Λοκμαριακέ

Το Λοκμαριακέ (γαλλικά: Locmariaquer) είναι γαλλική πόλη στη Βρετάνη, στα νότια του νομού Μορμπιάν. Είναι διεθνώς γνωστό κυρίως λόγω των πολυάριθμων εντυπωσιακών μεγαλιθικών μνημείων της Νεολιθικής περιόδου. Έχει πληθυσμό 1.566 κατοίκους (2016) και είναι κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής 6.273 κατοίκων.

 Το όνομα της πόλης προέρχεται από το βρετονικό lok που σημαίνει «άγιος τόπος», από το Μαρία, το όνομα της Παναγίας, και το ker, δηλαδή « τόπος αφιερωμένος στην Παναγία». Η κοινότητα Λοκμαριακέ βρίσκεται στη δυτική άκρη του κόλπου Μορμπιάν, στο νομό Μορμπιάν στη Βρετάνη και έχει πολλές παραλίες που βλέπουν στον Ατλαντικό Ωκεανό και τον κόλπο Κιμπερόν. Έχει πληθυσμό 1.566 κατοίκους (2016) και είναι κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής 6.273 κατοίκων. Αυτή η μικρή πόλη περιλαμβάνει τα μεγαλιθικά μνημεία του Λοκμαριακέ, από τα σημαντικότερα νεολιθικά μνημεία στην Ευρώπη. Περιλαμβάνουν το Σπασμένο μενίρ του Ερ Γκρα, το μεγαλύτερο γνωστό μοναδικό τεμάχιο ογκόλιθου που μεταφέρθηκε και ανεγέρθηκε στη Νεολιθική εποχή, ένα ντολμέν γνωστό ως Η τράπεζα των εμπόρων και τον περίφημο τύμβο Ερ-Γκρα. Ένα μεγάλο άγαλμα της Παναγίας και του Χριστού ανεγέρθηκε το 1883 στο παρακείμενο ακρωτήριο του Κερπενίρ σε ανάμνηση του θαύματος στο οποίο η Παναγία εμφανίστηκε στο σημείο και προειδοποίησε τους ναυτικούς για μια επικείμενη καταιγίδα. Το άγαλμα καταστράφηκε στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αντικαταστάθηκε από ένα νέο μετά τον πόλεμο. Σε πιο πρόσφατες εποχές, η πόλη έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα κέντρα καλλιέργειας στρειδιών στη Γαλλία. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα γιγαντιαία στρείδια Belon. Κατά το 18ο αιώνα, στα ανατολικά και νότια του Λοκμαριακέ η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε γαλατο-ρωμαϊκά ερείπια. Από τότε, νέες έρευνες αποκάλυψαν θέρμες, τοίχο, άλλα χαμηλά τοιχώματα και τάφους. Η τοποθεσία ήταν ίσως μια σημαντική πόλη της αρχαιότητας. Ο ιστορικός André-Yves Bourgès υποστηρίζει ότι το Λοκμαριακέ ίσως ήταν τόπος διαμονής του Βρετόνου βασιλιά Βαρόκ.Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γνώριζαν ήδη τις φυσικές αποθέσεις του επίπεδου στρείδι (Ostrea edulis), όμως η καλλιέργεια στρειδιών στην περιοχή εμφανίστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα. Από τότε, η κοινότητα του Λοκμαριακέ θεωρήθηκε ως το λίκνο του επίπεδου στρείδι. Οι πρώτες άδειες εκμετάλλευσης στον ποταμό Ωραί εκδόθηκαν το 1882. Ο δήμος ξεκίνησε ένα γλωσσικό σχέδιο μέσω του προγράμματος Ya d'ar brezhoneg στις 26 Νοεμβρίου 2008 για την αναβίωση της διδασκαλίας και της χρήσης των βρετονικών, της ιστορικής κελτικής γλώσσας της περιοχής. Εκτροφή στρειδιών Το Λοκμαριακέ έχει ένα μικρό λιμάνι και δραστηριοποιείται στην αλιεία. Είναι επίσης μία από τις σημαντικότερες περιοχές παραγωγής στρειδιών στον κόσμο, λόγω της παραγωγής των καλύτερων και ενδεχομένως των πιο σπάνιων τύπων στρειδιών. Τουρισμός Το κλιματικά σταθερό νότιο τμήμα της Βρετάνης με τους πολυάριθμους κόλπους και τις αμμώδεις παραλίες προσέλκυσε πολλούς Γάλλους τουρίστες ήδη πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τη δεκαετία του 1960, η σημασία του τουρισμού για την οικονομική ζωή αυξάνεται σταθερά. Στην περιοχή Λοκμαριακέ (Σαιν-Φιλιμπέρ, Λα Τρινιτέ-συρ-Μερ, Καρνάκ, χερσόνησος Κιμπερόν) υπάρχουν πολλές αμμώδεις παραλίες και μαρίνες, καθώς και μικροί ξενώνες και μεγαλύτερα ξενοδοχεία. Πόλος έλξης στην περιοχή είναι τα πολυάριθμα επιβλητικά μεγαλιθικά μνημεία που βρίσκονται στην άκρη της χερσονήσου. Είναι ένας δημοφιλής προορισμός για οικογένειες και σημείο επιβίβασης για εκδρομές με σκάφος γύρω από τον κόλπο του Μορμπιάν. Μεγαλιθικά μνημεία του Λοκμαριακέ Η επίσημη σελίδα της πόλης (γαλλικά) Λοκμαριακέ-Τουρισμός (γαλλικά)