IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δήμος Ασπροπύργου

Ο Δήμος Ασπροπύργου είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που περιλαμβάνει τον Ασπρόπυργο. Συνορεύει, μεταξύ άλλων, με τους δήμους Ελευσίνας και Φυλής. Η έκτασή του είναι 101,9 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 30.251 κάτοικοι. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης.

 Ο Δήμος Ασπροπύργου αποτέλεσε συνέχεια της παλαιότερης κοινότητας Ασπροπύργου. Η κοινότητα Ασπροπύργου συστάθηκε το 1912 και συμπεριέλαβε τον οικισμό του Ασπροπύργου. Το 1949 αναγνωρίστηκε σε δήμο. Τα επόμενα χρόνια ο δήμος πλέον Ασπροπύργου συμπεριέλαβε στα όρια του τους οικισμούς Παραλία Ασπροπύργου και Διυλιστήρια Ασπροπύργου οι οποίοι αργότερα καταργήθηκαν. Ο δήμος Ασπροπύργου παρέμεινε αμετάβλητος με την διοικητική διαίρεση του 1997 ενώ θα παραμείνει αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης. 1967-1974 Δημήτριος Μ. Σπυρίδωνος,(1916-1986) σμήναρχος π.δ., διορίστηκε δήμαρχος από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, με αναπληρωτή τον Δημήτριο Αθ. Τσίγκο. 1975-78 Προκόπης Παπαδημητρίου (19??-1987) (εκλεγείς από τον πρώτο γύρο) 1979-86 Σπυρίδων Λιάσκος 1987-94 Κωνσταντίνος Παπαπολυχρονίου (1937-2014) 1995-2006 Γεώργιος Λιάκος 2007- Νικόλαος Μελετίου Στις δημοτικές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, εξελέγη δήμαρχος από τον πρώτο γύρο ο Νικόλαος Μελετίου συγκεντρώνοντας ποσοστό 68,73%. Αναλυτικά τα εκλογικά αποτελέσματα στον δήμο: Στις εκλογές του 2014 ο Μελετίου επανεξελέγη με ποσοστό 50,68% και το 2019 με ποσοστό 54% κατά τον Β' Γύρο ψηφοφορίας. Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Μανώλης Πρέκας

Ο Μανώλης Πρέκας (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1996 στην Αθήνα) είναι Έλληνας διεθνής αθλητής υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Α1 Εθνική Ανδρών στη θέση του περιφερειακού.

 Ο Μανώλης Πρέκας βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς και συμμετείχε στα διάφορα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών. Η πρώτη του διάκριση ήρθε το 2012 όταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων. Από το καλοκαίρι του 2012, ο Μανώλης Πρέκας ανήκει στο δυναμικό της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα (2013, 2014) αλλά και δύο Κύπελλα Ελλάδος (2013, 2014). Τις επόμενες 2 σεζόν παραχωρείται δανεικός στον ΑΝΟ Γλυφάδας πριν επιστρέψει στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2016. Ο Μανώλης Πρέκας είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα πόλο των Εφήβων, με την οποία μάλιστα κατέκτησε την 5η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων του 2012. 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2013, 2014, 2017, 2018 3 Κύπελλα Ελλάδος: 2013, 2014, 2018 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2018 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Εφήβων: 2012 Το προφίλ του Μανώλη Πρέκα στο gavros.gr Βράβευση του διεθνούς πολίστα Μανώλη Πρέκα Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2013-14
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13

Η 71η διοργάνωση στην Ελλάδα του Κυπέλλου ποδοσφαίρου ανδρών πραγματοποιήθηκε με την συμμετοχή ομάδων και των τριών επαγγελματικών κατηγοριών (Σούπερ Λίγκ, Φούτμπολ Λίγκ, Φούτμπολ Λίγκ 2). Κυπελλούχος για την σεζόν 2012-13, αναδείχτηκε για 26η φορά στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός, νικώντας στον τελικό του θεσμού, τον Αστέρα Τρίπολης (πρώτη φορά στην ιστορία του σε τελικό), μετά από παράταση με σκορ 3-1.

 Συμμετέχουν 46 ομάδες της Φούτμπολ Λίγκ και Φούτμπολ Λίγκ 2. Οι αγώνες είναι μονοί και διεξάγονται 23, 24 & 25 Οκτωβρίου 2012. Συμμετέχουν 14 ομάδες όπου οι αγώνες είναι μονοί και διεξάγωνται 30, 31 Οκτωβρίου & 1 Νοεμβρίου 2012. Προκρίνονται 9 χωρίς αγώνα στον Γ' γύρο: Εθνικός Γαζώρου Λάρισα Προοδευτική Απόλλων Σμύρνης Αναγέννηση Καρδίτσας Παναχαϊκή Αιγινιακός Πιερικός Καλλιθέα Συμμετέχουν 32 ομάδες όπου οι αγώνες είναι διπλοί και διεξάγεται η 1η αγωνιστική 28, 29 Νοεμβρίου & 12, 13 Δεκεμβρίου 2012, 2η αγωνιστική 19, 20, 22, 23 Δεκεμβρίου 2012. ^ 1. Η Ξάνθη επικράτησε με 5–4 στα πέναλτι.^ 2. Ο Φωστήρας προκρίθηκε χάρις στο εκτός έδρας γκολ.^ 3. Ο Ολυμπιακός Βόλου προκρίθηκε χάρις στα εκτός έδρας γκολ. Συμμετέχουν 16 ομάδες όπου οι αγώνες είναι διπλοί και διεξάγεται η 1η αγωνιστική 9, 10, 16, 17 Ιανουαρίου 2013, 2η αγωνιστική 23, 24, 30, 31 Ιανουαρίου 2013. ^ 1. Ο Πλατανιάς προκρίθηκε χάρις στο εκτός έδρας γκολ. Πρώτος αγώνας 27, 28 Φεβρουαρίου 2013 , Δεύτερος αγώνας 6, 7, 13 & 14 Μαρτίου 2013 1ος αγώνας 2ος αγώνας 1ος αγώνας 17 & 18 Απριλίου 2013 , 2ος αγώνας 27 & 28 Απριλίου 2013 1ος αγώνας 2ος αγώνας Ιστοσελίδα της ΕΠΟ - Κύπελλο Ελλάδας 2012-2013
1010 Μαρλέν

Η Μαρλέν (Marlene) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,456. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ηθοποιό Μαρλέν Ντίτριχ.

 Η μέση διάμετρος της Μαρλέν εκτιμάται σε 43,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,647, ένα από τα υψηλότερα για αστεροειδή. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μαρλέν γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Φραγκίσκος του Βαντόμ

Ο Φραγκίσκος του Βαντόμ (François de Bourbon-Vendôme, 1470 - 30 Οκτωβρίου 1495) από τον Οίκο των Βουρβόνων, ήταν κόμης του Βαντόμ (1477-1495) και Γάλλος ευγενής.

 Ήταν γιος και διάδοχος του Ιωάννη Η΄ κόμη του Βαντόμ και της Ισαβέλλας του Μπωβώ, κόρης τού Λουδοβίκου μαρεσάλη της Προβηγκίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 7 ετών· την εποχή που ήταν ανήλικος, την εξουσία στο δουκάτο διαχειριζόταν ο θείος του Λουδοβίκος. Δέχθηκε το 1484 και την κομητεία του Μοντουμπλό που ενσωματώθηκε στην κομητεία του Βαντόμ. Ήταν έμπιστος ακόλουθος της Άννας των Βαλουά και τού αδελφού της βασιλιά Καρόλου Η΄ της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε το 1487 τη Μαρία του Λουξεμβούργου, χήρα του Ιακώβου της Σαβοΐας, η οποία είχε μεγάλες εκτάσεις ως προίκα της, όπως οι κομητείες του Σαιν-Πωλ και Σουασσόν στην Πικαρδία και τον πύργο του Κοντέ που ανήκε στον Οίκο της, αυτόν τού Λουξεμβούργου. Νυμφεύτηκε το 1487 τη Μαρία από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόρη και κληρονόμο του Πέτρου Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ.Παιδιά του ήταν: Κάρολος 1489-1537, δούκας του Βαντόμ. Φραγκίσκος 1491-1545, κόμης του Σαιν-Πολ. Λουδοβίκος 1493-1557, καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Σαν (Sens). Αντουανέτα 1493-1583, παντρεύτηκε τον Κλαύδιο του Οίκου της Λωρραίνης, δούκα του Γκιζ. Λουίζα 1495-1575, ηγουμένη του αββαείου στο Φοντεβρώ.Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Ισαβέλλα του Γκρινί, είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) Ιάκωβος των Βουρβόνων. Πέθανε πρόωρα στο Βερτσέλλι και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Κάρολος Δ΄ υπό την κηδεμονία της μητέρας του. Achaintre, Nicolas Louis, Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de Bourbon,Vol.1, Rue de L'ecole de Medecine, 1825. Sandret, Louis, Revue nobiliaire historique et biographique, Vol.10, Libraire Societes des Antiquaires de France, 1875.
Βίσουα Πουότσκ

Η Βίσλα Πλοτσκ είναι μια πολωνική ομάδα η οποία διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και χειροσφαίριση. Ιδρύθηκε το 1947 σαν Elektryczność Płock. Η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετέχει στην Εκστρακλάσα. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Κάζιμιρ Γκόρσκι, χωρητικότητας 12.800 θεατών.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πολωνίας: 4η θέση : 2005 5η θέση : 2004Κύπελλο Πολωνίας: Κυπελλούχος (1): 2006 Φιναλίστ (1): 2003Ασπίδα Πολωνίας: Νικήτρια (1): 2006 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο): Προκριματικός γύρος (1): 2003/2004 2ος προκριματικός γύρος (2): 2005/2006, 2006/2007 Τρέχουσα σύνθεση (2019) Μάρτσιν Βασιλέφσκι Official website (Πολωνικά) Βίσλα Πλοτσκ (90minut.pl)
Ζωογεωγραφία

Η ζωογεωγραφία είναι κλάδος της επιστήμης της Βιογεωγραφίας που αφορά τη γεωγραφική κατανομή (παρελθόν και παρόν) των ζωϊκών ειδών. Ο Φίλιπ Σκλάτερ (Philip Lutley Sclater) θεωρείται ότι είναι ο πατέρας της ζωογεωγραφίας.

 Βιογεωγραφία Πανίδα Ζωολογία (Αγγλικά) Ernest Ingersoll (1920). «Zoogeography». Στο: Rines, George Edwin, επιμ. Encyclopedia Americana. (Αγγλικά) (Αγγλικά) Richard Lydekker (1911) «Zoological Distribution» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) (Αγγλικά) «Distribution of Animals». New International Encyclopedia. 1905. (Αγγλικά) David Starr Jordan (1920). «Fishes, Geographical Distribution of». Encyclopedia Americana. (Αγγλικά)
Ουάκο-Κούνγκο

Το Ουάκο Κούνγκο (πορτογαλικά: Uaco Cungo‎, πριν από το 1975 Σάντα Κόμπα, πορτογαλικά: Santa Comba‎, ή Κέλα, Cela) είναι πόλη με πληθυσμό 90.000 κατοίκους (2014), και κοινότητα που βρίσκεται στον δήμο Κέλα στην επαρχία Κουάνζα Σουλ στην Ανγκόλα. Ο πληθυσμός της κοινότητας είναι 150.593 κάτοικοι (2014). Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Ουάκο Κούνγκο.

 Στις 6 Αυγούστου 1975, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ UNITA, FNLA και MPLA ανάγκασε τους κατοίκους της περιοχής να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους προκαλώντας συνολική κατάρρευση των υποδομών που διήρκεσε πάνω από 30 χρόνια, ενώ ο ψυχρός πόλεμος συνεχίστηκε. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους του Ουάκο Κούνγκο, που τότε ονομαζόταν Σάντα Κόμπα, διασώθηκαν από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και μεταφέρθηκαν αεροπορικώς την Πορτογαλία. Το 1994 βομβαρδίστηκε σχολείο της πόλης με αποτέλεσμα τον θάνατο 89 παιδιών.
La vie en rose

Το La vie en rose είναι ένα γαλλικό τραγούδι της Εντίθ Πιάφ. Στίχοι: Εντίθ Πιάφ Μουσική: Λουίτζι Έτος: 1942Ρεφρέν: Quand il me prend dans ses bras Il me parle tout bas, Je vois la vie en rose.Οι στίχοι μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον Μακ Ντέιβιντ.

 Το 1992 έγινε μία ακόμη διασκευή αυτού του τραγουδιού από την Ταλία (Thalia) στα ισπανικά με τίτλο "La Vida En Rosa". Το τραγούδι αυτό βρίσκεται στον δίσκο της που ονομάζεται "Love" και κυκλοφορεί στην Αμερική κάτω από την διεύθυνση 2 εταιριών "Melody/Fonovisa. Η ισπανική εκδοχή ωστόσο είχε επίσης απήχηση στους Γάλλους, που έκαναν επιτυχία της χρονιάς 1992 το συγκεκριμένο τραγούδι, καθώς και το άλμπουμ LOVE της Ταλία, λόγω της απήχησης που είχε η σειρά στην οποία πρωταγωνιστούσε η Ταλία, "Μαρία Μερσέντες" , όπου το τραγούδι της σειράς εμπεριεχόταν στο δίσκο. "La vie en rose" τιτλοφορείται επίσης κινηματογραφική ταινία (ελληνικός τίτλος "Ζωή σαν τριαντάφυλλο", που εξιστορεί την ζωή της Εντίθ Πιάφ, την οποία ενσαρκώνει η ηθοποιός Μαριόν Κοτιγιάρ. Το 2015 το εκτέλεσε η Μαντόνα στην περιοδεία της Rebel Heart Tour, σε κάθε σταθμό.
Χριστιανός της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ

Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (16 Ιουνίου 1889 - 19 Οκτωβρίου 1971) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ. Έγινε πλωτάρχης του γερμανικού Ναυτικού, παραιτήθηκε όμως κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Χριστιανός Λουδοβίκος Φρίντριχ Αδόλφος Αλέξιος Γουλιέλμος Φερδινάνδος γεννήθηκε στο κάστρο Λούιζενλουντ στο Γκύμπι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου, υποναυάρχου του πρωσικού Ναυτικού και της Αυγούστας του Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Η μητέρα του ήταν εξαδέλφη του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας, του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας, της Αλεξάνδρας (συζύγου του Εδουάρδου Η΄ της Βρετανίας) και της Ντάγκμαρ (συζύγου του Αλεξάνδρου Γ΄ της Ρωσίας). Ο πατέρας του είχε δύο γιους από τον πρώτο, μοργανατικό γάμο, που δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Επίσης απέκτησε τον Κλόντβιχ από τον δεύτερο γάμο και τον Χριστιανό από τον τέταρτο γάμο του. Το 1905 ο αδελφός του Χριστιανού Κλόντβιχ έγινε τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και έλαβε τις ιδιοκτησίες και τον πλούτο του κλάδου του. Ο ίδιος δεν είχε τίτλο και περιουσία. Το 1905 εισήλθε στο Ναυτικό της Γερμανίας και το 1912 ως πλωτάρχης διοίκησε το AΜΠ Στέτιν. Συμμετείχε σε επίσημη επίσκεψη μοίρας πλοίων του ναυάρχου της Γερμανίας στις ΗΠΑ. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διαμαρτυρήθηκε για τον ανορθόδοξο υποβρύχιο πόλεμο της χώρας του και αφού έγραψε επιστολή στον Γουλιέλμο Β΄, αυτοκράτορα της Γερμανίας, παραιτήθηκε. Μια υποψήφια νύφη για αυτόν ήταν η Όλγα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, πρώτη κόρη του Νικολάου Β΄, αυτοκράτορα της Ρωσίας. Τελικά νυμφεύτηκε την Ελίζαμπεθ Ριντ-Ρότζερς από τις ΗΠΑ και έζησαν στην Ελβετία και στις ΗΠΑ. Έπειτα απέκτησαν βίλα στις Κάννες. Μετέβη στο Λονδίνο για την κηδεία της Αλεξάνδρας του Όλντενμπουργκ, εξαδέλφης της μητέρας του, όπου τον δέχθηκε ο γιος της Γεώργιος Ε΄ της Βρετανίας. Με την άνοδο του Χίτλερ στη Γερμανία, ο ανιψιός του (ο γιος του Κλόντβιχ) προσχώρησε στους Ναζί, όχι όμως ο Χριστιανός. Το 1941 οι Ναζί στέρησαν τη γερμανική υπηκοότητα από αυτόν και την οικογένειά του, χωρίς να ανακοινωθεί ο λόγος. Απέκτησε την ελβετική υπηκοότητα. Έκανε δεύτερο γάμο με την Ανν Περλ Φιλντ από την Αυστραλία και ταξίδεψε εκεί το 1962. Απεβίωσε το 1971 σε ηλικία 84 ετών στη Γενεύη. Νυμφεύτηκε το 1915 την Ελίζαμπεθ, κόρη του Ρίτσαρντ Ριντ-Ρότζερς από τις ΗΠΑ. Ο Ρίτσαρντ δεν ήταν πάμπλουτος, είχε όμως επιρροή. Ο γάμος έγινε στο Βερολίνο. Ήταν μοργανατικός και ο Ερνέστος Λουδοβίκος, μεγάλος δούκας της Έσσης-Ντάρμστατ & παρά τω Ρήνω της έδωσε τον τίτλο της βαρόνης του Μπάρχφελντ. Είχε τέκνα, στα οποία ο αδελφός του Χριστιανού, Κλόντβιχ επέτρεψε τον τίτλο του πρίγκιπα της Έσσης: Ελισάβετ Αυγούστα 1915-2003 Ριχάρδος Χριστιανός 1917-1985 Βάλντεμαρ 1919-2002 Μαρία Λουίζα Όλγα 1921-1999Το 1957 η Ελισάβετ απεβίωσε και ο Χριστιανός έκανε δεύτερο γάμο το επόμενο έτος με την Ανν Περλ Φιλντ από την Αυστραλία. Δεν απέκτησαν απογόνους. Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Χρυσού Λέοντος του Οίκου της Έσσης-Κάσσελ και ο μεγαλόσταυρος του Οίκου του Λίππε.
Al-Nasheed Al-Watani

Al-Nasheed Al-Watani (αραβικά: النشيد الوطني‎, που σημαίνει στα αραβικά "Εθνικός Ύμνος") είναι ο εθνικός ύμνος του Κουβέιτ.Οι στίχοι γράφτηκαν από τον ποιητή Αχμάτ Μεσαρί Αλ-Αντουάνι (Ahmad Meshari Al-Adwani), ενώ τη σύνθεση της μουσικής επιμελήθηκε ο Ιμπραχίμ Αλ-Σούλα (Ibrahim Al-Soula]) και ενορχηστρωτής είναι ο Αχμάτ Αλί (Ahmad Ali).

 Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 25 Φεβρουαρίου του 1978. Πριν το 1978 χρησιμοποιούνταν ο ύμνος Amiri Salute, σε σύνθεση του Γιουσούφ Αντίς του 1951. Σήμερα ο χαιρετισμός, όπως ήταν ο τίτλος εκείνου του ύμνου, αποτελεί τις πρώτες έξι γραμμές του εθνικού ύμνου. Ο ύμνος σπάνια χρησιμοποιείται στο Κουβέιτ και κυρίως σε ειδικές περιπτώσεις. Εξαιτίας αυτού πολλοί Κουβεϊτιανοί δεν χρησιμοποιούν τον εθνικό ύμνο. (πολύ ελεύθερη , όχι κατά λέξη μετάφραση του αραβικού κειμένου) Kuwait, my country, may you be safe and glorious! May you always enjoy good fortune! You are the cradle of my ancestors, Who put down its memory.With everlasting symmetry, showing all eternity, Those Arabs were heavenly, Kuwait, my country, May you be safe and glorious! May you always enjoy good fortune.Blessed be my Country a homeland for harmony, Warded by true sentry giving their soils aptly, Building high its history, Kuwait, My country, we're for you my Country,Led by faith and loyalty, With its Amir equally, Fencing us all fairly, with warm love and verity, Kuwait, my country,May you be safe and glorious. May you always enjoy good fortune! (πολύ ελεύθερη , όχι κατά λέξη μετάφραση του αραβικού κειμένου) Κουβέιτ, χώρα μου, είθε να είσαι ασφαλής και δοξασμένη! Μακάρι να έχεις πάντοτε καλή τύχη! Είσαι το λίκνο των προγόνων μου, Οι οποίοι έμειναν στη μνήμη μας.Με συμμετρία που διαρκεί πάντα, δείχνοντας παντοτινή αιωνιότητα, Αυτοί οι Άραβες ήταν από τον παράδεισο, Κουβέιτ, χώρα μου, Είθε να είσαι ασφαλής και δοξασμένη! Μακάρι να έχεις πάντοτε καλή τύχη.Ας είσαι ευλογημένη Χώρα μου πατρίδα για την αρμονία, Που διασφαλίζεται με την πραγματική φρουρά που παρέχουν τα εδάφη τους άφθονα, Κτίζοντας σε γερά θεμέλια την ιστορία της, Κουβέιτ, Χώρα μου, ζούμε για σένα Χώρα μου,Οδηγημένοι από πίστη και αφοσίωση, Με τον Εμίρη της ισότιμα, Προστατεύοντάς μας όλους δίκαια, με θερμή αγάπη και αλήθεια, Κουβέιτ, χώρα μου,Είθε να είσαι πάντα ασφαλής και δοξασμένη. Μακάρι να έχεις πάντοτε καλή τύχη! Kuwaiti Embassy in Beirut - Ο ύμνος απότην πρεσβεία του Κουβέιτ στη Βηρυτό. BBC News - Ορχηστρική έκδοση του "Al-Nasheed Al-Watani" σε μορφή RealAudio
Μαγνητική χολαγγειογραφία

Η μαγνητική χολαγγειογραφία ή, όπως είναι γνωστή με το αγγλικό της όνομα MRCP (magnetic resonance cholangiopancreatography), είναι ιατρική απεικονιστική μέθοδος η οποία χρησιμοποιεί την μαγνητική τομογραφία για να απεικονίσει τα χοληφόρα και τα παγκρεατικά αγγεία με έναν μη-επεμβατικό τρόπο. Αυτή η διαδικασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποφασιστεί, εάν οι πέτρες των χοληφόρων βρίσκονται στα αγγεία γύρω από την χοληδόχο κύστη. Η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1991.

 Σε περίπτωση διάγνωσης παγκρεατικών διαταραχών, η μαγνητική χολαγγειογραφία είναι πολύ λιγότερο επεμβατική σε σχέση με την ενδοσκοπική παλίνδρομη χολοπαγκρεατογραφία (ERCP- endoscopic retrograde cholangiopancreatography). Παρά το ότι και οι δύο τεχνικές απεικονίζουν το χοληφόρο σύστημα με μεγάλη λεπτομέρεια, το πρώτο μπορεί να απεικονίσει και το παρέγχυμα των οργάνων. Σε μια πρόσφατη μελέτη 269 ασθενών οι οποίοι υπέστησαν και τις δυο μεθόδους, η μαγνητική χολαγγειογραφία θεωρήθηκε προτιμητέα ως λιγότερο επεμβατική. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειογραφία διατηρούμε το πλεονέκτημα της βιοψίας αν χρειαστεί. Prasad, SR; D. Sahani, S. Saini (November 2001). "Clinical applications of magnetic resonance cholangiopancreatography.". Journal of Clinical Gastroenterology 33 (5): 362–6. PMID 11606850. Albert L. Baert (13 February 2008). Encyclopedia of Diagnostic Imaging. Springer. pp. 123–. ISBN 978-3-540-35278-5. Retrieved 3 July 2011. Hekimoglu K, Ustundag Y, Dusak A, et al. (August 2008). "MRCP vs. ERCP in the evaluation of biliary pathologies: review of current literature". J Dig Dis 9 (3): 162–9. PMID 189565951
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976

To 1ο Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1975-76 ξεκίνησε στις 2 Μαΐου 1976 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 12 Ιουλίου 1976 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Αθήνα, στο Κλειστό Γυμναστήριο της Γλυφάδας με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το πρώτο κύπελλο Ελλάδος μπάσκετ κατέκτησε ο Ολυμπιακός.

 Στη διοργάνωση μετείχαν πάνω από 90 σύλλογοι από όλη την Ελλάδα. Στις Α΄ και Β΄ φάσεις έλαβαν μέρος 50 σύλλογοι στο νότιο όμιλο και 31 στο βόρειο. Ως τη Δ΄ φάση γίνονταν ξεχωριστές κληρώσεις για το νότιο και το βόρειο όμιλο. Από την Ε΄ φάση (των 32) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Οι ομάδες της Α΄ Εθνικής μετείχαν από την Δ΄ φάση και μετά. *Διεκόπη εις βάρος του Παγκρατίου ενώ το σκορ ήταν: 57-62. Αθήνα, Γυμναστήριο Γλυφάδας. Δευτέρα, 12 Ιουλίου 1976. Διαιτητές: Τσολακίδης, Παπαχαρίσης. Εισιτήρια: 2.312 Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Σύνδρομο Οκαμότο

Το σύνδρομο Οκαμότο (αγγλ. Okamoto syndrome), γνωστό επίσης ως σύνδρομο Άου-Κλάιν, είναι μια εξαιρετικά σπάνια, αυτοσωμική γενετική διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από συγγενή υδρονέφρωση, χαμηλό μυϊκό τόνο, καρδιακά προβλήματα, διανοητική αναπηρία και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου.

 Αναφέρεται ότι το σύνδρομο αυτό προκαλείται από μετάλλαξη στη βασική γονιδιακή πρωτεϊνη, HNRNPK, δηλ. την ετερογενή μοριακή ριβονουκλεοπρωτεΐνη. Αυτή εμπλέκεται καθοριστικά στη διαδικασία μετεγγραφής του DNA. Μία μετάλλαξη στα συναφή γονίδια προκαλεί βλάβη σε αυτές τις διεργασίες.Τα νεαρά άτομα που ασθενούν από τη νόσο αυτή παρουσιάζουν νευρολογικές και μυοσκελετικές παραμορφώσεις και πολύ συχνά ουρολογικές επιμολύνσεις. Τόσο η άρθρωση του προφορικού λόγου, όσο και το βάδισμα, γίνονται εξόχως προβληματικά. Η εμφάνιση του προσώπου είναι χαρακτηριστική, με χαμηλωμένα αυτιά και δυσμορφίες στο στόμα και τις βλεφαρίδες. Έχει συνήθως γενετικό υπόβαθρο με χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή σπάνιες μεταλλάξεις, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβή παθολογικά αίτια. Παιδιά, που έχουν νοητική και αναπτυξιακή υστέρηση, είτε μαθησιακές δυσκολίες, με εμφανείς τις δυσμορφίες προσώπου, πρέπει να αντιμετωπιστούν ειδικά από τον εξειδικευμένο παιδίατρο. Η θεραπεία έγκειται στην αποκατάσταση των δυσμορφιών του προσώπου, κυρίως στο στόμα, τα αυτιά και τη μύτη, όπως και στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας και της υδρονέφρωσης. Είναι μία πολυπαραγοντική νόσος που ανήκει στα εξαιρετικά σπάνια σύνδρομα. Η έρευνα της μοριακής βιολογίας για τη νόσο είναι σε εξέλιξη. Το σύνδρομο τυπικά διαγιγνώσκεται από τα φυσικά, εξωτερικά συμπτώματα και στη συνέχεια επιβεβαιώνεται με γενετικό έλεγχο. Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, η σπάνια αυτή διαταραχή, προκαλεί και στένωση της πνευμονικής αρτηρίας.
MTV Middle East

Το MTV Middle East, πρώην γνωστό ως MTV Arabia, ήταν ένα ελεύθερα μεταδηδόμενο μουσικό τηλεοπτικό κανάλι, και η Μεσοανατολίτικη εκδοχή του MTV. Ως μια προσθήκη στο δίκτυο του MTV, επρόκειτο για κοινοπραξία μεταξύ των εταιρειών MTV Networks International και Arabian Television Network, θυγατρική της Arabian Broadcasting Network, και μέλος της Arab Media Group, τον μεγαλύτερο όμιλο μέσων μαζικής ενημέρωσης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Λαναρισμένο ως MTV Arabia, το 60ο κανάλι του δικτύου παγκοσμίως, μετονομάστηκε σε MTV Middle East στις 30 Αυγούστου 2011. Το κανάλι ξεκίνησε την λειτουργία του στις 27 Οκτωβρίου 2007, και ξεκίνησε να προβάλλει πρόγραμμα στις 17 Νοεμβρίου 2007. Από τις 5 Ιανουαρίου 2015, το MTV Middle East σταμάτησε να μεταδίδεται στο Nilesat, και αντ' αυτού ξεκίνησε να εκπέμπει στο OSN κανάλι ονόματι MTV Live HD, με εκπομπές και σειρές να διατείθονται ακόμη για προβολή από τον επίσημο ιστότοπο.

 Η πρώτη αναφορά για το πρότζεκτ προήλθε από κάλυψη της 25ης επετείου του MTV το 2006, και αποκαλύφθηκε από τον Φέισαλ Άμπας, τον συντάκτη της εδρευόμενης στο Λονδίνο παναραβικής εφημερίδας Asharq Al-Awsat, που ανέφερε ότι το MTV «ενδιαφέρεται πολύ για την Αραβική αγορά δορυφορικών σταθμών» και παρέθεσε τον Ντιν Ποσένισκι, τον τότε αντιπρόεδρο του δικτύου και γενικό μάνατζερ για αναδυόμενες αγορές, λέγοντας, «Ελπίζουμε ότι θα είμαστε στην αγορά για τους επόμενους 24 μήνες» αλλά «όλα εξαρτώνται από την εύρεση των κατάλληλων τοπικών συνεργατών».Κατά την περίοδο που εξέπεμψε για πρώτη φορά πρόγραμμα το κανάλι, ο τότε αντιπρόεδρος του δικτύου Μπιλ Ρίντι είπε ότι: «στόχος του [καναλιού] είναι να ανατρέψει τις προκαταλήψεις της Δύσης για τον αραβικό κόσμο και κυρίως τους νέους που ζουν σε αυτόν». Οι Άκον, Ludacris, καθώς και ο Λιβανός-Καναδός Καρλ Βολφ, ο ράπερ Κουσάι Κιντρ (γνωστός κι ως Don Legend the Kamelion) - ο πρώτο Σαουδάραβας καλλιτέχνης της χιπ χοπ, και οι Desert Heat της UAE πήραν μέρος στις τελετές έναρξης του καναλιού τον Νοέμβριο του 2007. Επίσης, το σινγκλ του Καρλ Βολφ «Africa» αποτέλεσε το πρώτο μουσικό βίντεο κλιπ που προβλήθηκε ποτέ στο κανάλι. Οι δύο πρώτοι και η Λιβανέζα Χάιφα Ουέχμπε ήταν επίσης οι πρώτοι που τραγούδησαν στο τότε νεοσύστατο κανάλι. Το πρόγραμμα του σταθμού αρχικά περιελάμβανε 60% αραβικά τραγούδια και 40% ξένα, και την εκπομπή «Ηip ΗopΝa» (ελληνικά: Το χιπ χοπ μας), την σημαντικότερη του καναλιού, όπου ο Κουσάι και ο παραγωγός Φρεντ Ρεκ (50 Cent, Snoop Dogg) περνούσαν από ακροάσεις τραγουδιστές χιπ χοπ από εφτά πόλεις της Μέσης Ανατολής. Οι εφτά νικητές θα ηχογραφούσαν σε παραγωγή του τελευταίου.Το MTV Europe ήταν προηγουμένως διαθέσιμο στην περιοχή μέσω ειδικής συμφωνίας με την Showtime Arabia. Tο κανάλι της Showtime Arabia μετέδιδε Αραβικά μουσικά βίντεο κλιπ και μια εκπομπή τοπικής παραγωγής ονόματι «Mashaweer» που αργότερα μετονομάστηκε σε «Salaam», οι οποίοι παρουσιαστές της περιελάμβαναν τον τοπικό DJ Madjam και την κύρια παρουσιάστρια Σούζι Ιλίαν.
Σεισμός στη Ρόδο (1481)

Ο σεισμός στη Ρόδο του 1481 σημειώθηκε στις 3:00 το πρωί, στις 3 Μαΐου. Ο σεισμός προκάλεσε ένα μικρό τσουνάμι το οποίο προκάλεσε πλημμύρες σε τοπικό επίπεδο. Ο σεισμός στοίχισε τη ζωή σε περίπου 30.000 άτομα. Ήταν ο μεγαλύτερος από μια σειρά σεισμών που έπληξαν τη Ρόδο ξεκινώντας στις 15 Μαρτίου 1481 και συνεχίζοντας μέχρι τον Ιανουάριο του 1482. Τεκτονικά, η Ρόδος βρίσκεται εντός των συνόρων της πλάκας του Αιγαίου και της αφρικανικής πλάκας

 Πηγές κάνουν λόγο για καταστροφές στην πόλη της Ρόδου. Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου υπέστη μεγάλες ζημιές, σε τέτοιο σημείο που έπρεπε να ανοικοδομηθεί άμεσα (η Ρόδος βρισκόταν υπό πολιορκία από τους Τούρκους). Λόγω της ζημιάς που προκάλεσε ο σεισμός, τα χρόνια μετά το 1481 σηματοδοτούνται από ένα κύμα ανοικοδόμησης της πόλης. Λέγεται ότι το τσουνάμι προκάλεσε μεγαλύτερη ζημιά από τον ίδιο τον σεισμό. Το τσουνάμι μάλιστα προκάλεσε ένα μεγάλο πλοίο να αποκολληθεί από την αποβάθρα που είχε δέσει. Αυτό (ή κάποιο άλλο πλοίο) αργότερα βυθίστηκε και όλο το πλήρωμα σκοτώθηκε, επειδή το πλοίο συγκρούστηκε σε ύφαλο. Το τσουνάμι ήταν σχετικά μικρό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, έφτασε σε μέγιστο ύψος 1.8 μέτρων. Ωστόσο, έχουν εντοπιστεί υπολείμματα από το τσουνάμι ακόμη και στο Λεβάντε. Στο Νταλαμάν (στη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας) βρέθηκε στρώμα ιζήματος τσουνάμι. Αν και οι μελέτες σχετικά για τη μεταφορά ιζημάτων από τσουνάμι είναι περιορισμένες, είναι πιθανό ότι η χρονολόγηση του τσουνάμι είναι 1473 ±46. Το ίζημα που βρέθηκε και μελετήθηκε φαίνεται να ταυτοποιείται με το τσουνάμι που αναφέρθηκε παραπάνω. Στη Ρόδο έλαβε χώρα ένας προσεισμός στις 15 Μαρτίου 1481. Μετά τον κύριο σεισμό στις 3 Μαΐου, συνέχισαν να εκδηλώνονται σεισμοί (πιθανότατα μετασεισμοί) έως τον Ιανουάριο του 1482. Οι ισχυρότεροι μετασεισμοί έλαβαν χώρα στις 5 Μαΐου στις 12 Μαΐου, στις 3 Οκτωβρίου και στις 18 Δεκεμβρίου. Το εκτιμώμενο μέγεθος του σεισμού φτάνει τους 7.1 βαθμούς στην κλίμακα Ρίχτερ.
Μαράθα

Η Μαράθα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. Σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας «Maratha». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Φρειδερίκος Κάρολος της Έσσης

Ο Φρειδερίκος (Friedrich von Hessen, 1 Μαΐου 1868 - 28 Μαΐου 1940) ήταν πρίγκιπας και λάνδγραβος της Έσσης Προερχόταν από τον Οίκο της Έσσης, από τον κλάδο Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ, και ήταν τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης (1925-1940), βασιλιάς της Φινλανδίας (1918) και μετά τιτουλάριος βασιλιάς της (1918-40).

 Ο Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στο οικογενειακό μέγαρο Γκουτ Πάνκερ, στο Πλεν του Χόλσταϊν. Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης και της Άννας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Καρόλου της Πρωσίας. Στις 9 Οκτωβρίου 1918 το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας τον εξέλεξε βασιλιά της χώρας και ένα στέμμα φτιάχτηκε για την περίσταση. Ένα μήνα μετά παραιτήθηκε ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας και έληξαν οι μοναρχίες στη Γερμανία. Είναι η λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν αδελφός της Μαργαρίτας, συζύγου του Φρειδερίκου Καρόλου. Τότε επιφανείς Φινλανδοί θεώρησαν ακατάλληλη την επιλογή και πριν φθάσει στη Φινλανδία και αναλάβει βασιλιάς, η χώρα αποφάσισε στις 14 Δεκεμβρίου 1918 Δημοκρατικό καθεστώς· ο Φρειδερίκος Κάρολος το κατανόησε. Έμεινε τιτουλάριος βασιλιάς της ως το τέλος του. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1884 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄, που όμως ετελεύτησε το 1888 αδόκητα. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Αλέξανδρος Φρειδερίκος, που είχε ακουστική αναπηρία εκ γενετής, έτσι παραιτήθηκε το 1925 και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Κάρολος ως τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης. Όταν ετοιμαζόταν για να ταξιδέψει στη Φινλανδία, ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππος υπηρετούσε στο στρατό και ο δίδυμος με αυτόν Βόλφγκανγκ θα ακολουθούσε τον πατέρα του, μάλιστα μία Φινλανδή θα γινόταν σύζυγος τού Βόλφγκανγκ. Ο Φρειδερίκος Κάρολος φαίνεται να προόριζε τον Βόλφγκανγκ για διάδοχό του εκεί, αν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του. Ωστόσο ο πρωτότοκος διαδέχεται τον πατέρα του σε όλα τα αξιώματα, έτσι τιτουλάριος βασιλιάς της Φινλανδίας θεωρείται ο Φίλιππος. Νυμφεύτηκε το 1893 τη Μαργαρίτα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας, και είχε τέκνα: Φρειδερίκος Γουλιέλμος Σιγισμόνδος (1893 - 1916), απεβίωσε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην εκστρατεία της Δοβρουτσάς. Μαξιμιλιανός Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γεώργιος (1894 - 1914), απεβίωσε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Φίλιππος (1896 - 1980), τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης. Βόλφγκανκ (1896 - 1989). Χριστόφορος (1901 - 1943), νυμφεύτηκε την Σοφία, κόρη του Ανδρέα της Ελλάδας. Ριχάρδος Γουλιέλμος Λεοπόλδος (1901 - 1969). Large article on Helsingin Sanomat newspaper Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. about Friedrich Karl and his descendants, including the current "pretender" for the throne. Nash, Michael L (2012) The last King of Finland. Royalty Digest Quarterly, 2012 : 1
Πούσκινο

Το Πουσκίνο (ρωσικά: Пу́шкино‎) είναι μια ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της περιοχής Πούσκινο. Ανήκει στην Περιφέρεια Μόσχας και βρίσκεται στην Συμβολή του ποταμού Ούχα με τον ποταμό Σερεμπριάνκα απέχοντας 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της ρωσικής ομοσπονδιακής πρωτεύουσας, Μόσχα. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, έφτανε τους κατοίκους.

 Σύμφωνα με μία από τις ιστορικές εκδοχές, το χωριό Πουσκίνο τεκμηριώνεται για πρώτη φορά το 1499 όταν ανήκε στον Γκριγκόρι Μορκίνιν, γνωστός και ως "Pushka" ενός Βογιάρου του οποίου οι απόγονοι συμπεριλαμβάνουν τον Aleksandr Pushkin. Ένα άγαλμα του "Pushka" χαρίζει μια από τις κύριες πλατείες της πόλης. Κατά τους επόμενους αιώνες, η γειτονιά εξελίχθηκε σε μια ευνοημένη καλοκαιρινή υποχώρηση της ρωσικής ευγένειας. Το Πουσκίνο είχε χορηγηθεί καθεστώς πόλης τον Αύγουστο του 1925. Η πόλη φιλοξενεί το Ινστιτούτο Δασικής Επιστήμης, ένα από τα λίγα στη Ρωσία. Το 1678 χτίστηκε η πετρόκτιστη εκκλησία του Αγίου Σέργιου στο κάστρο του Κομγιάνι. Ένα άλλο αξιοσημείωτο κτήμα είναι το Muranovo, όπου οι Ρώσοι ποιητές Yevgeny Baratynsky και Φιόντορ Τιούτσεφ χρησιμοποιούσαν για να περάσουν τα καλοκαίρια τους. Μια ντάκα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, που έζησε στο Πουσκίνο κατά τη θερινή περίοδο 1920-1928, είναι επίσης σε μουσείο.
Στιβ Πέρι

Ο Στίβεν Ρέι Πέρι (Stephen Ray "Steve" Perry, 22 Ιανουαρίου 1949), γνωστός επαγγελματικά ως Στιβ Πέρι, είναι Αμερικανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός, παραγωγός δίσκων, και μουσικός, γνωστός ως ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Journey κατά τη διάρκεια της πιο εμπορικά επιτυχημένης περιόδου τους από το 1977 έως το 1987 και από το 1995 έως το 1998. Ο Πέρι είχε μια επιτυχημένη σόλο καριέρα από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές όλων των εποχών.Το παρατσούκλι του είναι "η φωνή" λόγω των μοναδικών φωνητικών δυνατοτήτων που κατέχει.

 Γεννήθηκε στο Χάνφορντ, στην Καλιφόρνια και μεγάλωσε ενδιαφερόμενος για την μουσική καθώς ο πατέρας του, Ρέιμοντ Περέιρα, ήταν τραγουδιστής και συνιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού. Όταν ο Πέρι ήταν 12 ετών, άκουσε το τραγούδι του Σαμ Κουκ με τίτλο «Cupid» στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου της μητέρας του. Αυτό ενέπνευσε τον Πέρι να γίνει τραγουδιστής. Ο Πέρι έφερε ένα εντελώς νέο ήχο ποπ μουσικής της μπάντας. Έκανε το δημόσιο ντεμπούτο του στις 28 Οκτωβρίου 1977 στο Σαν Φρανσίσκο, και έλαβε μια μικτή υποδοχή. Ο Πέρι απέδειξε αποφασιστικά ότι οι κριτικοί ήταν λάθος, και κέρδισε νέο κοινό στο πρώτο άλμπουμ του με το συγκρότημα,το οποίο περιελάμβανε ένα τραγούδι δικής του σύνθεσης που ονομάζεται "Lights". Παρείχε τα κύρια φωνητικά σε εννέα άλμπουμ των Journey: Infinity (1978), Evolution (1979), Departure (1980), Dream After Dream (1980) ,Captured (1980), Frontiers (1983), Raised on Radio (1986) και Trial By Fire (1996). Ο Πέρι είχε γίνει η αλάνθαστη φωνή των Journey, όλο το χρόνο του με το συγκρότημα. Μια δημοσκόπηση του 1983, ανθρώπων μεταξύ των ηλικιών 13 και 25 ψήφισαν τους Journey ως το αγαπημένο ροκ συγκρότημα τους. Το 1985, ο Πέρι ήταν ένας από τους 21 τραγουδιστές στο τραγούδι "We are the World" από τις ΗΠΑ για την Αφρική. Ηχογράφησε επίσης ένα τραγούδι "If Only For the Moment, Girl" για το άλμπουμ We Are the World. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Steve Perry (musician) στο Wikimedia Commons
Μπιρτβίσι

Το Μπιρτβίσι ( γεωργιανά: ბირთვისი) είναι ένα ερειπωμένο μεσαιωνικό φρούριο που χτίστηκε μεταξύ των ασβεστολιθικών βράχων στο φαράγγι του ποταμού Αλγκέτι. Υπάγεται στο Δήμο Τετριτσκάρο, στο μχάρε Κβέμο Κάρτλι της Γεωργίας. Βρίσκεται δίπλα στον Εθνικό Δρυμό του Αλγκέτι, νοτιοδυτικά της Τιφλίδας.

 Το φρούριο καταλαμβάνει έκταση 1 τ.χλμ. και είναι χτισμένο σε δυσπρόσιτη βραχώδη περιοχή, περιτειχισμένο από οχυρωματικά τείχη και πύργους, εκ των οποίων αντιπροσωπευτικός είναι ο πύργος Σευποβάρι («Ισχυρογνώμονας/Πεισματάρης») στην κορυφή του υψηλότερου βράχου. Η ιστορική τοποθεσία περιλαμβάνει ερείπια του κάστρου, οικημάτων και βοηθητικών δομών, όπως λουτρά. Υπήρχαν σκαλιά και σύστημα συλλογής του βρόχινου νερού με αυλάκια. Ο πύργος Σευποβάρι ήταν τετραόροφος ενώ τα οικήματα ήταν ενός ή δύο ορόφων. Η περιοχή με τις δασικές εκτάσεις της ήταν ένα φυσικό οχυρό, και όπου υπήρχαν δρόμοι κατασκευάζονταν αμυντικά τείχη και πύργοι. Στις ιστορικές αναφορές, το Μπιρτβίσι αναφέρεται για πρώτη φορά ως ιδιοκτησία του Αραβικού Εμιράτου της Τιφλίδας, που το 1038 πέρασε στα χέρια των Γεωργιανών ευγενών Λιπάριτ, Δούκα του Κιντεκάρι, και Ιβάν Αμπαζάτζε.Κατά το Μεσαίωνα το Μπιρτβίσι θεωρείτο ως ένα απόρθητο οχυρό που όποιος το κατείχε θα μπορούσε να ελέγξει ολόκληρο το φαράγγι του Αλγκέτι με την στρατηγική του σημασία. Το 1403 ο Τούρκο-Μογγολικός στρατός του Ταμερλάνου έπληξε σοβαρά το κάστρο κατά τη διάρκεια μιας από τις εισβολές του στη Γεωργία. Μετά τη διάλυση του Βασιλείου της Γεωργίας αργότερα στον 15ο αιώνα, το Μπιρτβίσι βρέθηκε εντός των συνόρων του Βασιλείου του Κάρτλι και ήταν ιδιοκτησία της ευγενούς οικογένειας των Μπαρατασβίλι. Το φρούριο λειτούργησε ως αμυντική δομή μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα.
Κίτσος Μπότσαρης

Ο Κίτσος Μπότσαρης (1754-1813) ήταν Έλληνας ήρωας και δευτερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη της σπουδαίας σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων. Ήταν ο πατέρας του Μάρκου Μπότσαρη.Μετά την μάχη του Σέλτσο στην Άρτα και έπειτα από τον ηρωικό θάνατο της Λένας Μπότσαρη (1804), διέφυγε μαζί με τον γιο του Μάρκο Μπότσαρη στην Πάργα.Δολοφονήθηκε στην Άρτα το 1813, από τον Γώγο Μπακόλα κατ' εντολή του Αλή Πασά των Ιωαννίνων.Η Ελληνική δημοτική παράδοση, τίμησε τον Κίτσο Μπότσαρη για τον ηρωισμό του, αφιερώνοντας του πολλά παραδοσιακά τραγούδια.

 Γεννήθηκε το 1754 στο Σούλι. Μετά το θάνατο του πρωτότοκου αδελφού του Τούσια, το 1792, ανέλαβε την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων. Ο Κίτσος Μπότσαρης ήταν ένα από τα πέντε παιδιά των οπλαρχηγών Σουλιωτών που είχε πάρει ο Αλή Πασάς ως ομήρους στην πρώτη εκστρατεία του στο Σούλι το έτος 1789. Είχε λοιπόν ανατραφεί για αρκετό χρονικό διάστημα κοντά στον πασά των Ιωαννίνων, και αργότερα απελευθερώθηκε. Μετά το θάνατο του πατέρα του συνελήφθη και κρατήθηκε όμηρος, αυτή τη φορά μαζί με τον γιο του Κωνσταντίνο, και οδηγήθηκε και πάλι στην Αυλή του Αλή Πασά, στα Ιωάννινα.Το 1803, κατά την τρίτη εκστρατεία του Αλή Πασά κατά του Σουλίου, ο Κίτσος Μπότσαρης, εγκαταλείποντας τον γιο του στην Αυλή του Αλή Πασά, έσπευσε στην πατρίδα του που κινδύνευε και τέθηκε επικεφαλής μιας φάλαγγας Σουλιωτών που δεν είχαν ακόμη εγκαταλείψει την πατρίδα τους, για να κατευθυνθούν προς την Πάργα και τα ρωσοκρατούμενα Επτάνησα. Με τη φάλαγγα αυτή αμυνόμενος, ζήτησε τελικά να εγκατασταθεί σε περιοχή πλησίον της Άρτας, γενόμενος έτσι ένας από τους μεγάλους ήρωες τόσο του Ζαλόγγου, όσο και αργότερα της μάχης του Σέλτσου.Στη συνέχεια όμως, βλέποντας πως κάθε αντίσταση ήταν μάταιη, κατέφυγε και αυτός στην Πάργα και από εκεί πέρασε στην Κέρκυρα, όπου και κατατάχθηκε στα τάγματα των Ηπειρωτών με το βαθμό του μαγιόρου (ταγματάρχη). Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, παρασυρμένος από υποσχέσεις του Αλή Πασά που του μετέφεραν απεσταλμένοι του τελευταίου, τους ακολούθησε στην Ήπειρο, όμως αυτοί τον συνέλαβαν και τον έστειλαν στην Άρτα, όπου και δολοφονήθηκε (1813) κατ΄ εντολή του Αλή Πασά, από τον αρματολό Γώγο Μπακόλα του Βάλτου.Ο Κίτσος Μπότσαρης είχε παντρευτεί τρεις φορές:1) τη Χρυσούλα Παπαζώτου-Γιώτη, με τέκνα τους Ιωάννη (; - 1804), Ελένη (1785-1804), Μαρία, Μάρκο (1790-1823), Κωνσταντίνο (1792-1853), Δέσποινα, Γεώργιο. 2) την Αναστασία Μακαντώνη, με τέκνο την Αγγελική (1800-1890). 3) τη Βασιλική Μπαμπίλη, με τέκνα τους Αναστασία (1808 - ;), Ελένη, Νικόλαο, Γεώργιο, Στρατή. Μετά το θάνατο του Κίτσου Μπότσαρη την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων ανέλαβε ο αδελφός του, Νότης Μπότσαρης, υστερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. ΙΖ΄, σελ. 714 Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια. Αθήναι 1929: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαίδειας.
Τατουάζ της σύγχρονης σχολής

Το τατουάζ της σύγχρονης σχολής είναι ένα στυλ τατουάζ που οριοθετείται στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με επιρροές μερικώς από τα τατουάζ της παλιάς σχολής στις Η.Π.Α. Αυτό το είδος τατουάζ έχει ως βασικό χαρακτηριστικό το παχύ περίγραμμα, τη χρήση ζωντανών χρωμάτων και την υπερβολή στην απόδοση του θέματος. Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής επίσης σηματοδοτούν τη μετάβαση στην ανοιχτή διάδοση των τεχνικών τατουάζ.

 Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά με το πως ξεκίνησαν τα τατουάζ της νέας σχολής. Μια υπόθεση είναι ότι οι καλλιτέχνες τατουάζ της Καλιφόρνιας ξεκίνησαν τους πειραματισμούς με διάφορα στυλ, από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του 1970 και συμπεριέλαβαν στη θεματολογία τους από διάσημες ηθοποιούς, χαρακτήρες του Ντίσνεϋ ως και το σκάφος USS Enterprise από το Σταρ Τρεκ. Υποστηρίζεται πως κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιουργήθηκαν νέα πολιτιστικά σχέδια ύστερα από απαίτηση των πελατών παρά λόγω της έμπνευσης των καλλιτεχνών τατουάζ.Άλλες απόψεις τοποθετούν την εμφάνιση των τατουάζ της σύγχρονης σχολής στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τη δεκαετία του 1990 . Ο καλλιτέχνης τατουάζ Μάρκους Παχέκο αναγνωρίζεται ως ένας από τους καλλιτέχνες που εκλαΐκευσαν από νωρίς το συγκεκριμένο είδος τατουάζ. Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής ενσωματώνουν στοιχεία από πολλά παραδοσιακά είδη τατουάζ συμπεριλαμβανομένων των ιρεζούμι, των τατουάζ της κλασικής σχολής και της παραδοσιακής τέχνης. Είναι παρόμοια με τα τατουάζ της παλιάς σχολής στο ότι και τα δύο γενικά χρησιμοποιούν παχύ περίγραμμα, ενώ διαφέρουν στο ότι δε διαθέτουν περιορισμένη χρωματική παλέτα. Τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής δεν είναι ρεαλιστικά καθώς υπερβάλλουν στην απόδοση των λεπτομερειών του θέματος. Μάλιστα συγκρίνονται με το στυλ των καρτούνς, των γράφιτις, και θεμάτων που συναντά κανείς στην κουλτούρα του χιπ χοπ όπως γραμματοσειρές με έντονες ακμές και όγκο.Όσο αφορά τη θεματολογία, τα τατουάζ της σύγχρονης σχολής δεν περιορίζονται σε παραδοσιακά θέματα (όπως τις καρδιές και τους αετούς). Διαθέτουν φανταστικά θέματα, μυθιστορηματικά σχέδια και γενικά διαθέτουν μεγάλο εύρος προσαρμογής στη θεματολογία τους. Παρόλα αυτά, τα θέματα της παλιάς σχολής αποδίδονται συχνά με το στυλ της σύγχρονης, ως ένας τρόπος έκφρασης της ειρωνείας ή της απόδοσης του φόρου τιμής. Η σύγχρονη σχολή τατουάζ επίσης θεωρείται πως αντιπροσωπεύει την αλλαγή της στάσης των καλλιτεχνών στην ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τη δουλειά και τις τεχνικές τους. Οι καλλιτέχνες της παλιάς σχολής συχνά προστάτευαν τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και 1980 επειδή φοβόντουσαν μην τη χάσουν από ανταγωνιστές, γεγονός που εμπόδιζε την καινοτομία. Οι καλλιτέχνες της σύγχρονης σχολής ήταν πιο ανοιχτοί στην ανταλλαγή πληροφοριών και προσπαθούσαν, να ξεπεράσουν τα μέχρι τότε όρια του τατουάζ, πράγμα που εξηγεί την ένταση που υπήρξε μεταξύ παλαιών και νέων καλλιτεχνών τατουάζ. Σε σχέση με αυτήν την αλλαγή οι παραδοσιακοί καλλιτέχνες σχολιάζουν πως «το τατουάζ έχασε κάποια από τη γοητεία του» σε αντίθεση με τους νέους που υποστηρίζουν πως αυτό το άνοιγμα υπήρξε προοδευτικό. Φωτογραφίες με τατουάζ της σύγχρονης σχολής
Γιάννης Ιμβριώτης

Ο Γιάννης Ιμβριώτης (1898 - 1979) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης φιλόσοφος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με σημαντική δράση στην Εθνική Αντίσταση. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μαρξιστικής σκέψης στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε το 1898 στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας. Σπούδασε φιλολογία, φιλοσοφία και ψυχολογία στην Αθήνα, το Βερολίνο και το Παρίσι. Το 1932 αναγορεύθηκε υφηγητής και το 1937 έγινε καθηγητής της έδρας της Συστηματικής Φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κατά την Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944 πολλοί καθηγητές και φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συμμετείχαν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Ανάμεσα στους καθηγητές που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ ήταν ο Γιάννης Ιμβριώτης, ο Γιώργος Τενεκίδης, ο Νίκος Ρουσόπουλος, ο Χαράλαμπος Θεοδωρίδης, ο Αντώνιος Σιγάλας, ο Κώστας Τζώνης και ο Δημήτριος Καββάδας. Ο Ιμβριώτης για τη δράση του συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου απολύθηκε από τη θέση του στο πανεπιστήμιο και εξορίστηκε. Το 1951 εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ. Το 1967 εξορίστηκε και πάλι από τη χούντα στη Λέρο. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (1975) και σύζυγος της παιδαγωγού Ρόζας Ιμβριώτη. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου του 1979 στην Αθήνα. Ψυχανάλυση 1924 Παθολογική μνήμη 1932 Μορφολογική ψυχολογία 1934 Η φιλοσοφία του Μπερξόν 1939 Η μοίρα του ανθρώπου 1950 Επιστήμη, τέχνη, μαγεία 1956 Η ιδεολογία του πολέμου 1957 Η κοινωνική σημασία της ιδεολογίας του δημοτικισμού 1959 Η αφηρημένη τέχνη 1959 Η σημερινή ηθική κρίση 1961 Κριτική των αξιών του νεοελληνικού πολιτισμού 1963 Ο σοσιαλιστικός ανθρωπισμός 1965 Η φιλοσοφία του Καντ από μαρξιστική θεώρηση 1974 Δοκίμια μαρξιστικής φιλοσοφίας 1978 Ο ψυχισμός και η παβλοφική διδασκαλία 1979
88 λεπτά

Το 88 λεπτά (αγγλικά: 88 Minutes‎) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία θρίλερ, που προβλήθηκε το 2007, με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο και κύριες συμπρωταγωνίστριες τις Έϊμυ Μπρένεμαν, Αλίσια Γουίτ και Λίλι Σομπιέσκι. Η σκηνοθεσία είναι του Τζον Άβνετ και το σενάριο του Γκάρι Σκοτ Τόμσον.

 Στο Σιάτλ των ΗΠΑ, ένας επιτυχημένος καθηγητής ψυχιατρικής ασχολείται με μία υπόθεση φόνου και έχει μόλις 88 λεπτά για να τη διαλευκάνει. Ο Δρ. Τζακ Γκραμ είναι ψυχίατρος που συνεργάζεται με το FBI, προκειμένου να συνεισφέρει για τη διαλεύκανση υποθέσεων που έχουν να κάνουν με κατά συρροήν δολοφόνους, αφού οι εκτιμήσεις του χρησιμοποιούνται σαν βασικά πειστήρια για την καταδίκη τους. Ελαχιστοποιώντας σταδιακά τον αριθμό των πιθανών υπόπτων, ο Τζακ προσπαθεί εναγωνίως να έρθει σε επαφή με έναν προβληματικό μαθητή του, μια πρώην σχέση του αλλά και με έναν κατά συρροή δολοφόνο. Τα πράγματα ωστόσο περιπλέκονται, όταν την ημέρα της εκτέλεσης κάποιου από εκείνους που είχαν συλληφθεί με τη βοήθειά του, ένας νέος φόνος με τα χαρακτηριστικά που εμφάνιζε ο συγκεκριμένος θανατοποινίτης, διαπράττεται! Αλ Πατσίνο ... Δρ. Τζακ Γκραμ Αλίσια Γουίτ ... Κιμ Κάμινγκς Λίλι Σομπιέσκι ... Λόρεν Ντάγκλας Έϊμυ Μπρένεμαν ... Σίλι Μπαρνς Γουΐλιαμ Φορσάϊθ ... Ειδικός πράκτωρ Φρανκ Παρκς Ντέμπρα Κάρα Άνγκερ ... Κάρολ Τζόνσον Μπέντζαμιν Μακένζι ... Μάικ Στεμπτ Νιλ Μακντόνο ... Τζον Φόρστερ Λιν Γκερνς ... Σάρα Πόλαρντ Στίβεν Μόιερ ... Γκάι Λαφόρτζ Κρίστοφερ Ρέντμαν ... Τζέρεμι Γκιούμπερ Μπρένταν Φλέτσερ ... Τζόνι Ντι Φράνκο Μάϊκλ Ίκλαντ ... Τζ. Τ. Ράικερ Κριστίνα Κόουπλαντ ... Ντέιλ Μόρις Τάμι Χούϊ ... Τζέινι Γκέιτς Η σελίδα της ταινίας στο imdb
Γρανίτης

Ο γρανίτης είναι ένα διαδεδομένο, φυσικό πυριγενές, πλουτώνιο πέτρωμα με κοκκώδη ιστό και όξινη σύσταση με μεγάλη σκληρότητα. Ανήκει στα πλουτώνια πυριγενή πετρώματα επειδή δημιουργήθηκε από τη στερεοποίηση και κρυστάλλωση του μάγματος στο εσωτερικό του φλοιού σε μεγάλο βάθος, γι' αυτό διαθέτει ολοκρυσταλλικό, κοκκώδη ιστό. Το όνομά του μάλιστα προέρχεται από τη λατινική λέξη granum, δηλαδή "κόκκος" και οφείλεται στην κοκκώδη υφή του. Ένα πλουτώνιο πέτρωμα, για να χαρακτηριστεί ως γρανίτης, πρέπει υποχρεωτικά να περιέχει αστρίους, (αλκαλικούς αστρίους και πλαγιόκλαστα) και χαλαζία, συνήθως όμως, εκτός από τα υποχρεωτικά συστατικά, οι γρανίτες περιέχουν σιδηρομαγνησιούχα ορυκτά, (μαρμαρυγίες, αμφιβόλους, πυροξένους κ.ά.) και σύνδρομα (ζιρκόνια, απατίτη, τιτανίτη κλπ.). Η σύστασή του καθορίζει και το χρώμα του. Χρησιμοποιείται κυρίως ως διακοσμητικό υλικό σε κτήρια.

 Ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλά είδη με δύο βασικές ομάδες: στους πλουτωνίτες, που κατά την άνοδο του μάγματος από το εσωτερικό της γης δεν βγήκε στην επιφάνεια και ψύχθηκε σε μεγάλο βάθος υπό υψηλή πίεση χωρίς διαφυγή αερίων, και στους φλεβικούς γρανίτες, που προέρχονται από το μάγμα που ναι μεν δεν βγήκε στην επιφάνεια, αλλά σχημάτισε φλέβες που διείσδυσαν και ψύχθηκαν σε σχετικά χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση και σε συντομότερο χρόνο, σε σχέση με τους πλουτωνίτες, μετά από την διαφυγή των αερίων. Ανάλογα με τα ορυκτολογικά του συστατικά ο γρανίτης χωρίζεται σε πολλές υποομάδες. Στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες γρανίτη υπάρχουν στην Μακεδονία, τη Θράκη και σε ηφαιστειογενή νησιά του Αιγαίου. Λόγω της σκληρότητάς του, ο γρανίτης χρησιμοποιείται ευρέως ως διακοσμητικό υλικό. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την κατασκευή ειδικού σκυροδέματος, στην οδοποιία και σε άλλες δομικές κατασκευές. Μετά από επεξεργασία και λείανση χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση κτιρίων και κυρίως με την εσωτερική και εξωτερική επένδυση προσόψεων, επίσης στη διακόσμηση τζακιών, σε κουζίνες και σπανίως σε δάπεδα λόγω της ακριβής τιμής του. Επίσης, λόγω της σκληρότητάς του, χρησιμοποιείται για την κατασκευή αγαλμάτων. Ηλεκτρονικό μουσείο πολιτικού μηχανικού Μάρμαρο Τεχνητό μάρμαρο Τεχνογρανίτης Γρανίτες και ραδιενέργεια
Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο

Το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., αγγλικά: Hellenic Mediterranean University‎, H.M.U.) είναι ένα δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ελλάδας, με έδρα το Ηράκλειο Κρήτης και παραρτήματα στα Χανιά, το Ρέθυμνο, τον Άγιο Νικόλαο, την Ιεράπετρα και τη Σητεία.Το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 25/04/2019 (Ν. 4610/2019, ΦΕΚ 70, τεύχος Α', 07/05/2019), μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, με την πανεπιστημιοποίηση του ΤΕΙ Κρήτης. Σήμερα αποτελείται από έξι Σχολές, με περισσότερους από 12.000 προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και περίπου 400 άτομα διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού.

 Τα τμήματα του Πανεπιστημίου αυτού είναι στην πλειοψηφία τους τα ίδια με αυτά του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο πρώτος κύκλος σπουδών των Τμημάτων έχει διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, με εξαίρεση τα Τμήματα Μουσικών Σπουδών, Γεωπονίας και Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, στα οποία η απαιτούμενη διάρκεια φοίτησης για απόκτηση πτυχίου ορίζεται σε δέκα (10) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Επιπλέον, οι φοιτητές καλούνται πριν την αποφοίτηση τους να έχουν εκπονήσει μία πτυχιακή εργασία. Επίσης δίνεται η δυνατότητα πραγματοποίησης τρίμηνης προαιρετικής πρακτικής άσκησης, όπως σε κάθε Πανεπιστήμιο της χώρας. Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ελλάδα Επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου Κρήτης Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) (Ελληνικά) (Αγγλικά) Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ) (Ελληνικά) (Αγγλικά)
Μιέσκο του Μπύτομ

Ο Μιέσκο, πολων. Mieszko Βytomski (π. 1305 - πριν τις 9 Αυγούστου 1344) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Σέβιες (1312-28, επίσημα από το 1315), επίσκοπος της Νίτρα (1328-34) και επίσκοπος του Βέσπρεμ (από το 1334).

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ, Οπόλε και της Ελένης, κόρης ίσως του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας. Ως ο νεότερος γιος, προορίστηκε για τον κλήρο από την παιδική του ηλικία. Παρ' όλα αυτά, έπειτα από το τέλος του πατέρα του το 1312, έλαβε το Σέβιες. Συνέχισε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία και το 1313 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου. Το 1315, μαζί με τον πρωτότοκο Μπολέσλαφ, ταξίδευσαν στην Ουγγαρία κατ' αίτηση της αδελφής τους Μαρίας. Σύντομα μετά έγινε βοηθός ηγούμενος των Ιωαννιτών της Ουγγαρίας. Ωστόσο το 1318 παραιτήθηκε κατά ρητή εντολή του πάπα. Έμεινε πιστός υποστηρικτής του αδελφού του Μπολέσλαφ αρχιεπισκόπου του Έστεργκομ, που τον αντάμειψε γι' αυτό με το αξίωμα του επισκόπου της Νίτρα. Αυτό έγινε παρά την αντίθεση του Συλλόγου του καθεδρικού της πόλης, που αντιδρούσε στον νεποτισμό. Όμως η πλήρης υποστήριξη του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας -συζύγου της Μαρίας, παρά το ότι αυτή είχε αποβιώσει το 1317 και ο βασιλιάς είχε κάνει δεύτερο γάμο- προς τους πρίγκιπες Πιαστ έληξε τη διαμάχη με πλήρη επιτυχία του Μιέσκο. Αυτός, προκειμένου να αναλάβει την επισκοπή, παραιτήθηκε από δούκας του Σέβιες υπέρ του δευτερότοκου Βλάντισλαφ. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.