The Mathematical Intelligencer

Το Mathematical Intelligencer είναι ένα μαθηματικό περιοδικό που εκδίδεται από την Springer Science+Business Media με δημοσιεύσεις που στοχεύουν να έχουν έναν διαλογικό ακαδημαϊκό τόνο, παρά έναν τεχνικό και εξειδικευμένο τόνο που είναι πιο κοινός μεταξύ των ακαδημαϊκών περιοδικών. Οι τόμοι εκδίδονται ανά τρίμηνο με ένα υποσύνολο άρθρων ανοιχτής πρόσβασης. Ορισμένα άρθρα του περιοδικού δημοσιεύονται επίσης στο Scientific American. H Karen Parshall και ο Sergei Tabachnikov είναι επί του παρόντος οι αρχισυντάκτες.

 Το περιοδικό ξεκίνησε ανεπίσημα το 1971 από τους Walter Kaufmann-Buehler και Alice και Klaus Peters. Το "Intelligencer" επιλέχθηκε από τον Kaufmann-Buehler ως μια λέξη που θα φαινόταν ελαφρώς ντεμοντέ. Μία από τις πρώτες στήλες του περιοδικού, γραμμένη από τον Robin Wilson, ερευνούσε γραμματόσημα που είχαν θέμα τα μαθηματικά. Πριν από το 1977, τα άρθρα του Intelligencer δεν περιέχονταν σε κανονικούς τόμους και αποστέλλονταν σποραδικά σε όσους ήταν στην λίστα αλληλογραφίας. Για να μετρηθεί το ενδιαφέρον στο περιοδικό, η εναρκτήρια αποστολή περιελάμβανε δώδεκα χιλιάδες άτομα από τα οποία οι τέσσερις χιλιάδες ζήτησαν περαιτέρω αντίγραφα μέσω καρτ ποστάλ. Ένας από τους τελευταίους ήταν ο André Weil, ο οποίος χλεύασε την ομολογουμένως ιδιότυπη τυπογραφία της αλληλογραφίας. Το 1978, οι ιδρυτές διόρισαν τον Bruce Chandler και τον Harold "Ed" Edwards Jr. να υπηρετήσουν από κοινού στο ρόλο του αρχισυντάκτη. Οι τόμοι ξεκίνησαν ξανά με 0 (εισαγωγικός τόμος τον Αύγουστο του 1977) και το πρώτο τεύχος του τόμου 1 εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 1978. Επόμενοι αρχισυντάκτες ήταν ο John Ewing από το 1979 έως το 1986, ο Sheldon Axler από το 1987 έως το 1991 και ο Chandler Davis από το 1991 έως το 2004. Ξεκινώντας το 2004, ο Davis μοιράστηκε τις ευθύνες της επιμέλειας με τη μακροχρόνια συνεργάτιδα του Marjorie Senechal. Έγινε η μοναδική συντάκτρια κατά τη συνταξιοδότηση του Ντέιβις το 2013 και συνέχισε να επιμελείται το περιοδικό μέχρι το τέλος του 2020. Ο Parshall και ο Tabachnikov ανέλαβαν τη σκυτάλη από αυτήν το 2021. Σχεδόν από την αρχή, οι συντάκτες του περιοδικού έδειξαν «προθυμία να ασχοληθούν με αμφιλεγόμενα θέματα». Για παράδειγμα, ο Chandler και ο Edwards δημοσίευσαν απόσπασμα από το αμφιλεγόμενο βιβλίο του Morris Kline το 1977, Why the Professor Can't Teach, προκαλώντας πολυάριθμες αντιδράσεις. Ο διάδοχός τους, Ewing, αναγνώρισε ότι «ο σκοπός του Intelligencer παραμένει ο ίδιος: να ενημερώσει, ψυχαγωγήσει και να προκαλέσει». Ο Άξλερ ήταν ακόμη πιο κατηγορηματικός: «Οι διαμάχες μπορούν να οδηγήσουν σε ενδιαφέρουσα ανάγνωση, ειδικά στα μαθηματικά όπου σπάνια διαφωνούμε για την επιστημονική εγκυρότητα ενός αποτελέσματος. … Διατηρούν το περιοδικό ακραίο». Πράγματι, ο Άξλερ εντόπισε τουλάχιστον τρεις διαμάχες που ξέσπασαν κατά τη διάρκεια της σύνταξης του. Η μία ήταν μια βιβλιοκριτική του Steven Krantz το 1989, η οποία επεκτάθηκε για να ασκήσει κριτική στο ερευνητικό ενδιαφέρον για τα φράκταλ . «Η γεωμετρία φράκταλ δεν έχει λύσει κανένα πρόβλημα. Δεν είναι καν σαφές ότι έχει δημιουργήσει κανένα νέο». Αυτό ώθησε τον Benoit Mandelbrot να δημοσιεύσει μια διάψευση στο ίδιο περιοδικό. Η μορφή της αντίκρουσης σχεδιάστηκε αρχικά για ένα έγγραφο που έγινε αποδεκτό από τον Senechal που συντάχθηκε από τους Theodore Hill και Sergei Tabachnikov σχετικά με την υπόθεση της μεταβλητότητας . Τελικά όμως δεν δημοσιεύτηκε. Περαιτέρω διαμάχη προέκυψε όταν μια αναθεωρημένη έκδοση της δημοσίευσης, μόνο από τον Hill, δημοσιεύθηκε από το The New York Journal of Mathematics, αλλά στη συνέχεια ανακλήθηκε χωρίς προειδοποίηση. Το Mathematical Intelligencer δημοσιεύει σε διάφορα θέματα σχετικά με τα μαθηματικά. Εκτός από άρθρα αυστηρά μαθηματικού χαρακτήρα, μικρότερες «σημειώσεις», ποίηση, σύντομη μυθοπλασία και περιστασιακές συνεντεύξεις, το περιοδικό περιλαμβάνει επί του παρόντος τακτικές στήλες για την ιστορία των μαθηματικών («Πριν από χρόνια» υπό την επίβλεψη της Jemma Lorenat), το χιούμορ («Μαθηματικά κεκλιμένο» γραμμένο από τον Colin Adams), «Μαθηματικά διαμάντια και περίεργα» (επιμέλεια του Valentin Ovsienko και της Sophie Morier-Genoud), «Μαθηματικές κοινότητες» (επιμέλεια της Marjorie Senechal), «Μαθηματικός τουρίστας» (επιμέλεια της Ma. Louise Antonette De Las Peñas), και γραμματόσημα με μαθηματικά θέματα («Η γωνιά των γραμματοσήμων» που επιμελήθηκε ο Robin Wilson). Ο Jim Henle έγραψε επίσης μια στήλη για το «Cucina Matematica» μέχρι το 2015 καθώς και, μέχρι το 2022, ένα "For Our Mathematical Pleasure". Υπό τον John McCleary, η ενότητα κριτικών βιβλίων καλύπτει βιβλία, τόσο μη μυθοπλασίας όσο και μυθοπλασίας που απευθύνονται σε άτομα που τους αρέσουν τα μαθηματικά. Το Mathematical Intelligencer είναι ένα περιοδικό που δημοσιεύει άρθρα σχετικά με τις τελευταίες ερευνητικές εξελίξεις στα μαθηματικά, αλλά όχι την ίδια την έρευνα. Το 2001, ο Branislav Kisacanin είπε ότι το περιοδικό ανήκει σε "κάθε καλή βιβλιοθήκη μαθηματικών". Εκτός από τα κύρια άρθρα του Intelligencer, μια στήλη χιούμορ που γράφτηκε από τον μαθηματικό Κόλιν Άνταμς έτυχε επίσης θετικής αποδοχής.