Δημήτρης Πλέσσας

Ο Δημήτρης (Μίμης) Πλέσσας (1944) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε από τα τσικό του Ολυμπιακού και σε ηλικία 15μιση χρονών έπαιξε στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού. Φόρεσε 4 φορές την φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και 8 της Εθνικής Νέων στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα 1963 και 1965. Ο Μίμης Πλέσσας με τον Ολυμπιακό πήρε δύο πρωταθλήματα 1966-1967 και τέσσερα κύπελλα Ελλάδος 1961-1963-1965-1968. Επίσης το 1963 πήρε και το Βαλκανικό Κύπελλο όταν ο Ολυμπιακός νίκησε την Λέφσκι Σόφιας από τη Βουλγαρία στην Κωνσταντινούπολη με 1-0, το γκολ ο Μίμης Στεφανάκος στο 87'. Τα παιχνίδια με Σαράγιεβο Ζαγκλεμπιε και Λέφσκι έμειναν στην ιστορία για τον Ολυμπιακό.

 Ο Μίμης Πλέσσας γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο, στις 4-2-1945, όμως η οικογένεια Πλέσσα με τέσσερα αγόρια (Νίκος ο μεγαλύτερος, Μίμης, Κώστας,και Γιάννης) μετακόμισε στην Αθήνα το 1957 στα Πατήσια σε ένα υπόγειο. Ο 12χρονος Μίμης πήρε το τρένο για το Καραϊσκάκη για να γραφτεί στα Τσίκο του Ολυμπιακού. Εκεί τον παρέλαβε ο Γιώργος Ρουσσόπουλος που ήταν ο προπονητής του στην αρχή. Το 1960 ανέλαβε προπονητής των μικρών του Ολυμπιακού ο Τζίνα Σιμονοφσκι και έτσι δημιουργήθηκαν οι θρυλικοί Μπέμπηδες. Από τους Μπέμπηδες, λιγοστοί προωθούνται στην ανδρική ομάδα (οι κυριότεροι ήταν οι Μίμης Πλέσσας, Νίκος Σιδερης, Βαγγέλης Μιλήσης, Πότης Μπαρμπαλιάς) και μετά τις κατακτήσεις τριών κυπέλλων Ελλάδας, αναλαμβάνει το 1965 προπονητής ο Ούγγρος Μάρτον Μπούκοβι ο ποίος αναμόρφωσε τον Ολυμπιακό και κατέκτησε δυο συνεχόμενα πρωταθλήματα (1966 και 1967). Το 1968 ο Μίμης Πλέσσας φεύγει για πρώτη φορά στην Αμερική, αναζητώντας ένα καλό συμβόλαιο σε επαγγελματικό πρωτάθλημα. Πρώτη του ομάδα εκεί ήταν η Σικάγο Σπερς (θυγατρική της Τότεναμ). Το δεύτερο χρόνο, η ομάδα παρουσίασε οικονομικά προβλήματα και μείωσε τα συμβόλαια των παικτών. Ο Πλέσσας δεν το δέχθηκε και αναζήτησε τον επόμενο σταθμό του. Βρέθηκε για δοκιμαστικά στη Γερμανία και τη Σάλκε, αλλά εκεί έγινε αντιληπτός από τον Ολυμπιακό. Πείστηκε και ξαναγύρισε στον Πειραιά το 1969, προλαβαίνοντας μάλιστα να παίξει και στα τέσσερα τελευταία ματς του πρωταθλήματος. Την σεζόν 1970-71 αγωνίζεται ως βασικός και φτάνει τις 20 συμμετοχές. Στη συνέχεια και σε ηλικία 26 ετών σταματάει από τον Ολυμπιακό στον οποίο είχε αναλάβει προπονητής ο Νταν Γεωργιάδης και γυρνάει στο Ξυλόκαστρο. Ζητάει από τη χούντα να φύγει στο εξωτερικό για να βρει ομάδα, όμως του απαγορεύεται η έκδοση διαβατηρίου αν δεν πάρει μεταγραφή στην ΑΕΚ. Αρνείται και γυρνάει πάλι στη γενέτειρα του. Το 1971 τον βρίσκει ο ο πρόεδρος του Παναιγιάλειου Βασίλης Αρβανίτης και του ζητάει να αγωνιστεί ένα χρόνο στην ομάδα με αντάλλαγμα μετά να τον βοηθήσουν να φύγει στο εξωτερικό. Στον Παναιγιάλειο κάνει ένα χρόνο συμβόλαιο και σε έξι μήνες πωλείται στην Παναχαϊκή στην Α' Εθνική κατηγορία και παίζει 20 παιχνίδια, μαζί με την θρυλική πεντάδα της Παναχαϊκής Ρήγα, Μιχαλόπουλο, Στραβοποδη, Δαβουρλή, Σιδηροκαστρίτη. Το 1972 καταφέρνει και φεύγει πάλι για Αμερική, όπου εντάσσεται στο δυναμικό μιας μικρής ερασιτεχνικής ομάδας ομογενών, τον Ηρακλή Σικάγου. Για αντάλλαγμα που θα αγωνιζόταν στην ομάδα οι άνθρωποι της τον βοήθησαν να ανοίξει ένα ρεστοράν στο Σικάγο. Στον Ηρακλή Σικάγου έπαιξε τρία χρόνια ερασιτεχνικά και τη σεζόν 1974-75 σταμάτησε. Στο Σικάγο έμεινε 8 χρόνια, και εν συνεχεία άνοιξε άλλο ρεστοράν στη Φιλαδέλφεια στην οποία μένει μέχρι σήμερα. Έρχεται δύο φορές το χρόνο στην Ελλάδα και μένει στο Ξυλόκαστρο. Πρωταθλήματα Ελλάδος (2): 1965-66, 1966-67. Κύπελλα Ελλάδος (4): 1961, 1963, 1965, 1968. Βαλκανικό Κύπελλο: 1963. Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότροπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2 Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε. , Αθήνα 1997 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997