IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εμίλ Μποκ

Ο Εμίλ Μποκ (Emil Boc) είναι πολιτικός από τη Ρουμανία. Το 2004 εξελέγη δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης της Τρανσυλβανίας, Κλουζ-Ναπόκα (Cluj-Napoca). Το Δεκέμβριο του 2008 διορίστηκε πρωθυπουργός έπειτα από την παραίτηση του εντολοδόχου πρωθυπουργού, Τεοντόρ Στολόγιαν. Είναι αρχηγός του Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PDL) του Τραϊάν Μπασέσκου.. Η σύζυγός του (από το 1994) Οάνα, είναι καθηγήτρια πανεπιστημίου και έχουν δύο κόρες.

 Γεννήθηκε στο Μαργκάου, της επαρχίας Κλούι, στις 6 Σεπτεμβρίου του 1966. Έγινε δήμαρχος μετά την εκλογική ήττα του ακροδεξιού εθνικιστή Γκεόργκε Φουνάρ, το 2004. Ο Φουνάρ ήταν δήμαρχος της Cluj-Napoca επί 12 χρόνια. Ο εθνικιστής πολιτικός ηττήθηκε από τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών και στο δεύτερο γύρο ο Μποκ κέρδισε τον υποψήφιο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Ιόν Ρους. Στις δημοτικές εκλογές του 2008 ο Μποκ εξελέγη ξανά με 76,2% των ψήφων, χωρίς να χρειαστεί η διεξαγωγή και δεύτερου γύρου. Επί δημαρχίας του, ο Μπoκ προχώρησε σε αισθητικές αλλαγές σε πάρκα και άλλους χώρους, αφαιρώντας τις πολλές ρουμανικές σημαίες που είχε τοποθετήσει εκεί ο εθνικιστής προκάτοχός του. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2008, τα κόμματα στη Ρουμανία άρχισαν διαβουλεύσεις για να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού. Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος του PDL, Τεοντόρ Στολόγιαν παραιτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 2008 "για να δώσει ευκαιρίες στη νέα γενιά πολιτικών", όπως δήλωσε ο ίδιος. Ο Εμίλ Μποκ ηγήθηκε κυβερνητικού σχήματος, στα πρότυπα ενός μεγάλου συνασπισμού , παρόμοιο μ΄ αυτό που υπάρχει στη Γερμανία και στην Αυστρία, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στις 22 Δεκεμβρίου και ανέλαβε επίσημα τα καθήκοντα του μία ημέρα αργότερα. Την ίδια ημέρα, ο Μποκ έλαβε από τον πρόεδρο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Έγινε ο νεαρότερος πολιτικός στην ιστορία της Ρουμανίας που ανέλαβε το πρωθυπουργικό αξίωμα στη χώραΗ κυβέρνησή του κατέρρευσε στις 13 Οκτωβρίου 2009, έπειτα από την υπερψήφιση πρότασης μομφής. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία διατηρούν τον έλεγχο του κοινοβουλίου, επέλεξαν για πρωθυπουργό τον Κλάους Γιοχάνις, ωστόσο ο πρόεδρος Μπασέσκου διόρισε αντικαταστάτη του Μποτς στις 15 Οκτωβρίου τον Λούτσιαν Κροϊτόρου Το κοινοβούλιο απέρριψε τον διορισμό του Κροϊτόρου στις 5 Νοεμβρίου, καθώς μόνο 189 βουλευτές επί συνόλου 250 υποστήριξαν το διορισμό. Στις 6 Φεβρουαρίου 2012 ο Μποκ και η κυβέρνηση του παραιτήθηκαν υπό το βάρος των διαμαρτυριών για τα μέτρα λιτότητας και ο πρόεδρος Μπασέσκου έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Υπουργό Δικαιοσύνης Καταλίν Πρεντόιου. Επίσημος ιστότοπος
Φυσικής απάνθισμα

Το βιβλίο «Φυσικής απάνθισμα», που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1790, συνεγράφη από τον Ρήγα Βελεστινλή. Ο πλήρης τίτλος είναι: Στην αρχή είναι η αφιέρωση του Ρήγα στον Χριστόδουλο Κιρλιάνο, βαρώνο Λάνγγενφελδ, του οποίου ήταν κατά την μετάβαση στη Βιέννη το 1790 διερμηνέας και γραμματέας του. Μετά είναι ο πρόλογος του Ρήγα «Προς τους αναγνώστας», σελ. στ΄-θ΄, όπου τονίζει ότι αντί να μεμψιμοιρεί για την κατάσταση του Γένους του προσπάθησε να απανθίσει από γερμανικά και γαλλικά βιβλία «τα ουσιωδέστερα της φυσικής ιστορίας» σε απλή γλώσσα, σε «απλούν ύφος» όπως γράφει, με σκοπό να βοηθήσει «να αναλάβη το πεπτωκός Ελληνικόν γένος». Επίσης στη σελίδα ι΄ περιέχονται και δύο επιγράμματα, του Κωνσταντίνου Θετταλού και του εκδότη Γεωργίου Βεντότη (1757-1795).

 Το βιβλίο συνολικά αποτελείται από 24 κεφάλαια και έχει 180 σελίδες. Κεφάλαιον Α΄: Περί σελήνης Κεφάλαιον Β΄: Περί αστέρων Κεφάλαιον Γ΄: Περί πλανητών Κεφάλαιον Δ΄: Περί γης Κεφάλαιον Ε΄: Περί των Ακολουθιών τη γη Κεφάλαιον ΣΤ΄: Περί ηλίου Κεφάλαιον Ζ΄: Περί αέρος Κεφάλαιον Η΄: Περί ύδατος Κεφάλαιον Θ΄: Περί παλιρροιών ήτοι ρευμάτων θαλάσσης Κεφάλαιον Ι΄: Περί πυρός Κεφάλαιον ΙΑ΄: Περί των αναθυμιάσεων της γης Κεφάλαιον ΙΒ΄: Περί κατεχνιάς και συννέφων Κεφάλαιον ΙΓ΄: Περί βροχής Κεφάλαιον ΙΔ΄: Περί χιόνος και χαλάζης Κεφάλαιον ΙΕ΄: Περί δρόσου και πάχνης Κεφάλαιον ΙΣΤ΄: Περί αστραπής και βροντής Κεφάλαιον ΙΖ΄: Περί ανέμων Κεφάλαιον ΙΗ΄: Περί πυρίνων φαινομένων εν τω αέρι Κεφάλαιον ΙΘ΄: Περί μετάλλων Κεφάλαιον Κ΄: Περί δένδρων και φυτών Κεφάλαιον ΚΑ΄: Περί σκωλήκων και φλέτρων Κεφάλαιον ΚΒ΄: Περί ψαρίων και οστρακοδέρμων Κεφάλαιον ΚΓ΄: Περί πουλίων Κεφάλαιον ΚΔ΄: Περί ανθρώπου ζών και ετέρων τινώνΟπως έχουν δείξει οι πρόσφατες έρευνες του Δημητρίου Καραμπερόπουλου, το μεγαλύτερο μέρος είναι μετάφραση από τη Γαλλική Εγκυκλοπαιδεία των επιστημόνων Ντενί Ντιντερό και Ζαν λε Ρον Ντ' Αλαμπέρ που είχε αρχίσει να εκδίδεται το 1751 στη Γαλλία. Κατ' αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται ότι ο Ρήγας μεταφέρει τη σημαντική επιστημονική γνώση στον ελληνικό χώρο με το βιβλίο αυτό για την καταπολέμηση της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.
Κατάλογος έργων του Πωλ Γκωγκέν

Η σελίδα αυτή αποτελεί εικονογραφημένο κατάλογο έργων ζωγραφικής του Πωλ Γκωγκέν, με χρονολογική σειρά και σύμφωνα με τις περιόδους δημιουργίας του καλλιτέχνη. Στην δεύτερη στήλη αναγράφεται ο αριθμός του έργου στους πλήρεις καταλόγους των Wildenstein (W [έκδοση 1964/έκδοση 2001]) και Sugana (βλ. Βιβλιογραφία).

 Wildenstein, Georges (1964). (Editores Daniel Wildenstein y Raymond Cogniat), ed. Gauguin. I. Catalogue. París: Les Beaux-Arts. Sugana, Gabriele Mandel (1988). La obra pictórica de Gauguin. Barcelona: Planeta. ISBN 84-320-2863-0. «Citando la carta dirigida a Emmanuel Bibesco.» Walther, Ingo F (1989). Paul Gauguin, 1848-1903. Colònia: Benedikt Taschen. ISBN 3-8228-0218-2. Bodelsen, Merete (gener 1966). «Review: The Wildenstein-Cogniat Gauguin Catalogue» (accés restringit). The Burlington Magazine (Londres) 108 (núm. 754). ISSN 0007-6287. Consultado el 10 de junio de 2009. Richardson, John (2001). The Sorcerer's Apprentice: Picasso, Provence, and Douglas Cooper (en inglés). Chicago: University of Chicago Press. p. 37-38. ISBN 978-0-226-71245-1. Consultado el 10 de junio de 2010. Danielsson, Bengt (abril de 1967). «Gauguin's Tahitian Titles» (accés restringit). The Burlington Magazine (Londres) 109 (núm. 769). ISSN 0007-6287. Consultado el 7 desembre 2009.
Κώστας Καλλιμάνης

Ο Κώστας Καλλιμάνης είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε όλα τα εγχώρια εθνικά πρωταθλήματα. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε με την Προοδευτική, τον Α.Ο. Ξάνθη, τον Άρη Θεσσαλονίκης, τον Λεβαδειακό και τον Πανσερραϊκό, σημειώνοντας 117 συμμετοχές συνολικά.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ελλήσποντο Νέας Λαμψάκου, σωματείο από τον τόπο καταγωγής του, τη Νέα Λάμψακο Ευβοίας και κατόπιν αγωνίστηκε στον Λήλαντα Βασιλικού. Το 1995 μεταγράφηκε στον Λεβαδειακό, όπου με την ομάδα της Λιβαδειάς έκανε ντεμπούτο σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην Β΄ Εθνική, ενώ αγωνίστηκε ακόμη στην Γ΄ και στην Δ΄ Εθνική. Το 2000 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας το 2002 κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική, όπου και αγωνίστηκε τη σεζόν 2002-03, κάνοντας ντεμπούτο στον αγώνα Προοδευτική - Π.Α.Σ. Γιάννινα 1-0 για την 1η αγωνιστική στις 25/8/2002. Ακολούθως αγωνίστηκε από μία χρονιά στον Α.Ο. Skoda Ξάνθη και στον Άρη Θεσσαλονίκης και το 2005 επέστρεψε στον Λεβαδειακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια διετία στην Α΄ και Β΄ Εθνική, πανηγυρίζοντας την επάνοδο στην Α΄ Εθνική τη δεύτερη χρονιά. Το 2007 μεταγράφηκε στον Πανσερραϊκό, με τον οποίο πανηγύρισε επίσης την άνοδο στην Α΄ Εθνική, όπου και αγωνίστηκε τη σεζόν 2008-09. Το καλοκαίρι του 2009 μεταγράφηκε στον Πιερικό και τον Ιανουάριο του 2010 στον Α.Σ. Ρόδος. Το καλοκαίρι του 2010 μεταγράφηκε στον Ηρακλή Ψαχνών με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μία χρονιά πανηγυρίζοντας την άνοδο στην Β΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Χαλκίς με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μια χρονιά στην Δ΄ Εθνική και κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας, προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής το 2012. Τον Ιανουάριο του 2014 ανέλαβε προπονητής του Λήλαντα Βασιλικού, κάνοντας ντεμπούτο σαν προπονητής. Το 2019 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ελλησπόντου Νέας Λαμψάκου, την ομάδα του τόπου καταγωγής του από την οποία έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. 1 Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 2007-08 1 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας: 2011-12 Ο Κώστας Καλλιμάνης έκανε ...ντουζίνα τις φανέλες που φόρεσε, egnomi.gr Προφίλ Κώστα Καλλιμάνη transfermarkt.com Προφίλ Κώστα Καλλιμάνη findglocal.com
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2007-2008

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2007–08, ήταν το 15ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 27ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ και διεξήχθη με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. Στους τελικούς βρέθηκαν ξανά αντιμέτωπες οι Ορμή Πάτρας και η Αναγέννηση Άρτας, με την πρώτη να έχει το πλεονέκτημα για πρώτη φορά. Στους αγώνες που κρίθηκαν με μικρές διαφορές, η Ορμή επικράτησε και τις δύο φορές στην Πάτρα με μόλις ένα γκολ διαφορά, ενώ η Αναγέννηση είχε ισοφαρίσει στην Άρτα με νίκη 32-29. Έτσι η Ορμή κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο τον τίτλο της πρωταθλήτριας, και εδραίωσε την κυριαρχία της εις βάρος της αντιπάλου της. Στην Α2 υποβιβάστηκαν οι Μακεδονικός και Φίλιππος Βέροιας.

 Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους και συνολικά 18 αγωνιστικές. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι οκτώ πρώτες συνέχισαν στα play off. Στην πρώτη φάση των play off αγωνίστηκαν για τις θέσεις 5 ως 8 και 1 ως 4 οι ομάδες που κατέλαβαν τις αντίστοιχες θέσεις της κανονικής περιόδου. Στην επόμενη και τελική φάση, διεξήχθησαν οι τελικές σειρές για τις θέσεις 5-6, 3-4 και 1-2 απο την οποία αναδείχθηκε η πρωταθλήτρια ομάδα. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες. Οι Ελπίδες έχουν ένα μηδενισμό και -1 βαθμό. Αγώνες κατάταξης, θέσεις 5–8 Ημιτελικοί, θέσεις 1–4 Αγώνες κατάταξης, θέσεις 5–6 Τελικοί, θέσεις 3–4 Τελικοί, θέσεις 1–2 Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ Βαθμολογίες Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ. Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.
Αλμπαντέ Αμπουμπά

Ο Αλμπαντέ Αμπουμπά (Albadé Abouba) είναι πολιτικός του Νίγηρα, προσωρινός πρωθυπουργός το 2009. Έγινε επίσης υπουργός εσωτερικών, δημόσιας τάξης και αποκέντρωσης, καθώς επίσης και γενικός γραμματέας του Εθνικού Κινήματος για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας (MNSD-Nassara).

 Ο Αμπουμπά ανήκει στη φυλή Φουλά Μπορόρο Γουοντααμπέ από την περιοχή του Κάο, στην περιφέρεια Τσιν-Ταμπαραντέν. Έχει υπηρετήσει ως υποέπαρχος της επαρχίας Αρλίτ, στο διαμέρισμα Ταχούα Διορίστηκε υπουργός εσωτερικών από τον πρόεδρο Μαμαντού Ταντζά στις 8 Νοεμβρίου 2002. Το Δεκέμβριο του 2004 έμεινε εκτός χαρτοφυλακίου εξαιτίας του γεγονότος ότι ήδη ήταν άλλοι δύο υπουργοί από το ίδιο διαμέρισμα με τον Ουμαρού. Έτσι ο Ουμαρού έγινε σύμβουλος του προέδρου, με βαθμό υπουργού. Εν συνεχεία ο Αμπουμπά διορίστηκε ξανά υπουργός την 1η Μαρτίου του 2007 και στις 9 Ιουνίου του 2007, στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σεϊνί Ουμαρού, προήχθη στο αξίωμα του υπουργού προεδρίας για εσωτερικά ζητήματα, για τη δημόσια τάξη και για την αποκέντρωση.Μετά την παραίτηση του Ουμαρού από την πρωθυπουργία στις 23 Σεπτεμβρίου του 2009, για να είναι υποψήφιος στις εκλογές για κοινοβούλιο του Οκτωβρίου, ο Αμπουμπά διορίστηκε αντικαταστάτης του. Έγινε προσωρινά πρωθυπουργός την ίδια ημέρα.Στις 2 Οκτωβρίου του 2009 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Αλί Μπαντζό Γκαματιέ.
Κοπή

Η Κοπή είναι μια μικρή συνοικία του Πειραιά στα όρια των δήμων Πειραιά και Κερατσινίου - Δραπετσώνας μεταξύ των δρόμων Καλοκαιρινού - Αναπαύσεως - Ψαρών και Αγχιάλου, πήρε το όνομα της από το μεγάλο ομώνυμο στρατιωτικό εργοστάσιο 40 στρεμμάτων που βρίσκεται στο ΝΔ σημείο της περιοχής.

 Συνορεύει στα νότια με την Δραπετσώνα στην περιοχή της Πειραϊκής συνοικίας Βούρλα με όριο την Οδό Αναπαύσεως, στα δυτικά με το Κερατσίνι με όριο την Οδό Καλοκαιρινού, στα ανατολικά με την συνοικία του Πειραιά Παπαστράτος με όριο την Οδό Ψαρών και στα βόρεια με την συνοικία του Πειραιά Ταμπούρια με όριο την Οδό Αγχιάλου. Το μεγάλο ομώνυμο στρατιωτικό εργοστάσιο της Κοπής είναι το μεγαλύτερο στρατιωτικό εργοστάσιο στην Ελλάδα παραγωγής αντικειμένων στρατιωτικού ιματισμού όπως στολές, χιτώνια, πουκάμισα, στρατιωτικά παλτά, μπότες και στρατιωτικές φούστες τσολιάδων. Βρίσκεται σε μια έκταση περίπου 40 στρεμμάτων ακριβώς στο σημείο διασταύρωσης των δήμων Πειραιά, Κερατσινίου και Δραπετσώνας στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των δρόμων Αγίου Παντελεήμονος - Μεθώνης - Υπαπαντής - Μιαούλη, είναι κλειστός περιφραγμένος χώρος όπως όλα τα στρατόπεδα. Το εργοστάσιο άρχισε να λειτουργεί το έτος 1909 με τίτλο Γενική Αποθήκη Υλικού Στρατού Πειραιά (ΓΑΥΣΠ) σε άλλο σημείο πολύ κοντά στο λιμάνι, στο σημείο αυτό μεταφέρθηκε το 1937 και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών άρχισαν να το γνωρίζουν σαν ΚΟΠΗ. Το στρατιωτικό εργοστάσιο έχει επίσημη ονομασία στρατόπεδο ΣΧΗ ΜΑΓΓΙΩΡΟΥ, σε αυτό στεγάζεται και το Χημείο Στρατού. Η περιοχή έγινε γνωστή απο την μάχη για την διάσωση της Κοπής όταν οι αντικατοχικές δυνάμεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ έδωσαν σκληρή μάχη για να σώσουν το εργοστάσιο από τα στρατεύματα της Ναζιστικής Γερμανίας που ήθελαν να το καταστρέψουν. Οι νεκροί από την μάχη διάσωσης της Κοπής καταγράφονται μαζί με τους νεκρούς της γειτονικής Μάχης της Ηλεκτρικής. Το εργοστάσιο της Κοπής λειτουργεί κανονικά μέχρι και σήμερα άσχετα με τις όποιες προτάσεις έγιναν τα τελευταία χρόνια προκειμένου να σταματήσει η λειτουργία του. Η περιοχή είναι μια συνηθισμένη ήσυχη περιοχή του Πειραιά, η μορφολογία τους είναι όμοια με τα γειτονικά Ταμπούρια με μικρά οικοδομικά τετράγωνα. Οι κάτοικοι είναι κυρίως πρόσφυγες στην καταγωγή παράλληλα με την γειτονική Δραπετσώνα, πέραν του στρατοπέδου δεν έχει κανένα σημαντικό αξιοθέατο εκτός από μικρές πλατείες στεγάζει το ΙΚΑ Ταμπουρίων, τον ΟΤΕ Ταμπουρίων και το 7ο Γυμνάσιο - Λύκειο Πειραιά. Η μάχη της Κοπής και η μάχη της Ηλεκτρικής ΠΕΙΡΑΙΑΣ: Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ 2005
Ιππολύτη Μαρία Σφόρτσα (1493-1501)

Η Ιππολίτα-Μαρία, ιταλ.: Ippolita Maria Sforza (26 Ιανουαρίου 1493 – 1501) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κόρη του δούκα του Μιλάνου και μνηστεύθηκε με τον δούκα της Καλαβρίας. Απεβίωσε 8 ετών.

 Ήταν κόρη του Τζιαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου και της Ισαβέλλας των Τραστάμαρα, κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Νάπολης. Ήταν επίσης ανιψιά της Μπιάνκα-Μαρία Σφόρτσα, η οποία το 1493 είχε παντρευτεί τον Μαξιμιλιανό Α΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας (Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας). Πήρε το όνομά της από τη μεγάλη θεία της, Ιππολύτη-Μαρία Σφόρτσα. Αρραβωνιάστηκε τον εξάδελφο της μητέρας της Φερδινάνδο των Τραστάμαρα, δούκα της Καλαβρίας. Όμως απεβίωσε 8 ετών.
South Sudan Oyee!

"South Sudan Oyee!" (Ελληνικά: Νότιο Σουδάν Ζήτω!) είναι ο εθνικός ύμνος του Νότιου Σουδάν. Ο ύμνος επιλέχθηκε από την εθνική επιτροπή για τον εθνικό ύμνο του Νότιου Σουδάν του SPLM έπειτα από την έναρξη ενός διαγωνισμού το 2010, λίγους μήνες πριν διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της χώρας Η επιτροπή επέλεξε μεταξύ 49 συμμετοχών για τον ύμνο του οποίου ο προσωρινός τίτλος είναι "Γη του Κους". Η μουσική του "South Sudan Oyee!" γράφτηκε από φοιτητές και καθηγητές του πανεπιστημίου της Τζούμπα.

 Oh God We praise and glorify you For your grace on South Sudan, Land of great abundance Uphold us united in peace and harmony.Oh motherland We rise raising flag with the guiding star And sing songs of freedom with joy, For justice, liberty and prosperity Shall forever more reign.Oh great patriots Let us stand up in silence and respect, Saluting our martyrs whose blood Cemented our national foundation, We vow to protect our nationOh God bless South Sudan. Ω Θεέ Σε υμνούμε και σε δοξάζουμε Για την χάρη σου προς το Νότιο Σουδάν, Τη Γη της μεγάλης αφθονίας Φύλαξέ μας ενωμένους με ειρήνη και αρμονία.Ω μητέρα πατρίδα Υψώνουμε την ανασηκωμένη σημαία με το αστέρι-οδηγό Και τραγουδάμε τραγούδια της ελευθερίας με χαρά, Για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ευημερία Είθε να κυβερνούν για πάντα και να είναι όλο και πιο πολλές.Ω σπουδαίοι πατριώτες Ας σταθούμε όρθιοι σιωπηλά και με σεβασμό, Αποτίοντας χαιρετισμό προς τους μάρτυρές μας των οποίων το αίμα Επισφράγισε την εθνική μας θεμελίωση, Ορκιζόμαστε να προστατεύουμε την χώρα μας.Ω Θεέ, ευλόγησε το Νότιο Σουδάν. Ο ύμνος σε μορφή .mp3 Στίχοι και τραγούδι του ύμνου από τα BBC news Ιστορία του ύμνου
Γράμος Καστοριάς

Ο Γράμος (ή Γράμμος) είναι ορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα ελληνοαλβανικά σύνορα και υπάγεται στον Δήμο Νεστορίου. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.380 μέτρων στις πλαγιές του όρους Γράμμου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Μέχρι το 1927, ο οικισμός είχε την βλάχικη ονομασία Γράμμο(υ)στα.Ο Γράμος αποτελεί ξεχωριστή δημοτική ενότητα και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 18 κατοίκους. Ο Γράμος τις προηγούμενες δεκαετίες είχε ερημώσει τελείως, αλλά τα τελευταία χρόνια αρχίζει να αξιοποιείται τουριστικά. Πάνω από το χωριό βρίσκεται η ψηλότερη κορυφή του όρους Γράμμου καθώς και η αλπική λίμνη Γκιστόβα, με αποτέλεσμα το χωριό να είναι αφετηρία ορειβατών. Απέχει 70 χλμ. από την Καστοριά.

 Ο ευρύτερος οικισμός εικάζεται πως δημιουργήθηκε από συνένωση μικρότερων κατά τον 17ο αιώνα. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν με την νομαδική κτηνοτροφία και τη βιοτεχνία. Επίσης διέθετε αρκετούς τεχνίτες, ενώ κατά τον 17ο αιώνα η Γράμμουστα ήταν ονομαστή για τους αγιογράφους της.Η ανάπτυξη της οικονομίας του Γράμου οδήγησε στον υπερπληθυσμό των κοπαδιών και ανθρώπων στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Από το 1756, στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο. Από τον Γράμο καταγόταν ο ιατροφιλόσοφος Ιωάννης Νικολίδης, μέλος του ιατρικού συλλόγου της Βιέννης, ήδη από το 1871.Το χωριό δέχτηκε επίθεση το Δεκαπενταύγουστο του 1760 κι έτσι οι κάτοικοι έφυγαν από το χωριό, καταφεύγοντας σε άλλες περιοχές της Μακεδονίας, όπως στα Λιβάδια Κιλκίς. Το χωριό δεν ερημώθηκε, αλλά αντιμετώπισε και την επίθεση του Αλή Πασά στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε και παρατηρήθηκε ξανά ρεύμα μετακίνησης κατοίκων προς άλλες περιοχές. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα, λειτούργησε στο χωριό ρουμανικό σχολείο. Οι κάτοικοι συμμετείχαν στον Αγώνα, ενώ από το χωριό καταγόταν ο Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Ιωάννης Νακίτσας και ο Αργύριος Χατζόπουλος. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, στο χωριό ζούσαν 300 περίπου Βλάχοι. Μετά το τέλος του Εμφυλίου, το χωριό ήταν εντελώς κατεστραμμένο, ωστόσο ανοικοδομήθηκε σταδιακά. Ιωάννης Νικολίδης (1745 - ;), ιατροφιλόσοφος, μέλος της Ακαδημίας Βιέννης. Ιωάννης Νακίτσας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός. Βασίλειος Ραποτίκας (1888-1943), μέλος της δοσιλογικής Ρωμαϊκής Λεγεώνας. Οδοιπορικό στη Γράμμουστα Σύντομη ιστορία του χωριού και δημογραφικά στοιχεία Mapping Migration in Kastoria, Macedonia Αρχειοθετήθηκε 2007-07-26 στο Wayback Machine.
Καλλιόπη Παΐσιου

Η Καλλιόπη Παΐσιου (1924-2010) γνωστή και ως Πιπίτσα Παΐσιου, υπήρξε μια από τις πρώτες εκφωνήτριες του ραδιοφώνου. Η φωνή της έγινε γνωστή από την εκφώνηση της φράσης «στον επόμενο τόνο» της υπηρεσίας εξυπηρέτησης συνδρομητών του ΟΤΕ. Παράλληλα υπήρξε εκφωνήτρια στον πρόδρομο της ΥΕΝΕΔ, καθώς και στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Στο ραδιόφωνο της εποχής είχε γίνει γνωστή ως η "Βελούδινη Φωνή".

 Η Καλλιόπη Παΐσιου επελέγη το 1948 ως εκφωνήτρια του "Ραδιοσταθμού των Ενόπλων", μιας προσπάθειας δημιουργίας ραδιοσταθμού από μια ομάδα ερασιτεχνών οδηγών του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών , που θεωρείται πρόδρομος του ΕΙΡ. Η επιλογή έγινε μέσα από αυστηρές διαδικασίες. Η Πιπίτσα Παΐσιου έγινε σύντομα γνωστή ως η «Βελούδινη Φωνή» κι εργάστηκε στη συνέχεια για 32 χρόνια ως εκφωνήτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της ΕΡΤ. Το 1960, η Καλλιόπη Παΐσιου χρησιμοποιήθηκε ως εκφωνήτρια, για τη εγκατάσταση του αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού συστήματος εκφώνησης της ώρας, που εγκαθιστούσε ο ΟΤΕ ως υπηρεσία εξυπηρέτησης συνδρομητών, στο γνωστό τηλεφωνικό νούμερο 141. Επελέγη ανάμεσα σε 10 υποψήφιες εκφωνήτριες. Η ίδια θυμόταν στιγμές από τη διαδικασία επιλογής. κρατήσει χρόνια. «Πότε να 'ταν; Παλιά... Τόσο που δεν θυμάμαι. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, γράψτε. Μας φώναξαν από τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δέκα εκφωνήτριες. "Σας θέλουμε για ένα δοκιμαστικό. Να μας πείτε την ώρα". Λιγάκι παράξενο μας φάνηκε, μα... γιατί όχι; Το κάναμε... Δυο - τρεις ημέρες αργότερα με ειδοποίησαν. "Εσάς διαλέξαμε, κυρία Παϊσίου". Βρέθηκα στο στούντιο της ΕΡΤ. Ηχογράφηση...». «Μιλούσατε μια ημέρα ολόκληρη;», ρωτώ. Γελάει. «Οχι, βέβαια. Θα τρελαινόμουν! Μια - δυο ώρες μόλις». «Μα πώς;». «Απλό. Είπα πρώτα "η ώρα θα είναι μία", μετά "δύο", "τρεις" κ.ο.κ., με αποστάσεις. Μετά "και 10 δευτερόλεπτα", "και 20", "και 30"... Ενα "ακριβώς" και τελειώσαμε. Τόσο απλά. Ολα τα υπόλοιπα, θέμα μοντάζ». . Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία έως τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και αντικαταστάθηκε από τη φωνή της Ιφιγένειας Ξένου. Η ίδια αναφερόταν στο γεγονός ως μία σύμπτωση: «Η ώρα... Μια σύμπτωση ήταν. Τίποτε παραπάνω. Μου το ζήτησαν, την εκφώνησα... Τέλος. Αυτό είναι όλο. Πέρασα τόσα στο ραδιόφωνο... Τριάντα δύο χρόνια εκφωνήτρια... Μόνο αυτό, ένα "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..." έμεινε από μένα;». Η Καλλιόπη Παΐσιου παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 με τον Τάκη Παΐσιο, (μουσικό και μετέπειτα λογιστή) και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία-Λήδα Παΐσιου, την οποία αγαπούσαν και στήριζαν στη ζωή της. Το ζεύγος έζησε μαζί 67 χρόνια, την πλειοψηφία αυτών σε διαμέρισμα στην οδό Κύπρου 26-Α στα Βριλήσσια. Η Καλλιόπη Παΐσιου, κατάκοιτη μετά από εγκεφαλικό, δολοφονήθηκε από τον 90χρονο σύζυγό της στις 19 Μαρτίου 2010, στο σπίτι τους στα Βριλήσσια, 5 μέρες αφού βγήκε από το νοσοκομείο και χωρίς ελπίδα να επανέλθει. Στο σημείωμα που άφησε ο Παΐσιος, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, αναφέρει ότι στην πράξη του τον οδήγησε «η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη για τη γυναίκα του».
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής

Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής ακολουθεί τη φιλοσοφία όλων των Περιφερειακών Θεάτρων που έχουν ως γνώμονα να προσεγγίσουν το κοινό και να αναδείξουν το καλλιτεχνικό δυναμικό της περιφέρειας. Ως θεσμός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1984 ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) του Δήμου Κομοτηνής, βάση προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Κομοτηνής και του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, επί Δημαρχίας Χαράλαμπου Κατσιμίγα. Το 1992 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. αλλάζει το θεσμικό του πλαίσιο και μετατρέπεται σε Δημοτική Επιχείρηση (Ν.Π.Ι.Δ.), επί Δημαρχίας Γεώργιου Παπαδριέλλη. Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα διαθέτουν οι πόλεις: Σέρρες, Κομοτηνή, Καβάλα, Βέροια, Κοζάνη, Ιωάννινα, Λάρισα, Βόλος, Λαμία, Πάτρα, Αγρίνιο, Καλαμάτα, Χίος (B. Αιγαίου), Κρήτη και Κέρκυρα.

 Το κτίριο που στεγάζει σήμερα το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής χτίστηκε το 1924 με σκοπό να λειτουργήσει ως Λέσχη Δημοσίων Υπαλλήλων. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε ως Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και μετά ως παράρτημα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος μέχρι το 1984. Η διαμόρφωση του χώρου στη σημερινή του μορφή διήρκεσε δύο χρόνια (1984-1986) και υλοποιήθηκε από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Κομοτηνής για να λειτουργήσει ως θέατρο εντασσόμενο στο Δίκτυο Πόλεων των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Το κτήριο διαθέτει 451 θέσεις. Οι στόχοι του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής, οι οποίοι ορίζουν και το πλαίσιο δραστηριότητας του είναι: Η οργάνωση και παρουσίαση Επαγγελματικών Θεατρικών παραστάσεων Η αξιοποίηση και ανάδειξη ντόπιου στελεχιακού καλλιτεχνικού δυναμικού Η παρουσίαση παράλληλων θεατρικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων Η λειτουργία ερασιτεχνικού σχήματος στα πλαίσια του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ σε συνεργασία με την πανεπιστημιακή κοινότητα Η συμμετοχή στις καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Κομοτηνής Η ανάδειξη του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ σε ζωτικό φορέα καλλιτεχνικής ανάπτυξης και πνευματικής καλλιέργειας, που μπορεί να συνδιαλέγεται γόνιμα σε θέματα πολιτισμού τόσο με τους όμορους Βαλκανικούς λαούς, όσο και με τους απόδημους Θρακιώτες.Οι πηγές χρηματοδότησής του είναι: α) ο Δήμος Κομοτηνής β) το Υπουργείο Πολιτισμού γ) ίδιοι πόροι και δ) χορηγίες Η πορεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους καλλιτεχνικούς διευθυντές που εργάστηκαν και λειτούργησαν σε αυτό, δίνοντας τις γνώσεις τους και εμπλουτίζοντας την τοπική κοινωνία με νέα και παραδοσιακά καλλιτεχνικά ρεύματα. Σε αυτή την σημαντική θέση για ένα Θέατρο βρέθηκαν οι: Βασίλης Κυρίτσης Σταύρος Τσακίρης Νίκος Σακαλίδης Δημήτρης Παπασταμάτης Θοδωρής Γκόνης (νυν) Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής συνεργάζεται στενά με: i) Το ιστορικό θέατρο της πόλης Σιλίστρα Βουλγαρίας Το 1990 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. διοργάνωσε στην πόλη της Κομοτηνής την 1η Θεατρική Συνάντηση στην οποία πήραν μέρος εκτός από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (Θ.Ο.Κ.) και ο Θίασος του Μίνου Βολονάκη. Επίσημος Ιστότοπος Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κομοτηνής Αρχειοθετήθηκε 2015-07-24 στο Wayback Machine. Σελίδα Υπουργείου Πολιτισμού με τη διεύθυνση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής Αρχειοθετήθηκε 2012-02-14 στο Wayback Machine.
Τζόνι Βαν Ζαντ

Ο Τζόνι Βαν Ζαντ (αγγλ. Johnny Van Zant)) είναι Αμερικανός τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός ως μέλος του southern rock συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ενώ έχει πραγματοποιήσει κυκλοφορίες ως σόλο καλλιτέχνης και ως τραγουδιστής των Van Zant. Είναι αδελφός των Ρόνι και Ντόνι Βαν Ζαντ.

 Ο Βαν Ζαντ ξεκίνησε να τραγουδάει κατά τα εφηβικά του χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν έγινε μέλος των Austin Nickels Band, ένα συγκρότημα το οποίο σύντομα εξελίχθηκε στους Johnny Van Zant Band. Μαζί με τους κιθαρίστες Ρόμπι Γκέι και Έρικ Λούντγκρεν, το ντράμερ Ρόμπι Μόρις και τον μπασίστα Ντάνι Κλάουσμαν, ηχογράφησαν τα άλμπουμ "No More Dirty Deals" (1980), "Round Two" (1981) και "The Last of the Wild Ones" (1982). Ένα τέταρτο, αλλά διαφορετικό άλμπουμ με πιο μελωδικές τάσεις, έκανε την εμφάνιση του με τον τίτλο "Van Zant", το 1985. Η εμπορική αποτυχία του συγκεκριμένου δίσκου, ώθησε τον Βαν Ζαντ να εγκαταλείψει την μουσική βιομηχανία και να εργαστεί ως οδηγός βαρέων οχημάτων για τα επόμενα δύο χρόνια. Το 1987, προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε μία συναυλία προς τιμή των Lynyrd Skynyrd, οι οποίοι έκλειναν δέκα χρόνια από την διάλυση του συγκροτήματος. Αποτέλεσμα αυτής της συναυλίας ήταν μία αμερικάνικη περιοδεία με τον Βαν Ζαντ ως τραγουδιστή του σχήματος.Ο ίδιος ο τραγουδιστής επέστρεψε στην προσωπική του καριέρα το 1990 με το άλμπουμ "Brickyard Road", με τον Τζιμ Γουίτ να αναλαμβάνει το μπάσο και τον Ρόμπερτ Πολ την κιθάρα.Ενώ καθ' όλη την δεκαετία του '90 ηχογραφούσε και περιόδευε με τους Lynyrd Skynyrd, το 1998 ηχογράφησε μαζί με τον αδελφό του, Ντόνι Βαν Ζαντ το άλμπουμ "Brother to Brother". Το συγκεκριμένο σχήμα συνέχισε με τον δίσκο "Van Zant II" το 2001, όπως και με το χρυσό "Get Right with the Man", το οποίο μπήκε στο Top-30 του Billboard, με την βοήθεια των σινγκλ "Help Somebody" και "Nobody Gonna Tell Me What to Do". Τελευταία κυκλοφορία των Van Zant είναι το "My Kind of Country" του 2007. Τον Μάιο του 2006, ο Βαν Ζαντ υπέστη επείγουσα επέμβαση στην σκωληκοειδή απόφυση, αναγκάζοντας το συγκρότημα του να αναβάλλει τρεις ζωντανές του εμφανίσεις. Επέστρεψε στο νοσοκομείο λόγω μόλυνσης, το 2011, αναβάλλοντας και πάλι μεγάλο αριθμό προγραμματισμένων εμφανίσεων. Johnny Van Zant | Music Biography, Streaming Radio and Discography Johnny Van Zant Biography | OLDIES.com Johnny Van Zant Discography at Discogs Lynyrd Skynyrd Official Site
Πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης των Αζορών

Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών είναι αρχηγός κυβέρνησης στην αυτόνομη περιφέρεια των Αζορών στην Πορτογαλία. Η θέση συστάθηκε το 1976, λίγο μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων, με την οποία εγκαθιδρύθηκε η Τρίτη Πορτογαλική Δημοκρατία. Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρώτων περιφερειακών εκλογών στις 8 Σεπτεμβρίου 1976, ο αρχηγός του πρώτου κόμματος εγκαταστάθηκε ως ο πρώτος Πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε αρχικά ο Ζοάο Μπόσκο Μότα Αμαράλ.

 Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους της κυβέρνησης της αυτόνομης περιφέρειας. Τα νούμερα σε λατινική γραφή αναφέρονται στην εκάστοτε βουλή. Ο πρώην στρατιωτικός διοικητής των Αζορών, Αλτίνο Πίντο ντε Μαγκαλιάες, υπηρέτησε ως ο μοναδικός πρόεδρος της περιφερειακής χούντας και ντε φάκτο αρχηγός κυβέρνησης, έπειτα από την Επανάσταση των Γαριφάλων και μέχρι την ανάληψη καθηκόντων του προέδρου Μότα Αμαράλ. Σημερινός πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών είναι ο Ζοζέ Μανουέλ Μπολιέιρο, ο οποίος συμφώνησε με όλα τα δεξιά κόμματα να κυβερνήσει, παρά την 2η θέση που έλαβαν στις περιφερειακές εκλογές που έγιναν στις 25 Οκτωβρίου 2020. Τα χρώματα υποδηλώνουν την πολιτική τοποθέτηση κάθε Προέδρου. Ακομμάτιστος Σοσιαλιστής Σοσιαλδημοκράτης
Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίας Εμβέλειας

Η Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίας Εμβέλειας, επισήμως γνωστή ως Συνθήκη Μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για την Εξάλειψη των Πυραύλων Μεσαίας Εμβέλειας και Μικρότερης Εμβέλειας, ήταν μια συμφωνία αμυντικού τύπου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης (της οποίας διάδοχος είναι η Ρωσική Ομοσπονδία), σε ισχύ από το 1988 μέχρι το 2019. Υπογράφηκε από τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρήγκαν και τον γενικό γραμματέα Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στις 8 Δεκεμβρίου 1987. Η συνθήκη εγκρίθηκε από τη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στις 27 Μαΐου 1988 και επικυρώθηκε από τους Ρήγκαν και Γκορμπατσώφ την 1η Ιουνίου 1987.Η Συνθήκη απαγόρευσε όλους τους χερσαίους βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους τύπου κρουζ και εκτοξευτήρες με εύρος 500-1.000 χιλιομέτρων (μικρής-μεσαίας εμβέλειας) και 1.000-5.500 χιλιομέτρων (μεσαίας εμβέλειας). Σε αυτή δεν περιλαμβάνονταν οι πύραυλοι που εκτοξεύονταν από αέρος ή μέσω θαλάσσης. Μέχρι το Μάιο του 1991 είχαν εξαλειφθεί 2.692 πύραυλοι, 846 αμερικάνικοι και 1.846 σοβιετικοί.Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε στις 20 Οκτωβρίου 2018 ότι αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη Συνθήκη, ισχυριζόμενος ότι η ρωσική πλευρά δεν την τηρούσε. Οι Αμερικάνοι ανέστειλαν επίσημα τη συνθήκη την 1η Φεβρουαρίου 2019 και η Ρωσία έκανε το ίδιο την επόμενη ημέρα.

 Οι ακόλουθοι ειδικοί πύραυλοι, τα συστήματα εκτόξευσής τους και τα μεταφορικά τους οχήματα που καταστράφηκαν ήταν τα εξής: Ηνωμένες Πολιτείες Εκτοξευτής Πυραύλων Επιφανείας Κρουζ BGM-109G (παροπλίστηκε) Πυραυλικό Σύστημα Pershing 1a (παροπλίστηκε) Πυραυλικό Σύστημα Pershing II (παροπλίστηκε) Σοβιετική Ένωση (αναγράφονται με βάση το όνομα αναφορά του NATO) SS-4 Sandal (παροπλίστηκε) SS-5 Skean (παροπλίστηκε) SS-12 Scaleboard (παροπλίστηκε) SS-20 Saber (παροπλίστηκε) SS-23 Spider (παροπλίστηκε) SSC-X-4 Slingshot Το 2007, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Γιούρι Μπαλουγιέφσκι δήλωσε ότι η Ρωσία σχεδίαζε να αποχωρήσει μονομερώς από τη Συνθήκη, ως απάντηση προς την ανάπτυξη του Συστήματος Πυραυλικής Άμυνας του ΝΑΤΟ και επειδή άλλες χώρες δεν δεσμεύονταν από τη Συνθήκη.Σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ, η Ρωσία παραβίασε τη Συνθήκη με τη δοκιμή του πυραυλικού συστήματος SSC-8 το 2008. Οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ ενημέρωσαν το ΝΑΤΟ για ρωσικές παραβίασης της σύμβασης το 2014 και το 2017. Το 2013 δημοσιεύτηκαν αναφορές ότι η Ρωσία δοκίμασε και σχεδίαζε να συνεχίσει τη δοκιμή δύο πυραύλων που θα μπορούσαν να παραβιάσουν τους όρους της Συνθήκης: τον διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο SS-25 και τον νεότερο RS-26. Ωστόσο, κανένας από τους δύο δεν θεωρείται μεσαίας εμβέλειας.Ρώσοι αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι η απόφαση να αναπτυχθεί η αμερικανική πυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη αποτελούσε παραβίαση της Συνθήκης. Ακόμη, Ρώσοι εμπειρογνώμονες δήλωσαν ότι η χρήση των μη επανδρωμένων οχημάτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως το MQ-9 Reaper και το MQ-4, παραβίαζαν τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίας Εμβέλειας.
Άλβαρο Σολέρ

Ο Άλβαρο Ταουτσέρτ Σολέρ (Ισπανικά: ˈalβaɾo soˈler, γεννημένος στη Βαρκελώνη της Καταλωνίας, στην Ισπανία, στις 9 Ιανουαρίου 1991) είναι Ισπανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγινε ιδιαιτέρως γνωστός ανά την Ευρώπη, το 2015, με την επιτυχία του με τίτλο "El mismo sol". Μια ειδική δίγλωσση, στα ισπανικά και τα αγγλικά, έκδοση του "El mismo sol" σε συνεργασία με την Τζένιφερ Λόπεζ, επίσης, κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και τον υπόλοιπο κόσμο.

 Γεννημένος στη Βαρκελώνη, από Γερμανό πατέρα και Ισπανίδα μητέρα, κατέστη δίγλωσσος από νεαρή ηλικία. Μετακόμισε με τους γονείς του στην Ιαπωνία σε ηλικία 10 ετών, όπου και παρέμεινε έως την ηλικία των 17 ετών. Έλαβε μαθήματα πιάνου από νωρίς στην Ιαπωνία. Επιστρέφοντας στη Βαρκελώνη, το 2010, δημιούργησε το μουσικό συγκρότημα Urban Lights, μαζί με τον αδερφό του και ορισμένους φίλους. Το συγκρότημα έπαιζε μουσική η οποία χαρακτηριζόταν ως μια μίξη μεταξύ British pop, indie pop και ηλεκτρονικής μουσικής. Κέρδισε έναν πανεπιστημιακό διαγωνισμό μουσικής, ενώ έλαβε μέρος το 2013 στον ισπανικό διαγωνισμό μουσικής ¡Tú sí que vales!, όπου και έφτασε ως τη φάση του Final 8. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε ορισμένα κομμάτια του, καθώς και δικής του παραγωγής δίσκους. Ο Σολέρ, παράλληλα με την ενασχόλησή του με τη μουσική, πραγματοποίησε σπουδές βιομηχανικού σχεδιασμού στην Escuela de Grafismo Elisava, ενώ, ταυτόχρονα, φοίτησε σε μουσική σχολή και εργάστηκε σε πρακτορείο μοντέλων με έδρα τη Βαρκελώνη. Ο Σολέρ αποφάσισε την αποχώρησή του από το συγκρότημα των Urban Lights το 2014, ώστε να ακολουθήσει solo πορεία ως καλλιτέχνης με έδρα τη Γερμανία. Με έδρα το Βερολίνο, κυκλοφόρησε το single του με τίτλο "El mismo sol", το οποίο και συνέγραψε από κοινού με τους Αλί Ζουκόβσκι και Σίμον Τρίμπελ (μέλος του συγκροτήματος Juli), ενώ την παραγωγή του ανέλαβε ο Τρίμπελ. Το τραγούδι το οποίο και κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου 2015, γνώρισε αρχικά ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία, φτάνοντας ως την πρώτη θέση της κατάταξης της ιταλικής FIMI, ενώ, ταυτόχρονα, έγινε δύο φορές πλατινένιο. Έφτασε, επίσης, ως την πρώτη θέση της ελβετικής κατάταξης μουσικών επιτυχιών, Schweizer Hitparade. Το single κατέστη ως hit σε όλη την Ευρώπη, εισερχόμενο στις κατατάξεις μουσικών επιτυχιών χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Αυστρία και η Ολλανδία. Παίρνοντας ώθηση από τη συγκεκριμένη επιτυχία, ο Σολέρ κυκλοφόρησε το πρώτο του solo album με τίτλο Eterno Agosto, το οποίο και κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου 2015 από την Universal Music. Επίσημη ιστοσελίδα Άλβαρο Σολέρ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Άλβαρο Σολέρ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
255

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 255 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 255 (CCLV ) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Δευτέρα . Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Βαλεριανού και Γαλλιηνού (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1008 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 255 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Κίνα Ο Σίμα Σι καταστέλλει την επανάσταση των Γκουαντσού Τζιέν και Γουέν Τσιν. Ο Σϊμα Σι πεθαίνει. Ο Σίμα Τζάο, ο νεότερος αδελφός του Σίμα Σι, κληρονομεί την εξουσία του αδελφού του. Επιστήμη Ο Μα Τζαν, ένας Κινέζος μηχανολόγος μηχανικός από το Σάο Ουέι, επινοεί το νοτιοσκοπευτικό άρμα, ένα πρωτοποριακό κατευθυνόμενο πυξιδωτό άρμα που χρησιμοποιεί ένα διαφορικό γρανάζι, μη μαγνητικό. Δωρόθεος της Τύρου, επίσκοπος και μάρτυρας (πεθαίνει το 362) Πάπας Μάρκελλος Α΄Τζαν Γκουεΐ, Κινέζος επαρχιακός ηγεμόνας και δούκας της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 314) 23 Φεβρουαρίου: Γκο Ουάι, Κινέζος στρατηγός του Σάο Ουέι (γεννιέται το 187) 16 Μαρτίου: Γκουαντσού Τζιέν, Κινέζος στρατηγός του του Σάο Ουέι 23 Μαρτίου: Σίμα Σι, Κινέζος στρατηγός και αντιβασιλέας του Σάο Ουέι (γεννιέται το 208)
Μαλατέστα Ουνγκάρο

Ο Γκαλεότο ο λεγόμενος Ουνγκάρο, ιταλ.: Galeotto Ungaro Μalatesta (Ιούνιος 1327 – Ιούλιος 1372) από τον Οίκο των Μαλατέστα, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Τζέζι.

 Ήταν γιος του Mαλατέστα Γ΄ του Καταστροφέα, κυρίου του Πέζαρο και του Ρίμινι. Ο Γκαλεότο άλλαξε το όνομά του σε Ουνγκάρο, όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας τον έχρισε ιππότη τον Δεκέμβριο του 1347. Αφού φυλακίστηκε κατά τον πόλεμο του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Τάραντα στη νότια Ιταλία, πολέμησε ως στρατιωτικός διοικητής στον παπικό στρατό υπό τον καρδινάλιο Γκιλ δε Αλβόρνοθ ενάντια στους Ορντελάφι του Φορλί και τους Μανφρέντι της Φαέντσα. Στις 16 Απριλίου 1363 νίκησε σκληρά τον Μπερναμπό Βισκόντι και τα επόμενα χρόνια αντικαθιστούσε συχνά τον γηραιό θείο του Γκαλεότο Α΄ Μαλατέστα ως αρχιστράτηγος του παπικού στρατού. Το 1367 βοήθησε τον πάπα Ουρβανό Ε΄ να επιστρέψει στη Ρώμη. Τον επόμενο χρόνο, όταν δεν μπόρεσε να καταστείλει μία εξέγερση στη Σιένα εναντίον του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας, προτίμησε να επιστρέψει στο Ρίμινι. Απεβίωσε το 1372. Νυμφεύτηκε την Κοστάντσα των Έστε, κόρη του Oμπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φεράρα, το 1363. Οίκος των Μαλατέστα Ρίμινι Κοντοτιέροι Rendina, Claudio (1985). I capitani di ventura. Rome: Newton Compton. σελ. 371. ISBN 88-8289-056-2.
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Η Ελλάδα συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 και κέρδισε συνολικά 10 χρυσά, 17 ασημένια και 19 χάλκινα μετάλλια. Οι συμμετέχοντες ήταν 169, όλοι άνδρες. Συμμετείχαν και στα 9 αθλήματα που υπήρχαν τότε. Οι αθλητές της Ελλάδας αποτελούσαν τα 4/6 (περίπου) όλων των αθλητών που συμμετείχαν.

 | width=22% align=left valign=top | Η Ελλάδα κέρδισε ένα χάλκινο και ένα ασημένιο στο απλό και ένα ασημένιο στο διπλό. Σημείωση ότι ο Κάσδαγλης και ο Πετροκόκκινος διαγωνίστηκαν ως Μικτή ομάδα και κέρδισαν ένα ασημένιο. Στο αγώνισμα του ενός χεριού, ο Νικολόπουλος κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο, ενώ στο αγώνισμα των δύο χεριών ο Βερσής κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα. Τα ονόματα των μελών που συμμετείχαν στο άθλημα αυτό είναι, σχεδόν, άγνωστα. Η Ελλάδα κέρδισε 2 χρυσά 2 ασημένια και 2 χάλκινα. Στην κολύμβηση οι Έλληνες αθλητές κέρδισαν 1 χρυσό, 3 ασημένια και 3 χάλκινα. Ειδικά στο αγώνισμα των 100 μέτρων ναυτών, η Ελλάδα πήρε και τα 3 μετάλλια, αφού ήταν η μόνη χώρα που συμμετείχε σε αυτό το αγώνισμα. 9 αθλητές συμμετείχαν στην ξιφασκία και κερδήθηκαν 2 χρυσά, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο. 2 αθλητές συμμετείχαν στην πάλη. Συνολικά κερδήθηκαν 2 μετάλλια: 1 χρυσό και 1 ασημένιο. Στην ποδηλασία συνολικά κερδήθηκαν 1 χρυσό και 3 ασημένια μετάλλια από Έλληνες αθλητές. Στη σκοποβολή συμμετείχαν 50 Έλληνες αθλητές. Συνολικά κερδήθηκαν 3 χρυσά, 3 αργυρά και 3 χάλκινα. Στον στίβο συμμετείχαν 29 Έλληνες αθλητές. Οι αθλητές αυτοί κέρδισαν 1 χρυσό, 3 ασημένια και 6 χάλκινα μετάλλια. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2010.
Ευαγγελισμός Εύβοιας

Ο Ευαγγελισμός (ή Δράμεσι) είναι ημιορεινός οικισμός στη νότια Εύβοια με πληθυσμό 46 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Βρίσκεται 42 χλμ. βορειοανατολικά της Καρύστου, στο εσωτερικό του ακρωτήρι Μερούθι, και είναι κτισμένο σε παραθαλάσσια περιοχή. Το χωριό είναι κτισμένο από την τοποθεσία της περιοχής «Καλογέρι» έως το σημείο «Αϊ- Γιώργης» σε υψόμετρο 140 μέτρα. Συγκεκριμένα, ένα μέρος του οικισμού είναι κτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου ενώ το βασικό τμήμα του οικισμού βρίσκεται σε μια νοητή ευθεία του ακρωτηρίου Μερούθι (ή Μερούνι) και εκτείνεται σε όλη τη ανατολική πλευρά της περιοχής. Ακόμα υπάρχουν και δυο μικρά ποτάμια οι εκβολές των οποίων καταλήγουν στην παραλία του χωριού (Λιμνιώνα).

 Ονομαζόταν «Δράμεσι» από τα Αρβανίτικα «Ντραμσάτ», όνομα ακριβώς ίδιο όπως ήταν και του οικισμού Παραλία Αυλίδος της Χαλκίδας. Τα δύο αυτά χωριά μοιράζονται επίσης ίδια επώνυμα. Εσφαλμένα συνδέεται η λέξη «Ντραμσάτ» με τη λέξη «ντρούμσα» (η οποία στα Αρβανίτικα προφέρεται «ντρ'μσα»), που είναι ένα είδος φαγητού, μιας και είναι λέξεις διαφορετικής ρίζας. Μετονομάσθη Ευαγγελισμός, από το όνομα της κεντρικής εκκλησίας στις 26 Ιουλίου του 1954 (Φ.Ε.Κ. 188/1954). Η ιστορία του ανάγεται την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν έλαβε χώρα ο δεύτερος εποικισμός των Αρβανιτών, ο οποίος ήταν μικρότερης κλίμακας, και διήρκεσε έως τον 16ο αιώνα. Στη δυτική πλευρά του χωριού υπήρχε μοναστηριακό εξάρτημα το οποίο υπαγόταν σε Μοναστήρι της Άνδρου, η τοποθεσία φέρει έως σήμερα την ονομασία «Καλογέρι» Στο θαλάσσιο τμήμα της περιοχής έλαβε χώρα και η ναυμαχία μεταξύ του Ρωσοελληνικού στόλου του Λάμπρου Κατσώνη και του τουρκικού στόλου, στις 7 Απριλίου του 1790. Το χωριό συνδέθηκε μέσω της οδικής αρτηρίας Κομήτου στα τέλη του 60, ενώ η σύνδεση του με το επαρχιακό δίκτυο Κομήτου-Καψουρίου έγινε το 1987. Στην ανατολική πλευρά του οικισμού υπάρχουν τέσσερις Ιεροί Ναοί: Αγίου Νικολάου, Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Αγίου Γεωργίου και Αγία Τριάδα και στη βόρεια πλευρά ο Ιερός Ναός της Αγίας Σοφίας. Το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων κατάγεται από Αρβανίτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αν λάβουμε υπόψη τα επώνυμα τους (κυρίως δισύλλαβα) ένα άλλο μέρος των κατοίκων κατάγεται από τη Μ. Ασία (πληθυσμός που κατέφυγε στον Καφηρέα τον 15ο αιώνα). Παράλληλα, ένα άλλο μέρος των κατοίκων κατάγεται από την Πελοπόννησο, πιο συγκεκριμένα από τη Μάνη, και φέρουν επίθετα με κατάληξη σε –άκος ή –ακός, τα οποία υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Στον οικισμό έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι με κτερίσματα γεγονός που καταδεικνύει την παρουσία πολιτισμού στην ευρύτερη περιοχή από την αρχαιότητα. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι η Χαρχάμπολη απέχει 3 χιλιόμετρα από τον Ευαγγελισμό. Πανδέκτης - Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας
Λυκόπερδο

Το λυκόπερδο (επιστημονική-λατινική ονομασία Lycoperdon) είναι γένος από μύκητες που παράγουν μανιτάρια. Το γένος έχει ευρεία γεωγραφική κατανομή και περιλαμβάνει περί τα πενήντα είδη. Παλαιότερα ταξινομείτο στην απαρχαιωμένη σήμερα δική του ξεχωριστή τάξη «λυκοπερδώδη» (Lycoperdales), αλλά μετά από μια αναδόμηση της ταξινομήσεως των μυκήτων που επέφερε η μοριακή φυλογενετική, η τάξη αυτή διαλύθηκε. Σήμερα το λυκόπερδο τοποθετείται στην οικογένεια αγαρικοειδή της τάξεως αγαρικώδη. Τα περισσότερα είδη λυκόπερδου είναι φαγώσιμα, με γεύση που κυμαίνεται από ασθενική μέχρι παρόμοια με τη γεύση της γαρίδας.

 Lycoperdon caudatum (συνώνυμο: Lycoperdon pedicellatum) J.Schröt. Lycoperdon curtisii Lycoperdon echinatum, Pers. Lycoperdon ericaceum (συνώνυμο: Lycoperdon muscorum) Lycoperdon ericaceum, ποικιλία subareolatum Lycoperdon lambinonii, Demoulin 1972 Lycoperdon lividum (συνώνυμο: Lycoperdon spadiceum), Pers. 1809 Lycoperdon mammiforme, Pers. 1801 Lycoperdon marginatum (συνώνυμο: Lycoperdon candidum), Vittadini Lycoperdon molle Lycoperdon nigrescens (συνώνυμο: Lycoperdon foetidum) Bonord. Lycoperdon norvegicum, Demoulin 1971 Lycoperdon ovoidisporum Lycoperdon perlatum (συνώνυμο: Lycoperdon gemmatum) Lycoperdon pratense Lycoperdon pyriforme, Schaeff. 1774 Lycoperdon pulcherrimum, Berk. & M.A. Curtis Lycoperdon rupicola Lycoperdon subincarnatum Lycoperdon subumbrinum Lycoperdon umbrinum Smith, Alexander H. (1951). Puffballs and their allies in Michigan. University of Michigan Press.
Νήsos

To Νήsos (ή αλλιώς και Νήσος) είναι μία ελληνική κωμική ταινία που κυκλοφόρησε από τη Village Films το 2009, σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα και σε σενάριο Κωστή Παπαδόπουλου και Έλενας Σολωμού. Στην ταινία παίζουν μία πλειάδα γνωστών ηθοποιών όπως η Ελένη Καστάνη, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, ο Δημήτρης Τζουμάκης, η Τάνια Τρύπη, η Ζέτα Δούκα, η Ιωάννα Πηλιχού, ο Κώστας Βουτσάς, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, ο Παύλος Ορκόπουλος, η Ντορέττα Παπαδημητρίου, η Θέμις Μπαζάκα, ο Τόνυ Δημητρίου, ο Μιχάλης Μαρίνος, ο Αντίνοος Αλμπάνης, ο Μιχάλης Ιατρόπουλος, ο Σόλων Τσούνης και ο Κώστας Φαλελάκης.

 Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό νησί, και έχει επίκεντρο τη διαθήκη του προύχοντα του νησιού, του Θεμιστοκλή Δίκαιου, ο οποίος ήταν άκληρος. Ο Δίκαιος αφήνει όλη του την περιουσία στις "εξουσίες" του τόπου (δάσκαλο, διευθυντή της αστυνομίας, πρόεδρο της κοινότητας και παπά) με τους οποίους ο μακαρίτης δεν είχε καλές σχέσεις, υπό τον όρο ο καθένας να διαβάσει δημοσίως ένα γράμμα του Δίκαιου, που κανείς δεν ξέρει τι περιέχει. Για να γίνει αυτό, τους δίνει μια βδομάδα περιθώριο. Παλιές ιστορίες βγαίνουν στο φως, όλοι έχουν κάτι να φοβούνται, όλοι έχουν κάτι να κρύψουν και όλοι κάνουν σπασμωδικές κινήσεις με αποτέλεσμα να προδίδονται μόνοι τους. Οι αλληλοκατηγορίες και οι κωμικοτραγικές καταστάσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Νόθα παιδιά, ανεξιχνίαστα εγκλήματα, υποθέσεις τζόγου και αρχαιοκαπηλίας, πρώην πορνοστάρ, εν ενεργεία τρομοκράτες, παράνομοι ετερόφυλοι και ομόφυλοι έρωτες και ένα σωρό δραστηριότητες που ως τώρα μένανε καλά κρυμμένες, βγαίνουν στο φως παρασύροντας τα πάντα. Μια μέρα πριν εκπνεύσει η προθεσμία, το πτώμα του ατόμου που φαίνεται πως ήξερε για τους κληρονόμους όσα και ο γερο-Δίκαιος, βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη παραλία του νησιού. Ο Πρόεδρος, ο αστυνόμος, ο δάσκαλος & ο παπάς, είναι οι τέσσερις κύριοι ύποπτοι. Ελένη Καστάνη - Ολυμπία Λαΐνη Ελισάβετ Κωνσταντινίδου - Αγγέλα Βλαδίμηρος Κυριακίδης - Μπάμπης Τάνια Τρύπη - Λούλα Δημήτρης Τζουμάκης - Άγης Μιχάλης Μαρίνος - παπα-Λάμπρος Ζέτα Δούκα - Αφροδίτη Δάφνη Λαμπρόγιαννη - Εύα Παύλος Ορκόπουλος - Θωμάς Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος - Αποστόλης Κώστας Τριανταφυλλόπουλος - Κωνσταντίνος Αθανασίου Κώστας Βουτσάς - Αποστόλης Ντορέττα Παπαδημητρίου - Ειρήνη Θεοδωράκη Ιωάννα Πηλιχού - Νένα Σόλων Τσούνης - Αλέξανδρος Αντίνοος Αλμπάνης - Στράτος Αλέξανδρος Γιάννου - Ιορδάνης Κώστας Φαλελάκης - Γεώργιος Παραμυθόπουλος Τόνυ Δημητρίου - Μάριος Μπαρόλας Κωνσταντίνος Δανίκας - γιατρός Μιχάλης Γιαννικάκης - Νικήτας Μιχάλης Ιατρόπουλος - Μάρκος Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στη Σίφνο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου του 2009, στην Ελλάδα. Αν και γενικότερα απέσπασε μέτριες κριτικές, στο ελληνικό Box Office εισέπραξε $5,696,912. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 30 Μαρτίου 2010. Νήsos στο IMDb
Κυτταρικός θάνατος

Ο κυτταρικός θάνατος είναι το γεγονός όπου ένα βιολογικό κύτταρο σταματά να εκτελεί τις διεργασίες που είναι απαραίτητες για τη διαβίωση του. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα της φυσιολογικής διαδικασίας όπου τα κύτταρα γηράσκουν και αντικαθίστανται από καινούρια ή μπορεί να επέρχεται από κάποια ασθένεια, τραυματισμό ή το θάνατο του οργανισμού στον οποίο ανήκει.

 Είναι αποτέλεσμα κυτταρικού προγραμματισμού. Πρόκειται για μια διεργασία που είναι αυστηρά ρυθμιζόμενη και προσφέρει ένα πλεονέκτημα στον κύκλο ζωής ένος οργανισμού. Για παράδειγμα, ο διαχωρισμός των δαχτύλων του χεριού σε ένα έμβρυο, συμβαίνει γιατί τα κύτταρα μεταξύ των δαχτύλων πεθαίνουν με αποτέλεσμα τα δάχτυλα να χωρίζουν. Ο προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος αποτελεί μια θεμελιώδη λειτουργία για την ανάπτυξη των ιστών των πολυκύτταρων οργανισμών. Η απόπτωση και η αυτοφαγία αποτελούν δύο τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ η νέκρωση είναι μια μη φυσιολογική διεργασία που συμβαίνει σαν αποτέλεσμα μόλυνσης ή τραυματισμού. Πρόσφατα, αναγνωρίστηκε ένας νέος τρόπος προγαμματισμένης νέκρωσης, η νεκρόπτωση. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η νεκρόπτωση είναι ένα είδος εφεδρικής απόπτωσης όταν η καθαρά αποπτωτική κυτταρική σηματοδότηση αναστέλεται από ενδογενείς ή εξωγενείς παράγοντες όπως ιοί ή μεταλλάξεις. Η αυτοφαγία είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει το κυτταρόπλασμα, χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μεγάλων κενοτοπίων τα οποία απορροφούν διάφορα οργανίδια με μια προκαθορισμένη σειρά πριν καταστρέψουν και τον πυρήνα.Η απόπτωση μπορεί να συμβεί σε πολυκύτταρους οργανισμούς. Περιλαμβάνει αλλαγές στη μορφολογία του κυττάρου και οδηγεί τελικά στον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν τη διόγκωση ή συρρίκνωση του κυττάρου, τη θραυσματοποίηση του κυτταρικού πυρήνα, τη συμπύκνωση της χρωματίνης και τη θραυσματοποίηση του χρωμοσωμικού DNA. Πλεόν πιστεύεται ότι, με εξελικτικούς όρους, τα κύτταρα εξωθούνται σε κάποιο είδος αυτοκτονίας με θετική έκβαση, στην απόπειρα του οργανισμού να διατηρήσει τη γενική ομοιόσταση. Η βιοχημεία των διαφορετικών μονοπατιών που οδηγούν στην απόπτωση, διαφέρει. Πρόκειται είτε για παραδοσιακές αποπτωτικές αλληλουχίες, είτε για μια γενικότερη πορεία προς την εξάλειψη του κυττάρου, ωστόσο όλα υποκινούνται από γενετικούς παράγοντες. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία ότι κάποια ευρήματα της απόπτωσης όπως η ενεργοποίηση των νουκλεασών, μπορεί να προκαλούνται από μια ψευδή απόκριση του κυττάρου χωρίς να εμπλέκονται γενετικοί παράγοντες. Επιπλεόν, έχει αποδειχθεί ότι η μίτωση και η απόπτωση με κάποιο τρόπο εναλάσσονται ή συνδέονται. Η μεταξύ τους ισορροπία εξαρτάται από τα σήματα τα οποία λαμβάνονται από κατάλληλους αυξητικούς παράγοντες και από τα σήματα επιβίωσης.