IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τηλεμεταφορά

Με τον όρο τηλεμεταφορά εννοούμε τη διαδικασία της μεταφοράς, σχεδόν ακαριαίας, από έναν χώρο σε ένα άλλο, χωρίς τη χρήση συμβατικών μέσων. Ο πρώτος που επινόησε αυτόν τον όρο ήταν ο συγγραφέας Charles Fort ο οποίος χρησιμοποίησε τον αγγλικό όρο teleportation ( πρόθεμα "tele-" από την ελληνική ρίζα "Τηλε-" = μακριά και τις τελευταίες συλλαβές του "transportation", δηλαδή μεταφορά).

 Η πρώτη αναφορά για ένα σύστημα τηλεμεταφοράς σε ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας πραγματοποιήθηκε στο έργο The Man Without a Body (1877) του David Page Mitchell, στο οποίο ένας επιστήμονας ανακαλύπτει μια μέθοδο για την αποδόμηση των ατόμων ενός γάτου και αντίστοιχη μεταφορά τους μέσω τηλεγράφου. Η ιδέα θα ξαναχρησιμοποιηθεί από τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας του 20ου αιώνα (από τα πιο επιφανή, το διήγημα The Fly του George Langelaan από το οποίο θα γυριστούν οι δύο ταινίες Το πείραμα του δόκτορα K και Η Μύγα), αγγίζοντας παγκόσμια διάδοση χάρη στην επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς Star Trek και από τις κινηματογραφικές παραγωγές που ακολούθησαν. Οι τρόποι που χρησιμοποίησαν οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας μπορούν να διακριθούν σε δύο τύπους : μέσω αποδόμησης και αναδόμησης της ύλης μέσω Πυλών (με ή χωρίς πέρασμα μέσω διαστατικών πυλών).
Σανσί Λονγκς

Οι Σανσί Γκουοτόου Λονγκς (απλοποιημένα κινέζικα: 山西国投猛龙, παραδοσιακά κινέζικα: 山西國投猛龍, πινγίν: Shānxī Guótóu Měnglóng, αγγλικά: Shanxi Guotou Loongs), γνωστοί και ως Σανσί Λονγκς ή Σανσί Γκουοτόου, είναι κινεζικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Ταϊγιουάν της Σανσί, ο οποίος συμμετέχει στον Βόρειο Όμιλο του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας (CBA). Η εταιρεία Shanxi Fenjiu είναι ο εταιρικός χορηγός του συλλόγου, ενώ η μασκότ της είναι ένας κινεζικός δράκος. Η ομάδα ήταν γνωστή ως Σανσί Μπρέιβ Ντράγκονς από το καλοκαίρι του 2007 έως τον Σεπτέμβριο του 2018, όταν πραγματοποιήθηκε τελετή μετονομασίας, αποκαλύπτοντας ένα νέο λογότυπο και ψευδώνυμο. Το Λονγκ (Loong) είναι η κινεζική λέξη για το δράκο, τόσο στα μανδαρινικά όσο και στα καντονέζικα.

 Αρχικά γνωστή ως Χενάν Ρενχέ Ντράγκονς (河南 仁 和) λόγω εταιρικής χορηγίας από τον Όμιλο Henan Renhe (河南 仁 和 集团), η ομάδα μετονομάστηκε ως αποτέλεσμα συμφωνίας που υπογράφηκε με τον Όμιλο Henan Jiyuan Iron & Steel (河南 济源 钢铁 集团) στις αρχές Νοεμβρίου, λίγο πριν από την έναρξη της σεζόν 2004-05 της CBA.Σε συνδυασμό με αυτήν την αλλαγή, ο σύλλογος μετακόμισε από την αρχική του πόλη, την Τσεντσόου, στην Τσιγιουάν στη μέση της πρώτης σεζόν. Από το 2004–2006 ήταν γνωστοί ως οι Χενάν Τσιγκάνγκ Ντράγκονς (河南 济 钢 猛龙) ή Χενάν Τσιγκάνγκ ή Χενάν Ντράγκονς και είχαν έδρα τόσο την Τσιγιουάν όσο και την Λουογιάνγκ της Χενάν. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2004-05, την πρώτη σεζόν της ομάδας στο πρωτάθλημα, οι Χενάν Ντράγκονς τερμάτισαν στην έβδομη και τελευταία θέση του Βόρειου Ομίλου της CBA και έμεινα εκτός των πλέι οφ. Τη σεζόν 2005-06 είχαν ξανά την ίδια μοίρα. Πριν από τη σεζόν 2006–07, η ομάδα μετακόμισε στην Ταϊγιουάν και άλλαξε το όνομά της σε Σανσί Γιουτσούν Ντράγκονς. Υπέγραψαν νέα χορηγία τον επόμενο χρόνο, και έγιναν γνωστοί ως οι Σανσί Τσονγκγιού Μπρέιβ Ντράγκονς, αλλά ο σύλλογος δεν κατάφερε να έχει καλύτερη επίδοση στο γήπεδο από την μετεγκατάσταση του. Τον Ιανουάριο του 2010, οι Μπρέιβ Ντράγκονς υπέγραψαν τον πρώην αστέρα του ΝΒΑ, Στέφον Μάρμπουρι. Έμεινε στην ομάδα μόνο μέχρι το τέλος της σεζόν 2009-10, πριν μετακινηθεί στους Φοσάν Ντράλιονς και τελικά στους Μπεϊτζίνγκ Ντακς. Τον Αύγουστο του 2011, οι Μπρέιβ Ντράγκονς έπαιξαν έναν αγώνα επίδειξης εναντίον των Τζόρτζταουν Χόγιας του Πανεπιστημίου Τζώρτζταουν κατά τη διάρκεια του θερινού ταξιδιού της ομάδας από την Ουάσινγκτον στην Κίνα, όπου έχασαν με τελικό σκορ 98-81. Οι Μπρέιβ Ντράγκονς συμμετείχαν στη σεζόν 2008 του International Basketball League (IBL). Το IBL είναι ένα ανοιξιάτικο/καλοκαιρινό πρωτάθλημα με έδρα το Πόρτλαντ του Όρεγκον. Στεγάστηκαν στην Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ομάδα και ο πρώην προπονητής της, Μπομπ Βάις, αποτελούν αντικείμενο του βιβλίου «Brave Dragons, A Chinese Basketball Team, American Coach and Two Cultures Clashing», το οποίο αφορά την εμπειρία του Βάις ενώ ήταν ο προπονητής της ομάδας κατά τη σεζόν 2008-2009. Επίσημος ιστότοπος της United States Basketball Academy Αρχειοθετήθηκε 2020-11-30 στο Wayback Machine. Προφίλ ομάδας στον ιστότοπο Asia-Basket.com Προφίλ ομάδας στον ιστότοπο Sina.com.cn (κινέζικα)
Βάρτισλαβ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄, γερμ. Wartisalw VI (1345 - 13 Ιουνίου 1394) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1365-77) μαζί με τον νεότερο αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Σοφίας τού Μεκλεμβούργου, κόρης τού Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Βέρλε. Το 1365 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1372 με τη συνθήκη τού Άνκλαμ το δουκάτο διαιρέθηκε σε ανατολικό μέρος, που το έλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ Ε΄ με έδρα το Στολπ και σε δυτικό μέρος, που το έλαβε ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ με τον αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄, με έδρα το Βόλγκαστ. Το 1377 το δυτικό μέρος διαιρέθηκε: ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ έλαβε το Μπαρτ και ο αδελφός του το κυρίως Βόλγκαστ. Όμως το 1396 ο Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και η Πομερανία-Βάρτισλαβ επανενώθηκε υπό τον Βάρτισλαβ ΣΤ΄. Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα: Μπάρνιμ ΣΤ΄ π. 1365-1405, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ. Βάρτισλαβ Η΄ 1373 - 1415, δούκας της Πομαρανίας-Βόλγκαστ. Σοφία, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Genealogy Mittelalter
Βλάντισλαφ του Ζάτορ

Ο Βλάντισλαφ, πολων. Władysław Zatorski (1455 - 28 Μαΐου/21 Σεπτεμβρίου 1494) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Ζάτορ (1468-74, με τους αδελφούς του), του ημίσεως Ζάτορ (1474-82 με τον αδελφό του) και του Βαντοβίτσε (από το 1482).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Βεντσέσλαου Α΄ δούκα του Οσβιέντσιμ, Ζάτορ και της Μαρίας Κοπτσόβσκι, κόρης του Ούρμπαν Κοπτσόβσκι, ευγενούς του Σέβιες. Όταν απεβίωσε τον κληρονόμησε το μόνο τέκνο του, η Αγνή ως δούκισσα του Ζάτορ. Οι θείοι της τη φθόνησαν για το δουκάτο και μερικοί λένε ότι τη δολοφόνησαν με τον άνδρα της με σκοπό να αποκτήσουν το Ζάτορ. Νυμφεύτηκε πριν το 1488 την Άννα (απεβ. μετά το 1494), αγνώστου καταγωγής και είχε τέκνο: Αγνή π.1477/80-μετά το 1505, παντρεύτηκε τον Γιαν Κομπιεσύτσκι, κόμη του Τβόρκοφ και Κομπιέσυν. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Άννα της Βουργουνδίας (Κόμισσα της Σαβοΐας)

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite ή Άννα σε μερικές πηγές (1192 - 1243) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η τέταρτη (2η από τον 2ο γάμο) κόρη του Ούγου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της 2ης συζύγου του Βεατρίκης του Αλμπόν κόρης και κληρονόμου του Γκιγκ Ε΄ κόμη του Αλμπόν & δελφίνου του Βιενουά. Ένα βιβλίο της εποχής για τον Οίκο της Σαβοΐας αναφέρει τη διαφωνία για το αν το όνομά της είναι Μαργαρίτα ή Άννα. Ως προίκα έλαβε τα κάστρα Μιριμπέλ, Ορνασιώ και άλλες ιδιοκτησίες στην περιοχή του Βιενουά. Ο γάμος έγινε ως μέρος συμφωνίας μεταξύ του Οίκου της με εκείνου της Σαβοΐας και περιελάμβανε τους όρους: α. ο ένας Οίκος δεν θα αποκτούσε περισσότερες περιοχές από τα εδάφη του άλλου β. η Μαργαρίτα και ο σύζυγός της θα κληρονομούσαν τον αδελφό της Γκιγκ ΣΤ΄ του Βιενουά , ανεξάρτητα από το τι τέκνα θα είχε εκείνος. Όμως η συμφωνία δεν τηρήθηκε και η διαμάχη μεταξύ των δύο Οίκων ξανάρχισε το 1228. Όταν η μητέρα της απεβίωσε, η Μαργαρίτα κληρονόμησε μερικά χρήματα. Το 1267 η διαθήκη του ανιψιού της Γκιγκ Ζ΄ του Βιενουά επικύρωσε δωρεές της που είχε κάνει. Παντρεύτηκε το 1217 τον Αμεδαίο Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα: Βεατρίκη 1223-1259, παντρεύτηκε πρώτα τον Μαμφρέδο Γ΄ μαρκήσιο του Σαλούτσο και μετά τον Μαμφρέδο των Χοενστάουφεν βασιλιά της Σικελίας. Μαργαρίτα απεβ. 1254, παντρεύτηκε πρώτα τον Βονιφάτιο Β΄ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου και μετά τον Αϋμάρ Γ΄ κόμη του Βαλεντινουά. Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
Ηλεκτρονικά απόβλητα

Ηλεκτρονικά απόβλητα, γνωστά και ως e-waste, είναι τα απόβλητα που προκύπτουν από τις ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές. Τα ηλεκτρονικά απόβλητα, αν δεν διαχειριστούν κατάλληλα, αποτελούν κίνδυνο για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία και αποτελούν ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα. Κάθε χρόνο παράγονται περίπου 40 εκατομμύρια τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι ηλεκτρικές συσκευές περιέχουν συστατικά όπως χαλκό, χρυσό, άργυρο, μόλυβδο, υδράργυρο και πλαστικό. Κάποια από τα οποία μπορούν να ανακτηθούν με τις κατάλληλες διαδικασίες ανακύκλωσης, αντιμετωπίζοντας παράλληλα τα επικίνδυνα συστατικά.Τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τα ηλεκτρονικά απόβλητα μπορεί να οφείλονται στην άμεση επαφή με στοιχεία όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, οι βρωμιούχοι επιβραδυντές φλόγας και τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια. Επίσης, η εισπνοή τοξικών αναθυμιάσεων αλλά και εισχώρηση των χημικών στοιχείων στην τροφική αλυσίδα μέσω της ρύπανσης του εδάφους και του νερού είναι πιθανές αιτίες για διάφορα ιατρικά προβλήματα. Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στους κινδύνους υγείας που σχετίζονται με ηλεκτρονικά απόβλητα λόγω της απορρόφησης μεγαλύτερου ποσού τοξικών ρύπων αναλογικά με το μέγεθός τους.

 Το 50%-80% των ηλεκτρονικών αποβλήτων από όλον τον κόσμο καταλήγουν σε χωματερές ανεπίσημης «ανακύκλωσης» σε χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, το Πακιστάν και οι Φιλιππίνες, όπου κάτοικοι των περιοχών επιβιώνουν αποσυναρμολογώντας και καίγοντας τα απόβλητα ώστε να ανακτηθούν τα συστατικά τους (μέταλλα όπως χαλκός και χρυσός) και να μεταπωληθούν. Οι ρύποι που προκύπτουν από αυτές τις διαδικασίες είναι επιζήμιοι για την υγεία και το περιβάλλον. Γνωστά παραδείγματα τέτοιων χωματερών αποτελούν η πόλη Guiyu στην Κίνα και το Agbogbloshie στην Γκάνα. Η υγεία των παιδιών που μεγαλώνουν σε τέτοιες περιοχές βρίσκεται σε ιδιαίτερο κίνδυνο. Η σύμβαση της Basel (Βασιλείας) για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης επικίνδυνων αποβλήτων και της διάθεσής τους, είναι διεθνής σύμβαση που εγκρίθηκε το 1989 στη βάση διαπραγμάτευσης υπό την αιγίδα του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον. Η σύμβαση ρυθμίζει τη διασυνοριακή διακίνηση επικίνδυνων και λοιπών αποβλήτων και απαιτεί από τα μέρη να διασφαλίζουν την περιβαλλοντικά ορθή διαχείριση και διάθεση τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υπογράψει τη σύμβαση που τέθηκε σε εφαρμογή από το 1994. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος, η εξαγωγή ηλεκτρονικών αποβλήτων προς αναπτυσσόμενες χώρες συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό παράνομα.
Ωστινίτης

Ο ωστινίτης ή (λιγότερο ορθά) αουστινίτης (αγγλ. austinite) είναι ορυκτό αρσενικικό άλας του ασβεστίου και του ψευδαργύρου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Αμερικανού ορυκτολόγου και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ (Καλιφόρνια) Ώστιν Φλιντ Ρότζερς (Austin Flint Rogers, 1877–1957).

 Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενούς προελεύσεως ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ορισμένων αρσενικούχων κοιτασμάτων. Συνδέεται με αδαμίτη, λειμωνίτη, αραγονίτη, σμιθσονίτη και χαλαζία. Ανευρίσκεται στις πολιτείες Γιούτα, Καλιφόρνια, Αριζόνα, Κολοράντο των ΗΠΑ, στο Μεξικό, (περιοχή Μαπίμι, Durango), τη Βολιβία, τη νότια Αυστραλία και το Τσουμέμπ της Ναμίμπια. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου της περιοχής της Καμάριζας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Λουίζα Γκέγκα

Η Λουίζα Γκέγκα είναι Αλβανίδα αθλήτρια του στίβου. Διακρίνεται στα 3000 μέτρα με στίπλ. Έχει στην κατοχή της το αλβανικό ρεκόρ των 800, 1500, 3000 και 3000 μέτρων με στιπλ.

 1500 μέτρα: 4:02.63 (Ντόχα 2015) NR3000 μέτρα: 8:53.78 (Ελμπασάν 2016) NR 5000 μέτρα: 15:46.89 (Τίρανα 2014) 3000 μέτρα στιπλ: 9:22.00 (Ρώμη 2018) NR
Ευρωπαϊκή ιθαγένεια

Η ιθαγένεια της Ένωσης θεσπίστηκε από τη συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992. Η ιθαγένεια της ΕΕ συμπληρώνει την ιθαγένεια των κρατών μελών και δεν την αντικαθιστά.

 Το άρθρο 17(1) της Συνθήκης της Ρώμης δηλώνει ότι: ΙΘΑΓΕNΕΙΑ ΤΗΣ ΕNΩΣΗΣ Άρθρο 17 1. Θεσπίζεται ιθαγένεια της Ένωσης. Πολίτης της Ένωσης είναι κάθε πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους. Η ιθαγένεια της Ενωσης συμπληρώνει και δεν αντικαθιστά την εθνική ιθαγένεια. 2. Οι πολίτες της Ένωσης έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρούσα συνθήκη. Η σημασία της ιθαγένειας της Ένωσης έγκειται στο γεγονός ότι οι πολίτες της Ένωσης έχουν γνήσια δικαιώματα στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας. Τα βασικά δικαιώματα που τους παρέχει η ιθαγένεια στο πλαίσιo του δεύτερου μέρους της συνθήκης ΕΚ είναι τα εξής: απαγόρευση κάθε διάκρισης λόγω ιθαγενείας.(Άρθρο 12) ελεύθερη κυκλοφορία και δικαίωμα διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών·(Άρθρο 18) δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στις δημοτικές εκλογές στο κράτος μέλος διαμονής(Άρθρο 19) δικαίωμα διπλωματικής και προξενικής προστασίας(Άρθρο 20) δικαίωμα αναφοράς προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο(Άρθρο 21) δικαίωμα προσφυγής στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή Η ιθαγένεια της Ένωσης δεν αντικαθιστά την ιθαγένεια των κρατών μελών αλλά η υπηκοότητα των κρατών μελών είναι ένα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τα κράτη μέλη, όπως επιβεβαιώνει η δήλωση για την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους που έχει προσαρτηθεί στη συνθήκη του Μάαστριχτ. Επομένως, το κάθε κράτος μέλος είναι αρμόδιο, τηρώντας δεόντως την κοινοτική νομοθεσία , να ορίζει τους όρους για την απόκτηση και των απώλεια της υπηκοότητας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει καμία αρμοδιότητα ως προς το θέμα αυτό.
Κύκλωμα LED

Στην ηλεκτρονική ως κύκλωμα LED αναφέρεται το ηλεκτρικό κύκλωμα με το οποίο μπορεί να τροφοδοτηθεί μια δίοδος εκπομπής φωτός (αναφέρεται ως LED: light-emitting diode). Το κύκλωμα θα πρέπει να επιτρέπει να τροφοδοτηθεί με συγκεκριμένη τιμή ρεύματος που χρειάζεται το LED για να εκπέμψει φως χωρίς να καεί.

 Στο βασικό κύκλωμα λειτουργίας ενός LED έχουμε μια πηγή συνεχούς ρεύματος (DC), μια αντίσταση η οποία λειτουργεί ως ρυθμιστής της λειτουργίας του LED και το LED. Προαιρετικά μπορεί να υπάρξει και ένας διακόπτης ο οποίος θα ανοίγει και θα κλείνει το κύκλωμα. Παρόλο που το κύκλωμα είναι απλό δεν είναι το πιο αποδοτικό κύκλωμα (από πλευράς ενέργειας) που μπορεί να λειτουργήσει το LED αφού μέρος της ενέργειας χάνεται στην αντίσταση. Πιο πολύπλοκα κυκλώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα. Το LED που χρησιμοποιείται έχει τάση λειτουργίας η οποία εξαρτάται από το ρεύμα που διαρρέεται. Ο Νόμος του Ωμ και οι Κανόνες του Κίρχοφ χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί η αντίσταση η οποία θα ρυθμίσει το ρεύμα λειτουργίας του LED. Η τιμή υπολογίζεται αφαιρώντας την μείωση της τάσης που προκαλεί ο LED από την τάση της πηγής διαιρώντας με το επιθυμητό ρεύμα λειτουργίας (από τον κατασκευαστή). Αν η τάση της πηγής είναι ίση με την μείωση τάση του LED δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί αντίσταση. Αυτό το βασικό κύκλωμα χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές, όπως συσκευές όπως οι φορτιστές κινητών.
Οπτικός δίσκος (ανατομία)

Ο οπτικός δίσκος ή κεφαλή του οπτικού νεύρου ή οπτική θηλή είναι η περιοχή όπου οι άξονες των γαγγλιακών κυττάρων βγαίνουν από το μάτι για να σχηματίσουν το οπτικό νεύρο. Δεν υπάρχουν φωτοευαίσθητα ραβδία ή κωνία στο σημείο αυτό, κι έτσι η περιοχή είναι γνωστή και σαν "τυφλό σημείο" ή "ανατομικό τυφλό σημείο". Το κενό που προκύπτει έτσι στο οπτικό πεδίο λέγεται "φυσιολογικό τυφλό σημείο" ή απλά "τυφλό σημείο". Η κεφαλή του οπτικού νεύρου σε ένα φυσιολογικό ανθρώπινο μάτι συγκεντρώνει 1-1,2 εκατομμύρια νευρώνες που συνδέουν το μάτι με τον εγκέφαλο.

 Το μάτι είναι μοναδικό από την άποψη ότι το οπτικό του μέσο είναι διαφανές. Έτσι σχεδόν όλες οι δομές στο εσωτερικό του μπορούν να εξεταστούν με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η χρήση ενός σύγχρονου οφθαλμοσκόπιου δίνει μια άποψη του οπτικού δίσκου με βάση την αρχή της αναστρεψιμότητας του φωτός. Μια βιομικροσκοπική εξέταση των ματιών με σχισμοειδή λυχνία σε συνδυασμό με τον κατάλληλο ασφαιρικό φακό μπορεί να δώσει μια λεπτομερή εικόνα του οπτικού δίσκου και άλλων δομών στο εσωτερικό του ματιού. Η εξέταση του οπτικού δίσκου με οφθαλμοσκόπιο ή σχισμοειδή λυχνία μπορεί να δώσει ενδείξεις για την υγεία του οπτικού νεύρου. Συγκεκριμένα, ο οφθαλμίατρος παρατηρεί το χρώμα, το μέγεθος, την ευκρίνεια του περιγράμματος, τυχόν οιδήματα, αιμορραγίες, σημάδια στα τοιχώματα του οφθαλμού και τυχόν άλλες ανωμαλίες. Μια τέτοια εξέταση είναι χρήσιμη στη διάγνωση του γλαυκώματος και άλλων οπτικών νευροπαθειών, όπως οπτική νευρίτιδα, πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, οίδημα οπτικής θηλής (δηλαδή το οίδημα του οπτικού δίσκου λόγω αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης). Οι γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη με προεκλαμψία θα πρέπει να κάνουν οφθαλμολογική εξέταση του οπτικού δίσκου για πρώιμες ενδείξεις αύξησης της ενδοκρανιακής πίεσης.
Κιθ Ρίτσαρντς

Ο Κιθ Ρίτσαρτς (Keith Richards, 18 Δεκεμβρίου 1943) είναι Άγγλος κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Rolling Stones. Αν και αυτοδίδακτος στην κιθάρα, υπήρξε βιρτουόζος και ο άνθρωπος που εισήγαγε τον κυματισμό της ηλεκτρικής κιθάρας. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες που έχουν περάσει από την παγκόσμια μουσική ιστορία, ενώ 15 από τα τραγούδια που έχει συνθέσει συγκαταλέγονται στη λίστα με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών. Ωστόσο ανέπτυξε πολύ άσχημη φήμη στα τέλη της δεκαετίας του 1960 για τη σχέση του με το μοντέλο Anita Pallenberg και για χρήση ναρκωτικών ενώ έχει χαρακτηριστεί ως ο πιο άρρωστος καλλιτέχνης που έχει περάσει από τη μουσική ιστορία.

 Talk is Cheap (1988) Live At the Hollywood Palladium (1991) Main Offender (1992) Vintage Vinos (2010, recopilación) Crosseyed Heart (2015) Salt Of The Earth (1968, Beggar's Banquet) You Got The Silver (1969, Let It Bleed) Happy (1972, Exile On Main Street) Coming Down Again (1973, Goat's Head Soup) Before They Make Me Run (1978, Some Girls) All About You (1980, Emotional Rescue) Little T&A (1981, Tattoo You) Wanna Hold You (1983, Undercover) Too Rude (1986, Dirty Work) Sleep Tonight (1986, Dirty Work) Can't Be Seen (1989, Steel Wheels) Slipping Away (1989, Steel Wheels) The Worst (1994, Voodoo Lounge) Thru And Thru (1994, Voodoo Lounge) You Don't Have To Mean It (1997, Bridges To Babylon) Thief In The Night (1997, Bridges To Babylon) How Can I Stop (1997, Bridges To Babylon) Losing My Touch (2002, Forty Licks) The Nearness Of You (2004, Live Licks) This Place Is Empty (2005, A Bigger Bang) Infamy (2005, A Bigger Bang). Hurricane (2005, Hurricane Katrina Fund) Connection (2007, Film Shine a Light)
Χωριστή εκπαίδευση ανά φύλο

Η χωριστή εκπαίδευση ανά φύλο, είναι η πρακτική της διδασκαλίας όπου οι άνδρες και οι γυναίκες φοιτούν σε ξεχωριστές τάξεις ή σε ξεχωριστά κτίρια ή σχολεία (αρρένων και θηλέων). Η πρακτική ήταν κοινή μέχρι τον εικοστό αιώνα, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η χωριστή εκπαίδευση σε πολλούς πολιτισμούς υποστηρίζεται με βάση την παράδοση και τη θρησκεία και ασκείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Η χωριστή παιδεία εφαρμόζεται στον μουσουλμανικό κόσμο. ενώ στη Δύση είναι πιο δημοφιλής ιδίως στη Χιλή, το Ισραήλ, τη Νότια Κορέα και αγγλόφωνες χώρες όπως στη Σιγκαπούρη, στη Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Χονγκ Κονγκ, ση Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία. Στον δυτικό κόσμο, η χωριστή διαπαιδαγώγηση ανά φύλο συνδέεται πρωτίστως με τον ιδιωτικό τομέα, ενώ στο δημόσιο τομέα εφαρμόζεται κατά κανόνα η μικτή εκπαίδευση. Στον μουσουλμανικό κόσμο η κατάσταση είναι αντίθετη: τα δημόσια σχολεία είναι συνήθως χωριστά ανά φύλο, ενώ πολλά ιδιωτικά σχολεία είναι μικτά. Τα κίνητρα για την χωριστή παιδεία κυμαίνονται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις για διαχωρισμό των φύλων έως τις πεποιθήσεις ότι διαφορετικά φύλα μαθαίνουν και συμπεριφέρονται διαφορετικά και, ως εκ τούτου, ευδοκιμούν καλύτερα σε χωριστά περιβάλλοντα.

 Πριν από τον 19ο αιώνα, η μικτή εκπαίδευση ήταν πιο συνηθισμένη, αν και η εκπαίδευση των γυναικών ήταν σπάνια. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι ιδέες για την εκπαίδευση έχουν αρχίσει να αλλάζουν: σύγχρονες ιδέες που ορίζουν την παιδεία ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο διαθέσιμο μόνο σε μια μειοψηφία άρχισαν να υποστηρίζονταν στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, εισήχθη μαζική εκπαίδευση και δημιουργήθηκαν όλο και περισσότερα μικτά σχολεία. Μαζί με τη μαζική εκπαίδευση, η πρακτική της εκπαίδευσης σε μικτά σχολεία ήταν καθολική σε πολλά μέρη. Η αυξημένη εκκοσμίκευση κατά τον 20ό αιώνα συνέβαλε επίσης στην αποδοχή της μικτής διαπαιδαγώγησης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Ιρλανδία, η παράδοση των χωριστών σχολείων ανά φύλο παρέμεινε αρκετά ισχυρή μέχρι τη δεκαετία του 1960. Η δεκαετία του 1960 και 1970 ήταν περίοδος έντονων κοινωνικών αλλαγών και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (2008) δείχνει ότι μέχρι το 2003, μόνο μερικές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν περισσότερα από ένα ή δύο τοις εκατό χωριστά σχολεία. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις όπου το ποσοστό των χωριστών σχολών ανά φύλο ξεπερνά το 10%: το Βέλγιο, τη Χιλή, τη Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Χονγκ Κονγκ, το Ισραήλ, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα και τα περισσότερα μουσουλμανικά έθνη. Η Μονοφυλική εκπαίδευση στην Ελλάδα άρχισε να καταργείται σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως το 1982. Τα Δημοτικά ονομάζονταν Αρρεναγωγεία για τα αγόρια και Παρθεναγωγεία για τα κορίτσια. Επίσης τα Γυμνάσια ονομάζονταν Αρρένων και Θηλέων.
Ντάγκλας

Το Ντάγκλας (αγγλικά: Douglas), ή Ντούλις μανξ: Doolish), είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη στην Νήσο του Μαν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 26.997 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Ντάγκλας, σε ένα γραφικό κολπίσκο στην ανατολική πλευρά του νησιού. Ο ποταμός Ντάγκλας αποτελεί μέρος του λιμανιού της πόλης και κύριο εμπορικό λιμάνι. Το Ντάγκλας είναι η έδρα των Δικαστηρίων και της κυβέρνησης της Νήσου Μαν. Η πόλη αποτελεί κύριο κόμβο του νησιού για τις επιχειρήσεις, τη χρηματοδότηση, τις νομικές υπηρεσίες, τη ναυτιλία, τις μεταφορές, τις αγορές και τη διασκέδαση.

 Το Ντάγκλας, σύμφωνα με απογραφή του 2016, έχει 26.997 κατοίκους, παρουσιάζοντας μείωση σε σχέση με τους 27.938 κατοίκους του 2011. Στην πόλη ζει ποσοστό 32,4% του συνολικού πληθυσμού της Νήσου του Μαν, που φτάνει τους 83.314 κατοίκους το 2016. Το Ντάγκλας έχει μια σειρά από αξιοθέατα: Ο Πύργος του Καταφυγίου είναι ένα μικρό κάστρο σαν καταφύγιο για τους ναυαγούς ναυτικούς. Κατασκευάστηκε από τον από τον Σερ Ουίλιαμ Χίλαρι το 1832. Μετά από αρκετά ναυάγια στην περιοχή, χρειαζόταν ένα καταφύγιο για τους επιζώντες μέχρι η βοήθεια θα μπορούσε να φτάσει. Το Ντάγκλας Χεντ (Douglas Head) είναι ένα βραχώδες σημείο στην Νήσο του Μαν. με θέα τον κόλπο του Ντάγκλας και το λιμάνι όπυ βρίσκεται το Grand Union Camera Obscura είναι ένα ασυνήθιστο κτίριο στο οποίο, μέσω των μεθόδων του φωτός και κάτοπτρα, αντανακλά εικόνες του περιβάλλοντα χώρου πάνω σε μεγάλες λευκές οθόνες μέσα στο σκοτεινά όρια του κτιρίου. Τα Τράμ με άλογο που κινούνται κατά μήκος της παραλίας από την άνοιξη ως τις αρχές του φθινοπώρου. Τα τραίνα ατμού που διασχίζει 15 μίλια από το σιδηροδρομικό σταθμό Ντάγκλας προς Port Erin στα νότια του νησιού. Η Εξέδρα επισήμων στον Glencrutchery Road που σηματοδοτεί την έναρξη και το πέρας της ετήσιων Αγώνων Μοτοσυκλέτας TT Το ρολόι του Ιωβηλαίου είναι ένα ρολόι δρόμου που χτίστηκε το 1887 σε ανάμνηση του χρυσού ιωβηλαίου της Βασίλισσας Βικτωρίας. Γενικές πληροφορίες για το Ντάγκλας
Μπάρον Γουάκα

Ο Μπάρον Γουάκα (Baron Divavesi Waqa,31 Δεκεμβρίου 1959-) είναι πολιτικός από το Ναουρού , ο οποίος υπηρέτησε ως ο 14ος πρόεδρος του Ναουρού από τις 11 Ιουνίου του 2013 ως τις 27 Αυγούστου 2019.

 Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Μπόε στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Μάιο του 2003. Επί προεδρίας του Λούντβιγκ Σκότι υπηρέτησε ως υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας. Ωστόσο, αναγκάστηκε να φύγει από τη θέση του έπειτα από την αντικατάσταση του Σκότι από το Ρενέ Χάρις. Διατήρησε την έδρα του στο Κοινοβούλιο. Στις 23 Απριλίου 2004 ο Γουάκα και οι σύντροφοί του Κίρεν Κέκε, Ντέιβιντ Αντέανγκ και Φάμπιαν Ριμπάου έλαβαν μέρος σε διαδηλώσεις στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ναούρου στη Γιάρεν. Οι διαδηλώσεις ήταν σε ένδειξη δυσαρέσκειας για την πολιτική της κυβέρνησης έναντι των αιτούντων άσυλο στην Αυστραλία και εναντίον του πολιτικού αδιεξόδου στο Κοινοβούλιο. Και οι 4 υπήρχε κίνδυνος να καταδικαστούν σε φυλάκιση ως και 14 έτη για τη συμμετοχή τους στην κινητοποίηση. Ωστόσο, μετά την επάνοδο του Σκότι στην προεδρία απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες. Ο Σκότι διόρισε το Γουάκα υπουργό Παιδείας για μία ακόμη φορά.Το 2007 ξέσπασε πολιτική κρίση στη διάρκεια της οποίας ο Γουάκα παρέμεινε πιστός στην κυβέρνηση. Συνακόλουθα, ο Γουάκα δεν προσκλήθηκε να λάβει μέρος στην επόμενη κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο Μάρκους Στίβεν. Έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών τον Ιούνιο του 2013 ο Γουάκα εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας του πρώην υπουργού Οικονομικών Ρόλαντ Καν με ψήφους 13-5. Επιλέχθηκε από την κυβερνητική ομάδα έπειτα από την παραίτηση του προέδρου Νταμπουίντο ώστε να αναλάβει πρόεδρος ο Γουάκα και τα μέλη της κυβέρνησης να παραμείνουν στη θέση τους.Τον Ιανουάριο του 2014 η κυβέρνησή του επέζησε πρότασης μομφής στο Κοινοβούλιο, αναφορικά με την απέλαση του Αυστραλού τοπικού δικαστή (resident magistrate) Πίτερ Λόου και την ανάκληση της βίζας του ανώτατου δικαστή Τζέφρι Έιμς, επίσης Αυστραλού πολίτη.Στις 13 Ιουλίου 2016 Γουάκα επανεξελέγη πρόεδρος του Ναουρού, κερδίζοντας τις 16 από τις συνολικά 18 ψήφους του Κοινοβουλίου.
Νότιος κιτρινόραμφος βούκερος

Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι ένας μεσαίου μεγέθους βούκερος του γένους Tockus που ζει στη Νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Tockus leucomelas και δεν περιλαμβάνει υποείδη.

 Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι ένα μεσαίου μεγέθους πουλί. Έχει μήκος 45 εκ. από το ράμφος ως την ουρά και βάρος 132–242 γραμμάρια. Ξεχωρίζει από το χαρακτηριστικό μακρύ κυρτό προς τα κάτω κίτρινο ράμφος του, που είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με το σώμα του και μπορεί να φτάσει το 1/6 του συνολικού μήκους του σώματός του. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά αλλά υπάρχει επικάλυψη μεταξύ των δύο φύλων. Η διαφορά του μεγέθους στο ράμφος είναι ένας αρκετά αξιόπιστος τρόπος διαφοροποίησης των φύλων των άγριων βούκερων. Το χρώμα τους στο στήθος και την κοιλιά τους είναι λευκό, ενώ στο λαιμό και στο κεφάλι σκούρο γκριζωπό με λευκές διακοπές. οι φτερούγες έχουν μαύρο χρώμα με λευκά μπαλώματα που προκαλούν αντίθεση. Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι επιδημητικό είδος στις ξηρές ανοιχτές σαβάνες, αλλά είναι επίσης εν μέρει και σε δάση με ακακία. Μπορεί να βρεθεί σε όλα τα μήκη της Αφρικής από την Αγκόλα και τη Ναμίμπια μέχρι τη Μοζαμβίκη και τη Νατάλ, περνώντας από την Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε και τη βόρεια Νότια Αφρική. Είναι ημερόβιο είδος, μιας και δραστηριοποιείται από το πρωί ως το απόγευμα. Το βράδυ κοιμούνται στα ψηλά κλαδιά ενός δέντρου. Μπορεί να βρεθεί μοναχικό ή σε ζευγάρια ή σε μικρά κοπάδια. Τείνουν όμως γενικά να είναι μοναχικοί εκτός αν είναι η περίοδος αναπαραγωγής, η εποχή της ωοτοκίας ή αν υπάρχει τοπική μετανάστευση κατά τη διάρκεια της εποχής της ξηρασίας. Τα ζευγάρια είναι κυρίως μονογαμικά και έχουν έναν καθαρό καταμερισμό των εργασιών ανάμεσα στα αρσενικά και τα θηλυκά. Εάν άλλοι βούκεροι πλησιάζουν την φωλιά, το ζευγάρι βγάζει δυνατούς θορύβους όπου σιγά σιγά δυναμώνουν σε ένταση και ρυθμό και, όταν κορυφωθούν, ανοίγουν τα φτερά σαν βεντάλιες, εκτείνοντας τις ουρές σαν να κάνει υπόκλιση. Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος ψάχνει τη τροφή του στο έδαφος ή σε θάμνους. Τρέφεται κυρίως με αρθρόποδα, περιλαμβάνοντας τερμίτες, σκαθάρια, ακρίδες και κάμπιες.
Τεντ Ντιμπιάσι Τζούνιορ

Ο Θίοντορ Μάρβιν "Τεντ" Ντιμπιάσι Junior (Theodore Marvin "Ted" DiBiase Jr, 8 Νοεμβρίου 1982) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, ηθοποιός και πρώην παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στο WWE.

 Ο Ντιμπιάσι με τον μεγαλύτερο αδερφό του Μάικ, το 2006 προπονήθηκαν στο Τέξας, πριν μπουν σε σχολή πάλης. Μαζί έφτιαξαν ομάδα και μάλιστα κέρδισαν και κάποιους ομαδικούς τίτλους το 2007. Την ίδια χρονιά πήγαν στην Ιαπωνία σε οργανισμό πάλης για λίγους μήνες. Florida Championship Wrestling Το 2007 ο Τεντ Ντιμπιάσι Jr. υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία WWE και έκανε ντεμπούτο στη θυγατρική εταιρεία FCW. Μέχρι τα μέσα του 2008 έμεινε εκεί και προπονήθηκε. Ομάδα με Κόντι Ρόουντς Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, προωθήθηκε στο κύριο ρόστερ. Εκεί δημιούργησε ομάδα με τον Κόντι Ρόουντς, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων στον πρώτο του αγώνα. Αργότερα ο Ράντυ Όρτον τους προκάλεσε να τον ακολουθήσουν ώστε να κυριαρχήσουν στο WWE, κάτι που έγινε, δημιουργώντας την Legacy. Ο Ντιμπιάσι με τον Ρόουντς κατέκτησε για άλλη μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων. Μετά από δύο χρόνια, το 2010 μεταξύ των τριών, δημιουργήθηκε μια κόντρα που οδήγησε σε μεταξύ τους αγώνα, με νικητή τον Όρτον. Σόλο καριέρα Μετά από την αντιπαράθεσή τους, ο καθένας τους πήρε τον δρόμο του. Ο Ντιμπιάσι, από τότε, στις 5 Απριλίου του 2010, κυκλοφορούσε με τον τίτλο του πατέρα του, το Million Dollar Championship. Αργότερα στην χρονιά, έκανε σεναριακή σχέση με την Μαρίς Ουελέτ και τον Νοέμβριο αποχωρίστηκε την ζώνη. Το 2011 είχε μια σύντομη σεναριακή κόντρα και πάλι με τον Κόντι Ρόουντς, ενώ αναλώθηκε σε διάφορους μικρούς αγώνες και κόντρες. Το 2012 η καριέρα του συνέχισε πιο πτωτικά, μέχρι που αποδεσμεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2013 και αποσύρθηκε απο τον χώρο της επαγγελματικής πάλης. Είναι γιος του Τεντ Ντιμπιάσι και τα δύο του αδέρφια, ο Μάικ και ο Μπρετ, ασχολήθηκαν με την πάλη. Ο Μπρετ λόγω τραυματισμού σταμάτησε να παλεύει. Από το 2008 είναι παντρεμένος με την Κρίστεν Τάινς. Έχει έναν γιο με το όνομα Τέιτ Μακίνλεϊ, γεννημένο τον Μάιο του 2012. Έχει πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία του WWE το 2009. Τεντ Ντιμπιάσι, Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο OWOW.com
Καθεδρικός Ναός του Μόκβι

Ο Καθεδρικός Ναός του Μόκβι της Κοίμησης ( γεωργιανά: მოქვის ეკლესია) είναι ένας Γεωργιανός Ορθόδοξος καθεδρικός ναός που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό της περιφέρειας Οτσαμτσίρα, στην Αμπχαζία της Γεωργίας. Είναι πεντάκλιτος και χρονολογείται του 10ου αιώνα. Είναι αναγνωρισμένος ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

 Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε το 957-967 επί βασιλείας του Λέων Γ' της Αμπχαζίας. Στέγασε την επισκοπή του Μόκβι που ιδρύθηκε τον ίδιο αιώνα για ενίσχυση του Γεωργιανού κράτους και της ανεξαρτητοποιημένης Γεωργιανής εκκλησίας. Η εκκλησία ανακαινίστηκε και τοιχογραφήθηκε επί βασιλείας του Δαβίδ Δ' του Κτίστη (βασ. 1089-1125). Από αυτές τις πρώτες τοιχογραφίες δεν έχουν διασωθεί θραύσματα. Ο καθεδρικός ναός του Μόκβι ήταν ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της Γεωργίας όπου γίνονταν εργασίες αντιγραφής και συντήρησης χειρογράφων και βιβλίων. Τα ονόματα των λόγιων και γραμματιζούμενων που εργάστηκαν εκεί αναφέρονται στα έργα τους που φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη της εκκλησίας. Η εκκλησία γνώρισε ιδιαίτερη άνθιση μετά τον 13ο αιώνα. Με την καθοδήγηση του Επίσκοπου Ντάνιελ του Μόκβι, το 1300 ολοκληρώθηκε ένα έργο μεγάλης σημασίας και καλλιτεχνικής αξίας, τα Τέσσερα Ευαγγέλια του Μόκβι. Είναι χειρόγραφο, εικονογραφημένο. αντίγραφο του Ευαγγέλιου, γραμμένο στα Γεωργιανά νουσχούρι, και περιέχει 329 σελίδες και 157 εικόνες με χρυσές διακοσμήσεις.Η πολιτιστική συνεισφορά των επισκόπων του Μόκβι είναι ανεκτίμητη, και στη Γεωργιανή βιβλιογραφία εξιστορούνται τα έργα τους και τιμώνται τα ονόματά τους: ο Γκρίγκολ Μοκβέλι, ο Ντάνιελ Μοκβέλι, ο Αβραάμ Μοκβέλι, ο Επτβίμε Σακβαρελίτζε, ο Πιλίπε Τσκχετίτζε, κ.α. Το 1659 ο Πατριάρχης Δοσίθεος Β' Ιεροσολύμων επισκέφτηκε το Μόκβι και ανακάλυψε μία επιγραφή που αναφερόταν στις τοιχογραφίες που έγιναν επί βασιλείας του Αλεξίου Α' Κομνηνού και Δαβίδ Δ' της Γεωργίας, αλλά η επιγραφή αυτή δεν έχει διασωθεί ως τις μέρες μας. Ο καθεδρικός ναός του Μόκβι ήταν έδρα της ομώνυμης επισκοπής μέχρι τον 17ο αιώνα, και μέρος του Πατριαρχείου της Αμπχαζίας. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο ναός ήταν ερειπωμένος και λεηλατημένος. Στα μέσα του ίδιου αιώνα ο Πρίγκιπας Μιχαήλ Σερβασίτζε της Αμπχαζίας αποκατέστησε την εκκλησία, αλλά με αρκετές τροποποιήσεις. Η εκκλησία διέθετε πολλές Γεωργιανές επιγραφές αλλά έχει διασωθεί μόνο μία που βρίσκεται στο καμπαναριό. Ο καθεδρικός ναός είναι θολωτός, σταυροειδής σε ορθογώνια βάση, πεντάκλιτος. Πρόκειται για ένα σχέδιο με μοναδική αξία: στο εσωτερικό της η αίθουσα του κυρίως ναού χωρίζεται σε 3 κλίτη με ζεύγη κολόνων. Τα 2 παρεκκλήσια στα βόρεια και νότια είναι το τέταρτο και το πέμπτο κλίτος (θεωρούνται ψευδοκλίτη). Στα ανατολικά του ναού υπάρχουν 3 αψιδωτά ημικυκλικά δωμάτια, εκ τον οποίων το μεσαίο είναι το ιερό με την Αγία Τράπεζα και τα δωμάτια εκατέρωθεν αυτού προορίζονται για εκκλησιαστική χρήση. Ο θόλος στηρίζεται σε 4 κολόνες και το τύμπανό του έχει 12 πλευρές. Πάνω από το νάρθηκα του ναού και τα πλευρικά κλίτη υπάρχει ένας δεύτερος όροφος, που περιβάλλει την εκκλησία από τις 3 πλευρές, όλες εκτός από την ανατολική. Το κτίριο είναι επενδυμένο με λείες λίθινες πλάκες. Στο εξωτερικό, οι προσόψεις του είναι απλές, χωρίς διακοσμήσεις.
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ατομικό ξίφους μονομαχίας ανδρών

Το ατομικό ξίφους μονομαχίας ανδρών ήταν ένα από τα επτά αγωνίσματα στο πρόγραμμα της ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στους αγώνες που διεξήχθησαν από την 1η Ιουνίου μέχρι τις 14 Ιουνίου, έλαβαν μέρος συνολικά 104 ξιφομάχοι από εννέα χώρες.

 Στον προκριματικό αγώνα έλαβαν μέρος 104 ξιφομάχοι, 36 εκ των οποίων πέρασαν στον προημιτελικό αγώνα όπου οι 18 πέρασαν στον ημιτελικό. Έγιναν τρεις όμιλοι των έξι ξιφομάχων και οι τρεις κορυφαίοι ξιφομάχοι του κάθε ομίλου πέρασαν στον τελικό. Ένας εξ αυτών ήταν Κουβανός, ένας άλλος Αργεντινός και οι υπόλοιποι επτά ήταν όλοι Γάλλοι. Στον τελικό ο κάθε ξιφομάχος έκανε πέντε αγώνες και όσοι ξιφομάχοι ισοβάθμισαν σε νίκες έδωσαν και έκτο αγώνα ως μπαράζ. Ο δεκαεξάχρονος Κουβανός Ραμόν Φονστ πήρε την πρώτη θέση πετυχαίνοντας 4 νίκες, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο Γάλλος Λουί Περέ επίσης με 4 νίκες και στην τρίτη ο Γάλλος Λεόν Σε με 3 νίκες. International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Fencing 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά

Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά (γεν. Σέρρες, 21 Φεβρουαρίου 1958) είναι Ελληνίδα δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, καθώς επίσης υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.

 Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά γεννήθηκε στις Σέρρες στις 21 Φεβρουαρίου 1958. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι παντρεμένη με το Χρήστο Τσαρουχά, με τον οποίον έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη. Εκτός από ελληνικά ομιλεί την αγγλική γλώσσα. Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά ασχολήθηκε με την πολιτική με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν μέλος του Τμήματος Γυναικών της Νέας Δημοκρατίας, ενώ διετέλεσε μέλος Κεντρικής Επιτροπής και υπεύθυνη Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων του κόμματος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2000, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2004, το 2007 και το 2009.Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, ενώ υπήρξε μέλος των Διαρκών Επιτροπών Εξωτερικών και Άμυνας και Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης. Επίσης ήταν μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση του σκανδάλου της Siemens. Τον Φεβρουάριο του 2012, διαφώνησε και καταψήφισε τη νέας δανειακής σύμβασης (2ο Μνημόνιο), με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και να διαγραφεί από μέλος του κόμματος. Τον επόμενο μήνα προσχώρησε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2012 συμμετείχε στα ψηφοδέλτια των Ανεξάρτητων Ελλήνων στην εκλογική περιφέρεια Σερρών όπου και εξελέγη. Στη σύντομη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου εξελέγη Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων προτεινόμενη από τους ΑΝ.ΕΛ. με 185 ψήφους υπέρ και 96 λευκά.Επανεκλέχθηκε επίσης και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου και προτάθηκε ξανά για Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, θέση στην οποία εξελέγη με 225 ψήφους υπέρ.Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη βουλευτής Σερρών. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μεταξύ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ. διορίσθηκε υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης.Εκλέχθηκε και πάλι στις πρόωρες εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 και στη νέα κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. επανατοποθετήθηκε στη θέση της υφυπουργού Μακεδονίας-Θράκης. Κατά τον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018, ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας έως την παραίτησή της στις 15 Ιανουαρίου, έπειτα από την αποχώρηση των ΑΝ.ΕΛ. από την Κυβέρνηση. Βουλή των Ελλήνων - Μαρία Ευστρατίου Κόλλια-Τσαρουχά Βουλή των Ελλήνων - Κοινοβουλευτική θητεία βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα: Κόλλια-Τσαρουχά Ευστρατίου Μαρία
Γιεσίλμπουρτς

Το Γιεσίλμπουρτς (τουρκικά: Yeşilburç) είναι ένα πρώην χωριό καραμανλήδων στην Καππαδοκία, περίπου 3 χλμ βόρεια της Νίγδης. Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης εποικίστηκε από ελληνόφωνους μουσουλμάνους από την σημερινή Κιβωτό Γρεβενών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.400 μέτρων.

 Με γεωγραφικές συντεταγμένες 38.01 Β 34.40 Α, το Γιεσίλμπουρτς βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βόρεια της Νίγδης και 5 χιλιόμετρα νότια του φράγματος Γκεμπερέ. Βρίσκεται σε μια υψωμένη κοιλάδα και περιβάλλεται από κήπους με φρούτα. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 504 κάτοικοι σύμφωνα με στοιχεία του 2011. Το Γιεσίλμπουρτς, παλαιότερα γνωστό ως Τένεϊ ήταν χωριό καραμανλήδων. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στην δεκαετία του 1920, απελάθηκαν στην Ελλάδα όπως και οι περισσότεροι Έλληνες. Οι Έλληνες απελαθέντες μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα. Εν τω μεταξύ ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι από το χωριό Κιβωτός (τουρκικά: Krifçe) Γρεβενών απελάθηκαν στην Τουρκία. Αυτοί μετοίκησαν στο Γιεσίλμπουρτς το 1926. Τα φρούτα είναι τα κύρια προϊόντα του Γιεσίλμπουρτς. Το χωριό ειδικεύεται στην παραγωγή μήλων. Τουριστικά, το χωριό έχει σημαντικές δυνατότητες επειδή οι Καραμανλήδες άφησαν πολλά ιστορικά κτίρια. Ωστόσο, σήμερα ο τουρισμός δεν παίζει κανένα ρόλο στην οικονομία του χωριού. Συλλογή ιστοριών και τραγουδιών στην δυτικομακεδονική διάλεκτο των Βαλαχάδων του Γιεσίλμπουρτς Η αρχιτεκτονική του Γιεσίλμπουρτς
Περιοχή Κιμπόντο

Η Περιοχή Κιμπόντο (Αγγλικά: Kibondo District και Σουαχίλι: Wilaya ya Kibondo), είναι μία από τις οκτώ επαρχίες στην Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Καγκέρα (Kagera Region), ανατολικά με την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region), στα νότια με την Αστική Περιοχή Κιγκόμα (Kigoma Urban District), δυτικά με την Περιοχή Κασούλου (Kasulu District) και βορειοδυτικά με το Μπουρούντι (Burundi). Κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Κιμπόντο (Kibondo District), ήταν 414.764 άτομα.Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Κιμπόντο (Kibondo District), είναι ο Kanal John A. Mzurikwao.

 Από το 2012, η Περιοχή Κιμπόντο (Kibondo District), διαιρείται διοικητικά σε 13 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Κιγκόμα Κιγκόμα Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Buzard, Nan. Information-Sharing and Coordination Among NGOs Working in the Refugee Camps of Ngara and Kibondo, Tanzania, 1994-1998. Cambridge, Mass: Massachusetts Institute of Technology, Center for International Studies, 2000. (Αγγλικά) Kavura, R. M. The Problem of Developmental Leadership in Kibondo (Kigoma Region). Dar es Salaam: University College, 1970. (Αγγλικά) Morof, Diane F, et al. 2007. Refugee Family Planning: User Profiles from Mtendeli Refugee Camp in Kibondo, Tanzania. Contraception. 76, no. 2: 175. (Αγγλικά) Office of the United Nations High Commissioner for Refugees, and World Food Programme. Kibondo Refugee Camps. Geneva, Switzerland: Unhcr, 2003. (Σουαχίλι) Shirika la Chakula Bora Tanzania. Nutrition Situation in Kakonko and Kasanda Divisions, Kibondo District: Baseline Survey Report. Dar es Salaam: Tanzania Food and Nutrition Centre, 1999.
Ισότοπο

Ισότοπα χαρακτηρίζονται τα άτομα του ίδιου χημικού στοιχείου που έχουν διαφορετικό αριθμό νετρονίων στον πυρήνα τους. Ο διεθνής σήμερα όρος ισότοπο που προέρχεται ως σύνθετη λέξη εκ της ελληνικής γλώσσας ισο + τόπος, (αποδίδοντας την έννοια ίσος κατά τόπο, δηλαδή ίδια θέση στον περιοδικό πίνακα), επινοήθηκε το 1913, από τον Βρετανό χημικό Φρ. Σόντυ (Frederick Soddy).

 Τα ισότοπα θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως διαφορετικές εκδοχές, ή παραλλαγές του ίδιου του στοιχείου. Όλα τα ισότοπα ενός στοιχείου έχουν ίδιο ατομικό αριθμό και επομένως τις ίδιες χημικές ιδιότητες, παρουσιάζοντας διαφορά μόνο στον μαζικό αριθμό. Ωστόσο τα ισότοπα μπορεί να παρουσιάζουν διαφορετικές φυσικές ιδιότητες όπως για παράδειγμα στην πυκνότητα. Ένα ισότοπο καθορίζεται από τον μαζικό αριθμό του που ονομάζεται και αριθμός νουκλεονίων. Πρόκειται για το συνολικό αριθμό των πρωτονίων και των νετρονίων του ατομικού του πυρήνα. Σημειώνεται ότι οι χημικές ιδιότητες των στοιχείων εξαρτώνται από την ηλεκτρονική δομή τους που συνδέεται άμεσα με τον αριθμό πρωτονίων των πυρήνων τους. Αντίθετα τα νετρόνια δεν επηρεάζουν αυτές, πλην όμως συντελούν στη διαμόρφωση της τιμής της ατομικής μάζας των ατόμων των στοιχείων. Αυτό έχει ως συνέπεια τα ισότοπα να διακρίνονται μεταξύ τους από τις ατομικές μάζες τους. Σημαντική διαφορά μεταξύ των ισοτόπων του ίδιου ατομικού αριθμού είναι ότι τα περισσότερα ισότοπα είναι ασταθή, ενώ μερικά μόνο είναι σταθερά. Συνήθως τα ασταθή ισότοπα είναι ραδιενεργά, καλούμενα εξ αυτού "ραδιοϊσότοπα". Κάθε ισότοπο προσδιορίζεται από το όνομα του συγκεκριμένου στοιχείου ακολουθούμενο από μία παύλα και τον μαζικό αριθμό του (π.χ. ήλιο-3 , το ήλιο-4 , άνθρακας-12 , άνθρακας-14 , ουράνιο-235, ουράνιο-239 κ.λπ.. Ως χημικό σύμβολο του ισοτόπου χρησιμοποιείται ομοίως το χημικό σύμβολο του στοιχείου, π.χ., «C» για τον άνθρακα, με δύο αριστερούς εκθέτες, έναν πάνω αριστερά και ένα κάτω επίσης αριστερά. Ο άνω εκθέτης αποδίδει τον μαζικό αριθμό του ισοτόπου, ο δε κάτω τον ατομικό αριθμό του στοιχείου όπως π.χ. 32He, 42He, 126C, 146C, 23592U, και 23992U. Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω παραδείγματα ο κάτω αριστερός εκθέτης παραμένει σταθερός για το ίδιο στοιχείο, επειδή όμως αυτό είναι γνωστό από το σύμβολο του στοιχείου τις περισσότερες φορές παραλείπεται διατηρώντας μόνο τον άνω αριστερό εκθέτη δηλαδή του μαζικού αριθμού έτσι τα παραπάνω απλουστεύονται αντίστοιχα σε 3He, 4He, 12C, 14C, 235U, και 239U. Το συνηθέστερο ισότοπο του άνθρακα έχει 12 νουκλεόνια, εξ αυτού και ονομάζεται άνθρακας-12 και συμβολίζεται 12C. Χαρακτηριστικά είναι επίσης τα ισότοπα του υδρογόνου: 1Η, 2Η και 3Η που ονομάζονται αντίστοιχα πρώτιο, δευτέριο και τρίτιο. Ο πυρήνας κάθε ισοτόπου του υδρογόνου έχει: ένα πρωτόνιο και 0 νετρόνια στο 1Η, 1 πρωτόνιο και 1 νετρόνιο στο 2Η, 1 πρωτόνιο και 2 νετρόνια στο 3Η. Γενικά τα ισότοπα διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες: τα ραδιενεργά, ή ραδιοϊσότοπα, τα αρχέγονα ισότοπα και τα σταθερά ισότοπα.
Μάχη Ελαίας - Καλαμά

Η Μάχη Ελαίας-Καλαμά (2-8 Νοεμβρίου 1940) ήταν μαζί με την Μάχη της Πίνδου, οι κύριες μάχες, που ανέκοψαν την ιταλική προέλαση τις πρώτες μέρες του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Η γραμμή του μετώπου της μάχης ξεκινούσε δυτικά από το Ιόνιο Πέλαγος, στις εκβολές του ποταμού Καλαμά, κατά μήκος του ποταμού και κατέληγε στην στρατηγική τοποθεσία Ελαία, κοντά στο Καλπάκι.

 Την άμυνα της περιοχής την είχε αναλάβει η «8η Μεραρχία», υπό τον υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο. Οι ιταλικές δυνάμεις αποτελούνταν από τμήματα της Μεραρχίας «Φερράρα», ενισχυμένες με άρματα από την Μεραρχία «Κενταύρων», καθώς και από το 25ο ιταλικό σώμα στρατού. Επίσης στον τομέα Καλαμά βρίσκονταν η Μεραρχία Σιένα και στον τομέα Θεσπρωτίας ιταλική Μεραρχία ιππικού. Μόλις γίνεται γνωστή η κήρυξη του πολέμου, ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος εκδίδει την πρώτη πολεμική διαταγή: Αξιωματικοί και οπλίται της 8ης Μεραρχίας, διανοίγετε το στάδιον της εκτελέσεως του υπερτάτου προς την πατρίδα καθήκοντος, δια αντιστάσεως μέχρις εσχάτων συμφώνως προς το σχέδιον ενεργείας. Αμυνθήτε του ιερού πάτριου εδάφους μετά φανατισμού εναντίον του επιδρομέως, όστις ήλθε να προσβάλη τούτο αναιτίως. Αναμνησθήτε των ενδόξων παραδόσεων του Έθνους μας και πολεμήσατε με λύσσαν κατά του εχθρού. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου οι ιταλικές δυνάμεις εξαπέλυσαν γενική επίθεση σε όλα τα μέτωπα της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Τα ελληνικά τμήματα αφού προέβαλαν αντίσταση, άρχισαν να υποχωρούν και να αναπτύσσονται στις προκαθορισμένες θέσεις, επιβραδύνοντας τον εχθρό βάσει γενικού σχεδίου. Στις 2 Νοεμβρίου η σύμπτυξη είχε ολοκληρωθεί και οι ελληνικές δυνάμεις εγκαταστάθηκαν στην κύρια αμυντική τοποθεσία Καλαμάς - Ελαία - Γκραμπάλα - Ύψωμα Κλέφτης. Το πρωί της ίδιας μέρας ξεκίνησε σφοδρός βομβαρδισμός από την ιταλική αεροπορία και το πυροβολικό. Στις 15:00 η Μεραρχία Φερράρα εξαπέλυσε επίθεση στην τοποθεσία Ελαία, χωρίς όμως αποτελέσματα. Την επόμενη μέρα ύστερα από βομβαρδισμούς ακολούθησε επίθεση με τεθωρακισμένα κατά του τομέα Καλπακίου. Οι ελληνικές δυνάμεις διατήρησαν ακέραιες τις θέσεις τους. Στις 4 Νοεμβρίου, οι Ιταλοί περιορίστηκαν σε βομβαρδισμούς σε ολόκληρο το μέτωπο και την επόμενη το μεσημέρι μεγάλες δυνάμεις πεζικού και άρματα μάχης, με αεροπορική υποστήριξη εξαπολύουν επίθεση στον τομέα Ελαίας. Τα ελληνικά τμήματα παρά την σφοδρότητα της επίθεσης, απέκρουσαν την εχθρική επίθεση και προκάλεσαν σοβαρές απώλειες. Οι ιταλικές επιθέσεις συνεχίστηκαν ως τις 8 Νοεμβρίου, κυρίως κατά του τομέα Ελαίας, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Οι απώλειες της ελληνικής μεραρχίας κατά τη μάχη Ελαίας-Καλαμά ανήλθαν σε 60 νεκρούς και 260 τραυματίες. Η ελληνική νίκη προκάλεσε μη αναστρέψιμες, υλικές και ηθικές, φθορές για την ιταλική πλευρά, που την ανάγκασε να αναστείλει τις επιθετικές επιχειρήσεις και να μεταπέσει σε κατάσταση άμυνας εν αναμονή ενισχύσεων. Εμείς οι Έλληνες. Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 978-960-6845-16-1. Η Mάχη Ελαίας - Καλαμά. Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας. Καλπάκι 1940: η VIII Μεραρχία συντρίβει τους Ιταλούς.
Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) ήταν Υπουργείο των ελληνικών κυβερνήσεων της περιόδου 1985-2009, το οποίο αντικατέστησε το Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (1980-1985). Τον Οκτώβριο του 2009 δημιουργήθηκε χωριστό Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ οι λοιπές αρμοδιότητες του ΥΠΕΧΩΔΕ συγχωνεύτηκαν με αυτές του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών για να δημιουργήσουν το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

 Στις 14 Μαρτίου 1980 με το Ν. 1032/1980 συνεστήθη το Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος από υπηρεσίες που αποσπάστηκαν από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Στις 26 Ιουλίου 1985 με το Ν. 1558/1985 το Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος μετονομάστηκε σε Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων με την υπαγωγή σε αυτό της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων. Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με την απόφαση 2876/7.10.2009 του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων μετονομάστηκε σε Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και στις 5 Νοεμβρίου 2009 με το Π.Δ. 189/2009, μετά από πρόταση του ιδίου, υπήχθησαν σε αυτό υπηρεσίες σχετικές με την ενεργειακή πολιτική του πρώην Υπουργείου Ανάπτυξης (το οποίο στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 185/2009, μετά από πρόταση του ιδίου, είχε συγχωνευθεί στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας). Στις 27 Ιανουαρίου 2015 συστάθηκε το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχοντας στις αρμοδιότητές του τους τομείς της αγροτικής ανάπτυξης, του περιβάλλοντος και της ενέργειας. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2015, με Π.Δ. το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας μετονομάστηκε σε Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.