IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μανώλης Σκουλάκης

Ο Μανώλης Σκουλάκης (26 Μαρτίου 1944 - 30 Ιουλίου 2019) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής, υφυπουργός και αναπληρωτής υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, καθώς και δήμαρχος Χανίων.

 Γεννήθηκε το 1944 στον Πλάτανο Κισσάμου Χανίων. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός στην περιοχή του Κισσάμου.Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου (Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία, ΕΔΗΝ) και εξελέγη γραμματέας του Συλλόγου Φοιτητών της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Μέλος του ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του το 1974, ήταν γραμματέας της κομματικής οργάνωσης Κισσάμου από το 1977 έως και το 1981. Εξελέγη βουλευτής Χανίων με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981, του 1985, του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000, του 2004 και του 2007. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τον Ιούνιο του 1988 έως το Μάρτιο του 1989 και στη συνέχεια αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο του 1989. Με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία χρημάτισε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Ιανουάριο του 1996 και ξανά από το Σεπτέμβριο του 1996 έως το Νοέμβριο του 1998.Από το 2010 μέχρι το 2014 ήταν δήμαρχος Χανίων.
Τροϊάν

Η Τροϊάν (βουλγαρικά: Троян) είναι πόλη της κεντρικής Βουλγαρίας, που μνημονεύει το όνομα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τραϊανού και ανήκει στην Επαρχία Λόβετς. Έχει πληθυσμό 21.723 κατοίκους (2012). Είναι διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου. Η πόλη βρίσκεται 162 χλμ. από την πρωτεύουσα της χώρας Σόφια. Το πλησιέστερο πολιτικό αεροδρόμιο είναι της Γκόρνα Οριαχόβιτσα σε απόσταση 105 χλμ. Ο ποταμός Μπέλι Οσαμ περνά από την καρδιά της πόλης. Με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του Τρόιαν ήταν 21.194 κάτοικοι. Από εθνική άποψη η πλειοψηφία των κατοίκων (87,29%) ήταν Βούλγαροι, με μειονότητες Ρομά (1,23%) και Τούρκων (1,03%). Το 10,21% των κατοίκων είναι άγνωστης εθνικότητας. Το γεγονός μπορεί να συνδέεται με τις πολιτικές εθνικών μειονοτήτων της Σόφιας, που αρνείται να αναγνωρίσει τη μακρά ιστορικά Ρουμανική (Βλαχική) παρουσία στην περιοχή.

 Το Τρόιαν ονομάστηκε πόλη το 1868, οπότε αναπτύχθηκε ως κέντρο βιοτεχνίας της περιοχής. Μετά την απελευθέρωση αναπτύχθηκε με αργούς ρυθμούς. Εναυσμα για την ανάπτυξη της πόλης αποτέλεσε η δημιουργία ενός μικρού υδροηλεκτρικού έργου και εργοστασίων υφασμάτων. Το 1948 η πόλη συνδέθηκε με τη σιδηροδρομική γραμμή Λόβετς-Λέβσκι-Σβιστόφ. Αργότερα αναπτύχθηκαν στην πόλη εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικών μηχανών, προϊόντων ηλεκτροτεχνίας, δομικών μηχανημάτων, μαλιού και επίπλων. Στην περιοχή του Τρόιαν βρίσκεται η ομώνυμη Μονή, πολιτιστικό και ιστορικό μνημείο. Εορτάζει την 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θετόκου), οπότε συγκεντρώνεται χιλιάδες λαού από όλη τη χώρα για τον εορτασμό και να δουν μια μοναδική εικόνα της Παναγίας. Η εικόνα είναι μοναδική για το ότι έχει τρία χέρια από ασήμι. Η προέλευσή της είναι άγνωστη αλλά υπάρχουν πολλές ιστορίες, μερικές περιλαμβάνοντας θαύματα. Η πόλη φημίζεται για την παραδοσιακή της κεραμεική, που πιθανόν αναπτύχθηκε λόγω της ποσότητας των τοπικών αργιλωδών εδαφών. Η κεραμεική ήταν βασική πηγή εισοδήματος για τους ντόπιους τεχνίτες την εποχή της Βουλγαρικής Αναγέννησης (1762–1878). Σήμερα τα χειροποίητα κεραμεικά αντικείμενα πωλούνται ως σουβενίρ στους τουρίστες. Θαυμάσια δείγματα της παραδοσιακής κεραμεικής υπάρχουν στο δημοτικό μουσείο, απέναντι από το δημαρχείο. Αξιόλογα είναι επίσης το Συγκρότημα Νούνκι και η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, και τα δύο του πρώτου μισού του 19ου αιώνα. Η παραγωγή παραδοσιακού πρώτης ποιότητας μπράντι από δαμάσκηνο (ρακίγια) έχει γίνει τμήμα της τοπικής κουλτούρας. Σχετική με αυτό είναι και η διεξαγωγή στην πολή της Γιορτής Δαμάσκηνου το φθινόπωρο. Το μπράντι από δαμάσκηνο του Τρόιαν έχει κερδίσει την εθνική και διεθνή αναγνώριση σε μεγάλες εκθέσεις. Η περιοχή του Τρόιαν έχει τρία καταφύγια άγριας ζωής : Κόζια Στένα, Στένετο και Σέβερεν Γιέντεμ, τμήματα του ευρύτερου Εθνικού Δρυμού του Κεντρικού Αίμου. Αυτά είναι πλούσια σε βραχώδεις σχηματισμούς, καταρράκτες και άγρια ζωή. Τα περισσότερα από τα ενδιαφέροντα σημεία είναι προσβάσιμα για τους τουρίστες. Βινιέ-συρ-Σεν - Γαλλία Δοϊράνη - Βόρεια Μακεδονία Ελβάνγκεν - Γερμανία Μαρίνα Χόρκα - Λευκορωσία Περν-λε-Φοντέν - Γαλλία Φορλί - Ιταλία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Troyan στο Wikimedia Commons
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1980-81

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1980-81 αποτέλεσε το 10ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε το Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1980-81 συμμετείχαν 13 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1981-82. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1980-81 Ηρακλής ΓερολάκκουΕπιπρόσθετα η ΑΕΚ Αμμοχώστου αποχώρησε από το πρωτάθλημα πριν από την έναρξη του και για αυτό το λόγο το πρωτάθλημα διεξήχθη με 13 ομάδες. Ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1979-80 ΑΣΙΛ Λύσης Εθνικός ΆσσιαςΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα μέσω του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Απόλλων Λυμπιών Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση «Με το σπαθί τους τα Λύμπια στην Β΄». Η Σημερινή: σελ. 6. 21 Απριλίου 1981. ΚΟΠ (Οκτώβριος 2016). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 69. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-11-05. https://www.webcitation.org/6lnIFl1KD?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOP-T23%20GIA%20SITE.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1980-81 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1980-81 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1980-81
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1935

Στο Παναθηναϊκό Στάδιο διεξήχθησαν οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1935 το διήμερο 25 και 26 Μαΐου 1935 ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή του βαλκανικού αγώνα δεκάθλου και του βαλκανικού μαραθωνίου δρόμου. Νικητής αναδείχθηκε ο ΑΟ Παλαιού Φαλήρου.

 Στο πρωτάθλημα μετείχαν οι παρακάτω πέντε (5) σύλλογοι και 29 αθλήτριες: ΑΟ Παλαιού Φαλήρου (9): Ι. Λανίτου, Δ. Λανίτου, Ι. Παράσχου, Ε. Σουκούρογλου, Θ. Φραγκιά, Κυριακού, Φ. Ιωακείμ, Φαϊππέα, Απετικιάν. Πανιώνιος Γ.Σ. (7): Γ. Στεργίου, Β. Δεληκατερίνη, Σ. Τσακίρη, Ε. Αρμάου, Ο. Παπαδούκα, Ε. Μαστροκώστα, Παπαευθυμίου. Πανελλήνιος Γ.Σ. (6): Α. Καρατζά, Μ. Πανταζή, Φ. Σγουροπούλου, Π. Λαγάνη, Υ. Γούναρη, Π. Παπασυμεών. Εθνικός Γ.Σ. (6): Μ. Σκιαδά, Φ. Γεωργίου, Μ. Γιαννάκου, Σ. Φάντη, Μ. Τερζοπούλου, Ι. Λάμπρου. Ολυμπιακός Π. (1): Άννα Βασιλείου.Στους αγώνες σημειώθηκαν τρία νέα Πανελλήνια ρεκόρ, δύο από την Δομνίτσα Λανίτου στα άλματα εις μήκος με 5,09μ και εις ύψος με 1,45μ και ένα στην σκυταλοδρομία 4Χ50μ με χρόνο 28.7 από τον ΑΟ Παλαιού Φαλήρου με την συμμετοχή και πάλι της Δομνίτσας Λανίτου, της αδελφής της Ισμήνης Λανίτου και των Ε. Σουκούρογλου, Φ. Ιωακείμ. Δρόμος 60μ:Δόμνα Λανίτου (ΑΟΠΦ) 7.8 (ΝΠΡ) Ε. Σουκούρογλου (ΑΟΠΦ) 7.9 Θ. Φραγκιά (ΑΟΠΦ)Δρόμος 100μ:Δόμνα Λανίτου (ΑΟΠΦ) 12.9 (ΝΠΡ) Ισμήνη Λανίτου (ΑΟΠΦ) 14.0 Μ. Γιαννάκου (ΕΓΣ) 14.980μ με εμπόδια:Δόμνα Λανίτου (ΑΟΠΦ) 13.1 (ΝΠΡ) Σ. Φάντη (ΕΓΣ) 17.8 Μ. Γιαννάκου (ΕΓΣ) 17.84Χ50μ:Α.Ο. Παλαιό Φάληρο 28.7 (ΝΠΡ) Εθνικός Γ.Σ. 30.4 Πανελλήνιος Γ.Σ.4Χ100μ:Α.Ο. Παλαιό Φάληρο 56.4 (ΝΠΡ) Εθνικός Γ.Σ. 61.5 Ο Πανελλήνιος εγκατέλειψεΆλμα εις μήκος:Δόμνα Λανίτου (ΑΟΠΦ) 5,09 (ΝΠΡ) Μ. Γιαννάκου (ΕΓΣ) 4,25μ Ε. Σουκούρογλου (ΑΟΠΦ) 4,14μΆλμα εις ύψος:Δόμνα Λανίτου (ΑΟΠΦ) 1,45μ (ΝΠΡ) Θ. Φραγκιά (ΑΟΠΦ) 1,30μ Ισμήνη Λανίτου (ΑΟΠΦ) και Υ. Γούναρη (ΠΓΣ) 1,20μΣφαιροβολία:Ειρήνη Αρμάου (Πανιώνιος) 9,31μ Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος) 9,27μ Φ. Ιωακείμ (ΑΟΠΦ) 8,31μΔισκοβολία:Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος) 30,69μ (ΝΠΡ) Ειρήνη Αρμάου (Πανιώνιος) 25,88 Φ. Ιωακείμ (ΑΟΠΦ) 25,23Ακοντισμός:Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος) 29,71μ (ΝΠΡ) Υ. Γούναρη (ΠΓΣ) 25,38 Θ. Φραγκιά (ΑΟΠΦ) 24,44μ Το Υπουργείο Παιδείας για να δείξει το ενδιαφέρον του για τον γυναικείο αθλητισμό αθλοθέτησε κύπελλο για την σκυταλοδρομία 4Χ100μ το οποίο απενεμήθη στον Α.Ο. Παλαιό Φάληρο. Μετά τους αγώνες ο Πρόεδρος της ΤΕΓΑ ΣΕΓΑΣ κ. Νικόλαος Λανίτης στην έκθεσή του πρότεινε την διεξαγωγή στην Αθήνα διεθνούς (βαλκανικής ή άλλης) συνάντησης ώστε να ενισχυθεί το φίλαθλο πνεύμα και την διάνοιξη του δρόμου στον Γυναικείο Αθλητισμό. Πράγματι, η εισήγησή του έγινε δεκτή και τον Σεπτέμβριο (14 και 15) έγινε η πρώτη διεθνής συνάντηση στίβου Γυναικών, σε πέντε αγωνίσματα, μεταξύ των εθνικών ομάδων Ελλάδος και Αυστρίας. εφ. "Αθλητική Φωνή", φ. 25/5/1935 κ.επ. Αρχειοθετήθηκε 2020-06-11 στο Wayback Machine. εφ. "Ακρόπολις", φ. 25/5/1935 κ.επ., ψηφ. σελ. 272 κ.επ. εφ. "Αθλητική Ημέρα, φ. 25/5/1935 κ.επ., ψηφ. σελ. 177 κ.επ. Αρχειοθετήθηκε 2020-06-11 στο Wayback Machine.
Χοσρό Χαν Γκόρτζι Κατζάρ

Ο Χοσρό Χαν Γκόρτζι Κατζάρ, γεννημένος Αντρέ Γκαϊτμαζεάντ (Τυφλίδα, 1785-6 - Τεχεράνη, 1857) ήταν σημαίνων ευνούχος της Δυναστείας των Κατζάρ, στην περίοδο βασιλείας του Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ (1797-1834) και του Νάσερ αλ-Ντιν Σαχ (1848-96).

 Γιος ενός χριστιανού Αρμένιου ιερέα, ο Χοσρό ήταν χριστιανός, ως τα τέλη της εφηβείας του, όταν προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και πήρε το όνομα Χοσρό Χαν Γκόρτζι. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Ρώσου στρατηγού Πάβελ Τσιτσιάνοφ κατά της περσικής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Ρωσοπερσικού Πολέμου (1804-1813). Συνελήφθη από τον στρατό των Κατζάρ το 1804 κοντά στο Ερεβάν, ευνουχίστηκε και έγινε ευνούχος της δυναστείας. Στις 23 Φεβρουαρίου 1815 ο Χοσρό ορίστηκε διοικητής του Γκιλάν. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του χτίστηκαν πολλά κτήρια, που επιβιώνουν ακόμη και σήμερα στο Γκιλάν. Είχε, επίσης, καλές σχέσεις με τις κατώτερες τάξεις της περιοχής, αλλά είχε κακές σχέσεις με τους τοπικούς άρχοντες της επαρχίας. Αυτό σύντομα οδήγησε σε εξέγερση το 1819 και ο Χοσρό απομακρύνθηκε από τη διακυβέρνηση της επαρχίας. Το 1822/3, Χοσρό εστάλη επικεφαλής στρατού Μπαχτιαρί να κατακτήσει το Μανταλίτζ, μια περιοχή ανάμεσα στα ιρανο-οθωμανικά σύνορα. Ο Χοσρό κατάφερε να κατακτήσει τον τόπο και ο 1824 ορίστηκε από τον ηγεμόνα Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ προσωπικός βεζίρης του τελευταίου του γιου Μοχάμεντ Μιρζά Σεΐφ οντ-Ντουλέχ, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Ισφαχάν, διαδεχόμενος έτσι τον Γεωργιανό ευγενή που κατείχε τη θέση και ονομαζόταν Γιουσέφ Χαν-ε Γκόρτζι. Ο Φαθ Αλί Σαχ πέθανε το 1834, κάτι που οδήγησε σε διαμάχη για τον θρόνο της δυναστείας ανάμεσα στους δύο γιους του Αλί Μιρζά και Μοχάμεντ Μιρζά. Ο Χοσρό συντάχθηκε με τον Μοχάμεντ, ο οποίος τελικά στέφθηκε νέος σαχ της Περσίας, λαμβάνοντας το δυναστικό όνομα Μοχάμεντ Σαχ Κατζάρ. Ο Χοσρό συνέχεια ορίστηκε διοικητής του Ισφαχάν ως ανταπόδοση για τη βοήθεια του. Στις 22 Οκτωβρίου 1847, ο Χοσρό ορίστηκε ως διοικητής του Κουρδιστάν, διαδεχόμενος έτσι τον Ρεζά Κολί Χαν Βαλί, τον οποίο συνέλαβε και απέστειλε στην ιρανική πρωτεύουσα Τεχεράνη. Ωστόσο, η διακυβέρνηση του Κουρδιστάν ήταν σύντομη και κράτησε μόνο για ένα έτος, καθώς την ίδια χρονιά πέθανε ο Μοχάμεντ Σαχ. Σε 1851/2 Χοσρό ορίστηκε διοικητής του Καζβίν, αλλά αντ' αυτού έστειλε εκπρόσωπο στην επαρχία και έμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του στην Τεχεράνη, όπου και πέθανε στις 27 Ιουλίου 1857. .
Μποζεστόβο

Το Μποζεστόβο (πολωνικά: Borzecowo, κασουβικά: Bòrzchowò) είναι κασουβικό χωριό του Πόβιατ Καρτούζι, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνίας. Σύμφωνα με στοιχεία της 31ης Δεκεμβρίου 2003, το χωριό κατοικούνταν από 559 άτομα.

 Το χωριό καταγράφεται σε πηγές από τα τέλη του 14ου αιώνα ως χωριό ευγενών. Το 1570, τρεις Μποζετσόφσκι (Borzecowski) αναφέρθηκαν εδώ: Βαβζίνιετς, Βόιτσεχ και Γκζέγκος. Η οικογένεια Μποζετσόφσκι ανήκει στην αριστοκρατία των Κασούβιων. Οι παλαιότερες πληροφορίες για αυτή την οικογένεια προέρχονται από το πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Στο μεγάλο βιβλίο των ενοικίων του Τευτονικού Τάγματος, με την ημερομηνία 1437, το Μποζετσόβο αναφέρεται ως αγαθό του άρχοντα της Πομερανίας. Ωστόσο, ο Ματίας, που έζησε τα έτη 1510-1576, θεωρείται ο πρόγονος του οικοσήμου Μποζχόφσκι. Η οικογένεια έχασε την περιουσία της κατά τη διάρκεια της ζωής του Μαρτσέλι Μποζχόφσκι. Το αρχοντικό τους από τούβλα, το οποίο δεν υπάρχει πλέον, βρισκόταν στο Στάρι Ντβουρ, ένα χιλιόμετρο από το ίδιο το Μποζέτσουφ. Από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό βρισκόταν εντός των συνόρων της Πολωνίας. Μέχρι το 1918, το δεσμευτικό όνομα της γερμανικής διοίκησης για το Μποζέτσουφ ήταν Borschestowo. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το όνομα Borschestowo επαληθεύτηκε από τους Γερμανούς προπαγανδιστές των Ναζί ως υπερβολικά κασουβικό και μετονομάστηκε στο πιο γερμανικό Borschenstein.
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Ψαρών

Η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου είναι μοναστήρι στα Ψαρά, το οποίο βρίσκεται κοντά στα βόρεια παράλια του νησιού και το ακρωτήριο Κορακιά. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ηρωικής Νήσου Ψαρών της Περιφερειακής Ενότητας Χίου, αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς.

 Πιθανολογείται ότι κτίστηκε το 1780 σε τοποθεσία όπου παλιότερα υπήρχε μικρό εκκλησάκι, από Ρουμελιώτη αρχιτέκτονα σε τεχνοτροπία ναού του Αγίου Όρους. Σε έγγραφο του 1797 και του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ καταγράφηκε ως σταυροπήγιο. Τον Ιούνιο του 1824, με την καταστροφή των Ψαρών το μοναστήρι ερειπώθηκε και οι μοναχοί του κατάφεραν να διαφύγουν στη Σύρο μεταφέροντας μαζί τους την εικόνα της Παναγίας (έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου). Η ανασυγκρότησή της άρχισε στο β’ μισό του 19ου αιώνα αν και από την περίοδο του Μεσοπολέμου άρχισε η καθοδική της πορεία. Μετατράπηκε τον 20ο αιώνα σε γυναικεία και λειτούργησε μέχρι το 1980. Η Μονή διαθέτει αξιόλογη βιβλιοθήκη με 473 χειρόγραφα και έντυπα. Φωτογραφία: το μοναστήρι Κοιμήσεως Θεοτόκου στα Ψαρά από τον ιστότοπο https://www.greece.com/
NGC 3315

Ο NGC 3315 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 185 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Έντουαρντ Ώστιν (Edward Austin) στις 24 Μαρτίου 1870 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.

 Δεδομένα για το NGC 3315 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3315 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3315 στο Wikimedia Commons
Πεπλατυσμένος κύβος

Στη στερεομετρία, ο πεπλατυσμένος κύβος (ή πεπλατυσμένο εξάεδρο ή πεπλατυσμένο κυβοκτάεδρο) είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 38 έδρες: 32 ισόπλευρα τρίγωνα και 6 τετράγωνα. Έχει 24 κορυφές και 60 ακμές. Το στερεό απαντάται σε δύο μορφές, που είναι μεταξύ τους αντικατοπτρικές, οι οποίες λέγονται εναντιόμορφα, το ένα αριστερόστροφο και το άλλο δεξιόστροφο. Αυτό το φαινόμενο του εναντιομορφισμού παρουσιάζεται και σε ένα ακόμη στερεό του Αρχιμήδη, το πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: όπου t = 1 3 ( 1 + 19 − 3 33 3 + 19 + 3 33 3 ) ≈ 1 , 83929 {\displaystyle t={\frac {1}{3}}\left(1+{\sqrt[{3}]{19-3{\sqrt {33}}}}+{\sqrt[{3}]{19+3{\sqrt {33}}}}\right)\approx 1,83929} η σταθερά tribonacci. Κατασκευαστικά, ο πεπλατυσμένος κύβος μπορεί να προέλθει από τον κύβο, εάν απομακρύνουμε προς τα έξω (σε σχέση με το κέντρο του) όλες τις έδρες του κατά ορισμένη απόσταση και τις περιστρέψουμε ως προς το κέντρο τους (όλες αριστερόστροφα ή όλες δεξιόστροφα), έτσι ώστε τα κενά που δημιουργούνται να μπορούν να καλυφθούν από ισόπλευρα τρίγωνα. Ένας άλλος τρόπος κατασκευής του πεπλατυσμένου κύβου είναι να λάβουμε ένα κόλουρο κυβοκτάεδρο και να του απαλείψουμε τις μισές κορυφές (ομοιόμορφα κατανεμημένα, αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα, όπως φαίνεται στο σχήμα). Έτσι, τα 6 οκτάγωνα του αρχικού στερεού μετατρέπονται σε ισάριθμα τετράγωνα, τα 8 εξάγωνα μετατρέπονται σε ισάριθμα τρίγωνα, όλα τα τετράγωνα εκφυλίζονται σε ακμές, ενώ οι 24 κορυφές που απαλείφονται σχηματίζουν ισάριθμα τρίγωνα. Weisstein, Eric W., Snub Cube (Αγγλικά)
Γαστρίνη

Η γαστρίνη (gastrin) είναι μια από τις ορμόνες του γαστρεντερικού σωλήνα. Εκκρίνεται κυρίως από τον βλεννογόνο του πυλωρικού άντρου. Εμπλέκεται κυρίως στις διαδικασίες πέψης και απορρόφησης της τροφής. Οι κυριότερες φυσιολογικές επιδράσεις της γαστρίνης είναι η διέγερση της έκκρισης υδροχλωρικού οξέος (γαστρικό οξύ) από τους ιδίως γαστρικούς αδένες στο στομάχι και η ανάπτυξη του βλεννογόνου του στομάχου, του λεπτού εντέρου.

 Διεγείρει την έκκριση υδροχλωρικού οξέως, την έκκριση πεψινογόνου. την έκκριση του ενδογενούς παράγοντα από τον βλεννογόνο του στομάχου. αυξάνει την γαστρική ροή αίματος. προκαλεί σύσπαση της κυκλοτερούς μυικής στιβάδας του στομάχου. ασκεί τροφική δράση στον βλεννογόνο του στομάχου και του εντέρου, ίσως και στο πάγκρεας. διεγείρει την έκκριση ύδατος και ηλεκτρολυτών από το ήπαρ, το πάγκρεας και τον βλεννογόνο του εντέρου. διεγείρει την έκκριση ενζύμων από το πάγκρεας και τον βλεννογόνο του λεπτού εντέρου. προκαλεί σύσπαση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, της χοληδόχου κύστεως και όλου του εντέρου. προκαλεί χάλαση των σφιγκτήρων του πυλωρού, του όντι και της ειλεοτυφλικής βαλβίδος. προκαλεί αναστολή κενώσεως του στομάχου. αναστέλλει την απορρόφηση γλυκόζης και ηλεκτρολυτών στο λεπτό έντερο ενώ διεγείρει έκλυση ινσουλίνης, γλυκαγόνης και καλσιτονίνης.Η γαστρίνη εκκρίνεται σε απάντηση των αμινοξέων από τα G κύτταρα στον αυλό του στομάχου. Η γαστρίνη έχει τρεις δράσεις: Διεγείρει την έκκριση υδροχλωρικού οξέως και πεψιγόνου που με την χαμηλή οξύτητα του στομάχου λόγω πρωτεΐνης το πεψιγόνο διεγείρει την έκκριση πεψίνης, το υδροχλωρικό οξύ και η πεψίνη βοηθούν για την υδρόλυση της πρωτεΐνης. Απελευθερώνει την ισταμίνη από τα εντεροχρωμαφινικά κύτταρα για αύξηση της οξύτητας Η+. Ρυθμίζει την ανάπτυξη του βλεννογόνου στο στομάχι, λεπτό και παχύ έντερο. Με την χώνευση καταστρέφονται σε κάθε γεύμα 100.000 κύτταρα, η γαστρίνη βοηθάει στην αναγέννηση τους.
Γρηγόρης (εταιρεία καφεστίασης)

Ο Γρηγόρης είναι ελληνική επιχείρηση που ειδικεύεται στο τομέα της καφεστίασης. Η εταιρεία Γρηγόρης ιδρύθηκε το 1972. Η Γρηγόρης είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση καφεστίασης στην Ελλάδα και η 9η μεγαλύτερη στην Ευρώπη. Σήμερα διαθέτει πάνω από 350 καταστήματα στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία και τη Ρουμανία.

 Το πρώτο κατάστημα "Γρηγόρης" άνοιξε στην Ελλάδα, στην Αθήνα, από τον Γρηγόρη Γεωργάτο. Tο κατάστημα πήρε το όνομα του ιδρυτή του, ο οποίος, μετά την επιτυχία που γνώρισε άνοιξε άλλα 3 καταστήματα στην Αθήνα μέχρι το 1990. Από το 1990 και μετά, ανέλαβε σταδιακά τη Διοίκηση της εταιρίας, o Βλάσσης Γεωργάτος, ο οποίος έθεσε σαν στρατηγικό στόχο την ανάπτυξη μέσω franchise. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μία ταχεία εξάπλωση του brand Γρηγόρης, καθώς στο τέλος του 2002 τα καταστήματα Γρηγόρης ήταν ήδη 100, ενώ το 2005 ήταν 200. Το 2001 άνοιξε Γρηγόρης στο νέο Αεροδρόμιο της Αθήνας, Ελευθέριος Βενιζέλος που ήταν το πρώτο ελληνικό brand καφεστίασης στο χώρο αυτό. Το 2006 ανοίγουν τα πρώτα καταστήματα Γρηγόρης σε Κύπρο και Ρουμανία, ενώ συνολικά ο αριθμός των καταστημάτων Γρηγόρης στην Ευρώπη αγγίζει τα 250. Το 2015 ανοίγει το πρώτο κατάστημα Γρηγόρης στη Γερμανία και το 2016 στην Ευρώπη λειτουργούν συνολικά 300 καταστήματα. Το 2017 ο Γρηγόρης εισήγαγε διαδικτυακή πλατφόρμα παραγγελιών και το 2019 διεύρυνε το μενού του.. Το 2021 ο Γρηγόρης λανσάρει τη νέα εικόνα καταστήματος, η οποία αναδεικνύει την τεχνογνωσία του στον καφέ και στο φαγητό και προσφέρει στους πελάτες του μία αναβαθμισμένη αγοραστική εμπειρία. Το 2022, με πάνω από 370 καταστήματα, ο Γρηγόρης συμπλήρωσε 50 χρόνια λειτουργίας, απασχολώντας 2.500 περίπου άτομα στα καταστήματα και τα κεντρικά γραφεία του. Τα καταστήματα Γρηγόρης είναι πάνω από 350 και βρίσκονται σε 4 Ευρωπαϊκές χώρες (στοιχεία 2023). Τα καταστήματα προσφέρουν κυρίως ροφήματα και καφέδες, όπως και σάντουιτς, burgers και hot dog, μεταξύ άλλων. Ο Γρηγόρης, αναπτύσσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, θέτοντας υψηλούς στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDG's). Η φροντίδα στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, καθώς και η εξάλειψη των διακρίσεων αποτελούν βασικούς στόχους του Γρηγόρη, καθώς πιστεύει σε μία κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης και ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο για όλους. Ο Γρηγόρης μηδενίζει τη σπατάλη τροφίμων, ώστε να μη καταλήγει φαγητό στα σκουπίδια , προσφέρει τα σχολικά γεύματα στις σχολικές μονάδες του Σωφρονιστικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, καλύπτει τις ανάγκες των σχολικών γευμάτων σε 2 σωματεία και συμβάλλει στην μείωση των πλαστικών μιας χρήσης, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός πράσινου κόσμου και υιοθετώντας μία υπεύθυνη στάση απέναντι στο περιβάλλον. Τέλος, στηρίζει την πρόταση #safeforkids για ένα διαδίκτυο ασφαλές για τα παιδιά.
Αγχολυτικό

Το αγχολυτικό είναι μια μορφή φαρμάκου, του οποίου λειτουργία είναι να καταπραΰνει το άγχος. Τα αγχολυτικά δηλαδή είναι φάρμακα που καταπολεμούν τους αγχογονικούς παράγοντες που αυξάνουν το άγχος. Τα αγχολυτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των αγχωδών διαταραχών και των σχετικών συμπτωμάτων του στη ψυχολογία και τη σωματική υγεία ενός ανθρώπου.

 Η δράση των βενζοδιαζεπινών ξεκινά σχεδόν αμέσως μετά την λήψη τους. Αν και δεν εμφανίζουν σοβαρές παρενέργειες συνήθως, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ανάπτυξης ενός γρήγορου και μερικές φορές πολύ ισχυρού εθισμού σε αυτές. Ως εκ τούτου, οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο για μικρό χρονικό διάστημα, κυρίως για την θεραπεία κρίσεων πανικού ή σοβαρών ψυχασθενειών. Ένα άλλο πρόβλημα με τη χρήση βενζοδιαζεπινών είναι η πιθανότητα κάποιου ανθρώπου που υπέφερε παλαιότερα από εθισμό σε αυτές τις ουσίες να επανέλθει σε αυτή τη κακή συνήθεια.Γνωστές βενζοδιαζεπίνες είναι η βρωμαζεπάμη, η λοραζεπάμη, η διαζεπάμη, η αλπραζολάμη, η κλοναζεπάμη, η οξαζεπάμη, η μιδαζολάμη και η καμαζεπάμη. Τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία των αγχωδών διαταραχών. Συχνά για να δείξουν επαρκή αποτελεσματικότητα ο πάσχοντας πρέπει να λάβει αντικαταθλιπτικά για κάποιο διάστημα που κυμαίνεται σε μερικές εβδομάδες. Είναι επομένως εν μέρει ακατάλληλα να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμη θεραπεία ή για επιλεκτική χρήση για την θεραπεία κρίσεων πανικού οξείας κλίμακας. Τα αντικαταθλιπτικά χωρίζονται σε διαφορετικές ομάδες δραστικών συστατικών που έχουν ορισμένες κοινές ιδιότητες. Τα λεγόμενα χαμηλής ισχύος νευροληπτικά είναι άλλη μια ομάδα φαρμάκων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αγχολυτικούς σκοπούς. Λόγω των πιθανών παρενεργειών τους, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι αυτά τα φάρμακα είναι αρκετά ισχυρά ως προς την δράση τους, συνήθως τα νευροληπτικά είναι φάρμακα δεύτερης διαλογής για την θεραπεία αγχωδών διαταραχών. Ωστόσο, μπορούν να είναι η πρώτη επιλογή στην περίπτωση έντονων συμπτωμάτων άγχους στο πλαίσιο σοβαρών ψυχικών ή σωματικών ασθενειών. Γνωστά νευροληπτικά φάρμακα με αγχολυτική δράση είναι η προμεθαζίνη, η μελπερόνη και η πιπαμπερόνη. Υπάρχουν διάφορες άλλες φαρμακευτικές ουσίες και βότανα που χρησιμοποιούνται σαν αγχολυτικά. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα παρακάτω: η βουσπιρόνη – της οποίας η δράση ξεκινά μετά από μερικές εβδομάδες. Ο εθισμός του πάσχοντα που λαμβάνει βουσπιρόνη δεν υποστηρίζεται στη βιβλιογραφία. η οπιπραμόλη – της οποίας η δράση ξεκινά μετά από λίγες ημέρες. Η πιθανότητα εθισμού του πάσχοντα που λαμβάνει οπιπραμόλη είναι απίθανη, αλλά τα φαινόμενα στέρησης είναι πιθανά μετά από μακροχρόνια ή/και υψηλή δόση είναι κάτι που έχει τεκμηριωθεί στην επιστημονική βιβλιογραφία. η πρεγκαμπαλίνη – της οποίας η δράση ξεκινά μετά από λίγες ημέρες. Υπάρχει πιθανότητα εθισμού, η έκταση της είναι όμως άγνωστη. και η φαμπομοτιζόλη.Υπάρχουν επίσης ορισμένα βότανα και άλλα παραδοσιακά αγχολυτικά, όπως η βαλεριάνα, η λεβάντα, το κάβα κάβα (αν και έχουν τεκμηριωθεί παρενέργειες στο ήπαρ, κάτι που έχει οδηγήσει σε απαγόρευση του σε κάποιες χώρες), το λουλούδι του πάθους, το χαμομήλι, τα βότανα Γιοχάνις και το θυμίαμα (σε λιβάνι).
Anywhere but Home

Anywhere but Home ονομάζεται μια ζωντανή ηχογράφηση του αμερικανικού συγκροτήματος εναλλακτικού ροκ, Evanescence. Κυκλοφόρησε το 2004 και στη συσκευασία περιλαμβάνεται ένα CD από κοινού με ένα DVD. Το δεύτερο περιλαμβάνει τη συναυλία του συγκροτήματος στο Le Zénith του Παρισιού, τα τέσσερα βιντεοκλίπ του συγκροτήματος από το προγενέστερο άλμπουμ τους «Fallen», καθώς και υλικό από παρασκήνια. Το CD περιλαμβάνει τα τραγούδια της συναυλίας και ένα πρωτύτερα ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο «Missing», που κυκλοφόρησε διεθνώς ως single. Ανάμεσα στα τραγούδια που υπάρχουν στη συλλογή είναι και το «Breathe No More», από το soundtrack της ταινίας «Elektra», το «Farther Away», και η διασκευή από το συγκρότημα του τραγουδιού των Korn, «Thoughtless».

 Βιντεοκλίπ "My Immortal" "Everybody's Fool" "Bring Me to Life" "Going Under" Παρασκήνια "Life On the Road" "Showtime" "Bloopers" "Evanescence Unleashed" End credits: "Missing" Κρυμμένο "Bring Me to Life" (Live in Las Vegas) Μια κρυμμένη ερμηνεία του τραγουδιού «Bring Me to Life» στο Λας Βέγκας, στη Νεβάδα, βρίσκεται στο κυρίως μενού του DVD. Αποκαλύπτεται τοποθετώντας τον δείκτη στη μεσαία επιλογή ("Music Videos") και στη συνέχεια κουνώντας τον δύο φορές προς τα αριστερά. Το σύμβολο του συγκροτήματος γίνεται τότε ορατό στα αριστερά της οθόνης και με ένα κλικ οδηγεί στο κρυμμένο υλικό. Το Δεκέμβριο του 2004, ο Τρέβιν και η Μέλανι Σκινς από την πολιτεία του Μαίρυλαντ, που αγόρασαν το άλμπουμ για τη δεκατριάχρονη κόρη τους, μήνυσαν το πολυκατάστημα Wal-Mart αφού άκουσαν τη λέξη 'fuck' στους στίχους του τραγουδιού «Thoughtless», που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου τραγουδιού του συγκροτήματος Korn. Στο νομικό έγγραφό αναγραφόταν ότι, ενώ στο άλμπουμ αναφερόταν η υβριστική αυτή λέξη, δεν υπήρχε αυτοκόλλητο Parental Advisory (προειδοποίηση προς τους γονείς ότι στους στίχους περιλαμβάνεται επίμαχο περιεχόμενο). Επίσης ότι το άλμπουμ παραβίαζε την πολιτική της πολυεθνικής να μην πουλά μουσική με υβριστικούς στίχους. Το δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση αποφάσισε πως όσοι θα αγόραζαν το CD σε κάποιο Wal-Mart στην πολιτεία αυτή θα λάμβαναν κάποια αποζημίωση. Έιμι Λι – φωνητικά, πιάνο Τέρρυ Μπαλσάμο – κιθάρα Γουίλιαμ Μπόυντ – μπάσο Ρόκι Γκρέι – ντραμς Τζων ΛεΚομπτ – κιθάρα, φωνητικά στο "Bring Me to Life" Οι στίχοι του άλμπουμ (αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους) Επίσημη ιστοσελίδα των Evanescence
Δήμος Αλιφείρας

Ο Δήμος Αλιφείρας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στις βόρειες πλαγιές του όρους Μίνθη ανάμεσα στους δήμους Ζαχάρως και Ανδρίτσαινας. Ο δήμος αποτελεούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.829 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Καλλιθέα . Ο δήμος Αλιφείρας ήταν από τους δήμους της Ηλείας που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

 Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Καλλιθέας [ 1.200 ] η Καλλιθέα [ 1.107 ] τα Μπαρακίτικα [ 93 ] Δ.δ. Αλιφείρας [ 313 ] η Αλίφειρα [ 259 ] το Πευκί [ 54 ] Δ.δ. Αμυγδαλεών [ 831 ] οι Κάτω Αμυγδαλιές [ 406 ] ο Άγιος Ηλίας [ 0 ] οι Αμυγδαλιές [ 140 ] το Κεραμίδι [ 97 ] η Κράνα [ 188 ] το Παλαιοχώρι [ 0 ] Δ.δ. Βρεστού [ 436 ] το Βρεστό [ 373 ] το Λογγό [ 63 ] Δ.δ. Λιβαδακίου [ 347 ] το Λιβαδάκιον [ 154 ] η Πτελέα [ 71 ] ο Ράπτης [ 122 ] Δ.δ. Μυρωνίων [ 801 ] τα Μυρώνια [ 386 ] ο Άγιος Βλάσης [ 107 ] το Κλήμα [ 232 ] το Ράμα [ 76 ] 1862 Ι. Κωνσταντόπουλος (διορισμένος) Χαράλαμπος Δέλγας 1η Ιανουαρίου 1999- 31 Δεκεμβρίου 2006 Δήμος Γεωργακόπουλος 1η Ιανουαρίου 2007- 31 Δεκεμβρίου 2010 Δήμος Αλιφείρας
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2002

Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές (δημοτικές και νομαρχιακές) εκλογές 2002 πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2002 για την ανάδειξη εκπροσώπων στις Υπερ-Νομαρχίες, σε 54 νομούς και σε περισσότερους από 1.030 δήμους και κοινότητες της ελληνικής επικράτειας. Στους τρεις μεγαλύτερους δήμους της χώρας επικράτησαν υποψήφιοι που υποστηρίχθηκαν από το τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΝΔ). Στην Αθήνα η Ντόρα Μπακογιάννη αναδείχθηκε νικήτρια με 160.425 ψήφους έναντι 87.920 ψήφων του Χρ. Παπουτσή (που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ) και διαδέχθηκε έτσι στο δημοτικό θώκο της πρωτεύουσας τον απερχόμενο δήμαρχο Δημ. Αβραμόπουλο. Ο Γιάννης Δημαράς (με την υποστήριξη του ΔΗΚΚΙ) κατατάχθηκε τρίτος με 37.602 ψήφους. Ο υποψήφιος του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής ήρθε τέταρτος με 20.305 ψήφους, ενώ πέμπτος αναδείχθηκε ο Φώτης Κουβέλης (ΣΥΝ) με 19.996 ψήφους. Μικρά ποσοστά κέρδισαν οι Δημοσθένης Βεργής, Μάκης Βορίδης, Άγγελος Χάγιος, Οδυσσέας Τυλιγάδας , Θανάσης Τσιριγώτης

 Ο Χρήστος Αγραπίδης (ΝΔ) επανεκλέχθηκε δήμαρχος με 58.554 ψήφους (53.417 στον α’ γύρο), αφήνοντας στη δεύτερη θέση το Μαν. Μπεντενιώτη του ΠΑΣΟΚ. Ο Θεόδωρος Δρίτσας του ΣΥΝ αναδείχθηκε τρίτος, ο Κωνσταντίνος Τζατζάνης του ΚΚΕ τέταρτος και τους ακολούθησαν οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι Νικόλαος Λεγάκης, Στέλλα Αλφιέρη και ο Χρήστος Χαρίτος («Ελληνικό Μέτωπο»). Η Φώφη Γεννηματά του ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε υπερ-νομάρχης, επικρατώντας των Γ. Τζανετάκου (ΝΔ) και Γ. Καρατζαφέρη (ΛΑΟΣ). Στις εκλογές πήραν μέρος και οι Μανώλης Γλέζος (ΣΥΝ), Θανάσης Παφίλης (ΚΚΕ). Ο Γιάννης Σγουρός (ΠΑΣΟΚ) αναδείχθηκε Νομάρχης Αθηνών και ο Γιάννης Μίχας (επίσης του ΠΑΣΟΚ) Νομάρχης Πειραιά. Ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος (95.701 ψήφους και ποσοστό 54,20%) επικράτησε στις δημοτικές εκλογές και μάλιστα από τον πρώτο γύρο, με την υποστήριξη της ΝΔ. Δεύτερος αναδείχθηκε ο Σπύρος Βούγιας (ΠΑΣΟΚ) και τρίτος ο Αγάπιος Σαχίνης (ΚΚΕ), αφήνοντας στην τέταρτη θέση τον Τάσο Κουράκη (ΣΥΝ), ενώ μικρότερα ποσοστά συγκέντρωσαν ο Ιωάννης Κουριανίδης του «Εθνικού Μετώπου» και η Αναστασία Θεοδωροπούλου. Νομάρχης στη Θεσσαλονίκη αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης της ΝΔ. Υπουργείο Εσωτερικών: Αποτελέσμα Δημοτικών & Νομαρχιακών Εκλογών του 2002 Αρχειοθετήθηκε 2015-07-08 στο Wayback Machine.
Επαρχία Κυθήρων

Η επαρχία Κυθήρων ήταν μiα από τις επτά επαρχίες του νομού Αττικής. Αποτελούταν από τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα και έδρα της ήταν η πόλη των Κυθήρων.

 Η επαρχία Κυθήρων γνώρισε συνεχείς διοικητικές μεταβολές. Αρχικά τα πρώτα δύο χρόνια (1864-1866), Μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων στην Ελλάδα, η επαρχία Κυθήρων ήταν μέρος του νομού Ζακύνθου, παρά την μεγάλη τους απόσταση, ενώ το 1866 αποσπάστηκε από τον νομό Ζακύνθου και εντάχθηκε στον νομό Λακωνίας, στον οποίο παρέμεινε επίσης για δύο χρόνια μέχρι το 1868. Την χρονιά αυτή ενσωματώθηκε στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας όπου παρέμεινε μέχρι το 1899. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νεοσύστατο νομό Λακωνικής ο οποίος καταργήθηκε οριστικά 10 χρόνια μετά και τα Κύθηρα επανήλθαν στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας. Το 1929 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Από το 1964 μέχρι το 1972 η επαρχία Κυθήρων έγινε μέρος του νομού Πειραιώς, μαζί με όλα τα Νησιά του Αργοσαρωνικού και την Επαρχία Τροιζηνίας και μετά την κατάργησή του έγινε πάλι μέρος του νομού Αττικής, μέχρι και το 2010, όποτε οι νομαρχίες καταργήθηκαν αυτή την φορά οριστικά, με το Σχέδιο Καλλικράτης, και η άλλοτε επαρχία Κυθήρων, μαζί με τα Νησιά του Αργοσαρωνικού (Σαλαμίνα, Αίγινα, Πόρος, Ύδρα και Σπέτσες) και την Επαρχία Τροιζηνίας, δημιούργησαν την Περιφερειακή Ενότητα Νήσων Αττικής. Η επαρχία καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας και στην θέση της δημιουργήθηκε ο δήμος Κυθήρων και η κοινότητα Αντικυθήρων. Η κοινότητα Αντικυθήρων, καταργήθηκε το 2010 με το Σχέδιο Καλλικράτης, και ενσωματώθηκε στον διευρυμένο δήμο Κυθήρων. Κοσκινάς, Αριστοτέλης Κ. (24 Νοεμβρίου 2009). «Κύθηρα, διοικητικώς περιφερόμενα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015.
Μιχαήλ Χορόμπριτ

O Μιχαήλ Γιαροσλάβιτς ο Γενναίος, ρωσ. Михайл Ярославич Хоробрит [προφέρεται: Χορόμπριτ] (απεβ. 15 Ιανουαρίου 1248) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1248) και πρίγκιπας της Μόσχας (1246-48).

 Ήταν ο τέταρτος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και της Φεντοσία (Θεοδοσίας) των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιγκόρ Γκλεμπόβιτς πρίγκιπα του Ριανζάν. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι. Το 1248 κατέλαβε το Βλαντίμιρ και εκτόπισε τον θείο του Σβιατοσλάβ Γ΄ μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Ο θείος του διέφυγε στο Γιούριεβ-Πόλσκι. Πολεμώντας με τους Ταουτβίλας και Γκεντιβίντας, ανιψιούς τού Μιντάουγκας βασιλιά της Λιθουανίας, στη μάχη της Πρότβα, σκοτώθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1248. Γιος του ήταν ο: Μπορίς. Fennel, John (1983). The Crisis of Medieval Russia, 1200-1304. Longman History of Russia. p. 103. ISBN 0-582-48150-3.; Lavrentevskaia Letopis (PSRL 1) (Leningrad: ANSSSR, 1927), 471.
Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Ελλάδα)

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (συντομογραφία: Ν.Σ.Κ.) αποτελεί ενιαία, ανώτατη Αρχή του Κράτους, υπό μορφή συλλογικού οργάνου της δημόσιας διοίκησης που υπάγεται τόσο σε θέματα οργάνωσης όσο και υπηρεσιακής κατάστασης απευθείας στον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών. Τις ειδικές αρμοδιότητές του ασκεί είτε ως σώμα (κεντρική υπηρεσία), είτε κατά περιφερειακές υπηρεσίες, τα λεγόμενα "γραφεία νομικών συμβούλων", που διαρθρώνονται στα διάφορα υπουργεία και νομαρχίες. (άρθρο 1, Ν 3086/2002)

 Οι αρμοδιότητες του Ν.Σ.Κ. συνοψίζονται στα εξής: Η δικαστική υπεράσπιση των συμφερόντων του Κράτους και γενικότερα η νομική υποστήριξη του. Η υποστήριξη των υποθέσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 9 και 15 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν. 2594/1998 (ΦΕΚ62Α') και του άρθρου 56 παρ. 3 II περ. α' έως ε' του Π.Δ. 230/1998 (ΦΕΚ 177 Α'). Η υποστήριξη των υπηρεσιών της Διοίκησης σε θέματα κοινοτικού δικαίου με την επιφύλαξη των διατάξεων που αναφέρονται στην περίπτωση β της παραγράφου αυτής. Η διενέργεια όλων των δικαστικών πράξεων, που αναφέρονται στο άρθρο 6 της Πολυμερούς Σύμβασης "Περί διεκδικήσεως διατροφής εις την αλλοδαπήν" που κυρώθηκε με το Νομοθετικό Διάταγμα 4421/1964 (ΦΕΚ 215 Α') και ανάγονται στα καθήκοντα του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Η διεξαγωγή των δικαστικών πράξεων, που προβλέπονται στις διεθνείς συμβάσεις δικαστικής αρωγής σε ποινικές, αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στις οποίες η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος και συνιστούν καθήκοντα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ως κεντρικής αρχής. Η καθοδήγηση των ενεργειών της Διοίκησης με νομικές γνωμοδοτήσεις. Η αναγνώριση απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, ο συμβιβασμός σε διαφορές με αυτό και η ρύθμιση χρεών πτωχών οφειλετών του Δημοσίου. Η γνωμοδότηση για την υπαγωγή διαφορών του Δημοσίου σε διαιτησία και ο ορισμός διαιτητών του. Η υπεράσπιση δημοσίων υπαλλήλων σε ποινικά δικαστήρια, εφόσον προβλέπεται τούτο από ειδική διάταξη νόμου. Η γνωμοδότηση για το παραδεκτό και βάσιμο των αναιρέσεων του Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ. Η επεξεργασία των σχεδίων νόμων, διαταγμάτων και κανονιστικών υπουργικών αποφάσεων, που παραπέμπονται αρμοδίως σ' αυτό. Η δικαστική υπεράσπιση και γενικότερα η νομική υποστήριξη Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών, των οποίων η νομική υπηρεσία διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ή από μέλη του σύμφωνα με ειδικές διατάξεις. Επίσημη ιστοσελίδα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Ν. 2594/1998 (ΦΕΚ62Α') Εθνικό Τυπογραφείο Π.Δ. 230/1998 (ΦΕΚ 177 Α') Εθνικό Τυπογραφείο Ν.Δ. 4421/1964 (ΦΕΚ215 Α') Εθνικό Τυπογραφείο
Καλαμίτσι Αμυγδάλι Χανίων

Το Καλαμίτσι Αμυγδάλι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων και απέχει 31,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

 Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Πέτρο Καστροφύλακα ως Calamici Amigdalu με 29 οφειλόμενες αγγαρείες, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Calamici. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται μόνο το Καλαμίτσι, χωρίς να προσδιορίζεται το Αλεξάνδρου ή Αμυγδάλι, με 45 χριστιανικές και 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Στο έργο του Κρητικά, του 1842, ο Μιχαήλ Χουρμούζης αναφέρει το Καλαμίτσι Πέρα (Αλεξάνδρου) και το Καλαμίτσι Πόδε (Αμυγδάλου). Το 1881 είχε 215 χριστιανούς και 3 μουσουλμάνους κατοίκους, και ανήκε στον δήμο Βάμου. Το 1920 ορίστηκε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.Δείτε: Κοινότητα Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό βρίσκεται η βρύση και ο ναός του Αγίου Πέτρου, από τις αρχές του 19ου αιώνα. Στο χωριό λειτουργεί συνεταιρισμός Μεταξιού, τα μέλη του οποίου υφαίνουν προϊόντα από μετάξι.
Άοσα Κύθνου

Η Άοσα ή Νάουσα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρυοπίδας στην Κύθνο του νομού Κυκλάδων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 4 μόνιμων κατοίκων.

 Ο οικισμός βρίσκεται ανατολικά της Δρυοπίδας, σε κοντινή απόσταση από τη χερσόνησο και την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα και τις παραλίες Κουρί και Ζογκάκι. Κατά την αρχαιότητα, στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούσαν μεταλλεία σιδήρου. Διοικητικά, η Άοσα υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Δρυοπίδος της επαρχίας Κέας, ενώ από το 1997 υπάγεται στον δήμο Κύθνου.
Ντέιβιντ Κορές

Ο Ντέιβιντ Κορές (David Koresh, πραγματικό ονοματεπώνυμο David Wayne Howell, Χιούστον, Τέξας, 17 Αυγούστου 1959 – Mount Carmel Center, McLennan County, Waco, Τέξας, 19 Απριλίου 1993) ήταν Αμερικανός αμφιλεγόμενος, όσο και εμβληματικός ηγέτης θρησκευτικής οργάνωσης (κατά πολλούς αίρεσης), που αυτοπροσδιοριζόταν ως ο «τελευταίος προφήτης» της. Διαδραμάτισε τον βασικό ρόλο στο δραματικό συμβάν 51 ημερών (28 Φεβρουαρίου – 19 Απριλίου 1993), που ονομάστηκε «πολιορκία του Γουάκο» ή και «Σφαγή του Γουάκο» όταν, ως επικεφαλής του τμήματος των «Davidians», παραρτήματος της Προτεσταντικής «Αντβεντιστικής Εκκλησίας της Έβδομης Ημέρας» βρήκε το θάνατο μαζί με την πλειονότητα των οπαδών του.

 Ο Κορές, δυσλειτουργικός ως χαρακτήρας, ξεκίνησε ως απλό μέλος τη συμμετοχή του στην κοινότητα, την οποία ίδρυσε ο Benjamin Roden (1902 – 1978) το 1955 και που έδρευε στην ανεπίσημη επαρχία Axtell (Ένωση «Mount Carmel Center»), στα περίχωρα του Waco. Εκεί, ο Κορές διεκδίκησε τα ηνία της οργάνωσης από το γιο του ιδρυτή, George Roden (1938 – 1998), κάτι που πέτυχε το 1987 εξουδετερώνοντας τον ανταγωνιστή του. Με τη σύζυγό του Rachel Jones είχε αποκτήσει, συνολικά, 16 παιδιά. Τελικά, μία Ομοσπονδιακή Οργάνωση του Αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, που ονομάζονταν «Γραφείο Αλκοολισμού, Καπνού και Πυροβόλων Όπλων» (ATF) ξεκίνησε έρευνα για την οργάνωση του Κορές, βασισμένη σε υπόνοιες για παράνομη κατοχή όπλων στην έδρα της. Οι Αρχές εξέδωσαν ένταλμα έρευνας, σύλληψης του Κορές και προσαγωγής αρκετών οπαδών του. Κατά την αρχική προσπάθεια των στελεχών του ATF να εκτελέσουν τις εντολές που είχαν, σημειώθηκε ανταλλαγή πυρών που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 4 κυβερνητικών πρακτόρων και 6 μελών της θρησκευτικής κοινότητας. Ακολούθως ανέλαβε δράση το FBI που εξαπέλυσε χημικά αέρια, με σκοπό να αναγκάσει τα μέλη της αίρεσης να εξέλθουν του αρχηγείου τους. Η κατάληξη ήταν μοιραία, αφού μία πυρκαγιά που ξέσπασε στο κτίριο αμέσως μετά, οδήγησε στο θάνατο 76 μελών της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων 25 παιδιών και δύο εγκύων, όπως και του ίδιου του Κορές. Είναι ενταφιασμένος στο Κοιμητήριο Memorial Park.
Αϊζάια Μόρις

Ο Αϊζάια Μόρις (Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, 2 Απριλίου 1969), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Πάουερ φόργουορντ.

 Ο Μόρις σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Σαν Χακίντο από το 1988 ως το 1990 και μεταγράφηκε στο Άρκανσας για δύο ακόμη χρόνια, παίζοντας σε 72 παιχνίδια με μέσους όρους 8,8 πόντων και 4,5 ριμπάουντ.Αγωνίστηκε στο ΝΒΑ τη σεζόν 1992-93, αφού επιλέχθηκε στην 37η θέση του ντραφτ από τους Μαϊάμι Χιτ και ανταλλάχθηκε στους Ντιτρόιτ Πίστονς. Σε 25 αγώνες, σημείωνε 2,2 πόντους κατά μέσο όρο και αφέθηκε ελεύθερος μετά το τέλος της χρονιάς. Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα της ιταλικής Αρέσιουμ Μιλάνο, η οποία αγωνιζόταν στην Α2 κατηγορία του πρωταθλήματος.Επέστρεψε στην πατρίδα του για να αγωνιστεί στο CBA, πριν ολοκληρώσει τη σεζόν 1994-95 στη Βενεζουέλα. Το 1995-96, αγωνίστηκε στην ισπανική Liga ACB με την ομάδα της Ουέσκα, έχοντας μέσους όρους 12,7 πόντων και 7,8 ριμπάουντ σε 18 αγώνες, πριν κλείσει τη χρονιά στη Χιλή. Συνέχισε στην Αργεντινή και τη Βενεζουέλα και το 1997-98 επέστρεψε στην Ευρώπη, φορώντας τη φανέλα του Απόλλωνα Λεμεσού. Τη σεζόν 1998-99, έπαιξε στην Πολωνία με την Πογκόν Ρούντα Σλάσκα, κάτι που επανέλαβε και την επόμενη χρονιά, ενώ τα καλοκαίρια αγωνιζόταν για σύντομα χρονικά διαστήματα στη Βενεζουέλα. Το 2000-01, φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΛ Λεμεσού και συνέχισε στη ρωσική Αβτοντόρ Σαρατόφ, πριν υπογράψει στον Άρη Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 2001, παραμένοντας όμως στους "κίτρινους" για μόλις τρία παιχνίδια.Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2001-02 στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και για την επόμενη χρονιά συμφώνησε με την Ένωση Νέων Αγίου Δομετίου για το κυπριακό πρωτάθλημα. Σταμάτησε το μπάσκετ το 2004, αλλά επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα του ΑΒΑ με τους Άρκανσας Αέρος το 2006-07. Isaiah Morris NBA Stats | Basketball-Reference.com Isaiah Morris Europe Stats | Basketball-Reference.com DraftExpressProfile: Isaiah Morris, Stats, Comparisons, and Outlook
Αντίπαπας Διόσκορος

Ο Διόσκουρος (Antipapa Dioscuro, ... - 14 Οκτωβρίου 530) ήταν διάκονος της Αλεξανδριανής και της Ρωμαϊκής εκκλησίας από το 506. Διετέλεσε αντίπαπας από τις 22 Σεπτεμβρίου 530 έως τις 14 Οκτωβρίου 530.

 Ο Πάπας Φήλιξ Δ΄ ήθελε να τον διαδεχθεί ο Βονιφάτιος, εν μέρει για να αποφύγει τις ταραχές που είχαν συμβεί στην δική του άνοδο. Παρ' όλα αυτά, με τον θάνατο του Φήλικος μια πλειοψηφία εκλεκτόρων ψήφισε τον Διόσκουρο. Το πρόβλημα λύθηκε όταν ο Διόσκουρος πέθανε τρεις εβδομάδες μετά, και ο εκλεκτός του Φήλικος έγινε πάπας Βονιφάτιος Β΄. Ο Βονιφάτιος ανάγκασε τον κλήρο που είχε προτείνει τον Διόσκουρο να υπογράψει μια ανάκληση και να καταδικάσει την μνήμη του. Το έγγραφο αργότερα καταστράφηκε με διαταγή του Αγαπητού Α΄.
Ορκάνια

Ο Αντρέα ντι Τσιόνε ντι Αρκάντζελο (Andrea di Cione di Arcangelo, 1308 - 25 Αυγούστου 1368), γνωστός ως Ορκάνια (Orcagna)), ήταν Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας που δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία . Εργάστηκε ως σύμβουλος στον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας και επόπτευσε την κατασκευή της πρόσοψης στον καθεδρικό ναό του Ορβιέτο. Το ρετάμπλ Strozzi του (1354–57) είναι αξιοσημείωτο ως καθορισμός νέου ρόλου για τον Χριστό ως πηγή καθολικής διδασκαλίας και παπικής εξουσίας.

 Τα έργα του Ορκάνια περιλαμβάνουν: "Ρετάμπλ του Λυτρωτή" (1354–57) στο παρεκκλήσι Strozzi di Mantova στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα, Φλωρεντία Η σκηνή στο Ορσανμικέλε (Orsanmichele, ολοκληρώθηκε το 1359) που θεωρήθηκε ως «το πιο τέλειο έργο του είδους του στην ιταλική γοτθική τέχνη». Η τοιχογραφία του « Ο Θρίαμβος του Θανάτου» ενέπνευσε το αριστούργημα του Φραντς Λιστ Totentanz . Τοιχογραφία της Σταύρωσης με ένα πλήθος αγγέλων γύρω από τον Σταυρό, απεικονίζονται, σε φόντο σκοτεινό, και μερικά τμήματα του Μυστικού Δείπνου (1365). Η ψηφιδωτή διακόσμηση και η ροζέτα του καθεδρικού ναού του Ορβιέτο αποδίδονται στον Ορκάνια, ο οποίος είχε γίνει Δάσκαλος Έργων το 1359. Μεταξύ των μαθητών και της κληρονομιάς της Ορκάνια ήταν: Ο Νέλλο ντι Βάννι (Nello di Vanni), ζωγράφος από την Πίζα του 14ου αιώνα, ο οποίος εργάστηκε επίσης για το Campo Santo . Ο ντι Βάννι υποτίθεται ότι είναι το ίδιο πρόσωοι με τον Μπερνάρντο Νέλλο (Bernardo Nello) ή τον Τζοβάννι Φαλκόνε (Giovanni Falcone). Τομμάσο ντελ Μάτσα Tommaso del Mazza), που αναγράφεται ως Tomasso di Marco από τον Τζόρτζο Βαζάρι Γιάκοπο ντι Τσόνε (Jacopo di Cione), αδελφός του Αντρέα και κυρίως γλύπτης και αρχιτέκτονας Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Middleton, John Henry (1911) «Orcagna» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 20 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 165–167
ΠΕΦΟ Ολυμπιακός

Η ΠΕΦΟ Ολυμπιακός (διαβάζεται «πέφο») ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λεμεσό. Αποτελούσε την ποδοσφαιρική ομάδα της ΠΕΦΟ Κύπρου (Παγκύπρια Ένωση Φίλων Ολυμπιακού Κύπρου), η οποία ήταν ένας σύνδεσμος φιλάθλων του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Κύπρο. Η ομάδα είχε συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου.

 Η ΠΕΦΟ Κύπρου αποφάσισε τη σύσταση ποδοσφαιρικής ομάδας με την επωνυμία ΠΕΦΟ Ολυμπιακός τον Ιούλιο του 1997. Έδρα της ομάδας ήταν η Λεμεσός. Χρώματα είχε το κόκκινο και το άσπρο και έμβλημα τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, όπως και ο Ολυμπιακός Πειραιώς.Η ομάδα αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Το 1999 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη της συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1999-00, η ΠΕΦΟ τερμάτισε στην 11η θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 2η θέση εξασφαλίζοντας την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε μόνο μία φορά στη Γ΄ κατηγορία, την περίοδο 2001-02, όπου τερμάτισε στην 12η θέση και υποβιβάστηκε. Την περίοδο 2002-03 συμμετείχε στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας. Τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος αποχώρησε. Η ομάδα υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Στη συνέχεια διαλύθηκε. 1Αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα τρεις αγωνιστικές πριν αυτό ολοκληρωθεί. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Οινιάδες

Οι Οινιάδες ήταν αρχαία πόλη της Ακαρνανίας, χτισμένη κοντά στις εκβολές του Αχελώου. Ήταν η δεύτερη ισχυρότερη πόλη των Ακαρνάνων μετά την Στράτο. Τα ερείπια των τειχών της αρχαίας πόλης σήμερα αποκαλούνται "Τρικαρδόκαστρο" ή "Κάστρο του Τρίκαρδου".

 Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από Κορίνθιους και αργότερα εντάχθηκε στο κοινό των Ακαρνάνων. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρυτής της πόλης ήταν ο Αργείος μυθικός ήρωας Αλκμαίων, ο οποίος πολέμησε τους Ακαρνάνες για λογαριασμό του Αιτωλού βασιλιά Οινέα. Από το όνομα του Οινέα θεωρείται πως πήρε το όνομά της και η πόλη. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη κράτησε διαφορετική στάση από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και συμμάχησε με τους Πελοποννήσιους. Τελικά τον όγδοο χρόνο του πολέμου, πιεζόμενη από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και τους Αθηναίους εντάχθηκε στην Αθηναϊκή συμμαχία. Χρυσοβιτσάνος, Γεράσιμος (2004). "Οι αποικίες της Κορίνθου στην αιτωλοακαρνανική ακτή". Μεταπτυχιακή εργασία ειδίκευσης. Πανεπιστήμιο Κρήτης/Φιλοσοφική Σχολή/Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. σελ. 118-131. Δήμος Οινιαδών, ιστορία των αρχαίων Οινιαδών Οινιάδες
Χάνες Αλφβέν

Ο Χάνες Όλοφ Γκόστα Αλφβέν (ορθή προφορά Αλβέεν, σουηδ. Hannes Olof Gösta Alfvén, 30 Μαΐου 1908 – 2 Απριλίου 1995) ήταν Σουηδός ηλεκτρολόγος μηχανικός, φυσικός και νικητής του βραβείου Νόμπελ Φυσικής το 1970 για το έργο του πάνω στη μαγνητοϋδροδυναμική.

 Ο Αλφβέν γεννήθηκε στο Νόρσεπινγκ της Σουηδίας και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα το 1934. Η διδακτορική διατριβή του είχε τίτλο Έρευνες των υπερβραχέων ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Το 1934 ο Αλφβέν άρχισε να διδάσκει φυσική τόσο στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, όσο και στο Ινστιτούτο Φυσικής Νόμπελ (αργότερα μετονομάσθηκε σε Ινστιτούτο Φυσικής «Μάνε Σίγκμπαν»)), στη Στοκχόλμη. Το 1940 έγινε Καθηγητής της ηλεκτρομαγνητικής θεωρίας και των ηλεκτρικών μετρήσεων στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Στοκχόλμη. Το 1945 πήρε την έδρα της Ηλεκτρονικής. Το 1967 άφησε τη Σουηδία, πέρασε ένα διάστημα στην ΕΣΣΔ και μετά εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ.