IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αμάδο Καρίγιο Φουέντες

Ο Αμάδο Καρίγιο Φουέντες (17 Δεκεμβρίου 1956 - 7 Ιουλίου 1997) ήταν Μεξικάνος ναρκέμπορας που ανέλαβε τον ελέγχο του Καρτελ του Χουάρεζ αφού δολοφόνησε το αφεντικό του Ραφαέλ Αγκιλάρ Γκουαχάρδο. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο "Ο κύριος των ουρανών" εξαιτίας του μεγάλου στόλου αεροπλάνων που διέθετε και χρησιμοποιούσε για να μεταφέρει ναρκωτικά. Πέθανε τον Ιούλιο του 1997 σε νοσοκομείο της πόλης του Μεξικού και αφού είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες πλαστικές εγχειρήσεις για να αλλάξει την εμφάνισή του.

 Γεννήθηκε στο Ναβολάτο της Σιναλόα του Μεξικού και ήταν ανηψιός του Ερνέστο Φονσένκα Καρίγιο, γνωστού και ως "Δον Νιέτο" και αρχηγού του Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα, απ' όπου ξεκίνησε και την σταδιοδρομία του. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τον Πάμπλο Εσκομπάρ, τον Ελ Τσάπο και με το Καρτέλ του Κάλι εισάγοντας παράνομα ναρκωτικά από την Κολομβία προς το Μεξικό και τις ΗΠΑ. Κατόρθωσε να χτίσει μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων. Υπολογίζεται ότι το εμπόριο των ναρκωτικών του είχε αποφέρει πάνω από 25 δισεκατομμύρια δολάρια.Υπήρξε ιδιαίτερα διακριτικός ως προς την προσωπική του ζωή και ελάχιστες πληροφορίες ήταν δημοσίως γνωστές για τον ίδιο πριν τον θάνατό του. Ήδη τον τελευταίο χρόνο πριν τον θάνατό του και λόγω των έντονων πιέσεων από τις αμερικανικές και μεξικάνικες αρχές, ο Φουέντες είχε αρχίσει να διερευνά την πιθανότητα μεταφοράς των παράνομων δραστηριοτήτων του στη Χιλή. Στο πλαίσιο αυτό πιστεύεται ότι αποφάσισε να πραγματοποιήσει πλαστική εγχείρηση έτσι ώστε να μην αναγνωρίζεται. Κατέληξε σε ιδιωτική κλινική στην πόλη του Μεξικού στις 7 Ιουλίου 1997. Μόλις ο θάνατός του έγινε γνωστός, και πριν οι συγγενείς του προλάβουν να θάψουν την σορό του, οι μεξικανικές αρχές την κατέσχεσαν προκειμένου να επιβεβαιώσουν ότι ήταν ο ίδιος. Αν και οι αμερικανικές αρχές επιβεβαίωσαν την ταυτότητα του Φουέντες μέχρι και σήμερα πιστεύεται ευρέως ότι ο Φουέντες κατόρθωσε να δραπετεύσει. Στην άποψη αυτή συνέβαλε σημαντικά και η δημοσίευση από τις αρχές φωτογραφίας της παραμορφωμένης σορού του καθώς και η δολοφονία μερικούς μήνες αργότερα των ιατρών που πραγματοποίησαν την χειρουργική επέμβαση. Στην τηλεοπτική σειρά Ελ Τσάπο (2017) του Netflix σχετικά με την ζωή του Χοακίν "Ελ Τσάπο" Γκουζμάν, ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Ροντρίγο Αμπεντ. Στις τηλεοπτικές σειρές Narcos (2017) και Narcos: Mexico (2018 - 2021), ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Χοσέ Μαρία Γιασπικ. Στην τηλεοπτική σειρά Ο αμερικάνικος πόλεμος των Ναρκωτικών του History Channel, ο Καρίγιο ενσαρκώνεται από τον Τάτσου Καρβάλιο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Amado Carrillo Fuentes στο Wikimedia Commons
Κίλερ Κοβάλσκι

Ο Βλάντεκ (αργότερα Βάλτερ) Κοβάλσκι (13 Οκτωβρίου 1926 – 30 Αυγούστου 2008), γεννημένος ως Έντουαρντ Βλαντίσλαβ Σπούλνικ, ήταν ένας Καναδός επαγγελματίας παλαιστής και αργότερα εκπαιδευτής παλαιστών.

 Ο "Κίλερ" Κοβάλσκι, όπως έγινε γνωστός μέσα από την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη, με ύψος 2.01 μέτρα, πέρασε από πάρα πολλές εταιρείες πάλης στην διάρκεια της καριέρας του, μέσα σε αυτές το National Wrestling Alliance και το World Wrestling Federation. Τον περισσότερο καιρό τον πέρασε παριστάνοντας τον αντιπαθητικό προς το κοινό παλαιστή. Στην καριέρα του, κατέκτησε πάρα πολλούς τίτλους, μέσα σε αυτούς και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων με τον Μπιγκ Τζον Σταντ και μάνατζέρ τους τον Λου Άλμπανο. Συνολικά κατέκτησε 43 πρωταθλήματα, ομαδικά και ατομικά. Το 1977, ο Κοβάλσκι αποσύρθηκε από τα ρινγκ και ξεκίνησε να διδάσκει τα μυστικά της επαγγελματικής πάλης στην Μασαχουσέτη. Εκπαίδευσε πάρα πολλούς παλαιστές, ανάμεσά τους και οι Τριπλ Έιτς, Κόφι Κίνγκστον, Τσάινα, Ρομπ Βαν Νταμ και Έντι Έντουαρτς. WWE Hall of Fame - Προφίλ
Φωσφορίτης

Ο φωσφορίτης ή πέτρωμα φωσφάτων είναι ιζηματογενές πέτρωμα που περιέχει μεγάλο ποσοστό ορυκτών φωσφορικών αλάτων («φωσφάτων»). Η περιεκτικότητα του φωσφορίτη σε φωσφορικά είναι τουλάχιστον 15 ως 20%. Ανάλογα με το είδος του ορυκτού, συνήθως ο φωσφορίτης περιέχει το στοιχείο φωσφόρος σε περιεκτικότητα από 4 μέχρι 18,5% κατά βάρος, μία σημαντικά μεγαλύτερη περιεκτικότητα από το μέσο ιζηματογενές πέτρωμα, του οποίου η περιεκτικότητα σε φωσφόρο είναι μικρότερη του 0,2%.

 Τυπικά φωσφορικά άλατα είναι το φωσφορικό ασβεστιο, με τη μορφή του ορυκτού απατίτης, σε κολλοειδείς μάζες, με υφή κυψελοειδή, βοτρυοειδή-νεφροειδή, σφαιροειδή ή στιφρή. Περιέχει ως προσμίξεις σίδηρο και ανθρακικό ασβέστιο. Ο φωσφορίτης που βρίσκεται σε μεγάλα κοιτάσματα έχει σημαντική οικονομική αξία γιατί είναι η μόνη πηγή στην ανόργανη φύση από την οποία μπορεί ο άνθρωπος να πάρει φωσφόρο με τη μορφή φωσφορικού οξέος, για να παρασκευάσει φωσφορικά λιπάσματα, απορρυπαντικά, πρόσθετα τροφίμων και άλλα προϊόντα. Ο φωσφορίτης απαντάται συχνά σε εκτεταμένα στρώματα, που συνολικά καλύπτουν δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα του φλοιού της Γης.Οι ασβεστόλιθοι και τα πηλοπαγή πετρώματα φέρουν επίσης συχνά φωσφορικά άλατα. Συνήθως οι φωσφορίτες συνοδεύονται από σχιστόλιθους, ασβεστόλιθους, δολομίτες και κάποτε ψαμμίτες. Διαστρωματωμένοι με αυτά τα πετρώματα, οι φωσφορίτες περιέχουν τις ίδιες υφές και δομές με τους λεπτόκοκκους ασβεστόλιθους και ίσως αποτελούν διαγενετικές αντικαταστάσεις ανθρακικών ορυκτών από φωσφορικά. Υπάρχουν και φωσφορίτες χωρίς ευδιάκριτη κοκκοειδή υφή, οπότε η υφή τους είναι παρόμοιοι με μάζες απατίτη ή λεπτόκοκκου μικρίτη. Οι κόκκοι φωσφορικών ορυκτών μπορεί να συνοδεύονται από οργανική ύλη, άργιλο ή/και σιδηροπυρίτη. Φωσφορίτες υπάρχουν σε προτεροζωικούς ταινιωτούς σχηματισμούς σιδήρου στην Αυστραλία, αλλά απαντώνται συνηθέστερα σε ιζήματα του Παλαιοζωικού και του Καινοζωικού αιώνα. Ο σχηματισμός «Phosphoria» των δυτικών ΗΠΑ χρονολογείται από την πέρμια περίοδο και αντιπροσωπεύει περίπου 15 εκατομμύρια έτη αποθέσεων ιζημάτων. Φθάνει σε πάχος τα 420 μέτρα και καλύπτει μία έκταση 350 χιλιάδων τετρ. χιλιομέτρων. Στρώματα φωσφορίτη που εξορύσσονται υπάρχουν στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία, στο Μαρόκο, στην Τυνησία και στην Αλγερία, και λιγότερο στις ΗΠΑ. Πληροφορίες από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ Οικονομικά στατιστικά
Γεωλογία του Μαυροβουνίου

Η γεωλογία του Μαυροβουνίου περιλαμβάνει ιζηματογενή και πυριγενή πετρώματα (ηφαιστίτες και πλουτωνίτες) από την παλαιοζωική έως την καινοζωική εποχή, αποτεθειμένα σε ελάχιστα έως τώρα κατανοητή κλίνη κρυσταλλικού πετρώματος.

 Ζώνη Δαλματίας-Ερζεγοβίνης: Αυτή η διναρική ζώνη περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1948 ως Επώθηση του Παλαιού Μαυροβουνίου (περιλαμβάνει το Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου). Αυτή η ζώνη περιλαμβάνει φλύσχη και ασβεστόλιθο που χρονολογείται από την Ανίσια περίοδο της μέσης τριασικής, καθώς και λεπτά ηφαιστειογενή και ιζηματογενή πετρώματα που χρονολογούνται από τη Λαδίνια περίοδο. Επίσης περιέχει ανθρακικά άλατα που προέρχονται από το τέλος της Τριασικής και την Ιουράσια-νηριτική. Επίσης, περιέχει και άλλα ευρήματα στα αποθέματα, καθώς και παχύ ασβεστόλιθο που χρονολογείται από την Κρητιδική, Παλαιόκαινο και Ηώκαινο και εκτείνεται νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου. Σιγμοειδές του Σεράγεβο: Βρίσκεται σε περιοχή που είναι γνωστή ως Επώθηση Κούτσι (Kuci). Είναι εμφανής ζώνη μεσοζωικού φλύσχη με ακολουθία ασβεστόλιθων που κυμαίνονται από το Άνω Ιουρασική έως την Τουρόνια. Βορειοδυτικά η σύνθεση αυτής της ζώνης γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη, με τον φλύσχη να καθιζάνει στην Ιουρασική στρωματογραφική ακολουθία. Η επώθηση στα ανατολικά κατά μήκος του καλύμματος επώθησης οφιολίθων του Ντούρμιτορ περιέχει θαλάσσια ανθρακικά άλατα και κλαστικά ιζηματογενή πετρώματα που χρονολογούνται από την Πέρμια και την Τριασική. Στρωματογραφική ασυνέχεια χωρίζει τις κατώτερες μονάδες από τα Ιουρασικά ασβεστολιθικά πετρώματα και τον φλύσχη της Ύστερης Κρητιδικής του Ντούρμιτορ. Ανατολικό Βοσνιακό-Μπλοκ του Ντούρμιτορ: Μεγάλο μέρος του βόρειου και ανατολικού εσωτερικού του Μαυροβουνίου συγκρούεται με το κάλυμμα επώθησης των οφιολίθων, που χρονολογούνται από τη Δεβόνια περίοδο. Τα παλαιοζωικά πετρώματα περιλαμβάνουν ελαφρώς μεταμορφωμένα λεπτόκοκκα κλαστικά, καθώς επίσης και φακούς ασβεστόλιθου και κερατόφυρου. Τα ηπειρωτικά κλαστικά, καθώς επίσης και τα ασβεστολιθικά και ηφαιστειακά πετρώματα ακολουθούν μια ασυμφωνία που ξεκίνησε στην τριαδική εποχή. Τα μεταμορφωμένα πετρώματα μαγνησίου και σιδήρου (mafic) βρίσκονται νοτιοανατολικά και περιβάλλονται από ασυνήθιστο σώμα γρανίτη, που μπορεί να έχει προκύψει από μη συχνή γρανίτωση επί του χώρου.Άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν το όρος Βλάινα-Κουκάβιτσα και το Κάλλυμα επώθησης Τσεχότινα. Γεωγραφία του Μαυροβουνίου
Γιολάνδη της Γαλλίας

Η Γιολάντα του Βαλουά, (Γαλλική γλώσσα : Yolande, 23 Σεπτεμβρίου 1434 - 23 Αυγούστου 1478) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης. Μητέρα της Μαρίας του Ανζού ήταν η Γιολάντα της Αραγωνίας, από την οποία η Γιολάντα του Βαλουά έλαβε το όνομά της. Παντρεύτηκε το 1452 και το 1465 ο σύζυγός της έγινε δούκας της Σαβοΐας. Αυτός έπασχε από επιληψία και είχε τη διάθεση να αποσυρθεί, έτσι εκείνη κρατούσε τη διακυβέρνηση της κομητείας και αγωνιζόταν με τους βαρόνους της Σαβοΐας. Το 1472 απεβίωσε ο συζυγός της, αφήνοντας τον γιο τους Φιλιβέρτο Α΄ 7 ετών. Η Γιολάντα ανέλαβε την επιτροπεία, ώσπου αυτή απεβίωσε το 1478. Όπως ο αδελφός της Κάρολος, η Γιολάντα ήταν σύμμαχος του Καρόλου των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας, ενάντια στον ίδιο της τον αδελφό Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας. Έπειτα από την ταπείνωση της Βουργουνδίας στη μάχη του Γκραντσόν το 1476, ο Φιλιβέρτος Α΄ την κατηγόρησε για συμμαχία με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τη φυλάκισε. Όταν αυτή ελευθερώθηκε, έκανε ειρήνη με τον αδελφό της και παρέμεινε σε καλή σχέση με αυτόν, ως το τέλος της. Η Γιολάντα ήταν το πρώτο πρόσωπο στην Ευρώπη τον Μεσαίωνα που είχε υπό την κατοχή της μια Τίγρη, την κατείχε στο Τορίνο (1478). Παντρεύτηκε το 1452 τον Αμεδαίο Θ΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα; Άννα 1455-1480, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης. Η Άννα κληρονόμησε μέσω της γιαγιάς της τα βασίλεια της Κύπρου, Ιερουσαλήμ και Μικράς Αρμενίας. Τη διεκδίκησή της άφησε στην κόρη της Καρλόττα, σύζυγο του Γκυ ΙΣΤ΄ κόμη του Λαβάλ. Μαρία 1460-1511, παντρεύτηκε τον Φίλιππο μάργραβο του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ (Οίκος των Τσέρινγκεν/Μπάντεν). Λουίζα 1461-1503, παντρεύτηκε τον Ούγκο των Ιβρέα κύριο του Σαλόν, αλλά χήρευσε νέα· έγινε μοναχή στο τάγμα της Αγ. Κλάρας και αγιοποιήθηκε Φιλιβέρτος Α΄ 1465-1482, δούκας της Σαβοΐας. Κάρολος Α΄ 1468-1490, δούκας της Σαβοΐας. Κάρολος 1456-1471 απεβ. 15 ετών, Ιάκωβος-Λουδοβίκος 1470-1485 απεβ. 15 ετών, Λουδοβίκος 1453, Βερνάρδος 1467. "The Early Dukes of Savoy", American Delegation of Savoy Orders Archived 2012-02-06 at the Wayback Machine Merle, Michel. "The Model of the Holy Savoyard Prince", Sabaudian Studies: Political Culture, Dynasty, and Territory (1400–1700), (Matthew Vester, ed.), Truman State University Press, 2013 ISBN 9781612480947 Aleksander Pluskowski, "What is exotic?", in The Edges of the Medieval World (CEU Press, 2009)
Ασπροχώρι Αττικής

Για οικισμούς με την παλιά ονομασία Μπούγα, δείτε: ΜπούγαΤο Ασπροχώρι (πρώην Μπούγα) είναι μικρός οικισμός της τοπικής κοινότητας Αυλώνα, του δήμου Ωρωπού στην Ανατολική Αττική. Είναι κτισμένο νοτιοδυτικά του Ωρωπού σε υψόμετρο 220 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 151 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Μπούγα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ασπροχώρι.

 Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους υπήχθη στην επαρχία Αττικής και λίγα χρόνια αργότερα αποτέλεσε μέρος του δήμου Περαίας (με έδρα τον Ωρωπό). Στην απογραφή του 1844 είχε πληθυσμό 71 κατοίκων και λίγα χρόνια αργότερα, το 1853, αναφέρεται στον πρώτο τόμο των «Ελληνικών» του λόγιου Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως μικρό αγροτικό χωριό 62 κατοίκων που βρισκόταν κοντά σε δασική περιοχή. Αργότερα προσαρτήθηκε στο δήμο Ωρωπίων ενώ κατά την απογραφή του 1879 καταγράφηκαν στον οικισμό 88 κάτοικοι (47 γυναίκες και 41 άνδρες). Τα επόμενα χρόνια το χωριό ήταν διοικητικά συνδεδεμένο με τον γειτονικό Αυλώνα ως μέρος της κοινότητας Αυλώνας και στις 20 Αυγούστου του 1927 μετονομάστηκε με ΦΕΚ σε Ασπροχώρι. Από το 1997 ως το 2010 ανήκε στον δήμο Αυλώνος ενώ από το 2011, μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης, υπάγεται στον δήμο Ωρωπού.
Χιουσνιουσάχ Χατούν

Η Χιουσνιουσάχ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:حسن شاہ خاتون) (Τούρκικα: Hüsnüşah Hatun, 1454 - 1513) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Hüsn-ü Şah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Χιουσνιουσάχ Χατούν γεννήθηκε το 1454 και ήταν κόρη του Νασούχ Μπέη. Το 1474 σε ηλικία είκοσι ετών γέννησε τον γιο της, Ηγεμόνα Σεχινσάχ, ενώ αργότερα ακολούθησε η γέννηση της Σουλτανζαντέ Σουλτάν. Το 1481 ο ηγεμόνας Σεχινσάχ στάλθηκε στην Αμάσεια ως κυβερνήτης και η Χιουσνιουσάχ τον ακολούθησε. Εκεί το 1490 η Χιουσνιουσάχ έχτισε ένα τζαμί. Μετά τον θάνατο του ηγεμόνα Σεχινσάχ το 1511, η Χιουσνιουσάχ πήγε στην Προύσα, όπου και πέθανε εκεί το 1513 και είναι θαμμένη στο Συγκρότημα Μουραντιγιέ. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Αμφιλοχικό Άργος Αιτωλοακαρνανίας

Για την αρχαία πόλη δείτε το λήμμα: Αμφιλοχικό Άργος Το Αμφιλοχικό Άργος, είναι πεδινό χωριό του δήμου Αμφιλοχίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 127 κατοίκων.

 Το Αμφιλοχικόν Άργος είναι κτισμένο σε υψόμετρο 60 μέτρων και βρίσκεται κοντά στις ανατολικές ακτές του Αμβρακικού κόλπου. Απέχει 9 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία και στα δυτικά του χωριού περνάει η Ιόνια Οδός και η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας. Οφείλει το όνομά του στην αρχαία πόλη Αμφιλοχικό Άργος που υπήρξε η πρωτεύουσα του αρχαίου κράτους της Αμφιλοχίας και ερείπια της βρίσκονται στη θέση "Καινούριο" της περιοχής. Ως ξεχωριστός οικισμός καταγράφεται επίσημα το 1981 να ανήκει στην τότε κοινότητα Αμπελακίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αμπελάκι, τον Κάμπο, την Αριάδα και το Κεραμίδι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αμπελακίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 127 κατοίκων.
Δημήτρης Σέμσης

Ο Δημήτρης Σέμσης ή Σαλονικιός (Στρώμνιτσα, 1883 - Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 1950) ήταν Έλληνας βιρτουόζος παραδοσιακός βιολιστής. Γεννήθηκε ως Δημήτριος Κουκουδέας το 1883 στην πόλη της Στρώμνιτσας, η οποία εκείνη την περίοδο ανήκε στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης.

 Ο πατέρας του και ο παππούς ήταν Ομπρελάδες και επίσης βιολιστές. Στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα, συμμετείχε στη μπάντα ενός τσίρκου, το οποίο περιόδευε σε όλα τα Βαλκάνια. Αργότερα εντάχθηκε σε άλλες περιοδεύουσες ορχήστρες και έπαιξε στην Τουρκία, Συρία, Αίγυπτο, Σουδάν και αλλού. Μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Στρώμνιτσα πέρασε στο Βασίλειο της Σερβίας. Στο τέλος του 1919 η οικογένεια του Δημήτριου Σέμση μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1923 παντρεύτηκε τη Δήμητρα Κανούλα και απέκτησε 4 παιδιά. Στις αρχές του 1927 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Αυτή την εποχή έλαβε το προσωνύμιο Σαλονικιός, μάλλον επειδή κάποιοι παράγοντες των δισκογραφικών εταιρειών νόμιζαν ότι καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Είναι ο πρώτος οργανοπαίκτης που το όνομά του αναγράφεται στις ετικέτες δίσκων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Δημήτρης Σέμσης ήταν Διευθυντής Ηχογράφησης στην ΗΜV και στην Columbia, θέσεις με μεγάλη επιρροή, τις οποίες και διατήρησε και στις δεκαετίες του 1930 και 1940. Συμμετείχε σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις παραδοσιακών, σμυρναίικων και ρεμπέτικων τραγουδιών στο διάστημα 1924 - 1931, παρουσίασε γύρω στο 1928 τα πρώτα του τραγούδια και το 1931 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της His Master's Voice, θέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του. Εγραψε πάνω από 100 τραγούδια. Τη δεκαετία του 1930, ο Δημήτρης ηχογραφούσε με τη Ρόζα Εσκενάζι γνωρίζοντας μεγάλες επιτυχίες. Συχνά, τη συνόδευε στις ταβέρνες μαζί με τους Αγάπιο Τομπούλη, Λάμπρο Σαββαΐδη και Λάμπρο Λεοναρίδη. Οι συνθέσεις του ηχογραφούνταν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής εκείνης, όπως η Ρίτα Αμπατζή, ο Στελλάκης Περπινιάδης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Έγραψε ρεμπέτικα και δημοτικά τραγούδια, καθώς και σμυρνέικα και αμανέδες. Όπως φαίνεται από τις ηχογραφήσεις, ο Δημήτρης ήταν, χωρίς αμφιβολία, ο μεγαλύτερος βιολιστής που ηχογράφησε στο χώρο του ρεμπέτικου/σμυρνέικου. Ηχογράφησε πολλές εκατοντάδες δίσκους και πολλοί από αυτούς επανακυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια. Το 1972, σε μια συνέντευξή της, η Ρόζα Εσκενάζι είπε ότι ο Δημήτρης έπαιζε "το καλύτερο βιολί του κόσμου". Μετά από μια σύντομη νοσηλεία, ο Δημήτρης Σέμσης πέθανε από καρκίνο στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου του 1950. Έχει, σήμερα, απογόνους στην Ελλάδα.
Πρωθυπουργός των Φίτζι

Ο πρωθυπουργός των Φίτζι είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της Δημοκρατίας των Φίτζι. Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο σύμφωνα με τους όρους του Συντάγματος των Φίτζι του 2013. Ο πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και διορίζει και παύει υπουργούς.

 Ως πρώην βρετανική αποικία, τα Φίτζι έχουν υιοθετήσει σε μεγάλο βαθμό τα βρετανικά πολιτικά μοντέλα και ακολουθούν το σύστημα διακυβέρνησης του Γουέστμινστερ, ή του Υπουργικού Συμβουλίου, στο οποίο η εκτελεστική εξουσία είναι υπεύθυνη έναντι του νομοθετικού σώματος. Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο, αλλά πρέπει να υποστηριχθεί ή τουλάχιστον να γίνει αποδεκτός από την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων (έχει πια καταργηθεί και αντικατασταθεί). Αν οποιαδήποτε στιγμή ο πρωθυπουργός χάσει την «εμπιστοσύνη» της Βουλής, πρέπει να παραιτηθεί, μαζί με όλο το υπουργικό συμβούλιο. Στην πράξη, αυτό συνήθως μειώνει τον διορισμό του πρωθυπουργού σε τυπικό χαρακτήρα, καθώς ο κοινοβουλευτικός αρχηγός του πλειοψηφικού πολιτικού κόμματος ή του συνασπισμού διορίζεται πάντα. Εάν, ωστόσο, δεν υπάρχει τέτοιο πλειοψηφικό κόμμα ή συνασπισμός, είτε λόγω εκλογικού κατακερματισμού είτε λόγω κομματικών ανακατατάξεων μετά από εκλογές, ο ρόλος του προέδρου γίνεται πολύ πιο σημαντικός. Ο πρόεδρος πρέπει να προσπαθήσει να βρει έναν υποψήφιο αποδεκτό για την πλειοψηφία στη Βουλή. Εάν δεν βρεθεί τέτοιος υποψήφιος, ο πρόεδρος πρέπει να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει πρόωρα εκλογές. Ο πρωθυπουργός των Φίτζι είναι τεχνικά ο «πρώτος μεταξύ ίσων», του οποίου η ψήφος στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου δεν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή οποιουδήποτε άλλου υπουργού. Στην πράξη, ο πρωθυπουργός κυριαρχεί στην κυβέρνηση. Άλλοι υπουργοί διορίζονται από τον πρόεδρο, αλλά κατόπιν συμβουλής του πρωθυπουργού, και μπορεί να απολυθούν από αυτόν ανά πάσα στιγμή. O Ρατού Σερ Καμισέσε Μάρα διορίστηκε πρώτος πρωθυπουργός των Φίτζι στις 10 Οκτωβρίου 1970, όταν τα Φίτζι απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Βρετανία. Ο Μάρα υπηρέτησε προηγουμένως ως ο πρώτος και μοναδικός επικεφαλής υπουργός των Φίτζι, από τις 20 Σεπτεμβρίου 1967 (ενώ τα Φίτζι ήταν ακόμη βρετανική αποικία). Η πρώτη θητεία του Μάρα ως πρωθυπουργού διήρκεσε έως τις 13 Απριλίου 1987. Επέστρεψε στο αξίωμα για δεύτερη θητεία στις 5 Δεκεμβρίου 1987, υπηρετώντας μέχρι τις 2 Ιουνίου 1992. Από το 2014, ο Μάρα είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός των Φίτζι.
Δρουγγάριος του πλωίμου

Ο δρουγγάριος του στόλου ή δρουγγάριος του πλωίμου ήταν ανώτατο ναυτικό αξίωμα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εμφανίζεται τον 9ο αιώνα, και ο κάτοχός του ήταν ο επικεφαλής του αυτοκρατορικού στόλου που στάθμευε πέριξ της Κωνσταντινούπολης, σε αντίθεση με τους επαρχιακούς στόλους των ναυτικών θεμάτων όπως το Θέμα Κιβυρραιωτών. Από το τέλος του 11ου αιώνα ήταν γνωστός ως μέγας δρουγγάριος του στόλου, και ήταν ο ύπαρχος του Μεγάλου Δουκός.

 Ahrweiler, Hélène (1966). Byzance et la Mer: La Marine de Guerre, la Politique et les Institutiones Maritimes de Byzance aux VIIe–XVe Siècles (στα Γαλλικά). Παρίσι: Presses universitaires de France. Bury, John Bagnell (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century - With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos (στα Αγγλικά). Λονδίνο: Oxford University Press. Guilland, Rodolphe (1967). «Le Drongaire de la flotte, le Grand drongaire de la flotte, le Duc de la flotte, le Mégaduc». Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (στα Γαλλικά). Berlin: Akademie-Verlag. σελίδες 535–562. Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991) (στα αγγλικά). The Oxford Dictionary of Byzantium. Νέα Υόρκη και Οξφόρδη: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. Pryor, John H.· Jeffreys, Elizabeth M. (2006). The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204 (στα Αγγλικά). Λάιντεν και Βοστώνη: Brill Academic Publishers. ISBN 978-90-04-15197-0.
Μαρτσέλ Κόρας

Ο Μαρτσέλ Κόρας (ρουμ. Marcel Coraş) (γενν. 14 Μαΐου 1959) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Ρουμανία, που αγωνιζόταν στην επίθεση. Τη σεζόν 1990-91 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με τον Πανιώνιο.

 Γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1959 στην πόλη Άραντ και έκανε ντεμπούτο στο ρουμανικό πρωτάθλημα το 1977 με την ΟΥΤΑ Άραντ. Η πιο επιτυχημένη του περίοδος ήταν από το 1983 ως το 1988, όταν αγωνίστηκε με την Σπορτούλ και κάτέκτησε το ασημένιο μετάλλιο της ομοσπονδίας το 1986. Το 1984 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 18 γκολ. Τη σεζόν 1990-91 ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, με τον οποίο έπαιξε σε 30 ματς και πέτυχε 2 γκολ. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Ρουμανία και τέλειωσε την καριέρα του στην Άραντ το 1995. Συνολικά στην καριέρα του έπαιξε σε 438 ματς και σημείωσε 148 γκολ. Ο Κόρας αγωνίστηκε 36 φορές με την εθνική Ρουμανίας και πέτυχε 6 γκολ. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που μετείχε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1984. RomanianSoccer.ro - Profile
Θειαβενδαζόλη

Η θειαβενδαζόλη (αγγλ. thiabendazole) είναι χημικώς μία αζόλη, η οποία υπό τις εμπορικές ονομασίες Mintezol, Tresaderm ή Arbotect, ευρέως χρησιμοποιείται ως συντηρητικό, όπως και ως αντιμυκητιασικό και αντιπαρασιτικό φάρμακο.Συνηθισμένες ενδείξεις για χρήση της θειαβενδαζόλης αποτελούν τα ακόλουθα: ελμινθιάσεις από Strongyloides stercoralis, Ancylostoma braziliensis και caninum, Toxocara canis, Trichinella spiralis, όπως επίσης και διάφορες αγκυλοστομιάσεις ή ελμινθιάσεις από ασκαρίδες ή οξυούρους.

 Χρησιμοποιείται κυρίως για τον έλεγχο μούχλας, φλεγμονής και άλλων μυκητιακών παθήσεων σε φρούτα (λ.χ. πορτοκάλια) και λαχανικά. Χρησιμοποιείται επίσης ως προληπτική θεραπεία για την Ολλανδική νόσο. Είναι επίσης ένα πρόσθετο τροφίμων, ως συντηρητικό, γνωστό με τον αριθμό E E233.Γίνεται χρήση αυτού στις μπανάνες για να εξασφαλιστεί η φρεσκάδα. Είναι κοινό συστατικό στους κηρούς (κεριά) που εφαρμόζονται στις φλούδες των εσπεριδοειδών. Δεν έχει εγκριθεί ως πρόσθετο τροφίμων στην Ε.Ε., την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.Έχει αναφερθεί χρήση στη θεραπεία της ασπεργίλλωσης. Χρησιμοποιείται επίσης σε αντιμυκητιακές ταπετσαρίες σαν μείγμα με αζοξυστροβίνη. Ως αντιπαρασιτικό, η θειαβενδαζόλη να μειώσει τη δράση από σκουλήκια, αγκυλόστομα και άλλα είδη ελμινθών τα οποία μολύνουν άγρια ζώα και ανθρώπους. Σε σκύλους και γάτες, η θειαβενδαζόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων του αυτιού. Είναι επίσης ένας χηλικός παράγοντας, που σημαίνει ότι χρησιμοποιείται ιατρικά για να δεσμεύει μέταλλα σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από μέταλλα, όπως μόλυβδο, υδράργυρο ή δηλητηρίαση από αντιμόνιο. Thiabendazole, Extension Toxicology Network Medicinenet: Thiabendazole – Oral
Καρλσρούη ΣΚ

Η Καρλσρούη ΣΚ (γερμανικά: Karlsruher SC) είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Καρλσρούη, Βάδη-Βυρτεμβέργη. Ιδρύθηκε στις 6 Ιουνίου του 1894 ως Καρλσρούη Φένιξ (Karlsruher FC Phönix). Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Βίλντπαρκσταντιον, χωρητικότητας 29.699 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 Πρωτάθλημα Γερμανίας το 1909 ενώ ήταν φιναλίστ το 1956. Έχει ακόμη κατακτήσει 2 πρωταθλήματα 2. Μπουντεσλίγκα το 1984 και το 2007 και 1 πρωτάθλημα 3. Λίγκα το 2013. Ακόμη, έχει κατακτήσει 2 Κύπελλα Γερμανίας (1955, 1956).

 Πρωτάθλημα Γερμανίας Πρωταθλήτρια (1): 1909 Δεύτερη θέση (1): 1956 Πρωτάθλημα Νότιας Γερμανίας Πρωταθλήτρια (5): 1909, 1956, 1958, 1960, 1975 Σουντράις-Λίγκα (Α) Πρωταθλήτρια (1): 1909 Δεύτερη θέση (2): 1910, 1912 Μπετσιρκσλίγκα Μπάντεν (Α) Πρωταθλήτρια (1): 1933 Δεύτερη θέση (2): 1928, 1931 Γκαουλίγκα Μπάντεν Δεύτερη θέση (1): 1935 Γκαουλίγκα Σουντ Πρωταθλήτρια (3): 1956, 1958, 1960 2. Μπουντεσλίγκα Πρωταθλήτρια (2): 1984, 2007 Δεύτερη θέση (1): 1987 2. Μπουντεσλίγκα Σουντ Πρωταθλήτρια (1): 1975 Δεύτερη θέση (1): 1980 Ρεγκιοναλίγκα Σουντ (Β) Πρωταθλήτρια (1): 1969 Δεύτερη θέση (3): 1970, 1971, 1973 Ρεγκιοναλίγκα Σουντ (Γ) Πρωταθλήτρια (1): 2001 3. Λίγκα Πρωταθλήτρια (1): 2013 Κύπελλο Γερμανίας Κυπελλούχος (2): 1955, 1956 Φιναλίστ (2): 1960, 1996 Κύπελλο Νότιου Μπάντεν Νικήτρια (1): 2013 Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Μπάγκσεκ

Ο Μπάγκσεκ (Bagsecg, πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 871) ήταν στρατιωτικός αρχηγός των Βίκινγκ ο οποίος αναφέρεται ως βασιλιάς της Δανίας. Την διετία 870 - 871 οδήγησε τον Μεγάλο θερινό στρατό που ενώθηκε με τον Μεγάλο Στρατό των Βίκινγκ ο οποίος λίγο πριν είχε ξεκινήσει την επίθεση στην Αγγλία, ο ίδιος και ο Χάλφνταν Ράγκναρσον έγιναν ο αρχηγοί των δυνάμεων που επιτέθηκαν στο Ουέσσεξ. Έπεσε στην μάχη του Άσνταουν όταν ο στρατός του βρέθηκε αντιμέτωπος με τους Σάξονες υπό την ηγεσία του βασιλιά τους Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ και του μετέπειτα αδελφού και διαδόχου του Αλφρέδου.Ελάχιστα είναι γνωστά για τον ίδιο τον Μπάγκσεκ μέχρι την άφιξη του στην Ανατολική Αγγλία την διετία 870 - 871 αν και η πιο πιθανή ημερομηνία για την άφιξη του ήταν το 870, οι Βίκινγκ έλεγχαν τότε το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας και ανατολικής Αγγλίας μαζί με το Κεντ και βάδιζαν με προορισμό το Ουέσσεξ. Στις αρχές του 871 ο Μπάγκσεκ και ο Χάλφνταν ένωσαν τις δυνάμεις τους με προορισμό τις επιδρομές στις περιοχές των Σαξόνων, κυρίευσαν το Ρέντινγκ, το Μπέρκσαϊρ δημιουργώντας στρατόπεδο μέσα στην πόλη. Στις 4 Ιανουαρίου 871 ο Αλφρέδος ο Μέγας αποπειράθηκε να τους διαλύσει, ο Μπάγκσεκ ωστόσο στην μάχη του Ρέντινγκ πέτυχε συντριπτική νίκη με σημαντικές απώλειες στο στρατόπεδο του Αλφρέδου.

 Στις 8 Ιανουαρίου 871 οι δυνάμεις του Μπάγκσεκ και του Χάλφνταν ενώθηκαν στο Μπέρκσαϊρ και ηγήθηκαν στον στρατό των Βίκινγκ μαζί με άλλους πέντε Δανούς κόμητες, ο στρατός τους ήταν αριθμητικά υπεράριθμος σε σχέση με τον στρατό των Σαξόνων. Η μάχη η οποία θα ακολουθούσε θα ήταν η απαρχή της ηγεμονίας του βασιλείου του Ουέσσεξ σε ολόκληρη την Βρετανία, ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελρεντ προσευχήθηκε σε μια εκκλησία και αρνήθηκε την συμμετοχή του στην μάχη μέχρι την άφιξη του βοηθητικού στρατού, ο Αλφρέδος έμεινε ο διοικητής του στρατού των Σαξόνων. Στην μάχη που επακολούθησε οι Βίκινγκ γνώρισαν την συντριβή, ο ίδιος ο Μπάγκσεκ με 5 κόμητες σκοτώθηκαν. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ότι ο Μπάγκσεκ σκοτώθηκε από ένα σπαθί ενώ ο Χάλφσταν με το υπόλοιπο τμήμα του στρατού δραπέτευσαν πίσω στο Ρέντινγκ, η μάχη του Άσνταουν ήταν μια οριακή Αγγλο-Σαξωνική νίκη. Σύμφωνα με τοπική προφορική παράδοση που κυκλοφορούσε στο Μπέρκσαϊρ ο Μπάγκσεκ τάφηκε στο Γουέιλαντς Σμίθυ και οι κόμητες στις "επτά Μπάρρου". Το Γουέιλαντς Σμίθυ χρονολογείται από την Νεολιθική εποχή και οι "επτά Μπάρρου" από την εποχή του χαλκού, είναι πολύ πιθανό οι "επτά Μπάρρου" να χρησιμοποιήθηκαν σαν τόπος ταφής σε όλη την διάρκεια της ιστορίας. Στις περιοχές πάνω από τα χωριά του Χάρβελ υπάρχει μια συστοιχία δέντρων που ονομάζονται "δέντρα του Μπάγκ" ένδειξη του τόπου που σκοτώθηκε ο Μπάγκσρκ ή του τόπου της ταφής του, τα δέντρα αυτά δεν υπάρχουν σήμερα αλλά η περιοχή έχει αναγνωριστεί από τους Τοπογραφικούς χάρτες του Πυροβολικού. Ο Τζέιμς Κόσμο παριστάνει τον Μπάγκσεκ στο έργο "Το σφυρί των Θεών" (2013). Whitelock, Dorothy (1996) English Historical Documents, 500-1042 (Psychology Press) Hooper, Nicholas Hooper; Bennett, Matthew (1996). The Cambridge Illustrated Atlas of Warfare: the Middle Ages Η επίθεση των Βίκινγκ στο Ρέντινγκ Βασιλιάς Αλφρέδος και Άσνταουν Τα δέντρα του Μπάγκ Η μάχη του Άσνταουν
Έφη (όνομα)

Έφη, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα, αρκετά συνηθισμένο ως σύντομος ή υποκοριστικός τύπος βαφτιστικών με πρόθεμα Ευ- [ef], όπως Ευτυχία, Ευθυμία, Ευφημία, Ευσταθία, Ευφροσύνη, Ευστρατία, κτλ, αλλά και βαφτιστικών όπως Ιφιγένεια, Φωτεινή, Αφέντρα .

 αγγλικά: Effie Έφη (Ευτυχία) Σαρρή (1933–2001), τραγουδίστρια Έφη (Ευφροσύνη) Σφυρή (1973), πρώην αθλήτρια του βόλεϊ Έφη (Ευθυμία) Παπαθεοδώρου (1938), ηθοποιός Έφη (Ευσταθία) Γεωργοπούλου-Σαλτάρη (1954), πολιτικός Έφη (Ευφημία) Κόντα (1985), ηθοποιός Έφη (Φωτεινή) Γαζή (1966), καθηγήτρια της Ιστορίας
Πυργαδίκια Χαλκιδικής

Τα Πυργαδίκια είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Χαλκιδικής στον Δήμο Αριστοτέλη. Το 2011 αριθμούσε 320 κατοίκους. Είναι κτισμένα αμφιθεατρικά πάνω σε λόφο, με αρχιτεκτονική που φέρνει έντονα στη μνήμη εκείνη των ελληνικών νησιών. Τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύχθηκε τουριστικά. Περιβάλλεται από παραλίες, όπως του Σαλονικιού, του Κάμπου και τις Γυαλικιές. Κύριες ασχολίες είναι η γεωργία (παράγονται κυρίως ελαιοκομικά), η αλιεία και οι τουριστικές επιχειρήσεις. Απέχουν από τη Θεσσαλονίκη 108 χιλιόμετρα. Στο λιμάνι των Πυργαδικίων έχει δημιουργηθεί πρόσφατα αλιευτικό καταφύγιο. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, στον οποίο το χωριό οφείλει το δεύτερο όνομά του. Πανηγύρι γίνεται και στις 8 Σεπτεμβρίου, οπότε εορτάζεται το Γενέσιο της Θεοτόκου.

 Το χωριό δημιουργήθηκε μετά το 1922 από Έλληνες πρόσφυγες που προέρχονταν από την περιοχή του Μαρμαρά, κυρίως από το χωριό Αφθόνη, οι οποίοι μαζί τους έφεραν και την εικόνα της πολιούχου, Παρθένου Μαρίας της Καστρέλλας. Είναι κτισμένο στη θέση αρχαίας πόλης, με το όνομα Πίλωρος. Η ονομασία του χωριού μάλλον προέρχεται από τον «αγρό της περί Γαρδικείας», που αναφέρεται σε έγγραφα της Μονής Δοχειαρείου του Αγίου Όρους το 1057. Στα έγγραφα της βυζαντινής εποχής, ο οικισμός αναφέρεται με το σημερινό του όνομα. Ο εκπολιτιστικός σύλλογος του χωριού ονομάζεται «Η Αφθόνη». Στο δημοτικό διαμέρισμα περιλαμβάνεται επίσης και ο μικρός οικισμός του Αγίου Ιωάννη, ο οποίος ανήκει στα Πυργαδίκια όταν ακόμα τα τελευταία αποτελούσαν κοινότητα. Οι οικισμοί που συναποτελούν το Δημοτικό διαμέρισμα είναι: τα Πυργαδίκια [ 331 ], έδρα. ο Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος [ 159 ] η Άσσα [ 43 ] Iστοσελίδα για τα Πυργαδίκια
Οδός Ανθέων

Η Οδός Ανθέων είναι μια κωμική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ που προβλήθηκε το 1988 από την ΕΡΤ1. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο υπέγραφε ο Γιάννης Δαλιανίδης και η σειρά, όπως και πολλές άλλες του γνωστού σκηνοθέτη, ασχολήθηκε με τα ελληνικά κακώς κείμενα. Οι ομοιότητες αυτής της σειράς με τα προγενέστερα Λιονταράκια του κυρ Ηλία, Λούνα Παρκ και Καθημερινά, αλλά και τα μεταγενέστερα Ρετιρέ και Μικρομεσαίοι, είναι προφανείς.

 Σε κάθε επεισόδιο, λαμβάνουν χώρα διασκεδαστικά σκετς, τα οποία περιστρέφονται γύρω από την προσπάθεια δύο νέων (Ελένη Ράντου και Δάνης Κατρανίδης) να παντρευτούν, αντίθετα από τη θέληση των δικών τους. Η μητέρα της κοπέλας, η Μάρθα Βούρτση, με τις φωνές και τη «στριμάδα» της, και ο αδερφός του νεαρού, ο Σταμάτης Γαρδέλης, με τις παράλογες οικονομικές του απαιτήσεις, βασανίζουν μεταξύ άλλων και το ζευγάρι. Μάρθα Βούρτση Δάνης Κατρανίδης Ελένη Ράντου Σταμάτης Γαρδέλης Γιώργος Βασιλείου Γαλήνη Τσεβά
Πρωθυπουργός της Σλοβακίας

Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβακικά: předseda vlády Slovenskej republiky ), επίσης γνωστός ως πρωθυπουργός (σλοβακικά: Premier ), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Σλοβακίας . Είναι ο τρίτος ανώτατος αξιωματούχος στη Σλοβακία μετά τον Πρόεδρο της Σλοβακίας και τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου. Στην πράξη, είναι ο κορυφαίος πολιτικός ηγέτης της χώρας. Σημερινός πρωθυπουργός είναι, από τον Απρίλιο του 2021, ο Έντουαρντ Χέγκερ.

 Δεδομένου ότι η Σλοβακία είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στο Εθνικό Συμβούλιο. Το Σύνταγμα της Σλοβακίας προβλέπει ότι κατά την προσχώρηση στο αξίωμα κάθε πρωθυπουργός πρέπει να κερδίσει και στη συνέχεια να διατηρήσει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου. Μόλις ο Πρωθυπουργός χάσει την εμπιστοσύνη του κοινοβουλίου, ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να τον απολύσει και να ορίσει έναν νέο Πρωθυπουργό ή να αναθέσει στον απολυθέντα Πρωθυπουργό να ενεργεί ως προσωρινός πρωθυπουργός με περιορισμένες εξουσίες. Ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο αξίωμα στο κράτος, καθώς διοικεί και προεδρεύει τη κυβέρνηση. Παρόλο που αυτός που διορίζει τους υπουργούς στο Υπουργικό Συμβούλιο είναι ο Πρόεδρος της χώρας, ο Πρόεδρος διορίζει τους Υπουργούς με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού. Το αξίωμα του Πρωθυπουργού ιδρύθηκε το 1969 από το Συνταγματικό Νόμο της Ομοσπονδίας. Ωστόσο, υπήρχε παρόμοιο αξίωμα από το 1918, όταν διάφοροι αξιωματούχοι προέδρευαν εκτελεστικών οργάνων που κυβερνούσαν το σλοβακικό τμήμα της Τσεχοσλοβακίας. Από το 1993, οπότε ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Σλοβακική Δημοκρατία, έχουν υπηρετήσει οι πρωθυπουργοί που αναφέρονται στον παρακάτω κατάλογο: Όλοι οι πρωθυπουργοί που υπηρέτησαν μετά την ανεξαρτησία της χώρας είναι σήμερα εν ζωή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prime ministers of Slovakia στο Wikimedia Commons
Στρέλλα

Το Στρέλλα (διεθνής τίτλος: A Woman's Way) είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 2009, σε παραγωγή και σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα. Το σενάριο το έγραψαν ο Κούτρας και ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης. Η ιστορία αφηγείται τη σχέση ενός 45χρονου πρώην καταδίκου με μια 25χρονη τρανς γυναίκα.

 Ο Γιώργος αποφυλακίζεται ύστερα από 14 χρόνια για έναν φόνο που διέπραξε σε ένα μικρό χωριό στην ελληνική επαρχία. Περνάει το πρώτο του βράδυ σε ένα φτηνό ξενοδοχείο στην Αθήνα, όπου γνωρίζει τη Στρέλλα, μια νεαρή εκδιδόμενη τρανς. Περνούν τη νύχτα μαζί και πολύ σύντομα ερωτεύονται, το παρελθόν όμως στοιχειώνει τον Γιώργο. Με τη Στρέλλα στο πλευρό του, θα πρέπει να αναζητήσει μια νέα διέξοδο. Μίνα Ορφανού ..... Στρέλλα Γιάννης Κοκιασμένος ..... Γιώργος Μίνως Θεοχάρης ..... Άλεξ Ελισάβετ Βακαλίδου (Μπέττυ) ..... Μαίρη Άκης Ιωάννου ..... Βίλμα Αργύρης Καβίδας ..... Νίκος Κώστας Σιραδάκης ..... Αντώνης Γιώργος Μάζης ..... Κολοκούσης Η ταινία γυρίστηκε στην Αθήνα και στην Πελοπόννησο. Στρέλλα είναι το όνομα της πρωταγωνίστριας στην ταινία. Κανονικά την έλεγαν Στέλλα, όμως καθώς ήταν «γεμάτη τρέλλα», οι φίλοι της συνδυάζοντας το χαρακτηριστικό αυτό με το όνομά της, την αποκαλούσαν Στρέλλα. Τον ρόλο υποδύθηκε η ερασιτέχνις ηθοποιός Μίνα Ορφανού, η οποία ήταν τρανς και στην πραγματικότητα. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο 59ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το Φεβρουάριο του 2009, ενώ έκτοτε η ταινία έχει συμμετάσχει σε περισσότερα από 20 διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Ήταν μία από τις 48 υποψήφιες ταινίες για τα European Film Awards 2009. Έκτοτε, έλαβε 4 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Α' γυναικείου ρόλου για τη Μίνα Ορφανού, από τη νεοσύστατη Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου το 2010, σε τελετή που έγινε στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Internet Movie Database Memento Films - French Distributor Films Distribution - World Sales Official Blog in Greek AlloCine Αρχειοθετήθηκε 2013-02-13 at Archive.is EcranLarge Η Στρέλλα στο Unsungfilms
Εκλογές στην Μποτσουάνα

Οι εκλογές στην Μποτσουάνα διεξάγονται κάθε 5 χρόνια, στο πλαίσιο μιας πολυκομματικής δημοκρατίας με κοινοβουλευτικό σύστημα. Η Εθνοσυνέλευση εκλέγεται άμεσα και στη συνέχεια εκλέγει τον Πρόεδρο και ορισμένα από τα μέλη της. Η Ntlo ya Dikgosi (Βουλή των Αρχηγών) είναι ένα κράμα από διορισμένα, κληρονομικά και έμμεσα εκλεγμένα μέλη. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 61 έδρες. Εξ αυτών, οι 57 εκλέγονται σε ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η καθεμία από αυτές εκλέγει έναν βουλευτή. Υπάρχουν και 4 προεπιλεγμένες έδρες. Για το ποιος θα τις καταλάβει αποφασίζουν οι εκλεγμένοι βουλευτές. Εκτός από τις εκλογές για κοινοβούλιο, την ίδια μέρα διεξάγονται και εκλογές για τοπικά συμβούλια.

 Οι πρώτες γενικές εκλογές με καθολικό δικαίωμα ψήφου στο προτεκτοράτο της Μπεχουαναλάνδης διεξήχθησαν την 1η Μαρτίου 1965. Το αποτέλεσμα ήταν η σαρωτική νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα της Μπεχουαναλάνδης. Μετά τις εκλογές, η χώρα έγινε ανεξάρτητη με την ονομασία Μποτσουάνα στις 30 Σεπτεμβρίου 1966, με τον πρωθυπουργό Σερέτσε Χάμα να ορκίζεται πρόεδρος. Το ποσοστό προσέλευσης ήταν 74,55% επί συνόλου των 188.950 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Οι πρώτες εκλογές μετά την ανεξαρτησία διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου 1969 με τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να αριθμούν τους 140.428 (συμμετοχή 54,73%). Το Δημοκρατικό Κόμμα της Μποτσουάνας κέρδισε σαρωτική νίκη με 24 έδρες από τις συνολικά 31 του κοινοβουλίου. Το Δημοκρατικό Κόμμα διατηρήθηκε στην εξουσία, κερδίζοντας τις εκλογές στις 26 Οκτωβρίου 1974 , στις 20 Οκτωβρίου 1979, στις 8 Σεπτεμβρίου 1984 , 7 Οκτωβρίου 1989, 15 Οκτωβρίου 1994 , 16 Οκτωβρίου 1999, 30 Οκτωβρίου 2004, 16 Οκτωβρίου 2009 , στις 24 Οκτωβρίου 2014 και στις 23 Οκτωβρίου 2019, πετυχαίνοντας 12 απανωτές εκλογικές νίκες. Το πρώτο δημοψήφισμα στη χώρα διεξήχθη στις 27 Οκτωβρίου 1987. Οι πολίτες με ποσοστό 78% υπερψήφισαν την εισαγωγή διορισμένου από την κυβέρνηση επόπτη για τις εκλογές. Το 1989 λόγω απουσίας μιας ανεξάρτητης εφορευτικής επιτροπής, η αντιπολίτευση επέλεξε να μποϊκοτάρει τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Μετά τις βίαιες διαδηλώσεις του 1995, οι αλλαγές του 1987 ανακλήθηκαν, έπειτα από άλλο δημοψήφισμα που διοργάνωσε ο πρόεδρος Κουέτ Μασίρε στις 4 Οκτωβρίου 1997 (το 73% υπερψήφισε την κατάργηση του επόπτη που ήταν διορισμένος και την αντικατάστασή του από μια ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή). Στο ίδιο δημοψήφισμα, το 70% ενέκρινε την πρόταση να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους Μποτσουανούς του εξωτερικού και το 59% την μείωση του ορίου ηλικίας για δικαίωμα ψήφου από τα 21 έτη στα 18. Στις 3 Νοεμβρίου 2001 διενεργήθηκε ένα δημοψήφισμα για μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα. Και τα 8 ερωτήματα που αφορούσαν το δικαστικό σύστημα υπερψηφίστηκαν από το εκλογικό σώμα, από τα οποία τα 7 με ποσοστό άνω του 70%. Όμως, το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ήταν μόλις 4,9%, επί συνόλου 460.252 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Ρικάρδο Μοντανέρ

Ο Ρικάρδο Μοντανέρ (Héctor Eduardo Reglero Montaner, 8 Σεπτεμβρίου 1957) είναι τραγουδιστής, με καταγωγή από την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα. Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1957 στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή. Έχει πουλήσει πάνω από 22 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.

 Cada Día (1983) Ricardo Montaner (1987) Ricardo Montaner, Vol.2 (1988) Un Toque de Misterio (1990) En el Último Lugar de Mundo (1991) Los Hijos del Sol (1992) Una Mañana y un Camino (1994) Viene del Alma (1995) Es Así (1997) Con la London Metropolitan Orchestra (1999) Sueño Repetido (2001) Suma (2002) Prohibido Olvidar (2003) Con la London Metropolitan Orchesta (2004) Todo y Nada (2005) Las Mejores Canciones del Mundo (2007) - Τα καλύτερα τραγούδια του κόσμου Las Mejores Canciones, Vol. 2 (2007) Las Cosas Son Como Son (2009) Soy Feliz (2010) Viajero Frecuente (2012) Ο Ρικάρδο Μοντανέρ στο IMDb Lyrics to all of Ricardo Montaner's songs Αρχειοθετήθηκε 2006-07-03 στο Wayback Machine. Official website Ricardo Montaner, Nuevos Álbums - Billboard En Español Αρχειοθετήθηκε 2008-07-31 στο Wayback Machine.
Dainik Jagran

Η Dainik Jagran (दैनिक जागरण, Καθημερινό Ξύπνημα) είναι Ινδική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στα Χίντι. Το 2016 ήταν η μεγαλύτερη εφημερίδα με βάση τη κυκλοφορία στην Ινδία. Το 2010 ήταν η 17η πιο διαβασμένη εφημερίδα στο κόσμο.Η εφημερίδα αποτελεί ιδιοκτησία της Jagran Prakashan Limited, εκδοτικός οίκος που έχει εισηχθεί στο Χρηματιστήριο της Βομβάης και το Εθνικό Χρηματιστήριο της Ινδίας. Η Jagran Prakashan Limited επίσης απέκτησε την Mid Day το 2010 και τη Naiduniya το 2012.

 Η εφημερίδα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1942 στο Τζάνσι κατά τη διάρκεια του Ινδικού αγώνα απελευθέρωσης (Κίνημα Εγκαταλείψτε την Ινδία) από τον Σρι Πουράν Τσάντρα Γκούπτα, τον ΤΚ Άργια και τον Σρι Γκουρουντέβ Γκούπτα, έναν εθνικιστή, για να φωνάξει εθνικιστικά αισθήματα. Η κληρονομιά τους μεταφέρθηκε από λογοτέχνες όπως ο Ναρέντρα Μοχάν, ο οποίος προχώρησε μπροστά την εκδοτική κληρονομιά της εφημερίδας. Το 1947, μια δεύτερη έκδοση έκανε την εμφάνισή της στη Κανπούρ. Σε μια σειρά από προγραμματισμένες επεκτάσεις, οι εκδόσεις των πόλεων Ρέουα και Μποπάλ προστέθηκαν το 1953 και το 1956 αντίστοιχα. Η τοπική έκδοση για το Γκοραχπούρ προστέθηκε το 1975, ακολουθούμενη από τις τοπικές εκδόσεις για τις πόλεις Βαρανάσι, Αλλαχαμπάντ (Πραγιαγκράτζ), Μίρατ, Άγκρα, Αλιγκάρ και Μπαρεϊλί στη δεκαετία του 1980 και τελικά το Δελχί το 1990. Η Dainik Jagran εξαπλώθηκε και σε άλλες πολιτείες όπως οι Ουταραχάντ, Χαρυάνα, Μπιχάρ, Τζαρκάντ, Παντζάμπ, Τζαμού και Κασμίρ, Χιματσάλ Πραντές και Δυτική Βεγγάλη. Ο όμιλος ξεκίνησε επίσης πολλές εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες τόσο στη πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εκστρατεία Χάλλα Μπολ Επίσημος ιστότοπος Book Ads in Dainik Jagran Αρχειοθετήθηκε 2018-08-19 στο Wayback Machine.
Μονστέρα

Η Μονστέρα είναι γένος 59 ειδών μονοκοτυλήδονων φυτών της οικογένειας Αροειδών με καταγωγή από τροπικές περιοχές της Αμερικής. Όνομα του γένους στα λατινικά σημαίνει «τερατώδης» ή «αφύσικος» και αναφέρεται σε ασυνήθιστα φύλλα με οπές που έχουν τα φυτά του γένους αυτού.

 Είναι αειθαλή αναρριχώμενα φυτά που αναπτύσσονται πάνω στα δέντρα που στερεώνονται με την βοήθεια εναέριων ριζών. Φτάνουν μέχρι 20 μέτρα στο ύψος. Φύλλα εναλλασσόμενα, δερματώδη με σκούρο πράσινο χρώμα, μεγάλου μεγέθους 25-90 εκ. στο μήκος και 15-75 εκ. στο πλάτος, συχνά με οπές στην επιφάνειά τους. Τα άνθη βρίσκονται σε μια εξειδικευμένη ταξιανθία που ονομάζεται σπάδικας, μήκους 5–45 εκ. Ο καρπός είναι μια συστάδα από λευκά μούρα, βρώσιμα σε ορισμένα είδη. Τα φυτά του γένους Μονστέρα καλλιεργούνται ευρέως ως καλλωπιστικά φυτά εσωτερικού χώρου. Ο πιο γνωστός εκπρόσωπος του γένους, Monstera deliciosa, καλλιεργείται επίσης για τα φρούτα του τα οποία είναι εδώδιμα και έχουν γεύση που μοιάζει με μπανάνα και ανανά. Από Νοέμβριο 2022 Plants of the World Online αναγνωρίζει 59 taxa : Monstera acacoyaguensis Monstera acuminata Monstera adansonii Monstera adansonii subsp. adansonii Monstera adansonii subsp. blanchetii Monstera adansonii subsp. klotzschiana Monstera adansonii subsp. laniata Monstera alcirana Monstera amargalensis Monstera anomala Monstera aureopinnata Monstera barrieri Monstera boliviana Monstera buseyi Monstera cenepensis Monstera costaricensis Monstera croatii Monstera deliciosa Monstera dissecta Monstera dubia Monstera egregia Monstera epipremnoides Monstera filamentosa Monstera florescanoana Monstera gambensis Monstera Gentryi Monstera glaucescens Monstera gracilis Monstera guzmanjacobiae Monstera integrifolia Monstera juliusii Monstera kikiae Monstera kessleri Monstera lechleriana Monstera lentii Monstera limitaris Monstera luteynii Monstera maderaverde Monstera membranacea Monstera minima Monstera mittermeieri Monstera molinae Monstera momoi Monstera monteverdensis Monstera obliqua Monstera oreophila Monstera pinnatipartita Monstera pittieri Monstera planadensis Monstera praetermissa Monstera punctulata Monstera siltepecana Monstera spruceana Monstera standleyana Monstera subpinnata Monstera tacanaensis Monstera tarrazuensis Monstera tenuis Monstera tuberculata Monstera tuberculata var. brevinoda Monstera tuberculata var. tuberculata Monstera vasquezii Monstera wilsoniensis Monstera xanthospatha
Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ιδρύθηκε το 1953 από την Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών και στεγάζεται στο Ηράκλειο Κρήτης. Το μουσείο παρουσιάζει μια συνολική εικόνα της ιστορίας της Κρήτης από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες έως τη σύγχρονη εποχή.

 Το μουσείο περιλαμβάνει μόνιμα συλλογές κεραμικών και γλυπτών από τη Α' Βυζαντινή περίοδο. Νομισματική συλλογή του μουσείου Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή συλλογή, κύρια εκθέματα της οποίας αποτελούν οι πίνακες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, Η Βάπτιση του Χριστού (1569) και Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά (1570) αντικείμενα από τη κοσμική και θρησκευτική ζωή στην περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας αντικείμενα από την περίοδο της επανάστασης και μέχρι την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα πινακοθήκη με προσωπογραφίες Κρητών αγωνιστών αντικείμενα από τη περίοδο του Μεσοπολέμου ηχητικά και οπτικά ντοκουμέντα με τα οποία επιχειρείται αναπαράσταση του περιβάλλοντος των μαχών του Β' Παγκοσμίου πολέμου και ειδικότερα της Μάχης της Κρήτης. αίθουσες Νίκου Καζαντζάκη με το γραφείο και τη βιβλιοθήκη του συγγραφέα από το σπίτι του στην Αντίμπ της Γαλλίας μαζί με προσωπικά ενθύμια, χειρόγραφα και πρώτες εκδόσεις των βιβλίων του. και τέλος την Εθνογραφική συλλογή.Το μουσείο φιλοξενεί και προσωρινές εκθέσεις. Ιστοσελίδα Ιστορικού Μουσείου Κρήτης
Κινέζικο δωμάτιο

Το "Επιχείρημα του Κινέζικου Δωματίου" ή απλώς το "Κινέζικο Δωμάτιο" είναι ένα νοητικό πείραμα που κρύβει ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Διατυπώθηκε από τον φιλόσοφο Τζον Ρ. Σιρλ πρώτη φορά το 1980 στο βιβλίο του Minds, Brains and Programs, που δημοσιεύθηκε στο Behavioral and Brain Sciences. Το αλληγορικό πείραμα συνδέεται με την τεχνητή νοημοσύνη και αποτελεί ένα επιχείρημα σχεδόν κατά της.

 Έστω ότι ένας άνθρωπος είναι κλεισμένος μέσα σε ένα δωμάτιο, το οποίο είναι από παντού σφραγισμένο και δεν περνάει ούτε φως ούτε ήχος από έξω. Η μοναδική επικοινωνία με τον έξω κόσμο επιτυγχάνεται μέσω δύο λεπτών σχισμών, από τις οποίες όμως μπορεί να περάσει μονάχα ένα λεπτό κομμάτι χαρτί. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο δωμάτιο δεν γνωρίζει κινεζικά, παρά μόνο την μητρική του γλώσσα, αλλά έχει στην κατοχή του ένα βιβλίο στο οποίο αναγράφονται κανόνες αντιστοιχίας συμβόλων. Φυσικά, ας αναφερθεί πως κάποια εξωτερική δύναμη μπορεί να αλλάξει τους κανόνες του βιβλίου, χωρίς, όμως, αυτό να σημαίνει πως θα επηρεαστούν και τα αποτελέσματα του πειράματος. Ο άνθρωπος λαμβάνει από την μία σχισμή ένα χαρτί στο οποίο αναγράφονται διάφορα σύμβολα, άγνωστα στον ίδιο. Δουλειά του είναι να ερμηνεύσει τα σύμβολα χρησιμοποιώντας τους κανόνες που αναγράφονται στο βιβλίο, να τα γράψει σε ένα άλλο χαρτί και στη συνέχεια να το μεταφέρει μέσω της δεύτερης σχισμής στο εξωτερικό περιβάλλον. Αυτά τα σύμβολα είναι ερωτήσεις στα κινέζικα τις οποίες δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος, αλλά μέσω των κανόνων που χρησιμοποιεί, είναι σε θέση να διαμορφώσει μία λογική απάντηση σε αυτές, γραμμένη εξίσου στα κινέζικα. Ο άνθρωπος ακολουθεί μία τυποποιημένη διαδικασία, η οποία τον βοηθάει να απαντήσει στις ερωτήσεις που του δίνονται, χωρίς να είναι προαπαιτούμενο να γνωρίζει περί τίνος πρόκεινται. Μέσα από όλη την διαδικασία, ο έγκλειστος ούτε θα μάθει ποτέ κινέζικα ούτε τι σημαίνουν τα σύμβολα τα οποία χρησιμοποιεί. Αν όμως υπάρχουν εξωτερικοί παρατηρητές που δεν γνωρίζουν τις συνθήκες που επικρατούν στο δωμάτιο, θα θεωρήσουν πως ο άνθρωπος αυτός γνωρίζει κινέζικα και, μάλιστα, σε ένα αρκετά καλό επίπεδο. Ο Σιρλ μέσω αυτού του πειράματος θέλει να υποστηρίξει πως δεν είναι εφικτό να κατασκευαστεί μία συνειδητή τεχνητή νοημοσύνη. Ακόμα και αν όμως αυτό γίνει κάποτε εφικτό, εμείς οι άνθρωποι - ως εξωτερικοί παρατηρητές - δεν θα είμαστε σε θέση να το αντιληφθούμε. Πιο συγκεκριμένα, θέλει να αποδείξει πως οι υπολογιστές δεν είναι δυνατό να αποκτήσουν συνείδηση, αφού υπάρχει πάντα κάποιος που τους τροφοδοτεί με εντολές, τις οποίες απλά ακολουθούν. Με άλλα λόγια, το πρόγραμμα είναι αυτό που κάνει τον υπολογιστή να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο και, φυσικά, ο ίδιος δεν διαθέτει ούτε μυαλό ούτε δυνατότητα κατανόησης των όσων κάνει. Το παραπάνω επιχείρημα μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και σε άλλους τομείς. Ειδικά στην ανθρώπινη καθημερινότητα μπορούμε να βρούμε πολλά παραδείγματα στα οποία τα άτομα απλά πράττουν χωρίς συνείδηση. Ενδεικτικά: η πρωινή ρουτίνα η βραδινή ρουτίνα η εργασία οι κοινωνικές συναναστροφές η παρακολούθηση τηλεόρασης η προβολή ταινιών η οδήγηση Minds, Brain and Programs