IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάχη των Κυνός Κεφαλών (364 π.Χ.)

Η μάχη των Κυνός Κεφαλών το 364 π.Χ. ανάμεσα στον Πελοπίδα των Θηβαίων και τον Αλέξανδρο, τύραννο των Φερρών, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλία στη θέση «Κυνός Κεφαλαί», κατά την εποχή της Θηβαϊκής Ηγεμονίας.

 Μετά τη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), η επιρροή των Θηβαίων επεκτάθηκε από την Πελοπόννησο έως τη Θεσσαλία. Στις Φερές, μια πόλη της Θεσσαλίας (σημ. Βελεστίνο), μετά το θάνατο του Ιάσονα, τυράννου της, την εξουσία την πήρε ο Αλέξανδρος. Το 368 π.Χ., ο Πελοπίδας, εκστράτευσε κατά της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας και απροσδόκητα πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Αλέξανδρο. Τον επόμενο χρόνο, το 367 π.Χ., ο Επαμεινώνδας ηγούμενος ενός εκστρατευτικού σώματος, εκστράτευσε στη Θεσσαλία και κατάφερε να απελευθερώσει τον Πελοπίδα. Ο Αλέξανδρος, μετά την απελευθέρωση του Πελοπίδα αύξησε τη δύναμή του και ανησύχησε το Κοινό των Θεσσαλών. Τελικά το Κοινό των Θεσσαλών ζήτησε τη βοήθεια των Θηβαίων. Οι Θηβαίοι βρήκαν την αφορμή που χρειάζονταν και με ένα στρατό 7.000 ανδρών με αρχηγό τον Πελοπίδα εξεστράτευσαν κατά του Αλεξάνδρου. Καθώς ο Πελοπίδας έβγαινε από τα τείχη της πόλης του για να πολεμήσει κατά του Αλεξάνδρου, έγινε έκλειψη ηλίου. Οι μάντεις πρόβλεψαν το θάνατο του Πελοπίδα και πολλών στρατιωτών του. Ο Πελοπίδας τελικά αναχώρησε. Μέσω Φαρσάλων, διάβηκε τον ποταμό Ενιπέα, ο οποίος βρίσκεται κοντά στις Κυνός Κεφαλές, όπου κατέφθασε και ο Αλέξανδρος. Ο Αλέξανδρος διέταξε τους στρατιώτες του να καταλάβουν τους λόφους της περιοχής των Κυνός Κεφαλών. Το ίδιο διέταξε και ο Πελοπίδας. Καθώς και οι δύο αντίπαλοι προσπάθησαν να καταλάβουν τους λόφους, ο Πελοπίδας έστειλε εναντίον του αντίπαλου ιππικού το δικό του θεσσαλικό και βοιωτικό ιππικό. Το ιππικό του Πελοπίδα μετά από μερικά λεπτά ιππομαχίας κατάφερε να νικήσει τον αντίπαλο. Στο μεταξύ ο Αλέξανδρος κατέλαβε τους λόφους και απώθησε την επίθεση του θηβαϊκού πεζικού. Τότε, με μια έξυπνη τακτική κίνηση ο Πελοπίδας ανακάλεσε το ιππικό του και το διέταξε να πλευροκοπήσει το πεζικό του Αλεξάνδρου στους λόφους. Το πεζικό του Αλεξάνδρου συγκράτησε δύο ή τρεις επιθέσεις του θηβαϊκού πεζικού, αλλά δεν άντεξε και άρχισε να υποχωρεί. Ο Πελοπίδας πολεμώντας στην πρώτη γραμμή με τους άνδρες του, αντίκρισε τον Αλέξανδρο και όρμησε εναντίον του, τρέφοντας βαθύ μίσος γι' αυτόν. Επιτιθέμενος με γενναιότητα εναντίον της φρουράς του Αλεξάνδρου, σκότωσε πολλούς, όμως πληγώθηκε θανάσιμα. Οι στρατιώτες του Πελοπίδα συνέχισαν να πιέζουν τους αντιπάλους τους και τους έτρεψαν σε φυγή. Ο στρατός του Αλεξάνδρου άφησε πάνω από 3.000 νεκρούς στο πεδίο της μάχης, ενώ οι Θηβαίοι κάπου στους 500 ή 1.000. Μετά τη μάχη οι Θηβαίοι και οι Θεσσαλοί έθαψαν τον Πελοπίδα με μεγάλες τιμές και έστησαν ανδριάντα του στους Δελφούς. Μάλιστα, όπως συνέβαινε τότε με τους ήρωες, οι στρατιώτες του Πελοπίδα έβγαλαν μια τούφα από τα μαλλιά τους. Οι Θηβαίοι, παρά τη νίκη τους, έχασαν αυτόν τον μεγάλο στρατηγό και μετά τη μάχη της Μαντινείας, όπου σκοτώθηκε ο Επαμεινώνδας, το 362 π.Χ., η Θηβαϊκή Ηγεμονία θα καταρρεύσει. Οι Μεγαλύτερες Μάχες του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου, εκδόσεις Τάλως, Χάρης Θεοδωράτος, σελ. 258 - 264
Φρανσίσκ Ραβονί

Ο Φρανσίσκ Ραβονί (Francisque Ravony, 2 Δεκεμβρίου 1942 – 15 Φεβρουαρίου 2003) ήταν δικηγόρος και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπήρξε σημαντική πολιτική μορφή στο νησί τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού επί προεδρίας Αλμπέρ Ζαφί, από τις 9 Αυγούστου του 1993 ως τις 30 Οκτωβρίου του 1995. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Εμανουέλ Ρακοτοβαχινί.

 Γεννήθηκε στο Βοχιπένο της επαρχίας Φιαναραντσόα στις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Ήταν κατά το ήμισυ Μερίνα. Υπήρξε γαμπρός του πρώτου προέδρου της χώρας του, Φιλιμπέρ Τσιρανάνα. Εξελέγη πρωθυπουργός από την Εθνοσυνέλευση, στις 10 Αυγούστου του 1993. Η κυβέρνηση Ραβονί διαδέχθηκε μια προσωρινή κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Γκι Ραζαναμασί, η οποία είχε συσταθεί στα τέλη του 1991 έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα. Η κυβέρνηση ανασχηματίστηκε τον Αύγουστο του 1994 και το υπουργικό συμβούλιο αριθμούσε 24 υπουργούς. Ο Ραβονί, εκτός από πρωθυπουργός ανέλαβε και Υπουργός Αμύνης. Την ίδια χρονιά η κυβέρνηση αποφάσισε την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος.. Τον Ιανουάριο του 1995 ο πρωθυπουργός απέπεμψε το διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας και τον υπουργό Οικονομίας (το δεύτερο επειδή δεν κατάφερε να συγκρατήσει τον καλπάζοντα πληθωρισμό). To 1995 η αντίθεσή του με την ελίτ των Μερίνα αλλά και με το Ζαφί κορυφώθηκε και ο πρόεδρος χαρακτήρισε τη θητεία του άνευ επιτυχίας και κινήθηκε προς την αντικατάστασή του. Ο Ραβονί καταδίκασε την απόφαση του Ζαφί να χρηματοδοτήσει με ιδιωτικές δαπάνες τα κρατικά έργα. Με βάση το Σύνταγμα ο πρόεδρος δε μπορούσε να αποπέμψει τον πρωθυπουργό και, καθώς η Εθνοσυνέλευση ήταν απρόθυμη να ψηφίσει συνταγματική τροποποίηση, ο Ζαφί έθεσε το θέμα της αλλαγής του Συντάγματος σε δημοψήφισμα.. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1995 το 63,56% των πολιτών ενέκρινε τη χορήγηση στον πρόεδρο του προνομίου να απολύει εκείνος τον πρωθυπουργό αντί για την Εθνοσυνέλευση, όπως ίσχυε ως τότε. Πέθανε από καρδιακά προβλήματα σε στρατιωτικό νοσοκομείο, στη Σοαβιναντριάνα στην επαρχία Ανταναναρίβο, στις 15 Φεβρουαρίου του 2003. Ο θάνατός του ήταν αδόκητος, καθώς λίγες ημέρες πριν πεθάνει είχε εμφανιστεί σε τηλεοπτικά κανάλια. Μικρό βιογραφικό στο Rulers.org Βιογραφία ((Γαλλικά))
Άνταμ Όντρα

Ο Άνταμ Όντρα (Adam Ondra) (5 Φεβρουαρίου, 1993, Μπρνο) είναι Τσέχος αναρριχητής. Κέρδισε 2007 το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων που οργανώνει η Διεθνής Ομοσπονδία Αθλητικής Αναρρίχης (International Federation of Sport Climbing) ή IFSC. Το 2006 αναρριχήθηκε τη διαδρομή Martin Krpan στο Οσπ, κάνοντάς τον πιθανώς το νεότερο άτομο που σκαρφάλωσε 9a/5.14d αθλητική διαδρομή. Το 2008 ανέβηκε τη La Rambla, (επίσης γνωστή ως La Rambla original ή La Rambla extension) στη Σιουράνα, της Ισπανίας, αθλητική διαδρομή 9a+/5.15a. Αναρριχήθηκε επίσης στην La Novena Enmienda, 9a+/5.15a, της Σάντα Λίνυα. Το 2010, σκαρφάλωσε την πρώτη 9b διαδρομή, Golpe de Estado στη Σιουράνα της Ισπανίας.

 Action Directe (9a στις 19 Μαΐου 2008) Dreamtime boulder (8b+ τον Μάρτιο του 2008) - η πρώτη άνοδος μιας ημέρας. Unplugged (9a/5.14d την 1η Μαΐου 2008) Martin Krpan (9a/5.14d in 2006) - πρώτη 9a, στην ηλικία των 13 ετών. La Rambla (9a+/5.15a τον Φεβρουάριο του 2008) - 9a. La Novena Enmienda (9a+/5.15a τον Φεβρουάριο του 2008) Abyss (9a/5.14d το 2007). Erfolg ist trainierbar (9a/5.14d το 2007). Rollito Sharma Extension (OS 8c/5.14b τον Φεβρουάριο του 2008). Digital System (OS 8c/5.14b τον Φεβρουάριο του 2008). Open Your Mind (9a/5.14d τον Φεβρουάριο του 2008). Fuck The System (9a/5.14d τον Φεβρουάριο του 2008). Sanjski par extension (9a/5.14d τον Μάρτιο του 2008). Weisse Rose (9a/5.14d τον Σεπτέμβριο του 2008). PuntX (9a+/5.15a τον Οκτώβριο του 2008). Campo Con Corvi FA (9a/5.14d τον Οκτώβριο του 2008) Open Air (9a+/5.15a τον Νοέμβριο του 2008). Halupca 1978 (9a/5.14d τον Νοέμβριο του 2008). Roby in the Sky (9a/5.14d τον Ιανουάριο του 2009). Papichulo (9a+/5.15a τον Φεβρουάριο του 2009). Corona (9a+/5.15a τον Ιούνιο του 2009). Golpe de Estado (9b τον Μάρτιο του 2010). ISFC profile His ascents on EuroClimbing.com Interview planetmountain.com His ascents and blog on 8a.nu http://cs.euroclimbing.com/?s=Adam+Ondra
Αχλαδιά Τρικάλων

Η Αχλαδιά (επίσημη ονομασία Αχλαδέα) είναι χωριό του δήμου Μετεώρων στον νομό Τρικάλων. Μαζί με το χωριό Θεοτόκος, αποτελούν τοπική κοινότητα του δήμου Μετεώρων. Η Αχλαδέα είναι κτισμένη στα 540 μ. και έχει 92 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Ο οικισμός της Αχλαδέας μνημονεύεται ως Βουρλοχώρι το 1613, όπως και το 1624, όπου γίνεται αναφορά σε κάποιον Ευθύμιο Βουρλοχωρίτη. Σε πηγές της Τουρκοκρατίας αλλά και σε κατάστιχα των Μετεώρων (Ιερά Μονή Βαρλαάμ), αναφέρεται με την ίδια ονομασία. Το 1754 είχε 11 οικογένειες ενώ το 1772 οι κάτοικοί του φέρεται να πληρώνουν την εισφορά στην τοπική επισκοπή λόγω δεινής οικονομικής θέσης, γεγονός που σημαίνει ότι είχαν εγκαταλίψει προσωρινά την περιοχή. Πάντως το 1881 είχε 85 κατοίκους, ενώ το 1883 υπήρχαν στον οικισμό και δάσκαλοι όπως επισημαίνει ο ιερέας Φ. Βούρλας στο βιβλίο του <<Ενθυμήες από την Αχλαδέα>>. Οι περισσότεροι κάτοικοι σήμερα είναι απόμαχοι της δουλειάς (συνταξιούχοι) που επέστρεψαν στο χωριό από την ξενιτιά, καθώς που στη δεκαετία του 1960 το χωριό γνώρισε κύμα μετανάστευσης. Στις 8 Σεπτεμβρίου πανηγυρίζει την Γέννηση της Παναγίας . Μέχρι το 1996 λειτουργούσε το δημοτικό σχολείο Αχλαδέας και μέχρι και σήμερα που παραμένει κλειστό λειτουργεί ως κοινοτικό καφενείο. Η τοπική κοινότητα Αχλαδέας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 17,336 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Θεοτόκος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο πολιούχος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Στους καταπράσινους λόφους, βόρεια του χωριού, υπάρχει παλαιός ναός της Γέννησης της Θεοτόκου με ωραίες αγιογραφίες από Μετσοβίτες αγιογράφους και ξυλόγλυπτο τέμπλο. Διαθέτει λαογραφικό μουσείο. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Λου Λέον Γκερέρο

H Λου Γκερέρο (Lourdes Aflague "Lou " Leon Guerrero (γεννημένη στις 8 Νοεμβρίου 1950) είναι πολιτικός του Γκουάμ και η 9η Κυβερνήτρια του Γκουάμ , από το 2019. Εργάστηκε προηγουμένως ως νοσοκόμα και διετέλεσε γερουσιαστής στο Νομοθετικό Σώμα του Γκουάμ από το 1995 έως το 2005. Είναι η πρώτη γυναίκα που υπηρετεί ως πολιτειακή ή εδαφική κυβερνήτης στις Ηνωμένες Πολιτείες με καταγωγή από τον Ειρηνικό. Το 2022 επανεξελέγη κυβερνήτρια με ποσοστό 55,4% έναντι 44,1% για τον Ρεπουμπλικανό Φελίξ Καμάτσο.

 Γεννημένη στο Γκουάμ, η Γκερέρο είναι κόρη του Χεσούς Σαμπλάν Λεόν Γκερέρο (1927-2002), ο οποίος ίδρυσε την Τράπεζα του Γκουάμ , και της Ευγενίας Κάλβο Αφλαγουέ Λεόν Γκερέρο. Έχει δύο αδέλφια, τον Χέσε και τον Άντονι (1952-2005). Παρακολούθησε την Γυμνασιακή Ακαδημία της Παναγίας του Γκουάμ και στη συνέχεια μετακόμισε στις ΗΠΑ για να σπουδάσει και να εργαστεί στην Νότια Καλιφόρνια . Απέκτησε ακαδημαϊκούς τίτλους στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, του Λος Άντζελες (Πτυχίο Νοσηλευτικής, 1973) και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Λος Άντζελες (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα, Δημόσιας Υγείας, 1979). Η Γκερέρο εργάστηκε ως νοσηλεύτρια στο νοσοκομείο της Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ πριν επιστρέψει στο Γκουάμ το 1980. Εργάστηκε στο νοσοκομείο Memorial του Γκουάμ το 1980 και τελικά έγινε βοηθός διευθύντρια του νοσοκομείου. Στη συνέχεια εργάστηκε στην κλινική Προγραμματισμού Οικογενειακής Υγείας και διετέλεσε διευθύντρια επιχειρήσεων (1990-94). Στην πολιτική, η Γκερέρο υπηρέτησε ως γερουσιαστής της 23ης, 24ης, 26ης, 27ης και 28ης βουλής του Γκουάμ. Το 2007 τιμήθηκε ως η καλύτερη γυναίκα διοικήτρια σε μικρές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια παρακολούθησε την Τραπεζική Σχολή της Ακτής του Ειρηνικού (Pacific Coast Banking School) στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον , αποφοιτώντας το 2009. Διαδεχόμενη τον πατέρα της και τον αδελφό της, η Γκερέρο ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, Διευθύνουσα Σύμβουλος και πρόεδρος της Τράπεζας του Γκουάμ . Τον Αύγουστο του 2011 διορίστηκε διευθύντρια της BankGuam Holding Company και είναι επίσης διευθύντρια της Teleguam Holdings, LLC. Είναι επίσης πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Γυναικών του Γκουάμ και πρόεδρος της Guampedia. Τον Φεβρουάριο του 2017, η πρώην γερουσιαστής Λέον Γκερέρο ανακοίνωσε επίσημα την απόφασή της να διεκδικήσει το αξίωμα του επόμενου κυβερνήτη του Γκουάμ .Η πρόεδρος της Τράπεζας της Γκουάμ επέλεξε τον Τζόσουα Τενόριο , αντιπρόεδρο της Guam Auto Spot, για συνυποψήφιο στις επερχόμενες εκλογές των Δημοκρατικών. Κέρδισαν το χρίσμα για τις εκλογές και έγιναν υποψήφιοι του Δημοκρατικού Κόμματος με ποσοστό 32% της πρωτοβάθμιας ψηφοφορίας. Η Γκερέρο εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης του Γκουάμ μετά την επικράτησή της στις γενικές εκλογές με το 50,7% των ψήφων. Ορκίστηκε κυβερνήτρια στις 7 Ιανουαρίου 2019. Κέρδισε επανεκλογή λαμβάνοντας στις εκλογές στις 8 Νοεμβρίου 2022 ποσοστό 55,4% έναντι 44,1% για τον Ρεπουμπλικανό Φελίξ Καμάτσο. Παντρεύτηκε τον δικηγόρο Τζεφ Κουκ. Έχουν δύο παιδιά, τον Χοακίν και τη Μαριάνα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2013–14

Για την περίοδο 2013–14, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λάρισας.

 Το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λάρισας 2013-14 εγινε με τη συμμετοχή 111 ομάδων σε 4 κατηγορίες: Α και Α1 σε έναν όμιλο των 18 ομάδων , Β και Γ σε 3 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Η Δήμητρα Γιάννουλης κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή για 1η φορά, καθώς και το Κύπελλο της ΕΠΣΝΛ για 2η συνεχόμενη χρονιά. Σημειώσεις 1 Ολυμπος Λ. και Μύτικας Καλυβίων διεκοψαν τη συνένωση τους, την επόμενη σεζόν ο Ολυμπος δε συμμετείχε στα πρωταθλήματα και ο Μύτικας ξεκίνησε από τη χαμηλότερη κατηγορία (Γ ΕΠΣΝΛ) Η Β Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 42 ομάδων σε 3 ομίλους των 14. Οι ΑΟ Νέες Καρυές 2012 , Ακαδημία Τυρνάβου και Προοδευτική Ανάβρας ήταν πρωταθλητές των 3 ομίλων. Οι πρωταθλητες των τριών ομίλων κερδιζουν την άνοδο στην Α1 της επόμενης περιόδου Οι δευτεραθλητές θα διεκδικήσουν την άνοδο σε αγώνες κατάταξης μεταξύ τους Οι τρεις τελευταίοι (12ος - 14ος) υποβιβάζονται στην Γ' Κατηγορία Οι 11οι κάθε ομίλου θα συμμετέχουν σε αγώνες κατάταξης για να αποφύγουν τον υποβιβασμό. 1ος Όμιλος 1 Ο Πανιώνιος Νέας Σμύρνης Λάρισας έχει 1 μηδενισμό και ποινή -5β. 2 Ο ΑΟ Ναρθακίου ξεκίνησε με ποινή -2 β. από την προηγούμενη περίοδο. 3 Ο Σταυραετός Σταυρού έχει 1 μηδενισμό και ποινή -2β. 2ος Όμιλος 1 1 μηδενισμός και ποινή -2β. 3ος Όμιλος 1 1 μηδενισμός και ποινή -2β. Με τη συμμετοχή 33 ομάδων σε 3 ομίλους των 11 διεξήχθη το πρωταθλημα της κατώτερης κατηγορίας. Στον τελικό του Κυπελλου η Δήμητρα Γιάννουλης επιβλήθηκε με 2-1 επί της Δόξας Βλαχογιαννίου και έκανε το ντάμπλ ΕΠΣ Νομού Λάρισας LarisaGoal Αποτελέσματα και βαθμολογίες της ΕΠΣΛ… 28 Απρ. 2014 LarisaGoal Αποτελέσματα και βαθμολογίες της ΕΠΣΛ… 15 Απρ. 2014 Επίσημος ιστότοπος
Άφφι

Το Άφφι (ιταλικά: Affi, διάλεκτος βένετο Afi) είναι κωμόπολη της Ιταλίας στην επαρχία Βερόνα στην περιφέρεια του Βένετο. Βρίσκεται περίπου 120 χλμ δυτικά της Βενετίας και περίπου 20 χλμ βορειοδυτικά της Βερόνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 219 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 2.319 κατοίκους.Η κωμόπολη διαιρείται σε τρία τμήματα (frazioni), τα Άφφι, Ινκάφφι και Κα Όρσα. Στο Ινκάφφι διέμενε (και απεβίωσε) ο Ιταλός φυσικός Τζιρόλαμο Φρακαστόρο (Girolamo Fracastoro).

 Το όνομα της πόλης προέρχεται είτε από τη λέξη "Affa" στη διάλεκτο των Λογγοβάρδων ή τη γερμανική γλώσσα, με προέλευση από τον όρο "Arimanno". Τα πρώτα έγγραφα στα οποία αναφέρεται η πόλη χρονολογούνται από τον 9ο αιώνα. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε και πέτρινος πύργος, με στόχο την αντιμετώπιση των επιδρομών των Ούγγρων. Κατά την περίοδο από τον 11ο ως τον 12ο αιώνα αποτέλεσε φέουδο της μονής του Σαν Ζένο (San Zeno) της Βερόνα, υπό το όνομα Νέο κάστρο του Ηγουμένου (Castelnuovo dell'Abate). Ονομάστηκε έτσι από ένα κάστρο που κατασκευάστηκε κοντά στο Ινκάφφι. Κατά την ίδια περίοδο κατασκευάστηκε και ενοριακός ναός. Το 1260 συντάχθηκε και αγροτικό καταστατικό, αποτελούμενο από 2 άρθρα, με τα οποία ρυθμιζόταν η καθημερινή ζωή εκείνη την περίοδο. Στη θέση της μικρής εκκλησίας του 11ου αιώνα κατασκευάστηκε, το 1761, ο ενοριακός ναός σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λοντοβίτο Περίνι (Lodovito Perini). Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου αποφασίστηκε η κατασκευή ενός "υπόγειου φρουρίου" στο γειτονικό όρος Μοσκάλ, το οποίο επονομάστηκε "West Star". Σε αυτό εγκαταστάθηκαν στρατεύματα του ΝΑΤΟ της Διοίκησης επιγείων συμμαχικών δυνάμεων της Νότιας Ευρώπης, που στάθμευαν στη Βερόνα. (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Pokémon 4Ever

Το Pokémon 4Ever – Celebi: Voice of the Forest είναι ιαπωνική ταινία anime του 2001 και η τέταρτη στην σειρά ταινία της σειράς Pokémon. Τα γεγονότα της εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια της 4ης σεζόν της σειράς. Στην Ελληνική γλώσσα ο τίτλος της αποδόθηκε ως Pokémon για Πάντα και μεταγλωττίστηκε το έτος 2008.

 Σαράντα χρόνια πριν από το ξεκίνημα της ταινίας, ένα μυθικό Pokémon ονόματι Celebi δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε από έναν κυνηγό Pokémon. Ένα νεαρό αγόρι, ο Sammy, το φυγαδεύει. Χρησιμοποιώντας τη δύναμή του ταξιδιού στο χρόνο, το Celebi μετέφερε τον εαυτό του και τον Sammy σαράντα χρόνια στο μέλλον. Εκεί, οι χαρακτήρες Ash, Pikachu, Misty και Brock οδηγούν τους Sammy και Celebi σε ένα δάσος, σε μια λίμνη με θεραπευτικές ιδιότητες, ώστε να μπορέσουν να θεραπεύσουν το τραυματισμένο Celebi. Ένα μέλος της ομάδας Πύραυλος, ο Viscious, προσπαθεί να αιχμαλωτίσει τον Celebi. Καθώς ο Ash, ο Pikachu και η υπόλοιπη παρέα φίλων προσπαθούν να ξεφύγουν από τον Viscious, συναντούν επίσης την Jessie, τον James και τον Meowth, οι οποίοι θέλουν επίσης να απαγάγουν τον Celebi. Σύντομα γίνεται αγώνας ενάντια στον χρόνο για να επιστραφεί το Celebi και ο Sammy πίσω στο δάσος, πριν το Celebi χρησιμοποιηθεί για να το καταστρέψει. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Κουχίνικο Γιουγιάμα και το σενάριό της γράφτηκε από τον Χιντέκι Σόνοντα. Ο Νόρμαν Γκρόσφελντ, παραγωγός της αγγλικής εκδοχής, ανέφερε ότι η ποιότητα του animation ήταν η καλύτερη που είχε προσφέρει μέχρι εκείνη τη στιγμή το studio Oriental Light and Magic. Οι animators είχαν νιώσει "τρομερή πίεση" ότι το έργο τους, και στον τομέα της συγγραφής και στον τομέα του κάστινγκ, ήταν αντάξιο "αυτού του απίστευτου επιτεύγματος". Ο Γκρόσφελντ ανέφερε επίσης ότι το καστ προσαρμόστηκε έτσι ώστε οι γκεστ χαρακτήρες να μην ακούγονταν πολύ "καρτουνίστικοι". Αντιθέτως, είχαν "έναν εντυπωσιακό τόνο για να ταιριάξουν με την επική φύση αυτής της ιστορίας και με την αριστοτεχνία του animation". Ο Τζιμ Μαλόουν σκηνοθέτησε την αγγλική μεταγλώττιση, ο οποία γράφτηκε από τον Μάικλ Χέγκνεϊ.Το Celebi κάνει το ντεμπούτο του στην ταινία, η οποία είναι η δεύτερη ταινία όπου κάνει την εμφάνιση του ένα από τα θρυλικά Pokémon της περιοχής Johto. Το πρώτο ήταν το Mew. Στην ελληνική μεταγλώττιση συμμετέχει για πρώτη φορά η Στέλλα Μπονάτσου η οποία αργότερα συμμετείχε στις επόμενες σεζόν της σειράς. Είναι η πρώτη ταινία στην οποία έχει αναλάβει τη σκηνοθετική επιμέλεια ο Αργύρης Παυλίδης. Αγγλική μεταγλώττιση Οι ηθοποιοί φωνής που μεταγλώττισαν την ταινία από τα ιαπωνικά στα αγγλικά ήταν οι εξής: Veronica Taylor Eric Stuart Rachael Lillis Maddie Blaustein Tara Sands Dan Green Stuart ZagnitΕλληνική μεταγλώττιση Οι ηθοποιοί φωνής που μεταγλώττισαν την ταινία στα ελληνικά ήταν οι εξής: Βούλα Κώστα Χάρης Γρηγορόπουλος Μιχαέλα Αντωνίου Φώτης Πετρίδης Αργύρης Παυλίδης Λουκάς Φραγκούλης Στέλλα Μπονάτσου Επίσημος ιστότοπος Pokémon 4Ever στην IMDb Pokémon 4Ever στο Rotten Tomatoes
Λεονίντ Πάσετσνικ

Ο Λεονίντ Ιβάνοβιτς Πάσετσνικ (ρωσικά: Леонид Иванович Пасечник‎, γενν. 15 Μαρτίου 1970, Λουγκάνσκ) είναι ο ηγέτης της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ. Υπηρέτησε ως Υπουργός Κρατικής Ασφάλειας της ΛΔΛ από τις 9 Οκτωβρίου 2014 έως τις 28 Νοεμβρίου 2017.

 Ο Λεονίντ Πάσετσνικ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1970. Ο πατέρας του, Ιβάν Σεργκέιεβιτς Πάσετσνικ, ήταν αστυνομικός, δούλεψε 26 χρόνια στο Τμήμα Καταπολέμησης Κλοπής Σοσιαλιστικής Ιδιοκτησίας της ΕΣΣΔ.Το 1975 η οικογένεια του μετακόμισε στο Μαγκαντάν. Αποφοίτησε από την Ανώτατη Στρατιωτικο-Πολιτική Σχολή Μηχανικών και Επικοινωνιών του Ντονέτσκ. Από το 1993 ήταν υπάλληλος της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας με το αξίωμα του υπολοχαγού συνταγματάρχη.
Merkuriusz Polski Ordynaryjny

Η Merkuriusz Polski Ordynaryjny (προφέρεται: Μερκούριους Πόλσκι Ορντιναρίινι, δηλ.: Πολωνικός Καθημερινός Μερκούριους, πολωνική ορθογραφία του 17ου αιώνα: Merkuryusz Polski Ordynaryiny), με πλήρη τίτλο Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający, dla informacji pospolitej (δηλ.: Πολωνικός Μερκούριους που περιλαμβάνει τις υποθέσεις όλου του κόσμου, για λόγους κοινής ενημέρωσης) ήταν η πρώτη πολωνική εφημερίδα (στην πραγματικότητα, εβδομαδιαία), η οποία εκδόθηκε από το 1661, πρώτα στην Κρακοβία και μετά στη Βαρσοβία.Αν και βραχύβια, έδωσε το όνομά της σε πολλές μεταγενέστερες εφημερίδες, κυρίως στην Merkuriusz Polski που δημοσιεύτηκε στο Λονδίνο τα έτη 1955–58.

 Η Merkuryusz Polski Ordynaryiny κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κρακοβία στις 3 Ιανουαρίου 1661. Χορηγούμενη από την αυλή του Βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ της Πολωνίας και της συζύγου του, Βασίλισσας Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα, η εφημερίδα ήταν μια εβδομαδιαία εφημερίδα αφιερωμένη κυρίως στη σύγχρονη πολιτική, τις ευρωπαϊκές δυναστικές υποθέσεις και τις στρατιωτικές εκστρατείες των μοναρχών. Όσον αφορά τις εσωτερικές υποθέσεις, προώθησε τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις και την ενίσχυση της μοναρχικής εξουσίας. Το τέλος της συνδέθηκε με την αποτυχία των πολιτικών σχεδίων του βασιλιά.Η Merkuryusz εκδόθηκε σε μια πολωνική γλώσσα του 17ου αιώνα, με μεγάλη επιρροή από τα λατινικά. Ορισμένα μέρη των τευχών γράφτηκαν καθαρά στα λατινικά. Αρχικά, εκδόθηκε από το τυπογραφείο της Κρακοβίας του Γ.Α. Γκόρτσιν (τεύχη 3 Ιανουαρίου – 4 Μαΐου 1661), όμως τον Μάιο του 1661 τα εκδοτικά του γραφεία μεταφέρθηκαν στη Βαρσοβία, όπου εμφανίστηκαν τα τεύχη από τις 14 Μαΐου έως τις 22 Ιουλίου 1661. Συνολικά κυκλοφόρησαν 41 τεύχη (12 από αυτά «εξαιρετικά» ή ειδικά), με κυκλική σειρά 100–250 αντιτύπων. Το τελευταίο τεύχος είχε ημερομηνία 22 Ιουλίου 1661.Την Merkuryusz επιμελήθηκε ο Χιερόνιμ Πινότσι, ένας Ιταλός έμπορος που είχε μεταναστεύσει στην Πολωνία και είχε υπηρετήσει σε αξιοσημείωτες θέσεις στη βασιλική διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του πλοιάρχου του νομισματοκοπείου της Κρακοβίας και του γραμματέα του Βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ. Άλλοι συνεργάτες περιλάμβαναν τον Γούκας Οπαλίνσκι.Μεταξύ 1933 και 1939, η πλήρης έκδοση ανατυπώθηκε από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας. Mercurius Aulicus Mercurius Caledonius Monitor (πολωνική εφημερίδα) Encyclopedia Polski, Κρακοβία, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, 1996. Encyklopedia powszechna PWN, τομ. 3, Βαρσοβία, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975. Πλήρης έκδοση της Merkuryusz on-line
Ηλίας Μυριάνθους

Ο Ηλίας Μυριάνθους (Πάφος, 5 Μαΐου 1967) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..

 Ο Ηλίας Μυριάνθους γεννήθηκε στην Πάφο στις 5 Μαΐου 1967. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε χρηματοοικονομικά και λογιστικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως εγκεκριμένος λογιστής-ελεγκτής.Είναι νυμφευμένος με την Αγγέλα Μωυσέως και έχει δύο υιούς. Διεκδίκησε βουλευτική έδρα στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με την ΕΔΕΚ, αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, μετά τον διορισμό του βουλευτή της ΕΔΕΚ στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου, Γιαννάκη Ομήρου, στη θέση του Υπουργού Άμυνας στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 5 Μαρτίου 1998 ο Ηλίας Μυριάνθους ως πρώτος επιλαχών, για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 κέρδισε ξανά βουλευτική έδρα στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας.Διετέλεσε αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης (2003-2006), μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ) (2010-2014) και ένας εκ των αντιπροέδρων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πάφου. Από το 1998 είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κίνηματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «ΜΥΡΙΑΝΘΟΥΣ Ηλίας». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021. «ΜΥΡΙΑΝΘΟΥΣ Ηλίας». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση)

Το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση) ( λευκορωσικά: Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада́)‎) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Λευκορωσία. Είναι αντιπολιτευόμενο στην κυβέρνηση του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο.

 Το κόμμα ιδρύθηκε το 2005, με διάσπαση από το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Λαϊκή Συνέλευση), το οποίο αυτοπεριγράφηκε ως διάδοχος του επαναστατικού κόμματος Λευκορωσική Σοσιαλιστική Συνέλευση που ιδρύθηκε το 1902 στη Λευκορωσική περιοχή της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου η πολιτική δραστηριότητα στη Λευκορωσία αυξήθηκε και άνοιξαν παραρτήματα της Λευκορωσικής Σοσιαλιστικής Συνέλευσης. Με πρωτοβουλία της, το Ράντα (Συμβούλιο) της Λευκορωσικής Λαϊκής Δημοκρατίας (1918-1919) έγινε ένα προσωρινό βραχύβιο κοινοβούλιο στη Λευκορωσική γη, και τα περισσότερα μέλη του προήλθαν από το ΛΣΣ. Όμως, οι Μπολσεβίκοι είχαν αρνητική στάση για τη ΛΣΣ και ο Λένιν την περιέγραψε ως «εθνικιστικό μικρό μπουρζουαζί κόμμα με αριστερό λαϊκιστικό προσανατολισμό». Στο δεύτερο Συνέδριο των Σοβιέτ του Δυτικού όμπλαστ κηρύχτηκε ως αντιεπαναστατικό και αντισοβιετικό.Κατά την περεστρόικα η σοσιαλδημοκρατία αναζωπυρώθηκε στη Λευκορωσία. Το 1991 ιδρύθηκε το κόμμα Λευκορωσική Σοσιαλδημοκρατική Συνέλευση. Το 1996 ιδρύθηκε το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Λαϊκή Συνέλευση) με συγχώνευση της ΛΣΣ και του Κόμματος Λαϊκής Συμφωνίας. Το 2004 ήταν περίοδος κρίσης για το ΛΣΔΚ (ΛΣ), επειδή η κυβέρνηση έκρινε ότι η επανεκλογή του προέδρου του κόμματος, Μίκολα Στάτκεβιτς, ήταν παράνομη. Το κόμμα δεν κέρδισε καμία έδρα στις βουλευτικές εκλογές του 2004 και ο Στάτκεβιτς καταδικάστηκε σε τριετή εργασία για οργάνωση διαμαρτυριών. Εκείνη την περίοδο, πολλά μέλη εγκατέλειψαν το ΛΣΔΚ (ΛΣ) και ίδρυσαν το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση). Το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση) συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2006, με υποψήφιο τον αρχηγό του κόμματος, τον Αλεξάντερ Καζούλιν, ο οποίος ήρθε τέταρτος συγκεντρώνοντας το 2,3% των ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 συγκέντρωσε το 0,32% των ψήφων, το 2012 το 0,73% των ψήφων, το 2016 το 1,29% των ψήφων και στις εκλογές του 2019 το ΛΣΔΚ (Σ) συγκέντρωσε το 1,61% των ψήφων και δεν πήρε καμία έδρα.
Ατλάντικο Σουρ

Η Αυτόνομη περιοχή του Νοτίου Ατλαντικού ή Ατλάντικο Σουρ (ισπαν.: Región Autónoma del Atlántico Sur) είναι μία από τις δύο αυτόνομες περιοχές της Νικαράγουα (η άλλη είναι το Ατλάντικο Νόρτε). Καλύπτει μια έκταση 27.407 χμ² και έχει πληθυσμό 382.100 (απογραφή 2005). Πρωτεύουσά της είναι το Μπλούφιλντς.

 Το Ατλάντικο Σουρ βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας και συνορεύει στα βόρεια με το Ατλάντικο Νόρτε, στα δυτικά (από τα βόρεια στα νότια) με τη Χινοτέγα, το Τσοντάλες και το Ρίο Σαν Χουάν, στα νότια με το Ρίο Σαν Χουάν και στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό, και συγκεκριμένα από την Καραϊβική Θάλασσα. Το Ατλάντικο Σουρ διαιρείται σε 12 δήμους: Ελ Αγιότε Ελ Ράμα Ελ Ρεκρέο Ελ Τορτουγκέρο Κορν Άιλαντ Κούκρα Χιλ Λα Κρους δε Ρίο Γκράντε Λα Φε Λαγούνα δε Πέρλας Λος Άνχελες Μουέγιε δε λος Μπουέγιες Μπλούφιλντς Μποκάνα δε Πάιγουας Μπράουν Μπανκ Μπρατάρα Νουέβα Γκίνεα Ντεσεμπεκαδούρα δε λα Κρους δε Ρίο Γκράνδε Σαν Φρανσίσκο Τασμπαπάουνι Κάνιο Νέγρο Πάουτα Ντίμον Ελ Τίγρε Έμπο Καρασλάγια Σόνιε Λαγούνα δε Πέρλας Τούμπα Μπιγκ Λαγκούν Σμόκι Λέιν Σιλίκα Διαμερίσματα της Νικαράγουα Οι αυτόνομες περιοχές της καραϊβικής ακτής της Νικαράγουας Αρχειοθετήθηκε 2011-04-25 στο Wayback Machine. From Conflict to Autonomy in Nicaragua: Lessons Learnt, έκθεση από το Minority Rights Group International, Απρίλιος 2007
Η Παριζιάνα (ταινία)

Η Παριζιάνα είναι μια ελληνική μουσική-κωμική ταινία του 1969 σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία - σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν: η Ρένα Βλαχοπούλου και η Έρρικα Μπρόγιερ με τους: Κώστα Καρρά, Χρόνη Εξαρχάκο, Δημήτρη Καλλιβωκά και Βαγγέλη Σειληνό.

 Η Πελαγία (Ρένα Βλαχοπούλου) είναι μια συνοικιακή μοδίστρα από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Η αδελφή της, η Ελένη (Έρρικα Μπρόγιερ), την προτρέπει να ανοίξει μια μπουτίκ στο Κολωνάκι. Μαζί με δύο φίλους τους, τον γιεγιέ Βαγγέλη (Βαγγέλης Σειληνός) και τον ζωγράφο Λεωνίδα (Χρόνης Εξαρχάκος), που θέλουν να κερδίσουν την καρδιά της Ελένης, φεύγουν για διαφημιστική φωτογράφιση στη Μύκονο, όπου η Πελαγία αυτοπλασάρεται ως διάσημη μοντελίστ από το Παρίσι. Στο νησί, η Πελαγία γνωρίζει τον Τζιμ Κούφο (Δημήτρης Καλλιβωκάς), έναν πάμπλουτο Ελληνοαμερικανό, τον οποίο αργότερα παντρεύεται. Στη Μύκονο όμως εμφανίζεται και ο Γιώργος (Κώστας Καρράς), παλιός γνώριμος της Πελαγίας, που έχει βάλει κι αυτός στο μάτι την Ελένη, η οποία και τον ερωτεύεται. Και, ενώ η Ελένη αρνείται να φύγει από το νησί, η Πελαγία αναγκάζεται να κρύβεται, για να μην την αναγνωρίσουν. Αργότερα, στο ταξίδι του μέλιτος Πελαγίας-Τζιμ, εκείνος πέφτει από έναν γκρεμό την ώρα που προσπαθεί να φωτογραφίσει την Πελαγία. Η Πελαγία επιστρέφει στην Αθήνα ως μαυροφορεμένη χήρα, για να κάνει επίδειξη μόδας στη βίλα ενός πλουσίου (Γιώργος Γαβριηλίδης) που λείπει στο εξωτερικό, αλλά που εμφανίζεται αιφνιδίως, όπως και ο άντρας της που θεωρούσε σκοτωμένο. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην παραπάνω ταινία εμφανίστηκε σε μόνο μία σκηνή ο Κώστας Βουτσάς ως κομπάρσος. Η σκηνή όπου εμφανίστηκε είναι στο ξενοδοχείο της Μυκόνου (στο 25 λεπτό και 35 δευτερόλεπτα της ταινίας), τη στιγμή που η Πελαγία τρέχει να ξεφύγει προκειμένου να μην τη δει ο Γιώργος, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω και να πατήσει έναν πελάτη του ξενοδοχείου που κάθετε αμέριμνος σε μια πολυθρόνα διαβάζοντας την εφημερίδα του. Αυτός θα σηκωθεί από τη θέση του και θα αναφωνήσει την μοναδική του ατάκα «Αχ! Ο κάλος μου». Για αυτούς που παρατηρούν τις λεπτομέρειες, η Ρένα Βλαχοπούλου δεν πάτησε ποτέ τον Κώστα Βουτσά. Το σπίτι που υποτίθεται ότι έμεναν η Πελαγία με την Ελένη βρίσκεται στην οδό Κρήτης 28, στη Νέα Χαλκηδόνα. Τα γυρίσματα του νησιού πραγματοποιήθηκαν πράγματι στη Μύκονο. Η Παριζιάνα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 22 Δεκεμβρίου 1969. Κόβοντας 554.428 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2000, σελ.173 Η Παριζιάνα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Η Παριζιάνα στην IMDb Η Παριζιάνα στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine)
Αγία Ειρήνη Εύβοιας

Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στροπώνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Διρφύων, του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδος του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

 Η Αγία Ειρήνη είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα της Εύβοιας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της Δίρφυος (κορυφή «Καστρί»), στο ρέμα του Κοκκινιά και δυτικά του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί προς την παραλία της Χιλιαδούς, με θέα στη Δίρφυ και στο Αιγαίο Πέλαγος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει περίπου 54 χλμ. ΒΑ. της Χαλκίδας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στροπώνων της Εύβοιας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στροπώνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Διρφύων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων. Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στη νότια είσοδο του οικισμού Οι παραλίες «Γιαλισκάρι» , «Κόκκινα» και «Λιβαδάκια» από χωματόδρομο στα βόρεια και η φημισμένη Χιλιαδού από άσφαλτο στα βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
4F (εταιρεία)

Η 4F είναι πολωνική εταιρεία ένδυσης που ιδρύθηκε το 2007 και έχει την έδρα της στη Βιελίτσκα, στη νότια Πολωνία. Η εταιρεία ανήκει στην OTCF SA της οποίας οι άλλες θυγατρικές περιλαμβάνουν μάρκες όπως η Outhorn και η 4Faces. Προσφέρει αθλητικά, τουριστικά και casual ρούχα καθώς και αξεσουάρ. Η μάρκα αυτή τη στιγμή λειτουργεί 230 καταστήματα στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη και τα προϊόντα της υπάρχουν σε περίπου 500 καταστήματα πολλών μαρκών σε 40 χώρες.Η 4F κατασκευάζει μια μεγάλη γκάμα αθλητικών ενδυμάτων και προϊόντων casual ντυσίματος, όπως μπλουζάκια, σορτς, μπουφάν, μαγιό, σανδάλια, σαγιονάρες, τσάντες και σακίδια. Ο αθλητικός εξοπλισμός της εταιρείας περιλαμβάνει στολές για σκι και κράνη ποδηλάτων.

 Το 2003, η εταιρεία Horn Partner (σήμερα OTCF SA) άνοιξε το πρώτο της κατάστημα λιανικής που προσέφερε αθλητικά ρούχα με το σήμα 4Fun. Το 2007, η εταιρεία άλλαξε το όνομα σε 4F Performance και από το 2010 υιοθέτησε το όνομα 4F. Το 2008, ξεκίνησε επίσημα τη συνεργασία με την Πολωνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΠΟΕ). Η μάρκα επιλέχθηκε για να ντύσει Πολωνούς αθλητές στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2014 στο Σότσι, στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015 στο Μπακού, καθώς και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Παρείχε επίσης αθλητική ένδυση σε νεαρούς Πολωνούς αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων στη Σιγκαπούρη και στη Ναντσίνγκ. Εκτός από την ΠΟΕ, από το 2010, η εταιρεία συνεργάζεται επίσης με την Πολωνική Παραολυμπιακή Επιτροπή.Η 4F συνεργάζεται με επτά άλλες εθνικές ολυμπιακές επιτροπές και έχει ντύσει 8 εθνικές αντιπροσωπείες, συμπεριλαμβανομένων ομάδων από την Πολωνία, τη Σερβία, την Κροατία, τη Λετονία, την Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Λιθουανία και τη Σλοβακία.Το 2016, η εταιρεία 4F άνοιξε τα πρώτα της καταστήματα στο εξωτερικό, στη Λετονία, στη Σλοβακία, στη Ρουμανία και στην Τσεχία.Η μάρκα είναι επίσης επίσημος συνεργάτης οργανισμών όπως η Πολωνική Ομοσπονδία Σκι (2007), η Πολωνική Ομοσπονδία Διάθλου (2010), η Πολωνική Ομοσπονδία Στίβου (2013), η Πολωνική Ομοσπονδία Παγοδρομίας Ταχύτητας (2014), η Πολωνική Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (2017) και η Σλοβακική Ομοσπονδία Διάθλου (2018).Το 2018, η εταιρεία 4F αποκαλύφθηκε ως ένας από τους επίσημους χορηγούς του Τουρνουά Four Hills που διεξήχθη στη Γερμανία και την Αυστρία για τις τέσσερις επόμενες επερχόμενες εκδόσεις της διοργάνωσης, καθώς και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αλπικού Σκι το 2021. Η εταιρεία άνοιξε επίσης το πρώτο της κατάστημα στην Ασία, στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης. Το 2020, η εταιρεία έγινε ένας από τους επίσημους παγκόσμιους συνεργάτες της 7ης έκδοσης του Wings for Life World Run. Η εταιρεία άνοιξε επίσης το πρώτο της κύριο κατάστημα στην Ουκρανία, στο Κίεβο, με δύο ακόμη εγκαίνια να προγραμματίζονται μέχρι το τέλος του έτους. Επίσημος ιστότοπος
Βόλτρι

Το Βόλτρι (Voltri) είναι συνοικία της ιταλικής πόλης Γένοβα, που βρίσκεται 17 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ήταν προηγουμένως ανεξάρτητη κοινότητα . Το 2015, το Βόλτρι και τα κοντινά χωριουδάκια που περιλαμβάνονται στο δημοτικό διαμέρισμα της Γένοβας (Crevari, Acquasanta, Vesima, Fabbriche) είχαν συνολικό πληθυσμό 12.402 κατοίκων. Το Βόλτρι είναι ένας από τους τρεις πρώην δήμους (οι άλλοι είναι οι Πρα' (Pra') και Πέλι (Pegli )), που ανήκουν στο διαμέρισμα VII της πόλης της Γένοβας.

 Η περιοχή του Βόλτρι κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, και ήταν το κέντρο των Λιγύρων, φυλής του Βεϊτούρι, από την οποία ίσως πήρε το όνομά του. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν χωριουδάκι της Δημοκρατίας της Γένοβας, με κύρια δραστηριότητα την παραγωγή χαρτιού. Το 1796 ήταν πεδίο μάχης μεταξύ των γαλλικών στρατευμάτων του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της Αυστριακής Αυτοκρατορίας που συμμάχησαν με το Βασίλειο της Σαρδηνίας - Πεδεμοντίου. Μετά την πτώση της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, έγινε αυτόνομη κοινότητα στα εδάφη της Σαρδηνίας, κατάσταση που διατηρήθηκε μέχρι το 1926, όταν η φασιστική κυβέρνηση την ενώνει με τη Γένοβα. Ιερό της Madonna delle Grazie, μοναστήρι Καπουτσίνων Το ιερό της Nostra Signora dell'Acquasanta (χτίστηκε το 1683-1718), μπαρόκ ιερό στεγαστικό, έργο των Lazzaro Tavarone, Anton Maria Maragliano, Antonio Brilla και Domenico Fiasella . Εκκλησία του Αγίου Αμβροσίου (Sant'Ambrogio) Βίλα Brignole Sale Duchessa di Galliera Το Βόλτρι εξυπηρετείται από σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Ventimiglia. Ένας άλλος σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην Acquasanta κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Acqui Terme, 6 χλμ. από το Βόλτρι. Διασχίζεται επίσης από την εθνική οδό SS1 Via Aurelia και από τους αυτοκινητόδρομους Α10 και Α26. Η έξοδος του αυτοκινητόδρομου βρίσκεται στην Πρα', 1χλμ. από το Βόλτρι. Από το Βόλτρι μπορεί κανείς να διασχίσει τα Απέννινα όρη της Λιγυρίας ταξιδεύοντας μέσω του περάσματος del Turchino.
Βιττέλ

Το Βιττέλ (γαλλικά: Vittel, αρχαϊκά γερμανικά: Wittel‎) είναι κοινότητα στο νομό Βοζ, στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Μεταλλικό νερό εμφιαλώνεται και πωλείται εδώ από τη Nestlé Waters France, με την επωνυμία Vittel.

 Το 1854, αφού επισκέφτηκε τα λουτρά στο κοντινό Κοντρεξεβίλ, ο δικηγόρος Λουί Μπουλουμί αγόρασε το Fontaine de Gérémoy, την τοποθεσία της σύγχρονης πόλης Βιττέλ. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μπουλουμί έχτισε ένα υπόστεγο από το οποίο αναπτύχθηκε η μεγαλειώδης, πολυτελής αρχιτεκτονική που χαρακτηρίζει την τοποθεσία. Η πόλη ήταν επίσης αναγνωρισμένη πόλη σπα, εμφιάλωσης και εξαγωγής των νερών της. Το Βιττέλ ήταν η έδρα της Νοσοκομειακής Στρατιωτικής Βάσης των ΗΠΑ 36 από το Ντιτρόιτ, από τον Νοέμβριο του 1917 έως τον Φεβρουάριο του 1919. Αυτή η μονάδα δημιουργήθηκε στο Κολέγιο Ιατρικής και Χειρουργικής του Ντιτρόιτ, τώρα στο Πανεπιστήμιο Γουέιν Στέιτ, Ιατρική Σχολή. Κατέλαβαν τα πέντε ξενοδοχεία-θέρετρα της πόλης, συν το καζίνο. Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Γαλλίας το καλοκαίρι του 1944, ένας μικρός αεροδιάδρομος με γρασίδι βόρεια της πόλης χρησιμοποιήθηκε για ελαφρά αεροσκάφη συνδέσμου από την Πολεμική Αεροπορία του Αμερικανικού Στρατού. Η Δωδέκατη Πολεμική Αεροπορία είχε στο Βιττέλ πολλές πολεμικές πτέρυγες μάχης κατά τη διάρκεια της προέλασης τους ανατολικά στη Γερμανία. Το 1945, αυτή η επίπεδη, χλοοτάπητη περιοχή γης (τώρα πίστα ιπποδρομιών) χρησιμοποιήθηκε ως χώρος κράτησης για αεροσκάφη της Luftwaffe που είχαν συλληφθεί πριν από την αποστολή τους στην Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, για αξιολόγηση (Επιχείρηση Lusty). Το Βιττέλ χρησίμευσε ως στρατόπεδο εγκλεισμού για εχθρούς του γερμανικού Ράιχ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκατοντάδες αμερικανικές και βρετανικές οικογένειες φυλακίστηκαν εκεί από τον Σεπτέμβριο του 1942. Μερικές εκατοντάδες Εβραίοι, πολίτες Γερμανών εχθρών, στάλθηκαν επίσης εκεί από τους Γερμανούς που ήλπιζαν να τους χρησιμοποιήσουν για να ανταλλάξουν Γερμανούς αιχμαλώτους ή υπηκόους που κρατούνταν αλλού. Οι περισσότεροι Εβραίοι κρατούμενοι του Βιττέλ απελάθηκαν στο Άουσβιτς και δολοφονήθηκαν εκεί το 1944. Το τάγμα των καθολικών μοναχών, Soeurs du Sainte Esprit, κατηγορήθηκε για τη φροντίδα των Εβραίων κοριτσιών που ήταν φυλακισμένες εκεί. Η πόλη απελευθερώθηκε από τον Αμερικανικό Στρατό στις 10 Σεπτεμβρίου 1944. Τον Οκτώβριο του 1944, το Hotel Continental χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια ως μέρος του Νοσοκομείου Νο 23 της Βάσης του Στρατού των ΗΠΑ. Ιστότοπος του Δημοτικού Συμβουλίου Αρχειοθετήθηκε 2006-01-18 στο Wayback Machine. Ιστότοπος των σπα
Σημαία πλοίου

Με τον όρο σημαία πλοίου (flag ship) ονομάζεται η σημαία εθνικότητας (National flag) υπό την οποία φέρεται ένα πλοίο, δηλαδή της Χώρας στο νηολόγιο της οποίας φέρεται εγγεγραμμένο το πλοίο. Η σημαία του πλοίου είναι ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτηριστικό του, γιατί καθορίζει το δίκαιο από το οποίο διέπεται το πλοίο και το πλήρωμα τόσο κατά το εσωτερικό όσο και κατά το Διεθνές Δίκαιο και τούτο επειδή το πλοίο θεωρείται πλωτό τμήμα του εδάφους της Χώρας που φέρει τη σημαία. Συνεπώς η φερόμενη σημαία προσδιορίζει την εθνικότητα πλοίου.Η Σημαία του πλοίου φέρεται είτε "εν όρμω" είτε "εν πλώ", στο πρυμναίο στιλίδιο, (και πάντα εντός των χωρικών υδάτων). Στα διεθνή ύδατα δεν συνηθίζεται για λόγους περισσότερο οικονομικούς. Σε ξένα χωρικά ύδατα υποχρεούνται τα πλοία να φέρουν, παράλληλα, στον κύριο ιστό την εθνική σημαία της Χώρας, τα ύδατα της οποίας και διαπλέουν. Σε περίπτωση διασταύρωσης πορείας εμπορικού πλοίου με πολεμικό πλοίο (ανεξαρτήτου εθνικότητας) το εμπορικό οφείλει να επιτρέψει προτεραιότητα και να αποδώσει πρώτο τον επιβεβλημένο ναυτικό χαιρετισμό υψώνοντας τη σημαία του στον κύριο ιστό. Σε περίπτωση συνάντησης εμπορικού πλοίου με πολεμικό, δεν τίθεται κανένα θέμα παραχώρησης προτεραιότητας και μόνο για λόγους εθιμοτυπίας εκτελείται χαιρετισμός με υποστολή και έπαρση Σημαίας από το εμπορικό και ανταποδίδεται κατόπιν από το πολεμικό (~~~~).

 Εκτός όμως της εθνικής σημαίας στα πλοία συνηθίζεται να επαίρεται και η σημαία της πλοιοκτήτριας εταιρείας (house flag) ή και άλλες σημαίες (διακριτικά) όπως Βασιλέων, Πατριαρχών, Προέδρων Χωρών, ή και ακόμα οι σημαίες του Διεθνή Κώδικα Σημάτων ή άλλων ιδιαίτερης σημασίας, π.χ. Ερυθρού Σταυρού ή Ερυθράς Ημισελήνου κλπ. Στα πολεμικά πλοία φέρονται επίσης τα διακριτικά ανωτάτων διοικητών ναυάρχων κλπ οι λεγόμενοι "επισείοντες" και μόνο καθ΄ ον χρόνο επιβαίνουν αυτοί. Την Ελληνική Σημαία (Greek flag) κατά το άρθρο 10 του Κ.Δ.Ν.Δ. μπορούν να φέρουν μόνο:Κάθε πλοίο ή σκάφος που έχει εγγραφεί σε ελληνικό νηολόγιο και απέκτησε συνεπώς ελληνική εθνικότητα, και Κάθε πλοίο ή ναυπήγημα στο οποίο έχει χορηγηθεί από επίσημη ελληνική Αρχή προσωρινό έγγραφο εθνικότητας.Η σημαία του πλοίου λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ΄ όψη στις εσωτερικές νομοθεσίες των Χωρών (περίπτωση προστατευτισμού π.χ. στις εσωτερικές συγκοινωνίες, ρυμουλκήσεις, αλιεία, καταβολή τελών, κλπ.) και όχι μόνο, όταν πρόκειται για εφαρμογή κυβερνητικών μέτρων υπαγομένων και από συμμαχίες π.χ. σε αποκλεισμούς λιμένων κλπ. Πολλές φορές κατά το παρελθόν Έλληνες εφοπλιστές άλλαζαν τη σημαία των πλοίων τους, μετεγγράφοντάς τα σε ξένα νηολόγια προκειμένου ν΄ αντιπαρέλθουν εθνικές δεσμεύσεις, όπως σε περιπτώσεις αποκλεισμών, π.χ. στην Κούβα παλαιότερα, μετέπειτα στο Βιετνάμ, αργότερα στη Λιβύη και νεότερα στο Ιράν, στο Ιράκ κ.ά. Σημαία ευκαιρίας Σημαιοστολισμός πλοίου
Over the Top: The Rarities

Over the Top: The Rarities είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary Records". Οι εκτελέσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή είναι κατά κύριο λόγο εναλλακτικές εκτελέσεις τραγουδιών του συγκροτήματος, όπως και το "Please Don't Touch" το οποίο ηχογράφησαν σε συνεργασία με τις Girlschool και δύο εκτελέσεις τραγουδιών με διαφορετικό τίτλο από αυτόν με τον οποίο τελικά κυκλοφόρησαν.

 1. Tear Ya Down (instrumental) (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:39 2. Louie, Louie (Berry) - 2:54 3. Over the Top (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:20 4. Please Don't Touch (Kidd, Robinson) - 2:48 5. Emergency (Dufort, Johnson, McAuliffe, Williams) - 2:59 6. Over the Top (alternative) (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:04 7. Capricorn (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:54 8. Train Kept-A-Rollin (Bradshaw, Kay, Mann) - 2:44 9. (Don't Let 'Em) Grind You Down (alternative) (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:07 10. Lemmy Goes To The Pub (alternative Heart of Stone) (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:01 11. Same Old Song, I'm Gone" [alternative Remember Me, I'm Gone) (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:19 12. (Don't Need) Religion (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:51 Τα τραγούδια του "Over the Top: The Rarities" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Έντι "Fast" Κλαρκ - κιθάρα Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum review Discogs
Η ζωή των μαρτύρων (μυθιστόρημα)

Η ζωή των μαρτύρων (γαλλικός τίτλος: Vie des Martins), με υπότιτλο 1914-1916, είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ζωρζ Ντυαμέλ και δημοσιεύθηκε το 1917. Το έργο αποτίει φόρο τιμής σε όσους τραυματίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατά τον οποίο ο συγγραφέας υπηρέτησε ως γιατρός στο μέτωπο.

 Αυτό το μυθιστόρημα-μαρτυρία είναι καρπός της εμπειρίας του Ζωρζ Ντυαμέλ που κατατάχθηκε εθελοντής σε ηλικία 30 ετών κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως γιατρός χειρουργός σε διάφορα νοσοκομεία και στο μέτωπο σε κινητά χειρουργεία ασθενοφόρων. Δραστηριοποιήθηκε κατά τη μάχη του Αρτουά την άνοιξη του 1915, στη μάχη του Βερντέν από τον Φεβρουάριο του 1916 και στη συνέχεια στα μετόπισθεν της μάχης του Σομ.Σχετικό με τον πόλεμο είναι και το επόμενο έργο του Ντυαμέλ, Πολιτισμός, στο οποίο αναφέρεται στις καταστροφές του πολέμου, μυθιστόρημα που βραβεύτηκε με το βραβείο Γκονκούρ του 1918. Στα νοσοκομεία και στα κινητά χειρουργεία του μετώπου, ο Ζωρζ Ντυαμέλ ήρθε αντιμέτωπος με τους βαριά τραυματισμένους που μεταφέρονταν από τα βομβαρδισμένα χαρακώματα και τα πεδία των μαχών, έτσι, με την ιδιότητα του γιατρού, έζησε «την άλλη πλευρά της κόλασης». Έπρεπε να αντιμετωπίσει πολυτραυματίες, στρατιώτες που υπέφεραν από γάγγραινα, αέρια, ακρωτηριασμούς, πολύ νέους ή μεγαλύτερους, είδε τον θάνατο χιλιάδων ανδρών για τους οποίους ως χειρουργός δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Ο ίδιος, συγκλονισμένος από το μέγεθος της τραγωδίας, επιχειρεί κάτω από τους βομβαρδισμούς, από τους οποίους μερικές φορές δεν γλυτώνει ούτε το νοσοκομείο, να παραμείνει στενά κοντά σ' αυτούς τους άνδρες, με τρυφερότητα, ταπεινότητα ακόμη και αγωνία, αν θα πεθάνουν ή θα επιζήσουν.Έτσι, αποφάσισε να αφηγηθεί τις δοκιμασίες που υπέστησαν οι τραυματίες, αφιερώνοντας το έργο του στη μνήμη αυτών των ανδρών που αντιμετώπισαν τον πόνο, τον τρόμο του ακρωτηριασμού, την αγωνία, αλλά και στιγμές χαράς και ελπίδας. Κατά τις ώρες της ανάπαυσής του, έγραψε γι' αυτούς τους απλούς στρατιώτες τις μικρές και απλές ιστορίες τους σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη λήθη - τη δική του και του Έθνους - στέλνοντας το μήνυμα: μην ξεχνάτε αυτούς που πολέμησαν σ' αυτόν τον πόλεμο. Δύο προτάσεις φαίνεται να μπορεί να συνοψίσουν την ουσία της σκέψης του: «Εδώ είναι η ώρα που μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τα πάντα, τον άνθρωπο και τον κόσμο, και τη μοίρα.» και «Στην κόλαση, επίσης, υπάρχει σίγουρα ελπίδα».
Θαλάσσιος o Λίβυς

Ο Θαλάσσιος o Λίβυς ήταν Χριστιανός ιερέας και ηγούμενος μοναστηριού στη Λιβύη και έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. Είναι άγιος της Εκκλησίας και εορτάζεται στις 20 Μαΐου.

 Τίποτα δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και τον χρόνο και τόπο γέννησης και θανάτου του Θαλάσσιου. Ήταν ιερέας και ηγούμενος μοναστηριού στη Λιβύη. Υπήρξε φίλος του Μάξιμου του Ομολογητή. Ο δεύτερος του απευθύνει το Προς Θαλάσσιον περί διαφόρων απόρων της Θείας Γραφής, ένα από τα σπουδαιότερα συγγράμματά του, και πέντε από τις σωζόμενες επιστολές του. Το μοναδικό σύγγραμμά του ονομάζεται Περί αγάπης και εγκρατείας και της κατά νουν πολιτείας. Πρόκειται για μεγάλη συλλογή αποφθεγμάτων-γνωμικών, αρκετά σύντομων (δεν ξεπερνούν τον ένα-ενάμιση στίχο), που χωρίζονται σε τετρακόσια κεφάλαια. Το έργο συντάχθηκε για να το διαβάσει κάποιος ιερέας Παύλος. Τα αποφθέγματα αφορούν θεωρητικές όσο και πρακτικές πλευρές του πνευματικού βίου. Απουσιάζει γενικά κάθε μεθοδική και συγκροτημένη δομή από αυτά. Η γλώσσα του είναι σαφής, με ποιητικό ρυθμό και ακροστιχίδα σε κάθε εκατοντάδα. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τόμ.Ε’, εκδ. Κυρομάνος, Θεσ/νίκη 2006, σελ.428-429
128 (αριθμός)

Το 128 (εκατόν είκοσι οκτώ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 127 και πριν από το 129. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 128:2 = 64, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 128 συμβολίζεται ως CXXVIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΚΗ´ ή ρκη΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 128 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64 και 128 δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 129. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 128 είναι 128 = 27. Αποτελεί τον μεγαλύτερο αριθμό ο οποίος δεν εκφράζεται ως άθροισμα τετραγώνων διακριτών αριθμών. Είναι αριθμός Φρήντμαν ως 128 = 28-1. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο 128 Νέμεσις, είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.