Περιφέρεια Μορογκόρο

Η Περιφέρεια Μορογκόρο (Αγγλικά: Morogoro Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Morogoro), είναι μια από τις 30 διοικητικέs περιφέρειες της Τανζανίας. Η Περιφερειακή πρωτεύουσα είναι ο δήμος του Μορογκόρο (Morogoro). Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, η περιοχή είχε πληθυσμό 2.218.492 άτομα, η οποία ήταν υψηλότερη από την προ-απογραφής εκτίμηση των 2.209.072 ατόμων. Την περίοδο 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού της περιοχής κατά 2,4 τοις εκατό, ήταν ο δέκατος τέταρτος υψηλότερος της χώρας. Επίσης, ήταν η 22η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή με 31 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.Η Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region), συνορεύει στα Βόρεια με την Περιφέρεια Τάνγκα (Tanga Region), στα Ανατολικά με τις Περιφέρειες Πουάνι (Pwani Region) και Λίντι (Lindi Region), προς Νότο με την Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region) και στα Δυτικά με τις Περιφέρειες Ιρίνγκα (Iringa Region) και Ντοντόμα (Dodoma Region). Ο Περιφερειακός Επίτροπος για την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region), είναι ο Dr. Steven Kwebwe.

 Η Περιοχή διοικητικά διαιρείται σε 6 επαρχίες: Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία διαιρείται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010 η Περιφέρεια Μορογκόρο, είχε δέκα εκλογικές περιφέρειες: Η Περιφέρεια Μορογκόρο έχει μια σειρά από Πανεπιστήμια, όπως: το Sokoine University of Agriculture, το Jordan University College, το Morogoro Muslim University και το Mzumbe University. Υπάρχουν επίσης κολέγια, όπως: το Morogoro Teachers' College, το Dakawa Teachers' College και το Land College. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.Το Μορογκόρο και η γύρω περιφέρειά του, είναι πλούσια σε γεωργική παραγωγή. Τα εδάφη της είναι εύφορα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά ωραία σχοινοκτήματα, ορισμένα από αυτά ανήκαν και σε Έλληνες. Εκτός των φυτειών σιζάλ, υπήρχαν και κτήματα όπου καλλιεργούσαν καπόκ, βαμβάκι, αραβόσιτο. Κατά το 1950, κατοικούσαν περί τους 100 Έλληνες, παρακάτω απαριθμούνται ορισμένοι από αυτούς: Η περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro) φιλοξενεί επίσης και πολλά άγρια ζώα, μερικά από τα οποία ανήκουν στους Big Five και τα οποία είναι διασκορπισμένα στο Εθνικό Πάρκο Μικούμι (Mikumi National Park), το Εθνικό Πάρκο των Ουντζούνγκουα Ορέων (Udzungwa Mountains National Park) και στο Καταφύγιο Θηραμάτων Σέλους (Selous Game Reserve). Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Μορογκόρο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Morogoro στο Wikimedia Commons