Βαλεντέν ντε Μπουλόνι

Ο Βαλεντέν ντε Μπουλόνι (Valentin de Boulogne, πριν από τις 3 Ιανουαρίου 1591 - 19 Αυγούστου 1632, μερικές φορές αναφέρεται ως Le Valentin), ήταν Γάλλος ζωγράφος στο ύφος του τενεμπρισμού.

 Ο Βαλεντέν γεννήθηκε στο Κουλομμιέ (Coulommiers) της Γαλλίας και βαπτίσθηκε στην ενορία του Σαιν-Ντενί (Saint-Denys) στις 3 Ιανουαρίου 1591, κάνοντας το 1590 πιθανό έτος γέννησής του. Το οικογενειακό όνομα, που γράφεται επίσης Boullogne και Boulongne, φαίνεται να προέρχεται από το Βουλώνη, πόλη στη βόρεια Γαλλία στην περιοχή του Πα-ντε-Καλαί, αν και η οικογένεια είχε κατοικήσει στο Κουλομμιέ τουλάχιστον από το 1489. Ο πατέρας του, που ονομαζόταν επίσης Βαλεντέν, και ο θείος του, Ζαν, ήταν και οι δύο ζωγράφοι. Μπορεί να υποτεθεί ότι ο Βαλεντέν θα είχε αρχίσει να ζωγραφίζει στο εργαστήριο του πατέρα του πριν μετακομίσει στο Παρίσι ή στο Φονταινεμπλώ και πριν φύγει για την Ιταλία. Ο Βαλεντέν καταγράφεται στην Ιταλία στο stati d'anime για το 1620, όταν ζούσε στην ενορία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο. Ενώ σπούδαζε στην Ιταλία υπό τον Σιμόν Βουέ , ο Βαλεντέν άρχισε να επηρεάζεται από τον Καραβάτζο και τον Μπαρτολομέο Μανφρέντι (Bartolomeo Manfredi ) Έγινε επίσης μέλος των Bentvueghels, μιας ομάδας αποδήμων, κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών, καλλιτεχνών και του δόθηκε το ψευδώνυμο "innamorato" πιθανόν σε σχέση με το όνομά του. Ο Καραβάτζο χρησιμοποίησε ένα τολμηρό, νατουραλιστικό ύφος, το οποίο υπογράμμιζε το κοινό των ανθρώπων - Αποστόλων και των μαρτύρων, κολακεύει τις φιλοδοξίες της Αντιμεταρρύθμισης, ενώ το ζωντανό κιαροσκούρο του ενίσχυσε τόσο την τρισδιάστατη όσο και τη δραματικότητα, καθώς επίσης προκάλεσε το μυστήριο της πίστης ." Ο Καραβάτζο "κράτησε μια μαχητικά ρεαλιστική στάση, απορρίπτοντας τόσο τον Μανιερισμό όσο και τον κλασικοποιημένο νατουραλισμό" και τα πρώτα 30 χρόνια του 17ου αιώνα οι φυσιολατρικές φιλοδοξίες και οι επαναστατικές καλλιτεχνικές τεχνικές του προσείλκυσαν μεγάλο αριθμό οπαδών από ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Μανφρέντι, επίσης Ιταλός ζωγράφος, ήταν γνωστός σε όλη την Ιταλία και πέραν αυτού ως ο πιο πιστός οπαδός του Καραβάτζο. Στους δραματικά φωτισμένους πίνακες της μετέπειτα περιόδου του, ο Μανφρέντι υιοθέτησε κοινό θέμα από τον Καραβάτζο - τη σκηνή της ταβέρνας με απλούς ανθρώπους, ακόμη και θρησκευτικά θέματα, των οποίων οι μορφές απεικονίζονται κοντά στην επιφάνεια της εικόνας για να εμπλέξουν τον θεατή στη δράση. Ενώ οι Καραβάτζο και Μανφρέντι μπορεί να έχουν επηρεάσει το στυλ και τα θέματα που έγιναν κοινά στο έργο του Βαλεντέν , ο Βαλεντέν σπούδασε επίσης υπό τον Σιμόν Βουέ, που θεωρήθηκε κορυφαίος Γάλλος ζωγράφος από τους συγχρόνους του. Τα πρώτα έργα του Βουέ δείχνουν την επιρροή του Καραβάτζο και αναπτύσσουν δραματικές αντιθέσεις φωτός με περιορισμένη παλέτα μαύρων, καφέ και λευκών αποχρώσεων. Ο Βαλεντέν είχε επιτυχία σε έναν συγκεκριμένο τύπο σύνθεσης που εφευρέθηκε από τον Καραβάτζο, όπου οι μάντισσες, οι πότες ή οι παίκτες ομαδοποιούνται γύρω από ένα τραπέζι. Ο ίδιος ο Βαλεντέν λάτρευε το μεθοκόπι και το καλό κρασί. Περίπου 75 από τα έργα του διασώζονται. Η ιδιοφυΐα του Βαλεντέν δείχνει την λεπτότητα της ψυχολογικής έκφρασης και την αλληλεπίδραση μεταξύ των χαρακτήρων του, καθώς και την εκλεπτυσμένη φινέτσα της ζωγραφικής του τεχνικής. Ο πίνακας του Βαλεντέν Η μάντισσα με στρατιώτες απεικονίζει μια ομάδα νεαρών στρατιωτών, ένας από τους οποίους γοητεύεται από την μάντισσα που διαβάζει την παλάμη του. Πίσω από την τσιγγάνα μια σκιερή φιγούρα κοιτάζει τον θεατή με το δάχτυλό του στα χείλη του με μια συνωμοτική χειρονομία καθώς κλέβει το πορτοφόλι της μάντισσας από την τσέπη της. Ταυτόχρονα, ο κλέφτης υφίσταται το ίδιο με τη σειρά του από ένα μικρό παιδί. Ενώ λέγεται η τύχη ενός ατόμου, το άλλο γίνεται αντικείμενο κλοπής. και ο ένας κλέφτης πέφτει θύμα άλλου. Οι μαθητές του Valentin περιελάμβαναν τον Πιέρ ντε Φρανκβίλ (Pierre de Francqueville) και τον Νικολά Τουρνιέ (Nicolas Tournier). Ο Βαλεντέν λέγεται ότι πέθανε μετά το μπάνιο του στα παγωμένα, κρύα νερά της Κρήνης του Τρίτωνα στην Πιάτσα Μπαρμπερίνι, αφού είχε πιει πάρα πολύ. Επιλογή έργων του Βαλεντέν ντε Μπουλόνι Κατάλογος Γάλλων ζωγράφων Bentvueghels Jacques Thuillier, Un peintre passionné, L'Oeil, Νοέμβριος 1958