IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μετεμβολιακή εγκεφαλίτιδα

Η μετεμβολιακή εγκεφαλίτιδα είναι μετεμβολιακή επιπλοκή που σχετίζεται με τον εμβολιασμό με τον ιό της βαξινίας (vaccinia) κατά την διεθνή εκστρατεία εξάλειψη της ευλογιάς. Η θνησιμότητα αυτού του είδους εγκεφαλίτιδας ανερχόταν σε 25 – 30%, ενώ άλλο ένα 16 – 30% είχε ισόβιες συνέπειες από αυτό το είδος εγκεφαλίτιδας. Αυτή η επιπλοκή είναι μια από τις πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς. Ο υποκείμενος μηχανισμός της είναι άγνωστος.

 Τα συμπτώματα της ασθένειας αρχίζουν να εμφανίζονται μεταξύ 8ης και 14ης ημέρας μετά τον εμβολιασμό. Μεταξύ των πρώτων συμπτωμάτων είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία, η σύγχυση και η ναυτία. Με το πέρασμα του χρόνου εμφανίζονται τα εξής συμπτώματα: επιληπτικές κρίσεις, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δυσλειτουργίες της μνήμης, τοπική παράλυση, ημιπληγία, πολυνευρίτιδα και σπασμοί. Σε ακραίες περιπτώσεις η μετεμβολιακή εγκεφαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε κώμα και θάνατο.Μεταξύ των διαφόρων μορφών της ιογενούς φλεγμονής του εγκεφάλου είναι η λύσσα, η πολιομυελίτιδα και δύο τύποι που μεταδίδονται από τα κουνούπια: η εγκεφαλίτιδα (στις διάφορες μορφές της) και η εγκεφαλίτιδα του Σεντ Λιούις. Οι δύο τελευταίοι τύποι εγκεφαλίτιδας έχουν εμφανιστεί σε επιδημική μορφή στις Ηνωμένες Πολιτείες και χαρακτηρίζονται από υψηλό πυρετό, παρατεταμένο κώμα (το οποίο είναι υπεύθυνο για την "ασθένεια του ύπνου"), και σπασμούς, που οδηγούν ακόμη και σε θάνατο. Η εγκεφαλίτιδα που προκύπτει ως επιπλοκή μιας άλλης συστηματικής λοίμωξης λέγεται παραμολυσματική εγκεφαλίτιδα και μπορεί να ακολουθεί ασθένειες όπως: ιλαρά, γρίπη και οστρακιά. Ο ιός του AIDS επίσης μολύνει τον εγκέφαλο και αναπτύσσεται σταδιακά άνοια. Αν και δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τον ιό, όταν η νόσος έχει εδραιωθεί, πολλά είδη εγκεφαλίτιδας μπορούν να αποφευχθούν μέσω του εμβολιασμού.
Φριτάτα

Η φριτάτα είναι ιταλικό πιάτο με βάση τα αυγά, παρόμοιο με την ομελέτα ή την κις χωρίς κόρα και εμπλουτισμένο με πρόσθετα συστατικά όπως κρέατα, τυριά ή λαχανικά. Η λέξη frittata είναι ιταλική και μεταφράζεται ως «τηγανητό».

 Η ιταλική λέξη frittata προέρχεται από το friggere και σημαίνει «τηγανητό». Αυτός ήταν αρχικά ένας γενικός όρος για το μαγείρεμα αυγών σε τηγάνι, οπουδήποτε στο φάσμα από τηγανητό αυγό, μέχρι συμβατική ομελέτα, έως μια ιταλική εκδοχή της ισπανικής ομελέτας, που φτιάχνεται με τηγανητή πατάτα. Εκτός Ιταλίας, η φριτάτα θεωρούνταν ισοδύναμη με την «ομελέτα» μέχρι τουλάχιστον τα μέσα της δεκαετίας του 1950.Το Frittata έχει καταλήξει να είναι ένας όρος για μια ξεχωριστή παραλλαγή που η Delia Smith περιγράφει ως «την ιταλική εκδοχή μιας ομελέτας ανοιχτού προσώπου». Όταν χρησιμοποιείται με αυτή την έννοια, υπάρχουν τέσσερις βασικές διαφορές από μια συμβατική ομελέτα : Ενώ μπορεί να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν πρόσθετα συστατικά, όπως πατάτα σε κύβους, τέτοια συστατικά συνδυάζονται με το μείγμα χτυπημένων αυγών όσο τα αυγά είναι ακόμα ωμά αντί να τοποθετούνται πάνω από τα κυρίως μαγειρεμένα μείγμα αυγών πριν διπλωθεί, όπως σε μια ομελέτα. Τα αυγά μπορούν να χτυπηθούν δυνατά, για να ενσωματώσουν περισσότερο αέρα από τις παραδοσιακές αλμυρές ομελέτες, για να επιτρέψουν μια πιο βαθιά γέμιση και ένα πιο αφράτο αποτέλεσμα. Το μείγμα μαγειρεύεται σε πολύ χαμηλή φωτιά, πιο αργά από μια ομελέτα, για τουλάχιστον πέντε λεπτά, συνήθως, μέχρι να σταθεροποιηθεί η κάτω πλευρά αλλά η κορυφή να είναι ακόμα ρευστή. Η μερικώς μαγειρεμένη φριτάτα δεν διπλώνεται για να περικλείει το περιεχόμενό της, όπως μια ομελέτα, αλλά αντ' αυτού είτε αναποδογυρίζεται ολόκληρη, είτε ψήνεται για λίγο κάτω από μια έντονη σαλαμάνδρα για να πήξει το επάνω στρώμα, ή ψημένο για περίπου πέντε λεπτά.
Ηράκλεια η Μινώα

Η Ηράκλεια Μινώα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Σικελίας, στη νότια ακτή του νησιού, στην εκβολή του Άλυκου ποταμού. Απείχε από τον Ακράγαντα (σύγχρονο Αγκριτζέντο) περίπου 25 χλμ., κοντά στο σύγχρονο Μονταλλέγκρο. Η αρχαιολογική έρευνα αποκαλύπτει πως ιδρύθηκε στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε γύρω στις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ.

 Το διπλό της όνομα συνδέεται με δύο μυθολογικές αφηγήσεις που σχετίζονται με την ίδρυσή της. Σύμφωνα με τον πρώτο ο Ηρακλής, νικώντας τον τοπικό ήρωα Έρυξ σε αγώνα πάλης, απέκτησε δικαιώματα σε ολόκληρο το δυτικό τμήμα της Σικελίας, την οποία διατήρησε για τους απογόνους του. Δεν ίδρυσε κάποια συγκεκριμένη πόλη, ωστόσο αργότερα, όταν κατεύθασε ο Μίνωας στη Σικελία καταδιώκοντας τον Δαίδαλο, ίδρυσε εκείνος μια πόλη, ονομάζοντάς τη Μινώα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή την ίδρυσαν οι ακόλουθοί του, μετά τον θάνατο του ιδίου. Ο Ηρακλείδης ο Ποντικός προσθέτει πως παλαιότερα υπήρχε εκεί προγενέστερη πόλη, το όνομα της οποίας ήταν Μάκαρα. Η πρώτη γραπτή αναφορά στην πόλη την απεικονίζει ως μια μικρή αποικία της πόλης του Σελινούντα. Κατόπιν, το 510 π.Χ. ο Δωριεύς ο Σπαρτιάτης, αδερφός του Κλεομένη Α', ήρθε στη Σικελία με μεγάλο σώμα ανδρών, επιθυμώντας να ανακτήσει τα εδάφη που άνηκαν στον πρόγονό του, Ηρακλή. Ενεπλάκη σε μάχες με τους Καρχηδονίους και τους Εγεστούς, χάνοντας τελικά τη ζωή του σε μια μάχη. Στην τελευταία αφανίστηκαν και όλοι του οι άνδρες. Ο Ευρυλέων, ο μοναδικός αξιωματικός του που επέζησε, κυβέρνησε τη Μινώα, η οποία κατά πάσα πιθανότητα ονομάστηκε «Ηράκλεια» για πρώτη φορά τη συγκεκριμένη περίοδο.Η πόλη πέρασε στα χέρια της Καρχηδόνας με τη συνθήκη του 405 π.Χ., ανακτήθηκε το 397 π.Χ. από τον Διονύσιο, ενώ ξαναπέρασε στην κυριαρχία των Καρχηδονίων το 383 π.Χ. Εκεί αποβιβάστηκε ο Δίων το 357 π.Χ., για να επιτεθεί στις Συρακούσες. Οι κάτοικοι του Ακράγαντα την ανέκτησαν το 309 π.Χ., μα γρήγορα υποτάχθησε στον Αγαθοκλή. Οι Έλληνες την ξαναπήραν προσωρινά με τον βασιλιά Πύρρο το 277 π.Χ. Ζώνας Λ. & Σβανά Ειρ., Οι αποικίες των Μεγάρων, Ναύπλιο 2015, σελ. 17-18. (ISBN 978-618-81554-5-9)
A Farewell to Kings

Το A Farewell to Kings είναι το πέμπτο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Σεπτεμβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records". Ο δίσκος έφθασε στο # 33 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 11 στην πατρίδα του συγκροτήματος, για να βραβευθεί ως πλατινένιος. Η εμπορική του επιτυχία ήλθε με την βοήθεια του σινγκλ "Closer to the Heart", το δεύτερο τους που κατάφερε να μπει στο Hot-100 του Billboard. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα Rockfield Studios στη Νότια Ουαλία, κάτι που συνεχίστηκε και στον επόμενο τους δίσκο, "Hemispheres". Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3 / 5 και το "Metal Archives" 91%.

 1. A Farewell to Kings (Lee, Lifeson, Peart) -5:51 2. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 11:05 3. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 2:54 4. Cinderella Man (Lee, Lifeson) - 4:20 5. Madrigal (Lee, Lifeson, Peart) - 2:35 6. Cygnus X-1 Book I: The Voyage (Lee, Lifeson, Peart) - 10:25 A Farewell to Kings (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Farewell to Kings" ήταν οι εξής: Τζέντι Λι - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Άλεξ Λάιφσον - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα Νιλ Πιρτ - τύμπανα, κρουστά A Farewell to Kings - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Rush - A Farewell to Kings (album review) | Sputnikmusic Rush - A Farewell to Kings - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σοβέτο

Το Σοβέτο (Soweto) είναι μία περιοχή - προάστιο δυτικά του Γιοχάννεσμπουργκ, σε απόσταση περίπου 15 χλμ., (με αριθμό 6 στο φερόμενο χάρτη). Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες περιοχές κατά την περίοδο του Απαρτχάιντ, καθώς αποτελούσε γκέτο του μαύρου πληθυσμού της πόλης. Από εδώ ξεκίνησε το κίνημα των μαύρων κατά του ρατσισμού, της αθλιότητας και της φτώχειας με συνέπεια σήμερα να έχει αναδειχθεί σε σύμβολο της ελευθερίας. Στην περιοχή αυτή και μάλιστα στην ίδια οδό Βιλακάζι βρίσκονται οι οικίες δύο νομπελιστών, του Νέλσον Μαντέλα που έχει μετατραπεί σε μουσείο και του επισκόπου Ντέσμοντ Τούτου. Το όνομα Σοβέτο είναι αρκτικόλεξο της αγγλικής ονομασίας "South West Townships" (= Νοτιοδυτικό περίχωρο).

 Η πόλη ιδρύθηκε το 1886 από μαύρους εργαζόμενους σε ορυχεία της περιοχής. To 1904, οι Βρετανοί άποικοι έδιωξαν τους κατοίκους αυτούς από την περιοχή προκειμένου να δημιουργήσουν ένα στρατόπεδο εκκένωσης. Ωστόσο, κατά τη βιομηχανοποίηση της πόλης κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί έγχρωμοι επανήλθαν στην περιοχή. Επίσης, εκείνη την περίοδο ιδρύθηκε το πρώτο νοσοκομείο της περιοχής. Το 1947, ο Γεώργιος ΣΤ' επισκέφτηκε την πόλη και απένειμε παράσημα στο στρατό στην περιοχή. Αφού οι Μπόερς ανέκτησαν σημαντική δύναμη το 1948, η περιοχή μετατράπηκε σε γκέτο για τους μαύρους κατοίκους. Στις 16 Ιουνίου 1976 ξέσπασε μία εξέγερση των κατοίκων σχετικά με την επιβολή της Αφρικάανς στα σχολεία, ενώ οι λευκοί προσπάθησαν να την καταστείλουν. 23 πολίτες σκοτώθηκαν την πρώτη ημέρα. Σήμερα, το Σοβέτο ανήκει στο Γιοχάνεσμπουργκ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Soweto στο Wikimedia Commons
Βλαντίμιρ Άσμπεργκ

Ο Βλαντίμιρ Γκαβρίλοβιτς Άσμπεργκ (ρωσικά: Владимир Гаврилович Асберг‎, 25 Ιουλίου 1898, Ταγκανρόγκ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 10 Φεβρουαρίου 1947, Μόσχα, ΕΣΣΔ) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός στρατιωτικός ηγέτης, αργότερα συνεργάτης των Ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Γεννήθηκε το 1898 στο Ταγκανρόγκ. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αφού αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Κονσταντίνοβσκι το 1916, υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στον Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό. Μετά τηνεπανάσταση του 1917, εντάχθηκε στον Εργατικό και Αγροτικό Κόκκινο Στρατό και πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στη Σοβιετική Κεντρική Ασία. Αποφοίτησε από τα Ακαδημαϊκά Μαθήματα για Ανώτερους Αξιωματικούς του Κόκκινου Στρατού (1926) και τα μαθήματα τεθωρακισμένων τανκς του Λένινγκραντ για τη βελτίωση και επανεκπαίδευση αξιωματικών (1932). Το 1936 προήχθη σε Ταγματάρχη, το 1939 σε Συνταγματάρχη. Έλαβε μέρος στον Σοβιετο-Φινλανδικό πόλεμο του 1939-1940. Μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε διαδοχικά ως επικεφαλής του τμήματος τεθωρακισμένων στρατευμάτων της 28ης, 43ης, 57ης στρατιάς, ενώ στην τελευταία ήταν και πρώτος υποδιοικητής. Το 1942, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του Χαρκόβου, δεν έφυγε από την περικύκλωση, κηρύχθηκε αγνοούμενος, αλλά στην πραγματικότητα συνελήφθη. Συμφώνησε οικειοθελώς να συνεργαστεί με τους Γερμανούς, προήχθη στο βαθμό του Ταγματάρχη της Βέρμαχτ, υπηρέτησε στο αρχηγείο των Ανατολικών Εθελοντικών Δυνάμεων υπό τη διοίκηση του Στρατηγού του Ιππικού Έρνστ Κέστρινγκ. Μετά το σχηματισμό του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού ως Ένοπλες Δυνάμεις της Επιτροπής για την Απελευθέρωση των Λαών της Ρωσίας, μετατέθηκε στην υπηρεσία του Αντιστράτηγου Αντρέι Βλάσοφ. Το 1943 οργάνωσε και διηύθυνε τη σχολή αξιωματικών των Ανατολικών Δυνάμεων στο Μαριγιάμπολε, το 1944 διορίστηκε επικεφαλής του 8ου τμήματος (μαχητική εκπαίδευση) των Ενόπλων Δυνάμεων του KONR, το 1945 προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου. Ενόψει της επικείμενης παράδοσης της Γερμανίας, παραδόθηκε στους Αμερικανούς και το 1946 εκδόθηκε στη σοβιετική πλευρά. Το 1947 καταδικάστηκε από το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ βάσει του άρθρου 58 για εσχάτη προδοσία και εκτελέστηκε. Το 2019, η Στρατιωτική Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέρριψε το αίτημα για την αποκατάσταση του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vladimir Arcezo στο Wikimedia Commons
Bad Attitude

Bad Attitude είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου και CD τον Ιανουάριο του 1987. Το τραγούδι αυτό, συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο "The House of Blue Light", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου του 1987 και είναι το εναρκτήριο κομμάτι του.

 Σύμφωνα με την βιογραφία του Τζέρι Μπλουμ με τίτλο "Black Knight", το "Bad Attitude" ήταν έμπνευση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, αν και ως συνθέτες αναφέρονται οι Μπλάκμορ, Γκίλαν, Γκλόβερ και Λορντ. Χρειάστηκε αρκετές προσπάθειες για να ηχογραφηθεί, όπως και μία ζωντανή εκτέλεση όπου ο Γκίλαν απαγγέλει το παιδικό τραγούδι "Teddy Bears' Picnic".Ο Ρότζερ Γκλόβερ δήλωσε στο περιοδικό Metal Hammer το 1988, ότι το "Bad Attitude" είναι το πιο δύσκολο κομμάτι των Deep Purple για παιχτεί ζωντανά. Το σινγκλ κυκλοφόρησε στην Ευρώπη με το τραγούδι "Black & White" στη δεύτερη πλευρά του και στην Αμερική με το "Bad Attitude" και στις δύο πλευρές του, ανεβαίνοντας στο Top-20 της λίστας Mainstream Rock Tracks του Billboard. 1. Bad Attitude (Blackmore, Gillan, Glover, Lord) - 3:57 2. Black & White (Blackmore, Gillan, Glover, Lord) - 5:03 Bad Attitude (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιανουάριος 1987 Το Bad Attitude ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Bad Attitude by Deep Purple Songfacts Deep Purple - Bad Attitude - YouTube Bad Attitude Lyrics BAD ATTITUDE TAB by Deep Purple @ Ultimate-Guitar.Com
Δήμος Πρίλεπ

Ο Δήμος Πρίλεπ ή Δήμος Πριλάπου (σλαβομακεδονικά: Прилеп‎ /ˈpriːlɛp/) είναι δήμος στο νότιο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πελαγονίας. Πρίλεπ (Πρίλαπος) ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Πρίλεπ.

 Ο Δήμος Πρίλεπ συνορεύει με: τον Δήμο Τσάσκα και τον Δήμο Ντόλνενι στα βόρεια τον Δήμο Καβάνταρτσι στα ανατολικά τον Δήμο Κριβογκάστανι, τον Δήμο Μόγκιλα και τον Δήμο Νόβατσι στα δυτικά την Ελλάδα στα νότια. Επίσημος ιστότοπος
Μαρία της Αυστρίας (1528-1603)

Η Μαρία (γερμ. Maria, 21 Ιουνίου 1528 - 26 Φεβρουαρίου 1603) από τον Οίκο των Αψβούργων γεννήθηκε ως κόρη του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με τον γάμο της έγινε αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Καρόλου Α΄ της Ισπανίας) και της Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μεγάλωσε μεταξύ Τολέδο και Βαγιαδολίδ με τα αδέλφια της Φίλιππο και Ιωάννα. Αν και ο πατέρας τους έλειπε λόγω των καθηκόντων του, τα τρία αδέλφια έκτισαν ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. Η Μαρία και ο Φίλιππος μοιραζόταν κοινές αντιλήψεις και πολιτικές, που τις κράτησαν στην υπόλοιπη ζωή τους. Στα 20 έτη της παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Μαξιμιλιανό. Απέκτησαν 16 τέκνα και έμειναν 28 έτη παντρεμένοι. Ενόσω ο πατέρας τους ήταν απασχολημένος με τις υποθέσεις της Γερμανίας, η Μαρία και ο Μαξιμιλιανός ενεργούσαν ως αντιβασιλείς κατά την απουσία του Φιλίππου. Μόλις το 1552 το ζεύγος μετακινήθηκε για να ζήσει στην Αυλή του πατέρα του Μαξιμιλιανού, στη Βιέννη. Το 1558 η Μαρία επέστρεψε στη Μαδρίτη και ενήργησε ως αντιβασίλισσα της Ισπανίας κατά την απουσία του αδελφού της Φιλίππου Β΄ το διάστημα 155-61. Παντρεύτηκε το 1548 τον Μαξιμιλιανό Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Απέκτησε τέκνα: Άννα (1549 - 1580), παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Φερδινάνδος (1551 - 1552). Ροδόλφος Β΄ (1552 - 1612), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ερνέστος (1553 - 1595), κυβερνήτης των Κάτω Χωρών. Ελισάβετ (1554 - 1592), παντρεύτηκε τον Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας. Μαρία (1555 - 1556). Ματθίας (1557 - 1619), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. γιος (20 Οκτωβρίου 1557), θνησιγενής. Μαξιμιλιανός Γ΄ (1558 - 1618), Αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας. Αλβέρτος Ζ΄ (1559 - 1621), Αρχιδούκας της Κάτω και Άνω Αυστρίας, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών. Βεγκέσλαος (1561 - 1578). Φρειδερίκος (1562 - 1563). Μαρία (19 Φεβρουαρίου - 24 Μαρτίου 1564). Κάρολος (1565 - 1566). Μαργαρίτα (1567 - 1633), μοναχή. Ελεονώρα (1568 - 1580). Nadine Akkerman (2013). The Politics of Female Households: Ladies-In-Waiting Across Early Modern Europe. Cárdenas, Fabricio (2014). 66 petites histoires du Pays Catalan [66 Little Stories of Catalan Country] (in French). Perpignan: Ultima Necat. ISBN 978-2-36771-006-8. OCLC 893847466. Sánchez, p. 91.
Γκαμπριέλ Γκεβάρα

Ο Γκαμπριέλ Γκεβάρα Μουρό (Μαδρίτη, 6 Φεβρουαρίου, 2001) είναι Ισπανός ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως Νικ Λέιστερ στην ταινία Culpa mía (2023). Επιπλέον, έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Skam (2018).

 Ο Γκαμπριέλ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μαδρίτη της Ισπανίας από τη μητέρα του, Μαρλέν Μουρό, Γαλλίδα μοντέλο, ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιαστής, και τον πατέρα του, Μισέλ Γκεβάρα, χορευτή. Όπως και οι γονείς του, έλκεται από νεαρή ηλικία στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, συμμετέχοντας σε διαφημιστικές καμπάνιες και μικρούς υποκριτικούς ρόλους ως επιπλέον. Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στη νεανική σειρά του Movistar+, Skam ως δευτερεύων χαρακτήρας κατά τις δύο πρώτες σεζόν της.Αφού συμμετείχε στην ταινία Charter (2020) και στην τηλεοπτική σειρά Señoras del (h)AMPA της Telecinco, εντάχθηκε στο βασικό καστ της ισπανικής τηλεοπτικής σειράς HIT, με τον χαρακτήρα του Νταρίο, για δύο από τις σεζόν της.Στη συνέχεια, υπέγραψε με το Netflix για να παίξει έναν από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς Tú nο eres especial, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2022 στην πλατφόρμα. Την ίδια χρονιά έπαιξε τον Νάτσο Ντουάτο στη σειρά Bosé ως επεισοδιακός χαρακτήρα. Επιπλέον, συμμετέχει στην ταινία Mañana es hoy, που κυκλοφόρησε στο Amazon Prime Video. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς έκανε πρεμιέρα την πρώτη του σειρά ως πρωταγωνιστής: How to send Everything to hell, που μεταδόθηκε στο HBO Max.Το 2023 πρωταγωνίστησε στην ταινία βασισμένη σε ένα ομώνυμο βιβλίο της Μερθέδες Ρον, My fault (Culpa mía), μαζί με την ηθοποιό Νικόλ Ουάλας, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Amazon Prime Video και έγινε διεθνής επιτυχία. Στην ταινία υποδύεται τον Νικ, ένα αγόρι εκατομμυριούχος που ερωτεύεται την κόρη της νέας γυναίκας του πατέρα του. Την ίδια χρονιά, η σειρά της Atresmedia Red Flags εκκρεμεί να κυκλοφορήσει, ως δευτερεύων χαρακτήρας. Γκαμπριέλ Γκεβάρα στην IMDb (στα αγγλικά) Γκαμπριέλ Γκεβάρα στο Instagram
Φράουλα

Η Φράουλα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φρούτο που ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων (Rosaceae) με 15 περίπου είδη ιθαγενή των βόρειων εύκρατων περιοχών. Κατά πάσα πιθανότητα η καταγωγή της είναι από τη Χιλή. Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις, δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές. Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος. Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς γνωστή με την ονομασία Φράουλα Ανανάσα. Η φράουλα είναι πολυετές, έρπον κυρίως αλλά και αναρριχώμενο ποώδες φυτό με τριχωτά σύνθετα φύλλα που αποτελούνται από 3 φυλλάρια που τα περιθώρια τους είναι πριονωτά. Τα άνθη της είναι λευκά, μονογενή ή και ερμαφρόδιτα και φύονται σε μικρές ταξιανθίες που ξεκινούν από τις μασχάλες των φύλλων. Όσο ο χρόνος περνάει οι ρίζες του φυτού γίνονται ξυλώδεις και αναπτύσσονται παραφυάδες που ριζώνουν αναπτύσσοντας νέα φυτά. Ο καρπός της φράουλας είναι σύνθετος και αποτελείται από μια ανθοδόχη που έχει στην επιφάνεια της πολλά μικρά σπόρια. Η καλλιέργεια της φράουλας είναι αρκετά εύκολη ακόμα και για τους πιο αρχάριους.

 Η φράουλα μπορεί να αντέξει στις χειμερινές χαμηλές θερμοκρασίες, όμως μία απότομη αλλαγή θερμοκρασίας ή ένας παγετός την άνοιξη μπορεί να βλάψει το φυτό. Πολλές βροχές επίσης μπορούν να προκαλέσουν σάπισμα των καρπών. Η φράουλα μπορεί να προσαρμοστεί σε όλα τα είδη χώματος. Δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου λίπασμα. Τη βλάπτει η ξηρασία ενώ το πότισμα είναι καλύτερα να γίνεται με ράντισμα όλου του φυτού ή με τεχνητή βροχή. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με παραφυάδες. Τα φυτά φυτεύονται το φθινόπωρο έτσι ώστε να υπάρχει παραγωγή τον επόμενο χρόνο. Ένα στρέμμα μπορεί να χωρέσει 5.000 περίπου φράουλες.Η εντατικότερη καλλιέργεια και οι μεγαλύτερες ανάγκες παραγωγής προέτρεψαν τους καλλιεργητές να μετατρέψουν τις φράουλες σε μονοετή φυτά έτσι ώστε ένα στρέμμα να μπορέσει να χωρέσει μέχρι 25.000 φυτά. Όταν το ψύχος του χειμώνα είναι μεγάλο τότε οι φράουλες καλύπτονται για να προστατευτούν. Για αυτό γίνονται και καλλιέργειες σε θερμοκήπια. Επειδή οι φράουλες είναι ευαίσθητες συνηθίζεται η καλλιέργειά τους να γίνεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στα κέντρα γενικής εμπορίας και κατανάλωσης. Η συγκομιδή γίνεται μόλις οι φράουλες αποκτήσουν κόκκινο χρώμα. Οι φράουλες καταναλώνονται ως νωπό φρούτο αλλά και μετά από επεξεργασία τους (κονσέρβες, χυμοί και άλλα). Χρησιμοποιούνται επίσης στη ζαχαροπλαστική , γίνονται μαρμελάδες, λικέρ, κομπόστες. Η φράουλα είναι πλούσια σε βιταμίνη C. Οι Η.Π.Α. έχουν τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο με 220.000 τόνους ετησίως. Ακολουθούν ο Καναδάς , η Ιταλία , η Πολωνία και η Γαλλία.
Φίλινα

Η Φίλινα, χορεύτρια από τη Λάρισα, ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Μακεδονίας και μητέρα τού Φίλιππου Γ΄, του επονομαζόμενου Αρριδαίου, ετεροθαλούς αδελφού τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου.

 Η Φίλινα παντρεύτηκε τον βασιλιά Φίλιππο Β΄, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο το 359 π.Χ.. Όταν η Ολυμπιάδα (5η σύζυγος τού Φιλίππου Β΄), η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μπήκε στη Μακεδονική αυλή, βρήκε δύο τέκνα τού Φιλίππου Β΄: τη θυγατέρα της Αυδάτης (1ης συζύγου τού Φιλίππου Β΄) Κυνάνη και τη Φίλινα (2η σύζυγο τού Φιλίππου Β΄) με τον γιο της Αρριδαίο. Το σίγουρο ήταν, ότι η Ολυμπιάδα μισούσε τόσο τη Φίλινα, όσο και τον γιο της Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, γιατί ήθελε να δει στον θρόνο τον δικό της γιο, Αλέξανδρο. Για τη ζωή της Φίλινας δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα.
Καμάρι Θήρας

Το Καμάρι είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες του Μέσα Βουνού στην ανατολική πλευρά του νησιού, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή του 2001 έχει 1.351 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Επισκοπής Γωνιάς του Δήμου Θήρας.

 Το Καμάρι ήταν το επίνειο της Αρχαίας Θήρας και ονομαζόταν Οία. Ερείπια της αρχαίας Οίας βρίσκονται σήμερα μέσα στη θάλασσα. Η μεγάλη οικιστική ανάπτυξη του Καμαρίου προέκυψε ουσιαστικά μετά τον μεγάλο σεισμό του 1956, από τους κατοίκους της Μέσα Γωνιάς, η οποία είχε καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά. Το 2002 ανακαλύφθηκε στο Καμάρι αρχαϊκό Ιερό του Αχιλλέα. Η ανακάλυψη αυτή αποδεικνύει ότι ο μυθικός ήρωας λατρευόταν και σε άλλα μέρη εκτός από τη Θεσσαλία. Κοντά στην είσοδο του κτίσματος βρέθηκαν κεραμικά, ανάμεσα στα οποία ένας ιωνικός κύλικας με εγχάρακτη επιγραφή που αναφέρει το όνομα του αναθέτη και το όνομα του ήρωα. Είναι το μοναδικό ιερό που έχει ταυτιστεί με τη λατρεία του ήρωα, παρά το γεγονός ότι είναι γνωστή η λατρεία του στην αρχαιότητα από διάφορες γραπτές πηγές. Στις 9 Ιουλίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία του Αγίου Παγκρατίου (ημέρα του σεισμού του 1956). Στις 24 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας.
Άγιοι Ανάργυροι Αττικής

Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι αστική περιοχή και έδρα του δήμου Αγίων Αναργύρων Καματερού στο δυτικού τομέα Αθηνών στην Περιφέρεια Αττικής. Αποτελούσε έδρα δήμου από το 1963, δήμος έως το 2011 και σήμερα δημοτική ενότητα του δήμου Αγίων Αναργύρων-Καματερού. Η δημοτική ενότητα έχει έκταση περίπου 9,11 τ. χλμ. Ο οικισμός προήλθε από ομώνυμη κοινότητα που αποσπάστηκε από τον δήμο Ιλίου το 1927. Συνορεύει βόρεια με το Δήμο Αχαρνών και Φυλής, ανατολικά με τους Δήμους Ν. Φιλαδέλφειας - Ν. Χαλκηδόνας, νότια με το Δήμο Αθηναίων και Περιστερίου και δυτικά με το Δήμο Ιλίου και Πετρούπολης.

 Η δημοτική ενότητα εφάπτεται στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας, διασχίζεται κατά μήκος από τις Λεωφόρους Φυλής και Δημοκρατίας και διχοτομείται από τις γραμμές του τρένου που εισέρχεται από το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών προς το σταθμό Λαρίσης. Για τον λόγο αυτό, η πρόσβαση στον Δήμο από το κέντρο της Αθήνας είναι εύκολη και πολύ γρήγορη. Συνορεύει με το Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης». Στη συνοικία λειτουργούν δημοτικά σχολεία, νυχτερινό σχολείο, γυμνάσια, γενικά λύκεια (ΓΕΛ), επαγγελματικά λύκεια (ΕΠΑΛ) και ΙΕΚ. Παλαιότερα ο δήμος διασχιζόταν απο τη σιδηροδρομική γραμμή του ΟΣΕ η οποία πια έχει υπογειοποιηθεί. Στην θέση των παλιών γραμμών ο ΟΣΕ κατασκεύασε και παρέδωσε στο δήμο έναν σύγχρονο ποδηλατόδρομο. Οι Άγιοι Ανάργυροι συνδέονται με την Αττική Οδό μέσω των κόμβων 6 και 7. Η περιοχή συνδέεται με τους σταθμούς του προαστιακού σιδηροδρόμου Άγιοι Ανάργυροι στη συνοικία Μυκονιάτικα και Πύργος Βασιλίσσης στη συνοικία Ανάκασα. Επίσης, η περιοχή εξυπηρετείται από τρεις κομβικές λεωφορειακές γραμμές. Άγιοι Ανάργυροι (Κέντρο) Ανάκασα Τσούμπα Μυκονιάτικα Η Συνοικία Των Αγίων Ακινδύνων Η Αγία Παρασκευή Ανάληψη-Μυροφόρες Συνοικία Του Πύργου Η Γειτονιά Των Σιδηροδρομικών (Συνοικισμός Σ.Ε.Κ) Στους Αγίους Αναργύρους σώζεται η Ελιά του Πεισίστρατου, δέντρο αποδεδειγμένα ηλικίας 25 αιώνων, που η παράδοση συνδέει με τον αρχαίο τύραννο της Αθήνας Πεισίστρατο. Έχει ανακηρυχθεί σε μνημείο φυσικής ιστορίας και ο Δήμος ζητά να αποτελέσει το κέντρο ενός προστατευόμενου χώρου πρασίνου, περιπάτου και αναψυχής, ενοποιημένου με την κοντινή έκταση του Πευκώνα. Ανδρέας Α. Μηλιώνης Η ΠΟΛΎ ΤΩΝ ΆΓΙΩΝ έκδοση Δήμος Αγίων Ανάργυρων Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Αναργύρων - Καματερού
Κάστρο του Μπορς

Το Κάστρο του Μπορς (αλβανικά: Kalaja e Borshit‎) ,γνωστό και ως Κάστρο του Σόποτ (αλβανικά: Kalaja e Sopotit‎) από το λόφο που βρίσκεται, είναι ερειπωμένο κάστρο κοντά στο χωριό Μπορς της Αλβανίας, κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Μέσα στο κάστρο βρίσκεται το Τζαμί του Χατζή Μπέντο του 17ου αιώνα από την οθωμανική εποχή.

 Το κάστρο χρονολογείται στην Αρχαιότητα και οι οχυρώσεις του ακολουθούν τα ίχνη ακρόπολης, με τέσσερις επόμενες φάσεις ανοικοδόμησης, που κυμαίνονται από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο έως τον ύστερο Μεσαίωνα. Το όνομα «Σόποτ» είναι σλαβικής προέλευσης. Στα μεσαιωνικά ελληνικά έγγραφα, το κάστρο ονομάζεται Σόποτων ή Σοπωτός, από το οποίο προέρχεται το όνομά του σε άλλες γλώσσες. Το λιμάνι της αναφέρεται στους ελληνικούς λιμενοδείκτες με το όνομα Γαζόπολη.Η τοποθεσία αναφέρεται για πρώτη φορά στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος Χωματηνός έγραψε για την «αρχοντία Σωποτού», τμήμα της περιοχής Βαγενετίας. Το 1258, ο Δεσπότης της Ηπείρου, Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας, έδωσε το κάστρο μαζί με το Βουθρωτό και το νησί της Κέρκυρας ως προίκα για την κόρη του Ελένη Αγγελίνα της Ηπείρου στον Μανφρέδο της Σικελίας. Επέστρεψε υπό τον έλεγχο των Ηπειρωτών αμέσως μετά, προτού παραχωρηθεί και πάλι από τον Νικηφόρο Α΄ Κομνηνός Δούκας στον Κάρολος τον Ανδεγαυό το 1279. Η περιοχή επέστρεψε ξανά στα χέρια Ηπειρωτών τις επόμενες δεκαετίες, αλλά στην εξέγερση των Ηπειρωτών. ενάντια στη βυζαντινή κυριαρχία των Παλαιολόγων το 1338–39, παρέμεινε πιστή στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο.Μετά την οθωμανική κατάκτηση, ένα κτηματολόγιο του 1431 καταγράφει το Σόποτ με 60 νοικοκυριά και ως πρωτεύουσα ενός ναχιγέ. Το 1456, στρατεύματα του Βασιλιά Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας δρούσαν στην περιοχή του Σομπάτο εναντίον των Οθωμανών. Το 1470 ήταν υπό Ενετικό έλεγχο, υπό τη δικαιοδοσία του κυβερνήτη της Κέρκυρας. Στο τέλος του Οθωμανο-Βενετικού Πολέμου του 1463-1479, οι Οθωμανοί το διεκδίκησαν και προφανώς το έλαβαν. Το 1481, οι Αλβανοί με αρχηγό τον Γκιον Καστριότι το Νεότερο εισέβαλαν στη Νότια Αλβανία από την Ιταλία και κατέλαβαν το κάστρο, αλλά υποχώρησαν το 1484. Το 1488, ο ντόπιος αλβανικός πληθυσμός επαναστάτησε κατά της οθωμανικής κυριαρχίας.Σώζονται τα τείχη του κάστρου, που ακολουθούν τις αρχαίες οχυρώσεις. Στο εσωτερικό, το μεσαιωνικό φρούριο χωριζόταν στα δύο μέσω ενός τείχους. Τριγωνικοί πύργοι προστέθηκαν αργότερα, πιθανώς κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Στο εσωτερικό του κάστρου υπάρχουν ερείπια από διάφορα κτίρια και στέρνες. Soustal, Peter· Koder, Johannes (1981). Tabula Imperii Byzantini, Band 3: Nikopolis und Kephallēnia (στα Γερμανικά). Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-0399-9.
Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτίν

Το Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτί είναι ένα κρατικό μετάλλιο της Κούβας. Πήρε το όνομα του από τον Χοσέ Μαρτί, τον εθνικό ήρωα της Κούβας. Το σχέδιο έγινε από τον Κουβανό γλύπτη Χοσέ Ντελάρρα.

 Αλεξάντερ Λουκασένκο Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο Λεονίντ Μπρέζνιεφ Χουαρί Μπουμεντιέν Σι Τζινπίνγκ Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ Κιμ Ιλ-σονγκ Τομά Σανκαρά Σαλβαδόρ Αλιέντε Νικολάε Τσαουσέσκου Όουεν Άρθουρ Ούγκο Τσάβες Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ Ρόμπερτ Μουγκάμπε Έριχ Χόνεκερ Φελίπε Γκονθάλεθ Βίκτορ Γιανουκόβιτς Τόμισλαβ Νίκολιτς Βλαντίμιρ Πούτιν Δημήτρης Χριστόφιας Αμπντουλάχ Αχμέτ Μπαντάουι Χοσέ Μαρτί Εικόνες του μεταλλίου του Τάγματος Χοσέ Μαρτίν
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1960-61

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης της περιόδου 1960-61 ήταν το έκτο από την καθιέρωση του θεσμού. Συμμετείχαν 28 ομάδες, 27 πρωταθλήτριες χωρών και η κάτοχος Ρεάλ Μαδρίτης. Το κατέκτησε η Μπενφίκα Λισαβόνας για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Μπαρτσελόνα με σκορ 3-2. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαΐου στο Στάδιο Βάνκντορφ της Βέρνης και τον παρακολούθησαν 33.000 θεατές.

 Σημειώσεις Χωρίς αγώνα πέρασαν στον πρώτο γύρο οι: Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Αμβούργο και Μπέρνλεϊ. 1 Η Στεάουα Βουκουρεστίου παραιτήθηκε των αγώνων της και αποκλείστηκε. 2 Η Μεγ. Βρετανία αρνήθηκε να χορηγήσει βίζα στη Βίσμουτ και η Γκλέναβον μη δεχόμενη να γίνει το εντός έδρας ματς σε ουδέτερο γήπεδο αποκλείστηκε από την ΟΥΕΦΑ. Σημειώσεις Σημειώσεις UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1960-61 Sports History: "1960/61 Η Μπενφίκα σταμάταει το μονοπώλιο της Ρεάλ!"
Δέκτης

Δέκτης ονομάζεται ένα άτομο ή μια συσκευή που προσλαμβάνει και κατανοεί ή επεξεργάζεται ένα γλωσσικό ή άλλου είδους μήνυμα. Η ύπαρξη ενός ή περισσότερου δεκτών αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη συστατικά της επικοινωνίας.Εμπόδια που οφείλονται στον δέκτη: Η επιλεκτική ακρόαση Η έλλειψη ενδιαφέροντος για το μήνυμα του πομπού Η βιαστική εξαγωγή συμπερασμάτων πριν να ολοκληρώσει το μήνυμά του ο πομπός. Η γνώμη που έχει ο δέκτης για τον πομπό. Φυσικά, νοητικά, συναισθηματικά εμπόδια

 Ο δέκτης (ή αλλιώς ο επικοινωνητής) αποτελεί έναν διακριτό ρόλο στην επικοινωνία. Αυτός ο ρόλος δεν ανήκει μόνο σε ένα άτομο, δεν είναι μοναδικός ρόλος ενός υποκειμένου, παρόλο που κάποια άτομα διαθέτουν ιδιαίτερο χάρισμα ευφράδειας. Μάλιστα, για την καλύτερη επίτευξη επικοινωνίας κρίνεται αναγκαία η εναλλαγή των ρόλων πομπού και δέκτη, αν και συχνά υπάρχουν καταναγκασμοί λόγω κοινωνικών προκαταλήψεων. Συνεπώς, δέκτης, στην προκειμένη περίπτωση, είναι αυτός ο οποίος λαμβάνει το μήνυμα του πομπού και καλείται να δώσει απάντηση. Αφού, ο πομπός μεταδώσει το μήνυμα που θέλει στον δέκτη, εκείνος το ερμηνεύει αναλόγως τις αντιλήψεις του και στη συνέχεια, αντιδρά σε αυτό. Κάθε διαδικασία επικοινωνίας στηρίζεται: στον πομπό , στο μήνυμα, στο μέσο μετάδοσης του μηνύματος και στον δέκτη. Το μήνυμα ενυπάρχει σε κάθε επικοινωνιακή ενέργεια. Αυτό αποτελεί το στόχο της επικοινωνίας, η οποία είναι το πιο περίπλοκο και ανυψωτικό επίτευγμα των ανθρώπων.Οι περισσότεροι άνθρωποι ξοδεύουν έως και το 70 τοις εκατό των ωρών που είναι ξύπνιοι ασχολούμενοι με κάποια μορφή επικοινωνίας.Ο πιο σπουδαίος στόχος για να έχουμε μια αποτελεσματική επικοινωνία είναι: Η ικανότητα να ακούμε προσεκτικά τους άλλους, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι αντιλαμβανόμαστε το νόημα του ΄΄μηνύματος΄΄ που μας δίνεται, καθώς και τα συναισθήματα που το συνοδεύουν. "Το άτομο και η κοινωνία σχηματίζουν μια άτμητη εναλλασσόμενη σχέση αλληλεπίδρασης"
Δημοκρατία της Μορδοβίας

Η Δημοκρατία της Μορδοβίας (ρωσικά: Респу́блика Мордо́вия, Μόκσα/Έρζυα: Мордовия Республикась, Mordovija Respublikaś) ή Μορντβίνια είναι ένα ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (μια δημοκρατία). Η ευθεία απόδοση του ονόματος της Δημοκρατίας στα λατινικά είναι είναι Respublika Mordoviya, δηλαδή Ρεσμπούμπλικα Μορντόβιγια. Το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη της Σαράνσκ (297.415 κάτοικοι - απογρ. 2010). Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της δημοκρατίας ήταν 834.755 κάτοικοι. Οι Ρώσοι (53.4%) και οι Μορδβίνοι (40.0%) αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού.

 Η δημοκρατία βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της Πεδιάδας της Ανατολικής Ευρώπης στη Ρωσία. Το δυτικό τμήμα της δημοκρατίας βρίσκεται στην πεδιάδα Οκά-Ντον. Τα ανατολικά και κεντρικά μέρη της περιφέρειας βρίσκονται στην Ανύψωση του Βόλγα. Έκταση: 26,200 τετραγωνικά χιλιόμετρα (10,100 τετραγωνικά μίλια) Σύνορα: Εσωτερικά: Περιφέρεια Νίζνι Νόβγκοροντ (στα βόρεια), Δημοκρατία της Τσουβασίας (στα ανατολικά-βορειοανατολικά), Περιφέρεια Ουλιάνοφσκ (στα ανατολικά-νοτιοανατολικά), Περιφέρεια Πένζα (στα νότια-νοτιοδυτικά), Περιφέρεια Ριαζάν (στα δυτικά-βορειοδυτικά) Υψηλότερο σημείο: 324 μέτρα (1,063 πόδια) (στη διαδρομή του δρόμου από το Μπολσόι Μαρέσεφ με τους δρόμος προς το Μοκσαλέι, το Πιαϊγκιλέι και το Πιτσέουρι) Υπάρχουν 114 ποταμοί στη δημοκρατία. Στους κύριους ποταμούς περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι: Ποταμός Αλατίρ (Έρζυα: Ρατόρ) Ποταμός Ισσά Ποταμός Μόκσα Ποταμός Σάτις Ποταμός Σίβιν Ποταμός Σουρά Ποταμός Βαντ Υπάρχουν περίπου 500 λίμνες στη δημοκρατία. Στις φυσικές πηγές περιλαμβάνεται η τύρφη, το μεταλλικό νερό και άλλες. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό. Μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου: −11 °C (12 °F) Μέση θερμοκρασία Ιουλίου: +19 °C (66 °F) Μέση ετήσια βροχόπτωση: 500 χιλιοστά (20 ίντσες) Η περιοχή της Μορδοβίας κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή. Οι Φινο-Ουγγρικοί Μορδβίνοι αναφέρονται σε γραπτές πηγές τον 6ο αιώνα. Αργότερα, οι Μορδβίνοι επηρεάστηκαν από τη Βουλγαρία του Βόλγα και το Κράτος των Ρως. Οι Μορδβίνοι πρίγκιπες επιτέθηκαν μερικές φορές στη Μουρόμα και στη Βουλγαρία του Βόλγα, και συχνά λεηλατούσαν αυτές τις περιοχές. Επίσημη Ιστοσελίδα της Δημοκρατίας της Μορδαβίας.
Γκασπάρε Φοσσάτι

Ο Γκασπάρε Φοσσάτι (ιτ. Gaspare Fossati, 1809-1883) υπήρξε Ελβετός αρχιτέκτονας του νεοκλασικού στιλ. Απεκατέστησε την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, επί των ημερών του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.

 Γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1809 στη Μορκότε (Morcote) του Τιτίνου (Tessin). Ήταν γόνος οικογένειας αρχιτεκτόνων. Σπούδασε στην Ακαδημία της Μπρέρα (Accademia di Brera) και εν συνεχεία περιηγήθηκε καταγράφοντας τις εντυπώσεις του σε λιθογραφίες. Εγκαταστάθηκε το 1833 στην Αγία Πετρούπολη, όπου διέπρεψε. Έκανε τα σχέδια της Ιταλικής εκκλησίας στη Μόσχα, μιας άλλης εκκλησίας στην Κροστάνδη, και την έπαυλη Μπερναρδάκη στη Μόσχα. Αναγορεύτηκε αρχιτέκτων στην αυλή του Τσάρου το 1836. Παντρεύτηκε το 1837 και πήγε στην Κωνστανινούπολη ένα χρόνο αργότερα για να κατασκευάσει τα σχέδια της Ρωσικής πρεσβείας. Επέστρεψε στο Μιλάνο και απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 1883 στη γενέτειρά του. Στο Μιλάνο ονομάστηκε δρόμος προς τιμή του. Το 1847 ο Γκάσπαρε μαζί με τον αδελφό του Τζουζέπε ανέλαβαν το έργο της ανακαίνισης της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, από τον Σουλτάνο. Ο ναός δεν είχε συντηρηθεί για αιώνες και το συνεργείο του Φοσάτι, αποτελούμενο από πάνω από 800 εργάτες, κατάφερε σε δύο χρόνια να πραγματοποιήσει πολύ σημαντικό έργο, επιδιορθώνοντας πολλές φθορές και καθαρίζοντας πολλά ψηφιδωτά και διακοσμητικά στοιχεία που είχαν καλυφθεί με σοβάδες. Το 1852 δημοσίευσε στο Λονδίνο μια σειρά από υδατογραφίες που δημιούργησε ο ίδιος με τα έργα της αποκατάστασης, τα οποία δείχνουν τη μεγαλοπρέπεια τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού του ναού. Caspare [sic] Fossati, Die Hagia Sophia. Nach dem Tafelwerk von 1852. Erläutert und mit einem Nachwort von Urs Peschlow. Dortmund, Harenberg 1980. Godfrey Goodwin: Gaspare Fossati di Morcote and his Brother Giuseppe., in: Environmental Design. Journal of the Islamic Environmental Design Research Centre 1990, S. 122-127. Klaus Kreiser: Public Monuments in Turkey and Egypt, 1860-1916. In: Muqarnas 14, 1997, S, 103-117. Sabine Schlüter: Gaspare Fossatis Restaurierung der Hagia Sophia in Istanbul 1847-49. Peter Lang-Verlag 1999. Volker Hoffmann (Hrsg.): Die Hagia Sophia in Istanbul. Bilder aus sechs Jahrhunderten und Gaspare Fossatis Restaurierung der Jahre 1847 bis 1849. Katalog der Ausstellung im Bernischen Historischen Museum 12. Mai bis 11. Juli 1999 und im Winckelmann-Museum Stendal 24. Juli bis 26. September 1999. Bern, Peter Lang-Verlag 1999. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gaspare Fossati στο Wikimedia Commons
1998 WW31

Το 1998 WW31 είναι ένα κλασικό αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1998. Αποτελεί διπλό σύστημα με το S/2000 (1998 WW31) 1.

 Το 2000 ανακαλύφθηκε ότι το 1998 WW31 αποτελεί διπλό σύστημα με το S/2000 (1998 WW31) 1. Αποτελεί ένα από τα πιο συμμετρικά συστήματα στο ηλιακό σύστημα, με αναλογία μεγέθους 1,2 και αναλογία μαζών 1,75. Αποτελεί το πρώτο διπλό μεταποσειδώνιο αντικείμενο που ανακαλύφθηκε, μετά τον Πλούτωνα και τον Χάροντα.
Σύνταγμα της Νότιας Οσσετίας

Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας (ρωσικά: Конститу́ция Респу́блики Ю́жная Осе́тия‎) εγκρίθηκε με δημοψήφισμα στις 8 Απριλίου 2001. Το προηγούμενο σύνταγμα εγκρίθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1993.

 Το σύνταγμα αποτελείται από 93 άρθρα τοποθετημένα σε εννέα κεφάλαια και έχει τη συμπερασματικές και μεταβατικές διατάξεις μεταξύ άλλων. Βασικές αρχές του Συνταγματικού Συστήματος της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Δικαιώματα, Ελευθερίες και Πολιτικά Καθήκοντα του Ανθρώπου και του Πολίτη Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Δικαιοσύνη της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Γραφείο Εισαγγελέα της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας Τοπική Κρατική Διοίκηση και Αυτοδιοίκηση Συνταγματικές Τροποποιήσεις και Αναθεώρηση του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας Το κείμενο του συντάγματος του 2001 (στα Ρωσικά)
Τανζανικές γενικές εκλογές 2015

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τανζανία στις 25 Οκτωβρίου 2015, την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου σύμφωνα με το έθιμο. Εξελέγη πρόεδρος, βουλή και τοπικά κυβερνητικά συμβούλια. Στις 29 Οκτωβρίου ο υποψήφιος του CCM Τζον Μαγκουφούλι ανακηρύχθηκε νικητής.

 Οι εκστρατείες των πολιτικών κομμάτων άρχισαν στις 22 Αυγούστου και τερματίστηκαν μία ημέρα πριν τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Ο απερχόμενος πρόεδρος Τζακάια Κικουέτε, δεν μπορούσε να διεκδικήσει και 3η θητεία, εξαιτίας των περιορισμών στη θητεία του. Το κυβερνών κόμμα στη χώρα, το Chama Cha Mapinduzi (CCM) επέλεξε τον υπουργό Έργων Τζον Μαγκουφούλι για υποψήφιό του στις προεδρικές εκλογές, αντί του φαβορί πρώην πρωθυπουργού, Έντουαρντ Λογουάσα. Ο τελευταίος προσχώρησε στο αντιπολιτευόμενο κόμμα Chadema, παρότι το κόμμα τον είχε χαρακτηρίσει κάποτε την "πιο διεφθαρμένη προσωπικότητα στην πολιτική ιστορία της χώρας". Οι εκλογές του 2015 θεωρήθηκαν ως οι πιο δύσκολες λόγω του ανταγωνισμού και απρόβλεπτες στην ιστορία της χώρας.Η κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει τους πολιτικούς να απέχουν από τελετές μαγείας και ένας υφυπουργός ανέφερε στο κοινοβούλιο ότι οι πληροφορίες ότι κάποιοι πολιτικοί είχαν διασυνδέσεις με εκτελέσεις αλβίνων θα μπορούσαν να ευσταθούν, καθώς τα κρούσματα τέτοιων δολοφονιών πολλαπλασιάζονται σε προεκλογικές περιόδους. Τον Ιανουάριο του 2015 επιβλήθηκε απαγόρευση στους γιατρούς μάγους. Αυτό συνέβη επειδή μερικοί από εκείνους τους γιατρούς πίστευαν στη δοξασία ότι τα νεκρά σώματα των ατόμων με αλφισμό φέρνουν τύχη και ευημερία.Η εγγραφή των ψηφοφόρων έγινε με τη βιομετρική μέθοδο (BVR) (με ειδικό εξοπλισμό). Ο αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 23.254.485. Δεν επιτράπηκε στους τανζανούς της διασποράς να ψηφίσουν στις εκλογές εκείνες. Συνολικά 21 πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές.Στις εκλογές οι ψηφοφόροι ανέδειξαν τον νέο πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της Τανζανίας. Η εκλογή των βουλευτών έγινε και στις 265 εκλογικές περιφέρειες της χώρας.Δικό της πρόεδρο και βουλή εξέλεξε η αυτόνομη Ζανζιβάρη. Ο αριθμός των εκλογικών περιφερειών στο νησί αυξήθηκε από 50 σε 54. Ο Έντουαρντ Λογουάσα που ήρθε 2ος στις προεδρικές εκλογές επικαλέστηκε παρατυπίες και ζήτησε να καταμετρηθούν ξανά οι ψήφοι. Ωστόσο, η Εθνική Εκλογική Επιτροπή διέψευσε τα καταγγελλόμενα. Στη Ζανζιβάρη έγιναν αρκετές καταγγελίες για παρατυπίες και μη ελεύθερες εκλογές. Ακολούθησαν διαδηλώσεις στο νησί, κατά τις οποίες αρκετά άτομα συνελήφθησαν. Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Ζανζιβάρη ακυρώθηκαν, χωρίς όμως να επηρεάζεται το συνολικό αποτέλεσμα των τανζανικών εκλογών. Εθνική Εφορευτική Επιτροπή Μανιφέστα στη Σουαχίλι: CCM (PDF), Chadema και ACT–Wazalendo (PDF)
Τρμπόβλιε

Το Τρμπόβλιε (σλοβενικά: Trbovlje) είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας και η έδρα του Δήμου Τρμπόβλιε. Βρίσκεται στην κοιλάδα ενός παραπόταμου του ποταμού Σάβου στην κεντροανατολική Σλοβενία.

 Το όνομα είναι ουσιαστικό θηλυκού πληθυντικού στα σλοβενικά, αλλά στην τοπική διάλεκτο είναι ουδέτερο ενικό επίθετο. Αυτό υποδηλώνει ότι το όνομα προέρχεται από το *Trěbovľe selo (κυριολεκτικά, «το χωριό του Trěbo»), που αναφέρεται σε έναν πρώιμο κάτοικο του τόπου. Στο παρελθόν η γερμανική ονομασία ήταν Τρίφαιλ. Η εξόρυξη άνθρακα ξεκίνησε στο Όρος Μπιτς νότια της πόλης το 1804. Η πόλη συνδέθηκε με τον Αυστριακό Νότιο Σιδηρόδρομο το 1849, γεγονός που συνέβαλε στην περαιτέρω ανάπτυξή της. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ένα εργοστάσιο τσιμέντου, ένας μηχανικός διαχωριστής, το πριονιστήριο και το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατασκευάστηκαν στο Τρμπόβλιε. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Τρμπόβλιε, μαζί με την υπόλοιπη Κάτω Στυρία, προσαρτήθηκε στο Τρίτο Ράιχ. Το ανθρακωρυχείο και άλλες βιομηχανίες του Τρμπόβλιε ήταν ιδιαίτερα σημαντικές για τις γερμανικές αρχές, και αρχικά μείωσαν την ανεργία στην πόλη και αύξησαν τους μισθούς, αυξάνοντας την ικανοποίηση για το νέο καθεστώς. Ωστόσο, η σύλληψη και η εξορία των Σλοβένων τον Αύγουστο του 1941 προκάλεσε δυσαρέσκεια. Αυτό και άλλα κατασταλτικά μέτρα είχαν ως αποτέλεσμα περίπου το 90% του πληθυσμού να αντιταχθεί στους Γερμανούς μέχρι το καλοκαίρι του 1944 Ο ομαδικός τάφος του εγκαταλειμμένου νεκροταφείου, που σχετίζεται με το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται στο πρώην νεκροταφείο στο βόρειο τμήμα της πόλης. Είναι επίσης γνωστός ως ο μαζικός τάφος του πάρκου της πόλης, και περιέχει τα λείψανα περίπου 30 Γερμανών στρατιωτών. Το Μουσείο του Τρμπόβλιε έχει ένα μεγάλο τμήμα αφιερωμένο στην ιστορία της εξόρυξης.Το σλοβενικό βιομηχανικό συγκρότημα Λάιμπαχ προέρχεται επίσης από το Τρμπόβλιε. Το Τρμπόβλιε είναι γνωστό για την εξόρυξη άνθρακα. Το Τρμπόβλιε είναι επίσης γνωστό για τον ηλεκτρικό σταθμό του, ο οποίος έχει την ψηλότερη καμινάδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα 360 μέτρα. Σαλωμίν, στη Βόρεια Γαλλία. Οι δύο περιοχές είναι αδελφοποιημένες από το 1964. Υπάρχει ένας δρόμος στο Σαλωμίν με το όνομα Τρμπόβλιε, και ένας δρόμος στο Τρμπόβλιε με το όνομα Σαλωμίν. Υπάρχουν επίσης τακτικές ανταλλαγές μαθητών μεταξύ τους.
Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας

Οι Φυτείες (παλιότερη ονομασία Μαχαλάς) βρίσκονται στην πρώην επαρχία Ξηρομέρου, σε υψόμετρο 329 μέτρα και περιβάλλονται από τα χωριά Παπαδάτου, Αετός, Μπαμπίνη και Σκουρτού. Είναι χτισμένες στους πρόποδες πευκόφυτου λόφου και απέχουν περίπου, 25 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο και 8 χιλιόμετρα από την εθνική οδό Αντίρριου - Ιωαννίνων (διασταύρωση Κουβαρά). Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 1.210 κάτοικοι ενώ με την απογραφή του 2001 ήταν 1.577 κάτοικοι.

 Το εκκλησάκι του Αη-Λιά, πάνω ακριβώς από το χωριό, στο λόφο του ανεμόμυλου. Το νεόδμητο εκκλησάκι του νεομάρτυρα Αγίου Ιωάννη του Μαχαλιώτη, στη θέση Βίγλα. Το ξωκκλήσι του Αγίου Αλεξάνδρου με θέα τμήματος του Φυτειώτικου κάμπου και της λίμνης του Οζερού. Μπάμπη Γ. Κουβέλη, "Το Χωριό μου οι Φυτείες", Αθήνα 1997 Νικ. Γ. Ζιάγκου, "Παραλειπόμενα από τη δεκαετία 1940-1949". Αθήνα 1990 Γερολύμου Βικτωρία, "Μνήμες του παρελθόντος εικόνες του παρόντος - Αρχαίες Φοιτίες" Γεωργίου Απ. Μπαρμπαρούση, "Μπαμπίνη - Αρχαίες Φοιτίες", Αθήνα Ιούλιος 2002 Φυτείες από τον ιστότοπο του δήμου Ξηρομέρου
Ακόντιο Βοιωτίας

Το Ακόντιο είναι μικρό χωριό του νομού Βοιωτίας του δήμου Λεβαδέων. Βρίσκεται ανάμεσα στη Χαιρώνεια και στον Ορχομενό, στους πρόποδες του ομώνυμου όρους. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 127 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Βισβάρδι ή Μπιζμπάρδι μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ακόντιο

 Αναφορές για την ύπαρξη του χωριού υπάρχουν από των 15ο-16ο και απαριθμούσε 25 οικογένειες περίπου. Το Ακόντιο αποτέλεσε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Δήμο Χαιρώνειας και από το 2011 στον Δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν ελαφρά μέχρι την δεκαετία του 1920, παρέμεινε σχεδόν σταθερός μέχρι την δεκαετία του 1960 και από τότε παρουσιάζει μικρή μείωση. ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Κάπραινα. Ο οικισμός Μπισμπάρδι προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840 Ο οικισμός Μπισμπάρδι αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στον δήμο Λεβαδέων ΦΕΚ 13Α - 08/05/1858 Ο οικισμός Μπισμπάρδι αποσπάται από το δήμο Λεβαδέων και προσαρτάται στον δήμο ΦΕΚ 1Α - 19/01/1862Μεταφέρεται η έδρα του δήμου από τον οικισμό Κάπραινα στον οικισμό Άγιος Βλάσιος ΦΕΚ 34Α - 17/07/1868Μεταφέρεται η έδρα του δήμου από τον οικισμό Άγιος Βλάσιος στον οικισμό Δαύλεια ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Βισβάρδι από τον δήμο Χαιρώνειας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927Ο οικισμός Βισβάρδι της κοινότητας μετονομάζεται σε Ακόντιον. Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Ακοντίου ΦΕΚ 16/05/1928 Αναγνώριση του οικισμού Μονή Αγίου Νικολάου και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου Αναγνώριση του οικισμού Καλομοίρη και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου Αναγνώριση του οικισμού Μαρμάρια και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου Αναγνώριση του οικισμού Μελίσσια και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου ΦΕΚ 16/10/1940 Ο οικισμός Καλομοίρη της κοινότητας καταργείται. Ο οικισμός Μελίσσια της κοινότητας καταργείται. Ο οικισμός Μαρμάρια της κοινότητας καταργείται. ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Η κοινότητα αποσπάται από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στον νομό Βοιωτίας 14/03/1971 Ο οικισμός Μονή Αγίου Νικολάου της κοινότητας καταργείται και προσαρτάται στον οικισμό Διόνυσος της κοινότητας Διονύσου ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 Ο οικισμός Ακόντιον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας Η κοινότητα καταργείται. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 Ο οικισμός Ακόντιον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Λεβαδέων Πορεία του πληθυσμού
Αδέλα του Μάισσεν

Η Αδέλα, γερμαν. Adele/Adelheid (απεβ. 23 Οκτωβρίου 1181) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του μαργράβου του Μάισσεν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Δανίας και μετά κόμισσα του Μπάλλενστετ.

 Ήταν κόρη του Κορράδου μαργράβου του Μάισσεν και της Λούιτγκαρντ του Ράβενσταϊν. Γεννήθηκε στο Μάισσεν. Παντρεύτηκε τον Σβεν Γ΄ το 1152. Ως βασίλισσα της Δανίας η Αδέλα δεν ήταν δημοφιλής, αλλά επικρίθηκε ότι επηρέασε τον σύζυγό της στο να εγκαταλείψει αυτός τα Δανικά έθιμα και να υιοθετήσει τα Γερμανικά. Όταν έμεινε χήρα το 1157, παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο Γ΄ κόμη του Μπάλλενστετ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1152 τον Σβεν Γ΄ της Δανίας και είχε τέκνα: (γιος) απεβ. νωρίς. Λουκκάρντις, παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Α΄ μάργραβο της Ίστρια.Το 1157 απεβίωσε ο Σβεν Γ΄ και η Αδέλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Αδαλβέρτο Γ΄ κόμη του Μπάλλενστετ και είχε τέκνα: Γκερτρούντις, παντρεύτηκε τον Βάλτερ κόμη του Άρνσταϊν. Alf Henrikson: Dansk historia (Danish history) (1989) (Swedish) Sven Rosborn (In Swedish): När hände vad i Nordens historia (When did what happen in the history of the Nordic countries) (1997) Biography in Dansk Biografisk Leksikon 1. ed.