IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Holden Ute

Το Holden Ute ήταν επαγγελματικό pick-up ημιφορτηγό που κατασκευάστηκε από τη Holden, θυγατρική της General Motors στην Αυστραλία, ξεκινώντας την παραγωγή του από το 2000, σε 2 γενιές. Πριν από αυτό, η Holden είχε εμπορευτεί τα ημιφορτηγά που βασίζονταν στο Commodore χρησιμοποιώντας τα ονόματα Holden Utility (VG) και Holden Commodore (VP, VR, VS ) αν και ο όρος «Holden Ute» χρησιμοποιήθηκε επίσης στην ορολογία μάρκετινγκ της εταιρείας. Το όνομα Holden Ute χρησιμοποιείται συχνά για παλαιότερα μοντέλα Holden Utility (τα οποία παρήχθησαν από το 1951 έως το 1984), καθώς η λέξη «ute» είναι συνηθισμένος όρος που χρησιμοποιείται συνήθως στην Αυστραλία για τα ημιφορτηγά.

 Το τμήμα επιδόσεων της Holden, μια ανεξάρτητη εταιρεία που ονομάζεται HSV, προωθεί μια έκδοση υψηλής απόδοσης που ονομάζεται Maloo. Μεταξύ του 2003 και του 2007, η Holden δημιούργησε μια μεγαλύτερου μήκους έκδοση καμπίνας πληρώματος του Ute, με τέσσερις πόρτες και καθίσματα για πέντε, που ονομάζεται Holden Crewman και μεταξύ του 2003 και του 2005 μια έκδοση αμαξώματος γνωστή ως Holden One Tonner. Το Ute κυκλοφόρησε με έναν τοπικά κατασκευασμένο κινητήρα Ecotec V6 3.8 λίτρων, σχεδιασμού από την αμερικανική Buick, επίσης θυγατρική της General Motors. Διαθέσιμος ήταν και ο κινητήρας Generation III V8 5.7 λίτρων, αλλά αυτός αντικαταστάθηκε από τη Generation 4 των 6.0 λίτρων το 2006 και αναβαθμίστηκε στις προδιαγραφές L98 αργότερα μέσα στο ίδιο το έτος. Το 2004, η Holden αντικατέστησε τον προηγούμενο V6 με τον καινούριο Alloytec 3.6 λίτρων. Όλα αυτά τα μηχανικά σύνολα ήταν βενζίνης. Το αυστραλιανό Ute επρόκειτο να πωληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Pontiac G8 ST, ξεκινώντας το 2009 παράλληλα με το 4-πορτο σεντάν G8 με βάση το Commodore. Ωστόσο, λόγω της αναθεώρησης των μοντέλων της General Motors σε ολόκληρη την παλέτα της, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, αυτά τα σχέδια ακυρώθηκαν επίσημα στις 6 Ιανουαρίου 2009. Οι εξαγωγές του sedan G8 παρέμειναν ανεπηρέαστες έως την οριστική διακοπή της εταιρείας Pontiac στα τέλη του 2009 προς αρχές του 2010. Οι πωλήσεις του Ute στη Νότια Αφρική ως Chevrolet Lumina SS ξεκίνησαν το 2006 / 2007 και στη Μέση Ανατολή το 2009 / 2010. http://news.drive.com.au/drive/ Revealed: Holden Commodore VE Ute, by Toby Hagon, August 22, 2007.
Ηλίας Γεωργάκης

Ο Ηλίας Παν. Γεωργάκης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννημένος το 1960 στη Λευκάδα. Από το 1982 συνεργάζεται με την εφημερίδα «Τα Νέα». Νονός του είναι ο διάσημος ηθοποιός Ηλίας Λογοθέτης.

 Το 2004 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Μπότση για την εγκυρότητα των ρεπορτάζ που έχουν σχέση με την ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα. Εκλεγμένος εκπρόσωπος στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών), το 2005 βραβεύτηκε για τη δημοσιογραφική συμβολή του κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, στο πλαίσιο της κοινοτικής πρωτοβουλίας EQUAL. Έχει εκδώσει 5 ποιητικές συλλογές: «Θαλασσινό Ελεγείο» «Το Άλλο Μπλέ» «Ορφέως 2» (Εκδόσεις "Άγκυρα") «Χορεύουν τα Κόκκινα» (Εκδόσεις "Άγκυρα"). «Η Δική μου Λευκάδα» (Εκδόσεις "FagottoBooks").Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς Έλληνες συνθέτες. Το προσωπικό του Blog Το Blog που διατηρεί στο site της εφημερίδας «Τα Νέα» Άρθα που έχει γράψει για το site e-lefkas.gr
Κιζίλ-Κιγιά

Το Κιζίλ-Κιγιά (Κιργιζικά: Кызыл-Кыя, Ρωσικά: Кызыл-Кия Kyzyl-Kiya) είναι πόλη στην περιφέρεια Μπατκέν, στο νοτιοδυτικό Κιργιστάν. Θεωρείται πόλη περιφερειακής σπουδαιότητας και συμπεριλαμβάνει εκτός από τον αστικό ιστό του βασικού οικισμού και τα γειτονικά χωριά Καραβάν, ΑΚ-Μπουλάκ και Τζιν-Τζιγκέν. Η έκτασή της πόλης είναι 78 χλμ2 και ο μόνιμος πληθυσμός της ήταν 56.819 το 2021 (μαζί με τα χωριά). Το όνομα της πόλης στην Κιργιζική γλώσσα σημαίνει «Κόκκινο Μονοπάτι». Ο οικισμός Κιζίλ-Κιγιά δημιουργήθηκε το 1898 και το 1938 απέκτησε το καθεστώς της πόλης. Είναι χτισμένο στο νότιο άκρο της κοιλάδας Φεργκάνα, σε υψόμετρο 1.058 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε απόσταση 32 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης Φεργκάνα του Ουζμπεκιστάν και 65 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης Ος.

 Η πόλη αποτελεί ένα από τα παλαιότερα κέντρα εξόρυξης άνθρακα στο Κιργιστάν. Κατά σοβιετική εποχή, η πόλη ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο της περιοχής, κι όλες οι υποδομές της παραμένουν αξιοπρεπώς διατηρημένες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι είναι μία από τις τέσσερις πόλεις στο Κιργιστάν με σύστημα τηλεθέρμανσης. Σημαντική είναι μέχρι και σήμερα η βιομηχανία τροφίμων και η παραγωγή πυρότουβλων και άλλων πυρίμαχων ειδών. Το Κιζίλ-Κιγιά έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BSk). Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 11,7 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία 24,7 °C και ο πιο κρύος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση θερμοκρασία -3,4 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 295,8 χιλιοστά (11,64") και έχει μέσο όρο 68,6 ημέρες με βροχόπτωση. Ο πιο υγρός μήνας είναι ο Μάρτιος με μέσο όρο βροχόπτωσης 44,9 χιλιοστά (1,8") και ο πιο ξηρός μήνας είναι ο Αύγουστος με μέσο όρο 4,1 χιλιοστά (0,2") υετού. Το Κιζίλ-Κιγιά διαθέτει ένα μικρό αεροδρόμιο από το οποίο πραγματοποιούνται μόνο πτήσεις εσωτερικού. Το αεροδρόμιο έχει αεροδιάδρομο μήκους περίπου 1600 μέτρων. Η πόλη συνδέεται με το δίκτυο αυτοκινητοδρόμων της χώρας μέσω ενός αυτοκινητόδρομου που ξεκινάει από την πόλη Ος. Είναι επίσης μια από τις λίγες πόλεις στο Κιργιστάν που διαθέτει σιδηροδρομικό τερματικό σταθμό, όπου καταφθάνουν τρένα από το Ουζμπεκιστάν. Портале Кызыл-Кийского Землячества (στα ρωσικά) Баткенская область (στα ρωσικά) Καλώς ήλθατε στην πόλη Κιζίλ-Κιγιά Αρχειοθετήθηκε 2011-10-03 στο Wayback Machine.
Γενικές εκλογές του Πουέρτο Ρίκο (2016)

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Πουέρτο Ρίκο την Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016 για να εκλέξουν τους αξιωματούχους της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο που θα υπηρετήσει από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2021, κυρίως τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο.

 Πριν από το έτος των εκλογών, το Σύνταγμα του Πουέρτο Ρίκο προβλέπει ότι οποιοδήποτε προσοντούχο άτομο θα παρουσιάσει την υποψηφιότητά του για συγκεκριμένη θέση. Αν δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι από το ίδιο κόμμα παρουσιάσουν την υποψηφιότητά τους για την ίδια θέση και δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία εντός του κόμματος, διεξάγεται μια προκριματική εκλογή . Η εκλογή αυτή πραγματοποιείται στα εγγεγραμμένα μέλη κάθε κόμματος, για να επιλέγει ο υποψήφιος που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στις γενικές εκλογές. Και τα δύο βασικά κόμματα: το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) και το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD), διεξήγαγαν στις 5 Ιουνίου 2016 προκριματικές εκλογές για διάφορες θέσεις. Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) Οι προκριματικοί πραγματοποιήθηκαν στις 5 Ιουνίου 2016 για να προσδιοριστούν οι υποψήφιοι για τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο, τη Γερουσία, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλα. Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD) Οι προκριματικές εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Ιουνίου 2016 για να προσδιοριστούν αρκετοί υποψήφιοι για τη Γερουσία, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλα. Μικρά κόμματα Δύο δευτερεύοντα κόμματα εξήγγειλαν τους υποψηφίους τους για το αξίωμα του Κυβερνήτη. Το Κόμμα του Εργαζομένου Λαού (PPT) όρισε ξανά τον Ραφαέλ Μπερνάμπε. Το Κόμμα Ανεξαρτησίας (PIP) όρισε τη Μαρία δε Λούρδες Σαντιάγο. Ανεξάρτητες Ως τον Νοέμβριο του 2015, δύο ανεξάρτητοι υποψήφιοι εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για να είναι υποψήφιοι για το αξίωμα του Κυβερνήτη: Αλεχάντρα Λούχαρο, δικηγόρος Μανουέλ Σίντρε, επιχειρηματίας Ο υποψήφιος από το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) Ρικάρδο Ροσελό κέρδισε τον υποψήφιο από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD), Ντέιβιντ Μπέρνιερ, με 41,76% των ψήφων έναντι 38,92% για τον Μπέρνιερ. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο ανεξάρτητοι υποψήφιοι - η Αλεχάντρα Λούχαρο και ο Μανουέλ Σίντρε - κατάφεραν να φθάσουν στην τρίτη και τέταρτη θέση με 11,12% και 5,73% αντίστοιχα. Για την 4η θέση, η υποψήφια του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο (PIP) δεν έλαβε το απαιτούμενο 3% των ψήφων για να παραμείνει εγγεγραμμένη. Το ίδιο αποτέλεσμα συνέβη και με τον Ραφαέλ Μπερνάμπε από το Κόμμα του Εργαζομένου Λαού (PPT) για τις επόμενες εκλογές. Παρά το γεγονός ότι χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Γερουσίας και της Βουλής, το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD) κατόρθωσε να κερδίσει την πλειοψηφία στις δημοτικές εκλογές του νησιού, εξασφαλίζοντας συνολικά 45 από τους 78 δήμους. Το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) κέρδισε συνολικά 33.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ (αραβικά: مكتبة الكويت الوطنية) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και το νόμιμο αποθετήριο πνευματικής ιδιοκτησίας στο Κουβέιτ. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην οδό Arabian Gulf Street στο τετράγωνο 15 της πόλης του Κουβέιτ. Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει βιβλία και κείμενα στα αραβικά και σε ξένες γλώσσες.

 Ιδρύθηκε το 1923 χάρη στις προσπάθειες πολλών Κουβεϊτιανών συγγραφέων και κληρονόμησε τη συλλογή της από τη Βιβλιοθήκη της Φιλανθρωπικής Εταιρείας του Κουβέιτ, που ιδρύθηκε το 1913. Λόγω της επιτυχίας της βιβλιοθήκης και του μεγάλου αριθμού επισκεπτών, η κυβέρνηση αποφάσισε το 1937 να την εντάξει στο Τμήμα Πληροφόρησης και να τη μετονομάσει σε Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφόρησης. Από το 1979, το Εθνικό Συμβούλιο Πολιτισμού, Τεχνών και Λογοτεχνίας ανέλαβε την ευθύνη για τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφοριών και μετονομάστηκε σε Κεντρική Δημόσια Βιβλιοθήκη. Εν τω μεταξύ, η συλλογή της βιβλιοθήκης είχε αυξηθεί και περιλάμβανε περισσότερα από 50.000 βιβλία, καθώς και περισσότερα από 6.000 περιοδικά, αραβικά και ξένα, εκτός από ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων χειρογράφων . Το 1994, το διάταγμα Amiri αριθ. 52/1994 ανέθεσε επίσημα την ίδρυση της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Κουβέιτ και της ανέθεσε την ευθύνη της συλλογής, οργάνωσης, διατήρησης και τεκμηρίωσης της εθνικής κληρονομιάς του Κουβέιτ και της κατάστασης της πνευματικής και πολιτιστικής παραγωγής . Το σημερινό κτίριο της βιβλιοθήκης βρίσκεται στην οδό Arab Bay Street. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Κουβέιτ Κουβέιτ (πόλη) Επίσημη ιστοσελίδα
Νικόλαος Ουζουνίδης

Ο Νικόλαος Ουζουνίδης ήταν Έλληνας έμπορος του 18ου αιώνα και ένα από τα πρώτα μέλη της Φιλικής Εταιρίας. Ήταν από τους πρωτεργάτες της προεπαναστατικής περιόδου και σημαντικός δωρητής της οργάνωσης.

 Κατάγονταν από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν έμπορος για αρκετά χρόνια στην Οδησσό. Την περίοδο που βρίσκονταν στη Μόσχα, ήρθε σε επαφή με έναν εκ των τριών ιδρυτών της Φιλικής Εταιρίας, τον Νικόλαο Σκουφά, ο οποίος τον μυεί στην μυστική οργάνωση. Σύμφωνα με το αρχείο του Παναγιώτη Σέκερη, έγινε μέλος της μυστικής οργάνωσης στις 7 Σεπτεμβρίου 1815. Αποτελεί πιθανώς το δεύτερο κατά σειρά πρόσωπο μετά τον Γεώργιο Σέκερη που εγγράφεται σε αυτήν, μετά την ίδρυση της οργάνωσης στην Οδησσό το 1814. Ήταν ο πρώτος υποστηριχτής του Σκουφά, όταν προσπαθούσε ο τελευταίος να πείσει του Έλληνες εμπόρους της ρωσικής πόλης, να συνδράμουν στους σκοπούς της οργάνωσης, σε μια δύσκολη επιχειρηματικά περίοδο για τον συνιδρυτή της εταιρίας. Έπειτα ο Ουζουνίδης, φέρεται να μεταβαίνει στη Θεσσαλονίκη και να βοηθά στην προετοιμασία του απελευθερωτικού αγώνα, που εκδηλώνεται με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Γιώργος Δεληζήσης

Ο Γιώργος Δεληζήσης (γεννημένος την 1 Δεκεμβρίου 1987 στη Γαλατινή) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού (centre-back), και αγωνίζεται με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης.

 Σε ηλικία δύο ετών έχασε την όραση στο δεξί του μάτι σε ένα ατύχημα μέσα στο σπίτι του. Αυτό δεν τον εμπόδισε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και στα εφηβικά του χρόνια να παίξει για την τοπική ομάδα. Το 2007 υπέγραψε στην ομάδα του Εορδαϊκού, με την οποία αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν πραγματοποιώντας 103 εμφανίσεις. Συνέχισε στην Α.Ε. Ποντίων, η οποία τον Ιανουάριο του 2012 συγχωνεύθηκε με τον Ηρακλή, με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τη σεζόν 2011–12 στην ομάδα της Νίκης Βόλου.Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Απόλλων Σμύρνης, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν, κερδίζοντας την άνοδο στην Α' Κατηγορία το 2013, από την οποία υποβιβάστηκε την επόμενη χρονιά. Μετά από μία σεζόν στη Λάρισα το 2014–15 επέστρεψε στον Απόλλωνα ως το 2017 και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς μεταγράφηκε στον Άρη.Στους "κίτρινους" παραμένει για τέταρτη σεζόν, έχοντας κερδίσει την πρώτη του χρονιά την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, ενώ τις επόμενες τέσσερις χρονιές ο Άρης κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής του στο Γιουρόπα Λιγκ.Στις 15 Ιουνίου 2021 ανανέωσε με τον Άρη για ακόμα μία χρονιά, δηλαδή μέχρι το 2022. Στις 9 Αυγούστου 2022, αποχώρησε από τον Άρη και υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Νίκη Βόλου. . Με τα χρώματα της Νίκης, ο Δεληζήσης αγωνίστηκε σε 10 αγώνες πρωταθλήματος και σημείωσε ένα τέρμα . Στις 4 Ιουλίου 2023, Νίκη Βόλου και Δεληζήσης έλυσαν τη μεταξύ τους συνεργασία. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2023, ο Δεληζήσης επέστρεψε-για να κλείσει την καριέρα του, όπως δήλωσε ο ίδιος- στον Άρη. Γιώργος Δεληζήσης – Soccerbase.Info
Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Μπρηγκ

Η Βαρβάρα, γερμ.: Barbara von Brandenburg von Hohenzollern, πολωνικά: Barbara Brandenburska‎ (10 Αυγούστου 1527 - Μπζεγκ, 2 Ιανουαρίου 1595) από τον Οίκος των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπρηγκ (Μπζεγκ).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της πρώτης συζύγου του Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Το 1537 η Βαρβάρα μνηστεύθηκε με τον Γεώργιο (μετέπειτα Γιώργο Β΄ τον Ευσεβή), δεύτερο γιο του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα ως μέρος της συμμαχίας που είχε υπογραφεί μεταξύ του πατέρα της και του Φρειδερίκου Β΄. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε οκτώ χρόνια αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου 1545 στην πατρίδα της, το Βερολίνο. Στην ίδια τελετή έγινε και ο γάμος του αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου με την κόρη του Φρειδερίκου Β΄, τη Σοφία. Ως προίκα η Βαρβάρα έλαβε το ποσό των 20.000 φλορινιών του Ρήνου, τα οποία προέρχοντο από τους πολίτες του Μπζεγκ. Δύο χρόνια αργότερα (1547) απεβίωσε ο δούκας Φρειδερίκος Β΄ και ο Γεώργιος κληρονόμησε το δουκάτο του Μπζεγκ, το οποίο περιλάμβανε τις πόλεις Ολάβα, Βόλουφ, Στσέλιν, Νιέμτσα, Κλούτσμπορκ, Μπυτσύνα και Στσινάβα. Συνολικά η Βαρβάρα έκανε δύο γιους και τρεις (επιζήσασες) κόρες. Ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1586, μετά από 41 έτη γάμου. Στη διαθήκη του άφησε το δουκάτο του Μπζεγκ στη σύζυγό του ως ιδιοκτησία χηρείας (Oprawa wdowia) με την πλήρη κυριαρχία επάνω σε αυτήν τη γη μέχρι το τέλος της. Τα δουκάτα της Ολάβα και Βόλουφ έλαβαν οι γιοι της Ιωακείμ-Φρειδερίκος και Ιωάννης-Γεώργιος από κοινού και επειδή η Βαρβάρα ήταν η κυβερνώσα δούκισσα στο Μπζεγκ, τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να εγκαταστήσουν την κατοικία τους στην Ολάβα. Το 1592 απεβίωσε ο Ιωάννης-Γεώργιος και το 1585 και η Bαρβάρα. Το Μπζεγκ κληρονόμησε ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος. Ιωακείμ-Φρειδερίκος 1550-1602, δούκας των Μπζεγκ, Ολάβα, Βόλουφ, Λεγκνίτσα. Ιωάννης-Γεώργιος 1552-1592, δούκας της Ολάβα (Όλαου). Σοφία 1556-1594. Ελισάβετ-Μαγδαλημή 1562-1630, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς. Βαρβάρα 1548-1565 απεβ. 17 ετών, Μαγδαληνή 1560-1562 απεβ. 2 ετών, μία κόρη 1561 απεβ. νήπιο. Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Hohenzollern». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2021. Γενεαλογική βάση δεδομένων από τον Herbert Stoyan
13

Το έτος 13 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Κυριακή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Σίλιου και Πλάνκου (ή, λιγότερο συχνά, το 766 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 13 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 13 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Άβγαρος ο Εδεσσαίος επανεγκαθίσταται ως βασιλιάς της Οσροηνής. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος ξεκινά την τρίτη του απογραφή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά από 20 χρόνια. Η Γερουσία εγκρίνει ένα senatus consultum που περιορίζει το μειωμένο Vigintisexviri στο Ordo Equester. Κίνα Τελευταίο έτος (3ο) της εποχής Shijianguo της κινεζικής Δυναστείας Σιν. Τέχνες και επιστήμες Ο Στράβων εκδίδει το βιβλίο του για το σχήμα της Γης. Ο Οβίδιος εκδίδει τα βιβλία 1-3 των Epistulae ex Ponto του. Γάιος Σίλιος, Ρωμαίος πολιτικός (θ. 48 μ. Χ.) Γουτσουλιού, ανώτατος αρχηγός (chanyu) της αυτοκρατορίας Σιονγκ-νου Ουάνγκ Τσενγκγιούν, Κινέζα αυτοκράτειρα (γ. 71 π.Χ.) (κατά προσέγγιση) Κουίντος Πέδιος, το πρώτο καταγεγραμμένο κωφό πρόσωπο και ζωγράφος στην ιστορία
Υπερίων (δορυφόρος)

Ο Υπερίων (αγγλικά: Hyperion) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομά του από τον τιτάνα Υπερίονα της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος VII (Saturn VII).

 Όπως και οι περισσότεροι από τους δορυφόρους του Κρόνου, η χαμηλή πυκνότητά του δείχνει ότι αποτελείται κυρίως από παγωμένο νερό, με μόνο μια μικρή ποσότητα βράχου. Θεωρείται ότι ο Υπερίων μπορεί να είναι σαν μια χαλαρά προσκτηθείσα σωρός ερειπίων στη φυσική του σύνθεση που συγκρατείται λόγω της βαρύτητας του σώματος. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα περισσότερα από τα φεγγάρια του Κρόνου, ο Υπερίων έχει χαμηλή λευκαύγεια (0,2 - 0,3), δηλώνοντας ότι καλύπτεται από τουλάχιστον ένα λεπτό στρώμα σκοτεινής ύλης. Αυτό μπορεί να είναι υλικό από τη Φοίβη (η οποία είναι πολύ πιο σκούρα), που πήρε στο παρελθόν ο Ιαπετός. Ο Υπερίων είναι πιο κόκκινος από τη Φοίβη και ταιριάζει το χρώμα της σκοτεινής του ύλης με αυτό του Ιαπετού. Ο Υπερίων έχει πορώδη επιφάνεια της τάξης του 0,46. Φωτομετρίες από το Βόγιατζερ 2 και μεταγενέστερα επίγειες δείχνουν ότι η περιστροφή του Υπερίωνα είναι χαοτική, δηλαδή ο άξονας του ταλαντεύεται τόσο πολύ, ώστε ο προσανατολισμός του στο διάστημα είναι απρόβλεπτος. Ο Υπερίωνας είναι ο μόνος γνωστός δορυφόρος του Ηλιακού συστήματος που περιφέρεται χαοτικά. Είναι ακόμα ο μοναδικός ομαλός δορυφόρος στο Ηλιακό σύστημα που δεν είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος με τον πλανήτη του. Ο Υπερίων είναι μοναδικός ανάμεσα σε όλα τα μεγάλα φεγγάρια στο ότι έχει πολύ ακανόνιστο σχήμα, έχει μεγάλη εκκεντρότητα και βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα πολύ μεγάλο δορυφόρο, τον Τιτάνα. Αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται για να αποκλείσουν το σύνολο το συνθηκών υπό τις οποίες μια σταθερή τροχιά είναι εφικτή. Το γεγονός ότι έχει τροχιακή απήχηση 4:3 με τον Τιτάνα κάνουν μια χαοτική τροχιά να φαντάζει ακόμα πιο πιθανή. Το γεγονός ότι δεν είναι κλειδωμένος μάλλον ευθύνεται για τη σχετική ομοιομορφία της επιφάνειάς του, σε αντίθεση με άλλους δορυφόρους του Κρόνου, οι οποίοι έχουν διάφορα χαρακτηριστικά αντίθεσης και «κυρίαρχα ημισφαίρια». Ο Υπερίων έχει φωτογραφηθεί αρκετές φορές από μέτριες αποστάσεις από το Κασσίνι. Υπήρχε ένα κοντινό στοχευμένο πέρασμα από αυτόν, από απόσταση 500 χιλιομέτρων στις 26 Σεπτεμβρίου 2005. Ένα τελευταίο κοντινό πέρασμα από το Κασσίνι-Χόιχενς πάλι, έλαβε χώρα στις 25 Αυγούστου του 2011. Δεν υπάρχουν σχέδια για τυχόν άλλα. Κάτι ακόμα αξιοσημείωτα μοναδικό σχετικά με τον συγκεκριμένο δορυφόρο είναι ότι κινείται χαοτικά. Έχει συνεχώς μεταβαλλόμενο άξονα περιστροφής και περίοδο. Έτσι, ο Ήλιος δεν ανατέλλει ποτέ από την ίδια κατεύθυνση και η διάρκεια της μέρας ποικίλλει. Ο Υπερίων αντιπροσωπεύει ένα από τα πρώτα δείγματα χαοτικής κίνησης μεγάλης κλίμακας που παρατηρήθηκε στο Σύμπαν. Υπερίων από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Ισραηλινές βουλευτικές εκλογές Απριλίου 2019

Στις 9 Απριλίου 2019 πραγματοποιήθηκαν στο Ισραήλ πρόωρες βουλευτικές εκλογές για την εκλογή των 120 μελών της 21ης Κνεσέτ . Οι εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν τον Νοέμβριο του 2019, αλλά διεξήχθησαν νωρίτερα έπειτα από διαμάχη μεταξύ των μελών της κυβέρνησης σχετικά με νομοσχέδιο για την στρατιωτική υπηρεσία για τον υπερορθόδοξο πληθυσμό, καθώς και επικείμενες κατηγορίες διαφθοράς εναντίον του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου . Το κόμμα Λικούντ του Νετανιάχου ισοφάρισε με την Κυανόλευκη Συμμαχία του Μπένι Γκαντς, με αμφότερους να κερδίζουν 35 έδρες. Η ισορροπία εξουσίας διατηρήθηκε από τα μικρότερα κόμματα, με τα δεξιά και τα θρησκευτικά κόμματα που προηγουμένως συμμετείχαν σε συνασπισμό με το Λικούντ, που θα επέτρεπαν στον Νετανιάχου να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση. Λόγω της συνέχισης των διαφωνιών σχετικά με την εθνική υπηρεσία των υπερορθοδόξων, προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές και πραγματοποιήθηκαν στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.

 Οι 120 έδρες στην Κνέσετ εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση κλειστού καταλόγου σε μία εθνική εκλογική περιφέρεια. Το εκλογικό όριο για τις εκλογές είναι 3,25%. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό συνεπάγεται ένα ελάχιστο 4 εδρών για ένα κόμμα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ένα κόμμα μπορεί να καταλήξει σε τρεις. Ενώ η ημέρα των εκλογών ήταν στις 9 Απριλίου 2019, οι κάλπες άνοιξαν στις πρεσβείες σε όλο τον κόσμο στις 28 Μαρτίου. Ο αρχηγός της κυανόλευκης φατρίας Μπένι Γκαντς παραδέχτηκε τα αποτελέσματα των εκλογών, ανοίγοντας το δρόμο για τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να ξεκινήσει συνομιλίες με άλλα κόμματα για να σχηματίσουν κυβερνητικό συνασπισμό. Στις 15 και 16 Απριλίου, οι ηγέτες όλων των κομμάτων που κέρδισαν έδρες στην Κνέσετ συναντήθηκαν με τον πρόεδρο Ρεουβέν Ριβλίν για να συστήσουν ένα ορισμένο πρόσωπο να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Νετανιάχου έλαβε συστάσεις από ηγέτες που αντιπροσωπεύουν 65 έδρες στην Κνέσετ, ενώ ο Γκάντς έλαβε συστάσεις από ηγέτες που εκπροσωπούσαν μόνο 45 έδρες στην Κνέσετ. Οι ηγέτες των δύο αραβικών κομμάτων, που αντιπροσωπεύουν 10 έδρες στην Κνέσετ, αρνήθηκαν να κάνουν οποιαδήποτε σύσταση. Με βάση τις συστάσεις που έλαβε, ο Ριβλίν όρισε τον Νετανιάχου να σχηματίσει τον επόμενο κυβερνητικό συνασπισμό. Έπειτα από έναν μήνα διαπραγματεύσεων, η αποτυχία του Νετανιάχου να σχηματίσει κυβέρνηση οδήγησε την Κνέσετ με 74 ψήφους υπέρ έναντι 45 κατά, να διαλυθεί λίγο λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις 29 Μαΐου 2019. Οι νέες εκλογές ορίστηκαν για τις 17 Σεπτεμβρίου 2019.
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

Η ΦφΛ Βόλφσμπουργκ (γερμανικά: VfL Wolfsburg, προφέρεται: [faʊ̯ ʔɛf ˈʔɛl ˈvɔlfsbʊʁk]) είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας. Ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1945. Διαθέτει 17.000 εγγεγραμένα μέλη, και 29 αθλητικά τμήματα. Από τις 23 Μαΐου του 2001, το ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών είναι ανεξάρτητο και λειτουργεί ως εταιρεία με την επωνυμία «VfL Wolfsburg-Fußball GmbH».

 Τα αθλητικά τμήματα της ΦφΛ Βόλφσμπουργκ είναι τα εξής: Ποδόσφαιρο, 1945-2001 (2001-σήμερα) Μπάσκετ, από το 1957 Πετοσφαίριση, από το 1973 Χειροσφαίριση, από το 1945 Πόλο, 1958–1994 (αυτονομήθηκε ως ΦφΛ Βίτιγκεν) Κολύμβηση, από το 1947 Καταδύσεις, από το 1947 Ψυχαγωγική κατάδυση, από το 1984 Στίβος, από το 1946 Γυμναστική, από το 1945 Τρίαθλο, από το 1986 Ποδηλασία, από το 1987 Μπάντμιντον, από το 1956 Χόκεϊ επί πάγου, 1946 Τζούντο / πολεμικές τέχνες, από το 1953 Βελάκια, από το 2010 Μπόουλινγκ, από το 1978 Βούσου / Τάι Τσι Τσουάν, από το 1976 Ξιφασκία, από το 1955 Καράτε / Καποέιρα, Πάλη, από το 1952 Πυγμαχία, από το 1955 Άρση βαρών, από το 1954 Καλλιτεχνικό πατινάζ, από το 1982 Τζαζ / μοντέρνος χορός, από το 1975 Χορός, από το 1976 Μαζορέτες, από το 1998 Μπρα ντε φερ, από το 1993 Άθλημα ισοροπίας, από το 2007 Μηχανοκίνητος αθλητισμός, από το 2005 Ειδικός αθλητισμός, από το 1959 Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Καρλότα Αμαλία του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Η Καρλότα Αμαλία του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (Charlotte Amalia von Nassau-Dillenburg, 1680 - 1738) ήταν κόρη του Ερρίκου, Πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Την περίοδο 1718-1732 ήταν αντιβασίλισσα του Νάσσαου-Ούζινγκεν.

 Γεννήθηκε το 1680 στο Ντίλενμπουργκ, και ήταν το ενδέκατο παιδί και η έκτη κόρη του Ερρίκου, Πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Δωροθέας Ελισάβετ του Μπριγκ. Το 1706 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ερρίκο, Πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν στο Ντίλενμπουργκ. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά: την Φραγκίσκη Δωροθέα (1707-1750) τον Ερρίκο Φερδινάνδο (1708-1708) την Αμαλία Φρειδερίκη Λουίζα (1709-1709) τον Γουλιέλμο Αδόλφο (1710-1710) τον Κάρολο (1712-1775) Θνησιγενές παιδί (1713) την Χεβδίγη Ερριέτα (1714-1786) τον Λουδοβίκο Αύγουστο (1714-1714) την Ιωάννα Χριστίνα (1715-1716) τον Γουλιέλμο Ερρίκο (1718-1768)Το 1718 ο Γουλιέλμος Ερρίκος πεθαίνει και η Καρλότα Αμαλία γίνεται αντιβασίλισσα για τον ανήλικο γιο της, τον Κάρολο. Πέθανε το 1738 σε ηλικία 58 ετών.
Σάχης

Να μην συγχέεται με τον τίτλο Σεΐχης.Ο ελληνοποιημένος τίτλος Σάχης (Shah, Πέρσικα: شاه, προφέρεται: [ʃɒːh], βασιλιάς) είναι βασιλικός τίτλος Περσικής προέλευσης, και ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στον ανατολικό μουσουλμανικό κόσμο. Η πιο χαρακτηριστική μορφή του, ως τμήμα του αυτοκρατορικού τίτλου Σαχανσάχ (Shahanshah, Πέρσικα:شاهنشاه, βασιλέας των βασιλέων), αποτελούσε αρχικά τον τίτλο των βασιλέων του προ-Ισλαμικού Ιράν, και η χρήση του υιοθετήθηκε από Πέρσες και Τούρκους ηγεμόνες μετά την Ισλαμική κατάκτηση τον έβδομο αιώνα. Οι Ιρανικές Σιιτικές δυναστείες των Σαφαβιδών και των επιγόνων τους μέχρι την τελευταία δυναστεία των Παχλεβί χρησιμοποιούσαν αυτήν την μορφή του τίτλου. Ο ίδιος τίτλος χρησιμοποιούνταν από του Μογγόλους της Χρυσής Ορδής, καθώς και από την Μογγολική δυναστεία της Ινδίας. Ως τμήμα της υψηλής Τούρκο-Περσικής κουλτούρας του ανατολικού μουσουλμανικού κόσμου, η χρήση του τίτλου αναπτύχθηκε στο περιβάλλον του ευρύτερου μη-Αραβικού μουσουλμανικού κόσμου, και αποτέλεσε τμήμα μίας μακρόβιας υπερεθνικής αυλικής παράδοσης που ταυτιζόταν με ένα μείγμα Ισλαμικών και προ-Ισλαμικών Ιρανικών παραδόσεων. Ο τίτλος, υπό την ισοδύναμη μορφή Πατισάχ (Padeshah, Πέρσικα: پادشاه, Τούρκικα: padişah, κύριος βασιλέων) αποτέλεσε τον κύριο τίτλο του Οθωμανού αυτοκράτορα, καθώς και πληθώρας μοναρχιών στην πολιτιστική σφαίρα της Περσίας.

 Αρχαιότερες μορφές του τίτλου, παλαιότερες από την Αχαιμενική αυτοκρατορία του 7ου αιώνα π.Χ, επιβίωσαν ως τίτλοι τοπικών μοναρχιών μέχρι την ιστορική εποχή, όπως στην περίπτωση της μικρής μοναρχίας του Σιρβάν, όπου ο τοπικός ηγεμόνας μέχρι τον 16ο αιώνα έφερε τον προ-Ισλαμικό τίτλο Σιρβανσάχης (Shirvanshah, Αζέρι:Şirvanşah, Πέρσικα: شروانشاه). Μία παρομοίως αρχαία μορφή του τίτλου διασώθηκε στη Χοραζμία έως τον 13ο αιώνα (Khorezmshah), και υιοθετήθηκε από την νομαδική Χοραζμική αυτοκρατορία. Οι λέξεις σάχης και πατισάχ σήμερα είναι συνήθη μικρά και οικογενειακά ονόματα στο Πακιστάν και στην Ινδία. Ο τίτλος παραδοσιακά δεν έχει καθιερωμένο θηλυκό γένος, και οι σπάνιες γυναίκες που χρησιμοποιούσαν τον τίτλο, όπως η Αγία Ταμάρα της Γεωργίας, έκαναν χρήση της αρσενικής μορφής; η δυναστεία των Παχλεβί τo 1967 καθιέρωσε τον τίτλο Σαμπανού (Shahbanu, Πέρσικα:شهبانو). Η σωστή τοποθέτηση του μη-ελληνοποιημένου τίτλου Σαχ είναι ανάμεσα στο μικρό και στο οικογενειακό ή δυναστικό όνομα. Ο τίτλος των απογόνων ενός Σάχη ποικίλει ανάλογα με τις πρακτικές τις εκάστοτε μοναρχίας; οι περισσότερες αυλές χρησιμοποιούσαν τον τίτλο Μίρζα (Mirza, Πέρσικα:مرز) αμέσως μετά το μικρό όνομα, με την σημαντική εξαίρεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία χρησιμοποιούσε τον τίτλο Σεχζάντ (Shahzadeh, Τούρκικα:Şehzade, Πέρσικα:شاهزاده, γιος βασιλιά) αμέσως πριν το μικρό όνομα.
Τζεφ Νίκολς

Ο Τζεφ Νίκολς (αγγλ.: Geoffrey James "Geoff" Nicholls, 28 Φεβρουαρίου 1948 - 28 Ιανουαρίου 2017) ήταν Άγγλος πιανίστας και κιμπορντίστας γνωστότερος για τη συνεργασία του με το συγκρότημα των Black Sabbath, ενώ πριν γίνει μέλος τους το 1979 έπαιζε με το χέβι μέταλ συγκρότημα Quartz.

 Ο Τζεφ Νίκολς γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας τον Φεβρουάριο του 1948. Το 1974 έγινε μέλος των Bandy Legs οι οποίοι δύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκαν σε Quartz. Το 1976 υπέγραψαν συμβόλαιο με την "Jet Records" και το 1977 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους, σε παραγωγή του κιθαρίστα των Black Sabbath, Τόνι Αϊόμι, ενώ στο δίσκο συμμετείχε ο κιθαρίστας των Queen, Μπράιαν Μέι και ο τότε τραγουδιστής των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν. Το συγκρότημα βρισκόταν συνεχώς σε περιοδεία, παίζοντας στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ το 1976 και το 1977. To 1979, ο Νίκολς αποχώρησε για να γίνει δεύτερος κιθαρίστας των Black Sabbath και ανέλαβε το μπάσο για ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά το οποίο είχε φύγει ο Γκίζερ Μπάτλερ. Μετά την επιστροφή του Μπάτλερ, ο Νίκολς ανέλαβε τα πλήκτρα, ως γκεστ μουσικός στο άλμπουμ "Heaven and Hell" και συνέχισε έτσι μέχρι το 1985. Από το "The Seventh Star" του 1986 μέχρι το "Reunion" του 1998 ηχογραφούσε ως βασικό στέλεχος του συγκροτήματος, λαμβάνοντας μέρος και στην συνθετική διαδικασία των τραγουδιών. Ο Νίκολς παρέμεινε επίσημο μέλος των Black Sabbath μέχρι το 2004. Έχει συμμετάσχει στα άλμπουμ "Back Where I Belong" και "Scream" του παλιού τραγουδιστή των Black Sabbath, Τόνι Μάρτιν, με τον οποίο συνεργάζεται στο συγκρότημα Headless Cross. Το 2011, επανενώθηκαν οι Quartz, οι οποίοι είχαν διαλυθεί το 1983. Η πρώτη τους συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς στο "The Asylum" του Μπέρμιγχαμ, με το συγκρότημα να κυκλοφορεί το ζωντανά ηχογραφημένο "LIVE And Revisited", τον Μάιο του 2013. Ο Νίκολς πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 28 Ιανουαρίου 2017 σε ηλικία 68 ετών. Geoff Nicholls | Biography | AllMusic Geoff Nicholls - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives MusicMight :: Artists :: QUARTZ - Rock Detector Geoff Nicholls | Credits | AllMusic Προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα των Black Sabbath
Το μαύρο τριαντάφυλλο (ταινία)

Το μαύρο τριαντάφυλλο ("The black rose") είναι ταινία της 20th Century Fox 1950, η οποία σχεδιάστηκε εν μέρει για να είναι η συνέχεια από προηγούμενη ταινία με τίτλο Ο πρίγκιπας των αλεπούδων 1949, γυρισμένη με τους ίδιους πρωταγωνιστές, Τάιρον Πάουερ και ο Όρσον Γουέλς και σε σκηνοθεσία Ενρίκου Κινγκ, και είναι ελεύθερη απόδοση του βιβλίου του Σάμουελ Σελαμπάργκερ.

 Η υπόθεση, τοποθετείται στην Αγγλία του Δεκάτου τρίτου αιώνα αφηγείται την ιστορία ενός ευγενή Σάξονα, του Βολταίρου του Γκέρνυ, ο οποίος, αφού προσπάθησε να καθοδηγήσει μια εξέγερση ενάντια στους Νορμανδούς κατακτητές της πατρίδας του, αναγκάστηκε να φύγει, αναζητώντας την τύχη του στην Άπω Ανατολή, παρέα με τον φίλο και σύντροφο του στις περιπέτειες Τριστάνο. Κατά την διάρκεια του οδοιπορικού τους οι δύο τους γνωρίζονται με τον Μπαγιάν, μεγαλομανή άρχοντα και γνώστη του πολέμου της Ανατολής, και ο Γουόλτερ ερωτεύεται την κόρη του δεσπότη αυτού, την όμορφη Μαρία (χαρακτήρα που εμπνέει τον τίτλο της ταινίας). Αναγκασμένοι να φύγουν, οι δύο τους φτάνουν στην Κίνα , όπου λαμβάνουν ένα τέτοιο καλωσόρισμα που δεν έιναι σε θέση να εγκαταλείψουν τους οικοδεσπότες τους. Στο μεταξύ, ο Γουόλτερ θα εξοικειωθεί με πολλές από τις τεχνικές και τις επιστημονικές καινοτομίες του κινεζικού πολιτισμού, από τον οποίο θα θησαυρίσει. Με το που καταφέρνουν να ξεφύγουν από τους οικοδεσπότες τους, οι δύο φίλοι θα επιστρέφουν στην πατρίδα, όπου αρχικά θα κατηγορηθούν από τον Εδουάρδο Ι, λόγω της συμμετοχής τους στην αντι-νορμανδική επανάσταση. Ωστόσο, στη συνέχεια, χάρη και στις πολλές ανακαλύψεις τις οποίες έφερε ο Βολταίρος (ανάμεσα στις οποίες και το μπαρούτι), αυτοί θα γίνουν και πάλι ευπρόσδεκτοι με ανοιχτές αγκάλες.
Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις Φρανκοπάν

H Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις, αγγλ. Paola-Luise-Marica Doimi de Lupis Frankopan (γενν. 7 Αυγούστου 1969) από τον Οίκο Ντόιμι ήταν κόρη του κόμη του Λούπις και με τον γάμο της έγινε λαίδη Γουίντσορ.

 Είναι κόρη του Λούις Ντόιμι, κόμη του Λούπις, πρίγκιπα Φρανκοπάν Σούμπιτς Ζρίνσκι από το Σπλιτ της Κροατίας. Ο Λούις είναι μέλος της παλαιάς Κροατικής και Ιταλικής αριστοκρατίας, που ήρθε στην Αγγλία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σπουδάσει στην Οξφόρδη. Είναι δικηγόρος, μέλος του Μίντλ Τεμπλ και επιχειρηματίας. Η μητέρα της Ίνγκριντ Ντέττερ είναι ομότιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Ο σύζυγός της Νικόλαος Ουίνδσορ είναι μικρανιψιός το υΓεωργίου ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονός της Μαρίνας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας. Παντρεύτηκε το 2006 τον λόρδο Νικόλαο Γουίνδσορ, μέλος της βασιλικής Οικογένειας της Βρετανίας και έχει τέκνα: Αλβέρτος-Λούις-Φίλιππος-Εδουάρδος γενν. 2007. Λεοπόλδος-Ερνέστος-Αύγουστος-Γουέλφ γενν. 2009. Λούις-Αρθούρος-Νικόλαος-Φήλιξ γενν. 2014. Black, A and C (2015). "British Royal Family". Who's Who. Oxford University Press. Archived from the original on 21 February 2015. Retrieved 10 August 2015. Nicholas Charles Edward Jonathan, (Lord Nicholas Windsor), b 25 July 1970, Married 19 Oct. 2006, Princess Paola Doimi de Lupis Frankopan Šubić Zrinski
Εθνικός Δευτεράς

Ο Αθλητικός Πνευματικός Όμιλος Εθνικός Δευτεράς (ή ο Εθνικός Δευτεράς) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τη Δευτερά της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία, στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το κίτρινο.

 Ο Εθνικός Δευτεράς ιδρύθηκε στις 10 Αυγούστου 1965. Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 1983 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΣΤΟΚ κερδίζοντας την ένταξη της στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Ωστόσο, διαγράφηκε από τις τάξεις της ΚΟΠ μετά από απόφαση της Ανώτατης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού (ΑΔΕΑ) κατόπιν ένστασης της Δόξας Παλιομετόχου, επικαλούμενη ενός κανονισμού της ομοσπονδίας σύμφωνα με τον οποίο ομάδες που προέρχονταν από χωριά με πληθυσμό μικρότερο των 1500 κατοίκων, δεν μπορούσαν να ενταχθούν στην ομοσπονδία. Μετά από δικαστική διαμάχη αρκετών μηνών, ο Εθνικός Δευτεράς εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Ωστόσο, λόγω του γεγονότος αυτού δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1983-84, το οποίο διεξήχθη με 13 αντί 14 ομάδες. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1984-85.Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία για 4 περιόδους. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1990-91. Συνέχισε για δύο περιόδους στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1992-93. Ακολούθησαν 3 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: 1983 Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ: 1983 Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Εθνικός Δευτεράς, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Γερμανικός ιδεαλισμός

Ο Γερμανικός Ιδεαλισμός υπήρξε φιλοσοφικό κίνημα που σημάδεψε τη φιλοσοφία στη Γερμανία στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα. Τις βάσεις του έθεσε η φιλοσοφική εργασία του Ιμμάνουελ Καντ τις δεκαετίες του 1780 και 1790 και ήταν στενά συνδεδεμένο με το ρομαντισμό και την επαναστατική πολιτική του Διαφωτισμού. Οι πιο διάσημοι στοχαστές του κινήματος υπήρξαν οι Γιόχαν Φίχτε, Φρίντριχ Σέλινγκ, Γκέοργκ Χέγκελ ενώ ξεχώρισαν επίσης οι λιγότεροι γνωστοί αλλά με σημαντική προσφορά, Φρίντριχ Γιάκομπι, Γκότλομπ Σούλτσε, Καρλ Ράινχολντ και Φρίντριχ Σλάιερμαχερ.

 Ο ορισμός του Ιδεαλισμού είναι σύνθετος. Ο φιλοσοφικός ορισμός του ιδεαλισμού της γερμανικής σχολής είναι ότι οι ιδιότητες που προσδίδουμε στα διάφορα πράγματα μέσω της ανακάλυψής τους, εξαρτώνται από τον τρόπο που αυτά τα αντικείμενα εμφανίζονται σε εμάς και γίνονται καταληπτά ως αισθητότητες, ως μείγμα δηλαδή των αισθητηριακών μας οργάνων και της εμπειρίας μας, όπως αυτή είναι συσσωρευμένη μέσω του γονιδιακού επικαθορισμού μας και των πρώιμων παραστάσεών μας, σηματοδοτώντας και νοηματοδοτώντας τις αντιλήψεις μας. Τουτέστιν, οι ιδιότητες που μπορεί να έχει ένα αντικείμενο ανεξαρτήτως της Ιδέας, είναι ασυνάρτητο με τον Ιδεαλισμό ως φιλοσοφικό ρεύμα. Ο Ιμμάνουελ Καντ (1724–1804) θεωρείται συχνά ως ο πιονέρος των γερμανών ιδεαλιστών. Η εργασία του Καντ αποσκοπούσε να αποτελέσει τη γέφυρα μεταξύ των δυο κυρίαρχων φιλοσοφικών σχολών του 18ου αιώνα: του Ρασιοναλισμού (Ορθολογισμός) και του Εμπειρισμού. Ο ρασιοναλισμός πρέσβευε την απόκτηση της γνώμης μόνο μέσω της λογικής επαγωγής, ενώ ο εμπειρισμός θεωρούσε ότι η γνώση αποκτάτο μόνο μέσω των αισθήσεων (των προσλαμβανουσών τους με την εμπειρία δηλαδή, όπως ένας καθρέφτης αντανακλά ένα ορισμένο είδωλο το οποίο μέσω της συνέχειάς του (συνέχεια με την υλιστική έννοια) γίνεται νοητό ως αντικειμενική οντότητα). Η λύση που πρότεινε ο Καντ εστίαζε στην υπόθεση ότι ενώ συγκεκριμένα αντικείμενα μπορούσαν να γίνουν αισθητά μόνο μέσω της αισθητότητας (της ανθρώπινης ικανότητας να αισθάνεται με την αντικειμενική έννοια του όρου), θα μπορούσαμε ωστόσο να γνωρίζουμε από πριν τη μορφή που αυτά παίρνουν πριν την επίδραση της εμπειρίας μέσω της αλληλεπίδρασης του αντικειμένου με τις αισθήσεις. Ο Γιόχαν Φίχτε είχε ένα επιτηδευμένο και πολύπλοκο στυλ γραφής και ανάπτυξης των ιδεών του, το οποίο πλησίαζε πολύ εκείνο του Καντ. Ο Φίχτε απέδιδε τη μέγιστη σπουδαιότητα στο Εγώ του ατόμου, καθιστώντας το πυρήνα της Ιδέας, θεωρώντας ότι καθετί εξωτερικό στοιχείο δεν ήταν παρά οι προβολές του Εγώ μας στον κόσμο. Στη φιλοσοφική του πραγματεία το Εγώ αποτελούσε το αίτιο και κάθε εξωτερικό αντικείμενο το αιτιατό, το οποίο αυστηρώς καθοριζόταν από την άρρηκτη πνευματική αγωγιμότητά του με το Εγώ, περιοριζόμενο όμως στο ρόλο του απολύτως παθητικού δέκτη.
Πάπας Ανάκλητος

Ο Ανάκλητος ήταν άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας και Πάπας. Η μνήμη του τιμάται στις 26 Απριλίου από την Ορθόδοξη εκκλησία και στις 13 Ιουλίου από την Καθολική.

 Ο Ανάκλητος ήταν ένας από τους πρώτους Πάπες της Ρώμης. Το παπικό του όνομα φέρεται και ως Κλήτος, Κλείτος ή Ανέγκλητος. Ήταν Αθηναίος και λέγεται ότι ήταν γιος ενός φιλοσόφου, που λεγόταν Αντίοχος. Η σειρά με την οποία επισκόπευσε είναι αβέβαιη: ή μετά τον Λίνο επίσκοπο Ρώμης, ή μετά τον Κλήμεντα. Έτσι η σειρά διαδοχής είναι Λίνος, Ανάκλητος, Κλήμης. Κατά τη δεύτερη εκδοχή είναι Λίνος, Κλήμης, Ανάκλητος. Επίσης και η χρονολογία κατά την οποία επισκόπευσε είναι αβέβαιη: ή 77-88 ή 78-91. Ο Ανάκλητος εμαρτύρησε το 88 μ.Χ. και τιμάται ως άγιος. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 26 Απριλίου, ενώ κατά το λατινικό εορτολόγιο τιμάται στις 13 Ιουλίου. Π.Γ.Ν., «Ανάκλητος»,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.2(1963), στ.484 «Ανάκλητος», Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τομ.2, σελ. 30
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2001

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2001 ήταν η 31η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο «Θεόδωρος Πούτος», στον Κορυδαλλό από το Σάββατο 5 έως και την Κυριακή 6 Μαΐου του 2001. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ειρήνη Περιστερίου και στις γυναίκες ο Γ.Σ. Καλλιθέα.

 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης — Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού — Η Ιστορική Εξέλιξη της Ενόργανης Γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη και τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα στο Internet Archive Όλα έτοιμα για το πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόργανης – Οι νικητές των προηγούμενων διοργανώσεων (1997—2008) στο Internet Archive Η «χρυσή βίβλος» των πανελληνίων πρωταθλημάτων ενόργανης: Οι «συλλέκτες τίτλων» στα 20 χρόνια ζωής της Ε.Γ.Ο. (1997—2016) «Η Μιλλούση κατέκτησε δύο χρυσά στο Πανελλήνιο ενόργανης» στο Internet Archive «Διεξάγεται στον Κορυδαλλό το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής» στο Internet Archive
Βαρικό Φλώρινας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Βαρικό (αποσαφήνιση) Το Βαρικό (παλαιότερη ονομασία Μόκρενη ) είναι ορεινό χωριό στη νοτιότερη άκρη του νομού Φλώρινας.

 Το Βαρικό βρίσκεται στα όρια των νομών Φλώρινας, Καστοριάς, Κοζάνης στους πρόποδες του όρους Βέρνου και ΝΔ. της λίμνης Χειμαδίτιδας. Απέχει 41 χλμ. Α. από την Καστοριά, 29 χλμ. ΝΔ. από το Αμύνταιο και 18 χλμ. ΒΔ. από την Πτολεμαϊδα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, φημίζεται μάλιστα για την ποικιλία των φασολιών που καλλιεργεί καθώς και για την ιτιόβεργα, από την οποία οι ντόπιοι καλαθοπλέκτες κατασκευάζουν πανέμορφα καλάθια. Στο χωριό δραστηριοποιείται Πολιτιστικός Σύλλογος που ιδρύθηκε το 1983 και διαθέτει 4 χορευτικά τμήματα, τμήματα ζωγραφικής, χειροτεχνίας, καλαθοπλεκτικής, καράτε διοργανώνει κάθε χρόνο το τοπικό Καρναβάλι. Από τον Ιανουάριο του 2016 λειτουργεί η βιβλιοθήκη του Δικτύου Εθελοντών «Δημοσιογράφοι σε δράση» (Journalists Acting) στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Βαρικού, που δημιουργήθηκε με τη συνδρομή εταιρειών, του Δήμου Αμυνταίου, την Κοινότητα Βαρικού και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Βαρικού. Το χωριό μέχρι το 1926 ονομαζόταν Μόκραινη οπότε και μετονομάστηκε σε Βαρικό, ενώ μεταξύ 1941 και 1942 αποσπάται και προσαρτάται μεταξύ των νομών Φλωρίνης και Καστοριάς. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βαρικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βαρικού του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 638 κατοίκους. Λίγα λόγια για το Βαρικό Φλώρινας και τους κατοίκους του Γιορτή φασολάδας στο Βαρικό από την http://www.ert.gr/perifereiakoi-stathmoi/florina
Mazda Xedos 9

Το Mazda Xedos 9 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που κατασκευάστηκε από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mazda, από τα μέσα του 1993 έως τον Δεκέμβριο του 2002.

 Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1993 και άρχισε να εισάγεται σταδιακά, αναλόγως με τη χώρα. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1993 και στη Γαλλία έφτασε τον Μάρτιο του 1994. Σε όλα τα κράτη της Ευρώπης διατέθηκε πάντα, μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, ως Mazda Xedos 9. Αντιθέτως, στη Βόρεια Αμερική έφτασε μέσα στο 1994, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1995, και κυκλοφόρησε ως Mazda Millenia. Ειδικότερα στην ήπειρο αυτή, αντικατέστησε το Mazda 929, το οποίο διακόπηκε οριστικά το 1994 στον Καναδά και το 1995 στις ΗΠΑ, στον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της εταιρείας. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε αρχικά, το 1993, ως Eunos 800, αλλά με την ανανέωση του 1996 μετονομάστηκε σε Mazda Eunos 800 και το 1997 μετονομάστηκε σε Mazda Millenia, υιοθετώντας έτσι την αμερικανική ονομασία, λόγω του ότι η Mazda απέσυρε την θυγατρική υπο-εταιρεία πολυτελείας Eunos (η οποία διατηρήθηκε μεταξύ του 1989 και του 1996). Πρακτικώς, το Xedos 9 είχε τον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της Mazda και είχε αντίστοιχες εξωτερικές διαστάσεις με τη BMW Σειρά 5, στοχεύοντας να την ανταγωνιστεί. Αντιθέτως, το συγγενικό αλλά μικρότερο Mazda Xedos 6 είχε σχεδιαστεί με σκοπό να ανταγωνιστεί τη BMW Σειρά 3, με την οποία είχε αντίστοιχες εξωτερικές διαστάσεις. Τελικώς όμως, οι πωλήσεις και των δύο μοντέλων ήταν πολύ κατώτερες των προσδοκιών και ειδικά μάλιστα του Xedos 9 εξαιρετικά χαμηλές, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει διάδοχος για κανένα από τα Xedos 6 και Xedos 9. Ειδικότερα το Xedos 9 υπέστη μία ακόμα ανανέωση τον Σεπτέμβριο του 2000, σε όλες τις αγορές όπου διατέθηκε. Ωστόσο, οι εξ αρχής ελάχιστες πωλήσεις του δεν σημείωσαν καμία απολύτως βελτίωση και τελικώς το Xedos 9 / Millenia αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2002, λόγω μηδαμινής εμπορικής απήχησης, ιδίως στις εξαγωγικές αγορές. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις του στη Γαλλία: Mazda Xedos 6 Joachim Kuch: Mazda seit 1920, pp. 158–161. Mazda Xedos 9 (TA-series) versions & types 2001 Mazda Xedos 9 specifications
Εθνικό Φλώρινας

Το Εθνικό (παλαιότερη ονομασία Οψίρινα) είναι ορεινός οικισμός του Νομού Φλώρινας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Φλώρινας.

 Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, όντας χτισμένο στις νότιες υπώρειες της χαμηλής κορυφογραμμής από την οποία διέρχονται τα σύνορα, σε υψόμετρο περίπου 685 μέτρων. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα δυτικά το χωριό Κρατερό, στα νότια και νοτιανατολικά τα χωριά Παρόρειο, Άνω Κλεινές και Κάτω Κλεινές, στα ανατολικά τα χωριά Αγία Παρασκευή και Πολυπλάτανο, ενώ στα βορειανατολικά του βρίσκεται το χωριό Νίκη και ο εκεί μεθοριακός σταθμός. Προς την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας, κοντά του βρίσκεται το χωριό Ντράγκος και το μοναστήρι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στην κορυφή της χαμηλής κορυφογραμμής στα όρια της μεθορίου. Απέχει από την Φλώρινα 12,5 χλμ., από το χωριό Νίκη 8 χλμ., και σε ευθεία γραμμή λιγότερο από χιλιόμετρο από τη συνοριακή μεθόριο. Παλαιότερα το χωριό έφερε την ονομασία Οψίρινα. Η τότε «Οψίρινα» αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Οψιρίνης, αποτελώντας παράλληλα έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 206Α της 28/09/1927 το χωριό μετονομάστηκε σε «Εθνικό», ομοίως και η Κοινότητα. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Κάτω Κλεινών ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Το Εθνικό στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Εθνικού Φλώρινας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εθνικού Φλώρινας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φλώρινας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Κάτω Κλεινών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Οψίρινα - Εθνικόν. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 24/02/2019.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2018-2019

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2018-19 αποτέλεσε την 30η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 Ιουνίου έως τις 26 Ιουνίου 2019 στο Κλειστό Γυμναστήριο της Αιδηψού Εύβοιας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Κρόνος Αγίου Δημητρίου για δευτέρα φορά στην ιστορία του.

 Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες: Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις: M.V.P.: Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Κορυφαία σκόρερ: Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Καλύτερη πεντάδα: Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Γεωργία Γρηγοροπούλου (Κρόνος) Άννα-Μαρία Πρίφτη (Παναθηναϊκός) Βαλεντίνα Τσαβόνι (Σύλλας) Λαμπρινή Πολυμένη (Π.Α.Ο.Κ.) Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων 2019, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων 2019, επίσημο φυλλάδιο της διοργάνωσης.
Θύμι Εύβοιας

Το Θύμι είναι ημιορεινό χωριό στην νότια Εύβοια της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 180 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας.

 Έχει πληθυσμό 28 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και βρίσκεται σε απόσταση 52 χλμ ΒΑ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 155 χλμ Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Νοτιοανατολικά είναι η παραλία Αρχάμπολη (ή Χαρχάμπολη) που αποτελεί επίνειο και παραλία των χωριών Θύμι και Δρυμωνάρι, βόρεια η Ζαχαριά, βορειοανατολικά η παραλία Μύλος με το πέτρινο νερόμυλο και την εκκλησία Υπαπαντής του Χριστού και δυτικά η κορυφογραμμή Παλαμιδό στο όρος Πρόκα με ερείπια από το ορμητήριο-κάστρο Ανεμοπύλα του ιππότη Λικάριου. Οι εκκλησίες, του Αγίου Γεωργίου στην Αρχάμπολη, η Γενεσίου της Θεοτόκου στα Αραμπαλέικα και των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Ταξιάρχη. Η παραλία Αρχάμπολη. Ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχάμπολης.