Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987 ήταν ο 32ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, όπου διοργανώθηκε στις Βρυξέλλες του Βελγίου στις 9 Μαΐου 1987 έπειτα από τη νίκη της Βελγίδας Σάντρα Κιμ στον προηγούμενο διαγωνισμό. Παρουσιάστρια ήταν η Βικτόρ Λαζλό. Συμφώνησε να παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, υπό την προϋπόθεση ότι θα της επιτραπεί να τον ανοίξει με ένα δικό της τραγούδι, το "Breathless". Ο Τζόνι Λόγκαν ήταν ο νικητής για την Ιρλανδία, με μια δική του σύνθεση, το "Hold Me Now". Αυτή η νίκη τον έκανε τον πρώτο (και μοναδικό μέχρι το 2020) ερμηνευτή που κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές, αφού κέρδισε προηγουμένως το 1980.

 Οι Βρυξέλλες είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου. Η Περιοχή των Βρυξελλών είναι μέρος τόσο της Γαλλικής Κοινότητας του Βελγίου και της Φλαμανδικής Κοινότητας, αλλά είναι χωριστά από τις περιφέρειες της Φλάνδρας και της Βαλονίας.Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Παλάτι Εκατονταετηρίδας (Γαλλικά: Palais du Centenaire, Ολλανδικά: Eeuwfeestpaleis), ένα σύνολο εκθεσιακών αιθουσών που χτίστηκαν από το 1930 για να γιορτάσουν την εκατονταετία της ανεξαρτησίας του Βελγίου στο Πάρκο Χέιζελ (Γαλλικά: Heysel Plateau). Το Παλάτι Εκατονταετηρίδας είναι ένα από τα υπόλοιπα κτίρια της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1935. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται ακόμη για εμπορικές εκθέσεις. Αρχικά, ο διαγωνισμός ήταν να διοργανωθεί από κοινού από τους δύο βελγικούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς: από το γαλλόφωνο Radio Télévision Belge Francophone (RTBF) και το ολλανδόφωνο Belgische Radio-en Televisieomroep (BRT). Ο στόχος ήταν να δοθεί στο Βέλγιο η εικόνα μιας ενωμένης χώρας. Αλλά γρήγορα, εμφανίστηκαν διαφωνίες μεταξύ των δύο ραδιοτηλεοπτικών φορέων, ειδικά σχετικά με τον τόπο, τους παρουσιαστές και τη μετάδοση του διαγωνισμού. Το BRT αποσύρθηκε τελικά από το έργο και το RTBF οργάνωσε τον διαγωνισμό μόνο του. Ο απαραίτητος προϋπολογισμός ήταν τόσο σημαντικός που έπρεπε να εγκριθεί ένας νέος νόμος, ο οποίος επιτρέπει τη χρήση διαφημίσεων για τη χρηματοδότηση των βελγικών δημόσιων καναλιών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι χορηγοί βοήθησαν στην παραγωγή του διαγωνισμού και εμφανίστηκαν στην οθόνη. Το BRT ήταν υπεύθυνο για την επιλογή της βελγικής συμμετοχής στο διαγωνισμό, όπως και σε όλα τα άλλα μονά χρόνια. Ο διαγωνισμός της Eurovision του 1987 ήταν ο μεγαλύτερος για την εποχή, με τη συμμετοχή 22 χωρών. Η Μάλτα, το Μαρόκο και το Μονακό δεν έλαβαν μέρος. Εξαιτίας του αριθμού των χωρών και του χρόνου για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, η EBU έθεσε όριο τις 22 χώρες. Αυτό προκάλεσε προβλήματα τα επόμενα χρόνια, καθώς νέα κράτη και εκείνα που επέστρεφαν στο διαγωνισμό δεν μπορούσαν να φιλοξενηθούν λόγω του ορίου.Διαμάχη ξέσπασε στο Ισραήλ μετά την επιλογή του τραγουδιού τους, "Shir Habatlanim" από τους Lazy Bums. Η κωμική παράσταση επικρίθηκε από τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας, ο οποίος απείλησε να παραιτηθεί σε περίπτωση που το ντουέτο προχωρήσει στις Βρυξέλλες. Συνέχισαν και εκπροσώπησαν το Ισραήλ, τερματίζοντας όγδοοι. Ωστόσο, η απειλή του υπουργού Πολιτισμού αφέθηκε ανεκπλήρωτη. Ο διευθυντής ορχήστρας της διοργανώτριας χώρας με έντονα γράμματα Σημειώσεις 1.^ Περιέχει λίγες φράσεις στα Αγγλικά. Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό: Νορβηγία – Σβέρε Κριστόφερσεν Ισραήλ – Γιτζχάκ Σιμόνι Αυστρία – Τίλια Χέρολντ Ισλανδία – Γκουδρούν Σκουλαδότιρ Βέλγιο – Άνε Πλούγκαρτς Σουηδία – Γιαν Ελερός Ιταλία – Μαριολίνα Κανούλι Πορτογαλία – Άνα Ζανάτι Ισπανία – Ματίλδε Χαρρίν Τουρκία – Κανάν Κουμπασάρ Ελλάδα – Ειρήνη Γαβαλά Ολλανδία – Ραλφ Ινμπάρ Λουξεμβούργο – Φρεντερίκ Ρις Ηνωμένο Βασίλειο – Κόλιν Μπέρι Γαλλία – Λιονέλ Κασάν Γερμανία – Κέρστιν Σβαϊγκχόφερ Κύπρος – Άννα Παντελίδου Φινλανδία – Σόλβεϊγκ Χέρλιν Δανία – Μπεντ Χένιους Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Μπρένταν Μπάλφι Γιουγκοσλαβία – Μίλογιε Όρλοβιτς Ελβετία – Μισέλ Στοκέρ Ισλανδία – Άσα Μαρία Ασγεϊρσδότιρ (Ása María Ásgeirsdóttir), Έιναρ Μαρ Ρίχαρδσον (Einar Már Ríkharðsson), Γκούδμουντα Ινγκιμουνταρδότιρ (Guðmunda Ingimundardóttir), Χίλντουρ Κάρεν Αθαλστεϊνσδότιρ (Hildur Karen Aðalsteinsdóttir), Γιόχανες Γκουδλάουγκσον (Jóhannes Guðlaugsson), Νάνα Λιντ Σβαβαρσδότιρ (Nanna Lind Svavarsdóttir), Οντρούν Κριστιανσδότιρ (Oddrún Kristjánsdóttir), Όσκαρ Ίνγκιμαρ Έρλιγκσον (Óskar Ingimar Örlygsson), Στεϊνγρίμουρ Γκούντγιονσον (Steingrímur Guðjónsson), Θόρστεϊν Πέτουρσον (Þorsteinn Pétursson), Θόρα Σιγουρσγιονδότιρ (Þóra Sigurjónsdóttir) Ισπανία – Χοσέ Φερνάντεθ (σερβιτόρος), Μαρία Ρόσα Σάντσεθ (χειριστής τηλεφωνικών γραμμών), Χοσέ Μιγκέλ Γκαρθία (οδηγός μετρό), Φρανθίσκο Ορτέγα "Ayo" (επιχειρηματίας), Μαρία Λαΐνθ (αθλήτρια ιστιοπλοΐας), Φελιθιάνο Καστανιάρες (οδηγός ταξί και ποιητής), Πιλάρ Θάνκα (επιχειρηματίας), Ραούλ Ντίαθ (φοιτητής), Κονθεπθιόν Μέλερ (οικοκυρά), Φραν ντε Γκονάρι (σχεδιαστής μόδας), Μιγκέλ Ντουράν (πρόεδρος της ONCE) Ελλάδα – Γιώργος Οικονόμου Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)