Ιντ αλ-αντχά

Το Ιντ αλ-αντχά ή γνωστό και ως η γιορτή των θυσιών (Αραβικά: عيدالأضحى Ηντ Αλ-Αντχά), και στην Ελλάδα γνωστό ως Κουρμπάν μπαϊράμ, είναι ένα θρησκευτικό φεστιβάλ που γιορτάζεται από τους Μουσουλμάνους παγκοσμίως ως εορτασμός της προθυμίας του Αβραάμ να θυσιάσει το γιο του Ισμαήλ για τον Αλλάχ . Είναι ένα από δύο κύρια θρησκευτικά φεστιβάλ Μπαϊράμ τα οποία οι Μουσουλμάνοι γιορτάζουν. Όπως και το Ιντ αλ-φιτρ, το Κουρμπάν Μπαϊράμ αρχίζει επίσης μια σύντομη προσευχή που ακολουθείται από ένα κήρυγμα (χούτμπα). Το Κουρμπάν Μπαϊράμ διαρκεί 3 ημέρες και αρχίζει τη 10η ημέρα του μήνα Ντουλ χιτζά (ذوالحجة) του σεληνιακού ισλαμικού ημερολογίου. Συμβαίνει να είναι περίπου 70 ημέρες μετά από το τέλος του μήνα με το Ραμαζάνι. Όπως και με τις άλλες γιορτές του Ισλάμ, επειδή το ισλαμικό ημερολόγιο είναι σεληνιακό, έχει διαφορετική ημερομηνία κάθε έτος.

 Το Ιντ αλ-αντχά έχει άλλα δημοφιλή ονόματα σε όλο το μουσουλμανικό κόσμο, όπως Ηντ Ελ-Κιμπίρ στο Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, Τφάσκα Ταμοκκάρτ στη βερβερική γλώσσα Τζέρμπα και Ταμπάσκι ή Τομπάσκι σε μερικά μέρη της Αφρικής, Μπαμπάρ Σαλλάχ στη Νιγηρία και τη Δυτική Αφρική, Τσιιντγουέινεϋ στις σομαλικές ομιλίας περιοχές της Σομαλίας και της Κένυας και της Αιθιοπίας. Στην Ινδία και το Πακιστάν καλείται επίσης Μπάκρα Ηντ, όπου η αίγα είναι το ζώο πιθανότατα που θυσιάζεται. Στο Μπανγκλαντές καλείται είτε Ηντ Ουλ-Αζχά είτε Κουρμπάνι. Στη Νότια Αφρική καλείται επίσης Μπακρί Ηντ (ή απλά Μπακρήντ όπως στην Ινδία). Ο ινδονησιακός όρος είναι Ηντούλ Αντχά. Στην Τουρκία αναφέρεται συχνά ως Κουρμπάν Μπαϊράμι ή «γιορτή θυσίας», όπως και στην Ελλάδα, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Αλβανία και Βουλγαρία. Στο Καζακστάν, αναφέρεται ως Κουρμπάν Αΐτ. Στα κουρδικά καλείται Τσέινα Κουρμπανέ. Στο Αφγανιστάν καλείται «Ηντ-Ε-Κουρμπάν» από ομιλητές της γλώσσας Νταρί και "Λόυ Ακτάρ" (κυριολεκτικά, "μεγάλο Ηντ") ή «Κουρμπανάυ Ακτάρ» από ομιλητές της γλώσσας Πάστο. Αυτό το Ηντ διαρκεί 4 ημέρες. Επίσης είναι γνωστό ως μεγαλύτερο Ηντ επειδή είναι μια ημέρα παραπάνω από το Ηντ-Ουλ-Φιτάρ. Ενώ το Ιντ αλ-αντχά είναι πάντα την ίδια ημέρα στο ισλαμικό ημερολόγιο, η ημερομηνία στο γρηγοριανό ημερολόγιο ποικίλλει από χρόνο σε χρόνο δεδομένου ότι το ισλαμικό ημερολόγιο είναι σεληνιακό και το γρηγοριανό ημερολόγιο είναι ηλιακό. Το σεληνιακό ημερολόγιο υπολείπεται περίπου 10 ημέρες από το ηλιακό ημερολόγιο. Κάθε έτος, το Ιντ αλ-Αντχά (όπως άλλες ισλαμικές εορτές) πέφτει σε δύο διαφορετικές γρηγοριανές ημερομηνίες στα διαφορετικά μέρη του κόσμου, εξαιτίας του γεγονότος ότι το όριο, όπου ο σεληνιακός μηνίσκος γίνεται ορατός, είναι διαφορετικό από τη διεθνή γραμμή ημερομηνίας. Οι γρηγοριανές ημερομηνίες, όπου συμπίπτει το Ιντ αλ-αντχά για τα τελευταία και τα επόμενα έτη είναι τα εξής: 2008: 8 Δεκεμβρίου - 12 Δεκεμβρίου 2009: 27 Νοεμβρίου - 30 Νοεμβρίου 2010: 16 Νοεμβρίου - 19 Νοεμβρίου 2011: 6 Νοεμβρίου - 9 Νοεμβρίου 2012: 26 Οκτωβρίου - 29 Οκτωβρίου 2013: 14 Οκτωβρίου - 17 Οκτωβρίου 2014: 5 Οκτωβρίου - 8 Οκτωβρίου 2015: 24 Σεπτεμβρίου - 27 Σεπτεμβρίου 2016: 12 Σεπτεμβρίου - 15 Σεπτεμβρίου 2017: 2 Σεπτεμβρίου - 5 Σεπτεμβρίου 2018: 20 Αυγούστου - 23 Αυγούστου 2019: 11 Αυγούστου - 14 Αυγούστου 2020: 31 Ιουλίου - 3 Αυγούστου 2021: 20 Ιουλίου - 23 Ιουλίου 2022: 9 Ιουλίου - 12 Ιουλίου 2023: 28 Ιουνίου - 1 Ιουλίου 2024: 16 Ιουνίου - 19 Ιουνίου 2025: 6 Ιουνίου - 9 Ιουνίου 2026: 26 Μαΐου - 29 Μαΐου 2027: 16 Μαΐου - 19 Μαΐου 2028: 4 Μαΐου - 7 Μαΐου 2029: 23 Απριλίου - 27 Απριλίου 2030: 13 Απριλίου - 27 Απριλίου 2031: 2 Απριλίου - 5 Απριλίου 2032: 21 Μαρτίου - 24 Μαρτίου 2033: 11 Μαρτίου - 14 Μαρτίου 2034: 28 Φεβρουαρίου - 2 Μαρτίου 2035: 17 Φεβρουαρίου - 20 Φεβρουαρίου 2036: 7 Φεβρουαρίου - 10 Φεβρουαρίου 2037: 26 Ιανουαρίου - 29 Ιανουαρίου 2038: 16 Ιανουαρίου - 19 Ιανουαρίου 2039: 5 Ιανουαρίου - 8 Ιανουαρίου, 25(?) Δεκεμβρίου - 28(?) Δεκεμβρίου Κατά την διάρκεια της γιορτής και σύμφωνα με τις παραδόσεις θυσιάζονται ζώα (βόδια, αρνιά και πρόβατα) τα οποία νωρίτερα έχουν ευλογηθεί από τον χότζα. Το ζώο που θυσιάζεται χωρίζεται στα τρία και ένα μέρος προορίζεται για τους φτωχούς, το άλλο για συγγενείς και το τρίτο μένει στο σπίτι. Σήμερα η θυσία γίνεται από επαγγελματίες στα σφαγεία. Η μέρα της γιορτής ξεκινάει από την πρώτη πρωινή προσευχή στο τζαμί, γίνονται επισκέψεις στους τάφους των συγγενών, και κατόπιν το πρωί όσοι επιθυμούν και μπορούν πραγματοποιούν τη θυσία, σφάζοντας συνήθως ένα αρνί. Πραγματοποιούνται επίσης επισκέψεις στους κοντινούς συγγενείς, όπου αποδίδεται σεβασμός και δίνονται ευχές, ενώ οι μικρότεροι παίρνουν και κεράσματα και λεφτά. Το μεσημέρι πραγματοποιείται το τραπέζι με το κρέας του κουρμπανιού, ενώ μέρος έχει μοιραστεί στους φτωχούς και τους συγγενείς.