IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21 ήταν η 66η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΠΑΕΕΚ για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 2020-21 συμμετείχαν 18 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία 2021-22 και οι έξι τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2021-22. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα 0 βαθμοί. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2020-21: Ερμής Αραδίππου Καρμιώτισσα Πάνω ΠολεμιδιώνΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2019-20: Αχυρώνας Λιοπετρίου ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Κούρης Ερήμης Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Σημειώσεις:2Από τον Άρη αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής ημερομηνίας 19 Νοεμβρίου 2020.3Από τον Ονήσιλο αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής ημερομηνίας 24 Μαρτίου 2021.4Από την Ομόνοια Ψευδά αφαιρέθηκαν 6 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής ημερομηνίας 26 Απριλίου 2021.5Από τον ΘΟΪ Λακατάμιας αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής ημερομηνίας 24 Δεκεμβρίου 2020.6Από την Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής ημερομηνίας 24 Δεκεμβρίου 2020. Ισοβαθμία:αΠΑΕΕΚ-Άρης 0-0, Άρης-ΠΑΕΕΚ 0-1 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «Προκήρυξη Πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2020/2021». ΚΟΠ. 2020-07-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-08-14. https://web.archive.org/web/20200814175638/http://cfa.com.cy/images/DownloadsGr/%CE%92-2020-2021-2020-0006352-Disciplinary-0000659.pdf. Ανακτήθηκε στις 2020-08-14. Επίσημος ιστότοπος Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη 1834

Η Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη του 1834 ανέλαβε την εξουσία στις 31 Μαΐου 1834, όταν ο Ιωάννης Κωλέττης κλήθηκε από την Αντιβασιλεία να πάρει τη θέση του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου (Πρωθυπουργού), όταν αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.

 Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου : Ιωάννης Κωλέττης Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: προσωρινά, Λεσσουίροςτον Ιούλιο του 1834 ανέλαβε μόνιμα καθήκοντα ο Ιάκωβος Ρίζος ΝερουλόςΕπί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας: Κωνσταντίνος Σχινάςαντικαταστάθηκε στις 8 Αυγούστου προσωρινά, από τον Γεώργιο ΠραΐδηΕπί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Ιωάννης Κωλέττης Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας: Νικόλαος Θεοχάρης Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Λεσσουίρος Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας: Κωνσταντίνος Σχινάς- αντικαταστάθηκε στις 8 Αυγούστου 1834 προσωρινά, από τον Ιάκωβο Ρίζο ΝερουλόΕπί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Λεσσουίρος Η κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί αμιγώς γαλλόφιλη. Την κυβέρνηση Κωλέττη αντικατέστησε η Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835 στις 9 Μαΐου 1835 όταν Αρχιγραμματεύς ορίστηκε ο Άρμανσπεργκ με την ενηλικίωση του Όθωνα, ενώ ο Κωλέττης στάλθηκε Πρεσβευτής στο Παρίσι.
ETwinning

To eTwinning είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τα σχολεία στην Ευρώπη να αναπτύξουν συνεργασίες κάνοντας χρήση των Τεχνολογιών της Πληροφορικής και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) ενώ τους παρέχει την κατάλληλη υποδομή (διαδικτυακά εργαλεία και υπηρεσίες, γενικότερη υποστήριξη). Έτσι, οι εκπαιδευτικοί που είναι γραμμένοι στη δράση eTwinning μπορούν να συνεργαστούν με συναδέλφους τους από άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να αναπτύξουν εκπαιδευτικά προγράμματα σε οποιαδήποτε θεματική αυτοί επιθυμούν. Ο μόνος περιορισμός είναι να χρησιμοποιήσουν τις ΤΠΕ στο πρόγραμμά τους και να συνεργαστούν με εκπαιδευτικούς από άλλες ευρωπαϊκές χώρες (απαιτούνται τουλάχιστον δύο εκπαιδευτικοί από δύο διαφορετικές χώρες). Οι εκπαιδευτικοί που είναι εγγεγραμμένοι στη δράση eTwinning, οι οποίοι συχνά αποκαλούνται και ως eTwinners, μπορούν να επικοινωνήσουν, να μοιραστούν εκπαιδευτικό υλικό και να συνεργαστούν μέσω της eTwinning πλατφόρμας. Αυτή η ανάπτυξη της κοινότητας των σχολείων επέφερε αλλαγή στο σλόγκαν του eTwinning από "Σχολικές συνεργασίες στην Ευρώπη" σε "Η κοινότητα των σχολείων στην Ευρώπη".

 Το eTwinning ξεκίνησε το 2005 ως μέρος του προγράμματος ηλεκτρονικής μάθησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί μέρος του προγράμματος Διά Βίου Μάθησης και του Comenius, του ευρωπαϊκού προγράμματος για τα σχολεία. Η δράση eTwinning ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2005 και μέχρι το τέλος του έτους περισσότερα από 13 000 σχολεία από όλη την Ευρώπη είχαν εγγραφεί στη δράση. Το φθινόπωρο του 2008 παρουσιάστηκε μια νέα έκδοση της πλατφόρμας eTwinning, ενώ το πλήθος των εγγεγραμμένων μελών έφτασε τις 50 000. Τον Ιούνιο του 2009, η κοινότητα eTwinning αποτελούνταν από περίπου 65.000 μέλη. Το 2011 είχαν καταγραφεί περίπου 30.000 projects μεταξύ δύο ή περισσοτέρων σχολείων, ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων εκπαιδευτικών πλησίαζε τις 130.000 και το πλήθος των εμπλεκομένων σχολείων τις 90.000. Τα κράτη μέλη της [Ευρωπαϊκής Ένωσης] παίρνουν μέρος στη δράση eTwinning, δηλαδή, οι ακόλουθες χώρες: Αγγλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κύπρος, Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ολλανδία. Επιπροσθέτως, παίρνουν μέρος η Κροατία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ελβετία και η Τουρκία. The official portal for eTwinning (διαθέσιμος σε 21 γλώσσες) European Schoolnet Γερμανική ΕΥΥ eTwinning Αγγλική ΕΥΥ eTwinning Ελληνική ΕΥΥ eTwinning Ιταλική ΕΥΥ eTwinning Ισπανική ΕΥΥ eTwinning Δελτίο Τύπου της ΕΕ για τα βραβεία eTwinning 2008 eTwinning YouTube channel
Μιού-Μιού

Η Σιλβέτ Ερί (22 Φεβρουαρίου 1950 - ), γνωστή επαγγελματικά ως Μιού-Μιού (γαλλικά: Miou-Miou), είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Δέκα φορές υποψήφια για Βραβείο Σεζάρ, κέρδισε Σεζάρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1979 Απόδραση από τη λάσπη. Άλλες ταινίες της είναι: Το αίνιγμα (1977), Coup de foudre (1983), Ο Μιλού το Μάη (1990), Germinal (1993), Nettoyage à sec (1997) και Arrêtez-moi (2013). Στην καριέρα της έχει συνεργαστεί με πολλούς διεθνείς σκηνοθέτες, όπως Μισέλ Γκοντρί, Μπερτράν Μπλιε, Κλοντ Μπερί, Ζακ Ντερέ, Πατρίς Λεκόντ, Τζόζεφ Λόουζι και Λουί Μαλ.

 Το πραγματικό όνομα της Μιού-Μιού, που γεννήθηκε στο Παρίσι, είναι Σιλβέτ Ανρί. Το καλλιτεχνικό της όνομα, Μιού-Μιού (που παραπέμπει σε φωνή γάτας), της δόθηκε από τον Γάλλο κωμικό Κολούς. Μεγάλωσε στο Παρίσι με την οπωροπώλισσα μητέρα της. Αφού σπούδασε υποκριτική, η Μιού-Μιού δούλεψε στο αυτοσχεδιαστικό θέατρο, ενώ βοήθησε στην ίδρυση του νέου κωμικού θεάτρου Café de la Gare. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στις ταινίες La vie sentimentale de Georges Le Tueur και La Cavale (και οι δύο του 1971).Το 1973 εμφανίστηκε σε τρεις ταινίες, Elle court, elle court la banlieue, Αίμα στο χιόνι με τους Σιμόν Σινιορέ και Αλέν Ντελόν και Οι τρελές περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ. Η μεγάλη της επιτυχία ήρθε με την ταινία Ο χορός των διεφθαρμένων με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, που κυκλοφόρησε το 1974. Κατά τη δεκαετία του 1970, έπαιξε σε ταινίες όπως F comme Fairbanks (1976), Jonah Who Will Be 25 in the Year 2000 (1976) το Οι δρόμοι του νότου με τον Ιβ Μοντάν (1978). Στο Απόδραση από τη λάσπη (1979), σε σκηνοθεσία Ντανιέλ Ντιβάλ, υποδύθηκε μια νεαρή πόρνη και κέρδισε Βραβείο Σεζάρ για τον ρόλο. Πολλές από αυτές τις ταινίες της δεκαετίας του 1970 κυκλοφόρησαν διεθνώς. Το 1976 εμφανίστηκε σε ένα από τα τελευταία σπαγκέτι γουέστερν, το Ένας έξυπνος, δύο συνέταιροι κι ένα κορόιδο του Νταμιάνο Νταμιάνι. Κατά τη δεκαετία του 1980 έπαιξε σε ταινίες όπως La gueule du loup (1981), Guy de Maupassant (1982), Coup de foudre (1983) με την Ιζαμπέλ Ιπέρ, Blanche et Marie (1984), Βραδινό ένδυμα με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ (1986), και La lectrice (1988). Έπαιξε δίπλα τον Λι Μάρβιν (σε έναν από τους τελευταίους του ρόλους) στην ταινία Canicule το 1984. Τη δεκαετία του 1990 η Μιού-Μιού εμφανίστηκε στοΟ Μιλού το Μάη (1990) του Λουί Μαλ, στο θρίλερ Netchaïev est de retour, στην κωμωδία Un indien dans la ville (1994), στο Η όγδοη μέρα (1996) και στο Nettoyage à sec το 1997. Εμφανίστηκε και πάλι δίπλα στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ σε μια παραγωγή του μυθιστορήματος Ζερμινάλ του Εμίλ Ζολά (1993). Το 2001 έπαιξε στο Agathe et le grand magasin και το 2004 εμφανίστηκε στο L'après-midi de monsieur Andesmas, μεταξύ άλλων. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, οι κινηματογραφικοί της ρόλοι μειώθηκαν και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο. Η Μιού-Μιού έχει δύο κόρες, την Ανζέλ Ερί-Λεκλέρκ (1974 - ), της οποίας ο πατέρας είναι ο ηθοποιός Πατρίκ Ντουέρ και τη Ζαν Ερί (γεννημένη το 1978), της οποίας ο πατέρας είναι ο τραγουδιστής Ζουλιέν Κλερκ. Μιού-Μιού στην IMDb
Ελίζαμπεθ Φλάισμαν

Η Ελίζαμπεθ Φλάισμαν (Elizabeth Fleischman-Aschheim, 5 Μαρτίου 1867 - 3 Αυγούστου 1905) ήταν Αμερικανή ακτινολόγος που θεωρείται πρωτοπόρος στην έρευνα των ακτίνων Χ. Θεωρείται οτι είναι η πρώτη γυναίκα που πέθανε από τα αποτελέσματα της επίδρασης των ακτίνων Χ στον οργανισμό της.

 Η Ελίζαμπεθ Φλάισμαν γεννήθηκε στην κομητεία El Dorado της Καλιφόρνια (πιθανώς στο Placerville ), στις 5 Μαρτίου 1867, κόρη Εβραίων μεταναστών από την Αυστρία . Η μητέρα της, η Κάθριν Λεζάνσκι γεννήθηκε στην Πράγα και είχε πολλά μέλη της οικογένειας που ήταν γιατροί στην Τσεχική Δημοκρατία . Ο πατέρας της, ο Jacob Fleischman, ήταν αρτοποιός. Η Ελίζαμπεθ ήταν ένα από τα πέντε παιδιά. Μέχρι το 1876 η οικογένεια είχε μετακομίσει στο Σαν Φρανσίσκο όπου ο πατέρας της Ελισάβετ, εργάστηκε πρώτος ως αρτοποιός και αργότερα έγινε έμπορος που πούλησε διάφορα λινά και πούρα . Η Elizabeth Fleischman φοιτά στο γυμνάσιο των κοριτσιών και εγκατέλειψε το 1882 για να βοηθήσει την οικογένειά της. Στη συνέχεια πήρε μαθήματα στη λογιστική και στη διαχείριση γραφείων και για ένα διάστημα εργάστηκε ως λογιστής στο Friedlander & Mitau, κατασκευαστή εσώρουχων στο Σαν Φρανσίσκο. Μετά το θάνατο της μητέρας της, η Fleischman μετακόμισε με την αδερφή της Estelle, η οποία παντρεύτηκε τον Άγγλο ιατρό και τον χειρουργό Michael Joseph Henry Woolf. Η Fleischman εργάστηκε στο γραφείο της ιατρικής πρακτικής του Woolf ως λογιστής, όπου μοιράστηκε και υποστήριξε την περιέργειά της στη νέα ιατρική τεχνολογία των ακτίνων Χ . Το 1896, η Φλάισμαν διάβασε την ανακάλυψη του Wilhelm Röntgen με ακτινογραφίες στη Βιέννη της Αυστρίας : «Μια νέα φωτογραφική ανακάλυψη» που προκάλεσε το ενδιαφέρον της για την ακτινογραφία . Τον Αύγουστο του 1896, παρακολούθησε μια δημόσια διάλεξη και παρουσίαση σε συσκευές ακτίνων Χ από τον Albert Van der Naillen στο Σαν Φρανσίσκο. Αργότερα εκείνο το έτος, εγγράφηκε στη Σχολή Μηχανικών Van der Naillen και πήρε ένα μάθημα στην ηλεκτρολογία, επηρεασμένη εν μέρει από τη διάλεξη του Van der Naillen και την ενθάρρυνση του γαμπρού της γιατρού. Με την ολοκλήρωση των σπουδών, δανείστηκε κεφάλαια από τον πατέρα της για να αγοράσει συσκευές ακτίνων Χ και ένα φθοροσκόπιο . Η Φλάισμαν έδειξε γρήγορα έντονο ενδιαφέρον και έγινε ικανή με τις διάφορες συσκευές που ήταν απαραίτητες για την παραγωγή των ακτίνων Χ. Μέχρι το 1897, ένα χρόνο μετά την ανακάλυψη των ακτίνων Χ από τον Röntgen, είχε ιδρύσει εργαστήριο ακτίνων Χ στην οδό Sutter στο Σαν Φρανσίσκο. Εκεί εξέτασε ασθενείς για λογαριασμό τοπικών ιατρών. Αυτό το έργο απαιτούσε εξειδίκευση τόσο στην ανατομία όσο και στη φωτογραφία, προκειμένου να παράγει καθαρές εικόνες. Το 1898, αμερικανικές εφημερίδες ανέφεραν τα αποτελέσματα της δουλειάς της που βομβαρδίζει εμπορικά τρόφιμα με ακτινογραφίες για να ανιχνεύσει την παρουσία ή την απουσία «νοθείας» από ακαθαρσίες. Άρχισε επίσης να τραβάει ακτινογραφίες ζώων και κοινών αντικειμένων, όπως το εσωτερικό ενός παπουτσιού.
Team Silent

Η Team Silent ήταν ομάδα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών της Konami Computer Entertainment Tokyo (KCET), θυγατρική της Konami. Ευθύνεται για τη δημιουργία των τεσσάρων πρώτων παιχνιδιών της σειράς Silent Hill της Konami, τα οποία κυκλοφόρησαν από το 1999 μέχρι το 2004, με τους επόμενους τίτλους να αναπτύσσονται από τις εξωτερικές εταιρίες Climax Studios και Double Helix Games. Σύμφωνα με το συνθέτη της μουσικής της σειράς, Άκιρα Γιαμαόκα, η Team Silent αποτελούνταν από μέλη τα οποία απέτυχαν σε προηγούμενα εγχειρήματα και αρχικά σκόπευαν να αποχωρήσουν από την εταιρία, πριν το πρώτο παιχνίδι Silent Hill γίνει επιτυχία. Σύμφωνα με τον Κένζι ΛαΜαρ, καλλιτέχνη του Silent Hill: Homecoming, η ομάδα τελικά απορρίφθηκε από την ίδια την Konami, καθώς ήθελε δυτικές ομάδες ανάπτυξης να φτιάξουν τα παιχνίδια της σειράς. Η Konami Computer Entertainment Tokyo συγχωνεύθηκε με τη μητρική της εταιρία, Konami, τον Απρίλιο του 2005.

 Άκιρα Γιαμαόκα Παραγωγός ήχου και μουσικός συνθέτης της σειράς. Παραγωγός του Silent Hill 3 και Silent Hill 4. Διοικητικός παραγωγός του Silent Hill: Homecoming. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του Silent Hill με τον ίδιο τίτλο, επιβλέποντας και ελέγχοντας στοιχεία της κατά τη διαδικασία της παραγωγής. Άφησε την Konami και μπήκε στην Grasshopper Manufacture. Ακιχίρο Ιμάμουρα Προγραμματιστής συστήματος παιχνιδιού του πρώτου Silent Hill. Παραγωγός των Silent Hill 2 και συμπαραγωγός του Silent Hill 4. Κεϊτσίρο Τογιάμα Δημιουργός, σκηνοθέτης και σχεδιαστής περιβάλλοντος του Silent Hill. Φεύγοντας από την εταιρία, δημιούργησε τη σειρά επιβίωσης τρόμου, Siren, μαζί με τα άλλα πρώην μέλη της Team Silent Ναόκο Σάτο και Ισάο Τακαχάσι.Μασάσι Σουμπουγιάμα Σχεδιαστής περιβαλλόντων και κίνησης του πρώτου Silent Hill, σκηνοθέτης και σχεδιαστής πόλης του Silent Hill 2, διευθύνων τέχνης και σχεδιαστής τεράτων του Silent Hill 4. Μασαχίρο Ίτο Σχεδιαστής τεράτων για πρώτα τρία Silent Hill, σχεδιαστής περιβαλλόντων των Silent Hill και Silent Hill 3, και διευθύνων τέχνης των Silent Hill 2 και Silent Hill 3. Αναφέρθηκε στην ενότητα "Ειδικές ευχαριστίες" των τίτλων τέλους του Silent Hill 4: The Room και σχεδίασε το εξώφυλλο της ιαπωνικής κυκλοφορίας του Silent Hill: Homecoming. Σούγκουρου Μουρακόσι Σκηνοθέτης και animator δράματος του Silent Hill 2, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του Silent Hill 4. Τακαγιόσι Σάτο Σχεδιαστής χαρακτήρων και δημιουργός CGI των Silent Hill και Silent Hill 2. Άφησε την Konami και μπήκε στη Virtual Heroes, Inc.. Καζουχίντε Νακαζάγουα Κίνηση χαρακτήρων Silent Hill 2, σκηνοθεσία του Silent Hill 3. Αργότερα εισχώρησε στην Kojima Productions. Χιρογιούκι Ογουάκου Σεναριογράφος των Silent Hill 2 και Silent Hill 3 και βοηθός στο Silent Hill. Έγραψε μερικούς στίχους για τη μουσική του Silent Hill 4, στο κεφάλαιο "Ειδικές ευχαριστίες" του οποίου αναφέρθηκε, όπως και του Silent Hill: Origins. Η Team Silent στο GiantBomb Η Team Silent στη Wikia Δημιουργοί της Team Silent στο Shattered Memories
Τάμι Ντάκγουορθ

Η Λάντα Τάμι Ντάκγουορθ (αγγλικά: Ladda Tammy Duckworth, 12 Μαρτίου 1968) είναι Αμερικανίδα πολιτικός και βετεράνος αξιωματικός του Στρατού των ΗΠΑ, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ιλινόι, από τον Ιανουάριο του 2017. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως Αντιπρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος (DNC).Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 8η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας του Ιλινόι, από το 2013 έως το 2017. Υπό την Κυβέρνηση Ομπάμα, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Υποθέσεων Βετεράνων αρμόδια για Δημόσιες και Διακυβερνητικές Υποθέσεις, από το 2009 έως το 2011.Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2016, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή Μαρκ Κερκ, με ποσοστό 54.9% έναντι 39.8%. Είναι υποψήφια για τις εκλογές του 2022.

 Η Τάμι Ντάκγουορθ, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1968 στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης, από Αμερικανό πατέρα (ο οποίος ήταν στρατιωτικός) και μητέρα Ταϊλανδέζικης και Κινέζικης καταγωγής. Το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών της χρόνων το πέρασε στη Σιγκαπούρη, στη Μπανγκόκ και στη Τζακάρτα. Στα 16 της, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Χονολουλού της Χαβάης. Φοίτησε στα διεθνή σχολεία "Singapore American School", "International School Bangkok" και στο "Jakarta International School". Στο Λύκειο, φοίτησε στο "McKinley High School" στη Χονολουλού, απ'όπου και αποφοίτησε το 1985.Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1989. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στις Διεθνείς Σχέσεις, στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον της Ουάσινγκτον, και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 1992. Για ένα διάστημα παρακολούθησε μαθήματα διδακτορικών σπουδών πάνω στις Πολιτικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόι. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (PhD) πάνω στις Ανθρώπινες Υπηρεσίες, από το Πανεπιστήμιο Καπέλα της Μινεαπόλεως, από το 2015.Το 1990, εντάχθηκε στο Σώμα Εφέδρων Αξιωματικών του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Πραγματοποίησε εκπαίδευση σε μαχητικά ελικτόπτερα και αργότερα εκπαιδεύτηκε σε σχολή πτήσης. Το 1996, μετατέθηκε στην Εθνοφρουρά των ΗΠΑ. Το 2004, στον Πόλεμο του Ιράκ, έλαβε μέρος και σε μία αποστολή με ελικόπτερο χτυπήθηκε με πυραυλική χειροβομβίδα από Ιρακινούς αντάρτες, και υπέστη ακρωτηριασμό και στα δύο της πόδια, καθώς επίσης, τραυματίστηκε συνολικά σοβαρά. Αφυπηρέτησε από τον Στρατό, το 2011, με τον βαθμό της Αντισυνταγματάρχου, έχοντας λάβει διακρίσεις.
Αδελαΐδα του Μάισσεν

H Αδελαΐδα, γερμ. Adelaide von Meissen (π. 1160 - 2 Φεβρουαρίου 1211) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του μαργράβου του Μάισσεν και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Όθωνα Β΄ μαργράβου του Μάισσεν και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου της Άρκτου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1178 τον Ότακαρ Α΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας και είχε τέκνα: Βρατίσλαος απεβ. πριν το 1225. Ντάγκμαρ/Μαργαρίτα π.1186-1212, παντρεύτηκε τον Βάλτεμαρ Β΄ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας. Μποτσισλάβα απεβ. 1238, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Όρτενμπεργκ. Χέντβικα, μοναχή στο Γκέρνροντε. Wihoda, Martin (2015). Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity. BRILL. ISBN 978-9004303836.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1954-1955

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1954–55 νικητής ήταν ο Ολυμπιακός για 11η φορά στην ιστορία του. Κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητος για 2η συνεχόμενη φορά και 6η συνολικά, καθώς σε 20 αγώνες (10 της προκριματικής φάσης και 10 της τελικής), σημείωσε 19 νίκες και μία μόνο ισοπαλία (0-0 με τον Παναθηναϊκό). Οι 6 ομάδες που μετείχαν στην τελική φάση του πρωταθλήματος προέκυψαν ως εξής: Πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθήνας: Οι 2 πρώτες ομάδες της κατάταξης Πρωτάθλημα ΕΠΣ Πειραιά: Η πρωταθλήτρια ομάδα Πρωτάθλημα ΕΠΣ Μακεδονίας: Η πρωταθλήτρια ομάδα Περιφερειακό πρωτάθλημα: Οι 2 νικήτριες (Νοτίου και Βορείου ομίλου)Οι αγώνες της προκριματικής φάσης διεξήχθησαν από τις 10 Οκτωβρίου 1954 μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου 1955, ενώ της τελικής φάσης από τις 20 Φεβρουαρίου μέχρι τις 17 Ιουλίου 1955. Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 2 βαθμοί - Ήττα: 1 βαθμός

 Ολυμπιακός Προπονητής: Θεολόγος Συμεωνίδης. Ποδοσφαιριστές: Βασικοί: Κώστας Καραπατής (τερμ.), Ηλίας Ρωσίδης, Θανάσης Κίνλεϊ, Βασίλης Ξανθόπουλος, Θανάσης Μπέμπης, Γιάννης Ιωάννου, Μπάμπης Κοτρίδης, Δημήτρης Κοκκινάκης, Γιώργος Δαρίβας, Ηλίας Υφαντής, Θέμης Μουστακλής. Αναπληρωματικοί: Στέλιος Κουρουκλάτος, Ανδρέας Μουράτης, Μπάμπης Δρόσος, Γιώργος Κανσός, Σάββας Θεοδωρίδης, Γεράσιμος Γερμενής, Κυριμόπουλος. *Σε αγώνες κατάταξης: Για την 1η θέση: Παναθηναϊκός - Απόλλων Αθηνών 1–0. Για την 6η θέση: Αιγάλεω - Φωστήρας 3–0. *Σε αγώνα κατάταξης για την 3η θέση: Ατρόμητος Πειραιά - Α.Ε. Νίκαιας 2–2, 2–2, 1–0. *Σε αγώνα κατάταξης για την 4η θέση: Μακεδονικός - Ηρακλής 3–2. Νότιος όμιλος Βόρειος όμιλος *Δεν μετείχε στον Βόρειο όμιλο η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Θράκης λόγω καθυστέρησης στην ανάδειξη της νικήτριας ομάδας. 1 Ο Ολυμπιακός Βόλου και ο Παναιτωλικός έχουν από –1 βαθμό. Ανδρέας Μπόμης «Γκολ 2000 Ένας αιώνας ποδόσφαιρο», Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 1999, σελίδες 253, 254. Γ. Κουσουνέλος «Η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου 1896 - 1985», 2ος τόμος, Εκδόσεις Νικητόπουλος, Αθήνα 1985, σελίδες 175-183. Χρήστος Νεράντζης «Παγκόσμιο ποδόσφαιρο», 2ος τόμος, Εκδόσεις Νάστου, Θεσσαλονίκη 1975, σελίδα 440. Στατιστική ποδοσφαίρου
Εθνική Οδός 5Κ (Βόρεια Μακεδονία)

Η Εθνική οδός 5Κ (σλαβομακεδονικά: Регионален пат M5K) είναι μια εθνική οδός στη Βόρεια Μακεδονία. Ξεκινάει από τα σύνορα με την Ελλάδα στην Μετζίτλια και καταλήγει στο Μοναστήρι στη διασταύρωση με την Εθνική οδό 5.

 Ο δρόμος ξεκιναεί από τον συνοριακό σταθμό στην Μετζίτλια. Η διαδρόμη είναι βατή και εύκολη αφού ο δρόμος βρίσκεται πάνω σε οροπέδιο και γενικά, αν και στενός, οι οδηγοί δεν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Μετά από δέκα χιλιόμετρα από τον σταθμό ο δρόμος περνάει μέσα από το χωρίο Κράβαρι. Αφού περάσουμε το χωρίο στα 5 χιλίομετρα φτάνουμε στο Μοναστήρι. Η εθνική οδός περνάει περιμετρικά της πόλης. Αφού βγούμε από την πόλη στα 6 χιλίομετρα είναι η διασταύρωση με την Εθνική οδό 5 στο Κίρκλινο. (Σλαβομακεδονικά) Υπουργείο Συγκοινωνιών της Βόρειας Μακεδονίας (Σλαβομακεδονικά) Ευρετήριο Εθνικών και Περιφερειακών οδών της Βόρειας Μακεδονίας
Γιόσα Μπουσόν

Ο Γιόσα Μπουσόν (ιαπωνικά: 与謝 蕪村) (1716 – 17 Ιανουαρίου 1784) ήταν Ιάπωνας ποιητής και ζωγράφος της περιόδου Έντο. Μαζί με τον Ματσούο Μπασό και τον Κομπαγιάσι Ίσα, ο Μπουσόν θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ιάπωνες ποιητές της περιόδου Έντο. Είναι γνωστός κυρίως για τη συμβολή του στη διαμόρφωση της Χάιγκα ως είδους τέχνης.

 Ο Μπουσόν γεννήθηκε στο χωριό Κέμα της επαρχίας Σετσού (που σήμερα ονομάζεται Κέμα-τσο, στην πόλη της Οσάκα). Το οικογενειακό του όνομα ήταν Τανιγκούτσι. Γύρω στην ηλικία των είκοσι, ο Μπουσόν μετακόμισε στο Έντο, το σημερινό Τόκιο, και έμαθε ποίηση υπό την κηδεμονία του δασκάλου χαϊκάι Χαγιάνο Χατζίν. Μετά τον θάνατο του Χατζίν, ο Μπουσόν μετακόμισε στην επαρχία Σιμόζα (που σήμερα ονομάζεται Ιμπαράκι). Ακολουθώντας τα χνάρια του ειδώλου του, του Ματσούο Μπασό, ο Μπουσόν ταξίδεψε στην άγρια φύση του βόρειου νησιού Χονσού. Το ίδιο ταξίδι είχε αποτελέσε την έμπνευση για το διάσημο ταξιδιωτικό ημερολόγιο του Μπασό με τίτλο Ο στενός δρόμος προς τα βάθη του βορρά. Ο Μπουσόν δημοσίευσε τις σημειώσεις του από το ταξίδι το 1744, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά το όνομα Μπουσόν. Αφού ταξίδεψε σε διάφορα μέρη της Ιαπωνίας, συμπεριλαμβανομένου του Τάνγκο (το βόρειο τμήμα του σύγχρονου νομού Κιότο) και του Σανούκι (στο Σικόκου), ο Μπουσόν εγκαταστάθηκε στην πόλη του Κιότο σε ηλικία 42 ετών. Εκείνη την εποχή, άρχισε να γράφει με το όνομα Γιόσα, το οποίο πήρε από τη γενέτειρα της μητέρας του (Γιόσα στην επαρχία του Τάνγκο). Ο Μπουσόν παντρεύτηκε σε ηλικία 45 ετών και απέκτησε μια κόρη, την Κούνο. Σε ηλικία 51 ετών, ο Μπουσόν άφησε τη γυναίκα και τα παιδιά του στο Κιότο και πήγε στην επαρχία Σανούκι για να εργαστεί σε πολλά έργα του.Αφού επέστρεψε ξανά στο Κιότο, έγραψε και δίδαξε ποίηση. Ξεχώρισε τέσσερις από τους μαθητές του ως πρότυπα, τους Κικάκου, Κιοράι, Ρανσέτσου και Σόντο. Ο Μπουσόν πέθανε σε ηλικία 68 ετών και θάφτηκε στο Κιότο. Η αιτία θανάτου είχε διαγνωστεί ως σοβαρή διάρροια, αλλά πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι επρόκειτο για έμφραγμα του μυοκαρδίου. Γέφυρα των ονείρων: η συλλογή ιαπωνικής τέχνης Mary Griggs Burke, ένας κατάλογος από το The Metropolitan Museum of Art Libraries (πλήρως διαθέσιμος στο διαδίκτυο ως PDF), ο οποίος περιέχει υλικό για τον Γιόσα Μπουσόν (βλ. ευρετήριο)
Αλεξέι Ιβάνοβιτς Αμπρικόσοφ

Ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς Αμπρικόσοφ (ρωσ. Алексе́й Ива́нович Абрико́сов, 18 Ιανουαρίου 1875 – 9 Απριλίου 1955) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός ιατρός παθολόγος, μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1939. Γιος του ήταν ο θεωρητικός φυσικός Αλεξέι Αλεξέγιεβιτς Αμπρικόσοφ, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2003.

 Ο Αλεξέι γεννήθηκε στη Μόσχα και η οικογένειά του ήταν εύποροι ιδιοκτήτες εργοστασίου ζαχαροπλαστικής, οι επίσημοι προμηθευτές γλυκών σοκολάτας στη ρωσική αυτοκρατορική αυλή. Ο συνονόματος παππούς του, ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς Αμπρικόσοφ, ήταν ο ιδρυτής της εταιρείας «Μπαμπαγιέφσκι», της παλαιότερης βιομηχανίας ζαχαροπλαστικής στη Ρωσία. Ο πατέρας του απεβίωσε πρόωρα από φυματίωση. Αδέλφια του μετέπειτα παθολόγου ήταν ο διπλωμάτης Ντμίτρι Αμπρικόσοφ και η μοναχή και μεταφράστρια Άννα Αμπρικόσοβα. Παρά το ότι τα νεότερα μέλη της οικογένειας εκκλησιάζονταν σπανίως, οι Αμπρικόσοφ θεωρούσαν τους εαυτούς τους στηρίγματα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.Ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς σπούδασε ιατρική στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, από το οποίο απεφοίτησε το 1898, και στη συνέχεια εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τίτλο Περί των πρώτων ανατομικών μεταβολών στους πνεύμονες με την έναρξη πνευμονικής φυματιώσεως. Ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς Αμπρικόσοφ δημοσίευσε έργα που τον αναδεικνύουν ως θεμελιωτή της ρωσικής παθολογοανατομίας, όπως τα σχετικά με τη μορφολογία της φυματιώσεως και των όγκων, π.χ. του νευροεκτοδερμικού νεοπλάσματος, που περιγράφηκε από τον Αμπρικόσοφ ως «μυοβλαστομύωμα». Με βάση τις έρευνές του, νευροεκτοδερμικό νεόπλασμα ονομάσθηκε «όγκος του Αμπρικόσοφ». Συνέγραψε επίσης ένα πολύτομο εγχειρίδιο ειδικής παθολογίας. Το πρωινό της 23ης Ιανουαρίου 1924, οι αρχές ανέθεσαν στον Αμπρικόσοφ το καθήκον να ταριχεύσει τη σορό του αποθανόντος Βλαντίμιρ Λένιν, ώστε να παραμείνει καλοδιατηρημένη τουλάχιστον μέχρι την ταφή του. Υπήρξε επίσης ο υπεύθυνος για τη νεκροψία. Το σώμα του Λένιν ταριχεύθηκε τόσο καλά, ώστε με την κατάλληλη συντήρηση διατηρείται ακόμα σε μόνιμη δημόσια έκθεση στο Μαυσωλείο του Λένιν, στην Κόκκινη Πλατεία. Ο Αλεξέι Ιβάνοβιτς Αμπρικόσοφ πιστεύεται ότι υπήρξε η έμπνευση για τον χαρακτήρα του Καθηγητή Περσικόφ, του ήρωα της νουβέλας επιστημονικής φαντασίας Τα μοιραία αβγά του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ. Τα ονόματα των χαρακτήρων υποστηρίζουν αυτή την εκδοχή, καθώς στη ρωσική γλώσσα αμπρικός σημαίνει «βερίκοκο» και πέρσικ σημαίνει «ροδάκινο». Βραβείο Στάλιν Α΄ τάξεως (1942), για την επιστημονική μελέτη Ειδική παθολογοανατομία, Μέρος II: Η καρδία και τα αιμοφόρα αγγεία, που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 1940 Δύο παράσημα Λένιν Τάγμα της Κόκκινης Σημαίας της Εργασίας Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1945) Το 1960 η προτομή του στήθηκε μπροστά από το Τμήμα Αυτοψιών του Α΄ Ιατρικού Ινστιτούτου της Μόσχας. Το λήμμα «Αμπρικόσωφ, Αλεξέι Ιβάνοβιτς» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 163 Imperial Moscow University: 1755-1917: encyclopedic dictionary. Μόσχα: Russian political encyclopedia (ROSSPEN). A. Andreev, D. Tsygankov. 2010. σελ. 11. ISBN 978-5-8243-1429-8. Ο Α.Ι. Αμπρικόσοφ στο «Βρες τον τάφο του»
Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE

Το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα (αγγλ: Intercontinental Championship) είναι επαγγελματικός τίτλος που διεκδικείται μόνο σε αγώνες πάλης και χρησιμοποιείται από το WWE. Πρόκειται για τον δεύτερο σε αξία τίτλο του WWE και ο τωρινός πρωταθλητής είναι ο Γκάντερ

 Ο τίτλος ιδρύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου του 1979 όταν ο Πατ Πάτερσον νίκησε τον Τεντ Ντιμπιάσι και ενοποίησε το Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών και το Βορειοαμερικανικό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών. Όταν η εταιρία μετονομάστηκε σε WWE το 2002, ο Διηπειρωτικός Πρωταθλητής Ρομπ Βαν Νταμ νίκησε αρχικά τον Ιούλιο, τον Ευρωπαϊκό Πρωταθλητή Τζεφ Χάρντι και έναν μήνα μετά, τον Αύγουστο, και τον Σκληροπυρηνικό Πρωταθλητή, Τόμι Ντρίμερ, με αποτέλεσμα τα δυο τελευταία πρωταθλήματα να αφομοιωθούν από το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα. Στο No Mercy του 2002, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών Τριπλ Έιτς νίκησε τον Διηπειρωτικό Πρωταθλητή Κέιν και ο τίτλος τότε έγινε ανενεργός. Όμως τον Μάιο του 2003, ο Διευθυντής του Raw, ο Στιβ Όστιν επανέφερε τον τίτλο ως το δεύτερο τίτλο του Raw. Στο WWE Draft του 2009 ο Διηπειρωτικός Πρωταθλητής Ρέι Μυστέριο πήγε στο SmackDown με αποτέλεσμα ο τίτλος να μεταφερθεί και να παραμείνει ως τίτλος του SmackDown. Απο το 2012 και μετά ο τίτλος δεν ανήκει αποκλειστικά στο SmackDown και μπορεί να διεκδικηθεί απο οποιονδήποτε παλαιστή του WWE. Πρώτος Πρωταθλητής: Πατ Πάτερσον Νεότερος Πρωταθλητής: Τζεφ Χάρντι (23 ετών) Γηραιότερος Πρωταθλητής: Ρικ Φλερ (56 ετών) Μακροβιότερη Θητεία: Χόνκυ Τονκ Μαν (454 μέρες) Μικρότερη Θητεία: Τριπλ Έιτς (λόγω ενοποίησης) Περισσότερες Θητείες: Κρις Τζέρικο (9 φορές)Ο Τριπλ Έιτς έχει τη μικρότερη θητεία, γιατί ένωσε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών αμέσως όταν το κέρδισε, ενώ η Τσάινα είναι η μόνη γυναίκα που κέρδισε τον τίτλο. Ο Ευρωπαϊκός τίτλος (WWE European Championship) που ήταν της εταιρείας WWE, ιδρύθηκε το 1997. Αποσύρθηκε το 2002, αφού εισχώρησε στο Διηπειρωτικό πρωτάθλημα. Ο Ντι Λο Μπράουν με τον Γουίλιαμ Ρίγκαλ, έχουν ρεκόρ κατακτήσεων του τίτλου με 4 φορές. 206 μέρες έχει κρατήσει τον τίτλο, ο Μπρίτις Μπουλντόγκ, κάτι που είναι ρεκόρ. Το αρνητικό ρεκόρ, κατέχει ο τελευταίος πρωταθλητής Ρομπ Βαν Νταμ, καθώς ενοποίησε τον τίτλο. Το Σκληροπυρηνικό Πρωτάθλημα (WWE Hardcore Championship) ανήκε στην εταιρεία WWE και υπήρξε από το 1998 ως το 2002. Οι κανονισμοί του ήταν απλοί, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αντικείμενα ως όπλα στους αγώνες, που ήταν σκληροπυρηνικοί. Επίσης, όποιος ήθελε μπορούσε να διεκδικήσει τον τίτλο, όπου ήθελε, 24 ώρες την μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα. Οι 26 κατακτήσεις του Ρέιβεν είναι το ρεκόρ. Ο μακροβιότερος πρωταθλητής ήταν ο Μπιγκ Μπος Μαν με 97 μέρες. Πολλοί παλαιστές έχασαν τον τίτλο αμέσως μόλις τον κατέκτησαν. Σε παρένθεση πόσες φορές τον κατέκτησαν. http://wwe.com/inside/titlehistory/intercontinentalhttp://wwe.com/classics/titlehistory/eurohttp://wwe.com/classics/titlehistory/hard Πρωτάθλημα WWE Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE
Frequencies from Planet Ten

Frequencies from Planet Ten είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Οκτωβρίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Rise Above Records. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε μέσω της Music for Nations τέσσερις μήνες αργότερα, με δύο επιπλέον κομμάτια.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 1996 στα Rhythm Studios του Στράτφορντ και τον Μάρτιο του 1997 στο The Square Centre του Νότιγχαμ, με παραγωγούς τους Πόλ Τζόνσον και Ντέιβ Τσανγκ.

 "The Astral Project" - 6:49 "Magic Carpet" - 3:19 "Saruman's Wish" - 6:04 "Song of the Purple Mushroom Fish" - 2:33 "Aquatic Fanatic" - 4:20 "Lothlorian" - 1:26 "Land of Secret Dreams" - 7:38 "Orange Goblin" - 5:33 "Star Shaped Cloud" - 9:39Μπόνους κομμάτια στην ιαπωνική έκδοση"Nuclear Guru" - 6:46 "Hand of Doom" - 9:36 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Frequencies from Planet Ten" είχε την εξής μορφή: Μπεν Γουόρντ - φωνητικά Πητ Ο' Μάλεϊ - κιθάρα Τζο Χορ - κιθάρα Μάρτιν Μίλαρντ - μπάσο Κρις Τέρνερ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΝτάνκαν Γκιμπς - πλήκτρα Frequencies from Planet Ten - Orange Goblin | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Orange Goblin - Frequencies from Planet Ten - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives FFPT - Orange Goblin
Στάδιο ΓΣΕ

Το Στάδιο ΓΣΕ είναι ποδοσφαιρικό στάδιο, που βρίσκεται στην Αμμόχωστο της Κύπρου. Ανήκει στον Γυμναστικό Σύλλογο «Ευαγόρα» (ΓΣΕ). Αποτελεί την πραγματική έδρα της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου και της Ανόρθωσης Αμμοχώστου. Το Στάδιο ΓΣΕ παραμένει εγκαταλελειμμένο και σε κακή κατάσταση από το 1974 όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο καταλαμβάνοντας το 37.6% του νησιού, συμπεριλαμβανομένης της πόλης της Αμμόχωστου.

 Εκτός από ποδοσφαιρικούς αγώνες στο ΓΣΕ διεξάγονταν οι μεγάλες εκδηλώσεις της Αμμοχώστου, τα ανθεστήρια και η Γιορτή του Πορτοκαλιού. Στεφανίδης, Γιώργος (10 Σεπτεμβρίου 2018). «Το στάδιο ΓΣΕ και η ιστορία του» (PDF). σελ. 14. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8.
Ναός του Στρόγκανοφ

Ο Ναός του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου (ρωσ. Церковь Собора Пресвятой Богородицы), γνωστότερος απλώς ως «το Γενέσιο» ή [ναός] Στρόγκανοφ είναι χριστιανικός ναός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, κτισμένος στη συμβολή των ποταμών Οκά και Βόλγα, στην ομώνυμη ιστορική οδό (Рождественская улица = «οδός του Γενεσίου») της πόλεως Νίζνι Νόβγκοροντ. Ανεγέρθηκε με δωρεά του εμπόρου Γκριγκόρι Στρόγκανοφ.

 Η θεμελίωση και η ανέγερση του ναού άρχισαν το 1696. Τα έργα είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί το 1701, αλλά τότε σημειώθηκε πυρκαγιά στον ναό, που κάηκε εντελώς και κατέρρευσε. Αναστηλώθηκε από τη σύζυγο του εμπόρου Γκριγκόρι Στρόγκανοφ, τη Μαρία Γιακόβλεβνα, και τα θυρανοίξια έγιναν το έτος 1719 από τον Αρχιεπίσκοπο Πιτιρίμ του Νίζνι Νόβγκοροντ (1719-1738).Το 1722 ωστόσο ο ναός κλείστηκε από τον Τσάρο Πέτρο Α΄ και έμεινε κλειστός μέχρι τον θάνατό του (1725). Μικρότερες πυρκαγιές συνέβησαν και άλλες φορές (τα έτη 1768, 1782 και 1788). Κατά το διάστημα 1807-1812 ο Αλεξάντερ Στρόγκανοφ χρηματοδότησε μεγάλες επισκευές. Από το 1870 περίπου έως το 1880 ο ναός αποκαταστάθηκε επιμελώς σύμφωνα με σχέδια των αρχιτεκτόνων Λεβ Β. Νταλ (Лев Владимирович Даль, 1834-1878) και Ρόμπερτ Γ. Κιλεβέιν (Роберт Яковлевич Килевейн, 1825-1895). Από τη δεκαετία του 1860 το κωδωνοστάσιο είχε αρχίσει να γέρνει και 20 χρόνια αργότερα είχε αποκλίνει κατά 1,2 μέτρο από την κατακόρυφο στο άνω άκρο του. Το 1887 τα ανώτερα επίπεδά του αποσυναρμολογήθηκαν. Κατά τη σοβιετική εποχή λήφθηκε απόφαση να κατεδαφισθεί ο ναός, αλλά ο τότε εφημέριος του ναού Σέργιος Βεΐσοφ συνέλεξε ιστορικά έγγραφα και φωτογραφίες, έδωσε αρκετές διαλέξεις υπέρ της πολιτιστικής σημασίας της αρχιτεκτονικής του τεχνοτροπίας, που είναι γνωστή ως «μπαρόκ των Στρόγκανοφ», και κατόρθωσε έτσι να διασώσει τον ναό.Ο ναός παρέμεινε κλειστός και εγκαινιάσθηκε εκ νέου κατά τη μετασοβιετική εποχή, στις 3 Ιουλίου 1993. Ο ναός έχει δύο βασικά επίπεδα. Στο επάνω επίπεδο βρίσκεται ο κυρίως ναός, με τριπλή κόγχη στο ιερό, ενώ στο κάτω υπάρχει τραπεζαρία μοναστηριακού τύπου. Τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό, ο ναός είναι διακοσμημένος με ανάγλυφα σε λευκούς λίθους. Το κωδωνοστάσιο (καμπαναριό) είναι οκταγωνικής διατομής επάνω σε βάση κυβικού σχήματος. Ο ανώτερος τρούλος επιστέφεται με Σταυρό που φέρει ανεμοδείκτη. Επάνω στις πέτρινες πλάκες του ρολογιού υπάρχουν σλαβικά γράμματα που διαιρούν τον κύκλο σε 17 τμήματα, σύμφωνα με τον αρχαίο σλαβικό υπολογισμό του χρόνου. Είναι άγνωστο το τι απέγινε ο παλαιότερος μηχανισμός του ρολογιού. Νέος μηχανισμός τοποθετήθηκε μόλις τη δεκαετία του 2020.
Βέρα Τζανακόπουλος

Η Βέρα Τζανακόπουλος (Vera Janacópulos, 20 Δεκεμβρίου 1886 ή 1892 – 5 Δεκεμβρίου 1955) ήταν Βραζιλιανή υψίφωνος τραγουδίστρια ελληνικής καταγωγής, δημοφιλής κατά το α΄ μισό του 20ού αιώνα.

 Η Τζανακόπουλος γεννήθηκε στην Πετρόπολις από γονείς ελληνικής καταγωγής (ήταν ανεψιά του πολιτικού Παντιά Καλογερά). Μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Βέρα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι μαζί τη μικρότερη αδελφή της Αντριάνα, η οποία έγινε γλύπτρια. Στο Παρίσι η Βέρα σπούδασε βιολί με δάσκαλο τον μεγάλο Ρουμάνο μουσικό Τζόρτζε Ενέσκου, αλλά το σταμάτησε προκειμένου να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο τραγούδι. Το 1914 η Τζανακόπουλος τραγούδησε για πρώτη φορά σε ένα ρεσιτάλ μαζί με τη Μανταλένα Ταλιαφέρο. Στη συνέχεια είχε μια επιτυχημένη διεθνή σταδιοδρομία, τραγουδώντας σε αρκετές χώρες της Ευρώπης (Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελβετία), στις ΗΠΑ, στην Αργεντινή και την Ινδονησία. Τραγούδησε έργα των Ιγκόρ Στραβίνσκι, Σεργκέι Προκόφιεφ (με τον οποίο τροποποίησε την όπερά του Ο έρωτας των τριών πορτοκαλιών), Νταριύς Μιγό, Μανουέλ δε Φάλια και Εϊτόρ Βίλλα-Λόμπος, βοηθώντας στη διάδοση του έργου του Βραζιλιανού συνθέτη στο εξωτερικό. Η Τζανακόπουλος επέστρεψε στη Βραζιλία το 1940, εγκαθιστάμενη στο Σάο Πάολο, όπου παρουσίαζε ένα πρόγραμμα κλασικής μουσικής για το Rádio Gazeta επί οκταετία. Υπήρξε επίσης δασκάλα του τραγουδιού στη Σχολή Δραματικών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Σάο ΠάολοΗ Βέρα Τζανακόπουλος απεβίωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το καλοκαίρι του 1955. Μια προτομή της τραγουδίστριας φιλοτεχνήθηκε από την αδελφή της Αντριάνα το 1958. Η προτομή αυτή βρίσκεται στην Πλατεία Παρισίων (Praça Paris) του Ρίο ντε Τζανέιρο. Το προσωπικό της αρχείο βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Κέντρου Γλωσσών και Τεχνών του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου της Πολιτείας του Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ μια αίθουσα παραστάσεων στο ίδιο ίδρυμα φέρει το όνομά της.
Άννα της Σαξονίας (1544-1577)

H Άννα (γερμ. Anna von Sachsen von Wettin, 23 Δεκεμβρίου 1544 - 18 Δεκεμβρίου 1577) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα, μετά Εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Οράγγης.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Μαυρίκιου, Δούκα, μετά Εκλέκτορα της Σαξονίας, και της Αγνής, κόρης του Φιλίππου Α΄ της Έσσης. Παντρεύτηκε το 1561 τον Γουλιέλμο Α΄ της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχιών Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ, και είχε τέκνα: Άννα 1562. Άννα 1563-1588, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Μαυρίκιος Αύγουστος Φίλιππος 1564-1566. Μαυρίκιος 1567-1625, Πρίγκιπας της Οράγγης. Αιμιλία 1569-1629, παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ, Διάδοχο της Πορτογαλίας. Midelfort, H.C. Erik (1994). Mad princes of renaissance Germany (2nd paperback printing. ed.). Charlottesville: University Press of Virginia. pp. 55–60. ISBN 0813915007. Ingrun Mann. Anna of Saxony: The Scarlet Lady of Orange. Winged Hussar Publishing, 2017. ISBN 978-0996365727.
Φωνή

Φωνή είναι ο ήχος που παράγεται από το στόμα και το λάρυγγα των ζώων και των ανθρώπων. Σε κάθε ζωντανό οργανισμό υπάρχει ένας ειδικός μηχανισμός ή ένας τρόπος διαμέσου του οποίου δημιουργείται η φωνή, ο ήχος με τον οποίο αυτός συνεννοείται με το περιβάλλον του. Στον άνθρωπο η φωνή παράγεται με τη λειτουργία του φωνητικού συστήματος. Στα φωνητικά όργανα σχηματίζονται οι φθόγγοι.

 Το σύστημα το φωνητικό αποτελείται από τα εξής τμήματα: Οι "φωνητικές χορδές". Είναι δύο πτυχές του βλεννογόνου που είναι λεπτές και πολύ ευκίνητες. Οι "ψευδοχορδές". Αυτές βρίσκονται λίγο πιο πάνω από τις γνήσιες κανονικές χορδές και είναι, σ' αντίθεση με τις προηγούμενες, σκληρές και δυσκίνητες. Ανάμεσα στα δύο αυτά ζευγάρια χορδών υπάρχει το "φωνητικό άδυτο". Ο αέρας που εκπνέεται από τα πνευμόνια θέτει σε παλμική κίνηση τις φωνητικές χορδές. Μέσα στο φωνητικό άδυτο σχηματίζεται η φωνή, που μεταφέρεται, διαμέσου του "ηχείου", προς τα έξω. Το ηχείο τούτο αποτελούν οι κοιλότητες του φάρυγγα, του στόματος και της μύτης. Τέλος διαμορφώνεται και παίρνει συγκεκριμένη ελεγχόμενη μορφή η φωνή με τον ουρανίσκο, τη γλώσσα, τα δόντια, τα χείλη κλπ. Ο όλος όμως έλεγχος της φωνής και του φωνητικού συστήματος εξαρτάται από το νευρικό σύστημα. Έτσι, λοιπόν, όχι σπάνια, εμφανίζονται τα φαινόμενα άναρθρης φωνής ή και έλλειψής της μετά από δυνατό νευρικό σοκ. Διακρίνονται οι ανθρώπινες φωνές ανάλογα με το ύψος τους (λεπτές ή βαθιές) -που εξαρτάται από το πλάτος του λάρυγγα (στους άντρες μεγαλύτερο από τις γυναίκες και τα παιδιά)-, την ένταση (δυνατές ή αδύναμες), -ανάλογα με την ικανότητα των πνευμόνων και το μήκος των παλμικών κινήσεων των χορδών- και, τέλος, την χροιά, τον ιδιόμορφο εκείνο ήχο που έχει κάθε φωνή και δε μοιάζει με τις άλλες και που οφείλεται στην κατασκευή των φωνητικών κοιλοτήτων του ηχείου. Οι άνθρωποι που έχουν υψηλή φωνή λέγονται "τενόροι" (οι άντρες) και "σοπράνο" (οι γυναίκες) και εκείνοι που έχουν χαμηλή φωνή "βαθύφωνοι" και "κοντράλτο" αντίστοιχα. Τα παιδιά και οι γυναίκες έχουν λεπτότερη και πιο αδύνατη φωνή από τους άντρες. Στα αγόρια η φωνή διαμορφώνεται σε αντρική με τις αλλαγές που επέρχονται κατά την εφηβεία κι έχουν άμεση σχέση με την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας και την ωρίμανση των γεννητικών αδένων. Στα ζώα οι φωνές παράγονται όπως και στον άνθρωπο, στο λάρυγγα. Μερικά όμως έντομα παράγουν ήχο (που χαρακτηρίζεται, λαϊκά, ως φωνή) με εξωτερικό τρόπο, από το τρίψιμο π.χ. των μηρών τους, των φτερών τους, της κοιλιάς τους κλπ. Τέτοια είναι το τζιτζίκι, ο γρύλος, οι ακρίδες. Τέλος, υπάρχουν και πολλά ζώα, τα οποία στερούνται την φωνή τους λόγω της έλλειψης φωνητικών χορδών.
Τάκης Παπαδημητρίου

Ο Τάκης Παπαδημητρίου (1949-2014) ήταν Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής γεννημένος στο Αίγιο, που αγωνίστηκε τις δεκαετίες ’70 και ’80 κυρίως στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1969, 1970, 1972, 1977), δύο Κύπελλα Ελλάδος (1969, 1977) και 1 Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων (1977) ενώ αγωνίστηκε και στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1972. Αγωνίστηκε επίσης σε ΟΦΗ, Πανιώνιο και Παναιγιάλειο. Είχε το παρατσούκλι «Μισέλ Πλατινί», λόγω της ομοιότητάς του με τον διάσημο Γάλλο ποδοσφαιριστή, ενώ υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ενόπλων. Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2014.

 Ο Παναγιώτης (Τάκης) Παπαδημητρίου ξεκίνησε την καριέρα του στον Αστέρα Ζωγράφου και το 1968 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό. Με την ομάδα του τριφυλλιού αγωνίστηκε δέκα περιόδους, έπαιξε σε 161 αγώνες Α΄ Εθνικής και πέτυχε 47 γκολ. Κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Ήταν μέλος της ομάδας την περίοδο 1970-71 που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αλλά δεν είχε συμμετοχές σε αγώνες, διότι σπούδαζε στη Θεσσαλονίκη. Στον τελικό Κυπέλλου του 1972 εναντίον του ΠΑΟΚ σκόραρε στο 90’ αλλά το γκολ δεν ήταν αρκετό για να ισοφαρίσει η ομάδα του και ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με 1-2. Σκόραρε και στον τελικό του 1977 πάλι εναντίον του ΠΑΟΚ, πετυχαίνοντας στο 29΄ το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού στο νικηφόρο 2-1. Εκτός από τροπαιούχος αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης του Κυπέλλου του 1977 σημειώνοντας 4 γκολ. Στα αξιοσημείωτα από την καριέρα του με τους «πράσινους» είναι η επίτευξη του 1600ού γκολ του συλλόγου στην ιστορία του πρωταθλήματος. Σημειώθηκε το 1976 εκτός έδρας επί του Παναιτωλικού, σε αγώνα που ο Παναθηναϊκός νίκησε δύσκολα με 3-2. Στο τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε από δύο περιόδους στον ΟΦΗ (1978 ως 1980) και στον Πανιώνιο (1980 ως 1982). Στην πρώτη του περίοδο με την ομάδα της Νέας Σμύρνης ήταν ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου με 11 γκολ αλλά στη δεύτερη έχασε πολλούς αγώνες λόγω τραυματισμού. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναιγιάλειο αλλά λίγο αργότερα αναγκάστηκε να σταματήσει, ύστερα από έναν σοβαρό τραυματισμό. Συνολικά αγωνίστηκε σε περισσότερους από 250 επίσημους αγώνες (249 στην Α΄ Εθνική) και πέτυχε πάνω 80 γκολ (73 στην Α΄ εθνική). Επίσης, μετείχε με την εθνική ενόπλων στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972 αλλά δεν πήρε μέρος στην τελική φάση. 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1969, 1970, 1972, 1977. 2 Κύπελλα Ελλάδας: 1969, 1977. 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1977 http://www.rsssf.com/tablesg/grk72.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk73.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk74.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk75.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk76.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk77.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk78.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk79.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk80.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk81.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk82.html
Χουάνγκ Σιένφαν

Ο Χουάνγκ Σιένφαν (κινεζικά: 黄现璠, 13 Νοεμβρίου 1899-18 Ιανουαρίου 1982) υπήρξε διάσημος κινέζος ανθρωπολόγος και ιστορικός, μία από τις μορφές που άσκησαν σημαντική επιρροή στην κινεζική ιστορία και ανθρωπολογία κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.

 Γεννήθηκε το 1899 στην Κίνα και ήταν γιος φτωχής οικογένειας αγροτών. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Φουσούι, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο σε ηλικία 22 χρονών. Τότε εγγράφεται στην Τρίτη Διδασκαλική Ακαδημία (1922), όπου και αποφοίτησε το καλοκαίρι του 1926. Μεταξύ του 1926 και 1935 σπούδασε αρχαία Ιστορία και γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, όπου έγραψε το περίφημο σύγγραμμα «Κοινωνία της Δυναστείας των Τανγκ» και «Κίνημα των μαθητών της Τάι Σούε στη δυναστεία Σονγκ». Με την λήψη του μεταπτυχιακού του το 1935, συνέχισε τις σπουδές του στην Ιαπωνία. Φοίτησε στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο και σπούδασε Ιστορία της Ανατολής ως μαθητής του ιστορικού Χε Τιεντσίνγκ. Δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στην Κίνα. Την περίοδο 1937-1939 εργάστηκε ως υφηγητής της Κινεζικής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Κουανγκσί όπου και έγινε βοηθός καθηγητής το 1940. Στη συνέχεια πήγε στο Κουανγκτσόου και εργάστηκε ως καθηγητής μεσαιωνικής και νεότερης ιστορίας στο πανεπιστήμιο Γιατ-Σεν. Την περίοδο 1953-1982 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής της αρχαίας ιστορίας στη Διδασκαλική Ακαδημία της Κουανγκσί. Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1982 στην Κουιλιν. Ως ανθρωπολόγος διεξήγαγε το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του στους Ζουάνγκ. Ο Χουάνγκ πίστευε ότι οι επιστημονικές μέθοδοι θα έπρεπε να εφαρμόζονται για τη μελέτη μιας κοινωνίας και των αξιών της, γνωστές ως «συλλογική συνείδηση». Δημοσίευσε πολλά βιβλία και άρθρα, κυρίως για την ιστορία και τον πολιτισμό των Ζουάνγκ. Υπήρξε ο ιδρυτής της Ζουάνολογία. κινέζος ανθρωπολόγος: Χουάνγκ Σιένφαν //www.cuaes.org Αρχειοθετήθηκε 2016-03-07 στο Wayback Machine. κινέζος ιστορικός:Χουάνγκ Ξιένφαν //mz.china.com.cn ιδρυτής της η Ζουανολογία: Χουάνγκ Σιένφαν
Μαρία Άννα Ιωσηφίνα της Βαυαρίας

H Μαρία Άννα Ιωσηφίνα (γερμ. Maria Anna Josepha von Bayern von Wittelsbach, 7 Αυγούστου 1734 - 7 Μαΐου 1776) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Εκλέκτορα της Βαυαρίας και Βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Μπάντεν.

 Η Μαρία Άννα Ιωσηφίνα Αυγούστα ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Ζ΄, Εκλέκτορα της Βαυαρίας και Βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας, και της Μαρίας Αμαλίας της Αυστρίας, κόρης του Ιωσήφ Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1755 τον Λουδοβίκου Γεωργίου του Μπάντεν-Μπάντεν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 40.