Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2005 ήταν ο 50ός ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο της Ουκρανίας, μετά τη νίκη της Ρουσλάνα στο διαγωνισμό του 2004 με το τραγούδι "Wild Dances". Με τον διαγωνισμό να οργανώνουν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και ο διοργανωτής ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός National Television Company of Ukraine (NTU), ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Παλάτι των Σπορ και αποτελούταν από τον ημιτελικό στις 19 Μαΐου και τον τελικό στις 21 Μαΐου 2005. Τα δύο ζωντανά σόου παρουσίασαν οι δύο τηλεοπτικοί παρουσιαστές Μαρία Εφροσνίνα και Παύλο Σύλκο. Τριάντα εννέα χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, τρεις παραπάνω από το προηγούμενο ρεκόρ των τριάντα έξι, που έγινε την προηγούμενη χρονιά. Η Βουλγαρία και η Μολδαβία έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση εκείνη τη χρονιά, με την Ουγγαρία να επιστρέφει μετά από έξι χρόνια απουσίας, η οποία συμμετείχε τελευταία φορά το 1998. Ο νικητής για το 2005 ήταν η Ελλάδα με το τραγούδι "My Number One" που ερμήνευσε η Έλενα Παπαρίζου και που έγραψαν οι Μάνος Ψαλτάκης, Χρήστος Δάντης και Ναταλία Γερμανού. Σημείωσε 230 πόντους, κερδίζοντας τη Μάλτα στη δεύτερη θέση με ένα περιθώριο 38 βαθμών. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη για την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, μετά από 31 χρόνια συμμετοχής. Η Ρουμανία, το Ισραήλ και η Λετονία τερμάτισαν στην τρίτη, τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα, γεμίζοντας έτσι την πρώτη πεντάδα. Η Μάλτα ισοφάρισε το καλύτερο της αποτέλεσμα από το 2002, ενώ η Ρουμανία πέτυχε το καλύτερο της αποτέλεσμα στην ιστορία της Eurovision. Ασυνήθιστα, οι "Μεγάλες Τέσσερις" (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) κατέληξαν ως οι "Τελευταίες Τέσσερις", τερματίζοντας όλες στις τελευταίες τέσσερις θέσεις του βαθμολογικού πίνακα στον τελικό, μαζί με την οικοδέσποινα Ουκρανία, που τερμάτισε 20η.

 Το Κίεβο είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας, που βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της χώρας στο Δνείπερο. Το Παλάτι των Σπορ, ένας εσωτερικός χώρος πολλαπλών χρήσεων, επιβεβαιώθηκε από τους επισήμους ως χώρος φιλοξενίας τον Σεπτέμβριο του 2004. Ωστόσο, προκειμένου να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, οι εγκαταστάσεις είχαν φτάσει στο επίπεδο που απαιτείται από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Στα τέλη Δεκεμβρίου 2004, άρχισαν οι εργασίες για την ανακαίνιση της αίθουσας, για την οποία διατέθηκαν περίπου 4 εκατομμύρια φράγκα. Οι εργασίες ανακαίνισης θα είχαν ολοκληρωθεί έως τις 20 Απριλίου, ωστόσο, ολοκληρώθηκαν στις αρχές Μαΐου. Η αρένα μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 5.000 καθιστούς θεατές. Επιπλέον, ελήφθησαν υπόψη 2.000 εκπρόσωποι Τύπου. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου ήταν λιγοστά καθώς οι διοργανωτές του διαγωνισμού ζήτησαν από την ουκρανική κυβέρνηση να θέσει ένα μπλοκ στις κρατήσεις που δεν ελέγχονταν μέσω επίσημων εκχωρήσεων αντιπροσωπείας ή πακέτων περιηγήσεων: αυτό οδήγησε στην ακύρωση των κρατήσεων ξενοδοχείων πολλών ατόμων.Οι διοργανωτές ήλπιζαν ότι το γεγονός αυτό θα ενισχύσει την εικόνα της Ουκρανίας στο εξωτερικό και θα αυξήσει τον τουρισμό, ενώ η νέα κυβέρνηση της χώρας ήλπιζε ότι θα δώσει επίσης μια μικρή ώθηση στο μακροπρόθεσμο στόχο της απόκτησης της προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το επίσημο λογότυπο του διαγωνισμού παρέμεινε το ίδιο με το διαγωνισμό του 2004 με τη σημαία της χώρας στην καρδιά να αλλάζει. Μετά το σύνθημα του διαγωνισμού της Κωνσταντινούπολης "Under The Same Sky" ("Κάτω από τον Ίδιο Ουρανό"), το σύνθημα για τον διαγωνισμό του 2005 ήταν "Awakening" ("Αφυπνίζοντας"), το οποίο συμβόλιζε την αφύπνιση της χώρας και το ότι πόλη ήταν έτοιμη να συστηθεί στην Ευρώπη. Οι καρτ-ποστάλ (ένα σύντομο κλιπ που εμφανιζόταν μεταξύ των συμμετοχών των χωρών) για τον διαγωνισμό του 2005 απεικόνιζαν τον πολιτισμό και την κληρονομιά της Ουκρανίας μαζί με μια πιο σύγχρονη και βιομηχανική χώρα. Αυτή ήταν η πρώτη έκδοση που μεταδόθηκε σε μορφή ευρείας οθόνης 16:9. Οι οικοδεσπότες του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision στο Κίεβο ήταν η τηλεοπτική παρουσιάστρια Μαρία "Μάσα" Εφρόσνινα και ο DJ Παύλο "Πάσα" Σύλκο. Η προηγούμενη νικήτρια της Eurovision Ρουσλάνα επέστρεψε στη σκηνή στο Κίεβο για την εκτέλεση τραγουδιών της στο διάλειμμα που έγινε ανάμεσα στο διαγωνιστικό και στο βαθμολογικό μέρος του διαγωνισμού και για να πάρει συνέντευξη από τους διαγωνιζόμενους στα παρασκήνια στο "πράσινο δωμάτιο". Οι διάσημοι Ουκρανοί πυγμάχοι Βιτάλι και Βλαντίμιρ Κλίτσκο άνοιξαν την τηλεψηφοφορία, ενώ το ειδικό βραβείο απονεμήθηκε στο νικητή από τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιούστσενκο. Ένα ειδικό CD και DVD κυκλοφόρησαν και μια καινοτομία στα CD και στα DVD ήταν ότι όλες οι συμμετέχουσες χώρες στα εξώφυλλα είχαν τη σημαία τους μέσα σε σχήμα καρδιάς. Η EBU ανέθεσε επίσης τη συγγραφή βιβλίου με τίτλο "Ο διαγωνισμός της Eurovision – Η Επίσημη Ιστορία", με συγγραφέα τον Βρετανοαμερικάνο συγγραφέα Τζον Κένεντι Ο' Κόνορ για να γιορτάσουν την πεντηκοστή επέτειο του διαγωνισμού. Το βιβλίο παρουσιάστηκε στην οθόνη κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ των τραγουδιών 12 και 13 (Σερβία και Μαυροβούνιο, Δανία). Το βιβλίο εκδόθηκε στα Αγγλικά, στα Γερμανικά, στα Γαλλικά, στα Ολλανδικά, στα Σουηδικά, στα Δανέζικα και στα Φινλανδικά. Κατά τη διάρκεια του ημιτελικού, υπήρχαν λίγες μειώσεις στον ήχο, κυρίως κατά τη διάρκεια του νορβηγικού τραγουδιού, λίγο μετά την εισαγωγή. Αυτά δεν επιδιορθώθηκαν για το DVD. Το 2005 δεν αποτέλεσε εξαίρεση για σκάνδαλα σχετικά με τους εκπροσώπους των χωρών που συμμετείχαν. Η Γερμανίδα συμμετέχουσα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision απέρριψε τις εκκλήσεις να παραιτηθεί αφού ο παραγωγός της παραδέχτηκε ότι χειραγωγούσε τα ποπ τσαρτ της χώρας με μαζικές αγορές του σινγκλ της. Η Γκράτσια Μπάουρ υπερασπίστηκε τον παραγωγό της, Ντέιβιντ Μπράντες, επίσης πίσω από την ελβετική συμμετοχή "Cool Vibes" των Vanilla Ninja, και είπε ότι θα πήγαινε στον τελικό στο Κίεβο παρά τα παράπονα άλλων Γερμανών τραγουδιστών. Το ντεμπούτο της Βουλγαρίας επισκιάστηκε από ένα σκάνδαλο. Το τραγούδι "Lorraine" των Kaffe κατηγορήθηκε για λογοκλοπή. Το τραγούδι ακουγόταν πολύ παρόμοιο με μια άλλη συμμετοχή, του Ruslan Mainov το 2001. Υπήρξαν επίσης προβλήματα στη Μάλτα με την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, έτσι ώστε οι τηλεθεατές δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσουν την εθνική τους επιλογή από την αρχή. Υπήρξε μια διαμάχη σχετικά με τη συμμετοχή της Τουρκίας: το TRT πήρε μια ψεύτικη κριτική επιτροπή η οποία οδήγησε στη νίκη του τραγουδιού "Rimi Rimi Ley" της Γκουλσερέν, την οποία συμμετοχή η νικήτρια του 2003 Σερτάμπ Ερενέρ, δήλωσε ότι δεν ήταν η καλύτερη επιλογή. Υπήρχαν παρόμοιες αντιπαραθέσεις στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η οποία οδήγησε σε μια ενδεχόμενη νίκη για τον Μάρτιν Βούτσιτς. Η ουκρανική συμμετοχή έπρεπε να αλλάξει, διότι έφερνε ένα πολιτικό μήνυμα προς τους ανθρώπους, και η EBU δήλωσε ότι καμία πολιτική δεν θα μπορούσε να συμμετέχει στο διαγωνισμό. Η συμμετοχή της Σερβίας και Μαυροβουνίου επισκιάστηκε από ένα σκάνδαλο και μια κατηγορία λογοκλοπής. Η συμμετοχή της Πορτογαλίας, "Amar", είχε πολύ κακή ποιότητα ήχου, με το μικρόφωνο της γυναίκας τραγουδίστριας να παραλείπει τον ήχο πολλές φορές στη σκηνή. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι το πρόγραμμα διήρκεσε μόλις λιγότερο από 3,5 ώρες. Αυτό οφείλεται κυρίως στην εξαιρετικά μεγάλη διαδικασία ψηφοφορίας, όπου 39 χώρες ψήφισαν, διαβάζοντας κάθε βαθμολογία. Πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του Βρετανού σχολιαστή Τέρι Γουόγκαν, παρατήρησε και χαρακτήρισε τη διαδικασία "μαραθώνιο". Όταν η Ρωσία ψήφισε δήλωσε "Πόσες χώρες έχουμε ακόμα; Τι ώρα είναι;". Επειδή η παράσταση υπερέβη τον χρόνο τόσο άσχημα, η EBU μετά άλλαξε τον τρόπο που οι ψήφοι ανακοινώνονται. Το 2006, οι ψήφοι ανακοινώθηκαν με μια πολύ συντομότερη μέθοδο, καθώς μόνο οι 3 πρώτες βαθμολογίες διαβάστηκαν (οι υπόλοιπες εμφανίστηκαν στον πίνακα αυτόματα). Η Ρουσλάνα επρόκειτο επίσης να παρουσιάσει το διαγωνισμό, όμως αποσύρθηκε πριν από το διαγωνισμό για πολλούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης της κακής δεξιότητάς της στα αγγλικά. Άνοιξε το διαγωνισμό, και έκανε μερικές σύντομες συνεντεύξεις στο "πράσινο δωμάτιο" σε διαφορετικές στιγμές στην εκδήλωση. Στον ημιτελικό, ο πρώτος φιναλίστ ήταν η Ουγγαρία όπως φαίνεται στην κάρτα, αλλά αντί να δείξει τη σημαία της Ουγγαρίας, έδειξε τη βουλγαρική σημαία κατά λάθος. Τριάντα εννέα χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό του 2005. Η Ουγγαρία επέστρεψε μετά από μια εξαετή απουσία, συμμετέχοντας τελευταία φορά το 1998. Η Βουλγαρία και η Μολδαβία συμμετείχανστο διαγωνισμό για πρώτη φορά. Ο Λίβανος επίσης αναμενόταν να κάνει ντεμπούτο με το τραγούδι "Quand tout s'enfuit", που θα ερμήνευε η Αλίν Λαχούντ, αλλά αναγκάστηκε να αποχωρήσει, αφού η EBU τους ενημέρωσε ότι οι κανόνες του διαγωνισμού απαιτούσαν να μεταδώσουν την ισραηλινή συμμετοχή κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού και ότι θα επιτρεπόταν η ψηφοφορία σε αυτό (το Ισραήλ), το οποίο αντιτίθεται στο λιβανικό δίκαιο και απαγορεύει οποιαδήποτε αναγνώριση του Ισραήλ. Πολλά από τα φαβορί, κυρίως η Ισλανδία, η Λευκορωσία και οι Κάτω Χώρες, απέτυχαν να προκριθούν από τον ημιτελικό (ίσως να ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη στο διαγωνισμό του 2005). Ο ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου 2005 και ώρα 21:00 (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης). 25 χώρες που εκτέλεσαν τα τραγούδια τους, από τις οποίες μόνο οι 10 προκρίθηκαν για τον τελικό και όλες οι 39 συμμετέχοντες ψήφισαν. Με έντονους χαρακτήρες παρουσιάζονται οι χώρες που προκρίθηκαν για τον τελικό.. Οι φιναλίστ ήταν: οι τέσσερις αυτόματοι φιναλίστ Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο, οι κορυφαίες 10 χώρες του διαγωνισμού του 2004 (άλλοι από τους αυτόματους φιναλίστ), οι κορυφαίες 10 χώρες που προκρίθηκαν από τον ημιτελικό.Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου 2005 και ώρα 21:00 (Κεντρική Ώρα Ευρώπης) και κερδήθηκε από την Ελλάδα. Οι χώρες τα ονόματα των οποίων είναι γραμμένα με έντονους χαρακτήρες αυτόματα προκρίνονται για τον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 2006. Η EBU εισήγαγε έναν ακοινοποίητο αριθμό κατώτατων αριθμών τηλεψηφοφορίας που θα έπρεπε να καταχωρίζονται σε κάθε χώρα που ψήφισε, προκειμένου να ισχύσουν οι ψήφοι της χώρας αυτής. Εάν ο αριθμός αυτός δεν είχε επιτευχθεί, η εφεδρική κριτική επιτροπή της χώρας θα ψήφιζε αντ 'αυτού. Στο ημιτελικό αυτό επηρέασε το Μονακό, την Ανδόρα και την Αλβανία και στον τελικό την Ανδόρα, το Μονακό και τη Μολδαβία. 12 βαθμοί Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του ημιτελικού: 12 βαθμοί Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του τελικού: Τσεχία – Ο τσεχικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Česká televize (ČT) ζήτησε αρχικά να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό του 2005, ωστόσο, ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός επανεξέτασε το ντεμπούτο του διαγωνισμού και στη συνέχεια απέσυρε την αίτηση του στις 3 Δεκεμβρίου 2004. Λίβανος – Ο Λίβανος επίσης αναμενόταν να κάνει ντεμπούτο με το τραγούδι "Quand tout s'enfuit", που θα ερμήνευε η Αλίν Λαχούντ, αλλά αναγκάστηκε να αποχωρήσει, αφού η EBU τους ενημέρωσε ότι οι κανόνες του διαγωνισμού απαιτούσαν να μεταδώσουν την ισραηλινή συμμετοχή κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού και ότι θα επιτρεπόταν η ψηφοφορία σε αυτό (το Ισραήλ), το οποίο αντιτίθεται στο λιβανικό δίκαιο και απαγορεύει οποιαδήποτε αναγνώριση του Ισραήλ. Το 2005 απονεμήθηκαν και τα βραβεία που ονομάστηκαν στη μνήμη του Μαρσέλ Μπεζανσόν. Τα βραβεία διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Το χιουμοριστικό βραβείο για τον πιο κακοντυμένο, που απονεμήθηκε από τον δικτυακό τόπο House of Eurovision κέρδισε ο Μάρτιν Βούτσιτς από την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Οι χώρες που δεν προκρίθηκαν στον τελικό έδωσαν την ψήφο τους πρώτα. Στη συνέχεια, όλοι οι φιναλίστ έδωσαν την ψήφο τους, κατά σειρά επίδοσης. Οι χώρες έδωσαν τις ψήφους τους με την ακόλουθη σειρά: Αυστρία – Ντόντο Ρόστσιτς Λιθουανία – Ρολάντας Βιλκόντσιους Πορτογαλία – Ισαμπέλ Ανγκελίνο Μονακό – Ανν Αλεγκρίνι Λευκορωσία – Έλενα Πονομάρεβα Ολλανδία – Νάνσι Κόολεν Ισλανδία – Ραγκνχίλντουρ Στέινουνν Γιονσντότιρ Βέλγιο – Αρμέλ Γκίσεν Εσθονία – Μάαργια-Λίις Ίλους (Εκπροσώπησε την Εσθονία το 1996 και το 1997) Φινλανδία – Γιάρι Σιλλανπέε (Εκπροσώπησε τη Φινλανδία το 2004) Ανδόρρα – Ρουθ Γκουμπάου Βουλγαρία – Εβγκένια Ατανάσοβα Ιρλανδία – Ντάνα Ρόζμαρι Σκάλλον (Νικήτρια του διαγωνισμού το 1970, για την Ιρλανδία) Σλοβενία – Καταρίνα Τσας Πολωνία – Ματσιέι Ορλός Ουγγαρία – Ζσούζσα Ντεμτσάκ Ηνωμένο Βασίλειο – Τσέριλ Μπέικερ (Νικήτρια του διαγωνισμού το 1981, για το Ηνωμένο Βασίλειο, σαν μέλος των Bucks Fizz) Μάλτα – Βαλερί Βέλλα Ρουμανία – Μπέρτι Μπαρμπέρα Νορβηγία – Ίνγκβιλντ Χέλιεσεν Τουρκία – Μελτέμ Ερσάν Γιαζγκάν Μολδαβία – Έλενα Καμερζάν Αλβανία – Ζάνι Τσίκο Κύπρος – Μέλανι Στέλιου Ισπανία – Αϊνιόα Αρμπίθου Ισραήλ – Ντάνα Χέρμαν Σερβία και Μαυροβούνιο – Νίνα Ραντούλοβιτς Δανία – Γκρι Γιοχάνσεν (Εκπροσώπησε τη Δανία το 1983) Σουηδία – Αννίκα Γιάνκελλ Βόρεια Μακεδονία – Καρολίνα Γκότσεβα (Εκπροσώπησε την Πρώην Γιουγκοσλαβικη Δημοκρατία της Μακεδόνιας στο 2002 και το 2007) Ουκρανία – Μαρία Όρλοβα Γερμανία – Τόμας Χέρμανς Κροατία – Μπάρμπαρα Κόλαρ Ελλάδα – Αλέξης Κωστάλας Ρωσία – Γιάνα Τσουρίκοβα Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Άνα Μιργιάνα Ρατσάνοβιτς Ελβετία – Σέσιλ Μπέχλερ Λετονία – Μαρίγια Ναούμοβα (Νικήτρια του διαγωνισμού το 2002, για τη Λεττονία και παρουσιάστρια του διαγωνισμού το 2003, μαζί με τον Ρέναρς Κάουπερς) Γαλλία – Μαρί Μιριάμ (Νικήτρια του διαγωνισμού το 1977, για τη Γαλλία) Το Eurovision Song Contest: Kyiv 2005 ήταν το επίσημο άλμπουμ του διαγωνισμού του 2005, το οποίο συντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και κυκλοφόρησε από την EMI και την CMC στις 2 Μαΐου 2005. Το άλμπουμ περιελάμβανε και τα 39 τραγούδια που εισήλθαν στο διαγωνισμό του 2004, περιλαμβάνοντας τους ημι-φιναλίστ που απέτυχαν να προκριθούν στον τελικό.Το αρχικό εξώφυλλο που σχεδιάστηκε για το άλμπουμ, άλλαξε μετά την αποχώρηση του Λίβανος από το διαγωνισμό του 2005, αφού ανακοίνωσε ότι θα βάλει διαφημίσεις την ώρα που η συμμετοχή του Ισραήλ θα θα ερμηνευόταν. Αν τελικά συμμετείχε, θα ήταν το κομμάτι 4 του δεύτερου δίσκου με το τραγούδι "Quand tout s'enfuit" από την Αλίν Λαχούντ.Ειπώθηκε ότι τα εμπορεύματα της Eurovision 2005 έκαναν ρεκόρ πωλήσεων. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)