IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Προεδρικές εκλογές Νότιας Κορέας 2022

Στις 9 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στη Νότια Κορέα. Δώδεκα υποψήφιοι συμμετείχαν στην προεδρική εκλογή. Ο Γιουν Σουκ-γεόλ (ΕτΥ) κέρδισε με το 48,56% των ψήφων, ενώ ο Λι Τζε-μιούνγκ (ΔΚ) ήρθε δεύτερος με το 47,83%, δηλαδή με πολύ μικρή διαφορά, λιγότερο από 1%.

 Σύμφωνα με το Νοτιοκορεατικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής. Το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν το κυβερνών κόμμα μετά τις νίκες του στην προεδρική εκλογή του 2017, στις περιφερειακές εκλογές του 2018 και στις βουλευτικές εκλογές του 2020. Θεωρείται ως ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα με κεντρώες και φιλελεύθερες παρατάξεις. Η λαϊκιστική προεδρική εκστρατεία του Λι Τζε-μιούνγκ είχε καλή απήχηση κυρίως λόγω των προτάσεών του για την αντιμετώπιση της πανδημίας κορονοϊού και την υπόσχεση ενός βασικού άνευ όρων εισοδήματος. Υποσχέθηκε ότι θα καταπολεμήσει τις ανισότητες μεταξύ ισχυρών και αδυνάτων και ότι θα εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οικονομικής αναζωογόνησης. Η Εξουσία των Υπηκόων είναι συντηρητικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2020 από συγχώνευση αρκετών δεξιών συντηρητικών κομμάτων. Η υποψηφιότητα του Γιουν Σουκ-γεόλ στην προεδρική εκλογή είχε συζητηθεί από το 2020, παρόλο που δεν ήταν μέλος του κόμματος ακόμα. Στις δημοσκοπήσεις του Ιανουαρίου 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ πήγε πολύ καλά, έφτασε το 30,4%. Ο Γιούν δεν είχε αποφασίσει αν θα μπει στην Εξουσία των Υπηκόων (ΕτΥ) ή αν θα ιδρύσει δικό του κόμμα για να συμμετάσχει στην προεδρική εκλογή. Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις 29 Ιουνίου 2021 και από τις 30 Ιουλίου 2021 ήταν επίσημα μέλος της ΕτΥ. Τον Αύγουστο 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ συγκρούστηκε με τον αρχηγό του ΕτΥ, τον Λι Τζουν-σεόκ, ο οποίος κατηγόρησε τον Γιουν ότι δεν ήταν έτοιμος να συμμετάσχει σε τηλεμαχίες, ότι έκανε λάθη και έδειχνε άγνοια για ορισμένα θέματα. Τον Σεπτέμβριο 2021 ο Γιουν Σουκ-γεόλ κατηγορήθηκε για διαφθορά από το Γραφείο Ερευνών, συγκεκριμένα για κατάχρηση εξουσίας, για παρακώλυση στην άσκηση δικαιώματος, για διαρροή απόρρητων πληροφοριών και για παραβιάσεις του νόμου προστασίας της ιδιωτικότητας. Μετά από αυτό, ο Χονγκ Τζουν-πιο ξεπέρασε τον Γιουν στις δημοσκοπήσεις. Στην προκριματική εκλογή του ΕτΥ, στις 5 Νοεμβρίου 2021, ο Γιουν Σουκ-γεόλ ήρθε πρώτος με το 47,85% των ψήφων και κέρδισε την υποψηφιότητά του στην προεδρική εκλογή. Ο Χονγκ Τζουν-πιο ήρθε δεύτερος. Η προεδρική εκστρατεία του Γιουν Σουκ-γεόλ είχε ασυνήθιστα στοιχεία τα οποία τράβηξαν την προσοχή των κριτικών. αναφερόμενος στην πολιτική 52 ωρών εργασίας εβδομαδιαία είπε ότι τα ωράρια εργασίας πρέπει να είναι πιο ευέλικτα. έριξε την ευθύνη για την υπογεννητικότητα στο φεμινιστικό κίνημα μίλησε για την διαρροή ραδιενέργειας από τον πυρηνικό σταθμό Φουκουσίμα Οι κάτοικοι εξωτερικού ψήφισαν από τις 23 μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2022. Η 4η και η 5η Μαρτίου 2022 ήταν ημέρες πρόωρης ψηφοφορίας. Το 36,93% των εκλογέων ψήφισαν πρόωρα.
Rich & Famous

Rich & Famous είναι ο τίτλος του ΕΡ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε το 2002 από την "Drakkar Entertainment GMBH". Το ΕΡ περιελάμβανε τρία τραγούδια, ένα μπόνους κομμάτι της ιαπωνικής έκδοσης του "Objection Overruled", μία ντέμο εκτέλεση του "Breaker" και μία ακουστική εκτέλεση του "Writing on the Wall" από το άλμπουμ "Death Row".

 1. Rich and Famous (Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Dirkschneider, Deaffy) - 3:13μπόνους κομμάτι από το "Objection Overruled"2. Breaker (Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Dirkschneider, Fischer) - 4:07ντέμο εκτέλεση από το "Breaker"3. Writing on the Wall (Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Dirkschneider, Deaffy) - 4:10ακουστική εκτέλεση από το "Death Row" Το "Rich & Famous" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Γιοργκ Φίσερ - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα Rich & Famous - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Rich & Famous (EP) - Metal Storm Accept - Rich & Famous - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Εβγκένι Νταμίροβιτς Βαλίεφ

Ο Εβγκένι Νταμίροβιτς Βαλίεφ ( ρωσικά: Евгений Дамирович Валиев‎ ; γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1990) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει για την ΟΥΝΙΚΣ του Πρωταθλήματος VTB .

 Στις 25 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Χίμκι του Πρωταθλήματος VTB . Στις 2 Δεκεμβρίου 2019, υπέγραψε δανεικό συμβόλαιο διαρκείας με την Πάρμα . Ο Εβγκένι Βαλίεφ στο eurobasket.com Ο Εβγκένι Βαλίεφ στο euroleague.net
Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα

Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου (λευκορωσικά: Царква Раства Багародзіцы‎) είναι μια Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία στη Μουραβάνκα της περιοχής Στσουτσίν και της επαρχίας Χρόντνα, στη Λευκορωσία. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του λευκορωσικού γοτθικού ρυθμού και για μια από τις πρώτες οχυρωμένες εκκλησίες που χτίστηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, μαζί με τον Ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Σινκαβίτσι .

 Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα οικοδομήθηκε κατά το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Επιθεωρήσεις από αρχαιολόγους έδειξαν ότι η εκκλησία πιθανότατα χτίστηκε μεταξύ των ετών 1524 και 1542. Το κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές το 1656 κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Ρωσία αλλά και το 1706 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βορείου Πολέμου . Εκείνη την εποχή, το κτήριο έμεινε άδειο για πολλά χρόνια και αποκαταστάθηκε πλέον στα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο γερμανικός στρατός χρησιμοποίησε τον χώρο της εκκλησίας ως αποθήκη για προμήθειες. Στην Πολωνία του Μεσοπολέμου ο ναός μετατράπηκε σε καθολική εκκλησία. Το 1990, η εκκλησία η σοβιετική κυβέρνηση επέστρεψε την εκκλησία στους ορθόδοξους πιστούς και έκτοτε χρησιμοποιείται από αυτούς. Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της οχυρωμένης αρχιτεκτονικής ναού του πρώην Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Έχει τα χαρακτηριστικά τόσο της γοτθικής όσο και της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Το κτήριο του ναού βρίσκεται κοντά σε μια πλατεία και έχει διαστάσεις 15x13,5 μέτρα. Υπάρχει ένας στρογγυλός πύργος σε κάθε μια από τις γωνίες του. Η διάμετρος των πύργων είναι περίπου 4,5 μέτρα και το πάχος τους είναι περίπου 1,8 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά της εκκλησίας είναι προσαρμοσμένη μια αψίδα. Οι προσόψεις καλύπτονται με πολλά διακοσμητικά στοιχεία. Η εκκλησία έχει μια είσοδο που βρίσκεται στο δυτικό της άκρο. Το εσωτερικό χωρίζεται στα τρία κλίτη ύψους περίπου 12 μέτρων το καθένα. Παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο και τις πολλαπλές απόπειρες αποκατάστασης, η εξωτερική όψη του κτηρίου είναι ακόμη παρόμοια με το αρχικό έργο. Τώρα προστατεύεται από το νόμο της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας ως κτήριο που φέρει εθνική πολιτισμική και ιστορική αξία. Αυτό το μνημείο προστέθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 30 Ιανουαρίου 2004, στην κατηγορία Πολιτισμός. Φωτογραφίες στο Radzima.org Φωτογραφίες στο Globus.
Μιγιό

Το Μιγιό (γαλλικά: Millau) είναι γαλλική κοινότητα που ανήκει στο νομό Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας. Το δημωνύμιό του στα γαλλικά είναι Millavois (θηλυκό: Millavoise).

 Το Μιγιό βρίσκεται κοντά στον ποταμό Ταρν, στη συμβολή με τον ποταμό Ντουρμπί, στο τοπικό φυσικό πάρκο Grands Causses. Η πόλη απέχει 641 χλμ. από το Παρίσι, 50 χλμ. από το Ροντέζ, 205 χλμ από τη Μασσαλία, 303 χλμ. από το Μπορντώ και 142 χλμ. από την Τουλούζη. Η κοινότητα του Μιγιό έχει έκταση 168,23 τ.χλμ. και το μέσο ύψος της είναι 379 μ. Το υψόμετρο στο κτίριο του δημαρχείου δείχνει 366 μ. Ο πληθυσμός του Μιγιό είναι 22.013 κάτοικοι (2012). Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 130,9 κάτοικοι/τ.χλμ. Το Μιγιό είναι αδελφοποιημένο με τις εξής πόλεις: Λούγκα, Σενεγάλη (1962) Μπαντ Σαλτσούφλεν, Γερμανία (1975) Μπρίντλινγκτον, Ηνωμένο Βασίλειο (1992) Σαγούντο, Ισπανία (2006) Μόσταρ, Βοσνία και Ερζεγοβίνη (2006) Μεαλιάδα, Πορτογαλία (2010) Γέφυρα του Μιγιό
Ευρωπαϊκή Οδός 79

Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε79 (ΕΟ79) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει από το Μίσκολτς της Ουγγαρίας και διασχίζοντας τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία καταλήγει στην πόλη της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα.

 Ουγγαρία : Μίσκολτς - Ντέμπρετσεν - Μπερεττυουιφάλου Ρουμανία: Οράντεα - Ντέβα - Τίργκου Ζίου - Κραϊόβα - Καλαφάτ Βουλγαρία : Βιδίνιο - Βράτσα - Μπότεβγκραντ - Σόφια - Πέρνικ - Μπλαγκόεβγκραντ (Άνω Τζουμαγιά) Ελλάδα: Προμαχώνας - Σέρρες - ΘεσσαλονίκηΤο ελληνικό τμήμα του Ε79 έχει μήκος 120 χλμ. Αφού περάσει από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα η οδός βελτιώνεται δραματικά μιας και έχει αναβαθμιστεί σε αυτοκινητόδρομο, και ταχύτητες έως 120 χλμ/ώρα είναι αρκετά συνηθισμένες. Μετά τον συνοριακό σταθμό Προμαχώνα, υπάρχει ένας ισόπεδος κόμβος και στη συνέχεια ξεκινάει ο Αυτοκινητόδρομος 25, ο οποίος παραδόθηκε το 2017. Ο αυτοκινητόδρομος εν τέλει ολοκληρώνεται σε έναν μεγάλο κόμβο με την Εγνατία Οδό και την Ευρωπαϊκή Οδό 90, ο οποίος παρέχει άμεση πρόσβαση στη Περιφερειακή Θεσσαλονίκης και στη Χαλκιδική για τους κινούμενους νότια. Ηνωμένα Έθνη - Διεθνές Δίκτυο Οδών «Ε»
Mannish Boy

Το Mannish Boy είναι τραγούδι του blues καλλιτέχνη Muddy Waters, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1955 μέσω της Chess Records. Αποτέλεσε απάντηση στο τραγούδι "I'm a Man" του Bo Diddley, το οποίο ήταν εμπνευσμένο από ένα άλλο τραγούδι του Waters με τίτλο "I'm Your Hoochie Coochie Man".Έχει συμπεριληφθεί στην λίστα του Rock and Roll Hall of Fame με τα 500 τραγούδια που σχημάτισαν το ροκ εντ ρολ.

 Η σύνθεση του κομματιού πραγματοποιήθηκε από τον Muddy Waters, τον Bo Diddley και τον Μελ Λόντον και η ηχογράφηση του έλαβε χώρα στο Σικάγο στις 24 Μαΐου 1955, με τον Waters να συνοδεύεται από τον Τζίμι Ρότζερς στην κιθάρα, τον Τζούνιορ Γουέλς στην φυσαρμόνικα και τον Φρεντ Μπέλοου στα τύμπανα. Ο τραγουδιστής ηχογράφησε μία νέα εκδοχή του κομματιού το 1968 για τον δίσκο "Electric Mud", προσπαθώντας να προσελκύσει το νεανικό ροκ κοινό της εποχής. Μετά την διάλυση της Chess Records, ηχογράφησε και πάλι το "Mannish Boy" το 1977 για το άλμπουμ "Hard Again", με παραγωγό τον Τζόνι Γουίντερ. Το σινγκλ του "Mannish Boy" με το κομμάτι "Young Fashioned Ways (Old Fashioned Ways)" ανέβηκε στην πέμπτη θέση του Billboard R&B chart, ενώ το 1988 μπήκε στις χαμηλές θέσεις του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών, φθάνοντας ως το # 51 και παραμένοντας στα τσαρτ για επτά εβδομάδες. Το "Mannish Boy" έχει διασκευαστεί από τον Τζίμι Χέντριξ, μία εκτέλεση που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο "Blues", τον Πολ Μπάτερφιλντ στο άλμπουμ "The Legendary Paul Butterfield Rides Again", όπως και από τους Hindu Love Gods, Hank Williams Jr., Elliott Murphy, The Rolling Stones, Wolfmother, Black Stone Cherry, Roger Daltrey, Erykah Badu, Aerosmith, Jeff Garlin, John Mayer, κ.α.. Mannish Boy - Muddy Waters | Song Info | AllMusic Muddy Waters - Guitarist, Songwriter, Singer - Biography.com Mannish Boy by Muddy Waters Songfacts Muddy Waters plays "Manish Boy" - YouTube Muddy Waters – Mannish Boy Lyrics | Genius Lyrics MANNISH BOY TAB by Muddy Waters @ Ultimate-Guitar.Com
Υπερουράνια στοιχεία

Υπερουράνια στοιχεία ονομάζονται τα στοιχεία με ατομικό αριθμό άνω του 92 μέχρι 118 προς το παρόν. Ονομάζονται έτσι επειδή έχουν ατομικό αριθμό μεγαλύτερο από αυτόν του ουρανίου (92). Ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, όταν συνέταξε τον περιοδικό πίνακα ενώ ακόμα δεν είχαν ανακαλυφθεί μερικά από αυτά, τους "άφησε χώρο", διότι προέβλεψε ότι μετά από χρόνια θα ανακαλυφθούν από άλλους επιστήμονες. Η θεωρία του επαληθεύτηκε, αφού πολλά από αυτά είναι στις μέρες μας γνωστά. Αρκετά από αυτά όμως ακόμα δεν ανακαλύφθηκαν και είναι τα λεγόμενα υποθετικά στοιχεία. Μέσα στα υπερουράνια στοιχεία είναι μερικά στοιχεία από τις Ακτινίδες μέχρι το 103 και από το 103 μέχρι το 118 λέγονται υπερακτινίδες ή υπέρβαρα στοιχεία.

 Τα υπερουράνια στοιχεία ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες όπως και τα άλλα στοιχεία ανάλογα με τις ιδιότητες τους. Ανήκουν στις παρακάτω ομάδες του περιοδικού πίνακα των στοιχείων: Ραδερφόρντιο, Ντούμπνιο, Σιμπόργκιο, Μπόριο, Χάσιο, Μαϊτνέριο, Νταρμστάντιο, Ρεντγκένιο και Κοπερνίκιο Νιχόνιο Φλερόβιο Μοσκόβιο Λιβερμόριο Τενέσιο Ογκανέσσιο Ποσειδώνιο, Πλουτώνιο, Αμερίκιο, Κιούριο, Μπερκέλιο, Καλιφόρνιο, Αϊνσταΐνιο, Φέρμιο, Μεντελεγέβιο, Νομπέλιο, Λωρένσιο. Παρόλο που τα υπερουράνια στοιχεία χωρίζονται στις πιο πάνω ομάδες έχουν όλα κοινά χαρακτηριστικά. Μερικά είναι τεχνητά και ασταθή και παρουσιάζονται με πολλά ισότοπα. Μερικά παρουσιάζουν εξαιρετικά μεγάλη αστάθεια που το πιο σταθερό ισότοπό τους έχει χρόνο ημισείας ζωής μόλις 3 δευτερόλεπτα. Η αστάθεια τους αυτή εμποδίζει τους επιστήμονες να μάθουν το σημείο τήξης και βρασμού αυτών των στοιχείων. Άλλα πάλι είναι πιό σταθερά και λιγότερο ραδιενεργά. Πολλά από τα στοιχεία έλαβαν το όνομά τους προς τιμήν σημαντικών επιστημόνων όπως το Ραδερφόρντιο (Έρνεστ Ράδερφορντ), Μαϊτνέριο (Λίζε Μάιτνερ), Φλερόβιο (Γκεόργκι Φλέροβ) κ.α. Μερικά πήραν την ονομασία τους από την Διεθνή Οργάνωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας ( IUPAC - International Union of Pure and Applied Chemistry ), όπως το Ουνούτριο, το Ουνουνέπτιο και άλλα. Η ονομασία τους προέρχεται από τους λατινικούς χαρακτήρες των αριθμών του ατομικού αριθμού των υπερουράνιων στοιχείων. Άλλα ονομάστηκαν από περιοχές (Αμερίκιο - Αμερική, Καλιφόρνιο - Καλιφόρνια, Λιβερμόριο - Λίβερμορ) ενώ κάποια άλλα από τις λατινικές τους ονομασίες.
Τζάνετ Γέλεν

Η Τζάνετ Λουίζ Γέλεν (αγγλικά: Janet Louise Yellen, 13 Αυγούστου 1946), είναι Αμερικανίδα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και κυβερνητική αξιωματούχος, που υπηρετεί ως 78η Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2021, στην Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Προηγουμένως, διατέλεσε ως 15η Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2014 έως το 2018. Παλαιότερα είχε διατελέσει επικεφαλής του συμβουλίου του προέδρου Μπιλ Κλίντον για οικονομικά θέματα. Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει υπηρετεί στο αξίωμα αυτό.

 Η Τζάνετ Γέλεν γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1946 από μία εβραιοπολωνική οικογένεια στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Fort Hamilton High School" στο Μπρούκλιν το 1963. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και έλαβε πτυχίο (BA) με διάκριση το 1967. Από το 1967 έως το 1971 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, και έλαβε μεταπτυχιακό (MA) και διδακτορικό δίπλωμα (PhD) στα Οικονομικά το 1971.Δίδαξε ως καθηγήτρια, οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια. Από το 1978 είναι σύζυγος του οικονομολόγου, ακαδημαϊκού και νομπελίστα Τζορτζ Άκερλοφ. Έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Ρόμπερτ Άκερλοφ (ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ).
Αικατερίνη Ούρσουλα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν

Η Αικατερίνη-Ούρσουλα, γερμ.: Katharina Ursula von Hohenzollern-Hechingen (1610 - 2 Ιουνίου 1640 στο Μπάντεν-Μπάντεν) από τον Οίκο του Χόεντσολερν ήταν κόρη του πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Μπάντεν.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν και της Φραντσίσκας, κόρης του κόμη του Ζαλμ-Ντάουν. Παντρεύτηκε στις 13 Οκτωβρίου 1624 τον Γουλιέλμο των Τσέρινγκεν, μάργραβο του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Φερδινάνδος-Μαξιμιλιανός (23 Σεπτεμβρίου 1625 στο Μπάντεν-Μπάντεν - 4 Νοεμβρίου 1669 στη Χαϊδελβέργη), διάδοχος πρίγκιπας του Μπάντεν-Μπάντεν. Λεοπόλδος-Γουλιέλμος (16 Σεπτεμβρίου 1626 - 23 Φεβρουαρίου 1671 στο Μπάντεν-Μπάντεν), μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν. Φίλιππος-Ζήγκμουντ (25 Αυγούστου 1627 - πέθανε το 1647, σκοτώθηκε στη μάχη), απεβ. 20 ετών. Γουλιέλμος-Χριστόφορος (12 Οκτωβρίου 1628 στο Μπάντεν-Μπάντεν - 25 Αυγούστου 1652), μάργραβος του Μπάντεν. Χέρμαν (12 Οκτωβρίου 1628 Μπάντεν-Μπάντεν - 2 Οκτωβρίου 1691), μάργραβος του Μπάντεν. Bερνάρδος (22 Οκτωβρίου 1629 - 1648 στη Ρώμη), απεβ. 19 ετών. Φραγκίσκος (1637), απεβ. νήπιο. Iσαβέλλα-Κλάρα-Ευγενία (14 Νοεμβρίου 1630 - 1632), απεβ. 2 ετών. Αικατερίνη-Φραγκίσκα-Ερριέττα (19 Νοεμβρίου 1631 - Αύγουστος 1691 στη Μπεζανσόν) Κλαυδία (γενν. 15 Μαΐου 1633). Ερριέττα (γενν. 12 Ιουλίου 1634). Άννα (12 Ιουλίου 1634 - 31 Μαρτίου 1708 στο Μπάντεν-Μπάντεν). Μαρία (1636), απεβ. νήπιο. Μαρία-Γιουλιάνα (1638), απεβ. νήπιο.
Στανισλάς Ζυλιάν

Ο Στανισλάς Ζυλιάν (γαλλ: Aignan Stanislas Julien, Ορλεάνη, 1797- Παρίσι, 1873) ήταν διακεκριμένος Γάλλος σινολόγος, λεβαντινολόγος και μεταφραστής του 19ου αιώνα. Υπήρξε ο πρώτος που μετέφρασε στη γαλλική γλώσσα τον Ύμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού.

 Γεννήθηκε το 1797 στην Ορλεάνη και προερχόταν από φτωχή οικογένεια. Φοίτησε αρχικά στη γενέτειρά του και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι όπου σπούδασε κλασική φιλολογία στο Collège de France όπου το 1821 διορίστηκε βοηθός καθηγητή των ελληνικών. Το 1822 μετέφρασε σε διάφορες γλώσσες (γαλλικά, λατινικά, ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά και γερμανικά) την Αρπαγή της Ελένης του Έλληνα ποιητή του 5ου μ.Χ. αιώνα, Κόλουθου και λίγο καιρό αργότερα μετέφρασε στα γαλλικά Ύμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού με τη μετάφρασή του να δημοσιεύεται το 1825 στον β΄ τόμο των Νεοελληνικών δημοτικών τραγουδιών του Κλοντ Φοριέλ. Την ίδια δεκαετία μετέφρασε και έργα του Ανδρέα Κάλβου. Στη συνέχεια ακολούθησε τον σινολογικό κλάδο και ασχολήθηκε με την μετάφραση στα γαλλικά σημαντικών έργων της κινέζικης φιλολογίας και φιλοσοφίας ενώ αργότερα επιδόθηκε στην εκμάθηση και μελέτη των σανσκριτικών. Το 1832 αναδείχτηκε καθηγητής της κινέζικης γλώσσας και φιλολογίας στο Collège de France και το επόμενο έτος έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων. Το 1852 ονομάστηκε διευθυντής του Collège de France ενώ το 1872 η Γαλλική Ακαδημία Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων καθιέρωσε προς τιμή του το ετήσιο βραβείο σινολογίας Prix Stanislas Julien, το οποίο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1875. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου του 1873 στο Παρίσι. Meng Tseu vel Mencium inter Sinenses philosophos, ingenio, doctrina, nominisque claritate Confucio proximum, edidit, Latina interpretatione, ad interpretationem Tartaricam utramque recensita, instruixit, et perpetuo commentario, e Sinicis deprompto, illustravit Stanislaus Julien (λατινικά). Παρίσι, 1824 - 1829. Le Livre de la Voie et de la Vertu, composé dans le VIe siècle avant l'ère chrétienne, par le philosophe Lao-Tseu, traduit en français et publié avec le texte chinois et un commentaire perpétuel (γαλλικά), Παρίσι, 1842. Mémoires sur les Contrées Occidentales (γαλλικά). Παρίσι, 1851. Histoire de la Vie de Hiouen-Thsang (γαλλικά). Παρίσι, 1856 Histoire et Fabrication de la Porcelaine Chinoise (γαλλικά) Παρίσι, 1856. Syntax Nouvelle de la Langue Chinoise (γαλλικά). Παρίσι, 1869. Εργογραφία του στην ψηφιακή εκδοτική συλλογή "Les classiques des sciences sociales" Βιογραφικό σημείωμα (Γαλλικά)
Μπαδαχόθ (επαρχία)

Το Μπαδαχόθ είναι επαρχία της δυτικής Ισπανίας που βρίσκεται στην αυτόνομη κοινότητα της Εξτρεμαδούρα. Δημιουργήθηκε το 1833. Συνορεύει με τις επαρχίες του Κάθερες, του Τολέδο, της Θιουδάδ Ρεάλ, της Κόρδοβα, της Σεβίλλης, και της Ουέλβα, και με την Πορτογαλία. Με την έκταση της των 21.766 τ.χλμ., είναι η μεγαλύτερη επαρχία στην Ισπανία. Η άλλη επαρχία της Εξτρεμαδούρα, το Κάθερες, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη. Το Μπαδαχόθ έχει πληθυσμό 662.808 (2002). Η πρωτεύουσά του είναι η πόλη του Μπαδαχόθ. Βλέπε επίσης Κατάλογος δήμων στο Μπαδαχόθ.

 Αν και σε πολλές περιφέρεις υπάρχουν χαμηλές σειρές λόφων, η επιφάνεια είναι πιο συχνά μια έρημη και μονότονη πεδιάδα, ευθεία ή ελαφρώς κυματιστή. Ένας μεγάλος ποταμός του είναι ο Γουαδιάνα, ο οποίος διατρέχει τα βόρεια της επαρχίας από τα ανατολικά προς τα δυτικά, τροφοδοτούμενος από πολλούς παραποτάμους· but it is only at certain seasons that the river-beds fill with any considerable volume of water, and the Guadiana may frequently be forded without difficulty. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό με μεγάλες διακυμάνσεις ζέστης το θέρος και κρύου το καλοκαίρι, όταν άγριοι βόρειοι και βορειοδυτικοί άνεμοι φυσούν κατά πλάτος των πεδιάδων. Μετά το Μπαδαχόθ, την πρωτεύουσα, οι κυριότερες πόλεις είναι το Αλμεντραλέχο, η Αθουάγα, το Δον Μπενίτο, το Χέρεθ ντε λος Καμπαγιέρος, η Μέριδα, η Θάφρα, το Μοντίχο και η Βιγιανουέβα ντε λα Σερένα. Η Επαρχία του Μπαδαχόθ διαιρείται σε 134 δήμους: Κατάλογος δήμων στο ΜπαδαχόθΥπάρχουν επίσης παραδοσιακές κομητείες στην Επαρχία Μπαδαχόθ, όπως η Λα Σιμπέρια και η Γιάνος ντε Ολιβένθα, αλλά αυτές δεν έχουν πολύ επίσημη αναγνώριση. Εξτρεμαδούρα Diputación de Badajoz La Serena (Facebook)
Γιουνές Μπελχαντά

Ο Γιουνές Μπελχαντά είναι Γαλλο-μαροκινός ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Ομάδα του Μαρόκου, γεννημένος στις 25 Φεβρουαρίου του 1990 στην Αβινιόν. Αγωνιζόμενος στη θέση του μέσου, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Μονπελιέ το 2009. Ο Γιουνές Μπελχαντά έχει μόλις έναν τίτλο στην τροπαιοθήκη του, αυτόν του νικητή του κυπέλλου Γκαμπαρντέλα που κέρδισε το 2009. Πάντως, συμμετείχε στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2011.

 Μαροκινής καταγωγής και προερχόμενος από οικογένεια με έξι παιδιά, ο Γιουνές ανακαλύπτει το ποδόσφαιρο στην περιοχή του Γκαρ, στο Αραμόν και έπειτα στο Ρεμουλάν, πριν καθιερωθεί στην ΜΚΖ Αβινιόν.Αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο μέχρι την κατηγορία under-13 αλλά ήδη παρακολουθείται στενά από αρκετούς συλλόγους όπως η Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η Ολιμπίκ Λυών, η ΑΣ Σαιντ-Ετιέν και η ΑΣ Μονακό που ήδη διέκριναν το ταλέντο του. Πάντως, παρά την επιθυμία του να μετακομίσει στην περιοχή Φορέ (όπου εδρεύει η ΑΣ Σαιντ-Ετιέν), δεν υπογράφει με καμιά από αυτές τις ομάδες καθώς οι γονείς του δεν δέχονται αυτή την μετακίνηση, που θεωρούν πολύ μεγάλη για τις επιθυμίες τους. Τελικά καταλήγει στις ακαδημίες της Μονπελιέ ΣΚ όπου μετά από έξι χρόνια εκπαίδευσης επανατοποθετείται μπροστά από την άμυνα, στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Κερδίζει με τους συμπαίκτες του τον τελικό του Κυπέλλου Γκαμπαρντέλα του 2009 απέναντι στην ΦΚ Ναντ με σκορ 2-0.Υπογράφει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2009. Πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στην Πρώτη Κατηγορία στη διάρκεια του πρώτου αγώνα της σεζόν, στις 8 Αυγούστου του 2009 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν. Συμμετέχοντας σε 33 αγώνες, εκ των οποίων οι 19 ως βασικός, αποτελεί μια από τις αποκαλύψεις της σεζόν, που βρίσκει την Μονπελιέ ΣΚ να προκρίνεται για το Γιουρόπα Λιγκ χάρη σε μια 5η θέση στο πρωτάθλημα. Στο τέλος της σεζόν, ανανεώνει για δύο χρόνια το συμβόλαιό του με την Μονπελιέ ΣΚ, παραμένοντας έτσι μέλος της ομάδας μέχρι και τον Ιούνιο του 2014.Την επόμενη σεζόν, φτάνει με την ομάδα του στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2011 όπου η Μονπελιέ ηττήθηκε από την Μαρσέιγ με 1-0. Στις 9 Δεκεμβρίου 2011, ψηφίζεται καλύτερος παίκτης UNFP του μήνα Νοεμβρίου της Λιγκ 1, μπροστά από τον συμπαίκτη του Ολιβιέ Ζιρού. Στην αρχή της σεζόν 2010-2011 επιλέγει την Εθνική Μαρόκου, απορρίπτωντας την Εθνική Γαλλίας.Ο Γιουνές Μπελχαντά κάνει το ντεμπούτο του με την Εθνική Μαρόκου την Τετάρτη 17 Νοεμβρίου απέναντι στην Εθνική Ομάδα της Βορείου Ιρλανδίας.Στις 29 Δεκεμβρίου 2011, ο Έρικ Γκέρετς τον καλεί στην αποστολή που θα λάβει μέρος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012 που θα γίνει στην Γκαμπόν και στην Ισημερινή Γουινέα.
Μποάκο

Το Μποάκο (ισπανικά: Boaco) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μποάκο, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διαμερίσματος.

 Το διαμέρισμα συνορεύει με τα διαμερίσματα Μούυ Μούυ στα βόρεια, Σαν Λορένσο στα νότια, Καμοάπα στα νότια και ανατολικά και Τεουστέπε, Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες και Σάντα Λουσία στα δυτικά. Το ψηλότερο σημείο είναι το Σέρρο δε λα Βιέχα, με ύψος 1.020 μ. Το όνομα Μποάκο προέρχεται από την λέξη Boa(j) που σημαίνει «μάγοι» και την κατάληξη -ο που σημαίνει «τόπος». Ονομάζεται δε και Πόλη των Δύο Ορόφων (Ciudad de Dos Pisos) από τον Αρμάντο Ινσέρ Μπαρκέρο (Armando Incer Barquero). Η πόλη ιδρύθηκε από Ισπανούς αποίκους που μετανάστευσαν από την σημερινή Γουατεμάλα. Στο παρελθόν ανήκε στο διαμέρισμα Τσοντάλες. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1910 η κυβέρνηση Χοσέ Μαδρίς ίδρυσε το διαμέρισμα Χερές (Jerez) με πρωτεύουσα την πόλη του Μποάκο. Ωστόσον ο εν λόγω νόμος ανηρέθη ώσπου στις 18 Ιουλίου του 1935 η κυβέρνηση Χουάν Μπαουτίστα Σακάσα δημιούργησε το διαμέρισμα Μποάκο. Η πόλη βρίσκεται 88 χιλιόμετρα ανατολικά της Μανάγουα. Η ψηλότρη κορυφή είναι ο Λόφος της Γραός (El Cerro de la Vieja). Κλίμα Η μέση θερμοκρασία της πόλης κυμαίνεται μεταξύ 27 και 30 °C κατά το θέρος και 18 °C κατά τον χειμώνα, ενώ ο ετήσιος υετός είναι 1.200-2.000 mm. Αγγλική Βικιπαίδεια Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Boaco στο Wikimedia Commons
Υαλοθραύστης

Ένας υαλοθραύστης παρέχει κονιοποίηση γυαλιού σε μέγεθος απόδοσης 5 εκατοστών ή λιγότερο. Οι εργασίες ανακύκλωσης μπορεί να κυμαίνονται από απλές, αυτόνομες μηχανές που τροφοδοτούνται με το χέρι έως πολυτελή συστήματα σύνθλιψης με σήτες, μεταφορείς, θραυστήρες και διαχωριστές. Όλοι οι ρύποι, που δεν είναι γυαλί, πρέπει γενικά να αφαιρούνται από το γυαλί, πριν από την ανακύκλωση. Οι διεργασίες που χρησιμοποιούνται στη σύνθλιψη γυαλιού για ανακύκλωση περιλαμβάνουν τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία αδρανών για τη σύνθλιψη πετρωμάτων σε άμμο (βραχοθραύστης).

 Η χρήση υαλοθραυστών VSI σε εργασίες μεγάλης κλίμακας επιτρέπει την παραγωγή έως και 125 τόνων υαλοθραύσματος, ανά ώρα. Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν στρόβιλο υψηλής ταχύτητας, με άκρες ανθεκτικές στη φθορά και θάλαμο σύνθλιψης, που έχει σχεδιαστεί, για να «πετάει» το γυαλί. Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν την ταχύτητα και όχι την επιφανειακή δύναμη ως την κυρίαρχη δύναμη για να σπάσουν το γυαλί, καθώς αυτό επιτρέπει την ομοιόμορφη εφαρμογή της δύναμης θραύσης, τόσο σε όλη την επιφάνεια του υλικού, όσο και μέσω της μάζας του υλικού. Στην θρυμματισμένη του κατάσταση, το γυαλί έχει μια οδοντωτή και ανώμαλη επιφάνεια. Η εφαρμογή επιφανειακής δύναμης (πίεσης) έχει ως αποτέλεσμα απρόβλεπτα και τυπικά μη κυβικά σωματίδια. Καθώς το γυαλί «πετάται» από έναν ρότορα VSI πάνω σε έναν συμπαγή αμόνι, σπάει κατά μήκος των ρωγμών. Το τελικό μέγεθος σωματιδίων μπορεί να ελεγχθεί από πρώτον την ταχύτητα με την οποία το γυαλί ρίχνεται στον αμόνι και δεύτερον την απόσταση μεταξύ του άκρου του ρότορα και του σημείου πρόσκρουσης στον αμόνι. Το προϊόν που προκύπτει από τη σύνθλιψη VSI έχει γενικά ένα σταθερό σχήμα καμπίνας που μπορεί να βελτιστοποιήσει την απόδοση σε καταναλωτικές εφαρμογές, όπως η κατασκευή υαλοβάμβακα, κεραμικών σκευών, ρευστών και λειαντικών. Λόγω της εξαιρετικά λειαντικής φύσης του υλικού γυαλιού, προτιμάται γενικά η διαδικασία σύνθλιψης VSI έναντι της κρούσης οριζόντιου άξονα και των περισσότερων άλλων μεθόδων σύνθλιψης, με υψηλότερη συντήρηση και μικρότερη διάρκεια ζωής των εξαρτημάτων. Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν γενικά έναν περιστρεφόμενο ρότορα υψηλής ταχύτητας στο κέντρο του θαλάμου σύνθλιψης και μια εξωτερική επιφάνεια κρούσης, είτε από μεταλλικά αμόνια, ανθεκτικά στα λειαντικά, είτε από θρυμματισμένο γυαλί (ή πέτρα σε εφαρμογές αδρανών). Θραυστήρας γυαλιού για ανακύκλωση γυάλινων φιαλών (Πληροφορίες και βίντεο στην τοποθεσία Cogelme)
Εσθονική Αστυνομία

Η Εσθονική Αστυνομία (εσθονικά: Eesti Politsei) είναι η υπηρεσία επιβολής του νόμου της Εσθονίας. Από το 2010, επίσημα ονομάζεται ως Εσθονική Αστυνομία και Επιτροπή Συνοριοφυλακής (εσθονικά: Eesti Politsei- ja Piirivalveamet).

 Ο ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας κατέχει τον τίτλο του Εθνικού Αστυνομικού Επίτροπου. Η κεντρική υπηρεσία είναι το Εσθονικό Αστυνομικό Συμβούλιο, το οποίο διαχειρίζεται, κατευθύνει και συντονίζει τις δραστηριότητες όλων των αστυνομικών μονάδων υπό την διοίκηση του. Η Αστυνομία της Εσθονίας έχει τρεις εθνικές μονάδες: την Κεντρική Εγκληματική Αστυνομία, την Αστυνομία Επιβολής του Νόμου, και την Ιατροδικαστική Υπηρεσία. Η Εσθονική Αστυνομία ιδρύθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1918. Η πρώτη περίοδος ύπαρξής της ήταν μέχρι το καλοκαίρι του 1940, όταν το Εσθονικό Κράτος έχασε την ανεξαρτησία του από την Σοβιετική Ένωση. Η ίδρυση της Εσθονικής Αστυνομίας έγινε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για την χώρα, την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Η Εσθονική Αστυνομία επανιδρύθηκε υπό την δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών, τον Μάρτιο του 1991, με τον Νόμο της Αστυνομίας. Ο νόμος, που ψηφίστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1990, όρισε την περίοδο μετάβασης από την Σοβιετική Πολιτοφυλακή, μέχρι την ολοκλήρωση του σχηματισμού της Εσθονικής Αστυνομίας. Η περίοδος έληξε στις 1 Μαρτίου του 1991, καθώς ήταν η ημέρα αποκατάστασης της Εσθονικής Αστυνομίας. Το 2010, η συνοριοφυλακή καταργήθηκε και το προσωπικό της απορροφήθηκε από την Αστυνομία. Στα τέλη του Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ο εξοπλισμός των περιπολικών της Εσθονικής Αστυνομίας με λούτρινα αρκουδάκια. Έγκλημα στην Εσθονία Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα (Εσθονικά)
Άγιος Γεώργιος Κοίτας Λακωνίας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοίτας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στη ΝΔ. Λακωνία, στη δυτική πλευρά της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται πάνω από τον όρμο του Μέζαπου, στον Μεσσηνιακό κόλπο, πολύ κοντά στον οικισμό Σταυρί και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 90 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μέσσης. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη στον νομό Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοίτας και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Η Εκκλησία της Επισκοπής, στην ομώνυμη τοποθεσία βόρεια του οικισμού, από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Μάνης. Πρόκειται για εξαιρετικής ποιότητας σύνολο, το σημαντικότερο στην περιοχή, που η τεχνοτροπία του συνδέεται με εκείνη της Κωνσταντινούπολης. Ο ναός χρονολογείται στα τέλη του 12ου αιώνα, ήταν ιδιόκτητος και ανήκε στον άρχοντα της περιοχής, τον Γεώργιο Δαιμονογιάννη. Είναι σταυροειδής με οκτάπλευρο τρούλο, ενώ στην τοιχοποιία του έχουν χρησιμοποιηθεί αρχαίο οικοδομικό υλικό, πώρινα λαξευτά μέλη και λιθόπλινθοι από βυσσινί μάρμαρο του Ταινάρου. Διασώζει σχεδόν ακέραιο τον γλυπτό του διάκοσμο, με τέμπλο αρχικά μαρμάρινο και σήμερα κτιστό. Ξεχωρίζει το πεταλόμορφο τόξο της Ωραίας Πύλης, που είναι μοναδικό στον ελλαδικό χώρο. Σημαντικές είναι και οι τοιχογραφίες, που χρονολογούνται γύρω στο 1200, οι παλαιές και στον 18ο αιώνα, οι νεότερες. Στην ίδια τοποθεσία της Επισκοπής υπάρχουν ίχνη μεσαιωνικού οικισμού και παραδοσιακά μανιάτικα πυργόσπιτα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr https://naoistimani.blogspot.com/p/blog-page_88.html
Ώρα στη Νορβηγία

Στη Νορβηγία η χειμερινή ώρα είναι η Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+01:00). Η Νορβηγία χρησιμοποιεί τη Θερινή Ώρα (νορβηγικά: sommertid, θερινή ώρα). Η ημερομηνία μετάβασης είναι η ίδια όπως γίνεται και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Οι νήσοι Σβάλμπαρντ και Γιαν Μάγεν τηρούν την ίδια ώρα με την ηπειρωτική χώρα. Η Νορβηγία εκτείνεται περισσότερο προς τα δυτικά και ανατολικά σε σύγκριση με αυτό που φαίνεται στο χάρτη. Το δυτικότερο σημείο στην ηπειρωτική Νορβηγία βρίσκεται στο γεωγραφικό μήκος 4°29′Α, που σημαίνει ότι υπάρχει διαφορά 42 λεπτών μεταξύ της μέσης ηλιακής ώρας και της επίσημης ώρας. Το ανατολικότερο σημείο στην ηπειρωτική Νορβηγία βρίσκεται στο γεωγραφικό μήκος 31°10′Α, που σημαίνει ότι υπάρχει διαφορά 64 λεπτών μεταξύ της μέσης ηλιακής ώρας και της επίσημης ώρας. Η διαφορά γεωγραφικού μήκους μεταξύ αυτών των σημείων είναι 26°41' ή 1 ώρα και 46 λεπτά.

 Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για την περιοχή με το πρότυπο ISO 3166-1 άλφα-2 κωδικό ΝΟ (Νορβηγία) στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται "Europe/Oslo". Το αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ καλύπτεται από τη ζώνη Arctic/Longyearbyen, ενώ το Γιαν Μάγεν καλύπτεται από τη ζώνη ώρας Atlantic/Jan_Mayen. Και οι δύο συνδέονται με το Europe/Oslo. Παρακάτω παρατίθονται στα στοιχεία για τη Νορβηγία άμεσα από το αρχείο zone.tab της βάσης δεδομένων ζώνης ώρας IANA. Οι στήλες που σημειώνονται με * είναι οι στήλες από το ίδιο το αρχείο. Η Νορβηγία ακολουθεί τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το θέμα. Μια επίσημη ώρα παρουσιάστηκε το 1895. Έκτοτε η ζώνη ώρας είναι πάντα Γκρίνουιτς + 1. Στη Νορβηγία η θερινή ώρα χρησιμοποιήθηκε τα έτη 1916, 1943-45, και 1959-65. Η διάταξη 1959-65 ήταν αμφιλεγόμενη και καταργήθηκε το 1965. Η γειτονική Σουηδία δεν τη χρησιμοποιούσε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ωστόσο το 1980 η θερινή ώρα επαναφέρθηκε (μαζί με τη Σουηδία και Δανία) και από το 1996 η Νορβηγία έχει ακολουθήσει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις ημερομηνίες μετάβασης. https://web.archive.org/web/20060928081509/http://met.no/met/met_lex/q_u/sommertid.html Υπάρχει ένα νορβηγικός νόμος που λέει ότι η ζώνη ώρας για το νορβηγικό έδαφος είναι η UTC+1, εκτός από ένα μέρος του έτους (θερινή ώρα) «LOV 2007-01-26 nr 04: Lov om målenheter, måling og normaltid. (Νόμος σχετικά με τη μέτρηση, μονάδες και επίσημη ώρα)». Νορβηγική κυβέρνηση, NHD. 1 Ιανουαρίου 2008. .
Oxford English Dictionary

Το Oxford English Dictionary (OED, σε μετάφραση: Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης), που δημοσιεύθηκε από την Oxford University Press, είναι ένα περιγραφικό (και όχι καθοδηγητικό) λεξικό της αγγλικής γλώσσας. Εμπεριέχει την περιγραφή της αγγλικής γλώσσας σε πολλές παραλλαγές της σε ολόκληρο τον κόσμο, ανιχνεύει την ιστορική εξέλιξη της γλώσσας, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη πηγή για τους μελετητές και ακαδημαϊκούς ερευνητές. Η δεύτερη έκδοση, που δημοσιεύθηκε το 1989, έφτασε τις 21.728 σελίδες σε 20 τόμους.

 Παρά το γεγονός ότι οι εργασίες είχαν αρχίσει στο λεξικό το 1857, μόλις το 1884 άρχισε να δημοσιεύεται, σε μη δεσμευμένες σειρές καθώς συνεχίστηκαν οι εργασίες για το έργο, υπό την ονομασία A New English Dictionary on Historical Principles; Founded Mainly on the Materials Collected by The Philological Society (Ένα Νέο Αγγλικό Λεξικό Ιστορικών Αρχών, Βασισμένο Κυρίως στην Ύλη που συλλέχθηκε από το Φιλολογικό Σύλλογο). Το 1895 ο τίτλος The Oxford English Dictionary (OED, Το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ανεπίσημα στα εξώφυλλα της σειράς και το 1928 το πλήρες λεξικό δημοσιεύθηκε σε δέκα τόμους. Το 1933, τον τίτλο The Oxford English Dictionary αντικατέστησε πλήρως το προηγούμενο όνομα σε όλες τις περιπτώσεις, σε μία ανατύπωσή του σε δώδεκα τόμους, με ένα επιπρόσθετο τόμο. Περισσότερες προσθήκες ακολούθησαν κατά τα έτη μέχρι το 1989, όταν η δεύτερη έκδοση δόθηκε στη δημοσιότητα. Από το 2000, μια τρίτη έκδοση του λεξικού ήταν σε εξέλιξη, το ένα τρίτο των οποίων έχει πλέον ολοκληρωθεί. Η πρώτη ηλεκτρονική έκδοση του λεξικού διαμορφώθηκε το 1988. Η ηλεκτρονική έκδοση είναι διαθέσιμη από το 2000, ενώ τον Απρίλιο του 2014 είχε πάνω από δύο εκατομμύρια επισκέψεις το μήνα. Η τρίτη έκδοση του λεξικού πιθανότατα θα εμφανίζεται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, καθώς ο διευθύνων σύμβουλος της Oxford University Press, Νάιτζελ Πόρτγουντ, θεωρεί απίθανο ότι θα μπορέσει ποτέ να εκτυπωθεί. Επίσημος ιστότοπος
Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου υποδομής Σούπερ Λιγκ

Τα Πρωταθλήματα Υποδομής Super League, είναι οι διοργανώσεις στις οποίες μετέχουν οι ομάδες υποδομής των συλλόγων που αγωνίζονται στην Σούπερ Λίγκα. Ιδρύθηκε το 2002 ως μία ενιαία κατηγορία, ενώ το 2008 διασπάστηκε σε δύο, κι από το 2013 σε τρία επίπεδα ηλικιών. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως "Πρωτάθλημα Ερασιτεχνών".

 Σε κάθε διοργάνωση μετέχουν οι ομάδες υποδομής των ΠΑΕ που μετέχουν στο πρωτάθλημα ανδρών. Έτσι μία ομάδα δύναται να αναδειχθεί πρωταθλήτρια σε κάποιο από τα πρωταθλήματα υποδομής, αλλά να μην μετέχει στο πρωτάθλημα του επόμενου έτους αν η ανδρική ομάδα υποβιβαστεί. 2001–02: Πρώτη περίοδος, μία ενιαία κατηγορία με τις ομάδες τις Α' Εθνικής ανδρών και την ονομασία "Πρωτάθλημα Νέων". Διατηρήθηκε ως την περίοδο 2005–06.2006–07: Η Σούπερ Λίγκα αναλαμβάνει τη διοργάνωση του πρωταθλήματος με την ονομασία "Σούπερ Λίγκα Νέων κάτω των 21 ετών".2008–09: Ο χαρακτηρισμός "Νέων" αφαιρείται, και το πρωτάθλημα ονομάζεται "Σούπερ Λίγκα κάτω των 21 ετών (Κ–21). Δημιουργείται και η δεύτερη διοργάνωση, το πρωτάθλημα "Σούπερ Λίγκα κάτω των 18 ετών (Κ–18)"..2009–10: Το ηλικιακό όριο στην δεύτερη κατηγορία πέφτει από τα 18 στα 17 έτη (μετονομασία σε "Σούπερ Λίγκα Κ–17")..2010–11: Το ηλικιακό όριο στην πρώτη κατηγορία πέφτει από τα 21 στα 20 έτη (μετονομασία σε "Σούπερ Λίγκα Κ–20")..2013–14: Δημιουργείται και η τρίτη διοργάνωση, το πρωτάθλημα "Σούπερ Λίγκα κάτω των 15 ετών (Κ–15)".2018–19: το ηλικιακό όριο στην πρώτη κατηγορία πέφτει από τα 20 στα 19 έτη. Διεξάγεται σε έναν ενιαίο όμιλο. Η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία μετά την ολοκλήρωση των αγώνων αναδεικνύεται πρωταθλήτρια. Το πρόγραμμα των αγωνιστικών είναι κοινό με το πρωτάθλημα ανδρών. Ως την περίοδο 2005-06 και πριν την ανάληψη της διοργάνωσης από τη Σούπερ Λίγκα, οι έδρες των αναμετρήσεων στο πρωτάθλημα νέων ήταν αντίστροφες με αυτές του πρωταθλήματος ανδρών (οι ομάδες που στα πλαίσια κάθε αγωνιστικής αγωνίζονταν ως φιλοξενούμενες στο πρωτάθλημα ανδρών, ήταν αντίστροφα γηπεδούχες στο πρωτάθλημα νέων ενάντια στους ίδιους αντιπάλους), ενώ ίσχυε και διεξαγωγή πλέι οφ μεταξύ των τεσσάρων πρώτων της βαθμολογίας (μονοί αγώνες) σε περίπτωση που η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου ήταν μικρότερη των έξι βαθμών. Διεξάγεται σε δύο ομίλους όπου τοποθετούνται με γεωγραφικά κριτήρια οι ομάδες. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στην τελική φάση, η οποία διεξάγεται σε ένα γήπεδο με νοκ-άουτ αναμετρήσεις (ημιτελικοί και τελικός). Η νικήτρια του τελικού αναδεικνύεται πρωταθλήτρια. Διεξάγεται σε δύο ομίλους όπου τοποθετούνται με γεωγραφικά κριτήρια οι ομάδες. Η συμμετοχή σε αυτή την κατηγορία είναι προαιρετική. Η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου προκρίνεται στον μονό τελικό που διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο, με τη νικήτρια να αναδεικνύεται πρωταθλήτρια. Πρωταθλήματα Υποδομής Super League
Αντωνία του Ουέλλινγκτον

Η Αντωνία του Ουέλλινγκτον (Antonia of Wellington, 28 Απριλίου 1955 -) είναι Βρετανίδα αριστοκράτισσα, φιλάνθρωπος και κόρη του Πρίγκιπα Φρειδερίκου της Πρωσίας. Επίσης είναι δισέγγονη του Γερμανού Αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄.

 Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1955 στο Λονδίνο, και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου, πρώην πρίγκιπα της Πρωσίας, και της Λαίδης Μπρίγκιντ Γκίννες.Σπούδασε στο Cobham Hall School και στο King's College London, όπου απέκτησε πτυχίο στα Αγγλικά.Στις 3 Φεβρουαρίου 1977 παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουέλσλεϊ, Μαρκήσιο του Ντούρο στην Εκκλησία του Αγίου Παύλου στο Νάιτσμπριτζ του Λονδίνου. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Αρθούρο Γεράλδο (γενν. το 1978-), παντρεύτηκε την Τζέμα Κιντ. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Χόνορ Βικτώρια (γενν. το 1979-), παντρεύτηκε τον Ορλάντο Μόνταγκιου. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Μαίρη Λουίζα (γενν. το 1986-) την Καρλότα Άννα (γενν. το 1990-), παντρεύτηκε τον Αλεχάντρο Σάντο Ντομίνγκο. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Φρειδερίκο (γενν. το 1992-)Το 2007 διορίστηκε πρόεδρος του The Guinness Partnership, μιας φιλανθρωπικής κοινωνικής οικονομικής στέγης στο Ηνωμένο Βασίλειο και της απονεμήθηκε ο τίτλος της Αξιωματικού του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για υπηρεσίες της στην κοινωνική στέγη. Πριν γίνει πρόεδρος, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Partnership's Board of Trustees από το 1976.Το 2008 η Αντωνία διορίστηκε μέλος του Eton College, υπηρετώντας ως μέλος του διοικητικού σώματος του κολεγίου. Επίσης υπηρετεί ως μέλος του King's College του Λονδίνου. Έχει μια πολιτιστική έκθεση, το "Maggi Hambling's War Requiem & Aftermath" στο King's College.Το 2009 έγινε πρόεδρος της Βασιλικής Σχολής Μπαλέτου, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019. Ως πρόεδρος, βοήθησε να ηγηθεί του προγράμματος Healthy Dancer του σχολείου και να συγκεντρώσει χρήματα για τα ακαδημαϊκά προγράμματα του σχολείου. 28 Απριλίου 1955 - 3 Φεβρουαρίου 1977: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αντωνία της Πρωσίας 3 Φεβρουαρίου 1977 - 3 Φεβρουαρίου 2010: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αντωνία, Μαρκησία του Ντούρο 3 Φεβρουαρίου 2010 - 31 Δεκεμβρίου 2014: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αντωνία, Μαρκησία του Ντούρο, Δούκισσα της Σιουδάδ Ροδρίγο 31 Δεκεμβρίου 2014 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αντωνία της Πρωσίας, Δούκισσα του Ουέλλινγκτον, Δούκισσα της Σιουδάδ Ροδρίγο
Καρποφόρα Μεσσηνίας

Η Καρποφόρα είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πεταλιδίου του Δήμου Μεσσήνης. Στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 176 κατοίκων. Παλιότερα ονομαζόταν Καρακαβέλι. Παραλλαγή της παλιάς ονομασίας ήταν Καρακασέλι. Μετονομάστηκε σε κοινότητα Καρποφόρων στις 4/11/1927 (ΦΕΚ 306/1927). Η τοπική κοινότητα Καρποφόρων απαρτίζεται από τους οικισμούς: α. τα Καρποφόρα και β. ο Ριζόμυλος.

 Καρακασέλι (Μεσσηνίας) 21-04-1835: Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Βίαντος. ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Βίαντος και προσαρτάται στο δήμο Βουφράσου. ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Βουφράδος και προσαρτάται στην κοινότητα Μίσκας. ΦΕΚ 69Α - 26/03/1919: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Μίσκας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Καρακαβελίου ή Καρακασελίου. ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Καρποφόρα.Καρποφόρα (Μεσσηνίας) ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927: Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Καρακασέλι. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Καρποφόρων και προσαρτάται στο δήμο Πεταλιδίου. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Πεταλιδίου και προσαρτάται στο δήμο Μεσσήνης.Κ. Καρακαβελίου ή Καρακασελίου (Μεσσηνίας) ΦΕΚ 69Α - 26/03/1919: Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Καρακασέλι από την κοινότητα Μίσκας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927: Ο οικισμός Καρακασέλι της κοινότητας μετονομάζεται σε Καρποφόρα. Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Καρποφόρων.Κ. Καρποφόρων (Μεσσηνίας) ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927: Η κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Καρακαβελίου ή Καρακασελίου. 16/10/1940: Αναγνώριση του οικισμού Ριζόμυλος και προσάρτησή του στην κοινότητα Καρποφόρων. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός Ριζόμυλος αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Πεταλιδίου. Ο οικισμός Καρποφόρα αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Πεταλιδίου. Η κοινότητα καταργείται. Η εξέλιξη του πληθυσμού της τοπικής κοινότητας Καρποφόρων κατά τις τελευταίες δεκαετίες φαίνεται στον παρακάτω πίνακα σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή: Στην περιοχή της τοπικής κοινότητας Καρποφόρων υπάρχει ο αρχαίος οικισμός Νιχωρίων, που κατοικήθηκε από το 3500 έως 750 π.Χ. περίπου, και ξανακατοικήθηκε στους ελληνιστικούς χρόνους από τον 4ο αιώνα έως τις αρχές του 13ου αιώνα μ.Χ. Έχουν ανακαλυφθεί αρκετοί τάφοι μεταξύ των οποίων ένας θολωτός τάφος Μυκηναϊκής περιόδου. Ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο διεξήχθησαν από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Minnesota (1969 έως 1973). Ευρήματα από τους τάφους εκτίθενται στο Μπενάκειο αρχαιολογικό μουσείο Καλαμάτας.
Ντανιέλα Αμαβία

Η Ντανιέλα Αμαβία (4 Μαρτίου 1966), γνωστή και ως Daniela Elle και Daniela Lunkewitz, είναι ηθοποιός και μοντέλο, με εμφανίσεις σε αρκετές ταινίες και διεθνή σόου μόδας.

 Γεννήθηκε στην Ελλάδα, μεγάλωσε στη Γερμανία και πήγε σχολείο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Αμαβία μιλάει άπταιστα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά. Στα νιάτα της ήταν χορεύτρια αλλά η δασκάλα της θεωρούσε ότι ήταν πολύ ψηλή για μπαλέτο και της πρότεινε να δοκιμάσει την υποκριτική. Ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής στο State Theatre Corps de Ballet. Σπούδασε δραματική τέχνη και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε και υποκριτική στο Λονδίνο όπου σύντομα έλαβε μικρούς ρόλους. Κατά τις σπουδές της, ασχολήθηκε με το μόντελινγκ κάνοντας πασαρέλα στο Παρίσι για τους Chanel και Dior, εκπρόσωπος της Chloé και εξώφυλλα για τα περιοδικά Vogue, Elle και Femme. Το 2001, η Αμαβία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Ανεξάρτητων Ταινιών στη Νέα Υόρκη για την ταινια The Woman Every Man Wants (aka Perfect Lover), καθώς και το Deutscher Filmpreis, το γερμανικό αντίστοιχο βραβείο Όσκαρ. Παράλληλα με την υποκριτική και το μόντελινγκ, η Αμαβία έχει επίσης γράψει, σκηνοθετήσει και κάνει την παραγωγή αρκετών ταινιών μικρού μήκους. Το 2003, η Αμαβία εμφανίστηκε στην τηλεοπτική μίνι σειρά Frank Herbert's Children of Dune. Η Laura Fries του περιοδικού Variety αποκάλεσε την ερμηνεία της "επιφανειακή". Το 2013, η Αμαβία έγραψε και σκηνοθέτησε τη δραματική ταινία A Beautiful Now, που ασχολείται με μια παθιασμένη χορεύτρια που σκέφτεται να κάνει μια ακραία ενέργεια όταν φτάνει σε αδιέξοδο στη ζωή της. https://www.nytimes.com/2003/03/15/arts/television-review-a-stormy-family-on-a-sandy-planet.html https://www.nytimes.com/2003/03/16/tv/cover-story-where-spice-of-life-is-the-vital-variety.html? https://web.archive.org/web/20150821193344/http://variety.com/2003/tv/reviews/children-of-dune-1200542893/ http://www.hollywoodreporter.com/news/oz-actress-abigail-spencer-star-425597
Σοφία Ελισάβετ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ

H Σοφία Ελισάβετ, δανικά: Sophie Elisabeth af Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg (4 Μαΐου 1653 - 19 Αυγούστου 1684) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (πρώτη από τον δεύτερο γάμο) του Φίλιππου-Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ και της δεύτερης συζύγου του Άννας-Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1676 τον Μαυρίκιο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς. Δεν απέκτησαν απογόνους. Claudia Tietz: Johann Winckler (1642-1705) p. 68 ff
Τόμου Σιόνε

Ο Σερ Τόμου Μαλαεφόνε Σιόνε (Sir Tomu Malaefone Sione, GCMG, OBE, (γενν. στις 17 Νοεμβρίου 1941) είναι πολιτικός από το Τουβαλού και Γενικός Κυβερνήτης από το 1993 ως το 1994. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος την περίοδο 1962–68.

 Ο Σιόνε εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Νιουτάο στη βουλή των Γκίλμπερτ και Έλις, όταν ήταν η χώρα βρετανική αποικία, το 1974. Μετά την απόσπαση του Τουβαλού από το Κιριμπάτι υπηρέτησε στη συνέλευση της αποικίας του Τουβαλού.Μετά την ανεξαρτησία ο Σιόνε εξελέγη στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού στην περιφέρεια Νιουτάο στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Αυγούστου 1977. Ο Σιόνε υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από την 1η Δεκεμβρίου 1993 ως τις 21 Ιουνίου 1994. Κάπως ασυνήθιστο γεγονός για γενικό κυβερνήτη αποτελεί το ότι μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, κατήλθε ξανά ως υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές. Εξελέγη στην περιφέρεια Νιουτάο και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου από το 1998 ως το 2002.Τιμήθηκε με τον τίτλο GCMG το 2001. Στις γενικές εκλογές του 2002 έχασε την έδρα του. Ωστόσο, επανεξελέγη στις εκλογές του 2006. Ήταν υποψήφιος στην περιφέρεια Νιουτάο μέχρι τις εκλογές του 2010. Στις εκλογές του 2015 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, αν και έλαβε 300 ψήφους.
Αυτοκράτειρα Μιτσίκο

Η Μιτσίκο (ιαπωνικά: 正田美智子‎, Michiko Shōda, γεννήθηκε ως Μιτσίκο Σόντα, 24 Οκτωβρίου 1934) είναι η σύζυγος του 125ου αυτοκράτορα της Ιαπωνίας Ακιχίτο και η βασιλομήτωρ του 126ου αυτοκράτορα της Ιαπωνίας Ναρουχίτο.Είναι η πρώτη αυτοκράτειρα της Ιαπωνίας που δεν προέρχεται από τον Αυτοκρατορικό Οίκο της Ιαπωνίας αλλά από την αστική τάξη της Ιαπωνίας.

 Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1934 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Τόκιο. Γονείς της ήταν ο Χιντεσαμπούρο Σόντα και η Φουμίκο Σοετζίμα. Παντρεύτηκε τον τότε διάδοχο πρίγκιπα Ακιχίτο στις 10 Απριλίου 1959, και μαζί απέκτησαν: Ναρουχίτο (γεν. το 1960), παντρεμένος με την Μασάκο Οουάντα. Απέκτησαν 1 παιδί. Φουμιχίτο (γεν. το 1965), παντρεμένος με την Κίκο Καουασίμα. Απέκτησαν 3 παιδιά. Σαγιάκο Νόρι-νο-μίγια, μετέπειτα Σαγιάκο Κουρόντα (γεν. το 1969), παντρεμένη με τον Γιοσίκι Κουρόντα. Δεν απέκτησαν παιδιά. Japanese Empress who dreams of being invisible - Telegraph Empress Michiko - The Japan Times