IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επαρχία Θηβών

Η επαρχία Θηβών ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Βοιωτίας. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν η Θήβα. Εκτεινόταν στα όρια των πρώην δήμων(επί καποδίστρια) Ακραιφνίας, Βαγίων, Δερβενοχωρίων, Θεσπιέων, Θηβαίων, Θίσβης, Οινοφύτων, Πλαταιών, Σχηματαρίου και Τανάγρας

 Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την δημιουργία του νομού Βοιωτίας αρχικά το 1899 και στην συνέχεια το 1943 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του νομού. Το 1974 ένα τμήμα της που γειτνίαζε με την Εύβοια δόθηκε στην επαρχία Χαλκίδας. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Πορεία του πληθυσμού της επαρχίας.
Τοπ Χανέ

Τοπ Χανέ (τουρκικά: Tophane, μεταφράζεται ως «το σπίτι του κανονιού») ονομάζεται η παράλια συνοικία της Κωνσταντινούπολης επί της Ευρωπαϊκής ακτής στην είσοδο του Βοσπόρου. Το όνομα της συνοικίας αυτής οφείλεται από τις ιστορικές εγκαταστάσεις οπλοστασίου, στρατοπέδων, αποθήκης στρατιωτικού υλικού, τηλεβολοχυτηρίου και οπλοποιείου κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Το Τοπχανέ ι-Αμίρε ήταν το βασικό στρατιωτικό χυτήριο στην Οθωμανική πρωτεύουσα. Το αρχικό κτήριο ανοικοδομήθηκε από τον Μεχμέτ ΙΙ μετά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς. Το σημερινό μνημείο με τους 5 θόλους ανοικοδομήθηκε από τον Σελίμ ΙΙΙ το 1803 σε μια προσπάθεια να μεταρρύθμισης του στρατού. Σήμερα το μνημείο ανήκει στο Πανεπιστήμιο Μιμάρ Σινάν και χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος τέχνης και πολιτισμού. Τέμενος Νουσρετίγιε (μεταφράζεται ως το Τέμενος της Νίκης) χτίστηκε μεταξύ 1822-26 από τον Μαχμούτ ΙΙ με τον αρχιτέκτονα Κιρκόρ Μπαλιάν. Η βρύση στο Τοπ Χανέ είναι από τις πιο διάσημες βρύσες αρχιτεκτονικής μπαρόκ στην Κωνσταντινούπολη. Χτίστηκε το 1732 από τον Μαχμούτ Ι. Το Istanbul Modern (τουρκικά: İstanbul Modern Sanat Müzesi) είναι το μουσείο σύγχρονης τέχνης της Κωνσταντινούπολης και βρίσκεται στις προβλήτες του Τοπ Χανέ στο Βόσπορο. Στη μόνιμη συλλογή του μουσείου υπάρχουν συλλογές από Τούρκους εικαστικούς σύχγχρονης τέχνης.
Τζονί Πλασίντ

Ο Τζονί Πλασίντ (γεννημένος στις 29 Ιανουαρίου 1988 στο Μονφερμέιγ της Σεν-Σαιν-Ντενί) είναι Αϊτινός τερματοφύλακας με γαλλική υπηκοότητα, ο οποίος αγωνίζεται αυτόν τον καιρό στην γαλλική Σταντ ντε Ρενς.

 Ο Πλασίντ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής της Χάβρης ΑΚ και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα τον Ιούλιο του 2008, ενώ αγωνίστηκε σε τέσσερις αγώνες στη διάρκεια της πρώτης σεζόν του στον σύλλογο, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στις 26 Απριλίου 2009, σε μια αναμέτρηση με αντίπαλο την Γκρενόμπλ Φουτ 38.. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Σταντ ντε Ρενς τον Ιανουάριο του 2013. Αγωνίζεται επίσης με την Εθνική Αϊτής, με την οποία και εκπροσώπησε την Αϊτή στο Προκριματικό Τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008. Ο Πλασίντ κλήθηκε προσφάτως στην Εθνική Γαλλίας U-21 προκειμένου να λάβει μέρος στο Τουρνουά της Τουλόν. Έλαβε την πρώτη του κλήση για την Εθνική Γαλλίας U-21 για μια αναμέτρηση με αντίπαλο την Πορτογαλία, όπου οι Μπλε επικράτησαν με σκορ 1-0. Ο Πλασίντ αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα με την Εθνική Γαλλίας U-21 στις 11 Φεβρουαρίου 2009 απέναντι στην Τυνησία. Προφίλ στο RL Foot
Βλέπω το Θάνατό σου 4

Βλέπω το Θάνατο σου 4 (αυθεντικός τίτλος στα αγγλικά The Final Destination) ονομάζεται μια ταινία τρόμου Αμερικανικής παραγωγής έτους 2009. Είναι η συνέχεια των ταινιών Βλέπω το Θάνατό σου (2000), Βλέπω το Θάνατό σου 2 (2003) και Βλέπω το Θάνατό σου 3 (2006).

 Μια διασκεδαστική ημέρα κατά τη διάρκεια των αγώνων, ο Νικ Ο’Μπάνον έχει ένα τρομακτικό προμήνυμα: μια πλειάδα παράξενων γεγονότων προκαλούν μαζικές συγκρούσεις αυτοκινήτων. Τα φλεγόμενα οχήματα εκρήγνυνται, τα θραύσματα σκοτώνουν βίαια τους φίλους του, ενώ το άνω διάζωμα των κερκίδων υποχωρεί και τον καταπλακώνει. Όταν ξύπνησε από το προμήνυμα, ο Νικ μέσα στον πανικό του, προσπαθεί να πείσει την αγαπημένη του, Λόρι, και τους φίλους τους, Τζάνετ και Χαντ να φύγουν… Οι τέσσερις φίλοι νομίζουν ότι έχουν ξεγελάσει τον θάνατο. Τα προμηνύματα του Νικ συνεχίζονται και οι επιζήσαντες των συγκρούσεων αρχίζουν να πεθαίνουν ένας-ένας με ανεξήγητο και υπερφυσικό τρόπο και με τη σειρά που έπρεπε να έχουν πεθάνει σύμφωνα με το σχέδιο του Χάρου. Ο Νικ πρέπει να βρει τον τρόπο να ξεγελάσει μια για πάντα τον θάνατο, πριν φτάσει και γι’αυτόν ο θάνατός του. Βλέπω το Θάνατό σου 5 (2011), Σκηνοθεσία: Στίβεν Κουέιλ Επίσημη ιστοσελίδα Βλέπω το Θάνατό σου 4 στο IMDb
Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου

Η Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Σχηματαρίου, συνήθως αναφέρεται ως Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου ή απλά Αναγέννηση Σχηματαρίου, είναι Ελληνικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Σχηματάρι, στη Βοιωτία. Ο σύλλογος αγωνίζεται στη Β΄ Ε.Π.Σ.Β., έχει έδρα το Δημοτικό Στάδιο Σχηματαρίου 1,440 θέσεων και επίσημα χρώματα το κίτρινο και το μπλε.

 Ο σύλλογος προυπήρχε ως «Α.Ο. Αναγέννηση Αγραφιωτών Σχηματαρίου» και μετά από συγχώνευση απορρόφηση του ποδοσφαιρικού τμήματος του συμπολίτη «Α.Σ. Σχηματαρίου» μετονομάστηκε σε Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου.Ο Α.Σ. Σχηματαρίου είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Βοιωτίας το 1983 και είχε αγωνιστεί στη Δ΄ Εθνική για 2 περιόδους μέχρι το 1985. Η Αναγέννηση κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα Βοιωτίας κι αγωνίστηκε ισάριθμες περιόδους στη Δ΄ Εθνική χωρίς να καταφέρει να αποφύγει τον υποβιβασμό. Το 2012 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Β΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας αλλα επέστρεψε αμέσως στην κορυφαία κατηγορία. Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (1): 1982–83 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (2): 1977–78, 1982–83 Φιναλίστ (2): 1975–76, 1985–86 Συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική (2): 1983–84, 1984–85 Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (3): 1990–91, 1995–96, 2003–04Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (1): 2012–13 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (1): 2016–17 Δ΄ Εθνική: 3 1991–92, 1996–97, 2004–05 Α.Ε. Αναγέννηση Σχηματαρίου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Παλαιότερο ιστολόγιο της Α.Ε. Αναγέννησης Σχηματαρίου
335 Ροβέρτα

Ο αστεροειδής Ροβέρτα (Roberta) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Άντον Στάους, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη (ήταν η μοναδική του ανακάλυψη αστεροειδή), και πήρε το όνομά του από τον Ρώσο εντομολόγο και διπλωμάτη βαρόνο Κάρολο-Ροβέρτο φον Όστεν-Σάκεν.

 Η μέση διάμετρος της Ροβέρτας υπολογίσθηκε σε 89,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 740 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι F (υπότυπος ανθρακούχου), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 (από δεδομένα του IRAS). Η Ροβέρτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Οιδίπους και Σφίγγα (Γκυστάβ Μορώ)

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα (γαλ. Œdipe et le Sphinx) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη.

 Ο πίνακας περιγράφει το μύθο του Οιδίποδα και της Σφίγγας. Ο ήρωας έχει συναντήσει το μυθικό τέρας, με μορφή γυναίκας, φτερούγες αρπακτικού πτηνού και σώμα λιονταριού. Κατασκευάστηκε το έτος 1808 από τον τότε άγνωστο 38χρονο Μορώ και αγοράστηκε από τον Ναπολέοντα τον Μάιο του 1864. Κεντρική μορφή του πίνακα είναι η Σφίγγα, η οποία έχει ανέβει στο στήθος του Οιδίποδα. Ο Οιδίπους βρίσκεται σε αδιέξοδο με την πλάτη στο βράχο. Φοράει χλαμύδα, στηρίζεται στο δόρυ του και αντικρίζει τη Σφίγγα έτοιμος να την αντιμετωπίσει. Ανάμεσα στη σκηνή και στον θεατή ανοίγεται γκρεμός, στον οποίο βρίσκονται μόνο λίγα υπολείμματα των διαμελισμένων σωμάτων των προηγούμενων περαστικών θυμάτων του τέρατος. Στη δεξιά πλευρά του πίνακα διακρίνουμε έναν κίονα με φίδι που αναρριχάται προς μία πεταλούδα. Δεξιά και αριστερά φυτρώνει λίγη βλάστηση, μια συκιά και μια δάφνη. Αριστερά, στο βάθος, ένας δρόμος οδηγεί μέσα από ένα φαράγγι για την Θήβα. Παρουσίαση του έργου στο Μητροπολιτικό Μουσείο
GamesRadar

Το GamesRadar είναι ιστοσελίδα η οποία περιέχει ειδήσεις, previews, σχόλια, βίντεο και οδηγούς σχετικά με βιντεοπαιχνίδια και ανήκει στη Future plc. Από το Νοέμβριο του 2014, η ιστοσελίδα έχει συμπεριλάβει επίσης ένα τμήμα για τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και sci-fi, φέρνοντας περιεχόμενο από μάρκες ψυχαγωγίας Future της Total Film και SFX. Η GamesRadar δημοσιεύει πολλαπλά άρθρα καθημερινά, συμπεριλαμβανομένων των επίσημων ειδήσεων βιντεοπαιχνιδιών, σχόλια, previews και συνεντεύξεις με τους εκδότες και τους προγραμματιστές. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ιστοσελίδας είναι οι "Top 7" λίστες, μια εβδομαδιαία αντίστροφη μέτρηση αρνητικών πτυχών σε βιντεοπαιχνίδια, τη βιομηχανία ή/και τον πολιτισμό. Στην πραγματικότητα σηματοδοτούν μια αρνητική βαθμολογία σε σχεδόν τα πάντα. Τώρα, είναι περισσότερο γνωστή για τους καταλόγους κατά διαστήματα ανάλογα με το είδος, την πλατφόρμα ή το θέμα. Αυτά χωρίζονται σε λίστες διαβίωσης, για την κονσόλες και πλατφόρμες που είναι ακόμα ενεργές, καθώς και καταλόγους κληρονομιάς για κονσόλες και πλατφόρμες που δεν αποτελούν πλέον στόχο για την ανάπτυξη εμπορικού παιχνιδιού.

 Το 2007 το κράτος του Τέξας κατέθεσε μια αγωγή εναντίον της Future plc και έναν άλλο ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας για την παραβίαση του Children's Online Privacy Protection Act. Η αγωγή ισχυρίζεται ότι η ιστοσελίδα "απέτυχε να καλύψει τις απαραίτητες γνωστοποιήσεις και να λάβει τη συγκατάθεση των γονέων πριν από τη συλλογή προσωπικών πληροφοριών από τα παιδιά." Ο ιδιοκτήτης της άλλης ιστοσελίδας εγκαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2008, αν και η τελική του διάθεση εναντίον της Future plc δεν είναι δημόσια. Από τις αρχές του 2012, πολλοί από τους μακροχρόνιους συγγραφείς και εκδότες είτε απολύθηκαν είτε έχουν μετακινηθεί σε άλλες σταδιοδρομίες, συμπεριλαμβανομένων πολλών επαναλαμβανόμενων οικοδεσποτών και επισκέπτες του podcast του "TalkRadar", η οποία έληξε στο επεισόδιο 198 το Φεβρουάριο του ίδιου έτους. Τον Νοέμβριο του 2012 ο Keith Walker έγινε ο νέος εκδότης στη Future και ως εκ τούτου του GamesRadar, ψάχνει για τη βελτίωση της "ψηφιακής ανάπτυξης". Τον Δεκέμβριο του 2012, η ιστοσελίδα υπέστη ένα δραστικό νέο επανασχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων νέας διάταξης, διασύνδεση και τακτικά χαρακτηριστικά, μαζί με τα νέα μέλη του προσωπικού και τον διάδοχο του podcast του TalkRadar με τίτλο "RadioRadar". Πολλά από τα αρχικά μέλη της TalkRadar πήγαν για να δημιουργήσουν το Laser Time podcast network, συμπεριλαμβανομένων των εμφανίσεων με τους τωρινούς εργαζόμενους του GamesRadar. Τον Μάιο του 2014, αναφέρθηκε ότι η Future σχεδιάζει να κλείσει τις ιστοσελίδες του Edge, Computer and Video Games και άλλες δημοσιεύσεις βιντεοπαιχνιδιών. Τον Δεκέμβριο του 2014, επιβεβαιώθηκε ότι η C&VG θα κλείσει και το περιεχόμενό της θα δημοσιεύονταν στο GamesRadar, ενώ τον Ιανουάριο του 2015 ανακοινώθηκε ότι το ίδιο θα συμβεί και με την Edge.
Βασιλική Αχαΐας

Η Βασιλική είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Η Βασιλική απέχει 3,1 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 594 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 14 κατοίκους. Η Βασιλική αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1920 αλλά καταργήθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Αναγνωρίστηκε εκ νέου ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Ψωφίδος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ψωφίδος. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ψωφίδος του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βασιλικής Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/03/2017.
Άδανα

Τα Άδανα της Κιλικίας (τουρκικά Adana, προφέρεται: [aˈda.na]) είναι πόλη της νότιας Τουρκίας. Έχει 1.715.226 κατοίκους (εκτίμηση 2018) και είναι η 5η σε πληθυσμό πόλη της χώρας. Η πόλη πήρε πιθανώς την ονομασία της από το μυθολογικό βασιλιά Δαναό και την αρχαία ομώνυμη ελληνική φυλή. Στην ελληνιστική εποχή ήταν γνωστή κι ως Ἀντιόχεια τῆς Κιλικίας.

 Τα Άδανα θεωρούνται η αρχαιότερη πόλη της Κιλικίας. Κατοικούμενη διαδοχικά από τη Νεολιθική εποχή, θεωρείται μια από τις αρχαιότερες συνεχόμενα κατοικούμενες πόλεις του κόσμου. Αναφέρεται για πρώτη φορά ως Adaniia στα αρχεία της Χαττούσα, πρωτεύουσας των Χετταίων, το 1510 - 1485 π.Χ.Την περίοδο του βασιλιά των Χετταίων Τελιπίνου (15ος αιώνας π.Χ.) τα Άδανα εμφανίζονται ως βασίλειο που ελέγχει όλη την Κιλικία.Ως ιδρυτής της πόλεως αναφέρεται ο μυθικός Άδανος. Ο Αντίοχος Δ΄ είχε μετονομάσει προσωρινά την πόλη σε Αντιόχεια (της Κιλικίας ή Αντιόχεια η προς Σάρο). Αυτό μαρτυρείται από σωζόμενα νομίσματα που φέρουν στη μία όψη προσωπογραφία του Βασιλέως με την επιγραφή ΑΝΤΙΟΧΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΩ ΣΑΡΩ και στην άλλη παραστάσεις θεών. Πιστεύεται ότι το όνομα της πόλης σχετίζεται με τους Δαναούς.
Torbaaz

Το Τορμπάαζ (μτφρ. Μαύρο Γεράκι) είναι μια ινδική χίντι ταινία δράσης του 2020, σε σκηνοθεσία του Γκιρίς Μαλίκ. Ο Σαντζάι Ντουτ παίζει τον ρόλο ενός επαγγελματία γιατρού ο οποίος έχασε τη γυναίκα και τον γιο του, ενώ ήταν τοποθετημένος στην Ινδική Πρεσβεία στην Καμπούλ, ενώ άλλους εξέχοντες χαρακτήρες υποδύονται οι Ναργκίς Φαχρί και Ραχούλ Ντεβ. Το Torbaaz είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες νωρίτερα, κάτι που δεν μπόρεσε να συμβεί εξαιτίας της πανδημίας COVID-19, μετά την οποία οι παραγωγοί επιβεβαίωσαν τη σύμβαση διανομής του με το δίκτυο Netflix. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Netflix στις 11 Δεκεμβρίου 2020.

 Η ταινία αναφέρεται έχει ως κεντρικό της θέμα μια ομάδα παιδιών που είναι βομβιστές αυτοκτονίας στο Αφγανιστάν, τα οποία έχουν εκπαιδευτεί για να πιστεύουν ότι η δολοφονία του εχθρού θα οδηγήσει στην αρετή και τη δόξα στη μετά θάνατον ζωή. Σαντζάι Ντουτ ως Νασίρ Ναργκίς Φαχρί ως Αγιέσα Ραχούλ Ντεβ ως Καζάρ Γκάβι Τσαχάλ ως Σαριγιάρ Χαν Κουγουαρτζίτ Τσοπράα ως Χαμπιμουλάχ Χουμαγιούν Σαμς Χαν ως Ραγού Ραχούλ Μίτρα ως Κολ Χαν Ρακσίτ Γουαχί ως Ντουαλατζαάχι Πριγιάνκα Βέρμα ως Μίρα Βανς Σαγιανί ως ένα από τα αγόρια της ομάδας Ρόκι Ράινα ως Αμπντουλάχ Η παραγωγή της ταινίας Torbaaz ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2016. Η Nargis Fakhri επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στον Σαντζάι Ντουτ . Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2017. Μετά τα γυρίσματα στο Αφγανιστάν, το Torbaaz γυρίστηκε κυρίως στο Μπισκέκ της Κιργιζίας. Πρόκειται για την πρώτη ινδική ταινία που γυρίζεται στην Κιργιζία. Ανάμεσα σε άλλες τοποθεσίες γυρισμάτων, είναι το Μουμπάι, το Μανάλι (Χιμάτσαλ Πραντές) και το Παντζάμπ της Ινδίας. Η ταινία Torbaaz είχε προγραμματιστεί αρχικά να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2019, αλλά η πρεμιέρα της αναβλήθηκε για τα μέσα του 2020. Λόγω όμως της αρχής της πανδημίας COVID-19, η ταινία δεν μπόρεσε να κυκλοφορήσει ούτε εκείνη την εποχή, επειδή οι κινηματογραφικές αίθουσες είχαν κλείσει. Τον Ιούλιο του 2020, αποφασίστηκε ότι το Torbaaz θα κυκλοφορήσει απευθείας στο διαδίκτυο. Έτσι η ταινία κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου 2020 από το Netflix, το οποίο αγόρασε τα ψηφιακά δικαιώματα καθώς και τα δικαιώματα διανομής της. Ο Πραθιούς Παρασουραμάν από το Film Companion γράφει: «Ένα μακρινό βλέμμα ζωντανεύει αυτή την ταινία διάρκειας 2 ωρών που διαδραματίζεται στο Αφγανιστάν - ξεκινά με πλάνα γυρισμένα με ντρόουν τα οποία δείχνουν μια παρθέναα ευλογημένη πόλη, στη σκιά του Hindu Kush, και διατηρεί αυτή την απόσταση για το υπόλοιπο της ταινίας. Οι μάχες με όπλα και οι βομβιστικές εκρήξεις διαδραματίζονται σε ασφαλή απόσταση μακριά από την κάμερα - ως θεατή, δεν σε κάνουν ποτέ να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο βάθος της κατάστασης".
Μπορ (Σερβία)

Το Μπορ (Σερβικά: Бор) είναι πόλη, δήμος και διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας της ανατολικής Σερβίας. Έχει ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ορυχεία χαλκού - το RTB Bor. Είναι μεταλλευτικό κέντρο από το 1904, όταν άρχισε να δραστηριοπειείται εκεί μια γαλλική εταιρεία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 34.160 κατοίκους, ενώ ο δήμος 48.615 κατοίκους. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την σερβική λέξη Бор που σημαίνει «πεύκο».

 Το Μπορ περιβάλλεται από πολλά όμορφα μέρη όπως το Μπάνισκο Πόλιε, η λουτρόπολη Μπρεστόβατσκα Μπάνια, η Λίμνη Μπορ και το βουνό Στολ και είναι πολύ κοντά στο βουνο Τσρνι Βρχ. Εκτός από την πολη του Μπορ ο δήμος περιλαμβάνει τους οικισμούς Μπρέστοβατς, Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Ντόνια Μπέλα Ρέκα, Ζλοτ, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Οστρελ, Σλάτινα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς. Στο Κρίβελ βρέθηκαν νεολιθικά κεραμικά του πολιτισμού Μπούμπαν-Σάλκουτσα και ανθρωπόμορφα-ζωόμορφα ειδώλια . Το 1903 άνοιξε το ορυχείο του Μπορ, γεγονός σημαντικό για την ανάπτυξη της πόλης. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα ορυχεία χαλκού ήταν υπό γερμανική διοίκηση και στην περιοχή δημιουργήθηκε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας. Την περίοδο αυτή περίπου 6.000 άνθρωποι φυλακίστηκαν στο στρατόπεδο και εργάστηκαν στα ορυχεία χαλκού. Ο ποιητής Μίκλος Ράντνοτι έγραψε εδώ μερικά από τα ωραιότερα ποιήματα που γράφτηκαν στα ουγγρικά κατά τη διάρκεια της καταναγκαστικής εργασίας του (1944) στα μεταλλεία χαλκού. Οι κρατούμενοι ήταν κυρίως εβραϊκής καταγωγής, καθώς και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αργότερα, λίγο πριν τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, τα μεταλλεία εκκενώθηκαν και οι περισσότεροι από τους φυλακισμένους εκτελέστηκαν. Το 1947 το Μπορ είχε επισήμως καθεστώς πόλης - τότε ο πληθυσμός του ήταν 11.000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του δήμου του Μπορ είχε 48.615 κατοίκους, ενώ η πόλη είχε 34.160 κατοίκους. Ο αριθμός των κατοίκων έχει μειωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δεδομένου ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση από το RTB Bor έχει κάνει πολλούς ανθρώπους να εγκαταλείψουν την πόλη. Με το σύνολο των 32 διαφορετικών εθνοτικών ομάδων που εκπροσωπούνται στον πληθυσμό, το Μπορ είναι μία από τις πιο μικτές εθνικά πόλεις της Σερβίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 οι οικισμοί του δήμου με σερβική εθνοτική πλειοψηφία ήταν οι: Μπορ, Μπρέστοβατς, Ντόνια Μπέλα Ρέκα και Oστρελ. Οι οικισμοί με πλειοψηφία Βλάχων ήταν: Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς. Εθνικώς μικτοί οικισμοί ήταν: Ζλοτ (σχετική Σερβική πλειοψηφία) και Σλάτινα(σχετική πλειοψηφία των Βλάχων). Εθνοτική σύνθεση του δήμου:
NUTS (Ελλάδα)

Η κοινή ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων (γαλλικά: Nomenclature d' Unités Territoriales Statistiques, αγγλικά: Nomenclature of Territorial Units for Statistics) είναι το πρότυπο γεωκωδικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κωδικοποίηση της διοικητικής διαίρεσης για στατιστικούς λόγους.

 Στην έκδοση του 2006 έγινε μετονομασία των κωδικών της Ελλάδας από GR σε EL. Για την Ελλάδα χρησιμοποιούνται και τα τρία πρώτα επίπεδα (αν και το πρώτο επίπεδο δεν έχει αντίστοιχη διοικητική διαίρεση) και είναι: EL3: Αττική EL30: Αττική EL301: Βόρειος Τομέας Αθηνών EL302: Δυτικός Τομέας Αθηνών EL303: Κεντρικός Τομέας Αθηνών EL304: Νότιος Τομέας Αθηνών EL305: Ανατολική Αττική EL306: Δυτική Αττική EL307: Πειραιάς, Νήσοι (Νομαρχία Πειραιά) EL4: Νησιά Αιγαίου και Κρήτη EL41: Βόρειο Αιγαίο EL411: Λέσβος, Λήμνος (Νομός Λέσβου) EL412: Ικαρία, Σάμος (Νομός Σάμου) EL413: Χίος EL42: Νότιο Αιγαίο EL421: Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κως, Ρόδος (Νομός Δωδεκανήσου) EL422: Άνδρος, Θήρα, Κέα, Μήλος, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Σύρος, Τήνος (Νομός Κυκλάδων) EL43: Κρήτη EL431: Ηράκλειο EL432: Λασίθι EL433: Ρέθυμνο EL434: Χανιά EL5: Βόρεια Ελλάδα EL51: Ανατολική Μακεδονία, Θράκη (–2014: EL11) EL511: Έβρος EL512: Ξάνθη EL513: Ροδόπη EL514: Δράμα EL515: Θάσος, Καβάλα (Νομός Καβάλας) EL52: Κεντρική Μακεδονία (–2014: EL12) EL521: Ημαθία EL522: Θεσσαλονίκη EL523: Κιλκίς EL524: Πέλλα EL525: Πιερία EL526: Σέρρες EL527: Χαλκιδική EL53: Δυτική Μακεδονία (–2014: EL13) EL531: Γρεβενά, Κοζάνη EL532: Καστοριά EL533: Φλώρινα EL54: Ήπειρος (–2014: EL21) EL541: Άρτα, Πρέβεζα EL542: Θεσπρωτία EL543: Ιωάννινα EL6 Κεντρική Ελλάδα EL61 Θεσσαλία (–2014: EL14) EL611 Καρδίτσα, Τρίκαλα EL612 Λάρισα EL613 Μαγνησία EL62 Ιόνια Νησιά (–2014: EL22) EL621 Ζάκυνθος EL622 Κέρκυρα EL623 Ιθάκη, Κεφαλληνία EL624 Λευκάδα EL63 Δυτική Ελλάδα (–2014: EL23) EL631 Αιτωλοακαρνανία EL632 Αχαΐα EL633 Ηλεία EL64 Στερεά Ελλάδα (–2014: EL24) EL641 Βοιωτία EL642 Εύβοια EL643 Ευρυτανία EL644 Φθιώτιδα EL645 Φωκίδα EL65 Πελοπόννησος (–2014: EL25) EL651 Αργολίδα, Αρκαδία EL652 Κορινθία EL653 Λακωνία, Μεσσηνία Τα επίπεδα 4 και 5 μεταβλήθηκαν σε LAU (Local Administrative Unit). Για την Ελλάδα χρησιμοποιούνται και τα 2 επίπεδα LAU. ISO 3166-1 Αποκεντρωμένη διοίκηση (πρόγραμμα Καλλικράτης)
Τουγκούρτ

Το Τουγκούρτ (αραβικά: ﺗﻗﺮت or تڤرت‎, βερβερικές γλώσσες: ⵜⵓⴳⵓⵔⵜ ή «πύλη») είναι πόλη και κοινότητα, πρώην σουλτανάτο και πρωτεύουσα του διαμερίσματος Τουγκούρτ, στην επαρχία Ουάργκλα της Αλγερίας, χτισμένη δίπλα σε μια όαση στη Σαχάρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, η κοινότητα είχε πληθυσμό 39.409 κατοίκων, από 32.940 το 1998, και ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 1,8%. Η αστική περιοχή του Τουγκούρτ περιλαμβάνει τις κοινότητες Νεζλά, Τεμπεσμπέστ και Ζαουιά Ελ Αμπιντία, με συνολικό πληθυσμό 146.108 κατοίκων. Το Τουγκούρτ είναι γνωστό για τις χουρμαδιές του. Παλαιότερα περιβαλλόταν από μια τάφρο, την οποία οι Γάλλοι γέμισαν.

 Το 1414 ιδρύθηκε το Σουλτανάτο του Τουγκέρτ στη νότια Αλγερία. Το 1854 το σουλτανάτο καταργήθηκε από τις γαλλικές αποικιακές αρχές στην Αλγερία. Το Τουγκούρτ, όπως ονομαζόταν πλέον, έγινε μια από τις αρχικά έξι (1902), και έπειτα τέσσερις (1905) αυτόνομες διοικητικές περιφέρειες των Territoires du Sud (Νότια Εδάφη), η οποία το 1957 για πρώτη φορά ενώθηκε, και στη συνέχεια, αναδιοργανώθηκε σε δύο τακτικούς γαλλικούς νομούς (départements). Το Τουγκέρτ έγινε μέρος του νομού Οασίς (νομαρχιακή έδρα Ουάργκλα). Το Τουγκούρτ βρίσκεται στη δυτική πλευρά ενός εκτεταμένου συστήματος οάσεων που υποστηρίζει φοινικόδεντρα και άλλες γεωργικές εκμεταλλεύσεις σε μια περιοχή 50 χλμ. από βορρά προς νότο. Άλλες πόλεις γύρω από τις οάσεις είναι το Σιντί Σλιμάν και η Μεγκαρίν στον βορρά, και το Ταμασίν και το Μπαλιντάτ Αμέρ στα νότια. Το σύστημα συνδέεται επίσης με περισσότερες οάσεις πιο βόρεια στην επαρχία Ελ Ουέντ, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Ντζαμάα και Ελ Μ'Γκαΐρ. Πέρα από τις οάσεις, η γη είναι ξηρή και άγονη, με εκτεταμένους αμμόλοφους τόσο στα δυτικά όσο και στα ανατολικά της πόλης. Το Τουγκούρτ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και βραχείς, ζεστούς χειμώνες. Οι μέσες ανώτατες θερμοκρασίες είναι σταθερά πάνω από 40 °C κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο και φθάνουν το μέγιστο στους περίπου 45 °C τον Ιούλιο. Οι μέσες χαμηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι είναι επίσης πολύ υψηλές, πάνω από 26 ° C και συνήθως πάνω από 29 ° C κατά τον θερμότερο μήνα. Οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις είναι περίπου 55 χιλιοστά και τα καλοκαίρια είναι ιδιαίτερα ξηρά. Το Τουγκούρτ βρίσκεται στη συμβολή των οδών N3 και N16, 161 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας της επαρχίας, Ουάργκλα. Συνδέεται σιδηροδρομικά με τη Μπίσκρα και εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Σιντί Μαντί.Ο αυτοκινητόδρομος Ν3 συνδέει την πόλη με το Μεγκαρίν, το Σιντί Σλιμάν και τη Μπίσκρα στα βόρεια και με τις πόλεις Χάσι Μεσαούντ και Ιλιζί στα νότια. Ο αυτοκινητόδρομος N16 συνδέει την πόλη με το Ταϊμπέτ και το Ελ Ουέντ στα ανατολικά. Μία άλλη οδός, η Route Messaad Tougourt, συνδέει την πόλη με το Μεσαάντ και τη Ντζέλφα στα βορειοδυτικά.
Κουτσοβέντης

Ο Κουτσοβέντης είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με την ομομασία Γκουνγκόρ.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Koutsovendis». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Μεγάλος Σεισμός του Καντό

Ο Μεγάλος Σεισμός του Κάντο (ιαπωνικά: 関東大地震 ),ήταν ένας σεισμός, που έπληξε την πεδιάδα του Κάντο στις 11:58:44 ,ώρα Ιαπωνίας, (02:58:44 , συντονισμένη παγκόσμια ώρα) του Σαββάτου της 1ης Σεπτεμβρίου, του 1923. Από διάφορες μαρτυρίες, υπολογίζεται ότι η διάρκεια του σεισμού ήταν από τέσσερα έως δέκα λεπτά. Εκτεταμένες καταιγίδες, μέχρι και στρόβιλος φωτιάς, έπληξαν την περιοχή. Μετά την καταστροφή, η περιοχή πλήγηκε από φονικές αναταραχές (γνωστές και ως «Σφαγή του Καντό»). Η ισχύς του σεισμού υπολογίζεται περίπου στα 7.9 στην κλίμακα Ρίχτερ και φαίνεται να είχε ως επίκεντρο σημείο σε μεγάλο βάθος κάτω από το ηφαιστειογενές νησί Izu Ōshima, στον κόλπο Sagami.

 Αυτόπτης μαρτυρία, από τον καπετάνιο του SS Angola, πλοίου που ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Γιοκοχάμα: «Στις 11:55 το πλοίο ξεκίνησε να τρέμει και να δονείται βίαια. Κοιτώντας προς την ακτή, συνειδητοποίησα ότι ένας φρικτός σεισμός ήταν σε εξέλιξη, κτήρια κατέρρεαν προς όλες τις κατευθύνσεις και σε λίγα λεπτά δεν μπορούσα να διακρίνω τίποτα, καθώς όλα είχαν κρυφτεί από ένα σύννεφο σκόνης. Όταν η σκόνη υποχώρησε, μπορούσα να διακρίνω φωτιές να ανάβουν σε διάφορα σημεία της πόλης, ενώ σε σχεδόν μισή ώρα, ολόκληρη η πόλη είχε τυλιχθεί στις φλόγες.» Ο σεισμός, προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στις πόλεις του Τόκιο και της Γιοκοχάμα, αλλά και στους γύρω νομούς , Τσίμπα, Καναγκάουα και Σιζουόκα, πλήττοντας και προκαλώντας καταστροφές σε όλο το εύρος της περιφέρειας του Κάντο. Η ισχύς του σεισμού ήταν τέτοια, ώστε στην πόλη Καμακούρα, που βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο του σεισμού, μετακίνησε κατά περίπου 60 εκατοστά το τεράστιο άγαλμα του Βούδα, που ζυγίζει σχεδόν 121 τόνους. Οι απώλειες από τον σεισμό, υπολογίζονται κάπου στους 142.800 θανάτους, εκ των οποίων οι 40.000 ήταν αγνοούμενοι, που μετέπειτα δηλώθηκαν ως νεκροί. Σύμφωνα με την ιαπωνική κατασκευαστική εταιρεία Kajima, και έρευνα, που έγινε τον Σεπτέμβριο του 2004, οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι από τον σεισμό είναι 105.385. Ο σεισμός αυτός, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές, που έπληξαν την χώρα της Ιαπωνίας. Το 1960, η κυβέρνηση της χώρας, κήρυξε την 1η Σεπτεμβρίου, στην 37η επέτειο από τον σεισμό, ως ετήσια «Ημέρα Πρόληψης Καταστροφών». https://www.smithsonianmag.com/history/the-great-japan-earthquake-of-1923-1764539/ https://www.britannica.com/event/Tokyo-Yokohama-earthquake-of-1923 https://library.brown.edu/cds/kanto/denewa.html https://www.harvard-yenching.org/research/the-great-kanto-earthquake/
MultiLisp

Η MultiLisp είναι μια συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού και διάλεκτος της διαλέκτου Scheme της Lisp, με κάποιες επιπλέον εντολές και εκφράσεις για παράλληλη εκτέλεση και κοινή (μοιραζόμενη) μνήμη. Η MultiLisp υλοποιείται σε Interlisp. Αυτές οι επεκτάσεις περιλαμβάνουν παρενέργειες, με συνέπεια η MultiLisp να είναι μη-ντετερμινιστική. Εκτός των επεκτάσεων για παράλληλο προγραμματισμό, η MultiLisp έχει επίσης κάποιους ασυνήθιστους αλγόριθμους για συλλογή απορριμμάτων και χρονοπρογραμματισμό εργασιών. Η MultiLisp, όπως και η Scheme, είναι προσανατολισμένη σε συμβολικούς υπολογισμούς. Σε αντίθεση με κάποιες άλλες γλώσσες παράλληλου προγραμματισμού, η MultiLisp ενσωματώνει εντολές που προκαλούν παρενέργειες και για τη ρητή δήλωση του παραλληλισμού. Σχεδιάστηκε από τον Robert H. Halstead στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για χρήση στον υπολογιστή Concert που είχε 32 επεξεργαστές και αναπτυσσόταν στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT). Επέδρασε στην ανάπτυξη της διαλέκτου Gambit της Scheme [1] και της Interlisp-VAX.

 Η MultiLisp επιτυγχάνει τον παραλληλισμό με τη μακροεντολή PCALL, με τον κώδικα: (PCALL Fun A B C ...) να είναι ισοδύναμος με τον: (Fun A B C ...) με τη διαφορά ότι τα ορίσματα A, B, C, κλπ. μπορούν να αποτιμηθούν παράλληλα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη συνηθισμένη σειρά εκτέλεσης, που είναι σειριακή από τα αριστερά προς τα δεξιά. Χρησιμοποιεί επίσης μια έκφραση του παράλληλου προγραμματισμού, το μέλλον (future), το οποίο μοιάζει με την εντολή fork σε συνδυασμό με οκνηρή αποτίμηση. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να γραφεί μια έκφραση όπως η (cons (FUTURE A) (FUTURE B)) η οποία θα επικαλύψει την αποτίμηση όχι μόνο των εκφράσεων A και B μεταξύ τους, αλλά και αυτών με το αποτέλεσμα της κλήσης cons, μέχρι να εκτελεστεί μια λειτουργία που να απαιτεί πραγματική πληροφορία για την τιμή του A ή του B. Speculative evaluation R. H. Halstead, "MultiLisp: A Language for Concurrent Symbolic Computation", TOPLAS, October 1985 Koomen, J.A.G.M., "The Interlisp Virtual Machine: A Study of its Design and its Implementation as Multilisp", Master's thesis, University of British Columbia, 1980 Raymond L. Bates, David Dyer, Johannes A. G. M. Koomen "Implementation of Interlisp on the VAX" pp81–87 in ACM Proceedings of the 1982 ACM Conference on LISP and Functional Programming, Pittsburgh, Pennsylvania, United States Halstead, R.H.jr. The MULTILISP Language: LISP for a Multiprocessor. Conf. on 5th Generation Computers, Tokyo, 1984 Halstead, Robert H. Jr., "MULTILISP: a language for concurrent symbolic computation" in TOPLAS 7(4) October 1985 W.S. Martins "Parallel Implementations of Functional Languages" In Proceedings of the 4th Int. Workshop on the Parallel Implementation of Functional Languages, 92 Skillicorn, David B. and Talia, Domenico "Models and languages for parallel computation" pp123–169 in ACM Computing Surveys 30(2) June 1998
Φοίβος Κούτσικας

Ο Φοίβος Κούτσικας (1933 — 12 Απριλίου 1994) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Μεσσηνίας με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989. Προκάλεσε τη δίκη των χουντικών στη μεταπολίτευση, καταθέτοντας μήνυση μαζί με τους γνωστούς δικηγόρους Αλ. Λυκουρέζο, Ευάγγ. Γιαννόπουλο, Γ. Κασιμάτη και Κ. Αναγνωστάκη.

 Ο Φοίβος Κούτσικας γεννήθηκε στη Μεσσήνη Μεσσηνίας το 1933. Ήταν γιος του ιατρού Δημητρίου Κούτσικα, που είχε διατελέσει δήμαρχος Μεσσήνης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Βερολίνου.Ξεκίνησε την πολιτική του δράση από το κεντροδεξιό Κόμμα Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη, με το οποίο ήταν υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας το 1961. Στη συνέχεια προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου και ήταν υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1963 και του 1964.Κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, είχε αντιστασιακή δράση ως μέλος του ΠΑΚ. Μάλιστα το Νοέμβριο του 1970, όταν το ΠΑΚ τοποθέτησε βόμβα έξω από το γραφείο του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, συνελήφθη μαζί με τους Ευάγγελο Γιαννόπουλο και Αγαμέμνωνα Κουτσόγιωργα (μετέπειτα υπουργοί) και τον Χρήστο Σαρτζετάκη (μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας), σε μια προσπάθεια της δικτατορίας να εξαρθρώσει το ΠΑΚ.Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπέγραφε τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, ενώ εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας το 1981 και το 1985. Πέθανε το 1994 και κηδεύτηκε στις 13 Απριλίου από τον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Μεσσήνης.
Σταύρος Σβήγκος

Ο Σταύρος Σβήγκος (Αθήνα, 13 Αυγούστου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.Έγινε γνωστός μέσα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους του στις σειρές Άγρια παιδιά και Κάτω Παρτάλι.

 Ο Σταύρος Σβήγκος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 2008 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση ως Πέτρος στη νεανική σειρά του Mega Channel Άγρια παιδιά. Την επόμενη χρονιά, συμμετείχε στη δεύτερη σεζόν του L.A.P.D. στον ρόλο του Ανδρέα. Το 2011 έπαιξε σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς αστρολογίας του ΑΝΤ1 Ο πόλεμος των άστρων. Τις χρονιές 2014 και 2015 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του Mega Channel Κάτω Παρτάλι, χάρη στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστός. Τη σεζόν 2016-2017 συμπρωταγωνίστησε στη σειρά του Alpha TV Αστέρας Ραχούλας με τον Αντώνη Καρυστινό, την Παναγιώτα Βλαντή, τον Δάνη Κατρανίδη και τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση. Το 2018 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά Κάτι χωρισμένα παλικάρια. Επίσης, συμμετείχε στις σειρές Δέκα μικροί Μήτσοι και Πέτα τη φριτέζα.Όσον αφορά το θέατρο, ο Σταύρος Σβήγκος έχει συμμετάσχει σε δέκα παραστάσεις, στο χρονικό διάστημα 2015-2019.Τέλος, έπαιξε σε τρεις κινηματογραφικές ταινίες και πρωταγωνίστησε το 2015 στην τηλεταινία Κάνε το βήμα της Lacta, που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Από το 2018 μέχρι το 2022 ήταν παντρεμένος με την Έλενα Αϊβαλή, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Άγγελο (γενν. 2018).
Πριγκιπάτο του Βάλντεκ

Το πριγκιπάτο του Βάλντεκ ή πριγκιπάτο του Βάλντεκ-Πιρμόντ, είναι ένα παλιό κράτος της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και στη συνέχεια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

 Είχε επιφάνεια περίπου 1.121 τ.χλμ. και η πρωτεύουσά του ήταν το Άρολσεν. Ο πληθυσμός του ήταν 59.000 κάτοικοι το 1905. Αποτελούνταν από δύο άνισα τμήματα: το πριγκιπάτο του Βάλντεκ, που αποτελούσε τμήμα του παλιού Ελεκτοράτου της Έσσης και των κυβερνήσεων του Μίντεν και του Άρενσμπεργκ της Επαρχία του Ρήνου (Rheinprovinz). την κομητεία του Πιρμόντ (γερμ. Grafschaft Pyrmont), γύρω από την πόλη του Μπαντ Πιρμόντ. Το Βάλντεκ ήταν μια κομητεία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον 13ο αιώνα, φέουδο του Ελεκτοράτου του Μάιντς και ενώθηκε μέσω κληρονομίας στην κομητεία του Πιρμόντ το 1625. Η κατοικία των κομήτων μεταφέρθηκε το 1655 από το κάστρο του Βάλντεκ στο Άρολσεν. Το 1712 ο αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αναβάθμισε την κομητεία σε πριγκιπάτο. Ενσωματωμένο στη Συνομοσπονδία του Ρήνου, το Πιρμόντ αποσπάστηκε για λίγο μεταξύ 1805 και 1812, αλλά επανενώθηκε και το 1815 η ανεξαρτησία του επισημοποιήθηκε στο Συνέδριο της Βιέννης, οπότε έγινε μέλος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας. Το 1868 οι πρίγκηπες παραχώρησαν τη διοίκηση του πριγκιπάτου, για λόγους κόστους, στην Πρωσία, μέσω μιας συμφωνίας 10ετούς διάρκειας, που στη συνέχεια ανανεωνόταν. Καθώς αυτή η συμφωνία δεν είχε αφαιρέσει από το πριγκιπάτο ούτε την εξουσία του, ούτε τη νομοθετική αυτονομία του, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Με την πτώση της τελευταίας μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πρίγκιπας έχασε το αξίωμά του και το πριγκιπάτο έγινε ένα "Ελεύθερο Κράτος" εντός της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το 1929 το Βάλντεκ ενσωματώθηκε και επίσημα πλέον στο Ελεύθερο Κράτος της Πρωσίας. Η πριγκιπική οικογένεια ανάγει την καταγωγή της στον Βίντεκιντ (ή Βίντουκιντ), ενώ είναι συνδεδεμένη με τον Οίκο Οράγγης-Νάσσαου των βασιλέων της Ολλανδίας: ο τελευταίος πρίγκιπας Φρειδερίκος ήταν αδερφός της βασιλικής συζύγου της Ολλανδίας Έμμα του Βάλντεκ-Πιρμόντ, μητέρας της βασίλισσας Βιλελμίνης της Ολλανδίας. 1712-1728: Φρειδερίκος Αντώνιος Ούλριχ (κόμης του Βάλντεκ-Πιρμόντ από το 1706) 1728-1763: Κάρολος Αύγουστος Φρειδερίκος 1763-1812: Φρειδερίκος Κάρολος Αύγουστος 1812-1813: Γεώργιος Α΄ 1813-1845: Γεώργιος Β΄ Ερρίκος 1845-1893: Γεώργιος Βίκτορας 1893-1918: Φρειδερίκος
Μανόλο Σαντάνα

Ο Μανουέλ "Μανόλο" Μαρτίνεθ Σαντάνα (λατινικό αλφάβητο : Manuel "Manolo" Martínez Santana), (10 Μαΐου 1938 -11 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Ισπανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν Νο 1 στον κόσμο το 1966.

 Γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Στα τουρνουά Γκραντ σλαμ ήταν νικητής στο Γαλλικό όπεν στο μονό το 1961 και το 1964 στο διπλό το 1963 με συμπαίκτη τον Ρόι Έμερσον, νικητής στο μονό του Γουίμπλεντον το 1966 , στο Αμερικανικό όπεν στο μονό νικητής το 1965. Το 1965 οδήγησε την Ισπανία σε απροσδόκητη νίκη επί των ΗΠΑ στο Κύπελλο Ντέιβις και έγινε εθνικός ήρωας. Παρά τις προηγούμενες επιτυχίες του στο γαλλικό πρωτάθλημα (1961, 1964) και στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ (1965), η νίκη του Σαντάνα το 1966 στο Γουίμπλεντον ήταν έκπληξη, όπου νίκησε τον Ντένις Ράλστον 6-4, 9, 6-4. Αυτός ήταν ο τελευταίος τίτλος του σε τουρνουά Γκραντ σλαμ. Η τελευταία του μεγάλη νίκη του σε τουρνουά ήταν το 1970 κερδίζοντας στη Βαρκελώνη στο μονό και στο διπλό. Έγινε μέλος στην διεθνή αίθουσα της φήμης το 1984. ΣτουςΟλυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην πόλη του Μεξικού, ο Σαντάνα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μονό, και το αργυρό στο διπλό αν και η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης εκείνη την εποχή. Αργότερα ήταν αρχηγός της ισπανικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις δύο φορές, μία φορά στη δεκαετία του '80 και ξανά για τεσσεράμισι χρόνια στα μέσα της δεκαετίας του '90, έως ότου αποσύρθηκε το 1999. Στο κύπελλο Ντέιβις συνολικά έχει αγωνιστεί σε 14 διοργανώσεις από το 1958 έως το 1973 με ρεκόρ 92 νίκες και 28 ήττες. Τα τελευταία χρόνια ήταν διοργανωτής των τουρνουά Μάστερς της Μαδρίτης. Διαχειρίζεται το κλαμπ Manolo Santana Racquets και το Sport Center Manolo Santana στη Μαδρίτη. Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 11 Δεκεμβρίου 2021 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Manuel Santana στο Wikimedia Commons
Nintendo 2DS

Το Nintendo 2DS είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών που αναπτύχθηκε από την Nintendo. Αφού ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2013, η συσκευή κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική σε τιμή 129,99 δολαρίων ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία στις 12 Οκτωβρίου 2013 σε τιμή 149,95 δολαρίων Αυστραλίας για να συμπέσει με το λανσάρισμα των Pokémon Χ και Υ.

 Το Nintendo 2DS είναι μια βασική έκδοση του Nintendo 3DS που διατηρεί διαφορετικά το ίδιο υλικό, παρόμοια λειτουργικότητα και τη συμβατότητα με το λογισμικό σχεδιασμένο για το Nintendo DS και 3DS. Ωστόσο, διαφοροποιείται από μια νέα μορφή παράγοντας σχιστόλιθο και όχι από το σχεδιασμό clamshell που χρησιμοποιείται από τους προδρόμους του, από το ότι χρησιμοποιεί έναν ενιαίο πίνακα οθόνη αφής LCD αντί για δύο ξεχωριστά στρώματα και από την έλλειψη 3D οθόνη του Nintendo 3DS του. Πωλείται ταυτόχρονα με τα 3DS, DSi XL και 3DS XL ως κίνητρο για την επέκταση της αγοράς για τα παιχνίδια του Nintendo 3DS. Ο πρόεδρος της Nintendo της Αμερικής, ο Reggie Fils-Aimé, δήλωσε ότι η κονσόλα απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε νεαρούς παίκτες (όπως άτομα ηλικίας κάτω των 7 ετών), στους οποίους προηγουμένως συνεστήσατο να μην χρησιμοποιούν τη λειτουργία 3D για το 3DS λόγω των πιθανών ανησυχιών για την υγεία των ματιών.
Λετσίε Γ΄ του Λεσότο

Ο Βασιλιάς Λετσίε ο Γ΄ (17 Ιουλίου 1963-) είναι ο βασιλιάς του Λεσότο από το 1996. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, βασιλέα Μοσοεσόε Β΄, όταν ο τελευταίος αναγκάστηκε να εξοριστεί, το 1990. Ο πατέρας του αποκαταστάθηκε στο θρόνο το 1995, αλλά σκοτώθηκε το 1996 σε δυστύχημα, οπότε ο Λετσίε έγινε ξανά βασιλιάς.

 Γεννήθηκε με το όνομα David Mohato Bereng Seeiso το 1963. Ο Λετσίε σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Κολέγιο Άπλφορθ και εν συνεχεία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λεσότο από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στα Νομικά. Έπειτα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ (δίπλωμα στις αγγλικές νομικές σπουδές, 1986), στο Κολέγιο Γούλφσον του Κέμπριτζ (Αναπτυξιακές Σπουδές, 1989) και στο Κολέγιο Γουάιε (Γεωργική Οικονομία). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1989, οπότε επέστρεψε στο Λεσότο.Η στέψη του έγινε επίσημα στις 31 Οκτωβρίου 1997 στο Στάδιο Σετσότο. Στην τελετή παρέστη και ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, Κάρολος.Το 2000 κήρυξε τη χώρα του σε συναγερμό φυσικής καταστροφής για την επιδημία HIV/AIDS στη χώρα.Παντρεύτηκε το 2000 την Karabo Mots'oeneng, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Την 1η Δεκεμβρίου 2016 στη Ρώμη, ο βασιλιάς Λετσίε Γ΄ διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης για τη Διατροφή από τον Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων (FAO).Ο Βασιλιάς έχει ελάχιστες εξουσίες και τα καθήκοντα που ασκεί είναι καθαρά εθιμοτυπικά. Επίσημη βιογραφία στα αγγλικά.
Σαχίμπα Γκαφάροβα

Η Σαχίμπα Αλί γκίζι Γκαφάροβα (αζερικά: Sahibə Əli qızı Qafarova‎, γενν. 19 Μαρτίου 1955) είναι καθηγήτρια, Διδάκτωρ Φιλολογίας, Βουλευτής και Πρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης του Αζερμπαϊτζάν.

 Η Σαχίμπα Γκαφάροβα γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1955 στο Σαμκίρ. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ρωσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ρωσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Αζερμπαϊτζάν και από τη Σχολή Αγγλικής Φιλολογίας του Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών του Αζερμπαϊτζάν. Το 1978–1981 εργάστηκε ως καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Σαμκίρ. Το 1981-2020 εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου, καθηγητής, ανώτερος καθηγητής, αναπληρωτής καθηγητής, καθηγητής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Ρωσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας του Αζερμπαϊτζάν, πρύτανης του Τμήματος της Δυτικής Γλώσσας του Δυτικού Πανεπιστημίου, επικεφαλής του τμήματος ευρωπαϊκών γλωσσών του Σλάβικου Πανεπιστημίου του Μπακού . Το 2004–2020 η Σαχίμπα Γκαγάροβα εργάστηκε ως Αντιπρύτανης Διεθνών Σχέσεων του Σλαβικού Πανεπιστημίου του Μπακού. Από το 2006 έως το 2007, εργάστηκε στο Ινστιτούτων Γυναικείων και Φυλετικών Σπουδών του Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο πλαίσιο του προγράμματος υποτροφιών Φούλμπραϊτ του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Από το 2013 έως το 2015, προήδρευσε των υποεπιτροπών της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ισότητα των φύλων και τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Το 2015-2020, διετέλεσε Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Επιτροπής Οικογένειας, Γυναικών και Παιδιών της Εθνικής Συνέλευσης.Την περίοδο 2015–2017 ήταν Πολιτική Συντονίστρια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Κοινοβουλευτικού Δικτύου «Γυναίκες χωρίς βία» του Συμβουλίου της Ευρώπης, εισηγήτρια για τη βία κατά των γυναικών, Πρόεδρος της Επιτροπής Μετανάστευσης, Προσφύγων και Εσωτερικών Μεταναστών της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, και μέλος του Προεδρείου. Το 2018-2020, ήταν η επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Αζερμπαϊτζάν στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Euronest.Η Σαχίμοα Γκαφάροβα είναι μέλος του κόμματος του Νέου Αζερμπαϊτζάν από το 2004 και αναπληρώτρια της 4ης, 5ης και 6ης συσκέψεων της Εθνικής Συνέλευσης. Βραβευμένη δασκάλα της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν - 14 Δεκεμβρίου 2016. «Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin Mədəniyyət komitəsi üzvlərinin seçilməsi haqqında AZƏRBAYCAN RESPUBLİKASI MİLLİ MƏCLİSİNİN QƏRARI». e-qanun.az. 7 Δεκεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. «Bakı Slavyan Universitetinin əməkdaşlarına fəxri adların verilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı». president.az. 14 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.
Νησί του Φαραώ

Το Νησί του Φαραώ (αραβικά : جزيرة فرعون) είναι νησί στο βόρειο κόλπο της Άκαμπα στην ακτή ανατολική της Αιγύπτου στην χερσόνησο του Σινά. Μαζί με την ακρόπολη της Αλ Γκουντί, επίσης, στην Αίγυπτο, η ακρόπολη στο νησί του Φαραώ προστέθηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ στα Μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς στον ενδεικτικό κατάλογο στις 28 του Ιουλίου του 2003, λόγω της παγκόσμιας πολιτιστικής αξίας του. Λόγω της θέσης του κοντά στην Ιορδανία και το Ισραήλ το νησί και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι του έχουν γίνει δημοφιλές αξιοθέατο για τους τουρίστες.

 Τον 11ο αιώνα σταυροφόροι για την υπεράσπιση της διαδρομής μεταξύ Καΐρου και της Δαμασκού έχτισαν πάνω στο νησί φρούριο γνωστό σαν "Île de Graye". Στα αραβικά χρονικά της εποχής αναφέρεται πόλη με το ίδιο όνομα σε ένα νησί στην απέναντι πλευρά του κόλπου, πιθανότατα το σημερινό κάστρο. Τον χειμώνα του 1116 το νησί ήταν σχεδόν έρημο. Τον Δεκέμβριο του 1170 ο Σαλαντίν κατέλαβε το νησί και ανακατασκεύασε την ακρόπολη και άφησε μια φρουρά εκεί. Τον Νοέμβριο του 1181 Ο Ρευνιόν του Σαντιγιόν πολιόρκησε το φρούριο και προσπάθησε να δημιουργήσει ναυτικό αποκλεισμό εναντίον των μουσουλμάνων υπερασπιστών του κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1182 έως 1183. Ο αποκλεισμός επιχειρήθηκε από μόνο δύο πλοία και δεν ήταν επιτυχής. Μέχρι τον 13ο αιώνα όταν ο προσκυνητής "Θίετμαρ" πέρασε από το νησί το 1217, ολόκληρος ο χώρος ήταν ένα ψαροχώρι και κατοικείται από μουσουλμάνους και αιχμάλωτους Φράγκους. Ο Μαμελούκος κυβερνήτης της πόλης της Άκαμπα έζησε στην ακρόπολη μέχρι κάποια στιγμή τον 14ο αιώνα, γύρω στο 1320, όταν η έδρα του κυβερνήτη μεταφέρθηκε στην ίδια την πόλη.
Κωνσταντίνος Χοιροσφάκτης

Ο Κωνσταντίνος Χοιροσφάκτης ήταν Βυζαντινός διπλωμάτης και αξιωματούχος, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη βασιλεία του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη (βασ. 1078–1081) και του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (βασ. 1081–1118).

 Ο Κωνσταντίνος Χοιροφάκτης εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1078, φέροντας τον βαθμό του προέδρου, όταν στάλθηκε από τον Βοτανειάτη για να διαπραγματευτεί με τον εξεγερμένο στρατηγό Νικηφόρο Βρυέννιο τον Πρεσβύτερο. Μετά την άνοδο του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού στην εξουσία τον Ιούνιο του 1081, ο Κωνσταντίνος, πλέον πρωτοπρόεδρος, στάλθηκε ως πρεσβευτής στον Ερρίκο Δ΄ βασιλιά της Γερμανίας (βασ. 1084–1105), φέρνοντας προτάσεις για συμμαχία μεταξύ των δύο δυνάμεων. Το 1082 ο Κωνσταντίνος συμμετείχε σε σύνοδο, που καταδίκασε τον Ιωάννη τον Ιταλό. Τότε κατείχε το αξίωμα του πρωτονοταρίου του δρόμου. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1088, καταδεικνύεται σε χρυσόβουλο ως πρωτοπρόεδρος και κάτοχος του σημαντικού αξιώματος του επί των δεήσεων, δηλαδή «λήπτης παρακλήσεων», που απευθύνοντο στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα. Το 1094 συμμετείχε σε άλλη σύνοδο, η οποία καταδίκασε τον Λέοντα τον Χαλκηδόνιο. Με την ευκαιρία αυτή καταγράφεται ως κάτοχος του βαθμού του κουροπαλάτη. Από σφραγίδα είναι γνωστό, ότι ο Κωνσταντίνος κατείχε και το αξίωμα του πραίτορα, (κυβερνήτη) των συνδυασμένων θεμάτων της Ελλάδας (Στερεάς Ελλάδας-Θεσσαλίας) και της Πελοποννήσου, αλλά η ακριβής ημερομηνία της θητείας του είναι άγνωστη. Ο Βασίλειος Σκουλάτος υποθέτει, ότι αυτό ήταν μεταξύ 1094 και 1105. Ο ιστορικός Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος τον αποκαλεί «άνθρωπο συνετό και καλλιεργημένο, προικισμένο με όλα τα προσόντα του σοφού πολιτικού», ενώ αγιογραφικές πηγές εξυμνούν την ευσέβειά του. (Γαλλικά) Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse. Λουβαίν-λα-Νεβ και Λουβαίν: Bureau du Recueil, Collège Érasme & Éditions Nauwelaerts. OCLC 8468871.