Γεωγραφία της Ολλανδίας

Η γεωγραφία της Ολλανδίας είναι ασυνήθιστη σε σχέση με τις άλλες χώρες, καθώς μεγάλο μέρος της γης της έχει ανακτηθεί από τη θάλασσα και βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, προστατευμένο από αναχώματα. Είναι μια μικρή χώρα με συνολική έκταση 41.545 τ.χλμ. και είναι η 131η μεγαλύτερη χώρα στο κόσμο. Με πληθυσμό 17,4 εκατομμύρια κατοίκους και πυκνότητα 521 ανθρώπων ανά τ.χλμ. είναι το δεύτερο πιο πυκνοκατοικημένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τηΜάλτα και η 12η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων-κρατών. Είναι πολύ αστικοποιημένη.

 Γεωγραφικές συντεταγμένες : 52°22′N 4°53′E Το ολλανδικό σύστημα συντεταγμένων RD (Rijksdriehoeksmeting) είναι δημοφιλές στην Ολλανδία. Υπάρχει ένα επίσημο πρότυπο, το RDNAPTRANS, για την μετατροπή των ολλανδικών συντεταγμένων σε συντεταγμένων με το παγκόσμιο σύστημα και αντιστρόφως, αλλά και τέτοια εργαλεία που διατίθονται στο εμπόριο. Το κεντρικό σημείο στο ολλανδικό σύστημα συντεταγμένων βρίσκεται στο Όνζε-Λίβε-Φραουβεντόρεν (Πύργος της Παναγίας) στο Άμερσφοορτ, με συντεταγμένες RD (155.000,00, 463.000,00 m) και γεωγραφικές συντεταγμένες 52°9′N 5°23′E στο παγκόσμιο σύστημα. Έκταση: σύνολο: 41.545 τ.χλμ. στεριά: 33.481 τ.χλμ. υδάτινες εκτάσεις: 8.064 τ.χλμ. Χερσαία σύνορα: σύνολο: 1.027 τ.χλμ. Έχει 450 χιλιόμετρα συνόρων με το Βέλγιο και 577 χιλιόμετρα συνόρων με την Γερμανία. Μήκος ακτογραμμής: 451 χιλιόμετρα. Αξιώσεις στη θάλασσα:χωρικά ύδατα: 12 ναυτικά μίλια ζώνη αρμοδιότητας: 24 ναυτικά μίλια αποκλειστική οικονομική ζώνη : 154.011 τ.χλμ. Κλίμα: εύκρατο, ωκεάνιο, με δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Οι ολλανδικές κτήσεις στην Καραϊβική θάλασσα έχουν τροπικό κλίμα. Έδαφος: ως επί το πλείστον παράκτιες πεδινές και ανακτημένες εκτάσεις (πόλντερ), μερικοί λόφοι και λοφώδεις εκτάσεις στα νοτιοανατολικά Άκρα υψομέτρου:χαμηλότερο σημείο: Ζουντπλασπόλντερ (Νιουερκέρκ αν ντεν Άισελ), στα 7 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.υψηλότερο σημείο στην ηπειρωτική Ευρώπη: ο λόφος του Βάαλσερμπερχ στα 322.7 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσαςυψηλότερο σημείο (σε όλο το βασίλειο των Κάτω Χωρών συμπεριλαμβανομένων των νησιών στη Καραϊβική): όρος Σίνερι στο Σάμπα στα 887 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Φυσικοί πόροι: φυσικό αέριο, πετρέλαιο, τύρφη, ασβεστόλιθος, αλάτι, άμμος και χαλίκι, καλλιεργήσιμη γη Χρήση γης: (2011)καλλιεργήσιμη γη: 25.08%μόνιμες καλλιέργειες: 0.88%άλλες χρήσεις: 74.04% Αρδευόμενη γη (2007): 4.572 τ.χλμ. Σύνολο ανανεώσιμων υδάτινων πόρων (2011): 91 κυβικά μέτρα. Φυσικοί κίνδυνοι: οι πλημμύρες από θάλασσα και ποτάμια αποτελούν διαρκή κίνδυνο. Το εκτεταμένο σύστημα αναχωμάτων, φραγμάτων και αμμόλοφων προστατεύει σχεδόν το μισό της Ολλανδίας από πλημμύρες κατά τη διάρκεια των έντονων καταιγίδων του φθινοπώρου από τα βορειοδυτικά. Περιβάλλον – τρέχοντα ζητήματα: ρύπανση των υδάτων με τη μορφή βαρέων μετάλλων, οργανικών ενώσεων και λιπασμάτων όπως νιτρικά και φωσφορικά άλατα. Επίσης, οι ατμοσφαιρική ρύπανση από οχήματα και δραστηριότητες διύλισης, αλλά και η όξινη βροχή. Περιβάλλον – διεθνείς συμφωνίες:Συμβαλλόμενο μέρος σε: συνθήκη για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Οξείδια του αζώτου, Ατμοσφαιρική Ρύπανση-Μόνιμοι οργανικοί ρύποι, Ρύπανση του αέρα-Θείο 85, Ρύπανση του Αέρα-Θείο 94, Ρύπανση του αέρα-Ευαίσθητες οργανικές ενώσεις, Ανταρκτική-Πρωτόκολλο για το περιβάλλον, σύμφωνο για τη Βιοποικιλότητα, τη συνθήκη της Ανταρκτικής. Είναι συμβαλλόμενο μέρος και στο Πρωτόκολλο του Κιότο, τη συμφωνία για την Ερημοποίηση, τα Απειλούμενα Είδη, τη Τροποποίηση του Περιβάλλοντος, τα Επικίνδυνα Απόβλητα, το Δίκαιο της Θάλασσας, τη Θαλάσσια απόρριψη, τη Διατήρηση της θαλάσσιας ζωής, τη Προστασία του στρώματος του όζοντος, τη Ρύπανση πλοίων, τους υγροτόπους, την φαλαινοθηρία και τις συνθήκες για τη τροπική ξυλεία του 1983 και 1994. Έχει υπογράψει και επικυρώσει όλες τις παραπάνω συμφωνίες. Η χώρα μπορεί να χωριστεί σε δύο περιοχές: τις χαμηλές και επίπεδες εκτάσεις στα δυτικά και τα βόρεια, και τις υψηλότερες περιοχές με μικρότερους λόφους στα ανατολικά και νότια. Η πρώτη περιοχή περιλαμβάνει τα πόλντερ και τα δέλτα των ποταμών, και αποτελεί περίπου το ήμισυ της επιφάνειάς της Ολλανδίας. Αρκετά από τα εδάφη της πρώτης περιοχής είναι κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Μια εκτεταμένη ποικιλία που περιλαμβάνει θαλάσσια τοιχώματα και παράκτιους αμμολόφους προστατεύουν την Ολλανδία από τη θάλασσα, ενώ αναχώματα προστατεύουν τη χώρα από τις πλημμύρες των ποταμών. Η υπόλοιπη χώρα είναι ως επί το πλείστον επίπεδη. Μόνο στο νότιο άκρο της χώρας υπάρχουν κάποιες περιοχές με υψηλότερο υψόμετρο, στις πρόποδες των Αρδεννών. Εδώ βρίσκεται το όρος Βάαλσερμπερχ, το υψηλότερο σημείο στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ολλανδίας στα 322.7 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το υψηλότερο σημείο ολόκληρης της χώρας είναι το όρος Σένερι (σε υψόμετρο 887 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας) και βρίσκεται στο νησί Σάμπα στην Καραϊβική. Η Ολλανδία βρίσκεται στις εκβολές τριών μεγάλων ευρωπαϊκών ποταμών (του Ρήνου, του Μεύση και του Σκάλδη). Τον Νοέμβριο του 2016, η Ολλανδία και το Βέλγιο συμφώνησαν να ανταλλάξουν μερικά μικρά, ακατοίκητα αγροτεμάχια λόγω της αλλαγής στην πορεία του Μεύση (ή Maas, στα ολλανδικά). Η ανταλλαγή γης μπήκε σε ισχύ το 2018. Τα στοιχεία ισχύουν για τον Νοέμβριο του 2019. Σε παρένθεση, αναφέρονται οι επαρχίες στις οποίες ανήκουν. Άμστερνταμ (Βόρεια Ολλανδία) 872.680 κάτοικοι Ρότερνταμ (Νότια Ολλανδία) 650.711 κάτοικοι Χάγη ('ς-Γκραφενχάχε) (Νότια Ολλανδία) 544.766 κάτοικοι Ουτρέχτη (Ουτρέχτη) 357.179 κάτοικοι Αϊντχόφεν (Βόρεια Βραβάντη) 234.235 κάτοικοι Οι περισσότερες αέριες μάζες στην Ολλανδία έρχονται από τα νοτιοδυτικά, γεγονός που φέρνει στην χώρα ένα ήπιο ωκεάνιο κλίμα, με μέτρια ζεστά καλοκαίρια, δροσερούς χειμώνες και συνήθως υψηλή υγρασία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα κοντά στην ολλανδική ακτή, όπου η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα, καθώς και μεταξύ ημέρας και νύχτας είναι αισθητά μικρότερη απ'ότι στα νοτιοανατολικά της χώρας. Οι ημέρες όπου οι μέγιστες θερμοκρασίες είναι υπό του μηδενός, είναι συνήθως μεταξύ Δεκεμβρίου και Φεβρουαρίου, αν και οι μέρες όπου η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω του μηδενός είναι μεταξύ μέσα Νοεμβρίου με τέλη Μαρτίου, αλλά έχει συμβεί να εκδηλωθεί κάτι τέτοιο ακόμη και από τα μέσα Οκτωβρίου, ή στα μέσα του Μαίου. Συνήθως χιονίζει από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο, σπανιότερα και τους μήνες Οκτώβριο και Μάιο. Οι μέγιστες θερμοκρασίες (πάνω από 20 βαθμούς Κελσίου) συνήθως σημειώνονται μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου. Τέτοιες θερμοκρασίες μπορούν να σημειωθούν ακόμη και τον Φεβρουάριο αλλά πολύ σπάνια. Επίσης θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών, κατά κανόνα εκδηλώνονται μόνο το καλοκαίρι. Οι βροχοπτώσεις κατανέμονται περίπου εξίσου όλο το χρόνο. Το καλοκαίρι και οι φθινοπωρινοί μήνες τείνουν να είναι λίγο πιο βροχεροί, κυρίως λόγω της έντασης των βροχοπτώσεων και όχι του αριθμού των ημερών με βροχή (αυτό ισχύει ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όταν οι καταιγίδες είναι συχνότερες από τις άλλες εποχές). Ο αριθμός των ωρών ηλιοφάνειας επηρεάζεται από το γεγονός ότι λόγω του γεωγραφικού πλάτους, η διάρκεια της ημέρας κυμαίνεται από τις οχτώ και κάτι ώρες τον Δεκέμβριο έως και σχεδόν 17 ώρες τον Ιούνιο. Ο παρακάτω πίνακας βασίζεται στις μετρήσεις του σταθμού του Ντε Μπιλτ μεταξύ 1991 και 2020. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στην Ολλανδία είναι οι 40.7 βαθμοί Κελσίου, οι οποίοι σημειώθηκαν στο Γκίλζε-Ράιεν στις 25 Ιουλίου 2019. Η χαμηλότερη θερμοκρασία στην Ολλανδία καταγράφηκε στο Βίντερσβαϊκ στις 27 Ιανουαρίου 1942, όταν η θερμοκρασία έπεσε στους -27.4 βαθμούς Κελσίου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Geography of the Netherlands στο Wikimedia Commons