IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ραβένια Ιωαννίνων

Τα Ραβένια είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου. Σήμερα ανήκει στο δήμο Δωδώνης. Βρίσκεται 26 χιλιόμετρα νότα των Ιωαννίνων και σε υψόμετρο 840 μέτρων. Υπάγεται σε σύμπλεγμα χωριών που λέγονται "Κατσαουνοχώρια".

 Το χωριό ιδρύθηκε πριν την βυζαντινή περίοδο. Ο οικισμός άλλαξε τοποθεσία δύο φορές. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο ο οικισμός μεταφέρθηκε από την περιοχή Λαγκάδα εκκλησιάς στην περιοχή Μπογδορά. Η μεταφορά σύμφωνα με την παράδοση έγινε λόγω γεωλογικών αλλαγών. Κάποιο ποτάμι που πήγαζε στην περιοχή στέρεψε και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν άλλη πηγή νερού. Κατά τις αρχές της περιόδου της Τουρκοκρατίας η θέση της Μπογδοράς εγκαταλείφθηκε και ο οικισμός μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση όπου προϋπήρχε το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου κοντά σε πηγή νερού. Το μοναστήρι αποτέλεσε θρησκευτικό πόλο έλξης για τους χριστιανικούς πληθυσμούς της γύρω περιοχής από το δέκατο έβδομο αιώνα έως και τα τέλη του δέκατου ένατου. Κατά τα μέσα του δέκατου έκτου αιώνα πολλοί άντρες είχαν μεταναστεύσει στην Μολδοβλαχία για οικονομικούς λόγους και είχαν αφήσει τις οικογένειες στα Ραβένια. Λόγω κάποιων προστριβών με τους Τουρκαλβανούς που λυμαίνονταν την περιοχή και κάποιου άγνωστου συμβάντος αναγκάστηκαν να επιστρέψουν, να πάρουν τις οικογένειες και να μεταναστεύσουν προς άγνωστη κατεύθυνση. Σύμφωνα με την παράδοση εβδομήντα "σέλες" έφυγαν. Το πρώτο δημοτικό σχολείο χτίστηκε το 1901 με πρωτοβουλία του ντόπιου διανοούμενου Γεωργίου Γκαζιάνη ο οποίος είχε σπουδάσει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Το σχολείο έγινε με δωρεές. Κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το χωριό κάηκε από τους Τούρκους. Οι κάτοικοι έφυγαν πρόσφυγες στη Φιλιππιάδα όπου υπήρχε οργανωμένη βοήθεια από φιλανθρωπικά ιδρύματα της τότε ελεύθερης Ελλάδας. Ο Ελληνικός στρατός έδωσε αψιμαχίες στα γύρω υψώματα και πριν προχωρήσει για την τελική μάχη στο Μπιζάνι στρατοπέδευσε για σύντομο χρονικό διάστημα δίπλα από το χωριό. Το 1943 το χωριό κάηκε από τους Ιταλούς και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς στό γειτονικό Ξεροβούνι και σε γειτονικά χωριά όπου υπήρχαν οικογενειακοί δεσμοί. Μετά τον πόλεμο το σχολείο ξαναλειτούργησε έως το 1968 που έκλεισε. Μετά την πτώση της δικτατορίας το σχολείο επαναλειτούργησε έως το 1982 όπου και έκλεισε οριστικά. Ό,τι δεν κατάφεραν οι πόλεμοι, τα κατάφερε η αστυφιλία. Το χωριό ηλεκτροδοτήθηκε το 1964 και υδροδοτήθηκε το 1967. Οι πέντε οικογένειες που διαμένουν σήμερα στα Ραβένια ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος. Πολλά παλιά σπίτια έχουν ανακαινισθεί ως θερινές κατοικίες. Άλλα αξιοθέατα εκτός από την εκκλησία, πρώην μοναστήρι, είναι ένας τεράστιος πλάτανος μέσα σε μια καταπράσινη κοιλάδα στη θέση "Βρύση".
Πρότυπη μοριακή εντροπία

Στη χημεία, η πρότυπη μοριακή εντροπία (standard molar entropy) είναι η περιεκτικότητα της εντροπίας ενός mol ουσίας, σε πρότυπες συνθήκες (όχι στις κανονικές συνθήκες ). Η πρότυπη μοριακή εντροπία δίνεται συνήθως με το σύμβολο S° και με μονάδες Τζάουλ (μονάδα μέτρησης) ανά mol και ανά Κέλβιν (J mol−1 K−1). Αντίθετα με την πρότυπη μεταβολή ενθαλπίας σχηματισμού (standard enthalpy change of formation), η τιμή της S° είναι απόλυτη. Δηλαδή, ένα στοιχείο στην πρότυπη κατάσταση έχει μια μηδενική τιμή S° σε θερμοκρασία δωματίου. Η εντροπία μιας καθαρής κρυσταλλικής δομής μπορεί να είναι 0 J mol−1 K−1 μόνο στους 0 K, σύμφωνα με τον τρίτο θερμοδυναμικό νόμο. Όμως, αυτό προϋποθέτει ότι το υλικό σχηματίζει έναν 'τέλειο κρύσταλλο' χωρίς κανένα ελάττωμα ή εξάρμοση, που δεν είναι ποτέ πλήρως αληθές, επειδή οι κρύσταλλοι αυξάνονται πάντα σε μια πεπερασμένη θερμοκρασία. Αυτή η παραμένουσα εντροπία είναι συχνά σχεδόν αμελητέα.

 Εάν ένα mol ουσίας ήταν στους 0 K, τότε αν ζεσταθεί από το περιβάλλον της στους 298 K, η ολική μοριακή της εντροπία θα ήταν η άθροιση όλων των N μεμονωμένων συνεισφορών: S ∘ = ∑ k = 1 N Δ S k = ∑ k = 1 N ∫ d q k T d T {\displaystyle S^{\circ }=\sum _{k=1}^{N}\Delta S_{k}=\sum _{k=1}^{N}\int {\frac {dq_{k}}{T}}\,dT} Εδώ, dqk/T αναπαριστά μια πολύ μικρή ανταλλαγή θερμικής ενέργειας σε θερμοκρασία T. Η ολική μοριακή εντροπία είναι το άθροισμα πολλών μικρών μεταβολών στη μοριακή εντροπία, όπου κάθε μικρή μεταβολή μπορεί να θεωρηθεί μια αντιστρεπτή μεταβολή. Η πρότυπη μοριακή εντροπία ενός αερίου στις STP περιλαμβάνει συνεισφορές από: Τη θερμοχωρητικότητα ενός mol του στερεού από 0 K στο σημείο τήξης (συμπεριλαμβανόμενης της απορροφούμενης θερμότητας σε κάθε αλλαγή μεταξύ διαφορετικών κρυσταλλικών δομών (crystal structures)) Τη λανθάνουσα θερμότητα τήξης (latent heat of fusion) του στερεού. Τη θερμοχωρητικότητα του υγρού από το σημείο τήξης στο σημείο βρασμού. Τη λανθάνουσα θερμότητα εξάτμισης (latent heat of vaporization) του υγρού. Τη θερμοχωρητικότητα του αερίου από το σημείο βρασμού σε θερμοκρασία δωματίου.Οι μεταβολές στην εντροπία συσχετίζονται με τις μεταβολές φάσης (phase transitions) και τις χημικές αντιδράσεις. Οι χημικές εξισώσεις χρησιμοποιούν την πρότυπη μοριακή εντροπία των αντιδρώντων και των προϊόντων για να βρουν την πρότυπη εντροπία της αντίδρασης: ΔS°αντίδρασης = S°προϊόντων – S°αντιδρώντωνΗ πρότυπη εντροπία της αντίδρασης βοηθά στον καθορισμό αν η αντίδραση θα λάβει χώρα αυθόρμητα. Σύμφωνα με τον δεύτερος θερμοδυναμικό νόμο, μια αυθόρμητη αντίδραση καταλήγει πάντα σε μια αύξηση της ολικής εντροπίας του συστήματος και του περιβάλλοντός της: ΔSολική = ΔSσυστήματος + ΔSπεριβάλλοντος > 0 Εντροπία Θερμότητα Ελεύθερη ενέργεια Γκιμπς Τρίτος θερμοδυναμικός νόμος Free Energy and Chemical Reactions - Course notes for General Chemistry (R. Paselk, Humboldt State University)
Νικολά Μαρέν

Ο Νικολά Μαρέν, γεννημένος στις 29 Μαΐου 1980 στην Μασσαλία (Μπους-ντυ-Ρον, Γαλλία), είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για λογαριασμό της ΑΣ Μαζεντά.

 Προϊόν των ποδοσφαιρικών ακαδημιών της ΑΖ Οσέρ, όπου όμως δεν έλαβε καμία ευκαιρία, ο Νικολά Μαρέν αποχώρισε με προορισμό την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, η οποία αγωνιζόταν, τότε, στην Λιγκ 2, στα τέλη της σεζόν 2002-2003. Καθιερώθηκε ως βασικός στέλεχος της επίθεσης των Stéphanois και ήταν σημαντικό μέλος της ομάδας των Verts που κατάφερε να επανέλθει στην Λιγκ 1 πετυχαίνοντας έξι τέρματα στη διάρκεια αυτής της σεζόν. Έχοντας κερδίσει την αναγνώριση του κοινού για τον σεβασμό του προς την φανέλα και την μαχητικότητα που έβγαζε στον αγωνιστικό χώρο, ωστόσο, είχε πολύ λίγες ευκαιρίες να δείξει το ταλέντο του και στην πρώτη κατηγορία, καθώς είχε μπροστά του τον Πασκάλ Φεϊντουνό. Πάραυτα, κατάφερε να σημειώσει τρία τέρμα, των οποίων το ένα στη διάρκεια του τοπικού ντέρμπι με αντίπαλο την Ολιμπίκ Λυών. Τελικώς, ο Μαρέν αποχώρισε με προορισμό την ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2005, με την οποία ανέβηκε για δεύτερη φορά στην Λιγκ 1. Άλλαξε, τότε, θέση μετατοπιζόμενος στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Έπειτα από δύο σεζόν, αποχώρησε για την ΦΚ Λοριάν, η οποία αγωνιζόταν στην Λιγκ 1. Είχε μια "γεμάτη" πρώτη σεζόν, αλλά σημείωσε λίγα τέρματα, με αποτέλεσμα τον δανεισμό του στην αγγλική Πλύμουθ Αργκάιλ, ομάδα της Λιγκ Του, από τον Σεπτέμβριο έως το τέλος του 2008, κι έπειτα στην ΣΚ Μπαστιά, στην Λιγκ 2, από τον Ιανουάριο ως τον Ιούνιο του 2009. Το 2009, ο Μαρέν εγκατέλειψε την Λοριάν και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ελβετική ΦΚ Σιόν. Το 2011, η ομάδα του κατέκτησε το Κύπελλο Ελβετίας, χωρίς όμως ο παίκτης να συμμετάσχει στον τελικό. Μεταγράφηκε στη συνέχεια για έναν χρόνο στην ΦΚ Λωζάν-Σπορ, νεοπροβιβασθείσα στην πρώτη κατηγορία. Έπειτα από μόλις έξι μήνες στη διάρκεια των οποίων σημείωσε 4 τέρματα σε συνολικά 15 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, έμεινε ελεύθερος και εντάχθηκε στην ομάδα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ντουμπάι Κλαμπ. Σημείωσε ένα τέρμα σε 17 αγώνες προτού αποχωρίσει με προορισμό το ελληνικό πρωτάθλημα και την Σκόντα Ξάνθης, στα τέλη Αυγούστου του 2012. Έπειτα από διάστημα παρουσίας δύο ετών στην Ελλάδα, επέστρεψε στη Γαλλία, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την ΟΣ Μπουλόν, τον Ιούλιο του 2014. Τραυματίας κατά την διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της σεζόν, δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε κάποια αναμέτρηση του Νασιονάλ, με αποτέλεσμα την αποχώρησή του από τον σύλλογο με προορισμό την Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ μετά το πέρας της σεζόν. Τον Ιανουάριο του 2017, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας έξι μηνών με την ομάδα της ΑΣ Μαζεντά (Νέα Καληδονία). Πρώτος αγώνας στην Λιγκ 1 : 30 Ιανουαρίου 2002, ΑΖ Οσέρ-ΣΚ Μπαστιά (1-0) Πρώτο τέρμα στην Λιγκ 1 : 22 Σεπτεμβρίου 2004, ΑΣ Σαιντ-Ετιέν-ΑΖ Οσέρ (3-1) Πρωταθλητής της Λιγκ 2 το 2004 με την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν.
Μοίρα Αχαΐας

Η Μοίρα (ή Άνω Μοίρα) είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας κτισμένο στο Παναχαϊκό όρος σε υψόμετρο 885 μέτρα. Ήταν έδρα της ομώνυμης ανεξάρτητης κοινότητας, περιλαμβάνουσα το χωριό Ζουμπάτα και τον οικισμό Γκοτσαίικα. Σήμερα αποτελεί τοπική κοινότητα (τέως δημοτικό διαμέρισμα) του Δήμου Πατρέων με 51 πληθυσμό κατοίκους.

 Η ονομασία του Μοίρα (ορθά: στου Μοίρα) είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον πρώτο οικιστή. Το χωριό φαίνεται ότι οικίστηκε από Σλαβόφωνους ή Αρβανίτες ποιμένες σε άγνωστη εποχή. Αναφέρεται πρώτη φορά σε ενετική απογραφή του 1689 . Τον 19ο αιώνα οικογένειες του Μοίρα κατέβαιναν με τα αιγοπρόβατα τους τον χειμώνα στα πεδινά και στην περιοχή των Δρεσθενών. Εκεί το 1870 άρχισαν να κατασκευάζουν αρχικά θερινές κατοικίες όπου έπειτα από λίγα χρόνια δημιουργήθηκε το σημερινό χωριό Μοιραίικα. Μόνιμη εγκατάσταση στα Μοιραίικα αναφέρεται μετά το 1910 έως τότε μετακινούνταν μεταξύ των δύο χωριών (θερινή και χειμερινή κατοικία). Με το Β.Δ. 8/4/1835 γίνεται περιλαμβάνεται στον Δήμο Παναχαιών. Με το Β.Δ. 27/11/1840 περί συγχωνεύσεων δήμων καταργείται ο Δήμος Παναχαιών και συγχωνεύεται στον Δήμο Πατρέων. Από το 1912-1914 αποτέλεσε κοινότητα έως το 1998 όπου με το Σχέδιο «Καποδίστριας» αποτέλεσε εκ νέου δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πατρέων μαζί με τον οικισμό Ζουμπάτα. Συνοικία και οικιστική θέση του χωριού αποτελούν τα Λατσαίικα που βρίσκονται απέναντι από τα Γκοτσαίικα. Η κεντρική εκκλησία του χωρίου είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου. Στην περιοχή δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μοίρα «Η Θάνα». Κώστας Παπαγιαννόπουλος, «Η δημιουργία των χωριών» στο Κώστας Παπαγιαννόπουλος (επιμ.), Βραχναίικα και Μονοδένδρι. Αρχαιολογία του τοπίου και τοπική ιστορία, πρόλογος: Βασίλης Τογαντζής, Μιλτιάδης Γούτας, Λάζαρος Κολώνας, Έκδοση Δήμος Βραχναίικων-Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Βραχναίικων, Πάτρα 2009, σελ. 105-134. ISBN 978-960-99129-0-7. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μοίρα.
Άννα των Μεδίκων (1616-1676)

H Άννα, ιταλ. Anna (21 Ιουλίου 1616 - 11 Σεπτεμβρίου 1676) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Πέραν Αυστρίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας. Παντρεύτηκε το 1646 τον εξάδελφό της Φερδινάνδο-Κάρολο των Αψβούργων δούκα της Πέραν Αυστρίας και είχε τέκνα; Κλαυδία-Φελίσιτας 1653-1676, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Μαρία-Μαγδαληνή 1656-1669, απεβ. 13 ετών. Arias, Enrique Alberto (2001). Essays in Honor of John F. Ohl: a Compendium of American Musicology. Evanston, Illinois: Northwestern University Press. ISBN 0-8101-1536-0. Briscoe, James R. (2004). New Historical Anthology of Music by Women. Indiana University Press. Glixon, Beth L. "New Light on the Life and Career of Barbara Strozzi" (PDF). The Musical Quarterly: 311–335. doi:10.1093/mq/81.2.311. Retrieved 4 March 2010.
Άγιος Πέτρος (νησίδα)

Ο Άγιος Πέτρος ή Γκόλεμ Γκραντ (σλαβομακεδονικά: Голем Град‎), που σημαίνει Μεγάλο Οχυρό, επίσης γνωστό ως η Νήσος του Φιδιού, είναι νησί της Βόρειας Μακεδονίας. Το νησί καλύπτει μια έκταση άνω των 20 εκταρίων (200 στρέμματα). Βρίσκεται στη λίμνη Πρέσπα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά και τα αλβανικά εδάφη. Ο Άγιος Πέτρος φιλοξενεί πολλά αρχαία ερείπια και εκκλησίες. Είναι επίσης το σπίτι διαφόρων κοινοτήτων ζώων, ιδίως φιδιών. Από το 2008, το νησί "άνοιξε" για τους τουρίστες.

 Ο Άγιος Πέτρος έχει έκταση 200 στρεμμάτων και έχει μήκος 600 μέτρα και πλάτος 350 μέτρα. Το νησί είναι σήμερα ακατοίκητο και έχει παραμείνει έτσι από τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν η μικρή μοναστική κοινότητα έφυγε από το νησί. Στο νησί, μπορεί κανείς να φτάσει μόνο με βάρκα. Το χωριό Κόνσκο (Konjsko) είναι το πιο κοντινό στο νησί με περίπου δύο χιλιόμετρα απόσταση μεταξύ των δύο. Λίμνες Πρέσπες Κατάλογος νησιών της Βόρειας Μακεδονίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Golem Grad στο Wikimedia Commons Ιστοσελίδα σχετικά με το νησί του Αγίου Πέτρου
Παντόλφο Α΄ Μαλατέστα

Ο Παντόλφο Α΄, ιταλ.: Pandolfo I Malatesta (π. 1267 - 6 Απριλίου 1326) από τον Οίκο των Μαλατέστα, γιος του Mαλατέστα Α΄ ντα Βερούκιο, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κύριος του Ρίμινι από το 1317.

 Το 1304, με το τέλος του πάπα Βονιφατίου Η΄, κατέλαβε το Πέζαρο, το Φάνο, τη Σενιγκάλλια και το Φοσσομπρόνε, τα οποία έχασε και ανέκτησε τα επόμενα χρόνια. Το 1317 έγινε κύριος του Ρίμινι και επικεφαλής της οικογένειάς του, των Μαλατέστα, με το τέλος του αδελφού του Μαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο) του Τυφλού. Το 1321 ήταν ανώτατος διοικητής (capitano generale) των Παπικών Κρατών κατά των Γιβελλίνων και των Μοντεφέλτρο του Ουρμπίνο. Ο Παντόλφο Α΄ είχε δύο γιους: τον Mαλατέστα Γ΄ και τον Γκαλεότο Α΄. Μετά το τέλος του το 1326 υπήρξε έριδα για τη διαδοχή, μεταξύ του μεγαλύτερου γιου του Μαλατέστα Γ΄ και του ανιψιού του Φεραντίνο (γιού του Μαλατέστα Β΄). Επιτεύχθηκε ένας διαχωρισμός, με τον οποίο ο Mαλατέστα Γ΄ έλαβε στο Πέζαρο και ο Φεραντίνο στο Ρίμινι. Είχε τέκνα: Mαλατέστα Γ΄ π.1299-1364, κοντοτιέρος, κύριος του Ρίμινι. Γκαλεότο Α΄ 1299-1385, κοντοτιέρος, κύριος του ρίμινι, Φάνο, Άσκολι Πιτσέρο, Τσεζένα, Φοσσομπρόνε.
Αγρίδι Αιγιαλείας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Αγρίδι Αχαΐας Το Αγρίδι είναι ορεινό χωριό της άλλοτε Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 945 μέτρων στις πλαγιές του όρους Μαρμάτι, απέναντι από την ανατολική πλευρά του Χελμού σε πλαγιά του λεκανοπεδίου της Νωνάκριδος, και περιβάλλεται από δάση ελάτου. Από το 1998 έως το 2010 ήταν οικισμός του Δημοτικού Διαμερίσματος Περιστέρας του πρώην Δήμου Ακράτας. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2011 είχε 3 κατοίκους.

 Στις 14 Μαρτίου 1821 ο Νικόλαος Χριστοδούλου (ή Σολιώτης), μαζί με τον Αναγνώστη Κορδή και άλλους κλέφτες, έστησαν ενέδρα και χτύπησαν στην τοποθεσία «Πόρτες», κοντά στο χωριό Αγρίδι, τρεις γυφτοχαρατζήδες και τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του καϊμακάμη της Τριπολιτσάς Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα, κατόπιν παροτρύνσεως του Σωτήρη Χαραλάμπη. Θεωρείται ως η πρώτη ένοπλη σύγκρουση της Επανάστασης του 1821. Δήμος Νωνάκριδος Κλουκινοχώρια Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγριδίου Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
Η σκιά του παρελθόντος

Η σκιά του παρελθόντος (Ισπανικά: La sombra del pasado) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2014. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 2001, El manantial. Πρωταγωνιστούν Μισέλ Ρενό, Πάμπλο Λάιλε, Αλέξις Αγιάλα και Αλεχάντρα Μπάρρος.

 Δύο πολύ διαφορετικές οικογένειες ζουν στο χωριό Σάντα Λουσία εμπλέκονται σε έναν ανεμοστρόβιλο πάθους, πόνου και εκδίκησης. Οι αντίπαλες οικογένειες είναι οι Μεντόσα και οι Αλκοσέρ. Ο Σεβεριάνο Μεντόσα και η Καντέλα Σαντάνα είναι πλούσιοι και έχουν ένα δυνατό γάμο που ζουν στο ράντσο "Λας Άνιμας", μαζί με τον μικρό γιο τους, Κριστόμπαλ. Η Ρομπέρτα και ο Ραιμούντο Αλκοσέρ έχουν επίσης μια κόρη την Αλντόνσα. Ωστόσο, δεν ζουν με τις ίδιες πολυτέλειες όπως την οικογένεια Μεντόσα, πράγμα που προκαλεί απογοήτευση και δυσαρέσκεια στη Ρομπέρτα καθώς τίποτα δεν αρκεί για να γεμίσει το σύμπλεγμα κατωτερότητας που την ακολουθεί σαν σκιά. Μισέλ Ρενό ως Αλντόνσα Αλκοσέρ Λοσάδα Πάμπλο Λάιλε ως Κριστόμπαλ Μεντόσα Σαντάνα Αλέξις Αγιάλα ως Σεβεριάνο Μεντόσα Αλεχάντρα Μπάρρος ως Καντέλα Σαντάνα ντε Μεντόσα Αλφρέδο Αδάμε ως Πάδρε Χερόνιμο Αλκοσέρ Σουσάνα Γκονσάλες ως Ρομπέρτα Λοσάδα Τόρρες χηρ. ντε Αλκοσέρ Σίντια Κλίτμπο ως Προυδένσια Γκαρδούνιο ντε Σαπάτα Ρενέ Εστρίκλερ ως Ραιμούντο Αλκοσέρ Μανουέλ "Φλάκο" Ιμπάνιες ως Μελέσιο Ολεγράριο Τέλμα Μαδριγάλ ως Βαλέρια Σαπάτα Γκαρδούνιο Άλεξ Σίρβεντ ως Εμανουέλ Σαπάτα/Εμανουέλ Μεντόσα Λοσάδα Λισσέτ ως Αντελίνα Λοσάδα Τόρρες Σάτσι Ταμασίρο ως Ντολόρες "Λόλα" Ολεγράριο Οτέρο Μπεατρίς Μορένο ως Ντομίνγκα Οτέρο ντε Ολεγράριο Οράσιο Παντσέρι ως Ρενάτο Μπαγιεστέρος Λουίς Χαβιέρ ως Ουμπέρτο Σαπάτα Αρλέτ Τεράν ως Ισαδόρα Ντιέγο ντε Ερίκε ως Τομάς Γκάρσες Ααρόν Ερνάν ως Πάδρε Σίξτο Φερνάντο Σερμένιο ως Χοακίν Χουάν Κάρλος Νάβα ως Εντμούντο Χοσέ Κάρλος Φαρρέρα ως Αμπελάρδο Λάγος Φερνάντα Λόπεζ ως Μαρία δε λος Άνχελες "Μέρι" Λάγος Αρλέτ Πατσέκο ως Σιμονέτα Σααβέδρα/Βιβιάνα Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 3 Βραβεία TvyNovelas (Πρωταγωνιστής, Συμπρωταγνίστρια, Ηθοποιός Αποκάλυψη) 4 Βραβεία TV Adicto Golden (Σκηνικά, Ενδυματολογία, Ζευγάρι, Σκηνοθεσία Καμερών) Η σκιά του παρελθόντος στην IMDb
Sun d'Or

Η Sun d'Οr International Airlines είναι αεροπορική εταιρεία ναυλωμένων (charter) πτήσεων με έδρα την πρωτεύουσα του Ισραήλ, το Τελ Αβίβ. Είναι θυγατρική εταιρεία του Ισραηλινού εθνικού αερομεταφορέα, El Al. Η Sun D'Οr εκτελεί πτήσεις εκμισθώνοντας αεροσκάφη από την μητρική της εταιρεία, την El Al. Η βάση και των δύο εταιρειών είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Ben Gurion στο Τελ Αβίβ.

 IATA: 7L ICAO: ERO Callsign: Echo Romeo Η Sun d'Οr ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 1977 ως θυγατρική της El Al, με αποκλειστικό ρόλο την διεξαγωγή ναυλωμένων πτήσεων. Το αρχικό της όνομα ήταν El Al Charter. Ο στόλος της Sun d'Οr, εκτός από τα αεροσκάφη που νοικιάζει, αποτελείται από πέντε αεροσκάφη τύπου Boeing 737-800. Ο ιστότοπος της Sun d'Οr (Εβραϊκά) Ο ιστότοπος της Sun d'Οr (Αγγλικά) Λεπτομέρειες στόλου της Sun D'Οr Αρχειοθετήθηκε 2007-03-17 στο Wayback Machine.
Άνοιγμα Αμάρ

Το Άνοιγμα Αμάρ (Amar Opening) είναι ένα αντισυμβατικό σκακιστικό άνοιγμα όπου τα λευκά ξεκινούν προωθώντας τον ίππο του βασιλιά στο τετράγωνο θ3, δηλαδή παίζουν ως αρχική κίνηση την 1.Ιθ3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).

 Το άνοιγμα Αμάρ πήρε το όνομά του από τον ερασιτέχνη σκακιστή Σαρλ Αμάρ που έπαιζε το άνοιγμα αυτό στη δεκαετία του 1930 στο Παρίσι. Μερικές φορές είναι γνωστό ως Άνοιγμα αμμωνίας (Ammonia Opening), διότι ο χημικός τύπος της αμμωνίας συμβολίζεται με NH3. Πιθανότατα η ονομασία του ανοίγματος ως Αμάρ, δόθηκε από τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ που χρησιμοποιούσε και τα δύο παραπάνω ονόματα για το συγκεκριμένο άνοιγμα, αν και ο σκακιστικός συγγραφέας Τιμ Χάρντινγκ πρότεινε χαριτολογώντας ότι το "Amar" είναι ακρωνύμιο της φράσης "Absolutely mad and ridiculous", που σημαίνει "Απολύτως τρελό και γελοίο", με το ίδιο σκεπτικό αναφέρεται και ως Άνοιγμα του μεθυσμένου ίππου (Drunken Knight Opening). Επίσης, λόγω του ότι ο Σαρλ Αμάρ ήταν Παριζιάνος, το άνοιγμα αναφέρεται μερικές φορές και ως Παριζιάνικο άνοιγμα (Paris Opening). Θεωρείται ανορθόδοξο άνοιγμα, για αυτό κατατάχθηκε στον αντίστοιχο κωδικό A00 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων. Όπως και στο Άνοιγμα Ντάρκιν, τα λευκά αναπτύσσουν έναν ίππο τους σε κάποια ακριανό τετράγωνο της σκακιέρας χωρίς να έχουν ιδιαίτερους λόγους για να πράξουν κάτι τέτοιο, έτσι μια τέτοια εξέλιξη είναι αρκετά δύσκολη (μία από τις παροιμίες του Ζίγκμπερτ Τάρρας είναι «Ένας ίππος επί του χείλους είναι αμυδρός"). Παρ' όλα αυτά, η ανάπτυξη του ίππου του βασιλιά προετοιμάζει ροκέ στην πτέρυγα του βασιλιά, και ως εκ τούτου η 1.Ιθ3 είναι αρκετά πιο συχνή κίνηση από την 1.Ια3. Η πιο κοινή απάντηση των μαύρων είναι η 1...δ5 που απειλεί με 2...Α:θ3, καταστρέφοντας την δομή των πιονιών στην πτέρυγα του λευκού βασιλιά. Τα λευκά, για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, συνήθως παίζουν 2.η3 και στη συνέχεια τα μαύρα μπορούν να διεκδικήσουν το κέντρο με 2...ε5. Η πιο γνωστή επώνυμη βαριάντα του ανοίγματος Αμάρ ονομάζεται Παριζιάνικο γκαμπί (Paris Gambit): 1. Ιθ3 δ5 2. η3 ε5 3. ζ4; Α:θ3 4. Α:θ3 ε:ζ4Στο γκαμπί αυτό τα λευκά δίνουν υλικό, αλλά επιτρέπουν στα μαύρα και μια σταθερή υπεροχή στο κέντρο. Ως εκ τούτου, το γκαμπί αυτό θεωρείται αμφίβολο. Η μοναδική επώνυμη υποβαριάντα στο Παριζιάνικο γκαμπί είναι το Μεγάλο γκαμπί (Grant Gambit): 5. 0-0 ζ:η3 6. θ:η3Αυτή η υποβαριάντα παίχτηκε για πρώτη φορά από τον Σαβιέλλυ Ταρτακόβερ εναντίον του Άντορ Λιλίενταλ, το 1933 στο Παρίσι. Στην βαριάντα 1...ε5, υπάρχει μία μόνο επώνυμη υποβαριάντα γνωστή ως Τρελόγατο (Krazy Kat): 1. Ιθ3 ε5 2. ζ3 δ5 3. Ιζ2 Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Amar Opening
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1976

Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1976 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 48 ομάδες και διεξήχθη σε οκτώ ομίλους των 6 ομάδων. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.

 Η διοργάνωση του 1976 ξεκίνησε στις 21 Απριλίου μετά τη λήξη όλων των τοπικών πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των ενώσεων καθώς και των δευτεραθλητριών ομάδων κάποιων μεγάλων ενώσεων, όπως η Ε.Π.Σ. Αθηνών (Γ.Σ. Καλλιθέα, Α.Ο.Ν. Αργυρούπολης), η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Απόλλων Καλαμαριάς, Μακεδονικός Νεάπολης), η Ε.Π.Σ. Πειραιώς (Αίας Σαλαμίνας, Πανασπροπυργιακός), η Ε.Π.Σ. Αχαΐας (Παναιγιάλειος, Απόλλων Εγλυκάδας) κ.ά. Η τελευταία αγωνιστική στους ομίλους έγινε στις 20 Ιουνίου αλλά η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 27 Ιουνίου 1976 με τη διεξαγωγή ενός αγώνα κατάταξης για την πρώτη θέση του 3ου ομίλου. Συνολικά πήραν μέρος 48 ομάδες που χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους και οι νικήτριες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Ομάδες που μετείχαν (48) Όμιλοι (8): των 6 ομάδων. Πρωταθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Κιλκισιακός Απόλλων Καλαμαριάς Εθνικός Σιδηροκάστρου Αναγέννηση Άρτας Νίκη Βόλου Πανηλειακός Γ.Σ. Καλλιθέα Ηρόδοτος 1 Αγώνας κατάταξης: Καλαμαριά, 27/6/1976: Εθνικός Σιδηροκάστρου - Νίκη Πολυγύρου: 1-0. Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1975-76.
Φιλώτεια Πέλλας

Η Φιλώτεια (μέχρι το 1922 Κουζούσιανη) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Φιλώτεια έχει 543 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων, στην πεδιάδα της Αλμωπίας. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Έδεσσα.

 Το χωριό στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μικτό μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 1.132 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 972 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 87 προσφυγικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1928 είχε 476 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 825. Η Φιλώτεια είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Εξαπλατάνου το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας. Στο χωριό βρίσκεται ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα, υπερώο, χαγιάτι και πυργοειδές κωδωνοστάσιο.Υπάρχει επίσης και ναός του Αγίου Ευθυμίου. Από το χωριό, διέρχεται η Επαρχιακή Οδός 10 του Νομού Πέλλας, η οποία συνδέει τον οικισμό με το Ριζοχώρι, την Φούστανη και την Θηριόπετρα.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κροατίας

Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κροατίας (κροατικά: A-1 Liga) είναι το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στην Κροατία. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Κροατική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (HKS).

 Η Α-1 Λίγκα, η οποία ακολουθεί τους κανόνες της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), αποτελείται από 12 ομάδες. 10 ομάδες μετέχουν στην κανονική περίοδο και 2 ομάδες εισέρχονται στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος από την περιφερειακή Αδριατική Λίγκα. Η πιο επιτυχημένη ομάδα είναι Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ με 20 τίτλους πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2019-20 δεν υπήρξε πρωταθλητής καθώς το πρωτάθλημα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Επίσημος ιστότοπος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2008

Το 73ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2008 διεξήχθη από 13 ως 15 Ιουνίου 2008 στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Αθήνα μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2008. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 29η φορά στην ιστορία του.

 Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ βάδην και του επτάθλου. Φυσικά, τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην τελική βαθμολογία. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 9 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο. Η διοργάνωση προσέλκυσε μεγάλο πλήθος δρομέων -τερμάτισαν 671 Ελληνίδες και ξένες αθλήτριες. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε για έκτη φορά η Γεωργία Αμπατζίδου που πέτυχε νέο ρεκόρ πανελληνίου πρωταθλήματος στην κλασική διαδρομή. Παράλληλα ήταν τρίτη στη γενική κατάταξη πίσω από τη Ρωσίδα Τιχόνοβα και την Ιαπωνέζα Ταγκάμι. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 17η συνεχόμενη χρονιά και 31η συνολικά. Αλλά αυτή τη φορά τον απείλησε ο Ολυμπιακός που έμεινε δεύτερος με είκοσι βαθμούς διαφορά. «stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2008». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 20 χλμ βάδην». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 50 χλμ βάδην». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 10.000μ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Σύνθετων αγωνισμάτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθώνιου 2007 Contra.gr - Διατήρησαν τα σκήπτρα ΟΣΦΠ σε άνδρες και Πανελλήνιος σε γυναίκες Αρχείο ΣΕΓΑΣ. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σσ. 239-240 και 299-300.
Ολυμπιακές μασκότ

Οι Ολυμπιακές Μασκότ είναι πρωτότυπα ανθρωπόμορφα ή ζωόμορφα αντικείμενα ειδικά σχεδιασμένα για τους Ολυμπιακούς και τους Παραολυμπιακούς αγώνες, που συμβολίζουν, ενσωματώνουν και διαδίδουν τις αξίες και τις ιδέες, που επιθυμεί η εκάστοτε διοργανώτρια χώρα.

 Η πρώτη Ολυμπιακή μασκότ που δημιουργήθηκε ήταν για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1968, που έλαβαν χώρα στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Πρόκειται για τον Schuss, μια μικρόσωμη ανδρική φιγούρα πάνω σε σκι, αφαιρετικά σχεδιασμένη και βαμμένη στα χρώματα της Γαλλίας: μπλε, κόκκινο και άσπρο. Ωστόσο, η πρώτη επίσημη ολυμπιακή Μασκότ εμφανίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου το 1972, και ήταν ένας σκύλος ντάτσχουντ, ιδιαίτερα δημοφιλής στη Βαυαρία, με το όνομα Waldi και διέθετε προσόντα επιθυμητά για κάθε αθλητή, όπως η αντοχή, η ανθεκτικότητα και η ευκινησία, ενώ πάνω του μπορούμε να διακρίνουμε τρία από τα χρώματα της Ολυμπιακής σημαίας (μπλε, κίτρινο, πράσινο). Η επιτυχία των πρώτων αυτών μασκότ, βοήθησε ώστε να καθιερωθούν στους ως σύμβολα στους Ολυμπιακούς αγώνες που ακολούθησαν και να γίνουν θεσμός. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς και παρά τη βαρύτητα των μηνυμάτων που φέρουν, είναι σχεδιασμένες με απλό τρόπο και με έντονα, χαρούμενα χρώματα, κατάλληλα για το φεστιβαληκό κλίμα που επικρατεί κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής των αγώνων. Οι μασκότ της Αθήνας 2004 ήταν ο Φοίβος και η Αθηνά, κούκλες εμπνευσμένες από ένα κωδωνόσχημο γυναικείο ειδώλιο, που εκτίθεται στο εθνικό αρχεολογικό μουσείο της Αθήνας. Στην αρχαιότητα αυτές οι κούκλες, «δαίδαλα», όπως ονομάζονται, εκτός από παιχνίδια είχαν και λατρευτικές χρήσεις. Τα αδέρφια Φοίβος και Αθηνά συμβολίζουν έτσι τη χαρά του παιχνιδιού, αλλά και τις αξίες του Ολυμπισμού. Η σκόπιμη επιλογή αδερφού και αδερφής έγινε για να δείξει την ισότητα και την αδελφοσύνη. Olympic Mascots: Origins. Athens Info Guide. Olympic Games Mascots.
Κλειστό Γήπεδο Ελληνικού

Το Κλειστό Γήπεδο Ελληνικού βρισκόταν στο Ελληνικό και αποτελούσε μέρος του Ολυμπιακού Συγκροτήματος. Βρισκόταν δίπλα από το Ολυμπιακό Γήπεδο της Ξιφασκίας. Κατασκευάστηκε το 2004 στο χώρο του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και είχε χωρητικότητα 15.000 θέσεων για αγώνες καλαθοσφαίρισης, και 13.500 θέσεων για χειροσφαίρισης. Μετά την Ολυμπιάδα, οι 8.500 θέσεις του κάτω τμήματος έγιναν διαθέσιμες προς χρήση στο κοινό. Χρησιμοποιήθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 για τα προκριματικά της καλαθοσφαίρισης και τους τελικούς στη χειροσφαίριση. Επίσης, έχει λειτουργήσει ως έδρα για διάφορες ομάδες της Α1 μπάσκετ όπως η ΑΕΚ, ο Πανελλήνιος, και ο Πανιώνιος.

 Το γήπεδο, κατασκευάστηκε από τις Μηχανική και EllisDon Κατασκευαστική Εταιρεία, ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου 2004, και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 30 Ιουλίου 2004. Χτίστηκε με προδιαγραφές να είναι ένα γήπεδο πανομοιότυπο με αυτά του NBA. Μετετράπη σε γήπεδο καλαθοσφαίρισης, μέσω της μετατροπής του υπόστεγου των Ολυμπιακών Αερογραμμών στο Αεροδρόμιο Ελληνικού, το οποίο είχε παύσει να λειτουργεί το 2001. Το μεταλλικό πλαίσιο του γηπέδου είναι το μοναδικό τμήμα της κατασκευής που παραμένει από το αρχικό κτίσμα. Αυτό έγινε για λόγους εξοικονόμησης χώρου και κατασκευής. Το κόστος του έργου ανήλθε σε περίπου 49.000.000€. Κατεδαφίστηκε το 2022. Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε για τους προκριματικούς αγώνες καλαθοσφαίρισης και τους τελικούς της χειροσφαίρισης. Κατά τη διάρκεια των Παραολυμπιακών Αγώνων 2004, το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε για το άθλημα του ράγκμπι με αμαξίδιο. Κλειστό Ελληνικού Αρχειοθετήθηκε 2019-04-04 στο Wayback Machine. Stadia.gr
Ερρίκος Λίτσης

Ο Ερρίκος Λίτσης (1955) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Είναι κυρίως γνωστός για τις συνεργασίες του με τον Γιάννη Οικονομίδη, για τις ταινίες Σπιρτόκουτο (2002) και Η ψυχή στο στόμα (2006).

 Γεννήθηκε στα Άνω Πετράλωνα. Όταν έγινε δεκαοκτώ χρονών μπήκε στην Ανωτάτη Βιομηχανική, πήρε πτυχίο στη Στατιστική, γράφτηκε στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων – όπου και εγκατέλειψε .Το 1979 πήγε φαντάρος στην Κομοτηνή. Μετά πήγε για διακοπές στο Ισραήλ, όπου κάθισε περίπου τρία χρόνια. Δούλεψε ως σερβιτόρος σε ένα ελληνικό καφενείο. Όταν γύρισε μόνιμα στην Ελλάδα άρχισε να ασχολείται με διάφορες εμπορικές εργασίες. Το 2000 συναντήθηκε τυχαία με τον Γιάννη Οικονομίδη. "Τότε κατάλαβε ότι από 'δώ και πέρα θα είμαι ηθοποιός" είχε πει τότε. Το ντεμπούτο του Ερρίκου Λίτση στον κινηματογράφο έγινε το 2002, με το Σπιρτόκουτο, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Οικονομίδη. Στη συνέχεια έπαιξε στις ταινίες Τσίου... (2005) και Η ψυχή στο στόμα (2006), που τον έκαναν περισσότερο γνωστό. Πιο πρόσφατα, ο Λίτσης συνεργάστηκε δύο φορές με τον Τάσο Μπουλμέτη, για τις ταινίες Νοτιάς (2016) και 1968 (2018). Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο. Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει σε σειρές όπως οι 10η Εντολή, Άμυνα ζώνης, Σε είδα και Το 10. Στο θέατρο έχει ερμηνεύσει έργα των Ιάκωβου Καμπανέλλη και Κόνορ ΜακΦέρσον.
Επαρχία Σιρνάκ

Η Επαρχία Σιρνάκ (τουρκικά: Şırnak ili, κουρδικά: Parêzgeha Şirnex) είναι Τουρκική επαρχία στην Νοτιοανατολική Ανατολία. Η επαρχία συνορεύει με το Ιράκ και την Συρία. Η Επαρχία Σιρνάκ αποσπάστηκε νομικά από την Επαρχία Σιίρτ στις 16 Μαΐου του 1990. Επίσης, ο νόμος απέσπασε αρκετές επαρχίες από τους γειτονικούς νομούς Σιίρτ και Μαρντίν, κάνοντάς τες μέρος της επαρχίας Σιρνάκ, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Τσίζρε και Σιλόπι. Σύμφωνα με εκτίμηση, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 475,255 άτομα το 2013. Η πλειοψηφία της επαρχίας του πληθυσμού είναι Κούρδοι.

 Η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Σιίρτ στα βόρεια, με την Επαρχία Βαν στα βορειοανατολικά, με την Επαρχία Μαρντίν στα δυτικά, με την Επαρχία Μπατμάν στα βορειοδυτικά, με τη Συρία στα νοτιοδυτικά και με το Ιράκ στα νοτιοανατολικά. Η Επαρχία Σιρνάκ έχει ορισμένες ορεινές περιοχές στα δυτικά και τα νότια, αλλά και η πλειοψηφία της επαρχίας αποτελείται από οροπέδια, με αποτέλεσμα να διασχίζεται από αρκετά ποτάμια. Σ'αυτούς περιλαμβάνεται ο Τίγρης ποταμός, ο ποταμός Χεζίλ, ο ποταμός Κιζίλσου και ο ποταμός Τσαγκλαγιάν. Τα πιο σημαντικά βουνά είναι το Τζουντί (με 2089 μέτρα), το Γκαμπάρ, το Ναμάζ και το Αλτίν. Είναι η φτωχότερη επαρχία της Τουρκίας. Η Επαρχία Σιρνάκ διαιρείται σε 7 επαρχίες (η επαρχία της πρωτεύουσας εμφανίζεται με έντονα): Μπεϊτιουσεμπάπ Σίζρε Γκιουτσλουκονάκ Ίντιλ Σιλόπι Σιρνάκ Ουλουντερέ
Μητέρα Αρμενία

Η Μητέρα Αρμενία (αρμενικά: Մայր Հայաստան‎ Mayr Hayastan) είναι η γυναικεία εθνική προσωποποίηση της Αρμενίας. Η πιο δημοφιλής απεικόνιση της είναι το μνημειώδες άγαλμα της στο Πάρκο της Δόξας με θέα στο Γερεβάν, την πρωτεύουσα της Αρμενίας.

 Το σημερινό άγαλμα αντικαθιστά ένα μνημειακό άγαλμα του Γενικού Γραμματέα Ιωσήφ Στάλιν, που δημιουργήθηκε ως μνημείο νίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Στάλιν στη Σοβιετική Ένωση, ο Γκριγκόρ Χαρουτγιουνγιάν, ο πρώτος γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Αρμενικού Κομμουνιστικού Κόμματος και τα μέλη της κυβέρνησης επέβλεψε την κατασκευή του μνημείου, το οποίο ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε στο λαό, στις 29 Νοεμβρίου του 1950. Το άγαλμα θεωρήθηκε ένα αριστούργημα του γλύπτη Σεργκέι Μερκούροβ. Το βάθρο ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ραφαϊέλ Ισραηλιάν. Συνειδητοποιώντας ότι η κατάληψη ενός βάθρου μπορεί να είναι μια βραχυπρόθεσμη τιμή, ο Ισραηλιάν σχεδίασε το βάθρο έτσι ώστε να μοιάζει με τρίκλιτη βασιλική αρμενική εκκλησία, όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε πολλά χρόνια αργότερα, «Γνωρίζοντας ότι η δόξα των δικτατόρων είναι προσωρινή, έχω φτιάξει μια απλή τρίκλιτη αρμενική βασιλική». Σε αντίθεση με τα ορθογώνια σχήματα από το εξωτερικό, το εσωτερικό είναι ελαφρύ και ευχάριστο στο μάτι και μοιαζει με την εκκλησία του Αγίου Χριψιμέ, του 7ου αιώνα. Την άνοιξη του 1962, το άγαλμα του Στάλιν αφαιρέθηκε, ενώ ένας στρατιώτης σκοτώθηκε και πολλοί τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, και αντικαταστάθηκε από το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας, σχεδιασμένο από τον Αρά Χαρουτγιουνγιάν. Η «Μητέρα Αρμενία» έχει ύψος 22 μέτρα, καθιστώντας το συνολικό ύψος του μνημείου 51 μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του βάθρου. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από σφυρήλατο χαλκό, ενώ το βάθρο-μουσείο από βασάλτη. Το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας συμβολίζει την ειρήνη μέσω της δύναμης. Μπορεί να υπενθυμίσει στους θεατές κάποιες από τις εξέχουσες γυναικείες μορφές της ιστορίας της Αρμενίας, όπως η Sose Mayrig και άλλες, που ανέλαβαν όπλα για να βοηθήσουν τους συζύγους τους στις συγκρούσεις με τα Τουρκικά στρατεύματα και τους Κούρδους ατάκτους. Υπενθυμίζει επίσης το σημαντικό καθεστώς και την αξία που αποδίδεται στα πιο ηλικιωμένα θηλυκά μέλη μιας οικογένειας Αρμενίων. Η θέση του σε ένα λόφο με θέα στο Γερεβάν το κάνει να μοιάζει με κηδεμόνα της πρωτεύουσας της Αρμενίας. Κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, χιλιάδες Αρμένιοι επισκέπτονται το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας και βάζουν λουλούδια για να τιμήσουν τους Αρμένιους μάρτυρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο βάθρο φιλοξενείται το Στρατιωτικό Μουσείο της Μητέρας Αρμενίας του Υπουργείου Άμυνας . Όταν χτίστηκε, αρχικά στεγάστηκε ένα στρατιωτικό μουσείο αφιερωμένο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος του εκθεσιακού χώρου είναι αφιερωμένο στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 1988-1994. Στην οθόνη παρουσιάζονται προσωπικά αντικείμενα, όπλα και έγγραφα συμμετεχόντων και οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με πορτρέτα τους. Μεταξύ άλλων ιστορικών αντικειμένων, υπάρχει ένας χάρτης στον οποίο Αρμένικες δυνάμεις επεξεργάστηκαν την εκστρατεία τους για τη κατάληψη του Σούσι.
Παλαιογενής περίοδος

Με τον όρο Παλαιογενής περίοδος ή παλαιογενές σύστημα, ανεπίσημα Κατώτερη Τριταία, εννοείται η περίοδος που ακολουθεί την Κρητιδική και τη λήξη της Μεσοζωικής εποχής. Η έναρξή της τοποθετείται στα 55,8 ± 0,2 εκατομμύρια έτη π.π. και η λήξη της στα 5,332 ± 0,005, οπότε αρχίζει η Νεογενής περίοδος (ICS, 2004).

 Το κλίμα σε αυτή την περίοδο είναι τροπικό. Το προηγούμενο μείζον γεγονός εξαφάνισης των δεινοσαύρων ακολοθούν σύγχρονα φυτά και πρωτόγονες οικογένειες θηλαστικών, για να εμφανιστούν στη θέση τους τα πρώτα μεγάλα θηλαστικά. Στην υποπερίοδο της Ηώκαινου εμφανίζονται τα αρχαϊκά θηλαστικά και συνεχίζουν να αναπτύσσονται σε όλη τη διάρκεια της περιόδου. Επίσης εμφανίζονται τα πρωτόγονα κητοειδή, όπως οι φάλαινες. Η Ανταρκτική γεμίζει και πάλι με παγετώνες. Έναρξη της παρούσας παγετώδους. Κατά την Ολιγόκαινο το κλίμα θερμαίνεται με αποτέλεσμα τη γοργή εξέλιξη και ποικιλομορφία της πανίδας, ιδιαίτερα των θηλαστικών. Εμφανίζονται επίσης σύγχρονοι τύποι αγγειόσπερμων.
Μονή Καλαμούς Ξάνθης

Η Μονή Καλαμούς ή Ιερά Μονή της Παναγίας Καλαμούς βρίσκεται βόρεια της πόλης της Ξάνθης σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Είναι κτισμένη επάνω σε βράχο με υψόμετρο 170 μέτρων στο τέλος μιας χαράδρας ανατολικά του Κόσυνθου ποταμού και έχει θέα στα βόρεια όλη την ορεινή περιοχή της Ροδόπης μέχρι τα σύνορα προς τη Βουλγαρία και στα νότια την πεδιάδα της Ξάνθης.

 Η χρονολογία ίδρυσής της πιθανολογείται γύρω στον 11ο αιώνα σύμφωνα με σπαράγματα θωρακίου μαρμάρινου μεσοβυζαντινού τέμπλου και ανάγλυφης επιτύμβιας στήλης που έχουν βρεθεί. Στα αρχεία της μονής υπάρχουν χειρόγραφες μαρτυρίες για την ιστορική παρουσία της μονής την περίοδο 13ος - 15ος αιώνας. Η περίοδος ακμής της ήταν μέσα του 15ου και 16ος αιώνας όταν λειτούργησε μικρό βιβλιογραφικό εργαστήριο. Εξακολούθησε να ακμάζει τον 18ο και 19ο αιώνα μετά όμως τους σεισμούς του 1829 υπέστη μεγάλες καταστροφές ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η περιουσία της παραχωρήθηκε για την αποκατάσταση των ακτημόνων προσφύγων. Τα αρχεία στη διάρκεια της Β΄ Βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918) κλάπηκαν από τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό, και κρατούνται έως σήμερα στη Βουλγαρία, τα κειμήλια και οι θησαυροί της μονής όπως και της Μονής Παναγίας Εικοσιφοινίσσης Παγγαίου της Μητροπόλεως Δράμας και άλλων πολλών από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τη Μονή Ταξιαρχών και τη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας Ξάνθης. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι Ιερές Μητροπόλεις καθώς και οι αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν διατυπώσει επισήμως αίτημα για την επιστροφή των κλαπέντων ελληνικών κειμηλίων.Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι γυναικεία και τα κτίσματά της είναι των αρχών του 20ου αιώνα. Ο ναός της ανηγέρθηκε το 1965, στη θέση του παλαιότερου (πρόχειρα κατασκευασμένου) όπως επίσης και τα κελιά των καλογραιών στη δυτική πλευρά του μοναστηριού. Ιερά μονή Παναγίας Καλαμούς (Δήμος Ξάνθης) Tο μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμούς από τον ιστότοπο της Μητρόπολης Ξάνθης και Περιθεωρίου
Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών

Ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλ. United States Secretary of State) είναι αυτός που εφαρμόζει και ασκεί την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, ως επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ). Η θέση του "Γραμματέα του Κράτους" (Υπουργού Εξωτερικών) καθιερώθηκε το 1789 και είναι ανάλογη με αυτή των υπολοίπων υπουργών εξωτερικών άλλων κρατών.Το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ είναι το υψηλότερο και σημαντικότερο από τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι το τρίτο υψηλότερο αξίωμα του εκτελεστικού τμήματος των ΗΠΑ, ύστερα από τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, ενώ επίσης, είναι τέταρτος στην σειρά της προεδρικής διαδοχής, ύστερα από τον Αντιπρόεδρο και τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων.Από τις 26 Ιανουαρίου 2021, ο Δημοκρατικός Άντονι Τζ. Μπλίνκεν από την Νέα Υόρκη, υπηρετεί ως ο 71ος Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Τα καθήκοντα του Υπουργού Εξωτερικών είναι να εποπτεύει την εξωτερική πολιτική και την μεταναστευτική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, να διοικεί το Υπουργείο Εξωτερικών και να συμβουλεύει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, για θέματα εξωτερικής πολιτικής, διορισμών και σχεδιασμού της κυβερνητικής πολιτικής. Επίσης, μπορεί να εκπροσωπήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε διεθνείς οργανισμούς, σε άλλα κράτη, συνέδρια και οργανισμούς, μπορεί να κοινοποιεί αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής, προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ, καθώς και να διασφαλίζει τα συμφέροντα και την προστασία των Αμερικανών πολιτών σε ξένες χώρες.Επιπλέον, ο Υπουργός Εξωτερικών στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει και εσωτερικές ευθύνες, που του ανατέθηκαν από την δημιουργία της θέσης το 1789. Σε αυτές περιλαμβάνεται η επιμέλεια και η προστασία της "Μεγάλης Σφραγίδας των Ηνωμένων Πολιτειών", η προετοιμασία ορισμένων προεδρικών διακηρύξεων, καθώς και η αρμοδιότητά του, να λειτουργεί ως "συνδετικός κρίκος" επικοινωνίας μεταξύ της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ και των υπόλοιπων χωρών. Ακολουθεί ο κατάλογος όλων των Υπουργών Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από το 1790 έως σήμερα. *Δεν περιλαμβάνονται οι μεταβατικοί-προσωρινοί υπουργοί. Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ Υπουργικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Πολιτειών
1984 (μυθιστόρημα)

Επιστημονική φαντασία ή προφητικό έργο; Ο Όργουελ έγραψε το 1984 (Χίλια εννιακόσια ογδόντα τέσσερα) τη δεκαετία του 1940, κι όμως παραμένει τόσο σύγχρονο και διαχρονικό, που πολλές φορές σοκάρει. Θεωρείται βιβλίο-σταθμός του 20ού αιώνα στην πολιτική σκέψη.

 Ο Τζορτζ Όργουελ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς συγγραφείς του σύγχρονου κόσμου. Η λιτή, διεισδυτική γραφή του στοχεύει στην ανάδειξη και την καταπολέμηση του ολοκληρωτισμού σε κάθε του μορφή. Τόσο στην Φάρμα των Ζώων όσο και στο 1984 ο συγγραφέας περιγράφει καταστάσεις που ενδεχομένως περνούν απαρατήρητες από τους σύγχρονούς του, αλλά οι μελλοντικές γενιές τις αναγνωρίζουν ξεκάθαρα. Ο Όργουελ έγραψε το βιβλίο το 1948 (από αναριθμητισμό αυτού του έτους προέρχεται και ο τίτλος του έργου) και το εξέδωσε το 1949. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει επηρεάσει σημαντικά τον παγκόσμιο πολιτισμό. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στον Μεγάλο Αδελφό, τον (ανύπαρκτο) πολιτικό ηγέτη της χώρας, «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ» (BIG BROTHER IS WATCHING YOU). Ο Μεγάλος Αδελφός αποτελεί σήμερα έκφραση που υποδηλώνει καθεστώς παρακολούθησης. Ο Γουίνστον Σμιθ ζει το 1984 στον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, υπό το άγρυπνο βλέμμα του Μεγάλου Αδελφού, που ακούει και βλέπει όλες τις κινήσεις του, ακόμη και τις σκέψεις του. Προσπαθεί να θυμηθεί πώς ήταν η ζωή του παλιά, ενώ ταυτόχρονα ονειρεύεται έναν κόσμο χωρίς καταπίεση, έναν κόσμο στον οποίο μέλη του Κόμματος, μέλη του Εσωτερικού Κόμματος, αλλά και προλετάριοι θα ζουν ελεύθεροι. Όργουελ, Τζωρτζ (1999). 1984: Ο μεγάλος αδελφός. μετάφραση: Νίνα Μπάρτη. Αθήνα: Κάκτος. ISBN 978-960-382-468-8. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Κατερίνα Σχινά. Αθήνα: Μεταίχμιο. ISBN 978-618-03-2637-6. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς. Αθήνα: Μίνωας. ISBN 978-618-02-1344-7. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Πάνος Τομαράς. Αθήνα: Οξύ - Brainfood. ISBN 978-960-436-825-9. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Αύγουστος Κορτώ. Αθήνα: Ψυχογιός. ISBN 978-618-01-3708-8. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Ανδρέας Κάππα. Αθήνα: Εκδόσεις 24 γράμματα. ISBN 978-618-201-131-7. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Νίκος Καταπόδης. Αθήνα: Ζαχαρόπουλος Σ. Ι. ISBN 978-960-208-979-8. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Χριστιάννα Σακελλαροπούλου. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη. ISBN 978-960-14-3627-2. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. Αθήνα: Διάνοια. ISBN 978-618-5437-16-9. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Ανδρέας Παππάς. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη. ISBN 978-960-16-8411-6. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Διονύσιος Ψιλόπουλος. Αθήνα: Άμμων Εκδοτική. ISBN 978-618-5514-63-1. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). Χίλια εννιακόσια ογδόντα τέσσερα. μετάφραση: Γιώργος Καράμπελας. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. ISBN 978-960-05-1805-4. Όργουελ, Τζωρτζ (2021). 1984. μετάφραση: Ευρυδίκη Αμανατίδου. Ηράκλειο Κρήτης: OpenBook.gr. ISBN 978-618-5444-22-8. 1Q84 Nineteen Eighty-Four στο Internet Book List Nineteen Eighty-Four στο Open Library George Orwell – Άπαντα τα έργα του Τζορτζ Όργουελ
Ο Αετός του Βουνού

Το The Mountain Eagle (γνωστό στην Ελλάδα ως Ο αετός του βουνού) είναι βρετανική βωβή ταινία, του 1926, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία του Άγγλου σκηνοθέτη, μετά το Ο κήπος των ηδονών (1925). Η πλοκή της ταινίας διαδραματίζεται στο Κεντάκι και επίκεντρο έχει έναν χήρο, ο οποίος καταλήγει να ανταγωνίζεται τον γιο του κι έναν άλλο άντρα που μισεί για μία δασκάλα. Το κύριο μέρος των γυρισμάτων έγιναν στη Γερμανία, στα στούντιο της Emelka Film, ενώ εξωτερικά πλάνα γυρίστηκαν στην Αυστρία. Η ταινία προβλήθηκε για τους παραγωγούς τον Οκτώβριο του 1926, οι οποίοι δεν την είχαν εγκρίνει. Κατόπιν, ο Χίτσκοκ, κυκλοφορεί την ταινία Ο ενοικιαστής, το 1927, και τον ίδιο χρόνο, εξαιτίας της εισπρακτικής επιτυχίας αυτής της ταινίας, κυκλοφορεί και το The Mountain Eagle. Οι κριτικοί το αντιμετώπισαν αρνητικά, ενώ λίγο αργότερα ο Χίτσκοκ είπε πως το φιλμ χάθηκε. Το 2012, βρέθηκαν 24 φωτογραφίας του έργου, ενώ η Cine Tirol Film Commission, το ονόμασε το "πιο ποθητό φιλμ στον κόσμο", αφού έως και σήμερα συνεχίζει η αναζήτησή του.

 Το έργο τοποθετείται στο Κεντάκι, όπου η σύζυγος του Τζ. Π. Πέτιγκρου μόλις είχε πεθάνει, επάνω στη γέννα, του γιου τους Έντουαρντ, ο οποίος γεννήθηκε με αναπηρία. Ο Πέτιγκρου μισεί τον Τζον 'Fear o' God' Φούλτον, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με τη νεκρή γυναίκα του. Ο πατέρας αργότερα διαπιστώνει την αγάπη του γιου του για μία δασκάλα, την Μπίατρις και αργότερα δείχνει την αρνητικότητά του για αυτό. Προσπαθεί να την πάρει υπό την προστασία του, αλλά αυτή δεν λαμβάνει υπόψιν της τις συμβουλές του. Έτσι, εγκαταλείπει το χωριό, όπου μένει. Ο Πέτιγκρου, καταβεβλημένος όπως είναι από την απόρριψη που δέχτηκε από τη δασκάλα, αλλά και παράλληλα που έχασε από τη ζωή του τον γιο του, προσπαθεί να δημιουργήσει υπόθεση και να τη συλλάβει η αστυνομία. Ο Τζον ματαιώνει τα σχέδια του και παντρεύεται τελικά με τη δασκάλα, αφού πλέον είναι ερωτευμένοι. Η δασκάλα, αργότερα, κυοφορεί. Κατόπιν τούτου, ο Πέτιγκρου θα αναζητήσει εκδίκηση, προσπαθώντας να φυλακίσει τον Τζον για τη δολοφονία του γιου του, ο οποίος είναι χαμένος. Ένα χρόνο αργότερα, ο Τζον αποδρά από τη φυλακή και προσπαθεί να το σκάσει με τη δασκάλα και του παιδί τους. Ωστόσο, η Μπίατρις αρρωσταίνει βαριά και ο Τζον αναγκάζεται να επιστρέψει στο χωριό για να βρει γιατρό. Εκεί ανακαλύπτει ότι ο Έντουαρντ τελικά δεν είναι νεκρός. Εφόσον ο νεαρός είναι ζωντανός, ο Τζον καθαρίζει το όνομά του και αφήνεται ελεύθερος. Τέλος, ο Πέτιγκρου, πυροβολείται κατά λάθος και πεθαίνει, μη αποτελώντας πλέον απειλή στον Τζον και στην οικογένειά του. Νίτα Νάλντι ως Beatrice Μάλκομ Κιν ως John 'Fear o' God' Fulton Τζον Φ. Χάμιλτον ως Edward Pettigrew Μπέρναρντ Γκέτσκε ως J.P. Pettigrew Φέρντιναντ Μαρτίνι Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.11/13 Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.12-13 Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.32 British Film Institute 75 Most Wanted entry, with extensive notes The Mountain Eagle στην IMDb