Πιάτσα ντελλα Σινιορία

Η Πιάτσα ντελλα Σινιορία (ιταλικά: Piazza della Signoria) είναι πλατεία σε σχήμα w μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Πήρε το όνομά της από το Παλάτσο ντελλα Σινιορία, που ονομάζεται επίσης Παλάτσο Βέκιο. Είναι το κύριο σημείο της καταγωγής και της ιστορίας της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας και εξακολουθεί να διατηρεί τη φήμη της ως το πολιτικό επίκεντρο της πόλης. Είναι το σημείο συνάντησης των Φλωρεντινών καθώς και των πολυάριθμων τουριστών: βρίσκεται κοντά στο Παλάτσο Βέκιο και την Πιάτσα ντελ Ντουόμο και είναι πύλη για την Πινακοθήκη Ουφίτσι.

 Το εντυπωσιακό του 14ου αι. Παλάτσο Βέκιο είναι ακόμη εξέχον με τον με πολεμίστρες πύργο του. Η πλατεία μοιράζεται επίσης με τη Λότζια ντελλα Σινιορία, την Πινακοθήκη Ουφίτσι, το Παλάτι του Τριμπουνάλε ντελλα Μερκάντσια (1359) (τώρα το Γραφείο Γεωργίας) και το Παλάτσο Ουγκοτσιόνι (1550, με πρόσοψη που αποδίδεται στον Ραφαήλ, ο οποίος όμως απεβίωσε τριάντα χρόνια πριν την κατασκευή του). Μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο βρίσκεται το Παλάτσο της Ασικουρατσιόνι Τζενεράλι (1871, κτισμένο σε αναγεννησιακό στυλ). Το Παλάτσο Βέκιο ("Παλαιό Παλάτι") είναι το δημαρχείο της πόλης. Αυτό το ογκώδες, ρωμανικό, με πολεμίστρες φρούριο-παλάτι είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά δημαρχεία της Τοσκάνης. Με θέα την πλατεία με το αντίγραφο του αγάλματος του Δαβίδ του Μιχαήλ-Αγγέλου, καθώς και τον χώρο με τα αγάλματα, την παρακείμενη Λότζια ντεϊ Λάντσι, είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιδιωτικά μέρη στην Ιταλία και φιλοξενεί πολιτιστικά σημεία και μουσεία. Αρχικά ονομαζόταν Παλάτσο ντελλα Σινιορία, από το όνομα Σικιορία της Φλωρεντίας, το κυβερνών σώμα της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Του δόθηκαν επίσης πολλά άλλα ονόματα: Παλάτσο ντελ Πόπολο, Παλάτσο ντεϊ Πριόρι και Παλάτσο Ντουκάλε, σύμφωνα με τη διαφορετική χρήση του παλατιού κατά τη μακρόχρονη ιστορία του. Το κτίριο απέκτησε το σημερινό του όνομα, όταν η κατοικία του δούκα των Μεδίκων μεταφέρθηκε πέρα από τον Άρνο στο Παλάτσο Πίττι. Η Στοά των Λογχοφόρων αποτελείται από τρεις φαρδιές καμάρες ανοικτές στον δρόμο, πλάτους τριών τόξων και βάθους ενός τόξου. Οι καμάρες στηρίζονται σε κίονες με κορινθιακά κιονόκρανα. Οι φαρδιές καμάρες άρεσαν τόσο πολύ τους Φλωρεντίνους, που ο Μιχαήλ-Άγγελος πρότεινε ακόμη και να συνεχιστούν γύρω από την Πιάτσα ντελλα Σινιορία. Η ελαφριά κατασκευή της Λότζια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αυστηρή αρχιτεκτονική του Παλάτσο Βέκιο. Είναι ουσιαστικά μία υπαίθρια έκθεση γλυπτών με αρχαία και Αναγεννησιακή τέχνη, συμπεριλαμβανομένων των λεόντων των Μεδίκων. Το Δικαστήριο των Εμπορευμάτων είναι ένα κτίριο, όπου στο παρελθόν οι δικηγόροι έκριναν στη δίκη μεταξύ εμπόρων. Εδώ ήταν μία στοά ζωγραφισμένη από τους Tαντέο Γκάντι, Aντόνιο ντελ Πολλαϊόλοo και Σάντρο Μποτιτσέλλι, που σήμερα βρίσκονται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι. Κτισμένο για τον Τζιοβάννι Ουγκουτσιόνι από το 1550, ο σχεδιασμός του έχει αποδοθεί ποικιλοτρόπως στους Ραφαήλ, Μιχαήλ-Άγγελο, Μπαρτολομέο Αμανάτι ή Ραφαέλο ντα Μοντελούπo. Το Παλάτι της Γενικής Ασφάλειας σχεδιάστηκε σε νεο-Αναγεννησιακό ρυθμό το 1871 και είναι ένα από τα ελάχιστα εμπορικά κτίρια, που κτίστηκαν ειδικά στο κέντρο της πόλης. Στο ισόγειο αυτού του παλατιού βρίσκεται το ιστορικό καφέ Rivoire. Άλλα παλάτια είναι το παλάτσο ντεϊ Μπουοναγκουίζι (palazzo dei Buonaguisi) και το παλάτσο ντελ'Άρτε ντεϊ Μερκατάντι (palazzo dell'Arte dei Mercatanti). Διάφορα επιβλητικά αγάλματα περιβάλλουν αυτήν την πλατεία, όπως: Αντίγραφο του Δαβίδ του Μικελάντζελο στην είσοδο του Παλάτσο Βέκιο. Το πρωτότυπο του Mικελάντζελο στεγάζεται στην Γκλερία ντελ'Ακαντέμια, δίπλα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Έφιππος ανδριάντας του Κόζιμο Α΄, προς τιμή του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ένα γλυπτό από τον Τζιαμπολόνια (1594). Αναβρυτήριο του Ποσειδώνα του Μπαρτολομέο Αμανάτι (1575) . Ο Μαρτσόκο (ο εραλδικός λέων), που κρατά θυρεό με ζωγραφισμένο τον κρίνο της Φλωρεντίας, που έγινε αρχικά από τον Ντονατέλλο (αντίγραφο). Ιουδήθ και Ολοφέρνης, του Ντοντέλλo (αντίγραφο) . Hρακλής και Κάκος, του Bandinelli (1533) . Η Αρπαγή των Σαβίνων, στη Λότζια ντεϊ Λάντσι του Τζιαμπολόνια (1583) . Ο Περσέας με το Κεφάλι της Μέδουσας, στη Λότζια ντεϊ Λάντσι του Τσελλίνι (1554). Οι λέοντες των Μεδίκων, των Φαντσέλι και Βάκα (1598).Η πιάτσα ήταν ήδη μία κεντρική πλατεία στην αρχική ρωμαϊκή πόλη της Φλωρεντίας, που περιβαλλότανι από ένα θέατρο, ρωμαϊκά λουτρά και ένα εργαστήριο βαφής υφασμάτων. Αργότερα υπήρχε εκεί η εκκλησία Σαν Ρομόλο, μία στοά και μία τεράστια βασιλική του 5ου αι. Αυτό έδειξαν τα αρχαιολογικά ευρήματα, που βρέθηκαν κάτω από την πλατεία, όταν ανακαινίστηκε τη δεκαετία του 1980. Βρέθηκαν ακόμη και λείψανα νεολιθικής τοποθεσίας. Η πλατεία άρχισε να διαμορφώνεται από το 1268 και μετά, όταν τα σπίτια των Γιβελλίνων γκρεμίστηκαν από τους νικητές Γουέλφους. Η πλατεία παρέμεινε για πολύ καιρό απεριποίητη, γεμάτη τρύπες. Το 1385 στρώθηκε για πρώτη φορά. Το 1497 ο Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα και οι οπαδοί του πραγματοποίησαν σε αυτή την πλατεία τη διάσημη φωτιά των ματαιοτήτων, που έκαιγε σε μία μεγάλη στοίβα βιβλία, τραπέζια παιχνιδιών, ωραία φορέματα και έργα ποιητών. Μπροστά από το αναβρυτήριο του Ποσειδώνα, μία στρογγυλή μαρμάρινη πλάκα σηματοδοτεί το ακριβές σημείο, όπου κρεμάστηκε και κάηκε ο Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα . Piccolomini, Mandrefi (Nov 1989). «See Italy before it's too late». ArtNews: 190. ISSN 0004-3273. Εικονική περιήγηση στην Piazza della Signoria Αρχειοθετήθηκε 2018-01-18 στο Wayback Machine.