IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιάννης Κόλλιας

Ο Ιωάννης Στ. Κόλλιας (γενν. Κόρινθος, 15 Δεκεμβρίου 1933) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής (του Ολυμπιακού Κορίνθου, της Α.Ε.Κ. και του Παγκορινθιακού), τέως ομοσπονδιακός προπονητής ποδοσφαίρου, αρθρογράφος, συγγραφέας, συνταξιούχος καθηγητής φυσικής αγωγής της μέσης εκπαίδευσης και πρώην υπάλληλος της Γ.Γ.Α..

 Απόφοιτος με υποτροφία της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (1957) και αριστούχος της σχολής προπονητών της Ε.Π.Ο. (1970) και της Σχολής προπονητών της Αγγλικής ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (1971), διετέλεσε, επί σειρά ετών, υπεύθυνος των Εθνικών ποδοσφαιρικών ομάδων υποδομών, ενώ θήτευσε ως τεχνικός πολλών ποδοσφαιρικών συλλόγων, μεταξύ των οποίων και στον Ολυμπιακό. Ασχολήθηκε, ακόμη, με την κωπηλασία (είναι πτυχιούχος της σχολής κωπηλασίας του Πόρου, 1961), αλλά και με τα εναέρια σπορ (τυγχάνει πτυχιούχος της σχολής αλεξιπτωτιστών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, 1955). Έχει συμμετάσχει, διδάσκοντας, σε πολλά σεμινάρια προπονητικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ για την προσφορά του στον αθλητισμό τιμήθηκε με πάμπολλες διακρίσεις κι επαίνους. «Το Ποδόσφαιρο – Δεν αρκεί μόνο το ταλέντο» (έκδοση «Ελληνικά Γράμματα», 2005, ISBN 960-442-056-9, ISBN-13 978-960-442-056-8). Βάση δεδομένων Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού – Βιβλιοnet - Κόλλιας, Γιάννης Σ. Ανακτήθηκε στις 27/4/2020
Αγροτική Περιοχή Μόσι

Η Αγροτική Περιοχή Μόσι (Αγγλικά: Moshi Rural District, Σουαχίλι: Wilaya ya Moshi Vijijini), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region) της Τανζανίας. Η περιφέρεια συνορεύει βορείως με την Περιοχή Ρόμπο (Rombo District), ανατολικά με την Περιοχή Μουάνγκα (Mwanga District) και την Κένυα, νότια με την Αστική Περιοχή Μόσι (Moshi Urban District) και δυτικά με την Περιοχή Χάι (Hai District). Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Μόσι (Moshi Rural District), ήταν 466.737 άτομα.

 Η Αγροτική Περιοχή Μόσι (Moshi Rural District), διαιρείται διοικητικά σε 31 Τμήματα: Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.Η Περιφέρεια του Κιλιμαντζάρο έχει εδάφη πλούσια, στα οποία καλλιεργείται κυρίως ο καφές.Ο πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε στο Μόσι, ήταν ο 25-χρονος έμπορος Κωνστανίνος Μεϊμαρίδης (εκ Τενέδου) και ήταν αμέσως μετά την κατάληψή του από τους Γερμανούς. Ο οποίος ξεκίνησε την καλλιέργεια του καφέ, ακολουθούμενος από τον Έλληνα, Βορειο-Ηπειρώτη Φίλιππο Φίλιο. Η Ελληνική Κοινότητα Μόσι, είναι η αρχαιότερη στην Ανατολική Αφρική, ιδρύθηκε το 1909. Λόγω δε, της μη ύπαρξης ευρύχωρου οικήματος έως και το 1914, οι συνεδριάσεις των μελών, γίνονταν υπό την σκιά αιωνόβιων και πανύψηλων δέντρων -συχνά διακοπτόμενες από τους πολυάριθμους πιθήκους και οι οποίοι ζούσαν πάνω στα δέντρα και δεν τους άρεσε η διατάραξη της ησυχίας τους- στα κτήματα των κ.κ Ν. Αθηναίου ή Γεωργίου Παπαδόπουλου. Η Ελληνική Κοινότητα Μόσι, στεγάστηκε σε ιδιόκτητο χώρο το 1914 και από τα πρώτα της μελήματα ήταν η δημιουργία του πρώτου Ελληνικού Σχολείου στην Ανατολική Αφρική (στη θέση "Μασόκο"). Αργότερα, το σχολείο αυτό συγχωνεύτηκε με το αντίστοιχό του στη Ντουλόυτη της Αρούσα.Παρακάτω, αναφέρονται ορισμένοι από τους 165+ Έλληνες οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή κατά το 1950+: Στο Μόσι επίσης, λειτουργούν δύο ελληνικά ξενοδοχεία: το «Railways Hotel», ιδιοκτησίας Μιχαήλ Γ. Παυλάκη και το «Kilimanjaro Hotel», συνιδιοκτησίας Μιχαήλ Γ. Παυλάκη, της συζύγου του Δ. Σαρίκα και της χήρας Πιπέρα. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο Αστική Περιοχή Μόσι Μόσι (Τανζανία) Παραπομπές σημειώσεων
Υδροψαλίς

Η υδροψαλίς (επιστημονική-λατινική ονομασία Hydropsalis) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια του γιδοβυζιού, τις αιγοθηλίδες. Τα είδη της υδροψαλίδος έχουν ευρεία γεωγραφική κατανομή στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της αμερικανικής ηπείρου.

 Το γένος Hydropsalis εισάχθηκε το 1832 από τον Γερμανό φυσιοδίφη Γιόχαν Γκέοργκ Βάγκλερ. Το αρχικό είδος με βάση το οποίο ορίσθηκε το γένος («type species») ήταν το Caprimulgus furcifer από τον Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ το 1855 με βάση τον Vieillot από το 1817. Αυτό το πτηνό θεωρείται σήμερα ως ένα υποείδος του Hydropsalis torquata. Η ονομασία του γένους προέρχεται από την ελληνική ρίζα υδρο-, που συσχετίζει με το νερό, και τη λέξη ψαλίς, που σημαίνει «ψαλίδι».Σήμερα γίνονται γενικώς αποδεκτά τα εξής τέσσερα είδη στο γένος υδροψαλίς: Hydropsalis climacocerca Hydropsalis torquata Hydropsalis maculicaudus Hydropsalis cayennensis
Αλ Ιτιχάντ Τζέντα (καλαθοσφαίριση)

Η Αλ Ιτιχάντ Τζέντα (αραβικά: نادي الاتحاد) είναι ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την πόλη λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας, την Τζέντα στη Σαουδική Αραβία. Αγωνίζεται στην 1η Κατηγορία Σαουδικής Αραβίας.

 Οι σημαίες υποδεικνύουν την εθνική ομάδα στην οποία αγωνίζεται ο κάθε παίκτης, στις διοργανώσεις της FIBA. Οι παίκτες μπορούν να κατέχουν λοιπές μη-FIBA ιθαγένειες οι οποίες δεν εμφανίζονται. Μουσταφά Αλ-Χοσαουί 2 περίοδοι: '05-'07 Αλί Αλ-Μαγκρίμπι 10 περίοδοι: '97-'02, '03-'11 Γκοντ Σάμγκοντ 3 περίοδοι: '02, '03-'05 Μαχμούντ Αμπντούλ-Ραούφ 1 περίοδος: '07-'08 FIBA Asia Champions Cup: Πρωταθλήτρια (1): 2001 Φιναλίστ (2): 2000, 2002 asia-basket.com Προφίλ συλλόγου
Μαρία Δωροθέα της Πορτογαλίας

H Μαρία Δωροθέα (πορτογαλ. Maria Doroteia de Bragança, infanta de Portugal, 21 Σεπτεμβρίου 1739 - 14 Ιανουαρίου 1771) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωσήφ της Πορτογαλίας και της Μαριάνας-Βικτωρίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας. Η Μαρία Φραγκίσκη Δωροθέα Ιωσηφίνα Αντωνία Γερτρούδη Ρίτα Ιωάννα Ευγενία γεννήθηκε στη Λισαβόνα και έλαβε το όνομα της προγιαγιάς της Δωροθέας Σοφίας του Παλατινάτου (γιαγιάς της Μαριάνας Βικτωρίας). Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας. Της προτάθηκε ως σύζυγος ο Λουδοβίκος-Φίλιππος Β΄, Δούκας της Ορλεάνης, αλλά αυτή αρνήθηκε. Απεβίωσε στη Λισαβόνα σε ηλικία 32 ετών και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα, στο Μοναστήρι του Σάο Βισέντε ντε Φόρα της Λισαβόνας. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 14.
Επαρχία Εορδαίας

Η Επαρχία Εορδαίας ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Νομού Κοζάνης και σήμερα ευρύτερα γνωστή ως γεωγραφική περιοχή. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και έδρα της ήταν η Πτολεμαΐδα. Οι δυο υπόλοιπες επαρχίες ήταν η Επαρχία Κοζάνης και η Επαρχία Βοΐου ή Ανασελίτσας στα δυτικά του νομού.

 Προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1912 μετά την επιτυχή κατάληξη για την ελληνική κυβέρνηση των Βαλκανικών Πολέμων. Η επαρχία στην αρχή ονομαζόταν Επαρχία Καϊλαρίων μέχρι την αλλαγή του ονόματος της επαρχίας το 1927 και η οποία τελικώς καταργήθηκε το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας. Στην θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Πτολεμαΐδας, Αγίας Παρασκευής, Μουρικίου, Βερμίου και η κοινότητα Βλάστης. Με το σχέδιο Καλλικράτης που εφαρμόστηκε το 2011, η επαρχία αποτέλεσε πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως Δήμος Εορδαίας. Το όνομα της διοικητικής περιφέρειας το δανείζεται η επαρχία από την αρχαία περιοχή της Άνω Μακεδονίας, την Εορδαία. Σήμερα η ιστορική γεωγραφική περιοχή είναι διαμελισμένη ανάμεσα στις Περιφερειακές Ενότητες Κοζάνης, όπου περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Αρχαίας Εορδαίας, άλλα και την σύγχρονη πόλη της Πτολεμαΐδας, η οποία είναι το σύγχρονο διοικητικό κέντρο ολόκληρης της περιοχής, Φλώρινας, η οποία περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της αρχαίας Εορδαίας με τις τέσσερις λίμνες, Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα στα δυτικά και Βεγορίτιδα και Πετρών ή Αμυνταίου, στα ανατολικά, και σημαντικά σύγχρονα διοικητικά κέντρα τις κωμοπόλεις Αμύνταιο και Νυμφαίο, ενώ ένα πολύ μικρό μέρος της περιοχής ανήκει σήμερα διοικητικά στην Πέλλα, με σημαντικούς οικισμούς την Άρνισσα και τον Άγιο Αθανάσιο. Σύλλογοι της περιοχής και σημαντική μερίδα του πληθυσμού, πριν την κατάργηση του νομών με το σχέδιο Καλλικράτης και την υπαγωγή του Νομού Κοζάνης στην διευρυμένη περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, αξίωναν την δημιουργία ενός ξεχωριστού νομού Εορδαίας που θα περιλαμβάνει δήμους της ιστορικής επαρχίας. Επαρχίες της Ελλάδας Δήμος Εορδαίας Αρχαία Εορδαία Αρχαία πόλη Εορδαία Ιερά Μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Εορδαϊκός Ιστοσελίδα Δήμου Εορδαίας Ιστοσελίδα εφημερίδας: Πτολεμαίος: Καθημερινή, Εορδαϊκός Παλμός: Εβδομαδιαία Eordaia.Com: Ηλεκτρονική εφημερίδα: Τα Νέα της Εορδαίας Αρχειοθετήθηκε 2021-01-27 στο Wayback Machine. Eordaia.Org: Ηλεκτρονική εφημερίδα: Τα Νέα της Πτολεμαΐδας Αρχειοθετήθηκε 2017-02-20 στο Wayback Machine.
Πανούτσος Νοταράς

Ο Πανούτσος Νοταράς (31 Μαρτίου 1752 - 18 Ιανουαρίου 1849) ήταν Έλληνας πολιτικός. Η έναρξη του κοινοβουλευτικού βίου στην Ελλάδα, το 1843, συνδέθηκε με το όνομα του πρώτου προέδρου της Βουλής, του Πανούτσου Νοταρά. Μετά από την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση υπό τον Ανδρέα Μεταξά και προκηρύχθηκαν εκλογές για τον Οκτώβριο του 1843. Η νέα Εθνική Συνέλευση επιφορτίστηκε και με το καθήκον να καταρτίσει το πρώτο μετεπαναστατικό Σύνταγμα της χώρας. Στις 8 Νοεμβρίου 1843 ξεκίνησαν οι εργασίες της Εθνικής Συνέλευσης υπό την προεδρία του γηραιότερου μέλους του Σώματος, δηλαδή του Κορίνθιου αγωνιστή Πανούτσου Νοταρά, ηλικίας 91 ετών τότε. Στις 18 Νοεμβρίου, ο Νοταράς εξελέγη και οριστικά πρόεδρος του Σώματος με την συντριπτική πλειοψηφία των 216 ψήφων.

 Πρόσωπο καθολικής αποδοχής, ο Πανούτσος Νοταράς είχε διακριθεί για τη μεγάλη του προσφορά στα κοινά. Γόνος μεγάλης οικογένειας με ρίζες στο Βυζάντιο, γεννήθηκε το 1740 ή το 1752 στα Τρίκαλα της Κορινθίας και έλαβε κλασική παιδεία. Πατέρας του ήταν ο Σπυρίδων Νοταράς. Ο Νοταράς ανέπτυξε έντονη δράση για την απελευθέρωση του έθνους και την ανάπτυξη των δημοκρατικών θεσμών. Πήρε μέρος στην εξέγερση του 1770 (τα λεγόμενα «ορλωφικά»). Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818 και, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του, πήρε ενεργό μέρος στην Επανάσταση του 1821. Εξελέγη πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και υπηρέτησε ως μέλος της 12μελούς Επιτροπής που ψήφισε, την 1η Ιανουαρίου 1822, το πρώτο Προσωρινό πολίτευμα της Ελλάδος, το οποίο χαρακτηριζόταν από φιλελεύθερες ιδέες. Αφού υπηρέτησε ως μινίστρος (υπουργός) της Οικονομίας, το 1822, μετείχε στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του 1823. Διετέλεσε πρόεδρος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης το 1826, ενώ υπηρέτησε ως πρόεδρος και της Εθνικής Συνέλευσης της Πρόνοιας του Ναυπλίου, το 1832, η οποία επικύρωσε την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας. Η ανάδειξή του στην προεδρία της Εθνικής Συνέλευσης του 1843-1844 (που άρχισε στις 8 Νοεμβρίου 1843) αντανακλούσε το αυξημένο κύρος του και την ευρύτερη αποδοχή που απολάμβανε μετά από μία μακρά θητεία στα κοινά και ιδιαίτερα στις Εθνοσυνελεύσεις της Επανάστασης. Η Εθνική Συνέλευση κατάρτισε το πρώτο μετεπαναστατικό Σύνταγμα του 1844, το οποίο καθιέρωσε τη Συνταγματική μοναρχία. Στις 18 Μαρτίου 1844, αφού ολοκληρώθηκε η ψήφιση του Συντάγματος, κλήθηκε ο Όθων και ορκίσθηκε ότι θα το τηρεί. Ήταν τα πρώτα βήματα της χώρας στον κοινοβουλευτισμό και τη συνταγματική τάξη. Στις 18 Μαρτίου 1844, ο Νοταράς τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα με τον Μεγαλόσταυρο. Ο θάνατός του διαψεύστηκε στη Βουλή αρχικά και αποδόθηκε ως απλή λιποθυμία, αλλά επιβεβαιώθηκε στη συνεδρίαση της 22ας Ιανουαρίου του 1849. Ο αιωνόβιος πολιτικός πέθανε ημέρα Τρίτη, στις 18 Ιανουαρίου 1849. Αγαπητός Σ. Αγαπητός (1877). «Οι Ένδοξοι Έλληνες του 1821, ή Οι Πρωταγωνισταί της Ελλάδος». Τυπογραφείον Α. Σ. Αγαπητού, Εν Πάτραις. σελίδες 179–184. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2009.
Πάλι

Η Πάλι (पालि, Pāli), επίσης γνωστή ως Μαγκαντάν, είναι Μέση Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στην Ινδική υποήπειρο. Έχει μελετηθεί ευρέως διότι είναι η γλώσσα του Κανόνα Πάλι ή Τιπιτάκα και η ιερή γλώσσα των θρησκευτικών κειμένων του Ινδουισμού και όλων των κειμένων του Βουδισμού Τεραβάντα. Τα πρώτα αρχαιολογικά στοιχεία για την ύπαρξη των κανονικών Πάλι προέρχονται από τις πόλεις-κράτη των Πιου, όπου βρέθηκαν επιγραφές στη Μιανμάρ που χρονολογούνται από τα μέσα του 5ου έως τα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ.

 Λογοτεχνία στα Πάλι Βουδιστές Υβριδική Σανσκριτικά Μαγκάντι Πρακρίτ Μαγκάντι See entries for "Pali" (written by K. R. Norman of the Pali Text Society) and "India--Buddhism" in The Concise Encyclopedia of Language and Religion, (Sawyer ed.) (ISBN 0-08-043167-4) Müller, Edward (1995) [First published 1884]. Simplified Grammar of the Pali Language. Asian Educational Services. ISBN 81-206-1103-9. Silva, Lily de (1994). Pali Primer (first έκδοση). Vipassana Research Institute Publications. ISBN 81-7414-014-X. Warder, A. K. (1991). Introduction to Pali (third έκδοση). Pali Text Society. ISBN 0-86013-197-1. American National Standards Institute. (1979). American National Standard system for the romanization of Lao, Khmer, and Pali. New York: The Institute. Andersen, Dines (1907). A Pali Reader. Copenhagen: Gyldendalske Boghandel, Nordisk Forlag. σελ. 310. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2016. Perniola, V. (1997). Pali Grammar, Oxford, The Pali Text Society. Collins, Steven (2006). A Pali Grammar for Students. Silkworm Press. Gupta, K. M. (2006). Linguistic approach to meaning in Pali. New Delhi: Sundeep Prakashan. (ISBN 81-7574-170-8) Hazra, K. L. (1994). Pāli language and literature: a systematic survey and historical study. Emerging perceptions in Buddhist studies, no. 4-5. New Delhi: D.K. Printworld. (ISBN 81-246-0004-X) Müller, E. (2003). The Pali language: a simplified grammar. Trubner's collection of simplified grammars. London: Trubner. (ISBN 1-84453-001-9) Russell Webb (ed.) An Analysis of the Pali Canon, Buddhist Publication Society, Kandy; 1975, 1991 (see http://www.bps.lk/reference.asp Αρχειοθετήθηκε 2013-06-03 στο Wayback Machine.) Soothill, W. E., & Hodous, L. (1937). A dictionary of Chinese Buddhist terms: with Sanskrit and English equivalents and a Sanskrit-Pali index. London: K. Paul, Trench, Trubner & Co. Bhikkhu Nanamoli. A- Pāli-English Glossary of Buddhist technical terms. (ISBN 9552400864) Mahathera Buddhadatta (1998). Concise Pāli-English Dictionary. Quickly find the meaning of a word, without the detailed grammatical and contextual analysis. (ISBN 8120806050) Wallis, Glenn (2011) Buddhavacana, a Pali reader (PDF eBook). (ISBN 192870686X) Lynn Martineau (1998) Pāli Workbook Pāli Vocabulary from the 10-day Vipassana Course of S.N. Goenka (ISBN 1928706045) Pali Text Society, London. The Pali Text Society's Pali-English dictionary. Chipstead, 1921-1925. Pali Text Society Reconstruction of Ancient Indian sound clusters on the basis of Pali sounds (according to "Grammatik des Pali" by Achim Fahs) Buddhadatta Mahāthera, A. P. (1958). Concise Pāli-English Dictionary. Αρχειοθετήθηκε 2021-02-25 στο Wayback Machine.
Δημοτικό Στάδιο Ανθή Καραγιάννη

Το Δημοτικό Στάδιο «Ανθή Καραγιάννη» βρίσκεται στην πόλη της Καβάλας και αποτελεί έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος του Α.Ο. Καβάλα. Βρίσκεται στην οδό Νυρεμβέργης (πρώην Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού). Το συγκεκριμένο στάδιο είναι το τέταρτο μεγαλύτερο στη Μακεδονία και το μεγαλύτερο στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Το στάδιο διαθέτει εξαρχής χλοοτάπητα και προβολείς.

 Χτίστηκε το 1970 και τα εγκαίνια πραγματοποίησε ο τότε Γενικός Γραμματέας αθλητισμού Κωνσταντίνος Ασλανίδης (20 Σεπτεμβρίου 1970). Η πρώτη ονομασία του γηπέδου ήταν Εθνικό Στάδιο Καβάλας. Ακολούθησε ο αγώνας Καβάλας - Ηρακλή (1–1) για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος 1970–71, που ήταν και ο πρώτος επίσημος που πραγματοποιήθηκε. Οι εγκαταστάσεις του αναβαθμίστηκαν μετά από εργασίες που κόστισαν περίπου €2.000.000 και έγιναν στα πλαίσια του προγράμματος "Ελλάδα 2004". Το 2004 πήρε την ονομασία Δημοτικό Στάδιο «Ανθή Καραγιάννη» από την τριπλή αργυρή (στα 100, 400 και 200 μέτρα) Καβαλιώτισσα παραολυμπιονίκη Ανθή Καραγιάννη. Το καλοκαίρι του 2009, μετά την άνοδο τoυ AΟ Καβάλας στην Α' Εθνική, έγιναν επιπλέον βελτιωτικές εργασίες. Το 1973 σε αγώνα πρωταθλήματος της Α΄ εθνικής κατηγορίας μεταξύ Καβάλας και Ολυμπιακού Πειραιώς έγινε το ρεκόρ προσέλευσης θεατών με 18.200 θεατές. Ελληνικά Επίκαιρα: Εγκαίνια του Εθνικού Σταδίου Καβάλας Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Παλαιότερη όψη του σταδίου στο artware.gr Το «Ανθη Καραγιαννη» στο stadia.gr
Σεμίραμις Παληού

Η Σεμίραμις Παληού γεννήθηκε το 1976-77, είναι κόρη του εφοπλιστή Συμεών Παληού, έχει μία αδερφή την Αλίκη, και είναι η τρέχουσα διευθύνων σύμβουλος της Diana Shipping Inc. από το 2021. Είναι επίσης πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος, ή HELMEPA, από το 2020.

 Έχει σπουδάσει μηχανολογία στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και έχει κάνει μεταπτυχιακό πάνω στην ναυπηγία στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1996 στην Lloyd's Register of Shipping στην οποία εργαζόταν για 2 χρόνια ως ασκούμενη επιθεωρήτρια πλοίων. Μετά από αυτό δραστηριοποιήθηκε σε εταιρείες συμφερόντων της οικογένειάς της όπως η Alpha Sigma Shipping και η Diana Shipping Inc.. Από το 2007 έως και το 2010 ανέλαβε διευθύντρια και πρόεδρος στην Alpha Sigma Shipping. Από τον Φεβρουάριο του 2010 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2015, ήταν επικεφαλής στα τμήματα Operations, Τεχνικό και Πληρωμάτων της Diana Shipping, ενώ από τον Νοέμβριο του ιδίου χρόνου μέχρι και τον Οκτώβριο του 2016 ανέλαβε και αντιπρόεδρος της ίδια εταιρείας. To Μάϊο του 2018 η γενική συνέλευση των μετόχων της Diana Shipping εξέλεξε την Σεμίραμις στο διοικητικό συμβούλιο. Από τον Αύγουστο το 2018 ήταν η γενική επιχειρησιακή διευθύντρια της εταιρείας (COO). Το 2021 ανήλθε σε CEO της Diana Shipping.Στις 29 Ιουνίου του 2020 εκλέχθηκε 14η πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (HELMEPA). Είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της HELMEPA. Εξελέγη για πρώτη φορά στο διοικητικό συμβούλιο της ένωσης το 2018 και ασχολούνταν από πάντα με τα ζητήματα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Από τον Νοέμβριο του 2020 είναι και πλέον μέλος του διοικητικού συμβουλίου της United Kingdom Mutual Steam Ship Assurance Association μαζί με άλλες μεγάλες προσωπικότητες της ναυτιλίας όπως η Αγγελική Φράγκου.
Calculus

Calculus (λατ., μικρός ασβεστόλιθος) ονομάζονται τα βοηθήματα που χρησιμοποιούσαν για την καταμέτρηση αντικειμένων και αγαθών στην αρχαιότητα. Η εξέλιξή τους είναι συνυφασμένη με την εξέλιξη του αριθμητικού συστήματος και της γραφής.

 Οι ναοί των αρχαίων πολιτισμών ήταν ταυτόχρονα και σημαντικά κέντρα εμπορίου και διακίνησης εμπορικών αγαθών, ενώ στα ανάκτορα άνθιζε η διοίκηση. Η καταμέτρηση με τα δάκτυλα ήταν βέβαια μια εύκολη και ικανή λύση στον ιδιωτικό τομέα, υστερούσε όμως ως μέθοδος για χρήση στο εμπόριο και στην διοίκηση. Εφόσον ακόμα δεν είχαν αναπτυχθεί τα μαθηματικά και η γραφή σε αξιόλογο βαθμό, η σίγουρη και ασφαλής καταγραφή των αγαθών που συσσωρεύονταν ή διακινούνταν, ιδιαίτερα σε μεγάλες ποσότητες, ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα που χρειάζονταν καίρια λύση. Έτσι αρχικά χρησιμοποιούνταν βοτσαλάκια, τα οποία λειτουργούσαν όχι ως πληρωμή, αλλά απλά ως απόδειξη της εκάστοτε ποσότητας, π.χ. 100 σακιά ρύζι συνοδεύονταν από ένα πουγκί με 100 βοτσαλάκια. Ήταν ευκολότερο να μετρηθούν 100 βοτσαλάκια αντί για 100 σακιά ρύζι. Από την συχνή χρήση του συστήματος αυτού αναπτύχθηκαν παραλλαγές που εξυπηρετούσαν περισσότερο, π.χ. διάφοροι πήλινοι σβώλοι με περιεχόμενο έναν συγκεκριμένο αριθμό από βότσαλα, και με μια επιγραφή που ανέφερε το περιεχόμενο. Η επόμενη εξέλιξη ήρθε με την αντικατάσταση των πήλινων σβώλων με απλές πινακίδες που έφεραν μόνο την επιγραφή, ή χαραγμένα όστρακα. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιήθηκε στην Μικρά Ασία από το 8000 ως το 3000 π.Χ., ενώ γύρω στο 3400 π.Χ. εμφανίζεται η σφηνοειδής γραφή των Σουμέριων στη Μεσοποταμία, και η γραφή των Αιγυπτίων. Denise Schmandt-Besserat: How Writing Came About. University of Texas Press 1996, ISBN 978-0-292-77704-0 Denise Schmandt-Besserat: Vom Ursprung der Schrift. Αρχειοθετήθηκε 2018-03-11 στο Wayback Machine. In: Spektrum der Wissenschaft, 12/1978, S. 4-13
Φραγκίσκος Υάκινθος της Σαβοΐας

Ο Φραγκίσκος Υάκινθος (14 Σεπτεμβρίου 1632 - 4 Οκτωβρίου 1638) ήταν δούκας της Σαβοΐας (1637-1638). Ήταν υιός του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α' δούκα της Σαβοΐας και της Χριστίνας-Μαρίας των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ βασιλιά της Γαλλίας.

 Γεννήθηκε στο κάστρο Βαλεντίνο του Τορίνου. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1637 τον διαδέχθηκε 5ετής, με αντιβασίλισσα τη μητέρα του, ως δούκας της Σαβοΐας, μαρκήσιος του Σαλούτζο και κόμης της Αόστης, Μοριάνα και Νίκαιας. Έπειτα από πυρετό, απεβίωσε τον Οκτώβριο του επομένου έτους στο κάστρο Βαλεντίνο και ετάφη στη μονή του Αγ. Μιχαήλ, στην κοιλάδα Σούζα, κοντά στο Τορίνο. Merlini, Carlo (1938). Ambienti e Figure di Torino Vecchia. Turin.
ΦΚ Ρέιντζερς

Η Ρέιντζερς ΦΚ (καταλανικά: Ranger's Fútbol Club ) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πρωτεύουσα Ανδόρρα λα Βέγια. Επίσημα ονομάζεται επί του παρόντος Κονστρουκτιόνς Μπουιγκουές Ρέιντζερς ΦΚ (καταλανικά: Construccions Buigues Ranger's F.C ), λόγω χορηγίας της ομώνυμης κατασκευαστικής εταιρείας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1981 και θα αγωνίζεται από την περίοδο 2011/12 στην πρώτη κατηγορία τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό, καθώς εξασφάλισε τη χρονιά 2010/11 την πρόκριση από τη δεύτερη κατηγορία Σεγκόνα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών.

 1981: Δημιουργία τής ομάδας με την ονομασία Ρέιντζερς ΦΚ ( Ranger's FC ) 2003: Μετονομασία σε Ρέιντζερς ΦΚ Πιτσερία Βενέτσια (Ranger's FC Pizzeria Venecia) λόγω χορηγού 2006: Μετονομασία σε Κονστρουκτιόνς Μπουιγκουές Ρέιντζερς ΦΚ ( Construccions Buigues Ranger's F.C ) λόγω χορηγού Παρόλο που η Ρέιντζερς ΦΚ ιδρύθηκε το 1981 συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας μόλις από το 1999. Μετά από δύο χρόνια στη δεύτερη κατηγορία Σεγκόνα Ντιβιζιό, η ομάδα καταφέρνει την πρόκριση στην Πριμέρα Ντιβιζιό την περίοδο 2001/02. Το 2005 θα κάνει το ντεμπούτο της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση συμμετέχοντας στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Ιντερτότο όπου αποκλείστηκε με μία ισοπαλία και μία ήττα από την αυστριακή ΣΚ Στουρμ Γκράτς . Το 2006 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα και έτσι θα συμμετάσχει και για πρώτη φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε στον πρώτο προκριματικό γύρο με δύο ήττες από την βοσνιακή Φ.Κ. Σαράγεβο. Κερδίζοντας το 2007 εκ νέου το πρωτάθλημα και σε συνδυασμό με την αναδιοργάνωση των ευρωπαϊκών διαγωνισμών της UEFA, η Ρέιντζερς ΦΚ θα γράψει ιστορία καθώς θα είναι η πρώτη ομάδα της Ανδόρρας που θα συμμετάσχει στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Και εκεί όμως θα αποκλειστεί στον πρώτο προκριματικό γύρο με δύο ήττες, αυτή τη φορά από τη μολδαβική ΦΚ Σερίφ Τιρασπόλ. Την περίοδο 2008/09 η ομάδα εκπλήσσει καθώς υποβιβάζεται στη δεύτερη κατηγορία. Σε 20 αγωνιστικές τερμάτισε με διαφορά τερμάτων 26-100 κερδίζοντας μόνο μία παρτίδα και έχοντας χάσει τις υπόλοιπες 19! Την περίοδο 2010/11 θα τερματίσει δεύτερη της Σεγκόνα Ντιβιζιό. Καθώς η πρωταθλήτρια ΦΚ Λουζιτάνος Β δεν επιτρεπόταν σαν μια δεύτερη ομάδα να ανέβει στην Πριμέρα Ντιβιζιό, ακολούθησε η πρώτη επιλαχούσα Ρέιντζερς ΦΚ. Έτσι η ομάδα απέφυγε τη διαδικασία των πλέι οφς για την άνοδο. Το 2006 θα φτάσει για πρώτη φορά στον τελικό του Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) όπου θα χάσει στα πέναλτυ 5-3 από τη ΦΚ Σάντα Κολόμα. Επίσης το 2006 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Σουπερκόπα Ανδορράνα (Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας) με νίκη έπειτα από παράταση επί της ΦΚ Σάντα Κολόμα. Την περίοδο 2006/07 και 2007/08 συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα Ρέιντζερς ΦΚ Β στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας (2): 2006, 2007 Σουπερκόπα Ανδορράνα (1):2006 Αρχείο ποδοσφαιρικών στατιστικών στο RSSSF Σελίδα του συλλόγου στην ιστοσελίδα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας
Αικατερίνη της Σαβοΐας-Βω

Η Αικατερίνη, γαλλ.: Catherine de Savoy-Vaud (1324 - 18 Ιουνίου 1388) από τον Οίκο της Σαβοΐας, ήταν Ιταλίδα υποτελής. Ήταν suo jure (ιδίω δικαιώματι) βαρόνη του Βω (Vaud) το διάστημα 1349 – 1359. Το 1359, πώλησε τη βαρονία στον Aμεδαίο ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας, ο οποίος ένωσε το Βω με τη Σαβοΐα.

 Γεννήθηκε από τον Λουδοβίκο Β' βαρόνο του Βω και την Ισαβέλλα των Ιβρέας, κόρη του Ιωάννη Α' κυρίου του Αρλαί. Αυτή παντρεύτηκε τους: 1. Aτσόνε Βισκόντι κυβερνήτη του Μιλάνου, τον παντρεύτηκε το 1331 (χήρα το 1339). Μία κόρη . 2. Ρααούλ Β΄ των Μπριέν κόμη του E, τον παντρεύτηκε το 1340 (χήρα το 1350). Χωρίς απογόνους. 3. Γουλιέλμο Α΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ, το 1352. Τρία παιδιά.
Ζαν Πολ Προυστ

Ο Ζαν Πολ Προυστ (Jean-Paul Proust, 3 Μαρτίου 1940 - 8 Απριλίου 2010) ήταν Γάλλος πολιτικός, υπουργός του κράτους του Μονακό, θέση που ισοδυναμεί με το αξίωμα του πρωθυπουργού. Ήταν ο δεύτερος τη τάξει μετά τον Πρίγκιπα του Μονακό. Από το γάμο του απέκτησε δύο παιδιά.

 Γεννήθηκε στο Βαάς Vaas (Sarthe) στις 3 Μαρτίου του 1940. Μεταξύ άλλων έκανε Νομικές Σπουδές και επίσης φοίτησε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών του Παρισιού. Ήταν επί πολλά χρόνια μέλος της Πολιτοφυλακής της Γαλλίας. Την περίοδο 1989 με 1991 ήταν Νομάρχης της Γουαδελούπης και από το 2001 μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου 2004 ήταν αρχηγός της αστυνομίας στο Παρίσι. Ανέλαβε Κρατικός υπουργός την 1η Ιουνίου του 2005, τρεις μήνες μετά το διορισμό του από τον Πρίγκιπα και τη γαλλική κυβέρνηση. Υπηρέτησε ως τις 29 Μαρτίου 2010, οπότε τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Μισέλ Ροζέ. Όπως όλοι οι πρωθυπουργοί του Μονακό, ο Προυστ δεν είχε γεννηθεί στο Μονακό. Πέθανε στις 8 Απριλίου 2010. Βιογραφία στον επίσημο ιστότοπο της Κυβέρνησης του Μονακό.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07 ήταν η 52η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2006-07 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2007-08. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2007-08. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2006-07 ΑΕΠ Πάφου Άρης Λεμεσού Α.Ο. Αγία ΝάπαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2006-07: Ελπίδα Ξυλοφάγου Εθνικός Άσσιας ΣΕΚΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2005-06 ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς ΘΟΪ ΛακατάμιαςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2005-06: ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου ΑΣΙΛ Λύσης Ακρίτας Χλώρακας Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2006/07 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Oh Uganda, Land of Beauty

"Oh Uganda, Land of Beauty" είναι ο εθνικός ύμνος της Ουγκάντας. Καθιερώθηκε το 1962, όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τους στίχους καθώς και τη μουσική έγραψε ο Τζορτζ Ουίλμπερφορς Κακόμα (George Wilberforce Kakoma).

 Oh Uganda! may God uphold thee, We lay our future in thy hand. United, free, For liberty oh for Together we'll always stand.Oh Uganda! the land of freedom. Our love and labour we give, And with neighbours all At our country's call In peace and friendship we'll live.Oh Uganda! the land that feeds us By sun and fertile soil grown. For our own dear land, We'll always stand, The Pearl of Africa's Crown. Ω Ουγκάντα! Είθε ο Θεός να σε φυλάει, Θέτουμε το μέλλον μας στα χέρια σου. Ενωμένη, ελεύθερη, Για την ελευθερία, ω, για Μαζί θα είμαστε πάντα επιφυλακή.Ω Ουγκάντα! γη της ελευθερίας. Σου δίνουμε την αγάπη μας και τη δουλειά, Και με τους γείτονες όλοι Στο κάλεσμα της πατρίδας μας Θα ζούμε ειρηνικά και με φιλία.Ω Ουγκάντα! γη που μας τρέφεις Με τον ήλιο και το εύφορο έδαφός σου που καλλιεργούμε. Για την αγαπημένη μας χώρα, Θα είμαστε πάντα επιφυλακή , Σμαράγδι από το Στέμμα της Αφρικής. αρχείο MP3 με τραγούδι και ορχηστρικό Ορχηστρική έκδοση από το david-national anthems.net
Ημιόλιο

Ημιόλιο ή ημίολο στη θεωρία της μουσικής ονομάζεται η αναλογία 3:2, κυρίως όσον αφορά στο ρυθμικό σκέλος μιας μελωδίας. Ως όρος ετυμολογείται από τις λέξεις «ἡμί» και «ὅλος», απαντώμενος ήδη σε έργα του Ίππασου και του Φιλολάου, όπου περιγράφει το διάστημα «καθαρής πέμπτης». Αργότερα χρησιμοποιήθηκε και από τον Αριστόξενο καθώς και τον Πτολεμαίο για την περιγραφή και άλλων μικρότερων διαστημάτων, όπως το ημιόλιο χρωματικό πυκνόν, το οποίο είναι μιάμιση φορά το μέγεθος του ημιτονίου· δύο χρωματικά πυκνά ισούνται με ένα εναρμόνιο πυκνό.Ο αντίστοιχος λατινικός όρος για το ημιόλιο είναι sesquialtera και αμφότεροι εφαρμόστηκαν για την περιγραφή διαστηματικών σχέσεων. Από τη διαίρεση της χορδής ενός μονόχορδου σε αναλογία 3:2 (δηλαδή στα ⅔) προκύπτει το διάστημα της καθαρής πέμπτης. Ωστόσο από τον 15ο αιώνα κι έπειτα οι δύο όροι χρησιμοποιήθηκαν τόσο για την περιγραφή διαστηματικών όσο και ρυθμικών σχέσεων· ειδικότερα, στη μετρική σημειογραφία της μουσικής του 15ου αιώνα, με τον όρο ημιόλιο περιγράφεται η υποκατάσταση δύο τέλειων αξιών από τρεις ατελείς αξίες.

 Το ημιόλιο ως ρυθμικό στοιχείο ενυπάρχει σε πολλά είδη μουσικής, τόσο στην παραδοσιακή μουσικής διαφόρων χωρών, όσο και στη λόγια μουσική της Δυτικής Ευρώπης. Ειδικότερα στη μπαρόκ μουσική της Γαλλίας και της Ιταλίας αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο του ρυθμού, συχνά συνδεόμενο με συγκεκριμένους βηματισμούς διαφόρων αυλικών χορών (βλ. σουίτα). Η χρήση του είναι συνυφασμένη με τα μουσικά κομμάτια τρίσημου ρυθμού (δηλαδή σε ρυθμό ¾,⅜, 3/2 και τα παράγωγα αυτών 9/8, 12/8), όπου φαίνεται να λαμβάνει χώρα κυρίως στο τέλος μιας μουσικής περιόδου, συμπίπτοντας με μια τέλεια πτώση. Στο παρακάτω μουσικό παράδειγμα από τη Σονάτα για πιάνο Κ332 του Μότσαρτ, είναι προφανές ότι ενώ ο βασικός ρυθμός μετράται σε υποσύνολα των τριών κρούσεων (τριάδες), το ημίολο παραλλάσσει αυτή τη ρυθμική διαδοχή σε υποσύνολα των δύο κρούσεων. Οπτικό αντίστοιχο του παραπάνω μπορεί να διαβαστεί ως εξής: 1 2 3, 1 2 3, 1 2, 1 2, 1 2. Υποκατηγορία του ημιόλιου αποτελεί το λεγόμενο οριζόντιο ημιόλιο, κατά το οποίο μια μελωδία αποτελείται από τρεις μονάδες κρούσης ακολουθούμενες από δύο ισότιμες κρούσεις. Ένα πολύ γνωστό μουσικό παράδειγμα του παραπάνω είδους αποτελεί το τραγούδι «Αμέρικα» από το μιούζικαλ του Λέοναρντ Μπερνστάιν West Side Story. Εδώ το ημίολο δεν είναι μόνο ρυθμικό αλλά αποτελεί και μετρική μετατροπία, καθώς ο ρυθμός εναλλάσσεται μεταξύ των 6/8 και των 3/4, προσδίδοντας μια αίσθηση επιβράδυνσης.
Σημαία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η Σημαία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι μια σημαία που χρησιμοποιείται στις Κάτω Χώρες και συμβολίζει την ισότητα όλων των ανθρώπων στη γη και ενθαρρύνει τους ανθρώπους να σέβονται και να υποστηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σκοπός της σημαίας είναι να δημιουργήσει παγκόσμια ευαισθητοποίηση για τη σημασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να ενώσει τους ανθρώπους στη δέσμευσή τους για ισότητα και σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων όλων των ατόμων. Η σημαία εγκαινιάστηκε επίσημα στις 10 Δεκεμβρίου 2020.

 Η σημαία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μια ολλανδική πρωτοβουλία και ξεκίνησε από τους ολλανδικούς οργανισμούς κατά των διακρίσεων που συνεργάζονται υπό την ονομασία Discriminatie.nl. Η σημαία σχεδιάστηκε από το Tûmba, το κέντρο γνώσης για τις διακρίσεις και τη διαφορετικότητα με έδρα το Leeuwarden. Η σημαία σχεδιάστηκε από τον σχεδιαστή Menno de Boer, με έδρα το Leeuwarden. Αφετηρία για το σχεδιασμό ήταν η ιδέα ότι υπάρχουν πολλά που μας συνδέουν ως ανθρώπους, όπως το ότι μοιραζόμαστε τη γη, τον ουρανό και μια θέση κάτω από τον ήλιο, και ότι όλοι αποτελούμαστε από DNA, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές μας διαφορές. Ο σχεδιαστής μετέφρασε αυτή τη σκέψη στο σχέδιο της σημαίας, παίρνοντας ως αφετηρία το σχήμα μιας αλυσίδας DNA και συνδυάζοντάς το με τα χρώματα της γης (πράσινο), του ουρανού (μπλε) και του ήλιου (κίτρινο). Η σημαία τονίζει έτσι τα κοινά στοιχεία των ανθρώπων. Οι ολλανδικοί δήμοι και οι πρεσβείες υψώνουν τη σημαία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 10 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία γιορτάζεται κάθε χρόνο η Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε ανάμνηση της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που υιοθετήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη την ημέρα αυτή το 1948. Η σημαία υψώνεται επίσης μερικές φορές στις 21 Μαρτίου, τη Διεθνή Ημέρα κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων, και κατά την ημέρα μνήμης του παρελθόντος της δουλείας. Ιστοσελίδα της Σημαίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Μπαγλαμάς

Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού bağlama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, όπως κι ο ταμπουράς, μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής πανδούρας και μικρογραφία του μπουζουκιού, που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι.Ο λόγος που ο μπαγλαμάς έχει μικρότερες διαστάσεις είναι ότι έτσι θα μπορούσαν οι παίκτες να τον κρύψουν εύκολα, αφού απαγορευόταν επί τουρκοκρατίας και μετέπειτα επί δικτατορίας (βλέπε αναφορές Ηλία Πετροπουλου).

 Πολλά είναι τα ελληνικά λαϊκά τραγούδια που έχουν ώς τίτλο τους τον μπαγλαμά ή αναφέρονται σ΄ αυτό το όργανο. Σημαντικότερα και γνωστότερα εξ αυτών είναι: «Αχ ο μπαγλαμάς», «Ο Μπαγλαμάς» (Λ. Παπαδόπουλου), «Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά» (Ευτ. Παπαγιαννοπούλου), «Μ΄ αργιλέ και μπαγλαμάδες» (Στ. Περπινιάδη), «Το Μπαγλαμαδάκι» (Καπλάνη), «Μπαγλαμαδάκια» (Θωμαΐδου), «Όταν καπνίζει ο λουλάς» (Μητσάκη), «Της μαστούρας ο σκοπός», «Δεν τελιώνουνε τ'αλάνια» (Τσιτσάνη), «Τη ζούλα μου ανακάλυψαν»(Την κρυψώνα, την καβάτζα) (Σκουρτέλη) , <<Ο Ξεμάγκας (Βαρέθηκα τον αργιλέ) - Ρίτα Αμπατζή (Βαγγέλη Παπαζογλου)>>, «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» (Ν. Παπάζογλου), «Καραντουζένι κούρδισα», (μάλλον του Γενίτσαρη), «Νρίγκι-ντρίγκι τα μπαγλαμαδάκια» (Καραμπεσίνη) «Μου σπάσανε το μπαγλαμά» (Πάνος Γαβαλάς) «Μπαγλαμά μου» (Θ.Αστερίου Σπ.Σκορδίλη) κ.ά. Ο όρος "μπαγλαμάς" χρησιμοποιείται στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις ως χαρακτηρισμό συνήθως ανθρώπου που δεν έχει λόγο..μπέσα.. και για περιπτώσεις που κάνει κακό χωρίς λόγο π.χ. Ρε μπαγλαμά!, ή Α ρε μπαγλαμά! Πανδούρα Μπουζούκι Τζουράς
Σοφί Κίνσελα

Η Μαντελέιν Γουίκαμ (Madeleine Sophie Wickham, γενν. 12 Δεκεμβρίου 1969) είναι επιτυχημένη Βρετανίδα συγγραφέας, με το ψευδώνυμο Σόφι Κίνσελα (Sophie Kinsella). Πτυχιούχος του New College της Οξφόρδης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε οικονομικά θέματα πριν στραφεί στη συγγραφή βιβλίων μετά το 1995. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα βιβλία της σειράς Shopaholic, τα οποία αφορούν τις περιπέτειες της Μπέκυ Μπλούμγουντ (Becky Bloomwood), μιας δημοσιογράφου οικονομικών θεμάτων η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί τα προσωπικά της οικονομικά ζητήματα. Στα βιβλία περιγράφεται η ζωής της από τη στιγμή που τα χρέη της στην πιστωτική κάρτα της γίνονται υπέρογκα ("Confessions of a Shopaholic") μέχρι το τελευταίο βιβλίο στο οποίο ("Shopaholic & Baby") στο οποίο αποκτά ένα παιδί. Σε όλη τη διάρκεια της σειράς, κεντρικά θέματα είναι η παρορμητική συμπεριφορά της, τα όλο και ακριβότερα ψώνια, τα "μικρά ψεματάκια" που αναγκάζεται να πει για να καλύψει τα προβλήματά της και οι περιπλοκές που όλα αυτά επιφέρουν στη ζωή της.

 Η Γουίκχαμ ζει στο Λονδίνο με τον άνδρα της και τους τρεις γιούς της, τους Φρέντυ, Ούγκο και Όσκαρ. Η αδελφή της Γκέμα Τάουνλι (Gemma Townley) είναι επίσης συγγραφέας. Shopaholic The Secret Dreamworld of a Shopaholic (ή με τίτλο Confessions of a Shopaholic, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω") (2000) Shopaholic Abroad (ή με τίτλο Shopaholic Takes Manhattan, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω και στη Νέα Υόρκη") (2001) Shopaholic Ties the Knot, στην Ελλάδα με τίτλο "Λίστα γάμου"(2001) Shopaholic and Sister (2004) Shopaholic and Baby (2007) Mini Shopaholic (2010) Shopaholic to the Stars (2014) Άλλα Girls Night In (2004) (Συλλογή από νουβέλες μαζί με άλλους συγγραφείς) Can You Keep a Secret? (2004) The Undomestic Goddess (2005) Remember Me? (2008) Twenties Girl (2009) I've Got Your Number (2012) Wedding Night (2013) The Tennis Party (1995) A Desirable Residence (1996) Swimming Pool Sunday (1997) The Gatecrasher (1998) The Wedding Girl (1999) Cocktails for Three (2000) Sleeping Arrangements (2001) Βιβλία της Sophie Kinsella (Madeleine Wickham) http://www.sophiekinsella.com/ Αρχειοθετήθηκε 2021-04-10 στο Wayback Machine. Το πρώτο κεφάλαιο του "Ψωνίζω, άρα υπάρχω"
Εν Λευκώ 87.7

Ο Εν Λευκώ 87.7 είναι ένας ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει στην Αττική. Το είδος μουσικής που παίζει είναι ξένη ηλεκτρονική, ντίσκο, φανκ, σόουλ και χιπ χοπ. Έχει πάνω από 130.000 ακροατές καθημερινώς, ενώ παράλληλα περισσότεροι από 100.000 μοναδικοί χρήστες συνδέονται κάθε μήνα στην ιστοσελίδα του σταθμού. Ιδιαιτερότητα της είναι ότι καθημερινώς προωθεί νέες μουσικές επιλογές, προσεκτικά επιλεγμένες από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς του σταθμού.

 Ο σταθμός ξεκίνησε από τους 94.4 και τους Κώστα Καββαθά και Σόφη Καββαθά το 1998, διαδεχόμενος τους Ρόδον FM (1994-1998), Ωχ FM (1992-1994) και το διαδημοτικό Ράδιο 5 (1988-1992). Το 2002 λόγω της περικοπής συχνοτήτων στο νομό Αττικής μεταφέρθηκε στην τωρινή του συχνότητα 87.7. Ανήκει στην Frontstage Entertainment συμφερόντων Δασκαλόπουλου η οποία λειτουργεί παράλληλα τον Hit Radio 88.9, τον Red 96.3, τον Μελωδία 99.2 και τον Kids Radio 88.6. Ο σταθμός δεν έχει πανελλήνια εμβέλεια, αλλά μέχρι στιγμής συνεργάζεται με πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα για αναμετάδοση του προγράμματος. Καλαμάτα: 97.3 FM (Best FM) Κως: 101.1 FM (Best FM) Λαμία: 87.7 FM (Phase Radio) Λιβαδειά: 92.0 FM (City FM) Τρίπολη: 100.1 FM (Αστέρας FM) En Lefko 87.7 live radio Επίσημη σελίδα του σταθμού Δείτε το πρόγραμμα του σταθμού
Ακανθέλλα (φυτό)

Η ακανθέλλα (Acanthella) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια μελαστοματοειδή. Το γένος περιλαμβάνει τα εξής δύο είδη, αμφότερα ενδημικά της τροπικής Νότιας Αμερικής: Acanthella pulchra, Gleason., Βενεζουέλα, Acanthella sprucei, Hook.f., Βραζιλία

 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 226 Groger A. και Renner S.S.: «Leaf anatomy and ecology of the Guayana endemics Acanthella sprucei and A. pulchra (Melastomataceae)», BioLlania, ειδική έκδοση, no. 6, σσ. 369-374 (έτος 1997) Catalog of Botanical Illustrations, Τμήμα Βοτανικής του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν, Plate No. 700: «Acanthella sprucei» από το βιβλίο Flora de Venezuela].
Αγία Παρασκευή Κυπάρισσου Λάρισας

Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κυπάρισσου, της δημοτικής ενότητας Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Οι παλαιότερες ονομασίες του χωριού ήταν Καρατζόλι και Τρύπα.

 Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινός οικισμός του νοτιοκεντρικού τμήματος του νομού, στις πλαγιές του μικρού βουνού Φυλλήιον και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 330. Απέχει 33 χλμ. περίπου Ν. της Λάρισας. Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1833 ως Καρατζόλι. Το 1927 μετονομάστηκε σε Τρύπα, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1953, οπότε μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Κυπαρίσσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κραννώνος Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κραννώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ(Πηγή: (Πηγή: )) Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη δυτική είσοδο του χωριού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Καναδικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα

Το Καναδικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα (αγγλικά: Canadian Institute in Greece, CIG, γαλλικά: Institut Canadien en Grèce, ICG) είναι ένα από τα 17 αρχαιολογικά ινστιτούτα που εδρεύουν στην Αθήνα.

 Το καναδικό αρχαιολογικό ινστιτούτο ιδρύθηκε στον Καναδά με ομοσπονδιακό διάταγμα του 1974 και αναγνωρίστηκε επίσημα από το ελληνικό κράτος το 1976 αρχικά με την αρχική του επωνυμία Καναδικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα. Τα επίσημα εγκαίνια του ινστιτούτου έγιναν το 1980, όταν και άνοιξαν για πρώτη φορά τα γραφεία του οργανισμού στην Αθήνα. Σκοπός του οργανισμού είναι ο συντονισμός και η εκτέλεση μελετών από τους Καναδούς μελετητές πάνω στις ελληνικές σπουδές σε όλη την ελληνική επικράτεια. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, διοργανώνει τακτικά διαλέξεις στην Αθήνα και εφαρμόζει ένα πρόγραμμα πρακτικής άσκησης για Καναδούς σπουδαστές που θέλουν να εργαστούν στην Ελλάδα. Παράλληλα, διατηρεί μια βιβλιοθήκη με πάνω από 5000 τόμους. Το αρχαιολογικό ινστιτούτο έχει εκτελέσει σε διάφορα ανασκαφικά εγχειρήματα στον ελλαδικό χώρο, ανάμεσα στα οποία είναι στην αρχαία Άργιλο κοντά στην Αμφίπολη, σε ενάλιες έρευνες ναυαγίων των Περσικών Πολέμων στην χερσόνησο του Άθω την Θεσσαλία και την Εύβοια, στην Μυτιλήνη της Λέσβου, στον λόφο Κάστρο της Καλλιθέας Λάρισας, στα Χώστια και στην Τανάγρα Βοιωτίας, στην αρχαιολογική ανασκαφή της νότιας Εύβοιας, στην αρχαία Στύμφηλο και στη φράγκικη ρωμαιοκαθολική μονή Ζάρακα Κορινθίας, στη θέση Κιάφα-Θίτη κοντά στη Βάρη Αττικής και στο σπήλαιο Καμαρών στις Καμάρες Ηρακλείου. E. Korka et al. (eds.): Foreign Archaeological Schools in Greece, 160 Years, Athens, Hellenic Ministry of Culture, 2006, σσ. 116-125. Καναδικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα, Επίσημη ιστοσελίδα
Παύλος Προσαλέντης (ο νεότερος)

Ο Παύλος Προσαλέντης, ο νεότερος (Κέρκυρα 1857-Αλεξάνδρεια 1894) ήταν Έλληνας ζωγράφος, του 19ου αιώνα και ένας από τους σημαντικούς Κερκυραίους εικαστικούς που άκμασαν μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

 Γεννήθηκε το 1857 στην Κέρκυρα. Κατάγονταν από ονομαστή Κερκυραϊκή οικογένεια και ήταν πρωτότοκος γιος του επίσης ζωγράφου Σπυρίδωνα Προσαλέντη και εγγονός του Παύλου Προσαλέντη. Αδέρφια του ήταν οι ζωγράφοι Αιμίλιος και Ελένη Προσαλέντη. Σπούδασε στην Αθήνα, τη Νάπολη και το Παρίσι. Μεταξύ των δασκάλων του συμπεριλαμβάνονταν ο πατέρας του αλλά και ο Νικηφόρος Λύτρας. Στη συνέχεια εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου δημιούργησε τα περισσότερα από τα έργα του. Απεβίωσε στην αιγυπτιακή πόλη το 1894. Η ζωγραφική του επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις σπουδές του στη Γαλλία παρά από την ιδεαλιστική τεχνική της ιταλικής σχολής. Κύρια γνωρίσματα του Προσαλέντη αποτελούν το ρεαλιστικό και ακαδημαϊκό του ύφος ενώ σημαντική ήταν και η επιρροή του περιβάλλοντος στο οποίο έζησε στην Αίγυπτο. Το έργο του περιλαμβάνει θαλασσογραφίες, τοπιογραφίες, προσωπογραφίες (στις οποίες συνδύαζε την απόδοση των φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών με τη διείσδυση στον εσωτερικό κόσμο του εικονιζόμενου) αλλά και πίνακες ηθογραφικού περιεχομένου. Τόσο ο ίδιος όσο κι ο αδελφός του Αιμίλιος (1859-1926) διακρίθηκαν για τις θαλασσογραφίες τους, με αφομοιωμένες επιδράσεις από το Παρίσι και δική τους προσωπική ο καθένας ατμόσφαιρα, στα ιστορικά θέματά τους. Έργα του Παύλου Προσαλέντη βρίσκονται σε διάφορα μουσεία ( όπως π.χ. η προσωπογραφία του Γεωργίου Αβέρωφ στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ του Μέτσοβου και η ελαιογραφία του καπουτσίνου στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης) και ιδιωτικές συλλογές. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pavlos Prosalentis the Younger στο Wikimedia Commons
Πολιορκία της Πάτρας (1205)

Η πολιορκία της Πάτρας το 1205 ήταν ένα πολεμικό γεγονός μετά την κατάλυση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τους Φράγκους σταυροφόρους. Για την πολιορκία και κατάληψη της πόλης της Πάτρας υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές από διαφορετικά χρονικά.

 Κατά μία εκδοχή όταν η Κωνσταντινούπολη καταλήφθηκε από τους σταυροφόρους στην Μεθώνη βρισκόταν ο Γοδεφρείδος Βιλλαρδουίνος όπου κατευθυνόμενος στα Ιεροσόλυμα λόγω κακοκαιρίας είχε προσαράξει το πλοίο του και το επισκεύαζε. Εκεί μαθαίνει την κατάληψη της πόλης και πρώτη του σκέψη ήταν ξεκινήσει για την πόλη αλλά κάποιος Έλληνας πρόκριτος τον έπεισε να ξεκινήσει την κατάληψη εδαφών στην Πελοπόννησο, όπως κι έγινε. Ο Βιλλαρδουίνος άρχισε να καταλαμβάνει πόλεις και χωριά κατευθυνόμενος προς την Πάτρα. Κατά το Ελληνικόν χρονικόν το γεγονός δεν ήταν τυχαίο αλλά ο Γοδεφρείδος Βιλλαρδουίνος ξεκίνησε με πλοία και στρατό για την κατάκτηση εδαφών στην Πελοπόννησο. Τον Απρίλιο του 1205 στην πόλη της Πάτρας επικρατούσε ανησυχία μεγάλη, συνεχώς έρχονται ειδήσεις ότι πλησιάζουν ο Φράγκικος στρατός, γίνονταν συγκεντρώσεις από τον λαό στις αυλές των προυχόντων και ετοιμάζονταν για να προβάλλουν αντίσταση. Την 1η Μαΐου 1205 αποβιβάστηκαν φράγκικα στρατεύματα στην Αχαγιά κι έστησαν εκεί στρατόπεδο, κυρίως Γάλλοι από την Βουργουνδία. Στην Πάτρα ο λαός κλείστηκε στην πόλη και στο κάστρο περιμένοντας τους Φράγκους ενώ κατασκευάστηκαν κι χαρακώματα για ενίσχυση της άμυνας. Στις 4 Μαΐου οι Φράγκοι φτάνουν έξω από τα τείχη της Πάτρας έχοντας μαζί τους πολιορκητικές μηχανές και καταπέλτες. Η πρώτη γραμμή άμυνας ήταν στον Άγιο Ανδρέα όπου είχαν κατασκευαστεί και χαρακώματα αλλά οι Φράγκοι έτρεψαν σε φυγή τους Έλληνες που δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους καταπέλτες και την ορμή των Φράγκων. Οι υποχωρούντες Έλληνες μπήκαν και κλείστηκαν στην πόλη όπου όμως μετά από λίγο η πόλη έπεσε με έφοδο των φράγκων και η άμυνα επικεντρώθηκε στο φρούριο της που πρόβαλε ακόμα αντίσταση μεγάλη. Οι πολιορκημένοι βλέποντας όμως τους καταπέλτες να γκρεμίζουν τα τείχη ζήτησαν ανακωχή όπως κι έγινε, έδωσαν το φρούριο στους Φράγκους κι επέστρεψαν στην πόλη κρατώντας τις περιουσίες τους. Ο Σταμπλίτης διόρθωσε τα τείχη από τις ζημιές που είχαν πάθει, άφησε φρουρά στην πόλη και έφυγε για την Κάτω Αχαία. Στέφανου Θωμοπούλου, Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4 Το Χρονικόν του Μωρέως Επι τα πρόσω , φύλο 16 Οκτωβρίου 1899, χρονογράφημα