Ίνγκριντ Ντωμπέσις

Η βαρόνη Ίνγκριντ Ντωμπέσις (Ingrid Daubechies) (/doʊβ ' ˈʃiː/ kgl-μπι-ΣΙ; γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1954) είναι Βελγίδα φυσικός και μαθηματικός. Μεταξύ του 2004 και του 2011 ήταν ο William R. Kenan, Jr., καθηγητής στα τμήματα μαθηματικών και εφαρμοσμένων μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Τον Ιανουάριο του 2011 μετατέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Ντιούκ, ως καθηγητής μαθηματικών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης (2011-2014). Είναι περισσότερο γνωστή για την εργασία της με κυματίδια σε συμπίεση εικόνας.

 Η Daubechies γεννήθηκε στο Houthalen του Βελγίου, και ήταν η κόρη του Marcel Daubechies (πολιτικός μηχανικός ορυχείων) και της Simone Duran (τότε νοικοκυρά, αργότερα εγκληματολόγος). Η Ingrid θυμάται ότι, όταν ήταν μικρό κορίτσι και δεν μπορούσε να κοιμηθεί, δεν μετράνε αριθμούς, όπως θα περίμενε κανείς από ένα παιδί, αλλά άρχισε να πολλαπλασιάζει αριθμούς με το δύο από τη μνήμη. Έτσι, ως παιδί, είχε ήδη εξοικειωθεί με τις ιδιότητες της εκθετικής αύξησης. Οι γονείς της έμαθαν ότι μαθηματικές αντιλήψεις, όπως οκώνος και το τετράεδρο, της ήταν γνωστές πριν φτάσει την ηλικία των 6 ετών. Αρίστευσε στο δημοτικό σχολείο και προσπέρασε μια τάξη μετά από μόλις 3 μήνες. Μετά την ολοκλήρωση του Λυκείου στο Turnhout μπήκε στο Vrije Universiteit Brussel στα 17 της. Η Daubechies ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές στη φυσική στο Vrije Universiteit Brussel το 1975. Κατά τα επόμενα χρόνια, επισκέφτηκε το CNRS Κέντρο Θεωρητικής Φυσικής στη Μασσαλία αρκετές φορές, όπου συνεργάστηκε με τον Άλεξ Grossmann· αυτή η εργασία ήταν η βάση για το διδακτορικό της στην κβαντική μηχανική. Έλαβε το Διδακτορικό της στη θεωρητική φυσική το 1980, και συνέχισε την ερευνητική της καριέρα στο Vrije Universiteit Brussel μέχρι το 1987, ανεβαίνοντας βαθμίδες μέχρι και θέσεις περίπου ισοδύναμες με τη θέση του αναπληρωτή καθηγητή και του ερευνητικού αναπληρωτή καθηγητή το 1981, και του ερευνητικού επίκουρου-καθηγητή το 1985, χρηματοδοτούμενη από μια υποτροφία του NFWO (Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek). Το 1985 η Daubechies γνώρισε τον μαθηματικό Robert Calderbank·Τότε, σε μια τρίμηνη επίσκεψη μέσω του προγράμματος ανταλλαγής της AT&T Bell Laboratories, New Jersey στο μαθηματικό παράρτημα της Philips Research στις Βρυξέλλες, παντρεύτηκαν το 1987, αφού η Daubechies είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος του 1986 ως επισκέπτης-ερευνητής στο Courant Institute of Μαθηματικών Επιστημών. Στο Courant έκανε την πιο γνωστή της ανακάλυψη: με βάση quadrature mirror φίλτρο-τεχνολογία αυτή κατασκευάστηκε συμπαγώς υποστηρίζεται η συνεχής κυματίδια που θα απαιτούν μόνο ένα πεπερασμένο ποσό της μεταποίησης, με αυτόν τον τρόπο επιτρέποντας wavelet θεωρία να εισέλθουν στην σφαίρα της ψηφιακής επεξεργασίας σήματος. Τον ιούλιο του 1987, Daubechies εντάχθηκε στο Murray Hill, AT&T Bell Laboratories" New Jersey τις εγκαταστάσεις. Το 1988 κυκλοφόρησε το αποτέλεσμα σε Ανακοινώσεις για την Αγνή και Εφαρμοσμένα Μαθηματικά. Ten Lectures on Wavelets. Philadelphia: SIAM. 1992. ISBN 0-89871-274-2. Orthonormal bases of compactly supported wavelets 1988, Wiley Periodicals, Inc. Journal: Communications on Pure and Applied Mathematics, Volume41, Issue 7. D. Aerts and I. Daubechies, A connection between propositional systems in Hilbert spaces and von Neumann algebras, Helv. Phys. Acta, 52, pp. 184–199, 1979. D. Aerts and I. Daubechies, A characterization of subsystems in physics, Lett. Math. Phys., 3 (1), pp. 11–17, 1979. Iteratively reweighted least squares minimization for sparse recovery 2009, Periodicals, Inc. Journal: Communications on Pure and Applied Mathematics, Volume 63, Issue1. Cohen, I. Daubechies, and A. Ron, How smooth is the smoothest function in a given refinable space?, Appl. Comp. Harm. Anal., 3 (1), pp. 87–89, 1996. I. Daubechies, S. Jaffard, and J.L. Journe, A simple Wilson orthonormal basis with exponential decay, SIAM J. Math. Anal., 22 (2), pp. 554–572, 1991.