IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αχμέτ Ιζέτ Πασάς

Ο Αχμέτ Ιζζέτ Πασάς (1864 - 1937), ήταν Τούρκος στρατάρχης αλβανικής καταγωγής που διετέλεσε υπουργός πολέμου (δύο φορές) και για 25 ημέρες Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και υπουργός εξωτερικών της νεοσύστατης Τουρκικής Δημοκρατίας.

 Γεννήθηκε στη Μπίτολα (Μοναστήρι) το 1864 όπου και ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα σπουδάζοντας αρχικά στην αυτοκρατορική στρατιωτική σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 με το τέλος του οποίου προήχθη στον βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908 ανέλαβε αρχηγός επιτελείου και υπουργός πολέμου, πλην όμως η έντονη αντίδρασή του στην ασκηθείσα πολιτική κατά των Αλβανών αμάχων κατά την εξέγερσή τους στάθηκε ικανή να περιπέσει σε δυσμένεια και να παυθεί. Τον Φεβρουάριο του 1911, επί Σουλτάνου Μεχμέτ Ε' ανακλήθηκε και διορίστηκε διοικητής των μονάδων στην Υεμένη κατά τις εκεί εξεγέρσεις που προκάλεσε τοπικός ιμάμης. Με το ξέσπασμα του Α' Π.Π. ανέλαβε διοικητής στρατιάς στον Καύκασο, διατηρώντας πάντα Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους, ενώ λίγο αργότερα έφθασε να διοικεί τρία σώματα στρατού με τον βαθμό του στρατάρχη, όταν και υπέστη μεγάλη ήττα από τον ρωσικό στρατό. Λίγο πριν τη λήξη του πολέμου και μετά από συνεχείς ήττες στη Μέση Ανατολή συνέπεια των οποίων ήταν η παραίτηση του Ταλάτ Πασά και το πολιτικό χάος που ξέσπασε, κλήθηκε από τον Σουλτάνο Μεχμέτ ΣΤ' στις 14 Οκτωβρίου του 1918, (ν. ημερολ), όπου και ανέλαβε Μέγας Βεζίρης και υπουργός πολέμου προκειμένου να επιταχύνει την διαδικασία των διαπραγματεύσεων για ανακωχή προβαίνοντας παράλληλα σε διακοπή των σχέσεων της αυτοκρατορίας με τη Γερμανία, που υπ' όψιν συνέχιζε η τελευταία τον ανεφοδιασμό δια θαλάσσης από λιμένες της Ρουμανίας. Τελικά στις 30 Οκτωβρίου συνομολογείται η συνθήκη του Μούδρου με βαρύτατους όρους καθιστώντας ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία προτεκτοράτο της Αντάντ. Τρεις ημέρες αργότερα σημειώνεται η φυγή στο εξωτερικό (Γερμανία) των τριών πασάδων Ταλάτ, Ενβέρ και Τζεμάλ, του κομιτάτου "Ένωση και Πρόοδος", που είχαν θεωρηθεί υπαίτιοι για τις θηριωδίες κατά Αρμενίων θεωρούμενος ο Ιζζέτ Πασάς ως υπεύθυνος για την μη λήψη κατάλληλων μέτρων και την προσαγωγή τους σε στρατοδικείο. Συνέπεια αυτών ήταν στις 8 Νοεμβρίου να παυθεί των θέσεων που κατείχε. Μετά την επικράτηση του Κεμάλ Πασά (Ατατούρκ), την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την οποία και είχε πρωτοστατήσει επανήλθε και ανέλαβε υπουργός εξωτερικών, πλην όμως λίγο καιρό αργότερα κατηγορηθείς από τον Κεμάλ Ατατούρκ αναγκάσθηκε να αποχωρήσει της πολιτικής. Το 1934 με τον σχετικό υποχρεωτικό νόμο καθιέρωσης επωνύμων ο Αχμέτ Ιζζέτ υιοθέτησε το επίθετο Φουργκάτς (Furgaç) με το οποίο και πέθανε στις 31 Μαρτίου του 1937 στην Κωνσταντινούπολη. Συνθήκη του Μούδρου
Φλαμερτίνγκε

Το Φλαμερτίνγκε είναι χωριό στη βελγική επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας και δήμος της πόλης Υπρ. Το κέντρο του Φλαμερτίνγκε βρίσκεται λίγο έξω από το κέντρο της Υπρ, κατά μήκος του κεντρικού δρόμου N38 στην κοντινή πόλη Ποπερίνγκε (Poperinge). Εκτός από το κέντρο της πόλης Υπρ το Φλαμερτίνγκε είναι ο μεγαλύτερος δήμος της Υπρ. Στα δυτικά του Φλαμερτίνχε, κατά μήκος του δρόμου προς Ποπερίνγκε βρίσκεται το χωριουδάκι του Μπράντχουκ (Brandhoek).

 Τα πρώτα στοιχεία για το Φλαμερτίνγκε χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα. Το 857 χτίστηκε ένα παρεκκλήσι στο Φλαμερτίνγκε. Το 970 η Υπρ καταστράφηκε και το εκκλησάκι του Φλαμερτίνγκε κάηκε. Το παλαιότερο έγγραφο, γνωστό μέχρι σήμερα, το οποίο περιλαμβάνει το όνομα Flambertenges, είναι πράξη του 1066. Ο Baudouin van Lille, η σύζυγός του Adela και ο γιος τους Baudouin, σε αυτή την πράξη έδωσαν αγαθά στην εκκλησία και το κεφάλαιο από το Sint-Pieters στη Λιλ. Αυτά τα προϊόντα ήταν, μεταξύ άλλων, ένα δέκατο στο Elverdinge και ένα δέκατο στο - "In territorio Furnensi, in villa Elverzenges, decinam unam ; Flambertenges decinam similiter unam ". Το Φλαμερτίνγκε βρίσκεται 17 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Δήμος επίσης συνορεύει με την Υπρ ανατολικά, το Φοορμέζελε (Voormezele) στα νοτιοανατολικά, το Κέμμελ (Kemmel0 και το Ντίκκεμπους (Dikkebus) νότια, το Ρένινγκελστ (Reningelst) στα Νοτιοδυτικά, το Ποπερίνγκε δυτικά, το Έλφερντινγκε (Elverdinge) βόρεια και το Μπρίλεν (Brielen) στα βορειοανατολικά. Από το 1487 έως το 1697 παρατηρούμε μεγάλη μείωση του πληθυσμού του Φλαμερτίνγκε . Η πιο εύλογη εξήγηση γι 'αυτό θα ήταν ο πόλεμος των 80 χρόνων στις Κάτω Χώρες. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο βλέπουμε ότι ο πληθυσμός και πάλι μειώνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η κοντινή Υπρ, η οποία στη συνέχεια ήταν μια πρωτεύουσα πόλη, βομβαρδίστηκε άγρια και το Φλαμερτίνγκε υπέφερε επίσης πολύ από αυτές τις βομβιστικές επιδρομές. Η εκκλησία του Αγίου Φεντάστους Το πρώην Δημαρχείο του Φλαμερτίνγκε από το 1922, στο νεο-φλαμανδικό στυλ Αναγέννησης Το κάστρο του Φλαμερτίνγκε ή το Castle du Parc χτίστηκε το 1857-1858 με εντολή του Viscount Pierre-Gustave du Parc, μετά από σχεδίαση του Joseph Schadde. Στο Φλαμερτίνγκε υπάρχουν βρετανικά στρατιωτικά νεκροταφεία από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο: Brandhoek Military Cemetery Red Farm Military Cemetery Vlamertinghe Military Cemetery Το Νέο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Railway Chateau Cemetery Divisional Cemetery Brandhoek New Military Cemetery Brandhoek New Military Cemetery No.3 Hop Store Cemetery
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1961-62

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1961-62 διοργανώθηκε σε τέσσερις κατηγορίες. Στις κατηγορίες Β΄ έως και Δ΄ υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις. Τον τίτλο της Α΄κατηγορίας ,και μάλιστα αήττητος, κατέκτησε ο Βύζας Μεγάρων, ο οποίος προκρίθηκε για το ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄ Εθνικής του 1962, μαζί με τον Άρη Πειραιά , τον Αργοναύτη και τον Ατρόμητο Πειραιά, που είχαν καταταγεί στις θέσεις 2η-4η.

 Α΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 14 ομάδες σε δυο ομίλους των 7 ομάδων. Γ΄ με 17 ομάδες σε δυο ομίλους των 8-9 ομάδων. Δ΄ με 16 ομάδες σε δυο ομίλους των 8 ομάδων. Πρωταθλητής: πρόκριση στη Β΄ Εθνική 1961-62. Βύζας Μεγάρων Πρόκριση στη Β΄ Εθνική 1961-62. Άρης Πειραιά Αργοναύτης Ατρόμητος ΠειραιάΜε την καθιέρωση της «μόνιμης» Β΄ Εθνικής, την επόμενη περίοδο και οι τέσσερεις σύλλογοι εντάχθηκαν σ'αυτή. Οι 14 σύλλογοι στην προκριματική φάση χωρίστηκαν σε 2 ομίλους. Οι 3 πρώτοι κάθε ομίλου συνέχισαν στην τελική φάση που ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου. Ο Πειραϊκός και η Δόξα Πειραιά ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση. Σε αγώνες κατάταξης στις 3 Ιουνίου η Δόξα επικράτησε 2-1 του Πειραϊκού και κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας και οι Νέοι Ευγενείας του ΑΟ Ποντίων κατακτώντας τη 4η θέση. Οι 4 πρώτες ομάδες ανέβηκαν κατηγορία. Στη Γ κατηγορία συμμετείχαν 17 σύλλογοι χωρισμένοι σε 2 ομίλους. Οι 3 πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση όπου πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σπίθα Νικαίας. Μάλιστα έδωσε αγώνες διαβάθμισης με την ουραγό της Β΄ Παλιά Κοκκινιά , αλλά τελικά οι 4 πρώτες ομάδες ανέβηκαν κατηγορία χωρίς να υποβιβαστεί και η Π. Κοκκινιά. Στην προκριματική φάση οι 17 σύλλογοι χωρίστηκαν σε 2 ομίλους. Νικητές των ομίλων ήταν οι Σπίθα και Κύπρος.Στον Β ομιλο λόγω ισοβαθμίας τεσσάρων ομάδων στη 2η θέση έγιναν επιπλέον αγώνες κατάταξης για την ανάδειξη των δυο που θα προκρίνονταν στη τελική φάση. 16 ομάδες συμμετείχαν,χωρισμένες σε δυο ομίλους. Η προκριματική φάση ολοκληρώθηκε το Δεκέμβρη του 1961 και η τελική φάση ξεκίνησε τον Μαρτη του 1962 και διήρκεσε μέχρι τα τέλη Μαΐου. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Κρίτων, αλλα λόγω της ανόδου τεσσάρων ομάδων στη Β΄ Εθνική και την αύξηση των ομάδων της Γ΄ Κατηγορίας σε 18 , προβιβάστηκαν οι 5 πρώτοι της τελικής φάσης. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Τζον Μακλάσκι

Ο Τζον Μακλάσκι (Hector John Dewhirst McLusky, Γλασκόβη, Σκοτία, Ηνωμένο Βασίλειο, 20 Ιανουαρίου 1923 - 5 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης, δημιουργός κόμικς. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στην εικονογραφημένη εκδοχή του ήρωα του μυθιστορήματος του Ίαν Φλέμινγκ, Τζέιμς Μποντ, ως ο αρχικός της σχεδιαστής.

 Από την παιδική του ηλικία, η οικογένεια του Τζον, περιλαμβάνουσα εκείνον, τους γονείς του και τα τρία του αδέλφια, μετακόμισε στον Λιντς του Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας. Ακολούθως (1936) μετακόμισαν εκ νέου, στο Leamington Spa. Το 1940 ο Τζον αποφοίτησε από το Warwick School και ακολούθως προσλήφθηκε στο Slade School of Art, όπου εργάσθηκε ως διδάσκων καθηγητής. Από το 1958 έως το 1966 και για λογαριασμό της εφημερίδας Daily Express, ο Μακλάσκι εικονογράφησε συνολικά 13 αυθεντικές ιστορίες του 007, μικρής ή μεγαλύτερης έκτασης, βασισμένες στα αντίστοιχα έργα του Φλέμινγκ. Το 1982, σε συνεργασία με το σεναριογράφο Jim Lawrence, δημιούργησαν τέσσερις νέες ιστορίες του Μποντ. Μετά από την διαδοχή του, ως σχεδιαστή του Μποντ από το Γιάροσλαβ Χόρακ, ο Μακλάσκι ανέλαβε τη σχεδίαση της σειράς Secret Agent 13 των εκδόσεων Fleetway. Για το περιοδικό TV Comic ο Μακλάσκι σχεδίασε πληθώρα ιστοριών τα επόμενα 15 έτη, όπως τα Look and Learn, αλλά και διασκευές των κινηματογραφικών χαρακτήρων Laurell & Hardy (Χονδρός και Λιγνός) και Ροζ Πάνθηρας. Επιπλέον, ο Μακλάσκι δίδαξε Ιστορία της Τέχνης και απασχολήθηκε επίσης ως αναπληρωτής καθηγητής στην Ιστορία των Τεχνών. Μία άλλη αγαπημένη απασχόλησή του ήταν στο κουκλοθέατρο του Γιόρκσαϊρ. Ως αναγνώριση της μεγάλης του συνεισφοράς στο συγκεκριμένο καλλιτεχνικό αντικείμενο (Punch and Judy), του απονεμήθηκε ο τιμητικός τίτλος του καθηγητή. Πέθανε σε ηλικία 83 ετών.
Αντίπαπας Νικόλαος Ε΄

Ο αντίπαπας Νικόλαος Ε΄ (Antipapa Niccolò V, 1258 - 16 Οκτωβρίου 1333), που γεννήθηκε ως Πιέτρο Ραϊναλντούτσι ήταν αντίπαπας στην Ιταλία, τοποθετημένος από τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας. Ήταν ο τελευταίος που τοποθετήθηκε από Γερμανό Αυτοκράτορα.

 Γεννήθηκε στο Κόρβαρο (Μποργκορόζε), ένα αρχαίο φρούριο κοντά στο Ριέτι του Λάτσιο. Το 1310 διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του και έγινε Φραγκισκανός μοναχός και διάσημος ιεροκήρυκας. Ο αφορισμένος Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ, μέσω μίας συνέλευσης ιερέων και λαϊκών, τον εξέλεξε (αντι)πάπα. Χειροτονήθηκε στην παλαιά βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη το 1328 από τον επίσκοπο Βενετίας. Έπειτα από τέσσερις μήνες στη Ρώμη αποχώρησε με τον Λουδοβίκο Δ΄ στο Βιτέρμπο. Όταν ο παπικός απεσταλμένος (legatus) καρδινάλιος Ορσίνι ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του Βιτέρμπο, ο Νικόλαος Ε΄ μετακινήθηκε στο Γκροσέτο και στην Πίζα, όπου φυλασσόταν από τον γερμανό αντιπρόσωπο (vicar). Εκεί στον καθεδρικό της Πίζας, τον Φεβρουάριο του 1329 ο Νικόλαος Ε΄ προήδρευσε της εξής δίκης: ένα ομοίωμα του Ιωάννη ΚΒ΄ από άχυρα, ντυμένο με παπικά ενδύματα, καταδικάστηκε, καθαιρέθηκε και παραδόθηκε σε κοσμικούς (για εκτέλεση). Τον Απρίλιο ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ τον αφόρισε και ο Νικόλαος Ε΄ ζήτησε καταφύγιο στον Βονιφάτιο κόμη του Ντονοράτικο, κοντά στο Πιομπίνο. Αφού εξασφάλισε ότι θα του δοθεί χάρη, εξομολογήθηκε τις αμαρτίες του πρώτα στον αρχιεπίσκοπο της Πίζας και έπειτα το 1330 στον Ιωάννη ΚΒ΄ στην Αβινιόν, που τον απάλλαξε. Παρέμεινε σε τιμητική φυλάκιση στο ανάκτορο της Αβινιόν ως το 1333 που απεβίωσε. Chisholm, Hugh, ed. (1911), Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
1219 Μπρίτα

Η Μπρίτα (Britta) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,807. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Μπρίτας εκτιμάται σε 11,44 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2267. Η Μπρίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 34,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καρλότα ΦιτζΡόι του Γιούστον

Η Καρλότα ΦιτζΡόι του Γιούστον (Charlotte FitzRoy of Euston, γεννημένη ως Καρλότα Μαρία Γουόλντγκρεϊβ Charlotte Maria Waldegrave, 11 Οκτωβρίου 1761 - 1 Φεβρουαρίου 1808) ήταν Αγγλίδα ευγενής.

 Γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1761, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιάκωβου Γουόλντγκρεϊβ, 2ου Κόμη Γουόλντγκρεϊβ και της Μαρίας Γουόλπολ.Στις 16 Νοεμβρίου 1784 παντρεύτηκε τον Γεώργιο ΦιτζΡόι, 4ο Δούκα του Γκράφτον. Μαζί απέκτησαν έντεκα παιδιά: την Λαίδη Μαρία Άννα (1785-1855), παντρεύτηκε τον Σερ Γουλιέλμο Όγκλαντερ. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Λαίδη Γεωργιάνα (1787–1855), δεν παντρεύτηκε ποτέ. την Λαίδη Ελισάβετ Άννα (1788–1867), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ερρίκο Σμιθ. Απέκτησαν 6 παιδιά. τον Λόρδο Ερρίκο (1790-1863), παντρεύτηκε την Μαρία Καρολίνα Μπέρκλεϊ. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Λόρδο Κάρολο (1791-1865), παντρεύτηκε την Άννα Κάβεντις. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Λαίδη Ισαβέλλα Φραγκίσκη (1792-1875), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ιωσήφ Σεντ Τζον. Απέκτησαν 1 παιδί. τον Λόρδο Γουλιέλμο (1794–1804), πέθανε σε ηλικία 10 ετών. τον Λόρδο Χιου (1795–1797), πέθανε σε ηλικία 2 ετών. τον Λόρδο Ριχάρδο (1798–1798), πέθανε σε ηλικία 1 έτους. τον Λόρδο Ριχάρδο (1800–1801), πέθανε σε ηλικία 1 έτους. τον Λόρδο Ιάκωβο (1804–1834), πέθανε σε ηλικία 30 ετών.Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 1808 στο Λονδίνο σε ηλικία 46 ετών. 11 Οκτωβρίου 1761 — 16 Νοεμβρίου 1784: Λαίδη Καρλότα Γουόλντγκρεϊβ 16 Νοεμβρίου 1784 — 1 Φεβρουαρίου 1808: Κόμισσα τον Γιούστον
Ρόσα Ράντομ

Η Ρόσα Ράντομ (πολωνικά:Rosa Radom) είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Ράντομ. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2003 και συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας από την περίοδο 2012-13.

 Την περίοδο 2011-12 της 1 Λίγκα, η Ρόσα Ράντομ έφτασε στους τελικούς, όπου έχασε με 3-1 από τη Σταρτ Γκντίνια. Πάραυτα, η ομάδα προωθήθηκε στην 1η κατηγορία. Το 2016, ο σύλλογος κέρδισε το πρώτο του τρόπαιο, όταν έκανε την έκπληξη στον Τελικό του Κυπέλλου, κερδίζοντας τη Ζιελόνα Γκούρα με 74-64. Πρωτάθλημα Πολωνίας Νικητές (0): - 2η θέση (1): 2015-16 4η θέση (2): 2013-14, 2014-15Κύπελλο Πολωνίας Νικητές (1): 2016 Φιναλίστ (1): 2015Σούπερ Καπ Πολωνίας Νικητές (1): 2016 Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2017-09-13 στο Wayback Machine. (Πολωνικά)
Α.Ε. Πολυκάστρου

Η Αθλητική Ένωση Πολυκάστρου είναι αθλητικός σύλλογος στο Πολύκαστρο του νομού Κιλκίς. Είναι η δεύτερη ιστορικότερη ομάδα του νομού έχοντας κατακτήσει 8 πρωταθλήματα και 8 κύπελλα Ε.Π.Σ Κιλκίς και έχει συμμετάσχει συνολικά 9 χρόνια στην κατηγορία της Γ' Εθνικής. Τα χρώματα του συλλόγου είναι τα μαύρο και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Η ομάδα αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Πολυκάστρου.

 Η «Αθλητική Ένωση Πολυκάστρου» ιδρύθηκε το 1964 από την ένωση δύο παλαιότερων αθλητικών συλλόγων, του «Ολυμπιακού Πολυκάστρου» που αναγνωρίστηκε το 1951 και του «ΠΟΑ» (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ανατολικορωμυλιωτών) που ιδρύθηκε το 1956. Την περίοδο 1980–81, η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Κιλκίς, πετυχαίνοντας έτσι την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. 1 Πρωτάθλημα Εθνικού Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος: 1982–831 Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής: 2004–054 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Κιλκίς: 1980–81, 1997–98, 1999–00, 2002–038 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Κιλκίς: 1973–74, 1974–75, 1978–80, 1980–81, 1982–83, 1988–89, 2003–04, 2008–09 Ιστορία της Α.Ε.Π.
Χλωριούχο χρωμύλιο

Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χημική ένωση με τύπο: CrO2Cl2. Είναι ένα υγρό με έντονο κόκκινο χρώμα, συγκρίσιμο με αυτό του υγρού βρωμίου. Αντιδρά με τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας εκλύοντας πυκνούς κόκκινους ατμούς.

 Ο πιο συνηθισμένος τρόπος παρασκευής του είναι η επίδραση χλωριούχου νατρίου και πυκνού θειικού οξέος σε διχρωμικό κάλιο, σύμφωνα με την αντίδραση: K2Cr2O7 + 4 NaCl → 2 CrO2Cl2 + 2 KHSO4 + 4 NaHSO4 + 3 H2O Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι εξαιρετικά ηλεκτρονιόφιλο καθώς επίσης και ισχυρό οξειδωτικό. Επίσης, υφίσταται υδρόλυση προς χρωμικό και υδροχλωρικό οξύ: CrO2Cl2 + 2H2Ο → H2CrO4 + 2HClΗ συμπεριφορά του προς το νερό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το χλωριούχο χρωμύλιο ατμίζει σε υγρή ατμόσφαιρα. Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χαρακτηριστική ένωση του εξασθενούς χρωμίου (Cr6+). Τα άλατα του εξασθενούς χρωμίου είναι καρκινογόνα, γι' αυτό και η διαχείρισή τους πρέπει να πραγματοποιείται κάτω από τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας που σχετίζονται με τις καρκινογόνες ουσίες. Οι ατμοί του χλωριούχου χρωμυλίου είναι ερεθιστικοί για τα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα. Η κατάποση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εσωτερική βλάβη στον ανθρώπινο οργανισμό. Sisler, H. H. "Chromyl Chloride" Inorganic Synthesis McGraw-Hill: New York, 1946; Vol. 2, σελ. 205–207
Εντουάρ Ρος

Ο Εντουάρ Αλμπέρ Ρος (Édouard Albert Roche, 17 Οκτωβρίου 1820 – 27 Απριλίου 1883) ήταν Γάλλος αστρονόμος και μαθηματικός, γνωστός για τη συνεισφορά του στην ουράνια μηχανική. Το όνομά του φέρουν σχετικές έννοιες, όπως η σφαίρα Roche, το όριο Roche και ο λοβός Roche. Συνέγραψε επίσης έργα μετεωρολογίας.

 Ο Εντουάρ Ρος γεννήθηκε στο Μονπελιέ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ, παίρνοντας το διδακτορικό του το 1844. Αργότερα έγινε καθηγητής εκεί, εντασσόμενος στη Σχολή Φυσικών Επιστημών (Faculté des Sciences) το 1849.Ο Ρος πραγματοποίησε μία μαθηματική μελέτη της νεφελωματικής υποθέσεως του Λαπλάς για τη γένεση του Ηλιακού Συστήματος και παρουσίασε τα αποτελέσματά του σε μία σειρά υπομνημάτων προς την Ακαδημία του Μονπελιέ, μέχρι το 1877. Τα σημαντικότερα από αυτά ήταν το επί των κομητών (1860) και το υπόμνημα για την ίδια τη νεφελωματική υπόθεση (1873). Οι μελέτες του Ρος εξέταζαν τις επιδράσεις ισχυρών βαρυτικών πεδίων πάνω σε σμήνη μικροσκοπικών σωματιδίων. Ο Ρος είναι ίσως γνωστότερος για τη θεωρία του περί του σχηματισμού των πλανητικών δακτυλίων του Κρόνου από την πολύ κοντινή προσέγγιση ενός μεγάλου σώματος, πρώην δορυφόρου του Κρόνου, στον πλανήτη, οπότε αυτό διαλύθηκε από τις παλιρροϊκές δυνάμεις του γιγαντιαίου πλανήτη. Διατύπωσε επίσης μία μέθοδο υπολογισμού της αποστάσεως στην οποία ένα σώμα που συγκρατείται ως ενιαίο μόνο από τη βαρύτητά του θα διαλυόταν εξαιτίας τέτοιων παλιρροϊκών δυνάμεων. Αυτή η απόσταση έγινε γνωστή ως το όριο Roche. Τα άλλα γνωστά έργα του Ρος αφορούν επίσης την τροχιακή δυναμική. Ο λοβός Roche περιγράφει τα όρια στα οποία ένα υλικό σημείο αμελητέας μάζας που κινείται γύρω από δύο ουράνια σώματα θα συλληφθεί από το ένα ή από το άλλο, ενώ η σφαίρα Roche προσεγγίζει την περιοχή της βαρυτικής κυριαρχίας ενός ουράνιου σώματος αναφορικά με διαταραχές από την έλξη ενός άλλου, μεγαλύτερης μάζας σώματος, γύρω από το οποίο περιφέρεται το πρώτο. Ο λοβός Roche Το όριο Roche Η σφαίρα Roche Ο αστεροειδής 38237 Ρος (Roche) Ο κρατήρας Ρος (Roche) στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης Ο κρατήρας Ρος (Roche) στον Φόβο, δορυφόρο του Άρη Μία οδός στο Μονπελιέ Boussinesq, Joseph: Notice sur la vie et les travaux d'Édouard Roche, 1883 Kopal, Zdeněk: The Roche problem, Kluwer Academic Publishers, Dordrecht 1989, ISBN 0-7923-0129-3
Ντόντο

Το ντόντο (Raphus cucullatus) ήταν ενδημικό πουλί που ζούσε στον Ινδικό ωκεανό και ειδικότερα στο νησί του Μαυρίκιου. Ήταν συγγενικό είδος με τα περιστέρια. Το ύψος του ανερχόταν περίπου στο ένα μέτρο και το βάρος του περίπου στα 20 κιλά. Τρεφόταν κυρίως με φρούτα που φύτρωναν στο έδαφος. Εξαλείφθηκε εξαιτίας της παρουσίας ανθρώπων στον Μαυρίκιο μεταξύ 1660-1680.

 Το ντόντο είχε ήδη εξαφανιστεί από τα μέσα του 17ου αιώνα. Το ντόντο δεν φοβόταν καθόλου τους ανθρώπους, και αυτό, σε συνδυασμό με έλλειψη μαχητικότητας του, το έκανε εύκολη λεία για τους κυνηγούς. Ωστόσο, τα βιβλία της εποχής είναι γεμάτα από αναφορές σχετικά με την κακή γεύση και το σκληρό κρέας του, και από τις αναφορές αυτές διαπιστώθηκε ότι ο άνθρωπος δεν ήταν ο μοναδικός λόγος εξάλειψης του ντόντο. Αν και υπάρχουν διάσπαρτες για μαζικές δολοφονίες ντόντο για την τροφοδοσία των πλοίων, οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν βρει μέχρι στιγμής πενιχρά στοιχεία της ανθρώπινης θηρευτικής δραστηριότητας σε αυτά τα πουλιά. Όταν οι άνθρωποι έφθασαν αρχικά στον Μαυρίκιο, έφεραν μαζί τους άλλα ζώα που δεν υπήρχαν στο νησί πριν, συμπεριλαμβανομένων σκύλων, αλλά και χοίρων, γάτων, αρουραίων, που λεηλάτησαν τις φωλιές των ντόντο, ενώ οι άνθρωποι κατέστρεψαν τα δάση, όπου ζούσαν τα πουλιά. Υπάρχει κάποια διαμάχη γύρω από την ημερομηνία εξαφάνισης των ντόντο. Υπάρχουν αναφορές ότι η εξαφάνιση του ντόντο συνήθως χρονολογείται στην τελευταία επιβεβαιωμένη παρατήρηση ζωντανού ντόντο, που χρονολογείται στο 1662, όμως κάποιοι ναυαγοί ναυτικοί αλλά και πολλές άλλες πηγές δείχνουν ως πιο πιθανή ημερομηνία το 1681. Διάσημος για τους πίνακές του, που απεικονίζουν ντόντο, ήταν ο Φλαμανδός Ρούλαντ Σάβεραϊ.
Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς

Ο Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς (αγγλικά: James David Vance, συντ. J.D. Vance, 2 Αυγούστου 1984) γνωστός και ως Τζέι Ντι Βανς είναι Αμερικανός πολιτικός, επιχειρηματίας και συγγραφέας, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Οχάιο, από τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ο Βανς, είναι συγγραφέας του βιβλίου απομνημονευμάτων "Hillbilly Elegy" το οποίο είναι bestseller των The New York Times, και έχει λάβει δεκάδες βραβεία και θετικές κριτικές από έγκριτες εφημερίδες και οργανισμούς. Το βιβλίο του, έγινε δραματική ταινία του Netflix, με τον ομώνυμο τίτλο. Ο Βανς, είναι εταίρος σε επενδυτικές εταιρείες και συνιδρυτής της εταιρείας Narya Capital στο Σινσινάτι.Ο Τζέι Ντι Βανς, θεωρείται λαϊκιστής συντηρητικός πολιτικός.Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις γενικές εκλογές του 2022, νικώντας τον Δημοκρατικό ανθυποψήφιό του με ποσοστό 53.3% έναντι 46.7% των ψήφων.

 Ο γεννημένος ως Τζέιμς Ντόναλντ Μπόουμαν, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1984, στο Μίντλταουν του Οχάιο (μια περιοχή έξω από το Σινσινάτι), όπου και μεγάλωσε. Έχει σκωτσέζικη και ιρλανδική καταγωγή. Αργότερα υιοθέτησε το επώνυμο του παππού του Τζέιμς Βανς.Ο Τζέι Ντι Βανς, αποφοίτησε το Λύκειο του "Middletown High School" το 2003. Κατόπιν, εντάχθηκε και κατατάχθηκε στο Σώμα Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών, και υπηρέτησε στον Πόλεμο του Ιράκ, ως ανταποκριτής μάχης. Υπηρέτησε στον στρατό έως το 2007. Κατόπιν, επέστρεψε στο Οχάιο και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Φιλοσοφία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο (OSU), λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2009 με βαθμό άριστα. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, και έλαβε πτυχίο νομικής (JD) το 2013. Τον Μάιο του 2021, ο Βανς, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Οχάιο, ύστερα από την πρόθεση του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Ρομπ Πόρτμαν να αποσυρθεί από την Γερουσία. Τον Ιούλιο του 2021, εντάχθηκε επίσημα στην κούρσα για τις προκριματικές εκλογές.Στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών, τον Μάιο του 2022, κατάφερε και έλαβε το χρίσμα του κόμματος για τις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου, κατάφερε να νικήσει τον Δημοκρατικό αντίπαλό του, Τιμ Ράιαν, λαμβάνοντας ποσοστό 53.3% έναντι 46.7% των ψήφων.Ανέλαβε καθήκοντα, κατά την έναρξη του 118ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 3 Ιανουαρίου 2023.
Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών

Η Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών (αγγλικά: Occupied Enemy Territory Administration, OETA) ήταν μια κοινή βρετανική και γαλλική στρατιωτική διοίκηση για τις επαρχίες της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ 1918–20, που δημιουργήθηκαν μετά την εκστρατεία στο Σινά και την Παλαιστίνη κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διοίκηση τερματίστηκε μετά την αποστολή της Γαλλικής Εντολής για τη Συρία και το Λίβανο και της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο στις 19-26 Απριλίου 1920.

 Μετά τη βρετανική και γαλλική κατοχή, η περιοχή χωρίστηκε σε τρεις διοικητικές υπομονάδες, οι οποίες διέφεραν ελάχιστα από τα προηγούμενα οθωμανικά τμήματα. Η Νότια Διοίκηση (OETA South), αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Ιερουσαλήμ, της Ναμπλούς και της Άκρας και η Βόρεια Διοίκηση (OETA North, που αργότερα μετονομάστηκε σε Δυτική Διοίκηση, OETA West) αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Βηρυτού, του Λιβάνου, της Λατάκιας και αρκετούς υποτομείς, όπως και η Ανατολική Διοίκηση (OETA East) αποτελούμενη από τα οθωμανικά βιλαέτια της Συρίας και της Χετζάζης. Όμως με την επιτυχία του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας, τα σαντζάκια του Μαράς, του Αντέπ και της Ούρφα του πρώην εγιαλετίου του Χαλεπίου παρέμειναν στην Τουρκία μετά το 1921. Επίσης, οι καζάδες της Αντιόχειας και της Αλεξανδρέττας στο σαντζάκι του Χαλεπίου ενοποιήθηκαν ως Δημοκρατία του Χατάι το 1938. Η δημοκρατία εντάχθηκε στην Τουρκία το 1939. Όταν οι βρετανικές δυνάμεις κατέλαβαν την Αιθιοπία, τη Λιβύη και άλλες ιταλικές αποικίες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναβίωσε η ΟΕΤΑ ως διοικητική δομή με την οποία οι Βρετανοί διοιηκούσαν αυτά τα εδάφη. Στην Αιθιοπία, ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ επετράπη να επιστρέψει και να διεκδικήσει το θρόνο του, αλλά οι αρχές της ΟΕΤΑ κυβερνούσαν τη χώρα για αρκετό καιρό πριν αποκατασταθεί η πλήρης κυριαρχία στην Αιθιοπία.
Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν

Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν (αγγλικά: Star Trek IV: The Voyage Home) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1986 σε σκηνοθεσία του Λέοναρντ Νίμοϊ και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά Star Trek. Είναι συνέχεια του Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ, και ολοκληρώνεται η ιστορία που άρχισε με το Σταρ Τρεκ Νο 2: Η Οργή του Καν και συνεχίστηκε με το Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ. Στην ταινία αυτήν το πλήρωμα του USS Enterprise ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, για να βρει μεγαπτέρες φάλαινες, που κατά τον 23ο αιώνα έχουν εξαφανιστεί. Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 26 Νοεμβρίου 1986 από την Paramount Pictures. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 133 εκατομμύρια παγκοσμίως κι έγινε μια απο τις υψηλότερες εισπρακτικά ταινίες του 1986. Η κριτική αντίδραση στο φιλμ ήταν κυρίως θετική, με τους κριτικούς να επαινούν το χιούμορ της, τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, την σκηνοθεσία και την ιστορία της ταινίας. Η ταινία θεωρείται από πολλούς φαν και κριτικούς ως μια απο τις καλύτερες ταινίες της σειράς Star Trek κι έλαβε επίσης τρεις υποψηφιότητες στην 59η απονομή των βραβείων Όσκαρ.

 Ο Κάπταιν Κερκ και το πληρώμα του καλούνται σε δικαστήριο, προκειμένου να δικαστούν οι ίδιοι για την κλοπή και την καταστροφή του Εντερπραίζ. Ωστόσο στην πορεία εμφανίζεται μια μυστηριώδης εξωγήινη δύναμη, η οποία απειλεί την Γη εξατμίζοντας τους ωκεανούς και καταστρέφοντας την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Στην προσπάθεια να σώσουν την Γη, ο ναύαρχος Κερκ και το πλήρωμά του πρέπει να ταξιδέψουν πίσω στο παρελθόν, και συγκεκριμένα στο Σαν Φρανσίσκο του 1986. Εκεί βρίσκονται σε έναν κόσμο πιο ξένο απ’ ό,τι έχουν συναντήσει μέχρι τώρα στην καριέρα τους, τον οποίον και καλούνται να αντιμετωπίσουν. Γουίλιαμ Σάτνερ στο ρόλο του Τζέιμς Τ. Κερκ Λέοναρντ Νίμοϊ στο ρόλο του Σποκ ΝτεΦόρεστ Κέλι στο ρόλο του Λέοναρντ Μακοί Τζέιμς Ντούχαν στο ρόλο του Μοντγκόμερι Σκοτ Νισέλ Νίκολς στο ρόλο της Ουχούρα Τζορτζ Τακέι στο ρόλο του Χικάρου Σούλου Γουόλτερ Κένιγκ στο ρόλο του Πάβελ Τσέκοφ Κάθριν Χικς στο ρόλο της Δρ. Γκίλιαν Τείλορ Μαρκ Λέναρντ στο ρόλο του Σάρεκ Τζείν Γουαϊάτ στο ρόλο της Αμάντα Γκρείσον' Μάτζελ Μπάρετ στο ρόλο της Κριστίν Τσάπελ Ρόμπιν Κέρτις στο ρόλο της Σάαβικ Ρόμπερτ Ελινσταίν στο ρόλο του Προέδρου της Ομοσπονδίας Γκρείς Λι Γουίτνεϊ στο ρόλο της Τζάνις Ραντ Επίσημη ιστοσελίδα Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν στο IMDb
Μάχη της Οδού Μπιζανίου

Η Μάχη της Οδού Μπιζανίου στην Καλλιθέα Αττικής, ήταν η μάχη που συνέβη στις 24 Ιουλίου 1944 μεταξύ ομάδας δέκα Επονιτών, των Γερμανών και των Ελλήνων συνεργατών τους. Έμεινε με το όνομα «Το ολοκαύτωμα της οδού Μπιζανίου» στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης.

 Από τις αρχές του 1944 τα τμήματα πόλης του ΕΛΑΣ έλεγχαν ουσιαστικά τα προάστια της Αθήνας. Οι κατοχικές δυνάμεις επέδραμαν στα προάστια συνήθως στη διάρκεια της ημέρας και μετά αποσύρονταν στα στρατόπεδά τους.Στις 23 Ιουλίου του 1944 μηχανοκίνητο τμήμα του συνταγματάρχη αστυνομίας Μπουραντά, συνεργάτη των Ες-Ες και της Γκεστάπο, και τμήματα ταγματασφαλιτών έκαναν μια επιδρομή στην Καλλιθέα Αττικής. Η επιδρομή αποκρούστηκε από τα τμήματα πόλης του ΕΛΑΣ. Στις 24 Ιουλίου Γερμανοί και ταγματασφαλίτες επανέλαβαν την επιδρομή. Σε ένα κτήριο της Οδού Μπιζανίου δέκα Επονίτες έδωσαν μάχη μέχρις εσχάτων επι 5 ώρεςΤα ονόματα των πεσόντων της ΕΠΟΝ: Γιάννης Ιωακειμίδης - 17 χρόνων Σπύρος Χατζηπουλημένος - 17 χρόνων Δημήτρης Γαλάτσης - 19 χρόνων Δ. Βασιλειάδης - 19 χρόνων Ιορδάνης Παπαδόπουλος - 20 χρόνων Γιώργος Γυμνόπουλος - 21 χρόνων Στέλιος Βιτζέντζος - 20 χρόνων Γαβριήλ Μυριδινός - 25 χρόνων Θανάσης Αλεξίου Παυλος Λιγνόπουλος Η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, η οποία έγραψε και τον ύμνο του ΕΛΑΣ, έγραψε ένα επίγραμμα–επιτάφιο στους Δέκα της Καλλιθέας.
Χάιντς Χέερ

Ο Χάιντς Χέερ (11 Νοεμβρίου 1938 - 7 Νοεμβρίου 2019) ήταν Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο σε ομάδες της Γερμανίας, με εξαίρεση μόλις ένα χρόνο όπου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Ολλανδίας.

 Ο Χάιντς Χέερ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1957, σε ηλικία 19 ετών. Στην ομάδα του Λεβερκούζεν παρέμεινε για έξι χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 1963, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το καλοκαίρι του 1963 μετεγγράφη στη Ντούισμπουργκ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας συνολικά 20 εμφανίσεις. Το 1965 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Γερμανία και μεταπήδησε στην Ολλανδία για λογαριασμό της Τβέντε, στην οποία παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην ολλανδική ομάδα πραγματοποίησε 21 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και δύο γκολ. Το 1966, ο Χάιντς Χέερ επέστρεψε στη Γερμανία και πήρε μεταγραφή στη Μπόχουμ. Στην ομάδα του Μπόχουμ παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1969-70, ο Χέερ αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην επαγγελματική του καριέρα. Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Χάιντς Χέερ αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από ένα πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Από το 1970 και μέχρι το 1981 εργάστηκε ως προπονητής σε γερμανικές ομάδες και συγκεκριμένα στις: Σβαρτσβάις Έσσεν, Μπόχουμ, Ντούισμπουργκ και Φορτούνα Ντύσσελντορφ. Το 1981 ταξίδεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε καταρχήν στον Εθνικός Πειραιώς (1981). Στη συνέχεια μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο χρόνια (1981-83). Τέλος, πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο του Ολυμπιακού Πειραιώς. Τελευταίος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Χάιντς Χέερ ήταν η Νυρεμβέργη στον πάγκο της οποίας παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1984 μέχρι το 1988. Ο Χάιντς Χέερ είχε αγωνιστεί με τη φανέλα της Ολυμπιακής Εθνικής ομάδας της Γερμανίας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 9 συμμετοχές. Το προφίλ του Χάιντς Χέερ στο worldfootball.net Ο κατάλογος όλων των προπονητών του Ολυμπιακού Πειραιώς
Φρειδερίκος Αύγουστος Ρουτόφσκι

Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Ρουτόφσκι (γερμ. Friedrich August Rutowski, 19 Ιουνίου 1702 – 16 Μαρτίου 1764), από τον Οίκο των Βέττιν, ήταν κόμης του Ρουτόβσκυ, στρατάρχης της Σαξονίας και διοικητής του στρατού της Σαξονίας στην πολιορκία της Πίρνα κατά τον Επταετή Πόλεμο.

 Ήταν ο τρίτος νόθος γιος του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας και, ως Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Οθωμανής ερωμένης του Φατίμα (μετέπειτα Μαρία-Αουρόρα φον Σπήγκελ), αιχμάλωτης κατά την πολιορκία της Βούδα. Στις 8 Οκτωβρίου 1724 ο κόμης Ρουτόφσκι τιμήθηκε με το μετάλλιο του τάγματος του Λευκού Αετού με το οποίο απέκτησε και τον βαθμό του συνταγματάρχη στον σαξονικό στρατό. Στις 26 Μαΐου 1727 προήχθη σε υποστράτηγο και λίγο μετά υπηρέτησε στον πρωσικό στρατό για σύντομο χρονικό διάστημα, προτού επιστρέψει και πάλι στον σαξονικό στρατό, το 1729. Στην διάρκεια του Πολέμου της Πολωνικής διαδοχής, όπου συμμετείχε σε εκστρατείες στον Ρήνο και στην Πολωνία. Τον Ιανουάριο 1736 έγινε αντιστράτηγος και διοικητής της βασιλικής φρουράς (Garde du Corps). Στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο ήταν διοικητής του σαξονικού αποσπάσματος στην Ουγγαρία. Στις 21 Απριλίου 1738 έγινε στρατηγός ιππικού και στις 9 Αυγούστου 1740 κυβερνήτης της Δρέσδης και διοικητής των γρεναδιέρων της βασιλικής φρουράς. Στις 10 Ιανουαρίου 1742 του ανατέθηκε η διοίκηση ενός συντάγματος δραγόνων. Στον Πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής συμμετείχε στην πολιορκία της Πράγας (1741) και στον Β΄ Σιλεσιανό πόλεμο. Στις 15 Δεκεμβρίου υπέστη αποφασιστική ήττα στο Κέσσελντορφ. Ο κόμης Ρουτόφσκι έγινε στρατάρχης, στις 11 Ιανουαρίου 1749. Στον Επταετή Πόλεμο ο Ρουτόφσκι αιχμαλωτίστηκε από τους Πρώσους, στις 16 Οκτωβρίου 1756, μετά την πολιορκία της Πίρνα. Στα επόμενα χρόνια παρέμεινε στη Σαξονία. Πέθανε στις 16 Μαρτίου του 1764. Νυμφεύθηκε το 1739 τη Λουδοβίκα-Αμαλία των Λουμπομίρσκι και είχε τέκνο: Αύγουστος-Ιωσήφ 1741-1755, απεβίωσε 14 ετών. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6
Ελισάβετ της Βαυαρίας (1443-1484)

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabeth von Bayern von Wittelsbach (2 Φεβρουαρίου 1443 - 5 Μαρτίου 1484) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Άννας των Γουέλφων, κόρης του Έρικ Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγεν. Παντρεύτηκε το 1460 τον Ερνέστο των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα: Χριστίνα 1461-1521, παντρεύτηκε τον Ιωάννη της Δανίας. Φρειδερίκος Γ΄ 1463-1525, εκλέκτορας της Σαξονίας. Ερνέστος 1464-1513, αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου και επίσκοπος του Χάλμπερστατ. Αδαλβέρτος 1467-1484, διοικητής της αρχιεπισκοπής του Μάιντς. Ιωάννης 1468-1532, εκλέκτορας της Σαξονίας. Μαργαρίτα 1469-1528, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Βόλφγκανγκ π.1473-π.1478, απεβ. 5 ετών. Reiner Gross: Die Wettiner, Kohlhammer Verlag, 2007, p. 83
Στάδιο Τσάιρ

Το Στάδιο Τσάιρ (σερβικά κυριλλικά: Стадион Чаир‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Νις της Σερβίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της ΦΚ Ραντνίτσκι Νις. Μετά από μερική ανακατασκευή που ξεκίνησε το 2011, το ανακαινισμένο στάδιο άνοιξε ξανά για το κοινό στις 15 Σεπτεμβρίου 2012. Το στάδιο είναι μέρος του Αθλητικού Συγκροτήματος Τσάιρ, το οποίο περιλαμβάνει επίσης μια εσωτερική πισίνα και ένα κλειστό γήπεδο.

 Το στάδιο χτίστηκε το 1963 και είχε αρχική χωρητικότητα 40.001 θεατών. Η πλήρης ανακατασκευή ξεκίνησε κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011 σε ένα φιλόδοξο έργο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σερβίας και της πόλης της Νις για την αντικατάσταση των απαρχαιωμένων υποδομών σε σημαντικούς αθλητικούς χώρους. Το ανακαινισμένο στάδιο είχε χωρητικότητα 18.151 θεατών. Το κόστος του έργου ανήλθε σε 1,1 δισεκατομμύρια δηνάρια (περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ). Μετά την ολοκλήρωση, το νέο γήπεδο πληρούσε τα πρότυπα της UEFA για να φιλοξενήσει διεθνείς αγώνες. Τον Ιούνιο του 2012, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας ανακοίνωσε ότι το Στάδιο Τσάιρ θα φιλοξενούσε την Εθνική Σερβίας στον αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 εναντίον της Σκωτίας στις 26 Μαρτίου 2013. Ωστόσο, ο αγώνας διεξήχθη στο Στάδιο Καρατζόρτζε, αφού ανακοινώθηκε ότι το Στάδιο Τσάιρ δεν θα πληρούσε όλα τα πρότυπα της UEFA μέχρι τον Μάιο του 2013. Το στάδιο φιλοξένησε τον πρώτο του αγώνα ποδοσφαίρου μετά τις εργασίες ανακαίνισης στις 15 Σεπτεμβρίου 2012, όπου η Ραντνίτσκι Νις κέρδισε την ΦΚ Σμεντέρεβο 1924 με 1–0 μπροστά σε 7.000 θεατές.Στις 18 Δεκεμβρίου 2012, ανακοινώθηκε ότι η πόλη Νις θα έδινε επιπλέον 250 εκατομμύρια δηνάρια σε μια νεόδμητη δυτική κερκίδα 9.500 θέσεων που θα κατασκευαστεί το 2013, η οποία θα ανέβαζε τη χωρητικότητα του σταδίου σε τουλάχιστον 25.003. Ωστόσο, οι εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη. Επίσημος ιστότοπος
Κουτσαβές (Βυζάντιο)

Κουτσαβές, Κουτζαβές ή Κουτσαβά, ονομάστηκε η περιοχή της Δενθαλιάτιδας Χώρας κατά την Βυζαντινή περίοδο. Οι κάτοικοι ονομάστηκαν Κουτσαβίτες και οι γυναίκες ντυνόντουσαν με την τοπική Κουτσαβίτικη φορεσιά .

 Κατά τον αποικισμό των Σλάβων που έγινε στην Πελοπόννησο τον αιώνα μ.Χ. αιών επί του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου Ε' επονομαζόμενου Κοπρώνυμος, εγκαταστάθηκαν Σλάβοι στη Λακωνία και κυρίως στις πλαγιές του Ταϋγέτου ως κτηνοτρόφοι ή γεωργοί. Στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου εγκαταστάθηκαν οι Σλάβοι Εζερίτες και στις δυτικές πλαγιές, δηλαδή στην περιοχή της αρχαίας Δενθελιάτιδας και Καλάμαις (Γιάννιτσας), εγκαταστάθηκαν οι Σλάβοι Μηλιγγοί. Σαν αιτία αναφέρεται η επιδημία πανώλης και οι επιθέσεις των Σαρακηνών, που δημιούργησαν δημογραφικό πρόβλημα. Η περιοχή της Δενθαλιάτιδας, μετονομάζεται σε Κουτζαβές, Κουτσαβές ή Κουτσαβά, από Σλαβικές λέξεις που σημαίνουν "περιοχή με σπίτια" και οι κάτοικοι Κουτσαβίτες. Στο τέλος του δέκατου μ. Χ. αιώνα στις Κουτσαβές έχουμε έξι χωριά τα οποία από Βορά προς Νότο είναι (με την σλαβική ονομασία μέχρι το 1927 και την νέα ονομασία σε παρένθεση) τα εξής: Μεγάλη Αναστάσοβα (Νέδουσα), Σίτσοβα (Αλαγονία), Μικρή Αναστάσοβα (Πηγές), Τσερνίτσα (Αρτεμισία), Κουτσαβά Λαδά (Λαδά) και Κουτσαβά Καρβέλη (Καρβέλι). Εκτός από τα ονόματα των χωριών υπάρχουν μέχρι σήμερα πολλές τοποθεσίες στην περιοχή που διατηρούν τα σλαβικά ονόματα π.χ. Ιμποβός, Πλεσιβίτσα, Πελενίτσα, Μπόροβα, Σιλίμποβες κ.α. Οι Μεληγγοί ήταν ειδωλολάτρες και ασχολούνταν με τη γεωργία και κυρίως με την κτηνοτροφία, όπως μαρτυρούν και τα πολλά ποιμνιοστάσια που βρίσκονται ερειπωμένα στην περιοχή. Ήτανε άνθρωποι απείθαρχοι και σκληροί, πολεμοχαρείς και ορμητικοί και πολλές φορές δημιουργούσαν ζητήματα στη διοίκηση του θέματος της Πελοποννήσου. Τον δέκατο αιώνα μ.Χ. ο Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε» (πολιούχος σήμερα της Σπάρτης), ασκώντας μεγάλες πιέσεις στους πληθυσμούς του Ταϋγέτου, τους υποχρέωσε να δεχτούν τον Χριστιανισμό. Με την επίδραση του Χριστιανισμού και των σχέσεων με τους γηγενείς οι Σλάβοι απέκτησαν Ελληνική συνείδηση και άρχισαν να μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Η περιοχή Κουτσαβές, με την επικράτηση της Φραγκοκρατείας στην Πελοπόννησο, υπαγώμενη στην καστροπολιτεία του Μυστρά, μετονομάστηκε σε "Πισινά χωριά", "Οπισινά χωρία" ή "Πισινοχώρια". Η φορεσιά της περιοχής, γνωστή ως Κουτσαβίτικη φορεσιά, προβάλλεται στα λαογραφικά μουσεία της Καλαμάτας και γιορτάζεται σε τοπικές πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης

Η Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης, (ΔΕΗΧΕΓ), (International Association of Volcanology and Chemistry of the Earth's Interior - IAVCEI) είναι μία διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση ηφαιστειολόγων και γεωχημικών, που αποτελεί μία από τις οκτώ συστατικές ημι-αυτόνομες διεθνείς οργανώσεις της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαισίας και Γεωφυσικής. Μέλη της Ένωσης αυτής είναι οι χώρες-μέλη της ΔΕΓΓ καθώς και ιδιώτες από το 1967.

 Η ΔΕΗΧΕΓ ιδρύθηκε επίσημα το 1922, κατά την πρώτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Ρώμη, αποτελώντας τμήμα αυτής. Ημι-αυτονομήθηκε υπό το όνομα Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας το 1930, κατά την τέταρτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Στοκχόλμη. Το 1967 έλαβε τη σύγχρονη ονομασία προκειμένου να εναρμονιστεί με την ονομασία έτερης συστατικής οργάνωσης σε θέματα σεισμολογίας. Βασικοί στόχοι και πεδία έρευνας, σύμφωνα με το καταστατικό της οργάνωσης είναι η μελέτη θεμάτων που αφορούν τα ηφαίστεια γενικά, τις γεωχημικές διεργασίες που σχετίζονται με τα ηφαίστεια καθώς και η ενθάρρυνση, η προώθηση και ο συντονισμός των σχετικών ερευνών διεθνώς με επιτηρήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών. Άλλα βασικά επίσης πεδία έρευνας εκτός των παραπάνω της Ηφαιστειολογίας και Γεωχημείας είναι επιμέρους κλάδοι της Πετρολογίας (ηφαιστειακά πετρώματα), της Γεωχρονολόγησης, κ.ά. με επέκταση σε ηφαιστειακές διαδικασίες στη Σελήνη και σε πλανήτες όπως ο Άρης και η Αφροδίτη. Απώτερος σκοπός των παραπάνω δεν είναι μόνο η άντληση γνώσεων επ΄ αυτών αλλά και η άμβλυνση των καταστροφών που προκαλούνται από τα ηφαίστεια. Παράλληλα με τα παραπάνω η IAVCEI επιμελείται του Διεθνούς Καταλόγου Ηφαιστείων, στην έκδοση του Δελτίου Ηφαιστειολογίας, έχοντας θεσπίσει ειδικά τιμητικά μετάλλια για επιβραβεύσεις συναφών ερευνητών και δραστηριοτήτων. Επίσημη ιστοσελίδα της IAVCEI
ΦΚ Πίρμασενς

Η ΦΚ Πίρμασενς είναι μια γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πίρμασενς. Ιδρύθηκε το 1903. Έδρα της ομάδας είναι το Sportpark Husterhöhe, χωρητικότητας 10000 θεατών. Συμμετέχει στην Regionalliga Südwest. Τις περιόδους 1974-75 και 1975-76 συμμετείχε στην 2η Μπούντεσλιγκα.

 Oberliga Südwest (I) Πρωταθλήτρια: 1958, 1959, 1960 Φιναλίστ: 1954, 1962 Bezirksliga Rhein-Saar (Saar division) (I) Νικήτρια: 1930, 1931, 1932, 1933 Regionalliga Südwest (II) Νικήτρια: 1966 2nd Bundesliga Süd (II) Φιναλίστ: 1975 Oberliga Südwest (IV) Νικήτρια: 1999, 2006 Verbandsliga Südwest (V) Νικήτρια: 1997 Südwestpokal Νικήτρια: 1999, 2006 Official website (Γερμανικά) The Abseits Guide to German Soccer FK Pirmasens at Weltfussball.de Das deutsche Fußball-Archiv historical German domestic league tables (Γερμανικά)
Γιόχαν Γιάκομπ Μπήντερμαν

Ο Γιόχαν Γιάκομπ Μπήντερμαν (γερμ. Johann Jakob Biedermann, 7 Αυγούστου 1763 – 10 Απριλίου 1830) ήταν Ελβετός ζωγράφος και χαράκτης. Ο Μπήντερμαν γεννήθηκε στην πόλη Βίντερτουρ και μαθήτευσε κοντά στους Γιόχαν Ρούντολφ Σέλενμπεργκ και Χάινριχ Ρήτερ στη Βέρνη. Ο Μπήντερμαν διακρίθηκε κυρίως ως τοπιογράφος, αλλά δημιούργησε και προσωπογραφίες. Ταξίδεψε σε αρκετές πόλεις στην Ευρώπη, όπως στη Ζυρίχη, στο Παρίσι, στη Φραγκφούρτη, στη Βασιλεία και στην Κωνσταντία, εμπνεόμενος από τα τοπία των περιοχών τους. Πέθανε στη Ζυρίχη σε ηλικία 66 ετών.

 Carl Wilhelm Hardmeier: Das Leben des Kunstmahlers Johann Jakob Biedermann von Winterthur, Ζυρίχη 1835 J.J. Biedermann 1763-1830: Αναμνηστική έκθεση στο Μουσείο της Βίντερτουρ από τις 7 Σεπτεμβρίου – 5 Οκτωβρίου 1930, έκδοση του Μουσείου, 1930 Rudolf Hunziker (Hrsg.): Briefe des Malers Johann Jakob Biedermann an Ulrich Hegner, εκδ. Buchdr. Winterthur, Winterthur 1936 Marie Louise Schaller: Annäherung an die Natur: Schweizer Kleinmeister in Bern 1750 - 1800, εκδ. Stämpfli, Βέρνη 1990, ISBN 3-7272-9655-0 Το λήμμα για τον ζωγράφο στο Ιστορικό λεξικό της Ελβετίας (στη γερμανική γλώσσα)
Τάιλερ Ρεκς

Ο Γκάμπριελ Άλαν Τεφτ (γεν. 1 Νοεμβρίου 1978) είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το όνομα "Τάιλερ Ρεκς". Έγινε γνωστός για το χρόνο του στην εταιρεία πάλης WWE.

 Ο Τεφτ άρχισε την εκπαίδευση στην επαγγελματική πάλη το 2007 και σύντομα έκανε το ντεμπούτο του στο Ultimate Pro Wrestling. Τον Ιανουάριο του 2008, ο Τεφτ υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο θυγατρικό εκπαιδευτήριο Florida Championship Wrestling, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "Τάιλερ Ρεκς". Στο FCW, κέρδισε το κορυφαίο τίτλο και το ομαδικό πρωτάθλημα με τον Τζόνι Κέρτις. Τον Ιούνιο του 2009, έκανε τη πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση, στο εβδομαδιαίο σόου ECW. Ο Ρεκς δεν πήρε ευκαιρίες στο ECW και σύντομα μεταφέρθηκε στο WWE SmackDown. Εκεί είχε το ρόλο του αντιπαθή και συμμετείχε σε δύο ομαδικούς αγώνες, στο Bragging Rights και στο Survivor Series. Επίσης είχε μια κόντρα με τον Κρις Μάστερς. Τον Απρίλιο του 2011, μετακινήθηκε στο σημαντικότερο σόου της εταιρίας, το WWE Raw. Σύντομα, ο Ρεκς δημιούργησε ομάδα με τον Κερτ Χόκινς. Οι Ρεκς & Χόκινς κέρδισαν τους αδερφούς Ούσο και έκαναν επιθέσεις σε διάφορους παλαιστές. Οι δυο τους, συχνά πάλευαν σε δευτερεύοντα σόου, χωρίς όμως να κατακτήσουν κάποιο πρωτάθλημα. Τον Αύγουστο του 2012, ο Ρεκς αποδεσμεύτηκε απο το WWE και αποσύρθηκε απο το χώρο της πάλης. Προφίλ στο Online World of Wrestling
'92 Tour EP

Το '92 Tour EP είναι 12" σινγκλ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Motörhead, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD στις 14 Νοεμβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Τα τραγούδια που περιέχονται εδώ είναι ζωντανές εκτελέσεις κομματιών από τα άλμπουμ 1916 και March or Die. Οι ηχογραφήσεις τους έγιναν τον Σεπτέμβριο του 1992 κατά τη διάρκεια της αμερικάνικης περιοδείας τους.

 Hellraiser (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:36 You Better Run (Kilmister) - 4:51 Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:29 R.A.M.O.N.E.S. (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 1:27 '92 Tour EP (ΕΡ σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: 14 Νοεμβρίου 1992 Το '92 Tour EP ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Μάικλ Μπέρστον - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα στο Hellraiser Τόμι Όλντριτζ - τύμπανα στο You Better Run Φιλ Τέιλορ - τύμπανα στα κομμάτια 3-4 Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review www.motorheadoverkill.se Βρετανικά τσαρτ
Λυκά Ρουζώ

Ο Λυκά Ρουζώ, γεννημένος στις 10 Μαρτίου 1994 στην Γκρας, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού για λογαριασμό της ΟΣ Μπουλόν, υπό τη μορφή δανεικού από την ΟΖΚ Νις.

 Ξεκινήματα Ο Λυκά Ρουζώ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο το 2000 από την ΟΣ Βαλμπόν Σοφιά Αντιπολίς προτού ενταχθεί το 2004 στην ΡΚ Γκρας. Το 2008, ενσωματώθηκε στα τμήματα υποδομής της ΟΖΚ Νις. ΟΖΚ Νις Ο Λυκά Ρουζώ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 12 Μαΐου 2013, σε αναμέτρηση για το πρωτάθλημα της Λιγκ 1 απέναντι στην Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ, αντικαθιστώντας τον Κεβίν Γκομίς στο 82ο λεπτό του αγώνα (ήττα με σκορ 4-0). Διαδοχικοί δανεισμοί σε Φρεζύς και Μπουλόν Έπειτα από την παραχώρησή του υπό τη μορφή δανεισμού στην ΕΦΚ Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ, ο Ρουζώ παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, στις 7 Αυγούστου 2015, αυτή τη φορά στην ΟΣ Μπουλόν. Ο Λυκά Ρουζώ έλαβε την πρώτη του κλήση, υπό τον Φρανσίς Σμερετσκί, στις 22 Μαΐου 2012 με την Εθνική Γαλλίας U-18 απέναντι στη Φινλανδία, μπαίνοντας στο παιχνίδι ως αλλαγή στο 77ο λεπτό (νίκη με σκορ 0-3). Πέτυχε δύο τέρματα με την U-19 απέναντι στη Λετονία στις 13 Οκτωβρίου 2012 (νίκη με σκορ 6-0) και απέναντι στην Πορτογαλία, στις 16 Οκτωβρίου 2012 (ισοπαλία με σκορ 2-2). Στις 3 Ιουλίου 2013, κλήθηκε από τον Φρανσίς Σμερετσκί να συμμετάσχει στην αποστολή της Εθνική Γαλλίας για το Euro U-19. Μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη διοργάνωση, οι Bleuets απέκλεισαν την Ισπανία στα ημιτελικά και προκρίθηκαν για τον τελικό απέναντι στη Σερβία χάρη σε τέρματα των Γιασίν Μπεντζιά και Αντουάν Κοντ. Γαλλία U-19Euro U-19 Φιναλίστ : 2013.
Λιντσίχθυς

Ο Λιντσίχθυς ήταν ένα γιγάντιο ψάρι της οικογένειας των Παχυκορμίδων το οποίο ζούσε στους ωκεανούς της Ιουρασικής περιόδου. Το πλησιέστερο στον Λιντσίχθη είδος είναι το ψάρι Amia calva, αλλά είναι πολύ μακρινός συγγενής. Ανήκει στις παχυκορμίδες, μια οικογένεια γιγάντιων διηθηματοφάγων που βασίλεψαν στις θάλασσες του μεσοζωικού αιώνα για πάνω από 100 εκατομμύρια χρόνια, από τη μέση Ιουρασική μέχρι το τέλος της Κρητιδικής περιόδου.

 Λιντσίχθυς σημαίνει ψάρι του Λιντς και πήρε αυτό το όνομα από τον Άλφρεντ Νίκολσον Λιντς ο οποίος ανακάλυψε το πρώτο απολίθωμα του ψαριού το 1886 κοντά στο Πίτερμπουργκ της Αγγλίας. Πήρε την επιστημονική ονομασία Λιντσίχθυς ο προβληματικός επειδή τα απολιθώματα που βρέθηκαν από τον Λιντς ήταν κατακερματισμένα και ήταν πολύ δύσκολο να αναγνωριστούν και να ερμηνευτούν. Απολιθώματα του λιντσίχθη έχουν βρεθεί στη Μεγάλη Βρετανία, στη βόρεια Γερμανία, στη Γαλλία και στη Χιλή. Παρόλο που έχουν βρεθεί εβδομήντα απολιθώματα λιντσίχθη τα περισσότερα είναι ελλειπή και σπασμένα. Αυτό καθιστά δύσκολο τον υπολογισμό του μεγέθους του. Ο παλαιοντολόγος Άρθουρ Γούντουαρντ υπολόγισε το μήκος του στα 9 μέτρα συγκρίνοντας την ουρά ενός Λιντσίχθη με την ουρά ενός άλλου είδους παχύκορμου, του Υψόκορμου. Το 1986 ο αρχαιολόγος Ντέιβιντ Μάρτιλ σύγκρινε τα οστά ενός λιντσίχθη με αυτά ενός είδους παχύκορμου που ανακάλυψε αλλά οι ασυνήθιστες αναλογίες του εν λόγω δείγματος έδωσαν ένα ευρύ φάσμα πιθανών μεγεθών. Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις, από την τεκμηρίωση των ιστορικών ευρημάτων και η ανασκαφή ενός ολοκληρωμένου σκελετού από το Πίτερμπουργκ στηρίζουν τη θεωρία του Γούντουαρντ ότι το μέγεθος του λιντσίχθη είναι ανάμεσα στα 9 με 10 μέτρα ενώ υπήρχε περίπτωση να φτάσει μέχρι και τα 16 μέτρα. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι έπαιρνε στον Λιντσίχθη γύρω στα 25 χρόνια για να φτάσει σε αυτά τα μεγέθη.Όπως και ο φαλαινοκαρχαρίας που είναι το μεγαλύτερο ψάρι που ζει σήμερα, έτσι και ο Λιντσίχθυς έτρωγε ζωοπλαγκτόν φιλτράροντας το θαλασσινό νερό στο στόμα του. Σε ένα απολίθωμα έχουν βρεθεί ίχνη από σαγόνια λειοπλευρόδοντα. For more on the Star Pit dig of 2002-2003 look here and also here where the dig was featured in the BBC-Open University series Fossil Detectives. Αρχειοθετήθηκε 2011-06-11 στο Wayback Machine. For a more accurate reconstruction of Leedsichthys visit Paleocreations. Αρχειοθετήθηκε 2018-11-13 στο Wayback Machine. The artist went on to produce the most accurate reconstruction of Leedsichthys to date, which was used on 'Fossil Detectives' (see above). The profile of Leedsichthys problematicus from the BBC series Sea Monsters "Biggest Fish Ever Found" Unearthed in U.K. National Geographic News. Published October 1, 2003. An article on the latest discovery of a Leedsichthys problematicus fossil, estimated 22 meters = 72 feet (22 m) long] A picture of Leedsichthys problematicus An article on Leedsichthys from Darren Nash An article on Leedsichthys from BBC news