Αδιόρθωτοι Γλετζέδες

Οι Αδιόρθωτοι Γλετζέδες (Πρωτότυπος τίτλος: Swingers) είναι μια αμερικανική κωμική-δραματική ταινία του 1996 που περογράφει τις ζωές μιας παρέας αδέσμευτων, ανέργων ηθοποιών που ζουν στην «ανατολική πλευρά» του Χόλιγουντ, της Καλιφόρνιας, κατά τη διάρκεια της αναγέννησης του swing κατά την δεκαετία του 1990. Με το σενάριο από τον Τζόν Φαβρό και την σκηνοθεσία του Νταγκ Λίμαν, στην ταινία πρωταγωνίστησαν ο Φαβρό μαζί με τον Βινς Βον, καθώς και με τις αξιοσημείωτες ερμηνείες του Ρον Λίβινγκστον και της Χέδερ Γκράχαμ. Μια κριτική και εμπορική επιτυχία, η ταινία ανέδειξε τους Φαβρό, Βον, Γκράχαμ και Λίβινγκστον στην κινηματογραφική βιομηχανία, ενώ παράλληλα αποτέλεσε την αφετηρία της σκηνοθετικής καριέρας του Λίμαν, με τον ίδιο να κερδίζει το βραβείο καλύτερου νέου σκηνοθέτη στα MTV Movie Awards 1997 . Η ταινία είχε τη θέση #58 στις 100 πιο αστείες ταινίες του Bravo. Η ταινία τιμήθηκε στα βραβεία Spike TV Guys' Choice Awards 2007 . Το 2011, το Empire Magazine κατέταξε την ταινία ως το #49 στη λίστα με τις «50 καλύτερες αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες».

 Ο Μάικ Πίτερς είναι ένας κωμικός που πασχίζει να εδραιωθεί, ο οποίος άφησε τη Νέα Υόρκη για να βρει επιτυχία στο Λος Άντζελες και εξακολουθεί να τον απασχολέι η επί έξι χρόνια κοπέλα του, Μισέλ, που χώρισε μαζί του έξι μήνες πριν. Για να βοηθήσουν τον Μάικ με την κατάθλιψή του, ο γυναικάς φίλος του Τρεντ μαζί με μια παρέα φίλων του, όλοι επίδοξοι ηθοποιοί, προσπαθούν να τον βοηθήσουν να ξαναβρεί το κέφι του και να ξαναμπεί στο "παιχνίδι". Η ταινία ξεκινά με τον Μάικ να λέει στον φίλο του Ρομπ για το πόσο απελπισμένα του λείπει η Μισέλ και ότι δεν τον έχει πάρει τηλέφωνο. Ο Ρομπ εξηγεί ότι με ένα μυστήριο τρόπο οι γυναίκες έχουν την διάισθηση να μην τηλεφωνούν στους πρώην τους μέχρι που αυτοί τις έχουν τελείως ξεπεράσει. Για να βοηθήσει τον Μάικ να επανέλθει στην ενεργό δράση, ο Τρεντ τον παρακινεί να κάνουν ένα αυθόρμητο ταξίδι στο Λας Βέγκας. Ο Τρεντ καταφέρνει να γνωριστέι με δύο σερβιτόρες, αλλά η εμμονή του Μάικ με τη Μισέλ καταστρέφει τα σχέδια του Τρεντ. Πίσω στο Λος Άντζελες, ο Μάικ, ο Ρομπ και άλλοι φίλοι κάνουν μπαρότσαρκες , σταματούν σε ένα πάρτι και αργότερα σε ένα μεταμεσονύχτιο μπαρ (όπου όλοι συχνάζουν αφού κλείσουν τα υπόλοιπα μπαρ), όπου ο Τρεντ δείχνει την ικανότητά του να προσεγίζει το αντίθετο φύλο. Εμπνευσμένος από αυτό, ο Mike γνωρίζεται με τη Νίκι και παίρνει τον αριθμό τηλεφώνου της. Επιστρέφοντας στο διαμέρισμά του, όμως, αφήνει μια σειρά από όλο και πιο άβολα και απελπισμένα μηνύματα στον τηλεφωνητή της μέχρι που εκείνη σηκώνει το τηλέφωνο και τον διατάζει με αηδία να μην την ξανακαλέσει. Με την Μισέλ να του λείπει περισσότερο από ποτέ, σκέφτεται να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη έως που ο Ρομπ τον επισκέπτεται και τον παρηγορεί. Βγαίνοντας ξανά για ποτό και χορό στο The Derby, ο Μάικ διακρίνει μέσα στο πλήθος τη Λωρέν. Επιστρατεύει όλο του το θάρρος να την πλησιάσει και να ξεκινήσει κουβέντα μαζί της. Το επόμενο πρωί, ο Μάικ λαμβάνει τηλεφώνημα από τη Μισέλ και διαπιστώνει ότι πλέον δεν του λείπει. Όταν η Λορέν τον καλεί, ο Μάικ κλείνει το τηλέφωνο στη Μισέλ για να δώσει τη προσοχή του στη Λορέν. Ο Τζόν Φαβρό ως Μάικ Πίτερς ένας κωμικός στην αρχή της καρίερας του από τη Νέα Υόρκη, ελέυθερος μετά από μια μακροχρόνια σχέση. Ο Βινς Βον ως Τρέντ Γουόκερ, ένας επίδοξος ηθοποιός, γεμάτος αυτοπεποίθηση ; ο πιο στενός φίλος του Μάικ. Ο Ρον Λίβινγκστον ως Ρομπ, ο φίλος του Μάικ από τη Νέα Υόρκη και μια πρόσφατη άφιξη στο Λος Άντζελες. Ο Πάτρικ Βαν Χορν ως Σου, ένας ευερέθιστος swinger που πήρε το όνομά του από το τραγούδι του Johnny Cash " A Boy Named Sue ". Ο Alex Desert ως Charles, ένας αιφνιδιαστικός γνωστός του γκρουπ και ένας άλλος μαχόμενος ηθοποιός. Η Χέδερ Γκράχαμ ως Λορέν, μια γυναίκα που συναντά ο Μάικ σε ένα μπαρ Η Μπρουκ Λάνγκτον ως Νίκι, μια άλλη γυναίκα που συναντά ο Μάικ σε άλλο μπαρ Η Ντίνα Μάρτιν ως Κρίστι Η Κάθριν Κένταλ ως Λίζα Ο Μπλέικ Λίντσλι ως Κορίτσι με πούρο Η Stephanie Ittleson ως σερβιτόρα του Βέγκας Ο Ρίο Χάκφορντ ως Σκάλι Η Maddie Corman ως Peek-a-Boo Girl Big Bad Voodoo Daddy ως Derby Band Ο Ahmed Ahmed ως Party Mystery Guy Stephen Gaghan ως θεατής στο Model Party Entrance (χωρίς πιστοποίηση) Roger Kumble ως Partygoer (χωρίς πιστοποίηση) John Livingston ως Partygoer (χωρίς πιστοποίηση) Mike White ως Partygoer (χωρίς πιστοποίηση) Ο Φαβρό έγραψε το σενάριο για το Swingers σε περίπου δύο εβδομάδες. Ο πατέρας του του είχε δώσει ένα λογισμικό γραφής σεναρίου για υπολογιστή και ήθελε να δει αν μπορούσε να γράψει ένα σενάριο «απλά ως άσκηση». Είχε μετακομίσει από το Σικάγο και είχε επίσης χωρίσει με την κοπέλα του εκεί, αλλά τα περιστατικά και τα γεγονότα που έγραψε ήταν μυθοπλασία. Το σενάριο είχε χαρακτήρες που βασίζονταν χαλαρά σε φίλους του, και χρησιμοποίησε γνωστούς του ηθοποιούς για τους κυρίως ρόλους. Είχε γίνει φίλος με τον Βον από την ταινία Rudy του 1993, μια ταινία στην οποία είχαν παίξει μαζί. Γνώριζε τον Λίβινγκστον από το Σικάγο και τη δουλειά τους στη χολή ImprovOlympic, και από το ότι μετακόμισαν στο Λος Άντζελες περίπου την ίδια περίοδο. Την περίοδο που ο Φαβρό προσπαθούσε να συγκεντρώσει κεφάλαια για την παραγωγή, ορισμένοι από τους παραγωγούς ήθελαν να μετατρέξουν τον χαρακτήρα του Τρέντ σε γυναίκα, ήθελαν να μην πάει στο Βέγκας και ήθελαν να τον κάνουν πιο σκοτεινό και βίαιο. Άλλοι ήθελαν να καλέσουν πιο διάσημους ηθοποιούς όπως ο Τζόνι Ντεπ ή ο Κρις Ο'Ντόνελ, αλλά ο Φαβρό τελικά απέριψε αυτές τις ιδέες παρά το γεγονός ότι προσπάθησε σκληρά να τις ενστερνιστεί. Ο Φαβρό και οι φίλοι του ηθοποιοί έδωσαν θεατρικές παραστάσεις του σεναρίου για να κινήσουν ενδιαφέρον και ν προσελκύσουν κεφάλαια για την ταινία. Η Νικόλ Λαλόγγια, η οποία γνώριζε τον Φαβρό όταν ο τελευταίος είχε κάνει δοκιμαστικό για την ταινία Getting In, συμφώνησε να συμμετέχει στην ταινία. Ο συγκάτοικός της, Νταγκ Λίμαν, εξασφάλισε χρήματα για την παραγωγή από τον επιχειρηματικό συνεργάτη του πατέρα του, υπό τον όρο ότι ο Λίμαν θα σκηνοθετούσε την ταινία. Ο τίτλος της ταινίας ήταν εν μέρει εμπνευσμένος από το Swingers Diner on Beverly Boulevard, ένα καφέ στο οποίο σύχναζαν οι Λάιμαν και Φαβρό. Η συνθηματική φράση «είσαι τόσο χρήμα» που έγινε δημοφιλής από την ταινία προήλθε από μια τηλεοπτική διαφήμιση με τους Σπάικ Λι και Μάικλ Τζόρνταν στην οποία ο Λι αποκαλούσε τον Τζόρνταν «λεφτά». Η σκηνή του τηλεφωνητή προέρχεται από ένα κωμικό σκέτσο του κωμικού Τζεφ Γκάρλιν . Με μικρό προϋπολογισμό, ο Φαβρό κατέληξε να υποδυθεί τον κεντρικό χαρακτήρα στην ταινία. Ο Λάιμαν σχεδίαζε για 18 ημέρες γυρισμάτων, υπολογίζοντας περίπου 12 σελίδες την ημέρα. Έκαναν οντισιόν και επέλεξαν τον Βόν αφού εξέτασαν κάποια άλλα μεγαλύτερα ονόματα. Πολλοί από τους δεύτερους και δευτερεύοντες ρόλους καλύφθηκαν από ανεπίσημες οντισιόν και από γνωστούς του καστ και των μελών του κινηματογραφικού συνεργείου. Μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων δαπανήθηκαν για την χρήση μουσικής παρά για την ίδια την ταινία. Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε χρησιμοποιώντας αποκόμματα χρησιμοποιημένων ρολών φίλμ, πράγμα που σήμαινε ότι για πολλές από τις σκηνές η διάρκεια τους δεν μπορούσε να υπερβεί τα 60 δευτερόλεπτα. Το διαμέρισμα του χαρακτήρα του Μάϊκι βρίσκεται στην περιοχή Franklin Village του Λος Άντζελες, λίγα μίλια από το μπαρ Dresden Room. Ήταν το πραγματικό διαμέρισμα του Φαβρό εκείνη την εποχή. Ο Φαβρό χρησιμοποίησε επίσης το ανοιχτής οροφής αυτοκινητό του Mercury Comet Caliente του 1964, το οποίο είχε αγοράσει αφού του είχαν κλέψει και "γδύσει" το προηγούμενο αυτοκίνητό του. Η ταινία γυρίστηκε σε πολλά νυχτερινά κέντρα του Λος Άντζελες, ιδιαίτερα στη τότε μοδάτη γειτονιά του Los Feliz, συμπεριλαμβανομένου των κλάμπ Dresden Lounge και του Derby. Ορισμένα από τα πλάνα γυρίστηκαν σε στυλ ντοκιμαντέρ με πραγματικούς θαμώνες του μπαρ, καθώς η παραγωγή δεν είχε τα χρήματα να νοικιάσει τους χώρους εντελώς ή να προσλάβει αρκετούς κομπάρσους. Η χρήση φωτιστικού εξοπλισμού περιορίστηκε στο ελάχιστο, καθώς όποτε άναβαν τα φώτα, οι θαμώνες των κλάμπ σκορπίζονταν. Η σκηνή του σπιτικού πάρτι γυρίστηκε στις κατοικίες των φίλων των παραγωγών υπό το πρόσχημα ενός πραγματικού σπιτικού πάρτι. Οι σκηνές του Λας Βέγκας γυρίστηκαν κυρίως σε δύο τοποθεσίες, με τα εξωτερικά πλάνα του καζίνο να λαμβάνουν χώρα στο Stardust Resort &amp; Casino και όλα τα επόμενα εσωτερικά πλάνα να γυρίζονται στο Fremont Hotel and Casino, στο κέντρο του Λας Βέγκας. Το Dresden Room είναι ένα δημοφιλές κλασικό μπαρ και κλαμπ στη γειτονιά Los Feliz, που βρίσκεται στη λεωφόρο 1760 N. Vermont. Το μουσικό ντουέτο Marty και Elayne εμφανίζεται στο κλαμπ αρκετές νύχτες την εβδομάδα για περισσότερα από 35 χρόνια. Ο Βον ήταν συχνός επισκέπτης. Το καφέ όπου οι διάφορες παρέες συναντώνται και τρώνε ήταν το Hollywood Hills Coffee Shop (τώρα το 101 Coffee Shop) λίγα τετράγωνα από τα διαμερίσματα του Franklin Village. Σύμφωνα με τον Λάιμαν, το μαγαζί άφησε το καστ και το συνεργείο να κινηματογραφήσουν μόνο το βράδυ, ενώ βρισκόταν υπό ανακαίνιση. Η σκηνή με το μωρό προήλθε από την εμπειρία του Βον με ένα παρόμοιο άτομο σε ένα αεροδρόμιο. Προστέθηκε ως σκηνή επιλόγου για την ταινία, η οποία θα είχε τελειώσει με τον χαρακτήρα του Φαβρο να ολοκληρώνει τα τηλεφωνήματα με τις δύο γυναίκες. Το μπαρ όπου χορεύουν οι χαρακτήρες είναι το The Derby στο Los Feliz, στη γωνία των Hillhurst και Los Feliz Boulevard, ένα κλαμπ εμπνευσμένο από το πρώτο Brown Derby Club της δεκαετίας του 1920 που βρισκόταν στο ίδιο σημείο. Ο Φαβρό σύχναζε εκεί ενώ μάζευε χρήματα για την ταινία, και μάλιστα έκανε μαθήματα swing χορού. Το Big Bad Voodoo Daddy ήταν κανονικό μουσικό σχήμα εκεί, έτσι ο Favreau έγινε φίλος με το συγκρότημα. Τα γυρίσματα έγιναν κατά τη διάρκεια μιας από τις τακτικές τους εμφανίσεις μαζί με τους χορευτές swing. Τον Ιανουάριο του 2009, το νυχτερινό κέντρο έκλεισε οριστικά. Το ακίνητο αγοράστηκε και χρησιμοποιείται από μία τράπεζα. Εκτός από το ότι έδωσαν τους φίλους τους σε βασικούς ρόλους, οι Φαβρό και Βον έδωσαν ρόλους καμέο στα μέλη της οικογένειάς τους. Ο πατέρας του Βον, ο Βέρνον Βον, παίζει τον τυχερό παίκτη στο τραπέζι του μπλάκτζακ των 100 δολαρίων, ενώ η γιαγιά του Φαβρό, Τζοάν Φαβρό, είναι η τυχερή παίκτρια στο τραπέζι του μπλάκτζακ των 5 δολαρίων. Ο ηθοποιός Άνταμ Σκοτ, ο οποίος έμενε στο διαμέρισμα του κάτω ορόφου από το Φαβρό, εμφανίστηκε στη σκηνή του πάρτι στο σπίτι. Η Νικόλ Λαλόγγια, η οποία ήταν η παραγωγός της ταινίας, εμφανίστηκε ως η φωνή της Μισέλ προς το τέλος της ταινίας. Αρχικά, οι παραγωγοί σκέφτηκαν να εισαγάγουν την ταινία στα φεστιβάλ κινηματογράφου, αλλά το ύφος της ταινίας δεν θεωρήθηκε αρκετά σοβαρό για να ληφθεί υπόψην από την επιτροπή του φεστιβάλ Sundance. Στη συνέχεια οι παραγωγοί επέλεξαν να προβάλουν την ταινία σε επιλεγμένους κινηματογράφους, με μια προκαταρκτική προβολή σε έναν κινηματογράφο της αλυσίδας Fairfax, με την αίθουσα γεμάτη με φίλους του καστ και του συνεργείου και ορισμένους υποψήφιους αγοραστές. Μετά από κάποιες διαπραγματεύσεις, πούλησαν την ταινία στη εταιρία Miramax για 5 εκατομμύρια δολάρια (ο Λίμαν θυμάται ότι ήταν 5,5 εκατομμύρια δολάρια). Έκανε επίσημα πρεμιέρα στον κινηματογράφο Vista Theatre . Η ταινία είχε ακαθάριστο εγχώριο κέρδος ύψους 4.555.020 δολαρίων. Η ταινία θα αποκτούσε αργότερα συμβόλαιο διανομής με την Buena Vista Home Video . Στον ιστότοπο κρτικών ταινιών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία / ποσοστό αποδοχής 87% από 55 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,7/10. Σύμφωνα με μία σύνοψη των υποβαλόμενων κριτικών η ταινία κρίνεται ως «Αστεία, εγκάρδια και αβίαστα κουλ, η ταινία Swingers έκαναν αστέρια τους Βινς Βον και τον Τζον Φαβρό και καθιέρωσαν τον Νταγκ Λάϊμαν ως ένα υποσχόμενο σκηνοθέτη». Στο ιστότοπο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 71 στα 100, με βάση 25 κριτικούς, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Ο κριτικός Roger Ebert των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία τρία στα τέσσερα αστέρια, γράφοντας: «Δεν είναι μια τρομερά πρωτότυπη ιδέα, [παρόλα αυτά] η ταινία είναι γλυκιά, αστεία [και] παρατηρητική». Ο Owen Gleiberman του Entertainment Weekly έδωσε στην ταινία βαθμό «A», επαινώντας ιδιαίτερα τον Φαβρό για το «πληθωρικά πνευματώδες σενάριό του». Ο Kenneth Turan των Los Angeles Times έγραψε ότι η ταινία «ξέρει πώς να ζωντανεύει τους χαρακτήρες της και το να ελκύει το κοινό στο να αφεθούν στην πλοκή». Ο Todd McCarthy του Variety επαίνεσε τον ελκυστικό τόνο της ταινίας, γράφοντας ότι είναι «αναζωογονητικά ανθρώπινη στην χρήση του ιδιοτυπού χιούμορ της». Η ταινία αποτέλεσε εφαλτήριο για την καρίερα του Βον, ο οποίος κέρδισε την προσοχή του κοινού και την αναγνώριση των κριτικών για την ερμηνεία του. Συγκεκριμένα, τράβηξε την προσοχή του Στίβεν Σπίλμπεργκ όταν του ζητήθηκε να δεί την ταινία, σαν μέρος της διαδικασίας αδειοδότησης της μουσικής της ταινίας Jaws για χρήση στην ταινία. Ακολούθως, ο Σπίλμπεργκ επέλεξε τον Βον για την ταινία The Lost World: Jurassic Park . Ο σκηνοθέτης Λίμαν χρησιμοποίησε επίσης την ταινία ως εφαλτήριο μιας επιτυχημένης καριέρας στο Χόλιγουντ (αργότερα θα γινόταν γνωστός με την ταινία The Bourne Identity ), ενώ επίσης ήταν η πρώτη μεγάλη ταινία για τον Λίβινγκστον. Η κυκλοφορία της ταινίας συνέπεσε με την αναβίωση της κουλτούρας (μουσικής και χορού) σουίνγκ κατά την δεκαετία του 1990. Αύξησε το ενδιαφέρον για την κουλτούρα της δεκαετίας του 1940 και τη νυχτερινή ζωή κατά την χρυσή εποχή του Χόλιγουντ. Ορισμένοι όροι από την αργκό που χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία έγιναν δημοφιλείς τα χρόνια που ακολούθησαν την κυκλοφορία της, ειδικά η χρήση της λέξης "χρήματα" ως όρος έγκρισης ή ποιότητας. Το επιφώνημα "Βέγκας, μωρό μου!" έγινε επίσης μια δημοφιλής φράση σαν αναφορά στην πόλη. Το μουσικό συγκρότημα Βig Bad Voodoo Daddy πιστώνει μεγάλο μέρος της μετέπειτα μουσικής τους επιτυχίας στην εμφάνισή τους στην ταινία. Το 2008 η ταινία ψηφίστηκε ως η δέκατη τέταρτη καλύτερη ταινία που διαδραματίστηκε στο Λος Άντζελες τα προηγούμενα 25 χρόνια από μια ομάδα απεσταλμένων και συνεργατών της εφημερίδας Los Angeles Times . Η έρευνα χρησιμοποιούσε δύο κριτήρια για την αξιολογηση των ταινιών: α) η ταινία θα έπρεπε να αναδυκνύει κάποιο ουσιώδη ειδοποιό χαρακτηριστικό της εμπειρίας του να ζεις στο Λος Άντζελες, και β) μόνο μία ταινία ανά σκηνοθέτη επιτρεπόταν στη λίστα». Υπάρχουν δύο μουσικές συλλογές από την ταινία. το πρώτο soundtrack, Swingers: Music From The Miramax Motion Picture, κυκλοφόρησε το 1996 και περιείχε πρωτότυπη μουσική από τον συνθέτη Justin Reinhardt με το όνομα "The Jazz Jury" καθώς και μουσική από διάφορους καλλιτέχνες που περιλαμβάνονται στην ταινία. Το soundtrack πιστοποιήθηκε ως χρυσό από την RIAA στις 10 Σεπτεμβρίου 2019. Το δεύτερο, Swingers Too!: More Music From. . . "Swingers" , κυκλοφόρησε το 1999. " You're Nobody till Somebody Loves You " - Dean Martin (1964) "Paid For Loving" - Love Jones (1993) "With Plenty of Money and You" - Count Basie / Tony Bennett (1959) "You & Me & The Bottle Makes 3 Tonight (Baby)" - Big Bad Voodoo Daddy (1996) "Knock Me a Kiss" - Louis Jordan (1941) "Wake Up" - The Jazz Jury (1996) " Groove Me " - King Floyd (1970) "I Wan'na Be Like You" - Big Bad Voodoo Daddy (1996) "Mucci's Jag MK II" - Joey Altruda (1996) "Ο Βασιλιάς του Δρόμου " - Ρότζερ Μίλερ (1964) "Pictures" - The Jazz Jury (1996) " She Thinks I Still Care " - George Jones (1962) "Car Train" - The Jazz Jury (1996) " Pick Up the Pieces " - Average White Band (1974) "Go Daddy-O" - Big Bad Voodoo Daddy (1996) " I'm Beginning to See the Light " - Bobby Darin (1962)Swingers επίσης! - Περισσότερα μουσική από. . . "Swingers"« Δεν είναι αυτό μια κλωτσιά στο κεφάλι; » - ( Dean Martin ) (1960) "Αδάμ και Εύα" - Paul Anka " Magic Man " {Single Edit} - Heart (1976) "She's a Woman (WOMAN)" - ( Sammy Davis, Jr. ) με τον ( Count Basie ) " Baby (You've Got What It Takes) " - ( Dinah Washington )/( Brook Benton ) (1960) "Down for Double" - ( Μελ Τορμέ ) " Staying Alive " {Studio Version} - (Marty & Elayne) " Θα γίνουν κάποιες αλλαγές " - ( Ann-Margret ) " One Mint Julep " - ( Xavier Cugat ) (1964) "Gimme That Wine" - Lambert, Hendricks &amp; Ross (1960) "Datin' with No Dough" - ( Royal Crown Revue ) " Bring Me Sunshine " - ( Willie Nelson ) (1968) French, Alex· Kahn, Howie (22 Ιανουαρίου 2014). «So Money: An Oral History of Swingers». Grantland. Favreau, Jon (1996). Swingers: A Screenplay. Hyperion. ISBN 9780786882618. Επίσημος ιστότοπος Swingers στην IMDb Swingers στο Box Office Mojo Swingers στο Rotten Tomatoes Swingers στο Metacritic