IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάικλ Κάρικ

Ο Μάικλ Κάρικ (αγγλικά: Michael Carrick, 28 Ιουλίου 1981) είναι βοηθός προπονητή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς Άγγλους ποδοσφαιριστές λόγω της πολυετούς παρουσίας του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά και στην Εθνική Αγγλίας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Γουέστ Χαμ σε ηλικία 16 χρονών. Στη μεγάλη ομάδα αγωνίστηκε για 5 χρόνια από το 1999 έως το 2004 και σημείωσε πάνω από 150 εμφανίσεις. Τη σεζόν 1999 δόθηκε δανεικός στη Σουίντον Τάουν, ενώ τη σεζόν 2000 αγωνίστηκε ως δανεικός και πάλι στη Μπέρμιγχαμ. Το καλοκαίρι του 2004 μεταπήδησε ως μεταγραφή σε μία άλλη ομάδα του Λονδίνου, στην Τότεναμ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 18 Οκτωβρίου 2004 στην ήττα της Τότεναμ από τη Πόρτσμουθ με 1-0 σκόρ. Αγωνίστηκε για δύο χρόνια από το 2004 έως το 2006 πριν πάρει τη μεταγραφή του για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στις 28 Ιουλίου 2006, η Τότεναμ είχε συμφωνήσει στη μεταγραφή του Μάικλ Κάρικ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι 18 εκατομμυρίων λιρών, η οποία τον προόριζε ως αντικαταστάτη του Ρόι Κιν. Ένας σταθμός στη καριέρα του ποδοσφαιριστή που έμελλε να αποδειχθεί και ως τελευταίος, αφού η παρουσία του στην ομάδα διήρκεσε 12 χρόνια ως ποδοσφαιριστής και τώρα ως προπονητής. Έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που συνέβη σε ένα καλοκαιρινό φιλικό προετοιμασίας τον Αύγουστο του 2006, εντέλει πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα των κόκκινων διαβόλων στις 30 Δεκεμβρίου κόντρα στη Ρέντινγκ. Στις 13 Ιανουαρίου 2007 πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην εντός έδρας νίκη με σκορ 3-1 επί της Άστον βίλα. Στην ομάδα του Μάντσεστερ πέτυχε θαυμαστά επιτεύγματα. Κατέκτησε το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 2008 στο τελικό στη Ρωσία και συγκεκριμένα στο Στάδιο Λουζνικί εναντίον της Τσέλσι, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ το 2017 κόντρα στον Άγιαξ, τη Πρέμιερ Λιγκ 5 φορές (2007, 2008, 2009, 2011, 2013), το κύπελλο Αγγλίας 7 φορές και το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων μία φορά το 2008. Αγωνίστηκε συμπαίκτης με σπουδαίους ποδοσφαιριστές όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Γουέιν Ρούνει, ο Ράιαν Γκιγκς και συνεργάστηκε με προπονητές όπως Άλεξ Φέργκιουσον, Ντέιβιντ Μόγες και Λουίς φαν Χάαλ. διετέλεσε βοηθός προπονητή του Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ με τον οποίο αγωνίστηκε ως συμπαίκτης στο παρελθόν. Εγινε προσωρινός προπονητής μετά την απόλυση του Σόλσκιερ και έμεινε στον πάγκο της ομάδας για ένα παιχνίδι μέχρι την πρόσληψη του Ραλφ Ράνγκνιγκ. Με προϋπηρεσία σε δύο αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα μικρότερων ηλικιών, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη μεγάλη ομάδα τον Μάιο του 2001 στη φιλική νίκη της Αγγλίας με 4-0 κόντρα στο Μεξικό περνώντας σαν αλλαγή στη θέση του Ντέιβιντ Μπέκαμ. Στο Μουντιάλ του 2006 στη Γερμανία ήταν ανάμεσα στις επιλογές του προπονητή Σβεν Γκόραν Έρικσον χωρίς να καταγράψει χρόνο συμμετοχής στη φάση των ομίλων. Παρόλο που ήταν ένα από τα βασικά στελέχη στο μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής το 2010, στο EURO δεν κλήθηκε από τον τότε προπονητή της ομάδας Φάμπιο Καπέλο. Συνολικά κατέγραψε 34 συμμετοχές με το εθνόσημο στο στήθος χωρίς όμως να σκοράρει κάποιο τέρμα.
Μαρία της Βραβάντης, δούκισσα της Βαυαρίας

Η Μαρία, γερμ. Marie von Brabant (1226 - 1256) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του δούκα της Βραβάντης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

 Η Μαρία, ήταν η τρίτη κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και της Μαρίας των Χοενστάουφεν, η οποία ήταν κόρη τού Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. Παντρεύτηκε το 1254 τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Bumke, Joachim (1991). Courtly Culture: Literature and Society in the High Middle Ages. Translated by Dunlap, Thomas. University of California Press. Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1974

Το 60ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1974 διεξήχθη από τις 20 ως τις 22 Σεπτεμβρίου 1974 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. που συμπλήρωσε το ανεπανάληπτο ρεκόρ των 20 συνεχόμενων τίτλων.

 Τη χρονιά αυτή η συμμετοχή ήταν περιορισμένη, αφενός διότι ο ΣΕΓΑΣ είχε θέσει όρια επιδόσεων και αφετέρου λόγω της κυπριακής τραγωδίας υπήρξε μικρή συμμετοχή Κυπρίων αθλητών. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, με διεθνή συμμετοχή. Σε διαφορετικές ημερομηνίες διεξήχθησαν επίσης: το δέκαθλο, στις 4-5 Μαΐου κατά τη διάρκεια των Εαρινών Αγώνων Στίβου και τα 20.000μ βάδην, στις 12 Ιουνίου κατά τη διάρκεια διεθνούς μήτιγκ στίβου στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Τέλος, στο πρόγραμμα εντάχθηκαν ξανά τα "αρχαία" γραφικά αγωνίσματα της λιθοβολίας και ελληνικής δισκοβολίας. Ο "μόνιμος" πρωταθλητής Παναθηναϊκός Α.Ο. αυτή τη χρονιά επικράτησε πολύ δύσκολα και από τύχη, με διαφορά μόλις 5 βαθμών από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ο Ηρακλής θεωρείτο σίγουρος νικητής των αγώνων αλλά στα 4Χ100μ αποχώρησε με κράμπα ο αθλητής του Μιχαηλίδης ενώ προηγείτο με διαφορά. *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 34 σωματεία. "Μακεδονία", 20/9/1974. "Μακεδονία", 21/9/1974. "Μακεδονία", 22/9/1974. "Μακεδονία", 24/9/1974. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 211-212.
Ιουλιανός σχολαστικός ο μετέωρος

Με το όνομα Ιουλιανός σχολαστικός ο μετέωρος υπάρχει ένα επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας (ΙΧ 481). Οι Jacobs και Waltz ταυτίζουν τον ποιητή του με τον Ιουλιανό τον αντικήνσορα ενώ ο Paton το αποδίδει με επιφύλαξη στον Ιουλιανό τον από Υπάρχων.

 Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v.ΙΙΙ, p. 1016. Pierre Waltz, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.VIII, p. 58 και 286. W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.ΙΙΙ, p. 455.
Μαραμπού (ποιητική συλλογή)

Το Μαραμπού είναι η πρώτη συλλογή του Έλληνα ποιητή, Νίκου Καββαδία. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1933 από το περιοδικό Ο Κύκλος και είναι αφιερωμένο στον Μεμά Γαλιατσάτο, φίλο του ποιητή.

 Ο Νίκος Καββαδίας στο Μαραμπού γράφει για ιστορίες ναυτικές που τον στιγμάτισαν, για ιστορίες που μόνο η εμπειρία της θάλασσας μπορεί να δημιουργήσει. Στις ιστορίες αυτές, απλοί άνθρωποι γίνονται τραγικοί ήρωες, όπως π.χ. ο Γουίλι ο Θερμαστής ή ο Πλοίαρχος Φλέτσερ. Σε όλα τα ποιήματα κυριαρχεί η αγάπη του για τη «γαλάζια έκταση». Στο βιβλίο υπάρχουν περιγραφές από καυγάδες, ιθαγενείς και πληρωμένους έρωτες, ενώ πολλἀ ποιήματα έχουν αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. *Από το ποίημα Mal Du Depart. Η συλλογή περιέχει 22 ποιήματα με τους εξής τίτλους: Μαραμπού Ἕνας δόκιμος στὴ γέφυρα ἐν ὥρᾳ κινδύνου Οἱ γάτες τῶν φορτηγῶν Ἕνα μαχαίρι Γράμμα στὸν ποιητὴ Καίσαρα Ἐμμανουήλ Ὁ πιλότος Nagel Ἔχω μία πίπα Ἡ μαϊμοὺ τοῦ ἰνδικοῦ λιμανιοῦ Ἕνας νέγρος θερμαστὴς ἀπὸ τὸ Τζιμπουτί Gabrielle Didot Οἱ προσευχὲς τῶν ναυτικῶν A Bord de l'«Aspasia» Γράμμα ἀπ' τὴ Μαρσίλλια Ὁ πλοίαρχος Φλέτσερ Γράμμα ἑνὸς ἀρρώστου Mal du départ Ἡ πλώρη μας William George Allum Καφάρ Coaliers Μαύρη λίστα Παραλληλισμοί Το μαραμπού είναι εξωτικό πουλί, συγγενικό με τον πελαργό. Έχει άσπρο γκρίζο φτέρωμα, με γυμνό ροζ λαιμό και κεφάλι. Ζει στην Αφρική και την Ασία. Η λέξη έχει αραβικές ρίζες και σημαίνει ασκητής, ερημίτης. Η ποίηση του Νίκου Καββαδία είναι καθαρά βιωματική. Η θάλασσα είναι η πηγή έμπνευσής του. Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από ιδιωματισμούς: Εξωτισμός, κοσμοπολιτισμός, υπερρεαλισμός. Τα ποιήματα είναι γραμμένα με μεθοδικό συνδυασμό παροξύτονης και πλεκτής ομοιοκαταληξίας. Εκτός από την πρώτη έκδοση από το περιοδικό «Ο Κύκλος», η συλλογή κυκλοφόρησε επίσης από τις εκδόσεις «Καραβίας» το 1947, από τον εκδοτικό οίκο «Γαλαξίας» (σε τέσσερις ανατυπώσεις, 1961-1971), από τον «Κέδρο» (σε 16 ανατυπώσεις, 1975-1989) και από τις εκδόσεις «Άγρα» (σε 20 ανατυπώσεις από τον Απρίλιο 1990 μέχρι τον Ιούλιο 2009). Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή έχει μελοποιηθεί πολλές φορές από γνωστούς συνθέτες όπως ο Θάνος Μικρούτσικος (ειδικά στο δίσκο Σταυρός Του Νότου), η Μαρίζα Κωχ, ο Γιάννης Σπανός, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης και οι Ξέμπαρκοι. Τέλος, οι Πυξ Λαξ παρουσίασαν μια παραλλαγή των στίχων του ποιήματος Μαραμπού στο τραγούδι «Λένε για μένα». Μαραμπού
Box office

Το Box office (σε ελληνική απόδοση: Εκδοτήριο) είναι ένα μέρος όπου τα εισιτήρια πωλούνται στο κοινό για την είσοδο τους σε μια εκδήλωση. Οι υπάλληλοι μπορούν να εκτελέσουν τη συναλλαγή σε γκισέ ή μέσω ενός παραθύρου, ή σε ένα περίπτερο. Κατ' επέκταση, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά, ειδικά στο πλαίσιο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, ως συνώνυμο των κερδών που αποκομίζει μια συγκεκριμένη παραγωγή, όπως μια ταινία ή μια θεατρική παράσταση.Τα έσοδα στο box office μπορούν να υπολογιστούν με βάση τον αριθμό των εισιτηρίων που πωλήθηκαν ή το ποσό των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν από τις πωλήσεις εισιτηρίων (έσοδα). Η προβολή και ανάλυση αυτών των κερδών είναι πολύ σημαντική για τους παραγωγούς και συχνά αποτελεί πηγή ενδιαφέροντος για τους θαυμαστές. Επίσης κυριαρχεί στην κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ.

 Ο όρος πιστοποιείται από το 1786, πιθανώς από πωλήσεις κουτιών (ιδιωτικοί χώροι καθιστικού σε θέατρο). Η έννοια των «συνολικών πωλήσεων» επιβεβαιώνεται από το 1904. Μια λαϊκή ετυμολογία αναφέρει ότι αυτό προέρχεται από το ελισαβετιανό θέατρο (δηλαδή στα τέλη του 16ου αιώνα), όπου τα έσοδα του θεάτρου συλλέγονταν σε ένα κουτί συνδεδεμένο με ένα μακρύ ραβδί, που περνούσε γύρω από το κοινό. Ωστόσο, η πρώτη επιβεβαίωση είναι περίπου 200 χρόνια αργότερα, καθιστώντας αυτό πολύ απίθανο. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η κινηματογραφική βιομηχανία ανησυχεί πάρα πολύ για αυτό. Λένε ότι το κέρδος είναι πιο σημαντικό για τα κινηματογραφικά στούντιο από το να κάνεις ταινίες ως μορφή τέχνης. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο κερδίζουν χρήματα οι διαφορετικοί τύποι ταινιών επηρεάζει τον τρόπο παραγωγής άλλων ταινιών. Εάν ένας συγκεκριμένος τύπος ταινίας έχει συχνά μεγάλο box office, τα στούντιο είναι πιο πιθανό να κάνουν αυτόν τον τύπο ταινίας. Ορισμένοι τύποι ταινιών κερδίζουν περισσότερα όταν κυκλοφορούν σε συγκεκριμένες περιόδους του έτους. Τα στούντιο χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες για να σχεδιάσουν πότε θα κυκλοφορήσουν συγκεκριμένες ταινίες. Για παράδειγμα: Οι ρομαντικές κωμωδίες τείνουν να έχουν υψηλότερο box office όταν κυκλοφορούν την Μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Οι οικογενειακές ταινίες αποδίδουν καλύτερα κοντά στις διακοπές των Χριστουγέννων και των Ευχαριστιών. Οι ταινίες τρόμου ταιριάζουν καλύτερα στο Halloween. Υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες που καταγράφουν τις εισπράξεις στο box-office, όπως είναι το BoxOffice, το Box Office Mojo, το The Numbers και το ShowBIZ Data. Αυτοί οι ιστότοποι παρέχουν πληροφορίες για το box office για εκατοντάδες ταινίες. Τα δεδομένα για παλαιότερες ταινίες είναι συχνά ελλιπή λόγω του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η αναφορές στο box office, ειδικά στις ΗΠΑ και η διαθεσιμότητα πληροφοριών πριν από την εισαγωγή του Διαδικτύου.
Αικατερίνη Γατελούζου

Η Αικατερίνη Γατελούζου (απεβ. Αύγουστος 1442) από τον Οίκο των Γκαττιλούζι ήταν η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, ενώ ήταν ακόμα ο Δεσπότης του Μορέως.

 Ήταν κόρη του Ντορίνου Α΄ ηγεμόνα της Λέσβου και της Ωρριέττας Ντόρια. Το 1440, η Αικατερίνη αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.Την επόμενη χρονιά, ο Κωνσταντίνος κατέπλευσε στη Λέσβο με τους Σφραντζήδες και τον Λουκά Νοταρά, και τον Αύγουστο έγινε ο γάμος του στη Μυτιλήνη. Το 1442 επέστρεψε στα καθήκοντά του στον Μορέα. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, εξαιτίας πραξικοπήματος από τον αδελφό του Δημήτριο, αναγκάστηκε να αναχωρήσει εσπευσμένα για την Κωνσταντινούπολη. Καθ' οδόν, παρέλαβε από τη Λέσβο την έγκυο Αικατερίνη. Στα ανοικτά της Λήμνου, συνάντησαν τον οθωμανικό στόλο, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε κάστρο του νησιού για προστασία. Κατά τον Σφραντζή, αυτό ήταν το Παλαιόκαστρο (το κάστρο της Μύρινας Λήμνου), ενώ κατά τον Χαλκοκονδύλη το κάστρο του Κότζινου. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν μάταια να το καταλάβουν και τελικά αποχώρησαν έπειτα από 27 μέρες. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, η Αικατερίνη απέβαλε από την ταραχή της και πέθανε. Ο Κωνσταντίνος δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ, παρά τις προσπάθειες του φίλου του, διπλωμάτη Σφραντζή. Στο κάστρο της Μύρινας, στο ΒΑ μέρος του φρουρίου, υπάρχει κτίσμα που υποστηρίζεται πως είναι το μαυσωλείο της Αικατερίνης.
I

Ως συντομογραφία το I μπορεί να σημαίνει την Ιταλία.Το γράμμα I είναι το ένατο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ι. Στο Φωνητικό αλφάβητο NATO το I λέγεται India.

 Το γράμμα Ι συμβολίζει: Το χημικό στοιχείο Ιώδιο (Ι) Την Ένταση, μέγεθος της φυσικής (Ι) Την Ένταση ηλεκτρικού ρεύματος, μέγεθος της φυσικής (Ι) Την Ροπή αδράνειας, μέγεθος της φυσικής (Ι) Συντομογραφία του αμινοξέως Ισολευκίνη Τον αριθμό 1 στους ρωμαϊκούς αριθμούς Την πρώτη βαθμίδα, στο σύστημα της κλασικής αρμονίας. Στην Αγγλία, το κεφαλαίο Ι συμβολίζει τον μείζονα τρόπο, ενώ το i τον ελάσσονα. Το γράμμα i συμβολίζει: Συχνά στην ηλεκτρολογία συμβολίζει την ένταση εναλλασσόμενου ρεύματος (i) Τη φανταστική μονάδα i (προφέρεται γιοτ), όπου i2=-1 στα μαθηματικά. Το i στα οικονομικά συμβολίζει το επιτόκιο και το Ι την επένδυση.
Πάπας Νικόλαος Ε΄

Ο Πάπας Νικόλαος Ε΄ (Papa Niccolò V, 15 Νοεμβρίου 1397 - 24 Μαρτίου 1455), γεννημένος ως Tomaso Parentucelli, ήταν Πάπας από τις 6 Μαρτίου του 1447 έως το θάνατό του το 1455. Διαδέχθηκε στον παπικό θρόνο τον Πάπα Ευγένιο Δ΄ και παρέμεινε Πάπας για επτά χρόνια.

 Γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1397 στη Σαρζάνα, στη επαρχία Λιγυρία. Έχασε μικρός τον ιατρό πατέρα του Βαρθολομαίο. Η μητέρα του Αντρεόλα Μπόσι τον έστειλε στη Φλωρεντία όπου ήρθε σ' επαφή με τους ονομαστούς ουμανιστές της σαν το Λεονάρντο Μπρούνι που του καλλιέργησαν τη φιλομάθεια για τις ανθρωπιστικές σπουδές. Αρχικά δίδαξε ιδιωτικά στις αρχοντικές οικογένειες των Στρότσι κι Αλμπίτσι. Σπούδασε θεολογία κι εντυπωσίασε με τις γνώσεις του τον επίσκοπο της Μπολόνια Niccolò Albergati, ο οποίος από το 1422 του ανέθεσε κρίσιμες διπλωματικές αποστολές σε Γερμανία, Γαλλία, κι Αγγλία. Στα διπλωματικά του ταξίδια συνέλεγε σπάνια χειρόγραφα θεολογικού κι όχι μόνο περιεχομένου. Συμμετείχε στο Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας (1438-1439), όπου γνώρισε τον κατοπινό φίλο του Βησσαρίων τον Τραπεζούντιο. Όταν πέθανε ο προστάτης του το 1443, ανακηρύχθηκε το 1444 από τον Πάπα Ευγένιο Δ' επίσκοπος της Μπολόνια κι επέλεξε να πάρει και τ' όνομά (του Νικόλαου). Αφού εξελέγη Πάπας στο κονκλάβιο της 6ης Μαρτίου 1447, έδειξε ενδιαφέρον για τα γράμματα κι ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού και ανέδειξε τη Ρώμη σε πρωτεύουσα της Αναγέννησης. Χρηματοδότησε μεταξύ άλλων τη μετάφραση της έμμετρης Ιλιάδας κι Οδύσσειας του Ομήρου και άλλων έργων στα ελληνικά. Προώθησε τη μεταφορά της Παπικής Έδρας από το Λατεράνο (ανατολικό προάστιο της Ρώμης) στο Βατικανό (στα δυτικά της πόλης) όπου παραμένει έως σήμερα. Το 1448 υπέγραψε το κονκορδάτο της Βιέννης που ρύθμισε της σχέσεις με το Φρειδερίκο Γ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 1449 έθεσε τέλος στο σχίσμα του Αντίπαπα Φέλιξ Ε'. Ανοικοδόμησε υδραγωγεία στα περίχωρα της Ρώμης, τα τείχη της πόλης και πολλούς καθολικούς ναούς όπως αυτόν των Αγ. Αποστόλων (Santi Apostoli) και κυρίως τον καθεδρικό του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, συνέβη επί της παποσύνης του. Παρά τα γράμματα του Μεγάλου Μαγίστρου Ζαν ντε Λαστίκ των Ιωαννιτών Ιπποτών της Ρόδου αλλά και τις επικλήσεις για την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Έλληνα καρδινάλιο Βησσαρίωνα δεν κατάφερε να υποκινήσει της ποθούμενη σταυροφορίας σε μια διαιρεμένη Ιταλία κι Ευρώπη που μόλις έβγαινε από τον Εκατονταετή πόλεμο. Για τη στάση του αυτή τον κατηγόρησαν τόσο ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όσο και ο Δούκας Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας ο επιλεγόμενος Καλός. Ωστόσο μετά τη γραπτή έκκληση του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ Παλαιολόγου, έστειλε πρώτα τον καρδινάλιο ελληνικής καταγωγής Ισίδωρο που επιχείρησε χωρίς επιτυχία την εφαρμογή της Ένωσης των Εκκλησιών με τη Θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία στις 12 Δεκεμβρίου 1452 και μετά έδωσε εντολή να αποπλεύσουν 10 πολεμικά πλοία από Γένοβα, Νάπολη και Βενετία, πού όμως απέπλευσαν πολύ αργά. Πέθανε στις 24 Μαρτίου του 1455. Ένας από τους βασικούς υποψήφιους διαδοχής του στον παπικό θρόνο ήταν τότε ο παλιός του φίλος Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος. Τελικά τον διαδέχθηκε ο Πάπας Κάλλιστος Γ΄.
Αργύρης Φιλιππίδης

Ο Αργύρης Φιλιππίδης του Φίλιππου (1925 – 2 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και αργότερα με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Πανελλήνιας Αρχιτεκτονικής Εταιρείας.

 Γεννήθηκε το 1925. Καταγόταν από τις Μηλιές Μαγνησίας και ήταν γιος του οφθαλμιάτρου Φίλιππου Φιλιππίδη. Ο Φιλιππίδης σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και ήταν, μεταξύ άλλων, διευθυντής στον νεοσύστατο ΟΣΚ. Συνέβαλε ως αρχιτέκτονας στην προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος του Πηλίου. Σχεδίασε πολλά κτήρια στη Μαγνησία, όπως τη Βιβλιοθήκη Κυριαζή στο Βόλο, την οποία φρόντισε να εμπλουτίσει, το σπίτι του Κίτσου Μακρή και το Λαογραφικό Μουσείο στις Μηλιές του Πηλίου. Επίσης, πρωτοστάτησε στην επανέναρξη των δρομολογίων της Σιδηροδρομικής Γραμμής Λεχωνίων-Μηλεών.Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Βόλου στις δημοτικές εκλογές του 1964 με την Κίνηση Δημοκρατικής Ανασυγκροτήσεως, χωρίς μεν να εκλεγεί, ωστόσο καταλαμβάνοντας θέση δημοτικού συμβούλου). Μετά τη Μεταπολίτευση επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1974-75 και το 1986-89, με το Δημοτικό Λαϊκό Κίνημα.Εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας αρχικά το 1974, συγκεντρώνοντας 6.946 σταυρούς προτίμησης με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Μετά την ΕΔΗΚ ήταν ένας από τους ιδρυτές του ΚΟΔΗΣΟ. Ο Φιλιππίδης επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις Εκλογές του 1985. Συγκεκριμένα, στις 2 Δεκεμβρίου 1985 κατέλαβε την έδρα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γεώργιου Δοξόπουλου, λόγω έκπτωσης του τελευταίου από το βουλευτικό αξίωμα.Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2012 και κηδεύτηκε εκεί. Ήταν παντρεμένος με τη Λένα Χατζηαργύρη και απέκτησαν 3 γιους.
Αλίν Τόσκα

Ο Αλίν Ντορίνελ Τόσκα (ρουμανικά: Alin Dorinel Toşca) (14 Μαρτίου 1992) είναι Ρουμάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Γκαζιαντέπ Φ.Κ..

 Αναδείχθηκε μέσω των ακαδημιών της Στεάουα Βουκουρεστίου και έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη ΦΚ Στεάουα Βουκουρεστίου ΙΙ. Ήταν δανεικός στην Ουνιρέα, με την οποία έπαιξε στο πρώτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2010 εναντίον της Στεάουα.Είχε επίσης ένα σύντομο πέρασμα από τη Σαγκεάτα Στεζάρου, πριν γίνει μέλος της Βιτόρουλ Κονστάντσα το 2012, με την οποία είχε πάνω από 50 συμμετοχές. Τον Μάρτιο του 2014, η Στεάουα ανακοίνωσε την υπογραφή του, με τον παίκτη να εντάσσεται στην ομάδα το καλοκαίρι. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 14 Δεκεμβρίου 2014, συνεισφέροντας στην εκτός έδρας νίκη με 3-0 επί της Politehnica Iaşi για το Cupa Ligii. Στις 24 Ιανουαρίου 2017, μετακινήθηκε στην ισπανική Ρεάλ Μπέτις, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν πέντε μέρες αργότερα, παίζοντας και στα 90 λεπτά εναντίον της Μπαρτσελόνα στην ισοπαλία με 1-1. Μπενεβέντο (δανεισμός) Αφού υποχώρησε στη σειρά προτίμησης, συμφώνησε στον 5μηνο δανεισμό του στη Μπενεβέντο Κάλτσιο της Σέριε Α, στις 31 Ιανουαρίου 2018. ΠΑΟΚ (δανεισμός) Στις 24 Αυγούστου 2018, πήγε δανεικός στον ΠΑΟΚ για τη σεζόν 2018-19, με δυνατότητα αγοράς. Στον ΠΑΟΚ αποτέλεσε δεύτερη λύση, τόσο για την θέση του αριστερού μπακ, όσο και για την θέση του στόπερ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 16 αγώνες προσφέροντας 2 ασσίστ, ενώ στέφθηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος ελλάδος, με την ομάδα του ΠΑΟΚ να κάνει το νταμπλ. Με την λήξη του δανεισμού του επέστρεψε στην Μπέτις. Το ίδιο καλοκαίρι υπέγραψε στην τούρκικη Γκαζισεχίρ. Η πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Ρουμανίας, έγινε στις 23 Μαρτίου 2016, μπαίνοντας ως αλλαγή, σε μία φιλική νίκη με 1-0 επί της Λιθουανίας, στο Τζιούρτζιου. Μέχρι τις 1 Ιουλίου 2019. Μέχρι τις 16 Σεπτέμβρη 2019. Στεάουα Βουκουρεστίου Πρωτάθλημα Ρουμανίας: 1 2014-15 Κύπελλο Ρουμανίας: 1 2014-15 Cupa Ligii: 2 2014-15, 2015-16ΠΑΟΚ Κύπελλο Ελλάδας: 1 2018-19 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1 2018-2019 Προφίλ στο Transfermakrt.com Προφίλ Αλίν Τόσκα στο BDFutbol Αλίν Τόσκα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Αλίν Τόσκα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
Ελισάβετ της Σαξονίας (1552-1590)

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabeth von Sachsen von Wettin (18 Οκτωβρίου 1552 - 2 Απριλίου 1590) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλάτινάτου-Ζίμμερν.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Άννας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Παντρεύτηκε το 1570 τον Ιωάννη-Καζιμίρ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Λάουτερν και είχε τέκνα: Δωροθέα 1581-1631. παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Ελισάβετ 1578-1580, Μαρία 1576-1577, ένας γιος 1573, μία κόρη 1584, μία κόρη 1585, απεβίωσαν μικρά. August von Kluckhohn (1877), "Elisabeth (Pfalzgräfin bei Rhein)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 7–8 Friedrich von Bezold (1881), "Johann Casimir, Pfalzgraf bei Rhein", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 307–314 Karl von Weber: Archiv für die sächsische Geschichte, p. 215
Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Ε.Σ.Η.Ε.), ή Greek eCommerce Association (GR.EC.A.), αποτελεί το συλλογικό όργανο των Ελληνικών Επιχειρήσεων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο. Το σήμα GRECA, διασφαλίζει την τήρηση του Κώδικα Δεοντολογίας από όλες τις εταιρείες-μέλη του Συνδέσμου.

 Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου ιδρύθηκε στις 7 Ιουλίου του 2012 μετά από Γενική Συνέλευση. Τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου ήταν 22 Ελληνικές επιχειρήσεις. Ως έδρα ορίστηκε ο Δήμος Αθηναίων. Ο πρωταρχικός σκοπός του Συνδέσμου είναι η διαφύλαξη και προαγωγή των κοινών συμφερόντων των μελών του και γενικότερα του κλάδου του Ηλεκτρονικού Εμπορίου. Επιμέρους στόχοι είναι (1) η ανάπτυξη ενός πνεύματος συνεργασίας μεταξύ των μελών του, (2) η εκπαίδευση των μελών του σε θέματα ηλεκτρονικού επιχειρείν, (3) η προώθηση του Ηλεκτρονικού Εμπορίου στο ευρύ κοινό με τη στήριξη των φορέων που εμπλέκονται στον κλάδο και (4) η συμβολή στην προστασία τόσο των μελών του, όσο και του καταναλωτικού κοινού. Σύμφωνα με τις εκλογές που έγιναν στην Τακτική Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου, την Τρίτη 7 Ιουνίου 2016, το νέο Διοικητικό Συμβούλιο, απαρτίζεται από τα ακόλουθα μέλη: Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου έχει δημιουργήσει το Σήμα Αξιοπιστίας (Trustmark), και πιστοποιεί τα ηλεκτρονικά καταστήματα σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τον Κώδικα Δεοντολογίας του Ηλεκτρονικού Εμπορίου. Κάθε 1η Δεκεμβρίου, ο Σύνδεσμος διοργανώνει την Εβδομάδα Ηλεκτρονικού Εμπορίου, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή. Σκοπός της ενέργειας, είναι η διάδοση του Ηλεκτρονικού Εμπορίου στους καταναλωτές. Ο ίδιος ο σύνδεσμος παρουσιάζει λίστα με τα Ηλεκτρονικά καταστήματα που συμμετέχουν. Ο σύνδεσμος είναι ιδρυτικό μέλος του eCommerce Benchmark, μιας ψηφιακής εφαρμογής που επιτρέπει στα ηλεκτρονικά καταστήματα να συγκρίνουν ανώνυμα και με ασφάλεια την απόδοση τους στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο, με τις αντίστοιχες των ανταγωνιστών τους, έχοντας ως βάση 21 βασικούς δείκτες ηλεκτρονικού επιχειρείν (KPIs - Key Performance Indicators) Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου Κώδικας Δεοντολογίας Αρχειοθετήθηκε 2017-02-16 στο Wayback Machine. Ηλεκτρονικό Εμπόριο Σήμα Αξιοπιστίας Ηλεκτρονικών Καταστημάτων eCommerce Benchmark
Χρήστος Κορτζίδης

Ο Χρήστος Κορτζίδης (γενν. Ελληνικό, 1958) είναι τέως δήμαρχος του Δήμου Ελληνικού και τέως δήμαρχος του δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης, κομματικά ανεξάρτητος. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος Κορτζίδης (πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2008) διατέλεσε κοινοτάρχης και μετέπειτα δήμαρχος του Ελληνικού για 22 χρόνια (από τις 27 Ιανουαρίου 1976 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998). Το 1975 έγινε μέλος της ΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ, ενώ διαγράφηκε το 2006. Το 2006 εκλέχθηκε δήμαρχος Ελληνικού με τη δημοτική παράταξη «Δημοτική Συνεργασία». Ως δήμαρχος έχει διεξαγάγει αγώνες για διάφορα θέματα που αφορούν τον δήμο Ελληνικού και την ευρύτερη περιοχή, αλλά η μορφή αγώνα για την οποία είναι πιο γνωστός είναι η απεργία πείνας, με την οποία έχουν ασχοληθεί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έχει κάνει δύο απεργίες πείνας που ξεπερνούν τις τρεις εβδομάδες.

 Ο αγώνας στον οποίο επιστράτευσε για πρώτη φορά την απεργία πείνας αφορούσε την απελευθέρωση της Παραλίας Ελληνικού, ώστε η είσοδος να είναι ελεύθερη στο κοινό, χωρίς να πληρώνεται το χρηματικό αντίτιμο που είχαν επιβάλλει ιδιώτες της περιοχής. Αυτός ο αγώνας στέφεται από επιτυχία μετά από 24 ημέρες απεργίας πείνας, καθώς η παραλία Ελληνικού είναι πλέον προσβάσιμη χωρίς αντίτιμο. Ένας άλλος αγώνας στον οποίο συμμετέχει είναι να γίνει το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού μητροπολιτικό πάρκο, χωρίς καθόλου οικοδόμηση. Σε αυτόν τον αγώνα συμμετέχουν και οι γειτονικοί δήμοι Γλυφάδας, Αργυρούπολης, Ηλιούπολης και Αλίμου. Επιπλέον, συμμετείχε στην οργάνωση της δενδροφύτευσης στο χώρο του παλιού αεροδρομίου που έχει γίνει από όλους αυτούς τους δήμους. Άλλος σημαντικός αγώνας στον οποίο επιστρατεύθηκε απεργία πείνας είναι εναντίον του σχεδίου Καλλικράτης, σύμφωνα με το οποίο ο δήμος Ελληνικού καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Αργυρούπολης. Το Ελληνικό είχε ξανακαταργηθεί ως κοινότητα που ήταν τότε από τη Χούντα και επανήλθε επί μεταπολίτευσης ως δήμος. Με συνθήματα «Όχι στην κατάργηση του δήμου Ελληνικού» και «Δήμοι για το λαό, ΟΧΙ για το ΔΝΤ» το δημοτικό συμβούλιο κάλεσε τους δημότες να βοηθήσουν, ώστε να μη συμβεί η ένωση. Αυτή η απεργία πείνας κράτησε 60 ημέρες. Ταυτόχρονα, μαζεύτηκαν τουλάχιστον 4.500 υπογραφές κατά της ένωσης και κέντρισε το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ και της κοινοβουλευτικής του ομάδας όσον αφορά τη ζωή και υγεία του. Η δεύτερη απεργία πείνας απέτυχε. Υπέβαλε υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές του 2010 για το αξίωμα του δημάρχου του νέου Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης και εκλέχθηκε επιτυχώς, με ποσοστό 61%. επιστολή του Χρήστου Κορτζίδη στον Κωνσταντίνο Καραμανλή Αρχειοθετήθηκε 2013-08-09 στο Wayback Machine. Συνεχίζει την απεργία πείνας ο Χρ. Κορτζίδης, εφημερίδα Η ΑΥΓΗ 11-5-2010
Πλοία των φιλοσόφων

Πλοία των φιλοσόφων (Ρωσικά: Философский пароход) ονομάστηκαν τα πλοία που χρησιμοποίησαν οι Σοβιετικές αρχές κατά την επιχείρηση με την οποία απέλασαν Ρώσους αντιφρονούντες ακαδημαϊκούς και διανοούμενους από τη Σοβιετική Ρωσία το 1922.

 Το 1922, λίγο πριν από τη δημιουργία της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, στα πλαίσια απέλασης Ρώσων αντιφρονούντων, ο Λένιν αποφάσισε να απελάσει μέλη της ρωσικής διανόησης που ήταν αντίθετα στην εξουσία. Ο Λέον Τρότσκι ανέφερε σχετικά «Δεν υπήρχε πρόσχημα για να εκτελέσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά δεν ήταν πλέον δυνατό να τους ανεχθούμε ...» Η ιδέα της απέλασης των ιδεολογικών εχθρών της Οκτωβριανής Επανάστασης ανήκε στον Λένιν. Τον Μάιο του 1922, ο Λένιν έστειλε επιστολή στον Φέλιξ Ντζερζίνσκι, τον αρχηγό της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας Τσεκά, με την οποία τον εξουσιοδότησε να καταρτίσει λίστα αντιφρονούντων Ρώσων διανοουμένων, ακαδημαϊκών και λογίων και να προετοιμάσει την απέλαση τους. Είχε τροποποιήσει τον ποινικό κώδικα για να επιτρέψει τη διοικητική απέλαση και ζήτησε την προετοιμασία φακέλων εναντίον των εν λόγω διανοουμένων.Η λίστα που καταρτίστηκε περιελάμβανε 230 περίπου άτομα, 30 εκ των οποίων φοιτητές. Αντικαθεστωτικοί διανοούμενοι συνελήφθησαν από την Γκε-Πε-Ου τη νύχτα 16 προς 17 Αυγούστου 1922. Καταδικάστηκαν και τους παραχωρήθηκε η επιλογή μεταξύ εκτέλεσης και απέλασης. Έπρεπε να πληρώσουν τα ναύλα για το ταξίδι τους και δεν επιτρεπόταν να πάρουν μαζί τους τιμαλφή ή βιβλία.Τα δύο πλοία μετέφεραν τους διανοούμενους από την Αγία Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ πριν μετονομαστεί ξανά σε λίγους μήνες σε Λένινγκραντ) στο Στσέτσιν της Πολωνίας. Το πρώτο πλοίο, το γερμανικό επιβατικό ατμόπλοιο «Όμπερμπουργκερμάιστερ Χάκεν» (που πήρε το όνομά του από έναν δήμαρχο του Στσέτσιν), απέπλευσε από την Αγία Πετρούπολη στις 29 Σεπτεμβρίου 1922 και έφτασε στο Στσέτσιν την 1η Οκτωβρίου 1922 με 35 απελαθέντες και τις οικογένειές τους. Το δεύτερο σκάφος, το ατμόπλοιο «Πρωσία», αναχώρησε στις 6 Νοεμβρίου με επιβαίνοντες 44 άτομα με τις οικογένειές τους. Για τον Άντον Νικόλσκι, μετά την Ασημένια Εποχή του ρωσικού πολιτισμού, τα «πλοία των φιλοσόφων» κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στη ρωσική ιστορία. Είναι μια συμβολική στιγμή από την οποία ο ρωσικός πολιτισμός χωρίζεται σε δύο: σοβιετικός πολιτισμός και πολιτισμός μεταναστών. Ανάμεσα στους επιβάτες των δύο πλοίων βρίσκονταν οι Νικολάι Μπερντιάεφ, Ιβάν Ιλίν, Σεργκέι Μπουλγκάκοφ, Μπορίς Μπρούτσκους, Ιλία Μπακάλ, Συμεών Φρανκ, Πιτιρίμ Σορόκιν, Ιβάν Λαπσίν, Νικολάι Λόσκι, Prince Serge Troubetzkoy, Λεβ Καρσάβιν, Αλεξάντερ Κιζεβέτερ και πολλοί άλλοι. Αργότερα το 1922 άλλοι διανοούμενοι μεταφέρθηκαν με τρένο στη Ρίγα της Λετονίας ή με πλοίο από την Οδησσό στην Κωνσταντινούπολη.
Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Πάβλοβνα της Ρωσίας (1786-1859)

Η Μαρία Πάβλοβνα (ρωσ. Мария Павловна, 16 Φεβρουαρίου 1786 [Π.Η. 5 Φεβρουαρίου] - 23 Ιουνίου 1859) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Παύλου της Ρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας (Μαρίας Φιόντοροβνας), κόρης του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης. Παντρεύτηκε το 1804 τον Κάρολο Φρειδερίκο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα: Παύλος Αλέξανδρος Κάρολος Κωνσταντίνος Φρειδερίκος Αύγουστος (1805 - 1806). Μαρία (1808 - 1877), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Πρωσίας. Αυγούστα (1811 - 1890), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Πρωσίας. Κάρολος Αλέξανδρος (1818 - 1901), Μεγάλος Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Jena, Detlef, Maria Pawlowna. Großherzogin an Weimars Musenhof, Regensburg 1999. Ihre Kaiserliche Hoheit. Maria Pawlowna. Zarentochter am Weimarer Hof, ed. Stiftung Weimarer Klassik und Kunstsammlungen, Weimar, Weimar 2004. Jeanne Huc-Mazelet, Je suis moi, ils sont eux. Lettres et journal d'une gouvernante à la cour de Russie, 1790-1804, fr:Ethno-Doc, 2018, 256 p. (ISBN 978-2-8290-0584-8). (Jeanne Huc-Mazelet was at Maria Pavlovna's service).
Άνια Σαλότρα

Η Άνια Σαλότρα (1996) είναι Βρετανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στο βρετανικό Wanderlust (2018) ως η Τζένιφερ Άσμαν και στο The Witcher (2019- Ο Γητευτής) ως η Γένεφερ του Βένγκενμπεργκ.

 Είναι γεννημένη το 1996 και κρατά ρίζες ινδικές και βρετανικές. Είναι 1.68μ. Ο πατέρας της ήταν Ινδός ενός η μητέρα της Βρετανίδα. Μεγαλωμένη σε χωριό, το Lower Penn, στη βόρεια πλευρά του Στάνφορντσαιρ στο Ηνωμένο Βασίλειο, έμενε μαζί με τους γονείς και τα δύο αδέρφια της. Σπούδασε στο Saint Dominic School για κορίτσια στο Μπρένγουντ. Σπούδασε επίσης ηθοποιία στο London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA) όπως και στο Guildhall School of Music and Drama. Έχει πρωταγωνιστήσει -εκτος από την τηλεόραση- και στο θέατρο σε μερικές παραστάσεις όπως για παράδειγμα το Much Ado About Nothing και το The Village. Εκπροσωπήθηκε από το Artists Partnership and talent agency για ταλέντα. Τον Οκτώβρη του 2018 έγινε γνωστό ότι θα έπαιζε την Γένεφερ στη σειρά The Witcher, ενώ στις 20 Δεκεμβρίου του 2019 η σειρά προβλήθηκε στην οθόνη του Netflix. Ως ηθοποιός μέχρι στιγμής εχει παίξει μόνο σε τηλεοπτικές σειρές. Αυτές είναι: Η Σαλότρα υποδύεται μια πανίσχυρη μάγισσα στο πλευρό του Γκέραλτ της Ρίβια, τον όποίο υποδύεται ο Χένρι Κάβιλ. Η σειρά ίσως να ξεπεράσει την επιτυχημένη του HBO, Game of Thrones σύμφωνα με τους πρώτους θεατές του των επεισοδίων.. https://www.youtube.com/watch?v=ndl1W4ltcmg
Ιωσήφ Βοναπάρτης

Ο Ιωσήφ Βοναπάρτης (Joseph Bonaparte, 7 Ιανουαρίου 1768 – 28 Ιουλίου 1844) ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως και της Σικελίας, της Ρώμης και αργότερα βασιλιάς της Ισπανίας.

 Ο Ιωσήφ Ναπολέων γεννήθηκε στο Κορτέ της Κορσικής και ήταν γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο και αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων. Το 1806 έγινε στρατιωτικός διοικητής της Νάπολης, και στη συνέχεια βασιλιάς της. Στις 6 Ιουνίου του 1808 έγινε βασιλιάς της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Βενεζουέλα κέρδισε την ανεξαρτησία της, ούσα η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής που πέτυχε κάτι τέτοιο. Μετά την ήττα στη μάχη της Βιττόρια ο Ιωσήφ Βοναπάρτης εγκατέλειψε την Ισπανία και ένα χρόνο αργότερα το 1813 τέλειωσε και τυπικά η βασιλεία του. Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη, στη Φιλαδέλφεια και στη Μπόρντενταουν του Νιου Τζέρσεϊ. Απεβίωσε στη Φλωρεντία και τάφηκε στο Παρίσι. Ήταν νυμφευμένος από το 1794 με την Μαρί-Ζυλί Κλαρύ, κόρη του Φρανσουά Κλαρύ, και απέκτησαν τέκνα: Ζηναΐδα Λετίσια Ιουλία (1801 - 1854), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο Λουκιανό Βοναπάρτη, 2ο Πρίγκιπα του Κανίνο. Καρλόττα (1802 - 1839), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Β΄ της Ολλανδίας.Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα· από τη Μαρία Τζούλια Κολόννα, Κόμισσα του Άτρι: Τζούλιο (1806 - 1838). Τερέζα (γενν. 1808), απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.Από την Αννέτ Σαβάζ απέκτησε δύο κόρες που γεννήθηκαν στο σπίτι του στο Μπόρντενταουν: Πωλίν Ανν (;). Κάθριν Σάρλοτ (1822 - 1890), παντρεύτηκε τον Συνταγματάρχη Ζέμπιουλον Χάουελ Μπέντον.Από την Εμιλί Εμάρ: Φελίξ-Ζοζέφ-Φρανσουά Λακόστ (1825 - 1922).
Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας

Η Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας ξεκίνησε την παρουσία της στεγαζόμενη στο κτήριο Δαλιέτου και ξεκίνησε επισήμως τη λειτουργία της το 1978 στο κτίριο του κληροδοτήματος Δαλιέτου. Το 1991 έγινε Ν.Π.Δ.Δ. και με περιοδικές εκθέσεις έκανε ευρύτερα γνωστή τις συλλογές της με έργα προερχόμενα κυρίως από δωρεές. Το 1995, απέκτησε τις δικές της αίθουσες. Σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και άλλων φορέων η πινακοθήκη απέκτησε τον δικό της λειτουργικό εκθεσιακό χώρο, στους χώρους του παλατιού των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου.

 Τα έργα των συλλογών λειτουργούν ως επιτομή της νεοελληνικής τέχνης του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει έργα Κερκυραίων ζωγράφων του συγκεκριμένου αιώνα όπως ο Χαράλαμπος Παχής, ο Παύλος Προσαλέντης ο νεότερος, ο Άγγελος Γιαλλινάς, ο Βικέντιος Μποκατσιάμπης, ο Σ. Σκαρβέλης, ο Λ. Κογεβίνας, ο Γ. Σαμαρτζής, ο Σπ. Πιζάνης. Ο Ακαδημαϊσμός οι κυρίαρχες επιδράσεις της ιταλικής ζωγραφικής και η στροφή προς τον ιμπρεσιονισμό, είναι τα κυρίαρχα ρεύματα των συλλογών και λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για την ελληνική τέχνη. Σημαντικότερες δωρεές είναι αυτές της συλλογής έργων Γεωργίου Σαμαρτζή (42 έργα), Αγλαίας Παππά (23 έργα), Φίλιππου Μάκοτσι (12 έργα) και ακόμη Νικολάου Βεντούρα (42 έργα). Επίσημος ιστότοπος
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1957

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1957 ήταν το 5ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός για 5η συνεχόμενη φορά επικρατώντας στο Πειραϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού στην παράταση. Ο Άρης που ηττήθηκε στον ημιτελικό έλαβε το τρόπαιο εις μνήμην Φ. Τασσόπουλου.

 Πηγή: 08/09/1957, Ζάππειο, Αθήνα, Διαιτητής: Σιγκόνοβιτς (Γιουγκοσλαβία) : Θυμαράς, Κουράντης, Μακρής, Καλφαμανώλης, Γεωργιάδης, Γαρύφαλλος, Χατζηκυριακάκης: Μοναστηριώτης, Χαρίτος, Γερακαράκης, Τελειώνης, Μούρτζης, Μουτσάτσος, Όντριας, Βαλσάμης Α' ημίχρονο Μουτσάτσος (0–1) Γεωργιάδης (1–1) Κουράντης (2–1) Β' ημίχρονο Μούρτζης (2–2) Κουράντης (3–2) Γαρύφαλλος (4–2) (Πέναλτι) Μουτσάτσος (4–3) (Πέναλτι) Τελειώνης (4–4) (Πέναλτι) Παράταση Μακρής (5–4) Χατζηκυριακάκης (6–4) Εφημερίδα «Αθλητική Ημέρα», 9/9/1957 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 10/9/1957 Εφημερίδα «Το Βήμα», 10/9/1957 Εφημερίδα «Ελευθερία», 7/9/1957, σελίδα 5 Εφημερίδα «Ελευθερία», 7/9/1957, σελίδα 4 Εφημερίδα «Ελευθερία» 30/7/1957, σελίδα 5
Λιούμπισα Μιλόγεβιτς

Ο Λιούμπισα Μιλόγιεβιτς (σερβικά: Љубиша Милојевић), γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1967 στο Κράλιεβο της Σερβίας (πρώην Γιουγκοσλαβίας) και είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως επιθετικός .

 Αφού ξεκίνησε το σύλλογο της πόλης του, ΦΚ Σλόγκα Κράλιεβο, ο Μιλόγεβιτς πήρε μεταγραφή στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου το καλοκαίρι του 1989 Ευθύς αμέσως, παραχωρήθηκε με ετήσιο δανεισμό στη Ραντ με την οποία αγωνίστηκε όλη τη σεζόν 1989-90 . Στη συνέχεια, ο Μιλόγεβιτς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και έπαιξε οκτώ παιχνίδια στο πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας 1990-91, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Γιουγκοσλαβίας. Μη βρίσκοντας θέση στο βασικό σχήμα της ομάδας, παραχωρήθηκε εκ νέου, με ελεύθερη μεταγραφή αυτή τη φορά, στη Ραντ το καλοκαίρι του 1991, και σημείωσε 12 γκολ σε 31 αγώνες κατά τη διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού Πρωταθλήματος 1991–92 . Το καλοκαίρι του 1992, ο Μιλόγεβιτς μετακόμισε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Άρης Θεσσαλονίκης. Ο Σέρβος επιθετικός, μαζί με τον συμπατριώτη του Ζόραν Λόντσαρ, συνέθεσαν ένα σπουδαίο δίδυμο στην επίθεση του Άρη. Συνολικά αγωνίστηκε σε 181 αγώνες με την κίτρινη φανέλα, με 149 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, 30 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας και 2 συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, και σκόραρε 48 γκολ για τον σύλλογο σε πέντε σεζόν (38 γκολ για το Πρωτάθλημα, 9 για το Κύπελλο καθώς και ένα γκολ στην αγώνα του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εναντίον της Ισραηλινής Χάποελ Μπερ Σεβά). Το καλοκαίρι του 1997 μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό και για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, ολοκληρώνοντας στο Αγρίνιο την ποδοσφαιρική του καριέρα του. Από το 2011 εργάζεται ως υπεύθυνος ακαδημίας ποδοσφαίρου στη γενέτειρά του, το Κράλιεβο.
Encardia

Οι Encardia είναι ελληνικό συγκρότημα του οποίου η μουσική εμπνέεται από το μουσικό και εν γένει πολιτισμικό τοπίο των ελληνοφώνων περιοχών της Κάτω Ιταλίας. Το ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει ταραντέλες, ερωτικά τραγούδια και τραγούδια κοινωνικού περιεχομένου. Ιδρύθηκαν το 2004 και μέχρι το 2018 έχουν πραγματοποιήσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, Νότια Γαλλία και Κύπρο. Έχουν κυκλοφορήσει 4 studio δίσκους και 2 live δίσκους. Έχουν συνεργαστεί, δισκογραφικά και σε ζωντανές εμφανίσεις, με εκπροσώπους της κατω-ιταλικής μουσικής (Τζιοβάνι Αβαντατζιάτο και Ρομπέρτο Λίτσι από την περιοχή του Σαλέντο, Cinzia Villani, Enza Pagliara, Έτορε Καστάνια, Daniele Durante, τα συγκροτήματα Ghetonia, Mala lingua, Canzoniere Grecanico Salentino κ.α.) καθώς και με Έλληνες καλλιτέχνες όπως οι Φοίβος Δεληβοριάς, Κώστας Θωμαΐδης, Βασίλης Λέκκας, Χρήστος Τσιαμούλης, Νίκος Ξυδάκης, Καίτη Κουλλιά, Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων και άλλοι. Σε ζωντανές εμφανίσεις, έχει συνεργαστεί μαζί τους και ο ηθοποιός Ηλίας Λογοθέτης. Τον Αύγουστο του 2008 εμφανίστηκαν, μαζί με τον Τζιοβάνι Αβαντατζιάτο των Ghetonia, στo φεστιβάλ "La notte della Taranta” στην Ιταλία, παρουσία 120.000 θεατών.

 Μέλη των Encardia είναι οι: Κώστας Κωνσταντάτος (φωνή, μαντολίνο, ταμπορρέλο και νταούλι). To 2003 ξεκίνησε τους Encardia, μαζί με τον Βαγγέλη Παπαγεωργίου και την Αναστασία Δουλφή. Έχει επισκεφθεί πολλές φορές την Κάτω Ιταλία. Βαγγέλης Παπαγεωργίου (διασκευές - ενορχηστρώσεις, ακορντεόν). Ναταλία Κωτσάνη (τραγούδι, ταμπορρέλο). Συνεργάζεται με τους Εncardia από τον Ιανουάριο του 2012. Μιχάλης Κονταξάκης (κιθάρα). Με τους Encardia συνεργάζεται από το 2004. Δημήτρης Τσεκούρας (κοντραμπάσο). Συνεργάζεται με τους Encardia από το 2006. Αναστασία Δουλφή (τραγούδι, καστανιέτες). Ιδρυτικό μέλος, έχει συμμετοχή στις συναυλίες και στις ηχογραφήσεις των δίσκων του συγκροτήματος. Κωνσταντίνα Καλκάνη (χορός). Με τους Encardia συνεργάζεται από το 2004. Χορεύει και παίζει κρουστά σχεδόν σε όλες τις παραστάσεις του συγκροτήματος. Γιάννα Χαμαλέλη (χορός). Το 2005 έγινε μέλος των Encardia. Μαζί με την Κωνσταντίνα Καλκάνη αποτελούν το ντουέτο Ballo del Mare, το οποίο χορεύει σε ρυθμούς ταραντέλας και είναι μόνιμο μέρος των Encardia. Πασχάλης Κολέντσης (ηχολήπτης). Συνεργάζεται με τους Encardia απο τον Αύγουστο του 2006. Agapi mou fidella, 2004 (συμμετείχαν οι Αργύρης Μπακιρτζής και Νίκος Πορτοκάλογλου) Το παραμύθι της ταραντούλας, 2007 Μηterra, 2010 (με τη συμμετοχή των Αλκίνοου Ιωαννίδη, Ηλία Λογοθέτη, Φράνκο Κορλιάνο) Emigranti, 2018 Kalos irtate. Οι Έλληνες συναντούν τους Έλληνες. 1η πολιτιστική συνάντηση για τη μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας, Ζωντανή ηχογράφηση απο το Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου, 2008 Γυναίκες της Πέτρας. Encardia και Πλειάδες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 2015 (διπλό CD + DVD) Βιογραφικό του συγκροτήματος, από την επίσημη ιστοσελίδα Η επίσημη ιστοσελίδα των Encardia Το επίσημο twitter των Encardia Το επίσημο myspace των Encardia Το επίσημο facebook των Encardia
Σοφία της Πρωσίας

Η Σοφία, γερμ. Sophia von Preußen von Hohenzollern (π. 31 Μαρτίου 1582 - π. 24 Νοεμβρίου 1610) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα του δουκάτου της Πρωσίας, φέουδου του βασιλείου της Πολωνίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και της Μαρίας-Ελεονόρας των Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου δούκα της Κλέβης. Τη φλέρταρε ο Γουλιέλμος Κέττλερ, γιος του Γκότχαρντ δούκα της Κουρλάνδης. Το συμβόλαιο γάμου τους υπογράφηκε στο Κένιγκσμπεργκ στις 5 Ιανουαρίου 1609. Η Σοφία απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1610, τέσσερις εβδομάδες μετά τη γέννηση του μοναδικού γιου της Ιακώβου, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον εκ πατρός θείο του Φρειδερίκο Κέττλερ ως δούκας της Κουρλάνδης. Παντρεύτηκε το 1609 τον Γουλιέλμο Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και είχε τέκνο: Ιάκωβος 1610-1682, δούκας της Κουρλάνδης.
Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν

Ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν (αρμενικά: Մկրտիչ Փորթուգալեան), γεννηθείς στις 21 Οκτωβρίου 1848 στην Κωνσταντινούπολη και αποβιώσας το 1921 στη Μασσαλία, ήταν Αρμένιος εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο ιδρυτής του Κόμματος Αρμενακάν, στο Βαν το 1885.

 Υιός Κωνσταντινουπολίτη τραπεζίτη, ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν έγινε εκπαιδευτικός και ξεκίνησε την διδασκαλία στο Τοκάτ. Κατόπιν ενός ταξιδιού του στο δυτικό τμήμα της Ανατολίας και των Βαλκανίων, ίδρυσε δικό του σχολείο στο Βαν, το 1878. Ωστόσο, το συγκεκριμένο σχολείο έκλεισε προ το τέλους του έτους, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των μελών της διεύθυνσής του. Το 1881, ίδρυσε νέο σχολείο, το οποίο, όμως, έκλεισε από τις Οθωμανικές Αρχές το 1885. Στην συνέχεια, υποχρεώθηκε σε εξορία, εγκαθιστάμενος στη Μασσαλία, όπου ίδρυσε, το 1885, την πρώτη αρμενική επαναστατική εφημερίδα, την Armenia. (Αρμενικά) Βιογραφία στην ιστοσελίδα του Κόμματος Αρμενακάν
Μοχάμεντ Μουντάρι

Ο Μοχάμεντ Μουντάρι (αραβικά: محمد مونتاري‎) (γενν. 20 Δεκεμβρίου 1993) είναι Καταριανός πολιτογραφημένος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Γκάνα, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αλ Ντουχάιλ. Είναι μέλος της Εθνικής Κατάρ.

 Ο Μουντάρι ξεκίνησε την καριέρα του στην Ακαδημία Ποδοσφαίρου Γκόλντεν Λάιονς, που ανήκει στον πρώην διεθνή Γκανέζο Νίι Λάμπτεϊ. Εντάχθηκε στην Ελ Ζαΐς ΣΚ το 2012.Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Λεχβίγια ΣΚ. Ο Μουντάρι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Γκάνα, αλλά νωρίς στην καριέρα του μετακόμισε στο Κατάρ και έγινε πολιτογραφημένος πολίτης. Κλήθηκε στην Εθνική Κατάρ τον Δεκέμβριο του 2014. Έκανε το ντεμπούτο του στις 27 Δεκεμβρίου 2014, σε ένα φιλικό με την Εσθονία, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ.Ο Μουντάρι σημείωσε το πρώτο γκολ του Κατάρ στο Παγκόσμιο Κύπελλο, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 εναντίον της Σενεγάλης στις 25 Νοεμβρίου 2022. Αλ Ντουχάιλ Πρωτάθλημα Κατάρ: 2016–17, 2019–20 Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ: 2016, 2019, 2022 Κύπελλο Σεΐχη Τζασίμ του Κατάρ: 2015, 2016Ελ Ζαΐς Qatari Stars Cup: 2012–13 Κύπελλο Κατάρ: 2014 (Αγγλικά) Προφίλ Μοχάμεντ Μουντάρι στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γραφειοκρατία

Με τη λέξη γραφειοκρατία εννοείται η διεκπεραίωση διοικητικών υποθέσεων σχετικών με τις δημόσιες υπηρεσίες από άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με την εν λόγω δραστηριότητα. Η ανεξάρτητη λειτουργία του προσωπικού της γραφειοκρατίας που ακολουθείται συνήθως από σχετικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας και μονιμότητας ενίοτε ανταγωνίζεται την πολιτική εξουσία με αποτέλεσμα ο όρος να αποκτά αρνητικές αποχρώσεις, σημαίνοντας την υψηλή συγκέντρωση ανεξέλεγκτων τύπων και διαδικασιών που δυσχεραίνουν τη διεκπεραίωση είτε κρατικών ή ιδιωτικών υποθέσεων. Οι αρνητικές επιπτώσεις της αναπτυγμένης γραφειοκρατίας επιβάλλουν στα σύγχρονα κράτη την επιδίωξη της απλούστευσης των διοικητικών τύπων και διαδικασιών, και αναβάθμιση της εκπαίδευσης του προσωπικού που στελεχώνει δημόσιες υπηρεσίες , επίσης τίποτα

 Σύμφωνα με τον Μαξ Βέμπερ τα χαρακτηριστικά της γραφειοκρατίας καθορίζονται ως εξής: Οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες των υπαλλήλων ορίζονται ευκρινώς και νομιμοποιούνται ως επίσημα καθήκοντα. Η οργάνωση των αρμοδιοτήτων ακολουθεί ιεράρχηση εξουσίας από πάνω προς τα κάτω. Οι υπάλληλοι του συστήματος της γραφειοκρατίας επιλέγονται και εξελίσσονται βάσει των προσόντων τους. Οι διοικητικές δράσεις και αποφάσεις καταγράφονται και αποτελούν τμήμα μόνιμου και διαρκούς αρχείου. Τα διοικητικά στελέχη υπόκεινται σε κανόνες και διαδικασίες, οι οποίες εξασφαλίζουν αξιόπιστη συμπεριφορά. Η διοίκηση των υπαλλήλων ασκείται από σώμα εκτός του οργανισμού στον οποίο ανήκουν, (πολιτική ηγεσία ενίοτε). Σεραφετινίδου Μελίνα, Το φαινόμενο της γραφειοκρατίας : Η ιστορική αφήγηση: Από την απολυταρχία στον κρατικό καπιταλισμό, εκδ. Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, Αθήνα, 2012.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Χιλής

Το Καμπεονάτο Νασιονάλ (ισπανικά: Campeonato Nacional) αποτελεί την κορυφαία επαγγελματική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Χιλής. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Εθνική Ομοσπονδία Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Πολυνίκης είναι η Κόλο Κόλο με 33 πρωταθλήματα.

 Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν είκοσι (20) ομάδες, ενώ η αγωνιστική περίοδος είναι χωρισμένη σε δύο τουρνουά Απερτούρα και Κλαουσούρα. Κόλο Κόλο (33) 1937, 1939, 1941, 1944, 1947, 1953, 1956, 1960, 1963, 1970, 1972, 1979, 1981, 1983, 1986, 1989, 1990, 1991, 1993, 1996, 1997 Κλαουσούρα, 1998, 2002 Κλαουσούρα, 2006 Απερτούρα, 2006 Κλαουσούρα, 2007 Απερτούρα, 2007 Κλαουσούρα, 2008 Κλαουσούρα, 2009 Κλαουσούρα, 2014 Κλαουσούρα, 2015 Απερτούρα, 2017 Τρανζισιόν, 2022 Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε (18) 1940, 1959, 1962, 1964, 1965, 1967, 1969, 1994, 1995, 1999, 2000, 2004 Απερτούρα, 2009 Απερτούρα, 2011 Απερτούρα, 2011 Κλαουσουρα, 2012 Απερτούρα, 2014 Απερτούρα, 2017 Κλαουσουρα Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα (16) 1949, 1954, 1961, 1966, 1984, 1987, 1997 Απερτούρα, 2002 Απερτούρα, 2005 Κλαουσουρα, 2010, 2016 Απερτούρα, 2016 Κλαουζούρα, 2018, 2019, 2020, 2021 Κομπρελόα (8) 1980, 1982, 1985, 1988, 1992, 2003 Απερτούρα, 2003 Κλαουσουρα, 2004 Κλαουσουρα Ουνιόν Εσπανιόλα (7) 1943, 1951, 1973, 1975, 1977, 2005 Απερτούρα, 2013 Τρανζισιόν Αουδάξ Ιταλιάνο (4) 1936, 1946, 1948, 1957 Μαγκαζιάνες (4) 1933, 1934, 1935, 1938 Έβερτον ντε Βίνια ντελ Μαρ (4) 1950, 1952, 1976, 2008 Απερτούρα Σαντιάγο Γουόντερερς (3) 1958, 1968, 2001Παλεστίνο (2) 1955, 1978Χουατσιπάτο (2) 1974, 2012 ΚλαουσουραΣαντιάγκο Μόρνινγκ (1) 1942Κομπρεσάλ (1) 2015 ΚλαουσουραΟ' Χίγκινς ΦΚ (1) 2013 ΑπερτούραΓκριν Κρος (1) 1945Ουνιόν Σαν Φελίπε (1) 1971 Επίσημος ιστότοπος
Ιππολόχος της Λυκίας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο "Ιππολόχος" ήταν πρίγκιπας από την Λυκία γιος του Βελλεροφόντη και της Φιλονόης, κόρης του βασιλιά Ιοβάτη ή Αλκιμέδουσας ή Αντίκλειας ή Κασσάνδρας. Τα αδέλφια του ήταν ο Ίσανδρος, η Λαοδάμεια ή Ιπποδάμεια ή Δηιδάμεια και ο γιος του ή θετός γιος του ήταν ο Γλαύκος του Ιππολόχου (δεν συγχέεται με τον Κορίνθιο βασιλιά Γλαύκο του Σισύφου που ήταν πατέρας ή θετός πατέρας του Βελλεροφόντη). Ο Ιππόλοχος έστειλε τον γιο του Γλαύκο στον Τρωικό Πόλεμο και έγινε ένας από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες αρχηγούς, όπως γράφει ο Γλαύκος : "Ο πατέρας που με γέννησε ο Ιππόλοχος με έστειλε να πολεμήσω στην Τροία και με πρόσταξε να διακριθώ σαν ένας από τους πιο ηρωικούς αρχηγούς, να μην ντροπιάσω τους προγόνους μου ήταν οι ευγενέστεροι στην Εφύρα και στην Λυκία".

 Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921 Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. Online version at Bill Thayer's Web Site Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888-1890. Greek text available at the Perseus Digital Library. Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. Pseudo-Clement, Recognitions from Ante-Nicene Library Volume 8, translated by Smith, Rev. Thomas. T. & T. Clark, Edinburgh. 1867. Online version at theio.com