IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αικατερίνη του Μπζουρούμ

Η Αικατερίνη του Μπζουρούμ (Katarina Karlsdotter, κατά τη διάρκεια της ζωής της αποκαλούνταν Αικατερίνη Κάρλσνταττερ, 1400 - 7 Σεπτεμβρίου 1450) ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Η΄ της Σουηδίας και Α΄ της Νορβηγίας.

 Γεννήθηκε το 1400 και ήταν κόρη του Καρόλου Όρμσον (Γκομσεχούβουντ). Παντρεύτηκε τον Αντιβασιλέα Κάρολο στις 5 Οκτωβρίου 1438. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Μαργαρίτα Κάρλσνταττερ (Μπόντ) (1442-1462) την Μαγδαληνή Κάρλσνταττερ (Μπόντ) (1445-1495), παντρεύτηκε τον ευγενή Ιβάρ Άξελσον. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Ριτσέζα Κάρλσνταττερ (Μπόντ) (1445-?), μοναχή στο Αββαείο Βάδστενα την Μπρίτζετ Κάρλσνταττερ (Μπόντ) (1446-1469), μοναχή στο Αββαείο Βάδστενα τέσσερις γιοι πέθαναν σε βρεφική ηλικίαΗ Αικατερίνη χαρακτηρίστηκε όμορφη και χαρούμενη. Δημιούργησε ένα όμορφο περιβάλλον και μια χαλαρή ατμόσφαιρα στη βασιλική αυλή, και ερχόταν κοντά σε εκείνους που ζητούσαν ακρόαση. Πέθανε σε ηλικία 50 ετών στις 7 Σεπτεμβρίου 1450 και ήταν ένα από τα πολλά θύματα της πανούκλας στη Στοκχόλμη, και βυθίζοντας σε θρήνο τον βασιλιά. Θάφτηκε το 1451 στο Αββαείο Βάδστενα. Åke Ohlmarks: Alla Sveriges drottningar (All the queens of Sweden) (Swedish) Lars O. Lagerqvist: Sveriges regenter - från forntid till nutid (The regents of Sweden - from then to now) Dick Harrison: Karl Knutsson
Λούκας Αχτσέλινκ

Ο Λούκας Αχτσέλινκ (φλαμανδικά: Lucas Achtschellinck (εναλλακτικές γραφές του επωνύμου του: Achtschellincks, Achtschellinckx, Achtschellincx, Aghtschellinx) (βαπτ. 16 Ιανουαρίου 1626 – ταφή 12 Μαΐου 1699) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων.

 Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν πιθανόν εγγονός του τοπιογράφου Λούκας Αχτσέλινγκ. Καταγράφηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών στις 26 Οκτωβρίου 1639 ως μαθητής του Πίτερ φαν ντερ Μπορχτ. Ο βιογράφος του 17ου αιώνα Κορνέλις ντε Μπι αναφέρει ότι ο Αχτσέλινκ σπούδασε επίσης με τον εκ Βρυξελλών τοπιογράφο Λοντεβάικ ντε Φάντερ (Lodewijk de Vadder), αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα αρχεία της Συντεχνίας. Ο Αχτσέλινκ πιθανόν ταξίδεψε στο εξωτερικό όταν ολοκλήρωσε τη μαθητεία του, καθώς έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία μόνον το 1657. Στις 13 Μαρτίου 1674 νυμφεύτηκε την Άννα Παράις (Anna Parys) και το 1687 έγινε "διάκονος" στη Συντεχνία των Βρυξελλών. Απεβίωσε στις Βρυξέλλες.Είχε πολλούς μαθητές, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται ο Τέομπαλντ Μιχάου (Theobald Michau). Δεν υπάρχουν υπογεγραμμένα ή τεκμηριωμένα έργα του Αχτσέλινκ, αν και υπάρχει ένα έργο του με μονόγραμμα στο μουσείο "Fondation Custodia". Υπάρχει ένας αριθμός πινάκων με τοπία με σαφή στυλιστική σχέση, οι οποίοι και του αποδίδονται. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ύφους του είναι οι ευρείες πινελιές, ειδικότερα στην απεικόνιση δρόμων, κρασπέδων και δένδρων. Ομοίως, η λεπτή ασημόχρωμη διαβάθμιση φωτός και σκιάς στους κορμούς των δένδρων, και ειδικότερα των σημύδων, είναι επαναλαμβανόμενο χαρακτηριστικό του στυλ του σε πίνακες που του αποδίδονται. Ήταν οπαδός του ύφους του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς στην τοπιογραφία και επηρεάστηκε, επίσης, από τον Ζακ ντ'Αρτουά. Ζωγράφισε μεγάλες δασωμένες σκηνές για εκκλησίες και μοναστήρια, στις οποίες αργότερα προστέθηκαν, από άλλους ζωγράφους, βιβλικές μορφές και γεγονότα. Ο Αχτσέλινκ ζωγράφιζε τα τοπία σε πολλά έργα του ζωγράφου Γκασπάρ ντε Κράγιερ (1582–1669) από την Αμβέρσα. Οι ηγετικές μορφές στην τοπιογραφία των Βρυξελλών, εκείνη την εποχή, ήταν, εκτός από τον Αχτσέλινκ, ο υποτιθέμενος δάσκαλός του Λοντεβάικ ντε Φάντερ (1605–1655) και ο Ζακ ντ'Αρτουά Συλλογικά και οι τρεις τους αναφέρονται ως "ζωγράφοι του Δάσους Zoniënwoud" (δάσος στο νοτιοανατολικό άκρο των Βρυξελλών). Φιλοτέχνησε, επίσης, και σχέδια (cartoons) για τα εργαστήρια ταπισερί των Βρυξελλών. Allgemeine Deutsche Biographie - online version Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Φλαμανδική ζωγραφική Painting of a Wooded Landscape with a Path to a House Αρχειοθετήθηκε 2004-10-01 στο Wayback Machine. Landscape on outskirts of town Αρχειοθετήθηκε 2016-03-11 στο Wayback Machine.
Λέιμα Γκμπόουι

Η Λέιμα Γκμπόουι (Leymah Roberta Gbowee) (γεν. 1 Φεβρουαρίου, 1972) είναι λιβεριανή ακτιβίστρια για την ειρήνη, υπεύθυνη για την καθοδήγηση του γυναικείου κινήματος Μαζική Δράση των Γυναικών της Λιβερίας για την Ειρήνη, που βοήθησε στον τερματισμό του δεύτερου λιβεριανού εμφύλιου πολέμου το 2003. Οι προσπάθειές της για τον τερματισμό του πολέμου, μαζί με τη συνεργάτη της Έλεν Τζόνσον Σίρλιφ, και ο αγώνας της κατά την περίοδο ειρήνης επέτρεψαν τις ελεύθερες εκλογές του 2005, που κέρδισε η Σίρλιφ. Στην Γκμπόουι, την Σίρλιφ και την Ταουακούλ Κάρμαν απονεμήθηκε το 2011 το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τον ειρηνικό αγώνα τους για την ασφάλεια των γυναικών και για τα δικαιώματα των γυναικών, καθώς και για την πλήρη συμμετοχή τους στις εργασίες οικοδόμησης της ειρήνης»

 Mighty Be Our Powers: How Sisterhood, Prayer and Sex Changed a Nation at War, Beast Books (September 13, 2011), ISBN 978-0-9842951-5-9 Η Λέιμα Γκμπόουι είναι ο αφηγητής και κεντρικός χαρακτήρας του 2008 ντοκιμαντέρ Προσευχήσου να γυρίσει ο διάβολος πίσω στην κόλαση, σύνθεση δεκάδων ταινιών και κλιπ ήχου από την περίοδο του πολέμου. Βραβεύτηκε ως καλύτερο Ντοκιμαντέρ στο Tribeca Film Festival του 2008 στη Νέα Υόρκη. Μεταδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως μέρος της σειράς «Γυναίκες, Πόλεμος & Ειρήνη», η οποία προβλήθηκε τον Οκτώβριο και στις αρχές Νοεμβρίου 2011 σε δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς. «Σε τρεις γυναίκες το Νόμπελ Ειρήνης». 7 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016. . Επίσημος ιστότοπος Λέιμα Γκμπόουι στο TED "Unlock the intelligence, passion, greatness of girls" (TED2012) WIPSEN-Africa Masters program alumni profile Ubben Lecture at DePauw University; February 15, 2012 Leymah Gbowee at Women, War & Peace at PBS Leymah Gbowee Discusses Women, War & Peace on Tavis Smiley' Αρχειοθετήθηκε 2019-09-12 στο Wayback Machine., 'WNET, full video of 5 October 2011 interview Leymah Gbowee to Address International Educators Conference – NAFSA Interview with Leymah Gbowee in SGI Quarterly "Unleashing the Power of Women".
Δούλι Ηρακλείου

Το Δούλι (επίσημο: Δούλιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Απέχει από το Ηράκλειο 28,8 χλμ. Η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κύριες ασχολίες των κατοίκων. Ειδικότερα, παράγονται λάδι και κρασί. Υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στα βόρεια του χωριού. Στο χωριό βρίσκουμε τους ναούς του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Παντελεήμονα. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

 Αρχαιότερη μνεία στο Δούλι γίνεται το 1372 σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα. Ήταν φέουδο του Βενέριο. Το 1583 καταγράφεται ως Dugliμε 63 κατοίκους και η Κόλαινα (Collena) με 87 κατοίκους. Η Γέννα αναφέρεται μόνο στον κατάλογο του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (1630), με το όνομα Giena και στην τουρκική απογραφή Yena (1671) με 11 χαράτσα. Και οι τρεις οικισμοί κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους το 1881 (170 στο Δούλι-αναφέρεται ως Δούλη στο δήμο Μεγάλης Βρύσης). Σε έγγραφο του 1302 αναφέρεται Gene. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Θωμά. Το 1936 με το ΦΕΚ 17Α - 14/01/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Γέννα και Κολένα αποτελούν την κοινότητα Δουλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίας Βαρβάρας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 142 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Δουλίου Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Χωριά του Δήμου Αγίας Βαρβάρας
Σεντ Τζονς Γουντ

Το Σεντ Τζονς Γουντ (αγγλικά: Saint John's Wood‎) είναι συνοικία του βορειοδυτικού Λονδίνου, στον Δήμο του Ουεστμίνστερ, στη βορειοδυτική πλευρά του πάρκου Ρίτζεντ. Βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα (2,5 μίλια) βορειοδυτικά του Τσάρινγκ Κρος (που θεωρούνταν το κέντρο του Λονδίνου). Αρχικά ήταν μέρος του Μεγάλου Δάσους του Μίντλσεξ, ενώ αργότερα ανήκε στους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.Τα όρια του Σεντ Τζονς Γουντ είναι το Κανάλι Ρίτζεντ στα νότια, η κοιλάδα Μέιντα (Road Edgware) στα δυτικά, η Boundary Road στα βόρεια και Avenue Rd/Πάρκο Πριμρόουζ Χιλ στα ανατολικά. Πρόκειται για εύπορη γειτονιά, με το περιοδικό Forbes να την κατατάσσει στην πέμπτη θέση των πιο ακριβών περιοχών του Λονδίνου με βάση τη μέση τιμή των ακινήτων του 2007. Σύμφωνα με έρευνα του 2014, οι κάτοικοι του Σεντ Τζονς Γουντ πληρώνουν κατά μέσο όρο τα υψηλότερα ενοίκια σε ολόκληρο το Λονδίνο.

 Το Σεντ Τζονς Γουντ αναπτύχθηκε από τις αρχές του 19ου αιώνα και έπειτα. Ένας από τους πρώτους που καθοδήγησαν την ανάπτυξη της περιοχής ήταν ο Τζέιμς Μπάρτον. Ήταν ένα από τα πρώτα προάστια το Λονδίνου στο οποίο αναπτύχθηκε η κατασκευή πολλών βιλλών και δεν ήταν πυκνοκατοικημένη, εν αντιθέσει με τις οικίες ενωμένης στέγασης που κυριαρχούσαν στο Λονδίνο κατά τον 19ο αιώνα, ακόμη και στις πλέον ακριβές συνοικίες. Τμήματα του Σεντ Τζονς Γουντ ανακατασκευάστηκαν με μεγαλύτερη πυκνότητα, αλλά παραμένει ακόμη και σήμερα ελκυστική τοποθεσία, και είναι μια από τις ακριβότερες περιοχές του Λονδίνου.Στο Σεντ Τζονς Γουντ βρίσκεται το Γήπεδο Κρίκετ Lord's, έδρα της Λέσχης Κρίκετ Μίντλσεξ Κάουντι και της Λέσχης Κρίκετ Μεριλεμπόουν (MCC), και θεωρείται η πατρίδα του κρίκετ. Είναι γνωστό επίσης για τα Abbey Road Studios και την οδό Abbey Road, όπου οι The Beatles ηχογράφησαν, μεταξύ άλλων το άλμπουμ Abbey Road, στο εξώφυλλο του οποίου το συγκρότημα διασχίζει τον δρόμο. Το Βασιλικό Ιππικό Πυροβολικό του Βασιλικού Στρατού βρισκόταν παλαιότερα στους στρατώνες του Σεντ Τζονς Γουντ. Το σύνταγμα μεταφέρθηκε στο Γούλιτς στις 6 Φεβρουαρίου 2012, και οι στρατώνες θα κατεδαφιζόταν για να κατασκευαστούν οικίες.Στην περιοχή βρίσκεται επίσης το νεκροταφείο του Σεντ Τζονς Γουντ, το οποίο αποτελεί το μοναδικό πνεύμονα οξυγόνου του Δήμου του Ουεστμίνστερ. Η περιοχή εξυπηρετείται από σταθμούς του μετρό του Λονδίνου. Σερ Λώρενς Άλμα-Τάντεμα (1836–1912), ζωγράφος. Γκίλμπερτ Μπέις (1872–1953), γλύπτης Σερ Τζόζεφ Μπάζελτζετ (1819–1891), πολιτικός μηχανικός. Σερ Τόμας Μπίτσαμ (1879–1961), μαέστρος και ιμπρεσάριος. Τζορτζ Φράμπτον (1860–1928), γλύπτης. Ουίλλιαμ Πάουελ Φριθ (1819–1909), ζωγράφος. Τόμας Χουντ (1799–1845), ποιητής. Τόμας Χάξλεϋ (1825–1895), βιολόγος. Μέλανι Κλάιν (1882–1960), ψυχαναλυτής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα St. John's Wood στο Wikimedia Commons History of St John's Wood
Πολυπολιτισμικότητα

Ο όρος πολυπολιτισμικότητα, ή και πολυπολιτισμός έχει μια σειρά σημασιών στα πλαίσια της κοινωνιολογίας, της πολιτικής φιλοσοφίας. Στην κοινωνιολογία και στην καθομιλουμένη, έχει την έννοια της συνύπαρξης πολλών εθνικοτήτων και ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμών. Τέτοια παραδείγματα είναι η Νέας Υόρκης και η Ρωσία. Η πολυπολιτισμικότητα θεωρείται από τους υποστηρικτές της ως ένα πιο δίκαιο σύστημα που επιτρέπει στους ανθρώπους να εκφράζουν πραγματικά ποιοι είναι μέσα σε μια κοινωνία. Ο καθηγητής πολιτικών επιστημών του Χάρβαρντ Robert D. Putnam πραγματοποίησε μια σχεδόν δεκαετή μελέτη σχετικά με το πώς η πολυπολιτισμικότητα επηρεάζει την κοινωνική εμπιστοσύνη. Ερεύνησε σε δείγμα 26.200 ατόμων σε 40 αμερικανικές κοινότητες, διαπιστώνοντας ότι όταν τα δεδομένα προσαρμόστηκαν για την τάξη, το εισόδημα και άλλους παράγοντες, τόσο πιο κλειστή είναι μια κοινότητα, αντιστοίχως μεγαλύτερη είναι η απώλεια εμπιστοσύνης.

 Η αρχή της πολυπολιτισμικότητας εντοπίζεται στον Καναδά κατά το 1960-70. Στον Καναδά ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 εντοπίζεται η πρώτη οργανωμένη κίνηση πολυπολιτισμικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, το 1962 συστήθηκε η Εξεταστική των Πραγμάτων Επιτροπή (Royal Commission on Bilingualism and Biculturalism) για το θέμα της διγλωσσίας και του διπολιτισμού. Σκοπός της ήταν η διαφύλαξη των δύο κυρίαρχων πολιτισμών της καναδικής κοινωνίας αλλά και των πολιτισμών των υπόλοιπων μειονοτικών ομάδων. Αιτία για την σύσταση αυτής της επιτροπής ήταν η σύγκρουση μεταξύ των δύο βασικών ομάδων της καναδικής κοινωνίας, των Αγγλοκαναδών και των Γαλλοκαναδών. Με τον όρο της πολυπολιτισμικότητας στον Καναδά εκείνη την εποχή συμπεριλαμβάνεται α) η αποδοχή της πολιτισμικής πολυμορφίας και β) η απαγκίστρωση από ρατσιστικές ιδέες και τον εθνικισμό που προκρίνονταν έως τότε, έστω και άρρητα, από την επίσημη κυβερνητική πολιτική. Ένας όμως επιπλέον σημαντικός στόχος ήταν και η ένταξη των μεταναστών στην καναδική κοινωνία.
Christmas Songs (Bad Religion)

To "Christmas Songs" είναι το τρίτο EP της αμερικάνικης πανκ μπάντας Bad Religion. Κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 2013 από την Epitaph Records. Είναι το πρώτο χριστουγεννιάτικο άλμπουμ της μπάντας. Περιέχει διασκευές 8 παραδοσιακών χριστουγεννιάτικων τραγουδιών και ένα μιξ του Andy Wallace στο κλασικό "American Jesus" από το "Recipe for Hate".

 Αν και οι Bad Religion είχαν παίξει πολλά χριστουγεννιάτικα τραγούδια στο παρελθόν , κυρίως κατά τη διάρκεια των συναυλιών "KROQ Almost Acoustic Christmas", η μπάντα είχε αρνηθεί προσφορές να κυκλοφορήσει ένα χριστουγεννιάτικο άλμπουμ. Μετά από τρεις μέρες σκέψης, η επίσημη ανακοίνωση για την κυκλοφορία του "Christmas Songs" έγινε από την Epitaph στις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Το 20% των εσόδων θα διατεθούν στην SNAP (Survivors Network of those Abused by Priests/Δίκτυο Επιζώντων Παρενόχλησης από Ιερείς). Η φωτογραφία του εξωφύλλου προέρχεται από μια φωτογραφία με τίτλο "New Shoes" από τον Gerald Waller (Αυστρία 1946). Εμφανίζεται ένα ορφανό αγόρι που του έχουν δοθεί καινούρια παπούτσια από τον Αμερικάνικο Ερυθρό Σταυρό. 1. "Hark! The Herald Angels Sing" 1:59 2. "Ο Come, All Ye Faithful" 2:04 3. "Ο come, Ο come, Emmanuel" 2:07 4. "White Christmas" 1:49 5. "Little Drummer Boy" 2:04 6. "God Rest Ye Merry Gentlemen" 1:39 7. "What Child Is This?" 1:53 8. "Angels We Have Heard on High" 2:07 9. "American Jesus (Andy Wallace Mix)" 3:19
Κρατιδιακές εκλογές Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2022

Στις 15 Μαΐου διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (Γερμανία), για να εκλεγούν τα 195 μέλη του Λάνταγκ.Η ΧΔΕ ήρθε πρώτο κόμμα στις εκλογές, με το 36% των ψήφων. Το ΣΔΚ και η ΕγΓ έπεσαν λίγο, το ΕΔΚ έχασε περισσότερες από τις μισές έδρες του, ενώ οι Πράσινοι σχεδόν τριπλασίασαν τις έδρες τους στο κοινοβούλιο. Μετά τις εκλογές, η ΧΔΕ και οι Πράσινοι σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Χέντρικ Βιστ.

 Μετά τις εκλογές του 2017, ο Άρμιν Λάσετ (ΧΔΕ) σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με τα κόμματα ΧΔΕ–ΕΔΚ. Στις 22 Ιανουαρίου 2021 ο Άρμιν Λάσετ ανέλαβε καθήκοντα ως αρχηγός της ΧΔΕ. Μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα της ΧΔΕ στις Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2021, και αφού δεν κατάφερε να διαδεχθεί την Άνγκελα Μέρκελ στη θέση του Καγκελάριου της Γερμανίας, παραιτήθηκε από τη θέση του ως πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Στις 23 Οκτωβρίου 2021 ο Χέντρικ Βιστ εξελέγη αρχηγός της ΧΔΕ στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία με το 98% των ψήφων (από 600 συνέδρους). Η κυβέρνηση συνεργασίας ΧΔΕ–ΕΔΚ με πρωθυπουργό τον Χέντρικ Βιστ εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο στις 27 Οκτωβρίου 2021, με 103 από 197 ψήφους υπέρ. Το Λάνταγκ αποτελείται από τουλάχιστον 181 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό: πρώτα, 128 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. μετά, 53 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στη Βουλή είναι τουλάχιστον 5% του συνολικού αριθμού ψήφων. Η κατανομή εδρών γίνεται με τη μέθοδο Σαιντ-Λαγκού, κατά την οποία συνυπολογίζονται οι έδρες που κέρδισε το κόμμα στο πλειοψηφικό, έτσι ώστε όσο περισσότερες έδρες έχει κερδίσει ένα κόμμα με το τοπικό πλειοψηφικό τόσο δυσκολότερο γίνεται να κερδίσει έδρες αναλογικής εκπροσώπησης. «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών, ώστε να εξασφαλιστεί η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι ανισότητες από τα συστήματα εκλογής Από τις προηγούμενες εκλογές, του 2017, μέχρι αυτές, έχουν διεξαχθεί πολλές δημοσκοπήσεις από διαφορετικές εταιρείες δημοσκοπήσεων. Σε αυτές, ένας αντιπροσωπευτικός αριθμός ατόμων ρωτήθηκαν και απάντησαν για το ποιο κόμμα θα ψηφίσουν στις εκλογές.
Άγιος Γεώργιος Γραμβούσης Χανίων

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γραμβούσης (ορθότ. Γραμβουσής), της δημοτικής ενότητας και δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Χανίων, στη βάση της χερσονήσου Γραμβούσας. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Κίσσαμο με τον Πλάτανο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 48 χλμ. περίπου Δ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαρδά. Το 1955 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Γραμβούσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γραμβούσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
91 (αριθμός)

Το 91 (ενενήντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 90 και πριν από το 92. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 91 συμβολίζεται ως XCI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϟA΄ ή Ϟα΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 91 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 7, 13 και 91, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 92. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 91 είναι 91 = 7 · 13. Το 91 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (7 · 13). Οι τετραγωνικές ρίζες του 91 είναι κατά προσέγγιση οι δύο άρρητοι αριθμοί ±9,5393920141694564915262158602323 91 ! = ∏ i = 1 91 i ≃ 1 , 352001527678402962551665687595 ⋅ 10 140 {\displaystyle \mathrm {91!=\prod _{i=1}^{91}i\simeq 1,352001527678402962551665687595\cdot 10^{140}} } 2 91 = 91 ↑↑ 2 = 91 91 ≃ 1 , 8739875497044403588343023979942 ⋅ 10 178 {\displaystyle \mathrm {{}^{2}91=91\uparrow \uparrow 2=91^{91}\simeq 1,8739875497044403588343023979942\cdot 10^{178}} } Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 91 αντιστοιχεί στο πρωτακτίνιο. Ο Μεσιέ 91 είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ σε απόσταση 55 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης.
Ασπρουλιάνοι Χανίων

Οι Ασπρουλιάνοι (άλλη ονομασία Ασπρουλιανός ) είναι οικισμός της Κοινότητας Γεωργιούπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γεωργιούπολης, του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Οι Ασπρουλιάνοι είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Χανίων, κοντά στα όρια με τον νομό Ρεθύμνης, στην παραθαλάσσια περιοχή που βλέπει στον όρμο του Αλμυρού, δίπλα στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης και κοντά στη λίμνη Κουρνά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Ο οικισμός απέχει 44 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γεωργιούπολης του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γεωργιούπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργιούπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γεωργιούπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Δημήτριος Αργυρόπουλος (αεροπόρος)

Ο Δημήτριος Αργυρόπουλος (1894-1917) υπήρξε αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και από τους πρωτοπόρους της ελληνικής αεροπορίας. Υπήρξε η πρώτη απώλεια της Ναυτικής Αεροπορίας της Ελλάδας από πολεμική ενέργεια. Κατατάχθηκε στη Ναυτική Αεροπορία το 1915, στο Παλαιό Φάληρο. Κατά το τέλος του 1916 βρίσκεται στην αεροπορική σχολή του Μούδρου στη Λήμνο για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του ως χειριστής αεροσκάφους. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου από το αεροδρόμιο Καζαβήτι στη Θάσο. Στις 5 Ιουνίου 1917, ενώ επέβαινε με τον σημαιοφόρο Παντελή Ψύχα σε αεροσκάφος Henry Farman F.27, καταρρίφθηκε ύστερα από αερομαχία με γερμανικό αεροσκάφος βόρεια της Θάσου. Σκοτώθηκε κατά την πρόσκρουση του αεροσκάφους του στη θάλασσα.

 Αργυρόπουλος Δημήτριος του Ιωάννου, Πανελλήνιος Σύλλογος Οικογενειών Πεσόντων Αεροπόρων Βογιατζής Δημήτριος: «Αεροσκάφη Farman: Τα Πρώτα Ελληνικά Πολεμικά Αεροσκάφη», Αεροπορική Επιθεώρηση, τεύχος 76, Αύγουστος 2005. Υπηρεσία Αεροπορικών Εκδόσεων. ISSN 1105-5960, σελ. 33-42. Χαρούσης, Χαρίτων (Ιούλιος-Οκτώβριος 2012). «Αριστείδης Μωραϊτίνης: Ο Μεγαλύτερος Άσσος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας». Διακλαδική Επιθεώρηση 24: 18-29. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-10-03. https://web.archive.org/web/20181003220914/http://www.geetha.mil.gr/media/adispo/magazines/magazine24.pdf. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2013. Guttman, Jon (2012). «Naval Aces of World War 1» (στα αγγλικά). Aircraft of the Aces (Osprey Publishing Company) 104. ISBN 9781849086646. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-03-05. https://web.archive.org/web/20140305052947/http://www.scribd.com/doc/139891909/Guttman-J-2012-Naval-Aces-of-World-War-1-Part-2-Osprey-Aircraft-of-the-Aces-No-104. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2013.
Σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός

O σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός είναι τμήμα του επαγγελματικού προσανατολισμού, είναι δηλαδή το σύνολο των δραστηριοτήτων επαγγελματικού προσανατολισμού οι οποίες εφαρμόζονται στα σχολεία. Υποδηλώνει το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στους μαθητές και των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο του σχολείου, σκοπός των οποίων είναι η υποβοήθηση των εκπαιδευόμενων να επιλέξουν, σε διάφορες φάσεις της σχολικής τους διαδρομής, την κατεύθυνση των σπουδών που θα ακολουθήσουν. Η έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού (ΣΕΠ) είναι μεταγενέστερη της αντίστοιχης έννοιας του επαγγελματικού προσανατολισμού.

 Σύμφωνα με τον νόμο 1566/1985, τον νόμο 2525/1997 αλλά και τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, προβλέπεται η ύπαρξη μαθήματος ΣΕΠ στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Οι ώρες διδασκαλίας, οι τάξεις, τα αναλυτικά προγράμματα καθώς και οι αναθέσεις του μαθήματος στις διάφορες ειδικότητες των εκπαιδευτικών, ποικίλουν στην διάρκεια των ετών. Υπάρχουν επίσης ως διακριτές δραστηριότητες η Αγωγή Σταδιοδρομίας, οι ημέρες Επαγγελματικού Προσανατολισμού και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων. Επιπλέον γίνονται στα σχολεία επισκέψεις και διαλέξεις επαγγελματιών διαφόρων ειδικοτήτων, εκπαιδευτικές επισκέψεις μαθητών σε επαγγελματικούς χώρους, οργανωμένες ξεναγήσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες είναι θεσμοθετημένες και συνιστούν τον «Θεσμό του ΣΕΠ» στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό σημαντική θέση κατέχουν και τα 79 Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕ.ΣΥ.Π) του Υπουργείου Παιδείας, που λειτουργούν σε όλους τους νομούς της χώρας τα οποία εξυπηρετούν μαθητές, νέους έως 25 ετών, γονείς – κηδεμόνες και εκπαιδευτικούς, παρέχοντα δωρεάν υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Στο παρελθόν λειτούργησαν και 570 Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑΣΕΠ) σε γυμνάσια και λύκεια σε όλη τη χώρα. Αντίστοιχα, όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση οργανώνονται διάφορες δραστηριότητες και λειτουργούν Γραφεία Διασύνδεσης, σχεδόν σε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παρέχουν ένα πλήθος υπηρεσιών προς τους φοιτητές (συμπλήρωση βιογραφικού σημειώματος, και συνοδευτικής επιστολής, προετοιμασία για συνέντευξη κ.λ.π). Επίσης διευκολύνουν στην εύρεση θέσεων για πρακτική άσκηση (όταν αυτή απαιτείται για την λήψη του πτυχίου) και φυσικά την εξεύρεση εργασίας στους αποφοίτους τους. Επαγγελματικός προσανατολισμός (Ελλάδα) Συμβουλευτική σταδιοδρομίας (αγγλική) Εκπαιδευτικός και επαγγελματικός προσανατολισμός (Γαλλία)
Τσουκαλάδες Βοιωτίας

Οι Τσουκαλάδες είναι χωριό του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Είναι χτισμένοι σε ένα μικρό λεκανοπέδιο, οκτώ χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λιβαδειάς, κοντά στην Εθνική Οδό Λιβαδειάς -Δελφών. Το χωριό συνδέεται, επίσης, οδικώς με τον οικισμό Άγιο Βλάσιο. Ο οικισμός ανέκαθεν βρισκόταν διοικητικά συνδεδεμένος με τη γειτονική Λιβαδειά. Το 1940 ο οικισμός προσωρινά καταργήθηκε και αναγνωρίστηκε επίσημα ξανά το 1961 Ο πληθυσμός του από τότε διατηρείται σχεδόν σταθερός, σημειώνοντας ελαφριά μείωση τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο Δήμος Λεβαδέων έχει εγκαταλείψει τον οικισμό στη μοίρα του.

 Οι Τσουκαλάδες είχαν, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 19ο, 20ο και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής: ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Λεβαδέων ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 Ο οικισμός καταργείται ΦΕΚ 244Α - 18/12/1920 Αναγνώριση του οικισμού και προσάρτησή του στην κοινότητα Λεβαδείας ΦΕΚ 29Α-16/10/1940 Ο οικισμός καταργείται ΦΕΚ 16Δ - 19/03/1961 Αναγνώριση του οικισμού και προσάρτησή του στο δήμο Λεβαδέων Παλαιότερα το χωριό είχε ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία πλέον έπαυσε να υφίσταται. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν όταν νίκησε τον Εθνικό Αγίου Δημητρίου με 7-1 το 1997. Στον κατάλογο του 1835 ο πληθυσμός αφορά συνολικά τους: Τσουκαλάδες, Μακρύσι και Σκηνίτες.
Κλάρεντον

Η Ενορία της Κλάρεντον (αγγλικά: Parish of Clarendon) είναι μια από τις 14 ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 1.196,3 τ.χλμ. και πληθυσμό 237.024 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μέι Πεν.

 Η Κλάρεντον βρίσκεται κεντροδυτικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Μάντσεστερ, στα ανατολικά με την Αγία Κατερίνα και στα βόρεια με την Αγία Άννα. Έχει έκταση 1.196,3 τ.χλμ.. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα και την Αγία Ελίζαμπεθ. Η κυριότερη λίμνη είναι η Αλκόα Ρεζίντουαλ. Το κυριότερο ποτάμι είναι το Ρίο Μίνο. Η Κλαρεντόν είναι πλούσια σε κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μακκαρί, ο Πηκ, ο Κολόν και ο Σωτ Ρίβερ. Η Κλάρεντον είχε πληθυσμό 237.024 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η τρίτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα και την Αγία Κατερίνα. Βερ Βικτόρια Λάιονελ Τάουν Λόου Γουντ Μέι Πεν Πόρτλαντ Κόττατζ Ρέις Κορς Σανγκινεττί Σπάλντινγκς Τσάπελτον Φράνκφιλντ Χαγιέ Στην Κλάρεντον καλλιεργούνται καπνός, βαμβάκι, πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές και κακάο. Ενορίες της Τζαμάικα Πληροφορίες για Κλάρεντον, Τζαμάικα
Φερμίνα Μάρκες

Φερμίνα Μάρκες (γαλλικός τίτλος: Fermina Márquez) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βαλερί Λαρμπώ. Δημοσιεύθηκε στη Γαλλία σε τέσσερα τεύχη λογοτεχνικού περιοδικού από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 1910 και εκδόθηκε σε βιβλίο το 1911.Το 1950, αναφέρεται ανάμεσα στα 12 μυθιστορήματα που τιμήθηκαν με το Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.

 Ο Βαλερί Λαρμπώ έγραψε αυτό το βιβλίο από το 1906 έως το 1909. Το εμπνεύστηκε από μια νεαρή κοπέλα ονόματι Ενκαρνασιόν, την οποία γνώρισε σε ταξίδι του στην Ισπανία. Ήταν κρυφά ερωτευμένος με τη θεία της, το μικρό όνομα της οποίας ήταν Φερμίνα. Αλλά η ιστορία που διηγείται στο μυθιστόρημα είναι φανταστική. Το σκηνικό είναι δανεισμένο από την πραγματικότητα, το κοσμοπολίτικο κολέγιο Σαιντ-Μαρμπ-ντε-Σαν στο Φοντεναί-ω-Ροζ, όπου ο Λαρμπώ ήταν οικότροφος από το 1891 έως το 1894.Το μυθιστόρημα ήταν υποψήφιο για το βραβείο Γκονκούρ το 1911 αλλά δεν κέρδισε. Ωστόσο, εξακολουθεί να θεωρείται κλασικό έργο της γαλλικής λογοτεχνίας και ένα από τα πιο γνωστά έργα του Λαρμπώ. Η ιστορία αφορά την άφιξη ενός 16χρονου κοριτσιού από την Κολομβία στο κολλέγιο Σαιν Ωγκυστέν, ένα ιδιωτικό ρωμαιοκαθολικό σχολείο για αγόρια που βρίσκεται κοντά στο Παρίσι, με οικότροφους κυρίως Νοτιοαμερικανούς και γιους πλούσιων Γάλλων αστών. Η εμφάνιση της κοπέλας αναστατώνει τη ζωή των μαθητών και η επίδρασή της στα νεαρά αγόρια εντείνεται στην προσπάθειά τους να τη γοητεύσουν. Η ομώνυμη Φερμίνα Μάρκες, κόρη τραπεζίτη, φτάνει στο σχολείο με τη θεία της, την αδερφή της Πιλάρ και τον μικρότερο αδερφό της, τον «μικρό Μάρκες», που μόλις γράφτηκε εκεί ως μαθητής. Η οικογένειά του έχει κάνει συμφωνία με τις αρχές του σχολείου και έτσι τους επιτρέπεται να τον επισκέπτονται για ένα διάστημα μέχρι να προσαρμοστεί στη ζωή στο νέο του σχολείο. Ο αφηγητής ανήκει στην ομάδα των νεαρών που δεν διστάζουν να παραβιάσουν τους κανόνες του σχολείου και πηγαίνουν να συνοδεύσουν τη νεαρή κοπέλα στις καθημερινές της επισκέψεις στον μικρό της αδερφό στο πάρκο με θέα στην κοιλάδα του Σηκουάνα, αλλά οι αρχές του κολεγίου παρεμβαίνουν και δίνουν τέλος σ' αυτές τις αποδράσεις. Οι μαθητές, γοητευμένοι από την ομορφιά και την κομψότητα της Φερμίνα, ο καθένας τους αρχίζει να τη φαντασιώνεται και να αναζητά ευκαιρίες για να τη σαγηνεύσει.Έχοντας ενηλικιωθεί, ο αφηγητής έρχεται να επισκεφθεί το παλιό του κολέγιο, κλειστό πλέον. Ο θυρωρός είναι ακόμα εκεί και του λέει ότι πολλοί μαθητές έχουν πεθάνει. Κάποιοι έχουν χάσει τα πάντα στον τζόγο ή στο χρηματιστήριο και έχουν αυτοκτονήσει, κάποιοι έχουν πετύχει στη ζωή τους. Φερμίνα Μάρκες, σε μετάφραση Κοσμά Πολίτη, περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος», τεύχος 653 / 15 Οκτωβρίου 1966 έως τεύχος 664 / 31 Δεκεμβρίου 1966 Φερμίνα Μάρκες, σε μετάφραση Βάνας Χατζάκη, εκδόσεις Άγρα, 2007
Σέργιος Γεωργίεβιτς του Λόιχτενμπεργκ

Ο Σέργιος Γεωργίεβιτς (4 Ιουλίου 1890 - 7 Ιανουαρίου 1974) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν ο 8ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και πρίγκιπας Ρομανόβσκυ από το 1942, που διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο -ετεροθαλή- αδελφό του, ως το 1974.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος (ο μόνος από τον 2ο γάμο) του Γεωργίου Μαξιμιλιάνοβιτς 6ου δούκα του Λόιχτενμπεργκ και της 2ης συζύγου του Αναστασίας των των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρης του Νικολάου βασιλιά του Μαυροβουνίου. Γεννήθηκε στο Πέτερχοφ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και απεκαλείτο Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης από τη γέννησή του ως το 1899, οπότε του δόθηκε η κλήση Αυτού Υψηλότης. Η πρώτη σύζυγος τού Γεωργίου, η Θηρεσία Πετρόβνα του Όλντενμπουργκ, είχε αποβιώσει το 1883· έξι έτη μετά ο Γεώργιος πρόσεξε την Αναστασία πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου στον γάμο της αδελφής αυτής Μιλίτσας. Ο Γεώργιος και η Αναστασία σύντομα παντρεύτηκαν και έκαναν δύο τέκνα, τον Σέργιο και την Ελένα. Ωστόσο η Αναστασία τον διαζεύχθηκε το 1906 με σκοπό να παντρευτεί τον Νικόλαο Νικολάγιεβιτς μεγάλο δούκα της Ρωσίας. Ο Σέργιος γνώρισε στον πατριό του Νικόλαο Νικολάγιεβιτς τον Αλέξανδρο Αντρέγιεβιτς Σβέτσιν, ο οποίος ήταν γνωστός για την θρησκοληψία του και το ενδιαφέρον του στον μυστικισμό. Ο μεγάλος δούκας απεβίωσε το 1929 και ο Σέργιος, μαζί με την αδελφή του Ελένα, παραβρέθηκε στη εξόδιο ακολουθία εκείνου. Ο Σέργιος απεβίωσε στη Ρώμη και τάφηκε στο μη καθολικό κοιμητήριο για ξένους στο προάστιο Τεστάτσο. Ήταν ο τελευταίος δούκας του Λόιχτενμπεργκ· ο επόμενος που διεκδικεί τον τίτλο, είναι απόγονος μοργανατικού γάμου και έτσι έχει χάσει τη σειρά διαδοχής στον θρόνο της Ρωσίας και της Βαυαρίας (ο Γεώργιος ήταν δισεγγονός του Μαξιμιλιανού Α΄ της Βαυαρίας). Massie, Robert K. (1967). Nicholas and Alexandra. Random House, Inc. p. 244. Ferro, Marc; Brian Pearce (1990). Nicholas II: Last of the Tsars. Oxford University Press. p. 45. Curtis Perry, John; Constantine V. Pleshakov (1999). The Flight of the Romanovs: A Family Saga. Basic Books. p. 212.
Μίλτον Χένσελ

Ο Μίλτον Τζορτζ Χένσελ (Milton George Henschel, 9 Αυγούστου 1920 - 22 Μαρτίου 2003) ήταν Αμερικανός ηγέτης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Διαδέχτηκε τον Φρέντερικ Φρανς ως πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά.

 Η οικογένεια του έφηβου τότε Μίλτον Χένσελ εγκαταστάθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1934 όταν ο πατέρας του, ο Χέρμαν Τζόρτζ Χένσελ, μετακόμισε εκεί για να εργαστεί στην οικοδόμηση των κτιρίων των εκτυπωτικών εγκαταστάσεων και των χώρων διαμονής στα κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ο νεαρός Μίλτον βαφτίστηκε όταν ήταν έφηβος. Παντρεύτηκε την Λουσίλ Μπένετ το 1956. Στο πέρασμα των χρόνων υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις ευθύνης στα διεθνή κεντρικά γραφεία της οργάνωσης. Σύμφωνα με την άποψη των φίλων του, ήταν πρακτικός, ευπροσάρμοστος, λογικός και ευγενικός. Ο Χένσελ διορίστηκε γραμματέας του Νάθαν Νορ το 1939, ο οποίος επέβλεπε το εκτυπωτικό έργο της εταιρίας. Ο Νορ εξακολούθησε να έχει βοηθό τον Χένσελ και μετά το διορισμό του ως προέδρου της Εταιρίας Σκοπιά το 1942. Ο Χένσελ συνόδευε συχνά τον Νορ στα ταξίδια του, τα οποία περιλάμβαναν επισκέψεις σε πάνω από 150 χώρες κατά την περίοδο εκείνη. Ο Χένσελ, μαζί με μια μεγάλη ομάδα Μαρτύρων του Ιεχωβά, τέθηκε υπό κράτηση και δέχτηκε βίαιη σωματική επίθεση στη Λιβερία κατά τη διάρκεια μιας θρησκευτικής συνέλευσης. Δεν επέστρεψε παρά μόνο λίγους μήνες αργότερα για να συναντήσει τον πρόεδρο της Λιβερίας με σκοπό την απόκτηση της ελευθερίας λατρείας για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Διορίστηκε πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά το 1992 και παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι το 2000. Εκείνο τον χρόνο έλαβαν χώρα οργανωτικές αλλαγές, καθώς το Κυβερνών Σώμα διαχωρίστηκε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας. Ως αποτέλεσμα, καθώς τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος παραιτήθηκαν από τα καθήκοντά τους στην εταιρία Σκοπιά, ο Χένσελ μεταβίβασε το διορισμό του στον Ντον Άνταμς, ο οποίος δεν είναι μέλος του Κυβερνώντος Σώματος. Ο Χένσελ παρέμεινε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος ως το θάνατό του σε ηλικία 82 ετών. The New York Times, 30ης Μαρτίου 2003, «Milton Henschel, 72; Executive Who Led Jehovah's Witnesses» (Αγγλικά). Η Σκοπιά, 15.8.2003 σ. 31, Αγαπούσε την Καλοσύνη
Ιουδήθ των Αψβούργων

Η Ιουδήθ, γερμ. Judith (13 Μαρτίου 1271 - 18 Ιουνίου 1297) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας & Πολωνίας.

 Ήταν η έκτη κόρη του Ροδόλφου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Μπούχκαρτ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ. Παντρεύτηκε το 1285 τον Βεγκέσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας & Πολωνίας και είχε τέκνα: Βεγκέσλαος Γ΄ 1289-1306, βασιλιάς της Βοημίας, Πολωνίας & Ουγγαρίας. Άννα 1290-1313, βασίλισσα της Βοημίας, παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Γκορίτσια δούκα της Καρινθίας, που με τον γάμο του έγινε βασιλιάς της Βοημίας. Ελισάβετ 1292-1330, βασίλισσα της Βοημίας, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Λουξεμβούργου, που με τον γάμο του έγινε βασιλιάς της Βοημίας. Η Βοημία πέρασε έτσι στον Οίκο του Λουξεμβούργου. Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Γ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Γενναιόδωρου, δούκα της Λεγκνίτσα, Μπζεγκ, Βρότσουαφ. "Bella gerant alii" Laodamia's Sisters, Habsburg Brides: Leaving Home for the Sake of the House, Joseph F. Patrouch, Early Modern Habsburg Women: Transnational Contexts, Cultural Conflicts, Dynastic Continuities, ed. Anne J. Cruz, Maria Galli Stampino, (Routledge, 2013), 30.
Καμπούς μπιν Σαΐντ

Ο Σαγέντ Καμπούς Μπιν Σαΐντ (18 Νοεμβρίου 1940,-10 Ιανουαρίου 2020,Qaboos bin Sa’id Al ‘Bu Sa’id, αραβικά: قابوس بن سعيد آل سعيد) ήταν Σουλτάνος του Ομάν από το 1970 έως τον θάνατό του το 2020. Ήταν παντρεμένος, από το 1976, με την ξαδέλφη του, Καμίλα, και δεν είχαν παιδιά. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης, σε αναγνώριση των προσπαθειών του να φέρει σε προσέγγιση τους Αμερικανούς με τους Άραβες.

 Γεννήθηκε στη Σαλαλά στις 18 Νοεμβρίου του 1940 και έγινε βασιλιάς έπειτα από την ανατροπή του πατέρα του, Σαΐντ μπιν Ταϊμούρ, στις 23 Ιουλίου του 1970. Ο Καμπούς άλλαξε το όνομα της χώρας του αμέσως μόλις έγινε Αρχηγός Κράτους από Μασκάτ και Ομάν σε Σουλτανάτο του Ομάν. Το 1975 με τη βοήθεια των Βρετανών, συνέτριψε την πολυετή κομμουνιστική εξέγερση, με υποκίνηση της Νότιας Υεμένης. Από τη δεκαετία του 1980 ακολούθησε φιλοαμερικανική πολιτική, όπως έπραξε και κατά τον Πόλεμο στον Κόλπο. Πιο πρόσφατα (2003), επέτρεψε τη διεξαγωγή εκλογών για Συμβουλευτική Συνέλευση, για την οποία υποψηφιότητα έθεσαν και γυναίκες. Ήταν ο απόλυτος μονάρχης στη χώρα του, όπου απολάμβανε σεβασμού. Η μορφή του αποτυπώθηκε στα χαρτονομίσματα της χώρας και η ημερομηνία γέννησής του (18 Νοεμβρίου) είναι εθνική εορτή στο Ομάν. Έκτισε το μεγαλύτερο τζαμί στον κόσμο, όπου στις 4 Μαΐου του 2001, έπειτα από εργασίες 4 ετών, προσευχήθηκε ο ίδιος στο μεγαλύτερο χαλί στον κόσμο. Το 2005 ιδρύθηκε πολιτιστικό κέντρο που φέρει το όνομά του. Καμπούς λέγεται επίσης και ένα πανεπιστήμιο στο Ομάν. Πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 2020 και τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο ξαδερφός του Χαϊθάμ μπιν Ταρίκ αλ Σαΐντ. http://www.asinah.net/omansultan.html - Βιογραφία. Πλεχάνοφ Σεργκέι, A Reformer on the Throne: Sultan Qaboos bin Said Al Said, ISBN 1-900724-70-7.
Δωροθέα της Δανίας (1504-1547)

Η Δωροθέα (γερμ. Dorothea fra Denmark af Oldenburg, 1 Αυγούστου 1504 – 11 Απριλίου 1547) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πρωσίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη (από τον 1ο γάμο) του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Πρωσίας και της 1ης συζύγου του Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη Κικέρωνα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Όταν το 1523 ο πατέρας της ανήλθε στον θρόνο, της προτάθηκε για γάμο ο διεκδικητής του Αγγλικού θρόνου Ριχάρδος ντε λα Πολ δούκας του Σάφολκ, που τον υποστήριζε ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε. Το 1525 ο Γερμανός καγκελάριος του πατέρα της, ο Βόλφγκανγκ φον Ούτενχοφ, κανόνισε τον γάμο της με τον δούκα της Πρωσίας. Ο δούκας της έκανε την πρόταση και η τελετή έγινε στις 12 Φεβρουαρίου 1526 στο Κένιγκσμπεργκ, όπου έφθασε η Δωροθέα με μια μεγάλη ακολουθία. Η Δωροθέα είχε πολύ καλή σχέση με τον Αλβέρτο και αυτό συνέβαλε στην καλή επαφή της Δανίας με την Πρωσία, η οποία συνεχίστηκε και κατά τη βασιλεία του αδελφού της Χριστιανού Γ΄, ως το τέλος της. Η Δωροθέα και ο σύζυγός της αλληλογραφούσαν με αυτόν και ενεργούσαν ως πολιτικοί σύμβουλοί του. Το ζεύγος ήταν παρόν στη στέψη του Χριστιανού Γ΄ στην Κοπεγχάγη το 1537. Επίσης υιοθέτησαν τον γιο του Ιωάννη το διάστημα 1536-1541. Ο καθεδρικός του Κένιγκσμπεργκ είναι ένα δικό της μνημείο. Παντρεύτηκε το 1556 τον Αλβέρτο των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας, και είχε τέκνα: Άννα-Σοφία 1527-1591, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Αλβέρτο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Λουκία 1537-1539 απεβ. 2 ετών, Φρειδερίκος-Αλβέρτος 1529-1530 απεβ. 1 έτους, Λουκία-Δωροθέα 1531-1532 απεβ. 1 έτους, Αικατερίνη 1528 και Αλβέρτος 1539 απεβίωσαν την ημέρα γέννησής τους. Dansk biografisk Lexikon / IV. Bind. Clemens - Eynden
Ιάκωβος του Νεμούρ

Ο Ιάκωβος (12 Οκτωβρίου 1531 - 18 Ιουνίου 1585) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας του Νεμούρ (1533-1585). Ήταν γιος του Φιλίππου και της Καρλόττας των Βαλουά-Ορλεάνης. Υποστήριξε τους Καθολικούς Γκιζ εναντίον των Ουγενότων.

 Το 1533 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Νεμούρ. Διακρίθηκε στις πολιορκίες του Λενς και του Μετς (1552-53) και στην εκστρατεία του Πεδεμοντίου (1555). Ήταν υποστηρικτής του Οίκου των Γκιζ και, ως συνέπεια σχεδίου εναντίον του, αναγκάστηκε να αποσυρθεί για ένα διάστημα στη Σαβοΐα. Κατά την επιστροφή του στη Γαλλία πολέμησε τους Ουγενότους και έγινε σημαντικός με τις επιτυχίες του στο Ντοφινέ και στο Λυοναί. Το 1567 έπεισε την Αυλή να επιστρέψει από το Μω στο Παρίσι, πήρε μέρος στη μάχη του Σαιν Ντενί, εναντιώθηκε στην ειρήνη του Λοζιμώ και απώθησε την εισβολή του Βόλφγκανγκ του Τσβάιμπρυκεν. Αφιέρωσε τα τελευταία έτη του στα γράμματα και τις τέχνες και απεβίωσε στο Ανεσύ. Τον διαδέχθηκαν οι γιοι του, πρώτα ο Κάρολος-Εμμανουήλ που απεβίωσε άτεκνος και έπειτα ο Ερρίκος Α΄. Το 1566 νυμφεύτηκε την Άννα των Έστε, κόρη του Έρκολε Β΄ δούκα της Φερράρα και χήρα του Φραγκίσκου δούκα του Γκιζ και είχε τέκνα: Κάρολος-Εμμανουήλ 1567-1595, δούκας του Νεμούρ. Ερρίκος Α΄ 1572-1632, δούκας του Νεμούρ.Το 1678 δημοσιεύθηκε το ανώνυμο μυθιστόρημα Η πριγκίπισσα της Κλέβης, που διαδραματίζεται στην Αυλή του Ερρίκου Β΄ και ο Ιάκωβος είναι ο αγαπημένος της πριγκίπισσας, σύμφωνα με τη φαντασία του συγγραφέα. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Nemours, Lords and Dukes of, s.v. Charles Emmanuel". Encyclopædia Britannica. 19 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 370.
Νίκος Γουλανδρής

Ο Νίκος Γουλανδρής (Άνδρος, 1913-1983) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, ιδρυτής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και πρώην Πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς από το 1972 έως τα τέλη του 1974. Ήταν γόνος της πολύ γνωστής Ανδριώτικης εφοπλιστικής οικογένειας Γουλανδρή και δίδυμος αδερφός του διακεκριμένου συλλέκτη έργων τέχνης Βασίλη Γουλανδρή. Ήταν νυμφευμένος με την Ντόλλυ Γουλανδρή και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Πέτρο Γουλανδρή.

 Ο Νίκος Γουλανδρής ξεκίνησε την εμπλοκή του με τον Ολυμπιακό το 1970 και έναν χρόνο αργότερα έγινε γενικός διευθυντής του. Από το 1972 ήταν πρόεδρος της ομάδας. Όσο ήταν πρόεδρος, ο Ολυμπιακός κατέκτησε στο ποδόσφαιρο τρία Πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και δύο νταμπλ (1973 και 1975) σε τρία χρόνια. Στο πρωτάθλημα του 1972-73 είχε παθητικό 13 γκολ, το οποίο ήταν ρεκόρ μέχρι την λήξη του πρωταθλήματος της περιόδου 2017-18. Στο πρωτάθλημα 1973-1974, ο Ολυμπιακός σκόραρε 102 γκολ, αριθμός που παραμένει ρεκόρ, και πέτυχε την πιο ευρεία νίκη στο ελληνικό πρωτάθλημα, νικώντας τον Φωστήρα 11-0, ενώ είχε παθητικό 14 γκολ. Την περίοδο 1972-1975, στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός έχανε μόνο από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα.Ανάμεσα στους παίκτες που ο Νίκος Γουλανδρής έφερε στην ομάδα, ήταν ο Μίλτον Βιέρα, ο πρώτος παίκτης που είχε αγωνιστεί σε παγκόσμιο κύπελλο και ήρθε σε ελληνική ομάδα. Ως προπονητής επιλέχτηκε ο Λάκης Πετρόπουλος. Ο Γουλανδρής παρέμεινε πρόεδρος του Ολυμπιακού μέχρι το 1974. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κελεσίδη, αποχώρησε επειδή «ανακάλυψε ότι οι συνεργάτες του τον κορόιδευαν».Ο Νίκος Γουλανδρής θεωρείται ένας από τους καλύτερους προέδρους της ιστορίας του Ολυμπιακού. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την οποιαδήποτε ενασχόληση είχε με το ποδόσφαιρο. Ο Γουλανδρής απεβίωσε στην κλινική της Mayor Clinic της Καλιφόρνια σε ηλικία 70 ετών στις 6 Αυγούστου 1983. Ο Ολυμπιακός στα χρόνια του Γουλανδρή www.lifo.gr Ο Ολυμπιακός στον ιστοχώρο της ΟΥΕΦΑ www.uefa.com
Ισαβέλλα του Ιμπελέν (απεβ. 1315)

H Ισαβέλλα, γαλλ. Isabel d'Ibelin (απεβ. 1315) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κόρη του κυρίου του Κοράκου και με τον γάμο της έγινε κυρία της Νικοζίας.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Βαλδουίνου κυρίου του Κοράκου & της Βιτζάντα και της Ισαβέλλας του Ριβέτ. Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γκυ και γι'αυτό απαιτήθηκε παπική άδεια. Παντρεύτηκε το 1313 τον Γκυ κύριο της Νικοζίας και είχε τέκνο: Αλίκη π.1305-μετά τις 6 Αυγούστου 1386, παντρεύτηκε πρώτα τον Ούγο Δ΄ των Πουατιέ-Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου και μετά τον συμπέθερό της Φίλιππο των Γουέλφων ευγενή του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Amadi 1891, p. 312. The future of Guy's widow is discussed: Amadi refers to her as "Margarita, daughter of Baldwin of Iblin and widow of Guy of Iblin".
Καθολικό Αχαΐας

Το Καθολικό είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1999 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Διακοπτού. Είναι ορεινό χωριό στις παρυφές του Χελμού και επί της επαρχιακής οδού από Διακοπτό προς Καλάβρυτα. Βρίσκεται μέσα σε καταπράσινο τοπίο ανάμεσα σε δάση από πεύκα και έλατα. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό μόλις 29 κατοίκους.

 Στην ευρύτερη περιοχή πιστεύεται πως βρισκόταν η αρχαία Βούρα. Το Καθολικό μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα υπήρξε έδρα της "πάλαι ποτέ διαλαμψάσης" Επισκοπής Κερνίτσης. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το 1711 όταν στο θρόνο της επισκοπής εκλέχτηκε ο Ηλίας Μηνιάτης, η Κερνίτσα ενώθηκε εκκλησιαστικά με τα Καλάβρυτα και η επισκοπή Κερνίστης μετονομάστηκε σε επισκοπή Κερνίτσης και Καλαβρύτων. Από τότε η έδρα της επισκοπής μεταφέρθηκε στα Καλάβρυτα. Αυτής της επισκοπής ιστορική διαδοχή αποτελεί η Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Παπαμεντζελόπουλος, Κωνσταντίνος Α. (2022). Επισκοπή Κερνίτσης, κατόπιν Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Ιστορία και διοικητικές μεταβολές. Διδακτορική διατριβή (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης/Τμήμα Θεολογίας.
Καρίμ Μουζαουί

Ο Καρίμ Μουζαουί (Karim Hocine Mouzaoui) (γεν. 1975) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Αλγερία, που έχει αγωνιστεί κυρίως στην Ελλάδα σε διάφορες ομάδες Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, καθώς και στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,86 μ. και αγωνίζεται στην επίθεση.

 Ο Καρίμ Μουζαουί γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1975 στην πόλη Μπιτσέ (Bitche) στη ΒΑ Γαλλία. Ως έφηβος αγωνίστηκε αρχικά στην Ουγενό (Réunis Haguenau) κι έπειτα στη Στρασμπούρ, στην οποία το 1997 έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις ως επαγγελματίας. Ακολούθησε μια σεζόν δανεικός στη Λαβάλ και από 1999 ήρθε στην Ελλάδα. Έπαιξε σε Απόλλωνα Καλαμαριάς και Πανιώνιο. Έπειτα πήγε δυο σεζόν στην Κύπρο, στον Απόλλωνα Λεμεσού κι επέστρεψε στην Ελλάδα, στην Καλαμαριά. Οι επόμενες ομάδες που έπαιξε ήταν η Βέροια, ο Πιερικός και από το 2009 ο Θερμαϊκός Θέρμης.
Δημοτική ενότητα Τήνου

Η δημοτική ενότητα Τήνου είναι μία από τις τρεις δημοτικές ενότητες του Δήμου Τήνου, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Τήνου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Η δημοτική ενότητα Τήνου περιλαμβάνει τα πρώην δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Τήνου που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας και τελικά καταργήθηκε το 2011.

 Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες καθώς και οι οικισμοί της δημοτικής ενότητας Τήνου. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική. Συνολικός πληθυσμός: 4864 Άγιος Φωκάς [ 57 ] Καρυά [ 21 ] Μουντάδος [ 24 ] Τήνος [ 4762 ] Συνολικός πληθυσμός: 174 Αρνάδος [ 49 ] Δύο Χωρία [ 40 ] Λυχνάφτια [ 6 ] Άγιος Ιωάννης Πόρτο [ 50 ] Φερό Χωριό [ 6 ] Συνολικός πληθυσμός: 706 η Αγία Βαρβάρα [ 357 ] ο Άγιος Σώστης [ 86 ] η Λαούτι [ 201 ] ο Μπερδεμιάρος [ 15 ] ο Τριαντάρος [ 47 ]
Πίτερ Καρουάνα

Ο Πίτερ Καρουάνα (Peter Richard Caruana, 1956-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Γιβραλτάρ, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός από το 1996 ως τον Δεκέμβριο του 2011. Το κόμμα του επανεξελέγη στις εκλογές των ετών 2000, 2003 και 2007.

 Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1956 και σπούδασε στο Γιβραλτάρ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ίδιος έχει καταγωγή από τη Μάλτα. Το κόμμα του οποίου ηγείται είναι εναντίον μεταφοράς της κυριαρχίας στην Ισπανία, αλλά υπέρ ενός διαλόγου χωρίς όρους. Τον Δεκέμβριο του 2004, κυρίως εξαιτίας των προσπαθειών του Καρουάνα, αναγνωρίστηκε η αρχή των τριμερών συνομιλιών. Έτσι αναγνωρίστηκε επίσημα η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ως ισότιμος εταίρος με τη Βρετανία και την Ισπανία. Ο δημοφιλής πολιτικός βλέπει καλά μόνο από το ένα μάτι, όπως και ο συνάδελφός του, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Γκόρντον Μπράουν. Στις γενικές εκλογές στις 11 Οκτωβρίου 2007 ο Καρουάνα πέτυχε να εκλεγεί για 4η θητεία, αυτή τη φορά όμως οριακά. Μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 2011, τον Καρουάνα διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Φάμπιαν Πικάρντο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Peter Caruana στο Wikimedia Commons Γραφείο του Επικεφαλής Υπουργού Πίτερ Καρουάνα Αρχειοθετήθηκε 2007-07-01 στο Wayback Machine.