IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φρανσίσκο Ζεράλδες

Ο Φρανσίσκο «Τσίκο» Ολιβέιρα Ζεράλδες (Francisco «Chico» Oliveira Geraldes, 18 Απριλίου 1995) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την ΑΕΚ, με δανεισμό από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.

 Γεννημένος στη Λισαβόνα, ο Ζεράλδες εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Σπόρτιγνκ Λισαβόνας το 2003, σε ηλικία 8 ετών. Στις 30 Μαρτίου 2013, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη Β ομάδα του συλλόγου, παίζοντας ένα λεπτό στην εντός έδρας ήττα με 1-3 εναντίον της Μπενφίκα Β για τη Σεγούντα Λίγα.Ο Ζεράλδες πέρασε το πρώτο μισό της σεζόν 2016-17 δανεικός στη Μορειρένσε της Πριμέιρα Λίγα. Η παρθενική του εμφάνιση έγινε στις 13 Αυγούστου 2016, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Πάσος ντε Φερέιρα. Σημείωσε το πρώτο γκολ του το επόμενο Σαββατοκύριακο, όταν βοήθησε την ομάδα του στη νίκη με 3-0 επί της Φεϊρένσε.Στα τέλη Ιανουαρίου του 2017, τόσο ο Ζεράλδες όσο και ο Ντάνιελ Ποντένσε ανακλήθηκαν από τους δανεισμούς τους από τον προπονητή της Σπόρτινγκ, Ζόρζε Ζεσούς. Έκανε το ανταγωνιστικό ντεμπούτο του για τη Σπόρτινγκ στις 11 Μαρτίου, μπαίνοντας ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στην εκτός έδρας νίκη με 1-4 επί της Τοντέλα.Τη σεζόν 2017-18, όντας ακόμα παίκτης της Σπόρτινγκ, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Ρίο Άβε. Την επόμενη σεζόν, στην ίδια κατάσταση, εντάχθηκε στην γερμανική Άιντραχτ Φραγκφούρτης.Στις 25 Ιουνίου 2019, η AEK ανακοίνωσε την απόκτηση του Ζεράλδες με μονοετή δανεισμό. Έχει 2 συμμετοχές με την Εθνική Πορτογαλίας U21. Η πρώτη του ήταν στις 6 Οκτωβρίου 2016, στην ισοπαλία 3-3 με την Ουγγαρία για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2017, όπου έδωσε ασίστ στον Ποντένσε και τον επόμενο μήνα, εμφανίστηκε στη φιλική νίκη με 3-1 εναντίον της Τσεχίας στο Σετούμπαλ. Ο Ζεράλδες είναι ένθερμος αναγνώστης και ο αγαπημένος του συγγραφέας είναι ο Τζωρτζ Όργουελ. Μέχρι τις 27 Ιουνίου 2019. Μορεϊρένσε Τάσα ντα Λίγα: 2016-17 (Πορτογαλικά) Φρανσίσκο Ζεράλδες στο ForaDeJogo Στοιχεία στην Εθνική ομάδα (Πορτογαλικά) Προφίλ στο transfermarkt.com
NGC 4565

Ο NGC 4565 (γνωστός και ως γαλαξίας Βελόνα ή Caldwell 38) είναι σπειροειδής γαλαξίας σε πλάγια θέαση στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Απέχει 39 ±10 εκατομμύρια έτη φωτός. Αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα και διασημότερα παραδείγματα γαλαξία σε πλάγια θέαση στον γήινο ουρανό. Ο πυρήνας του είναι ενεργός, τύπου Σίφερτ. Ο γαλαξίας έχει φαινόμενο μέγεθος +9,6 και μέγιστη διάσταση ίση με το μισό της Πανσελήνου. Βρίσκεται κοντά στον βόρειο γαλαξιακό πόλο. Τον γαλαξία ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1785.

 Ο NGC 4565 είναι ένας γιγάντιος σπειροειδής γαλαξίας, του οποίου η φωτεινότητα είναι μεγαλύτερη από αυτή του γαλαξία της Ανδρομέδας. Η διάμετρος του δίσκου υπολογίζεται σε περίπου 150.000 έτη φωτός. Έχουν αναγνωριστεί σε αυτόν περίπου 240 σφαιρωτά σμήνη, περισσότερα από όσα έχουν εντοπιστεί στον Γαλαξία. Ο NGC 4565 φαίνεται από τη Γη με κλίση 87 μοιρών. Αρκετές θεωρίες υπάρχουν στην βιβλιογραφία σχετικά με τη φύση του κεντρικού εξογκώματος. Επί της απουσίας ξεκάθαρων δυναμικών δεδομένων για τις κινήσεις των αστέρων, τα φωτομετρικά δεδομένα δεν είναι αρκετά για να ξεκαθαρίσουν οι διάφορες θεωρίες. Όμως, το σχήμα του υποδηλώνει ότι πρόκειται για ραβδωτό σπειροειδή γαλαξία. Μετέπειτα μελέτες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ όχι μόνο επιβεβαίωση την ύπαρξη ράβδου αλλά και ενός ψευδοεξογκώματος καθώς και εσωτερικού δακτυλίου.Ο NGC 4565 είναι επίσης μια εκτεταμένη πηγή ραδιοκυμάτων και εκπέμπει επίσης ακτίνες Χ, γεγονός ασυνήθιστο για γαλαξία χωρίς μεγάλη παραγωγή νέων άστρων, τόσο στο δίσκο όσο και από πάνω του. Έχει δύο συνοδούς γαλαξίες, τους NGC 4562 και IC 3571, με τον οποίο συνδέεται με γέφυρα αερίου. Ο δίσκος του NGC 4565 είναι ασύμμετρος, αποτέλεσμα πιθανώς της αλληλεπίδρασης με κάποιο άλλο γαλαξία. NGC 891, άλλος ένας κοντινός γαλαξίας σε πλάγια θέαση Δεδομένα για το NGC 4565 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4565 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά)
Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος»

Ο Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος» (συντομογραφίες: IATA: KZI, ICAO: LGKZ ΥΠΑ: ΚΑΚΖΦ) βρίσκεται στη θέση Πετρανά, 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη της Κοζάνης, σε υψόμετρο 634 μέτρα, και λειτουργεί από το 1950. Το εμβαδόν των κτιριακών του εγκαταστάσεων είναι 400 τ.μ.Είχε δημιουργηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να εξυπηρετεί στρατιωτικές πτήσεις, ενώ στην ίδια θέση (Πετρανά) λειτούργησε στρατιωτικό αεροδρόμιο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι εγκαταστάσεις που διαθέτει είναι υποτυπώδεις και δεν καλύπτει μεγάλα αεροσκάφη.

 Το 2018 ξεκίνησε τη λειτουργία της η σχολή εκπαίδευσης πιλότων αεροσκαφών Egnatia Aviation στον αερολιμένα Κοζάνης . Λόγω του υποστελεχομένου αερολιμένα και των περιορισμένων ωρών λειτουργίας του, η σχολή αποχώρησε από τον αερολιμένα της Κοζάνης τον Φεβρουάριο του 2022. Στην απογραφή του 2011 καταγράφεται ως οικισμός με την ονομασία Αεροδρόμιο, ο οποίος μαζί με τα Πετρανά, τις Σχολές ΟΑΕΔ και τον Τσέλικα ανήκουν στη τοπική κοινότητα Πετρανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης με πληθυσμό 10 κατοίκους. Από την Ε.Ε.Τ.Α.Α (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) αναφέρεται ως οικισμός από το 1971. Ελληνικά Αεροδρόμια: Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος» Οδηγός Ελληνικών Αερολιμένων: Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος» Αεροφωτογραφία Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος» Στις 23 Νοεμβρίου 1976, η πτήση 830 των Ολυμπιακών Αερογραμμών από Αθήνα με ενδιάμεσο σταθμό την Λάρισα, συνετρίβη σε υψόμετρο 1310 μέτρων (4300 πόδια) στο όρος Μεταξάς κοντά στο χωριό Μεταξάς Κοζάνης σκοτώνοντας και τους 46 επιβάτες. Το αεροσκάφος ήταν ένα ελικοφόρο NAMC YS-11A, με νηολόγιο SX-BBR. Έχει κτιστεί ένα εκκλησάκι κοντά στον χώρο του ατυχήματος. Η αιτία του ατυχήματος ήταν χαμηλή νέφωση και υψηλή ομίχλη χωρίς ορατότητα.
NGC 7008

Το NGC 7008 γνωστό και ως Νεφέλωμα του Εμβρύου, είναι πλανητικο νεφέλωμα με διάμετρο περίπου ενός έτους φωτός, το οποίο απέχει περίπου 2800 έτη φωτός από την Γη. Βρίσκεται στον αστερισμό Κύκνο και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787.

 Δεδομένα για το NGC 7008 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 7008 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7008 στο Wikimedia Commons
Ούγος ο Αββάς (υιός του Κορράδου)

Ο Ούγος ο ηγούμενος (γερμ.: Hugh, πέθανε στις 12 Μαΐου 886) μέλος του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων ήταν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας 864, Μαρκήσιος της Βρετάνης (866 - 886) και ηγούμενος του Αββαείου του Σαιν-Ζερμαίν στο Οσέρ. Προερχόταν από τον .

 Ήταν γιος του Κορράδου Α΄ κόμη του Ωσέρ, Άαργκαου & Παρισιού και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου κόμη του Τουρ. Όταν το 864 απεβίωσε ο πατέρας του η μητέρα του έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροβέρτο τον ισχυρό αξιωματούχο του Καρόλου Β΄ της Δυτικής Φραγκίας. Ο Ούγος εισήλθε σε μονή και ανεδείχθη ηγούμενος του αββαείου του Σαιν-Ζερμαίν στο Ωσέρ (Auxerre). Παρά τους όρκους του, δεν ήταν ειρηνικός και στοχαστικός μοναχός, αλλά η επιτομή του πολεμιστή. Ο Κάρολος Β΄ τον έστειλε σε στρατιωτική αποστολή στο Νιβερναί. Παρατηρεί κανείς την τάση των κληρικών να υποστηρίζουν τη δυναστεία ενάντια στους υποτελείς. Ο Ούγος υποδέχθηκε τον Κάρολο Β΄, όταν αυτός διέφυγε το 858 την εισβολή του αδελφού του Λουδοβίκου Β΄ της Ανατολικής Φραγκίας· οι υποτελείς του αρνήθηκαν την επικουρία τους και εξεγέρθηκαν υπό τον Ροβέρτο τον ισχυρό. Επικράτησε ο Ροβέρτος, που εξόρισε τον Ούγο στη Λοθαριγγία· εκεί έγινε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας το 864, αλλά τελικά κλήθηκε πίσω στη Γαλλία. Το 866 ο Ροβέρτος απεβίωσε και ο Ούγος έλαβε τις προηγούμενες ηγουμενίες του, όπως τού Νουαρμουτιέ και του Σαιν-Μαρτίν ντε Τουρ, κομητείες, όπως της Τουρ και τη μαρκιωνία μεταξύ του Σεν (Σηκουάνα) και Λουάρ (Λίγηρα) στη Νευστρία. Οι γιοί του Ροβέρτου, Όντο και Ροβέρτος Α΄ κληρονόμησαν μόνο το Μπως και το Τουραίν. Αν και ο Ούγος ήταν αντίπαλος του Ροβέρτου όσο εκείνος ζούσε, τώρα έγινε κηδεμόνας των τέκνων τού Ροβέρτου. Ήταν προικσμένος με μεγάλο πολιτικό ταλέντο και πολέμησε τους Βίκινγκς δραστήρια. Ήταν ο πρωθιερέας της Αυλής και ένας από τους κύριους υπουργούς του Λουδοβίκου Γ΄ της Δυτικής Φραγκίας και του συμβασιλιά αδελφού του Καρλομάν Β΄ (εγγονών του Καρόλου Β΄). Προσπάθησε να κρατήσει τη συμμαχία που είχαν οι Καρολίδες μεταξύ τους ενάντια στους Βίκινγκς. Ένωσε όλα τα επιμέρους βασίλεια των Καρολιδών ενάντια στον σφετεριστή Μπόζο της Προβηγκίας. Υποστήριξε τον Κάρολο Γ΄ (τρίτο αδελφό των Λουδοβίκου Γ΄ και Καρλομάν Β΄) στη διαδοχή του το 884 στη Δυτική Φραγκία, αλλά απεβίωσε πριν μπορέσει να συνδράμει στην πολιορκία του Παρισιού του 885-886. MacLean, Simon. Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the end of the Carolingian Empire. Cambridge University Press: 2003.
Με φόβο και πάθος

Το Με φόβο και πάθος είναι ελληνική δραματική ταινία του 1972, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Κούρκουλος, Ελένη Ερήμου και Γιώργος Μούτσιος.

 Σε αυτό το αισθηματικό δικαστικό δράμα, ο Νίκος Φαναριώτης (Νίκος Κούρκουλος), ένας νεαρός ανακριτής, αποφασίζει να ερευνήσει μια υπόθεση ξανά, επειδή πιστεύει πως η Ελβίρα Βιάσκου (Ελένη Ερήμου), μια αθώα -παλιά του αγαπημένη και κόρη πάμπλουτου επιχειρηματία- έχει οδηγηθεί στη φυλακή. Βοηθούμενος από κάποιον άγνωστο σκοτεινό τύπο, αρχίζει να διαπιστώνει πως είναι μπλεγμένος σε ένα σχέδιο που αποσκοπεί στην αθώωση της κοπέλας, που είναι όντως ένοχη. Τελικά, αυτός που κινούσε τα νήματα δεν ήταν άλλος από τον Θεμιστοκλή Βιάσκο (Γιώργος Μούτσιος), τον αδελφό της κοπέλας, που ήθελε να πάρει την οικογενειακή περιουσία στα χέρια του, στέλνοντας την αδελφή του στη φυλακή και τον πατέρα τους, Αλέξανδρο Βιάσκο (Μάνος Κατράκης), στον τάφο. Ο Νίκος Κούρκουλος διαφώνησε με τον σκηνοθέτη της ταινίας σχετικά με το ποια ηθοποιός θα ήταν η συμπρωταγωνίστριά του: ο Κούρκουλος ήθελε την Μαρία Σκούντζου, ενώ ο σκηνοθέτης την Ελένη Ερήμου. Τη λύση έδωσε ο Φίνος, ο οποίος πρότεινε να γυρίσουν από μια σκηνή με την καθεμιά ως πρωταγωνίστρια. Επρόκειτο για τη σκηνή της φυλακής, με τον ίδιο φακό και τον ίδιο διάλογο. Ο Φίνος μετά από ιδιωτική προβολή επέλεξε την Ερήμου, ως πιο κινηματογραφική.Στην ταινία τραγουδούν οι αδελφές Δήμα. Επίσης, είναι η τελευταία ταινία που γύρισε ο Νίκος Φώσκολος με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιανουαρίου 1972, ενώ στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή έκοψε 372.819 εισιτήρια και κατέλαβε την 4η θέση σε σύνολο 90 ταινιών της περιόδου. Τριανταφυλλίδης, Ιάσων (2000). Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του. Αθήνα: Εξάντας. σελ. 189. ISBN 978-960-256456-1. Γιάννης Σολδάτος, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ. Δ', εκδ. Αιγόκερως, 1991 Μάκης Δελαπόρτας, Ο άγνωστος Νίκος Φώσκολος, εκδ. Ορφέας, Αθήνα, 2004 Με φόβο και πάθος στην IMDb Με φόβο και πάθος στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine) Με φόβο και πάθος στην Φίνος Φιλμ
Ten Years After (άλμπουμ)

Ten Years After είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 27 Οκτωβρίου 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Deram". Επανεκδόθηκε στις 1 Ιουλίου 2002 από την "PolyGram" με έξι επιπλέον κομμάτια. Στο ντεμπούτο-άλμπουμ τους, οι Ten Years After παρουσίασαν ένα σύνολο μπλουζ ροκ τραγουδιών, χωρίς να λείπουν τα τζαζ στοιχεία. Ο δίσκος αποτελείται από αρκετές διασκευές όπως το "I Can't Keep from Crying, Sometimes" του Αλ Κούπερ, το "Spoonful" του Γουίλι Ντίξον, το οποίο είχε αρχικά ηχογραφήσει ο Howlin' Wolf και την δεκάλεπτη εκτέλεση του "Help Me" του Sonny Boy Williamson.

 1. I Want to Know (Sheila McLeod) - 2:112. I Can't Keep from Crying, Sometimes (Kooper) - 5:243. Adventures of a Young Organ (Alvin Lee, Churchill) - 2:344. Spoonful (Dixon) - 6:055. Losing the Dogs (Alvin Lee, Dudgeon) - 3:036. Feel it for Me (Alvin Lee) - 2:407. Love Until I Die (Alvin Lee) - 2:068. Don't Want You, Woman (Alvin Lee) - 2:379. Help Me (Bass, Dixon, Sonny Boy Williamson) - 9:51 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Ten Years After" είναι οι εξής: Άλβιν Λι - κιθάρα, φωνητικά Λίο Λάιονς - μπάσο Τσικ Τσέρτσχιλ - πλήκτρα Ρικ Λι - τύμπανα Ten Years After - Ten Years After | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ten Years After - Ten Years After | Sputnikmusic Rarebird's Ten Years After Reviews
Παπαμαλέκος

Το προσώνυμο Παπαμαλέκος, ή Παπα-Μαλέκος, έφερε ο Εμμανουήλ Μαλεκάκης (1864-1917) Έλληνας κληρικός, θρυλικός οπλαρχηγός στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898) με ιδιαίτερη ηρωική δράση στη πολιορκία του Βάμου.

 Ο Εμμανουήλ Μαλεκάκης γεννήθηκε στον Βάμο Αποκορώνου των Χανίων το 1864. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1888. Τον επόμενο χρόνο, μετά τον ατυχή αγώνα του 1889 και την κατάργηση εκ μέρους της Υψηλής Πύλης των μέτρων που προέβλεπε η Σύμβαση της Χαλέπας, της αυτόνομης κυβέρνησης της Κρήτης, στέλνοντας τον Σακίρ πασά με ισχυρή στρατιωτική δύναμη, ο Παπα-Μανώλης Μαλεκάκης συγκρότησε 15μελή επαναστατική ομάδα από εκλεκτούς αγωνιστές και κατέφυγε στα Λευκά Όρη, απ΄ όπου και άρχισε συνεχή δράση παρενοχλώντας και τρομοκρατώντας τους Τούρκους, περιορίζοντας τις αυθαιρεσίες τους, γενόμενος έτσι γνωστότερος ως "Παπαμαλέκος". Υπήρξε από τους πρώτους στη μύηση της νέας κρητικής επανάστασης μετά τα έκτροπα που συνέβαιναν κατά των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1894-1895). Ερχόμενος σε επαφή με τον Μ. Κούνδουρο και τον Γ. Μυλωνογιάννη σε έγερση συμμετείχε από τους πρώτους στη Μεταπολιτευτική Επιτροπή Κρήτης,στην οποία ορίσθηκε ταμίας. Κατά την τελευταία συνάθροιση που έγινε στο Νίππο για τη λήψη απόφασης έναρξης πολιορκίας του Βάμου και την κατάλυση της τουρκικής διοίκησης δεν δίστασε να ζητήσει τη δίκη ακόμα και τον θάνατο επισκόπου της περιοχής που προέτρεπε ν΄ απόσχουν όλοι από επαναστατική δράση, αλλά και οποιουδήποτε άλλου που είχε ίδια αντίληψη. Κατά την πολιορκία του Βάμου που ακολούθησε ήταν ένας από εκείνους τους οπλαρχηγούς της περιοχής του που εισήλθαν στον Βάμο και άρχισαν τη σταδιακή κατάληψή του. Στην επιχείρηση αυτή κατέλαβε δύο φορές τον φούρνο που παρασκεύαζε άρτο για τους αποκλεισμένους Τούρκους τον οποίο και κατάσχεσε όλη την ποσότητα υπέρ των εξεγερμένων Κρητών. Ο άθλος του αυτός τον κατέστησε θρύλο. Συμμετείχε επίσης και σε πολλές άλλες μάχες που διακρίθηκε για τον ηρωισμό του μέχρι το 1898. Όταν κατήλθε στη Κρήτη ο πρίγκιπας Γεώργιος ο Παπαμαλέκος ήλθε στην Αθήνα και διορίσθηκε εφημέριος στον Πειραιά όπου και παρέμεινε μέχρι το 1916 όταν και επέστρεψε στη γενέτειρά του. Πέθανε το επόμενο έτος. Τιμήθηκε με παράσημα τόσο από τον΄Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄ όσο και από την Κρητική Πολιτεία. Ευτύχησε να δει την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και την ύψωση της ελληνικής σημαίας στην πατρίδα του. Ο αδελφός του Παπα-Μαλέκου, Λεωνίδας Μαλεκάκης, επίσης οπλαρχηγός, που υπήρξε ήρωας στον Μακεδονικό Αγώνα αν και δεν ήταν ιερωμένος έμεινε περισσότερο γνωστός με το προσώνυμο του αδελφού του. Το ριζίτικο "Μαύρο πουλίν εκάθησε στου Βάμου τα Σεράγια" αναφέρεται στον Λεωνίδα Παπαμαλέκο. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.570.
Χρήστος Λεονταρίδης

Ο Χρήστος Λεονταρίδης ήταν ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνίστηκε με τις ομάδες του Άρη και του Ηρακλή, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος, το 1928.

 Ο Λεονταρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1926, όταν η ομάδα των "κίτρινων" κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για την σεζόν 1926-27.Πέτυχε τα πρώτα του γκολ με την φανέλα του Άρη στην εκτός έδρας νίκη με 1-5 εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στις 27 Νοεμβρίου 1927, όταν σκόραρε δύο φορές. Ακολούθησαν άλλα δύο τέρματα για το τοπικό πρωτάθλημα, ενώ στην τελική φάση του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος, πέτυχε τα δύο τελευταία τέρματα των "κίτρινων" στη νίκη με 3-1 εναντίον του Ατρόμητου, στις 17 Ιουνίου 1928. Αγωνίστηκε στις δύο εντός έδρας αναμετρήσεις που έδωσε ο Άρης, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή.Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, πετυχαίνοντας έξι γκολ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, όπως και το τρίτο τέρμα του Άρη στο μπαράζ πρωταθλήματος με τον ΠΑΟΚ, στις 2 Ιουνίου 1929, με την ομάδα των "κίτρινων" να νικά με 4-3 και να κατακτά το τοπικό πρωτάθλημα.Την σεζόν 1929-30, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τοπικού πρωταθλήματος με έντεκα γκολ σε οκτώ αγώνες, πετυχαίνοντας χατ-τρικ στις 10 Νοεμβρίου 1929, στη νίκη του Άρη κατά του Μεγάλου Αλέξανδρου με 9-1. Ένας τραυματισμός, του στέρησε την συμμετοχή στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση.Το καλοκαίρι του 1930, μεταγράφηκε στον Ηρακλή, όπου συνέχισε την καριέρα του. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Άρης 1914-2002, Άγγελος Καριπίδης
Κιμπιμπάιτ

Ένα κιμπιμπάιτ (μια σύμπτυξη της ονοματικής φράσης kilo binary byte) είναι μονάδα πληροφορίας ή μνήμης υπολογιστή, συντομευμένα KiB (ποτέ "kiB"). 1 κιμπιμπάιτ = 210 μπάιτ = 1.024 μπάιτΤο κιμπιμπάιτ έχει στενή σχέση με το κιλομπάιτ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σαν συνώνυμο του κιμπιμπάιτ ή να αναφέρεται σε 103 μπάιτ = 1.000 μπάιτ (δες δυαδικό πρόθεμα).

 Η χρήση αυτού του όρου έχει σκοπό να αποτρέψει τη σύγχυση που είναι κοινή όταν αναφερόμαστε σε αποθηκευτικά μέσα, εξαιτίας της αμφισημίας του όρου "κιλομπάιτ". Έτσι ο όρος κιμπιμπάιτ έχει ορισθεί να αναφέρεται ακριβώς σε 1024 μπάιτ. Το πρόβλημα της σύγχυσης που προκαλεί ο όρος κιλομπάιτ ( δηλαδή να αναφέρεται ταυτόχρονα και στο 1000 και στο 1024) έγινε πιο έντονο όταν οι σκληροί δίσκοι έφτασαν να έχουν χωρητικότητες της τάξης του γιγαμπάιτ. Τότε αν π.χ. κάποιος αγοραστής σκέφτεται σε όρους δυνάμεων του δύο και ο κατασκευαστής στις προδιαγραφές του σκληρού δίσκου αναφέρεται σε δυνάμεις του δέκα, η διαφορά θα ήταν σημαντική, π.χ. 1 μεγαμπάιτ, σε δυνάμεις του δύο , είναι 10242 ή 1024*1024, ή 1.048.576, ενώ 1000*1000, είναι 1.000.000. Στην περίπτωση του "γιγαμπάιτ", με δυνάμεις του δύο 10243, το μέγεθος του δίσκου θα ήταν 1.073.741.824 μπάιτ ανά γιγαμπάιτ σε αντίθεση με το 10003, ίσο με 1.000.000.000. Σε έναν δίσκο 100 γιγαμπάιτ η διαφορά έφτανε στα 7 δισεκατομμύρια χαρακτήρες ανάλογα με τα 100 γιγαμπάιτ αναφερόμαστε σε 100*10003 ή 100*10243. bit και byte κιλομπάιτ κιμπιμπίτ δυαδικό πρόθεμα SI πρόθεμα Τάξεις μεγέθους
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2012

Το 77ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2012 διεξήχθη στις 15–16 Ιουνίου 2012 στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Αθήνα. Στη συνολική βαθμολογία των συλλόγων συμπεριελήφθησαν και οι βαθμοί από τα Πανελλήνια πρωταθλήματα συνθέτων (επτάθλου), 20.000μ βάδην και 10.000μ του 2012 καθώς και του Μαραθωνίου γυναικών 2011 που είχε διεξαχθεί στις 13/11/2011. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΑΕΚ για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

 *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 96 σωματεία. Εφ. "Goal", 17/6/2012. stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελληνίου Πρωταθλήματος Στίβου 2012 Αρχειοθετήθηκε 2022-11-02 στο Wayback Machine. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 20 χλμ βάδην». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 50 χλμ βάδην». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 10.000μ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήμταος Μαραθώνιου 2011 ΣΕΓΑΣ Εxpress
Σίγκβαρντ Μπερναντότ

Ο Σίγκβαρντ, σουηδ. Sigvard (7 Ιουνίου 1907 - 4 Φεβρουαρίου 2002) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Ούππλανντ και μετά τον μοργανατικό γάμο του, κόμης του Βίσμπορκ. Έγινε σχεδιαστής σε βιομηχανικά προϊόντα. Ανιψιά του είναι η Άννα-Μαρία της Ελλάδας.

 Ο Σίγκβαρντ-Όσκαρ-Φρέντερικ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου δούκα του Κόννωτ & Στράθερν. Έγινε σχεδιαστής, από πολυτελή ασημικά αντικείμενα για τον Γκέοργκ Γιένσεν ως πλαστικά καθημερινής χρήσης. Συμμετείχε ως τεχνικός σύμβουλος το 1937 στην ταινία Ο αιχμάλωτος της Τζέντα και εμφανίστηκε σε ένα μικρό ρόλο στην ταινία Παράδεισος και Κόλαση του 1968. Ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Ούππλανντ. Το 1934 έκανε μοργανατικό γάμο με αποτέλεσμα να χάσει τους τίτλους του και το δικαίωμα διαδοχής. Η Αυλή του φέρθηκε σκληρά. Τότε η 2η εξαδέλφη του πατέρα του, η Καρλόττα μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου, τού έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα Μπερναντότ και τού κόμη τού Βίσμποργκ, όπως είχε κάνει ο πάππος της Αδόλφος του Λουξεμβούργου για τον μεγάλο θείο τού Σίγκβαρντ, τον Όσκαρ, σε παρόμοια περίπτωση το 1892. Το ίδιο έγινε για τον αδελφό του Κάρολο-Ιωάννη και τον εξάδελφό του Λένναρτ. Ο Σίγκβαρντ προσπάθησε να τού αναγνωριστεί ο τίτλος τού πρίγκιπα Μπερναντότ από τη Σουηδία· πήγε και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γι' αυτό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών. Νυμφεύτηκε το 1934 την Έρικα Μαρία Ρεγκίνα Ροζαλία Πάτζεκ (1911-2007), κόρη του Άντον Πάτζεκ, Γερμανού επιχειρηματία. Δεν έκαναν απογόνους και το 1943 διαζεύχθηκαν. Το 1943 έκανε δεύτερο γάμο με τη Σόνια Κρίστενσεν Ρόμπερτ (1909-2004) από τη Δανία και είχε τέκνο: Μιχαήλ γενν. 1941, κόμης του Βίσμποργκ. Νυμφεύτηκε την Κριστίν Γουέλχοφερ το 1976 και απέκτησε μία κόρη.Το 1961 διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος έκανε τρίτο γάμο με τη Μαριάννα Λίνντμπερκ (γενν. 1924). Δεν απέκτησαν τέκνα.
Ροσάνα Σαν Χουάν

H Ροσάνα Σαν Χουάν (Rossana San Juan, γεννημένη ως Ροσάνα Κλάουδια Μαρτίνες Ρεμπογιέδο Rossana Claudia Martínez Rebolledo, 30 Αυγούστου 1969 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια.

 Τηλενουβέλες María Mercedes - 1992/93, ως Σαφίρο El peñón del amaranto - 1993/94, ως Βικτόρια Ángela - 1998/99, ως Σουσάνα Τσάβες Abrázame muy fuerte - 2000/01, ως Ρακέλα Καμπουσάνο Cómplices al rescate - 2002, ως Λόρνα Ρίκο Amy, la niña de la mochila azul - 2004, ως Σολεδάδ Barrera de amor - 2005/06, ως Μαγδαλένα La verdad oculta - 2006, ως Γιολάντα Ρέι (νεαρή) Bajo las riendas del amor - 2007, ως Κλάουδια Γκαρσία Al diablo con los guapos - 2007/08, ως Ροξάνα Verano de amor - 2009, ως Σελίνα Soy tu dueña - 2010, ως Κρισάντα Καμάρχο Mi corazón insiste - 2011, ως Σολεδάδ Βολκάν La mujer del Vendaval - 2012/13, ως Βαλέρια Φερρέιρα Πρεσιάδο Señora Acero - 2014, ως Μαριάνα Ουέρδο ντε Ασέρο Enamorándome de Ramón - 2017, ως Οφέλια ΜανρίκεςΤηλεόραση Entre vivos y muertos - 1994 Mujer, casos de la vida real - 2001/05 Big Brother VIP - 2005, ως Καλεσένη La Rosa de Guadalupe - 2010, ως Αουρόρα Como dice el dicho - 2012, ως Αουρέλια Hoy voy a cambiar - 2017, ως Μαρισόλ Esta historia me suena - 2020, (1 επεισόδιο)Ταινίες Vieja moralidad - 1988 Descendientes de asesinos - 1991 Delincuentes de lujo - 1992 Mutantes del año 2000 - 1992 La rata maldita - 1992 Misa de cuerpo presente - 1993 Sinaloa, tierra de hombres - 1994 Bodas negras - 1994 3 comunes y corrientes - 1995 Absuelto para matar - 1995 Amigos hasta la muerte - 1995 El castrado - 1995 Furia salvaje, El corrido de Juan Pastor - 1995 Las nieves de enero - 1995 Secuestro - 1995 Operación Masacre - 1996 Cacería de judiciales - 1997 Engaño mortal - 1998 Los tres animales - 1998 La rubia y la morena - 1999 Barrio Bravo de Tepito - 2001 Maten a los Mendoza - 2003 Entre piernas - 2010 Βραβεία Micrófono de Oro Ροσάνα Σαν Χουάν στην IMDb
Βασιλιάς Τινγκ του Τζόου

Ο Βασιλιάς Τινγκ των Τσόου (κινεζικά: 周定王, πινγίν: Zhōu Dìng Wáng) προσωπικό όνομα Τσι Γιου, ήταν ο εικοστός πρώτος βασιλιάς της κινεζικής δυναστείας Τσόου και ένατος του Ανατολικού Τζόου. Ήταν γιος του βασιλιά Κινγκ των Τσόου και αδελφός του Βασιλιά Κουάνγκ των Τσόου. Βασίλεψε 20 χρόνια, από το 606 έως το 586 π.Χ. Έστειλε έναν αξιωματούχο, τον Ουανγκσούν Μαν, για να παραδώσει δώρα στον στρατό των Τσου. Συνάντησε επίσης τον πρίγκιπα Τσουάνγκ.

 Γονείς: Πρίγκιπας Ρεντσέν (王子壬臣, πέθανε το 613 π.Χ.), βασίλεψε ως βασιλιάς Τσινγκ των Τσόου από το 618 έως το 613 π.Χ. Βασίλισσες: Βασίλισσα Τινγκ των Τσόου, καταγόμενη από τον κλάδο Τσιάνγκ του κράτους των Τσι (周定後 姜姓), πιθανώς κόρη του δούκα Χούι των Τσι. Παντρεύτηκαν το 603 π.Χ. Γιοι: Πρίγκιπας Γι (王子夷, πέθανε το 572 π.Χ.), βασιλεψε ως Βασιλιάς Τσιάν των Τσόου από το 585 έως το 572 π.Χ.
Εκλογική περιφέρεια Ευβοίας

Η εκλογική περιφέρεια Εύβοιας είναι μία από τις πέντε εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Περιλαμβάνει το νομό Εύβοιας και διαιρείται σε οκτώ δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1974 και τις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές έως σήμερα, η εκλογική περιφέρεια δίνει σταθερά 6 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας ξεπερνούν τις 200.000.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στο νομό Εύβοιας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στο νομό Εύβοιας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015). Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται αναλυτικά οι βουλευτές που εξελέγησαν στην εκλογική περιφέροια Εύβοιας από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα. Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Βουλ. 1996, Ευρ. 1999, Βουλ. 2000, Βουλ. 2004, Ευρ. 2004, Βουλ. 2007, Ευρ. 2009, Βουλ. 2009, Βουλ. Μ. & Ι. 2012 και Ευρ. 2014: Ιστοσελίδα Υπ. Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine..
Πέτρος Κάρολος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Πέτρος-Κάρολο (πορτογαλικά: Pedro Carlos, γενν. 31 Οκτωβρίου 1945) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητής αυτοκράτορας της Βραζιλίας.

 Γεννήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο και είναι ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου-Γκαστάο και της Μαρίας ντε λα Εσπαράνθας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα των Δύο Σικελιών. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1975 την Ρόνη Κουν ντε Σούζα και έχει τέκνο: Πέδρο-Τσιάγκο γενν. 1979, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, διεκδικητής διάδοχος της Βραζιλίας.Το 1979 απεβίωσε η Ρόνη Κουν ντε Σούζα και ο Πέτρος-Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο, με την Πατρίτσια-Αλεξάνδρα Μπανσκόμπε και έχει τέκνο: Φίλιππος-Ροντρίγκο γενν. 1982, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.Το 2007 η Πατρίτσια-Αλεξάνδρα απεβίωσε στο ανάκτορο του Γκράο-Παρά στην Πετρόπολις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pedro Carlos de Orléans e Bragança στο Wikimedia Commons
NGC 444

Ο NGC 444 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο Ιρλανδός αστρονόμος Ουίλιαμ Πάρσονς στις 26 Οκτωβρίου 1854.

 Δεδομένα για το NGC 444 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 444 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 444 στο Wikimedia Commons
Ζήτημα της Κοφίνου

Με την ονομασία Ζήτημα της Κοφίνου, ή Επιχειρήσεις της Κοφίνου, ή ακόμα και Φιάσκο της Κοφίνου, χαρακτηρίστηκαν τα γεγονότα που συνέβησαν μεταξύ Εθνικής Φρουράς και Τουρκοκυπρίων στο χωριό Κοφίνου (άλλοτε Άνω και Κάτω Κοφίνου), που αποτελούσε τουρκοκυπριακό θύλακα, της επαρχίας Λάρνακας της Κύπρου, τον Νοέμβριο του 1967. Τα γεγονότα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 24 τουρκοκύπριοι και 1 ελληνοκύπριος, και χίλιοι περίπου να μείνουν άστεγοι. Η υπερβολική χρήση βίας μετέστρεψε την παγκόσμια κοινή γνώμη εναντίον των ελληνοκυπριακών θέσεων, ενώ οδήγησε την ελληνική μεραρχία, η οποία βρισκόταν ανεπίσημα στην Κύπρο, να αποχωρήσει από το νησί.

 Κατά την διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών του 1963 στην Κύπρο, οι τουρκοκύπριοι στα γειτονικά χωρια Κοφίνου και Αγιος Θεόδωρος κλείστηκαν σε θύλακες. Ο Θύλακας ελεγχόταν από τον τοπικό διοικητή Τσιετίν, ο οποίος άνηκε στην ΤΜΤ. Η Κοφίνου, έλεγχε τον οδικό άξονα Λευκωσίας Λεμεσού και τουρκοκυπριακές δυνάμεις παρενοχλούσαν την οδική κυκλοφορία.Καθώς το ζήτημα της παρενόχλησης των αυτοκινήτων από την ΤΜΤ συζητιόταν με την UNFICYP, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ' αποφάσισε να πραγματοποιηθεί στρατιωτική επέμβαση για να λυθεί το ζήτημα. Τότε, αρχηγός της Εθνικής Φρουράς ήτανε ο Γεώργιος Γρίβας, ο οποίος χρησιμοποιώντας πυροβολικό, τεθωρακισμένα και καταδρομείς κατέλαβε εύκολα τον θύλακα στον Άγιο Θεόδωρο. Την επόμενη μέρα ωστόσο, η επίθεση στον θύλακα της Κοφίνου ήταν δυναμική και αιματηρή Συνολικά σκοτώθηκαν 24 Τουρκοκύπριοι, 9 τραυματίστηκαν, και 1.000 έμειναν άστεγοι. Οι απώλειες της Εθνικής Φρουράς ήταν ένας νεκρός. Μεταξύ των νεκρών συγκαταλέγονται και οι άμαχοι Οι επιχειρήσεις στην Κοφίνου προκάλεσαν σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση. Η Τουρκία απείλησε με στρατιωτική εισβολή στο νησί ενώ το δικτατορικό καθεστώς στην Ελλάδα αναγκάστηκε να αποσύρει την Ελληνική μεραρχία που υπήρχε στο νησί από το 1963. Η ευθύνη της ατυχούς "επιχείρησης Γρόνθος" αναζητείται μέχρι σήμερα από τους πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών και τους οπαδούς ή συνεχιστές τους. Η μια άποψη θέλει την Χούντα να προσπαθεί να αφοπλίσει την Κυπριακή Δημοκρατία σκηνοθετόντας μια προβοκάτσια, ενώ η άλλη θέτει ως υπεύθυνο του φιάσκου τον ίδιο τον Μακάριο. Τεμβριώτης, Μάριος. «Η επίθεση ενάντια στα τουρκοκυπριακά χωριά Κοφίνου και Αγιος Θεόδωρος στις 15 Νιόβρη του 1967. Μια συνέντευξη με τον Μάριο Τεμπριώτη». Εργατική Δημοκρατία.
Δημήτρης Κουτσούμπας

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας (Λαμία, 10 Αυγούστου 1955) είναι Έλληνας πολιτικός ο οποίος υπηρετεί ως ο 18ος Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας από το 2013. Επανεκλέχτηκε στη θέση αυτή, ομόφωνα, από την Κ.Ε. του κόμματος το 2017 και το 2021.

 Γεννήθηκε στη Λαμία το 1955 και είναι γιος του Αποστόλη Κουτσούμπα, ο οποίος είχε εξοριστεί για την πολιτική του δράση. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη. Η καταγωγή του Δημήτρη Κουτσούμπα είναι από τους Βελεσιώτες Φθιώτιδας. Εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) από τα φοιτητικά του χρόνια και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μετά τις σπουδές του άσκησε αποκλειστικά κομματικά καθήκοντα.Υπήρξε αντιπρόσωπος στο 1ο Συνέδριο της ΚΝΕ και στη συνέχεια γραμματέας της Νομαρχιακής Οργάνωσης Βοιωτίας καθώς και γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας. Το 1987 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, θέση στην οποία επανεξελέγη και στα επόμενα συνέδρια, και το 1996, στο 15ο Συνέδριο, εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Το ίδιο έτος, 1996, ανέλαβε τη διεύθυνση του Ριζοσπάστη, θέση στην οποία παρέμεινε για μία δεκαετία. Στο 18ο Συνέδριο ανέλαβε επικεφαλής της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της κομματικής του σταδιοδρομίας διατέλεσε μεταξύ άλλων επικεφαλής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του κόμματος ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2000 και του 2007 ήταν υποψήφιος βουλευτής στον νομό Βοιωτίας, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Το όνομά του ακουγόταν αρκετά χρόνια ως το επικρατέστερο για να διαδεχθεί την Αλέκα Παπαρήγα. Στο 19ο Συνέδριο του κόμματος, τον Απρίλιο του 2013, εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και επανεκλέχτηκε στην θέση αυτή το 2017 και το 2021. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Β' Αθήνας, έδρα στην οποία επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις εκλογές του Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών. Στις εκλογές του Μαΐου 2023 επέλεξε να εκλεγεί στην έδρα της Φθιώτιδας, τόπο καταγωγής του, ενώ στις εκλογές του Ιουνίου 2023, στις οποίες το ΚΚΕ δεν εξέλεξε βουλευτή στον νομό Φθιώτιδας, εξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών. Προφίλ του Κουτσούμπα Δημήτρη στο Vouliwatch
Μαξίμ Ζος

Ο Μαξίμ Ζος (γεννημένος στις 21 Μαρτίου 1987 στο Σαιν-Κεντάν) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό του Πανθρακικού στην θέση του κεντρικού αμυντικού. Ο Ζος ήταν μέλος της ομάδας της Εθνικής Γαλλίας U17 που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2004.

 Ο Ζος ξεκίνησε την καριέρα του από την Σοσό, προερχόμενος από τις ακαδημίες του συλλόγου και πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στην Λιγκ 1, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με σκορ 2–2 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν στις 14 Μαΐου 2005. Στις πρώτες του δύο σεζόν με την Σοσό, σημείωσε μόλις 9 συμμετοχές, με αποτέλεσμα την παραχώρησή του υπό την μορφή δανεικού για την σεζόν 2006–07 στην Σταντ Μπρεστουά, η οποία αγωνιζόταν στην Λιγκ 2. Το ντεμπούτο του Ζος με την Σταντ Μπρεστουά έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2006 σε μια εντός έδρας ισοπαλία με σκορ 0–0 απέναντι στην Μονπελιέ ΣΚ. Όταν ο δανεισμός του στην Μπρεστ ολοκληρώθηκε, είχε πραγματοποιήσει συνολικά 20 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με την ομάδα. Αφότου πέρασε την σεζόν 2007–08 στην Σοσό, στις 28 Αυγούστου 2009, ο Ζος υπέγραψε στην Ανζέ ΣΚΟ ως δανεικός για διάστημα μίας σεζόν. Στις 6 Ιουλίου 2011, ο Ζος μεταγράφηκε στην βουλγάρικη Λίτεξ Λόβετς, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας, λαμβάνοντας, ταυτόχρονα, τον αριθμό 6, στη φανέλα του, μετά την αποχώρηση από την ομάδα του Ιβαΐλο Πετκόφ. Έως τις 1 Ιουλίου 2011 Προφίλ στο L'Equipe.fr (Γαλλικά) (Γαλλικά) Maxime Josse : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr
Αμπεϊμπαρά

Η Αμπεϊμπαρά είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Κιντάλ, στην Επαρχία Αμπεϊμπαρά και στο Διαμέριμσα Αμπεϊμπαρά. Έχει πληθυσμό 4.585 κατοίκων (2009). Από τον Απρίλιο του 2012 ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος του Αζαγουάντ.

 Η Αμπεϊμπαρά βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί, βόρεια-κεντρικά της Περιφέρειας Κιντάλ και κεντρικά της Επαρχίας Αμπεϊμπαρά. Βρίσκεται κοντά στις πόλις Μπογκασσά και Τινζαουατέν. Βρίσκεται σε συνταγμένες 19°7′Β 1°45′Α. Έχει έκταση 7.500 τ.χλμ. Στην πόλη της Αμπεϊμπαρά ζουν 4.585 κάτοικοι (2009). Κατάλογος πόλεων του Μαλί
Macron (εταιρεία αθλητικής ένδυσης)

Η Macron S.p.Α. είναι ιταλική εταιρεία αθλητικής ένδυσης, με έδρα το Κρεσπελάνο της Μπολόνια . Θεωρείται ο ευρωπαϊκός ηγέτης στην παραγωγή προϊόντων αθλητικής ένδυσης. Η Macron δραστηριοποιείται σε τρεις βασικούς τομείς επιχειρηματικότητας: Ένδυση ομάδων για: ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίριση, ράγκμπι, πετοσφαίριση, μπέιζμπολ, χειροσφαίριση, ποδόσφαιρο 5χ5 και τρέξιμο. Εμπόριο: επίσημες εμφανίσεις, ρούχα και αξεσουάρ ελεύθερου χρόνου για τους υποστηρικτές των χορηγούμενων ομάδων της Macron. Ένδυση αναψυχής: ενδύματα εμπνευσμένα από τον αθλητισμό για όσους επιθυμούν να φορέσουν την Macron εκτός του αθλητισμού.

 Η Macron ιδρύθηκε το 1971 ως διανομέας εμπορικών αθλητικών ειδών αμερικανικού σήματος στην Ιταλία. Μια σημαντική επέκταση της οργάνωσης πραγματοποιήθηκε το 1994, που συνέπεσε με τη μετεγκατάσταση και εδραίωση στο Κρεσπελάνο. Η Macron άρχισε να παρέχει ενδύματα ομάδων σε επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου το 2001, με το πρώτο της συμβόλαιο να είναι με τη Μπολόνια. Η επέκταση πέρα από την εγχώρια ιταλική αγορά ξεκίνησε το 2005. Το 2014, η Macron εξασφάλισε τετραετή συμφωνία με την Μπόλτον Γουόντερερς για τα δικαιώματα ονοματοδοσίας του σταδίου της, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί τον Ιούλιο του 2014 σε Στάδιο Μακρόν. Η Macron αντικατέστησε τη Reebok στην ονομασία του σταδίου και παρείχε τις εμφανίσεις του συλλόγου. Μέχρι το 2014, ο διεθύνων σύμβουλος (CEO) της Macron ήταν ο Τζιανλούκα Παβανέλο. Μέχρι το 2014, ο πρόεδρος ήταν ο Φραντσέσκο Μπρομιόλι. Η Macron χορηγεί ή συγχορηγεί ποικιλία οργανώσεων, ομάδων και εκδηλώσεων. Σε πολλές περιπτώσεις, η διατύπωση των δημοσιευμένων λογαριασμών δεν κάνει σαφή διαχωρισμό μεταξύ μίας περίπτωσης όπου μια ομάδα αγόρασε τον εξοπλισμό (γνωστό και ως εμφανίσεις) έναντι εκείνων των οποίων το πακέτο έχει παρασχεθεί ως θέμα χορηγίας. Παρακάτω, είναι μερικές από τις ομάδες που χορηγεί η εταιρεία. Εθνικές ομάδες Ιρλανδία (από το 2013) Μάλτα (από το 2013) Νορβηγία (από το 2013) Η.Α.Ε. (από το 2014) Λίβανος (από το 2015) UEFA Εθνικές ομάδες Αφρική Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (από το 2019) Σουαζιλάνδη (από το 2019) Γουινέα Κένυα (από το 2019) Ευρώπη Ασία Μπαχρέιν Γκουάμ Αμερική Δομινικανή Δημοκρατία (από το 2018) Επίσημος ιστότοπος της Macron (στα αγγλικά)
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1984

Τα 10α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1984.

 Καλύτερη Ταινία: Amadeus Επιλαχών: Once Upon a Time in America Καλύτερη Σκηνοθεσία: Μίλος Φόρμαν - Amadeus Επιλαχών: Σέρτζιο Λεόνε – Once Upon a Time in America Α' Ανδρικός Ρόλος: F. Murray Abraham – Amadeus Άλμπερτ Φίνεϊ – Under the Volcano Α' Γυναικείος Ρόλος: Κάθλιν Τέρνερ - Crimes of Passion και Romancing the Stone Επιλαχούσα: Βανέσα Ρεντγκρέιβ – The Bostonians Β' Ανδρικός Ρόλος: Adolph Caesar - A Soldier's Story Επιλαχών: Τζον Μάλκοβιτς – Places in the Heart and The Killing Fields Β' Γυναικείος Ρόλος: Peggy Ashcroft – A Passage to India Επιλαχών: Christine Lahti – Swing Shift Καλύτερο Σενάριο: Peter Shaffer - Amadeus Επιλαχών: Alan Rudolph – Choose Me Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Chris Menges – The Killing Fields Επιλαχών: Robby Müller – Repo Man και Paris, Texas Καλύτερη Μουσική: Ένιο Μορικόνε – Once Upon a Time in America Επιλαχών: Amadeus Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The Fourth Man (De vierde man) • Ολλανδία Επιλαχών: The Gods Must Be Crazy • Μποτσουάνα/Νότια Αφρική Experimental/Independent Film/Video Award: George Kuchar (for the body of his work) Βραβείο Νέας Γενιάς: Alan Rudolph Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Rouben Mamoulian Ειδικό Βραβείο: Andrew Sarris Φρανσουά Τριφό Ο Επίσημος ιστότοπος
Χειροσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016

Τα τουρνουά χειροσφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο διεξήχθησαν μεταξύ 6 έως 21 Αυγούστου στην Αρένα ντο Φουτούρο στο Ολυμπιακό Πάρκο Μπάρα, στο πλαίσιο της 31ης Ολυμπιάδας.

 Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να εισάγει μία ομάδα ανδρών και μία γυναικών στα τουρνουά χειροσφαίρισης. ^ 1. Η Νορβηγία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, διασφαλίζοντας την πρόκρισή της. Η Νορβηγία αργότερα κέρδισε επίσης τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος το 2015, λαμβάνοντας προβάδισμα στη διαδικασία πρόκρισης. Ως εκ τούτου, η φιναλίστ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, Ισπανία, πήρε την πρόκριση από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση. Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι, όπου κάθε ομάδα αντιμετωπίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά. Δύο βαθμοί δίνονται για τη νίκη και ένας για την ισοπαλία. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στα προημιτελικά. Όμιλος Α Όμιλος Β Το τουρνουά αποτελείται από δύο φάσεις, τη φάση των ομίλων και τη νοκ-άουτ φάση. Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι, όπου κάθε ομάδα αντιμετωπίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά. Δύο βαθμοί δίνονται για τη νίκη και ένας για την ισοπαλία. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στα προημιτελικά. Όμιλος Α Όμιλος Β Επίσημη ιστοσελίδα της IHF
Ίναχος Αργολίδας

Ο Ίναχος (παλαιά ονομασία: Πασσιάς, Πασάς) είναι ένα μικρό χωριό της Αργολίδας, 4 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά του Άργους και ανήκει στο Δήμο Άργους-Μυκηνών. Απέχει 16 χιλιόμετρα από την πόλη του Ναυπλίου. Ο Ίναχος έχει υψόμετρο 28 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο οικισμός Ίναχος, που πήρε το όνομά του από τον γειτονικό ποταμό Ίναχο, παλιότερα ονομαζόταν Πασά, επειδή ζούσε κάποιος Τούρκος τοπάρχης στο χωριό.

 ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912: Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Πασσιά από το δήμο Προσυμναίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Ο οικισμός Χώνικας αποσπάται από το δήμο Προσυμναίων και προσαρτάται στην κοινότητα. Ο οικισμός Βαρδουβά αποσπάται από το δήμο Προσυμναίων και προσαρτάται στην κοινότητα. Ο οικισμός Άνω Μπούτια αποσπάται από το δήμο Προσυμναίων και προσαρτάται στην κοινότητα. Ο οικισμός Κάτω Μπούτια αποσπάται από το δήμο Προσυμναίων και προσαρτάται στην κοινότητα.ΦΕΚ - 18/12/1920: Ο οικισμός Άνω Μπούτια της κοινότητας καταργείται. Ο οικισμός Κάτω Μπούτια της κοινότητας καταργείται. Αναγνώριση του οικισμού Μπούτια και προσάρτησή του στην κοινότητα Πασσιά.ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927: Ο οικισμός Βαρδουβά της κοινότητας μετονομάζεται σε Τρίστρατον.ΦΕΚ - 16/05/1928: Ο οικισμός Μπούτια της κοινότητας καταργείται. Αναγνώριση του οικισμού Βασέρκα και προσάρτησή του στην κοινότητα Πασσιά. Αναγνώριση του οικισμού Άνω Μπούτια και προσάρτησή του στην κοινότητα Πασσιά. Αναγνώριση του οικισμού Κάτω Μπούτια και προσάρτησή του στην κοινότητα Πασσιά.ΦΕΚ 395Α - 06/11/1929: Ο οικισμός Χώνικας αποσπάται από την κοινότητα και ορίζεται έδρα της κοινότητας Χώνικα.ΦΕΚ 359Α - 20/10/1934: Ο οικισμός Άνω Μπούτια αποσπάται από την κοινότητα και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μπουτίων. Ο οικισμός Κάτω Μπούτια αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Μπουτίων.ΦΕΚ - 16/10/1940: Ο οικισμός Βασέρκα της κοινότητας καταργείται. Το όνομα του οικισμού Πασσιά της κοινότητας διορθώνεται σε Πασάς. Το όνομα της κοινότητας διορθώνεται σε κοινότητα Πασά. ΦΕΚ - 16/10/1940: Η κοινότητα προήλθε από τη διόρθωση του ονόματος της κοινότητας Πασσιά.ΦΕΚ 105Α - 29/04/1949: Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Αργολίδος και Κορινθίας και υπάγεται στο νομό Αργολίδος. ΦΕΚ 105Α - 29/04/1949: Η κοινότητα αποσπάσθηκε στο νομό Αργολίδος από το νομό Αργολίδος και Κορινθίας.ΦΕΚ 96Α - 21/05/1975: Ο οικισμός Πασάς της κοινότητας μετονομάζεται σε Ίναχος. Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Ινάχου. ΦΕΚ 96Α - 21/05/1975: Η κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Πασά.ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός Τρίστρατον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Άργους. Ο οικισμός Ίναχος αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Άργους. Η κοινότητα καταργείται. Ο Άγιος Δημήτριος είναι η κεντρική εκκλησία του χωριού. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργεια εσπεριδοειδών). Ο πληθυσμός του χωριού ήταν σταθερός απο το 1879 μέχρι το 1920. Απο το 1928 μέχρι και το 1981 είχε σημαντική αύξηση αλλά έκτοτε έχει υπάρξει ελαφριά μείωση.
Αλεχάνδρο Αραβένα

Ο Αλεχάνδρο Γκαστόν Αραβένα Μόρι (Alejandro Gastón Aravena Mori, γενν. 22 Ιουνίου 1967) είναι Χιλιανός αρχιτέκτονας. Το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο Πρίτσκερ και το ίδιο έτος ήταν διευθυντής και επιμελητής του τομέα αρχιτεκτονικής στην Μπιενάλε της Βενετίας.

 Ο Αραβένα γεννήθηκε στο Σαντιάγο και απεφοίτησε από το Ποντιφήκειο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Χιλής το 1992. Δύο χρόνια αργότερα ίδρυσε την εταιρεία «Alejandro Aravena Architects». Συνέγραψε τα βιβλία Los Hechos de la Arquitectura (1999), El Lugar de la Arquitectura (2002) και Elemental: Incremental Housing and Participatory Design Manual. Από το 2000 μέχρι το 2005 ήταν επισκέπτης καθηγητής στη Μεταπτυχιακή Σχολή Σχεδίου του Χάρβαρντ (Harvard Graduate School of Design). Το 2006 ο Αραβένα έγινε εκτελεστικός διευθυντής της Elemental S.A., «κερδοσκοπικής εταιρείας με κοινωνικά ενδιαφέροντα». Τον Ιούλιο του 2015 ο Αραβένα διορίσθηκε διευθυντής της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, υπεύθυνος για τη διοργάνωση της 15ης Διεθνούς Εκθέσεως Αρχιτεκτονικής για το επόμενο έτος. Ο Αραβένα σχεδίασε τους «Σιαμαίους Πύργους», ένα κτήριο εργαστηρίων στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Ποντιφήκειου Καθολικού Πανεπιστημίου της Χιλής, καθώς και άλλα κτήρια στο ίδιο ίδρυμα. Σχεδίασε επίσης: το Colegio Huelquen Montessori, το «Σπίτι για έναν γλύπτη» (Casa para una Escultora), την «Οικία στη λίμνη Πιρεουέικο» (Pirehueico), τρεις κοιτώνες στο Πανεπιστήμιο Σαιν Έντουαρντς στο Ώστιν (Τέξας), τη Βίλα στο Όρντος της Εσωτερικής Μογγολίας και άλλα έργα. Σχεδίασε επίσης έναν παιδότοπο στο Μητροπολιτικό Πάρκο του Σαντιάγο. Ο Αραβένα έχει κερδίσει τον «Αργυρό Λέοντα» της 11ης Μπιενάλε της Βενετίας, το Μετάλλιο Αρχιτεκτονικής Erich Schelling το 2006 και το «Παγκόσμιο Βραβείο Αειφόρου Αρχιτεκτονικής» το 2008. Την επόμενη δεκαετία βραβεύθηκε με το Index award το 2011 και Αργυρό «Βραβείο LafargeHolcim για Αειφόρες Κατασκευές». Το 2016 τιμήθηκε με το υψηλότερου κύρους βραβείο αρχιτεκτονικής στον κόσμο, το Βραβείο Πρίτσκερ. Επίσης έχει διατελέσει μέλος της κριτικής επίτροπής του ίδιου βραβείου. Ο Αραβένα στο TED Ο Αλεχάνδρο Αραβένα στο LafargeHolcim Foundation
Πάμελα Λύντον Τράβερς

Η Πάμελα Λύντον Τράβερς (γεν Έλεν Λύντον Γκοφ; 9 Αυγούστου 1899 – 23 Απριλίου 1996) ήταν Άγγλο-Αυστραλέζα συγγραφέας και ηθοποιός, γνωστή από το έργο της με ηρωίδα τη Μαίρη Πόππινς, που έχει γυριστεί σε ταινία της Ντίσνεϋ με πρωταγωνίστρια την Τζούλι Άντριους.

 Γεννήθηκε το 1899 και πέθανε το 1996. Η Τράβερς δημοσίευσε τα ποιήματά της στην εφηβική της ηλικία, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως ηθοποιός. Περιόδευσε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία με έναν σαιξπηρικό θίασο, μέχρι που εγκαταστάθηκε το 1924 στην Αγγλία, όπου άρχισε να γράφει μυθιστορήματα ως P. L. Travers. Η πρώτη συγγραφική της επιτυχία ήταν η σειρά της με ηρωίδα τη Μαίρη Πόππινς (έξι βιβλία συνολικά, από το 1934 έως 1988). Έγραψε μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές. Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στο Λονδίνο. Travers, PL (1970–71), «Gurdjieff», Man, Myth and Magic: Encyclopedia of the Supernatural, London: Purnell, http://www.gurdjieff.org/travers1.htm , 12 vol., reprinted on the International Gurdjieff Review. «Papers of P. L. Travers», Finding aid, New South Wales: State Library, http://www.sl.nsw.gov.au/mssguide/ptravers.pdf, ανακτήθηκε στις 2014-09-24 . Flanagan, Caitlin (12 December 2005), «Becoming Mary Poppins: P. L. Travers, Walt Disney, and the making of a myth», The New Yorker, http://www.newyorker.com/archive/2005/12/19/051219fa_fact1?currentPage=all . Lawson, Valerie (February 2006), «Secret Life of a Letter to the Editor», Columbia Journalism Review, http://www.cjr.org/issues/2006/1/lettertoeditor.asp, ανακτήθηκε στις 2014-09-24 Bostridge, Mark, «Hail Mary», The independent (London), http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/books/features/hail-mary-547034.html .
Σπούτνικ 4

Το Σπούτνικ 4, γνωστό και σαν Korabl-Sputnik 1, είναι το πρώτο διαστημόπλοιο Βοστόκ που εκτοξεύθηκε. Ήταν μη επανδρωμένο και κύριος σκοπός της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διάφορων συστημάτων και παραμέτρων προκειμένου μία επανδρωμένη διαστημική αποστολή να καταστεί εφικτή. Με ένα άλλο διαστημόπλοιο ίδιου τύπου, το Βοστόκ 1, ταξίδεψε στο διάστημα ένα χρόνο αργότερα ο πρώτος στην ιστορία κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν.

 Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 15 Μαΐου 1960 και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Κύριος στόχος ήταν ο έλεγχος των συστημάτων υποστήριξης ζωής. Μάλιστα εντός της καμπίνας είχε τοποθετηθεί στη θέση του κοσμοναύτη μία κούκλα. Το διαστημόπλοιο εξέπεμψε δεδομένα τηλεμετρίας και ηχογραφημένα μηνύματα πίσω στη Γη.Η διαδικασία επανεισόδου στην γήινη ατμόσφαιρα δεν ήταν επιτυχημένη. Μετά από τέσσερις ημέρες σε τροχιά αποχωρίστηκε η κάψουλα επανεισόδου και πυροδοτήθηκαν οι πύραυλοι ανάσχεσης ώστε αυτή να επιβραδύνει και να επιστρέψει στη Γη. Η κάψουλα τελικά δεν μπήκε στην ατμόσφαιρα όπως είχε σχεδιαστεί.