Πιστοποιητικό ταυτότητας πρόσφυγα

Το Πιστοποιητικό Ταυτότητας Πρόσφυγα είναι ένα έγγραφο που χρησιμοποιούν οι πρόσφυγες ως απόδειξη της ταυτότητάς τους. Εκδίδεται είτε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είτε από το κράτος ασύλου. Σε πολλές χώρες οι πρόσφυγες είναι υποχρεωμένοι να έχουν πάντα μαζί τους το δελτίο πρόσφυγα. Σε ορισμένους καταυλισμούς προσφύγων, η κάρτα τροφίμων του WFP χρησιμοποιείται επίσης ως μορφή ταυτότητας. Τα κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του 1951 για τους πρόσφυγες οφείλουν να παρέχουν στους πρόσφυγες πρόσβαση σε πιστοποιητικά ταυτότητας, τα οποία μπορεί να είναι είτε ταξιδιωτικό έγγραφο πρόσφυγα, σύμφωνα με το άρθρο 28 της Σύμβασης, είτε άλλη μορφή εγγράφων ταυτότητας, σύμφωνα με το άρθρο 27.

 Από τις 28 Ιανουαρίου 2016 οι πρόσφυγες στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας λαμβάνουν αποδεικτικό άφιξης. Εάν έχουν υποβάλει αίτηση ασύλου, λαμβάνουν επίσης άδεια διαμονής. Εάν αναγνωριστεί ότι δικαιούνται άσυλο, τους χορηγείται το καθεστώς του πρόσφυγα και λαμβάνουν ταξιδιωτικό έγγραφο για πρόσφυγες και τίτλο διαμονής. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εκατομμύρια Γερμανοί εκδιώχθηκαν από την πατρίδα τους. Οι επιζώντες βρήκαν καταφύγιο στη σημερινή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (η οποία εκείνη την εποχή ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ζώνες κατοχής) ή σε άλλες χώρες. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η ΛΔΓ ιδρύθηκαν το 1949, αλλά η κυριαρχία τους παρέμενε για μεγάλο χρονικό διάστημα περιορισμένη (βλ. νομικό καθεστώς της Γερμανίας μετά το 1945). Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δημιουργήθηκε ένα διαβατήριο για εκτοπισμένους και πρόσφυγες και το αντίστοιχο καθεστώς κάθε ατόμου τεκμηριώθηκε σε μια διαδικασία εισδοχής κατά την άφιξη. Αυτά εκδίδονταν στο στρατόπεδο προσφύγων Friedland - για τους πρόσφυγες της σοβιετικής ζώνης που ήρθαν μέσω του Δυτικού Βερολίνου, σε ένα στρατόπεδο στο Berlin-Marienfelde. Δεν αναγνωρίστηκαν όλοι οι αιτούντες από τη σοβιετική ζώνη κατοχής ως πρόσφυγες, αλλά ήταν ανεκτοί στη Δύση. Το δελτίο ταυτότητας πρόσφυγα επιβεβαίωνε την "αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες" και παρείχε πρόσβαση σε διάφορες μορφές βοήθειας για τα άτομα αυτά (για παράδειγμα, το δικαίωμα μετακίνησης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα- το επίδομα διαβίωσης που μπορεί να περιλαμβάνει αποζημίωση για τον νόμο περί εξισορρόπησης των βαρών και δάνεια που χορηγούνταν βάσει του νόμου για την αγορά ακινήτων). Ο προσδιορισμός του καθεστώτος ενός ατόμου, το οποίο μπορεί να είναι εκτοπισμένο από την πατρίδα του (Heimatvertriebene) ή πρόσφυγας από τη σοβιετική ζώνη κατοχής, πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο περί εκτοπισμένων του 1953. Τα δελτία ταυτότητας Α και Β προορίζονταν για εκτοπισμένους και πρόσφυγες από τα πρώην ανατολικά εδάφη της Γερμανίας. Οι πρόσφυγες της σοβιετικής ζώνης κατοχής (Sowjetzone) έλαβαν το δελτίο ταυτότητας C. Το δελτίο ταυτότητας Α ήταν για άτομα που ζούσαν ήδη στα γερμανικά ανατολικά εδάφη πριν από το 1938, ενώ το Β για όσους είχαν μόλις μετακομίσει εκεί το 1938. Επιπλέον, οι δήμοι της Κάτω Σαξονίας εξέδωσαν επίσης την ταυτότητα Β σε κατοίκους που είχαν μετακομίσει εκεί μετά τους βομβαρδισμούς. Δελτίο ταυτότητας για εκτοπισμένους και πρόσφυγες, κατηγορίες A, B και C