Θρόνος των Χρυσανθέμων

Ο Θρόνος των Χρυσανθέμων είναι ο θρόνος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε πολύ συγκεκριμένα καθίσματα, όπως ο θρόνος Tακαμικούρα στο Σίσιν-ντεν στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο. Διάφοροι άλλοι θρόνοι ή καθίσματα, που χρησιμοποιούνται από τον Αυτοκράτορα κατά τις επίσημες λειτουργίες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Τόκιο ή ο θρόνος που χρησιμοποιείται στην τελετή Ομιλίας από τον Θρόνο στην Εθνική Συνέλευση, δεν είναι, ωστόσο, γνωστά ως «Θρόνος των Χρυσανθέμων". Με μετωνυμική έννοια, ο «θρόνος των χρυσάνθεμων» αναφέρεται επίσης ρητορικά στον αρχηγό του κράτους και στον ίδιο τον θεσμό της ιαπωνικής μοναρχίας.

 Η Ιαπωνία είναι η παλαιότερη συνεχιζόμενη κληρονομική μοναρχία στον κόσμο. Με την ίδια σχεδόν έννοια με το βρετανικό στέμμα, ο θρόνος των χρυσανθέμων είναι μία αφηρημένη μετωνυμική έννοια, που αντιπροσωπεύει τον μονάρχη και τη νομική εξουσία για την ύπαρξη της κυβέρνησης. Σε αντίθεση με το βρετανικό ομόλογό της, οι έννοιες της ιαπωνικής μοναρχίας εξελίχθηκαν διαφορετικά πριν από το 1947, όταν, για παράδειγμα, δεν υπήρχε αντιληπτός διαχωρισμός της περιουσίας του έθνους-κράτους από το πρόσωπο και τις προσωπικές κτήσεις του Αυτοκράτορα. Σύμφωνα με τον μύθο, η ιαπωνική μοναρχία λέγεται ότι ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον Αυτοκράτορα Τζίμου. Ο Αυτοκράτορας Ναρουχίτο είναι ο 126ος μονάρχης, που καταλαμβάνει τον θρόνο των χρυσάνθεμων. Τα σωζόμενα ιστορικά αρχεία φτάνουν μόνο στον αυτοκράτορα Ότζιν, που θεωρείται ο 15ος αυτοκράτορας, και ο οποίος θεωρείται ότι βασίλευσε στις αρχές του 4ου αι. Στη δεκαετία του 1920, ο τότε διάδοχος πρίγκιπας Χιροχίτo υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς κατά τη διάρκεια πολλών ετών της βασιλείας τού πατέρα του, όταν ο αυτοκράτορας Tαϊσό δεν ήταν σωματικά σε θέση να εκπληρώσει τα καθήκοντά του. Ωστόσο, ο Πρίγκιπας Αντιβασιλιάς δεν είχε τη συμβολική ισχύ τού θρόνου, που μπορούσε να αποκτήσει μόνο μετά το τέλος τού πατέρα του. Το ισχύον Σύνταγμα της Ιαπωνίας θεωρεί τον Αυτοκράτορα ως «σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού». Ο σύγχρονος Αυτοκράτορας είναι συνταγματικός μονάρχης. Οι μετωνυμικές έννοιες του «θρόνος των χρυσάνθεμων» περιλαμβάνουν τη σύγχρονη μοναρχία και τον χρονολογικό κατάλογο των θρυλικών και ιστορικών μοναρχών της Ιαπωνίας. Ο πραγματικός θρόνος Tακαμικούρα βρίσκεται στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο. Είναι ο παλαιότερος θρόνος, που έχει διασωθεί από τη μοναρχία. Ο σημερινός θώκος κατασκευάστηκε για την τελετή ενθρόνισης του αυτοκράτορα Tαϊσό το 1912. Βρίσκεται σε μία οκταγωνική αυλή, 5 μ. επάνω από το πάτωμα. Χωρίζεται από το υπόλοιπο δωμάτιο με ένα παραπέτασμα. Η συρόμενη πόρτα που κρύβει τον Αυτοκράτορα από τη θέα ονομάζεται kenjō no shōji και έχει ζωγραφισμένη μια εικόνα 32 ουράνιων αγίων, που έγινε ένα από τα κύρια μοντέλα για όλη τη ζωγραφική της περιόδου Χεϊάν. Ο θρόνος χρησιμοποιείται κυρίως για την τελετή ενθρόνισης, μαζί με το δίδυμο θρόνο μιτσοντάι. Για την ενθρόνιση των αυτοκρατόρων Akihito και Naruhito, τόσο οι θρόνοι Takamikura όσο και Michodai χωρίστηκαν, ανακαινίστηκαν και επανασυναρμολογήθηκαν στην κρατική αίθουσα Seiden του Αυτοκρατορικού Παλατιού στο Τόκιο, όπου διεξάγονται τώρα οι τελετές. Ο Αυτοκρατορικός Θρόνος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας βρισκόταν στο Οίκο των Ευγενών από το 1868 έως το 1912. Ο Αυτοκράτορας εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τον θρόνο κατά τη διάρκεια τελετών της Εθνικής Συνέλευσης και για μη πολιτικές δηλώσεις. Για παράδειγμα, χρησιμοποιεί τον θρόνο κατά την τελετή Ομιλίας από τον Θρόνο στη Βουλή των Συμβούλων. Η τελετή ανοίγει συνηθισμένες συνεδρίες Συνέλευσης (κάθε Ιανουάριο και μετά από εκλογές) και επιπλέον συνεδρίες (συνήθως το φθινόπωρο). Ο θρόνος διαθέτει πραγματικό χρυσό με άψογες λεπτομέρειες, όπως η σφραγίδα-χρυσάνθεμο με 16 πέταλα, δύο κεφάλια λεόντων, δύο φοίνικες και τον δίσκο του ηλίου. Αυτός ο ευέλικτος ελληνικός όρος είναι επίσης ένας ρητορικός τρόπος. Ανάλογα με το πλαίσιο, ο Θρόνος του Χρυσάνθεμου μπορεί να ερμηνευθεί ως μετωνυμία, η οποία είναι μια ρητορική συσκευή για μια αναφορά, που βασίζεται στην εγγύτητα ή την αντιστοιχία, όπως για παράδειγμα αναφέρεται σε ενέργειες του Αυτοκράτορα ως «ενέργειες του Θρόνου του Χρυσάνθεμου». π.χ. αναφερόμενος σε ένα μέρος με το όνομα του συνόλου, όπως ο "θρόνος του χρυσάνθεμου" για τη μυστικιστική διαδικασία μεταφοράς της αυτοκρατορικής εξουσίας, όπως στο:18 Δεκεμβρίου 876 (Τζόγκαν 18, την 29η ημέρα του 11ου μήνα): Το 18ο έτος του Αυτοκράτορα Σέιβα, ο Αυτοκράτορας παραχώρησε τον θρόνο των χρυσανθέμων στον γιο του, πράγμα που σήμαινε ότι το μικρό παιδί έλαβε διαδοχή. Λίγο αργότερα, ο αυτοκράτορας Γιόζεϊ λέγεται ότι ανέβηκε επίσημα στο θρόνο. αναφερόμενος στο σύνολο με το όνομα ενός μέρους, όπως ο «θρόνος των χρυσανθέμων» για τα διακριτικά σύμβολα και τις τελετές ενθρόνισης, όπως στο:20 Ιανουαρίου 877 (Γκανγκγιό 1, την 3η ημέρα του 1ου μήνα) Ο Γιόζεϊ εγκαταστάθηκε επίσημα στον Θρόνο των Χρυσανθέμων. και κηρύχθηκε η αρχή μίας νέας περιόδου (nengō). αναφερόμενος στο γενικό με το συγκεκριμένο, όπως «Θρόνος των Χρυσανθέμων» για την Αυτοκρατορία (senso), όπως στο:Πριν ανέβει ο Αυτοκράτορας Γιόζεϊ στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Σαντακίρα. αναφερόμενος στο συγκεκριμένο με το γενικό, όπως ο «θρόνος των χρυσανθέμων» για τη σύντομη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιόζεϊ ή εξίσου και για την εμβέλεια του Αυτοκρατορικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια της κρατικής επίσκεψης του Αυτοκράτορα και της Αυτοκράτειρας της Ιαπωνίας το 2007 στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Times ανέφεραν ότι «το χθεσινό βραδινό δείπνο ήταν όσο άτυπο θα μπορούσε να γίνει, όταν ο Οίκος του Ουίνδσορ φιλοξενεί τον θρόνο των χρυσανθέμων». Τάγμα του Χρυσάνθεμου Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας Αυτοκρατορικά Διάσημα της Ιαπωνίας Εθνικές σφραγίδες της Ιαπωνίας Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας Εθνικό έμβλημα Θρόνος του Δράκοντος των Αυτοκρατόρων της Κίνας Θρόνος της Αγγλίας των Βασιλέων της Αγγλίας Θρόνος του Φοίνικα των Βασιλέων της Koρέας Θρόνος του Λιονταριού του Δαλάι Λάμα στο Θιβέτ Θρόνος των Παγωνιών της Αυτοκρατορίας των Μουνγκάλ (Ινδία) Θρόνος του Ηλίου της Περσικής Αυτοκρατορίας και του Ιράν Αργυρός Θρόνος της Σουηδίας Θρόνος των Λεόντων της Μιανμάρ Άστον, Γουίλιαμ Τζορτζ . (1896). Nihongi : Χρονικά της Ιαπωνίας από τους αρχαιότερους χρόνους έως το 697 μ.Χ. Λονδίνο: Kegan Paul, Trench, Trubner. [αναδημοσίευση από την Tuttle Publishing, Τόκιο, 2007.(ISBN 978-0-8048-0984-9)ISBN 978-0-8048-0984-9 (χαρτί)] Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, επιμ. (1979). [ Jien, γ. 1220], Gukanshō (Το μέλλον και το παρελθόν, μετάφραση και μελέτη του Gukanshō, μια ερμηνευτική ιστορία της Ιαπωνίας που γράφτηκε το 1219). Berkeley: University of California Press .(ISBN 0-520-03460-0)ISBN 0-520-03460-0 Μάρτιν, Πέτρος. (1997). The Chrysanthemum Throne: A History of the Emperors of Japan. Χονολουλού: University of Hawaii Press .(ISBN 978-0-8248-2029-9)ISBN 978-0-8248-2029-9 McLaren, Walter Wallace. (1916). Μια πολιτική ιστορία της Ιαπωνίας κατά την εποχή Meiji, 1867–1912. Λονδίνο: G. Allen & Unwin. OCLC 2371314 Ponsonby-Fane, Richard . (1959). Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας. Κιότο: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Post, Jerrold and Robert S. Robins, (1995). Όταν η αρρώστια χτυπά τον ηγέτη. New Haven: Yale University Press .(ISBN 978-0-300-06314-1)ISBN 978-0-300-06314-1 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran ; ou, Annales des empereurs du Japon. Παρίσι: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 Varley, Η. Paul . (1980). Ένα Χρονικό των Θεών και των Κυρίαρχων: Jinnō Shōtōki του Kitabatake Chikafusa. Νέα Υόρκη: Columbia University Press .(ISBN 0-231-04940-4)ISBN 0-231-04940-4 NYPL Digital Gallery : Trono del imperator del Giapone. του Andrea Bernieri (καλλιτέχνης). Πηγή: Ferrario, Giulio (1823). Il costume antico e moderno, o, storia delgova, della milizia, della fetare, delle arti, scienze ed usanze di tutti i popoli antichi e moderni. Φλωρεντία : Μπατέλι.