Υπόθεση Λάρι Φλιντ

Η Υπόθεση Λάρι Φλιντ (αγγλικά: The People vs. Larry Flynt‎) είναι αμερικανική βιογραφική δραματική ταινία του 1996 σε σκηνοθεσία Μίλος Φόρμαν, που εξιστορεί την άνοδο του πορνογράφου Λάρι Φλιντ και την επακόλουθη σύγκρουσή του με τους θρησκευτικούς θεσμούς και το νόμο. Πρωταγωνιστούν ο Γούντι Χάρελσον, η Κόρτνεϊ Λαβ ως η σύζυγός του Άλθεα και ο Έντουαρντ Νόρτον ως ο δικηγόρος του Άλαν Άιζακμαν. Το σενάριο, γραμμένο από τους Scott Alexander και Larry Karaszewski, εκτείνεται σε περίπου 35 χρόνια ζωής του Φλιντ, από τη φτωχή ανατροφή του στο Κεντάκι μέχρι τη δικαστική μάχη με τον αιδεσιμότατο Τζέρι Φάλγουελ, και βασίζεται εν μέρει στην υπόθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ Hustler Magazine v. Φάλγουελ . Αν και δεν είχε οικονομική επιτυχία, η ταινία καταξιώθηκε από τους κριτικούς και απέσπασε πολλαπλές υποψηφιότητες για τους Χάρελσον, Λάβ, Νόρτον και Φόρμαν, συμπεριλαμβανομένων Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Χάρελσον και Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Φόρμαν στα 69α Όσκαρ. Ο Φόρμαν κέρδισε το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Σκηνοθεσίας.

 Το 1952, ο 10χρονος Λάρι Φλιντ πουλάει λαθραία ποτά στο Κεντάκι . Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Φλιντ και ο μικρότερος αδερφός του, Τζίμι, διευθύνουν το κλαμπ Hustler Go-Go στο Σινσινάτι. Με μειωμένα κέρδη, ο Φλιντ αποφασίζει να δημοσιεύσει ένα ενημερωτικό δελτίο για το κλαμπ, το πρώτο περιοδικό Hustler, με γυμνές φωτογραφίες γυναικών που εργάζονται στο κλαμπ. Το ενημερωτικό δελτίο γίνεται σύντομα ένα πλήρες περιοδικό, αλλά οι πωλήσεις είναι αδύναμες. Όταν το Hustler δημοσιεύει γυμνές φωτογραφίες της πρώην πρώτης κυρίας Τζάκι Κένεντι Ωνάση το 1972, οι πωλήσεις απογειώνονται. Ο Φλιντ κάνει σχέση με την Άλθεα Λέζουρ, μια στρίπερ που εργάζεται σε ένα από τα κλαμπ του. Με τη βοήθεια της Άλθεα και του Τζίμι, ο Φλιντ κάνει μια περιουσία από τις πωλήσεις του Hustler . Μαζί με την επιτυχία του έρχονται και εχθροί – καθώς βρίσκει τον εαυτό του μισητή φιγούρα ακτιβιστών κατά της πορνογραφίας . Διαφωνεί με τους ακτιβιστές, λέγοντας ότι «η δολοφονία είναι παράνομη, αλλά αν τη φωτογραφίσεις, μπορεί να γράψεις το όνομά σου σε ένα περιοδικό ή ίσως να κερδίσεις ένα βραβείο Πούλιτζερ. Ωστόσο, το σεξ είναι νόμιμο, αλλά αν τραβήξετε μια φωτογραφία αυτής της πράξης, μπορείτε να πάτε στη φυλακή». Εμπλέκεται σε πολλές εξέχουσες δικαστικές υποθέσεις και γίνεται φίλος με έναν νεαρό δικηγόρο, τον Άλαν Άιζακμαν . Το 1975, ο Φλιντ χάνει μια απόφαση του δικαστηρίου στο Σινσινάτι, αλλά η απόφαση ανατρέπεται μετά από έφεση και απελευθερώνεται από τη φυλακή αμέσως μετά. Η Ρουθ Κάρτερ Στέιπλετον, χριστιανή ακτιβίστρια και αδερφή του προέδρου Τζίμι Κάρτερ, αναζητά τον Φλιντ και τον προτρέπει να δώσει τη ζωή του στον Ιησού. Ο Φλιντ φαίνεται συγκινημένος και αρχίζει να αφήνει τη νέα του θρησκεία να επηρεάσει τα πάντα στη ζωή του, συμπεριλαμβανομένου του περιεχομένου του Hustler . Το 1978, κατά τη διάρκεια μιας άλλης δίκης στη Τζόρτζια, ο Φλιντ και ο Άιζακμαν πυροβολούνται και οι δύο από έναν άνδρα με ένα τουφέκι ενώ περπατούν έξω από ένα δικαστήριο. Ο Άιζακμαν αναρρώνει, αλλά ο Φλιντ μένει παράλυτος από τη μέση και κάτω και χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι για το υπόλοιπο της ζωής του. Τότε ο Φλιντ απαρνείται τον Θεό και εξαιτίας του συναισθηματικού και σωματικού πόνου, μετακομίζει στο Μπέβερλι Χιλς όπου καταλήγει σε κατάθλιψη και χρήση ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Άλθεα εθίζεται επίσης στα παυσίπονα και τη μορφίνη. Το 1983, ο Φλιντ υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει πολλά νεύρα στην πλάτη του που είχαν υποστεί ζημιά από τις πληγές από σφαίρες, και ως αποτέλεσμα, νιώθει αναζωογονημένος. Επιστρέφει σε ενεργό ρόλο με νέα έκδοση, την οποία, ερήμην του, είχαν διευθύνει η Άλθεα και ο Τζίμι. Ο Φλιντ βρίσκεται σύντομα ξανά στο δικαστήριο για τη διαρροή βίντεο σχετικά με την υπόθεση παγίδευσης του John DeLorean και κατά τη διάρκεια των γελοιοτήτων του στην αίθουσα του δικαστηρίου, απολύει τον Isaacman και στη συνέχεια ρίχνει ένα πορτοκάλι στον δικαστή. Αργότερα φοράει μια αμερικανική σημαία ως πάνα για ενήλικες μαζί με ένα κράνος του Στρατού και φοράει μπλουζάκια με προκλητικά μηνύματα όπως «I Wish I Was Black» και «Fuck This Court». Αφού φτύνει τον δικαστή, ο Φλιντ στέλνεται σε ψυχιατρική πτέρυγα, όπου βυθίζεται ξανά σε κατάθλιψη. Εκεί ο Φλιντ δημοσιεύει μια σατιρική διαφήμιση παρωδίας στην οποία ο Τζέρι Φάλγουελ λέει για μια σεξουαλική επαφή με τη μητέρα του. Ο Φάλγουελ κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και συναισθηματική δυσφορία. Ο Φλιντ προσέφυγε για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, επειδή ο Falwell αντέγραψε τη διαφήμισή του και τη χρησιμοποίησε για να συγκεντρώσει χρήματα για τους νομικούς του λογαριασμούς. Η υπόθεση πηγαίνει σε δίκη τον Δεκέμβριο του 1984, αλλά η απόφαση είναι μικτή, καθώς ο Φλιντ κρίνεται ένοχος για πρόκληση συναισθηματικής δυσφορίας αλλά όχι συκοφαντίας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Άλθεα έχει προσβληθεί από τον ιό HIV, ο οποίος προχωρά σε AIDS. Λίγο αργότερα, το 1987, ο Φλιντ τη βρίσκει νεκρή στην μπανιέρα, έχοντας πνιγεί. Ο Φλιντ πιέζει τον Άιζακμαν να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης Φάλγουελ στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών . Ο Άιζακμαν αρνείται, λέγοντας ότι οι ατάκες του Φλιντ στην αίθουσα του δικαστηρίου τον ταπείνωσαν. Ο Φλιντ τον παρακαλεί, λέγοντας ότι «θέλει να τον θυμούνται για κάτι σημαντικό». Ο Άιζακμαν συμφωνεί και υποστηρίζει την απόφαση της «συναισθηματικής αγωνίας» ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Hustler Magazine v. Falwell το 1988. Με τον Φλιντ να κάθεται σιωπηλός στην αίθουσα του δικαστηρίου, το δικαστήριο ανατρέπει την αρχική ετυμηγορία με ομόφωνη απόφαση. Μετά τη δίκη, ο Φλιντ είναι μόνος στην κρεβατοκάμαρά του παρακολουθώντας παλιές βιντεοκασέτες μιας υγιούς Άλθεα. Τόσο ο Μπιλ Μάρεϊ όσο και ο Τομ Χανκς εξετάστηκαν για τον ρόλο του Φλιντ. Τον αδερφό του Φλιντ, Τζίμι, υποδύεται ο Μπρετ Χάρελσον, ο πραγματικός αδερφός του Γούντι Χάρελσον Βασισμένη σε 56 κριτικές που συγκέντρωσε το Rotten Tomatoes, η ταινία έχει συνολική βαθμολογία αποδοχής 88%, με μέσο όρο βαθμολογίας 7,70/10. Η συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Η Υπόθεση Λάρι Φλιντ αποτίει διασκεδαστικό φόρο τιμής σε έναν οξύθυμο εικονομάχο με μια καλά κατασκευασμένη βιογραφική ταινία που αναγνωρίζει ανοιχτά τα ενοχλητικά ελαττώματα του." Στο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 79 στα 100 με βάση κριτικές 24 κριτικών, που υποδεικνύουν "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Η ταινία άνοιξε στις 25 Δεκεμβρίου 1996, σε περιορισμένη κυκλοφορία, σε 16 κινηματογραφικές αίθουσες, όπου έγινε επιτυχία, προτού επεκταθεί σε ευρεία κυκλοφορία, 1.233 αίθουσες, στις 10 Ιανουαρίου 1997. Η ταινία τελικά απέφερε 20.300.385 δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Διεθνώς τα πήγε καλύτερα με εισπράξεις 23 εκατομμυρίων δολαρίων, για ένα παγκόσμιο σύνολο 43 εκατομμυρίων δολαρίων έναντι προϋπολογισμού 35 εκατομμυρίων δολαρίων. Η ταινία αναγνωρίζεται από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου στις εξής λίστες: 2008: AFI's 10 Top 10 : Δραματική Δικαστική Ταινία – Υποψήφια Υπόθεση Λάρι Φλιντ στην IMDb The People vs. Larry Flynt at the TCM Movie Database Υπόθεση Λαρι Φλιντ στο Box Office Mojo Υπόθεση Λάρι Φλιντ στο Rotten Tomatoes Υποθεση Λαρι Φλιντ στο Metacritic