IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Internet Infidels

Internet Infidels (ελληνικά:Διαδικτυακοί Άπιστοι) είναι μια μη κερδοσκοπικός εκπαιδευτικός οργανισμός ο οποίος ιδρύθηκε το 1995 από τους Jeffery Jay Lowder και Brett Lemoine. Αποστολή έχει να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο για να προωθήσει την άποψη πως υπερφυσικά όντα δεν υπάρχουν (μεταφυσικός νατουραλισμός). Οι Internet Infidels διατηρούν μια ιστοσελίδα με εκπαιδευτικό υλικό για τον αθεϊσμό, αγνωστικισμό, ανθρωπισμό, κοσμικότητα και αλλες μη θεϊστικές κοσμοθεωρίες. Σχετικές πηγές περιλαμβάνουν απορρίψεις απαντήσεων οι οποίες εκφράζονται από θρησκευτικούς απολογητές και θεϊστές φιλόσοφους, κείμενα συζητήσεων (debates) μεταξύ πιστών και απίστων, καθώς και απαντήσεις από τους αντιπάλους του νατουραλισμού. Η ιστοσελίδα έχει χαρακτηριστεί από τον χριστιανό απολογητή Gary Habermas, σαν «μια από τις κυριότερες ιστοσελίδες του διαδικτύου για σκεπτικιστές» καθώς και από τον σκεπτικιστήTaner Edis ως «κύρια ιστοσελίδα για απίστους». Το λόγκο του είναι «μια σταγόνα λογικής σε μια πισίνα σύγχυσης».

 Ο Richard Carrier, πρώην επικεφαλής εκδότης, δήλωσε «η αποστολή των Internet Infidels είναι πάντα να υπερασπιστούν και προωθήσουν τον μεταφυσικό νατουραλισμό.» Ο οργανισμός αναγνωρίζει επισήμως τον ορισμό του μεταφυσικού νατουραλισμού όπως τον εξέφρασε ο φιλόσοφος Paul Draper:«μια υπόθεση ότι ο φυσικός κόσμος είναι ενα κλειστό σύστημα το οποίο σημαίνει πως τίποτα το οποίο δεν είναι μέρος του, δεν το επηρεάζει....Αυτό συνεπάγεται ότι δεν υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις ή τουλάχιστον, καμιά από αυτές δεν μπορεί να ασκήσει επιρροή στον φυσικό κόσμο»" Οι Internet Infidels έχουν στόχο να ενημερώσουν τους αναγνώστες για παρόμοιες απόψεις οι οποίες έχουν προταθεί σε όλο τον κόσμο και να κάνουν υλικό το οποίο είναι δύσκολο να βρεθεί, εύκπλοα προσβάσιμο, ώστε να ενθαρρύνουν όλους τους πιστούς να επανεξετάσουν όλα τα επιχειρήματα και δεδομένα και να καταλήξει ο καθένας στα συμπεράσματα του. Το κύριο προϊον των Internet Infidels είναι η ιστοσελίδα τους Secular Web. Η μοντέρνα βιβλιοθήκη του, περιλαμβάνει σύγχρονα άρθρα (1970–παρόν) που παραθέτουν επιχειρήματα γιατί όλες οι θρησκείες είναι λανθασμένες (ιδίως ο χριστιανισμός, Μορμονισμός, Ισλαμ, Ιουδαϊσμός, Ινδουϊσμός), επιχειρήματα κατά την ύπαρξης του θεού, κριτική των επιχειρημάτων για την ύπαρξη του θεού, καθώς και επιχειρήματα για τον μεταφυσικό νατουραλισμό. .Το Secular Web επίσης περιλαμβάνει αποσπάσματα από ιστορικά έργα συγγραφεων όπως ο Βολταίρος, Θωμάς Τζέφερσον, Τόμας Πέιν, Μαρκ Τουέιν και Αλμπερτ Αϊνστάιν Ο καθηγητής θρησκείας στο πανεπιστήμιο του Duke, Bruce B. Lawrence σχολίασε για την ιστοσελίδα πως είναι «δυσκολο να ξεπεραστεί» για το «προσεγμένο υλικό, εκτεταμένη δικτύωση και διεπιστημονική διάθεση»." Επίσημος ιστότοπος
Μ.Γ.Σ. Γέφυρας

Ο Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος Γέφυρας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα τη Γέφυρα, κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνος στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2012, οπότε και ανεξαρτητοποιήθηκε από τον Μακεδονικό Γέφυρας. Οι αθλητές του διαγωνίζονται με χρώματα το πορτοκαλί και το μαύρο. Στο έμβλημά του απεικονίζεται μία μπασκέτα. Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Γέφυρας, χωρητικότητας 350 καθήμενων θεατών. Ο σύλλογος νομικά αποτελεί τμήμα ερασιτεχνικής άθλησης. Καλλιεργεί τμήματα καλαθοσφαίρισης τόσο ενηλίκων ανδρών όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Από το 2022 διατηρεί επιπλέον ακαδημίες πετοσφαίρισης.

 Μέχρι το 2022 το τμήμα διέθετε δικό του επίσημο σήμα που απεικόνιζε μία μπασκέτα. Το 2022 η επωνυμία του συλλόγου άλλαξε, ενώ δημιούργησε και ακαδημία πετοσφαίρισης. Συνεπώς το σήμα εναρμονίστηκε με τις αλλαγές αυτές. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Κ.Σ. Γέφυρας έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο Βορρά, τον οποίο συνέθεσαν 16 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 22 νίκες και 4 ήττες, ολοκληρώνοντας την κανονική περίοδο στη 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, πίσω από τον πρωτοπόρο Αίαντα Ευόσμου. Στη συνέχεια η Γέφυρα συμμετείχε σε δύο διαδοχικούς αγώνες κατάταξης, έναν εναντίον του έτερου δευτεραθλητή Βορρά, Αιόλου Τρικάλων/Γόμφων, και έναν εναντίων του νικητή του αντίστοιχου μπαράζ Νότου, της Φ.Ε.Α. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης κέρδισε και τα δύο παιχνίδια, με σκορ 48-55 και 75-84 αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να ήταν η πρώτη επιλαχούσα για την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία εφόσον προέκυπτε κενή θέση μέσα στο καλοκαίρι. Η ευκαιρία όντως προέκυψε, ωστόσο η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε την παραμονή της στη Β' Εθνική για οικονομικούς λόγους. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η αλλαγή ονομασίας του συλλόγου από Καλαθοσφαιρικός Σύλλογος Γέφυρας σε Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος Γέφυρας για λόγους εναρμόνισης με νέο αθλητικό νόμο.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Γέφυρας, χωρητικότητας 350 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Νούλης Μπίσκας και έφοροι οι Τάκης Δημητριάδης και Θανάσης Ποιμενίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε μέχρι το Δεκέμβριο ο Ανδρέας Καραπιπερίδης με άμεσο συνεργάτη το Σταύρο Ευγενειάδη. Την υπόλοιπη αγωνιστική περίοδο την ομάδα καθοδήγησε ο Λευτέρης Χατζηκυριακίδης. Μ.Γ.Σ. Γέφυρας, επίσημο ιστολόγιο. Μ.Γ.Σ. Γέφυρας, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Μ.Γ.Σ. Γέφυρας, επίσημος λογαριασμός στο YouTube. «Κλειστό Γυμναστήριο Δ.Α.Κ. Γέφυρας», πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
I Rise (τραγούδι της Μαντόνα)

Το I Rise είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 3 Μαΐου 2019 ως το πρώτο προωθητικό σινγκλ του δέκατου τέταρτου άλμπουμ της, Madame X.

 Μέχρι την κανονική κυκλοφορία του άλμπουμ στις 14 Ιουνίου, είχει προγραμματιστεί να κυκλοφορούν κάθε Παρασκευή νέα κομμάτια, μέσω streaming πλατφορμών αλλά και σε ψηφιακή μορφή. Αυτά τα κομμάτια είναι, το "I Rise" στις 3 Μαΐου, το "Future (feat. Quavo)" στις 17 Μαΐου, και το "Dark Ballet" στις 7 Ιουνίου.Το "I Rise", το πρώτο προωθητικό σινγκλ, περιγράφεται ως ένας «ισχυρός και εμψυχωτικός ύμνος», μιλάει για την επιβίωση από όλες τις αντιξοότητες του κοινωνικού, σύγχρονου κόσμου, αλλά και για την οπλοκατοχή. «Ένας τρόπος να δώσουμε φωνή σε όλους τους περιθωριοποιημένους ανθρώπους που αισθάνονται ότι δεν έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν ότι σκέφτονται», με λόγια της ίδιας της Μαντόνα. Η εισαγωγή του τραγουδιού περιέχει ένα μέρος από την ομιλία της κοινωνικής ακτιβίστριας και υπερασπίστριας για τον έλεγχο των όπλων, Emma González. Η Emma González αποτελεί συνιδρύτρια της επιτροπής Never Again MSD, ενώ είναι επιζήσασα από τον πυροβολισμό στο γυμνάσιο Stoneman Douglas της Φλόριντα, το 2018. Όλοι οι συντελεστές αναφέρονται στο Tidal. "Madonna - I Rise" (Audio) στο YouTube "Madonna - I Rise" (Audio) on Spotify "Madonna - I Rise" (Στίχοι του τραγουδιού)
Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον

Η Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον (Janet Montgomerie of Eglinton and Winton, γεννημένη ως Τζάνετ Λουκρητία Κάνινγκχεϊμ Janet Lucretia Cuninghame 1854 - 6 Οκτωβρίου 1923) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και διοικητής του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού.

 Γεννήθηκε το 1854 στη Βικτώρια, και ήταν κόρη του Αρχηγού του Βασιλικού Ναυτικού Μπόιντ Αλέξανδρου Κάνινγκχεϊμ και της Μαίρης Γουίλκινσον. Στις 13 Νοεμβρίου 1873 παντρεύτηκε τον Γεώργιο, Κόμη του Έγκλιντον και του Γουίντον. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: την Λαίδη Γεωργιάνα Θηρεσία (?-1938) την Λαίδη Έντιθ Μαίρη (?-1947) τον Λόρδο Άρτσιμπαλντ Σέτον (1880-1945) τον Λόρδο Γουλιέλμο Αλέξανδρο (1881-1903) τον Λόρδο Φραγκίσκο (1887-1950)Πέθανε στις 6 Οκτωβρίου 1923 στη Γλασκώβη σε ηλικία 69 ετών.
Διαιτητής (ποδόσφαιρο)

Ο διαιτητής επιβλέπει τους ποδοσφαιρικούς αγώνες και έχει την πλήρη εξουσία εφαρμογής των Κανόνων του Παιχνιδιού. Οι αποφάσεις του είναι οριστικές και δεν αλλάζουν μετά από διαμαρτυρίες. Έχει υποστήριξη από 2 βοηθούς διαιτητές (παλαιότερα γνωστοί ως επόπτες), και από τον τέταρτο διαιτητή που ενημερώνει τους φιλάθλους με έναν ηλεκτρονικό πίνακα τις αλλαγές. Τα τελευταία χρόνια, η UEFA χρησιμοποιεί πρόσθετους διαιτητές στις γραμμές τερμάτων, για να διευκολύνουν το διαιτητή αν επιτεύχθηκε γκολ.

 Ο διαιτητής έχει τις παρακάτω εξουσίες: Να διακόψει, προσωρινά ή μόνιμα, έναν αγώνα όταν παραβιάζονται οι κανονισμοί. Να διακόψει, προσωρινά ή μόνιμα, έναν αγώνα όταν οι εξωτερικοί παράγοντες δεν επιτρέπουν να συνεχιστεί. Να διακόψει, προσωρινά, τον αγώνα όταν ένας ποδοσφαιριστής έχει τραυματιστεί σοβαρά και δεν μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται. Να συνεχίσει τον αγώνα μετά από φάουλ όταν η μπάλα είναι στην κατοχή της ομάδος που δέχτηκε το φάουλ (το λεγόμενο πλεονέκτημα).Ο διαιτητής έχει τα παρακάτω καθήκοντα: Να επιβάλει τους κανόνες του παιχνιδιού. Να ελέγχει τον αγώνα με τη βοήθεια των άλλων διαιτητών. Να γνωρίζει ότι κάθε μπάλα που χρησιμοποιείται πληροί τις προϋποθέσεις. Να γνωρίζει ότι ο εξοπλισμός των παικτών πληροί τις προϋποθέσεις. Να δείξει κίτρινη ή κόκκινη κάρτα σε παίχτες που έκαναν σκληρά φάουλ. Να εξασφαλίσει ότι κανένα άτομο δε θα εισέρχεται στον αγωνιστικό χώρο.
Πηγή ενέργειας

Πηγή ενέργειας ή ενεργειακή πηγή ονομάζουμε κάθε φυσικό πόρο που μας δίνει ενέργεια.Οι πηγές αυτές χωρίζονται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και σε μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν εξαντλούνται ποτέ και υπάρχουν απεριόριστα μες το περιβάλλον, όπως είναι η αιολική ενέργεια και η ηλιακή ενέργεια και άλλες. Ενώ οι μη ανανεώσιμες κάποια στιγμή(μπορεί αυτή να αργήσει)θα εξαντληθούν, όπως είναι το πετρέλαιο, ο γαιάνθρακας, το φυσικό αέριο και άλλες.

 Ηλιακή ονομάζουμε την ενέργεια που μας δίνει ο ήλιος. Μερικές από τις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου καλύπτονται από αυτήν την πηγή ενέργειας. Το κακό όμως είναι πως αξιοποιούμε την ηλιακή ενέργεια σε ελάχιστο βαθμό και δεν υπάρχουν ακόμη συσκευές, οι οποίες να χρησιμοποιούν όλην την ενέργεια του ήλιου. Αιολική ονομάζουμε την ενέργεια που μας δίνει ο άνεμος. Την αιολική ενέργεια την προσλαμβάνουμε με τις ανεμογεννήτριες. Οι ανεμογεννήτριες έχουν ως σκοπό να μετατρέψουν το ρεύμα στην σε ηλεκτρική και σε ηλεκτρικό ρεύμα. Οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος που λειτουργούν με βιομάζα, καίνε μεγάλες ποσότητες σε ξύλο και σε απόβλητα. Σε μερικές περιοχές της Γης (όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), οι άνθρωποι καλύπτουν ένα μέρος των αναγκών τους με τη βιομάζα. Τη γεωθερμική ενέργεια τη βρίσκουμε στη λιθόσφαιρα της Γης και χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Οι γαιάνθρακες δημιουργούνται στο υπέδαφος από πλούσιο οργανικό υλικό. Τα είδη των γαιανθράκων είναι: ο λιγνίτης, ο γραφίτης, ο λιθάνθρακας και η τύρφη. Η εξόρυξη του γαιάνθρακα έγινε στον 13ο αιώνα. Το κακό όμως με το γαιάνθρακα είναι ότι είναι δύσκολη η εξόρυξη του, είναι πολύ ακριβή η μεταφορά του, καθώς και ρυπαίνει το περιβάλλον. Το πετρέλαιο σχηματίστηκε πάνω από εκατομμύρια χρόνια από νεκρούς φυτικούς και ζωικούς μικροοργανισμούς. Μόλις ανακαλύφθηκε η σημασία του και η χρήση του, αμέσως αντικατέστησε τους γαιάνθρακες και τις ατμομηχανές, γιατί είναι ευκολότερη η μεταφορά του και οι μηχανές είναι περισσότερο αποδοτικές. Σήμερα, η σημασία του πετρελαίου είναι τεράστια και γι' αυτό το αποκαλούμε μαύρο χρυσό, λόγω της απόχρωσης του χρώματός του. Το φυσικό αέριο είναι ένα καύσιμο, το οποίο το βρίσκουμε σε υπόγειες κοιλότητες με υψηλή πίεση, καθώς δε χρειάζεται πολύ επεξεργασία, για να πραγματοποιηθεί η χρήση του. Και ως προς τη ρύπανση στο περιβάλλον, το φυσικό αέριο είναι φιλικότερο από τις άλλες μη ανανεώσιμες πηγές που προαναφέραμε.
1862 Απόλλων

Ο Απόλλων (Apollo) είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,25. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό του φωτός στην ελληνική μυθολογία. Ο Απόλλων έδωσε το όνομά του στην κατηγορία των απολλώνειων αστεροειδών, στην οποία ανήκει. Υπήρξε ο πρώτος απολλώνειος που ανακαλύφθηκε, και ο πρώτος που πιστοποιήθηκε πως διασχίζει την τροχιά της Γης, παρότι, επειδή είχε χαθεί αμέσως μετά την ανακάλυψή του και μέχρι το 1973, ο αύξων αριθμός του (1862) είναι μεγαλύτερος από αυτόν άλλων απολλώνειων αστεροειδών, όπως ο 1566 Ίκαρος. Ο Απόλλων διασχίζει επίσης τις τροχιές του `Αρεως και της Αφροδίτης.

 Η μέση διάμετρος του Απόλλωνος εκτιμάται σε 1,7 ή 1,5 χιλιόμετρο. Ο φασματικός τύπος του είναι Q, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,21 ως 0,25. Η μάζα του εκτιμάται σε 5,1 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια του ισημερινού του Απόλλωνος υπολογίζεται σε 0,05 cm/sec². (περίπου 20.000 φορές ασθενέστερη βαρύτητα από την αντίστοιχη γήινη) και η ταχύτητα διαφυγής σε 0,9 m/sec (3,2 χιλιόμετρα την ώρα). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε περίπου 51 βαθμούς C υπό το μηδέν. Ο Απόλλων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 3 λεπτά και 55,6 δευτερόλεπτα. Η ανάλυση της περιστροφής του παρέσχε παρατηρησιακή ένδειξη για το Φαινόμενο YORP. Στις 4 Νοεμβρίου 2005 ανακοινώθηκε (IAUC 8627) ότι ένας δορυφόρος του Απόλλωνος είχε ανιχνευθεί από παρατηρήσεις ραντάρ που διεξάχθηκαν από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο, στο Πουέρτο Ρίκο, από τις 29 Οκτωβρίου ως τις 2 Νοεμβρίου 2005. Η προσωρινή ονομασία αυτού του δορυφόρου είναι S/2005 (1862) 1, ενώ οι διαστάσεις του εκτιμώνται σε μόλις 80 περίπου μέτρα. Το μικρό αυτό σώμα περιφέρεται σε μέση απόσταση μόλις 2,2 περίπου χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Απόλλωνος. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αγκνιέσκα Τσιλίνσκα

Η Άγκνες Μπάρμπαρα Τσιλινσκά , (γεννημένη στις 23 Μαΐου 1976 στο Γκντανσκ) είναι Πολωνή τραγουδίστρια, στιχουργός, χορεύτρια και ηθοποιός. Από το 1994 έως το 2003, ήταν ο κύριος τραγουδιστής του πολωνικού ροκ συγκροτήματος O.N.A. Από το 2003, τραγουδάει με το όνομα Τσιλίνσκα. Το 2004, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ που ονομάζεται Winna. Από το 2008, το ταλέντο Mam της σειράς Got Talent! Υπηρετεί ως ένορκος στην πολωνική έκδοση. Το 2009 κυκλοφόρησε ένα στούντιο άλμπουμ με τίτλο Modern Rocking, ακολουθούμενο από τους Forever Child (2016) και Pink Punk (2018).

 Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Krzysztof Krysiak, διευθυντής του τμήματος μάρκετινγκ της Sony Music, τον οποίο συνάντησε στο πάρτι του Robert Gawliński το 1996. Παντρεύτηκαν στο Γκντανσκ-Ολιβά στις 20 Απριλίου 2002, αλλά χώρισαν μετά από 16 μήνες γάμου. Λίγο αργότερα, άρχισε να συνεργάζεται με τον Marek, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν για μια διαφημιστική εταιρεία στο Sopot που σχεδίασε εξώφυλλα και αφίσες για το O.N.A. Παντρεύτηκαν το 2010. Έχουν ένα γιο, τον Ryszard (γεννημένο το 2006) και δύο κόρες: την Estera (γεννημένη στις 26 Δεκεμβρίου 2010) και την Krystyna (γεννημένη στις 8 Ιανουαρίου 2013) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Agnieszka Chylińska στο Wikimedia Commons
Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Κυρίλλοβνα της Ρωσίας

Η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Κυρίλλοβνα της Ρωσίας (Великая Княгиня Мария Кирилловна Романова/Velikaya Knyaginya Mariya Kirillovna Romanova, 2 Φεβρουαρίου 1907 - 25 Οκτωβρίου 1951) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Κύριλλου Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας.

 Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1907 στο Κόμπουργκ της Βαυαρίας, και ήταν το πρώτο παιδί και κόρη του Μέγα Δούκα Κύριλλου Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας και της Πριγκίπισσας Βικτώριας Μελίτας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Περιγραφόταν ως ντροπαλή και χαλαρή, μελαχρινή με σκούρα μάτια πήρε από τη μητρική γιαγιά της, τη Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας, με φαρδύ, στρογγυλό πρόσωπο και την τάση να είναι υπέρβαρη και να φαίνεται μεγαλύτερη από την πραγματική της ηλικία όταν ήταν ακόμα έφηβη.Το 1921, όταν ήταν δεκαπέντε ετών, η «επιπόλαια» Μαρία επισκέφθηκε τη θεία της, τη Βασίλισσα Μαρία της Ρουμανίας, και φλέρταρε με τον γαμπρό μιας Κυρίας Επί των Τιμών στη Ρουμανική αυλή. Η δεκαπεντάχρονη ξαδέρφη της, η Πριγκίπισσα Ιλεάνα της Ρουμανίας, διέδωσε τις φήμες σχετικά με το φλερτ όταν η Μαρία επέστρεψε στο σπίτι της, με αποτέλεσμα τς τεταμένες σχέσεις μεταξύ της Βασίλισσας Μαρίας της Ρουμανίας και της μητέρας της Μαρίας, Βικτώριας. Στις 24 Φεβρουαρίου 1925, η Μαρία αρραβωνιάστηκε τον Κάρολο, 6ο Πρίγκιπα του Λάινινγκεν και παντρεύτηκαν στις 25 Νοεμβρίου 1925. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά: τον Πρίγκιπα Έμιχ Κύριλλο Φερδινάνδο Χέρμαν (1926-1992), παντρεύτηκε την Εϊλίκα του Ολδεμβούργου. Απέκτησαν 4 παιδιά. τον Πρίγκιπα Κάρολο Βλαδίμηρο Ερνέστο Ερρίκο (1928-1990), παντρεύτηκε την Μαρία Λουίζα της Βουλγαρίας. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Πριγκίπισσα Κύρα Μελίτα Φεοδώρα Μαρία Βικτώρια Αλεξάνδρα (1930-2006), παντρεύτηκε τον Ανδρέα της Γιουγκοσλαβίας. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα Ιλεάνα Βικτώρια Αλεξάνδρα (1932-1994), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Χοεντσόλερν. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Πριγκίπισσα Ματθίλδη Αλεξάνδρα (1936-), παντρεύτηκε τον Κάρολο Αντώνιο Μπάουσερ. Απέκτησαν 3 παιδιά. τον Πρίγκιπα Φρειδερίκο Γουλιέλμο Μπερτόλδο (1938-1999) τον Πρίγκιπα Πέτρο Βίκτωρα (1942-1943), πέθανε σε ηλικία 1 έτους.Η μητέρα της, Βικτώρια βρισκόταν παρόν σε όλες τις γεννήσεις των παιδιών της Μαρίας. Ο σύζυγός της αναγκάστηκε να προσχωρήσει στον γερμανικό στρατό και αιχμαλωτίστηκε από τους Σοβιετικούς στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος πέθανε από την πείνα σε ρωσικό στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1946. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 25 Οκτωβρίου 1951 στη Μαδρίτη σε ηλικία 44 ετών. Michael John Sullivan, A Fatal Passion: The Story of the Uncrowned Last Empress of Russia, Random House, 1997, (ISBN 0-679-42400-8) Paul Theroff, An Online Gotha, genealogy of the princely family of Leiningen John Van der Kiste, Princess Victoria Melita, Sutton Publishing, 1991, (ISBN 0-7509-3469-7) Mariya Kirillovna, a thread with photos and information about Grand Duchess Maria at AlexanderPalace.org
Διοίκηση Γαλατίας

Δείτε τον Χριστιανισμό στη Γαλατία για τις εκκλησιαστικές επισκοπές του 4ου αιώνα στη Ρωμαϊκή ΓαλατίαΗ διοίκηση της Γαλατίας (λατινικά: Dioecesis Galliarum, «διοίκηση των Γαλλιών») ήταν διοίκηση της μετέπειτα Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό την Υπαρχία της Γαλατίας. Περιλάμβανε τη βόρεια και ανατολική Γαλατία, δηλαδή τη σύγχρονη Γαλλία βόρεια και ανατολικά του Λίγηρα, συμπεριλαμβανομένων των Κάτω Χωρών και της σύγχρονης Γερμανίας δυτικά του Ρήνου. Η διοίκησ περιλάμβανε τις ακόλουθες επαρχίες: Gallia Lugdunensis I, Gallia Lugdunensis II, Gallia Lugdunensis III, Gallia Lugdunensis IV (Senonia), Belgica I, Belgica II, Germania I, Germania II, Alpes Poenninaeum.

 Η διοίκηση ιδρύθηκε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου Α' περί το 314. Το έτος 407 τα σύνορα του Ρήνου παραβιάστηκαν, και μεγάλο μέρος της Γαλατίας απωλέσθηκε προσωρινά από τις βαρβαρικές φυλές. Ο ρωμαϊκός έλεγχος στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας και της κοιλάδας του Ρήνου αποκαταστάθηκε μέχρι το τέλος του Βαλεντινιανού Γ' το 455. Η περιοχή που παρέμεινε στα ρωμαϊκά χέρια μετά τη δεκαετία του 450, βρισκόταν στα νότια στην Ωβέρνη και την Προβηγκία μέχρι να χαθεί το 475, και στα βορειοδυτικά, το λεγόμενο «Κυριαρχία του Σουασόν». Μετά την πτώση της από τους Φράγκους το 486 και το τέλος της ρωμαϊκής διοίκησης στη βόρεια Γαλατία, η διοίκηση μπορεί να λεχθεί ότι έληξε de facto. P. Heather, La caduta dell'Impero romano. Una nuova storia, 2006. (in Italian) G. Halsall, Barbarian migrations and the Roman West, 376-568, 2007. (in Italian)
Ζάγκαν

Η Ζάγκαν, ή Σάγκαν, είναι παραποτάμια πόλη της δυτικής Πολωνίας και παλαιότερα ομώνυμο Δουκάτο. Σήμερα αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης διοικητικής περιοχής. Βρίσκεται στη Κάτω Σιλεσία νότια της πόλης Ζιελόνα Γκόρα, παρά τις όχθες του ποταμού Μπομπρ και περίπου 160 χλμ. νότια του Βερολίνου. Στη πόλη αυτή υφίστανται πολλά εργοστάσια εριουργίας. Το όνομά της προέρχεται από παλαιότερη έννοια του "καμένου δάσους" πιθανώς ως προσδιορισμός του τόπου της ίδρυσή της. Το 1990 κατ΄ εκτίμηση αριθμούσε τους 26.000 κατοίκους. Στην απογραφή του 2010 φέρεται με μικρή αύξηση περίπου τους 26.500 κατοίκους.

 Στη διάρκεια του Β' Π.Π. και συγκεκριμένα όταν η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στη Πολωνία στη πόλη αυτή δημιουργήθηκε στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων πολέμου με περίπου τους 300.000 έγκλειστους, ενώ πλησίον αυτού δημιουργήθηκε και έτερο ειδικά για αιχμαλώτους πιλότους, απ΄ όπου και σημειώθηκε τα ξημερώματα της 25ης Μαρτίου του 1944 (ημέρα Σάββατο) η μεγαλύτερη στον πόλεμο απόδραση κρατουμένων, διανοίγοντας υπόγεια σήραγγα σε βάθος 9 μ. και μήκους περίπου 100 μ.. Στην απόδραση εκείνη από τους 200 - 600 που εργάστηκαν γι΄ αυτή τελικά δραπέτευσαν 80 εκ των οποίων 73 συνελήφθησαν και εξ αυτών οι 50 θανατώθηκαν με προσωπική εντολή του Χίτλερ. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.289. Επίσημη ιστοσελίδα πόλης
Γιοχάνες Τίμαν

Ο Γιοχάνες Τίμαν (Τριρ, 9 Φεβρουαρίου 1994) είναι Γερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,05 μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ και σέντερ, για την Άλμπα Βερολίνου του Πρωταθλήματος Γερμανίας και της Ευρωλίγκα, καθώς και για την Εθνική Γερμανίας.

 Στις 3 Ιουνίου 2016, ο Τίμαν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ. Τη σεζόν 2017-18 στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ είχε 11,1 πόντους και 5,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο, ενώ στο γερμανικό πρωτάθλημα μέτρησε 10,4 πόντους και 4,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Το 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Άλμπα Βερολίνου. Το 2021 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας κερδίζοντας στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2020-21, είχε κατά μέσο όρο 7,7 πόντους και 3,8 ριμπάουντ ανά αγώνα στην Ευρωλίγκα, ενώ είχε είχε 7,5 πόντους και 4,1 ριμπάουντ κατά μέσο όρο στο πρωτάθλημα. Ο Τίμαν υπέγραψε εκ νέου τριετές συμβόλαιο με την ομάδα στις 21 Ιουνίου 2021. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, η Άλμπα Βερολίνου κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας κερδίζοντας την Κράιλσχαϊμ με 86-76 στον τελικό. Στις 19 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας, αφού η Άλμπα κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Ο ίδιος μάλιστα πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις κόντρα στους Βαυαρούς αναδείχθηκε και MVP των τελικών. Το 2016, ο Τίμαν επιλέχθηκε για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γερμανίας, για να παίξει στους προκριματικούς γύρους για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2017 Ο Τίμαν έπαιξε με τη Γερμανία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Είχε μέσο όρο 6,5 πόντους ανά παιχνίδι και βοήθησε τη χώρα του να φτάσει στα προημιτελικά. Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική Γερμανίας στο Ευρωμπάσκετ 2022. Η Γερμανία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, αφού νίκησε στον μικρό τελικό στο Βερολίνο την Πολωνία με 82-69. Ήταν παρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2023, στο οποίο η Γερμανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, νικώντας στον τελικό την Σερβία ενώ ολοκλήρωσε και όλο το τουρνουά αήττητη. Άλμπα Βερολίνου 3x Πρωτάθλημα Γερμανίας: (2020, 2021, 2022) Κύπελλο Γερμανίας: (2022) MVP των τελικών του Πρωταθλήματος Γερμανίας: (2022) 2x Γερμανικό All Star Game: (2017, 2018) Καλύτερος νέος παίκτης στην Β' Κατηγορία Γερμανίας: (2016)
Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών

Το Διασυλλογικό πρωτάθλημα ανδρών είναι η διοργάνωση μέσω της οποίας αναδεικνύεται ο πρωταθλητής σύλλογος στην Ελλάδα, στο άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Διεξάγεται από το 1949 και από την ΕΦΟΕΠΑ από το 1956. Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Α.Σ. Πέρα Αθηνών με 18 κατακτήσεις ενώ ο Ολυμπιακός είναι η πρωταθλήτρια ομάδα για το 2023.

 Η επιτραπέζια αντισφαίριση πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα το 1920. Τα πρώτα σωματεία που ιδρύθηκαν ήταν η Χ.Α.Ν Αθηνών, η Χ.Α.Ν Θεσσαλονίκης και ο Ο.Α. Αθηνών. Ακολούθησαν ο Αττικός Όμιλος, η Πανεπιστημιακή Λέσχη, ο Α.Ο.Καστέλας, ο Α.Ο.Κηφισιάς, ο Αστήρ Θεσσαλονίκης, η Μακάμπι Θεσσαλονίκης και η Υπαίθρια Ζωή. Το 1926 διεξάχθηκε το 1ο πανελλήνιο πρωτάθλημα με κανονισμούς του τένις (με σετ και γκέιμ), ενώ το 1940 το Πινγκ Πονγκ εντάχθηκε στο δυναμικό του ΣΕΓΑΣ. Το διασυλλογικό πρωτάθλημα είναι χωρισμένο σε κατηγορίες. Ανώτατη κατηγορία είναι η Α1, ο νικητής της οποίας αναδεικνύεται πρωταθλητής σύλλογος ανδρών στην Ελλάδα, στο άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Κάτω από την Α1 κατηγορία, υπάρχουν 5 βαθμίδες πρωταθλημάτων. 1948–49 ως 1968–69: Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1969–70 ως 1991–92: Α' Εθνική 1992–93 ως σήμερα: Α1 Εθνική Η Α2 Εθνική διέξαγεται με δέκα ομάδες. Ο πρωταθλητής σύλλογος κερδίζει την άνοδο στην Α1 της επόμενης περιόδου, ενώ ο δεύτερος και ο τρίτος συμμετέχουν σε αγώνες μπαράζ με τον όγδοο και τον ένατο της Α1, όπου οι δύο πρώτες ομάδες κερδίζουν τη συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της Α1. 1 Αυτές οι ομάδες δεν συμμετείχαν για διάφορους λόγους στην Α1 της επόμενης περιόδου. Πρωταθλητές Ελλάδας Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Επ.Α. Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας (Ε.Φ.Ο.Επ.Α.)
Λυκικό αλφάβητο

Το Λυκικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε για την καταγραφή της Λυκικής γλώσσας της μικρασιατικής περιοχής της Λυκίας. Ήταν μια επέκταση του ελληνικού αλφαβήτου, με πέντε επιπρόσθετα γράμματα, για ήχους που δεν υπήρχαν στα ελληνικά. Ήταν, σε μεγάλο βαθμό, παρόμοιο με το λυδικό και το φρυγικό αλφάβητο.

 Το Λυκικό αλφάβητο διαθέτει γράμματα για 29 ήχους. Ορισμένοι ήχοι αντιπροσωπεύονται με περισσότερα από ένα σύμβολα, τα οποία θεωρούνται ως ένα «γράμμα». Υπάρχουν έξι φωνήεντα, ένα για καθένα από τα τέσσερα προφορικά φωνήεντα και ξεχωριστά γράμματα για δύο από τα τέσσερα ρινικά φωνήεντα. Εννέα από τα Λυκικά γράμματα δεν φαίνεται να προέρχονται από το ελληνικό αλφάβητο. Το συγκεκριμένο αλφάβητο χρησιμοποιεί τα παρακάτω σύμβολα για τους αριθμούς: I (κάθετη γραμμή) = 1 < (σύμβολο "λιγότερο από") (ή, σπανιότερα, L ή C ή V ή Y) = 5 O (κύκλος) = 10 — (οριζόντια γραμμή) = 1 2 {\displaystyle {1 \over 2}} Ένα σύμβολο, όπως το δικό μας κεφαλαίο Η = 100Άρα ο αριθμός 128,5 θα εκφραζόταν ως HOO<III—. Λυκιακή γλώσσα Λυκία Μικρά Ασία
Επτάεδρο

Στη στερεομετρία, επτάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει επτά έδρες. Υπάρχουν πολυάριθμα τοπολογικώς σαφή επτάεδρα και ούτε ένα από αυτά είναι κανονικό πολύεδρο, έτσι η ονομασία κανονικό επτάεδρο είναι διφορούμενη.

 Το επτάεδρο έχει έναν εκπληκτικό αριθμό διάφορων βασικών μορφών και τοπολογιών. Τα πιο γνωστά επτάεδρα είναι ίσως η εξαγωνική πυραμίδα και το πενταγωνικό πρίσμα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το τετραημιεξάεδρο, του οποίου οι επτά έδρες είναι ισόπλευρα τρίγωνα που σχηματίζουν ένα υποτυπώδες προβολικό επίπεδο. Υπάρχουν 34 τοπολογικώς διακριτά κυρτά επτάεδρα που έχουν τουλάχιστον 10 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους, τα οποία μπορούν να διαιρεθούν σε υποομάδες των 2, 8, 11, 8 και 5, με 6 έως 10 κορυφές αντίστοιχα. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους. Ένα παράδειγμα του κάθε τύπου απεικονίζεται παρακάτω, μαζί με τον αριθμό των ακμών σε κάθε μία από τις έδρες του. Οι εικόνες ταξινομήθηκαν με φθίνουσα σειρά πρώτα των υπαρχόντων έξι πλευρικών εδρών, εν συνεχεία των πέντε και ούτω καθεξής: Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δέκα έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται επταγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,7}. Το επταγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 7 ακμές και 7 έδρες (δίγωνα). Weisstein, Eric W., "Heptahedron" από το MathWorld.
Κλαυδία Φελίσιτας της Αυστρίας

Η Κλαυδία Φελίσιτας (γερμ. Claudia Felicitas, 30 Μαΐου 1653 - 8 Απριλίου 1676) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

 Ήταν το μόνο (επιζών της ενηλικίωσης) τέκνο του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας και της Άννας των Μεδίκων, κόρης του Κόζιμο Β΄, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Παντρεύτηκε το 1673 τον 2ο εξάδελφό της Λεοπόλδο Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και απέκτησαν δύο κόρες που απεβίωσαν σε βρεφική ηλικία: Άννα Μαρία Ιωσηφίνα Θηρεσία Αντωνία Δομινίκη Σαβερία Δωροθέα (11 Σεπτεμβρίου – 22 Δεκεμβρίου 1674) Μαρία Ιωσηφίνα Κλημεντίνη Άννα Γαβριέλλα Αντωνία Φραγκίσκη Δομινίκη Θηρεσία Εύα Πλακιδία (11 Οκτωβρίου 1675 – 11 Ιουλίου 1676).Η Κλαυδία Φελίσιτας πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 22 ετών μερικούς μήνες μετά τη γέννηση της δεύτερης κόρης της. Τρεις μήνες μετά απεβίωσε και η δεύτερη κόρη της και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους απεβίωσε η μητέρα της Άννα, Δούκισσα της Πέραν Αυστρίας. Coxe, Guglielmo (1824). Storia della Casa d’Austria da Rodolfo di Apsburgo alla morte di Leopoldo II. Milan., vol. IV., pp. 308–309, 446 p. online Czeike, F. (1992). Historisches Lexikon Wien. Vienna: Kremayr und Scheriau. ISBN 978-3-21-800543-2., 623 p. online
Σλαβομακεδονικές σπουδές

Οι σλαβομακεδονικές μελέτες (σλαβομακεδονικά: Македонистика‎ Makedonistika) είναι μια επιστήμη που μελετά τη σλαβομακεδονική γλώσσα. Ένα άτομο που μελετά τα σλαβομακεδονικά ονομάζεται σλαβομακεδονικός ειδικός (σλαβομακεδονικά: Македонист / Makedonist‎).

 Στην ΕΣΣΔ, διάφοροι ερευνητές όπως οι Βλαντισλάβ Ίλιτς-Σβίτιτς, Αφανάσι Ματέγιεβιτς Σέλιστσεφ και Σαμουήλ Μπορίσοβιτς Μπέρνστεϊν έδωσαν προσοχή στη σλαβομακεδονική γλώσσα σε ποικίλους βαθμούς. Ο πιο σημαντικός σλαβομακεδονικός ειδικός είναι η πρώην Σοβιετική / Ρωσίδα γλωσσολόγος Ρίνα Πάβλοβνα Ουσίκοβα, συγγραφέας της βασικής περιγραφής της σύγχρονης μακεδονικής γλώσσας - «Γραμματική της Μακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας» (2003) και ένας από τους συγγραφείς των σλαβομακεδονικορωσικών λεξικών (1997, 2003). Οι σλαβομακεδονικές μελέτες βιώνουν άνθηση μετά την ίδρυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1944. Με την κωδικοποίηση της σύγχρονης σλαβομακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας και την εγκαθίδρυση μιας σειράς εκπαιδευτικών και επιστημονικών ιδρυμάτων με κύριο αντικείμενο σπουδών τη σλαβομακεδονική γλώσσα, έχουν τεθεί όλες οι προϋποθέσεις για την ομαλή και αντικειμενική ανάπτυξη της σλαβομακεδονικής γλώσσας ως μέρος της παγκόσμιας γλωσσικής επιστήμης. Η πρώτη διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας σε ξένο πανεπιστήμιο πραγματοποιήθηκε το 1946 στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στην Ευρώπη. Τα μαθήματα παραδίδονταν από τον καθηγητή Αντονίν Φρίτα. Παρέδιδε μαθήματα στη σλαβομακεδονική γλώσσα από το 1946 έως το 1948. Αυτό ξεκίνησε την επέκταση των σλαβομακεδονικών στα ξένα πανεπιστήμια. Έκτοτε, η διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας ξεκίνησε και εξακολουθεί να γίνεται σε περίπου 30 πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα πιο δημοφιλή τμήματα σλαβομακεδονικής γλώσσας βρίσκονται σε πανεπιστήμια στις σλαβικές χώρες. Είναι κατανοητό ότι το σπουδαιότερο ενδιαφέρον για τη σλαβομακεδονική γλώσσα υφίσταται στις σλαβικές χώρες, όπως συμβαίνει και με τις άλλες σλαβικές γλώσσες, επειδή στις χώρες αυτές υπάρχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις σλαβικές μελέτες. Η παρουσία της σλαβομακεδονικής γλώσσας στις μη σλαβικές χώρες έχει μεγάλη σημασία για την ίδια τη σλαβομακεδονική γλώσσα. Οι έρευνες και δημοσιεύσεις από τον 19ο αιώνα στη Γερμανία, την Αυστρία, τη Γαλλία και αργότερα στις ΗΠΑ, την Ιταλία, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και άλλες χώρες συνέβαλαν στην τυποποίηση της σλαβομακεδονικής γλώσσας. Ντάλιμπορ Μπρόζοβιτς Πέταρ Ντράγκανοφ Βίκτορ Φρίντμαν Κριστίνα Κράμερ Χοράς Λουντ Κρστε Πέτκοφ Μισίρκοφ Σλαβικές σπουδές Σλαβομακεδονικές σπουδές στη Βόρεια Αμερική Αρχειοθετήθηκε 2011-10-04 στο Wayback Machine. - Victor Friedman (Σλαβομακεδονικά) Σλαβομακεδονικοί ειδικοί στην Αμερική Αρχειοθετήθηκε 2011-10-04 στο Wayback Machine. - Victor Friedman, Lik, Vol. 9, No. 340-341 (Σλαβομακεδονικά)
Μονή Εγκλειστουρίου Αρκαδίας

Η Μονή Εγκλειστουρίου Αρκαδίας είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι. Το μοναστήρι βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 550 μ. Απέχει 28 χλμ από το Άστρος και 8 χλμ από τον Πραστό. Η μονή είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και είναι ένα από τα ιστορικότερα μοναστήρια της Τσακωνιάς.

 Σε αναφορά του ηγούμενου της μονής το 1833, αναφέρει ότι η μονή «ἐκτίσθη ὤς κατά παράδοση ἒχω εῖς τά 1700». Πιθανόν όμως να ιδρύθηκε κατά τον 17ο αιώνα, όπως αποδεικνύουν το σχήμα του καθολικού και τα χαρακτηριστικά των αγιογραφιών του. Η μονή καταγράφεται, για πρώτη φορά, στην Ενετική απογραφή της Τσακωνιάς το 1699 και σύμφωνα μ' αυτή η μονή αναφέρεται ως Νεγκλειστούρι και ηγούμενος της ήταν ο Διονύσιος, ενώ διέθετε μικρή περιουσία στον Άγιο Ανδρέα και στο Λεωνίδιο. Το 1806 αναφέρεται από τον Άγγλο περιηγητή Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ ως Κλεισούρα. Το 1812 η μονή λειτουργούσε, αφού αναφέρεται στην διαθήκη του Επισκόπου Ρέοντος - Πραστού Ιακώβου του Χλωμού. Κατά την Επανάσταση του 1821 η μονή λειτουργούσε και ηγούμενος της ήταν ο Ιωσήφ, ενώ προσέφερε και αρκετά χρήματα για την ανέγερση σχολείων. Το 1834 η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα επειδή δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών και αποτέλεσε μετόχι της Μονής Αρτοκωστάς. Η μονή βρίσκεται χτισμένη πάνω σε έναν βράχο, 2 χλμ βορειότερα από τον δρόμο που οδηγεί στον Πραστό. Από τη μονή σώζεται σε καλή κατάσταση το καθολικό, ένα διώροφο κτήριο και ερείπια από τα κελιά του. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο. Το δάπεδο του ναού είναι στρωμένο με πλάκες, ενώ υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις λέοντα και δικέφαλου αετού. Ο ναός σύμφωνα με επιγραφή πλακοστρώθηκε το 1733. Ο ναός ήταν κατάγραφος από αγιογραφίες που σώζονται εν μέρει και δείχνουν ότι είναι έργα των αρχών του 17 αιώνα. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και εορτάζει στις 29 Αυγούστου. Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1 Θάνου Κ. Βαγενά - Ιστορικά Τσακωνιάς και Λεωνιδίου, Δαπάνη Δήμου Λεωνιδίου, Αθήνα 1971
Πεπλοφόρος κόρη

Η Πεπλοφόρος κόρη της Ακροπόλεως είναι αριστουργηματικό έργο γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε το 1886 στο Ερέχθειο της Ακρόπολης και εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ενώ αντίγραφό της εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Βασιλείας.

 Η κόρη είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο Πάρου. Φέρει ίχνη της αρχικής διακόσμησής της που ήταν έγχρωμη. Το άγαλμα βρέθηκε τεμαχισμένο σε τρία κομμάτια. Έχει μέγεθος λίγο μικρότερο του φυσικού. Η στάση του σώματος ακολουθεί το αρχαίο ιδανικό. Τα πόδια είναι σε στάση προσοχής. Ο δεξιός βραχίονας είναι κρεμάμενος με το χέρι σφιγμένο σε γροθιά που ακουμπάει τον μηρό. Ο αριστερός βραχίονας είναι τεταμένος, και δυστυχώς δεν διασώζεται. Η ενδυμασία της κόρης είναι ένα ιωνικό λινό πλισέ υποϊμάτιο κάτω από έναν δωρικό μάλλινο πέπλο. Η μέση της κόρης σφίγγεται από ζώνη που κουμπώνει μπροστά με τα άκρα της να κρέμονται. Η κεφαλή και το πρόσωπο διακρίνονται από λεπτά χαρακτηριστικά και για την φυσική τους έκφραση. Η κόμη είναι διαμορφωμένη με πολλή λεπτομέρεια, ενώ μια κορδέλα στολίζει τα μαλλιά. Το χρώμα των μαλλιών πρέπει να ήταν κόκκινο, τουλάχιστον αυτό συμπεραίνουμε από τα λίγα υπολείμματα χρωστικής ουσίας που υπάρχουν. Άλλες χρωστικές που ανακαλύπτουμε στην επιφάνεια του μαρμάρου είναι το κόκκινο στα μάτια, το κόκκινο και το πράσινο στην φορεσιά, ενώ μεγάλα τμήματα της φορεσιάς, καθώς και η επιδερμίδα της κόρης είχαν το φυσικό χρώμα του μαρμάρου. Οι κόρες δεν είναι αναπαραστάσεις κάποιας θεάς, αλλά νεαρές γυναικείες μορφές αφιερωμένες στη θεά Αθηνά. Η τεχνική είναι καθαρά ιωνική. Η διαμόρφωση των ιματίων είναι πολύ λιτή, αν και την εποχή της κατασκευής του αγάλματος αυτού η δεξιοτεχνία των γλυπτών ήταν τόσο εξελιγμένη, που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν προσθέσει περισσότερες διπλώσεις. Ο δημιουργός του όμως προτίμησε τη λιτότητα για να διατηρήσει την αρχαιότερη παράδοση και να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στις λεπτομέρειες του προσώπου. Η κόρη βρέθηκε στα ερείπια της Ακρόπολης που καταστράφηκε το 480 π.Χ. από τους Πέρσες. Χρονολογείται στο έτος 530 π.Χ. περίπου. Κόρες της Ακρόπολης Άντολφ Φουρτβένγκλερ και Heinrich Ludwig Urlichs, επιμ. (1904). Denkmäler griechischer und römischer skulptur (στα Γερμανικά). Μόναχο: F. Bruckmann a. g. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2009. Ούτε Γκόττσαλλ, Skulpturhalle Basel (2004). Skulptur des Montats Februar 2004: Die Peploskore (στα Γερμανικά). σελίδες 1-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2016. Ισμήνη Τριάντη (1998). Το Μουσείο Ακροπόλεως. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 102–103. ISBN 960-7169-84-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011.
Τομ Κάρπερ

Ο Τόμας Ρίτσαρντ Κάρπερ (αγγλικά: Thomas Richard Carper, 23 Ιανουαρίου 1947), είναι Αμερικανός πολιτικός και οικονομολόγος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ντέλαγουερ από τον Ιανουάριο του 2001. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει διατελέσει επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων της Γερουσίας, από το 2013 έως το 2015. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 71ος Κυβερνήτης του Ντέλαγουερ (1993-2001), ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια του Ντέλαγουερ (1983-1993), καθώς και ως πολιτειακός Υπουργός Οικονομικός του Ντέλαγουερ (1977-1983).

 Ο Τομ Κάρπερ, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1947, στο Μπέκλεϊ της Δυτικής Βιρτζίνια και μεγάλωσε στο Ντάνβιλ της Βιρτζίνιας. Σπούδασε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο, από όπου αποφοίτησε το 1968, λαμβάνοντας πτυχίο στα οικονομικά. Το ίδιο έτος εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, στο οποίο έφθασε ως το βαθμό του Πλοιάρχου, υπηρετώντας μέχρι το 1991. Εν τω μεταξύ, το 1975 είχε αποκτήσει νέο πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ. Την περίοδο 1977-1983, ήταν ο Ταμίας (Υπουργός Οικονομικών) της Πολιτείας του Ντέλαγουερ, όπου εκεί με τη συμβολή του αναπτύχθηκε το πρώτο σύστημα διαχείρισης μετρητών του Ντέλαγουερ. Το 1982, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ και παρέμεινε εκεί το διάστημα 1983-1993.Από τις 19 Ιανουαρίου 1993 ως τις 3 Ιανουαρίου 2001 ήταν ο 71ος Κυβερνήτης του Ντέλαγουερ. Σε αυτή τη θητεία του έμεινε γνωστής για την πρόληψη του κλεισίματος ενός εργοστασίου της Τζένεραλ Μότορς και για άνοιγμα εργοστασίου από την φαρμακευτική εταιρεία Αστραζένεκα. Ο ίδιος ηγήθηκε σε μια εκστρατεία μείωσης φόρων και συνέβαλε στη βελτίωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Πολιτείας σε εξαιρετική (ΑΑΑ).Ο Τομ Κάρπερ, εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ το 2000, νικώντας τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Γουίλιαμ Ροθ, με σχεδόν 12% διαφορά. Έχει επανεκλεχθεί τρεις φορές ακόμη (2006, 2012, 2018). Ως Γερουσιαστής συμμετέχει στην Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας, καθώς και στην Επιτροπή Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων και στην Επιτροπή Οικονομικών.
Πεν Μπάντζλι

Ο Πεν Ντέϊτον Μπάντζλι (Penn Dayton Badgley, 1 Νοεμβρίου 1986) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για το ρόλο του στη σειρά Gossip Girl στο ρόλο του Νταν Χάμφρεϊ, με συμπρωταγωνιστές τους: Μπλέικ Λάιβλι, Λέιτον Μίστερ, Τσέις Κρόφορντ και Εντ Γουέστγουικ.

 Ο Μπάντζλι για 3 χρόνια είχε σχέση με την ηθοποιό Μπλέικ Λάιβλι, αμέσως μετά, για 2 χρόνια είχε σχέση με την ηθοποιό, μοντέλο και κόρη του διάσημου τραγουδιστή και ηθοποιού Λέννυ Κράβιτζ, Ζόι Κράβιτζ. http://www.imdb.com/name/nm0046112/?ref_=nv_sr_3 στο IMDB
Περίσσα Θήρας

Η Περίσσα είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της, σε απόσταση 13 χιλιομέτρων από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή του 2001 έχει 473 κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στο τοπικό διαμέρισμα Εμπορείου του δήμου Θήρας. Είναι γνωστή για την μαύρη παραλία της.

 Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η Περίσσα βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης της Ελευσίνας, η οποία αναφέρεται από τον Πτολεμαίο τον Γεωγράφο ως μία από τις πόλεις της Σαντορίνης. Ευρήματα που αποδεικνύουν ότι στην Περίσσα υπήρχε αρχαία πόλη έχουν βρεθεί ήδη από το 1836, κατά την διάρκεια ανασκαφών. Πάνω στα ερείπια της αρχαίας αυτής πόλης οικοδομήθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους άλλη πόλη, η οποία πρέπει να ήταν ιδιαίτερα πλούσια, κάτι που αποδεικνύεται και από την ύπαρξη εκεί ερειπίων μεγάλης τρίκλιτης βασιλικής της Αγίας Ειρήνης. Η πόλη εκτιμάται ότι έφτασε σε παρακμή κατά την διάρκεια της βασιλείας του Λεόντα Γ του Ίσαυρου. Πιθανότατα η παρακμή της πόλης να σχετίζεται είτε άμεσα με την ηφαιστειακή έκρηξη του 726 στην Παλαιά Καμένη είτε έμμεσα εξαιτίας της συμμετοχής των κατοίκων στην επανάσταση του 727 εναντίον του εικονομάχου αυτοκράτορα ως δείγμα θεϊκής οργής κατά του οποίου θεωρήθηκε η έκρηξη. Στους πρόποδες του Μέσα Βουνού βρίσκονται τα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής της Αγίας Ειρήνης, η κατασκευή της οποίας χρονολογείται από τα τέλη του 5ου αιώνα, ενώ φαίνεται να υπήρξε και δεύτερη οικοδομική φάση κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα. Ήταν τρίκλιτη βασιλική με μήκος μεσαίου κλίτους 25 μέτρα. Η αποκάλυψη της έγινε το 1992 όταν η 2η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων άρχισε εργασίες υποστήλωσης σε μεσοβυζαντινό (8ο με 9ο αιώνα) δίκλιτο ερειπωμένο ναό της Αγίας Ειρήνης που βρισκόταν στο σημείο και για την οικοδόμηση του οποίου είχε χρησιμοποιηθεί το ανατολικό μέρος του μεσαίου κλίτους της βασιλικής. Η πλήρης αποκάλυψη της βασιλικής, της οποίας το δάπεδο βρίσκεται σήμερα σε βάθος 2 μέτρων, θα απαιτήσει αρκετά χρόνια ανασκαφικής δραστηριότητας.Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι αυτός είναι ο ναός από τον οποίο προέκυψε το όνομα "Σαντορίνη" για το νησί. Σε μια κοιλότητα στην πλαγιά του Μέσα Βουνού, κάπου 200 μέτρα από τους πρόποδες του, βρίσκεται το εκκλησάκι των Γενεθλίων της Θεοτόκου ή Παναγιά η Κατεφιανή. Το όνομα της προέρχεται από την λέξη κατεφιό, που σημαίνει καταφύγιο, γιατί εκεί πηγαίνανε οι κάτοικοι για να προστατευτούν από εχθρικές επιδρομές. Στην Κατεφιανή προστρέξανε και πολλοί κάτοικοι στον καιρό του Κακού, την ηφαιστειακή έκρηξη του 1650, δηλαδή, στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπο. Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού είναι μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες της Σαντορίνης και βρίσκεται στην πλατεία της Περίσσας. Η αρχική εκκλησία είχε οικοδομηθεί το χρονικό διάστημα 1835-1840, αλλά καταστράφηκε με τον σεισμό του 1956 και ανακατασκευάστηκε. Κατά την διάρκεια της ανοικοδόμησης της αρχικής εκκλησίας είχαν αποκαλυφθεί τα ερείπια δύο τρίκλιτων Βασιλικών, τα οποία, δυστυχώς, καταστράφηκαν από τις οικοδομικές εργασίες. Στις 29 Αυγούστου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Στις 8 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία της Παναγιάς Κατεφιανής. Στις 14 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού.
Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου

Η βασιλική του Αγίου Αχιλλείου είναι ερειπωμένος χριστιανικός ναός του 10ου-11ου αιώνα αιώνα, ο οποίος βρίσκεται στο νησί του Αγίου Αχιλλείου, στη λίμνη Μικρή Πρέσπα. Οικοδομήθηκε στο σημείο όπου βρισκόταν μεγαλύτερος παλαιοχριστιανικός ναός του 6ου αιώνα. Ο ναός λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Αλαμανούς περίπου το 1045 και τόσο οι πηγές όσο και η αρχαιολογική έρευνα δείχνουν ότι στη συνέχεια ανακαινίσθηκε από τον δραστήριο επίσκοπο Αχριδών Θεόφραστο που διοργάνωνε εκεί Επισκοπικές και Αρχιερατικές Συνόδους.Με τις ανασκαφές δεν έχει βρεθεί κεραμικό ή νόμισμα από τα νομισματοκοπεία της εποχής που να συνδέει το κτίσμα με τον Τσάρο Σαμουήλ, για τον λόγο αυτό η αρχική θεωρία πως κτίστηκε από αυτόν ώστε να τοποθετηθεί το σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου (που απέσπασε από τη Λάρισα) δεν ευσταθεί. Οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει την περιοχή για 15 έτη και μετά την ανάκτησή της από τους τους Βυζαντινούς έγινε έδρα επισκοπής μέχρι τον 15ο αιώνα.

 Από αρχιτεκτονικής άποψης, ο ναός είναι τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική. Τα κλίτη του ναού χωρίζονται από πεσσούς, που ενώνονται μεταξύ τους με δύο σειρές από τόξα. Στο δυτικό τμήμα του ναού υπήρχε νάρθηκας. Το ιερό του ναού έχει μεγάλη κόγχη με σύνθρονο. Το διακονικό και πρόθεση στεγάζονταν με κυλινδρικό τρουλίσκο και έμοιαζαν με μικρούς σταυροειδείς εγγεγραμμένους ναούς.Το δάπεδο του ναού είναι στρωμένο με πέτρινες πλάκες. Οι τοίχοι αποτελούνται από αργολιθοδομή με ασβεστοκονίαμα ενώ οι τρουλίσκοι αποτελούνταν από ισόδομο σύστημα με πλίνθους και λίθους. Από τα παράθυρα του ναού σώζεται μόνο το τρίλοβο παράθυρο της κόγχης του ιερού.Στο διακονικό εντοπίστηκε πέτρινος κτιστός τάφος, ο οποίος μάλλον προοριζόταν για το σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου, ενώ στο νότιο κλίτος βρέθηκαν λάρνακες, οι οποίες μάλλον ήταν τάφοι σημαντικών προσωπικοτήτων. Σε επαφή με το νότιο τοίχο βρίσκεται κτίριο μάλλον ταφικού χαρακτήρα, της υστεροβυζαντινής περιόδου, ενώ ο χώρος γύρω από τον ναό χρησιμοποιήθηκε από τους Βυζαντινούς ως κοιμητήριο.Ο ναός φέρει δύο στρώματα τοιχογραφιών. Το παλαιότερο χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και εντοπίζεται στην κόγχη και είναι ανεικονικός διάκοσμος κόκκινου χρώματος, που δείχνει αψίδες. Το νεότερο στρώμα περιλαμβάνει τοιχογραφίες, που χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα και αφορούν τοιχογραφίες με μορφές αγίων, αγγέλου και της Παναγίας. Αυτές αποκολλήθηκαν και εκτίθενται στη Φλώρινα. Μουτσόπουλος Νικόλαος Κ. (1966), Η βασιλική του Αγίου Αχιλλείου στη Μικρή Πρέσπα (πίν. 38-42). Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, Περίοδος Δ', 4, σελ.163–203.
Πέτερι Κόπονεν

Ο Πέτερι Γιόχανες Κόπονεν (φινλανδικά: Petteri Johannes Koponen) (γενν. 13 Απριλίου 1988) είναι Φινλανδός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ. Επιλέχθηκε ως η 30η συνολική επιλογή από τους Φιλαδέλφεια 76ερς στο NBA Ντραφτ του 2007, δίχως να αγωνιστεί στο NBA.

 Ο πρώτος σύλλογος του Κόπονεν ήταν η Μάλμι Σούπερ-Κόρις, από την οποία στη συνέχεια εντάχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους συλλόγους της Φινλανδίας, την Έσποο Χόνκα, τη σεζόν 2004–05. Υπό την καθοδήγηση του προπονητή Μιχαΐλο Παβίτσεβιτς εξελίχθηκε γρήγορα σε βασικό στέλεχος της ομάδας της Χόνκα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Φινλανδίας το 2006-07. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2006–07, ο Κόπονεν είχε μέσο όρο 12,4 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 3,7 ασίστ ανά αγώνα. Ο Κόπονεν έπαιξε στην ομάδα World All-Star στο Nike Hoop Summit το 2007. Κατέγραψε 7 πόντους και 6 ασίστ με μόνο ένα λάθος, παίζοντας συμπαίκτης με τον μελλοντικό σούπερ σταρ του NBA, Ντέρικ Ρόουζ. Στις 14 Ιουλίου 2008, στον αγώνα του NBA Σάμερ Λιγκ εναντίον των Ουάσιγκτον Ουίζαρντς, ο Κόπονεν σημείωσε 19 πόντους, με 4 στα 6 τρίποντα. Τον Αύγουστο του 2008, ο Κόπονεν υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. Στις 31 Μαΐου 2012, ο Κόπονεν υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη ρωσική Χίμκι. Στις 27 Μαρτίου 2015, υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο με τη Χίμκι. Με τη Χίμκι κέρδισε το Eurocup 2014-15 και ονομάστηκε επίσης στην Πρώτη Ομάδα του της διοργάνωσης. Στις 16 Αυγούστου 2016, ο Κόπονεν υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισπανική Μπαρτσελόνα. Ένα μήνα αργότερα, ενεπλάκη σε τροχαίο που του προξένησε τραυματισμό στο κεφάλι. Στις 29 Ιουνίου 2018, αποχώρησε από την ομάδα. Στις 24 Ιουλίου 2018, ο Κόπονεν υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τη γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Στις 12 Ιανουαρίου 2021, υπέγραψε με την ιταλική Παλακανέστρο Ρετζάνα. Στις 13 Αυγούστου 2021, ο Κόπονεν επέστρεψε στη Φινλανδία, υπογράφοντας για την Ελσίνκι Σίγκαλς. Ο Κόπονεν αγωνίστηκε με την Εθνική Φινλανδίας Κ20 στην Κατηγορία Β΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ20 του 2006, οδηγώντας τη ομάδα στην τρίτη θέση χάνοντας, μόλις έναν αγώνα. Στη συνέχεια, προήχθη στην Εθνική Φινλανδίας ανδρών. Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του ήταν εναντίον της Εθνικής Λουξεμβούργου, όπου σημείωσε 19 πόντους και μοίρασε 7 ασίστ. Ο Κόπονεν ήταν βασικός παίκτης της Φινλανδίας το καλοκαίρι του 2007. Η Φινλανδία κέρδισε μια θέση στην Κατηγορία Α΄, αφού συνέτριψε την Εθνική Ρουμανίας σε ένα καθοριστικό παιχνίδι με σκορ 111–61. Ο Κόπονεν είχε μέσο όρο 10,6 πόντους, 2,7 ασίστ, 1,7 ριμπάουντ και 1,3 κλέψιμο σε 21,3 λεπτά αγώνα με την εθνική ομάδα. Συνολικά, με την Εθνική Φινλανδίας αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ του 2011, 2013, 2015, 2017 και 2022, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Πέτερι Κόπονεν στο acb.com (ισπανικά) Πέτερι Κόπονεν στο euroleague.net Πέτερι Κόπονεν στο draftexpress.com Πέτερι Κόπονεν Αρχειοθετήθηκε 2015-11-14 στο Wayback Machine. στο fiba.com Πέτερι Κόπονεν Αρχειοθετήθηκε 2022-02-05 στο Wayback Machine. στο legabasket.it (ιταλικά) Πέτερι Κόπονεν στο Twitter