Σεμέν Γλούζμαν

Ο Σεμέν (Συμεών) Φισέλεβιτς Γλούζμαν (ουκρανικά: Семе́н Фі́шельович Глу́зман‎ , ρωσικά: Семён Фи́шелевич Глу́зман‎; γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1946, Κίεβο) είναι Ουκρανός ψυχίατρος και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι επίσης πρόεδρος και ιδρυτής της Ουκρανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, ιδρυτής του Αμερικανικού-Ουκρανικού Γραφείου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ιατρικής Αποκατάστασης για τα Θύματα του Πολέμου και των ολοκληρωτικών καθεστώτων, μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής της Ουκρανίας. Είναι επίσης συμπρόεδρος της Επιτροπής Babi Yar και πρώην αντιφρονών και πολιτικός κρατούμενος. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.

 Ο πατέρας του Φίσελ Αμπράμοβιτς Γλούζμαν (1904-1987) ήταν γιατρός ιατρικών επιστημών. Το 1968, αποφοίτησε από το Ιατρικό Ινστιτούτο του Κιέβου. Μετά την αποφοίτησή του, ο Γλούζμαν άρχισε να εργάζεται σε ψυχιατρικά νοσοκομεία της Ουκρανίας και του προσφέρθηκε θέση στο Ειδικό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Ντνιπροπετρόφσκ σε μια πόλη, που δεν απέχει πολύ από τη Μαύρη Θάλασσα. Ο Συμεών Γλούζμαν ήταν ο πρώτος ψυχίατρος στη Σοβιετική Ένωση, που αντιτάχθηκε ανοιχτά στη σοβιετική κατάχρηση ψυχιατρικής εναντίον των αντιφρονούντων. Το 1971, ο Γλούζμαν έγραψε μια ερήμην ψυχιατρική έκθεση για τον στρατηγό Πέτρο Γκριγκορένκο, ο οποίος μίλησε κατά των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σοβιετική Ένωση. Ο Γλούζμαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Γκριγκορένκο ήταν ψυχικά υγιής και είχε μεταφερθεί σε ψυχιατρεία για πολιτικούς λόγους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Γλούζμαν αναγκάστηκε να υπηρετήσει επτά χρόνια στο στρατόπεδο εργασίας και τρία χρόνια στην εξορία της Σιβηρίας για την υπεράσπιση του Γκριγκορένκο κατά της κατηγορίας της φρενοβλάβειας. Στις 28 Νοεμβρίου 1977, η Διεθνής Αμνηστία πρόσθεσε τον Γλούζμαν στη λίστα 92 μελών του ιατρικού επαγγέλματος, που φυλακίστηκαν για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, ο Γλούζμαν και ο σύντροφος κρατούμενος Βλάντιμιρ Μπουκόφσκι έγραψαν από κοινού Ένα εγχειρίδιο για την Ψυχιατρική για τους Διαφωνούντες, που δημοσιεύτηκε στα ρωσικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, δανικά. Τη δεκαετία του 1980 ο Γλούζμαν (που είναι Εβραίος) απέρριψε προσφορές να μεταναστεύσει στο Ισραήλ από "ανθρώπους, που στάλθηκαν από αμερικανικές συναγωγές " και ακόμη και από σοβιετικούς αξιωματούχους. Το 1991, ο Γλούζμαν ίδρυσε την Ουκρανική Ψυχιατρική Ένωση (UPA) ως μία ανεξάρτητη φωνή και δημιούργησε μια επιτροπή για την αντιμετώπιση παραπόνων για παραβιάσεις πολιτικών δικαιωμάτων από τους διαχειριστές ψυχικής υγείας. Αναγνωρίζοντας το θάρρος και τη δέσμευσή του για την δεοντολογία στην ψυχιατρική, ο Γλούζμαν έλαβε τον τίτλο Διακεκριμένου Συνεργάτη της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχιατρικής και τον τίτλο Επίτιμου Μέλους του Βασιλικού Κολλεγίου Ψυχιατρών το 1980. Το 2008, ο Συμεών Γλούζμαν τιμήθηκε με το Βραβείο της Γενεύης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ψυχιατρική, που του απονεμήθηκε στο XIV Συνέδριο της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας στην Πράγα για το εξαιρετικό θάρρος και την προσήλωση στα ιδανικά του ανθρωπισμού, για την αποκήρυξη της χρήσης της ψυχιατρικής κατά των πολιτικών αντιφρονούντων καθώς επίσης για τη διάδοση των ηθικών αρχών κατά τη διάρκεια της μεταρρύθμισης της υπηρεσίας ψυχικής υγείας στην Ουκρανία. Ο Γλούζμαν συνέταξε πολλές ερευνητικές εργασίες, που κάλυπταν την ψυχιατρική στην Ουκρανία, τις συνέπειες στην υγεία του ατυχήματος στο Τσερνομπίλ, τις αντιλήψεις τους για τον κίνδυνο, τον ιδεασμό αυτοκτονίας, τη βαριά χρήση αλκοόλ, την εξάρτηση από τη νικοτίνη, την επιθετική συμπεριφορά των ερωτικών συντρόφων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Semyon Gluzman στο Wikimedia Commons