IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζέισον Ντέιβιντ Φρανκ

Ο Τζέισον Ντέιβιντ Φρανκ (Jason David Frank, 4 Σεπτεμβρίου 1973- 19 Νοεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και βετεράνος των μικτών πολεμικών τεχνών ο οποίος είναι γνωστός για την μακρόβια απεικόνιση του χαρακτήρα Tommy Oliver στην σειρά Power Rangers.

 Ξεκίνησε από την πρώτη σεζόν των Mighty Morphin Power Rangers 1993 ως Tommy Oliver, ο Πράσινος Ranger. Ο χαρακτήρας του έγινε αργότερα ο Λευκός Ranger. Μετά συνέχισε στην τέταρτη (Power Rangers Zeo 1996) και πέμπτη σεζόν (Power Ranger Turbo 1997) ως κόκκινος Ranger. Στα μέσα της έκτης σεζόν έδωσε τον ρόλο του. Επέστρεψε για ένα επεισόδιο το 2002 Power Rangers Wild Force (Forever Red, 10η επέτειος) σε ένα διάσημο επεισόδιο στην επανένωση όλων των κόκκινων Ranger έως τότε. Μετά ξανά το 2004 Power Rangers Dinothunder ως μέντορας και μαύρος Ranger. Το 2014 έπαιξε στους Power Rangers Super Megaforce στο τελευταίο επεισόδιο (Legendary War, 20η επέτειος) και τέλος το 2018 στους Power Rangers Super Ninja Steel (Dimensions In Danger, 25η επέτειος της σειράς) Ήταν επίσης αθλητής του MMA (Μεικτές πολεμικές τέχνες) καθώς είχε συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες αλλά είχε και την δικιά του σχολή καράτε. Απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 49 ετών Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995), Tommy Oliver/ Λευκός Ranger Turbo A Power rangers Movie (1997), Tommy Oliver/ Κόκκινος Ranger Power Rangers 2017, Σαν καμέο, κάτοικος του Angel Groove
Μουρίνες Αχαΐας

Οι Μουρίνες είναι μικρή οικιστική περιοχή της Αχαΐας υπαγόμενη διοικητικά στην Δημοτική Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν οδικώς περί τα 28 χλμ. από την Πάτρα, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 3 χλμ. από το Ελληνικό.

 Βρίσκονται σε ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου. Η γύρω περιοχή έχει πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, κυρίως ελαιώνες και αμπελώνες. Οι Μουρίνες κατοικούνται από λίγες οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Στις Μουρίνες βρίσκεται εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής και το τοπικό κοιμητήριο της περιοχής Βαλμαντούρας. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Αλμπερτίνα Αγνή του Νάσσαου

Η Αλβερτίνα Αγνή (ολλαδ. Albertine Agnes van Nassau, 9 Απριλίου 1634 - 26 Μαΐου 1696) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Νάσσαου-Ντητς. Έγινε επίτροπος των επαρχιών Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Ντρέντε κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας του γιου της.

 Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχιών Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Γκέλντερς, Όβεριισελ, και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη Αλβέρτου Α΄ του Ζολμς-Μπράουνφελς. Γεννήθηκε στη Χάγη. Από τα δέκα παιδιά των γονιών της, επέζησαν της ενηλικίωσης τα μισά: ο Γουλιέλμος Β΄, η Λουίζα Ερριέττα, η Ερριέττα Αικατερίνη και η Mαρία. Το 1652 παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Nάσσαου-Ντητς. Μετά το τέλος του συζύγου της το 1664 έγινε επίτροπος για τον γιο της στις επαρχίες Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Ντρέντε. Το 1665, τόσο η Αγγλία όσο και η επισκοπή του Μύνστερ κήρυξαν πόλεμο στις Κάτω Χώρες. Επειδή τα περισσότερα χρήματα για την άμυνα είχαν χρησιμοποιηθεί για τον στόλο, ο στρατός είχε παραμεληθεί. Όταν το Χρόνινγκεν βρισκόταν υπό πολιορκία, η Αλβερτίνα Αγνή έσπευσε στην πόλη για να δώσει ηθική υποστήριξη. Η πίεση του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, τότε συμμάχου, ανάγκασε τις δυνάμεις των εχθρών της να υποχωρήσουν, αλλά έξι χρόνια αργότερα οι Κάτω Χώρες δέχτηκαν επίθεση από τον νότο, από τους Γάλλους υπό τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και από τα βόρεια υπό τον επίσκοπο του Mύνστερ και τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Η Αλβερτίνα Αγνή οργάνωσε την άμυνα και διατηρούσε το ηθικό υψηλό. Το 1676 η Αλβερτίνα Αγνή αγόρασε μία έδρα στο Oράνιεβοουντ και το ονόμασε ανάκτορο Οράνιεβοουντ. Εκεί απεβίωσε το 1696. Είχε επίσης το κάστρο Οράνιενσταϊν, που κτίστηκε από το 1672 ως νέα κατοικία της στο Ντητς. Παντρεύτηκε το 1652 τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Νάσσαου-Ντητς και είχε τέκνα: Αμαλία (1655 - 1695), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο Γ΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ. Ερρίκος Καζίμηρος Β΄ (1657 - 1696), Κόμης του Νάσσαου-Ντητς. Βιλελμίνη Σοφία Εδβίγη (1664 - 1667). «Οι γυναίκες στην εξουσία 1640–1670» πραγματοποιήθηκε τελευταία πρόσβαση στις 4 Αυγούστου 2007 Η αλληλογραφία του Albertine Agnes van Oranje-Nassau στο EMLO
Ουέλβα

Η Ουέλβα (ισπανικά: Huelva‎, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈwelβa]) είναι πόλη στην περιφέρεια της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας της Ουέλβας. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής στην Ουέλβα ζουν 149.310 κάτοικοι. Ωστόσο, η Ουέλβα είναι κέντρο μητροπολιτικής περιοχής που έχει συνολικά 490.000 κατοίκους. Είναι η πόλη από την οποία το 1492 ξεκίνησε το μακρινό του ταξίδι, προς την άγνωστη τότε Αμερική, ο Χριστόφορος Κολόμβος. Στην ουσία ολόκληρη η πόλη είναι αφιερωμένη σ' αυτόν αφού υπάρχουν πολλά μουσεία τα οποία μας παρουσιάζουν την ζωή του και τις εξερευνήσεις του. Την πόλη τη διασχίζουν δυο μεγάλοι ποταμοί, ο Γουαδιάνα και ο Γουαδαλκιβίρ. Στην πόλη εδρεύει η Ρεκρεατίβο Ουέλβα, ο παλαιότερος ποδοσφαιρικός σύλλογος της χώρας.

 Στο Αρχαιολογικό Μουσείο (Museo Arqueológico Provincial) της πόλης υπάρχουν πολλά εκθέματα φοινικικής και ελληνικής προελεύσεως, καθώς επίσης και τοιχογραφίες από την ζωή του Χριστόφορου Κολόμβου. Περισσότερες πληροφορίες για το Χριστόφορο Κολόμβο μπορεί κανείς να βρει στο Μοναστήρι Santa María de la Rábida, το οποίο είναι περικυκλωμένο από εξωτικά φυτά, στην τοποθεσία Palos de la Frontera, όπου ο Κολόμβος έκανε τις προετοιμασίες για το πρώτο του ταξίδι, και στο Convento de Santa Clara, το οποίο επισκεπτόταν πολύ συχνά. Το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο είναι το Monumento a la Fe Descubridora, ένα άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου το οποίο βρίσκεται στην Punta del Sebo. Το Santuario de Nuestra Señora de la Cinta είναι ο ναός στον οποίο ο Χριστόφορος Κολόμβος προσευχόταν πριν αναχωρήσει για τα ταξίδια του. Η Iglesia de la Merced είναι η σημαντικότερη εκκλησία της πόλης (χτίστηκε τον 17ο αιώνα), η οποία μετά τον καταστροφικό σεισμό της Λισαβόνας το 1755 άρχισε να ανακατασκευάζεται το 1765 και ολοκληρώθηκε το 1953. Στην εκκλησία αυτή υπάρχουν πολλές εικόνες της Παναγίας του 17ου και 18ου αιώνα. Ο ναός του Αγίου Πέτρου (Iglesia de San Pedro) είναι η αρχαιότερη εκκλησία της πόλης, κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 15ο και 16ο αιώνα. Τα πρώτα χρόνια χρησιμοποιούνταν ως οχυρό ενάντια στους Πορτογάλους ενώ αργότερα ως κάστρο. Το 1999 η εκκλησία ανακηρύχθηκε ως μνημείο πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Αφιέρωμα στην Ανδαλουσία
Τόμι Μάκινεν

Ο Τόμι Μάκινεν (Tommi Antero Mäkinen, 26 Ιουνίου 1964), ή αλλιώς Τούρμπο όπως τον αποκαλούσαν στο WRC, είναι Φινλανδός οδηγός αγώνων. Μεγάλωσε στο μέρος Ποουπόλα κοντά στην Γιουρβάσκιλα όπου γίνεται κάθε χρόνο το Ράλι Φινλανδίας.

 Ο Μάκινεν έχει κατακτήσει 4 συνεχόμενες φορές τον παγκόσμιο τίτλο του WRC. Ο μόνος που κατάφερε να το ξεπεράσει είναι ο Σεμπαστιάν Λεμπ. Το ρεκόρ του Τόμι άρχισε το 1996 με το αυτοκίνητο της Μιτσουμπίσι Εβο 4 με συνοδηγό τον Σέπο Χαρζάν και τέλειωσε το 1999 με τελευταία νίκη αυτή του Σαν Ρέμο. Στην Μιτσουμπίσι παρέμεινε μέχρι το 2001 όπου το 2002 πήγε στην Subaru. Η πρώτη επιτυχία του Τόμι ήταν το 1988 όπου κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα ράλι της πατρίδας του με ένα Lancia Delta. Στο WRC και συγκεκριμένα στην δεύτερη κατηγορία έκανε το ντεμπούτο του το 1994 στο Ράλι Φινλανδίας με το Ford Escort. Το 1995 ανέβηκε στην Πρώτη Κατηγορία (σημερινή WRC) όπου θα είχε συνεργασία με την Μιτσουμπίσι και για συνεργάτη του θα είχε τον Σουηδό Πρωταθλητή Κένεθ Ερικσον. Το 1996 στην Αυστραλία κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με δεύτερo τον Κόλιν Μακ Ρέι της Σουμπαρού.Τ ο 1998 έφερε το πρωτάθλημα στους κατασκευαστές της Μιτσουμπίσι με συνεργάτη τον Ρίτσαρντ Μπερνς. Μάλιστα βγήκε και ένα βιντεοπαιχνίδι με το όνομα Tommi Makinen Rally. Τo 2000 είχε μια μεγάλη κόντρα με τον τότε νεοφερμένο Μάρκους Γκρόνχόλμ όμως έχασε τον τίτλο. Το 2001 είχε μια ακόμα χρονιά με την εταιρεία της Μιτσουμπίσι. Παρουσίσαν το Mitsubishi Lancer Evolution με την ονομασία Tommi Mäkinen Edition. Ο Τόμι τερμάτισε τρίτος πίσω από τους Μπερνς και Μακ Ρέι αντίστοιχα. Το Τέλος της καριέρας του σηματοδοτήθηκε τον Νοέμβριο του 2003 με την ομάδα της Σουμπαρού όπου για δεύτερη σερί χρονιά κατέκτησε στη βαθμολογία των οδηγών την 3η θέση. Από τότε ζει στη Φινλανδία με την οικογένεια του.
Οι κακοί ποιμένες

Οι κακοί ποιμένες (Les Mauvais bergers) είναι μια τραγωδία του Οκτάβιου Μιρμπό που δημοσιεύτηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Fasquelle το 1898. Το βιβλίο αριθμεί 468 σελίδες. Η 1η θεατρική παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1897 στο Θέατρο Renaissance. .

 Το θέμα είναι παραπλήσιο αυτού της Germinal : είναι η ιστορία μιας μακράς εργατικής απεργίας και της καταστολής της από το στρατό πού κλήθηκε σε βοήθεια από μια εργοδοσία θεïκού δικαίου. Ο Mirbeau εκεί διακηρύσσει το δίκαιο των εργατών, όχι μόνο στο ψωμί και στην εργασία, αλλά επίσης στην υγεία, στην παιδεία και στην ομορφιά. Στιγματίζει ακόμη όλους τους αρχηγούς των ανθρώπων, όλους τους «κακούς ποιμένες», οι οποίοι χειραγωγούν τις μάζες, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών βουλευτών και των αναρχικών οδηγών. Όμως δεν ήταν ικανοποιημένος από το έργο του: πράγματι αναβιώνει τη θεωρία της τελεολογίας, συνυφασμένης με την τραγωδία, όπως στα «νέγρικα» μυθιστορήματά του; βρίσκουμε πάρα πολλούς μονολόγους και μεγαλόστομες φράσεις, που προστέθηκαν κατά την απαίτηση της Sarah Bernhardt ; η λύση, εξαιρετικά αιματηρή, αγγίζει την επιφανειακή ευαισθησία των θεατών, χωρίς όμως να τους μορφώνει. Γι’αυτό ο Mirbeau θα οχυρωθεί από τότε κι ύστερα στην κωμωδία και στη φάρσα, που επιτρέπουν να αποστασιοποιήσεις το θεατή και, κατά συνέπεια, να αφυπνίσεις την κριτική του συνείδηση. Οκτάβ Μιρμπώ, Les Mauvais bergers.
Μιτσούγιο Κακούτα

Η Μιτσούγιο Κακούτα (ιαπωνικά: 角田 光代, Κακούτα Μιτσούγιο) (γενν. 8 Μαρτίου 1967) είναι Ιαπωνέζα συγγραφέας. Η Κακούτα έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση στα νέα ιαπωνικά του πρωτομυθιστορήματος του 11ου αιώνα Η ιστορία του Γκέντζι του Μουρασάκι Σικίμπου (ιαπωνικά: 紫式部).

 Η Κακούτα έκανε το ντεμπούτο της ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στη Σχολή Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Ουασέντα με το έργο Kōfuku na yūgi (Μια ευλογημένη διασκέδαση). Το βιβλίο αυτό της χάρισε το Βραβείο Kaien για Νέους Συγγραφείς το 1990. Μετά τη συγγραφή δύο μυθιστορημάτων το 2002 τα οποία έτυχαν καλής απήχησης από το κοινό, του Ekonomikaru paresu (Οικονομικό παλάτι) και του Kūchū teien (Κρεμαστός κήπος), κέρδισε το Noma Literary New Face Prize και το βραβείο Naoki στην κατηγορία Γυναίκα της απέναντι όχθης το 2004.Το βιβλίο της Η όγδοη μέρα, το οποίο μεταφράστηε στα αγγλικά το 2010, απέσπασε το λογοτεχνικό Βραβείο Τσούο Κόρον το 2007 και έχει μετατραπεί σε τηλεοπτική δραματική σειρά καθώς και σε ταινία. Η όγδοη μέρα έχει μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα από την Ειρήνη Παπακυριάκου και κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Και τα δύο βιβλία της από το 2012 – το μυθιστόρημά της Kami no tsuki και ο τόμος δικηγημάτων της με τον τίτλο Kanata no ko (Τα παιδιά πέρα) – βραβεύτηκαν επίσης. Συνολικά, η Κακούτα έχει γράψει πάνω από 80 έργα μυθοπλασίας. Η Κακούτα είναι παντρεμένη με τον επίσης συγγραφέα Τακάμι Ίτο. Σε συνέντευξή της τον Οκτώβριο του 2015 δήλωσε ότι μεταφράζει το κλασικό έργο του 11ου αιώνα Η ιστορία του Γκέντζι στα σύγχρονα ιαπωνικά και αυτό ήταν πιθανό να της πάρει τρία χρόνια. Οι δύο πρώτοι τόμοι της μετάφρασης έχουν πλέον εκδοθεί.Στην ίδια συνέντευξη, η Κακούτα ανέφερε τους Σουίτσι Γιόσιντα, Γιόκο Ογκάουα και Καόρι Εκούνι ως σύγχρονους Ιάπωνες συγγραφείς τους οποίους θα μπορούσε να συστήσει σε κάποιον. Είναι μέλος των Συγγραφέων του Κόκκινου Κύκλου, μιας επίλεκτης ομάδας σύγχρονων συγγραφέων της Ιαπωνίας.
Γουίλιαμ Κατονίβερε

Ο Γουίλιαμ Κατονίβερε (Ratu Wiliame Maivalili Katonivere, γεννημένος στις 20 Απριλίου 1964) είναι φύλαρχος και πολιτικός από τα Φίτζι που είναι πρόεδρος των Φίτζι από το 2021. Είναι επίσης αρχηγός της επαρχίας Μακουάτα από το 2013, διαδεχόμενος τον μεγαλύτερο αδερφό του Αϊσέα Κατονίβερε, και έχει συμμετάσχει στο παρελθόν σε πρωτοβουλίες για τη διατήρηση του Μεγάλου Θαλάσσιου Ύφαλου των Φίτζι.Ο Κατονίβερε ήταν πρόεδρος του Ομίλου Εταιρειών Pine από το 2020 έως το 2021, ο οποίος περιλαμβάνει τη Fiji Pine Limited, την Tropik Wood Industries Limited και την Tropik Wood Products Limited. Είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Fiji Airports, Fiji Sugar Corporation και Rewa Rice Ltd.

 Στα 19 ο Κατονίβερε εντάχθηκε στις Βασιλικές Στρατιωτικές Δυνάμεις των Φίτζι το 1984 και υπηρέτησε δύο φορές στη Μέση Ανατολή υπό την προσωρινή δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο Ανήλθε στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη στις Δυνάμεις της Ξηράς και υπηρέτησε ως Διοικητής του 7ου Συντάγματος Πεζικού των Χερσαίων Δυνάμεων. Ο πρωθυπουργός Φρανκ Μπαϊνιμαράμα πρότεινε τον Κατονίβερε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας των Φίτζι στις 21 Οκτωβρίου 2021. Αποδέχτηκε την υποψηφιότητα με την οποία το Κοινοβούλιο συνήλθε την επόμενη μέρα για να ψηφίσει για την προεδρία. Ο Κατονίβερε συγκέντρωσε 28 ψήφους νικώντας τον υποψήφιο βουλευτή από το κόμμα SODELPA Τεϊμούμου Κέπα. Πριν γίνει πρόεδρος, ο Κατονίβερε παραιτήθηκε από όλες τις θέσεις του διοικητικού συμβουλίου που κατείχε προηγουμένως. Ο Κατονίβερε ορκίστηκε ως ο 6ος Πρόεδρος των Φίτζι στις 12 Νοεμβρίου 2021 διαδεχόμενος τον Τζορτζ Κονρότε Στα 57 του έγινε το νεότερο άτομο που ανέλαβε το αξίωμα. Είναι ο δεύτερος πρόεδρος που προέρχεται από το Βόρειο Τμήμα (μετά τον Ratu Πενάια Γκανιλάου (1987–93). Ο Κατονίβερε ορκίστηκε ενώπιον του προέδρου της Βουλής Επέλι Ναϊλατικάου και η ορκωμοσία του συνοδεύτηκε από τιμητική φρουρά αποτελούμενη από 100 άνδρες. Στις 22 Νοεμβρίου 2021 εγκαινίασε τη νέα περίοδο του Κοινοβουλίου και εκφώνησε τη βασική του ομιλία. Προέτρεψε όλους τους νόμιμους κατοίκους των Φίτζι να εμβολιαστούν κατά του COVID-19 και προειδοποίησε για ξαφνικές αυξήσεις τιμών εν όψει του ανοίγματος εκ νέου των συνόρων την 1η Δεκεμβρίου 2021. Υποστηρίζει επίσης το έργο της κυβέρνησης για ισότητα. Ο Κατονίβερε προτάθηκε ως υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος Πρώτα τα Φίτζι για τη θέση του προέδρου των Φίτζι από τον πρωθυπουργό Φρανκ Μπαϊνιμαράμα, ενώ ο Τεϊμούμου Κέπα προτάθηκε από την Αντιπολίτευση. Κατάφερε να κερδίσει την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, νικώντας έτσι τον Κέπα. Κατονίβερε είχε ψηφίσει και ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης, ο Mosese Bulitavu της SODELPA. Ο Κατονίβερε γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1964 στο Αναμνηστικό Νοσοκομείο Αποικιακού Πολέμου, γιος του Ρατού Σόσο Κατονίβερε και της Σαμανούνου Μποτεϊβίουα ως το νεότερο από τα επτά αδέρφια. Παρακολούθησε το σχολείο Ντράιμπα Φίτζιαν πριν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Κολέγιο Μπούα το 1981. Κατάγεται από το χωριό Ναντουρί της Μακουάτα, στο νησί Βανούα Λέβου. Είναι παντρεμένος με τη Φιλομένα Κατονίβερε και έχουν δύο παιδιά και τρία εγγόνια.
Σεληνιακό όχημα

Οι αποστολές 15 έως 17 του προγράμματος Απόλλων, έφεραν μαζί τους το σεληνιακό όχημα LRV. Πρόκειται για ένα ηλεκτρικό όχημα που λειτουργούσε με μπαταρίες και επέτρεψε την εξερεύνηση σημαντικά μεγαλύτερων εκτασεων σε σχέση με τις προηγούμενες μη-εποχούμενες αποστολές.

 Το όχημα διέθετε τηλεοπτική κάμερα, καθώς και δορυφορική κεραία που επέτρεπε την αποστολή εικόνων στη Γη. Τα λάστιχά του ήταν κατασκευασμένο από ψευδάργυρο και χαλύβδινα σύρματα για να αποφύγουν την φθορά από τη σκληρή επιφάνεια της Σελήνης. Το σεληνιακό όχημα διπλωνόταν στα δύο κατά την αποθήκευσή του κάτω από τη σεληνάκατο, έτσι ώστε να μην καταλαμβάνει πολύ χώρο. Το σεληνιακό όχημα λειτουργούσε με μία μπαταρία. Η μέγιστη ταχύτητά του ήταν λίγο κάτω από τα είκοσι χιλιόμετρα την ώρα. Το σεληνιακό όχημα έστριβε με την χρήση ενός μικρού μοχλού σχήματος Τ αντί για τιμόνι. Μετέφερε εργαλειοθήκες και σακούλες περισυλλογής για τα σεληνιακά δείγματα.
Ούστικα

Η Ούστικα (ιταλ. Ustica) είναι ιταλικό νησί, βόρεια της Σικελίας, με έκταση 8,7 τ.χλμ και πληθυσμό 1.302 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Ούστικα.

 Ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1989 στο Φαραλιόνι έχουν αποκαλύψει ένα μεγάλο προϊστορικό χωριό που χρονολογείται από τον 14ο έως τον 13ο αιώνα π.Χ. Ανακαλύφθηκαν τα θεμέλια περίπου 300 πέτρινων σπιτιών, και τα αμυντικά τείχη του οικισμού συγκαταλέγονται μεταξύ των ισχυρότερων οχυρώσεων οποιασδήποτε περιόδου γνωστής στην Ιταλία. Πιστεύεται ότι αυτοί οι πρώτοι άποικοι ήρθαν από τις Αιολίδες νήσους. Σε ιστορικούς χρόνους, το νησί είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από το 1500 π.Χ. περίπου, από φοινικικούς λαούς. Στην αρχαία Ελλάδα, το νησί ονομάστηκε Οστεώδες (οστεοθήκη) στη μνήμη των χιλιάδων στασιαστών της Καρχηδόνας που απέμειναν εκεί και πέθαναν από την πείνα τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν το νησί σε Ustica, η λατινική λέξη για το καμένο· για τους μαύρους βράχους του. Το νησί είναι επίσης γνωστό στην περιοχή ως το «μαύρο μαργαριτάρι».
Τατιάνα Μαουντμπάττεν

Η Τατιάνα Μαουντμπάττεν (Tatiana Mountbatten, γεννημένη ως Τατιάνα Ελένη Γεωργία Tatiana Helen Georgia, 16 Απριλίου 1990 -) είναι Βρετανίδα ιππέας και κόρη του Γεωργίου Μαουντμπάττεν, 4ου Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέβεν.

 Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1990 στο Λονδίνο και είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Γεωργίου Μαουντμπάττεν, 4ου Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και της πρώτης συζύγου του Σάρας Γεωργίνας Γουόλκερ.Ως μακρινό μέλος της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας, βρίσκεται στη γραμμή διαδοχής του Βρετανικού θρόνου. Σπούδασε στο σχολείο Μίλφιλντ του Σόμερσετ. Είναι ιππέας και αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο στο Dressage.Το 2007 παρουσιάστηκε στην υψηλή κοινωνία στο Le Bal des Débutantes στο Παρίσι. Από το Οκτώβριο του 2018, είναι πρέσβειρα της Crofton & Hall.Τον Δεκέμβριο του 2019, της απαγορεύτηκε να οδηγήσει για έξι μήνες από το Δικαστήριο λόγω αδικημάτων που σχετίζονται με την ταχύτητα.
Κωνσταντίνος Χατζηκυριάκου

Ο Κωνσταντίνος Χατζηκυριάκου από τη Λήμνο υπήρξε Έλληνας αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα στρατιωτικός. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 αναφέρεται ως υπαξιωματικός Α΄ τάξεως με Α.Μ. 37. Τιμήθηκε με αργυρούν αριστείο ανδρείας. Μεταπολεμικά εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

 Ο Κωνσταντίνος Χατζηκυριάκου γεννήθηκε στη Λήμνο στις αρχές του 19ου αιώνα και συμμετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της. Αρχικά υπηρέτησε ως απλός στρατιώτης στο σώμα του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά σε διάφορες επιχειρήσεις (Άθως, Ερεσός, Όλυμπος). Τον Ιανουάριο του 1822 βρίσκεται στη Νάξο υπό τις διαταγές του Κασομούλη, προσπαθώντας να εξασαφαλίσει βοήθεια για να σταλεί στον επαναστατημένο Όλυμπο. Συμβάλλοντας στην προσπάθεια δάνεισε χίλια γρόσια στον υπασπιστή του Υψηλάντη Γρ. Σάλα, τα οποία τρία χρόνια αργότερα δεν του είχαν επιστραφεί. Το 1824 βρίσκεται στην Πελοπόννησο και συμμετέχει στην εκστρατεία στην Αρκαδιά ως στρατιώτης στο σώμα του Δημ. Κριεζή. Είναι τα χρόνια του εμφύλιου. Επίσης, ως επικεφαλής μικρής ομάδας έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά του Ιμπραήμ, στο Νιόκαστρο, στη μάχη Κρεμμυδίου κ.ά. υπό τις γενικότερες διαταγές του Κριεζή και του Μαυροβουνιώτη. Παρέμεινε στην υπηρεσία του Βάσου Μαυροβουνιώτη έως τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του 1828-1829 στην Ανατολική Στερεά. Μετά τη διάλυση των ατάκτων κατατάχτηκε στο Α΄ ελαφρό τάγμα Ακροβολιστών υπό τον Τρ. Τζουρά και επί Όθωνα παρέμεινε στην Αθήνα. Το 1836 τιμήθηκε με "χάλκινο αριστείο ανδρείας μετά ταινίας" αλλά ως το 1840 δεν είχε λάβει ακόμα το σχετικό δίπλωμα. Όμως, το 1844 τιμήθηκε με αργυρούν αριστείον ανδρείας "ως εκπληρώσας καθήκοντα αξιωματικού". Την περίοδο αυτή υπηρετούσε στο Ναύπλιο Χαλκούν αριστείο ανδρείας: 1836. Αργυρούν αριστείο ανδρείας: 1844. Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ

Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ συγκροτήθηκε ενόψει των ευρωεκλογών του 1994 για να εκφράσει την αντιΕΕ, αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου ήταν ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας. Την πρωτοβουλία για τη συγκρότησή της πήραν το ΝΑΡ, το ΕΚΚΕ και το ΕΕΚ, καθώς και ανένταχτοι αγωνιστές της Αριστεράς. Η Μαχόμενη Αριστερά, στην οποία συμμετείχαν οι δυνάμεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ παρά τις πρωτοβουλίες που είχε πάρει ενάντια στην ΕΟΚ/ΕΕ και την ΟΝΕ, τελικά δεν συμμετείχε στις ευρωεκλογές, καθώς το ΚΚΕ (μ-λ) δε διαφοροποίησε την απόφαση του 1984 για αποχή από τις εκλογές την Ευρωβουλή.

 Μεταξύ άλλων, βασικές θέσεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ ήταν "όχι στην πολιτική της ΕΟΚ και του κεφαλαίου, Αντίσταση της πολιτικής του ΣΕΒ και της κυβέρνησης", 35ωρο, δουλειά για όλους, ικανοποίηση βασικών οικονομικών και κοινωνικών αιτημάτων, "συνολική αντίθεση στην ΕΟΚ με στόχο την αποδέσμευση και την πάλη για μια εργατική διεθνιστική προοπτική". Ακόμη, η Κίνηση έδωσε έμφαση στην αντιπαράθεση με τις ιδιωτικοποιήσεις των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη κ.ά.) και την Κοινή αγροτική πολιτική της ΕΕ, από τη σκοπιά της υπεράσπισης των θέσεων εργασίας, του δημόσιου πλούτου, της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, αλλά και της ανεξαρτησίας της. Με απόφαση πριν τις εκλογές του Α’ τμήματος του Αρείου Πάγου αποκλείστηκαν πρόσκαιρα από τις Ευρωεκλογές του 1994 η Αριστερή κίνηση κατά της ΕΟΚ, η Κίνηση Πολιτών που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ΑΚΟΑ, και το Ουράνιο Τόξο. Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Αριστερής Κίνησης και ευρωβουλευτής, Δημήτρης Δεσύλλας, χαρακτήρισε την απαγόρευση "κορυφαία ενέργεια ολοκληρωτισμού" με την οποία "επιχειρείται έτσι να κτυπηθεί κάθε ανεξάρτητη τάση που αντιπαλεύει τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΟΚ, ειδικά την έξαρση του εθνικισμού της ολιγαρχίας, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων".Η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις σε μερίδα του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, ενώ ο Άρειος Πάγος τελικά με νέα απόφασή του επέτρεψε τη συμμετοχή αυτών των κομμάτων. Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ έλαβε 13.891 ψήφους, ποσοστό 0,21% (ή 14.007 σύμφωνα με άλλη πηγή). Διακήρυξη της Αριστερής Κίνησης Κατά της ΕΟΚ, Μάης 1994 Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ: φυλλάδιο για τις ευρωεκλογές 1994 Βίντεο με την παρέμβαση του Γιώργου Γράψα, εκπροσώπου της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ, σε προεκλογική συζήτηση στην ΕΤ1
Ζευγολατιό Κορινθίας

Το Ζευγολατιό είναι Κωμοπολη και έδρα του Δημου Βελου-Βοχας στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας και έχει συνολικό πληθυσμό 4.269 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2021. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, ενώ υπάρχουν στο χωριό πολλές βιοτεχνίες και βιομηχανίες τυποποίησης γεωργικών προϊόντων, οξοποιϊας και άλλες.

 Η λέξη «ζευγολατιό» σημαίνει τον σπαρμένο αγρό. Το τοπωνύμιο, έχει υποστηριχτεί, ότι προέρχεται από το προσηγορικό ζευγηλατείον. Η λέξη είναι βυζαντινή (αρχ. ζευγηλάτης, ζευγολατώ) και σημαίνει το αγρόκτημα το οποίο έχει οίκημα. Το Ζευγολατιό είναι κτισμένο επάνω στην εύφορη παραλιακή πεδιάδα της Βόχας που διατρέχει την ακτογραμμή μεταξύ Κιάτου και Κορίνθου. Πρόκειται για ένα πεδινό χωριό χωρίς ιδιαίτερο ανάγλυφο. Το χωριό διατρέχεται απο τον χείμαρρο Ζαπάντι (ή Ζαπάντη). Οι πηγές του βρίσκονται στο Ηράκλειο, πλησίον της αρχαίας Νεμέας και καταλήγει στο Βραχάτι. Μόνο το πάνω τμήμα του έχει νερό καθόλη τη διάρκεια του έτους. Σύμφωνα με βενετικό έγγραφο του έτους 1311 το οποίο βρίσκεται στην υπηρεσία των Γ.Α.Κ. αναφέρονται στην Κορινθία, ανάμεσα σε άλλα, δύο χωριά: το Ζευγολατιό, που καταγράφεται ως Τρανοζευγολατειό, και το Χαλκείον. Στο ίδιο αυτό έγγραφο αναφέρεται ότι το μεν Χαλκείον ήταν γνωστό για τα ορυχεία χαλκού που διέθετε και για το ισχυρό φράγκικο κάστρο της περιοχής (πιθανότατα το μικρό κάστρο - φρούριο στην κορυφή του όρους Φουκάς), το δε Τρανοζευγολατειό επειδή γίνονταν εκεί μεγάλες εμποροπανήγυρεις. Το επίθετο «Τρανός», σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει η πρώτη ελληνική εγκυκλοπαίδεια, εκδόσεων Ηλίου - 1953, σημαίνει τον τόπο εκείνο που έχει πλούτο, φήμη, δύναμη ή ισχύ. Επιπλέον, σύμφωνα με την καταλογογράφηση των ΦΕΚ της περιόδου 1833-1843, το Τρανοζευγολατειό την περίοδο 1833 - 1840 ήταν έδρα του Δήμου Αιγιαλείας και είχε ειρηνοδικείο και εμποροδικείο. Το έτος 1840 ο Δήμος Αιγιαλείας καταργείται και συγχωνεύεται στο Δήμο Κορίνθου. Το Ζευγολατιό έχει γνωρίσει σημαντική πληθυσμιακή αύξηση σε όλες τις απογραφές απο το 1879 (με εξαίρεση το 1971). Ιδιαίτερη σημαντική υπήρξε η ανάπτυξη του κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Στο Ζευγολατιό δραστηριοποιούνται τα εξής αθλητικά σωματεία: Α.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατιού (Στίβος - Βόλει) Α.Ο. Ζευγολατιού (Ποδόσφαιρο) Ε.Α. Βόχας (Πινγκ Πονγκ) Παναγής Δ. Ζούβας (1910-1992). Ιστορικός - συγγραφέας, λογοτέχνης, επίτιμος δρ Φιλοσοφίας, δημοσιογράφος. Δήμος Βόχας - Ζευγολατιό
Αραπάχο

Οι Αραπάχο είναι ινδιάνικη φυλή η οποία ιστορικά κατοικούσε στο ανατολικό Γουαϊόμινγκ και το Κολοράντο των ΗΠΑ στις λεγόμενες Μεγάλες Πεδιάδες. Οι πρώτοι εξερευνητές και έμποροι της περιοχής αναφέρουν την ύπαρξη Ινδιάνων που ίσως αποτελούσαν παρακλάδια της φυλής των Αραπάχο σε τμήματα της Ντακότα και της Μοντάνα στις αρχές του 1700. Οι Αραπάχο ήταν μέρος της κλασσικής κουλτούρας των Μεγάλων Πεδιάδων, ζώντας στα λεγόμενα "τίπι" και κυνηγώντας βίσονες με τα άλογά τους. Σε αντίθεση με άλλες φυλές που μετανάστευσαν στις Μεγάλες Πεδιάδες πιο πρόσφατα, οι Αραπάχο δεν ασχολήθηκαν παραδοσιακά με την καλλιέργεια. Ο τρόπος ζωής τους ανταποκρινόταν πολύ με τον τρόπο ζωής των συμμάχων τους, όπως τους Τσεγιέν και τους Σιου, με τους οποίους διατηρούσαν πιο χαλαρές σχέσεις, αλλά και με αυτόν των παραδοσιακών εχθρών τους, όπως τους Κρόου, τους Κιόβα και τους Κομάντσι.

 Η γλώσσα τους την οποία ονομάζουν ,Hinóno’eitíít που θα πει η ομιλία μας, ανήκει στην οικογένεια αλγκόνκουα . Αρχικά υπήρξαν πέντε διάλεκτοι της γλώσσας των αραπάχο, οι οποίες ομιλούνταν από διαφορετικές ομάδες ατόμων, σήμερα όμως βαίνει ολοταχώς προς εξαφάνιση. Λιγότερα από χίλια άτομα γνωρίζουν τη γλώσσα και οι πιο πολλοί από αυτούς κατοικούν στο Ουαϊόμινγκ. Από αυτούς 300 περίπου ομιλητές της κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας την κατέχουν ως μητρική. Κάποιοι από τους εναπομείναντες ομιλητές καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες να διδάξουν τη γλώσσα τους σε περισσότερα άτομα ώστε να διασωθεί . Για τη γραφή της αράπαχο χρησιμοποιείται το λατινικό αλφάβητο το οποίο περιέχει πολλά διπλά φωνήεντα. Μερικές λέξεις αράπαχο heth (χεθ)σκυλί netsh (νετς) νερό hinen (χινέν)άνδρας kokiy (κοκίι) όπλοΗ φυλή των Aραπάχο παραδοσιακά χωρίζεται σε δύο ομάδες η βόρεια που σήμερα ζει στο Ουαϊόμινγκ και τη νότια στην Οκλαχόμα που ζει μαζί με τους Τσεγιέν. Η Μηχανή του Χρόνου The Arapaho Project Αρχειοθετήθηκε 2013-01-10 στο Wayback Machine.
Ταγκρέδος του Ωτβίλ

Ο Ταγκρέδος του Ωτβίλ (980 - 1041) ήταν γενάρχης του Οίκου των Ωτβίλ και ελάχιστα στοιχεία υπάρχουν για τον ίδιο, έμεινε γνωστός στην ιστορία μόνο χάρη στα κατορθώματα της οικογένειας και των απογόνων του. Ο ίδιος ο Ταγκρέδος ήταν ευγενής μεσαίας τάξης που ζούσε πολύ κοντά στο Κουτάνς στην χερσόνησο Κοταντέν της Νορμανδίας, υπάρχουν πολλοί θρύλοι γύρω από το πρόσωπο του αλλά δεν υποστηρίζονται με τις σύγχρονες πηγές. Η Οικογένεια Ωτβίλ σύμφωνα με την παράδοση καταγόταν από τον "Χιάλτ" έναν Νορμανδό ευγενή που έζησε γύρω στο 920 και ίδρυσε την κωμόπολη "Χιάλτους Βίλα" στην χερσόνησο Κοταντέν της Νορμανδίας. Ο Ταγκρέδος ήταν απ΄ευθείας απόγονος του Χιάλτ και ζούσε στο Νορμανδικό χωριό Ωτβίλ από το οποίο η οικογένεια του πήρε το όνομα της. Το Ωτβίλ του Ταγκρέδου σύμφωνα με τους ιστορικούς ταυτίζεται με το σημερινό χωριό Ωτβίλ-λα-Γκισάρ το οποίο σύμφωνα με την Απογραφή του 2015 έχει πληθυσμό 469 κατοίκους.

 Με την πρώτη σύζυγο του Μουριέλα απέκτησε: Σερλόν Α΄, κύριος του Ωτβίλ παρέμεινε στη Νορμανδία και τον διαδέχθηκε ο υιός του Σερλόν Β΄ ντε Ωτβίλ Βεατρίκη Γοδεφρείδος, κύριος του Ωτβίλ, κόμης του Λοριτέλο (στο Αμπρούτσο της Ν. Ιταλίας). Τον διαδέχθηκε ο υιός του Ροβέρτος Α' κόμης του Λοριτέλο Γουλιέλμος Α΄, ή "Γουλιέλμος ο Σιδηρόχειρ", κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας Ντρόγκο, διαδέχθηκε τον Γουλιέλμο Α'΄ ως κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας. Απεβίωσε άτεκνος Ονφρουά/Χάμφρεϋ, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ντρόγκο ως κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας.Σύμφωνα με τον χρονικογράφο του Αμάτους του Μοντεκασίνο, όταν απεβίωσε η Μουριέλα, ο Ταγκρέδος δεν ήθελε να παραμείνει μόνος και ξανανυμφεύτηκε τη Φρεσέντα (ή Φρεντεζέντα). Με αυτήν είχε τέκνα: Ροβέρτος, κόμης (έπειτα δούκας) της Απουλίας & Καλαβρίας και μετά δούκας της Σικελίας. Τέκνα: Βοημούνδος Α΄ και Ρογήρος Α΄ της Απουλίας δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας, Έμμα. μητέρα του Ταγκρέδου πρίγκιπα της Γαλιλαίας. Μωζέρ, κόμης του Καπιτανάτου (δηλ. της Φότζια) Γουλιέλμος, κόμης του Πριγκιπάτου. Τον διαδέχθηκε ο υιός του Ριχάρδος του Σαλέρνο, έμεινε στη Νορμανδία. Ώμπρεϋ/Άλφρεντ, έμεινε στη Νορμανδία Ουμβέρτος, έμεινε στη Νορμανδία Ταγκρέδος, έμεινε στη Νορμανδία Ρογήρος Α΄ της Σικελίας Φρεσέντα, παντρεύτηκε τον Νορμανδό Ριχάρδο Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Hill, James S. The place-names of Somerset. St. Stephen's printing works, 1914, Princeton University "Medieval Lands Project: Genealogy of the Counts of Apulia". Foundation for Medieval Genealogy Stanley Ferber, Islam and the Medieval West, vol. 2 (1979) Στατιστικά
The Soul of a Monster

Το The Soul of a Monster είναι αμερικανική ταινία τρόμου του 1944 σε σκηνοθεσία Γουίλ Τζέισον και παραγωγή της Columbia Pictures. Πρωταγωνιστούν οι Ρόουζ Χόμπαρτ, Τζορτζ Μακρίντι, Τζιμ Μπάνον, Τζιν Μπέιτς και Έρικ Ρολφ.

 Καθώς ο σχεδόν νεκρός γιατρός Δρ Τζορτζ Γουίνσον πλησιάζει στο θάνατο, η σύζυγός του Ανν αποτυγχάνει να λάβει βοήθεια από τον Δρ. Ρότζερ Βανς ή τον πάστορά τους Φρεντ Στίβενς και προσεύχεται σε οποιαδήποτε πηγή πιστεύει ότι θα μπορούσε να βοηθήσει. Αυτό οδηγεί στον ερχομό μιας παράξενης γυναίκας, της Λίλιαν Γκρεγκ, η οποία αρχίζει να φροντίζει τον Τζορτζ, ο οποίος και αναρρώνει από θαύμα, αλλά γίνεται ψυχρός, σκληρός κάτι που οδηγεί σε αποξένωση από την Αν. Η Γκρεγκ αρχίζει να χειραγωγεί τον Τζορτζ για τις ανάγκες της, συμπεριλαμβανομένης να δολοφονήσει τον Στίβενς. Ρόουζ Χόμπαρτ ως Λίλιαν Γκρεγκ Τζορτζ Μακρίντι ως Δρ. Τζορτζ Γουίνσον Τζιμ Μπάνον ως Δρ. Ρότζερ Βανς Τζιν Μπέιτς ως Ανν Γουίνσον Έρικ Ρολφ ως Φρεντ Στίβενς *Blottner, Gene (2015). Columbia Noir: A Complete Filmography, 1940-1962. McFarland. ISBN 978-0786470143. Columbia Noir: A Complete Filmography, 1940-1962 . ΜακΦάρλαντ. ISBN 978-0786470143 . The Soul of a Monster στην IMDb
Π.Α.Σ. Αχέρων Καναλακίου

Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Αχέρων Καναλακίου, συντμημένα Π.Α.Σ. Αχέρων Καναλακίου και επίσης γνωστός απλά ως Αχέρων Καναλακίου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Καναλάκι Πρέβεζας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1971 και τα χρώματά του είναι το μπλε και το άσπρο. Αγωνίζεται στο Δημοτικό γήπεδο Καναλακίου.

 Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε στις τοπικές διοργανώσεις της (τότε) Ε.Π.Σ. Ηπείρου και από το 1981-82 μετέχει στην Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Το 1984 με προπονητή τον παλαιό ποδοσφαιριστή της Λάρισας κ.α. ομάδων αργεντίνο Χιλ, ο Αχέροντας κατακτά την άνοδο για πρώτη φορά στα χρονικά, στη Δ΄Εθνική. Μετά από αρκετές συμμετοχές στην κατηγορία αυτή, η ομάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια την περίοδο 1993-94 και ανέβηκε στη Γ΄ Εθνική, τη σπουδαιότερη διάκριση στην ιστορία του.Την περίοδο 2013-14 η ομάδα του Αχέροντα μετείχε σε όμιλο του Ειδικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο. διεκδικώντας την επιστροφή της στην (ερασιτεχνική) Γ΄ Εθνική, μαζί με την Αναγέννηση Άρτας, τον Όμηρο Νεοχωρίου και τον Αστέρα Ιτέας αλλά δεν κατάφερε να πετύχει την προαγωγή του. Την επόμενη χρονιά κατακτά και πάλι το πρωτάθλημα και συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου με επιτυχία. Ανέβηκε στην Γ εθνική για την σεζόν 2015-16 αλλά δεν μπόρεσε να σταθεί και υποβιβάστηκε αμέσως. Το 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας και ανέβηκε ξανά στην Γ εθνική. Την σεζόν 2018-19 κατέλαβε την τρίτη θέση στον όμιλο του, ισοβαθμώντας με τον δεύτερο Θεσπρωτό, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου. Το 2019-20 συμμετείχε στην Γ εθνική αλλά στην ουσία στην τέταρτη κατηγορία εξαιτίας της αναδιάρθρωσης που πραγματοποιήθηκε. Το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του COVID-19.Η ΕΠΟ επικύρωσε τις βαθμολογίες όπως ήταν πριν την διακοπή. Ο ΠΑΣ Αχέρων τερμάτισε στην 4η θέση με 40 βαθμούς. Παράλληλα ήταν φιναλίστ του κυπέλλου ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας, το οποίο διακόπηκε επίσης. Μετά από κλήρωση που πραγματοποιήθηκε, αναδείχθηκε νικητής έναντι του έτερου φιναλίστ Τηλυκράτη Λευκάδας.Το 2020-21 το πρωτάθλημα διεξήχθη σε έναν γύρο αντί για δυο. Ο ΠΑΣ Αχέρων τερμάτισε πρώτος στον όμιλο του και προκρίθηκε για το ειδικό πρωτάθλημα ανόδου μεταξύ των πρωταθλητών των ομίλων. Συμμετείχε στον βόρειο όμιλο τερματίζοντας τρίτος με 6 βαθμούς χωρίς να καταφέρει να ανέβει κατηγορία. Το 2021-22 τερμάτισε στην 4η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία. Το 1994-95 συμμετείχε στους ομίλους της πρώτης φάσης με ΠΑΟΚ, Εορδαικό, Απόλλων Κρύας Βρύσης και πέρασε ως δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από την Καβάλα σε διπλά παιχνίδια με δυο ήττες με 1-4 (2-8) Γ εθνική (Δ):1 (2020-21) Δ εθνική:1 (1993-94) Πρωτάθλημα ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:7 (1983-84,1990-91,1998-99,2005-06,2013-14,2014-15,2017-18) Κύπελλο ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:2 (1982-83,1993-94) Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (1990-91) Σούπερ καπ ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:2 (2014,2015) Φιναλίστ σούπερ καπ ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2018) Πρωτάθλημα Γ κατηγορίας ΕΠΣΗΠ:1 (1971-72) Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
Κλεάνθης Ζερβός

Ο Κλεάνθης Ζερβός (1921 - 30 Ιανουαρίου 2005) ήταν υποναύαρχος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.

 Γεννήθηκε στην Κάλυμνο, γιος του Ιωάννη Ζερβού. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, τη Σχολή Εθνικής Άμυνας και διάφορες σχολές εσωτερικού και εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και αυτή του ΝΑΤΟ στη Δυτική Γερμανία. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποναύαρχου και ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981. Στις εκλογές του 1985 κράτησε την έδρα του. Υπηρέτησε στο αξίωμα του βουλευτή ως το 1989. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2005. Φωτογραφία στον ιστότοπο της εφημερίδας "Ροδιακή" Θητεία του Ζερβού στη Βουλή, ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων
Αγώνες της Γαλλοφωνίας

Οι Αγώνες της Γαλλοφωνίας (γαλ.: Jeux de la Francophonie) είναι ένας συνδυασμός αθλητικών αγώνων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που διοργανώνεται από τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας (Francophonie). Διεξάγονται κάθε τέσσερα έτη από το 1989. Είναι το γαλλικό αντίστοιχο των βρετανικών Αγώνων της Κοινοπολιτείας.

 Στους αγώνες μπορούν να συμμετέχουν αθλητές και καλλιτέχνες των μελών του διεθνούς οργανισμού "Francophonie", στον οποίο μετέχουν 55 κράτη, δύο συνδεδεμένα κράτη-μέλη και 13 κράτη παρατηρητές. Ο Καναδάς εκπροσωπείται από τρεις ομάδες: Κεμπέκ, Νιου Μπράνσγουικ (γαλ.: Nouveau-Brunswick, τη μόνη επισήμως δίγλωσση καναδική επαρχία) και μια ομάδα για όλη την υπόλοιπη χώρα. Το Βέλγιο στέλνει ομάδα από αθλητές των γαλλόφωνων περιοχών της χώρας, κυρίως της Βαλονίας. Μέχρι τώρα έχουν γίνει πέντε διοργανώσεις και η συμμετοχή κυμαίνεται μεταξύ των 1.700 και 3.000 αθλητών και καλλιτεχνών. Το 2009 έχει προγραμματιστεί η έκτη διοργάνωση στη Βηρυτό του Λιβάνου. 1989: Καζαμπλάνκα - Ραμπάτ 1994: Παρίσι 1997: Ανταναναρίβο 2001: Οττάβα 2005: Νιαμέ 2009: Βηρυτός 2013: Νίκαια 2017: Αμπιτζάν Στους τελευταίους Αγώνες των Γαλλόφωνων, που έγιναν το 2005 στη Νιαμέι του Νίγηρα διεξήχθησαν αγωνίσματα και δραστηριότητες σε επτά σπορ και επτά καλές τέχνες Αγώνες της Κοινοπολιτείας Official site of the Comité international des jeux de la Francophonie
Αλ Σαμπάμπ ΦΚ (Ριάντ)

Η Αλ Σαμπάμπ ΦΚ (Ριάντ) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ριάντ στη Σαουδική Αραβία. Ιδρύθηκε το 1967. Έδρα της ομάδας είναι το King Fahd Stadium, χωρητικότητας 67000 θεατών. Συμμετέχει στην Saudi Premier League. Έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας.

 Saudi Premier League: Πρωταθλήτρια (6) : 1991, 1992, 1993, 2004, 2006, 2012 Φιναλίστ (5) : 1982, 1985, 1989, 1998, 2005Saudi Champions Cup : Νικήτρια (2) : 2008, 2009 Φιναλίστ (1) : 2013Crown Prince Cup: Νικήτρια (3) : 1993, 1996, 1999 Φιναλίστ (4) : 1992, 1994, 2000, 2009Saudi Federation cup: Νικήτρια (5) : 1988, 1989, 2009, 2010, 2011 Φιναλίστ (2) : 1999, 2000Saudi First Division : Νικήτρια (1) : 1979King Saud Cup : Νικήτρια (1) : 1960Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας: Νικήτρια (1) : 2001Arab Champions League: Νικήτρια (2) :1992, 1999Arab Super Cup: Νικήτρια (2) : 1996, 2001Gulf Club Champions Cup: Νικήτρια (2) : 1993, 1994 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας: 7 συμμετοχές Ομίλοι : 2005, 2007 Γύρος των 16 : 2009, 2011 Προημιτελικά : 2006, 2013 Ημιτελικά : 2010Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας: 3 συμμετοχές Φιναλίστ :- 1993 Ομίλοι :- 1994, 1995 Official Website Αρχειοθετήθηκε 2020-11-01 στο Wayback Machine.
Λεωνίδας Δερτιλής

Ο Λεωνίδας Δερτιλής (20 Ιουλίου 1904 - 14 Νοεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός. Από το 1948 και ως το 1952 ήταν πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

 Γεννήθηκε στη Νεάπολη της Λακωνίας. Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Α΄ Αθηνών με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) καθώς πήρε 5.640 ψήφους. Έλαβε μέρος σε αποστολές της Βουλής στη Γιουγκοσλαβία και στη Σοβιετική Ένωση, όπως και στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.Η πρώτη του συμμετοχή σε κυβέρνηση έγινε ως υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου από τις 15 Δεκεμβρίου 1954 ως τις 6 Οκτωβρίου 1955. Στην πρώτη κυβέρνηση του Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικονομικών, από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956. Ήταν υπουργός Εμπορίου την περίοδο από τις 28 Φεβρουαρίου 1958 ως τις 5 Μαρτίου 1958 (και προσωρινά υπουργός Βιομηχανίας) και ξανά από τις 17 Μαΐου 1958 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961 στην κυβέρνηση Κ. Γ. Καραμανλή.Ο Δερτιλής εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στις εκλογές των ετών 1956, 1958, στις 1961 και του 1963 με την ΕΡΕ. Απεβίωσε το Νοέμβριο του 1980.
Φαδρίκε Αλφόνσος του Άρο

O Φαδρίκε-Αλφόνσος, ισπαν. Fadrique-Alfonso (1334 - 1358) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιακώβου (Santiago) το διάστημα 1342-58.

 Ήταν ο τρίτος από τα (επιζήσαντα) νόθα τέκνα του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελεονόρας δε Γουθμάν, κόρης του Πέδρο Νούνιεθ δε Γουθμάν. Ήταν δίδυμος με τον Ερρίκο Β΄ της Καστίλης (ιδρυτή του κλάδου Τραστάμαρα). Όσο ζούσε ο πατέρας τους, είχαν ευεργεσίες και με την υποστήριξή του ο Φαδρίκε-Αλφόνσος έγινε 25ος μάγιστρος του πολεμικού μοναστικού Τάγματος του Αγ. Ιακώβου (Σαντιάγο), διαδεχόμενος τον θείο του Αλόνσο Μελένδεθ δε Γουθμάν. Μόλις ο Αλφόνσος ΙΑ΄ απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πέτρος της Καστίλης από τη νόμιμη σύζυγό του Μαρία, κόρη του Αλφόνσου Δ΄ της Πορτογαλίας. Ο Πέτρος Α΄ και η μητέρα του προσπάθησαν να εκτοπίσουν την Ελεονόρα και τους τέσσερις γιους της. Όταν εκτελέστηκε η Ελεονόρα το 1351, οι γιοί της εξεγέρθηκαν, αλλά στο τέλος επιτεύχθηκε συμφιλίωση. Ο Φαδρίκος-Αλφόνσος εστάλη στη Γαλλία για να συνοδεύσει τη Λευκή, κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν, μέλλουσα σύζυγο του Πέτρου. Το 1354 διορίστηκε θεματοφύλακας (adelantado) του συνόρου με την Πορτογαλία. Με τον αδελφό του Ερρίκο άρχισε να συνωμοτεί. Στην εξέγερση του Τολέδο ήρθε με 700 στρατιώτες. O Πέτρος τον καλόπιασε και τον κάλεσε στη Σεβίλη, τάχα για τη συμβουλή του. Εκεί ο Φαδρίκε-Αλφόνσος αντιλήφθηκε την πλεκτάνη εις βάρος του και έσπευσε να διαφύγει, αλλά οι στρατιώτες του Πέτρου τον είχαν απομονώσει από τους συνοδούς του και τον χτύπησαν θανάσιμα. Ο ιστορικός της εποχής Πέρο Λόπεθ δε Αγιάλα αναφέρει ότι ο Πέτρος τον έφερε ετοιμοθάνατο μπροστά του για να τον δει να πεθαίνει, ενώ άλλος αναφέρει ότι τον σκότωσε ο ίδιος ο Πέτρος. Αλλά ο Πέρο Λόπεθ ήταν υπάλληλος του Ερρίκου Β΄ και ο χαρακτηρισμός του Πέτρου ως αδίστακτου και ανηλεή φονέα είναι μάλλον μεροληπτικός. Τάφηκε στον καθεδρικό της Σεβίλης και το 1579 το λείψανό του μεταφέρθηκε στην κρύπτη του βασιλικού παρεκκλησίου. Ως μάγιστρος μοναστικού τάγματος υποτίθεται, ότι έπρεπε να μείνει άγαμος· ωστόσο απέκτησε φυσικά τέκνα, που έφεραν το επώνυμο Ενρίκεθ. Από μία γυναίκα (ίσως την Εβραία Παλόμα των Σεφαρδιτών) είχε τέκνο: (νόθος) Αλφόνσος Ενρίκεθ 1354-1429, 1ος κύριος της Μεδίνα δε Ρίο Σέκο και ναύαρχος της Καστίλης. Γιος του ήταν ο: Φαδρίκε Ενρίκεθ υ Μεντόθα 1390-1473, κύριος της Μεδίνα δε Ριοσέκο και ναύαρχος της Καστίλης.Από την Ελεονόρα δε Ανγκούλο υ Κόρδοβα είχε: (νόθος) Πέδρο 1355-1400, 1ος κόμης της Τραστάμαρα, κοντόσταυλος της Καστίλης. (νόθη) Ελεονόρα γενν. π. 1357, παντρεύτηκε τον Ντιέγο Γκόμεθ Σαρμιέντο στρατάρχη της Καστίλης.
Κομητεία Τζάκσον, Τέξας

Η κομητεία Τζάκσον είναι κομητεία της αμερικανικής πολιτείας του Τέξας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός της ήταν 14.075 κάτοικοι. Η έδρα της είναι η Έντνα . Η κομητεία δημιουργήθηκε το 1835 ως δήμος στο Μεξικό και το 1836 οργανώθηκε ως κομητεία (της Δημοκρατίας του Τέξας ). Ονομάζεται προς τιμήν του Άντριου Τζάκσον, Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1829 έως το 1837.

 Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 857 τετραγωνικά μίλια (2.220 τ.χλμ), εκ των οποίων τα 829 τετραγωνικά μίλια (2.150 τ.χλμ) είναι γη και τα 27 τετραγωνικά μίλια (70 τ.χλν) (3,2%) είναι νερό. Κομητεία Κολοράντο (βόρεια) Κομητεία Γουάρτον (βορειοανατολικά) Κομητεία Ματαγκόρντα (νοτιοανατολικά) Κομητεία Κάλχουν (νότια) Κομητεία Βικτώριας (νοτιοδυτικός) Κομητεία Λάβακα (βορειοδυτικά) Έντνα (έδρα κομητείας) Γκανάντο Λα Ουόρντ Λολίτα Βάντερμπιλτ Φράνσιτας Λα Σάγιε Τεξάνα Η κομητεία του Τζάκσον στο Τέξας είναι μια πολύ συντηρητική κομητεία και έδωσε το Donald Trump το 80% των ψήφων το 2016. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jackson County, Texas στο Wikimedia Commons
Εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας

Ο εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας (αραβικά: نشيد وطني موريتاني‎) υιοθετήθηκε το 1960, τη χρονιά ανεξαρτησίας της χώρας από τη Γαλλία. Ο ύμνος προέρχεται από ένα ποίημα που έγραψε ο Μπαμπά Ουλντ Σεΐχ (Baba Ould Cheikh) τον 19ο αιώνα, ενώ συνθέτης είναι ο Τόλια Νικιπροβέτσκι (Tolia Nikiprowetzky). Πολλές φορές αναφέρεται ότι δεν έχει λέξεις, επειδή είναι δύσκολο να ψαλεί, λόγω της πολυπλοκότητάς του και του ασυνήθιστου ρυθμού.

 Εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας Να βοηθάς τον Θεό και να επικρίνεις το απαγορευμένο, Και να είσαι με το μέρος του νόμου που Αυτός σου ζητάει να ακολουθείς, Να μη θεωρείς κανέναν χρήσιμο ή επιζήμιο, εκτός από Εκείνον, Και να βαδίζεις στον δρόμο των λίγων και να πεθαίνεις ενώ είσαι σε αυτόν! Γιατί, ό,τι αρκεί στους πρώτους από εμάς, αρκεί και στους τελευταίους. Και άφησε αυτούς τους ανθρώπους που κάνουν κακές πράξεις απέναντι στον Θεό. Αυτοί τον έχουν κακώς αντικαταστήσει κάνοντάς τον όμοιο και έδωσαν κάθε λογής δικαιολογία. Αυτοί είχαν τολμηρές αξιώσεις και αμαύρωσαν τα βιβλία σημειώσεων. Άφησαν τους νομάδες και αυτούς που μένουν στον τόπο τους να υποστούν πικρές εμπειρίες Και οι μεγάλες αμαρτίες από τις δογματικές τους καινοτομίες κληροδότησαν μικρότητες. Και μόνο σε περίπτωση που κάποιος διαφωνήσει, επικαλείται το όνομά σου για να αντιτεθείς στις αξιώσεις τους. Τότε μην έρθεις σε ρήξη μαζί τους, εκτός από μια εξωτερική διαμάχη. Ύμνος της Μαυριτανίας Αρχειοθετήθηκε 2008-08-04 στο Wayback Machine.
Τζόναθαν Μενσά

Ο Τζόναθαν Μενσά (γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1990), πιο γνωστός ως Τζόναθαν, είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της ομάδας Κολόμπους Κρου και την Εθνική Γκάνας.

 2007–2008 και 2008–2009Ο Τζόναθαν εντάχθηκε στους Φρι Στέιτ Σταρς στη διάρκεια της θερινής διακοπής του 2008 και αποκτήθηκε από τη μεγάλη ομάδα της Γκάνας, Ασάντι Γκολντ ΣΚ. Τον Ιούλιο του 2009, υπήρξαν φήμες για ενδεχόμενη μετακόμισή του στον Παναθηναϊκό, αλλά τελικώς ο Τζόναθαν προτίμησε να παραμείνει στη Νοτιοαφρικάνικη ομάδα του. 2010–2011Τον Ιανουάριο του 2010, αφού εντάχθηκε στην Ουντινέζε, μετακόμισε ως δανεικός στην ισπανική Γρανάδα ΚΦ. Καθώς όμως η Ουντινέζε δεν διέθετε θέση ξένου, ο παίκτης ουσιαστικά ανήκε στη θυγατρική ισπανική ομάδα. Στις 8 Ιουλίου 2011, ο Τζόναθαν μετακόμισε στη νεοπροβιβασθείσα ομάδα της γαλλικής Λιγκ 1, Εβιάν, υπογράφοντας συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Το 2009, ο Τζόναθαν ήταν μέλος της ομάδας της Γκάνας που συμμετείχε στο αφρικανικό πρωτάθλημα U-20 στο Κιγκαλί, όπου και βοήθησε την Γκάνα να κατακτήσει το τρόπαιο. Οι εμφανίσεις του στη διάρκεια της διοργάνωσης αυτής οδήγησαν στην κλήση του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, το οποίο έλαβε χώρα στη Νότια Αφρική όπου έλαβε τον αριθμό 8 στη φανέλα του, έναν αριθμό που συνήθως χρησιμοποιούσε ο Μικαέλ Εσσιέν. Καθιερώθηκε ως κεντρικό αμυντικό δίδυμο με τον Τζον Μενσά εξαιτίας της απουσίας, λόγω τραυματισμού, του βασικού κεντρικού αμυντικού Ισαάκ Βορσά. Αγωνίστηκε σε δύο από τρία παιχνίδια της Γκάνας για τη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2010 και στη νίκη της ομάδας του, στη φάση των 16 της διοργάνωσης, επί των ΗΠΑ. ΝέοιΓκάνα U-20 Αφρικανικό Πρωτάθλημα Νέων 2009 Νικητής Παγκοσμίου Κυπέλλου U-20: 2009ΆνδρεςΓκάνα Φιναλίστ Κυπέλλου Εθνών Αφρικής: 2010 Ημιτελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου: 2010
Ζαν Μορώ ντε Σεσέλ

Ο Ζαν Μορώ ντε Σεσέλ (Jean Moreau de Séchelles, 10 Μαΐου 1690 - 31 Δεκεμβρίου 1760) ήταν Γάλλος αξιωματούχος και πολιτικός. Έζησε την εποχή του Λουδοβίκου ΙΕ΄. Το όνομά του δόθηκε στο νησί Σεϋχέλλες.

 Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1690 και διορίστηκε maître des requêtes στις 13 Οκτωβρίου του 1719. Στη συνέχεια ανέλαβε περιφερειάρχης της κομητείας του Ενό στη Βαλανσιέν, από το 1727 ως το 1743. Έπειτα ανέλαβε περιφερειάρχης της Λιλ (1743-1754) και ταυτόχρονα της Φλάνδρας (1745-48, την περίοδο της γαλλικής κατοχής). Διορίστηκε Γενικός ελεγκτής των Οικονομικών στις 20 Ιουλίου του 1754. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως τις 24 Απριλίου του 1756. Ακολούθησε φιλελεύθερη και τολμηρή οικονομική πολιτική. Το 1755 έγινε υπουργός του κράτους. Το Μάρτιο του 1756 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και διάδοχός του ορίστηκε ο γαμπρός του, Φρανσουά Μαρί Πεϊρένκ ντε Μορά. Στις 14 Ιουλίου του 1755 έγινε επίτιμο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, αντιπρόεδρός της το 1756 και πρόεδρος το 1757. Πέθανε στις 31 Δεκεμβρίου του 1761. Η κόρη του, Μαρί Ελέν Μορώ ντε Σεσέλ (1715-1798) παντρεύτηκε τον Ρενέ Ερό, αντιστράτηγο της αστυνομίας των Παρισίων. Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Ζαν Μπατίστ Μαρτέν Ερώ ντε Σεσέλ, παιδικός φίλος του Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ και πατέρας του πολιτικού Μαρί-Ζαν Ερώ ντε Σεσέλ, ο οποίος καρατομήθηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Lucien Bély, "Un intendant en pays occupé : Moreau de Séchelles dans les Pays-Bas pendant la guerre de Succession d'Autriche", in : Études sur l'Ancienne France offertes à Michel Antoine. Text arranged by Bernard Barbiche and Yves-Marie Bercé. Memoires and documents from l'École des Chartes, n° 69, Paris. École des Chartes, February 2003, pp. 47-60 – ISBN 2-900791-56-1 Cédric Glineur, Genèse d'un droit administratif sous le règne de Louis XV. Les pratiques de l'intendant dans les provinces du Nord (1726-1754). Orléans, Presses Universitaires d'Orléans, 2005, pp. 19-32 - ISBN 2-913454-26-7 Cédric Glineur, "Entre libéralisme et protectionnisme : la politique pré-libérale du contrôleur général Moreau de Séchelles", in La Revue administrative, n° 345 (mai 2005), pp. 290-302 - ISBN 2-13-055194-7
Λυκά Φρανσουά ο πρεσβύτερος

Ο Λυκά Φρανσουά ο πρεσβύτερος (φλαμανδικά: Lucas Franchoys de Oude ή Lucas Franchoys (I) ή Lucas Francois, 1574–1643) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος προσωπογραφιών και πινάκων με ιστορικά θέματα.

 Γεννήθηκε στο Μέχελεν σε οικογένεια καλλιτεχνών. Η αδελφή του, Κορνέλια, παντρεύτηκε τον γλύπτη Χέντρικ Φαϊντχέρμπε (Hendrik Faydherbe) και ο γιος τους, Λυκά Φαϊντχέρμπε έγινε ένας από τους πλέον διακεκριμένους Φλαμανδούς γλύπτες της τεχνοτροπίας του μπαρόκ. Ο Λυκά Φρανσουά έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Μέχελεν το 1599. Μεταξύ 1613 και 1640 έγινε έξι φορές "διάκονος" της Συντεχνίας.Νυμφεύτηκε την Καταρίνα ντυ Πον (Catharina du Pont) στις 13 Ιανουαρίου 1605. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις θυγατέρες και δυο γιους. Δίδαξε και στους δυο γιους του, Λυκά Φρανσουά τον νεότερο και τον Πίτερ Φρανσουά την τέχνη της ζωγραφικής. Κατά την περίοδο 1602 -1604 ήταν Αυλικός ζωγράφος στο Παρίσι και στη Μαδρίτη. Στο Παρίσι εργάστηκε για λογαριασμό του Ανρί, πρίγκηπα του Κοντέ, για λογαριασμό του οποίου ζωγράφισε πολλά πορτρέτα. Το 1610 ζωγράφισε μια Πιετά στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Μπάβο στη Γάνδη.Απεβίωσε στο Μέχελεν το 1643. Ο πρώιμος Ολλανδός βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν περιέγραψε τον Φρανσουά ως ζωγράφο γνωστό για τα πορτρέτα και τις ιστορικές αλληγορίες του. Η πελατεία του ανήκε στην ελίτ.