IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
3103 Έγκερ

Ο Έγκερ (Eger) είναι ένας αστεροειδής που τέμνει την τροχιά της Γης, και συγκεκριμένα ένας Απολλώνειος αστεροειδής. Το απόλυτο μέγεθός του (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) είναι 15. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Ούγγρο αστρονόμο Μίκλος Λόβας, που παρατηρούσε από τον Αστρονομικό Σταθμό Πιτσκέστετο του Αστεροσκοπείου Κονκόλυ, στο βουνό Μάτρα της βόρειας Ουγγαρίας, και του έδωσε το όνομα της ομώνυμης ουγγρικής πόλεως.

 Ο Έγκερ έχει προσεγγίσει αρκετές φορές τη Γη κατά το παρελθόν και θα συνεχίσει να περνά κοντά της και στο μέλλον. Η πλησιέστερη προσέγγιση των τελευταίων αιώνων σημειώθηκε στις 6 Αυγούστου 1996, όταν ο αστεροειδής πέρασε σε απόσταση 0,11509 AU (17,22 εκατομμυρίων χιλιομέτρων) από τη Γη. Δεν θα ξαναπεράσει τόσο κοντά μέχρι το τέλος του 22ου αιώνα. Η σπανιότητα των κοντινών προσεγγίσεων οφείλεται στη σχετικώς μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική (το επίπεδο της γήινης τροχιάς), περίπου 21 μοίρες. Παρά το γεγονός αυτό, η τροχιά του Έγκερ έχει επηρεασθεί από τη βαρυτική έλξη του πλανήτη μας, καθώς βρίσκεται σε συντονισμό 5 προς 3 με τη Γη, δηλαδή εκτελεί 3 περιφορές γύρω από τον Ήλιο στον ίδιο χρόνο που η Γη εκτελεί 5. Ο Έγκερ είναι ο μοναδικός αστεροειδής εκτός από την 4 Εστία που έχει ταυτοποιηθεί ως το σώμα από το οποίο προέρχονται συγκεκριμένοι μετεωρίτες. Συγκεκριμένα, πιστεύεται ότι οι μετεωρίτες που είναι γνωστοί ως ωμπρίτες και αποτελούνται κυρίως από το ορυκτό ενστατίτης, έχουν αποσπασθεί από τον 3103 Έγκερ και έπεσαν στη Γη αφού περιπλανήθηκαν στο διάστημα. Ο Έγκερ έχει παρατηρηθεί με ραντάρ από τα ραδιοτηλεσκόπια του Αρεσίμπο και του Γκόλντστόουν τα καλοκαίρια του 1986, του 1991 και του 1996. Η μέση διάμετρος του Έγκερ εκτιμάται σε 1,5 χιλιόμετρο περίπου, αλλά έχει επίμηκες (μακρόστενο) σχήμα. Είναι ένας από τους πλέον ανοικτόχρωμους αστεροειδείς, με γεωμετρικό άλβεδο 0,64. Ο φασματικός τύπος του είναι E (από τον ενστατίτη) ή Xe κατά SMASSII. Είναι ο μοναδικός γεωπλήσιος αστεροειδής τύπου Ε. Ο Έγκερ σχετίζεται φασματοσκοπικώς με τους αστεροειδείς της Οικογένειας της Ουγγαρίας. Ο Έγκερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες, 42 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα. Ορυκτολογία των αστεροειδών Σχέσεις μεταξύ του 3103 Eger και της Οικογένειας της Ουγγαρίας Benner, et al.: «Radar Detection of Near-Earth Asteroids 2062 Aten, 2101 Adonis, 3103 Eger, 4544 Xanthus, and 1992 QN (1997)» Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2012 είναι η 21η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο στο Ελσίνκι της Φινλανδίας μεταξύ 27 Ιουνίου και 1 Ιουλίου 2012.

 Μια άλλη πόλη που έδειξε ενδιαφέρον για να φιλοξενήσει τη διοργάνωση ήταν η Νυρεμβέργη στη Γερμανία, ωστόσο το Ελσίνκι ήταν στην εξέχουσα θέση κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας. Αυτή είναι η τρίτη φορά που η πόλη θα φιλοξενήσει τη διοργάνωση. Το 1971 και το 1994 είναι οι άλλες φορές. Στις 9 Νοεμβρίου 2009 το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Στίβου έλαβε την απόφαση να χορηγήσει τα παιχνίδια για το Ελσίνκι. Δεν θα υπάρξουν αγωνίσματα Βάδην και Μαραθωνίου. 2006 | 2010 | 2012 | 2014 | 2016 br /> || 3:01.77 |- |Άλμα εις ύψος 2006 | 2010 | 2012 | 2014 | 2016 Διοργανώτρια χώρα Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών που συμμετέχουν ανά χώρα.
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας

Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας της Ελλάδας υπήρχε από τις αρχές (1911), μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα (2000), με διαστήματα κατά τα οποία είχε αντικατασταθεί με άλλα υπουργεία. Δημιουργήθηκε τις 20 Ιουνίου 1911 από την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910 με μετονομασία και μεταβολή του Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, με τον Νόμο 3798. Ανάμεσα στα αντικείμενά του ήταν και θέματα που το 1917 δόθηκαν στο Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων και στη συνέχεια, το 1919 πέρασαν στο Υπουργείο Γεωργίας. Το υπουργείο καταργήθηκε από τη δικτατορική Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925 και ανασυστάθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1926 από την επαναστατική Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1926. Συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1950 (Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Νοεμβρίου 1950), οπότε και καταργήθηκε. Το Υπουργείο ανασυστάθηκε και λειτούργησε κατά την διάρκεια της δικτατορικής Κυβέρνησης Γεωργίου Παπαδόπουλου του 1967 και καταργήθηκε από την επόμενη (διορισμένη) Κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη, το 1973. Συστάθηκε εκ νέου το 1981 από την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με σημαντικές εξουσίες και παρέμεινε ως το 2002, οπότε συγχωνεύτηκε μαζί με το Υπουργείο Οικονομικών στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών με το ΠΔ 81/2002.

 Το Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας είχε συσταθεί στις 28 Απριλίου του 1910 με τον Νόμο 3724 και είχε έξι τμήματα: Γεωργίας, Δασών, Εμπορίου και Βιομηχανίας, Μεταλλείων, Στατιστικής, και Ειδικού Λογιστηρίου.Με τον Νόμο 3798 του 20 Ιουνίου 1911 μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, το οποίο επιπλέον απέκτησε αρμοδιότητα και στην εποπτεία και συντήρηση δημοσίων δενδροστοιχιών και κήπων, καθώς και στην φυτεία που υπήρχε στον ζωολογικό κήπο του Φαλήρου, και στην υπηρεσία και εκμετάλλευση ιχθυοτροφείων, ιχθυοτρόφων υδάτων, θυννείων και κοραλλείων. Με το Νόμο Γ.Κ. της 12 Αυγούστου 1911, τροποποιήθηκε ο Νόμος 260 που ρυθμίστηκαν τα των Εξωτερικών Γεωργικών Υπηρεσιών του Κράτους. Στη συνέχεια, ως Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, απέκτησε με το Νόμο 241/1916 το «Τμήμα Γεωργικής Οικονομίας» και το «Τμήμα Ζωοτεχνικής και Κτηνιατρικής Υπηρεσίας». Στις 14 Ιουνίου 1917 συστάθηκε το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων, ενώ στις 9 Ιανουαρίου 1919 σχηματίστηκε το Υπουργείο Γεωργίας, και οι σχετικές αρμοδιότητες σταμάτησαν να είναι υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Στην Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία (19 Ιουλίου 1926 - 23 Αυγούστου 1926), δεν υπήρχε υπουργείο Εθνικής Οικονομίας Στα χρόνια της Κατοχής δεν υπήρξε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
Ολουντενίζ

Το Ολουντενίζ (κυριολεκτικά Νεκρά Θάλασσα, οφείλεται σε ήρεμα νερά, ακόμη και κατά τη διάρκεια καταιγίδων, επίσημη μετάφραση Μπλε Λιμνοθάλασσα) είναι μια μικρή γειτονιά και παραλιακό θέρετρο στην επαρχία Φετίγιε της Μούγλας, στην Ακτή Τιρκουάζ της νοτιοδυτικής Τουρκίας, στο σημείο συνάντησης του Αιγαίου και της Μεσογείου θάλασσας. Βρίσκεται 14 χιλιόμετρα νότια του Φετίγιε, κοντά στο όρος Κράγος (Μπαμπαντάγ). Έχει αμμώδη κόλπο στις εκβολές του Ολουντενίζ, σε μπλε λιμνοθάλασσα. Η παραλία είναι μια παραλία με βότσαλα. Η λιμνοθάλασσα είναι φυσικό εθνικό αποθεματικό και η οικοδόμηση απαγορεύεται αυστηρά. Το θαλασσινό νερό του Ολουντενίζ είναι διάσημο για τις αποχρώσεις του τυρκουάζ και του ακουαμαρίν, ενώ η παραλία του διαθέτει Γαλάζια Σημαία.

 Το Ολουντενίζ είναι επίσης γνωστή για τις ευκαιρίες πτήσεως με αλεξίπτωτο πλαγιάς. Θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για αλεξίπτωτα πλαγιάς λόγω της μοναδικής πανοραμικής θέας, σταθερές καιρικές συνθήκες και το εξαιρετικό ύψος του όρους Κράγου. Από το 2010, διεξάγεται ένας διεθνής υπερμαραθώνιος που ονομάζεται Λυκιανός Υπερμαραθώνιος, ο οποίος διεξάγεται στην ιστορική Λυκία Οδός. Η εκδήλωση εκτείνεται προς τα ανατολικά σε μια διαδρομή περίπου 220-240 χιλιομέτρων από το Ολουντενίζ προς την Αττάλεια σε ταξίδι έξι μερών. Το Ολουντενίζ προσφέρει μια ποικιλία από ευκαιρίες για καταδύσεις σε σχέση με τα κρυστάλλινα νερά και τα πλούσια υποθαλάσσια σπήλαια και πανίδα. Οι καταδύσεις είναι η πιο δημοφιλής υποβρύχια δραστηριότητα. Οι τοπικοί καταδυτικοί οργανισμοί παρέχουν μαθήματα και απαιτούνται άδειες κατάδυσης. Η κολύμβηση με αναπνευστήρα είναι μια άλλη δραστηριότητα καταδύσεων και πολλές περιοχές είναι πολύ κατάλληλες για κολύμβηση με αναπνευστήρα. Το Ολουντενίζ έχει τυπικό Μεσογειακό Κλίμα. Ο καιρός είναι ζεστός όλο το χρόνο, αλλά το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες συχνά ξεπερνούν τους 35 βαθμούς Κελσίου. Χισαρονού και Οβατσίκ, δύο κοντινές πόλεις που αποτελούν μέρος του δήμου Ολουντενίζ Τουρκική Ριβιέρα Μπλε Κρουαζιέρα Μαρίνες στην Τουρκία Ξένες αγορές ακινήτων στην Τουρκία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ölüdeniz στο Wikimedia Commons
Μέλχιορ του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν

Ο Μέλχιορ, γερμ.: Melchior von Braunschweig-Grubenhagen von Welfen (απεβ. το 1381 ή το 1384) ήταν Γερμανός ευγενής, πρώτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ από το 1369 ως το 1376 και έπειτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Σβερίν από το 1376 έως το 1381.

 Ήταν ο έκτος γιος (3ος από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και της 2ης συζύγου του Ελβίς των Ιμπελέν, κόρης του Φιλίππου σενεσάλη της Κύπρου.Αδέλφια του ήταν ο Φίλιππος κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ, σύζυγος πρώτα της Ελοΐζ του Νταμπιέρ και μετά της Αλίκης του Ιμπελέν, κόρης του Γκυ σενεσάλη της Κύπρου (εξαδέλφου της Ελβίς των Ιμπελέν)· ο Βαλτάσαρ "δεσπότης της Ρωμανίας", κ.ά. Ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Όθωνας δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, σύζυγος της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης · η Αγνή, σύζυγος του Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας, κ.ά. Η θεία του (Αδελαΐδα) Ειρήνη είχε παντρευτεί τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το 1366 διαδέχθηκε τον Γιόχαν Χόετ ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ, όπου έμεινε ως το 1376, οπότε τον διαδέχθηκε ο Ντήτριχ του Χόρνε. Το ίδιο ή το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον Φρειδερίκο φον Μπύλοβ ως πρίγκιπας επίσκοπος του Σβερίν, όπου έμεινε ως το 1381. Στην αρχή (1377-1378) είχε αντίπαλο τον Μάρκουαρντ Μπέρμαν, διεκδικητή επίσκοπο του Σβερίν. Τον Μέλχιορ διαδέχθηκε ο Πότο του Πότενσταϊν. Στο peerage.com
Κολχίδα

Η Κολχίδα (γεωργιανά: კოლხეთი, προφορά: Κολχέτι, αρχ.: Κολχίς) ήταν ένα αρχαίο βασίλειο, στη σημερινή δυτική Γεωργία, στα ανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου και νότια του Καυκάσου.

 Ανέκαθεν, ιστορικώς η Κολχίδα αναφέρεται ως τόπος πλούσιος τόσο στη γεωργία, λόγω του ευνοϊκού της κλίματος, όσο και σε ορυκτά. Ήταν γνωστή κυρίως για τον χρυσό και ανέπτυξε ιδιαίτερα την τέχνη της χρυσοχοΐας, η οποία αποδεικνύεται από τα πολλά ευρήματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Βάνι, λατρευτικού κέντρου της Κολχίδας. Το αρχαίο βασίλειο της Κολχίδας είχε συνεχείς εμπορικές επαφές με τον ελληνικό κόσμο και υπήρξε κοιτίδα πολιτισμού για την ευρύτερη περιοχή της Γεωργίας και της Υπερκαυκασίας. Η περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Πσου και Μπζίφι, κοντά στη σημερινή πόλη Γκάγκρα, φαίνεται ότι αποτελούσε το κύριο τμήμα του βασιλείου. Τον 10ο π.Χ. αιώνα ναυτικοί από την Καρία εξερεύνησαν την περιοχή λόγω των πλούσιων μεταλλείων σιδήρου και χαλκού που υπήρχαν. Αναφέρεται μάλιστα ότι οι τρομακτικοί μύθοι για την περιοχή αυτή ήταν δική τους επινόηση, με σκοπό ν΄ αποτρέπεται η πρόσβαση άλλων στην περιοχή αυτή. Το 630 π.Χ. περίπου, ιδρύθηκαν οι αποικίες Διοσκουριάδα και Φάση από Μιλήσιους. Η Κολχίδα, μετά την ολοκλήρωση της κατάκτησης του Καυκάσου από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γύρω στο 66 π.Χ., αποτέλεσε υποτελές στη Ρώμη κράτος, για σχεδόν 400 χρόνια. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, το βασίλειο της Κολχίδας συνενώθηκε με άλλα γεωργιανά βασίλεια της ενδοχώρας, αποτελώντας τον πυρήνα του μετέπειτα Βασιλείου της Γεωργίας. Γεωγραφικώς, η περιοχή περιλαμβάνει τις περιοχές της σημερινής Αμπχαζίας και του Μπατούμι (αρχ.: Βάθυς) στη δυτική Γεωργία, και της Ριζούντας στην Τουρκία. Κατά την ελληνική μυθολογία, μυθικός βασιλιάς της Κολχίδας ήταν ο Αιήτης, ο οποίος είχε υπό την κατοχή του το Χρυσόμαλλο δέρας. Αυτός ήταν και ο λόγος, σύμφωνα με το μύθο, που ο Ιάσονας με τους Αργοναύτες έφτασε στην περιοχή, όπου αφού το απέσπασε, πήρε μαζί του και την κόρη του Αιήτη, Μήδεια. Η Κολχίδα έχει προταθεί και ως πατρίδα των Αμαζόνων. Χάρτης της Κολχίδας - Μεγάλης Αρμενίας - Μεσοποταμίας από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο Αρχαίες ελληνικές πόλεις στην Γεωργία, την Κολχίδα του Καυκάσου – Κυρίαρχη θεότητα ο Απόλλων - των T. Dundua, N. Phiphia, Γ. Λεκάκη. Ο χρυσός της Κολχίδας από ΤΟ ΒΗΜΑ Πολιτισμός, 11/01/2009 Η «χρυσή» πατρίδα της Μήδειας από την Καθημερινή, 18.01.2009
Γιενίκιοϊ

Το Γιενίκιοϊ ή Νεοχώρι (τουρκικά: Yeniköy Sile, ελληνικά: Νεοχώρι Χηλής), είναι μικρό χωριό (780 κάτοικοι το 2000) στη σημερινή Τουρκία. Η έκτασή του είναι 30 τετραγωνικά χλμ. Οι σημερινοί κάτοικοί του προέρχονται από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ (προηγουμένως είχαν εγκατασταθεί στη Νταβούλγκα).

 Το χωριό ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από πρόσφυγες της κομωπόλεως Τάς-Κιοπρού (Πέτρινη Γέφυρα) της Βιθυνίας, κοντά στη Νικομήδεια που έφυγαν για να σωθούν από τους διωγμούς του έτους 1770 κατά την επανάσταση του Ορλώφ. Μέχρι το 1922, οι κάτοικοι του χωριού ήταν αποκλειστικά Έλληνες. Το χωριό ονομάζεται στα ελληνικά Νεοχώρι Χηλής, καθώς υπάγεται στην πόλη Χηλή της Τουρκίας (54 χλμ από την Κωνσταντινούπολη, θέρετρο στη Μαύρη Θάλασσα). Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι κάτοικοι του Νεοχωρίου ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στα Κηπιά, στη Μεσιά και στην Ελευθερούπολη (Δήμος Παγγαίου) Καβάλας, στη Νέα Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκηςκαι στα Κουφάλια ,στο Βορεινό και στη Φιλώτεια (Δήμος Αλμωπίας) Πέλλας και στην περιοχή του σημερινού Δήμου Δίου, καθώς επίσης και στη Νάουσα Ημαθίας. Ένας συνοικισμός του χωριού Κονταριώτισσα Πιερίας ιδρύθηκε από πρόσφυγες του Νεοχωρίου. Μάλιστα, πρόσφατα ανεγέρθηκε και μνημείο για τους πρόσφυγες αυτούς, στην πάνω πλατεία του χωριού, κοντά στο ναό του Αγίου Θωμά. Επίσης, υπάρχουν πρόσφυγες από την περιοχή της Χηλής(και από το Νεοχώρι) στη Νέα Χηλή, στον Ποταμό και στην Αμφιτρίτη Αλεξανδρούπολης και πολύ λίγοι στην Ιάνα.. Στις 24 Αυγούστου του 1993, βάνδαλοι επιτέθηκαν και σύλησαν το Ελληνορθόδοξο Νεκροταφείο του Νεοχωρίου. Κατέστρεψαν 14 τάφους και έσπασαν σταυρούς, σκόρπισαν οστά και σε μία περίπτωση έβγαλαν ένα λείψανο από τον τάφο του.Τοπικός άρχοντας στο Νεοχώρι είναι από το 2006 ο Αμπντίλ Κοτς. Σήμερα το Νεοχώρι επισκέπτονται πολλοί απόγονοι των Ελλήνων προσφύγων.
Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου

Η λιμνοθάλασσα Κοτύχι ή λίμνη Κοτύχι βρίσκεται στη βορειοδυτική Πελοπόννησο στο Νομό Ηλείας, ΒΑ. της κωμόπολης των Λεχαινών, ενώ το παραθαλάσσιο δάσος, ο υγρότοπος της Στροφυλιάς, είναι βορειότερα, στο Νομό Αχαΐας. Εντάσσεται στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

 Η λίμνη βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τις λιμνοθάλασσες του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια και του Πάπα προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ.Αποτελεί ένα μωσαϊκό σημαντικών οικοτόπων, με σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, μεγάλη φυσική ομορφιά αλλά και πλήθος ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η ιχθυοπανίδα της λιμνοθάλασσας αποτελείται από Λαβράκια (Dicentrarchus labrax), Κέφαλους (Mugil cephalus), Τσιπούρες (Sparus auratus) και Χέλια (Anguilla anguilla). Είναι σημαντικός τόπος ξεκούρασης για πολλά αποδημητικά πουλιά, όπως ερωδιούς, χαλκόκοτες, χελιδόνια, τσαλαπετεινούς, γεράκια, τρυγόνια, γλαρόνια κ.ά. Η μακροχλωριδική σύνθεση της περιοχής του Κοτυχίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα είδη: αλμυρίκι, άγρια σπανάκια, ήμερος φλωμός, αλειχηνόχορτο, βούρλο, κρίνος της θάλασσας, άσπρος κρίνος, αγριοκάλαμος, καλαμίθι, μαχαιρίδα, ξιφάρα, λάχαρι, αλμυρίκι, κρίθμος, καλιά, θαλασσόχορτο και βρίγκα. Ο Υγρότοπος Κοτυχίου προστατεύεται από Εθνική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή νομοθεσία. Γιώργος Σφήκας-Γρηγόρης Τσούνης, Οικοτουριστικός οδηγός της Ελλάδος, Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς-Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Αθήνα 1993. Ιωάννα Θ. Τσέλικα, Περιβαλλοντική υδρογεωλογική μελέτη της πεδινης ζώνης της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου με τη χρήση υδροχημικών μεθόδων, Πανεπιστήμιο Πάτρας-Τμήμα Γεωλογίας, Πάτρα 2010. Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς Αρχειοθετήθηκε 2019-08-09 στο Wayback Machine. Κοτύχι-Στροφιλιά: Tα μυστικά των υγρότοπων Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου. wikimapia.org
Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου

Τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου είναι ένα σύνολο νησιών η πλειοψηφία των οποίων απαρτίζει την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, με εξαίρεση τη Σαμοθράκη που ανήκει διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και την Ίμβρο και την Τένεδο που ανήκουν στην Τουρκία. Τα νησιά κατά σειρά μεγέθους είναι: Από αυτά, η Λέσβος, η Χίος και Σάμος είναι νομαρχίες. Η Σάμος, η Ικαρία, οι Φούρνοι και η Θύμαινα υπάγονται στο Νομό Σάμου, η Χίος, τα Ψαρά και οι Οινούσσες στο Νομό Χίου και η Λέσβος, η Λήμνος και ο Άγιος Ευστράτιος στο Νομό Λέσβου.

 Τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου συνορεύουν με τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα στα νότια, με τη Χαλκιδική και τη Θράκη στα βόρεια. Ανατολικά συνορεύουν με την Τουρκία και συγκεκριμένα με την ιστορική περιοχή της Μικράς Ασίας. Ιδιαίτερα, η Λέσβος συνορεύει με το Αϊβαλί, η Χίος με το Τσεσμέ και κατ' επέκτασην με τη Σμύρνη, η Σάμος με το Κουσάντασι και η Λήμνος με τη νήσο Ίμβρο. Σχεδόν όλα τα νησιά έχουν πλούσια χλωρίδα, εν αντιθέσει με τις γειτονικές Κυκλάδες, όπου επικρατεί η ξηρασία. Τα περισσότερα από αυτά τα νησιά είναι μεγάλα σε έκταση, επίσης. Ιδιαίτερα, η Λέσβος αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Αιγαίου και της Ελλάδας. Υψηλότερο βουνό των νησιών του ΒΑ Αιγαίου είναι το Σάος της Σαμοθράκης με μέγιστο υψόμετρο στα 1.611 μέτρα. Τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου έχουν συχνή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία με συμβατικά πλοία με διάρκεια ταξιδιού από 8 έως 13 ώρες ή ταχύπλοα με διάρκεια ταξιδιού από 5 έως 9 ώρες. Για τα νησιά αυτά, λιμάνι αναχώρησης είναι κυρίως ο Πειραιάς, αλλά και ορισμένες φορές η Ραφήνα, απ' όπου και μειώνεται θεαματικά ο χρόνος του ταξιδιού. Ακόμη, υπάρχει τακτή αεροπορική σύνδεση για τα πέντε μεγαλύτερα νησιά (Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία). Κατάλογος νησιών περιφέρειας Βορείου Αιγαίου
Νιμί

Το Νιμί (Nimy, βαλ. Nîmi) είναι παλιά πόλη του Βελγίου που ανήκει στην επαρχία Αινώ. Αποτελούσε ξεχωριστή επαρχία του Βελγίου μέχρι που ενώθηκε με τη Μονς την 1η Ιανουαρίου 1972.

 Υπάρχουν αρκετές υποθέσεις για την προέλευση του ονόματος του Νιμί: το όνομα Nimy μπορεί να προέρχεται από την γαλατική λέξη nemeton που σημαίνει «ιερός χώρος» το Nimy μπορεί να παράγεται από την κλασική λέξη των λατινικών nemus, -oris που σημαίνει «δάσος αφιερωμένο σε κάποια θεότητα» ή «δάσος που περιέχει βοσκοτόπια» μια άλλη υπόθεση υποστηρίζει ότι το τοπωνύμιο σημαίνει «ιδιοκτησία του Nimius (ή Nemesius)», με το τελικό y του Nimy να προκύπτει από το επίθεμα -acum που δείχνει την κατοχή πράγματος. Η περιοχή ήταν έδρα γνωστής επιχείρισης αγγειοπλαστικής από το 1789 (με ιδρυτές τους Φερί-Φρανσουά ντε Μπουζί και Ντιεντονέ Ζοζέφ Αντουάν) και τα προϊόντα της έχουν την ονομασία Παλιό Νιμί (Vieux-Nimy). Η επιχείριση αγοράστηκε το 1851 από την Kéramis της Λα Λουβιέρ. Το 1897 μετρούσε 675 εργαζόμενους. Λόγω των συνθηκών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η επιχείριση πωλήθηκε το 1921 στην κεραμική εταιρεία του Μάαστριχτ (Société Céramique de Maastricht). Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έδωσε το τελικό χτύπημα και η παραγωγή σταμάτησε το 1951.Η περιοχή μέτρησε τουλάχιστον δέκα θανάτους από τις γερμανικές θηριωδίες του Αυγούστου του 1914. Στην περιοχή αρχίζει το κανάλι Νιμί-Μπλατόν-Περόν. Το Νιμί στην επίσημη σελίδα της Μονς (Γαλλικά)
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές (2018)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 12 Μαΐου 2018. Στις εκλογές αναδείχθηκαν τα 329 μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, της μοναδικής βουλής της χώρας, η οποία με τη σειρά της θα εκλέξει στη συνέχεια τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό. Το ιρακινό κοινοβούλιο διέταξε να γίνει επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων με το χέρι στις 6 Ιουνίου 2018. Στις 10 Ιουνίου 2018 έπιασε φωτιά μια αποθήκη όπου φυλάσσονταν σχεδόν τα μισά από τα ψηφοδέλτια από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου. Οι εκλογές επισκιάστηκαν από βίαια επεισόδια.

 Οι εκλογές έλαβαν χώρα έξι μήνες πριν το μη δεσμευτικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στο οποίο το 93% τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας. Οι Ιρακινοί προέβησαν σε αντίποινα κατά των Κούρων, κλείνοντας το διεθνές αεροδρόμιο της Αρμπίλ. Ωστόσο, οι πολιτικοί του Ιράκ κάλεσαν σε διάλογο το Ιρακινό Κουρδιστάν.Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ήταν τον Σεπτέμβριο του 2017, όμως καθυστέρησε επί ένα εξάμηνο, λόγω του εμφυλίου πολέμου στη χώρα με το ΙΚΙΛ, ο οποίος τερματίστηκε τον Δεκέμβριο του 2017. Τα μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων εξελέγησαν με ανοικτή λίστα και με αναλογική εκπροσώπηση από λίστες κομμάτων, χρησιμοποιώντας ως εκλογικές περιφέρειες τις 18 κυβερνητικές επαρχίες του Ιράκ. Οι οκτώ έδρες προαλείφονται για τις μειονότητες του Ιράκ. Με απόφαση του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων στις 11 Φεβρουαρίου 2018, προστέθηκε άλλη μία έδρα στις μειονότητες, για τους Κούρδους Φεϊλί, αυξάνοντας τον αριθμό των βουλευτών σε 329. Οι Ιρακινοί της διασποράς ψήφισαν σε 21 χώρες. Στις 8 Ιουνίου υπογράφηκε επίσημη συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ των αρχηγών της Συμμαχίας προς τις Μεταρρυθμίσεις (Saairun) και στον Εθνικό Συνασπισμό (Wataniya). Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 9 Αυγούστου και το νέο κοινοβούλιο συνεδρίασε στις 3 Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά. Ωστόσο δεν κατάφερε να εκλέξει πρόεδρο της βουλής λόγω διαφωνιών.Δύο εβδομάδες μετά, πρόεδρος εξελέγη ο σουνίτης Άραβας Μοχάματ αλ Χαμπασί.Η ψηφοφορία για Πρόεδρο του Ιράκ έγινε στις 2 Οκτωβρίου και στο αξίωμα εξελέγη ο Μπαρχάμ Σαλίχ, ο οποίος διόρισε πρωθυπουργό τον σιίτη Αντίλ Αμπντούλ Μαχντί.
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1953

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1953 ήταν το 1ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός επικρατώντας στο Πειραϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού έπειτα από τριπλή παράταση και συνολική διάρκεια 38 λεπτών (δύο δεκάλεπτα και τρεις εξάλεπτες παρατάσεις). Ο αγώνας είχε μεγάλο ενδιαφέρον και περισσότεροι από 5.000 φίλοι των δύο ομάδων βρέθηκαν στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο του Ζαππείου για να τον παρακολουθήσουν αν και η συμπεριφορά της πλειοψηφίας των φίλων των δύο ομάδων ήταν άσχημη.

 Η Κέρκυρα δεν μετέβει στην Πάτρα και έχασε τον αγώνα Ο Ν.Ο. Πατρών δεν μετέβει στο Ηράκλειο και έχασε τον αγώνα Οι ημιτελικοί έγιναν στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο στο Ζάππειο της Αθήνας. Πριν τον τελικό διεξήχθη αγώνας μεταξύ του Αχιλλέα Πάτρας και του Εθνικού Αθηνών με νικητή τον Αχιλλέα με 5–1. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο παλαιός κολυμβητής και υδατοσφαιριστής του Παλαιού Φαλήρου Ριχάρδος (Ντικ) Μπρούσαλης ο οποίος μετείχε με την εθνική ομάδα στις Ολυμπιάδες του 1936 (κολύμβηση) και του 1948 (ουώτερ πόλο)Συνθέσεις: : Λεκάκης, Κουράντης, Τακούσης, Καλφαμανώλης, Γεωργιάδης, Γαρύφαλλος, Χατζηκυριακάκης: Μοναστηριώτης, Ασημάκης, Γερακαράκης, Τελειώνης, Μπίστης, Αλεξίου, Όντριας Α' ημίχρονο Γαρύφαλλος (1–0) Γαρύφαλλος (2–0) Αλεξίου (2–1) Β' ημίχρονο Γερακαράκης (2–2) Γαρύφαλλος (3–2) Αλεξίου (3–3) Α' παράταση Γερακαράκης (3–4) Γαρύφαλλος (4–4) Γ' παράταση Γαρύφαλλος (5–4)
Εκλογές στο Μπαχρέιν

Εκλογές στο Μπαχρέιν διεξάγονται από το 1972. Το κοινοβούλιο αποτελείται από δύο σώματα: το Συμβουλευτικό Συμβούλιο, με 40 μέλη, που διορίζονται από τον βασιλιά και το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ή Αίθουσα των Αντιπροσώπων (Majlis an-nuwab), που είναι η Κάτω Βουλή, επίσης με 40 μέλη, τα οποία εκλέγονται άμεσα για τετραετή θητεία.

 Οι πρώτες εκλογές για Συντακτική Συνέλευση διεξήχθησαν την 1η Δεκεμβρίου 1972. Ακολούθησε η διεξαγωγή των πρώτων γενικών εκλογών, στις 12 Δεκεμβρίου 1973. Η Συνέλευση που εξελέγη το 1973 διαλύθηκε και εκλογές έγιναν ξανά στις 24 Οκτωβρίου 2002. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2006. Οι έδρες ανά κοινότητα κατανεμήθηκαν ως εξής - al Wifaq (Σιίτες) 17, al Asala (Σουνίτες Σαλάφι) 5, al Minbar (Αδερφότητα Σουνιτών Μουσουλμάνων) 7, ανεξάρτητοι 11. Οι έδρες τον Φεβρουάριο του 2007 κατανέμονταν ως εξής al Wifaq 17, al Asala 8, al Minbar 7, al Mustaqbal (μετριοπαθείς Σουνίτες, φιλοκυβερνητικοί) 4, αδέσμευτοι ανεξάρτητοι (όλοι Σουνίτες) 3, ανεξάρτητοι προσκείμενοι στο al Wifaq (Σουνιτική αντιπολίτευση) 1. Εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Οκτωβρίου (αποφασίστηκαν 40 έδρες) και στις 30 Οκτωβρίου 2010 (για άλλες 9 έδρες). Τις έδρες διεκδίκησαν συνολικά 127 υποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους ήταν και 8 γυναίκες. Καθώς τα πολιτικά κόμματα είναι απαγορευμένα, στις εκλογές έλαβαν μέρος πολιτικές ενώσεις. Στις εκλογές δεν επιτράπηκε η παρουσία διεθνών παρατηρητών, παρά μόνο 292 παρατηρητών από το Μπαχρέιν, με την προσέλευση στις κάλπες να διαμορφώνεται στο 67,7%. Η αντιπολίτευση (Αλ Γουεφάκ) κέρδισε 18 έδρες επί συνόλου 40 εδρών στον πρώτο γύρο και για πρώτη φορά οι Σιίτες και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέλαβαν τις περισσότερες έδρες. Το κόμμα Αλ Ασαλάχ κέρδισε 3 έδρες, το Αλ Μενμπάρ άλλες 2, ενώ εξελέγησαν και 17 ανεξάρτητοι. Στις 31 Οκτωβρίου ο πρωθυπουργός Σεΐχης Χαλίφα ιμπν Σουλμάν αλ Χαλίφα παραιτήθηκε και την ίδια ημέρα έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης. Ο Εθνικός Χάρτης Δράσης του Μπαχρέιν είναι ένα έγγραφο που υποβλήθηκε από τον βασιλιά Χαμάντ ιμπν Ισά Αλ Χαλίφα του Μπαχρέιν το 2001, προκειμένου να τερματιστεί η λαϊκή εξέγερση της δεκαετίας του 1990 και να επιστρέψει η χώρα στη συνταγματική εξουσία. Εγκρίθηκε σε εθνικό δημοψήφισμα στις 14-15 Φεβρουαρίου 2001, στο οποίο το 98,4% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ του εγγράφου. Το ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα ήταν 90,2%.
Ζυμομύκητες

Οι ζυμομύκητες, γνωστοί και ως βλαστομύκητες, ζύμες ή μαγιά, είναι μονοκύτταροι οργανισμοί οι οποίοι ανήκουν στο βασίλειο των μυκητών. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί περίπου 1.500 είδη. Υπολογίζεται ότι αποτελούν το 1% όλων των ειδών μυκήτων. Οι ζυμομύκητες είναι μονοκύτταροι οργανισμοί οι οποίοι εξελίχθηκαν από πολυκύτταρους μύκητες, με κάποια είδη να μπορούν να αναπτύξουν πολυκυττάριες μορφές με μορφή ίνας, αποτελούμενες από συνδεδεμένα κύτταρα, γνωστά ως ψευδοϋφές. Το μέγεθος των ζυμομυκήτων είναι ποικίλο και εξαρτάται από το είδος και το περιβάλλον. Συνήθως έχουν διάμετρο 3-4 μm, αν και κάποια είδη φτάνουν τα 40 μm. Οι περισσότεροι ζυμομύκητες αναπαράγονται ασεξουαλικώς με μίτωση, αν και πολλοί μπορούν με ασύμμετρο διαχωρισμό γνωστό και ως εκβλάστηση.

 Με τη διαδικασία της ζύμωσης, ο ζυμομύκητας σακχαρομύκητας, γνωστός και ως μαγιά, μετατρέπει τους υδατάνθρακες σε διοξείδιο του άνθρακα και αλκοόλη. Για χιλιάδες χρόνια, η μαγιά χρησιμοποιείται στην αρτοποιία και στην παραγωγή οινοπνευματωδών ποτών. Επίσης, αποτελεί σημαντικό οργανισμό μοντέλο στην σύγχρονη έρευνα στην κυτταρική βιολογία και συγκεκριμένα των ευκαρυωτικών οργανισμών (και εν τέλει της ανθρώπινης βιολογίας) και είναι ένας από τους καλύτερα μελετημένους ευκαρυωτικούς μικροοργανισμούς. Άλλα είδη ζυμομυκήτων, όπως η Candida albicans, είναι ευκαιριακά παθογόνα και μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις στους ανθρώπους. Οι ζυμομύκητες έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρισμού σε μικροβιακές κυψελίδες καυσίμων και αιθανόλης για βιοκαύσιμο. Οι ζυμομύκητες δεν αποτελούν μια ταξινομική ή φυλογενετική ομάδα. Ο όρος ζυμομύκητας συχνά χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του Σακχαρομύκητα, αλλά η φυλογενετική ποικιλία των ζυμομυκήτων φαίνεται από την ταξινόμησή τους σε δύο φύλα, τους Ασκομύκητες και τους Βασιδιομύκητες. Η ονομασία μαγιά πέρα από τους ζυμομύκητες μπορεί να αναφέρεται στο ένζυμο πυτιά.
Λουδοβίκος Φραγκίσκος Ιωσήφ του Κοντί

Ο Λουδοβίκος Φραγκίσκος Ιωσήφ των Βουρβόνων (Louis-François-Joseph de Bourbon-Conti, 1 Σεπτεμβρίου 1734 - 13 Μαρτίου 1814) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν ο τελευταίος πρίγκηπας του Κοντί.

 Ήταν το μόνο τέκνο και διάδοχος του Λουδοβίκου-Φραγκίσκου Α΄ πρίγκιπα του Κοντί και της Λουίζας-Νταϊάνας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης. Κατείχε σημαντικά στρατιωτικά ταλέντα και έδειξε πολλές ικανότητες στη διάρκεια του επταετούς πολέμου. Υποστήριξε τον Μοπέου στη διαμάχη του με τον καγκελάριο και το Κοινοβούλιο, ενώ το 1788 κήρυξε ότι η ακεραιότητα του Συντάγματος θα διατηρηθεί. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το Συμβούλιο δήμευσε την περιουσία και όλους τους τίτλους του (1793). Τότε καταργήθηκε οριστικά το πριγκιπάτο του Κοντί, ενώ αργότερα ο Λουδοβίκος-Φραγκίσκος-Ιωσήφ εξορίστηκε στη Βαρκελώνη, όπου έζησε ειρηνικά μέχρι το τέλος της ζωής του. Αρνήθηκε να συμμετάσχει σε όλες τις κινήσεις των φιλομοναρχικών κατά της Γαλλίας. Παντρεύτηκε το 1759 την εξαδέλφη του Μαρία-Φορτουνάτα των Έστε, κόρη του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Μόντενα. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ιωάννης Γρίβας

Ο Ιωάννης Γρίβας (23 Φεβρουαρίου 1923 - 27 Νοεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας δικαστικός, πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο οποίος διετέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 12 Οκτωβρίου έως τις 23 Νοεμβρίου 1989.

 Γεννήθηκε στην Κάτω Τιθορέα της Λοκρίδας. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εντάχθηκε στο δικαστικό σώμα. Συμμετείχε στο δικαστήριο το οποίο δίκασε τους ηγέτες του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Διετέλεσε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.Κατά τη θητεία του στον Άρειο Πάγο, ήταν ο επικεφαλής στο ειδικό δικαστήριο το οποίο πραγματοποιήθηκε για το σκάνδαλο με το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι, στο οποίο ήταν κατηγορούμενος ο Νίκος Αθανασόπουλος, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός οικονομικών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου.Μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης Τζαννετάκη, ο Ιωάννης Γρίβας επελέγη ως πρωθυπουργός της υπηρεσιακής Κυβέρνησης που οδήγησε στις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 1989.Ο Ιωάννης Γρίβας απεβίωσε στην Αθήνα, στις 27 Νοεμβρίου 2016, σε ηλικία 93 ετών. Συνέντευξη του Ιωάννη Γρίβα στην Γιάννα Παπαδάκου την ημέρα της ορκομωσίας της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης του 1989
Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας

O Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας, ισπαν. Casa de Borgoña (Castilla), ήταν ένας ευγενής Οίκος της Ιβηρικής που μέλη του έγιναν βασιλείς της Καστίλης και τού Λεόν. Ο Οίκος είναι πλάγιος κλάδος τού Οίκου της Ιβρέας και γενάρχης του είναι ο Ραϋμόνδος, τρίτος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.

 Το 1109 απεβίωσε ο Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και της Καστίλης και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ουρράκα ως βασίλισσα τού Λεόν & της Καστίλης, σύζυγος τού Ραϋμόνδου της Ιβρέας. Το Λεόν-Γαλικία ήταν στα δυτικά της Ιβηρικής, ενώ η Καστίλη-Τολέδο στα κεντρικά της χερσονήσου. Ο γιος τους Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης μοίρασε το βασίλειο στους δύο γιους του: ο Σάντσο Γ΄ έλαβε την Καστίλη και ο Φερδινάνδος Β΄ έλαβε το Λεόν. Οι δύο κλάδοι είχαν παράλληλοι πορεία, ώσπου η Βερεγγάρια της Καστίλης παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Θ΄ του Λεόν και έτσι τα δύο στέμματα ενώθηκαν πάλι. Ο εγγονός τού τελευταίου, ο Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης είδε τον πρωτότοκο γιο του Φερδινάνδο δε λα Θέρδα να εξεγείρεται εναντίον του, έτσι τον αποκλήρωσε και τον εξόρισε· ο Φερδινάνδος έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου των λα Θέρδα. Τον Αλφόνσο Ι΄ διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Σάντσο Δ΄ της Καστίλης. Εγγονός αυτού ήταν ο Αλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης, που είχε γνήσιο γιο τον Πέτρο και νόθο τον Ερρίκο Β΄, που σκότωσε τον Πέτρο και έγινε βασιλιάς και ιδρυτής τού κλάδου των Τραστάμαρα. Ένας άλλος νόθος γιος του Αλφόνσου ΙΑ΄, ο Φαδρίκε Αλφόνσος έγινε ιδρυτής τού κλάδου των Ενρίκεθ. Η εγγονή τού Αλφόνσου Ι΄ τού Σοφού, η Γιολάντα του Μομφερράτου, έγινε η 2η σύζυγος τού Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου και μητέρα τού Θεοδώρου Α΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. δε λα Θέρδα. Ενρίκεθ. The House of Castile Castile family tree
Hi-5

Οι Hi-5 ήταν ελληνικό ποπ συγκρότημα που αποτελούνταν από τις: Μαρλέν Αγγελίδου, Ειρήνη Ψυχράμη, Φρόσω Παπαχαραλάμπους, Shaya και Νάνσυ Στεργιοπούλου, οι οποίες ήταν οι νικήτριες της ελληνικής εκδοχής του μουσικού σόου Popstars. Η μπάντα είχε μεγάλη επιτυχία σε Ελλάδα και Κύπρο. Διαλύθηκαν το 2005, ακολουθώντας ξεχωριστές καριέρες η καθεμία.

 Το συγκρότημα των Hi-5 γεννήθηκε μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή μουσικών ταλέντων Popstars του MEGA. Το τραγούδι τους Λάθος μου Σωστό επιλέχθηκε να παίξει στο ραδιόφωνο Billboard κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2003. Το τρίτο και τελευταίο studio album τους, με τίτλο Μακριά Από Αυτή τη Γη, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2004. Οι Hi-5 διαλύθηκαν το Φεβρουάριο του 2005, μετά το κλείσιμο της δισκογραφικής εταιρείας τους, το ελληνικό τμήμα της Warner Music. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος συνέχισαν να ασχολούνται με το τραγούδι, εκτός από την Παπαχαραλάμπους, η οποία είχε επιστρέψει στην πατρίδα της, την Κύπρο, προκειμένου να τελειώσει τις σπουδές της. Albums Hi-5 (2003) Μια Νύχτα σαν κι Αυτή (2003) Μακριά Από Αυτή τη Γη (2004)CD singles Ξέρω Τι Ζητάω (2003) Το Τυχερό Αστέρι (2003) Άγνωστο Παιδί Του Κόσμου (2003) Άλλο Αγάπη Άλλο Sex (2003) Γεννήθηκα Ξανά / To Be With You (2004) Τίποτα / Σκέψου ‎(2005)Singles Ξέρω Τι Ζητάω Το Τυχερό Αστέρι Και Σε Θέλω Ψάξε All The Woman You Need Φτάνει Πια Πρώτη Φορά Πες Μου Πως Άλλο Αγάπη Άλλο Sex Όλα Μπορούν Να Αλλάξουνε Μ' Ένα Φιλί Λάθος Ή Σωστό I Was Made For Lovin' You Μια Νύχτα Σαν Κι Αυτή Το Βράδυ Αυτό Κάνε Μια Ευχή Χριστούγεννα Μαγικά Μια Ευχή Γεννήθηκα Ξανά Άγνωστο Παιδί Του Κόσμου Bourou-Bourou Τίποτα To Be With You Θα Σε Περιμένω Αγάπη Τέτοια Δε Θα Βρείς Και Πάλι Φταίς Gonna Give You Something Επιστροφή Σκέψου Νανούρισμα Μακριά Απ' Αυτή Τη Γη Hi5 στο YouTube
Αχλαδιά Κοζάνης

Η Αχλαδιά (επίσημη ονομασία Αχλαδέα) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγιάσματος, της δημοτικής ενότητας Τσοτυλίου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομού Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Μαζγκάν.

 Η Αχλαδιά είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης. Βρίσκεται δυτικά του Τσοτυλίου, στο υψίπεδο που σχηματίζουν οι ανατολικές πλαγιές του Βοΐου και πάνω στον δρόμο Ομαλής-Πολυκάστανου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 800. Απέχει 70 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Μαζγκάν και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαταρίστης του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αχλαδιά. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγιάσματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τσοτυλίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τσοτυλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Ευριπίδης Πισιώτης

Ο Ευριπίδης Πισιώτης (1907 - 24 Οκτωβρίου 1981), του Δημητρίου και της Ιουλίας, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα βουλευτής Καστοριάς με την ΕΡΕ.

 Γεννήθηκε το 1907. Καταγόταν από το Άργος Ορεστικό και ήταν γόνος πατριαρχικής οικογένειας. Σπούδασε γιατρός και άσκησε το ιατρικό λειτούργημα. Πολιτεύτηκε στην Καστοριά. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ το 1964. Ωστόσο, με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του 1964 την έδρα του κατέλαβε ο Παναγιώτης Γυιόκας επίσης από την ΕΡΕ.. Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 24 Οκτωβρίου 1981 και κηδεύτηκε εκεί από το ναό Γρηγορίου του Παλαμά (Μητρόπολη). Με τη σύζυγό του, Ελπινίκη (η οποία απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1987), απέκτησαν έναν γιο, το Δημήτριο.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1943

Η 16η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1943, έλαβε χώρα στις 2 Μαρτίου 1944. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Τζακ Μπένι.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Καζαμπλάνκα - Warner Bros. Για Ποιόν Χτυπά η Καμπάνα - Paramount Ο ουρανός ας περιμένει - 20th Century-Fox Ανθρώπινη κωμωδία / Πονεμένα νιάτα - Metro-Goldwyn-Mayer Ναυάγιο στα νερά της Κρήτης - Two Cities Films Μαντάμ Κιουρί - Metro-Goldwyn-Mayer Άστεγοι ερωτευμένοι - Columbia Η Πόλη του Μίσους - 20th Century-Fox Ουράνια Οπτασία - 20th Century-Fox Φρουρά επί του Ρήνου - Warner Bros. Μάικλ Κερτίζ – Καζαμπλάνκα Ερνστ Λούμπιτς – Ο ουρανός ας περιμένει Κλάρενς Μπράουν – Ανθρώπινη κωμωδία / Πονεμένα νιάτα Τζορτζ Στίβενς – Άστεγοι ερωτευμένοι Χένρι Κινγκ – Ουράνια Οπτασία Πολ Λούκας – Φρουρά στο Ρήνο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ – Καζαμπλάνκα Γκάρι Κούπερ – Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα Γουόλτερ Πίτζεον – Μαντάμ Κιουρί Μίκι Ρούνεϊ – Ανθρώπινη κωμωδία / Πονεμένα νιάτα Τζένιφερ Τζόουνς – Ουράνια Οπτασία Τζιν Άρθουρ – Άστεγοι ερωτευμένοι Ίνγκριντ Μπέργκμαν – Για Ποιόν Χτυπά η Καμπάνα Τζόαν Φοντέιν – Η Συνεχής Νύμφη Γκριρ Γκάρσον – Μαντάμ Κιουρί Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Τσόλλιμα

Ένα Τσόλλιμα (επίσης γνωστό ως Τσιανλίμα, Σένριμα, ή Τσέολλιμα, κυριολεκτικά "άλογο χιλίων μιλίων") είναι μυθικό φτερωτό άλογο που προέρχεται από τα κινέζικα κλασικά κείμενα και συνήθως εμφανίζεται σε πολιτισμούς της Ανατολικής Ασίας και λέγεται ότι είναι πολύ γρήγορο και κομψό για να το ιππεύσει οποιοσδήποτε θνητός.

 Αρχίζοντας γύρω από τον 3ο αιώνα π.Χ., τα κινεζικά κλασσικά κείμενα αναφέρουν το Μπόλε, έναν μυθολογικό ιππέα, ως δείγμα κριτικής αλόγου. Ο Μπόλε συσχετίζεται συχνά με το μυθικό τσιανλίμα (千里馬) "άλογο χιλιάδων μιλίων", το οποίο υποτίθεται ότι ήταν σε θέση να καλπάζει χίλια λι (περίπου 400 χλμ.) σε μια μόνο ημέρα (π.χ. Κόκκινος Λαγός). Το Τσιανλίμα ήταν μια λογοτεχνική κινεζική λέξη για ανθρώπους με λανθάνων ταλέντο και ικανότητα. Ο Σπρινγκ (1988:180) προτείνει: "Για αιώνες κινεζικής ιστορίας, τα άλογα θεωρούνταν ζώα ικανά να εκτελούν κατορθώματα που απαιτούν εξαιρετική δύναμη και αντοχή. Πιθανώς είναι ο λόγος όπου από πρώιμες εποχές τα άλογα έχουν χρησιμοποιηθεί αλληγορικά για να αντιπροσωπεύσουν εξαιρετικά άτομα." Ο Μπόλε αναγνωρίζοντας ένα τσιαλίμα ήταν μεταφορικό για ένα σοφό κυβερνήτη που επέλεγε ικανούς σι "μελετητές-αξιωματούχους". Έτσι, ο (Χένρι 1987:28) γράφει ότι: "Οι ιδιοφυΐες στο σκοτάδι ονομάζονταν χιλιάδες άλογα λι που δεν είχαν ακόμη συναντήσει το [Μπόλε] τους". Ο Κεϊτόκου Σενρίμα (Κιμ Γκε-ντοκ), επαγγελματικός παλαιστής μεσαίου βάρους στην Ιαπωνία, χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Σενρίμα" (η Ιαπωνική μορφή του Τσιανλίμα/Τσόλλιμα) για να αναφερθεί στις εκστρατείες Τσόλλιμα της Βόρειας Κορέας και να εκφράσει έτσι τη Ζαϊνίτσι Κορεατική κληρονομιά του. Το Τσόλλιμα είναι σημαντικό σύμβολο στη Βόρεια Κορέα. Είναι το ψευδώνυμο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Βόρειας Κορέας. Έδωσε το όνομά του στο Κίνημα Τσόλλιμα, το οποίο προωθούσε γρήγορη οικονομική ανάπτυξη, παρόμοια με εκείνη του κινεζικού Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός και του Σοβιετικού κινήματος του Σταχανοβισμού. Μετά τον Πόλεμο της Κορέας, η χώρα έπρεπε να ξαναχτιστεί για να μπορέσει να λειτουργήσει ξανά. Για να επιταχύνει την κατασκευή, ο Πρόεδρος Κιμ Ιλ-σουνγκ επινόησε το σύνθημα "τρέξτε όσο η ταχύτητα του Τσόλλιμα". Υπάρχουν πολλά αγάλματα αυτού του πλάσματος στην Πιονγιάνγκ, πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας. Το άγαλμα Τσόλλιμα συμβολίζει τον «ηρωισμό, το σταθερό, αγωνιστικό πνεύμα του Κορεατικού λαού και τις καινοτομίες και προχωρούν τόσο γρήγορα, με την ταχύτητα του Τσόλλιμα». Ο λόφος Μάνσου είναι η θέση ενός αξιοσημείωτου μνημείου που ολοκληρώθηκε στις 15 Απριλίου 1961. Το ύψος του είναι περίπου 46 μέτρα ενώ το μήκος είναι 16 μέτρα, μετρημένο από τη διάβαση προς την κορυφή του Κόκκινου Γράμματος της Κεντρικής Επιτροπής του Εργατικού Κόμματος Κορέας αντιπροσωπεύοντας την εργατική τάξη. Πήγασος Τουλπάρ Λόνγκμα Τιάνμα "North Korea's Winged Horse 'Chollima Statue'" The People's Korea. 2008. Web. 9 Mar. 2012. <http://www.3833.com/node/1063>. "Info on Chollima Statue, Pyongyang, North Korea - Travel, Tourism, Hotels, Tours & Holidays." Info About North Korea. Web. 22 Mar. 2012. <https://web.archive.org/web/20101221223410/http://northkorea1on1.com/attractions.cfm?aid=pyochollimastat>.
430 Ύβρις

Η Ύβρις (Hybris) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ύβρεως υπολογίσθηκε σε 33,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 38,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,121 (από δεδομένα του IRAS). Η Ύβρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 12 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μοναχικός Τζορτζ

Ο Μοναχικός Τζορτζ (αγγλικά: Lonesome George) (γ. 1910 - 24 Ιουνίου 2012) ήταν αρσενική χελώνα των νησιών Πίντα (Chelonoidis nigra abingdonii) και η τελευταία του είδους της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, ήταν γνωστή ως το σπανιότερο πλάσμα στον κόσμο. Ο Τζορτζ αποτελεί ένα ισχυρό σύμβολο για τις προσπάθειες διατήρησης των απειλούμενων ειδών στα νησιά Γκαλαπάγκος και σε όλο τον κόσμο.

 Τον Νοέμβριο του 2012, στο περιοδικό Biological Conservation, οι ερευνητές ανέφεραν τον εντοπισμό 17 χελωνών που είναι εν μέρει απόγονοι των ίδιων υποείδων όπως ο Μοναχικός Τζορτζ, οδηγώντας τους να υποθέσουν ότι τα σχετικά καθαρόαιμα άτομα του εν λόγω υποείδους μπορεί να είναι ακόμα ζωντανός.Τον Δεκέμβριο του 2015, αναφέρθηκε ότι η ανακάλυψη ενός άλλου είδους (Chelonoidis donfaustoi) από τους ερευνητές του Γέιλ είχε μια αντιστοίχιση DNA 90% με εκείνη της χελώνας Πίντα και ότι οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για να αναστήσει το είδος.
Μπίλι Μπίνγκαμ

Ο Μπίλι Μπίνγκαμ (Billy Bingham, αγγλική προφορά: Μπίνγκχαμ και Μπίνχαμ, 5 Αυγούστου 1931 – 9 Ιουνίου 2022) ήταν Βορειοϊρλανδός διεθνής ποδοσφαιριστής, προπονητής ποδοσφαίρου και μετέπειτα "κυνηγός" ταλέντων (σκάουτερ) στο ποδόσφαιρο. Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2022, σε ηλικία 90 ετών.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ιρλανδική Γκλεντόραν, στην οποία αγωνίστηκε από το 1948 έως το 1950, όταν και αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Αγγλία. Αγωνίστηκε για οκτώ χρόνια στη Σάντερλαντ, για να ακολουθήσει το 1958 η μεταγραφή του στη Λούτον. Το 1961 μετακινήθηκε στην Έβερτον όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 1963 συμφώνησε με την Πορτ Βέιλ, στην οποία και κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 1965, σε ηλικία 34 ετών. Είχε προηγηθεί την προηγούμενη περίοδο ένας σοβαρός τραυματισμός, που ουσιαστικά τον ώθησε στην απόφαση να εγκαταλείψει την ενεργό δράση. Από το 1951 έως το 1963, συμμετείχε σε 56 αγώνες με τη Βόρεια Ιρλανδία πετυχαίνοντας δέκα τέρματα. Υπήρξε μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1958. Σημαντική ήταν η καριέρα του και από τη θέση του προπονητή. Βρέθηκε στον πάγκο αρκετών βρετανικών συλλόγων, μεταξύ των οποίων η Σάουθπορτ, η Λίνφιλντ, η Πλίμουθ, η Έβερτον και η Μάνσφιλντ. Το 1977 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ Σε εθνικό επίπεδο υπήρξε προπονητής της Βόρειας Ιρλανδίας, σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, 1967-1971 και 1980-1993, οδηγώντας την στις τελικές φάσεις των Μουντιάλ 1982 και 1986. Το διάστημα 1971-1973 βρέθηκε στον πάγκο της Ελλάδας. Στη συνέχεια υπήρξε τεχνικός διευθυντής της Μπλάκπουλ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2008 όταν και αποσύρθηκε, παραμένοντας ωστόσο στον χώρο του ποδοσφαίρου ως σκάουτερ στην Ιρλανδία για λογαριασμό της Μπάρνλεϊ. Η καριέρα του Μπίλι Μπίνγκαμ nifootball.blogspot.co.uk "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
Σοφία της Βυρτεμβέργης

Η Σοφία (γερμ. Sophie, 17 Ιουνίου 1818 - 3 Ιουνίου 1877) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν Πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα των Κάτω Χωρών.

 Η Σοφία Φρειδερίκη Ματθίλδη ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αικατερίνης Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Παντρεύτηκε το 1839 τον Γουλιέλμο Γ΄ των Κάτω Χωρών και είχε τέκνα: Γουλιέλμος (1840 - 1879), Πρίγκηπας της Οράγγης (1849-1879). Μαυρίκιος (1843 - 1850). Αλέξανδρος (1851 - 1884), Πρίγκηπας της Οράγγης (1879-1884). Hamer, Dianne (2011). Sophie: biografie van Sophie van Würtemberg (1818-1877) op basis van brieven en dagboeken. Uitgeverij Verloren. ISBN 9087042019.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Ανατολικού Τιμόρ

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Ανατολικού Τιμόρ (πορτογαλικά: Biblioteca Nacional de Timor-Leste) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που ιδρύθηκε το 2009 στο Ντίλι, την πρωτεύουσα του Ανατολικού Τιμόρ. Διοικητικά, η βιβλιοθήκη υπάγεται στο Υπουργείο Τουρισμού, Τεχνών και Πολιτισμού του Ανατολικού Τιμόρ.

 Όπως ορίζει ο νόμος για την Εθνική Βιβλιοθήκη του Ανατολικού Τιμόρ, που εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 2016, η αποστολή της βιβλιοθήκης είναι να συλλέγει, να επεξεργάζεται και να διατηρεί την τεκμηριωμένη πολιτιστική κληρονομιά του Τιμόρ, καθώς και να διασφαλίζει τη μελέτη, τη διάδοσή της και τις προϋποθέσεις για την απόλαυσή της καθώς και την ταξινόμηση και απογραφή της εθνικής βιβλιογραφικής κληρονομιάς. Το 2017 το προσωπικό της βιβλιοθήκης αποτελούνταν από 19 άτομα. Οι εθνικές βιβλιοθήκες της Ινδονησίας και της Πορτογαλίας, μεταξύ άλλων, εκπαίδευσαν το προσωπικό της καινούργιας εθνικής βιβλιοθήκης το 2012 και το 2015 Σύμφωνα με μια έκθεση του Εκπαιδευτικού, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) που περιγράφει την κατάσταση στο Ανατολικό Τιμόρ, μόνο 8.000 βιβλία γραμμένα στα πορτογαλικά, ινδονησιακά, σε γλώσσα τετούμ ή σε ορισμένες τοπικές διαλέκτους έχουν συλλεχθεί από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Ανατολικού Τιμόρ στα τέλη του 2017. Για το νέο κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης είχε παραχωρηθεί ένα οικόπεδο 2,5 ha στο κέντρο του Ντίλι. Ο σχεδιασμός της Εθνικής Βιβλιοθήκης ολοκληρώθηκε το 2015. Για την κατασκευή και την επίπλωση είχε αναλάβει μια τοπική εταιρεία εξερεύνησης πετρελαίου του Τιμόρ βάσει συμφωνίας με την κυβέρνηση του Ανατολικού Τιμόρ το 2007. Από τον Αύγουστο του 2017, αναφέρθηκε ότι είχε ξεκινήσει η κατασκευή της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Το κτίριο έπρεπε να ολοκληρωθεί το 2019. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), το 58,3% των κατοίκων του Ανατολικού Τιμόρ ηλικίας 15 ετών και άνω ήταν εγγράμματοι το 2010. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Ανατολικό Τιμόρ Ντίλι
Ουταράχαντ

Η Ουταράχαντ είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας, στα σύνορα με το Θιβέτ και το Νεπάλ. Η συνολική της έκταση είναι 53.566 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της περίπου 8.479.600 κάτοικοι. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Ντεχράντουν, ή Ντεχρά Ντουν. Η Ομόσπονδη Πολιτεία Ουταράχαντ, μετά τις μεγάλες αναταραχές του 1993, ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2000, ως 27η Ομόσπονδη Πολιτεία, με την απόσχιση τμημάτων της Πολιτείας Ουτάρ Πραντές, με αρχικό όνομα Ουταραχάλ. Το 2007 μετονομάστηκε στο σημερινό Ουταράχαντ, ή Ουταραχάντ, που σημαίνει Βόρεια (Ουταρά) + Χώρα (κΧαντ).

 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". Umachand Handa (2002). History of Uttaranchal. Indus Publishing. ISBN 81-7387-134-5. Excerpts Husain, Z. (1995). Uttarakhand movement: the politics of identity and frustration, a psycho-analytical study of the separate state movement, 1815-1995. Bareilly: Prakash Book Depot. ISBN 81-85897-17-4 Śarmā, D. (1989). Tibeto-Himalayan languages of Uttarakhand. Studies in Tibeto-Himalayan languages, 3. New Delhi, India: Mittal Publications. ISBN 81-7099-171-4 Fonia, K. S. (1987). Uttarakhand, the land of jungles, temples, and snows. New Delhi, India: Lancer Books. Mukhopadhyay, R. (1987). Uttarakhand movement a sociological analysis. Centre for Himalayan Studies special lecture, 8. Raja Rammohunpur, Dt. Darjeeling: University of North Bengal. Uma Prasad Thapliyal (2005). Uttaranchal: Historical and cultural perspectives. B.R. Pub. Corp.,. ISBN 81-7646-463-5. Nationalistic part of Greater Nepal Region Vijaypal Singh Negi, Jawahernagar,Post -Agastyamuni,Dist.- Rudraprayag, The Great HimalaysPublication Date- 1998,Alok Aswal,dehradun Επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης Ουταράχαντ Uttarakhand Online Community Verzeichnis offizieller Regierungs-Websites Indiens - Uttarakhand (englisch) Länderportrait zu Uttarakhand von Torsten Otto bei suedasien.info Fotostrecke über Uttarakhand von Christoph S. Sprung und Uwe Skoda bei suedasien.info Nachricht zum Regierungswechsel in Uttarakhand (März 2007) bei suedasien.info