Βέρα Μπρίτεν

Η Βέρα Μαίρυ Μπρίτταιν (Vera Mary Brittain, 29 Δεκεμβρίου 1893 - 29 Μαρτίου 1970) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας, φεμινίστρια και οπαδός της ειρήνης. Έμεινε κυρίως γνωστή από το έργο της "Testament of Youth" ("Γεύση της Νιότης"), που εξέδωσε το 1933 και έγινε ανάρπαστο, στο οποίο περιγράφει τις εμπειρίες της από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αναπτύσσει την ιδεολογία της για τον Χριστιανικό ειρηνισμό.

 Η Βέρα Μαίρυ Μπρίτταιν, (ορθή προφορά Βίρα Μαίρυ Μπρίτταιν) ήταν μοναχοκόρη του Τόμας Μπρίτταιν, ενός εύπορου βιομηχάνου χαρτιού, και της Ίντιθ Μπέρβον. Γεννήθηκε στο Νιούκασλ-άντερ-Λάιμ στις 29 Δεκεμβρίου 1893. Εκπαιδεύτηκε στο σπίτι της από μια γκουβερνάντα και ύστερα σε ένα σχολείο του Σάρρεϋ, όπου ένας από τους εκπαιδευτικούς της την έφερε σε επαφή με τις ιδέες της Ντοροθία Μπιλ και της Έμιλυ Ντέηβις. Επίσης, η Μπρίτταιν εντυπωσιάστηκε πολύ από την ανάγνωση του έργου "Γυναίκες και Εργασία" (Women and Labour) του Όλιβερ Σράινερ. Η νεαρή Βέρα επιθυμούσε να συνεχίσει στο πανεπιστήμιο αλλά ο πατέρας της θεωρούσε ότι ο βασικός σκοπός της εκπαίδευσης ήταν να προετοιμάσει τις γυναίκες για το γάμο. Τελικά, ο Τόμας Μπρίτταιν μεταπείστηκε και επέτρεψε στη Βέρα να γραφτεί στο Κολλέγιο Σόμερβιλ της Οξφόρδης. Το 1914 η Βέρα γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Ρόλαντ Λέιτον, έναν φίλο του μοναδικού αδερφού της, του Έντουαρντ. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ρόλαντ και ο Έντουαρντ κατατάχτηκαν στο βρετανικό στρατό. Η Βέρα ήθελε, επίσης, να εμπλακεί στην πολεμική προσπάθεια και αποφάσισε να εγκαταλείψει το κολλέγιο και να γίνει νοσοκόμα. Κατατάχτηκε στην εθελοντική οργάνωση πρώτων βοηθειών «Voluntary Aid Detachment» και υπηρέτησε στην Αγγλία και στη Γαλλία. Τον Άυγουστο του 1915 αρραβωνιάστηκε τον Ρόλαντ Λέιτον αλλά τέσσερις μήνες αργότερα αυτός σκοτώθηκε στο Δυτικό Μέτωπο. Την ίδια τύχη είχε ο αδερφός της, Έντουαρντ, και αρκετοί από τους στενούς φίλους της. Μετά τον πόλεμο η Βέρα επέστρεψε στο Κολλέγιο Σόμερβιλ, όπου γνώρισε τη Ουίνιφρεντ Χόλτμπυ. Οι δυο γυναίκες αποφοίτησαν μαζί, το 1921, και μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου έλπιζαν να καθιερωθούν ως συγγραφείς. Τα πρώτα δύο μυθιστορήματα της Βέρας πούλησαν ελάχιστα αντίτυπα και αγνοήθηκαν από τους κριτικούς. Ήταν τα: «The Dark Tide» (1923) και «Not Without Honour» (1925). Μεγαλύτερη επιτυχία είχε ως δημοσιογράφος και τη δεκαετία του ’20 δημοσιογραφούσε στο φεμινιστικό περιοδικό Time and Tide. Επίσης, εξέδωσε δύο βιβλία για το ρόλο των γυναικών, τα: «Women's Work in Modern Britain» (1928) και «Halcyon or the Future of Monogamy» (1929). Κατά τη δεκαετία του 1920 οι πολιτικές αντιλήψεις της Βέρα έγιναν πιο ριζοσπαστικές. Εγκατέλειψε τους Φιλελεύθερους και εντάχτηκε στο Εργατικό Κόμμα. Κάποια περίοδο σχεδίαζε να γίνει βουλευτής αλλά μετά το γάμο της με τον Αμερικανό ακαδημαϊκό Τζορτζ Κέιτλιν, πήγε να ζήσει στις ΗΠΑ. Όμως, δυσκολεύτηκε να εγκλιματιστεί στην Αμερική. Γι’ αυτό έπειτα από τη γέννηση των δύο παιδιών της, του Τζον (1927) και της Σίρλεϋ (1930) επέστρεψε στην Αγγλία, όπου ζούσε με την Χόλτμπυ. Στον πρώτο τόμο της αυτοβιογραφίας της, «Testament of Youth» (Γεύση της Νιότης, 1933), η Μπρίτταιν έγραψε για την προσπάθειά της να μορφωθεί και για τις εμπειρίες της ως νοσοκόμα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βιβλίο έγινε αμέσως ανάρπαστο τόσο στη Μεγάλη Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ. Μετά το θάνατο της Ουίνιφρεντ Χόλτμπυ, το 1935, η Βέρα εξέδωσε ένα βιβλίο για τη φιλία τους, το «Testament of Friendship» (Γεύση Φιλίας). Τη δεκαετία του 1930 η Βέρα έγινε οπαδός της ειρήνης και το 1934 υποστήριξε τον Ρίτσαρντ 'Ντικ' Σέππαρντ και την οργάνωση ειρήνης που είχε ιδρύσει, την Peace Pledge Union. Υπήρξε μία από τους ηγέτες της οργάνωσης αυτής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το Σεπτέμβριο του 1939 άρχισε να εκδίδει ένα μικρό περιοδικό, στο οποίο διατύπωνε τις απόψεις της για τον πόλεμο, το «Letters to Peace Lovers» (Γράμματα στους Εραστές της Ειρήνης). Αυτό την έκανε εξαιρετικά αντιδημοφιλή καθώς το περιοδικό ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση για τους βομβαρδισμούς αστικών περιοχών στη ναζιστική Γερμανία. Το 1943 η Μπρίτταιν επιχείρησε να εξηγήσει τις ειρηνιστικές της αντιλήψεις στο βιβλίο της «Humiliation with Honour» (Έντιμη Ταπείνωση). Ακολούθησε το «Seeds of Chaos», που ήταν μια επίθεση στην κυβερνητική πολιτική των βομβαρδισμών. Μετά τον πόλεμο η Βέρα έγραψε την ιστορία του γυναικείου κινήματος στο βιβλίο «Lady into Women» (1953) και άλλα βιβλία, μεταξύ των οποίων έναν δεύτερο τόμο αυτοβιογραφίας το «Testament of Experience» (Γεύση της Εμπειρίας, 1957), το «Women at Oxford» (1960) καθώς και μια βιογραφία του βρετανού πολιτικού του Εργατικού Κόμματος και ειρηνιστή Φρέντερικ Πίθικ-Λώρενς. Η Βέρα Μπρίτταιν υπήρξε σκληρή πολέμιος των πυρηνικών όπλων και το 1957 με επιφανείς προσωπικότητες, όπως ο Τζ.Μπ.Πρίστλυ , ο Μπέρτραντ Ράσσελ κ.ά., ίδρυσαν την Οργάνωση για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό «Campaign for Nuclear Disarmament» (CND). Η Βέρα Μπρίτταιν παρέμεινε ενεργός στο Κίνημα Ειρήνης ως το θάνατό της, που επήλθε στις 29 Μαρτίου 1970. Η Βέρα Μπρίτταιν εξέδωσε τα βιβλία: "The Dark Tide" (1923) "Not Without Honour" (1925) "Women's Work in Modern Britain" (1928) "Halcyon or the Future of Monogamy" (1929) "Testament of Youth" (1933) "Testament of Friendship" (1935) "Humiliation with Honour" (1943) "Seeds of Chaos" (1943) "Lady into Women" (1953) "Testament of Experience" (1957) "Women at Oxford" (1960) "Frederick Pethick-Lawrence". Σύντομη βιογραφία The Vera Brittain Collection Αρχειοθετήθηκε 2017-12-23 στο Wayback Machine. in The First World War Poetry Digital Archive Αρχειοθετήθηκε 2008-12-02 στο Wayback Machine. του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με ντοκουμέντα βρετανικής ποίησης σχετικά με τον πόλεμο: χειρόγραφα ποιημάτων, επιστολές, ημερολόγια και έντυπα.