IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ερρίκος Ράσπε της Θουριγγίας

Ο Ερρίκος Ράσπε, γερμ. Heinrich Raspe (1204 - 16 Φεβρουαρίου 1247) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1241-47), ο τελευταίος τού Οίκου του, και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας (1246-47) σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Δ΄ των Χοενστάουφεν.

 Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε το 1226 καθ' οδόν για την ΣΤ΄ Σταυροφορία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β΄, που ήταν 4 ετών. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε επίτροπος της αρχής και κατάφερε να εκτοπίσει τον ανιψιό του και τη μητέρα εκείνου Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Περί το 1231 διαδέχθηκε επίσημα τον αδελφό του ως λαντγκράβος. Το 1242 ο Ερρίκος Ράσπε, μαζί με τον Βεγκέσλαο Α΄ της Βοημίας, εξελέγη διοικητής της Γερμανίας από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν για τον ανήλικο γιο τού βασιλιά, τον Κορράδο Δ΄. Το 1245 ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ επέβαλε παπική απαγόρευση στον Φρειδερίκο Β΄. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε άλλαξε στρατόπεδο και στις 22 Μαΐου 1246 εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, σε αντίπραξη με τον Κορράδο Δ΄. Η ισχυρή υποστήριξη από τον πάπα, έδωσε στον Ερρίκο Ράσπε το παρωνύμιο pfaffenkönig (βασιλιάς τού ιερέα). Τον Αύγουστο τού 1246 στη μάχη της Νίντα, στη νότια Έσση, ο Ερρίκος Ράσπε νίκησε τον Κορράδο Δ΄ και πολιόρκησε το Ουλμ και το Ρόιτλινγκεν. Όμως πληγώθηκε μοιραία και απεβίωσε τον Φεβρουάριο τού 1247 στο κάστρο Βάρτμπουργκ, κοντά στο Άιζεναχ, στη Θουριγγία. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1228 την Ελισάβετ των Ασκάνια (1206-1231), κόρη τού Αλβέρτου Β΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου. Έπειτα από το τέλος της νυμφεύτηκε για 2η φορά με τη Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπεργκ (π.1210/15-1241), κόρη τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. Όταν απεβίωσε και η Γκέρτρουντε, ο Ερρικος Ράσπε νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης. Δεν απέκτησε τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του και μετά το τέλος του η Θουριγγία παραχωρήθηκε στον ανιψιό του Ερρίκο Γ΄ μάργραβο τού Μάισσεν (γιο της αδελφής του Γιούττας) από τον βασιλιά. Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton University Press. Knodler, Julia (2010). "Germany:Narrative (1125-1250)". The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology. Vol. 1. Oxford University Press. Rasmussen, Ann Marie (1997). Mothers and Daughters in Medieval German Literature. Syracuse University Press. Stubbs, William (1908). Germany in the Later Middle Ages, 1200-1500. Longmans, Green and Co. Van Cleve, Thomas C. (1969). "The Crusade of Frederick II". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades. Vol. II. The University of Wisconsin Press. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Heinrich Raspe στο Wikimedia Commons
Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια

Ο Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια (Λιέιδα, 1892 - Μαδρίτη, 1976) ήταν Καταλανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος, φιλόλογος και παιδαγωγός. Μέλος της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας, ασχολήθηκε κυρίως με τη φωνητική, τη γραμματική, τη λεξικογραφία και τη λογοτεχνική ανάλυση, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταξύ της παραδοσιακής γλωσσολογίας και των νέων ρευμάτων για την επιστήμη στην Ισπανία.

 Σπούδασε αρχικά Ιατρική και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης από όπου και έλαβε το διδακτορικό του με μια διατριβή σχετική με τη φωνητική. Εργάστηκε στο Κέντρο Ιστορικών Μελετών δίπλα στον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ και στο πρώτο εργαστήριο φωνητικής της Ισπανίας μαζί με τον Τομάς Ναβάρο Τομάς. Στη συνέχεια υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής σε πανεπιστήμια της Λατινικής Αμερικής και των ΗΠΑ. Το 1943 εξέδωσε το γνωστότερο βιβλίο του, Curso superior de sintaxis española, για να επιστρέψει στην Ισπανία και να εργαστεί σε λεξικογραφικά και φωνητικά πρότζεκτ στο Ανώτατο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών και στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας (Ιστορικό Λεξικό της Ισπανικής Γλώσσας) υπό την καθοδήγηση του Ραφαέλ Λαπέσα. Από το 1961 υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών. Μετά τον θάνατό του το 1956 το αρχείο του δωρίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα. Martínez Oronich Ο. (2007): La influencia de las ideas lingüísticas de Samuel Gili Gaya en obras gramaticales españolas. Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα. Vila Rubio M. N. (1991): Samuel Gili Gaya: estudio biográfico e introducción a su obra lingüística. Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα.
Παραλία Διονυσίου Χαλκιδικής

Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία. Η Παραλία Διονυσίου είναι ένα χωριό στο Δήμο Νέας Προποντίδας του Νομού Χαλκιδικής. Κατά την απογραφή πληθυσμού 2011 βρέθηκε να έχει 681 κατοίκους.

 Η Παραλία Διονυσίου ιδρύθηκε το 1922 κυρίως από πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης. Το Μοναστήρι Διονυσίου, το οποίο ήταν μετόχι της Μονής Διονυσίου καταστράφηκε με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν μνημεία που να χαρακτηρίζουν την περιοχή. Εξάλλου, ο οικισμός στην παραλία Διονυσίου δημιουργήθηκε πολύ αργότερα, το 1964. Iστοσελίδα Δήμου Νέας Προποντίδας
Τζον Μπόλαντ

Ο Τζον Μέρυ Πίους Μπόλαντ (αγγλικά: John Mary Pius Boland) (16 Σεπτεμβρίου 1870 - 17 Μαρτίου 1958) ήταν Ιρλανδός πολιτικός, μέλος του ιρλανδικού εθνικιστικού κόμματος, καθώς και αθλητής της αντισφαίρισης, ολυμπιονίκης με την βρετανική ομάδα το 1896. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα σε δύο καθολικά σχολεία, ένα ιρλανδικό κι ένα αγγλικό. Η φοίτηση του σε αυτά τα δύο σχολεία, που αντιπροσώπευαν τις δύο κοινότητες της Ιρλανδίας, τον επηρέασαν πολύ και καθόρισαν τη μετέπειτα πορεία του στην πολιτική. Σπούδασε νομικά στην Οξφόρδη και στη Βόννη. Χρημάτισε βουλευτής (MP) στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου και ως εκπρόσωπος της κομητείας του Νότιου Κέρυ στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου μεταξύ 1900-1918.

 Ο Μπόλαντ πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα και ήταν ο πρώτος Ιρλανδός που συμμετείχε σε ολυμπιακούς αγώνες, αλλά και ο πρώτος Βρετανός που κατέκτησε μετάλλιο στο τένις. Κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο απλό και το διπλό ανδρών. Μάλιστα στην Αθήνα βρέθηκε ως θεατής, φιλοξενούμενος του Θρασύβουλου Μάνου, μέλους της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών, ο οποίος τον προέτρεψε να δηλώσει συμμετοχή για να αγωνιστεί στο τένις. Στο απλό νίκησε στον τελικό τον Δ. Κάσδαγλη με 2-0 και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γερμανό Φρίντριχ Τράουν νίκησαν στον τελικό το ζευγάρι Πετροκόκκινου - Κάσδαγλη με 2-1, αφού στα ημιτελικά του διπλού είχαν αποκλείσει το ζευγάρι Αριστείδη και Κωνσταντίνου Ακρατόπουλου. Βιογραφικό του στην Διεθνή Ολυμπιακή κοινότητα(IOC)
Βασιλικά Περιθείας Κέρκυρας

Τα Βασιλικά της τοπικής κοινότητας Περιθείας, είναι οικισμός 20 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 71 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

 Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής: Το 1961, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Βασιλικά, με 56 κατοίκους και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια. Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Βαιλικά υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.Σήμερα ο οικισμός Βασιλικά, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βουνίον (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Δήμος Πολυκάστρου

Ο Δήμος Πολυκάστρου ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Παιονίας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, καλύπτοντας μία μεγάλη περιοχή που εκτείνεται από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία μέχρι τον νομό Θεσσαλονίκης. Ο δήμος Πολυκάστρου περιλάμβανε έντεκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 11.338 κατοίκους.

 Ο δήμος Πολυκάστρου περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς. Δ.δ. Πολυκάστρου [ 6.497 ] το Πολύκαστρο [ 6.485 ] τα Κουλιναίικα [ 0 ] το Λατομείο [ 12 ] Δ.δ. Αξιοχωρίου [ 471 ] το Αξιοχώρι [ 431 ] το Νέο Σιράκιο [ 40 ] Δ.δ. Άσπρου -- ο Άσπρος [ 912 ] Δ.δ. Βαφιοχωρίου [ 1.012 ] το Βαφιοχώρι [ 781 ] το Βαλτούδι [ 60 ] η Κοτύλη [ 40 ] ο Ξηρόλακκος [ 71 ] το Χερσοτόπι [ 60 ] Δ.δ. Ειρηνικού (της πρώην κοινότητας Ακρίτα) -- το Ειρηνικό [ 117 ] Δ.δ. Ευζώνων [ 1.266 ] οι Εύζωνοι [ 568 ] η Μεταμόρφωση [ 287 ] η Πλατανιά [ 404 ] οι Τσολιάδες [ 7 ] Δ.δ. Κορώνας (της πρώην κοινότητας Ακρίτα) -- η Κορώνα [ 70 ] Δ.δ. Λιμνοτόπου [ 418 ] ο Λιμνότοπος [ 130 ] η Νέα Καβάλα [ 137 ] η Σιταριά [ 148 ] ο Χρυσόκαμπος [ 3 ] Δ.δ. Μικρού Δάσους -- το Μικρό Δάσος [ 512 ] Δ.δ. Πευκοδάσους -- το Πευκόδασος [ 637 ] Δ.δ. Ποντοηρακλείας [ 820 ] η Ποντοηράκλεια [ 812 ] τα Καραφυλλαίικα [ 0 ] το Κάστρο [ 8 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Α.Ο. Ένωση Ιλίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Ένωση Ιλίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, με έδρα των δραστηριοτήτων του την περιοχή του Ιλίου (Νέα Λιόσια) Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2002 και προέκυψε από τη συνένωση δύο ιστορικών συλλόγων του Δήμου Ιλίου, του Α.Ο. Αστέρα Ζωοδόχου Πηγής και της Α.Ε. Άρτεμις Ιλίου, των οποίων τα σύμβολα φέρει στο σημερινό έμβλημά του.Αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε και το λευκό. Έδρα των τμημάτων του είναι το Β' Κλειστό Γυμναστήριο Ιλίου «Γιώργος Κακούρης». Διατηρεί τμήματα ανδρικής και γυναικείας καλαθοσφαίρισης, αλλά και γυναικείας πετοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε την πορεία της το 2002 στα τοπικά Πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Το 2009 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας με αποτέλεσμα να ανέλθει στις Εθνικές Κατηγορίες, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Η υψηλότερη βαθμίδα που έχει φτάσει μέχρι σήμερα είναι η Β' Εθνική Κατηγορία. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης του συλλόγου διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α., κατακτώντας την 5η θέση. Την ίδια χρονιά το τμήμα Κορασίδων του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κορασίδων της ίδιας Ένωσης. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ένωση Ιλίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Γυναικών (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Η Ένωση Ιλίου προέκυψε από τη συνένωση δύο ιστορικών συλλόγων του Δήμου Ιλίου, του Α.Ο. Αστέρα Ζωοδόχου Πηγής και της Α.Ε. Άρτεμις Ιλίου, των οποίων τα σύμβολα φέρει στο σημερινό έμβλημά του, ένα αστέρι και μία απεικόνιση της θεάς των αρχαίων Ελλήνων, Αρτέμιδος. Α.Ο. Ένωση Ιλίου, επίσημος ιστότοπος. Β' Κλειστό Γυμναστήριο Ιλίου «Γιώργος Κακούρης», πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Ισχυρή αλληλεπίδραση

Την ισχυρή αλληλεπίδραση ή ισχυρή δύναμη ή ισχυρή πυρηνική δύναμη αντιλαμβανόμαστε σήμερα ως την αλληλεπίδραση μεταξύ των κουάρκ και των γκλουονίων, η οποία περιγράφεται από τη θεωρία της κβαντικής χρωμοδυναμικής (quantum chromodynamics - QCD). Η ισχυρή δύναμη είναι η θεμελιώδης δύναμη η οποία μεταφέρεται από τα γκλουόνια, και ασκείται πάνω στα κουαρκ, τα αντικουάρκ, καθώς και στα ίδια τα γκλουόνια για να σχηματίσουν τα πρωτόνια, τα νετρόνια και τα άλλα αδρόνια. Επίσης, σε μεγαλύτερη κλίμακα, είναι η δύναμη που κρατά τα πρωτόνια και τα νετρόνια μαζί για να σχηματίσουν τους πυρήνες των ατόμων. Αν και η ισχυρή δύναμη δρα μόνο σε στοιχειώδη σωματίδια απ' ευθείας, η δύναμη παρατηρείται μεταξύ των αδρονίων, ως η πυρηνική δύναμη. Αυτό γίνεται γιατί όλα τα πειράματα απόπειρας εντοπισμού ελευθέρων κουάρκ έχουν αποτύχει, οπότε τα ίδια τα αλληλεπιδρώντα στοιχειώδη σωματίδια δεν παρατηρούνται άμεσα.

 Πριν τη δεκαετία του 1970, όταν τα πρωτόνια και τα νετρόνια θεωρούνταν στοιχειώδη σωμάτια, η φράση «ισχυρή δύναμη» ήταν ουσιαστικά αυτή που σήμερα ονομάζουμε ως πυρηνική δύναμη και παρατηρούνταν ανάμεσα στα αδρόνια, και στα βαρυόνια και στα μεσόνια. Η δύναμη αυτή εισάχθηκε για να εξηγηθεί η σταθερότητα του πυρήνα, όπου βρίσκονται συγκεντρωμένα τα πρωτόνια, τα οποία θα έπρεπε να απωθούνται αφού έχουν ίδιο ηλεκτρικό φορτίο. Η δύναμη αυτή πήρε το όνομά της από αυτήν ακριβώς την ιδιότητα, να έχει δηλαδή μεγάλη ένταση μέσα στον πυρήνα και σε μικρές αποστάσεις. Μετά την ανακάλυψη των κουάρκ, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν πως η δύναμη δρούσε στην πραγματικότητα πάνω στα κουάρκ και στα γκλουόνια τα οποία σχηματίζουν τα πρωτόνια, και όχι πάνω στα ίδια τα πρωτόνια. Η κβαντική χρωμοδυναμική, η οποία είναι μέρος του καθιερωμένου προτύπου της σωματιδιακής φυσικής, είναι μια τυπική μη Αβελιανή θεωρία βαθμίδας βασισμένη σε μια τοπική ομάδα συμμετρίας που ονομάζεται SU(3). Όλα τα σωματίδια σε αυτήν τη θεωρία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, μέσω της ισχυρής αλληλεπίδρασης. Η ένταση της αλληλεπίδρασης καθορίζεται από την ισχυρή σταθερά σύζευξης. Η ένταση αυτή αλλάζει από το φορτίο χρώματος του σωματιδίου. Τα κουαρκ και τα γλουόνια είναι τα μόνα στοιχειώδη σωματίδια που κουβαλάνε μη μηδενικό φορτίο χρώματος, και κατά συνέπεια είναι τα μόνα που συμμετέχουν στις ισχυρές αλληλεπιδράσεις. Ασθενής αλληλεπίδραση, ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση και βαρύτητα. Το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής. Κβαντική θεωρία πεδίου και θεωρία βαθμίδας. Κβαντική χρωμοδυναμική. Σταθερά σύζευξης. David J. Griffiths, 1987, Introduction to Elementary Particles, John Wiley & Sons. Gordon L. Kane, 1987, Modern Elementary Particle Physics, Perseus Books. Richard Morris, 2003, The Last Sorcerers: The Path from Alchemy to the Periodic Table, Washington DC: Joseph Henry Press.
Τραπ μουσική

Η τραπ (αγγλικά: trap) είναι μουσικό υποείδος που δημιουργήθηκε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 από το χιπ χοπ του Νότου στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Χαρακτηρίζεται από τους απειλητικούς της στίχους και ήχο που ενσωματώνει μισές ή τριπλές διαιρέσεις του χρόνου με hi-hat, βαριά μπάσα με την ονομασία 808 που πήραν την ονομασία τους από το Roland TR-808, πολυεπίπεδα πλήκτρα, και "κινηματογραφικά" έγχορδα. Ο όρος "τραπ" αρχικά αναφερόταν σε μέρη όπου πραγματοποιούνταν διακινήσεις ναρκωτικών. Τα τελευταία χρόνια έχει ενσωματωθεί με την ηλεκτρονική χορευτική μουσική (EDM) από καλλιτέχνες που έχουν κάνει ρεμίξ και έχουν δημιουργήσει τραγούδια τραπ με χαρακτηριστικά που μοιάζουν περισσότερο στην EDM.

 Παρόλο που η παγκόσμια δημοτικότητα της τραπ είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο, ένα από τα πρώτα τραπ κομμάτια κυκλοφόρησε το 1992. Το τραγούδι Pocket Full of Stones από τους Underground Kingz (γνωστοί και ως UGK) συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Too Hard to Swallow και οι στίχοι περιγράφουν το πώς καταφέρνει κανείς από πλανόδιος πωλητής δρόμου να μετατραπεί σε έναν μεγάλο βασιλιά. Αυτό το τραγούδι έθεσε το έδαφος για την εμφάνιση ενός ολόκληρου μουσικού είδους. Ωστόσο, παρατηρείται πως το τραγούδι δεν μοιάζει πολύ με τη σύγχρονη μουσική τραπ. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρώιμη τραπ μουσική καθορίστηκε αποκλειστικά από το λυρικό της περιεχόμενο, ενώ το instrumental βασίστηκε στη συμβατική δομή της hip hop. Αυτό το συγκεκριμένο μοντέρνο στυλ trap που αναζητούμε έχει τις ρίζες του σε εντελώς διαφορετικές σκηνές, όπως το 80s electro, το Miami bass από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και την crunk μουσική της δεκαετίας του 1990 και 2000. Τα μπάσα Electro και Miami οδήγησαν σημαντικά προς την τραπ μουσική, αλλά χωρίς την μουσική crunk, η τραπ δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ. Διάσημοι καλλιτέχνες που η μουσική τους βασίζεται στην τραπ μουσική είναι παραγωγοί όπως οι: Metro Boomin, TM88, 808 Mafia, Southside, Sonny Digital και Young Chop. Διάσημοι ραπερ είναι οι: Chief Keef, Big Sean, Migos, Drake, Fetty Wap, 2 Chainz, Lil Wayne και πολλοί άλλοι. Στην Ελλάδα, η τραπ χρησιμοποιείται από καλλιτέχνες των δισκογραφικών εταιρειών Capital Music, OffBeat Records, Jungle Juice, Ath Records, Mad House Records,Trapsion Entertainment και Lemon Music. Καθως και από καλλιτεχνες οπως ο SNIK, ο Yung Light, o Mad Clip (ο οποίος πέθανε πολύ νέος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 2021),ο Thug Slime, o Saske,o FY, o Rack ο Billy Sio ,ο Ypo , ο Illeoo και ο Trannos. Κοτσώνης, Κωστής (6 Σεπτεμβρίου 2021). ««Βασίλισσα» ή «πόρνη»: οι γυναίκες στην trap μουσική». Inside Story. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
Steve Harley & Cockney Rebel

Οι Cockney Rebel ή Steve Harley & Cockney Rebel ή Steve Harley and the Cockney Rebel υπήρξε θρυλικό βρετανικό συγκρότημα ροκ μουσικής, που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές τις δεκαετίας του 1970.

 Ιδρυτής του συγκροτήματος ήταν ο Στιβ Χάρλευ, ένας νεαρός από το Λονδίνο, που είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1960 να παίζει μουσική μαζί με τον Τζων Κρόκερ. Έπαιξαν το 1972 ως συνοδοί του The Jeff Beck Group. Απόκτησαν τον δικό τους ήχο χάρη στο βιολί αντί για ηλεκτρική κιθάρα. Υπέγραψαν συμβόλαιο με την ΕΜΙ, και το πρώτο τους σινγκλ "Sebastian" έγινε αμέσως διεθνής επιτυχία. Ακολούθησαν τα σημαντικά LP The Human Menagerie το 1973, The Psychomodo, The Best Years of Our Lives και το ζωντανό Face to Face: A Live Recording. Επίσημη ιστοσελίδα του Steve Harley
Σουπερκόπα Ευρωαμερικάνα

Το Σουπερκόπα Ευρωαμερικάνα (αγγλικά: Supercopa Euroamericana) υπήρξε ένας ετήσιος φιλικός ποδοσφαιρικός αγώνας επίδειξης και επρόκειτο για διηπειρωτικό αγώνα. Αγωνίζονταν από την Ευρώπη ο νικητής του Γιουρόπα Λιγκ και από τη Λατινική Αμερική ο νικητής του Κόπα Σουδαμερικάνα.

 Αποτέλεσε μέρος του θεσμού Κόπα Ευρωαμερικάνα που θεσπίστηκε το 2013. Το 2015 ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθη ο αγώνας ενώ το 2016 διεξήχθη για τελευταία φορά. Ο πρώτος αυτός φιλικός αγώνας διεξήχθη στις 26 Μαρτίου 2015 στο Στάδιο Μονουμεντάλ στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής ανάμεσα στην Ρίβερ Πλέιτ, κάτοχο του Κόπα Σουδαμερικάνα, και στην Σεβίλλη, κάτοχο του Γιουρόπα Λιγκ. Επικράτησε η Ρίβερ Πλέιτ με 1-0. Το 2016 επικράτησε η ισπανική Σεβίλλη της Σάντα Φε από την Κολομβία με 2-1. Επίσημη ιστοσελίδα του Κόπα Ευρωαμερικάνα
Άννα Φρειδερίκη Φιλιππίνα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ

H Άννα Φρειδερίκη Φιλιππίνα, δανικά: Anna Fredericka Philippine af Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Φίλιππου-Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ και της Άννας-Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1702 τον Φρειδερίκο Ερρίκο, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ και είχε τέκνα: Μαυρίκιος Αδόλφος Κάρολος 1702-1759, αρχικά δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς-Νόιστατ. Αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής στο Τσάιτς και έγινε ιερέας και επίσκοπος των Χράντετς Κράλοβε (Κένιγκγκρετς) & Λιτομιέζιτσε (Λάιτμεριτς) της Βοημίας Δωροθέα Καρλόττα 1708, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Friedrich Heinrich Herzog von Sachsen-Neustadt in: the Peerage.com [retrieved 7 October 2014]. Vollständige geographische Beschreibung zu einem Atlante Saxonico (γερμ.) [retrieved 7 October 2014]. Neueste Geschichte des Königreichs Sachsen seit dem Prager Frieden bis auf ... (γερμ.) [retrieved 7 October 2014].
Audi RS5

Το Audi RS5 είναι το ισχυρότερο μοντέλο της σειράς A5 της Audi, και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2010. Αρχικά ήταν διαθέσιμο με κιβώτιο διπλού συμπλέκτη 7 σχέσεων. Από τον Μάρτιο του 2017, βρίσκεται στη δεύτερη γενιά του.

 Το RS5 φέρει ορισμένες αλλαγές σε σύγκριση με το στάνταρ Α5. διαφορετικούς προφυλακτήρες εμπρός και πίσω, για καλύτερη αεροδυναμική ανασηκώμενη πίσω αεροτομή καθρέφτες αλουμινίου διπλή εξάτμιση με οβάλ «μπούκες» Ο κινητήρας του RS5 βασίζεται σε αυτόν του τελευταίου Audi RS4, με αυξημένη ωστόσο κατά 30 ίππους (450 PS στις 8.250 στροφές το λεπτό) ισχύ, ενώ ταυτόχρονα η ροπή παρέμεινε ίδια, στα 430 N·m στις 4.000 έως 6.000 στροφές το λεπτό. Επιπλέον, το RS5 είναι εφοδιασμένο με ημιαυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη S-Tronic 7 σχέσεων και με μόνιμη τετρακίνηση quattro, χαρακτηριστικό όλων των Audi υψηλών επιδόσεων. Παράλληλα, το αυτοκίνητο διαθέτει σπορ ανάρτηση, η οποία, όπως και το κιβώτιο ταχυτήτων, μπορούν να ρυθμιστούν μέσω του συστήματος Audi Drive Select. Η επίσημη Γερμανική ιστοσελίδα του Audi RS5 Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Audi RS5 autobild.gr/ Audi RS5 i-live.gr/ Audi RS5
Ελατιά

Η Ελατιά ή Καράντερε είναι δασοσκεπές βουνό της Μακεδονίας, στον νομό Δράμας, με μέγιστο υψόμετρο 1.825,742 μέτρα (τριγωνομετρικό βάθρο ΓΥΣ στην κορυφή Τσάκαλος). Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα.

 Το όρος ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό. Βρίσκεται στο νομό Δράμας και αποτελεί τμήμα της οροσειράς της Κεντρικής Ροδόπης. Ορίζεται ανατολικά από το Μεγάλο Ρέμα και δυτικά από το Δεσπάτη ποταμό. Από την Ελατιά πηγάζει επίσης και το Βαθύρεμα ή Μαύρο Ρέμα (Καρά Ντερέ). Εκτός από τον Τσάκαλο (υψόμ. 1826μ.), άλλες κορυφές είναι: οι Οξιές (υψόμ. 1811μ.), η Ελατιά (υψόμ. 1647μ.), η Μπουζάλα (υψόμ. 1631μ.), η Πυραμίδα Κούτρα (υψόμ. 1628μ.), το Ζερβό (υψόμ. 1578μ.). τα Καλύβια Γραβάνη (υψόμ. 1556μ.) κ.α. Στην Ελατιά, υπάρχει το Δασικό Χωριό Ελατιάς, κοντά στην κορυφή Πυραμίδα Κούτρα, στη θέση του παλιότερου τσελιγκάτου Σαρακατσαναίων με την ονομασία Καλύβια Κούτρα. Εκεί, κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου (του Προφήτη Ηλία) πραγματοποιείται το αντάμωμα Σαρακατσαναίων Ανατολικής Μακεδονίας. Το Δασικό χωριό βρίσκεται στο κέντρο του Δάσους της Ελατιάς. Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα σε έκταση (699,45 τετραγωνικά χιλιόμετρα κατά ΕΣΓΑ87), και αποτελείται από ερυθρελάτη, πεύκα, κέδρους, οξιές, σημύδες, λεύκες, σφενδάμια, δρύες, αγριοτριανταφυλλιές κ.α. Στο δυτικό τμήμα του βουνού, στη θέση Μαγούλα, υπάρχει το δάσος Σημύδας, το μοναδικό του είδους του στην Ελλάδα. Η πανίδα της περιοχής έχει είδη ζώων όπως η φαιά αρκούδα, ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, ο λαγός, ο λύκος, η αγριόγατα, η φάσσα, ο αετός, το γεράκι και ο δρυοκολάπτης, μεταξύ άλλων. Στις πλαγιές της Ελατιάς βρίσκονται οι οικισμοί: Άνω Μανδριά (ακατοίκητο), Κάτω Μανδριά (ακατοίκητο), Κάροβο (ακατοίκητο), Αετοράχη (ακατοίκητο), Συκίδια (ακατοίκητο), Μίλητος (ακατοίκητο), Θησαυρός (ακατοίκητο), Κλειστά (ακατοίκητο), Ελατιά (ακατοίκητο), Βαθύρεμα (ακατοίκητο), Σκαλωτή, Κόκκινο (ακατοίκητο), Σιδηρόνερο, Οροπέδιο, Παππάδες, Λακκούδα (ακατοίκητο), Καλλίκαρπο, Μυλόπετρα (ακατοίκητο), Ψυχρό (ακατοίκητο), Μικρομηλιά, Διπλοχώρι (ακατοίκητο), Μελισσόμανδρα (ακατοίκητο), Ποταμοί, Δέλτα (ακατοίκητο), Μαυροχώρι (ακατοίκητο), Καλύβια Καρυώτη (ακατοίκητο), Αγριοκερασιά (ακατοίκητο). Ελατιά Δράμας
Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι (IATA: KUT, ICAO: UGKO) επίσης γνωστό ως Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι Δαβίδ ο Χτίστης είναι ένα αεροδρόμιο που βρίσκεται 14 χιλιόμετρα δυτικά του Κουτάισι, το οποίο είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γεωργίας, η νομοθετική πρωτεύουσα της χώρας, καθώς και η πρωτεύουσα της δυτικής περιφέρειας Ιμερέτι. Αποτελεί έναν από τους τρεις διεθνείς αερολιμένες που λειτουργούν στη χώρα, μαζί με το Διεθνές Αεροδρόμιο της Τιφλίδας που εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Γεωργίας και το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπατούμι κοντά στο ομώνυμο θέρετρο στη Αζαρία της Μαύρης Θάλασσας. Το αεροδρόμιο είναι στον έλεγχο της κρατικής επιχείρησης των Ηνωμένων Αεροδρομίων της Γεωργίας.

 Ο αερολιμένας έκλεισε για ανακαίνιση το Νοέμβριο του 2011. Η τελετή για την επαναλειτουργία του πραγματοποιήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2012. Την παρακολούθησε ο Πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι, ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο Βίκτορ Ορμπάν και ο διευθύνων σύμβουλος της Wizz Air Γιόζεφ Βάραντι.Για τις εργασίες προετοιμασίας, για την ανάθεση του αεροδρομίου και την εκπαίδευση του προσωπικού, η γαλλική εταιρεία Vinci Airports υπέγραψε σύμβαση. Υπάρχει ένα κατάστημα αδασμολόγητων ειδών και δύο καφέ που λειτουργούν στο αεροδρόμιο. Το αεροδρόμιο συνδέεται επί του παρόντος με τα προγραμματισμένα μαρσρούτκα που εκτελούνται από τα Γεωργιανά Λεωφορεία, με δρομολόγια προς το Κουτάισι, την Τιφλίδα και το Μπατούμι μετά από κάθε άφιξη. Ο τερματικός σταθμός του αεροδρομίου βρίσκεται δίπλα στον κεντρικό δρόμο μεταξύ του Κουτάισι και του Μπατούμι, οπότε είναι δυνατή η μεταφορά σε αυτές τις πόλεις και από το μαρσρούτκα.Η προτεραιότητα του αεροδρομίου του Κουτάισι είναι η προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους. Σημαντική αύξηση του αριθμού των επιβατών διαπιστώθηκε σύντομα μετά την επαναλειτουργία του αεροδρομίου το 2012, κυρίως λόγω των πτήσεων της Wizz Air που συνδέουν το Κουτάισι με τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Για το 2013, ο αερομεταφορέας ανέφερε 187.939 επιβάτες. Τον Φεβρουάριο του 2016 η Wizz Air ανακοίνωσε νέα βάση στο αεροδρόμιο Κουτάισι και σχεδιάζει να προσθέσει δεύτερη βάση το 2018. Επί του παρόντος, βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλα έργα επέκτασης του αεροδρομίου καθώς αναμένονταν 1 εκατομμύριο επιβάτες το 2020. Επίσης, ένας σιδηροδρομικός σταθμός χτίζεται μπροστά από τον τερματικό σταθμό, ο οποίος θα συνδέει απευθείας το αεροδρόμιο με την Τιφλίδα, το Μπατούμι και οποιαδήποτε άλλη πόλη της Γεωργίας που εξυπηρετείται από τους Γεωργιανούς Σιδηροδρόμους. Kutaisi Airport Official Website (Αγγλικά) (Γεωργιανά) (Ρωσικά) Kutaisi Airport Unofficial Website (Αγγλικά) United Airports of Georgia LLC (Αγγλικά) (Γεωργιανά)
Πάντα να λες ναι

Το Πάντα να Λες "Ναι" (γαλλικά: Tais-toi quand tu parles) είναι κινηματογραφική ταινία του 1981, σε συμπαραγωγή Ιταλίας-Γαλλίας. Πρόκειται για παρωδία της σειράς ταινιών James Bond. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Philippe Clair, ενώ το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Enrico Oldoini. Στην ταινία παίζουν οι Aldo Maccione, Edwige Fenech, Jacques François, Philippe Clair, Tarak Harbi, Clément Harari και Jack Lenoir.

 Ο Giacomo ονειρεύεται να γίνει ο James Bond. Συνεχώς ονειρεύεται δύσκολες αποστολές, τις οποίες φέρνει εις πέρας, περιστοιχιζόμενος πάντα από όμορφες γυναίκες. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι άνεργος, και καταδυναστεύεται από μια υπερπροστατευτική μητέρα, που του τηλεφωνεί συνεχώς για να μάθει αν είναι καλά. Τελικά, ο Giacomo, μπλέκεται σε περιπέτειες και φτάνει στην Τυνησία για να ζήσει όσα ονειρευόταν στα τρελά του όνειρα, κι έτσι γνωρίζει την πανέμορφη Béatrix.
Νέλσον Ροκφέλερ

Ο Νέλσον Άλντριχ Ροκφέλερ (Nelson Aldrich Rockefeller, 8 Ιουλίου 1908 - 26 Ιανουαρίου 1979), ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας και πολιτικός που υπηρέτησε ως 41ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1974 -1977), καθώς και 49ος Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης (1959 -1973). Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και γόνος της ισχυρής επιχειρηματικής οικογένειας Ροκφέλερ.

 Γεννήθηκε στο Μέιν το 1908, και ήταν γιος του επιχειρηματία Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ Τζούνιορ και της Άμπυ Αλντριχ. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Τζον Ντάβισον Ροκφέλερ, ιδρυτή & πρόεδρου της Standard Oil, ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του γερουσιαστή Νέλσον Γουίμαρθ Άλντριχ. Σπούδασε οικονομικά και μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε στις οικογενειακές επιχειρήσεις.
Άγιος Ιωάννης Περιστερών Κέρκυρας

Ο Άγιος Ιωάννης Περιστερών είναι χωριό της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Στρογγυλής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.

 Ο Άγιος Ιωάννης Περιστερών είναι παράλιο χωριό στη νοτιοανατολική Κέρκυρα. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Κέρκυρας-Λευκίμμης, ανάμεσα στις Μπενίτσες και την Μεσογγή, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 17. Απέχει 16 χλμ. περίπου Ν. της πόλης της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στρογγυλής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στρογγυλής και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελιτειέων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μελιτειέων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Κέρκυρας. Η παραλία του χωριού. i. ^ Στην επίσημη απογραφή του de facto πληθυσμού του 2011, καταγράφεται εξαιρετικά μεγάλη διαφορά από όλες τις προηγούμενες και, πιθανόν, να πρόκειται περί εσφαλμένης καταγραφής Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018–19

Το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018–19 ήταν η εναρκτήρια σεζόν του Πρωταθλήματος Εθνών, μιας διεθνούς ποδοσφαιρικής διοργάνωσης που περιλαμβάνει τις εθνικές ομάδες ανδρών των 55 ομοσπονδιών μελών της UEFA. Η διοργάνωση, η οποία διεξήχθη από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 2018 (για τη φάση των ομίλων) και τον Ιούνιο του 2019 (για τους τελικούς), αποτέλεσε και μέρος της διαδικασίας πρόκρισης για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020, δίνοντας «εισιτήρια» για τα πλέι-οφ που ανέδειξαν τέσσερις από τις εικοσιτέσσερις θέσεις στην τελική φάση της διοργάνωσης.

 Η δομή και το πρόγραμμα του Πρωταθλήματος Εθνών εγκρίθηκε επίσημα από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA στις 4 Δεκεμβρίου 2014. Σύμφωνα με την εγκεκριμένη δομή, οι 55 εθνικές ομάδες μέλη της UEFA διαιρέθηκαν σε τέσσερις κατηγορίες (ονόματι "Leagues" στα αγγλικά): 12 ομάδες στην Κατηγορία Α, 12 ομάδες στην Κατηγορία Β, 15 ομάδες στην Κατηγορία Γ, και 16 ομάδες στην Κατηγορία Δ. Για την σεζόν 2018-19, οι ομάδες χωρίστηκαν σύμφωνα με τον Συντελεστή ΟΥΕΦΑ έπειτα από την ολοκλήρωση των προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (τα αποτελέσματα των πλέι-οφ δεν θα συμπεριληφθούν), με τις ισχυρότερες ομάδες να παίζουν στην Κατηγορία Α, κτλ. Κάθε κατηγορία θα χωρίζεται σε τέσσερις ομίλους τριών ή τεσσάρων ομάδων, οπότε κάθε ομάδα θα παίξει τέσσερις ή έξι αγώνες στον όμιλό της (σύμφωνα με το σύστημα εντός και εκτός έδρας), τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2018.Στην κορυφαία κατηγορία, την Α΄ Κατηγορία, οι ομάδες αγωνίζονται για τον τίτλο του πρωταθλητή Εθνών. Οι τέσσερις νικητές (πρώτοι) των ομίλων της Α' Κατηγορίας θα προκριθούν στους τελικούς τον Ιούνιο του 2019, που θα παιχτεί σε μορφή αποκλεισμού, με φάση ημιτελικού, μικρό τελικό για την τρίτη θέση, και τελικό. Τα ζευγάρια των ημιτελικών, και οι κάτοχοι έδρας θα κριθούν με κλήρωση στις αρχές Δεκεμβρίου 2018. Η διοργανώτρια χώρα επιλέχθηκε ανάμεσα από τις τέσσερις χώρες που προκρίθηκαν και οι νικητές στέφθηκαν πρωταθλητές. Μέλη του Ηνωμένου Βασιλείου Πρώην μέλη της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αυτόνομο μέλος του Βασιλείου της Δανίας Μη μέλος του ΟΗΕ. Η εθνική του κυριαρχία είναι εθνικό ζήτημα μεταξύ της Σερβίας και της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπέδιου
Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου

Το Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών (Afro-Asian Cup of Nations) ήταν μια διηπειρωτική ποδοσφαιρική διοργάνωση, στην οποία αγωνίζονταν η νικήτρια χώρα του Ασιατικού Κυπέλλου (στις διοργανώσεις: 1978, 1985, 1993, 1997 και 2007) ή του ποδοσφαιρικού τουρνουά των Ασιατικών Αγώνων (στις διοργανώσεις: 1987, 1991 και 1995) με την νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Ξεκίνησε το 1978, διακόπηκε και συνεχίστηκε από το 1985 ανά διετία ως το 2007 αλλά με πολλές ματαιώσεις. Συνολικά έγιναν επτά τελικοί ή οκτώ αν υπολογιστεί και εκείνος του 1978 που δεν ολοκληρώθηκε. Η διοργάνωση είναι στην πραγματικότητα ένας μονός ή διπλός τελικός, για την ανάδειξη της κορυφαίας ποδοσφαιρικής χώρας εκτός Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, ανάλογη με το ευρωαμερικανικό Έπαθλο Αρτέμιο Φράνκι και το Κύπελλο Μεσημβρινού Ευρώπης-Αφρικής (που αφορούσε όμως εθνικές ομάδες Κ-18).

 Η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας αφροασιατικού κυπέλλου έγινε το 1978, με αντιπάλους το Ιράν και τη Γκάνα σε διπλό τελικό. Το Ιράν νίκησε 3-0 αλλά η ρεβάνς δεν έγινε έπειτα από τα πολιτκκά προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την Ιρανική Επανάσταση. Η επόμενη προσπάθεια ξεκίνησε το 1985, οπότε καθιερώθηκε η διεξαγωγή του κυπέλλου ανά διετία. Συνεχίστηκε ως το 1997, με κάποιες χρονικές ανακολουθίες και μια ματαίωση, αφού η διοργάνωση του 1987 έγινε τον Ιανουάριο του 1988, το 1989 δεν διεξήχθη καθόλου και η διοργάνωση του 1997 έγινε με δύο χρόνια καθυστέρηση, το 1999. Στη συνέχεια, ανέκυψαν διαφωνίες ανάμεσα στις δύο συνομοσπονδίες, όταν οι Ασιάτες υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Γερμανίας αντί για τη Νότια Αφρική για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στις 30 Ιουλίου 2000 η Αφρικανική Συνομοσπονδία πήρε απόφαση να διακόψει την υποστήριξή της στις δυο αφροασιατικές διοργανώσεις: το Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών και το Αφρο-Ασιατικό πρωτάθλημα συλλόγων. Προηγουμένως είχε αναβληθεί ο τελικός του 1999 που είχε προαναγγελθεί για το Μάρτιο του 2000 και τελικά ματαιώθηκε οριστικά. Σε απάντηση η Ασιατική Συνομοσπονδία ήρθε σε συμφωνία με την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας και ξεκίνησαν το διετές Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας (AFC – OFC Challenge Cup), μεταξύ των νικητριών χωρών του Ασιατικού Κυπέλλου και του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, το οποίο έγινε το 2001 και το 2003. Το 2005 έγινα μια προσπάθεια αναβίωσης του Αφροασιατικού κυπέλλου αλλά τελικά δεν προχώρησε. Μια τελευταία απόπειρα έγινε το 2007, που διεξήχθη με τη νέα επωνυμία: "Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Αφρικής" ("AFC Asia/Africa Challenge Cup"). Στις επτά διοργάνωσεις που ολοκληρώθηκαν, το Αφρο-ασιατικό κύπελλο κατέκτησαν 4 φορές αφρικανικές και 3 φορές ασιατικές χώρες. Η Ιαπωνία είναι η μόνη χώρα που το κατέκτησε δυο φορές αλλά και τις δύο φορές σε μονό τελικό που τον φιλοξένησε. Από τους επτά τελικούς οι τέσσερις ήταν διπλοί, εντός-εκτός έδρας και οι τρεις μονοί (δύο στην Ιαπωνία και ένας στο ουδέτερο Κατάρ). Έπαθλο Αρτέμιο Φράνκι Κύπελλο Μεσημβρινού Ευρώπης-Αφρικής Μουντιαλίτο 1980 Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας Afro-Asian Cup of Nations-RSSSF. TMDC.
Κένι Τέιλορ

Ο Κένι Τέιλορ, γεννημένος στις 6 Δεκεμβρίου 1982 στο Μιζούρι Σίτι του Τέξας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

 Ο Τέιλορ σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Μπέιλορ από το 2001 ως το 2003, όταν και ξέσπασε σκάνδαλο στο κολέγιο με την εξαφάνιση του καλαθοσφαιριστή Πάτρικ Ντένεχι, όπως και τις κατηγορίες της λίγκας προς την ομάδα για χρήση παράνομων ουσιών από τους αθλητές, όπως και την πληρωμή τους από την προπονητική ομάδα.Μεταγράφηκε στο κολέγιο του Τέξας, όπου παρέμεινε μέχρι το 2005, με μέσους όρους 10,6 πόντων, 3,8 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ σε 31 αγώνες κατά την τελευταία του σεζόν.Η πρώτη ομάδα στην οποία υπέγραψε μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε σε μόλις έξι αγώνες για τη σεζόν 2005-06, την οποία ολοκλήρωσε στην Αδριατική Λίγκα και την ομάδα της ΚΚ Ζάγκρεμπ. Με την κροατική ομάδα ξεκίνησε και την επόμενη χρονιά, στα μισά της οποίας μεταγράφηκε στην ισπανική Λας Πάλμας.Το 2007-08, ξεκίνησε στην ομάδα του Κολοσσού Ρόδου, όπου αγωνίστηκε σε 14 αγώνες με μέσο όρο 10,0 πόντων, για να συνεχίσει στους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς από την NBA Development League και να ολοκληρώσει τη σεζόν στην Κορεκαμίνος από το Μεξικό. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε στην Ιγκοκέα από τη Βοσνία και ολοκλήρωσε τη σεζόν στον Κεραυνό Στροβόλου από την Κύπρο.Ακολούθησε η μεταγραφή του στη βενεζουαλική Τροταμούντος ντε Καραμπόμπο, πριν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Μπέικερσφιλντ Τζαμ, όπως και την Άιοβα Ένερτζι. Το 2012, κατάφερε να πάρει το πτυχίο του μετά από καθυστέρηση επτά ετών, ενώ αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά το 2013-14 στο ABA με την ομάδα των Σάουθ Χιούστον Ασόλτ. NBA Development League: Kenny Taylor - NBA.com Kenny Taylor - Phantis Kenny Taylor Basketball Player Profile
Γιώργος Βουλτζάτης

Ο Γιώργος Βουλτζάτης είναι Έλληνας ηθοποιός. Είναι κυρίως γνωστός για τους ρόλους του στις σειρές «Της Αγάπης Μαχαιριά», «Βότκα Πορτοκάλι» ''Κωνσταντίνου και Ελένης'' και ''Κάτω Παρτάλι''.

 Ο ηθοποιός γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πετράλωνα. Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός και η μητέρα του δραστηριοποιούνταν με τα οικιακά. Από μικρός, παρουσίασε κλίση στα θεωρητικά μαθήματα και στα δρώμενα, στο stand-up comedy. Στην ηλικία των 18 ετών, έδωσε Πανελλήνιες εξετάσεις, επιθυμώντας να γίνει φιλόλογος, όμως δεν επαρκούσε η βαθμολογία του, για να εισαχθεί σε κάποιο σχετικό τμήμα. Έτσι, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων οι: ''Κωνσταντίνου και Ελένης'', ''Είσαι το ταίρι μου'', ''Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη'', ''Της Αγάπης Μαχαιριά'' και ''Κάτω Παρτάλι''.Παράλληλα, έχει κάνει ένα πέρασμα στο θέατρο, ενώ διακρίθηκε και για τη συμμετοχή του στον κινηματογράφο.Το 2014, συμμετείχε στη διαφημιστική καμπάνια του Action24, μαζί με την επίσης ηθοποιό Δήμητρα Ματσούκα.
Μονή Αγίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού

H Μονή Αγίου Ιωάννου του Λαμπαδιστού είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται κοντά στον Καλοπαναγιώτη, στην κεντρική περιοχή του όρους Τροόδους στην Κύπρο, στις όχθες του Σέτραχου. Ανήκει στους τοιχογραφημένους ναούς του όρους Τροόδος, οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1985.Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε, με πιθανότερο τα τέλη της Ενετικής κυριαρχίας στην Κύπρο. Η μονή σήμερα δεν είναι ενεργή, αλλά είναι επισκέψιμη για το κοινό και έχει δημιουργηθεί επίσης συλλογή εικόνων.

 Το κτιριακό συγκρότημα ήταν μέρος ενός παλιού μοναστηριού αφιερωμένου στον Άγιο Ιωάννη Λαμπαδίστη, έναν τοπικό άγιο. Το συγκρότημα περιλαμβάνει τρεις εκκλησίες (Άγιος Ιωάννης Λαμπαδίστης, Άγιος Ηρακλείδιος και ένα λατινικό παρεκκλήσι) και έναν νάρθηκα, τα οποία στεγάζονται κάτω από κοινή στέγη με πλάκες. Ανήκει στις εκκλησίες με στέγης του Τροόδους. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται από τον 13ο έως τον 16ο αιώνα. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ηρακλείδιο, τον πρώτο επίσκοπο Ταμάσου, ο οποίος λέγεται ότι χειροτονήθηκε από τους αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα το 45 μ.Χ. στις όχθες του Σέτραχου. Είναι στο ρυθμό του τετράστυλου εγγεγγραμμένου σταυροειδή με τρούλο. Χρονολογείται από τον 11ο αιώνα μ.Χ. και είναι το παλαιότερο τμήμα της μονής. Σε μια τοιχογραφία του 14ου αιώνα, οι Ρωμαίοι στρατιώτες που οδηγούν τον Ιησού στη σταύρωση απεικονίζονται ως δυτικοί ιππότες. Της ίδιας περιόδου είναι οι τοιχογραφίες στην κόγχη, ο Βαρλαάμ, οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και η Θεοτόκος Βλαχερνίτισσα. Άλλες τοιχογραφίες του καθολικού που ξεχωρίζουν είναι ο Παντοκράτορας στον τρούλο, με τους Προφήτες και τους Ευαγγελιστές, η Θυσία του Αβραάμ, η Σταύρωση, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, η Ανάληψη του Χριστού και η Δέηση, οι οποίες χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα. Στη βόρεια πλευρά του ναού βρίσκονται δύο παρεκκλήσια. Το παλαιότερο είναι αφιερωμένο στον Άγιου Ιωάννη Λαμπαδιστή, χτίστηκε τον 12ο αιώνα και ξαναχτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα, με αποτέλεσμα να διατηρούνται ελάχιστες παλιές τοιχογραφίες, σε δύο στρώματα. Γύρω στο 1500 ζωγραφίστηκε το «Λατινικό Παρεκκλήσι», με παραστάσεις από τον Ακάθιστο Ύμνο. Όταν οι τρεις μάγοι φεύγουν από τα ανατολικά, ένας άγγελος δείχνει το αστέρι. Πρόκειται για ένα αριστούργημα μεταβυζαντινής, ιταλικής, τρισδιάστατης ζωγραφικής. Μια τέλεια ισορροπία επιτυγχάνεται με τις δύο τολμηρές φιγούρες με τα φρυγικά καπέλα τους, που περπατούν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ο νάρθηκας κοσμείται με τοιχογραφίες του 15ου αιώνα, με χαρακτηριστικότερες τις παραστάσεις της Δευτέρας Παρουσίας, ο Ιησούς και η Σαμαρείτις και η Θαυμαστή αλιεία. Πέρα από τις τοιχογραφίες, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα εικονοστάσια της μονής. Στο καθολικό, το τέμπλο χρονολογείται από τον 14ο-15ο αιώνα, αλλά υπέστη και τροποποιήσεις τον επόμενο αιώνα, ενώ το εικονοστάσι στον Άγιο Ιωάννη Λαμπαδιστή χρονολογείται από τον 17ο ή 18ο αιώνα και τα βημόθυρα από τον 19ο αιώνα. Στα εικονοστάσια έχουν ενσωματωθεί εικόνες που χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα. Επίσης, ανάμεσα στα δύο παρεκκλήσια βρίσκεται αργυρεπίχρυση λειψανοθήκη όπου φυλάσσεται η κάρα του Ιωάννη του Λαμπαδιστή. Η λειψανοθήκη ήταν δωρεά του αρχιεπισκόπου Νικηφόρου.
Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας

Η Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας ή Σεβαστής ήταν επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έδρα της Μητρόπολις ήταν η πόλη Σεβάστεια στον Πόντο. Σήμερα αποτελεί τιμητικό τίτλο που αποδίδεται σε ιεράρχη του Πατριαρχείου.

 Στην Μητρόπολη ανήκαν διοικητικά οι επισκοπές Νικοπόλεως, Βηρίσσης, Σατάλων, Σεβαστουπόλεως και Κολωνείας. Τον 9ο αιώνα αποσπάστηκε η Κολώνεια, η οποία έγινε ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή και έπειτα Μητρόπολη. Στην εκκλησιαστική αυτή επαρχία μαρτύρησαν οι : Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες Πρεμετίδης, Γαβριήλ (1987). Η Μητρόπολις Κολωνείας. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών.
Όσκαρ Ντουάρτε

Ο Όσκαρ Εσαού Ντουάρτε Γαιτάν (ισπανικά: Óscar Esaú Duarte Gaitán, γενν. 3 Ιουνίου 1989) είναι ένας γεννημένος στη Νικαράγουα Κοσταρικανός ποδοσφαιριστης, ο οποίος αγωνίζεται στην ισπανική Λεβάντε και την Εθνική Κόστα Ρίκας. Αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού.

 Οι γονείς του Ντουάρτε μετανάστευσαν από τη Νικαράγουα στην Κόστα Ρίκα όταν ήταν 5 χρονών. Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Δεπορτίβο Σαπρίσα, του δημοφιλέστερου συλλόγου της Κόστα Ρίκα και έγινε επαγγελματίας το 2008, όμως βρήκε τις ευκαιρίες συμμετοχής του περιορισμένες. Το 2010 δόθηκε δανεικός στην Πουνταρένας για ένα χρόνο και κατάφερε να παίξει. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Σαπρίσα και καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα. Οι καλές του εμφανίσεις με την Σαπρίσα και την Εθνική του ομάδα τράβηξαν το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων και το 2013 πήρε μεταγραφή στο Βέλγιο και την Μπρυζ. Ο Ντουάρτε επέλεξε να εκπροσωπήσει την Κόστα Ρίκα και όχι τη Νικαράγουα και έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική ομάδα σε αγώνα ενάντια στη Τζαμάικα στις 17 Νοεμβρίου του 2010. Έπαιξε με την Κόστα Ρίκα στο Κόπα Σεντροαμερικάνα του 2011 και έφθασε μέχρι τον τελικό, όπου η ομάδα του ηττήθηκε από την Ονδούρα. Τον Ιούνιο του 2014 συμπεριελήφθηκε στην αποστολή της Κόστα Ρίκα για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου του 2014. Στο εναρκτήριο παιχνίδι πέτυχε το πρώτο του γκολ με τους Λος Τίκος στη νίκη με 3-1 επί της Ουρουγουάης. Στα επόμενα παιχνίδια ενάντια στην Ιταλία και την Αγγλία μαζί με τους συμπαίκτες του κράτησαν το μηδέν στην άμυνα και χάρη στη νίκη επί της Ιταλίας με 1-0 πέρασαν στον επόμενο γύρο. Ο Ντουάρτε είναι ο πρώτος γεννημένος στη Νικαράγουα ποδοσφαιριστής που συμμετέχει σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου.
523 Άδα

Η Άδα (Ada) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,60. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Άδας εκτιμάται σε 31,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2512. Η Άδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 2 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Όρος Κίτα

Το Όρος Κίτα (ιαπων. 北岳, Kita-dake) είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ιαπωνίας, μετά το γνωστό όρος Φούτζι. Το Κίτα αποτελεί μέλος της οροσειράς Ακαΐσι, που είναι γνωστή και στην Ιαπωνία ως «Νότιες Ιαπωνικές Άλπεις» (南アルプス, Minami-Arupusu) και βρίσκεται στον Νομό Γιαμανάσι, στο μεγαλύτερο νησί της χώρας, το Χονσού. Η κορυφή του Κίτα έχει υψόμετρο 3.193 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δηλαδή το βουνό είναι κατά 583 μέτρα χαμηλότερο από το Φούτζι και ένα από τα 21 όρη της Ιαπωνίας που υπερβαίνουν σε ύψος τις τρεις χιλιάδες μέτρα.

 Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της κορυφής του όρους Κίτα είναι 35°40΄27΄΄ Βόρειο πλάτος και 138°14΄12΄΄ Ανατολικό μήκος, δηλαδή απέχει από την κορυφή του όρους Φούτζι 56,4 χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά του Φούτζι, ενώ βρίσκεται σχεδόν στον ίδιο παράλληλο με το κέντρο του Τόκιο. Το Κίτα είναι γνωστό και με το προσωνύμιο «ο Ηγέτης των Νοτίων Άλπεων». Περιλαμβάνεται στα «100 περίφημα ιαπωνικά βουνά», αλλά όχι στην τριάδα των «Ιερών Βουνών της Ιαπωνίας» Φούτζι-Τάτε-Χάκου, που βρίσκονται επίσης στην κεντρική Ιαπωνία. Ολόκληρο το Κίτα περιλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο των Νότιων Άλπεων (Minami Alps), κοντά στην ομώνυμη πόλη Μινάμι-Αρουπούσου. Η λεγόμενη «Αντηρίδα του Κιτα-ντάκε» (北岳バットレス) είναι μια κατακόρυφη βραχώδης πλαγιά ύψους 600 μέτρων στην ανατολική πλευρά του βουνού. Τα αλπικά φυτά ευδοκιμούν σε αφθονία πάνω στο Όρος Κίτα, ιδίως στη νοτιοανατολική πλαγιά του βουνού, κατά μήκος της διαδρομής προς το όρος Νακασιράνε. Αλλά και στη βόρεια πλευρά του, αρκεί κάποιος να ακολουθήσει τις διαδρομές Κουσασουμπέρι (草すべり) και Μιγκιμάτα (右俣) δίπλα στη λιμνούλα Σιρανέο (白根御池, Shiraneo-ike) για να δει πολλά αρκετά ενδιαφέροντα ή σπάνια είδη φυτών. Από καταφύγια που υπάρχουν κοντά στην κορυφή του Κίτα είναι ευδιάκριτη η συγκέντρωσή τους σε συστάδες βλαστήσεως. Το είδος φυτού της οικογένειας των βατραχιοειδών καλλιάνθεμο του Χοντό (Callianthemum hondoense, κοινή ονομασία στην ιαπωνική: κιταντακεσό, キタダケソウ) είναι ενδημικό στο βουνό Κίτα, δηλαδή βρίσκεται σε αυτό και πουθενά αλλού στον κόσμο («Χοντό» είναι μια παλαιότερη ονομασία για το νησί Χονσού). Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά το 1934. Ως πρώτη τεκμηριωμένη ανάβαση στην κορυφή του όρους Κίτα αναφέρεται εκείνη του Ναοέ Νατόρι το 1871, ενώ ως πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση από Ευρωπαίο εκείνη του Βρετανού ιεραποστόλου Γουόλτερ Γουέστον στις 23 Αυγούστου 1902. Ο τότε 27χρονος γιος του διαδόχου του ιαπωνικού θρόνου και μετέπειτα Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Ναρουχίτο, που ήταν ερασιτέχνης ορειβάτης, ανέβηκε στην κορυφή του Κίτα στις 11 Αυγούστου 1987, γεγονός που έλαβε αρκετά μεγάλη δημοσιότητα. Όρη Ακαΐσι Τοπογραφικός χάρτης (κλίμακα 1:25000)
Ακάι Μπολιάγιεφ

Ο Ακάι Μπολιάγιεφ (επίσης γνωστός ως Μουρζακάικα, Μούρζα Κάικο (έτος γέννησης άγνωστο - εκτελέστηκε τον Δεκέμβριο του 1670) ήταν Ερζιανός μούρζα. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των αγροτών που πραγματοποιήθηκε το 1670-1671.

 Ο Ακάι Μπολιάγιεφ γεννήθηκε στη Μορδοβία, στο χωριό Κοστιάσεβο, 17 χλμ. βόρεια του Σαράνσκ. Μέχρι το 1670, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ ανατέθηκε στο φρούριο Ατεμάρ και υπηρέτησε στη γραμμή φύλαξης τουΣαράνσκ. Το 1670, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ έγινε ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των αγροτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης υπό την ηγεσία του Αταμάνου του Ντον Στεπάν Ράζιν. Το σώμα του Μπολιάγιεφ, αποτελούμενο από Έρζυα και Ρώσους, πολέμησε στα ανατολικά της Μορδοβίας. Τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 1670, το σώμα του Ακάι Μπολιάγιεφ έδειξε τη μεγαλύτερη πολεμική δραστηριότητα, περιορίζοντας την πρόοδο των στρατευμάτων του Τσάρου. Η ομάδα του παρενοχλούσε συνεχώς τον εχθρό με ξαφνικές επιδρομές, μετακινούμενη από την άμυνα στην επίθεση. Σε διάφορες εποχές, υπό την εποπτεία του μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ υπήρχε μια μικρή ομάδα 20-30 ιππέων, ωστόσο έπειτα πολλαπλασιάστηκε και έγινε ένας στρατός 15 χιλιάδων. Το σώμα του Μπολιάγιεφ δεν απομονώθηκε από τα υπόλοιπα στρατιωτικά σώματα των εξεγερμένων, ενώ οι ενέργειές του διεξήχθησαν σε στενή επαφή με τις δυνάμεις ανταρτών υπό την καθοδήγηση των αταμάνων Γ. Νικιτίνσκι, Α. Σαβέλιεφ, Π. Ελούτσεφ και άλλοι. Στις αρχές Νοεμβρίου 1670, ο Ακάι Μπολιάγιεφ μπήκε στη μάχη με τον τσαρικό στρατό " κοντά στον ποταμό Μπαρίς ... για διέλευση ". Έχοντας υποστεί σοβαρές απώλειες στη μάχη, ο Ακάι Μπολιάγιεφ ανέκτησε γρήγορα τη δύναμή του και σύντομα επανήλθε στον αγώνα. Λίγο αργότερα, σε μια άγρια μάχη, οι αντάρτες νικήθηκαν. Στη μάχη του οικισμού Ουστ-Ουρένσκι ο Ακάι Μπολιάγιεφ τραυματίστηκε. Ένα μήνα αργότερα, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ, επικεφαλής της ομάδας του, διέσχισε τον ποταμό Αλατίρ, όπου πραγματοποίησε μάχες κοντά στο χωριό Μπάγιεβο και το χωριό Τουργκένεβο. Στο ουγιέζντ του Αλατίρ, οι αγρότες υπέστησαν νέα ήττα. Με εντολή του παλατιού του Καζάν, μεταξύ 16 και 26 Δεκεμβρίου 1670, ο βογιάρος Γ. Α. Ντολγκορούκοφ ενημέρωσε τον βασιλιά ότι είχε καταδικάσει τον Ακάι Μπολιάγιεφ σε θάνατο. Εκτελέστηκε τον Δεκέμβριο του 1670. НАЦИОНАЛЬНЫЕ ГЕРОИ И ВЫДАЮЩИЕСЯ ДЕЯТЕЛИ НАРОДА ЭРЗЯ Αρχειοθετήθηκε 2017-04-12 στο Wayback Machine.. Газета «Эрзянь мастор» Степан Разин и его соратники