IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Edward the Great

Το Edward the Great είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, η οποία κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2002 από τη δισκογραφική εταιρεία "ΕΜΙ". Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 2005, με τα τραγούδια "Wildest Dreams", "Brave New World" και "Rainmaker" να έχουν αντικαταστήσει τα "Holy Smoke", "The Clairvoyant" και "Infinite Dreams". Το "Fear of the Dark" προέρχεται από το ζωντανά ηχογραφημένο "Rock in Rio", ενώ στην επανέκδοση το ίδιο κομμάτι προέρχεται από το "Death on the Road".

 1. Run to the Hills (Harris) - 3:55 2. The Number of the Beast (Harris) - 4:52 3. Flight of Icarus (Dickinson, Smith) - 3:52 4. The Trooper (Harris) - 4:11 5. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:00 6. Wasted Years (Smith) - 5:06 7. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31 8. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:34 9. The Clairvoyant (Harris) - 4:27 10. Infinite Dreams (Harris) - 6:10 11. Holy Smoke (Harris, Dickinson) - 3:48 12. Bring Your Daughter... to the Slaughter (Harris) - 4:44 13. Man on the Edge (Gers, Bayley) - 4:12 14. Futureal (Harris, Bayley) - 2:55 15. The Wicker Man (Harris, Dickinson, Smith) - 4:34 16. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 8:04 Edward the Great (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 5 Νοεμβρίου 2002 Edward the Great (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Edward the Great" είναι οι εξής: Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Μπλέιζ Μπέιλι - φωνητικά Άντριαν Σμιθ - κιθάρα Τζάνικ Γκερς - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Στιβ Χάρις - μπάσο Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα Κλάιβ Μπαρ - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum Σουηδικά τσαρτ Ιαπωνικά τσαρτ Βρετανικά τσαρτ Φινλανδικά τσαρτ Βελγικά τσαρτ Βρετανικές βραβεύσειςΑρχειοθετήθηκε 2017-07-10 στο Wayback Machine.
Στρατός από τερακότα

Ο Στρατός από τερακότα (ή πήλινος στρατός) βρίσκεται στο μαυσωλείο του πρώτου Κινέζου αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ (Qin Shi Huang), στα ανατολικά της πόλης Χσιάν, στην Κίνα. Ο Τσιν Σι Χουάνγκ αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το 221 π.Χ. αφού κατάφερε να υποτάξει έξι αντιμαχόμενα κράτη και να ενώσει την Κίνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Sima Qian (145-90 π.Χ.), η κατασκευή του μαυσωλείου, για την ολοκλήρωση του οποίου εργάστηκαν 700.000 άνθρωποι, ξεκίνησε το 246 π.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουανγκ ήταν 13 ετών.

 Το 1974 κάποιοι Κινέζοι αγρότες προσπάθησαν να ανοίξουν ένα πηγάδι στην περιοχή με αποτέλεσμα να βρουν ορισμένες από τις πήλινες φιγούρες. Στη συνέχεια οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα λάκκο μήκους 230 μέτρων με 11 διαδρόμους και τουλάχιστον 6.000 αγάλματα στρατιωτών του πεζικού από τερακότα. Δίπλα βρέθηκε ένας δεύτερος λάκκος με τοξότες, από τους οποίους άλλοι ήταν σε όρθια στάση και άλλοι γονατιστοί, και ιππείς με τα άλογα τους και αρματηλάτες μαζί με ορισμένους πεζούς και ένας τρίτος λάκκος με 68 φιγούρες που ίσως αποτελούσαν το αρχηγείο του στρατού. Επίσης βρέθηκε και ένας ακόμη αλλά άδειος, ίσως επειδή κάποια εξέγερση δεν επέτρεψε την αποπεράτωσή του. Και οι τέσσερις λάκκοι έχουν γύρω στα εφτά μέτρα βάθος και βρίσκονται περίπου ενάμισι χιλιόμετρο ανατολικά του τάφου του αυτοκράτορα. Συνολικά οι πήλινοι στρατιώτες είναι περίπου 8.000. Υπάρχουν επίσης 130 πήλινα άρματα με 520 άλογα και 150 άλογα ιππικού. Οι πήλινες φιγούρες δεν έχουν όλες το ίδιο ύψος. Άλλες είναι γύρω στο 1 μέτρο και 80 εκατοστά και άλλες, κυρίως αυτές που απεικονίζουν υψηλόβαθμους αξιωματικούς, φτάνουν και το 1 μέτρο και 95 εκατοστά. Για την κατασκευή των προσώπων των στρατιωτών πρέπει να χρησιμοποίηθηκαν ως μοντέλα πραγματικοί στρατιώτες, καθώς ο Τσιν Σι Χουάνγκ είχε απαιτήσει κανένα από τα πρόσωπα των στρατιωτών να μην μοιάζει με άλλο. To 2016 Κινέζοι αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν πως θεωρούν πιθανό ότι τα αγάλματα των πολεμιστών του πήλινου στρατού εμπνεύστηκαν από την ελληνική τεχνοτροπία, ή πως σχεδιάστηκαν από Έλληνες γλύπτες, με τους οποίους οι Κινέζοι ήρθαν σε επαφή στα δυτικά της χώρας κατά την περίοδο της διακυβέρνησης από τον αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.. Περιοδικό Γαιόραμα, Τεύχος 24ο, Μάρτιος-Απρίλιος 1998
Κοστάν-Τάου

Η κορυφή Κοστάν-Τάου (ρωσικά: Коштан-тау‎; Καρατσάι-Μπαλκάρ: Къоштан-тау, σημαίνει δίδυμο βουνό, 43.05°N 43.2167°E﻿ / 43.05; 43.2167﻿ (Koshtan-Tau)) είναι η υψηλότερη κορυφή (5.144 μ.) του ορεινού όγκου του κεντρικού Καυκάσου, στη Δημοκρατία του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια της Ρωσίας, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία και συμπεριλαμβάνεται στον μεγάλο Καύκασο. Το Κοστάν βάσει υψομέτρου είναι το τέταρτο υψηλότερο βουνό της Ευρώπης. Είναι το ένα από τα δύο «αδέλφια του Μπεζένγκι» που σημειώνει το ανατολικό άκρο του βόρειου ορεινού όγκου. Ο άλλος αδελφός είναι το Ντιχ-Τάου, στο δυτικό άκρο της οροσειράς και δεύτερη υψηλότερη ευρωπαϊκή κορυφή. Το βουνό είναι πυραμιδοειδές στο σχήμα.

 Το βουνό θεωρείται σχετικά δύσκολο από ορειβατικής άποψης. Η πρώτη ανάβαση, αν και ανεπίσημη, στην κορυφή έγινε το 1889 από τον Χέρμαν Γούλεϊ και ορειβατική ομάδα. Τρείς φέρονται να είναι οι συνηθέστερες διαδρομές: Βόρεια διαδρομή η συνηθέστερη, (δυσκολία 4Α) στην οποία οι ορειβάτες κινούνται σε πεδίο χιονιού ή/και πάγου κλίσης 60°. Πρώτη ανάβαση Β. Μερκλ, Φ. Μπέχτολντ και Β. Ρεχ το 1929, η επίσημη πρώτη ανάβαση. Βόρειο Αντέρεισμα και ΒΑ Κορυφογραμμή, (δυσκολία 4Β) Δυσκολότερη διαδρομή ντιρέκτ από τον παγετώνα Μιτζχίγκρι, μέσα από ένα κουλουάρ (ορεινή χαράδρα) με μεγάλους βράχους. Πρώτη ανάβαση Ε. Μιχάλσκι το 1964. Βόρεια Όψη (δυσκολία 5Β). Εκκινεί επίσης από τον παγετώνα Μιτζχίγκρι, μέσω του δεξιού πιλιέ της βόρειας όψης προς τη δυτική κορυφογραμμή. Πρώτη ανάβαση Α. Τζιμάνικ, Ι. Κουντίνοφ, Ε. Σοκολόφσκι και Β. Στσουρτίβι το 1961. A. F. Mummery, H. W. Holder, W. F. Donkin and C. T. Dent, Further Explorations in the Caucasus, Proceedings of the Royal Geographical Society and Monthly Record of Geography, New Monthly Series, Vol. 11, No. 6 (Jun., 1889), pp. 351–374 Columbia Encyclopedia entry Διαδρομές του Κοστάν-Τάου και άλλων κορυφών που εκκινούν από τον παγετώνα Μιτζχίγκρι
Νιάζι Κούτσι

Ο Νιάζι Κούτσι (Njazi Kuqi) είναι διεθνής Φινλανδός ποδοσφαιριστής που έχει γεννηθεί στις 25 Μαρτίου 1983 στην πόλη Vučitrn στο Κοσσυφοπέδιο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, η οποία σήμερα ανήκει στο Κόσοβο. Είναι διεθνής με την Εθνική Φινλανδίας και στις 20 Ιουνίου 2012 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητος για τα επόμενα δύο χρόνια και θα αγωνίζεται στο Ελληνικό πρωτάθλημα.

 Κατά το παρελθόν έχει αγωνιστεί σε ομάδες της Φινλανδίας, Αγγλίας, Ολλανδίας, Γερμανίας και Σκωτίας, όπως: Λάχτι, Μπέρμιγχαμ Σίτι, Μπλάκπουλ Φ.Κ., Πιτέρμπορο, Χρόνινγκεν ΦΚ, Καρλ Τσάις Ιένα, Κόμπλεντς, Στιβενέιτζ, Νταντί, Τούρουν Παλοσεούρα Τούρκου, ενώ στην Ελλάδα ήρθε για λογαριασμό του Πανιωνίου, το καλοκαίρι του 2011, ενώ πλέον ανήκει στον Ατρόμητο. Ποδοσφαιριστής είναι και ο αδερφός του Shefki Kuqi με μακροχρόνια καριέρα στο αγγλικό πρωτάθλημα, ο οποίος αγωνίζεται στην Όλνταμ Αθλέτικ. Ο Κούτσι ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως έφηβος στις Finnairin Palloilijat (FinnPa), Mikkelin Palloilijat και Κapa-51. Στο φινλανδικό πρωτάθλημα πρωτοέπαιξε to 2002 με τη ΦΚ Λάχτι. To 2005 δοκίμασε την τύχη του στην αγγλική Μπέρμιγχαμ Σίτι, στην οποία δεν κατάφερε να βρει θέση στην πρώτη ομάδα και παραχωρήθηκε δανεικός στις Μπλάκπουλ Φ.Κ. και Πιτέρμπορο. Ωστόσο το ίδιο έτος κλήθηκε και αγωνίστηκε σε δυο αγώνες με την εθνική Φινλανδίας. Το 2006 υπέγραψε με την ολλανδική Χρόνινγκεν ΦΚ αλλά στη μέση της σεζόν παραχωρήθηκε στη γερμανική Καρλ Τσάις Ιένα, όπου παρέμεινε δώδεκα μήνες χωρίς να καταφέρει να πάρει θέση βασικού. Τον Ιανουάριο του 2008 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Κόμπλεντζ, με την οποία έπαιξε σε 52 παιχνίδια πρωταθλήματος σκοράροντας 11 φορές στις δυόμισι σεζόν που αγωνίστηκε. Την περίοδο αυτή κλήθηκε και αγωνίστηκε ξανά στην εθνική ομάδα. Το καλοκαίρι του 2010 δοκίμασε πάλι την τύχη του στη Βρετανία, συγκεκριμένα στη Σκωτία, αρχικά στη Στιβενέιτζ και έπειτα στην Νταντί ΦΚ αλλά ατύχησε, διότι η Νταντί αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω χρεών. Ο Κούτσι επέστρεψε στη Φινλανδία, στην Τουρούν Παλοσεούρα (TPS) Τούρκου, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 2011 και σε 16 αγώνες σκόραρε 7 φορές. Την τελευταία ημέρα των μεταγραφών του καλοκαιριού του 2011, ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε διετές συμβόλαιο στον Πανιώνιο. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης έπαιξε σε 22 ματς και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του συλλόγου τη σεζόν 2011-12, με 10 γκολ. Τον Ιούνιο του 2012, αφού έμεινε ελεύθερος, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ατρόμητο. Στην εθνική Φινλανδίας κλήθηκε για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2005 για τα δυο φιλικά ματς που έδωσε η χώρα του στις αραβικές χώρες, με Κουβέιτ (1-0) και Σαουδική Αραβία (4-1). Σκόραρε τρεις φορές, πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ επί του Κουβέιτ και δύο επί της Σ. Αραβίας. Έπαιξε ξανά το 2008, όταν μπήκε ως αλλαγή σε αγώνα για την προκριματική φάση του Παγκ. Κυπέλλου. https://archive.today/20130702043156/www.atromitosfc.gr/players/kuqi Στατιστική ποδοσφαιριστή. Στατιστικά σεζόν 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-05-02 στο Wayback Machine..
Καντόνι του Σόλοτουρν

Το καντόνι του Σόλοτουρν (γερμανικά: Kanton Solothurn‎) είναι ένα από τα 26 καντόνια της Ελβετίας. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της χώρας και πρωτεύουσά του είναι το Σόλοτουρν.

 Το χωριό Salodurum ιδρύθηκε στην εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τιβερίου. Το έδαφος του καντονιού περιλαμβάνει γη που ανήκε στην παλαιά πόλη, κυρίως στον Μεσαίωνα. Για τον λόγο αυτό, το σχήμα του είναι ακανόνιστο και περιλαμβάνει δύο εξκλάβια κατά μήκος των γαλλικών συνόρων που συνιστούν ξεχωριστές περιοχές του καντονίου και ανάμεσα από τις οποίες υπάρχουν εδάφη του καντονίου της Βασιλείας-επαρχίας. Το 1481 το καντόνι έγινε μέλος της στρατιωτικής συμμαχίας της πρώην Ελβετικής Συνομοσπονδίας. Στο τέλος της Μεταρρύθμισης, το Σόλοτουρν διατήρησε το Καθολικό του δόγμα. Μεταξύ 1798 και 1803 το καντόνι αποτελούσε μέρος της Ελβετικής Δημοκρατίας. Το 1803 ήταν ένα από τα 19 ελβετικά καντόνια που ανασυστάθηκαν από τον Ναπολέοντα (Διαμεσολάβηση). Το 1830, ο πληθυσμός επαναστάτησε ενάντια στο αριστοκρατικό καθεστώς και το καντόνι έγινε οριστικά φιλελεύθερο-δημοκρατικό. Παρότι ο πληθυσμός ήταν αυστηρά Ρωμαιοκαθολικός, το Σόλοτουρν δεν συμμετείχε στο καθολικό αυτονομιστικό κίνημα (Sonderbund) του 1845-7. Ομοίως, εγκρίθηκαν τα ομοσπονδιακά συντάγματα του 1848 και του 1874. Το ισχύον σύνταγμα του καντονίου χρονολογείται από το 1987. Ο ανώτερος δικαστής (Landammann) είναι ο επικεφαλής του καντονιού. Από την 1η Ιανουαρίου 2023 στο αξίωμα υπηρετεί η Μπρίγκιτ Βάις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Canton of Solothurn στο Wikimedia Commons
Άγιος Σύλλας Καβάλας

Ο Άγιος Σύλλας είναι ημιορεινό χωριό, στην ουσία προάστιο, στον νομό Καβάλας σε υψόμετρο 195 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτη, μαζί με την Καβάλα, την Άσπρη Άμμο, το Παλιό Τσιφλίκι και το Σανατόριο συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Καβάλας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καβάλας του Δήμου Καβάλας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 101 κάτοικους.

 Ο Άγιος Σύλλας βρίσκεται δυτικά της Καβάλας σε απόσταση 2,8 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Είναι ακριβώς έξω από την Εγνατία Οδό και την εθνική οδό Δράμας - Καβάλας. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει η Ιερά Μονή του Αγίου Σίλα και το περιαστικό δάσος της Καβάλας που απλώνεται από τα ΝΑ. του χωριού μέχρι τα Β. της πόλης. Το χωριό αναγνωρίστηκε ως οικισμός για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Καβάλας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Hovertank 3D

Το Hovertank 3D, επίσης γνωστό με διάφορα άλλα ονόματα (Hovertank ή Hovertank One), είναι ένα παιχνίδι δράσης, αλλά και μάχης το οποίο αναπτύχθηκε από την εταιρία παιχνιδιών id Software και δημοσιεύτηκε από τη Softdisk τον Απρίλιο του 1991.

 Το Hovertank 3D διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια ενός πυρηνικού πολέμου. Στο Hovertank 3D, ο παίκτης ελέγχει τον Brick Sledge, έναν μισθοφόρο που προσλαμβάνεται από μια άγνωστη οργάνωση (που αναφέρεται στο παιχνίδι ως "UFA") για να σώσει ανθρώπους από πόλεις υπό την απειλή πυρηνικής επίθεσης (κυρίως πολιτικούς ακτιβιστές ή επιστήμονες). Ωστόσο, οι πόλεις είναι επίσης γεμάτες από μεταλλαγμένους ανθρώπους, παράξενα πλάσματα και εχθρικά hovertanks, από όπου πήρε και το όνομά του το παιχνίδι αυτό. Ο παίκτης πρέπει να οδηγήσει ένα hovertank μέσα από τα επίπεδα και να προσπαθήσει να βρει τους ανθρώπους που ο Brick υποτίθεται ότι θα σώσει. Υπάρχουν επίσης πολλοί εχθροί στα επίπεδα, που κυνηγούν τους αθώους ανθρώπους, αλλά και τον ήρωα του παιχνιδιού. Ο παίκτης μπορεί να παρακολουθεί τόσο ανθρώπους όσο και εχθρούς στο πλαίσιο του ραντάρ στο κάτω μέρος της οθόνης. Υπάρχει επίσης ένα χρονόμετρο που μετράει πόσο καιρό μέχρι να πέσει το πυρηνικό. Μόλις μαζευτούν όλοι οι ζωντανοί, ένας κίτρινος τηλεμεταφορέας εμφανίζεται κάπου στο επίπεδο και ο παίκτης πρέπει να τον βρει για να κερδίσει το επίπεδο. Στη συνέχεια, ο παίκτης λαμβάνει την αμοιβή του, με βάση τον αριθμό των ατόμων που διασώθηκαν με ασφάλεια και πόσο γρήγορα ολοκληρώθηκε η επιχείρηση. Όλες οι ζημιές στο hovertank επισκευάζονται αυτόματα στο τέλος κάθε επιπέδου. Η έρευνα του John Carmack στη μηχανή του παιχνιδιού διήρκεσε έξι εβδομάδες, δύο εβδομάδες περισσότερο από οποιονδήποτε κινητήρα id πριν από αυτό το παιχνίδι. Ο κινητήρας που γράφτηκε για αυτό το παιχνίδι επεκτάθηκε με χαρτογράφηση υφής για να γίνει το Catacomb 3-D και στη συνέχεια με raycasting για το γνωστό Wolfenstein 3D. Μετά την ολοκλήρωση του κινητήρα, το προσωπικό του παιχνιδιού πήρε την απόφαση ότι το συγκεκριμένο θέμα του πυρηνικού Αρμαγεδώνα και ανέπτυξε το παιχνίδι. Λέγεται ότι ο Adrian Carmack απολάμβανε να ζωγραφίζει τα τέρατα και άλλες φρικιαστικές πινελιές. Οι τίτλοι είναι οι John Carmack και John Romero ως προγραμματιστές, Tom Hall ως σχεδιαστής παιχνιδιών και Adrian Carmack ως σχεδιαστής παιχνιδιών. Ο πηγαίος κώδικας του παιχνιδιού, που ανήκει πλέον στην Flat Rock Software, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2014 υπό την GNU GPL-2.0-ή μεταγενέστερη με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που γίνεται από το id και τους συνεργάτες. Το Hovertank 3D είναι το ορόσημο στα γραφικά παιχνιδιών πρώτου προσώπου, όντας το πρώτο. Άλλα 3D παιχνίδια εκείνη την εποχή, όπως οι προσομοιωτές πτήσης και άλλα παιχνίδια (όπως το Alpha Waves ) που είχαν πιο λεπτομερή περιβάλλοντα, ήταν αισθητά πιο αργά. Ένας παρόμοιος κινητήρας χρησιμοποιήθηκε από το MIDI Maze για το Atari ST το 1987 και το Wayout για την οικογένεια Atari 8-bit από το 1982.
Τράουντλ Γιούνγκε

Η Τράουντλ Γιούνγκε (Gertraud "Traudl" Junge, 16 Μαρτίου 1920 – 10 Φεβρουαρίου 2002) ήταν Γερμανίδα εκδότρια που εργάστηκε ως η τελευταία γραμματέας του Αδόλφου Χίτλερ από τον Δεκέμβριο 1942 έως τον Απρίλιο 1945. Μετά τη σύνταξη της διαθήκης του Χίτλερ, έζησε στο Καταφύγιο του Χίτλερ στο Βερολίνο μέχρι τον θάνατό του. Μετά τη σύλληψη και τη φυλάκισή της τον Ιούνιο 1945, ανακρίθηκε τόσο από τους Σοβιετικούς όσο και από Αμερικανούς αξιωματικούς. Στην μεταπολεμική Δυτική Γερμανία εργάστηκε ως γραμματέας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της αποφάσισε να κυκλοφορήσει τα απομνημονεύματά της, όπου υποστήριξε ότι αγνοούσε τις ναζιστικές φρικαλεότητες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά κατηγορούσε τον εαυτό της ότι δεν διέθεσε χρόνο για να διερευνήσει τις εκθέσεις σχετικά με αυτές. Η ζωή της, που βασίζεται εν μέρει στο βιβλίο της Bis zur letzten Stunde (Μέχρι την τελική ώρα), αποτέλεσε πηγή για αρκετές ταινίες, ιδιαίτερα για την γερμανική ταινία του 2004 Η Πτώση (γερμανικά: Der Untergang‎), η οποία αναφέρεται στις τελευταίες δέκα ημέρες της ζωής του Χίτλερ.

 Beevor, Antony (2002). Berlin – The Downfall 1945. Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5. Galante, Pierre· Silianoff, Eugene (1989). Voices From the Bunker. New York: G. P. Putnam's Sons. ISBN 978-0-3991-3404-3. Hamilton, Charles (1984). Leaders & Personalities of the Third Reich, Vol. 1. R. James Bender Publishing. ISBN 0-912138-27-0. Joachimsthaler, Anton (1999) [1995]. The Last Days of Hitler: The Legends, the Evidence, the Truth. Trans. Helmut Bögler. London: Brockhampton Press. ISBN 978-1-86019-902-8. Junge, Traudl; Müller, Melissa (editor): Until the Final Hour: Hitler's Last Secretary, Arcade Publishing, 2004. (ISBN 978-1-55970-728-2) Childs, David, Obituary The Independent, 18 February 2002 Hooper, John: Traudl Junge obituary, The Guardian, 14 February 2002 6522256 Τράουντλ Γιούνγκε στο Find a Grave (Αγγλικά) Traudl Junge στην IMDb «The Line». A comic that juxtaposes Traudl Junge with Sophie Scholl "Witness: The Death of Hitler" Interview in BBC Radio's oral history series "Witness". Speaking in English, Traudl Junge recalls her memories of working with Hitler, and of events in the bunker at the time of his death.
Ραμψίνιτος μύθος

Ο Ραμψίνιτος μύθος καταγράφηκε από τον Ηρόδοτο ως ιστορικό γεγονός, ενώ το παραμύθι αυτό ήταν κοινό σε πάρα πολλές από τις τότε κοινωνίες, μεταξύ άλλων και της ελληνικής κοινωνίας. Ήταν το μυθολόγημα του Προφονίου και του Αλαμίδη, που έκτισαν τον θησαυρό τον βασιλιά της Ηλείας Αυγεία, του βασιλέως Υριέως στην Υρία ή Λεβάδια της Βοιωτίας, αλλά και του Τροφωνίου και του Αγαμήδη.

 «βουλόμενον δὲ αὐτὸν ἐν ἀσφαλείῃ τὰ χρήματα θησαυρίζειν οἰκοδομέεσθαι οἴκημα λίθινον, τοῦ τῶν τοίχων ἕνα ἐς τὸ ἔξω μέρος τῆς οἰκίης ἔχειν. τὸν δὲ ἐργαζόμενον ἐπιβουλεύοντα τάδε μηχανᾶσθαι. «Και επειδή ήθελε ν' ασφαλίσειτους θησαυρούς του, διέταξε να χτίσουν ένα πέτρινο οικοδόμημα, του οποίου ο ένας τοίχος θα ήταν κοινός με το έξω μέρος του ανακτόρου του. Εκείνος, όμως, που ανέλαβε τις εργασίες επιβουλευόταν τους θησαυρούς και σκαρφίστηκε το εξής»: Τον έκτισαν κατά τρόπον ώστε να μπορεί να μετακινείται, χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος, ένας ογκόλιθος που άφηνε ελεύθερο ένα πέρασμα απ΄ όπου όσοι ήξεραν το μυστικό (οι δυο αρχιτέκτονες) μπορούσαν να μπαίνουν και να κλέβουν.«Ραμψίνιτος ή οι κλέφτες»
Χαράλαμπος Σιδηρόπουλος

Ο Χαράλαμπος Δ. Σιδηρόπουλος (Κοτύωρα Πόντου, 1870 – Κατερίνη, 23 Φεβρουαρίου 1964) ήταν Έλληνας γιατρός, Δήμαρχος Κατερίνης από το 1945 ως το 1946. Ήταν ένας από τους παλαιότερους αξιωματούχους του συνοικισμού των Ευαγγελικών, που ιδρύθηκε το 1923 στην Κατερίνη.

 Γεννήθηκε στα Κοτύωρα του Πόντου και καταγόταν από αρχοντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Σιδηρόπουλος ή Ντιμήτ Αγάς, όπως τον αποκαλούσαν τιμητικά οι Τούρκοι. Σπούδασε στο Κολέγιο της Μερσιφούντος και εν συνεχεία στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. Μετά τις σπουδές του στο Γυμνάσιο της Σμύρνης γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παθολογία και στη μαιευτική. Στα Κοτύωρα ανέπτυξε κοινωνική δράση και εξελέγη ομόφωνα δήμαρχος της γενέτειράς του, με την ψήφο όλων των κατοίκων ανεξάρτητα από τη φυλή ή το δόγμα τους. Κατά τη δημαρχία του έγιναν αρκετά έργα, ενώ συνεργάστηκε και με το Μητροπολίτη Πολύκαρπο.Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες στον τουρκικό στρατό. Μετά την ανακωχή διορίστηκε γενικός διευθυντής του Ορφανοτροφείου της πόλης και είχε ενεργό ρόλο στο κίνημα για την ανεξαρτησία του Πόντου. Καταδιώχθηκε από τους κεμαλικούς και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Καταδικάστηκε σε θάνατο από δικαστήριο στην Αμάσεια μαζί με το Μητροπολίτη Πολύκαρπο. Στη Μακεδονία, όπου κατέφυγε μετά, μαζί με άλλους πρόσφυγες, ιδρύθηκε ορφανοτροφείο στη μονή Σφηνίτσης- Βεροίας για την περίθαλψη των παιδιών. Ο Σιδηρόπουλος ανέλαβε τη διεύθυνση του ορφανοτροφείου. Επίσης, σε εκείνον οφείλεται η ίδρυση του συνοικισμού εξ ευαγγελικών προσφύγων εν Μακεδονία. Ο συνοικισμός των Ευαγγελικών ιδρύθηκε στην Κατερίνη με έγκριση της κυβέρνησης. Συνεργάτες του ήταν ο Χρήστος Λεμονόπουλος και ο Χαράλαμπος Μελετλίδης. Κατά την Κατοχή διετέλεσε αντιπρόεδρος του νεοϊδρυθέντος τμήματος του Ερυθρού Σταυρού της Κατερίνης με πρόεδρο το Μητροπολίτη Κίτρους Κωνσταντίνο Κοϊδάκη. Το 1945 διετέλεσε Δήμαρχος Κατερίνης και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην πόλη κατά την κρίσιμη μεταβατική περίοδο μετά τον πόλεμο. Το 1951 συνταξιοδοτήθηκε λόγω ορίου ηλικίας, όμως συνέχισε να υπηρετεί την θρησκευτική κοινότητα των Ευαγγελικών. Ήταν παντρεμένος και απέκτησε 3 παιδιά. Η κόρη του ήταν υφηγήτρια του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και διευθύντρια της ελληνικής υπηρεσίας του BBC.
Αδαμσίτης

Το αέριο adamsite, επίσης αδαμσίτης (DM) (αρσενική διφαινυλαμίνη χλωροαρσίνη, ή διφαινυλοαμινοχλωροαρσίνη) είναι δυνάμει θανατηφόρο πταρνιστικό αέριο που προκαλεί και εμετό καταστολής, που αναπτύχθηκε στις Η.Π.Α. και χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Α' Π.Π.. Για καταστολή χρησιμοποιήθηκε κατά της διαδήλωσης του Bonus Army στην Ουάσινγκτον, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1932.

 Πρόκειται για άοσμη κρυσταλλική οργανική ένωση που χρησιμοποιείται στην ατμώδη μορφή της ως ερεθιστικό των πνευμόνων. Με τη μορφή κίτρινου καπνού ερεθίζει τα μάτια, τους πνεύμονες και προκαλεί πτάρνισμα, έμετο και αίσθηση δυσφορίας στη μύτη, τον λάρυγγα και το στήθος. Η παρατεταμένη επαφή με το αέριο προκαλεί ζαλάδα, πονοκέφαλο, γενική φυσική αδυναμία και απελπισία. Οι επιδράσεις του διαρκούν συνήθως 12 ώρες και η μόνη προστασία κατά της εισπνοής του αερίου είναι μία καλή μάσκα με καλό μηχανικό φίλτρο. Όταν χρησιμοποιείται ως χημικό όπλο απαιτείται αρχικά απόσταση ασφαλείας ή απομόνωση της περιοχής σε περιφέρεια 60 περίπου μέτρων για μικρές κηλίδες από το σημείο διάχυσης του αερίου και σε περίπτωση αντίθετου ανέμου 400 μέτρα το πρωί και 1,2 χλμ το βράδυ. Στην περίπτωση μεγάλων κηλίδων, δηλαδή εκτεταμένης χρήσης του αερίου και αντίθετου ανέμου απαιτείται απόσταση ασφαλείας 2,3 χλμ το πρωί και 5,2 το βράδυ. Adamsite in the NIOSH emergency response database Case definition of adamsite poisoning (από το Center for Disease Control των Η.Π.Α.)
De transitu beatae Mariae virginis

To De transitu beatae Mariae virginis (Περί μεταστάσεως της μακαρίας Παρθένου Μαρίας) είναι απόκρυφο κείμενο που κυκλοφόρησε στη λατινική και στην ελληνική γλώσσα σχετικά με την κοίμηση της Θεοτόκου με το όνομα του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

 Περιγράφει στοιχεία απότη ζωή της Παρθένου Μαρίας μετά την ανάσταση του Ιησού.Η επικοινωνία της με τους μαθητές του Χριστού, η κοίμηση της,η μετάστασή της στους ουρανούς,οι εμφανίσεις της με διάφορα βιβλικά πρόσωπα και η κάθοδός της στον Άδη. Για πρώτη φορά έχουμε μνεία για την ενσώματη μετάσταση της Θεοτόκου. Το κείμενο προέρχεται μάλλον από τις αρχές του 5ου αιώνα. Στηρίζεται σε παλαιότερο ελληνικό πρωτότυπο. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.868-869 Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, περίοδος διωγμών,τομ. 2,εκδ.Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 20053σελ.673
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1930

Το Ε΄ Πρωτάθλημα Αθηνών βόλεϊ γυναικών που διοργάνωσε ο Πανιώνιος με την άδεια του ΣΕΓΑΣ ολοκληρώθηκε στις 13 Ιουλίου 1930. στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. Τον τίτλο κατέκτησε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου για πρώτη φορά. Το πρωτάθλημα του 1930 αφιερώθηκε στη μνήμη του Δημητρού Δάλλα που είχε αποβιώσει το προηγούμενο έτος, τιμώντας έτσι τον πρωτοπόρο παράγοντα του αθλητισμού γυναικών που υπήρξε ο εμπνευστής αυτών των αγώνων.

 Το "Πρωτάθλημα Αθηνών βόλεϋ-μπωλ γυναικών" 1930 ήταν το τελευταίο που διοργάνωσε ο Πανιώνιος καθώς από την επόμενη χρονιά το ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ. Όπως και το 1929 διεξήχθη μετά τη λήξη του αντίστοιχου ανδρικού πρωταθλήματος. Είναι γνωστές ελάχιστες λεπτομέρειες. Ήταν ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα και συμμετείχαν αρκετές ομάδες. Ο αήττητος επί τρία χρόνια Πανιώνιος είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη και συχνά προσκαλείτο για φιλικά ματς σε συνοικίες της Αθήνας. Το Φεβρουάριο του 1930 μετέβη για φιλικό αγώνα στην Χαλκίδα προσκαλεσμένος από την τοπική ΑΕ Χαλκίδος, με την ευκαιρία αθλητικών αγώνων που διεξάγονταν εκεί. Επικράτησε εύκολα με 15-1, 15-3 αλλά η πρόσκληση αυτή ήταν ένα πρωτοφανές γεγονός, αφού για πρώτη φορά καλείτο γυναικείος αθλητικός σύλλογος στην επαρχία για αγώνα, κάτι που συνέβαινε μόνο με τα ποδοσφαιρικά σωματεία και σπανιότατα με τις ανδρικές ομάδες μπάσκετ ή βόλεϊ.Στο πρωτάθλημα ο σμυρναϊκός σύλλογος παρέμεινε αήττητος ως τον ημιτελικό, όπου ηττήθηκε από το Παλαιό Φάληρο. Ήταν η πρώτη ήττα του έπειτα από τρία χρόνια. Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός και διακόπηκε καθώς υπήρξαν διαμαρτυρίες από τις αθλήτριες του Πανιωνίου για κάποια απόφαση του διαιτητή. Τελικά ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Παλαιού Φαλήρου και οι κυανέρυθρες απογοητευμένες ηττήθηκαν και στο μικρό τελικό. Τον τίτλο πήρε το Παλαιό Φάληρο που νίκησε στον τελικό τον ΑΟ Νεανίδων. Προκριματικοί: άγνωστος αριθμός ομάδων σε ομίλους. Πρόκρίθηκαν οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο. Ημιτελικοί Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου - Πανιώνιος: 2-0 σετ χωρίς αγώνα. Ο Πανιώνιος αποχώρησε διαμαρτυρόμενος για κάποια διαιτητική άποφαση και ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Π. Φαλήρου. Α.Ο. Νεανίδων - Νήαρ Ηστ: Τελικός: Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου - Α.Ο. Νεανίδων: 2-1 (19-17, 13-15, 15-13) 3η θέση: Νήαρ Ηστ - Πανιώνιος: 2-0 Σύνθεση Π. Φαλήρου: αδερφές Καββαδία, Γιαννακοπούλου, Λαζαροπούλου, Καν, Πρωτοπαπά. Θ. Μπελίτσος, "Κυανέρυθρη ιστορία: Ο Πανιώνιος εισάγει το γυναικείο βόλεϊ στην Ελλάδα το 1926", εφ. "Κυανέρυθρη πλατεία", φ. 60 (26/1/2013).
Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση

Η Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση ήταν θεσμός του 20ού αιώνα, σε τέσσερα διαστήματα: στις αρχές του αιώνα, με το όνομα Πανελλήνια Έκθεση Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών 1910-1916), το 1938-1940, η πρώτη ετήσια Πανελλήνια Έκθεση που οργανώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά λόγω του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η έκθεση άρχισε ξανά μεταπολεμικά, το 1948-1975, ως το «κατεξοχήν μεταπολεμικό εικαστικό γεγονός». Το 1987, κατά την υπουργία της Μελίνας ΜερκούρηΗ έκθεση λάμβανε χώρα στο Ζάππειο Μέγαρο, στην Αθήνα και οργανωνόταν από το Ελληνικό Κράτος (το Υπουργείο Παιδείας μέχρι το 1971 και το Υπουργείο Πολιτισμού το 1973 και το 1975), ενώ η έκθεση του 1987 έγινε στο Εκθεσιακό Κέντρο του ΟΛΠ.

 Α΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση, 1938, Πρόεδρος της Κριτικής και Οργανωτικής Επιτροπής ο Γ. Οικονόμου, αντιπρόεδρος ο Κωστής Μπαστιάς και γενικός γραμματέας ο Π. Πρεβελάκης Β΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση (Ζάππειο μέγαρο, Μάρτιος και Απρίλιος 1939), Πρόεδρος της Κριτικής και Οργανωτικής Επιτροπής ο Κωστής Μπαστιάς και γενικός γραμματέας ο Π. Πρεβελάκης Γ΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση, Μάιος 1940 1948 Α΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεσις 1952 Δ΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1957 Ε΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1960 ΣΤ΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1963 Ζ΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1965 Η΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1967 Θ΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1969 Ι΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση 1971 ΙΑ΄ Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση (08/04/1971) 1973 ΙΒ΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση 1975 ΙΓ΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική ΈκθεσηΟ θεσμός σταμάτησε με τη Μεταπολίτευση. Με το ίδιο όνομα οργανώθηκε έκθεση και το 1987 κατά την υπουργία της Μελίνας Μερκούρη: 1987 Πανελλήνια καλλιτεχνική έκθεση '87 στο Εκθεσιακό Κέντρο ΟΛΠ, ΠειραιάΑναβίωση του θεσμού αναγγέλθηκε για οργάνωση Πανελλήνιας Έκθεσης Εικαστικών το 2008. Δημήτριος Ευαγγελίδης, «Η Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεσις, Β΄», εφ. Τα Νέα, 20 Νοεμβρίου 1948. Δημήτριος Ευαγγελίδης, «Η Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση», Νέα Εστία, τχ. 514, 1η Δεκεμβρίου 1948, σελ. 1507-1510. (Αχιλλέας;) Κύρου, «Η Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση», εφ. Εστία, 9 Νοεμβρίου 1948. Μ. Κωνσταντόπουλος, «Η πρώτη Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις», εφ. Ακρόπολις, 11 Νοεμβρίου 1948. Μ. Κωνσταντόπουλος, «Τα βραβεία και οι έπαινοι της Πανελληνίου Εκθέσεως», εφ. Ακρόπολις, 12 Δεκεμβρίου 1948. Παπαγιαννόπουλος – Παλαιός, «Η Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις 1948», Ο Συλλέκτης, τχ. 3-5, 1949, σελ. 81-106. Βάλιας Σεμερτζίδης, «Απόψεις πάνω στην Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση», Φιλολογική Πρωτοχρονιά, 1949, σελ. 259. Ετήσια Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις, Κατάλογος των εκτιθέμενων έργων, Αθήνα 1938. Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις, Κατάλογος των εκτιθέμενων έργων, Αθήνα 1939. Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις, Κατάλογος των εκτιθέμενων έργων, Αθήνα 1940. Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις, Κατάλογος των εκτιθέμενων έργων, Αθήνα 1948. Η Δ' Πανελλήνιος Έκθεσις, εφημερίδα Βραδυνή, 12/04/1952 (Αρθρογράφος: Δημήτριος Καλλονάς)
Πρωθυπουργός της Γαλλίας

Ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας (γαλλικά: Premier ministre français) αποτελεί το ανώτερο μέλος του υπουργικού συμβουλίου της Γαλλίας και επικεφαλής της κυβέρνησης της χώρας. Αποκαλείται έτσι από το 1959, όταν ο Μισέλ Ντεμπρέ έγινε ο πρώτος αξιωματούχος που διορίστηκε υπό την Πέμπτη Δημοκρατία. Σημερινή πρωθυπουργός είναι, από τον Ιούλιο του 2022, η Ελιζαμπέτ Μπορν.

 Σε παλαιότερες περιόδους της ιστορίας, ο αρχηγός της κυβέρνησης της Γαλλίας ήταν γνωστός με διαφορετικούς τίτλους. Όπως ήταν σύνηθες στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες της περιόδου 1815–1958 (Αποκατάσταση των Βουρβόνων και μοναρχία του Ιουλίου, Δεύτερη Δημοκρατία, Τρίτη και Τέταρτη Δημοκρατία, καθώς και καθεστώς του Βισύ), ο αρχηγός της κυβέρνησης ονομαζόταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών (Président du Conseil des Ministres), που γενικά συντομεύεται σε Πρόεδρος του Συμβουλίου (Président du Conseil). Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με το εκλεγμένο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος διορίζει τον Πρωθυπουργό ως αρχηγός του κράτους. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το γαλλικό σύνταγμα η θητεία του δεν είναι σταθερή καθώς η παύση από τα καθήκοντά του εξαρτάται από την κρίση του εκάστοτε προέδρου. Μέχρι σήμερα η συγκεκριμένη διάταξη έχει εφαρμοστεί λίγες φόρες αφού σε ελάχιστες περιπτώσεις πρωθυπουργός παύθηκε από τα καθήκοντα του μετά από απόφαση του προέδρου. Ο πρωθυπουργός επίσης μπορεί επίσης να απομακρυνθεί από την θέση του και στην περίπτωση που ασκηθεί και γίνει δεκτή πρόταση μομφής από την Εθνοσυνέλευση εναντίον του. Τα λοιπά μέλη του υπουργικού συμβουλίου διορίζονται από τον πρόεδρο μετά από πρόταση του πρωθυπουργού. Κύριο λήμμα: Γαλλική Επανάσταση και Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Δημοκρατίας, οι ρυθμίσεις για τη διακυβέρνηση άλλαζαν συχνά: Συμβατική Εθνοσυνέλευση (20 Σεπτεμβρίου 1792 - 2 Νοεμβρίου 1795) με τον Ζερόμ Πέσιον ντε Βιλενούβ ως Πρόεδρο (22 Σεπτεμβρίου 1792 - 2 Ιουνίου 1793) με τον Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο ως Πρόεδρο (4 Ιουνίου 1793 - 27 Ιουλίου 1794) με τον Ζαν Ζακ Ρέγκις ντε Καμπεκέρες ως Πρόεδρο (7 Οκτωβρίου 1794 - 20 Απριλίου 1795) με τον Εμάνουελ Τζοσέπ Σιεγές ως Πρόεδρο (20 Απρλίου 1795 - 26 Οκτωβρίου 1795)Διευθυντήριο (2 Νοεμβρίου 1795 - 10 Νοεμβρίου 1799) με τον Πωλ Μπάρας ως Πρόεδρο Υπατεία (10 Νοεμβρίου 1799 - 18 Μαΐου 1804) με τον Ναπολέων Βοναπάρτη ως Πρώτο Ύπατο Κύριο λήμμα: Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία Ως Αυτοκράτορας, ο Ναπολέων ήταν και αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης Κύριο λήμμα: Πόλεμος του Έβδομου Συνασπισμού Κύριο λήμμα: Παλινόρθωση των Βουρβόνων Κύριο λήμμα: Ιουλιανή Μοναρχία Κύριο Λήμμα: Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία Κύριο λήμμα: Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία Κύριο λήμμα: Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία Κύριο λήμμα: Γαλλία του Βισύ Κύριο λήμμα: Προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας Κύριο λήμμα: Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία Κύριο λήμμα: Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Επίσημη Σελίδα της Γαλλικής Κυβέρνησης Επίσημη σελίδα της Γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα
Γκρέτα Φέρουσιτς

Η Γκρέτα Φέρουσιτς Βάινφελντ (Greta Ferušić Weinfeld ; 26 Ιουνίου 1924 - 24 Ιανουαρίου 2022) ήταν Βόσνια ακαδημαϊκός και κοσμήτορας στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο. Ήταν η μόνη Βόσνια που επέζησε από το Άουσβιτς και το μοναδικό άτομο στον κόσμο που επέζησε τόσο από το Άουσβιτς όσο και από την πολιορκία του Σεράγεβο.

 Η Φέρουσιτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νόβι Σαντ, από μια οικογένεια Εβραίων. Ήταν 14 ή 15 ετών όταν η ίδια, οι γονείς της, δυο θείες και ένας θείος της στάλθηκαν τον Απρίλιο 1944 στο Άουσβιτς. Όταν το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου 1945, η Φέρουσιτς ζύγιζε 33 κιλά (73 λίβρες). Ήταν το μοναδικό μέλος της οικογένειάς της που επέζησε του Ολοκαυτώματος. Μετά το Ολοκαύτωμα, η Φέρουσιτς επέστρεψε στην Γιουγκοσλαβία και ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι και αργότερα στο Παρίσι. Μετά το πέρας των σπουδών της, επέστρεψε στην Γιουγκοσλαβία όπου παντρεύτηκε τον Σέιντ Φέρουσιτς, έναν Βόσνιο της κοσμικής τάξης, και μετακόμισε στην πόλη του το Σεράγεβο το 1952. Έγινε βοηθητικό διδακτικό προσωπικό στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο όπου συνέχισε επίσης τις σπουδές της. Αργότερα έγινε η πρώτη γυναίκα που αποφοίτησε από εκεί. Μετά την αποφοίτησή της, έγινε καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής και αργότερα πρύτανης στο ίδιο τμήμα ενώ διηύθυνε αρκετά έργα υποδομών. Η Φέρουσιτς πέθανε στις 24 Ιανουαρίου 2022, σε ηλικία 97 ετών. παράθεμα Βιογραφία στο Εβραϊκό Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Γενική αεροπορία

Με τον όρο Γενική Αεροπορία εννοείται οποιοσδήποτε κλάδος πτητικής δραστηριότητας που δεν εμπίπτει στις προγραμματισμένες πτήσεις εκμεταλλευτών ή σε στρατιωτικές πτήσεις. Αν και ο όρος έχει συνδεθεί περισσότερο με τις πτήσεις ερασιτεχνών και εκπαιδευτικές πτήσεις, στην πραγματικότητα περιλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα πτήσεων της πολιτικής αεροπορίας

 Ο ρόλος της Γενικής Αεροπορίας στο σύστημα είναι σημαντικότατος. Αποτελεί την απαρχή όλων των επαγγελματιών πιλότων, τόσο στην πολιτική, όσο και στην στρατιωτική αεροπορία. Ένα μεγάλο τμήμα αυτής είναι οι εκπαιδευτικές πτήσεις των αερολεσχών με σκοπό την εκπαίδευση στις διάφορες κατηγορίες πτυχίων (PPL, IFR κλπ.) των ενδιαφερόμενων. Ταυτόχρονα, για τον σκοπό της συλλογής απαιτούμενων πτητικών ωρών για την άσκηση του επαγγέλματος, οι πιο πολλοί από τους απόφοιτους των προαναφερόμενων εκπαιδεύσεων, δουλέυουν στον τομέα της Γενικής Αεροπορίας ή το πτητικό τους αντικείμενο (αεραθλητισμός κλπ.) αποτελεί κομμάτι αυτής. Ταυτόχρονα, αεροσκάφη που ανήκουν σε ιδιώτες ή που δεν προορίζονται για τακτικές πτήσεις, ανεξαρτήτως τύπου πρόωσης, ταχύτητας και πτητικών ικανοτήτων, ανήκουν στην κατηγορία αυτή. Αυτός ο τομέας αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι των πτητικών δραστηριοτήτων ολικά και και μαζί με τον τομέα της εκπαίδευσης/αεραθλητισμού, αποτελούν τον κύριο όγκο των κινήσεων της Γενικής Αεροπορίας. Τα πιο κοινά αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται στις κινήσεις της Γενικής Αεροπορίας είναι: Μονοκινητήρια ελαφρά και υπερελαφρά εμβολοφόρων κινητήρων Ελαφρά και υπηρεσιακά πολλαπλών κινητήρων Ελικοφόρα και αεριοπροωθούμενα ενός ή πολλαπλών κινητήρων για ιδιωτική, μη τακτική χρήση Δοκιμαστικά αεροσκάφη κατασκευαστών σε δοκιμαστικές πτήσεις ή πτήσεις παράδοσηςΕίναι εμφανές ότι αεροσκάφος Γενικής Αεροπορίας μπορεί να θεωρηθεί οποιοσδήποτε τύπος αεροσκάφους, αν και τα πιο κοινά τέτοια αεροσκάφη ανήκουν στις 3 πρώτες κατηγορίες. AOPA Hellas Ο σύλλογος Ελλήνων ιδιοκτητών και χειριστών αεροσκαφών Γενικής Αεροπορίας Hellas General Aviation Ιστοχώρος επικοινωνίας Ελλήνων χειριστών αεροσκαφών Γενικής Αεροπορίας. Σύνδεσμοι για σχολές, μετεωρολογία, αεροφωτογραφίες κ.α.
Είμαστε στον αέρα

Το Είμαστε στον αέρα είναι μία ελληνική σειρά που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega παραγωγής 1997-1999. Το σενάριο έγραψαν ο Θοδωρής Μανίκας και ο Παναγιώτης Κούστας, ενώ σκηνοθετήθηκε από τον Νίκο Κουτελιδάκη στον πρώτο κύκλο και από την Μύρνα Τσάπα στον δεύτερο κύκλο. Το ομώνυμο τραγούδι σε στίχους και μουσική του Θοδωρή Μανίκα ερμήνευσε το συγκρότημα Thirty Ντέρτι που εμφανίζονταν και σε πολλά επεισόδια της σειράς.

 Η σειρά αφηγείται το στήσιμο του ραδιοφωνικού σταθμού Jukebox FM, από μια παρέα παλιών συμμαθητών, που είχαν επιχειρήσει να κάνουν το ίδιο όταν ήταν ακόμη στο σχολείο και είχαν τον πειρατικό ραδιοσταθμό Ο Πάμπτωχος. Τον Χρήστο (Άκης Σακελλαρίου), τον Νίκο (Στέλιος Μάινας), τον Μίλτο (Ιεροκλής Μιχαηλίδης) και τον Πέτρο (Θοδωρής Αθερίδης). Το σενάριο εστιάζεται στα προβλήματα που πηγάζουν από το εγχείρημα και τις προσωπικές σχέσεις των πρωταγωνιστών, αλλά δεν περιορίζεται αποκλειστικά σ' αυτά. Αρκετά θέματα που δεν είχαν εμφανιστεί ποτέ στην Ελληνική τηλεόραση, πρωτοπαρουσιάστηκαν δραματουργικά στην σειρά, όπως, π.χ., το στήσιμο ποδοσφαιρικού στοιχήματος, το χάκινγκ, η skateboard κουλτούρα, τα ηθικά διλήμματα των πολεμικών ανταποκριτών, η συρρίκνωση της ελληνικής γλώσσας, η εξαγορά ελληνικών επιχειρήσεων από εταιρείες του εξωτερικού, οι φανατικές θαυμάστριες (groupies) των ροκ μουσικών, κ.ά. Η πρωτότυπη αρχική ιδέα της σειράς ανήκει στον Θοδωρή Μανίκα και η επεξεργασία της σε σενάριο έγινε το 1990-1991 από τον Θοδωρή Μανίκα και τον Παναγιώτη Κούστα, όμως η πρόταση, που τότε υποβλήθηκε στην ΕΡΤ και στα νεοσύστατα τότε ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια ANT1 και Mega, απορρίφθηκε. Τελικώς, το 1997 ο διευθυντής της εταιρείας ΑΝΩΣΗ Α.Ε. Νίκος Χασσίδ, πήρε το ρίσκο να ξαναπροτείνει την σειρά στο Mega και πέτυχε την έγκρισή της. Σημειώνεται, πως, αν και ο τίτλος Είμαστε Στον Αέρα είναι ίδιος με το ομώνυμο βιβλίο του Ανδρέα Ρουμελιώτη (καταγραφή της ιστορίας της ελεύθερης ραδιοφωνίας, μέσα από τα άρθρα της στήλης Ράδιο Ε στην Ελευθεροτυπία), το περιεχόμενο των δύο έργων προφανώς και δεν έχει την παραμικρή σχέση. Μάλιστα, οι δύο σεναριογράφοι της σειράς, φρόντισαν να απαθανατίσουν την σύμπτωση, αφού, σε κάποιο επεισόδιο, εμφανίζουν τον Ανδρέα Ρουμελιώτη σαν προσκεκλημένο του ραδιοφωνικού σταθμού Jukebox FM, όπου μιλά (από στήθους) για την εμπειρία του σαν ραδιοφωνικός συντάκτης. Η Εβελίνα Παπούλια αρχικά θα έπαιζε στη σειρά αλλά τα πράγματα άλλαξαν όταν πέρασε την οντισιόν για πρωταγωνίστρια στην σειρά Δύο Ξένοι των Δημήτρη Αποστόλου και Αλέξανδρου Ρήγα. Άκης Σακελλαρίου ως Χρήστος Λιγιαράκης Στέλιος Μάινας ως Νίκος Λάγιος Ιεροκλής Μιχαηλίδης ως Μίλτος Καραβοκύρης Θοδωρής Αθερίδης ως Πέτρος Κουραβάς Αφροδίτη Σημίτη ως Τάνια Χατζηαργυρού Αλεξάνδρα Παυλίδου ως Αναστασία Δεστούνη Ελένη Ζιώγα ως Αθηνά Βάρδα Δήμητρα Ματσούκα ως Μαρία Δόντα Δημήτρης Πουλικάκος ως καθηγητής Γεράσιμος Λεούσης Δημήτρης Σταρόβας ως Νάσος Καρακώστας Σοφία Μυρμηγκίδου ως μητέρα της Τάνιας Χατζηαργυρού Ελέϊν Ίστμαν ως Τζόαν Μπράντ Στέφανος Κυριακίδης ως εφοπλιστής Βάρδας Δημήτρης Πετρόπουλος ως Φίλιππος Περισίδης Συγκρότημα Τhirty Ντέρτι υποδυόμενοι τον εαυτό τους Είμαστε στον αέρα στην IMDb
Αΐν Μπεϊντά (Ουμ Ελ Μπουαγκί)

Η Αΐν Μπεϊντά είναι πόλη και κοινότητα στην επαρχία Ουμ Ελ Μπουαγκί της Αλγερίας, νοτιοανατολικά της Κωνσταντίνης και βόρεια της Χέντσλα, που κατοικείται από Σαουί και Άραβες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 είχε 116.064 κατοίκους, από 88.290 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,83%.

 Το Αΐν στα αραβικά πηγή, ενώ το Μπεϊντά σημαίνει λευκό. Έτσι, η κυριολεκτική σημασία του ονόματος της πόλης είναι «λευκή πηγή». Η «λευκότητα» αναφέρεται στην καθαρότητα του νερού που πηγάζει από αυτήν την πηγή. Το κέντρο της πόλης εξακολουθεί να διαθέτει έναν κήπο που στεγάζει ρωμαϊκά ερείπια, συμπεριλαμβανομένων των υπόγειων σηράγγων, γεγονός που δείχνει ότι η πόλη έχει μακρά και πλούσια ιστορία. Το πρώην όνομα της στη ρωμαϊκή εποχή ήταν το Μαρσιμάνι (Marcimani). Η πόλη είχε στρατηγική σημασία στη ρωμαϊκή εποχή και βρισκόταν στα σύνορα με το κράτος των Μπαγκάι. Η φυλή Χαρακτάς των Σαουί κατοίκησε στην περιοχή κοντά στο Αΐν Μπεϊντά και την υπερασπίστηκε πολλές φορές. Όταν η Αλγερία ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Χαλιφάτο του Χαρακτάς ήταν ένα από τα ισχυρότερα Εμιράτα στην ανατολική Αλγερίας. Στη συνέχεια ξέσπασε πόλεμος μεταξύ του Χαλιφάτου του Χαρακτάς και του Μπεηλικίου της Κωνσταντίνης ο οποίος ολοκληρώθηκε με μια συμμαχία μεταξύ των δύο πλευρών. Το Χαλιφάτο είχε 25.000 στρατιώτες το 1827 και παρείχε βοήθεια ενώπιον του Αλγερίου πριν αυτό καταληφθεί από τα γαλλικά στρατεύματα. Επίσης βοήθησε τον Μπέη της Κωνσταντίνης πριν από την πτώση της Κωνσταντίνης το 1837.Μετά την ανεξαρτησία, η πόλη έχει εξελιχθεί σε σημαντική εμπορική τοποθεσία.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1968

Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1968 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Διεξήχθη σε δύο φάσεις: προκριματική κατά περιφέρειες και τελική σε δύο ομίλους των 8 και 7 ομάδων, από τους οποίους κέρδισαν την άνοδο η πρωταθλήτρια και δευτεραθλήτρια (συνολικά 4 ομάδες). Το ειδικό αυτό πρωτάθλημα ουσιαστικά υποκατέστησε την Γ΄ Εθνική, η οποία καταργήθηκε. Ξεκίνησε το 1968 και συνεχίστηκε με διάφορες μορφές ως το 1977. Στη συνέχεια διακόπηκε, αφού καθιερώθηκε η Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα του 1968 πρωταθλητές στους δύο ομίλους αναδείχθηκαν ο Αργοναύτης Πειραιά και ο Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης. Μαζί τους κέρδισαν την άνοδο ο Ίκαρος Αθηνών και η Α.Ε. Ορχομενού.

 Στην προκριματική φάση της διοργάνωσης μετείχαν 22 ομάδες, πρωταθλήτριες τοπικών ενώσεων, χωρισμένες σε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Η φάση αυτή αναφέρεται επίσημα ως "Β΄ φάση του πρωταθλήματος ερασιτεχνών", αφού ως Α΄ φάση θεωρήθηκαν οι αγώνες για τα τοπικά πρωταθλήματα που είχαν διεξαχθεί ως τα τέλη Δεκεμβρίου 1967. Ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1968 και ολοκληρώθηκε το Μάρτιο. Στην τελική φάση προκρίθηκαν οκτώ ομάδες, οι οποίες μαζί με άλλες επτά που προέρχονταν από τις μεγαλύτερες ενώσεις συγκρότησαν δυο ομίλους: Νότιο (8 σύλλογοι) και Βόρειο όμιλο (7 σύλλογοι). Η τελική φάση ξεκίνησε στις 17 Μαρτίου και τέλειωσε τον Ιούνιο. Οι δύο πρώτοι σύλλογοι κάθε ομίλου ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Ομάδες που μετείχαν (29) Προκριματική φάση (22 ομάδες-6 όμιλοι): προκρίθηκαν 8 ομάδες Α΄-Πελοποννήσου (6 ομάδες - προκρ. 1): Α.Π.Σ. Πάτραι, Αρκαδικός Τρίπολης, Ολυμπιακός Λουτρακίου, Πάμισος Μεσσήνης, Λεωνίδας Σπάρτης, Πανναυπλιακός. Β΄-Κρήτης (3 ομάδες - προκρ. 1): Εργοτέλης Ηρακλείου, Μινώταυρος Χανίων, Α.Ο. Ρεθύμνης. Γ΄-Νήσων Αιγαίου (3 ομάδες - προκρ. 1): Π.Γ.Σ. Μυτιλήνη, Παγχιακός, Άρης Καρλοβασίου. Δ΄-Μακεδονίας (6 ομάδες - προκρ. 2): Απόλλων Κρύας Βρύσης, Ορφέας Ελευθερούπολης, Ελπίδα Δράμας, Δόξα Κάτω Καμήλας Σερρών, Κιλκισιακός, Πυρσός Γρεβενών. Ε΄-Θεσσαλίας (2 ομάδες - προκρ. 2): Ηρακλής Χάλκης, Μαγνησιακός Βόλου. Στ΄-Κεντρικής Ελλάδας (2 ομάδες - προκρ. 1): Α.Ε. Ορχομενού, Άρης Αγίου Κωνσταντίνου. Πρόκριση χωρίς αγώνες (7 ομάδες) Ε.Π.Σ. Αθηνών (2): Ίκαρος Αθηνών, Ποσειδών Γλυφάδας Ε.Π.Σ. Πειραιώς (1): Αργοναύτης Πειραιά Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (1): Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης Ε.Π.Σ. Ηπείρου (1): Π.Α.Σ. Πρέβεζα Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου (1): Δωριεύς Ρόδου Ε.Π.Σ. Θράκης (1): Ορέστης Ορεστιάδας Τελική φάση (2 όμιλοι - 15 ομάδες): Νότιος (8) και Βόρειος (7). Πρωταθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Αργοναύτης Πειραιά, Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης Δευτεραθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Ίκαρος Αθηνών, Α.Ε. Ορχομενού Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). "Πρόγραμμα Β΄ φάσεως πρωταθλήματος ερασιτεχνών", Αθλητική Ηχώ, 5/1/1968. εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1967-68.
Σωτήριος Ι. Χατζηγάκης

Για τον Σωτήρη Χατζηγάκη του Μιχαήλ, (1945- ), βουλευτή και υπουργό σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, δείτε: Σωτήρης Χατζηγάκης Ο Σωτήρης Χατζηγάκης (1854 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

 Καταγόταν από το Περτούλι Τρικάλων και ήταν γιος του Ιωάννη Χατζηγάκη, βουλευτή. Ήταν μέλος της οικογένειας Χατζηγάκη και αδελφός του Παναγιώτη Χατζηγάκη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1887, 1890, 1892, 1895, 1902, 1905, 1912, Μαΐου 1915, Δεκεμβρίου 1915, 1923 και 1926. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1929 ο λήσταρχος Μήτρος Τζατζάς απήγαγε τον Σωτήρη Χατζηγάκη μαζί με άλλα τέσσερα άτομα. Η απαγωγή έληξε εννέα μέρες αργότερα με την καταβολή 600.000 δραχμών ως λύτρα. Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Ανιψίος του είναι ο πολιτικός Σωτήρης Χατζηγάκης.
Αβραάμ Ρεκανάτι

Ο Αβραάμ Ρεκανάτι (Avraham Shmuel Rakanti (εβραϊκά: אברהם שמואל רקנאטי‬, 1888-1980) ήταν Ελληνο-Ισραηλινός πολιτικός και δημοσιογράφος. Στην Ελλάδα υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης μεταξύ των ετών 1930 και 1933, ενώ στο Ισραήλ ήταν μέλος της Κνέσετ με το κόμμα Herut του Μεναχέμ Μπέγκιν μεταξύ 1949 και 1951.

 Γεννήθηκε το 1888 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της σιωνιστικής ένωσης Μιζραχί. Το 1925 έγινε μέλος των ρεβιζιονιστών σιωνιστών και τέθηκε επικεφαλής του ελληνικού τους τμήματος. Το 1930 έγινε αντιδήμαρχος της Θεσσαλονίκης, υπηρετώντας στη θέση ως το 1933. Το 1934 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη και ήταν ο μόνος ελληνικής καταγωγής εβραίος που δραστηριοποιήθηκε στο Ισραήλ, διαδραματίζοντας σημαντικό πολιτικό ρόλο. Ως δημοσιογράφος ίδρυσε την εφημερίδα Pro-Yisrael, η οποία ήταν γραμμένη στα γαλλικά. Εξελέγη στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του Ισραήλ το 1949 με τη λίστα του Herut, όμως έχασε την έδρα του στις βουλευτικές εκλογές του 1951. Ο αδερφός του, Λέον Ρεκανάτι, ήταν επικεφαλής της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας του Ισραήλ.Ο Ρεκανάτι απεβίωσε στο Τελ Αβίβ στις 3 Μαρτίου 1980.
Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου

Το Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου είναι μία κωμική, αισθηματική, ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, που γυρίστηκε το 1975, από τη Φίνος Φιλμ, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.Η ταινία είναι μια πολιτική σάτιρα για τα χρόνια της δικτατορίας.

 Η ταινία τοποθετείται στις αρχές του 1967. Ο Κώστας είναι ένας νομοταγής πολίτης, ένας ήσυχος άνθρωπος που μένει με τη μητέρα του, την αδελφή του, την Καίτη και τον μικρότερο αδελφό του, τον Γιώργο, ο οποίος είναι φοιτητής. Ο Κώστας εργάζεται νυχθημερόν στο ψιλικατζίδικό του, βιώνοντας την καθημερινότητα και την αναταραχή της εποχής. Είναι ερωτευμένος με την Ελένη και θέλει να την παντρευτεί, αλλά πρώτα πρέπει να αρραβωνιαστεί η Καίτη με τον Λεωνίδα, ο οποίος είναι δεξιών πεποιθήσεων. Ο Κώστας αναγκάζεται να πάει με τα νερά των κρατούντων, μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, κρεμάει και ξεκρεμάει, λοιπόν εικόνες: του βασιλιά, του Παπαδόπουλου κλπ, από την άλλη ο Γιώργος, ο αδελφός του, γίνεται μέλος μιας αντιδικτατορικής οργάνωσης που βάζει βόμβες. Η παράνομη δράση του αδελφού τον βάζει σε μπελάδες. Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο Κώστας θα τραυματιστεί, αλλά μετά την επάνοδο της Δημοκρατίας, τα βάσανά του θα λάβουν τέλος, και θα παντρευτεί την αγαπημένη του, την Ελένη. Κώστας Βουτσάς... Κώστας Παπαδήμας Ελένη Μαυρομάτη... Ελένη Καίτη Ιμπροχώρη... Καίτη Παπαδήμα Κούλα Αγαγιώτου... Δωροθέα Παπαδήμα Γιάννης Πετρόπουλος... Γιώργος Παπαδήμας Θόδωρος Ντόβας Τάσος Ραμσής Ειρήνη Κουμαριανού Λίνα Κρασσά Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες Πειραιά, Αθηνών και προαστίων, το 1975, έκοψε συνολικά 85.860 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 3η θέση, από τις 47, στη σχετική λίστα.Πρόκειται περί λαϊκής κωμωδίας, που πετυχαίνει να σχολιάζει ανάλαφρα την εποχή και τα άσχημα βιώματα των ανθρώπων. Finos Film, Ένα Τανκς Στο Κρεβάτι Μου(1975) Στο iShow.gr Ένα τανκς στο κρεβάτι μου στο 90lepta.com Αρχειοθετήθηκε 2014-07-26 στο Wayback Machine. Ένα τανκς στο κρεβάτι μου στο RetroDB.gr Ena tanks sto... krevvati mou στο IMDb Ένα Τανκς Στο Κρεβάτι Μου(1975) στο Cine.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Μαρία ντας Νέβις της Πορτογαλίας

Η Μαρία δας Νέβες, ισπαν. Maria (5 Αυγούστου 1852 - 15 Φεβρουαρίου 1941) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σαν Χάιμε.

 Ήταν κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Αδελαΐδας, κόρης του Κωνσταντίνου διαδόχου πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ. Παντρεύτηκε το 1871 τον Αλφόνσο-Κάρλο των Βουρβόνων-Ισπανίας δούκα του Σαν Χάιμε. Δεν απέκτησαν (επιζήσαντες) απογόνους. Darryl Lundy (5 June 2004). "Maria das Nieves de Bragança, Infanta de Portugal". ThePeerage.com. Retrieved 2008-11-23. Paul Theroff. "PORTUGAL". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-11-23.