Κομερσί

Το Κομερσί (Γαλλικά: Commercy) είναι κοινότητα στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, υπονομαρχία του νομού Μεζ. Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης. Έχει πληθυσμό 5.536 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 7.454 κατοίκους (2015). Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Κομερσιάν.

 Το Κομερσί βρίσκεται στην ανατολική Γαλλία, στο κέντρο της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ και στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Μεζ. Η πόλη εκτείνεται στην κοιλάδα του ποταμού Μεύση, στην αριστερή όχθη του ποταμού. Είναι το κέντρο της αστικής περιοχής του με 7.454 κατοίκους (2015). Ο πληθυσμός της κοινότητας είναι 5.536 κάτοικοι (2017). Σε ευθεία απόσταση, η πόλη βρίσκεται ανάμεσα στο Παρίσι (238 χλμ) και το Στρασβούργο (160 χλμ). Στη Λωρραίνη, απέχει 44 χλμ. από το Νανσί (Μερτ-ε-Μοζέλ), 58 χλμ. από το Μετς (Μοζέλ) και 91 χλμ. από το Επινάλ (Βοζ) Στο νομό Μεζ, βρίσκεται 31 χλμ ανατολικά του Μπαρ-λε-Ντυκ - πρωτεύουσα του νομού - και 47 χλμ. από το Βερντέν - η άλλη υπονομαρχία. Τα σύνορα του Βελγίου απέχουν 90 χλμ., του Λουξεμβούργου στα 80 χιλιόμετρα, της Γερμανίας στα 100 χιλιόμετρα, και της Ελβετίας στα 180 χιλιόμετρα. Η έκταση του δήμου είναι 35,37 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 225 έως 381 μέτρων. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η πόλη αποτελεί μέρος της περιοχής Γκραντ Εστ που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των περιοχών Αλσατίας, Λωρραίνης και Καμπανίας-Αρδεννών. Προηγουμένως, από το 1982 έως το 2015, ήταν μέρος της περιοχής της Λωρραίνης. Η περιοχή όπου βρίσκεται το Κομερσί κατοικούνταν από τις αρχές της Παλαιολιθικής εποχής. Η ύπαρξη της πόλης χρονολογείται από τον 9ο αιώνα. Εκείνη την εποχή που η βασιλική αυλή μετακινούνταν, τα παλάτια ήταν πολυάριθμα. Το Κομερσί ήταν αυτοκρατορικό φορολογικό κέντρο και είχε παλάτι όπου ο βασιλιάς των Φράγκων και Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Λουδοβίκος ο Ευσεβής σταμάτησε γύρω στο 830. Σημείο διάβασης στις όχθες του ποταμού Μεύση, εκείνη την εποχή οι άρχοντες της πόλης εξαρτώνταν από τον επίσκοπο του Μετς. Το 1544 πολιορκήθηκε από τον Κάρολο Κουίντο και το στρατό του. Για κάποιο χρονικό διάστημα η κυριαρχία βρισκόταν στα χέρια του Ζαν Φρανσουά Πωλ ντε Γκοντί, καρδινάλιου του Ρετς, ο οποίος έζησε στην πόλη για αρκετά χρόνια, και εκεί συνέθεσε τα απομνημονεύματα του. Από αυτόν αγοράστηκε από τον Κάρολο Δ΄, δούκα της Λωρραίνης. Το 1744 έγινε η κατοικία του Στανίσλαου Λεσίνσκι, βασιλιά της Πολωνίας, ο οποίος έδειξε μεγάλη φροντίδα στον εξωραϊσμό της πόλης, του κάστρου και της περιοχής. Μετά το θάνατο του Λεσίνσκι το 1766, η πόλη περιήλθε και πάλι στη Γαλλία. Το 1851, άνοιξε η σιδηροδρομική γραμμή Παρίσι-Στρασβούργο, προωθώντας την ανάπτυξη της πόλης Κομερσί. Από το Κομερσί προέρχονται οι διάσημες Μαντλέν που αναφέρεται από τον Μαρσέλ Προυστ στο έργο του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Η πόλη διαθέτει χαλυβουργία (συρματοπλέγματα), μεταλλουργία (τόξο συγκόλλησης) και βιομηχανία τροφίμων με ειδικότητα στις Μαντλέν του Κομερσί, ένα είδος μπισκότων. Τμήμα παραγωγής του εργοστασίου μπισκότων Σαιν-Μισέλ βρίσκεται στην πόλη. Ένα εργοστάσιο του μεγάλου γαλλικού βιομηχανικού και τεχνολογικού ομίλου Safran (μέρη κινητήρα αεροσκαφών) έχει δημιουργηθεί στην έξοδο της πόλης. Η παραγωγή ξεκίνησε στις αρχές του 2015. Η ύπαρξη του Οδού των Εβραίων (Rue des Juifs) και του Αδιεξόδου των Εβραίων (Impasse des Juifs) μαρτυρεί έναν εβραϊκό πληθυσμό που εγκαταστάθηκε εδώ και αιώνες στην πόλη, όπως αναφέρεται σε ένα έγγραφο του 1324. Αυτός ο μικρός ελικοειδής δρόμος είναι ένας από τους παλαιότερους της πόλης, που βρίσκεται κοντά στον πύργο της εκκλησίας και υπό την προστασία των κυρίων του κάστρου, ο πιο διάσημος εκ των οποίων ήταν ο βασιλιάς Στανισλάς, ιδιαίτερα ευνοϊκός για τους Εβραίους. Ήταν μια μικρή, αρκετά φτωχή κοινότητα αφιερωμένη στο εμπόριο (εμπόριο βοοειδών και αλόγων κυρίως). Η οδός των Εβραίων μερικώς καταστράφηκε, όταν άνοιξε η Νέα οδός (τώρα λεωφόρος Στανισλάς) το 1715. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπό τη γερμανική κατοχή, οι Εβραίοι του Κομερσί, από τον Ιούλιο του 1940, έπρεπε να φορούν ένα τετράγωνο από κίτρινο ύφασμα ραμμένο στην πλάτη (το κίτρινο αστέρι εμφανίστηκε στη Γαλλία στις 7 Ιουνίου 1942). Η εβραϊκή κοινότητα εξαφανίστηκε από τους Ναζί. Το κάστρο του Κομερσί (κάστρο Στανισλάς) ήταν η κατοικία της δούκισσας του Μπαρ και της Λωρραίνης Ελισάβετ Καρλόττας της Ορλεάνης και αργότερα του Στανίσλαου Λεσίνσκι, έκπτωτου βασιλιά της Πολωνίας και πεθερού του Λουδοβίκου ΙΕ'.Το πρεσβυτέριο του Μπρέιγ, αποκαταστημένο πρόσφατα. Το παλιό δημαρχείο, στην πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ Το φαρμακείο Μαλάρ, από το 1907.Το Νοσοκομείο Σαιν-Σαρλη Η παλιά Συναγωγή της πόλης Χαρακτηριστικά σπίτια της πόλης Η εκκλησία Σαιν-Πανταλεόν, ιστορικό μνημείο από το 1926. Το πολεμικό μνημείο του πολέμου του 1914-1918 στο Κομερσί. Το γλυπτό του Γκαστόν Μπροκέ παριστά μια ομάδα στρατιωτών που βγαίνουν από μια τάφρο μεταφέροντας το πολυβόλο τους και αντιμετωπίζουν τον εχθρό. Το μουσείο κεραμικής και ελεφαντοστού του Κομερσί, χώρος παλιών λουτρών. Παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Ιωάννα της Λωρραίνης. Δείχνει τη σημασία της ηρωίδας στην περιοχή. Το άγαλμα της Ιωάννας της Λωρραίνης τοποθετήθηκε εκεί από τον γυμναστικό όμιλο «La Jeanne d'Arc», το 1933-34.Κομερσί Η ιστοσελίδα της κοινότητας Κομερσί (γαλλικά)