Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ

Ο Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ (4 Απριλίου 1406 - 3 Νοεμβρίου 1484) επιφανής Άγγλος ευγενής και 2ος Κόμης του Γουέστμορλαντ ήταν μεγαλύτερος γιος του Τζων Νέβιλ και της Ελισάβετ Χόλλαντ (1388 - 1423) της κόρης του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Αλίκης Φιτς Άλαν. Ο Ραλφ Νέβιλ είχε δυο μικρότερους αδελφούς τον Τζων Νέβιλ, βαρόνο του Νέβιλ που έπεσε στις 29 Μαρτίου 1461 στη μάχη του Τάουτον και τον Σερ Τόμας Νέβιλ (πέθανε το 1461) και μια αδελφή τη Μαργαρίτα που παντρεύτηκε στο Μπέντφορντσερ τον Σερ Γουίλιαμ Λούκι.

 Ο πατέρας του πέθανε αμέσως μετά τις 20 Μαΐου 1420 που έφυγε για τη Γαλλία και ο Ραλφ διαδέχθηκε τον παππού του Ραλφ Νέβιλ, 1ο κόμη του Γουέστμορλαντ (1425). Η δεύτερη σύζυγος του παππού του Ιωάννα Μπωφόρ κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και τα παιδιά της προκάλεσαν εμφύλιο πόλεμο για την κληρονομιά της οικογένειας. Ο Γουέστμορλαντ πήρε άδεια να μπει στα εδάφη του (1426) και στις 14 Μαΐου του ίδιου χρόνου στέφτηκε ιππότης από τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Γουέστμορλαντ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1426) την Ελισάβετ Πέρσι, κόρη του Χότσπερ και χήρα του Τζων Κλίφορντ, 7ου βαρόνου του Κλίφορντ. Απέκτησαν έναν γιο τον Τζων Νέβιλ που παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Λαίδη Άννα Χόλλαντ, κόρη του Τζων Χόλλαντ, 2ου δούκα του Έξετερ και πέθανε άτεκνος στις 16 Μαρτίου 1450. Ο Γουέστμορλαντ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1442) τη Μαργαρίτα Κόμπχαμ, 4η βαρόνη του Κόμπχαμ κόρη και διάδοχο του Ρέντζιναλντ Κόμπχαμ και κουνιάδα του Χάμφρεϊ, δούκα του Γκλόστερ, απέκτησαν μια κόρη τη Μαργαρίτα που πέθανε νέα. Ο Ραλφ Νέβιλ ξεκίνησε εμφύλιες συγκρούσεις για να κερδίσει τα χαμένα εδάφη από τη δεύτερη σύζυγο του παππού του Ιωάννα Μπωφόρ, τον ετεροθαλή θείο του Ριχάρδο Νέβιλ, 5ο κόμη του Σόλσμπερι, τον καρδινάλιο Ερρίκο Μπωφόρ και τον Τόμας Λάνγκλει επίσκοπο του Ντάραμ. Η Ιωάννα Μπωφόρ πέθανε το 1440, ακολούθησε συμφωνία η οποία σύμφωνα με τον Πόλλαρντ ήταν "συντριπτική ήττα" για τον Γουέστμορλαντ αφού κέρδισε τη βαρονία του Ρέμπι αλλά έχασε όλα τα αμφισβητούμενα εδάφη στο Σόλσμπερι (1443). Ο Ραλφ Νέβιλ διορίστηκε επίτροπος του Άρρει (1459, 1461) και υποστήριξε τον Νοέμβριο του 1460 τους Λάνκαστερ στο Ντάραμ, ο ίδιος συμμετείχε ελάχιστα στη μάχη επειδή σύμφωνα με τον Πόλλαρντ είχε "διανοητικές διαταραχές" και μπήκε στην κηδεμονία του αδελφού του Σερ Τόμας Νέβιλ (πέθανε το 1461). Στα τέλη της δεκαετίας του 1450 οι δυο αδελφοί του Ραλφ ανέβηκαν σημαντικά αλλά ο θάνατος του Τζων Νέβιλ στη μάχη του Τάουτον (1461) τερμάτισε τις ελπίδες της οικογένειας. Ο Σερ Χάμφρεϊ Νέβιλ (1439 - 1469) γιος και διάδοχος του Τόμας Νέβιλ στράφηκε εναντίον του ξαδέλφου του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ οπαδού των Μπωφόρ και αποκεφαλίστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1469. Ο Πόλλαρντ τονίζει ότι είναι ασαφές ποιος έγινε κηδεμόνας του Ραλφ μετά τον θάνατο του Τόμας (1461), σύμφωνα με έγγραφα ο Ριχάρδος του Γκλόστερ είχε μεγάλο ενδιαφέρον για το Γουέστμορλαντ και χρησιμοποιούσε το κάστρο του Ρέμπι για κατοικία του. Ο Ραλφ Νέβιλ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1484 και τάφηκε στην εκκλησία του Σαιν Μπράντον στο Ντάραμ, η δεύτερη σύζυγος του Μαργαρίτα πέθανε μεταξύ 20 Νοεμβρίου 1466 και 26 Απριλίου 1471 και τάφηκε στην εκκλησία των Γκρεϊφράιαρς στο Ντόνκαστερ. Διάδοχος του στην κομητεία του Γουέστμορλαντ ήταν ο ανιψιός του Ραλφ Νέβιλ, 3ος κόμης του Γουέστμορλαντ. Ο Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ είναι μια από τις μορφές που εμφανίζονται στην πρώτη σκηνή του έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος Γ΄". Cokayne, George Edward (1936). The Complete Peerage, edited by H.A. Doubleday. IX. London: St. Catherine Press. Cokayne, George Edward (1959). The Complete Peerage, edited by Geoffrey H. White. XII, Part II. London: St. Catherine Press. Doyle, James William Edmund (1886). The Official Baronage of England. III. London: St. Catherine Press. Longmans Green. pp. 631–2. Pollard, A.J. (2004). Neville, Ralph, second earl of Westmorland (b. in or before 1407, d. 1484). Oxford Dictionary of National Biography. Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. II (2nd ed.). Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. III (2nd ed.). Stansfield, M.M.N. (2004). Holland, Thomas, fifth earl of Kent (1350-1397). Oxford Dictionary of National Biography. Summerson, Henry (2004). Clifford, Thomas, eighth Baron Clifford (1414-1455). Oxford Dictionary of National Biography. Walker, Simon (2004). Percy, Sir Henry (1364–1403). Oxford Dictionary of National Biography.