Μπάθερστ

Το Μπάθερστ είναι περιφερειακή πόλη στην Νέα Νότια Ουαλία στην Αυστραλία. Βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σίδνεϊ και θεωρείται ο παλαιότερος εσωτερικός οικισμός της Αυστραλίας. Το 2016 το Μπάθερστ είχε περίπου 35,000 κατοίκους.

 Το Μπάθερστ βρίσκεται στη δυτική άκρη της οροσειράς Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ στην πεδιάδα του ποταμού Μακουάριε. Η πόλη έχει διάφορα αναχώματα για να προστατευτεί από πλημμύρες. Σύμφωνα με την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Μπάθερστ έχει Ωκεάνιο κλίμα. Το Μπάθερστ βρίσκεται στη δροσερή Εύκρατη ζώνη της Αυστραλίας, η οποία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι έχει ήπια έως θερμά καλοκαίρια και δροσερούς έως κρύους χειμώνες. Οι καλοκαιρινές καταιγίδες είναι κοινές, που προκύπτουν από την επίπεδη πεδιάδα προς τα δυτικά ενώ το Μπάθερστ έχει περίπου 106,9 ημέρες ηλιοφάνειας ετησίως.< Τον χειμώνα, οι ελαφριές έως μέτριες χιονοπτώσεις συμβαίνουν τακτικά κάθε χρόνο στις υψηλότερες κορυφές γύρω από το Μπάθερστ, ενώ το χιόνι είναι σχετικά ασυνήθιστο στην ίδια την πόλη. Στις 11 Φεβρουαρίου 2017, το Μπάθερστ κατέγραψε ένα νέο ρεκόρ υψηλής θερμοκρασίας που έφτανε τους 41.5 °C. Ο κυβερνητικός επιθεωρητής και εξερευνητής Γιώργος Έβανς ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε τη πεδιάδα του Μπάθερστ το 1813, μετά την πρώτη επιτυχημένη ευρωπαϊκή διασταύρωση των Γαλάζιων Όρων την ίδια χρονιά. To 1814 χτίστηκε ο πρώτος δρόμος που διέσχιζε το σημερινό Μπάθερστ με αποτέλεσμα με τους μήνες και τα χρόνια να εξελιχθεί ως μια μικρή αγροτική περιοχή. Στα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης, το Μπάθερστ αποτέλεσε τη βάση για πολλούς πρώτους εξερευνητές της ενδοχώρας της Νέας Νότιας Ουαλίας, όπως του Γιώργου Έβανς το 1815, του Τζον Όξλει το 1817-1818, του Άλαν Κάνιγκχαμ το 1823 και του Θωμά Μίτσελ στη δεκαετία του 1830. Χρυσός ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στην περιοχή τον Φεβρουάριο του 1823. Σύντομα χρυσός βρέθηκε και σε κοντινές περιοχές. Στη δεκαετία του 1860, η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται και ο πληθυσμός της να αυξάνεται ραγδαία. Το Μπάθερστ έγινε το πρώτο κέντρο χρυσού της Αυστραλίας. Οι κοντινές τοποθεσίες χρυσού θα μετέφεραν το χρυσό τους στο Μπάθερστ και έπειτα στο Σίδνεϊ. Το Μπάθερστ έγινε αργότερα το κέντρο μιας σημαντικής περιοχής εξόρυξης και παραγωγής άνθρακα. Η κύρια δυτική σιδηροδρομική γραμμή από το Σίδνεϊ έφτασε στο Μπάθερστ το 1876. Από τότε, η πόλη έγινε ένα σημαντικό σιδηροδρομικό κέντρο με εργαστήρια, βάσεις πληρώματος με αποθήκες ατμομηχανών και γραφεία τεχνικής υποστήριξης. Παραμένει σήμερα ως το σιδηροδρομικό περιφερειακό μηχανολογικό αρχηγείο με μεγάλη εγκατάσταση παραγωγής σιδηροδρομικών εξαρτημάτων. Το 1885, η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 8,000 κατοίκων αλλά η περιοχή συνολικά είχε περίπου 20,000. Ορισμένες μεγάλες εξελίξεις στον τομέα των υποδομών φθάνουν όπως το Ανθρακαέριο, η ηλεκτρική ενέργεια, οι παροχές ύδρευσης στην πόλη και ένα σύστημα επεξεργασίας λυμάτων. Το αέριο έφτασε στο Μπάθερστ με ιδιωτική πρωτοβουλία το 1872, με το συμβούλιο να παρέχει ένα ανταγωνιστικό δίκτυο από το 1888. Μια υπηρεσία ασθενοφόρων μετακινήθηκε στην πόλη στις 6 Ιουνίου 1925. Τα αυτοκίνητα άρχισαν να χρησιμοποιούνται στην πόλη περίπου το 1927. Το αεροδρόμιο του Μπάθερστ άνοιξε το 1942, αρχικά για να παρέχει επιπλέον χώρο στάθμευσης για τα αεροπλάνα της βάσης αεροπορικών δυνάμεων του Ρίτσμοντ. Το αεροδρόμιο άνοιξε για το κοινό στις 16 Δεκεμβρίου 1946, με πρώτη πτήση προς το Σίδνεϊ. Αυστραλία Σίδνεϊ Αποικιοκρατία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bathurst, New South Wales στο Wikimedia Commons