Ντράγκα Μασίν

Η Ντραγκίνια "Ντράγκα" Ομπρένοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Драгиња "Драга" Обреновић‎,11 Σεπτεμβρίου 1866 - 11 June [Π.Η. 30 May] 1903), πρώην Μασίν (Машин), ήταν η βασιλική σύζυγος του βασιλιά Αλέξανδρου Ομπρένοβιτς του Βασιλείου της Σερβίας. Ήταν προηγουμένως κυρία επί των τιμών για τη μητέρα του Αλεξάνταρ, Βασίλισσα Ναταλία (μέχρι το 1897).

 Η Ντράγκα ήταν η τέταρτη κόρη του Πάντα Λοντζέβιτσα, νομάρχη της περιοχής Αραντέλοβατς και της συζύγου του Αντέλιγια (το γένος Κόλιεβιτς). Η Ντράγκα ήταν το έκτο από τα επτά αδέλφια. Είχε δύο αδελφούς, τον Νικόλα και τον Νικόντιγιε και τέσσερις αδελφές, την Χριστίνα, την Σίνα, την Άννα και τη Βόικα. Η μητέρα της Ντράγκα ήταν διψομανιακή και ο πατέρας της πέθανε σε ψυχιατρικό άσυλο.Σε ηλικία εννέα ετών, η Ντράγκα στάλθηκε σε σχολείο στο Βελιγράδι, όπου ολοκλήρωσε τη σχολική της εκπαίδευση. Στη συνέχεια παρακολούθησε το "Ίδρυμα Σερμάνκα" ή το "Ινστιτούτο Γυναικών". Εκεί έμαθε πολλές ξένες γλώσσες, όπως Ρωσικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Βελιγράδι, η Ντράγκα άρχισε να γράφει μυθιστορήματα και διηγήματα και να μεταφράζει βιβλία για να κερδίσει χρήματα. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας της προσέφερε πολλά, άρχισε να κερδίζει τα προς το ζην ως πολύ νεαρό κορίτσι. Δημοσίευσε ακόμη και μερικές ενδιαφέρουσες ιστορίες σε ξένα περιοδικά. Της άρεσε να διαβάζει και ιδιαίτερα του άρεσε να διαβάζει τον Σταντάλ. Η Ντράγκα ήταν εγγονή του Νίκολα Λοντζέβιτσα, συγγενή της Πριγκίπισσας Λιούμπικα της Σερβίας και στενός σύντροφος του συζύγου της Πρίγκιπα Μίλο, του εγγονού του Αλεξάνταρ. Η γιαγιά από την πλευρά του πατέρα της ήταν η Ντουρντίγια Τσάπαριτς, συγγενής του Βοβόδα Ιλίγια Τσάπαριτς (πέθανε το 1844), που ήταν σύζυγος της κόρης του Καραγιώργη Πέτροβιτς, Σταμένκα Καραγεώργεβιτς. Κατά τη στιγμή της το δεύτερο γάμο της, ήταν η χήρα του Σβέτοζαρ Μασίν (1851-1886), ενός Τσέχου πολιτικός μηχανικός, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1883 στο Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου. Ήταν δώδεκα χρόνια μεγαλύτερη από τον Αλεξάνταρ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 5 Αυγούστου 1900 σε μία επίσημη τελετή. Όταν ο Αλεξάντερ ανακοίνωσε τον αρραβώνα τους, η κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον του. Θεωρήθηκε ως ένας ερωτευμένος νεαρός ανόητος υπό τη δύναμη μίας κακιάς σαγηνεύτρας. Η χήρα βασίλισσα Ναταλίγια αντιτάχθηκε σκληρά στον γάμο και εξορίστηκε από τον γιο της, εν μέρει εξαιτίας αυτού. Οι πολλές αυθαίρετες και μη δημοφιλείς πράξεις του κατηγορήθηκαν ως επιρροή της Ντράγκα. Υπήρχαν φήμες ότι ο Αλεξάνταρ θα ονόμαζε τον μεγαλύτερο αδελφό της Ντράγκα ως κληρονόμο του θρόνου. Και οι δύο αδελφοί της υπηρετούσαν ως αξιωματικοί του στρατού κατά τη στιγμή του γάμου και φαίνεται ότι δεν ήταν δημοφιλής με τους ομότιμους τους. Το μετάλλιο της Βασίλισσας Ντράγκα της Σερβίας δημιουργήθηκε προς τιμήν της στις 7 Απριλίου 1902. Αυτό το μετάλλιο απονεμήθηκε στις κυρίες για «επίτευξη αξιοπρεπούς φιλανθρωπικού έργου». Η φήμη για τη βασιλική διαδοχή οδήγησε στη δολοφονία του ζευγαριού. Το βράδυ της 10-11 Ιουνίου 1903, μία ομάδα αξιωματικών του στρατού εισέβαλε στο βασιλικό παλάτι, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ντραγκούτιν Ντιμιτρίγιεβιτς και άλλους. Στρατεύματα με επικεφαλής άλλους αξιωματικούς που συμμετείχαν στη συνωμοσία αναπτύχθηκαν κοντά στο παλάτι και οι βασιλικοί φρουροί δεν προσέφεραν αποτελεσματική αντίσταση κατά τη διάρκεια της σύγχυσης μετά την απενεργοποίηση του ηλεκτρικού φωτισμού του κτιρίου. Αρχικά οι συνωμότες δεν μπόρεσαν να βρουν τον Αλεξάνταρ και τον Ντράγκα. Ωστόσο, ένας βοηθός του βασιλιά συνελήφθη και είτε λόγω συμπάθειας για τη συνωμοσία είτε από φόβο για τη ζωή του, αποκάλυψε ότι κρύβονταν σε μία μεγάλη ενσωματωμένη ντουλάπα έξω από την κρεβατοκάμαρά τους. Μία άλλη αναφορά λέει ότι ο Αλεξάντερ δεν έκλεισε σωστά την μυστική πόρτα. Βγαίνοντας μερικώς ενδεδυμένοι, το ζευγάρι δολοφονήθηκε με σπαθιά και πυροβολισμούς από τους αξιωματικούς, μερικοί από τους οποίους φέρεται να ήταν μεθυσμένοι. Τα πτώματα ακρωτηριάστηκαν και στη συνέχεια ρίχτηκαν από ένα μπαλκόνι του παλατιού σε σωρούς κοπριάς στον κήπο. Τα δύο αδέλφια της Ντράγκα, ο ΝΙκοντίγιε και ο Νικόλα, εκτελέστηκαν από εκτελεστικό απόσπασμα την ίδια ημέρα. Краљица Драга Обреновић. Zavod za Udžbenike. 2009. ISBN 978-86-17-16133-8. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Draga Mašin στο Wikimedia Commons