IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας 1949

To Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδηλασίας 1949 είχε προγραμματιστεί να γίνει στη Ρόδο αλλά τελικά για οικονομικούς λόγους διεξήχθη στη Φιλοθέη στις 30 Νοεμβρίου και 4 Δεκεμβρίου 1949. Περιλάμβανε δύο ατομικά αγωνίσματα ανδρών: ταχύτητας σε πίστα και αντοχής σε δημόσιο δρόμο. Για πρώτη φορά ίσχυσε ομαδική βαθμολογία 4-3-2-1 για τους τέσσερις πρώτους αθλητές, στην οποία επικράτησε ο Πανιώνιος, ο οποίος έτσι κατέκτησε το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ομαδικής βαθμολογίας. Το 1948 δεν είχε διεξαχθεί πανελλήνιο πρωτάθλημα, παρά μόνο αγώνες πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, με νικητές τους Λεωνίδη, Κουβέλη (150χλμ αντοχής) και Καλούδη, Σεφεριάδη (σπριντ). Οι Λεωνίδης, Κουβέλης, Καλούδης μετείχαν στην Ολυμπιάδα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

 Διεξήχθη στις 30 Νοεμβρίου στο γραφικό προάστειο της Φιλοθέης. Μετείχαν 12 ποδηλάτες, εκ των οποίων οι 4 από τη Ρόδο. Οι αθλητές συναγωνίστηκαν ανά ζεύγη σε απόσταση 350μ, εκ των οποίων χρονομετρήθηκαν στα τελευταία 200μ. Δεν υπήρχε η δυνατότητα μεγαλύτερης πίστας 1000μ που ήταν το σωστό. Οι αγώνες ολοκληρώθηκαν σε ένα απόγευμα. Ως τα ημιτελικά η πρόκριση κρινόταν σε μία κούρσα. Στον τελικό ο νικητής αναδείχθηκε στις δύο νικηφόρες κούρσες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αναστάσης Σεφεριάδης του Πανιωνίου που επικράτησε δύο φορές στον τελικό επί του Θοδωρή Κυριακού του ίδιου συλλόγου. Στο νικητή απονεμήθηκε η φανέλλα του πρωταθλητή, μετάλλιο και δίπλωμα. Μετάλλια και διπλώματα δόθηκαν και στους δεύτερο και τρίτο. ΤΕΛΙΚΟΣ1ος τελικός: Αναστάσης Σεφεριάδης (Πανιώνιος) νικά Θοδωρή Κυριακού (Πανιώνιος) με χρόνο 13.3 και διαφορά 1,5 μήκος. 2ος τελικός: Αναστάσης Σεφεριάδης (Πανιώνιος) νικά Θοδωρή Κυριακού (Πανιώνιος) με χρόνο 14.0 και διαφορά 1,5 μήκος. Κατάταξη Διεξήχθη την Κυραική 4 Δεκεμβρίου στους δρόμους της Φιλοθέης. Έγιναν 50 γύροι σε ασφαλτοστρωμένη διαδρομή 2χλμ. Πήραν μέρος 14 ποδηλάτες, δέκα Αθηναίοι και τέσσερις Ρόδιοι. Νικητής και πανελληνιονίκης αναδείχθηκε ο Ευάγγελος Κουβέλης της ΑΕΚ με 2 ώρες 56΄57΄΄. Δεύτερος τερμάτισε ο Π. Λεωνίδης αλλά ακυρώθηκε έπειτα από ένσταση, διότι δέχτηκε βοήθεια, όταν το ποδήλατό του έπαθε κάποια βλάβη. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο νεαρός Χατζηαργυρίου, επίσης του Πανιωνίου. *Δεύτερος τερμάτισε ο Πέτρος Λεωνίδης του Πανιωνίου με χρόνο 3:02.09, αλλά ακυρώθηκε έπειτα από ένσταση. Έξι αθλητές εγκατέλειψαν: Βασιλείου (ΠΑΟ), Κριεζής (ΠΑΟ), Καλαντζής (ΠΑΟ), Ρεγγάκος (ΠΑΟ), Κυριακού (Πανιώνιος), Λαγκάνης (Ατρόμητος Ρόδου). Στους αγώνες ίσχυσε ομαδική βαθμολογία για τους τέσσερις πρώτους αθλητές (4-3-2-1) για πρώτη φορά στην ιστορία του πανελληνίου πρωταθλήματος. Πρωταθλητής Ελλάδος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος με 10β. "Αθλητική Ηχώ", 1 και 5/12/1949. "Εμπρός", 1/12/1949. "Εμπρός", 6/12/1949.
Φλόριαν Κρίνγκε

Ο Φλόριαν Κρίνγκε (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1982 στο Σιέγκεν) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, τελευταίος σταθμός στην καριέρα του οποίου ήταν η ΦΚ Ζανκτ Πάουλι, όπου αγωνιζόταν στην θέση του μέσου.

 Ο Κρίνγκε ξεκίνησε την καριέρα του από τις ΤΣΦ Βάισταλ και Σπόρτφροϊντε Σιέγκεν. Από το 1994 ως το 2002 αγωνιζόταν με την Μπορούσια Ντόρτμουντ σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες του συλλόγου, προτού μετακομίσει στην ΦΚ Κολωνία ως δανεικός για δύο σεζόν. Το 2004, επέστρεψε στην ομάδα που τον "ανέθρεψε" ποδοσφαιρικά, αποτελώντας βασικό της στέλεχος για τα επόμενα χρόνια. Στις 31 Αυγούστου 2009, εντάχθηκε στην Χέρτα Βερολίνου ως δανεικός για μία σεζόν, προτού επιστρέψει και πάλι στην BVB. Αποχώρησε από την Μπορούσια Ντόρτμουντ στο τέλος της σεζόν 2011-12 και υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΦΚ Ζανκτ Πάουλι στις 24 Ιουλίου 2012. Μπορούσια ΝτόρτμουντΜπουντεσλίγκα (3): 2001–02, 2010–11, 2011–12 DFB-Pokal (1): 2011–12 Φιναλίστ Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1): 2002
Φίλιππος της Νοβάρα

Ο Φίλιππος της Νοβάρα (π. 1200 – π. 1270) ήταν μεσαιωνικός ιστορικός, στρατιώτης, μουσικός, διπλωμάτης, ποιητής και νομικός γεννημένος στη Νοβάρα της Ιταλίας και καταγόμενος από οίκο ευγενών, ο οποίος πέρασε το σύνολο της ενήλικης ζωής του στη Μέση Ανατολή. Αρχικά, υπηρέτησε την οικογένεια των Ιμπελέν, ενώ συμμετείχε σε αριθμό σημαντικών μαχών και διπλωματικών διαπραγματεύσεων στις οποίες εμπλέκονταν η Ιερουσαλήμ και η Κύπρος. Συνέγραψε χρονικό με θέμα τον Πόλεμο των Λομβαρδών, τη διαμάχη που έλαβε χώρα μεταξύ της οικογένειας των Ιμπελέν και του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα, Φρειδερίκου Β΄. Συνέγραψε, επίσης, μία μακροσκελή πραγματεία επί της φεουδαρχικής νομοθεσίας της Ιερουσαλήμ, η οποία και επηρέασε μεταγενέστερους νομικούς όπως ο Ιωάννης ντ'Ιμπελέν.

 Des quatre âges de l'homme: traité de moral de Philippe de Novare, ed. Marcel de Freville. Paris: Didot, 1888. Philip of Novara, The Wars of Frederick II against the Ibelins in Syria and Cyprus, trans. John L. La Monte. New York: Columbia University Press, 1936. Philip of Novara. Guerra di Federico II in Oriente (1223-1242), ed. and Italian trans. Silvio Melani. Naples: Liguori, 1994. Philip of Novara, Le Livre de forme de plait, ed. and trans. Peter W. Edbury. Nicosia: Cyprus Research Centre, 2009. Peter W. Edbury. "Philip of Novara and the Livre de forme de plait." Praktika tou tritou diethnous kyprologikou sunedriou (Lefkosia, 16-20 Apriliou 1966), vol. 2, ed. A. Papageorgiou (Nicosia: Etaireia Kupriakou Spoudou, 2001), pp. 555–69. Serena Modena, Schede di Filippo da Novara http://www.rialfri.eu/rialfriWP/autori/filippo-di-novara, Guerra di Federico II in Oriente https://web.archive.org/web/20160304032052/http://www.rialfri.eu/rialfriWP/opere/guerra-di-federico-ii-in-oriente, Livre de forme de plait http://www.rialfri.eu/rialfriWP/opere/livre-de-forme-de-plait, in RIALFrI (Repertorio Informatizzato dell'Antica Letteratura Franco-Italiana) http://www.rialfri.eu/rialfriWP/ Αρχειοθετήθηκε 2014-09-06 στο Wayback Machine.
1-φαινυλαιθαναμίνη

Η 1-φαινυλαιθαναμίνη ή (1-φαινυλαιθυλ)αμίνη είναι μια αρωματική πρωτοταγής μονοαμίνη που βρίσκεται με τη μορφή δύο (2) οπτικών εναντιομερών και έτσι είναι χρήσιμη για χειρόμορφη ανάλυση οπτικά ενεργών όξινων ενώσεων, με το σχηματισμό διαστεομερικών αλάτων.

 Μέθοδος Hoffmann Με επίδραση αμμωνίας σε 1-φαινυλαιθυλαλογονίδιο: Μειονόκτημα της μεθόδου είναι ότι συμπαράγονται οι αντίστοιχες δευτεροταγείς και τριτοταγείς αμίνες. Με επίδραση νατραμίδιου σε 1-φαινυλαιθυλαλογονίδιο Με επίδραση διαλύματος νατραμίδιου σε βενζυλαλογονίδιο: Με αντιδραστήρια Grignard Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και χλωραμίνης: Με αναγωγή 1-νιτρο-1-φαινυλαιθάνιου: Με αποικοδόμηαη 2-φαινυλoπροπαναμιδίου κατά Hofmann: Με αναγωγική αμίνωση ακετοφαινόνης παράγεται 1-φαινυλαιθαναμίνη: Με καταλυτική προσθήκη αμμωνίας σε στυρένιο παράγεται 1-φαινυλαιθαναμίνη: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
246 Ασπορίνα

Η Ασπορίνα (Asporina) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,62. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και έλαβε το όνομά της από μία αρχαία θεά που λατρευόταν στη Μικρά Ασία.

 Η μέση διάμετρος της Ασπορίνας εκτιμάται σε 60 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι ο σπάνιος τύπος R και το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,174. Η Ασπορίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 13 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Neoplan Transliner

Το Neoplan Transliner είναι λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευαζόταν από το 1992 μέχρι και το 2000. Το μοντέλο που διαδέχτηκε το Transliner είναι το Tourliner.

 Το μήκος του λεωφορείου ποικίλει από 9,3 μέχρι και 15 μέτρα, αναλόγως το μοντέλο. Τα μοντέλα από 9,3 μέχρι και 12 μέτρα είναι διαξονικά ενώ από 13 μέχρι και 15 μέτρα είναι τριαξονικά. Υπάρχει και ένα μοντέλο, το οποίο είναι 18 μέτρα. Το συγκεκριμένα είναι τριαξωνικό και αρθρωτό. Ο πρώτος σχεδιασμός του Transliner κυκλοφόρησε το 1992, αλλά το 1993 έγινε επανασχεδιασμός του σκελετού. Το λογότυπο Neoplan βρίσκεται στη μπροστινή αριστερή μεριά του λεωφορείου. Η έκδοση των 12 μέτρων μπορεί να χωρέσει μέχρι 52 άτομα, ενώ η έκδοση από 13 εώς 15 μέτρα χωράει 54 με 58 άτομα. Neoplan N312 (U/K) Neoplan N314 (U/K) Neoplan N316 (/3) (L/U/K/SHD) Neoplan N316 (UL/KL/SHDL) Neoplan N318/3 (U/K/SHD) Neoplan N321/3 (U/K)Το μοντέλο N316 μπορεί να είναι και τριαξονικό. Τα U, K, L, UL και UK είναι χαμηλού δαπέδου, ενώ τα SHD και SHDL είναι υψηλού δαπέδου (υπεραστικά).
Λοβοτομή

Λοβοτομή (από τα λοβός + τομή, δηλ. κοπή του λοβού) ονομάζεται η χειρουργική διαδικασία κατά την οποία καταστρέφονται τμήματα του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου σε άτομα με διανοητικές διαταραχές ή ψυχικές ασθένειες, με σκοπό την εξάλειψη των συμπτωμάτων τους.

 Η αρχική ιδέα της λοβοτομής εμφανίστηκε το 1890, και προήλθε από το Γερμανό γιατρό Γκόλτζ, επινοητή του όρου "ψυχεπέμβαση", ο οποίος παρατήρησε πως όταν αφαιρούνταν τμήματα του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου των άγριων σκυλιών, αυτά ηρεμούσαν.Η ιδέα της λοβοτομής, με το όνομα λευκοτομή (από τα λευκός + τομή, δηλ. κοπή της λευκής ουσίας του εγκεφάλου), εφαρμόστηκε για πρώτη φορά σε δύο ανθρώπους το 1892 στην Ελβετία, από τον δρ. Gottlieb Burckhardt. Οι άνθρωποι πέθαναν, με αποτέλεσμα η ιδέα να εγκαταλειφθεί.Ωστόσο, την επέμβαση πραγματοποίησε ο Πορτογάλος νευρολόγος Αντόνιο Μονίζ, σε τουλάχιστον 40 άτομα. Η μέθοδος που εφάρμοσε περιλάμβανε το άνοιγμα τρύπας στο κρανίο του ασθενούς, και την έγχυση αιθυλικής αλκοόλης (οινοπνεύματος) στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, πράγμα που κατέστρεφε το τμήμα αυτό. Το 1949, ο Μονίζ βραβεύθηκε με βραβείο Νόμπελ για την επίτευξη της λοβοτομής, με το όνομα λευκοτομή.Το 1936, ο Αμερικανός νευρολόγος Γουόλτερ Τζάκσον Φρήμαν ΙΙ εφάρμοσε μία τροποποιημένη μορφή της λοβοτομής, με το όνομα "προμετωπιαία λοβοτομή". Ανακάλυψε ότι η πρόσβαση στο μετωπιαίο φλοιό μέσω της οφθαλμική κόγχης δεν ήταν εφικτή, έτσι, εφάρμοσε επεμβάσεις πάνω από το βολβό του ματιού. Μία άλλη του μέθοδος, ήταν η εκτέλεση του τρυπανισμού από την περιοχή του αφτιού, με απότομο χτύπημα του τρυπανιού με ένα μικρό σφυρί στο μετωπιαίο φλοιό. Ρόζμαρι Κένεντι, αδερφή του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι, η οποία υπέστη λοβοτομή το 1941, γεγονός που την κατέστησε ανίκανη για το υπόλοιπο της ζωής της. Χάουαρντ Ντάλλυ, συγγραφέας της αυτοβιογραφίας του, στην ανακάλυψη της τελευταίας περιόδου της ζωής του, όταν έμαθε ότι υπέστη λοβοτομή στην ηλικία των 12 ετών.Τζάνετ Φρέιμ, Νεοζηλανδή συγγραφέας και ποιήτρια, που έλαβε βραβείο λογοτεχνίας το 1951, μία μέρα πριν από μια προγραμματισμένη λοβοτομή, η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Γιόσεφ Χασίντ, Πολωνός βιολονίστας και συνθέτης, στον οποίο διαγνώσθηκε σχιζοφρένεια και πέθανε στην ηλικία των 26 ετών, μετά από λοβοτομή. Σίγκριντ Ιερτέν, Σουηδή μοντέρνα ζωγράφος, που απεβίωσε το 1948, μετά από λοβοτομή. Ρόουζ Ουίλιαμς, αδερφή του Τένεσι Ουίλιαμς, Αμερικανού συγγραφέα θεατρικών έργων, η οποία υπέστη λοβοτομή, που την άφησε ανίκανη για πάντα. Ο Ουίλιαμς δήλωσε ότι , σε συγκεκριμένα έργα του, εμπνεύστηκε χαρακτήρες και μοτίβα από τη Ρόουζ. Συχνά αναφέρεται ότι, όταν το 1848 μία σιδερένια βέργα πέρασε κατά λάθος μέσα από το κεφάλι του Φινέας Κέιτζ, αυτό προκάλεσε μία "τυχαία λοβοτομή", ή ότι το γεγονός αυτό ενέπνευσε την ανάπτυξη της χειρουργικής λοβοτομής, έναν αιώνα αργότερα. Το 2011, ο Daniel Nijensohna, Αργεντινός νευροχειρουργός του Γέιλ, μελέτησε ακτινογραφίες της Εβίτα Περόν, και κατέληξε ότι η ηθοποιός είχε υποστεί λοβοτομή, ως θεραπεία του πόνου και του άγχους τους τελευταίους μήνες της ζωής της. Λοβοτομή στη Medionva Λοβοτομή στο OnMed
Αμπού Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι

Ο Αμπου Μουσάμπ Αλ Ζαρκάουι (Αμμάν, Ιορδανία, 30 Οκτωβρίου 1966 - Μπακούμπα, Ιράκ, 7 Ιουνίου 2006) (αγγλικά Abu Musab al-Zarqawi, αραβικά أبومصعب الزرقاوي το πραγματικό του όνομα ήταν Αχμάντ Φαντίλ Αλ Καλαΐγιε, Ahmad Fadeel al-Nazal al-Khalayleh, أحمد فضيل النزال الخلايله, ’) υπήρξε αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα στο Ιράκ.

 Ο Αλ Ζαρκάουι είχε γεννηθεί στη φτωχή βιομηχανική πόλη Ζάρκα της Ιορδανίας το 1966. Το 1989 βρέθηκε στα πεδία μαχών του Αφγανιστάν σχεδόν στο χρόνο της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων. Το 1992 επέστρεψε στη πατρίδα του και προσχώρησε σε μία εξτρεμιστική ισλαμική ομάδα. Το 1993 σε κατ΄ οίκον έρευνα της αστυνομίας συνελήφθη και φυλακίσθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι είχε στην κατοχή του ελαφρύ και βαρύ οπλισμό (όπλα, τουφέκια, οπλοβομβίδες μέχρι και βόμβες), ευρωπαϊκής και αμερικανικής κατασκευής, ισχυριζόμενος ο ίδιος ότι τα είχε βρει στο δρόμο. Το 1999, στη γενική αμνηστία που δόθηκε από τον βασιλιά της Ιορδανίας, αποφυλακίσθηκε και τον επόμενο χρόνο (κατά πληροφορίες των Αμερικανών πρακτόρων) πήγε στο Αφγανιστάν όπου και δημιούργησε στρατόπεδο εκπαίδευσης ισλαμικών οπαδών της Τζιχάντ. Μετά την αμερικανο-βρετανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και μέχρι το θάνατό του ο σουνίτης Ζαρκάουι υπήρξε ένας από τους πιο δραστήριους μαχητές κατά των συμμαχικών στρατευμάτων και μία από τις ηγετικές μορφές στη δράση της Αλ Κάιντα στη χώρα. Οργάνωσε τις μεγαλύτερες και περισσότερες βομβιστικές επιθέσεις, και απαγωγές κατά των Αμερικανών και των συμμάχων τους αλλά και κατά σιϊτικών στόχων και ενέχονταν σε δολοφονίες με αποκεφαλισμό, κυρίως των ξένων ομήρων. Με την φράση «Εξουδετερώσαμε τον Ζαρκάουι» στις 8 Ιουνίου 2006 ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νούρι αλ Μαλίκι ανακοίνωσε στον ιρακινό λαό τον θάνατο του Ζαρκάουι, χαρακτηρίζοντάς τον ως αρχηγό της Αλ Κάιντα και αδίστακτο ισλαμιστή τρομοκράτη που δρούσε στο σπαρασσόμενο Ιράκ. Ταυτόχρονα ο τότε διοικητής των Αμερικανικών και συμμαχικών τους δυνάμεων, στο Ιράκ, στρατηγός Τζορτζ Κέισι έδωσε πληροφορίες για τον τρόπο οργάνωσης και της επιχείρησης όταν στις 16.15 (ώρα Ελλάδος) της Τετάρτης (7 Ιουνίου 2006) βομβαρδίστηκε με όπλα ακριβείας το σπίτι που είχε εντοπιστεί μέσα σε πυκνό φοινικόδασος κοντά στη πόλη Μπακούμπα, βορειοανατολικά της Βαγδάτης. Από τα συντρίμμια του σπιτιού εκείνου ανασύρθηκαν οκτώ πτώματα μεταξύ των οποίων, με τη μέθοδο της εξέτασης των δακτυλικών αποτυπωμάτων και άλλων στοιχείων αναγνωρίσθηκε το πτώμα του Ζαρκάουι που είχε επικηρυχθεί από τις ΗΠΑ με το ποσόν των 25 εκατομμυρίων δολαρίων (ισόποσο με την επικήρυξη του Οσάμα Μπιν Λάντεν). Ο θάνατος του Ζαρκάουι χαιρετίστηκε τόσο εντός του Ιράκ όσο και διεθνώς. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ σε συνέντευξη τύπου δήλωσε: «'Ο θάνατος του Ζαρκάουι είναι ένα κτύπημα κατά της Αλ Κάιντα». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους αναφέρθηκε σε μία «σημαντική επιτυχία στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, που στερεί από την ιδεολογία του τρόμου έναν από τους πιο ορατούς και επιθετικούς ηγέτες της».
Μπαντάρ Λενγκέχ

Το Μπαντάρ Λένγκεχ (περσικά: بندرلنگه‎, επίσης γράφεται ως Μπαντάρ-ε Λένγκεχ, Μπαντάρ-ε-Λανγκέχ και Μπαντάρ Λανγκέχ, επίσης γνωστό απλά ως Λενγκέχ, Λιντζά, ή Λιντζάχ) είναι μια πόλη λιμένας, και πρωτεύουσα της Κομητείας Μπαντάρ Λενγκέχ στην επαρχία Χορμοζγκάν στο Ιράν, στις ακτές του Περσικού Κόλπου. Το λιμάνι απέχει 280 χλμ. από το Λαρ, 192 χλμ. από το Μπαντάρ Αμπάς, και 420 χλμ. από το Μπουσέχρ. Ο καιρός στο Μπαντάρ Λενγκέχ είναι ζεστός και υγρός, χαρακτηριστικό των παράκτιων πόλεων στο νότιο Ιράν. Κατά την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός ήταν 25,303 κάτοικοι σε 5,589 οικογένειες.

 Το Λενγκέχ ήταν ένα εμπορικό κέντρο μεταξύ του Ομάν και του Ιράν για πάνω από 50 χρόνια, από το 1759 έως το 1814. Μετά το 1814, το Μπαντάρ Αμπάς έπαιξε σημαντικό ρόλο στο περιφερειακό εμπόριο. Το Μπαντάρ Λενγκέχ έχει καυτό ερημικό κλίμα (τύπος BWh της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η βροχόπτωση είναι πολύ χαμηλή, και ως επί το πλείστον πέφτει από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο. Αλ Κασίμι Κουκχέρντ Μπαστάκ Μπαντάρ Αμπάς Μορμπάγκ Μαγκόχ . الكوخردى ، محمد ، بن يوسف، (كُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِيةَ عَلي ضِفافِ نَهر مِهران) الطبعة الثالثة ،دبى: سنة 199۷ للميلاد Mohammed Kookherdi (1997) Kookherd, an Islamic civil at Mehran river, third edition: Dubai . کامله،القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبي للتوزیع، الامارات: الطبعة الثانية عام ۱۹۹۳ للمیلاد . الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، "تاریخ لنجه" ، الطبعة الثانية دبی: دار الأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ للمیلاد . اطلس گیتاشناسی استانهای ایران [Ιρανικός Άτλαντας Γκιτασενασί Οστανχάι] (Επαρχιακός Άτλαντας Γκιτασενασί του Ιράν) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bandar Lengeh στο Wikimedia Commons
Ματτέο Β΄ Βισκόντι

Ο Ματτέο Β΄, ιταλ. Matteo II (π. 1319 - 29 Σεπτεμβρίου 1355) από τον Οίκο τοων Βισκόντι ήταν συγκυβερνήτης του Μιλάνου (1349-1355) μαζί με τους δύο μικρότερους αδελφούς του.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στέφανο Βισκόντι και της Βαλεντίνας Ντόρια. Ο θείος του Λουκίνο Βισκόντι κυβερνήτης του Μιλάνου τον εξόρισε στο Μονφερά και όταν απεβίωσε το 1349, ο Ματτέο Β΄ επέστρεψε το επόμενο έτος. Όταν το 1354 απεβίωσε ο θείος του Τζοβάννι Βισκόντι κυβερνήτης του Μιλάνου, έγινε με τους αδελφούς του συγκυβερνήτης και του δόθηκαν οι περιοχές Λόντι, Πιασέντσα, Πάρμα και Μπολόνια. Έπειτα από ένα δείπνο, απεβίωσε. Η μητέρα του και άλλοι είπαν πως τον δηλητηρίασαν οι αδελφοί του: ο Γκαλεάτσο Β΄ και ο Μπερναμπό έμειναν συγκυβερνήτες του Μιλάνου. Νυμφεύτηκε το 1342 την Εγκιντίολα, κόρη του Φιλιππίνο Γκοντζάγκα και είχε τέκνο: Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Φελτρίνο Γκοντζάγκα, κοντοτιέρο. Volpi, Giuseppe Rocco (1737). Dell'istoria dei' visconti e delle cose d'Italia : avvenute sotto di essi, descritta [The History of the Visconti of Italy and a description of the things that took place under them] (στα Ιταλικά). 1. Naples, Italy: Felice-Carlo Mosca. OCLC 229910176.
Ράιον Μπράουν

Ο Ράιον Μπράουν (αγγλικά:Rion Brown), (Χάινσβιλ, 3 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,98 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ / σμολ φόργουορντ για τη Ναντέρ 92.

 Έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, με τους Μαϊάμι Χάρικεϊνς, από το 2010 έως το 2014. Ως τελειόφοιτος είχε κατά μέσο όρο 15,5 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά αγώνα. Ο Μπράουν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2014, με τον ισραηλινό σύλλογο Χάποελ Τελ Αβίβ. Αργότερα την ίδια χρονιά, εντάχθηκε στη βέλγικη Brussels Basketball. Το 2016 μετακόμισε στη φινλανδική Κατάγια. Εκεί για πρώτη φορά στην καριέρα του, αγωνίστηκε σε ευρωπαϊκή λίγκα και συγκεκριμένα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Σε 10 ματς είχε 17,9 πόντους, 5,5 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ. Αποκορύφωμα ήταν οι 40 πόντοι που πέτυχε επί της Μακάμπι Ρισόν. Στις εγχώριες υποχρεώσεις του στη Φινλανδία, είχε 15,1 πόντοι, τα 6,2 ριμπάουντ και οι 2,9 ασίστ. Το 2017, εντάχθηκε στη γαλλική Ντιζόν Μπασκέτ. Σε 36 ματς με τη γαλλική ομάδα, σκόραρε 12,5 πόντους κατά μέσο όρο. Το 2018, εντάχθηκε στον Προμηθέα Πατρών. Με τον Προμηθέα στο BCL, μέτρησε σε 15 ματς 15,3 πόντους (53,9% δίποντα, 37,9% τρίποντα, 82,7% βολές), 4,8 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ. Ήταν πρώτος στις κατηγορίες των πόντων και των ριμπάουντ μεταξύ των συμπαικτών του. Στην Ελλάδα και το πρωτάθλημα, μέτρησε 11,3 πόντους (48,4% δίποντα, 33,9% τρίποντα, 77,3% βολές), 3 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ, ενώ σε 10 παιχνίδια των playoffs, όπου ο Προμηθεάς έφτασε μέχρι τους τελικούς, μέτρησε 9,5 πόντους (45,5% δίποντα, 37,9% τρίποντα, 88% βολές), 2,9 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ. Στις 19 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο 1+1 ετών με τον Παναθηναϊκό. Στους πράσινους οι εμφανίσεις του δεν ήταν οι αναμενόμενες και έτσι αποτέλεσε παρελθόν τον Ιανουάριο του 2020.Στις 10 Ιανουαρίου 2020, ανακοινώθηκε από την τουρκική Τόφας.Στις 7 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε επίσημα από την σλοβένικη Τσεντεβίτα Ολίμπια. Τη σεζόν 2020-21, είχε κατά μέσο όρο 10,4 πόντους, 4,9 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ στην Αδριατική λίγκα, ενώ στο Eurocup είχε αντίστοιχα 8,2 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ. Στις 17 Αυγούστου 2021, συμφώνησε με την Ενισέι. Ο πατέρας του Μπράουν, Τίκο, ήταν επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Προφίλ στο Τσάμπιονς Λιγκ FIBA Προφίλ στο Basketball-Reference.com Προφίλ Basket League Ελλάδας (Αγγλικά) Προφίλ Basket League Ελλάδας (Ελληνικά) Βιογραφικό στους Miami Hurricanes Στατιστικά NCAA
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2007-08

Το Κύπελλο Κύπρου 2007-08 ήταν η 33η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (31η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι εννέα ομάδες της Α΄ κατηγορία 2007-08. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στην Α΄ φάση συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες. Έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. 1Ο Μαραθώνας είχε καλύτερο συντελεστή πόντων (220 έναντι 206 του Πανιδαλιακού). Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. 1Το Grammar School είχε καλύτερο συντελεστή πόντων (167 έναντι 166 του Μαραθώνα). Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και το Grammar School. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 15 Απριλίου 2008 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στην Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-0 σετ (25-22, 25-20, 25-16). Κύπελλο ΟΠΑΠ Α' Κατηγορίας γυναικών 2007-08 - Αποτελέσματα Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος γυναικών Αρχείο ειδήσεων ΚΟΠΕ 2007-08
Χανς Φρέντεμαν ντε Φρις

Ο Χανς Φρέντεμαν ντε Φρις (φλαμανδικά: Hans Vredeman de Vries, 1527 – περ. 1607) ήταν ολλανδικής καταγωγής Φλαμανδός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και μηχανικός της ολλανδικής Αναγέννησης. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την έκδοση, το 1583, του πονήματός του για τη σχεδίαση κήπων και για τα βιβλία του με τα πολλά παραδείγματα αρχιτεκτονικών διακοσμητικών (1565) και την προοπτική (1604).

 Ο ντε Φρις γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λέουβαρντεν της επαρχίας Φρίσλαντ στη βόρεια Ολλανδία. Το 1546 μετέβη στο Άμστερνταμ και στο Κάμπεν, ενώ το 1549 μετοίκησε στο Μέχελεν, όπου βρισκόταν η έδρα του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο αδελφός του Σεμπάστιαν ήταν οργανίστας στην τοπική εκκλησία. Ο Χανς σχεδίασε διακοσμήσεις για τις θριαμβευτικές εισόδους των Καρόλου Ε΄ και του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Μελετώντας τον Βιτρούβιο και τον Σεμπαστιάνο Σέρλιο (από μεταφράσεις του δασκάλου του Πίτερ Κούκε φαν Ελστ), έγινε διεθνώς γνωστός ειδικός στην προοπτική. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Αμβέρσα, όπου ονομάστηκε αρχιτέκτονας της πόλης και μηχανικός των οχυρώσεών της. Μετά το 1585 διέφυγε από την Αμβέρσα λόγω της ισπανικής κατοχής από τον Αλεσσάντρο Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα. Τότε ήταν που οι Διαμαρτυρόμενοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη μέσα στο χρονικό όριο της διετίας. Ο ντε Φρις μετέβη στη Φρανκφούρτη και εργάστηκε στο Βολφενμπύττελ, σχεδιάζοντας μιαν οχύρωση και νέα πολεοδομική διάταξη της πόλης για τον Δούκα του Μπρούνβικ - Λύνεμπουργκ, Γιούλιους. Με τον θάνατο του Δούκα το σχέδιο εγκαταλείοφθηκε και ο Χανς εργάστηκε στο Αμβούργο, στο Ντάντσιχ (1592), στην Πράγα (1596) και στο Άμστερνταμ (1600). Στα ταξίδια του είχε ως σύντροφο τον Χέντρικ Ερτς και τον γιο του, Πάουλ Φρέντεμαν ντε Φρις, και οι δυό τους ζωγράφοι. Ζωγράφος ήταν, επίσης, και ο άλλος του γιος, Σάλομον ντε Φρις. Ο ντε Φρις προσπάθησε να καταλάβει μια θέση στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν το 1604. Δεν είναι γνωστό πού και πότε απεβίωσε, καταγράφεται ωστόσο ότι ο γιος του, Πάουλ, ζούσε στο Αμβούργο όταν τον κληρονόμησε. «Vredeman de Vries, Hans». Winkler Prins encyclopedia (8 έκδοση). 1975. Lombaerde, Piet (2005). Hans Vredeman de Vries and the "Artes Mechanicae" revisited. Brepols. Hans Jantzen, Das Niederländische Architekturbild, Braunschweig, Klinkhardt & Biermann, 1910 Bernard G. Maillet, La Peinture Architecturale des Ecoles du Nord : les Intérieurs d'Eglises 1580-1720, Pandora Publishers Wijnegem, 2012, ISBN 9789052353371 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hans Vredeman de Vries στο Wikimedia Commons Architectura website of the Centre d'études supérieures de la Renaissance at Tours (France) The Delft University on Vredeman de Vries University of Heidelberg 28 Prints from "Pictores, statuarii, architecti, latomi, et quicunque principum magnificorumque virorum memoriae aeternae inservitis, adeste" (1620) Ornaments by Vredeman de Vries in a museum in Schleswig-Holstein Hans Vredeman de Vries on Artcyclopedia Vermeer and The Delft School, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Hans Vredeman de Vries
Καγκοσίμα (νομός)

Ο Νομός Καγκοσίμα (ιαπωνικά: 鹿 児 島 県) είναι ένας νομός της Ιαπωνίας που περιλαμβάνεται από το νησί Κιούσου και τα νησιά Ρίου Κίου. Ο νομός Καγκοσίμα έχει 1.599.779 κατοίκους και έχει γεωγραφική περιοχή 9.187 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο νομός Καγκοσίμα συνορεύει με τον νομό Κουμαμότο στα βόρεια και τον Νομό Μιγιαζάκι στα βορειοανατολικά. Η Καγκοσίμα είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του νομού Καγκοσίμα, ο οποίος έχει και άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Κιρισίμα, η Κανόγια και το Σάτσουμασεντάι. Ο νομός Καγκοσίμα βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της νήσου Κιούσου και περιλαμβάνει τις ομάδες νησιών Σάτσουναν και Ρίου Κίου. Η ηπειρωτική επικράτεια του νομού Καγκοσίμα εκτείνεται από τη θάλασσα Αριάκε έως τον κόλπο του Σιμπούσι στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού και χαρακτηρίζεται από δύο μεγάλες χερσονήσους που δημιουργούνται από τον κόλπο Καγκοσίμα.

 Ο νομός Καγκοσίμα αντιστοιχεί στις αρχαίες Ιαπωνικές επαρχίες Όσουμι και Σάτσουμα, συμπεριλαμβανομένου του βόρειου τμήματος των νησιών Ρίου Κίου. Αυτή η περιοχή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μεταρρύθμιση Μεϊτζί (Σάιγκο Τακαμόρι) και η πόλη Καγκοσίμα ήταν μια σημαντική ναυτική βάση κατά τη διάρκεια των πολέμων του 20ού αιώνα της Ιαπωνίας και το σπίτι του ναύαρχου Τόγκο Χεϊχάτσιρο. Πιο πρόσφατα περιστατικά είναι η βύθιση ενός κατασκοπευτικού πλοίου της Βόρειας Κορέας (το οποίο κατατασσόταν στην κατηγορία των 100 τόνων) το 2001 από την ακτοφυλακή, το οποίο αργότερα διασώθηκε και εκτέθηκε στο Τόκιο. Ένα άλλο περιστατικό έιναι και η απαγωγή ενός γραμματέα από μια παραλία της Καγκοσίμα το 1978 από πράκτορες της Βόρειας Κορέας. Αυτό έγινε γνωστό μόλις πρόσφατα, υπό τη διοίκηση Κοϊζούμι. Οι δύο κύριες εθνικές ομάδες του νομού Καγκοσίμα είναι οι Ιάπωνες και οι Ριούκινιανοί (Νήσοι Ρίου Κίου). Ο νομός Καγκοσίμα βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του Κιούσου στη χερσόνησο Σάτσουμα και στη χερσόνησο Όσουμι. Ο νομός αυτός περιλαμβάνει επίσης μια αλυσίδα νησιών που εκτείνεται πιο νοτιοδυτικά του Κιούσου για μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα. Ο νομός διαθέτει επίσης μια αλυσίδα ενεργών και αδρανών ηφαιστείων, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου Σακουρατζίμα, που υψώνεται έξω από τον κόλπο του Καγκοσίμα απέναντι από την ομώνυμη πόλη. Μια σταθερή γραμμή καπνού και τέφρας αναδύεται από την καλντέρα, που διαπερνάται από δυνατές μικρές εκρήξεις σε σχεδόν καθημερινή βάση.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Δομοκού

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δομοκού είναι σιδηροδρομικός σταθμός στον Δομοκό της Φθιώτιδας. Βρίσκεται έξω από την ομώνυμη κωμόπολη του νομού Φθιώτιδας. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

 Ο σταθμός Δομοκού βρίσκεται, σε απόσταση 3 χλμ. από το Πουρνάρι και 5 χλμ. από το Δομοκό. Στην περιοχή του σταθμού υπάρχει μικρός οικισμός με την ονομασία Σταθμός Δομοκού, ο οποίος έχει 4 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.Στην παρούσα φάση, ο σταθμός βρίσκεται υπό ανακαίνιση, και θα παραδοθεί ταυτόχρονα με το τμήμα Λιανοκλάδι-Δομοκός της νέας σιδηροδρομικής γραμμής υψηλών ταχυτήτων Τιθορέας-Δομοκού. Προβλέπεται να εγκατασταθεί ανελκυστήρας, να κατασκευαστεί υπόγεια διάβαση, και να τοποθετηθούν στέγαστρα και φωτισμός στις αποβάθρες.
Οξαμίδιο

Το οξαμίδιο (αγγλικά: οxamide) είναι είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H4N2Ο2 και ημισυντακτικό τύπο (CONH2)2. Το χημικά καθαρό οξαμίδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι λευκό κρυσταλλικό στερεό, ελαφρώς διαλυτό στο νερό, ευδιάλυτο στην αιθανόλη, και αδιάλυτο στο διαιθυλαιθέρα. Το οξαμίδιο είναι το διαμίδιο του οξαλικού οξέος.

 Το οξαμίδιο παράγεται από το υδροκυάνιο, το οποίο οξειδώνεται προς δικυάνιο, το οποίο στη συνέχεια υδρολύεται: Σύμφωνα με τον Brown et al., μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από μεθαναμίδιο με ηλεκτρόλυση αποφόρτησης με λάμψη. Με θέρμανση πάνω από 350°C, το οξαμίδιο διασπάται σε δικυάνιο και νερό. Παράγωγα του οξαμιδίου σχηματίζουν αυτοσυναρμολογοὐμενες μονές στιβάδες, που αποτελούνται από συνδεμένα δίκτυα δεσμών υδρογόνου. Η κύρια εφαρμογή του οξαμιδίου είναι ως υποκατάστατο της ουρίας σε λιπάσματα. Το οξαμίδιο υδρολύεται με πολύ αργά απελευθερώνοντας αμμωνία. Αυτή η αργή υδρόλυση μερικές φορές είναι προτιμότερη, (για τις καλλιέργειες) έναντι της ταχύτερης υδρόλυσης της ουρίας. Χρησιμοποιείται ως σταθεροποιητής για παρασκευάσματα νιτροκυτταρίνης. Επίσης, βρίσκει χρήση σε APCP πυραυλοκινητήρες, ως υψηλής απόδοσης ρυθμού καύσης καταπιεστικό (συμπληρωματικό προωθητικό). Η χρήση οξαμιδίου σε συγκέντρωση 1-3% κατά βάρος έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει τη γραμμική ταχύτητα καύσης, ενώ έχει ελάχιστη επίδραση στην ειδική ώθηση του (κυρίως) προωθητικού. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου: Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, Χημεία Οργανικών Ενώσεων, παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ν.Α. Πετάση: Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας, 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Αλεσσάντρια

Η Αλεσσάντρια (ιταλικά: Alessandria, προφέρεται: [aleˈsːandrja] ( ακούστε)) είναι πόλη της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, έδρα της ομώνυμης επαρχίας, σε απόσταση 35 χμ. από το Άστι και 90 χμ. από το Τορίνο.

 Ο πληθυσμός του δήμου ανέρχεται σε 94.000 περίπου εκ των οποίων 9.000 περίπου είναι αλλοδαποί. Είναι η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη του Πεδεμοντίου μετά το Τορίνο και τη Νοβάρα. Αποτελεί εμπορικό σταυροδρόμι στον άξονα που συνδέει το Μιλάνο, το Τορίνο, τη Γένοβα. Η πόλη είναι η γενέτειρα του σημειολόγου και συγγραφέα Ουμπέρτο Έκο. Η πόλη ιδρύθηκε επισήμως το 1168 μ.Χ. και πήρε τη σημερινή ονομασία του προς τιμήν του Πάπα Αλεξάνδρου Γ΄.
SEAT León

Η σειρά μοντέλων SEAT León θεωρείται κατά τις τελευταίες δυο γενιές του ως μια από τις δύο επιμηκύνσεις (η άλλη ήταν το SEAT Cordoba) του SEAT Ibiza και ξεκίνησε να παράγεται τον Οκτώβριο του 1998. Κατασκευάζεται από την ισπανική αυτοκινητοβιομηχανία SEAT, που έχει αναπτύξει τα μοντέλα της σειράς με βάση τις πλατφόρμες που δίνονται από τον Όμιλο Volkswagen. Από το 1998 μέχρι και σήμερα, έχουν παραχθεί 4 γενιές, όλες επηρεασμένες από την εποχική φιλοσοφία που ακολουθούσε και συνεχίζει να ακολουθεί η SEAT σήμερα. Στις 28 Ιανουαρίου 2020 παρουσιάστηκε επίσημα η τέταρτη γενιά του. Πήρε το όνομά του από την ισπανική πόλη Λεόν.

 Το πρώτο SEAT León κυκλοφόρησε επίσημα στην αγορά στις αρχές του 1999, μόνο σε hatchback μορφή, και αποτέλεσε την πιο συρρικνωμένη έκδοση του SEAT Toledo. Η πλατφόρμα που βασίστηκε η SEAT ήταν η PQ34, η οποία χρησιμοποιήθηκε και στα μοντέλα Volkswagen Bora, Volkswagen Golf Mk4 και Audi A3. Αρχικά, είχε θεωρηθεί πως ήταν η οικονομική λύση απέναντι στο Golf. Ωστόσο, η σπορ αίσθηση του μοντέλου ήταν μεγαλύτερη από του Γερμανικού μοντέλου και με επιπλέον παραδείγματα τους πιο αποδοτικούς κινητήρες που είχαν κατασκευαστεί για τις μεγαλύτερες εκδόσεις. Το σαλόνι του αυτοκινήτου ήταν το ίδιο με αυτό του Audi A3 της ίδιας γενιάς. Ο αρχικός βενζινοκινητήρας των 1.4 λίτρων είχε μέγιστη απόδοση 75 ίππων, ενώ ακολούθησε και ένας μεγαλύτερος των 1.6 που αρχικά απέδιδε 102 ίππους. Εν τη συνεχεία ακολούθησαν κινητήρες από την Volkswagen (1.8 και 2.8 λίτρων), όπου απέδιδαν ως ικανή απόδοση των 225 ίππων, αλλά η δεύτερη έκδοση ήταν διαθέσιμη σε συγκεκριμένες χώρες που προφανώς είχαν την μεγαλύτερη ανταπόκριση προς το αυτοκίνητο. Από εκεί και μετά, υπήρξαν πολλές τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να αυξηθεί ένας μεγάλος αριθμός κινητήρων με καύσιμο την βενζίνη και το πετρέλαιο, όπου ως πρωταρχικό ρόλο είχαν τις σπορ δυνατότητες και την αποδοτικότητα του, ως SEAT León. Χάρη σε αυτό, η πρώτη γενιά διήρκησε μέχρι το 2005 και συνολικά πούλησε 100.000 αντίτυπα. Το SEAT León Mk1 αγαπήθηκε πολύ από τους οπαδούς των μετατροπών, λόγω των ιδιαίτερα σπορ χαρακτηριστικών που έδωσε σημασία η SEAT. Ακολουθούν φωτογραφικά παραδείγματα. Το SEAT León Mk2 ξεκίνησε να παράγεται τον Μάϊο του 2005, βασιζόμενο πάνω στην πλατφόρμα PQ35 του Ομίλου Volkswagen, και η αποκλειστική κατασκευή του γινόταν στη φυσική έδρα της SEAT στο Μαρτορέλλ της Ισπανίας. Σχεδιαστής του ήταν ο Ιταλός Γουόλτερ Ντα Σίλβα, ο οποίος σχημάτισε την νέα φιλοσοφία των μοντέλων της ισπανικής μάρκας ξεκινώντας με το SEAT Altea το 2004. Η παλέτα των κινητήρων ήταν μεγαλύτερη και μάλιστα εντός αυτών, συμπεριλήφθηκε και ένας κινητήρας με δυνατότητα και υγραεριοκίνησης. Το 2009, η δεύτερη γενιά υπέστη μια ανανέωση. Automobil Revue, Katalog 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 & 2008. Seat Leon Betriebsanleitung. SEAT, S.A., Juli 2002. Seat Leon Verkaufsprospekt für Baujahr ab 2008. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα της SEAT
Rampage

Το Rampage είναι arcade βιντεοπαιχνίδι της Bally Midway, που κυκλοφόρησε το 1986, και ανήκει στην Warner Bros.. Στο παιχνίδι, ο παίκτης λαμβάνει το ρόλο τεράστιων τεράτων που προσπαθούν να επιζήσουν από τις στρατιωτικές δυνάμεις που τους επιτίθενται. Κάθε επίπεδο ολοκληρώνεται όταν η εκάστοτε πόλη έχει καταστραφεί ολοσχερώς.

 Μέχρι τρεις παίκτες μπορούν να χειριστούν τους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Το Rampage εξελίσσεται σε πόλεις της βόρειας Αμερικής, στη χρονική διάρκεια 128 ημερών. Ξεκινά στην Peoria του Illinois και τελειώνει στο Plano της ίδιας πολιτείας. Στο τελευταίο, ο παίκτης λαμβάνει το "mega vitamin bonus", το οποίο θεραπεύει όλα τα τέρατα και προσφέρει ένα μεγάλο ποσό πόντων. Έπειτα, ο κύκλος των πόλεων επαναλαμβάνεται για πέντε φορές, και μετά από 768 ημέρες, το παιχνίδι επανεκκινείται, ξεκινώντας πάλι από τη μέρα 1. Σε μερικά από τα ports του παιχνιδιού, το πρώτο επίπεδο ξεκινά στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας και τελειώνει στο Λος Άντζελες, μετά από ένα ταξίδι στη βόρεια Αμερική. Σχεδόν μία δεκαετία από την κυκλοφορία του παιχνιδιού, κυκλοφόρησε ένα remake με τον τίτλο Rampage World Tour, το οποίο ακολούθησε παιχνίδια αποκλειστικά για κονσόλες συμπεριλαμβανομένων των Rampage 2: Universal Tour, Rampage Through Time, και Rampage Puzzle Attack. Το πιο πρόσφατο παιχνίδι της σειράς είναι το Rampage: Total Destruction. Στις 18 Νοεμβρίου του 2011 ανακοινώθηκε ότι μία ταινία βασισμένη στο παιχνίδι βρίσκεται υπό ανάπτυξη με αβεβαιότητα από τη New Line Cinema, με σκηνοθέτη τον Τζον Ρίκαρντ. Στις 22 Ιουνίου του 2015, ανακοινώθηκε ότι θα σχετίζονται με το εγχείρημα ο ηθοποιός Ντουέιν Τζόνσον και ο παραγωγός Μπο Φλυν. Στις 22 Ιουλίου του 2015 ανακοινώθηκε ότι ο Μπραντ Πέιτον, σκηνοθέτης της San Andreas, θα σκηνοθετήσει την ταινία. Στις 20 Ιουλίου του 2016, αναφέρθηκε ότι η παραγωγή της ταινίας θα ξεκινήσει το Μάρτιο του 2017. Το Rampage στο International Arcade Museum
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1995-96

Το Κύπελλο Κύπρου 1995-96 ήταν η 22η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (19η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1995-96 και οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1995-96. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 12η φορά στην ιστορία της.

 Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας). Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία το διήμερο 26 και 27 Απριλίου 1996. Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου 1997. Στον μικρό τελικό συμμετείχαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση. Ο αγώνας έγινε στις 27 Απριλίου. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο ΑΠΟΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 27 Απριλίου 1996 στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (16-17, 15-3, 15-12, 15-6). «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά

Ο Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά, ο οποίος προτιμάει το Σιλάς, και παλαιότερα λεγόταν Σιλάς Ουαμανγκιτουκά Φουντού (Γαλλικά: Silas Wamangituka Fundu, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1998) είναι Κονγκολέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός μέσος, αυτήν την στιγμή για λογαριασμό της Στουτγκάρδης.

 Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, όπου αγωνίστηκε με τοπική Ολιμπίκ Ματετέ. Σε ηλικία 17 ετών, οι εμφανίσεις του είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταγραφή του στη γαλλική Αλές, ενώ μετά από μια πρώτη σεζόν με τα χρώματα του συλλόγου μεταγράφηκε εκ νέου, με προορισμό την Παρί της γαλλικής Λιγκ 2. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τα χρώματα της Παρί κατά την διάρκεια νίκης με σκορ 2-0, στο πλαίσιο της Λιγκ 2, επί της Τρουά στις 31 Αυγούστου 2018. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2018, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του με την Παρί, διάρκειας 3 ετών. Αυτή τη στιγμή, αγωνίζεται στη Στουτγγάρδη. Στις 11 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε ότι η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του επέβαλε αποκλεισμό τριών μηνών και 30.000 ευρώ πρόστιμο για χρήση ψευδών προσωπικών στοιχείων, το οποίο δεν έχει και τόση σημασία αφού έως τότε, λόγω τραυματισμού, θα ήταν εκτός αγώνων ούτως ή άλλως. (Αγγλικά) Προφίλ Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά στο Soccerway Προφίλ από την Παρί (Γαλλικά) Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά στο L'Équipe Football (Γαλλικά) Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr
Chown

Η εντολή chown χρησιμοποιείται στα λειτουργικά συστήματα τύπου Unix για να αλλάξει τον ιδιοκτήτη (αγγλ. change owner) ενός αρχείου. Σε πολλές υλοποιήσεις μπορεί να εκτελεστεί μόνο από τον υπερχρήστη. Οι απλοί χρήστες που θέλουν να αλλάξουν την ομάδα στην οποία ανήκει ένα αρχείο μπορούν να το κάνουν μέσω της chgrp.

 Ακολουθούν παραδείγματα της σύνταξης και της χρήσης της εντολής: Αλλάζει τον ιδιοκτήτη του /var/run/httpd.pid σε 'root' (το κλασικό όνομα του υπερχρήστη). Αλλάζει τον ιδιοκτήτη του strace.log σε 'rob' και το αναγνωριστικό ομάδας σε 'developers'. Αλλάζει τον ιδιοκτήτη του /tmp και του /var/tmp στο ειδικό όνομα χρήστη ‘nobody’ (δεν είναι καλή πρακτική). Αλλάζει την ομάδα του /tmp και του /var/tmp στο ειδικό όνομα ομάδας ‘nogroup’. Αλλάζει το αναγνωριστικό ομάδας του /home σε 512 (δεν έχει σημασία αν υπάρχει ομάδα που να αντιστοιχεί στο αναγνωριστικό ή όχι). Αλλάζει την ιδιοκτησία του base στο χρήστη us αναδρομικά (-R). Κατάλογος βοηθημάτων του Unix chmod chgrp Σελίδα εγχειριδίου (man) για το chown (Αγγλικά) The chown Command από το Linux Information Project (LINFO) (Αγγλικά)
Στέφαν Κάουφμαν

Ο Στέφαν Κάουφμαν (Stefan Kaufmann, 4 Αυγούστου 1960) είναι Γερμανός μουσικός γνωστός ως ντράμερ των Accept από το 1979 μέχρι το 1994 και αργότερα, ως κιθαρίστας των U.D.O. μέχρι το 2012.

 Ο Κάουφμαν γεννήθηκε το 1960 στο Ζόλινγκεν της Γερμανίας και επηρεάστηκε από την οικογένεια του για να ασχοληθεί με την μουσική. Ξεκίνησε παίζοντας ακορντεόν και κάνοντας μαθήματα κιθάρας, αλλά τελικά αποφάσισε να παίξει τύμπανα. Στα δεκαεπτά του χρόνια έγινε μεταφορέας για τους Accept και μετά το τέλος των ηχογραφήσεων για τον πρώτο τους δίσκο, ο ντράμερ Φρανκ Φρίντριχ αποχώρησε, με τον Κάουφμαν να παίρνει την θέση του όντας ο πιο κοντινός τους μουσικός που ήξερε να παίζει διπλά μπάσα τύμπανα. Η πρώτη του ηχογράφηση μαζί τους ήταν το άλμπουμ "I'm a Rebel", στο οποίο συμμετείχε και ο φίλος του και ρυθμικός κιθαρίστας, Γιορκ Φίσερ. Οι Accept γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με τα άλμπουμ "Restless and Wild", "Balls to the Wall" και "Metal Heart", με το δεύτερο εξ αυτών να γίνεται χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ο Κάουφμαν παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1994 και συμμετείχε στην παραγωγή των ζωντανά ηχογραφημένων δίσκων "Staying a Life" (1990) και "All Areas - Worldwide" (1997). Το 1996, έγινε μέλος των U.D.O. του πρώην τραγουδιστή των Accept, Ούντο Ντιρκσνάιντερ. Έχοντας κάνει την παραγωγή στα άλμπουμ "Faceless World" και "Timebomb" στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Κάουφμαν εντάχθηκε στο συγκρότημα ως κιθαρίστας ηχογραφώντας μαζί τους το άλμπουμ "Solid" το 1997. Με τους U.D.O. κυκλοφόρησε εννέα δίσκους μέχρι και το "Rev-Raptor" του 2011, ενώ έκανε την παραγωγή όλων αυτών των άλμπουμ. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Κάουφμαν αποχωρεί από το συγκρότημα για λόγους υγείας, αλλά θα συνεχίσει να συνεισφέρει στην σύνθεση και την παραγωγή των άλμπουμ τους. Ο Κάουφμαν έχει εργαστεί ως παραγωγός σε άλμπουμ των Vanize, Outrage, Rough Silk, Crystal Ball και Majesty. Kaufmann Stefan (Accept)- Musician Profile - Spirit of Metal Stefan Kaufmann - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives METALLIAN - Accept U.D.O. - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives U.D.O. Has Found A Replacement For Guitarist STEFAN KAUFMANN
305 Γορδονία

Η Γορδονία (Gordonia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,77. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Γορδονίας υπολογίσθηκε σε 49,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 124 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,227 (από δεδομένα του IRAS). Η Γορδονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 12 περίπου λεπτά, μία σχετικώς αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Βαρβαλισσός

Η Βαρβαλισσός (λατινικά: Barbalissus‎) ήταν μια πόλη στη ρωμαϊκή επαρχία της Ευφρατησίας Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια στο Καλαάτ Μπαλίς (αραβικά: قلعة بالس‎), που διατηρεί εν μέρει την παλιά ονομασία της πόλης, νότια της Μασκανά (η αρχαία Εμάρ), στη σύγχρονη Συρία, στο δρόμο από το Χαλέπι προς την τοποθεσία της Σουρά, όπου ο Ευφράτης γυρίζει ξαφνικά στα ανατολικά.

 Η πόλη ήταν χτισμένη κοντά στον ερειπωμένο χώρο της αρχαίας Εμάρ, η οποία είχε πέσει το 1187 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χρησίμευσε ως βάση των Equites Dalmatae Illyriciani, μιας ρωμαϊκής ιππικής μονάδας, που πιθανότατα είχε την καταγωγή της από τα Βαλκάνια. Το 253, ήταν η τοποθεσία της Μάχης της Βαρβαλισσού, στην οποία οι Σασσανίδες Πέρσες υπό τον Σαπώρη Α' νίκησαν μια ρωμαϊκή στρατιά. Ο Σαπώρης λεηλάτησε και πυρπόλησε όλες τις μεγάλεις πόλεις και κωμοπόλεις της Κοίλης Συρίας όπως η Αντιόχεια, το Zeugma και τα Σαμόσατα. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' (527–565) ξανάχτισε τα τείχη της.Η αραβική εκδοχή του καταλόγου των επισκόπων στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 περιλαμβάνει έναν Αντώνιο της Βαρβαλισσού. Πηγές στα ελληνικά αναφέρουν έναν Επίσκοπο Ακουιλίνο της Βαρβαλισσού, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Συνόδου της Εφέσου το 431, ήταν υποστηρικτής του Νεστορίου και για τον λόγο αυτό εξορίστηκε από την επισκοπή. Και ο Θεοδώρητος ο Κύρου μιλά για έναν επίσκοπο Μαρινιανό της Βαρβαλισσού. Παρόλο που κανένα επίσημο εκκλησιαστικό έγγραφο δεν ανέφερε την Βαρβαλισσό, για την οποία έχει προταθεί ότι ήταν μια μικρή οχυρωμένη κωμόπολη παρά πόλη, ένας συγγραφέας των αρχών του 20ού αιώνα λέει ότι η επισκοπή περιλαμβάνεται σε έναν τέτοιο κατάλογο, που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα, ως βοηθός επισκόπου της Ιεράπολης Βαμβύκης, στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Δεν εμφανίζεται αργότερα σε εκκλησιαστικά έγγραφα, προφανώς επειδή σε κάποια ασαφή ημερομηνία πέρασε στην κατοχή της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το Χρονικό του Μιχαήλ του Σύρου δίνει τα ονόματα πέντε Ιακωβιτών Επισκόπων της Μπαλίς ή Μπέιτ Μπαλίς (συριακή ονομασία της Βαρβαλισσού): Ιωάννης, Χαμπίμπ, Βασίλειος, Τιμόθεος και Ηλίας.
Σταυροδρόμι Αχαΐας

Το Σταυροδρόμι είναι χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου. Από το 1997 έως το 2010 υπήρξε, βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», η έδρα του πρώην Δήμου Τριταίας.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 295 μέτρων και σχεδόν στο κέντρο του μικρού λοφώδους οροπεδίου της Βουντούχλας και της περιοχής της Τριταίας. Στις 19/03/1961 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στην Κοινότητα Ξηροχωρίου ενώ με το ΦΕΚ 216Α της 25/09/1968 ορίστηκε ως η έδρα της Κοινότητας Ξηροχωρίου. Στις 05/08/1970 με ΦΕΚ 163Α, η κοινότητα μετονομάστηκε σε Κοινότητα Σταυροδρομίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας», προσαρτάται στο νέο Δήμο Τριταίας, όντας η έδρα του, μέχρι το τέλος του 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης». Στην τέως Κοινότητα Σταυροδρομίου (πρώην Ξηροχωρίου) υπάγονται επίσης οι οικισμοί Ξηροχώρι (Ρένεσι), Πανουσαίικα και Ράχη (Παλαιοκωσταίικα). Βάσει της απογραφής του 2021 ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 297 κατοίκους. Ονομάστηκε έτσι λόγω του ότι δημιουργήθηκε από κατοίκους των γύρω κοντινών χωριών οι οποίοι έφτιαξαν μόνιμες κατοικίες σε εκείνο το κομβικό σημείο πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως, γνωστή και ως «111», στην οποία καταλήγουν και διασταυρώνονται τοπικοί επαρχιακοί δρόμοι των χωριών της περιοχής. Αυτή η μετεγκατάσταση οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Οι μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, καθώς και κάποιοι στο δημόσιο τομέα λόγω της στέγασης στο χωριό διοικητικών και τεχνικών υπηρεσιών του τέως Δήμου Τριταίας. Στο χωριό υπάρχουν επίσης επιχειρήσεις, όπως καφενεία, ψησταριές, παντοπωλεία/σούπερ μάρκετ, εμπορίου καθώς και πρατήριο υγρών καυσίμων. Στο Σταυροδρόμι λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο, Νηπιαγωγείο και Γυμνάσιο, όπως επίσης και ΚΕΠ. Στο γήπεδο του χωριού εδρεύει η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του Τριταϊκού Α.Σ. που αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Σταυροδρόμι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σταυροδρομίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Τριταίας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Visit-Erymanthos.gr - Σταυροδρόμι. Ανακτήθηκε: 6/10/2023.
Ελληνοϊορδανικές σχέσεις

Οι Ελληνοϊορδανικές σχέσεις αναφέρονται στις διμερείς διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιορδανία. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στο Αμμάν, ενώ η Ιορδανία έχει πρεσβεία στην Αθήνα και επίτιμο προξενείο στην Θεσσαλονίκη.

 Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας Διεθνείς σχέσεις της Ιορδανίας Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Ιορδανία Αρχειοθετήθηκε 2006-07-16 στο Wayback Machine. Πρεσβεία της Ελλάδας στο Αμμάν Αρχειοθετήθηκε 2010-08-09 στο Wayback Machine.