Αυτοκράτορας Όγκιματσι

Ο Αυτοκράτορας Όγκιματσι (正親町天皇, Ōgimachi-tennō, 18 Ιουνίου 1517 – 6 Φεβρουαρίου 1593) was the 106ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Βασίλευσε από τις 17 Νοεμβρίου 1557 ως την παραίτησή του στις 17 Δεκεμβρίου 1586, ημέρα που σηματοδοτεί τη μεταβολή από την περίοδο Σενγκόκου στην περίοδο Αζούτσι-Μονογιάμα. Το προσωπικό του όνομα ήταν Mιτσιχίτo (方仁).

 Ο Όγκιματσι ήταν ο πρώτος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Νάρα. Κυρία των τιμών (Nαΐσι-νο-Σούκε): Madenokōji (Φουτζιβάρα) Φουσάκo (万里小路 房子; d.1580) αργότερα Σέικο-ιν (清光院), κόρη του Mαντενοκότζι Χιντεφούσα Δεύτερη κόρη: Πριγκίπισσα Eikō (1540–1551, 永高女王) Τρίτη κόρη (γενν. 1543) Πρεσβύτερος γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Μασαχίτo, γνωστός και ως Πρίγκιπας Σανχίτo και μεταθανάτια ονομάστηκε Γιοκβόιν νταϊτζό-τεννό. Ο μεγαλύτερος γιος του Μασαχίτο ήταν ο Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Καζουχίτo, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας Γκο-Γιοζέι. Ο Γκο-Γιοζέι ανύψωσε τον βαθμό του πατέρα του, παρόλο που το πρόωρο τέλος τού πατέρα του το έκανε ανέφικτο στη ζωή. Με αυτόν τον τρόπο, ο ίδιος ο Γκο-Γιοζέι μπορούσε να απολαύσει την ευγενική μυθοπλασία τού να είναι γιος ενός Αυτοκράτορα. Κόρη (1562–67, η μητέρα εικάζεται) Κυρία των τιμών (Nαΐσι-νο-Σούκε): Η κόρη του Ασουκάι Μασατσούνα κόρη: ; (春齢女王; 1549–1569) κόρη: Πριγκίπισσα Έισο (永尊女王; 1563–1571) Κυρία των τιμών (Nαΐσι-νο-Σούκε): Ντάι-Νάισι (大典侍), κόρη του Mαντενοκότζι Καταφούσα Πρώτη κόρη (1539–1543) Ο Όγκιματσι έγινε Αυτοκράτορας μετά το τέλος τού Αυτοκράτορα Γκο-Νάρα. Τα οικονομικά του Αυτοκράτορα και της Αυλής του ήταν πολύ τεταμένα. Η εξουσία της Αυτοκρατορικής Αυλής άρχισε επίσης να πέφτει, αλλά αυτή η τάση αντιστράφηκε μετά την είσοδο του Όντα Noμπουνάγκα στο Κιότο σε μία επίδειξη πίστης, αλλά η οποία έδειξε επίσης ότι ο Αυτοκράτορας είχε την υποστήριξη της φυλής των Όντα. Χρησιμοποιώντας συχνά τον Αυτοκράτορα ως μεσολαβητή, όταν πολεμούσε τους εχθρούς, ο Noμπουνάγκα εργάστηκε για να ενώσει τα ανόμοια στοιχεία στην Ιαπωνία. Ωστόσο γύρω στο 1573, ο Noμπουνάγκα άρχισε να απαιτεί την παραίτηση του Αυτοκράτορα, αλλά ο Αυτοκράτορας αρνήθηκε. Πριν μεταφερθεί η πολιτική εξουσία στον Tογιοτόμι Χιντεγιόσι, προκειμένου να εκμεταλλευτεί την εξουσία του Όγκιματσι, η εξουσία της Αυτοκρατορικής Οικογένειας αυξήθηκε. Με αυτόν τον τρόπο, ο Χιντεγιόσι και η Αυτοκρατορική Οικογένεια συνήψαν μία αμοιβαία επωφελή σχέση. Τον Ιανουάριο του έτους Tενσό 14 (1586), ο αντιβασιλιάς έφερε το Χρυσό Δωμάτιο του Τσαγιού στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο, για να φιλοξενήσει εκεί τον Αυτοκράτορα. Το 1586 ο Αυτοκράτορας Όγκιματσι παραιτήθηκε υπέρ του εγγονού του, τού Αυτοκρατορικού Πρίγκιπα Καταχίτο (周仁親王), ο οποίος έγινε ο Αυτοκράτορας Γκο-Γιόζεϊ. Ο Όγκιματσι αποσύρθηκε στο ανάκτορο Σεντό. Στις 6 Φεβρουαρίου 1593 απεβίωσε. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όγκιματσι, με τη βοήθεια της Όντα Nομπουνάγκα και του Toγιοτόμι Χιντεγιόσι, η αυτοκρατορική οικογένεια μπόρεσε να σταματήσει την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική παρακμή, στην οποία βρισκόταν από τον πόλεμο του Όνιν και άρχισε μία περίοδο ανάκαμψης. Η σορός του Όγκιματσι βρίσκεται με άλλων αυτοκρατόρων στον αυτοκρατορικό τάφο, που ονομάζεται Φουκακούσα νο κίτα νο μισάγκι (深草北陵) στο Φουσίμι-κου του Κιότο. Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας Αυτοκρατορική λατρεία Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac, ed. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. Varley, H. Paul, ed. (1980). [ Kitabatake Chikafusa, 1359], Jinnō Shōtōki (A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4