51η πολιτεία

Η 51η πολιτεία, στον αμερικανικό πολιτικό λόγο, μετά το 1959, είναι μια φράση που αναφέρεται σε περιοχές ή τοποθεσίες που θεωρούνται σοβαρά ή επιφανειακά ως υποψήφιες για αμερικανική κρατική υπόσταση, ενώνοντας τις 50 πολιτείες που συνθέτουν σήμερα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η φράση έχει εφαρμοστεί σε εξωτερικά εδάφη καθώς και σε τμήματα των υπαρχόντων κρατών τα οποία θα γίνονταν δεκτά ως ξεχωριστά κράτη από μόνα τους. Οι ψηφοφόροι στην περιφέρεια της Κολούμπια και στο Πουέρτο Ρίκο ψήφισαν και οι δύο για κρατική υπόσταση σε δημοψηφίσματα. Ως υποψήφιοι για κρατική ιδιότητα, η αποδοχή τους στην Ένωση απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου. Η Αμερικανική Σαμόα, το Γκουάμ, οι Βόρειες Μαριάνες Νήσοι και οι Παρθένοι Νήσοι των Ηνωμένων Πολιτειών είναι επίσης περιοχές των ΗΠΑ και θα μπορούσαν ενδεχομένως να γίνουν πολιτείες των ΗΠΑ. Η φράση "51η πολιτεία" έχει μερικές φορές διεθνείς πολιτικές συνεργασίες που δεν έχουν απαραίτητα να κάνουν με το να γίνουν ένα αμερικανικό κράτος. Η φράση "51η πολιτεία" μπορεί να χρησιμοποιηθεί με μια θετική έννοια, που σημαίνει ότι μια περιοχή ή μια περιοχή είναι τόσο ευθυγραμμισμένη, υποστηρικτική και ευνοϊκή με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι είναι σαν ένα αμερικανικό κράτος. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε υποτιμητική έννοια, που σημαίνει ότι μια περιοχή ή περιοχή θεωρείται ότι βρίσκεται υπό υπερβολική αμερικανική πολιτισμική ή στρατιωτική επιρροή ή έλεγχο. Σε διάφορες χώρες του κόσμου, οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο τοπικός ή ο εθνικός πολιτισμός τους έχει γίνει αμερικανικός, χρησιμοποιούν μερικές φορές τον όρο "51η πολιτεία" σε σχέση με τις δικές τους χώρες. Πριν η Αλάσκα και η Χαβάη γίνουν πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών το 1959, η αντίστοιχη έκφραση ήταν "49η πολιτεία".

 Το άρθρο IV, τμήμα 3, άρθρο 1 του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών εξουσιοδοτεί το Κογκρέσο να δεχτεί νέα κράτη στις Ηνωμένες Πολιτείες (πέραν των 13 ήδη υφιστάμενων κατά το χρόνο που τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα το 1788). Ιστορικά, τα περισσότερα νέα κράτη που δημιουργήθηκαν από το Κογκρέσο έχουν καθιερωθεί από ένα οργανωμένο έδαφος που δημιουργήθηκε και διοικείται από το Κογκρέσο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ολόκληρη η επικράτεια έγινε κράτος. Όπως ορίστηκε σε μια επιτροπή της αμερικανικής Γερουσίας του 1953 για τις εσωτερικές και νησιωτικές υποθέσεις, οι παραδοσιακά αποδεκτές απαιτήσεις για την κρατικοποίηση είναι: Οι κάτοικοι του προτεινόμενου νέου κράτους είναι γεμάτοι και συμπαθούν προς τις αρχές της δημοκρατίας όπως εξηγείται στο Αμερικανικό Σύνταγμα . Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος επιθυμεί την κρατική υπόσταση. Το προτεινόμενο νέο κράτος διαθέτει επαρκή πληθυσμό και πόρους για να στηρίξει την κρατική κυβέρνηση και... φέρει το μερίδιό του στο κόστος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η οργανωμένη κυβέρνηση μιας επικράτειας γνωστοποίησε το συναίσθημα του πληθυσμού της υπέρ της κρατικής κυριαρχίας, συνήθως με δημοψήφισμα. Το Κογκρέσο κάλεσε τότε την κυβέρνηση να οργανώσει μια συνταγματική σύμβαση για να γράψει ένα κρατικό σύνταγμα. Με την αποδοχή αυτού του συντάγματος, από το λαό της επικράτειας και στη συνέχεια από το Κογκρέσο, θα υιοθετήσει ένα κοινό ψήφισμα που θα χορηγεί κρατική υπόσταση και ο Πρόεδρος θα εκδώσει μια διακήρυξη αναγγέλλοντας ότι ένα νέο κράτος έχει προστεθεί στην Ένωση. Ενώ το Κογκρέσο, το οποίο έχει την τελική εξουσία για την είσοδο νέων κρατών, ακολούθησε συνήθως αυτή τη διαδικασία, υπήρξαν περιπτώσεις (λόγω μοναδικών ειδικών περιπτώσεων) στις οποίες δεν συνέβη. Το Πουέρτο Ρίκο συζητήθηκε ως πιθανή 51η πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε δημοψήφισμα για το καθεστώς του 2012, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, 54%, εξέφρασε δυσαρέσκεια με την τρέχουσα πολιτική σχέση. Σε ξεχωριστή ερώτηση, το 61% των ψηφοφόρων υποστήριξε κρατική υπόσταση (με εξαίρεση το 26% των ψηφοφόρων που άφησαν κενό το ερώτημα αυτό). Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, ο νομοθέτης του Πουέρτο Ρίκο αποφάσισε να ζητήσει από τον Πρόεδρο και το Κογκρέσο των ΗΠΑ να ενεργήσουν για τα αποτελέσματα, να τερματίσουν τη σημερινή μορφή εδαφικού καθεστώτος και να ξεκινήσουν τη διαδικασία αποδοχής του Πουέρτο Ρίκο στην Ένωση ως κράτος. Στις 4 Ιανουαρίου 2017, ο νέος εκπρόσωπος του Πουέρτο Ρίκο στο Κογκρέσο έσπρωξε ένα νομοσχέδιο που θα επικύρωνε την κρατική υπόσταση μέχρι το 2025. Στις 11 Ιουνίου 2017, διεξήχθη ένα άλλο μη δεσμευτικό δημοψήφισμα όπου το 97,7% ψήφισε υπέρ της επιλογής του κράτους. Η προσέλευση αυτής της ψηφοφορίας ήταν μόνο 23%. Μερικοί ηγέτες του Νέου Προοδευτικού Κόμματος λένε ότι αυτό οφείλεται στη μετανάστευση των Πουέρτο Ριχάν στην ηπειρωτική χώρα. Αυτό το δημοψήφισμα έγινε μποϊκοτάζ από τα δύο κόμματα εναντίον της κρατικής εξουσίας. Στις 27 Ιουνίου 2018 εισήχθη στην Αμερικανική Βουλή ο νόμος εισδοχής του Πουέρτο Ρίκο του 2018 HR 6246 με σκοπό να ανταποκριθεί και να συμμορφωθεί με τη δημοκρατική βούληση των πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών που κατοικούν στο Πουέρτο Ρίκο όπως εκφράζεται στα δημοψηφίσματα που διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2012 και στις 11 Ιουνίου 2017, καθορίζοντας τους όρους για την αποδοχή του εδάφους του Πουέρτο Ρίκο ως κράτους της Ένωσης. Η πράξη εισδοχής έχει 37 πρωτότυπες συν-συνοδούς μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατών στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Από το 1898, το Πουέρτο Ρίκο είχε περιορισμένη εκπροσώπηση στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών με τη μορφή Επιτρόπου, ενός μη εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου. Το 110ο Κογκρέσο επέστρεψε την εξουσία του Επιτρόπου να ψηφίσει στην Επιτροπή Όλων, αλλά όχι σε θέματα όπου η ψηφοφορία θα αποτελούσε αποφασιστική συμμετοχή. Το Πουέρτο Ρίκο έχει εκλογές για το προεδρικό ή το προεδρικό σώμα των Ηνωμένων Πολιτειών του Δημοκρατικού Κόμματος και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την επιλογή αντιπροσώπων στις εθνικές συμβάσεις των αντίστοιχων μερών, παρόλο που οι προεδρικοί εκλογείς δεν χορηγούνται στην εκλογική λέσχη. Ως Αμερικανοί πολίτες, οι Πορτορικανοί μπορούν να ψηφίσουν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, υπό τον όρο ότι κατοικούν σε ένα από τα 50 κράτη ή στην περιφέρεια της Κολούμπια και όχι στο ίδιο το Πουέρτο Ρίκο. Οι Πορτορικανοί9 πληρώνουν τους ομοσπονδιακούς φόρους των ΗΠΑ: τους φόρους εισαγωγής και εξαγωγής, τους ομοσπονδιακούς φόρους επί των βασικών προϊόντων, τους φόρους κοινωνικής ασφάλισης, συμβάλλοντας έτσι στην αμερικανική κυβέρνηση. Οι περισσότεροι κάτοικοι του Πουέρτο Ρίκο δεν καταβάλλουν ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματος, αλλά πληρώνουν φόρους ομοσπονδιακής μισθοδοσίας (Κοινωνική Ασφάλιση και Medicare). Ωστόσο, οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι, αυτοί που συνεργάζονται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, εταιρείες που εδρεύουν στο Πουέρτο Ρίκο και σκοπεύουν να στείλουν κεφάλαια στις ΗΠΑ και σε άλλους πληρώνουν ομοσπονδιακούς φόρους εισοδήματος. Οι Πορτορικανοί μπορούν να προσληφθούν στον αμερικανικό στρατό. Οι Πορτορικανοί έχουν συμμετάσχει σε όλους τους αμερικανικούς πολέμους από το 1898. 52 Πορτορικανοί είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο του Ιράκ και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν έως τον Νοέμβριο του 2012.