Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision του 1977 ήταν η 22η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά τη νίκη των Brotherhood of Man στο διαγωνισμό του 1976 στη Χάγη της Ολλανδίας με το τραγούδι "Save Your Kisses for Me". Ήταν η έκτη φορά που πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά το 1960, το 1963, το 1968, το 1972 και το 1974. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ το Σάββατο 7 Μαΐου 1977, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που η εκδήλωση έλαβε χώρα τον Μάιο από το 1956. Τον διαγωνισμό παρουσίασε η Άντζελα Ρίπον. Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Η Σουηδία επέστρεψε μετά την απουσία της από την προηγούμενη έκδοση, ενώ η Γιουγκοσλαβία, η οποία συμμετείχε το 1976, δε συμμετείχε. Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Γαλλία με το τραγούδι "L'oiseau et l'enfant", ερμηνευμένο από τη Μαρί Μυριάμ, που γράφτηκε από τον Joe Gracy, και συνέθεσε ο Jean-Paul Cara. Αυτή ήταν η πέμπτη νίκη της Γαλλίας στο διαγωνισμό, μετά τις νίκες τους το 1958, το 1960, το 1962 και το 1969 (η τελευταία ήταν η περίφημη τετράδρομη ισοπαλία). Οι πέντε νίκες ήταν επίσης ένα ρεκόρ εκείνη την εποχή, και ένα που η Γαλλία κράτησε για επτά χρόνια, μέχρι να εξισωθεί από το Λουξεμβούργο το 1983. Αυτό εξισώθηκε αργότερα από την Ιρλανδία το 1993, το Ηνωμένο Βασίλειο το 1997, τη Σουηδία το 2012 και από τις Κάτω Χώρες το 2019.

 Το Λονδίνο είναι η πρωτεύουσα της Αγγλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτελεί την μεγαλύτερη αστική ζώνη στην Ευρώπη. Κατοικείται εδώ και δύο χιλιετίες και η ιστορία του ανάγεται χρονικά στα ρωμαϊκά χρόνια, οπότε και ιδρύθηκε, με την ονομασία "Λοντίνιουμ". Το Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ (Wembley Conference Centre), το οποίο εγκαινιάστηκε το 1977, ήταν το πρώτο συνεδριακό κέντρο στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτέλεσε τον χώρο όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός του 1977. Τέσσερα χρόνια μετά την κατάργησή του, ο κανονισμός για τις γλώσσες των τραγουδιών επανήλθε στον διαγωνισμό του 1977. Επιτράπηκε στη Γερμανία και το Βέλγιο να τραγουδήσουν στα αγγλικά, επειδή είχαν ήδη επιλέξει τα άσματά τους προτού επανεισαχθεί ο κανονισμός. Όπως σημειώνεται στο βιβλίο The Eurovision Song Contest – The Official History του συγγραφέα και ιστορικού Τζον Κένεντι Ο' Κόνορ, η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής για τον διαγωνισμό ήταν η 2α Απριλίου 1977, όμως εξαιτίας της απεργίας από τους εικονολήπτες και τεχνικούς του BBC, αναβλήθηκε για έναν μήνα.Αυτή ήταν πιθανότατα η Eurovision με τα περισσότερα λάθη στα σκορ, καθώς ο επιθεωρητής Clifford Brown έπρεπε να σταματήσει αρκετές φορές την παρουσιάστρια Άντζελα Ρίπον για να διορθώσει τα σκορ. Λόγω της απεργίας του προσωπικού της κάμερας του BBC και της έλλειψης χρόνου για τη διοργάνωση του διαγωνισμού, αυτό θεωρείται ως η μόνη Eurovision όπου δεν υπήρχαν καρτ-ποστάλ μεταξύ τραγουδιών. Διάφορες λήψεις του κοινού του διαγωνισμού όπου εμφανίζονται, με τους διάφορους σχολιαστές των κομητειών να ενημερώνουν τους θεατές για τα επερχόμενα τραγούδια. Κάποια στιγμή, πριν διεξαχθεί ο διαγωνισμός, η Τυνησία επρόκειτο να συμμετάσχει, αλλά αποχώρησε. Εάν ελάμβανε μέρος θα εμφανιζόταν 4η κατά σειρά στη σκηνή. Η Γιουγκοσλαβία επίσης αποχώρησε και δεν επέστρεψε παρά το 1981. Η βελγική συμμετοχή Dream Express προκάλεσε αρνητικά σχόλια στον Τύπο, καθώς αναφορές έκαναν λόγο για διαφανή μπλουζάκια που θα φορούσαν οι τρεις τραγουδίστριες του συγκροτήματος. Στην πραγματικότητα δεν έγινε κάτι τέτοιο.Στη διάρκεια της ερμηνείας της βρετανικής συμμετοχής, ο μαέστρος Ρόνι Χέζλχερστ χρησιμοποίησε μία ομπρέλα και φορούσε καπέλο. Για κάθε ερμηνεία υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος διηύθυνε την ορχήστρα. Αρκετοί καλλιτέχνες επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1977. Η Μπέατριξ Νόιντλινγκερ και ο Γκούντερ Γκρόσλερχερ από το συγκρότημα Schmetterlinge αμφότεροι εκπροσώπησαν την Αυστρία στο διαγωνισμό του 1972, με το συγκρότημα Milestones. Οι Πατρίσια, Μπιάνκα και Στέλλα Μάεσεν είχαν εκπροσωπήσει την Ολλανδία στον διαγωνισμό του 1970, ως μέλη του συγκροτήματος Hearts of Soul. Το 1977 εκπροσώπσαν το Βέλγιο με το συγκρότημα Dream Express. Η συμμετοχή της Ιρλανδίας με το συγκρότημα The Swarbriggs ήταν επιστροφή, μετά την εμφάνισή τους στον διαγωνισμό του 1975. Οι Ilanit είχαν ξανά συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 1973 με το Ισραήλ, η Μισέλ Τορ που τραγούδησε για το Λουξεμβούργο, αποτέλεσε τη συμμετοχή του Μονακό το 1966. Τέλος, οι Φερνάντο Τόρντο και Πάουλο ντε Καρβάλιο, ως μέλη των Os Amigos, επανήλθαν, έχοντας προηγουμένως εκπροσωπήσει την Πορτογαλία ως σόλο καλλιτέχνες το 1973 και το 1974 αντίστοιχα. Οι παρακάτω πίνακες αντικατοπτρίζουν τα τελικά επίσημα αποτελέσματα, επαληθευμένα μετά τη μετάδοση του διαγωνισμού. Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας της ψηφοφορίας της ζωντανής εκπομπής, έγιναν πολλά λάθη στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τα οποία στη συνέχεια προσαρμόστηκαν μετά τη μετάδοση. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Γαλλία διπλασίασαν σκορ, απονέμοντας τους ίδιους πόντους σε πολλές χώρες. Από τα ελληνικά σκορ, από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία, την Αυστρία και τη Φινλανδία αφαιρέθηκε 1 πόντος μετά το διαγωνισμό και από τα γαλλικά σκορ, από την Αυστρία, τη Γερμανία, το Ισραήλ, την Ιταλία και το Βέλγιο αφαιρέθηκε επίσης 1 πόντο. Καμία από τις προσαρμογές δεν επηρέασε την τοποθέτηση οποιουδήποτε από τα τραγούδια. Ακολουθεί μια σύνοψη όλων των 12 βαθμών στον τελικό: Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η σειρά με την οποία ψήφισαν οι χώρες στον διαγωνισμό του 1977 όπως και ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας που ήταν αρμόδιος να ανακοινώσει τις βαθμολογίες για κάθε χώρα. Με την εξαίρεση του Ισραήλ, η κάθε χώρα που έλαβε μέρος στον διαγωνισμό έστειλε έναν τηλεοπτικό σχολιαστή, προκειμένου να καλύψει τον διαγωνισμό στη γλώσσα της αντίστοιχης χώρας. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)