Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο

Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο είναι η τέταρτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης της Μεσσίνας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία της Μεσσίνας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015). Η πόλη έχει έκταση 59.14 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 41.389 κατοίκους σύμφωνα με την Απογραφή του 2018, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 700 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μεσσήνη με κατεύθυνση προς το Παλέρμο.

 Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια έχουν βρεθεί νεκροταφεία από την Εποχή του Ορείχαλκου, την Εποχή του Σιδήρου, τον 10ο αιώνα π.χ. και Ελληνικά νεκροταφεία από τον 6ο αιώνα π.χ. Oι Μαμερτίνοι πολέμησαν τον στρατό του Ιέρων Β΄ των Συρακουσών, αλλά σε αδιευκρίνιστη τοποθεσία λόγω του μεγάλου αριθμού από σεισμούς και πλημμύρες που έπληξαν την περιοχή. Η πιθανότερη τοποθεσία είναι η συμβολή του ποταμού με την πόλη Πάττι στα μυθικά Αβάκαινα. Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται στους πρόποδες ενός λόφου στο Πάττι που επιβλέπει ολόκληρη την Τυρρηνική θάλασσα στο πέλαγος που βρίσκονται οι Αιολίδες νήσοι, συνορεύει με την ακτή του Μιλάτσο στα ανατολικά και το Τίνταρι στα δυτικά. Το όνομα αποδόθηκε μάλλον από τον Οίκο της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας, είχε την εξουσία στη Σικελία μαζί με το Βασίλειο της Νεαπόλεως και ανήκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας. Το αρχαιότερο όνομα της πόλης "Πότσο ντι Γκότο" προέρχεται από τις ιδιοκτησίες του Νικολάς Γκότο όπως καταγράφονται σε Λατινικό έγγραφο (1463). Ο Ποτσογκοττέσι ζήτησε από την Μεγάλη Αυλή του αρχιεπισκόπου της Μεσσίνα την άδεια να μπορεί να εκλέξει ο ίδιος τον ιερέα στον Άγιο Βίτο χωρίς την παρέμβαση του επισκόπου του Μιλάτσο. Ο Ποτσογκοττέσι κατέφυγε στη συνέχεια στην αυλή της Μαδρίτης για να ζητήσει την απεξάρτηση του από το Μιλάτσο, η άδεια επικυρώθηκε από τον αντιβασιλιά του Φιλίππου Δ΄ (22 Μαΐου 1639). Το χωριό στα δυτικά που βρισκόταν υπό τη δικαιοδοσία του Καστρορεάλ ακολούθησε το ίδιο παράδειγμα και ζήτησε από την εκκλησία την ανεξαρτησία του. Οι συμβολαιογραφικές πράξεις που χρονολογούνται το 1522 παρουσιάζουν κάποιο χωριό με το όνομα "Μπαρτσελόνα" που συνδέεται μάλλον με το Πότσο ντι Γκότο. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι το όνομα "Μπαρτσελόνα" πρόσθεσαν στην πόλη Καταλανοί ναυτικοί που είδαν μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στην πατρίδα τους και το Πότσο ντι Γκότο. Η αυτονομία της κοινότητας της Βαρκελώνης έγινε δεκτή από το Σικελικό Κοινοβούλιο και αναγνωρίστηκε από τον βασιλιά (15 Μαΐου 1815), την κατοχύρωσε ο Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών (28 Δεκεμβρίου 1823). Η διοικητική ένωση των δυο οικισμών έγινε με υπογραφή (5 Ιανουαρίου 1815) και την έθεσε σε ισχύ ο Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών (1 Ιουνίου 1836), ο νέος οικισμός απέκτησε το σημερινό του όνομα "Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο". Ο Φερδινάνδος Β΄ απέκλεισε από την άλλη οποιοδήποτε σύνθετο όνομα στην πόλη με τη λέξη "Λονγκάνο". Οι αρχικές καλές σχέσεις με τον βασιλιά άλλαξαν στη συνέχεια λόγω των ληστρικών επιδρομών από τις γειτονικές πόλεις ιδιαίτερα το Μιλάτσο και τη Μεσσήνη που έδωσαν στον Φερδινάνδο Β΄ τον τίτλο του "βασιλιά βομβιστή". Οι αντιστάσεις συνεχίστηκαν σε σκληρότερο βαθμό τα επόμενα χρόνια μέχρι την εποχή που εκδιώχτηκε ο Οίκος των Βουρβόνων και η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο προχώρησε στην Ιταλική Ενοποίηση. Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World ISTAT