Μααρούφ αλ Ρουσαφί

Ο Μααρούφ μπιν Αμπντούλ Γκάνι αλ Ρουσαφί (1875 – 16 Μαρτίου 1945) ή και Ρασαφί ήταν ποιητής, εκπαιδευτικός και λόγιος από το Ιράκ. Θεωρείται από πολλούς μια έντονη μορφή στη σύγχρονη ιρακινή λογοτεχνία, εξαιτίας της υπερασπίσεως της ελευθερίας και της αντιθέσεώς του στον ιμπεριαλισμό. Είναι γνωστός ως «ποιητής της ελευθερίας» και πολλοί τον αναδεικνύουν ως τον εθνικό ποιητή του Ιράκ.

 Ο Μααρούφ αλ Ρουσαφί είναι γνωστό ότι γεννήθηκε το 1875 (η ημερομηνία γεννήσεώς του έχει επίσης αναφερθεί ως η 1η Ιανουαρίου 1877) στην Αλ Ρουσάφα της Βαγδάτης, στο σημερινό Ιράκ (τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), σε μια οικογένεια πενιχρών οικονομικών μέσων. Ο πατέρας του, ο Αμπντούλ Γκάνι, που καταγόταν από τη φυλή Τζιμπάρα της κουρδικής περιοχής, πέθανε ενώ ο Μααρούφ ήταν παιδί, οπότε και ανατράφηκε από τη μητέρα του, Φατιμά, που ήταν τουρκικής καταγωγής. Η πρώιμη σχολική του εκπαίδευση έγινε στον τοπικό Μεντρεσέ. Φιλοδοξώντας να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία, ο Μααρούφ εντάχθηκε στη στρατιωτική σχολή Αλ Ρουσντίγια στη Βαγδάτη, αλλά αναγκάσθηκε να φύγει μετά από τρία χρόνια, μη έχοντας επιτύχει επαρκή βαθμολογία. Συνέχισε τις σπουδές του στα θεολογικά και τη γλώσσα υπό έναν Άραβα λόγιο, τον Σαΐχ Μαχμούντ Σούκρι αλ Αλούσι, και για δώδεκα χρόνια είχε την ευκαιρία να μάθει σουφισμό, γλωσσολογία, ισλαμικές αρχές και γενικές επιστήμες. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, ο Ρουσαφί άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής των αραβικών σε ένα δημοτικό σχολείο που διεύθυνε ένας από τους δασκάλους του στην Αλ Ρουσντίγια και αργότερα, το 1902, άρχισε να διδάσκει σε ένα γυμνάσιο στη Βαγδάτη. Ο Αλ Ρουσαφί έφυγε για την Τουρκία μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 και άρχισε να εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη, διδάσκοντας την αραβική στο Βασιλικό Κολέγιο. Συνεργάσθηκε με μια τοπική εφημερίδα, τη Σαμπίλ αλ Ρασάντ και είναι γνωστό ότι ζούσε μια ενεργό κοινωνική ζωή. Αναμίχθηκε και στην πολιτική και το 1912 έγινε μέλος της τουρκικής Βουλής των Αντιπροσώπων, εκπροσωπώντας την περιοχή Αλ Μουθάνα του Ιράκ, ενώ επανεκλέχθηκε και το 1914. Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918, ο Αλ Ρουσάφι εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη για τη Συρία, καθώς οι βρετανικές αρχές στο Ιράκ εμπόδιζαν την επιστροφή Ιρακινών από την Τουρκία. Εγκαταστάθηκε στη Δαμασκό το 1919 και άρχισε να διδάσκει εκεί, αλλά μόνο για μικρό χρονικό διάστημα, μικρότερο του ενός έτους. Η αιτία ήταν ότι η τοπική κυβέρνηση της Συρίας, υπό τον Αμίρ Φαϊζάλ, ήταν επίσης απρόθυμη να δεχθεί τον Ρουσαφί εξαιτίας της αντιθέσεως του Ρουσαφί στο Αραβικό Κογκρέσο του 1913, που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, και στην εξέγερση του 1916, που ξεκίνησε ο πατέρας του Φαϊζάλ ως κυβερνήτης της Μέκκας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η βρετανική τοπική αυτοδιοίκηση υπό τον Γκίλμπερτ Κλέυτον, επιθυμώντας να κρατήσει τον Αλ Ρουσαφί μακρυά από το Ιράκ, του πρόσφερε εργασία στο στο Παιδαγωγικό Κολέγιο (Νταρ αλ-Μουαλιμίν) της Ιερουσαλήμ, μέσω του Μουχάμαντ Κουρντ Αλή, γνωστού του Αλ Ρουσαφί που είχε γίνει πρόεδρος της Αραβικής Ακαδημίας της Δαμασκού. Πράγματι, ο Ρουσαφί έφθασε στην Ιερουσαλήμ το 1920 και συνέχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής της αραβικής φιλολογίας στο Κολέγιο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιερουσαλήμ, ο Rusafi είχε την ευκαιρία να σχετιστεί με λογοτεχνικές μορφές όπως ο Ισάφ Νασασίμπι (ήταν ο διευθυντής του Κολεγίου), ο Αντίλ Τζαμπρ, ο Άραβας εθνικιστής και Χριστιανός Ορθόδοξος Χαλίλ αλ-Σακακινί, και ο Ναχλά Ζουραΐκ, μέλος της Αραβικής Σχολής στο Αγγλικό Κολέγιο της Ιερουσαλήμ. Η συναναστροφή έδωσε στον Ρουσαφί την ευκαιρία να απαγγέλλει τα ποιήματά του στις συγκεντρώσεις και να συνεχίζει τη λογοτεχνική του ενασχόληση. Clifford Edmund Bosworth (1989). The Encyclopedia of Islam, Τόμος 6, δεσμ. 107-108. Brill Archive. σελίδες 616–617. ISBN 9789004090828. «Έργα του Ρουσαφί στον World Cat». Web site. World Cat. 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2014.