IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σαβιέ Μπετέλ

Ο Σαβιέ Μπετέλ (Xavier Bettel, γενν. στις 3 Μαρτίου 1973), είναι Λουξεμβουργιανός δικηγόρος και πολιτικός, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου από τον Δεκέμβριο του 2013. Νωρίτερα υπηρέτησε ως Δήμαρχος της Πόλης του Λουξεμβούργου και βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι ο πρώτος ανοικτά ομοφυλόφιλος πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και ο τρίτος αρχηγός κυβέρνησης στην Ευρώπη με αυτόν το σεξουαλικό προσανατολισμό, μετά την πρωθυπουργό της Ισλανδίας Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ και το Βέλγο πρώην πρωθυπουργό Έλιο Ντι Ρούπο. Είναι ο πρώτος και μοναδικός αρχηγός κράτους παγκοσμίως που είναι παντρεμένος με άντρα.

 Γεννήθηκε στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Ο πατέρας του ήταν έμπορος κρασιών και η μητέρα του ήταν Γαλλίδα, ρωσικής καταγωγής. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στο Δημόσιο και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και DEA στις Πολιτικές Επιστήμες και στο Δημόσιο Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Νανσύ 2, στο Νανσύ της Γαλλίας. Επίσης σπούδασε Ναυτικό και Εκκλησιαστικό Δίκαιο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πήρε μέρος σε Πρόγραμμα Εράσμους.Επί 4 χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του 2000 παρουσίαζε εβδομαδιαία εκπομπή λόγου στο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι T.TV, το οποίο δεν εκπέμπει πλέον. Στις κοινοτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1999, ο Μπετέλ εξελέγη στο κοινοτικό συμβούλιο της πρωτεύουσας του Λουξεμβούργου (6ος με τη λίστα του Δημοκρατικού Κόμματος). Στις 12 Ιουλίου 2001, έγινε επίσημα δικηγόρος. Στις δημοτικές εκλογές που έγιναν στις 9 Οκτωβρίου 2011, ο Μπετέλ εξελέγη δήμαρχος σε ηλικία μόλις 38 ετών και ορκίστηκε στο αξίωμα στις 24 Νοεμβρίου 2011. Επίσης, εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1999. Το 2013 ο Μπετέλ εξελέγη πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος. Στις εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 20 Οκτωβρίου 2013 μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ από την πρωθυπουργία, εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο κατασκοπείας το Δημοκρατικό Κόμμα ήρθε 3ο σε έδρες σε εκείνες τις εκλογές και ο Μπετέλ έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από το Μεγάλο Δούκα Ερρίκο στις 25 Οκτωβρίου.Ο Μπετέλ διαδέχθηκε τον μακροβιότερο πρωθυπουργό Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στις 4 Δεκεμβρίου 2013. Ο Μπετέλ είναι ανοικτά ομοφυλόφιλος, και είναι σε σχέση με τον Ντεστενέ Γκωτιέ (Destenay Gauthier), με τον οποίο εμφανιζόταν συχνά σε δημόσιες εκδηλώσεις και με τον οποίο παντρεύτηκε το 2015 κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Πρωθυπουργός. Έκανε ο ίδιος την αποκάλυψη ότι είναι ομοφυλόφιλος το 2008.
Γεκατερινμπούργκ

Το Γεκατερινμπούργκ ή Αικατερινούπολη (ρωσικά: Екатеринбу́рг, προφέρεται: [jɪkətʲɪrʲɪnˈburk], στο παρελθόν Σβερντλόφσκ ρωσικά: Свердло́вск), είναι πόλη στο κεντρικό μέρος της Ρωσίας και με 1.349.772 κατοίκους (2010) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι και πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Σβερντλόφσκ.

 Η πόλη ιδρύθηκε το 1723 από τον Βασίλι Τάτιτσεβ και ονομάστηκε προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Σύγχρονη της εποχής ήταν και η τσαρίνα Αικατερίνη, σύζυγος του Μεγάλου Πέτρου. Η επίσημη ημερομηνία της ίδρυσης είναι η 18 Νοεμβρίου 1723. Η πόλη μετονομάστηκε σε Σβερντλόφσκ το 1924 εις μνήμην του σοβιετικού ηγέτη Γιάκοβ Σβερντλόφ, και το 1991 επέστρεψε στο παλαιό της όνομα. Σύντομα μετά από τη ρωσική επανάσταση, στις 17 Ιουλίου 1918 ο τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας και η οικογένειά του εκτελέστηκαν σε ένα σπίτι της πόλης. Αυτό κατεδαφίστηκε το 1977 με διαταγή του δημάρχου Μπορίς Γιέλτσιν που έγινε αργότερα ο πρώτος Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στη δεκαετία του 1920 το Γεκατερίνμπουργκ έγινε μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολλές μονάδες παραγωγής μεταφέρθηκαν στην πόλη και μερικές παρέμειναν μέχρι σήμερα. Το 1991 εγκαινιάστηκε η πρώτη γραμμή του μετρό της πόλης. Αδελφοποιήσεις έχουν γίνει με τις ακόλουθες πόλεις: - Πίλζεν, Τσεχία - Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (από το 1992) - Καντώνα, Κίνα (από το 2002) - Γένοβα, Ιταλία - Φερεντίνο, Ιταλία National Geographic, Ιούλιος 2008. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Yekaterinburg στο Wikimedia Commons
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Βόρειας Μακεδονίας αντιπροσωπεύει τη Βόρεια Μακεδονία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Βόρειας Μακεδονίας (Basketball Federation of the Former Yugoslav Republic of Macedonia).Μέχρι τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας το 1993 οι αθλήτριες σλαβομακεδονικής εθνικότητας υπάγονταν στην εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας.

 Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Βόρειας Μακεδονίας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Βόρειας Μακεδονίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: F.Y.R.O.M., ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Basketball Federation of the Former Yugoslav Republic of Macedonia, επίσημος ιστότοπος. (Σλαβομακεδονικά)
Η ώρα της οργής

Το Η ώρα της οργής είναι ελληνική δραματική ταινία του 1968, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Το σενάριο γράφτηκε από τον Χριστόφορο Ζήκα. Η παραγωγή έγινε από την Περισσός Φιλμ και πρωταγωνιστούν οι Ελένη Ανουσάκη και Γιώργος Τζώρτζης.

 Ένας άπληστος μεγαλοκτηματίας, ο Γιώργος Μπαμίχας, διώχνει τον οδηγό του φορτηγού του, τον Μάρκο, όταν εκείνος του ζητά για γυναίκα του την κόρη του. Ο Μάρκος τότε αποφασίζει να γίνει ο ίδιος αφεντικό και νοικιάζει προς εκμετάλλευση το κοινοτικό δάσος, ενώ αγοράζει με γραμμάτια το φορτηγό του αφεντικού του. Στην νέα του προσπάθεια, συμπαρίστανται οι συγχωριανοί του, που αντιπαθούν τον Μπαμίχα. Παρά τον σκληρό πόλεμο που του κάνει το πρώην αφεντικό του, τελικά με τη βοήθεια και του ιερέα του χωριού, παντρεύεται την κόρη του παλιού αφεντικού του. Λυκούργος Καλλέργης - Γιώργος Μπαμίχας Ελένη Ανουσάκη - Ελένη Μπαμίχα Γιώργος Τζώρτζης - Μάρκος Χαλκιάς Σταμάτης Γκίκας - αστυνόμος Λαυρέντης Διανέλλος - παπα-Βαγγέλης Στράτος Παχής - γραμματέας Μάκης Ρευματάς - δασοφύλακας Γιώργος Βρασιβανόπουλος - αστυνομικός Γιάννης Κοντούλης Γιώργος Οικονόμου - αγρότης Γκόλφω Μπίνη Γιώργος Κυριακίδης - αγρότης Γιώργος Χαραλαμπίδης Εύα Ευαγγελίδου - κυρία Χαλκιά Η ταινία στην πρώτη της προβολή έκοψε 43.703 εισιτήρια και ήλθε 83η σε σύνολο 99 ταινιών της περιόδου. Γρηγόρης Γρηγορίου, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1996, σελ. 147-150. Γιάννης Σολδάτος, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ. Δ', εκδ. Αιγόκερως, 1991. Η ώρα της οργής στην IMDb Η ώρα της οργής στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine)
Τάσσο του Φρίουλι

Ο Τάσσο (απεβ. 617) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν δούκας του Φρίουλι, μαζί με τον αδελφό του Κάκκο από το τέλος του πατέρα τους (611) ως το δικό τους.

 Ήταν γιος του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι και της Ρομίλδας των Αγιλολφιδών, κόρης του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Περί το 611 οι Άβαροι εισέβαλλαν στο Φρίουλι και ο πατέρας τους σκοτώθηκε πολεμώντας τους. Οι γιοί του Τάσσο, Κάκκο, Ραδοάλδος και Γριμοάλδος διέφυγαν από τους Αβάρους και έτσι απέφυγαν τη σύλληψη· αναδείχθηκαν με επιτυχία διάδοχοι του Γισούλφου Β΄. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας τους κυβέρνησαν τους Σλάβους της κοιλάδας του Γκάιλ μέχρι το Ματρέι και τους επέβαλαν φόρο υποτέλειας. Μία ημέρα ο Τάσσο και ο Κάκκο σκοτώθηκαν μετά από προδοσία από τον Γρηγόριο, έξαρχο της Ραβέννας. Αυτός, αφού κάλεσε τον Τάσσο στην τελετουργική κοπή της γενειάδας, τον κυνήγησε και τον σκότωσε μαζί με τον Κάκκο. Ο Ροδοάλδος και ο Γριμοάλδος κατέφυγαν στον Αρέχι Α΄ δούκα του Μπενεβέντο και το Φρίουλι περιήλθε στον θείο τους Γρασούλφο Β΄. Paul the Deacon. Historia Langobardorum. Available at Northvegr.
…To The Rising Sun (In Tokyo)

…To The Rising Sun (In Tokyo) είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015, από την εταιρεία "Ear Music". Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, στις 12 Απριλίου 2014, κατά τη διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου "Now What?!". Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτέλεσε δίδυμο ηχογραφήσεων με το επίσης, ζωντανό άλμπουμ "From The Setting Sun… (In Wacken)". Σκαρφάλωσε στο Top-30 στη Γερμανία και το Top-50 στην Αυστρία, την Ολλανδία και το Βέλγιο.

 CD 1 Après Vous (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:09 Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:21 Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:47 Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:32 Vincent Price (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 4:42 Contact Lost (Morse) - 2:58 Uncommon Man (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) - 7:05 The Well-Dressed Guitar (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) - 2:50 The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:21 Above and Beyond (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:10 Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:45CD 2 Hell to Pay (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:19 Don Airey’s solo (Airey) - 6:15 Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 6:07 Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:00 Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:37 Green Onions / Hush (Steve Cropper, Booker T. Jones, Lewie Steinberg, Al Jackson, Jr / South) - 9:56 Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:45 …To The Rising Sun (In Tokyo) (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 18 Σεπτεμβρίου 2015 Το …To The Rising Sun (In Tokyo) ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα CRR Review - Deep Purple – From the Setting Sun & To the Rising Sun (In Tokyo) To the Rising Sun: In Tokyo - Deep Purple | Songs, Reviews, Credits | AllMusic To the Rising Sun in Tokyo - Virgin Media
Παρνασσός Αρκαδίας

Ο Παρνασσός είναι οικισμός του Δήμου Γορτυνίας του πρών Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δημοτικού διαμερίσματος Λουτρών Ηραίας του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένος στην νοτιοδυτική Ηραία στην τελευταία πλαγιά του ορεινού όγκου της Ηραίας. Ο οικισμός θεωρείται ορεινός με υψόμετρο 420 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Ο Παρνασσός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 19 μόνιμους κατοίκους ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο οικισμός είχε 62 μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Ο οικισμός απέχει 32 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 85 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Το σόι σου (1ος κύκλος)

Ο πρώτος κύκλος της Ελληνικής τηλεοπτικής κωμικής σειράς του Alpha Το σόι σου έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2014 και προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 21:00. Μετά τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης, το κανάλι αποφάσισε να προβάλλει τη σειρά δύο φορές την εβδομάδα, και έτσι μετά το πρώτο μισό της σεζόν, τον Φεβρουάριο του 2015, η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται κάθε Πέμπτη και Παρασκευή. Από τις 18 Μαΐου 2015, το κανάλι αποφάσισε να αλλάξει μέρες και ώρα προβολής και η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:45, μετά τη σειρά Μην αρχίζεις τη μουρμούρα.

 Μίρκα Παπακωνσταντίνου (Αλεξάνδρα Τριανταφύλλου) Παύλος Ορκόπουλος (Μενέλαος Τριανταφύλλου) Ρένια Λουιζίδου (Χαρούλα Χαμπέα) Γιώργος Γιαννόπουλος (Βαγγέλης Χαμπέας) Βάσω Λασκαράκη (Λυδία Χαμπέα) Μελέτης Ηλίας (Σάββας Τριανταφύλλου) Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου) Ιωάννα Ασημακοπούλου (Αντωνία Τσιρίδου) Σοφία Πανάγου (Όλγα Χαμπέα) Γιάννης Δρακόπουλος (Μιχάλης Μπισμπίκης) Ευθύμης Ζησάκης (Άρης Τριανταφύλλου) Βίβιαν Κοντομάρη (Μπέλα Χαμπέα) Σόλων Τσούνης (Διονύσης Χαμπέας) Γωγώ Καρτσάνα (Αλίνα Μανωλάκη) Μαρία Αικατερίνη Κόλλα (Σάντρα Τριανταφύλλου) Ιωάννα Παπαδοπούλου (Χαρά Τριανταφύλλου) Λυδία Βασιλική Σάββα (Ειρήνη Μπισμπίκη) Δημήτρης Πρεσβείας (Μένιος Τριανταφύλλου) Το σόι σου Το σόι σου (2ος κύκλος) Το σόι σου (3ος κύκλος) Το σόι σου (4ος κύκλος) Το σόι σου (5ος κύκλος) Παρουσίαση της σειράς στον ιστότοπο του Alpha Τα επεισόδια του πρώτου κύκλου στο επίσημο κανάλι του Alpha στο YouTube
Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ

Το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ είναι ολλανδική μουσική ακαδημία και βρίσκεται στο Άμστερνταμ. Η σχολή είναι κλάδος του Πανεπιστημίου Τεχνών του Άμστερνταμ. Το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ (CVA) είναι η μεγαλύτερη ακαδημία μουσικής στην Ολλανδία και προσφέρει προγράμματα στην κλασική μουσική, την τζαζ, την ποπ, την πρώιμη μουσική και την όπερα, όπως επίσης στη μουσική εκπαίδευση.

 Ο πρόγονος του σημερινού κονσερβατορίου ιδρύθηκε το 1884 ως Amsterdamsch Conservatorium, τέσσερα χρόνια πριν την ολοκλήρωση του Κονσερτχέμπου. Το 1920 ιδρύθηκε στο Άμστερνταμ ανταγωνιστική μουσική ακαδημία από έναν οργανισμό που ονομαζόταν Muzieklyceum (Μουσικό Λύκειο). Το κτήριο Bachzaal που χρησιμοποιούσε το Amsterdamsch Conservatorium, ολοκληρώθηκε το 1931. Το 1976 τα Amsterdamsch Conservatorium, το Κονσερβατόριο Muzieklyceum Society και το Haarlems Muzieklyceum ενώθηκαν σχηματίζοντας το Sweelinck Conservatorium. Η «νέα» μουσική ακαδημία χρησιμοποίησε τα κτήρια μιας τράπεζας στην Van Baerlestraat το 1985. Το 1994 το Sweelinck Conservatorium ενώθηκε με το Hilversums Conservatorium για να σχηματιστεί το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Από το 1998 τα εκπαιδευτικά προγράμματα λάμβαναν χώρα στις εγκαταστάσεις της Van Baerlestraat και της Nieuwe Vaart. Το 2008 η σχολή μετακόμισε στην Oosterdokseiland. Official Website in Dutch Official Website in English Αρχειοθετήθηκε 2017-01-18 στο Wayback Machine.
Public

Τα Public είναι ελληνική αλυσίδα καταστημάτων λιανικής πώλησης προϊόντων τεχνολογίας, πολιτισμού και επικοινωνίας, η οποία ιδρύθηκε το 2005. Η αλυσίδα είναι θυγατρική εταιρεία του Ομίλου Εταιρειών Olympia συμφερόντων Πάνου Γερμανού. Διαθέτει καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο και συνεργάζεται με παρόχους κινητής τηλεφωνίας και εταιρείες ηλεκτρονικών ειδών για την αποκλειστική διάθεση των προϊόντων της. Επιπλέον, τα Public προσφέρουν την υπηρεσία αγοράς εισιτηρίων θεάτρου, συναυλιών και άλλων διεθνών παραστάσεων είτε τηλεφωνικά, είτε από το δίκτυο καταστημάτων.

 Η εταιρεία Retail World Α.Ε ξεκίνησε τη λειτουργία της στην ελληνική αγορά το Νοέμβριο του 2005, δημιουργώντας το πρώτο της κατάστημα Public στο εμπορικό κέντρο Mediterranean Cosmos της Θεσσαλονίκης. Το δεύτερο κατάστημα της αλυσίδας άνοιξε το Δεκέμβριο του 2006 στον Βόλο, ενώ το τρίτο άνοιξε Σεπτέμβριο του 2007 στην Κύπρο. Τον Δεκέμβριο του 2007 άνοιξε το τέταρτο συνολικά, στην Πλατεία Συντάγματος, στο Μέγαρο Πάλλη. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας, στα οποία μετακόμισε το Σεπτέμβριο του 2013, βρίσκονται στην Κηφισιά. Το 2019 ο όμιλος Olympia, στον οποίο ανήκει η Public, ήρθε σε συμφωνία με την Ceconomy, μητρική της Media Markt, για την ανάληψη των δραστηριοτήτων της γερμανικής αλυσίδας ηλεκτρονικών ειδών στην Ελλάδα. Από τη συμφωνία προέκυψε μια νέα κοινή εταιρεία λιανικής πώλησης, που διατήρησε και τα δύο σήματα και η οποία στα τέλη του 2019 διέθετε συνολικά 67 φυσικά και 4 online καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο. Στα μέσα του 2020,άνοιξαν 2 καταστήματα Public-Mediamarkt, σε Συγγρού & Σταυρούπολη, με το κατάστημα της Συγγρού, να είναι το μεγαλύτερο Public, σε Ελλάδα & Κύπρο, και στα τέλη του 2021, στο κατάστημα της MediaMarkt, στο Μαρούσι. Το Καλοκαίρι του 2022, το κατάστημα MediaMarkt Γέρακα, μεταονομάζεται σε Public, χωρίς την ύπαρξη του brand MediaMarkt. Από τα μέσα του 2023, τα υπόλοιπα 10 καταστήματα, της MediaMarkt (μαζί με τα 3 Public-Mediamarkt), μεταονομάζονται σε Public-Mediamarkt,ενώ στα καταστήματα στεγάζονται, η αδερφή αλυσίδα της Public,iRepair & η πολωνική αλυσίδα PEPCO, ενώ τελικά και τα 13 καταστήματα MediaMarkt, από τα μέσα του 2023, μεταονομάζονται σε Public+home, με την αποχώρηση της MediaMarkt, ενώ από το 2022, η Public εισήλθε, στην αγορά των οικιακών συσκευών, απορροφώντας και το μερίδιο της MediaMarkt, στην ελληνική αγορά των οικιακών συσκευών. Επίσημη ιστοσελίδα
1220 Κρόκος

Ο Κρόκος (Crocus) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,464. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο γένος φυτών.

 Η μέση διάμετρος του Κρόκου εκτιμάται σε 19,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,093. Ο Κρόκος περιστρέφεται πιθανώς γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 737 ώρες (30 ημέρες και 17 ώρες) — ίσως η βραδύτερη περιστροφή για αστεροειδή της Κύριας Ζώνης. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καλαμίτσι Αλεξάνδρου Χανίων

Το Καλαμίτσι Αλεξάνδρου χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 130 μέτρων και απέχει 30 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

 Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Callamicia et Alexandrocori με 166 κατοίκους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Calamici Allissandro. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται μόνο το Καλαμίτσι, χωρίς να προσδιορίζεται το Αλεξάνδρου ή Αμυγδάλι, με 45 χριστιανικές και 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Στο έργο του Κρητικά, του 1842, ο Μιχαήλ Χουρμούζης αναφέρει το Καλαμίτσι Πέρα (Αλεξάνδρου) και το Καλαμίτσι Πόδε (Αμυγδάλου). Το 1881 είχε 279 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στον δήμο Βάμου. Το 1920 ορίστηκε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Τριάδος, του ρυθμού σταυροειδής μετά τρούλου, και μια μεγάλη οθωμανική δεξαμενή νερού, γνωστή ως Σοφτάς. Κοντά στο χωριό, κτισμένος σε μια πλαγιά με θέα προς την κοιλάδα του Βρυσσανού, βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Αντωνίου. Στη νότια πλευρά του περιβόλλου του ναού βρίσκεται πεζούλι λαξευμένο σε φυσικό βράχο, στην άκρη του οποίου έχει λαξευτεί μορφή τέρατος. Χαρακτηριστικά είναι τα μάτια του και τα δόντια του. Το γλυπτό αυτό πιθανόν να έγινε από ερημίτη ο οποίος μόνασε στην περιοχή.Δείτε: Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου
Ποντομπό

Το Ποντομπό (γαλλικά: Pontaubault) είναι κωμόπολη της Γαλλίας που βρίσκεται στο Νομό Μανς (Manche) της περιοχής Νορμανδίας (Normandie). Έχει 468 κατοίκους (απογραφή 2007), οι οποίοι αποκαλούνται Ποντομπαλτέ (Pontaubaltais). Η κωμόπολη βρίσκεται στο κάτω μέρος του κόλπου του Μον Σεν Μισέλ στον οποίο εκβάλλει και ο ποταμός Σελύν (Sélune) που τη διαρρέει. Καταλαμβάνει έκταση 194 εκταρίων και βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη Αβράνς.

 Το Ποντομπό έγινε γνωστό όταν στις 31 Ιουλίου 1944 τα Συμμαχικά στρατεύματα (το 8ο Σώμα Στρατού υπό τον Τζωρτζ Πάττον), μετά την απόβαση της Νορμανδίας και στα πλαίσια της επιχείρησης "Κόμπρα" κατάφεραν να καταλάβουν τη γέφυρα του Σελύν που βρίσκεται στην κωμόπολη και να ανοίξουν, με αυτό τον τρόπο, δρόμο προς τη Βρετάνη. Ωστόσο λίγο νωρίτερα ο Αλσατός Φρανσουά Μυτσλέρ (François Mutschler), ο οποίος υπηρετούσε στη Βέρμαχτ κατάφερε να αποτρέψει σφαγή των κατοίκων της κωμόπολης. Στην αναμνηστική πλάκα που έχει αναρτηθεί στο κέντρο της κωμόπολης μπορεί κανείς να διαβάσει ολόκληρη την ιστορία, η οποία συνοπτικά έχει ως εξής: Στις 3 Φεβρουαρίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα σήκωσαν από του κρεβάτι όλους τους κατοίκους και τους έκλεισαν στην εκκλησία, ύστερα από τρεις αλλεπάλληλους εκτροχιασμούς τραίνων στη γέφυρα του Σελύν, που μετέφεραν πυρομαχικά και στρατεύματα προς ενίσχυση του "Τείχους του Ατλαντικού". Όσοι κάτοικοι έλειπαν θα θεωρούνταν ως οι δολιοφθορείς, οπότε θα εκτελούνταν οι κάτοικοι - όμηροι. Από το "προσκλητήριο" των Γερμανών έλειπαν δεκατρία άτομα. Ο Μυτσλέρ ήταν ο διερμηνέας, που, ωστόσο, είχε γαλλική εθνική συνείδηση. Κατάφερε, διαβάζοντας τα ονόματα των κατοίκων και εκμεταλλευόμενος την άγνοια των συμπολεμιστών του στη γαλλική γλώσσα, να τα "μπερδέψει" τόσο επιδέξια, ώστε στο τέλος να αποδείξει ότι δεν έλειπε κανείς. Οι Γερμανοί υπαναχώρησαν και άφησαν τους κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους χωρίς να τους πειράξουν. Ο Μυτσλέρ, σε επιστολή του που έστειλε στην κοινότητα του Ποντομπό στις 25 Σεπτεμβρίου 1945, έγραψε: "Αυτό που έκανα στο χωριό σας ήταν φυσικό επακόλουθο γιατί αν και με είχαν στρατεύσει στη Βέρμαχτ, εγώ εξακολουθούσα να πολεμώ για το μπλε, το λευκό και το κόκκινο. Με τον τρόπο αυτό απέτρεψε ένα ακόμα Οραντούρ-συρ-Γκλαν (Oradour-sur-Glane). Η σιδηροδρομική γραμμή που διέρχεται από το Ποντομπό έχει εγκαταλειφθεί. Η κωμόπολη συνδέεται με την υπόλοιπη Γαλλία μέσω του αυτοκινητοδρόμου Α84, ο οποίος διέρχεται από τις παρυφές της. Τον Ιούλιο του 1944, ύστερα από πολλαπλούς βομβαρδισμούς, η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα κατέρρευσε (σήμερα βρίσκεται υπό ανακατασκευή). Στην κωμόπολη υπήρχε ένα ιδιωτικό μουσείο για την απόβαση, το οποίο έκλεισε το Νοέμβριο του 2008. Turner, W.H., Ravalet, Louis, Pontaubault 1944 : naissance d'une amitié franco-américaine, Saint-James, 1994
Κώστας Γαβριηλίδης

Ο Κώστας Γαβριηλίδης (31 Δεκεμβρίου 1897 - 27 Σεπτεμβρίου 1952) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, συνδικαλιστής και ηγετική μορφή του ελληνικού αγροτικού κινήματος. Διετέλεσε βουλευτής του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος και δήμαρχος Κιλκίς. Στα χρόνια της Κατοχής εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση, στο ΕΑΜ, και εκλέχθηκε γραμματέας Γεωργίας στην ΠΕΕΑ. Πέθανε εξόριστος στον Άη Στράτη το 1952.

 Ο Κώστας Γαβριηλίδης γεννήθηκε στο Νότιο Καύκασο, και συγκεκριμένα στο χωριό Άνω Τσαπίκι (σήμερα Άνω Νταμλαπινάρ) του δήμου Σελήμ της επαρχίας Καρς (τότε η επαρχία Καρς ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία) και καταγόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια. Τις σπουδές του ανέλαβε ένας ευκατάστατος θείος του. Έκανε παιδαγωγικές σπουδές και απέκτησε δίπλωμα δασκάλου της ρωσικής γλώσσας. Κατά την περίοδο της θητείας του στον τσαρικό στρατό, ξέσπασε η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Το 1920 η οικογένειά του έφυγε από την επαναστατημένη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, στο νομό Κιλκίς. Εν συνεχεία έγινε πρόεδρος του χωριού του, Κοκκινιά Κιλκίς, και έπειτα πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Κιλκίς. Αργότερα ο Γαβριηλίδης εντάχθηκε στο Αγροτικό Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1923. Στα πλαίσια αυτού, ο νεαρός Γαβριηλίδης αγωνίστηκε για την επίλυση των ακανθωδών ζητημάτων που απασχολούσαν τότε τους αγρότες. Το 1932 εξελέγη βουλευτής στο νομό Θεσσαλονίκης και το 1934 εξελέγη δήμαρχος Κιλκίς με το Παλλαϊκό Μέτωπο. Έπειτα από την κήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Ανάφη. Κατάφερε να δραπετεύσει μαζί με άλλους εξορίστους, για να συλληφθεί ξανά το 1938 και να εγκλειστεί στο κάτεργο της Κέρκυρας, στην Ακτίνα Θ', όπου κρατούνταν οι πολιτικοί κρατούμενοι. Με την εισβολή των Ναζί εστάλη στο Στρατόπεδο Λάρισας. Ύστερα από τη συνθηκολόγηση των Ιταλών δραπέτευσε και ανέβηκε στο βουνό, όπου εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Την άνοιξη του 1944 έλαβε μέρος ως εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, της Κυβέρνησης του Βουνού, και εκλέχθηκε γραμματέας (υπουργός) Γεωργίας. Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας άρχισε ο διωγμός των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης. Ο Γαβριηλίδης συνελήφθη για μία ακόμη φορά και εξορίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τελικά τον Άη Στράτη. Κατά τις εκλογές που διεξήχθησαν το Σεπτέμβριο του 1951 ο Γαβριηλίδης εξελέγη βουλευτής της ΕΔΑ, μαζί με άλλους 6 αριστερούς εκτοπισμένους (Ηλιού, Ιμβριώτης, Πρωιμάκης, Σαράφης, Τσόχας, Χατζημιχάλης). Οι εκλεχθέντες οδηγήθηκαν στην Αθήνα από τον Άη Στράτη, αλλά με απόφαση του εκλογοδικείου ακυρώθηκε η εκλογή τους, με αποτέλεσμα να επιστρέψουν πίσω στην εξορία. Το Σεπτέμβριο του 1952 στον Άη Στράτη ο Γαβριηλίδης υπέστη βαρύ εγκεφαλικό, αλλά το Υπουργείο Εσωτερικών αρνήθηκε τη μεταφορά του σε νοσοκομείο. Εκεί τον περιέθαλψε, με τα ανεπαρκή μέσα που διέθετε, ο εξόριστος γιατρός Αντώνης Φλούντζης και μετά από μερικές μέρες ο Κώστας Γαβριηλίδης πέθανε, στις 27 Σεπτεμβρίου 1952, την ημέρα της επετείου της ίδρυσης του ΕΑΜ. Βιογραφικό στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης", 30/9/1997. O ηγέτης της αγροτιάς Κώστας Γαβριηλίδης Αρχειοθετήθηκε 2011-11-09 στο Wayback Machine., Η Αυγή, 2/10/2010. Κώστας Γαβριηλίδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Αγόροι Λασιθίου

Οι Αγόροι είναι οικισμός της Κοινότητας Λατσίδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Οι Αγόροι είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του υψώματος «Ανάβλοχος», πάνω στην επαρχιακή οδό Λατσίδας-Αγίου Αντωνίου, ΒΔ. της Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λατσίδας του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λατσίδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεαπόλεως. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο

Το Πιο Δυνατός απ΄ τον Διάβολο (αγγλικά: Beat the Devil‎) είναι βρετανική περιπετειώδης κωμική ταινία του 1953 σε σκηνοθεσία του Τζον Χιούστον και σενάριο του ίδιου, το οποίο συνέγραψε μαζί με τους Τζέιμς Χέλβικ και Τρούμαν Καπότε. Πρωταγωνιστούν οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ, Τζένιφερ Τζόουνς και η Τζίνα Λολομπρίτζιτα.

 Μια διεθνής συμμορία κακοποιών σκοπεύει να κάνει λαθρεμπόριο ουρανίου. Μετά από πολλές περιπέτειες και συλλήψεις όμως, δεν θα καταφέρουν το σκοπό τους. Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ ως Μπίλι Ντανράδερ Τζένιφερ Τζόουνς ως Γκουιντολέν Τσελμ Τζίνα Λολομπρίτζιτα ως Μαρία Ντανράδερ Ρόμπερτ Μόρλεϊ ως Πάτερσον Πίτερ Λόρε ως Τζούλιους Έντουαρντ Άντερνταουν ως Χάρι Άιβορ Μπάρναρντ ως Τζακ Ρος Μάρκο Τούλλι ως Ραβέλο Μπέρναρντ Λι ως Τζακ Κλέιτον Τζούλιο Ντοννίνι ως Ναύαρχος Σάρο Ούρζι ως Πλοίαρχος Άλντο Σιλβάνι ως Τσαρλς Μίμμο Πόλι ως μπάρμαν Γενικά το έργο απογοήτευσε το κοινό, διότι αν και συμμετείχαν δυνατοί ηθοποιοί, το περιεχόμενο ήταν ρηχό. Σήμερα η ταινία είναι εκτός πνευματικών δικαιωμάτων και διατίθεται ελεύθερα. Francis Claud Cockburn: Beat the Devil. Penguin Books, Harmondsworth 1971, 235 S., ISBN 0-14-003309-2. Plimpton, George (1997). Truman Capote: In Which Various Friends, Enemies, Acquaintances and Detractors Recall His Turbulent Career. New York, Nan A. Talese (an imprint of Doubleday). ISBN 0-385-23249-7. Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο στον κατάλογο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο στην IMDb Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο στην TCM Movie Database Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο στο Rotten Tomatoes
Ποροβίτσα Αχαΐας

Η Ποροβίτσα είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ποροβίτσας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ποροβίτσης. Το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 665 μέτρων περίπου.

 Από κατοίκους της ορεινής Ποροβίτσας, που κατέβαιναν στα παραλιακά εδάφη, δημιουργήθηκε ο παραθαλάσσιος οικισμός της Παραλίας Ποροβίτσας ο οποίος, όταν απέκτησε τη μορφή μόνιμης εγκατάστασης, απογράφηκε αυτοτελώς για πρώτη φορά το 1951. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, ορίστηκε έδρα της νεοπαγούς τότε ομώνυμης Κοινότητας. Με το ΦΕΚ 96Α της 13/06/1967 η Ποροβίτσα έπαψε να αποτελεί την έδρα της Κοινότητας Ποροβίτσης, η οποία μεταφέρθηκε στην Παραλία Ποροβίτσας. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ποροβίτσας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ποροβίτσας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/06/2018.
Πάτρικ Μπενλιάν

Ο Πάτρικ Μπενλιάν ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής αρμένικης καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1930 και το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1929 και το 1930.

 Πρώτη σεζόν του Μπενλιάν με τον Άρη ήταν το 1928-29, όταν οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με δέκα νίκες σε ισάριθμους αγώνες, αλλά ηττήθηκαν από τον Πανελλήνιο με 29-27 και κατέκτησαν την δεύτερη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος τον Μάιο του 1929.Το 1929-30, ο Άρης έφθασε τους πέντε τοπικούς τίτλους κατακτώντας για τρίτη συνεχή χρονιά αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης. Αγωνίστηκε και πάλι στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος, όπου κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία του, κερδίζοντας την ΧΑΝΘ με 32-22.Το 1930-31, ο Άρης ηττήθηκε δύο φορές από την ΧΑΝΘ και περιορίστηκε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, ενώ μέχρι ο 1935 δε διοργανώθηκε ξανά τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.Το 1930 ήρθε και ο τελευταίος προπολεμικός τίτλος του συλλόγου, του οποίου το τμήμα καλαθοσφαίρισης ακολούθησε φθίνουσα πορεία και οδηγήθηκε σε αναστολή της λειτουργίας του από το 1936 μέχρι το 1939. "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 1930: Το 1ο πρωτάθλημα του ΑΡΗ στο μπάσκετ | aris.re
Βασίλης Κεκάτος

Ο Βασίλης Κεκάτος (1991) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ο πρώτος που βραβεύθηκε το 2019 με Χρυσό Φοίνικα Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους μετά τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο που βραβεύθηκε το 1998 με Χρυσό Φοίνικα Καλύτερης Ταινίας. Το 2023 αποκαλύφθηκε ότι η παραγωγός της ταινίας, Ελένη Κοσσυφίδου, είχε μια πολυετή επαγγελματική σχέση με τον Πάνο Κούτρα , Έλληνα σκηνοθέτη που υπηρέτησε στην κριτική επιτροπή της ενότητας 'Μικρού Μήκους Ταινιών' στο φεστιβάλ των Καννών, μια σύγκρουση συμφερόντων που είχε παραμείνει κρυμμένη για χρόνια.

 Κατάγεται από τα Μεταξάτα Κεφαλλονιάς. Η πρώτη του ταινία ονομάζεται Ανάδρομος (2015) και συμμετείχε στα Φεστιβάλ Δράμας και Νυχτών Πρεμιέρας. Το 2018 σκηνοθέτησε την ταινία Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν η οποία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Δράμας και βραβεύτηκε για το σενάριό της, τιμήθηκε στις Νύχτες Πρεμιέρας με το δεύτερο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και με το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ της Βιλερμπάν.Το 2019, βραβεύθηκε με Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών για την ελληνογαλλική ταινία μικρού μήκους Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς, την οποία σκηνοθέτησε και συνέγραψε.Το 2020 σκηνοθέτησε και έγραψε το σενάριο για την ταινία μικρού μήκους Όταν κοιμάσαι ο Κόσμος Αδειάζει, κατόπιν ανάθεσης από το ίδρυμα Ωνάσης.Το 2021, ετοιμάζει την πρώτη του τηλεοπτική δουλειά με τίτλο «Milky Way» για το Mega.
NGC 4875

Ο NGC 4875 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 350 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Γκιγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 16 Μαΐου 1885 και βρίσκεται στον Σμήνος γαλαξιών της Κόμης.

 Δεδομένα για το NGC 4875 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4875 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4875 στο Wikimedia Commons
Νεπάλ Μαντάλα

Η Νεπάλ Μαντάλα (Ντεβανάγκαρι: नेपाल मण्डल) είναι αρχαία συνομοσπονδία που χαρακτηρίζεται από τα πολιτιστικά, θρησκευτικά και πολιτικά σύνορα που βρίσκονται στο σημερινό κεντρικό Νεπάλ. Αποτελείται από την κοιλάδα του Κατμαντού και τις γύρω περιοχές. Η κυβέρνηση των αυτοχθόνων Νεβάρ στο Νεπάλ Μαντάλα έληξε με την κατάληψη της από το βασίλειο των Γκόρχα και την άνοδο της δυναστείας Σαχ το 1768.Σύμφωνα με το Περίγραμμα Ιστορίας του Νεπάλ, το Νεπάλ αποτελούνταν από τρία βασίλεια κατά την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο: το Χας στη δύση, το Καρνάτακ στο νότο, το Νεπάλ Μαντάλα στο κέντρο και το Κιράτ στην ανατολή.Το Μπακταπούρ ήταν η πρωτεύουσα του Νεπάλ Μαντάλα μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν καθορίστηκαν τρεις πρωτεύουσες, συμπεριλαμβανομένων των Κατμαντού και Λαλιτπούρ.

 Η έκταση του Νεπάλ Μαντάλα έχει οριστεί παραδοσιακά από τις θέσεις 64 Ινδουιστικών και 24 Βουδιστικών ιερών. Τα Ινδουιστικά ιερά βρίσκονται διάσπαρτα από το Μπραχμεσουάρ στην επαρχία Νουγουακότ στα δυτικά μέχρι το Μπίμεσουαρ στην επαρχία Ντολάχα στα ανατολικά. Το 24 ινδουιστικά ιερά εξαπλώνονται από το ποταμό Τρισούρι μέχρι το Ντολάλγκατ. Ο Φράνσις Μπούκαναν-Χάμιλτον έγραψε στην Αναφορά στο Βασίλειο του Νεπάλ (δημοσιεύθηκε το 1819) ότι τέσσερα σημεία προσκυνήματος σημειώνονται στα όρια του Νεπάλ: Νιλκάνθα (οχταήμερο ταξίδι προς το βορρά από το Κατμαντού), Νατεσουάρ (τρεις μέρες στα νότια), Καλεσουάρ (δύο ημέρες στα δυτικά) και Μπιμεσουάρ (τέσσερις ημέρες στα ανατολικά). Ο όρος μάνταλα σημαίνει επίσης χώρα. Έχει χρησιμοποιηθεί για να αντιπροσωπεύσει τους παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς, όπως η ομοσπονδία των βασιλείων. Η περιοχή περιλαμβάνει που περιλάμβανε τις πόλεις Κατμαντού, Λαλιτπούρ, Μπακταπούρ και Ντολάχα κατά τη διάρκεια της περιόδου Μάλλα είναι γενικά γνωστή ως Νεπάλ Μαντάλα. Σύμφωνα με το Περίγραμμα Ιστορίας του Νεπάλ, το Νεπάλ Μαντάλα βρίσκεται μεταξύ των βασιλείων Χας και Σιμραούνγκαρ. Το βασίλειο του Χας επεκτεινόταν από το Γκαρχουάλ στα δυτικά μέχρι το ποταμό Τρισούλι στα ανατολικά, και από τη Λίμνη Μανασαροβάρ στα βόρεια μέχρι το Τεράι στο νότο. Η Καρνάτακα, επίσης γνωστή ως Σιμραούνγκαρ, βρίσκεται στο Τεράι.Οι δυτικοί περιηγητές στα τέλη του 18ου αιώνα έγραψαν ότι τα σύνορα του Νεπάλ εκτεινόταν από το Θιβέτ στο βορρά, το έθνος του Κιράτα στην ανατολή, το βασίλειο της Μακουανπούρ στα νότια και το ποταμό Τρισούλι στα δυτικά το οποίο διαχωριζόταν από το βασίλειο της Γκόρχα.Το 1661, οι Ιησουίτες Πατέρες Γιόχαν Γκρούμπερ και Αλμπέρ Ντ'Ορβίλ ταξίδεψαν από το Θιβέτ στην Ινδία μέσω Νεπάλ. Ανέφεραν ότι πέρασαν από το Κούθι, η πρώτη πόλη του βασιλείου του "Νεκμπάλ" (Νεπάλ) και έφτασε στο "Καντμεντού" (Κατμαντού) πρωτεύουσα του "Νεκμπάλ". Από το "Καντμεντού" ένα ταξίδι πέντε ημερών καταλήγει σε μια "Χεντούντα", μια πόλη αγοράς στο βασίλειο της "Μαράνγκα". Η πόλη της Χεντούντα είναι γνωστή ως Χετάουντα σήμερα. Slusser, Mary Shepherd. Nepal Mandala: A Cultural Study of the Kathmandu Valley (Two Volumes), Princeton University Press 1982. (ISBN 9780691031286) Pruscha, Carl. Kathmandu Valley - The Preservation of Physical Environment and Cultural Heritage - A Protective Inventory, Vol. 2, Wien 1975
Πέλλα

Η Πέλλα είναι κωμόπολη στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας της Μακεδονίας. Πέλλα ονομάζεται η πόλη που ιδρύθηκε από τον Αρχέλαο κοντά στο 400 π.Χ.. Στη διάρκεια της Βυζαντινής και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας η ονομασία της είχε αλλάξει σε Άγιοι Απόστολοι και ήταν γνωστή και ως Ποστόλ. Το 1926 (ΦΕΚ 97Α) ξαναπήρε την αρχική της ονομασία.

 Η πόλη Πέλλα (Αρχαία Πέλλα επίσης) είναι κτισμένη επάνω σε λόφο σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την οδική αρτηρία Θεσσαλονίκης - Έδεσσας και τον αρχαιολογικό χώρο και 7 χλμ από τα Γιαννιτσά. Νοτίως του δρόμου βρίσκεται ο εύφορος κάμπος που προέκυψε από την αποξήρανση της Λουδίας λίμνης ή λίμνης των Γιαννιτσών από την Αμερικανική εταιρεία Foundation μεταξύ των ετών 1927-1937. Η Πέλλα έχει έκταση περίπου 3 τ. χμ. και πληθυσμό 2450 κατοίκους. Επί Τουρκοκρατίας είχε 70 περίπου οικογένειες που ήταν κολλήγοι του Τούρκου Αγά και ενός Εβραίου Ιταλικής υπηκοότητας, του Σαούλ Μοδιάνο. Η Νέα Πέλλα βρίσκεται 2 χλμ μετά τον αρχαιολογικό χώρο με κατεύθυνση προς Γιαννιτσά και είναι μία νέα πόλη. Τα πρώτα σπίτια άρχισαν να χτίζονται το 1925 από τους πρώτους κατοίκους της που ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία. Κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών με την συνθήκη της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923) ήρθαν στην Πέλλα: Πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη που έφυγαν από το χωριό Αρναούτκιοϊ της περιοχής Τσατάλτζα-Μητροπόλεως Δέρκων και Τυρολόης, που βρίσκεται 18 χμ. δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Οι κάτοικοι του χωριού αυτού εγκαταστάθηκαν εκτός της Πέλλας και στο χωριό Διονυσίου της Χαλκιδικής. Πρόσφυγες από το χωριό Νεοχώριo (Γενίκιοϊ) της Καλλίπολης που εγκαταστάθηκαν εκτός της Πέλλας και στα χωριά Εξαπλάτανος, Άθυρα, Κουφάλια και αλλού. Πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία που ήρθαν στην Πέλλα το 1918 -1924 από το χωριό Μοναστήρι της σημερινής Βουλγαρίας και μοιράστηκαν στην Πέλλα στο Μικρό Μοναστήρι Νομού Θεσσαλονίκης και το Νέο Μοναστήρι (Τζόμπα) περιοχής Δομοκού.Έτσι υπερδιπλασιάσθηκε ο πληθυσμός του χωριού, σε σχέση μ' αυτόν που είχε στις αρχές του αιώνα. Τέλος ήλθαν στο χωριό το 1947, περίπου 50 οικογένειες Σαρακατσάνων, προερχόμενοι από τις περιοχές της Φλώρινας. Η Πέλλα αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα στις 28 Ιουνίου 1918 με την ονομασία «Άγιοι Απόστολοι», αποτελούμενη και από τους συνοικισμούς Ραχώνας, Λειβαδίτσας και Αγροσυκιάς. Οι δύο τελευταίοι αποσπάστηκαν από την Πέλλα το 1922 και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Αθύρων. Στις 2 Μαρτίου 1926 μετονομάστηκε σε «Παλαιά Πέλλα». To 1975 ονομάστηκε «Πέλλα». Η κοινότητα αναβαθμίστηκε σε δήμο το 1989, για ιστορικούς λόγους, με το Προεδρικό Διάταγμα 592/21-12-1989.Με το σχέδιο Καποδίστριας, ο Δήμος Πέλλας διευρύνεται και περιλαμβάνει τις μέχρι τώρα κοινότητες Νέας Πέλλας, Αθύρων, Δυτικού, Αγροσυκιάς και Ραχώνας με τον οικισμό της Λειβαδίτσας. Με το σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος διευρύνεται ακόμα περισσότερο και συγχωνεύεται με τους δήμους Γιαννιτσών, Κύρρου, Κρύας Βρύσης και Μεγάλου Αλεξάνδρου και η έδρα μεταφέρεται στα Γιαννιτσά. Έτσι ο Δήμος Πέλλας σήμερα είναι ο πολυπληθέστερος του νομού έχει πάνω από 63.122 κατοίκους.
Πτέραρχος

Ο Πτέραρχος (Πτχος) είναι ο ανώτατος στρατιωτικός βαθμός (OF-9) που συναντάται στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Είναι επιφορτισμένος με την ηγεσία του συνόλου των αεροπορικών δυνάμεων της χώρας και λαμβάνει σειρά αποφάσεων που μπορεί να έχει μικρό ή και μεγάλο αντίκτυπο στην Πολεμική Αεροπορία. Οι αντίστοιχοι ανώτατοι βαθμοί στο Στρατό Ξηράς είναι ο Στρατηγός και στο Πολεμικό Ναυτικό ο Ναύαρχος. Ο Πτέραρχος όπως και ο Στρατηγός και ο Ναύαρχος όμως δεν είναι μόνο βαθμός αλλά και τίτλος. Αυτό ισχύει σε όλες τις Χώρες και γι’ αυτό Πτέραρχος προσαγορεύεται κάθε Υποπτέραρχος και Αντιπτέραρχος όταν δεν είναι Αρχηγός ή Υπαρχηγός. Σε ορισμένες χώρες π.χ. Ηνωμένες Πολιτείες και ο Ταξίαρχος. Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ αν και είναι ο μόνος που μπορεί να έχει το βαθμό δεν προσαγορεύεται Πτέραρχος αλλά με τη φράση "κ. Αρχηγέ"

 Ειδικότερα στην Ελλάδα, λαμβάνει το βαθμό αυτό αν επιλεγεί Αρχηγός ΓΕΕΘΑ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας), έχοντας διατελέσει προηγουμένως Αντιπτέραρχος. Αν επιλεγεί στη θέση αυτή, γίνεται ο μοναδικός Έλληνας Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας που τον φέρει, ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων. Ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Α/ΓΕΕΘΑ), είναι ο κύριος σύμβουλος της πολιτικής ηγεσίας, μέσω του ΚΥΣΕΑ, σε θέματα άμυνας του κράτους. Στο πρόσφατο παρελθόν, Αρχηγοί ΓΕΕΘΑ με το βαθμό του Πτεράρχου έχουν διατελέσει ο Ιωάννης Γιάγκος (2009 - 2011) και ο Χρήστος Χριστοδούλου (2019 - 2020). Η λέξη πτέραρχος προέρχεται από το πτέρ(υγα) + -αρχος < άρχω (διοικώ). Στην Πολεμική Αεροπορία αγγλόφωνων χωρών, ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Air Chief Marshal, ενώ ειδικότερα στις ΗΠΑ καλείται Air Force General. Σε πολλά κράτη με τεράστιες αεροπορικές δυνάμεις δεν είναι ο ανώτατος βαθμός, καθώς υπάρχει και ένας ακόμα υψηλότερος, ο Marshal of the Air Force, που είναι βαθμός πέντε αστέρων, αντίστοιχος του Στρατάρχη του Στρατού Ξηράς. Το διακριτικό του Πτέραρχου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι τέσσερις γαλάζιες λωρίδες που πλαισιώνονται από μαύρες γραμμές, με την κατώτερη λωρίδα και γραμμές να είναι διπλάσιου πάχους και ένας ρόμβος που αποφύεται από την ανώτερη λωρίδα. Το υπηρεσιακό αυτοκίνητό του φέρει τέσσερα αστέρια σε γαλάζιο πλαίσιο. Στρατηγός Ναύαρχος Λεξιλογική προέλευση των βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων
Επιτύμβια στήλη της Ηγησούς

Η Ηγησώ ήταν αρχαία Αθηναία, παρθένος κόρη του Προξένου που έμεινε στην ιστορία γνωστή από την ανάγλυφη παράστασή της σε επιτύμβια στήλη ιδιαιτέρου κάλλους και αισθητικής που βρέθηκε στον Κεραμεικό στην Αθήνα. Η επιτύμβια στήλη εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.

 Η επιτύμβια στήλη της Ηγησούς όπως καθιερώθηκε να λέγεται, είναι από λευκό μάρμαρο, ανάγλυφο, τύπου ναΐσκου με παραστάδες στις οποίες στηρίζεται το επιστύλιο με το όνομα της νεκρής και επί του οποίου υπάρχει αέτωμα. Η Ηγησώ εικονίζεται καθισμένη σε έδρα με ερεισίνωτο στηρίζοντας τα πόδια της σε χαμηλό σκίμπο (υποπόδιο). Είναι ενδεδυμένη με απλό, διαφανή ιωνικό χιτώνα· πάνω στο χιτώνα έχει ελαφρά ριγμένο ιμάτιο που καλύπτει μέρος της ράχης και ολόκληρο το κάτω σώμα. Το ιμάτιο συγκρατείται στη μέση και σχηματίζει πολλές πτυχώσεις που αναδεικνύουν το σώμα της Ηγησούς. Τα μαλλιά της είναι χωρισμένα και δεμένα ψηλά και στολίζονται με λεπτή καλύπτρα που μόλις και καλύπτει τον δεξιό ώμο της. Κοντές χειρίδες (μανίκια) αφήνουν ελεύθερους τους βραχίονες μέχρι τους αγκώνες. Μπροστά στην Ηγησώ και στην απέναντι πλευρά της στήλης στέκεται, με ανεπαίσθητη κλίση του δεξιού γόνατος, μία θλιμμένη θεραπαινίδα που η βαρβαρική της αμφίεση με τις μακρές χειρίδες καλύπτει ολόκληρο το σώμα της μέχρι τα άκρα. Αυτή κρατά στα χέρια πυξίδα κοσμημάτων (κοσμηματοθήκη) από την οποία η Ηγησώ έχει μόλις ανασύρει κάποιο κόσμημα. Προς αυτό και προς την ανοικτή πυξίδα, που βρισκεται στο κέντρο της μαρμάρινης στήλης, κλίνουν ελαφρά τα κεφάλια των γυναικών. Η βαθιά μελαγχολία είναι διάχυτη στα πρόσωπά τους που διατηρούν όμως την αρμονία τους. Ο δημιουργός καλλιτέχνης της κλασικής αυτής παράστασης, γλύπτης του 5ου αιώνα π.Χ., όπου ανάγεται η στήλη, πέτυχε να απεικονίσει τη νεκρική σιγή με εκφραστικότητα. Η Ηγησώ στο ανάγλυφο αυτό μοιάζει βέβαιη ότι δεν θα ξαναφορέσει τα αγαπημένα της κοσμήματα και φαίνεται να τα αποχαιρετά. Με το όνομα Ηγησώ δημοσιεύθηκε το παλαιότερο λογοτεχνικό περιοδικό στην Ελλάδα. Επίσης με τον ίδιο τίτλο δημοσίευσε ο Ρώμος Φιλύρας την ποιητική του συλλογή. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.8ος, σ.901 Νικόλαος Καλτσάς (2007). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 328. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. Παρουσίαση του εκθέματος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου

Το έμβλημα του ομοσπόνδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου καθιερώθηκε το 1947. Συνδέεται ιστορικά με τη σημαία της Γερμανίας, εξ ου και η ομοιότητά του στα χρώματα. Περιέχεται στη σημαία του κρατιδίου.

 Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, που χωρίζεται σε τρία μέρη. Στα μέρη αυτά εικονίζονται τα αντίστοιχα εμβλήματα των τριών πριγκιπάτων, που η ένωσή τους οδήγησε στη δημιουργία του σημερινού ομοσπόνδου κρατιδίου: Τρίερ, Μάιντς και Παλατινάτου. Έτσι, εικονίζεται ο κόκκινος σταυρός σε ασημί φόντο, ο αργυρός τροχός σε κόκκινο φόντο, που ήταν το έμβλημα της πρωτεύουσας του κρατιδίου, καθώς επίσης και το χρυσό λιοντάρι με κόκκινο στέμμα και νύχια, σε μαύρο φόντο. Τα σύμβολα συμβολίζουν την εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και τα αντίστοιχα εμβλήματα: Ο κόκκινος σταυρός σε φόντο ασημί συμβολίζει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Τριέρ. Η αρχαιότερη καταγραφή του συμβόλου αυτού του Τριέρ είναι το 13ο αιώνα. Ο αργυρός τροχός σε ερυθρό φόντο αντιπροσωπεύει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Μάιντς και Το χρυσό λιοντάρι σε μαύρο φόντο είναι για τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Παλατινάτου. Η αρχική εμφάνισή του είναι στο έμβλημα των Γουέλφων και στη συνέχεια στην κομητεία του Παλατινάτου.Το στέμμα από επάνω είναι χρυσό και αποτελείται από αμπελόφυλλα, καταδεικνύοντας τη σημασία της αμπελοκαλλιέργειας για την οικονομία του τόπου. Πληροφορίες για το έμβλημα του ομοσπόνδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου Σημαία της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Εκκλησιαστήριο

Το εκκλησιαστήριο ήταν ο τόπος συνέλευσης των πολιτών στις αρχαίες ελληνικές πόλεις, ενώ η συνέλευση της βουλής γινόταν στο βουλευτήριο. Στο εκκλησιαστήριο έπαιρνε μέρος κάθε νόμιμος πολίτης της πόλης.

 Είχε σχήμα αίθουσας θεάτρου μικρών διαστάσεων με κερκίδες για το κοινό και πάλκο για τον ομιλητή. Γνωστό είναι το εύρημα στον αρχαιολογικό χώρο του Ακράγαντα με 20 ημικυκλικές κερκίδες, ενώ το εκκλησιαστήριο του Μεταπόντιου είναι το αρχαιότερο που σώζεται και ανέρχεται στον 7ο αιώνα π.Χ. Luca Cerchiai, Lorena Jannelli, Fausto Longo: Die Griechen in Süditalien. Auf Spurensuche zwischen Neapel und Syrakus. Konrad Theiss Verlag Stuttgart 2004, ISBN 3-8062-1845-5
Ρεββέκα Κιμ

Η Ρεββέκα Κιμ (레베카 김, 27 Ιανουαρίου 1998) είναι Νοτιοκορεάτισσα αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ. Μαζί με τον παρτενέρ της, Κιρίλ Μίνοφ, η Ρεββέκα είναι εθνική πρωταθλήτρια της Νότιας Κορέας για το 2016 και έκτη σε κατάταξη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων 2014. Νωρίτερα στην καριέρα της, η Ρεββέκα διαγωνίστηκε στο απλό πατινάζ. Είναι πρωταθλήτρια στο Κύπελλο Νεστλέ Νέσκουικ αρχαρίων για το 2009 και το 2010.

 Η Ρεββέκα μεγάλωσε στη Βίλνιους της Λιθουανίας αλλά κράτησε την Κορεάτικη υπηκοότητα. Μιλάει άπταιστα Ρωσικά, Κορεάτικα, Αγγλικά και Λιθουανικά. Το 2010 μετακόμισε με την οικογένειά της στη Μόσχα της Ρωσίας για την εκπαίδευσή της στο πατινάζ. Η Ρεββέκα ξεκίνησε το καλλιτεχνικό πατινάζ στην ηλικία των 7, και αρχικά διαγωνίστηκε στο απλό πατινάζ. Κέρδισε τον τίτλο των αρχάριων κορασίδων το 2009 στο Πρωτάθλημα της Λιθουανίας. Το 2009, τα Κορεάτικα μέσα ενημέρωσης την «βάπτισαν» ως μία ακόμα Κιμ Γιούνα. Το Φεβρουάριο του 2009, το Κορεάτικο παγκόσμιο δίκτυο KBS έκανε ένα αφιέρωμα στην Ρεββέκα Κιμ. Παιδικό επίπεδο Το 2012, η Ρεββέκα ξεκίνησε να διαγωνίζεται στο καλλιτεχνικό πατινάζ με τον παρτενέρ της Κιρίλ Μίνοφ, εκπροσωπώντας τη Νότια Κορέα. Προπονητές τους οι Ιρίνα Ζουκ και ο Αλεξάντερ Σβίνιν. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ εγγραφήκαν στο παιδικό Γκραν Πρι της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ για το 2012-13 για να εκπροσωπήσουν Αυστρία και Κροατία. Έχασαν τον πρώτο γύρω περιμένοντας την Διεθνή Ένωση πατινάζ (ISU) να δώσει την άδεια της για την αλλαγή χώρας εκπροσώπησης στον Κιρίλ ---- είχε άδεια να εκπροσωπήσει τη Νότια Κορέα την εικοστή πρώτη του Σεπτέμβρη του 2012. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ έπιασαν τη δέκατη θέση στο διεθνές ντεμπούτο τους στην Κροατία. Πληρούσαν τις προϋποθέσεις για τον ελεύθερο χορό πατινάζ στο Παγκόσμιο παιδικό πρωτάθλημα το 2013 στο Μιλάνο και η τελική θέση τους ήταν η εικοστή. Το Νοέμβρη του 2013, η Ρεββέκα και ο Κιρίλ κέρδισαν το παιδικό καλλιτεχνικό πατινάζ στο κύπελλο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Ήταν η πρώτη Κορεάτικη ομάδα καλλιτεχνικού πατινάζ που κέρδισε έναν διεθνή διαγωνισμό. Κατατάχθηκαν έκτοι στο Παγκόσμιο παιδικό πρωτάθλημα του 2014 στη Σόφια. Ανώτερο επίπεδο Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ ξεκίνησαν την ανωτέρου επιπέδου σεζόν τους σε μία εκδήλωση της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ διεκδικητικού ύφους(ISU challenger series), το Κύπελλο Νέμπελχορν 2014, όπου κατατάχθηκαν έβδομοι. Έλαβαν 2 αναθέσεις Γκραν Πρι, το Κύπελλο Ροστέλεκομ 2014 και το Τρόφι Έρικ Μπομπαρντ 2014. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ είναι η πρώτη Κορεάτικη ομάδα καλλιτεχνικού πατινάζ που συμμετείχε σε Γκραν Πρι της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ. Στο Ανοιχτό Κύπελλο Βολβο έλαβαν την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη και έτσι έγιναν η πρώτη Κορεατική ομάδα που έλαβε μετάλλιο σε εκδήλωση της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ.
Τιμπώ

Η Τιμπόντ (αγγλικά: Thibaud) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 500 κατοίκων (2001).

 Η Τιμπόντ ονομάστηκε από τους Γάλλους Τιμπόντ, από το μικρό νησάκι του. Η Τιμπόντ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται ανατολικά του Σάντουιτς Μπέυ και βορειοανατολικά του Παιξ Μπους. Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας