IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντίνα ντε Μάρκο

Η Ντίνα ντε Μάρκο (Dina de Marco, γεννημένη ως Ντινασάρ Νούνιες Χιμένες Dinazar Nuñez Jiménez, 6 Ιουλίου 1937 - 17 Ιουνίου 1998) ήταν Μεξικανή ηθοποιός και σκηνοθέτρια.Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1937. Σπούδασε στην ακαδημία του Αντρές Σολέρ. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1958. Συμμετείχε σε πάνω από είκοσι τηλενουβέλες, εκ των οποίων στις La Pícara Soñadora, Alondra, Sentimientos Ajenos και στην τελευταία της τηλενουβέλα την Esmeralda. Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ραφαέλ Μπανκέλς. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά, τον Χοσέ Μανουέλ, την Ροσίο, την Γιάνετ, την Μάρι Πας, τον Ραφαέλ Τζ. και την Αριάδνε. Η ντε Μάρκο πέθανε στις 17 Ιουνίου 1998 στην Πόλη του Μεξικού από καρκίνο σε ηλικία 60 ετών.

 Gutierritos - 1958, ως Ανίτα Pepito y los robachicos - 1958, (ταινία) Murallas blancas - 1960 Divorciadas - 1961 La comezón del amor - 1961, (ταινία) El espejo de la bruja - 1962, ως Ελένα (ταινία) Los secretos del sexo débil - 1962, (ταινία) Cumbres borrascosas - 1964 Tu eres un extraño - 1965, ως Μπλάνκα Felipa Sánchez, la soldadera - 1967, ως Ροσάριο El ruiseñor mexicano - 1969, ως Αμαλία Mamá Campanita - 1978, ως Λουσέρο Santa - 1978 Ladronzuela - 1978 El árabe - 1980, ως Γιαδίρα Bianca Vidal - 1982/83, ως Γκιγιερμίνα Chispita - 1982/83 Aprendiendo a vivir - 1984, ως Πέρλα Principessa - 1984/86, ως Βιρχίνα El cristal empañado - 1989, ως Παουλίνα Dias sin luna - 1989, (σκηνοθεσία) Carrusel - 1989/90 La picara soñadora - 1991, ως Δόνια Μπέρτα Madres egoístas - 1991, ως Χασίντα Αρριάγα Carrusel de las Americas - 1991, (σκηνοθεσία) Sesame Street - 1992, (σκηνοθεσία, μεξικάνικη version) Alondra - 1995, ως Τρίνι Γκόμες Sentimientos ajenos - 1996/97, ως Ντονάτα Esmeralda - 1997, ως Χρυσάνθη Ντίνα ντε Μάρκο στην IMDb
Beovoz

Το Μπεοβόζ (σερβικά:Беовоз) είναι δίκτυο προαστιακού σιδηρόδρομου στο Βελιγράδι. Συνδέει τα βόρεια, δυτικά και νότια προάστια με το κέντρο της πρωτεύουσας της Σερβίας. Διαχειρίζονται οι Σερβικοί Σιδηρόδρομοι. Άρχισε να λειτουργεί το 1992 και το 2006 μετέφερε 6.182.000 επιβάτες.

 Προς το παρόν το δίκτυο έχει 5 γραμμές: Γραμμή 1: Παντσεβάτσκι Μοστ - Πάντσεβο Βόιλοβιτσα Γραμμή 2: Βελιγράδι-Κέντρο (Πρόκοπ) - Ρίπαν - Μλαντένοβατσ Γραμμή 3: Πάντσεβο Βόιλοβιτσα - Βάλεβο Γραμμή 4: Μπατάινιτσα - Ίντζια Γραμμή 5: Παντσεβάτσκι Μοστ - Νέο ΒελιγράδιΜόνο 2 σταθμοί είναι υπόγειοι: Βούκοβ Σπόμενικ και Καρατζόρτζεβ Πάρκ.
Οντς ΜΚ

Η Οντς ΜΚ (νορβηγικά: Odds BK) είναι μια νορβηγική ποδοσφαιρική ομάδα από το Σίεν. Ιδρύθηκε το 1894 ως τμήμα της ΙΦ Όντ. Έδρα της ομάδας είναι η Σκαγκεράκ Αρένα. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας. Παρόλο που δεν έχει κερδίσει ποτέ το πρωτάθλημα της χώρας, έχει κατακτήσει 12 φορές το κύπελλο Νορβηγίας, όντας η πιο πετυχημένη ομάδα στο θεσμό.

 Η ΙΦ Όντ ιδρύθηκε το 1885. και αποτελεί τον παλαιότερο σε λειτουργία σύλλογο της Νορβηγίας. Αρχικά είχε τμήματα γυμναστικής, βορινού σκι και στίβου. Στις 31 Μαρτίου 1894 δημιουργήθηκε το τμήμα ποδοσφαίρου με την ονομασία Οντς ΜΚ. Πρωτάθλημα Νορβηγίας: Φιναλίστ (2): 1950–51, 1956–57Κύπελλο Νορβηγίας:Κυπελλούχος (12): 1903, 1904, 1905, 1906, 1913, 1915, 1919, 1922, 1924, 1926, 1931, 2000 Φιναλίστ (9): 1902, 1908, 1909, 1910, 1921, 1937, 1960, 2002, 2014 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Επίσημος ιστότοπος
Μπλου Έντουαρτς

Ο Θίοντορ «Μπλου» Έντουαρτς (γεννήθηκε 31 Οκτωβρίου 1965) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σούτινγκ γκαρντ όσο και ως σμολ φόργουορντ.

 Ο Μπλου Έντουαρτς φοίτησε στα Πανεπιστήμια «Λούισμπουργκ Κόλετζ» (1984-86) και «Ανατολική Καρολίνα» (1986-89). Από το Πανεπιστήμιο της Καρολίνα αποφοίτησε το 1989. Ο Μπλου Έντουαρτς συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1989 και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Γιούτα Τζαζ, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια. Τη διετία 1992-94 αγωνίστηκε με τους Μιλγουόκι Μπακς, ενώ την περίοδο 1994-95 αγωνίστηκε με τους Μπόστον Σέλτικς. Το 1995 επέστρεψε για πολύ λίγο στη Γιούτα Τζαζ ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στους Βανκούβερ Γκριζλς, στους οποίους παρέμεινε για περίπου τρία χρόνια. Το 1999 πραγματοποίησε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τους Μαϊάμι Χιτ. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, ο Μπλου Έντουαρντς άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για μία αγωνιστική σεζόν (1999-2000), χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο με τους ερυθρόλευκους. Το καλοκαίρι του 2000 μεταπήδησε στον Αμύντα Δάφνης, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2000-01, ο Μλου Έντουαρντς αποφάσισε να ασποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του. http://basketball.eurobasket.com/player/Blue_Edwards/21888
Κοίτασμα του Άλτσαρ

Το Κοίτασμα του Άλτσαρ (σλαβομακεδονικά: Алшар‎) είναι μια χαμηλής θερμοκρασίας υδροθερμική απόθεση χρυσού–αρσενικού–αντιμονίου–θαλλίου στον Δήμο Καβάνταρτσι της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Για ορισμένη περίοδο γινόταν εξόρυξη θαλλίου από τα κοιτάσματα, όπως στο ορυχείο Σρβεν Ντολ (Crven Dol), και εκτιμήθηκε ότι μπορούν να αποδώσουν ακόμα τουλάχιστον 500 τόνους θαλλίου. Από τις αποθέσεις μεταλλευμάτων, το ορυκτό λορανδίτης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ροής των ηλιακών νετρίνων.

 Το κοίτασμα είναι μία Καρλινικού τύπου απόθεση χρυσού, παρόμοια με εκείνη που βρέθηκε στην θέση επαφής γεωλονικά ανομοιόμορφων στρωμάτων στο Κάρλιν Νεβάδας. Το ορυχείο Σρβεν Ντολ (Crven Dol) λειτούργησε στο στρώμα των μεταλλευμάτων που είχαν μικρή περιεκτικότητα σε ορυκτά αντιμονίου και μεγάλη σε ορυκτά αρσενικού και θαλλίου. Τα κύρια μεταλλεύματα της απόθεσης ήταν ερυθρά σανδαράχη, κίτρινη σανδαράχη, σιδηροπυρίτης εμπλουτισμένος με Αρσενικό και μαρκασίτης. Το ορυχείο εργάστηκε εντατικά την περίοδο 1880 -1908. Τα κύρια μεταλλεύματα του κοιτάσματος είναι σιδηροπυρίτης, αντιμονίτης, κίτρινη σανδαράχη και ερυθρά σανδαράχη. Διαθέτει μεγάλες ποσότητες ορυκτού λορανδίτη,ενός θειούχου μεταλλεύματος θαλλίου και αρσενικού με τον τύπο TlAsS2. Κατά καιρούς έχουν βρεθεί και άλλα ορυκτά του θαλλίου, όπως γιανκοβίτης (Tl5Sb9(As,Sb)4S22, φαγκίτης (Tl3AsS4) και μπερναρντίτης (TJ(Sb,As)5S5). Το ΛΟΡΕΞ (Αγγλικά: LOREX, LORandite EXperiment) είναι είναι πείραμα στο οποίο χρησιμοποιείται Λορανδίτης για τον προσδιορισμό της ροής των ηλιακών νετρίνων. Αυτό επειδή ο λορανδίτης περιέχει μεγάλες ποσότητες θάλλιου-205 που διέρχεται μία αντίδραση σύλληψης νετρίνου αποδίδοντας Μόλυβδο-205. Το στάδιο 205Tl(νe,e−)205 έχει σχετικά χαμηλό ουδό ενέργειας 52 keV και, συνεπώς, υψηλή απόδοση. Με την ηλικία του κοιτάσματος να χρονολογείται 4,5-4,2 εκατομμυρίων χρόνων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της ροής ηλιακών νετρίνων κατά τα τελευταία 4 εκατομ. χρόνια, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει δυνατότητα ποσοτικής ανάλυσης του μολύβδου-205 σε ένα δείγμα λορανδίτη. Αυτή η αντίδραση δεν προκαλείται μόνο από νετρίνα, αλλά και από άλλα κοσμικά σωματίδια υψηλής ενέργειας, τα οποία έχουν όλα διαφορετικό βάθος διεισδυτικότητας στον φλοιό. Στα πλαίσια του πειράματος, την περίοδο 2008-2010 έγινε δειγματοληψία από διάφορα βάθη του κοιτάσματος και προέκυψε πληθώρα δεδομένων.
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Ο Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τους Αμπελόκηπους του Δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και έχει χρώματα το κόκκινο και το μαύρο. Αποτελεί μέλος της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Υψηλότερη διάκριση του συλλόγου είναι οι συμμετοχές του στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής κατηγορίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελοκήπων.

 Ο Αστέρας Αμπελοκήπων ιδρύθηκε το 1961. Το 1986-87 κατέκτησε το πρωτάθλημα Μακεδονίας και ανέβηκε στην Δ' Εθνική, όπου το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας αγωνίστηκε 6 συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1988-89 μέχρι και τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 1994-95 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική, βιώνοντας έναν ακόμα υποβιβασμό, για το τοπικό πρωτάθλημα της Μακεδονίας. Το 1999 συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Αμπελοκήπων και τους Αετούς Αμπελοκήπων και δημιουργήθηκε ο Α.Σ. Αμπελόκηποι. Το 2003 ο Αστέρας Αμπελοκήπων επανασυστάθηκε και από τη σεζόν 2003-04 εντάχθηκε εκ νέου στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ Μακεδονίας, ξεκινώντας από την Γ' Κατηγορία. Σήμερα αγωνίζεται στη Α’ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Προφίλ του συλλόγου στο Facebook
Εκλογές στο Τόγκο

Στο Τόγκο, που είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και κοινοβούλιο. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται από τον λαό. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, της οποίας τα μέλη εκλέγονται επίσης από το λαό κάθε πέντε χρόνια. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

 Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 2010 και αμφισβητήθηκαν από την αντιπολίτευση ο πρόεδρος Γκνασινγκμπέ επανεξελέγη με ποσοστό 60,9% έναντι 33,94% για τον αντίπαλό του, Ζαν-Πιερ Φαμπρ, από την Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή (UFC). Ο πρώην πρωθυπουργός, Γιαγοβί Αγκμπογιμπό, ήρθε τρίτος με 3%. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 64%. Η ECOWAS εξέφρασε την ικανοποίησή της για τις συνθήκες διεξαγωγής των εκλογών. Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου 2018. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Ιουλίου 2013. Τα 91 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε κλειστές λίστες με απλή αναλογική σε 30 πολυεδρικές περιφέρειες.Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, η Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε σαρωτική νίκη και αναμένεται να πάρει 60 επί συνόλου 91 εδρών και τις υπόλοιπες έδρες κατέλαβε η Αντιπολίτευση. Το αντιπολιτευόμενο κόμμα Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή υπέστη ήττα, χάνοντας τις πιο πολλές από τις 27 έδρες που κατείχε στην προηγούμενη Εθνοσυνέλευση. Μεγαλύτερο κόμμα της Αντιπολίτευσης γίνεται πλέον η Εθνική Συμμαχία για την Αλλαγή (Alliance national pour le changement, ANC).
Ελλαδοθήριο

Το Ελλαδοθήριο (Helladotherium) είναι γένος της οικογένειας των Καμηλοπαρδαλιδών (στην οποία ανήκει η σημερινή καμηλοπάρδαλη). Έζησε την Μειόκαινο εποχή στην Ευρώπη, Αφρική και Ασία, ενώ σήμερα έχει εκλείψει. Ονομάστηκε έτσι επειδή το έτος 1836 κοντά στο Πικέρμι της Αττικής βρέθηκε τμήμα απολιθωμένου σκελετού του.

 The Evolution of Artiodactyls by Donald R. Prothero and Scott E. Foss Mammoths, Sabertooths, and Hominids by Jordi Agusti and Mauricio Anton Classification of Mammals by Malcolm C. McKenna and Susan K. Bell Σπυρίδων Λάμπρου, Ιστορικά μελετήματα, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου «ο Παλαμήδης», 1884
Λίμνη Κους

Η λίμνη Κους (τουρκικά: Kuş Gölü) ή λίμνη Μανυάς (Manyas Gölü), ή Δασκυλίτις λίμνη, είναι μια λίμνη στην Μικρά Ασία, στην περιοχή της Πανόρμου της Κυζίκου στην Τουρκία. Είναι μια ρηχή λίμνη γλυκού νερού πλούσια σε θρεπτικά συστατικά με μέσο βάθος 3 μέτρα που τροφοδοτείται από υπόγεια νερά και τέσσερα ρέματα. Μικρά δέλτα έχουν σχηματιστεί και τα οποία εισέρχονται στη λίμνη, δημιουργώντας εκτεταμένα έλη και δεντρόφυτες όχθες ποταμών. Στενές ζώνες από καλάμια περιβάλλουν μεγάλο μέρος της λίμνης. Το νερό χρησιμοποιείται για εργοστασιακή χρήση και για άρδευση. Βόσκηση βοοειδών και προβάτων πραγματοποιείται κατά μήκος των ακτών της λίμνης. Η λίμνη προστατεύεται από την συνθήκη Ραμσάρ.

 Η ονομασία Κουσγκιολού (Kuşgölü) της λίμνης στα τουρκικά κυριολεκτικά σημαίνει «λίμνη των πουλιών». Το όνομα Μανυάς (Manyas) προέρχεται από την ομώνυμη πόλη που βρίσκεται στα νότια της λίμνης. Η ονομασία Δασκυλίτις λίμνη προέρχεται από την αρχαία πόλη Δασκύλιο που βρίσκεται δίπλα στο νοτιοανατολικό άκρο της λίμνης. Η λίμνη Κους είναι μια σημαντική τοποθεσία για την αναπαραγωγή και διαχείμαση υδρόβιων πτηνών. Το 1938 ιδρύθηκε ένα φυσικό καταφύγιο σε έκταση 640 στρεμμάτων που περιλαμβάνει μια σε μεγάλο βαθμό παρθένα περιοχή της λίμνης κοντά στο Σιγκιρτσίκ (Sığırcık) στη βορειοανατολική πλευρά της λίμνης. Το καταφύγιο διαθέτει ένα μικρό ορνιθολογικό μουσείο, τηλεκατευθυνόμενες κάμερες παρακολούθησης και έναν πύργο παρατήρησης που ανεγέρθηκε από το Τμήμα Υδρολογίας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης το 1952. Στη λίμνη έχουν καταγραφεί περισσότερα από 270 είδη πουλιών. Σημαντικά είδη πουλιών περιλαμβάνουν: την Λευκοκέφαλη πάπια (Oxyura leucocephala), την Χουλιαρομύτα (Platalea leucorodia), το Μεγάλο φλαμίνγκο (Phoenicopterus roseus), καθώς και τους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς του Αργυροπελεκάνου (Pelecanus crispus). Οι μεταναστευτικοί Ροδοπελεκάνοι (Pelecanus onocrotalus) συχνά κουρνιάζουν στη λίμνη. Το Alburnoides manyasensis είναι ένα είδος Κυπρίνου το οποίο είναι ενδημικό στη λεκάνη απορροής αυτής της λίμνης. Στις μεγάλες απειλές για την λίμνη περιλαμβάνονται η έντονη γεωργική χρήση, η αποχέτευση και η κατασκευή φραγμάτων. Τα τεχνητά υψηλά επίπεδα νερού που δημιουργήθηκαν είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια βάλτων. Τα δέντρα που υπάρχουν στο Εθνικό Πάρκο έχουν επίσης αρχίσει να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης πλημμύρας. Απόβλητα γεωργικής, βιομηχανικής και οικιακής χρήσης εισέρχονται στη λίμνη σε μεγάλες ποσότητες. Λόγω της υπεραλίευσης, των ασθενειών, της ρύπανσης και πιθανώς των επιπτώσεων του μεταβαλλόμενου ύψους των υδάτων, τα αλιεύματα έχουν μειωθεί δραματικά. Η μετανάστευση των ψαριών στη λίμνη είναι πλέον αδύνατη μετά την κατασκευή των φραγμάτων. Πάνορμος Σμαύλο (χωριό της Πανόρμου δίπλα στη λίμνη)
Επαρχία Λεβαδείας

Η επαρχία Λειβαδιάς ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Βοιωτίας. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν η Λιβαδειά. Εκτεινόταν στα όρια των πρώην δήμων και κοινοτήτων(επί καποδίστρια) Λεβαδέων, Αλιάρτου, Αραχόβης, Δαύλειας, Διστόμου, Κορώνειας, Ορχομενού, Χαιρώνειας, Αντίκυρας και Κυριακίου

 Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την δημιουργία του νομού Βοιωτίας αρχικά το 1899 και στην συνέχεια το 1943 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του νομού. Την ίδια χρονιά η επαρχία διευρύνθηκε με την προσάρτηση των κοινοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στην επαρχία Λοκρίδας, Παύλου, Λουτσίου και Πύργου καθώς και της κοινότητας Αντίκυρας που μέχρι τότε ανήκε στην επαρχία Παρνασσίδας. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Πορεία του πληθυσμού της επαρχίας από το 1861
Σέλμα Ριζά

Η Σέλμα Ριζά (τουρκικά: Selma Rıza, 5 Φεβρουαρίου 1872 – 5 Οκτωβρίου 1931) ήταν η πρώτη Τουρκάλα γυναίκα δημοσιογράφος. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους συγγραφείς μυθιστορημάτων της Τουρκίας. Μετά τον θάνατό της, οι συγγενείς της πρόσθεσαν το επώνυμο Φερατσελί (τουρκικά: Feraceli), και ως εκ τούτου μερικές φορές είναι επίσης γνωστή ως Σέλμα Ριζά Φερατσελί.

 Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1872. Ο πατέρας της ήταν ο Αλί Ριζά, διπλωμάτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αυστροουγγαρία, και η μητέρα της ήταν η Νάιλε που ήταν μια Αυστριακή προσήλυτη. Μετά την εκπαίδευση από ιδιωτικούς δασκάλους στην Κωνσταντινούπολη, ταξίδεψε στο Παρίσι της Γαλλίας το 1898 για να συναντήσει τον μεγαλύτερο αδελφό της Αχμέτ Ριζά, ο οποίος είχε μεταβεί εκεί το 1889 και ήταν μέλος του κινήματος των νεότουρκων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, και ήταν συνδεδεμένη με την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου. Ήταν η μόνη γυναίκα μέλος της επιτροπής. Στο Παρίσι, έγραψε σε δύο εφημερίδες που εκδιδόταν από την επιτροπή στο Παρίσι και συγκεκριμένα την Mechveret Supplément Français στα γαλλικά και Şura'i Himmet στα τουρκικά. Το 1908 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγραψε σε δύο εφημερίδες, την Hanımlara Mahsus Gazete («Εφημερίδα των Γυναικών») και την Kadınlar Dünyası («Κόσμος των Κυρίων»). Ήταν επίσης η γενικός γραμματέας της τουρκικής ερυθράς Ημισελήνου μεταξύ του 1908-1913. Κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εργάστηκε σκληρά για να μετατρέψει το Παλάτι της Αντιλέ Σουλτάνας, ένα βασιλικό παλάτι στην Κωνσταντινούπολη, σε σχολείο για κορίτσια. Με τη βοήθεια του αδελφού της το πέτυχε και το παλάτι χρησιμοποιήθηκε ως Σχολείο Θηλέων Καντιλί μέχρι το 1986, όταν κάηκε μερικώς.Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1931, σε ηλικία 59 ετών.Το 1892, όταν ήταν μόνο είκοσι, έγραψε ένα αδημοσίευτο μυθιστόρημα με τίτλο Ουχουβέτ («Φιλία»). Δημοσιεύθηκε το 1999, πολύ μετά τον θάνατό της, από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Γιονίντα Μαλίτσι

Η Τζονίντα Μαλίκι (Jonida Maliqi, 26 Μαρτίου 1983-) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Εκπροσώπησε την Αλβανία στη Eurovision 2019 με το τραγούδι "Ktheju tokës", πετυχαίνοντας να προκριθεί στον μεγάλο τελικό στο Τελ Αβίβ, όπου κατέλαβε την 17η θέση με 90 βαθμούς.

 Η Τζονίντα Μαλίκι ξεκίνησε την τραγουδιστική της καριέρα στο Festivali i Këngës όταν ήταν 13 ετών με το τραγούδι "Planeti i fëmijëve", σε ένα ντουέτο με τον Aleksandër Rrapi. Το 1997 επέστρεψε στο Festivali με ένα άλλο ντουέτο, αυτή τη φορά με τον Kastriot Tusha, ένα τραγούδι αφιερωμένο στη Μητέρα Τερέζα. Η σόλο καριέρα της άρχισε το 1999, με το τραγούδι της "Do jetoj pa ty" να κερδίσει τη δεύτερη θέση στο φεστιβάλ. Η Μαλίκι είναι επίσης γνωστή για την απεικόνιση της Ιουλιέτας στην αλβανική μουσική έκδοση του Ρωμαίο και Ιουλιέτα, μαζί με τον Alban Skënderaj. Παρουσίασε την τέταρτη σεζόν της αλβανικής έκδοσης του Dancing with the Stars και επίσης ήταν κριτής στην πέμπτη σεζόν του The Voice της Αλβανίας το 2016. Nuk të pres (2005) Jonida Maliqi (2013) Festivali i Këngës Kënga Magjike Video Fest Awards Top Fest Zhurma Show Awards Festivali i Këngës (1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2018) Big Brother (2008) Dua vendin tim (2012) Dancing with the Stars (2014) The Voice of Albania (2016)
Ιβάν Κόλοφ

Ο Ιβάν Κόλοφ (Ivan Koloff, 25 Αυγούστου 1942 - 18 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Καναδός παλαιστής. Γεννήθηκε με το όνομα Ορέαλ Ντόναλντ Πέρας (Oreal Donald Perras) στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά. Έχει το ψευδώνυμο "Ρώσικη Αρκούδα".

 Ο Κόλοφ ήταν ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες παλαιστές της εποχής του και ενέπνευσε πολλές επόμενες γενιές. Στην καριέρα του παρίστανε τον Ρώσο, εξού και το ψευδώνυμο "Ρώσικη Αρκούδα" που του είχαν προσάψει. Ο Κόλοφ ήταν ο τρίτος παλαιστής που κατέκτησε τον ιστορικότερο τίτλο όλων των εποχών, το Πρωτάθλημα WWE, τότε με άλλη ονομασία, Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWF. Αγωνίστηκε, από το 1961 που έκανε το ντεμπούτο του, ως το 1994 που έδωσε τον τελευταίο του αγώνα. Στην καριέρα του, ο Κόλοφ, κατέκτησε πάρα πολλούς τίτλους 45 στον αριθμό, ομαδικούς και ατομικούς, στο σύνολο. Ο σημαντικότερος όλων φυσικά, ήταν το Πρωτάθλημα WWE. Μετά το τέλος της καριέρας του, ξεκίνησε να κάνει φιλανθρωπίες με την γυναίκα του Ρενέ και τα τέσσερα παιδιά που έχουν αποκτήσει μαζί. Το 1995 βαφτίστηκε χριστιανός και από τότε προσπαθεί να προσυλητίσει στο δρόμο του Θεού, ανθρώπους που δεν πιστεύουν. Τέλος, έχει γίνει και συγγραφέας ενός βιβλίου. Επίσημη ιστοσελίδα Προφίλ στο OWoW.com
Ρόμπι Κρίγκερ

Ο Ρόμπι Κρίγκερ (Robert Alan "Robby" Krieger, 8 Ιανουαρίου 1946) είναι Αμερικανός κιθαρίστας, γνωστότερος ως μέλος του ροκ συγκροτήματος των Doors. Το περιοδικό "Rolling Stone" τον έχει κατατάξει 76ο στην λίστα με τους εκατό καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Επίσης το σόλο του Ρόμπι Κρίγκερ στο τραγούδι The End κατατάχθηκε στη 93η θέση της λίστας "τα 100 καλύτερα σόλο κιθάρας όλων των εποχών" του περιοδικού "Guitar World".

 Ο Κρίγκερ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες το 1946 από γονείς εβραϊκής καταγωγής και από την παιδική του ηλικία ασχολήθηκε με την μουσική, αρχικά μαθαίνοντας την κλασική μουσική. Την ίδια εποχή άρχισε να ακούει ροκ εντ ρολ καλλιτέχνες όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ και ο Φατς Ντόμινο και ξεκίνησε να παίζει πιάνο. Κατά την εφηβική του ηλικία έμαθε να παίζει κιθάρα, ενώ μετά το σχολείο σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στην Σάντα Μπάρμπαρα. Στα 19 του χρόνια, εντάχθηκε στους νεοσύστατους Doors, μαζί με τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον, τον κιμπορντίστα Ρέι Μάνζαρεκ και το ντράμερ Τζον Ντένσμορ. Το συγκρότημα γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στη Βόρεια Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του '60 και τις αρχές της δεκαετίας του '70, με έξι πλατινένιους δίσκους, οι οποίοι σκαρφάλωσαν στο Top-10 του Billboard, ενώ είχαν και οκτώ Top-40 επιτυχίες. Μετά τον θάνατο του Μόρισον στο Παρίσι το 1971, ο Κρίγκερ μαζί με τους Μάνζαρεκ και Ντένσμορ αποφάσισαν να συνεχίσουν ως τρίο, κυκλοφορώντας τα άλμπουμ "Other Voices" (1971) και "Full Circle" (1972), με μέτρια επιτυχία. Οι Doors διαλύθηκαν το 1973 και ο Κρίγκερ σχημάτισε τους Butts Band μαζί με τον Τζον Ντένσμορ, κυκλοφορώντας τους δίσκους "The Butts Band" το 1974 και "Hear and Now" το 1975. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "Robby Krieger & Friends" το 1977, για να ακολουθήσουν τα "Versions", "Robby Krieger", "No Habla" και "Door Jams" κατά την δεκαετία του '80. Το 1982, συμμετείχε στον δίσκο "Extraterrestrial Live" των Blue Öyster Cult και την ίδια χρονιά έπαιξε στο "Panic Station" των Acid Casualties. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 σχημάτισε το τρίο Robby Krieger Organization μαζί με τον κιμπορντίστα Σκιπ Βαν Γουίνκλ και το ντράμερ Ντέιλ Αλεξάντερ. Από το 1996 μέχρι το 1998 περιόδευσε σε όλο τον κόσμο με το προσωπικό του σχήμα και το 2000 κυκλοφόρησε το ορχηστρικό "Cinematix", με τις συμμετοχές των Έντγκαρ Γουίντερ και Μπίλι Κόμπαμ. Το 2002, σχημάτισε τους Doors of the 21st Century μαζί με τον Ρέι Μάνζαρεκ, τον Ίαν Άσμπερι των The Cult στα φωνητικά και το ντράμερ των The Police, Στιούαρτ Κόουπλαντ. Λόγω δικαστικής διαμάχης με τον Τζον Ντένσμορ για το όνομα του συγκροτήματος, μετονομάστηκαν σε Ray Manzarek and Robby Krieger of the Doors. Τον Μάιο του 2012, ο Κρίγκερ περιόδευσε με τους Roadhouse Rebels με τον κιμπορντίστα Στιβ Μόλιτζ και τον μπασίστα Τζον Αβίλα και δύο χρόνια αργότερα συμμετείχε στο ομώνυμο κομμάτι από το άλμπουμ "Puppet Strings" των Fuel. Bio - Robby Krieger 100 Greatest Guitarists: Robby Krieger | Rolling Stone Robby Krieger | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic Robby Krieger Discography at Discogs Επίσημη ιστοσελίδα του Ρόμπι Κρίγκερ Ρόμπι Κρίγκερ στην IMDb (Αγγλικά)
Ι. Γ. Δραγούνης Α.Ε.

Ι. Γ. Δραγούνης Α. Ε. ήταν εκδοτικός οίκος ο οποίος είχε την έδρα του στην Αθήνα και εξέδιδε κυρίως περιοδικά κόμικς, ένα από τα οποία ήταν και ο Ποπαυ.

 Ο οίκος ιδρύθηκε το 1965 από τον Ιωάννη Δραγούνη. Τέσσερα χρόνια μετά την ιδρυσή του, το 1969, εξέδωσε το 1ο περιοδικό κόμικς το οποίο είχε τίτλο Κράνος. Δύο χρόνια αργότερα, το 1971, εξέδωσε το 2ο περιοδικό με τον τίτλο Τανκς. Το 1973 ο Δραγούνης έφερε στην Ελλάδα τον 1ο ήρωα της Warner Bros, τον Ποπάυ εκδίδοντας το ομότιτλο περιοδικό με τις ιστορίες του ίδιου του Ποπάυ και της φίλης του της Όλιβ. Επίσης στις αρχές της ίδιας χρονιάς, ξεκίνησε την έκδοσή του το εβδομαδιαίο περιοδικό σταυρόλεξων και παιχνιδιών Κουίζ. Τρία χρόνια αργότερα, εκδόθηκε κι ένα 2ο περιοδικό με ιστορίες ηρώων της Warner Bros, το Μπαγκς Μπάννυ. Τον Ιούνιο του 1985, ήρθε στην Ελλάδα ο τελευταίος απ' τους ήρωες της Warner Bros, ο Φέλιξ ο γάτος με την έκδοση του ομότιτλου περιοδικού. Αναλυτικά τα περιοδικά τα οποία εξέδωσε ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος ήταν τα ακόλουθα: Κόμικς Κράνος (1969) Ταρζάν (1969) Τανκς (1971) Πόλεμος (1972) Ποπάυ (1973) Μεγάλος Ποπάυ (1975) Έφοδος (1975) Μπαγκς Μπάννυ (1976) Φέλιξ ο γάτος (1985)Όλα τα ανωτέρω περιοδικά κόμικς διέκοψαν οριστικά την κυκλοφορία τους εντός του έτους 1985 εκτός απ' το εβδομαδιαίο Ποπάυ και το μηνιαίο Μεγάλος Ποπάυ. Το 1ο απ' τα 2 αυτά περιοδικά εξακολούθησε να κυκλοφορεί μέχρι το τέλος του έτους 1996 οπότε και σταμάτησε έχοντας βγάλει 1114 τεύχη και το 2ο μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 1993. Το τελευταίο τεύχος εκείνου του περιοδικού είχε αύξοντα αριθμό 262. Επίσης τα περιοδικά Ταρζάν και Σούπερ Ταρζάν διέκοψαν την κυκλοφορία τους νωρίτερα όπως αναφέρω πιο κάτω σε υποσημείωση. Αυτά δε με τη μικρότερης διάρκειας κυκλοφορία ήταν το εβδομαδιαίο Φέλιξ ο γάτος και το μηνιαίο Σούπερ Μπαγκς Μπάννυ καθώς έβγαλαν το 1ο 18 και το 2ο 7 τεύχη όλο κι όλο. Τον επόμενο χρόνο(1986) τα τεύχη των 2 αυτών περιοδικών επανακυκλοφόρησαν σε τόμους. Λοιπά περιοδικά Κουίζ (περιοδικό με σταυρόλεξα και παιχνίδια)(1973)Το περιοδικό αυτό ξεκίνησε την κυκλοφορία του στις 16 Ιανουαρίου 1973 και μέχρι τα τέλη Απριλίου του έτους 1994 εκδιδόταν από αυτόν τον εκδοτικό οίκο. Στις 3 Μαΐου 1994 το πήρε ο Περιοδικός Τύπος και σήμερα εκδίδεται απ' την Black and White Εκδοτική. Την Πρωτοχρονιά του 1997 ο Ιωάννης Δραγούνης αποχώρησε οριστικά απ' την εργασία του και τα ηνία του οίκου ανέλαβε ο γιος του Γεώργιος. Από κείνη την ημέρα ο οίκος μετονομάστηκε σε Γεώργιος Δραγούνης Εκδόσεις Α. Ε.. Στα τέλη του 2000 έγινε η εξαγορά απ' τον εκδοτικό οίκο Δραγούνης της Εταιρείας Ραδιοφωνικών Παραγωγών Λάμψη και την Πρωτοχρονιά του 2001 οι 2 εταιρείες αυτές εντάχθηκαν στον Όμιλο Αττικών Εκδόσεων Α. Ε.. Στις 10 Ιανουαρίου του 2012 το Δ. Σ. του Ομίλου Αττικών Εκδόσεων αποφάσισε οι εταιρείες Γεώργιος Δραγούνης Εκδόσεις Α. Ε. και Λάμψη Ραδιωφονικές Παραγωγές Α. Ε. να συγχωνευτούν με τη μητρική εταιρεία, τις Αττικές Εκδόσεις Α. Ε.. πράγμα το οποίο έγινε την 1η Φεβρουαρίου του έτους εκείνου και από τότε η επωνυμία Γεώργιος Δραγούνης Εκδόσεις Α. Ε. έπαψε οριστικά να υφίσταται. Συνέντευξη Ι. Δραγούνη
Ζντένιεκ Κοούμπεκ

Ο Ζντένιεκ Κοούμπεκ (τσέχικα: Zdeněk Koubek, γεννημένος ως Ζντένα «Ζντένκα» Κοουμπκοβά [Zdena "Zdeňka" Koubková]) (8 Δεκεμβρίου 1913 – 12 Ιουνίου 1986) ήταν Τσεχοσλοβάκος αθλητής του στίβου. Κέρδισε δύο μετάλλια στους Παγκόσμιους Αγώνες Γυναικών του 1934 και αρκετούς εθνικούς τίτλους στους δρόμους 100–800 μέτρων, στο άλμα εις μήκος και στο άλμα εις ύψος, και έκανε μερικά παγκόσμια ρεκόρ σε αγώνες τρεξίματος. Το 1936, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου από γυναίκα σε άνδρα και αποσύρθηκε από τον στίβο.

 Η Κοουμπκοβά γεννήθηκε στο Πασκόφ, σε μια οικογένεια με 8 αδέρφια. Λίγο μετά τη γέννησή της, η οικογένεια μετακόμισε στο Μπρνο, όπου τελείωσε το σχολείο και άρχισε να προπονείται στον στίβο. Η Κοουμπκοβά συνέχισε την εκπαίδευσή και προπόνησή της στην Πράγα. Το 1934 κέρδισε πέντε εθνικούς τίτλους, στους δρόμους 100 μ., 200 μ. και 800 μ., στο άλμα εις ύψος και στο άλμα εις μήκος. Στις 14 Ιουνίου 1934, έκανε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ, στα 800 μ. με 2:16,4. Το επόμενο παγκόσμιο ρεκόρ της σημειώθηκε στη μικτή σκυταλοδρομία (2×100 μ., 200 μ. και 800 μ.) με 3:14.4. Αργότερα τον Αύγουστο, η Κοουμπκοβά κέρδισε το αγώνισμα των 800 μέτρων στους Παγκόσμιους Αγώνες Γυναικών του 1934, με χρόνο παγκόσμιου ρεκόρ 2:12,4 και τερμάτισε τρίτη στο άλμα εις μήκος, με εθνικό ρεκόρ 5,70 μ. Το 1935, η Κοουμπκοβά αποσύρθηκε από τους αγώνες και για έξι μήνες περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον επόμενο χρόνο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση αλλαγής φύλου και άλλαξε το όνομά της. Εγκατέλειψε τον στίβο και μια πιθανή καριέρα προπονητή και μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εντάχθηκε στην ομάδα του αδελφού του, Γιάροσλαβ και έπαιξε ράγκμπι για έναν τοπικό σύλλογο.Ο Κοούμπεκ πέρασε τα τελευταία του χρόνια ζώντας με τη σύζυγο του στην Πράγα, όπου πέθανε σε ηλικία 73 ετών. Ένα μυθιστόρημα του 1935, Zdenin světový rekord (Παγκόσμιο ρεκόρ της Ζντένα) της Λίντα Μερλίνοβα βασίζεται στην πρώιμη ζωή και καριέρα του.
Ανακτήσεις γης της Κίνας

Η Κίνα είναι μάλλον ενεργή στην ανάκτηση γης. Από το 1949 έχει ανακτηθεί μεγάλη ποσότητα τεχνητής γης, κυρίως στις ακτογραμμές της. Η Κίνα είναι μεταξύ των χωρών που έχουν χτίσει την περισσότερη τεχνητή γη. Από το 1949 έως τη δεκαετία του 1990, η συνολική έκταση της ανακτημένης γης από την θάλασσα της Κίνας ήταν περίπου 13.000 χλμ2.

 Ένα σύνολο 150 χλμ2 σχεδιαζόταν να ανακτηθεί από τη θάλασσα για το 2009. Από το 2003 έως το 2006, η κυβέρνηση της Σαγκάης ξόδεψε 40 δισεκατομμύρια γουάν για την Νέα Πόλη Νανχούι, η οποία ονομαζόταν προηγουμένως Έργο Νέας Πόλης Λινγκάνγκ (临港新城计划) της Σαγκάης, για να ανακτήσει 133.3 χλμ2 τεχνητής γης από τη θάλασσα. Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2005, το Έργο Ανάκτησης Γης Καοφεϊντιάν (曹妃甸围海造地工程) ανέκτησε γη συνολικής έκτασης 310 χλμ2 δίπλα στο νησί Τανγκσάν. Το πρώτο στάδιο των 12 χλμ2 ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου 2006. Το σχέδιο είναι να δημιουργηθεί χώρος για τη νέα βιομηχανική βάση του Σοουγκάνγκ. Από τον Ιούνιο του 2004, είναι υπό εξέλιξη έργο ανάπτξυς γης στο Σαντόου. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα ανακτηθούν 146 χλμ2. Ξεκινώντας το 1975, το μεγαλύτερο ενιαίο έργο ανάκτησης γης στην επαρχία Τσετσιάνγκ ήταν το Έργο Νέας Πόλης Σουανμέν (漩门围垦工程) στην κομητεία Γιουχουάν. Έχει τρεις φάσεις, εκ των οποίων η φάση 2 κάλυπτε 53,3 τ.χλμ. (Φεβρουάριος 1999 - Απρίλιος 2001) και φάση 3 45.3 τ.χλμ. (Μάρτιος 2006 - 2010). Η συνολική ανάκτηση της γης στην περιοχή της πόλης Ταϊτσόου μεταξύ του 2004 και του 2010, συμπεριλαμβανομένου του προαναφερθέντος έργου, θα είναι 266.7 τ.χλμ. Μεταξύ του 2009 και του 2020, το Τσιανγκσού θα ανακτήσει 21 αγροτεμάχια παλιρροιακών περιοχών κατά μήκος της νότιας Κίτρινης Θάλασσας, αποδίδοντας συνολικά 1.817 τετραγωνικά χιλιόμετρα νέων εκτάσεων. Η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ άρχισε να ανακτά γη από τη γύρω θάλασσα ήδη από τη δεκαετία του 1840. Η επίσημη ανάκτηση γης ξεκινά τη δεκαετία του 1860 και η ανάκτηση της γης συνεχίζεται. Ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1990 σε ανακτημένη γη, απορροφώντας τα πρώην νησιά Τσεκ Λαπ Κοκ και Λαμ Τσάου. Το αρχικό μέγεθος του Μακάου επεκτάθηκε κατά 170% (17 τ.χλμ. τεχνητής γης). Προς το παρόν η ανάκτηση γης του Μακάου συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Αποκατάσταση γης Βελτίωση γης Γραφείο Ανάκτησης των Ηνωμένων Πολιτειών Εταιρεία Προστασίας του Λιμένα Εδαφικές αλλαγές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Πόλντερ - χαμηλή γη που ανακτάται από μια λίμνη ή μια θάλασσα Έλεγχος της αλατότητας του εδάφους - ανάκτηση αλατούχου γης Έλεγχος υδατοστεγούς - αποκατάσταση υδάτινης γης Σύστημα αποχέτευσης (γεωργία) - αποστράγγιση για ανάκτηση γης
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1982-83

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών 1982-83 ήταν το τελευταίο που διοργανώθηκε με ομίλους, αφού από την επόμενη περίοδο (1983-84) η κατηγορία αυτή ενοποιήθηκε σε ένα πανελλήνιο όμιλο και απόκτησε χαρακτήρα ανάλογο εκείνου της Α' Εθνικής.

 Το 1982-83 τους τίτλους των πρωταθλητών Β΄ Εθνικής κατέκτησαν το Αιγάλεω στο Νότο και ο Απόλλων Καλαμαριάς στο Βορρά. Ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης σεζόν ήταν το γεγονός του υποβιβασμού (λόγω της αναδιάρθρωσης που προαναφέραμε) πάρα πολλών ομάδων, αρκετές από τις οποίες δεν κατόρθωσαν να επιστρέψουν ποτέ στο δεύτερο τη τάξει επαγγελματικό πρωτάθλημα της χώρας. Ήταν ένα πρωτάθλημα που σκίασαν, ειδικά στο Νότιο όμιλο, τα πολλά παράπονα τα οποία διατυπώθηκαν για την αξιοπιστία του. Είχαμε καταγγελίες για απόπειρες δωροδοκίας (που ωστόσο δεν αποδείχθηκαν), έκτροπα και εκκρεμείς υποθέσεις στα αρμόδια όργανα (ΑΣΕΑΔ κλπ.) μέχρι την τελευταία στιγμή. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το Αιγάλεω πήρε την πρώτη θέση με μόλις ένα βαθμό διαφορά από το δεύτερο Διαγόρα Ρόδου, βαθμό που είχε αρχικά χάσει την πρώτη κιόλας αγωνιστική αντιμετωπίζοντας την Κόρινθο (1-1) αλλά τον κέρδισε κατόπιν ενστάσεως λόγω αντικανονικής συμμετοχής παίκτη των φιλοξενουμένων (Πέτρος Κανέλλος). Επίσης, στο Βορρά, η Καβάλα διεκδικούσε την πρωτιά έως ότου απορρίφθηκε μια ένστασή της και τέθηκε εκτός των στόχων της. Εντυπωσιακή εμφάνιση πραγματοποίησε εκείνη τη χρονιά η ομάδα του Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου, φθάνοντας πολύ κοντά σε άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ομάδες: 40 Όμιλοι (2): των 20 ομάδων. Πρωταθλητές: Α.Ο. Αιγάλεω: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Απόλλων Καλαμαριάς: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός στη Γ΄ Εθνική (23 ομάδες): έντεκα (11) ομάδες από κάθε όμιλο (θέσεις 10η ως 20ή) και μία από τις δύο που τερμάτισαν στην 9η θέση. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική: Μακεδονικός Θεσ., Παναχαϊκή, Ρόδος, Καστοριά. Άνοδος από Γ΄ Εθνική: Εδεσσαϊκός. Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν: Νότιος όμιλος: Χρήστος Χατζησκουλίδης (Αιγάλεω): 24 γκολ. Βόρειος όμιλος: Θεόδωρος Γυφτάκης (Αγροτικός Αστέρας): 28 γκολ. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες που τερμάτισαν στην 9η θέση των δύο ομίλων, Νίκη Βόλου και Αιολικός Μυτιλήνης, έδωσαν αγώνα μπαράζ για την παραμονή της μίας στην κατηγορία. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Βόλου στα πέναλτι και παρέμεινε στη Β΄ Εθνική, ενώ οι Μυτιληνιοί υποβιβάστηκαν. 20 Ιουλίου 1983, γήπ. Λεωφόρου: Νίκη Βόλου - Αιολικός Μυτιλήνης: 2-2 (κανονικός αγώνας και παράταση, 5-4 στα πέναλτι). Στατιστική ποδοσφαίρου. Έντυπα αρχεία αθλητικών εφημερίδων 1982-83. Αθλητική Ηχώ. "Ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου 1896-1985" (Γιώργος Κουσουνέλος, 1985) "Αλμανάκ Ελληνικού ποδοσφαίρου" (Ανδρέας Μπόμης, 1991) Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 167-174.
Κατάλογος πρωθυπουργών του Λεσότο

Ο Πρωθυπουργός του Λεσότο είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης στη χώρα. Με βάση το Σύνταγμα της χώρας, θα πρέπει να υπάρχει ένας πρωθυπουργός που διορίζεται από το Βασιλέα με πρόταση του Συμβουλίου του Κράτους. To πρόσωπο αυτό είναι ο επικεφαλής του κόμματος που φαίνεται να διαθέτει την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός διορίζει το υπουργικό συμβούλιο. Η θέση θεσμοθετήθηκε το 1965 και πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε.Ο Ντσου Μοχέλε έγινε πρωθυπουργός δύο φορές, το 1993-94 και το 1994-98, όπως και ο Πακαλίτα Μοσισίλι (1998-2012 και 2015-17). Τον Ιούνιο του 2014 ο δύο φορές (2012-15, 2017-20) πρωθυπουργός Τομ Ταμπάνε ανέστειλε τη λειτουργία του κοινοβουλίου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει ψήφο εμπιστοσύνης. Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Σαμ Ματεκάνε.

 Ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης ήταν ο Σεχονιάνα Νεεμία Μαζεριμπάνε, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της Μπασουτολάνδης από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1965. Ο διάδοχός του, Λεαμπούα Τζόναθαν είναι μέχρι στιγμής ο μακροβιότερος στο αξίωμα, καθώς κυβέρνησε επί 21 χρόνια, ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα το 1986. Ακολούθησε η στρατιωτική διακυβέρνηση από το Στρατιωτικό Συμβούλιο, η οποία διήρκεσε από το 1986 ως το 1993. Επόμενος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ντσου Μοχέλε, για τις περιόδους 1993 ως 1994 και 1994 ως 1998. Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 1998, νέος πρωθυπουργός έγινε ο Πακαλίτα Μοσισίλι, το κόμμα του οποίου αναδείχθηκε νικητής και στις εκλογές του 2002 και του 2007. Μετά την 16ετή πρωθυπουργία του Μοσιζίλι και τις εκλογές του 2012, πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Τομ Ταμπάνε. Έπειτα από την εκλογική ήττα του τελευταίου στις γενικές εκλογές του 2015, πρωθυπουργός ανέλαβε ξανά ο Μοσισίλι. Δύο χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση του Μοσισίλι κατέρρευσε με πρόταση μομφής και νικητής των πρόωρων εκλογών αναδείχθηκε ξανά ο Ταμπάνε, ο οποίος επέστρεψε στην πρωθυπουργία. Τον Μάιο του 2020 παραιτήθηκε ο Ταμπάνε και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Μοκέτσι Ματζόρο. Έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές του 2022, πρωθυπουργός ανέλαβε ο Σαμ Ματεκάνε στις 28 Οκτωβρίου 2022. Από το 1965 ως σήμερα, αρχηγοί κυβερνήσεως στο Λεσότο έχουν διατελέσει οι: Εθνικό Κόμμα των Μπασότο (BNP) Κόμμα Κογκρέσου της Μπασουτολάνδης (BCP) Κογκρέσο του Λεσότο για τη Δημοκρατία (LCD) Δημοκρατικό Κογκρέσο (DC) Σύμβαση Όλων των Μπασότο (ABC) Επανάσταση για Ευημερία Κατάσταση World Statesmen - Lesotho
Ευαγόρας Α΄

Ο Ευαγόρας, (Εὐαγόρας), ήταν Έλληνας βασιλιάς της αρχαίας Σαλαμίνας στην Κύπρο (περίπου 435 - 374 π.Χ.). Η οικογένεια του βασίλευε στη Σαλαμίνα από την εποχή του Τεύκρου ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της πόλης.

 Την παιδική του ηλικία την πέρασε στην εξορία αφού η οικογένεια του είχε χάσει τον θρόνο. Ευρισκόμενος στους Σόλους της Κιλικίας συγκέντρωσε 50 οπαδούς του και κατέλαβε τη Σαλαμίνα σε μία νύχτα διώχνοντας τον φοίνικα βασιλιά της Αυδήμονα. Ενίσχυσε τα τείχη και την άμυνα της πόλης, ακολούθησε αντι-περσική πολιτική και μέχρι το τέλος της βασιλείας του αγωνίστηκε για την ένωση όλων των Κυπριακών βασιλείων. Έκανε συμμαχία με τους Αθηναίους και συνεργάστηκε μαζί τους στη διαμάχη που είχαν με τη Σπάρτη. Μετά την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς ο Αθηναίος ναύαρχος Κόνων κατέφυγε με τον στόλο του στη Σαλαμίνα. Αργότερα, με τη βοήθεια του Ευαγόρα και των Περσών νίκησε τους Σπαρτιάτες στη ναυμαχία της Κνίδου το 394 π.Χ.. Οι Αθηναίοι τίμησαν τον Ευαγόρα για την προσφορά του στήνοντας ανδριάντα το 396 π.Χ. στον Κεραμεικό. Παρόλο που ο Ευαγόρας και οι Πέρσες συνεργάστηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις παρέμεναν τεταμένες. Από το 391 π.Χ. προσπάθησε να ενώσει τις Κυπριακές πόλεις. Πρώτη υπέταξε την Αμαθούντα και με δυσκολία τις υπόλοιπες πόλεις ενώ συνάντησε και την απροθυμία των Αθηναίων να τον βοηθήσουν στέλνοντας τον Χαβρία με μικρή στρατιωτική δύναμη. Το 386 π.Χ. η Αθήνα υπογράφει την Ανταλκίδειο ειρήνη που άφηνε την Κύπρο στους Πέρσες, ο Ευαγόρας δεν πτοείται και, κάνοντας συμμαχία με τους Κίλικες, απελευθερώνει κάποιες πόλεις της Κιλικίας και της Φοινίκης. Το 381 π.Χ. ο στόλος του Ευαγόρα συντρίβεται στη ναυμαχία του Κιτίου και οι μάχες συνεχίζονται στην ξηρά. Ο Ευαγόρας αναγκάζεται να υπογράψει ειρήνη με δυσβάστακτους όρους. Σύμφωνα με τον Πανηγυρικό του Ισοκράτη, ο Ευαγόρας ήταν ένα πρότυπο ηγεμόνα, του οποίου στόχος ήταν να προωθήσει την ευημερία του κράτους και των υπηκόων του από την καλλιέργεια του ελληνικού πολιτισμού. Ο Ισοκράτης αναφέρει επίσης ότι πολλοί άνθρωποι μετανάστευσαν από την Ελλάδα προς την Κύπρο. Ο Ευαγόρας έκοψε χρυσά νομίσματα αντικατέστησε το Περσικό νομισματικό σύστημα και έφερε το ελληνικό αλφάβητο αντικαθιστώντας το κυπριακό συλλαβάριο.Πέθανε το 374 π.Χ. όταν δολοφονήθηκε μαζί με τον γιο του Πνυταγόρα και τον διαδέχτηκε ο άλλος γιος του Νικοκλής. Βάσσου Καραγιώργη, Αρχαία Κύπρος, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978 Φωκά Ν. Φωκιάδη, Ο Ελληνισμός της Κύπρου, 1962 Αθανασίου Σακελάριου, Τα Κυπριακά, γεωγραφία ιστορία, και δημόσιος βίος, Αθήνα 1890 Charles Rollin, Robert Lynam, The Ancient History of the Egyptians, Carthaginians, Assyrians, Babylonians, Medes and Persians, Grecians and Macedonians , 1836 Γραμματόσημο με τη μορφή του Ευαγόρα. "Η αυλή του Ευαγόρα" Κυριάκου Δ. Παπαδόπουλου, Ευαγόρας Α, ο φίλος των Αθηναίων Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη ΙΕ'
Μακεδονικές Αερογραμμές

Οι Μακεδονικές Αερογραμμές ήταν μια θυγατρική εταιρεία των Ολυμπιακών Αερογραμμών, του πρώην εθνικού αερομεταφορέα της Ελλάδας. Η εταιρεία έπαυσε να λειτουργεί το 2003, όταν ανέλαβε τη λειτουργεία των Ολυμπιακών Αερογραμμών, και μετονομάστηκε σε Olympic Airlines. Μετά την ιδιωτικοποίηση των Ολυμπιακών Αερογραμμών και το σχηματισμό της Olympic Air, ανακοινώθηκε η ίδρυση θυγατρικής στη Βόρειο Ελλάδα, με το όνομα Μακεδονικές Αερογραμμές από τον νέο διεθύνοντα σύμβουλο Ανδρέα Βγενόπουλο.

 Οι Μακεδονικές Αερογραμμές ιδρύθηκαν το 1992 ως μια θυγατρική εταιρεία εκτέλεσης ναυλωμένων πτήσεων, του ελληνικού εθνικού αερομεταφορέα, των Ολυμπιακών Αερογραμμών. Η διοίκηση των Ολυμπιακών Αερογραμμών αποφάσισε τη μετονομασία της θυγατρικής ναυλωμένων πτήσεων, της Olympic AirTours το 1992 και έτσι προέκυψε η ονομασία των Μακεδονικών Αερογραμμών. Οι Μακεδονικές Αερογραμμές ακολούθησαν τα βήματα της προκατόχου τους, της Olympic AirTours, κυρίως για προγραμματισμό πτήσεων παραθερισμού έως το 1998. Τη χρονιά αυτή η εταιρεία απέκτησε δύο αεροσκάφη B727-200 από τις Ολυμπιακές Αερογραμμές. Ξεκινώντας με αυτά τα αεροσκάφη, η εταιρεία προσέφερε ναυλωμένες πτήσεις από τα ελληνικά νησιά, αλλά και την ενδοχώρα προς την Ευρώπη. Η εταιρεία είχε έρθει σε συμφωνίες με μεγάλους τουριστικούς πράκτορες. Ένα χρόνο μετά, το 1999, η εταιρεία χρησιμοποίησε νέα αεροσκάφη με τη μίσθωση δύο B737-400 προς αντικατάσταση των παλαιών Boeing 727. Μιας και αποτελούσε θυγατρική των Ολυμπιακών Αερογραμμών, η συντήρηση και η υποστήριξη των αεροσκαφών γινόταν από τη μητρική εταιρεία, τις Ολυμπιακές Αερογραμμές. Μέχρι το 2003, ο στόλος των Μακεδονικών Αερογραμμών, χρησιμοποιούνταν επίσης και για προγραμματισμένα δρομολόγια των Ολυμπιακών Αερογραμμών, ειδικά μετά την απόσυρση των παλαιότερων Boeing 737-200. Τον Ιούλιο 2003, η εταιρεία μίσθωσε δύο αεροσκάφη τύπου McDonnell Douglas MD-82 τα οποία χρησιμοποιούνταν και για ναυλωμένες πτήσεις. Στις 12 Δεκεμβρίου 2003, λόγω των τεραστίων προβλημάτων στον όμιλο των Ολυμπιακών Αερογραμμών, υπήρξε μια αναδιάρθρωση. Οι Μακεδονικές Αερογραμμές διαχωρίστηκαν από τον όμιλο, μετονομάστηκαν σε Ολυμπιακές Αερογραμμές (Olympic Airlines) και ανέλαβαν όλες τις πτητικές λειτουργίες της προηγούμενης εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των κωδικών IATA και ICAO. Τη 1η Οκτωβρίου 2009, μιλώντας μετά την παρθενική πτήση στη Θεσσαλονίκη της Olympic Air, ο διευθύνων σύμβουλος της MIG, Ανδρέας Βγενόπουλος δήλωσε πως η Olympic Air θα επαναλειτουργήσει στο κοντινό μέλλον, τις Μακεδονικές Αερογραμμές. Ο κύριος Βγενόπουλος ανέφερε πως η Olympic Air διαθέτει την αποκλειστική χρήση της ονομασίας των Μακεδονικών Αερογραμμών. Ο κύριος Βγενόπουλος ανέφερε πως οι Μακεδονικές Αερογραμμές θα λειτουργούσαν εντός των επομένων δύο ή τριών μηνών ενώ οι πρώτες πτήσεις θα εκτελούνταν προς τη Γερμανία και το Άμστερνταμ. Αυτές οι ανακοινώσεις, δεν έγιναν πραγματικότητα ποτέ. Ιστορία των Μακεδονικών Αερογραμμών
Μαριού Ρεθύμνης

Το Μαριού είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 220 μ.

 Νοτιοανατολικά του χωριού, στους πρόποδες του υψώματος Κουρούπα, έχουν ανασκαφεί υπολείμματα μινωικού οικισμού, τα οποία χρονολογούνται από την πρωτομινωική μέχρι την υστερομινωική εποχή.Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό πήρε το όνομά του από μια βοσκοπούλα από τα Σφακιά η οποία λεγόταν Μαριώ και ζούσε στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Mariu στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Mariu με 49 κατοίκους και 40 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Mariù. Στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους, το χωριό είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό και κατοικούσαν σε αυτό 14 οικογένειες.Στην απογραφή του 1881 το Μαριού υπάγονταν στον δήμο Φοίνικος και είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 161 κατοίκους. Στο έργο του Γεωγραφία της Κρήτης (1890), ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης περιγράφει το χωριό ως «κώμη έχουσα 50 οικίας, εξ αρχοντίσσης τινός Μαρίας λαβούσα το όνομα». Στην απογραφή του 1900 είχε 178 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου και αναγράφεται ως Μαργιού. Το 1928, το Μαριού ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Φοίνικα. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ανατολικά του χωριού, δίπλα στον αμαξιτό δρόμο και σε υψόμετρο 250 μέτρα, βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Αντωνίου. Περιβάλλεται από πηγές νερού. Περίπου ένα χιλιόμετρο βόρεια του χωριού βρίσκεται ο επίσης σπηλαιώδης ναός του Αγίου Ονουφρίου. Η πρόσοψη του ναού είναι ένας απλός τοίχος, ενώ το εσωτερικό του ναού βρίσκεται σε φυσική βραχώδη κοιλότητα, η οποία ανοίγεται στη βάση απότομης πλαγιάς ασβεστολιθικού υψώματος. Γιορτάζει στις 12 Ιουνίου.Εντός του χωριού βρίσκεται ο ναός της Υπαπαντής, των οθωμανικών χρόνων, και ο ναός του Αγίου Βλάσιου, ο οποίος κτίστηκε το 1912 από τον μοναχό Ιωανίκιο. Δείτε: Κοινότητα Μαριού Το Μαριού αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Μύρθιου και το 1928 στο ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Δαμνόνι και Παλαιά Ταβέρνα αποτελούν την κοινότητα Μαριού ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 303 κατοίκους.
Παγκόσμια Λίγκα Υδατοσφαίρισης

Η Παγκόσμια Λίγκα Υδατοσφαίρισης (αγγλικά: Water Polo World League) ήταν μία ετήσια διοργάνωση μεταξύ εθνικών ομάδων υδατοσφαίρισης, υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κολύμβησης (FINA). Η πρώτη διοργάνωση για τις ανδρικές ομάδες πραγματοποιήθηκε το 2002, ενώ για τις γυναικείες ομάδες το 2004. Τον Οκτώβριο του 2022 η Διεθνής Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι από το 2023 η Παγκόσμια Λίγκα καταργείται ως αυτόνομη διοργάνωση και ενσωματώνεται στο Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών αντίστοιχα, το οποίο θα λάβει καινούρια μορφή.

 Η πρώτη Παγκόσμια Λίγκα διεξήχθη στην Πάτρα από τις 28 Ιουνίου μέχρι τις 4 Αυγούστου 2002, και στην οποία συμμετείχαν μόνο ανδρικές ομάδες. Η Εθνική Ελλάδας κατέλαβε την 4η θέση, χάνοντας στο μικρό τελικό από την Ουγγαρία, με 13–6. Το Χρυσό μετάλλιο στους άνδρες στην πρώτη Παγκόσμια Λίγκα κατέκτησε η Ρωσία, κερδίζοντας την Ισπανία με 10–8. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Εθνική Σερβίας με 10 κατακτήσεις σε 20 διοργανώσεις. Η πρώτη διοργάνωση γυναικείων ομάδων διεξήχθη στο Λονγκ Μπιτς των ΗΠΑ από τις 23 Ιουνίου μέχρι τις 27 Ιουνίου 2004 με νικήτρια την εθνική ομάδα των ΗΠΑ, η οποία στον τελικό κέρδισε την εθνική Ουγγαρίας με 12–10. Η Εθνική Ελλάδας ήρθε 3η στον όμιλό της, αγωνίστηκε για τις θέσεις 1-8, και τελικά κατέλαβε την 6η θέση. Πολυνίκης του θεσμού είναι η ομάδα των ΗΠΑ με 14 κατακτήσεις σε 18 διοργανώσεις. «Ειδήσεις για την Παγκόσμια Λίγκα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2010. www.fina.org Υδατοσφαίριση - Μετάλλια και Στατιστικά (έως 2019) - Παγκόσμια Λίγκα Ανδρών: σελ. 40 - Παγκόσμια Λίγκα Γυναικών: σελ. 76 resources.fina.org Αρχειοθετήθηκε 2022-06-12 στο Wayback Machine. Παγκόσμια Λίγκα Γυναικών: Αγώνες - Στατιστικά (έως 2019) koe.org.gr Αρχειοθετήθηκε 2021-10-18 στο Wayback Machine. «Παγκόσμια Λίγκα Ανδρών 2002-2007». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2007. sports123.com «Παγκόσμια Λίγκα Γυναικών 2004-2007». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2007. sports123.com Από το Λογκ Μπιτς, στην Αθήνα και το ΟΑΚΑ (Αναδρομή στην Παγκόσμια Λίγκα Γυναικών έως το 2019) koe.org.gr Αρχειοθετήθηκε 2021-10-18 στο Wayback Machine. Παγκόσμια Λίγκα Ανδρών - Γυναικών: Όλες οι διοργανώσεις www.todor66.com
Κόουβ

Η Κόουβ είναι ένα αρχαίο χωριό, που μετατράπηκε σε προάστιο. Βρίσκεται στην επαρχία Χάμσαϊρ στη νοτιοανατολική Αγγλία. Βρίσκεται 54 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λονδίνου. Σήμερα είναι προάστιο του Φάρνμπορο. Έχει πληθυσμό 6.548 κατοίκων.

 Η περιοχή διαθέτει τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, την Κόουβ ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1897. Έδρα της ομάδας είναι το Όουκ Φαρμ, χωρητικότητας 2500 θεατών. Συμμετέχει στην Κομπάινιντ Κάουντις Φούτμπολ Λιγκ. Cove old and new 880-1925
Μαρία του Μπω-Οράγγης

Η Μαρία, γαλλ. Marie de Baux-Orange (απεβ. 1417) από τον Οίκο των Μπω ήταν suo jure πριγκίπισσα της Οράγγης. Ήταν η τελευταία κάτοχος αυτού του τίτλου από τον Οίκο των Μπω.

 Η Μαρία ήταν το μόνο παιδί, και ως εκ τούτου η μοναδική κληρονόμος, του Ραϋμόνδου Ε΄ του Μπω και της Ιωάννας της Γενεύης. Η Μαρία απεβίωσε το 1417 στην Οράγγη και τάφηκε στο Λ' Εγκλίζ ντε Κορντελιέρ στο Λονς-λ-Σωνιέ. Ο σύζυγός της απεβίωσε το 1418. Ο γιος της Λουδοβίκος Β΄ κληρονόμησε από τον πατέρα του το Σαλόν-Αρλαί και από τη μητέρα του το Μπω-Οράγγη, συμπεριλαμβανομένου του πριγκιπάτου της Οράγγης. Επίσης διεκδίκησε την κομητεία της Γενεύης ως κληρονομιά από τη γιαγιά του, αλλά έχασε τη μακρά νομική μάχη γι' αυτόν τον ισχυρισμό από τον Οίκο της Σαβοΐας. Στις 11 Απριλίου 1386 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ κύριο του Σαλόν-Αρλαί. Είχαν τέκνο: Λουδοβίκος Β΄ ο Καλός 1390-1463, κύριος του Σαλόν-Αρλαί και πρίγκιπας της Οράγγης. Κύριοι του Μπω Σατώ των Μπω Οίκος του Σαλόν-Αρλαί Πριγκιπάτο της Οράγγης Γενεαλογία Marie de Baux Επίσημος ιστότοπος της οικογένειας del Balzo / Baux Αρχειοθετήθηκε 2015-11-04 στο Wayback Machine. (in Italian)