Παλάτι Σιγκαράκι

Το Παλάτι Σιγκαράκι (紫香楽宮, Shigaraki-no-miya, γράφεται επίσης 信楽宮) ήταν ένα αυτοκρατορικό παλάτι, που χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Σόμου, αρχικά ως βίλα, και αργότερα ονομάστηκε από τον ίδιο ως πρωτεύουσα της Ιαπωνίας το 744 μ.Χ. Βρισκόταν στην περιοχή Κόκα της επαρχίας Όμι σε αυτό που σήμερα αποτελεί τμήμα της πόλης Κόκα, στην επαρχία Σίγκα, στην Ιαπωνία. Η πρωτεύουσα-παλάτι αναφέρεται επίσης ως Παλάτι Κόκα (甲賀宮, Kōka-no-miya) στο Σόκου Νιχόνγκι. Τα ερείπιά του χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικός Ιστορικός Τόπος της Ιαπωνίας το 1974.

 Μετά την εξέγερση του Φουτζιβάρα νο Χιροτσούγκου το 740, ο αυτοκράτορας Σόμου μετέφερε την έδρα του στο Κούνι-κιό (恭仁京) (σήμερα μέρος της Κιζουγκάβα στο Κιότο) και έχτισε επίσης μια ανεξάρτητη βίλα βαθιά στα βουνά του νότιου Όμι, η οποία ονομάστηκε «Ρακουμούρα». Επισκεπτόταν συχνά αυτή τη βίλα και το 742 αποφάσισε να την κάνει την κύρια κατοικία του. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το γιατί ο αυτοκράτορας Σόμου επέλεξε να μετακομίσει σε μια τόσο άβολη τοποθεσία βαθιά στα βουνά. Η περιοχή Κούνι ήταν μια βάση εξουσίας για τον Τατσιμπάνα νο Μορόε, ο οποίος ήταν τότε υπουργός με de facto εξουσία στο συμβούλιο "ντάτζο-καν". Η προτίμηση του Σιγκαράκι πιθανώς δείχνει ότι η αντίπαλη φυλή Φουτζιβάρα υπό τον Φουτζιβάρα νο Νακαμάρο επανήλθε στο προσκήνιο, αφού η επιρροή τους επεκτάθηκε γύρω από την περιοχή Σιγκαράκι στην επαρχία Όμι. Από την άλλη πλευρά, ο αυτοκράτορας Σόμου μπορεί να είχε επηρεαστεί από βουδιστές ιεράρχες όπως ο Ρόμπεν και ο Γκιόκι, οι οποίοι έβλεπαν την περιοχή ως ιερό τόπο. Μια ένδειξη αυτού είναι τα σχέδια που ανακοίνωσε ο αυτοκράτορας Σόμου το επόμενο έτος για την κατασκευή μιας μνημειώδους εικόνας του Βούδα Βαϊροκάνα σε μίμηση των Σπηλαίων Λόνγκμεν στη δυναστεία Τανγκ της Κίνας κοντά στην τοποθεσία Σιγκαράκι. Το 744, το όνομα του παλατιού άλλαξε σταδιακά από "Σιγκαράκι " σε "Κόκα", και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο κεντρικός πυλώνας στήριξης του αγάλματος του Βούδα Βαϊροκάνα ανεγέρθηκε στο Κόκα-τζι, έναν βουδιστικό ναό, που είχε δημιουργηθεί, για να στεγάσει το άγαλμα. Το 745, η Κόκα ανακηρύχθηκε επίσημα πρωτεύουσα. Ωστόσο, τα τεράστια έξοδα, που απαιτήθηκαν για το έργο, οδήγησαν σε αντίσταση από πολλούς από τους υποτελείς του και μια σειρά φυσικών καταστροφών όπως οι πυρκαγιές και ο σεισμός στο Τενπέι ανάγκασαν τον αυτοκράτορα Σόμου να επιστρέψει στο Χέιτζο-κιό. Το σχέδιο για την κατασκευή ενός γιγαντιαίου αγάλματος στο Σιγκαράκι μετατράπηκε στο έργο Νταϊμπούτσου της Νάρα. Η πραγματική τοποθεσία του παλατιού χάθηκε για πολλά χρόνια. Αρχικά, τα ερείπια στη γειτονιά Ουράνο του Σιγκαράκι θεωρούνταν ότι ήταν η τοποθεσία του παλατιού και αυτά τα ερείπια χαρακτηρίστηκαν ως Εθνικός Ιστορικός Χώρος το 1926. Ωστόσο, μεταγενέστεροι αρχαιολόγοι εντόπισαν μια άλλη πιθανή τοποθεσία δύο χιλιόμετρα βόρεια, στη γειτονιά Μιγιαμάτσι. Τα θεμέλια μεγάλων κτηρίων αποκαλύφθηκαν και τα τεχνουργήματα περιλάμβαναν μεγάλο αριθμό ξύλινων ετικετών, που έδειχναν πληρωμές φόρων. Αυτός ο χώρος επανασχεδιάστηκε ως τα "ερείπια του παλατιού Σιγκαράκι " το 2005, με τον αρχικό χώρο να θεωρείται πλέον τα ερείπια του Κόκα-τζι. Η τοποθεσία απέχει περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Σιγκαράκιγκούσι του σιδηροδρόμου Σιγκαράκι Κόγκεν. Ο χώρος επιχωματώθηκε μετά την ανασκαφή, αλλά μερικά από τα ευρήματα μπορούν να φανούν στο Γραφείο Έρευνας Αρχαιολογικού Χώρου των Ερειπίων του Παλατιού Σιγκαράκι (紫香楽宮跡関連遺跡群調査事務所). Whitney Hall, John· Delmer M Brown. The Cambridge History of Japan. σελίδες 42–44. ISBN 0-521-22352-0.