IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
3%

Το 3% (βραζιλιανικά πορτογαλικά: Três por cento) είναι μια βραζιλιάνικη δυστοπική θρίλερ σειρά που δημιουργήθηκε από τον Pedro Aguilera, με πρωταγωνιστές τη Bianca Comparato και τον Χοάο Μιγκέλ. Αναπτύχθηκε από ένα ανεξάρτητο πειραματικό επεισόδιο το 2009 και είναι η πρώτη πρωτότυπη σειρά του Netflix στην πορτογαλική γλώσσα και η δεύτερη μη αγγλική παραγωγή μετά την ισπανική σειρά Club de Cuervos.Ο πρώτος κύκλος έγινε διαθέσιμος στο Netflix παγκοσμίως στις 25 Νοεμβρίου του 2016, αποτελούμενος από 8 επεισόδια. Στις 4 Δεκεμβρίου 2016 επιβεβαιώθηκε ένας δεύτερος κύκλος στην επίσημη σελίδα της σειράς στο Facebook, ο οποίος προβλήθηκε στις 27 Απριλίου 2018 και αποτελείται από 10 επεισόδια συνολικά. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, το Netflix ανακοίνωσε ότι η σειρά ανανεώθηκε για έναν τρίτο κύκλο οποίος έκανε την πρεμιέρα του στις 7 Ιουνίου 2019, αποτελούμενος από 8 επεισόδια. Τον Αύγουστο του 2019, το 3% ανανεώθηκε για έναν τέταρτο και τελευταίο κύκλο ο οποίος προβλήθηκε επίσημα στις 14 Αυγούστου 2020, με 7 επεισόδια στο σύνολο.

 Στο μακρινό μέλλον, ο κόσμος έχει χωριστεί σε δύο πλευρές: στους φτωχούς οι οποίοι ζουν στην υποανάπτυκτη Ενδοχώρα, και στους πλούσιους οι οποίοι ζουν σε ένα παραδεισένιο νησί, την Υπεράκτια Χώρα στο οποίο παρέχονται όλες οι ανέσεις και που οι κάτοικοί του απολαμβάνουν μία άριστη ποιότητα ζωής. Κάθε χρόνο, υποψήφιοι από την Ενδοχώρα οι οποίοι έχουν συμπληρώσει το 20ό έτος της ηλικίας τους, έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν για μία φορά, σε μία σειρά δοκιμασιών που ονομάζεται Διαδικασία, διεκδικώντας μία θέση στο επίλεκτο 3% το οποίο θα καταφέρει να μεταβεί στην Υπεράκτια και να σωθεί από την εξαθλιωμένη ζωή της Ενδοχώρας. 1ος Κύκλος Η σειρά είχε γενικά θετικές αποδοχές, με την ιστοσελίδα Rotten Tomatoes να τη βαθμολογεί για τον πρώτο κύκλο με ένα ποσοστό 85%, και βαθμολογία 6/10 μέσα από 20 κριτικές συνολικά, ενώ η βαθμολογία του κοινού έφθασε επίσης στο 85% με βαθμολογία 4.08/5.2ος Κύκλος Η σειρά σημείωσε επιτυχία και για τον δεύτερο κύκλο επεισοδίων, με το Rotten Tomatoes να αποδίδει συνολική βαθμολογία 8.5/10 μέσα από 3 κριτικές (δεν ήταν εφικτός ο υπολογισμός του ποσοστού), ενώ το κοινό τη βαθμολόγησε συνολικά με 4.46/5 μέσα από 115 κριτικές χρηστών, και ποσοστό 91%.3ος Κύκλος Οι επιδόσεις της σειράς και για τον τρίτο κύκλο παραμένουν υψηλές, καθώς το Rotten Tomatoes τής απέδωσε συνολική βαθμολογία 7/10 μέσα από 1 κριτική (δεν ήταν εφικτός ο υπολογισμός του ποσοστού), ενώ όσον αφορά το κοινό, η βαθμολογία είναι 4.11/5 μέσα από 9 μόλις κριτικές, και ποσοστό 89%. 3% στην IMDb 3% independent pilots on YouTube
Μνημείο για την Αερογέφυρα

To Μνημείο για την Αερογέφυρα (Luftbrückendenkmal) εγκαινιάστηκε το 1951 σε σχέδια του Έντουαρντ Λούτβιγκ, ήταν από μπετόν με ύψος 20 μ. και τοποθετήθηκε στην Πλατεία της Αερογέφυρας (Platz der Luftbrücke), στην περιοχή Tempelhof του Βερολίνου.

 Το πρώτο μνημείο της νεοϊδρυθείσας γερμανικής δημοκρατίας ήταν αφιερωμένο στα θύματα Ψυχρού Πολέμου. Ο αποκλεισμός του Βερολίνου τα έτη 1948/9 και η επιχείρηση της αερομεταφοράς προϊόντων και προσώπων σηματοδοτεί την ένταση με την οποία τα δύο ψυχροπολεμικά στρατόπεδα εισήλθαν στη μάχη, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να υπερασπίσουν τα κεκτημένα. Το Μνημείο για την Αερογέφυρα, όπως ονομάστηκε η πρώτη αυτή ψυχροπολεμική επιχείρηση που είχε διάρκεια από τις 23 Ιουνίου 1948 μέχρι τις 12 Μαΐου 1949, υπήρξε το πρώτο μνημείο στο ανεξάρτητο κράτος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ). Κατασκευάστηκε το 1951, δημοσία δαπάνη, από μια κεντρική αρχή, όπως ήταν η κυβέρνηση και η γερουσία του Βερολίνου. Ο μαθητής της σχολής του Μπαουχάους, Eduard Ludwig (1906-1960) που κέρδισε το διαγωνισμό, επέλεξε το στυλ ενός μη-παραστατικού μοντερνισμού με έντονη γεωμετρική αφαίρεση. Το μνημείο της Αερογέφυρας έδινε το στίγμα για τις μελλοντικές τεχνοτροπικές επιλογές σε δημόσιο χώρο, την προτεραιότητα δηλαδή στις αρχές της τεχνολογικής εξέλιξης, της χρήσης νέων τεχνικών και υλικών για την ανέγερση μνημείων, όπως ήταν το μπετόν, και του φορμαλισμού της πρόσληψης του κλασικού μοντερνισμού. Με το κλείσιμο του αεροδρομίου του Tempelhof το 2008, δίπλα στο μνημείο τοποθετήθηκαν δύο από τα θρυλικά μοντέλα αεροπλάνων που χρησιμοποιήθηκαν στην επιχείρηση της Αερογέφυρας, το Douglas DC-3, γνωστό και ως ‘βομβαρδιστικό σταφίδων’ (Rosinenbomber), και το μοντέλο Junkers Ju 52/3m. Το μνημείο στην ‘Πλατεία της Αερογέφυρας’ (Platz der Luftbrücke) δίπλα στο αεροδρόμιο του Tempelhof απεικονίζει σε οπλισμένο σκυρόδεμα τα θεμέλια μιας γέφυρας με τρεις αντηρίδες, όσα και τα αεροδρόμια και οι αεροδιάδρομοι που ένωναν την αποκλεισμένη πόλη με την υπόλοιπη χώρα και τους σταθμούς ανεφοδιασμού. Με ύψος περίπου 20 μ., ο λευκός λιτός όγκος χωρίς κανένα απολύτως σύμβολο αποτελούσε για πολλές δεκαετίες σημείο αναφοράς για όσους επισκέπτες έφταναν στην πόλη αεροπορικώς. Η επιγραφή, ‘Έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία του Βερολίνου στην υπηρεσία της Αερογέφυρας 1948/49’, τόνιζε τη σημασία και το συμβολισμό του ίδιου του μνημείου αλλά και της πόλης για όλο το δυτικό κόσμο, σε αντιστάθμισμα φυσικά με τη θεωρούμενη κατεχόμενη Ανατολική Γερμανία. Michalski, Sergiusz, Public Monuments: Art in Political Bondage 1870-1997, Reaktion Books, Λονδίνο 1998. Ladendorf, Heinz, «Das Denkmal der Luftbrücke», Giessener Beiträge zur Kunstgeschichte, τχ. 1, 1970, σ. 205-220. http://www.berlinstadtservice.de/xinh/Luftbrueckendenkmal.html http://www.gg-online.de/html/berlin_blockade_luftbruecke.htmhttp://www.stadtentwicklung.berlin.de/cgi-bin/hidaweb/getdoc.pl?DOK_TPL=lda_doc.tpl&KEY=obj%2009055091 Αρχειοθετήθηκε 2014-08-08 στο Wayback Machine.
My Son Marshall, My Son Eminem

Το My Son Marshall, My Son Eminem είναι μια αυτοβιογραφία από τη μητέρα του Αμερικανού ράπερ Eminem, Debbie Nelson. Η Βρετανίδα συγγραφέας Annette Witheridge την βοήθησε στη δημιουργία αυτού του βιβλίου. Είχε αναφερθεί το Σεπτέμβριο του 2008 ότι το βιβλίο πούλησε πάνω από 100.000 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Το βιβλίο περιλαμβάνει όλη τη ζωή της Nelson και τα προβλήματά της με τον Eminem να μεγαλώνει και να έρχεται αντιμέτωπος με τη φήμη. Σύμφωνα με αυτήν, η πλευρά της ιστορίας του Eminem είναι γεμάτη ψέματα που είπε ώστε να γίνει επιτυχημένος ράπερ. Παρ' όλα αυτά, λέει ότι δεν είναι θυμωμένη με τον γιο της. Αναφέρει επίσης στο βιβλίο της πως μήνυσε τον γιο της το 2000 για δυσφήμιση να σταματήσει την άσκηση δικαιώματος κατασχέσεως εξ υποθήκης στο σπίτι της.Στόχος της Nelson με τη συγγραφή του βιβλίου ήταν να δείξει την δική της πλευρά της ιστορίας σχετικά με το πρόβλημά της με τον Eminem. Δήλωσε ότι "μετανιώνει που έμενε σιωπηλή καθώς ο Em καλλιέργησε την δημόσια περσόνα ενός ανθρώπου που κατοικεί σε τροχόσπιτο με μια τρελή άνεργη μαμά."Το βιβλίο έχει φωτογραφίες της Nelson με τον Eminem, και ποιήματα και στίχους γραμμένους από τον Eminem που ήταν σπάνια ή δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας ποτέ πριν. Η Nelson μηνύθηκε μια βδομάδα πριν την κυκλοφορία του βιβλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με τον άντρα που μήνυσε την Nelson, τον Neal Alpert, αυτός την βοήθησε με το βιβλίο, και σύμφωνα με ένα συμβόλαιο του 2005 με την Nelson, θα έπρεπε να είχε λάβει το 25 τοις εκατό των κερδών. Ο Nathan Rabin του AV Club είπε ότι το βιβλίο της "στερείται σχεδόν διεστραμμένα την ειρωνεία, το χιούμορ και την αυτο-υποτίμηση που διαπερνά τη μουσική του γιου της." Μια κριτική από το Publishers Weekly λέει ότι "αν και μπορεί να είναι δυσκολο για τους αναγνώστες να αποδεχτούν τους ισχυρισμούς της Debbie πως δεν έχει εκμεταλλευτεί ποτέ τον γιό της, στις σελίδες ενός βιβλίου που τα λέει όλα γι' αυτόν, το πορτραίτο της Nelson για τον γιό της είναι τεταμένο αλλά συμπαθητικό.''Ο Mike Sweeney του New Statesman τοποθέτησε το βιβλίο μεταξύ των πέντε πιο αμφιλεγόμενων απομνημονευμάτων.
Αγία Παρασκευή Καλαμπάκας Τρικάλων

Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλαμπάκας, του δήμου Μετεώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Οι παλαιότερες ονομασίες του οικισμού ήταν Ριζό και Παρασκευή.

 Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του Κόζιακα, λίγο νοτιότερα της Καλαμπάκας και κοντά στη δυτική όχθη του Πηνειού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει περίπου 22 χλμ. ΒΔ. των Τρικάλων. Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1883 και, μέχρι το 1912, ονομαζόταν Ριζό. Κατόπιν μετονομάστηκε σε Παρασκευή και διατήρησε αυτή την ονομασία μέχρι το 1940, οπότε μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 11Α - 17/01/1953 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Διάβας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας, ο οποίος, το 2018, μετονομάστηκε σε δήμο Μετεώρων. Οι πηγές «Κρύα Βρύση», «Καναλάκι» και «Καμάρα», που υδροδοτούν το χωριό, όπως και οι πέτρινες βρύσες «Αγία Σωτήρα» και «Μυχός» Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο κέντρο του χωριού, κτίσμα προγενέστερο του 1766 Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, βόρεια του χωριού, κτίσμα προγενέστερο του 1712 που πιθανόν υπήρξε μοναστήρι παλαιότερα, με αξιόλογες τοιχογραφίες Τα ξωκκλήσια της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Νικολάου, που χρονολογούνται πριν το 1900 Ο εποχικός, εντυπωσιακός καταρράκτης της Αγίας Παρασκευής, ύψους 80 μ. περίπου, στην απόκρημνη θέση «Κόντενα» βορειοδυτικά του χωριού, όπου και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Το θολωτό γεφύρι της Σαρακήνας, που χρησίμευε για την επικοινωνία με το ομώνυμο χωριό Το πανηγύρι της γιορτής της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου, στην κεντρική πλατεία του χωριού Η γιορτή στις 21 Μαΐου, στο ξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου Το βράδυ της παραμονής της Πρωτομαγιάς γίνονται τα «κλείδωνα» ή «κονοϊμολέ» Οι γυναίκες μεταφέρουν τα «γκιούμια» (δοχεία νερού) στολισμένα με τριαντάφυλλα πηγαίνουν στις βρύσες και τραγουδούν. Κατόπιν μαζεύονται όλοι στην πλατεία του χωριού για να χορέψουν και να τραγουδήσουν. Οι άντρες πίνουν νερό από το «γκιούμι» της υποψήφιας νύφης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=MpMUfxGPq_8
Ματίας Ιγκλέσιας

Ο Γουόλτερ Ματίας Ιγκλέσιας (Walter Matías Iglesias, ισπανική προφορά ΔΦΑ: walteɾ maˈti.as iˈɣlesjas, γεννημένος στις 18 Απριλίου 1985) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Αστέρα Τρίπολης.

 Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Αργεντινή με την Άντες Τγιέρες Σπορτ Κλουμπ. Το 2004, μεταγράφηκε στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου αγωνίστηκε μόνο στη Β' ομάδα, καθώς και στην U21. Τον Αύγουστο του 2007, η Λάρισα απέκτησε το 50% των δικαιωμάτων του από την ισπανική ομάδα και έπειτα από λίγους μήνες στη θεσσαλική ομάδα, κέρδισε θέση βασικού. Οι εμφανίσεις του στο ελληνικό πρωτάθλημα κέντρισαν το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων, όμως παρέμεινε στους «βυσσινί» μέχρι το τέλος του 2011. Τον Ιανουάριο του 2012, ο Ατρόμητος απέκτησε τον Αργεντινό, ο οποίος με την ομάδα του Περιστερίου έγινε βασικός σχεδόν με το ντεμπούτο του. Κορυφαία του στιγμή, ήταν όταν αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 2012, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ της ομάδας του. Τον Ιανουάριο του 2014, εντάχθηκε με μεταγραφή στην κινεζική Τσανγκτσούν Γιατάι, για το ποσό των 450.000 ευρώ, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ακόμη ένα έτος). Έναν χρόνο αργότερα, τον Ιανουάριο του 2015, επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Αστέρα Τρίπολης. https://archive.today/20130702041046/www.atromitosfc.gr/players/iglesias https://web.archive.org/web/20120607212018/http://www.onsports.gr/onstats/soccer/team/36-Atromitos-Athinon
Βέρριος Φλάκκος

Ο Μάρκος Βέρριος Φλάκκος, λατιν.:Marcus Verrius Flaccus (π. 55 π.Χ – 20 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος γραμματικός και διδάσκαλος, που άκμασε υπό τον Αύγουστο και τον Τιβέριο.

 Ήταν απελεύθερος, και ο ελευθερωτής του (manumitter) έχει ταυτιστεί με τον Verrius Flaccus, μια αυθεντία στο ποντιφικό δίκαιο. αλλά για χρονολογικούς λόγους έχει προταθεί το όνομα του Veranius Flaccus, ενός συγγραφέα περί οιωνών (Teuffel-Schwabe, Hist. of Roman Lit. 199, 4). Κέρδισε τέτοια φήμη με τις μεθόδους διδασκαλίας του, που κλήθηκε στην Αυλή, για να αναθρέψει τον Γάιο Κ. και τον Λεύκιο Κ., τους εγγονούς του Αυγούστου. Μετακινήθηκε εκεί με όλη του τη σχολή και ο μισθός του αυξήθηκε πολύ, με την προϋπόθεση ότι δεν έπαιρνε άλλους μαθητές. Απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου (Σουητώνιος, De Grammaticis, 17) και ένα άγαλμα προς τιμήν του ανεγέρθηκε στην Πραινέστη, σε μαρμάρινη εσοχή, με επιγραφές από το έργο του Εορτές της Πραινέστης. Ο Φλάκκος ήταν επίσης διακεκριμένος φιλόλογος και αρχαιολόγος. Το πιο σημαντικό έργο του, Περί του νοήματος των λέξεων (De verborum significatu), ήταν το πρώτο μεγάλο αλφαβητικό λεξικό στα λατινικά. Αν και μόνο μικρά τμήματα έχουν απομείνει από το έργο, χρησίμευσε ως βάση για την Επιτομή του Σέξτου Πομπήιου Φήστου, που ονομάζεται επίσης De verborum significatu. Το έργο του Φήστου συντομεύτηκε με τη σειρά του αιώνες αργότερα από τον Παύλο τον Διάκονο για τη βιβλιοθήκη του Καρλομάγνου. Από το ημερολόγιο των Ρωμαϊκών Εορτών (Fasti Praenestini), που είναι χαραγμένο σε μάρμαρο και στημένο στην αγορά της Πραινέστης, ορισμένα θραύσματα ανακαλύφθηκαν (1771) σε κάποια απόσταση από την ίδια την πόλη, σε ένα χριστιανικό κτήριο μεταγενέστερης χρονολογίας και μερικές υπατικές εορτές στην ίδιο την αγορά (1778). Η συλλογή αυξήθηκε στη συνέχεια κατά δύο νέα θραύσματα. Άλλα χαμένα έργα του Φλάκκου περιλαμβάνουν: De Orthographia: De Obscuris Catonis, μια αποσαφήνιση των σκοτεινών στα γραπτά του Cato the Elder Saturnus, που ασχολείται με ζητήματα της ρωμαϊκής τελετουργίας Rerum memoria dignarum libri, ένα εγκυκλοπαιδικό έργο που χρησιμοποιείται πολύ από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο Res Etruscae, πιθανότατα περί οιωνοσκοπίας. Κόιντος Καικίλιος Ηπειρώτης Απόδοση: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Verrius Flaccus, Marcus". Encyclopædia Britannica. Vol. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 1038. For the fragments of the Fasti see Corpus Inscriptionum Latinarum, i. pp. 311; G. Gatti, "Due nuovi Frammenti del Calendario di Verrio Flacco," in Atti della r. Accademia dei Lincei, 5th ser., vol. 5, pt. 2, p. 421 (1898); Winther, De Fastis Verrii Flacci ab Ovidio adhibitis (1885); John Edwin Sandys, Classical Scholarship (ed. 1906), vol. i., index, s.v. "Verrius"; Fragments of Flaccus in KO Müller's edition of Festus; Henry Nettleship, Lectures and Essays. Αποσπάσματα των έργων του Verrius Flaccus και μαρτυρίες στα λατινικά Αγγλική μετάφραση του Fasti Praenestinini στο attalus.org
Κόφας Αρένα

Η Opel Arena, παλαιότερα γνωστή ως Κόφας Αρένα (Coface Arena), είναι ένα πολλαπλών χρήσεων γήπεδο, το οποίο βρίσκεται στο Μάιντς της Γερμανίας και είναι έδρα της 1. ΦΣΦ Μάιντς 05.

 Το στάδιο άρχισε να κατασκευάζεται τον Μάιο του 2009 και εγκαινιάστηκε στις 3 Ιουλίου 2011 και κόστισε 60.000.000 €. Αντικατέστησε το προηγούμενο γήπεδο της Μάιντς, το Στάδιο αμ Μπρούχβεγκ (Stadion am Bruchweg). Το πρώτο γκολ που μπήκε στη Κόφας Αρένα, το πέτυχε ο Τυνήσιος Σάμι Αλαγκουί, στις 7 Αυγούστου 2011, με αντίπαλο την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Σήμερα, η χωρητικότητα του γηπέδου αγγίζει τις 34.034 θέσεις σε αγώνες πρωταθλήματος και τις 26.600 σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς αγώνες. Η επίσημη ιστοσελίδα του σταδίου (Γερμανικά)
Maybe I’m A Leo

Το Maybe I’m a Leo είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, και είναι το δεύτερο κομμάτι του έκτου στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο " Machine Head".

 Αποτελεί το πιο rhythm ‘n’ blues κομμάτι του " Machine Head", με μέσο ρυθμό και επιρροές από φανκ μουσική. Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν μιλούν για ένα σημάδι που φέρει στο σώμα του από γεννήσεως του. Στην πρώιμη εποχή τους, οι Van Halen, πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου, διασκεύαζαν το "Maybe I’m a Leo" και το "Might Just Take Your Life" των Deep Purple, γεγονός που φανερώνει το μεγάλο πεδίο επιρροής του συγκροτήματος στις μετέπειτα γενιές του είδους. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν ένα από τα τραγούδια τα οποία οι Deep Purple δεν περιέλαβαν στις ζωντανές τους εμφανίσεις κατά τις περιόδους στις οποίες στη σύνθεση τους ήταν και ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ, αφού έχει δηλώσει την αντιπάθεια του για αυτό. Μετά την οριστική αποχώρηση του Μπλάκμορ το Νοέμβριο του 1993 και την αρχική του αντικατάσταση από τον Τζο Σατριάνι αλλά και αργότερα από τον Στηβ Μορς, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να παίξουν το τραγούδι ζωντανά, όπως και την μπαλάντα "When a Blind Man Cries" την οποία, επίσης, αρνούνταν να παίξει ο Μπλάκμορ. Συμπεριλήφθηκε μαζί με τα "Pictures of Home" και "Space Truckin" στο ΕΡ σινγκλ του "Never Before", το οποίο κυκλοφόρησε από την "Capitol Records" στο Μεξικό το 1972, όπως και στην αυστραλιανή έκδοση του σινγκλ του "Smoke on the Water", την ίδια χρονιά. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του "Maybe I’m a Leo" υπάρχουν στους εξής δίσκους των Deep Purple: Deep Purple in Concert (1980) Live at the Olympia '96 (1997) Live at Montreux 2011 (2011) Live In Verona (2014) Το "Maybe I’m a Leo" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Τζον Λορντ - πλήκτρα Machine Head 25th Anniversary CD Booklet 1997 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι του Maybe I’m a Leo Αρχειοθετήθηκε 2015-12-05 στο Wayback Machine. Guitar Tabs 1 Guitar Tabs 2 Bass Tabs Drum Tabs 1
Γιώργος Στολίγκας

Ο Γιώργος Στολίγκας (γενν. Αθήνα, 3 Ιανουαρίου 1947) είναι Έλληνας διακεκριμένος βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν κυρίως ως επιθετικός και προπονητής ποδοσφαίρου. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην Α' Εθνική και την Β' Εθνική κατηγορία.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ΠΑΟ Νέας Μελανδίας Πετραλώνων και το 1965 πήγε στην μεγάλη ομάδα της γειτονιάς του Α.Ο. Πετραλώνων. Το 1967 το ταλέντο του είδαν στον Ολυμπιακό Πειραιώς, από τον οποίο και αποκτήθηκε. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε ως βασικός μέχρι και το 1971, σημειώνοντας περισσότερες από 100 συμμετοχές πρωταθλήματος και συνολικά 8 τέρματα και 2 συμμετοχές σε αγώνα τελικού κυπέλλου Ελλάδας (1968, 1969) ενώ σημείωσε και 2 τέρματα σε ευρωπαϊκούς αγώνες κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης (1968).Το 1971 μετακόμισε στον Ατρόμητο Αθηνών με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε την άνοδο στην Α' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του, εξασφαλίζοντας το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική στη νίκη με 0-1 επί του Α.Π.Ο. Ρουφ με προσωπικό του τέρμα. Το 1972 μετακόμισε στον Άρη Θεσσαλονίκης, πραγματοποιώντας 5 συμμετοχές στα ισάριθμα πρώτα παιχνίδια του Άρη στο πρωτάθλημα και κατόπιν, μεσούσης της περιόδου 1972-73 επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ατρόμητο Αθηνών. Με τη φανέλα του Ατρομήτου, την επόμενη περίοδο 1973-74 κατέκτησε ξανά την άνοδο στην Α' Εθνική, ενώ με σύνολο 28 τερμάτων αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας και των 3 ομίλων της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1974-75 αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην καριέρα του στην Α΄ Εθνική, σημειώνοντας 22 συμμετοχές και 6 τέρματα.Το 1975 μετακόμισε στην νεοφώτιστη της Β' Εθνικής Α.Π.Σ. Αμφιάλη. Το 1976 επέστρεψε στον Α.Ο. Πετραλώνων, με τη φανέλα του οποίου το 1979 κατέκτησε την άνοδο στην Β' Εθνική, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1979-80 και το 1980 ως παίκτης Β' Εθνικής έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αποτέλεσε προπονητής ποδοσφαίρου και εργάστηκε σε διάφορα Αθηναϊκά σωματεία όπως μεταξύ άλλων ο Ήφαιστος Περιστερίου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1981-82 και την άνοδο, ο Π.Ο. Αγίου Θωμά Γουδί κ.α. Επίσης εργάστηκε στον Αθηναϊκό οδηγώντας τον στην Α' Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά το 1990, στον Ατρόμητο Αθηνών, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής την περίοδο 1987-88, ενώ εργάστηκε επίσης μεταξύ άλλων στους Α.Ο. Κέρκυρα, Ηρόδοτο Ν. Αλικαρνασσού, Π.Σ. Καλαμάτα, Γ.Σ. Καλλιθέα και στον Φωστήρα το 1999. Ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού Λ-Ω redarchivesblog.blogspot.com
NGC 7034

Ο NGC 7034 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο και απέχει περίπου 380 εκατομμύρια έτη φωτός. Σχηματίζει ζεύγος με τον παρακείμενο γαλαξία NGC 7033 και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 17 Σεπτεμβρίου 1863.

 Δεδομένα για το NGC 7034 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 7034 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7034 στο Wikimedia Commons
Λουτσία Μιλιάτσο

Η Λουκία, ιταλ. Lucia Migliaccio (19 ιουλίου 1770 - 26 Απριλίου 1826) από τον Οίκο του Μιλιάτσο ήταν κόρη του δούκα της Φλορίντια και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Παρτάννα και μετά βασίλισσα των δύο Σικελιών.

 Ήταν κόρη του Βιντσέντσο Μιλιάτσο, δούκα της Φλορίντια (στις Συρακούσες) και της Ντοροτέα Μπόρτζια των μαρκησίων του Καζάλ, από τον ισπανικό Οίκο των Βοργία. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μπανεντέττο Γκριφέο, πρίγκιπα της Παστάννα και είχε τέκνα: Τζουζέππε. Μαριάννα. Βιντσέντσο. Λεοπόλντο. Λουίτζι.Το 1814 η Λουτσία έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο με τον Φερδινάνδο των Βουρβόνων-Ισπανίας βασιλιά Γ΄ της Σικελίας και Δ΄ της Νάπολης. Ο γάμος έγινε τρεις μήνες μετά το τέλος της πρώτης συζύγου του Μαρίας-Καρολίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης και προκάλεσε σκάνδαλο. Ο Φερδινάνδος Α΄ παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Φραγκίσκου Α΄. Μετά τη νίκη του στη μάχη του Τολεντίνο επί του Ζοακίμ Μυρά το 1815 επέστρεψε, ενώνοντας τα δύο στέμματα σε αυτό των Δύο Σικελιών. Αυτός απεβίωσε το 1825 και η Λουτσία ένα έτος μετά· δεν απέκτησαν απογόνους. Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser IV. "Bourbon". C.A. Starke Verlag, 1956, pp. 8-9. (German).
Ρουμπέν Χαχβερντιάν

Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν (αρμενικά: Ռուբեն Հախվերդյան‎) είναι δημοφιλής Αρμένιος ποιητής, κιθαρίστας, τραγουδιστής, τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο Ερεβάν της Αρμενικής ΣΣΔ το 1950. Σπούδασε στο θεατρικό ινστιτούτο του Ερεβάν, ενώ το 1975 κέρδισε το πτυχίο του στη σκηνοθεσία θεάτρου και τηλεόρασης. Εργάστηκε για το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της πόλης.Τα τραγούδια του Χαχβερντιάν είναι δημοφιλέστατα στην Αρμενία. Αυτά περιλαμβάνουν το τραγούδι "Ναβάκ" (Βάρκα), το οποίο είναι το γνωστότερο παιδικό τραγούδι του. Άλλα δημοφιλή τραγούδια του είναι το "Μερ Σίρο Ασούνε" (Το Φθινόπωρο της Αγάπης Μας) ένα από τα πιο γνωστά ρομαντικά τραγούδια στα αρμενικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τρία τραγούδια που τον έχουν επηρεάσει περισσότερο και είναι τα αγαπημένα του είναι το Eleanor Rigby των The Beatles, το Amsterdam του Ζακ Μπρελ και το It's a Man's World του Τζέιμς Μπράουν.

 Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν γεννήθηκε το 1950 στο Ερεβάν. Ανήκει στην οικογένεια του γλωσσολόγου ακαδημαϊκού Λεβόν Χαχβερντιάν και της φιλολόγου, κριτικού και μεταφράστριας Σόνα Αγιούντς. Από το 1969 έως το 1974 σπούδασε και αποφοίτηση από το ινστιτούτο καλών τεχνών του Ερεβάν. Το 1971 παρακολούθησε μαθήματα στο Θέατρο Σάτιρας της Μόσχας (για 2 μήνες) με δάσκαλο τον Μαρκ Ζάχαροφ. Από το 1968-1969 άρχισε να εργάζεται για το Αρμενικό Κρατικό Τηλεοπτικό Δίκτυο, αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτης και μετά ως σκηνοθέτης. Ο Χαχβερντιάν ανέβασε έργα στο Κρατικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Σουντουκιάν του Ερεβάν και το Δραματικό Θέατρο Χράτσια Γκαπλανιάν. Το 1989 εγκατέλειψε τη τηλεόραση και έγινε ανεξάρτητος καλλιτέχνης.Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν έχει γράψει ένα αριθμό δίσκων. Ο πρώτος δίσκος του, με το όνομα "Τραγούδια Αγάπης και Ελπίδας" εκδόθηκε στο Παρίσι το 1985. Τα γνωστότερα τραγούδια του είναι τα: "Χιόνι" («Ձյունը»), "Οι Σκύλοι" («Շները»), "Στις νύχτες του Ερεβάν" («Երևանի գիշերներում») και πολλά άλλα . Το 1996 συμμετείχε στη συναυλία "Το σπίτι μου στους τροχούς" καθώς και παιδικά τραγούδια. Μεταξύ των δημοφιλέστερων τραγουδιών του περιλαμβάνεται το "Αστερόεσσα Νύχτα". Έχει δώσει συναυλίες σε διάφορες χώρες, όπως: Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Λίβανος, Γερμανία, Τσεχία, Σερβία, Ιράν, Συρία, Λίβανος. 1988-1989: Ο Χαχβερντιάν συμμετείχε στη ταινία "Άνεμος της Λήθης" του Χαρουτιούν Χατσατριάν. 2009: Πρωταγωνίστησε στη ταινία "Ατελείωτη Επιστροφή" του Χαρουτιούν Χατσατριάν. Μετάλλιο Μοβσές Χορενάτσι, 1998 Χρυσό Μετάλλιο του Υπουργείου Πολιτισμού, 2006 Το άλμπουμ του Χαχβερντιάν "From the Age of 0 to 100 Years Old" ("Από την ηλικία των 0 έως την ηλικία των 100 ετών") του 2008 κέρδισε το βραβείο "Αρά και Μαράτ" από την πολιτιστική ένωση Τεκεγιάν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ruben Hakhverdyan στο Wikimedia Commons
Ισαβέλλα της Ορλεάνης, δούκισσα του Γκιζ

Η Ισαβέλλα (γαλλ. Isabelle d'Orléans, 7 Μαΐου 1878 - 21 Απριλίου 1961) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γκιζ.

 Η Ισαβέλλα Μαρία Λαύρα Μερσέντες Φερδινάνδη ήταν η τρίτη κόρη του Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης, γνωστού ως Κόμη του Παρισιού, και της Μαρίας Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Αντωνίου, Δούκα του Μονπανσιέ. Ο σύζυγός της Ιωάννης ήταν ξάδελφός της, γιος του Ροβέρτου, Δούκα του Σαρτρ, μικρότερου αδελφού του Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης & Κόμη του Παρισιού. Παντρεύτηκε το 1899 τον εξάδελφό της Ιωάννη της Ορλεάνης, Δούκα του Γκιζ, και είχε τέκνα: Ισαβέλλα (1900-1983), παντρεύτηκε πρώτα τον Μαρί Ερβέ Ζαν Μπρουνό, Κόμη του Αρκούρ, και έπειτα τον πρίγκιπα Πιερ Μυρά. Φραγκίσκη (1902 - 1953), παντρεύτηκε τον Χριστόφορο της Ελλάδας. Άννα (1906 - 1986), παντρεύτηκε τον Αμεδαίο της Σαβοΐας-Αόστα. Ερρίκος (1908 - 1999), Κόμης του Παρισιού, διεκδικητής βασιλιάς της Γαλλίας ως Ερρίκος ΣΤ΄. Voir Pierre Daye, Léopold II, Fayard, 1934, p. 462 "Duke of Guise claims throne". royalmusingsblogspotcom. Archived from the original on 2018-01-10. Retrieved 7 November 2012.
Προτομή του Περίανδρου (Μουσεία του Βατικανού)

Η προτομή του Περίανδρου που φιλοξενείται σήμερα στα μουσεία του Βατικανού είναι το μοναδικό επιγραφημένο γλυπτό που εικονίζει τον Περίανδρο, τύραννο της Κορίνθου. Θεωρείται όμως φανταστικό πορτραίτο.

 Εικονίζει το κεφάλι ενός νεαρού άνδρα με ευγενή χαρακτηριστικά, κοντή κόμη και γένι. Ομοιάζει πολύ του Θαλή. Ο χαρακτήρας του προσώπου είναι σοβαρός και μελαγχολικός, που ίσως να εκφράζει το σκληρό πεπρωμένο της ζωής του εικονιζόμενου προσώπου. Φέρει την επιγραφή «ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ ΚΥΨΕΛΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ ΜΕΛΕΤΗ ΠΑΝ». Το πορτραίτο φέρει χαρακτηριστικά της τέχνης του τέλους του 4ου αιώνα. Η επιγραφή είναι της εποχής του Αδριανού, μιμείται όμως το αρχαϊκό ελληνικό αλφάβητο. Γιόχαν Γιάκομπ Μπερνούλι (1831-1913) (1901). Griechische Ikonographie mit Ausschluss Alexanders und der Diadochen, Zweiter Teil. Μόναχο: Verlagsanstalt F. Bruckmann A.G. σελίδες 42-44. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2012.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2010-2011

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2010−11 ήταν το 24ο στην ιστορία του θεσμού. Συμμετείχαν οι δώδεκα ομάδες της Α1 κατηγορίας. Διεξήχθη σε τέσσερις φάσεις. Μέχρι τα ημιτελικά οι αγώνες έγιναν στις έδρες ομάδων που προέκυψαν από κλήρωση, ενώ ο τελικός έγινε στην Ορεστιάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 12η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Ρολάντο Ντεσπέιν.

 Χωρίς αγώνα στους προημιτελικούς: Ολυμπιακός, Ηρακλής, Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος Ο τελικός διεξήχθη στις 19 Μαρτίου 2011 στην Ορεστιάδα, στο Γυναστήριο «Νίκος Σαμαράς». Ο Ολυμπιακός Πειραιώς επεκράτησε με 3−1 του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και κατέκτησε το 12ο κύπελλο στην ιστορία του. MVP: Ρολάντο Ντεσπέιν (Ολυμπιακός) Διαιτητές: Μιχελινάκης, Γεροθόδωρος Ολυμπιακός Πειραιώς (Καλμαζίδης): Ντεσπέιν 22 (2 άσοι, 20/30 επ., 75% υπ.), Γιαμπλόνσκι 1 (1 μπλοκ), Φιλίποφ 3 (3 μπλοκ), Εστράδα 3 (2/3 επ., 1 μπλοκ), Ανδρεάδης 12 (2 άσοι, 6/10 επ., 4 μπλοκ), Τζούριτς 16 (1 άσος, 14/32 επ., 1 μπλοκ), Κουζούνης (λ. – 36% υπ.), Χαριτωνίδης Ι., Φράγκος 10 (8/12 επ., 50% υπ., 2 μπλοκ), Κοκκινάκης, Παπάζογλου Γ. (2 άσοι) Ηρακλής Θεσσαλονίκης (Φρέντι Μπρουκς): Όουενς 14 (1 άσος, 13/27 επ., 40% υπ.), Προύσαλης 1 (1 άσος), Κιρόγκα 7 (7/20 επ., 56% υπ.), Μπίλινγκς 12 (12/31 επ.), Κανέλλος 6 (5/9 επ., 1 μπλοκ), Σμαραγδής 4 (3/6 επ., 1 μπλοκ), Μπαμπαλιούτας (λ. – 53% υπ.), Πιπέργιας, Γκόρτσανιουκ, Κράβαρικ 2 (2 μπλοκ), Χαραλαμπίδης «Ολοι οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας 2010-11». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2011. www.volleyball.gr Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2010-11 greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2021-01-04 στο Wayback Machine. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine. «Κυπελλούχος με μπόμπερ Ντεσπέιν». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2017. www.volleynews1.gr «Η εξέλιξη πόντο-πόντο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2017. www.volleynews1.gr «Δηλώσεις παικτών - προπονητών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2017. www.volleynews1.gr Κύπελλο Ανδρών 2010-11 (vid) www.volleynews.gr
Γραμματική Μόνταγκιου

Η γραμματική του Μόνταγκιου (αγγλικά: Montague grammar) είναι μια προσέγγιση στη σημασιολογία των φυσικών γλωσσών που πήρε το όνομά της από τον Αμερικανό επιστήμονα της λογικής Ρίτσαρντ Μόνταγκιου. Η γραμματική του Μόνταγκιου βασίζεται στην τυπική λογική και ειδικότερα στην κατηγορηματική λογική υψηλότερης τάξης και το λ-λογισμό και χρησιμοποιεί έννοιες της νοηματικής λογικής μέσω μοντέλων Κρίπκε. Ο Μόνταγκιου υπήρξε πρωτοπόρος αυτής της προσέγγισης κατά τη δεκαετία του 1960 και στην αρχή της δεκαετίας του 1970.

 Η θέση του Μόνταγκιου ήταν ότι οι φυσικές γλώσσες (όπως η αγγλική) και οι τυπικες γλώσσες (όπως οι γλώσσες προγραμματισμού) μπορούν να μελετηθούν με τον ίδιο τρόπο. "Δεν υπάρχει κατά την άποψή μου κάποια σημαντική θεωρητική διαφορά μεταξύ των φυσικών γλωσσών και των τεχνητών γλωσσών των επιστημόνων της λογικής, στην πραγματικότητα θεωρώ ότι είναι πιθανό να κατανοήσουμε τη σύνταξη και τη σημασιολογία και των δύο τύπων γλώσσας με μια μοναδική, φυσική και μαθηματικά ακριβή θεωρία. Σε αυτό το σημείο διαφέρω από κάποιους φιλοσόφους αλλά πιστεύω ότι συμφωνώ με τον Νόαμ Τσόμσκι και τους συνεργάτες του." (Universal Grammar 1970) Ο Μόνταγκιου δημοσίευσε αυτό που στη συνέχεια θα γινόταν γνωστό σαν γραμματική Μόνταγκιου σε τρεις δημοσιεύσεις-σταθμούς: 1970: "Universal grammar" (= UG) 1970: "English as a Formal Language" (= EFL) 1973: "The Proper Treatment of Quantification in Ordinary English" (= PTQ)Ο χειρισμός των ποσοδεικτών από τον Μόνταγκιου έχει συνδεθεί με την έννοια της συνέχειας στη σημασιολογία των γλωσσών προγραμματισμού. Richmond Thomason (ed.): Formal Philosophy. Selected Papers by Richard Montague. New Haven, 1974, ISBN 0300024126 (Αγγλικά) Paul Portner, Barbara H. Partee (eds.): Formal Semantics: The Essential Readings, Blackwell, 2002. ISBN 0631215425 (Αγγλικά) D.R. Dowty, R.E. Wall and S. Peters: Introduction to Montague Semantics. Kluwer Academic Publishers, 1981, ISBN 9027711429 (Αγγλικά) Emmon Bach: Informal Lectures on Formal Semantics. SUNY Press, 1989, ISBN 0887067719 (Αγγλικά) B.H. Partee, A.G.B. ter Meulen and R.E. Wall: Mathematical Methods in Linguistics. Kluwer Academic Publishers, 1990, ISBN 9027722455 (Αγγλικά) B.H. Partee with Herman Hendriks: Montague Grammar. In: Handbook of Logic and Language, eds. J.F.A.K. van Benthem and A.G.B. ter Meulen Elsevier/MIT Press, 1997, pp. 5–92. ISBN 0262220539 (Αγγλικά) Μπάρμπαρα Παρτί Στυλ περάσματος συνεχειών Τυπική σημασιολογία Δωρεάν συντακτικός αναλυτής για γραμματική Montague σε μια μη-ντετερμινιστική επέκταση της Common Lisp (Αγγλικά). Montague Grammar in historical context. / The theory and the substance of Montague grammar. Central principles. / Further developments and controversies. by Barbara H. Partee (Αγγλικά).
Βαγιαζίτ Οσμάν

Ο Βαγιαζίτ Οσμάν, γνωστός και ως Οσμάν Βαγιαζίτ Οσμάνογλου (τούρκικα: Osman Bayezid Osmanoğlu, 23 Ιουνίου 1924 - 6 Ιανουαρίου 2017), ήταν ο 44ος επικεφαλής του αυτοκρατορικού Οίκου των Οσμάν, που κυβέρνησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία από 1299 έως το 1922, όπου η μοναρχία καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Δημοκρατία της Τουρκίας. Είναι ο δεύτερος γιος του εγγονού του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, Ιμπραήμ Τεβφίκ (1874 - 1931), από την τέταρτη σύζυγό του, Χατιτζέ Σαντιγιέ Χανίμ. Εάν βασίλευε θα ήταν ο Μεγάλος Σουλτάνος Βαγιαζίτ Γ΄. Ήταν μέλος ενός από τους νεότερους κλάδους του Οίκου των Οσμάν.

 Ο Βαγιαζίτ Οσμάν ήταν το πρώτο μέλος της Οθωμανικής Δυναστείας που γεννήθηκε στην εξορία. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, ο πατέρας του πέθανε το 1931 και η μητέρα του (1898 - 1986) παντρεύτηκε έναν Αμερικανό. Το 1941, μετακόμισε στις Η.Π.Α. με τη μητέρα του, τον μεγάλο του αδερφό και δύο ετεροθαλή αδέρφια. Υπηρέτησε τον Αμερικανικό Στρατό και εργάστηκε σε μία βιβλιοθήκη στη Νέα Υόρκη. Ο Βαγιαζίτ Οσμάν δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, μετά τον θάνατο του Ερτουγρούλ Οσμάν, τον διαδέχτηκε ως επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν. Τον διαδέχθηκε ο Ντουντάρ Αλιοσμάν.
Πεδίο ροής

Στη μηχανική των ρευστών ονομάζεται πεδίο ροής, (flow field, ή field flow), ο χώρος εντός του οποίου κινείται ένα ρευστό. Έτσι με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται συγκεκριμένη περιοχή του χώρου όπου σε κάθε σημείο αυτής κάθε φυσικό μέγεθος έχει ορισμένη τιμή, είτε σταθερή, είτε μεταβαλλόμενη στο χρόνο, που εκφράζεται με συνάρτηση. Για παράδειγμα έστω φυσικό μέγεθος Α, τότε το πεδίο αυτού εκφράζεται με τη συνάρτηση Α (x, y, z, t), όπου x,y,z, οι συντεταγμένες των σημείων του χώρου και t ο χρόνος (παρατήρησης).

 Ανάλογα δε των φυσικών μεγεθών τα πεδία διακρίνονται αντίστοιχα σε βαθμωτά, όπως για παράδειγμα το πεδίο της πυκνότητας, και σε διανυσματικά, π.χ. το πεδίο ταχύτητας.Υπενθυμίζεται ότι τα μεν βαθμωτά μεγέθη ορίζονται μόνο από την τιμή του μέτρου τους ενώ τα διανυσματικά για να ορισθούν απαιτείται εκτός του μέτρου τους, η διεύθυνση και η φορά τους. Όταν τα φυσικά μεγέθη ροής (πίεση, πυκνότητα, ταχύτητα κ.λπ) δεν αλλάζουν σε κάθε σημείο με το χρόνο τότε η συγκεκριμένη ροή χαρακτηρίζεται μόνιμη ροή, και σε αντίθετη περίπτωση μη μόνιμη ροή. Στην επίλυση προβλημάτων ροής ρευστών, πολλές φορές καθίσταται χρήσιμη η γραφική απεικόνιση του πεδίου ροής. Οι γραμμές που μπορεί να βοηθήσουν στη απεικόνιση και κατ΄ επέκταση στη παρατήρηση του πεδίου ροής είναι η τροχιά (ενός σωματιδίου), (pathline - pL), η γραμμή ροής ή ροϊκή γραμμή (streamline stmL) και η ινώδης φλέβα (streakline - strL). Ως τροχιά (σωματιδίου) ορίζεται η διαδρομή που ακολουθεί ένα στοιχειώδες σωματίδιο του ρευστού εντός του πεδίου σε χρόνο t. Η γραμμή ροής, ή ροϊκή γραμμή ενός πεδίου ονομάζεται η γραμμή στην οποία εφάπτεται το διάνυσμα της ταχύτητας ενός σωματιδίου του ρευστού σε κάθε χρονική στιγμή. Η ινώδης φλέβα είναι η γραμμή επί της οποίας βρίσκονται όλα τα σωματίδια του ρευστού που προέρχονται από το ίδιο ορισμένο σημείο του πεδίου ροής. Σταμ. κ΄ Δημ. Αυλωνίτης "Μηχανική των Ρευστών" - Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα 2004.
Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου

Ο Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου βρίσκεται στα δυτικά του νομού Λασιθίου και έχει σαν έδρα το Τζερμιάδο. Πρόκειται για ορεινό δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει συνολικά 2.387 κατοίκους και έκταση 129.976 στρέμματα. Ο Δήμος παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης.Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019, έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

 Ο Δήμος περιλαμβάνει 11 Κοινότητες, οι οποίες υπάγονται στην Επαρχία Λασιθίου. Κοινότητα Αβρακόντε Αβρακόντες, ο Κουδουμαλιά, η Κοινότητα Αγίου Γεωργίου Λασιθίου Άγιος Γεώργιος, ο Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Άγιος Κωνσταντίνος, ο Μονή Κρυσταλλένιας, η Κοινότητα Καμινακίου Καμινάκιον, το Κοινότητα Κάτω Μετοχίου Άγιος Χαράλαμπος, ο (Γεροντομούριον, το) Κάτω Μετόχιον, το Μονή Βιδιανής, η Κοινότητα Λαγού Λαγού, το Πινακιανόν, το Κοινότητα Μαρμακέτου Μαρμακέτον, το Φαρσάρον, το Κοινότητα Μέσα Λασιθίου Μέσα Λασιθάκιον, το Μέσα Λασίθιον, το Νικηφόρηδων, το Σμαλιανό, το Κοινότητα Πλάτης Πλάτη, η Κοινότητα Τζερμιάδου Τζερμιάδον, το Κοινότητα Ψυχρού Μαγουλάς, ο Ψυχρόν, το Πρώτος δήμαρχος εξελέγη το 1998 με ποσοστό 55,14% στον 2ο γύρο, ο Ιωάννης Σφακιανάκης. Στις εκλογές του 2002 με ποσοστό 54,78% από τον 1ο γύρο εξελέγη ο Γεώργιος Μηλιαράς, ο οποίος επανεξελέγη το 2006 με 100% (μοναδικός υποψήφιος) και το 2010 με 52,91%. Στις εκλογές του 2014 και του 2019 νέος δήμαρχος εξελέγη ο Ιωάννης Στεφανάκης, λαμβάνοντας ποσοστό 52,07% και 88,69% αντίστοιχα. 1999-2002 Ιωάννης Σφακιανάκης 2003-2014 Γεώργιος Μηλιαράς 2014-31 Δεκεμβρίου 2023 Ιωάννης Στεφανάκης 1 Ιανουαρίου 2024 - Γεώργιος ΑθανασάκηςΕξελέγη από τον πρώτο γύρο το 2023 με 49,13%. Στοιχεία για τον δήμο Οροπεδίου Λασιθίου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.
Βαϊλάτο του Γκέρνζι

Το Βαϊλάτο του Γκέρνζι (αγγλικά: Bailiwick of Guernsey, γαλλικά: Bailliage de Guernesey) είναι ένα σύμπλεγμα μικρών νησιών εξαρτώμενων από το Στέμμα που είναι αυτοδιοικούμενα και ανήκουν στην Βρετανική Κοινοπολιτεία. Τα νησιά κυβερνώνται από μικρά τοπικά συμβούλια στο κάθε νησί. Το σύμπλεγμα βρίσκεται στην θάλασσα της Μάγχης κοντά στις ακτές της Νορμανδίας. Πρωτεύουσα θεωρείται το Σεντ Πίτερ Πορτ. Ο πληθυσμός του νησιού (κατατάσσεται 209 στον κόσμο) είναι, σύμφωνα με εκτιμήσεις για τον Ιούνιο του 2022, 63.950 κάτοικοι. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2022 τα 83,23 χρόνια (80,52 χρόνια οι άνδρες και 86,07 οι γυναίκες).

 Το όνομα Γκέρνζι όπως και το γειτονικό Τζέρσεϊ έχει καταγωγή από την αρχαία σκανδιναβική. Το δεύτερο στοιχείο της κάθε λέξης το -εϊ στην αρχαία σκανδιναβική σημαίνει «νησί», ενώ το «Γκουέρν» είναι αβέβαιης προέλευσης. Γύρω στο 6000 π.Χ. με την άνοδο της θάλασσας δημιουργήθηκε η θάλασσα της Μάγχης και χώρισε τα νορμανδικά ακρωτήρια από την ηπειρωτική Ευρώπη δημιουργώντας τα βαϊλάτα του Γκέρνζι και του Τζέρσεϊ. Έπειτα αγρότες της Νεολιθικής περιόδου έφτασαν στις ακτές του νησιού και έχτισαν τα Ντολμέν (μεγαλιθικοί τάφοι) και τα Μενίρ (μονολιθικές πέτρες) που υπάρχουν στο νησί μέχρι σήμερα. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από ένα σώμα (States of Deliberation, με 45 συνολικά μέλη) και τα μέλη του εκλέγονται κάθε 4 χρόνια από το λαό. Σημειώνεται ότι το Άλντερνεϊ και το Σαρκ εκλέγουν δικά τους Κοινοβούλια. Από τις 5 Απριλίου του 2011 ως το θάνατό του, τον Σεπτέμβριο του 2015, Αντικυβερνήτης και αντιπρόσωπος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ ήταν ο ανώτατος αξιωματικός της αεροπορίας, Πίτερ Γουόκερ. Από τις 15 Φεβρουαρίου 2022 αντικυβερνήτης είναι ο Ρίτσαρντ Κρίπγουελ. Ο Ρίτσαρντ ΜακΜαόν είναι επιστάτης (Bailiff) από τις 11 Μαΐου 2020. Έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2012, ο Πίτερ Χάργουντ εξελέγη επικεφαλής υπουργός (αρχηγός Κυβέρνησης) την 1η Μαΐου 2012. Μετά την παραίτησή του, το 2014, στη θέση του ανέλαβε ο Τζόναθαν Λε Τοκ. Από το 2016, η θέση του επικεφαλής υπουργού μετονομάστηκε σε πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικής και Πόρων (President of the Policy and Resources Committee). Πρώτος πρόεδρος της επιτροπής ανέλαβε το 2016 ο Γκάβιν Σεν Πιέρ και από τις 16 Οκτωβρίου 2020 στη θέση υπηρετεί ο Πίτερ Φερμπράς, ο οποίος εξελέγη από τη βουλή με 23 ψήφους έναντι 17 για τον Γκάβιν Σεν Πιέρ . Δικαίωμα ψήφου δίνεται σε όσα άτομα είναι 16 ετών και πάνω. States of Guernsey Ιστοσελίδα του Βαϊλάτου του Γκέρνζι. του Γκέρνζι Βαϊλάτο του Γκέρνζι στο Curlie
Βαβίλοι Χίου

Οι Βαβίλοι είναι ένα μικρό χωριό και Μαστιχοχώρι της νοτιοκεντρικής Χίου, σε οδική απόσταση 8 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Καμποχώρων.

 Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει αρκετά χιλιόμετρα. Οι Βαβίλοι είναι κτισμένοι στην αρχή των υψωμάτων που διαμορφώνουν το νοτιοδυτικό όριο του Κάμπου της Χίου. Ενάμισι με δύο χιλιόμετρα προς τα νοτιοδυτικά, ανάμεσα στους Βαβίλους και στο Θολοποτάμι, βρίσκεται η κατάφυτη τοποθεσία και μεσαιωνικός οικισμός Σκλαβιά, όπου σήμερα βρίσκονται κατασκηνώσεις. Δίπλα στο χωριό, σε μια περιοχή με κήπους, ελαιώνες και πεύκα, σώζεται σε καλή κατάσταση ο πολύ αξιόλογος βυζαντινός ναός «Παναγιά η Κρήνα» του 13ου αιώνα. Ο ενοριακός ναός των Βαβίλων τιμάται στο όνομα του Αγίου Νικολάου. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Χαλκείου της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Παρότι η επίσημη ονομασία του χωριού σε όλες τις απογραφές μετά το 1912 είναι «Βαβίλοι», η ιστορική ονομασία (και σημερινή εντός της Χίου, βλ. π.χ. τον εξωτερικό σύνδεσμο) είναι Βαβύλοι με «υ», ενώ οι κάτοικοι ονομάζονται Βαβυλούσοι / Βαβυλούσαινες στο χιακό γλωσσικό ιδίωμα και ασχολούνται με τη γεωργία. Από τις προφορικές παραδόσεις πιθανό είναι το συμπέρασμα ότι το χωριό υπήρξε οικισμός κάποιου γενουατικού ή ελληνικού μεσαιωνικού οίκου, του οποίου πήρε και το όνομα (σώζεται επώνυμο Vavuli σε λατινικό κώδικα), διαφορετικά το όνομα προέρχεται από τον Άγιο Βαβύλα. Τρίτη εκδοχή: Βράβυλος ονομάζεται η δαμασκηνιά και βράβυλο το άγριο δαμάσκηνο. Για τους Βαβυλούσους, οι κάτοικοι των γύρω χωριών διηγούνταν παλιά ανέκδοτα σχετικά με την αφέλεια και το απολίτιστο του χαρακτήρα τους, απ' όπου και οι φράσεις που παραθέτει ο Κανελλάκης: «Κούκου-κούκου Βαβυλούσοι» και «τρία σκαφίδια βαβυλούσικα». Σύντομη περιγραφή με εικόνες Γεωργίου Ι. Ζολώτα: Ιστορία της Χίου, τόμος Α («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921 Κων/νου Κανελλάκη: Χιακά ανάλεκτα, Αθήναι 1890 (επανέκδοση «Χίος - ημερολόγιο» 1983)
Ανδόρα ΚΦ

Η Ανδόρα Κλουμπ ντε Φούτμπολ (Andorra Club de Fútbol) είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ανδόρα, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας. Ιδρύθηκε το 1957, συμμετέχει στην Τερθέρα Ντιβιζιόν και παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Estadio Juan Antonio Endeiza, χωρητικότητας 3.000 θέσεων.

 Κάλβο Σοτέλο Ανδόρα - (1957-73) Εντέσα Ανδόρα - (1973-2001) Ανδόρα ΚΦ - (2001-) Τερθέρα ΝτιβιζιόνΝικητές (7): 1963-64, 1964-65, 1986-87, 1991-92, 1994-95, 1998-99, 2010-11 2η θέση (4): 1965-66, 1980-81, 2012-13, 2015-16 Αλμπέρτο Μπελσουέ Χεσούς Σέμπα Τσίκι Γκόραν Ντρούλιτς Επίσημος ιστότοπος (Ισπανικά) Προφίλ ομάδας στο futbolme.com(Ισπανικά) Estadios de España (Αγγλικά)
Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Τούλκαρμ

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου ( αραβικά: كنيسة القديس جاورجيوس‎ ) είναι χριστιανικός ορθόδοξος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο και βρίσκεται στο κράτος της Παλαιστίνης, στην πόλη Τούλκαρμ της Δυτικής Όχθης. Είναι ένας από τους παλαιότερους ναούς της Παλαιστίνης, για την ανέγερση και αναστήλωση του οποίου συμμετείχαν διάφορες χώρες. Είναι μία από τις χριστιανικές ορθόδοξες εκκλησίες στη Δυτική Όχθη και μία από τις κύριες εκκλησίες του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

 Ο ναός χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, περί το 1830. Εντός του ναού βρίσκεται τοιχίο που κατασκευάστηκε το 1943 από τον Ελληνικό Στρατό κατά την παρουσία του στην Παλαιστίνη κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε συνέχεια των γεγονότων της παλαιστινιακής καταστροφής του 1948, στις 8 Απριλίου 1949 τα Ηνωμένα Έθνη επιβεβαίωσαν ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Τούλκαρμ είναι ένας από τους χριστιανικούς ιερούς τόπους στην Παλαιστίνη και ότι υπάγεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Τα Ηνωμένα Έθνη και η Γενική τους Συνέλευση κάλεσαν όλα τα συμμετέχοντα στη σύγκρουση μέρη να προστατεύσουν όλους τους ιερούς τόπους στα παλαιστινιακά εδάφη και να εξασφαλίσουν την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά. Ο αριθμός των Ορθοδόξων Χριστιανών στο Τούλκαρμ το 1967, πριν ο αριθμός τους μειωθεί λόγω των πολιτικών καταστάσεων, έφτανε τους 1.000 Ορθόδοξους Χριστιανούς. Το 1890 ο ναός ανακαινίσθηκε πλήρως, το 1914 ανακαινίσθηκε από την Ελλάδα, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από το Ηνωμένο Βασίλειο και το 1942 εκ νέου από την Ελλάδα. Αναστηλώσεις ή επισκευές επίσης έγιναν τα έτη 1952 και 1967. Το 2006 ανακαινίστηκε ολόκληρη η εκκλησία. Το 2015, η UNESCO και η κυβέρνηση της Σουηδίας ανακαίνισαν δύο από τα κτίρια εντός της εκκλησίας, υπό την επίβλεψη της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής, της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου, του Κέντρου Διατήρησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (CCHP) και του Δήμου του Τούλκαρμ . Στην εκκλησία πραγματοποιούνται όλες οι χριστιανικές θρησκευτικές εκδηλώσεις και τελετές. Οι σημαντικές χριστιανικές τελετές στον ναό γίνονται προεξάρχοντος του εκάστοτε Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, επίσημη αντιπροσωπεία της Παλαιστινιακής Αρχής επισκέπτεται την εκκλησία για να δώσει εθιμοτυπικές ευχές. Οι Ιεροί Ναοί της Δυτικής Όχθης
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1928

Οι βουλευτικές εκλογές στις 19 Αυγούστου 1928 έγιναν από την Κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου (είχε αναλάβει προ 1,5 μηνός μετά την πτώση της Κυβέρνησης Αλέξανδρου Ζαΐμη) και έγιναν με ψηφοδέλτιο.

 Η καθιέρωση του πλειοψηφικού ανάγκασε τα μικρά δημοκρατικά κόμματα να ζητήσουν εκλογική συνεργασία με τους Φιλελευθέρους και ο Βενίζέλος δέχθηκε μετά την ήττα της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι στους συνδυασμούς των Φιλελευθέρων συνεργάστηκαν 21 υποψήφιοι του Παπαναστασίου, 9 του Κονδύλη, 5 του Μιχαλακόπουλου και 5 του Ζαβιτσιάνου. Ο Καφαντάρης δεν δέχθηκε να συνεργαστεί, παρά τις εκκλήσεις των Φιλελευθέρων, και κατάρτισε συνδυασμούς σε 25 από 98 εκλογικές περιφέρειες. Η αντιβενιζελική παράταξη κατήλθε διαιρεμένη. Στην προσπάθεια δημιουργίας κοινού αντιβενιζελικού μετώπου κλήθηκε από το εξωτερικό ο Γεώργιος Στρέιτ, αλλά δενέγινε δεκτός ως επικεφαλής του αντιβενιζελισμού. Κατέβηκε υποψήφιος των Λαϊκών. Στις 23 Ιουλίου 1928 ξεκίνησε η προεκλογική μάχη με την ομιλία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτήν διατύπωνε τις νέες κατευθυντήριες γραμμές της εξωτερικής του πολιτικής: συμφιλίωση με την Τουρκία, αναβάθμιση των σχέσεων της Ελλάδας με την Ιταλία. Κανένας υπαινιγμός δεν γινόταν για την Κύπρο, τα Δωδεκάννησα και Βόρρειο Ήπειρο. Στην εσωτερική πολιτική έμφαση δινόταν στην αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής.Την ημέρα των εκλογών ο Καφαντάρης περιοδεύοντας σε προσφυγικούς συνοικισμούς έπεσε θύμα επίθεσης. Επίσης ο Βενιζέλος δέχθηκε αίτημα των αντιπολιτευομένων σχετικά με την παράδοση των εκλογικών βιβλιαρίων από τους εκλογείς στους δικαστικούς αντιπροσώπους μετά την άσκηση του εκλογικού δικαιώματός τους, στις πόλεις όπου χρησιμοποιούντο τα εκλογικά βιβλιάρια, για την αποφυγή διπλοψηφιών. Η προεκλογική περίοδος σημαδεύεται από την απαγωγή δύο υποψηφίων του Καφανταρικού κόμματος στα Ιωάννινα από ληστές, του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Μυλωνά και του Αλέξανδρου Μελά από την ληστρική ομάδα του Τάκη Κουμπή, ο οποίος ζητούσε για λύτρα το ποσό των έξι εκατομμυρίων δραχμών. Μαζί με τους δύο υποψήφιους απήχθησαν και ο πρώην βουλευτής Χασιώτης ο οποίος τελικά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δήλωσε πως θα αγωνιζόταν για την κατάργηση της ληστείας και θα παραιτούνταν αν δεν πετύχαινε αυτόν τον στόχο, ακόμα κι αν πετύχαινε το υπόλοιπο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Επίσης δήλωσε πως θα αναβάλλονταν οι εκλογές αν δεν αφηνόταν ελεύθερος ο Μυλωνάς. Εκλογικό Σύστημα : Πλειοψηφικό με στενή περιφέρεια Εκλογικός νόμος : Ν.Δ. 11.7.1928 (ΦΕΚ 122τ.Α΄11.7.1928) Εκλογικές περιφέρειες : 98 Σύνολο υποψηφίων : 1.354 Νίκος Οικονόμου: «Εκλογές-Δημοψηφίσματα Α.Πολιτικές συμπεριφορές στην περίοδο 1923-1936», Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000,τομ 7 Ο Μεσοπόλεμος 1922-1940. Από την Αβασίλευτη Δημοκρατία στη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου,εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2003, σελ.33-40 Γρηγόρης Δαφνής: Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997