IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντεβλέτσαχ Χατούν

Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ντεβλέτ Χατούν, σύζυγο του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Ντεβλέτσαχ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:دولت شاه خاتون) (Τούρκικα: Devletşah Hatun, 1365 - 1414) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Devletşah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Ντεβλέτσαχ Χατούν ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ανατολίας, Σουλεϊμάν Σαχ Τσελεμπί, ηγεμόνα της δυναστείας των Γερμιγιαννιδών. Ο Σουλεϊμάν ζήτησε Οθωμανική υποστήριξη κατά την απειλή του Καραμάν και κατά συνέπεια η κόρη του Ντεβλέτ παντρεύτηκε με τον Οθωμανό Πρίγκιπα Βαγιαζήτ (αργότερα Βαγιαζήτ Α') ως η πρώτη σύζυγός του. Αλλά η στήριξη αυτή ήταν πολύ δαπανηρή, διότι οι Οθωμανοί απέκτησαν το πιο ευημερόν μέρος του Γκερμιγιάν Μπεϊλίκ ως προίκα. Το 1378 παντρεύτηκε το Οθωμανό Σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄. Μαζί απέκτησαν τρεις γιους: τον Ίσα Τσελεμπή, τον Μουσά Τσελεμπή και τον Μουσταφά Τσελεμπή. Ο Μεχμέτ μαζί με τους άλλους αδερφούς του, Μουσά, Σουλεϊμάν και Μουσταφά, αγωνίστηκαν για τον Οθωμανικό θρόνο στην Οθωμανική Μεσοβασιλεία μετά την ήττα του πατέρα τους στην Μάχη της Άγκυρας. Η Ντεβλέτσαχ Χατούν πέθανε σε ηλικία 49 ετών το 1414 στην Προύσα, όπου βρίσκεται και ο τάφος της. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Ζαβλάνι

Το Ζαβλάνι είναι συνοικία της Πάτρας, η οποία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης και βορειοανατολικά του ιστορικού κέντρου της, κτισμένη πάνω σε γήλοφους και στις απολήξεις αυτών. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Αγία Σοφία, Αγυιά, Ανθούπολη και Γούβα. Σήμερα στην περιοχή υπάρχει το Α΄ Νεκροταφείο Πατρών, το περιφερειακό κέντρο του Υπουργείου Γεωργίας, η Διεύθυνση Αλιείας, το Ο.Δ.Υ. Αχαΐας, καθώς και πολυδύναμο αστυνομικό κέντρο.

 Για την ονομασία της συνοικίας υπάρχουν διάφορες απόψεις και εκδοχές: α) κατά μία εκδοχή προέρχεται από παραφθορά της λέξης ζαβρ(λ)ος, που σημαίνει πολυφαγάς, β) κατά μία άλλη εκδοχή η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από οικογένεια με Ζακυνθινές ρίζες, που είχε εγκατασταθεί στην περιοχή και έφερε το επίθετο «Ζαβλάνης», και γ) κατά μία τρίτη εκδοχή ότι πρόκειται για σλαβική λέξη που σημαίνει χαμηλός τόπος. Η επικρατέστερη εκδοχή ωστόσο υποστηρίζει ότι προέρχεται από την οικογένεια Ζαβλάνη. Για ένα διάστημα η συνοικία έφερε την ονομασία «Δεκάπολις». Αναφέρεται το 1703 ιδιοκτησία στην περιοχή των εγγονών του Γεωργίου Ζαβλάνη ενώ το 1814 αναφέρεται η Μονή Γηροκομείου να έχει κτήματα εις το σύνορον Ζαβλάνη. Σύμφωνα με τοπικές παραδόσεις, εικάζεται ότι στην περιοχή κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκαν οικογένειες Αρβανιτών. Στο Ζαβλάνι έχει έδρα ο Α.Π.Σ. Ζαβλάνι, ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Πάτρας με έτος ίδρυσης το 1950, ο οποίος έχει στα όρια της συνοικίας με την αυτήν της Ανθούπολης ξερό γήπεδο ποδοσφαίρου από κοινού με τον Αίαντα Ανθούπολης. Στέφανος Θωμόπουλος, Ιστορία της πόλεως Πατρών, Τόμοι Α΄& Β΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999. SET ISBN 960-7960-10-6. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995. Τάσσος Σταθόπουλος, Αχαϊκό Ποδόσφαιρο. Εκατόν είκοσι χρόνια (1891-2010), Εκδόσεις «Γιάννης Πικραμένος», Πάτρα 2010. ISBN 978-960-6628-27-6. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.
Piraeus Container Terminal S.A.

Η Pireus Container Terminal S.A. (PCT) είναι εταιρία στην Ελλάδα, η οποία ιδρύθηκε το 2009 στο Πέραμα Αττικής και είναι εξ ολοκλήρου θυγατρική της Κινέζικης COSCO Pacific Limited, της πέμπτης μεγαλύτερης εταιρίας διαχείρισης εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο. Σκοπός της είναι η διαχείριση του του λιμένα του Πειραιά

 Στις 10 Αυγούστου του 2016 η COSCO Group απόκτησε το 51% του λιμένα του Πειραιά με το όραμα να τον μετατρέψει σε έναν από τους μεγαλύτερους στον κόσμο. Η αρχική συμφωνία ήταν στο 67% ( Μάρτιος 2014) αλλά με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, τα σχέδια της COSCO αναβλήθηκαν προσωρινά. Με την ολοκλήρωση της συμφωνίας δεν έλλειψαν οι αντιδράσεις καθώς η ιδιωτικοποίηση του λιμένα ήταν σαφώς αντίθετη με την ιδεολογία του αριστερού κόμματος. Το μερίδιο αυτό στοίχησε στην COSCO 280 εκατομμύρια ευρώ και συμφώνησε να επενδύσει άλλα 300 εκατομμύρια εντός 5 ετών για να αποκτήσει ένα επιπλέον 16%.Η εταιρία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις 11 υποχρεωτικές επενδύσεις μέχρι τον Αύγουστο του 2021, όπου ήταν και η λήξη της προθεσμίας. Η εταιρία αποδίδει το γεγονός αυτό σε καθυστερήσεις του γραφειοκρατικού συστήματος, που επανειλημμένα καθυστερούσε να εκδώσει τις κατάλληλες άδειες. Ωστόσο, στις 22 Σεπτεμβρίου του 2021 υπεγράφη η τροποποιημένη Σύμβαση Παραχώρησης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και ΟΛΠ Α.Ε. της οποίας οι όροι θα τεθούν σε ισχύ μόλις πάρει την έγκριση από την Βουλή. Με τη σύμβαση αυτή, η προθεσμία της εταιρίας για να ολοκληρώσει τις απαραίτητες επενδύσεις επεκτείνεται κατά 5 έτη, δηλαδή, μέχρι το 2026. Ταυτόχρονα όμως, της παραχωρείται ήδη το επιπλέον 16% του λιμένα.
Κάτω Καρουζανά Ηρακλείου

Τα Κάτω Καρουζανά είνα χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα βορεια από το Καστέλλι Πεδιάδος.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καρουζανών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγνος, Άνω Καρουζανά και Μπιτζαριανόν. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Άγνος, η (3) Άνω Καρουζανά, τα (25) Κάτω Καρουζανά, τα (25) Μπιτζαριανόν, το (34)Συνολικά η κοινότητα έχει 87 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κουτσαντωνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καρουζανών.
Έντρε Μίστετ

Ο Έντρε Μίστετ (10 Σεπτεμβρίου 1912 στο Μπουζιάσφιρντου – 12 Ιουλίου 2006) ήταν Ούγγρος μηχανικός, υπουργός, πολιτικός και οικοδόμος. Κέρδισε το βραβείο Σέτσενι και συνέβαλε στην ανοικοδόμηση πολλών γεφυρών της Βουδαπέστης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Μίστετ γεννήθηκε στο χωριό Μπουζιάσφιρντου της επαρχίας Τέμες. Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια Γάλλων Ουγενότων και η μητέρα καταγόταν από οικογένεια ελληνοσερβικής καταγωγής. Μετά τη Συνθήκη του Τριανόν, η οικογένεια μετακόμισε στην Ουγγαρία (υπενθυμίζεται ότι μετά τη συνθήκη η κομητεία Τέμες - με πρωτεύουσα τη σημερινή Τιμισοάρα - πέρασε στη Ρουμανία). Άρχισε τις σπουδές του στη στρατιωτική ακαδημία Ματιάς Χούνιαντι, έχοντας στόχο να υπηρετήσει στο στρατό, αλλά άλλαξε γνώμη και αποφοίτησε από το πολυτεχνείο της Βουδαπέστης το 1935. Ξεκίνησε να εργάζεται στο σιδηροδρομικό εργοστάσιο Γκανζ και αργότερα συμμετείχε στην κατασκευή δρόμων μεταξύ του Σέκεσφεχερβαρ και Γκρατς. Άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο το 1940. Ανάμεσα στις πρώτες του δουλειές ήταν μια καλωδιωτή γέφυρα στο Σόλνοκ, η μεγαλύτερη του είδους της εκείνη την εποχή. Συμμετείχε στην αντιναζιστική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Πάλη στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η πάλη είναι ένα από τα κλασικά ολυμπιακά αθλήματα, αφού μπήκε στις Ολυμπιάδες το 1896 στην Αθήνα και διεξάγεται συνεχώς εκτός από το 1900. Από το 2004 διεξάγονται και αγώνες γυναικών. Αγώνες πάλης διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα

 Στους άνδρες υπάρχουν δύο μορφές πάλης, η ελληνορωμαϊκή, στην οποία επιτρέπονται λαβές μόνο πάνω από τη μέση και η ελευθέρα, στην οποία επιτρέπονται λαβές και στα πόδια. Οι αθλητές αγωνίζονται σε επτά κατηγορίες στο κάθε στυλ ανάλογα με το βάρος τους. Γυναικεία πάλη γίνεται μόνο στο ελεύθερο στυλ και οι αθλήτριες χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες βάρους. Στις πρώτες Ολυμπιάδες δεν υπήρχαν ούτε σταθερές κατηγορίες βάρους για τους αγώνες της πάλης ούτε το στυλ ήταν καθορισμένο. Στην Α΄ Ολυμπιάδα υπήρχε μόνο μία κατηγορία ελληνορωμαϊκής. Το 1900 στο Παρίσι δεν έγιναν καθόλου αγώνες πάλης. Το 1904 στο Σεντ Λιούις των ΗΠΑ έγινε μόνο ελευθέρα πάλη σε επτά κατηγορίες. Το 1908 στο Λονδίνο έγιναν και τα δύο στυλ σε εννιά κατηγορίες συνολικά. Το 1912 στη Στοκχόλμη έγινε μόνο η ελληνορωμαϊκή σε πέντε κατηγορίες. Από το 1920 στην Αμβέρσα διεξάγονται αγώνες και στα δύο στυλ αλλά ο αριθμός των κατηγοριών βάρους αυξομειωνόταν από Ολυμπιάδα σε Ολυμπιάδα. Έτσι οι 10 κατηγορίες (5+5) του 1920, έγιναν 16 (8+8) το 1948 στο Λονδίνο και 20 (10+10) το 1972 στο Μόναχο. Το 2000 μειώθηκαν σε 16 (8+8) και το 2004 σε 14 (7+7). Το ίδιο έτος μπήκαν και 4 κατηγορίες γυναικών μόνο στην ελεύθερη πάλη. Η Ελλάδα έχει παράδοση στην πάλη, κυρίως στην ελληνορωμαϊκή. Συμμετέχει στους αγώνες από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 και έχει πολλές διακρίσεις. Συνολικά οι Έλληνες παλαιστές έχουν κατακτήσει έντεκα μετάλλια: ένα χρυσό, τρία ασημένια και επτά χάλκινα. Από αυτά τα δύο χάλκινα προέρχονται από την ελευθέρα πάλη και τα υπόλοιπα από την ελληνορωμαϊκή. Χρυσό Στέλιος Μυγιάκης: 1980 ελληνορωμαϊκή (62 κ.) Ασημένια Γεώργιος Τσίτας: 1896 ελληνορωμαϊκή (ανοιχτή κατηγορία) Πέτρος Γαλακτόπουλος: 1972 ελληνορωμαϊκή (ημιμέσων βαρών: 68-74 κ.) Δημήτρης Θανόπουλος: 1984 ελληνορωμαϊκή (82 κ.) Χάλκινα Στέφανος Χρηστόπουλος: 1896 ελληνορωμαϊκή (ανοιχτή κατηγορία). Πέτρος Γαλακτόπουλος: 1968 ελληνορωμαϊκή (ελαφρών βαρών: 63-70 κ.) Γεώργιος Χατζηιωαννίδης: 1980 ελευθέρα (62 κ.) Μπάμπης Χολίδης 1984 ελληνορωμαϊκή (57 κ.) Μπάμπης Χολίδης 1988 ελληνορωμαϊκή (57 κ.) Αμιράν Καρντάνοφ: 2000 ελευθέρα (54 κ.) Αρτιόμ Κιουρεγκιάν: 2004 ελληνορωμαϊκή (55 κ.)
Άγιοι Ανάργυροι Άρτας

Οι Άγιοι Άνάργυροι είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Άρτας του Δήμου Αρταίων με 737 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), και απέχει από την πόλη περίπου 4 χιλιόμετρα. Εκτός από τον ορθόδοξο ναό επ ονόματι του Αγ.Θεράποντα, υπάρχει και αίθουσα Μαρτύρων Ιεχωβά ή Χιλιαστών.

 Ο οικισμός αναγνωρίστηκε μόλις το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέτα ενώ το επόμενο έτος εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Οι Άγιοι Ανάργυροι γειτνιάζουν με την Λιμίνη, το Νεοχωράκι, την Αμφιθέα και με την πόλη της Άρτας. Ο οικισμός βρίσκεται επάνω στην Εθνική οδό Αντιρρίου - Ιωαννίνων. Η ποδοσφαιρική ομάδα των Αγίων Αναργύρων είναι ο ΑΟ Αγίων Αναργύρων. Στους Αγίους Αναργύρους βρίσκεται το γήπεδο της ΑΕ Καραϊσκάκης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Δήμος Αρταίων Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Φραγκίσκη του Αλανσόν

Η Φραγκίσκη του Αλανσόν (Françoise d' Alençon, 1490 - 14 Σεπτεμβρίου 1550) γεννήθηκε ως κόρη του δούκα του Αλανσόν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βαντόμ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ρενέ δούκα του Αλανσόν και της Μαργαρίτας από τον Οίκο της Λωρραίνης, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν. Μεγαλύτερος αδελφός της ήταν ο Κάρολος Δ΄ δούκας του Αλανσόν.Η αδελφή και διάδοχος του Καρόλου Δ΄ αποκλείστηκε από την κληρονομιά της από τη νύφη της,τη Μαργαρίτα του Ανγκουλέμ, αδελφή του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Ο γιος της Αντώνιος, όμως, προχώρησε και νυμφεύτηκε την Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, γεννημένη από τον δεύτερο γάμο της Μαργαρίτας με τον Ερρίκο Β΄ της Ναβάρρας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1505 τον Φραγκίσκο Β΄ του Λονγκεβίλ και είχε τέκνο: Ρενέα 1508-1515, απεβ. 8 ετών.Στις 18 Μαΐου 1513, η Φραγκίσκη παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Κάρολο των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ. Έκαναν 13 παιδιά: Μαρία 1515-1538, απεβ. 23 ετών. Μαργαρίτα 1516-1589, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Λα Μαρκ δούκα της Κλέβης. Αντώνιος 1518-1562, δούκας του Βαντόμ. Φραγκίσκος 1519-1546, κόμης του Ανγκιάν. Μανταλένα 1521-1561, ηγουμένη του αββαείου του Σαιν-Κρουά στο Πουατιέ. Κάρολος 1523-1590, αρχιεπίσκοπος του Ρουέν. Αικατερίνη 1525-1594, ηγουμένη του Σουασόν. Ρενέα/Ειρήνη 1527-1583, ηγουμένη του Σελ. Ιωάννης 1528-1557, κόμης του Σουασσόν & Ανγκιάν. Λουδοβίκος Α΄ 1530-1569, πρίγκιπας του Κονντέ. Ελεονώρα 1532-1611, ηγουμένη στο αββαείο του Φοντεβρώ. Λουδοβίκος απεβ. 3 ετών, Λουδοβίκος απεβ. 2 ετών.
Λάνσελοτ Μπλοντέελ

Ο Λάνσελοτ Μπλοντέελ (Lancelot Blondeel, επίσης και Lanceloot, 1498 – 4 Μαρτίου 1561), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, αρχιτέκτονας, τοπογράφος και χαρτογράφος. Ο Μπλοντέελ γεννήθηκε στο Ποπερίνγκε (Poperinge) αλλά καθιερώθηκε ως καλλιτέχνης στη Μπρυζ. Έγινε μέλος της Συντεχνίας των ζωγράφων το 1519. Κατά κύριο λόγο ζωγράφιζε, ύστερα από ανάθεση, θρησκευτικά έργα για τις τοπικές εκκλησίες. Το 1550 στους Μπλοντέελ και Γιαν φαν Σκόρελ ανατέθηκε η αποκατάσταση του έργου του Γιαν βαν Άικ Πολύπτυχο της Γάνδης.Το 1540 κατασκεύασε δύο αψίδες θριάμβου, που του ανέθεσε ο Κάρολος Ε΄ βασισμένους σε ρομανικό ρυθμό. Σχεδίασε, επίσης, ένα κανάλι που συνέδεε τη Μπρυζ με τη θάλασσα, ένα έργο το οποίο προώθησε πολύ σημαντικά το εμπόριο της πόλης. Είναι γνωστό ότι είχε μια θυγατέρα, ονόματι Άννα, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον μαθητή του Πήτερ Πάουρμπους (Pieter Pourbus). Ο Μπλοντέελ απεβίωσε στη Μπρυζ στις 4 Μαρτίου 1561.

 Triptych with the Saints Cosmas and Damian, Μπρυζ, Sint-Jacobskerk (1523) Triptych with the History of the Holy Cross, Φυρν, Niklasskerk The Seven Joys of Our Lady, Τουρναί, cathédrale Notre-Dame (πιθανόν σε συνεργασία με τον Πήτερ Πάουρμπους) Martyrdom of a Saint, Νέα Υόρκη, ιδιωτική συλλογή (1548 ή 1558) Calvary, Νάντη, Μουσείο Καλών Τεχνών Virgin and Child with Saint Luke and Saint Eligius, Μπρυζ, Sint-Salvatorskathedraal (1545) Saint Luke painting the Virgin, Μπρυζ, Groeningemuseum (1545) The Good Samaritan, Μπρυζ, Sint-Janshospitaal Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων W.H.J. Weale, 'Lancelot Blondeel', The Burlington Magazine 14 (1908), p. 96-101 en 160-166 W.H.J. Weale, 'Lancelot Blondeel, Pictor Brugensis Praestantissimus', The Burlington Magazine 18 (1911), p. 297 (recensie) J. Duverger, E. Roobaert, 'Lancelot Blondeel (1498-1561). Zijn rol en betekenis', Gentse bijdragen tot de kunstgeschiedenis en de oudheidkunde 18 (1959-'60), p. 95-105 K.G. Bon, 'Lancelot Blondeel as a designer for sculpture and textiles', Hafnia. Copenhagen papers in the history of art nr. 4, 1976, p. 113-123 B.C. van den Boogert, 'De triomfen van de keizer. De verheerlijking van Karel V en de toepassing van antieke motieven in de Nederlandse kunst', in: B.C. van den Boogert, J. Kerkhoff e.a., cat.tent. Maria van Hongarije. *Koningin tussen keizers en kunstenaars, 1505-1558, Utrecht (Museum Catharijneconvent) / 's-Hertogenbosch (Noordbrabants Museum) 1993, p. 220-268 'Bijzondere aanwinst voor het groeningemuseum. Lanceloot Blondeel, "De dood van Generaal Crassus", midden 16de eeuw', Brugge Stedelijke en Museumvrienden Bulletin 20 (2000), nr. 2, p. 16 L. Jansen, 'Lanceloot Blondeel en de Generale Reglen de architecturen van Pieter Coecke van Aelst', Desipientia 9 (2002), nr. 1, p. 36-41 Witting, Felix (1917). Lancelot Blomdeel. Strassbourg: J. H. E. Heitz (Heitz & Mündel). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lanceloot Blondeel στο Wikimedia Commons
Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή

Η Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης (αγγλικά: British Mandate of Palestine) ήταν μια γεωπολιτική οντότητα που δημιουργήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δημιουργήθηκε το 1920 και τερματίστηκε το 1948 με την ίδρυση του Ισραήλ. Ακολούθησε ο Αραβο-ισραηλινός πόλεμος 1948.

 Από το 1517 και για τετρακόσια χρόνια η περιοχή της Παλαιστίνης ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά το δέκατο ένατο αιώνα, σε διάφορες περιοχές της οθωμανικής αυτοκρατορίας που κατοικούσαν άλλοι λαοί, υπήρξε άνοδος των διαφόρων εθνικισμών. Έτσι και η Παλαιστίνη γνώρισε την άνοδο του αραβικού εθνικισμού που οδήγησε στην επανάσταση των Αράβων εναντίον των Οθωμανών (Ιούνιος 1916-Οκτώβριος 1918). Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην περιοχή της Παλαιστίνης η Βρετανία βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση, με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που είχε ταχθεί με το μέρος των Κεντρικών Δυνάμεων. Θέλοντας λοιπόν η Βρετανία να πάρει με το μέρος της τους Άραβες, υποστήριξε την ανεξαρτησία των Αράβων στην περιοχή, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ του Βρετανού Ύπατου Αρμοστή της Αιγύπτου Χένρι Μακ Μάχον (Henry McMahon) και του Σαρίφη της Μέκκας, Χουσεϊν Μπιν Αλί (Hussein bin Ali). Από τον Ιανουάριο του 1915 μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 1918 έλαβε χώρα στη χερσόνησο του Σινά και στην Παλαιστίνη η ομώνυμη εκστρατεία, που έληξε με νίκη των βρετανικών δυνάμεων ενάντια στα οθωμανικά και γερμανικά στρατεύματα και κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Βρετανούς. Μετά την κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Βρετανούς την εξουσία άσκησε για περίπου ενάμιση χρόνο η Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών (Occupied Enemy Territory Administration). Τον Ιούλιο του 1920 η στρατιωτική διοίκηση αντικαταστάθηκε από πολιτική διοίκηση με επικεφαλής τον Ύπατο Αρμοστή για την Παλαιστίνη (High Commissioner). Πρώτος Ύπατος Αρμοστής στην Παλαιστίνη ήταν ο Χέρμπερτ Σάμουελ (Herbert Samuel). Στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού το 1919 αποφασίστηκε μεταξύ άλλων η Συρία, ο Λίβανος, η Παλαιστίνη και το Ιράκ, που πριν τον πόλεμο ήταν επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να αποτελέσουν μια ενότητα που θα διοικούνταν με το σύστημα της εντολής και την επόμενη χρονιά στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο η Παλαιστίνη και το Ιράκ πέρασαν στη βρετανική εντολή. Στις 24 Ιουλίου του 1922 η Βρετανική Εντολή επικυρώθηκε από το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών, έχοντας ενσωματώσει στο άρθρο 2 τη Διακήρυξη Μπάλφουρ. Ως Διακήρυξη Μπάλφουρ (Νοέμβριος 1917) είναι γνωστή μια επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ προς τον Λάιονελ Ουόλτερ Ρότσιλντ, στην οποία ο Βρετανός υπουργός δήλωνε ότι η κυβέρνηση της χώρας του υποστήριζε τη δημιουργία στην Παλαιστίνη μιας εθνικής πατρίδας για τον εβραϊκό λαό, χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των άλλων κοινοτήτων που ζούσαν στην Παλαιστίνη.
NGC 838

Ο NGC 838 είναι φακοειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος απέχει περίπου 170 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Ανήκει στο «Hickson Compact Group 16».

 Δεδομένα για το NGC 838 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 838 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 838 στο Wikimedia Commons
Μποπάλ

Το Μποπάλ (Bhopal) είναι η πρωτεύουσα της ινδικής πολιτείας Μαντία Πραντές, ενώ υπήρξε νωρίτερα πρωτεύουσα της πολιτείας Μποπάλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Μποπάλ έχει 1.795.648 κατοίκους και η μητροπολιτική του περιοχή 2.995.648 κατοίκους και είναι η 16η πολυπληθέστερη στην Ινδία. Η πόλη εξαιτίας των πολλών φυσικών και τεχνητών λιμνών της είναι γνωστή ως η Πόλη των Λιμνών. Η πόλη είναι σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων, στο οροπέδιο Μάλουα, βόρεια της οροσειράς Βιντία, στην κεντρική Ινδία.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ντοστ Μοχάμεντ Χαν, ο οποίος ίδρυσε το 1709 το κράτος του Μποπάλ. Το έδαφος του κράτους το πήρε από τη βασίλισσα των Γκοντ Ράνι Καμλαπάτι ως πληρωμή για τις μισθοφορικές του υπηρεσείες και στη συνέχεια, μετά το θανατό της σφετερίστηκε το βασίλειό της. Κατά τη δεκαετία του 1720, ο Χαν μετέτρεψε το χωριό σε οχυρωμένη πόλη και εισήγαγε το ισλαμικό στοιχείο. Το 1724 ο Καμάρ-ουντ-ντιν Χαν κατέλαβε το Μποπάλ. Το 1737, σε μάχη κοντά στο Μποπάλ, η αυτοκρατορία των Μαράτα νίκησε την Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας και το Μποπάλ περέμεινε στην κατοχή των Μαράτα μέχρι το 1818, όταν πέρασε στους Βρετανούς. Το 1947 έγινε μέρος της ανεξάρτητης Ινδίας. Στις 3 Δεκεμβρίου 1984, η πόλη έγινε μέρος του χειρότερου βιομηχανικού ατυχήματος στην ανθρώπινη ιστορίας, όταν ισοκυανικό μεθύλιο και άλλα χημικά διέρρευσαν από το εργοστάσιο της Union Carbide και προκάλεσε το θάνατο περίπου 25.000 ατόμων και μόνιμες βλάβες σε περίπου μισό εκατομμύριο κατοίκους της πόλης. Από τότε διοργανώνονται στην πόλη διαμαρτυρίες.
Δακτυλίκαπνος

Η δακτυλίκαπνος (λατινική και επιστημονική ονομασία Dactylicapnos) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της παπαρούνας, τα μηκωνοειδή. Οι δακτυλίκαπνοι είναι πολυετή ή μονοετή αναρριχητικά φυτά, ιθαγενή των Ιμαλαΐων, της βόρειας Μιανμάρ, της κεντρικής νότιας Κίνας, καθώς και του βόρειου Βιετνάμ. Τα είδη του γένους περιλαμβάνονταν παλαιότερα στο γένος Dicentra.

 Τα φύλλα της δακτυλίκαπνου είναι σύνθετα, με φυλλίδια διατεταγμένα σε τριάδες (στα πολυετή είδη) ή σε άξονες (στα περισσότερα μονοετή). Το φυλλίδιο στο άκρο του κάθε φύλλου μετασχηματίζεται, διακλαδιζόμενο προς άλλη διεύθυνση, σε ένα μακρό «πλοκαμάκι», που χρησιμεύει στο φυτό για να αναρριχάται κατά την ανάπτυξή του.Τα άνθη του γένους είναι καρδιόσχημα, με τέσσερα πέταλα λευκοκίτρινου έως πορτοκαλί χρώματος. Ο καρπός είναι κάψα με δύο βαλβίδες και στα περισσότερα είδη σχίζεται στα δύο όταν ωριμάσει, αλλά όχι στο D. scandens. Σήμερα αναγνωρίζονται γενικότερα στο γένος Dactylicapnos τα εξής 11 είδη: Dactylicapnos burmanica, (K.R.Stern) Lidén Dactylicapnos gaoligongshanensis, Lidén Dactylicapnos grandifoliolata, Merr. Dactylicapnos leiosperma, Lidén Dactylicapnos lichiangensis, (Fedde) Hand.-Mazz. Dactylicapnos macrocapnos, (Prain) Hutch. Dactylicapnos roylei, (Hook.f. & Thomson) Hutch. Dactylicapnos scandens, (D.Don) Hutch. Dactylicapnos schneideri, (Fedde) Lidén Dactylicapnos torulosa, (Hook.f. & Thomson) Hutch. Dactylicapnos ventii, (Khanh) Lidén Mark Tebbitt, Magnus Lidén και Henrik Zetterlund: Bleeding hearts: Corydalis and their relatives, Timber Press, 2008 — στα Google Books Η δακτυλίκαπνος στα Wikispecies
Τζέιμι Αλεξάντερ

Η Τζέιμι Αλεξάντερ (αγγλικά: Jaimie Alexander, 1984) είναι Αμερικανή ηθοποιός γεννημένη στο Γκρήνβιλ της Καρολίνα. To πραγματικό της όνομα είναι Jaimie Lauren Tarbush. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στον Kyle XY όπου υποδύθηκε ένα ανθρώπινο πείραμα φτιαγμένο από επιστήμονες, στον Thor όπου ενσάρκωσε τη θεά του πολέμου Λάιδη Σιφ της Άσγκαρντ, στον Thor 2: Dark World στον ίδιο ρόλο, ακόμη σαν πράκτορας στο The S.H.I.E.L.D., ενώ απο το 2015 πρωταγωνιστεί στο Blindspot σαν Τζέιν Ντόου στη σειρά του NBC.

 Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1984. Έχει 3 μεγάλους αδερφούς και έναν μικρότερο και είναι 1.75μ. Όταν ήταν 4 ετών μετακόμισαν με τους γονείς της στο Γκρέϊπβάιν του Τέξας. Παρακολούθησε θεατρικά μαθήματα σε αμερικανικό σχολείο (που το νηπιαγωγείο είναι μαζί με το δημοτικό, αγγ. grade school) όμως εξαιτίας της κακής της απόδοσης στο τραγούδι έφυγε από εκεί και ασχολήθηκε με αθλητικές δραστηριότητες όπως πυγμαχία. Στα 17 της μόλις χρόνια πήρε τη θέση ενός φίλου σε μα συνάντηση μιας εξερευνητικής υπηρεσίας και έτσι συνάντησε πρώτη φορά τον μάνατζερ της. Λεγόταν Randy James και της έστειλε κάποια σενάρια. Όταν λοιπόν τελείωσε το λύκειο μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και ασχολήθηκε με την υποκριτική. Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο The Other Side (2003) ως Χάνα Τόμσον σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό συνέβη διότι ο Gregg Bishop ο παραγωγός την άκουσε να λέει τα λόγια των ανδρών ηθοποιών και της έδωσε το ρόλο. Η δεύτερη κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 2004 στο The Squirrel όπου ήταν συμπρωταγωνίστρια της Σάρα. Ενώ το 2005 έγινε καστ για τον kyle xy και πήρε τον ρόλο της Τζέσι ΧΧ και το 2006 προβλήθηκε στις τηλεοράσεις. Το 2008 κέρδισε στα Saturn Βραβεία τον τίτλο "Best Supporting Actress on Television" για αυτό τον ρόλο. Κάνει ποδήλατο. Το 2014 έλαβε τη θέση 76 στο περιοδικό Maxim σε μια λίστα 100 γυναικών. Είναι μέλος της marvel cinematic universe όμως θέλει η DC να μεγαλώσει. Εμφανίστηκε στο βιντεοκλίπ του Matthew Perryman Jones στο τραγούδι Save you (2009). Δεν φοβάται τις αράχνες και τα φίδια όμως φοβάται τα ποντίκια. 2015-2020 Blindspot Jane Doe Thor (ταινία) Κρις Χέμσγουρθ Thor 2: Σκοτεινός κόσμος
Κλήμης της Άγκυρας

Ο Άγιος Κλήμης, επίσκοπος της Άγκυρας, (περ. 258 Άγκυρα -312 Άγκυρα) ήταν επίσκοπος που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Συνελήφθη από τις ρωμαϊκές αρχές, φυλακίστηκε και δικάστηκε από τον Διοκλητιανό. Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός επιχείρησε να μετατρέψει τον Κλήμη στον παγανισμό, αλλά ο Κλήμης αρνήθηκε και υπέστη βασανιστήρια. Ο Κλήμης τελικά αποκεφαλίστηκε από Ρωμαίο στρατιώτη ενώ έκανε τη Θεία Λειτουργία το έτος 312. Τιμάται στις 23 Ιανουαρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο και στις 5 Φεβρουαρίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο σε ορισμένες Ανατολικές Ορθόδοξες χώρες μαζί με τον μαθητή του Αγαθάγγελο της Ρώμης.

 Τα λείψανα του Κλήμη βρίσκονται στο βωμό του αγίου στη βασιλική της Παναγίας του Τράπανι. Η Κάρα του Αγίου Κλήμεντος βρίσκεται στην Ιερά Μονή Προυσού Ευρυτανίας. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κλήμεντος βρίσκονται στις Μονές Ζωγράφου Αγίου Όρους και Φανερωμένης Σαλαμίνος. Απολυτίκιον Ήχος δ’. Κλήμα οσιότητος, και στέλεχος αθλήσεως, άνθος ιερώτατον, και καρπός ως θεόσδοτος, τοις πιστοίς πανίερε, ηδύτατος εβλάστησας. Αλλ᾽ ως Μαρτύρων σύναθλος, και ιεραρχών σύνθρονος, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών. Κοντάκιον Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον. Της αμπέλου γέγονας, τίμιον κλήμα, του Χριστού πανεύφημε, Κλήμη πολύαθλος οφθείς, συν τοις συνάθλοις τε έκραζες· Χριστός, Μαρτύρων φαιδρόν αγαλλίαμα. Κάθισμα Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ. Του μαρτυρίου αληθώς τη δρεπάνη, κατατεμνόμενος σοφέ Ιεράρχα, ως καρποφόρος άμπελος εξήνθησας, βότρυας περκάζοντας, και σταλάζοντας γλεύκος, θείας επιγνώσεως, και αθλήσεως Πάτερ· εξ ων μετέχων πας τις ευσεβώς, καταγλυκαίνει ψυχής αισθητήρια. Ο Οίκος Υιός φωτός αναδειχθείς, Θεού συγκληρονόμος, ως Ηλιού ο θείος, τον Αχαάβ ήλεγξεν, ούτω και συ, Κλήμη σοφέ, Βασιλείς ανόμους, και Τυράννους απηνείς, Ελλήνων τους πρωτεύοντας, εν λόγω και αληθεία ενίκησας, και προσάγεις θύμα τω Κυρίω νυν τα πλήθη των εις Χριστόν πιστευσάντων. Διό κοινωνόν της σης μαρτυρίας Αγαθάγγελον ευρών, πόλεις εναθλών συνώδευσας φαιδρώς κραυγάζων· Χριστέ, Μαρτύρων φαιδρόν αγαλλίαμα.
Ντέρεκ Σικούα

Ο Ντέιβιντ Ντέρεκ Σικούα (David Derek Sikua) είναι πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα, Πρωθυπουργός από τις 20 Δεκεμβρίου του 2007 ως τις 25 Αυγούστου του 2010.

 Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1959. Κατάγεται από το χωριό Νγκαλιταβέθι (Ngalitavethi) στην επαρχία Γκουανταλκανάλ. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης από τον Απρίλιο του 1993 ως το Φεβρουάριο του 1994 και στη συνέχεια ως γραμματέας στο ίδιο υπουργείο μέχρι το 1997. Ανέλαβε και θέση γραμματέα επίσης σε πολλά άλλα υπουργεία.Τον Απρίλιο του 2006 εξελέγη βουλευτής σε εκλογική περιφέρεια στο Γκουανταλκανάλ και ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης των Ανθρώπινων Πόρων επί πρωθυπουργίας του Μανάσε Σογκαβάρε στις 4 Μαΐου του 2006. Το Νοέμβριο του 2007 έγινε μέλος της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από την ήττα του Σογκαβάρε σε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που υπέβαλε ο ίδιος ο Σικούα στις 13 Δεκεμβρίου 2007 ο Σικούα ήταν ο υποψήφιος από την Αντιπολίτευση για να τον αντικαταστήσει. Εξελέγη Πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο στις 20 Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας 32 ψήφους έναντι 15 για τον υποψήφιο της κυβέρνησης, Πάτεσον Ότι. Ορκίστηκε Πρωθυπουργός την ίδια ημέρα και το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε στις 21 Δεκεμβρίου και στις 22 Δεκεμβρίου.Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών τον Αύγουστο του 2010, ο Σικούα αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ντάνι Φίλιπ.
Ευάγγελος Κανόναρχος

Ο Ευάγγελος Κανόναρχος του Παναγιώτη (και Κανονάρχος, Θεσσαλονίκη, 1927 - 22 Δεκεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Δωδεκανήσου από το 1974 ως το 1981.

 Ήταν γιος του συνταγματάρχη Παναγιώτη Χατζημηνά-Κανονάρχου που καταγόταν από το χωριό Όθος της Καρπάθου, ο οποίος είχε καταφύγει στη συμπρωτεύουσα διωγμένος από τους Ιταλούς. Ο Ευάγγελος σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά τη Μεταπολίτευση στις εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής με την νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη με 5.436 ψήφους. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 και υπηρέτησε στη Βουλή ως το 1981. Στη διάρκεια της θητείας του έγιναν αρκετά έργα στην επαρχία Καρπάθου-Κάσου, όπως η δρομολόγηση του οχηματαγωγού "Έλλη", ασφαλτοστρώσεις, διανοίξεις δρόμων, ηλεκτροφωτισμοί, ενώ έγιναν ενέργειες για να ολοκληρωθεί το αεροδρόμιο της Καρπάθου και να κατασκευαστεί άλλο στην Κάσο.Μετά το θάνατό του (1991) ο Δήμος Καρπάθου αποφάσισε να δοθεί το όνομά του σε δρόμο του νησιού.
Α.Ο. Ερμής Μελιγούς

Ο Α.Ο. Ερμής Μελιγούς είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Χειμερινή Μελιγού Αρκαδίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1938. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου. Έμβλημά του είναι το φτερωτό κεφάλι του θεού Ερμή και χρώμα του είναι το βυσσινί. Από το 2020, απεικονίζεται επιπλέον και το καστράκι της Μελιγούς στο περίγραμμα του νέου λογότυπου.

 Το 1931, μια παρέα Μελιγιωτών αποτελούμενη από τους Δημήτρη Ταλιαδώρο, Γιαννάκη Σακελαρίου, Ηλία Ευθυμίου, Χρήστο Μπάρλα, Κώστα Ράλλιο και άλλους, πρωτοστατούν στη δημιουργία της πρώτης ομάδας του οικισμού. Το 1956 το σωματείο αναγνωρίζεται επίσημα από το πρωτοδικείο Ναυπλίου. Το 1974 γίνεται μέλος της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, της Γ.Γ.Α και της Ε.Π.Ο, με αριθμό μητρώου 2256. Το 2007-2008 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αρκαδίας στην ιστορία του, με αποτέλεσμα τη συμμετοχή του στη Δ' Εθνική τη σεζόν 2008-2009, όπου συγκεντρώνοντας 40 βαθμούς τερμάτισε 13ος σε σύνολο 18 ομάδων, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό του.Το 2020-21, μετά τη δεύτερη κατάκτηση του πρωταθλήματος Αρκαδίας, προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας, κερδίζοντας την παραμονή του σε αυτή και για την επόμενη σεζόν. Πρωταθλητής ΕΠΣ Αρκαδίας: 2 2007-08, 2019-20 Κυπελλούχος ΕΠΣ Αρκαδίας: 2 2008-09, 2021-22 Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας
Ελεονώρα Ιουλιανή του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Η Ελεονώρα Ιουλιανή (γερμ. Eleonore Juliane von Brandenburg-Ansbach, 23 Οκτωβρίου 1663 - 4 Μαρτίου 1724) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ.

 Ήταν η τρίτη κόρη (δεύτερη από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1620–1667) και της 2ης συζύγου του Σοφίας Μαργαρίτας (1634–1664), κόρης του Ιωακείμ Ερνέστου του Έτινγκεν-Έτινγκεν. Στις 31 Οκτωβρίου 1682 στο Άνσμπαχ παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Κάρολο της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ και ένα αναμνηστικό νόμισμα κόπηκε για τον γάμο τους . Στον γάμο ο αδελφός της Ελεονώρας Ιωάννης Φρειδερίκος συναντήθηκε με τον συνθέτη Γιόχαν Ζίγκισμουντ Κούσερ, ο οποίος αργότερα εργάστηκε στο Άνσμπαχ. Μετά το τέλος του συζύγου της, η Ελεονώρα μετακόμισε πίσω στο Άνσμπαχ το 1710 για να στηρίξει τη μικρότερη κόρη της. Η Ελεονώρα ήρθε σε προσωπική επαφή με τον Άουγκουντ Χέρμαν Φράνκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου· επίσης έγραψε τραγούδια. Ο Φίλιπ Φρήντριχ φον Γκάισμαρ ενήργησε ως σύμβουλος και διαχειριστής της. Η Ελεονώρα έχει ταφεί στο Στίφτσκιρχε της Στουτγκάρδης. Παντρεύτηκε το 1682 τον Φρειδερίκο Κάρολο της Βυτεμβέργης-Βίννενταλ και είχε τέκνα: Κάρολος Αλέξανδρος 1684–1737, δούκας της Βυρτεμβέργης. Δωροθέα Καρλόττα 1685–1687. Φρειδερίκος Κάρολος 1686–1693. Ερρίκος Φρειδερίκος 1687–1734, στρατηγός. Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ 1689–1709. Φρειδερίκος Λουδοβίκος 1690–1734, στρατιωτικός διοικητής. Χριστίνα Καρλόττα 1694–1729, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Horst Weigelt: Geschichte des Pietismus in Bayern, Vandenhoeck & Ruprecht, 2001, S. 212
Βοτένη Αχαΐας

Η Βοτένη είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σαλμενίκου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Σαλμενίκου.

 Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βοτένης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σαλμενίκου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2017.
Στάδιο Βαζγκέν Σαρκσιάν

Το Στάδιο Βαζγκέν Σαρκσιάν, με πλήρη ονομασία Στάδιο της Δημοκρατίας «Βαζγκέν Σαρκσιάν» (αρμενικά: Վազգեն Սարգսյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտ‎), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Γερεβάν της Αρμενίας, στην οδό Βαρντανάτς 65. Το στάδιο κατασκευάστηκε μεταξύ 1933 και 1935. Άνοιξε επίσημα το 1935 ως Στάδιο Ντιναμό. Περαιτέρω εξελίξεις υλοποιήθηκαν το 1953, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και είναι η έδρα της Εθνικής Αρμενίας. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 14.403 θεατές.

 Το στάδιο άνοιξε το 1935 κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής ως Στάδιο Ντιναμό. Το 1999, μετά από μια μεγάλη ανακαίνιση, το όνομα άλλαξε σε Στάδιο της Δημοκρατίας. Μέχρι το τέλος του 1999, μετά τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Αρμενίας, Βαζγκέν Σαρκσιάν, το όνομα του σταδίου άλλαξε επίσημα σε Στάδιο της Δημοκρατίας «Βαζγκέν Σαρκσιάν». Επί του παρόντος χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της Εθνικής Αρμενίας, καθώς και των τοπικών ομάδων ΦΚ Αραράτ-Αρμενία και ΦΚ Πιουνίκ, οι οποίες αγωνίζονται και οι δύο στο Πρωτάθλημα Αρμενίας. Το 1995, προβλεπόταν να γίνει μεγάλη ανακαίνιση του γηπέδου, αλλά η διαδικασία καθυστέρησε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το 1999, ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας διαδικασία ανακαίνισης και δαπανήθηκαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την ανάπτυξη της υποδομής, των καθισμάτων και πολλών άλλων εγκαταστάσεων, με την οικονομική βοήθεια της Εκτελεστικής Επιτροπής της UEFA. Μέχρι το τέλος του 2000, το στάδιο ανακαινίστηκε πλήρως με πλήρως καλυμμένες εγκαταστάσεις καθισμάτων. Το Στάδιο της Δημοκρατίας πήρε το όνομά του από τον Βαζγκέν Σαρκσιάν με προεδρικό διάταγμα στις 28 Δεκεμβρίου 1999. Ο Βαζγκέν Σαρκσιάν ήταν ο διοικητής των αρμενικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από το 1995 έως το 1999 και πρωθυπουργός από τον Ιούνιο έως τις 27 Οκτωβρίου 1999, όταν αυτός και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι σκοτώθηκαν στους πυροβολισμούς στο αρμενικό κοινοβούλιο. Μια άλλη σημαντική ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε το 2008 μέσω της ισραηλινής εταιρείας Green Diversified Ltd. Ο αγωνιστικός χώρος αντικαταστάθηκε εξ ολοκλήρου με μοντέρνα επιφάνεια, επισκευάστηκαν τα VIP τμήματα και εγκαταστάθηκε ένα σύγχρονο σύστημα ασφαλείας στο γήπεδο σύμφωνα με τα πρότυπα της UEFA. Μέχρι το τέλος Αυγούστου 2008, το γήπεδο ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει αγώνες στο νέο γήπεδο. Ως αποτέλεσμα της τοποθέτησης νέων τμημάτων VIP, η χωρητικότητα μειώθηκε από 14.968 σε 14.403 θεατές. 11 Οκτωβρίου 2003, Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004, 6ος Όμιλος: Αρμενία 0-4 Ισπανία, θεατές: 16.000 22 Αυγούστου 2007, Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 1ος Όμιλος: Αρμενία 1-1 Πορτογαλία, θεατές: 15.550 13 Ιουνίου 2015, Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 9ος Όμιλος: Αρμενία 2-3 Πορτογαλία, θεατές: 14.527
Εγκέλαδος

Ο Εγκέλαδος στην Ελληνική Μυθολογία φέρεται ως αρχηγός των Γιγάντων, γιος του Τάρταρου και της Γαίας που έπαιξε όμως πρωτεύοντα ρόλο στη Γιγαντομαχία στην οποία και φονεύθηκε. Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως, όταν γινόταν σεισμός, ο Εγκέλαδος είχε θυμώσει και επειδή ήταν πολύ μεγάλος τράνταζε όλη τη γη.

 Για τον Εγκέλαδο και τον θάνατό του σώθηκαν πολλές παραδόσεις. Κατά μια εξ αυτών κατακεραυνώθηκε από τον Δία εναντίον του οποίου κινήθηκε, κατ΄ άλλη φονεύθηκε από τον ακόλουθο του Διονύσου τον Σειλινό, κατά τρίτη που είναι και η επικρατέστερη φονεύθηκε από την Αθηνά η οποία αφού τον έτρεψε σε φυγή έρριψε εναντίον του τη Σικελία ή το όρος Αίτνα με το οποίο και τον καταπλάκωσε. Ο Εγκέλαδος κινούμενος και στενάζοντας ενίοτε μέσα στο τάφο του προκαλεί εκρήξεις ηφαιστείων και σεισμούς. Ο Παυσανίας αναφέρει και άλλη εκδοχή κατά την οποία η Αθηνά φόνευσε τον Εγκέλαδο ρίχνοντας επάνω του το τέθριππο άρμα της. Η εκδοχή αυτή υπήρξε από τα πιο προσφιλή θέματα πολλών καλλιτεχνών της αρχαιότητας, απαθανατίζοντας αυτή σε πλείστες μετώπες αρχαίων ναών όπως στον Παρθενώνα και στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.Τέτοιες παραστάσεις του αγώνα μεταξύ της Αθηνάς και του Εγκέλαδου βρίσκονται σε πολλά αγγεία καθώς επίσης κοσμούταν και ο πέπλος της Αθηνάς στα Παναθήναια. Εξ όλων των παραπάνω συνάγεται σαφώς το συμπέρασμα ότι ο Εγκέλαδος ήταν κατά τους αρχαίους Έλληνες η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα, αλλά και αρχική αντίληψη της έννοιας του Σεισμού και ιδιαίτερα εκείνου του Ηφαιστειακού εκ του οποίου τόσο έντονα είχε δεινοπαθήσει ο ελλαδικός χώρος. Συνέπεια αυτής της αντίληψης είναι ότι τέκνα του Εγκέλαδου ήταν οι Γοργόνες, η Σφίγγα, η Λερναία Ύδρα, ο Γηρυόνης, ο Κέρβερος και άλλα μυθικά «τέρατα» (γεωλογικά φαινόμενα) που απέκτησε από την ΄Έχιδνα και είχαν ταλαιπωρήσει τους πρωτοέλληνες. Ο ἐγκέλαδος είναι έντομο που κάνει βόμβο (κέλαδος). Ακόμη και σήμερα στη νέα ελληνική γλώσσα, η λέξη Εγκέλαδος χρησιμοποιείται ποιητικά για να περιγράψει τον σεισμό: «το χτύπημα του Εγκέλαδου», «ο Εγκέλαδος ξαναχτύπησε με ένταση», κτλ.
Παραμερίτες Εύβοιας

Οι Παραμερίτες είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 122 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 220 μ.

 Είναι πιθανό να υπήρχε οικισμός επί βυζαντινών χρόνων στη θέση Αλώνια. Ο οικισμός στη σημερινή θέση φέρεται να ιδρύθηκε επί Φραγκοκρατίας. Το 1835 οι Παραμερίτες προσαρτήθηκαν στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Τραχηλίου και το 1928 στην κοινότητα Αγίου Λουκά. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κοιμητηριακός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα. Ο ναός χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. Αρχικά κτίστηκε στον ρυθμό του απλού τετρακίονου σταυροειδή εγγεγραμμένου με τρούλο, αλλά μετέπειτα παρεμβάσεις αλλοίωσαν τη μορφή του. Τα κιονόκρανα του ναού φέρουν γλυπτό διάκοσμο.
Διασταύρωση Εύβοιας

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Διασταύρωση Παλαιοκάστρου Χαλκιδικής Η Διασταύρωση είναι ημιορεινός οικισμός στον δήμο Καρύστου της περιφερειακής ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 30 μόνιμους κατοίκους.

 Η Διασταύρωση είναι κτισμένη σε υψόμετρο 190 μέτρα, στη νότια Εύβοια, σε απόσταση 17 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο και μόλις 5 χλμ. ΒΑ. από το Μαρμάρι. Το όνομά του οφείλεται στο ότι είναι κτισμένη στη διασταύρωση των επαρχιακών δρόμων Χαλκίδας - Καρύστου και Μαρμαρίου - Αμυγδαλιάς. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρμαρίου, της επαρχίας Καρυστίας. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Μαρμαρίου, ενώ από το 2011, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στον δήμο Καρύστου.
Πολιτική της Αρμενίας

Το πολιτικό σύστημα της Αρμενίας είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία ενιαίου κράτους. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση, και η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται με δημοκρατικές εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία.Ο Πρόεδρος εκλέγεται για επταετή θητεία από το Κοινοβούλιo, όπως ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος μετά τις τροποποιήσεις του 2015.

 Τα 101 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης . Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt και το όριο εισόδου στη Βουλή είναι 5% για τα κόμματα και 7% για τις πολυκομματικές συμμαχίες. Ωστόσο, τουλάχιστον τρεις πολιτικές δυνάμεις πρέπει να μπουν στο κοινοβούλιο, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα του τρίτου κόμματος ή συμμαχίας. Το ψηφοδέλτιο έχει δύο τμήματα. το ένα είναι μία κλειστή λίστα υποψηφίων του κόμματος για τις έδρες εθνικού επιπέδου και το άλλο είναι μία ανοιχτή λίστα υποψηφίων για την εκλογική περιφέρεια (υπάρχουν 13 στην Αρμενία) όπου ψηφίζει ο ψηφοφόρος. Δηλαδή, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν κόμμα σε εθνικό επίπεδο (ολόκληρη τη λίστα χωρίς σταυρό προτίμησης) και υποψήφιο σε περιφερειακό επίπεδο (με σταυρό προτίμησης). Οι έδρες κατανέμονται στα κόμματα αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσαν. Τέσσερις έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες ( Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίδντι), και τα κόμματα έχουν διαφορετικές λίστες για τις τέσσερις ομάδες. Μια ποσόστωση κατά φύλο απαιτεί τουλάχιστον το 25% μίας λίστας να είναι άνδρες ή γυναίκες, και οι εθνικές λίστες δεν επιτρέπεται να αναγράφουν πάνω από τρία διαδοχικά μέλη του ίδιου φύλου. Εάν ένα κόμμα συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων αλλά λιγότερες από το 54% των εδρών, τότε θα επιβραβευθεί με πρόσθετες έδρες ώστε να φτάσει το 54%. Εάν ένα κόμμα κερδίσει πάνω από τα 2/3 των εδρών, τότε θα κρατήσει αριθμό εδρών ίσο με τα 2/3 του συνόλου και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιραστούν στα υπόλοιπα κόμματα. Εάν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εντός έξι ημερών από την ανακοίνωση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων, τότε εντός 28 ημερών πρέπει να διεξαχθεί δεύτερος εκλογικός γύρος μεταξύ των δύο κορυφαίων κομμάτων. Το κόμμα που θα κερδίσει στο δεύτερο γύρο θα πάρει και τις πρόσθετες έδρες που απαιτούνται για να φτάσει την πλειοψηφία του 54%, διατηρώντας όλες τις θέσεις που κέρδισε στον πρώτο γύρο. Εκλογές στην Αρμενία
Πουσκάρ

Η Πουσκάρ (Χίντι:पुष्कर) είναι πόλη 14.789 κατοίκων στην περιοχή του Ατζμέρ στο κρατίδιο του Ρατζαστάν στην Ινδία. Η πόλη έχει μια λίμνη η οποία θεωρείται ιερή για τους ινδουιστές. Η πόλη αποτελεί ένα αρχαίο θρησκευτικό κέντρο και ο κάθε Ινδουϊστής θα πρέπει να την επισκεφτεί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Η πόλη είχε γίνει πόλος έλξης χίπηδων τη δεκαετία του 1970 . Σήμερα πολλοί δυτικοί τουρίστες επιλέγουν την πόλη για να μείνουν καιρό, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες. Η πόλη είναι πολύ συντηρητική και αυστηρή στα ινδουιστικά έθιμα και απαγορεύεται αυστηρώς η κατανάλωση αλκοόλ και η κρεοφαγία ή η κατανάλωση αυγών σε δημόσια θέα .

 Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση του Ινδουισμού, η λίμνη που υπάρχει στο κέντρο της πόλης είναι ιερή και κατά την παράδοση δημιουργήθηκε όταν ο θεός Βράχμα σκότωσε ένα δαίμονα, με τον ανθό ενός λωτού, του οποίου τα φύλλα στη συνέχεια έπεσαν στη γη και δημιουργήθηκαν λίμνες, αλλά το λουλούδι έπεσε στο σημείο όπου βρίσκεται η λίμνη της Πουσκάρ . Γύρω από τη λίμνη υπάρχουν 52 γκατς (σκαλοπάτια πρόσβασης πιστών στη λίμνη για «ιερό λουτρό») αλλά και πολλοί (400-500) ινδουιστικοί ναοί . Οι περισσότεροι ναοί δεν είναι παλιοί. Αυτό οφείλεται στις μαζικές καταστροφές ναών που έγιναν τέλη του 17ο αιώνα από τον Μουγκάλ κατακτητή Αουρανγκζέμπ. Στην πόλη υπάρχει ο μοναδικός ναός ο οποίος είναι αφιερωμένος στον θεό-δημιουργό Βράχμα. Η πόλη περιτριγυρίζεται από λόφους, σε δύο από αυτούς υπάρχουν στην κορυφή δύο ναοί αφιερωμένοι σε δύο γυναίκες του Θεού Βράχμα: α) Νοτιοδυτικά της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος στην πρώτη γυναίκα του Βράχμα, τη Σαρασβάτι, β) Βορείως της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος σε μια άλλη γυναίκα του Βράχμα την Γκαϊάτρι . Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση ο Θεός Βράχμα ήθελε να κάνει μια ιερή τελετή θυσίας "γιάζνα" στην Πουσκάρ και περίμενε τη γυναίκα του Σαρασβάτι η οποία καθυστέρησε να έρθει. Ο Βράχμα ήταν ανυπόμονος και ζήτησε από τον θεό Ίντρα να βρεθεί μια άλλη γυναίκα ώστε για να κάτσει στη θέση της Σαρασβάτι κατά τη διάρκεια της τελετής. Βρέθηκε η Γκαϊάτρι την οποία στη συνέχεια παντρεύτηκε. Αυτό εξόργισε τη Σαρασβάτι η οποία καταράστηκε τον Βράχμα ώστε να τιμάται μόνο στην Πουσκάρ. Κάθε χρόνο στα τέλη Οκτωβρίου ή αρχές Νοεμβρίου (η ημερομηνία του φεστιβάλ είναι ο Ινδικός μήνας Καρτίκ και το φεστιβάλ λέγεται Καρτίκ Πουρνίμα) στην Πουσκάρ γίνεται το μεγάλο ετήσιο φεστιβάλ με καμήλες μέλα, το οποίο θεωρείται το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ασία. Στην πόλη συγκεντρώνονται 200.000 έμποροι από την επαρχία αλλά και πολλοί πιστοί οπότε ολόκληρη η πόλη και τα προάστια μεταμορφώνονται σε υπαίθριο πανηγύρι καμηλών και αλόγων . Κατά το φεστιβάλ αυτό γίνονται στην ύπαιθρο πολιτιστικές εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς από το Ρατζαστάν. Το φεστιβάλ αυτό λαμβάνει χώρα κατά την πανσέληνο και τότε η θρησκευτική παράδοση θέλει το λουτρό μέσα στη λίμνη της Πουσκάρ να καθαγιάζει το σώμα από τις αμαρτίες και να εξασφαλίζει ότι μετά τον θάνατο η ψυχή του πιστού θα πάει στον παράδεισο .
Ιωάννης Παπαθεοδώρου (πολιτικός)

Ο Ιωάννης Παπαθεοδώρου (1914 - 26 Ιανουαρίου 1983) ήταν Δήμαρχος Αθηναίων την περίοδο 1975-78. Υπήρξε ο πρώτος δήμαρχος της ελληνικής πρωτεύουσας μετά το τέλος της χούντας.

 Καταγόταν από την Νεάπολη της Κρήτης. Σπούδασε δικηγόρος και ειδικεύτηκε στο εργατικό δίκαιο. Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο ΕΑΜ. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Αλέξανδρου Σβώλου, του Γεωργίου Καρτάλη και του Ηλία Τσιριμώκου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε σε αντιστασιακή οργάνωση, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις. Ο Παπαθεοδώρου εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1954 με τον Π. Κατσώτα, ενώ ήταν πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του 1959 και του 1964. Συνολικά εκλεγόταν συνεχώς επί 25 χρόνια δημοτικός σύμβουλος. Υπήρξε γενικός εκπρόσωπος της Ένωσης Μεσογειακών Πόλεων και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Αδελφοποιημένων Πόλεων του Κόσμου.. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων. Εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων το 1975 και ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Ιουνίου της χρονιάς εκείνης. Ανασυγκρότησε σε μεγάλο βαθμό την Αθήνα. Αποχώρησε από το δημαρχιακό αξίωμα με τη λήξη της θητείας του, στις 31 Δεκεμβρίου 1978. Λίγο πριν τη λήξη της θητείας του υπέστη καρδιακή προσβολή και έκτοτε η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά. Ο Παπαθεοδώρου απεβίωσε ξαφνικά στις 26 Ιανουαρίου 1983 από καρδιακό νόσημα και κηδεύτηκε με δαπάνη του Δήμου Αθηναίων, στο Πρώτο Νεκροταφείο. Τον τάφο του είχε παραχωρήσει ο Δήμος. Ορκωμοσία του πρώτου εκλεγμένου μετά τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών Δημάρχου Αθηναίων Ιωάννη Παπαθεοδώρου, 01-06-1975 (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1981

Το 67ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1981 διεξήχθη από 26 ως 28 Ιουνίου στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1981. Αυτή ήταν η 13η και τελευταία φορά που οι πανελλήνιοι αγώνες στίβου διεξήχθησαν στο Στάδιο Καραϊσκάκη, όπου είχαν γίνει για πρώτη φορά το 1965. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. τρία χρόνια μετά την προηγούμενη κατάκτησή του.

 Στους αγώνες υπήρξε συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά το επίπεδο επιδόσεων ήταν χαμηλό, αν εξαιρεθεί ένα πανελλήνιο ρεκόρ. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 3 Μαΐου. Αυτή τη χρονιά δεν έγινε στην κλασική διαδρομή αλλά στην Αχαΐα στη διαδρομή Αίγιο - Πάτρα με μικρή διεθνή συμμετοχή. Το πρωτάθλημα 20.000μ βάδην έγινε στις 2 Απριλίου στο Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης και στον περιβάλλοντα χώρο του. Ξεχωριστά διεξήχθη και το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων ανδρών-γυναικών, εφήβων-νεανίδων, στις 2-3 Μαΐου, στο Μακάρειο Στάδιο της Λευκωσίας. Τα υπόλοιπα αγωνίσματα διεξήχθησαν κατά το τριήμερο των πανελληνίων αγώνων. Στους αγώνες εμφανίστηκαν πάλι δυνατοί οι κυπριακοί σύλλογοι αλλά στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με τρεις βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο ΓΣ Παγκύπρια. "Ματιές στα Σπορ", Ιανουάριος 1982. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 247. Ριζοσπάστης, 30/6/1981. Μακεδονία, 5/5/1981.