Γιώργος Ντάσης

Ο Γιώργος Ντάσης είναι ο 31ος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ). Προερχόμενος από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις της Ελλάδας και του Βελγίου, εξελέγη Πρόεδρος στις 7 Οκτωβρίου του 2015 κατά τη διάρκεια της τακτικής Ολομέλειας της ΕΟΚΕ, με συντριπτική πλειοψηφία . Η θητεία του διαρκεί 2,5 χρόνια (2015-2018).

 Ξεκίνησε την αγωνιστική και συνδικαλιστική του δράση στη νεαρή από την ηλικία των 15 ετών συμμετέχοντας ενεργά στον αγώνα κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974)στην Ελλάδα. Η δίωξή του από το δικτατορικό καθεστώς τον φέρνει στο Βέλγιο όπου συνεχίζει την συνδικαλιστική του δράση του ως μέλος της Γενικής Ομοσπονδίας Εργατών Βελγίου(FGTB) (1967–1980). Από το 1981 εκπροσωπεί την Ελληνική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) στην Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC), στη Διεθνή Ομοσπονδία Συνδικάτων (ITUC) και στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO). Ακόμη, από το 1982 είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ETUC. Το 1981 ορίζεται επίσης για πρώτη φορά μέλος της ΕΟΚΕ, με τη θητεία του να διαρκεί 9 χρόνια, ενώ το 2002 θα οριστεί εκ νέου μέλος για να φτάσει σήμερα στο αξίωμα του Προέδρου. Κατά την πρώτη περίοδο της θητείας του (1986) εκλέγεται Πρόεδρος στο Περιφερειακό Τμήμα (Regional Section) και το 2004 Πρόεδρος του Οικονομικού τμήματος της ΕΟΚΕ (ECO Section). Το 2008 εξελέγη Πρόεδρος της Ομάδας ΙΙ (Εργαζομένων) της ΕΟΚΕ, αξίωμα που υπηρέτησε ως την εκλογή του στο αξίωμα του Πρόεδρουτης ΕΟΚΕ. Το έργο του στην ΕΟΚΕ περιλαμβάνει, εκτός άλλων, σημαντικές Γνωμοδοτήσεις όπως το "Ελάχιστο Εγγυημένο Ευρωπαϊκό Εισόδημα (European minimum income)", "Διάρθρωση και οργάνωση του κοινωνικού διαλόγου στο πλαίσιο μια πραγματικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (Social Dialogue) " και "Μια επίκαιρη ανάλυση του κόστους της μη Ευρώπης (Costofnon-Europe) ". Ο Γιώργος Ντάσης ξεκίνησε τη θητεία του ως Πρόεδρος της ΕΟΚΕ με το σύνθημα: "Για μια ενωμένη, δημοκρατική, βασισμένη στην αλληλεγγύη, ειρηνική, ευδόκιμη Ευρώπη, κοντά στους πολίτες της" απευθύνοντας έκκληση για την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων της κοινωνίας των πολιτών με στόχο μια Ευρωπαϊκή Ένωση ελκυστική και περισσότερο παρούσα στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων. Τόνισε δε ιδιαίτερα την ανάγκη να περιοριστεί το φαινόμενο της ακραίας φτώχειας υπογραμμίζοντας ότι πρέπει "να επενδύσουμε στην απασχόληση των νέων, σε έργα υποδομών, στην έρευνα και την καινοτομία, και μάλιστα σε μαζική κλίμακα. Η Ευρώπη δεν πρέπει να ταυτιστεί με ισοπέδωση προς τα κάτω, αλλά με κοινή πορεία προς τα άνω". Αντί της καθιερωμένης ορολογίας "Πρόγραμμα του Προέδρου", μετά από την εκλογή του στις 8 Οκτωβρίου,δημοσιοποίησε τις "Κατευθυντήριες Οδηγίες για τις Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης" κωδικοποιώντας τις προτεραιότητες της ΕΟΚΕ κατά τη διάρκεια της θητείας του με αιχμή α) την κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή, που παραμένει το θεμέλιο μιας δίκαιης Ευρώπης, β) το επενδυτικό σχέδιο για την Ευρώπη––με την επιβαλλόμενη προσθήκη έκτακτου επενδυτικού σχεδίου ανάπτυξης και απασχόλησης και την υιοθέτηση ειδικών μέτρων οικονομικής σύγκλισης, γ) την ενιαία ψηφιακή αγορά, τη δημιουργία ευρωπαϊκού χώρου μεταφορών και την υλοποίηση μιας πραγματικής ενεργειακής ένωσης, καθώς και δ) την ανάγκη για μια νέα μεταναστευτική πολιτική, βασισμένη στις αρχές της αλληλεγγύης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.