IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν (ρωσικά: Национальный музей Республики Башкортостан) είναι ένας κρατικός θεσμός πολιτισμού και τέχνης που ιδρύθηκε το 1864. Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στη Μπασκιρία και ένα από τα παλαιότερα μουσεία στη Ρωσία. Το κεντρικό κτίριο βρίσκεται στην Ούφα και υπάρχουν διάφοροι παραρτήματα.

 Το Μουσείο ιδρύθηκε στις 23 Απριλίου 1864 από την Περιφερειακή Επιτροπή της επαρχίας του Αρινμπούρκ με πρωτοβουλία πολλών μελών της επιτροπής (Μπαχ, Γκούρβιτς, Πέκερ, Βλασόφ) και με την ενεργή συμμετοχή του Κυβερνήτη Κ. Σ. Αξάνοβα. Από τον Δεκέμβριο του 1989 το μουσείο στεγάζεται στο κτίριο της πρώην Αγροτικής τράπεζας. Το κτίριο της πρώην Αγροτικής τράπεζας Ποζεμέλνυ (επαρχιακό υποκατάστημα της Ούφα 1943-1945) και μια ανοικοδόμηση που έγινε την περίοδο 1906-1908 είναι ένα αρχιτεκτονικό μνημείο. Το 2001-2003 το κτίριο υποβλήθηκε σε σημαντικές επισκευές. Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν είναι το εμβληματικό μουσείο που βρίσκεται στην πόλη της Ούφα. Ως μέρη του Εθνικού Μουσείου του Μπασκορτοστάν, 10 κρατικά μουσεία λειτουργούν ως υποπαραρτήματα, εκ των οποίων έξι βρίσκονται σε πόλεις και τρία σε αγροτικές περιοχές. Το μουσείο χωρίζεται σε 4 τμήματα: ιστορία, φύση, αρχαιολογία και εθνογραφία. Συνολικά, οι εκθέσεις βρίσκονται σε 34 αίθουσες. Η αρχαιολογία (η εποχή του χαλκού και της πέτρας), η ιστορία (15ος-21ος αιώνας), η εθνογραφία του Μπασκίρ και άλλων λαών της δημοκρατίας (Udmurts, Μορδόβιοι, Mari, Ουκρανοί, Chuvash, κ.α.) παρουσιάζονται σε 35 εκθεσιακούς χώρους. Οι αίθουσες αφιερωμένες στη φύση της Μπασκίριας μιμούνται διάφορα περιβάλλοντα της φύσης, όπως «Αμφίβια, ερπετά και ψάρια», τα «Σπήλαια του Μπασκορτοστάν, «Η εποχή της πέτρας» και μια μικρή έκθεση παρουσιάζει ένα από τα ζωντανά σύμβολα της περιοχής - την μέλισσα του Μπασκορτοστάν. Ένας από τους θησαυρούς του μουσείου είναι η νομισματική συλλογή, η οποία έχει επεκταθεί και συμπληρωθεί από την ίδρυση του μουσείου και σήμερα διαθέτει περισσότερα από 16 χιλιάδες αντίγραφα. Τα μαργαριτάρια είναι σε μορφή νομισμάτων που χρονολογούνται από τη βασιλεία του Ιβάν του 3ου. Εκτός από αυτά, το μουσείο διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από χρυσά και ασημένια νομίσματα της Ρωσίας. Το πιο σπουδαίο αντικείμενο είναι το σπαθί, που εκτίθεται στο μουσείο και ανήκει, σύμφωνα με τον μύθο, στον εθνικό ήρωα Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ (ανακαλύφθηκε το 1910-1911 στο χωριό Κουρμαντάου από τον αρχαιολόγο Σ. Ρ Μίντσλοφ). Επίσης το μουσείο διαθέτει πολλούς πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, ρολόγια, μοντέλα και πολλά άλλα. Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν προσφέρει στους επισκέπτες του υπηρεσίες όπως είναι η οργάνωση ομαδικών και ατομικών προγραμμάτων εκδρομών, η διεξαγωγή γενικών εκπαιδευτικών μαθημάτων στις αίθουσες όπου βρίσκονται οι εκθέσεις και η διοργάνωση συνεδριάσεων και διασκέψεων. Cultura de Bashkortostán Αρχειοθετήθηκε 2021-04-12 στο Wayback Machine. Cultura de la Rblicaepú de Bashkortostán * https://culture.bashkortostan.ru/about/suborg/693/ Museum RU
Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας (σειρά)

Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας (Τουρκικά: Payitaht: Abdülhamid) είναι μια ιστορική τηλεοπτική σειρά τουρκικής παραγωγής του 2017.Η σειρά απεικονίζει ιστορικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της εξουσίας του 34ου Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.

 1896. Η βασιλεία του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ είναι εδώ και 20 χρόνια. Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ αγωνίζεται με διάφορους αντιπάλους, ειδικότερα με τους Νεότουρκους μασόνους εκσυγχρονιστές, εντός και εκτός Ευρώπης, αλλά και με τα ευρωπαϊκά κράτη. Από την άλλη πλευρά, καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να αποτρέψει την κατάρρευση και την αποσύνθεση του κράτους και αγωνίζεται ενάντια με τις εξωτερικές δυνάμεις για την προστασία της Παλαιστίνης και των ιερών χωρών. Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας στην IMDb Resmî site Αρχειοθετήθηκε 2020-08-03 στο Wayback Machine. AP’de ‘Payitaht’ önergesi
Εξαγωγή χαρακτηριστικών

Στη μηχανική μάθηση, την αναγνώριση προτύπων και την επεξεργασία εικόνας, η εξαγωγή χαρακτηριστικών ξεκινά από ένα αρχικό σύνολο δεδομένων και δημιουργεί παράγωγες τιμές (χαρακτηριστικά) που προορίζονται να είναι ενημερωτικές και μη περιττές, διευκολύνοντας τα επόμενα βήματα εκμάθησης και γενίκευσης -σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, οδηγεί στην καλύτερη ανθρώπινη ερμηνεία των δεδομένων. Η εξαγωγή χαρακτηριστικών σχετίζεται με τη διαδικασία μείωσης διαστάσεων .Όταν τα δεδομένα εισόδου προς επεξεργασία σε έναν αλγόριθμο είναι πολύ μεγάλα τω πλήθος και υπάρχει υποψία ότι είναι περιττά (π.χ. η ίδια μέτρηση σε πόδια και σε μέτρα ή η επαναλαμβανόμενη εικόνα που παρουσιάζεται ως εικονοστοιχεία), τότε μπορεί να μετατραπεί σε ένα σύνολο το οποίο αποτελείται από μειωμένα χαρακτηριστικά (ονομάζεται επίσης διάνυσμα χαρακτηριστικών). Ο προσδιορισμός ενός υποσυνόλου των αρχικών χαρακτηριστικών ονομάζεται επιλογή χαρακτηριστικών . Τα επιλεγμένα χαρακτηριστικά αναμένεται να περιέχουν το απαραίτητο ποσό πληροφορίας από τα δεδομένα εισόδου, ούτως ώστε η επιθυμητή εργασία να μπορεί να εκτελεστεί χρησιμοποιώντας αυτήν τη μειωμένη αναπαράσταση αντί για τα πλήρη αρχικά δεδομένα εισόδου.

 Η εξαγωγή χαρακτηριστικών περιλαμβάνει τη μείωση του αριθμού των πόρων πληροφορίας που απαιτούνται για την περιγραφή ενός μεγάλου συνόλου δεδομένων. Κατά την εκτέλεση ανάλυσης πολύπλοκων δεδομένων, ένα από τα κύρια προβλήματα πηγάζει από τον αριθμό των μεταβλητών που εμπλέκονται. Η ανάλυση με μεγάλο αριθμό μεταβλητών απαιτεί γενικά μεγάλη ποσότητα μνήμης και υπολογιστικής ισχύος, καθώς επίσης μπορεί να προκαλέσει και την υπερπροσαρμογή ενός αλγόριθμου ταξινόμησης ή καιπαλινδρόμησης σε δείγματα εκπαίδευσης και τη γενίκευση του σε νέα δείγματα με λάθος τρόπο. Η εξαγωγή χαρακτηριστικών είναι ένας γενικός όρος για μεθόδους κατασκευής συνδυασμών των μεταβλητών για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, ενώ παράλληλα περιγράφουν τα δεδομένα με επαρκή ακρίβεια. Πολλοί ερευνητές κι επαγγελματίες της μηχανικής μάθησης πιστεύουν ότι η ορθά βελτιστοποιημένη εξαγωγή χαρακτηριστικών είναι το κλειδί για την αποτελεσματική κατασκευή μοντέλων μηχανικής μάθησης.Τα αποτελέσματα μπορούν να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας σύνολα χαρακτηριστικών τα οποία εξαρτώνται από την εφαρμογή που εξετάζουμε και συνήθως δημιουργούνται με τη βοήθεια ενόςειδικού. Μια τέτοια διαδικασία ονομάζεται μηχανική χαρακτηριστικών . Εναλλακτικά, χρησιμοποιούνται τεχνικές γενικής μείωσης διαστάσεων όπως: Ανάλυση ανεξάρτητων συνιστωσών Isomap PCA πυρήνα Λανθάνουσα σημασιολογική ανάλυση Ανάλυση κύριων συνιστωσών Μη γραμμική μείωση διαστάσεων Πολυγραμμική Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών Πολυγραμμική μάθηση υποχώρου Autoencoders Ένας πολύ σημαντικός τομέας εφαρμογής τεχνικών εξαγωγής χαρακτηριστικλων είναι η επεξεργασία εικόνας, στην οποία χρησιμοποιούνται αλγόριθμοι για τον εντοπισμό και την απομόνωση διαφόρων επιθυμητών τμημάτων ή σχημάτων (χαρακτηριστικών) μιας ψηφιοποιημένης ροής εικόνας ή βίντεο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον τομέα της οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων .
Μάχη του Κιρκ Κιλισέ

Η μάχη του Κιρκ Κιλισέ (βουλγ. Лозенградска операция, τουρκ. Kırkkilise Muharebesi) γνωστή και ως μάχη του Λόζενγκραντ ήταν η δεύτερη (χρονολογικά) μάχη μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που δόθηκε στα πλαίσια του Α' Βαλκανικού πολέμου. Η μάχη έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 24 Οκτωβρίου 1912, στη πόλη Κιρκ Κιλισέ της Ανατολικής Θράκης που σήμερα στα τουρκικά ονομάζεται Κιρκλάρελι, γνωστή στους Έλληνες και ως οι Σαράντα Εκκλησιές, και έληξε με νίκη του βουλγάρικου στρατού, ο οποίος συνέχισε απρόσκοπτα πλέον, την πορεία του προς την απελευθέρωση της Αδριανούπολης. Με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού πολέμου, η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Βουλγαρίας υπό τον στρατηγό Ιβάν Φίτσεβ, κατευθύνθηκε στην Ανατολική Θράκη (σημερινή Ευρωπαϊκή Τουρκία) με σκοπό την κατάληψη της Αδριανούπολης και την αποκοπή του ανεφοδιασμού του Οθωμανικού στρατού από την Κωνσταντινούπολη. Στο δρόμο προς την Αδριανούπολη, η 1η και 3η βουλγάρικη στρατιά συγκρούστηκαν έξω από το Κιρκ Κιλισέ με την Οθωμανική Στρατιά της Θράκης υπό τον Αμπντουλάχ Πασά.

 Οι πρώτες βουλγάρικες δυνάμεις πέρασαν τα σύνορα στις 18 Οκτωβρίου 1912 με την 2η βουλγάρικη στρατιά να κινείται προς την Αδριανούπολη, την 1η βουλγάρικη στρατιά του στρατηγού Βασίλι Κουντίτσεφ προς τον δρόμο Αδριανούπολη - Κιρ-κιλίζ, με σκοπό να τον κλείσει και την 3η στρατιά του Ντιμιτρίεφ να κατευθύνεται προς τον ορεινό όγκο της Στράντζας. Στις 21 Οκτωβρίου οι Οθωμανοί αποφάσισαν να επιτεθούν πρώτοι, την ώρα που ο στρατός του Κουντίτσεφ βρισκόταν σε πορεία και απείχε από το Κιρκ Κιλισέ περίπου 15 χιλιόμετρα. Ωστόσο η μη ακριβής γνώση της θέσης των βουλγάρικων τμημάτων αλλά και διαφορά στον αριθμό στρατιωτών (διαφορά που ήταν εναντίον των Οθωμανών) οδήγησε το σχέδιο σε αποτυχία. Την επόμενη ημέρα στις 22 Οκτωβρίου τμήμα του Οθωμανικού στρατού συγκρούστηκε με την εμπροσθοφυλακή των Βουλγάρων σε μια μάχη σώμα με σώμα. Η χρήση των πυροβόλων από τους Βούλγαρους είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών οθωμανών στρατιωτών. Παρόλα αυτά η μάχη συνεχίστηκε και την νύχτα της 22ης προς 23ης Οκτωβρίου αλλά και όλη την ημέρα της 23ης. Στις 5:30 το απόγευμα της 23ης Οκτωβρίου, η στρατιά του Ντιμιτρίεφ ξεκίνησε μαζική επίθεση προς τους Οθωμανούς, με πυροβόλα όπλα να υποστηρίζουν τους στρατιώτες που μάχονταν με τις ξιφολόγχες. Οι Οθωμανοί άντεξαν την επίθεση μέχρι τις 01:30 το πρωί της 24ης Οκτωβρίου. Εκείνη την ώρα, το πανικόβλητο αριστερό τμήμα του οθωμανικού στρατού που αποτελούν από εφεδρικά κυρίως σώματα, ξεκίνησε μια άτακτη φυγή, αναγκάζοντας τον στρατηγό Μαχμούτ Μουχτάρ Πασά, να σημάνει γενική υποχώρηση. Οι Βούλγαροι κατέλαβαν την πόλη του Κιρκ-κιλίζ ενώ οι Οθωμανοί ανασυντάχτηκαν σε μια νέα αμυντική γραμμή, 30 χλμ. νοτιότερα, πάνω στο δρόμο Λουλέ Μπουργκάς - Καραγάτς - Μπουνάρ Xισάρ (πρώην «Βρύσις» ανατολικής Θράκης). Σε αυτήν την τοποθεσία θα δοθεί η συνέχεια της μάχης του Κιρκ Κιλισέ , η μάχη του Λουλέ Μπουργκάς.
Θέρμες του Νέρωνα

Οι Θέρμες του Νέρωνα ή του Αλεξάνδρου, λατιν. Thermae Neronis vel Alexandrinae, ήταν ένα συγκρότημα από κτήρια με λουτρά στο Πεδίο του Άρεως της Αρχαίας Ρώμης. Κτίστηκαν από τον Νέρωνα το 62 μ.Χ. και ξανακτίστηκαν από τον Αλέξανδρο Σεβήρο το 227 ή 229.

 Κατελάμβαναν έναν χώρο 190 Χ 120 μ. Δυτικά ήταν το Στάδιο του Δομιτιανού (νυν Πιάτσα Ναβόνα) και νοτιοανατολικά το Πάνθεον. Στην έκταση που ήταν, τώρα υπάρχει η σύγχρονη Πιάτσα ντελλα Ροτόνντα, η Οδός Βία ντελ Πότσο ντελλε Κορνάκιε και η Βία ντελλα Ντογκάνα Βέκια. Υπήρχε μία μεγάλη πισίνα (Natatio) με εκατέρωθεν γυμναστήρια (Palestrae), μία αίθουσα με πισίνα με ζεστό (Caldarium), μία μικρή με χλιαρό (Tepidarium) και μία μεγάλη αίθουσα με ψυχρό νερό (Frigidarium). Αρχικά η τροφοδοσία τους με νερό γινόταν από την Άκουα Βίργκο, η οποία ήδη παρείχε νερό στις Θέρμες του Αγρίππα (νότια του Πανθέου). Έπειτα από την αποκατάσταση των Θερμών του Νέρωνα τον 3ο αι., λάμβαναν νερό από την Άκουα Αλεξαντρίνα του Σεβήρου. Σύμφωνα με τον Σιδώνιο Απολλινάριο ήταν ακόμη σε χρήση τον 5ο αι. Πρέπει να ήταν οι πρώτες "αυτοκρατορικού τύπου" Θέρμες. Filippo Coarelli, Guida archeologica di Roma, Arnoldo Mondadori Editore, Verona 1984. Romolo Augusto Staccioli, Acquedotti, fontane e terme di Roma antica, Newton & Compton Ed., Roma 2005.
Μέναιχμος (μαθηματικός)

Ο Μέναιχμος (~375-300 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός της κλασικής αρχαιότητας, συνεργάτης του Πλάτωνα και επιφανές μέλος της Ακαδημίας. Γεννήθηκε στην Προκόννησο της Προποντίδας και ήταν αδελφός του Δεινόστρατου.

 Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον Εύδοξο και αργότερα στην Ακαδημία του Πλάτωνα, με τον οποίο μάλιστα συνδεόταν φιλικά. Σύμφωνα με κάποιες πηγές υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα μαθηματικά. Θεωρείται ο πρώτος που ανακάλυψε τις κωνικές τομές (έλλειψη, παραβολή, υπερβολή) και εξαιτίας αυτού οι τρεις αυτές καμπύλες ονομάζονταν αρχικά "Μεναίχμιος τριάς". Επίσης ασχολήθηκε και με το Δήλιον πρόβλημα, το οποίο και επέλυσε με δύο παραβολές.Εκτός από τα μαθηματικά ασχολήθηκε με την αστρονομία και θεωρείται πρόδρομος του Ερατοσθένη. Menaechmus Biography Γκουντουβάς, Σωτήρης Χ. (2017). Γεωμετρικές Διαδρομές. Αθήνα: Κορφιάτη. Δρακόπουλος, Βαγγέλης· Ευθυμίου, Γεωργία. Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Ιστορίας, Αρχαία Ελλάδα/Μέρος 3ο. Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. Σπανδάγος, Ευάγγελος (Απριλίου 2019). «Ο δάσκαλος του μεγάλου Αλεξάνδρου στα μαθηματικά Μέναιχμος (375-300 π.Χ.)». Ευκλείδης Β΄ (114): 3. http://www.hms.gr/sites/default/files/subsites/problems/material/EYKLEIDHS_B_114_EYKLEIDHS_2019.pdf.
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στους Δύο Τρίτος δεν Χωρεί

Το Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στους Δύο Τρίτος δεν Χωρεί, γνωστό ως "Diary of a Wimpy Kid: The Third Wheel" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το έβδομο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

 Έρωτες, καρδούλες, αστεράκια – τι σημαίνουν όλα αυτά για τον Γκρεγκ Χέφλι; Ένας χορός στο σχολείο του την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου έχει φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή του. Ο Γκρεγκ φοβάται μήπως μείνει μπακούρι στο χορό και προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει μια κοπέλα να τον συνοδέψει. Βέβαια, ούτε ο καλύτερος φίλος του, ο Ρόουλι, έχει βρει συνοδό αλλά αυτό δεν αποτελεί την παραμικρή ανακούφιση.Μια απροσδόκητη ανατροπή προσφέρει στον Γκρεγκ την πολυπόθητη ντάμα και αφήνει τον Ρόουλι να κρατάει το φανάρι. Όμως πολλά μπορούν να συμβούν σε μια βραδιά και στο τέλος δεν ξέρεις ποιος θα ερωτευτεί και ποιος όχι. Αυτό είναι το έβδομο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Το προηγούμενο είναι Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μέρες Πανικού ενώ το επόμενο Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τρελή Γκαντεμιά. http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=1001829 Αρχειοθετήθηκε 2013-09-30 στο Wayback Machine.
Ρένα Μόρφη

Η Ρένα Μόρφη (15 Μαρτίου 1988, Βόλος) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, η οποία έχει γίνει γνωστή, επίσης, και με το ψευδώνυμο Σούλη Ανατολή. Είναι μέλος του συγκροτήματος Imam Baildi από το 2010.

 Γεννήθηκε στο Βόλο. Είναι απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τα σχολικά της χρόνια βρέθηκε δίπλα σε καλλιτέχνες όπως η Βάσω Ζαγόρη, Claudia Delmer, Φώφη Ρούσου, Έλλη Πασπαλά και Νατάσα Φλουρή. Πρωτοεμφανίστηκε τραγουδώντας στο πλάι του Φοίβου Δεληβοριά. Από τον Δεκέμβριο του 2010, είναι η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Imam Baildi. Μαζί τους, συμμετείχε σε Διεθνή Φεστιβάλ όπως το Lowlands – Ολλανδία (2012), το South by Southwest Festival – Αμερική (2013), το International Jazz Festival – Μοντρεάλ (2014) και το Sziget – Ουγγαρία (2012, 2015). Έχουν πραγματοποιήσει 6 περιοδείες σε Κύπρο, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Σκωτία, Νορβηγία, Δανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν, Η.Π.Α., Καναδά, Ισπανία, Ιταλία, Τσεχία, Κίνα, Βόρεια Μακεδονία, Τουρκία και πολλές συναυλίες στην Ελλάδα. Το 2016 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό δίσκο με τίτλο Σούλη Ανατολή. Η Σούλη Ανατολή είναι μια φανταχτερή, πανεποχική λαϊκή ντίβα, αλλά και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε η γιαγιά της όταν ήταν τραγουδίστρια στο Βόλο τη δεκαετία του 1950. Το τραγούδι που ξεχώρισε από το δίσκο είναι το «Όταν σου χορεύω». Κάνει μεταγλωττίσεις τραγουδιών σε ταινίες της Disney και της Μattel. Έχει ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, τα τραγούδια ελληνικής μεταγλώττισης της ταινίας κινουμένων σχεδίων Μαλλιά Κουβάρια (πρωτότυπος τίτλος Tangled) και έχει χαρίσει τη φωνή της στην κούκλα Barbie Rock Star. Το 2018 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά «Το σόι σου», υποδυόμενη τη Σούλη Ανατολή. Toν Μάϊο του 2019, κυκλοφόρησε το πρώτο single από το δεύτερο άλμπουμ της, με τίτλο «Θα ανέβω να σε βρω», που είναι μια πολύχρωμη cumbia και, επίσης, ντουέτο με τον Μάρκο Κούμαρη των Locomondo. Το video clip σκηνοθέτησε ο Χρήστος Δήμας. Το δεύτερο άλμπουμ με τίτλο Σάμπα Τσικίτα κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2020. Τον Ιούνιο του 2019, ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του πρωταγωνιστικού της ρόλου στην ταινία Φαντασία του Αλέξη Καρδαρά που προβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2019. Για την ερμηνεία της, βραβεύτηκε από την Hellenic Film Society USA (HFS) στη Νέα Υόρκη με το βραβείο «2020 Αlexis Mouyiaris Memorial Award for Βest Performance in an Expo Feature Film».Από το Νοέμβριο του 2020 συμπαρουσιάζει τη μουσική εκπομπή της ΕΡΤ1 Μουσικό Κουτί με τον Νίκο Πορτοκάλογλου. Στην εκπομπή συναντιούνται σε ένα στούντιο-σπίτι τραγουδιστές, μουσικοί και συνθέτες από διαφορετικούς μουσικούς χώρους και αποκαλύπτουν στιγμές της ζωής και της επαγγελματικής τους πορείας, ερμηνεύοντας αγαπημένα τραγούδια.
Στάδιο Γκιουμρί Σίτι

Το Στάδιο Γκιουμρί Σίτι (αρμενικά: Գյումրիի քաղաքային մարզադաշտ) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρητικότητας 4.000 θέσεων, στο Γκιουμρί της Αρμενίας. Αυτήν τη στιγμή είναι η έδρα του συλλόγου Σιράκ, ο οποίος αγωνίζεται στην Αρμενικής Πρέμιερ Λιγκ.

 Το στάδιο χτίστηκε και εγκαινιάστηκε το 1924 για να γίνει το πρώτο στάδιο στη σύγχρονη ιστορία της Αρμενίας. Όταν το 1958 ιδρύθηκε η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, η Σιράκ, το στάδιο έγινε η κανονική έδρα της ομάδας για τη σοβιετική διοργάνωση της Πρώτης Κατηγορίας. Από το 1991, το στάδιο γνώρισε πολλές ένδοξες στιγμές της Σιράκ στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ και στο Αρμενικό Κύπελλο Ανεξαρτησίας (νυν Κύπελλο Αρμενίας). Το στάδιο φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Αρμενίας της περιόδου 2011–12, όταν η τοπική Σιράκ νίκησε με 1-0 την Ιμπούλς του Ντιλιτζάν, για να κερδίσει τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο χώρο του σταδίου ανακατασκευάστηκε το 1999 και μετατράπηκε σε ένα γήπεδο με καθίσματα σε όλες τις κερκίδες. Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου έφτασε τις 2.844 θέσεις (1.413 στη δυτική κερκίδα και 1.431 στην ανατολική κερκίδα). Κατά τη διάρκεια του 2012, ο αγωνιστικός χώρος και πολλές άλλες εγκαταστάσεις ανακαινίστηκαν πλήρως για να πληρούν τα πρότυπα της ΟΥΕΦΑ. Αν και το στάδιο είναι η έδρα της Σιράκ για τις εγχώριες διοργανώσεις ήδη από το 1958, μετά την νεώτερη ανακαίνιση του 2012, το στάδιο επετράπη να χρησιμοποιηθεί από τον σύλλογο και για τους εντός έδρας αγώνες του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Έτσι, στις 12 Ιουλίου 2012, η Σιράκ υποδέχθηκε τη Ρούνταρ Πλιέβλια από το Μαυροβούνιο, για την προκριματική φάση του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2012-13 . Ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1, επιτρέποντας στην Σιράκ να προκριθεί με συνολικό σκορ 2-1. Μετά την πιο πρόσφατη ανακαίνιση που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2019, η χωρητικότητα του σταδίου αυξήθηκε από 2.844 σε 4.500 θέσεις, μετά την τοποθέτηση νέων θέσεων στο νότιο άκρο του σταδίου. Είναι το παλαιότερο γήπεδο ποδοσφαίρου της Αρμενίας. Στάδιο Γκιουμρί Σίτι
Πάπας Ευγένιος Δ΄

Ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ (Papa Eugenio IV, 11 Ιανουαρίου 1383 - 23 Φεβρουαρίου 1447) ήταν Πάπας από τις 3 Μαρτίου του 1431 έως τον θάνατό του το 1447. Είναι ο τελευταίος Πάπας που πήρε το όνομα «Ευγένιος» μετά την εκλογή του.

 Ήταν μέλος του Αυγουστινιανού Τάγματος. Ανακηρύχθηκε Πάπας στις 3 Μαρτίου του 1431. Το 1433 έστεψε τον Σιγισμόνδο αυτοκράτορα στη Ρώμη. Για να προσεταιρισθεί αυτόν τον καινούργιο ηγέτη, με την ισχυρότατη λαϊκή υποστήριξη, τον αναγνώρισε ως άρχοντα του Ρίμινι, της Τσεζένας και του Φάνο και του ανέθεσε την αρχηγία των παπικών στρατευμάτων κατά του Ισπανού Σάντε Κιρίγιο (Sante Cirillo). Το 1435 ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ στη βούλα «Sicut Dudum» υπογράμμιζε πως και οι μη χριστιανοί έχουν δημιουργηθεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του Θεού και έχουν ίσα δικαιώματα όπως όλοι οι άνθρωποι. Την ίδια χρονιά, διέταξε τη μεταφορά του λειψάνου της μεγαλομάρτυρος Χριστίνας στο Ναό του Αγίου Αντωνίου στο Τορσέλλο. Υποδέχθηκε ευμενώς τον, μετέπειτα καρδινάλιο, Ισίδωρο. Επίσης, τηρούσε αλληλογραφία με τον Ιωάννη Δ΄ Μέγα Κομνηνό με θέμα την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Ο πάπας Ευγένιος Δ΄, φανατικός υπέρμαχος της παπικής αυθεντίας, έδωσε μάχη ενάντια στις προσπάθειες αναβίωσης της Συνοδικής λειτουργίας στην δυτική Εκκλησία. Καθώς οι περισσότεροι επίσκοποι που ήταν παρόντες στη Σύνοδο της Βασιλείας αρνήθηκαν την εξουσία του Ευγένιου επί της Συνόδου, τον καθαίρεσαν. Ο Ευγένιος Δ΄ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τις αποφάσεις της Συνόδου και συγκάλεσε Σύνοδο στη Φερράρα - Φλωρεντία το 1438. Τελικά οι επίσκοποι υποχώρησαν γιατί πολλοί Ευρωπαίοι ηγεμόνες υποστήριξαν τον Ευγένιο Δ΄. Στις 10 Ιανουαρίου του 1439 μετέφερε τη Σύνοδο στη Φλωρεντία, εξαιτίας της βουβωνικής πανώλης. Στη Σύνοδο αυτή ο Ευγένιος Δ΄ συναντήθηκε με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο, ο οποίος προσπαθώντας να απεγκλωβίσει την αυτοκρατορία από την τουρκική πίεση επεδίωξε μαζί με τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ Β΄ τη συνδρομή της Δύσης. Τότε ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ έλεγε στους Ορθοδόξους: «υπόσχομαι δώσειν εν τη Κωνσταντινουπόλει υπέρ βοηθείας χρυσίων χιλιάδας δώδεκα και τριήρεις δύο». Στη Σύνοδο της Φλωρεντίας υπό την ηγεσία του Ευγενίου Δ΄ συζητήθηκε το ζήτημα της Ένωσης των δύο Εκκλησιών, Ανατολικής και Δυτικής. Τελικά ο ενωτικός όρος υπογράφτηκε στις 5 Ιουλίου 1439 από 32 άτομα. Στη Σύνοδο, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ανεδείχθη ο θερμότερος και στερεότερος υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, αρνούμενος να υπογράψει τον όρο της Ενώσεως, έτσι που όταν ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ πληροφορήθηκε την απόφασή του είπε: «Μᾶρκος οὐχ ὑπέγραψε, λοιπὸν ἐποιήσαμεν οὐδέν». Αντιθέτως, η στάση του Βησσαρίωνα υπέρ της Ένωσης των δύο Εκκλησιών είχε αποτέλεσμα να κερδίσει τη συμπάθεια του πάπα Ευγένιου Δ΄. Το 1445 ο πάπας Ευγένιος Δ΄ κάλεσε στη Ρώμη τον Φρα Αντζέλικο για μια σειρά τοιχογραφιών. Ο Ευγένιος Δ΄ παρέμεινε στο αξίωμα του Πάπα μέχρι τον θάνατό του, στις 23 Φεβρουαρίου του 1447. Τον διαδέχθηκε ο Πάπας Νικόλαος Ε΄. Δοκίμιον Ιστορικόν περί του Σχίσματος Κάλλιστος Βλαστός
Γκρεγκορί Ταφορώ

Ο Γκρεγκορί Ταφορώ, γεννημένος στις 29 Σεπτεμβρίου 1976 στο Μπουά-Γκιγιώμ (Σεν-Μαριτίμ), είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2011. Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν, ο αριστερός αυτός αμυντικός εισήλθε στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου αγωνιζόμενος με την ΣΜ Καέν, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Λιλ ΟΣΚ, όπου αγωνίστηκε για διάστημα, συνολικά, οκτώ σεζόν. Μαζί της αγωνίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και έγινε, μάλιστα, αρχηγός της. Το 2009, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, με της οποίας την φανέλα και έβαλε ένα τέλος στην αγωνιστική του παρουσία στο χώρο του ποδοσφαίρου το 2011, λόγω τραυματισμού, αφού πρώτα, όμως, κατάφερε να την βοηθήσει να επανέλθει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου.

 Ο Γκρεγκορί Ταφορώ αγωνιζόταν στις ακαδημίες της ΚΜΣ Ουασέλ έως την ηλικιακή κατηγορία Κ-15. Ενσωματώθηκε, στη συνέχεια, στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν από το 1992 ως το 1995, ημερομηνία κατά την οποία χρεοκόπησε η ομάδα. Ο παίκτης ακολούθησε, τότε, τον προπονητή του στην ομάδα, Νασέρ Λαργκέ, ο οποίος είχε μόλις προσληφθεί από την ΣΜ Καέν. Αγωνίστηκε στη διάρκεια των τριών πρώτων του σεζόν με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο CFA, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Πασκάλ Τεώ, προτού προωθηθεί και καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου της Νορμανδίας. Το 2001, αποκτήθηκε από τον παλιό προπονητή της Ρουέν, τον Ζαν-Λυκ Μπουϊζίν, ο οποίος εργαζόταν, πλέον, ως τεχνικός διευθυντής στην Λιλ ΟΣΚ του Βαχίντ Χαλίχοτζιτς. Κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός και συνεισέφερε στην αγωνιστική άνοδο της ομάδας, της οποάις έγινε και αργότερα αρχηγός. Αντιστοίχως δεύτερη και τρίτη στο πρωτάθλημα τις σεζόν 2005 και 2006, η ΛΟΣΚ συμμετείχε επίσης τρεις φορές στο Τσάμπιονς Λιγκ σε διάστημα οκτώ σεζόν. Ενώ είχε χάσει την θέση βασικού του, έλυσε το συμβόλαιό του στις 2 Ιουλίου 2009 κοινεί συναινέσει με την ομάδα του. Στις 5 Ιουλίου, επέστρεψε στην ΣΜ Καέν, την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί στην Λιγκ 2, όπου υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διάρκειας. Έπειτα από μια καλή πρώτη σεζόν, η οποία βρήκε την ομάδα της Νορμανδίας να κατακτά τον τίτλο της πρωταθλήτριας και να επιστρέφει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου (με τον Ταφορώ να είναι μέλος της καλύτερης 11άδας της σεζόν στη Λιγκ 2), υπέστη συνεχόμενους τραυματισμούς που τον εμπόδισαν από το να διατηρήσει την θέση βασικού του. Ανακοίνωσε, τελικώς, στις 2 Δεκεμβρίου 2011 την αποχώρησή του από την ενεργό δράση λόγω των συνεχιζόμενων τραυματισμών που αντιμετώπιζε στην πλάτη. Νικητής του Κυπέλλου Ιντερτότο το 2004 με την ΛΟΣΚ Φιναλίστ του Κυπέλλου Ιντερτότο το 2002 με την ΛΟΣΚ Δευτεραθλητής Γαλλίας στην Λιγκ 1 το 2005 με την ΛΟΣΚ Πρωταθλητής Γαλλίας στην Λιγκ 2 το 2010 με την ΣΜ Καέν
Μεγάλο Τζαμί Αλ Φάτεχ

Το Τζαμί Αλ Φάτεχ (επίσης γνωστό ως Μεγάλο Τζαμί Αλ Φάτεχ και Al-Fateh Ισλαμικό Κέντρο Αλ Φάτεχ) (αραβικά: مسجد الفاتح‎, Masjid al-Fatih ) είναι ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά του κόσμου, το οποίο καλύπτει 6.500 τετραγωνικά μέτρα και έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει περισσότερους από 7.000 προσκυνητές κάθε φορά. Το τζαμί χτίστηκε από τον Σεΐχη Ίσα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα, το 1987, και πήρε το όνομά του από τον Αχμέντ Αλ Φάτεχ. Το 2006 στο Τζαμί Αλ Φάτεχ στεγάστηκε η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπαχρέιν.

 Το τζαμί είναι ο μεγαλύτερος τόπος λατρείας στο Μπαχρέιν. Βρίσκεται δίπλα στην εθνική οδό Αλ Φάτεχ στο Ζαφίρ, που είναι ένα προάστιο της Μανάμα. Ο τεράστιος τρούλος, που χτίστηκε πάνω από το Τζαμί Αλ Φάτεχ, είναι κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου από υαλοβάμβακα. Ζυγίζοντας πάνω από 60 τόνους, ο θόλος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος θόλος από υαλοβάμβακα στον κόσμο. Το μάρμαρο που χρησιμοποιείται στα δάπεδα είναι ιταλικό και ο πολυέλαιος είναι από την Αυστρία. Οι πόρτες είναι κατασκευασμένες από ξύλο τικ από την Ινδία. Σε όλο το τζαμί υπάρχουν καλλιγραφικές γραφές σε έναν πολύ παλιό είδος στυλ που ονομάζεται Μπαχρέιν. Η βιβλιοθήκη του Ισλαμικού Κέντρου Αχμέντ Αλ Φάτεχ περιέχει περίπου 7.000 βιβλία μερικά από τα οποία είναι 100 ετών και άνω. Σε αυτά περιλαμβάνονται αντίγραφα των βιβλίων των διδασκαλιών του Προφήτη Μωάμεθ ή αυτά που αναφέρονται ως βιβλία της Χαντίθ, η Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Αραβικών, η Εγκυκλοπαίδεια της Ισλαμικής Νομολογίας, ημερολόγια του Τζαμιού Αλ Αζχάρ, που έχουν εκτυπωθεί πριν από εκατό χρόνια καθώς και πολλά ευρετήρια και περιοδικά. Εκτός από τόπο λατρείας το τζαμί είναι ένα από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα στο Μπαχρέιν. Είναι ανοιχτό από τις 09:00 έως τις 16:00 και πραγματοποιούνται περιηγήσεις σε διάφορες γλώσσες, όπως αγγλικά, γαλλικά, φιλιππινέζικα, ρωσικά και πολλές άλλες γλώσσες. Το τζαμί είναι κλειστό για επισκέπτες και τουρίστες όλες τις Παρασκευές. Επίσημος ιστότοπος του Ισλαμικού Κέντρου Αλ Φάτεχ
Μάκης Βολτυράκης

Ο Μάκης Βολτυράκης είναι Έλληνας πρώην διεθνής τερματοφύλακας της υδατοσφαίρισης και νυν προπονητής. Για τη σεζόν 2009-10 ανέλαβε την ανδρική ομάδα πόλο του Πανιωνίου. Γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ, όπου πήρε ειδικότητα στην υδατοσφάιριση. Αγωνίστηκε στις μεγάλες δυνάμεις του πόλο: Εθνικό και Ολυμπιακό γνωρίζοντας μεγάλες διακρίσεις και υπήρξε για πολλά έτη τερματοφύλακας στην Εθνικής Ελλάδας.

 Ο Μάκης Βολτυράκης ξεκίνησε την καριέρα του στο Ν.Ο. Χανίων και το 1988 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1991. Το 1992 πήγε στον Ολυμπιακό Πειραιά, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς ελληνικούς τίτλους, ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1997 και του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 2001, το οποίο κατέκτησε το 2002. Από το 1991 ως το 1997 αγωνιζόταν στην εθνική ομάδα, με την οποία έλαβε μέρος σε δύο Ολυμπιάδες: Βαρκελώνη 1992 και Ατλάντα 1996, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα 1994, σε δύο ΦΙΝΑ Καπ (1995, 1997) και σε τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1993, 1995, 1997). Ως προπονητής εργάστηκε στον Εθνικό (2003-2008), με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο το 2005 και το Πρωτάθλημα Ελλάδος το 2006. Τη σεζόν 2008-09 δεν εργάστηκε σε καμία ομάδα. Από τον Ιούνιο του 2009 έως το 2011 ήταν προπονητής της ομάδας πόλο του Πανιωνίου. Ενώ από το 2011 είναι προπονητής της Ναυτικού Ομίλου Χανίων. Είναι παντρεμένος με την οδοντίατρο Μαρία Μπερτσουλάκη και έχουν τρεις γιους. Ως υδατοσφαιριστής: Ν.Ο. Χανίων: ως το 1988 Εθνικός Πειραιά: 1988 ως 1992. Ολυμπιακός Πειραιά: 1992 ως 2002 Ελλάδα (Εθνική Ομάδα): 1991 ως 1997. Ως προπονητής Εθνικός Πειραιά: 2003 ως 2008. Πανιώνιος: 2009 ως 2011. Ναυτικός Όμιλος Χανίων 2011..... Ατομικές ως αθλητής 1996: Καλύτερος τερματοφύλακας του Ολυμπιακού τουρνουά της Ατλάντα. 1997: Καλύτερος τερματοφύλακας του ΦΙΝΑ Καπ της Αθήνας. Ομαδικές ως αθλητής Ολυμπιάδες: 1992 (10ος), 1996 (6ος). Παγκόσμιο πρωτάθλημα (τελική φάση): 1994. ΦΙΝΑ Καπ (τελική φάση): 1995, 1997. Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (τελική φάση): 1993, 1995, 1997. Κύπελλο Πρωταθλητριών: 2002 (1η θέση), 2001 (φιναλίστ). Κύπελλο Κυπελλούχων: 1997 (φιναλίστ). Πρωταθλήματα Ελλάδος (7): 1993, 1995, 1996, 1999, 2000, 2001, 2002. Κύπελλα Ελλάδος (6): 1991, 1993, 1997, 1998, 2001, 2002. Ομαδικές ως προπονητής Πρωτάθλημα Ελλάδος (1): 2006. Κύπελλο Ελλάδος (1): 2005. Εφ. Πανιώνιος Κόσμος φ. 26 (27-6-2009), σελ. 11.
Πέρο Άντιτς

Ο Πέρο Άντιτς Βουλγαρικά:Перо Антич , αγγλικά: Pero Antić) (Σκόπια, 29 Ιουλίου 1982), είναι Γιουγκοσλαβος Σκοπιανος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ και σέντερ διαθέτοντας ύψος 2,10 μέτρων. Σήμερα αποτελεί τον πρόεδρο της ομοσπονδίας μπάσκετ στα Σκόπια.

 Κατά τη διάρκεια της καριέρας του που τελείωσε το 2018, ο Άντιτς κατέκτησε τους παρακάτω τίτλους: 2x Πρωταθλητής Ελλάδος: 2002, 2012 Κυπελλούχος Σερβίας: 2006 2x Πρωταθλητής Βουλγαρίας: 2008, 2010 Κυπελλούχος Βουλγαρίας: 2008 Κυπελλούχος Ρωσίας: 2011 3x Ευρωλίγκα: 2012, 2013, 2017 2x Πρωταθλητής Τουρκίας: 2016, 2017 Κυπελλούχος Τουρκίας: 2016 Πρωταθλητής Σερβίας: 2018 Τον Μάιο του 2011 αναδείχτηκε MVP του Ρωσικού κυπέλλου. Το Δεκέμβριο του 2011 αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής της χρονιάς στα Σκόπια. Ο Άντιτς συμμετείχε με την Εθνική Ομάδα Ανδρών των Σκοπίων στο Ευρωμπάσκετ 2009, στο Ευρωμπάσκετ 2011, καθώς και στο Ευρωμπάσκετ 2013 αποτελώντας τον αρχηγό της. Ο Άντιτς είναι έγγαμος και έχει δύο γιους. Pero Antic, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά). (Αγγλικά) Pero Antić, στατιστικά και συμμετοχές στον επίσημο ιστότοπο της FIBA Europe. (Αγγλικά) «Antić leads by example», συνέντευξη στον επίσημο ιστότοπο της FIBA Europe. (Video)
Άαρ

Ο ποταμός Άαρ (στα γερμανικά Aare) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελβετίας και ένας από τους κύριους παραποτάμους του Ρήνου. Έχει συνολικό μήκος 295 χμ. και ρέει εξολοκλήρου σε ελβετικό έδαφος.

 Πηγάζει στις ελβετικές Άλπεις, στο καντόνι της Βέρνης, βόρεια του Γκρίμσελ και σε υψόμετρο 1880 μέτρα. Η δε λεκάνη απορροής του έχει συνολική έκταση 17.000 τ.χλμ. εκ των οποίων περίπου 400 καλύπτεται από τον ομώνυμο παγετώνα Άαρ. Ο ποταμός Άαρ σε κάποιο σημείο του ρου του σχηματίζει καταρράκτη ύψους 75 μέτρων. Στη συνέχεια από το σημείο εκείνο ρέει μέσα από στενή κοίτη ανάμεσα σε ψηλούς κατακόρυφους βράχους και χύνεται διαδοχικά στις λίμνες Μπριντζ (Brienzersee) και 'Τουν (Thunersee). Στο σημείο αυτό βρίσκεται και ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά κέντρα της χώρας, το Ιντερλάκεν. Από εκεί συνεχίζει βορειοδυτικά και διέρχεται από τη Βέρνη, την πρωτεύουσα της Ελβετίας. Μετά τη Βέρνη συνεχίζει δυτικά και στη συνέχεια βόρεια όπου και καταλήγει στη λίμνη Μπιέλ (Bielersee). Η ροή αυτή είναι αποτέλεσμα εκτροπής που έγινε το 19ο αιώνα για να αποφευχθούν οι πλημμύρες στη γειτονική περιοχή. Στη συνέχεια ακολουθεί βορειοανατολική πορεία, διασχίζει τα καντόνια Σόλοτουρν και Άαργκαου και τελικά ενώνεται με το Ρήνο στη βόρεια Ελβετία, λίγο πριν τα σύνορα με τη Γερμανία. Ο ποταμός Άαρ διέρχεται από μαγευτικά τοπία που προσελκύουν πλήθος τουριστών και περιηγητών σχεδόν όλες τις εποχές του έτους. Στο τέλος του ρου του υφίσταται μεγάλος υδροηλεκτρικός σταθμός, χάρη του οποίου κυρίως οι πόλεις Μπιέν, Σολέρ, Άαραου και Όλντεν αναπτύχθηκαν βιομηχανικά. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.13 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τ.1ος, σ.33
Εθνόσημο της Σερβίας

Το εθνόσημο της Σερβίας υιοθετήθηκε και είναι σε χρήση από τις 17 Αυγούστου 2004. Είναι το ίδιο με το Εθνόσημο το οποίο υιοθετήθηκε το 1882, και το χαρακτηριστικό γνώρισμα του είναι ο λευκός δικέφαλος αετός της δυναστείας των Νεμανιδών Ζουπάνων. Είναι ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας.

 Στο κύριο φόντο βρίσκεται ένας βασιλικός μανδύας από ερμίνα, ο οποίος συμβολίζει το Κράτος της Σερβίας. Αποτελείται από το οικόσημο της δυναστείας των Νεμανιδών Ζουπάνων, έναν δικέφαλο αετό σε κόκκινο θυρεό. Το σώμα και οι φτερούγες του πουλιού είναι ασημί, ενώ το ράμφος, η γλώσσα, τα νύχια και τα πόδια του είναι χρυσά, ανάμεσα σε δύο χρυσά φλερ-ντε-λι, παλιό σύμβολο της σερβικής μοναρχίας και σύμβολο της γαλλικής μοναρχίας. Ο κόκκινος θυρεός με το σταυρό και τα αργυρά σύμβολα που είναι σε τέταρτα, παρμένος από τον μεγάλο θυρεό του Τσάρου Στέφανου Ντουσάν, συμβολίζουν το έθνος. Έπειτα από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση προέβη σε επανασχεδιασμό του εθνόσημου, παίρνοντας το παράδειγμα από τα εθνόσημα που χρησιμοποιούνταν στη Σοβιετική Ένωση και στη μεταπολεμική Ανατολική Ευρώπη. Το σιτάρι συμβόλιζε τους αγρότες και ο τροχός στο κάτω μέρος τους εργάτες. Το ερυθρό αστέρι στην κορυφή είναι σύμβολο του κομμουνισμού και ο ήλιος με τις ακτίνες ένα νέο ξεκίνημα, μια καινούργια μέρα. Η βελανιδιά αποτελεί παραδοσιακά το ιερό δέντρο των Σέρβων, εξ ου και τα φύλλα του δέντρου αυτού. Τα έτη 1804 και 1941 σε κόκκινο φιόγκο φέρουν στη μνήμη και τιμούν την Πρώτη Σερβική Εξέγερση καθώς επίσης και την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα εναντίον των Δυνάμεων του Άξονα κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σερβική Κοινότητα για τα Εθνόσημα Εθνόσημο της Σερβίας
Άαρντενμπουργκ

Το Άαρντενμπουργκ ολλανδικά: Aardenburg, ορθή απόδοση Άαρτενμπουρχ) είναι πολίχνη στο Ζέελαντ της Ολλανδίας, κοντά στα ολλανδικά σύνορα με το Βέλγιο. Αποτελεί τμήμα του δήμου Σλούις, της επαρχίας Ζέελαντ. Το μεσαιωνικό του όνομα ήταν Ρόντενμπουρχ (Κόκκινο κάστρο). Οι κατοικίες του Άαρντεμπουργκ θεωρούνται πλήρες δείγμα της Scheldegotiek, της χαρακτηριστικής γοτθικής αρχιτεκτονικής του Σελντ. Σήμερα διασώζονται τμήματα των τειχών που περιέκλειαν την πόλη.

 Ο αρχαιολογικός τόπος που φέρει το ίδιο όνομα είναι μία ρύμη της οποίας το αρχαίο όνομα δεν έχει διασωθεί. Η τοποθεσία κατά τον πρώιμο μεσαίωνα ήταν Ρόντανμπορχ (Rodanborch). Οι ανασκαφές στην περιοχή αποκάλυψαν μεγάλα λιθόκτιστα κτήρια, πιθανώς φόρα (και τα θεμέλια κελτικού-ρωμαϊκού ναού (5.5 x 5.5 μ.). Η ρύμη, (έκτασης περίπου 10 εκταρίων) φαίνεται πως άνθισε ιδιαίτερα κατά τον 2ο και 3ο αι., καθώς δε βρέθηκαν νομίσματα με ημερομηνία μεταγενέστερη του 273 (terminus post quem). Το Άαρντενμπουργκ πιθανώς χρησιμοποιείτο στρατιωτικά στην περίοδο 170-270. Ανάμεσα στα ευρήματα καταγράφηκαν αρκετά ορειχάλκινα ειδώλια ρωμαιοφλαμανδικής τεχνοτροπίας. Trimpe Burger, J. A. Zeeland in Roman Times, Proceedings of the State Service for Archaeological Investigations in the Netherlands (n.d.). . Aardenburg Cultuurstad (Άαρντενμπουργκ πόλη πολιτισμού) (Ολλανδικά) Roman Aardenburg Αρχειοθετήθηκε 2012-12-31 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Μορίς Περζά

Ο Μορίς Περζά (Γαλ. Maurice Persat Puy-de-Dome, Απρίλιος 30 1788 - 1858), ήταν Γάλλος αξιωματικός, φιλέλληνας και συγγραφέας, έλαβε μέρος στους Ναπολεόντειους πολέμους και επαναστατικούς πολέμους στη Λατινική Αμερική, Ελλάδα και Ισπανία.

 Ο Περζά γεννήθηκε στο Πυί-ντε-Ντομ (Puy-de-Dome) της κεντρικής Γαλλίας το 1788. Ήταν λοχαγός του ιππικού στο στρατό του Ναπολέοντα. Έλαβε το παράσημο της «Λεγεώνας της Τιμής" από τα χέρια του αυτοκράτορα το 1813 . Μετά τις «εκατό ημέρες» αποστρατεύτηκε με το ήμισυ του μισθού. Συγκρότησε δύναμη ανταρτών του Λίγηρα, αλλά εξορίστηκε κατά τη διάρκεια της Παλινόρθωσης. Συμμετείχε σε συνωμοσία για τη διάσωση του Ναπολέοντα από το νησί της Αγίας Ελένης. Το 1817 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1818 κατετάγη στο στρατό Σιμόν Μπολίβαρ, αλλά απογοητευμένος από τους ισπανόφωνους ηγέτες, τον Φεβρουάριο του 1819 πήγε στο νησί Μαρτινίκα. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, πήρε και πάλι μέρος σε συνωμοσία. Πήρε μέρος στη ναπολιτάνικη επανάσταση, φυλακίσθηκε από τους Αυστριακούς, αλλά δραπέτευσε. .Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 πήγε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά των Οθωμανών. Ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη του 1-ου Τάγματος του τακτικού Ελληνικού στρατού, το οποίο με απόφαση του Δημήτρη Υψηλάντη οργανώθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας από τον γεννημένο στην Κρήτη Κορσικανό Ιωσήφ Βαλέστ . Μετά την Ελλάδα ο Περζά πήγε στην Ισπανία και πήρε μέρος στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του δούκα του Ανγκουλέμ (Λουδοβίκος Αντώνιος της Ανγκουλέμης), ως διοικητής του ιππικού υπό τις διαταγές του Φρανσίσκο Εσπόζα η Μίνα. Κατά τα έτη 1838-1839, έγραψε τα «Απομνημονεύματα 1806-1844», τα οποία, ωστόσο, παρέμειναν ανέκδοτα μέχρι το 1910.
Υποσμηναγός

Ο Υποσμηναγός (Υπσγος) είναι Αξιωματικός (OF-1) της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ανώτερος του ανθυποσμηναγού και κατώτερος του σμηναγού. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ο Υπολοχαγός και στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Λιμενικό Σώμα ο ,Ανθυποπλοίαρχος.

 Η λέξη Υποσμηναγός προέρχεται από το υπό + σμήνος + άγω (οδηγώ μετά από το δικαίωμα που μου δίνει ένα άτομο). Κατά κανόνα, Υποσμηναγός είναι ο υπαρχηγός του Σμήνους, γεγονός που υποδηλώνεται και από τη σύνθεση της λέξης. Στην Πολεμική Αεροπορία αγγλόφωνων χωρών, ο αντίστοιχος βαθμός στις μεν Μεγάλη Βρεταννία, στην Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία αποδίδεται με τον όρο Flying officer, ενώ στις ΗΠΑ, στον Καναδά είναι όπως ο Υπολοχαγός του Στρατού Ξηράς και καλείται First Lieutenant. Το διακριτικό του Υποσμηναγού στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι δύο γαλάζιες λωρίδες (δύο φαρδιές) που πλαισιώνονται από μαύρες γραμμές και ένας ρόμβος που αποφύεται από την ανώτερη λωρίδα. Υπολοχαγός Λεξιλογική προέλευση των βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων
Siebel Fh 104 Hallore

Το Siebel Fh 104 Hallore ήταν μικρό γερμανικό δικινητήριο αεροσκάφος της περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκε ως αεροσκάφος συνδέσμου/επικοινωνιών καθώς και ως μεταγωγικό. Επίσης αποτέλεσε σχεδιαστικά τη βάση για το μεγαλύτερων διαστάσεων Siebel Si 204.

 Το 1934 η εταιρεία Klemm Leichtflugzeugbau ίδρυσε νέο εργοστάσιο στην πόλη Χαλλε (Halle). Η μονάδα αυτή θα εξειδικεύονταν στην παραγωγική αεροσκαφών ολομεταλλικής δομής, σε αντίθεση με τα ελαφρά αεροσκάφη ξύλινης δομής και υφασμάτινης επικάλυψης της εταιρείας. Στο πλαίσιο αυτό μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο της Χάλλε οι εργασίες ανάπτυξης του νέου δικινητήριου μεταγωγικού Klemm Kl 104, που μετονομάστηκε σε Fh 104. Το 1937, έτος κατά το οποίο το νέο αεροσκάφος πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση, ο έλεγχος του εργοστασίου πέρασε στον Φριτς Ζίμπελ (Fritz Siebel). Το Fh 104 είχε μεταλλική άτρακτο, πτέρυγες με ξύλινη επικάλυψη και ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Αεροσκάφος Fh 104 κέρδισε το 1938 τον αεροπορικό αγώνα Littorio, ενώ το επόμενο έτος αεροσκάφος ίδιου τύπου πραγματοποίησε το γύρο της Αφρικής, διανύοντας 40.000 km. Τουλάχιστον δεκαπέντε αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν από πολιτικούς χρήστες προπολεμικά.Την περίοδο του παγκοσμίου πολέμου αρκετά Fh 104 χρησιμοποιήθηκαν ως προσωπικά αεροσκάφη εξέχοντων αξιωματούχων του ναζιστικού καθεστώτος καθώς και ανώτατων αξιωματικών της Βέρμαχτ. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι Ερνστ Ουντέτ (Ernst Udet), Άλμπερτ Κέσσελριγνκ (Albert Kesselring) και Άντολφ Γκάλαντ (Adolf Galland). Τα Fh 104 αξιοποιήθηκαν επίσης ως εκπαιδευτικά. ΓερμανίαLuftwaffeΣλοβακίαΣλοβάκικη Πολεμική ΑεροπορίαΤσεχοσλοβακίαΤσεχοσλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία (μεταπολεμικά) Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Fh 104Siebel Si 204 Smith, J.R. and Kay, Antony J. German Aircraft of the Second World War. London:Putnam, 1990. (ISBN 0-85177-836-4). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Siebel Fh 104 στο Wikimedia Commons
Αναστάσιος Μεγαλομύστακας

Ο Αναστάσιος Μεγαλομύστακας (Σέρρες, 1988) είναι Έλληνας ελεύθερος επαγγελματίας (συνιδιοκτήτης βρεφονηπιακού σταθμού) και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου την περίοδο 2015 - 2019, ενώ ήταν ο νεότερος σε ηλικία βουλευτής στην σύνθεση της τότε βουλής. Έλκει την καταγωγή του από το Κάτω Μετόχι Σερρών.

 Γεννήθηκε το 1988 και σπούδασε Νηπιαγωγός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Διετέλεσε πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Κάτω Μετοχίου Σερρών. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του δημάρχου Σερρών, Πέτρου Αγγελίδη.Εξελέγη βουλευτής Σερρών τον Σεπτέμβριο του 2015 με την Ένωση Κεντρώων, στο ψηφοδέλτιο της οποίας στις Σέρρες ήταν επικεφαλής.Λίγο μετά την εκλογή του ως βουλευτής, παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος Σερρών.
Ιστέμπνα

Η Ιστέμπνα (πολωνικά: Istebna) είναι μεγάλο χωριό και η έδρα της Γκμίνα Ιστέμπνα, στο Πόβιατ Τσιέσιν του Βοεβοδάτου Σιλεσίας, στη νότια Πολωνία. Το χωριό βρίσκεται στα Σιλεσικά Μπεσκίντι, κοντά στα σύνορα με την Τσεχία και τη Σλοβακία, στην ιστορική περιοχής της Σιλεσίας του Τσιέσιν. Ο ποταμός Όλζα ρέει μέσα από το χωριό.

 Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο έγγραφο από το 1592, αναφέροντας αναδρομικά το χωριό Γιστέμπνε (Jistebne) ως υπάρχον το 1583.< Ανήκε τότε στο Δουκάτο του Τέσεν, ως φέουδο του Βασιλείου της Βοημίας και μέρος της Μοναρχίας των Αψβούργων. Μετά τις Επαναστάσεις του 1848 στην Αυστριακή Αυτοκρατορία εισήχθη ένα σύγχρονο δημοτικό τμήμα στην ανασυσταθείσα Αυστριακή Σιλεσία. Το χωριό ως δήμος υπεγράφη στην πολιτική περιφέρεια του Τσιέσιν και στη νομική περιφέρεια του Γιάμπλουνκοφ. Σύμφωνα με τις απογραφές που έγιναν το 1880, το 1890, το 1900 και το 1910, ο πληθυσμός του δήμου αυξήθηκε από 2.112 το 1880 σε 2.245 το 1910, με την πλειοψηφία να είναι γηγενείς πολωνόφωνοι (μεταξύ 98,2% και 99,5%) συνοδευόμενοι από γερμανόφωνους (το πολύ 33 ή 1,5% το 1890) και τσεχόφωνοι (το πολύ 15 ή 0,7% το 1880). Όσον αφορά τη θρησκεία το 1910 η πλειοψηφία ήταν Ρωμαιοκαθολικοί (93,9%), ακολουθούμενοι από Προτεστάντες (5,9%) και Εβραίους (6 άτομα). Το χωριό κατοικούνταν επίσης παραδοσιακά από Σιλέσιους Γκουράλους. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την πτώση της Αυστροουγγαρίας, τον Πόλεμο Πολωνίας-Τσεχοσλοβακίας και τη διαίρεση της Σιλεσίας του Τσιέσιν το 1920, έγινε μέρος της Πολωνίας και μεταφέρθηκε στο Πόβιατ Τσιέσιν. Στη συνέχεια προσαρτήθηκε από τη ναζιστική Γερμανία στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο αποκαταστάθηκε στην Πολωνία. Ιουάβα Τσεμπιάτουφ
Κραυγή από το Διάστημα

Κραυγή Από Το Διάστημα (αγγλικά: Dead Space) είναι αμερικάνικη ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1991 σε σκηνοθεσία Φρεντ Γκάλο και πρωταγωνιστούν οι Μαρκ Σίνγκερ, Λάουρα Τέιτ και Τζούντιθ Τσαπμαν.

 Μια ερευνητική βάση σε ένα μακρινό πλανήτη καλεί έναν διαγαλαξιακό αστυνόμο για να σταματήσει ένα μεταλλαγμένο τέρας που ελευθερώθηκε από το εργαστήριο της βάσης και σκοτώνει τα μέλη της βάσης. Μαρκ Σίνγκερ στο ρόλο του Στηβ Κρίγκερ Λάουρα Τέιτ στο ρόλο της Μαρίσα Σαλίνγκερ Τζούντιθ Τσαπμαν στο ρόλο της Έμιλυ Στοουτ Μπράιαν Κράνστον στο ρόλο του Φρανκ Ντάρντεν Ράντυ Ρέινχολζ στο ρόλο του Τιμ Λορι Λίβλυ στο ρόλο της Τζιλ Τόλμαν Γκρεγκ Μπλάντσαρντ στο ρόλο του Τζο Η ταινία κυκλοφόρησε σε διπλό DVD από την Shout! Factory μαζί με το Βαθύτερος Τρόμος το 2010. Κραυγή Από Το Διάστημα στο Rotten Tomatoes Κραυγή Από Το Διάστημα στο Allmovie Κραυγή Από Το Διάστημα στο HorrorMovies.org Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
Ντενίς Σμιχάλ

Ο Ντενίς Ανατόλιοβιτς Σμιχάλ (ουκρανικά: Денис Анатолійович Шмигаль, γενν. 15 Οκτωβρίου 1975, Κίεβο), είναι επιχειρηματίας και πολιτικός της Ουκρανίας. Ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας από τις 4 Μαρτίου 2020, λόγω της παραίτησης του προκατόχου του Ολεξίι Χοντσαρούκ.

 Γεννήθηκε στο Κίεβο στις 15 Οκτωβρίου 1975 αποφοίτησε το 1993 από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ το 1997 αποφοίτησε από την τριτοβάθμια εκπαίδευση από το Πολυτεχνείο Λβιβ με πτυχίο των οικονομικών και των κοινωνικών επιστημών. Αναμείχθηκε στην πολιτική από το 2015 αφότου εργάστηκε ως επικεφαλής του Τμήματος Οικονομικών στην Περιφερειακή Διοίκηση της Περιφέρειας Λβιβ. Εργάστηκε επίσης για το υπουργείο Εσόδων και Υποχρεώσεων. Από την 1 Αυγούστου 2019 έως την υπουργοποίηση του ήταν κυβερνήτης στην πολιτεία Ιβάνο-Φρανκίφσκ. Στις 4 Φεβρουαρίου 2020 ανέλαβε και χρέη υπουργού και συγκεκριμένα του υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης θέση που κράτησε μέχρι και τις 4 Μαρτίου 2020, λόγω ανάληψης της θέσης του πρωθυπουργού. Στις 4 Μαρτίου 2020 διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο τον Ολέξι Χόντσαρουκ, μετά την παραίτηση του προκατόχου του λόγω ενός σαρωτικού ανασχηματισμού, αλλά και μετά τις διαρροές ότι ο πρωθυπουργός χλεύαζε τον πρόεδρο της χώρας για τις ικανότητες του. Ο διορισμός του εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο με 355 ψήφους.
Γουίλιαμ Μάρλιν

Ο Γουίλιαμ Μάρλιν (William Marlin, γεννηθείς στις 21 Οκτωβρίου 1950) είναι πολιτικός από τον Άγιο Μαρτίνο και πρωθυπουργός από το 2015 ως τις 24 Νοεμβρίου 2017.

 Επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στην Εθνική Συμμαχία, το Δημοκρατικό Κόμμα, το Ενωμένο Κόμμα Αγίου Μαρτίνου και στους ανεξάρτητους βουλευτές Μόρις Λέικ και Σίλβιο Μάτσερ.Η κυβέρνησή του ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 19 Νοεμβρίου 2015.
Αχονδροπλασία

Η αχονδροπλασία είναι μια κυρίαρχη γενετική διαταραχή που συχνά προκαλείται από τον νανισμό. Οι νάνοι με αχονδροπλασία έχουν ύψος περίπου 131 εκ. για τους άνδρες και 123 εκ. για τις γυναίκες. Η νόσος εμφανίζεται σε έναν ανά 25.000 ανθρώπους.

 Τα κλινικά χαρακτηριστικά της αχονδροπλασίας: Ασύμμετρο, μικρό ανάστημα Μείωση του μεγέθους των άμεσων άκρων Μικρά δάχτυλα χεριών και ποδιών Μεγάλο κεφάλι με προεξέχον μέτωπο Κύφωση ή Λόρδωση Παραμόρφωση ποδιών Συχνές μολύνσεις των αυτιών και άπνοια κατά την διάρκεια του ύπνου Υποπλασία του προσώπου Η αχονδροπλασία κληρονομείται με αυτοσωμικό επικρατή τρόπο κατόπιν μετάλλαξης στο γονίδιο 3, που προκαλεί αντικανονική ανάπτυξη των χόνδρων. Μεταλλάξεις των γονιδίων μπορεί να συμβούν όταν κάποιος αποκτά παιδί σε μεγάλη ηλικία (άνω των 30). Έρευνες έχουν δείξει ότι οι μεταλλάξεις των γονιδίων κληρονομούνται αποκλειστικά από τον πατέρα κατά την διάρκεια της σπερματογένεσης. Υπάρχουν ακόμα δύο σύνδρομα με γενετική βάση παρόμοια με την αχονδροπλασία, η υποχονδροπλασία και η θανατηφόρος δυσπλασία. Η αχονδροπλασία μπορεί να ανιχνευθεί κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μέσω γονικού υπερήχου. Εξέταση DNA πραγματοποιείται για να ανιχνεύσει κάποιες μεταλλάξεις γονιδίων. Άλλα χαρακτηριστικά της αχονδροπλασίας είναι η χαμηλή κίνηση και ο χαμηλός μυικός τόνος. Ένα αίτιο του χαμηλού μυικού τόνου είναι ότι το βρέφος δεν περπατά πριν τους 24 ή 26 μήνες. Εξαιτίας του χαμηλού ύψους, η εμμονή σχετίζεται συχνά με την διαταραχή. Τα παιδιά εμφανίζουν συχνά μολύνσεις των αυτιών (ωτίτιδα). Προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια θεραπεία για την αχονδροπλασία. Παρόλο που χρησιμοποιούνται από αυτούς που δεν έχουν αχονδροπλασία για να βοηθηθούν με το ύψος τους, οι ορμόνες δεν θα βοηθήσουν τα άτομα με αχονδροπλασία. Ωστόσο υπάρχει μια χειρουργική επέμβαση που μπορεί να μεγαλώσει τα άκρα των ατόμων με αχονδροπλασία. Με την μέθοδο επιμήκυνσης των οστών, η μέθοδος ilizarov.Με μεγάλη επιτυχία. Description of Achondroplasia from the Wellcome Trust Human Genome site Genetics of Achondroplasia Achondroplasia by Kathleen Tozer, M.D. & Bart Keogh, M.D., University of Washington Department of Radiology Approach to Skeletal Dysplasias Restricted Growth Association UK Little People of America Little People: Learning to See the World Through My Daughter's Eyes, a book by Dan Kennedy What is Normal?Raising a child with Achondroplasia, a form of dwarfism by Tonya Sweat Information about achondroplasia