Ισότοπα του γερμανίου

Το γερμάνιο (Ge) έχει πέντε φυσικά ισότοπα, το 70Ge, το 72Ge, το 73Ge, το 74Ge και το 76Ge. Απ' αυτά το ραδιοϊσότοπο 76Ge είναι εξόχως μακρόβιο, διασπάται με διπλή β-διάσπαση και έχει ημιζωή 1,78×1021 χρόνια. Είναι το νουκλίδιο με τη μεγαλύτερη άμεση μέτρηση χρόνου ημιζωής. Το τελλούριο-128 έχει 1000 φορές μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής αλλά αυτός μετρήθηκε έμμεσα από τα προϊόντα αποσύνθεσης αρχαίων βράχων. Το σταθερό ισότοπο 74Ge είναι το πλέον κοινό και με ποσοστό στο φυσικό γερμάνιο περίπου 37 %. Το 73Ge είναι το λιγότερο κοινό με ποσοστό περίπου 8 %. Τα ισότοπα 72Ge και 76Ge όταν βομβαρδίζονται με σωματίδια α, παράγουν σταθερά 75As και 77Se απελευθερώνοντας ταυτόχρονα κατά τη διαδικασία ηλεκτρόνια υψηλής ενέργειας. Τουλάχιστον 27 ακόμα ραδιοϊσότοπα έχουν επίσης συντεθεί με ατομικές μάζες που κυμαίνονται από 58 έως 89. Το πιο σταθερό απ' αυτά είναι το 68Ge διασπώμενο με αρπαγή ηλεκτρονίου και με ημιζωή 270,95 ημέρες. Διασπάται προς το χρήσιμο στην ιατρική ισότοπο 68Ga το οποίο εκπέμπει ποζιτρόνια. Το λιγότερο σταθερό γνωστό ισότοπο είναι το 60Ge με ημιζωή 30 ms. Ενώ τα περισσότερα ραδιοϊσότοπα αποσυνθέτονται με β-διάσπαση, το 61Ge και το 64Ge διασπώνται με β+ καθυστερημένη εκπομπή πρωτονίου.

 Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του στοιχείου και αλυσίδες διασπάσεων των ραδιοϊσοτόπων του Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου. Υλικά που διατίθενται στο εμπόριο μπορεί να έχουν υποβληθεί σε απόρρητες ή ακούσιες ισοτοπικές κλασματώσεις οπότε μπορεί να συμβεί σημαντική αποκλίση από την δεδομένη μάζα και τη σύνθεσή τους. Μάζες ισοτόπων από : G. Audi, A. H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot and O. Bersillon (2003). «The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties». Nuclear Physics A 729: 3–128. doi:10.1016/j.nuclphysa.2003.11.001. Bibcode: 2003NuPhA.729....3A. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-24. https://web.archive.org/web/20130724211828/http://www.nndc.bnl.gov/amdc/nubase/Nubase2003.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-13. Ισοτοπικές συνθέσεις και σχετικές ατομικές μάζες από : J. R. de Laeter, J. K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H. S. Peiser, K. J. R. Rosman and P. D. P. Taylor (2003). «Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report)». Pure and Applied Chemistry 75 (6): 683–800. doi:10.1351/pac200375060683. http://www.iupac.org/publications/pac/75/6/0683/pdf/. M. E. Wieser (2006). «Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report)». Pure and Applied Chemistry 78 (11): 2051–2066. doi:10.1351/pac200678112051. http://iupac.org/publications/pac/78/11/2051/pdf/. Lay summary. Χρόνοι ημιζωής, spin και δεδομένα ισοτόπων πάρθηκαν από : G. Audi, A. H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot and O. Bersillon (2003). «The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties». Nuclear Physics A 729: 3–128. doi:10.1016/j.nuclphysa.2003.11.001. Bibcode: 2003NuPhA.729....3A. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-24. https://web.archive.org/web/20130724211828/http://www.nndc.bnl.gov/amdc/nubase/Nubase2003.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-13. National Nuclear Data Center. «NuDat 2.3 database». Brookhaven National Laboratory. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2007. N. E. Holden (2004). «Table of the Isotopes». Στο: D. R. Lide. CRC Handbook of Chemistry and Physics (85th έκδοση). CRC Press. Section 11. ISBN 978-0849304859.