IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άννα Τσιτσέροβα

Η Άννα Βλαντιμίροβνα Τσιτσέροβα (ρωσικά: Анна Владимировна Чичерова, γεννήθηκε 22 Ιουλίου 1982) είναι Ρωσίδα αθλήτρια του άλματος εις ύψος. Είναι χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 του Λονδίνου.

 Γεννήθηκε στο Γερεβάν, της ΣΣΔ Αρμενίας στην ΕΣΣΔ, αλλά γρήγορα μετακόμισε στην Μπελάγια Καλίτβα (μέρος της σημερινής Ρωσίας). Το 1999, κατέκτησε το πρώτη της χρυσό σε μεγάλη διοργάνωση, σε ηλικία 16 ετών, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, που είχε γίνει στην Πολωνία. Από το 2000 έως και το 2010 ήρθαν αρκετά μετάλλια και υψηλές θέσεις αυτήν. Πήρε χρυσό μετάλλιο στους Στρατιωτικές Αγώνες, το 2003. Ενώ το 2005, πήρε δύο χρυσά μετάλλια, έναν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2005, στην Ισπανία κι ένα στην Πανεπιστημιάδα, στην Τουρκία. Η πρώτη της συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες έγινε το 2008 στο Πεκίνο, χωρίς να έχει κάποια διάκριση. Για πολλά χρόνια ήταν στο υψηλότερο επίπεδο του άλματος εις ύψος, με μικρό διάλειμμα εξ αιτίας της εγκυμοσύνης της. Το 2011 επέστρεψε και εδραιώθηκε ως μία από τις σπουδαιότερες αθλήτριες του αγωνίσματος. Κατέλαβε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που είχε γίνει στη Νότια Κορέα, παίρνοντας τη θέση της Μπλάνκα Βλάσιτς. Οι επιτυχίες συνεχίζονται, και την ίδια χρονιά παίρνει το ασημένιο μετάλλιο στο Ντάιμοντ Λιγκ. Το 2012, στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, συμμετέχει για δεύτερη φορά σε ολυμπιάδα, κατακτώντας κιόλας το χρυσό μετάλλιο. Την ίδια χρονιά είχε πάρει και το ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Μετά του Ολυμπιακούς, δεν έλαβε άλλο χρυσό, αλλά έως και το 2015, πήρε ακόμα δύο ασημένια και τρία χάλκινα σε μεγάλες διοργανώσεις. Το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημους αγώνες κλειστού στίβου είναι τα 2,06 μέτρα, ρεκόρ που πέτυχε το 2012. Προηγουμένως, το 2011, το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημες διοργανώσεις ανοιχτού στίβου ήταν το 2,07. Και τα δύο αυτά είναι στην κατηγορία τους τα τρίτα υψηλότερα όλων των εποχών. Παρόλα αυτά, μπλέχτηκε κι αυτή με τις υποθέσεις ντόμπινγκ της ρωσικής ομάδας και τις αφαιρέθηκαν μετάλλια. Russian Athletics Association Profile Αρχειοθετήθηκε 2006-10-07 στο Wayback Machine.
Κισσού Κάμπος Ρεθύμνου

Ο Κισσού Κάμπος (γνωστός και ως Παράγκα) είναι οικισμός της Κοινότητας Κισσού του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 100 κατοίκους.

 Ως οικισμός, ο Κισσού Κάμπος είναι σχετικά πρόσφατος, καθώς δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν ανεγέρθηκαν στην περιοχή δύο μικρές ξύλινες κατασκευές που λειτούργησαν ως καταστήματα (καφενείο, μπακάλικο και ταβέρνα). Γύρω στο 1935, μετά την καταστροφή των συγκεκριμένων κατασκευών από πυρκαγιά, ξεκίνησε στον ίδιο χώρο η ανέγερση μόνιμων κατοικιών και τα επόμενα χρόνια (με αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1950) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κάτοικοι από γειτονικά χωριά όπως ο Κισσός και το Κεντροχώρι. Το 1951 πραγματοποιήθηκε η επίσημη αναγνώριση του Κισσού Κάμπου ως οικισμού της κοινότητας Κισσού της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Η υδροδότηση του χωριού πραγματοποιήθηκε το 1964 χάρη σε δωρεά και ακολούθησαν η ηλεκτροδότηση κατά το 1976 και η πραγματοποίηση τηλεφωνικής σύνδεσης το 1985. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Λάμπης, ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Αγίου Βασιλείου. Η κεντρική εκκλησία του οικισμού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλειο. Γιώργη Ν. Τσιγδινού, Μνημεία, ιστορία, παράδοση Κισσού Αγ. Βασιλείου, έκδοση Κοινωνικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Κισσανών «Το Άγιο Πνεύμα», Ρέθυμνο 1986.
Βασίλης Ιντζές

Ο Βασίλειος Ιντζές του Χαραλάμπους (Στρυμονοχώρι Σερρών, 1929 – 11 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με την Ένωση Κέντρου και το ΠΑΣΟΚ, και υπήρξε ο πρώτος υπουργός Βορείου Ελλάδος του ΠΑΣΟΚ.

 Γεννήθηκε το 1929 στο Στρυμονοχώρι του νομού Σερρών. Οι γονείς του κατάγονταν από τον Πόντο. Σπούδασε ηλεκτρολόγος - μηχανολόγος στο Μικρό Πολυτεχνείο στην Αθήνα. Ήταν από τους πρώτους οπαδούς του Ανδρέα Παπανδρέου στη Βόρεια Ελλάδα. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με την Ένωση Κέντρου από το 1963 μέχρι το 1967 (εκλέχτηκε στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1963 και ξανά στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964), κατά την προδικτατορική περίοδο.Μεταπολιτευτικά, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ Σερρών το 1974, και διετέλεσε βουλευτής Σερρών του Κινήματος από το 1975 μέχρι το 1989. Στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του 1974 αρχικά δεν εξελέγη, αλλά προσέφυγε στο Εκλογοδικείο, που έκανε δεκτή την προσφυγή του και τον Μάρτιο του 1975 κατέλαβε την έδρα του Θεοχάρη Μηνά της Νέας Δημοκρατίας, που εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα. Χρημάτισε υπουργός Βορείου Ελλάδος από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Ιούνιο του 1985, στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ιντζές εκλέχθηκε επανειλημμένα μέλος του Προεδρείου της Βουλής των Ελλήνων. Εκπόνησε μελέτες με θέματα γύρω από προβλήματα της ελληνικής αγροτικής οικονομίας (σιτικό πρόβλημα και καπνικό πρόβλημα), καθώς και το ασφαλιστικό.
Ασπρονέρι Φθιώτιδας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ασπρονέρι (αποσαφήνιση) To Ασπρονέρι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της ευρύτερης περιοχής του Αγίου Κωνσταντίνου της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 10 μέτρα.

 To Ασπρονέρι βρίσκεται στα παράλια του πρώην νομού και στο ακρωτήριο Κνημίς, το σημείο όπου ενώνονται ο Μαλιακός με τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο, ανάμεσα στα Καμένα Βούρλα (Δ.) και τον Άγιο Κωνσταντίνο (ΝΑ.) σε απόσταση περίπου 5 χλμ. από τον καθένα. Δίπλα από το χωριό (βόρεια και παραλιακά) περνάει η παλαιά Εθνική Οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης όπου είναι και ο υγρότοπος της Βρωμολίμνης. Το χωριό είναι γνωστό σαν θέρετρο της περιοχής και η παραλία της είναι από τις πιο δημοφιλείς. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Ακτή, τον Λογγό και το Νεοχώρι αποτελούν την δημοτική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκους Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Πολ Καμπά Τιεμπά

Ο Πολ Καμπά Τιεμπά (Paul Kaba Thieba, γενν. στις 28 Ιουλίου 1960) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο. Ήταν Πρωθυπουργός της Μπουρκίνα Φάσο από τον Ιανουάριο του 2016 ως τις 19 Ιανουαρίου 2019.

 Γεννήθηκε το 1960 στο Μπομπό-Ντιουλασό. Είναι πατέρας τριών παιδιών.Τον Σεπτέμβριο του 1998, διορίστηκε επικεφαλής της χρηματιστηριακής υπηρεσίας στην Κεντρική Τράπεζα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών. Από τον Ιούλιο του 2000 ως τον Δεκέμβριο του 2006 ήταν βοηθητικός διευθυντής για τις οικονομικές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής (Ιανουάριος 2007-Δεκέμβριος 2008). Λίγο πριν τον διορισμό του στην πρωθυπουργία του ήταν διοικητικός διευθυντής του Ταμείου Σταθερότητας της Δυτικοαφρικανικής Νομισματικής Ένωσης. Ο Τιεμπά διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ λίγο μετά την ορκωμοσία του τελευταίου στις 6 Ιανουαρίου 2016.Στην πρώτη του δοκιμασία ως πρωθυπουργού αντιμετώπισε την επίθεση τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ στο ξενοδοχείο Splendid στην Ουαγκαντουγκού στις 15 Ιανουαρίου 2016. Το ξενοδοχείο περικυκλώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας και απελευθερώθηκαν 30 άτομα, ενώ οι νεκροί ξεπέρασαν τους 20.Στις 19 Ιανουαρίου 2019 ο πρόεδρος Καμπορέ σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ανακοίνωσε την παραίτηση του πρωθυπουργού. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την απομάκρυνση του Τιεμπά από την πρωθυπουργία.
Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ

Η Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ (εβραϊκά: מועדון כדורגל בית"ר ירושלים) είναι ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την Ιερουσαλήμ, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Τέντι. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κίτρινο. Έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ισραήλ ενώ ήταν και 6 φορές στη δεύτερη θέση. Επιπρόσθετα έχει κατακτήσει 8 κύπελλα Ισραήλ, ενώ ήταν άλλες 3 φορές φιναλίστ το κυπέλλου.

 Η Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ έχει τον μεγαλύτερο αριθμό θαυμαστών στο κράτος του Ισραήλ σύμφωνα με έρευνες που διεξήχθησαν το 2019. Επιπλέον, οι οπαδοί της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ θεωρούνται οι πιο ένθερμοι και βίαιοι θαυμαστές στο Ισραήλ. Πάνω από μία φορά, οι οπαδοί της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ επιτέθηκαν στους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας μετά το παιχνίδι. ‏Η οργάνωση θαυμαστών "La Familia" οργανώνει τα περισσότερα Σκηνικά για παιχνίδια και είναι αυτή που εφηύρε τα περισσότερα από τα τραγούδια των οπαδών της ομάδας. Οι οπαδοί της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ έρχονται επίσης στην τελευταία προπόνηση των παικτών της ομάδας πριν από σημαντικά παιχνίδια Ισραηλινοί ποδοσφαιριστές λένε ότι στα εκτός έδρας παιχνίδια, οι οπαδοί της Μπεϊτάρ δίνουν στους παίκτες την αίσθηση ενός εντός έδρας παιχνιδιού Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ Πρωταθλήτρια (6) : 1986–87, 1992–93, 1996–97, 1997–98, 2006–07, 2007–08 Φιναλίστ (6): 1971–72, 1975–76, 1977–78, 1978–79, 1983–84, 1984–85 Δεύτερη κατηγορία Πρωταθλήτρια (4) : 1953–54, 1957–58, 1966-68, 1991–92 Κρατικό Κύπελλο Νικήτρια (8) : 1976, 1979, 1985, 1986, 1989, 2008, 2009, 2023 Φιναλίστ (3): 1975, 1999, 2000 Toto Καπ Νικήτρια (2) : 1997–98, 2009–10 Φιναλίστ (4): 1984–85, 1993–94, 1998–99, 2000–01 Σούπερ Καπ Ισραήλ Νικήτρια (2) : 1976, 1986 Φιναλίστ (4): 1978, 1979, 1985, 1989 Κύπελλο Σαλόμ (Ρώμη) Νικήτρια (1) : 2000 Κύπελλο Λίλιαν Νικήτρια (1) :1985 Πρωτάθλημα Μίνι Φούτμπολ Νικήτρια (1) :1988 Επίσημη ιστοσελίδα Beitar.net fansite
Κωνσταντίνος Στεφανάκης

Ο Κωνσταντίνος Στεφανάκης (Χανιά, 10 Δεκεμβρίου 1917 - 30 Αυγούστου 1992) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Ρεθύμνου με την Ένωση Κέντρου και Α΄ Αθηνών με τη ΝΔ. Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης.

 Ήταν σύζυγος της Ιωάννας Μυτιληναίου (με την οποία απέκτησε έναν γιο και μία κόρη) και γιος του Γεωργίου Στεφανάκη και της Μαρίας Μητσοτάκη, κόρης του Κωστή Μητσοτάκη και της Κατήγκως Βενιζέλου. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην κοινωνιολογία στη Σορβόνη. Μεταξύ άλλων διετέλεσε διοικητής της Κτηματικής Τράπεζας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1964. Στην Κυβέρνηση Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα 1965 υπηρέτησε ως υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως, από τις 20 Ιουλίου ως τις 4 Αυγούστου 1965. Στην Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου 1965 διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης για πρώτη φορά, στις 3 Ιουλίου 1965 και παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966. Στις εκλογές του 1974 πολιτεύτηκε με τη ΝΔ και εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών συγκεντρώνοντας 15.699 ψήφους. Στην κυβέρνηση του Καραμανλή ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης, από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977. Επί υπουργίας του, το 1977, κάτω από την πίεση διεθνών οργανισμών, η κυβέρνηση Καραμανλή πέρασε τον νόμο 731/1977, που ρύθμιζε το καθεστώς για τους αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα. Από το 1978 μέχρι το 1981 διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τραπέζης. Απεβίωσε το 1992 σε ηλικία 75 ετών. Γιος του ο Γεώργιος, δικηγόρος.
Ιωάννης ο Κασσιανός

Ο Ιωάννης ο Κασσιανός, επίσης γνωστός ως Ιωάννης ο Ασκητής και Ιωάννης Κασσιανός ο Ρωμαίος (περ. 360 μ.Χ. - περ. 435μ.Χ.), ήταν Χριστιανός μοναχός και θεολόγος, ο οποίος τιμήθηκε τόσο στη Δυτική όσο και στην Ανατολική Εκκλησία για τα μυστικιστικά γραπτά του. Ο Κασσιανός είναι γνωστός για το ρόλο του στο να φέρει τις ιδέες και τις πρακτικές του παλαιοχριστιανικού μοναχισμού στη μεσαιωνική Δύση.

 Ο Κασσιανός γεννήθηκε γύρω στο 360, πιθανότατα στην περιοχή της Μικράς Σκυθίας (τώρα Δοβρουτσά, μια ιστορική περιοχή που μοιράζονται σήμερα η Ρουμανία και η Βουλγαρία), αν και ορισμένοι μελετητές υποθέτουν γαλατική προέλευση. Γιος πλούσιων γονέων, έλαβε καλή εκπαίδευση: τα γραπτά του δείχνουν την επιρροή του από τον Κικέρωνα και τον Πέρσιο. Ήταν δίγλωσσος στα λατινικά και τα ελληνικά. Ο Κασσιανός στο πρώτο του έργο, τα Ινστιτούτα, αναφέρει ότι είχε μια αδελφή με την οποία αλληλογραφούσε στη μοναστική του ζωή. Μπορεί να κατέληξε μαζί του στη Μασσαλία. Ως νεαρός ταξίδεψε στην Παλαιστίνη με έναν μεγαλύτερο φίλο του, τον Γερμανό, με τον οποίο θα περνούσε μεγάλο μέρος των επόμενων είκοσι πέντε ετών. Περίπου δεκαπέντε χρόνια αργότερα, γύρω στο 399μ.Χ., ο Κασσιανός και ο Γερμανός αντιμετώπισαν τις Ωριγενιστικές κρίσεις που προκάλεσε σε μορφή επιστολής ο Θεόφιλος, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας. Ο Κασσιανός σημείωσε ότι η πλειοψηφία των μοναχών έλαβε το μήνυμα του πατριάρχη τους «με πικρία» και κατηγόρησε τον Θεόφιλο για αίρεση, επειδή αμφισβήτησε την απλή διδασκαλία των γραφών. Μετά από ένα ανεπιτυχές ταξίδι στην Αλεξάνδρεια για να διαμαρτυρηθούν για το θέμα, ο Κασσιανός και ο Γερμανός έφυγαν μαζί με περίπου 300 άλλους Ωριγενιστές μοναχούς.Ο Κασσιανός και ο Γερμανός πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου απευθύνθηκαν στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη τον Χρυσόστομο, για προστασία. Ο Κασσιανός χειροτονήθηκε διάκονος και έγινε μέλος του κλήρου που συνδέεται με τον πατριάρχη. Όταν ο πατριάρχης αναγκάστηκε να εξοριστεί από την Κωνσταντινούπολη το 404, ο Κασσιανός στάλθηκε στη Ρώμη για να υποστηρίξει την υπόθεσή του ενώπιον του Πάπα Ιννοκέντιου Α΄.Ενώ βρισκόταν στη Ρώμη, ο Κασσιανός δέχτηκε την πρόσκληση να ιδρύσει μοναστήρι στη νότια Γαλατία, κοντά στη Μασσαλία. Έφτασε στη Μασσαλία γύρω στο 415. Ίδρυσε το Αββαείο του Αγίου Βίκτωρα, το οποίο ήταν ένα συγκρότημα μοναστηριών τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Ήταν ένα από τα πρώτα τέτοια ιδρύματα στη Δύση και χρησίμευσε ως πρότυπο για τη μεταγενέστερη μοναστική ανάπτυξη.Ο Κασσιανός πέθανε το 435 στη Μασσαλία.
Φάρα Φόσετ

Η Φάρα Φόσετ (Farrah Fawcett, 2 Φεβρουαρίου 1947 - 25 Ιουνίου 2009) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστή από τον ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά "Οι Άγγελοι του Τσάρλι".

 Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1947 στο Τέξας. Ήταν η μικρότερη από τις δύο κόρες μιας πλούσιας οικογένειας με γαλλικές, αγγλικές και ινδιάνικες ρίζες. Ο πατέρας της ήταν πετρελαιοπαραγωγός και η μητέρα της νοικοκυρά. Σπούδασε σε καθολικό σχολείο και στα 17 της ανακηρύχθηκε Μις Τέξας έχοντας εντωμεταξύ αλλάξει το όνομά της από Φέραχ σε Φάρα(χ). Τον επόμενο χρόνο γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, καθώς ένας ατζέντης που είδε φωτογραφίες της την έπεισε να δοκιμάσει την τύχη της στο Χόλυγουντ. Έτσι έγινε το Νo1 sex symbol τη δεκαετία του 1970. Ξεκίνησε με διαφημιστικά και το 1968 έκανε την πρώτη εμφάνισή της στην τηλεόραση, σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς «I Dream of Jeannie» («Το Τζίνι και η Τζίνυ» στα ελληνικά). Συνέχισε τις εμφανίσεις της στη μικρή οθόνη και κατά τη διάρκεια ενός γυρίσματος διατηρούσε ερώτικη σχέση με τον ηθοποιό Λι Μέιτζορς (γεν. 1939), τον οποίον παντρεύτηκε το 1973. Χώρισαν το 1979 και πήραν διαζύγιο το 1982. Η Φάρα Φόσετ ξέφυγε από την αφάνεια το 1976, όταν μια σειρά από πορτρέτα της τραβηγμένα από τον φωτογράφο Μπρους Μακ Μπρουμ πραγματοποίησαν πωλήσεις εκατομμυρίων. Στις 21 Μαρτίου του ίδιου χρόνου προβλήθηκε στην αμερικάνικη τηλεόραση η τηλεταινία «Charlie's Angels», με πρωταγωνίστρια την ίδια, την Τζάκλιν Σμιθ και την Κέιτ Τζάκσον, στους ρόλους τριών ιδιωτικών ντετέκτιβ. Η απρόσμενη επιτυχία της ταινίας ώθησε τον μεγαλοπαραγωγό Άαρον Σπέλινγκ να τη μετατρέψει σε σήριαλ. Το πρώτο επεισόδιο μεταδόθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1976 από το ABC και αμέσως σκαρφάλωσε στις πρώτες θέσεις της θεαματικότητας.Το 1982 και μετά το διαζύγιό της με τον Λι Μέιτζορς, γνώρισε τον έρωτα της ζωής της, στο πρόσωπο του ηθοποιού Ράιν Ο' Νιλ. Έζησαν μια θυελλώδη σχέση με πολλά σκαμπανεβάσματα, μέχρι το θάνατό της, χωρίς να παντρευτούν. Έγιναν αχώριστοι, όταν στον σύντροφό της διαγνώσθηκε λευχαιμία. Καρπός του έρωτά τους υπήρξε ένας γιος, ο Ρέντμοντ Ο' Νιλ (γεν. 1985), που γρήγορα κατρακύλησε στον απατηλό κόσμο των ναρκωτικών. Στα μικρά διαλείμματα των χωρισμών της με τον Ράιαν Ο' Νιλ συνδέθηκε ερωτικά με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Ορ και τον παραγωγό Μαρκ Μπεργκ. Το 2006 η ζωή έπαψε να της χαμογελά. Σ' ένα ιατρικό έλεγχο ρουτίνας διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του παχέως εντέρου. Αντιμετώπισε με καρτερία και γενναιότητα την ασθένειά της. Απεβίωσε στις 25 Ιουνίου 2009. Λίγες μέρες πριν, ο Ράιαν Ο' Νιλ της είχε κάνει επίσημη πρόταση γάμου, την οποία η Φάρα Φόσετ είχε αποδεχθεί. Η περιπέτεια της υγείας της έγινε ντοκιμαντέρ με τίτλο Farah's story το οποίο ήταν υποψήφιο για ΕΜΜΥ. Νεκρολογία στην Daily Telegraph
Μιρ Σαμίρ

Το Μιρ Σαμίρ, ή Μιρ Σιμίρ ή Σιμιρντάρ, είναι βουνό της οροσειράς Χίντου Κους στο Αφγανιστάν. Η πρώτη ανάβαση σε αυτό έγινε το 1959 παρά την τοπική παράδοση η οποία ανέφερε πως κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό. Ο Άγγλος περιηγητής Έρικ Νιούμπι και ο διπλωμάτης Χιου Κάρλες αποπειράθηκαν να ανεβούν στο Μιρ Σαμίρ το 1956, όπως αναφέρουν στο βιβλίο τους A Short Walk in the Hindu Kush.

 Το Μιρ Σαμίρ βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της άνω κοιλάδας Παντζσίρ στο Αφγανιστάν, στα σύνορα με το Νουριστάν. Βρίσκεται 150 χιλιόμετρα βόρεια της Τζαλαλαμπάντ και 160 χιλιόμετρα από την πόλη Τσαρικάρ μέσω της κοιλάδας Παντζσίρ. Μέχρι το 1966, το Μιρ Σαμίρ θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων, αλλά τότε αυτό αναθεωρήθηκε στα 5.809 μέτρα.Το Αφγανιστάν τοπογραφήθηκε από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου μεταξύ 1878 και 1880. Ωστόσο οι τοπογράφοι εργαζόταν πυρετωδώς και δεν μπορούσαν να διασχίσουν την οροσειρά Χίντου Κους. Ο τοπογράφος κύριος Σκοτ μπόρεσε να ανέβει στο όρος Σικαράμ στο Σαφίντ Κοχ, από όπου ανέφερε πως προς βορρά βρισκόταν «μια πυραμίδα πολύ υψηλότερα από τις γύρω κορυφές της Χίντου Κους». Ο ορειβάτης Μπόλεσλαβ Κβατσίνσκι γράφει πως πιθανόν επρόκειτο για το Μιρ Σαμιρ. Στο βιβλίο του An Unexpected Light: Travels in Afghanistan, ο Τζέισον Έλιοτ καταγράφει πως οι Αφγανοί χωρικοί θεωρούσαν πως «το Μιρ Σαμίρ είναι απροσπέλαστο για ανθρώπους», το οποίο ήταν ο λόγος για τον οποίο οι επισκέπτες που προσπάθησαν δεν κατάφεραν να ανέλθουν.Οι Έρικ Νιούμπι και Χιού Κάρλες «σχεδόν ανήλθαν» στην κορυφή το 1956, όπως αναφέρει ο Νιούμπι στο χιουμοριστικό βιβλίο του A Short Walk in the Hindu Kush, αν και υπό ορειβατικούς όρους η αναγνώριση του κεντρικού Χίντου Κους απορρίφθηκε αργότερα ως ασήμαντη προσπάθεια.Ο Χάραλντ Μπίλερ, ο οποίος ηγούνταν της αποστολής Αναγνώρισης του Χίντου Κους από τη Νυρεμβέργη το 1959, αναρριχήθηκε στο Μιρ Σαμίρ μαζί με τη σύζυγο και δύο συναδέλφους του στις 24 Ιουλίου ερχόμενος αντίθετος με βράχους 5ου βαθμού. Το βουνό θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων. Η επιτυχία του Μπίλερ δεν ήταν μόνο η πρώτη αναρρίχηση στο Μιρ Σαμίρ αλλά και «η πρώτη αναρρίχηση σε μεγάλη κορυφή στο Αφγανιστάν». Αρκετές ανεπιτυχείς απόπειρες πραγματοποιήθηκαν σε δεύτερη ανάβαση. Το 1965 η αποστολή του Πανεπιστημίου Χιτοτσουμπάσι, υπό τον Τζίρο Αμόρι, κατάφερε να ανέβει στην κορυφή στις 26 Αυγούστου χρησιμοποιώντας νέα διαδρομή.Τον Ιανουάριο του 2012, η αποστολή του Βρετανικού Ορειβατικού Συμβουλίου απέτυχε να πραγματοποιήσει την πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Μιρ Σαμίρ λόγω κλοπής του εξοπλισμού και του μεγάλου ύψους χιονιού. Pitt Rivers Museum: Wilfred Thesiger's photograph Summit of Mir Samir
Κανλί

Το Κανλί ή Κανλί Κιοΐ (τουρκικά: Kanlıköy) είναι χωριό της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Βρίσκεται δυτικά της Λευκωσίας, σε απόσταση 5 χλμ. από το Κιόνελι. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Πρόκειται για σχετικά νέο οικισμό που δημιουργήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο ως τσιφλίκι, ενώ το όνομά του προέρχεται από τον Οθωμανό ιδιοκτήτη του, Κανλί Μουσταφά. Το Κανλί αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός στην απογραφή του 1946 όπου αναφέρεται ως αμιγώς τουρκοκυπριακό, με πληθυσμό 87 κατοίκων. Το 1960 ο πληθυσμός του ανερχόταν στους 101 κατοίκους, ενώ τα επόμενα χρόνια εγκαταστάθηκαν στο Κανλί μερικές δεκάδες Τουρκοκύπριοι από την Ποταμιά και τα προάστια της Λευκωσίας που εγκατέλειψαν τις εστίες τους κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών συγκρούσεων. Στις 20 Μαΐου του 1964 πραγματοποιήθηκε κοντά στο χωριό συμπλοκή ανάμεσα σε Τουρκοκύπριους ένοπλους του θύλακα και Φινλανδούς στρατιώτες της UNFICYP, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός κυανόκρανου και την αιχμαλωσία των Τουρκοκύπριων ενόπλων, οι οποίοι ισχυρίστηκαν πως εξέλαβαν το απόσπασμα για επιτιθέμενους Ελληνοκύπριους. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 συμπεριλήφθηκε στα εδάφη που κατέλαβε ο τουρκικός στρατός και από το 1983 ανήκει de facto στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Βόρειας Κύπρου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kanlıköy». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Αρτάβανος (γιος του Υστάσπη)

Ο Αρτάβανος (άκμασε τέλη τού 6ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών είχε τη φήμη σοφού και ήταν σύμβουλος τού αδελφού του Δαρείου Α΄ της Περσίας.

 Ήταν γιος τού Υστάσπη σατράπη της Βακτρίας & Περσίδος. Είχε τη φήμη μεγάλης σοφίας και συμβούλευσε τον Δαρείο Α΄ να μην επιχειρήσει εναντίον των Σκυθών λέγοντάς του, ότι "οι Σκύθες ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστούν". Όμως δεν εισακούστηκε και ο αδελφός του εισέβαλε στη Σκυθία. Η εκστρατεία τελικά απέτυχε, όπως είχε προβλέψει ο Αρτάβανος. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Αρτάβανος είδε μία οπτασία, που τον διέταξε να επιτρέψει την εισβολή στην Ελλάδα· έτσι ο ανιψιός του Ξέρξης Α΄ της Περσίας αποφάσισε το ξεκίνημα της εκστρατείας χωρίς αναβολή. Κατά τον ιστορικό, ο γιος τού Αρτάβανου, ο Αρτύφιος έγινε στρατηγός τού εξαδέλφου του Ξέρξη Α΄ κατά την επιχείρηση (480-479 π.Χ., Β΄ περσική εισβολή στην Ελλάδα). Ο Αρτύφιος ήταν υπεύθυνος για τα σώματα των Γανδάρων και των Δαδίκων (Δαραδών), που συμμετείχαν στον στρατό των Περσών. Γιος του ήταν ο: Αρτύφιος άκμασε 480-479 π.Χ., στρατηγός. Abbott, Jacob (2018). «Xerxes». The Jacob Abbott History Collection. Charles River Editors. ISBN 9781537825588. Kuhrt, Amélie (2013). The Persian Empire: A Corpus of Sources from the Achaemenid Period. Routledge. σελ. 309 Note 1. ISBN 9781136016943. Dymock, John; Dymock, Thomas (1833). Bibliotheca Classica: Or, A Classical Dictionary ... Containing an ... Account of the Proper Names ... in Greek and Latin Authors, Relating to History, Biography, Mythology, Geography, and Antiquities. Longman, Rees, Orme, Brown, Green
Το Σοκ

Η ταινία Το Σοκ (γαλλικά: Le Choc) είναι ένα θρίλερ δράσης Γαλλικής παραγωγής 1982 σε σκηνοθεσία Ρόμπιν Ντέιβις βασισμένο στο μυθιστόρημα "The Prone Gunman" του Ζαν Πατρίκ Ματσέτ. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι οι Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ και Φιλίπ Λεοτάρντ.

 Ο Μαρτίν Τεριέ, ένας πληρωμένος δολοφόνος αποφασίζει να σταματήσει αυτήν την δουλειά και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή του. Τα αφεντικά του οργανωμένου εγκλήματος για τους οποίους ο Τεριέ δουλεύει, έχουν διαφορετική γνώμη καθώς ο Τεριέ γνωρίζει παρά πολλά και είναι ακόμα χρήσιμος στην οργάνωση. Ο Τεριέ παρόλα αυτά Θα εγκαταλείψει το Παρίσι για την Γαλλική ύπαιθρο όπου συναντά την ομόρφη Κλερ και οι δύο σύντομα ερωτεύονται. Ο Τεριέ στη συνέχεια μαθαίνει ότι οι εργοδότες του έχουν κλέψει όλα τα χρήματά του από την τράπεζα και του δίνουν ένα τελεσίγραφο, το οποίο είναι να κάνει μια τελευταία δουλειά γι 'αυτούς και να πάρει τα χρήματά του πίσω και να κερδίσει την ελευθερία του. Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 76%, με βάση 21 κριτικές και μέση βαθμολογία 8/10. Η Κατρίν Ντενέβ είχε δηλώσει ότι δεν ήταν μια ευχάριστη εμπειρία η κινηματογράφηση. Το Σοκ στην IMDb (Αγγλικά) Το Σοκ στο AllMovie Το Σοκ στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Ρομπίνα Ναμπάντζα

Η Ρομπίνα Ναμπάντζα (Robinah Nabbanja) (γενν. 17 Δεκεμβρίου 1969) είναι Ουγκαντέζα εκπαιδευτικός και πολιτικός και Πρωθυπουργός της χώρας, αφού διορίστηκε στις 8 Ιουνίου 2021. Επίσημη επιβεβαίωση από το Κοινοβούλιο έγινε στις 21 Ιουνίου 2021. Αντικατέστησε τον Ρουχακάνα Ρουγκούντα, ο οποίος είχε διοριστεί στη θέση του Απεσταλμένου Ειδικών Καθηκόντων του Προέδρου της Ουγκάντα. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ουγκάντα. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Υπουργός Υγείας για Γενικά Καθήκοντα στο υπουργικό συμβούλιο της Ουγκάντα, από τις 14 Δεκεμβρίου 2019 έως τις 3 Μαΐου 2021.Ταυτόχρονα υπηρετεί ως εκλεγμένη βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια των γυναικών της περιφέρειας Kakumiro στο 11ο Κοινοβούλιο (2021–2026), ρόλο που είχε και στο 10ο Κοινοβούλιο (2016–2021).

 Γεννήθηκε στη σημερινή περιοχή Κακούμιρο. στις 17 Δεκεμβρίου 1969. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Nkooko. Στη συνέχεια σπούδασε στο St. Edward's Secondary School Bukuumi, τόσο για τις σπουδές O-Level όσο και για τις σπουδές A-Level, αποκτώντας από εκεί το Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης της Ουγκάντα ​​και το Προηγμένο Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης της Ουγκάντα.Μεταξύ 1990 και 2000, η Ναμπάντζα απέκτησε πιστοποιητικά και διπλώματα σε σπουδές ηγεσίας, διαχείρισης και ανάπτυξης, από διάφορα ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο Μαρτύρων της Ουγκάντα. το Ινστιτούτο Διαχείρισης της Ουγκάντα, το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο στην Ουγκάντα ​​και το Εθνικό Ινστιτούτο Ηγεσίας Kyankwanzi. Το Bachelor of Democracy and Development Studies και το Master of Arts in Development Studies βραβεύτηκαν και τα δύο από το Uganda Martyrs University. Από το 1993 έως το 1996, η Ρομπίνα ήταν δασκάλα σχολείου στο γυμνάσιο ''Kakumiro Martyrs Uganda''. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως ''Περιφερειακός Σύμβουλος'', εκπροσωπώντας την υποκομητεία Nkooko, στην περιφέρεια Κιμπαάλε εκείνη την εποχή, από το 1998 έως το 2001. Ταυτόχρονα υπηρέτησε ως Γραμματέας για την υγεία, το φύλο και τις κοινοτικές υπηρεσίες για την περιφέρεια κατά την περίοδο εκείνη. Στη συνέχεια πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια (2001–2010) υπηρετώντας ως Μόνιμος Επαρχιακός Επίτροπος στις περιφέρειες Pallisa, Busia και Budaka. Το 2011, εντάχθηκε στην εκλογική πολιτική της Ουγκάντα ​​διεκδικώντας επιτυχώς για την εκπροσώπηση των γυναικών της περιφέρειας Kibaale στο 9ο Κοινοβούλιο (2011–2016). Όταν η Περιφέρεια Kakumiro δημιουργήθηκε το 2016, διαγωνίστηκε για την εκλογική περιφέρεια των γυναικών στη νέα περιφέρεια και κέρδισε ξανά. Είναι η εν ενεργεία βουλευτής. Στον ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου στις 14 Δεκεμβρίου 2019, η Ναμπάντζα διορίστηκε Υπουργός Υγείας (Γενικά Καθήκοντα), αντικαθιστώντας τη Sarah Achieng Opendi που διορίστηκε Υπουργός Ορυκτού Πλούτου. Μετά την έγκριση του κοινοβουλίου, ορκίστηκε στις 13 Ιανουαρίου 2020. Στο νέο υπουργικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουνίου 2021, η Ναμπάντζα διορίστηκε πρωθυπουργός του υπουργικού συμβουλίου των 82 μελών (2021 έως 2026).
Άντριου Κουόμο

Ο Άντριου Μαρκ Κουόμο (αγγλ. Andrew Mark Cuomo, 6 Δεκεμβρίου 1957), είναι Αμερικανός πολιτικός, δικηγόρος και συγγραφέας, που υπηρέτησε ως 56ος Κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης από το 2011 έως το 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Από το 2020, διατελεί ως Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών των ΗΠΑ. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 64ος Γενικός Εισαγγελέας της Νέας Υόρκης (2007-2010), ως 11ος Υπουργός Αστικής και Οικιστικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ (1997-2001), καθώς και ως Υφυπουργός Αστικής και Οικιστικής Ανάπυξης αρμόδιος για τον Κοινοτικό Σχεδιασμό και την Ανάπτυξη (1993-1997). Στις 10 Αυγούστου 2021, ανακοίνωσε την παραίτησή του από το αξίωμα του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, λόγω σκανδάλων σεξουαλικής παρενόχλησης.

 Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1957 στη Νέα Υόρκη και είναι γιος του Μάριο Κουόμο, πρώην κυβερνήτη της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Συμμετείχε στην προεκλογική καμπάνια του πατέρα του και το 1997 έγινε υπουργός στέγασης και αστικής ανάπτυξης στην κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001. Τον επόμενο χρόνο διεκδίκησε το αξίωμα του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης χωρίς όμως επιτυχία. Το 2006 εξελέγη γενικός εισαγγελέας της Νέας Υόρκης.Το 2008 είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για την χηρεύουσα θέση του γερουσιαστού της Νέας Υόρκης, από την οποία είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί η Χίλαρι Κλίντον λόγω του διορισμού της στην θέση του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ. Για την ίδια θέση ενδιαφερόταν και η Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι, κόρη του δολοφονηθέντος προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, η οποία τυγχάνει να είναι και πρώτη ξαδέρφη της Μέρις Κέρι Κένεντι, κόρης του Ρόμπερτ Κένεντι και πρώην συζύγου του Κουόμο. Η Μέρι Κέρι Κένεντι υποστήριξε ανοιχτά την ξαδερφή της, γεγονός που δικαιολογείται αφού ο Κουόμο φέρεται να είχε δώσει πληροφορίες στα ΜΜΕ για την εξωσυζυγική της σχέση. Τελικώς δεν επελέγη κανένας από τους δύο. Στις εκλογές του 2010, εξελέγη κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ήταν παντρεμένος με την Κέρι Κένεντι αλλά πήραν διαζύγιο το 2003. Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά.
Σάβιο (ποδοσφαιριστής)

Ο Σάβιο Μπορτολίνι Πιμεντέλ (πορτογαλικά: Sávio Bortolini Pimentel, 9 Ιανουαρίου 1974), περισσότερο γνωστός ως Σάβιο (Sávio), είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Βραζιλίας. Έχει αγωνιστεί με επιτυχία στη Φλαμένγκο και τη Ρεάλ Μαδρίτης με την οποία κατέκτησε 3 φορές το Τσάμπιονς Λιγκ και σήμερα αγωνίζεται στην Ανόρθωση Αμμοχώστου. Αγωνιζόμενος στην εθνική Βραζιλίας μετρά 44 συμμετοχές (1994-2000) και 17 γκολ, έχει κατακτήσει τη δεύτερη θέση στο Κόπα Αμέρικα το 1995 και το χάλκινο μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του 1996.

 1992–1997 Φλαμένγκο 1998–2002 Ρεάλ Μαδρίτης 2002–2003 Μπορντώ 2003–2006 Ρεάλ Σαραγόσα 2006 Φλαμένγκο 2007 Ρεάλ Σοσιεδάδ 2007 Λεβάντε 2008 Desportiva Capixaba 2008 Ανόρθωση Αμμοχώστου Φλαμένγκο 1992 Πρωτάθλημα Βραζιλίας 1996 Πολιτειακό Πρωτάθλημα Ρίο 1996 CONMEBOL Copa OroΡεάλ Μαδρίτης 1998 Τσάμπιονς Λιγκ 2000 Τσάμπιονς Λιγκ 2002 Τσάμπιονς Λιγκ 1998 Διηπειρωτικό Κύπελλο 2001 Ισπανικό Πρωτάθλημα 2002 Ευρωπαϊκό Σουπερ ΚαπΡεάλ Σαραγόσα 2004 Κύπελλο Ισπανίας 2004 Ισπανικό Σουπερ ΚαπDesportiva Capixaba 2008 Campeonato CapixabaΕθνική Βραζιλίας 1996 Χάλκινο Ολυμπιακό μετάλλιο Official website Sambafoot profile FootballDatabase profile National Football Teams Stats at Liga de Fútbol Profesional Brazilian FA Database
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό ξίφους ασκήσεως ανδρών

Το ατομικό ανδρών στο ξίφος ασκήσεως ήταν ένα από τα τρία αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε στις 7 Απριλίου 1896 στο Ζάππειο Mέγαρο. Συνολικά οκτώ ξιφομάχοι από την Ελλάδα και τη Γαλλία έλαβαν μέρος στους αγώνες.

 Ο προκριματικός γύρος αποτελούταν από δύο ομίλους. Στον πρώτο όμιλο βρέθηκαν δύο Έλληνες (Περικλής Πιερράκος-Μαυρομιχάλης και Ιωάννης Πούλος) και δύο Γάλλοι (Ανρί Καγιό και Ανρί Ντελαμπόρντ). Στον δεύτερο όμιλο αγωνίστηκαν τρεις Έλληνες (Αθανάσιος Βούρος, Κωνσταντίνος Κομνηνός-Μηλιώτης και Γεώργιος Μπαλακάκης) και ένας Γάλλος (Εζέν-Ανρί Γκραβελότ). Οι δύο αθλητές που πήραν την πρώτη θέση στον όμιλό τους (Καγιό και Γκραβελότ), προκρίθηκαν στον τελικό όπου αγωνίστηκαν για το χρυσό μετάλλιο. Εκεί, ο Γκραβελότ κέρδισε οριακά με 3-2 επαφές. Το χάλκινο μετάλλιο δόθηκε στον Περικλή Πιερράκο-Μαυρομιχάλη, ο οποίος είχε τον καλύτερο συντελεστή νικών-ηττών (2-1) από τους υπόλοιπους αθλητές. Αν και ο Βούρος είχε την ίδια απόδοση (2-1) με τον Πιερράκο-Μαυρομιχάλη, δεν πήρε την τρίτη θέση καθώς η νίκη του επί του Κομνηνού-Μηλιώτη προήλθε άνευ αγώνα. Α' Όμιλος Β' Όμιλος Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος· Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν· Τιμολέων Φιλήμων· Νικόλαος Πολίτης· Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 13) Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.
Σβιατοπόλκ Α΄ του Κιέβου

Ο Σβιατοπόλκ Α΄ ο λεγόμενος αθεόφοβος ή κακός ρωσ. Святополк Окаянный [προφ. ακαγιάνι] (π. 980 - 1019) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Τούροβ (988-1015) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1015-1019). Αμφισβητείται η πατρότητά του και το ότι φόνευσε τους αδελφούς του.

 Ήταν γιος του Γιαροπόλκ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου (γιου του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου) και μίας Ελληνίδας μοναχής. Ο Σβιατοσλάβ Α΄ στη Βουλγαρία αιχμαλώτισε την Ελληνίδα μοναχή και την πάντρεψε με τον πρώτο γιο του Γιαροπόλκ Α΄. Το 980 ο τρίτος γιος του Βλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου φόνευσε τον Γιαροπόλκ Α΄ και βίασε τη γυναίκα αυτού, που σύντομα γέννησε τον Σβιατοπόλκ Α΄. Έτσι δεν είναι σαφές ποιος είναι ο πατέρας του τελευταίου. Όταν ο Σβιατοπόλκ Α΄ έγινε οκτώ ετών, ο Βλαδίμηρος τον έβαλε υπεύθυνο του Τούροβ και κανόνισε τον γάμο του με την κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας. Η νέα πριγκίπισσα ήλθε στο Τούροβ με τη συνοδεία του Ράινμπερν επισκόπου τού Κόλμπερκ. Ο Σβιατοπόλκ Α΄, δυσαρεστημένος με τον πατέρα του και ενθαρρυμένος από τη σύζυγο και τον Ράινμπερν, άρχισε να ετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον του Βλαδίμηρου Α΄, ίσως υπολογίζοντας στη συνδρομή τού πεθερού του. Όταν ο πατέρας του ανακάλυψε τις προθέσεις του, τον έριξε στη φυλακή μαζί με τη σύζυγο αυτού και τον Ράινμπερν. Ο επίσκοπος απεβίωσε εγκάθειρκτος. Νυμφεύτηκε μία κόρη του Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας. Słownik starożytności słowiańskich. T. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965, s. 382.
Αριέλ Ανρί

Ο Αριέλ Ανρί (γαλλικά: Ariel Henry, προφέρεται: [aʁjɛl ɑ̃ʁi]), γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1949, είναι πολιτικός και νευροχειρουργός από την Αϊτή που υπηρετεί ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Αϊτής και υπηρεσιακός πρόεδρος της Αϊτής από τις 20 Ιουλίου 2021. Αργότερα ενεπλάκη σε μια διαμάχη λόγω της άρνησής του να συνεργαστεί με τις αρχές σχετικά με τις σχέσεις του με έναν από τους υπόπτους που κατηγορούνται για τον σχεδιασμό της δολοφονίας του πρώην προέδρου Ζοβενέλ Μοΐζ.

 Σπούδασε νευροφυσιολογία και νευροπαθολογία στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ από το 1981 έως το 1984 και παρουσίασε τη διδακτορική του διατριβή τον Ιανουάριο του 1982. Έλαβε επίσης πιστοποιητικό διενέργειας ηλεκτροεγκεφαλογραφίας από το Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ τον Σεπτέμβριο του 1983. Το 1989 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στο το Πανεπιστήμιο Λομά Λιντά, στον τομέα «διεθνής υγεία» στον τομέα της δημόσιας υγείας. Έκανε επίσης τις μεταδιδακτορικές του σπουδές στις «μεθόδους διαχείρισης για τη διεθνή υγεία» στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο του 1990.
Αβρόκομα

Το αβρόκομα (Abrocoma) είναι γένος τρωκτικών ζώων, που ανήκουν στην ομώνυμη οικογένεια αβροκομίδες και ζουν στις Άνδεις της Νότιας Αμερικής, από το νότιο Περού μέχρι την κεντρική Χιλή. Το γένος περιλαμβάνει οκτώ είδη, τα περισσότερα από τα οποία ζουν σε απομονωμένα βουνά στη βορειοδυτική Αργεντινή. Τα αρχαιότερα απολιθώματα καβιόμορφων θηλαστικών είναι απολιθώματα αβροκομάτων και χρονολογούνται στο ανώτερο Ηώκαινο και το πρώιμο Ολιγόκαινο, δηλαδή πριν από 37,5 έως 31,5 εκατομμύρια έτη.

 Το αβρόκομα έχει πυκνό τρίχωμα (γούνα), απαραίτητο για να αντιμετωπίζει το κρύο στα ορεινά μέρη όπου ζει. Το τρίχωμά του, με χρώμα γκρι-ασημί, είναι μαλακό σαν μετάξι (από όπου και η ονομασία του, από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις αβρός = μαλακός και κόμη = τρίχωμα, μαλλιά), ανήκει άλλωστε στην ίδια υπεροικογένεια με το τσιντσιλά, γνωστό για την πανάκριβη γούνα του. Το αβρόκομα μοιάζει όμως στο σχήμα του σώματός του με αρουραίο με κοντή ουρά, αν και η ουρά του, αντίθετα με εκείνη των αρουραίων, είναι επίσης καλυμμένη με πυκνό τρίχωμα. Μια κοινή ονομασία του γένους είναι εξαιτίας αυτού «αρουραίος τσιντσιλά» Abrocoma bennettii (αβρόκομα του Bennett) Abrocoma boliviensis (αβρόκομα της Βολιβίας) Abrocoma budini (αβρόκομα του Budin) Abrocoma cinerea (αβρόκομα το τεφρό) Abrocoma famatina Abrocoma shistacea (αβρόκομα της Σιέρα δελ Τοντάλ), έως το 2002 θεωρούμενο ως υποείδος του A. cinerea Abrocoma uspallata Abrocoma vaccarumΕπιπροσθέτως, το είδος Cuscomys oblativus ταξινομείτο παλαιότερα στο γένος, ως Abrocoma oblativus, αλλά όχι πλέον. Το λήμμα «αβροκόμα» στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμ. 1, σελ. 142 Braun, J.K. & M.A. Mares: «Systematics of the Abrocoma cinerea species complex (Rodentia: Abrocomidae), with a description of a new species of Abrocoma» Journal of Mammalogy, τόμ. 83 (έτος 2002), σσ. 1-19
Χανς Μέμλινγκ

Ο Χανς Μέμλιγκ (Hans Memling, Ζέλιγκενστατ, Γερμανία, περ. 1433-1440 - Μπρυζ, Βέλγιο, 11 Αυγούστου 1494) ήταν Γερμανός ζωγράφος που μετακόμισε στη Φλάνδρα και εργάστηκε στην παράδοση της πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του εργαστηρίου της Μπρυζ το 15ο αι. Η γερμανική καταγωγή του, οι μορφολογικές συγγένειες και η υποτιθέμενη ταύτισή του με ένα βοηθό του Βαν ντερ Βάιντεν το 1459 οδηγούν στην υπόθεση ότι διαμορφώθηκε καλλιτεχνικά στο εργαστήριο του Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν.

 «Τα τρίπτυχα και δίπτυχα του Μέμλινγκ (αναθηματικά τα περισσότερα), όπου στην μια πλευρά απεικονίζεται η Παναγία με το μικρό Χριστό και στην άλλη ο δωρητής του Πίνακα είχαν ανάλογες απηχήσεις κατά τους επόμενους αιώνες από πολλούς καλλιτέχνης, αλλά και δωρητές. Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στην απόδοση των υφασμάτων και των κοσμημάτων, που αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο στη φλαμανδική τέχνη. Τα έργα του χαρακτηρίζονται για τη διαυγή και διάχυτη φωτεινότητά τους για τη συνθετική ισορροπία και την ήρεμη ατμόσφαιρα.» Στα θέματά του περιλαμβάνονται απεικονίσεις θρησκευτικών σκηνών και πολλές προσωπογραφίες - στον τομέα αυτό διέπρεψε- καθώς κατόρθωσε να αποδώσει με μοναδική λεπτότητα, ευαισθησία και χάρη την προσωπικότητα και το οικείον περιβάλλον των απεικονιζομένων. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: το τρίπτυχο Η Παναγία με το Χριστό ανάμεσα σε αγίους και δωρητές (Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου), Η προσκύνηση των Μάγων (Μουσείο Μέμλινγκ, Μπρυζ), Ο μυστικός γάμος της αγίας Αικατερίνης (Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι) κ.ά. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Encyclopædia Britannica (ενδέκατη έκδοση). Πανεπιστημιακός Τύπος του Κέμπριτζ Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ, Τόμος 18oς Πανόπτης έργων Web Gallery of Art: Hans Memling Μουσείο Μέμλινγκ στο Μπρυζ του Βελγίου
Saab 9000

Το Saab 9000 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη (σήμερα ανενεργή) σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία Saab, από τον Σεπτέμβριο του 1984 έως τις 6 Μαΐου 1998. Συνολικά παρήχθησαν 503.087 αντίτυπα σειράς 9000. Αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1997 από το Saab 9-5. Αν και το συνολικό μήκος του 9000 ήταν λίγο μικρότερο από αυτό του Saab 900, ωστόσο το 9000 είχε μεγαλύτερο μεταξόνιο και καλύτερους εσωτερικούς χώρους από το 900.

 Οικονομικά, το Saab 9000 εξελίχθηκε ως αποτέλεσμα της επιτυχίας αρχικά του Saab 99 και στη συνέχεια του διαδόχου Saab 900, καθώς και στα πλαίσια μιας τότε συνεργασίας της SAAB Automobile με τις Fiat, Lancia και Alfa Romeo. Ως αποτέλεσμα, το Saab 9000 κατασκευαζόταν σε συνεργασία με τις 3 αυτές εταιρείες, των οποίων τα αντίστοιχα μοντέλα, με κοινά πλαίσια (σασί) και συγγενικό τεχνολογικό υπόβαθρο, ονομάζονταν Fiat Croma, Lancia Thema και Alfa Romeo 164. Στην πράξη, ωστόσο, το 9000 μοιραζόταν μόνο το σασί με την 164, ενώ ακόμα και με τα Croma και Thema είχε, εκτός από το κοινό σασί, μόλις 7 ανταλλάξιμα κοινά μηχανικά μέρη, καθώς το 9000 είχε λάβει επιπλέον ενισχύσεις στις πόρτες, για καλύτερη πλευρική προστασία, και εντελώς διαφορετική δομή στο μπροστινό μέρος, για το ενδεχόμενο της μετωπικής πρόσκρουσης.Η αισθητική του Saab 9000 διαμορφώθηκε από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο και τον σχεδιαστή της SAAB Björn Envall. Επίσης, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου ήταν 0,32 - νούμερο ιδιαίτερα καλό εν έτει 1984. Το Saab 9000 παρουσιάστηκε σε μια σχετική εκδήλωση στις 24 Μαΐου 1984 και μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο. Κατά το λανσάρισμα, η μοναδική εκδοχή αμαξώματος του 9000 ήταν 5-πορτο liftback. Στα τέλη του 1987, για τη σεζόν του 1988 προστέθηκε ένα 4-πορτο σεντάν, γνωστό ως 9000 CD, μαζί με ένα μικρό λίφτινγκ στο μπροστινό μέρος του sedan για τη βελτίωση της αεροδυναμικής, λίφτινγκ που υιοθετήθηκε στα τέλη του έτους 1990 και στο liftback. Μέσα στο 1991, το 5-πορτο liftback υπέστη έναν επανασχεδιασμό και κυκλοφόρησε ως 9000 CS, ενώ ο επανασχεδιασμός αυτός τελικώς υιοθετήθηκε το 1994 και στο σεντάν 9000 CD. Ταυτόχρονα με το λανσάρισμα του 9000 CS, το αρχικό liftback μετονομάστηκε σε 9000 CC και διατηρήθηκε στην παραγωγή, καθώς συνέχισε να διατίθεται σε ορισμένες αγορές, ως μια εισαγωγική έκδοση. Από τον Φεβρουάριο του 1993 έως τον Δεκέμβριο του 1997, παρήχθη και η κορυφαία έκδοση 9000 CS Aero, που ήταν και το ισχυρότερο μοντέλο της εταιρείας έως τότε. Έφερε τον 4-κύλινδρο κινητήρα B234 των 2.3 λίτρων turbo, με την ισχύ στους 225 hp (168 kW) στα μοντέλα με μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, αν και στις αυτόματες εκδόσεις η ισχύς του είχε ρυθμιστεί στους 200 hp (149 kW). The Saab Museum/ Saab 9000 Model Year Changes Αρχειοθετήθηκε 2015-06-29 στο Wayback Machine. 1990-1998 Saab 9000 review (αναφέρεται στο Saab 9000 Αμερικανικών προδιαγραφών)
Σάι-Σάι

Η Σάι-Σάι (πορτογαλικά: Xai-Xai), είναι μια πόλη της Επαρχίας Γάζα, Μοζαμβίκη. Έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων (απογραφή 2007). Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γάζα και της συνοικίας και του δήμου Σάι-Σάι. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο.

 Η Σάι-Σάι είχε ήταν από το 1900, υπό Πορτογαλική κτήση, εταιρεία του Λουρένζο Μαρκές (σημερινό Μαπούτο). Πριν την ανεξαρτησία από την Πορτογαλία το 1975, η Σάι-Σάι ήταν γνωστή ως Τζοάο Μπέλο στην Πορτογαλική Μοζαμβίκη. Η Τζοάο Μπέλο αναπτύχθηκε υπό την πορτογαλική κτήση σαν λιμάνι, γεωπονικό και βιομηχανικό κέντρο. Εκεί μεγάλωναν ρύζι και κάσιους. Ο τουρισμός ήταν επίσης σημαντικός επειδή είχε πολύ ωραίες παραλίες και ξενοδοχεία. Στην Σάι-Σάι έγινε το 2000 μια πλημμύρα, η Πλημμύρα της Μοζαμβίκης με κτήρια κάτω από το νερό. Όμως, όταν μετά από λίγο τα νερά υποχώρησαν, η πόλη ξανάνοιξε για επιχειρήσεις. Η Σάι-Σάι βρίσκεται στον ποταμό Λιμπόπο, κοντά στον Ινδικό ωκεανό. Βρίσκεται 200 χιλιόμετρα (12μ μίλια) μακρυά από την πρωτεύουσα Μαπούτο. Έχει υψόμετρο 32 πόδια (9.8 μέτρα). Έχει υψόμετρο 32 πόδια (1.8 μέτρα).Η Σάι-Σάι βρίσκεται 5.1 χιλιόμετρα (3.2 μίλια) μακρυά από την πόλη Ντονγκένε, 4.0 χιλιόμετρα (2.5 μίλια) μακρυά από την Μακαντένε, 2.7 χιλιόμετρα (1.7 μίλια) μακρυά από την Τσιλουάνε και 0.80 χιλιόμετρα (0.5 μίλια) μακρυά από την Ταβένε. Στην Σάι-Σάι είναι πολύ γνωστή η καλλιέργεια ρυζιού. Η Σάι-Σάι έχει πληθυσμό 116.343 κατοίκων ενώ το 1970 είχε 63.949 κατοίκους και το 1997 103.251. Στην Σάι-Σάι βρίσκεται μία σιδηροτροχιά 762 μέτρων (2 ποδιών και 6 ιντσών), που πήγε στην πόλη Μαντζακάζε και πέρα. Βρίσκεται στην οδό EN1 που συνδέει τους δρόμους από τα σύνορα Ναμαάτσα και Ρεσσάνο Γκάρσια. Η Σάι-Σάι είναι μια πόλη με αγορές, καταστήματα, εστιατόρια, μπαρ, βενζινάδικα, τράπεζες και ένα ταχυδρομείο. Υπάρχει επίσης ένα εργοστάσιο επίπλων που βρίσκεται κάτω από πολλά δέντρα κάσιους. Η Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι είναι μια πολύ ωραία παραλία που βρίσκεται 12 χιλιόμετρα μακρυά από την Σάι-Σάι. Είναι ένας προορισμός που προσελκύει πολλούς τουρίστες, από τη διαίρεση της Πορτογαλίας. Υπάρχει ένας κοραλλιογενής σκόπελος που προστατεύει τις παραλίες από μεγάλα κύματα. Το Ουενέλα Τιντάλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα (1.2 μίλια) νότια της Σάι-Σάι, περιλαμβάνει ένα φυσικό τούνελ που το συνδέει με τον Ινδικό ωκεανό. Κασκάις, Πορτογαλία Παραλία Πράια ντο Σάι-Σάι MSN Map
Οτιδήποτε αλλά απλό

Οτιδήποτε αλλά απλό (Ισπανικά: Antes muerta que Lichita, Μετάφραση: Θα ήμουν μάλλον νεκρή πολύ απλά) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2015.Πρωταγωνιστούν Μάιτε Περρόνι, Αράτ ντε λα Τόρρε, Εδουάρδο Σανταμαρίνα, Ίνγκριντ Μαρτς και Τσαντάλ Αντέρε.

 Η Λιτσίτα εργάζεται στην Iconika Ad Agency για 10 χρόνια αλλά αισθάνεται υποτιμημένη και αόρατη. Αποφασίζει να κάνει μια αλλαγή και μεταμορφώνεται από το "άβουλο κορίτσι" στη δυναμική Αλίσια. Ωστόσο, η αναρρίχηση στην κορυφή δεν είναι εύκολη και, στο δρόμο της, αντιμετωπίζει καταστάσεις που δοκιμάζουν τον χαρακτήρα και τις αξίες της. Μάιτε Περρόνι ως Αλίσια "Λιτσίτα" Γκουιτέρρες Λόπεζ Εδουάρδο Σανταμαρίνα ως Αγούστο ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Αράτ ντε λα Τόρρε ως Ρομπέρτο Ντουάρτε Ίνγκριντ Μαρτς ως Λουσιάνα ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Ιριμπάρεν Τσαντάλ Αντέρε ως Σάντρα Μαδαριάγα Μανουέλ "Φλάκο" Ιμπάνιες ως Ιγνάσιο "Νάτσο" Γκουτιέρρες Λαντέρος Λους Ελένα Γκονσάλες ως Χεσούσα "Τσουτσέτ" Ουριέτα Μακάρια ως Φάτιμα Γκαρσία Γκαμπριέλα Πλάτας ως Μπεατρίς Κασαμπλάνκα ντε ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Πάμπλο Βαλεντίν ως Γκουμάρο Σάντσεζ Ρομπέρτο Μπλαντόν ως Ραφαέλ ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Σερλίν ως Μαργαρίτα "Μάγος" Γκουτιέρρες Λόπεζ Έντι Βίλαρντ ως Αλεχάντρο "Άλεξ" ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Κασαμπλάνκα Πατρίσιο Μπρογκέτι ως Νέστορ Ακόστα Ρικάρδο Φάστλιχ ως Ελίας Μέρτσαντ Φελίπε Νάχερα ως Μαρσέλο Λαγομαρσίνο Μόνικα Αγιός ως Βαλέρια Ιριμπάρεν χηρ. ντε ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Γουέντι Γκονσάλες ως Μπρίσα Πατσέκο Ντιέγο ντε Ερίκε ως Μπραούλιο Μονκάδα Άνα Πάουλα Μαρτίνες ως Χιμένα Γκουιτέρρες Λόπεζ Βανέσα Ντίας ως Ντάφνε ντε Τολέδο ι Μονδραγόν Κασαμπλάνκα Πατρίσιο ντε λα Γκάρσα ως Ματέο Ντουάρτε Ουρίμπε Χάνα Ραλούι ως Βένους Ροδρίγκες Λουίς Ραμό Ορόσκο ως Ελ Βιχιλάντε Κάρλα Καρδόνα ως Μάρτα ντε Βιδάλ Ίλσε Ικέδα ως Ιβόν Ρεμπέκα Γουκόν ως Ιβέτ Οσβάλντο Σαράτε ως Χεράρδο "Ελ Τζέρις" Εστρέγια Σολίς ως Πάουλα Ιβάν Νεβελίτσκι ως Ντράκο Σίλβια Πασκέλ ως Έλσα Λόπεζ ντε ΓκουτιέρρεςΓκεστ εμφανίσεις Ρομπέρτο Σεν ως Έκτορ Οντιβέρος Φερνάντο Λαρανιάγα ως Πράκτορας της API #3 Χοσέ Μαρία Νέγρι ως Μακάριο Σαντιγιάνα, Πράκτορας της API #1 Ρομπέτο Ντ'Αμίκο ως Πράκτορας της API #2 Γκονσάλο Πένια ως Άνχελ Βιδάλ Μαρκ Τάτσερ ως Λουίς Αλταμιράνο Γκαμπριέλ Σότο ως Σαντιάγο ντε λα Βέγα Πατρίσια Ναβιδάδ ως Μαρλένε Γκάρμπο Ντομίνικα Παλέτα ως Σέιλα Ουρίμπε Λασκάνο Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 5 Βραβεία TvyNovelas (Πρωταγωνίστρια, Νεαρή Ηθοποιός, Σηκνοθεσία, Καστ, Τηλενουβέλα Πολλαπλής-πλατφόρμας) 1 Βραβείο Juventud (Αγαπημένη Πρωταγωνίστρια) 1 Βραβείο Bravo (Παιδική Ηθοποιός) 1 Βραβείο Copa Televisa (Τηλενουβέλα) 1 Βραβείο TV Adicto Golden (Φινάλε της Κυριακής) Οτιδήποτε αλλά απλό στην IMDb
751 Φάινα

Η Φάινα (Faïna) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,637. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της πρώτης συζύγου του.

 Η μέση διάμετρος της Φάινα εκτιμάται σε 110,50 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0497. Η Φάινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 41 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα