Ρούπερτ της Γερμανίας

Ο Ρούπερτ (γερμ. Ruprecht (Ρούπρεχτ), 5 Μαΐου 1352 - 18 Μαΐου 1410) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν βασιλιάς της Γερμανίας (1400-10) και ως Ρούπερτ Γ΄ εκλέκτορας του Παλατινάτου (1398-1410).

 Γεννήθηκε στο Άμπεργκ του Άνω Παλατινάτου και ήταν γιος του Ρούπερτ Β΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Βεατρίκης του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Πέτρου Β΄ της Σικελίας. Ο πατέρας του, ο Ρούπερτ Β΄ ήταν μικρανιψιός του Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας. Μεγάλωσε στη δομινικανή μονή του Λίμπεναου κοντά στο Βορμς, όπου ζούσε η μάμμη του ως μοναχή. Το 1398 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Ρούπερτ τον διαδέχθηκε. Το 1400 στο κάστρο Λάνεκ του Ομπερλάνσταϊν συναντήθηκε με άλλους τρεις από τους επτά εκλέκτορες, τους επισκόπους του Μάιντς, της Κολωνίας και του Τριρ. Οι τέσσερις αυτοί εκλέκτορες ανακοίνωσαν την καθαίρεση τού Βεντσεσλάβου της Γερμανίας και την ανάρρηση του Ρούπερτ ως βασιλιά της Γερμανίας. Στέφθηκε στην Κολωνία. Ο Βεντσεσλάβος ανήκε στον ισχυρό Οίκο του Λουξεμβούργου, αλλά δεν επιζήτησε τον τίτλο του. Ο Ρούπερτ κέρδισε κάποια αναγνώριση στη νότια Γερμανία. Στο Δυτικό Σχίσμα υποστήριξε τον Βονιφάτιο Θ΄ και ετοίμασε μία εκστρατεία στην Ιταλία για να στεφθεί στην Ρώμη. Ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1401 να διασχίσει τις Άλπεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά οι στρατιώτες τού διέρρεαν λόγω του καιρού. Ως τον Απρίλιο του 1402 τού είχαν μείνει τόσο λίγοι, που τελικά αναγκάστηκε να επιστρέψει. Ο Βεντσεσλάβος είχε συλληφθεί το Μάρτιο από τον ετεροθαλή αδελφό του Σιγισμούνδο και τώρα πια ο Πάπας δεν δίστασε να αναγνωρίσει τον Ρούπερτ βασιλιά της Γερμανίας. Όταν μάλιστα ο Ρούπερτ νύμφευσε τον γιο του Λουδοβίκο με την Λευκή (Μπλανς) των Λάνκαστερ, κόρη του Ερρίκου Δ΄, τον αναγνώρισε και ο βασιλιάς της Αγγλίας. Προσπάθησε να επεκτείνει το Παλατινάτο, αλλά το 1405 ήλθε σε ρήξη με τον επίσκοπο του Μάιντς, που τον υποστήριξαν ευγενείς, οπότε υποχώρησε. Απεβίωσε στο κάστρο του Λάντσκρονε κοντά στο Όπενχαϊμ και ετάφη στο ναό του Αγ. Πνεύματος στη Χαϊδελβέργη. Στην επιθανάτιο κλίνη του διαίρεσε τα εδάφη του: έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του Παλατινάτου συμπεριλαμβανομένης της Χαϊδελβέργης, καθώς και το εκλεκτορικό αξίωμα στο Λουδοβίκο Γ΄, το Παλατινάτο-Νόιμαρκτ στον Ιωάννη, το Παλατινάτο-Ζίμμερν-Τσβάιμπρυκεν στο Στέφανο και το Παλατινάτο-Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ στον Όθωνα Α΄. Τέσσερις μήνες μετά, στις εκλογές για το Γερμανό βασιλιά, ο Λουδοβίκος Γ΄ ψήφισε του Σιγισμούνδο, αλλά εκλέχθηκε ο εξάδελφος αυτού Ιάκωβος. Οι επίπονες προσπάθειές του τον έκαναν να κερδίσει το επίθετο του επιεικούς (clemens). Είναι αυτός που παρήγγειλε την κατασκευή του κτηρίου Ρούπερτ στο κάστρο της Χαϊδελβέργης. Το 1374 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και είχε τέκνα: Ρούπερτ Πίπαν 1375-1397, απεβίωσε 22 ετών. Μαργαρίτα 1376-1434, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Φρειδερίκος π. 1377-1401, απεβίωσε 24 ετών. Λουδοβίκος Γ΄ 1378-1436, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Αγνή 1379-1401, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Α΄ δούκα της Κλέβης. Ελισάβετ 1381-1408, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Ιωάννης 1383-1443, παλατινός κόμης του Νόιμαρκτ. Ο γιος του Χριστόφορος Γ΄ έγινε βασιλιάς της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Στέφανος 1385-1459, παλατινός κόμης του Ζίμερν-Τσβάιμπρυκεν. Από τον κλάδο αυτόν προέρχονται έξι βασιλείς της Βαυαρίας, τρεις της Σουηδίας και ένας της Ελλάδας. Απόγονοί του υπάρχουν ως τις ημέρες μας. Όθων Α΄ 1390-1461, παλατινός κόμης του Μόσμπαχ και μετά του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Rupert (king)". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.