Ισαάκιος Κομνηνός (αδελφός Αλεξίου Α΄)

Ο Ισαάκιος Κομνηνός (1050 - 1102/1104) ήταν Βυζαντινός στρατηγός, σεβαστοκράτορας και δούκας της Αντιόχειας, μέλος της Οικογένειας των Κομνηνών. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού, ο οποίος ήταν νεότερος του αδελφός (1081-1118).

 Ο Ισαάκιος ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος και το τρίτο παιδί του δομέστικου των σχολών Ιωάννη Κομνηνού και της Άννας Δαλασσηνής. Ως εκ τούτου ανήκε στην υψηλή βυζαντινή αριστοκρατία, ήταν ανιψιός του αυτοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού (1057 - 1059). Το 1071 ή 1072, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας (1071 - 1078 ) τον πάντρεψε με την Ειρήνη, πριγκίπισσα της Ιβηρίας και ξαδέρφη της αυτοκράτειρας, Μαρίας. Το 1070, μετά την καταστροφική Μάχη του Μαντζικέρτ, ο Ισαάκιος είχε διορισθεί ως στρατιωτικός διοικητής στην Ανατολία. Το 1073, ως δομέστικος των σχολών της Ανατολής συνελήφθη από τους Τούρκους και απελευθερώθηκε μετά μόνο από την καταβολή λύτρων. Την επόμενη χρονιά, ήταν και πάλι στην Ανατολή ως δούκας της Αντιόχειας, όπου κατέπνιξε τις τοπικές αναταραχές, αλλά και πάλι πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και έπρεπε να εξαγοράσουν την ελευθερία του οι πολίτες της πόλης. Στην βασιλεία του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη (1078-1081) απολάμβανε την εύνοια του αυτοκράτορα, χρησιμοποιώντας την επιρροή του στην αυτοκράτειρα Μαρία για να προωθήσει τη θέση της οικογένειας Κομνηνών. Ειδικά ο νεώτερος αδελφός του Αλέξιος, ο οποίος είχε άμεση σχέση με την δυναστεία των Δουκών, που κυβερνούσε, με το γάμο του με την Ειρήνη Δούκαινα. Όταν οι Κομνηνοί έκαναν τελικά την κίνησή τους και επαναστάτησαν εναντίον του Νικηφόρου Γ΄, υπήρχε ο ισχυρισμός ότι ο Ισαάκιος θα ανακηρυχθεί αυτοκράτορας αντί του Αλεξίου, έως ότου οι Δουκάδες και ο Γεώργιος Παλαιολόγος συνωμότησαν για να επιλεγεί ο Αλέξιος. Οι Δουκάδες συνέχισαν να εργάζονται κατά του Ισαάκιου, μέχρι που ο Ισαάκιος δήλωσε πίστη στον νέο αυτοκράτορα. Στη συνέχεια αποδείχθηκε ένας από τους πιο πιστούς, σταθερούς και ενθουσιώδεις υποστηρικτές του. Ο Αλέξιος με τη σειρά του τον αντάμειψε με την απονομή του νέου τίτλου του σεβαστοκράτορα που τον χαρακτήριζε ως σχεδόν ίσο, σύμφωνα με τα λόγια της Άννας Κομνηνής. Τα χαρακτηριστικά του ήταν παρόμοια με τον αδελφό του Αλέξιο, αν και πιο χλωμός και η γενειάδα του λιγότερο πυκνή. Αυτός φέρεται ότι απολάμβανε το κυνήγι και τον πόλεμο, θέτοντας τον εαυτό του στην πρώτη σειρά της των μάχης. Ο Ισαάκιος Κομνηνός ήταν νυμφευμένος με την πριγκίπισσα της Ιβηρίας Ειρήνη, εξαδέλφη της αυτοκράτειρας Μαρίας της Αλανίας, με την οποία απέκτησε αρκετά παιδιά: Ιωάννης Κομνηνός, πρωτοσεβαστός και δούκας (κυβερνήτης) του (Θέματος του) Δυρραχίου από το 1092 έως το 1105/6 Αλέξιος Κομνηνός σεβαστός και δούκας (κυβερνήτης) του (Θέματος του) Δυρραχίου μετά 1105/6 Κωνσταντίνος Κομνηνός, σεβαστός και δούκας της Βέροιας, αργότερα μέγας δρουγγάριος Αδριανός Κομνηνός, έγινε μοναχός και αργότερα Αρχιεπίσκοπος της Βουλγαρίας Σοφία Κομνηνή, παντρεμένη με τον Νικηφόρο Δοκειανό Ευδοκία Κομνηνή, παντρεμένη με τον Νικηφόρο Βοτανειάτη Δύο ανώνυμες κόρες, μία από αυτές ήταν αρραβωνιασμένη με τον Γρηγόριο Γαβρά. Βαρζός, Κωνσταντίνος (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών (PDF). A. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών. OCLC 834784634. Cawley, Charles. «Medieval Lands Project: Byzantium 1057–1204». Medieval Lands. Foundation for Medieval Genealogy. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2010. Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. Skoulatos, Basile (1980), Les personnages byzantins de I'Alexiade: Analyse prosopographique et synthese, Louvain: Nauwelaerts