Βασιλικοί τίτλοι της αρχαίας Αιγύπτου

Οι βασιλικοί τίτλοι ή βασιλικό πρωτόκολλο ενός αρχαίου Αιγυπτίου Φαραώ είναι η τυπική ονοματολογία που υιοθετούσαν οι βασιλείς της Αρχαίας Αιγύπτου. Συμβολίζει την εγκόσμια εξουσία και την θρησκευτική ισχύ, και επίσης ήταν ένα είδος «δήλωσης έργου» της βασιλείας κάθε μονάρχη (που κάποιες φορές άλλαζε ακόμα και μέσα στη διάρκεια της ίδιας βασιλείας). Ο πλήρης τίτλος, που αποτελείται από πέντε ονόματα, δεν άρχισε να χρησιμοποιείται κανονικά πριν το Μέσο Βασίλειο, αλλά παρέμεινε σε χρήση μέχρι και κατά τη διάρκεια της Αιγύπτου ως Ρωμαϊκής επαρχίας.

 Το Όνομα Ώρου είναι η παλιότερη μορφή του ονόματος του Φαραώ, με απαρχές στην Προϊστορική-Προδυναστική Περίοδο. Κάποιοι από τους παλιότερους γνωστούς Φαραώ είναι γνωστοί μόνο με αυτό το τίτλο. Το όνομα Ώρου συνήθως γραφόταν μέσα σε ένα σερέκχ, μια αναπαράσταση της πρόσοψης παλατιού. Το όνομα του Φαραώ γραφόταν μέσα στην αναπαράσταση του παλατιού με ιερογλυφικά. Συνήθως υπήρχε και η εικόνα του θεού γερακιού Ώρου πάνω ή στο πλάι του ονόματος. Τουλάχιστον ένας Αιγύπτιος ηγεμόνας της Δεύτερης Δυναστείας, ο Seth-Peribsen, χρησιμοποίησε την εικόνα του Σεθ αντί του Ώρου, κάτι που ίσως υποδηλώνει μια εσωτερική θρησκευτική διάσπαση μέσα στη χώρα. Τον διαδέχτηκε ο Khasekhemwy, ο οποίος έβαλε πάνω από το όνομά του τα σύμβολα και του Σεθ και του Ώρου. Από τότε και μετά δίπλα στο όνομα του Φαραώ εμφανίζεται πάντα η εικόνα του Ώρου. Ήδη την εποχή του Νέου Βασιλείου το Όνομα Ώρου γραφόταν συχνά χωρίς το σερέκχ που το περιέβαλε. Το Όνομα Νέμπτι, ή Όνομα των Δύο Κυριών (Νέμπτι κυριολεκτικά σημαίνει "δύο κυρίες") ήταν συνυφασμένο με τις λεγόμενες "δυναστικές" θεότητες της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου: Νεχμπέτ, προστάτιδα θεά της Άνω Αιγύπτου, που αναπαριστάται με ένα γύπα, και η Ουατζέτ (ή Βουτώ, ή Μπουτό), προστάτιδα θεά της Κάτω Αιγύπτου, που αναπαριστάται με μία κόμπρα.Το όνομα χρησιμοποιείται με βεβαιότητα ήδη από το Φαραώ της Πρώτης Δυναστείας Σεμερκέτ, αν και έγινε πλήρως ανεξάρτητος τίτλος από την εποχή της Εικοστής Δυναστείας. Το όνομα αυτό συνήθως δεν το περιέκλειε δέλτος ή σερέκχ, αλλά πάντα άρχιζε με τα ιερογλυφικά ενός γύπα και μιας κόμπρας επάνω σε δύο καλάθια, σύμβολο του ουσιαστικού δυϊκού αριθμού "νέμπτι". Επίσης γνωστό ως Χρυσό Όνομα Ώρου, η μορφή αυτού του ονόματος του Φαραώ τυπικά απεικόνιζε το σύμβολο του Ώρου-Γεράκι πάνω ή δίπλα στο ιερογλυφικό για το χρυσό. Η σημασία αυτού του ονόματος είναι αντικείμενο διαφωνιών. Μία άποψη είναι ότι αντιπροσωπεύει το θρίαμβο του Ώρου εναντίον του θείου του Σεθ, καθώς το σύμβολο του χρυσού μπορεί να εκληφθεί ως σημασία ο Ώρος "ανώτερος από τους εχθρούς του". Ο χρυσός επίσης στο αρχαίο Αιγυπτιακό μυαλό ήταν στενά συνδεδεμένος με την αιωνιότητα, έτσι αυτό το όνομα ίσως είχε σκοπό να υποδηλώσει το αιώνιο Όνομα Ώρου του Φαραώ. Όπως και το Όνομα Νέμπτι, το όνομα αυτό συνήθως δεν το περιέκλειε δέλτος ή σερέκχ. Το Όνομα Θρόνου ή Όνομα του Βασιλιά της Άνω και Κάτω Αιγύπτου είναι το πρώτο από τα δύο ονόματα που γραφόταν μέσα σε δέλτο, και συνήθως το συνόδευε ο τίτλος nsw-bity (nesu-bity, nesw-bit, nswt-bjtj), που κυριολεκτικά σημαίνει "(Αυτός / η) Του Πάπυρου και της Μέλισσας", αλλά που μεταφράζεται συμβατικά ως "Βασιλιάς της Άνω και Κάτω Αιγύπτου", όντας ο πάπυρος και η μέλισσα σύμβολα της Άνω και Κάτω Αιγύπτου αντίστοιχα. Έχει προταθεί ότι ο βερβερικός όρος για τον "ισχυρό άντρα, ηγεμόνα" μπορεί να έχει προέρθει από τον όρο nsw-bity (Schneider 1993). Το επίθετο neb tawy, "Κύριος των Δύο Χωρών", που αναφέρεται στην κοιλάδα και το Δέλτα της Αιγύπτου αναφέρεται επίσης συχνά. Το όνομα αυτό δινόταν στη γέννα. Από το καθεαυτό όνομα προηγούταν ο τίτλος "Γιος του Ρα", (γι’ αυτό μπορεί να αποδοθεί και ως ‘‘Όνομα του Γιου του Ρα’’) γραμμένο με το ιερογλυφικό για την πάπια (za), ομώνυμο της λέξεις που σημαίνει "γιος" (za), δίπλα στην εικόνα του ήλιου, το ιερογλυφικό για την ηλιακή θεότητα Ρα. Εισήχθη στους βασιλικούς τίτλους κατά τη Τέταρτη Δυναστεία και υπογραμμίζει το ρόλο του βασιλιά ως αντιπρόσωπο του Ρα. Για τις γυναίκες Φαραώ, ο τίτλος ερμηνευόταν επίσης ως "κόρη" του Ρα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρονται στους Φαραώ και τους αρχαίους βασιλείς της Αιγύπτου με αυτό το όνομα, μαζί με νούμερα (δηλαδή Α΄, Β΄, Γ΄ κ.τ.λ.) για να ξεχωρίζουν τα άτομα που έχουν το ίδιο όνομα Allen, James P. (1999). Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs. New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77483-7. Dodson, Aidan Mark, and Dyan Hilton (2004). The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Cairo, London, and New York: The American University in Cairo Press and Thames and Hudson. ISBN 977-424-878-3. Ronald J. Leprohon (2013). The Great Name: Ancient Egyptian Royal Titulary. Society of Biblical Literature. ISBN 978-1589837355. Gardiner, Alan Henderson (1957). Egyptian Grammar; Being an Introduction to the Study of Hieroglyphs (3rd έκδοση). Oxford: Griffith Institute. Quirke, Stephen G. J. (1990). Who Were the Pharaohs? A History of Their Names with a List of Cartouches. London: British Museum Publications Limited. Schneider, Thomas (1993). «Zur Etymologie der Bezeichnung ‘König von Ober- und Unterägypten’». Zeitschrift für ägyptische Sprache und Altertumskunde 120: 166–181. Shaw, Garry J. (2012). The Pharaoh, Life at Court and on Campaign. London and New York: Thames and Hudson. σελίδες 20–21. von Beckerath, Jürgen (1999). Handbuch der ägyptischen Königsnamen (2nd έκδοση). Mainz am Rhein: Verlag Philipp von Zabern. The Gold name, the Horus name, the Royal Titulary, the Two Ladies and Thutmose I on Digital Egypt.