IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
284 Αμαλία

Η Αμαλία (Amalia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,05. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η μέση διάμετρος της Αμαλίας υπολογίσθηκε σε 53 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 157 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,060. Η Αμαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 33 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Α.Π.Σ. Ποντιακός Νέας Σάντας

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ποντιακός Νέας Σάντας είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε 21/03/1928 και εδρεύει στη Νέα Σάντα του νομού Κιλκίς στην Ελλάδα. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο Ποντιακού Νέας Σάντας.

 Ιδρύθηκε αρχικά το 1926 από Σανταίους πρόσφυγες της Σάντας του Πόντου, με την επωνυμία «Αβέρωφ». Δύο χρόνια αργότερα, το 1928 πήρε την ονομασία «Α.Π.Σ. Ποντιακός Νέας Σάντας». 2002–03 Δ΄ Εθνική (2oς όμιλος, Πρωταθλητής με 71 βαθμούς, άνοδος στη Γ΄ Εθνική). 2003–04 Γ΄ Εθνική (19η και προτελευταία θέση με 27 βαθμούς, υποβιβασμός στη Δ΄ Εθνική). 2004–05 Δ΄ Εθνική (2ος όμιλος, 16η και τελευταία θέση με 7 βαθμούς, υποβιβασμός στο τοπικό πρωτάθλημα). 1980-81 Γ Εθνικη ερασιτεχνικη 4ος ομιλος 19ο;23 βαθμους 26-72 τερματα 1983-84 Δ Εθνικη 7ος ομιλος 10 βαθμους21-71 τερματα 1986-87 Δεθνικη 7ος ομιλος 18ος, 18 βαθμοι 43-96 τερματα. Ιστολόγιο Α.Π.Σ. Ποντιακού
71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Ελλάδα)

Η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (71η Α/Μ ΤΑΞ «Πόντος») είναι στρατιωτικός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού με έδρα τη Νέα Σάντα του Κιλκίς. Βρίσκεται υπό τη διοίκηση της 1ης Μεραρχίας Πεζικού.

 Η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία συγκροτήθηκε μετά από την αναδιοργάνωση της 52ης Ταξιαρχίας Πεζικού. H 52η ΤΠ συγκροτήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 5 Απριλίου 1948. Η Ταξιαρχία έδρασε κυρίως την περίοδο 1948 - 1950 και έλαβε μέρος σε δεκάδες επιχειρήσεις ανά τον Ελλαδικό χώρο. Από την Ρούμελη και την μάχη των Κρουσιών, μέχρι τα Αλβανικά σύνορα και την Μάχη του Γράμμου. Η 52η Ταξιαρχία με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και χωρίς να αλλάξει έδρα μετονομάζεται σε 5ο Σύνταγμα Πεζικού, παραμένοντας ενεργό για λίγα χρόνια μέχρι να διαλυθεί το 1954 στην ειρήνη. Το 1967 μετονομάζεται εκ νέου σε 71ο Σύνταγμα Πεζικού, μετασταθμεύοντας στη Λητή Θεσσαλονίκης. Το 1978 ενεργοποιείται και πάλι λειτουργώντας ως επιστρατευόμενο πλέον Σύνταγμα, σε χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας. Την 1 Ιανουαρίου του 1994 μετονομάζεται σε 71η Ταξιαρχία Πεζικού και μετασταθμεύει στην Νέα Σάντα του Νομού Κιλκίς στο Στρατόπεδο «ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ», όπου εδρεύει μέχρι και σήμερα. Από 1η Ιανουαρίου 1998 τελούσε υπό τις Δγες του Β΄ΣΣ σαν πλήρη δύναμη ταχείας επέμβασης. Την 27 Οκτωβρίου 2001, η Ταξιαρχία μετονομάσθηκε σε 71 Α/Μ ΤΑΞ και από 26 Σεπ 2005 είχε τεθεί υπό Διοικητική Διοίκηση στην Ι ΜΠ και Επιχειρησιακό έλεγχο στο Β΄ΣΣ. Την 5 Οκτωβρίου 2009, με απόφαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ μετονομάσθηκε σε 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ «ΠΟΝΤΟΣ». Από την 28 Νοεμβρίου 2013, μετά την κατάργηση του Β' ΣΣ, η Ταξιαρχία τέθηκε υπό Διοικητική Διοίκηση και Επιχειρησιακό Έλεγχο στην Ι ΜΠ. Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 71η Α/Μ ΤΑΞ είναι η εξής: 71η Α/Μ ΤΑΞ Λόχος Στρατηγείου (ΛΣ/71 Α/Μ ΤΑΞ), με έδρα τη Νέα Σάντα 71ος Α/Μ Λόχος Διαβιβάσεων (71 Α/Μ ΛΔΒ) 71ος Α/Μ Λόχος Μηχανικού (71 Α/Μ ΛΜΧ) 71η Α/Μ Πυροβολαρχία Ελαφρού Αντιαρματικού Πυροβολικού (71 Α/Μ ΠΕΑ/ΑΠ) 595ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (595 Α/Μ ΤΠ) 596ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (596 Α/Μ ΤΠ) 601ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (601 Α/Μ ΤΠ) 116η Α/Μ Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού (116 Α/Μ ΜΠΠ) 71ο Α/Μ Τάγμα Υποστήριξης (71 Α/Μ ΤΥΠ) Επίσημος ιστότοπος Γ.Ε.Σ.
ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς

Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Κοκκινιάς γνωστή και με τη σύντμηση ΑΕΚ Κοκκινιάς είναι αθλητικό σωματείο του Πειραιά, με έδρα τη συνοικία της Παλαιάς Κοκκινιάς. Διατηρεί τμήματα υποδομών ράγκμπι λιγκ και τμήματα τριάθλου και μοντέρνου πεντάθλου. Στο παρελθόν διέθετε και τμήματα ποδοσφαίρου και ράγκμπι λιγκ ανδρών.

 Ιδρύθηκε σαν ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Παλαιά Κοκκινιά το 1977 με την ονομασία ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς και αποτέλεσε σημείο αναφοράς της παλαιότερης ομώνυμης ιστορικής ομάδας ΑΕΚ Πειραιώς, η οποία ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 από Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Από την ίδρυση της αγωνιζόταν επίσημα στα πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά και τη σεζόν 1990-91 αγωνίστηκε για πρώτη και μοναδική φορά στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 2002 και έπειτα από οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν την ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς στη συγχώνευση και την αναστολή της λειτουργίας της, γεγονός που σηματοδότησε το ουσιαστικό τέλος της ποδοσφαιρικής ιστορίας του σωματείου. Το 2003 η ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς επαναλειτουργεί και συνεχίζει σαν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο. Το 2012 αλλάζει διοίκηση, μετονομάζεται σε ΑΕΚ Κοκκινιάς και δημιουργεί τμήμα ανδρών ράγκμπι λιγκ, με την παρουσία της έκτοτε να συνεχίζεται αμιγώς στο ράγκμπι λιγκ, μία εκ των δύο μορφών του αθλήματος του ράγκμπι. Μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2015-16 συμμετείχε στις επίσημες διοργανώσεις ράγκμπι λιγκ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ, κατέκτησε και τον τίτλο του κυπέλλου 9's τo 2015. Το 2016 το τμήμα ανδρών ράγκμπι λιγκ της ΑΕΚ Κοκκινιάς συγχωνεύτηκε από τον Προμηθέα Νίκαιας/Ρέντη/Κορυδαλλού. Η ΑΕΚ Κοκκινιάς όμως συνέχισε να υφίσταται μέσα από το παιδικό και εφηβικό τμήμα ράγκμπι λιγκ. Από το 2017 λειτουργεί και τμήμα Τριάθλου και Μοντέρνου Πεντάθλου και συμμετέχει σε όλες τις ανάλογες διοργανώσεις της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μοντέρνου Πεντάθλου, αρμόδιας για τα αθλήματα αυτά. Το 2018 στο Δίαθλο (Τρίαθλο), ο αθλητής της ΑΕΚΚ Παναγιώτης Μπιτάδος, κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στην κατηγορία παίδων και το ελληνικό κύπελλο xterra στην κατηγορία Sprint σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Ακολούθως, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα xterra στη Χαβάη ήταν 2ος στην κατηγορία 15-19 και 38ος στη γενική κατάταξη από 570 αθλητές. Επίσημη ιστοσελίδα ΑΕΚ Κοκκινιάς "ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΕΚ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", Νίκος Αγγελίδης, Εκδόσεις Νότιος Άνεμος.
Γιώργος Μάγειρας

Ο Γιώργος Σίμος ή Χαραλάμπους (1919 - 1994), περισσότερο γνωστός ως Μάγειρας, ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στα Βουρλά της Μικράς Ασίας, από τους ελάχιστους της προπολεμικής περιόδου που συνέχισαν και μεταπολεμικά, διάστημα κατά το οποίο υπήρξε και διεθνής.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1931 από την Α.Ε. Ελευθερούπολης και το 1933 εντάχθηκε στο δυναμικό της ΑΕΚ, σε ηλικία μόλις 14 ετών και τα πρώτα χρόνια, όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη, ήταν μέλος των "τσικό" του συλλόγου, όπου συμπαίκτες του υπήρξαν οι Κλεάνθης Μαρόπουλος και Τρύφωνας Τζανετής, με τους οποίους αργότερα συνυπήρξε και στην πρώτη ομάδα. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949 μετά από σοβαρό τραυματισμό στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1949. Μία από τις σημαντικότερες στιγμές του υπήρξε η κατάκτηση του νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) το 1939. Αγωνίστηκε 4 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, τον πρώτο που διεξήχθη μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική (Υπήρξε προπονητής στον Ολυμπιακό Χαλκίδας). Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε συνεργάτης του Λάκη Πετρόπουλου στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Ελλάδας. Με την ΑΕΚ: Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1939 και 1940 Κύπελλα Ελλάδας: 1939 και 1949 Πρωταθλήματα Αθήνας: 1940, 1946 και 1947. Ο Γιώργος Σίμος (Μάγειρας) στο epo.gr Η Ιστορία της ΑΕΚ , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001 Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου Χρ. Αρβανίτης
Κομητεία του Παλιάρς

Η Κομητεία του Παλιάρς (στα καταλανικά Comtat de Pallars, στα λατινικά Comitatus Paliarensis) ήταν μια μεσαιωνική κομητεία που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της Ισπανικής Μαρκίας, στα εδάφη της σημερινής Καταλονίας γύρω στο 920. Από την πρώτη αυτή κομητεία με το όνομα Παλιάρς κατά το 1011 προέκυψαν δύο νέες κομητείες με το όνομα Άνω Παλιάρς και Κάτω Παλιάρς. Γεωγραφικά επεκτεινόταν μεταξύ του βορείου τμήματος της λεκάνης του ποταμού Νογέρα Παλιαρέζα και της περιοχής της σημερινής Πόμπλα δε Σεγού. Περιλάμβανε επίσης τις κοιλάδες του Άνεου, του Καρδός, της Φερέρα και του Φλεμισέλ.

 Το Παλιάρς γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της κατάκτησης της περιοχής της από τον κόμη της Τουλούζης Γουλιέλμο Α’ μεταξύ 802 και 803, ο οποίος το ένταξε στα εδάφη της κομητείας του, μαζί με τη γειτονική κομητεία της Ριβαγόρθα. Οι τουλουζιανοί κόμητες ίδρυσαν αρκετά μοναστήρια στην περιοχή ενώ ο Καρλομάγνος την ενέταξε στην δικαιοδοσία της Επισκοπής του Ουρζέλ. Η εξάρτηση από την Τουλούζη και γενικότερα την φραγκική εξουσία έπαυσε προσωρινά με την εξέγερση του Αθνάρ Γκαλίντο γύρω στο 844 κι επετεύχθη οριστικά το 872 όταν και ένας τοπικός κύριος, μετέπειτα γνωστός ως Ραϋμόνδος Α’ του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα εξεγέρθηκε εναντίον του Καρόλου του Φαλακρού και ανεξαρτητοποίησε de facto τις δύο κομητείες το 872. Τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα υπό τον Ραϋμόνδο χαρακτηρίστηκαν από τις έντονες προσπάθειες του νέου κυρίαρχου να παγιώσει την εξουσία του: ίδρυσε ανεξάρτητη επισκοπή του Παλιάρς (που επέζησε από το 888 μέχρι το 949) και ενθρόνισε τον ανιψιό του Σάντσο Γκαρθές Α’ στο γειτονικό βασίλειο της Παμπλόνα. Μέχρι τον θάνατο του Ραϋμόνδου το 920 η νέα κομητεία υπέφερε ιδιαίτερα από τις επιδρομές των μουσουλμάνων ηγετών της Σαρακούστα και της Λάριδα. Με τον θάνατο του Ραϋμόνδου, τα εδάφη του μοιράστηκαν στους γιους τους, με τη Ριβαγόρθα να περνά στα χέρια του Μιρό και του Μπερνάρδου Ουνιφρέδου και το Παλιάρς σε αυτά των Ιζάρν και Λιοπ. Ο Ιζάρν Α’ του Παλιάρς πέθανε χωρίς διαδοχή ενώ ο Λιοπ Α’ του Παλιάρς, παντρεμένος με την κόρη του Μιρό Β’ της Σερδάνια, ένωσε την δυναστεία του Παλιάρς με αυτή του Βιλφρέδου του Τριχωτού. Ο εκ νέου διαχωρισμός της κομητείας, αυτή τη φορά σε Άνω και Κάτω Παλιάρς, θα συμβεί ανάμεσα στους εγγονούς του Λιοπ Α’, τον Γουλιέλμο Β’ και το Ραϋμόνδο Γ’. Οι κόμητες του Παλιάρς ήταν: Ραϋμόνδος του Παλιάρς και της Ριβαγόρθα (870-920) Λιοπ Α’ του Παλιάρς (920-947), μαζί με τον αδερφό του Ισάρν Α’ του Παλιάρς (920-948) Ραϋμόνδος Β’ του Παλιάρς (948 - 995), μαζί με τον αδερφό του Μπορέλ Α’ του Παλιάρς (948 - 995), μετά τον θάνατο του οποίου ανέλαβε τη θέση του ο γιος του Ερμενγκόλ Α’ (995-1010) και ο Σουνιάριος Α’ (948-1011). HERNÀNDEZ CARDONA, Francesc Xavier. Història militar de Catalunya, vol. I, dels íbers als carolingis. Barcelona: Rafael Dalmau, Editor, 2001, σ.158. ISBN 84-232-0639-4. SÀNCHEZ I VILANOVA, Llorenç. El Pallars. Visió històrica. Pallars Sobirà. Pallars Jussà. Barcelona: Promociones y Publicaciones Universitarias, 1996. ISBN 84-477-0566-8.
Ταλαμπαράχι

Το Ταλαμπαράχι (Νεπαλ.: तालबाराही) ή Ταλ Μπαράχι (ताल बाराही) είναι το μοναδικό νησί του Νεπάλ. Βρίσκεται στην λίμνη Πέγουα και ανήκει στην Δυτική περιφέρεια, στη ζώνη του Γκαντάκι και στον δήμο του Κάσκι.

 Το πρώτο συνθετικό του Ταλαμπαράχι είναι το ταλ, που στα νεπαλέζικα σημαίνει λίμνη. Το Ταλαμπαράχι προφέρεται tālabarāhī, όπου τα μακρά ī και ā προφέρονται αντίστοιχα σαν δύο ι και δύο α. Όταν γράφεται με δύο λέξεις, προφέραται tāl barāhī'. Αυτό συμβαίνει, γιατί στα νεπαλέζικα, κάθε σύμφωνο (π.χ. το ल-λ}, όταν βρεθεί στο τέλος μιας λέξης, προφέρεται αυτούσιο (π.χ. λ). Αλλά όταν ακολουθείται από άλλο σύμφωνο (π.χ. ब-μπ), προφέρεται με α (λα). Για να προφερθεί σκέτο λ, θα πρέπει να φύγει η κατακόρυφη γραμμή και να γίνει π.χ. ल्ब.
Εσκουίντλα

Η Εσκουίντλα (ισπανικά: Escuintla) είναι μια πόλη στη νότια κεντρική Γουατεμάλα και είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Εσκουίντλα και έδρα του ομώνυμου δήμου. Είναι η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη που βρίσκεται στα παράκτια πεδία του Ειρηνικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η πόλη της Εσκουίντλα είχε 86.678 κατοίκους και ο δήμος 119.897 κατοίκους. Βρίσκεται νότια του ηφαιστειακού συμπλέγματος που περιλαμβάνει το Βολκάν ντε Φουέγο, ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της Γουατεμάλας. Η Εσκουίντλα είναι μια από τις παλιότερες πόλεις στα παράκτια πεδία του Ειρηνικού. Η πόλη είναι κτισμένη στη θέση του προαποικιακού οικισμού Πιπιλ. Ο οικισμός αυτός αποκαλούταν επίσης Ισκιτεπέκ, που στην τοπική γλώσσα σημαίνει «ο λόφος των σκύλων». Το σημερινό όνομα είναι παραφθορά αυτού του ονόματος.

 Η πόλη είναι ανάμεσα στις πιο βιομηχανοποιημένες της χώρας, ενώ είναι επίσης σημαντικό κέντρο αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Σήμερα η Εσκούιντλα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός κόμβος της Γουατεμάλας μετά την πρωτεύουσα. Όλο το διαμέρισμα έχει ζεστό κλίμα με έντονες βροχοπτώσεις τη περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο και είναι ιδανικό για καλλιέργεια τροπικών φρούτων. Η πιο σημαντική καλλιέργεια είναι το ζαχαροκάλαμο και καλλιεργείται επίσης καπνός, καφές, κάρδαμο και βαμβάκι. Η περιοχή παράγει επίσης θαλασσινά και εκτρέφονται αγελάδες. Η πόλη έχει επίσης ένα μικρό διυληστήριο πετρελάιου. Η πόλη δεν αποτελεί τουριστικό προορισμό και οι τουρίστες την επίσκεπτονται μόνο για μετεπιβάσεις σε διαφορετικές γραμμές λεωφορείων, καθώς η πόλη διαθέτει πυκνό δίκτυο λεωφορειακών γραμμών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Escuintla στο Wikimedia Commons
Πάντο της Κάπουα

Ο Πάντο ο Αρπακτικός, ιταλ.: Pandone il Rapace, (απεβ. 862/863) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα και αδελφός του Λάντο Α΄. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (843), ο Λάντο Α΄ διαδέχθηκε το κομητεία, αλλά ο Πάντο και ο μικρότερος αδερφός τους Λανδούλφος έγιναν συγκυβερνήτες (χωρίς πραγματική εξουσία). Στην πραγματικότητα πήγε στο Σαλέρνο, όπου έγινε μαρεπαφίας, ένα βυζαντινό αξίωμα.

 Μετά το τέλος του Λάντο Α΄, ο γιος του Λάντο Β΄ τον διαδέχθηκε, αλλά ο Πάντο τον καθαίρεσε (861) και τον έστειλε να κυβερνήσει το Καϊάτσο, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την κομητεία της Κάπουα και κηρύσσοντας τον εαυτό του ανεξάρτητο από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο (862). Ωστόσο δεν εξουσίασε για πολύ και η περίοδος εξουσίας του κύλισε κυρίως σε πολέμους, για τον θρόνο που σφετερίστηκε. Πολέμους στους οποίους ήταν «αρπακτικός». Κατέστρεψε την πόλη Καζέρτα (περίπου 863) και αιχμαλώτισε τον ανιψιό του Λάντενουλφ (αδελφό του Λάντο Β΄) και άλλους σαράντα προέχοντες (primarii) της πόλης. Στη συνέχεια έκτισε έναν μεγάλο, αμυντικό πύργο, γύρω από τον οποίο κτίστηκε η σύγχρονη Καζέρτα. Αυτός ο πύργος περιλαμβάνεται τώρα στο μέγαρο της Νομαρχίας (palazzo dela Prefettura), κάποτε έδρα των κoμήτων της Καζέρτα και αργότερα βασιλική κατοικία. Ο Πάντo απεβίωσε στη μάχη και τον διαδέχθηκε ο γιος του: Πάντενουλφ, ο οποίος καθαιρέθηκε, ενώ ο μικρότερος γιος του: Λάντενουλφ έγινε επίσκοπος της Κάπουα το 879.Ο Πάντενουλφ αργότερα έγινε ο πρώτος μίας σειράς κομήτων της Καζέρτα. Erchempert . Historia Langabardorvm Beneventarnorvm στη Λατινική Βιβλιοθήκη . Caserta: Ιστορία, τέχνη και πολιτισμός. Chronica S. Benedicti Casinensis στο Institut für Mittelalter Forschung Αρχειοθετήθηκε 2011-01-05 στο Wayback Machine.
And the Address

Το And the Address είναι ορχηστρικό τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple από τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Shades of Deep Purple", του οποίου αποτέλεσε το εναρκτήριο κομμάτι. Το συγκρότημα επανηχογράφησε το κομμάτι για τον 21ο δίσκο του με τίτλο "Whoosh!".

 Το τραγούδι συνέθεσαν ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ μαζί με τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ και μία σελίδα με τις νότες κομματιού στάλθηκε αμέσως μετά στη Βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας.Το κομμάτι έχει διάρκεια 4 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα και ήταν το πρώτο τραγούδι που έπαιξαν οι Deep Purple στην πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση, στις 20 Απριλίου 1968 στη Δανία. Μετά τη σκανδιναβική τους περιοδεία, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ στα "Pye's Marble Arch Studios" του Λονδίνου σε παραγωγή του Ντέρεκ Λώρενς. Κατά τις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελούσε όχημα για αυτοσχεδιασμό, επεκτείνοντας τη διάρκεια του ως και τα δέκα λεπτά. Το "And the Address" συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ του τραγουδιού "Flight of the Rat", το οποίο κυκλοφόρησε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία το 1970. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του "And the Address" υπάρχουν στη συλλογή "BBC Sessions 1968–1970" από τις 25 Ιουνίου 1968 για το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC" και στο DVD "History, Hits & Highlights '68–'76" από την τηλεοπτική εκπομπή "Playboy After Dark", το 1968. Το And the Address ηχογραφήθηκε από την πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple. Η σύνθεση του συγκροτήματος είχε την εξής μορφή: Ροντ Έβανς - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Νικ Σίμπερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Guitar Tabs And The Address - Deep Purple - YouTube Shades of Deep Purple CD Booklet 2000 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 And The Address by Deep Purple Songfacts
Μνημείο της Βικιπαίδειας

Το μνημείο της Βικιπαίδειας (πολωνικά: Pomnik Wikipedii‎) βρίσκεται στην πόλη Σούμπιτσε (Słubice) στην Πολωνία και δημιουργήθηκε από τον Αρμένιο γλύπτη Μιχράν Χακομπιάν προς τιμή των συντακτών της Βικιπαίδειας ανά τον κόσμο. Τα εγκαίνια του αγάλματος έγιναν στην πλατεία Φρανκφούρτης (Plac Frankfurcki) στις 22 Οκτωβρίου του 2014 και στην τελετή παραβρέθηκαν εκπρόσωποι του Ιδρύματος Wikimedia καθώς και του πολωνικού και γερμανικού παραρτήματος της Wikimedia.

 Το άγαλμα φιλοτέχνησε ο Αρμένιος γλύπτης Μιχράν Χακομπιάν απόφοιτος καλών τεχνών του τοπικού κολεγίου. Το μνημείο έχει ύψος 2 μέτρα και 50 εκατοστά, και είναι κατασκευασμένο από υαλόνημα και ρητίνη, με το κόστος κατασκευής του να είναι 50.000 ζλότι (περίπου 12.000 ευρώ) και τα έξοδα να καλύπτονται από τις τοπικές αρχές της πόλης. Το γλυπτό αποτελείται από ένα βαθμωτό βάθρο επί του οποίου αναπαριστώνται τέσσερα άτομα να υποβαστάζουν μια υδρόγειο σφαίρα, η οποία είναι κατά τα πρότυπα της σφαίρας στο λογότυπο της Βικιπαίδειας. Η επιγραφή του στην πολωνική γλώσσα αναφέρει: Η ιδέα για το μνημείο προτάθηκε αρχικά το 2010 από καθηγητή του τοπικού κολεγίου της πόλης, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με το εγχείρημα της Βικιπαίδειας, ενώ η Πολωνική Βικιπαίδεια ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στη χώρα και διαθέτοντας πάνω από 1 εκατομμύριο λήμματα αποτελούσε την 12η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε αριθμό λημμάτων την περίοδο εκείνη. Οι αρχές της πόλης συμφώνησαν επίσης με την ανέγερση του μνημείου θεωρώντας πως θα προσδώσει ώθηση και κύρος στην ακαδημαϊκή δραστηριότητα της περιοχής, και σύμφωνα ήταν και τα μέλη του πολωνικού παραρτήματος της Wikimedia θεωρώντας πως το μνημείο θα αποτελούσε καλή διαφήμηση για τον ιστότοπο και θα ενθάρρυνε τη συμμετοχή στο εγχείρημα.Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν στις 22 Οκτωβρίου του 2014 στην πλατεία Φρανκφούρτης (Plac Frankfurcki) και το μνημείο είναι το πρώτο προς τιμή της Βικιπαίδειας. Αντιπρόσωποι του Ιδρύματος Wikimedia παρευρέθησαν στην τελετή και στην εορταστική ομιλία μαζί με αντιπροσώπους των παραρτημάτων της Wikimedia από την Πολωνία (Wikimedia Polska) και τη Γερμανία (Wikimedia Deutschland). Τον εναρκτήριο λόγο έδωσε ο καθηγητής που είχε την αρχική ιδέα για το μνημείο. Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας και κεντρικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού Wikimedia, Τζίμι Γουέιλς, ανακοίνωσε πως ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος και ξαφνιασμένος από τη δημιουργία του μνημείου, και πως προτίθονταν κάποια στιγμή να επισκεφτεί και ο ίδιος το μνημείο και να συναντήσει τους ιθύνοντες του έργου. (Αγγλικά) Δελτίο τύπου Wikimedia με κάλυψη του γεγονότος, Ίδρυμα Wikimedia
Microsoft PowerPoint

Το Microsoft PowerPoint είναι ένα πρόγραμμα παρουσίασης για τα Windows και για τα OS X. Χρησιμοποιείται για τη δημιουργία παρουσιάσεων, που αποτελούνται από κείμενο, γραφήματα, εικόνες και βίντεο τα οποία μπορεί να τα εμφανίσει στην οθόνη του υπολογιστή ή προτζέκτορα και να τα εκτυπώσει.

 Το πρόγραμμα εμφανίστηκε πρώτη φορά για τα Mac ως Presenter από τους Dennis Austin και Thomas Rudkin. Το 1987, μετονομάστηκε σε PowerPoint λόγω προβλημάτων με τα εμπορικά σήματα και συνεχίζει να έχει αυτό το όνομα. Η ιδέα του ονόματος ήρθε από τον Robert Gaskins. Το PowerPoint κυκλοφόρησε δημόσια στις 22 Μαΐου 1990, την ίδια μέρα όταν η Microsoft κυκλοφόρησε τα Windows 3.0. Παρουσιάστηκαν αρκετές αλλαγές στο PowerPoint 97, όπως το Visual Basic for Applications (VBA). Το PowerPoint 2000, όπως και οι άλλες εφαρμογές του Office 2000, περιείχε το Πρόχειρο, το οποίο συγκρατούσε αρκετά κείμενα, εικόνες κ.α. σε ένα. Το PowerPoint 2002, διευκόλυνε την χρήση του Animation. Οι μορφές του PowerPoint είναι .ppt, .pptx, .pps, ή .ppsx. Από τον Φεβρουάριο του 2008, η προδιαγραφή της μορφής .ppt μπορεί να ληφθεί ελεύθερα.
Γιώργος Νικολαΐδης

Ο Γιώργος Νικολαΐδης έχει γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη και είναι σκηνοθέτης. Μαζί με τον Κώστα Τσατσούλη ίδρυσε το 1978 το «Καφεθέατρο». Ήταν ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Ελληνικού Ντοκιμαντέρ και μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας. Είναι συνιδρυτής με τον Βασίλη Μεντόγιαννη της UFR Team.

 Έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ, βίντεο clip, διαφημιστικά spot και έχει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο. Στην τηλεόραση έκανε τις παρακάτω σειρές: Το παιχνίδι του γάτου… Κωμωδία, (26 επεισόδια για τον ΑΝΤ1). Παραγωγή στούντιο ΑΤΑ. Το μικτό λύκειο. Τηλεοπτικό μαγκαζίνο για νέους. (16 επεισόδια για την ΕΡΤ). Παραγωγή ROSE Production. Παράλληλοι δρόμοι (170 επεισόδια από την καθημερινή δραματική σειρά του MEGA). Παραγωγή στούντιο ΑΤΑ. Έρωτας και πάθος. (Μίνι κοινωνική σειρά, 13 επεισόδια για το MEGA). Παραγωγή στούντιο ΑΤΑ. Εσύ αποφασίζεις (2 τηλεταινίες για τη δραματική σειρά του MEGA). Παραγωγή στούντιο ΑΤΑ. Έτσι κι αλλιώς. (Κωμωδία, 20 επεισόδια για τον ALPHA). Παραγωγή SPOT THOMPSON. Άνω Κάτω (Κωμωδία, 35 επεισόδια για τον ΑΝΤ1). Παραγωγή ENA Production. Με αγάπη Άννα (Αυτόνομα τηλεοπτικά ένθετα στο σόου της Άννας Βίσση). Μη μασάς το παραμύθι. (Κωμωδία, 31 επεισόδια για τον ALPHA). Παραγωγή PLUS Production. Αν μ’αγαπάς (Δραματική σειρά, συμμετοχή στην σκηνοθετική ομάδα για τον πρώτο και δεύτερο κύκλο των επεισοδίων). Παραγωγή PLD Production για τον ALPHA. Ζωή Ξανά ( Vivere ) (172 επεισόδια, καθημερινή δραματική σειρά). Παραγωγή PLD Production για τον ALPHA. Amor mio (Κωμωδία, τα 11 τελευταία επεισόδια). Παραγωγή PLD Production.για τον ALPHA. Από το 1989 έως το 1995 εργάστηκε στους σταθμούς: ΣΚΑÏ 100.4 FM. Επιμέλεια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. ΕΛΛΑΔΑ 88.5 FM. Οργάνωση και διεύθυνση προγράμματος του σταθμού. ΕΡΑ2 (Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας) Ζωντανή σατυρική εκπομπή με τίτλο «Ράδιο Σόου». Οργάνωση- Σκηνοθεσία- Συμπαρουσίαση. . ΕΡΑ3 (Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας) Σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια στην εκπομπή «Έλληνες Χρονογράφοι». ΑΘΗΝΑ 9.84 FM. Ραδιοφωνικό καμπαρέ με τίτλο «Ράδιο Σόου 2». Έχει συγγράψει με τους Βασίλη Μεντόγιαννη και Κωστή Μητσοτάκη το βιβλίο «52 Μέρες 1943» των εκδόσεων Καστανιώτη.
Αλβέρτος Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Ο Αλβέρτος-Φρειδερίκος, γερμ. Albrecht-Friedrich (24 Ιανουαρίου 1672 - 21 Ιουνίου 1731) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος (ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Είναι ο ιδρυτής του 2ου κλάδου Σβετ. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου (1696-1731).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Σοφίας-Δωροθέας, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ. Το 1731 απεβίωσε στο ανάκτορο Φρήντριχσφελντε σε ηλικία 59 ετών και ως μάγιστρο τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Φρειδερίκος-Αλβέρτος. Νυμφεύτηκε το 1703 τη Μαρία-Δωροθέα, κόρη του Φρειδερίκου-Καζιμίρ των Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγάλιας και είχε τέκνα: Κάρολος-Φρειδερίκος-Αλβέρτος 1705-1762, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Άννα-Σοφία-Καρλόττα 1706-1751, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο-Ερρίκο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Φρειδερίκος 1710-1741, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Αλμπερτίνα 1712-1750, παντρεύτηκε τον Βίκτωρα-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Φρειδερίκος-Γουλιέλμος 1715-1744, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Kurt von Priesdorff (ed): Soldatisches Führertum, Hanseatische Verl.-Anst., Hamburg, 1937, vol. 1, p. 53 ff
Σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας

Η σημερινή πολιτειακή σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας καθιερώθηκε επίσημα από την κυβέρνηση της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1876. Η σημαία βασίζεται σε μια αλλαγή της βρετανικής σημαίας με το έμβλημα της πολιτείας να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Το έμβλημα αποτελείται από έναν λευκό κυκλικό δίσκο με έναν Σταυρό του Αγίου Γεωργίου. Στο κέντρο του σταυρού βρίσκεται ένα χρυσό λιοντάρι που περπατά με το δεξί του πόδι ανυψωμένο και τα υπόλοιπα πόδια στο έδαφος. Σε κάθε άκρη του σταυρού βρίσκεται ένα οκτάκτινο χρυσό αστέρι. Η υιοθέτηση της σημαίας έγινε λόγω κριτικής που έτυχαν οι σχεδιαστές της προηγούμενης σημαίας από το Ναυαρχείο, καθώς το προηγούμενο σχέδιο ήταν παρόμοιο με εκείνο της Σημαίας της Βικτώριας. Το πολιτειακό έμβλημα σχεδιάστηκε από τον αποικιακό αρχιτέκτονα Τζέιμς Μπάρνετ και τον Πλοίαρχο Φράνσις Χίξον, έναν απόστρατο αξιωματικό του Βασιλικού Ναυτικού. Πιθανότατα πρόκειται για πιο απλουστευμένη έκδοση του ημιεπίσημου εμβλήματος της Νέας Νότιας Ουαλίας την εποχή εκείνη.

 Η πρώτη σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας υιοθετήθηκε το 1867. Και σε εκείνη υπήρχε η βρετανική σημαία σε άλλη θέση με τα γράμματα "NSW" που βρίσκονταν στο ελεύθερο μέρος της σημαίας. Η καθιέρωση της σημαίας ήταν απάντηση στην Αμυντική Διαταγή του Αποικιακού Ναυτικού του 1865, που είχε εγκριθεί από τη Βρετανία και με βάση εκείνη όλα τα αποικιακά πλεούμενα ήταν υποχρεωμένα να φέρουν την μπλε ή την κόκκινη βρετανική σημαία με τη σφραγίδα ή το έμβλημα της αποικίας στο ελεύθερο τμήμα. Η Νέα Νότια Ουαλία υιοθέτησε μια δεύτερη σημαία το 1870 που ήταν σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνη της πολιτείας της Βικτώριας. Η σημαία ήταν κι αυτή η παραλλαγμένη βρετανική σημαία με το έμβλημα του Κυβερνήτη να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Το έμβλημα ήταν ο Σταυρός του Νότου και ένα αυτοκρατορικό στέμμα πάνω από το Σταυρό. Η διαφορά της σημαίας εκείνης με τη σημαία της Βικτώριας ήταν ότι στην πρώτη τα αστέρια ήταν χρυσά και οι ακτίνες τους αυξάνονταν από 5 σε 9 με κάθε αστέρι να έχει μία ακτίνα που έβλεπε προς το κάτω μέρος της σημαίας.
Περιοχή Λιουάλε

Η Περιοχή Λιουάλε (Αγγλικά: Liwale District, Σουαχίλι: Wilaya ya Liwale), είναι μία από τις 6 περιοχές στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) της Τανζανίας. Στα Βόρεια συνορεύει με την Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region), στα Ανατολικά με την Περιοχή Κίλουα (Kilwa District), στα Νότια από την Περιοχή Ρουάνγκουα (Ruangwa District) και Δυτικά με την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region).

 Η πλησιέστερη ορθογραφική αποτύπωση της ονομασίας Liwale στα Ελληνικά είναι Λι-ου-άλε όπου το ου είναι σύντομο, σαν να λέγαμε Λιβάλε (αλλά χωρίς το σύμφωνο «β»). Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας το 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Λιουάλε (Liwale District), ήταν 91.380 άτομα. Τον Απρίλιο του 2013, υπήρξαν εξεγέρσεις στη Λιουάλε (Liwale) αναφορικά με τα επίπεδα των τιμών για τα κάσιους. Η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και ένα ελικόπτερο για να ελέγξει τις ταραχές. Κάηκαν είκοσι περίπου οικίες. Η Επαρχία Λιουάλε (Liwale District), διαιρείται διοικητικά σε 16 Τμήματα: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Λίντι Λίντι Παραπομπές σημειώσεων
Decade of Aggression - Live

Decade of Aggression είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και CD τον Οκτώβριο του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Def American".

 Το "Decade of Aggression" ηχογραφήθηκε σε τρεις διαφορετικές ζωντανές εμφανίσεις των Slayer κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Seasons in the Abyss". Το πρώτο μέρος της κυκλοφορίας προέρχεται από την εμφάνιση του συγκροτήματος στο Λέικλαντ της Φλόριντα, στις 13 Ιουλίου 1991. Τα πρώτα δύο και το έβδομο κομμάτι του δεύτερου μέρους ηχογραφήθηκαν στο "Wembley Arena" του Λονδίνου στις 14 Οκτωβρίου 1990 και τα υπόλοιπα επτά κομμάτια προέρχονται την εμφάνιση τους στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνια στις 8 Μαρτίου 1991. Οι συναυλίες αυτές έγιναν ως μέρος της περιοδείας "Clash of the Titans" την οποία πραγματοποίησαν μαζί με τους Anthrax, τους Megadeth και τους Alice in Chains. Αρχικός τίτλος του δίσκου ήταν "Decade of Decadence" αλλά τη συγκεκριμένη ονομασία έδωσαν οι Motley Crue στη συλλογή που κυκλοφόρησαν λίγους μήνες νωρίτερα, με αποτέλεσμα να πάρει την ονομασία "Decade of Aggression". Μία βίντεο έκδοση ήταν προγραμματισμένη αλλά ακυρώθηκε λίγο πριν την κυκλοφορία της λόγω της διαφωνίας του συγκροτήματος, το οποίο δεν ήταν ικανοποιημένο από το αποτέλεσμα. Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ το οποίο ηχογράφησε ο ντράμερ Ντέιβ Λομπάρντο πριν αποχωρήσει για να αντικατασταθεί από τον Πωλ Μπόσταφ. CD 1 1. Hell Awaits (King, Hanneman) - 6:50 2. The Antichrist (King, Hanneman) - 3:50 3. War Ensemble (Araya, Hanneman) - 4:58 4. South of Heaven (Araya, Hanneman) - 4:25 5. Raining Blood (King, Hanneman) - 2:32 6. Altar of Sacrifice (King, Hanneman) - 2:48 7. Jesus Saves (King, Hanneman) - 4:12 8. Dead Skin Mask (Araya, Hanneman) - 4:58 9. Seasons in the Abyss (Araya, Hanneman) - 7:01 10. Mandatory Suicide (Araya, King, Hanneman) - 4:00 11. Angel of Death (Hanneman) - 4:52 CD 2 1. Hallowed Point (Araya, King, Hanneman) - 3:36 2. Blood Red (Araya, Hanneman) - 2:50 3. Die by the Sword (Hanneman) - 3:35 4. Black Magic (King, Hanneman) - 3:28 5. Captor of Sin (King, Hanneman) - 3:34 6. Born of Fire (King, Hanneman) - 3:03 7. Postmortem (Hanneman) - 4:04 8. Spirit in Black (King, Hanneman) - 4:07 9. Expendable Youth (Araya, King) - 4:36 10. Chemical Warfare (King, Hanneman) - 5:30 Decade of Aggression - Live (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 22 Οκτωβρίου 1991 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Decade of Aggression - Live" είχε την εξής μορφή:Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσοΚέρι Κινγκ - κιθάραΤζεφ Χάνεμαν - κιθάραΝτέιβ Λομπάρντο - τύμπανα Αναλυτικό ιστορικό An exclusive oral history of Slayer Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review Αμερικάνικα τσαρτ Βρετανικά τσαρτ Ολλανδικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ
Γκοϊάς Εσπόρτε Κλούμπε

Η Γκοϊάς Εσπόρτε Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 1943. Έδρα της ομάδας είναι το Serra Dourada, χωρητικότητας 50049 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας.

 Série BΠρωταθλήτρια (2): 1999, 2012 Φιναλίστ (1): 1994Campeonato GoianoΠρωταθλήτρια (24): 1966, 1971, 1972, 1975, 1976, 1981, 1983, 1986, 1987, 1989, 1990, 1991, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2006, 2009, 2012, 2013Copa Centro-OesteΝικήτρια (3): 2000, 2001, 2002Κύπελλο Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)Φιναλίστ (1): 1990 Κόπα ΣουδαμερικάναΦιναλίστ (1): 2010 Goiás Official Web Site Αρχειοθετήθηκε 2005-03-07 στο Wayback Machine. Goiás Selection of Young Players
Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης»

Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» (Ο.Α.Κ.Α., /oˈaka/) βρίσκεται στο Μαρούσι, στη βορειοανατολική Αθήνα (περιοχή Καλογρέζας). Ο Ισπανός αρχιτέκτονας Σαντιάγο Καλατράβα έχει επιμεληθεί την αισθητική αναβάθμιση του συγκροτήματος με καινοτόμες και δημιουργικές ιδέες, συμπεριλαμβανομένης της νέας στέγης του Ολυμπιακού Σταδίου, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Επίσης, στον χώρο φιλοξενήθηκαν οι Μεσογειακοί Αγώνες του 1991, και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1997. Στις 20/07/2021 ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε το σχέδιο ΟΑΚΑ 2.0. με βάσει το οποίο το ΟΑΚΑ θα μετατραπεί σε ολυμπιακό πάρκο.

 Το Ολυμπιακό Στάδιο χωρητικότητας 69.000 θεατών που φιλοξένησε τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τα αγωνίσματα του στίβου και τον μεγάλο τελικό του ποδοσφαίρου. Το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο στο οποίο διεξήχθησαν η ενόργανη γυμναστική, το τραμπολίνο και οι τελικοί της καλαθοσφαίρισης. Το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου φιλοξένησε τα αγωνίσματα της κολύμβησης, υδατοσφαίρισης, συγχρονισμένης κολύμβησης και καταδύσεων Το Ολυμπιακό Κέντρο Αντισφαίρισης που αποτελείται από 16 γήπεδα (το κυρίως γήπεδο 8.600 θέσεων, δυο γήπεδα για τους ημιτελικούς 4.300 θέσεων και 13 γήπεδα των 200 θέσεων). Το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο χωρητικότητας 5.250 θεατών στο οποίο διεξήχθη η ποδηλασία πίστας. Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθήνας εξυπηρετείται από τους συρμούς της Γραμμής 1 του μετρό και του Προαστιακού Σιδηροδρόμου (σταθμοί Ειρήνης και Νερατζιώτισσας), καθώς και από λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΑ. Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» Ολυμπιακές εγκαταστάσεις 2004 (stadia.gr) Ο.Α.Κ.Α. Η καρδιά των αγώνων (Ολυμπιακές Διαδρομές, Τεύχος 6) Eικονική περιήγηση 360° του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών «Σπύρος Λούης» Αρχειοθετήθηκε 2012-01-06 στο Wayback Machine.
Κολοκόλο

Το Κολοκόλο (Leopardus colocolo), είναι μία μικρό, ριγέ αιλουροειδές, που απαντάται στην δυτική πλαγιά των Άνδεων, στη κεντρική και βόρεια Χιλή.Μέχρι πρόσφατα, συμπεριλαμβανόταν στην Αγριόγατα της Πάμπας (Leopardus pajeros) και στον Αγριόγατο του Παντανάλ (Leopardus braccatus), αλλά διαχωρίστηκε λόγω κρανιακών μετρήσεων και της εξωτερικής εμφάνισης.Μερικοί τα θεωρούν ως υποείδη του Κολοκόλο.

 Το Κολοκόλο, είναι μία μικρή, βαριά γάτα.Το μήκος του σώματός της, κυμαίνεται από 56 έως 67 cm, με μήκος ουράς από 29 έως 32 cm, ενώ ζυγίζει περίπου 3 κιλά.Τα δύο υποείδη, διαχωρίζονται λόγω του τριχώματός τους.Το υποείδος L. c. colocolo, έχει κοκκινωπές ή σκούρες γκρίζες ρίγες στα πλευρά, στα μάγουλα, στα αυτιά, ενώ η ουρά τους έχει μαύρη άκρη με 4 ή 5 δακτύλιους.Τα πόδια τους, έχουν σκούρες καφέ ρίγες, το στήθος τους έχει μαύρες κηλίδες με υπόλευκο χρώμα.Ζει στην κεντρική Χιλή, σε υποτροπικά, ξηρά δάση σε υψόμετρο έως τα 1800 μέτρα.Το υποείδος L. c. wolffsohni, έχει μεγάλες κοκκινωπές - καφέ κηλίδες στα πλευρά, σκούρο χρώμα στα αυτιά και 8 δακτύλιους στην ουρά.Οι ρίγες στα πόδια του, έχουν σκούρα καφέ ή ολόμαυρο χρώμα.Ζει στο βόρειο τμήμα της Χιλής σε θαμνώνες.Από τα δύο δείγματα του υποείδους, το ένα βρέθηκε σε υψόμετρο μεταξύ 2000 και 4000 μέτρων και τα άλλο στα 4100 μέτρα. Εξωτερικά, το Κολοκόλο, διαφέρει από την Αγριόγατα της Πάμπας όσον αφορά το μέγεθος, το χρώμα και τα σχέδια του τριχώματος.Μερικές Αγριόγατες της Πάμπας, είναι τόσο μεγάλες όσο και το Κολοκόλο, ενώ κάποια υποείδη της, έχουν το ίδιο χρώμα με το υποείδος L. c. wolffsohni. Λίγα είναι γνωστά για το κυνήγι και τις διατροφικές συνήθειες του Κολοκόλο.Ωστόσο, πιστεύεται ότι τρώει κυρίως μικρά θηλαστικά, πουλιά, ινδικά χοιρίδια, τρωκτικά, λαγούς και πέρδικες.Ορισμένοι, θεωρούν ότι είναι νυκτόβια ζώα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι είναι ημερόβια. Το Κολοκόλο, γεννάει, κάθε φορά, 1 ή 2 και μερικές φορές 3 γατάκια.Τα γατάκια, ζυγίζουν 130 γρ., κατά τη γέννησή τους.Ο μέσος όρος ζωής είναι τα 9 χρόνια, αλλά μπορούν να ζήσουν μέχρι και 16 χρόνια. Το Κολοκόλο, έχει δύο υποείδη: Leopardus colocolo colocolo Leopardus colocolo wolffsohni
Ογιάντα Ουμάλα

Ο Ογιάντα Μοϊσές Ουμάλα Τάσο (Ollanta Moisés Humala Tasso, 27 Ιουνίου 1962-) είναι Περουβιανός πολιτικός και απόστρατος στρατιωτικός. Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Περού από το 2011 ως το 2016. Έγινε πρόεδρος μετά την νίκη του στις προεδρικές εκλογές το 2011 νικώντας την Κέικο Φουχιμόρι στον δεύτερο γύρο.

 Γεννήθηκε το 1962. Έγινε στρατιωτικός το 1982 και δέκα χρόνια αργότερα ανήλθε στην θέση του αντισυνταγματάρχη. Καταπολέμησε την ανταρτική κομουνιστική οργάνωση Φωτεινό Μονοπάτι και τρία χρόνια αργότερα συμμετείχε στον πόλεμο του Τσενέπα ενάντια στον Ισημερινό. Κατά την διάρκεια της μεγάλης κρίσης του 1998-2000 περίοδο που την χώρα κυβερνούσε ο Αλμπέρτο Φουτζιμόρι επιβλήθηκαν βαριά προγράμματα από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Έτσι ο Ουμάλα επιχείρησε αποτυχημένο πραξικόπημα μαζί με 39 στρατιωτικούς και συνεργάτες στην πόλη Τάκνα στο νότιο τμήμα της χώρας τον Οκτώβριο του 2000, εναντίον του Φουτζιμόρι. Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Φουτζιμόρι του δόθηκε χάρη από το κογκρέσο του Περού και του ανατέθηκε το έργο της στρατιωτικού ακολούθου σε διάφορες πρεσβείες στο εξωτερικό. Το 2005 επέστρεψε και ίδρυσε το Εθνικιστικό κόμμα του Περού. Σε αντίθεση με τον νεοφιλελευθερισμό το Εθνικό Κόμμα του Περού είναι γνωστό για την αντι-ιμπεριαλιστική στάση του. Το 2006 ηττήθηκε στις προεδρικές εκλογές ενώ στις προεδρικές εκλογές του 2012 νίκησε στον δεύτερο γύρο την Κέικο Φουχιμόρι και παράλληλα ορκίστηκε ως ο 94ος Πρόεδρος του Περού. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ollanta Humala στο Wikimedia Commons https://web.archive.org/web/20150603221311/http://www.cfr.org/peru/peru-leans-leftward/p10374 http://www.presidencia.gob.pe
Μιχάλης Γκαζές

Ο Μιχάλης Γκαζές (ή Μισέλ Καζές) (1905-1942) ήταν Έλληνας εβραϊκής καταγωγής από τη Θεσσαλονίκη, τυπογράφος και βουλευτής του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1942.

 Ο Μιχάλης Γκαζές γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (κατ΄ άλλους στην Καστοριά) το 1905. Το επάγγελμά του ήταν τυπογράφος και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών από τις ξεχωριστές λίστες της Ισραηλιτικής κοινότητας. Το 1933 μετέβη στη Σοβιετική Ένωση και σπούδασε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ) Τον Ιούλιο του 1934 ο Γκαζές συνελήφθη με το Ιδιώνυμο και εκτοπίστηκε στην Ανάφη. Κατά τη δικτατορία του Μεταξά πέρασε στην παρανομία και ήταν από τους υπεύθυνους του παράνομου εκδοτικού μηχανισμού του Ριζοσπάστη στην Αθήνα. Συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1939, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και αργότερα στην Κέρκυρα στην Ακτίνα Θ΄. Εκεί έγραψε αναλυτική έκθεση για την ανακάλυψη από την Ασφάλεια των δύο παράνομων τυπογραφείων του ΚΚΕ στην Αθήνα, στην οδό Μιχαήλ Βόδα 227 και στην Ηλιούπολη. Αυτή την έκθεση χρησιμοποίησε ο Νίκος Ζαχαριάδης το 1950 για να ενοχοποιήσει τον Γιώργη Σιάντο. Ο Γκαζές καταγγέλθηκε από την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ ως ο χαφιές για τη σύλληψη από την Ασφάλεια του Σιάντου και του Σκαφίδα τον Νοέμβριο του 1939, ένα μήνα μετά τη σύλληψή του. Η καταγγελία αυτή δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 25-12-1939 Στις αρχές του 1940 υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποφυλακίστηκε. Ο Γκαζές φέρεται ότι έκανε τη δήλωση για να αποφυλακιστεί και να ανατρέψει τις κατηγορίες των συντρόφων του ως "χαφιέ της Ασφάλειας". Μετά την αποφυλάκισή του επέστρεψε στην Αθήνα, αλλά δεν κατάφερε να ανατρέψει τις εις βάρος του καταγγελίες και στην Κατοχή που επακολούθησε εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στα τέλη του 1941 συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε σtις φυλακές Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκης. Στις 30-12-1942 εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς ως αντίποινα σε αντιστασιακή ενέργεια. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012 Το ΚΚΕ, επίσημα κείμενα, τόμοι Δ', εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1975 Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976 Βασίλης Νεφελούδης "Ακτίνα Θ'", Εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007 Περικλής Ροδάκης: "Νίκος Ζαχαριάδης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 2007
Δολάριο Χαβάης

Το δολάριο ή Ντάλα ήταν το νόμισμα της Χαβάης από το 1847 έως και το 1898. Η ισοτιμία του με το δολάριο ΗΠΑ ήταν 1/1 και είχε ως υποδιαίρεση το σεντ) ή keneta. (1 δολάριο=100 σεντ) Μόνο σποραδικές εκδόσεις του νομίσματος αυτού έγιναν αφού κυκλοφορούσε παράλληλα με το δολάριο των ΗΠΑ.

 Τα πρώτα κέρματα της Χαβάης ήταν χάλκινα σεντ που εκδόθηκαν το 1847 και έφεραν το πορτρέτο του βασιλιά Καμεχαμέχα Γ΄. Το 1883 κόπηκαν αργυρά νομίσματα με ονομαστικές αξίες του 1/10 του δολαρίου 1/4 , μισού και ενός δολαρίου. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των νομισμάτων κόπηκαν από το νομισματοκοπείο του Σαν Φρανσίσκο με τις ίδιες προδιαγραφές που είχαν τα αντίστοιχα νομίσματα των ΗΠΑ. Μια μικρή ποσότητα (26 από κάθε ονομαστική αξία) κόπηκαν από το νομισματοκοπείο της Φιλαδέλφειας για λόγους παρουσίασης. Το δολάριο της Χαβάης συνέχισε να κυκλοφορεί για αρκετά χρόνια μετά την προσάρτηση της χώρας από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1898 . Τελικά το 1903 με απόφαση του Κογκρέσου έπαψε να είναι νόμιμο χρήμα και τα περισσότερα νομίσματα αποσύρθηκαν για να τηχθούν. Το 1899, το Υπουργείο Οικονομικών της Χαβάης εξέδωσε την πρώτη σειρά χαρτονομισμάτων του δολαρίου της Χαβάης αξίας 10, 20, 50 και 100 δολαρίων. Ωστόσο, αυτά τα χαρτονομίσματα εκδόθηκαν σε μικρές ποσότητες και ουσιαστικά τα χαρτονομίσματα των ΗΠΑ ήταν αυτά που ήταν σε ευρεία χρήση . Από το 1884, μόνο τα χρυσά νομίσματα ΗΠΑ ήταν νόμιμο νόμισμα για ποσά άνω των $ 10. Το 1895, η νεοσυσταθείσα Δημοκρατία της Χαβάης εξέδωσε πιστοποιητικά καταθέσεων χρυσών και αργυρών νομισμάτων αξίας 5, 10, 20, 50 και 100 δολαρίων. Αυτά ήταν τα τελευταία χαρτονομίσματα της Χαβάης και όλα είναι εξαιρετικά σπάνια σήμερα. numismondo.com Εικόνες με χαρτονομίσματα του δολαρίου της Χαβάης. Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Άβιβος της Εδέσσης

Με το όνομα Άβιβος αναφέρεται μεταξύ άλλων 5 Χριστιανών αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο Άβιβος της Εδέσσης, γνωστός και ως Άβιβος ο Νέος (λατ. Habibus, περ. 300 – 322 μ.Χ.), που μαρτύρησε στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας (τη σημερινή Σανλιούρφα της Τουρκίας) την εποχή του Αυτοκράτορα Λικινίου.

 Ο Άβιβος γεννήθηκε στην Έδεσσα και χειροτονήθηκε διάκονος. Ως διάκονος, υπηρετούσε στην κωμόπολη Θαλσή ή Θαλσεΐ, αλλά περιερχόταν τα χωριά και διάβαζε στους κατοίκους την Αγία Γραφή. Ο Αυτοκράτορας διέταξε έτσι τη σύλληψη του Αβίβου για τη «μετά ζήλου» διάδοση του Χριστιανισμού. Ο διάκονος εμφανίσθηκε μόνος του στις αρχές, μη θέλοντας να υποφέρει κάποιος άλλος Χριστιανός κατά τις έρευνες για την ανακάλυψή του. Καταδικάσθηκε να καεί ζωντανός. Ο μάρτυρας μπήκε μόνος του στη φωτιά. Μετά την κατάσβεση της πυράς, το σώμα του βρέθηκε αδιάφθορο από τη μητέρα του και συγγενείς. Σύμφωνα με τους συναξαριστές, οι Χριστιανοί της περιοχής πήραν τη σορό του και την έθαψαν μαζί με εκείνα των μαρτύρων Γουρίου και Σαμωνά στην τοποθεσία Βηθελακικλά. Μαζί με αυτούς τιμάται η μνήμη του Αβίβου στις 15 Νοεμβρίου, ενώ τιμάται και ξεχωριστά στις 2 Δεκεμβρίου.Στο παλαιό συριακό μαρτυρολόγιο ο Άγιος Άβιβος εορτάζεται στις 2 Σεπτεμβρίου, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του μόνο στις 15 Νοεμβρίου, μετά των Γουρίου και Σαμωνά. Άγιοι Ομολογητές Holweck, F.G.: A Biographical Dictionary of the Saints, B. Herder Book Co., St. Louis 1924 «Sant' Abibo di Edessa» (στην ιταλική) Ο Άγιος Άβιβος ο Νέος στο saint.gr
Βολφ 359

Ο Wolf 359 (Βολφ 359) είναι ένας ερυθρός νάνος αστέρας που εμφανίζεται στον αστερισμό Λέοντα, κοντά στην εκλειπτική. Σε απόσταση περίπου 7,8 έτη φωτός από τη Γη, έχει φαινόμενο μέγεθος 13,5 και μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με μεγάλο τηλεσκόπιο. Ο Wolf 359 είναι ένα από τα πλησιέστερα αστέρια στον Ήλιο, μόνο το σύστημα Άλφα του Κενταύρου (συμπεριλαμβανομένου του Εγγύτατου του Κενταύρου), το Άστρο του Μπάρναρντ και οι καφέ νάνοι Luhman 16 και WISE 0855-0714 είναι πιο κοντά. Η εγγύτητά του στη Γη ήταν η αφορμή για τη συχνή αναφορά του σε έργα επιστημονικής φαντασίας. Το όνομα του αστέρα προέρχεται από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ ο οποίος και μέτρησε τη σχετικά υψηλή ιδία κίνηση του.

 Ο Wolf 359 είναι ένα από το πιο αφανή και με χαμηλή μάζα γνωστά άστρα. Στη φωτόσφαιρα, έχει θερμοκρασία περίπου 2.800 K, η οποία είναι αρκετά χαμηλή για συντηρήσει χημικές ενώσεις. Οι γραμμές απορρόφησης από ενώσεις όπως το νερό και το οξείδιο του τιτανίου έχουν παρατηρηθεί στο φάσμα του. Η επιφάνεια του έχει μαγνητικό πεδίο που είναι ισχυρότερο από το μέσο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. Ως αποτέλεσμα της μαγνητικής δραστηριότητας που προκαλείται από τη ζώνη μεταφοράς, ο Wolf 359 είναι αστέρας εκλάμψεων (Flare star) (είδος μεταβλητού αστέρα), που μπορεί να εμφανίσει απότομες αυξήσεις της φωτεινότητας για αρκετά λεπτά. Αυτές οι εκλάμψεις εκπέμπουν ισχυρές εκρήξεις ακτινοβολίας ακτίνων-Χ και ακτίνων γάμμα οι οποίες έχουν παρατηρηθεί από διαστημικά τηλεσκόπια. Ο Wolf 359 είναι ένα σχετικά νέο αστέρι με ηλικία μικρότερη από ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Δεν έχουν εντοπιστεί συνοδοί αστέρες ή δίσκοι από συντρίμμια σε τροχιά γύρω του. Κατάλογος αστέρων του Λέοντος Κατάλογος των κοντινότερων αστέρων The Encyclopedia of Astrobiology, Astronomy, and Spaceflight
Κάστρο του Τικότσιν

Το Κάστρο του Τικότσιν είναι κάστρο του 15ου αιώνα που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Νάρεφ στο Τικότσιν της Πολωνίας. Καταστράφηκε τον 18ο αιώνα και η ανοικοδόμησή του ξεκίνησε το 2002.

 Το κάστρο – που τότε βρισκόταν σε μια συνοριακή περιοχή στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας – χτίστηκε το 1433 για τον Λιθουανό ευγενή Γιόνας Γκοστάουτας, βοεβόδα του Τράκαϊ και του Βίλνιους, αντικαθιστώντας το αρχικό ξύλινο φρούριο. Στη δεκαετία του 1560, μετά το θάνατο του τελευταίου μέλους της οικογένειας Γκοστάουτας, το κάστρο έγινε ιδιοκτησία του Βασιλιά Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου της Πολωνίας, ο οποίος το επέκτεινε. Την επίβλεψη της κατασκευής είχε ο Χίομπ Μπρέφτους, στρατιωτικός μηχανικός και βασιλικός αρχιτέκτονας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου, η κατασκευή χρησίμευσε ως βασιλική κατοικία με εντυπωσιακό θησαυροφυλάκιο και βιβλιοθήκη, καθώς και ως το κύριο οπλοστάσιο του στέμματος. Το 1611-1632 το κάστρο ξαναχτίστηκε και περικυκλώθηκε με προμαχώνες από τον Κσίστοφ Βιεσιοουόφσκι, σταρόστα του Τικότσιν.Κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού του 1655, ο στρατός της οικογένειας Ραντζίβιουου κατέλαβε το κάστρο. Στις 31 Δεκεμβρίου 1655, όταν το κάστρο πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα της Συνομοσπονδίας του Τισόφτσε, πέθανε εδώ ο Γιάνους Ραντζίβιουου, ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, ο οποίος θεωρούνταν από κάποιους ως προδότης. Τελικά, το κάστρο καταλήφθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1657.Τα επόμενα χρόνια, το κάστρο και τα γύρω εδάφη δωρίστηκαν στον Στέφαν Τσαρνιέτσκι ως ανταμοιβή για τη συμβολή του στον πόλεμο. Ο νέος ιδιοκτήτης ξαναέχτισε το κάστρο μετά το 1698. Το Νοέμβριο του 1705 πραγματοποιήθηκε εδώ η συνάντηση μεταξύ του βασιλιά Αυγούστου Β΄ του Δυνατού και του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης ιδρύθηκε το Τάγμα του Λευκού Αετού από τον Βασιλιά της Πολωνίας.Το 1734, το κάστρο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Από τότε, κανένα κατοικημένο κτίριο δεν άρχισε να ερειπώνεται. Το 1771 τα ερείπια του κάστρου καταστράφηκαν από πλημμύρα και το 1914, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το υλικό από τους υπόλοιπους τοίχους χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς στρατιώτες για την κατασκευή δρόμων. Με βάση τα διατηρημένα σχέδια του φρουρίου, που βρέθηκαν στα αρχεία της Αγίας Πετρούπολης, το οικιστικό τμήμα του κάστρου έχει αποκατασταθεί (δυτική πτέρυγα σε στυλ ύστερο γοτθικού ρυθμού). Το αρχικό κάστρο χτίστηκε σε σχέδιο τραπεζοειδούς με αυλή και τέσσερις κυλινδρικούς πύργους στις γωνίες. Το συγκρότημα περιβαλλόταν με οχυρώσεις. Ιστορία του Κάστρου του Τικότσιν Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. (πολωνικά) Θησαυροί των Πολωνών μοναρχών Αρχειοθετήθηκε 2015-10-20 στο Wayback Machine. (πολωνικά)