Τζον Λι Άρτσερ

Ο John Lee Archer (26 Απριλίου 1791 κοντά στο Chatham, Kent, Αγγλία – 4 Δεκεμβρίου 1852 στο Stanley, Tasmania, Αυστραλία) ήταν Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας στην αποικία της Van Diemen's Land (την τωρινή Τασμανία), υπηρετώντας από το 1827 έως το 1838. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Άρτσερ ήταν υπεύθυνος για όλα τα κυβερνητικά κτίρια της Τασμανίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για ποινικούς και στρατιωτικούς σκοπούς. Τα κυριότερα αρχιτεκτονικά του έργα περιλαμβάνουν το Κοινοβούλιο στο Χόμπαρτ, το Υπουργείο Οικονομικών και τα κτίρια του Τμήματος Ελέγχου στο Χόμπαρτ, τα καταστήματα πυρομαχικών στη Salamanca Place, πολλά κτίρια στους στρατώνες της Anglesea. Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, Νέα Πόλη, το σηκό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στο Battery Point, το Old Trinity (το Παρεκκλήσι του Σωφρονιστικού) στο Χόμπαρτ, η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία του Αγίου Λουκά στο Bothwell, η Εκκλησία του Αγίου Λουκά της Αγγλίας στο Ρίτσμοντ και τμήματα του Campbell Street Gaol, Hobart. Το κύριο μηχανολογικό του έργο ήταν η πέτρινη γέφυρα που εξακολουθεί να φέρει την εθνική οδό Midland πάνω από τον ποταμό Macquarie στο Ross.

 Ο John Lee Archer, γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1791, ήταν ένας αξιόλογος αρχιτέκτονας του οποίου το έργο βοήθησε στη διαμόρφωση της ανάπτυξης των κωμοπόλεων της Τασμανίας κατά την πρώιμη εγκατάσταση. Ήταν ο μοναχογιός του John Archer, ενός Ιρλανδού μηχανικού από την κομητεία Tipperary, και της συζύγου του Charlotte Lee, πρώην από το Κεντ της Αγγλίας. Τα πρώτα αρχεία δείχνουν ότι ο Archer, σε ηλικία 18 ετών, διδάχθηκε υπό την καθοδήγηση του Charles Beazley, ενός αρχιτέκτονα με έδρα το Λονδίνο. Ξεκινώντας τον Απρίλιο του 1809, ο Άρτσερ παρέμεινε υπό τις οδηγίες του Μπίζλεϋ για τη διάρκεια της τριετούς θητείας του στα άρθρα προτού μεταβεί στο γραφείο του Τζον Ρένι του Πρεσβύτερου τον Απρίλιο του 1813 στη θέση του υπαλλήλου σχεδίων. Η απασχόληση του Archer με τον Rennie τερματίστηκε το 1818, επέστρεψε στην Ιρλανδία και εργάστηκε ως μηχανικός για περισσότερα από 8 χρόνια, αναπτύσοντας τη φήμη του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1822 και τη συνεχιζόμενη πίεση της οικονομικής ύφεσης της εποχής, ο Άρτσερ αναζήτησε να βρει δουλειά αλλού. Η ευκαιρία του ήρθε τον Δεκέμβριο του 1826 όταν ο γιος του John Rennie πρότεινε τον Archer για τη θέση του Αποικιακού Αρχιτέκτονα στη Γη του Van Diemen (τώρα Τασμανία), καθώς προέκυψε η ανάγκη για την ανάπτυξη δημόσιων κτιρίων και γραφείων για να φιλοξενήσουν τον αυξανόμενο πληθυσμό κατάδικων και ελεύθερων εποίκων του Van. Diemen's Land. Κατά την άφιξή του στην πόλη Χόμπαρτ στις 2 Αυγούστου του 1827, ο Άρτσερ άρχισε αμέσως να εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας για την αποικία. Παράλληλα με την υψηλή ζήτηση για φυλακές και άλλα κτηρία καταδίκων, η αύξηση των ελεύθερων κατοίκων της αποικίας, λόγω της συνεχιζόμενης κατάπτωσης, απαιτούσε την ανάπτυξη άλλων δημόσιων έργων για την κάλυψη των αναγκών της αποικιακής ζωής, όπως αστυνομικά γραφεία, δημόσια γραφεία, στρατώνες και εκκλησίες. Για τα περισσότερα από τα 11 χρόνια που ο John Lee Archer υπηρέτησε ως Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτονας της αποικίας, ήταν υπεύθυνος για όλα τα κτίρια που ανατέθηκαν από την κυβέρνηση, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να είναι αξιοσημείωτα σήμερα. Ο Άρτσερ παντρεύτηκε τη Σοφία Μάτινσον από το Χόμπαρτ στις 3 Σεπτεμβρίου 1833 και το ζευγάρι ίδρυσε ένα σπίτι στη Νέα Τάουν με τα πολλά παιδιά τους. Λόγω μιας προσωρινής μείωσης των αποικιακών εσόδων, ο Archer απολύθηκε το 1838 και δεν επανήλθε ποτέ στον ρόλο του. Καθώς άλλοι μετακόμισαν για να αναλάβουν τις ευθύνες του ερήμην του, ο Άρτσερ απομονώθηκε από το επάγγελμά του σε ηλικία 47 ετών με ελάχιστες ελπίδες για τοπικές ευκαιρίες απασχόλησης. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ο Άρτσερ μετακόμισε στη βορειοδυτική Τασμανία και ανέλαβε τη θέση του αστυνομικού δικαστή για την περιοχή του Χόρτον. Έμεινε με αυτόν τον ρόλο για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1843 δημιούργησε έναν χάρτη του Stanley, τον οποίο αναπαρήγαγε η Betty Jones στο Along the terrace: οι ιδιοκτήτες και οι κατέχοντες του Stanley 1843 -1922 . Ο John Lee Archer πέθανε σε ηλικία 61 ετών στις 4 Δεκεμβρίου 1852 και θάφτηκε στο Circular Head. Το Κοινοβούλιο της Τασμανίας είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα έργα του John Lee Archer. Η τοποθεσία του στην προκυμαία του Sullivans Cove θεωρείτο ιδανική για το νέο Τελωνείο του Χόμπαρτ (αυτό ήταν γνωστό ως μέχρι το 1904). Σχεδιασμένο το 1835, η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1838 με το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας να γίνεται από κατάδικους. Το Τμήμα Τελωνείων άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 1840, ενώ η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής έγινε στις 19 Ιουνίου του 1841. Χρησιμοποιήθηκε ψαμμίτης μελί χρώματος ,που λατομίθηκε από τη Σαλαμάνκα, για την κατασκευή του κτιρίου σε στυλ «Colonial Georgian»(παλαίο στυλ αποικιών επηρεασμένο από την αγγλική κουλτούρα). Το Κοινοβούλιο είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα για το πώς ο Archer σχεδίασε το έργο του ώστε να έχει μια αίσθηση δύναμης και μονιμότητας. Η είσοδος είναι εξοπλισμένη με μεγάλους δωρικούς κίονες που στοχεύουν στη δημιουργία ενός σημαντικού κατωφλίου, ενώ η ρουστίκ τοιχοποιία και οι βαθιά σκιασμένες καμάρες τονίζουν την ευτολμία του κτιρίου και τις καθαρές, καθαρές γραμμές του. Το Κτήριο της Παλιάς Αγοράς κάποτε θωράκισε την πρόσοψη, αλλά μετά από 120 χρόνια ύπαρξης του και περαιτέρω αναδόμησης, τώρα ποια το περιβάλλουν πλαισιωμένα δέντρα, παρτέρια και σαρωτικά γκαζόν. Ενώ έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές ανακαινίσεις στο εσωτερικό του, η στέγη από σχιστόλιθο αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με κεραμίδια και η πρόσοψη εξακολουθεί να παραμένει σήμερα σχεδόν ακριβώς όπως κατασκευάστηκε για πρώτη φορά. Σε αντίθεση με πολλά ποινικά έργα του Archer, τα οποία έκτοτε κατεδαφίστηκαν, το Κοινοβούλιο εξακολουθεί να καταλαμβάνεται σήμερα από το τωρινό Κοινοβούλιο της Τασμανίας. Για αυτόν τον λόγο και μόνο είναι ένα από, αν όχι το πιο σημαντικό έργο ολόκληρης της καριέρας του Archer. Σωφρονιστικό παρεκκλήσι Στη δεκαετία του 1830, η Van Diemen's Land (τώρα η Τασμανία) γνώρισε μια εισροή σχεδόν 2000 νέων καταδίκων, που ξεπερνούσαν το σύνολο των 10.000. Το Hobart Town, που αρχικά ιδρύθηκε ως φυλάκιο, επηρεάστηκε περισσότερο από αυτή την αύξηση του πληθυσμού. Για να αντιμετωπιστεί η αύξηση, κατασκευάστηκαν σωφρονιστικά ιδρύματα σε όλο το κράτος. Το 1829 ανατέθηκε στον Τζον Λι Άρτσερ να σχεδιάσει ένα παρεκκλήσι για το υπάρχον σωφρονιστικό ίδρυμα φυλακων του στρατώνα(Prisoner's Barracks Penitentiary). Το παρεκκλήσι σχεδιάστηκε για να λειτουργεί και ως επέκταση στους ήδη υπερ γεμάτους Στρατώνες. Σε σχήμα σταυρού ήταν οι βραχίονες του παρεκκλησιού οριοποιούσαν τις αυλές ασκήσεων που μπορούσαν να χωρέσουν 500 κρατούμενους σε παγκάκια. Ο Archer ανέλαβε επίσης να κατασκευάσει κάτω από το πάτωμα του παρεκκλησίου ένα οικοδομικό τετράγωνο κελιών για να στεγάσει τους κρατούμενους στην απομόνωση. Για τη στήριξη των κεκλιμένων δαπέδων του παραπάνω παρεκκλησίου, τα κελιά έχουν μεταβαλλόμενο ανώτατο όριο ύψους στην οροφή. Άλλα χαρακτηριστικά των κελιών είναι ότι δεν περιβάλουν αερισμό και ηλιακό φως. Η διάταξη του παρεκκλησιού ήταν ένα μέρος του σχεδιασμού, που περιελάμβανε το άνοιγμα της βόρειας πτέρυγας, για την αντιμετώπιση της πληρότητας ανθρώπων από την κοντινή εκκλησία του Αγίου Δαβίδ. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Archer ήταν ελεύθερος να σχεδιάσει τον πύργο για την είσοδο της οδού Brisbane στο παρεκκλήσι. Ο πύργος έχει στολίδια ελληνικών ναών της Αναγέννησης και εμπνέεται από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Christopher Wren. Ο πύργος του παρεκκλησίου έχει ένα επίπεδο δαπέδου που είναι 5 μέτρα πάνω από το επίπεδο του δρόμου για να κάνει χώρο για τα κελιά της απομόνωσης. Αυτό επέτρεψε τη συμπερίληψη μιας σπειροειδούς σκάλας που έτρεχε μέσα στον πύργο. Το παρεκκλήσι υπέφερε απο καθυστερήσεις χρόνου και προϋπολογισμού, ενω επισης δεν χρησιμοποιήθηκε πλήρως μέχρι το 1833. Χρησιμοποιήθηκε από το κοινό μέχρι το 1845, μετέπειτα παροπλίστηκε και χρησιμοποιήθηκε από αστυνομικά γραφεία, κατάδικους και τις οικογένειές τους. Στρατώνας Anglesea, συμπεριλαμβανομένου του κτηρίου της καντίνας, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1831 και 1834, του Drill Hall, που ολοκληρώθηκε το 1828 και του Subalterns' Quarters, που ολοκληρώθηκε το 1828 Ordnance Stores, Salamanca Place, Hobart, ολοκληρώθηκε το 1829 Περιοδικό Powder, ολοκληρώθηκε το 1828 Στρατώνες του Ρίτσμοντ, που ολοκληρώθηκαν μεταξύ 1833 και 1834 Γέφυρα της οδού Argyle 1836 Bridgewater Causeway 1835 Γέφυρα της οδού Harrington 1831 Χόμπαρτ Ρίβουλετ επανευθυγραμμίθηκε το 1828 Γέφυρα του ποταμού Ιορδάνη, επισκευάστηκε το 1835 Γέφυρα Ρίτσμοντ, επισκευάστηκε 1826–35 Γέφυρα Ross πάνω από τον ποταμό Macquarie, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1831 και 1836 Entally Chapel, Hadspen 1835 Βελτιώσεις του Sullivan's Cove, που ολοκληρώθηκαν το 1830 Εκκλησία της Ιεριχούς 1834 Παρεκκλήσι Norfolk Plains 1829–32 Εκκλησία του Αγίου Δαβίδ, Χόμπαρτ (νέος πύργος) 1828 Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου(St George's Church), Battery Point, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1836 και 1838 Η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, Νέα Πόλη(St John's Anglican Church, New Town,), που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1834 και 1835 Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, Ρος 1838 Η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία του Αγίου Λουκά, Bothwell, ολοκληρώθηκε μεταξύ 1828 και 1829 Εκκλησία του Αγίου Λουκά, Κάμπελ Τάουν 1836 Εκκλησία του Αγίου Λουκά της Αγγλίας, Ρίτσμοντ, που ολοκληρώθηκε μεταξύ 1834 και 1836 Εκκλησία του Αγίου Παύλου, Stanley 1843–44 Εκκλησία του Αγίου Πέτρου, Χάμιλτον 1834 Trinity or Penitentiary Chapel, Hobart 1831–34 Εκκλησία Westbury 1836 Court House Hobart, επεκτάθηκε το 1835 Δικαστήριο, Λόνσεστον 1837 Court House & Police Offices, New Norfolk 1831 Custom House, Hobart 1835–41 Custom House, Launceston 1836 Μετατροπές και επισκευές του Κυβερνητικού Μεγάρου, Χόμπαρτ Offices & Treasures Room, Hobart 1829 Αστυνομικά Γραφεία, Murray Street, Hobart 1833–35 Public Offices, Murray Street, Hobart 1837–40 Chaplain's Cottage, Maria Island 1827 Commandant's House, Maria Island 1829 Το σπίτι του Γκάολερ, Ρίτσμοντ, ολοκληρώθηκε το 1832 «Highfield», Stanley 1843 «Jutland», New Town, (το σπίτι του Archer) 1831 Parsonage, Hobart, 1837 Parsonage, St John's Parish, New Town, που ολοκληρώθηκε το 1835 Κατοικία καταστήματος Keeper's Residence, Circular Head 1851 Factory, Maria Island 1829 Female Factory, Cascades 1827 Female House of Correction, Launceston, 1832 Hobart Gaol, 1829 Lock-up Houses, New Norfolk 1830 Oatlands Gaol, 1834 Richmond Gaol, 1832–35 Χάμιλτον 1836 Norfolk Plains 1836 Oatlands 1836 Willow Court, New Norfolk 1827–1830 Φάρος Cape Bruny 1835–38 Φάρος Low Head 1833–38 Θέατρο Royal, Χόμπαρτ 1834 Γαλακτοκομείο «Highfield» για την Van Diemen's Land Company 1842 Hot House, Domain Garden, Hobart 1829 Store House, για την Van Diemen's Land Company 1843 Νηπιαγωγείο, Χόμπαρτ 1833 National Day School, Hobart 1835 Orphan Schools, Hobart 1830 Parsonage House, Hobart μετατράπηκε σε σχολείο το 1837 Public School, New Norfolk 1828 Σχολικό Σπίτι του Ρίτσμοντ, 1834–35 Circular Head, Tasmania Smith, Roy (1962). John Lee Archer, Tasmanian Architect and Engineer. Hobart: Tasmanian Historical Research Association. Herman, Morton (1954). The Early Australian Architects and their Work. Sydney: Angus and Robertson. ISBN 0-207-12065-X. Robertson, Grahame E. (1970). Early Buildings of Southern Tasmania' Vol.1. Adelaide: The Griffin Press. ISBN 0-85585-468-5. Priceless Heritage (2nd έκδοση). Hobart: The National Trust of Australia (Tasmanian branch) Platypus Publications. 1964. Σωφρονιστικό παρεκκλήσι Χόμπαρτ, Τασμανία Βουλή, Χόμπαρτ, Τασμανία