Διεθνιστική Εργατική Αριστερά

Η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (Δ.Ε.Α.) είναι μια επαναστατική σοσιαλιστική οργάνωση στην Ελλάδα. Συμμετείχε ιδιαίτερα ενεργά στην ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ το 2002 και του ΣΥΡΙΖΑ το 2004, ενώ διατηρούσε στενές σχέσεις με την οργάνωση International Socialist Organisation (ISO) στις ΗΠΑ. Αποδέχεται τις πολιτικές των Διεθνών Σοσιαλιστών (International Socialists) και της Μαρξιστικής πολιτικής παράδοσης. Συμμετείχε μέχρι το Φεβρουάριο του 2020 στη Λαϊκή Ενότητα.

 Η ΔΕΑ ιδρύθηκε στις 3 Μαρτίου του 2001, αφού πρώτα διασπάστηκε από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ), το τμήμα της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης στην Ελλάδα. Η οργάνωση αναφέρεται στην τακτική του "ενιαίου μετώπου", όπως περιγράφεται από τα τέσσερα πρώτα συνέδρια της Κομμουνιστικής Διεθνούς, και τους μπολσεβίκους ηγέτες Β. Λένιν και Λ. Τροτσκι. Η ΔΕΑ ισχυρίζεται ότι ακολουθεί μια μορφή ενιαιομετωπικής τακτικής ειδικού τύπου, προσαρμοσμένη στις πολιτικές συνθήκες καθώς και τις δυνατότητες της οργάνωσης. Βασισμένη σε αυτή την πολιτική, η οργάνωση συμμετείχε στο Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, ίδρυσε με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ το 2002 και δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ το 2004. Στις αρχές του 2010 η οργάνωση προχώρησε μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο, την ΚΟΕ την ΚΕΔΑ και την ΑΠΟ στην ανάληψη πρωτοβουλίας για ένα Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (ΜΑΑ). Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της Ελεύθερης Αττικής στην αντίστοιχη περιφέρεια, με επικεφαλής τον Α. Αλαβάνο. Από τις αρχές του 2011, η ΔΕΑ συμμετείχε στις διαδικασίες του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς καθώς και στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Η οργάνωση μπήκε σε κρίση λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2004 όταν 2 διαφορετικές ομάδες, το Κόκκινο και η Διεθνιστική Σοσιαλιστική Παρέμβαση (ΔΣΠ) διασπάστηκαν από αυτή. Η μια από αυτές συνέχισε να λειτουργεί σαν πολιτική ομάδα με το όνομα "Κόκκινο" στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Δεκέμβρη του 2014 όταν και ανέστειλε την λειτουργία της προσχωρώντας ξανά στην ΔΕΑ. Η δεύτερη ονομάστηκε προσωρινά Διεθνιστική Σοσιαλιστική Παρέμβαση (ΔΣΠ), για να ενταχθεί στη συνέχεια στην ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, που εκπροσωπεί την Δ' Διεθνή στην Ελλάδα. Το 2012 η ΔΕΑ συμμετείχε στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ, εκλέγοντας 2 βουλεύτριες, τη Μαρία Μπόλαρη (Α΄ Αθηνών) και την Ιωάννα Γαϊτάνη (Α΄ Θεσσαλονίκης). Στη Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ τον Νοέμβρη 2012 συγκροτείται με πρωτοβουλία της ΔΕΑ, της οργάνωσης "Κόκκινο", της ΑΠΟ και ανένταχτων μελών το "Κόκκινο Δίκτυο στον ΣΥΡΙΖΑ". Στην πορεία των εργασιών της Συνδιάσκεψης, το Κόκκινο Δίκτυο συμπράττει με το Αριστερό Ρεύμα και μαζί συγκροτούν την Αριστερή Πλατφόρμα. Στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το 2013 η ΔΕΑ θα αρνηθεί να αυτοδιαλυθεί, όπως διεκδικούσε ο Α. Τσίπρας και η πλειοψηφία του κόμματος. Στις εκλογές του Γενάρη του 2015 η Ιωάννα Γαϊτάνη επανεκλέγεται, η Μαρία Μπόλαρη χάνει την έδρα της καθώς ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να κρατήσει την έδρα της έναντι αυτής του Βασίλη Τσίρκα στην Άρτα και εκλέγεται η Ελένη Ψαρρέα (Μεσσηνίας), συμμετέχουσα στο Κόκκινο Δίκτυο. Η Ι. Γαϊτάνη απείχε από την ψηφοφορία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ με την Έλενα Ψαρρέα ήταν οι μόνες βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν τη Συμφωνία της 20ης Φλεβάρη. Η ΔΕΑ αποχώρησε -μαζί με την υπόλοιπη Αριστερή Πλατφόρμα- από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και ανακοίνωσε τη σύμπραξη της στην Λαϊκή Ενότητα. Το Νοέμβριο του 2017 η ΚΕ διαπίστωσε ότι μέλη της οργάνωσης διακινούσαν κείμενα επιλεκτικά σε άλλα μέλη και εκτός διαδικασιών. Σαν απάντηση - αποφεύγοντας τα προβλεπόμενα πειθαρχικά μέτρα - ανακοίνωσε τη διεξαγωγή Τακτικής Συνδιάσκεψης. Στη συνέχεια, το Δεκέμβρη του 2017 συγκροτήθηκε επίσημη εσωκομματική αντιπολίτευση γύρω από μια ποικιλία ζητημάτων: από την παρέμβασης στη ΛΑΕ και την ερμηνεία του ενιαίου μετώπου, έως τη διαφωνία ως προς την εσωκομματική δημοκρατία ή τρόπου συγκρότησης της οργάνωσης. Το 2018 - λίγες εβδομάδες μετά την Τακτική Συνδιάσκεψη - η Κεντρική Επιτροπή (Κ.Ε.) της ΔΕΑ, μετά από δύο προειδοποιητικές ποινές, διέγραψε δύο μέλη της Κ.Ε. για δραστηριότητα πέραν των ορίων των καταστατικού και των αποφάσεων της Συνδιάσκεψης. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους αποχώρησε ένα τμήμα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης που είχε επίσημα συγκροτηθεί τον Δεκέμβρη του 2017. Οι αποχωρήσαντες, μαζί με τους δύο διαγραφέντες, συγκρότησαν ξεχωριστή συλλογικότητα γύρω από την εφημερίδα "Κόκκινο Νήμα" και αποχώρησαν από τη ΛΑΕ στα τέλη Ιούνη 2018. Η ΔΕΑ αναφέρεται στον επαναστατικό Μαρξισμό, όπως θεμελιώθηκε από τον Μαρξ και τον Ένγκελς και προωθήθηκε από τους μπολσεβίκους, όπως τον Λένιν και τον Τρότσκι. Σύμφωνα με την οργάνωση «μια νέα κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση, ο σοσιαλισμός, μπορεί να δημιουργηθεί μόνο όταν οι εργάτες πάρουν συλλογικά στα χέρια τους τον έλεγχο όλου του κοινωνικού πλούτου και όταν προγραμματίσουν την παραγωγή και τη διανομή σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες». Ιδεολογική αναφορά αποτελεί το έργο και η δράση της Γερμανίδας επαναστάτριας Ρ. Λούξεμπουργκ, του Ιταλού επαναστάτη Α. Γκράμσι καθώς και του Παντελή Πουλιόπουλου, πρώτου Γενικού Γραμματέα του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ, θεωρητικού και υποστηρικτή της Διεθνούς Αντιπολίτευσης του Τρότσκι. Η ΔΕΑ αναφέρεται στις βασικές πολιτικές αναλύσεις των "Διεθνών Σοσιαλιστών", του ρεύματος που ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50 από τον Παλαιστίνιο εβραϊκής καταγωγής Τ. Κλιφ. Μια από τις βασικές θέσεις που διαχωρίζει το ρεύμα αυτό από τα υπόλοιπα τροτσκιστικά ρεύματα (γνωστά ως "ορθόδοξα" τροτσκιστικά ) είναι η ανάλυση της Ρωσίας ως ένα κρατικό καπιταλισμό, σε αντίθεση με την ανάλυση που είχε ο Τρότσκι για την ΕΣΣΔ ως ένα εκφυλισμένο μεν, αλλά στη βάση του ακόμη εργατικό κράτος. Σύμφωνα με την οργάνωση "Η εμπειρία της Ρωσίας αποδεικνύει ότι ακόμα και μια νικηφόρα εργατική σοσιαλιστική επανάσταση, όπως ο Οκτώβρης του 1917, δεν μπορεί να επιβιώσει σε απομόνωση. Τα καθεστώτα της ΕΣΣΔ, μετά την επικράτηση του σταλινισμού, όπως και τα καθεστώτα της Κίνας και των άλλων ανατολικών χωρών ήταν ή είναι κρατικοί καπιταλισμοί, όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση της εργατικής τάξης δεν διαφέρει από τη Δύση. Γι' αυτό υποστηρίζουμε τις εργατικές εξεγέρσεις ενάντια στη γραφειοκρατική άρχουσα τάξη αυτών των χωρών". Η οργάνωση εκδίδει τακτικά την εφημερίδα, "Εργατική Αριστερά", ανά δυο εβδομάδες και ένα θεωρητικό περιοδικό, το "Κόκκινο" , δύο με τέσσερις φορές το χρόνο. Στις αρχές του 2009 η εφημερίδα αύξησε τον όγκο της από 12 σε 16 σελίδες. Η ΔΕΑ διακινεί την εφημερίδα της σχεδόν αποκλειστικά μέσω του δικτύου των μελών της, καθώς και σε βδομαδιάτικες εξορμήσεις σε γειτονιές, σε εργατικούς χώρους και διαδηλώσεις. Από τα τέλη του 2014, η εφημερίδα διακινείται και στα περίπτερα. Εμπλέκεται επίσης σε εκδόσεις εντύπων σε χώρους, όπως οι μαθητές, οι φοιτητές αλλά και το αντιρατσιστικό κίνημα. Το επόμενο διάστημα σχεδιάζεται η ίδρυση εκδοτικού οίκου από την οργάνωση. Αν και η ΔΕΑ δεν ανήκει σε κάποια διεθνή οργάνωση ή τάση, διατηρεί σχέσεις με άλλες οργανώσεις στο εξωτερικό, πέρα από την ISO (ΗΠΑ), την οποία θεωρεί αδερφή οργάνωση. Μέσω της ISO έχει αναπτύξει σχέσεις με την οργάνωση "Κίνημα για το Σοσιαλισμό" (Ελβετία, Movimento Per Il Socialismo), την οργάνωση Socialist Alternative (Αυστραλία), ενώ σχέσεις έχει αναπτύξει με τμήματα της συνδικαλιστικής οργάνωσης Conlutas (Βραζιλία) Επαφές διατηρεί και με το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (Γαλλία, NPA). Επίσημος ιστότοπος