IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στρατονίκη της Καππαδοκίας

Η Στρατονίκη (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της ελληνιστικής περιόδου, καταγόμενη από τον Οίκο των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας. Μέσω διπλωματικού γάμου με τον ηγεμόνα Αριαράθη Γ' αποτέλεσε βασίλισσα του ανεξάρτητου κράτους της Μεγάλης Καππαδοκίας.

 Πατέρας της Στρατονίκης ήταν ο Αντίοχος Β', ο επονομαζόμενος «ο Θεός», βασιλιάς της Συρίας κατά την περίοδο 261 – 246 π.Χ., και μητέρα της η Λαοδίκη, γνωστή για την εμπλοκή της στα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη του Τρίτου Συριακού Πολέμου. Ο ηγεμόνας της Καππαδοκίας, Αριαράμνης Β', φρόντισε να συσφύξει τους δεσμούς του οίκου του με τους Σελευκίδες, κανονίζοντας το 255 π.Χ. γάμο ανάμεσα στη Στρατονίκη και στον πρωτότοκό του, Αριαράθη Γ'. Οι Σελευκίδες, έχοντας εμπλακεί στο Δεύτερο Συριακό Πόλεμο (260 - 253 π.Χ.), είχαν κάθε συμφέρον να αναγνωρίσουν τη Μεγάλη Καππαδοκία την περίοδο αυτή ως ανεξάρτητο βασίλειο προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνεργασία της. Κατά μία εκδοχή την περίοδο αυτή πέρασε στους Αριαραθίδες η περιοχή της Καταονίας, ίσως ως προίκα της πριγκίπισας Στρατονίκης ή μέσω κατακτητικών πολέμων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αριαράθη Γ' εμφανίζεται στην καππαδοκική νομισματοκοπία για πρώτη φορά ο βασιλικός τίτλος.Κατά τη διαμάχη των δύο αδερφών της συζύγου του, Σέλευκου Β' του Καλλίνικου και Αντίοχου Ιέρακα για την εξουσία, ο Αριαράθης Γ' τάχθηκε με το μέρος του δεύτερου, βρίσκοντας πάτημα να επεκτείνει το βασίλειό του. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, ο οποίος διαδέχτηκε τον πατέρα του σε νηπιακή ηλικία, και έμεινε γνωστός ως Αριαράθης Δ' ο Ευσεβής. Δυναστεία των Σελευκιδών Δυναστεία των Αριαραθιδών Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Καππαδοκία Ελληνιστική περίοδος Beloch K.J., «Griechische Geschichte», 4. Bd. 2. Die Griechische Weltherrschaft, Berlin – Leipzig 1927 Regling K., «Dynastenmünzen von Tyana, Morima und Anisa in Kappadokien», ZfN, 42, 1935, 1-23 Seibert J., «Historische Beiträge zu den dynastischen Verbindungen in hellenistischer Zeit», Wiesbaden 1967, Historia Einzelschriften 10 Simonetta Β., «The Coinage of the Cappadocian Kings», Fribourg 1977, Typos Monographien zur antiken Numismatik 2 Will E., «Histoire Politique du Monde Hellénistique». 320-30 av. J.-C., 2, Nancy 1983 Σοφού Αθανασία (2002). ««Αριαράθης Γ'»». Encyclopedia of the Hellenic World, Asia Minor. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2009. Jona Lendering. ««Stratonice III»». Ιστότοπος livius.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2009.
AK Trolls

AK Trolls ονομάζεται η διαδικτυακή ταξιαρχία που σχηματίστηκε το 2013 και συγκροτείται από ανώνυμους Τούρκους πολιτικούς σχολιαστές του διαδικτύου, στρατολογημένους από το AKP, το κόμμα του προέδρου της Τουρκίας, Ρ.Τ. Ερντογάν. Έχει στόχο την επικοινωνιακή υποστήριξη των απόψεων και των αποφάσεών του και στρατολογεί άτομα ηλικίας 20 έως 25 ετών, με την νεολαία του κόμματος (AK Gençlik) να αναλαμβάνει την οργάνωση και την διαχείριση της αποκαλούμενης διαδικτυακής ταξιαρχίας. Αυτή η ψηφιακή ταξιαρχία αξιοποιεί κυρίως μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Twitter ή το Instagram, διασπείροντας ψευδείς ειδήσεις, πλαστογραφημένες φωτογραφίες και σκηνοθετημένα βίντεο, για να προωθήσει τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του AKP και του Ερντογάν. .

 Το AK Trolls δημιουργήθηκε το 2013 μετά τις διαμαρτυρίες του Gezi Park όπου οι διαδηλωτές χρησιμοποίησαν τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης για να οργανώσουν και να διαδώσουν διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης και τις αυταρχικές τάσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ως αντίδραση, το ΑΚΡ στρατολόγησε 6.000 ανθρώπους σε μια νέα ομάδα κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, γνωστή ως ψηφιακό γραφείο της Νέας Τουρκίας, για να προωθήσει την κρατική προπαγάνδα και να ενορχηστρώσει εκστρατείες εναντίον ατόμων που χαρακτηρίζονται ως αντίπαλοι του AKP Τα μέσα του Διαδικτύου χρησιμοποιούνται εκτενώς από την κυβέρνηση Ερντογάν χρησιμοποιώντας πληρωμένα άτομα για να κάνουν προπαγάνδα. Το AK Trolls απευθύνεται κυρίως σε όποιον αντιτίθεται στις πολιτικές του κατεστημένου του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος μπορεί να κυμαίνεται από κουρδικούς εθνικιστές έως κεμαλίστες Ελληνικά Hoaxes
Ρανάλισμα

Το ρανάλισμα (Ranalisma) είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια αλισματοειδή. Περιλαμβάνει μόνο δύο είδη, το ένα της τροπικής Αφρικής και το άλλο της Νοτιοανατολικής Ασίας:

 Ranalisma humile: (Rich. ex Kunth) Hutch. in J.Hutchinson & J.M. Dalziel - από τη Σενεγάλη έως την Τανζανία, νοτίως έως τη Ζάμπια και την Ανγκόλα Ranalisma rostrata: Stapf - Κίνα (επαρχίες Χουνάν, Τσιανγκσί, Τσετσιάνγκ), Βιετνάμ, Μαλαισία, Ινδία
Ιωάννης Γουλιέλμος του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ

Ο Ιωάννης Γουλιέλμος, γερμ. Johann Wilhelm (28 Μαΐου 1562 - 25 Μαρτίου 1609) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν δούκας των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ και κόμης των Λα Μαρκ, Ράβενσμπεργκ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου, δούκα των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ & κόμη των Λα Μαρκ, Ράβενσμπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε στο Ξάντεν. Το 1574 έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. Το επόμενο έτος ο μεγαλύτερος αδελφός του απεβίωσε από ευλογιά σε ηλικία 20 ετών και ο Ιωάννης Γουλιέλμος έγινε διάδοχος. Το 1592 διαδέχθηκε τον πατέρα του στα τρία ενωμένα δουκάτα, που ήταν ελεύθερα φεουδαρχικά από τον βασιλιά της Γερμανίας. Είχε νοητική ασθένεια και τον θεράπευε ο γιατρός του, Φραντσέσκο Μαρία Γκουάτσο. Το 1609 απεβίωσε σε ηλικία 49 ετών άτεκνος. Ανάμεσα στα πρόσωπα της Αυλής του ήταν ο συνθέτης Κόνραντ Χάγκιους. Τη διαδοχή διεκδίκησαν δύο εξαδέλφια του: η μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία Ελεονόρα, σύζυγος του Αλβέρτου Φρειδερίκου των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας είχε αποβιώσει το προηγούμενο έτος και είχε μόνο κόρες, από τις οποίες η πρώτη, η Άννα των Χοεντσόλερν, Προτεστάντης -σύζυγος του Ιωάννη Σιγισμούνδου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου- διεκδίκησε τα δουκάτα. Η δεύτερη αδελφή του, Άννα του Λα Μαρκ, σύζυγος του Φίλιππου Λουδοβίκου του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ, είχε πρώτο γιο τον Βόλφγκανγκ Γουλιέλμο, Καθολικό, που επίσης διεκδίκησε τα δουκάτα. Έτσι ξεκίνησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή του Γύλιχ (1609-14), που έγινε μέρος του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-48), που προκλήθηκε από κλιμακούμενες θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. Τελικά η Άννα των Χοεντσόλερν, σύζυγος του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, έλαβε το δουκάτο του Γύλιχ και την κομητεία του Λα Μαρκ, ενώ ο Βόλφγκανγκ Γουλιέλμος, κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ έλαβε τα δουκάτα Γύλιχ & Μπεργκ. Τα δουκάτα ποδοπατήθηκαν από τους πολέμους και απώλεσαν πολύ από τον μυθώδη πλούτο τους, για τον οποίο ήταν διάσημα τον καιρό του Γουλιέλμου. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ιακωβαία των Τσέρινγκεν, κόρη του Φιλιβέρτου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν. Το 1597 απεβίωσε η Ιακωβαία και ο Ιωάννης-Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο με την Αντωνία, κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Φαρίντ Μαμάντοφ

Ο Φαρίντ Μαμάντοφ (αζερικά: Fərid Məmmədov‎, γεννηθείς στις 30 Αυγούστου 1991 στο Μπακού) είναι Αζέρος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό τραγουδιού Γιουροβίζιον 2013 στη Μάλμε με το τραγούδι "Hold Me" και ήρθε δεύτερος μετά τη Δανία.

 Ο Μαμάντοφ γεννήθηκε στο Μπακού, γιος του Ασίφ Μαμάντοφ, ενός ερασιτέχνη τζουντόκα και μουσικού της ροκ, και της Μάγιας Μαμάντοβα, μια σοβιετική γυμνάστρια. Σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών του Αζερμπαϊτζάν. Από την παιδική του ηλικία, ο Μαμάντοφ τραγουδούσε στο συγκρότημα Μπουλμπούλ που διαχειρίζεται η Αϊμπανίζ Χασίμοβα. Για πολύ καιρό ήταν σολίστ αυτού του συνόλου. Ενδιαφέρεται για την μουσική σόουλ και τζαζ από την ηλικία των 8 ετών θεωρέι τον Στίβι Γουόντερ ως σημαντική επιρροή. Ο Μαμάντοφ είναι ο συγγραφέας του Gal yanima (Ελάτε σε μένα), ένα από τα τραγούδια που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού επιλογής τραγουδιού για την Γιουροβίζιον του Αζερμπαϊτζάν. Εκτός από τη μουσική, ασκεί επίσης ελληνορωμαϊκή πάλη και καποέιρα. Το 2013, συμμετείχε στην τελετή έναρξης του διεθνούς τουρνουά πάλης "Γκολντ Γκραν Πρι". Το 2015, συμμετείχε στην τελετή λήξης των 1ων Ευρωπαϊκών Αγώνων όπου τραγούδησε τον εθνικό ύμνο του Αζερμπαϊτζάν με την Σαμπίνα Μπαμπάγιεβα. Τον Μάρτιο του 2013 ο Μαμάντοφ κέρδισε τον εθνικό τελικό του Αζερμπαϊτζάν για τον 58ο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2013 που έλαβε χώρα στο Μάλμε της Σουηδίας τον Μάιο του 2013. Ο Μαμάντοφ ήταν ο πρώτος άνδρας σόλο τραγουδιστής που εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό. Την παρουσίαση σκηνοθέτησε ο Φωκάς Ευαγγελινός, ο Έλληνας χορογράφος που σκηνοθέτησε τις πᾶρουσιάσεις του Σάκη Ρουβά και της Άνι Λοράκ. Το Αζερμπαϊτζάν κατέλαβε τη 2η θέση στον διαγωνισμό του 2013, λαμβάνοντας δέκα δωδεκάρια και 234 πόντους. Για πρώτη φορά στην ιστορία της συμμετοχής του Αζερμπαϊτζάν στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον, του απονεμήθηκε το καλλιτεχνικό βραβείο Μαρσέλ Μπεζανσόν. Τον Απρίλιο του 2016, ο Μαμάντοφ παντρεύτηκε μια γυναίκα που ονομάζεται Νιγκάρ σε ιδιωτική τελετή. Το ζευγάρι σύντομα μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, όπου γεννήθηκε ο γιος τους τον Ιανουάριο του 2019. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Farid Mammadov στο Wikimedia Commons Επίσημα στοιχεία γι'αυτόν και για την οικογένειά του (στα αζερικά)
Ντέιβ Φρούντενταλ

Ο Ντέιβιντ Ντουάν "Ντέιβ" Φρούντενταλ (ˈfriːdənθɑːl )· γεννήθηκε 12 Οκτωβρίου 1950), ήταν ο 31ος Κυβερνήτης του Ουαϊόμινγκ. Δημοκρατικός, επανεκλέχθηκε στην δεύτερη θητεία του στις 7 Νοεμβρίου 2006 και ανακοίνωσε στις 4 Μαρτίου 2010 ότι δεν θα προσπαθούσε να διεκδικήσει τρίτη θητεία ως Κυβερνήτης.

 Ο Φρούντενταλ γεννήθηκε στην Θερμόπολις, την έδρα της Κομητεία Hot Springs στο βόρειο κεντρικό Ουαϊόμινγκ, έβδομος από οκτώ παιδιά, και μεγάλωσε σε μια φάρμα βόρεια της πόλης. Αποφοίτησε το 1973 από το Κολλέγιο Άμερστ στο Άμερστ, στην Μασσαχουσέτη, με πτυχίο στα οικονομικά. Αφού αποφοίτησε εισήλθε στο Τμήμα Οικονομικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης ως οικονομολόγος και αργότερα έγινε ο διευθυντής σχεδιασμού της πολιτείας για τον Κυβερνήτη Έντγκαρ Χέρσλερ. Ο Φρούντενταλ εισήλθε στο University of Wyoming College of Law, λαμβάνοντας το πτυχίο νομικής το 1980, και προχώρησε σε ιδιωτική εξάσκηση. Το 1994, διορίσθηκε U.S. Attorney μετά από πρόταση του τότε Κυβερνήτη Μάικ Σάλλιβαν. Ο Φρούντενταλ άφησε το πόστο του U.S. Attorney τον Μάιο 2001. Στις 2 Απριλίου 2008, ο Φρούντενταλ υποστήριξε τον Δημοκρατικό Μπάρακ Ομπάμα από το Ιλινόις για το προεδρικό χρίσμα του κόμματος, έχοντας παραθέσει το "στυλ ηγεσίας του Ομπάμα και το πόσο ανοιχτός είναι στη συζήτηση." Ο Ομπάμα κέρδισε τα προκριματικά του Ουαϊόμινγκ με διαφορά 61,44-37,83 επί της Γερουσιαστή των ΗΠΑ Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον της Νέας Υόρκης. Ο Φρούντενταλ είναι νυμφευμένος με την Νάνσι Ντ. Φρούντενταλ, ιθαγενή του Κόντυ, η οπποία υπηρετεί ως δικαστής στο United States District Court for the District of Wyoming. Έχουν τέσσερα παιδιά: τον Ντόναλντ, τον Χίλαρι, τον Μπρετ, aκαι την Κέιτι. Wyoming Governor Dave Freudenthal official state site Dave for Governor official campaign site
Πάμπλο Σάντος

Ο Πάμπλο Σάντος (Pablo Santos Williams, 9 Ιανουαρίου 1987 – 15 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Μεξικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός τόσο μέσα από τον κινηματογράφο όσο και από τη συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σειρές. Σκοτώθηκε σε ηλικία 19 ετών, σε αεροπορικό δυστύχημα, ενώ μετέβαινε στο Ακαπούλκο με φίλους. Το ιδιωτικό του αεροσκάφος "Πάιπερ" παρουσίασε τεχνικά προβλήματα και συνετρίβη στο αεροδρόμιο της Τολούκας και ο Σάντος βρήκε τραγικό θάνατο.

 Gettin' Some Jail Time (2006) Walkout (2006) (TV) . Sea of Dreams (2005) Shackles (2005) Party Animalz (2004) "Boston Public" Chapter Sixty Seven (2003) TV επεισόδιο "The Proud Family" Johnny Lovely (2003) TV επεισόδιο "Law & Order: Special Victims Unit" Angels (2002) TV επεισόδιο "Greetings from Tucson" (2002) TV σειρά Cojones (2002) Red Kiss (2002) TV επεισόδιο "American Family" Crash Boom Love: Part 1 (2002) TV επεισόδιοCrash Boom Love: Part 2 (2002) TV επεισόδιο "The Shield" Our Gang (2002) TV επεισόδιο "Alias" Doppelganger (2001) TV επεισόδιο Llorona del río, La (2001) Comenzando De Nuevo (2000) TV επεισόδιο [1] Ο Πάμπλο Σάντος στο internet movie database
Γαλλικές προεδρικές εκλογές (2017)

Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 έλαβαν χώρα στις 23 Απριλίου 2017 και 7 Μαΐου 2017 (22 Απριλίου και 6 Μαΐου αντίστοιχα σε αρκετά εκ των εκτός Μητροπολιτικής Γαλλίας εδάφη). Σκοπός ήταν η εκλογή του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας για θητεία πέντε ετών. Πρόκειται για τις ενδέκατες προεδρικές εκλογές της Πέμπτης Δημοκρατίας και τις δέκατες με άμεση καθολική ψηφοφορία. Με το πέρας του πρώτου γύρου της εκλογικής διαδικασίας, οι Εμμανυέλ Μακρόν και Μαρίν Λε Πεν ήσαν επικεφαλής και εξασφάλισαν, ως αποτέλεσμα, την συμμετοχή τους στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Οι συγκεκριμένες εκλογές ανέδειξαν τον διάδοχο του απερχόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας, Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος επέλεξε να μην θέσει υποψηφιότητα, γεγονός μοναδικό για Πρόεδρο της Πέμπτης Δημοκρατίας στα τέλη της πρώτης του θητείας. Οι εκλογές ακολουθούνται από τις κοινοβουλευτικές εκλογές οι οποίες έλαβαν χώρα στις 11 Ιουνίου και 18 Ιουνίου 2017.

 Τα ποσοστά συμμετοχής στις προεδρικές εκλογές του 2012 ήταν της τάξεως του 79,48% (στην Μητροπολιτική Γαλλία). Οι εκτιμήσεις, που δημοσιοποιήθηκαν στις 20:00 (ώρα Γαλλίας) από τα γαλλικά ΜΜΕ, με βάση εκτιμήσεις προερχόμενες από εταιρείες δημοσκοπήσεων, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν, στην συνέχεια, από τα αριθμητικά στοιχεία τα οποία δημοσιοποιήθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών στην διάρκεια της βραδιάς, έδωσαν τους παρακάτω προκριθέντες για τον δεύτερο γύρο: Παρά την νομική απαγόρευση επί γαλλικού εδάφους, η RTBF εξέδωσε εκτιμήσεις αποτελεσμάτων προς τις 18:00, χωρίς, ωστόσο, να αναφέρει τις πηγές της. Εκτίμησε πως «ο ρόλος της δεν είναι να αποκρύψει τα συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία». Οι γαλλικές εταιρείες δημοσκοπήσεων ανέφεραν από την πλευρά τους πως δεν εξέδωσαν κανένα αριθμητικό στοιχείο.Στη Γαλλία, τα ΜΜΕ γνωστοποίησαν, ακριβώς στις 20:00, εκτιμήσεις προερχόμενες από διάφορες εταιρείες δημοσκοπήσεων.Ένα προσωρινό επίσημο αποτέλεσμα ανακοινώθηκε στην συνέχεια από το Υπουργείο Εσωτερικών. Μόνον το αποτέλεσμα το οποίο θα ανακοινωθεί από το Συνταγματικό Συμβούλιο, στην διάρκεια συνέντευξης τύπου η οποία θα δοθεί από τον πρόεδρό του, Λοράν Φαμπιούς, στις 26 Απριλίου (στις 17:00), θεωρείται ως επίσημο.
Εύα Κούσνερ

Η Εύα Κούσνερ (αγγλικά: Eva Kushner, Πράγα, 18 Ιουνίου 1929 - Τορόντο, 28 Ιανουαρίου 2023) είναι Καναδή ερευνήτρια της Συγκριτικής και της Γαλλικής, Αναγεννησιακής και Καναδικής λογοτεχνίας. Διετέλεσε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Βικτόρια το 1987. Το 1997 έγινε αξιωματικός του Τάγματος του Καναδά. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος πανεπιστημίου στο Οντάριο του Καναδά.

 Η Εύα Κούσνερ (πατρικό επώνυμο: Ντούμπσα) γεννήθηκε στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας στις 18 Ιουνίου 1929. Έζησε στη Γαλλία από το 1939 έως το 1945. Επέστρεψε για λίγο καιρό στην Τσεχοσλοβακία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια μετακόμισε στον Καναδά το 1946. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο McGill και απέκτησε πτυχίο B.A. στη Φιλοσοφία και την Ψυχολογία το 1948. Το 1950 απέκτησε μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία και το 1956 πήρε το διδακτορικό της στη Γαλλική Λογοτεχνία. Τέλος η Κούσνερ έγινε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Βικτόρια το 1987 και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1994. Υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος της Επιτροπής της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά για την Ελευθερία των Υποτροφιών και της Επιστήμης από το 1993 έως το 1998. Το 1997, η καναδική κυβέρνηση της απένειμε το βραβείο του Τάγματος του Καναδά.
Κουέντον ΝτεΚόζι

Ο Κουέντον Ντ. ΝτεΚόζι Τζ. (αγγλικά:Quenton D. DeCosey Jr., γενν. στις 8 Αυγούστου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για το Λαύριο.

 Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2016, ο ΝτεΚόζι εντάχθηκε στους Σαν Αντόνιο Σπερς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2016 και στις 29 Ιουλίου, 2016, υπέγραψε με την Τρεβίζο Μπάσκετ. Στις 15 Φεβρουαρίου 2017, αποχώρησε από την Τρεβίζο και υπέγραψε με την Παλακανέστρο Κιέτι για το υπόλοιπο της σεζόν.Στις 5 Σεπτεμβρίου 2017, εντάχθηκε στον Κόροιβο Αμαλιάδας της Α1 Εθνικής. Τον Οκτώβριο του 2018, προστέθηκε στο ρόστερ των Μέιν Ρεντ Κλος για τις προπονήσεις.Μετά από ένα πέρασμα από τους Σολτ Λέικ Σϊτι Σταρς, ο ΝτεΚόζι επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε με το Λαύριο την ημέρα των γενεθλίων του, στις 8 Αυγούστου 2019. Ο ΝτεΚόζι έπαιξε με τους Hall In στο The Basketball Tournament 2018. Σε 2 αγώνες, είχε κατά μέσο όρο 14,5 πόντους, 8 ριμπάουντ και 2 τάπες ανά αγώνα. Οι Hall In έφτασαν στον δεύτερο γύρο, πριν αποκλειστούν από τους Golden Eagles. Προφίλ στο Draftexpress.com Αρχειοθετήθηκε 2017-09-05 στο Wayback Machine. Βιογραφικό στους Τεμπλ Όουλς Προφίλ στο esake.gr
Java User Group

Μία Ομάδα Χρηστών Java (Java User Group or JUG) αποτελεί μία κοινότητα χρηστών για τη γλώσσα προγραμματισμού Java που συνήθως δρα σε τοπικό επίπεδο.Συνήθως, τα μέλη μίας ομάδας αλληλοϋποστηρίζονται μέσα από: τακτικές συναντήσεις λίστες email συνεργατικές ιστοσελίδες ή wiki ομάδες μελέτης για πιστοποιήσεις Java μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαδικτυακές συνομιλίες (online chats)Όπως και πολλές άλλες ομάδες χρηστών τεχνολογιών, πολλά JUGs καλύπτουν το κόστος των συναντήσεων τους με τη συνεισφορά χορηγών (π.χ. πανεπιστήμια ή τοπικές επιχειρήσεις) που παραχωρούν το χώρο, τις υποδομές ή/και φαγητό, αναψυκτικά κλπ. Ενίοτε κάποιες ομάδες μπορεί να διοργανώνουν διάφορα τεχνολογικά συνέδρια. Σε αυτά τα συνέδρια μπορεί να υπάρχουν ομιλητές διεθνούς φήμης, Java Champions κλπ. Το πιο γνωστό που έχει ξεκινήσει από ομάδες χρηστών Java είναι το Devoxx. Σε παγκόσμιο επίπεδο, κάποιες ομάδες έχουν αναγνωριστεί επίσημα από την Oracle (και πιο παλιά από τη Sun) ως επίσημες ομάδες χρηστών. Οι συγκεκριμένες ομάδες καθώς και οι δράσεις τους προβάλλονται στη σχετική σελίδα της εταιρίας.

 Στην Ελλάδα ομάδες χρηστών Java δραστηριοποιούνται στο χώρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Στην Αθήνα δραστηριοποιείται το Java Hellenic User Group (JHUG) από το 2001. Αρχικά δομήθηκε ως μία διαδικτυακή κοινότητα, ενεργή μέσα από διάφορα διαδικτυακά Ελληνικά και διεθνή forums, συνεισφέροντας σχετικό υλικό και οδηγούς για τη Java στην Ελληνική γλώσσα. Μετά από μερικά χρόνια πήρε μορφή Μ.Κ.Ο. με το όνομα "Σύλλογος Προγραμματιστών Java" από τις Ελληνικές αρχές, κάτι που ήταν αναγκαίο για τη διεξαγωγή μικρών ημερίδων τεχνολογίας και σεμιναρίων.Πλέον οι συναντήσεις της ομάδας είναι ανά μερικούς μήνες και η διοργάνωση γίνεται συνήθως μέσα από την πλατφόρμα meetup. Στη Θεσσαλονίκη δραστηριοποιείται το Thessaloniki Java Meetup Group. Η ομάδα δραστηριοποιείται από το 2014 και η διοργάνωση των συναντήσεων γίνεται αποκλειστικά μέσα από τη πλατφόρμα meetup. Η ομάδα είναι ανοιχτή σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για τη Java, JVM γλώσσες, καλές πρακτικές, προγραμματισμό για android κλπ., ανεξαρτήτους εμπειρίας. Υπάρχουν μερικές ομάδες που έχουν διεθνή εμβέλεια. Αυτές είναι οι παρακάτω: Duchess, ομάδα χρηστών Java για γυναίκες από διάφορες τοπικές ομάδες vJUG, εικονική ομάδα χρηστών Java με εικονικές συναντήσεις JEspañol Ισπανόφωνη ομάδα χρηστών Java Το 2001 η Βελγική ομάδα χρηστών Java (BeJUG) διοργάνωσε το Javapolis, ένα ανεξάρτητο συνέδριο. Το 2008 το Javapolis μετονομάστηκε σε Devoxx. Το Devoxx είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανεξάρτητα συνέδρια για την κοινότητα χρηστών Java της Ευρώπης με πάρα πολλούς συνέδρους. Έπειτα πολλές άλλες ομάδες διοργάνωσαν τοπικά συνέδρια Devoxx με διεθνής ομιλητές. Στην Ελλάδα έχει διοργανωθεί μία φορά στη Θεσσαλονίκη το 2017 και δύο στην Αθήνα το 2017 και 2018.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2014-15

Το Κύπελλο Κύπρου 2014-15 ήταν η 41η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (38η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2014-15. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά για 3η φορά στην ιστορία της.

 Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν κάθε ομάδα ενός ζευγαριού είχε από μία νίκη, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες σετ. Σε περίπτωση που είχαν την ίδια διαφορά (π.χ. κάθε ομάδα είχε από μια νίκη με 3-0), στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με την μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες πόντων. Σε περίπτωση που η διαφορά αυτή ήταν η ίδια, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα η οποία στον νικηφόρο της αγώνα είχε μεγαλύτερο λόγο στο κλάσμα που είχε σαν αριθμητή τους αποκτηθέντες και παρονομαστή τους απολεσθέντες πόντους της. Σε περίπτωση που και οι λόγοι του κλάσματος των δύο ομάδων ήταν ίδιοι διεξαγόταν επαναληπτικός αγώνας σε ουδέτερη έδρα.Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ Καραβά και η Ανόρθωση. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 17 Απριλίου 2015 στο Κίτιον στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά με σκορ 3-1 σετ (25-22, 25-23, 18-25, 25-22). ΚΟΠΕ, επιμ. (10 Μαρτίου 2015) (pdf). ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ OΠΑΠ Α’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΑΝΔΡΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2014 – 2015. Λευκωσία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2015. https://web.archive.org/web/20150715005250/http://www.volleyball.org.cy/docs/201415/CupMenA_201415.pdf. «Κύπελλο ΟΠΑΠ Α΄ Κατηγορίας Ανδρών 2014-15 - Αποτελέσματα» (PDF). www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Γενικές εκλογές στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία 2015-16

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στις 30 Δεκεμβρίου 2015 και στις 14 Φεβρουαρίου 2016 (2ος γύρος των προεδρικών εκλογών). Πρόεδρος εξελέγη στον δεύτερο γύρο ο Φοστέν-Αρσάνζ Τουαντερά. Ο Τουαντερά έλαβε ποσοστό 63% των ψήφων, κερδίζοντας τον επίσης πρώην πρωθυπουργό, Ανισέ Ζορζ Ντολογκελέ.

 Οι εκλογές αναβλήθηκαν πολλές φορές και η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής τους που είχε οριστεί ήταν η 18η Οκτωβρίου και με τον δεύτερο γύρο να ορίζεται για τις 31 Ιανουαρίου 2016. Η υπηρεσιακή πρόεδρος Κατρίν Σαμπά-Πανζά δεν επιτράπηκε να είναι υποψήφια.Οι εκλογές έγιναν έπειτα από την έγκριση νέου συντάγματος, με δημοψήφισμα που διεξήχθη το διήμερο 13-14 Δεκεμβρίου 2015. Το νέο σύνταγμα υπερψηφίστηκε από το 93% των ψηφοφόρων. Στις 22 Δεκεμβρίου άρχισε επίσημα η προεκλογική εκστρατεία. Στις 24 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε η μεταφορά της ημερομηνίας των εκλογών για τις 30 Δεκεμβρίου, με σκοπό να γίνουν περισσότερες προετοιμασίες. Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών έγιναν γνωστά στις 7 Ιανουαρίου και έδωσαν ποσοστό 23,78% των ψήφων στον Ανισέ Ζορζ Ντολογκελέ με δεύτερο τον Φοστέν-Αρσάνζ Τουαντερά με 19,42% των ψήφων. Έτσι, ορίστηκε να διεξαχθεί δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο πρώην πρωθυπουργούς Ντολογκελέ και Τουαντερά. Τα τελικά αποτελέσματα του 1ου γύρου εγκρίθηκαν από το προσωρινό Συνταγματικό Δικαστήριο στις 25 Ιανουαρίου, με πρώτο τον Ντολογκελέ με 23,74% των ψήφων και με δεύτερο τον Τουαντερά με 19,05%. Η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε στις 20 Φεβρουαρίου 2015 ότι ο Τουαντερά είχε κερδίσει τον δεύτερο γύρο με ποσοστό 62,71% των ψήφων, επικρατώντας του Ντολογκελέ. Ο Ντολογκελέ ισχυρίστηκε ότι έγινε νοθεία, όμως αποδέχτηκε το αποτέλεσμα "για χάρη της ειρήνης", αναγνωρίζοντας τον Τουαντερά σαν ηγέτη όλων των Κεντροαφρικανών. Τα αποτελέσματα επικυρώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο και η επίσημη ανακήρυξη του Τουαντερά ως νικητή έγινε την 1η Μαρτίου και η ορκωμοσία του στις 25 Μαρτίου 2016. Ο δεύτερος γύρος των βουλευτικών εκλογών διεξήχθη στις 31 Μαρτίου 2016. Τα προσωρινά αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν στις αρχές Απριλίου, μαζί με τα επίσημα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, έδειξαν ότι στο κοινοβούλιο εισήλθαν 17 κόμματα. Τις περισσότερες έδρες, συνολικά 56, κατέλαβαν ανεξάρτητοι.
Κιτάο Σιγκεμάσα

Ο Κιτάο Σιγκεμάσα (ιαπων. 北尾 重政, Kitao Shigemasa, 1739 – 8 Μαρτίου 1820) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος της τέχνης του ουκίγιο-ε από το Έντο (Τόκιο). Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δημιουργούς στάμπας της εποχής του, αν και τα έργα του δεν είναι ιδιαιτέρως αναγνωρίσιμα. Είναι γνωστός για τις απεικονίσεις του θεμάτων από τη φύση και όμορφων γυναικών (μπιτζίνγκα). Χαρακτηρίσθηκε ως «χαμαιλέοντας», για την ικανότητά του να αλλάζει στιλ ζωγραφικής. Η καλλιτεχνική δραστηριότητά του μειώθηκε μετά την καθιέρωση του ομότεχνού του Τορίι Κιγιονάγκα, φιλοτεχνώντας σχετικώς λίγα έργα σε σχέση με τη μακρά σταδιοδρομία του. Είναι επίσης αξιοσημείωτος για τα χαϊκάι ποιήματά του και τη σόντο του (ιαπωνική καλλιγραφία).

 Ο Σιγκεμάσα ήταν ο πρωτότοκος γιος του βιβλιοπώλη Σουχαράγια Μοχέι και γεννήθηκε στην περιοχή Νιχονμπάσι του Έντο (του σημερινού Τόκιο). Το οικογενειακό του επώνυμο ήταν Κιταμπατάκε, το οποίο συντόμευσε σε Κιτάο, ενώ κατά την παιδική του ηλικία τον αποκαλούσαν Ταροκίτσι. Σε όλη τη ζωή του χρησιμοιποιούσε επίσης αντί του «Σιγκεμάσα» τα ονόματα Κιουγκόρο και Σασούκε. Επιπλέον είχε και καλλιτεχνικά ψευδώνυμα, ενώ υπέγραφε την ποίησή του ως «Καράν».Ο Σιγκεμάσα ξεκίνησε τα βήματά του στη σπουδή της τέχνης ως αυτοδίδακτος, προτού γίνει μαθητής του Νισιμούρα Σιγκενάγκα. Τα πρώτα έργα του ήταν μπιτζίνγκα, απεικονίσεις όμορφων γυναικών με τον τρόπο του Σουζούκι Χαρουνόμπου. Από το 1765 άρχισε να εικονογραφεί βιβλία, πράγμα το οποίο εξελίχθηκε στη βασική ασχολία του: περισσότερα από 250 βιβλία με εικόνες του είναι γνωστά. Το έργο του εκδόθηκε από πάνω από είκοσι διαφορετικούς εκδότες.Μερικά από τα γνωστότερα έργα του Κιτάο Σιγκεμάσα αποτελούν συνεργασίες με τον Κατσουκάβα Σουνσό: η σειρά «Καλλιέργεια μεταξοσκώληκα» (Kaiko yashinai gusa) που άρχισε περί το 1772 και το εικονογραφημένο βιβλίο «Καθρέφτης των διαγωνιζόμενων καλλονών των Πράσινων σπιτιών» (Seirō bijin awase sugata kagami), που εκδόθηκε περί το 1776. Ο Σιγκεμάσα έγινε ο ιδρυτής της καλλιτεχνικής «δυναστείας» των Κιτάο. Μαθητές του υπήρξαν οι Κούμπο Σουνμάν και Σαντό Κυόντεν. Ο ίδιος απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών.
Πίπα (ποδοσφαιριστής)

Ο Γκονθάλο Άβιλα Γκορδόν (ισπανικά: Gonzalo Ávila Gordón) (γενν. 26 Ιανουαρίου 1998), γνωστός ως Πίπα (Pipa), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Λουντογκόρετς.

 Ο Πίπα ολοκλήρωσε τη νεανική σταδιοδρομία του στην ΡΚΝ Εσπανιόλ, αφού προηγουμένως ήταν μέλος των ακαδημιών των ΚΦ Νταμ και ΦΣ Εσπαραγκέρα. Έκανε το ντεμπούτο του με την ΡΚΝ Εσπανιόλ Β στις 20 Φεβρουαρίου 2016, στην εκτός έδρας ήττα της με 0–1 εναντίον της Βαλένθια ΚΦ Μεστάγια για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.Ο Πίπα ήταν βασικός παίκτης για τη Β ομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016–17, η οποία ολοκληρώθηκε με υποβιβασμό. Στις 22 Μαΐου 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2022, και σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 27 Αυγούστου, σημειώνοντας το τελευταίο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–0 εναντίον της ΦΚ Ασκό για την Τερθέρα Ντιβισιόν.Στις 28 Μαΐου 2018, ο Πίπα προήχθη στην πρώτη ομάδα της Πριμέρα Ντιβισιόν ενόψει της σεζόν 2018–19. Στις 2 Ιανουαρίου, αφού απέτυχε να εμφανιστεί σε κάποιον αγώνα για τους Pericos, δόθηκε με δανεισμό στην ΚΓ Ταρραγόνα της Σεγούντα Ντιβισιόν, μέχρι τον Ιούνιο.Ο Πίπα έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 6 Ιανουαρίου 2019, σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Κόρδοβα ΚΦ. Ήταν βασικός παίκτης για τον σύλλογο κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου του, όπου ολοκληρώθηκε με τον υποβιβασμό της ομάδας. Μετά την επιστροφή του στην Εσπανιόλ, ο Πίπα έλαβε τη φανέλα με το νούμερο 2 και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 15 Αυγούστου 2019, ξεκινώντας στην εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της ΦΚ Λουκέρνη για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2019-20. Έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία στις 26 Σεπτεμβρίου, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Θέλτα Βίγο. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ο Πίπα υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Χάντερσφιλντ Τάουν της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, έναντι άγνωστης αμοιβής. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Χάντερσφιλντ σε μια νίκη με 3–0 επί της Μίλγουολ ΦΚ στις 31 Οκτωβρίου. Στις 23 Ιουνίου 2022, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Πίπα με τριετές συμβόλαιο. Ο Πίπα έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ισπανίας Κ19 και Κ21. Προφίλ Pipa στο BDFutbol Προφίλ στο Transfermarkt.com (Αγγλικά) Προφίλ Pipa στο Soccerway
Σημαία του ΝΑΤΟ

Η σημαία του Οργανισμού Βόρειου Ατλαντικού Συμφώνου έχει σκούρο μπλε φόντο με ένα ανεμολόγιο στο κέντρο. Υιοθετήθηκε τρία χρόνια μετά την ίδρυση του οργανισμού και είναι η σημαία του ΝΑΤΟ από τις 14 Οκτωβρίου 1953. Το σκούρο μπλε χρώμα συμβολίζει τον Ατλαντικό Ωκεανό.

 Το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου 1949, όταν δώδεκα κράτη υπέγραψαν το βορειοατλαντικό σύμφωνο για να εναντιωθούν στην ανερχόμενη ισχύ της Σοβιετική Ένωσης. Ύστερα από συμβούλια τα μέλη αποφάσισαν ότι μια σημαία ήταν απαραίτητη. Προτάθηκε μια σημαία απλή αλλά εντυπωσιακή που θα τόνιζε όμως και τις ειρηνικές προθέσεις της οργάνωσης. Έγιναν πολλές προτάσεις και αρκετές από αυτές απορρίφθηκαν. Το επίσημο έμβλημα του ΝΑΤΟ υιοθετήθηκε τελικά στις 14 Οκτωβρίου 1953. Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στις 9 Νοεμβρίου 1953 στην τελετή έναρξης της Ατλαντικής Έκθεσης στο Παρίσι. Τα χρώματα της σημαίας υποδηλώνουν πολιτικά και πολιτιστικά μηνύματα. Το σκούρο μπλε πλαίσιο συμβολίζει τον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ ο κύκλος συμβολίζει την ενότητα ανάμεσα στα μέλη του ΝΑΤΟ. Το ανεμολόγιο συμβολίζει την κατεύθυνση προς το μονοπάτι της ειρήνης, ο σημαντικότερος σκοπός της οργάνωσης.
Δημήτριος Γαζιάδης

Ο Δημήτριος Γαζιάδης (1899-1959), κατά άλλες πηγές 1897-1961 ή 1896-1960 , ήταν Έλληνας οπερατέρ, από τους πρώτους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου και ο ιδρυτής της κινηματογραφικής εταιρίας "Νταγκ Φιλμ" μαζί με τους αδελφούς του, Μιχάλη και Κώστα. Ήταν ο πρώτος κινηματογραφιστής που ανέλαβε επίσημα να εμψυχώσει τα μετόπισθεν στον πόλεμο. Η καταγωγή του ήταν από την Κωνσταντινούπολη.

 Σπούδασε στη Γερμανία φωτογραφία και επί σειρά ετών υπήρξε καθηγητής στην Αυτοκρατορική Κινηματογραφική Ακαδημία του Μονάχου και παράλληλα εργάσθηκε ως στρατιωτικός οπερατέρ στο Βερολίνο, όπου και υπήρξε ο ιδρυτής της κινηματογραφικής εταιρίας "Ντόλικ Φιλμ", πριν ακόμα εμφανισθεί η "Έμελκα" και η "Ούφα". Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Δημήτριος Γαζιάδης ως αξιωματικός είχε αναλάβει τη διεύθυνση της κινηματογραφικής υπηρεσίας του γερμανικού στρατού. Συνέπεια της μεγάλης του αυτής δραστηριότητας ήταν το 1919 να προσελκύσει τη προσοχή της ελληνικής κυβέρνησης η οποία και τον μετεκάλεσε αναθέτοντάς του τη λήψη κινηματογραφικών σκηνών από τις επιχειρήσεις της μικρασιατικής εκστρατείας. Πράγματι ο Δημήτρης Γαζιάδης ανταποκρινόμενος στη πρόσκληση αυτή επέστρεψε στη Γερμανία και αφού προμηθεύτηκε απαιτούμενες μηχανές και υλικό επέστρεψε και περνώντας στη Μικρά Ασία "γύρισε" αρκετές ταινίες από το μέτωπο μεταξύ των οποίων και τη μάχη του Σαγγάριου. Έτσι δημιούργησε την πρώτη του ταινία Το ελληνικόν θαύμα (1921) με σκηνές που είχε λάβει εκ του φυσικού στη Σμύρνη. Στο μεταξύ το 1920 μαζί με τους αδελφούς του Κώστα, (οπερατέρ, που είχε επανέλθει από την Αμερική όπου παρακολουθούσε συστηματικά την εξέλιξη της κινηματογραφίας), και Μιχάλη ιδρύει στην Αθήνα τη πρώτη κινηματογραφική εταιρία παραγωγής που έφερε το όνομα «Νταγκ Φιλμ» ("Dag Film" Co Α.Ε. Αφοί Γαζιάδη), όπου μέχρι το 1930 σκηνοθέτησε τις πρώτες αξιόλογες ελληνικές ταινίες του λεγόμενου βωβού κινηματογράφου Προμηθεύς Δεσμώτης, (απλή κινηματογράφιση της ομώνυμης παράστασης του ζεύγους Σικελιανού στις Δελφικές Εορτές), Έρως και κύματα (1928), Το λιμάνι των δακρύων (1928), Αστέρω (1929), Η μπόρα, (1930), Απάχηδες των Αθηνών (1930), Φίλησέ με Μαρίτσα (1930) και Έξω φτώχεια (1932).Μετά όμως την εμφάνιση του ομιλούντος κινηματογράφου η Νταγκ Φιλμ δεν κατάφερε ν΄ αντιμετωπίσει τον συναγωνισμό των ξένων ταινιών με συνέπεια να διαλυθεί. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τ.Β'(συπλ.) σ.308 Περιοδικό "Κινηματογραφικός αστήρ" (29-1-1928) - Αθήναι Δημήτριος Γαζιάδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Βαθύ Μεσσηνίας

Το Βαθύ είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας. Πολύ δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Βαθιού.

 Ο οικισμός, ο οποίος βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους, βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κυπαρισσίας, από την οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα. Το Βαθύ είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο οικισμός του Βαθιού, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 22 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στην Κυπαρισσία. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Βαθιού, της οποίας η ακτή αποτελείται από ψιλή άμμο. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού. Κυπαρισσία Δήμος Τριφυλίας Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας πρώην Δήμος Κυπαρισσίας Δήμος Τριφυλίας, από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.
Συλλογή Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης του Βατικανού

Η Συλλογή Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης των Μουσείων του Βατικανού, ιταλ. Collezione Arte Religiosa Moderna, είναι ένα σύνολο από πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Καταλαμβάνει χώρο 55 δωματίων: στα Διαμερίσματα του Βοργία στον 1ο όροφο του Αποστολικού Παλατιού, σε δύο ορόφους στην οικία Βοργία, σε μία σειρά δωματίων κάτω από την Καπέλα Σιστίνα και σε μία σειρά δωματίων στο ισόγειο.

 Αποτελείται από σχεδόν 800 έργα από 250 διεθνείς καλλιτέχνες, όπως ο Φράνσις Μπέικον, Τζιάκομο Μπάλλα, Ερνστ Μπάρλαχ, Μαξ Μπέκμαν, Εμίλ Μπερνάρ, Μπερνάρ Μπυφέ, Αλίς Λοκ Καχάνα, Μαρκ Σαγκάλ, Εντουάρντο Τσιλίντα, Τζιόρτζιο ντε Κίρικο, Σαλβαδόρ Νταλί, Μωρίς Ντενί, Ότο Ντιξ, Πωλ Γκωγκέν, Ρενάτο Γκοτούζο, Βασίλι Καντίνσκι, Πάουλ Κλέε, Όσκαρ Κοκόσκα, Αλφρέντ Μανεσιέ, Τζιάκομο Μανζού,Τζόρτζο Μοράντι, Πάμπλο Πικάσο, Οντιλόν Ρεντόν, Ωγκύστ Ροντέν, Ζορζ Ρουώ, Μορίς Ουτριλό και Βίνσεντ βαν Γκογκ. Η πλειονότητα των έργων αυτών τέχνης ήταν δωρεές των καλλιτεχνών και συλλεκτών στην Αγία Έδρα. Η προϊστορία της Συλλογής της Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης ξεκίνησε με την ομιλία του Πάπα Παύλου ΣΤ΄, κατά τη συνάντησή ου με καλλιτέχνες στην Καπέλα Σιστίνα στις 7 Μαΐου 1964. Ο Πάπας εγκαινίασε τη Συλλογή το 1973 και ο Μάριο Φερράτσα τέθηκε τότε υπεύθυνος για τη Συλλογή. Σε απάντηση του αιτήματος των ακτιβιστών ότι το Βατικανό πρέπει να πωλήσει τα έργα τέχνης του και να δώσει τα χρήματα στους ενδεείς, ο καρδινάλιος Πάουλ-Γιόζεφ Κόρντες υποστήριξε ότι η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να συντηρεί τα καλλιτεχνήματα στο όνομα του Ιταλικού κράτους και δεν μπορεί να τα πωλήσει. Speech of Pope Paul VI on the occasion of the Inauguration of the Collection of Modern Religious Art in the Vatican Museums on June 23, 1973 [2] "Pope Cannot Exchange Vatican Treasure for Food - ZENIT - English". ZENIT - English. 2009-03-16. Retrieved 2018-05-07.
Μάχη του Αχελώου (1359)

Να μη συγχέεται με τη Μάχη του Αχελώου (917).Η μάχη του Αχελώου (αλβανικά: Beteja e Akelout‎) έλαβε χώρα το 1359 κοντά στον ποταμό Αχελώο, στην Αιτωλία της σύγχρονης Ελλάδας. Ο πόλεμος έγινε μεταξύ των αλβανικών στρατευμάτων, υπό τους Πέτρο Λόσα/Λιόσια και Ιωάννη Σπάτα, και τις δυνάμεις τού δεσποτάτου της Ηπείρου, υπό τον Νικηφόρο Β΄ Ορσίνι. Οι Αλβανοί νίκησαν τον στρατό τού Ορσίνι, ο οποίος υπέστη τεράστιες απώλειες κατά τη διάρκεια της μάχης. Η μάχη ίδρυσε δύο δεσποτάτα από περιοχές, που προηγουμένως ανήκαν στο δεσποτάτο της Ηπείρου: το δεσποτάτο της Άρτας και το δεσποτάτο Αγγελοκάστρου και Λεπάντο.

 Από τις αρχές του 14ου αι. η δύναμη τού δεσποτάτου της Ηπείρου μειωνόταν, ενώ οι Αλβανοί φύλαρχοι αύξαναν τον έλεγχό τους σε πολλές περιοχές τού δεσποτάτου. Ο Νικηφόρος Β΄ Ορσίνι, δεσπότης της Ηπείρου αποφάσισε να δημιουργήσει στενότερες σχέσεις με τη Σερβική Αυτοκρατορία, εγκαταλείποντας την προηγούμενη σύζυγό του Μαρία Καντακουζινή και νυμφευόμενος την αδελφή τής χήρας τού Στέφανου-Ούρου Δ΄ Ντουσάν. Οι Αλβανοί τού δεσποτάτου απείλησαν με εξέγερση, εάν ο Ορσίνι νυμφευτεί την αδερφή τής Ελένης της Βουλγαρίας και δεν ανακαλούσε τη Μαρία, η οποία ήταν μέλος της οικογένειας των Καντακουζηνών τη σύμμαχό τους. Ο Ορσίνι αναγκάστηκε να ανακαλέσει τη Μαρία, αλλά αποφάσισε να ξεκινήσει πόλεμο εναντίον των Αλβανών, για να σταματήσει την αυξανόμενη ισχύ τους στο δεσποτάτο. Ο Νικηφόρος Β΄ Ορσίνι συγκέντρωσε τις δυνάμεις του και βάδισε εναντίον των Αλβανών στις περιοχές, που είχαν εγκατασταθεί στην Αιτωλία, τη σύγχρονη δυτική Ελλάδα. Οι Αλβανοί συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους και υπό την ηγεσία τού Πέτρου Λόσα και πολέμησαν εναντίον του Ορσίνι στα τέλη της άνοιξης τού 1359 κοντά στον ποταμό Αχελώο. Οι Αλβανοί κέρδισαν τη μάχη, ενώ ο Ορσίνι σκοτώθηκε και ολόκληρος ο στρατός του καταστράφηκε. Μετά το τέλος τού Νικηφόρου οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις στο δεσποτάτο της Ηπείρου, που κινδύνευαν να καταληφθούν από τα αλβανικά στρατεύματα, υποτάχθηκαν στον Συμεών Ούρεση και οι υπόλοιπες περιοχές τού Δεσποτάτου μοιράστηκαν μεταξύ αυτού και τού Ράντοσλαβ Χλάπεν. Ο Συμεών, μη μπορώντας να εκδιώξει τους Αλβανούς ηγέτες, προσπάθησε να διατηρήσει τον έμμεσο έλεγχο της Ηπείρου αναγνωρίζοντας τον Πέτρο Λόσα και τον Ιωάννη Σπάτα ως δεσπότες, στις περιοχές της Άρτας και τού Αγγελοκάστρου και τού Λεπάντο αντίστοιχα. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου περιήλθε προσωρινά υπό αλβανική κυριαρχία, λόγω της επιμέρους φυλετικής τους δομής και της έλλειψης κεντρικής εξουσίας, οι Αλβανοί δεν αντικατέστησαν καμία υπάρχουσα ελληνική ή σερβική κυριαρχία με ένα συγκεντρωτικό αλβανικό κράτος. Ως επακόλουθο το 1366-67 μόνο η πόλη των Ιωαννίνων δεν βρισκόταν υπό τον αλβανικό έλεγχο.
Δωροθέα Μαρία της Σαξονίας-Βαϊμάρης

H Δωροθέα Μαρία, γερμ. Dorothea Maria von Sachsen-Weimar von Wettin (14 Οκτωβρίου 1641 - 11 Ιουνίου 1675) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Ελεονώρας Δωροθέας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Παντρεύτηκε το 1656 τον Μαυρίκιο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και είχε τέκνα: Ελεονώρα Μαγδαληνή 1658-1661 Βιλελμίνη Ελεονώρα 1659 Έρντμουτε Δωροθέα 1661-1720, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Β΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ Μαυρίκιος Γουλιέλμος 1664-1718, δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς Ιωάννης Γεώργιος 1665-1666 Χριστιανός Αύγουστος 1666-1725, καρδινάλιος, επίσκοπος του Ράαμπ και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ Ουγγαρίας Φρειδερίκος Ερρίκος 1668-1713, δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ Μαρία Σοφία 1670-1671 Μαγδαληνή Σίβυλλα 1672, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Βιλελμίνη Σοφία 1675, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Publications by or about Dorothea Maria of Saxe-Weimar, Duchess of Saxe-Zeitz at VD 17 Anne-Simone Knöfel: Dorothea Maria von Sachsen-Weimar, in: de:Sächsische Biografie, published by the Saxon Institute for History and Folkloristics, edited by Martina Schattkowsky Johann Hübner's three hundred and thirty three genealogical tables, table 171
Αηθικισμός

Αηθικισμός είναι η άρνηση η διάψευση των βασικών ηθικών αρχών. Σε αντίθεση με τον αμοραλισμό, που αρνείται την ύπαρξη οποιωνδήποτε ηθικών αρχών, αξιών και ιδεωδών, ο αηθικισμός αρνείται μόνο τις εκάστοτε ισχύουσες ηθικές αξίες για χάρη άλλων, που τις θεωρεί υψηλότερες και ηθικότερες. Ετσι ο κύριος εκπρόσωπος του αηθικισμού ο Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε.

 Οι κυριότερες αρχές του αηθικισμού είναι δύο: α) Aρνηση της ηθικής οφειλής,του ηθικού καθήκοντος.Αυτό που στη συνείδησή μας παρουσιάζεται ως ηθικά δέον και αξιώνει από μας την εφαρμογή του είναι μια πλάνη . β) Aρνηση της διάκρισης ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό.Μια τέτοια διάκριση έχει ιστορική προέλευση και δεν μπορεί να δημιουργήσει καμιά απόλυτη ηθική δέσμευση.Αυτό που θεωρείται από την ηθική ως «Καλό» δεν είναι ιδεώδες, και αυτό που κατακρίνεται ως <<Κακό>> δεν είναι απαίσιο και δεν πρέπει να το αποστρεφόμαστε : και τα δυο βρίσκονται πέρα από κάθε αξιολόγηση. Σκοπός και αποστολή του αηθικισμού είναι να αποκαλύψει την ουσία κάθε νοήματος της ισχύουσας ηθικής. Heimsoeth H. Metaphysische Voraussetzungen und Antriebe in Nietzsches Immoralismus, 1955. Heidermann I. Nietzsches Kritik der Moral, στο «Nietzsches-Studien», 1, 1972, σ. 95 κ.εξ. Nietzsche Fr., Werke, εκδ. Κ. Schlechta, τόμος ΙΙΙ, 6η εκδοση, 1969. Reiner H., Die philosophische Ethik, 1964.
Επαρχία Τενενκού

Η Επαρχία Τενενκού είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί, Μαλί. Έχει έκταση 11.297 τ.χλμ. και πληθυσμό 163.641 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Τενενκού.

 Η Επαρχία Τενενκού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και δυτικά της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα δυτικά και βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Σεγκού, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Γιουβαρού, στα κεντρο-ανατολικά με την Επαρχία Μοπτί και στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Ντζεννέ. Η Επαρχία Τενενκού διαιρείται σε 15 διαμερίσματα: Ντιαφαραμπέ Ντιακά Ντιοντιορί Καρερί Ουρό Αρντό Σουγκουλμπέ Τενενκού Τογκορό Κοτιά Επαρχίες του Μαλί
Γεώργιος Ψάχος

Ο Γεώργιος Ψάχος (γενν. 1872) ήταν Έλληνας 2ος ολυμπιονίκης από τα Ζαρουχλέικα της Πάτρας στην Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 στο αγώνισμα της διελκυστίνδας με την εθνική ομάδα. Αδελφός του ήταν ο επίσης ολυμπιονίκης στο ίδιο αγώνισμα, ο Βασίλειος Ψάχος. Την υπόλοιπη ομάδα αποτελούσαν οι Σπυρίδων Λάζαρος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Αντώνιος Τσίτας, Σπυρίδων Βέλλας, Γεώργιος Παπαχρήστου, Κωνσταντίνος Παρνασσάς και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών.

 Πανελλήνιοι αγώνες 1906 :1ος με την ομάδα διελκυστίνδας της ΓΕΠ Κώστας Α. Κοκκοβίκας, Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004 Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Β΄, Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Α΄, Η πρώτη δεκαετία 1891-1900, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911
Εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους

Οι εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους διεξάγονται για την ανάδειξη των μελών της Συνέλευσης (House of Assembly of the British Virgin Islands), πρώην ονομασία: Νομοθετικό Συμβούλιο). Με βάση το Σύνταγμα, θα πρέπει να γίνονται κάθε 4 χρόνια (γενικές εκλογές). Σε περίπτωση παραίτησης ή θανάτου ενός μέλους, διεξάγονται επαναληπτικές εκλογές για την πλήρωση της έδρας. Από το 1950 οπότε αποκαταστάθηκε η δημοκρατία, έχουν γίνει συνολικά 15 γενικές εκλογές και 3 επαναληπτικές εκλογές. Το νομοθετικό σώμα είναι ένα μόνο και απαρτίζεται από 15 μέλη, εκ των οποίων τα 13 εκλέγονται από το λαό για τετραετή θητεία και άλλα 2 είναι εξ οφίτσιο: ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Πρόεδρος της Βουλής (Speaker of the House). Από τα 13 εκλεγμένα μέλη, τα 9 εκλέγονται στις έδρες των εκλογικών τους περιφερειών σε επίπεδο εδάφους (Territorial district seats) και άλλα 4 εκλέγονται σε ευρύτερο επίπεδο εδάφους (Territory-wide "at-large"). Από το 1999 επικρατεί ο δικομματισμός, καθώς δύο είναι τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα. Οι εκλογές του 1999 ήταν οι πρώτες στην ιστορία κατά τις οποίες δεν εξελέγη ούτε ένας ανεξάρτητος υποψήφιος. Έκτοτε μόλις ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Έλβιν Κρίστοφερ εξελέγη το 2003. Αναφορικά με τη διαδικασία των εκλογών, αυτή βασίζεται στο σύστημα του Ουεστμίνστερ. Τα κόμματα ορίζουν τους υποψηφίους τους κατά την ημέρα ορισμού και εν συνεχεία διεξάγεται η εκλογική αναμέτρηση λίγες εβδομάδες αργότερα. Η κυβέρνηση σχηματίζεται από τον ηγέτη που κατέχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

 Στις προηγούμενες εκλογές, που διεξήχθησαν στις 8 Ιουνίου 2015, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε σαρωτική νίκη με 11 έδρες έναντι μόνο 2 για το Κόμμα των Παρθένων Νήσων της αντιπολίτευσης. Γενικές εκλογές 1950 - 1963 Μέχρι το 1967 οι εκλογές διεξάγονταν χωρίς τη συμμετοχή κομμάτων. Ελάχιστες αναφορές σώζονται για τις εκλογές αυτές και τον τρόπο διεξαγωγής τους. Πιστεύεται γενικά ότι η ψηφοφορία γινόταν με ανάταση του χεριού και όχι με κάλπη. Το 1950 εξελέγησαν 4 βουλευτές στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Τρία χρόνια μετά, ο αριθμός των βουλευτών αυξήθηκε σε 6. Το 1967 εισήχθη η κυβέρνηση με τη λειτουργία υπουργικού συμβουλίου και οι υποψήφιοι άρχισαν να οργανώνονται σε πολιτικά κόμματα. Οι πρώτες γενικές εκλογές του 1967 διεξήχθησαν με βάση το Σύνταγμα που εγκρίθηκε την ίδια περίοδο. Τα αποτελέσματα των γενικών εκλογών από το 1967 ως σήμερα παρατίθενται συνοπτικά στον παρακάτω πίνακα: Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2011, το αντιπολιτευόμενο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ορλάντο Σμιθ κέρδισε νίκη με 9 έδρες επί του Κόμματος των Παρθένων Νήσων (VIP), του Πρωθυπουργού Ραλφ Ο' Νιλ, που έμεινε στις 4 έδρες επί συνόλου 13 που αποφασίστηκαν στην ψηφοφορία. Τρεις γνωστές επαναληπτικές εκλογές έχουν διεξαχθεί ως σήμερα στα νησιά. Οι πρώτες τέτοιες εκλογές έγιναν το 1977 μετά το θάνατο του Όστιν Χένλεϊ και οι δεύτερες το 1995, όταν πέθανε ο Λαβίτι Στάουτ. Το 2005 απεβίωσε εν ενεργεία ο Πολ Ουότλεϊ και έγιναν για τρίτη φορά επαναληπτικές εκλογές. Εκλογικά αποτελέσματα 1950-2011 (pdf)
Άνωση Α.Ε.

Η Άνωση Α.Ε. υπήρξε μια εταιρία τηλεοπτικών και μουσικών παραγωγών με έδρα το Χαλάνδρι της Αττικής. Ανήκε στον όμιλο μέσων μαζικής ενημέρωσης Πήγασος Α.Ε.

 Η εταιρία ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1987 από τον Φώτη Μπόμπολα, γιό του εργολάβου και εκδότη Γιώργου Μπόμπολα, και είχε σκοπό τη λειτουργία του συναυλιακού χώρου Ρόδον. Το Ρόδον σταμάτησε την λειτουργία του τον Μάιο του 2005. Η Άνωση όμως συνέχισε τις δραστηριότητες του Ρόδου στο Club 22 (νυν Fuzz). Το 1989, με την ίδρυση του Mega, στο οποίο είχε μερίδιο η Πήγασος, η Άνωση ξεκίνησε να παράγει ημερήσιες και εβδομαδιαίες μουσικές εκπομπές όπως οι Mega Hit, Mega Style, Mega Top και το Mega Star. Τα επόμενα χρόνια διεύρυνε τη γκάμα των παραγωγών της με τηλεπαιχνίδια, ριάλιτι σόου, χιουμοριστικές εκπομπές, εκπομπές λόγου και ενημέρωσης κ.ά. Επίσης εισήλθε στην παραγωγή διαφημιστικών σποτ, παρήγαγε ραδιοφωνικές εκπομπές, και είχε σημαντική συμμετοχή στην παραγωγή ελληνικών κινηματογραφικές ταινιών. Διατήρησε τη δραστηριοποίηση της στον χώρο της μουσικής με τη διοργάνωση συναυλιών και μουσικών φεστιβάλ. Παραγωγές της Άνωσης ήταν σχεδόν οι περισσότερες σειρές του Mega, οι οποίες παρήχθησαν για 27 συνεχόμενα έτη από το 1989 μέχρι και το 2016. Κάποιες από αυτές τις σειρές έχουν βρεθεί ψηλά στους πίνακες τηλεθέασης. Από το 2012 η εταιρεία είναι αντιμέτωπη με οικονομικά προβλήματα και με διάφορες αντιπαραθέσεις με τράπεζες λόγω αστοχίας των μετόχων σχετικά με ένα δάνειο, ενώ το 2016 η εταιρεία διέκοψε την λειτουργία της, όπως και πολλές άλλες εταιρείες της Πήγασος. Επίσημη Ιστοσελίδα