IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εράρ του Πιερπόν και Ανσερβίλ

Ο Εράρ(δος), γαλλ.:Érard de Bar (απεβ. 1335) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν μοναχός το 1292 και έπειτα κύριος του Πιερπόν και του Ανσερβίλ (Pierrepont et d'Ancerville) το 1302.

 Ήταν ο έκτος γιος του Θεοβάλδου Β΄ κόμη του Μπαρ και της Ιωάννας του Τουσύ, κόρης του Ιωάννη του Τουσύ. Ο Eράρ απεβίωσε το 1335 στο Πιερπόν της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε την Iσαβέλλα της Λωρραίνης (απεβ. 12 Δεκεμβρίου 1353), κόρη του Θεοβάλδου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Ισαβέλλας του Ρουμινύ. Είχαν έξι παιδιά. Θεοβάλδος (1314 - 1354), παντρεύτηκε το 1340 με τη Μαρία των Νταμπιέρ, κόρη του Ιωάννη Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ. Είχε τέκνα: Μαρία (απεβ. π.1380) παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Νταμπιέρ, κύριο του Σαιν Ντιζιέ (Dizier). Φερί (απεβ. 9 Νοεμβρίου 1368), κύριος του Νορουά (Norroy). Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Ρενς το 1362, της Λιέγης και του Καμπραί το 1363. Αργότερα εξελέγη επίσκοπος της Λιέγης το 1364. Ιωάννης (1366), κύριος του Πιερπόν ε Σαιντ Αμάντ-αν-Πυιζάγ, νυμφεύτηκε πριν από το 1353 με την Αικατερίνη του Σατιγιόν-αν-Μπαζουά. Είχαν ένα παιδί, την Ιωάννα του Μπαρ (25 Σεπτεμβρίου 1361). Ρενώ (απεβ. μεταξύ 18 Ιανουαρίου 1354 - 1 Απριλίου 1359), κύριος του Πιερφίτ, απέκτησε ένα παιδί. Ερριέττα (απεβ. μετά τις 29 Μαρτίου 1380), παντρεύτηκε πριν από τις 11 Απριλίου 1359 με τον Ερρίκο κόμη του Λύτσενσταϊν.
Αρωνάς Πιερίας

Ο Αρωνάς είναι πεδινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται στα δυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 90 μέτρων και η απόστασή του από την πιερική πρωτεύουσα είναι 8 χιλιόμετρα. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Κατερίνης. Έχει 324 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2011. Η κύρια ασχολία τους είναι η καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και καλαμποκιού, ενώ λίγοι είναι αυτοί που ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Η τοπική κοινότητα Αρωνά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,212 χμ² (2011).

 Το χωριό έχει Γυμναστικό Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο, με την επωνυμία "Πιερικός Αρωνά", που αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αυτός του Προφήτη Ηλία.Υπάρχουν επίσης η Παναγία, όπου και το Κοιμητήριο, καθώς επίσης και η Αγία Κυριακή, που γιορτάζει κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου. Ο Αρωνάς έχει ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο και γήπεδο. Στο κτίριο της Κοινότητας βρίσκεται και αγροτικό ιατρείο. Κοντά στον ποταμό Πέλεκα βρίσκεται ένα πάρκο αναψυχής, με πλατάνια. Η ονομασία του χωριού μάς οδηγεί στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Όταν ήταν εκεί οι Τούρκοι, υπήρχαν μελίσσια και έτσι το χωριό ονομάστηκε Αρωνάς. Γύρω στο 1950 κάποιοι θέλησαν να το αλλάξουν, τελικά όμως επικράτησε η άποψη όσων ήθελαν να παραμείνει ως είχε η ονομασία. Αρχικά, όταν ήρθαν οι πρώτοι κάτοικοι από Τουρκία, Ρωσία και Πόντο, στα 1922, ο Αρωνάς ήταν δασώδης. Ιδιόκτητο χωριό, αγοράστηκε από κάποιον τσιφλικά ονόματι Μαλάχ. Από εκεί περνούσε στα μέσα του εικοστού αιώνα και το περίφημο τρενάκι ντεκοβίλ, το οποίο μετέφερε λιγνίτη από το Μοσχοπόταμο. Σήμερα τον πληθυσμό απαρτίζουν Πόντιοι, Βλάχοι από τον Κοκκινοπλό και κάτοικοι από το Μοσχοπόταμο. Την τελευταία δεκαετία ήρθαν στο χωριό και Πόντιοι από την πρώην ΕΣΣΔ. Σύμφωνα με στοιχεία της δεκαετίας του '30, στον Αρωνά υπήρχαν 46 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο του και ένας δάσκαλος. Στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, το χωριό κάηκε από Γκεσταπίτες. Δύο άτομα από το χωριό σκοτώθηκαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Την περίοδο 1948-1951 οι κάτοικοι αναγκάστηκαν και έφυγαν στην Κατερίνη. Μετά το 1959, ο κόσμος χρεοκόπησε και αναγκάστηκαν να κάψουν τα καπνά τους. Αργότερα, πολλοί από αυτούς μετανάστευσαν σε χώρες όπως η Γερμανία, η Σουηδία, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ. Τον Δεκέμβριο του 1997 στην περιοχή του χωριού Αρωνάς-Κάτω Μηλιά, βρέθηκαν τα συντρίμμια του ουκρανικού αεροσκάφους που είχε συντριβεί με 70 νεκρούς, από ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα

Ο Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα (Guilherme Posser da Costa) είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε από το 1999 ως το 2001.

 Γεννήθηκε το 1953. Εξελέγη πρόεδρος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε- Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (MLSTP-PSD) στις 27 Φεβρουαρίου του 2005. Διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος τον άλλοτε Πρόεδρο, [Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα.Προηγουμένως, ο Ποσέρ ντα Κόστα υπηρέτησε στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών επί τρεις διαφορετικές θητείες: το 1987-1988, 1990-1991 και 1994-1996. Έγινε πρωθυπουργός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στις 5 Ιανουαρίου του 1999. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 26 Σεπτεμβρίου του 2001. Στις αρχές Νοεμβρίου του 2004 ο Ποσέρ ντα Κόστα φέρεται να προκάλεσε καταστροφές στα Γραφεία του Γενικού Εισαγγελέα Αντελίνο Περέιρα σε επίθεση. Ο Περέιρα απέδωσε την επίθεση σε έρευνα αναφορικά με τη διασπάθιση χρημάτων προερχόμενων από αρωγή και διέταξε τη σύλληψη του Ποσέρ ντα Κόστα Εξαιτίας των καταγγελιών, ο Ποσέρ ντα Κόστα παραιτήθηκε από βουλευτής, λίγο πριν αρθεί η ασυλία του, στις 15 Φεβρουαρίου του 2005. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή, στις 18 Μαρτίου του 2005 για επίθεση και "παρενόχληση δημοσίας αρχής", ενώ επίσης υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση. Ο ίδιος ο Ποσέρ ντα Κόστα δήλωσε ότι ήταν παρών στην επίθεση αλλά όχι ο δράστης και αρνήθηκε τις κατηγορίες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Guilherme Posser da Costa στο Wikimedia Commons
Πύρρος ντελ Μπάλτσο

Ο Πύρρος, ιταλ.: Pirro del Balzo, μερικές φορές del Balzo Orsini, (π. 1430 - 24 Δεκεμβρίου 1491) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή Μπάλτσο (ιταλ.), ήταν νoτιο-Ιταλός ευγενής, πρωταγωνιστής της αντίστασης κατά του Οίκου των Τραστάμαρα, βασιλέων της Νάπολης και της Σικελίας. Έγινε δούκας της Άντρια και πρίγκιπας της Αλταμούρα.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Β', τρίτου δούκα της Άντρια, και της Σάνσα ντι Κιαραμόντε, αδελφής της Ισαβέλλας του Κλερμόν (σύζυγο του Αραγωνέζου βασιλιά Φερδινάνδου Α' της Νάπολης). Το 1451 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ντονάτα ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι. Όταν ο πατέρας της απεβίωσε, ενώ πολεμούσε στην τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1453), έλαβε από τη Μαρία-Ντονάτα το φέουδο της Βενόζα και άλλων πόλεων στο βασίλειο της Νάπολης. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ του Ιωάννη Β΄ του Ανζού και των Αραγωνέζων, ο Πύρρος μαζί με τον πατέρα του τάχθηκαν υπέρ των τελευταίων. Όταν οι Αραγωνέζοι κατατροπώθηκαν στο Σάρνο (7 Ιουλίου 1460), ο Πύρρος και ο πατέρας του πολιορκήθηκαν στην Άντρια από τον κύριο διοικητή των Ανζού, Τζιοβάνι-Αντόνιο ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι. Και οι δύο αιχμαλωτίστηκαν, ενώ η σύζυγος και οι γιοι τού Πύρρου αιχμαλωτίστηκαν επίσης στη Σπινατσόλα. Ωστόσο, οι Αραγωνέζοι επέτυχαν μία αποφασιστική νίκη στην Τρόια στις 18 Αυγούστου 1462. Σε αντάλλαγμα για την πίστη του, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α΄ τού έδωσε το φέουδο της Τζινόζα και, μετά το τέλος τού πατέρα του, τον ονόμασε μεγάλο κοντόσταυλο τού βασιλείου της Νάπολης (1481) καθώς και τον τίτλο τού πρίγκιπα της Αλταμούρα. Το 1480 ο Πύρρος πήρε μέρος στην άμυνα του Οτράντο κατά των Οθωμανών Τούρκων. Το 1485, ο Πύρρος αποφάσισε να αλλάξει πλευρά, και συμμετείχε στη λεγόμενη "Eπινόηση (conjure) των Βαρόνων" εναντίον του Φερδινάνδου A΄. Όταν έλαβε τη βασιλική εντολή να πολεμήσει κατά της εισβολής στο Αμπρούτσο από τον Τζιοβάνι ντελα Ρόβερε, κατέλαβε για τον εαυτό του εδάφη στη Σπινατσόλα, το Τζεντσάνο και τη Μπαρλέτα. Ωστόσο, η κατάκτησή του χάθηκε σύντομα από τον Φερδινάνδο Β΄ της Νάπολης και, μετά την κατάληψη της πατρίδας του Βενόζα, στις 18 Δεκεμβρίου 1486 ο Πύρρος αναγκάστηκε να υποταχθεί στον Φερδινάνδο Β΄. Η συνωμοσία δεν είχε τελειώσει, και τον επόμενο χρόνο ο Πύρρος συνελήφθη μαζί με πολλούς άλλους βαρόνους και φυλακίστηκε στο Καστέλ Νουόβο. Όλα τα εδάφη του παραχωρήθηκαν στον Φρειδερίκο της Νάπολης, ο οποίος είχε νυμφευτεί την κόρη του Ισαβέλλα. Ο Πύρρος απεβίωσε στη φυλακή της Νάπολης το 1491. Το 1451 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ντονάτα ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι, κυρία της Βενόζα και είχε κόρη την: Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης. Porzio, C. (1859). La congiura de' baroni. Naples. del Balzo di Presenzano, Antonello (2003). A l'asar Bautezar! I del Balzo ed il loro tempo. Naples. Επίσημος ιστότοπος της οικογένειας Del Balzo Αρχειοθετήθηκε 2015-11-04 στο Wayback Machine. (in ιταλική) Σελίδα στον ιστότοπο Dizionario biografico degli italiani (in ιταλική)
Χαμαιλέων (αστερισμός)

Ο Χαμαιλέων (Λατινικά: Chamaeleon, συντομογραφία: Cha) είναι αστερισμός, ένας από τους 12 που δημιούργησαν οι Pieter Dirkszoon Keyser και Frederick de Houtman μεταξύ των ετών 1595 και 1597, και πρωτοεμφανίσθηκε στην Ουρανομετρία του Johann Bayer το 1603. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός, αόρατος από την Ελλάδα, και συνορεύει με τους παρακάτω έξι αστερισμούς: Τρόπις, Ιπτάμενος Ιχθύς, Τράπεζα, Οκτάς Πτηνόν και Μυία. Σχετικώς μικρός και ασήμαντος αστερισμός, είχε ενσωματωθεί από τον Pontanus στην Treatise του John Chilmead με την Μυία ως «ο χαμαιλέων με τη μύγα» (η μύγα είναι και στην πραγματικότητα τροφή αυτού του ζώου, του χαμαιλέοντα). Αλλά ο Ιούλιος Σίλερ μετέβαλε εντελώς τον χαρακτήρα του αστερισμού ενώνοντάς τον με το Πτηνόν και την Μυία και σχηματίζοντας από το σύνολο τη βιβλική Εύα. Στην Κίνα ορισμένοι αστέρες του Χαμαιλέοντος συναποτελούσαν το Seaou Tow, μικρό μέτρο όγκου ή κουτάλα, που φαίνεται πράγματι να απεικονίζουν οι αστέρες α, θ, η, ι, ζ και μ στο δυτικό μισό του σημερινού μας αστερισμού.

 Δεν υπάρχει στον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τέταρτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα, παρ'όλα αυτά ο Γκουλντ του απέδιδε 50 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους. Ο α Χαμαιλέοντος έχει φαινόμενο μέγεθος 4,06 και φασματικό τύπο F5 V. Ο β Χαμαιλέοντος έχει φαινόμενο μέγεθος 4,26 και φασματικό τύπο B5 V. Ο γ έχει φαιν.μέγεθος 4,11 και φασμ.τύπο M0 III. Ο δ2 έχει φαιν.μέγεθος 4,45 και φασμ.τύπο M0 III. Ο θ έχει φαιν.μέγεθος 4,35 και φασματ.τύπο K2 III. Μεταβλητοί αστέρες ορατοί και με κιάλια είναι ο R Χαμαιλέοντος, τύπου Mira, με περίοδο 11 μήνες, και ο RS Χαμαιλέοντος, μεταβλητός δι' εκλείψεων με περίοδο 40 ώρες. Το ανοικτό «Σμήνος του ήτα Χαμαιλέοντος» περιέχει 30 ως 50 αστέρες συγκεντρωμένους σε ένα χώρο διαμέτρου περίπου τριών ετών φωτός. Το σμήνος έχει φαιν.μέγεθος 5 και απέχει από τη Γη 315 έτη φωτός. Υπάρχει και το πλανητικό νεφέλωμα NGC 3195 με φαινόμενη διάμετρο περί τα 40΄΄. Ο γαλαξίας NGC 2915 είναι αμυδρός νάνος σπειροειδής που βρίσκεται μόλις έξω από την Τοπική Ομάδα, σε απόσταση 15 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Η έκρηξη ακτίνων γ GRB 990510, που καταγράφηκε στις 10 Μαΐου 1999 (όπως υποδηλώνει και το όνομα) προερχόμενη από εκτιμώμενη απόσταση 9 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, υπήρξε η πρώτη της οποίας μετρήθηκε η πόλωση του ορατού φωτός που εξέπεμψε. Κατάλογος αστέρων του Χαμαιλέοντος Allen, Richard Hinckley: Star Names: Their Lore and Meaning, Dover Publ., 1963 Burnham, Robert, Jr.: Burnham's Celestial Handbook, Dover Edition, 1978 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chamaeleon (constellation) στο Wikimedia Commons
Ρόντι Πάιπερ

Ο Ρόντερικ Τζορτζ Τουμπς (Roderick George "Roddy" Toombs, 17 Απριλίου 1954 - 31 Ιουλίου 2015), περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο "Εριστικός" Ρόντι Πάιπερ, ήταν Καναδός ηθοποιός και παλαιστής. Είχε συμβόλαιο "θρύλου" με την εταιρεία WWE στην οποία εμφανιζόταν σποραδικά χωρίς να αγωνίζεται.

 Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη, στο Σασκάτσουαν του Καναδά, αλλά μεγάλωσε στην πόλη Γουίνιπεγκ της Μανιτόμπα, άλλης επαρχίας της χώρας. Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός και δεν είχαν τις καλύτερες σχέσεις. Ήταν παντρεμένος με την Κίτι Τουμπς, με την οποία έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο. Ήταν παππούς από την πρώτη του κόρη, την Αναστασία. Ο γιος του Κόλτον, προσπάθησε να ακολουθήσει καριέρα στις πολεμικές τέχνες. Η δεύτερη κόρη του, Άριελ Τιλ, βαδίζει στα χνάρια του, όσον αφορά την ηθοποιία. Στην καριέρα του, την οποία ξεκίνησε σε ηλικία 19 ετών το 1973, παρίστανε έναν Σκωτσέζο ισχυρογνώμονα που πολλές φορές ήταν μισητός προς το κοινό. Φορούσε το παραδοσιακό κιλτ της Σκωτίας και η μουσική εισόδου ήταν από παραδοσιακή της χώρας. Ήταν αγαπητός όταν είχε προσωπικότητα ροκστάρ, λόγω του σεναρίου που του δινόταν. Άλλο ένα παρατσούκλι του, εκτός από το "Εριστικός", ήταν το "Χοτ Ροντ". Στην μεγάλη του καριέρα δεν κατάφερε ποτέ να κατακτήσει Παγκόσμιο τίτλο, αλλά κέρδισε 34 μικρότερους σε διάφορες εταιρείες πάλης. Το 2006 εισήχθη στο τιμητικό για τους παλαιστές Hall of Fame του WWE. Sleeper hold Bulldog Rowdy punch Belly to back suplex Figure four leglock High knee Inverted atomic drop Low blow Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών NWA Mid-Atlantic (3 φορές) Ομαδικό Πρωτάθλημα NWA Mid-Atlantic (1 φορά) - με τον Μπιγκ Τζον Σταντ Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα NWA (2 φορές) Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών NWA/WCW (3 φορές) Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE (1 φορά) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων (1 φορά) - με τον Ρικ Φλερ Από το 1986, ο Πάιπερ, συμμετείχε σε πάρα πολλές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές, κυρίως σε ρόλο κομπάρσου. Το 1988 πρωταγωνίστησε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Ζουν ανάμεσα μας του σκηνοθέτη Τζον Κάρπεντερ. Λόγω της χαρακτηριστικής φωνής του, την έχει δανείσει και σε μερικούς ρόλους κινουμένων σχεδίων. Στις 30 Ιουλίου 2015 υπέστη καρδιακή ανακοπή ενώ κοιμόταν στην οικία του στην Καλιφόρνια. Πέθανε αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του και τέσσερα παιδιά. 1988: Hell Comes to Frogtown 1988: They Live - Ζουν Ανάμεσα μας Προφίλ στο ProWrestling.about.com Αρχειοθετήθηκε 2007-09-06 στο Wayback Machine. Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο NoDQ.com Προσωπική ιστοσελίδα Ρόντι Πάιπερ στο cine.gr Αρχειοθετήθηκε 1999-11-28 στο Wayback Machine.
Ισαβέλλα Αντωνία του Κρόυ

Η Ισαβέλλα-Αντωνία, γερμ. Isabella-antonie von Croÿ (7 Οκτωβρίου 1890 - 30 Μαρτίου 1982) από τον Οίκο του Κρόυ ήταν κόρη του δούκα του Κρόυ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν κόρη του Καρόλου-Αλφρέδου δούκα του Κρόυ και της Λουντμίλλας, κόρης του Ένγκελμπερτ 8ου δούκα του Άρενμπεργκ. Παντρεύτηκε το τον Φραγκίσκο των Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Λουδοβίκος 1913-2008, πρίγκιπας της Βαυαρίας. Μαρία-Ελισάβετ 1914-2011, παντρεύτηκε τον Πέτρο-Ερρίκο του Οίκου της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, τιτουλάριο αυτοκράτορα της Βραζιλίας. Αντελγκούντε-Μαρία 1917-2004, παντρεύτηκε τον Τσντένκο βαρόνο φον Βάλντμπουργκ-Τσάιλ. Ελεονώρα-Μαρία 191802009, παντρεύτηκε τον Κονσταντίν κόμη φον Βάλντμπουργκ-Τσάιλ. Δωροθέα 1920-2015, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας. Ράσο 1926-2011, πρίγκιπα της Βαυαρίας. Darryl Lundy (22 Jan 2009). "Isabella Prinzessin von Croÿ". ThePeerage.com. Retrieved 2009-06-16. Paul Theroff. "CROY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-06-16.
Δωροθέα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ

Η Δωροθέα (γερμ. Dorothea von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck von Oldenburg, 24 Νοεμβρίου 1685 – 25 Δεκεμβρίου 1761) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν κόρη του Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και και με γάμο της έγινε Μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαιρόιτ-Kούλμπαχ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊιν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Λουίζας Καρλόττας, κόρης του Ερνέστου Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουγκ.Παντρεύτηκε τον Γεώργιο Φρειδερίκο Κάρολο (τότε διάδοχο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ, στις 17 Απριλίου 1709 στο Ράινφελντ. Απέκτησαν δύο γιους και τρεις κόρες. Η ένωση ήταν εντελώς δυστυχής: το 1716 η Δωροθέα καταδικάστηκε για μοιχεία και φυλακίστηκε στο Νυρεμβέργη. Οκτώ έτη αργότερα, το 1724, ο γάμος λύθηκε επισήμως, αλλά η Δωροθέα παρέμεινε στη φυλακή της. Το 1726 ο πρώην σύζυγός της έγινε Μαργράβος. Μετά το τέλος αυτού το 1735, απελευθερώθηκε. Επισήμως νεκρή, πήγε στη Σουηδία, όπου έζησε με το όνομα Ντοροτέα φον Ζήντεβιτς, αρχικά ως προσκεκλημένη του Διοικητή φον Μπρέμεν, στη συνέχεια με τη χήρα του έξω από το Kάλμαρ και τέλος με την οικογένεια Λέβενχαουπτ στο Στάφλο για την καταβολή 1.000 ρίξνταλερ, όπου απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα τα παιδιά της -εκτός από τον Φρειδερίκο του Μπαϊρόιτ, ο οποίος απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα (1763)- είχαν αποβιώσει. Τάφηκε στην εκκλησία του Αββαείου στο Λαίκεμπυ κοντά στο Kάλμαρ. Παντρεύτηκε το 1709 τον Γεώργιο Φρειδερίκο Κάρολο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ και είχε τέκνα: Σοφία Χριστίνα Λουίζα 1710-1739, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Φερδινάνδο του Tουρν και Τάξις. Φρειδερίκος 1711-1763, Μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμπαχ. Γουλιέλμος Ερνέστος 1712-1733. Σοφία Καρλόττα 1713-1747, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Σοφία Βιλελμίνη 1714-1749, παντρεύτηκε τον Κάρολο Ένττσαρντ της Ανατολικής Φρισίας. Anteckningar om svenska qvinnor (στα σουηδικά)
Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν

Η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν (τουρκικά: Fatma Neslişah Sultan) ήταν Οθωμανή Πριγκίπισσα. Ηταν κόρη του Ηγεμόνα Ομέρ Φαρούκ Εφέντι και της πρώτης συζύγου του και ξαδέρφης του, Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν. Από την πλευρά του πατέρα της ήταν εγγονή του τελευταίου Οθωμανού Χαλίφη Αμπντούλ Μετζίτ Β' και της Σεχσουβάρ Καντινεφέντι. Από την πλευρά της μητέρας της ήταν εγγονή του Σουλτάνου Μεχμέτ ΣΤ' και της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι. Μεγάλωσε στη Νίκαια της Γαλλίας μετά το διωγμό τους στον οποίο ήταν 3 ετών, όταν η δυναστεία του Οσμάν άφησε την Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με τους Ρεπουμπλικανικούς κανονισμούς και νόμους.

 Το 1940 η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Μοχάμεντ Αμπντέλ, γιο του Αμπάς Χιλμί Β' της Αιγύπτου. Έτσι ως εκ τούτου, έγινε πριγκίπισσα της Αιγύπτου. Δύο χρόνια νωρίτερα, ο Μοχάμεντ Αμπντέλ, είχε λάβει άδεια από τη δεύτερη εξαδέλφη του βασιλιά Φαρούκ της Αιγύπτου να παντρευτεί την πριγκίπισσα Μιζετζέν, αδελφή του βασιλιά Ζογ Α΄ της Αλβανίας. Ωστόσο, ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και ο Πρίγκιπας Αμπντέλ παντρεύτηκε την Νεσλισάχ. Όταν το αιγυπτιακό Κίνημα Ελεύθερων Αξιωματικών εκθρόνισε τον βασιλιά Φαρούκ τον Ιούλιο του 1952, επέλεξαν τον Πρίγκιπα Αμπντέλ να χρησιμεύσει ως πρόεδρος και συστάθηκε για να αναλάβει τις αρμοδιότητες του γιού του Φαρούκ, του Φουάντ Β'. Η αντιβασιλεία του Πρίγκιπα Αμπντέλ διήρκεσε δέκα μήνες. Το αιγυπτιακό Επαναστατικό Διοικητικό Συμβούλιο κατάργησε επισήμως τη μοναρχία στις 18 Ιουνίου 1953. Το 1957, ο Αμπντέλ και η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε συνωμοσία εναντίον του Προέδρου Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Και πάλι εξορισμένη, η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν απελευθερώθηκε από τη φυλακή, αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας παρενέβη και ζήτησε την απελευθέρωσή της. Στην συνέχεια έζησε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Ευρώπη, και μετά επέστρεψε στην πατρίδα της, την Τουρκία. Ο πρίγκιπας Αμπντέλ πέθανε το 1979 στην Κωνσταντινούπολη, όπου η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν συνέχισε να ζει με την ανύπαντρη κόρη της, Πριγκίπισσα Ικμπάλ. Κατά τη στιγμή του θανάτου της, η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν ήταν η πιο υψηλόβαθμη Οθωμανή πριγκίπισσα. Μετά το θάνατο του Ηγεμόνα Τζεμ Μπουρχανεντίν το 2008 και του Ηγεμόνα Οσμάν Ερτογρούλ το 2009, ήταν το τελευταίο επιζών μέλος της Οθωμανικής Δυναστείας που είχε γεννηθεί κατά τη διάρκεια της οθωμανικής εποχής. Η Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν και ο Πρίγκιπας Μοχάμεντ Αμπντέλ της Αιγύπτου είχαν δύο παιδιά: Πρίγκιπας Αμπάς Χιλμί Πριγκίπισσα Ικμπάλ Χιλμί Αμπντούλμουνιμ Χανίμ Σουλτάν "Genealogy of Princess Fatma Neslishah as a member of the Ottoman Dynasty". Retrieved 2008-08-02. "Genealogy of Princess Fatma Neslishah as a member of the Muhammad Ali Dynasty". Retrieved 2008-08-02. Rizk, Yunan Labib (27 January – 2 February 2005). "Royal help". Al-Ahram Weekly (727). Retrieved 2008-08-02. Raafat, Samir (March 2005). "Egypt's First Ladies". Egy.com. Retrieved 2010-02-27.[dead link] TO WED KING ZOG'S SISTER; "Prince Abdul Moneim Receives Egyptian Ruler's Permission". The New York Times. 12 July 1938. Archived October 27, 2009 at the Wayback Machine Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Neslişah Sultan στο Wikimedia Commons
Κόμης της Νάντης

Οι Κόμητες της Νάντης ήταν οι Φράγκοι βασιλείς της Νάντης υπό την Δυναστεία των Καρολιδών, ήταν η πρωτεύουσα στο Δουκάτο της Βρετάνης. Η κομητεία αποτελούσε για τους Φράγκους το μέσο με το οποίο έκαναν εισβολή στους Βρετόνους και τους Βαννετούς, με τον τρόπο αυτό απέκτησε μεγάλη στρατηγική σημασία για τους Καρολίδες αυτοκράτορες. Στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ. οι Βρετόνοι κατέλαβαν την Νάντη με αποτέλεσμα ο ηγεμόνας τους να είναι υποτελής των βασιλέων τους. Την εποχή που ήταν κόμης ο Οέλ της Νάντ ξέσπασε επανάσταση χάρη στην αντιδημοτική του πολιτική, ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας βρήκε την ευκαιρία να εισβάλει στην κομητεία και να την κάνει υποτελή του.

 Ρολάνδος, νομάρχης στις Μαρκιωνίες της Νευστρίας (; - 778) Γουίδων της Νάντης, νομάρχης στις Μαρκιωνίες της Νευστρίας (786 - 818) Λαμβέρτος Α΄ της Νάντης (818 - 831), τον έστειλε εξορία ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος ο Ευσεβής Ρίκουιν της Νάντης (831 - 841) Ρενό του Ερμπόζ (841 - 843) Λαμβέρτος Β΄ της Νάντης (843 - 846) Αμωρύ, τον τοποθέτησε ο Κάρολος ο Φαλακρός στην θέση του Λαμβέρτου Β΄ (846 - 849) Λαμβέρτος Β΄ της Νάντης, επαναφορά (849 - 851) Σολομών της Βρετάνης (851 - 860) Ροβέρτος ο Ισχυρός (861 - 866), επίσης Κόμης του Ανζού Ούγος της Μαρκιωνίας της Νευστρίας Ερρίκος της Μαρκιωνίας της Νευστρίας Εύδης Α΄ της Γαλλίας Βερεγγάριος Β΄ της Νευστρίας (886 - 896) Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας (911) Αλαίν Α΄ της Βρετάνης Αλαίν Β΄ της Βρετάνης (938 - 952), εγγονός του Αλαίν Α΄ Δρόγων της Βρετάνης (952 - 960) Οέλ Α΄ της Βρετάνης (960 - 981), μεγαλύτερος νόθος γιος του Αλαίν Β΄ Γκερέκ της Βρετάνης (981 - 990), αδελφός του Οέλ Α΄ Κόναν Α΄ της Βρετάνης (990 - 992) Ιουδικαέλ (992 - 1004), νόθος γιος του Οέλ Α΄ Βουντίκ (1004 - 1038), γιους του Ιουδακαέλ Ματθαίος Α΄ της Νάντης (1038 - 1051), γιος του Βουντίκ Ιουδήθ (1051 - 1063), θεία του Ματθαίου Οέλ Β΄ της Βρετάνης (1054 - 1084), γιος τους, παντρεύτηκε την Αβουάζ της Βρετάνης Ματθαίος Β΄ της Νάντης (1084 - 1093), δεύτερος γιος του Οέλ και της Αβουάζ Αλαίν Δ΄ της Βρετάνης (1103 - 1119), μεγαλύτερος αδελφός του Ματθαίου και δούκας της Βρετάνης Κόναν Γ΄ της Βρετάνης (1119 - 1148), γιος του Αλαίν Δ΄ Οέλ Γ΄ της Νάντης (1148 - 1156), γιος του Κόναν Γ΄ Γοδεφρείδος της Νάντης (1156 - 1158), μικρότερος αδελφός του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας Κόναν Γ΄ της Βρετάνης (1158), ανεψιός του Οέλ Γ΄, κυρίευσε την κομητεία πριν την επιστροφή του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας (1158 - 1185), ανάκτηση της κομητείας με συνθήκη Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης (1185 - 1186), τέταρτος γιος του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας Κωνσταντία της Βρετάνης (1185 - 1201), κόρη του Κόναν Γ΄ που παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Β΄ της Βρετάνης Αρθούρος Α΄ της Βρετάνης (1196 - 1203), γιος τους Judith Everard et Michael Jones, The Charters of Duchess Constance of Brittany and Her Family (1171-1221)
Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 1998

Οι νικητές του Κυπέλλου Ιντερτότο 1998 ήταν οι Βαλένθια ΚΦ, Βέρντερ Βρέμης και Μπολόνια ΦΚ 1909. Και οι 3 ομάδες προκρίθηκαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1998-99.

 Η Μπολόνια ΦΚ 1909 κέρδισε με συνολικό σκορ 3–0. ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1998-99 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1998-1999 Επίσημη Ιστοσελίδα Αποτελέσματα στο Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
Γιόχαν Γένσεν

O Γιόχαν Γένσεν (Johan Ludwig William Valdemar Jensen, 8 Μαΐου 1859 - 5 Μαρτίου 1925) ήταν Δανός μαθηματικός και μηχανικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Δανικής Μαθηματικής Εταιρίας από το 1892 ως το 1903.

 Ο Jensen γεννήθηκε στο Nakskov της Δανίας, αλλά πέρασε την παιδική του ηλικία στη βόρεια Σουηδία, επειδή ο πατέρας του εργαζόταν εκεί ως διαχειριστής ενός αγροκτήματος. Η οικογένεια επέστρεψε στη Δανία πριν το 1876, οπότε ο Jensen γράφτηκε στο Τεχνολογικό Ίδρυμα της Κοπεγχάγης. Παρ’ όλο που ανάμεσα σε άλλα γνωστικά αντικείμενα σπούδασε και μαθηματικά και μάλιστα δημοσίευσε ένα ερευνητικό μαθηματικό άρθρο, ήταν αυτοδίδακτος σε προχωρημένα μαθηματικά θέματα και ποτέ δεν έλαβε ακαδημαϊκή θέση. Αντίθετα ήταν επιτυχημένος μηχανικός στην Τηλεφωνική Εταιρία της Κοπεγχάγης μεταξύ 1881 και 1924 κι έγινε επικεφαλής του τεχνικού τμήματος το 1890. Όλη του τη μαθηματική έρευνα την έκανε στον ελεύθερο χρόνο του. Ο Jensen είναι γνωστός για τη φημισμένη του ανισότητα, την ανισότητα Γένσεν. Επίσης απέδειξε τον τύπο του Jensen στην μιγαδική ανάλυση.
Α.Σ. Αστραπή Μεσοποταμίας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Αστραπή Μεσοποταμίας είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Μεσοποταμία της Καστοριάς. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1957, έχει χρώματα μαύρο-κίτρινο και έμβλημα την αστραπή. Την τρέχουσα περίοδο 2020-2021 αγωνίζεται στην Α΄κατηγορία της Ε.Π.Σ Καστοριάς, αφού πέρσι δοκιμάστηκε στον δεύτερο όμιλο της Γ΄Εθνικής κατηγορίας όπου τερμάτισε στην 13η θέση με 13 βαθμούς.

 Ο Αθλητικός Σύλλογος Μεσοποταμίας «Αστραπή» ιδρύθηκε επίσημα το 1957. Σε όλη την πορεία της, η Αστραπή Μεσοποταμίας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Καστοριάς, κατακτώντας αρκετές φορές το τοπικό πρωτάθλημα καθώς και το Κύπελλο. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 έκανε την πρώτη παρουσία της σε εθνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας τη σεζόν 1977-78 ως τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία και αγωνίστηκε συνεχώς μέχρι τη σεζόν 1981-82. Το 1980 αναδείχθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Καστοριάς, νικώντας στον τελικό με 2-1 τον Παναργειακό Άργους Ορεστικού. Τα επόμενα χρόνια σημείωσε αρκετές συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική, 13 συνολικά και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1987-88, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 2005-06, 2006-07, με τελευταία παρουσία τη χρονιά 2011-12. Την περίοδο 2013-14 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς για 7η φορά στην ιστορία της και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία τερματίζοντας τελευταία στην 4η θέση του 4ου ομίλου. Την περίοδο 2018-19 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς και κέρδισε την άνοδο στη νέα Γ΄ Εθνική κατηγορία, ως τέταρτη τη τάξει κατηγορία από την επόμενη περίοδο. Στην Αστραπή Μεσοποταμίας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ο Ανέστης Αφεντουλίδης, καθώς και ο Γιώργος Αμανατίδης μεταξύ άλλων. 9 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 1982-1983, 1986-1987, 1988-1989, 1994-1995, 2004-2005 , 2010-2011, 2013-2014, 2018-2019, 2022-2023. 10 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 1979-1980, 1980-1981, 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986, 1987-1988, 1989-1990, 1991-1992, 1994-1995, 2013-2014.Φιναλίστ (9) : 1988-1989, 1990-1991, 1997-1998, 2006-2007, 2009-2010, 2011-2012, 2019-2020*, 2021-2022, 2022-2023. 1 Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 2019-2020.Φιναλίστ (2) : 2019,2023. Νταμπλ: 1994-1995, 2013-2014 2020* Κλήρωση λόγω πανδημίας . Να τονιστεί ότι από την σεζόν 1992-1993 άλλαξε το σύστημα βαθμολόγησης και η νίκη έδινε 3 βαθμούς. Μέχρι το 91΄ο νικητής κέρδιζε 2 βαθμούς.
Microlino

Το Microlino είναι ένα πλήρως ηλεκτρικό, ελαφρύ τετράτροχο όχημα που εξοικονομεί χώρο και το οποίο παράγεται από τη Micro Mobility Systems, σχεδιασμένο για αστική μετακίνηση. Το βασικό χαρακτηριστικό του είναι η μπροστινή ανοιγόμενη πόρτα, εμπνευσμένη από τα αυτοκίνητα με φούσκα από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να βγαίνουν απευθείας στο πεζοδρόμιο μετά το παρκάρισμα. Το όχημα έχει δύο καθίσματα, πορτμπαγκάζ, πτυσσόμενη ηλιοροφή και μπορεί να φορτιστεί είτε με οικιακό είτε με βύσμα τύπου 2. Το Microlino έχει οριστεί νομικά και προορίζεται λειτουργικά ως ελαφρύ τετράκυκλο (L7e). Στόχος του είναι να συνδυάσει τα πλεονεκτήματα τόσο ενός αυτοκινήτου όσο και μιας μοτοσυκλέτας. Λόγω της προσέγγισης "μείωση στο μέγιστο" στη μηχανική, το Microlino έχει 50% λιγότερα εξαρτήματα από ένα κανονικό αυτοκίνητο, ζυγίζει 513 κιλά και καταναλώνει λιγότερη ενέργεια κατά την οδήγηση.

 Στην 86η Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης το 2016, η Micro Mobility Systems παρουσίασε για πρώτη φορά το Microlino που αναπτύχθηκε μαζί με το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Ζυρίχης. Η ιδέα για το Microlino προήλθε από τους Wim, Oliver και Merlin Ouboter, μία οικογένεια ελβετών που βρίσκονται πίσω από το Micro Kickscooter, που αναρωτήθηκαν: "Πόσο αυτοκίνητο χρειάζεται πραγματικά κάποιος για καθημερινή οδήγηση;" . Αφού διαπιστώθηκε ότι το μέσο αυτοκίνητο στην Ελβετία είναι κατειλημμένο με 1,6 επιβάτες και καλύπτει 36,8 kilometres (22,9 mi) σε ένα μέσο ταξίδι, καθώς και ότι οι χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων είναι σπάνιοι στις αστικές περιοχές, συνειδητοποίησαν ότι τα σύγχρονα αυτοκίνητα είναι υπερσχεδιασμένα για αστική χρήση, ειδικά όταν λαμβάνει κανείς υπόψη περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη. Σχεδίασαν ένα όχημα που θα εκπλήρωνε δραστηριότητες αστικής μετακίνησης ενώ παράλληλα θα εργαζόταν για ένα πιο φιλικό προς το περιβάλλον, εξοικονόμηση χώρου και αποτελεσματικό μέλλον. Το Microlino έχει σχεδιαστεί για να είναι μικρό και ευέλικτο όπως μια μοτοσυκλέτα, αλλά ταυτόχρονα προστατεύεται από τις καιρικές συνθήκες και με αρκετό χώρο για να μεταφέρει τα ψώνια όπως ένα αυτοκίνητο. Το Microlino εμπνεύστηκε επίσης από το Iso Isetta του 1953. Όπως το Isetta, το Microlino διαθέτει μια ενιαία μπροστινή πόρτα για πρόσβαση στο εσωτερικό του, που είναι σχεδιασμένο για δύο άτομα, και μια πόρτα του χώρου αποσκευών που ανοίγει σε συνολική χωρητικότητα 300 λίτρων. Το 2019 ξεκίνησε μια συνεργασία μεταξύ της Microlino και της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Cecomp, που ιδρύθηκε το 1978, προκειμένου να τελειοποιηθεί τόσο η σχεδίαση όσο και η μηχανική του Microlino 1.0 στο πιο σύγχρονο Microlino 2.0. Η Cecomp είναι επίσης ο κατασκευαστής και συνεργάτης για τη σειρά παραγωγής που ξεκινά το 2021. Τρίτροχο Concept αυτοκίνητο Nobe GT100
Αύλωνας Λέσβου

Ο Αύλωνας είναι οικισμός της Λέσβου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Μεσαγρού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γέρας, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.

 Ο Αύλωνας είναι παραλιακό χωριό της νοτιοανατολικής Λέσβου. Βρίσκεται στην δυτική είσοδο του κόλπου της Γέρας και στο τέλος του δρόμου από Πέραμα και Πύργους, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 28 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της Μυτιλήνης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Μεσαγρού, του δήμου Γέρας της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γέρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης. Η παραλία του οικισμού Η νησίδα Βρομονήσι, απέναντι από τον οικισμό, στην είσοδο του κόλπου Γέρας Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=oSWT0lDsaic
Αλέξανδρος Αβωνοτειχίτης

Ως Αλέξανδρος Αβωνοτειχίτης (105 – 171) φέρεται φιλόσοφος με μαντικές ικανότητες και μυστικιστικές τάσεις. Ίδρυσε μαντείο-θεραπευτήριο στην πόλη Αβώνου τείχος στην Παφλαγονία, το οποίο εξελίχθηκε σε κέντρο λατρείας και μυστηρίων.

 Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 105 στην παφλαγονική πόλη Αβώνου τείχος. Η πόλη με τη δική του παρέμβαση μετονομάστηκε σε Ιωνόπολη, και πέθανε στην ίδια πόλη περίπου το 175. Δεν είναι γνωστά συγκεκριμένα στοιχεία για την οικογένειά του. Ο ίδιος φέρεται ότι ισχυριζόταν πως είχε πατέρα τον μυθικό ήρωα Ποδαλείριο. Σύμφωνα με τον Λουκιανό, ο Αλέξανδρος ήταν εραστής και μαθητευόμενος ενός μάγου από τα Τύανα, ο οποίος τον μύησε στη θεουργία. Μετά τον θάνατο του δασκάλου του, ο Αλέξανδρος μαζί με κάποιον Κοκκωνά άρχισαν να περιοδεύουν επιδεικνύοντας την τέχνη τους, έως ότου συνέλαβαν την ιδέα της ίδρυσης ενός μαντείου. Με τη χρήση τεχνασμάτων έπεισαν τους κατοίκους της πόλης να χτίσουν ναό προς τιμήν του Ασκληπιού. Ο Αλέξανδρος μετοίκησε στην πόλη, ενώ ο Κοκκωνάς παρέμεινε στη Χαλκηδόνα όπου χρησμοδοτούσε έως τον θάνατό του. Απέκτησε μία κόρη, την οποία έδωσε ως σύζυγο στον Ρωμαίο αξιωματούχο Ρουτιλιανό. Ο Αβωνοτειχίτης ίδρυσε μυστήρια, στα οποία συμμετείχαν μόνον οι εντός φιλήματος και αποκλείονταν οι χριστιανοί, οι επικούρειοι, και οι εκτός φιλήματος. Οι «τρεις ημέρες» βαθμοί μύησης των μυστηρίων του σχετίζονταν με τη γέννηση του Απόλλωνα και του Ασκληπιού, τη γέννηση του Γλύκωνα ενός οικόσιτου φιδιού, που τύλιγε ο Αβωνοτειχίτης γύρω από το σώμα του στο ιερό του ναού, τον γάμο του Ποδαλείριου με τη Δαδίδα και τη γέννηση του Ενδυμίωνα. Πηγές από τις οποίες αντλούνται πληροφορίες για τον Αβωνοτειχίτη είναι ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς και το έργο του Αλέξανδρος ή Ψευδομάντις και ο Φλάβιος Φιλόστρατος και το έργο του Τα εις τον Τυανέα Απολλώνιον. Το εμφανές μίσος του Λουκιανού εμποδίζει την αποτίμηση και την κατανόηση του έργου του Αβωνοτειχίτη, μιας προσωπικότητας που άσκησε έντονη επίδραση στην εποχή της, γεγονός που υποδεικνύει η μετονομασία της πόλης, η φήμη του, που εξαπλώθηκε ως την Ιταλία, και η εκτενής σχέση του με Ρωμαίους ευγενείς. Η επίδραση που άσκησε είναι εμφανής επίσης σε ορισμένα νομίσματα των αυτοκρατόρων Λεύκιου Βήρου και Μάρκου Αυρηλίου και την παρουσία ενός αγάλματός του στο φόρουμ του Πάριουμ.
Κόλουρο οκτάεδρο

Στη Στερεομετρία, το κόλουρο οκτάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 14 έδρες: 6 τετράγωνα και 8 κανονικά εξάγωνα. Έχει 24 κορυφές και 36 ακμές.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Κατασκευαστικά, το κόλουρο οκτάεδρο μπορεί να προέλθει από το οκτάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του στο 1/3 της ακμής, έτσι ώστε από τις έδρες του αρχικού οκταέδρου να προκύψουν κανονικά εξάγωνα και στη θέση των αποκομμένων κορυφών του να σχηματιστούν τετράγωνα. Weisstein, Eric W., Truncated Octahedron (Αγγλικά)
Βεατρίκη της Σιλεσίας

Η Βεατρίκη, πολων. Beatrycze świdnicka (1290 - 25 Αυγούστου 1320) από τον Οίκο των Πιάστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα των Λβόβεκ, Γιάβορ, Σβιντνίτσα-Ζεβίτσα και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας & βασίλισσα της Γερμανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Μπόλκο Α΄ του Αυστηρού δούκα των Λβόβεκ, Γιάβορ, Σβιντνίτσα-Ζιέμπιτσε στη Σιλεσία και της Βεατρίκης των Ασκάνια, κόρης του Όθωνα Ε΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ. Παντρεύτηκε το 1308 τον Λουδοβίκο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας & βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα: Ματθίλδη 1313-1346, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ των Βεττιν μάργραβο των Ασκάνια. Λουδοβίκος Ε΄ 1315-1361, δούκας της Βαυαρίας. Στέφανος Β΄ 1319-1375, δούκας της Βαυαρίας. Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Konrad I, Duke of Głogów". Genealogy.EU. Some sources states that she was daughter of Henry III, Duke of Glogów with further references). Mumie Anna - Die Rettung einer Prinzessin (in German) [retrieved 5 August 2016].
Εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης

"Majulah Singapura" ("Εμπρός Σιγκαπούρη") είναι ο εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης. Συνθέτης του είναι ο Ζουμπίρ Σαΐντ (1958) και τον συνέθεσε για τις επίσημες εκδηλώσεις του Δημοτικού Συμβουλίου της Σιγκαπούρης. Το τραγούδι επιλέχθηκε το 1959 ως ύμνος του νησιού όταν εκείνο κέρδισε αυτοδιοίκηση. Το 1965 η χώρα έγινε πλήρως ανεξάρτητη και το "Majulah Singapura" καθιερώθηκε επίσημα ως εθνικός ύμνος. Διά νόμου ψάλλεται μόνο με τους αρχικούς στίχους στη μαλαϊκή γλώσσα. Ωστόσο, έχουν γίνει επίσημες μεταφράσεις του ύμνου σε τρεις ακόμα επίσημες γλώσσες: στα αγγλικά, στα κινέζικα μανδαρίνων και στη γλώσσα Ταμίλ. Η ολοκληρωμένη σύνθεση εψάλη για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου του 1958, στο θέατρο Βικτώρια, με αφορμή την επαναλειτουργία του εν λόγω θεάτρου. Η αναθεωρημένη έκδοση εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλεση στις 11 Νοεμβρίου του 1959. Ο ύμνος παρουσιάστηκε επίσημα στο λαό της χώρας στις 3 Δεκεμβρίου όταν ανέλαβε καθήκοντα ο αρχηγός κράτους Γιουσόφ μπιν Ισάκ. Η επίσημη καθιέρωση το υύμνου έγινε στις 9 Αυγούστου του 1965.

 «The National Anthem». Singapore Infomap, Ministry of Information, Communications and the Arts (MICA). 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2007. «The National Anthem- guidelines». Singapore Infomap, Ministry of Information, Communications and the Arts (MICA). 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2007. Tan, Bonny (23 Δεκεμβρίου 2004). «The Singapore National Anthem». Singapore Infopedia, National Library Board. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2007. «National anthem- Majulah Singapura». Access to Archives Online (a2o), National Archives of Singapore. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2007. «National symbols: The National Anthem». Education and Outreach Division, National Heritage Board. 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2007. «Singapore's national anthem». National Day Parade Executive Committee. 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2007. Νομοθετική Συνέλευση της Σιγκαπούρης (1959). State Arms and Flag and National Anthem of Singapore (Legislative Assembly (New Series) Misc. 2 of 1959). Singapore: Printed at the Government Printing Office. The National Symbols Kit. Singapore: Prepared by Programmes Section, Υπουργείο Πληροφοριών και Πολιτισμού]. 1999. A kit on the key symbols of Singapore consisting of eight fact sheets, one booklet, one CD and one national flag. Phoon, Yew Tien (2006). Majulah Singapura: Arrangement for Large Orchestra with Choir [music score]. Singapore: UTN. Commissioned by National Day Parade 2007 Show Committee for the 2007 Singapore National Day Parade. Majulah Singapura στο Nationalanthems.info Εθνικός ύμνος της Σιγκαπούρης - από το Majulahsingapura.com
Chuck D

Ο Κάρλτον Ντάγκλας Ράιντεναουαρ (αγγλικά: Carlton Douglas Ridenhour, γενν. 1 Αυγούστου 1960) είναι Αμερικανός ράπερ και στιχουργός, ηγέτης και ιδρυτής του γνωστού χιπ χοπ συγκροτήματος Public Enemy. Ο Chuck D θεωρείται ο κατεξοχήν ράπερ κοινωνικοπολιτικών κομματιών της δεκαετίας του 1980 και είναι γνωστός για τα μηνύματα που περνάει μέσα από τα κομμάτια του. Έχει συνεργαστεί με τους Τζάνετ Τζάκσον, Run-DMC, The Dope Poet Society, Ice Cube, Boom Boom Satelites, Sonic Youth, Prince, The Notorious B.I.G. και N.W.A.

 Ο Κάρλτον Ντάγκλας Ράιντεναουαρ γεννήθηκε στις 1 Αυγούστου του 1960 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Γνώρισε τον επίσης ράπερ Flavor Flav ενώ σπούδαζε στο Λονγκ Άιλαντ. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος από τα πανεπιστήμια Άντελφι και Χόφστρα. Ο Chuck D ξεκίνησε την καριέρα του την δεκαετία του 1980 όταν και ίδρυσε το συγκρότημα Public Enemy με τον Flavor Flav. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε μερικούς από τους πιο σημαντικούς δίσκους της κοινωνικοπολιτικής ραπ, όπως τους Yo! Bum Rush the Show (1987), It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988), Fear of a Black Planet (1990), Apocalypse 91... The Enemy Strikes Black (1991), Greatest Misses (1992), και Muse Sick-n-Hour Mess Age (1994) με την δισκογραφική εταιρεία Def Jam. Τον Ιούνιο του 1992 οι Public Enemy ήρθαν στην Ελλάδα και διοργάνωσαν συναυλία στο Κατράκειο θέατρο της Νίκαιας, αποτελώντας σημαντικό ρόλο στα πρώτα χρόνια του ελληνικού hip hop, καθώς ήταν η πρώτη φορά που ένα τόσο μεγάλο hip hop συγκρότημα ερχόταν στη χώρα. Το 1994, έκανε παγκόσμια περιοδεία μαζί τον Ice-T. Επρόκειτο να συμμετάσχει και ο Τούπακ Σακούρ, όμως τελικά εγκατέλειψε την περίοδο, καθώς έπρεπε να μείνει στις ΗΠΑ για να δικαστεί για βιασμό. Ο Σακούρ ήθελε τον Chuck D στο κορυφαίο δίσκο του All Eyez on Me στο τραγούδι Da Struggle Continuez, όμως το θέλημα του Τούπακ δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Το 1995, ο ράπερ μήνυσε τον The Notorious B.I.G. λόγω της συμμετοχής του ίδιου στο κομμάτι του B.I.G. Ten Crack Commandments από το δίσκο Ready to Die στο οποίο ο Chuck ανέφερε ότι ο Notorious "έκλεψε" τα φωνητικά του. Η υπόθεση έληξε εξωδικαστικά το 1998. Ο Chuck D κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο δίσκο του με τίτλο The Autobiography of Mistachuck το 1996 σε θετικές κριτικές, ενώ συνέχισε να κυκλοφορεί δίσκους με τον Flavor Flav και το σχήμα των Public Enemy. Το 2020, οι Public Enemy κυκλοφόρησαν τον δίσκο What You Gonna Do When The Grid Goes Down" γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες.
Πέδρο (ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1987)

Ο Πέδρο Ελιεθέρ Ροδρίγεθ Λεδέσμα (ισπ.: Pedro Eliezer Rodríguez Ledesma, 28 Ιουλίου 1987) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στο ιταλικό πρωτάθλημα με την ΣΣ Λάτσιο ενώ αποτελεί και στέλεχος της εθνικής ομάδας.

 5 Πρωταθλήματα Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013, 2015 3 Κύπελλα Ισπανίας: 2009, 2012, 2015 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013 3 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 2009, 2011, 2015 3 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 2009, 2011, 2015 2 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων: 2009, 2011 1 Πρεμιερ Λιγκ 2017 1 Κύπελλο FA 2018 1 Γιουρόπα Λιγκ 2019 1 Μουντιάλ: 2010 1 Euro: 2012 FC Barcelona official profile Pedro, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Προφίλ Πέδρο στο BDFutbol National team data (Αγγλικά) Προφίλ Πέδρο στο Soccerway Πέδρο στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Πέδρο – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Πέδρο – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
Μεχερδάτης της Παρθίας

Ο Μεχερδάτης, Meherdates, παρθικά Mihrdāt, ήταν ένας Πάρθιος πρίγκιπας, που αγωνίστηκε εναντίον του Γοτάρζη Β΄ (βασ. 40–51 ) για το στέμμα των Πάρθων από το 49 έως το 51 μ.Χ. Ήταν ένας γιος του Βονώνη Α΄ (βασ. 8–12 ). Τελικά ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τον Γοτάρτζη Β΄, ο οποίος τού χάρισε τη ζωή, αλλά του ακρωτηριάστηκαν τα αυτιά, μία πράξη που τον απέκλεισε από την ανάκτηση τού θρόνου.

 Bivar, A.D.H. (1983). "The Political History of Iran Under the Arsacids". In Yarshater, Ehsan (ed.). The Cambridge History of Iran, Volume 3(1): The Seleucid, Parthian and Sasanian Periods. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 21–99. ISBN 0-521-20092-X. Dąbrowa, Edward (2010). The Arsacids and their State. XI, σελ. 21–52. https://www.academia.edu/2348544. Dąbrowa, Edward (2017). Tacitus on the Parthians, σελ. 171–189. https://www.academia.edu/35960477.
Pink Martini

Οι Πινκ Μαρτίνι (αγγλ.: Pink Martini) είναι δωδεκαμελές μουσικό συγκρότημα από το Πόρτλαντ του Όρεγκον των ΗΠΑ. Δημιουργήθηκαν το 1994 από τον πιανίστα Τόμας Λάουντερντέιλ. Συνδυάζουν τέτοια διάφορα είδη της μουσικής, όπως: λάτιν, λάουντζ, κλασσική, και τζαζ.

 Αρχικά μαζεμένοι στο Πόρτλαντ, οι Πινκ Μαρτίνι έκαναν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη, στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 2003, περιόδευσαν σε διάφορες χώρες, όπως σε: Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ελβετία, Μονακό, Ελλάδα, Τουρκία, Ταϊβάν, Λιβάνο και ΗΠΑ, όπου εμφανίζονταν είτε μόνοι τους, είτε συνοδευόμενοι από διάφορες ορχήστρες. Το πρώτο άλμπουμ των Πίνκ Μαρτίνι, Sympathique (που εκτός των άλλων περιελάμβανε διασκευή του Παιδιά του Πειραιά, και μάλιστα στα ελληνικά), κυκλοφόρησε από την Heinz Records το 1997, πουλώντας πάνω από 1,3 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Τον Οκτώβριο του 2004, κυκλοφόρησαν τη δεύτερη δουλειά τους, Hang on Little Tomato. Το εξώφυλλο του δίσκου έδειχνε έναν άντρα να σηκώνει ψηλά ένα χαρούμενο παιδί μπροστά σε ένα μπλε φόντο. Τα εισιτήρια για τη συναυλία της παρουσίασης του CD τους ξεπουλήθηκαν τόσο γρήγορα, που το συγκρότημα ανήγγειλε μια δεύτερη συναυλία. Το 2007 κυκλοφόρησαν το τρίτο τους άλμπουμ Hey Eugene!. China Forbes — φωνητικά Thomas M. Lauderdale — πιάνο Αντώνης Ανδρέου - τρομπόνι Robert Taylor — τρομπόνι Gavin Bondy — τρομπέτα Paloma Griffin — βιολί Doug Smith — βιμπαρόφωνο, κρουστά Brian Lavern Davis — κόγκα, τύμπανα, κρουστα Derek Rieth — κρουστά Martin Zarzar — τύμπανα Phil Baker — μπάσο Timothy Nishimoto — φωνητικά και κρουστά Maureen Love — βιολί Pansy Chang — τσέλο Dan Faehnle — κιθάρα Claude Giron — τσέλο Brant Taylor — τσέλο Nicholas Crosa — βιολί Sympathique (1997) Hang on Little Tomato (2004) Hey Eugene! (2007) Splendor in the Grass (2009) Joy to the world (2010) A Retrospective (2011) 1969 (duet with Saori Yuki) (2011) Get Happy (2013) Dream a Little Dream (2014) Je dis oui! (2016) Official website Wrasse Records website
Φρεντερίκ Νιμανί

Ο Φρεντερίκ Κ. Νιμανί Ν'Γκαλού είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από το Τσάντ και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1988 και παίζει στο Ελληνικό πρωτάθλημα ως επιθετικός με την ομάδα του ΠΑΟΚ .

 Γεννήθηκε στη Μασσαλία. Ο Νιμανί στη Μονακό ξεκίνησε πολύ καλά, καθώς σκόραρε στο ντεμπούτο του σε βάρος της Oσέρ στις 9 Σεπτεμβρίου 2006. Παρά το ελπιδοφόρο ξεκίνημά του στο στάδιο του Μονακό Στάδιο Λουί Β΄, έφυγε ως δανεικός στη Λοριάν to 2007. Ωστόσο, μετά από ένα δυνατό ξεκίνημα μαζί με τον Γκουρκύφ τον Ιανουάριο του 2008, ανακλήθηκε και έφυγε πάλι δανεικός στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, ώστε να προστεθεί στην ομάδα της Σεντάν ως τη λήξη της σεζόν. Έπειτα ο Νιμανί προστέθηκε στο δυναμικό της Ναντ με τη μορφή δανεισμού, πάλι, για την υπόλοιπη σεζόν, όπου δεν έκανε καμία εμφάνιση. Ακολουθώντας τη Μονακό στον υποβιβασμό της στη δεύτερη κατηγορία, ο Νιμανί σκόραρε το πρώτο του γκολ μετά από δύο χρόνια ενάντια στη Τρουά στην ισοπαλία με 1-1. Στις 19 Ιανουαρίου 2010, υπήρχαν φήμες ότι ο Νιμανί ήταν έτοιμος να πάει στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας στην Μπάρνλεϊ ως δανεικός με τη δυνατότητα να μπορεί να τον αγοράσει αργότερα με το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων. Έπειτα από προπονήσεις με την ομάδα υπέγραψε 5 μήνες δανεικός στις 22 Ιανουαρίου το 2010. Ωστόσο, ο Νιμανί πραγματοποίησε μόλις μία εμφάνιση στην Μπάρνλεϊ στη θέση του Κρις Ιγκλς στο 65ο λεπτό σε μία ήττα από τη Μπόλτον. Όταν η Μπάρνλεϊ υποβιβάστηκε πίσω στη δεύτερη κατηγορία, μετά από μία σεζόν, η Μπάρνλεϊ δεν έκανε καμία κίνηση προς τη μονιμοποίηση του Νιμανί. Στις 30 Ιανουαρίου το 2012 ο Νιμανί υπέγραψε συμβόλαιο με την ελλινική ομάδα ΠΑΟΚ, με τη μορφή δανισμού και με τον όρο ο ΠΑΟΚ να έχει τη δυνατότητας μονιμοποίησης στο τέλος της σεζόν 2011/2012. Ήταν μια προσωπική επιλογή του προπονητή του συλλόγου Λάζλο Μπόλονι. Ο Νιμανί πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στην ομάδα Νέων της Γαλίας με αντίπαλο τη Σλοβακία, αντικαθιστώντας τον Λοΐκ Ρεμί στο 46ο λεπτό, Ξεκίνησε ως βασικός και σκόραρε 2 γκολ με αντίπαλο την ομάδα νέων της Μάλτας στις 5 Σεπτεμβρίου 2008. Στατιστική Αρχειοθετήθηκε 2014-07-16 στο Wayback Machine.Η Άρσεναλ και η Ρεάλ Μαδρίτης κυνηγάνε τον νεαρό ΓάλλοΤρουά vs Μονακό 1-1 Η Μπάρνλεϊ κλείνει τον επιθετικό Νιμανί ως δανεικό Ο Νιμανί πηγαίνει δανεικός Αρχειοθετήθηκε 2010-01-25 στο Wayback Machine. Συμφωνία με την Α.Σ. Μονακό για τον Νιμανί Έκλεισε ο Νιμανί Ο Νιμανί αρέσει στον Μπόλονι Στατιστικά
Σκωτσέζικος Διαφωτισμός

Ο Σκωτσέζικος Διαφωτισμός (σκωτς.: Scottis Enlightenment) υπήρξε περίοδος της ιστορίας της Σκωτίας τον 18ο αιώνα, η οποία χαρακτηρίζεται από πνευματικά και επιστημονικά επιτεύγματα. Γύρω στα 1750, ο σκωτσέζικος λαός ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους λαούς της Ευρώπης, με ποσοστό εγγραμμάτων κοντά στο 75%. Οι Σκωτσέζοι διανοούμενοι βαδίζοντας στα χνάρια του Διαφωτισμού, του οποίου η φλόγα έκαιγε την ίδια περίοδο στην ηπειρωτική Ευρώπη, απέρριπταν κάθε αυθεντία, πίστευαν στην ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και θεωρούσαν τη λογική ως το μόνο ασφαλές μέσο για να φτάσει κανείς στην αλήθεια. Ωστόσο, ο σκωτσέζικος Διαφωτισμός διαφοροποιήθηκε αρκετά από αυτόν της γηραιάς ηπείρου, καθώς τον διέκρινε η έντονη τάση προς τον εμπειρισμό.

 Οι τομείς που αναπτύχθηκαν ιδιαιτέρως ήταν η φιλοσοφία, η πολιτική οικονομία, η μηχανική, η αρχιτεκτονική, η ιατρική, η γεωλογία, η αρχαιολογία, η δίκαιο, η γεωπονία, η χημεία και η κοινωνιολογία. Ο Σκωτσέζικος Διαφωτισμός εξαπλώθηκε και εκτός των συνόρων της Σκωτίας, στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης, οι ιδέες του μεταφέρθηκαν και πέρα από τον Ατλαντικό μέσω των μεταναστών στον Νέο Κόσμο και αργότερα από τους Αμερικανούς φοιτητές στα πανεπιστήμια της Σκωτίας. Συνεπώς, μεγάλο μέρος της τεχνολογικής και κοινωνικής ανάπτυξης κατά το 18ο και 19ο αιώνα, σε χώρες όπως οι Η.Π.Α., ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία, αποδίδεται σε απογόνους Σκωτσέζων αποίκων. Τζόζεφ Μπλακ (1728–1799), φυσικός και χημικός Τζέιμς Μπόσγουελ (1740–1795), δικηγόρος και συγγραφέας Ρόμπερτ Μπερνς (1759–1796), ποιητής Άνταμ Φέργκιουσον (1723–1816), φιλόσοφος, ιστορικός και κοινωνιολόγος Άνταμ Σμιθ (1723–1790), οικονομολόγος Τζέιμς Βατ (1736–1819), μηχανικός Ντέιβιντ Χιουμ (1711–1776), φιλόσοφος και ιστορικός Φράνσις Χάτσεσον (1694–1746), φιλόσοφος Τζέιμς Χάτον (1726–1797), γεωλόγος και χημικός Γουόλτερ Σκοτ (1771–1832), συγγραφέας και ποιητής Χένρυ Ράεμπουρν (1756–1823), ζωγράφοςΠαράλληλα, δύο σημαντικότατοι επιστήμονες επηρεάστηκαν άμεσα από Σκωτσέζους λόγιους, οι: Βενιαμίν Φραγκλίνος (1731–1802), συγγραφέας, πολιτικός, εφευρέτης και διπλωμάτης Έρασμος Δαρβίνος (1706–1790), γιατρός, φιλόσοφος και φυσιοδίφης