Δημόσια Κολέγια στις Η.Π.Α.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα δημόσια κολέγια (Αγγλικά: community college) (κάποτε συνήθως αποκαλούμενα και κατώτερα κολέγια), είναι κυρίως διετή δημόσια ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πολλά δημόσια κολέγια προσφέρουν επίσης ενισχυτική εκπαίδευση, GED, διπλώματα γυμνασίου/λυκείου, τεχνικά πτυχία και πιστοποιητικά και περιορισμένο αριθμό τετραετών πτυχίων. Μετά την αποφοίτησή τους από ένα δημόσιο κολέγιο, πολλοί φοιτητές μεταβαίνουν σε ένα πανεπιστήμιο ή ένα κολέγιο φιλελεύθερων τεχνών για να ολοκληρώσουν ένα πτυχίο, ενώ άλλοι εισέρχονται στο εργατικό δυναμικό. Η εγγραφές στα δημόσια κολέγια μειώνονται εδώ και κάθε χρόνο από το 2010. Σύμφωνα με το National Student Clearinghouse, η εγγραφή σε δημόσια διετή ιδρύματα ήταν 5.368.470 φοιτητές το φθινόπωρο του 2019, πτώση 1,4 τοις εκατό από το προηγούμενο έτος. Η συνολική μείωση της εγγραφής από το 2010 έως το 2019 ήταν πάνω από 1,6 εκατομμύρια φοιτητές.Τα δημόσια κολέγια τράβηξαν την προσοχή του Αμερικανικού πληθυσμού το 2015, αφού ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα πρότεινε να γίνει η διδασκαλία των δημοσίων κολεγίων δωρεάν σε πολλούς κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών στον "State of the Union" λόγο του. Το σχέδιο, που ονομαζόταν "America's College Promise" (=Η υπόσχεση της Αμερικής για τα κολέγια), αναζωπύρωσε μια εθνική συνομιλία πάνω στα δημόσια κολέγια και τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης γενικά. Το προτεινόμενο πρόγραμμα θα κάλυπτε μόνο τα δίδακτρα. Αντικείμενα που δεν εντάσσονται στα δίδακτρα (π.χ. εγχειρίδια, προμήθειες, μεταφορά και δωμάτιο και διατροφή για όσους επιθυμούν να ζήσουν στην πανεπιστημιούπολη) δεν θα καλύπτονταν από το κράτος.Τα δίδακτρα κοινοτικών κολεγίων παρέχονται δωρεάν σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ σε συγκεκριμένα άτομα, μέσω των προγραμμάτων του "College Promise". Το "College Promise" υπάρχει και δρά στην πολιτεία του Μισισιπή, την Ιντιάνα, την Οκλαχόμα, τη Λουιζιάνα, το Μισούρι, το Ντελαγουέρ και το Τενεσί.

 Πριν από τη δεκαετία του 1970, τα δημόσια κολέγια συχνά αναφέρονται ως κατώτερα κολέγια, και αυτός ο όρος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ορισμένα ιδρύματα και για τον αθλητισμό, ειδικά για το NJCAA. Ωστόσο, ο όρος "κατώτερο (junior) κολέγιο" χρησιμοποιείται συνήθως για τον χαρακτηρισμό ιδιωτικών διετών ιδρυμάτων. Ο όρος "δημόσιο κολέγιο" έχει εξελιχθεί για να περιγράψει δημόσια διετή ιδρύματα. Η κύρια εθνική οργάνωση υπεράσπισης για τα δημόσια κολέγια, η οποία ιδρύθηκε το 1920 ως "American Association of Junior Colleges", άλλαξε το όνομά της το 1992 σε "American Association of Community Colleges".Οι Cohen και Brawer σημείωσαν και άλλα ονόματα: κολέγιο πόλης, κολέγιο κομητείας (στο Νιου Τζέρσεϊ) και υπο-πανεπιστημιούπολη. Άλλα κοινά στοιχεία του ονόματος του κολεγίου περιλαμβάνουν τις λέξεις επαγγελματικό, τεχνικό εκπαιδευτικό, εκπαίδευσης ενηλίκων και τεχνικό ίδρυμα. Μερικά ψευδώνυμα είναι τα "κολέγιο δημοκρατίας" και "κολέγιο ευκαιριών".Σε πολλές πόλεις της Καλιφόρνιας, τα δημόσια κολέγια συχνά ονομάζονται «κολέγια πόλεων», καθώς χρηματοδοτούνται και σχεδιάζονται δημοτικά για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης στην οποία βρίσκονται. Ωστόσο, τα δημόσια διετή κολέγια της πολιτείας δεν βρίσκονται μόνο στις μεγαλύτερες πόλεις της. Το δίκτυο δημόσιων κολλεγίων της Νέας Υόρκης ιδρύθηκε έξω από το σύστημα CUNY και ενσωματώθηκε σε αυτό το σύστημα με την επιμονή της κρατικής κυβέρνησης. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το Westchester Community College. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο νομός λειτούργησε ένα δημοφιλές επαγγελματικό ίδρυμα. Η κυβέρνηση της Νέας Υόρκης ζήτησε από το νομό να μετατρέψει το τεχνικό του ινστιτούτο σε δημόσιο κολέγιο. Η κυβέρνηση της επαρχίας αντιστάθηκε σε αυτόν τον μετασχηματισμό, καθώς θα ήταν υπεύθυνη για το ένα τρίτο των λειτουργικών δαπανών του νέου ιδρύματος (σε αντίθεση, το κράτος πλήρωσε όλα τα λειτουργικά έξοδα του τεχνικού ινστιτούτου). Μετά από μια σειρά πολύ θερμών συναντήσεων, που αναφέρονται πλήρως στον τοπικό τύπο, ο νομός αναγκάστηκε να συμμορφωθεί με τις επιθυμίες της πολιτειακής κυβέρνησης. Η προέλευση, οι σκοποί και η χρηματοδότηση δημόσιων διετών κολλεγίων ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των κρατών και, όπως στην Καλιφόρνια, εντός των κρατών. Επειδή ο ρόλος που διαδραματίζουν τα κολλέγια της αγροτικής κοινότητας στην προετοιμασία της νεολαίας της υπαίθρου για την παραγωγική τους σταδιοδρομία στα αστικά κέντρα δεν είναι κατανοητός από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, αυτά τα μικρότερα ιδρύματα δεν λαμβάνουν επαρκή κρατική χρηματοδότηση για να αντισταθμίσουν τις αδύναμες φορολογικές τους βάσεις και, λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους τους , φέρουν πολύ υψηλότερο κόστος ανά φοιτητή σε σύγκριση με τα κολέγια της αστικής κοινότητας. Αυτή η ανισότητα στη βασική θεσμική χρηματοδότηση οδήγησε στη δημιουργία τέτοιων οργανισμών όπως τα δημόσια κολέγια της Appalachia και η ένωση φυλετικών κολεγίων, οι οποίες προσπάθησαν να προωθήσουν πιο δίκαιη χρηματοδότηση ανεξάρτητα από το μέγεθος ή την τοποθεσία ενός ιδρύματος. Πριν από το 1850, ελάχιστα δημόσια ιδρύματα προσέφεραν δύο χρόνια κολλεγίου: το Lasell Junior College στο Auburndale της Μασαχουσέτης και το Vincennes University of Vincennes της Ιντιάνα. Η Helland παραθέτει μια ενότητα από τον κατάλογο του Πανεπιστημίου Vincennes του 1899: «Το Πανεπιστήμιο Vincennes κατέχει μια μοναδική θέση στον εκπαιδευτικό τομέα. Είναι στα μισά του δρόμου ανάμεσα στο ανατεθέν γυμνάσιο και το πλήρες κολλέγιο: είναι στην πραγματικότητα ένα κατώτερο κολέγιο. "Πολλά από τα πρώτα δημόσια κολέγια ήταν κανονικά σχολεία που ετοίμαζαν δασκάλους. Πρωταρχική έμφαση δόθηκε στις παραδοσιακές αξίες της μεσαίας τάξης και στην ανάπτυξη υπεύθυνων πολιτών. Για παράδειγμα, τα κανονικά σχολεία ξεκίνησαν στην πολιτεία της Μασαχουσέτης το 1880 ως επέκταση των τοπικών γυμνασίων. Δημιουργήθηκαν για να καλύψουν την ανάγκη προετοιμασίας των εκπαιδευτικών. Στο Saint Joseph, Missouri, προστέθηκε ένα κανονικό σχολείο στο τοπικό γυμνάσιο για να παρέχει ένα κομμάτι σταδιοδρομίας για τις γυναίκες που ήθελαν να διδάξουν. Ο κ. Γουάιτφορντ, επιθεωρητής της περιοχής, ζήτησε από το Πανεπιστήμιο του Μιζούρι να προσδιορίσει εάν οι πιστώσεις από το Saint Joseph Normal School θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε πρόγραμμα απολυτηρίου. Ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου, Dr. Hill, αναγνώρισε το αίτημα και προέβλεπε τη διατύπωση. Συμπτωματικά, ο Dr. Hill συμμετείχε ενεργά στην Αμερικανική Ένωση Πανεπιστημίων και ζήτησε την ίδρυση κατώτερων κολλεγίων για το σκοπό αυτό. Στη Μινεσότα, η Δημοτική Σχολή του Αγίου Παύλου ίδρυσε μια «Σχολή Εκπαίδευσης Πόλης» για την προετοιμασία των εκπαιδευτικών. Η αποστολή του σχολείου του 1883 ήταν να παρέχει πιστοποιημένους δασκάλους και αντικαταστάτες δασκάλους της περιοχής. Η κυρία M. E. Jenness από το Normal School στο River Falls του Ουισκόνσιν, ήταν η πρώτη διευθύντρια του St. Paul School. Η κα N. F. Wheaton ήταν Διευθύντρια Πρακτικής. Ο Wheaton είχε απασχοληθεί στο Oshkosh Normal School στο Ουισκόνσιν. Στη Μινεάπολη, ιδρύθηκε μια σχολή κανονικής εκπαίδευσης το φθινόπωρο του 1887. Η Μις Adele Evers του Normal School του Μάντσεστερ στο Νιού Χάμσαϊρ διορίστηκε η πρώτη δασκάλα. Ήταν μία από τις έξι υποψήφιες για τη θέση. Οι αναφορές του Evers περιελάμβαναν εργασίες στο Martha's Vineyard και το Saratoga.