Δολοφονία της Άννας Πολιτκόφσκαγια

Στις 7 Οκτωβρίου 2006, η Ρωσίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα Άννας Πολιτκόφσκαγια (γεννημένη το 1958) πυροβολήθηκε και βρέθηκε νεκρή στο ασανσέρ της πολυκατοικίας της στο κέντρο της Μόσχας. Ήταν γνωστή για την αντίθεσή της στον Δεύτερο Πόλεμο της Τσετσενίας και για την κριτική της κατά του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Η Πολιτκόφσκαγια έγραψε πολλά βιβλία για τους πολέμους της Τσετσενίας, καθώς και για τη Ρωσία του Πούτιν και έλαβε πολλά διεθνή βραβεία για το έργο της. Η δολοφονία της, που πιστεύεται ότι επρόκειτο για κατά παραγγελία δολοφονία, προκάλεσε έντονη διεθνή αντίδραση. Τρεις Τσετσένοι συνελήφθησαν για το φόνο της, αλλά αθωώθηκαν. Η ετυμηγορία ανατράπηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας και έγιναν νέες δίκες. Συνολικά, έξι άτομα καταδικάστηκαν για κατηγορίες που σχετίζονται με τον θάνατό της.

 Το βιβλίο της Πολιτκόφσκαγια, "Putin's Russia: Life in a Failing Democracy", επέκρινε τη διακυβέρνηση του Πούτιν, συμπεριλαμβανομένης της επιδίωξής του για τον Δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας. Κατηγόρησε τον Πούτιν και τη ρωσική μυστική υπηρεσία FSB ότι καταπνίγουν τις πολιτικές ελευθερίες προκειμένου να εγκαθιδρύσουν μια σοβιετικού τύπου δικτατορία, ενώ είπε ότι «είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τις πολιτικές του Πούτιν». «Η κοινωνία έχει δείξει απεριόριστη απάθεια... Καθώς οι Τσεκιστές έχουν εδραιωθεί στην εξουσία, τους αφήσαμε να δουν τον φόβο μας και έτσι απλώς εντείναμε την παρόρμησή τους να μας συμπεριφέρονται σαν βοοειδή. Η KGB σέβεται μόνο τους δυνατούς. Εμείς όλοι οι άνθρωποι πρέπει να το γνωρίζουμε αυτό.» Έγραψε επίσης: «Επιστρέφουμε σε μια σοβιετική άβυσσο, σε ένα κενό πληροφοριών που σημαίνει θάνατο από τη δική μας άγνοια. Το μόνο που μας μένει είναι το διαδίκτυο, όπου οι πληροφορίες είναι ακόμα ελεύθερες διαθέσιμες. Για τους υπόλοιπους, αν θέλετε να συνεχίσετε να εργάζεστε ως δημοσιογράφοι, είναι απόλυτη δουλοπρέπεια προς τον Πούτιν. Διαφορετικά, μπορεί να είναι θάνατος, σφαίρα, δηλητήριο ή δίκη - ό,τι κι αν κρίνουν σκόπιμο οι ειδικές υπηρεσίες μας, οι σκύλοι-φύλακες του Πούτιν». «Οι άνθρωποι μου λένε συχνά ότι είμαι απαισιόδοξη, ότι δεν πιστεύω στη δύναμη του ρωσικού λαού, ότι έχω εμμονή στην αντίθεσή μου στον Πούτιν και δεν βλέπω τίποτα πέρα ​​από αυτό», αναφέρει σε ένα δοκίμιο της με τίτλο Φοβάμαι;, όπου καταλήγει —στο βιβλίο— με τις λέξεις: «Αν κάποιος πιστεύει ότι μπορεί να παρηγορηθεί από την "αισιόδοξη" πρόβλεψη, ας το κάνει. Είναι σίγουρα ο ευκολότερος τρόπος, αλλά είναι η θανατική ποινή για τα εγγόνια μας.» Τον Σεπτέμβριο του 2004, ενώ ταξίδευε στο Μπεσλάν της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια της κρίσης ομήρων στο σχολείο του Μπεσλάν για να βοηθήσει στις διαπραγματεύσεις με τους ομήρους, η Πολιτκόφσκαγια αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τις αισθήσεις του αφού είχε ήπιε τσάι. Αναφέρθηκε ότι είχε δηλητηριαστεί, με κάποιους να κατηγορούν την πρώην σοβιετική μυστική αστυνομία για τη δηλητηρίαση της.Τον Δεκέμβριο του 2005, ενώ συμμετείχε σε μια διάσκεψη για την ελευθερία του Τύπου που διοργανώθηκε από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα στη Βιέννη της Αυστρίας, η Πολιτκόφσκαγια είπε: "Οι άνθρωποι μερικές φορές πληρώνουν με τη ζωή τους για να λένε δυνατά αυτό που σκέφτονται. Στην πραγματικότητα, μπορεί κανείς να σκοτωθεί για να δώσει πληροφορίες μου. Δεν κινδυνεύω μόνο εγώ. Έχω παραδείγματα που το αποδεικνύουν». Συχνά δεχόταν απειλές κατά της ζωής της ως αποτέλεσμα της δουλειάς της, συμπεριλαμβανομένων απειλών για βιασμό και εικονικής εκτέλεσης μετά τη σύλληψή της από τον στρατό στην Τσετσενία.Σύμφωνα με τον αξιωματικό της ρωσικής κρατικής ασφάλειας Αλεξάντερ Λιτβινένκο, η Πολιτκόφσκαγια τον ρώτησε εάν η ζωή της ήταν σε άμεσο κίνδυνο πριν από τη δολοφονία της. Αυτός της επιβεβαίωσε τον κίνδυνο και της συνέστησε να φύγει αμέσως από τη Ρωσία. Υποστήριξε επίσης ότι η πρώην υποψήφια για την προεδρία Ιρίνα Χακαμάντα προειδοποίησε την Πολιτκόφσκαγια για απειλές κατά της ζωής της από τον Πούτιν. Η Χακαμάντα αρνήθηκε αργότερα τη συμμετοχή της σε συγκεκριμένες απειλές και είπε ότι προειδοποίησε την Πολιτκόφσκαγια μόνο γενικά περισσότερο από ένα χρόνο πριν από το θάνατό της. Η προειδοποίηση του Λιτβινένκο πιθανώς σχετιζόταν με μια προηγούμενη δήλωση του Ρώσου ολιγάρχη Μπόρις Μπερεζόφσκι, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ρωσίας Μπορίς Νεμτσόφ του είπε ότι έμαθε ​​από τη Χακαμάντα ότι ο Πούτιν απείλησε την ίδια και τους ομοϊδεάτες συναδέλφους της αυτοπροσώπως. Σύμφωνα με τον Μπερεζόφσκι, ο Πούτιν είπε ότι η Χακαμάντα και οι συνάδελφοί της "θα καταλάβουν αμέσως, κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά" εάν "ανοίξουν το στόμα τους" για τις βομβιστικές επιθέσεις σε ρωσικές πολυκατοικίες. Στις 7 Οκτωβρίου 2006, η Πολιτκόφσκαγια βρέθηκε νεκρή από πυροβολισμό στο ασανσέρ της πολυκατοικίας της στο κέντρο της Μόσχας. Η αστυνομία βρήκε ένα πιστόλι Μακάροφ και τέσσερις κάλυκες δίπλα στο σώμα της. Οι αναφορές έκαναν λόγο ότι ήταν μια δολοφονία επί πληρωμή, καθώς πυροβολήθηκε τέσσερις φορές, από τις οποίες η μία φορά ήταν στο κεφάλι.Η δολοφονία συνέβη την ημέρα των γενεθλίων του Βλαντίμιρ Πούτιν και δύο ημέρες μετά τους εορτασμούς των 30ων γενεθλίων του Ραμζάν Καντίροφ, «δημιουργώντας υποψίες ότι η δολοφονία ήταν ένα δώρο από έναν υπασπιστή του ενός ή και των δύο». Σύμφωνα με τον Μπόρις Βολοντάρσκι, «Η επόμενη δολοφονία ήταν στις 7 Οκτωβρίου όταν η Άννα Πολιτκόφσκαγια πυροβολήθηκε στα γενέθλια του Πούτιν. Σίγουρα δεν μπορούσαν να βρουν οικονομικά άλλη μέθοδο, καθώς όλη η προσπάθεια θα πήγαινε χαμένη αν αυτήν πέθαινε σε τροχαίο ατύχημα ή από καρδιακή προσβολή και φυσικά η δολοφονία της έγινε καθώς η Πολιτκόφσκαγια είχε χαστουκίσει τον Πούτιν στο πρόσωπο δημοσιεύοντας το βιβλίο της "Η Ρωσία του Πούτιν στη Δύση"».Η κηδεία έγινε την Τρίτη, στις 11 Οκτωβρίου 2006, και ώρα 2:30 μ.μ. στο νεκροταφείο Τρογεκουρόβσκυ. Πριν από την ταφή της Πολιτκόφσκαγια, περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι πέρασαν από το φέρετρό της για να την τιμήσουν. Για την κηδεία συγκεντρώθηκαν δεκάδες συνάδελφοι της Πολιτκόφσκαγια, δημόσια πρόσωπα και θαυμαστές του έργου της. Στην τελετή ωστόσο δεν εμφανίστηκαν υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές κυβερνήσεις καταδίκασαν τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια, ζητώντας διεξοδική έρευνα για το έγκλημα από τις ρωσικές αρχές. Αμέσως μετά τον θάνατό της, ο Βιτάλι Γιαροσέβσκυ, αναπληρωτής συντάκτης της Novaya Gazeta, όπου εργαζόταν, ανέφερε: «Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι η Άννα σκοτώθηκε για τις επαγγελματικές της δραστηριότητες. Δεν βλέπουμε κανένα άλλο κίνητρο για αυτό το τρομερό έγκλημα.» Είπε ότι η Πολιτκόφσκαγια έδωσε μια συνέντευξη στο Radio Free Europe / Radio Liberty την εβδομάδα πριν από το θάνατό της, στην οποία είπε ότι ήταν μάρτυρας σε μια ποινική υπόθεση εναντίον του Ραμζάν Καντίροφ σε σχέση με απαγωγές στην Τσετσενία - μια υπόθεση που βασίζεται στο ρεπορτάζ της. Στην ίδια συνέντευξη, αποκάλεσε τον Καντίροφ «Στάλιν των ημερών μας».Στις 8 Οκτωβρίου 2006, εκατοντάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Μόσχας για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια και την πρόσφατη καταστολή των γεωργιανών διαδηλώσεων. Η διαδήλωση περιγράφηκε από τον φιλελεύθερο ραδιοφωνικό σταθμό Echo of Moscow με έδρα τη Μόσχα ως «η μεγαλύτερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας της αντιπολίτευσης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Ρωσία». Μια μέρα μετά τη δολοφονία, υπήρξε μια διαδήλωση και μνημόσυνο που αποτελούνταν από 500 άτομα στη Μόσχα καθώς και 300 άτομα που συγκεντρώθηκαν στην Αγία Πετρούπολη. Επιπλέον συγκεντρώσεις και αγρυπνίες πραγματοποιήθηκαν σε άλλες ρωσικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Πετρούπολης, του Αικατερινούπολης, του Σαράτοφ και του Κρασνογιάρσκ, καθώς και στο Λονδίνο, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον.Επίσης, περισσότερα από 1.000 άτομα (μεταγενέστερη εκτίμηση: περισσότερα από 3.000) συγκεντρώθηκαν στη ρωσική πρεσβεία στο Ελσίνκι της Φινλανδίας για να αποτίσουν φόρο τιμής στην Πολιτκόφσκαγια. Η διαδήλωση ήταν σιωπηλή, με τον κόσμο να κρατάει κεριά. Δύο από τα βιβλία της Πολιτκόφσκαγια έχουν εκδοθεί στη Φινλανδία ως μεταφρασμένες εκδόσεις.Στις 10 Οκτωβρίου 2006, 2.000 διαδηλωτές αποκάλεσαν τον Πούτιν «δολοφόνο» κατά την επίσκεψή του στη Δρέσδη της Γερμανίας.Ο Πούτιν απάντησε: «Αυτή η δημοσιογράφος ήταν πράγματι έντονη επικριτής των σημερινών ρωσικών αρχών...αλλά ο βαθμός της επιρροής της στην πολιτική ζωή στη Ρωσία ήταν εξαιρετικά ασήμαντος. Ήταν πολύ γνωστή στους δημοσιογραφικούς κύκλους, στους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη Δύση. Επαναλαμβάνω, ότι η επιρροή της στην πολιτική ζωή στη Ρωσία ήταν ελάχιστη, και κατά τη γνώμη μου η δολοφονία ενός τέτοιου ατόμου σίγουρα προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ζημιά από την άποψη των αρχών, τις οποίες επέκρινε έντονα, από ό,τι έκαναν ποτέ οι δημοσιεύσεις της». Η δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια συζητήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης σε σχέση με τους θανάτους άλλων επικριτών του Πούτιν, συμπεριλαμβανομένου του συναδέλφου της από τη Novaya Gazeta Γιούρι Σεκοτσίχιν, των μελών της Ρωσικής Δούμας Γκαλίνα Σταροβοΐτοβα και Σεργκέι Γιουσένκοφ, καθώς και του δημοσιογράφου Αρτύομ Μπορόβικ. Μια εβδομάδα μετά τη δολοφονία, ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο κατηγόρησε τον Πούτιν ότι αυτός ενέκρινε τη δολοφονία. Δύο εβδομάδες μετά από αυτή τη δήλωση, ο Λιτβινένκο δηλητηριάστηκε με ραδιενεργό πολώνιο. Δύο ημέρες πριν από το θάνατό του, στις 24 Νοεμβρίου 2006, έγραψε δήλωση, στην οποία ανέφερε:«Ονοματήστε το κάθαρμα. Η Άννα Πολιτκόφσκαγια δεν το έκανε, έτσι θα το κάνω και για τους δυο μας. Μπορεί να καταφέρετε να φιμώσετε έναν άνθρωπο, αλλά οι κραυγές διαμαρτυρίας από όλο τον κόσμο θα αντηχούν, κύριε Πούτιν, στα αυτιά σας. Ο Θεός να σε συγχωρέσει για όσα έκανες, όχι μόνο σε μένα αλλά στην αγαπημένη Ρωσία και τον λαό της». Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, ο Λιτβινένκο προσπάθησε να ερευνήσει τον θάνατο της Πολιτκόφσκαγια. Έγραφε επίσης ένα βιβλίο για τις δραστηριότητες της FSB, συμπεριλαμβανομένων των στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Τσετσενία, και γι' αυτό θεωρείται ότι είχε συχνές επαφές με την Πολιτκόφσκαγια. Η δηλητηρίαση του Λιτβινένκο ήταν αξιοσημείωτα παρόμοια με τη δηλητηρίαση με θάλλιο του αποστάτη της KGB Νικολάι Κοχλόβ, από τον οποίο η Πολιτκόφσκαγια είχε πάρει συνέντευξη για τη Novaya Gazeta. Στις 18 Νοεμβρίου 2006, ο πρώην φιλοκυβερνητικός Τσετσένος διοικητής και αξιωματικός της FSB Μοβλάντι Μπαϊσάροφ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στη Μόσχα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο Μπαϊσάροφ σκόπευε να δώσει στοιχεία που να αποδεικνύουν την ενοχή των πολιτικών του αντιπάλων για απαγωγές και φόνους και να καταθέσει για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια. Η Novaya Gazeta ετοίμαζε ένα δημοσίευμα που συνέδεε τη δολοφονία του Μπαϊσάροφ με αυτή της Πολιτκόφσκαγια. Ο δημοσιογράφος Βάτσλαβ Ιζμαϊλοφ, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με την Πολιτκόφσκαγια στις έρευνες της για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τσετσενία, ανέφερε ότι ο πρώην δήμαρχος του Γκρόζνι Μπεσλάν Γκανταμίροφ είχε έρθει στα γραφεία στη Novaya Gazeta δύο εβδομάδες μετά τη δολοφονία της και είπε ότι ένοπλοι άνθρωποι κοντά στον Ραμζάν Καντίροφ είχαν σταλεί στη Μόσχα με εντολή να σκοτώσουν τρία άτομα: την Πολιτκόφσκαγια, τον Μπαϊσάροφ και τον Γκανταμίροφ.Στις 20 Νοεμβρίου 2006, ο πρώην αξιωματικός της KGB Όλεγκ Γκορντιέφσκι ισχυρίστηκε ότι οι δολοφονίες των Ζελίμχαν Γαντάρμιεφ, Σεκοτσίχιν, Πολιτκόφσκαγιας, Λιτβινένκο και άλλων σήμαιναν ότι η FSB είχε επιστρέψει στην παλιά πρακτική της KGB των πολιτικών δολοφονιών με εντολή της κυβέρνησης. Ο Γκορντιέφσκι δηλητηριάστηκε (αλλά επέζησε) τον Νοέμβριο του 2007, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενός Ρώσου πράκτορα. Στις 24 Νοεμβρίου 2006, την ημέρα του θανάτου του Λιτβινένκο, ο Ρώσος οικονομολόγος και πολιτικός Γεγκόρ Γκάϊνταρ ισχυρίστηκε ότι δηλητηριάστηκε όταν ήπιε και αυτός ένα φλιτζάνι τσάι.Ο ιστορικός Γιούρι Φελστίνσκι και ο πολιτικός επιστήμονας Βλαντίμιρ Πριμπιλόβσκι σχολίασαν ότι κανένας από τους επίσημους ύποπτους δεν είχε προσωπικά κίνητρα να σκοτώσει την Πολιτκόφσκαγια. Στα τέλη Αυγούστου 2007, η αστυνομία συνέλαβε δέκα ύποπτους που πιστεύεται ότι συμμετείχαν στη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια. Ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσίας Γιούρι Τσάικα δήλωσε ότι στόχος των συνωμοτών ήταν να ξεκινήσουν μια κρίση για να αποσταθεροποιήσουν τη Ρωσία. Μεταξύ των υπόπτων περιλαμβάνονται μέλη μιας ομάδας οργανωμένου εγκλήματος της Τσετσενίας, καθώς και αρκετοί πρώην πράκτορες της FSB.Στις 28 Αυγούστου 2007, ο Τσάικα συνάντησε τον Πούτιν και τον διευθυντή της FSB Νικολάι Πατρούσεφ, κατά την οποία έκανε μια επίσημη ανακοίνωση: «Η έρευνά μας μάς οδήγησε στο συμπέρασμα ότι μόνο άνθρωποι που ζουν στο εξωτερικό θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια... Δυνάμεις που ενδιαφέρονται να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα, να πυροδοτήσουν μια κρίση... να δυσφημήσουν την εθνική ηγεσία και να προκαλέσουν εξωτερική πίεση στη χώρα. θα μπορούσε να ενδιαφέρεται για αυτό τη δολοφονία. Η Άννα Πολιτκόφσκαγια γνώριζε ποιος διέταξε τη δολοφονία της. Τον συνάντησε περισσότερες από μία φορές». Ο Τσάικα ανέφερε επίσης ότι οι δολοφόνοι της Πολιτκόφσκαγια πιθανότατα συνδέονται με τις δολοφονίες του αντιπροέδρου της Κεντρικής Τράπεζας Αντρέι Κοζλόφ και του Αμερικανού δημοσιογράφου Πολ Χλεμπνίκοφ. Το πρόσωπο που σημειώθηκε από τον Τσάικα ως οργανωτής της δολοφονίας αναγνωρίστηκε στα μέσα ενημέρωσης ως ο Μπόρις Μπερεζόφσκι. Η δήλωση του Τσάικα υποστηρίχθηκε από τον Αντρέι Λογκοβόι, ο οποίος είχε κατηγορηθεί από βρετανικό δικαστήριο ότι εμπλεκόταν στη δηλητηρίαση του Λιτβινένκο. Ο Λουγκοβόι είπε ότι ο Μπερεζόφσκι είχε οργανώσει τις δολοφονίες της Πολιτκόφσκαγια και του Λιτβινένκο και την απόπειρα δολοφονίας της Γελένα Τρεγκούμποβα. Στις 28 Μαρτίου 2008, αναφέρθηκε ότι ο ύποπτος δολοφόνος της δημοσιογράφου Πολιτκόφσκαγια είχε ταυτοποιηθεί ως ο 30χρονος Τσετσένος Ρούσταμ Μαχμούντοφ, αδελφός των Ιμπραχίμ και Ντζαμπράιλ Μαχμούντοφ, οι οποίοι θεωρήθηκαν ύποπτοι για συνέργεια στη δολοφονία.Στις 3 Απριλίου 2008, ο επικεφαλής της Ερευνητικής Επιτροπής του Γραφείου Δίωξης της Ρωσίας Ντμίτρι Ντόβγκι είπε στον Τύπο ότι είναι πεπεισμένος ότι «η δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια ήταν σχέδιο του Μπόρις Μπερεζόφσκι και εκτελέστηκε από τον Κοζ-Αχμέντ Νουκάγιεφ». Ο Ντόβγκι είπε ότι η δολοφονία είχε στόχο να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στους νόμους και την τάξη στη Ρωσία. Ανέφερε ότι οι διοργανωτές [της δολοφονίας της Πολιτκόφσκαγια] «ήθελαν να δείξουν ότι γνωστοί άνθρωποι μπορούν να δολοφονηθούν εδώ με το φως της ημέρας, με τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου να είναι φαινομενικά ανίκανες να λύσουν τέτοια εγκλήματα». Ο Μπερεζόφσκι απέρριψε τις κατηγορίες σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο Ekho Moskvy. «Πρόκειται για άλλη μια προσπάθεια να αποσπαστεί η έρευνα από την αναζήτηση του πραγματικού προσώπου πίσω από τη δολοφονία». Στις 4 Απριλίου 2008, η εφημερίδα Novaya Gazeta ανέφερε ότι όλοι οι ύποπτοι για την υπόθεση ήταν μέλη ρωσικών ειδικών υπηρεσιών και κάποιος στην κυβέρνηση προστάτευε τους δολοφόνους αποκαλύπτοντας ανοιχτά τα μυστικά στοιχεία της έρευνας. Η έκθεση συζητούσε τη συμμετοχή του Νουκάγιεφ που φέρεται να οργάνωσε επίσης τη δολοφονία του Πολ Χλεμπνίκοφ. Σύμφωνα με αυτό το δημοσίευμα, τα ίχνη των δολοφόνων οδηγούσαν στη συμμορία των Μαξίμ Λαζόφσκι, ενός πρώην αξιωματικού της FSB που φέρεται να οργάνωσε μια βομβιστική επίθεση στη Μόσχα το 1994, και αργότερα ενεπλάκη στις βομβιστικές επιθέσεις στα ρωσικά διαμερίσματα το 1999.Στις 18 Ιουνίου 2008, η ανακριτική επιτροπή του γενικού εισαγγελέα της Μόσχας ανακοίνωσε ότι η προκαταρκτική έρευνα είχε ολοκληρωθεί και ότι τρία άτομα, ο Σεργκέι Χατζικουρμπάνοφ, και οι Ιμπραχίμ και Ντζαμπράιλ Μαχμούντοφ, θα δικαστούν για φόνο. Ένας άλλος ύποπτος, ο Πάβελ Ριαγκούζοφ, κατηγορήθηκε για μικρότερα αδικήματα, όπως κατάχρηση εξουσίας και εκβιασμό. Συνάδελφοι που ήταν κοντά στην Πολιτκόφσκαγια στη Novaya Gazeta λένε ότι το μυστήριο δεν είχε τελειώσει ωστόσο. Ο αναπληρωτής συντάκτης της Novaya Gazeta, Σεργκέι Σοκόλοφ, είπε: «Η έρευνα ολοκληρώθηκε μόνο για τα τρία εν λόγω άτομα. Όσο για άλλα άτομα που εμπλέκονται – αυτούς που έχουν ταυτοποιηθεί και εκείνους που δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί, όπως ο δολοφόνος και το άτομο που διέταξε τη δολοφονία - χωρίζονται σε μια ξεχωριστή ομάδα. Η έρευνα θα συνεχιστεί». Οι Ρώσοι εισαγγελείς δήλωσαν ότι η έρευνά τους εναντίον του Ρουστάμ Μαχμούντοφ, τον οποίο ισχυρίστηκαν ότι αυτός ήταν που πυροβόλησε την Πολιτκόφσκαγια έναν μήνα πριν, ήταν σε εξέλιξη.Την 1η Ιουλίου 2008, ο επικεφαλής ερευνών της Ρωσίας Αλεξάντερ Μπαστρούκιν επιβεβαίωσε ότι ο Ρουστάμ Μαχμούντοφ, ο άνδρας που πιστεύεται από τις αρχές ότι ήταν ο δράστης, κρυβόταν στη Δυτική Ευρώπη. Ο Μπαστρούκιν δεν ταυτοποίησε δημόσια τη συγκεκριμένη χώρα, αλλά είπε ότι ήταν γνωστή από τις ρωσικές αρχές. Ανεπιβεβαίωτες αναφορές ρωσικών ΜΜΕ ανέφεραν ότι η Μόσχα είχε ζητήσει την έκδοση του Μαχμούντοφ από το Βέλγιο. Στα τέλη Μαΐου 2011, ο Μαχμούντοφ συνελήφθη στην Τσετσενία. Στις 16 Ιουλίου 2012, Ρώσοι αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι ένας πρώην αστυνομικός, ο Ντμίτρι Παβλουτσένκοφ, όταν δολοφονήθηκε η Πολιτκόφσκαγια, κατηγορήθηκε για τον σχεδιασμό της δολοφονίας της. Στις 2 Οκτωβρίου 2008, η υπόθεση εναντίον των Σεργκέι Χατζικουρμπάνοφ, και οι Ιμπραχίμ και Ντζαμπράιλ Μαχμούντοφ, παραπέμφθηκε στο δικαστήριο από τους εισαγγελείς. Στις 25 Νοεμβρίου 2008, αναφέρθηκε ότι η δολοφονία διατάχθηκε από έναν Ρώσο πολιτικό. Ο δικηγόρος υπεράσπισης που εκπροσωπούσε τους τέσσερις άνδρες που κατηγορούνται για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια είπε στους δημοσιογράφους ότι ο ανώνυμος πολιτικός, με έδρα τη Ρωσία, αναφέρεται στους φακέλους της υπόθεσης. Ο αναπληρωτής αρχισυντάκτης της Novaya Gazeta Σεργκέι Σοκόλοφ υποστήριξε δημόσια στο δικαστήριο ότι ο ύποπτος δολοφόνος Ρουστάμ Μαχμούντοφ καταζητείται και για άλλα εγκλήματα από την αστυνομία από το 1998, αλλά προστατευόταν από τη FSB και προσωπικά, από τον συνταγματάρχη της FSB Πάβελ Ριαγκούζοφ που του παρείχε ένα πλαστό διαβατήριο. Ο Ριαγκούζοφ ήταν επίσης ένας άλλος ύποπτος στην υπόθεση. Ένας δικηγόρος του Ριαγκούζοφ αντιτάχθηκε σε αυτή την αποκάλυψη με το σκεπτικό ότι οι υποτιθέμενες διασυνδέσεις του Μαχμούντοφ με την FSB αντιπροσωπεύουν "κρατικά μυστικά".Στις 19 Φεβρουαρίου 2009 η δίκη ολοκληρώθηκε με την ομόφωνη αθώωση των Χατζικουρμπάνοφ, Ιμπραχίμ και Ντζαμπράιλ Μαχμούντοφ. Η εισαγγελέας της έδρας Βέρα Πασκοβσκάγια δήλωσε ότι θα ασκηθεί έφεση επί της απόφασης.Σχολιάζοντας την απόφαση της δίκης εναντίον λίγων υπόπτων στη Μόσχα, ο Άντριου Μακίντος, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρώπης ανέφερε πως δεν υπάρχουν δικαιολογίες για αυτές τις λανθασμένες έρευνες για δολοφονίες δημοσιογράφων που γράφουν κατά της διαφθοράς και του εγκλήματος εντός της κυβέρνησης, όπως οι δολοφονίες του Γκεόργκι Γκονγκάντζε στην Ουκρανία το 2000 και του Πολ Χλεμπνίκοφ στη Μόσχα το 2004».Το σχόλιο του BBC σχετικά με την αποτυχία της δίκης ανέφερε: "Ο φερόμενος ως δολοφόνος πληροφορήθηκε με κάποιο τρόπο και μπόρεσε να διαφύγει από τη χώρα. Και δεν αποκαλύφθηκε ποτέ γιατί η Πολιτκόφσκαγια βρισκόταν υπό παρακολούθηση από την FSB για τουλάχιστον δύο μήνες πριν από τη δολοφονία της. Πολύ γρήγορα η έρευνα σταμάτησε. Μόλις έγινε σαφές ότι η FSB ήταν εμπλεκόμενη, ένα πέπλο μυστικότητας έπεσε».Στις 25 Ιουνίου 2009, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε τις αθωωτικές αποφάσεις και διέταξε την εκ νέου δίκη για τους τρεις άνδρες με κατηγορίες που σχετίζονται με τη δολοφονία της.Τον Δεκέμβριο του 2012, ο πρώην αστυνομικός Ντμίτρι Παβλιούτσενκοφ κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκιση για τη δολοφονία στο πλαίσιο ειδικής συμφωνίας για την παροχή στοιχείων εναντίον εκείνων που διέταξαν τη δολοφονία. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν κατονόμασε κανένα άτομο που τον προσέλαβε για να διαπράξει τη δολοφονία, κάτι που ώθησε την οικογένεια της Πολιτκόφσκαγια να ζητήσει μεγαλύτερη ποινή.Τον Ιούνιο του 2014, πέντε άνδρες καταδικάστηκαν σε φυλάκιση για τη δολοφονία, δύο από τους οποίους καταδικάστηκαν σε ισόβια. Δολοφονία του Μπορίς Νεμτσόφ Υπόθεση δηλητηρίασης του Αλεξέι Ναβάλνι Υπόθεση Λιτβινένκο Interfax Assassination Story A suspicious death in Russia, The Economist, 8 October 2006 For what reason did Putin the spy kill Politkovskaya (Ρωσικά) Letter from Moscow: The Accused, The New Yorker, 23 March 2009