IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βρουκέλλωση

Βρουκέλλωση (ή αλλιώς μελιταίος πυρετός) είναι ένα λοιμώδες νόσημα το οποίο προκαλείται από το βακτήριο της βρουκέλλας που ανήκει στην κατηγορία των Γκραμ αρνητικών βακτηρίων. Το νόσημα παρατηρείται τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο και μεταδίδεται και από τα ζώα στον άνθρωπο. Το στέλεχος το οποίο προσβάλλει κυρίως τον άνθρωπο είναι η brucella melitensis που συναντάται κατά βάση στα αιγοπρόβατα.

 Χαρακτηριστικό της βρουκέλλωσης ειναι ο κυμαινόμενος πυρετός με νυκτερινή εφίδρωση, ρίγος, λήθαργος, πονοκέφαλος και μυοσκελετικές εκδηλώσεις (αρθραλγίες- μυαλγίες). Η Β. melitensis προκαλεί πιο έντονη συμπτωματολογία, ενώ η Β. abortus σχετίζεται με αποστήματα. Στις επιπλοκές της βρουκέλλωσης συμπεριλαμβάνονται η ενδοκαρδίτιδα, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα , η κερατίτιδα ή η χρόνια ιριδοκυκλίτιδα και ορχίτιδα. Κυρίως όμως μπορεί να εμφανιστεί αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, οστεομυελίτιδα και δισκοσπονδυλίτιδα. Το μικρόβιο μεταδίδεται κυρίως με κατανάλωση μολυσμένων ζωικών προϊόντων, με άμεση επαφή με μολυσμένα ζώα και σπανιότερα από άνθρωπο σε άνθρωπο (μέσω μεταγγίσεων αίματος, μυελού των οστών, θηλασμό). Σύμφωνα με τα στοιχεία του παγκοσμίου οργανισμού υγείας 500.000 άτομα νοσούν κάθε χρόνο. Η νόσος έχει παγκόσμια κατανομή αλλά κυρίως ενδημεί στη Λατινική Αμερική, Αφρική, λεκάνη της Μεσόγειου, Μέση Ανατολή και Δυτική Ασία. Η Ελλάδα βρίσκεται στον κατάλογο των 25 χωρών με τα περισσότερα περιστατικά παγκοσμίως. Η διάγνωση πραγματοποιείται με εργαστηριακές τεχνικές όπως μικροβιολογικές και ορολογικές δοκιμασίες. Οι ορολογικές περιλαμβάνουν ανίχνευση αντισωμάτων στο αίμα των ασθενών και επιτυγχάνονται με δοκιμασία ELISA, τεστ Coombs(αντίδραση αντισφαιρινικού ορού) κ.α. Μικροβιολογική ταυτοποίηση γίνεται μετά από καλλιέργεια σε ΜacConkey και αιματούχο άγαρ και βασίζεται στην παρατηρούμενη μορφολογία και στις χαρακτηριστικές αντιδράσεις οξειδάσης και ουρεάσης που δίνει η βρουκέλλα. Η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση αντιβιοτικών τα οποία θα πρέπει να μπορούν να εισδύουν στα μακροφάγα και να δρουν σε όξινο ενδοκυττάριο περιβάλλον. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας συνιστά το συνδυασμό δοξυκυκλίνης και ριφαμπικίνης για τουλάχιστον έξι εβδομάδες σε ενήλικες. Κύριο μέτρο για την πρόληψη της ασθένειας είναι η δήλωση όλων των κρουσμάτων που παρατηρούνται σε ζώα και η αποφυγή επαφής με αυτά η κατανάλωση προϊόντων τους. Οι εργαζόμενοι σε χώρους επεξεργασίας ζωικών προϊόντων και τυροκομικών εργαστηρίων θα πρέπει να τηρούν όλους τους κανόνες υγιεινής. Ακόμα η παστερίωση του γάλακτος και η σωστή συντήρηση του όπως και η επαρκής ωρίμανση των τυροκομικών είναι απαραίτητη. Patrick R. Murray,Ken S. Rosenthal,Michael A. Pfaller (2008) Ιατρική Μικροβιολογία (πέμπτη έκδοση) Ιωάννης Κ. Παπαπαναγιώτου, Βασιλική Κυριαζοπούλου-Δαλαϊνά (2008) Ιατρική μικροβιολογία και ιολογία (Β΄ έκδοση) Boschiroli ML, Foulongne V, O'Callaghan D. Brucellosis(2001) A worldwide zoonosis. Αποστόλου Φωτεινή ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗ, Β΄ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Περιφερειακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων(ΠΠΝΙ)
Σιρμάλ

Το Σιρμάλ (περσικά: شیرمال, Ουρντού: شیرمال "συρμάλ", Χίντι: शीरमल), είναι παραδοσιακό ψωμί που τρώγεται στο Μεγαλύτερο Ιράν και την Ινδική υποήπειρο, στην οποία ήρθε πιθανότατα από περσικές επιρροές. Είναι μια από τα πολλά σπάνια φαγητά του Λάκναου και του Χαϊντεραμπάντ στην Ινδία. Αποτελεί μέρος της Αουαντικής κουζίνας και τρώγεται στη Παλιά Μποπάλ, ειδικά με κρεατικές λιχουδιές.

 Το σιρμάλ είναι ήπια γλυκιά πίτα από μάιντα, προζύμι με μαγιά, ψημένη σε ταντούρ ή στο φούρνο. Το Σιρμάλ παρασκευαζόταν παραδοσιακά σαν το ρότι. Σήμερα, το σιρμάλ παρασκευάζεται όπως το νάαν. Το ζεστό νερό στη συνταγή για το νάαν με ρότι αντικαταστάθηκε με ζεστό γάλα γλυκισμένο με ζάχαρη και αρωματισμένο με σαφράν και το κάρδαμο. Το τελικό προϊόν μοιάζει με τη ζαχαροπλαστική της Δανίας. Στο Ιράν, υπάρχουν μικρές παραλλαγές στην παρασκευή του σιρμάλ. Μάλιστα το σιρμάλ χρησιμοποιείται μερικές φορές ως ενθύμιο όταν κάποιος ταξιδεύει μεταξύ των περιφερειών. Το Σιρμάλ σερβίρεται είναι μερικές φορές με κεμπάμπ του Λάκναου ή παράλληλα με νιχάρι. Κατάλογος Ινδικών ψωμιών
Τριαδικό σύστημα αρίθμησης

Το τριαδικό σύστημα αρίθμησης είναι σύστημα αρίθμησης με βάση τον αριθμό 3. Αν και το τριαδικό συχνότερα αναφέρεται σε ένα σύστημα στο οποίο τα τρία ψηφία, 0, 1, και 2, είναι όλοι οι μη αρνητικοί ακέραιοι αριθμοί, το επίθετο δανείζει επίσης το όνομά του στο ισορροπημένο τριαδικό σύστημα, που χρησιμοποιείται στη λογική σύγκρισης και τους τριαδικούς υπολογιστές. Ένα ψηφίο ενός αριθμού σε τριαδικό σύστημα ονομάζεται trit (trinary digit, τριαδικό ψηφίο), κατ' αναλογία με το bit.

 Ο τριαδικός αριθμός (2102)3 αναπαριστά ποσότητα ίση με 2 μονάδες (2 x 30), 0 τριάδες (0 x 31), 1 εννιάδα (1 x 32) και 2 εικοσιεπτάδες (2 x 33) . Διαβάζεται : "δυο,ένα,μηδέν,δυο με βάση 3". Ισούται δηλαδή με τον αριθμό 65 του δεκαδικού συστήματος, 2 x 30 + 0 x 31 + 1 x 32 + 2 x 33 = 65 Για την πρόσθεση των τριαδικών αριθμών ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες: 0 + 0 = 0 0 + 1 = 1 1 + 0 = 1 1 + 1 = 2 1 + 2 = 0 και 1 το κρατούμενο 2 + 1 = 0 και 1 το κρατούμενο 2 + 2 = 1 και 1 το κρατούμενο 2 + 2 + 1 = 2 και 1 το κρατούμενο Έτσι για παράδειγμα, για να προσθέσουμε τους αριθμούς 155 και 65, έχουμε: (155) 012202 (65) 002102 + (220) 022011 Όπου η πρόσθεση αρχίζει όπως και στο δεκαδικό από τα δεξιά, δηλ. από την λιγότερο σημαντική θέση. Πανψηφιακός αριθμός
Καστάνιανη Ιωαννίνων

Η Καστάνιανη (πρώην Καστανιά, Καστανέα) είναι ορεινό χωριό που ανήκει στο νομό Ιωαννίνων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο από 850 έως 950 μέτρα, στις πλαγιές του όρους Γύφτισσα ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Σμόλικα και του Γράμμου, σε μιά κατάφυτη χαράδρα πάνω από τον ποταμό Σαραντάπορο. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 79 κάτοικοι. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Κόνιτσας. Μέχρι το 1950 ονομαζόταν Καστάνιανη οπότε μετονομάστηκε σε Καστανέα . Η μετονομασία του χωριού σε Καστάνιανη έγινε το 2013 με το ΦΕΚ 255/Α/26-11-2013.

 Η ίδρυση του οικισμού στη σημερινή του θέση τοποθετείται στις αρχές του 11ου αιώνα. Σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα χωριά των Μαστοροχωρίων κατά τα τον 18ο και 19ο αιώνα. Μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου και την ενσωμάτωση της στο ελληνικό κράτος η Καστάνιανη αποτέλεσε έδρα κοινότητας που διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε και εντάχθηκε στον δήμο Μαστοροχωρίων.Ο πληθυσμός της παρουσίασε μείωση κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ακολουθώντας παρόμοια τύχη με τα περισσότερα ορεινά χωριά. Όπως φαίνεται και από τον παρακάτω πίνακα, σημαντικότερη μείωση υπήρξε κατά τη δεκαετία του 1940 καθώς η περιοχή υπέφερε από τον εμφύλιο πόλεμο. Πορεία του πληθυσμού: Η Καστάνιανη έχει πολιούχο τον Άγιο Νικόλαο ενώ το πανηγύρι της είναι στις 26 Ιουλίου της Αγίας Παρασκευής. Η Καστάνιανη αποτελεί χαρακτηριστικό Μαστοροχώρι του νομού Ιωαννίνων. Είναι εξ ολοκλήρου πετρόκτιστο χωριό, όπου κυριαρχούν τα πετρόκτιστα σπίτια και τα λιθόστρωτα καλντερίμια. Ανάμεσα στα ογκώδη πέτρινα σπίτια ξεχωρίζει το παλιό σχολείο του χωριού. Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει η πλούσια βλάστηση της περιοχής. Στο χωριό ξεχωρίζουν ακόμα τα πέτρινα γεφύρια (υπάρχουν συνολικά τέσσερα, μέσα και γύρω από τον οικισμό) και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Ιστοσελίδα για τον οικισμό Αρχειοθετήθηκε 2011-07-26 στο Wayback Machine.
Νεφέλωμα ανάκλασης

Στην αστρονομία τα νεφελώματα ανάκλασης είναι διαστρικά νέφη σκόνης και αερίου, τα οποία ανακλούν το φως ενός ή περισσότερων γειτονικών αστέρων. Είναι δηλαδή ετερόφωτα. Τα φωτόνια των γειτονικών αστέρων δεν έχουν επαρκή ενέργεια ή δεν διεισδύουν αρκετά στη σκόνη, ώστε να ιονίσουν το αέριο των νεφελωμάτων αυτών και να τα καταστήσουν νεφελώματα εκπομπής, αλλά αρκούν για να καταστήσουν ορατή τη σκόνη τους σκεδαζόμενα από αυτή. Το φάσμα των νεφελωμάτων ανακλάσεως είναι έτσι παρόμοιο με αυτά των αστέρων που τα φωτίζουν. Μεταξύ των μικροσκοπικών σωματιδίων που ευθύνονται για τη σκέδαση συγκατελέγονται ανθρακούχα (π.χ. σκόνη διαμαντιού) και μεταλλικά (κυρίως σιδήρου και νικελίου). Τα δεύτερα ευθυγραμμίζονται συχνά με το γαλαξιακό μαγνητικό πεδίο, με αποτέλεσμα το σκεδαζόμενο φως να είναι ελαφρώς πολωμένο.

 Η ανάλυση του φάσματος του Νεφελώματος της Μερόπης στις Πλειάδες (Πούλια), ο Βέστο Σλάιφερ συμπέρανε το 1912 ότι η πηγή του φωτός του ήταν μάλλον ο αστέρας Μερόπη που φαίνεται στο εσωτερικό του, και ότι το νεφέλωμα ανακλά το φως του, όπως και το φως του αστέρα Αλκυόνη. Υπολογισμοί που έγιναν από τον Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ το 1913 κατέστησαν την υπόθεση αυτή αξιόπιστη. Το 1922 ο Έντγουιν Χαμπλ διέκρινε περαιτέρω μεταξύ των νεφελωμάτων εκπομπής και των νεφελωμάτων ανακλάσεως. Τα νεφελώματα ανακλάσεως εμφανίζονται συνήθως γαλάζια, επειδή η σκέδαση είναι πολύ πιο έντονη στα μικρότερα μήκη κύματος και άρα στο κυανό φως, παρά στο ερυθρό (για τον ίδιο λόγο ο ουρανός είναι γαλανός και τα ηλιοβασιλέματα κόκκινα, αλλά και ο καπνός του τσιγάρου γαλανωπός). Τα νεφελώματα ανακλάσεως και εκπομπής συνοδεύουν συχνά το ένα το άλλο στην ίδια περιοχή. Αναφέρονται αμφότερα ως διάχυτα νεφελώματα. Σήμερα είναι γνωστά περίπου 500 νεφελώματα ανακλάσεως. Ανάμεσα στα ωραιότερα είναι αυτά που περιβάλλουν τους αστέρας των Πλειάδων. Τμήμα του γνωστού Τρισχιδούς Νεφελώματος (Μ20) στον Τοξότη είναι ένα γαλάζιο νεφέλωμα ανακλάσεως. Ο γίγαντας αστέρας Αντάρης, που είναι πολύ κόκκινος (φασματικού τύπου M1), περιβάλλεται από ένα μεγάλο νεφέλωμα ανακλάσεως που έχει και αυτό κοκκινωπό, παρά γαλάζιο, χρώμα. Τα νεφελώματα ανακλάσεως μπορεί επίσης να είναι τοποθεσίες αστρογενέσεως. Μερικά νεφελώματα ανακλάσεως είναι μεταβλητά, δηλαδή η λαμπρότητά τους μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Η αιτία είναι, απλούστατα, η αντίστοιχη μεταβολή της λαμπρότητας του αστέρα που τα φωτίζει (βλ. μεταβλητοί αστέρες). Τα γνωστότερα τέτοια μεταβλητά νεφελώματα είναι «του Χιντ» (NGC 1555 στον Ταύρο) και «του Χαμπλ» (NGC 2261 στον Μονόκερω). Το 1922 ο Έντγουιν Χαμπλ δημοσίευσε τα αποτελέσματα των ερευνών του σχετικά με τα φωτεινά νεφελώματα. Σε αυτά περιλαμβάνεται ο νόμος λαμπρότητας του Χαμπλ για τα νεφελώματα ανακλάσεως, μία σχέση ανάμεσα στη γωνιακή διάμετρο (R) του νεφελώματος και στο φαινόμενο μέγεθος (m) του αστέρα που το φωτίζει: 5 log(R) = -m + kόπου k είναι μια σταθερά που εξαρτάται από την ευαισθησία της μετρήσεως. James B. Kaler: Cosmic Clouds - Birth, Death, and Recycling in the Galaxy, Scientific American Library, Freeman, Νέα Υόρκη 1997
Σωτήρης Δημητρίου

Ο Σωτήρης Δημητρίου (Αμπελώνας Θεσπρωτίας, 1955) είναι Έλληνας συγγραφέας και λογοτέχνης. Το 2013, ο Σωτήρης Δημητρίου βραβεύθηκε για συλλογή διηγημάτων του από την Ακαδημία Αθηνών.. Τα έργα του Η φλέβα του λαιμού και Η βραδυπορία του καλού έλαβαν βραβείο διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω 1999 και του 2002. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά.

 Ψηλαφήσεις, ποιήματα, Δωδώνη, 1985 Ντιάλιθ' ιμ, Χριστάκη, διηγήματα, Ύψιλον, 1987 Ένα παιδί από τη Θεσσαλονίκη, διηγήματα, Κέδρος, 1989 Ν' ακούω καλά τ' όνομά σου, μυθιστόρημα, Κέδρος, 1993 Η φλέβα του λαιμού, διηγήματα, 1998 Η βραδυπορία του καλού, διηγήματα, Πατάκης, 2001 Τους τα λέει ο Θεός, μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2002 Τα οπωροφόρα της Αθήνας, αφήγημα, Πατάκης, 2005 Σαν το λίγο το νερό, μυθιστόρημα, Ελληνικά Γράμματα, 2007 Τα ζύγια του προσώπου, διηγήματα, Πατάκης, 2009 Η σιωπή του ξερόχορτου, νουβέλα, Πατάκης, 2011 Το κουμπί και το φόρεμα, διηγήματα, Πατάκης, 2012 Κοντά στην κοιλιά, Πατάκης 2014 Τα όνειρά μου δέλουν, Πατάκης, 2015 Σωτήρης Δημητρίου, Μεταίχμιο Σωτήρης Δημητρίου, Βιβλιονέτ
29 (αριθμός)

Το 29 (είκοσι εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 28 και πριν από το 30. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 29 συμβολίζεται ως XXIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΚΘ´ ή κθ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 29 είναι ένας πρώτος αριθμός, αφού οι μόνοι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1 και 29, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 31. Το 29 μαζί με το 31 αποτελούν δίδυμους πρώτους αριθμούς. Το 29 είναι αριθμός Πελ Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 29 αντιστοιχεί στο χαλκό. Το Μεσιέ 29 είναι ένα ανοικτό σμήνος κοντά στην περιοχή του γ Κύκνου, σε απόσταση μεταξύ 4.000 και 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Κύκνος. 29 είναι οι ημέρες του μήνα Φεβρουαρίου όταν το έτος είναι δίσεκτο.
Ο κύκλος με την κιμωλία

Ο κύκλος με την κιμωλία είναι ένα από τα διασημότερα θεατρικά έργα του Γερμανού συγγραφέα Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ολοκληρώθηκε το 1945 και ο αρχικός τίτλος του ήταν Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία.

 Η Γκρούσα που είναι υπηρέτρια σε αρχοντικό, παίρνει κοντά της τον γιο τού άρχοντα, όταν αυτός δολοφονείται από επαναστάτες και η μητέρα του τον εγκαταλείπει κυνηγημένη. Με θυσίες κρατάει το παιδί κοντά της, μέχρι την ημέρα που η βιολογική μητέρα του επιστρέφει και το διεκδικεί δικαστικά, κατηγορώντας τη Γρούσα, ότι της το έκλεψε. Ο Αζντάκ, ένας λαϊκός, μέθυσος και κουτοπόνηρος άνθρωπος που όλως τυχαίως, χρίζεται δικαστής καλείται να αποφασίσει για την τύχη του παιδιού, επιλέγοντας μία σολομώντεια λύση: Τοποθετεί το παιδί μέσα σ’ έναν κύκλο και ζητά από τις δύο γυναίκες να το τραβήξουν από τα χεράκια του με δύναμη, η κάθε μια προς το μέρος της. Όποια καταφέρει να το βγάλει από τον κύκλο, θα το κρατήσει δικό της για πάντα. Η βιολογική μητέρα το τραβά με δύναμη, ενώ η Γκρούσα που δεν θέλει να το πονέσει, το αφήνει. Ο κύκλος με την κιμωλία (κριτική παράστασης). culturenow.gr. Ανακτήθηκε στις 7-09-2016.
Α.Ο. Υπάτου

Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Ύπατο Βοιωτίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1976 και έχει χρώματα το μπλε και το λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και υποδομών και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Ως έδρα για τη διεξαγωγή των εντός έδρας αγώνων του χρησιμοποιεί το Δημοτικό Στάδιο Θήβας στη Θήβα. Φυσική του έδρα αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Υπάτου. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Κώστας Περαντάκος και επίτιμος πρόεδρος ο Σταμάτης Παπασταμάτης, Γενικός Διευθυντής της εταιρίας στο Ύπατο Βοιωτίας «Ελληνική Εταιρία Γρανιτών» που είναι και επίσημος χορηγός του Α.Ο. Υπάτου και επίσης Αντιπρόεδρος του Ερασιτέχνη και Πρόεδρος της ομάδας χάντμπολ της Α.Ε.Κ.

 Ο Α.Ο. Υπάτου ιδρύθηκε στο Ύπατο του Νομού Βοιωτίας το 1976. Εντάχθηκε αμέσως στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση, αγωνιζόμενος στις κατηγορίες των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2016 και με τη συμπλήρωση 40 ετών ιστορίας του συλλόγου, κατέκτησε το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και ανήλθε στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και παράλληλα, έφτασε αξιοσημείωτα μέχρι και την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2018 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Βοιωτίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. Επίσης κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, επικρατώντας στον τελικό του Α.Ο. Θήβα με 4-0 στο Δημοτικό Στάδιο Θήβας.Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Γ’ Εθνική κατηγορία και μετέχει στον 8ο όμιλο. Παράλληλα, κατέκτησε το Κύπελλο της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας με αντίπαλο την Ολυμπιάδα Οινοφύτων επικρατώντας στο τελικό της διοργάνωσης με 2-0 στο Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς. Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (1): 2017–18Β΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (3): 2004-05, 2013–14, 2015–16 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (3): 2018–19, 2021-22, 2022-23 Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (4): 2018-19, 2019-20, 2021-2022, 2023 Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου έχει συμμετάσχει τέσσερις φορές στην διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας φτάνοντας μέχρι την 4η φάση του θεσμού. 1η φάση: ΑΟ Υπάτου - Παναργειακός: 5-0 2η φάση: Π.Σ. Σπάρτη - ΑΟ Υπάτου: 1-0 1η φάση: ΑΟ Υπάτου - Αμβρακικός Λουτρού: 7-1 2η φάση: Μακεδονικός - ΑΟ Υπάτου: 0-1 3η φάση: Εθνικός Σοχού - ΑΟ Υπάτου: 0-1 4η φάση ΑΟ Υπάτου - Α.Ο. Τρίκαλα: 0-1 (παρ.) 1η φάση: Βατανιακός - ΑΟ Υπάτου: 0-0 (παρ.), 4-2 (πέν) 1η φάση: ΑΟ Υπάτου - Α.Ο. Διλιανάτων: 6-0 2η φάση: ΑΟ Υπάτου - Παναργειακός: 1-1 (παρ.), 3-4 (πέν) Α.Ο. Υπάτου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Παλαιότερο ιστολόγιο του Α.Ο. Υπάτου
Σεισμός του Ερζιντζάν (1939)

Ο σεισμός του Ερζιντζάν το 1939 έπληξε την ανατολική Τουρκία στις 27 Δεκεμβρίου 1939, στις 1:57:23 μ.μ. (τοπική ώρα), με μέγεθος 7,8 ρίχτερ και μέγιστη ένταση Μερκάλι XII (12, ο μέγιστος βαθμός στην κλίμακα, δηλαδή «ολική καταστροφή»). Ήταν ο δεύτερος ισχυρότερος σεισμός που καταγράφηκε στην Τουρκία, μετά το σεισμό της βόρειας Μικράς Ασίας το 1668. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σε μια αλληλουχία βίαιων κραδασμών που επηρέασε την Τουρκία κατά μήκος του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας μεταξύ 1939 και 1999. Επιφανειακή ρήξη, με οριζόντια μετατόπιση έως και 3,7 μέτρα, σημειώθηκε σε ένα τμήμα μήκους 360 χλμ. του ρήγματος της Ζώνης Βόρειας Ανατολίας. Ο σεισμός ήταν η πιο σοβαρή φυσική απώλεια ζωών στην Τουρκία τον 20ό αιώνα, με 32.968 νεκρούς και περίπου 100.000 τραυματίες.

 Το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας στη Μικρά Ασία είναι ένα όριο μεγάλου μετασχηματισμού ρήγματος όπου η Ευρασιατική πλάκα ολισθαίνει πέρα από τη μικρότερη Πλάκα της Ανατολίας. Έχοντας συνολικό μήκος πάνω από 1.600 χιλιόμετρα, το ρήγμα εκτείνεται από την Ανατολική Τουρκία μέχρι τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας ήταν και παραμένει πολύ ενεργό. Το Ερζιντζάν έχει καταστραφεί από σεισμούς τουλάχιστον 11 φορές από το 1.000 μ.Χ. Μεταξύ 1942 και 1967, σημειώθηκαν έξι μεγάλοι σεισμοί κατά μήκος του ίδιου ρήγματος, με τρεις πάνω από 7 ρίχτερ. Με επίκεντρο κοντά στην πόλη Ερζιντζάν, η ρήξη του σεισμού εξαπλώθηκε προς τα δυτικά για μήκος 400 χλμ. Οι επιφανειακές ρήξεις είναι ακόμα ορατές μέχρι σήμερα. Σχηματίστηκε επιφανειακή ρήξη έως και 360 χλμ. Υπολογίστηκε μια μέση μετατόπιση επιφάνειας μεταξύ 2,3 και 8,8 μέτρων. Κάθετες μετατοπίσεις μετρήθηκαν στα 0,5–2,0 μέτρα. Η μέγιστη οριζόντια ολίσθηση ήταν 10,5 μέτρα Το κούνημα κράτησε 52 δευτερόλεπτα. Προέκυψε ένα τσουνάμι με ύψη 1-3 μέτρα που έπληξε την ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Η μεταφορά τάσης Κούλομπ από τον σεισμό του 1939 προώθησε ρήξεις που εξελίσσονταν προς τα δυτικά κατά μήκος του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας. Δέκα σεισμοί μεγαλύτεροι από 6,7 ρίχτερ έχουν προκαλέσει ρήξη 1.000 χλ. σε τμήμα του ρήγματος από το 1939. Ο σεισμός προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε 116.720 κτίρια. Το χειμώνα, ήταν δύσκολο να φτάσει η βοήθεια στις πληγείσες περιοχές. Αρχικά, ο αριθμός των νεκρών ήταν 8.000 άνθρωποι. Την επόμενη μέρα, στις 27 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε ότι είχε αυξηθεί στις 20.000. Την ίδια μέρα, η θερμοκρασία έπεσε στους -30 °C. Ξεκίνησε έκτακτη επιχείρηση διάσωσης. Μέχρι τις 5 Ιανουαρίου 1940, σχεδόν 33.000 κάτοικοι είχαν πεθάνει λόγω του σεισμού και λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, των συνθηκών χιονοθύελλας και των πλημμυρών. Η ολική καταστροφή του σεισμού ώθησε την Τουρκία να υιοθετήσει αντισεισμικούς κανονισμούς δόμησης. Ήταν τόσο εκτεταμένες οι ζημιές στην πόλη Ερζιντζάν, που η παλιά της τοποθεσία εγκαταλείφθηκε εντελώς και ένας νέος οικισμός ιδρύθηκε λίγο πιο βόρεια. Yalciner, A. C.; Pelinovsky, E. N. (2004), «The Source Mechanism of 1939 Black Sea Tsunami», AGU Spring Meeting Abstracts 2004: OS13A–06 33 bin kişinin can verdiği Erzincan Depremi'nin acısı 82 yıldır dinmiyor - Anadolu Agency
Ματέρνος Μεδιολάνων

Ο Ματέρνος ήταν ο έβδομος επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, από τον 316 έως 328. Τιμάται ως Άγιος στην Καθολική Εκκλησία και η εορτή του είναι στις 18 Ιουλίου.

 Το 316 εξελέγη επίσκοπος Μιλάνου δια βοής, τόσο από κληρικούς όσο και από ανθρώπους, και θήτεεψε μέχρι το 328 περίπου. Ο Ματέρνος πιστεύεται ότι ανακάλυψε στο Λόντι Βέκιο τα λείψανα των αγίων Ναμπόρ και Φήλιξ, οι οποίοι είχαν μαρτυρήσει κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού το 303, και στη συνέχεια μετέφερε αυτά τα λείψανα στο Μιλάνο, όπου χτίστηκε μια εκκλησία προς τιμήν τους. Ο Mατέρνοs ολοκλήρωσε επίσης την κατασκευή, η οποία είχε ξεκινήσει το 313, του πρώτου καθεδρικού ναού του Μιλάνου, που βρίσκεται στην περιοχή που τώρα καταλαμβάνεται από τον σημερινό Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου. Ήταν αγαπητός ακόμη και από τους ειδωλολάτρες, ενθάρρυνε και παρηγόρησε το ποίμνιό του κατά τον διωγμό επί Διοκλητιανού. Ο Ματέρνος πέθανε το 328 στις 18 Ιουλίου, που αργότερα ορίστηκε ως η εορτή του από την Καθολική Εκκλησία. Το σώμα του θάφτηκε επίσης στη Βασιλική Ναμποριάνα, αλλά το 1258 μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Στις 14 Απριλίου 1798, λίγο πριν την κατεδάφιση της εκκλησίας, μεταφέρθηκαν ξανά στη Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου όπου βρίσκονται και σήμερα σε μια αρχαία σαρκοφάγο στο δεξιό σηκό της εκκλησίας, μαζί με τα λείψανα των Αγίων Ναμπόρ και Φήλιξ, καθώς και της Αγίας Βαλέριας.
Κάστρο της Ρινιάσας

Το Κάστρο της Ρινιάσας, επίσης γνωστό ως Θωμόκαστρον (από τον Θωμά Κομνηνό Δούκα) ή Κάστρο Ριζών ή Κάστρο της Δέσπως, είναι μεσαιωνικό βυζαντινό φρούριο στην ακτή της Ηπείρου, κοντά στο σύγχρονο χωριό Ριζά της Πρέβεζας. Το κάστρο είναι σήμερα σε ερειπωμένη κατάσταση.

 Το κάστρο χτίστηκε (ή ξαναχτίστηκε) από τον Θωμά Κομνηνό Δούκα, Δεσπότη της Ηπείρου, στις αρχές του 14ου αιώνα, επομένως ονομάστηκε «Θωμόκαστρον» ή «Κάστρο των δεσποτών». Κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1463 και απελευθερώθηκε από τους Τούρκους μαζί με την υπόλοιπη Ελληνική Ήπειρο κατά τον 20ό αιώνα. Μπρουκς, Άλαν (2013). Castles of Northwest Greece: From the early Byzantine Period to the eve of the First World War. Aetos Press. ISBN 978-0-9575846-0-0. Βεΐκου, Μυρτώ (2012). Byzantine Epirus: A Topography of Transformation. Settlements of the Seventh-Twelfth Centuries in Southern Epirus and Aetoloacarnania, Greece. BRILL. ISBN 9004221514. Κάστρο της Ρινιάσας στο kastra.eu (ελληνικά και αγγλικά) Πτήση drone πάνω από το κάστρο στο YouTube
Πάτρικ Γουάιτ

Ο Πάτρικ Γουάιτ (αγγλικά: Patrick Victor Martindale White, Λονδίνο, 28 Μαΐου 1912 - Σίδνεϊ, 30 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Αυστραλός συγγραφέας, ο πρώτος από την χώρα του που βραβεύθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1973). Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αγγλόφωνους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Δημοσίευσε 12 μυθιστορήματα, τρεις συλλογές διηγημάτων και οκτώ θεατρικά έργα. Επίσης συνέγραψε ποιήματα και μια αυτοβιογραφία.

 Μυθιστορήματα Happy Valley (1939) The Living and the Dead (1941) The Aunt's Story (1948) The Tree of Man (1955) Voss (1957) Riders in the Chariot (1961) The Solid Mandala (1966) The Vivisector (1970) The Eye of the Storm (1973) A Fringe of Leaves (1976) The Twyborn Affair (1979) Memoirs of Many in One (1986) The Hanging Garden (2012) (Unfinished, posthumous)Συλλογές διηγημάτων The Burnt Ones (1964) The Cockatoos (1974) Three Uneasy Pieces (1987)Ποίηση Thirteen Poems / under the pseudonym Patrick Victor Martindale. – Sydney : Privately printed, (1929) The Ploughman and Other Poems. – Sydney : Beacon Press, (1935) Poems. – Victoria, B.C. : Soft Press, (1974)Θεατρικά Bread and Butter Women (1935) Unpublished. The School for Friends (1935) Unpublished. Return to Abyssinia (1948) Unpublished. The Ham Funeral (1947) prem. Union Theatre, Adelaide, 1961. The Season at Sarsaparilla (1962) A Cheery Soul (1963) Night on Bald Mountain (1964) Big Toys (1977) Signal Driver: a Morality Play for the Times (1982) Netherwood (1983) Shepherd on the Rocks (1987)Screenplay The Night the Prowler (1978)Αυτοβιογραφία Flaws in the Glass (1981) Πηγή: Η ιστορία της θείας, Βιβλιοπωλείον της Εστίας (1988) Βος, Κανάκη (1995) Η υπόθεση Τουάιμπορν, Βιβλιοπωλείον της Εστίας (1999) Ψεγάδια στον καθρέφτη, Τυπωθήτω (2008) Why Bother With Patrick White? — αποσπάσματα από τα μυθιστορήματα του Γουάιτ καθώς και υλικό σχετικά με το έργο και την προσωπικότητα του, από το ABC (Australian Broadcasting Corporation) (Αγγλικά) Δελτίο τύπου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αυστραλίας (National Library of Australia, NLA) για την απόκτηση από αυτήν μεγάλης συλλογής χειρογράφων του συγγραφέα (Αγγλικά) Online κατάλογος των κειμένων και των χειρογράφων του συγγραφέα που έχει η NLA (Αγγλικά) Πάτρικ Γουάιτ στην IMDb
Άγιος Δημήτριος Πόρων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Δημήτριος (αποσαφήνιση) Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό του δήμου Δίου-Ολύμπου στον νομό Πιερίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 14 κατοίκους.

 Ο Άγιος Δημήτριος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 100 μέτρων και καταγράφεται για πρώτη φορά ως αυτόνομος οικισμός κατά την απογραφή του 1971, σύμφωνα με την οποία είχε 63 κατοίκους. Μέχρι το 1997 ανήκε στην κοινότητα Πόρων της επαρχίας Πιερίας και στη συνέχεια υπήχθη στον δήμο του Ανατολικού Ολύμπου. Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2011, ο Άγιος Δημήτριος υπάγεται μαζί με τους Πόρους και τους Νέους Πόρους στην τοπική κοινότητα Πόρων της δημοτικής ενότητας Ανατολικού Ολύμπου.
Κινσάσα

Η Κινσάσα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, που ήταν γνωστή και ως Ζαΐρ από το 1971 έως το 1997. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Κονγκό και ακριβώς απέναντί της βρίσκεται η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Κονγκό, Μπραζαβίλ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 8 εκατομμύρια κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2007.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τον Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ το 1881 και αρχικά ονομάστηκε Λέοποντβιλ προς τιμήν του Βασιλιά Λεοπόλδου Β' του Βελγίου. Ο Στάνλεϊ είχε υπό την προσωπική του ιδιοκτησία το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής που σήμερα αποτελεί τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η πόλη ήκμασε καθώς χρησιμοποιήθηκε ως πλωτό λιμάνι για μεταφορά εμπορευμάτων μέσω του ποταμού Κογκό. Το 1966 το Λέοποντβιλ άλλαξε το όνομα του σε Κινσάσα στο πλαίσιο αλλαγής όλων των ευρωπαϊκών ονομάτων, την οποία θέσπισε ο Μομπούτου όταν ανέλαβε με αναίμακτο πραξικόπημα την εξουσία στην χώρα. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα με ανθρώπους από όλη τη χώρα, που ήρθαν για να αναζητήσουν την τύχη τους ή για να αποφύγουν τις εθνοφυλετικές διαμάχες αλλού. Αυτό οδήγησε σε αλλαγή της εθνικής και γλωσσικής σύνθεσης της πόλης. Στις 30 Οκτωβρίου 1974 η πόλη φιλοξένησε έναν από τους μεγαλύτερους αγώνες πυγμαχίας στην ιστορία, εκείνον ανάμεσα στον Μοχάμεντ Άλι και τον Τζορτζ Φόρμαν. Ο αγώνας έγινε εκεί χάρη σε χρηματοδότηση του Μομπούτου και έμεινε γνωστός στην ιστορία της πυγμαχίας με τον τίτλο Rumble in the Jungle («Βροντή στη ζούγκλα»). Στην Κινσάσα έχει βρεθεί, επίσης, το πρώτο τεκμηριωμένο κρούσμα AIDS στον κόσμο. Η Κινσάσα επλήγη σε μεγάλο βαθμό από τις υπερβολές του Μομπούτου, τη μαζική διαφθορά, το νεποτισμό και τον εμφύλιο πόλεμο που οδήγησε στην πτώση του. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο για την Κεντρική Αφρική, μια ανθηρή κοινότητα των μουσικών και των καλλιτεχνών. Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
Ουλίσες Κορέια ε Σίλβα

Ο Ουλίσες Κορέια ε Σίλβα (πλήρες όνομα: Jose Pina Ulisses Correia e Silva', 4 Ιουνίου 1962 -) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 22 Απριλίου 2016.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στον τραπεζικό τομέα και μεταξύ των ετών 1989 και 1994 κατέλαβε σημαντικές θέσεις στον εν λόγω τομέα, φτάνοντας στη θέση του διευθυντή της Τράπεζας του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ταυτόχρονα, δίδαξε ως εκπαιδευτικός στο Πανεπιστήμιο Ζαν Πιαζέ του Πράσινου Ακρωτηρίου. Σταδιακά ο Σίλβα άρχισε να εργάζεται για την κυβέρνηση και ήταν υφυπουργός Προεδρίας επί των Οικονομικών την περίοδο από το 1995 ως το 1998 και υπουργός Οικονομικών από το 1999 ως το 2000.Το κόμμα του, Κίνημα για Δημοκρατία, κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2016. Ως αποτέλεσμα, έγινε πρωθυπουργός και αντικατέστησε τον Ζοζέ Μάριο Νέβες. Το Κίνημα για Δημοκρατία κέρδισε 38 έδρες (και αυτοδυναμία με μία μόλις ψήφο επιπλέον από τις απαιτούμενες) και τη νίκη στις εκλογές του 2021, έναντι 30 για το PAICV. Είναι παντρεμένος. Η σύζυγός του κατάγεται από την πρωτεύουσα Πράια. Έχουν δύο παιδιά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ulisses Correia e Silva στο Wikimedia Commons
Χρήστος Ζαχόπουλος

Ο Χρήστος Ζαχόπουλος είναι πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας κατά την περίοδο 2004-2007. Κατά το ίδιο διάστημα ήταν επίσης ex officio (λόγω των καθηκόντων του) πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

 Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1953 στη Θεσσαλονίκη και φοίτησε στο Τμήμα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του ΑΠΘ. Υπηρέτησε ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης κατά την περίοδο 1977-1997. Συνδέθηκε με προσωπική φιλία με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και τη γυναίκα του, Νατάσα. Το 1997, με την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος από τον Κ. Καραμανλή, έγινε σύμβουλος Πολιτικού Σχεδιασμού στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, μέχρι το 2000. Έλαβε θέση αντιπροέδρου στη μη κερδοσκοπική εταιρία «Ανέμη» που ίδρυσε η Νατάσα Καραμανλή. Ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού το 2004 με υπουργό τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και αργότερα τον Γιώργο Βουλγαράκη και τον Μιχάλη Λιάπη, διατηρώντας ο ίδιος τη θέση του. Ο Χρήστος Ζαχόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του γενικού γραμματέα στις 19 Δεκεμβρίου του 2007 επικαλούμενος λόγους υγείας και την επόμενη, στις 20, προέβη σε απόπειρα αυτοκτονίας, οπότε και υπέστη βαριές κακώσεις. Οι λόγοι που τον οδήγησαν εκεί δεν έχουν εξακριβωθεί πλήρως και από τον Ιανουάριο του 2008 διενεργήθηκε ανάκριση, επειδή σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο Ζαχόπουλος είχε πέσει θύμα εκβιασμού και λόγω αυτού οδηγήθηκε στην απόπειρα. Πιο συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι η πρώην ερωμένη και γραμματέας του Εύη Τσέκου του ζήτησε 200.000 ευρώ ώστε να μη δημοσιεύσει DVD με ερωτικό περιέχομενο με προσωπικές τους στιγμές και για να την επαναπροσλάβει στη θέση της. Κατηγορούμενοι επίσης στην υπόθεση ήταν ο Θέμος Αναστασιάδης, εκδότης της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, ο οποίος υπέκλεψε το DVD το οποίο έδωσε η Εύη Τσέκου στην εφημερίδα και το παρέδωσε στο γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, ο Γιάννης Μακρυγιάννης, δημοσιογράφος της εφημερίδας Πρώτο Θέμα που ήταν παρών στην επίσκεψη της Τσέκου στα γραφεία της εφημερίδας και ο Χρήστος Νικολουτσόπουλος, εργατολόγος, που συνόδευε την Εύη Τσέκου στα γραφεία της εφημερίδας. Τον Οκτώβριο του 2009 ο Θέμος Αναστασιάδης καταδικάστηκε σε 19 μήνες φυλάκιση με αναστολή για δημοσίευση φωτογραφιών στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» που παρουσίαζαν τον Χρήστο Ζαχόπουλο σε προσωπικές στιγμές . Στην συνέχεια τον Απρίλιο 2013 έγινε έφεση και το Τριμελές Εφετείο αποφάσισε ομόφωνα την αθώωση του Θέμου Αναστασιάδη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι της υπόθεσης αθωώθηκαν. Η πολιτική πορεία του Χρήστου Ζαχόπουλου, εφημερίδα «Μακεδονία», 21 Δεκεμβρίου 2007. 9+1 κενά στο σενάριο, εφημερίδα «Μακεδονία», 20 Ιανουαρίου 2008.
Τρόικα

Η λέξη τρόικα είναι ρωσική που σημαίνει τριμερής, ή τριπλός. Ειδικότερα με την ονομασία τρόικα φερόταν παραδοσιακή ιππήλατη άμαξα, συνηθέστερα έλκηθρο, που το έσερναν τρεις ίπποι ζευγμένοι κατά μέτωπο.

 Οι τρόικες πρωτοεμφανίσθηκαν περί τον 17ο αιώνα, τόσο στην Ουγγαρία όσο και στη Ρωσία, αρχικά ως εμπορικές και ταχυδρομικές άμαξες που ανέπτυσσαν ταχύτητα περίπου 50 χλμ. την ώρα. Αργότερα στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά και στην Ουγγαρία άρχισαν ν' αποτελούν το κατ΄ εξοχή σύμβολο της υψηλής κοινωνικής θέσης. Εξ αυτού έφεραν πλούσιο στολισμό τόσο η άμαξα όσο και οι ίπποι. Ο μεσαίος ίππος της τρόικας, φέρονταν κάτω από αψίδα, ήταν αυτός που οδηγούσε με τον τροχασμό του την άμαξα ενώ οι δύο πλαϊνοί ήταν ελαφρά λοξά συζευγμένοι με αυτόν που κάλπαζαν, το ένα φιλάρεσκα και το άλλο αγριεμένα. Συνεπώς χαλινούς είχε μόνο ο μεσαίος ίππος. Ιδιαίτερη προσοχή δίνονταν στην επιλογή των ίππων και στην εκπαίδευσή τους ώστε να εξασφαλίζεται το συγχρονισμένο και επιθυμητό βάδισμα. Έτσι η εμφάνιση των ευγενών με τις τρόικες προσέδιδαν μια ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια και χρώμα. Στη Ρωσία διοργανώνονταν και ειδικές ιπποδρομίες με τρόικες. Κατ' επέκταση της σημασίας του όρου, επί σοβιετικού καθεστώτος και ειδικότερα μετά τον θάνατο του Στάλιν, η λέξη τρόικα έλαβε πολιτική σημασία δηλώνοντας την κυβερνητική τριανδρία της χώρας με συνέπεια να καταστεί εξ αυτού διεθνής όρος σε αναφορές τριανδρίας, ή οποιασδήποτε τριπλής διοίκησης, ή τριμελούς επιτροπής. Τρόικα (επιτροπή) "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.17ος, σελ.861.ψ "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ.ΚΓ΄, σελ.362. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.58ος, σελ.117.
Νεογοτθική αρχιτεκτονική

Η Νεογοτθική Αρχιτεκτονική είναι αρχιτεκτονικό στυλ που έχει τις βάσεις του στον γοτθικό ρυθμό των μεσαιωνικών χρόνων. Κατά τον 19 αιώνα ο γοτθικός ρυθμός, ύστερα από το έντονο ενδιαφέρον που παρουσιάζει στην κεντρική Ευρώπη ανακάμπτει δημιουργώντας ένα νέο τεχνοτροπικό ρεύμα που ονομάζεται γοτθική αναγέννηση ( Gothic Revival ) ή νεογοτθική αρχιτεκτονική.

 Στη Γαλλία κατά τη Γαλλική επανάσταση (1789 - 1815), ο κλασικισμός αποτέλεσε τον κυρίαρχο αρχιτεκτονικό ρυθμό καθώς ο γοτθικός ρυθμός γνώρισε σημαντική υποχώρηση. Την ίδια χρονική περίοδο στην Αγγλία η γοτθική αρχιτεκτονική αποκτά νέα δυναμική, αναβαθμίζοντας την αισθητική αντίληψη της. Η σταδιακή καθιέρωση του γοτθικού ρυθμού ως εθνικού βρετανικού ύφους αποτέλεσε κίνητρο για την αναβίωση αυτού και την δημιουργία ενός νέου ρυθμού της Νεογοτθικής αρχιτεκτονικής της ώριμης Βικτοριανής εποχής ( High Victorian Gothic, 1850 - 1900 ). Κατά την περίοδο 1840-1875, έτι χαρακτηριστικά για την διαμόρφωση του ρυθμού, επηρεάστηκε από τις θέσεις του κινήματος της Εκκλησιολογίας και τις απόψεις του Τζον Ράσκιν (John Ruskin), ο οποίος μαζί με τον προγενέστερο του Augustus Pugin, αποτέλεσε εμβληματική προσωπικότητα για την τελική διαμόρφωση του νεογοτθικού ρυθμού. Τον 19 αιώνα, με την διάδοση του ρομαντισμού και στο πλαίσιο του ιστορισμού, που επικρατεί στην Ευρώπη, εμφανίζεται επανεκτίμηση του γοτθικού ρυθμού από μέρος της Γαλλίας. Ακόμα οι Γαλλικές αρχές επιθυμούν να αξιοποιήσουν την γοτθική αρχιτεκτονική παράδοση ως εθνική καλλιτεχνική έκφραση. Η νεογοτθική αρχιτεκτονική αντλεί χαρακτηριστικά στοιχεία κυρίως από τη γοτθική αρχιτεκτονική. Ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά αποτελούν η χρήση ψευδό-αμυντικών και ψευδό-φρουριακών στοιχείων, όπως επάλξεις, πύργοι, αψιδωτές πύλες, παράθυρα επιστεφόμενα από οξυκόρυφα τόξα, κυρίως για λόγους αισθητικούς, με στόχο την ομοιότητα αυτών με μεσαιωνικά παλάτια. Έτσι προκύπτει και η ονομασία ορισμένον τοπικών κτιρίων ως παλατάκι. Ακόμα συναντάμε και φραγκικά στοιχεία τα οποία είναι οικόσημα, ρόδακες και κρινάνθεμα, που εξυπηρετούν διακοσμητικούς σκοπούς. Πέραν τις ομοιότητες με τα γοτθικά κτίρια παρουσιάζονται και διαφορές μεταξύ των δύο ρυθμών. Αναλυτικότερα παρατηρείται πολυχρωμία των δομικών υλικών. Πρόκειται για αισθητική παρέμβαση του John Ruskin. Από τις αρχές του 19 αιώνα παρατηρείται διάδοση της νεογοτθικής αρχιτεκτονικής τόσο στην Αγγλία όσο και σε χώρες αγγλοσαξονικής πολιτικής. Παραδείγματα αποτελούν Ευρωπαϊκές χώρες και πολιτείες της βόρειας Αμερικής. Ακόμα η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Ινδία υιοθετούν εξίσου χαρακτηριστικά του ρυθμού. Αναλυτικότερα : Ράσκιν, Τζον (Μάιος 1849). Οι επτά λύχνοι της αρχιτεκτονικής. Ηνωμένο Βασίλειο: Smith, Elder & Co. Ράσκιν, Τζον (1851–1853). Οι πέτρες της Βενετίας. Ηνωμένο Βασίλειο. Κωτούλας, Ιωάννης, Η ευρωπαϊκή νεογοτθική παράδοση και η αρχιτεκτονική του ελλαδικού χώρου: 1830-1897
Ηλιογράφος

Ο Ηλιογράφος ανήκει στα επίγεια Μετεωρολογικά όργανα και πρόκειται για αυτόνομο όργανο που μετρά την ημερήσια ηλιοφάνεια, δηλαδή πόσες ώρες οι ακτίνες του ηλιακού φωτός δεν εμποδίζονταν από σύννεφα στη διάρκεια μιας ημέρας. Περισσότερο διαδεδομένοι σε χρήση ηλιογράφοι είναι του Campell Stokes και του Marvin τα ονόματα των οποίων και φέρουν.

 Ο ηλιογράφος Cambell ή Cambell-Stokes αποτελείται από μια γυάλινη σφαίρα που φέρεται επί μεταλλικού στελέχους σε μεταλλική βάση. Η σφαίρα αυτή από το πίσω μέρος και σε μικρή απόσταση σχεδόν περιβάλλεται από μια ομόκεντρη σφαιρική ζώνη σε μορφή ζωδιακού που μπροστά όμως παραμένει ανοικτή. Στο εσωτερικό αυτής της σφαιρικής ζώνης τοποθετείται ειδική χάρτινη ταινία συνήθως χρώματος ανοικτού γαλάζιου. Κατά την διάρκεια της ημέρας όταν οι ακτίνες του ήλιου δεν εμποδίζονται από σύννεφα η θερμική ενέργεια του Ήλιου που συγκεντρώνεται στην κυρία εστία της σφαίρας που αντανακλά στη χάρτινη ταινία καίει αυτή σχηματίζοντας έτσι μια συνεχή γραμμή ή τόξο (σύνολο ίχνους καμένων σημείων). Αν αντίθετα κατά την διάρκεια της ημέρας εμποδίζεται περιοδικά τότε περιοδικά καμένα τμήματα θα παρουσιάζει και η ταινία. Όταν τύχει ημέρα νεφοσκεπής τότε η χάρτινη ταινία δεν θα περιέχει ούτε ένα ίχνος καμένου σημείου. Η ταινία του ηλιογράφου φέρει 8 κάθετες διαγραμμίσεις που αντιστοιχούν σε 9 ώρες με ενδιάμεσες της ημίσειας ώρας ενώ τα οριζόντια καμένα τμήματα λαμβάνουν λατινικά γράμματα π.χ. Α, Β, C, κ.λπ. Εύλογο θεωρείται ότι η ταινία αυτή αντικαθίσταται καθημερινά μετά την δύση του Ηλίου. Ο ηλιογράφος τοποθετείται με τέτοιο προσανατολισμό ώστε οι ηλιακές ακτίνες καθ΄ όλη την ημέρα προσπίπτοντας στη σφαίρα ν΄ αντανακλώνται στη ταινία. Επειδή τα μεσημβρινά ύψη του Ηλίου και τα ημερήσια τόξα του δεν είναι τα ίδια για κάθε ημέρα στο εσωτερικό της σφαιρικής ζώνης υπάρχουν τρεις αυλακώσεις για την τοποθέτηση της κατάλληλης ταινίας κατά εποχή. Ο Ηλιογράφος Marvin μοιάζει με μικρή διαφανή ευθύγραμμη λάμπα φθορισμού. Στηρίζεται σε κάθετο στέλεχος στο οποίο και στερεώνεται το μέσον του οργάνου, σχεδόν σε οριζόντια θέση. Η καταγραφή της ηλιοφάνειας στο όργανο αυτό γίνεται με ηλεκτρική μέθοδο. Η Ηλιοφάνεια είναι σπουδαίος κλιματικός παράγοντας. Όσο μεγαλύτερη η διάρκειά της σ΄ ένα τόπο τόσο και μεγαλύτερα τα ποσά της ηλιακής ακτινοβολίας που προσλαμβάνει αυτός. Τα ποσά αυτά είναι εκείνα που ρυθμίζουν τη θερμική κατάσταση της Γης και των στρωμάτων της ατμόσφαιρας. Η μέτρηση της ηλιοφάνειας χρησιμεύει ακόμη και στον υπολογισμό της ηλιακής ενέργειας όταν κάποιοι Μετεωρολογικοί Σταθμοί μπορεί να μη διαθέτουν ανάλογα όργανα μέτρησής της. Η λέξη "Heliograph" στα αγγλικά χρησιμοποιείται και για σύστημα επικοινωνίας με καθρέφτες, ενώ ο ηλιογράφος που περιγράφουμε εδώ ονομάζεται "Sunshine recorder" (καταγραφέας ηλιοφάνειας).
Ζερμαίν Τζάκσον

Ο Ζερμαίν Τζάκσον, γεννημένος την 7 Ιουνίου 1976 στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος εργάζεται πλέον ως προπονητής. Έχει ύψος 1,93 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σούτινγκ γκαρντ.

 Ο Τζάκσον γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ και αγωνίστηκε στο λύκειο του Φίνεϊ το 1995, πριν συνεχίσει στο κολέγιο της γενέτειρας του μέχρι το 1999. Έπαιξε σε 118 αγώνες για το NCAA με μέσους όρους 11,4 πόντων, 4,7 ριμπάουντ και 4,3 ασίστ.Χωρίς να επιλεχθεί για τα ντραφτ, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ομάδα των Ντιτρόιτ Πίστονς στο ΝΒΑ, αγωνιζόμενος σε επτά αγώνες, πριν συνεχίσει στους Γιακίμα Σαν Κινγκς και τους Κουάντ Σίτι Θάντερ για το CBA το 2000-01. Ακολούθησαν οι ομάδες των Κάνσας Κέιγκερζ του USBL και της ιταλικής Βερόνα, πριν επιστρέψει στο ΝΒΑ με τους Τορόντο Ράπτορς με 24 συμμετοχές και 2,4 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε στην καναδική ομάδα και την επόμενη σεζόν, την οποία όμως ολοκλήρωσε με τους Ατλάντα Χοκς. Αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες της σεζόν 2003-04 για τον Άρη Θεσσαλονίκης, σκοράροντας συνολικά 49 πόντους και μοιράζοντας 31 ασίστ. Ολοκλήρωσε την χρονιά στην Μπενετόν Τρεβίζο, κατακτώντας το κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας στον τελικό την Σκαβολίνι Πέζαρο με 85-76.Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε στην Παμέσα Βαλένθια και ολοκλήρωσε την χρονιά στους Νιου Γιορκ Νικς, παίζοντας σε 21 αγώνες με μέσους όρους 2,0 πόντων, 1,1 ασίστ και 1,1 ριμπάουντ. Το 2005-06, υπέγραψε στους Μιλγουόκι Μπακς αγωνιζόμενος σε τριάντα παιχνίδια, ενώ συνέχισε την επόμενη σεζόν στην Αζοβμάς Μαριουπόλ από την Ουκρανία.Συνέχισε στην Μπαλοντσέστο Λεόν από την Ισπανία, την Ούντινε από την Ιταλία, την Σεντράλ Εντεριάνο από την Αργεντινή, την Λόμπος Γκρίσες από το Μεξικό, πριν ολοκληρώσει την αγωνιστική του καριέρα στην Μακάμπι Χάιφα από το Ισραήλ.Μετά το τέλος της καριέρας του επέστρεψε στο Μίσιγκαν, ανοίγοντας το Jermaine Jackson-Cairns Community Center στο Μάουντ Κλέμενς, ενώ ανέλαβε καθήκοντα προπονητή στην ομάδα του λυκείου της περιοχής. Στις 29 Ιουνίου 2015, έγινε βοηθός προπονητή στην ομάδα του πανεπιστημίου του Ντιτρόιτ. Jermaine Jackson NBA Stats | Basketball-Reference.com Jermaine Jackson Player Profile Jermaine Jackson Stats, Bio - ESPN - ESPN.com
En extasis

Το En Éxtasis (Σε έκσταση) είναι το 4ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ τραγουδίστριας Ταλία. Κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1995 από τη δισκογραφική εταιρία ΕΜΙ και ήταν το 1ο άλμπουμ της Ταλία που κυκλοφόρησε διεθνώς. Περιέχει τη μεγάλη επιτυχία Piel Morena που βοήθησε την Ταλία να μπει για πρώτη φορά στις παγκόσμιες λίστες λάτιν επιτυχιών. Επίσης περιλαμβάνει το τραγούδι τίτλων της σειράς Μαρία της γειτονιάς, που προβλήθηκε σε 180 χώρες του κόσμου και έγινε τηλεοπτικό φαινόμενο. Το άλμπουμ μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

 ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ "Piel Morena" (Kike Santander) — 4:42 "Juana" (Myra Stella Turner) — 2:49 "Quiero Hacerte el Amor" (Daniel García/Mario Schajris) — 3:59 "Amándote" (A. B. Quintanilla III/Ricky Vela) — 3:48 "Llévame contigo" (Adrian Posse/Rolando Hernández) — 3:41 "Me erotizas" (Vline Buggy/Julien Lepers/Thalía) — 4:59 "Gracias a Dios" (Juan Gabriel) — 4:01 "Lágrimas" (Aureo Baqueiro/Thalía) — 4:29 "Te quiero tanto" (Eddie Sierra) — 3:11 "Te dejé la puerta abierta" (Adrian Posee/B.B. Muñoz) — 3:08 "Fantasía" (Gabriela Anders) — 4:17 "Me faltas tú" (Kike Santander) — 5:10 "Piel morena" (Pablo Flores Remix) (Kike Santander) — 6:43 "Maria La Del Barrio"(Viviana Pimpstein/Paco Navarrete) — 3:53ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Στο εξώφυλλο του άλμπουμ υπάρχει το λογότυπο του τηλεοπτικού σταθμού Alpha καθώς και μία σημείωση πως περιλαμβάνει τα τραγούδια από την επιτυχημένη σειρά Μαρία.
Κυτίσωρος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Κυτίσωρος ήταν ο ιδρυτής της πανάρχαιας πόλης Κύτωρος στην Παφλαγονία. Ο Κυτίσωρος ήταν γιος του Φρίξου και της Χαλκιόπης, κόρης του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη. Τα αδέλφια του ήταν ο Άργος, ο Φροντίς και ο Μέλανας και σύμφωνα με άλλες πηγές και ο Πρέσβων. Ο Κυτίσωρος και τα αδέλφια του μεγάλωσαν στην Κολχίδα στην αυλή του παππού τους Αιήτη, όταν έμαθαν την αλήθεια για τον πατέρα τους έσπευσαν στον Ορχομενό για να τιμωρήσουν τον παππού τους Αθάμαντα. Στο ταξίδι τους αποκλείστηκαν στην μικρή νησίδα του Άρη στην Μαύρη Θάλασσα μέχρι την εποχή που τους απελευθέρωσε ο Ιάσονας στον δρόμο του για την Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ιάσονας έμαθε ότι ήταν εγγόνια του Αθάμαντα, τους ζήτησε να συμμετέχουν μαζί του στην εκστρατεία κάτι που δέχτηκαν, όταν οι Αργοναύτες πήραν το Χρυσόμαλλο δέρας επέστρεψαν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με άλλη έκδοση του μύθου οι Αχαιοί ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν τον Αθάμαντα για τις αμαρτίες του, τότε επέστρεψε ο Κυτίσωρος πρόδωσε τον παππού του αλλά καταράστηκαν οι θεοί τους απογόνους του. Ο Σοφοκλής παριστάνει τον Αθάμαντα να οδηγείται στον βωμό της θυσίας σαν θύμα εκδίκησης της Νεφέλης αλλά σώθηκε από τον Ηρακλή.

 Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project. Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at theoi.com. Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library. Herodotus, The Histories with an English translation by A. D. Godley. Cambridge. Harvard University Press. 1920. Hesiod, Catalogue of Women from Homeric Hymns, Epic Cycle, Homerica translated by Evelyn-White, H G. Loeb Classical Library Volume 57. London: William Heinemann, 1914. Online version at theoi.com Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library. Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project. Strabo, The Geography of Strabo. Edition by H.L. Jones. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library. Strabo, Geographica edited by A. Meineke. Leipzig: Teubner. 1877. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2005-2006

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2005–06, ήταν το 13ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 25ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για 12η συνεχόμενη φορά και 9η ως αήττητη η Αναγέννηση Άρτας, καταβάλλοντας την μεγάλη ανταγωνίστριά της Ορμή Πάτρας με 2-0 νίκες στους τελικούς. Στην Α2 υποβιβάστηκε ο Μακεδονικός καθώς και ο Κύδων Χανίων.

 Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους και συνολικά 18 αγωνιστικές. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι έξι πρώτες συνέχισαν στα play off. Στην προημιτελική φάση των play off αγωνίστηκαν οι ομάδες των θέσεων 3-6. Οι νικήτριες προκρίθηκαν ημιτελική φάση όπου βρίσκονταν ήδη οι δύο πρώτες τις κανονικής περιόδου, ενώ οι ηττημένες έδωσαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 και 6. Οι νικήτριες των ημιτελικών προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την τελική κατάταξη στις θέσεις 3 και 4. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες. Ο Κύδων έχει ένα μηδενισμό και -1 βαθμό. Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ Βαθμολογίες Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ. Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.
Ντέιμιαν Μόρι

Ο Ντέιμιαν Μόρι (Damian Mori, γεννήθηκε 30 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο αξιόλογους Αυστραλούς παίκτες της δεκαετίας του 1990, είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών των εθνικών πρωταθλημάτων με 240 γκολ, και πρώτος σκόρερ της σεζόν πέντε φορές.

 Σχεδόν όλη η σταδιοδρομία του ήταν στην πατρίδα του αλλάζοντας συχνά ομάδες. Στην μόνη ευρωπαϊκή του προσπάθεια ο ικανός σκόρερ αγωνίστηκε ελάχιστα στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Στις 6 Δεκεμβρίου 1995 ο Μόρι πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ για το ταχύτερο γκολ, καθώς σκόραρε για τη Άντελαϊντ Σίτι σε μόλις 3,69 δευτερόλεπτα μετά από την έναρξη, στην ισοπαλία με 2–2 με τη Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ. Και το δεύτερο γκολ της ομάδας του ήταν από τον ίδιο. Το ρεκόρ αναγνωρίστηκε από το Βιβλίο Γκίνες το 1996 και διατηρήθηκε για δύο χρόνια. Σε εθνικό επίπεδο σημείωσε 240 γκολ σε 447 εμφανίσεις πρωταθλήματος. Σε επίπεδο συλλόγων κατέκτησε τρία εθνικά πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο.Με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας αγωνίστηκε 45 φορές και σημείωσε 29 γκολ. Η επίδοση των γκολ ήταν ρεκόρ για την εθνική ομάδα της χώρας του. Το 1996 ήταν πρωταθλητής Ωκεανίας σημειώνοντας ένα γκολ στη διοργάνωση. Επιπλέον, σημείωσε και ένα ακόμη ρεκόρ: είναι ο μόνος παίκτης που έχει σημειώσει τρία χατ-τρικ σε μία μόνο διοργάνωση Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, σημειώνοντας 10 γκολ σε αυτούς τους τρεις αγώνες στο διοργάνωση του 1998. Τα αποτελέσματα: Αυστραλία - Φίτζι 3–1 (3 γκολ), Αυστραλία - Νήσοι Κουκ 16–0 (4 γκολ) και Αυστραλία - Ταϊτή 4–1 (3 γκολ). Με 10 γκολ ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Προτού αυτές τις διακρίσεις, είχε κατακτήσει την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 με την ομάδα κάτω των 23 ετών. Δύο φορές ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη χώρα του. Αυστραλία Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας : 1996Περθ Γκλόρι Πρωτάθλημα NSL (2) : 2002–03, 2003–04Άντελαϊντ Σίτι Πρωτάθλημα NSL : 1993–94Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ Κύπελλο NSL : 1989–1990Ατομικές διακρίσεις Μετάλλιο Johnny Warren (καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς) (2) : 1995–96, 2002–03 Κορυφαίος σκόρερ NSL (5) : 1995–1996 (31 γκολ), 1997–98 (19 γκολ), 1999–2000 (22 γκολ), 2001–02 (17 γκολ), 2002–03 (24 γκολ)