Ανύφι Αργολίδας

Το Ανύφι (ή Ανυφί, επίσημη ονομασία Ανύφιον, το) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μιδέας, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίου του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Το Ανύφι είναι πεδινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται, στον κάμπο του Αργους, κοντά στην επαρχιακή οδό Νεμέας-Ναυπλίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 11 χλμ. περίπου Β. του Ναυπλίου. Η τοπική κοινότητα Ανυφίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,355 χμ² (2011). Το Ανύφι γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση την περίοδο 1879 - 2001 (με κάποιες χρονιές που εμφάνισε ελαφριά μείωση), όμως στην τελευταία απογραφή κατέγραψε μεγάλη μείωση. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και προσαρτήθηκε στον δήμο Προσύμνης του -τέως- νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδας και, το 1909, πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ανυφίου και το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Αργολίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανυφίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μιδέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μιδέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων. Οι αρχικοί κάτοικοι του οικισμού μιλούσαν αρβανίτικα, τα οποία εγκαταλείφθηκαν γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Από τις παλιότερες οικογένειες στο χωριό είναι οι ακόλουθες: Κόλλιας (σήμερα Μητροκόλλιας), Γιαννάτσης-Σίλης (σήμερα Μητροσίλης ), Κολιαβάνης (σήμερα Κολιβάνης), Γκάτσης και Στέργιος (σήμερα Στεργίου). Η περιοχή του Ανυφίου κυριαρχείται από πορτοκαλεώνες. Στον οικισμό υπάρχουν δύο αγροτικοί συνεταιρισμοί καθώς και δυο μεγάλα συσκευαστήρια νωπών προϊόντων. Από το Ανύφι καταγόταν ο επιχειρηματίας και ευεργέτης της περιοχής Μιδέας Αργολίδας, Αδριανός Αγγελόπουλος. Το κτήριο του δημοτικού σχολείου («Αγγελοπούλειο») Ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Δημητρίου, κτίσμα του 1920-30 Η εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Η εκκλησία της Αγίας Σωτηρίας. Είναι μονόκλιτη βασιλική, της οποία η σκεπή έχει αναδιαμορφωθεί πριν κάποια χρόνια. Ολόκληρος όμως ο ναός κτίστηκε πάνω σε αρχαία ερείπια, όπως φαίνεται από την τοιχοποιία του Η εκκλησία Μεταμόρφωσης Σωτήρος, στην περιοχή του τέως οικισμού Πλατανίτης. Είναι κτίσμα του 11ου-12ου αιώνα και το εσωτερικό του είναι αγιογραφημένο, πιθανότατα σε μεταγενέστερους χρόνους. Αξιοσημείωτα είναι τα δίλοβα παράθυρά του ναού που περιβάλλονται από ενιαίο ανακουφιστικό πλίνθινο τόξο και κεραμική ταινία, καθώς και ο οκταγωνικός τρούλος Αθηναϊκού τύπου. Η εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου, στην περιοχή του τέως οικισμού Πλατανίτης. Είναι σταυρεπίστεγη και κτίστηκε πιθανώς τον 12ο αιώνα. Στην τοιχοποιία του ναού και ειδικότερα στους εξωτερικούς τοίχους έχει ενσωματωθεί αρχαίο οικοδομικό υλικό, ενώ ο τοίχος που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του ναού έχει υποστεί μεγάλο ρήγμα (πιθανότατα από κάποιο σεισμό). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr