IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σάκης Γιαννακόπουλος

Ο Διονύσιος "Σάκης" Γιαννακόπουλος (εναλλακτική ορθογραφία: Διονύσης) (γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1982 στην Καλαμάτα ) είναι πρώην Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητή για το Λαύριο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας. Έχει ύψος 1,95 μέτρων και ήταν σούτινγκ γκαρντ / σμολ φόργουορντ .

 Ο Γιαννακόπουλος έπαιξε συλλογικό μπάσκετ στις μικρότερες ηλικίες με τον Πανελευσινιακό (2000–2001), τον Ποσειδώνα Καλαμάτας (2001–2004) και το Λαύριο (2004–2010). Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Λαύριο, στην Α2 Κατηγορία , την περίοδο 2010–11. Την ίδια χρονιά ψηφίστηκε MVP της Α2 Εθνικής. Με το Λαύριο, έπαιξε στην κορυφαία Α1 Εθνική, για πρώτη φορά, τη χρονιά 2015–16 . Ήταν ο επί χρόνια αρχηγός της ομάδας του Λαυρίου. Ο Γιαννακόπουλος έπαιξε σε πάνω από 150 παιχνίδια με το Λαύριο και είναι ο κάτοχος της επίδοσης των περισσοτέρων συμμετοχών στο σύλλογο. Αφού έπαιξε 3 χρονιές με το Λαύριο στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ελλάδας, αποσύρθηκε από το επαγγελματικό μπάσκετ το 2018. Ο Γιαννακόπουλος ήταν μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της Ελλάδας. Με την εθνική ομάδα εφήβων της Ελλάδας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 της FIBA του 2000, όπου κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο. Στις 7 Αυγούστου 2018, το Λαύριο ανακοίνωσε επίσημα ότι ο Γιαννακόπουλος αποσύρεται από το επαγγελματικό μπάσκετ και εντάσσεται στο προπονητικό επιτελείο της ομάδας, ως βοηθός προπονητή . Προφίλ στο FIBA.com Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (in Greek)
Επαρχία Ταρμπαγκατάι

Η επαρχία Ταρμπαγκατάι (καζακικά: Тарбағатай ауданы‎* Τα ρωσικά: Тарбагатайский район‎) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ακσουάτ. Πληθυσμός: 44,147 (εκτίμηση 2013) 47,125 (απογραφή 2009) 65,589 (απογραφή 1999).

 Είναι μεσογειακό. Ο χειμώνας είναι κρύος (η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου αγγίζει τους -22 °С, -30 °С) και τα καλοκαίρια είναι ζεστά (Τον Ιούλιο η μέση θερμοκρασία αγγίζει τους +25 °С, +35 °С). Η βροχόπτωση είναι χαμηλή, 200-300 χιλιοστά τον χρόνο κυρίως τον χειμώνα. Το όνομα Ταρμπαγκατάι είναι μογγολικό (αρκτόμυς του Ταρμπαγκάν) ως βουνά της αρκτόμυς. Τεχνικά, το ταρμπαγκατάι σημαίνει στα μογγολικά σημαίνει ''με μαρμότες'' και ''έχοντας μαρμότες'' αλλά το ταγκ-τάου-τάι μπορεί να παρερμηνευθεί ως ''βουνό'' στιςτουρκικές γλώσσες όπως τα Καζακικά. Υπάρχουν 17 αγροτικές επαρχίες και 65 χωριά.. Εθνοτικές ομάδες (2009): Καζάκοι, 98.7% Ρώσοι 1.1% Τάταροι 0.1% Γερμανοί 0.1% Άλλοι: 0.1% Αγροπολιτιστική (κρέας, ψάρια, αλεύρι, ψωμί) ΑΕΠ 503 900 000 tenge ~ $3 427 900 (2008) Μποριτασταγκάν Σιν-Τας Ατίν-Ομπά Άλτι-Ομπά
RapidShare

Η RapidShare ήταν μια Γερμανική εταιρεία εύκολης αποθήκευσης αρχείων (one-click hosting), προσφέροντας υπηρεσίες επί πληρωμή είτε και δωρεάν (αλλά με περιορισμούς). Λειτουργεί σε εξυπηρετητές που βρίσκονται στην Ελβετία και χρηματοδοτείται από τους συνδρομητές. Στις 3 Ιουνίου 2008 ο ιστότοπος άλλαξε εμφάνιση καθώς επίσης και η εταιρεία το λογότυπό της.

 Η RapidShare έχει δύο διαφορετικούς ιστότοπους, αλλά και οι δύο ισχυρίζονται ότι ανήκουν σε διαφορετικές εταιρείες. Ο αυθεντικός ιστότοπος είναι η RapidShare.de, η οποία χρησιμοποιεί τη Γερμανική τοποθεσία ".de", και τα κεντρικά βρίσκονται στην πόλη Τσαμ της Ελβετίας. Στις 20 Οκτωβρίου, 2006, η RapidShare ανακοίνωσε το εξής "Δυστυχώς όλοι οι δίσκοι της RapidShare.de είναι γεμάτοι τώρα". Ένας νέος ιστότοπος, η RapidShare.com φτιάχτηκε για να μεταφερθούν τα αρχεία από την RapidShare.de στην RapidShare.com. Όταν άνοιξε η Rapidshare.com, οι κάτοχοι των Premium λογαριασμών εκείνη την περίοδο στην RapidShare.de, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την RapidShare.de και την RapidShare.com, μέχρι να λήξουν οι λογαριασμοί τους. Είναι αδύνατον, να χρησιμοποιείται λογαριασμός της RapidShare.com στον γερμανικό ιστότοπο. Η Rapidshare προσφέρει δύο εφαρμογές για διαχείριση αρχείων: Rapidshare UploaderΑυτή η εφαρμογή επιτρέπει τη μεταφόρτωση αρχείων. Δεν μπορεί να συνεχίσει (resume) μια μεταφόρτωση αρχείου που διακόπηκε. Είναι διαθέσιμη για Windows 98/ME/NT/2000/XP και λειτουργεί χωρίς εγκατάσταση. Rapidshare ManagerΑυτή η εφαρμογή διαφέρει από τον Uploader, ειδικά στην συνέχιση των μεταφορτώσεων αρχείων τόσο προς (upload) όσο και από (download) τους εξυπηρετητές, αλλά είναι διαθέσιμο για Windows Vista. Ο ιστότοπος επιτρέπει τη μεταφόρτωση αρχείων, έχοντας ως όριο τα 100mb (rapidshare.com) και 300mb (rapidshare.de). Ο χρήστης προμηθεύεται ένα μοναδικό url, το οποίο χρησιμεύει στους υπόλοιπους που θέλουν να κατεβάσουν το αρχείο. Κανένας χρήστης δεν επιτρέπεται να αναζητήσει αρχεία στον εξυπηρετητή. Μπορούν μόνο να χρησιμοποιούν τα urls που τους έχουν δοθεί. Οι εξυπηρετητές της RapidShare έχουν σύνδεση στο διαδίκτυο ταχύτητας 250 gigabit/s, και η συνολική χωρητικότητά τους είναι 4.5 petabytes. Οι κάτοχοι λογαριασμού Premium μπορούν να κατεβάσουν μέχρι 5GB την ημέρα. https://web.archive.org/web/20111022071428/http://www.rapidshare.com/ https://web.archive.org/web/20061025014424/http://www.rapidshare.de/
Σπούτνικ 5

Το Σπούτνικ 5, γνωστό και σαν Korabl-Sputnik 2, είναι το δεύτερο διαστημόπλοιο Βοστόκ που μπήκε σε περιγήινη τροχιά. Είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος με το οποίο ταξίδεψαν έμβια όντα στο διάστημα και επέστρεψαν με ασφάλεια πίσω στη Γη. Το Σπούτνικ 5 ήταν ένα ακόμα βήμα στην διαδικασία προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, πρωτιά που τελικά κατέκτησε ο Γιούρι Γκαγκάριν έναν χρόνο αργότερα επιβαίνοντας στο διαστημόπλοιο Βοστόκ 1, ιδίου τύπου.

 Κύριος στόχος της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων υποστήριξης ζωής στα πλαίσια της προετοιμασίας για την πρώτη αποστολή ανθρώπου στο διάστημα.Το Σπούτνικ 5 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Αυγούστου 1960. Το σκάφος ήταν μία «κιβωτός» που περιείχε διάφορα φυτά, φύκια, σιτάρι, μικροοργανισμούς, μύγες, 40 ποντίκια, δύο αρουραίους και δύο σκυλίτσες, τη Στρέλκα («μικρό βέλος») και την Μπέλκα («σκίουρος»), οι οποίες ήταν εγκατεστημένες σε ειδική καμπίνα πλήρως εξοπλισμένη και για την επιβίωση ανθρώπων. Το σκάφος μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης κάμερας που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα ώστε να παρακολουθείται η κατάσταση των σκύλων. Την επόμενη ημέρα και αφού το σκάφος διέγραψε 17 τροχιές γύρω από τη Γη, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε στη Γη. Όλα τα ζώα επέστρεψαν στο έδαφος χαίροντας άκρας υγείας. Ήταν οι πρώτοι ταξιδιώτες του Διαστήματος που επέστρεψαν στο έδαφος χωρίς το διαστημόπλοιό τους να αποτεφρωθεί από την τριβή.
Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών

Η Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών (ρωσ. Хребет Академии Наук, τατζ. Qatorkuhi Akademiyai Fanho) είναι οροσειρά της Ασίας, μέρος (υπο-οροσειρά) της μεγάλης οροσειράς Παμίρ στο Τατζικιστάν. Η διεύθυνσή της είναι στον άξονα βορρά-νότου και θεωρείται ο «πυρήνας» του ορεινού συστήματος του Παμίρ. Πήρε το όνομά της προς τιμή της τότε Σοβιετικής (σήμερα και πριν Ρωσικής) Ακαδημίας Επιστημών.

 Η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι η Ισμοΐλ Σομόνι, που υπήρξε η υψηλότερη σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση (για τον λόγο αυτόν έφερε μέχρι το 1998 την ονομασία «Κορυφή Κομμουνισμός»), με υψόμετρο 7.495 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μήκος της Οροσειράς είναι περίπου 110 χιλιόμετρα. Η κορυφογραμμή της έχει αλπικού τύπου ανάγλυφο, με 24 κορυφές με υψόμετρο μεγαλύτερο των 6 χιλιάδων μέτρων. Η χαμηλότερη ορεινή διάβαση (σάγμα) είναι το Καμαλογιάκ (Камалояк), σε υψόμετρο 4.340 μέτρα. Η οροσειρά αποτελείται από ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα του Παλαιοζωικού Αιώνα, καθως και από γρανίτες. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από αιώνια χιόνια, με τη χιονόπτωση να τροφοδοτεί πολλούς και μεγάλους παγετώνες. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνουν οι παγετώνες ανέρχεται σήμερα σε λίγο λιγότερο από 1.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στην ανατολική πλευρά της οροσειράς, στο όρος Γκάρμο, βρίσκεται ο περίφημος παγετώνας Φενττσένκο, ο μακρύτερος στον κόσμο εκτός των πολικών ζωνών με μήκος 77 χιλιόμετρα. Σε διάφορα μέρη της οροσειράς, κυρίως σε κορυφές και παγετώνες, έχουν εγκατασταθεί, ήδη από τη σοβιετική εποχή, αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί Η Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών χαρτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρώσο γεωγράφο και εξερευνητή του Παμίρ Νικολάι Κορζενέφσκυ και έλαβε τη σημερινή ονομασία της το 1927. Εξερευνήθηκε από το 1928 μέχρι το 1933 από ειδική αποστολή της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Κορυφή Ισμοΐλ Σομόνι Κορυφή Κορζενέφσκαγια Το λήμμα «Ακαδημίας Επιστημών Ε.Σ.Σ.Δ. οροσειρά» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 206
Μαρία του Νάσσαου

Η Μαρία του Νάσσαου (Marie, Prinzessin von Nassau-Weilburg, 29 Ιανουαρίου 1825 - 24 Μαρτίου 1902) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου, και μητέρα της Ελισάβετ της Ρουμανίας.

 Η Μαρία Βιλελμίνη Φρειδερίκη Ελισάβετ γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1825 στο Μπίμπριχ του Δουκάτου του Νάσσαου και ήταν το όγδοο παιδί και τέταρτη κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου και της πρώτης συζύγου του, Πριγκίπισσας Λουίζας της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν. Στις 20 Ιουνίου 1842 παντρεύτηκε τον Χέρμαν, Πρίγκιπα του Βιντ, στο Μπίμπριχ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: Ελισάβετ 1843-1916, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ της Ρουμανίας, απέκτησαν 1 παιδί. Γουλιέλμος 1845-1907, παντρεύτηκε τη Μαρία των Κάτω Χωρών, απέκτησαν 6 παιδιά. Όθων 1850-1862.Σύμφωνα με τη Γερμανίδα συγγραφέα Μαρία φον Μπούνσεν, αναφέρεται ότι η Μαρία είχε σχέση με τον πολιτικό Φρανς φον Ρόγκενμπαχ από την Βάδη, με τον οποίο μπορεί να είχε παντρευτεί μοργανατικά μετά το θάνατο του συζύγου της.Πέθανε στο Νοϊβίντ στις 24 Μαρτίου 1902 σε ηλικία 77 ετών. 29 Ιανουαρίου 1825 – 20 Ιουνίου 1842: Η Γαληνοτάτη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ 20 Ιουνίου 1842 – 5 Μαρτίου 1864: Η Γαληνοτάτη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα του Βιντ 5 Μαρτίου 1864 – 24 Μαρτίου 1902: Η Γαληνοτάτη Δουκική Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Βιντ thePeerage.com - Marie Prinzessin von Nassau-Weilburg The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: 351; The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 336 L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: vol III page 454.
Λευτέρης Κιοσκλής

Ο Λευτέρης Κιοσκλής (Αϊβαλί, Μικρά Ασία, 1913 - Αθήνα, 5 Μαΐου 1991) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής ΠΑΣΟΚ και ιδρυτικό μέλος του κινήματος. Διετέλεσε Γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου το 1981-1982, ενώ ήταν υποδιοικητής του ΙΚΑ και στη συνέχεια διοικητής από το 1984 ως τις 4 Σεπτεμβρίου 1985.

 Ο Ελευθέριος Κιοσκλής, γιος του Κίμωνα Κιοσκλή και της Χριστίνας Χατζημανωλάκη, γεννήθηκε στη Μικρά Ασία, και πέρασε ως πρόσφυγας το 1922 στη Λέσβο μαζί με τους γονείς και την αδερφή του Ιωάννα (Βάνα) Αναγνωστοπούλου. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και στο δημοκρατικό κίνημα της περιόδου μετά τον εμφύλιο πόλεμο, κάτι που του στοίχισε σε φυλακή και εξορία στα τέλη της δεκαετίας του '40. Μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ το 1974 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του και εξελέγη δύο φορές βουλευτής Λέσβου. Κατήλθε υποψήφιος για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974 με το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς συγκέντρωσε μόνο 3.156 ψήφους. Κέρδισε τις εκλογές του 1977 και επανεξελέγη το 1981. Το 1982 ήταν υποψήφιος δήμαρχος στη Μυτιλήνη. Κηδεύτηκε στη Μυτιλήνη, στις 6 Μαΐου 1991.
Κατάλογος μελών των Deep Purple

Οι Deep Purple είναι βρετανικό hard rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1968 με το αρχικό όνομα Roundabout. Δεκάδες μουσικοί έχουν παίξει και έχουν συνθέσει μουσική για πάνω από 40 χρόνια με το εν λόγω συγκρότημα. Κάθε γραμμή σύνθεσης του αναφέρεται ως Mark από το ίδιο το συγκρότημα. Οι κατά καιρούς μουσικοί των Deep Purple είναι οι εξής:

 Διάρκεια: Μάρτιος 1968 - Ιούλιος 1969Στούντιο Ηχογραφήσεις: Shades of Deep Purple, The Book of Taliesyn, Deep Purple Φωνητικά - Ροντ Έβανς Κιθάρα - Ρίτσι Μπλάκμορ Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Νικ Σίμπερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Ιούλιος 1969 - Ιούνιος 1973 / Απρίλιος 1984 - Οκτώβριος 1988 / Αύγουστος 1992 - Νοέμβριος 1993Στούντιο Ηχογραφήσεις: Deep Purple in Rock, Fireball, Machine Head, Who Do We Think We Are, Perfect Strangers, The House of Blue Light, The Battle Rages On Φωνητικά - Ίαν Γκίλαν Κιθάρα - Ρίτσι Μπλάκμορ Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Ρότζερ Γκλόβερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Ιούνιος 1973 - Μάιος 1975Στούντιο Ηχογραφήσεις: Burn, Stormbringer Φωνητικά - Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ Κιθάρα - Ρίτσι Μπλάκμορ Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Γκλεν Χιούζ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Μάιος 1975 - Μάρτιος 1976Στούντιο Ηχογραφήσεις: Come Taste the Band Φωνητικά - Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ Κιθάρα - Τόμι Μπόλιν Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Γκλεν Χιούζ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Ιανουάριος 1990 - Αύγουστος 1992Στούντιο Ηχογραφήσεις: Slaves and Masters Φωνητικά - Τζο Λιν Τέρνερ Κιθάρα - Ρίτσι ΜπλάκμορΠλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Ρότζερ Γκλόβερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Νοέμβριος 1993 - Μάιος 1994Στούντιο Ηχογραφήσεις: - Φωνητικά - Ίαν Γκίλαν Κιθάρα - Τζο Σατριάνι Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Ρότζερ Γκλόβερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Μάιος 1994 - Μάρτιος 2002Στούντιο Ηχογραφήσεις: Purpendicular, Abandon Φωνητικά - Ίαν Γκίλαν Κιθάρα - Στηβ Μορς Πλήκτρα - Τζον Λορντ Μπάσο - Ρότζερ Γκλόβερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Διάρκεια: Μάρτιος 2002 - σήμεραΣτούντιο Ηχογραφήσεις: Bananas, Rapture of the Deep, Now What?!, Infinite, Whoosh! Φωνητικά - Ίαν Γκίλαν Κιθάρα - Στηβ Μορς Πλήκτρα - Ντον Έρεϊ Μπάσο - Ρότζερ Γκλόβερ Τύμπανα - Ίαν Πέις Deep Purple Lineups - The Highway Star
Μουσείο Πολιτισμού των Ρομά στο Βελιγράδι

Το Μουσείο Πολιτισμού των Ρομά στο Βελιγράδι είναι το πρώτο μουσείο των Ρομά στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ συνήθως η κληρονομιά του πολιτισμού των Ρομά εμφανίζεται συχνότερα ως μόνιμες εκθέσεις σε μουσεία δεύτερου τύπου.

 Το Μουσείο Πολιτισμού των Ρομά άνοιξε στις 21 Οκτωβρίου 2009, υπό την αιγίδα της Πόλης του Βελιγραδίου, στο ισόγειο ενός κτηρίου στην οδό Ρουζβελτόβα 41-43 στο Βελιγράδι, σε μια έκταση 72 τμ συνολικά.Ο ιδρυτής του μουσείου είναι το Κοινοτικό Κέντρο των Ρομά «8 Απριλίου». Το μουσείο ξεκίνησε την δραστηριότητα του ανοίγοντας την έκθεση «Alav e Romengo» (Ο Λόγος των Ρομά), του Ντραγκόλγουμπ Άκοβιτς, όπου περίπου 100.000 έγγραφα από τον πολιτισμό των Ρομά ήταν διαθέσιμα στους επισκέπτες, καθώς και αντίγραφα πρωτότυπων βιβλίων.Το 2011, το μουσείο μετακινήθηκε από την οδό Ρουσβελτόβα σε έναν μεγαλύτερο χώρο στην οδό Χουσίνσκε Ρουντάρα 31Α στην Καραμπούρμα (υπάγεται στον δήμο Παλιλούλα του Βελιγραδίου). Ο νέος χώρος είναι μια δωρεά από την Σερβική οργάνωση ορθόδοξων Ρομά, και η πόλη του Βελιγραδίου έχει επίσης συμμετάσχει στην οργάνωση. Καταλαμβάνει έκταση 180 τμ, και ο πρώην χώρος έγινε το Roma Art Galery.Το Μουσείο περιέχει εκθέματα υλικής και πνευματικής κουλτούρας των Ρομά και η Πινακοθήκη εκθέτει έργα εικαστικών Ρομά από τη Σερβία και τον κόσμο. Στους επισκέπτες του Μουσείου παρουσιάστηκε η μόνιμη έκθεση «Υλικός Πολιτισμός των Ρομά στη Σερβία» , καθώς και ο λογοτεχνικός πολιτισμός, τα έθιμα, η ιστορία του Ολοκαυτώματος και άλλα γεγονότα από την ιστορία και τον πολιτισμό των Ρομά. Τα εκθέματα για το Μουσείο έχουν συλλεχθεί για δεκαετίες και τα τελευταία χρόνια έχουν ανανεωθεί. Εκτός από τη μόνιμη έκθεση, περίπου δέκα χιλιάδες έγγραφα της κουλτούρας των Ρομά έχουν αποθηκευτεί σε δέκα υπολογιστές, δημιουργώντας την προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός εικονικού μουσείου, το οποίο θα επιτρέψει σε όποιον θέλει να μάθει για οποιοδήποτε στοιχείο αυτής της κουλτούρας να το κάνει από οπουδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο.Το Μουσείο εκθέτει, μεταξύ άλλων: Είκοσι λεξικά από διάφορες χώρες του κόσμου Ένα μοναδικό Σερβικό-Ρομά-Γερμανικό λεξικό, που συνέταξε ο Σβετοζάρ Σίμιτς, και συντάχθηκε το 1942 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σε ένα γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπως φαίνεται από τις σφραγίδες του στρατοπέδου σε πολλά μέρη Το πρώτο βιβλίο για τους Ρομά από το 1803, μερικά από τα οποία γράφτηκαν στην γλώσσα των Ρομά και γράφτηκε από τον Πέταρ Αξιμπάρκοβιτς Την πρώτη Βίβλο που μεταφράστηκε στα Ρομανί της Σερβίας το 1938 Αντίγραφα της εφημερίδας Romano lil, που δημοσιεύθηκε στο Βελιγράδι το 1935 Το πρώτο κείμενο σε γλώσσα των Ρομά στον κόσμο, που δημοσιεύθηκε το 1537 στην Αγγλία. Εκτός από την έκθεση, διοργανώνονται διαλέξεις στον τομέα της ρομολογίας στις εγκαταστάσεις του μουσείου όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εξοικειωθούν με τον πολιτισμό, την ιστορία και τη γλώσσα των Ρομά.Το 2019, με πρωτοβουλία του Μουσείου Πολιτισμού των Ρομά, η γιορτή των Ρομά Tetkica Bibija συμπεριλήφθηκε στο Εθνικό Μητρώο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Σερβίας. Κατάλογος μουσείων στο Βελιγράδι
Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι

Το Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι: βρίσκεται στην Ουγκάντα. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 1000 τ.χλμ., μέσα στην οποία υπάρχουν πολυάριθμοι καταρράκτες, λίμνες, παγετώνες και το τρίτο ψηλότερο βουνό της Αφρικής, το Όρος Στάνλεϊ. Η δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι το Όρος Σπέκ. Το πάρκο χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1994.

 Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO To Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO Σελίδα για το Εθνικό Πάρκο του Όρους Ρουενζόρι Αρχειοθετήθηκε 2007-06-18 στο Wayback Machine. To Εθνικό Πάρκο του Όρους Ρουενζόρι στο traveluganda.co.ug Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine. To Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι στο worldheritagesite.org
Σιμότητα

Ο όρος σιμότητα είναι περισσότερο ναυπηγικός, με τον οποίο προσδιορίζεται η ναυπηγική ανόρθωση της πλώρης και της πρύμνης ως προς το επίπεδο του κυρίου καταστρώματος, όταν το πλοίο είναι ζυγοσταθμισμένο. Κατασκευαστικά πρόκειται για καμπύλη γραμμή που λέγεται καμπύλη σιμότητας, κοινώς "λουνάδα", ή "βιάρισμα", ή "καραβίζι" (sheer), που αποτελεί το γεωμετρικό τόπο των τομών του κεντρικού επιπέδου με τις ευθείες του καταστρώματος.

 Συνεπώς στα πλοία παρατηρούνται δύο σιμότητες: η πρωραία και η πρυμναία σιμότητα, δεδομένου ότι στο μέσον αυτή είναι μηδενική. Πρωραία σιμότητα: ονομάζεται η ανύψωση της πλώρης και που αντιστοιχεί στη πρωραία κάθετο. Πρυμναία σιμότητα: ονομάζεται η ανύψωση της πρύμνης, που αντιστοιχεί στη πρυμναία κάθετο.Σε ορισμένα πλοία η πρυμναία σιμότητα παρουσιάζεται ως αρνητική (π.χ. ρυμουλκά, ναρκαλιευτικά, σε κάποια αλιευτικά κ.λπ.) και σε άλλα μηδενική σε όλο το μήκος τους (π.χ. ελικοπτεροφόρα, μεγάλα δεξαμενόπλοια κ.λπ.). Κατά κανόνα η "καμπύλη σιμότητας" αποτελείται από δύο παραβολές με κοινή κορυφή και κοινό άξονα συμμετρίας, που συμπίπτει με την κάθετο, που απέχει από τη μέση τομή και λίγο πρύμνηθεν αυτής περίπου κατά το 1/10 του μήκους μεταξύ των καθέτων. Τα δε λοιπά χαρακηριστικά της σιμότητας έχουν ως ακολούθως: Σιμότητα πρωραίου άκρου: α = 1/60 L Σιμότητα πρυμναίου άκρου: β = 1/2 α μέχρι και 1/3 α Εξίσωση πρωραίας καμπύλης σιμότητας: x 2 {\displaystyle x^{2}} =(L12/α)y όπου L1: μήκος πλώρης από κορυφής παραβολών. Εξίσωση πρυμναίας καμπύλης σιμότητας: x 2 {\displaystyle x^{2}} =(L22/β)y όπου L2: μήκος πρύμνης από κορυφής παραβολών.Εκ των παραπάνω συνάγεται ότι η πρωραία σιμότητα είναι διπλάσια ή περισσότερο της πρυμναίας. Δύο είναι οι λόγοι κατασκευής σιμότητας σ΄ ένα σκάφος, αφενός διότι δημιουργεί περισσότερο εσωτερικό χώρο με συνέπεια ν΄ αυξάνεται η πλευστότητα αυτού, αφετέρου ν΄ αντιπαρέρχεται επιτυχώς τους διάφορους κυματισμούς ή θαλασσοταραχές. Ένας τρίτος ακόμη λόγος είναι ωραία αισθητική γραμμή που προσδίδει στο πλοίο. Και βέβαια όλα αυτά με επιπρόσθετο κόστος ναυπήγησης. Πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων
Μαρία του Μεκλεμβούργου

Να μη συγχέεται με τη Μαρία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1854-1920).Η Μαρία, γερμ. Maria (π. 1365 - μετά τις 13 Μαΐου 1402) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ίνγκεμποργκ των Έστριντσεν, κόρης του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας. Κληρονόμησε μάλλον τη θεία της Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας, αδελφή της Ίνγκεμποργκ των Έστριντσεν. Παντρεύτηκε το 1380 τον Βάρτισλαβ Ζ΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα: Έρικ 1381/2-1459, δούκας της Πομερανίας-Στολπ, βασιλιάς της Δανίας-Σουηδίας και της Νορβηγίας. Αικατερίνη π.1390-1426, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ. γιος της ήταν ο: Χριστόφορος 1416-1448, βασιλιάς της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας. Lars Ulwencreutz Ulwencreutz's The Royal Families in Europe V ISBN 978-1304581358 Herzogin Marie zu Mecklenburg-Schwerin Cawley, Charles, Denmark, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
Σταματία Βιτσαρά - Κτιστάκη

Η Σταματία Βιτσαρά - Κτιστάκη (1897 - 1948) ήταν δασκάλα και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Υπήρξε μέλος της Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Ήταν σύζυγος του Βαγγέλη Κτιστάκη στελέχους του ΚΚΕ.

 Η Σταματία Βιτσαρά - Κτιστάκη γεννήθηκε στην Ικαρία το 1897. Σπούδασε στο Αρσάκειο και διορίστηκε δασκάλα στο Ψαχνά Ευβοίας. Ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και έγινε μέλος του ΚΚΕ.Συνελήφθη το 1931 με το Ιδιώνυμο και κλείστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας πέρασε στην παρανομία και το 1939-41 ήταν μέλος της Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής (ΠΚΕ), υπεύθυνη του παράνομου εκδοτικού μηχανισμού.Όταν το καλοκαίρι του 1941 συγκροτήθηκε η λεγόμενη Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ από στελέχη που είχαν αποδράσει από τους τόπους κράτησής τους κρατήθηκε μακριά από το κόμμα λόγω της συμμετοχής της στην ΠΚΕ, δεδομένου ότι θεωρούνταν κατασκεύασμα της Ασφάλειας. Αποκαταστάθηκε το καλοκαίρι του 1943 και εντάχθηκε αμέσως στο ΕΑΜ, όπου ανέλαβε διάφορες υπεύθυνες θέσεις στην Αντίσταση.Το 1946 έγραψε μια έκθεση για την περίοδο 1938-41 με αποδέκτη τον αρχηγό του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη, που αναφερόταν στα τεκταινόμενα σχετικά με τις δύο καθοδηγήσεις του ΚΚΕ, την Παλιά Κεντρική Επιτροπή και την Προσωρινή Διοίκηση και προς αποκατάσταση της μνήμης του συζύγου της και στελέχους του ΚΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη.Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου έμεινε στην Αθήνα και πέρασε στην παρανομία. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς το 1948 και τάφηκε στο νεκροταφείο του Βύρωνα, όπου διέμενε παράνομη. Σωτήρης Γκουντουβάς, "Το ΚΚΕ κατά την περίοδο 1939-41. Η Παλιά Κεντρική Επιτροπή και η Προσωρινή Διοίκηση" Διπλωματική Εργασία, Πάντειο, Αθήνα 2019. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012 Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015 Περικλής Ροδάκης "Νίκος Ζαχαριάδης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 2007 Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004
Αμπουμπακάρ Καμαρά

Ο Αμπουμπακάρ Καμαρά (γαλλικά: Aboubakar Kamara, 7 Μαρτίου 1995) είναι Μαυριτανός-Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τον Ολυμπιακό. Από τον Ιανουάριο του 2023, αγωνίζεται ως δανεικός στον Άρη με υποχρεωτικη οψιόν αγοράς κοντά στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Γεννήθηκε στη Γαλλία και είναι διεθνής με την Εθνική Μαυριτανίας

 Ο Καμαρά έκανε το ντεμπούτο του στη γαλλική Λιγκ 1 με τη Μονακό στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 εναντίον της Ολυμπίκ Λυών στην εκτός έδρας ήττα με 2-1, αντικαθιστώντας τον Γιανίκ Φερέιρα Καράσκο στο 84 λεπτό. Τον Ιούλιο του 2015, ο Καμαρά υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια Βελγίου ΚΦ Κόρτραϊκ, αλλά επέστρεψε στη Γαλλία έξι μήνες αργότερα, με την ένταξή του στην Αμιέν, η οποία αγωνιζόταν στο Σαμπιονά Νασιονάλ και βοηθώντας την ομάδα να επιτύχει την επιστροφή και την άνοδό της στη Λιγκ 1. Πέτυχε το πρώτο γκολ μιας δραματικής νίκης με 2–1 εναντίον της Σταντ ντε Ρενς στην τελευταία αγωνιστική, με την Αμιέν τελικά να κερδίζει την άνοδό της. Στις 31 Ιουλίου 2017, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Φούλαμ. Στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Καμαρά σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Μίντλεσμπρο. Στις 31 Οκτωβρίου, αποβλήθηκε επειδή έσπρωξε τον Μπέιλι Ράιτ, ενώ η Φούλαμ έχανε με 2-0 από την Μπρίστολ Σίτι. Στις 20 Ιανουαρίου 2018, ο Καμάρα σημείωσε το τελικό γκολ στη νίκη με 6–0 επί της Μπάρτον Άλμπιον. Στις 5 Δεκεμβρίου πέτυχε το πρώτο του γκολ τη σεζόν 2018–19 στην ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Λέστερ Σίτι και τρεις ημέρες αργότερα, πέτυχε το γκολ της παρηγοριάς με πέναλτι στην ήττα με 4–1 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αφού αντικατέστησε στο ημίχρονο τον Αλεξάνταρ Μίτροβιτς. Στις 29 Δεκεμβρίου, εναντίον της Χάντερσφιλντ Τάουν, ο Καμαρά μάλωσε με τον Μίτροβιτς για την εκτέλεση ενός πέναλτι. Αν και η Φούλαμ κέρδισε τον αγώνα, ο προπονητής Κλαούντιο Ρανιέρι θύμωσε με αυτήν την απόφαση του Καμαρά. Την πρωτοχρονιά του 2019 ο Καμαρά σημείωσε το μοναδικό γκολ της Φούλαμ στην ήττα με 4-1 από την Άρσεναλ.Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, ο Καμαρά άρχισε τις προπονήσεις με την ομάδα κάτω των 23 ετών και στις 31 Ιανουαρίου 2019 δόθηκε δανεικός στη Γενί Μαλάτιασπορ μέχρι το τέλος της σεζόν. Για τη σεζόν 2019-20 επέστρεψε ξανά στη Φούλαμ και την 1η Φεβρουαρίου 2021 δόθηκε δανεικός για 5 μήνες στη γαλλική Ντιζόν. Στις 17 Αυγούστου 2021, ο Άρης ανακοίνωσε την απόκτηση του Καμαρά με μεταγραφή από την Φούλαμ και συμβόλαιο 4 ετών. Την πρώτη του εμφάνιση με την φανέλα του Άρη την έκανε στις 21 Αυγούστου 2021 στον φιλικό αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα σημειώνοντας με εξαιρετικό τρόπο το πρώτο γκολ του Άρη στη νίκη με 4-1. Στις 28 Ιουνίου 2022, ο Καμαρά υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Ο Καμαρά έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Μαυριτανίας στις 26 Μαρτίου 2021 στον αγώνα με το Μαρόκο (0-0) για τον Ε΄ προκριματικό όμιλο του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Αμπουμπακάρ Καμαρά στον ιστότοπο της Φούλαμ Αμπουμπακάρ Καμαρά στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ιππότης χωρίς πανοπλία

To Ιππότης χωρίς πανοπλία (πρωτότυπος τίτλος: Knight Without Armour) είναι βρετανική ιστορική - δραματική ταινία του 1937, σε σκηνοθεσία Ζακ Φέιντερ και σε παραγωγή του Αλεξάντερ Κόρντα. Πρωταγωνιστούν οι Μάρλεν Ντίτριχ και Ρόμπερτ Ντόνατ. Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Τζέιμς Χίλτον, του 1933. Είχε προϋπολογισμό 1.000.000 δολάρια και έσοδα παγκοσμίως περίπου 750.000 δολάρια. Η μουσική της ταινίας είναι του Μίκλος Ρόζα.

 Ο Άγγλος A. J. Fothergill (τον οποίο υποδύεται ο Ρόμπερτ Ντόνατ) βρίσκεται στη Ρωσία και δέχεται την πρόταση του Συνταγματάρχη Forrester να εργαστεί ως κατάσκοπος εις βάρος της Ρωσίας και για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης ώντας άριστος γνώστης της ρωσικής γλώσσας. Με το όνομα Peter Ouranoff ο Fothergill εισχωρεί σε μια επαναστατική ομάδα, που δρα υπό την ηγεσία του Axelstein, ένα μέλος της οποίας θα προσπαθήσει να σκοτώσει με μια βόμβα το Στρατηγό Gregor Vladinoff, πατέρα της Alexandra (που υποδύετται η Μάρλεν Ντίτριχ). Η αποπειρα αποτυγχάνει, ο δράστης τραυματίζεται αλλά καταφέρνει να φτάσει στο διαμέρισμα του Fothergill όπου τελικά πεθαίνει. Ο Fothergill συλλαμβάνεται και στέλνεται εξορία στη Σιβηρία. Όταν επικρατεί η Οκτωβριανή Επανάσταση και οι Μπολσεβίκοι ανεβαίνουν στην εξουσία απελευθερώνονται οι πολιτικοί κρατούμενοι μεταξύ των οποίων είναι ο Fothergill και ο Axelstein. Ξεσπά ο εμφύλιος πόλεμος, η Alexandra επειδή ανήκει στην αριστοκρατία συλλαμβάνεται και ο Axelstein, που είναι πλέον κομισάριος, δίνει εντολή στο Fothergill να την μεταφέρει στο Petrograd για να δικαστεί. Ο Fothergill όμως τη βοηθάει να φτάσει με ασφάλεια στους Λευκούς. Σύντομα όμως οι Λευκοί νικώνται από τον Κόκκινο Στρατό, η Alexandra συλλαμβάνεται εκ νέου αλλά τελικά δραπετεύει με τη βοηθεια του Fothergill, ο οποίος καταφέρνει να τη βγάλει από τη φυλακή που κρατείται εμφανιζόμενος ως κομισάριος των φυλακών χρησιμοποιώντας ένα έγγραφο που είχε κλέψει προηγουμένως. Οι δύο τους καταφεύγουν στο δάσος ενώ στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού τους καταδιώκουν και τελικά καταφέρνουν να επιβιβαστούν σε ένα τρένο. Στο σιδηροδρομικό σταθμό που φτάνουν η κόμισσα αναγνωρίζεται από ένα κομμουνιστή αξιωματικό, που ανέκρινε τους νεοφερμένους, αλλά ο κομισάριος Poushkoff, ένας νέος και ευαίσθητος άνθρωπος, γοητευμένος από την ομορφιά της Alexandra τη βοηθάει να διαφύγει. Ο Fothergill, η Alexandra και ο Poushkoff πέρνουν το τρένο για τη Σαμάρα, κατά τη διάρκεια μιας στάσης όμως που κάνει το τρένο ο Poushkoff επιτρέπει στο ζευγάρι να φύγει και στη συνέχεια αυτοκτονεί. Ο Fothergill και η Alexandra επιβιβάζονταιι σε ένα πλοιάριο και κατεβαίνουν το Βόλγα, η κόμισσα όμως αρρωσταίνει σοβαρά και ο Fothergill πηγαίνει να βρει γιατρό. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ένας γιατρός του Κόκκινου στρατού βρίσκει την Alexandra και την παίρνει μαζί του για νοσηλεία. Ο Fothergill συλλαμβάνεται και ενώ πρόκειται να εκτελεστεί καταφέρνει να δραπετεύσει και να επιβιβαστεί στο τρένο του Ερυθρού Σταυρού που μεταφέρει, μεταξύ άλλων, την Alexandra εκτός Ρωσίας. Knight Without Armour στην IMDb Knight Without Armour στο Rotten Tomatoes
Φιτζκαράλντο, ο Τυχοδιώκτης του Αμαζονίου

Το Φιτζκαράλντο, ο Τυχοδιώκτης του Αμαζονίου (γερμανικά: Fitzcarraldo‎) είναι κινηματογραφική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία του Βέρνερ Χέρτζογκ και πρωταγωνιστές την Κλαούντια Καρντινάλε και τον Κλάους Κίνσκι.

 Ο Μπράιαν Σουίνι Φιτζτζέραλντ, μετανάστης στο Περού, έχει βάλει πείσμα στη ζωή του να υλοποιήσει τα σχέδιά του οπωσδήποτε. Θέλει να κτίσει ένα θέατρο όπερας και να προσλάβει τον Καρούζο. Οι συνάνθρωποί του τον φωνάζουν Φιτσγκαράλντο και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Ο Φιτζγκαράλντο όμως δεν πτοείται. Συνειδητοποιεί ότι πριν κάνει οτιδήποτε, χρειάζεται κεφάλαιο. Και για να το αποκτήσει, αποφασίζει να ασχοληθεί με το προσοδοφόρο εμπόριο του Καουτσούκ. Επειδή όμως οι εμπορικοί δρόμοι είναι ήδη πιασμένοι, χρειάζεται μια καινοτομία. Χωρίς καθόλου εμπειρία, αλλά με την ατίθαση ιδέα να διαπλεύσει το ένα ποτάμι αντίθετα στο ρεύμα και να διασχίσει με το καράβι το παρθένο δάσος για να βγει στο απέναντι ποτάμι, ξεκινάει την επιχείρησή του. Θα προσλάβει ναύτες και προσωπικό, θα διασχίσει τη ζούγκλα, και θα φτάσει στο σημείο όπου πρέπει να περάσει απέναντι. Η μοίρα όμως του ετοιμάζει ένα νέο εμπόδιο. Στο σταυροδρόμι των ποταμών είναι ένα βουνό. Ο Φιτζγκαράλντο χωρίς να πτοηθεί διατάζει να βγάλουν το καράβι στη στεριά και να το σύρουν με σχοινιά επάνω από τη βουνοκορφή και μέχρι την άλλη άκρη του βουνού. Και πραγματικά, μπροστά στην ακαταδάμαστη θέληση του φανατικού λάτρη της μουσικής, οι δαίμονες της φύσης εξημερώνονται και τα σχέδια του τρελού Φιτσγκαράλδου πετυχαίνουν. Η πλοκή του έργου είναι εμπνευσμένη από μια πραγματική προσωπικότητα, κάποιον μεγιστάνα Φέρμιν Φίτσκαραλντ, ο οποίος πραγματικά εμπορευόταν καουτσούκ και μετέφερε το καράβι του επάνω από το βουνό, το οποίο όμως αποσυναρμολογήθηκε για να γίνει η μεταφορά. Σε αντίθεση με την πλοκή του έργου, ο Φίτσκαραλντ δεν ήταν λάτρης της μουσικής, και δεν έκτισε θέατρο όπερας. Ωστόσο, ο Καρούζο είχε πράγματι πρωταγωνιστήσει στην πρώτη παράσταση που δόθηκε στην εν λόγω όπερα (Όπερα του Μανάος), στις 7 Ιανουαρίου του 1897. Το έργο θεωρείται αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου, τόσο για τη σκηνοθεσία του, όσο και για την υποδυτική απόδοση του Κλάους Κίνσκι. Τιμήθηκε με διάφορα σημαντικά διεθνή βραβεία του κινηματογράφου. Herzog, Werner: Eroberung des Nutzlosen. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-596-18348-7. Schäfer, Manfred (Hrsg.): Weil wir in Wirklichkeit vergessen sind. Gespräche mit Indianern im Tiefland von Peru. München, 1982: Trickster Verlag. Σελίδα Cine.gr
Acqua Panna

Το Acqua Panna είναι ιταλική μάρκα φυσικού μεταλλικού νερού, η οποία ανήκει στον όμιλο Sanpellegrino. Η πηγή του βρίσκεται στο δήμο Σκαρπερία (τώρα Σκαρπερία Σαν Πιέρο), 35 χλμ. από τη Φλωρεντία. Το Acqua Panna πήρε το όνομά του από τη Villa Panna, μια αγροικία των Μεδίκων, περιτριγυρισμένη σήμερα από ένα φυσικό καταφύγιο 1.300 εκταρίων και όχι μακριά από τις πηγές: η βίλα είναι επίσης ο ιστορικός χώρος των φυτών Acqua Panna.

 Το φυσικό μεταλλικό νερό της Panna χαρακτηρίζεται από ισορροπημένη περιεκτικότητα σε μεταλλικά άλατα και χαμηλή περιεκτικότητα σε Νάτριο. Το εργοστάσιο παράγει ετησίως περισσότερα από 300 εκατομμύρια μπουκάλια φυσικό μεταλλικό νερό: το 30% από αυτά προορίζονται για εξαγωγή. Η μουσική υπόκρουση των διαφημίσεων της Acqua Panna TV που μεταδόθηκαν κατά τη δεκαετία του '80 είναι μέρος του τραγουδιού I Sing The Body Electric των Ντιν Πίτσφορντ και Μάικλ Γκορ, που τραγουδήθηκε από τους Έρικ Μπρόκινγκτον, Ιρένε Κάρα, Λόρα Ντιν, Πολ ΜακΚρέιν και Τρέισι Παρνέλ.
Κώστας Νεστορίδης

Ο Κώστας Νεστορίδης (Δράμα, 15 Μαρτίου 1930-) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους και πιο παραγωγικούς Έλληνες ποδοσφαιριστές, με σημαντική προσφορά στην ΑΕΚ και στην Εθνική Ελλάδος.

 Ο Κώστας Νεστορίδης γεννήθηκε στη Δράμα αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1945 αγωνιζόμενος σε ανεξάρτητα σωματεία της Καλλιθέας. Το 1946 πήγε στην Ελλάδα Μοσχάτου, με τη φανέλα της οποίας έκανε τα πρώτα του βήματα σε επίσημο πρωτάθλημα αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 1948 έβγαλε δελτίο στον Πανιώνιο, όπου καθιερώθηκε και το 1951 κλήθηκε στην εθνική Ελλάδας. Το 1955 πήγε στην ΑΕΚ, όπου έκανε πολύ μεγάλη καριέρα μέχρι το 1965 και κατέκτησε πέντε φορές τον τίτλο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος. Το 1966 έφυγε για την Αυστραλία για να αγωνιστεί στον σύλλογο των Ελλήνων ομογενών Ελλάς Μελβούρνης, τη σημερινή "South Melbourne FC". Κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα και παράλληλα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη διοργάνωση. Το 1967 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Βύζαντα Μεγάρων, που αγωνιζόταν στην Α΄ εθνική, όπου και έκλεισε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική. Τη σεζόν 1967-68 αναζήτησε σύλλογο κι έκανε προπονήσεις διαδοχικά στο Αιγάλεω, στον Πανιώνιο και τον Ιωνικό Νικαίας. Τελικά, το Φεβρουάριο του 1968 υπέγραψε ως παίκτης-προπονητής στον Αίαντα Σαλαμίνας, με τον οποίο έπαιξε στη Β΄ Εθνική (Νότιος όμιλος). Πρώτη συμμετοχή του ήταν την 21η αγωνιστική στο ματς "ΠΑΣ Γιάννινα-Αίας 2-1" στις 3 Μαρτίου 1968 και πέτυχε το πρώτο του γκολ στο ματς "Αίας-ΑΕ Χανίων 2-1" στις 31 Μαρτίου 1968. Παρέμεινε ως τις 20 Απριλίου, οπότε παραιτήθηκε. Φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας 17 φορές, 2 ως παίκτης του Πανιώνιου και 15 ως παίκτης της ΑΕΚ, πετυχαίνοντας συνολικά 3 γκολ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1951, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Β' ομάδας της Γαλλίας, υπό τις οδηγίες του Γιάννη Χέλμη. Υπήρξε επίσης δύο φορές διεθνής με την εθνική Ενόπλων το 1951. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, υπήρξε προπονητής σε συλλόγους μικρότερων κατηγοριών, ενώ στς αρχές της δεκαετίας του 80' βρέθηκε περιστασιακά και στην τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1963 (ΑΕΚ) Κύπελλο Ελλάδος: 1964 (ΑΕΚ) Πρωτάθλημα Αθήνας: 1951 (Πανιώνιος) Πρωτάθλημα Victorian State League Αυστραλίας: 1966 (Ελλάς Μελβούρνης)Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Αθήνας: 1951: 7 τέρματα Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ελλάδας (5 φορές): 1959: 21 τέρματα 1960: 33 τέρματα 1961: 27 τέρματα 1962: 29 τέρματα 1963: 24 τέρματα Πρώτος σκόρερ Victorian State League (Αυστραλία): 1966 Η καριέρα του Κώστα Νεστορίδη στο soccerway Το προφίλ του Κώστα Νεστορίδη στο transfermarkt "Κώστας Νεστορίδης • Ο μάγος της μπάλας", Νίκος Κατσαρός, Εκδόσεις Άγκυρα, Αθήνα 2008, ISBN 960-4226-25-8
Αριάδνη της Ολλανδίας

Η Πριγκίπισσα Αριάδνη της Ολλανδίας (Ολλανδικά: Prinses Ariane der Nederlanden, 10 Απριλίου 2007 -) είναι το νεότερο παιδί και κόρη του βασιλιά Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της βασίλισσας Μάξιμα, και τρίτη στην γραμμή διαδοχής του Ολλανδικού θρόνου.

 Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 2007 και ώρα 21:56 μ.μ. (ώρα Χάγης) στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μάξιμα. Η Αριάδνη έχει δυο μεγαλύτερες αδελφές την Πριγκίπισσα Αικατερίνη Αμαλία και την Πριγκίπισσα Αλεξία.Ο Πρωθυπουργός Μπαλκενέντε απευθύνθηκε στο έθνος λίγο αργότερα και είπε η μητέρα και το νεογέννητο μωρό ήταν υγιείς και σε καλή κατάσταση. Το επόμενο πρωί, ο πατέρας της εμφανίστηκε στην τηλεόραση κρατώντας την στην αγκαλιά του. Τα ονόματα της ανακοινώθηκαν στις 13 Απριλίου, και η γέννηση της καταχωρήθηκε στη Χάγη. Ονομάσθηκε Αριάδνη από την Αριάδνη της ελληνικής μυθολογίας, Βιλελμίνη από την προ-προγιαγιά της βασίλισσα Βιλελμίνη, Μάξιμα από την μητέρα της Διάδοχο Πριγκίπισσα Μάξιμα και Ινές από την θεία της Ινές Σορρεγιέτα. Στις 20 Οκτωβρίου 2007 έγινε η βάφτιση της, στην Χάγη από τον Επίσκοπο Ντεοντάατ βαν ντερ Μπόον, χρησιμοποίησε νερό από τον Ιορδάνη Ποταμό για να βαφτίσει την Πριγκίπισσα, που φορούσε το βαπτιστικό φόρεμα που φορούσε για πρώτη φορά η Πριγκίπισσα Βιλελμίνη το 1880. Νονοί της ήταν η Βαλέρια Ντέλχερ, η θεία της Ινές Σορρεγιέτα, ο Διάδοχος Πρίγκιπας Γουλιέλμος του Λουξεμβούργου, ο Τιχό Μπαρόν Κολλότ ντ'Εσκουρί και ο Αντώνιος Φράϊλινγκ.Η Αριάδνη μιλάει Ολλανδικά, Αγγλικά και λίγα Ισπανικά. 10 Απριλίου 2007 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αριάδνη της Ολλανδίας, Πριγκίπισσα της Οράγγης-Νασσάου Royal House of the Netherlands [1] (official website Dutch Royal House)
Ευστάθιος Λαγάκος

Ο Ευστάθιος Λαγάκος (Ξηροκάμπι Λακωνίας, 4 Ιουνίου 1921 - 2 Μαρτίου 2004) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 1989-94.

 Υπηρέτησε σε διάφορες διπλωματικές θέσεις (Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, Βρυξέλλες και αλλού) και ως πρεσβευτής στην Κύπρο, το Ηνωμένο Βασίλειο και μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ. Παρέμεινε στο υπουργείο Εξωτερικών ως την παραίτησή του το 1983. Μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο Εξωτερικών, ο Ευστάθιος Λαγάκος ανέλαβε υπεύθυνος του τομέα διεθνών σχέσεων στη Νέα Δημοκρατία. Δύο χρόνια μετά έγινε σύμβουλος επί διπλωματικών θεμάτων του τότε προέδρου της ΝΔ.Στις ευρωεκλογές του 1989 εξελέγη ευρωβουλευτής με το κόμμα της ΝΔ. Λίγο αργότερα εξελέγη αντιπρόεδρος της Διακοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί των σχέσεων της ΕΟΚ με την Κύπρο.Πέθανε σε ηλικία 82 ετών το 2004. "Το Κυπριακό, 1950- 1974: μία ενδοσκόπηση", Ελληνική Ευρωεκδοτική 1987 (από κοινού με τους Μεν. Αλεξανδράκη και Βύρ. Θεοδωρόπουλο) "Ο λαϊκισμός στα εθνικά μας θέματα. Ανασκόπηση", Σιδέρης 1996. ISBN 9789600800746 "Σκέψεις και προβληματισμοί για την εξωτερική μας πολιτική" ,Σιδέρης/ΕΛΙΑΜΕΠ 1996 (από κοινού με τους Β. Θεοδωρόπουλο, Γ. Παπούλια και Ι. Τζούνη). ISBN 9789600800487 "Ο Σεφέρης και η Κύπρος" (κριτική) Ίκαρος 1984.
NGC 2535

Ο NGC 2535 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Καρκίνος ο οποίος αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον NGC 2536. Τα δύο ουράνια σώματα αναφέρονται στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών.

 Δεδομένα για το NGC 2535 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 2535 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 2535 στο Wikimedia Commons
Θούριο Βοιωτίας

Το Θούριο είναι μικρό χωριό του νομού Βοιωτίας του Δήμου Λεβαδέων. Βρίσκεται ανάμεσα στη Χαιρώνεια και στη Λιβαδειά. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 127 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Μπράμαγα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Θούριο Το Θούριο στο διάστημα 1912-1919 ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Ρωμαίικου. Στο διάστημα 1919-1998 αποτέλεσε έδρα ξεχωριστής κοινότητας. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Δήμο Χαιρώνειας και από το 2011 στον Δήμο Λεβαδέων.

 Ο τύμβος των Μακεδόνων που έχει διάμετρο 70 μέτρα και ύψος 7 μέτρα στην περιοχή Μαγούλα μεταξύ Θουρίου και Χαιρώνειας Κενοτάφιο δίπλα στον Κηφισό όπου ο Φίλιππος έθαψε τους νεκρούς του στη μάχη της Χαιρώνειας και οι νεκροί σκεπάστηκαν με ένα κυκλικό χωματοσωρό Κερατοβούνι ή Κουρούπι. Στο Κερατοβούνι που αποτελεί τη μια από τις δύο κορυφές του όρους Θούριο, σώζονται ίχνη από αρχαίο καλντερίμι και πολλά απολιθώματα («κέρατα» από όπου και Κερατοβούνι) που ανήκουν στη μεσοζωική περίοδο. Είναι απολιθωμένα κελύφη ιππουριτών, ζώων θαλασσόβιων, που έζησαν στην ανώτερη κρητιδική περίοδο του μεσοζωϊκού αιώνα κι ύστερα εξέλιπαν. Ανήκαν στην οικογένεια των ρουδιστών ετεροδόντων ομομυαρίων ελασματοβραγχίων μαλακίων και ήταν ανισόκογχα, παχυόσαρκα με μορφή αναποδογυρισμένου κώνου ή κυλινδροειδή ή στρομβοειδή σαν σβούρα ή κέρατα βοδιόυ ή προβάτου και με μήκος, που έφτανε το ένα μέτρο. Ο ιππουρίτης στηριζόταν στην πλατιά βάση του και είχε δύο τρύπες για στόματα.Σώζονται επίσης ίχνη ενετικού κάστρου και πυργίσκου. Η Εκκλησία του Αγίου Προκοπίου στο νεκροταφείο που χρονολογείται από το έτος 1754 και φέρει αξιόλογη αγιογράφηση. Το Θούριο είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 19ο, 20ό και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής: ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 Ο οικισμός Μπράμαγα προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840 Ο οικισμός Μπράμαγα αποσπάται από τον δήμο Χαιρωνείας και προσαρτάται στον δήμο Δ. Λεβαδέων Ν. Αττικής και Βοιωτίας ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 Ο οικισμός Μπράμαγα αποσπάται από τον δήμο Λεβαδέων και προσαρτάται στην κοινότητα Ρωμαίικου Ν. Αττικής και Βοιωτίας ΦΕΚ 61Α - 15/03/1919 Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Μπράμαγα από την κοινότητα Ρωμαίικου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 Η κοινότητα Θουρίου προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Μπράμαγα. ΦΕΚ 16/05/1928 Αναγνώριση του οικισμού Σκηνίται και προσάρτησή του στην κοινότητα Θουρίου. ΦΕΚ 16/10/1940 Ο οικισμός Σκηνίται της κοινότητας καταργείται. ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Η κοινότητα αποσπάσθηκε στον νομό Βοιωτίας από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 Ο οικισμός Θούριον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας. Η κοινότητα καταργείται. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 Ο οικισμός Θούριον αποσπάται από τον δήμο και προσαρτάται στον δήμο Λεβαδέων. Θύμιου Δάλκα (Λιβαδειά Ιστορικοί Περίπατοι Β΄ στα δυτικά της)
Ξέφωτο των μαγισσών

Ξέφωτο των μαγισσών (γερμ. Hexentanzplatz) ή ξέφωτο του διαβόλου (γερμ. Teufelstanzplatz) αποκαλούσαν οι άνθρωποι την εποχή της καταδίωξης των μαγισσών κατά τον μεσαίωνα, τους τόπους εκείνους, που υποτίθεται ότι μαζεύονταν οι μάγισσες για να κάνουν τις διαβολικές τους τελετές.

 Πολλές δίκες της ιερής εξέτασης έγιναν με την κατηγορία αυτή, ότι δηλαδή οι κατηγορούμενες υποτιθέμενες μάγισσες πήραν μέρος σε συνάθροιση σε κάποιο συγκεκριμένο ξέφωτο των μαγισσών. Οι τελετουργίες υποτίθεται ότι γίνονταν την νύχτα με φεγγάρι και ιδιαίτερα την νύχτα της Βαλπουργίας στις 30 Απριλίου. Σύμφωνα με την πεποίθηση των Ιεροεξεταστών οι μάγισσες εκεί επικοινωνούσαν με τον σατανά, και επιδίδονταν σε ξέφρενο χορό, ενώ πετούσαν και στον αέρα επάνω σε σκουπόξυλα. Οι Ιεροεξεταστές στις ανακρίσεις βασάνιζαν τις υποτιθέμενες μάγισσες και απαιτούσαν από αυτές να ομολογήσουν με απόλυτη ακρίβεια πότε και που συνεδρίασαν, καθώς και ποιοι άλλοι πήραν μέρος στα όργια αυτά. Ακολούθως συλλαμβάνονταν και οι υπόλοιπες αναφερόμενες μάγισσες και μάγοι, και αφού βασανίζονται και αυτοί, θανατώνονταν όλοι στην πυρά ή σε άλλα βασανιστήρια. Εκατοντάδες σημεία αναφέρονται ονομαστικά. Στην οροσειρά Χαρτζ υπάρχει το ονομαζόμενο Ξέφωτο των μαγισσών στην Τάλε, το όρος Μπρόκεν και το Ξέφωτο των μαγισσών στο Βαλκενρίντ στην Έσση υπάρχει το Ξέφωτο των μαγισσών Κέσσλερταντς στο Ρίντερμπρίγκεν, όπου σύμφωνα με την δικογραφία της κατηγορήθηκε ότι εκεί συνεδρίασε η Άννα Ντίτριχ στο Μέντεν της Βεστφαλίας υποτίθεται ότι υπήρξαν έντεκα Ξέφωτα των μαγισσών, σύμφωνα με την ομολογία του Πέτερ Έσσενκέμπερ, ο οποίος ανακρίθηκε με βασανιστήρια το 1631 άλλες τοποθεσίες είναι γνωστές και στην Αυστρία και Ελβετία Gisbert Kranz: Mendener Recht und Gericht, u.a. Hexenprozesse 1592 - 1631, Selbstverlag 1929, Druck Georg Pfeiffer, Menden (Mendener Tageblatt und Anzeiger), S. 53
Ερνέστος Αύγουστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ

Ο Ερνέστος Αύγουστος, γερμ. Ernst August (30 Οκτωβρίου 1660 - 12 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ (1692-1731).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ερνέστου Γκύντερ, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και της Αυγούστας του Όλντενμπουργκ, κόρης του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού ναού του Στρασβούργου. Αργότερα επέστρεψε στον Λουθηρανισμό. Το 1677 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Φίλιππος Ερνέστος και το 1689 ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος. Αυτός όμως ετελεύτησε τρία έτη μετά και έτσι τον διαδέχθηκε ο Ερνέστος Αύγουστος. Το 1714 απεβίωσε ο μικρότερος αδελφός του Φρειδερίκος Γουλιέλμος. Ετελεύτησε το 1731 σε ηλικία 71 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, Χριστιανός Αύγουστος Α΄. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία, βαρόνη του Βάινμπεργκ· δεν απέκτησαν τέκνα. Miroslav Marek: House of Oldenburg, offsprings of Ernst Günter herzog von S.H.S.Augustenburg
Ντμίτρι Γιεγκόροφ

Ο Ντμίτρι Φιόντοροβιτς Γιεγκόροφ (Дми́трий Фёдорович Его́ров, 10 Δεκεμβρίου 1869 – 10 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός μαθηματικός, γνωστός για τις σημαντικές συνεισφορές του στη διαφορική γεωμετρία και στην ανάλυση.

 Ο Γιεγκόροφ γεννήθηκε στη Μόσχα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ, όπου εκπόνησε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Νικολάι Μπουγκάεφ. Το 1921 εκλέχθηκε πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας της Μόσχας και το 1923 διορίσθηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Μηχανικής και Μαθηματικών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Επίσης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών και υπεύθυνος του επιστημονικού περιοδικού Matematicheskii Sbornik της Μαθηματικής Εταιρείας της Μόσχας. Ωστόσο, ο Γιεγκόροφ θεωρούσε τις πνευματικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις πολύ σημαντικές, και υπερασπίσθηκε ανοικτά την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά των μαρξιστών μετά τη Ρωσική Επανάσταση. Για τον λόγο αυτό απολύθηκε από το Ινστιτούτο το 1929 και αποκηρύχθηκε δημόσια. Το επόμενο έτος τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν, πρώτα στη Μόσχα και μετά στο Καζάν, ως «θρησκευτικό σεχταριστή». Αμέσως μετά τη φυλάκισή του, ο Γιεγκόροφ άρχισε απεργία πείνας, μέχρι που νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο της φυλακής και κατόπιν στην οικία του συναδέλφου του μαθηματικού Νικολάι Τσεμποταριόφ, στο Καζάν, όπου απεβίωσε. Μεταξύ των μαθηματικών που εκπόνησαν τη διδακτορική διατριβή τους υπό την επίβλεψη του Γιεγκόροφ ήταν ο τοπολόγος Πάβελ Αλεξάντροφ και ο Νικολάι Λούζιν. Ο Γιεγκόροφ μελέτησε τις ισοδυναμικές επιφάνειες και τα τριπλά συστήματα ορθογώνιων συναρτήσεων, ενώ συνεισέφερε σημαντικά στις ευρύτερες ερευνητικές περιοχές της διαφορικής γεωμετρίας και των ολοκληρωτικών εξισώσεων. Η εργασία του Γιεγκόροφ επηρέασε την έρευνα του Ζαν Γκαστόν Νταρμπού στη διαφορική γεωμετρία και στην ανάλυση. Το Θεώρημα του Γιεγκόροφ στην πραγματική ανάλυση και στη θεωρία της ολοκληρώσεως ονομάζεται έτσι προς τιμή του. Συγκεκριμένα, ο Γιεγκόροφ δημοσίευσε μία απόδειξή του σε μία σύντομη εργασία του το 1911 και το αποτέλεσμα αυτό έγινε γνωστό ευρύτερα υπό το όνομά του. Ο Ιταλός μαθηματικός Κάρλο Σεβερίνι είχε δημοσιεύσει μία απόδειξη του ίδιου θεωρήματος το προηγούμενο έτος, αλλά αυτή δεν είχε προσεχθεί. Kuznetsov, P. I. (1971), «ДМИТРИЙ ФЕДОРОВИЧ ЕГОРОВ (к 100-летию со дня рождения)», Uspekhi Matematicheskikh Nauk 26 (5): 169–206, doi:10.1070/RM1971v026n05ABEH003830, Zbl 0222.01015, http://mi.mathnet.ru/eng/umn/v26/i5/p169 Egoroff, D. Th. (1911), «Sur les suites des fonctions mesurables», Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des sciences 152: 244–246, http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k3105c.image.f244 , διαθέσιμο στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας Severini, C. (1910), «Sulle successioni di funzioni ortogonali (= «Επί των ακολουθιών των ορθογώνιων συναρτήσεων»)», Atti dell'Accademia Gioenia, serie 5a 3 (5): Memoria XIII, 1–7 Η «μαθηματική γενεαλογία» του (οι δάσκαλοι και οι μαθητές του) Μαθηματική βιογραφία στο MacTutor History of Mathematics archive