IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντανιέλ Αρανθούμπια

Ο Ντανιέλ 'Ντάνι' Αρανθούμπια (γεννηθείς 18 Σεπτεμβρίου 1979) είναι ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα στην Ατλέτικο Μαδρίτης στην Λα Λίγκα. Ο Αρανθούμπια γεννήθηκε στο Λογρόνιο. Έχει αγωνιστεί στις ομάδες των Αθλέτικ Μπιλμπάο, Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και Ατλέτικο Μαδρίτης. Έχει 1 συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας.

 Ξεκινησε τη καριέρα του στις ακαδημίες της Αθλέτικ Μπιλμπάο και έκανε το ντεμπούτο του με τη πρώτη ομάδα στις 10 Απριλίου του 2001 σε μια εντός έδρας ήττα με 3-1 απο τη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Μετά από δύο χρόνια σαν backup του Ινιάκι Λαφουέντε έγινε μέλος της πρώτης ομάδας και βοήθησε στην πρόκριση της Αθλέτικ Μπιλμπάο στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ του 2004. Τον Ιούνιο του 2008, υπέγραψε με την Ντεπορτίβο βοηθώντας την στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ. Στις 2 Οκτωβρίου 2008 έσωσε τρία πέναλτι στην διαδικασία των πέναλτι ενάντια στην ΣΚ Μπραν και βοήθησε στο να φτάσει έτσι η ομάδα του στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στα πρώτα παιχνίδια του 2010-11 δεν αγωνίστηκε καθώς ήταν τραυματίας αλλά μετά ξαναεπέστρεψε στη βασική εντεκάδα. Στις 20 Φεβρουαρίου του 2011 στο 95ο λεπτό ενός παιχνιδιού ενάντια στην Αλμερία σκόραρε από ένα κόρνερ και έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που σκόραρε με τέτοιο τρόπο. Τον Αύγουστο του 2013 έγινε μέλος της Ατλέτικο Μαδρίτης σαν backup του Τιμπό Κουρτουά. Έκανε το ντεμπούτο του στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ την 11 Δεκεμβρίου του 2013 σώζοντας πέναλτι της Πόρτο. Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα το έκανε σε μια ήττα από την Αλμερία με 2-0. Ο Αρανθούμπια συμμετείχε στο Euro 2004 με την Ισπανία. Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ: 2008 Σεγούντα Ντιβιζιόν: 2011-12Ατλέτικο Μαδρίτης Λα Λίγκα: 2013-14 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: φιναλίστ 2013-14 Σούπερκαπ Ισπανίας: φιναλίστ 2013 Ισπανία U20 Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20: 1999 https://web.archive.org/web/20140407231522/http://www.clubatleticodemadrid.com/jugadores/daniel-aranzubia-aguado-2013-2014 https://web.archive.org/web/20150923221507/http://www.canaldeportivo.com/servlet/es.iris.servlets.Equipo?accion=1&ver=2&id_persona=4944&id_equipo=27 https://web.archive.org/web/20150104135835/http://www.athletic-club.net/ http://www.bdfutbol.com/en/j/j479.html http://www.national-football-teams.com/player/7811/Daniel_Aranzubia.html
Κροκέ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900

Το κροκέ (γαλ.: croquet) υπήρξε ολυμπιακό άθλημα μόνο στην Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι. Στη συνέχεια αφαιρέθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Μια αμερικανική παραλλαγή του, το ροκέ, διεξήχθη στην ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ.

 Συμμετείχαν 10 αθλητές από δύο μόνο χώρες (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Βέλγιο (1) Γαλλία (9)Όλα τα μετάλλια τα κέρδισαν Γάλλοι αθλητές. Ήταν η μοναδική Ολυμπιάδα που διεξήχθησαν αγωνίσματα Κροκέ και συνολικά έγιναν τρία αγωνίσματα: Ατομικό ανδρών, μία μπάλα Γκαστόν Ομουάτ Ζωρζ Ζοχέν Κριστιάν ΓουεντελίχΑτομικό ανδρών, δύο μπάλες Κριστιάν Γουεντελίχ Μωρίς Βινιερό Ζακ ΣοτερόΔιπλό ανδρών Γκαστόν Ομουάτ και Ζωρζ Ζοχέν (δεν δόθηκε) (δεν δόθηκε)Πηγή: Herman's Full Olympians. Ροκέ στους Ολυμπιακούς Αγώνες International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Croquet 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Bedford TK

Το Bedford TK ήταν ένα φορτηγό που κατασκευάστηκε από την Bedford Vehicles. Το TK που κυκλοφόρησε το 1960 για να αντικαταστήσει τον τύπο Bedford S-Type, είχε προγραμματιστεί να αντικατασταθεί από το Bedford TL το 1981, αλλά η παραγωγή του TK συνεχίστηκε ως φθηνότερη εναλλακτική λύση. Παρήχθη επίσης μια στρατιωτική έκδοση 4x4, το Bedford MK (αργότερα MJ). Αφού το εργοστάσιο του Ντάνστεϊμπλ της Bedford πουλήθηκε το 1987 στην AWD, το TK ξανάρχισε την παραγωγή μόνο για στρατιωτική χρήση μέχρι το 1992, όταν η AWD πουλήθηκε στην Marshall Aerospace.

 Η σειρά TK αντικατέστησε το Bedford S-Type το 1960 και χρησίμευσε ως βάση για μια ποικιλία παραγώγων, συμπεριλαμβανομένων πυροσβεστικών οχημάτων, στρατιωτικών, φορτηγά μεταφοράς αλόγων, ανατρεπόμενων φορτηγών και άλλων εξειδικευμένων υπηρεσιών κοινής ωφελείας. Μια έκδοση του Γενικού Ταχυδρομείου (αργότερα British Telecom) που χρησιμοποιήθηκε για την εγκατάσταση τηλεγραφικών στύλων ήταν γνωστή ως Pole King. Διαθέσιμο με τετρακύλινδρους εν σειρά ή εξακύλινδρους κινητήρες βενζίνης και ντίζελ από τις Bedford, Leyland και Perkins, το TK ήταν το βασικό ελαφρύ φορτηγό στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τις περισσότερες δεκαετίες του 1960 και του 1970, ανταγωνιζόμενο την παρόμοια σειρά Ford D. Ήταν διαθέσιμο σε άκαμπτη μορφή, και επίσης ως μονάδα νταλίκας που συνήθως χρησιμοποιούσε τη μορφή ζεύξης της Scammell εξαρτήματος ημιρυμουλκούμενου. Το 1981, η Bedford εισήγαγε την υπερσυμπίεση στους κινητήρες ντίζελ "Red Series" 3,6 λίτρων και 5,4 λίτρων, που τώρα παράγουν 72 ίππους και 102 άλογα αντίστοιχα. Τα TK συναρμολογούνταν για πολλά χρόνια από τη General Motors New Zealand (GMNZ) στο εργοστάσιο φορτηγών Petone. Το μοντέλο ήταν πολύ δημοφιλές και ανταγωνιζόταν τα παρόμοια επίσης τοπικά συναρμολογημένης σειράς Ford D. Το διαδέχθηκε η σειρά TM και μια γκάμα από φορτηγά της Isuzu που κυκλοφορούσαν σαν Bedford στην αγορά. Αυτά τα οχήματα επίσης παράχθηκαν από την Holden στην Αυστραλία. Παράχθηκαν πάνω από 500,000 οχήματα. Το Bedford MK/MJ ήταν μια παραλλαγή με τετρακίνιση του TK που χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλους αριθμούς από τις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις και άλλους. Το Bedford MK παρουσιάστηκε το 1970 για να αντικαταστήσει το Bedford RL, αν και ουσιαστικά ήταν ένα μείγμα από το σασί του RL και την καμπίνα και την μηχανή του TK. Είχε μεγάλη επιτυχία με πάνω από 50.000 να παράγονται. Το MK/MJ παρήχθη σε πολλές παραλλαγές. Από τον Απρίλιο του 1981, η Bedford άλλαξε την ονομασία του MK σε MJ καθώς ο κινητήρας πολλαπλών καυσίμων K αντικαταστάθηκε από τον κινητήρα ντίζελ J. Επιβεβαιώθηκε τον Μάρτιο του 2014 ότι, με εξαίρεση μια χούφτα ελαφρών οχημάτων ανάκτησης, όλα τα φορτηγά Bedford MK/MJ του Βρετανικού Στρατού είχαν αποσυρθεί και αντικαταστάθηκαν από φορτηγά RMMV HX60 4x4. Η AWD που αγόρασε το εργοστάσιο της Bedford στο Ντάνστεϊμπλ, το φορτηγό συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 1992. Ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης βασισμένο στο MK/MJ επίσης παράχθηκε, με όνομα Saxon και χρησιμοποιήθηκε από την Βρετανία μέχρι το 2006. Bedford MJ
Λεμόβικες

Οι Λεμόβικες (λατινικά: Lemovices ή Lemovici) ήταν μια γαλατική φυλή της Κεντρικής Ευρώπης που εγκαταστάθηκαν στο Λιμουζέν και το Πουατού μεταξύ 700 και 400 π.Χ. Η πρωτεύουσά τους ήταν το Ντουρότινκουμ (σημερινή Βιλζουμπέρ) και στην εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας, ήταν το Αουγκουστόριτουμ (σημερινή Λιμόζ).

 Το όνομα των Λεμοβίκων προέρχονται από το lemo «φτελιά» και το vices «αυτοί που νικούν» και σημαίνει «νικητές με τη φτελιά», η φτελιά αναφέρεται επειδή οι λόγχες τους ήταν πιθανώς φτιαγμένοι από αυτό το δέντρο. Οι Λεμόβικες έδωσαν το όνομά τους στη Λιμόζ και στο Λιμουζέν. Η πρωτεύουσά τους κατά την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης βρισκόταν στο oppidum Ντουρότινκουμ της σημερινής κοινότητας Βιλζουμπέρ, στο νομό Ωτ-Βιέν της Νέας Ακουιτανίας. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Αουγκουστόριτουμ (σημερινή Λιμόζ). Οι άλλοι γνωστοί τόποι τους είναι: Acitodunum (στο Αλάν), Argentat (στην Αρζεντά), Blatomagus (στο Μπλον), Briva Curretia (στη Μπριβ-λα-Γκαγιάρντ), Cassinomagus (στο Σασενόν), Carovicus (στο Σατώ-Σερβίξ), Roncomagus (στο Ραστόν), Excingidiacum (στο Υσσαντόν) και Uxellum (Υσσέλ). Το έδαφος των Λεμοβίκων εκτείνονταν στους σημερινούς νομούς Ωτ-Βιέν, Κρεζ και Κορέζ, καθώς και σε μικρά τμήματα των γειτονικών νομών Σαράντ, Δορδόνη και Αντρ. Ένας από τους κύριους τόπους λατρείας και εμπορίου τους βρέθηκε πρόσφατα στο Ταντινιάκ στο νομό Κορέζ. Βρέθηκαν κυρίως διάφορα χάλκινα αντικείμενα, όπως το κράνος-πουλί, το κράνος-δαχτυλίδι αλλά και επτά κάρνυκες, μυθικά αντικείμενα, μοναδικά στον Κελτικό κόσμο. Το 52 π.Χ., 10.000 Λεμόβικες με επικεφαλής τον Σέντουλο συμμετείχαν, ως σύμμαχοι των Αρβέρνων, στην εξέγερση του Βερκιγγετόριξ εναντίον του Ρωμαίου στρατηγού Ιούλιου Καίσαρα κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων, αλλά ο Σέντουλος σκοτώθηκε στη μάχη της Αλεσίας και η φυλή υποτάχθηκε στους Ρωμαίους.Στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, ο Ιούλιος Καίσαρ τους κατέταξε λανθασμένα μεταξύ των λαών της Αρμορικής. Αυτό το λάθος μεταγραφής προέρχεται από μια σύγχυση του Καίσαρα μεταξύ των Λεμοβίκων και των Λεξοβίων, στα γράμματα M και Ξ. Οι Λεξόβιοι, που είχαν πρωτεύουσα το σημερινό Λιζιέ, ήταν όντως λαός που κατοικούσαν στην Αρμορική. Το έδαφος των Λεμοβίκων ήταν πλούσιο σε ορυχεία χρυσού, ιδιαίτερα στη νοτιοδυτική περιοχή του Μασίφ Σαντράλ στη δυτική-κεντρική Γαλλία, και μέχρι σήμερα μπορούμε να μετρήσουμε 200, των οποίων η τεχνική και το βάθος είναι εντυπωσιακά.Ειδικεύονταν κυρίως στις εξαγωγές και το εμπόριό τους επεκτάθηκε στις ακτές του Ατλαντικού, γεγονός που επέτρεψε την ευημερία της περιοχής τους. Η ανακάλυψη αυτών των ορυχείων χρυσού κατά το τελευταίο μέρος του 19ου αιώνα, επέτρεψε την ανακάλυψη των τεχνικών και της χρονολογίας της εξορυκτικής δραστηριότητας.
Σικχέ

Το Σικχέ είναι ένα Κορεάτικο παραδοσιακό γλυκό ποτό με ρύζι, που συνήθως σερβίρεται ως επιδόρπιο. Εκτός από τα υγρά συστατικά του, περιέχει κόκκους από βρασμένο ρύζι, καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις, κουκουνάρι.

 Το Σικχέ παράγεται με την έκχυση νερού που προέρχεται από βύνη σε βρασμένο ρύζι. Το ρύζι μουλιάζει περίπου στους 65 βαθμούς Κελσίου μέχρι που οι κόκκοι αρχίζουν να ανεβαίνουν στην επιφάνεια. Στη συνέχεια το υγρό σουρώνεται για να αφαιρεθούν οι πιο χοντροί κόκκοι, προστίθεται ζάχαρη και ακολουθεί βρασμός. Συχνά προστίθεται πιπερόριζα για επιπλέον γεύση. Είναι δροσερό. Στη Νότια Κορέα και στα κορεατικά παντοπωλεία όπου βρίσκονται Κορεατικές κοινότητες, το σικχέ διατίθεται σε μικρά μπουκάλια ή πλαστικές φιάλες. Ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς της Νότιας Κορέας σικχέ είναι η εταιρεία Vilac από το Πουσάν. Αμαζάκε Γκαμτζού Σούνγκνιουνγκ Κορεάτικη κουζίνα http://www.korea-ellada.blospot.com http://www.korea.net/
Γκάρι Όουεν

Ο Γκάρι Όουεν (Αγγλ. Gary Owen) είναι παλαίμαχος Άγγλος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε 22 φορές με την Εθνική Ελπίδων της Αγγλίας και είναι ένας από τους ποδοσφαιριστές με τις περισσότερες συμμετοχές στην ομάδα αυτή. Εντούτοις, δεν έπαιξε ποτέ στην Εθνική ανδρική ομάδα. Είχε μόνο 7 παρουσίες στη Β΄ ομάδα της Αγγλίας.

 Ο Γκάρι Όουεν γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1958 στην Αγία Ελένη του Μερσεϊσάιντ, μια πόλη 175.000 κατοίκων, που βρίσκεται μεταξύ Λίβερπουλ και Γουίγκαν. Η ποδοσφαιρική του καριέρα άρχισε στην Μάντσεστερ Σίτι, όπου έγινε επαγγελματίας το 1975. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Γουλβς το Μάρτιο του 1976 σε ηλικία μόλις 17 ετών. Το ίδιο έτος κέρδισε με τη Σίτι το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Οκτώβριο του 1976 εναντίον της Γουέστ Χαμ. Το 1979 μεταγράφηκε στην Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον για 450.000 λίρες, παρά το ό,τι ήταν ο αγαπημένος της εξέδρας στο Μάντσεστερ. Στην Μπρόμγουιτς ήταν βασικός, φορούσε το νούμερο 10 και ήταν ο συνήθης εκτελεστής των πέναλτι. Έκανε μια καλή καριέρα ως το 1984-85. Τότε αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα τραυματισμών με δυο σπασμένους αστραγάλους. Επιπλέον αρρώστησε από μηνιγγίτιδα. Έτσι έχασε τη θέση του στη βασική ενδεκάδα. Η Μπρόμγουιτς υποβιβάστηκε κι ο Όουεν υπέγραψε στον Πανιώνιο για το έτος 1986-87. Με τον Πανιώνιο έκανε εξαιρετική σεζόν. Σε 23 παιχνίδια σημείωσε 5 γκολ και ήταν βασικός εκτελεστής των φάουλ εκτός περιοχής. Η ομάδα είχε εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα. Τερμάτισε στην τέταρτη θέση εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο Κύπελλο Ελλάδος είχε εκπληκτική πορεία αποκλείοντας τις πιο δύσκολες ομάδες, όπως την ΑΕΚ με γκολ του Όουεν, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό Π., πριν αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά. Το 1987-88 ο Όουεν επέστρεψε στην Αγγλία στη Σέφιλντ Γούενσντεϊ. Στο τέλος της περιόδου αγωνίστηκε για λίγο διάστημα στη σουηδική Χάμαρμπι και την επόμενη σεζόν τερμάτισε την καριέρα του στην Κύπρο αγωνιζόμενος στο ΑΠΟΕΛ. Σήμερα ο Όουεν εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Manchester Evening News" και στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό "Century FM". Συνήθως ασχολείται με θέματα σχετικά με την αγαπημένη του ομάδα, τη Μάντσεστερ Σίτι. Επίσης, διατηρεί την γκαλερί "Gary Owen Fine Art". Για την αγωνιστική του δράση στην Κύπρο δεν υπάρχουν στοιχεία.
Λευκαύγεια

Η λευκαύγεια είναι το μέτρο της ανακλαστικότητας μιας επιφάνειας ή ενός σώματος. Μετράται ως ο λόγος της ανακλώμενης προς την προσπίπτουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην επιφάνεια ενός σώματος. Το κλάσμα αυτό, που συνήθως εκφράζεται ως ποσοστό από 0% έως 100%, είναι μια σημαντική έννοια στην Κλιματολογία και την Αστρονομία. Ο λόγος αυτός εξαρτάται από την συχνότητα της θεωρούμενης ακτινοβολίας: όταν δίνεται χωρίς προσδιορισμούς. Γενικά αναφέρεται στη μέση τιμή κατά μήκος του φάσματος του ορατού φωτός. Επίσης εξαρτάται από τη γωνία πρόσπτωσης της ακτινοβολίας. Γενικά λαμβάνεται υπόψη η κάθετη πρόσπτωση. Στη περίπτωση της Κλιματολογίας και Αστρονομίας λαμβάνεται υπόψη το ύψος του Ηλίου υπέρ τον ορίζοντα που κυμαίνεται από 2% όταν αυτός μεσουρανεί, μέχρι 58% όταν βρίσκεται 5' (λεπτά της μοίρας) υπέρ τον ορίζοντα.

 Η λευκαύγεια του φρέσκου χιονιού είναι υψηλή: έως και 90%. Η επιφάνεια των ωκεανών έχει χαμηλή λευκαύγεια. Η Γη* έχει μια μέση λευκαύγεια της τάξης του 37-39% (0,37 ως 0,39), ενώ η λευκαύγεια της Σελήνης είναι γύρω στο 12% ή 0,12. Άλλες τιμές λευκαύγειας για γήινα συστήματα είναι 0,1-0,2 για φυλλοβόλα δάση, 0,05-0,15 για κωνοφόρα δάση, 0,2-0,25 για γρασίδι, 0,17-0,27 για τσιμεντένιο οδόστρωμα και 0,05-0,10 για οδόστρωμα από μαύρο χαλίκι. Στην αστρονομία η λευκαύγεια των δορυφόρων και των αστεροειδών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συναχθεί η επιφανειακή τους σύσταση, ιδίως η περιεκτικότητά τους σε πάγο. Ο Εγκέλαδος, ένας δορυφόρος του Κρόνου, έχει την υψηλότερη γνωστή λευκαύγεια από κάθε άλλο σώμα στο Ηλιακό Σύστημα, με το 99% της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας να ανακλάται. Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει μεταβάλλει τη λευκαύγεια (δια της αποψίλωσης των δασών και της δημιουργίας αγροκτημάτων, για παράδειγμα) σε διάφορες περιοχές ανά τον κόσμο. Ωστόσο, είναι δύσκολο να γίνει ποσοτική εκτίμηση αυτής της επίδρασης σε παγκόσμιο επίπεδο: δεν είναι ξεκάθαρο αν οι αλλαγές τείνουν να αυξήσουν ή να μειώσουν τη θέρμανση του πλανήτη. Το «κλασικό» παράδειγμα για την επίδραση της λευκαύγειας είναι η ανάδραση μεταξύ χιονιού και θερμοκρασίας. Αν μια καλυμμένη με χιόνι περιοχή ζεσταθεί και το χιόνι λιώσει, η λευκαύγεια μειώνεται, απορροφάται περισσότερο ηλιακό φως, και η θερμοκρασία τείνει να αυξηθεί. Το αντίστροφο είναι επίσης αλήθεια: αν σχηματιστεί χιόνι, ξεκινά ένας κύκλος ψύξης. Η ένταση της επίδρασης της λευκαύγειας εξαρτάται από το μέγεθος της μεταβολής της λευκαύγειας και το ποσό της ροής της ηλιακής ακτινοβολίας· για το λόγο αυτό, μπορεί να γίνει πολύ μεγάλη στους τροπικούς. Η λευκαύγεια (το άλβεδο) του νερού παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα. Συγκεκριμένα υπολογίζεται ως μέσος όρος δύο συνιστωσών, όπου η μεν πρώτη εκφράζει αυτή που προέρχεται απ΄ ευθείας από την ακτινοβολία του Ήλιου και η άλλη που προέρχεται από τη διάχυση του ηλιακού φωτός στην ατμόσφαιρα. Η συνιστώσα της δεύτερης, δηλαδή της διάχυτης ακτινοβολίας, αντιπροσωπεύει περίπου το 17% της συνολικής λευκαυγείας. Στη λευκαύγεια του νερού λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το ύψος του Ηλίου, υπέρ τον ορίζοντα, πάντα με αίθριο καιρό (ανέφελο). (*) Η Λευκαύγεια της Γης μετρήθηκε από τεχνητούς δορυφόρους.
All Areas - Worldwide

All Areas - Worldwide είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 1997 από την "GUN Records" στην Ευρώπη και από την "CMC International" στην Αμερική, με τίτλο "The Final Chapter". Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κατά την περιοδεία για το άλμπουμ "Objection Overruled" το 1994, με έξι τραγούδια να προέρχονται από την περιοδεία του επόμενφου δίσκου, "Death Row", το 1995. Μοναδικός κιθαρίστας του συγκροτήματος κατά τις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις ήταν ο Βολφ Χόφμαν, ενώ τα τύμπανα του άλμπουμ ηχογραφήθηκαν από τον Στέφαν Κάουφμαν και στα τελευταία έξι κομμάτια του δεύτερου μέρους της κυκλοφορίας, από τον Στέφαν Σβάρτσμαν.

 1. Starlight (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:232. London Leatherboys (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:423. I Don't Wanna Be Like You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:294. Breaker (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:495. Slaves to Metal (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:146. Princess of the Dawn (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Smith-Diesel) - 10:457. Restless and Wild (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 2:468. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:269. This One's For You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:0810. Bulletproof (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:1711. Too High to Get It Right (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:44 1. Metal Heart (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:192. Fast as a Shark (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:503. Balls to the Wall (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 11:114. What Else (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:275. Sodom & Gomorra (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Khachaturian) - 6:396. The Beast Inside (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:257. Bad Habits Die Hard (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:538. Stone Evil (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:329. Death Row (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:03 Το "All Areas - Worldwide" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα Στέφαν Σβάρτσμαν - τύμπανα All Areas - Worldwide - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept, 'All Areas: Worldwide' Reissue - Album Review Αρχειοθετήθηκε 2015-01-11 στο Wayback Machine. Accept - All Areas - Worldwide - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ρεξ Μπράουν

Ο Ρεξ Ρόμπερτ Μπράουν (αγγλ. Rex Robert Brown) είναι Αμερικανός μουσικός και συγγραφέας που έγινε γνωστός ως μπασίστας του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Pantera. Μετά την διάλυση του συγκροτήματος, έγινε μέλος των Down και των Kill Devil Hill, ενώ εξέδωσε το βιβλίο "Official Truth 101 Proof" τον Απρίλιο του 2013, στο οποίο περιγράφει την καριέρα του και τις εμπειρίες του με τους Pantera.

 Ο Μπράουν γεννήθηκε στο Γκράχαμ του Τέξας στις 27 Ιουλίου 1964 και μεγάλωσε με την αδελφή και την μητέρα του, αφού έχασε τον πατέρα του όταν βρισκόταν στην ηλικία των επτά ετών. Στα εφηβικά του χρόνια, ήλθε σε επαφή με την μουσική των ZZ Top και των Def Leppard, ενώ μεγάλες του επιρροές υπήρξαν οι Black Sabbath, Led Zeppelin, αλλά και συγκροτήματα του punk. Το 1982, σχημάτισε τους Pantera μαζί με τους πρώην συμμαθητές του Βίνι Πολ (τύμπανα), Ντάιμπαγκ Νταρέλ (κιθάρα) και Τέρι Γκλέιζ (φωνητικά). Ο Μπράουν ηχογραφούσε και εμφανιζόταν ζωντανά με το παρωνύμιο Rex Rocker, ενώ το συγκρότημα έπαιζε σε ύφος glam metal, το οποίο ήταν το εμπορικότερο είδος σκληρής μουσικής κατά την δεκαετία του '80.Μετά την αλλαγή τραγουδιστή, με την ένταξη στο συγκρότημα του Φιλ Άνσελμο, οι Pantera υιοθέτησαν έναν πιο ευθύ και ωμό metal ήχο με τον δίσκο "Cowboys from Hell". Ο μπασίστας άλλαξε το όνομα του σε Rex ή Rex Brown και γνώρισε τεράστια επιτυχία με το συγκρότημα, αφού το "Vulgar Display of Power" έγινε διπλά πλατινένιο και το "Far Beyond Driven" ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ του Billboard. Το 1999, ο Μπράουν, μαζί με τον Νταρέλ, τον Βίνι Πολ και τον τραγουδιστή Ντέιβιντ Άλαν Κόε σχημάτισαν τους Rebel Meets Rebel, ηχογραφώντας τον ομώνυμο τους δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε το 2006. Επίσης, το 1998 είχε συμμετάσχει στον δίσκο "Boggy Depot" του Τζέρι Καντρέλ των Alice in Chains.Το 2003, οι Pantera διαλύθηκαν και ο Μπράουν έγινε μέλος των Down, συγκροτήματος του Άνσελμο. Μαζί τους κυκλοφόρησε το "Down II: A Bustle in Your Hedgerow" το 2002 και το "Down III: Over the Under" πέντε χρόνια αργότερα.Από το 2011 και έπειτα, δραστηριοποιείται με τους Kill Devil Hill στους οποίους συμμετέχει ο ντράμερ Βίνι Άπις (Black Sabbath, Dio), ο κιθαρίστας Μαρκ Ζέιβον και ο τραγουδιστής Ντιούι Μπραγκ. Ο ομώνυμος δίσκος τους κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2012, ενώ το 2014 τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζόνι Κέλι των Type Ο Negative.Τον Απρίλιο του 2013, ο Μπράουν πραγματοποίησε το συγγραφικό του ντεμπούτο, κυκλοφορώντας το βιβλίο "Official Truth 101 Proof", στο οποίο περιγράφει την καριέρα του με τους Pantera. Rex Brown - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives BIOGRAPHY - Kill Devil Hill Rex Brown (Pantera)- Musician Profile - Spirit of Metal Rex Brown | Facebook Pantera Official Site
429 Λωτίς

Η Λωτίς (Lotis) είναι ένας αρκετά μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,82. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Λωτίδος υπολογίσθηκε σε 69,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 353 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι πιθανώς C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Η Λωτίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 35 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Στάδιο Χάλχενβααρτ

Το Στάντιον Γάλγεουαρντ είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΦΚ Ουτρέχτη. Αντικατέστησε το Στάντιον Νιου Γάλγεουαρντ, το οποίο βρισκόταν στην ίδια θέση.

 Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάστηκε το 2000 και ολοκληρώθηκε το 2004. Εγκαινιάστηκε στις 22 Αυγούστου 2004 με τον αγώνα: Ουτρέχτη-Ρούζενταλ. Το τελικό σκορ ήταν 5-1 υπέρ της Ουτρέχτη. Η χωρητικότητα αγγίζει τις 24.426 θέσεις. Το στάδιο στην επίσημη ιστοσελίδα της Ουτρέχτη(Ολλανδικά)
Σαμότσιν

Το Σαμότσιν (πολωνικά: Szamocin, γερμανικά: Samotschin, 1943-45: Fritzenstadt‎) είναι πόλη του Πόβιατ Χόντζιες, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 4.192 κάτοικοι (2020).

 Το Szamoczino (Σαμοτσίνο) στο Βασίλειο της Πολωνίας που κυβερνούσε ο Οίκος των Πιαστ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε μια πράξη του 1364, αν και σίγουρα υπήρχε νωρίτερα και πιθανότατα ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα. Ήταν ένα ιδιωτικό χωριό Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Κτσίνια στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Έλαβε προνόμια πόλης από τον Βασιλιά Αύγουστο Γ΄ της Πολωνίας το 1748. Στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, η πόλη προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας, περιήλθε στο Ναπολεόντειο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807 και αποκαταστάθηκε στην Πρωσία το 1815, ενώ στη συνέχεια διοικούνταν στο Κράις Κόλμαρ στο Πόζεν, μέρος του Μεγάλου Δουκάτου του Πόζεν. Κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης, η πόλη εξελίχθηκε σε κέντρο της υφαντικής βιομηχανίας. Από το 1871 ήταν μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και ξέσπασε η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), στόχος της οποίας ήταν η επανένταξη της περιοχής με το αναγεννημένο πολωνικό κράτος. Στις 13 Ιανουαρίου 1919, η πόλη καταλήφθηκε από Πολωνούς αντάρτες με επικεφαλής τον Μακσιμίλιαν Μπαρτς, αλλά χάθηκε από τη Γερμανία την ίδια μέρα. Οι αντάρτες έκαναν μια ανεπιτυχή προσπάθεια να ανακαταλάβουν την πόλη, ωστόσο, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, ενσωματώθηκε στη νεοσύστατη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία το 1921. Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, που ξεκίνησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Σεπτέμβριο του 1939, καταλήφθηκε από τη Γερμανία και ήδη στις 17 Σεπτεμβρίου, οι Γερμανοί δολοφόνησαν δύο Πολωνούς προσκόπους στην πόλη. Κάτοικοι του Σαμότσιν ήταν επίσης μεταξύ των 41 Πολωνών που δολοφονήθηκαν στο κοντινό χωριό Μοζέβο στις 7 Νοεμβρίου 1939. Στις 10–12 Δεκεμβρίου 1939, οι Γερμανοί απέλασαν εκατοντάδες Πολωνούς και Εβραίους κατοίκους από την πόλη στο Γενικό Κυβερνείο. Το 1943, η γερμανική διοίκηση μετονόμασε την πόλη Fritzenstadt (Φρίτσενστατ), για να σβήσει τα ίχνη της πολωνικής προέλευσης. Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής το 1945, το αρχικό πολωνικό όνομα αποκαταστάθηκε. Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος είναι ο Σόκουου Σαμότσιν. Αγωνίζεται στα κατώτερα πρωταθλήματα. Το Σαμότσιν είναι αδελφοποιημένο με τις: Γκράσμπεργκ, Γερμανία Αρχειακός ιστότοπος του Σαμότσιν
Άιμι Εγκούτσι

Η Άιμι Εγκούτσι (ιαπωνικά: 江口 愛実‎), αγγλικά: Aimi Eguchi) είναι ψηφιακή προσωπικότητα η οποία δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία, και η οποία αρχικά παρουσιάστηκε στο κοινό το 2011 ως πραγματικός άνθρωπος. Είναι ένας ψηφιακά κατασκευασμένος χαρακτήρας του οποίου η αναπαράσταση αποτελείται από τα χαρακτηριστικά έξι μελών του ιαπωνικού ποπ συγκροτήματος AKB48,και δημιουργήθηκε αρχικά για τις ανάγκες τηλεοπτικής προώθησης των προϊόντων της εταιρείας ζαχαρωτών Εζάκι Γκλίκο (江崎グリコ株式会社).

 Η Εγκούτσι ανακοινώθηκε ως το έβδομο μέλος του δημοφιλούς ιαπωνικού μουσικού συγκροτήματος AKB48 τον Ιούνιο του 2011, και σύμφωνα με την επίσημη παρουσίαση της ήταν 16 ετών, γενημένη στις 11 Φεβρουαρίου του 1995 με καταγωγή από την Σαϊτάμα, βορείως του Τόκυο. Η εμφάνιση της συνοδεύτηκε και με αφιέρωμα για τη ζωή της από το ιαπωνικό περιοδικό Weekly Playboy (Ουίκλι Πλέιμπόϊ), και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για την εταιρεία κατασκευής ζαχαρωτών Εζάκι Γκλίκο. Στις 19 Ιουνίου του 2011, η εταιρεία αποκάλυψε πως η Εγκούτσι δεν είναι πραγματικό άτομο αλλά ψηφιακή κατασκευή, προκαλώντας έκπληξη. Αποτελείται από μια σύνθεση χαρακτηριστικών διαφορετικών ατόμων, και κάθε μέλος του σώματος της έχει μοντελοποιηθεί με βάση το αντίστοιχο ενός από τα 6 μέλη του συγκροτήματος AKB48, τα μέλη της οποίας είναι οι Ατσούκο Μαέντα (μάτια), Τομόμι Ιτάνο (μύτη), Μαρίκο Σινόντα (στόμα), Γιούκο Όσιμα (μαλλιά και σώμα), Μινάμι Τακαχάσι (σχήμα προσώπου), και Μαγιού Ουατανάμπε (φρύδια). (Ιαπωνικά) Τηλεοπτικό απόσπασμα με την Άιμι Εγκούτσι στο Youtube
Κώστας Νικολαΐδης

Ο Κώστας Νικολαΐδης (γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1944) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Α΄ Εθνική σημείωσε 100 γκολ, επίδοση που τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερ της Α΄ Εθνικής, διαχρονικά.

 Σημαντικότερος σταθμός της καριέρας του Κώστα Νικολαΐδη υπήρξε η ΑΕΚ στην οποία πήγε το 1965 σε ηλικία 21 ετών από τον ΠΑΟ Σαφράμπολης και γρήγορα απέκτησε θέση βασικού, κατακτώντας στο διάστημα της παρουσίας του δύο πρωταθλήματα (1967-68, 1970-71) και ένα κύπελλο (1965-66). Το 1973 αφού έμεινε ελεύθερος από την ΑΕΚ, πήγε στον ΠΑΣ Γιάννινα. Με την ομάδα των Ιωαννίνων κατέκτησε το πρωτάθλημα 1973-74 και την άνοδο στην Α εθνική. Το 1974 πήγε στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές. Τη σεζόν 1974-75 κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Α΄ Εθνική και η σεζόν 1975-76 ήταν η τελευταία της καριέρας του στην Α΄ Εθνική. Υπήρξε δεινός σκόρερ και εκτός από τα 100 γκολ που σημείωσε σε αγώνες Α΄ Εθνικής, είναι και ένας από τους τέσσερις Έλληνες ποδοσφαιριστές που έχουν καταφέρει να σκοράρουν σε οκτώ συνεχόμενους αγώνες πρωταθλήματος.Το 1976 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Νέων Λιοσίων, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1976-77 αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με το τέλος της περιόδου. Ο Κώστας Νικολαΐδης αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδας σε 4 αγώνες στο διάστημα 1971-73. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1971, σε φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία που έληξε 2-2.Είχε ακόμα 10 συμμετοχές με την εθνική νέων. Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1967-68, 1970-71) Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1965-66) Ο Κώστας Νικολαΐδης στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
Upetrom Grup

Η Upetrom Group είναι ρουμανική εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των θαλάσσιων και επίγειων γεωτρήσεων, στην παραγωγή πετρελαϊκού εξοπλισμού, καθώς και στον τουρισμό. Υπό την ιδιοκτησία του ομίλου βρίσκονται η εταιρεία Grup Servicii Petroliere (GSP), ο παραγωγός πετρελαϊκού εξοπλισμού „Upetrom 1 Mai Ploiești”, καθώς και η Vega Turism.

 Αριθμός εργαζομένων: 6.000 (2008) Η Vega Turism είναι ιδιοκτήτρια του Hotel Vega στο παραθαλάσσιο θέρετρο της Μαμάια, του κέντρου νυχτερινής διασκέδασης Casa cu Lei στην Κονστάντσα, καθώς και του τουριστικού γραφείου Vega Travel. Παράλληλα, η εταιρεία είναι υπεύθυνη για την διαχείριση της μοναδικής παραλίας με την ένδειξη Blue Flag του παραθαλάσσιου θέρετρου της Μαμάια, της Vega Beach. Το Hotel Vega εξαγοράστηκε, το 2005, από τους ιδιώτες μετόχους του, καθώς και την Asociația Salariaților. Το χρηματικό αντίτιμο της συγκεκριμένης συναλλαγής ήταν της τάξεως των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ. Προτού περάσει υπό τον έλεγχο της Vega Turism, το συγκεκριμένο ξενοδοχείο ήταν αξιολόγησης 3 αστέρων. Με απώτερο σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την ανακαίνιση του ξενοδοχείου, η εταιρεία διέθεσε χρηματικό ποσό της τάξεως των 10 εκατομμυρίων ευρώ, φτάνοντας, τελικώς, σε επίπεδο αξιολόγησης 5 αστέρων. Το ξενοδοχείο, το οποίο βρίσκεται εντός του βόρειου τμήματος του παραθαλάσσιου θέρετρου της Μαμάια, είναι χωρητικότητας 126 κλινών, ενώ, παράλληλα, διαθέτει 135 εργαζομένους. (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει

Το Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει (πρωτότυπος τίτλος: Cesare deve morire) είναι ιταλική ασπρόμαυρη ταινία του 2012 σε σκηνοθεσία και σενάριο των αδερφών Ταβιάνι. Βασίζεται στο θεατρικό έργο Ιούλιος Καίσαρας του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο 62ο φεστιβάλ του Βερολίνου. Ήταν η πρόταση της Ιταλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 85α βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.

 Σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας οι κρατούμενοι προετοιμάζονται για να ανεβάσουν τη θεατρική παράσταση Ιούλιος Καίσαρας του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η παράσταση θα προβληθεί σε κοινό εκτός φυλακής. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οι κρατούμενοι συνεργάζονται για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το έργο. Όταν επιστρέφουν στα κελιά τους φανερώνεται ο πραγματικός χαρακτήρας τους: οι ίντριγκες, οι κλίκες που έχουν δημιουργήσει, οι υπαρξιακές τους αναζητήσεις και οι μεταξύ τους έριδες έρχονται στο προσκήνιο. Στο τέλος της ταινίας αποκαλύπτεται πως οι ηθοποιοί που ενσάρκωσαν τους ρόλους είναι φυλακισμένοι στην πραγματικότητα.
Έμντεν

Το Έμντεν (γερμανικά: Emden) είναι πόλη στη Κάτω Σαξωνία, Γερμανία. Το 2021 είχε 49.523 κατοίκους. Είναι η κύρια πόλη στην Ανατολική Φριζία. Είναι κτισμένη κοντά στις εκβολές ποταμού Εμς. Η πόλη διαθέτει λιμάνι το οποίο είναι ένα από τα κύρια λιμάνια διακίνησης αυτοκινήτων στην Ευρώπη, με 1,4 εκατομμύρια αυτοκίνητα να περνούν από εκεί το 2017.

 Το Έμντεν αναφέρεται για πρώτη φορά τον 12ο αιώνα, όταν ήταν η πρωτεύουσα του Έμσγκο (κομητεία του Εμς), μία από τις τρεις κληρονομικές κομητείες στις οποίες διαιρέθηκε η Ανατολική Φριζία από τον αυτοκράτορα. Το 1252 η κομητεία πουλήθηκε στους επισκόπους του Μύνστερ, αλλά η εξουσία τους σύντομα έγινε ονομαστική, και το Έμντεν υπό τον οίκο των Αμπντένα έγινε πρακτικά ανεξάρτητο. Προς τα τέλη του 14ου αιώνα η πόλη έγινε σημαντικός εμπορικός σταθμός καθώς δόθηκε άδεια στους πειρατές γνωστούς ως «Viktualienbrüder» να εμπορεύονται εκεί, αφού εκδιώχθηκαν από το Γκότλαντ από το Τευτονικό Τάγμα. Το 1402, μετά την ήττα των πειρατών στα ανοιχτά της Ελιγολάνδης από τον στόλο του Αμβούργου, το Έμντεν πολιορκήθηκε, αλλά δεν κατακτήθηκε από το Αμβούργο παρά το 1431.Το 1453 το Αμβούργο πούλησε τα δικαιώματά του στον Ούλριχ Σίρκσενα, ο οποίος έγινε κόμης της Ανατολικής Φριζίας από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ΄ το 1454. Το 1544 εισήχθη η Μεταρρύθμιση και τα επόμενα χρόνια έφτασαν πολλοί προτεστάντες πρόσφυγες από τις Κάτω Χώρες. Το 1595 το Έμντεν έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη υπό την προστασία της Ολλανδίας και καταλήφθηκε από μια ολλανδική φρουρά μέχρι το 1744 όταν, με την Ανατολική Φριζία, δόθηκαν στην Πρωσία. Το 1815 δόθηκε στο Βασίλειο του Αννόβερου και το 1866 προσαρτήθηκε σε αυτό το βασίλειο από την Πρωσία. Το 1899 ολοκληρώθηκε το κανάλι Εμς-Ντόρτμουντ, συνδέοντας το Έμντεν με τη βιομηχανική περιοχή του Ρουρ. Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο μεγαλύτερος βομβαρδισμός του Έμντεν έλαβε χώρα στις 6 Σεπτεμβρίου 1944, όταν καταστράφηκε το 80% των κτιρίων της πόλης. Από τις εκκλησίες του, οι πιο αξιοσημείωτες είναι η Προτεσταντική «Μεγάλη Εκκλησία» (Grosse Kirche), ένα μεγάλο γοτθικό κτίριο που ολοκληρώθηκε το 1455, που περιέχει τον τάφο του Έννο Β΄ (π. 1540), κόμη της Ανατολικής Φριζίας, και η Νόι Κίρχε (1643–1647). Οι εκκλησίες καταστράφηκαν από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς και στην συνέχεια ανοικοδομήθηκαν εκ νέου. Μια ακόμη εκκλησία, η Γκασταχάουσκιρχε, που ήταν παλαιότερα καθολικό μιας Φραγκισκανικής Μονής που ιδρύθηκε το 1317, ενώ καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1938. Από τα κοσμικά του κτίρια το Δημαρχείο χτίστηκε αρχικά το 1574–1576, ενώ το σημερινό κτίριο του δημαρχείου είναι ανακατασκευή που ολοκληρώθηκε το 1962. Επίσημος ιστότοπος
Γκιγιώμ ντε Μασώ

Γκιγιώμ ντε Μασώ (Guillaume de Machaut: [gijom də maʃo] γράφεται και Machault; περ. 1300 – Απρίλιος 1377) ήταν μεσαιωνικός γάλλος ποιητής και συνθέτης. Θεωρείται από πολλούς μουσικολόγους ως ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος συνθέτης του 14ου αιώνα. Ο Μασώ ήταν ένας από τους πρώτους συνθέτες στους οποίους υπάρχουν σημαντικές βιογραφικές πληροφορίες και ο Daniel Leech-Wilkinson τον ονόμασε "τον τελευταίο μεγάλο ποιητή που ήταν επίσης συνθέτης". Μέχρι τον 15ο αιώνα, η ποίηση του Machaut έχαιρε μεγάλου θαυμασμού και μιμήσεως από άλλους ποιητές, όπως ο Geoffrey Chaucer. Ο Μασώ συνέθεσε σε ένα ευρύ φάσμα υφών και μορφών. Είναι μέρος του μουσικού κινήματος που είναι γνωστό ως ars nova. Ο Μασώ βοήθησε να αναπτυχθούν οι μορφές τα μοτέτα και τα κοσμικά τραγούδια (ιδαιίτερα τα lai και τις formes fixes: Ροντώ Βιρελάι και Μπαλάντα.). Ο Μασώ έγραψε τη Messe de Nostre Dame, την παλαιότερη γνωστή καταγραφή του Ordinarium Missae που αποδίδεται σε μεμονωμένο συνθέτη. Κάποια απ' τα πιο διάσημα Ροντώ του είναι τα "Ma fin est mon commencement" and "Rose, liz, printemps, verdure".

 Ο Γκιγιώμ ντε Μασώ γεννήθηκε γύρω στο 1300 και εκπαιδεύτηκε στην περιοχή γύρω από τη Ρενς. Το επώνυμό του πιθανότατα προέρχεται από την κοντινή πόλη Machault, 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρενς στην περιοχή των Αρδεννών. Εργάστηκε ως γραμματέας του Ιωάννη Α', του Λουξεμβούργου και βασιλιά της Βοημίας από το 1323 έως το 1346, και έγινε επίσης κανόνας (1337). Συχνά συνόδευε τον βασιλιά Ιωάννη στις διάφορες εκδρομές του, πολλές από τις οποίες ήταν στρατιωτικές εκστρατείες σε όλη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Πράγας). Χρήστηκε κανόνας του Βερντέν το 1330, του Αρράςτο 1332, και της Ρενς το 1337. Μέχρι το 1340, ο Μασώ ζούσε στη Ρενς, αφού εγκατέλειψε τις άλλες κανονκές θέσεις του κατόπιν αιτήματος του Πάπα Βενέδικτου ΙΒ'. Το 1346 ο βασιλιάς Ιωάννης σκοτώθηκε στην μάχη της Crécy και ο Μασώ που ήταν διάσημος και σε ζήτηση εισήλθε στην υπηρεσία άλλων αριστοκρατών και ηγεμόνων, συμπεριλαμβανομένης της κόρης του βασιλιά Ιωάννη, της Μπόννης(η οποία πέθανε από τον μαύρο θάνατο το 1349) , οι γιοι της Ιωάννης του Μπερί και ο Κάρολος (μετέπειτα Κάρολος ο Ε', ο δούκας της Νορμανδίας) και άλλοι όπως ο Κάρολος Β' της Ναβάρας.Ο Μασώ επέζησε του Μαύρου Θανάτου που κατέστρεψε την Ευρώπη και πέρασε τα επόμενα χρόνια της ζωής του στη Ρένς συνθέτοντας και επιβλέποντας τη δημιουργία των χειρόγραφων ολόκληρου του έργου του. Το ποίημά του Le voir dit (πιθανώς περί τα 1361-1365) φαίνεται να αναφέρεται σε μια ύστερη ερωτική σχέση με τη 19χρονη κοπέλα, την Péronne d'Armentières, αν και η φύση του έργου ως αυτοβιογραφικού αμφισβητείται. Όταν πέθανε το 1377, άλλοι συνθέτες όπως ο François Andrieu έγραψαν ελεγείες θρηνώντας τον θάνατό του.
Doomsword

Οι Doomsword είναι ιταλικό doom metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Βαρέζε το 1997. Συνεχίζουν να ηχογραφούν και να περιοδεύουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, όντας ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του Epic-Doom metal. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος είναι γνωστά με τα παρωνύμια τους.

 Οι Doomsword δημιουργήθηκαν το 1997 ως πρότζεκτ του κιθαρίστα και τραγουδιστή Deathmaster, πρώην μέλους των Agarthi. Το μπάσο ανέλαβε ο Soldier of Fortune, τα τύμπανα ο Guardian Angel και τα φωνητικά ο Nightcomer (Γκαμπριέλε Γκρίλι). Πρώτη τους ηχογράφηση ήταν για το ντέμο "Sacred Metal" και έναν χρόνο αργότερα, ο μπασίστας Dark Omen εντάχθηκε στο σχήμα. Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1999 και περιείχε την διασκευή τους στο "Nadsokor" των Cirith Ungol.Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, οι Guardian Angel και Nightcomer αποχώρησαν με σκοπό να επικεντρωθούν στο progressive metal συγκρότημα Fury n' Grace. Νέο μέλος του σχήματος ήταν ο κιθαρίστας Guardian Angel ΙΙ (Τζανλούκα Φέρο), ενώ ο Deathmaster ανέλαβε τον ρόλο του βασικού τραγουδιστή. Στα τέλη της χρονιάς, οι Doomsword διασκεύασαν "Lucifer's Hammer" των Warlord για ένα άλμπουμ προς τιμή τους.Το 2000, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Grom (Ντιέγκο Μεραβίλια), όπως και ο κιθαρίστας The Forger (Μαουρίτσιο Μπούγκιν), ηχογραφώντας το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Resound the Horn", το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου 2002. Ακολούθησε το "Let Battle Commence" τον Σεπτέμβριο του 2003, με τον Wrathlord (Εμιλιάνο Μπερτόζι) στα τύμπανα. Την ίδια περίοδο, ο Guardian Angel ΙΙ έδωσε την θέση του στον Sacred Heart (Αλέσιο Μπερλάφα). Τον Ιανουάριο του 2004, περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Falconer και τους Axenstar, ενώ είχαν δώσει την πρώτη τους συναυλία μόλις το 2002, στο Πόρτο Ντ' Άσκολι, ανοίγοντας την εμφάνιση των Manilla Road. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, ο μπασίστας Geilt αντικατέστησε τον Dark Omen και το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Omen και των Virgin Steele.Το καλοκαίρι του 2005, ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο επόμενο τους άλμπουμ, το οποίο ηχογραφήθηκε έναν χρόνο αργότερα στο "Conquest Studio" και κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου 2007 με τίτλο "My Name Will Live On".Το 2009, ο The Forger αποχώρησε, αφήνοντας ως μοναδικό κιθαρίστα τον Sacred Heart, σύνθεση με την οποία οι Doomsword ηχογράφησαν το "The Eternal Battle" το 2011. Εκείνη την χρονιά, ο Geilt αντικαταστάθηκε από τον Nidhoggr (Κρίστιαν Γκρίλο) και το 2013 εντάχθηκαν ως κιθαρίστες του συγκροτήματος οι The Autarch (Ματέο Κάρνιο) και The Ancient (Τζανλούκα Σίλβι), αντικαθιστώντας τον Sacred Heart μετά από δέκα χρόνια παρουσίας στο συγκρότημα. Doomsword (1999) Resound the Horn (2002) Let Battle Commence (2003) My Name Will Live On (2007) The Eternal Battle (2011) DoomSword - Biography - Metal Storm Biography - DoomSword Website DoomSword - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Έλβιρ Όβτσινα

Ο Έλβιρ Όβτσινα (γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1976) είναι Βόσνιος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,12 μέτρα και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ.

 Ο Έλβιρ Όβτσινα βρέθηκε από πολύ μικρός στην Αμερική και εισήχθη το 1995 σε ηλικία 19 ετών στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών. Με τη μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Σύρακους Όραντζμεν, αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Ο Όβτσίνα τελείωσε τις σπουδές του και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο το 1999 και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ευρώπη προκειμένου να ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα ως καλαθοσφαιριστής. Το 1999, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην σλοβενική ΚΣ Πολτσέλα, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο υπέγραψε στην Πιβοβάρνα Λάσκο, ομάδα επίσης της Σλοβενίας. Το καλοκαίρι του 2001, ο Όβτσινα αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβενία και να ταξιδέψει στη Γερμανία προκειμένου να συνεχίσει την καριέρα του στη Μπάσκετς Όλντενμπουργκ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2004 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για λίγους μήνες. Μέσα στο 2005, ο Όβτσινα πέρασε από τη γερμανική Κολωνία 99ερς (κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας του 2005), την ουκρανική Σιμίκ Γιούσνε και τη βελγική Τέλιντους Οστάνδης. Στην ομάδα του Βελγίου παρέμεινε μέχρι το 2008. Την περίοδο 2008-09, ο Έλβιρ Όβτσινα αγωνίστηκε αρχικά με την Κλαμπ Σαράγιεβο (Βοσνία) κι έπειτα με την ΚΣ Πολτσέλα (Σλοβενία). Το 2010, επέστρεψε για τρίτη φορά στη Γερμανία, παίρνοντας μεταγραφή στη Γκίσεν 46ερς όπου παρέμεινε για τα επόμενα τρία χρόνια και η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της καριέρας του. Ο Έλβιρ Όβτσινα έχει πραγματοποιήσει κατά καιρούς αρκετές εμφανίσεις με την εθνική ομάδα της Βοσνίας, με την οποία ήταν διεθνής για οκτώ συνεχόμενα χρόνια. Έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001, του 2003 και του 2005. 1 Κύπελλο Γερμανίας: 2005 1 Κύπελλο Βοσνίας: 2009 Το προφίλ του Όβτσινα στο abaliga.com Το προφίλ του Όβτσινα στο basketball-bundesliga.de
SciPy

Το SciPy (προφέρεται /ˈsaɪpaɪ/ "sig pie" ) είναι μια δωρεάν και ανοιχτού κώδικα βιβλιοθήκη για την Python που χρησιμοποιείται για επιστημονικούς και τεχνικούς υπολογισμούς. Το SciPy περιέχει συναρτήσεις για βελτιστοποίηση, γραμμική άλγεβρα, ολοκλήρωση, παρεμβολή, ειδικές λειτουργίες, FFT, επεξεργασία σήματος και εικόνας, λύτες ODE και άλλα εργαλεία κοινά στην επιστήμη και τη μηχανική.

 Το πακέτο SciPy βρίσκεται στον πυρήνα των επιστημονικών υπολογιστικών δυνατοτήτων της Python. Τα διαθέσιμα υποπακέτα περιλαμβάνουν: cluster : ιεραρχική ομαδοποίηση, διανυσματική κβαντοποίηση, K-means constants : φυσικές σταθερές και συντελεστές μετατροπής fft : Αλγόριθμοι διακριτού μετασχηματισμού Fourier fftpack : Διασύνδεση παλαιού τύπου για διακριτούς μετασχηματισμούς Fourier integrate : ρουτίνες αριθμητικής ολοκλήρωσης interpolate : εργαλεία παρεμβολής io : εισαγωγή και έξοδος δεδομένων linalg : γραμμικές ρουτίνες άλγεβρας misc : διάφορα βοηθητικά προγράμματα (π.χ. παραδείγματα εικόνων) ndimage : διάφορες λειτουργίες για πολυδιάστατη επεξεργασία εικόνας ODR: τάξεις και αλγόριθμοι ορθογώνιας παλινδρόμησης απόστασης optimize : αλγόριθμοι βελτιστοποίησης συμπεριλαμβανομένου του γραμμικού προγραμματισμού signal : εργαλεία επεξεργασίας σήματος sparse : αραιοί πίνακες και σχετικοί αλγόριθμοι spatial : αλγόριθμοι για χωρικές δομές όπως δέντρα kd, πλησιέστεροι γείτονες, κυρτές γάστρες κ.λπ. special : ειδικές λειτουργίες stats : στατιστικές συναρτήσεις weave : εργαλείο για τη σύνταξη κώδικα C / C++ ως συμβολοσειρές πολλαπλών γραμμών Python (τώρα καταργήθηκε υπέρ του Cython ) Η βασική δομή δεδομένων που χρησιμοποιείται από το SciPy είναι ένας πολυδιάστατος πίνακας που παρέχεται από το πακέτο NumPy . Το NumPy παρέχει ορισμένες συναρτήσεις για γραμμική άλγεβρα, μετασχηματισμούς Fourier και δημιουργία τυχαίων αριθμών, αλλά όχι με τη γενικότητα των ισοδύναμων συναρτήσεων στο SciPy. Το NumPy μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως ένα αποτελεσματικό πολυδιάστατο κοντέινερ δεδομένων με αυθαίρετους τύπους δεδομένων . Αυτό επιτρέπει στο NumPy να ενσωματώνεται απρόσκοπτα και γρήγορα με μια μεγάλη ποικιλία βάσεων δεδομένων . Οι παλαιότερες εκδόσεις του SciPy χρησιμοποιούσαν το Numeric ως τύπο πίνακα, ο οποίος πλέον έχει καταργηθεί υπέρ του νεότερου κώδικα πίνακα NumPy.
Κάστρο Αρτίκαινας

Το Κάστρο της Αρτίκαινας είναι ιστορικό, ερειπωμένο σήμερα, κάστρο της Αρκαδίας, χτισμένο βορειονατολικά του χωριού Ορεινό Κορακοβούνι και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το Άστρος. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 762 μέτρων.

 Σύμφωνα με την παράδοση, το κάστρο είτε πήρε την ονομασία του από την γυναίκα κάποιου Αρτίκη (επώνυμο που υπάρχει μέχρι και σήμερα στην περιοχή), είτε η γύρω περιοχή έδωσε αυτό το όνομα στο κάστρο. Σε έγγραφο της διαλυμένης, σήμερα, μονής Παναγίας Κατακεκρυμένης του Κορακοβουνίου, το 1698, αναφέρεται «Στην Αρτίκαινα δυο κομμάτια αμπέλι», ενώ σε ενοικιαστήριο το 1796 αναφέρεται ότι «νοικιάζεται χωράφι στην Αρτίκαινα». Το κάστρο, με αυτή την ονομασία, δεν εμφανίζεται σε καμία ιστορική πηγή. Το κάστρο, πιθανόν χτίστηκε από τους δεσπότες του Μυστρά, κατά τα χρόνια εξουσίας τους στην Πελοπόννησο. Σίγουρα όμως, δεν ανήκει στην περίοδο της Φραγκοκρατίας, αφού δεν αναφέρεται στον κατάλογο του Magno, εκτός αν είχε άλλο όνομα εκείνη την περίοδο. Το κάστρο, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, αφού εκεί κάτοικοι των γύρω χωριών, αντιστάθηκαν εναντίον των Τούρκων. Το κάστρο είναι χτισμένο σε ένα βραχώδες ύψωμα, κάνοντάς το απροσπέλαστο από όλες τις πλευρές, εκτός από τη νότια, που ήταν ευάλωτη και ενισχύθηκε με διπλό τείχος. Σε αυτή την πλευρά, βρίσκεται και η μοναδική είσοδος του κάστρου, που έχει διασωθεί σε ύψος 2,5 μέτρων και ο πύργος που την προστάτευε, σώζεται ακέραιος στα 6 μέτρα. Μέσα στο κάστρο, σώζονται ακόμη ερείπια κατοικιών, χτισμένων δίπλα - δίπλα, λόγω της στενότητας του χώρου. Από την κορυφή του, είναι ορατό το Παράλιο Άστρος με το κάστρο του, το Ναύπλιο, ο Αργολικός κόλπος, καθώς και το Άργος με το κάστρο του. Στα δυτικά, είναι ορατό το Κάστρο της Ωριάς, καθώς και η κορυφή του όρους Πάρνωνας. Σαραντάκης, Πέτρος (2000). Αρκαδία: οι ακροπόλεις, τα κάστρα & οι πύργοι της: σιωπηλά ερείπια μιας δοξασμένης γης. Αθήνα: Εκδόσεις Οιάτης. ISBN 960-91420-3-6.
Μαρσέλ Σίρμερ

Ο Μάρσελ "Schmier" Σίρμερ (Marcel Schirmer, 22 Δεκεμβρίου 1966) είναι Γερμανός μουσικός γνωστός ως μπασίστας και τραγουδιστής των Destruction από το 1982 μέχρι σήμερα, αποχωρώντας κατά την δεκαετία του '90, όταν σχημάτισε τους Headhunter.

 Ο Schmier ξεκίνησε να παίζει μπάσο στις αρχές της δεκαετίας του '80, σχηματίζοντας τους Destruction όταν βρισκόταν σε ηλικία δεκαέξι ετών. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "Sentence of Death" το 1984 και το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Infernal Overkill", την επόμενη χρονιά.Ακολούθησε μία σειρά δίσκων, οι οποίοι υπήρξαν βασικό κομμάτι για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού thrash metal, όπως το "Infernal Overkill", το "Eternal Devastation" και το "Release from Agony". Ο Schmier παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1990, όταν και αποχώρησε, σχηματίζοντας τους Headhunter.Με το νέο του σχήμα, ο Schmier κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Parody of Life", ακολουθούμενο από τα "A Bizarre Gardening Accident" και "Rebirth". Επέστρεψε στους Destruction το 1999, ηχογραφώντας τον δίσκο "All Hell Breaks Loose", ο οποίος υπήρξε ο πρώτος του συγκροτήματος που μπήκε στους γερμανικούς καταλόγους επιτυχιών. Το 2008, επέστρεψε στην δισκογραφία με τους Headhunter και τον δίσκο "Parasite of Society".Το 2014 σχημάτισε τους The German Panzer με τον Χέρμαν Φρανκ και τον Στέφαν Σβάρτσμαν των Accept, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Send Them All to Hell". Το πρότζεκτ άλλαξε το όνομα του σε Pänzer λόγω πνευματικών δικαιωμάτων και την θέση του Χέρμαν Φρανκ πήραν οι Πόντους Νόργκρεν των HammerFall και V.O. Pulver των Poltergeist. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το τραγούδι "Satan’s Hollow" τον Δεκέμβριο του 2016.Διαμένει στο Φράιμπουργκ, όπου ήταν ιδιοκτήτης πιτσαρίας μέχρι το 2006. Κύριες επιρροές του υπήρξαν ο Lemmy και ο Στιβ Χάρις και αγαπημένα του συγκροτήματα οι Judas Priest, Motörhead, Exodus, Iron Maiden, κ.α.. Schmier - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Marcel Schirmer - Metal Storm Perfil del Artista - Destruction - Bio - Jango
Χέντβιχ του Μύνστερμπεργκ-Ελς

Η Χέντβιχ, γερμ.: Hedwig von Poděbrady von Munsterberg-Oels, τσεχ.: Hedvika Minstrberská (10/12 Ιουνίου 1508, Ολεσνίτσα - 28 Νοεμβρίου 1531, Λεγκνίτσα) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν κόρη του δούκα του Mύνστερμπεργκ (πολων.: Ζιέμπιτσε) και του Ελς (πολων.: Ολεσνίτσα) και κόμη του Κλάντσκο· με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ.

 Η Χέντβιχ ήταν κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Mύνστερμπεγκ-Ελς (εγγονού του Γεωργίου βασιλιά της Βοημίας) και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Ζαγκάνι. Η Χέντβιχ απεβίωσε στη Λεγκνίτσα (γερμ.: Λήγκνιτς) και τάφηκε εκεί. Στις 9 Ιανουαρίου 1525 η Χέντβιχ παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Χόεντσολερν, μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του και απέκτησε δύο τέκνα: Άννα-Μαρία 1526–1589, παντρεύτηκε τον Χριστόφορο δούκα της Βυρτεμβέργης (1515–1568). Σαβίνα 1529–1575, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο των Χόεντσολερν, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598). Norbert Sack, Harald Stark et al.: Three Geddings ... and a schism - Margrave George the Pious και ο χρόνος του . Γράφτηκε για την ειδική έκθεση στο Plassenburg (17 Μαΐου - 4 Οκτωβρίου 2009). Marek, Miroslav. «genealogy Podiebrad». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2021.