Κόμπι Μπράιαντ

Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ (αγγλικά: Kobe Bean Bryant, Φιλαδέλφεια 23 Αυγούστου 1978 – 26 Ιανουαρίου 2020, Καλαμπάσας) ήταν Αμερικανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς του ΝΒΑ σε όλη την καριέρα του και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Είχε ύψος 1,98 μέτρα και βάρος 98 κιλά. Το ρεκόρ καριέρας του σε αγώνα (81 πόντοι) είναι το δεύτερο καλύτερο στην ιστορία του NBA και το σημείωσε τον Ιανουάριο του 2006. Είναι τέταρτος σκόρερ στην ιστορία του NBA με 33.643 πόντους συνολικά έχοντας ακόμα 7.047 ριμπάουντ και 6.306 ασίστ. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, ένα βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (MVP) της κανονικής περιόδου (2008), δύο βραβεία MVP των τελικών του NBA (το 2009 και το 2010) και τέσσερα βραβεία MVP σε All-Star Game (2002, 2007, 2009, 2011).

 Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ο μικρότερος από τα τρία παιδιά και ο μοναχογιός του πρώην παίκτη του ΝΒΑ Τζο Μπράιαντ και της Πάμελα Κοξ. Οι γονείς του τον ονόμασαν από το περίφημο βόειο κρέας του Κόμπε, στην Ιαπωνία, το οποίο είδαν στο μενού ενός εστιατορίου. Το μεσαίο του όνομα Μπιν προήλθε από το ψευδώνυμο του πατέρα του "Jellybean". Όταν ο Μπράιαντ ήταν έξι ετών, ο πατέρας του αποσύρθηκε από το ΝΒΑ και μετέφερε την οικογένειά του στο Ριέτι της Ιταλίας για να συνεχίσει να παίζει επαγγελματικό μπάσκετ. Εισήλθε στο ΝΒΑ απευθείας από το λύκειο (ονόματι Lower Merion High School), και επιλέχθηκε στο νούμερο 13 του NBA Ντραφτ του 1996 από τους Σάρλοτ Χόρνετς. Αγωνίστηκε για τους Λέικερς σε ολόκληρη την καριέρα του, κερδίζοντας πέντε πρωταθλήματα ΝΒΑ. Ο τρόπος παιχνιδιού του ήταν παρόμοιος με αυτόν του Μάικλ Τζόρνταν, με τον οποίο είχε το ίδιο ύψος και του οποίου τον τρόπο παιχνιδιού σταδιακά αφομοίωσε. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού ταίριαζε τέλεια με την προσωπικότητά του και την τάση του να σκοράρει. Είχε όμως επιρροές και από άλλους παίκτες όπως ο Όσκαρ Ρόμπερτσον, ο Τζέρι Ουέστ και ο Έλτζιν Μπέιλορ. Το 1997 έγινε στα 19 του ο νεότερος νικητής του διαγωνισμού καρφωμάτων του All Star Game. Είχε επιλεχθεί 16 φορές All-Time Game και 12 φορές στην καλύτερη αμυντική πεντάδα. Ήταν πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου δύο φορές (το 2005–06 και 2006–07).Το 1996 μαζί με τον Κόμπι Μπράιαντ, στους Λέικερς υπέγραψε και ο Σακίλ Ο'Νιλ. Οι δύο τους οδήγησαν τους Λέικερς σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα ΝΒΑ από το 2000 έως το 2002. Η σεζόν 2002–03 ήταν αυτή που η απουσία σημαντικών στελεχών της ομάδας, του έδωσε αυξημένη ευθύνη και τον ανέδειξε περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά. Πέτυχε 55 πόντους κατά των Ουίζαρντς και κατέγραψε εννέα αγώνες με περισσότερους από 40 πόντους, 13 με περισσότερους από 35 πόντους, έχοντας μέσο όρο 40,6 πόντους τον Φεβρουάριο του 2003.Μετά την αναχώρηση του Ο' Νιλ, την περίοδο 2003–04, ο Μπράιαντ έγινε ο θεμέλιος λίθος της ομάδας. Αποτέλεσε τον παίκτη που σημείωσε τους περισσότερους πόντους στο πρωτάθλημα στις περιόδους 2005–06 και 2006–07. Στις 9 Ιανουαρίου 2005, έγινε ο πρώτος καλαθοσφαιριστής μετά τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν το Νοέμβριο του 1964, ο οποίος πέτυχε περισσότερους από 45 πόντους σε τέσσερα συνεχόμενα παιχνίδια. Στις 22 Ιανουαρίου 2006 έκανε προσωπικό ρεκόρ πόντων, σκοράροντας 81 κατά των Τορόντο Ράπτορς (55 στο δεύτερο ημίχρονο) έχοντας 28 σε 46 προσπάθειες δύο πόντων, 7 εύστοχα τρίποντα, ενώ πρόσθεσε και 18/20 βολές σε 42 λεπτά χρόνου συμμετοχής. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη επίδοση στο σκοράρισμα στην ιστορία του ΝΒΑ, μετά τους 100 πόντους που σημείωσε ο Ουίλτ Τσάμπερλεϊν στις 2 Μαρτίου του 1962 με τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς με αντίπαλο τους Νιου Γιορκ Νικς. Στις 3 Μαρτίου του 2006, ο Μπράιαντ χρειαζόταν δέκα πόντους με αντίπαλο τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς για να γίνει ο νεότερος παίκτης που θα ξεπερνούσε τους 16.000 πόντους στην ιστορία του ΝΒΑ, πετυχαίνοντας τελικά 42 και δίνοντας τη νίκη στους Λέικερς με 94–106. Εκείνη ήταν και η καλύτερη χρονιά της καριέρας του με 2.832 πόντους, την έβδομη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών και τον όγδοο καλύτερο μέσο όρο πόντων, με 35,4, ενώ η ομάδα του τερμάτισε έβδομη στην Δύση με ρεκόρ 45–37. Τη σεζόν 2008–09 κατέκτησε για τέταρτη φορά το πρωτάθλημα νικώντας στους τελικούς τους Ορλάντο Μάτζικ, του Ντουάιτ Χάουαρντ, παίρνοντας μάλιστα για πρώτη φορά και το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών. Τη σεζόν 2009–10 οδήγησε ξανά τους Λέικερς στην κατάκτηση του τίτλου κερδίζοντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών για δεύτερη φορά στην καριέρα του απέναντι στην τριάδα Γκαρνέτ, Πιρς, Άλεν, από τους οποίους είχε ηττηθεί στους τελικούς πριν δύο χρόνια στη σεζόν 2007–08.Τη σεζόν 2011–12 που ξεκίνησε μόλις το Δεκέμβριο, έκανε μερικές από τις καλύτερες εμφανίσεις του: τον Ιανουάριο του 2012 πέτυχε περισσότερους από σαράντα πόντους σε τέσσερα συνεχή παιχνίδια. Την επόμενη χρονιά απουσίασε το μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου λόγω τραυματισμού, ενώ τα χρόνια αυτά η πορεία της ομάδας ήταν μακριά από τίτλους. Ο Μπράιαντ έλαβε το Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (MVP) κατά την αγωνιστική περίοδο ΝΒΑ 2007–08, αφού οδήγησε την ομάδα του στους τελικούς της διοργάνωσης. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Λος Άντζελες Λέικερς και ο πρώτος παίκτης στο NBA που έχει 30.000+ πόντους και 6.000+ ασίστ. Ήταν τρίτος σκόρερ της στην ιστορία του NBA προσπερνώντας τον Μάικλ Τζόρνταν τον Δεκέμβριο του 2014, αφήνοντας τον Τζόρνταν στην τέταρτη θέση. Μετά την έναρξη της 20ής σεζόν του με τους Λέικερς το 2015–16, το οποίο αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο ρεκόρ NBA για τις περισσότερες σεζόν με την ίδια ομάδα (καταρρίφθηκε αργότερα από τον Ντιρκ Νοβίτσκι με 21 σεζόν στους Ντάλας Μάβερικς), ο Μπράιαντ ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί στο τέλος της. Το 1997 κατέκτησε τον Διαγωνισμό Καρφωμάτων στο NBA (Slam Dunk Contest). Επίσης έχει τέσσερα βραβεία MVP (πολυτιμότερου παίκτη) του, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ με τα περισσότερα στην ιστορία του NBA. Δύο μεγάλα αθλητικά κανάλια στην Αμερική, το Sporting News και το TNT ονόμασαν τον Μπράιαντ τον καλύτερο παίκτη της δεκαετίας του 2000. Η τελευταία του χρονιά συνδυάστηκε με το χειρότερο ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου (μόνο 17 νίκες στην κανονική περίοδο) αλλά όπου αγωνιζόταν το κοινό φορούσε φανέλες του παίκτη, με τους Λέικερς να τιμούν τον μεγάλο αθλητή στο τέλος της χρονιάς, με την βασική ομιλία να γίνεται από τον Μάτζικ Τζόνσον. Στο τελευταίο του παιχνίδι ο Μπράιαντ πέτυχε 60 πόντους, στη νίκη των Λέικερς επί των Γιούτα Τζαζ για έκτη φορά στην καριέρα του πάνω από αυτό το όριο πόντων, δεύτερος στην ιστορία πίσω από τον Τσάμπερλεϊν. Με αυτό επίσης έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που κατάφερε να πετύχει 60 πόντους (38 ετών και 234 ημερών), ενώ αποτελεί και ρεκόρ τελευταίου αγώνα στην ιστορία του πρωταθλήματος. Ήταν η 25η φορά σε αγώνα που ξεπέρασε τους 50 πόντους, τρίτος στην ιστορία, πίσω από τους Τσάμπερλεϊν (118 φορές), Τζόρνταν (31 φορές).Ο μέσος όρος των 25 πόντων ανά αγώνα στην καριέρα του τον φέρνει στη 12η θέση όλων των εποχών, ενώ είναι επίσης 8ος σε συνολικά λεπτά συμμετοχής, 3ος σε προσπάθειες εντός πεδιάς και 7ος σε εύστοχα σουτ, 3ος σε εύστοχες βολές και 5ος σε προσπάθειες. Ο συνολικός αριθμός των ριμπάουντ (7.047) και ο αντίστοιχος των ασίστ (6.036) είναι οι καλύτερες επιδόσεις για παίκτη της θέσης του. Επιχειρώντας πολλαπλές επιθετικές προσπάθειες σημείωσε σχετικά χαμηλά ποσοστά ευστοχίας (44,7 % σε σουτ δύο πόντων) έχοντας το μεγαλύτερο αριθμό χαμένων προσπαθειών στη ιστορία του πρωταθλήματος, ενώ ήταν επιρρεπής και στα λάθη, πέμπτος όλων των εποχών. Οι Λέικερς απέσυραν τους αριθμούς 8 και 24 (και οι δύο αποσύρθηκαν προς τιμήν του το 2017). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ήταν από τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες του πρωταθλήματος. Το 2008 και το 2012 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και του Λονδίνου αντίστοιχα ως μέλος της Εθνικής Ομάδας των Η.Π.Α. Το 2000 αρνήθηκε να παίξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ επειδή παντρεύτηκε. Αποφάσισε επίσης να μην παίξει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το ​​2002. Το 2006 δεν συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA το 2006 λόγω χειρουργικής επέμβασης στο γόνατο. Η καριέρα του Μπράιαντ στις εθνικές ομάδες των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε τελικά το 2007. Ήταν μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ομάδας Ανδρών το 2007 και της Ομάδας Πρωταθλήματος ΗΠΑ FIBA ​​Americas που τερμάτισε με 10–0 νίκες, κέρδισε το χρυσό και προκρίθηκε στους άνδρες των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Ξεκίνησε και στους 10 αγώνες των ΗΠΑ στο FIBA ​​Americas Championship και είχε κατά μέσο όρο 15,3 πόντους, 2,9 ασίστ, 2,0 ριμπάουντ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι στη διοργάνωση. Στις 23 Ιουνίου 2008, επιλέχθηκε στην Εθνική ομάδα των ΗΠΑ για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Σημείωσε 20 πόντους, από τους οποίους 13 στο τέταρτο δεκάλεπτο, μαζί με έξι ασίστ, καθώς η ομάδα των ΗΠΑ νίκησε την Ισπανία με 118–107 στο παιχνίδι χρυσού μετάλλου στις 24 Αυγούστου 2008, για το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο διαγωνισμό μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Είχε 14,1 πόντους κατά μέσο όρο, 2,2 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ. Επανήλθε στην εθνική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου κέρδισε άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην εθνική ομάδα με ρεκόρ 26–0 σε τρία τουρνουά, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο κάθε φορά.Σκοτώθηκε μαζί με την κόρη του και άλλα 7 άτομα στο Καλαμπάσας των ΗΠΑ από την πτώση του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαιναν στις 26 Ιανουαρίου 2020. Το NBA τίμησε την μνήμη του μετονομάζοντας το βραβείο του MVP του All-Star Game, το οποίο θα πάρει πλέον το όνομά του. Στις 16 Μαΐου 2021 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του. Στις 29 Νοεμβρίου 2015 ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν με επιστολή στο theplayerstribune.com. Συγκεκριμένα έγραφε: «Αγαπημένο μου μπάσκετ, Από τη στιγμή που φόρεσα τις κάλτσες του πατέρα μου και ξεκίνησα νοητά να εκτελώ νικητήρια σουτ στο θρυλικό Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό. Σε ερωτεύθηκα. Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου. Ήμουν ένα εξάχρονο παιδί που σε αγάπησε έντονα. Δεν είδα ποτέ το τέλος του τούνελ. Είδα μόνο τον εαυτό μου να βγαίνει τρέχοντας από αυτό. Έτρεξα πάνω κάτω σε κάθε παρκέ για να κυνηγήσω κάθε μπαλιά. Μου ζήτησες να παλέψω και σου έδωσα την καρδιά μου γιατί μου προσέφερες πολλά περισσότερα. Έπαιξα με ιδρώτα και με πόνο, όχι μόνο επειδή η πρόκληση με καλούσε, αλλά κι επειδή ΕΣΥ με φώναζες. Εκανα τα πάντα για ΕΣΕΝΑ, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις όταν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο ζωντανός, όσο εσύ με άφησες να νιώσω. Έδωσες σε ένα εξάχρονο παιδί το Laker Dream και για πάντα θα σε αγαπώ. Όμως, δεν μπορώ να σε αγαπώ τόσο αρρωστημένα για πολύ ακόμα. Αυτή τη χρονιά, είναι ό,τι μου έχει απομείνει για να σου δώσω. Η καρδιά μου μπορεί να αντέξει το σφυροκόπημα, το μυαλό μου θα το διαχειριστεί, όμως το σώμα μου ξέρει πως ήρθε η στιγμή να πω αντίο. Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις. Θέλω να το γνωρίζεις τώρα, ώστε και οι δυο να αδράξουμε κάθε στιγμή που μας απόμεινε. Τα καλά και τα άσχημα. Δώσαμε ο ένας στον άλλο όσα είχαμε. Γνωρίζουμε και οι δυο, πως ό,τι κι αν κάνω μετά, θα είμαι πάντα αυτό το παιδί με τις γυρισμένες κάλτσες, τον κάδο με τα σκουπίδια στη γωνία και τα πέντε δευτερόλεπτα. Η μπάλα είναι στα χέρια μου. 5... 4... 3... 2... 1 Πάντα θα σε αγαπώ, Κόμπι». Ο Μπράιαντ ήταν παντρεμένος (από το 2001) με την Βανέσα Λέιν με την οποία και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.Το 2003 κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση από την υπάλληλο ενός ξενοδοχείου στο Κολοράντο. Αν και ο Μπράιαντ παραδέχτηκε πως συνευρέθηκε με την ενάγουσα αρνήθηκε πως επρόκειτο για επίθεση. Το Σεπτέμβριο του 2004 οι κατήγοροι απέσυραν την υπόθεση.Το 2018 ο Μπράιαντ κέρδισε το Academy Award for Best Animated Short Film για την ταινία του Dear Basketball. 5 × πρωταθλητής NBA (2000 – 2002, 2009, 2010) ΝΒΑ πολυτιμότερος παίκτης (2008) 2 × MVP τελικών NBA (2009, 2010) 18 × NBA All-Star (1998, 2000 - 2016) 4 × NBA All-Star Game MVP (2002, 2007, 2009, 2011) 11 × Πρώτη ομάδα All-NBA (2002 – 2004, 2006 – 2013) 2 × All-NBA Δεύτερη ομάδα (2000, 2001) 2 × All-NBA τρίτη ομάδα (1999, 2005) 9 × NBA καλύτερη αμυντική ομάδα (2000, 2003, 2004, 2006 - 2011) 3 × NBA δεύτερη καλύτερη αμυντική ομάδα (2001, 2002, 2012) 2 × πρώτος σκόρερ NBA (2006, 2007) Νικητής διαγωνισμού καρφωμάτων (1997) NBA δεύτερη ρούκι ομάδα (1997) NBA επετειακή ομάδα 75 χρόνων Νο. 8 και 24 αποσύρθηκαν από τους Λος Άντζελες Λέικερς To επίσημο site του Kobe Bryant