IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αυτοκράτορας Γκο-Φουσίμι

Ο Αυτοκράτορας Γκο-Φουσίμι (後伏見天皇, Go-Fushimi-tennō, 5 Aπριλίου 1288 – 17 Mαΐου 1336) was the 93ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η βασιλεία του εκτείνεται τα έτη από το 1298 ως το 1301.Αυτός ο βασιλιάς του 13ου αι. πήρε το όνομά του από τον πατέρα του, αυτοκράτορα Φουσίμι, όπου το go- (後), μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "μετέπειτα", και έτσι μερικές φορές αποκαλείται ο «Αυτοκράτορας Φουσίμι ο Μεταγενέστερος». Η ιαπωνική λέξη go έχει επίσης μεταφραστεί ως "ο δεύτερος", και σε ορισμένες παλαιότερες πηγές, αυτός ο Αυτοκράτορας μπορεί να προσδιορίζεται ως "Φουσίμι ο δεύτερος", ή ως "Φουσίμι Β΄".

 Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσάνθεμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Tανεχίτo . Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα Φουσίμι. Ανήκαν στον κλάδο Τζιμγιόιν-τό της Αυτοκρατορικής Οικογένειας. Κυρία της αυλής: Σαϊνότζι (Φουτζιβάρα) Nέισι / Γιασούκo (西園寺（藤原）寧子) αργότερα Kόγκιμον-ιν (広義門院; 1292–1337), κόρη του Σαϊόντζι Σανεκάνε Πρώτη κόρη: Αυτοκρατορική Πριγκίπισσα Τζούνσι (珣子内親王) Τρίτος γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Kαζουχίτo (量仁親王) μετέπειτα Αυτοκράτορας Κόγκον Πέμπτος γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Kαγκεχίτo (景仁親王, γενν. 1315) Δεύτερη κόρη: Αυτοκρατορική Πριγκίπισσα Κένσι / Kανέκo (兼子内親王) Ένατος γιος: Αυτοκρατορικός πρίγκιπας Γιουταχίτo (豊仁親王) μετέπειτα Αυτοκράτορας Kομγιό Τζιμπούκγιο-νo-τσουμπόνε (治部卿局), κόρη του ιερέα Πρώτος Γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Σονίν (尊胤法親王; 1306–1359) Tακασίνα Kουνίκo (高階邦子), κόρη του Tακασίνα Kουνιτσούνε Δεύτερος γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Σούχο (法守法親王; 1308–1391) Oγκιμάτσι Moρίκo (正親町守子; π. 1322), κόρη του Oγκιμάτσι Mιτσιακίρα Έκτος Γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Σόιν (承胤法親王; 1317–1377) Έβδομος Γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Τσότζο (長助法親王; 1318–1361) Όγδοος Γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Ργιοσέι (亮性法親王; 1318–1363) Πέμπτη κόρη: Αυτοκρατορική πριγκίπισσα Kόσι (璜子内親王) αργότερα Σοτοκούμον-ιν (章徳門院) Tαΐγιo-νo-κάτα（対御方; 1297–1360), κόρη του Oγκιμάτσι Mιτσιακίρα Τέταρτος γιος: Αυτοκρατορικός Πριγκιπικός Γιος, Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Τζίσιν (慈真法親王; γενν. 1314) Τέταρτη κόρη: Πριγκίπισσα Kακουκό (覚公女王) Δέκατος Γιος: Αυτοκρατορικός Πρίγκιπας Ιερέας Σοντό (尊道入道親王; 1332–1403) Ουκγιόνονταϊμπου-νo-τσουμπόνε (右京大夫局) Τρίτη κόρη Έκτη κόρη Ο Τανεχίτo-σινό ονομάστηκε Πρίγκιπας διάδοχος ή διάδοχος το 1289. Ο αυτοκράτορας Γκο-Φουσίμι είναι καταγεγραμμένος μαζί με άλλους Αυτοκράτορες στον αυτοκρατορικό τάφο, που ονομάζεται Φουκακούσα νo κίτα νo μισασάγκι (深草北陵) στο Φουσίμι-κου του Κιότο. Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας Αυτοκρατορική λατρεία Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 5914584
Σούμα

Η σούμα είναι άχρωμο οινοπνευματώδες ποτό που παράγεται από την απόσταξη στεμφύλων σταφυλής. Ανήκει στην οικογένεια του τσίπουρου και είναι παρόμοια με την κρητική τσικουδιά/ρακή, την κυπριακή ζιβανία και την ιταλική γκράπα. Η περιεκτικότητά της σε οινόπνευμα διαφέρει ανάλογα με τα γούστα του κάθε παραγωγού, αλλά συνήθως κυμαίνεται στους 50° βαθμούς. Είναι παραδοσιακό ποτό της Ρόδου, της Πάρου ,ΣΑΜΟΣ-ΙΚΑΡΙΑ και άλλων νησιών του κεντρικού και ανατολικού Αιγαίου.

 Στην πιο παραδοσιακή τεχνική, μετά το πάτημα των σταφυλιών, τα υπολείμματα (στέμφυλα ή τσίπουρα) μαζεύονται και φυλάσσονται επιτρέποντας στους ζυμομύκητες να αναπτυχθούν και να γίνει ζύμωση. Περίπου 30 ημέρες μετά, τα στέμφυλα μπαίνουν σε έναν λέβητα (το καζάνι) με νερό, ίσως και κάποια αρωματικά, για να βράσουν · ο ατμός διοχετεύεται σε έναν αποστακτήρα, όπου συγκεντρώνεται το τελικό προϊόν. Η πρώτη ποσότητα αποστάγματος (η κεφαλή ή το πρωτόρακο) έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε οινόπνευμα και η τελευταία (η ουρά ή το απόρακο) έχει πολύ μικρή περιεκτικότητα και δεν είναι για κατανάλωση. Αυτές αφαιρούνται από τον αποστακτήρα για να ξαναχρησιμοποιηθούν στην επόμενη καζανιά. Μόλις τελειώσει η μια καζανιά, τα αποσταγμένα στέμφυλα αφαιρούνται και φυλάσσονται για να χρησιμοποιηθούν ως λίπασμα. Η πιο σύγχρονη τεχνική, που θεωρείται ότι δίνει καλύτερο αποτέλεσμα, βασίζεται στην άμεση χρήση των σταφυλιών και όχι μόνο των στεμφύλων. Έτσι μετά τον τρύγο, τα σταφύλια συνθλίβονται ολόκληρα (χωρίς να γίνει διαχωρισμός των καρπών από τους μίσχους - όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται και στην παραδοσιακή τεχνική του πατήματος). Το προϊόν της σύνθλιψης, που περιλαμβάνει το γλεύκος και τα στέμφυλα σε μια υγρή μάζα, αφήνεται να ζυμωθεί για 15 με 20 μέρες προτού να χρησιμοποιηθεί για την απόσταξη. Τσίπουρο Τσικουδιά Ζιβανία Γκράπα
Ένωση του Σμαλκάλντεν

Η Ένωση του Σμαλκάλντεν ή Σμαλκαλδική Ένωση (Schmalkaldischer Bund) ήταν μια αμυντική συμμαχία των Λουθηρανών πριγκίπων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα μέσα του 16ου αιώνα. Αν και τα αρχικά κίνητρα -λίγο μετά την έναρξη της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης- ήταν θρησκευτικά, σκοπός των μελών της Ένωσης έγινε τελικά η υπαγωγή τους στην κρατική επικυριαρχία της ίδιας της Ένωσης και όχι σ' αυτήν της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ενώ δεν ήταν η πρώτη συμμαχία του είδους της, αντίθετα από προηγούμενους σχηματισμούς, όπως η Ένωση του Τόργκαου, η Ένωση του Σμαλκάλντεν είχε αξιόλογο στρατό στην διάθεσή της για να υπερασπισθεί τα πολιτικά και θρησκευτικά της συμφέροντα. Πήρε το όνομα της από την πόλη του Σμαλκάλντεν, στη Γερμανική επαρχία της Θουριγγίας.

 Ο σχηματισμός της Σμαλκαλδικής Ένωσης το 1531 και η απειλητική στάση του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, που τον Απρίλιο του 1532 εξαπέλυσε επίθεση με ένα στρατό 300.000 ανδρών, ανάγκασε το Φερδινάνδο της Αυστρίας να παραχωρήσει αυτή τη θρησκευτική ειρήνη. Ο Φερδινάνδος είχε κάνει ταπεινωτικά ανοίγματα στο Σουλεϊμάν και όσο προσδοκούσε ευνοϊκή ανταπόκριση δεν ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει την ειρήνη που ζήτησαν οι Προτεστάντες στη Δίαιτα του Ρέγκενσμπουργκ, που συνήλθε τον Απρίλιο του 1532. Αλλά, καθώς ο στρατός του Σουλεϊμάν όλο και πλησίαζε, υποχώρησε και στις 23 Ιουλίου 1532 η ειρήνη ολοκληρώθηκε στη Νυρεμβέργη, όπου έλαβαν χώρα οι τελικές συζητήσεις. Όσοι είχαν μέχρι τότε προσχωρήσει στην Μεταρρύθμιση έλαβαν θρησκευτική ελευθερία μέχρι την πραγματοποίηση μιας συνόδου και σε ξεχωριστό κεφάλαιο όλες οι διαδικασίες επί θρησκευτικών θεμάτων που εκκρεμούσαν ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου ανεστάλησαν προσωρινά. Acton, John Emerich Edward Dalberg (1904). The Cambridge Modern History. New York: Macmillan & Co., ltd. Kagan, Donald (2002). The Western Heritage: Since 1300 (Eighth Edition έκδοση). New York: Prentice Hall Publishing. ISBN 0131828835. Merriman, John (1996). A History of Modern Europe, Volume One: From the Renaissance to the Age of Napoleon (First Edition έκδοση). New York: W. W. Norton & Company. ISBN 039396888X. Palmer, R. R. (1994). A History of the Modern World (Eighth Edition έκδοση). McGraw-Hill Companies. ISBN 0070408262. Smith, Henry Preserved (1920). The Age of the Reformation. New York: Henry Holt and Company. Tracy, James D. (2002). Charles V: Impresario of War. Cambridge University Press. ISBN 0521814316. The Schmalkaldic League (1530/1 - 1547) Αρχειοθετήθηκε 2015-09-06 στο Wayback Machine. at about.com The Schmalkaldic War - World History at KMLA Schmalkaldischer Bund
Πλατωνικό στερεό

Πλατωνικό στερεό λέγεται ένα κυρτό κανονικό πολύεδρο, του οποίου όλες οι έδρες είναι ίσα κανονικά πολύγωνα και όλες οι πολυεδρικές γωνίες του είναι ίσες. Επομένως, όλες οι ακμές του είναι ίσα ευθύγραμμα τμήματα, καθώς επίσης και όλες οι επίπεδες γωνίες των εδρών του είναι ίσες.Υπάρχουν μόνο πέντε τέτοια πολύεδρα: Τα Πλατωνικά στερεά ονομάστηκαν έτσι, επειδή μελετήθηκαν στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη φιλοσοφία του Πλάτωνα, τα στερεά αυτά συμβόλιζαν τα δομικά στοιχεία του σύμπαντος: το τετράεδρο τη φωτιά, ο κύβος τη γη, το εικοσάεδρο το νερό, το οκτάεδρο τον αέρα και το δωδεκάεδρο τον αιθέρα (ή αλλιώς τον κόσμο - στα λατινικά quinta essentia: "πέμπτη ουσία"). Ο Ευκλείδης ασχολείται με αυτά στο 13ο βιβλίο των Στοιχείων του, όπου αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακριβώς πέντε κυρτά κανονικά πολύεδρα και εκφράζεται η ακμή τους ως συνάρτηση της περιγεγραμμένης σφαίρας.

 Για το πλήθος των κορυφών K, των ακμών A και των εδρών E ισχύει ο τύπος του Euler: E + K = A + 2 {\displaystyle E+K=A+2\,} Αν θεωρήσουμε ότι κάθε έδρα έχει ν κορυφές (ν-γωνο) και ότι μ τέτοιες έδρες ενώνονται για να διαμορφώσουν μια πολυεδρική γωνία, τότε ισχύει: E = 4 μ 2 μ + 2 ν − μ ν {\displaystyle E={\frac {4\mu }{2\mu +2\nu -\mu \nu }}} Σε κάθε Πλατωνικό στερεό όλες οι κορυφές του ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία περνάει από όλες τις κορυφές του πολυέδρου (περιγεγραμμένη σφαίρα). Το ίδιο ισχύει και για τις έδρες, δηλαδή ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των εδρών, στα κέντρα τους (εγγεγραμμένη σφαίρα). Επίσης όλες οι ακμές ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των ακμών, στα μέσα τους.Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής, ισχύουν τα παρακάτω: Αν σε ένα Πλατωνικό στερεό λάβουμε τα κέντρα των εδρών του ως κορυφές ενός άλλου πολυέδρου, το δεύτερο αυτό πολύεδρο είναι επίσης Πλατωνικό στερεό. Τα δύο αυτά πολύεδρα ονομάζονται δυϊκά πολύεδρα (ή συζυγή πολύεδρα). Επομένως, το πλήθος των εδρών του πρώτου ισούται με το πλήθος των κορυφών του δεύτερου και το αντίστροφο. Το πλήθος των ακμών τους παραμένει ίδιο. Εάν το σύμβολο Schläfli του ενός πολυέδρου είναι {ν, μ}, τότε το σύμβολο Schläfli του δυϊκού του θα είναι {μ, ν}. Έτσι, τα Πλατωνικά στερεά είναι δυϊκά ανά ζεύγη: ο κύβος με το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο με το εικοσάεδρο και το τετράεδρο με τον εαυτό του.Τα δυϊκά πολύεδρα μοιράζονται την ίδια ομάδα συμμετρίας: το τετράεδρο ανήκει στην τετραεδρική ομάδα συμμετρίας (T), το οκτάεδρο και ο κύβος ανήκουν στην οκταεδρική ομάδα συμμετρίας (O), το εικοσάεδρο και το δωδεκάεδρο ανήκουν στην εικοσαεδρική ομάδα συμμετρίας (I). Σωτήρης Γκουντουβάς, Γεωμετρικές Διαδρομές, Γ' έκδοση, Αθήνα 2021. Κέντρο Έρευνας Επιστήμης και Εκπαίδευσης, «Ευκλείδη Στοιχεία», τόμος 3, κεφ. 3 (Αθήνα 2001, ISBN 960-86879-2-6) ΟΕΔΒ, Ευκλείδεια Γεωμετρία Α' - Β' Γενικού Λυκείου, κεφ. 13 (συμπιεσμένο αρχείο) Weisstein, Eric W., Platonic solid (Αγγλικά)
Ταν Σουέ

Ο Ταν Σουέ (ή Θαν Σουέ) είναι στρατιωτικός από τη Μιανμάρ, δικτάτορας της χώρας από τις 23 Απριλίου 1992 ως τις 30 Μαρτίου 2011. Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1933. Έγινε στρατιωτικός σε ηλικία 20 ετών, έχοντας εργαστεί προηγουμένως στην Ταχυδρομική Υπηρεσία της χώρας. Ανέλαβε Πρόεδρος του Συμβουλίου για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη το 1992. Συνδέθηκε με την ανατροπή και σύλληψη του Πρωθυπουργού Κιν Νιουντ, γεγονός που αισθητά επαύξησε την εξουσία του.

 Είναι γνωστό ότι είναι διαβητικός και φημολογείται ότι πάσχει από καρκίνο του εντέρου. Σπάνια κάνει δημόσιες εμφανίσεις Στις 31 Δεκεμβρίου του 2006 έφυγε στη Σιγκαπούρη, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία. Επέστρεψε στη Μιανμάρ έπειτα από δύο εβδομάδες. Το 2006 διέρρευσαν στο Διαδίκτυο εικόνες από ένα ερασιτεχνικό βίντεο από το γάμο της κόρης του Ταν Σουέ, που προκάλεσε σχόλια για την πολυτέλεια και τη δεξίωση.Έπειτα από τις πολυήμερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2007 ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ανέφεραν ότι η σύζυγος και τα κατοικίδια του του δικτάτορα έφυγαν από τη χώρα στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007 και πήγαν πιθανότατα στο Λάος.Το 2011 ανέλαβε νέος πρόεδρος ο Θέιν Σέιν και ο Σουέ αποχώρησε και από το αξίωμα του αρχηγού του στρατού.
Βαλέτα ΦΚ

Η Βαλέτα ΦΚ (μαλτέζικα: Valletta FC) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βαλέτα, Μάλτα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1943 από τη συγχώνευση των Βαλέτα Πρέστονς, Βαλέτα Σαιντ Πολς και Βαλέτα Γουνάιτεντ. Έχει αναδειχθεί 22 φορές πρωταθλήτρια Μάλτας, 13 φορές κυπελλούχος ενώ έχει κατακτήσει και 10 φορές το Σούπερ Καπ.

 Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι (επίπεδο 1): Πρωταθλήτρια (25): 1914-151, 1931-321, 1944-45, 1945-46, 1947-48, 1958-59, 1959-60, 1962-63, 1973-74, 1977-78, 1979-80, 1983-84, 1989-90, 1991-92, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 2000-01, 2007-08, 2010-11, 2011-12, 2013-14, 2015-16, 2017-18, 2018-19Τάτσα Μαλτία (κύπελλο): Κυπελλούχος (14): 1959-60, 1963-64, 1974-75, 1976-77, 1977-78, 1990-91, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 2000-01, 2009-10, 2013-14, 2017-18Σούπερ Καπ Μαλτία: Νικήτρια (11): 1989, 1994, 1996, 1997, 1998, 2000, 2007, 2010, 2011, 2012, 20161Σαν Βαλέτα Γιουνάιτεντ. Προφίλ στην ιστοσελίδα της Μαλτέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Προφίλ ομάδας στο soccerway.com Προφίλ ομάδας στο uefa.com Επίσημος ιστότοπος
Καρχαροδοντόσαυρος

Ο Καρχαροδοντόσαυρος (Carcharodontosaurus) ήταν τεράστιος σαρκοφάγος δεινόσαυρος της Κρητιδικής περιόδου. Έζησε στη Βόρεια Αφρική και είχε ογκώδες σώμα και ουρά, και βαριά κόκκαλα. Οι βραχίονές του ήταν κοντοί και κατέληγαν σε τρία δάχτυλα με αιχμηρά νύχια. Κυνηγούσε σε ζευγάρια ή μόνος του, Ορνιθόποδα όπως οι ουρανόσαυροι και Σαυρόποδα όπως ο Παραλιτιτάνας ήταν πιθανά θηράματα

 Είχε μήκος 8-14 μέτρα, και βάρος 6-8 τόνους. Είχε ένα μεγάλο κρανίο, περίπου 1,6 μ, μικρότερο μόνο από αυτό του Γιγανοτόσαυρου, με τον οποίο σχετίζεται στενά. Είχε μεγάλα και δυνατά σαγόνια με μακριά, πριονωτά δόντια 16 εκατοστά σε μήκος. Από τα πριονωτά δόντια έλαβε και το όνομά του (κάρχαρον = πριόνι). Αν και ήταν μεγαλύτερος από τον Τ. rex, ο εγκέφαλός του ήταν μικρότερος. Ήταν ένας πιο πρωτόγονος δεινόσαυρος σε σχέση με τον Τ. rex. Έζησε κατά την Κρητιδική περίοδο, περίπου πριν από 110 έως 90 εκατομμύρια έτη. Μπορεί να κυνηγούσε κατά ομάδες, όπως άλλοι Αλλοσαυρίδες, αλλά δεν υπάρχει κανένα απολίθωμα που να στηρίζει αυτή την άποψη. Ο Καρχαροδοντόσαυρος έγινε αρχικά γνωστός από ένα ελλιπές κρανίο και μερικά κόκκαλα που βρέθηκαν από τους Depret και Savornin το 1927 στη Βόρεια Αφρική. Αρχικά αποκαλούνταν Megalosaurus saharicus), όμως ο Ernst Stromer von Reichenbach του έδωσε το σημερινό του όνομα το 1931. Αυτά τα απολιθώματα καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1944. Το 1996, ο Paul Sereno και η ομάδα του βρήκαν ένα άλλο δείγμα κρανίου Καρχαροδοντόσαυρου στη βόρεια Αφρική.
Εκλογές ηγεσίας κεντροαριστεράς 2017

Οι εκλογές για την ηγεσία της ελληνικής κεντροαριστεράς πραγματοποιήθηκαν στις 12 Νοεμβρίου 2017, στις οποίες συμμετείχαν εννέα υποψήφιοι. Εκτός από την Ελλάδα κάλπες στήθηκαν σε Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες της Ευρώπης. Επίσης κάλπες στήθηκαν σε Η.Π.Α., Καναδά και Αυστραλία. Επειδή κανένας από τους υποψηφίους δεν κέρδισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές στις 19 Νοεμβρίου, μεταξύ της Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη. Άλλοι υποψήφιοι ήταν ο επικεφαλής του κινήματος Το Ποτάμι Σταύρος Θεοδωράκης, ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο πρώην υπουργός Γιάννης Ραγκούσης και άλλοι. Νικήτρια αναδείχθηκε η Φώφη Γεννηματά, η οποία επικράτησε του Νίκου Ανδρουλάκη με 56,75%. Στις εκλογές συμμετείχαν περισσότεροι από 210.000 Έλληνες πολίτες, οι οποίοι ψήφισαν στον πρώτο γύρο των εκλογών. Τη διαδικασία εκλογής της ηγεσίας για τον νέο φορέα της Κεντροαριστεράς υποστήριξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., Το Ποτάμι, η Δημοκρατική Αριστερά και τα μικρότερα κόμματα που απαρτίζουν τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Οι εκλογές διοργανώθηκαν από επιτροπή, υπό την προεδρία του Νίκου Αλιβιζάτου.

 Υποψηφιότητα μπορούσε να υποβάλει κάθε Έλληνας ή Ελληνίδα, εγγεγραμμένος/η στους εκλογικούς καταλόγους. Οι ενδιαφερόμενοι έπρεπε να υποβάλλουν την υποψηφιότητά τους μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής 8 Σεπτεμβρίου μαζί με παράβολο των 2.000 ευρώ.Ως την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου χρειάστηκε να καταθέσουν και 1.000 υπογραφές από τουλάχιστον 7 περιφέρειες της χώρας με τουλάχιστον 50 υπογραφές από κάθε μία από αυτές περιφέρεια. Οι υποψηφιότητες επικυρώθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου.Κατεβλήθη προσπάθεια για τη διεξαγωγή τουλάχιστον μιας τηλεοπτικής συζήτησης με όλους τους υποψηφίους πριν από τον πρώτο γύρο και μιας ακόμη ανάμεσα στους δύο επικρατέστερους υποψηφίους, μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου.Η εκλογική διαδικασία θα διεξαγόταν στις 5 Νοεμβρίου, με τον δεύτερο γύρο να τοποθετείται στις 12 Νοεμβρίου. Τελικά, ο α΄ και ο β΄ γύρος διεξήχθησαν στις 12 και 19 Νοεμβρίου αντίστοιχα.Το ψηφοδέλτιο ήταν ένα και περιελάμβανε τα ονόματα όλων των υποψηφίων. Οι ψηφοφόροι εκδήλωσαν την προτίμησή τους σημειώνοντας το πολύ έναν σταυρό προτίμησης.Θα εξετασθεί η δυνατότητα, εκτός από τη δια ζώσης ψηφοφορία, να διεξαχθεί και ψηφοφορία εξ αποστάσεως.Οι πολίτες που συμμετείχαν στη διαδικασία κλήθηκαν να συνεισφέρουν ως 4 ευρώ, προβλεπομένου διαφορετικού ποσού για νέους και για άνεργους. Το ποσό που συγκεντρώθηκε κατεβλήθη για την κάλυψη της δαπάνης της εκλογικής διαδικασίας. Διεξήχθησαν δύο τηλεμαχίες (debates) για τους υποψηφίους ηγεσίας: η πρώτη στις 30 Οκτωβρίου 2017 και η δεύτερη στις 6 Νοεμβρίου. Και οι δύο μεταδόθηκαν ζωντανά από την ΕΡΤ2. Νίκος Ανδρουλάκης Αρχειοθετήθηκε 2018-01-15 στο Wayback Machine. Κωνσταντίνος Γάτσιος Αρχειοθετήθηκε 2017-12-16 στο Wayback Machine. Φώφη Γεννηματά Σταύρος Θεοδωράκης Γιώργος Καμίνης Γιάννης Μανιάτης Απόστολος Πόντας Γιάννης Ραγκούσης Δημήτρης Τζιώτης «Εκλογες για τον Προεδρο του Νεου Φορεα». Ανεξάρτητη Επιτροπή Διαδικασιών & Δεοντολογίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2017.
Ευρωμπάσκετ 1947

Το 5ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης διοργανώθηκε στην Πράγα, πρωτεύουσα της απερχόμενης πρωταθλήτριας Τσεχοσλοβακίας, από τις 27 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου 1947 υπό την αιγίδα της FIBA Europe. Είναι το μοναδικό στην ιστορία Ευρωμπάσκετ που διεξήχθη μόλις ένα έτος μετά το προηγούμενο, διότι η FIBA ήθελε η διοργάνωση να επιστρέψει στις «μονές» χρονιές ώστε να μην συμπίπτει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Συμμετείχαν 14 ομάδες (ρεκόρ έως τότε) και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε εύκολα η πρωτοεμφανιζόμενη Σοβιετική Ένωση των Λίσοφ (MVP του τουρνουά), Μπουτάουτας, Κόνιεφ και Κορκίγια, κερδίζοντας κάθε αγώνα με διαφορά 25 πόντων κατά μέσο όρο. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε η ομάδα της οικοδέσποινας - μάλιστα χιλιάδες φίλαθλοι της τελευταίας προσπάθησαν να μπουν στο μικρό γυμναστήριο του τελικού δίχως εισιτήρια, χωρίς ευτυχώς θύματα. Τρίτη τερμάτισε η Αίγυπτος, η οποία συμμετείχε στην ευρωπαϊκή ζώνη της FIBA έως τη δεκαετία του 1950. Απ' τα στατιστικά της διοργάνωσης ξεχωρίζει η νίκη του Βελγίου με 114-11 επί της Αλβανίας, με την οποία ισοφαρίστηκε το ρεκόρ της μεγαλύτερης διαφοράς (103 πόντοι) που κατείχε η Λιθουανία απ' το Ευρωμπάσκετ του 1939, με την νίκη της επί της Φινλανδίας με 112-9. Εντυπωσιακή όμως στο Ευρωμπάσκετ του 1947 ήταν και η νίκη της Γαλλίας επί της Αυστρίας με το επιβλητικό 100-6 και με επιμέρους σκορ των ημιχρόνων 50-4 και 50-2!

 Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερα γκρουπ, αποτελούμενες από 4 ομάδες (για τα γκρουπ Α' και Δ') και από 3 ομάδες τα άλλα δύο. Οι δύο πρώτες ομάδες των ομίλων σχημάτισαν δύο νέους ομίλους των τεσσάρων ομάδων, για να προκύψουν τα τελικά ζευγάρια, που θα έπαιζαν για την κατάταξη στις θέσεις 1-8. Ομοίως, οι υπόλοιπες ομάδες σχημάτισαν δύο ομίλους των τριών ομάδων για να οδηγηθούν μετά στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-14. Η τελική κατάταξη προέκυψε με ένα τελευταίο αγώνα από κάθε ομάδα. Για τις θέσεις 9-14, αντίπαλες βρέθηκαν οι ομάδες που είχαν καταλάβει την ίδια θέση στους ομίλους Ε' και Στ'. Ομοίως, για τις θέσεις 1-8, τα ζευγάρια προέκυψαν από τους ομίλους Ζ' και Η'. Σοβιετική Ένωση: Jewgeni Alexejew, Stepas Butautas, Nodar Dschordschikjia, Wassili Kolpakow, Anatoli Konjew, Otar Korkia, Vytautas Kulakauskas, Ilmar Kullam, Justinas Lagunavičius, Joann Lõssov, Alexander Moissejew, Kazys Petkevičius, Sergej Tarasow, Juri Usakow. Τσεχοσλοβακία: Karel Bělohradský, Miloš Bobocký, Miroslav Dostál, Jiří Drvota, Josef Ezr, Milan Fraňa, Gustav Hermann, Jan Kozák, Václav Krása, Ivo Mrázek, Josef Toms, Ladislav Trpkoš, Emil Velenský, Miroslav Vondráček. Αίγυπτος: Youssef Abbas, Fouad Aboul Kheir, Guido Acher, Maurice Calife, Gaby Catafago, Rahman Hafez Abdel, Zaki Selim Harari, Hassan Moawad, Hussein Montasser, Wahid Saleh, Albert Tadros, Zaki Yehia. Το Ευρωμπάσκετ του 1947 από τη FIBA-Europe
Ουραίος

Ο αυτοκρατορικός ουραίος είναι αρχαίο αιγυπτιακό σύμβολο της εξουσίας των Φαραώ. Πιθανόν να προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή λέξη «Ιαρέτ». Παριστανόταν ως κόμπρα καραδοκούσα να επιτεθεί. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τοποθετούσαν τον ουραίο στο μέτωπο των Θεών και Φαραώ, αλλά το χρησιμοποιούσαν και ως φυλακτό, επειδή, πίστευαν ότι η καυτή του ανάσα είναι ικανή να εξολοθρεύσει τους εχθρούς του φορέα του. Το τοποθετούσαν, επίσης, ως κοσμητικό στοιχείο του ανωφλίου εισόδου των οικιών και των ναών. Παραδείγματα έχουμε από την εποχή της 3ης δυναστείας, τον ναό του Αμπού Σίμπελ και του Κομ Όμπο.

 Dieter Arnold: Lexikon der Ägyptischen Baukunst. Albatros Verlag, Düsseldorf 2000, ISBN 3-491-96001-0. Hans Bonnet: Lexikon der Ägyptischen Religionsgeschichte. 3. unveränderte Auflage. Nikol-Verlagsgesellschaft mbH, Hamburg 2000, ISBN 3-937872-08-6. Rainer Hannig: Großes Handwörterbuch Ägyptisch-Deutsch. 2. Auflage. Verlag Philipp von Zabern, Mainz 1997, ISBN 3-8053-1771-9. Wolfgang Helck: Politische Gegensätze im alten Ägypten: ein Versuch. Hildesheimer ägyptologische Beiträge (HÄB) 23, Gerstenberg Verlag, Hildesheim 1986. Wolfgang Helck, Eberhard Otto: Kleines Lexikon der Ägyptologie. Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 1999, ISBN 3-447-04027-0. Manfred Lurker: Lexikon der Götter und Symbole der alten Ägypter. Scherz Verlag, Frankfurt am Main, ISBN 3-502-19420-3.
Αλεξάντερ Αουγκουστινόβιτς

Ο Αλεξάντερ Αουγκουστινόβιτς (πολωνικά: Aleksander Augustynowicz) (7 Φεβρουαρίου 1865, Ισκσίνια - 23 Αυγούστου 1944, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 1865 και 1944 στην Πολωνία.

 Ο Αλεξάντερ Αουγκουστινόβιτς γεννήθηκε στην Ισκσίνια στις 7 Φεβρουαρίου. Ο πατέρας του ήταν ο Βιντσέντι, γαιοκτήμονας και η μητέρα του η Γιούλια (το γένος Χαμπέτσκι). Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Ζέσουφ και τα έτη 1883-1886 σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» στην Κρακοβία, όπου εκπαιδεύτηκε από τους Φέλιξ Σιναλέφσκι, Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς και Γιαν Ματέικο. Για να ολοκληρώσει τις σπουδές του μετακόμισε στο Μόναχο και συμμετείχε σε ταξίδια καλλιτεχνών στην Ιταλία και στην Ουγγαρία. Το 1890, μετακόμισε στο Λβουφ (σήμερα Λβιβ στην Ουκρανία, τότε Πολωνία) όπου ξεκίνησε την καριέρα του ως καλλιτέχνης. Πέρασε χρόνο στο Ζακοπάνε μεταξύ 1914 και 1921, το 1921 μετακόμισε για να ζήσει στο Πόζναν, όπου είχε ήδη μια σταθερή θέση στους ντόπιους καλλιτέχνες, καθώς κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εξέθεσε τους πίνακές του με την Εταιρεία Καλλιτεχνών. Το 1925 έγινε μέλος της Εταιρείας Κινήτρου των καλών Τεχνών (Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych) στη Βαρσοβία. Το 1935, στο Πόζναν, γιόρτασε την πεντηκοστή επέτειο της δημιουργικότητάς του, κατά την οποία τα έργα του παρουσιάστηκαν σε μια αναδρομική έκθεση. Μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μετακόμισε στη Βαρσοβία, όπου σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας.Ήταν παντρεμένος με την Άννα Τσεμερίνσκα (1895), με την οποία απέκτησε τρεις κόρες: τη Στανισουάβα (γενν. 1897), τη Ζόφια (1899-1935) και την Αλεξάντρα (γενν. 1901).Ο Αουγκουστινόβιτς ζωγράφισε προσωπογραφίες, οι οποίες εκτέθηκαν σε εθνικές και διεθνείς εκθέσεις. Το 1925, κατά τη διάρκεια της έκθεσης Προσωπογραφία της Πολωνίας (Portret polski) στη Βαρσοβία, του απονεμήθηκε ο υψηλότερος τιμητικός τίτλος για όλα τα έργα τέχνης του. Στο Πόζναν ζωγράφισε πολλές προσωπογραφίες ( μεταξύ άλλων των Βόιτσεχ Τρομπτσίνσκι, Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι και Βίτολντ Τσελιχόφσκι), πολλές από τις οποίες ήταν ζωγραφισμένες με υδατογραφία. Οι περισσότεροι πίνακές του είναι φτιαγμένοι από υδατογραφία και έχουν θέμα τα τοπία και την πολωνική λαογραφία. Τα έργα του εκτίθενται επί του παρόντος σε πολλά μουσεία σε όλη την Πολωνία και σε ιδιωτικές συλλογές. Δεκατέσσερα από τα έργα του με υδατογραφία και ελαιογραφία βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο του Πόζναν.Στις 11 Νοεμβρίου 1937, έλαβε τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι, για την υπηρεσία του στον τομέα της τέχνης (za zasługi na polu sztuki).
Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας

Η Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD) αποτελεί μία κωδικοποίηση των νοσημάτων από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που αρχικά έχει ως σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη ανάλυση και επεξεργασία των ιατρικών διαγνώσεων παγκοσμίως. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διατηρεί στο διαδίκτυο μία έκδοση (στα αγγλικά) της τελευταίας αναθεώρησης η οποία είναι αναζητήσιμη.Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολύ εξειδικευμένους σκοπούς καθώς δεν είναι δυνατή η καταχώρηση πολύ αναλυτικών καταστάσεων όπως "για ποιον λόγο ήρθε στο νοσοκομείο", είναι όμως χρήσιμη στην ομαδοποίηση και ανάλυση διαγνώσεων για επιδημιολογικούς λόγους.

 Αρχικά είχε σχεδιαστεί για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων θνησιμότητας που υπήρχαν συγκεντρωμένα από διάφορες χώρες και εποχές. Στην σημερινή μορφή της έχει γίνει ομαδοποίηση των διαγνώσεων κάτω από οικογένειες. Κάθε κωδικός είναι της μορφής ΓΑΑ.ΧΧΧ όπου το Γ είναι λατινικό κεφαλαίο γράμμα, το Α είναι ψηφίο και το Χ είναι επίσης ψηφίο και δείχνει την υποκατηγορία η οποία μπορεί να είναι και κενή. Παραδείγματα G80. Εγκεφαλική παράλυση H52.1 Μυωπία Η διεθνής διάσκεψη για την 9η Αναθεώρηση της Διεθνούς Ταξινόμησης των Νοσημάτων (ICD-9) έγινε στη Γενεύη από τις 30 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 1975. Λόγω του κόστους της ενημέρωσης των συστημάτων επεξεργασίας αρχικά επρόκειτο να γίνουν μόνο μικρές αλλαγές και φυσικά η ενημέρωση της ταξινόμησης με βάση τις νέες ασθένειες. Η δέκατη αναθεώρηση της ταξινόμησης ξεκίνησε το 1983 και ολοκληρώθηκε το 1992.Η βασική ταξινόμηση γίνεται με τριψήφιους κωδικούς που είναι και υποχρεωτικό επίπεδο κωδικοποίησης για τη διεθνή αναφορά στη βάση δεδομένων της θνησιμότητας της ICD και για γενικές διεθνείς συγκρίσεις. Ακολουθεί μία δεύτερη κατηγοριοποίηση με τετραψήφιο κωδικό η οποία δεν είναι υποχρεωτική αλλά γενικά χρησιμοποιείται και σε μερικές κατηγορίες αποτελεί ένα αναπόσπαστο τμήμα της ICD. Ελληνική έκδοση - Υπουργείο Υγείας
Νταβίδ Θουρουτούθα

Ο Νταβίδ Θουρουτούθα Βεϊγέ (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1986) είναι Βάσκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ ως επιθετικός μέσος. Διαθέτει επίσης την γαλλική υπηκοότητα.

 Ο Θουρουτούθα είναι γεννημένος στο Ροσφόρ της Γαλλίας, από Γαλλίδα μητέρα και Ισπανό πατέρα, με την οικογένειά του να επιστρέφει στην περιοχή καταγωγής του τελευταίου, την Χώρα των Βάσκων, λίγο καιρό αργότερα. Ο Θουρουτούθα εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Ρεάλ Σοσιεδάδ αφού πρώτα ξεκίνησε την καριέρα του από την Ντέμπα (Χιπούθκοα). Την σεζόν 2007–08 αγωνίστηκε υπό την μορφή δανεικού στην γειτονική ΣΝ Εϊμπάρ, στη δεύτερη κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου.Ο Θουρουτούθα πέρασε την επόμενη σεζόν αγωνιζόμενος με την δεύτερη ομάδα της Ρεάλ στην τρίτη κατηγορία, όπου και γνώρισε τον υποβιβασμό. Στις 23 Νοεμβρίου 2008 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου του Σαν Σεμπαστιάν, αγωνιζόμενος για εννέα λεπτά στην εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της ΣΝ Ουέσκα. Για την σεζόν 2009–10, ο Θουρουτάθα συνεισέφερε με τέσσερα τέρματα σε 28 συμμετοχές για την επάνοδο της Ρεάλ Σοσιεδάδ στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, έπειτα από απουσία τριών ετών. Συνέχισε να αγωνίζεται ως βασικός και την επόμενη σεζόν, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην διοργάνωση στις 29 Αυγούστου 2010 σε μαι εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της Βιγιαρρεάλ ΚΦ,, ενώ πέτυχε το πρώτο του τέρμα στις 28 Νοεμβρίου σε μια νίκη με σκορ 3–1 επί της Σπόρτινγκ Χιχόν. Εκείνη την σεζόν ήταν απών από μόλις δύο αναμετρήσεις για το πρωτάθλημα, με τους Βάσκους να καταφέρνουν, τελικώς, να διατηρηθούν στην κατηγορία. Επίσημη προφίλ από την Ρεάλ Σοσιεδάδ (Ισπανικά) Προφίλ από το BDFutbol Προφίλ από το Futbolme (Ισπανικά) Προφίλ από το Transfermarkt
TRAPPIST-1c

Ο TRAPPIST-1c, γνωστός επίσης ως 2MASS J23062928-0502285 c, είναι εξωπλανήτης σε τροχιά γύρω από τον υπέρψυχρο νάνο αστέρα TRAPPIST-1 που απέχει περίπου 40 έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό του Υδροχόου. Είναι μακράν ο πλανήτης με την περισσότερη μάζα στο σύστημα TRAPPIST-1 με 1,63 γήινες μάζες. Ωστόσο με βάση την ακτίνα του, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος, ελαφρώς μικρότερος από τον TRAPPIST-1g. Ο πλανήτης ανακαλύφθηκε με τη μέθοδο διέλευσης και ανακοινώθηκε στις 2 Μαΐου του 2016. Ενώ είναι αρκετά «δροσερός» για να διατηρήσει ατμόσφαιρα, θεωρείται πάρα πολύ καυτός για να είναι κατοικήσιμος.

 Ο TRAPPIST-1c είναι πλανήτης περίπου στο μέγεθος της Γης. Έχει ακτίνα περίπου 1,056 γήινες ακτίνες, βάσει του ποσού του αστρικού φωτός που μπλοκάρει. Έχει μάζα η οποία αρχικά υπολογίστηκε στις 1,38 γήινες μάζες, αλλά πιο πρόσφατες και ακριβείς εκτιμήσεις, υπολογίζουν τη μάζα του περίπου στις 1,63 γήινες μάζες. Αυτό καθιστά τον TRAPPIST-1c τον μεγαλύτερο πλανήτη του συστήματος με όρους μάζας. Με πυκνότητα 7,63 g/cm3 (~1,38 φορές την πυκνότητα της Γης) και βαρυτική έλξη ~1,462g, είναι πιθανό ότι TRAPPIST-1c είναι ένας σιδερένιος πλανήτης. Είναι πιθανό ότι η απώλεια νερού συνέβη πριν από την εξασθένιση του αστέρα (TRAPPIST-1) του πλανήτη Υπολογίζεται ότι ο TRAPPIST-1b και ο TRAPPIST-1c μπορεί να έχουν χάσει μέχρι και 15 γήινους ωκεανούς και ενδέχεται να διακυβεύεται η κατοικησιμότητα τους. Ωστόσο, με θερμοκρασία ισορροπίας πάνω από 341,9 βαθμούς κέλβιν (68,75 °C), οποιοδήποτε υπόλοιπο νερό θα έβραζε, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι αρκετή για να βράσει το νερό.
Τριφύλλι Πέλλας

Το Τριφύλλι είναι χωριό του δήμου Πέλλας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, μέρος της δημοτικής ενότητας Μεγάλου Αλεξάνδρου (Πρόγραμμα «Καλλικράτης»). Έχει πληθυσμό 481 κατοίκους (2011) και βρίσκεται σε υψόμετρο 7 μ.

 Το Τριφύλτσοβο (όπως έλεγαν το Τριφύλλι) ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα (1912) όπου είχε λίγα σπίτια και περιτριγυριζόταν από βάλτους. Αποτελούνταν από από 50 σπίτια εκ των οποίων στα 45 ήταν μουσουλμανικές οικογένειες και στα 5 χριστιανικές Σλαβικές. Οι κάτοικοι ήταν 315 (200 μουσουλμάνοι Τούρκοι και 115 εξαρχικοί). Το 1913 στην περιοχή έμεναν 208 κάτοικοι (110 άντρες και 98 γυναίκες). Το 1924 υπήρξε υποχρεωτική μετανάστευση των μουσουλμάνων κατοίκων στην Τουρκία αλλά εγκαταστάθηκαν στο χωριό 62 οικογένειες χριστιανών προσφύγων από τη Θράκη και τον Πόντο (213 κάτοικοι). Το 1928 μετονομάστηκε σε Τριφύλλι όπου είναι το έως τώρα όνομά του. Το 1947 και για μία δεκαετία ακόμη στο Τριφύλλι λειτουργούσε ο Αστυνομικός Σταθμός λόγω της καταστροφής του Δροσερού όπου στεγαζόταν παλιά εκεί. Το 1955 με βασιλικό διάταγμα ιδρύθηκε το έως και σήμερα δημοτικό σχολείο αντικαθιστώντας το παλιό διώροφο δημοτικό σχολείο όπου κάηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Από το 1963 έως το 1978 υπήρξε έντονο το μεταναστευτικό κύμα των κατοίκων προς Γερμανία, Αμερική και Αυστραλία διότι οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να ζήσουν από τα λίγα στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων όπου διέθεταν. Ο οικισμός μέχρι το 1951 υπαγόταν στην κοινότητα Δροσερού, οπότε και περιήλθε στην κοινότητα Γυψοχωρίου με συνοικισμό το Τριφύλλι. Όμως, το 1977 οι αρμοδιότητες μετατέθηκαν στο Τριφύλλι και έτσι δημιουργήθηκε η κοινότητα Τριφυλλίου με συνοικισμό το Γυψοχώρι. Το 1998 καταργήθηκε η κοινότητα και το Τριφύλλι αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τον Οκτώβριο του 2010 με το σχέδιο Καλλικράτης το Τριφύλλι ανήκει πλέον διοικητικά στο Δήμο Πέλλας με έδρα τα Γιαννιτσά. Από την ίδρυση του χωριού και για περίπου μισό αιώνα οι κάτοικοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και κυρίως με την καλλιέργεια τριφυλλιού, καλαμποκιού, σιταριού, αμπελιών και την παραγωγή κρασιού. Από το 1970 έως και σήμερα η κτηνοτροφία έχει μειωθεί σε μεγάλο βαθμό και η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια ροδάκινων. Εξαίρεση αποτελούν οι δεκαετίες '80 - '90 όπου έχουμε έντονη την καλλιέργεια σπαραγγιών. http://www.lithoksou.net/p/plithysmos-kai-oikismoi-tis-perioxis-gianitson-1886-%25E2%2580%2593-1927 Αρχειοθετήθηκε 2015-08-25 στο Wayback Machine. http://users.sch.gr/deshourmou/NEA%20PATRIDA/trifili.htm http://istographos.blogspot.gr/2015/02/blog-post.html
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1967

Οι 9οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 10-14 Μαΐου 1967 στα Σκόπια, Γιουγκοσλαβίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για έβδομη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα της Γιουγκοσλαβίας. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδας και Ρουμανίας.

 10/05 Ελλάδα-Ρουμανία 73-67(36-30) 10/05 Βουλγαρία-Τουρκία 80-71(39-32) 10/05 Γιουγκοσλαβία-Β΄Γιουγκοσλαβία 85-46(39-22) 11/05 Ελλάδα-Τουρκία 81-63(39-34) 11/05 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 85-63(44-26) 11/05 Βουλγαρία-Β΄Γιουγκοσλαβία 71-67(37-30) 12/05 Ελλάδα-Βουλγαρία 80-86(39-51) 12/05 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 90-77(50-34) 12/05 Ρουμανία-Β΄Γιουγκοσλαβία 71-54(36-25) 13/05 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 74-100(24-48) 13/05 Ρουμανία-Βουλγαρία 63-60(33-24) 13/05 Τουρκία-Β΄Γιουγκοσλαβία 73-92(42-48) 14/05 Ελλάδα-Β΄Γιουγκοσλαβία 83-95(45-53) 14/05 Ρουμανία-Τουρκία 71-67(37-37) 14/05 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 98-76(52-30) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Τζο Κολκάχουν

Ο Τζο Κολκάχουν (Joseph William 'Joe' Colquhoun, 7 Νοεμβρίου 1926 – 13 Απριλίου 1987) ήταν Βρετανός συγγραφέας και καλλιτέχνης εικονογραφημένων ιστοριών (κόμικς) γνωστός περισσότερο για το έργο του με τίτλο Charley's War στο εβδομαδιαίο περιοδικό Battle Picture. Ακόμη ήταν ο πρώτος εικονογράφος της ποδοσφαιρικής σειράς Roy of the Rovers.

 Γεννημένος στο Harrow του Middlesex, ο Κολκάχουν υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. Ακολούθως φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών "Kingston Upon Thames". Η επαγγελματική του ενασχόληση με τα κόμικς ξεκίνησε το 1951 με την εταιρεία Jungle Trails, ενώ στη συνέχεια εργάσθηκε για λογαριασμό του οίκου IPC Media σε τίτλους όπως τα περιοδικά Lion και Tiger, όπου φιλοτέχνησε την ιστορία Roy of the Rovers επί 6 έτη (1954 - 1959), παρότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Τον Ιούλιο του 1968 ξεκίνησε στο περιοδικό Jag της εταιρίας Fleetway, τη χιουμοριστική, ποδοσφαιρική σειρά Football Family Robinson Στις αρχές της δεκαετίας του '70 συνεργάσθηκε με τα χιουμοριστικά περιοδικά Buster και Cor!!, εν συνεχεία δε με το Battle Picture Weekly. Εκεί δημιούργησε τις σειρές Soldier Sharp: the Rat of the Rifles και Johnny Red, πριν ο εκδότης Dave Hunt του αναθέσει να φιλοτεχνήσει την ιστορία του Pat Mills με τίτλο Charley's War (1978 - 1985),. Ο Κολκάχουν, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία του πέθανε πρόωρα, από καρδιακή ανακοπή στο Pool του Dorset, σε ηλικία μόλις 60 ετών.
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 69)

Να μη συγχέεται με άλλους με το όνομα Τίτος Φλάβιος Σαβίνος.Ο Τίτος Φλάβιος Σαβίνος ΙΙΙ, λατιν.: Titus Flavius Sabinus (1ος αι.) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε δύο φορές αντικαταστάτης ύπατος (suffect consul), πρώτος στο nundinium (στην περίοδο υπατείας) από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 69 με τον αδελφό του Γναίο Αρουλένο Καίλιο Σαβίνο και πάλι τον Μάιο και τον Ιούνιο του έτους 72 ως συνάδελφος του Γαΐου Λικινίου Μουκιανού. Ο ιστορικός Γκάβιν Τάουνεντ έχει ταυτοποιήσει τον Τ. Φλ. Σαβίνο ΙΙΙ ως ανιψιό του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και γιο του Τίτου Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ, υπάτου το έτος 47, μία θέση που έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές. Ο Tάουνεντ υποστήριξε περαιτέρω ότι ο Σαβίνος ΙΙΙ ήταν ο πατέρας του Tίτου Φλαβίου Σαβίνου ΙV υπάτου το έτος 82 και του Tίτου Φλαβίου Κλήμεντος υπάτου το έτος 95.

 Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Σαβίνου ΙΙΙ πριν από την υπατεία του. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Τ. Φλ. Σαβίνος ΙΙΙ και ο αδελφός του Γ. Α. Κ. Σαβίνος διορίστηκαν ύπατοι για το δεύτερο nundinium (περίοδο υπατείας) του έτους 69, του έτους των τεσσάρων Αυτοκρατόρων, μία ρύθμιση που ο Μ. Σ. Όθων (ο 2ος από τους τέσσερις) δεν άλλαξε. Ωστόσο ο Τάουνεντ, επικαλούμενος τα στοιχεία ενός παπύρου από την Αίγυπτο, υποστήριξε ότι και οι δύο αδελφοί Σαβίνοι προορίζονταν από τον Νέρωνα για να είναι οι consules ordinarii (κανονικοί ύπατοι) για το έτος αυτό, αλλά ο Γάλβας (ο 1ος από τους τέσσερις) τους είχε μετακινήσει από αυτή την πολύτιμη θέση του ημερολογίου στο επόμενο nundinium. Την ίδια χρονιά, ο Σαβίνος ΙΙΙ υπηρέτησε ως στρατηγός για τον Όθωνα, ανέλαβε τη διοίκηση μίας ομάδας μονομάχων, που είχαν πιεστεί σε υπηρεσία με την πλευρά του Όθωνα, και τέθηκε υπό τη διοίκηση του Mάρτιου Μάκερ, αλλά ηττήθηκε από ένα τμήμα στρατού, που υποστήριζε τον Βιτέλιο (τον 3ο από τους τέσσερις). Ο Τάκιτος γράφει ότι «οι στρατιώτες ήταν ενθουσιασμένοι από αυτήν την αλλαγή στρατηγών, ενώ οι στρατηγοί οδηγήθηκαν από αυτές τις συνεχείς εξεγέρσεις στο να βλέπουν με αποστροφή μία τόσο μισητή υπηρεσία». Μετά την ήττα και την αυτοκτονία του Όθωνα, ο Σαβίνος ΙΙΙ υποτάχθηκε στον Βιτέλλιο. Καθώς οι δύο αδελφοί είχαν ήδη ξεκινήσει το nundinium τους ως αντικαταστάτες ύπατοι, όταν γινόταν η αποφασιστική Πρώτη Μάχη στο Βεδριάκον, ο Βιτέλλιος επέτρεψε στους αδελφούς να ολοκληρώσουν τη θητεία τους. Επίσης ο Tάουνεντ αναφέρει ότι ο Σαβίνος διορίστηκε κυβερνήτης της Παννονίας μεταξύ των δύο υπατειών του. «Ο Σαβίνος θα μπορούσε να διεκδικήσει να θεωρηθεί ως vir militaris (στρατιωτικός ανήρ)», υποστηρίζει ο Tάουνεντ σε μία υποσημείωση, «μόνο αν γινόταν legatus legionis (αντιπρόσωπος της λεγεώνας), με διορισμό από τον Όθωνα (Ιστορ. II, 36), καθώς πολλοί διακεκριμένοι στρατιωτικοί ήταν διαθέσιμοι ως προσωπικό». Άλλοι μελετητές της περιόδου δεν δέχτηκαν γρήγορα την πιθανότητα αυτή. Είχε τέκνα: Τίτος Φλάβιος Σαβίνος IV, ύπατος το έτος 82. Νυμφεύτηκε την Ιουλία Φλαβία, κόρη του Τίτου. Τίτος Φλάβιος Κλήμης, ύπατος το 95. Νυμφεύτηκε τη Φλαβία Δομιτίλλα (Αγία), κόρη της Δομιτίλλας της Νεότερης. Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων Σημάδι, Ιστορίες Suetonius, Ζωές των Δώδεκα Καισάρων Cassius Dio, Ρωμαϊκή Ιστορία
Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης

Το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (τουρκικά: Milliyetçi Hareket Partisi, MHP) είναι τουρκικό υπερεθνικιστικό πολιτικό κόμμα. Έχει υποδειχθεί κυρίως στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του και ως νεοφασιστικό. Το κόμμα αποτελεί εταίρο της κυβέρνησης Ερντογάν.

 Ιδρύθηκε το 1969 από τον τουρκοκυπριακής καταγωγής στρατιωτικό Αλπαρσλάν Τουρκές (Alparslan Türkeş). Ο Τουρκές επέκρινε τότε το κυρίαρχο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ότι είχε απομακρυνθεί από τις εθνικιστικές αρχές του Κεμάλ Ατατούρκ. Μάλιστα, για αυτό το λόγο όπως ισχυρίστηκε, ίδρυσε το KEΔ, για να επαναφέρει τη χώρα στις πηγές του Κεμαλισμού. Κατά τη δεκαετία του 1970 το κόμμα σημείωσε μια σχετική επιτυχία, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος και στο κυβερνητικό σχήμα του «Εθνικού Μετώπου» υπό την Πρωθυπουργία του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Μετά το θάνατο του Τουρκές το 1997, νέος Πρόεδρος αναδείχτηκε ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που κατάφερε στις βουλευτικές εκλογές του 1999, να οδηγήσει το κόμμα στη μεγαλύτερη εκλογική του επιτυχία: κέρδισε το 18% των ψήφων και 129 έδρες. Μάλιστα, ο Μπαχτσελί συμμετείχε ως Αντιπρόεδρος στη κυβέρνηση συνεργασίας του Μπουλέντ Ετσεβίτ. Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 όμως, το κόμμα γνώρισε τη συντριβή; δεν κατάφερε καν να εκλέξει βουλευτές ώστε να εκπροσωπηθεί στο Κοινοβούλιο, αφού τη Βουλή μονοπώλησαν το κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό. Επίσημος ιστότοπος
Γάιος Οκτάβιος (τριβούνος το 216 π.Χ.)

Ο Γάιος Οκτάβιος ΙΙ, λατιν.: Gaius Octavius (άκμασε το 216 π.Χ.) ήταν ένας Ρωμαίος αξιωματικός του στρατού, που ήταν ενεργός κατά τη διάρκεια του 3ου αι. π.Χ. Ήταν γιος του ιππέα Γάιου Οκτάβιου Ι και εγγονός του ταμία Γναίου Οκτάβιου Ρούφου. Έγινε ο πατέρας του αξιωματούχου των Βελιτρών, (νυν Βελλέτρι) Γάιου Οκτάβιου ΙΙΙ, πάππος του πραίτωρα Γάιου Οκτάβιου ΙV και πρόπαππος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου (βασ. 27 π.Χ. - 14 μ.Χ.). Όταν ο Μάρκος Αντώνιος προσπάθησε να δείξει την περιφρόνησή του εναντίον του Αυγούστου, είπε ότι ο Οκτάβιος ήταν απελεύθερος και σχοινοποιός από τους Θουρίους.

 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου ο Γ. Οκτάβιος υπηρέτησε ως στρατιωτικός τριβούνος και συμμετείχε στην καταστροφική μάχη των Καννών, αποτελώντας έναν από τους λίγους επιζώντες: όταν οι Καρθαγένιοι μπήκαν στο Ρωμαϊκό στρατόπεδο, ο Οκτάβιος και ο συνάδελφός του, ο τριβούνος Πόπλιος Σεμπρόνιος Τουδιτανός, κατάφεραν να περάσουν από τον εχθρό και έφτασαν με ασφάλεια στο Κανούσιον (νυν Κανόζα ντι Πούλια). Υπηρέτησε στην Επαρχία Σικελίας (σύγχρονη Σικελία) υπό τον πραίτωρα Λεύκιο Αιμίλιο Πάππο το 205 π.Χ., αλλά είναι άγνωστο αν έλαβε μέρος σε κάποια άλλη αποστολή. Γένος Οκταβίων Smith, William (1870). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. III. Archived from the original on 2015-04-05. Suetonius (121). The Life of Augustus.
Futurama: Bender's Big Score

Το Futurama: Bender's Big Score (ή Bender's Big Score) είναι βραβευμένη με Annie βιντεοταινία. Είναι βασισμένη στη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων επιστημονικής φαντασίας Futurama. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 27 Νοεμβρίου 2007. Το Bender's Big Score μαζί με τις τρεις επόμενες ταινίες, αποτελούν τον 5ο κύκλο του Futurama, καθώς κάθε ταινία χωρίστηκε σε τέσσερα επεισόδια, τα οποία αναμεταδώθηκαν στην τηλεόραση. Το Futurama: Bender's big score προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Comedy Central στις 28 Μαρτίου 2008. Το σενάριο της ταινίας έγραψαν οι Κεν Κίλερ και Ντέιβιντ Κόεν, ενώ σκηνοθέτης ήταν ο Dwayne Carey-Hill.

 Καθώς, το προσωπικό της Πλάνετ Εξπρές προετοιμάζεται για τα Χριστούγεννα του 3007, μια φυλή κακών απατεώνων του διαδικτύου εξαπολύει επίθεση εναντίον της Γης, αφού ανακάλυψαν ότι το μυστικό των ταξιδιών στο χρόνο βρίσκεται με τη μορφή τατουάζ στα οπίσθια του Φράι. Χρησιμοποιώντας τις ικανότητες τους ως χάκερς, παίρνουν υπό τον έλεγχό τους τον Μπέντερ και τον στέλνουν πίσω στο χρόνο για να κλέψει όλους τους θησαυρούς της Αρχαίας Γης. Η ταινία κρατά μια 100% "Πιστοποιημένη Φρέσκια" βαθμολογία στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes και ένα 82% όταν προβλήθηκε στα μέλη της κοινότητας RT. Κέρδισε το Βραβείο Annie ως η Καλύτερη Παραγωγή Οικιακής Ψυχαγωγίας. Ακόμη, έχει λάβει "A" βαθμολογία από την ιστοσελίδα UGO. Ο Dan Iverson του IGN έδωσε στην ταινία σκορ 8 στα 10, δηλώνοντας ότι "είναι εύκολο να προτείνεις το Bender's Big Score στους θαυμαστές της σειράς αλλά και σε καινούριους θεατές". Την πρώτη εβδομάδα, το DVD πούλησε 222,036 αντίτυπα και εισέπραξε $3,994,428. Μέχρι και τις 24 Ιουλίου 2008 το www.the-numbers.com δηλώνει ότι οι πωλήσεις του DVD φτάνουν τις 920,023, ενώ η ταινία εισέπραξε συνολικά $16,662,212.
Δήμος Σικυωνίων (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Σικυωνίων του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Σικυωνίων. Έδρα του ήταν το Κιάτο και ο πληθυσμός του ήταν 19.455 κάτοικοι (2001).

 Ο δήμος περιλάμβανε σε 17 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Σικυώνος (έδρα Κιάτο) -- το Κιάτο [ 9.743 ] Δ.δ. Βελίνης -- η Βελίνα [ 243 ] Δ.δ. Γονούσσης -- η Γονούσσα [ 273 ] Δ.δ. Διμηνιού [ 702 ] το Διμηνι [ 654 ] η Παραλία [ 48 ] Δ.δ. Κάτω Διμηνιού [ 1.059 ] το Κάτω Διμηνιόν [ 1.043 ] η Κοκκινιά [ 16 ] Δ.δ. Κλημεντίου -- το Κλημέντι [ 323 ] Δ.δ. Κρυονερίου -- το Κρυονέρι [ 961 ] Δ.δ. Λαλιώτου -- ο Λαλιώτης [ 432 ] Δ.δ. Μεγάλου Βάλτου [ 508 ] ο Μέγας Βάλτος [ 457 ] τα Βαλτσαίικα [ 51 ] Δ.δ. Μικρού Βάλτου -- ο Μικρός Βάλτος [ 359 ] Δ.δ. Μουλκίου [ 1.769 ] το Μούλκι [ 1.269 ] η Τραγάνα [ 500 ] Δ.δ. Μποζικά -- ο Μποζικάς [ 349 ] Δ.δ. Παραδεισίου -- το Παραδείσι [ 150 ] Δ.δ. Πασίου -- το Πάσι [ 1.122 ] Δ.δ. Σικυώνος (έδρα Σικυών) -- η Σικυώνα [ 1.002 ] Δ.δ. Σουλίου -- το Σούλι [ 530 ] Δ.δ. Τιτάνης -- η Τιτάνη [ 310 ] To Κιάτο μας
Νέο ΓΣΖ

Το Νέο Στάδιο Γ.Σ.Ζ. ή Γήπεδο Γυμναστικού Συλλόγου Ζήνων είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στην Λάρνακα της Κύπρου. Πιο συχνά γνωστό ως Νέο ΓΣΖ για να μη συγχέεται με το Παλιό Στάδιο Γ.Σ.Ζ., το οποίο αντικατέστησε. Αυτό τον καιρό χρησιμοποιείται κυρίως για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων, ενώ αποτελούσε έδρα της ΑΕΚ Λάρνακας μέχρι την ποδοσφαιρική χρονιά 2015-16. Το στάδιο διαθέτει χωρητικότητα ύψους 13.032 θεατών και ιδιοκτήτης του είναι ο Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνωνα, ο οποίος έλαβε την ονομασία του από τον, καταγόμενο από τη Λάρνακα, φιλόσοφο Ζήνων τον Κίτιο. Πριν από τη συγχώνευση των Πεζοπορικού και Ε.Π.Α. Λάρνακας, που απέφερε τη δημιουργία της ΑΕΚ Λάρνακας, αποτελούσε την έδρα αυτών των δύο ομάδων.

 Σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα στη Λάρνακα το 1973 βρισκόταν στις εξέδρες ο πρόεδρος του ΚΟΑ Στέλιος Γκαράνης. Δίπλα του βρισκόταν ένας Ελλαδίτης αρχιτέκτονας ο οποίος διέμενε στην Κύπρο. Ο Στέλιος Γκαράνης εξέφρασε την άποψη ότι πρέπει να κατασκευαστεί ένα στάδιο στην πόλη που θα προσέλκυε το κοινό της Λάρνακας. Ο αρχιτέκτονας εκπόνησε αρχιτεκτονικά σχέδια χωρίς να του ζητηθούν. Ακολούθησε η τουρκική εισβολή του 1974. Ο ΚΟΑ αδυνατούσε να αγοράσει τα σχέδια από τον αρχιτέκτονα. Τελικά τα σχέδια τα αγόρασε το κράτος και έτσι ξεκίνησε η κατασκευή του σταδίου.Το Νέο ΓΣΖ κατασκευάστηκε από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ). Το 1980, πριν από την κατασκευή του, είχε επέλθει συμφωνία μεταξύ ΓΣΖ και ΚΟΑ που προνοούσε την κατασκευή του σταδίου από τον ΚΟΑ και στη συνέχεια την παραχώρηση του στον ΓΣΖ και ταυτόχρονα το παλιό ΓΣΖ παραχωρούταν από τον ΓΣΖ στον ΚΟΑ.Το στάδιο εγκαινιάστηκε τον Απρίλιο του 1982 με φιλικό αγώνα μεταξύ ΠΟΛ και ΕΠΑ αλλά λόγω προβλημάτων πρόσβασης με την απουσία οδικού δικτύου, ο πρώτος επίσημος αγώνας διεξήχθη στις 19 Φεβρουαρίου 1983. Αναμετρήθηκαν ο Πεζοπορικός με τον Ολυμπιακό (αποτέλεσμα 0-0).Λόγω διαφόρων προβλημάτων η UEFA το απέρριψε και θεωρείται ακατάλληλο για αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ.Το 2006, φιλοξένησε τον τελικό του Κυπριακού Κυπέλλου μεταξύ του ΑΠΟΕΛ και της ΑΕΚ Λάρνακας, όπου ο ΑΠΟΕΛ επικράτησε με σκορ 3-2. Παρόλα αυτά, το σημαντικότερο αθλητικό γεγονός που φιλοξενήθηκε στο Γήπεδο της Λάρνακας ήταν ο τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου U-19 του 1998 μεταξύ της Ιρλανδίας και της Γερμανίας, με τις δύο ομάδες να έρχονται ισόπαλες με σκορ 1-1. Τελικώς, η Ιρλανδία επικράτησε με 4-3 στη διαδικασία των πέναλτι και κατέκτησε την διοργάνωση. Την ίδια μέρα, ο τελικός για την τρίτη θέση, της ίδιας διοργάνωσης, έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο γήπεδο, με την Πορτογαλία να κερδίζει την Κροατία με 5-4 στη διαδικασία των πέναλτι, με την κανονική διάρκεια του αγώνα να λήγει με λευκή ισοπαλία 0-0. Διεξάχθηκαν σε αυτό 5 φορές τελικοί κυπέλλου: Στο Νέο ΓΣΖ έχουν διεξαχθεί 5 τελικοί Κυπέλλου Κύπρου καθώς και ένας αγώνας για την Ασπίδα της ΚΟΠ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου που διεξήχθησαν στο στάδιο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον αγώνα για την Ασπίδα της ΚΟΠ που διεξήχθη στο στάδιο.