Λάουρα Μαντσίνι

Η Λάουρα Μαντσίνι, ιταλ. Laura Mancini (6 Μαΐου 1636 - 8 Φεβρουαρίου 1657) ήταν ανιψιά του καρδινάλιου Μαζαρέν. Ήταν η μεγαλύτερη από τις πέντε διάσημες αδελφές Μαντσίνι, που μαζί με δύο από τις εξαδέλφες τους Μαρτινότσι, ήταν γνωστές στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας ως οι Μαζαρινέττες (οι ανιψιές του Μαζαρέν). Παντρεύτηκε τον εξάδελφο τού βασιλιά, τον Λουδοβίκο δούκα τού Μερκέρ και ήταν η μητέρα τού σπουδαίου στρατηγού Λουδοβίκου-Ιωσήφ δούκα τού Βαντόμ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του βαρόνου Λορέντσο Μαντσίνι, συζύγου της Τζιρόλαμα Μαζαρίνι, αδελφής του καρδινάλιου Τζούλιο-Ραϊμόντο Μαζαρίνι (Μαζαρέν). Η μητέρα τού Λορέντσο λεγόταν Βιττόρια Καπότσιι και η Λάουρα έλαβε το όνομά της (Νίκη, ιταλ. Vittoria, γαλλ. Laura). Ήταν η μεγαλύτερη από δέκα αδέλφια. Ο καρδινάλιος Μαζαρέν ήταν ο προσωπικός σύμβουλος του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Όταν το 1653 απεβίωσε ο πατέρας της Λάουρας, ο Μαζαρέν προσκάλεσε την οικογένειά της στο Παρίσι. Έτσι λόγω της επιρροής του, άφησαν τη Ρώμη μαζί με τις εξαδέλφες της Λάουρα Μαρτινότσι και Άννα-Μαρία Μαρτινότσι. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι, κατοικία της βασιλομήτορος Άννας της Αυστριακής και των γιών της Λουδοβίκου ΙΔ΄ και Φιλίππου δούκα της Ορλεάνης. Οι αδελφές της Λάουρας ήταν η Ολυμπία μητέρα του διάσημου στρατηγού Ευγένιου της Σαβοΐας, η Μαρία ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄, η Ορτάνς ερωμένη του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας και η Μαρία-Άννα που παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο-Γοδεφρείδο του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, δούκα του Μπουγιόν, ανιψιό του διάσημου στρατάρχη Ερρίκου υποκόμη του Τουρέν. Αδελφοί της ήταν ο Παύλος, ο Φίλιππος-Ιούλιος δούκας του Νεβέρ και ο Αλφόνσος. Αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Λουδοβίκο-Κάρολο ντε Νογκαρέτ ντε Λα Βαλέτ, δούκα του Κανντάλ (γιο του δούκα του Επερνόν), αλλά τελικά παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, δούκα του Μερκέρ. Ο νέος ήταν γιος του Καίσαρα δούκα του Βαντόμ, νόθου γιου του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας από τη διάσημη Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ. Ο γάμος έγινε στο Παλαί Ρουαγιάλ και έτσι η Λάουρα έγινε δούκισσα του Μερκέρ. Επειδή ο Καίσαρ είχε λάβει τον τίτλο του νομιμοποιημένου πρίγκιπα γι' αυτόν και τους απογόνους του, επετράπη στη Λάουρα ο τίτλος της Γαληνοτάτης Υψηλότητας. Είχε χαμηλότερη θέση από την εξαδέλφη της Άννα-Μαρία Μαρτινότσι, που είχε παντρευτεί πρίγκιπα εξ' αίματος (νόμιμο συγγενή του βασιλιά). Ο νεαρός δούκας ήταν σταθερά ερωτευμένος με τη Λάουρα και εκείνη το ανταπέδιδε. Έκανε δύο γιους: ο πρώτος έγινε διάσημος στρατάρχης στον Εννεαετή Πόλεμο -όταν η Γαλλία πολέμησε τη Μεγάλη Συμμαχία- και στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Κατά τη διάρκεια μίας τρίτης γέννας η Λάουρα απεβίωσε και τάφηκε στο Παρίσι. Έπειτα από αυτό ο άνδρας της αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή και έγινε καρδινάλιος, αφού εμπιστεύτηκε την ανατροφή των τέκνων του στη θεία τους Μαρία-Άννα Μαντσίνι, δούκισσα του Μπουγιόν. Παντρεύτηκε το 1651 τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων 2ο δούκα του Μερκέρ & του Βαντόμ και είχε τέκνα: Λουδοβίκος-Ιωσήφ 1654-1712, 3ος δούκας του Βαντόμ, στρατάρχης της Γαλλίας με σπουδαίες επιτυχίες. Φίλιππος 1655-1727, 4ος δούκας του Βαντόμ, μέγας Προηγούμενος του Τάγματος της Μάλτας. Συμμετείχε στην υπεράσπιση της Κάντια (Ηρακλείου Κρήτης), όταν το 1669 την πολιόρκησαν οι Οθωμανοί. Ιούλιος-Καίσαρ 1657-1660, απεβ. 4 ετών. Combescot, Pierre (1999). Les petites Mazarines (in French). Paris: Grasset. ISBN 2-246-47761-1. Guth, Paul (1973). Mazarin. Frankreichs Aufstieg zur Weltmacht (in German). Frankfurt: Societäts-Verlag. pp. 637–670. Hillairet, Jacques (1976). Les Mazarinettes ou, Les sept nièces de Mazarin (in French). Paris: Éditions de Minuit. ISBN 2-7073-0138-8.