Κάστρο του Κρεμς

Το Κάστρο του Κρεμς είναι κάστρο στη Στυρία της Αυστρίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 330 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται περίπου 4 χλμ νοτιοανατολικά του Βόιτσμπεργκ. Η ιστορία του κάστρου χρονολογείται από τον 11ο ή 12ο αιώνα, όταν ο αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ το έχτισε. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφο το 1248. Το κάστρο Κρεμς ανήκε επανειλημμένα σε επιφανείς οικογένειες ευγενών, οι οποίες, ωστόσο, ανέθεταν συνήθως σε φροντιστές ή διαχειριστές τη διαχείριση της περιουσίας. Τον 14ο αιώνα ο Κρεμς είχε την κατώτερη δικαιοδοσία και τον 16ο αιώνα το κάστρο έγινε αναγεννησιακό κάστρο με ζωολογικό κήπο. Τον 17ο αιώνα, ο Κόμης Καρλ Σαουράου απέκτησε την ιδιοκτησία του κάστρου. Αφού μετέφερε τη διοίκηση στο Κάστρο Λίγκιστ το 1730, παραμέλησε το κάστρο Κρεμς και το άφησε να ερειπωθεί. Το 1817 μέρος του κάστρου κατέρρευσε μετά από βροχή. Το 1857 το αγόρασε ο αρχιδούκας Γιόχαν. Στις 20 Μαρτίου 1936, τα ερείπια ανακηρύχθηκαν προστατευόμενο μνημείο και η εγκατάσταση ασφαλίστηκε και έγινε προσβάσιμη. Ένας σύλλογος του κάστρου πραγματοποίησε εργασίες ανακαίνισης τη δεκαετία του 1960. Το Κάστρο Κρεμς ανήκει στον σύνδεσμο Licht im Leben από το 1988. Από το 1993 έχει αναστηλωθεί από τον νεοϊδρυθέντα σύλλογο του κάστρου. Μεταξύ άλλων, δημιουργήθηκε μονοπάτι γύρω από τα ερείπια και το κάστρο έγινε ξανά προσβάσιμο. Μια μικρή αίθουσα μουσείου, που άνοιξε τον Μάιο του 2015 δείχνει την ιστορία του Κάστρου Κρεμς.

 Το όνομα Κρεμς (Krems) δεν προέρχεται από τα σλαβικά όπως άλλα τοπωνύμια της γύρω περιοχής , αλλά είναι πιθανό να έχει παλαιότερη προέλευση. Σύμφωνα με τον τοπικό ιστορικό Βάλτερ Κίνραϊχ, το όνομα θα μπορούσε να προέρχεται από το ινδοευρωπαϊκό (s)krem, το ιλλυρικό Kremisia ή το Κελτικό Chremisa. Όλες αυτές οι λέξεις σημαίνουν κάτι σαν αιχμηρή, κομμένη, κοφτερή πέτρα ή γκρεμό. Αυτό θα μπορούσε να αναφέρεται στην κορυφογραμμή στην οποία βρίσκεται το κάστρο, η οποία αναγκάζει το Κάιναχ σε μια στενή κοιλάδα. Τα ερείπια του κάστρου βρίσκονται σε μια ψηλή περιοχή οικισμού, μια κορυφογραμμή νότια του Τάλαϊν προς το Κάιναχ. Η κορυφογραμμή πέφτει απότομα προς τα ανατολικά, νότια και δυτικά και έχει χωριστεί από την ενδοχώρα με μια βαθιά τομή από τότε που επεκτάθηκε ο δρόμος Καϊνάχταλ. Μερικές από τις απότομες πλαγιές επιχωματώθηκαν τεχνητά και η περιοχή γύρω από τα ερείπια προετοιμάστηκε εν μέρει για άμυνα με τεχνητές επεμβάσεις. Ωστόσο, αυτές οι ανθρωπογενείς επεμβάσεις στην τοποθεσία έχουν καταστραφεί εν μέρει από ένα μονοπάτι κυκλοφορίας που κατασκευάστηκε πρόσφατα. Στα βόρεια, ένα τμήμα της τάφρου χωρίζει την περιοχή του κάστρου από την ενδοχώρα. Μια σύγχρονη γέφυρα, τα ερείπια της οποίας σώζονται, εκτείνεται σε αυτήν την τάφρο. Ίσως ήδη από τον 11ο αιώνα, ή το αργότερο στα μέσα του 12ου αιώνα, στη θέση του σημερινού κάστρου χτίστηκε μια απλή οχύρωση, πιθανότατα από ξύλο, με εντολή του Αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ.Γύρω στο 1150, μια ιπποτική οικογένεια από το Κρεμς αναφέρεται για πρώτη φορά. Πιθανώς στις αρχές του 13ου αιώνα, το ξύλινο κτίριο αντικαταστάθηκε από ένα πέτρινο, το οποίο πιθανώς επεκτάθηκε από τον Όττο φον Κρεμς-Λεονρόντε, ο οποίος κατείχε επίσης το κάστρο Αλτ-Λέονροτ, στις αρχές του 13ου αιώνα.Μετά το θάνατο του Όττο το 1234, το κάστρο πέρασε στον Χάρτνιτ φον Ράμπενσταϊν μέσω της χήρας του, η οποία το πήρε από τους υπηρέτες του, που ονόμασαν τους εαυτούς τους από το κάστρο.Το 1248, το κάστρο αναφέρθηκε για πρώτη φορά με το όνομά του ως castrum Chremse, καθώς χρησίμευσε ως έδρα μιας συνέλευσης ευγενών. Εκείνη την εποχή, το μπροστινό μέρος γύρω από το φυλάκιο θεωρούνταν φέουδο του Αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ, ενώ το πίσω ή το νότιο τμήμα του κάστρου ήταν ελεύθερη ιδιοκτησία του άρχοντα του κάστρου. Οι Ραμπενστάινερ συμμετείχαν στην εξέγερση των ευγενών της Στυρίας κατά του δούκα Άλμπρεχτ, η οποία οδήγησε στην απώλεια των κτημάτων τους. Γύρω στο 1300, το Κρεμς περιήλθε στην οικογένεια Βάλσιι.Το 1363 ο Έμπερχαρντ φον Βάλσιι πούλησε το κάστρο στον Λόιτολντ φον Στάντεκ.Μετά τον θάνατο των Στάντεκ, οι κόμητες Χάουγκ και Ούρλιχ φον Μόντφορτ απέκτησαν το συγκρότημα του κάστρου μέσω γάμου γύρω στο 1400. Προσέλαβαν επίσης επιστάτες για τη διαχείριση του κάστρου.Δεδομένου ότι οι υπερχρεωμένοι κόμητες του Μόντφορτ έπρεπε να πουλήσουν αγαθά, το κάστρο και η διοίκησή του περιήλθαν στην κατοχή του βαρώνου Σίγκμουντ φον Χέρμπερσταϊν το 1589.Τον 14ο αιώνα, το γραφείο του Όμπεργκραντεν και το γραφείο του Γκέσνιτς περιήλθαν στην κυριαρχία του Κρεμς, που εκείνη την εποχή περιλάμβανε αγροτικούς υπηκόους στο Γκάσελμπεργκ, Κλάιν-Γκάισφελντ, Λόμπμινγκ, στο Μουγκάουμπεργκ και στο Τάλαϊν, καθώς και τα αξιώματα του Μόντριαχ Πακ και Σάλλα. Εκείνη την εποχή, η διοίκηση του κάστρου είχε ένα μεγάλο φυλάκιο, στο οποίο ο άρχοντας του κάστρου ασκούσε κατώτερη δικαιοδοσία και ο επαρχιακός δικαστής δεν επιτρεπόταν να επέμβει χωρίς άδεια. Οι εγκληματίες παραδόθηκαν στον κρατικό δικαστή στο Βόιτσμπεργκ. Υπό τον Σίγκμουντ και αργότερα επίσης υπό τον γιο του Όττο Χάινριχ φον Χέρμπερσταϊν, το συγκρότημα του κάστρου επεκτάθηκε και επιπλώθηκε θαυμάσια ως αναγεννησιακό κάστρο μέχρι το 1623.Ο Όττο δημιούργησε έναν μεγάλο ζωολογικό κήπο κάτω από το παλάτι και επέκτεινε την κυριαρχία του μέσω εξαγορών. Δεδομένου ότι είχε πολλά χρέη λόγω της επέκτασης, έπρεπε να πουλήσει το κάστρο και την κυριαρχία του στο Κρεμς στον Μαξιμίλιαν Λέιμαν φον Λίμπεναου το 1629. Δεδομένου ότι ο Λίμπεναου δεν μπορούσε να αυξήσει την τιμή αγοράς, έπρεπε να μεταπωλήσει το κάστρο Κρεμς στον βαρόνο Σάλομον φον Μάιλεγκ το 1634. Ο Μάιλεγκ διεξήγαγε εργασίες μετατροπής στο κάστρο. Καθώς ούτε ο Μάιλεγκ είχε αρκετά διαθέσιμα χρήματα, ο κόμης Καρλ Σαουράου, ο τότε κυβερνήτης της Στυρίας, απέκτησε την εξουσία. Αυτό του επέτρεψε να αποκτήσει τη διοίκηση του κάστρου και τη συνδύασε με την διοίκηση του Λίγκιστ. Ο Μάιλεγκ καθάρισε εντελώς το πλούσια επιπλωμένο παλάτι πριν το αναλάβει, παρόλο που είχε πουληθεί με όλα τα έπιπλα. Πήρε μαζί του όλα τα πολύτιμα έπιπλα, συμπεριλαμβανομένης της επιχρυσωμένης ταπετσαρίας και ολόκληρου του περιεχομένου του οπλισμού. Τα έπιπλα που είχε αφαιρέσει παράνομα ο Μάιλεγκ άξιζαν περίπου ένα εκατομμύριο σελίνια.Σε επιστολές ζήτησε συγγνώμη από τον Σαουράου γι' αυτό και προέβαλε ως δικαιολογία τη φτώχεια του και την ανάγκη να συντηρήσει τα πολλά παιδιά του, πράγμα που σήμαινε ότι δεν τιμωρήθηκε.Ο Σαουράου είχε τοποθετήσει στο κάστρο Κρεμς έναν διαχειριστή. Τα επόμενα χρόνια το κάστρο παραμελήθηκε. Το 1730 η διοίκηση μεταφέρθηκε στο Κάστρο Λίγκιστ και το Κρεμς κατοικήθηκε μόνο από υπηρέτες.Το συγκρότημα κτηρίων αφέθηκε να ερημώσει. Γύρω στο 1790 καθαρίστηκαν τα δάση του αρχοντικού, το ακίνητο παρέμεινε αναξιοποίητο και τα έσοδα μισθώθηκαν. Διάφορες σκέψεις για την πώληση ή την αποκατάσταση του κτηρίου, δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν λόγω υψηλού κόστους. Το 1817 το νότιο τμήμα των τειχών του κάστρου κατέρρευσε προς τα κάτω, επισφραγίζοντας μια για πάντα τη μοίρα του κάστρου. Ο αρχιδούκας Γιόχαν της Αυστρίας, ο οποίος είχε επίσης το σιδηρουργείο στο Κρεμς, απέκτησε την διοίκηση το 1857. Από το 1869 τα ερείπια του κάστρου ανήκαν στην Vordernberg-Köflacher Montan Industrie Gesellschaft, από το 1877 ήταν στην κατοχή της Κοντέσας Άννας φον Σαουράου, από το 1880 στον κατασκευαστή κυτταρίνης Κλούσεμαν και στη συνέχεια στην εταιρεία Steiermärkisch-Salzburgische Holzwerke AG.Στις 20 Μαρτίου 1936, τα ερείπια ανακηρύχθηκαν προστατευόμενο μνημείο και στη συνέχεια άρχισε η φύλαξη του μνημείου και η πρόσβαση στο χώρο. Η οικογένεια πανδοχέων Τόσερ διαδέχθηκε την Steiermärkisch-Salzburgische Holzwerke AG ως ιδιοκτήτης. Τη δεκαετία του 1960 δημιουργήθηκε ένας σύλλογος του κάστρου του Κρεμς, ο οποίος πραγματοποίησε εργασίες ανακαίνισης στο συγκρότημα του κάστρου. Το Κάστρο Κρεμς ανήκει στον σύνδεσμο Licht im Leben από το 1988.Από το 1993, η ανασυσταθείσα Ένωση Κάστρου του Κρεμς έχει φροντίσει για τη συντήρηση του συγκροτήματος. Το χειμώνα του 1998/99 χτίστηκε ένα μονοπάτι κατά μήκος του εξωτερικού τοίχου, και μεταξύ 1999/2000 το κάστρο ανακαινίστηκε και έγινε ξανά προσβάσιμο. Το 2011 το κολόβωμα του βορειοανατολικού γωνιακού πύργου του εξωτερικού περιτειχίσματος αφαιρέθηκε από νέους της υπαίθρου Βόιτσμπεργκ καλυμμένο με ξύλινη κατασκευή. Η ιστορία του συγκροτήματος του κάστρου μπορεί να προβληθεί σε μια μικρή αίθουσα μουσείου που άνοιξε τον Μάιο του 2015. Κάστρο του Κρεμς