Μπιάνκα Μαρία Σφόρτσα

H Μπιάνκα Μαρία (ιταλ. Bianca Maria Sforza, 5 Απριλίου 1472 - 31 Δεκεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κόρη του Δούκα του Μιλάνου. Με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Σαβοΐας και μετά αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως σύζυγος του Μαξιμιλιανού Α΄.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία του Μιλάνου και της Μπόνας, κόρης του Λουδοβίκου της Σαβοΐας. Γεννήθηκε στην Παβία και έλαβε το όνομα της εκ πατρός μάμμης της Μπιάνκας Μαρίας Βισκόντι. Ήταν 5 ετών, όταν ο πατέρας της δολοφονήθηκε μέσα στον Ναό του Αγίου Στεφάνου το 1476, ημέρα της εορτής του Αγίου. Τον Γκαλεάτσο Μαρία τον έπληξαν με τα εγχειρίδιά τους τρεις υψηλοί αξιωματούχοι της Αυλής του Μιλάνου. Πιο πριν, όταν ήταν 2 ετών, η Μπιάνκα Μαρία είχε παντρευτεί τον εξάδελφό της Φιλιβέρτο Α΄ της Σαβοΐας, γιο του Αμεδαίου Θ΄ της Σαβοΐας. Αυτός απεβίωσε το 1482, αφήνοντάς την χήρα στα 10 έτη της. Η Μπιάνκα Μαρία επέστρεψε στο Μιλάνο υπό την κηδεμονία του θείου της Λουδοβίκου Σφόρτσα, ο οποίος ενδιαφέρθηκε λίγο για τη μόρφωσή της. Την άφησε να ασχολείται με τα ενδιαφέροντά της, κυρίως κέντημα. Το 1485 μνηστεύθηκε τον Ιωάννη Κορβίνο, νόθο γιο του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας & Βοημίας, Δούκα της Αυστρίας. Με τον γάμο αυτόν ο Ματθίας ήθελε να εξασφαλίσει στον γιο του τη διαδοχή. Το 1487 οι αντιπρόσωποι υπέγραψαν τον γάμο, όμως η αντίδραση και οι δολοπλοκίες της Βεατρίκης της Νάπολης, συζύγου του Ματθία, δεν επέτρεψαν να γίνει ο γάμος επίσημα. Το 1492 υπήρχε η σκέψη να παντρευτεί τον Ιάκωβο Δ΄ της Σκωτίας, αλλά σύντομα η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Το 1494 παντρεύτηκε στο Χαλλ του Τυρόλου τον Μαξιμιλιανό Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χήρο από τη Μαρία της Βουργουνδίας. Ο γάμος είχε κανονιστεί από τον θείο της, που ήθελε την αναγνώρισή του και την επικύρωση τού τίτλου τού δούκα από τον βασιλιά· σε αντάλλαγμα ο Μαξιμιλιανός Α΄ θα ελάμβανε μία μεγάλη προίκα και τη Μπιάνκα Μαρία. Η μεγαλοπρεπής ακολουθία της στη διαδρομή για τον γάμο της επέσυρε την προσοχή πολλών. Κατά την τελετή η Μπιάνκα Μαρία είχε στο επάνω μέρος του ενδύματός της καρφιτσωμένα 8 κοσμήματα, το καθένα με ένα ρουμπίνι και τέσσερα μαργαριτάρια. Η προίκα που έφερε ήταν 400.000 δουκάτα. Ο Μαξιμιλιανός Α΄ με τον γάμο επιβεβαίωσε την επικυριαρχία του επί του Μιλάνου. Αυτό θύμωσε την Άννα, Αντιβασίλισσα της Γαλλίας, για τον αδελφό της Λουδοβίκο Η΄ και επέφερε την παρέμβαση της Γαλλίας στην Ιταλία· έτσι εγκαινιάστηκαν οι Ιταλικοί Πόλεμοι. Η σχέση του ζεύγους δεν ήταν ευτυχής: ο Μαξιμιλιανός Α΄, μετά την ολοκλήρωση του γάμου, παραπονιόταν ότι η Μπιάνκα Μαρία, αν και ήταν πιο όμορφη από την πρώτη του σύζυγο, δεν ήταν όμως τόσο σοφή. Αυτή δεν μπορούσε να ελκύσει την αφοσίωση του ανδρός της, που τη θεωρούσε απαίδευτη, φλύαρη, αφελή, σπάταλη και απρόσεκτη. Ο Βασιλιάς ήθελε τέκνα από αυτήν, αλλά παρά τις αρκετές εγκυμοσύνες της εκείνη δεν γέννησε ζωντανό βρέφος. Αγαπούσε τα τέκνα του άνδρα της από την πρώτη σύζυγό του, τον Φίλιππο και τη Μαργαρίτα, και έπαιζε μαζί τους καθισμένη στο δάπεδο· επικρίθηκε όμως ότι έτσι ξεχνούσε την αξιοπρέπειά της. Έπειτα από το 1500 ο Μαξιμιλιανός Α΄ έχασε το ενδιαφέρον του γι' αυτήν. Η Μπιάνκα Μαρία έζησε με την Αυλή της από Μιλανέζους σε διάφορα κάστρα στο Τυρόλο. Μερικές φορές, όταν ο Μαξιμιλιανός Α΄ δεν είχε να πληρώσει για τα δωμάτια στα ταξίδια του, την άφηνε πίσω ως εγγύηση. Το 1508 εκείνος στέφθηκε αυτοκράτορας, έτσι η Μπιάνκα Μαρία έγινε αυτοκράτειρα της Γερμανίας. Αυτή απεβίωσε στο Ίννσμπρουκ, 38 ετών και τάφηκε στο Σταμς. Ο σύζυγός της δεν παρέστη στην κηδεία, ούτε της αφιέρωσε επιτύμβια πλάκα. Στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, στην Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης, υπάρχει το αξιόλογο πορτραίτο της από τον Αμπρότζιο ντε Πρέντις. Παντρεύτηκε πρώτα το 1474 τον Φιλιβέρτο Α΄ της Σαβοΐας. Αυτός απεβίωσε το 1482 και το 1494 η Μπιάνκα Μαρία έκανε δεύτερο γάμο με τον Μαξιμιλιανό Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της. Hellmut Andics: Die Frauen der Habsburger.. J&V, Wien, 1985 Hermann Wiesflecker: Maximilian I., Wien/München 1991, ISBN 3-7028-0308-4 and ISBN 3-486-55875-7 Thea Leitner: Habsburgs Goldene Bräute. Piper, 2005 Sigrid-Maria Größing: Maximilian I. – Kaiser–Künstler–Kämpfer. Amalthea, Wien 2002 ISBN 3-85002-485-7