IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ημιανοικτό άνοιγμα

Ημιανοικτό άνοιγμα (ή ημιανοικτή παρτίδα) είναι το σκακιστικό άνοιγμα στο οποίο τα λευκό παίζουν 1.ε4 και τα μαύρα δεν απαντούν συμμετρικά με 1...ε5, όπως στο ανοικτό άνοιγμα, αλλά με οποιαδήποτε άλλη κίνηση.

 Η πιο δημοφιλής απάντηση των μαύρων στην κίνηση 1.ε4 είναι η Σικελική άμυνα, αρκετά δημοφιλείς είναι επίσης η Γαλλική άμυνα και η Άμυνα Κάρο-Κανν. Η Άμυνα Πιρτς και η Μοντέρνα άμυνα είναι επίσης συνηθισμένες, ενώ η Άμυνα Αλιέχιν και η Σκανδιναβική άμυνα έχουν κάνει περιστασιακές εμφανίσεις στους αγώνες του Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Αντιθέτως, η Άμυνα Νίμζοβιτς και η Άμυνα Όουεν παίζονται σπανίως. Η Άμυνα Μποργκ και η Άμυνα Αγίου Γεωργίου θεωρούνται παράδοξες, αν και ο Τόνυ Μάιλς χρησιμοποίησε κάποια φορά την Άμυνα Αγίου Γεωργίου για να νικήσει τον τότε Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποφ. Η Σικελική και η Γαλλική άμυνα οδηγούν σε μη ισορροπημένες θέσεις που συχνά προσφέρουν συναρπαστικό παιχνίδι όπου και οι δύο πλευρές έχουν πιθανότητες να κερδίσουν. Η Κάρο-Κανν είναι σταθερή όταν τα μαύρα για να υποστηρίξουν το κέντρο τους προτίθενται να χρησιμοποιήσουν το πιόνι τους στην στήλη γ. Η Μοντέρνα άμυνα, όπως και οι άμυνες Αλιέχιν και Πιρτς, είναι υπερμοντέρνα ανοίγματα στα οποία τα μαύρα δελεάζουν τα λευκά να χτίσουν ένα ισχυρό κέντρο, στο οποίο έχουν στόχο να επιτεθούν με κομμάτια. Τα ημιανοικτά ανοίγματα καταχωρούνται στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς B00–B99 και C00–C19. Οι καραχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: De Firmian, Nick (1999), Modern Chess Openings (MCO-14 έκδοση), Random House Puzzles & Games, ISBN 0-8129-3084-3
Δήμος Μεσολογγίου

Ο Δήμος Μεσολογγίου ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που περιελάμβανε και την πρωτεύουσα του νομού, το Μεσολόγγι. Βρίσκονταν στο νότιο τμήμα του νομού και περιέβαλλε την ομώνυμη λιμνοθάλασσα. Ο δήμος αποτελούνταν από οκτώ δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 17.988 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η έκταση που καλύπτει ο δήμος είναι 151,9 τ.χλμ.. Έδρα του δήμου ήταν το Μεσολόγγι. Με την εφαρμογή του σχεδίου αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης Καλλικράτης, ενσωματώθηκε στον διευρυμένο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.

 Ο δήμος περιλαμβάνει τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Μεσολογγίου [13.791] το Μεσολόγγι [12.225] ο Άγιος Συμεών [3] η Αγριλιά [552] τα Αρβανιταίικα [103] η Αρχαία Αλίκαρνα [29] το Βασιλάδι (νησίδα) [0] η Ζεστή [144] τα Θεοδωρακαίικα [50] η Καρίτσα [33] το Κόμμα (νησίδα) [0] ο Μεσόκαμπος [181] η Μπαμπακούλα [9] τα Νέα Υδραγωγεία [55] ο Νότιος Δίαυλος [1] ο Προκοπάνιστος (νησίδα) [0] ο Σχίνος [17] ο Σχοινιάς (νησίδα) [0] η Τουρλίδα (νησίδα) [110] τα Τρελάγκαθα [276] η Χούνιστα [3] Δ.δ. Αγίου Γεωργίου [877] ο Άγιος Γεώργιος [438] η Κοκώρη [216] το Κουτσοχέρι [139] τα Ξηραίικα [84] Δ.δ. Αγίου Θωμά [624] ο Άγιος Θωμάς [520] η Αγραφορράχη [36] το Μετόχι [17] τα Πασπαλιαρέικα [51] Δ.δ. Άνω Κουδουνίου [105] το Άνω Κουδούνι [62] το Κάτω Κουδούνι [17] τα Μελικιναίικα [26] Δ.δ. Ελληνικών [480] τα Ελληνικά [216] τα Κάτω Ελληνικά (τ. Κάτω Αμπέλια) [264] Δ.δ. Ευηνοχωρίου [1.706] το Ευηνοχώριον [1.683] η Νέα Καλυδώνα [23] Δ.δ. Μουσούρων -- τα Άνω Μούσουρα [212] Δ.δ. Ρετσίνων [193] τα Κάτω Ρέτσινα [147] οι Τρύπες [46] Ιστοσ. messolonghi.gr, Επίσημη ιστοσελίδα δήμου\
Μ.Γ.Σ. Ελπίς Σαπών

Ο Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Ελπίς Σαπών είναι ιστορικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στις Σάπες του Νομού Ροδόπης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1928 και χρώματά του είναι το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ στο παρελθόν διέθετε και άλλα αθλητικά τμήματα, όπως πετοσφαίρισης κ.α. Το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι το πιο διακεκριμένο του συλλόγου, έχοντας παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Από την αγωνιστική περίοδο 2020-21 αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Σαπών.

 Ο «Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Ελπίς Σαπών» ιδρύθηκε επίσημα το 1928 και ως ιδρυτικά μέλη του αναφέρονται ο Αμπατζής Χαράλαμπος, ο οποίος λίγα χρόνια πριν εγκατέλειψε σαν πρόσφυγας την Ανατολική Θράκη και εγκαταστάθηκε στις Σάπες, ο Καπετσής Νίκος με καταγωγή από την Ήπειρο που είχε εγκατασταθεί παλιότερα στις Σάπες, ο Γιανόφ που ήταν Αρμενικής καταγωγής και ο Λιπορδέζης Γιώργος. Η αθλητική και πολιτιστική δραστηριότητα του συλλόγου κράτησε μέχρι και το 1940 και ακολούθως, για μια δεκαετία περίπου ο σύλλογος χάθηκε, λόγω της κατοχής και του εμφυλίου. Το 1954 ο σύλλογος επανιδρύθηκε με πρόεδρο τον Χασσιά Τέλη. Αναγνωρίστηκε επίσημα και από την ΕΠΟ με αύξοντα Αριθμό Μητρώου 474 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Θράκης.Το 1970 η Ελπίδα Σαπών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Θράκης για πρώτη φορά στην ιστορία της και ακολούθως αγωνίστηκε στην προκριματική φάση του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου, γνωρίζοντας όμως τον αποκλεισμό από την Α.Ε. Διδυμοτείχου. Το 1972 κατέκτησε πάλι το πρωτάθλημα και συμμετείχε εκ νέου στην προκριματική φάση του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου, γνωρίζοντας αυτή την φορά τον αποκλεισμό από τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Τη σεζόν 1978-79 η Ελπίδα Σαπών συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της σε εθνικό πρωτάθλημα, αγωνιζόμενη στο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, τότε 3η τη τάξει κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία, κάτι που επανέλαβε τη σεζόν 1980-81.Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε με πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό πρωτάθλημα με εξαίρεση την παρουσία της ανά διαστήματα στην Δ΄ Εθνική κατηγορία και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 1991-92, 1993-94 και 2002-03. Το 2008 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Θράκης και επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική όπου αγωνίστηκε 4 χρονιές συνεχόμενα, από τη σεζόν 2008-09 μέχρι και τη σεζόν 2011-12, κατακτώντας παράλληλα κάθε χρόνο σε αυτό το διάστημα και το κύπελλο Ε.Π.Σ. Θράκης, γεγονός που της έδινε την πρόκριση στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, φτάνοντας μάλιστα το 2011 ένα βήμα πριν τον τελικό, όπου γνώρισε τον αποκλεισμό από τον Αγρότη Λιανοκλαδίου με 2-1 στην παράταση.Συνέχισε την αγωνιστική της πορεία στο τοπικό πρωτάθλημα και το 2020 κατέλαβε τη 2η θέση και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, μετά από απόφαση της ΕΠΟ για την άνοδο και της δευτεραθλήτριας ομάδας της Ε.Π.Σ. Θράκης, επιστρέφοντας έτσι μετά από 8 χρόνια στα εθνικά πρωταθλήματα και στην τέταρτη τη τάξει εθνική κατηγορία. 8 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Θράκης: 1969-70, 1971-72, 1977-78, 1979-80, 1990-91, 1992-93, 2001-02, 2007-08 4 κύπελλα Ε.Π.Σ. Θράκης: 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12 Επίσημο ιστολόγιο
The Sexorcist

The Sexorcist είναι ο τίτλος του τέταρτου προσωπικού δίσκου του Αμερικάνου χιπ χοπ καλλιτέχνη Necro.Ο Necro έγινε γνωστός με τα αιματηρά τραγούδια ραπ του, ωστόσο ο συγκεκριμένος δίσκος έχει θεματολογία που περιστρέφεται γύρω από το σεξ και το πορνό. Η διείσδυση του Necro στη βιομηχανία του σεξ είναι εμφανής στο δίσκο αυτό καθώς στα διαλείμματα του εμφανίζονται προσωπικότητες της σκηνής όπως οι Ron Jeremy, Joey Silvera, Brittany Andrews και Katja Kassin. Θεματολογικά, ο δίσκος είναι γεμάτος φρίκη, ταπείνωση, σεξ, βασανιστήρια και άλλα, ωστόσο ο Necro επέλεξε να μην τοποθετήσει αυτοκόλλητο Γονικής Συναίνεσης στο εξώφυλλο.

 "Who's Ya Daddy?" (R. Braunstein) Περιέχει sample από το "Time of the Season" των The Zombies "Pussy Is My Weakness" (R. Braunstein) Συμμετέχει Antwon Lamar Robinson "Whore" (R. Braunstein) Συμμετέχει Joey Silvera "Edge Play" (R. Braunstein, B. Braunstein, C. Catenacci) Συμμετέχουν Ill Bill, Mr. Hyde, Mitch Matlock, Katja Kassin Fender Μπάσο από Necro Fender Κιθάρα από Necro Fender Rhodes Πληκτρολόγιο από Necro "Suckadelic" (R. Braunstein) Συμμετέχει Jenny (Shirley Bassey) Van Houten "Ron Jeremy Skit" Ερμηνεία Ron Jeremy "You Bitches Love To Get Fucked In The Ass" (R. Braunstein) Συμμετέχει Avy Lee Roth "Piss" (R. Braunstein) "Katsumi Skit" Ερμηνεία Katsumi "Out The Pocket" (R. Braunstein) Συμμετέχει Maya "Brittany Andrews Skit" Ερμηνεία Brittany Andrews "She's Got A Great Ass" (R. Braunstein, B. Braunstein) Συμμετέχουν Ill Bill, Jerry Butler Fender Μπάσο από Necro Fender Rhodes πληκτρολόγιο από Necro "I Wanna Fuck" (R. Braunstein) Συμμετέχουν Jenny Krenwinkle, οι υπόλοιπες πόρνες του Necro, Eve Lawrence Fender Μπάσο από Necro Fender Κιθάρα από Necro "Van Styles Skit" Ερμηνεία by Van Styles "We Fuck Virgins" (R. Braunstein, J. Fuentes) Συμμετέχουν Sabac, Antwon Lamar Robinson "Horny Honeys" (R. Braunstein, M. Manzenilla) Συμμετέχουν Goretex, Debbie Mercado "Ron Jeremy vs. Jerry Butler Skit" Ερμηνεία Ron Jeremy, Jerry Butler "I Remain Stiff" (R. Braunstein) Συμμετέχουν Manson whore, Dick Nasty "The Sexpert" (R. Braunstein) Συμμετέχει Alexis Malone "I Degrade You" (R. Braunstein, B. Braunstein) Συμμετέχει Ill Bill "Vaginal Secretions" "Ron & Jerry Outro" Ερμηνεία Ron Jeremy και Jerry Butler Υπεύθυνος Παραγωγής: Necro Ηχογράφηση: Necro, Elliot Thomas AKA Denzel Cosby AKA Zosby Zimpson Μίξη: Necro, Elliot Thomas AKA Denzel Cosby AKA Zosby Zimpson Mastering: Charles De Montbello Εξώφυλλο: Al Rio
1036 Γανυμήδης

Ο Γανυμήδης (Ganymed), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον μεγάλο δορυφόρο του Δία, τον Γανυμήδη (τον μεγαλύτερο στο Ηλιακό Σύστημα), είναι ένας αστεροειδής Αμόρ της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,45. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και το όνομά του προέρχεται από το ομώνυμο μυθικό πρόσωπο, όπως και του δορυφόρου. Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του ο Γανυμήδης περνά μέσα από την τροχιά του πλανήτη Άρη, αλλά δεν πλησιάζει ποτέ τη Γη περισσότερο από 32 εκατομμύρια χιλιόμετρα, με αποτέλεσμα να μη γίνεται ποτέ ορατός με γυμνό μάτι στους γήινους ουρανούς (φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος 8,1 ορατό με κιάλια). Μία επιπρόσθηση ενός αστέρα από τον Γανυμήδη έγινε ορατή από την Καλιφόρνια στις 22 Αυγούστου 1985.

 Καθώς είναι ένας από τους πρώτους γεωπλήσιους αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν, ο Γανυμήδης έχει παρατηρηθεί πολύ και συστηματικά. Η μέση διάμετρος του Γανυμήδη εκτιμάται σε 31,7 ως 38,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), δηλαδή αποτελείται κυρίως από πυριτικά πετρώματα του σιδήρου και του μαγνησίου. Πιο συγκεκριμένα, μετρήσεις του φάσματός του τον ταξινομούν στον υπότυπο S (VI), πράγμα που υποδηλώνει ότι η επιφάνειά του είναι πλούσια σε ορθοπυροξένους, ενώ το υπέδαφος περιέχει πιθανώς και μέταλλα. Το άλβεδό του είναι 0,17. Το 1998 παρατηρήσεις ραντάρ (με ανάκλαση ραδιοκυμάτων που εκπέμπονταν από τη Γη) από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο παρήγαγαν μία εικόνα του Γανυμήδη που υποδεικνύει ότι το σώμα αυτό είναι σχεδόν σφαιρικό. Περίπου την ίδια εποχή μία μελέτη κατέδειξε ότι υπάρχει ασθενής συσχέτιση ανάμεσα στην καμπύλη φωτός και την πολωσιμετρική καμπύλη ως συνάρτηση της γωνίας περιστροφής.. Επειδή η πόλωση του φωτός εξαρτάται από την υφή και τη σύσταση του εδάφους περισσότερο και όχι από το σχήμα του σώματος, αυτό σημαίνει ότι τα επιφανειακά χαρακτηριστικά του αστεροειδούς είναι περίπου ομοιόμορφα σε όλη την παρατηρηθείσα επιφάνειά του. Η μάζα του Γανυμήδη εκτιμάται σε 33 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 1,93 gr/cm³. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 113 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά κατά το περιήλιο ανεβαίνει και πάνω από το 0. Ο Γανυμήδης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες και 19 λεπτά (10,314 ± 0,004 ώρες) με πλάτος καμπύλης φωτός 0,12 του μεγέθους. Fevig, Ronald A. & Fink, Uwe: "Spectral observations of 19 weathered and 23 fresh NEAs and their correlations with orbital parameters", 2007, Icarus 188, 175 . doi = 10.1016/j.icarus.2006.11.023 Hahn, G.: "Physical studies of Apollo-Amor asteroids: UBVRI photometry of 1036 Ganymed and 1627 Ivar", 1989, Icarus 78, 363 . doi = 10.1016/0019-1035(89)90184-X Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Φερδινάνδος Αλβέρτος Α΄ του Μπέβερν

Ο Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄ (22 Μαΐου 1636 - 23 Απριλίου 1687) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Μπέβερν (1666-1687), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Αυγούστου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της 3ης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας, κόρης του Ιωάννη-Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις αδελφοί φιλονίκησαν για την κληρονομιά. Τελικά συμφώνησαν να πάρουν οι δύο μεγαλύτεροι τη διοίκηση του Βοόλφενμπυτελ και ο Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄ το ανάκτορο του Μπέβερν, φεουδαλικά δικαιώματα και ένα ποσό χρημάτων αντί των αξιώσεών του στο Βόλφενμπυτελ. Γινόταν όλο και πιο εκκεντρικός και οι αδελφοί του έπρεπε να στείλουν δύναμη ανδρών για να αποκαταστήσουν την τάξη στο ανάκτορό του. Συνέλεγε πολλά έργα τέχνης, που μετά απετέλεσαν από τον εγγονό του μέρος του Μουσείου δούκα Άντον Ούλριχ. Απεβίωσε το 1687 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄. Το 1667 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα, κόρη του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε και είχε τέκνα: Σοφία-Ελεονόρα 1674-1711, απεβίωσε 37 ετών. Αύγουστος-Φερδινάνδος 1677-1704, απεβίωσε 27 ετών. Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄ πρίγκιπας του Μπέβερν. Φερδινάνδος-Χριστιανός 1682-1706, απεβίωσε 24 ετών. Ερνέστος-Φερδινάνδος 1682-1746. Ερρίκος-Φερδινάνδος 1684-1706, απεβίωσε 22 ετών. www.Welfen.de Allgemeine Deutsche Bibliographie, τόμ. 6, σελ. 679-681
Μπεκερέλ

Το μπεκερέλ (Bq) είναι η μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας ενός ραδιενεργού υλικού, στο διεθνές σύστημα μονάδων (SI). Ένα μπεκερέλ αντιστοιχεί σε μια διάσπαση πυρήνα ανά δευτερόλεπτο, κατά μέσο όρο, σε ένα ραδιενεργό άτομο ( 1 B q = 1 s − 1 {\displaystyle 1Bq=1s^{-1}} ). Ονομάστηκε έτσι από τον Ανρί Μπεκερέλ, ο οποίος μοιράστηκε με τον Πιερ και τη Μαρία Κιουρί το βραβείο Νόμπελ, για την εργασία τους στην ραδιενέργεια.

 Το μπεκερέλ αντικατέστησε το κιουρί (Ci), μια παλιότερη μονάδα ραδιενέργειας που δεν ανήκε στο SI, βασιζόμενη στη μετρούμενη ραδιενέργεια ενός γραμμαρίου του στοιχείου ράδιο-226. Το κιουρί ορίζεται ως 3.7·1010 s−1 ή 37 GBq.Μετατροπές: 1 Ci = 3,7·e10 Bq = 37 GBq 1 μCi = 37000 Bq = 37 kBq 1 Bq = 2,7·e-11 Ci = 2,7·e-5 µCi 1 GBq = 0,027 Ci Για ορισμένη μάζα m {\displaystyle m} (σε γραμμάρια) ενός ισοτόπου ατομικής μάζας m a {\displaystyle m_{a}} (σε g/mol) και χρόνου ημιζωής t 1 / 2 {\displaystyle t_{1/2}} (σε s), το ποσό της ραδιενέργειας υπολογίζεται ως εξής: A B q = m m a N A ln ⁡ ( 2 ) t 1 / 2 {\displaystyle A_{Bq}={\frac {m}{m_{a}}}N_{A}{\frac {\ln(2)}{t_{1/2}}}} Με N A {\displaystyle N_{A}} =6.022 141 79(30) e23 mol−1, τον αριθμό Αβογκάντρο. Αφού ο λόγος m/ma μετράται σε mols (n), το ποσό ραδιενέργειας A {\displaystyle A} μπορεί να υπολογιστεί από: A B q = n N A ln ⁡ ( 2 ) t 1 / 2 {\displaystyle A_{Bq}=nN_{A}{\frac {\ln(2)}{t_{1/2}}}}
Κατάλογος αστέρων του Κριού

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Κριού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Κριού κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4.2)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Feb)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Ανθεστήρια

Τα Ανθεστήρια ήταν μεγάλη αρχαία ελληνική ετήσια εορτή προς τιμήν του Θεού Διονύσου, η οποία τελούνταν στην Αττική και σε πολλές ιωνικές πόλεις. Τα Ανθεστήρια φέρονται επίσης με τη γενικότερη ονομασία «Διονύσια».

 Ο εορτασμός τους στην Αρχαία Αθήνα τελούνταν την 11η ως και την 13η του μηνός Ανθεστηριώνος (τέλη Φεβρουαρίου- αρχές Μαρτίου).Η πρώτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομαζόταν πιθοίγια. Ονομάστηκε έτσι από το γεγονός ότι την ημέρα αυτή ανοίγονταν και δοκιμάζονταν για πρώτη φορά οι πίθοι με τον οίνο της χρονιάς.Η δεύτερη μέρα λεγόταν χόες, από το ομώνυμο οινοδοχείο και η τρίτη μέρα των Ανθεστηρίων ονομάζονταν χύτροι, επειδή την ημέρα προσφέρονταν αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών. Επίσης, την τρίτη και τελευταία ημέρα εορτάζονταν τα Υδροφόρια προς τιμήν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Στην Αρχαία Αθήνα όποτε γινόταν η εορτή, οι Αθηναίοι δοκίμαζαν το νέο κρασί μέσα σε ατμόσφαιρα γενικής χαράς. [2.15.4] τεκμήριον δέ· τὰ γὰρ ἱερὰ ἐν αὐτῇ τῇ ἀκροπόλει καὶ ἄλλων θεῶν ἐστὶ καὶ τὰ ἔξω πρὸς τοῦτο τὸ μέρος τῆς πόλεως μᾶλλον ἵδρυται, τό τε τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυμπίου καὶ τὸ Πύθιον καὶ τὸ τῆς Γῆς καὶ τὸ ‹τοῦ› ἐν Λίμναις Διονύσου, ᾧ τὰ ἀρχαιότερα Διονύσια [τῇ δωδεκάτῃ] ποιεῖται ἐν μηνὶ Ἀνθεστηριῶνι, ὥσπερ καὶ οἱ ἀπ᾽ Ἀθηναίων Ἴωνες ἔτι καὶ νῦν νομίζουσιν. ἵδρυται δὲ καὶ ἄλλα ἱερὰ ταύτῃ ἀρχαῖα. Από τη Βικιθήκη ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ - Ἱστορίαι [2.15.4] Τεκμήριο ότι έτσι ήταν τα πράγματα είναι ότι και άλλων θεών οι ναοί βρίσκονται στην Ακρόπολη και ότι όσοι ναοί βρίσκονται έξω από την πόλη είναι χτισμένοι μάλλον προς το νότιο μέρος, όπως ο ναός του Ολυμπίου Διός, του Πυθίου Απόλλωνος, της Γης, του Λιμναίου Διονύσου, όπου τον Ανθεστηριώνα μήνα, στη δωδεκάτη μέρα του εορτάζονται τα αρχαιότερα Διονύσια. Την παράδοση αυτή την διατηρούν έως σήμερα οι Ίωνες που κατάγονται από τους Αθηναίους. Στην ίδια περιοχή είναι άλλωστε χτισμένοι και άλλοι αρχαίοι ναοί. Βαρτουβάρια Ο μεθυσμένος ποιητής απαγγέλλει. Οινοχόη που εκτίθεται στη Βίλα Γκέτι (Γερμανικά) Ludwig Deubner, Attische Feste, Berlin, 1932, réimpression Hildesheim, New York, 1969. (Αγγλικά) Richard Hamilton, Choes and Anthesteria. Athenian Iconography and Ritual, University of Michigan Press, 1992. Ανθεστήρια
Απόλυτη τιμή

Η απόλυτη τιμή ή το απόλυτο ενός πραγματικού αριθμού είναι η τιμή του αριθμού χωρίς πρόσημο και δείχνει την απόσταση του αριθμού από το μηδέν ή το κέντρο των αξόνων (μιγαδικοί). Η έννοια της απόλυτης τιμής μπορεί να βρεθεί και σε άλλες μαθηματικές δομές όπως στους δακτύλιους ή στους μιγαδικούς αριθμούς.

 Η έννοια "module" ως μονάδα μέτρησης στη γαλλική γλώσσα, αποδίδεται στον Jean-Robert Argand κυρίως για τους μιγαδικούς αριθμούς. Η εισαγωγή του συμβολισμού |α| αποδίδεται στον Karl Weierstrass ο οποίος την πρωτοχρησιμοποίησε το 1841. Άλλος, γνωστός κυρίως στην πληροφορική, συμβολισμός της απόλυτης τιμής ενός αριθμού a είναι ο abs(a). Στο σύνολο των πραγματικών αριθμών η απόλυτη τιμή κάθε πραγματικού αριθμού α ή το απόλυτο α (το οποίο συμβολίζεται ως |α| δηλαδή ο αριθμός ανάμεσα σε δύο κατακόρυφες γραμμές) ορίζεται με τη συνάρτηση: | α | = { α γ ι α α ⩾ 0 − α γ ι α α < 0. {\displaystyle |\alpha |={\begin{cases}\alpha &\gamma \iota \alpha \;\alpha \geqslant 0\\-\alpha &\gamma \iota \alpha \;\alpha <0.\end{cases}}} Καθώς η τετραγωνική ρίζα ενός αριθμού είναι πάντα θετική ισχύει επίσης και το: Επίσης ισχύει: Αν πάρουμε δύο αριθμούς τους x 1 , x 2 {\displaystyle x_{1},x_{2}} η απόσταση μεταξύ τους είναι d ( x 1 , x 2 ) = | x 1 − x 2 | {\displaystyle d(x_{1},x_{2})=|x_{1}-x_{2}|} . Το μέσο του τμήματος που ενώνει τους x 1 , x 2 {\displaystyle x_{1},x_{2}} είναι το σημείο x 0 {\displaystyle x_{0}} το οποίο απέχει την ίδια απόσταση από τα δύο σημεία x 1 , x 2 {\displaystyle x_{1},x_{2}} : d ( x 0 , x 1 ) = d ( x 0 , x 2 ) ⇒ | x 0 − x 1 | = | x 0 − x 2 | {\displaystyle d(x_{0},x_{1})=d(x_{0},x_{2})\Rightarrow |x_{0}-x_{1}|=|x_{0}-x_{2}|} και τότε x 0 − x 1 = x 2 − x 0 {\displaystyle x_{0}-x_{1}=x_{2}-x_{0}} αν ( x 1 < x 0 < x 2 ) {\displaystyle (x_{1}<x_{0}<x_{2})} . Το σημείο στην μέση ορίζεται ως x 0 = x 1 + x 2 2 {\displaystyle x_{0}={\frac {x_{1}+x_{2}}{2}}} και αντιστοιχεί στο κέντρο του διαστήματος [ x 1 , x 2 ] {\displaystyle [x_{1},x_{2}]} . Ο αριθμός ρ = x 2 − x 1 2 {\displaystyle \rho ={\frac {x_{2}-x_{1}}{2}}} λέγεται ακτίνα του διαστήματος [ x 1 , x 2 ] {\displaystyle [x_{1},x_{2}]} . Με βάση αυτά έχω: x 0 ∈ R , ρ > 0 | x − x 0 | < ρ {\displaystyle x_{0}\in \mathbb {R} ,\quad \rho >0\quad |x-x_{0}|<\rho } που γράφεται ως η απόσταση των δύο σημείων d ( x , x 0 ) < ρ {\displaystyle d(x,x0)<\rho } δηλαδή x 0 − ρ < x < x 0 + ρ {\displaystyle x_{0}-\rho <x<x_{0}+\rho } άρα x ∈ ( x 0 − ρ , x 0 + ρ ) ⇔ x 0 − ρ < x < x 0 + ρ {\displaystyle x\in (x_{0}-\rho ,x_{0}+\rho )\Leftrightarrow x_{0}-\rho <x<x_{0}+\rho } . Δεδομένου ότι το σύνολο των μιγαδικών αριθμών δεν είναι διατεταγμένο, ο ορισμός, μέσω συνάρτησης, για τους πραγματικούς αριθμούς δεν μπορεί άμεσα να γενικευθεί στους μιγαδικούς αριθμούς. Καθώς όμως η τετραγωνική ρίζα ενός αριθμού είναι πάντα θετική ή μηδέν , σύμφωνα με την πιο πάνω εξίσωση (1), μπορούμε να ορίσουμε την απόλυτη τιμή ενός μιγαδικού αριθμού z = x + i y , {\displaystyle z=x+iy,\,} ως: | z | = x 2 + y 2 . {\displaystyle |z|={\sqrt {x^{2}+y^{2}}}.}
Αγία Μαρίνα

Η Αγία Μαρίνα, (γνωστή και ως Αγία Μαργαρίτα της Αντιόχειας στην Καθολική Εκκλησία) ήταν Μικρασιάτισσα Χριστιανή αγία και μάρτυρας, που έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας. Συχνά συγχέεται με την Αγία Πελαγία (καθώς «Μαρίνα» είναι το λατινικό αντίστοιχο του ελληνικού ονόματος «Πελαγία»), η οποία ήταν γνωστή ως Μαργαρίτα. Όμως στην πραγματικότητα η Αγία Μαρίνα δεν εχει σχεση με την Αγία Πελαγία καθώς η πρώτη προερχόταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και η δεύτερη από την Αντιόχεια της Συρίας.

 Η Αγία Μαρίνα Γεννήθηκε στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας. Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά από τη γέννησή της. Ο πατέρας της, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ανέθεσε την ανατροφή της σε μια χριστιανή γυναίκα. Η γυναίκα αυτή δίδαξε στην Αγία Μαρίνα τον χριστιανισμό.Σε ηλικία 15 ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι ήταν χριστιανή. Ο πατέρας της την έδιωξε. Λίγο καιρό αργότερα ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν χριστιανή. Αφού διέταξε να τη συλλάβουν και την ανέκρινε, της ανάγκασε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια ώστε η Αγία Μαρίνα να απαρνηθεί την πίστη της, κάτι που δεν έγινε. Ο έπαρχος αποκεφάλισε την Αγία Μαρίνα.Τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στην Αθήνα, στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ενώ η χείρα της βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.. Η μνήμη της εορτάζεται στις 17 Ιουλίου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Saint Margaret of Antioch στο Wikimedia Commons «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Αγία Μαρίνα». www.saint.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019.
Άγιοι Σαράντα Μαγνησίας

Οι Άγιοι Σαράντα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μακρυρράχης, της δημοτικής ενότητας Ζαγοράς, του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Οι Άγιοι Σαράντα είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Μαγνησίας, στην περιοχή του Πηλίου που βλέπει το Αιγαίο Πέλαγος, μετά το Χορευτό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 72 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μακρυρράχης Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυρράχης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγοράς Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ζαγοράς και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου(Πηγή: ) Η εκκλησία των Αγίων Σαράντα απ’ όπου πήρε την ονομασία του ο οικισμός Το ξωκκλήσι της Ανάληψης Η εκτεταμένη αμμώδης παραλία του οικισμού, με τον χαρακτηριστικό μυτερό βράχο («Καλόγερος») στο νότιο άκρο της Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πήλιο 1:60.000) eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=DG7fjSUlL9g
Πυρόχλωρο

Το πυρόχλωρο (αγγλ. pyrochlore) είναι οξείδιο - υδροξείδιο (ενίοτε περιέχον και φθόριο) του νατρίου, του ασβεστίου και του νιοβίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «πυρ» και «χλωρόν», καθώς το ορυκτό χρωματίζεται πράσινο αν θερμανθεί έντονα ή αναφλεγεί.

 Ανευρίσκεται σε πηγματίτες, νεφελινικούς συηνίτες, καρμπονατίτες και άλλα αλκαλικά πετρώματα, συχνά σε παραμικτικές σειρές (ομάδα πυροχλώρου). Σχετίζεται με ζιρκόνιο, απατίτη, αιγιρίνη, κολουμπίτη και περοβσκίτη. Συχνά περιέχει προσμίξεις σπανίων γαιών, ορισμένες ραδιενεργές, που του προσδίδουν ραδιενεργές ιδιότητες. Απαντάται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κύριες εμφανίσεις είναι στο Λάρβικ (Νορβηγία), στη Γερμανία (Βάδη - Βυτεμβέργη και Άιφελ), στη Ρωσία (όρη Ίλμεν και νότια Ουράλια, περιοχή Γιενισέι της Σιβηρίας και στη χερσόνησο Κόλα), στις περιοχές Hybla και Oka του Οντάριο (Καναδάς), την Τανζανία, το Μαλάουι, τη Γουϊνέα, τη Βραζιλία και τη νότια Αυστραλία. Δεν απαντάται στην Ελλάδα Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Κρύα Βρύση Λάρισας

Η Κρύα Βρύση είναι χωριό του Νομού Λάρισας και απέχει 19 χιλιόμετρα από τη Λάρισα. Πρόκειται για έναν μικρό οικισμό ο οποίος δημιουργήθηκε γύρω στο 1920-1930 και έχει 14 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι του είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες λόφου, όπου αφθονούν οι λαγοί, και έχει τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα του Αγίου Γεωργίου και το Πάσχα. Το χωριό υπάγεται διοικητικά στο γειτονικό χωριό, το Μαυροβούνι Λάρισας.

 Η Κρύα Βρύση, κατοικήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920, καθώς η κυβέρνηση Γούναρη παραχώρησε στους Σαρακατσαναίους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, αλλά και σε Σαρακατσάνους που προήλθαν από άλλες περιοχές της χώρας, ορισμένες εκτάσεις αλλά και βοσκοτόπια. Στην αρχή, το χωριό προορίζοταν να γίνει τόπος συγκέντρωσης προσφύγων της Μικράς Ασίας, αλλά για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τελικά τα γειτονικά Βούναινα, όπου εγκαταστάθηκαν πολλοί Καππαδόκες και Καραμανλήδες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι άντρες του χωριού, υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν εναντίον των Ιταλών και των Γερμανών εισβολέων. Μετά την απελευθέρωση, στο χωριό είχε απομείνει μόνο μια διευρυμένη οικογένεια, όπου με την έλευση γαμπρών για τις κόρες της, έγιναν 3 οικογένειες. Τη δεκαετία του 1960, η κυβέρνηση Καραμανλή, έδωσε επιπλέον εκτάσεις στις οικογένειες της Κρύας Βρύσης, και με αυτόν τον τρόπο το χωριό μεγάλωσε και έφτασε να αριθμεί σχεδόν 150 κατοίκους κατά την απογραφή του 1961. Το 1972 ξεκίνησε η οικόδομηση του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου, και ένα χρόνο αργότερα αποπερατώθηκε. Εκείνη την περίοδο το χωριό πλησίασε τους 200 κατοίκους, και έκτοτε ο πληθυσμός του ακολουθεί ραγδαία μείωση, κυρίως λόγω της αστικοποίησης, αλλά και του υπέργηρου πληθυσμού που απέμεινε στο χωριό. Σήμερα, η Κρύα Βρύση είναι ένα μικρό χωριό που σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις (2017) δεν ξεπερνά τους 6 με 7 κατοίκους.
Δήμος Σαρανταπόρου

Ο Δήμος Σαρανταπόρου λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Ελασσόνας της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Βρισκόταν στα βόρεια του Νομού Λάρισας και ανήκε στην επαρχία Ελασσόνας. Αποτελείτο από 8 χωριά: Σαραντάπορο, Μηλέα, Άζωρος, Γεράνεια, Φαρμάκη, Τσαπουρνία, Λυκούδι, Γιαννωτά. Στην περιοχή υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα από τα προκλασικά χρόνια έως την τουρκοκρατία. Ο συνολικός πληθυσμός του Δήμου ανέρχόταν σε 3.588 κατοίκους (απογραφή 2001).

 Η ιστορία του Δήμου Σαρανταπόρου ξεκινά το 1994 με την εθελουσία συνένωση των τεσσάρων οικισμών της περιοχής Σαρανταπόρου. Οι οικισμοί που συνενώθηκαν ήταν το Σαραντάπορο, η Μηλέα, η Τσαπουρνιά και η Φαρμάκη. Περιήλθε στη σημερινή του μορφή όμως μετά την εφαρμογή του νόμου Καποδίστρια το 1999 και την προσχώρηση σ' αυτόν τεσσάρων νέων οικισμών, της Γεράνειας, του Λυκουδίου, της Αζώρου και των Γιαννωτών. Ο Δήμος Σαρανταπόρου αποτελείται από 8 Δημοτικά Διαμερίσματα καθένα από τα οποία έχει το δικό του Τοπικό Συμβούλιο επικεφαλής του οποίου είναι ο Πρόεδρος. Ο Δήμος διοικείται από το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο αποτελείται από 19 Δημοτικούς Συμβούλους με επικεφαλής το Δήμαρχο. Η έδρα του δήμου Σαρανταπόρου αποφασίστηκε να είναι στην περιοχή που βρίσκεται το Χάνι του Χατζηγώγου, λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής θέσης η οποία εξυπηρετεί καλύτερα όλους τους κατοίκους του δήμου, αλλά και της ιστορικής σημασίας της περιοχής. Το κτιριακό συγκρότημα Δημαρχείου Σαρανταπόρου Το κτιριακό συγκρότημα του Δήμου Σαρανταπόρου βρίσκεται στην τοποθεσία "Χάνι Χατζηγώγου" του οικισμού Μηλέας. Η ανέγερσή του άρχισε το 1994 και ολοκληρώθηκε το 1996, και στεγάζει όλες τις υπηρεσίες του δήμου καθώς και το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών. Η Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης Σαρανταπόρου υλοποιεί την προσπάθεια του δήμου για προώθηση πολιτιστικών και πολιτισμικών θεμάτων της περιοχής. Στην αρμοδιότητά της συμπεριλαμβάνονται θέματα Αθλητικά, Πολιτιστικά καθώς και Κοινωνικής Μέριμνας. Μια άποψη της εισόδου του Δημαρχείου Σαρανταπόρου Στο πλαίσιο των αθλητικών δραστηριοτήτων της ΔΕΑΣ λειτουργούν τμήμα παραδοσιακών χορών, ακαδημία ποδοσφαίρου καθώς και τμήμα ρυθμικής γυμναστικής γυναικών. Στο πλαίσιο των πολιτιστικών δραστηριοτήτων η ΔΕΑΣ διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις ενώ στο πλαίσιο της κοινωνικής μέριμνας υλοποιείται το πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", έδρα του οποίου είναι το παλιό κοινοτικό κατάστημα της Αζώρου. Ακόμη, διενεργούνται προγράμματα ενημέρωσης και πληροφόρησης του αγροτικού πληθυσμού.
Μολόχα

Η μολόχα (επιστ. Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris) είναι το συνηθέστερο είδος Μαλάχης. Είναι ιδιαίτερα διεσπαρμένο φυτό σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου και σε πολλά ακόμα μέρη. Αναπτύσσεται από την παράκτια ζώνη μέχρι αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Η μολόχα έχει πυκνό φύλλωμα, με φύλλα παλαμοσχιδή και άνθη κυρίως ρόδινα, που φύονται από τον βλαστό. Η περίοδος ανθοφορίας της περιλαμβάνει όλη την περίοδο της άνοιξης και το ξεκίνημα του καλοκαιριού.

 Είδη του γένους Μαλάχη που απαντούν αυτοφυή στην Ελλάδα είναι: Μαλάχη η κρητική (Malva cretica) Μαλάχη η μόσχοσμος (Malva moschata) Μαλάχη η αγρία (Malva sylvestris) Μαλάχη η αμελημένη (Malva neglecta) Μαλάχη η μικρανθής (Malva parviflora) Μαλάχη η μικρά (Malva pusilla) Μαλάχη η αιγυπτία (Malva aegyptia)Από αυτά, τα περισσότερα ενδιαφέροντα είδη, χρήσιμα και στην φαρμακευτική είναι: η Μαλάχη η αγρία και η Μαλάχη η αμελημένη τα άνθη των οποίων χρησιμοποιούνται σαν αφέψημα με μαλακτικές ιδιότητες και είναι γνωστά σαν μολοχάνθη. Στην παραδοσιακή ιατρική η χρήση της μολόχας μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως φαγώσιμο και ως θεραπευτικό φυτό. Στην αρχαία Ελλάδα την είχαν μεγάλη εκτίμηση (αναφέρεται από τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα). Ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές (Βιβλ. Β΄) γράφει πως θεωρείται "λεαντική αρτηρίας" μάλλον επειδή χρησιμοποιούνταν ως προφυλακτικό φάρμακο κατά της αρτηριοσκλήρυνσης. Στην πρόσφατη λαϊκή ιατρική, τα φύλλα της μολόχας τρίβονται σε μέρος που πονά από το άγγιγμα της τσουκνίδας. Όπως λέγεται, "καταλαγιάζει το τσούκνισμα". Το αφέψημα από τα άνθη της (μολοχάνθια) θεωρείται μαλακτικό, αποχρεμπτικό, κινητικό του εντέρου. Το ποδόλουτρο σε αφέψημα από μολοχάνθη ανακουφίζει από την κούραση. Το κατάπλασμα φύλλων μολόχας ανακουφίζει το έκζεμα και το πόνο από το τσιμπήματα εντόμων. Αγριολούλουδα της Ελλάδας, Εκδόσεις Mediterraneo. ISBN 960-8227-71-2. Ρηγατος Α. Γεράσιμος Τα βότανα στον πολιτισμό των Ελλήνων ISBN 978-960-503-461-0
Λουτρά Υρμίνης Ηλείας

Τα Λουτρά Υρμίνης είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας, πάνω στα διοικητικά όρια Αχαΐας και Ηλείας, κτισμένος σε υψόμετρο 1 μέτρου. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 2 μόνιμοι κάτοικοι. Ο οικισμός απαρτίζεται στην ουσία από τις παλιές εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις των εκεί ομώνυμων λουτρών ή Λουτρών Κουνουπελίου. Βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

 Βρίσκεται στην περιοχή του ακρωτηρίου Κουνουπέλι, στο νοτιοδυτικό άκρο της αμμουδερής παραλίας της περιοχής της Στροφυλιάς -προστατευόμενης περιοχής με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, εγγύς των κωμοπόλεων Βάρδα και Νέα Μανολάδα, πολύ κοντά τόσο στον οικισμό των Σαμαραίικων όσο και στον υδροβιότοπο της λίμνης-βάλτος Λάμια και την παραλία Κουνουπελάκι. Η παραλία μπροστά στις παλιές εγκαταστάσεις των Λουτρών Υρμίνης/Κουνουπελίου ονομάζεται και παραλία Κουνουπελίου. Βρίσκεται σε απόσταση 44 χιλιομέτρων βόρεια της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 58,5 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου και περίπου 50 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά της Πάτρας. Στην περιοχή είναι κτισμένο το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Στην περιοχή έχουν βρεθεί ίχνη της αρχαίας πολίχνης Υρμίνη ενώ στο ακρωτήριο Κουνουπελίου βρίσκεται και ο μεσαιωνικός Πύργος Κουνουπελίου. Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 19η Μαρτίου 1961 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μανολάδος, αν στην περιοχή υπήρχε οικισμός παλιότερα (16/10/1940 - 07/04/1951) αναγνωρισμένος με την ονομασία Κουνουπέλι. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Μανολάδος μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Μανωλάδος του Δήμου Βουπρασίας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Μανολάδος του «καλλικρατικού» δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Υρμίνη - Κουνουπέλι. andravida-killini.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Βόλτα στο υπόγειο σπήλαιο της Υρμίνης με τα ιαματικά λουτρά (pics). patrasevents.gr. 13 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λουτρών Υρμίνης Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κουνουπελίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μανολάδος Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Βουπρασίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Σύγχρονες φωτογραφίες από την περιοχή των Λουτρών Κουνουπελίου/Υρμίνης. ilialive.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Ο δε ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω

«Ο δε ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω» (αρχαία: Ὁ δ' ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ, νεοελλ.: μια ανεξέλεγκτη ζωή είναι μια ζωή που δεν αξίζει να τη ζει κανένας άνθρωπος ) είναι ένα διάσημο απόφθεγμα που ειπώθηκε από τον Σωκράτη στη δίκη του για ασέβεια και διαφθορά της νεολαίας, για την οποία στη συνέχεια καταδικάστηκε σε θάνατο. Το ρητό καταγράφεται στην Απολογία του Πλάτωνα (38α5–6).

 Αυτή η δήλωση σχετίζεται με την αντίλήψη και τη στάση του Σωκράτη απέναντι στον θάνατο και τη δέσμευσή του να εκπληρώσει τον στόχο του να ερευνήσει και να κατανοήσει τη δήλωση της Πυθίας (δηλαδή ότι δεν υπήρχε κανείς που να είναι πιο σοφός από τον Σωκράτη). Ο Σωκράτης κατάλαβε την απάντηση της Πυθίας στην ερώτηση του Χαιρεφώντα ως επικοινωνία του θεού Απόλλωνα και αυτό έγινε η κύρια οδηγία του Σωκράτη, ο λόγος ύπαρξής του. Για τον Σωκράτη, το να χωριστεί από τον Έλενχο με εξορία (που τον εμποδίζει να ερευνήσει τη δήλωση) ήταν επομένως μια μοίρα χειρότερη από τον θάνατο. Εφόσον ο Σωκράτης ήταν θρησκευόμενος και εμπιστευόταν τις θρησκευτικές του εμπειρίες, όπως η καθοδηγητική δαιμονική φωνή του, προτίμησε συνεπώς να συνεχίσει να αναζητά την αλήθεια στην απάντηση στην ερώτησή του, στη μετά θάνατον ζωή, παρά να ζήσει μια ζωή που δεν προσδιορίζει την απάντηση στη γη. Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από τον Σωκράτη στη δίκη του, αφού επέλεξε τον θάνατο αντί για την εξορία. Αντιπροσωπεύουν (με σύγχρονους όρους) την ευγενή επιλογή, δηλαδή την επιλογή του θανάτου μπροστά σε μια εναλλακτική λύση. Ο Σωκράτης πίστευε ότι η φιλοσοφία – η μελέτη της σοφίας – ήταν η πιο σημαντική επιδίωξη πάνω από όλα. Για ορισμένους, αποτελεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην ιστορία παράδειγμα της αναζήτησης της σοφίας μέσω της αμφισβήτησης και της λογικής επιχειρηματολογίας, μέσω της εξέτασης και της σκέψης. έτσι ώστε να αρχίσουν τη δική τους "εξέταση" της ζωής, αλλά ήξερε ότι όλοι θα πέθαιναν μια μέρα, καθώς έλεγε ότι μια ζωή χωρίς φιλοσοφία - μια «ανεξερεύνητη» ζωή - δεν αξίζει να τη ζει κανείς. Πλάτων. Απολογία 38α . Πλάτων σε δώδεκα τόμους, τόμ. 1 μετάφραση Harold North Fowler. Εισαγωγή από την WRM Lamb. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1966. via Perseus Tufts JO Famakinwa – ΑΞΙΖΕΙ Ή ΟΧΙ Η ΑΝΕΞΕΤΑΤΗ ΖΩΗ; Think / Τόμος 11 / Τεύχος 31 / Καλοκαίρι 2012, σελ. 97–103 The Royal Institute of Philosophy 2012 JM Ambury – Socrates (469—399 BCE) -2biii - The Unexamined Life in the Internet Encyclopedia of Philosophy
Λουίζα του Μερόντ

Η Λουίζα του Μερόντ (Louise de Mérode, 22 Μαΐου 1819 - 1 Μαρτίου 1868) ήταν η σύζυγος του Κάρολου Εμμανουήλ νταλ Πότσο, 5ου Πρίγκιπα της Λα Κιστέρνα.

 Η Λουίζ Καρολίν Γκισλαίν γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1819 στις Βρυξέλλες, και ήταν κόρη του Κόμη Βέρνερ του Μερόντ-Γουέστερλο και της Κόμισσας Βικτόρια φαν Σπάνγκεν ντ' Ατουρνέσε. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1846 παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ νταλ Πότσο, 5ο Πρίγκιπα της Λα Κιστέρνα στις Βρυξέλλες. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: την Μαρία Βικτωρία Καρλότα Ερριέττα Ιωάννα (1847-1876), παντρεύτηκε τον Αμεδαίο της Αόστης. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Βεατρίκη Ιωσηφίνα Αντωνία Λουίζα (1851-1864).Πέθανε την 1η Μαρτίου 1868 στο Παλάτι Λα Κιστέρνα σε ηλικία 48 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι της Παναγίας της Πιέτα στο Τορίνο. 22 Μαΐου 1819 – 28 Σεπτεμβρίου 1846: Κόμισσα Λουίζ του Μερόντ 28 Σεπτεμβρίου 1846 – 26 Μαρτίου 1864: Πριγκίπισσα της Λα Κιστέρνα 26 Μαρτίου 1864 – 19 Φεβρουαρίου 1867: Η Χήρα Πριγκίπισσα της Λα Κιστέρνα 19 Φεβρουαρίου 1867 – 1 Μαρτίου 1868: Η Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα της Λα Κιστέρνα
Νικόλαος Μαλλιάκας

Ο Νικόλαος Μαλλιάκας (Πέτρα Λέσβου, 1903 – Αθήνα, 31 Ιουλίου 1984) του Γεωργίου και της Ολυμπίας ήταν Έλληνας νομικός, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Λεσβίων Αθηνών και δημιούργησε το βουλευτικό οικισμό "Πολιτεία" στον Κοκκιναρά και στην Κηφισιά.

 Ξεκίνησε να δικηγορεί στη Λάρισα και εν συνεχεία εργάστηκε στην Αθήνα, με ειδίκευση σε αστικά και διοικητικά ζητήματα. To 1936 έγινε δικηγόρος παρά Αρείω Πάγω. Με τον ΕΔΕΣ ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Όντας συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου, συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ το 1944 και καταδικάστηκε σε θάνατο λόγω του κινήματος. Εξελέγη βουλευτής Λέσβου αρχικά με το Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα το 1946 και επανεξελέγη τα έτη 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1956. Έπειτα εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου το 1961, 1963 και το 1964. Υπηρέτησε στην κυβέρνηση Παπανδρέου ως υφυπουργός Γεωργίας, από τις 18 Φεβρουαρίου 1964 ως τις 15 Ιουλίου 1965. Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1984 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η Παυλίνα Σταΐκου, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Γιώργο, την Όλυ και την Ανθή. ΕΞΕΧΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ του Νικολάου Σταυρίδη - Νικολαϊδη (Φιλόλογου - Ιστορικού)
Δήμος Εχιναίων

Ο δήμος Εχιναίων ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Στυλίδας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού ανάμεσα στους δήμους Στυλίδας και Πελασγίας, κάτω από τον νομό Μαγνησίας. Ο δήμος αποτελούταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 4.518 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Ράχες.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Ραχών [ 1.361 ] οι Ράχες [ 723 ] η Παραλία Ραχών [ 609 ] οι Φούρνοι [ 16 ] η Φτιλιά [ 13 ] Δ.δ. Αχινού [ 999 ] ο Αχινός [ 850 ] το Δρέπανο [ 10 ] η Δροσιά [ 11 ] η Κουβέλα [ 95 ] η Παραλία Αχινού [ 16 ] ο Πλατανιάς [ 17 ] η Σκασμάδα [ 0 ] Δ.δ. Αχλαδίου -- το Αχλάδιον [ 381 ] Δ.δ. Καραβομύλου [ 726 ] ο Καραβόμυλος [ 678 ] το Πανόραμα [ 48 ] Δ.δ. Παλαιοκερασιάς -- η Παλαιοκερασιά [ 424 ] Δ.δ. Σπαρτιάς [ 627 ] η Νέα Σπαρτιά [ 389 ] η Σπαρτιά [ 238 ]
314

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 314 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 314 (CCCXIV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ρουφίου και Αννιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1067 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 314 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 8 Οκτωβρίου - Μάχη των Κιβαλών: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Λικίνιος ηττάται από τον συναυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ στην Κολόνια Αυρήλια Κιβάλες (σημερινό Βίνκοβτσι στην Κροατία). Ο Λικίνιος αναγκάζεται να δραπετεύσει για το Σίρμιο, και απωλεί όλες τις κτήσεις των Βαλκανίων εκτός από τη Θράκη. Αρχίζουν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο Αυγούστων, αλλά είναι ανεπιτυχείς. Μία τεράστια Πικτική έφοδος προς τα νότια αποπειράται. Θρησκεία 11 Ιανουαρίου - Η θητεία του Πάπα Μιλτιάδη ολοκληρώνεται. 31 Ιανουαρίου - Ο Πάπας Σιλβέστρος Α΄ διαδέχεται τον Πάπα Μιλτιάδη ως ο 33ος Πάπας. 1 Αυγούστου - Συμβούλιο της Αρελάτης: επικυρώνει την ανακήρυξη του Δονατισμού ως σχίσμα και ψηφίζει άλλους κανόνες. Σύνοδος της Άγκυρας: Η καταφυγή σε μάγους αποτελεί αμάρτημα, το οποίο επιφέρει πενταετές επιτίμιο. Ο Αλέξανδρος γίνεται επίσκοπος Βυζαντίου. Λιβάνιος, Έλληνας ρήτορας και σοφιστής (πεθαίνει το 392 ή το 393) Λι Τσι, αυτοκράτορας των Μπα-Ντι στη Τσεν Χαν (πεθαίνει το 338) Τζι Νταν, Κινέζος Βουδιστής μοναχός και φιλόσοφος (πεθαίνει το 366) 10 Ιανουαρίου - Πάπας Μιλτιάδης Άγιος Μητροφάνης, Επίσκοπος Βυζαντίου Αυτοκράτειρα Λου Ι Τζαν Γκουέι, κυβερνήτης της επαρχίας Λιάν και πρώτος δούκας του Σαϊπίνγκ (γεννιέται το 255)
Έννο Εντσάρντισνα

Ο Έννο Εντσάρντισνα, γερμ.: Enno Edzardisna (επίσης γνωστός ως Έννο Σίρκσενα (Cirksena), Έννο Άτενα (Attena) ή Έννο Σύαρτσνα (Syardsna) (π. 1380 - π. 1450) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν φύλαρχος των Nόρντεν, Γκρέετσηλ, Μπέρουμ και Πίλσουμ στην Ανατολική Φρισία.

 Ήταν γιος του Έντσαρντ Β΄ φυλάρχου του Άπινγκεν-Γκρέετσηλ και της συζύγου του Ντόντας τομ Μπροκ. Ο Έννο ήταν πρωτοπόρος της αξίωσης του Οίκου των Σίρκσενα για την εξουσία σε ολόκληρη την Ανατολική Φρισία, την οποία τελικά ο γιος του Ούλριχ Α΄ κατάφερε επίσημα, όταν έγινε αυτοκρατορικός κόμης το 1464. Η πρώτη γυναίκα τού Έννο δεν είναι τεκμηριωμένη. Παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Γκέλα Σύαρντσνα του Mάνσλαγκτ (απεβ. 1455), κόρη του Άφφο Μπένινγκα φυλάρχου του Πίλσουμ. Μετά από το τέλος τού μόνου γιου της από τον πρώτο της γάμο, τού Λιούντβαρντ Σίρκσενα (Σύρτσα) ηγέτη του Μπέρουμ, που απεβίωσε άτεκνος περί το 1435, η Γκέλα και η ανιψιά της Φράουβα Σίρκσενα (Σίρτσενα) έγιναν οι μοναδικοί κληρονόμοι της οικογένειας Σίρκσενα του Μπέρουμ. Ο Έννο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία: ο γιος του Έντσαρντ από τον πρώτο του γάμο, νυμφεύτηκε τη Φράουνα Σίρκσενα και ο Έννο και ο Έντσαρντ υιοθέτησαν το οικογενειακό όνομα και το οικόσημο των Σίρκσενα, για να τονίσουν τη διαδοχή. Από τον πρώτο του γάμο είχε τέκνα: Έντσαρντ (απεβ. το 1441 από πανώλη), φύλσρχος των Γκρέετσηλ, Νόρντεν, Έμντεν & Μπρόκμερλαντ. Ντόντα, (π.1408 - μετά το 1470), παντρεύτηκε τον Ρέντβαρντ του Βέστερχαουζεν.Από τον δεύτερο γάμο τού Έννο με τη Γκέλα Σύαρντσνα του Μάνσλαγκτ, κόρη του Άφο Μπένινγκα φυλάρχου του Πίλσουμ, είχε τέκνα: Ούλριχ Α΄ 1408-1466, κόμης της Ανατολικής Φρισίας Tιάντεκε (1438 - μετά το 1470). Άντα (π.1470), παντρεύτηκε τον Λύτετ Μάνινγκα του Λύτετσμπουργκ (απεβ. 1450). Φρόουβα, παντρεύτηκε πρώτα με τον Σίμπετ του Ντόρνουμ (απεβ. 1433) και μετά με τον Έππο Γκόκινγκα του Ζούιντμπρεκ (απεβ. μετά το 1444). Όκκα (;).
Γεωργικά

Τα Γεωργικά είναι διδακτικό ποίημα του Βιργιλίου γραμμένο μεταξύ 37 π.Χ. και 30 π.Χ. στην Καμπανία της Ιταλίας σε τέσσερα βιβλία εξάμετρων. Το πρώτο βιβλίο ασχολείται με την καλλιέργεια και τον καιρό, το δεύτερο με τη δενδροκομία,α[›] κυρίως τη φροντίδα με τις ελιές και τ΄ αμπέλια, το τρίτο με την κτηνοτροφία και το τέταρτο με τη μελισσοκομία.

 Για την συγγραφή αυτού του ποιήματος τον είχε προτρέψει ο Μαικήνας (Gaius Maecanas) που του φέρθηκε με πολλή γενναιότητα εξασφαλίζοντας ακόμα και την αγρέπαυλη που του παραχώρησε ο Οκταβιανός Αύγουστος. Ο ίδιος ο Οκταβιανός είχε δείξει ενδιαφέρον γιατί αντιμετώπιζε το πρόβλημα της εγκατάστασης των παλαιμάχων στη γη ώστε να τους καθησυχάσει, να διαθρέψει τις πόλεις και να διασώσει το κράτος με το αγροτικό μόχθο. Ο Βιργίλιος προσδίδει στο διδακτικό περιεχόμενο των Γεωργικών τουβ[›] μεγάλη ποιητική χάρη, τονίζοντας το θέμα της μάχης του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης, παρέχοντας ένα είδος προσωπικής ζωής στις φυσικές διαδικασίες, δείχνοντας αγάπη στα και προσθέτοντας μυθολογικές και άλλες παραπομπές.Ομιλεί για τις ασθένειες τω ζώων και της θεραπείας τους. Περιγράφει τα κοινά κατοικίδιοι ζώα με κατανόηση και συμπάθεια. Δεν παύει να θαυμάζει την απλότητα των ενστίκτων τους, τη δύναμη των παθών τους, την τελειότητα της μορφής τους. Εξιδανικεύει την αγροτική ζωή, αλλά δεν αγνοεί τις κακουχίες και τις περιπέτειες, το καταπονητικό μόχθο, την αδιάκοπη πάλη εναντίον των εντόμων, την τυραννική αγωνία της ξηρασίας και των καταιγίδων. Παρά ταύτα, labor omnia vincit (ο μόχθος νικά τα πάντα). Ο Βιργίλιος δανείζεται από τον Ησίοδο (Έργα και Ημέραι), τον Άρατο τον Κώο, τον Κάτωνα τον Πρεσβύτερo (De Agricultura), τον Ουάρρωνα (Marcus Terentius), αλλά μεταμορφώνει την τραχεία τους πεζογραφία και τις ασταθείς τους γραμμές σε λεπτότατους σμιλευμένους στίχους. Καλύπτει τους διάφορους κλάδους της γεωργίας, την ποικιλία και την περιποίηση των εδαφών, τις εποχές για την σπορά και την ωρίμανση, την καλλιέργεια της ελιάς και της αμπέλου, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Ο Τζον Ντράιντεν (John Dryden) που μετέφρασε μεταξύ των άλλων και τα «Γεωργικά» το θεωρεί μαζί με το De rerum natura του Λουκρητίου «το καλύτερο ποίημα του καλύτερου ποιητή». ^ α: Ο Θεόφραστος είναι ο πρώτος που έγραψε «Περί φυτών ιστορίας» και «Περί φυτών αιτίας». ^ β: Πατέρας όμως της γεωργικής επιστήμης θεωρείται ο Ξενοφών, «Οικονομικός». Το Λατινικό κείμενο
Φουτζιγιόσιντα

Η Φουτζιγιόσιντα (富士吉田市 Φουτζιγιόσιντα-σι) είναι πόλη η οποία βρίσκεται στην Περιφέρεια Γιαμανάσι της Ιαπωνίας. Από την 1η Μαΐου 2019, η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 48.782 κατοίκους σε 19.806 νοικοκυριά και πυκνότητα πληθυσμού 400 άτομα ανά τ.χλμ. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 121,74 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

 Η Φουτζιγιόσιντα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Φούτζι, και είναι χτισμένη πάνω σε παλαιές ροές λάβας. Θεωρείται πόλη υψηλού υψομέτρου στην Ιαπωνία, στα 650 έως 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η πόλη βρίσκεται επίσης ανάμεσα σε δύο από τις πέντε λίμνες Φούτζι. Ο ποταμός Κάτσουρα διασχίζει το ανατολικό τμήμα της πόλης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ιαπωνικής απογραφής, ο πληθυσμός της Φουτζιγιόσιντα κορυφώθηκε γύρω στο 1990 και έκτοτε μειώνεται αργά. Κολοράντο Σπρινγκς, ΗΠΑ, από το 1962 Σαμονί-Μον-Μπλαν-Λευκό Όρος, Γαλλία, από το 1978
Καίτη Πάνου

Καίτη Πάνου ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Κατερίνας Παναγιώτου (Πύργος Βουλγαρίας, 28 Αυγούστου 1927 - Αθήνα, 17 Μαΐου 2008) Ελληνίδας ηθοποιού του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Στον κινηματογράφο έγινε γνωστή ως παρτενέρ του Λάμπρου Κωνσταντάρα.

 Σε μικρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα. Σπούδασε κλασικό μπαλέτο και υποκριτική στην Σχολή Ηθοποιών Κινηματογράφου του Γιώργου Θεοδοσιάδη ενώ όταν ήταν μικρή ασχολήθηκε με το θέατρο ως παιδί θαύμα. Το 1962 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο με τον θίασο του Μίμη Φωτόπουλου. Σε νεαρή ηλικία έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην ταινία Η φωνή της καρδιάς. Μετέπειτα εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Απεβίωσε στο διαμέρισμά της ύστερα από ανακοπή καρδιάς. Κηδεύτηκε στις 20 Μαΐου του 2008 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Αναλυτική φιλμογραφία Αρχειοθετήθηκε 2008-05-26 στο Wayback Machine. Καίτη Πάνου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Σαν παλιό σινεμά