IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στοιχεία μηχανών

Στοιχεία μηχανών ονομάζονται τα τεμάχια που χρησιμοποιούνται κατ' επανάληψη, στην ίδια ή παραπλήσια μορφή, για τη συγκρότηση μηχανών, συσκευών και οργάνων. Τα στοιχεία μηχανών μπορούν να ταξινομηθούν βάσει του ρόλου τους σε: στοιχεία σύνδεσης (ήλοι, κοχλίες, σφήνες, πολύσφηνα, πείροι, κολλήσεις) στοιχεία έδρασης και μετάδοσης κίνησης (έδρανα, άξονες, άτρακτοι, συμπλέκτες, οδοντωτοί τροχοί, ιμάντες, αλυσίδες) στοιχεία για τη μεταφορά ρευστών (σωληνώσεις, βαλβίδες, κρουνοί, κλπ.)Ακόμη, βάσει του του προορισμού τους, τα στοιχεία μηχανών διακρίνονται σε: στοιχεία γενικού προορισμού (επιτελούν τον ίδιο πάντα σκοπό σε οποιαδήποτε μηχανή, π.χ. κοχλίες σύνδεσης) στοιχεία ειδικού προορισμού (χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένους τύπους μηχανών, π.χ. έμβολα)

 Οι συνδέσεις χωρίζονται σε λυόμενες και μη λυόμενες. Λυόμενες συνδέσεις είναι οι συνδέσεις που γίνονται με κοχλίες. Στις μη λυόμενες συνδέσεις χρησιμοποιούνται μόνιμα μέσα σύνδεσης, όπως ήλοι, ηλεκτροσυγκόλληση τόξου, συγκόλληση με οξυακετυλενική φλόγα, συγκόλληση με τριβή κλπ. Άξονας είναι το στοιχείο μηχανής που δύναται να εκτελεί περιστροφική κίνηση, στηριζόμενο σε δύο ή περισσότερες θέσεις επί κατάλληλων εδράνων. Οι άξονες δεν είναι απαραίτητο να έχουν κυκλικό σχήμα, αντιθέτως σε ορισμένες περιπτώσεις -όπως στην περίπτωση του στροφαλοφόρου άξονα- το σχήμα τους είναι ιδιαίτερα περίπλοκο. Τα τμήματα ενός άξονα που έρχονται σε επαφή με τα έδρανα ονομάζονται στροφείς. Στην μηχανολογική ορολογία άξονες ονομάζονται τα στοιχεία που παρέχουν στήριξη στα στρεφόμενα μέρη μίας μηχανής, χωρίς όμως να μεταβιβάζουν ροπή. Επομένως οι άξονες δεν μεταδίδουν ισχύ. Όταν ένα περιστρεφόμενο στοιχείο μεταδίδει ισχύ (επομένως καταπονείται και σε ροπή στρέψης) ονομάζεται άτρακτος. Πείροι ονομάζονται οι -συνήθως κοντοί- άξονες στους οποίους η κύρια καταπόνηση είναι διατμητική και όχι καμπτική. Στοιχεία μετάδοσης κίνησης είναι οι οδοντωτοί τροχοί, τα συστήματα ιμάντα - τροχαλίας, οι αλυσίδες κλπ
Δελτοειδές εξηκοντάεδρο

Στη Στερεομετρία, το δελτοειδές εξηκοντάεδρο είναι ένα κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το δελτοειδές εξηκοντάεδρο είναι το δυϊκό του ρομβοεικοσιδωδεκάεδρου. Διαθέτει 60 έδρες σχήματος δελτοειδούς (εξού και το όνομα του στερεού).

 Δεδομένου ότι οι έδρες του στερεού είναι δελτοειδή, αυτό σημαίνει ότι οι ακμές του είναι δύο ειδών. Αν λάβουμε το μήκος της ακμής του δυϊκού ρομβοεικοσιδωδεκάεδρου ίσο με τη μονάδα, τότε το μήκος της μικρής ακμής του δελτοειδούς εξηκοντάεδρου είναι s1 = {\displaystyle =} 1/11√5(85 − {\displaystyle -} 31√5) και το μήκος της μεγάλης ακμής του είναι s2 = {\displaystyle =} 1/3√25 − {\displaystyle -} 5√5. Τώρα, αν θεωρήσουμε το μήκος της μικρής ακμής (s1) του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής: (Αγγλικά) Weisstein, Eric W., Deltoidal Deltoidal Hexecontahedron στο MathWorld (Αγγλικά) deltoidal hexecontahedron Αρχειοθετήθηκε 2021-09-07 στο Wayback Machine. στο Wolfram Alpha
Hellas Online

Η Hellas Online (HOL) ήταν ένας από τους κορυφαίους παρόχους υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, μέλος του ομίλου Intracom από το 2006 και ήταν από τους πρώτους εναλλακτικούς παρόχους στην Ελλάδα που προσέφερε Σταθερή Τηλεφωνία και υπηρεσίες Διαδικτύου. Τον Αύγουστο του 2014 η HOL είχε 531.563 συνδρομητές. Η Hellas Online ιδρύθηκε το 1993 και πρόσφερε υπηρεσίες dial-up στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η τηλεφωνική υπηρεσία επεκτάθηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα χρησιμοποιώντας τηλεφωνικούς αριθμούς. Το 2006 αποκτήθηκε από την Intracom και επέκτεινε τις υπηρεσίες της ώστε να περιλαμβάνει ευρυζωνικές υπηρεσίες ADSL και SHDSL. Το 2007 απέκτησε το 100% της Attica Telecom, που ήταν ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών οπτικών ινών στην Αθήνα και τον Ιούνιο του ίδιου έτους δημιούργησε μια στρατηγική συνεργασία με την Vodafone Ελλάδας. Τον Ιούνιο του 2008, η Hellas Online συγχωνεύθηκε με την Unibrain, μια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Το 2014 η Vodafone πήρε πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της HOL το οποίο έφτασε στο 100% και μετά από δύο χρόνια, απορροφήθηκε πλήρως από την ίδια την Vodafone.

 Η Hellas Online διέθετε και λειτουργούσε δίκτυο οπτικών ινών περίπου 3.500 χιλιομέτρων (Νοέμβριος 2008). Το βασικό του δίκτυο ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ελλάδα μετά από τον ΟΤΕ που ήταν ο φορέας εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων. Μέσω των σημείων παρουσίας που βρισκόταν σε φυσική συνεγκατάσταση σε αδεσμοποίητους τοπικούς βρόχους η HOL προσέφερε εκτεταμένη πληθυσμιακή κάλυψη στις μητροπολιτικές περιοχές των δύο μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας, της Αθήνας (πάνω από 80%) και της Θεσσαλονίκης (πάνω από 70%), και σημαντική πληθυσμιακή κάλυψη στην υπόλοιπη Ελλάδα. Το εκτεταμένο ιδιόκτητο δίκτυο οπτικών ινών της Hellas Online συνέδεε τις τρεις μεγάλες ελληνικές πόλεις της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας και κάλυπτε σημαντικά τμήματα των πιο πυκνοκατοικημένων περιοχών της Ελλάδας. Το δίκτυο της Hellas Online παρείχε σύνδεση υψηλής χωρητικότητας μεταξύ των κέντρων δεδομένων και των ιστοτόπων του, επιτρέποντας έτσι στην Hellas Online να αναβαθμίσει το εύρος ζώνης με αποδοτικό κόστος στους αδεσμοποίητους τοπικούς βρόχους χωρίς να χρειαστεί να μισθώσει δυναμικό από τον ΟΤΕ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, τη δική της ελεύθερη χωρητικότητα σε άλλους ελληνικούς ή διεθνείς τηλεπικοινωνιακούς φορείς. Η Hellas Online προσέφερε στους εγχώριους και εταιρικούς πελάτες, ένα πλήρες φάσμα ευρυζωνικών προϊόντων, που περιελάμβανε υπηρεσίες Διαδικτύου, υπηρεσίες σταθερής τηλεφωνίας και ένα συνδυασμό των δύο. Το 2009, η HOL εγκαινίασε μια υπηρεσία IPTV με πρόσβαση σε δωρεάν κανάλια, ειδήσεις, πληροφορίες, μουσική, παιδικά και αθλητικά γεγονότα από όλο τον κόσμο και περιεχόμενο σε υψηλή ευκρίνεια (HD).
Έντζιφου της Αγγλίας

Η Έντζιφου της Αγγλίας (Παλαιά αγγλικά: Ēadgifu: 902 – μετά το 955) ήταν κόρη του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου και της δεύτερης συζύγου του Έλφλεντ. Η Έντζιφου ήταν δεύτερη σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου του Απλού.

 Η Έντζιφου ήταν μια από τις τρεις αδελφές της Δυτικής Σαξονίας που παντρεύτηκαν κοντινούς βασιλιάδες. Οι άλλες δύο ήταν: η Έντιθ, η οποία παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η Ίντχιλντ, η οποία παντρεύτηκε τον Ούγο τον Μέγα. Η Έντζιφου έγινε η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Γ΄ της Γαλλίας, τον οποίο παντρεύτηκε το 919, μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του Φρεδερόννης. Η Έντζιφου έγινε η μητέρα του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας. Το 922 ο Κάρολος Γ΄ έφυγε από την εξουσία και το επόμενο έτος κρατήθηκε αιχμάλωτος από τον κόμη Χέμπερτ του Βερμαντουά, σύμμαχο του τότε βασιλιά. Για να προστατεύσει τον γιο της, η Έντζιφου τον πήγε το 923 στην Αγγλία, στο βασίλειο του αδελφού της, Έθελσταν. Ο Λουδοβίκος έμεινε εκεί μέχρι το 936, όταν τον κάλεσαν πίσω στη Γαλλία για να στεφθεί ως βασιλιάς. Η Έντζιφου τον συνόδεψε. Η Έντζιφου αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι στο Λον. Το 951, ο Χέριμπερτ ο Πρεσβύτερος, κόμης του Ομοά, την απήγαγε και την παντρεύτηκε, προκαλώντας τον μεγάλο θυμό του γιου της. Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου της είναι άγνωστη. Dunbabin, Jean (1999). «West Francia: The Kingdom». Στο: Reuter, Timothy. The New Cambridge Medieval History. III. Cambridge University Press. ISBN 0-521-36447-7. Lappenberg, Johann (1845). A History of England Under the Anglo-Saxon Kings. Benjamin Thorpe, translator. J. Murray. Schwennicke, Detlev (1984) Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt), Tafel 49 Williams, Ann· Smyth, Alfred P.· Kirby, D. P. (1991). A Biographical Dictionary of Dark Age Britain: England, Scotland, and Wales. Routledge. ISBN 1-85264-047-2. \
Λευτέρης Βουρνάς

Ο Λευτέρης Βουρνάς (Αθήνα, 1942 - Βούλα, 1 Ιουλίου 1987) ήταν Έλληνας ηθοποιός που ειδικευόταν σε ρόλους "ζεν πρεμιέ". Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Σταυράκου, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1962, μετέχοντας στο έργο "Τα Κόκκινα Φανάρια". Έλαβε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, αλλά και σε παραγωγές βίντεο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία είχαν σαν κατάληξη την αυτοκτονία του, την 1η Ιουλίου του 1987, σε ηλικία μόλις 45 ετών.

 Στο δάσκαλό μας με απάτη (1988) Οι ερωτιάρηδες (1986) Γυμνά σκάνδαλα (1985) Μια γυναίκα δυο άντρες (1985) Το στίγμα της ενοχής (1985) Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός (1980) ΕΡΤ Ο πρόγονος (1979) Ένα κρεββάτι για τρεις (1977) ΕΡΤ Ζητείται πτώμα (1976) ΕΡΤ Ο δικός μας άνθρωπος (1984) ΕΡΤ Η κραυγή των λύκων (1981) ΥΕΝΕΔ Οι πρωταγωνιστές (1981) ΥΕΝΕΔ Συνταγματάρχης Λιάπκιν (1979) ΥΕΝΕΔ Τα τετράγωνα των αστέρων (1980) ΕΡΤ Καφέ Σαντάν (1978) Το κοροϊδάκι της πριγκιπέσσας (1971) Το άνθος του κάκτου (1970) Φράνκυ (1969) Ζητήστε τη Βίκυ (1967) Ο ανθρωπάκος (1962) Οδός ονείρων (1962) Το πάρτυ (1961)Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου 90lepta.com Cine.gr Retrodb.gr
Καστανοχώρι Σερρών

Το Καστανοχώρι (Βυζαντινά Ελληνικά: Αμουρμέη) είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 122 κατοίκους. Εφημέριος του χωριού είναι ο Π. Χρυσόστομος Καδάς.

 Το προηγούμενο όνομά του χωριού ήταν Ομούρ - Βέη και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα, η οποία μετονομάστηκε το 1922 σε κοινότητα Καστανοχωρίου. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1941, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, άνδρες της αντάρτικης ομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος» πραγματοποίησαν επίθεση εναντίον κατοχικών δυνάμεων που έδρευαν στον οικισμό. Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινοτήτες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας. Γεννήθηκαν στο ΚαστανοχώριΆγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, Έλληνας νεομάρτυρας
Παραβολή του Ασώτου Υιού

Η Παραβολή του Ασώτου Υιού αποτελεί μία από τις παραβολές του Ιησού, που εμφανίζεται στο Λουκά 15:11–32. Πραγματεύεται την ιστορία ενός πατέρα με δύο υιούς. Ο μικρότερος υιός ζητά το μερίδιο της κληρονομιάς του από τον πατέρα του, ο οποίος ικανοποιεί το αίτημά του. Σπαταλά την περιουσία του, καταλήγοντας άστεγος και ρακένδυτος. Αποφασίζει να επιστρέψει σπίτι και να σκοπεύει για να παρακαλέσει τον πατέρα του να τον δεχτεί ξανά ως υπηρέτη του. Ο πατέρας του, προς έκπληξή του, δεν τον περιφρονεί, αλλά τον υποδέχεται πίσω, διοργανώνοντας, μάλιστα, γιορτή την οποία μεγαλύτερος γιος απαξιώνει, ζηλεύοντας. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία διαβάζεται την Κυριακή του Ασώτου, τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου.

 Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. καὶ μετ᾿ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. περιουσίαν του ζων ένα βίον άσωτον, παραλυμένον και ασυλλόγιστον. δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους. καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι! ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου. οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ᾿ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.
IEC 62304

Το διεθνές πρότυπο IEC 62304 – λογισμικό ιατρικής συσκευής – διαδικασίες κύκλου ζωής λογισμικού είναι ένα πρότυπο το οποίο καθορίζει τις απαιτήσεις του κύκλου ζωής για την ανάπτυξη του ιατρικού λογισμικού και λογισμικού εντός ιατρικών συσκευών. Εναρμονίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Η.Π.Α), και, επομένως, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα ως ένα σημείο αναφοράς για συμμόρφωση με τις ρυθμιστικές απαιτήσεις από αυτές τις δύο Αγορές.

 Το πρότυπο IEC 62304 απαιτεί ορισμένες προφυλάξεις με τη χρήση του λογισμικού, ιδιαίτερα το λογισμικό αγνώστου προέλευσης, (software of unknown pedigree or provenance), που ονομάζεται SOUP στο πρότυπο. Το πρότυπο περιγράφει ένα μοντέλο αποφάσεων με βάση το ρίσκο για το πότε η χρήση του SOUP είναι αποδεκτή, και ορίζει απαιτήσεις δοκιμών για το SOUP για να υποστηρίζει ένα σκεπτικό με βάση το οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το εν λόγω λογισμικό. International Electrotechnical Commission (IEC) Λίστα των προτύπων IEC IEC 60601 ISO 14971 Time-triggered system (a software architecture that is used in many safety-critical systems)
Ηλεκτρονικό ροκ

Το ηλεκτρονικό ροκ είναι ένα ευρύ μουσικό είδος που προκύπτει από συνδυασμό ροκ και ηλεκτρονικής μουσικής, και χρησιμοποιεί τα συνήθη μουσικά όργανα των δύο ειδών. Πρωτοεμφανίστηκε το '60 όταν ροκ συγκροτήματα όπως οι Doors, Pink Floyd, Yes και Moody Blues εισήγαγαν το Moog synthesizer στον ήχο τους. Η δειγματοληψία μουσικής και η επεξεργασία κασέτας είναι χαρακτηριστικές τεχνικές του είδους. Τα κομμάτια ηλεκτρονικού ροκ συνήθως έχουν προσμίξεις στοιχείων από άλλα είδη μουσικής, όπως πανκ ροκ, ιντάστριαλ ροκ, χιπ χοπ, techno και synth-pop, έτσι όπως προέκυψαν τα μουσικά υποείδη indietronica, ντανς-πανκ, και ελεκτροκλάς. Από τα τέλη 2000 το ηλεκτρονικό ροκ ανεβαίνει συνεχώς σε δημοτικότητα.

 Είναι μία μείξη ροκ και ηλεκτρονικής μουσικής και χρησιμοποιεί όργανα κοινά των δύο ειδών, όπως το συνθεσάιζερ, μέλοτρον, ηλεκτρικές κιθάρες και τύμπανα. Αρκετοί καλλιτέχνες ηλεκτρονικού ροκ αποφεύγουν την κιθάρα και προτιμούν τεχνολογικά μέσα παραγωγής ροκ ήχων. Τα φωνητικά είναι συνήθως απαλά ή ανεβαστικά ή λείπουν εντελώς (ινστραμένταλ). Πολλά ηλεκτρονικά ροκ συγκροτήματα προτιμούν τα ηλεκτρονικά κρουστά από τα παραδοσιακά κρουστά. Ο όρος "progressive rock" (προοδευτικό ροκ ή prog) εισήχθηκε το '60 για μουσική που θα είχε περιγραφεί ως "ηλεκτρονικό ροκ," αλλά ο ορισμός του "prog" αργότερα περιορίστηκε σε ένα συγκεκριμένο σύνολο μουσικών συμβάσεων - αντίθετα προς την ευαισθησία που σχετίζεται με πρωτοποριακές ή πειραματικές προσεγγίσεις.Το ηλεκτρονικό ροκ συσχετίζεται με ιντάστριαλ ροκ, συνθ-ποπ, ντανς-πανκ, ιντιτρόνικα και new wave, με τα ελεκτροκλάς, νεο ρέηβ, ποστ-πανκ ρεβαιβαλ, ποστ-ροκ, ντανς πανκ και indietronica να θεωρούνται υποείδη. Περιστασιακά γίνεται μείξη με άλλα υποείδη όπως, τρανς και τέκνο, οπότε προκύπτουν τρανς ροκ και τέκνο ροκ αντίστοιχα.Το Χέβυ Μέταλ, ένα σημαντικό υποείδος της ροκ, κατόπιν μείξης με ηλεκτρονική μουσική και τα υποείδη της, προκύπτουν το ηλεκτρονικό μέταλ, ηλεκτρονικό ντανς μέταλ, τράνς μέταλ και τέκνο μέταλ. Το υποείδος μέταλκορ κατόπιν μείξης με ηλεκτρονική μουσική δίνει το είδος ηλεκτρονικόρ. Κατόπιν μείξης του πανκ ροκ με ηλεκτρονική μουσική προκύπτουν τα υποείδη συνθπανκ και ντανς-πανκ.
Καλουτάς Ιωαννίνων

Ο Καλουτάς (αναφέρεται και ως η Καλωτά) είναι χωριό του δήμου Ζαγορίου στον νομό Ιωαννίνων. Έως το 2010 υπαγόταν στον δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Μιτσικελίου, χτισμένο σε υψόμετρο 830 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 23 κατοίκους.

 Το χωριό είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός καθώς διατηρεί στοιχεία της ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής. Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη πρόκειται για σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει Μαύρος, ενώ σύμφωνα με την δεύτερη που ανήκει στον ιστοριοδίφη του 19ου αιώνα, Ιωάννη Λαμπρίδη, το χωριό οφείλει την ονομασία του στην οικογένεια Καλωτά που προερχόταν από τα Ιωάννινα και κάποια μέλη της οποίας εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Κατά το β΄ μισό του 18ου αιώνα, επισκέφτηκε τον οικισμό όπου και κήρυξε, ο μοναχός Κοσμάς ο Αιτωλός, ενώ σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1895, ο πληθυσμός του ανερχόταν στους 441 κατοίκους. Ο Καλουτάς υπέστη μεγάλες καταστροφές από τα γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της Κατοχής, καθώς βομβαρδίστηκε τον Αύγουστο του 1943 και επιπλέον πυρπολήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Συνολικά καταστράφηκαν 123 οικίες και πλινθόκτιστες καλύβες του Καλουτά, ενώ σκοτώθηκαν τρεις κάτοικοι του οικισμού. Μεταπολεμικά ο Καλουτάς παρήκμασε χάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του. Με προεδρικό διάταγμα του 2005 αναγνωρίστηκε επίσημα ως μαρτυρικό χωριό. Αναστάσιος Ζάκας (1850 - 1917), συγγραφέας και εκπαιδευτικός. Πέτρος Αποστολίδης (1896 - 1988), γιατρός και συγγραφέας, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 1944, μετά την κατάληψη των Ιωαννίνων από δυνάμεις του ΕΛΑΣ, ανακηρύχτηκε δήμαρχος Ιωαννιτών. Τάτσης Αποστολίδης (1928 - 2009), βραβευμένος βιολιστής.
Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι

Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι (πρωτότυπος τίτλος: Die Angst des Tormanns beim Elfmeter) είναι γερμανική-αυστριακή ταινία του 1972 σε σκηνοθεσία του Βιμ Βέντερς. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Πέτερ Χάντκε.

 Ο τερματοφύλακας Γιόζεφ Μπλοχ αποβάλλεται από το παιχνίδι λόγω φάουλ. Στη συνέχεια, περιφέρεται άσκοπα στη Βιέννη και συναντά την ταμία Γκλόρια, με την οποία περνά τη νύχτα. Το επόμενο πρωί τη σκοτώνει, πηγαίνει σε μία φίλη του στο Μπούργκενλαντ και περιμένει εκεί την αστυνομία. Άρτουρ Μπράους ως Γιόζεφ Μπλοχ Κάι Φίσερ ως Χέρτα Γκάμπλερ Έρικα Πλούχαρ ως Γκλόρια Λίμπγκαρτ Σβαρτς ως Άννα
Turn It Upside Down

Το "Turn It Upside Down" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου συγκροτήματος Spin Doctors. Κυκλοφόρησε στις 14 Ιουνίου του 1994. Έφτασε μέχρι το #28 του Billboard 200 και ανακηρύχθηκε πλατινένιο από τη RIAA.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Spin Doctors εκτός από τα σημειωμένα Chris Barron - φωνή, ακουστική κιθάρα Aaron Comess - ντραμς, όργανο, κρουστά, πιάνο, όργανο Hammond, stick, clavinet Eric Schenkman - κιθάρα, φωνητικά, φωνή στο "Indifference" Mark White - μπάσο Mark Agostino - shaker, βοηθός μηχανικός Andrew Commes - όργανο Hammond Rich Koerner - κιθάρα Art Smith - κιθάρα Peter Denenberg, Frankie La Rocka, Spin Doctors - παραγωγή Peter Denenberg - μηχανικός Peter Denenberg - μίξινγκ Ted Jensen - mastering Dan Levy - καλλιτεχνική διεύθυνση Risa Zaitschek, Jen Cohen - σχέδιο Jeremy Wolff - κολάζ John Darren Green - εικονογράφηση Tim Vega - πινακίδες Timothy Manteau - γραφικά 'Άλμπουμ Singles
Ιλολανγκούρου

To Ιλολανγκούρου ή Ιλολανγκούλου (Αγγλικά ή Σουαχίλι: Ilolanguru ή Ilolangulu), είναι Μεικτό Τμήμα που βρίσκεται στην Περιοχή Ουυούι (Uyui District), στην Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) της Τανζανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στο Ιλολανγκούρου ήταν 12.675 και το 2012, αυξήθηκε σε 16.110 άτομα.

 Στην ίδια περιοχή, υπάρχει και το Λουλανγκούρου (Lulanguru), δεν θα πρέπει όμως να ταυτίζεται με το Ιλολανγκούρου (Ilolanguru) καθότι το Λουλανγκούρου (Lulanguru) είναι διοικητικά υποδεέστερο και υπάγεται στο Ιλολανγκούρου (Ilolanguru). Το κλίμα στο Ιλολανγκούρου είναι αυτό της τροπικής σαβάνας με υγρασία. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Ταμπόρα Περιοχή Ουυούι Ταμπόρα Παραπομπές σημειώσεων
Ναουρού Μπβιέμα

Το Ναουρού Μπβιέμα (Ναουρού Πατρίδα μας) γράφτηκε από την Μάργκριτ Χέντρι. Μελοποιήθηκε από τον Λόρενς Χένρι Χικς (Laurence Henry Hicks) και έγινε επίσημα εθνικός ύμνος του Ναουρού το 1968.

 Nauru bwiema, ngabena ma auwe. Ma dedaro bwe dogum, mo otata bet egom. Ajin ngago bwien okor, ama bagadugu Epoa ngabuna ri nan orre bet imur. Ama memag ma nan epodan eredu won engiden, Miyan aema ngeyin ouge, Nauru eko dogin! Ναουρού, πατρίδα μας. Χώρα, που τόσο αγαπάμε. Όλοι προσευχόμαστε για σένα και δοξάζουμε το όνομά σου. Έγινες πατρίδα των προγόνων μας που θα είσαι και για τις μελλοντικές γενιές. Τραγουδούμε μαζί να τιμήσουμε την σημαία σου. Και όλοι μαζί πανηγυρίζουμε και λέμε: Αιώνιο Ναουρού!Βλέπε και: Κατάλογος εθνικών ύμνων MIDI-File Αρχειοθετήθηκε 2007-01-04 στο Wayback Machine.
Αβάτσινσκι

Το Αβάτσινσκι (ρωσικά: Ава́чинская со́пка) είναι ενεργό ηφαίστειο στην χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειανατολικά από την πόλη Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, την μεγαλύτερη της Καμτσάτκας. Είναι ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της περιοχής, με την πιο πρόσφατη έκρηξη να έλαβε χώρα το 2001. Εξαιτίας των ισχυρών του εκρήξεων και της εγγύτητάς του κοντά σε μεγάλο αστικό κέντρο, το Αβάτσινσκι μαζί με το γειτονικό Κοριάκσκι αναγνωρίζονται ως ηφαίστεια δεκαετίας.

 Το Αβάτσινσκι ανήκει στην ομάδα ηφαίστειων της Καμτσάτκας. Αυτά τα ηφαίστεια είναι το αποτέλεσμα της καταβύθισης της πλάκας του Ειρηνικού κάτω από την Ευρασιατική τεκτονική πλάκα. To Αβάτσινσκι αποτελείται από μια καλντέρα που δημιουργήθηκε κατά το Πλειστόκαινο μέσα στην οποία δημιουργήθηκε το Αβάτσινσκι, ύψους 2.741 μέτρων, και ο παρασιτικός κώνος Κοζέλσκι, οποίος βρίσκεται στις πλαγιές του κύριου κώνου. Το Κοζέλσκι έχει ύψος 2.189 μέτρα. Η καλντέρα δημιουργήθηκε πριν από 30.000 με 40.000 χρόνια, όταν μια μεγάλη κατολίσθηση κάλυψε 500 τετραγωνικά χιλιόμετρα νότια του Πετροπάβλοφσκ. Μέσα στην καλντέρα άρχισε να αναπτύσεται πριν 18.000 χρόνια ο κώνος του Αβάτσινσκι. Το Αβάτσινσκι λόγω αυτής της διαμόρφωσης μοιάζει πολύ με το ηφαιστειακό οικοδόμημα Βεζούβιος-Σόμμα στην Ιταλία, και γι αυτό το λόγο το παλιότερο τμήμα του ηφαιστείου αποκαλείται και Αβάτσινσκι Σόμμα. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Αβάτσινσκι χωρίζεται σε δύο περιόδους μια που άρχισε πριν 18.000 χρόνια και μια που άρχισε πριν 7.250 χρόνια περίπου. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα την περίοδο 7.250 με 3.500 χρόνια ήταν εκρηκτική και περιλάμβανε την παραγωγή κίσσηρη και πυροκλαστικές ροές. Αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα θεωρείται ότι σχημάτισε μια σειρά από ηφαιστειακούς δόμους μέσα στην καλντέρα, όπως συμβαίνει σήμερα στο Σιβελούτς. Η τέφρα από τις εκρήξεις έφτασε σε απόσταση 200 με 400 χιλιομέτρων. Πριν 3.500 χρόνια άρχισε η ανάπτυξη του Νέου Κώνου. Η αρχή αυτή συνοδεύτηκε από μια ισχυρή έκρηξη γνωστή ως AV1. Η έκρηξη αυτή είχε ισχύ στην κλίμακα VEI 5 και είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή 4 κυβικών χιλιομέτρων ανδεσιτικής-βασαλτικής τέφρας.Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στον νέο κώνο περιλαμβάνει συχνές εκρήξεις, οι οποίες παράγουν πυροκλαστικές ροές και λαχάρ, τα οποία κινούνται νοτιοδυτικά της καλντέρας. Πιο πρόσφατα έχουν παρατηρηθεί μικρές ροές λάβας. Υπάρχουν τουλάχιστον 16 εκρήξεις έλαβαν χώρα κατά την καταγεγραμμένη ιστορία του Αβάτσινσκι. Η έκρηξη που έλαβε χώρα το 1779 παρατηρήθηκε από τον Τζον Λεντγιάρντ, ο οποίος ήταν μέλος της τελευταίας αποστολής του Κουκ. Η έκρηξη του 1945 είχε ισχύ 4 στην κλίμακα VEI και είναι η πιο πρόσφατη ισχυρή έκρηξη του ηφαιστείου. Από τότε το ηφαίστειο εξεράγει το 1991 και το 2001.
A Portuguesa

A Portuguesa (Το Πορτογαλικό) είναι ο εθνικός ύμνος της Πορτογαλίας. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Ενρίκε Λόπες ντε Μεντόνσα και η μουσική από τον Αλφρέντο Κέιλ. Υιοθετήθηκε το 1910 από την Πρώτη Δημοκρατία της Πορτογαλίας, αντικαθιστώντας το "Ο Hino da Carta", τον ύμνο που χρησιμοποιούσε η μοναρχία στη χώρα.

 Το 1890, το Ηνωμένο Βασίλειο απαίτησε από την Πορτογαλία να εγκαταλείψει τις αποικίες της στην Ανγκόλα και τη Μοζαμβίκη της Αφρικής. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποδεχτεί τους βρετανικούς όρους, παρά τη δημόσια κατακραυγή, που μείωσε τη δημοτικότητα τόσο του βασιλιά όσο και γενικότερα του θεσμού της μοναρχίας. Ορμώμενος από το κοινό αίσθημα, ο Ενρίκε Λόπες ντε Μεντόνσα (Henrique Lopes de Mendonça) έγραψε ένα ποίημα που ωθούσε τους συμπατριώτες του να "παλέψουν για την πατρίδα" (Pela Pátria lutar) και εξυμνούσε το παρελθόν της ως ναυτική δύναμη τον 15ο και 16ο αιώνα. Μελοποιήθηκε από τον Alfredo Keil και σύντομα έγινε δημοφιλές τραγούδι. Στις 31 Ιανουαρίου 1891, ξέσπασε επανάσταση των δημοκρατικών στο Πόρτο και η "Portuguesa" υιοθετήθηκε από τους επαναστάτες. Η επανάσταση καταστάλθηκε και το τραγούδι απαγορεύτηκε, ωστόσο το 1910 μια νέα επανάσταση έριξε τη μοναρχία και καθιέρωσε τη δημοκρατία στη χώρα (5 Οκτωβρίου). Την επόμενη χρονιά, καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος της χώρας. Ο ύμνος αποτελείται από την πρώτη στροφή του αρχικού ποιήματος του Μεντόνσα και το ρεφρέν, ενώ η δεύτερη και τρίτη στροφή δε χρησιμοποιούνται και γενικότερα είναι άγνωστες σε μεγάλο αριθμό Πορτογάλων. Στίχοι, παρτιτούρα και μουσική της "Portuguesa"
Κατάλογος νικητών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896

Στο παρόν λήμμα καταγράφονται οι αθλητές που κατέκτησαν μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα.

 Η ομάδα των Κάσδαγλη-Πετροκόκκινου αναφέρεται στη βάση αποτελεσμάτων της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ως Μικτή ομάδα. Ο Κάσδαγλης (αθλητής με ελληνική καταγωγή που διέμενε στην Αλεξάνδρεια) καταγράφεται ως Έλληνας στη λίστα των αποτελεσμάτων του απλού, ενώ σε κάποιες πηγές αναφέρεται ως Αιγύπτιος. Για τον Πετροκόκκινο, ο οποίος δεν έχει κατακτήσει κάποιο ατομικό μετάλλιο, δεν προσδιορίζεται η χώρα καταγωγής του στο αγώνισμα του απλού, αν και πολλές πηγές τον καταγράφουν ως Έλληνα. Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2010. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2010. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 10-21) Monique Berlioux: Ρεπορτάζ αναδημοσιευμένο στο περιοδικό Συλλογή (Απρ. 1969, τεύχος 17, σελ. 46-54)
Τβόροϊρι

Το Τβόροϊρι (φεροϊκά: Tvøroyri) είναι ένα χωριό των Φερόων Νήσων. Το Τβόροϊρι βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του φιόρδ Trongisvágsfjørður, στην ανατολική ακτή του Σούντουροϊ. Το χωριό έχει 866 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022). Το Τβόροϊρι μαζί με τα χωριά Froðba, Trongisvágur, Líðin και Øravík αποτελούν τον Δήμο του Τβόροϊρι. Η εκκλησία του Τβόροϊρι κατασκευάστηκε στη Νορβηγία και μεταφέρθηκε στο Τβόροϊρι το 1907 όπου και αποπερατώθηκε, και το 1908 λειτούργησε. Η παλιά εκκλησία μεταφέρθηκε στο Sandvík.

 Το Τβόροϊρι έχει δύο γειτονικά χωριά τα οποία έχουν μεγαλώσει μαζί με το Τβόροϊρι, με το Τβόροϊρι να βρίσκεται ανάμεσα. Το Trongisvágur βρίσκεται δυτικά, γύρω από το φιόρδ και στην κοιλάδα Trongisvágsbotnur. Το γήπεδο της ΤΒ Τβόροϊρι βρίσκεται στο Trongisvágur. Το πρώην γήπεδο ποδοσφαίρου της ΤΒ Τβόροϊρι βρισκόταν στο Sevmýri στο Τβόροϊρι. Το άλλο γειτονικό χωριό ονομάζεται Froðba. Βρίσκεται ανατολικά στη βόρεια πλευρά του φιόρδ, στην ίδια πλευρά με το Τβόροϊρι. Ο ποιητής Poul F. Joensen είχε το σπίτι του στο Froðba και υπάρχει ένα μνημείο του εκεί. Το Froðba και το Trongisvágur είναι παλαιότερα χωριά από το Τβόροϊρι. Όταν το μονοπώλιο καταργήθηκε το 1856, ιδρύθηκαν ιδιωτικές εταιρείες στο Τβόροϊρι. Μία από αυτές έγινε η μεγαλύτερη στις Φερόες. Είχε 20 καταστήματα και 30 πλοία. Στο Τβόροϊρι υπάρχει ένα μεγάλο εργοστάσιο φιλέτων ψαριών το οποίο ξεκίνησε την παραγωγή το 1975. Υπάρχει ένα πορθμείο που συνδέει το Σούντουροϊ με τα υπόλοιπα νησιά. Το MS Smyril εκτελεί δρομολόγια δύο έως τρεις φορές την ημέρα μεταξύ του Τόρσχαβν και του Σούντουροϊ. Το λιμάνι στο Σούντουροϊ βρίσκεται στο Krambatangi στη νότια πλευρά του φιόρδ Trongisvágsfjørður. Το ταξίδι διαρκεί δύο ώρες. Υπάρχουν δύο γραμμές λεωφορείων στο Σούντουροϊ, η γραμμή 701 μεταξύ Fámjin και Sandvík (η βόρεια γραμμή) και η γραμμή 700 μεταξύ Τβόροϊρι και Σούμπα (η νότια γραμμή). Υπάρχει ένα ελικοδρόμιο στο Froðba με πτήσεις για το Τόρσχαβν και το αεροδρόμιο του Βάγκαρ. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος ΤΒ Τβόροϊρι ιδρύθηκε το 1892 και είναι ο πρώτος ποδοσφαιρικός σύλλογος στις Φερόες. Το όνομα TB χρησιμοποιείται επίσης στο βόλεϊ. Η λέσχη του βόλεϊ ήταν θυγατρική λέσχη της ΤΒ Τβόροϊρι, αλλά το 2016 έγινε ανεξάρτητος σύλλογος με το όνομα TB Flogbóltur. Τον Δεκέμβριο του 2016 οι τρεις ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της νήσου Σούντουροϊ: η TB, η ΦΚ Σούντοροϊ και η Royn συμφώνησαν να ενταχθούν σε ένα σύλλογο. Η νέα λέσχη θα πάρει ένα νέο όνομα για τη σεζόν 2018, για την σεζόν του 2017 το όνομα είναι TB/FC Suðuroy/Royn. Υπάρχει μια λέσχη κωπηλασίας η Froðbiar Sóknar Róðrarfelag, η οποία ιδρύθηκε το 1934. Καθώς και ένας κολυμβητικός όμιλος για όλο το νησί, ο οποίος ονομάζεται Susvim ή Suðuroyar Svimjifelag. Τβόροϊρι (Αγγλικά)
Κωνσταντία του Πενιαφιέλ

Η Κωνσταντία-Εμμανουέλα, καστιλιανικά: Constanza Manuel de Peñafiel (1315 με 1323 - 13 Νοεμβρίου 1345) από τον Οίκο της Ιβρέα-Καστίλης ήταν κόρη του δούκα του Πενιαφιέλ & πρίγκιπα της Βιγιένα και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Καστίλης και μετά της Πορτογαλίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη-Εμμανουήλ δούκα του Πενιαφιέλ & πρίγκιπα της Βιγιένα και της Κωνσταντίας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας. Ο πατέρας της ήταν συγγραφέας. Η Κωνσταντία γεννήθηκε το διάστημα 1315-23. Παντρεύτηκε το 1325 στη Βαγιαδολίδ τον Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης, αλλά ήταν 5-13 ετών, πολύ μικρή. Έπειτα από 2 έτη ο Αλφόνσος ΙΑ΄ έλυσε τον γάμο και έκανε δεύτερο, με τη Μαρία της Πορτογαλίας, η οποία του έκανε τον Πέτρο.Η Κωνσταντία φυλακίστηκε στο κάστρο στο Τόρο, ενόσω ο πατέρας της είχε πόλεμο εναντίον του Αλφόνσου ΙΑ΄ ως το 1329. Με τη μεσολάβηση του Χουάν δελ Κάμπο, επισκόπου του Οβιέδο, συμφώνησαν ειρήνη. Αυτό εξασφάλισε την απελευθέρωση της Κωνσταντίας. Ο Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας έμαθε γρήγορα ότι η κόρη του Μαρία της Πορτογαλίας είχε κακή μεταχείριση από τον Αλφόνσο ΙΑ΄. Όταν ο βασιλιάς της Καστίλης για χάρη της Μαρίας απέρριψε την Κωνσταντία, απομάκρυνε και τον πατέρα της. Ο Αλφόνσος Δ΄, αισθανόμενος σαν να είχε ατιμαστεί η κόρη του, συμμάχησε με ευχαρίστηση με τον Ιωάννη-Εμμανουήλ και πάντρεψε τον γιο του Πέτρο (Α΄) με την Κωνσταντία. Ο γάμος έγινε το 1340 στη Λισαβόνα. Όταν η Κωνσταντία έφθασε στην Πορτογαλία, η Ινές ντε Κάστρο, κόρη ενός αριστοκράτη γαιοκτήμονα της Καστίλης, τη συνόδευσε ως κυρία των τιμών. Όμως ο Πέτρος (Α΄) ερωτεύθηκε την Ινές πολύ σύντομα και οι δύο έκαναν σχέση. Το σκάνδαλο του δεσμού έκανε τον Αλφόνσο Δ΄ να εκτοπίσει την Ινές από την Αυλή. Τότε οι δύο ερωτευμένοι άρχισαν να ζουν μαζί μυστικά. Η Κωνσταντία απεβίωσε το 1345, έπειτα από 13 ημέρες από τη γέννηση τού γιου της Φερδινάνδου (Α΄). Τέσσερα έτη μετά η σορός της τάφηκε στο Σανταρέμ της Πορτογαλίας. Έπειτα από το τέλος της, ο Πέτρος (Α΄) μάλλον νυμφεύτηκε την Ινές, η οποία το 1355 φονεύθηκε με διαταγή του Αλφόνσου Δ΄. Το 1357 ο Πέτρος (Α΄) έγινε βασιλιάς της Πορτογαλίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1325 τον Αλφόνσο ΙΑ΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης. Ήταν πολύ μικρή για να κάνει παιδιά και ο Αλφόνσος ΙΑ΄ ακύρωσε το γάμο για να νυμφευτεί άλλη. Το 1340 η Κωνσταντία έκανε δεύτερο γάμο, με τον Πέτρο Α΄ της Πορτογαλίας (του Οίκου των Καπετιδών-Βουργουνδίας) και είχε τέκνα: Μαρία 1342-1375, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο μαρκήσιο της Τορτόζα, γιο του Αλφόνσου Δ΄ της Αραγωνίας (Οίκος της Βαρκελώνης). Φερδινάνδος Α΄ 1345-1383, βασιλιάς της Πορτογαλίας. Pretel Marín; Rodríguez Llopis, Miguel (1989). El señorío de Villena en el siglo XIV (PDF) (in Spanish). Albacete: Instituto de Estudios Albacetenses «Don Juan Manuel», Excma. Diputación de Albacete. ISBN 84-600-2900-X. Rodrigues Oliveira, Ana (2010). Rainhas medievais de Portugal. Dezassete mulheres, duas dinastias, quatro séculos de História (in Portuguese). Lisbon: A esfera dos livros. ISBN 978-989-626-261-7.
Τία Στάνλεϊ Χιους

Η Thea Stanley Hughes (περ.1907-περ. 1990) ήταν Αυστραλίδα συγγραφέας και ακτιβίστρια για την υγεία του πληθυσμού, πρόεδρος του Women's League of Health στην Αυστραλία.

 Η Thea Stanley Hughes, κόρη του συγγραφέα J. Stanley Hughes, γεννήθηκε στην Αγγλία και μεγάλωσε στην Αυστραλία. Πήρε το πτυχίο της στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. Σπούδασε χορό με τους Ruby Ginner και Irene Mawer στο Λονδίνο, και εκπαιδευτικός υγείας στο Bagot Stack Health School στην Αγγλία.Το 1935 Hughes έκανε γνωστό το έργο της Mary Bagot και της Prunella Stack στην Αυστραλία,{και ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του Αυστραλιανού Συνδέσμου Υγείας της Αυστραλίας, με έδρα το Σίδνεϊ. Ίδρυσε υποκαταστήματα σε όλη την Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένης της Μελβούρνης, του Περθ και της Αδελαΐδας. Μέσω της δουλειάς της στον σύνδεσμο, που συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1950, ενθάρρυνε γυναίκες της Αυστραλίας να βελτιώσουν την φυσική τους κατάσταση μέσω της άσκησης, της γιεινήςδ ιατροφής, της σωστήςκυγιεινής του σώματος αι της υπαίθριας αναψυχής. ΗΟπσύνδεσμος ροσέφερε επίσης μαθήματα χαλάρωσης και άσκησης πριν και μετά τον τοκετό. Μία από τις σημαντικές εκδηλώσεις του σθνδέσμου ήταν μαζικές δημόσιες συγκεντώσεις γυναικών για υπαίθρια άσκηση, συχνά με την Χιουζ ως επικεφαλής.Η Hughes κατέκρινε τα ψηλοτάκουνα παπούτσια και θεωρούσε ότι η καλή στάση, η χάρη και ο μυϊκός τόνος ήταν πιο ευνοϊκοί για την υγεία και την ομορφιά. «Η ελευθερία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της υγείας. Εάν δεν είστε υγιείς, είστε σκλάβες του σώματός σας", συμβούλευε τις οπαδούς της. "Ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε διαρκή υγεία είναι με τακτική άσκηση." Κάλεσε τη γερμανίδα χορεύτρια Anny Fligg να περιοδεύσει στην Αυστραλία το 1937 και το 1938 να δώσει διαλέξεις και επιδείξεις ασκήσεων.
Ποταμός Αραγών

Ο Αραγών (ισπανικά: Río Aragón‎, βασκικά: Aragon Ibaia) είναι ποτάμι στη βόρεια Ισπανία, ένας από τους εξ' αριστερών παραποτάμους του ποταμού Έβρου. Πηγάζει στο Αστούν (επαρχία της Ουέσκας) στα κεντρικά Πυρηναία Όρη. Περνά νοτιοδυτικά διερχόμενος μέσα από τις πόλεις Χάκα και Sangüesa (Ναβάρρα), και ενώνεται με τον Έβρο στο Μιλάγρο (Ναβάρρα), κοντά στη Τουδέλα. Το όνομα Αραγών σχετίζεται με τον τόπο γέννησης του πρώην βασιλείου της Αραγωνίας, το οποίο αντιστοιχεί στη σύγχρονη αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας στην Ισπανία.

 Το ποτάμι χρησιμοποιείται για την άρδευση και την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και έχει μήκος περίπου 129 χιλιόμετρα, ενώ ο κύριος παραπόταμος του είναι ο ποταμός Άργα. Μη κυβερνητικές ενέργειες γύρω στο 2003 για την εκ νέου εισαγωγή του Ευρασιατικού κάστορα (Castor fiber) στην Ισπανία, είχαν ως αποτέλεσμα την καταγραφή στοιχείων που τεκμηριώνουν σημάδια ύπαρξης κάστορα κατά μήκος έκτασης 60 χιλιομέτρων στο κάτω τμήμα της διαδρομής του ποταμού Αραγών και στην παρακείμενη περιοχή που συνορεύει με τον ποταμό Έβρο στην Αραγωνία της Ισπανίας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aragon River στο Wikimedia Commons
Μιθριδάτης του Κιμμερίου Βοσπόρου

Ο Μιθριδάτης Α΄ ή Β΄ του Βοσπόρου ή της Περγάμου (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου (47-44 π.Χ.).

 Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της παλλακίδας του Αδοβογιόνας της Πρεσβύτερης, αδελφής τού Βρογιταύρου των Γαλατών. Αδελφή του ήταν η Αδοβογιόνα η Νεότερη, μητέρα τού Δειοταύρου της Παφλαγονίας. Είχε καταγωγή Περσική, Μακεδονική και Γαλατική. Ο πατέρας του τον έστειλε στην Πέργαμο για να μορφωθεί και έγινε εξέχων πολίτης εκεί. Ήταν τετράρχης της Γαλατικής φυλής των Τρόκμι. Τον χειμώνα τού 48/47 π.Χ. ο Ι. Καίσαρας πολιορκούσε την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, με στρατό τού Αχιλλά φρουρού και στρατηγού τού Πτολεμαίου ΙΓ΄. Ο Μιθριδάτης συγκέντρωσε στρατό και ήλθε να ενισχύσει τον Καίσαρα, ανακουφίζοντάς τον. Έπειτα από τη μάχη της Ζήλας, ο Καίσαρας τον έκανε βασιλιά τού Κιμμερίου Βοσπόρου, διατάζοντάς τον να δηλώσει πόλεμο εναντίον της ανιψιάς του Δύναμης και τού συζύγου της Ασάνδρου. Ο στόχος ήταν να καταλάβει το βασίλειο για τον εαυτό του. Η Δύναμις και ο Άσανδρος ηττήθηκαν από τον Μιθριδάτη και τον στρατό του και αυτός έγινε βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου. Όταν όμως το 44 π.Χ. απεβίωσε ο Καίσαρας, η Δύναμις και ο Άσανδρος απoκαταστάθηκαν στο βασίλειο από τον Οκταβιανό, μικρανιψιό και κληρονόμο του Καίσαρα. Μετά από την εκθρόνισή του, ο Μιθριδάτης απεβίωσε. Είναι ένας από τους ήρωες στην ταινία τού Φούριο Μενικόνι Κλεοπάτρα (1963). Mayor, Adrienne: "The Poison King: The Life and Legend of Mithradates, Rome's Deadliest Enemy" Princeton: Princeton University Press, 2009, ISBN 978-0-691-12683-8
Αθανάσιος Αυγερινός

Ο Αθανάσιος Αυγερινός του Ιωάννη (Πρέβεζα 1900 – Αθήνα 1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας τρεις φορές (1952-1956, 1958-1961 και 1961-1963).

 Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 5 Ιουλίου 1900. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε αριστούχος σε ηλικία 19 ετών. Το 1922 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας και αργότερα μετατέθηκε στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1952 με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού του Αλέξανδρου Παπάγου και στις εκλογές του 1958 και του 1961 με την Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1980 και κηδεύτηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε.
Σημαία των Βλάχων

Η Σημαία των Βλάχων (βλάχικα: Flãmbura-a armãnjilor) είναι μια ανεπίσημη σημαία η οποία χρησιμοποιείται απο μερικούς Βλάχους. Είναι διασκορπισμένοι στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, στη Βόρεια Μακεδονία στην Ελλάδα, στη Ρουμανία και στη Σερβία. Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό τους κυμαίνονται από 350.000 έως 3 εκατομμύρια. Δεν υπάρχει καμία επίσημη βλάχικη οντότητα σε καμία από αυτές τις χώρες.

 Η σημαία είναι ένα λευκό πεδίο με ένα μπλε περίγραμμα κοντά στις γωνίες. Στο κέντρο υπάρχει ένας λευκός κύκλος με περίγραμμα σε μπλε χρώμα και ο οποίος διασχίζεται από οριζόντιες και διαγώνιες μπλε λωρίδες. Βλάχοι και από άλλες χώρες έχουν επίσης δικές τους εκδοχές αυτής της σημαίας. Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Ειρήνης των Παρισίων το 1919 και το 1920, οι Βλάχοι χρησιμοποίησαν μια οριζόντια σημαία αποτελούμενη από πέντε ρίγες: κόκκινο, κίτρινο, απαλό μπλε, κίτρινο, μαύρο. Σε κάποιες περιπτώσεις και σε κάποιες ομάδες, η σημαία θεωρείται "ιερή'" και υπάρχουν αυστηροί κανόνες για τη χρήση της στους γάμους. Η σημαία είναι σεβαστή και απαιτείται να τηρούνται κανόνες όταν αυτή χρησιμοποιείται. Οι παρακάτω σημαίες είναι κάποιες από τις ιστορικές ή παραδοσιακές που χρησιμοποιούνταν από τους Βλάχους.
Μίνταν

Η Μίνταν (민단) ή Ένωση Κορεατών Κατοίκων στη Ιαπωνία (재일본대한민국민단), είναι το όνομα ενός από τους δύο κύριους οργανισμούς για τους Κορεάτες που ζουν στην Ιαπωνία, ενώ η άλλη είναι η Τσονγκριόν. Η Μίνταν έχει δεσμούς με τη Νότια Κορέα και ιδρύθηκε το 1946 στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Επί του παρόντος, ανάμεσα στους 610.000 Κορεάτες κατοίκους στην Ιαπωνία που δεν έχουν αποκτήσει Ιαπωνική υπηκοότητα, το 65% είναι μέλη της Μίνταν και το 25% είναι μέλος της Τσονγκριόν. Τα μέλη της Μίνταν προτιμούν τον σύγχρονο Νοτιοκορεάτικο όρο Κανκόκου (韓国) όταν συζητούν για την Κορέα. Τα μέλη της Τσονγκριόν, από τους οποίους ορισμένοι είναι συνοδοιπόροι της Βόρειας Κορέας, προτιμούν το παλαιότερο όρο Τσόσεν (朝鮮). Επειδή το Τσόσεν ήταν ο όρος που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής κατοχής της Κορέας και επειδή η Βόρεια Κορέα δεν αναγνωρίζει το Κανκόκου, αυτό προκαλεί την εχθρότητα μεταξύ των ομάδων.

 Η Μίνταν ιδρύθηκε το 1946 ως το Ζάι-Νιχόν Τσόσεν Κιοργιού Μίνταν (在日本朝鮮居留民団). Με την ίδρυση της Νότιας Κορέας το 1948 το όνομα Τσόσεν αφαιρέθηκε, και η οργάνωση μετονομάστηκε σε Ζάι-Νιχόν Νταϊκανμινκόκου Κιοργιού Μίνταν (在日本大韓民国居留民団). Ο Πόλεμος της Κορέας (1950-1953) επέφερε μια απότομη διαίρεση μεταξύ των μελών της την Τσονγκριόν και Μίνταν. Σήμερα οι δύο οργανώσεις υποστηρίζουν έντονα τη Βόρεια και Νότια Κορέα αντίστοιχα. Μέλη της Μίνταν πήγαν στην Κορέα ως εθελοντές στρατιώτες στη σύγκρουση.Καθώς ο όρος κιοργιού που σημαίνει "κάτοικος" έγινε μια πολιτικά ευαίσθητος όρος, η οργάνωση ενέκρινε το σημερινό της όνομα το 1994 με την απλή αφαίρεση του όρου κιοργιού. Παρά την επίσημη μετονομασία της οργάνωσης, έχει γίνει γνωστή ως Κανκόκου Μίνταν ή απλά Μίνταν στην Ιαπωνία. Η Μίνταν παρείχε τρόφιμα για τα θύματα του σεισμού και τσουνάμι στο Τοχόκου το 2011. Ιαπωνοκορεατικές σχέσεις Εθνοτικά ζητήματα στην Ιαπωνία Κορεατικές γειτονιές στην Ιαπωνία Κορεατική διασπορά (επίσης γνωστή ως "Ντόνγκπο" ή "Γκιόπο') Korean Residents Union in Japan (MINDAN) (Korean, Japanese) History of Mindan (Αγγλικά) Online Newspaper covering Zainichi Korean and Mindan (Αγγλικά) Republic of Korea (ROK) Embassy in Japan (Korean / Japanese)
Κίτρινη Θάλασσα

Η Κίτρινη Θάλασσα είναι θάλασσα του βορειοδυτικού Ειρηνικού ωκεανού. Αποτελεί θαλάσσια λεκάνη που ορίζεται βόρεια και δυτικά από την Κίνα και ανατολικά από τη χερσόνησο της Κορέας. Έχει συνολική έκταση 404.000 τετρ. χιλιόμετρα. Η Κίτρινη Θάλασσα χωρίζεται προς νότο από τη βόρεια (τμήμα) της Ανατολικής Κινεζικής θάλασσας, από τη νοητή γραμμή κατά διεύθυνση ΝΔ-ΒΑ, που συνδέει τον λιμένα Σαγκάης με το νοτιοδυτικό κορεάτικο νησί Τζέτζου.

 Η Κίτρινη Θάλασσα πήρε το όνομά της από το χρώμα της ιλύος και της άμμου που μεταφέρουν σε αυτήν τα ποτάμια. Επίσης παίρνει κίτρινο χρώμα κατά τις σφοδρές αμμοθύελλες από τις οποίες και πλήττεται συχνά, που προκαλούνται από την έρημο Γκόμπι της Μογγολίας που βρίσκεται βορειοδυτικά. Οι Κορεάτες αποκαλούν τη θάλασσα αυτή Δυτική Θάλασσα, σε αντιδιαστολή με την Ιαπωνική, που την αποκαλούν Ανατολική Θάλασσα. Στο βόρειο τμήμα της η Κίτρινη Θάλασσα περιλαμβάνει, δυτικά, μία επιμέρους εσωτερική θάλασσα, τη Θάλασσα Μποχάι ή Πετσιχλί ή Θάλασσα Τσιχλί και ανατολικά τον κόλπο της Κορέας. Στην Κίτρινη Θάλασσα εκβάλουν δύο μεγάλοι ποταμοί, ο Κίτρινος Ποταμός και ο Χάι-χε. Η Κίτρινη Θάλασσα φημίζεται για τους πλούσιους ψαρότοπους καθώς και για τους πολλούς υδροβιότοπους που της χαρίζουν οι εκβολές των ποταμών της. «Πώς πήρε το όνομά της η Κίτρινη Θάλασσα στην Κίνα», άρθρο στον ιστότοπο in.gr, 10 Δεκεμβρίου 2012.
Τζοβάνι Γκορία

Ο Τζοβάνι Τζουζέππε Γκορία (Giovanni Giuseppe Goria, 30 Ιουλίου 1943 – 21 Μαΐου 1994) ήταν Ιταλός πολιτικός, που υπήρξε ο 46ος Πρωθυπουργός της Ιταλίας, κατέχοντας το αξίωμα από τις 28 Ιουλίου 1987 μέχρι τις 13 Απριλίου 1988.

 Ο Γκορία γεννήθηκε στην πόλη Άστι του Πεδεμοντίου και αμέσως μετά την εφηβεία του, το 1960, έγινε μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και άρχισε να συμμετέχει στην τοπική πολιτική δραστηριότητα. Εκλέχθηκε βουλευτής το 1976, διετέλεσε υφυπουργός αρμόδιος για θέματα Προϋπολογισμού από το 1981 έως το 1983 και αμέσως μετά υπουργός Θησαυροφυλακίου. Χαρακτηριζόταν από το άνετο και απλό ύφος του, καθώς και την ευχέρειά του στις τηλεοπτικές εμφανίσεις. Μετά τις εκλογές του 1987, στις οποίες το κόμμα του πήγε καλά χωρίς να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή ή τη Γερουσία, ο Γκορία έγινε πρωθυπουργός (ο νεότερος σε ηλικία που είχε δει ως τότε η Ιταλία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), ως ευνοούμενος του προέδρου του κόμματος Τσιρίακο ντε Μίτα. Υποχρεώθηκε όμως να παραιτηθεί το 1988 μετά την απόρριψη του προϋπολογισμού του από το κοινοβούλιο, οπότε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο (κατά 15 χρόνια μεγαλύτερός του) ντε Μίτα. Ο Γκορία εκλέχθηκε Ευρωβουλευτής το 1989, αλλά παραιτήθηκε το 1991 προκειμένου να αναλάβει το Υπουργείο Γεωργίας της Ιταλίας. Γρήγορα ωστόσο, το 1992, μεταπήδησε στο αξίωμα του υπουργού Οικονομικών. Παραιτήθηκε το 1993 εξαιτίας του σκανδάλου διαφθοράς που κατέστρεψε το κόμμα του και του ασκήθηκε και προσωπικά δίωξη για διαφθορά. H δίκη του άρχισε στις αρχές του 1994. Απαλλάχθηκε από μία εκ των κατηγοριών, αλλά η δίκη του βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη όταν πέθανε αιφνίδια στη γενέτειρά του από καρκίνο του πνεύμονα, σε ηλικία μόλις 50 ετών. Ο Γκορία ήταν έγγαμος, με σύζυγο την Ευγενία Γκορία, με την οποία είχαν δύο τέκνα.
181 Εύχαρις

Η Εύχαρις (Eucharis) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Γάλλο αστρονόμο Παμπλό Κοττενό, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Η μέση διάμετρος του αστεροειδή αυτού υπολογίσθηκε σε 106 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 1,2 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του εκτιμάται σε 2,96 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 330 περίπου φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 56 m/sec (202 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός του τύπος είναι K, ενώ το άλβεδό του είναι 0,115. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια είναι 117 βαθμοί C υπό το μηδέν. Η Εύχαρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της λιγότερο από μία φορά κάθε 24 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Έλαφος Πιερίας

Η Έλαφος είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 345 μ., κοντά στα Πιέρια Όρη, και έχει 499 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2001. Η θέση της είναι στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πιερίας, στα σύνορα με το Νομό Ημαθίας, στον οποίο και ανήκε μέχρι το 1974. Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιταριού. Η απόσταση της Ελάφου από την Κατερίνης είναι 15 χιλιόμετρα.

 Η ονομασία του αρχικού χωριού όπου ζούσαν ως το 1940 οι κάτοικοι ήταν Ελαφίνα και οφείλεται στα πολλά ελάφια, που ζούσαν στα δάση του χωριού τα παλιά χρόνια. Το χωριό αυτό βρίσκεταιστο σημερινό νομό Ημαθίας. Σήμερα μαζί με πέντε ακόμα οικισμούς συναποτελούν το Δήμο Μακεδονίδος. Το 1940 η Ελαφίνα πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς και καταστράφηκε. Οι κάτοικοι έχτισαν τα νέα τους σπίτια στην περιοχή που ονομαζόταν Καλύβια, όπου είναι και η θέση του σημερινού χωριού. Η καταγωγή των κατοίκων είναι από την Ημαθία. Στις αρχές του 20ου αι., στην περίοδο μετά την απελευθέρωση και στα χρόνια του μεσοπολέμου, μικρά και μεγάλα χειμαδιά Αρβανιτόβλαχων και Βεργιάνων Βλάχωνεντοπίστηκαν στο χωριό. Η Έλαφος έχει ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο μαζί με μονοθέσιο νηπιαγωγείο, με γύρω στα 30 παιδιά συνολικά. Υπάρχει συνεταιρισμός που βοηθάει τους αγρότες, αγροτικό ιατρείο στο κτίριο της Κοινότητας. Το χωριό έχει έναν κεντρικό ναό, αυτόν της Κοίμησης της Θεοτόκου. Επίσης, ενδιαφέρον είναι το εξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας και η Αγίου Γεωργίου. Διαθέτει αθλητικό (ΓΑΣ Ταύρος Ελάφου- αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία στο ποδόσφαιρο) και πολιτιστικό σύλλογο, την "Ελαφίνα". Μέχρι πρόσφατα, στο χωριό γινόταν η αναπαράσταση του παλαιού γάμου, με σατιρικά στοιχεία. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαδρομή από το χωριό Έλαφος προς το παλιό χωριό, την Ελαφίνα, η οποία απέχει 15 χλμ. περίπου. Ο δρόμος είναι ορεινός σε υψόμετρο από 500-800 μ. και εμφανίζει εξαιρετικά πλούσια βλάστηση από φυσικά δέντρα (δρύινα, οξιές, άγριες καστανιές κλπ.), χλωρίδα από σπάνια άγρια λουλούδια και χόρτα μεταξύ των οποίων μπορεί κανείς να βρει ρίγανη, φλαμούρι, διάφορα βότανα, άγρια αμπέλια, θεραπευτικούς βολβούς κλπ. Τα ζώα που ζούνε στα ορεινά αποτελούνται από ελάφια, λαγούς, λύκους, αλεπούδες, διάφορα αποδημητικά πουλιά. Πολλά ελεύθερα ρυάκια σχηματίζονται από τον μεγάλο όγκο βροχών, που καταλήγουν σε μικρά και μεγάλα ποτάμια τα οποία χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των καλλιεργητών που ασχολούνται εκτός από τον καπνό και το σιτάρι, με καινούριους ελαιώνες και μικρή καλλιέργεια αμπελιού. Στην Έλαφο λειτουργεί και νόμιμο οινοποιείο για την παραγωγή τσίπουρου.