Βαγγέλης Πρωτοπαππάς

Ο Βαγγέλης Πρωτoπαπάς (Τήνος 1917 - 21 Μαΐου 1995) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σημαντικούς ρόλους είχε στις ταινίες Ένας ήρως με παντούφλες, Σάντα Τσικίτα, Η κάλπικη λίρα, Ο ζηλιαρόγατος, Δεσποινίς ετών 39, Ούτε γάτα, ούτε ζημιά κ.ά., όλες με το Βασίλη Λογοθετίδη, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία, αλλά και στις τηλεοπτικές σειρές Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης με τον Θανάση Βέγγο, Ο Κοσμάς και ο κόσμος του με τον Κώστα Βουτσά, Ο ονειροπαρμένος.

 Η καταγωγή του ήταν από το Μεσολόγγι και ήταν γόνος ανώτερου δικαστικού στελέχους. Ο πατέρας του Δημήτριος Πρωτοπαπάς, πρωτοδίκης δικαστής και βουλευτής, τον προόριζε για δικηγόρο, αλλά εκείνος στο πρώτο έτος της Νομικής αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ηθοποιού, φοιτώντας στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου γράφτηκε το 1937. Διέκοψε τις σπουδές του το 1938 για τον στρατό και τις τελείωσε το 1942, αριστούχος στην πρώτη δεκάδα. Ήταν φίλος του Δημήτρη Χορν με τον οποίον αποφοίτησαν μαζί, του μεγάλου σκηνοθέτη Αλέξη Σολομού και της Μελίνας Μερκούρη. Πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο, τιμώμενος με το παράσημο του Σιδηρού Σταυρού εξαιρέτων πράξεων. Ο βαρύς χειμώνας της μεγάλης πείνας της Αθήνας (1942) τον βρήκε στον θίασο Κοτοπούλη με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Βασίλη Λογοθετίδη (1942-1947). Την ίδια περίοδο, το γεγονός του θανάτου της μητέρας του από πείνα σε ηλικία μόλις 45 ετών σημάδεψε την καριέρα του και τη μετέπειτα ζωή του. Μην έχοντας την οικονομική δυνατότητα να θάψει τη μητέρα του, περίμενε από τον δήμο να το κάνει, μέχρι που ο Λογοθετίδης (που έμενε στο καμαρίνι του για να μην ρισκάρει την απαγόρευση της κυκλοφορίας) του πρόσφερε μια χρυσή λίρα για να πληρώσει τα έξοδα της κηδείας. Από τότε δυνατή φιλία έδεσε τους δύο άνδρες, που συνεργάστηκαν από το 1947 μέχρι και το 1960, οπότε ο Λογοθετίδης πέθανε. Στο διάστημα αυτό (1947-1958) έπαιξε σε πολλά θεατρικά έργα με τον θίασο Λογοθετίδη, πήγε σε περιοδείες στην Αμερική, στην Αγγλία στην Κωνσταντινούπολη (όπου και γνωρίζει την μετέπειτα σύζυγό του, Αντωνία, το γένος Δραγάτση, την οποία παντρεύεται το 1953 με κουμπάρο τον Βασίλη Λογοθετίδη). Γύρισε 13 ταινίες με τον Β. Λογοθετίδη (πολλές από αυτές στη Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου) πάντα ως παρτενέρ και δεξί του χέρι. Η μεγάλη αντιπαλότητά τους ήταν στο σκάκι, όπου πολύ καλοί παίκτες και οι δύο δεν ήθελαν να χάνουν. Η φιλία αυτή σφραγίσθηκε επίσης με το γεγονός ότι ο Λογοθετίδης, εκτός του ότι τον πάντρεψε τον Δεκέμβριο του 1953, όπως αναφέραμε, βάφτισε τον μοναχογιό του Δημήτρη τον Σεπτέμβριο του 1956. Μετά το θάνατο του Λογοθετίδη ακολούθησε το καλοκαίρι του 1960 ο Νασρεντίν Χότζας και μετέπειτα η συνεργασία του με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, ανεβάζοντας τα έργα Εξοχικόν κέντρον "Ο Έρως" τον Δεκέμβριο του 1960, Ο έμπιστος κύριος Μανιέ τον Μάρτιο του 1961, Ο φίλος μου ο Λευτεράκης τον Μάιο του 1961. Τον Ιούνιο του 1962 μετείχε στη θρυλική παράσταση του έργου του Μίνωος Αργυράκη Οδός Ονείρων, με μουσική Μάνου Χατζιδάκι, όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον φίλο του Δημήτρη Χορν, τον οποίο και αντικατέστησε όταν ο Χορν ένα διάστημα ασθένησε. Ακολούθησε η συνεργασία του, από τη θέση του συνθιασάρχη, με την Χριστίνα Σύλβα, με μεγάλη περιοδεία στην επαρχία την περίοδο του 1962-1963, ανεβάζοντας τα έργα Ερωτικό κυνήγι, Ο πύργος των καταιγίδων, Εκείνη τη νύχτα, Άννα Λουκάστα. Τη σεζόν 1964-65 τον καλεί στο Εθνικό Θέατρο ο συμμαθητής του, Αλέξης Σολομός, οπότε και αποφασίζει να εγκαταλείψει το ελεύθερο θέατρο και να συνεχίσει την καριέρα του στη σκηνή της Αγίου Κωνσταντίνου. Η πρώτη του εμφάνιση είναι με την περίφημη παράσταση "Ντόνα Ντιάνα", όπου ο Πρωτοπαππάς πρωταγωνιστεί στον ρόλο του Περίν, με τον Νίκο Τζόγια, την Μαίρη Αρώνη κ.ά., εισπράττοντας καταπληκτικές κριτικές. Ακολουθούν 13 χρόνια επιτυχίας στο Εθνικό με μεγάλο κλασικό ρεπερτόριο ερμηνεύοντας έργα του Μολιέρου (όπως τον "Ταρτούφο" και τον "Κατά φαντασίαν ασθενή"), του μεγάλου Ιταλού θεατρικού συγγραφέα Κάρλο Γκολντόνι (το "Ατλαζένιο γοβάκι"), του επίσης Ιταλού Λουίτζι Πιραντέλλο, του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ ("Δωδέκατη Νύχτα", "Τρικυμία", "Όπως αγαπάτε"), του κλασικού Ναπολιτάνου συγγραφέα Εντουάρντο Ντε Φιλίππο ("Ο Δήμαρχος της συνοικίας Σανιτά") καθώς και Αριστοφάνη στην Επίδαυρο και το Ηρώδειο. Μνημειώδεις υπήρξαν οι δημιουργίες του στους Ιππής, στις Σφήκες και στον Πλούτο του Αριστοφάνη με τον Χριστόφορο Νέζερ, τον Μιχάλη Καλογιάννη, την Μαίρη Αρώνη, την Ελένη Χαλκούση, τον Παντελή Ζερβό κ.ά. στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο και στην περιοδεία του Εθνικού Θεάτρου στον Καναδά το 1967. Το 1976 περνά στο Άρμα Θέσπιδος ως καλλιτεχνικός διευθυντής, όπου ανεβάζει πληθώρα έργων κλασικών και Ελλήνων δραματουργών. Υπήρξε επίσης διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου του Άργους. Συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές σειρές. Ο Πρωτοπαππάς ήταν επίσης ζωγράφος προσφέροντας αρκετά έργα. Δάσκαλός του στην ζωγραφική αλλά και φίλος του ήταν ο γνωστός ηθοποιός και ζωγράφος Μιχάλης Νικολινάκος. Ο Ευάγγελος Πρωτοπαππάς απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών, νικημένος από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Καλλιθέας. Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Β. Πρωτόπαππας συμμετείχε ως ηθοποιός. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.