Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004

Ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004 ήταν ο δεύτερος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision για νέους τραγουδιστές ηλικίας 8 έως 15 ετών. Πραγματοποιήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2004, στο Håkons Hall, Lillehammer, Νορβηγία και διήρκεσε 2 ώρες και 15 λεπτά. Παρουσιάστηκε από τους Stian Barsnes Simonsen και Nadia Hasnaoui, η οποία μεταδόθηκε σε 20 χώρες και έχει προβληθεί από 100 εκατομμύρια άτομα. Συμμετείχαν 18 χώρες, η Γαλλία και η Ελβετία συμμετείχαν για πρώτη φορά. Αρχικά, 20 χώρες ζήτησαν να συμμετάσχουν, αλλά η Γερμανία και το Ισραήλ αργότερα έσυραν. Υπήρχαν επίσης αναφορές ότι η Ιρλανδία είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα. Το Ισραήλ και η Ιρλανδία αργότερα θα κάνουν το ντεμπούτο τους στο διαγωνισμό το 2012 και το 2015, αντίστοιχα. Ο διαγωνισμός κέρδισε η 9χρονη María Isabel με το τραγούδι της Antes muerta que sencilla (Better Dead Than Plain). Ο Dino Jelusić, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό του 2003, έδωσε το βραβείο στη María. Έκτοτε, η María Isabel έχει εισέλθει στα charts όχι μόνο στην Ισπανία αλλά στη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σκανδιναβία, τη Λατινική Αμερική και κυκλοφόρησε ένα δεύτερο άλμπουμ. Η Ελλάδα, η οποία ήρθε στην ένατη θέση, έλαβε περισσότερους δώδεκα βαθμούς από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Η Γαλλία, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση, ψηφίστηκε από όλες τις άλλες χώρες που συμμετείχαν, κάτι που υπερβαίνει τον αριθμό των χωρών που ψήφισαν για τη Ρουμανία, η οποία ήρθε στην τέταρτη θέση και η Κροατία, η οποία ήλθε τρίτη. Παρεμπιπτόντως, οι τρεις ίδιες χώρες κατέλαβαν τις τρεις πρώτες θέσεις όπως και πέρυσι, με διαφορετική σειρά. Αυτές οι τρεις χώρες ήταν η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Κροατία. Αυτός ήταν ο τελευταίος διαγωνισμός στον οποίο συμμετείχε η Πολωνία πριν από την απόσυρσή τους το 2005. Θα χάσουν το διαγωνισμό για 12 χρόνια μέχρι το 2016 όταν ανακοίνωσαν την επιστροφή τους.

 Η καταγωγή του διαγωνισμού χρονολογείται από το 2000, όταν το Danmarks Radio πραγματοποίησε διαγωνισμό τραγουδιού για τα παιδιά της Δανίας το έτος αυτό και το επόμενο έτος. Η ιδέα επεκτάθηκε σε ένα σκανδιναβικό φεστιβάλ τραγουδιού το 2002, MGP Nordic, με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ως συμμετέχοντες. Η EBU πήρε την ιδέα για έναν διαγωνισμό τραγουδιού με παιδιά και άνοιξε τον διαγωνισμό σε όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU, καθιστώντας την πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", με το όνομα του ήδη δημοφιλούς ανταγωνισμού τραγουδιού της EBU, του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Ζητήθηκε από τη Δανία να φιλοξενήσει το πρώτο πρόγραμμα μετά από την εμπειρία τους με τους δικούς τους διαγωνισμούς και το MGP Nordic. Η Νορβηγία ήταν η τρίτη χώρα που επέλεξε για αυτόν τον διαγωνισμό, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοφωνίας (EBU) είχε αρχικά επιλέξει την ITV του Ηνωμένου Βασιλείου για να την φιλοξενήσει στο Μάντσεστερ. Ωστόσο, η ITV έβγαλε τον Μάιο του 2004 λόγω προβλημάτων χρηματοδότησης και προγραμματισμού. [9] Ο τόπος διοργάνωσης της εκδήλωσης μεταφέρθηκε στην Κροατία, τη χώρα που κέρδισε το 2003 [10], αλλά ο Κροάτης ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός HRT είχε ξεχάσει ότι ο μελλοντικός τόπος της εκδήλωσης είχε ήδη κλείσει για την περίοδο που έπρεπε να πραγματοποιηθεί ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Νέου Ευρωβίσκου [11] Έτσι, η NRK πρότεινε να διοργανώσει τον επόμενο διαγωνισμό. Η αίθουσα Håkons, που μερικές φορές ασκείται ως Håkon Hall και Haakons Hall, είναι ένας αρένα που βρίσκεται στο Stampesletta στο Lillehammer της Νορβηγίας. Με μια ικανότητα θεατών 11.500 ατόμων, είναι ο μεγαλύτερος χώρος χάντμπολ και χόκεϊ επί πάγου στη χώρα. Το Håkons Hall χρησιμοποιείται συχνά για τουρνουά χάντμπολ και χόκεϊ επί πάγου, συναυλίες, εκθέσεις, συνέδρια και δεξιώσεις. Ο χώρος ανήκει στο Δήμο Lillehammer μέσω της θυγατρικής εταιρείας Lillehammer Olympiapark, η οποία κατέχει όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο Lillehammer. Το Νορβηγικό Ολυμπιακό Μουσείο βρίσκεται στην αρένα, η οποία βρίσκεται δίπλα στο μικρότερο Kristins Hall. Η αίθουσα άνοιξε την 1η Φεβρουαρίου 1993 με κόστος 238 εκατομμύρια νορβηγικές κορόνες (NOK). Όλες οι χώρες χρησιμοποίησαν τηλεοπτικές εκπομπές για να αποφασίσουν για την πρώτη τους δέκα. Κατά τη συνήθη μόδα της Eurovision, το αγαπημένο τραγούδι της κάθε χώρας έλαβε 12 πόντους, το δεύτερο το αγαπημένο τους 10, και το τρίτο με το δέκατα αγαπημένα έδωσαν 8-1 πόντους. Πρότυπο:Unreferenced section Ολλανδία – Angela Groothuizen (Nederland 1) Ελβετία – Roman Kilchsperger (SF2), Marie-Thérèse Porchet (TSR 2), Claudio Lazzarino and Daniele Rauseo (TSI 1) Ισπανία – Fernando Argenta (TVE1) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Non-participanting country) – Ana María Canseco (Telefutura) Γαλλία – Elsa Fayer and Bruno Berberes (France 3) Ηνωμένο Βασίλειο – Matt Brown (ITV2) Βέλγιο – Ilse Van Hoecke and Marcel Vanthilt (VRT TV1), Jean-Louis Lahaye (RTBF La Deux) Ρουμανία – Leonard Miron (TVR1) Πολωνία – Artur Orzech (TVP1) Βόρεια Μακεδονία – Milanka Rašik (MTV 1) Official Site Lyrics of Junior Eurovision 2004 entries at ESCKaz.com Official site of Noni Razvan Ene Official site of Young Talent Team Official site of Cory Spedding Official site of Nika Turkovic Official site of Cool Kids Official Website of Marios Tofi