Έγκλημα στην Ιαπωνία

Το Έγκλημα στην Ιαπωνία είναι χαμηλό σε ποσοστό σε σύγκριση με μεγάλο μέρος του κόσμου. Το συνολικό ποσοστό εγκληματικότητας στη χώρα θεωρείται χαμηλό έως μέτριο, σε σύγκριση με άλλες χώρες. Το 2015, η Ιαπωνία είχε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά δολοφονιών στον κόσμο, αλλά υψηλότερο από τη Σιγκαπούρη.

 Η Γιακούζα υπήρχε στην Ιαπωνία πολύ πριν από το 1800 και ακολούθησε κωδικούς παρόμοιους με αυτούς των σαμουράι. Οι πρώτες επιχειρήσεις τους ήταν συνήθως σε στενό οικογενειακό κύκλο, και ο αρχηγός και οι υφισταμένοι του είχαν σχέσεις πατέρα-γιου. Αν και αυτή η παραδοσιακή τακτική εξακολουθεί να υπάρχει, οι δραστηριότητες της Γιακούζα αντικαθίστανται όλο και περισσότερο από μοντέρνους τύπους συμμοριών που εξαρτώνται από τη δύναμη και το χρήμα ως οργανωτικές έννοιες. Παρ' όλα αυτά, η Γιακούζα συχνά απεικονίζεται ως σωτήρας παραδοσιακών ιαπωνικών αρετών σε μια μεταπολεμική κοινωνία, που μερικές φορές δημιουργεί δεσμούς με παραδοσιακές ομάδες που υποστηρίζουν τις ίδιες απόψεις και προσελκύοντας πολίτες που δεν είναι ικανοποιημένοι με την κοινωνία. Οι εγκληματικές ομάδες της Γιακούζα το 1990 εκτιμήθηκαν σε περισσότερες από 3.300 και όλες μαζί διέθεταν περισσότερα από 88.000 μέλη. Αν και συγκεντρώνεται στους μεγαλύτερους αστικούς νομούς, η Γιακούζα δραστηριοποιείται στις περισσότερες πόλεις και συχνά λαμβάνει προστασία από υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Μετά από εναρμονισμένη αστυνομική επιχείρηση στη δεκαετία του 1960, μικρότερες συμμορίες εξαφανίστηκαν ή άρχισαν να ενοποιούνται σε οργανώσεις τύπου συνδικάτου. Το 1990, τρία μεγάλα συνδικάτα (Yamaguchi-gumi, Sumiyoshi-kai, Inagawa-kai) κυριάρχησαν στο οργανωμένο έγκλημα στην Ιαπωνία και έλεγχαν περισσότερες από 1.600 συμμορίες και 42.000 γκάνγκστερ. Ο αριθμός τους έκτοτε διογκώθηκε και συρρικνώθηκε, καθώς συχνά συμπίπτει με τις οικονομικές συνθήκες. Η παράδοση της Γιακούζα εξαπλώθηκε επίσης στο νησί Οκινάουα τον 20ο αιώνα. Η Kyokuryu-kai και η Okinawa Kyokuryu-kai είναι οι δύο μεγαλύτερες γνωστές ομάδες της Γιακούζα στο νησί και και οι δύο έχουν καταχωριστεί ως καθορισμένες ομάδες σύμφωνα με το νόμο για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος από το 1992. Οι μαζικές δολοφονίες αποτελούν ένα αυξανόμενο πρόβλημα στην Ιαπωνία, με τουλάχιστον 80+ θανάτους την τελευταία δεκαετία. Συγκεκριμένα, η εμπρηστική επίθεση του Κιότο που σκότωσε τουλάχιστον 36 ανθρώπους και τραυμάτισε 33 επιπλέον. Είναι μια από τις πιο θανατηφόρες μαζικές δολοφονίες στην Ιαπωνία από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν η πιο θανατηφόρα πυρκαγιά στην Ιαπωνία από το κτίριο Μίοτζο 56 το 2001. Θεωρήθηκε «αυτοκτονική τρομοκρατία» από έναν καθηγητή εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Rissho, καθώς η επίθεση προοριζόταν για αποστολή αυτοκτονίας από τον ύποπτο. Το 1989 η Ιαπωνία είχε 1,3 ληστείες και 1,1 δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους. Την ίδια χρονιά, οι ιαπωνικές αρχές επέλυσαν το 75,9% των ληστειών και το 95,9% των ανθρωποκτονιών. Το 1990 η αστυνομία εντόπισε πάνω από 2,2 εκατομμύρια παραβιάσεις του Ποινικού Κώδικα. Δύο τύποι παραβιάσεων - η κακοποίηση (65,1% των συνολικών παραβίασεων) και η εξ αμέλειας ανθρωποκτονία ή τραυματισμός ως αποτέλεσμα ατυχημάτων (26,2%) - αντιπροσώπευαν πάνω από το 90% των εγκλημάτων. Το 2002, ο αριθμός των εγκλημάτων που καταγράφηκαν ήταν 2.853.739. Αυτός ο αριθμός μειώθηκε σε λιγότερο από το ένα τρίτο έως το 2017 και να καταγράφονται με 915.042 εγκλήματα. Το 2013, το συνολικό ποσοστό εγκληματικότητας στην Ιαπωνία μειώθηκε για την 11η συνεχόμενη χρονιά και ο αριθμός των δολοφονιών και των απόπειρων δολοφονιών μειώθηκε επίσης σε μεταπολεμικό επίπεδο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αστυνομία είναι τα εγκλήματα που σχετίζονται με τον εκσυγχρονισμό. Ο αυξημένος πλούτος και η τεχνολογική πολυπλοκότητα έχουν φέρει νέα εγκλήματα, όπως η απάτη σε υπολογιστές και πιστωτικές κάρτες, καθώς και η εμπλοκή που περιλαμβάνει διανομείς νομισμάτων και η ασφάλιση. Η επίπτωση της κατάχρησης ναρκωτικών είναι μικρή, σε σύγκριση με άλλες βιομηχανικές χώρες και περιορίζεται κυρίως σε διεγερτικά. Οι ιαπωνικές αρχές επιβολής του νόμου προσπαθούν να ελέγξουν αυτό το πρόβλημα με εκτεταμένο συντονισμό με διεθνείς ερευνητικούς οργανισμούς και αυστηρή τιμωρία για ιαπωνικούς και ξένους παραβάτες. Τα τροχαία ατυχήματα και οι θάνατοι καταναλώνουν σημαντικούς πόρους επιβολής του νόμου. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ξένων εγκληματιών που ταξιδεύουν από το εξωτερικό για να επωφεληθούν από την χαλαρή ασφάλεια της Ιαπωνίας. Στην αυτοβιογραφία του, ο Άγγλος εγκληματίας Κόλιν Μπλέινιι δήλωσε ότι οι Άγγλοι και οι Νιγηριανοί κλέφτες έχουν στοχεύσει την Ιαπωνία λόγω του χαμηλού ποσοστού εγκληματικότητας και επειδή οι Ιάπωνες δεν είναι προετοιμασμένοι για το έγκλημα. Οι ρωσικές συμμορίες κλοπής αυτοκινήτων είναι επίσης γνωστό ότι στοχεύουν στην χώρα. Οι Γιαπωνέζες και αλλοδαπές γυναίκες και κορίτσια έχουν πέσει θύματα σωματεμπορίας στην Ιαπωνία. Βιάζονται σε πορνεία και άλλες τοποθεσίες και βιώνουν σωματικό και ψυχολογικό τραύμα. Σύστημα ποινικής δικαιοσύνης της Ιαπωνίας Κατάλογος σημαντικών εγκλημάτων στην Ιαπωνία Εμπορία ανθρώπων στην Ιαπωνία Εθνικά ζητήματα στην Ιαπωνία