IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ευδοκία Λουκάγκου

Η Ευδοκία Λουκάγκου (26 Σεπτεμβρίου 1995, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια στη ρυθμική γυμναστική. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο.

 Η Λουκάγκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σε ηλικία πέντε ετών άρχισε να ασχολείται με τη γυμναστική και εγγράφηκε στο σωματείο ΑΟ ΔΙΑΓΟΡΑΣ στη Θεσσαλονίκη. Το 2009 έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας Ρυθμικής Γυμναστικής Γυναικών.Η Ευδοκία Λουκάγκου συμμετείχε στους Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου το 2012 με την ελληνική ομάδα. Στη φάση του ομίλου αυτού, αγωνιζόταν μαζί με τις: Ελένη Δόικα, Αλεξία Κυριαζή, Σταυρούλα Σαμαρά, Βασιλεία Ζάχου και Μαριάνθη Ζαφειρίου, σημειώνοντας 51.875 πόντους στον προκριματικό γύρο και τερματίζοντας στην 9η θέση.
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ανδόρρας

Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ανδόρρας, με απόφαση της κυβέρνησης της Ανδόρρας, χορηγούνται από την Λέσχη Αυτοκινήτου της Ανδόρρας (Automòbil Club d'Andorra). Από το 2011 οι πινακίδες αποτελούνται από ένα γράμμα και τέσσερα ψηφία, είναι της μορφής A 0000 και έχουν το εθνόσημο της Ανδόρας και τον κωδικό της χώρας "AND" στα αριστερά της αριθμοσειράς και το Principat d'Andorra (Πριγκηπάτο της Ανδόρρας) με μπλε χρώμα κάτω από την αριθμοσειρά. Οι πινακίδες έχουν ανάγλυφα μαύρα γράμματα και αριθμούς σε λευκό φόντο. Πριν το 2011 οι πινακίδες αποτελούνταν μόνο από αριθμούς ή ένα γράμμα και τέσσερα ψηφία, χωρίς τον κωδικό "AND".

 ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΙΝΑΚΙΔΑ (ΜΤ) - Το MT σημαίνει Matrícula Temporal . Οι πινακίδες αποτελούνται από δύο γράμματα σε ένα κόκκινο πλαίσιο στα αριστερά, τέσσερις αριθμούς και την ημερομηνία λήξης σε άλλο κόκκινο πλαίσιο στα δεξιά.ΔΟΚΙΜΗ (PROVA) - Χρησιμοποιείται ως πινακίδα αντιπροσωπείας. Οι πινακίδες αποτελούνται από το μέγιστο τρεις αριθμούς, το έτος λήξης στα αριστερά της πινακίδας και τη λέξη PROVA στο κάτω μέρος. Το χρώμα των αριθμών και των γραμμάτων είναι κόκκινο σε πράσινο φόντο.ΕΙΔΙΚΑ ΟΧΗΜΑΤΑ (VEHICLES ESPECIALS) - Ειδικά οχήματα και μόνο τρεις αριθμοί. Το χρώμα των αριθμών είναι κόκκινο σε λευκό φόντο.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ - Οι διπλωματικές και προξενικές πινακίδες είναι της μορφής CD 00Α και CC000Α (όπου 0 = αριθμός, Α = γράμμα που υποδηλώνει το κράτος που αντιπροσωπεύει). Οι πινακίδες αποτελούνται από τα γράμματα, το μέγιστο τρεις αριθμούς και ένα γράμμα. Το χρώμα των αριθμών και των γραμμάτων είναι λευκό σε γαλάζιο φόντο.ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΧΗΜΑΤΑ - Τα επίσημα οχήματα χρησιμοποιούν μια τρίχρωμη σημαία της Ανδόρρας χωρίς άλλα εμβλήματα. Europlates - Andorra (AND), europlates.eu
Φρειδερίκος διάδοχος της Δανίας και Νορβηγίας

Ο Φρειδερίκος (δανικά: Frederik, 11 Οκτωβρίου 1753 - 7 Δεκεμβρίου 1805) από τον Οίκο του Ολδεμβούργου ήταν διάδοχος της Δανίας και της Νορβηγίας. Διετέλεσε αντιβασιλέας το διάστημα 1772-84.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας και της Ιουλιάνας Μαρίας, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κρίστιανσμπορκ της Κοπεγχάγης και σε ηλικία 3 ετών εξελέγη βοηθός επίσκοπος της Λυβέκης. Αυτό σήμαινε ότι θα διαδεχόταν τον τότε επίσκοπο Φρειδερίκο Αύγουστο, αλλά αυτό τελικά δεν έγινε. Ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του, o Χριστιανός Ζ΄ υπέφερε από σοβαρή διανοητική ασθένεια. Όταν αυτός διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, ο Φρειδερίκος ορίστηκε αντιβασιλέας το 1772, αν και 18 ετών. Η εξουσία του ήταν ονομαστική, καθώς την εξουσία ασκούσαν η μητέρα του Ιουλιάνα και ο υπουργός Όβε Χου-Γκουλμπέρ. Το 1784 ο γιος του Χριστιανού Ζ΄, ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ έκανε πραξικόπημα και ανέλαβε την εξουσία. Μετά από αυτό ο Διάδοχος δεν είχε επιρροή στην Αυλή. Το 1794 το Ανάκτορο Κρίστιανσμπορκ καταστράφηκε από πυρκαγιά και ο Φρειδερίκος μεταφέρθηκε στο Ανάκτορο Αμαλίενμποργκ. Αμέσως μετά απεβίωσε η σύζυγός του Σοφία Φρειδερίκη και το 1805 ετελεύτησε και ο ίδιος σε ηλικία 52 ετών. Το 1839 απεβίωσε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του διαδόχου, ο Χριστιανός Η΄. Το 1969 στο ιστορικό μυθιστόρημα Η χαμένη βασίλισσα η συγγραφέας Νόρα Λοφτ περιγράφει την τραγική ζωή της Καρολίνας Ματθίλδης δίπλα στον ανισόρροπο σύζυγό της Χριστιανό Ζ΄. Η Βασίλισσα κάνει εραστή τον Γιόχαν Φρήντριχ Στρούνζε. Η συγγραφέας περιγράφει ότι ο Φρειδερίκος ήταν ερωτευμένος με τη Βασίλισσα και ζήλευε τον Στρούνζε, κάτι όμως που δεν αναφέρεται στις πηγές. Νυμφεύτηκε το 1774 τη Σοφία-Φρειδερίκη, κόρη του Λουδοβίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα: θνησιγενή κόρη 1781. θνησιγενή κόρη 1783. Ιουλιάνα Μαρία 1784. Χριστιανός Η΄ 1786-1848, βασιλιάς της Δανίας & Νορβηγίας. Γιος του ήταν ο: Φρειδερίκος Ζ΄ της Δανίας, τελευταίος άρρην απόγονος του κύριου κλάδου των Όλντενμπουργκ. Ιουλιανή-Σοφία 1788-1850, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο πρίγκιπα της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελτ. Καρλόττα 1789-1864, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ. Κόρη της ήταν η: Λουίζα, διάδοχος, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Θ΄ της Δανίας. Φερδινάνδος 1792-1863, διάδοχος της Δανίας. Frederik the Heir Presumptive at the website of the Royal Danish Collection at Rosenborg Castle
Γιάννης Πιλάβης

Ο Γιάννης Πιλάβης είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που διακρίθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού (στόπερ), γεννημένος στις 29 Μαρτίου του 1948, στο Συνοικισμό ή Φοίνικα Σαλαμίνας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1963 από το εφηβικό τμήμα του τοπικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Αμπελακιακός, ο οποίος μετείχε στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το καλοκαίρι του 1966 μετεγγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας, τη σπουδαιότερη ομάδα του νησιού, η οποία αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.

 Συνέχισε στην ομάδα αυτή για επτά συνεχόμενες περιόδους, αναδεικνυόμενος σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Σαλαμίνας και το καλοκαίρι του 1973 πήρε μετεγγραφή για το Αιγάλεω, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α΄Εθνική. Αγωνίσθηκε για τα επόμενα 8 χρόνια εκεί, ξεπερνώντας τις 100 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία, ενώ πολλαπλάσιες συμπλήρωσε στη Β΄ κατηγορία. Το καλοκαίρι του 1981 επέστρεψε στον Αίαντα, με τον οποίο έπαιξε στη Γ΄Εθνική, αλλά και στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία, το 1987-88, αναλαμβάνοντας προς τα τέλη της περιόδου, προπονητής της ομάδας. Επίσης, διετέλεσε παίκτης του Προμηθέα Σαλαμίνας έχοντας προπονητή το Βασίλη Κουλουριώτη και την επόμενη χρονιά ανέλαβε ο ίδιος την ομάδα, ανεβάζοντάς την από τη Γ΄ στη Β΄ κατηγορία Πειραιά. To 1977 ήταν πρωταθλητής Β΄ Εθνικής (στο Νότο) με το Αιγάλεω και το 1984 πρωταθλητής Δ΄Εθνικής με τον Αίαντα. Ο πατέρας του Γιάννη Πιλάβη, Παράσχος Πιλάβης (1921 - 1986), ήταν κι αυτός γνωστός ποδοσφαιριστής στον Αίαντα Σαλαμίνας και αγωνίζονταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Επίσης, έπαιξε στον Ατρόμητο Πειραιώς. Ο Γιάννης Πιλάβης είναι νυμφευμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη. Ο γιος του Παράσχος Πιλάβης έπαιξε επίσης ποδόσφαιρο στον Αίαντα. Ο Γιάννης Πιλάβης κατοικεί μόνιμα στη γενέτειρά του και είναι συνταξιούχος του Λιμενικού Σώματος. Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που αγωνίστηκε ο Γιάννης Πιλάβης στην 25χρονη καριέρα του είναι: Από το 1963 έως και το 1965/66 (3 έτη): Αμπελακιακός Σαλαμίνας (Ε.Π.Σ. Πειραιώς) 1966/67 έως και 1972/73 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Β΄ Εθνική 1973/74 και 1974/75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (53 συμμετοχές) 1975/76 και 1976/77: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (46 συμμετοχές) 1977/78 και 1978/79: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (54 συμμετοχές) 1979/80 και 1980/81: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (52 Συμμετοχές) 1981/82 έως και 1987/88 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Δ΄Εθνική (6 έτη) και Γ΄ Εθνική(1984/85) Η ιστοσελίδα του Αίαντα Σαλαμίνας «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998) Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι" (Έκδοση "Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε."), τεύχη ετών 1994-95 Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Opel Performance Center

To Opel Performance Center (OPC) είναι υποκατάστημα του γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Opel (θυγατρικής εταιρίας της αμερικάνικης General Motors έως τον Μάρτιο του 2017 και στη συνέχεια του Ομίλου PSA). Το OPC ιδρύθηκε το 1997 με σκοπό να επιτηρεί τις αγωνιστικές δραστηριότητες της Opel και να αναπτύξει τις αποδόσεις κάποιων εκ των εκδόσεων των οχημάτων Opel. Ο ρόλος της είναι παρόμοιος με της HSV στην Holden όπως επίσης της Special Vehicle Team με την Ford.

 Τα οχήματα που αναπτύσσονται από την OPC πωλούνται κάτω από το εμπορικό σήμα Opel, ως ειδικές εκδόσεις των τυποποιημένων οχημάτων της Opel. Είναι χαρακτηριστικά χρωματισμένα με μια ιδιαίτερη σκιά μπλε χρώματος (αν και σε άλλα χρώματα έχουν διατεθεί στην αγορά) και φέρουν το χαρακτηριστικό σήμα "OPC". Κύριοι ανταγωνιστές τους στην Ευρώπη φέρονται να είναι οι εκδόσεις ST των ευρωπαϊκών Ford. Έως το 2012, η OPC έχει αναπτύξει τα εξής μοντέλα της Opel: 1999 Opel Astra OPC - Τρίθυρη έκδοση του Opel Astra G (εκτός παραγωγής πλέον) 2001 Opel Zafira OPC - Μια έκδοση του πολυμορφικού Opel Zafira Α (εκτόςπαραγωγής πλέον) 2002 Opel Astra Caravan OPC - Caravan έκδοση του Opel Astra G (εκτός παραγωγήςπλέον) 2005 Opel Astra OPC - Τρίπορτη (GTC) έκδοση του Opel Astra H 2005 Opel Zafira OPC - Μια έκδοση του πολυμορφικού Opel Zafira B 2005 Opel Vectra OPC - Μια έκδοση του Opel Vectra C GTS (πεντάθυρο) 2005 Opel Vectra Caravan OPC - Caravan έκδοση του Opel Vectra C 2006 Opel Meriva OPC - Μια έκδοση του Opel Meriva 1.600 κ.εκ. 180 ίππων 2007 Opel Corsa OPC - Τρίπορτη έκδοση του Opel Corsa D 1.600 κ.εκ. 192 ίππων 2009 Opel Insignia OPC - Η ισχυρότερη έκδοση του Opel Insignia 2009 Opel Insignia OPC Sports Tourer - Η ισχυρότερη έκδοση του Opel Insignia Sports Tourer 2011 Opel Corsa OPC Nürburgring Edition - Τρίπορτη έκδοση του Opel Corsa D 1.600 κ.εκ. 210 ίππων 2012 Opel Astra OPC - Τρίπορτη (GTC) έκδοση του Opel Astra J Στα εννέα χρόνια ύπαρξης η OPC παρουσίασε τα εξής πρότυπα οχήματα: 2001 Opel Astra Coupe OPC X-Treme - Βασισμένο στο DTM V8 του Opel Astra Coupe. 2002 Opel Corsa OPC - Τρίπορτη έκδοση του Opel Corsa C, που την τελευταία στιγμή δεν βγήκε στην παραγωγή. 2003 Opel Vectra OPC - Μια έκδοση του Opel Vectra C εφοδιασμένο με πετρελαιοκινητήρα 1.9 CDTI. 2004 Opel Astra High Performance Concept - Δοκιμαστική έκδοση του πιο πρόσφατου OPC Opel Astra του 2005, κόκκινα χρωματισμένο. Opel-OPC, σελίδα που επιδεικνύει τα τρέχοντα μοντέλα της OPC Σελίδα φίλων της Opel
Λιουντμίλα Κοντράτιεβα

Η Λιουντμίλα Αντρέεβνα Κοντράτιεβα (ρωσικά: Людмила Андреевна Кондратьева‎, γενν. 11 Απριλίου 1958) είναι Ρωσίδα πρώην αθλήτρια του στίβου, η οποία αγωνιζόταν στους δρόμους ταχύτητας. Αγωνίστηκε για τη Σοβιετική Ένωση και ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης το 1980 στα 100 μέτρα.

 Η Κοντράτιεβα ξεκίνησε τον στίβο σε ηλικία 11 ετών στο Παιδικό και Νεανικό Αθλητικό Σχολείο στο Σάχτι, με την πρώτη της προπονήτρια να είναι η Λιουντμίλα Μιχαΐλοβνα Παβλένκο. Δύο χρόνια αργότερα έδωσε εξετάσεις στο Αθλητικό Σχολείο Παιδιών και Εφήβων του Ροστόφ επί του Ντον, που δημιουργήθηκε το 1971, όπου την προπονούσε η Νίνα Βασιλίεβνα Λαζαρτσένκο. Το 1973 έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας Νέων της Σοβιετικής Ένωσης και το 1974 - της Εθνικής Ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 1975, η Κοντράτιεβα τερμάτισε 4η στα 200 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μ. Τέσσερα χρόνια αργότερα ήταν νικήτρια των 200 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1978, όπου κέρδισε επίσης το χρυσό στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα.Όντας ένα από τα φαβορί για μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, που διεξήχθησαν στη Μόσχα, κατείχε επίσης ένα μη αναγνωρισμένο παγκόσμιο ρεκόρ λίγο πριν την Ολυμπιάδα. Στις 3 Ιουνίου 1980 πέτυχε χρόνο 10,87 δευτερόλεπτα στο Πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης στο Λένινγκραντ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ της Μαρλίς Έλσνερ, από την Ανατολική Γερμανία (10,88 από το 1977). Όμως τα ελλειπή στοιχεία που προσκομίστηκαν στη IAAF οδήγησαν στη μη αναγνώριση της επίδοσης. Ο τελικός ήταν ένας αγώνας έντονου συναγωνισμού, με τις πρώτες πέντε αθλήτριες να τερματίζουν μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου. Το photo finish με ιδιαίτερη δυσκολία έδειξε ότι η Κοντράτιεβα είχε νικήσει τη Έλσνερ, με 0,01 δευτερόλεπτα διαφορά (χρόνος 11,06 δευτερόλεπτα). Η Κοντράτιεβα στην προσπάθειά της να νικήσει την προπορευόμενη Γερμανίδα, έπαθε τράβηγμα στον οπίσθιο μηριαίο της τη στιγμή του τερματισμού, που δεν της επέτρεψε να τρέξει στα 200 μ. ή στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μ. Την ίδια χρονιά στην Πράγα στις 16 Αυγούστου πέτυχε και την καλύτερη επίδοσή της στα 100 μέτρα με 11,02 δευτερόλεπτα.Μη μπορώντας να αγωνιστεί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 λόγω του μποϊκοτάζ της Σοβιετικής Ένωσης, η Κοντράτιεβα δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τον Ολυμπιακό της τίτλο. Αποσύρθηκε μετά από εκείνη τη σεζόν και παντρεύτηκε τον Γιούρι Σέντιχ, δύο φορές Ολυμπιονίκη στη σφυροβολία, αν και αργότερα θα χώριζαν. Το ζευγάρι είχε μια κόρη, την Οκσάνα Κοντράτιεβα, η οποία ακολούθησε τα βήματα του πατέρα της και έγινε αθλήτρια της σφυροβολίας.Επανήλθε για να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Προκρίθηκε στους ημιτελικούς των 100 μέτρων και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο ως μέρος της σκυταλοδρομίας 4 × 100 μ. γυναικών της Σοβιετικής Ένωσης.
Εντσιλάδα

Η εντσιλάδα (Ισπανικά: enchilada) είναι τορτίγια καλαμποκιού τυλιγμένη με γέμιση και καλυμμένη με σάλτσα πιπεριάς τσίλι. Οι εντσιλάδες μπορούν να είναι γεμισμένες με διάφορα συστατικά, όπως διάφορα κρέατα, τυρί, φασόλια, πατάτες, λαχανικά ή συνδυασμούς.

 Η Βασιλική Ισπανική Ακαδημία ορίζει τη λέξη εντσιλάδα, όπως χρησιμοποιείται στο Μεξικό, ως τυλιγμένη τορτίγια αραβοσίτου γεμισμένη με κρέας και σκεπασμένη με σάλτσα ντομάτας και τσίλι. Η λέξη enchilada είναι η παρεθλοντική μετοχή του ισπανικού enchilar, "για να προσθέσεις πιπεριά τσίλι για να", κυριολεκτικά για να "καρυκεύσεις (ή να διακοσμήσεις) με τσίλι".
Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation

Ο Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) είναι διεθνής, ερασιτεχνικός οργανισμός αφιερωμένος στη συλλογή στατιστικών στοιχείων σχετικά με το ποδόσφαιρο. Σκοπός του ιδρύματος είναι η δημιουργία ενός εξαντλητικού αρχείου πληροφοριών σχετικών με το ποδόσφαιρο από όλο τον κόσμο. Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel τον περιέγραψε το 2021 ως τη «Βικιπαίδεια των ποδοσφαιρικών στατιστικών».

 Σύμφωνα με τους ιδρυτές του, ο οργανισμός δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1994 (ανακοινώθηκε η έναρξη λειτουργίας στις 18 Δεκεμβρίου 1994) από τρεις θαμώνες της ομάδας ειδήσεων Rec.Sport.Soccer (RSS) του Usenet: τους Λαρς Όρχους, Κεντ Χέντλουνδ και Κάρελ Στόκερμανς. Ήταν γνωστό αρχικά ως «North European Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation», αλλά η γεωγραφική αναφορά αφαιρέθηκε όταν τα μέλη του από άλλες περιοχές αυξήθηκαν. Αναπτύχθηκε με βάση το δίκτυο Usenet - ένα είδος πρωτοδιαδικτύου που παρείχε πρόσβαση σε χρήστες από όλο τον κόσμο για ανταλλαγή δεδομένων. Σήμερα ο οργανισμός RSSSF έχει μέλη και συνεργάτες από όλο τον κόσμο. Θεωρείται ως ένας από τους πιο ολοκληρωμένους ιστότοπους στο διαδίκτυο για όποιον ενδιαφέρεται για στατιστικά ποδοσφαίρου, και για πολλούς ο πιο αξιόπιστος. IFFHS Witzig, Richard (2006). The Global Art of Soccer (στα Αγγλικά). New Orleans, LA: Cusiboy Publishing. σελ. 418. ISBN 0-9776688-0-0. OCLC 71788848. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2014. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation RSSSF Charter Best of RSS
Μαρία της Καστίλης, βασίλισσα της Αραγωνίας

Η Μαρία, ισπαν. Maria (14 Σεπτεμβρίου 1401 - 7 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας, σικελίας & Νάπολης.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης των Λάνκαστερ, κόρης του Ιωάννη δούκα του Λάνκαστερ. Παντρεύτηκε το 1415 τον Αλφόνσο Ε΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας, Σικελίας & Νάπολης· δεν απέκτησαν τέκνα. Earenfight, Theresa. (2010). The king's other body: María of Castile and the crown of Aragon. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-4185-1. Jansen, Sharon L. (2002). The monstrous regiment of women: female rulers in early modern Europe. Palgrave Macmillan. ISBN 0-312-21341-7.
Ζευγολατιό Μεσσηνίας

Το Ζευγολατιό βρίσκεται στη Μεσσηνία, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων περίπου από το Μελιγαλά. Έχει πληθυσμό 346 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στον οικισμό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός της γραμμής προς Καλαμάτα.

 Το τοπωνύμιο προέρχεται από το προσηγορικό ζευγηλατείον. Η λέξη είναι βυζαντινή (αρχ. ζευγηλάτης, ζευγολατώ) και σημαίνει το αγρόκτημα το οποίο έχει οίκημα. Είναι γνωστό για το παστέλι που έβγαζε επί πολλά χρόνια. Καλλιεργείται λάδι και καλαμπόκι. Επίσης παραγωγική μονάδα είναι και το πυρηνελαουργείο.
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1788-1857)

Ο Ευγένιος Β΄ (γερμ. Eugen, 8 Ιανουαρίου 1788 - 16 Σεπτεμβρίου 1857) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. Έγινε στρατηγός του Πεζικού στο ρωσικό στρατό κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγενίου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Λουίζας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπερκ-Γκέντερν. Ο Φρειδερίκος Ευγένιος Κάρολος Παύλος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Οέλς (Ολέσνιτσα) της Κάτω Σιλεσίας, στην Πρωσία. Ακολούθησε την αδελφή του πατέρα του Σοφία Δωροθέα (Μαρία Φεοντόροβνα), σύζυγο του Παύλου της Ρωσίας, και πήγε στην Αγία Πετρούπολη. Εισήλθε στον ρωσικό στρατό, αλλά μετά τον φόνο του Παύλου μετέβη στη Σιλεσία και εκπαιδεύτηκε από τον Λούντβιχ φον Βόλτσογκεν. Επανήλθε στο στρατό και το 1805 έγινε υποστράτηγος και συμμετείχε στις εκστρατείες του 1806-07 εναντίον της Γαλλίας και του 1810 εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είχε ενδιαφέρον με τη μουσική και γνωρίστηκε με τον συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, που ήταν μουσικός διευθυντής του πατέρα του το διάστημα 1806-07. Έγραψε ο ίδιος όπερες και τραγούδια, όπως το Η Νύφη του Φαντάσματος. Νυμφεύτηκε πρώτα ο 1817 τη Ματθίλδη, κόρη του Γεωργίου Α΄ του Βάλντεκ & Πύρμοντ, και είχε τέκνα: Μαρία (1818-1888), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Έσσης-Φίλιππσταλ. Ευγένιος Γ΄ (1820-1875), Δούκας της Βυρτεμβέργης.Το 1825 απεβίωσε η Ματθίλδη και ο Ευγένιος Β΄ έκανε το 1827 δεύτερο γάμο με την Ελένη, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ, και είχε τέκνα: Γουλιέλμος (1828-1896), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Αλεξανδρίνα Ματθίλδη (1829-1913). Νικόλαος (1833-1903), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Αγνή (1835-1886), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΔ΄ του Ρόις. The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 222
Αίμα στο χιόνι

Το Αίμα στο Χιόνι (Πρωτότυπος τίτλος: Les Granges Brûlées) γνωστή και με τον τίτλο Καμένοι Αχυρώνες είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Ζαν Σαπό και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Σιμόν Σινιορέ και ο Πωλ Κροσέ.

 Μια νεαρή γυναίκα δολοφονείται άγρια και το πτώμα της ανακαλύπτεται μέσα στα χιόνια πλησίον της φάρμας "Καμένοι Αχυρώνες" σε μια ορεινή τοποθεσία της ανατολικής Γαλλίας. Η φάρμα είναι ιδιοκτησία της Ρόουζ (Σιμόν Σινιορέ) η οποία μαζί με τον άνδρα της Πιερ (Πωλ Κροσέ) και τα τρία παιδιά της Πολ, Λουί και Φρανσουάζ, πιστοί στην παράδοση και τους θεσμούς μιας αγροτικής οικογένειας, αγωνίζονται σκληρά κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες για να επιβιώσουν. Από τις έρευνες που θα διεξάγει η τοπική αστυνομία θα διαπιστωθεί ότι εκλάπησαν 7.000 φράγκα από τη τσάντα της νεκρής και καθώς θα αποδειχθεί αδυναμία διαλεύκανσης της υπόθεσης, θα κληθεί από το Παρίσι ο ειδικός ανακριτής Πιέρ Λαρσέ (Αλέν Ντελόν) ο οποιος θα αναλάβει να εξιχνιάσει την μυστηριώδη δολοφονία. Ο ανακριτής θα υποπτευθεί τα μέλη της οικογένειας του αγροκτήματος, αλλά μετά από ανακρίσεις θα διαπιστώσει ότι όλοι τους έχουν άλλοθι και θα ισχυριστούν, ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα. Ο εκνευρισμός και η απογοήτευση του ανακριτή από την αναποτελεσματικότητα των ερευνών, σταδιακά θα αντικατασταθεί από τον θαυμασμό στο πρόσωπο της Ρόουζ για τον τρόπο με τον οποίο καταφέρνει να κρατά σφιχτά ενωμένη την οικογένειά της. Ο εντοπισμός των κλεμμένων χρημάτων στην ντουλάπα του Πολ και η κατάρριψη του άλλοθι που προέβαλε ο αδελφός του Λουί θα φέρουν σε δύσκολη θέση την Ρόουζ αλλά και τον ίδιο τον ανακριτή που έχει αρχίσει να τη συμπαθεί. Όλα δείχνουν ότι η εξιχνίαση του εγκλήματος είναι στην τελική ευθεία αλλά ένα νέο γεγονός θα ανατρέψει τα πάντα. Τελικά, η πίστη της Ρόουζ στην αθωότητα των γιων της ανταμείβεται, αλλά μόνο όταν αυτή και η οικογένειά της αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν κάποιες δυσάρεστες αλήθειες. Σιμόν Σινιορέ ως Ρόουζ Κατό Αλέν Ντελόν ως Πιερ Λαρσέ Πωλ Κροσέ ως Πιερ Κατό, συζυγος της Ρόουζ Μπερνάρντ Λε Κοζ ως Πολ Κατό, γιος της Ρόουζ Πιέρ Ρουσό ως Λουί Κατό, γιος της Ρόουζ Κατρίν Αλεγκρέ ως Φρανσουάζ Κατό, κόρη της Ρόουζ Μιού-Μιού ως Μονίκ, νύφη της Ρόουζ Μπεατρις Κονσταντίν ως Λουσίλ Κατό Ζαν Μπουίς ως ρεπόρτερ Ρενάτο Σαλβάτορι ως ξενοδόχος Η ταινία κατά την διάρκεια προβολής της στις γαλλικές κινηματογραφικές αίθουσες έκοψε συνολικά 961,000 εισητήρια Αίμα στο χιόνι στην IMDb Αίμα στο χιόνι στο AllMovie Αίμα στο χιόνι στο AlloCine
Αρί Αττικής

Το Αρί είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Κερατέας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κερατέας, του δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Το Αρί είναι πεδινό, μεσόγειο χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Αττικής. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του υψώματος «Βαλμάς» (135 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Κερατέας-Αναβύσσου, βορειοανατολικά της Αναβύσσου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΝΑ. του κέντρου της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερατέας του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερατέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής. Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000) Google Earth eeata.gr
177 Ίρμα

Η Ίρμα (Irma) είναι μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής στο εσωτερικό τμήμα της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,49. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Γάλλο αστρονόμο Πωλ Ανρί, που παρατηρούσε από το Παρίσι.

 Η μέση διάμετρος της Ίρμας υπολογίσθηκε σε 73,22 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Ίρμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 12,5 λεπτά ή, σύμφωνα με φωτομετρικές παρατηρήσεις της Ίρμας στο Αστεροσκοπείο Organ Mesa του Νέου Μεξικού το 2011, 13 ώρες και 51 λεπτά, με μεταβολή μεγέθους εκ περιστροφής 0,30. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Α.Π.Σ. Κεραυνός Κολχικού

Ο Κεραυνός Κολχικού είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Κολχικό Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1954, έχει για έμβλημα τον κεραυνό και τα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και στο παρελθόν, είχε παρουσία στα πρωταθλήματα της Δ΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Έπειτα από δυο χρονιές στο πρωτάθλημα της Α1΄ Κατηγορίας, από τη σεζόν 2019-20 θα αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο Κολχικού.

 Ο «Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Κεραυνός Κολχικού» ιδρύθηκε το 1954. Τα πρώτα χρόνια αγωνίστηκε σαν ανεξάρτητο σωματείο και το 1970 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 1534 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία από την αγωνιστική περίοδο 1970-71. Ο Κεραυνός Κολχικού την περίοδο 1990-91 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Έπειτα από δυο χρονιές, την περίοδο 1992-93 κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 1993-94 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική και παράλληλα, συμμετείχε στο κύπελλο Ελλάδος της περιόδου 1993-94 όπου και αποκλείστηκε από τον Αστέρα Αμπελοκήπων σε διπλούς αγώνες. Ακολούθησαν 2 συμμετοχές συμμετοχές στην Δ΄ Εθνική τις επόμενες δυο χρονιές, που αποτέλεσαν και τις τελευταίες παρουσίες του Κεραυνού Κολχικού στην Δ΄ Εθνική Τα επόμενα έτη μέχρι και σήμερα καθιερώθηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας και κέρδισε την επάνοδο στην Α1΄ Κατηγορία. Το 2014-2015 νίκησε τον Εθνικό Σοχού σε αγώνα μπαράζ play out και σώθηκε από τον υποβιβασμό, ενώ αντίθετα την περίοδο 2015-2016 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και ηττήθηκε από την Ομόνοια Σίνδου 4-2 για τον αγώνα ανόδου στην Α1΄ Κατηγορία. Το 2016-2017 κατέκτησε το πρωτάθλημα 4ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, την Α1΄ Κατηγορία. Την περίοδο 2022 - 2023 αγωνίζεται για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας , λόγω μη συμμετοχής στην προηγούμενη σεζόν στην Α' Κατηγορία . Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
Ο Ανθρωποφάγος 2000

Ο Ανθρωποφάγος 2000 (πρωτότυπος τίτλος: Anthropophagous 2000) είναι μια ταινία τρόμου του 1999 σε σκηνοθεσία Ανδρέας Σνας και σε σενάριο Καρλ Χέινζ Γκέιζεντορφ. Είναι ένα πολύ αιματηρό ριμέικ της κλασσικής ταινίας Ο Ανθρωποφάγος του Τζο Ντ'Αμάτο. Ο Ανδρέας Σνας εκτός από σκηνοθεσία παίρνει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του βίαιου ανθρωποφάγου ερημίτη.

 Μια ομάδα φίλων μπαίνουν στην περιοχή ενός μοναχικού ανθρωποφάγου φονιά ο οποίος αρχίζει να τους σκοτώνει με αποτρόπαιους και πολύ αιματηρούς τρόπους. Όταν μόνο λίγοι παραμένουν, αποφασίζουν να πάρουν θέση εναντίον του δολοφόνου και να παλέψουν για τη ζωή τους. Ανδρέας Σνας ως Νίκος Καραμανλής (ανθρωποφάγος) Όλιβερ Σάουερ ως Γκεόργκ Στοκμαν Ασίμ Κολχάσε ως Σταν Ανδρέας Στόεκ ως Μαρκ Κορνήλια ντε Πάμπλος ως Ρίτα Σιβίλ Κολχάσε ως Εριέτ/Ιρίνα Καραμανλή Αντρέ Σομπότκα ως Βίνσεντ Μπριτ Μπι ως Κάρολ Κορντούλα Κρούγκερ ως Μάρθα Καραμανλή Σάντρα Μπέργκ ως Βίκυ Καραμανλή Καρλ Χέινζ Γκέιζεντορφ ως Άλαν Σβέν Κάρστενς ως Στιούαρτ Ο Γερμανός σκηνοθέτης Ανδρέας Σνας σκηνοθέτησε αυτή την ταινία ως φόρο τιμή στον Τζο Ντ'Αμάτο ο οποίος πέθανε λίγο πριν αρχίσει να γυρίζεται η ταινία. Ο Σνας έβαλε στην ταινία του πολύ περισσότερο αίμα και βία από την πρωτότυπη του Ντ'Αμάτο και έδωσε στον ανθρωποφάγο του υπεράνθρωπη δύναμη ώστε να συνθλίβει ανθρώπινα κρανία με τα χέρια ενώ στην πρώτη ταινία ο ανθρωποφάγος είχε απλά ανθρώπινη δύναμη. Η περίφημη σκηνή κανιβαλισμού του ανθρώπινου εμβρύου επαναλήφθηκε στην ταινία με τα ειδικά εφέ βέβαια να είναι χαμηλότερης ποιότητας από αυτά της πρώτης ταινίας κάνοντας την σκηνή να είναι λιγότερο πειστική από αυτή της πρωτότυπης ταινίας του Ντ'Αμάτο. Η κλασσική σκηνή όπου ο ανθρωποφάγος ξεκοιλιάζεται στο τέλος της ταινίας επαναλήφθηκε επίσης αλλά αντί ο Σνας να τελειώσει εκεί την ταινία κάνει τον ανθρωποφάγο να συνεχίζει να επιτίθεται και στο τέλος αποκεφαλίζεται από ένα φτυάρι. Το Worldwide Celluloid Massacre είπε ότι το Anthropophagous 2000 ήταν «ανιαρό» και «αναβαθμίζει το splatter από διάφορους κάδους, αλλά διατηρεί την απόλυτη πλήξη" και το χαρακτήρισε ως άνευ αξίας. Το Slasherpool δήλωσε ότι η ταινία είναι ντροπή για το πρωτότυπο φιλμ κατά την αναθεώρηση της ταινίας Ο Ανθρωποφάγος. Οι Cult Κριτικές ανταποκρίθηκαν θετικά στο Anthropophagous 2000, οι μόνες κριτικές του site είναι ότι εμποδίστηκε από το να βγει απευθείας-σε-βίντεο και ότι ο Ανδρέας Σνας δεν έχει την σκηνοθετική δεξιοτεχνία του Τζο Ντ'Αμάτο. Anthropophagous 2000 Αρχειοθετήθηκε 2015-11-17 στο Wayback Machine. στο Rotten Tomatoes Παρουσίαση της ταινίας στο horrornews.net Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
Ημέρα της Γης

Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης». Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο.

 Η Ημέρα της Γης καθιερώθηκε το 1970, στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον και σηματοδοτεί τη γένεση του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος. Σύντομα, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και σήμερα, γιορτάζεται σε περισσότερες από 190 χώρες σε όλο τον πλανήτη. Το Δίκτυο Ημέρας της Γης συντονίζει τις προσπάθειες. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές εκείνης του '70, όταν ο γερουσιαστής Νέλσον πρότεινε την ιδέα για την Ημέρα της Γης, ο πλανήτης δεν είχε ακόμα, συνειδητοποιήσει τις συνέπειες της επέμβασης του ανθρώπου στο περιβάλλον. Ωστόσο, κάποιες συνειδήσεις είχαν αρχίσει να ξυπνούν.Μετά τον Ιανουάριο του 1969, παρακολουθώντας τις τραγικές συνέπειες της μεγαλύτερης πετρελαιοκηλίδας που είχε δημιουργηθεί ποτέ στις ΗΠΑ μέχρι εκείνη την ημέρα, στο κανάλι της Σάντα Μπάρμπαρα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνουν περισσότερα από 3,500 θαλάσσια πουλιά, καθώς και δελφίνια, φώκιες και θαλάσσιοι λέοντες, ο Νέλσον ανέλαβε δράση. Ο Αμερικανός γερουσιαστής δημιούργησε μία ομάδα 85 ατόμων για να προωθήσουν την ιδέα μίας ημέρας για το περιβάλλον. Στις 22 Απριλίου 1970, 20 εκατομμύρια Αμερικανοί βγήκαν στους δρόμους, στα πάρκα και στις πλατείες, για να διαδηλώσουν υπέρ της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος.Μέχρι το τέλος της χρονιάς, είχε δημιουργηθεί η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ και είχε ψηφιστεί ο νόμος για καθαρό αέρα, καθαρό νερό και προστασία των απειλούμενων ειδών. “Πήραμε ένα ρίσκο, αλλά δούλεψε”, δήλωσε ο Νέλσον, ο οποίος τιμήθηκε με την ανώτατη διάκριση για πολίτη στις ΗΠΑ, το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, το 1995. Εξάλλου, η Ημέρα της Γης είχε ήδη γίνει επίσημα, παγκόσμιο κίνημα. Το 1990, ο Ντένις Χάις, ο οποίος συμμετείχε στην οργάνωση της πρώτης Ημέρας της Γης, το 1970, ανέλαβε την οργάνωσή της σε παγκόσμια κλίμακα, κινητοποιώντας 200 εκατομμύρια κόσμου σε 141 χώρες. Ως συνέπεια, το 1992, πραγματοποιήθηκε η ιστορική Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ για το Περιβάλλον. Σήμερα, η Ημέρα της Γης έχει φτάσει σε περισσότερες από 190 χώρες και γιορτάζεται από περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο, οι οποίοι στέλνουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις και στους συνανθρώπους τους ότι η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι αναγκαία, η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι μάχη υπέρ του μέλλοντος της Γης. Και του δικού μας
Βαρτσίσουαφ Α΄ της Πομερανίας

Ο Βάρτισλαβ Α΄, γερμαν. Wartislaw i (π. 1091 - 9 Αυγούστου 1135) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν ο πρώτος δούκας της Πομερανίας (δεκαετία τού 1120-1135). Είναι ο γενάρχης τού Οίκου.

 Ήταν Σλαβικής καταγωγής και γεννήθηκε περί το τέλος τού 11ου αι. Ενόσω ήταν αιχμάλωτος των Σαξόνων βαπτίστηκε χριστιανός και το κράτησε κρυφό από τους παγανιστές υπηκόους του. Στη μάχη τού Νάκλο το 1109 ηττήθηκε από τον Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και έγινε υποτελής του το 1120-23. Συμφώνησε να τού πληρώνει φόρο υποτέλειας και να εκχριστιανίσει τους Πομερανούς. Οι δύο ηγεμόνες υποστήριξαν τον Όθωνα επίσκοπο τού Μπάμπερκ για τον εκχριστιανισμό της Πομερανίας. Από το 1124 ο Βάρτισλαβ Α΄ διέμενε στην πόλη Καμιέν Πομόρσκι. Φονεύθηκε το 1134-48 κοντά στο Στόλπε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράτιμπορ Α΄. Στο μέρος όπου έγινε ο φόνος από τους παγανιστές, κοντά στο Βορπόμμερν-Γκράιφσβαλτ, στήθηκε πέτρα με χαραγμένο σταυρό, ο λίθος τού Βάρτισλαβ Α΄, σε ανάμνηση των ιεραποστολικών προσπαθειών του. Είχε 24 συζύγους και παλλακίδες, όταν ο Όθων τον έπεισε να νυμφευτεί χριστιανικά. Η νέα σύζυγός του ήταν η Χάιλα από τη Σαξονία και όταν αυτή απεβίωσε το 1128 ο Βάρτισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ίντα των Έστριντσεν, κόρη τού Νιλς της Δανίας ή τού Κ[α]νούτου Λαβάρντ της Δανίας ή ίσως των Ρουρικιδών της Ρουθηνίας. Είχε τέκνα: Μπόγκισαβ Α΄ π. 1130-1187, δούκας της Πομερανίας Καζιμίρ Α΄ μετά το 1130-1180, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν. Βοϊσλάβα, παντρεύτηκε τον Πριμπισλάβ πρίγκιπα τού Μεκλεμβούργου. Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree (in German)
363

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 363 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 363 (CCCLXIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ιουλιανού και Σαλλουστίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1116 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 363 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 5 Μαρτίου - Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός κινείται από την Αντιόχεια με τον στρατό του (90.000 άνδρες) και κατευθύνεται βόρεια προς τον Ευφράτη. Καθ' οδόν δημιουργεί έναν αντιπερισπασμό και στέλνει μία δύναμη 30.000 ανδρών υπό τον ξάδελφό του Προκόπιο στην Αρμενία. Απρίλιος - Ο Ιουλιανός διασχίζει τον Ευφράτη πλησίον της Ιεράπολης, χρησιμοποιώντας 50 πλωτά πλοία και μετακινείται ανατολιά στις Κάρρες. Καταστρέφει τη Βηρσαβώρα και καταλαμβάνει τα Περσικά οχυρά κατά μήκος της ερημικής μεθορίου (Αραβικό Όριο). 29 Μαΐου - Μάχη της Κτησιφώντας: ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός προσεγγίζει τα περίχωρα της ισχυρά οχυρωμένης πρωτεύουσας Κτησιφώντας. Ο Βασιλιάς Σαπώρης Β΄ υπεύθυνος για ένα μεγάλο Περσικό στρατό υιοθετεί μία Πολιτική καμμένης γης, αφήνοντας απεγνωσμένα τους Ρωμαίους με έλλειψη προμηθειών. 16 Ιουνίου - Ο Ρωμαϊκός στρατός ξεκινά την υποχώρησή του προς το βορρά στην Κορδυηνή (Αρμενία). Ο Ιουλιανός παρελαύνει πίσω στον Τίγρη και καίει τον στόλο των προμηθευτικών πλοίων του. Κατά την υποχώρηση, οι δυνάμεις του Ιουλιανού δέχονται πολλές επιθέσεις από τους Πέρσες. 26 Ιουνίου - Μάχη της Σαμάρας: ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός πληγώνεται σε μία συμπλοκή κοντά στη Σαμάρα (Ιράκ) και πεθαίνει λόγω αυτής της πληγής. Ο Ιοβιανός, στρατηγός της Φρουράς, το διαδέχεται και ανακηρύσσεται Αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του. Ο αυτοκράτορας Ιοβιανός υπογράφει μία ολέθρια συνθήκη ειρήνης με την Περσία, παραδίδοντας τέσσερις από τις πέντε Ρωμαϊκές επαρχίες που κατέλαβε ο Καίσαρας Γαλέριος το 298, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Νίσιβις και Σίνγκγαρα στη Μεσοποταμία. Ευρώπη Οι Ούννοι πρωτοεμφανίζονται στην Ευρώπη και προσεγγίζουν την Κασπία Θάλασσα. Μέση Ανατολή 18-19 Μαΐου - Γαλιλαϊκός σεισμός του 363: η Πέτρα, πρωτεύουσα των Ναβαταίων (στη σημερινή Συρία), ρημάζεται σημαντικά. Αστρονομία 20 Απριλίου - Ο πλανήτης Αφροδίτη επιπροσθεί τον πλανήτη Δία. Θρησκεία Η Σύνοδος της Λαοδικείας, η οποία αφορά τον περιορισμό της συμπεριφοράς των εκκλησιαστικών μελών, διεξάγεται. Ο μεγάλος εγκρινόμενος κανόνας αυτής της συνόδου είναι ο 29ος Κανόνας, ο οποίος απαγορεύει την ανάπαυση το Σάββατο, περιορίζοντας τους Χριστιανούς να τιμούν τον Κύριο την Κυριακή. Το Μοναστήρι Μαρ Ματτέι ιδρύεται στο Όρος Αλφάφ. Σουλπίκιος Σεβήρος, Χριστιανός συγγραφέας (πεθαίνει περίπου το 425) Γου Ντι, αυτοκράτορας της Δυναστείας των Λου Σονγκ (πεθαίνει το 422) 26 Ιουνίου - Ιουλιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γεννιέται το 331) Σύντροφος Τζου, παλλακίδα του Τζιν Τσενγκντί (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Τζανγκ Ξουαντζίνγκ, ηγεμόνας του Πρωίμου Λιανγκ (γεννιέται το 350) Αιμιλία Ιλαρία, Γαλατορωμαία ιατρός (γεννιέται το 300)
Συνταγματικό δημοψήφισμα στην Τυνησία 2022

Στις 25 Ιουλίου 2022 διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στην Τυνησία.Οι εκλογείς κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση: «Εγκρίνετε το σχέδιο του νέου συντάγματος για τη δημοκρατία της Τυνησίας;» με ΝΑΙ ή ΌΧΙ.Η προσέλευση στην ψηφοφορία ήταν χαμηλή, καθώς η αντιπολίτευση έχει μποϊκοτάρει το δημοψήφισμα. Το σχέδιο του συντάγματος προτάθηκε από τον Πρόεδρο Καΐς Σαγιέντ και ήταν αναμενόμενο ότι θα εγκριθεί. Πριν από έναν χρόνο ακριβώς, στις 25 Ιουλίου 2021, ο Καΐς Σαγιέντ διέλυσε τη Συνέλευση των Αντιπροσώπων του Λαού και δύο μήνες μετά κατέλυσε το Σύνταγμα του 2014. Με το νέο σύνταγμα ενισχύεται η εξουσία του Προέδρου, περιορίζεται η εξουσία της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού και θεσπίζεται μία δεύτερη βουλή, το Συμβούλιο Περιφερειών και Επαρχιών.Εγκρίθηκε με το 94,60% των ψήφων. Προβλέπεται ότι στις 17 Δεκεμβρίου 2022 θα διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές.

 Το νέο Σύνταγμα είναι εμπνευσμένο από την Τυνησιακή επανάσταση του 2011 και υποστηρίζει τη μετάβαση του πολιτεύματος στην Τυνησία από υβριδική κοινοβουλευτική δημοκρατία σε προεδρική. Η εξουσία του Προέδρου αυξάνεται. Η θητεία του Προέδρου παραμένει ανανεώσιμη για μία φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος. Οι έχοντες διπλή ιθαγένεια δεν θα μπορούν να είναι υποψήφιοι για Πρόεδροι. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο, και παρουσιάζει την πρότασή του για σχηματισμό κυβέρνησης. Δεν χρειάζεται πια έγκριση από την πλειοψηφία των μελών της Συνέλευσης για να εγκριθεί η κυβέρνηση. Η εξουσία της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού περιορίζεται, όπως και οι ασυλίες των μελών και η δυνατότητα δυσπιστίας στην κυβέρνηση η μομφής του Προέδρου. Θεσπίζεται μία δεύτερη βουλή, το Συμβούλιο Περιφερειών και Επαρχιών, τα μέλη της οποίας θα εκλέγονται έμμεσα από τα μέλη των περιφερειακών και επαρχιακών συνελεύσεων. Το Συνταγματικό Δικαστήριο παραμένει ως ισχυρό σώμα, αλλά ο αριθμός των μελών του μειώνεται σε 9. Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο έχει διαλυθεί και έχει αντικατασταθεί από ένα προσωρινό σώμα δικαστών. Με προεδρικά διατάγματα ο Πρόεδρος διορίζει και απολύει δικαστές. Οι τρεις μορφές της εξουσίας, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική, παραμένουν διακριτές. Η «δικαστική αρχή» αναφέρεται πλέον ως «δικαστική λειτουργία».Οι δικαστές χάνουν το δικαίωμα να απεργήσουν.
Ελίσα Ροσάλες Οτσόα

Η Ελίσα Ροσάλες Οτσόα (ισπανικά: Elisa Rosales Ochoa, γεννημένη στις 3 Δεκεμβρίου 1897 στο Μπουτουάν και αποβιώσασα στις 20 Σεπτεμβρίου 1978 στην ίδια πόλη) ήταν Φιλιππινέζα νοσηλεύτρια και πολιτικός. Αποτέλεσε την πρώτη γυναίκα εκλεγμένη βουλευτή στην ιστορία της χώρας.

 Ήταν κόρη του Κανούτο Ροσάλες και της Ραμόνα Βιγιανουέβα. Έχοντας παρακολουθήσει σπουδές νοσηλευτικής, εργάστηκε σε αριθμό νοσοκομείων, ενώ, παράλληλα, διετέλεσε πρόεδρος της Philippine Nurses Association. Το 1941, εξελέγη βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης εκπροσωπώντας την γενέθλιο επαρχία της του Αγουσάν, αξίωμα στο οποίο και παρέμεινε έως το 1946. Εκείνη την περίοδο, αποτέλεσε την πρώτη χρονικά, καθώς και μοναδική, εκλεγείσα γυναίκα. Η κοινοβουλευτική θητεία της, ωστόσο, διακόπηκε εκ των πραγμάτων από την ιαπωνική κατοχή των Φιλιππίνων. Παράλληλα, αποτέλεσε εξαίρετη αθλήτρια της αντισφαίρισης για τα δεδομένα της εποχής της, κατακτώντας, μεταξύ άλλων, το εθνικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης γυναικών των Φιλιππίνων κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1928 και 1930.
Τικρίτ

Το Τικρίτ (αραβικά: تكريت) είναι πόλη στο βόρειο-κεντρικό Ιράκ, πρωτεύουσα του κυβερνείου Σαλαντίν. Υπολογίζεται ότι το 2012 είχε 190.220 κατοίκους. Βρίσκεται στις όχθες του Τίγρη, περίπου 150 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαγδάτης.

 Πριν κατακτηθεί από τους Άραβες, η πόλη ανήκε στη χριστιανική φυλή των Ιγιάντ. Η πόλη πέρασε στην κατοχή των Αράβων το 642 (20 έτος Εγίρας). Τον 10ου αιώνα στην περιοχή του Τικρίτ υπήρχε φρούριο και ένα μεγάλο χριστιανικό μοναστήρι. Το 1137, ο Σαλαντίν, ιδρυτής της δυναστείας των Αγιουβίδων γεννήθηκε στο Τικρίτ. Η πόλη ισοπεδώθηκε από τον Ταμερλάνο στο τέλος του 14ου αιώνα και παρέμεινε ένα μικρό χωριό μέχρι τον 20ού αιώνα, όταν ξανάρχισε να αναπτύσσεται. Ο Σαντάμ Χουσεΐν γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στο Τικρίτ το 1937. Ήταν η τελευταία μεγάλη πόλη που πέρασε στα χέρια των Αμερικανών στην πρώτη φάση του Πολέμου του Ιράκ το 2003. Στο Μπαϊτζί, λίγα χιλιόμετρα βόρεια του Τικρίτ βρίσκεται το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου στο Ιράκ ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια πετρελαίου στη Μέση Ανατολή. Η πόλη είναι έδρα του πανεπιστημίου του Τικρίτ. Επίσης είναι σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος.Στις 11 Ιουνίου 2014 το Τικρίτ καταλήφθηκε από τους Τζιχαντιστές του ΙΚΙΛ και παρέμεινε υπό την κατοχή τους μέχρι τις 31 Μαρτίου 2015 όταν ο ιρακινός στρατός έκανε μεγάλη επίθεση 72 ωρών και απελευθέρωσε την πόλη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tikrit στο Wikimedia Commons
Ισαβέλλα δε λα Θέρδα

Η Iσαβέλλα, ισπαν.: Ιsabel de la Cerda, επίσης γνωστή ως Isabel de la Cerda Pérez de Guzmán (Σεβίλλη περ. 1329 - μετά το 1383) ήταν η μόνη επιζήσασα κόρη του Λουδοβίκου δε λα Θέρδα και της πρώτης συζύγου του Λεονόρ δε Γκουθμάν. Ήταν η κυρία του Πουέρτο δε Σάντα Μαρία και η τιτουλάρια πριγκίπισσα της Φορτούνα. Ήταν μέλος του Οίκου της Ιβρέας-Καστίλης.

 Γεννήθηκε στη Σεβίλλη γύρω στο 1329, και ήταν το μικρότερο από τα τρία επιζώντα παιδιά. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Λούις και ο Χουάν δε λα Θέρδα υ Γκουθμάν. Είχε άλλα πέντε αδέλφια, που απεβίωσαν στην παιδική ηλικία. Ο εκ πατρός πάππος της της ήταν ο Αλφόνσος δε λα Θέρδα, διάδοχος του θρόνου της Καστίλλης, που είχε αποκληρωθεί υπέρ του θείου του, Σάντσο Δ' της Καστίλης. Παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1346 με τον Ροδρίγο Πέρεθ Πόνσε δε Λεόν. Ο "Ruy Pérez Ponce de León" επιβεβαίωσε την παραλαβή της προίκας της "doña Isabel de la Cerda" με καταστατικό της 11ης Μαρτίου 1349. Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μέχρι τις 26 Μαΐου 1354, που απεβίωσε ο Ροδρίγο. Δεν είχαν παιδιά. Ένα καταστατικό με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου 1353 καταγράφει τη συμφωνία μεταξύ της Iσαβέλλας και των δύο αδελφών της, σχετικά με την περιουσία τού πατέρα τους, που είχε αποβιώσει το 1348. Η Iσαβέλλα παρέμεινε ανύπαντρη για δεκατέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια έκανε 2ο γάμο στη Σεβίλλη στις 15 Σεπτεμβρίου 1370 με τον Μπερνάλ της Φουά, έναν νόθο γιο του Γκαστόν Γ΄, κόμη της Φουά. Μετά το γάμο, ο Μπερνάλ έγινε κόμης του Mεδινασέλι. Καθώς η Ισαβέλλα είχε ισχυρή αξίωση στον θρόνο της Καστίλης, στις 25 Μαΐου 1366 της παραχωρήθηκαν μεγάλες ιδιοκτησίες από τον Ερρίκο Β' της Καστίλλης, με την προϋπόθεση ότι θα παραιτηθεί από κάθε αξίωση για το στέμμα της Καστίλλης, για την ίδια και τους κληρονόμους της. Οι δούκες Mεδινασέλι είχαν εκτεταμένα κτήματα στις ισπανικές επαρχίες Σόρια και Γκουαδαλαχάρα. Η Iσαβέλλα και ο Μπερνάλ είχαν δύο παιδιά: Γκαστόν (π. 1371–1404), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Mεδινασέλι. Μαρία (απεβ. το 1381), απεβ.ε σε παιδική ηλικία.Η Iσαβέλλα απεβίωσε μετά το 1383 και τάφηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία δε Ουέρτα. Ο Μπερνάλ απεβίωσε το 1391 και τον διαδέχθηκε ο γιος τους, Γκαστόν. Η κομητεία Mεδινασέλι μετατράπηκε αργότερα σε δουκάτο από την Iσαβέλλα Α΄ της Καστίλης.
Λεβάντα

Η λεβάντα (επ. ονομ. Lavandula, λαβαντούλα) είναι γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών (Labiatae) το οποίο περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη. Είναι ιθαγενές των παραμεσόγειvων περιοχών. Επίσης, απαντάται στα Κανάρια Νησιά, στην Ινδία και σε άλλες ασιατικές χώρες. Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν τα φύλλα της χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και για τη θεραπεία νευρασθενειών. Έχει επίσης αντισηπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην επούλωση τραυμάτων. Σε μεγάλες δόσεις η λεβάντα δρα ως υπνωτικό και ναρκωτικό. Οι ιαματικές της ιδιότητες ήταν γνωστές από την αρχαιότητα και αναφέρονται στο Διοσκουρίδη, τον Πλίνιο και το Γαληνό.

 Πρόκειται για φυτό φρυγανώδες και πολύκλαδο, με όρθιους βλαστούς που φύονται από τη βάση. Είναι, συνεπώς, θάμνος, με ύψος 30 έως 80 εκατοστά. Έχει γκριζοπράσινα φύλλα, στενά ως λογχοειδή. Οι ανθοφόροι βλαστοί καταλήγουν σε ταξιανθία τύπου στάχεος. Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία και στη φαρμακευτική ως τονωτικό και αντικαταρροϊκό. Κύριο συστατικό του είναι η χημική ένωση οξικό λιναλύλιο. Εκτός αυτού, περιέχει αλκοόλες. Η λεβάντα καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε ασβέστιο, καθώς αυτό βελτιώνει την ποιότητα του αιθερίου ελαίου της και βοηθά την ανάπτυξη του φυτού. Το έδαφος καλλιέργειας πρέπει να είναι ελαφρύ και χαλικώδες, γι' αυτό και το φυτό προσφέρεται για καλλιέργεια σε εκτάσεις ακατάλληλες για άλλου τύπου καλλιέργειες. Δεν αγαπά, επίσης, ιδιαίτερα την υγρασία, αλλά ούτε και την ολοσχερή ξηρασία. Σήμερα καλλιεργείται στην Ισπανία, τη Γαλλία, τη Βουλγαρία και αρκετές χώρες της Βόρειας Αφρικής. Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Αρκαδία, το Κιλκίς, την Κοζανη, την Κεφαλληνία, τις Σέρρες την Κομοτηνή και τη Σαμοθράκη. Πολλαπλασιάζεται με σπόρους, με μοσχεύματα και με παραφυάδες. Η συλλογή (συγκομιδή) γίνεται κατά το στάδιο πλήρους ανθοφορίας, οπότε και μπορεί να ληφθεί η μέγιστη ποσότητα (και ποιότητα) αιθερίου ελαίου. Το κοινό όνομα «λεβάντα» αναφέρεται κυρίως στο άλλο αυτοφυές αλλά και καλλιεργούμενο είδος Λεβάντα η στενόφυλλος (Lavandula angustifolia). Στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται πιο πολύ το είδος Λεβάντα η στοιχάς (Lavandula stoechas). Αυτή είναι γνωστή και με τα ονόματα: αγριολεβάντα λαμπρή λαβαντή χαμολίβανο μυροφόρα καραμπάσι αβαγιανός Εκτός από τη λεβάντα τη στενόφυλλο (Lavandula angustifolia) και τη λεβάντα τη στοιχάς (Lavandula stoechas), μερικά από τα υπόλοιπα πιο γνωστά είδη λεβάντας είναι τα ακόλουθα: Λεβάντα η πλατύφυλλος (Lavandula latifolia) Λεβάντα η εριώδης (Lavandula lanata) Λεβάντα η οδοντωτή (Lavandula dentata) Λεβάντα η πολυσχιδής (Lavandula multifida) Λεβάντα η στρογγυλόφυλλος (Lavandula rotundifolia) Λεβάντα η θαλερή (Lavandula viridis) Λεβάντα η πτερωτή (Lavandula pinnata) Λεβάντα η κανάριος (Lavandula canariensis) Φυτολογία, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών. Αγ. Υφούλης, Παντ. Καλτσίκης, Φυτά μεγάλης καλλιέργειας, Ίδρυμα Ευγενίδου, Αθήνα, 1994
Χέντβιχ της Βαυαρίας

Η Χέντβιχ (γερμ. Hedwig, περ. 778 – 19 Απριλίου 843) ήταν μία ευγενής από τη Σαξονία. Ήταν κόρη του κόμη του Τούργκαου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα. Από τον γάμο της κόρης της, έγινε πεθερά του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς, βασιλιά των Φράγκων.

 Γεννήθηκε πιθανώς στο Άλτντορφ στα φραγκικά εδάφη της Αλαμανίας (σημερινής Γερμανίας). Σύμφωνα με τον Tέγκαν επίσκοπο του Τρηρ, ήταν μέλος των ανώτερων ευγενών της Σαξονίας και κόρη του Ίζαμπαρτ κόμη του Τούργκαου. Είχε μία αδελφή, την Άνταλουνγκ των Φράγκων, έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Χούνφριντ της Ρέτσια και της Ιστρίας, και έναν αδελφό, τον Γουέλφο κόμη του Άντεχς. Στη μετέπειτα ζωή της, περί το 826, εμφανίζεται ως ηγουμένη του αβαείου Σέλες κοντά στο Παρίσι. Ωστόσο είναι αβέβαιο εάν είχε ήδη γίνει χήρα μέχρι τότε. Παντρεύτηκε τον Γουέλφο Α΄ κόμη Φραγκικών γαιών στη Βαυαρία και μαζί είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Ιουδήθ (π.797 – 843), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Καρολιδών βασιλιά των Φράγκων. Κορράδος Α΄ π.800 – 864, πρόγονος των βασιλέων της Βουργουνδίας. Ροδόλφος (π.802 – 866) , κόμης του Ποντιέ. Έμμα (π.803 – 876), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ της Ανατολικής Φραγκίας (γιο του Λουδοβίκου Α΄). Mατθίλδη του Άντεχ του Άλτντορφ.Μέσω του γάμου της με τον Γουέλφο Α΄ έγινε η γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων και είναι πρόγονος των Καρολιδών, των βασιλέων της Λομβαρδίας, της Ρωσίας, της Βρετανίας και των Γουέλφων της Βαυαρίας. Ο Χέντβιχ απεβίωσε στις 19 Απριλίου 843 στη Βαυαρία, της Φραγκικής αυτοκρατορίας και τάφηκε στη Βαυαρία-Λάντσουτ. Hedwig Jagiellon, Δούκισσα της Βαυαρίας