Οικογένεια Σερβλία

Η οικογένεια Σερβλία ήταν μία Βυζαντινή οικογένεια, που δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 11ου και 13ου αι., απασχολούμενη σε δημόσιες υπηρεσίες στην κεντρική και επαρχιακή κυβέρνηση. Ένα μέρος της οικογένειας είχε σχέση με τους Σπανόπουλους τη δεκαετία του 1090. Η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από την προέλευσή τους, είτε τη Σερβία (Σερβλία), είτε από την πόλη-φρούριο των Σερβίων (τὰ Σἐρβλια). Οι Σερβλίες (Σερβλίας - Σερβλίαινα) ήταν Βυζαντινή οικογένεια, που κατείχε δικαστικά (κυρίως κριτές), αλλά και κατώτερα αξιώματα (όπως φοροεισπράκτορες) στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία στα μέσα του 11ου αι. Το όνομα και η καταγωγή της οικογένειας προέρχεται, σύμφωνα με άλλη εκδοχή, από το ρωμαϊκό επώνυμο "Servilius" ή από το "Σέρβος Ηλίας" από κάποιον Ηλία που ήταν Σέρβος στην καταγωγή. Τον 10ο αι. αναφέρεται από την Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα κάποιος Σερβλίας μαθητής του Ιωάννη του Ιταλού, χωρίς να είναι σίγουρο αν έχει σχέση με την οικογένεια. Γνωστά πρόσωπα της οικογένειας τον 11ο αιώνα ήταν ο Νικόλαος κριτής Θεσσαλονίκης το 1062, ο συνονόματος του Νικόλαος την ίδια εποχή κουράτωρ Σελευκείας. Ο Λέων την ίδια εποχή φοροεισπράκτορας στην Ιβηρία και ο Πέτρος κριτής της Σελευκείας.

 Μέλη που καταγράφονται στη Βυζαντινή Σιγιλλογραφία: Πέτρος, γιος του Σέρβλια (π. 1025–50). Μιχαήλ Σερβλίας (άκμασε 1029), πρωτοσπαθάριος του Χρυσοτρικλίνου και κριτής της Θεσσαλονίκης ή κριτής του Βολερού, του Στρυμόνα και της Θεσσαλονίκης. Στέφανος Σερβλίας (1040/70), πρωτοσπαθάριος και κομμερκιάριος (επί των δασμών) της Λογγιβαρδίας, πιθανώς και μυστικογράφος. Λέων Σερβλίας (1040/80), μάγιστρος. Απεσταλμένος του Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στην Ιβηρία. Πέτρος Σερβλίας (π.} 1050–75), μάγιστρος. Nικόλαος Σερβλίας (άκμασε 1060–62), κριτής του Ιπποδρόμου και του βήλου (1060), κήνσωρ και μέγας κουράτωρ της Tαρσού και της Σελευκείας (π. 1060–62). ύπατος, κριτής του Ιπποδρόμου, του βήλου, του Βολερού, του Στρυμώνος και της Θεσσαλονίκης (Αύγουστος 1062). Ιωάννης Σερβλίας (π. 1066–αρχές 12ου αι.), δύο σφραγίδες με αυτό το όνομα χωρίς τίτλους, πιθανώς δύο προσώπων. Ιωάννης Σερβλίας (π. 1066–αρχές 12ου αι.), αναπληρωτής επιθεώρησης. Μιχαήλ Σερβλίας (π. 1066–αρχές 12ου αι.), χωρίς τίτλο. Άνθιμος Σερβλίας (άγνωστος), κριτής. Νικηφόρος Σερβλίας (π. 1100–1166), κριτής. Ιωάννης Σερβλίας (1106), αυτοκρατορικός νοτάριος του Γενικού. Ενδεχομένως ο ομώνυμος αναπληρωτής επιθεώρησης. Νικηφόρος Σερβλίας (1140), μυστικός. Ενδεχομένως ο ομώνυμος κριτής. [Ανώνυμος] Σερβλίας (1146), κριτής. Η περίοδος υποδηλώνει μία πιθανή ταυτότητα με τον Νικηφόρο Σερβλία τον μυστικό ή τον κριτή. Βασίλειος Σερβλίας (1143–80), χωρίς τίτλο. Στενός συγγενής του Ιωάννη. Ιωάννης Σερβλίας (1143–80), χωρίς τίτλο. Νικηφόρος Σερβλίας (2ο μισό 12ου αι.), χωρίς τίτλο. Γεώργιος Σερβλίας (1200–1266), πραίτωρ της Θράκης και της Μακεδονίας. Wassiliou-Seibt, Alexandra-Kyriaki (2012). «Der Familienname Serblias und seine Träger in Byzanz. Eine prosopographisch-sigillographische Studie». Στο: Cheynet, Jean-Claude. Studies in Byzantine Sigillography (στα German). Walter de Gruyter. σελίδες 35–55. ISBN 978-3-11-027114-0. Gkoutzioukostas, Andreas. Judges of the velum and judges of the hippodrome in Thessalonike. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-04-02. https://web.archive.org/web/20150402094109/http://byzsym.org/index.php/bz/article/downloadSuppFile/970/20. Ανακτήθηκε στις 2022-02-04. Dumbarton Oaks (2005). Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art: The East (continued), Constantinople and environs, unknown locations, addenda, uncertain readings. Dumbarton Oaks. σελίδες 16, 171, 173, 176, 183. ISBN 978-0-88402-309-8.