IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μουσείο Ζαντκίν

Το Μουσείο Ζαντκίν (Γαλλικά: Le musée Zadkine) είναι ένα παρισινό μουσείο αφιερωμένο στον ρωσικής καταγωγής γλύπτη Οσίπ Ζαντκίν (1890-1967), ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1910. Το μουσείο βρίσκεται στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού και είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας. Ένα δεύτερο μουσείο με έργα του καλλιτέχνη υπάρχει επίσης στο χωριό Αρκ στο νομό Λοτ, όπου επίσης έζησε ο Οσίπ Ζαντκίν. Το Μουσείο Ζαντκίν είναι ένα από τα 14 Μουσεία της Πόλης του Παρισιού, τα οποία έχουν συσταθεί την 1η Ιανουαρίου 2013 και τα διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία. Η είσοδος στο κοινό είναι ελεύθερη εκτός από τις περιόδους που φιλοξενεί εκθέσεις.

 Το μουσείο δημιουργήθηκε από τη βούληση του Οσίπ Ζαντκίν να κληροδοτήσει στην πόλη του Παρισιού τα έργα του και το εργαστήριο που κατείχε στη οδό ντ'Ασάς από το 1928. Η σύζυγός του, Βαλεντίν Πρα, εκπλήρωσε αυτήν την επιθυμία του το 1978 και κληροδότησε όλη την περιουσία τους στην πόλη. Μετά τον θάνατό της το 1981, η οικία με το εργαστήριο περιήλθαν στην πόλη του Παρισιού και το μουσείο Ζαντκίν εγκαινιάστηκε στις 19 Απριλίου 1982. Στο μικρό σπίτι κοντά στον κήπο του Λουξεμβούργου, είναι συγκεντρωμένα τα γλυπτά και τα έργα του καλλιτέχνη σε χαρτί, από την περίοδο της νεότητάς του μέχρι τη συμμετοχή του στο κυβιστικό ρεύμα. Περιλαμβάνονται επίσης έργα της Βαλεντίν Πρα. Το μουσείο περιλαμβάνει περίπου 300 γλυπτά, καθώς και σχέδια, φωτογραφίες και ταπετσαρίες. Από το 1995 το μουσείο παρουσιάζει επίσης 3 έως 4 εκθέσεις σύγχρονης τέχνης κάθε χρόνο. Ο κήπος του μουσείου δημιουργήθηκε από τον τοπιογράφο Ζιλ Κλεμάν και φιλοξενεί έργα του γλύπτη, εμπνευσμένα από το δάσος και τα δέντρα. Με την ευκαιρία της τριακοστής επετείου του και μετά από ένα χρόνο εργασιών ανακαίνισης, που το κατέστησαν προσβάσιμο σε όλους, το μουσείο άνοιξε ξανά στις 10 Οκτωβρίου 2012. Η νέα μουσειογραφία σχεδιάστηκε για να αντικατοπτρίζει πιο στενά το πνεύμα του εργαστηρίου. Το μουσείο περιέχει επίσης έναν όμορφο κήπο, χωρίς χρέωση για είσοδο. Οι πλησιέστεροι σταθμοί μετρό είναι ο σταθμός Βαβέν και RER ο σταθμός Πορ-Ρουαγιάλ.Το μουσείο Ζαντκίν Το μουσείο Ζαντκίν (γαλλικά, αγγλικά)
Μαντείο Ιωαννίνων

Το Μαντείο είναι χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 720 μέτρα. Στο χωριό Μαντείο Δωδώνης γίνεται κάθε χρόνο γιορτή τσίπουρου.

 Το Μαντείο βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Τόμαρος (Ολύτσικα), ανάμεσα στα χωριά Δωδώνη (ΒΔ.), Μελιγγοί (ΝΑ.) και Αγία Τριάδα (Α.). Είναι κτισμένο νοτιοδυτικά του αρχαίου θεάτρου της Δωδώνης και δίπλα στην επαρχιακή οδό Δωδώνης - Μελιγγών. Μέχρι το 1953 ονομαζόταν Αλεποχώρι ή Αλποχώρι και υπήρξε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Στο χωριό Μαντείο υπάρχει το αρχαιολογικό παρατηρητήριο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μαντείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του δήμου Δωδώνης της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 169 κατοίκων. Στο χωριο Μαντείο Δωδώνης υπάρχει Μνημείο μαστόρων. Το χωριό Αλεποχώρι Ιωαννίνων στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου Δωδώνης.
Περβολάκια Χανίων

Τα Περβολάκια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχουν 40 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 200 μέτρα.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Pervolachia, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται δύο χωριά, τα Pervolachia Appano και τα Pervolachia Chiera, με 76 και 105 κατοίκους αντίστοιχα. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Pervolachia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Περβολάκια με αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 20 οικογένειες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 89 χριστιανούς και 11 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 177 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.Δείτε: Κοινότητα Περβολακίων Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Δημήτριος Ευαγγελίου

Ο Δημήτριος Ευαγγελίου (1913-1989) του Κωνσταντίνου ήταν Έλληνας δικηγόρος, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής στη Φθιώτιδα από το 1974 ως το 1981 με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ)

 Γεννήθηκε στο Καλλίδρομο Φθιώτιδας το 1913. Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Μέλος της ΝΔ από ιδρύσεώς της, εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας 12.004 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977, με την κοινοβουλευτική του θητεία να τερματίζεται το 1981. Απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 76 ετών στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 1989 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Με τη σύζυγό του, Αμαλία, είχαν δύο κόρες.
Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών Α.Π.Θ.

Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Σερρών ανήκει στην Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σκοπός του ΤΕΦΑΑ είναι να εμφυσήσει στους φοιτητές του αλλά και στους πολίτες τις αρχές και αξίες της επιστήμης της φυσικής αγωγής καθώς και τα ιδεώδη του αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας. Επιπλέον, οφείλει να παρέχει στους πτυχιούχους τα απαραίτητα εχέγγυα για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

 Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών ιδρύθηκε το 1985 και το 2005 έγινε ανεξάρτητο Τμήμα. Με το ΠΔ 98/2013 του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων εντάχθηκε στην Σχολή Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής Α.Π.Θ. Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι 27 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες). Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 2 Επιστημονικοί Συνεργάτες της Σχολής. Τέλος άλλα 4 άτομα απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι. Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών στεγάζεται στο Διδακτήριο στον Άγιο Ιωάννη Σερρών. Πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις του ΤΕΦΑΑ δίπλα στο Δημοτικό Στάδιο Σερρών που περιλαμβάνουν: Κλειστό Γυμναστήριο Ενόργανης Γυμναστική Κλειστό Γυμναστήριο Αθλοπαιδιών Επιπλέον, χρησιμοποιούνται: Δημοτικό Στάδιο Σερρών Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο (Δ.Α.Κ.) στην περιοχή Αγίων Αναργύρων (Κοιλάδα) Δημοτικό Κολυμβητήριο, περιοχή Αγίων Αναργύρων, (Κοιλάδα) Κλειστό Γυμναστήριο Ομόνοιας Τα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών παρέχει την δυνατότητα προπτυχιακών καθώς και μεταπτυχιακών σπουδών. Ειδικότερα, οι προπτυχιακές σπουδές έχουν διάρκεια τεσσάρων ετών (8 εξάμηνα) και οι μεταπτυχιακές σπουδές δυο έτη (4 εξάμηνα). Ιστοσελίδα Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ιστοσελίδα Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1939

Η 12η απονομή των Βραβείων Όσκαρ έλαβε χώρα στις 29 Φεβρουαρίου 1940. Ο Μπομπ Χόουπ παρουσίασε την τελετή για πρώτη του φορά από τις συνολικά 19 φορές που παρουσίασε τα βραβεία.

 Η Ακαδημία απένειμε Βραβεία Αριστείας σε είκοσι κατηγορίες. Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846.
TNA Against All Odds

Το Against All Odds είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Against All Odds έγινε τον Φεβρουάριο του 2005 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Φεβρουάριο.

 Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2005. Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα. Against All Odds 2012 Against All Odds 2011 Against All Odds 2010 Against All Odds 2009 Against All Odds 2008 Η επίσημη ιστοσελίδα του TNA Wrestling
Ανερατζά Πάρου

Η Ανερατζά (ή Ανεραντζιά ή Ανεραντζά ) είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται δοικητικά στη δημοτική κοινότητα Αγκαιριάς, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Η Ανερατζά είναι ηπειρωτικός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του βουνού Άγιοι Πάντες και βόρεια της Αγκαιριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 12 χλμ. περίπου Ν. της Παροικιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λευκών της Πάρου. Το 1963 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγκαιριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγκαιριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου. Η Μονή Αγίου Χαραλάμπους, βόρεια του οικισμού.Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000) eetaa.gr
Γέναγρα

Τα Γέναγρα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Τα Γέναγρα βρίσκονται στη γεωγραφική περιφέρεια της Μεσαορίας. Στα βόρεια συνορεύουν με τον Ψυλλάτο, στα βορειοανατολικά με το Λευκόνοικο, στα νοτιοανατολικά με την Περιστερώνα Αμμοχώστου, στα νότια με τα Πυργά Αμμοχώστου και τη Σίντα, στα νοτιοδυτικά με τη Βατυλή, στα δυτικά με τον Μαραθόβουνο και στα βορειοδυτικά με τη Βιτσάδα. Την περίοδο της Φραγκοκρατίας τα Γέναγρα ήταν φέουδο. Είναι γνωστό ότι παραχωρήθηκαν από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ σε ένα ευνοούμενο του με την ονομασία Rinaldo Milmarz. Ένα αιώνα αργότερα, το 1460, ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ παραχώρησε τα Γέναγρα σε ένα ευνοούμενο του με την ονομασία Ρίτζο ντι Μαρίνο (Rizzo de Marino), ο οποίος καταγόταν από τη Νάπολη της Ιταλίας.Στις 8 Νοεμβρίου 1529 τα Γέναγρα πωλήθηκαν στον Πέτρο Φλάτρο. Διατήρησε το φέουδο των Γενάγρων ως το 1559. Οι απόγονοι της οικογένειας του Πέτρο Φλάτρο κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ιταλία. Διατήρησαν την ανάμνηση των Γενάγρων και μάλιστα ένας απόγονος του Πέτρο Φλάτρο, ο Φαβρίκιος Φλάτρος, θέλησε να χαραχθεί στην επιτύμβια πλάκα του η επιγραφή Dominus castri Ienegra, δηλαδή ο ιδιοκτήτης των Γενάγρων. Τα Γέναγρα ήταν μεικτό χωριό, δηλαδή ζούσαν σε αυτό και Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Ο πληθυσμός των δύο κοινοτήτων ήταν περίπου ο ίδιος. Την περίοδο των δικοινοτικών διαταραχών (1963-1964) δεν υπήρχε κάποια μετακίνηση πληθυσμού όπως συνέβηκε σε άλλα μέρη της Κύπρου. Ωστόσο, στα Γέναγρα εγκαταστάθηκε το 1964 η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP). Παρέμεινε στο χωριό έως το 1974.Τα επόμενα χρονιά μετά το 1974, το μέρος του χωριού το οποίο ελεγχόταν από τους Τουρκοκύπριους λειτούργησε σαν κέντρο υποδοχής Τουρκοκυπρίων από γειτονικά χωριά. Το μέρος αυτό αποτελούσε κομμάτι του τουρκοκυπριακού θύλακα του Τζιάος.Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του χωριού αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Στα Γέναγρα παρέμειναν οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού ενώ εγκαταστάθηκαν σε αυτό και Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες από το νότιο μέρος της Κύπρου.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Genagra». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2018. «Γέναγρα και Απαλαίστρα Μεσαορίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2018.
Κρυονέρι Ρεθύμνης

Το Κρυονέρι (επίσημα: το Κρυονέριον, μέχρι το 1955 Ασυρώτοι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 46 χλμ. από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 370 μ.

 Στο χωριό βρέθηκε κατά τη διάνοιξη δρόμου τμήμα αποθηκευτικού πίθου των μινωικών χρόνων. Περαιτέρω ανασκαφή του χώρου αποκάλυψε δωμάτιο αποθηκευτικού χαρακτήρα διαστάσεων 4,5 επί 2,5 μέτρα, μέσα στο οποίο βρέθηκαν τρεις πίθοι. Στις θέσεις στου Βαλάνη και Λαγκούφια, νοτιοδυτικά του χωριού, οι κάτοικοι αναφέρουν ότι βρήκαν ειδώλια, πιθανόν της αρχαϊκής περιόδου.Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Assirotus στην επαρχεία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Assirotus με 143 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Assirotus. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Astirotos, με 12 χαράτσια. Το παλιό όνομα του χωριού σημαίνει αυτός που δεν έχει σ(ο)υρωθεί και πιθανότατα είναι ανδρωνυμικό. Το νέο όνομα είναι αναφορά σε πηγή που υπάρχει στο χωριό.Στην απογραφή του 1881, όταν είχε 73 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στον δήμο Δαμάστας. Στην απογραφή του 1900 είχε 116 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αείμονα, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Κουλούκωνα.Δείτε Κοινότητα Κρυονερίου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι ο μονόκλιτος ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Κτίστηκε το 1810 και στο εσωτερικό του βρίσκεται φορητή εικόνα του 1670. Επίσης στο χωριό βρίσκεται ο ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου.Κοντά στο χωριό βρίσκεται η μονή Χαλέπας, με το καθολικό της να είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση και στη Γέννηση του Χριστού. Η μονή χρονολογείται από τους ενετικούς χρόνους. Είναι φρουριακού τύπου. Η είσοδος στη μονή γίνεται μέσω διαβατικού στην νοτιοδυτική πλευρά, το οποίο οδηγεί στη κεντρική αυλή. Γύρω από την κεντρική αυλή βρίσκονται το ηγουμενίο, η τραπεζαρία και το καθολικό, με την μονή να τελεί υπό αναστήλωση. Στις αρχές του 20ού αιώνα έγινε προσπάθεια να κατασκευαστεί νέος ναός, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί, ενώ σώζεται ακόμα ο παλιός ναός. Η μονή, όπως και η γειτονική μονή της Αγίας Μαρίνας, ερείμωσαν κατά τον Κρητικό Πόλεμο. Η μονή Χαλέπας στη συνέχεια έγινε μετόχι της μονής Βωσάκου. Από τη μονή Αγίας Μαρίνας σώζεται μόνο το καθολικό, το οποίο στο εσωτερικό του σώζει αγιογραφίες. Μαρία Χριστοδουλάκη (1862–1932) - μητέρα του Νίκου Καζαντζάκη
Εστανισλάου ντα Σίλβα

Ο Εστανισλάου ντα Σίλβα (Estanislau da Conceicao Aleixo Maria da Silva, 1952-) είναι πολιτικός από το Ανατολικό Τιμόρ. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 19 Μαΐου του 2007 και αντικατέστησε το Ζοζέ Ράμος Όρτα, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος της χώρας. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως τον Αύγουστο του 2007, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Σανάνα Γκουσμάο.

 Γεννήθηκε στο Ντίλι στις 4 Αυγούστου του 1952. Μέλος του κόμματος FRETILIN από το 1974, ανέπτυξε διπλωματική δράση στα χρόνια της κατοχής του Ανατολικού Τιμόρ από την Ινδονησία και αυτοεξορίστηκε. Γύρισε στην πατρίδα του το 1999. Έπειτα από την ανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ, το 2002, ο ντα Σίλβα διορίστηκε στο υπουργείο Γεωργίας και τον Ιούλιο του 2006 ορκίστηκε ο πρώτος αντιπρόεδρος του Τιμόρ Λέστε. Τον Μάρτιο του 2007 ανέλαβε υπουργός Άμυνας
Χανς βαν Μάνεν

Ο Χανς βαν Μάνεν (Hans van Manen, γεννήθηκε 11 Ιουλίου 1932 στο Νιούερ-Άμστελ, Ολλανδία) είναι Ολλανδός χορευτής μπαλέτου, χορογράφος, και φωτογράφος. Έχει δημιουργήσει πάνω από 120 μπαλέτα που έχουν παιχτεί από πάνω από 100 θιάσους παγκοσμίως.Είναι γιος Γερμανίδας υπηρέτριας. Σπούδασε υπό την Σόνια Γκάσκελ, Φρανσουάζ Αντρέτ και Νόρα Κις. Ο Βαν Μάνεν έγραψε πολλά μπαλέτα. Εργάστηκε για το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο από το 1973 έως το 1985.

 Ταξιάρχης του Τάγματος του Ολλανδικού Λέοντος (2007) Prix ​​Benois de la Danse (2005) για τα επιτεύγματα μιας ζωής Βραβείο Erasmus (2000) Deutscher Tanzpreis (1993) Αξιωματικός του Τάγματος της Οράγγης-Νασσάου (1992)Το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο διοργάνωσε στο Άμστερνταμ το 2007, το Φεστιβάλ Χανς βαν Μάνεν, ως μια γιορτή των 75ων γενεθλίων του χορευτή. Μαζί με το Ολλανδικό Εθνικό Μπαλέτο ήταν φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες από το Bayerisches Staatsballet, το Μπαλέτο Κίροφ και το Nederlands Dans Theater. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Het Muziektheater του Άμστερνταμ. Επίσημος ιστότοπος
Καρολίνα της Βάδης

Η Καρολίνα (γερμ. Karoline, 13 Ιουλίου 1776 - 13 Νοεμβρίου 1841) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Πρίγκιπα Διαδόχου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα, και μετά Βασίλισσα, της Βαυαρίας.

 Η Φρειδερίκη Καρολίνα Βιλελμίνη γεννήθηκε στην Καρλσρούη το 1776. Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Ήταν η δίδυμη αδελφή της Αικατερίνης Αμαλίας Χριστίνας Λουίζας. Παντρεύτηκε το 1797 τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, Εκλέκτορα και μετά Βασιλιά της Βαυαρίας, και είχε τέκνα: Μαξιμιλιανός Ιωσήφ (1800 - 1803). Ελισάβετ Λουδοβίκα (1801 - 1873), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ της Πρωσίας. Αμαλία Αυγούστα (1801 - 1877), δίδυμη της Ελισάβετ Λουδοβίκας, παντρεύτηκε τον Ιωάννη της Σαξονίας. Μαρία Άννα (1805 - 1877), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο της Σαξονίας (αδελφό του Ιωάννη). Σοφία (1805 - 1872), δίδυμη αδελφή της Μαρίας Άννας, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Κάρολο, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Λουδοβίκα (1808 - 1892), παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία. Μαξιμιλιανή (1810 - 1821). Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. pp. 38 (father), 69 (mother). Françoise de Bernardy : "Stéphanie de Beauharnais, fille adoptive de Napoléon et grande-duchesse de Bade " L.A.P. Pais, 1977.
Περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν

Η περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν (καζακικά: Солтүстік Қазақстан облысы, Soltüstik Qazaqstan oblısı‎) είναι περιφέρεια του Καζακστάν, με πληθυσμό 665.800 κάτοικους. Η πρωτεύουσα είναι το Πετροπάβλ, με πληθυσμό 193.300 κάτοικων. Συνορεύει με τη Ρωσία στα βόρεια, με την περιφέρεια Ακμόλα στα νότια, με την περιφέρεια Παβλοντάρ στα ανατολικά και με την περιφέρεια Κοστανάι στα δυτικά. Η έκταση είναι 98.040 τετραγωνικά χιλιόμετρα (37.850 τετραγωνικά μίλια), και είναι η 4η μικρότερη περιφέρεια του Καζακστάν. Ο ποταμός Ισίμ (Εσίλ), παραπόταμος του ποταμού Ιρτίς, περνάει από την περιφέρεια Καραγκάντα στη Ρωσία μέσω της περιφέρειας.

 Οι κυριότερες εθνικές ομάδες έχουν το ακόλουθο ποσοστό: Η εθνική δομή στην περιφέρεια δεν είναι παντού η ίδια. Για παράδειγμα, στο Πετροπάβλ οι Ρώσοι έχουν ποσοστό 71,12% του πληθυσμού ενώ στην επαρχία Ουαλιχάνοφ οι Καζάκοι έχουν 86,04% του πληθυσμού της επαρχίας. Στην περιφέρεια, υπάρχει αρκετή διασπορά Πολωνών, όπως και στο υπόλοιπο Καζακστάν. Η περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν ήταν η μόνη με φυσική μείωση στο πληθυσμό στη χώρα, από το 2008 παρατηρείται όμως φυσική αύξηση στο πληθυσμό. Η επαρχία διαιρείται σε δεκατρείς επαρχίες και την πόλη του Πετροπάβλ. Επαρχία Ακκαγίν, διοικητικό κέντρο το Σμίρνοβο Επαρχία Ακζάρ, διοικητικό κέντρο το Ταλσίκ Επαρχία Αϊιρτάου, διοικητικό κέντρο το Σαουμαλκόλ Επαρχία Εσίλ, διοικητικό κέντρο το Γιαβλένκα Επαρχία Γκαμπίτ Μουσιρέποφ, διοικητικό κέντρο το Νοβοϊσίμσκογιε Επαρχία Κιζιλζάρ, διοικητικό κέντρο το Μπεσκόλ Επαρχία Μαγκζάν Ζουμαμπάγιεφ, διοικητικό κέντρο το Μπουλάγιεβο Επαρχία Μαμλιούτ, διοικητικό κέντρο η Μαμλιούτκα Επαρχία Σαλ-Ακίν, διοικητικό κέντρο η Σεργκεγιέβκα Επαρχία Ταϊίνσα, διοικητικό κέντρο η Ταϊίνσα Επαρχία Τιμιργιάζεφ, διοικητικό κέντρο το Τιμιργιάζεβο Επαρχία Ουαλιχάνοφ, διοικητικό κέντρο το Κισκενεκόλ Επαρχία Ζαμπίλ, διοικητικό κέντρο η ΠρεσνόβκαΟι ακόλουθες πέντε πόλεις έχουν καθεστώς πόλης στην περιφέρεια: Πετροπάβλ, Μπουλάγιεβο, Μαμλιούτκα, Σεργκεγιέβκα και την Ταϊίνσα. Η περιφερειακή ομάδα μπάντι πήρε μέρος στο πρωτάθλημα του 2016. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2013-04-25 στο Wayback Machine. Επίσημη ιστοσελίδα του ταξιδιωτικού πράκτορα της Βόρειας-Καζακστάν περιοχή ΚΑΖΑΚΣΤΆΝ-REISEN
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016

Τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας πραγματοποιήθηκαν από 6 έως 21 Αυγούστου 2016, στο πλαίσιο της 31ης Ολυμπιάδας. Η φάση των ομίλων και οι νοκ άουτ αγώνες για άνδρες και γυναίκες θα πραγματοποιηθούν στην Αρένα Καριόκα 1 στο Ολυμπιακό Πάρκο το οποίο έχει χωρητικότητα 16.000 θεατών.

 Οι Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές μπορούν να επιλέξουν μια ομάδα ανδρών 12 παικτών και μία ομάδα γυναικών επίσης 12 παικτών. Ακριβώς όπως το 2012, οι ομάδες της διοργανώτριας χώρας δεν είχαν εγγυημένη θέση στο ολυμπιακό τουρνουά. Στις 9 Αυγούστου του 2015, ανακοινώθηκε ότι οι εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών της Βραζιλίας θα μετείχαν στο Ολυμπιακό Τουρνουά Μπάσκετ του 2016 στους αγώνες του Ρίο, έπειτα από απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου της FIBA να τους χορηγήσει αυτόματη πρόκριση κατά τη συνεδρίασή του στο Τόκιο. Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση. Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι, όπου κάθε ομάδα αντιμετωπίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά. Δύο βαθμοί δίνονται για τη νίκη και ένας για την ήττα. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στα προημιτελικά. Όμιλος Α Όμιλος Β Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση. Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι, όπου κάθε ομάδα αντιμετωπίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά. Δύο βαθμοί δίνονται για τη νίκη και ένας για την ήττα. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στα προημιτελικά. Όμιλος Α Όμιλος Β Επίσημος ιστότοπος της FIBA
Επαρχία Κιλίς

To Κιλίς είναι επαρχία της Τουρκίας. Η επαρχία βρίσκεται στη νοτιοανατολική Τουρκία, στο διαμέρισμα της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Η επαρχία σχηματίστηκε το 1994, ενώ προηγουμένως αποτελούσε τμήμα της επαρχίας του Γκαζιαντέπ. Πρωτεύουσα της επαρχίας αποτελεί η κωμόπολη Κιλίς, η οποία συγκεντρώνει περίπου το 67% του πληθυσμού της επαρχίας, οι υπόλοιποι οικισμοί είναι μικρά χωριά.

 Υπάρχουν στοιχεία ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή, περίπου 4.000 χρόνων πίσω, την εποχή του Ορείχαλκου. Η περιοχή διοικήθηκε αρχικά από τους Χουρρίτες, έπειτα πέρασε στους Ασσύριους, ενώ αργότερα από την περιοχή πέρασαν οι Πέρσες, οι Μακεδόνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και τελευταίοι οι Οθωμανοί. Η επαρχία βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Ταύρου, δυτικά του ποταμού Ευφράτη, στην βορειότερη γωνία της Πεδιάδας της Συρίας. Περίπου το 4% της παραγωγής σταφυλιού της Τουρκίας προέρχεται από το Κιλίς. Άλλα σημαντικά αγροτικά προϊόντα της περιοχής αποτελούν και οι ελιές, τα φρούτα, το σιτάρι, το κριθάρι αλλά και ο καπνός. Το κλίμα της περιοχής είναι το Μεσογειακό αφού βρίσκεται 60 με 80 χλμ. μακριά από τη θάλασσα. Υπάρχει, επίσης, διέλευση των συνόρων με τη Συρία, όπου υπάρχει και δρόμος που οδηγεί στο Χαλέπι. Τουρκική Στατιστική Υπηρεσία. «Η εκτίμηση για το 2007». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2010. (Τουρκικά) Kilis governor's official website (Τουρκικά) Kilis municipality's official website (Αγγλικά) Kilis weather forecast information
Salomé

Η Μαρία Ρόζα Μάρκο Ποκέτ (Maria Rosa Marco Poquet, γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1939), καλύτερα γνωστή με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Salomé είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια. Ήταν μία από τους τέσσερις νικητές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 1969 με το τραγούδι "Vivo Cantando".

 Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη και ξεκίνησε την καριέρα της στη ραδιοφωνία της γενέτειράς της. Από τότε, συνεχίζει την καριέρα της σε συνδυασμό με τις τηλεοπτικές εμφανίσεις της ως οικοδέσποινα. Έχει εμφανιστεί στην έναρξη παράστασης (opening act) για τον Φρανκ Σινάτρα. Από το 1963 έχει ηχογραφήσει περισσότερα από σαράντα τραγούδια για τις δισκογραφικές εταιρείες Iberofón και Zafiro. Το 1963 κέρδισε το 5ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βαρκελώνης, με το τραγούδι στα καταλανικά Se n va anar. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1967, κέρδισε το δεύτερο βραβείο στον 9ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βαρκελώνης με το τραγούδι στα καταλανικά Com el vente. Το 1969 παντρεύτηκε με τον Σεμπαστιάν Γκαρσία. Εκπροσώπησε την Ισπανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1969 στη Μαδρίτη με το τραγούδι Vivo cantando μία σύνθεση του Μαρία Χοσέ Σεράτο σε στίχους του Ανιάνο Αλκάλντε. Μοιράστηκε το πρώτο βραβείο με τις Lulu (Ηνωμένο Βασίλειο), Φρίντα Μποκαρά (Γαλλία) και τη Λένι Κουρ (Ολλανδία). Ήταν η μοναδική φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που το βραβείο κέρδισαν τέσσερις διαγωνιζόμενες χώρες. Παρέλαβε το βραβείο από την προηγούμενη νικήτρια της Eurovision, την Ισπανίδα τραγουδίστρια Massiel. Το φόρεμά της ήταν σχεδιασμένο από τον Μανουέλ Περτεγκάθ, ζύγιζε 14 κιλά και ήταν φτιαγμένο από κυλίνδρους φτιαγμένους από κιμωλία με μπλε πορσελάνη, φορούσε τρία περιδέραια του ενός κιλού, που της τα είχε δανείσει η σύζυγος του Φράνκο. Η τραγουδίστρια ηχογράφησε το Vivo cantando σε 8 γλώσσες (ισπανικά, καταλανικά, βασκικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, αγγλικά και σερβοκροατικά). 1963: Quizás 1966: Libre 1969: Vivo cantando 1971: Esperare 1973: Mi madre 1977: Benvingut 1981: El tiempo es oro 1984: Com el vent / Como el viento 1989: Volver 1993: Loca de amor 1996: Mariner / Marinero 2001: Lo Haré Por Ti 2014 Portaré VPT por ti Se'n va anar / Bossa Nova tu ets per mi / Dona'm Felicitat / Com un récord (1963) 1967-2003 Se'n va anar / Si vols Esperame / Recuérdame / Puedo morir mañana / Cuando estoy contigo Puedo morir mañana / Esperaré La santa espina / Tot dansant Vivo Cantando / Amigos, amigos Una música / Tens la nit Dónde están / Déjame volver Com el vent / Les teves mans El jinete / ¿Sabes que tengo ganas? Distante Mi madre / la meu mare Oro Benvingut / Bienvenido Dorada / Alicia Disabte / Sábado Volver Canción de amor Marinero / Mariner Desde cuando / Desde cuan Lo Haré Por Ti' Salomé 1962-1963 2 CD Adiós 2002-2003 CD+DVD Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Salomé (vocalist) στο Wikimedia Commons
Χριστιανός του Μπζεγκ

Ο Χριστιανός, πολων. Chrystian Brzeski-Legnicki (19 Απριλίου 1618 - 28 Φεβρουαρίου 1672) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσας (1653-54 & 63-64 με τους αδελφούς του), του Μπζεγκ (1639-54 με τους αδελφούς του), του Βόλουφ (1653-54 με τους αδελφούς του, μετά μόνος) και της Ολάβας (1639-54 με τους αδελφούς του, μετά μόνος). Από το 1664 ήταν ο μόνος κυβερνήτης της Λεγκνίτσα-Βόλουφ-Ολάβας.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Χριστιανού δούκα του Μπζεγκ και της Δωροθέας-Σιβύλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Νυμφεύτηκε το 1648 τη Λουίζα των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη-Καζιμίρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και είχε τέκνα: Καρολίνα 1652-1707, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουργκ-Βήζενμπουργκ. Γεώργιος-Γουλιέλμος 1660-1675, δούκας της Λεγκνίτσα & Μπζεγκ. Λουίζα 1657-1660 απεβ. 3 ετών, Χριστιανός-Λουδοβίκος 1664 απεβ. νήπιο. Prince W.K. von Isenburg & D. Schwennicke (1984). Europäische Stammtafeln (Vol III, Part I - Table 11), Marburg. Genealogical database by Herbert Stoyan[permanent dead link] Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Χριστιανός Αλβέρτος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Χριστιανός-Αλβέρτος, δανικά: Christian-Albert (13 Φεβρουαρίου 1641 - 6 Ιανουαρίου 1695) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1659-1695) και Λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής της Λυβέκης (1655-66).

 Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Το 1659 ο πατέρας του απεβίωσε πολιορκούμενος στο κάστρο τού Τέννινγκ από τον Χριστιανό Ε΄ της Δανίας. Ο Χριστιανός-Αλβέρτος πιέστηκε να φύγει. Η υπόλοιπη ζωή του χαρακτηρίστηκε από διαμάχη με τη Δανία. Αν και νυμφεύτηκε τη Φρειδερίκη-Αμαλία, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας με την προοπτική να ειρηνεύσουν οι δύο χώρες, δεν άλλαξε κάτι. Η συμμαχία με τη Σουηδία, που είχε εγκαινιάσει ο πατέρας του, ενδυναμώθηκε και του παρείχε κάποια προστασία. Ωστόσο αυτή η σύνδεση παρέσυρε το δουκάτο σε όλες τις συγκρούσεις της Σουηδίας, όπως ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος (1700-21) και μερικοί πόλεμοι με τη Δανία. Το 1665 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Το 1675-89 έζησε εξόριστος στο Αμβούργο· το 1678 έλαβε μέρος στην οικοδόμηση της εκεί Όπερας Όπερ αμ Γκένζεμαρκτ. Τελικά με τη βοήθεια του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων κατάφερε να πιέσει τον βασιλιά της Δανίας να υπογράψει την επιστροφή του στο δουκάτο του. Ο ζωγράφος Γύργκεν Όφενς εργάστηκε για τον πατέρα του και για τον Χριστιανό-Αλβέρτο περισσότερο από 30 έτη. Απεβίωσε το 1695 στο Γκόττορπ σε ηλικία 54 ετών. Νυμφεύτηκε το 1667 τη Φρειδερίκη-Αμαλία των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και είχε τέκνα: Σοφία-Αμαλία 1670-1710, παντρεύτηκε τον Αύγουστο-Γουλιέλμο των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Φρειδερίκος Δ΄ 1671-1702, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Χριστιανός-Αύγουστος 1673-1726, πρίγκιπας του Οϊτίν και επίσκοπος της Λυβέκης. Μαρία-Ελισάβετ 1678-1755, ηγουμένη στο αββαείο του Κβέντλινμπουργκ.
Imagine Dragons

Οι Imagine Dragons είναι αμερικανικό ρόκ συγκρότημα από το Λας Βέγκας της Νεβάδα. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή Νταν Ρέινολντς, τον κιθαρίστα Γουέιν Σέρμον, τον μπασίστα Μπεν ΜακΚι και τέλος τον ντράμερ Ντάνιελ Πλασμαν. Το συγκρότημα απέκτησε μεγαλύτερη θεαματικότητα μετά την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ τους ''Night Visions'' (2012) και τα single τους ''It's Time''και "Radioactive". Το δεύτερο άλμπουμ τους ''Smoke + Mirrors'' πήρε την πρώτη θέση στο Billboard 200, στα άλμπουμ chart του Καναδά και του Ηνωμένου Βασιλείου.

 Σήμερα: Νταν Ρέινολντς – φωνητικά, ρυθμική κιθάρα, πιάνο, πληκτρολόγια, τύμπανα, κρουστά (2008–σήμερα) Wayne Sermon – κιθάρα, δεύτερη φωνή, μαντολίνο (2009-σήμερα) Ben McKee – μπάσο, πιάνο, πληκτρολόγια, συνθεσάιζερ, δεύτερη φωνή (2009-σήμερα) Daniel Platzman – τύμπανα, κρουστά, φωνητικά, ρυθμική κιθάρα, βιόλα (2011-σήμερα)Παλαιότερα μέλη: Andrew Tolman – τύμπανα, κρουστά, φωνητικά, ρυθμική κιθάρα (2008-2011) Brittany Tolman – πιάνο, πληκτρολόγια, φωνητικά, ρυθμική κιθάρα (2009-2011) Theresa Flaminio — πιάνο, πληκτρολόγια, φωνητικά (2011-2012) Dave Lemke – μπάσο, φωνητικά υποστήριξης (2008-2009) Aurora Florence – πιάνο, πληκτρολόγια, φωνητικά, βιολί (2008) Andrew Beck – κιθάρα, υποστηρικτικά φωνητικά (2008)Μέλη σε περιοδείες: Ryan Walker – πιάνο, πληκτρολόγια, κιθάρα ρυθμού, μαντολίνο, φωνητικά υποστήριξης, ταμπούρ (2012-2015) Will Wells – πιάνο, πληκτρολόγια, κιθάρα ρυθμού, φωνητικά (2015-2017) Elliot Schwartzman – πιάνο, πληκτρολόγια, κιθάρα ρυθμού, φωνητικά υποστήριξης (2017-σήμερα) Night Visions (2012) Smoke + Mirrors (2015) ''Εvolve''(2017) Origins (2018) Mercury Act 1 (2021)
Return to the Apocalyptic City

Return to the Apocalyptic City είναι ο τίτλος του ΕΡ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου, CD και κασέτας, τον Απρίλιο του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce". Το ΕΡ περιελάμβανε τέσσερα κομμάτια ηχογραφημένα ζωντανά στο Palladium του Λος Άντζελες κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "The Ritual", το "Reign of Terror" ηχογραφημένο το 1988 και μία σινγκλ έκδοση της μπαλάντας "Return to Serenity".

 1. Over the Wall (live) (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:292. So Many Lies (live) (Billy, Peterson, James, Skolnick) - 6:133. The Haunting (live) (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:284. Disciples of the Watch (live) (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:385. Reign of Terror (Peterson) - 4:496. Return to Serenity (radio edit) (Billy, James, Peterson) - 4:32 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Return to the Apocalyptic City" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Άλεξ Σκόλνικ - κιθάρα στα "Reign of Terror" και "Return to Serenity" Γκλεν Αλβελάις - κιθάρα στις ζωντανές ηχογραφήσεις Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Γκρεγκ Κρίστιαν - μπάσο Λούι Κλεμέντε - τύμπανα στα "Reign of Terror" και "Return to Serenity" Πολ Μπόσταφ - τύμπανα στις ζωντανές ηχογραφήσεις Return to the Apocalyptic City - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - Return to the Apocalyptic City | Sputnikmusic Testament - Return to the Apocalyptic City - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Τέρενς Ντέιβις

Ο Τέρενς Ντέιβις (αγγλικά: Terence Davis) (γενν. 16 Μαΐου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ. Η τελευταία ομάδα του ήταν οι Σακραμέντο Κινγκς. Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2019, εντάχθηκε στους Τορόντο Ράπτορς και ονομάστηκε στη Δεύτερη Ομάδα All-Rookie του ΝΒΑ το 2020.

 Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2019, ο Ντέιβις εντάχθηκε στους Ντένβερ Νάγκετς για το NBA Σάμερ Λιγκ. Στις 11 Ιουλίου 2019, ο Ντέιβις υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Τορόντο Ράπτορς, με πλήρη εγγύηση τον πρώτο χρόνο. Στις 22 Οκτωβρίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ, βγαίνοντας από τον πάγκο σε μια νίκη με 130–122 στην παράταση επί των Νιου Ορλίνς Πέλικανς, με 5 πόντους, 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 2 κλεψίματα. Στις 20 Νοεμβρίου, σημείωσε εντυπωσιακά νούμερα στη νίκη με 113–97 επί των Ορλάντο Μάτζικ, με 19 πόντους και 8 ριμπάουντ. Στις 8 Ιανουαρίου, στο πρώτο του ξεκίνημα στην καριέρα του, ο Ντέιβις σημείωσε 23 πόντους, μαζί με 11 ριμπάουντ και 5 ασίστ, οδηγώντας τους Ράπτορς στη νίκη με 112–110 στην παράταση εναντίον των Σάρλοτ Χόρνετς. Στις 2 Φεβρουαρίου 2020, σημείωσε 31 πόντους (ρεκόρ καριέρας) του απέναντι στους Σικάγο Μπουλς. Κατά τη διάρκεια της παύσης του ΝΒΑ, προπονήθηκε στο Μαϊάμι. Συμπεριλαμβανομένων των αγώνων κατάταξης στο NBA Bubble 2020, ο Ντέιβις ήταν ο μόνος παίκτης των Ράπτορς που έπαιξε και στους 72 αγώνες της κανονικής περιόδου για τη σεζόν 2019–20. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2020, ο Ντέιβις ονομάστηκε στη Δεύτερη Ομάδα All-Rookie του ΝΒΑ το 2020 από το ΝΒΑ. Στις 25 Μαρτίου 2021, ο Ντέιβις ανταλλάχθηκε στους Σακραμέντο Κινγκς, για αντάλλαγμα ένα ντραφτ του δεύτερου γύρου του 2021. Έκανε το ντεμπούτο του στους Κινγκς δύο μέρες αργότερα, καταγράφοντας 6 πόντους, 2 ριμπάουντ και 2 ασίστ σε μια νίκη 100-98 επί των Κλίβελαντ Καβαλίερς.Στις 7 Αυγούστου 2021, ο Ντέιβις υπέγραψε εκ νέου με τους Κινγκς. Σκόραρε 35 πόντους (ρεκόρ καριέρας) σε μια ήττα με 133–131 από τους Ντιτρόιτ Πίστονς στις 19 Ιανουαρίου 2022. Την 1η Φεβρουαρίου 2022, ο Ντέιβις υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στον καρπό και έμεινε εκτός αγώνων για τρεις μήνες, τερματίζοντας ουσιαστικά την υπόλοιπη σεζόν του.Στις 15 Νοεμβρίου 2022, ο Ντέιβις κατέγραψε 31 πόντους, 9 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα, σε μια νίκη 153–121 επί των Μπρούκλιν Νετς. Κανονική περίοδος Πλέι οφ Ο Ντέιβις συνελήφθη στη Νέα Υόρκη στις 27 Οκτωβρίου 2020, αφού φέρεται να επιτέθηκε στη φίλη του. Οι κατηγορίες φέρεται να αποσύρθηκαν λίγους μήνες αργότερα. Βιογραφικό στους Ole Miss Rebels Βιογραφικό στο NBA
Deep Purple Extended Versions Vol.2

Το Deep Purple Extended Versions Vol.2 είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple το οποίο ηχογραφήθηκε το 2001 και κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2007.Το άλμπουμ περιέχει δέκα κομμάτια, εκ των οποίων τα εννέα προέρχονται από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος και το "Hush" από το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, "Shades of Deep Purple". Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί το δεύτερο μέρος των ομώνυμων κυκλοφοριών, με το πρώτο κομμάτι να έχει κυκλοφορήσει το 2000.

 1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:14 2. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:13 3. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:40 4. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:46 5. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:35 6. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:09 7. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 8:41 8. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:34 9. Hush (South) - 4:32 10. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:33 Το "Deep Purple Extended Versions Vol.2" ηχογραφήθηκε από την έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Νάταλι Μίλερ - φωνητικά Πωλ Ουίλιαμσον - σαξόφωνο Deep Purple and Related Discographies - The Highway Star
Μιροκλής Μεδιολάνων

Ο Μιροκλής ή Μεροκλής ήταν ο έκτος επίσκοπος Μεδιολάνων, περίπου πριν από το 313 έως το 316. Τιμάται από την Καθολική Εκκλησία ως Άγιος στις 3 Δεκεμβρίου.

 Εξελέγη επίσκοπος Μεδιολάνων πριν από το 313 και η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 316 περίπου. Ίσως γεννήθηκε σε οικογένεια της Παβίας, στην οποία θα γεννηθεί και ο Επιφάνιος. Κατά την θητεία του εξεδόθη το Έδικτο των Μεδιολάνων που διακήρυξε τη θρησκευτική ανοχή στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μετά το Διάταγμα ο Μιροκλής ξεκίνησε την ανέγερση της βασιλικής που ήταν ο πρώτος καθεδρικός ναός της πόλης και που τοποθετείτε στην περιοχή που σήμερα καταλαμβάνει ο σημερινός Καθεδρικός Ναός του Μιλάνου. Πηγές καταγράφουν την παρουσία του Μιροκλή στη σύνοδο του Λατερανού που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 313 στη Ρώμη υπό τον Πάπα Μιλτιάδη, η οποία καταδίκασε τον Δονατισμό. Ο Μιροκλής συμμετείχε επίσης στην ακόλουθη σύνοδο όλων των δυτικών επισκόπων που πραγματοποιήθηκε στην Αρλ την 1η Αυγούστου 314, η οποία επιβεβαίωσε την καταδίκη του Δονάτου και αποφάνθηκε για το κανονικό δίκαιο. Ο Μιροκλής ίδρυσε επίσης την εκκλησία του Αγίου Βιτόριο Κόρπο προς τιμήν του αγίου Βίκτωρ Μαύρου, ο οποίος μαρτύρησε κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού το 303. Ο Μιροκλής πέθανε στις 30 Νοεμβρίου του 316 περίπου και η εορτή του ορίστηκε στις 3 Δεκεμβρίου. Ετάφη στην εκκλησία του Αγίου Βιτόριο Κόρπο στο Μιλάνο.
Φορτιτούντο Μπολόνια

Η Φορτιτούντο Παλακανέστρο Μπολόνια 103 (ιταλικά: Fortitudo Pallacanestro Bologna 103) είναι ιταλικός σύλλογος του μπάσκετ με έτος ίδρυσης το 1932. Τα χρώματά της είναι το μπλε και το λευκό. Αρχικά ονομαζόταν Φορτιτούντο Παλακανέστρο Μπολόνια έως το 2013, οπότε και μετονομάστηκε σε Φορτιτούντο Παλακανέστρο Μπολόνια 103.

 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας 2000, 20051 Κύπελλο Ιταλίας 19982 Σούπερ καπ Ιταλίας 1998, 2005Ευρωλίγκα Φιναλίστ το 2004 Η ονομασία της ομάδος εμπεριέχει και το όνομα του χορηγού, ο οποίος κατά καιρούς αλλάζει. Cassera (1966–68) Eldorado (1968–71) Alco (1971–78) Mercury (1978–80) I&B (1980–81) Lattesole (1981–83) Yoga (1983–88) Arimo (1988–90) Aprimatic (1990–91) Mangiaebevi (1991–93) Filodoro (1993–95) Teamsystem (1995–99) Paf Wennington (1999-01) Skipper (2001–04) Climamio (2004–07) UPIM (Σέριε Α), Beghelli (Γιούροκαπ) (2007–08) GMAC (Σέριε Α), δίχως χορηγό (Γιούροκαπ) (2008–09) AMORI (2009–10) TULIPANO IMPIANTI (2013-14) Άρτις Γκίλμορ (1988 - 1989) Κάρλτον Μάγιερς (1995 - 2001) Ντέιβιντ Ρίβερς (1997 - 1998) Ντομινίκ Γουίλκινς (1997 - 1998) Γκρεγκόρ Φούτσκα (1997 - 2002) Αρτούρας Καρνισόβας (1998 - 2000) Στόγιαν Βράνκοβιτς (1999 - 2001) Τζιανλούκα Μπαζίλε (1999 - 2005) Μάρκο Μίλιτς (2001- 2002) Ζόραν Σάβιτς (2001 - 2002) Κάρλος Ντελφίνο (2002 - 2004) Χάνο Μοτόλα (2003 - 2004) Μίλος Βούγιανιτς (2003 - 2005) Σάνι Μπετσίροβιτς (2001 - 2002) Στέφαν Χάμαν (2006 - 2007)
Αυγούστα Βιλελμίνη της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Αυγούστα Βιλελμίνη (γερμ. Augusta Wilhelmine von Hessen-Darmstadt, 14 Απριλίου 1765 - 30 Μαρτίου 1796) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα τού Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

 Η Μαρία Αυγούστα Βιλελμίνη ήταν η τέταρτη κόρη του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Μαρίας Λουίζας Αλβερτίνας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου Ράινχαρτ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ. Παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, τότε κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Το 1796 απεβίωσε η Αυγούστα Βιλελμίνη και το 1797 ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο με την Καρολίνα της Βάδης. Το 1799 έγινε εκλέκτορας της Βαυαρίας και το 1806 βασιλιάς της Βαυαρίας Απεβίωσε το 1825. Παντρεύτηκε το 1785 τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, τότε κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν, και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Α΄ (1786 - 1868), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς της Βαυαρίας. Γιος του ήταν ο Όθων (1815 - 1867), Βασιλιάς της Ελλάδας. Αυγούστα (1788 - 1851), παντρεύτηκε τον Εζέν ντε Μπωαρναί, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ. Αμαλία Μαρία Αυγούστα (1790 - 1794). Καρολίνα Αυγούστα (1792 - 1873), παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης και έπειτα τον Φραγκίσκο Α΄ της Αυστρίας. Κάρολος Θεόδωρος (1795 - 1875), Πρίγκιπας της Βαυαρίας. Winkler, Wilhelm. "Die Mutter König Ludwig I. von Bayern nach ungedruckten Briefen", Die Wächter (1924).
Άγιος Απόστολος ο Νέος Μαγνησίας

Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Αγίου Λαυρεντίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρτέμιδας, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος είναι παράλιος οικισμός στην περιοχή του Βόλου, λίγο μετά την Αγριά και βόρεια του ρέματος Βρούχωνα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 6 χλμ. περίπου ΝΑ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Λαυρεντίου Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Λαυρεντίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτέμιδας Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρτέμιδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλου(Πηγή: ) Η παραθαλάσσια περιοχή και παραλία «Σουτραλί» από τις καλύτερες κοντά στον Βόλο. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ανακοπή ερημοδικίας

Ανακοπή ερημοδικίας είναι το ένδικο μέσο, με το οποίο ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην, ζητεί από το ίδιο δικαστήριο να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη οριστική απόφαση, ώστε αφού αναβιώσει η εκκρεμο­δικία της αγωγής, να συζητηθεί εκ νέου η υπόθεση, με τη συμμετοχή του.

 Η ανακοπή ερημοδικίας είναι τακτικό ένδικο μέσο με ανασταλτικό, αλλά όχι μεταβιβαστικό αποτέλεσμα. Η ανακοπή ερημοδικίας μπορεί να είναι αιτιολογημένη ή αναιτιολόγητη. Κριτήριο της διάκρισης είναι κατά πόσον είναι αναγκαίο το αίτημα της ανακοπής ερημοδικίας να στηρίζεται σε βάσιμο λόγο για να είναι η ανακοπή παραδεκτή. Τέτοιοι λόγοι είναι η παρά­λειψη κλήτευσης του ανακόπτοντος στη δίκη στην οποία είχε εκδοθεί η ερήμην απόφαση, ή η παράτυπη ή εκπρόθεσμη κλήτευσή του, όπως επίσης η ανυπαίτια παρεμπόδισή του να έρθει στη δίκη, παρόλο που είχε κλητευθεί νόμιμα, αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να ακουστεί. Η ανακοπή ερημοδικίας απευθύνεται στο ίδιο δικαστήριο που είχε εκδώσει την ερήμην απόφαση και ασκείται με κατάθεση δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου τούτου, μέσα σε προθεσμία, βασικά, δεκαπέντε ημερών από την επίδοση της κρίσιμης ερήμην απόφασης. Η προθεσμία και η άσκηση της ανακοπής ερημοδικίας αναστέλλουν αυτοδίκαια την εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Στο διάστημα της αναστολής απαγορεύεται να εκτελεστεί η απόφαση. Μόνο ασφαλιστικά μέτρα μπορούν να ζητη­θούν και να διαταχθούν. Εξάλλου η προθεσμία και η άσκηση της αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας αναστέλλουν την προθεσμία και την άσκηση των άλλων ένδι­κων μέσων. Μέχρι το 1993 ίσχυε τόσο η αιτιολογημένη, όσο και η αναιτιολόγητη, ανακοπή ερημοδικίας. Σήμερα αναγνωρίζεται μόνο η αιτιολογημένη ανακοπή ερημοδικίας. ανακόπτων : ο διάδικος που ασκεί ανακοπή ερημοδικίας καθ'ου η ανακοπή ερημοδικίας: ο διάδικος κατά του οποίου ασκείται η ανακοπή ερημοδικίας, δηλαδή ο αντίδικος του ανακόπτοντος ανακοπτομένη (απόφαση): η απόφαση που προσβλήθηκε με ανακοπή ερημοδικίας ανακόπτω : προσβάλλω με ανακοπή ερημοδικίας κάποια δικαστική απόφαση Ένδικα μέσα Γ. Θ. Ράμμος/Ν. Κ. Κλαμαρής/Γ. Τ. Ορφανίδης, Εγχειρίδιο Αστικού Δικονομικού Δικαίου: Ένδικα Μέσα-Αναγκαστική Εκτέλεση, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή, 2012. Ανάλυση της ανακοπής ερημοδικίας από τον καθηγητή Κώστα Μπέη (υπό 9.2)
Ιντιανάπολις Ολύμπιανς

Οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς (αγγλικά: Indianapolis Olympians) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του NBA. Ο σύλλογος είχε έδρα την Ιντιανάπολις της Ιντιάνα και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το Butler Fieldhouse.

 Οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς ιδρύθηκαν το 1949 ως αντικαταστάτες των Ιντιανάπολις Τζετς. Η ομάδα βασίστηκε στους Άλεξ Γκρόζα και Ραλφ Μπερντ, οι οποίοι προέρχονταν από το πανεπιστήμιο του Κεντάκι και ήταν βασικοί συντελεστές για τις Ηνωμένες Πολιτείες στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948. Μαζί τους, οι Ουάλας Τζόουνς και Κλιφ Μπάρκερ (επίσης χρυσοί ολυμπιονίκες), καθώς και ο Τζο Χόλαντ. Η ομάδα έχει μείνει ιδιαίτερα γνωστή έως σήμερα καθώς κατέχει το ρεκόρ για τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στην ιστορία του ΝΒΑ. Πρόκειται για το παιχνίδι ενάντια στους Ρότσεστερ Ρόγιαλς, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1951. Χρειάστηκαν έξι παρατάσεις και συνολικά 78 λεπτά παιχνιδιού για να κερδίσουν οι Ολύμπιανς με 75-73.Μετά το τέλος της σεζόν 1950-51, οι Γκρόζα και Μπερντ αποβλήθηκαν δια παντός από το ΝΒΑ, καθώς παραδέχτηκαν ότι έστησαν αγώνες κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους στο πανεπιστήμιο. Τελευταία σεζόν για τους Ολύμπιανς ήταν το 1952-53, όταν ολοκλήρωσαν την κανονική περίοδο με 28 νίκες και 43 ήττες. Συνολικά, σε τέσσερις σεζόν στο NBA, είχαν 132 νίκες και 137 ήττες. Η ομάδα διαλύθηκε αμέσως μετά, αφήνοντας την Ιντιανάπολις χωρίς ομάδα στο κορυφαίο πρωτάθλημα μέχρι το 1976, όταν οι Ιντιάνα Πέισερς έγιναν ένας από τους τέσσερις συλλόγους που μετακινήθηκαν από την ABA κατά τη συγχώνευσή της με το NBA. ΠροπονητέςΚλιφ Μπάρκερ (1949-50) Γουόλι Τζόουνς (1951) Χερμ Σέφερ (1951-53)ΠαίκτεςΡαλφ Μπερντ Άλεξ Γκρόζα Ουάλας Τζόουνς Πολ Γουόλθερ Κλέγκι Χέρμσεν Ιντιανάπολις Ολύμπιανς στο Basketball-Reference.com Ιστορία των Ιντιανάπολις Ολύμπιανς στο NBA Hoops Online