IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χιουμά Χατούν

Η Χατιτζέ Αλιμέ (Χαλιμέ) Χιουμά Χατούν (Οθ. Τούρκικα:هيو خاتون) (Τούρκικα: Hatice Âlime (Halime) Hüma Hatun, 1400 - 1449) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Β΄, μητέρα του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βαλιντέ Χατούν κατά την πρώτη περίοδο βασιλείας του γιου της για δύο χρόνια από το 1444 μέχρι το 1446.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Hatice Âlime (Halime) Hüma Valide Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Ήταν μια σκλάβα. Τίποτα δεν είναι γνωστό για το οικογενειακό της περιβάλλον, εκτός από το γεγονός ότι μια οθωμανική επιγραφή (vakfiye) την περιγράφει ως Χατούν Μπιντι Αμπντουλάχ (κόρη του Αμπντουλάχ). Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι που προσηλυτίζονταν στο Ισλάμ, δήλωναν ως όνομα πατρός το "Αμπντουλάχ" που σημαίνει 'Δούλος του Θεού' και αυτό αποτελεί ένδειξη της μη-μουσουλμανικής καταγωγής της. Το όνομά της Χιουμά, σημαίνει «πουλί του παραδείσου», από έναν περσικό μύθο. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την καταγωγή της: Ήταν Ιταλίδα και το όνομά της ήταν Στέλλα. Στέλλα ήταν ένα δημοφιλές εβραϊκό όνομα, έτσι θα μπορούσε να ήταν μια Εβραία. Ήταν Σέρβα. Κάποιες πηγές λένε ότι ήταν μια πριγκίπισσα από το Πριγκιπάτο της Ζέτας και συγγενής του Αλβανοσέρβου Đurađ ΙΙ Balšić, ή ότι καταγόταν από το Ζαχούμλιε, το οποίο είναι γνωστό ως Hum (εξ ου και το όνομά της). Ο Σ. Ράνσιμαν υποστηρίζει ότι ήταν Σλάβα. Παντρεύτηκε τον Μουράτ Β' το 1426. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1449 στην Προύσα. Ο τάφος της βρίσκεται στην περιοχή που είναι γνωστή ως "Τάφος Χατουνιγιέ", στα ανατολικά του Μουραντιγιέ Τζαμί. Η συνοικία όπου βρίσκεται ο τάφος της έχει γίνει γνωστό μέχρι σήμερα ως Συνοικία Χιουμά Χατούν. Η Χιουμά Χατούν είχε την ιδιότητα της Βαλιντέ Χατούν, αλλά δεν ήταν κανονική Βαλιντέ εφόσον ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, σύζυγο του Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Night of the Stormrider

Night of the Stormrider είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1991 στην Ευρώπη και τον Απρίλιο του 1992 στις Ηνωμένες Πολιτείες με διαφορετικό εξώφυλλο, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media". Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 2008, με επιπλέον κομμάτι την ζωντανή εκτέλεση του "Stormrider".Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ ξεκίνησαν μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του ομώνυμου δίσκου των Iced Earth. Ο τραγουδιστής Τζιν Άνταμ αντικαταστάθηκε από τον Τζον Γκρίλι, όταν αρνήθηκε να κάνει μαθήματα φωνητικής, ενώ ο ντράμερ Μάικ ΜακΓκιλ έδωσε την θέση του στον Ρικ Σεκιάρι. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα "Morrisound Recording Studios", με τον Τομ Μόρις και τον ηγέτη του συγκροτήματος, Τζον Σέιφερ να αναλαμβάνουν την παραγωγή. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε και πάλι με τους Blind Guardian, στην Ευρώπη.

 1. Angels Holocaust (Schaffer) - 4:53 2. Stormrider (Shawver, Schaffer) - 4:47 3. The Path I Choose (Shawver, Schaffer) - 5:54 4. Before the Vision (Shawver, Abell, Schaffer) - 1:35 5. Mystical End (Schaffer) - 4:44 6. Desert Rain (Abell, Schaffer) - 6:56 7. Pure Evil (Shawver, Schaffer) - 6:33 8. Reaching the End (Schaffer) - 1:11 9. Travel in Stygian (Schaffer) - 9:32 Night of the Stormrider (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1 Νοεμβρίου 1991 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Night of the Stormrider" είχε την εξής μορφή: Τζον Γκρίλι - φωνητικά Τζον Σέιφερ - κιθάρα, φωνητικά Ράνταλ Σόβερ - κιθάρα Ντέιβ Αμπέλ - μπάσο Ρικ Σεκιάρι - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΡότζερ Χαφ - πλήκτρα Κεντ Σμιθ - πλήκτρα Night of the Stormrider - Iced Earth | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Night of the Stormrider | The Official Iced Earth Website Αρχειοθετήθηκε 2011-11-13 στο Wayback Machine. Iced Earth - Night of the Stormrider - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Πριγκίπισσα Άννα της Αγγλίας

Η Άννα Στιούαρτ (17 Μαρτίου 1637 - 5 Νοεμβρίου 1640) ήταν η κόρη του Βασιλιά Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και από τη σύζυγό του, Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας. Ήταν ένα από τα τρία παιδιά του ζευγαριού που πέθανε στην παιδική ηλικία.

 Η Άννα γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1637 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, το έβδομο παιδί και την τρίτη κόρη του Βασιλιά Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και της βασίλισσάς του, Εριέττας Μαρίας της Γαλλίας.Τα αδέλφια της ήταν, κατά σειρά γέννησης: ο Κάρολος-Ιάκωβος, που πέθανε ως βρέφος, ο μελλοντικός Κάρολος Β΄ της Αγγλίας, η Μαρία, μελλοντική πριγκίπισσα της Οράγγης, ο μελλοντικός Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και η Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Αγγλίας. Η Άννα βαφτίστηκε ως Αγγλικανική στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στις 30 Μαρτίου, από τον Γουίλιαμ Λοντ, τον Αγγλικανικό Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρυ. Η Άννα έζησε μόνο για να δει τη γέννηση δύο αδελφών: την Αικατερίνη, που πέθανε στη γέννα (29 Ιουνίου 1639) και τον Ερρίκο. Λέγεται ότι ήταν ένα ιδιοφυές παιδί και η αγαπημένη των γονιών της. Σε ένα πορτρέτο απεικονίζεται στην αγκαλιά της κατά δύο χρόνια μεγαλύτερης αδερφής της, Ελισάβετ. Η Άννα αρρώστησε από φυματίωση, μια ασθένεια που αργότερα θα σκότωνε την πιο διάσημη αδερφή της, Ελισάβετ. Σε ηλικία μόλις τριών ετών, η Άννα πέθανε στο Παλάτι του Ρίτσμοντ, βυθίζοντας την οικογένειά της στο πένθος. Μία από τις συνοδούς της ανέφερε ότι μπόρεσε να πει έναν μικρό ψαλμό πριν πεθάνει. «Σκεφτείτε και ακούστε με, Κύριε, Θεέ μου: ελαφρύνετε τα μάτια μου, καθώς θα κοιμάμαι τον ύπνο του θανάτου». Θάφτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, δίπλα στον αδερφό της Κάρολο-Ιάκωβο. Louda, Jiří; Maclagan, Michael (1999), Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe (2nd έκδοση), London: Little, Brown, ISBN 978-0-316-84820-6 Weir, Alison (1996), Britain's Royal Families: A Complete Genealogy (Revised έκδοση), London: Pimlico, ISBN 978-0-7126-7448-5
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2014-15

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2014–15 ήταν το 28ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη ως συνήθως με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 30 Μαΐου ο Ολυμπιακός για 6η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην επεισοδιακή σειρά των τελικών με 3-2 της Βουλιαγμένης. Οι ερυθρόλευκες ολοκλήρωσαν έτσι εξαιρετικά την αγωνιστική περίοδο, καθώς ένα μήνα νωρίτερα είχαν κατακτήσει και την Ευρωλίγκα.

 ΝΟΒΑ και Ηρακλής έχουν από ένα μηδενισμό και μία ποινή αφαίρεσης τριών βαθμών. Πηγή: ΣΠΟΡ ΦΜ Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικές σειρές και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις δύο νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός κρίθηκε στις τρεις. Εκεί ο Ολυμπιακός αν και προηγήθηκε 2-0, τελικά χρειάστηκε και 5ο αγώνα για να επικρατήσει της Βουλιαγμένης. Ο τελευταίος τελικός δεν τελείωσε ποτέ λόγω αποχώρησης της Βουλιαγμένης τρία λεπτά πριν το τέλος, με τον Ολυμπιακό να προηγείται με 10-4. Το πανόραμα των πλέι οφ: Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος Βαθμολογία κι αποτελέσματα κανονικής περιόδου Ιστότοπος waterpololive.gr
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας

Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας αποτελεί τον σπουδαιότερο θεατρικό θεσμό της νοτιοδυτικής Ελλάδας. Κεντρική σκηνή του θεάτρου αποτελεί το ιστορικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας, κτισμένο το 1872, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ, στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας Γεωργίου Α΄ στο κέντρο της πόλης.

 Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1988 ως Δημοτικό Θέατρο Πάτρας υπό της διεύθυνση της Μάγιας Λυμπεροπούλου και του Βίκτορα Αρδίττη και πρώτη παράσταση ήταν Η Μαρκησία ντε Σαντ του Μισίμα σε σκηνοθεσία της Λυμπεροπούλου . Στις 29 Ιουνίου του 1989 το θέατρο μετεξελίχθηκε σε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας διατηρώντας αρχικά και τους δύο καλλιτεχνικούς διευθυντές του ως την αποχώρησή του Αρδίττη ένα χρόνο μετά, που άφησε τη Λυμπεροπούλου μόνη της στο τιμόνι του θεάτρου μέχρι το 1993. Η εναρκτήρια παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. "Γυάλινος Κόσμος" του Τενεσί Ουίλιαμς, από την Μάγια Λυμπεροπούλου ξεχώρισε για την ποιότητά της, όπως και οι «Μικροαστοί» του Μαξίμ Γκόργκι και η «Τριλογία των παραθεριστών» του Κάρλο Γκολντόνι. Στη συνέχεια την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗΠΕΘΕ ανέλαβαν διαδοχικά οι Νίκος Αρμάος (1993-1998), Γιώργος Κιμούλης (1998-1999), Θέμης Μουμουλίδης (1999-2007) . Από το 2007 ως το 2009, καλλιτεχνική διευθύντρια του θέατρου ήταν η σκηνοθέτις και ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου , μέχρι τον Οκτώβριο του έτους, οπότε και επιλέχτηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο ηθοποιός Γιάννης Βόγλης. Ακολούθησε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο Θοδωρής Αμπαζής. Από τον Ιούνιο του 2015 καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Κώστας Καζάκος. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας επιχορηγείται τακτικά από το Δήμο Πατρέων και από το Υπουργείο Πολιτισμού μέσω προγραμματικών συμβάσεων. Ανικανοποίητο αίτημα της πόλης παραμένει η μετεξέλιξη του Θεάτρου σε Κρατικό Θέατρο Νότιας Ελλάδας. Παρόλα αυτά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας αντιμετωπίζει χρόνια οικονομικά προβλήματα, εν μέρει λόγω μη καταβολής επιχορηγήσεων του ΥΠ.ΠΟ., ενώ έχει απωλέσει μια δεύτερη σκηνή, το θεατράκι "Επίκεντρο" το οποίο κατεδαφίστηκε ενόψει της "Πάτρας Π.Π.Ε. 2006" χωρίς ωστόσο να αντικατασταθεί από νέο θέατρο . Το 2007 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας οργάνωσε σεμινάρια θεατρικής επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς, ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί ότι προγραμματίζονται ξεναγήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών στους χώρους του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων». Κατάλογος θεατρικών παραγωγών του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης Επίσημη ιστοσελίδα του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας
Βασίλειος Μπάλκος

Ο Βασίλειος Μπάλκος (1874 - 5 Απριλίου 1943) ήταν Έλληνας θεολόγος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας (1917-20, 1920-22), Δήμαρχος Πρέβεζας (1923, 1924-29, 1934-41), Νομάρχης Ηλείας (1930), Νομάρχης Φλώρινας (1930-32) και Νομάρχης Κεφαλονιάς (1933).

 Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1874 και καταγόταν από καλή οικογένεια της πόλης. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε το 1895. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του και ως κληρικός, διορίστηκε διευθυντής των Ελληνικών σχολείων της Ρουμανίας. Εκεί αγάπησε τη δασκάλα Ματρώνα, την οποία παντρεύτηκε χωρίς να αποκτήσουν απογόνους. Το 1903 πήγε στο Μοναστήρι (Μπίτολα) ως αντιπρόσωπος του Μακεδονικού Κομιτάτου. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Δημήτριο Λαμπράκη, εκδότη κατόπιν της εφημερίδας το Βήμα. Το 1911 επέστρεψε στη γενέτειρά του, Πρέβεζα. Το 1912-13 διετέλεσε διοικητικός Επίτροπος του Καζά Μαργαριτίου. Το 1913 απέβαλε τα ράσα και έγινε θερμός οπαδός του Ελευθέριου Βενιζέλου. Εκλέχτηκε βουλευτής Πρέβεζας το 1917-1920 και 1920-1922. Διορίστηκε Δήμαρχος Πρέβεζας το 1923 και εκλέχτηκε δήμαρχος τις ίδιας πόλης το 1924, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1929. Στις 7 Μαΐου του 1930 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον διόρισε, μετά από υπόδειξη του Δημητρίου Λαμπράκη, νομάρχη Ηλείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 3 Οκτωβρίου 1930. Διορίστηκε νομάρχης Φλώρινας από το 1930 μέχρι το 1932, και Καστοριάς το 1933. Το 1934 εκλέχθηκε και πάλι δήμαρχος της Πρέβεζας και παρέμεινε μέχρι τις 20 Απριλίου 1941, οπότε παύτηκε από τους Ιταλούς. Είναι ο μακροβιότερος συνολικά δήμαρχος Πρέβεζας με 15 περίπου χρόνια δημαρχίας σε τέσσερις θητείες. Πέθανε φτωχός το 1943 στην Αθήνα.Στην πόλη της Πρέβεζας κεντρική οδός, στην οποία στέκει το κτήριο της Λαϊκής Αγοράς που κτίστηκε επί δημαρχίας του, φέρει το όνομά του. Ο οικογενειακός τους τάφος είναι στο κοιμητήριο της Πρέβεζας.
NGC 788

Ο NGC 788 είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου S0-a με γωνιακή έκταση 1,9' × 1,4' και φαινόμενο μέγεθος +12,1 mag στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 10 Σεπτεμβρίου 1785.

 Δεδομένα για το NGC 788 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 788 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 788 στο Wikimedia Commons
Ελληνική απογραφή 1991

Η ελληνική απογραφή του 1991 διενεργήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1991. Η προηγούμενη απογραφή ήταν αυτή του 1981. Ο πραγματικός πληθυσμός στο σύνολο της Ελλάδας ανερχόταν στους 10.258.364 κατοίκους (10.259.900 συμπεριλαμβανομένου του αυτοδιοίκητου Αγίου Όρους), ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 77,8 κάτοικοι/τ.χλμ. Τα διάφορα πληθυσμιακά μεγέθη στην Ελλάδα έχουν ως εξής (οι πληθυσμοί είναι πραγματικοί):

 Η περιφέρεια πρωτευούσης περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, δηλαδή όλους τους δήμους Αθηνών-Πειραιώς που ανήκαν στην τέως διοίκηση πρωτευούσης, και οριοθετείται από τον Σαρωνικό κόλπο και τα βουνά της Πάρνηθας, του Υμηττού και της Πεντέλης που ορίζουν το λεκανοπέδιο Αττικής. Το υπόλοιπο Αττικής καλύπτει το υπόλοιπο μέρος του νομού. Από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού σε σύγκριση με το 1981 είχαν το Νότιο Αιγαίο (+16%), η Κρήτη (+11%) και τα Ιόνια νησιά (11%), ενώ τη μικρότερη είχαν το Βόρειο Αιγαίο (0%), η Θεσσαλία (+3%) και η Πελοπόννησος (+4%). Οι έχοντες ξένη υπηκοότητα στην απογραφή του 1991 είναι 167.276 άτομα, δηλαδή 1,63% στον συνολικό πληθυσμό της χώρας. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη με τα στοιχεία της προηγούμενης απογραφής του 1981 με τους αλλοδαπούς να ανέρχονται σε 180.595 άτομα, 1,85% του πληθυσμού του 1981. Οι κοινοτικοί (ΕΕ-15) αποτελούσαν το 46,29% του συνόλου των αλλοδαπών, 35.304 δηλαδή άτομα.
Λουδοβίκος Ναπολέων Βοναπάρτης

Ο Λουδοβίκος Ναπολέων (Louis-Napoléon Bonaparte, 16 Μαρτίου 1856 – 1 Ιουνίου 1879), γνωστός και ως Λουδοβίκος Ναπολέων, Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας, ήταν το μοναδικό παιδί του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων και της Ευγενίας ντε Μοντίχο. Μετά την ενθρόνιση του πατέρα του το 1870, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αγγλία. Με το θάνατο του πατέρα του, τον Ιανουάριο του 1873, ανακηρύχθηκε από την βοναπαρτική παράταξη ως Αυτοκράτορας Ναπολέων Δ΄.Βρισκόμενος στην Αγγλία, φοίτησε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Γούλιτς. Θέλοντας να εμπλακεί σε πολεμική δράση, έπεισε τους Βρετανούς να του επιτρέψουν να συμμετάσχει στον Πόλεμο Άγγλων-Ζουλού. Το 1879, υπηρετώντας με τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις, σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή από μια ομάδα Ζουλού. Ο πρόωρος θάνατός του προκάλεσε διεθνή αίσθηση και σοκ σε όλη την Ευρώπη, καθώς ήταν η τελευταία σοβαρή δυναστική ελπίδα για την αποκατάσταση του Οίκου του Βοναπάρτη στον θρόνο της Γαλλίας.

 O Ναπολέων Ευγένιος Λουδοβίκος Ιωάννης Ιωσήφ ήταν το μόνο τέκνο του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων και της Ευγενίας ντε Μοντίχο, Κόμισσας του Τέμπα και Μαρκησίας του Αρντάλες, κόρης του Συπριάνο δε Παραφόξ υ Πορτοκαρέρο, 13ου Δούκα του Πενιαράνντα δελ Ντουέρο. Σταδιοδρόμησε στο Βρετανικό Στρατό και το 1879 σκοτώθηκε πολεμώντας στο Βασίλειο των Ζουλού (νυν ΚουαΖούλου Νατάλ) στη Νότιο Αφρική. Τάφηκε στο Αββαείο του Αγίου Μιχαήλ στο Φάρνμπορο της Αγγλίας. Balansó, Juan (mayo de 1999). "Capítulo VI. Las hijas de Isabel", Las perlas de la corona, 2ª edición, Plaza Janés, p. 126. ISBN 84-01-54071-2. David, Saul Zulu. Penguin/Viking, 2004, pp 311–336. Echard, William (1985). Historical Dictionary of the French Second Empire, 1852–1870. London: Greenwood Press. Filon, Augustin (1913). Memoirs of the Prince imperial (1856-1879) from the French of Augustin Filon. London: W. Heinemann. Retrieved 25 February 2018. Filon, Augustin (1920). Recollections of the Empress Eugénie. London: Cassell and Company, Ltd. Retrieved 21 April 2013. Kurtz, Harold (1964). The Empress Eugénie, 1826–1920. London: H. Hamilton. Markham, Felix (1975). The Bonapartes. London: Taplinger Publishing Company. Morris, Donald R. The Washing of the Spears. Simon & Schuster, 1965, pp 511–545. Morris, Donald R. (1994). The Washing of the Spears: A History of the Rise of the Zulu Nation Under Shaka and Its Fall in the Zulu War of 1879. London: Random House. Wolseley, Garnet (1922). The Letters of Lord and Lady Wolseley, 1870–1911. London: Doubleday, Page, & Company.
Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η οργάνωση νεολαίας του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Ιδρύθηκε το 1974 από ομάδα νέων προσκείμενη στον Ανδρέα Παπανδρέου. Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι μέλος των Νέων Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.

 Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1974 από νέους φιλικά προσκείμενος στον Ανδρέα Παπανδρέου, αρχηγό, τότε, του Πανελληνίου Απελευθερωτικού Κινήματος. Η οργάνωση διοικούταν από τριμελή επιτροπή (Νίκος Μιχαλόπουλος, Θανάσης Τσούρας, Κώστας Λαλιώτης) η οποία είχε οριστεί από τον Παπανδρέου για τη συγκρότησή της. Από το 1974 έως το 1990 η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποτελούσε οργανικό μέρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τους Γενικούς Γραμματείς να διορίζονται από το Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος. Το 1990, η οργανωτική μορφή της οργάνωσης άλλαξε και για τρία χρόνια ο Γραμματέας εκλεγόταν από την Κεντρική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το 1993 διεξήχθη το 1ο (Ιδρυτικό) Συνέδριο της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ., στο οποίο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά διαδικασία εκλογής Γραμματέα. Πρώτος εκλεγμένος Γραμματέας εκλέχθηκε ο Βασίλης Τόγιας. Ένα χρόνο αργότερα, στα πλαίσια της συμμετοχής της νεολαίας στην Οργάνωση Σοσιαλιστικής Νεολαίας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ο Βασίλης Τόγιας ανέλαβε το πρώτο εξάμηνο του 1994, την προεδρία της οργάνωσης.Το 2005 ο τότε πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε τη διάλυση και επανίδρυση της Νεολαίας του κόμματος, έχοντας την υποστήριξη, παρά τις αντιδράσεις, του Γραμματέα της οργάνωσης Βασίλη Κίτσιου. Σε αυτό το πλαίσιο, το Μάρτιο του 2007 διεξήχθη το Συνέδριο Επανίδρυσης της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τη συμμετοχή πάνω από 5.800 συνέδρων, η εκλογή των των οποίων πραγματοποιήθηκε από 90.663 μέλη της Νεολαίας. Το Συνέδριο εξέλεξε την Εθνική Αντιπροσωπία της οργάνωσης, υπερψήφισε την πολιτική διακήρυξη και εξέδωσε ψήφισμα κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος. Η φοιτητική και σπουδαστική παράταξη της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη (Π.Α.Σ.Π.), ενώ συνδέεται και με την Πανελλήνια Αγωνιστική Μαθητική Κίνηση (Π.Α.Μ.Κ.). Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η κάτοχος της αιματοβαμμένης σημαίας του Πολυτεχνείου. Η σημαία μετά τη διάλυση της Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (Ε.Φ.Ε.Ε.) έμεινε στα χέρια του τελευταίου προέδρου της Χρήστου Παπουτσή και εν συνεχεία σε διάφορα στελέχη της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Μέχρι και σήμερα η σημαία εμφανίζεται στην πορεία για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στο μπλοκ της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Π.Α.Σ.Π. και στη συνέχεια με τεχνητή ένταση φυγαδεύεται μεταξύ των μελών τους, ώστε να μη γίνει αντιληπτός ο κάτοχος.Το θέμα της κατοχής της σημαίας γίνεται πεδίο έντασης μεταξύ της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. και άλλων παρατάξεων ή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Επίσημη ιστοσελίδα
Ερρίκος του Σόλτρεϊ

Ο Ερρίκος του Σάλτρεϊ ή Ερρίκος του Σότρι (λατινικά: Henricus Salteriensis, αγγλικά: Henry of Saltrey ή Henry of Sawtry) ήταν Άγγλος μοναχός του 12ου αιώνα, συγγραφέας μιας πραγματείας σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου.

 Ο Ερρίκος του Σόλτρεϊ ήταν Κιστερκιανός μοναχός του Αββαείου του Σόλτρεϊ, το οποίο ευρίσκεται στο Σότρι του Χάντινγκντονσαϊρ. Η πραγματεία του σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου, υπό το τίτλο Tractatus de purgatorio sancti Patricii, ανήκει στο λογοτεχνικό είδος των διηγημάτων οραμάτων του Κάτω Κόσμου, ο αριθμός των οποίων άρχισε να αυξάνεται κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1624, εντός του Florilegium insulae Sanctorum Hiberniae του Τόμας Μέσιγχαμ. (Αγγλικά) Arthur George Rigg, A History of Anglo-Latin Literature, 1066-1422, Cambridge University Press, 1992, σ. 127. (ISBN 0521415942) (Αγγλικά) Charles Lethbridge Kingsford, « Henry of Saltrey », Dictionary of National Biography, 1885–1900, vol. 26. (Λατινικά) Henricus Salteriensis στο documentacatholicaomnia.eu (Αγγλικά) "Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20subject%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20creator%3A"Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20creator%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20title%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20description%3A"Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20description%3A"Henricus%20Salteriensis"%29 Εργογραφία σχετιζόμενη με τον Ερρίκο του Σόλτρεϊ στο Internet Archive
Λουτρό Ελασσόνας

Το Λουτρό ή Λουτρός είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 702 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 740 μέτρων, στα Καμβούνια όρη. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης στην περιοχή από τον 6ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν έδρα κλεφτών και αρματολών. Πιο διάσημοι ήταν οι Βλαχάβας και Νικοτσάρας. Αργότερα έγινε έδρα ληστών όπως ο Φώτης Γιαγκούλας.Το Λουτρό αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1918, αρχικά στην επαρχία Γρεβενών του νομού Κοζάνης, αλλά το 1935 προσαρτήθηκε στην επαρχία Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αντιχασίων με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 1820, και το παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής, στις 26 Ιουλίου, διοργανώνεται πανηγύρι. Το χωριό περιβάλλεται από δάσος ελάτων.
Αικατερίνη της Αυστρίας, δούκισσα της Καλαβρίας

H Αικατερίνη, γερμ. Catharina (1295 - 18 Ιανουαρίου 1323) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας & πριγκίπισσα της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας & κόμη του Τυρόλου. Πρώτα αρραβωνιάστηκε με τον Φίλιππο Α΄ της Σαβοΐας κύριο του Πεδεμοντίου, όταν αυτός διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας για πολιτικούς λόγους. Τελικά η μνηστεία διαλύθηκε και ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη του Λα Τουρ-ντυ-Πεν. Ίσως μνηστεύθηκε και με τον Ιωάννη Β΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά όταν ο Αλβέρτος Α΄ δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Ζ΄ από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, ο αρραβώνας λύθηκε από τους αδελφούς της, ώστε να την παντρέψουν με τον νέο βασιλιά. Όμως ο Ερρίκος Ζ΄ απεβίωσε το επόμενο έτος, άγαμος. Τελικά η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Κάρολο, διάδοχο του Ροβέρτου της Νάπολης, αλλά έπειτα από 7 έτη χωρίς να αποκτήσουν παιδί, η Αικατερίνη απεβίωσε στη Νάπολη 38 ετών. Τάφηκε στον εκεί ναό του Σαν Λορέντσο Ματζόρε. Έπειτα ο Κάρολος νυμφεύτηκε τη Μαρία του Βαλουά και απέκτησε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης. Παντρεύτηκε το 1316 τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Foundation for Medieval Genealogy, Austria
Ανάληψη Αστυπάλαιας

Η Ανάληψη είναι χωριό της Αστυπάλαιας. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Αστυπάλαιας, της περιφερειακής ενότητας Καλύμνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλύμνου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Μαλτεζάνα.

 Η Ανάληψη είναι παραθαλάσσιο χωριό της Αστυπάλαιας. Βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του νησιού, στον όρμο της Μαλτεζάνας, λίγο ανατολικότερα του ισθμού που χωρίζει το δυτικό (Έξω Νησί) από το ανατολικό (Μέσα Νησί) τμήμα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Είναι ο οικισμός μέσω του οποίου υπάρχει πρόσβαση στο αεροδρόμιο της Αστυπάλαιας. Απέχει 9 χλμ. περίπου ΒΑ. της Χώρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 ως Μαλτεζάνα και προσαρτήθηκε στον δήμο Αστυπάλαιας του νομού Δωδεκανήσου. Το 1957 μετονομάστηκε σε Ανάληψη. Στην εποχή της Τουρκοκρατίας τον οικισμό, όπως και όλο το νησί, λυμαίνονταν Μαλτέζοι πειρατές. Από αυτούς πήρε την παλαιά του ονομασία Μαλτεζάνα το χωριό. Μάλιστα, υπάρχει η άποψη ότι κτίστηκε από τους ίδιους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τον όρμο ως καταφύγιο για τις επιδρομές τους. Η Ανάληψη, απλωμένη σε μικρή κοιλάδα και δίπλα στο αεροδρόμιο της Αστυπάλαιας, σημειώνει αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Από εδώ φεύγουν εκδρομικά σκάφη για τους γειτονικούς όρμους Αγρελίδι και Άγιος Φωκάς και για τα νησάκια Χονδρό, Λιγνό, Αγία Κυριακή. Κουτσομύτι, Κουνούποι και Σύρνα. Η ερειπωμένη παλαιοχριστιανική βασιλική (5ος αιώνας), στη θέση «Καρέκλη», με αξιόλογα ψηφιδωτά. Εδώ, φαίνεται να προϋπήρχε ιερό αφιερωμένο στην Άρτεμη. Τα ψηφιδωτά είναι χρωματιστά, ελληνιστικής εποχής, με αναφορές στα σύμβολα του ζωδιακού κύκλου. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο Το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας, βόρεια του οικισμού, κτισμένο στη θέση της παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Έχει ενσωματωμένο ιωνικό κιονόκρανο στο υπέρθυρο και μονολιθικούς κίονες στον περίβολο. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο Το εκκλησάκι της Ανάληψης, το παλαιότερο του χωριού Το μνημείο του Μπισόν, Γάλλου ναυάρχου που ηγήθηκε του αγώνα κατά των πειρατών, στη θέση «Σχοινώντας» ανατολικά του οικισμού Τα λείψανα ρωμαϊκού λουτρού λίγο έξω από τον οικισμό Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού Η παραλία «Ψιλή Άμμος», βόρεια του οικισμού Η παραλία «Μπλε Λιμανάκι», νότια του οικισμού, απέναντι από τα Διαπόρια Οι παραλίες «Καρέκλη» και «Βρύση», ανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «Ανάβαση» (Αστυπάλαια 1:35.000) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Άγιος Χρυσόγονος ο μάρτυρας

Ο Άγιος Χρυσόγονος αποτελεί άγιο και μάρτυρα της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας, ο οποίος έζησε στην αρχαία Ρώμη του 4ου αιώνα μ.Χ.Η μνήμη του τιμάται στις 22 Δεκεμβρίου για την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 27 Νοεμβρίου για την Καθολική. Τις ημέρες αυτές εορτάζονται τα ονόματα Χρυσόγονος και Χρυσόγονη.

 Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Άγιος Χρυσόγονος ήταν άνθρωπος που σεβόταν τον Θεό και αποτελούσε δάσκαλο και πνευματικό πατέρα της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας. Είχε καταγωγή από τη Ρώμη και έζησε κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Κατά τη διάρκεια των διωγμών των χριστιανών που κηρύχθηκαν από τον τελευταίο, ο Άγιος Χρυσόγονος συνελήφθη από Ρωμαίους στρατιώτες και φυλακίστηκε. Όταν ο Άγιος βρισκόταν στη φυλακή, μάλιστα, η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια του έστελνε γράμματα παρακαλώντας τον να προσεύχεται για τον σύζυγό της, Πούπλιο, προκειμένου αυτός να ασπαστεί τον χριστιανισμό.Κατά το χρονικό διάστημα που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός βρισκόταν στη Νίκαια, πληροφορήθηκε ότι στη Ρώμη ένας μεγάλος αριθμός χριστιανών, οι οποίοι είχαν φυλακιστεί και είχαν βασανιστεί, είχαν παρακινηθεί από τον Άγιο Χρυσόγονο και δεν είχαν απαρνηθεί τον χριστιανισμό. Τότε, αυτός έδωσε τη διαταγή να συλληφθούν και να εκτελεστούν όλοι οι χριστιανοί που δεν θα δέχονταν να αρνηθούν τον Χριστό, καθώς και να φέρουν αλυσοδεμένο τον Άγιο ενώπιόν του. Αυτός, όταν παρουσιάστηκε μπροστά στον αυτοκράτορα, παρέμεινε ανυποχώρητος μπροστά στις κολακείες και τις απειλές του τελευταίου και όχι μόνο δεν αρνήθηκε τον Χριστό, αλλά και διακήρυξε ότι αυτός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Ο Διοκλητιανός, αφού άκουσε όλα τα παραπάνω, εξοργισμένος, διέταξε να οδηγηθεί ο Άγιος Χρυσόγονος σε μια έρημη περιοχή και να αποκεφαλιστεί. Μέρος των λειψάνων του Αγίου Χρυσογόνου βρίσκεται και φυλάσσεται μέσα σε λειψανοθήκη, η οποία κατασκευάστηκε το 1326, στη Μόνιμη Έκθεση Εκκλησιαστικής Τέχνης στο Ζαντάρ της Κροατίας. "Δίδωσι Χρυσόγονος αυχένα ξίφει, Ο πνεύμα χρυσούς χάλκεος δε το σθένος." Άγιος Μεγαλομάρτυς Ευστάθιος (Πλακίδας) Άγιος Εφραίμ ο νεομάρτυρας
Παστάβι

Το Παστάβι (λευκορωσικά: Паставы, λιθουανικά: Pastovys, ρωσικά: Поставы, πολωνικά: Postawy) είναι πόλη στη περιφέρεια Βιτσέμπσκ της Λευκορωσίας, διοικητικό κέντρο της επαρχίας Παστάβι. Το 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 19.800 κατοίκων.

 Το Παστάβι βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μιαντέλκι. Το Παστάβι έχει σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του Βιτέμπσκ και του Βίλνιους της Λιθουανίας. Το Παστάβι έχει αρκετά ιστορικά κτήρια, όπως σπίτια που χρονολογούνται από το 18ο αιώνα και μια εκκλησία του 19ου αιώνα. Το 2009, το Παστάβι γιόρτασε την 600η επέτειο από την ίδρυσή του. Τοπικές ειδήσεις από το Παστάβι Φωτογραφίες στο Radzima.org Το Παστάβι στο JewishGen
Νόμισμα (νομισματολογία)

Το νόμισμα ήταν η αρχαία ελληνική λέξη για το «χρήμα» και προέρχεται από το νενομισμένο (δηλ. το καθορισμένο από τον νόμο) οτιδήποτε αποδίδεται, μία χρήση, ένα έθιμο, μία διάταξη, ένα διάταγμα» "αλλά το χρήμα έγινε από σύμβαση ως ένα είδος αντιπροσώπευσης της ζήτησης. Και γι' αυτό πήρε το όνομα "νόμισμα", διότι δεν υπάρχει από τη φύση, αλλά από τον νόμο και είναι στη δικαιοδοσία μας να το αλλάξουμε ή να το κάνουμε άχρηστο" Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια, 1133b 1. Ο όρος νόμος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα αχαϊκό νόμισμα περίπου 8 γραμμαρίων. Στην Κάτω Ιταλία οι ελληνικές πόλεις έκοψαν κέρματα με την ονομασία νόμος. Αυτά τα αντέγραψαν οι Ρωμαίοι. Από εδώ προέρχεται ο nummus, το χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Στα νέα ελληνικά η λέξη νόμισμα σημαίνει «κέρμα». Είναι επίσης ένας όρος που χρησιμοποιούν οι νομισματολόγοι, όταν αναφέρονται στα κομμάτια χρημάτων ή κερμάτων, παράδειγμα των οποίων είναι το Aes rude του Nουμά Πομπίλιου (του 2ου βασιλιά της Ρώμης). Αριστοτέλης Νομισματολογία Νομίσματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας Αρχαία Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ: "χρήματα", The King James Version (KJV) New Testament Greek Lexicon; Αριθμός Strong:3546 [1] Αρχειοθετήθηκε 2011-07-11 στο Wayback Machine. Aristotle, NICOMACHEAN ETHICS [1133b 1], μεταφράσεις: α) Thomas Taylor [2] ; β) Sir (William) David Ross KBE [3] Αρχειοθετήθηκε 2009-01-21 στο Wayback Machine. ; γ) Χάρις Ράκχαμ [4] Σύγχρονα Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ: «νόμισμα» [5] [6] Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Η Φυσική Ιστορία, ΒΙΒΛΙΟ XXXIV. Η ΦΥΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ. ΣΚΑΣΙΜΟ. 1. (1.)--THE ORES OF BRASS., Εκδόσεις και μεταφράσεις: Αγγλικά (επιμ. John Bostock and Henry Thomas Riley | Λατινικά (επιμ. Karl Friedrich Theodor Mayhoff) [7]
Μιχαήλ Ασέν Δ΄

Ο Μιχαήλ Ασέν Δ΄, βουλγαρ. Михаил Асен ΙV (π. 1322 - 1355) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν διάδοχος της Βουλγαρίας και συγκυβερνήτης μαζί με τον πατέρα του Ιωάννη-Αλέξανδρο.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιβάν Αλεξάνταρ της Βουλγαρίας και της Θεοδώρας, κόρης του Μπασαράμπ Α΄ βοεβόδα της Βλαχίας. Το 1331 ο πατέρας του διαδέχθηκε τον Ιβάν-Στέφαν των Σισμάν και ο νεαρός πρίγκιπας ανακηρύχθηκε συμβασιλιάς. Επρόκειτο να διαδεχθεί τον πατέρα του με το όνομα Μιχαήλ Δ΄. Ως διάδοχος ήταν το καμάρι της βασιλικής οικογένειας και λεγόταν ότι είχε "όλες τις αρετές". Το 1354-55 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στη Βουλγαρία και κατευθύνθηκαν προς τη Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) και τη Σόφια. Σε ένα ανώνυμο Βουλγαρικό χρονικό αναφέρεται, ότι ο Μιχαήλ Δ΄ συγκέντρωσε τους Βουλγάρους και συνεπλάκη με τους Τούρκους πλησίον της Σόφιας. Όμως οι Βούλγαροι ηττήθηκαν και είχαν βαριές απώλειες, περιλαμβανομένου και του Μιχαήλ Δ΄. Αλλά η μάχη δεν ήταν μάταιη: οι Οθωμανοί απέτυχαν να καταλάβουν τις πόλεις και δεν επιτέθηκαν ξανά στη χώρα ως το 1370. Στη λαϊκή παράδοση αναφέρεται, ότι ο γιος του τσάρου αξιώθηκε του τέλους των γενναίων. Ήταν 35 ετών. Ο πατέρας του είχε άλλους τέσσερις γιους και απεβίωσε το 1371. Νυμφεύτηκε τη (Μαρία) Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Andreev, Jordan (1993). Bǎlgarija prez vtorata četvǎrt na XIV v (στα Βουλγαρικά). Veliko Tarnovo: Sv. Kliment Ohridski. OCLC 69163573.
Περιβόλι Μακρακώμης Φθιώτιδας

Το Περιβόλι είναι ένα χωριό της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Στερεάς Ελλάδας, το οποίο με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης υπήχθη στον δήμο Μακρακώμης. Απέχει 18 χιλιόμετρα από την έδρα του δήμου Σπερχειάδα. Μέχρι το 2010, κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας και σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας», το Περιβόλι ανήκε στο δημοτικό διαμέρισμα Περιβολίου Φθιώτιδας, του πρώην δήμου Σπερχειάδας του νομού Φθιώτιδας.

 Βρίσκεται σε ύψος 475 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και το διασχίζει ο Ίναχος ποταμός, παραπόταμος του Σπερχειού. Μέχρι το 1927 το Περιβόλι αποτελούσε συνοικισμό των Μαρμάρων, οπότε και αποσπάσθηκε και αναγνωρίσθηκε σε ίδια κοινότητα Μουστρόβου με το διάταγμα της 11/7/1927 (ΦΕΚ 149/Α’ της 28-9-1927). Λίγο αργότερα, με το διάταγμα της 9-9-1927 (ΦΕΚ 206/Α’ της 28-9-1927), μετονομάσθηκε σε κοινότητα Περιβολίου. Το χωριό αρχικά βρισκόταν κτισμένο σε ψηλότερη τοποθεσία, βόρεια του σημερινού οικισμού. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και συγκεκριμένα στις αρχές του 19ου αιώνα, κάτοικοι του χωριού, κυνηγημένοι από τον Τούρκο έπαρχο της περιοχής, κατέφυγαν στα Κραβαρίτικα βουνά και έχτισαν το χωριό Κουκλίστια, του οποίου η σημερινή ονομασία είναι Κρυονέρια Ναυπακτίας. Στην είσοδο του χωριού, υπάρχει αρχαιολογικό μνημείο κάτω από τη βραχώδη τσιούμα Κοτρώνι, και πάνω από την κοιλάδα του Ινάχου (Βίστριζα) ένας θολωτός τάφος. Κατασκευασμένος την ελληνιστική περίοδο και κατά τον τύπο των αντίστοιχων μακεδονικών, από επιμελώς λειασμένους λίθους και καμάρα από πωρόλιθους, είναι δίχωρος με ένα στενό προθάλαμο, στον οποίον οδηγούν τρία σκαλοπάτια και τον κυρίως ταφικό θάλαμο. Πιθανότατα συλήθηκε από την αρχαιότητα αλλά συνέχισε να χρησιμοποιείται ως τους πρωτοβυζαντινούς χρόνους όπως μαρτυρά η κεραμική (λυχνάρα) που βρέθηκε στο εσωτερικό του. Πάνω του υπάρχουν ίχνη από άλλη (μεταγενέστερη;) κατασκευή, ηρώο πιθανόν, από το οποίο ελάχιστα δομικά στοιχεία είναι ορατά. Έχει προταθεί ότι το όνομα της άγνωστης αυτής κώμης των Αινιάνων ήταν «Αριστέα» αλλά αυτό δεν έχει αποδειχτεί επιγραφικά ακόμα. Μέχρι το 1928, η ονομασία του χωριού ήταν Δερελή.
Κωνσταντινισμός

Ο Κωνσταντινισμός είναι μια άποψη που ενσαρκώνει την ενότητα εκκλησίας και κράτους. Η άποψη αυτή έχει ως πρότυπο μια ιδανική Χριστιανοσύνη, η οποία προέκυψε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σύγχρονοι θεολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο για να δηλώσουν την αναγκαιότητα της ενεργού συμμετοχής των χριστιανών στις φιλελεύθερες δημοκρατίες.

 Βασικά, ο Κωνσταντινισμός ταυτίζει βαθιά την Εκκλησία και το κράτος, αντλώντας έμπνευση από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων . Συγκεκριμένα, την προθυμία της Εκκλησίας να χρησιμοποιήσει τις κρατικές δομές εξουσίας του και τηντάση προς τον χριστιανικό θριαμβολογισμό. Ο Στάνλεϊ Χάουερβας διαφωνεί με τον Κωνσταντινισμό, υποστηρίζοντας ότι οδηγεί σε μια συμβιβασμένη μορφή χριστιανικής ηθικής, «Ωθεί τους Χριστιανούς να κρίνουν τις ηθικές τους θέσεις, όχι με βάση αυτό που ορίζει η χριστιανική ηθική, αλλά μάλλον με βάση το πόση χριστιανική ηθική μπορεί να παρακινηθεί να «καταπιεί» ο Καίσαρας». Ο Τζον Χάουαρντ Γιόντερ και ο Καρλ Μπαρθ διαφωνούν, επίσης, λόγω της διάκρισης «Εκκλησίας-κόσμου».
Το Φως της Φαντασίας

Το Φως της Φαντασίας (στα αγγλικά The Light Fantastic) είναι το δεύτερο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ Δισκόκοσμος (στα αγγλικά Discworld), μετά το Το Χρώμα της Μαγείας. Εκδόθηκε το 1986. Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 1992.

 Η άμεση συνέχεια των γεγονότων από το προηγούμενο βιβλίο της σειράς. Ο Ανεμοβρόχης σώζεται από τον γκρεμό με τη βοήθεια του μαγικού βιβλίου. Την ίδια ώρα, οι μάγοι μαθαίνουν από τον Θάνατο ότι ο Δίσκος οδεύει προς την καταστροφή και η μόνη σωτηρία είναι το ξόρκι που έχει στο κεφάλι του ο Ανεμοβρόχης. Ξεκινούν ένα κυνηγητό για να τον βρουν και αυτός αφού τους ξεφεύγει, μαθαίνει πως η μεγάλη Χελώνα κατευθύνεται προς τον όλεθρο, καταπάνω σε ένα μεγάλο κόκκινο αστέρι. Θα συνεχίσει την περιπέτεια του μαζί με τον Δίανθο, τον Κόεν τον βάρβαρο και την νευρική παρθένα Μπέθαν που θα γνωρίσουν αργότερα.
Ανδραβίδα

Η Ανδραβίδα είναι αγροτική κωμόπολη της Ηλείας σε υψόμετρο 14 μέτρα και αποτελεί την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Ανδραβίδας του καλλικρατικού δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Βρίσκεται 36 χλμ. ΒΔ του Πύργου και 64 χλμ. ΝΔ της Πάτρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 3.981 μόνιμους κατοίκους. Η Δημοτική Κοινότητα Ανδραβίδας είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 32,092 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιος Γεώργιος.

 Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1205 - 1460) υπήρξε πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (Μορέως) και έδρα του επισκόπου Ωλένης. Υπήρξε η μεγαλύτερη και λαμπρότερη πόλη της Ηλείας καθώς ήταν η έδρα των Φράγκων πριγκήπων Βιλλεαρδουίνων. Από το ένδοξο παρελθόν της το μόνο που σώζεται σήμερα είναι το γοτθικό τμήμα του χώρου της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας και δύο παρεκλήσια. Η εκκλησία κτίστηκε περίπου το 1230 από το μοναχικό τάγμα των Δομινικανών. Εκεί γινόταν οι στέψεις των διαδόχων του πριγκιπάτου. Την περίοδο αυτή στην Ανδραβίδα εκδόθηκε το «Χρονικόν του Μορέως», το οποίο διαιρούσε την Πελοπόννησο σε 12 βαρονίες. Το 1433 ολόκληρη η περιοχή περιήλθε στους Παλαιολόγους και το 1460 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς.Αξιόλογο και καλά διατηρημένο μνημείο της περιοχής είναι το κάστρο Χλεμούτσι που κτίστηκε από τον Γοδεφρείδο Β΄ Βιλλεαρδουίνο την περίοδο 1220 - 1223 και προστάτευε την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Αχαΐας, Ανδραβίδα, και το σημαντικό λιμάνι της Γλαρέντζας. Η εξέλιξη του πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: (σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας) Κοντά στην Ανδραβίδα υπάρχει το στρατιωτικό αεροδρόμιο της 117 Πτέρυγας Μάχης. Η κοινότητα Ανδραβίδας Αχαΐας και Ήλιδος συστάθηκε στις 28 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Ανδραβίδα από το δήμο Μυρτουντίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Η κοινότητα αποσπάσθηκε στο νομό Ηλείας από το νομό Αχαΐας και Ήλιδος το 1930. Προήχθη σε δήμο στις 2 Μαΐου 1948 και λειτούργησε ως δήμος μέχρι την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης. Εβυθός Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ανδραβίδας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10 Σεπτεμβρίου 2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ανδραβίδας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10 Σεπτεμβρίου 2016.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2013–14

Το Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς της σεζόν 2013-14 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 74 ομάδων συνολικά. Πρωταθλητές των δύο ομίλων της Α΄ κατηγορίας αναδείχθηκαν η Οδηγήτρια και ο Εθνικός Πειραιώς, ο οποίος έκανε το νταμπλ, αφού κατέκτησε και το κύπελλο της ΕΠΣΠ. Οι δύο πρωταθλήτριες ομάδες μετείχαν στον 9ο Όμιλο του Ειδικού πρωταθλήματος πρωταθλητριών ομάδων των Ε.Π.Σ. που διοργάνωσε η Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Γ' Εθνική της περιόδου 2014-15.

 Α΄ με 31 ομάδες σε δύο ομίλους των 16-15 ομάδων. Β΄ με 27 ομάδες σε δύο ομίλους των 14-13 ομάδων. Γ΄ με 16 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Πρωταθλητές ομίλων Α΄ κατηγορίας: πρόκριση στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΕΠΣ. Οδηγήτρια Πειραιά Εθνικός Πειραιά Πρώτοι σκόρερ 1ος όμιλος: Δημήτρης Πέκωφ (Α.Ε. Μοσχάτου): 20 γκολ. 2ος όμιλος: Θεολόγος Ραπτόπουλος (Αμπελακιακός): 27 γκολ. Πρωταθλητές ομίλων: άνοδος στην Α΄. Ε.Π.Ο. Σαλαμινομάχων Π.Α.Σ. Ειρήνη 2005 Δευτεραθλητές ομίλων: άνοδος στην Α΄. Α.Ο.Κ. Φαλήρου Αίας Σαλαμίνας Πρωταθλητές ομίλων πλέι-οφ: άνοδος στην Α΄. Νίκη Ρέντη: επικράτησε στα πλέι-οφ των ομάδων: Φαληρικός Σύνδεσμος, Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας, Α.Σ. Αστέρια Δραπετσώνας. Α.Ο. Χαλκηδών: επικράτησε στα πλέι-οφ των ομάδων: Νέοι Ευγενίας, Πειραϊκός Νέου Φαλήρου, Θησέας Πειραιά. Πρωταθλητής: άνοδος στη Β΄. Π.Ο. Κύπρος Κορυδαλλού Δευτεραθλητής: άνοδος στη Β΄. Α.Ο. Καραβά Πειραιά Τριταθλητής: άνοδος στη Β΄. Α.Σ. Αστέρας Κερατσινίου Νικητές πλέι-οφ για 4η-5η θέση: άνοδος στη Β΄. Πανφαληρικός Α.Ο.Φ. Νέου Φαλήρου Α.Σ. Σπίθα Νίκαιας Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το κύπελλο της περιόδου 2013–14 κατέκτησε ο Εθνικός Πειραιά. Πηγή ΕΠΣ Πειραιά Βαθμολογίες ΕΠΣΠ
Πρε Λιγκ Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 2017–18

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης της Πρε Λιγκ Ελλάδας Γυναικών της περιόδου 2017−18 είναι το πρωτάθλημα του δευτέρου επιπέδου της ελληνικής γυναικείας πετοσφαίρισης. Διεξάγεται με την ονομασία αυτή για πρώτη φορά κατά την περίοδο 2017-18 και αντικατέστησε το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας γυναικών. Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 12 ομάδες, που απέκτησαν δικαίωμα συμμετοχής από τα πρωταθλήματα της Α1 και της Α2 Εθνικής Κατηγορίας της περιόδου 2016-17 και διεξάγεται με σύστημα δύο γύρων (αγώνες εντός-εκτός έδρας) με βαθμολογία.

 Από τις δώδεκα ομάδες που συμμετέχουν, οι δύο υποβιβάστηκαν από την Α1 Εθνική Κατηγορία 2016-17 και οι δέκα κέρδισαν την συμμετοχή τους από την Α2 Εθνική Κατηγορία 2016-17. Ομάδες που προέρχονται από την Α1: ΑΕΚ Αθηνών, Θέτις Βούλας Ομάδες που προέρχονται από την Α2: Α.Ο. Αιγάλεω, Απόλλων Πατρών, Φ.Ο. Βριλησσίων, Ζηρίνειος Κηφισιάς, Ηλυσιακός Αθηνών, Α.Ο. Λαμίας 2013, Μεσσαράς Μοιρών, Πανιώνιος Νέας Σμύρνης, Γ.Σ. Πετρούπολης, Χ.Α.Ν.Θ. Όλες οι σειρές κρίθηκαν στις δύο νίκες. Η νικήτρια των πλέι οφ κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στη Volleyleague της επόμενης περιόδου. Στα πλέι άουτ οι ηττημένες των ημιτελικών έπαιξαν στη συνέχεια στον τελικό για την παραμονή στην Πρε Λιγκ. βαθμολογία, ιστότοπος ΕΟΠΕ πρόγραμμα-αποτελέσματα, ιστότοπος ΕΟΠΕ play off, ιστότοπος ΕΟΠΕ play out, ιστότοπος ΕΟΠΕ
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι

Οι Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι (ΕΛΛ.Α.Σ.) ήταν ελληνόκτητη αεροπορική εταιρεία η οποία εκτελούσε εγχώρια και διεθνή δρομολόγια μεταξύ 1947 και 1951. Απορροφήθηκε από την εταιρεία Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις – Εθνικές Αεροπορικές Γραμμές το 1951.

 Στη μεταπολεμική περίοδο, το Ελληνικό Κοινοβούλιο έδωσε δικαιώματα πτήσης σε τέσσερις εταιρείες, ώστε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα; οι Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις ή Τ.Α.Ε. ήταν μια ιδιωτική αεροπορική εταιρεία η οποία είχε παύσει να λειτουργεί πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και επαναλειτούργησε μετά από αυτόν. Οι Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι ιδρύθηκαν το 1947, μαζί με την εταιρεία Αεροπορικαί Μεταφοραί Ελλαδος και την εταιρεία Δαίδαλος.Η ΕΛΛ.Α.Σ. ήταν μια εταιρεία κοινοπραξίας μαζί με την Scottish Aviation, Ltd., η οποία κατείχε ποσοστό 40% στην εταιρεία, ενώ οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και το Ελληνικό Δημόσιο διατηρούσαν το υπόλοιπο 60%. Από τη βάση της στο Πρέστγουικ της Σκωτίας, η Scottish Aviation εκπαίδευε το πλήρωμα και συντηρούσε το στόλο της εταιρείας. Η εταιρεία πραγματοποιούσε δισ-εβδομαδιαία δρομολόγια από τη Γλασκώβη/Πρέστγουικ στην Αθήνα μέσω Λονδίνου, Παρισιού και Ρώμης χρησιμοποιώντας τα αεροσκάφη τύπου B-24 Liberator, τα οποία χρησιμοποιούνταν επίσης προς Αλεξάνδρεια και Κάιρο, και για λίγο καιρό για Τελ Αβίβ. Αεροσκάφη τύπου Dakota DC-3 εξυπηρετούσαν τα εγχώρια δρομολόγια και το δρομολόγιο προς Λευκωσία, ξεκινώντας από τον Μάρτιο του 1948.Η ελληνική αεροπορική αγορά στις δεκαετίες 1940 και 1950 δεν ήταν εύρωστη και ο Ελληνικός Εμφύλιος συνέχιζε να διαταράσσει τις μεταφορές και οι τέσσερις εταιρείες είχαν οικονομικές δυσκολίες. Το 1950 η εταιρεία Δαίδαλος χρεοκόπησε. Εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων και των υπόλοιπων τριών εταιρειών, και για τη διασφάλιση του εθνικού αερομεταφορέα, το 1951 η Ελληνική Κυβέρνηση επέβαλε τη συγχώνευση και των τριών εταιρειών σε μία, την Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις – Εθνικές Αεροπορικές Γραμμές. Η ΕΛΛ.Α.Σ. πετούσε από τη Σκωτία για την Ελλάδα και από εκεί για την Αίγυπτο, την Κύπρο και το Ισραήλ. Ο στόλος αποτελούνταν από πρώην αεροσκάφη τύπου B-24 Liberator που είχαν μετατραπεί και χρησιμοποιούνταν στα διεθνή δρομολόγια Λονδίνο - Αθήνα και μετά Αίγυπτος, και έξι Douglas DC-3s που χρησιμοποιούνταν στα εσωτερικά δρομολόγια, καθώς και σε Κύπρο και Τελ Αβίβ.
PMR446

PMR446 (Private Mobile Radio / Ιδιωτικό Κινητό Ραδιοδίκτυο 446 MHz) ονομάζεται τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος στην περιοχή εξαιρετικά υψηλής συχνότητας το οποίο διατίθεται για επικοινωνία επιχειρήσεων και προσώπων χωρίς την απαίτηση άδειας στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το όνομα PMR446 είθισται να αποκαλούνται και οι ασύρματες συσκευές επικοινωνίας που λειτουργούν στην περιοχή αυτή. Το PMR446 προσφέρεται για επικοινωνίες μικρής απόστασης, και χρησιμοποιείται τόσο επαγγελματικά (π.χ. σε εργοτάξια, τουριστικές επιχειρήσεις κλπ), όσο και ιδιωτικά (π.χ. σε δραστηριότητες αναψυχής, σε αθλήματα κλπ). Η εμβέλεια που παρέχει το PMR446 εξαρτάται από τα εμπόδια που μεσολαβούν μεταξύ πομπού και δέκτη, και κυμαίνεται από λίγες εκατοντάδες μέτρα σε πυκνοδομημένο περιβάλλον, μέχρι λίγα χιλιόμετρα στην ύπαιθρο. Όταν υπάρχει οπτική επαφή μεταξύ πομπού και δέκτη η εμβέλεια μπορεί να φτάσει τις λίγες δεκάδες χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη απόσταση στην οποία έχει επιτευχθεί επικοινωνία είναι 535,8km (μεταξύ Blyth, Northumberland στο Ηνωμένο Βασίλειο και Almere στην Ολλανδία.

 Τα γενικά τεχνικά χαρακτηριστικά του PMR446 έχουν οριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ωστόσο δεν έχουν υιοθετηθεί πλήρως από όλες τις χώρες-μέλη. Κατά συνέπεια σε κάθε χώρα ισχύουν ειδικοί περιορισμοί, και ο χρήστης πρέπει να αναζητά και να συμμορφώνεται με την νομοθεσία της κάθε χώρας. Το PMR446 εκτείνεται στην ζώνη 446,0–446,2MHz και έχει 16 αναλογικά κανάλια. Η μέγιστη ισχύς εκπομπής ορίζεται σε 500mW, με διαμόρφωση συχνότητας (narrow FM - 16KF3E). Γενικά δεν απαιτείται οι κεραίες να είναι ενσωματωμένες στην συσκευή (επιτρέπονται οι αποσπώμενες κεραίες), ενώ οι συσκευές μπορεί να είναι φορητές (handheld), ή κινητές επί οχήματος (mobile). Το ψηφιακό PMR (FDMA) διαθέτει 32 ψηφιακά κανάλια φωνής, που βρίσκονται στην ίδια περιοχή συχνοτήτων (446,0MHz - 446,2MHz), ανάμεσα στα αναλογικά κανάλια του PMR446, και που έχουν διαχωρισμό διαύλου 6,25kHz. Χρησιμοποιείται διαμόρφωση μετατόπισης συχνότητας 4 επιπέδων, με ρυθμό μετάδοσης 3,6kbit/s.. Στην Ελλάδα η διάθεση και η χρήση συσκευών PMR446 επιτράπηκε με την ΚΥΑ 4100/2002 (ΦΕΚ 328Β/2002). Για την αγορά και χρήση των συσκευών αυτών δεν απαιτείται κανενός είδους άδεια. Σύμφωνα με την απόφαση, επιτρέπεται η λειτουργία PMR446 στην περιοχή συχνοτήτων 446,000MHz - 446,100MHz, με διαχωρισμό διαύλων (καναλιών) 12,5kHz, με μέγιστη ισχύ εκπομπής 500mW και διαμόρφωση συχνότητας (narrow FM - 16KF3E). Οι συσκευές πρέπει να είναι φορητές (τύπου walkie-talkie), με μη αποσπώμενη κεραία. Με βάση τα παραπάνω, στην Ελλάδα επιτρέπεται η χρήση των πρώτων 8 αναλογικών καναλιών PMR446, όπως φαίνεται στον πίνακα:
First Blood Last Cuts

First Blood Last Cuts είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1993 σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και μονού CD, μέσω της "Capitol Records". Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια ηχογραφημένα από το 1983 μέχρι και το 1993, αφού παρά το ότι το τελευταίο άλμπουμ που είχαν κυκλοφορήσει πριν από αυτή την συλλογή ήταν το "The Crimson Idol", τα κομμάτια "Sunset and Babylon" και "Rock and Roll to Death" κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά εδώ, πριν συμπεριληφθούν στο άλμπουμ "Still Not Black Enough".

 1. Animal (Fuck Like a Beast) (Lawless) - 3:062. L.O.V.E. Machine (remix) (Lawless) - 3:543. I Wanna Be Somebody (remix) (Lawless) - 3:354. On Your Knees (Lawless) - 3:485. Blind in Texas (remix) (Lawless) - 4:226. Wild Child (remix) (Holmes, Lawless) - 5:107. I Don't Need No Doctor (remix) (Armstead, Ashford, Simpson) - 3:288. Sunset and Babylon (Lawless) - 3:349. The Real Me (Townshend) - 3:2010. The Headless Children (Lawless) - 5:4811. Mean Man (Lawless) - 4:5212. Forever Free (Lawless) - 5:1013. Chainsaw Charlie (Murders in the New Morgue) (Lawless) - 7:5014. The Idol (Lawless) - 8:4115. Hold On to My Heart (Lawless) - 4:2416. Rock and Roll to Death (Lawless) - 3:48 First Blood Last Cuts (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 1 Ιουλίου 1993 Το "First Blood Last Cuts" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπλάκι Λόουλες - φωνητικά, κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα Μπομπ Κούλικ - κιθάρα Στετ Χάουλαντ - τύμπανα Φράνκι Μπανάλι - τύμπανα First Blood Last Cuts - WASP | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic W.A.S.P. - First Blood Last Cuts (album review ) | Sputnikmusic W.A.S.P. - First Blood Last Cuts - Encyclopaedia Metallum