Πρίπιατ

Το Πρίπιατ (ουκρανικά: При́п'ять) ήταν κωμόπολη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που σήμερα βρίσκεται στα εδάφη της Ουκρανίας, δίπλα στα σύνορα Λευκορωσίας-Ουκρανίας. Πήρε το όνομα της από τον κοντινό ποταμό Πρίπιατ, και ιδρύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1970, όπου αποτέλεσε την ένατη πυρηνική πόλη (ένα είδος κλειστής πόλης) στη Σοβιετική Ένωση, ώστε να εξυπηρετήσει τον κοντινό σταθμό πυρηνικής ενέργειας του Τσερνόμπιλ. Ανακηρύχθηκε επίσημα ως πόλη το 1979 και είχε αναπτυχθεί σε πληθυσμό των 49.360 μέχρι τη στιγμή που εκκενώθηκε, το απόγευμα της 27ης Απριλίου 1986, την επομένης μέρας της καταστροφής του Τσερνόμπιλ.Παρόλο που το Πρίπιατ βρίσκεται εντός της διοικητικής περιφέρειας Ιβάνκιβ, η πόλη έχει σήμερα την ιδιότητα της σημαντικής αποκλειστικής ζώνης με αποτέλεσμα να διοικείται από την ευρύτερη περιφέρεια του Κιέβου. Το Πρίπιατ εποπτεύεται επίσης από το Υπουργείο έκτακτης ανάγκης της Ουκρανίας, το οποίο διαχειρίζεται δραστηριότητες για ολόκληρη τη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ.

 Η πρόσβαση στο Πρίπιατ, σε αντίθεση με τις πόλεις στρατιωτικής σημασίας, δεν περιορίστηκε πριν από την καταστροφή, καθώς οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας θεωρήθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση ως ασφαλέστεροι από άλλους τύπους σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Οι πυρηνικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας παρουσιάστηκαν ως επίτευγμα της σοβιετικής τεχνολογίας, όπου η πυρηνική ενέργεια χρησιμοποιήθηκε για ειρηνικά έργα. Το σύνθημα "ειρηνικό άτομο" (Ρωσικά: мирный атом), ήταν δημοφιλές εκείνη την εποχή. Το αρχικό σχέδιο περιελάμβανε την κατασκευή του εργοστάσιο μόνο 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) από το Κίεβο, αλλά η Ουκρανική Ακαδημία Επιστημών, μεταξύ άλλων φορέων, εξέφρασε ανησυχία για το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά στην πόλη. Ως αποτέλεσμα, ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής και το Πρίπιατ χτίστηκαν στις σημερινές τοποθεσίες τους, περίπου 100 χλμ. Από το Κίεβο. Μετά την καταστροφή η πόλη εκκενώθηκε σε δύο ημέρες. Το 1986 η πόλη της Σλάβουτιτς κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει το Πρίπιατ. Μετά από το Πρίπιατ, αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη για την υποδοχή εργαζομένων και επιστημόνων στην Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ). Τα τελευταία χρόνια πολλά τοπικά ουκρανικά τουριστικά γραφεία προσφέρουν επίσκεψη στην πόλη και στο εργοστάσιο του "Τσερνόμπιλ". Ένα αξιοσημείωτο ορόσημο που συχνά εμφανίζεται σε φωτογραφίες της πόλης και είναι ορατό από ιστότοπους αεροφωτογραφιών είναι ο εγκαταλελειμμένος τροχός που βρίσκεται στο ψυχαγωγικό πάρκο της πόλης, το οποίο αναμενόταν να ανοίξει την Πρωτομαγιά του 1986, δηλαδή 5 μέρες μετά το ατύχημα. Το κολυμβητικό κέντρο Αζούρ και το Στάδιο Αβανχάρντ είναι δύο άλλα δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα. Πληθυσμός:Στην πόλη ζούσαν 49.360 άτομα πριν την καταστροφή. Η μέση ηλικία ήταν περίπου 26 ετών, ενώ ο συνολικός χώρος διαβίωσης ήταν 658.700 τ.μ. από τα οποία αποτελούσαν 13.414 διαμερίσματα σε 160 πολυκατοικίες, 18 αίθουσες διαμονής που φιλοξενούν έως και 7.621 άνδρες ή γυναίκες και 8 αίθουσες διαμονής για παντρεμένα ή de facto ζευγάρια. Εκπαίδευση: 75 δημοτικά σχολεία για περίπου 100.000 παιδιά, 19 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και 7 επαγγελματικά σχολεία. Υγειονομική περίθαλψη: 1 νοσοκομείο που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 410 ασθενείς και 3 κλινικές. Εμπόριο: 25 καταστήματα και εμπορικά κέντρα. 27 καφετέριες και εστιατόρια θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν μέχρι και 5.535 πελάτες ταυτόχρονα. 10 αποθήκες που μπορούσαν να κατέχουν 4.430 τόνους αγαθών. Πολιτισμός: 3 εγκαταστάσεις: ένα κέντρο πολιτισμού , το "Παλάτι Πολιτισμού Ενεργκετίκ", ένας κινηματογράφος και μια σχολή καλών τεχνών. Άθληση: 10 γυμναστήρια, 3 εσωτερικές πισίνες και 2 γήπεδα. Αναψυχή: 1 πάρκο, 35 παιδικές χαρές, 18.136 δέντρα, 249.247 θάμνοι, 33.000 τριανταφυλλιές. Βιομηχανία: 4 εργοστάσια με συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών 477.000.000 ρούβλια. Μεταφορές: Σιδηροδρομικός σταθμός Γιάνοφ, 167 αστικά λεωφορεία, καθώς και ο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων πυρηνικού σταθμού που είχε 400 σημεία στάθμευσης. Τηλεπικοινωνίες: 2.926 τοπικά τηλέφωνα που διαχειριζόταν η Εταιρεία Τηλεφώνων του Πρίπιατ, καθώς και 1.950 τηλέφωνα που ανήκαν στη διοίκηση του σταθμού του Τσερνόμπιλ, στο εργοστάσιο "Τζούπιτερ" και στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής και Αστικής Ανάπτυξης. Ένα σημαντικό ερώτημα είναι αν είναι ασφαλής η επίσκεψη στο Πρίπιατ και το γύρω περιβάλλον. Η Ζώνη της αποξένωσης θεωρείται σχετικά ασφαλής στην επίσκεψη, και πολλές ουκρανικές εταιρείες προσφέρουν ξεναγήσεις γύρω από την περιοχή. Επί του παρόντος, τα επίπεδα ακτινοβολίας έχουν μειωθεί σημαντικά, σε σύγκριση με τα θανατηφόρα επίπεδα του Απριλίου 1986, λόγω της αποσύνθεσης των βραχύβιων ισοτόπων που απελευθερώθηκαν κατά το ατύχημα. Στα περισσότερα σημεία της πόλης, το επίπεδο ακτινοβολίας δεν υπερβαίνει μια ισοδύναμη δόση 1 μSv (1 μικροζίβερτ) ανά ώρα. Η πόλη εξυπηρετούταν από τον σιδηροδρομικό σταθμό Γιανίβ στο σιδηροδρομικό δίκτυο "Τσερνιχίβ-Οβρούτς". Ήταν ένας σημαντικός κόμβος των επιβατών της γραμμής και βρισκόταν ανάμεσα στο νότιο προάστιο της πόλης και το χωριό του Γιανίβ. Ένα ηλεκτρικός τερματικός σταθμός που χτίστηκε το 1988 και βρίσκεται μπροστά από το πυρηνικό εργοστάσιο, είναι σήμερα ο μόνος λειτουργικός σταθμός κοντά στην πόλη μέσω της σύνδεσής του με το Σλάβουτιτς. Το Πρίπιατ όπως προαναφέρθηκε βρισκόταν κοντά στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ (25 χιλιόμετρα) . Η κυβερνητική επιτροπή που έφτασε στην περιοχή την νύχτα του ατυχήματος, με επικεφαλής τον Βαλέρι Λεγκάσοφ κατέγραψε μέχρι τότε τον θάνατο 2 ανθρώπων και την νοσηλεία άλλων 52 σε τοπικό νοσοκομείο.. Την νύχτα 26 προς 27 Απριλίου πάνω από 24 ώρες μετά την έκρηξη η ομάδα αντιμέτωπη με πλήθος αποδείξεων για ιδιαίτερα μεγάλα επίπεδα ραδιενέργειας και αριθμό περιπτώσεων έκθεσης σε ακτινοβολία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την καταστροφή του αντιδραστήρα και έδωσε εντολή να εκκενωθεί η πόλη του Πρίπιατ. Η εκκένωση έγινε στις 14:00 ώρα Ουκρανίας στις 27 Απριλίου 1986. Για να μειωθεί ο αριθμός των αποσκευών ειπώθηκε ότι η εκκένωση θα είναι προσωρινή, τριών ημερών με αποτέλεσμα να βρίσκονται ακόμα προσωπικά αντικείμενα που δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν λόγω της ραδιενέργειας. Σύμφωνα με έρευνες η πόλη θα μπορεί να είναι πλέον κατοικήσιμη ξανά μετά τον παρόντα αιώνα. Η αμερικάνικης παραγωγής σειρά Destination Truth γύρισε ένα ολονύκτιο επεισόδιο μες την πόλη.Το 2006, μουσικός "Example" διαδραματίζει το Πρίπιατ σε 18 λεπτά με το ντοκιμαντέρ του για την πόλη-φάντασμα, και για το διαφημιστικό βίντεο του για το κομμάτι του, "What have we done". Η πόλη του Πρίπιατ είναι η τοποθεσία των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ 2008 "White Horse". Το Mod που ονομάζεται "Chernobyl zone" για τα video game ArmA 3 βρίσκεται στο Πρίπιατ. Η "Exclusion Zone" είναι ρύθμιση για τη σύντομη ιστορία επιστημονικής φαντασίας του Καρλ Σρέντερ "The dragon of Pripyat". Το 2015, οι "Urban Explorers" από την ομάδα "TiedTo111" εισέβαλαν σε ένα σοβιετικό μπλοκ διαμερισμάτων και στη ρόδα. Το Call of Pripyat διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα βιντεοπαιχνίδια S.T.A.L.K.E.R : Shadow of Chernobyl και στο σίκουελ S.T.A.L.K.E.R. Ένα μεγάλο μέρος του μυθιστορήματος του Τζέιμς Ρόλινς "The Last Oracle" λαμβάνει χώρα στο Πρίπιατ και γύρω από το Τσερνόμπιλ. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα Αμερικανών "Killer Scientist" ειδικών παραγόντων που πρέπει να σταματήσει μια τρομοκρατική συνωμοσία για να εξαπολύσει την ακτινοβολία της λίμνης Καρατσάι στον κόσμο κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης της νέας σαρκοφάγου πάνω από το πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ. Η πόλη είναι επίσης η ρύθμιση για τις δύο αποστολές στο Call of Duty 4: Modern Warfare που βασίζεται γύρω από την κεντρική πλατεία και το πάρκο ψυχαγωγίας. Το τραγούδι "Dead City" (ουκρανικής: Мертве Місто) από την μέταλ μπάντα DELIAis, δείχνει και σκηνές από το μουσικό βίντεο που τα μέλη της μπάντας πυροβολήθηκαν στην πόλη. Η πλειοψηφία του 2011 ταινία "Earth of Rock" γυρίστηκε στην τοποθεσία του Πρίπιατ. Οι 2012 ταινία τρόμου του "Chernobyl Diaries" εμπνεύστηκε από την καταστροφή του Τσερνόμπιλ το 1986 και πραγματοποιείται στο Πρίπιατ. Η ταινία του 2013 "To hard to die today" εν μέρει διαδραματίζεται στην πόλη.. Το πρώτο σόλο άλμπουμ του κιθαρίστα Στιβ Ρόθρι Marillion ονομάζεται «The ghosts of Pripyat" (2014). Η πόλη εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ του History Channel που ονομάζεται "Life with humans". Ο σκηνοθέτης Ντάνι Κουκ χρησιμοποίησε ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος για να συλλάβει πλάνα του εγκαταλειμμένου λούνα παρκ, κάποιες κατοικίες πλάνα των τοίχων, παιδικά παιχνίδια και αντιασφυξιογόνες μάσκες που συλλέγονται σε 3 λεπτά ταινία μικρού μήκους "Cart postal from Chernobyl", που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2014, ενώ κάνει πλάνα για το CBS News 60 Minutes επεισόδιο στις αρχές του 2014 "Chernobyl: The disaster without end". Το 2014, για την εικοστή επέτειο από την αρχική έκδοση του "The Division Bell", ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Marooned" παρήχθη και κυκλοφόρησε στην επίσημη ιστοσελίδα των Pink Floyd. Το 2019 στο HBO προβλήθηκε η σειρά Chernobyl βασιζόμενη στο Πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ.Η Aubrey Powell της Hipgnosis σκηνοθέτης του βίντεο, μαγνητοσκόπησε κάποια μέρη στο Πρίπιατ.