Σαμάρ Μπαντάουι

Η Σαμάρ μπιντ Μουχάμαντ Μπαντάουι (αραβικά: سمر بدوي‎, 28 Ιουνίου 1981) είναι ακτιβίστρια της Σαουδικής Αραβίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτή και ο πατέρας της κατήγγειλαν αλλήλους. Ο πατέρας της την κατηγόρησε για ανυπακοή στο πλαίσιο του συστήματος ανδρικής κηδεμονίας της Σαουδικής Αραβίας και εκείνη κατηγόρησε τον πατέρα της για adhl: "το να καθιστά κανείς δύσκολο ή αδύνατο για ένα άτομο, ειδικά μια γυναίκα, να έχει αυτό που θέλει ή αυτό που δικαίως είναι δικό του, π.χ. το δικαίωμά της να παντρευτεί" σύμφωνα με την ισλαμική νομολογία. Ο πατέρας της δεν της επέτρεψε να παντρευτεί. Αφού η Μπαντάουι έχασε αρκετές προγραμματισμένες δίκες, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και φυλακίστηκε στις 4 Απριλίου 2010. Τον Ιούλιο του 2010, το Γενικό Δικαστήριο της Τζέντα αποφάσισε υπέρ της και απελευθερώθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2010. Η κηδεμονία της μεταφέρθηκε σε έναν θείο της. Υπήρξε τοπική και διεθνής εκστρατεία υποστήριξης για την απελευθέρωσή της. Η Μπαντάουι υπέβαλε αγωγή κατά του Υπουργείου Δημοτικών και Αγροτικών Υποθέσεων για απόρριψη της εγγραφής της στις δημοτικές εκλογές του 2011. Συμμετείχε στην εκστρατεία για το δικαίωμα οδήγησης των γυναικών το 2011-2012 οδηγώντας τακτικά από τον Ιούνιο του 2011 και βοηθώντας τις γυναίκες οδηγούς με αστυνομικές και δικαστικές διαδικασίες. Τον Νοέμβριο του 2011, αυτή και η Μανάλ αλ-Σαρίφ υπέβαλαν καταγγελίες κατά της Γενικής Διεύθυνσης Κυκλοφορίας της Σαουδικής Αραβίας για απόρριψη των αιτήσεών τους για άδεια οδήγησης. Στις 8 Μαρτίου 2012, η Μπαντάουι έλαβε βραβείο από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών για τις συνεισφορές της στα δικαιώματα των γυναικών. Το 2018, συνελήφθη ξανά από τις σαουδικές Αρχές. Το αίτημα του Καναδά για άμεση απελευθέρωσή της πυροδότησε μια μεγάλη διπλωματική διαμάχη μεταξύ του Καναδά και της Σαουδικής Αραβίας . Από τον Νοέμβριο του 2018, προφανώς κρατείται στην Κεντρική Φυλακή του Νταμπάν.

 Η Μπαντάουι φέρεται να κακοποιήθηκε σωματικά από τον πατέρα της για 15 χρόνια. Η μητέρα της πέθανε πριν από τον Οκτώβριο του 2010. Τον Μάρτιο του 2008, δραπέτευσε σε καταφύγιο γυναικών στην Τζέντα. Ως άντρας κηδεμόνας της υπό το σύστημα ανδρικής κηδεμονίας, ο πατέρας της υπέβαλε καταγγελία για ανυπακοή, η οποία απορρίφθηκε. Ο πατέρας της υπέβαλε άλλη μια καταγγελία ανυπακοής εναντίον της το 2009. Η Μπαντάουι έχασε κάποιες εμφανίσεις στο δικαστήριο. Τον Ιούνιο, εκδόθηκε ένταλμα για τη σύλληψή της. Τον Ιούλιο, μετακόμισε από το καταφύγιο των γυναικών στο σπίτι του αδελφού της. Μια μη δικαστική έρευνα από την Οικία Προστασίας ανέφερε ότι "ο πατέρας της την είχε ξυλοκοπήσει και την κακοποίησε λεκτικά, έπαιρνε ναρκωτικά, είχε 14 συζύγους, είχε εξαντλήσει τους οικονομικούς του πόρους, είχε αλλάξει επανειλημμένα δουλειές και είχε σχέσεις με μια κακή ομάδα ανθρώπων". Η Μπαντάουι ήθελε να παντρευτεί. Ο πατέρας της αρνήθηκε. Η Μπαντάουι στη συνέχεια άσκησε κατηγορία Adhl εναντίον του πατέρα της ζητώντας να αφαιρεθεί το καθεστώς κηδεμονίας από τον πατέρα της. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Μπαντάουι κατέθεσε Adhl κατηγορία εναντίον του πατέρα της, αφότου ο πατέρας της είχε κάνει καταγγελία για ανυπακοή. Το Arab News υποστηρίζει το αντίστροφο. Όταν πήγε στο δικαστήριο για την υπόθεση adhl στις 4 Απριλίου 2010, συνελήφθη βάσει του εντάλματος που είχε εκδοθεί για την κατηγορία της ανυπακοής. Στις 18 Ιουλίου 2010, ο κυβερνήτης της επαρχίας Μακά πρότεινε τη δημιουργία μιας επιτροπής "συμφιλίωσης πατέρα και κόρης, υπό την υπόσχεσή του να μην χρησιμοποιήσει βία εναντίον της, να της επιτρέψει να παντρευτεί και να μην υποβάλει ψευδείς αγωγές, που δεν θα μπορούσε να αποδείξει". Επίσης τον Ιούλιο του 2010, ο πατέρας της Μπαντάουι κρίθηκε ένοχος στην υπόθεση adhl από το Γενικό Δικαστήριο της Τζέντα. Στα μέσα Οκτωβρίου 2010, η υπόθεση ανυπακοής παρέμεινε ανοιχτή και ο πατέρας της Μπαντάουι άσκησε έφεση κατά του αποτελέσματος της υπόθεσης adhl. Στις 18 Οκτωβρίου 2010, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο της Σαουδικής Αραβίας είπε στον δικηγόρο της Μπαντάουι ότι θα διερευνήσει τη νομιμότητα και των δύο υποθέσεων. Σαουδάραβες και διεθνείς ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση της Μπαντάουι. Στις 25 Οκτωβρίου 2010, η Μπαντάουι βγήκε από τη φυλακή με εντολή του κυβερνήτη Χαλίντ μπιν Φαϊζάλ. Ένας θείος από την πλευρά του πατέρα της έγινε ο νέος άντρας κηδεμόνας της. Τον Σεπτέμβριο του 2014, η Μπαντάουι παρακολούθησε σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, στην οποία μίλησε για την κατάσταση των υπερασπιστών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία. Η Μπαντάουι ανέλαβε επίσης νομική δράση σε σχέση με την ψήφο των γυναικών. Καταχώρησε αγωγή σε δικαστήριο, που δεν ανήκει στη Σαρία, κατά του Υπουργείου Δημοτικών και Αγροτικών Υποθέσεων, λόγω της άρνησης των κέντρων εγγραφής ψηφοφόρων να την εγγράψουν στις δημοτικές εκλογές της Σαουδικής Αραβίας του Σεπτεμβρίου 2011, ισχυριζόμενη ότι εκεί δεν υπήρχε νόμος που να απαγορεύει τις γυναίκες ως ψηφοφόρους ή υποψήφιες και ότι η άρνηση ήταν παράνομη. Στις 27 Απριλίου 2011, η Επιτροπή Παραπόνων δέχθηκε να ακούσει την υπόθεσή της αργότερα. Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, η Μπαντάουι ήταν το πρώτο άτομο, που υπέβαλε αγωγή για την ψήφο των γυναικών στη Σαουδική Αραβία. Η Μπαντάουι ζήτησε επίσης από την Επιτροπή Προσφυγών Δημοτικών Εκλογών να αντιστρέψει την άρνηση εγγραφής της. Η αίτησή της απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι οι προσφυγές κατά των απορρίψεων εγγραφής πρέπει να υποβληθούν εντός τριών ημερών από την άρνηση. Το 2011 και το 2012, η Μπαντάουι συμμετείχε στην εκστρατεία οδήγησης γυναικών 2011-2012. Από τον Ιούνιο του 2011, η Μπαντάουι οδηγούσε στην Τζέντα "κάθε δύο ή τρεις ημέρες". Βοήθησε άλλες γυναίκες οδηγούς στις επαφές τους με την αστυνομία και τα δικαστήρια. Η Μπαντάουι δήλωσε ότι δεν υπάρχει νομική βάση για δίκες γυναικών με την κατηγορία της οδήγησης. Περιέγραψε την κατάσταση των δικαιωμάτων των γυναικών δηλώνοντας: "Είμαστε περιθωριοποιημένες με πολύ βασικά δικαιώματα. Πιστεύουν ότι, δίνοντάς μας κάποια πολιτικά δικαιώματα, θα είμαστε ευχαριστημένες και θα σταματήσουμε." Στις 4 Φεβρουαρίου, μετά την υποβολή κατηγοριών από την Μανάλ αλ Σαρίφ τον Νοέμβριο του 2011 στο Συμβούλιο Παραπόνων της Ανατολικής Επαρχίας κατά της Γενικής Διεύθυνσης Κυκλοφορίας για την απόρριψη της αίτησής της για άδεια οδήγησης, η Μπαντάουι υπέβαλε παρόμοια καταγγελία για την απόρριψη της δικής της αίτησης για άδεια οδήγησης. Στις 8 Μαρτίου 2012, η Σαμάρ Μπαντάουι έλαβε το βραβείο Διεθνείς Γυναίκες με Θάρρος για το 2012 από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών για την υποβολή αγωγών adhl και δικαιωμάτων ψήφου, τις οποίες το Υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί πρωτοπόρες, και για την ενθάρρυνσή της και έμπνευση προς άλλες γυναίκες. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, η Μπαντάουι παρακολούθησε σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, εξ ονόματος της οργάνωσης Αμερικανών για τη Δημοκρατία και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μπαχρέιν (ADHRB) και του Ινστιτούτου Δικαιωμάτων και Δημοκρατίας του Μπαχρέιν (BIRD) και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία. Η παρουσίασή της επικεντρώθηκε στην κατάσταση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία και στην κράτηση του ακτιβιστή της συζύγου της, Ουαλίντ Αμπουλχαΐρ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2014, συναντήθηκε με τον Ύπατο Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, πρίγκιπα Ζεΐντ μπιν Ραάντ. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2014, μετέβη αεροπορικώς στις ΗΠΑ, όπου συνάντησε γερουσιαστές των ΗΠΑ και γραμματείς πολλών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να συζητήσουν το ζήτημα του συζύγου της και άλλων κρατουμένων. Εκείνη την εποχή, η Μπαντάουι είπε ότι έλαβε άμεση απειλή από τον γραμματέα του Υπουργού Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας ότι πρέπει να σταματήσει τις δραστηριότητές της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, διαφορετικά θα αναληφθεί δράση εναντίον της. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Σαουδική Αραβία χωρίς κάποιο συμβάν, εκτός του ότι οι τοπικές Αρχές πήραν το διαβατήριό της. Στις 2 Δεκεμβρίου 2014, μετέβη στο Διεθνές Αεροδρόμιο για να φύγει από τη Σαουδική Αραβία για μια πτήση προς τις Βρυξέλλες για να συμμετάσχει στο 16ο Φόρουμ ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Το προσωπικό του Γραφείου Διαβατηρίων είπε ότι το Υπουργείο Εσωτερικών εξέδωσε απαγόρευση ταξιδιού και δεν θα της επέτρεπε να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Η ΕΕ ήλθε σε επαφή με τις αρχές της Σαουδικής Αραβίας για να ζητήσει διευκρινίσεις σχετικά με τους λόγους αυτής της απαγόρευσης. Σε ένα δελτίο τύπου της 12ης Ιανουαρίου 2016, η Διεθνής Αμνηστία ανακοίνωσε ότι η Σαμάρ Μπαντάουι συνελήφθη και μεταφέρθηκε με την 2χρονη κόρη της, Τζουντ, σε αστυνομικό τμήμα της Τζέντα, όπου ανακρίθηκε. Τέσσερις ώρες αργότερα, η Μπαντάουι μεταφέρθηκε στην κεντρική φυλακή Νταμπάν, στην ίδια φυλακή όπου κρατείται ο αδελφός της, ο Σαουδάραβας αντιφρονούντας Ραΐφ Μπαντάουι. Στις 13 Ιανουαρίου, ο Guardian ανέφερε από "ακτιβιστές" ότι η Σαμάρ Μπαντάουι "απελευθερώθηκε με εγγύηση, αφού συνελήφθη και κρατήθηκε για λίγο" στη φυλακή του Νταμπάν. Λέγεται ότι ήταν σπίτι με την κόρη της, αλλά είχε διαταχθεί να παρουσιαστεί στην αστυνομία στην Τζέντα στις 14 Ιανουαρίου για περαιτέρω ανάκριση. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Σαμάρ Μπαντάουι, μαζί με τη Νασίμα αλ Σαντάχ, συνελήφθησαν από τις σαουδικές Αρχές στις 30 Ιουλίου. Μετά την κριτική και τις εκκλήσεις για την απελευθέρωση της Μπαντάουι από την Καναδή Υπουργό Εξωτερικών Κρίστια Φρίλαντ, η Σαουδική Αραβία απέλασε τον πρέσβη του Καναδά και πάγωσε το εμπόριο με τον Καναδά .