Βασίλ Συμονένκο

Ο Βασίλ Συμονένκο (ουκρανικά: Василь Андрійович Симоненко‎; 8 Ιανουαρίου 1935 - 13 Δεκεμβρίου 1963) γνωστός ουκρανός ποιητής, δημοσιογράφος, ακτιβιστής του κινήματος των αντιφρονούντων. Θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ουκρανική λογοτεχνία των αρχών της δεκαετίας του 1960. Κατά τη γνώμη του Μουσείου του Κινήματος των Διαφωνούντων στο Κίεβο, τα έργα και ο πρόωρος θάνατος του Βασίλ Συμονένκο, είχαν τεράστιο αντίκτυπο στην άνοδο του εθνικού δημοκρατικού κινήματος στην Ουκρανία.

 Γεννήθηκε σε μια αγροτική οικογένεια στο χωριό Μπιγίβτσι, στο Καρκίβ Ομπλάστ (σήμερα - Περιφέρεια Πολτάβα). Μετά την αποφοίτησή του από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου το 1957, ο Βασίλ Συμονένκο εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε αρκετές εφημερίδες στην περιφέρεια Τσερκάσι. Το πρώτο του βιβλίο με ποιήματα "Tysha i hrim" ("Σιωπή και βροντή") δημοσιεύθηκε το 1962 και έκανε το ταλέντο του Συμονένκο εμφανές στους νέους ποιητές. Το λογοτεχνικό του περιβάλλον περιελάμβανε τους ποιητές Μύκολα Βινρανόφσκι, Ιβάν Ντρατς και Λίνα Κοστένκο, τους δημοσιογράφους, τους κριτικούς Ιβάν Ντζιούμπα, Ιβάν Σβιτλίτσνι, Γ. Σβερστιούκ, ο οποίος, με άλλους Ουκρανούς διανοούμενους της εποχής, δημιούργησε μια ομάδα, που είναι τώρα γνωστή ως шістдестятники (Δεκαετία του Εξήντα). Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, ο Βασίλ Συμονένκο έγραψε το δεύτερο βιβλίο του - "Земне тяжіння" ("Η βαρύτητα της Γης"), στίχοι από το οποίο αναφέρθηκαν, γράφτηκαν (προσθέτοντας αυτό που η σοβιετική λογοκρισία είχε παραλείψει), μαθεύτηκαν από μνήμης και συγκρίθηκαν με την ποίηση του Ταράς Σεβτσένκο . Το 1962, ο Συμονένκο μαζί με τους φίλους του A.Χόρσκα και Λες Τάνιουκ αποκάλυψαν τους χώρους ταφής των καταστολών NKVD στα νεκροταφεία Μπικίβνια, Λουκιανίφσκι και Βασισλκίφσκι κοντά στο Κίεβο. Εξαιτίας αυτού κλήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο του Κιέβου. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, αυτό θα μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα να μην τον ευνοήσει η κυβέρνηση και, ενδεχομένως, το θάνατό του. Το 1963 ο Συμονένκο ξυλοκοπήθηκε άσχημα από υπαλλήλους της τοπικής εθνοφυλακής στο σιδηροδρομικό σταθμό Σμίλα. Δεν ανέκαμψε ποτέ από τη νεφρική ανεπάρκεια και πέθανε αμέσως μετά στο τοπικό νοσοκομείο στις 13 Δεκεμβρίου 1963. Μετά το θάνατό του δημοσιεύτηκε το σατιρικό παραμύθι του «Ταξίδι στη χώρα του αντίστροφου» (1964). Η πληρέστερη συλλογή των έργων του Συμονένκο δημοσιεύτηκε στο εξωτερικό με τον τίτλο "Берег чекань" ("Ακτή αναμονής") στο Μόναχο (1963). Το 1967, ο εκδοτικός οίκος "Smoloskyp" δημιουργήθηκε στη Βαλτιμόρη από Ουκρανούς μετανάστες και πήρε το όνομά του από τον Βασίλ Συμονένκο . Τον Δεκέμβριο του 2008, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό νόμισμα "Βασίλ Συμονένκο" στη σειρά "Εξαιρετικές προσωπικότητες της Ουκρανίας". Ο Ουκρανός σκηνοθέτης Αλεκσάντρ Ζερέμπκο, έχοντας δημιουργήσει μια δημιουργική παράσταση με την Αντζελίνα Ντιάτλοβα, δημιούργησε μια προσαρμογή της ποίησης «Δεν ήρθες σε μένα από μια ιστορία ή ένα όνειρο» (Ουκρανικά: «Ти до мене прийшла не із казки чи сну» ) από τον Βασίλι Αντριγιόβιτς Συμονένκο. 1 2 Τα έργα του έχουν μεταφραστεί εν μέρει στα Αγγλικά. Βασίλ Συμονένκο. "Гранітні обеліски. / Οβελίσκοι γρανίτη ". Μεταφράστηκε στα Αγγλικά από τον Αντρέι M Φρέισιν-Τσιρόφσκι. Τζέρσεϊ: Svoboda. 1975. 143 σελ. (παράλληλα δίγλωσσα κείμενα στα Αγγλικά και στα Ουκρανικά) Βασίλ Συμονένκο. "Тиша грім. Вибрані поезії Василя Симоненка / Σιωπή και βροντή: Συλλογή Ποίησης του Βασίλ Συμονένκο ". Μεταφράστηκε στα Αγγλικά από τον Michael M Nayden. Λβιβ: Πειραμίδα. 2017. 128 σελ.(ISBN 978-966-441-470-5) (παράλληλα δίγλωσσα κείμενα στα Αγγλικά και στα Ουκρανικά) Βασίλ Συμονένκο. "Κρασί με ροδοπέταλα". Μεταφράστηκε στα Αγγλικά από τον Γιούρι Τκαζ. Μελβούρνη: Bayda Books. 2020. 116 σελ.(ISBN 978-0-908480-48-7)ISBN 978-0-908480-48-7 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vasyl Symonenko στο Wikimedia Commons