IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζόναθαν Σουίφτ

Ο Τζόναθαν Σουίφτ (Jonathan Swift, 30 Νοεμβρίου 1667 – 19 Οκτωβρίου 1745) ήταν Ιρλανδός σατιρικός, δοκιμιογράφος, πολιτικός αρθρογράφος, ποιητής και κληρικός στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πατρικίου στο Δουβλίνο. Ο Τζόναθαν Σουίφτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο και σπούδασε στο Τρίνιτι Κόλετζ. Έφυγε το 1689 για την Αγγλία αλλά επέστρεψε το 1694, αφού απέτυχε ως πολιτικός. Πίσω στην πατρίδα του εντάχθηκε στην Εκκλησία και έγινε πρωτοπρεσβύτερος του Αγίου Πατρικίου το 1713. Παράλληλα με τα εκκλησιαστικά καθήκοντά του, ο Σουίφτ ήταν ένας χαλκέντερος πολιτικός σχολιαστής. Το γνωστότερο έργο του, «Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ», μια φανταστική περιήγηση σε χώρες γιγάντων και νάνων, περιέχει μία πικρή σάτιρα και ανελέητη κριτική για τη σύγχρονή του κοινωνία και τις αγγλοϊρλανδικές σχέσεις. Η προσωπική ζωή του και ιδιαίτερα η φιλία του με δύο νεότερες γυναίκες, την Έστερ Τζόνσον (γνωστότερη ως Στέλλα) και την Έστερ Βάνομρι, προκάλεσαν επικρίσεις. Προς το τέλος της ζωής του έπασχε από το σύνδρομο Μενιέρ, μία νόσο του έσω ωτός, που οδήγησε πολλούς να θεωρήσουν ότι ήταν τρελός.

 1704: Battle of the books (Η μάχη των βιβλίων) μτφ. Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη (εκδ. "Καστανιώτης", 1992) 1704: A Tale of a Tub (Ιστορία της Σκάφης). Σάτιρα των διαιρέσεων του Χριστιανισμού 1710: Meditation Upon a Broomstick 1712: An Argument Against Abolishing Christianity 1726: Travels into Remote Nations of the World by Captain Lemuel Gulliver (Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ) μτφ. Αθηνά Κακούρη ("Κλασσικά Παπύρου", 1971) μτφ. Μίλτος Φραγκόπουλος για τις εκδ. "Ύψιλον", 1993) μτφ. Νίκος Καζαντζάκης (διασκευή για παιδιά, εκδ."Νίκας/Ελληνική Παιδεία", 2006) 1729: A Modest Proposal For preventing the Children of Poor People From being a Burthen to Their Parents or Country, and For making them Beneficial to the Publick (Σεμνή πρόταση ώστε να παύσουν τα τέκνα των φτωχών ν' αποτελούν βάρος για τους γονείς τους και τον τόπο και να καταστούν ωφέλιμα στην κοινωνία) μτφ. Νίκος-Γαβριήλ Πεντζίκης (εκδ. "Άγρα", 1998) 1733: L'Art du mensonge politique (Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας), φυλλάδιο για προσέλκυση συνδρομητών που κυκλοφόρησε στα γαλλικά στο Άμστερνταμ το 1733 μτφ. Αλοή Σιδέρη (εκδ. "Άγρα", 1995) 1738: A Complete Collection of genteel and ingenious Conversation, according to the most polite mode and method now used at Court, and in the best Companies of England 1745: Directions to Servants (Οδηγίες προς υπηρέτες) μτφ. Αλεξάνδρα Δημητριάδη (εκδ. "Ροές", 2004) Τζόναθαν Σουίφτ: επιλογή από το έργο του, συλλογή ποιημάτων και δοκιμίων του σε μετάφραση Δημοσθένη Κορδοπάτη (εκδ. "Στιγμή", 2004) Δημοσθένης Κορδοπάτης: Τζόναθαν Σουίφτ, ο βίος και η πολιτεία του, Εκδόσεις "Μελάνι", 2010
Προεδρικές εκλογές του Καζακστάν (2019)

Πρόωρες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καζακστάν στις 9 Ιουνίου 2019 μετά την παραίτηση του επί μακρόν προέδρου Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ . Επτά υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία τρεις μήνες πριν από τις εκλογές μετά την παραίτηση του Ναζαρμπάγιεφ. Ο Τοκάγιεφ επανεκλέχθηκε στη συνέχεια με ποσοστό 71% των ψήφων. Ο πλησιέστερος αντίπαλός του, Αμιρτζάν Κοσάνοφ από το κόμμα Ult Tagdyry, έλαβε το 16%. Στις 12 Ιουνίου, ο Τόκαγιεφ ορκίστηκε πρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα κατά τη διάρκεια τελετής στο Παλάτι της Ανεξαρτησίας στην πρωτεύουσα Νουρσουλτάν .

 Ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ εξελέγη για πέμπτη θητεία ως πρόεδρος στις εκλογές του 2015 . Αναμενόταν ευρέως ότι θα ήταν ξανά υποψήφιος το 2020, αλλά παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 2019, δηλώνοντας ότι ο πρόεδρος της Γερουσίας Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ θα αναλάβει ως πρόεδρος για το υπόλοιπο της θητείας του 2015-2020. Ωστόσο, τον Απρίλιο ο Τόκαγιεφ ανακοίνωσε ότι οι πρόωρες εκλογές θα διεξαχθούν τον Ιούνιο για να αποφευχθεί η "πολιτική αβεβαιότητα". Ο Πρόεδρος του Καζακστάν εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, διεξάγεται ένας δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων. Εννέα υποψήφιοι υπέβαλαν αίτηση στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή για να συμμετάσχουν στις εκλογές. Ένας αριθμός ρεκόρ των επτά υποψηφίων εγγράφηκε για να κατέλθει, ενώ ένας υποψήφιος αποσύρθηκε και άλλος ένας αποκλείστηκε επειδή δεν γνώριζε επαρκώς την καζακική γλώσσα . Ο Τοκάγιεφ χλευάστηκε στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης για την υπερβολική χρήση των τροποποιήσεων των επίσημων φωτογραφιών του, σβήνοντας τις ρυτίδες και το διπλό πηγούνι του.
Μαρίε Χεγκ

Η Μαρίε Χεγκ (νορβηγικά: Marie Høeg) (15 Απριλίου 1866 – 22 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Νορβηγίδα φωτογράφος και πρώιμη φεμινίστρια. Το δημοσιευμένο έργο της Χεγκ είχε παραδοσιακό χαρακτήρα, ενώ οι ιδιωτικές της φωτογραφίες, συμπεριλαμβανομένων εικόνων και δημιουργιών με την σύντροφό της, Μπολέτε Μπεργκ, έπαιζαν με τις ιδέες περί φύλου. Ήταν η ιδρύτρια του Συλλόγου Συζήτησης Χόρτεν, ο οποίος είναι ενεργός μέχρι σήμερα. Η Χεγκ ίδρυσε επίσης το Παράρτημα Χόρτεν της Εθνικής Ένωσης Σουφραζέτων, το Συμβούλιο Γυναικών Χόρτεν και τον Σύλλογο Φυματίωσης Χόρτεν.

 Η Χεγκ γεννήθηκε στο Λάνγκεσουντ στις 15 Απριλίου 1866. Ήταν φοιτήτρια φωτογραφίας στο Μπρέβικ και ολοκλήρωσε τη μαθητεία της στη φωτογραφία το 1890. Από το 1890 έως το 1895, η Χεγκ έζησε στη Φινλανδία, εργαζόμενη ως φωτογράφος στο Έκενες και στο Χάνκο. Εκεί, επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το φινλανδικό κίνημα για τα δικαιώματα των γυναικών.Η Χεγκ μετακόμισε από τη Φινλανδία στο Χόρτεν το 1895, μαζί με την Μπολέτε Μπεργκ. Η Μπεργκ ήταν πέντε χρόνια νεότερη από την Χεγκ και είχε εκπαιδευτεί ως φωτογράφος, πιθανώς όσο ζούσε στη Φινλανδία. Η Χεγκ και η Μπεργκ δημιούργησαν και διηύθυναν το δικό τους φωτογραφικό στούντιο, το οποίο ονομάστηκε Μπεργκ & Χεγκ. Η Χεγκ χρησιμοποίησε το στούντιο τους όχι μόνο για φωτογραφία, αλλά και ως τόπο συνάντησης για γυναίκες που ενδιαφέρονται για τον φεμινισμό και το δικαίωμα ψήφου των γυναικών.Η Χεγκ και η Μπεργκ μετακόμισαν στην Χριστιανία (σημερινό Όσλο) το 1903 και συνέχισαν να εργάζονται ως επαγγελματίες φωτογράφοι εκεί, παράγοντας κυρίως σκηνικά και πορτραίτα καρτ ποστάλ.Οι δυο τους ίδρυσαν την εκδοτική εταιρεία Berg og Høghs Kunstforlag, εκδίδοντας βιβλία όπως το τρίτομο Norske Kvinder, το οποίο αφορά το θέμα της ιστορίας των Νορβηγίδων. Η Χεγκ πέθανε στο Όσλο στις 22 Φεβρουαρίου 1949.Πολλά από τα γυάλινα αρνητικά της ανακαλύφθηκαν μετά το θάνατό της μέσα σε έναν αχυρώνα τη δεκαετία του 1980. Ο αχυρώνας ήταν στην ιδιοκτησία μιας φάρμας όπου η Μπεργκ και η Χεγκ ζούσαν στο τέλος της ζωής τους. Μια σειρά αρνητικών σε ένα κουτί με την ένδειξη «ιδιωτικό» περιείχε φωτογραφίες της Μπεργκ και της Χεγκ ντυμένες με ανδρικά ρούχα, καπνίζοντας και φορώντας μουστάκια. Αυτά τα 440 γυάλινα αρνητικά βρίσκονται τώρα στη συλλογή του Μουσείου Πρέους. Baggethun, Rolf (1974). Speilet som husket: de første fotografer i Horten (στα Νορβηγικά). Χόρτεν: Preus fotohistoriske samling. Bonge, Susanne (1980). Eldre norske fotografer: fotografer og amatørfotografer i Norge frem til 1920 (στα Νορβηγικά). Μπέργκεν: University Library of Bergen. ISBN 8271300148. " The "Private" Photos of Marie Høeg and Bolette Berg: Questioning Gender Roles Circa 1900 ," Dangerous Minds (27 Φεβρουαρίου 2017). Περιέχει μια συλλογή φωτογραφιών της Χεγκ. Μπολέτε Μπεργκ (1872-1944) και Μαρίε Χεγκ Høeg (1866-1949), ιστότοπος του Μουσείου Πρέους. Ομιλία της Χεγκ (στα νορβηγικά, 1901)
Αντουανέττα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Η Αντουανέττα (γερμ. Antoinette Amalie von Braunschweig-Wolfenbüttel von Welfen, 14 Απριλίου 1696 - 6 Μαρτίου 1762) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Η 3η κόρη της παντρεύτηκε τον Βασιλιά της Πρωσίας και η 8η τον Βασιλιά της Δανίας.

 Η Αντουανέττα Αμαλία ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Λουδοβίκου Ροδόλφου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της Χριστίνας Λουίζας, κόρης του Αλβέρτου Ερνέστου Α΄ του Έτινγκεν-Έτινγκεν. Αδελφές της ήταν η Ελισάβετ Χριστίνα, μητέρα της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και η Καρλόττα Χριστίνα, η νύφη του Πέτρου της Ρωσίας. Στις 15 Οκτωβρίου 1712 έκανε τον γάμο της με τον εξάδελφο του πατέρα της Φερδινάνδο Αλβέρτο Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, γιο του Φερδινάνδου Αλβέρτου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Μπέβερν και την Χριστίνας της Έσσης-Έσβεγκε. Ο γάμος περιγράφεται ως πολύ ευτυχισμένος και η Αντουανέττα έγινε η μητέρα οκτώ γιων και έξι κορών. Το 1735 απεβίωσε ο πεθερός της Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και τον διαδέχθηκε ο σύζυγός της. Ο τελευταίος απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Η Χήρα Δούκισσα επέζησε του συζύγου της για 27 χρόνια. Παντρεύτηκε το 1712 τον εξάδελφο του πατέρα της Φερδινάνδο Αλβέρτο Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα: Κάρολος Α΄ (1713 - 1780), Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Πρίγκιπας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Αντώνιος Ουλρίχος (1714 - 1774), Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, αρχιστρατηγος της Ρωσίας. Ελισάβετ Χριστίνα (1715 - 1797), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας. Λουδοβίκος Ερνέστος (1718 - 1788), στρατάρχης της Αυστρίας και των Κάτω Χωρών, Δούκας του Κουρλάνδης. Φερδινάνδος (1721 - 1792), στρατάρχης της Πρωσίας. Λουίζα (1722 - 1780), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας. Σοφία Αντουανέττα (1724 - 1802), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Φρειδερίκο της Σαξονιας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Αλβέρτος (1725 - 1745). Καρλόττα Χριστίνα Λουίζα (1725 - 1766). Θηρεσία (1728 - 1778). Ιουλιανή Μαρία (1729 - 1796), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ε΄ της Δανίας. Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1731 - 1732). Φρειδερίκος Φραγκίσκος (1732 - 1758).
Τερψιθέα Αχαΐας

Η Τερψιθέα είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ελαιώνος, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Ελαιώνος. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ελαιώνος. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Τερψιθέας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελαιώνος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.
Ανατολική Μαδαγασκάρη

Η Ανατολική Μαδαγασκάρη ή Ατσινανάνα (μαλαγασικά: Atsinanana) είναι μια από τις τρεις περιφέρειες της Επαρχίας Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Φενερίβε Εστ. Έχει έκταση 21.934 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.117.100 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 50.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Ατσινανάνα βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης και της Τοαμασίνα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Αλαότρα-Μανγκόρο, στα νοτιοδυτικά με τις Βακινανκαράτρα και την Αμορόνι Μανία, στα νότια με τη Βατοβάνι-Φιτοβινάνι και στα βόρεια με την Αναλντζιρόφο. Έχει έκταση 21.934 τ.χλμ. Η Ατσινανάνα διαιρείται σε 7 δήμους: 5. Ανταναμπάο Μαναμπότσι 7. Μαανόρο 10. Μαροάμπο 14. Τοαμασίνα Ι 15. Τοαμασίνα ΙΙ 16. Βατομάντρι 18. Βοϊμπινάνι Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τοαμασίνα, που βρίσκεται στην Τοαμασίνα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Atsinanana στο Wikimedia Commons
Θέσαρ Αθπιλικουέτα

Ο Θέσαρ(Έσκαρ) Αθπιλικουέτα Τάνκο (γεννημένος στις 28 Αυγούστου 1989 στην Παμπλόνα της Ναβάρρας) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ισπανική Ατλέτικο Μαδρίτης ως δεξιός αλλά και κεντρικός αμυντικός.

 Προερχόμενος από τις ακαδημίες της τοπικής Οσασούνα, ο Αθπιλικουέτα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 8 Απριλίου 2007, σε μια εκτός έδρας ήττα της ομάδας του με 0–2 από τη Ρεάλ Μαδρίτης, παρά το γεγονός ότι ήταν μέλος της δεύτερης ομάδας της Οσασούνα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μέσος. Τη σεζόν 2007–08, εξαιτίας αρκετών τραυματισμών των συμπαικτών του, ο Αθπιλικουέτα σταθεροποιήθηκε ως βασικός στην πρώτη ομάδα σε ηλικία μόλις 18 ετών αποτελώντας μια ποιοτική επιλογή, κυρίως στη θέση του δεξιού μπακ. Κατάφερε να διατηρήσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και την επόμενη σεζόν 2008-09, συμμετέχοντας σε όλους τους αγώνες της ομάδας του εκτός από δύο. Στις 21 Ιουνίου 2010, η γαλλική Μαρσέιγ επιβεβαίωσε πως βρέθηκε η χρυσή τομή με την Οσασούνα για τη μεταγραφή του Αθπιλικουέτα, με ένα τετραετές συμβόλαιο με αντίτιμο 7 εκατομμύρια ευρώ. Μια βδομάδα αργότερα, η ομάδα της Ναβάρρας επιβεβαίωσε τη συμφωνία, με το ποσό της μεταγγραφής να αγγίζει περίπου τα €9,5 εκατομμύρια, ανάλογα με τις εμφανίσεις. Στο ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, σε έναν εντός έδρας αγώνα απέναντι στη Σπαρτάκ Μόσχας, σκόραρε το μοναδικό γκολ του αγώνα, αλλά ως αυτογκόλ.Στις 27 Νοεμβρίου 2010, στα πρώτα λεπτά μιας εντός έδρας νίκης με 4–0 απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ - που σήμαινε πως η Μαρσέιγ ανέβαινε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα - ο Αθπιλικουέτα υπέστη ρήξη χιαστών, μένοντας εκτός αγωνιστικών χώρων για έξι μήνες. Στις 29 Μαΐου 2021 κατέκτησε ως αρχηγός της Τσέλσι το Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2007, ο Αθπιλικουέτα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου παικτών κάτω των 19 με την Εθνική Ισπανίας U-19, όντας αρχηγός της ομάδας, συμμετέχοντας σε πέντε παιχνίδια και σκοράροντας ένα γκολ. Λίγο αργότερα, αναβαθμίστηκε στην Εθνική Ισπανίας U-21, έχοντας επιλεγεί για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009 σε αυτή την κατηγορία στη Σουηδία, ξεκινώντας βασικός σε τρία ματς στη φάση των ομίλων. Στις 11 Μαϊου 2010, ο 20χρονος Αθπιλικουέτα περιλήφθηκε στην αρχική λίστα 30 παικτών της Εθνικής Ισπανίας από τον ομοσπονδιακό προπονητή Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Τελικά όμως, δεν αποτέλεσε μέλος της τελικής αποστολής της Εθνικής Ισπανίας. ΜαρσέιγΣούπερ Καπ Γαλλίας: 2010, 2011ΤσέλσιΚύπελλο Αγγλίας: 2014-2015 Πρωταθλήματα Αγγλίας: 2014-15 2016-17 Europa league: 2012-2013, 2018-2019 Champions League 2020-2021 Ισπανία U-19Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Under-19: 2007Ισπανία U-21Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Under-21: 2011 Επίσημο προφίλ στην ιστοσελίδα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ Προφίλ στο BDFutbol Προφίλ στο Futbolme Προφίλ στο Transfermarkt
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1936

Η 9η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 4 Μαρτίου 1937.

 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846.
Σλοβένοι

Οι Σλοβένοι (σλοβ. Slovenci), είναι νοτιοσλαβικό έθνος που κατοικεί κυρίως στη Σλοβενία και επίσης στην Ιταλία, στην Αυστρία, στην Ουγγαρία, με διασπορά του λαού να υπάρχει σε όλο τον κόσμο. Οι Σλοβένοι μοιράζονται κοινή καταγωγή, πολιτισμό, ιστορία και έχουν τη Σλοβενική ως μητρική γλώσσα.

 Οι περισσότεροι Σλοβένοι σήμερα ζουν μέσα στα όρια της Σλοβενίας με 2.007.711 πληθυσμό σε εκτίμηση του 2007. Στην απογραφή της Σλοβενίας το 2002, 1.631.363 άνθρωποι ανέφεραν τους εαυτούς τους ως Σλοβένους ενώ 1.723.434 άνθρωποι υποστήριξαν ότι έχουν τα Σλοβενικά ως μητρική γλώσσα. Η αυτόχθονη Σλοβενική μειονότητα στην Ιταλία υπολογίζεται στα 83.000 με 100.000, η μειονότητα στη νότια Αυστρία στα 24.855, στην Κροατία στα 13.200 και στην Ουγγαρία στα 3.180. Σημαντικές κοινότητες έχουν δημιουργηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Ο μεγαλύτερος αριθμός Σλοβένων, έξω από τη Σλοβενία, βρίσκεται στο Κλίβελαντ των Ηνωμένων Πολιτειών.
Κάρολος Χριστόφορος του Μύνστερμπεργκ

Ο Κάρολος-Χριστόφορος (τσεχ.: Karel Krištof z Poděbrad ή Karel Krištof z Minstrberka, 22 Μαΐου 1545 - 17 Μαρτίου 1569) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν δούκας του Μύνστερμπεργκ (1565-1569). Είχε τον τίτλο του κόμη του Γκλατς.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς και της πρώτης συζύγου του Χριστίνας-Αικατερίνης του Σίντλοβιτς (1519-1556). Το 1558 ο Κάρολος-Χριστόφορος ανέλαβε το Μεγάλο Ταξίδι στην Ευρώπη και έμεινε στην Αυλή του Φερδινάνδου Α΄ των Αψβούργων. Έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, ο οποίος είχε κάνει δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (απεβ. 1520), ο Κάρολος-Χριστόφορος κληρονόμησε το 1565 το δουκάτο του Μύνστερμπεργκ. Το δουκάτο του Ελς κληροδοτήθηκε στον εξάδελφό του Κάρολο Β΄ και το δουκάτο του Μπέρνστατ περιήλθε στον αδελφό εκείνου Ερρίκο Γ΄. Όπως ο πατέρας του και οι αδελφοί του, ο Κάρολος-Χριστόφορος υποστήριξε τη Μεταρρύθμιση στην επικράτειά του: το 1567 σταμάτησαν οι καθολικές λειτουργίες στον καθεδρικό των Αγ. Πέτρου & Παύλου στο Μύνστερμπεργκ. Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, pp. 18, 98 and 322 and genealogical tables on pages 602-603. Ludwig Petry and Josef Joachim Menzel (eds.): Geschichte Schlesiens, vol. 2, ISBN 3-7995-6342-3, p. 67.
Τιμ Μοντγκόμερι

Ο Τίμοθι (Τιμ) Μοντγκόμερι (Timothy Montgomery, 28 Ιανουαρίου 1975) είναι πρώην αθλητής του στίβου από τις ΗΠΑ και κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 100 μέτρα. Του αφαιρέθηκαν το ρεκόρ όταν βρέθηκε ένοχος για χρήση αναβολικών στεροειδών.

 Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1975 στο Γκάφνι της Νότιας Καρολίνας. Αρχικά ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση. Στη συνέχεια τον κέρδισε ο στίβος. Με τη Μάριον Τζόουνς, η οποία δεν είναι πλέον σύντροφός του, έχουν έναν γιο, ο οποίος λέγεται κι αυτός Τιμ. Ο Μοντγκόμερι είδε την πρώτη του μεγάλη αποτυχία το 1996 όταν απέτυχε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες στα 100μ. Ωστόσο, αγωνίστηκε στη σκυταλοδρομία 4 x 100 μέτρων και ήταν 2ος με πρώτο το Καναδά. Το 1997 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κέρδισε χάλκινο μετάλλιο , καθώς ήταν 3ος πίσω από τον Μορίς Γκριν. Δύο χρόνια μετά, ήρθε 6ος στον τελικό του ατομικού όμως κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο με την αμερικανική ομάδα στη σκυταλοδρομία. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 δεν κατάφερε ξανά να πάρει την πρόκριση στα 100 μέτρα ανδρών, ωστόσο αγωνίστηκε στο ομαδικό της σκυταλοδρομίας. Στον τελικό οι ΗΠΑ κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα του Μοντγκόμερι ήρθε το Σεπτέμβριο του 2002, καθώς κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100μ. με διαφορά 0,01 δευτερολέπτων και με 9.78. Κέρδισε τον τίτλο του "γρηγορότερου ανθρώπου στον πλανήτη" και αποκαθήλωσε τον κάτοχο του ρεκόρ, Μορίς Γκριν. Ο Μοντγκόμερι δεν κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, καθώς τερμάτισε μόλις έβδομος στα προκριματικά. Πριν τη διεξαγωγή των προκριματικών, κατηγορήθηκε ότι είχε πάρει αναβολικά. Παρά το γεγονός ότι δε βρέθηκε θετικός, παραδέχθηκε ότι μαζί με έναν παίκτη του μπέιζμπολ προμηθεύονταν αναβολικές ουσίες από το εργαστήρι της BALCO στο Σαν Φρανσίσκο. Συνακόλουθα, ο Οργανισμός κατά του Αναβολισμού στις ΗΠΑ (USADA) ζήτησε τετράχρονο αποκλεισμό του αθλητή, ο οποίος άσκησε έφεση. Το αθλητικό εφετείο τον καταδίκασε σε διετή αποκλεισμό, στις 13 Δεκεμβρίου του 2005. Έτσι, όλοι οι τίτλοι και τα ρεκόρ του αθλητή, από τις 31 Μαρτίου του 2001, μεταξύ των οποίων και το παγκόσμιο ρεκόρ του, αφαιρέθηκαν. Έπειτα από την ανακοίνωση της ποινής του, ο Μοντγκόμερι δήλωσε ότι αποσύρεται από τους στίβους. Στο σκάνδαλο ενεπλάκη και η πρώην σύντροφός του, Μάριον Τζόουνς. Το 2006 συνελήφθη κατηγορούμενος για απάτη και για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Μαζί με τον άλλοτε προπονητή του, κατηγορείται ότι εξαργύρωσε τρεις πλαστές επιταγές συνολικής αξίας 775.000 δολαρίων. Ο Μοντγκόμερι φέρεται να κράτησε για τον εαυτό του 20.000.Στις 9 Απριλίου του 2007 ομολόγησε την ενοχή του. Ο Μοντγκόμερι καταδικάστηκε σε φυλάκιση 46 μηνών στις 15 Μαΐου του 2008, καθώς κρίθηκε ένοχος για απάτη και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Φωτογραφίες και στατιστικά του αθλητή στο sporting-heroes.net
Σωρειτομελανίας

Οι Σωρειτομελανίες (Cumulonimbi, ενικός αριθμός: cumulonimbus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο Π.Μ.Ο. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και απ΄ όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου. Είναι το μεγαλύτερο και το πιο επικίνδυνο νέφος, καθώς συνδέεται με έντονα καιρικά φαινόμενα.

 Οι Σωρειτομελανίες είναι νέφη συνήθως ογκώδη και πυκνά. Η βάση τους σχεδόν ακουμπά στο έδαφος. Έχουν πολύ μεγάλη κατακόρυφη ανάπτυξη και συνήθως την μεγαλύτερη όλων των ειδών των νεφών. Μοιάζουν περισσότερο με βουνά ή τεράστιους πύργους. Ένα τμήμα της κορφής τους παρουσιάζει οριζόντια ινώδη μορφή που μοιάζει με αμόνι. Η μεγάλη κατακόρυφη ανάπτυξή τους οφείλεται στα βίαια ανοδικά ρεύματα του αέρα, που ανυψώνουν τις κορυφές τους ακόμα και ως τα 15.000 μέτρα, εκτεινόμενα έτσι και μέσα στην τροπόπαυση, ενώ η βάση τους είναι πολύ χαμηλότερα. Σχηματίζονται κυρίως στις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, τότε που οι κορυφές τους μοιάζουν σαν να κοχλάζουν κατά την συνεχή ανύψωσή τους. Λόγω δε του μεγάλου κατακόρυφου αναπτύγματός τους σχηματίζονται επίσης και στα ανώτερα στρώματα των νεφικών συστημάτων, δηλαδή στα ανώτερα στρώματα των θερμών και ψυχρών μετώπων λόγω ακριβώς της μεγάλης αστάθειας που παρουσιάζουν στις μάζες τους καθ΄ ύψος. Έτσι μέσα σ΄ αυτή την τεράστια μάζα τους παρατηρούνται ανοδικά και καθοδικά αέρια ρεύματα που μεταφέρουν υδροσταγόνες ή παγοκρυστάλλους αντίστοιχα ή και χαλάζι. Στη σκοτεινή βάση τους (εξ ου και ο όρος μελανίες) υπάρχουν τεμαχισμένα νέφη. σωρειτομελανίας τοξοειδής σωρειτομελανίας φαλακρός, δηλαδή χωρίς αμόνι. σωρειτομελανίας με ινώδεις αποφύσεις (capillatus) σωρειτομελανίας ακμοειδής (incus) Όταν αυτά τα νέφη σκεπάζουν όλο τον ουρανό τότε παρατηρείται μόνο η βάση τους και έτσι μοιάζουν πολύ με τα μελανοστρώματα. Ξεχωρίζουν τότε μόνο από το είδος της βροχής, αν ακολουθήσει. Από τους σωρειτομελανίες πέφτουν βίαιες και διαλείπουσες καταρρακτώδεις βροχές που συνοδεύονται συχνά και από χαλάζι. Κατ' αποτέλεσμα, αν ακολουθήσουν τέτοια καιρικά φαινόμενα, τότε μπορούμε με βεβαιότητα να υποστηρίξουμε ότι: …ήταν σωρειτομελανίες! Η διεθνής σύντμηση των νεφών αυτών είναι Cb. Οι περισσότεροι σωρειτομελανίες διαλύονται ύστερα από 15 με 20 λεπτά. Όμως όταν η ηλιακή ενέργεια είναι αρκετή, εξαιτίας της εξατμιζόμενης υγρασίας, ένα νέο νέφος μπορεί να δημιουργηθεί κοντά στο άλλο, με αποτέλεσμα η καταιγίδα να διαρκεί για ώρες. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι σωρειτομελανίες δημιουργούν και σίφωνες. Καταιγίδα http://www.clouds-online.com/ Cloud Atlas (Άτλας των Νεφών) http://www.weatherpictures.nl/cb.html Weather Pictures and Storm Chasing / Cumulonimbus clouds Αρχειοθετήθηκε 2009-06-29 στο Wayback Machine.
Ινδική άμυνα του βασιλιά

Η Ινδική άμυνα του βασιλιά (King's Indian Defence) ή πιο σύντομα Ινδική του βασιλιά είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 η6

 Η Ινδική άμυνα του βασιλιά είναι ένα υπερσμοντέρνο άνοιγμα, όπου τα μαύρα επιτρέπουν σκόπιμα στα λευκά να αποκτήσουν τον έλεγχο του κέντρου με τα πιόνια τους, έχοντας ως σκοπό να το προσβάλουν εν συνεχεία με τις κινήσεις ...ε5 και ...c5. Τα μαύρα προτίθενται να δώσουν άμεση συνέχεια με τις κινήσεις 3...Αη7 και 4...δ6. Η Άμυνα Γκρίνφελντ προκύπτει με μεταφορά όταν τα μαύρα παίξουν εναλλακτικά 3...δ5. Οι βασικές επιλογές στην τρίτη κίνηση των λευκών είναι 3.Ιγ3, 3.Ιζ3 και 3.η3, ενάντια σε αυτές τις κινήσεις παίζεται τόσο η Ινδική του βασιλιά όσο και η Άμυνα Γκρίνφελντ. Η Ινδική άμυνα του βασιλιά καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς E60–E99. Burgess, Graham (1993). The King's Indian for the Attacking Player. Anova Books. ISBN 0805029362. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: King's Indian Defence
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Α΄

Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Α΄ (κατά κόσμον Ευάγγελος Ψαλιδάκης, Βουλισμένη Μεραμβέλου Λασιθίου Κρήτης, 11 Σεπτεμβρίου 1912-7 Φεβρουαρίου 1978) ήταν Έλληνας Επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Μητροπολίτης Κρήτης και πρώτος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης μετά την ανύψωσή της σε Αρχιεπισκοπή, και επικεφαλής της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης από τον Μάιο του 1950 ως τον θάνατό του, στις 7 Φεβρουαρίου 1978.

 Ο κατά κόσμον Ευάγγελος Ψαλιδάκης γεννήθηκε στο χωριό Βουλισμένη της Επαρχίας Μεραμβέλου του Νομού Λασιθίου Κρήτης στις 11 Σεπτεμβρίου 1912. Γονείς του ήταν ο Εμμανουήλ Ψαλιδάκης και η Μαρία Ανδρουλάκη. Ο Μητροπολίτης Κρήτης Τίτος Β΄ τον έστειλε το 1930 στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1935. Στις 24 Μαρτίου του ίδιου έτους εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Χάλκης και ενεγράφη στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη. Στις 25 Μαρτίου 1935 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής Χάλκης Επίσκοπο Μιλήτου Αιμιλιανό και στις 11 Νοεμβρίου 1936 πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεο Β΄, λαμβάνοντας ταυτόχρονα το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Διετέλεσε Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Κρήτης. Στις 20 Ιανουαρίου 1946 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Αρκαδίας στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά Ηρακλείου. Στις 23 Μαΐου 1950 εξελέγη Μητροπολίτης Κρήτης σε ηλικία 38 ετών και στις 28 Φεβρουαρίου 1967, με την ανύψωση της Μητρόπολης σε Αρχιεπισκοπή, προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 5 Νοεμβρίου 1957 έψαλε την εξόδιο ακολουθία για τον Νίκο Καζαντζάκη, συνοδευόμενος από τον τότε πρωτοσύγκελλο αρχιμανδρίτη Φιλόθεο Βουζουνεράκη.Απεβίωσε στο Λονδίνο στις 7 Φεβρουαρίου 1978 σε ηλικία 66 ετών και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Αγίου Κωνσταντίνου στο Ηράκλειο. «Μικρό βιογραφικό, τοῦ Πρωθιεράρχου Εὐγενίου Ψαλιδάκη». Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2022. Μάρκου, Μάρκος. «Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κυρός Ευγένιος. (1912-1978)». Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2022.
USA-184

Ο USA-184 (άλλες ονομασίες: NRO Launch 22, NROL-22) είναι αμερικανικός τεχνητός δορυφόρος SIGINT/ELINT τον οποίο χρησιμοποιεί το Εθνικό Γραφείο Αναγνώρισης (National Reconnaissance Office, NRO). Εκτοξεύτηκε το 2006 και είναι ο πρώτος σειράς βελτιωμένων δορυφόρων που σταδιακά αντικαθιστούν τα παλαιότερα σκάφη τύπου Trumpet spacecraft.

 Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Delta IV από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ, μάλλιστα από εξέδρα που προορίζονταν αρχικά για επανδρωμένες αποστολές με χρήση πυραύλων Titan ή διαστημικών λεωφορείων.Η εκτόξευση έλαβε χώρα στις 28 Ιουνίου 2006 (03:33 UTC). Η συγκεκριμένη αποστολή πήρε την προσδιοριστική ονομασία NRO Launch 22 και ήταν η έκτη πτήση ενός Delta IV. Η τροχιά και η φύση της αποστολής είναι απόρρητες. Διαστημικές αποστολές το 2006
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής (αγγλικά: European Concert Hall Organisation‎) είναι σύνολο ευρωπαϊκών μεγάρων μουσικής και ιδρύθηκε το 1991 στο Άμστερνταμ, με σκοπό την ανάδειξη νέων μουσικών, την προώθηση νέων έργων κλασικής μουσικής και την παροχή εκπαίδευσης για την κατάρτιση του προσωπικού των αιθουσών συναυλιών. Ιδρυτές του είναι ο Τόμας Ένζιεν, ο Μαρτέιν Σάντερς και ο Κάρστεν Βιτς. Γενικός διευθυντής του οργανισμού διατελεί ο Κρίστοφ Λίμπεν-Σοϊτέρ. Ο οργανισμός εδρεύει στις Βρυξέλλες.

 Αγγλία: Δημαρχείο Μπέρμιγχαμ (Μπέρμινχαμ) Αγγλία: Κέντρο του Μπάρμπικαν (Λονδίνο) Αγγλία: Μέγαρο Μουσικής του Σέιτζ Γκέιτσχεντ (Γκέιτσχεντ) Αυστρία: Μουζίκφεραϊν της Βιέννης (Βιέννη) Αυστρία: Μέγαρο Μουσικής της Βιέννης (Βιέννη) Βέλγιο: Κέντρο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (Βρυξέλλες) Γαλλία: Θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων (Παρίσι) Γαλλία: Φιλαρμονική του Παρισιού (Παρίσι) Γερμανία: Φιλαρμονική του Έλβα (Αμβούργο) Γερμανία: Φιλαρμονική της Κολωνίας (Κολωνία) Γερμανία: Αίθουσα συναυλιών του Ντόρτμουντ (Ντόρτμουντ) Γερμανία: Αίθουσα συναυλιών του Μπάντεν-Μπάντεν (Μπάντεν-Μπάντεν) Ελλάδα: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αθήνα) Ισπανία: Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής (Βαρκελώνη) Ισπανία: Λ' Οντιτόρι (Βαρκελώνη) Λουξεμβούργο: Φιλαρμονική του Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο) Ολλανδία: Μέγαρο Μουσικής του Άμστερνταμ (Άμστερνταμ) Ουγγαρία: Παλάτι Τεχνών (Βουδαπέστη) Πολωνία: Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα Πολωνικού Ραδιοφώνου (Κατοβίτσε) Πορτογαλία: Ίδρυμα Καλούστ Γκιουλμπενκιάν (Λισαβόνα) Πορτογαλία: Σπίτι της Μουσικής (Πόρτο) Σουηδία: Αίθουσα συναυλιών της Στοκχόλμης (Στοκχόλμη) «ECHO - European Concert Hall Organisation | Bio & contributes | Culture Action Europe». cultureactioneurope.org. Culture Action Europe - Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσημη ιστοσελίδα
Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο

Οι Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο αποτελούν μια μικρή μειοψηφία στη χώρα. Η τελευταία επίσημη απογραφή έδειξε ότι υπάρχουν 900 Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο. Σύμφωνα με τις σλαβομακεδόνες ενώσεις του Μαυροβουνίουυπάρχουν περίπου 2.000 Σλαβομακεδόνες οι οποίοι ζουν στο Μαυροβούνιο.

 Σύμφωνα με την απογραφή του 1948, υπήρχαν 133 Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο. Ο αριθμός τους είχε αυξηθεί σε 875 το 981, ενώ στην Γιουγκοσλαβική Απογραφή του 1991 είχαν αυξηθεί σε 1.072 άτομα. Το 2003, ο αριθμός είχε μειωθεί στα 819 άτομα. Η σλαβομακεδονική ήταν η μητρική γλώσσα για 507 άτομα. Οι Σλαβομακεδόνες ήταν συγκεντρωμένοι στην Ποντγκόριτσα, το Χέρτσεγκ Νόβι και το Τίβατ. Υπολογίζεται ότι στο Μαυροβούνιο ζουν περίπου 2.500 Σλαβομακεδόνες. Οι δύο κύριες Σλαβομακεδονικές οργανώσεις στο Μαυροβούνιο είναι η Ένωση της Μαυροβουνιακής-Σλαβομακεδονικής Φιλίας και η Εθνική Κοινότητα των Σλαβομακεδόνων στο Μαυροβούνιο, η οποία ιδρύθηκε το 2006. Η Εθνική Κοινότητα των Σλαβομακεδόνων στοχεύει στην αύξηση της δημοφιλίας της σλαβομακεδονικής γλώσσας στη χώρα και να βοηθήσει τους Σλαβομακεδόνες να ενταχθούν καλύτερα στην αγορά και το σύστημα του Μαυροβουνίου.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1973

Το 26ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στη Δημοκρατία του Κονγκό, στην πρωτεύουσα Μπραζαβίλ, από 20 Ιουνίου ως 10 Ιουλίου 1973. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ιταλίας.

 Στην τελική φάση προκρίθηκαν έξι χώρες (συνολικά μετείχαν 16), οι πέντε από προκριματικούς ομίλους και η διοργανώτρια ομάδα. Αλλά έλαβαν μέρος μόνο οι πέντε, καθώς η Ελλάδα αποσύρθηκε. Οι προκριματικοί όμιλοι διεξήχθησαν ως πρωτάθλημα ενός γύρου, με την κάθε ομάδα να δίνει έναν τουλάχιστον αγώνα στην έδρα της. Σε περίπτωση ισοβαθμίας πλεονεκτούσε η ομάδα με την καλύτερη συνολική διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοπαλία η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ. Ιταλία: απέκλεισε Αλγερία (4-5) και Βέλγιο (3-0), με καλύτερη διαφορά τερμάτων. Στο άλλο ματς: Βέλγιο-Αλγερία: νίκη του Βελγίου. Ιράκ : απέκλεισε Γαλλία (4-2) και Ολλανδία (;). Στο άλλο ματς: Γαλλία-Ολλανδία: 2-1. Κουβέιτ . Ακτή Ελεφαντοστού . Δημοκρατία του Κονγκό, διοργανώτρια. Ελλάδα (δεν μετείχε στα τελικά). Eίχε αποκλείσει τη Γερμανία (2-1) και το Ιράν (0-0). Στο άλλο ματς: Γερμανία-Ιράν: 1-0. Βαθμολογία ομίλου: 1) Ελλάδα 3β (2-1), 2) Γερμανία 2β (2-2), 3) Ιράν 1β (0-1). Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοβαθμία υπερίσχυε η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ, σύμφωνα με κανονισμό που εφάρμοζε παραδοσιακά το ΣΙΣΜ, θεωρώντας πως έτσι προκρίνεται η πιο επιθετική ομάδα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ιταλία με τρεις νίκες και μία ισοπαλία. RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία
Lifan Group

Ο Όμιλος Lifan Industry Company Limited είναι από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές κινητήρων και μέσων μεταφοράς στην Κίνα αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα. Η φυσική της έδρα παραμένει ακόμη και σήμερα στο Τσονγκτσίνγκ, Κίνα, και ως έτος ίδρυσής του αναφέρεται το 1992, με ένα προσωπικό των 9 ατόμων και με το άνοιγμα μιας μικρομεσαίας επιχείρησης. Ο ιδρυτής είναι ο Κινέζος Γιν Μινγκ Σαν, ο οποίος ανήκει στα διοικητικά, γενικότερα του ομίλου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το 2012 ο Όμιλος παρήγαγε πάνω από 1,4 εκατομμύρια δίκυκλα μόνο στην εγχώρια αγορά του.

 Ο πρωταρχικός ρόλος της Lifan ήταν εξ αρχής η κατασκευή μοτοσυκλετών, ενώ αργότερα και συγκεκριμένα στις αρχές του 21ου αιώνα, ανοίχτηκε η κατασκευή και παραγωγή και άλλων προϊόντων. Ήδη από τον Αύγουστο του 2003 είχε αποφασιστεί πως μπορεί να αναπτύξει την βιομηχανία της και στα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να εισέλθει στην παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία. Εν τέλει, το 2006 έγινε η πρώτη παρουσίαση ενός τετράτροχου οχήματος, το Lifan 520, ενώ το 2007 εγκρίθηκε η εισαγωγή του στις Ευρωπαϊκές αγορές.Γενικότερα η παλέτα της επεκτάθηκε και με μεγαλύτερα οχήματα επαγγελματικής χρήσης που συνοδεύτηκαν και με περισσότερους κινητήρες άνευ καυσίμου. Συνεπώς αυτό οδήγησε την βιομηχανία και έγινε και παραμένει γνωστή για τους παραπάνω λόγους, αφού έχει αποκτήσει παγκόσμια ευρεία αναγνώριση και ιδιαίτερα στις ηπείρους της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής.
Λαβενδουλάνης

Ο λαβενδουλάνης (αγγλ. lavendulan) είναι αρσενικικό ορυκτό του νατρίου, ασβεστίου και χαλκού. Οφείλει το όνομά του στο αρχικά παρατηρηθέν χρώμα (ιώδες της λεβάντας). Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Σάξωνα ορυκτολόγο Johann Friedrich August Breithaupt (1791-1873).

 Τα ορυκτά της ομάδας του λαβενδουλάνη είναι, όπως και ο ίδιος, ασυνήθη και δεν απαντώνται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Αυτά είναι: Ζντενεκίτης (Zdenĕkite) Λεμανσκιίτης (Lemanskiite) Σαμπλεϊτης (Sampleite) Σουμπνικοβίτης (Shubnikovite)Αποτελεί σπάνιο δευτερεύον ορυκτό στη ζώνη οξείδωσης χαλκούχων αποθεμάτων. Στο ορυχείο "Dome Rock" της Νότιας Αυστραλίας, οι ερευνητές A. W. Kleeman και A. R. Milnes εντόπισαν μια παραλλαγή του λαβενδουλάνη, στην οποία περιέχεται και φωσφόρος.Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κυπρίτης, ο μαλαχίτης, ο ερυθρίτης, ο χαλκοφυλλίτης, ο κυανοτριχίτης, ο ολιβινίτης, ο τενναντίτης, ο χαλκανθίτης, ο βροσαντίτης, ο χαλκούχος αδαμίτης, ο χαλαζίας, ο ασβεστίτης, η γύψος και ορισμένα επίσης ασυνήθη, όπως ο τζεμινίτης, ο τσουμκορίτης, ο φαλεΐτης κ. ά. Ανευρίσκεται στο Γιοάχιμσταλ της Τσεχίας, στο Ντέβον και την Κορνουάλη της Αγγλίας, στην περιοχή Annaberg της Σαξωνίας (Γερμανία), στο μεταλλείο Cap Garonne και άλλες περιοχές της νότιας Γαλλίας, τη Μούρθια της Ισπανίας, την περιοχή Bou Azzer στο Μαρόκο, στο Ιράν, τη Χιλή (Φρεϊρίνα, Αντοφαγάστα) και τη νότια Αυστραλία. Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον, Λαύριο, Πλάκα, Βρυσάκη). Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Mineralienatlas Scientific Commons: Κρυσταλλικές δομές λαβενδουλάνη από το ορυχείο "Ιλάριον" του Λαυρίου Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Νίκος Σιδηρόπουλος

Ο Νίκος Σιδηρόπουλος (γεν. Πειραιάς, 12 Φεβρουαρίου 1961) είναι Έλληνας ποντιακής καταγωγής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, πρώην διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων και αρχηγός της Μικτής ομάδας επιλέκτων παικτών του Πειραιά, εκδότης, τέως πρόεδρος της Ένωσης Συνδέσμων παλαιμάχων ποδοσφαιριστών του Πειραιά και παράγοντας του πειραϊκού ποδοσφαίρου, σαν μέλος του Δ.Σ. της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.

 Ο Νίκος Σιδηρόπουλος αγωνίζονταν στη μεσαία γραμμή. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ερασιτεχνική ομάδα του Αετού Κορυδαλλού, το 1976. Αργότερα ήταν και πρόεδρος στον ίδιο σύλλογο. Το 1978 κλήθηκε για προπονήσεις στην Εθνική Ομάδα των Νέων στο ΟΑΚΑ από το Στ. Πετρίτση και τον Αλ. Σοφιανίδη, μαζί με τους Στ. Μανωλά, Λυσ. Γεωργαμλή, Χαρ. Σοφιανό κ.α. Το 1980 εισήχθη στην Οδοντιατρική Σχολή και παράλληλα με τις σπουδές του, συνέχισε να αγωνίζεται. Το καλοκαίρι του 1984 υπέγραψε στον Αργοναύτη, στον οποίο διετέλεσε και αρχηγός, την εποχή που η ομάδα συμμετείχε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα (1985-1987). Παράλληλα ήταν επί σειρά ετών αρχηγός της Μικτής Επιλέκτων του Πειραιά, με προπονητές τον Δημ. Λάρδα και τον Παντελή Χοτζόγλου και συμμετείχε σε πολλούς αγώνες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αλβανία). Μετά τη θητεία του στον Αργοναύτη, έπαιξε στις ομάδες Δραπετσώνα και Ατρόμητος Πειραιώς (και με τις δυο στη Δ΄Εθνική), Δίας Κορυδαλλού, Ερμής Κορυδαλλού, Κερατσίνι (ΕΠΣΠ), ενώ τερμάτισε την ενεργή του συμμετοχή παίζοντας ποδόσφαιρο "Σάλας" 5χ5 σε ηλικία 38 ετών, το 1999. Είναι νυμφευμένος κι έχει αποκτήσει τρεις κόρες, η μεγαλύτερη από τις οποίες, Αναστασία, εργάζεται ως μοντέλο και το 2010, ανακηρύχθηκε ως miss young world. Ο Νίκος Σιδηρόπουλος με τα χρώματα του Αργοναύτη, φιναλίστ στον Τελικό της ΕΠΣ Πειραιώς το 1985 Κάλεσμα του Νίκου Σιδηρόπουλου στο φίλαθλο κόσμο για τον Τελικό Κυπέλλου ΕΠΣΠ Οι Σύνδεσμοι Παλαιμάχων Πειραιά, γίνονται δεκτοί στα γραφεία της ΕΠΣΠ
Μέτων ο Αθηναίος

Ο Μέτωνας ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, γεωμέτρης και μηχανικός, ο οποίος έζησε στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τους υπολογισμούς που αφορούν τον επώνυμο Μετωνικό κύκλο, τον οποίο εισήγαγε το 432 π.Χ. στο σεληνιακό Αττικό ημερολόγιο.

 Το ημερολόγιο του Μέτωνα υποθέτει ότι 19 ηλιακά έτη είναι ίσα με 235 σεληνιακούς μήνες, που ισούνται με 6940 ημέρες. Το σύστημα αυτό προέκυψε από υπολογισμούς που έκανε ο Μέτων με βάση δικές του και παλιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις και επιβεβαίωσε ο Αρίσταρχος 152 χρόνια αργότερα. Οι παρατηρήσεις του Μέτωνα έγιναν σε συνεργασία με τον Ευκτήμονα για τον οποίο τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό. Ο Έλληνας αστρονόμος Κάλλιπος συνέχισε το έργο του Μέτωνα, προτείνοντας τον Καλλίπου κύκλο. Ο Καλλίπου κύκλος έχει διάρκεια 76 ετών - περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από τον Μετωνικό κύκλο, με μία λιγότερη ηλιακή ημέρα στον πλήρη κύκλο. Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ ο Μετωνικός κύκλος υπερεκτιμά τη διάρκεια ενός ηλιακού έτους κατά 5 λεπτά, ο κύκλος του Καλλίπου υποεκτιμά τη διάρκεια του ηλιακού έτους κατά 11 λεπτά, και ως εκ τούτου παράγει αποτελέσματα τα οποία είναι λιγότερο ακριβή από εκείνα που παράγονται με τη χρήση του Μετωνικού κύκλου. Ο αρχαιότερος γνωστός αστρονομικός υπολογιστής του κόσμου, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (2ος αιώνας π.Χ.), εκτελεί υπολογισμούς με βάση τόσο τον Μετωνικό όσο και τον κύκλο του Καλλίπου, με ξεχωριστό πίνακα για τον κάθε ένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων ιστορικών, ο Μέτωνας εγκατέστησε στην Πνύκα το πρώτο ἡλιοτρόπιον ή ἡλιοσκόπιον της Αθήνας, τα θεμέλια του οποίου είναι ακόμα ορατά ακριβώς πίσω από το βήμα της Πνύκας, του αρχαίου βουλευτηρίου. Ο Μέτωνας προσδιόρισε τις ημερομηνίες των ισημεριών και τα ηλιοστάσια με βάση τη συγκεκριμένη θέση του ηλιοσκοπίου. Από τη θέση αυτή η ανατολή του ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο φαίνεται από την κορυφή του Λυκαβηττού, ενώ έξι μήνες αργότερα, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος ανατέλλει από την κορυφή του Υμηττού. Η ετήσια φαινομενική μετακίνηση του ήλιου στον ορίζοντα δημιουργεί ένα τόξο 60°, η διχοτόμος του οποίου ευθυγραμμίζεται με το βράχο της Ακρόπολης. Ο ακριβής προσδιορισμός του θερινού ηλιοστασίου ήταν σημαντικός για τους αρχαίους Αθηναίους, διότι η πρώτη σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο όριζε την αρχή του νέου έτους και την έναρξη του Εκατομβαιώνος.Ο Μέτων εμφανίζεται για λίγο ως χαρακτήρας στο έργο του Αριστοφάνη «Όρνιθες» (414 π.Χ.). Παρουσιάζεται στη σκηνή με τοπογραφικά όργανα και περιγράφεται ως γεωμέτρης. Τα λίγα που γνωρίζουμε για τον Μέτωνα έρχονται σε μας μέσα από αρχαίους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, μια στήλη ανεγέρθη στην Αθήνα που περιείχε μια καταγραφή των παρατηρήσεων του Μέτωνα και μια περιγραφή του Μετωνικού κύκλου. Κανένα από τα έργα του δε διασώθηκε. Μέτων ο Αθηναίος
NGC 194

Ο NGC 194 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες τον οποίο ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 25 Δεκεμβρίου 1790. Απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 200.

 Δεδομένα για το NGC 194 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 194 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 194 στο Wikimedia Commons
Αλέξανδρος Νικολαΐδης (καλαθοσφαιριστής)

Για τον αθλητή του τάε κβον ντο δείτε: Αλέξανδρος Νικολαΐδης Ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης (γενν. στις 21 Αυγούστου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Ολυμπιακό Β, καθώς και για τον Ολυμπιακό.

 Αφού έπαιξε στις μικρές κατηγορίες με τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη, ο Νικολαΐδης ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2019, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20, με τον Ολυμπιακό Β στην Α2 Εθνική, την δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού, ο οποίος συμμετέχει στην Ευρωλίγκα. Ο Νικολαΐδης έκανε το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα, με τον Ολυμπιακό, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, σε έναν αγώνα εναντίον της λιθουανικής Ζάλγκιρις Κάουνας. Αντικατέστησε τον Γιώργο Πρίντεζη, ως τον νεότερο παίκτη του Ολυμπιακού που έπαιζε ποτέ σε αγώνα της Ευρωλίγκα. Ο Νικολαΐδης ήταν μέλος των «μικρών» εθνικών ομάδων της Ελλάδας, με τις οποίες αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 του 2018 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2019. Ο πατέρας του Νικολαΐδη, Σωτήρης, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της συλλογικής σταδιοδρομίας του, ο πατέρας του Αλέξανδρου έπαιξε πέντε σεζόν στην Ευρωλίγκα, με τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ. Ως νεαρός, το ίνδαλμα του Νικολαΐδη ήταν ο Βασίλης Σπανούλης. Προφίλ στο EuroLeague.net Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ στο RealGM.com
Κωνστάντιος Γάλλος

Ο Φλάβιος Κλαύδιος Κωνστάντιος Γάλλος (Flavius Claudius Iulius Constantius Gallus, 325 - 354), κοινώς γνωστός ως Κωνστάντιος Γάλλος, ήταν μέλος της Δυναστείας του Κωνσταντίνου και Καίσαρας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (351-354). Ήταν γιος του Ιούλιου Κωνστάντιου, αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ και της πρώτης συζύγου του Γάλλας, και αδελφός του αυτοκράτορα Ιουλιανού.

 Ο Γάλλος γεννήθηκε στη Μάσα Μαριτίμα της Ιταλίας, αφού ο πατέρας του είχε ανακληθεί από την εξορία. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελίνο, είχε πολύ ωραία εξωτερική εμφάνιση, με μαλακά ξανθά μαλλιά. Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν μεταξύ εκείνων που σκοτώθηκαν κατά τις εκτελέσεις που έλαβαν χώρα στην αυτοκρατορική οικογένεια μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Α΄ το 337. Ο ίδιος ο Γάλλος ήταν ένας από τους μοναδικούς αυτοκρατορικούς άνδρες εκτός των τριών γιων του Κωνσταντίνου Α΄ και της Φαύστας, που δεν εκτελέστηκαν. Οι άλλοι δύο είναι ο νεότερος ετεροθαλής αδελφός του Γάλλου, ο Ιουλιανός, και ο ξάδελφός τους, ο Νεποττιανός, οι οποίοι ήταν πολύ νέοι εκείνη την εποχή. Ο Μαγνέντιος επαναστάτησε και σκότωσε τον αυτοκράτορα Κώνστα. Ο Κωνστάντιος Β΄ ετοιμάστηκε να κινηθεί εναντίον του, αλλά χρειαζόταν έναν αντιπρόσωπο στην Ανατολή, οπότε κάλεσε τον Γάλλο στο Σίρμιο, τον έκανε Καίσαρα (15 Μαρτίου 351), του έδωσε το όνομα Κωνστάντιος και ενίσχυσε τους δεσμούς του με τον ξάδελφό του επιτρέποντάς του να παντρευτεί την αδελφή του Κωνσταντίνα. Ο Γάλλος και η Κωνσταντίνα έμειναν στην Αντιόχεια. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Γάλλος είχε να αντιμετωπίσει μια εβραϊκή εξέγερση. Ο Γάλλος διέταξε την εκτέλεση όλων των επαναστατών. Ο Αμμιανός αναφέρει επίσης ότι ο Γάλλος και η Κωνσταντίνα ξεκίνησαν αρκετές κατηγορίες για μαγεία ενάντια σε πλούσιους ανθρώπους, καταλήγοντας στην εκτέλεση αθώων και στην κατάσχεση του πλούτου τους. Η ίδια πηγή ισχυρίζεται ότι ο Γάλλος περπατούσε ανώνυμα στην Αντιόχεια τη νύχτα, ρωτώντας τους περαστικούς τι γνώμη έχουν για τον Καίσαρα, ενώ ο Ιουλιανός καταγράφει το μεγάλο χρονικό διάστημα που πέρασε ο Γάλλος στον Ιππόδρομο, πιθανώς για να λάβει λαϊκή υποστήριξη. Μετά τη σύλληψη του Μόντιου Μάγνου, είχε γίνει μια συνωμοσία εναντίον του Γάλλου. Οι συνωμότες είχαν τη βοήθεια δύο αξιωματικών, που τους είχαν υποσχεθεί τα όπλα για την εξέγερση. Όσοι συμμετείχαν στη συνωμοσία καταδικάστηκαν σε θάνατο. Στη συνέχεια ο Κωνστάντιος κάλεσε τον Γάλλο και την Κωνσταντίνα στο Μιλάνο. Η Κωνσταντίνα έφυγε πρώτη, προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη του αδελφού της, αλλά πέθανε στη Βιθυνία. Ο Γάλλος, του οποίου οι δεσμοί με τον Κωνστάντιο είχαν εξασθενηθεί, παρέμεινε στην Αντιόχεια. Ο Κωνστάντιος προσπάθησε να δελεάσει τον Γάλλο, στέλνοντας ανθρώπους του για να πουν στον Γάλλο ότι ο Κωνστάντιος ήθελε να τον στέψει Αύγουστο. Ο Γάλλος, θέλοντας να λάβει τον βαθμό του Αύγουστου, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να τον συναντήσει. Όταν ο Γάλλος στέφθηκε νικητής στον ιππόδρομο ως Αύγουστος, εξόργισε τον Κωνστάντιο και ανακρίθηκε στην Κροατία. Ο Γάλλος προσπάθησε να βάλει την ευθύνη όλων των πράξεών του στην Κωνσταντίνα, αλλά ο Κωνστάντιος τον καταδίκασε σε θάνατο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Constantius Gallus στο Wikimedia Commons
Φρέντερικ Κλαρκ

Ο Φρέντερικ Κλαρκ (Frederick Joseph Clarke, 21 Μαΐου 1912 - 26 Οκτωβρίου 1980) ήταν επιστήμονας και πρώτος αυτόχθων κυβερνήτης στην Αγία Λουκία. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Τη δεκαετία του 1940 και του 1950 ήταν αθλητής του κρίκετ και αρχηγός της ομάδας της χώρας του. Στη συνέχεια έγινε μέλος της Διοικητικής Επιτροπής Ελέγχου για το Κρίκετ στις Δυτικές Ινδίες (West Indies Cricket Board of Control).

 Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1912 και μορφώθηκε στο Γουέσλεϊ Χολ των Μπαρμπάντος και στη συνέχεια στο Σαιντ Μέρις Κόλετζ της Αγίας Λουκίας και στο Σχολείο του Αγίου Βικεντίου (St Vincent Grammar School). Έκανε ιατρικές σπουδές στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και έλαβε τον τίτλο Licentiate από τη Βασιλική Σχολή Ιατρών και Χειρουργών. Εργάστηκε αρχικά στη Βρετανία και έπειτα στη χώρα του ως ιατρός. Ήταν ανώτατος γιατρός της κυβέρνησης ως το 1963, οπότε αποσύρθηκε. Το 1964 ο δρ Κλαρκ έγινε πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, θέση που κατείχε ως το 1967 οπότε αποχώρησε και έγινε ο πρώτος ιθαγενής Κυβερνήτης στην Αγία Λουκία, προτού η τελευταία γίνει ανεξάρτητη. Παρέμεινε κυβερνήτης ως το 1971, οπότε επέστρεψε στην πολιτική ζωή. Απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1980, σε ηλικία 68 ετών. Βιογραφικό του Κλαρκ στον ιστότοπο της Κυβέρνησης της Αγίας Λουκίας
Τζέρεμυ Γουέιρ

Ο Τζέρεμυ Γουέιρ (Jeremy Weir-γεννημένος το 1964) είναι Αυστραλός επιχειρηματίας, και γενικός διευθυντής της Trafigura από τον Μάρτιο του 2014, όταν διαδέχθηκε τον Κλωντ Ντωφέν.

 Ο Γουέιρ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το 1964. Είναι πτυχιούχος Γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης της Αυστραλίας. Ο Γουέιρ εργάστηκε στο N M Rothschild & Sons από το 1992 έως το 2000, στην Αυστραλία και στο Λονδίνο, και ήταν υπεύθυνος για την εμπορία των βασικών προϊόντων, το μάρκετινγκ και τη διεθνή δραστηριότητα των παραγώγων τους.Πριν γίνει ο γενικός διευθυντής, ο Γουέιρ ήταν επικεφαλής των εξορύξεων.Από τότε που έγινε γενικός διευθυντής, ο Γουέιρ κατέβαλε προσπάθειες ώστε οι δραστηριότητες της Trafigura να είναι πιο ανοιχτές στον δημόσιο έλεγχο, και τον Απρίλιο του 2015 ήταν ο πρώτος γενικός διευθυντής της Trafigura που μίλησε δημόσια.
Ιωάννης της Στσινάβα

Ο Ιωάννης, πολων. Jan Ścinawski (π. 1298 - 19 Μαΐου 1365) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-12, με τους αδελφούς του), του Πόζναν (1312-14, με τους αδελφούς του) και της Στσινάβα (από το 1317, μόνος του).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Νυμφεύτηκε το 1316 τη Μαργαρίτα (1286/88-πριν το 1334), κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Σβετλάνα Λομποντά

Η Σβετλάνα Λομποντά (ουκρανικά: Світла́на Сергі́ївна Лобода́, 18 Οκτωβρίου 1982) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια. Έχει εργαστεί επίσης ως παρουσιάστρια, ηθοποιός και σχεδιάστρια μόδας. Το 2009 εκπροσώπησε την Ουκρανία στη Eurovision με το τραγούδι Be My Valentine καταλαμβάνοντας τη 12η θέση.

 Ty Ne Zabudeshʹ (2005) Chernyy Anhel - Remixes (2006) Postoy, Mushchyna! (2006) Ne Ma4o (2008) F*ck The Macho (2008) Anti-Crisis Girl (2009) Cherno-belaya zyma (2004) Ya zabudu tebya (2005) Ty ne zabudesh' (2005) Chernyy Anhel (2006) Postoy, Mushchyna! (2006) Мишка, гадкий мальчишка! (2007) Schastʹe (2007) Ne ma4o (2008) Za shcho? (2008) By Your Side (2008) Be My Valentine! (2009) Zhyty lehko (2010) Serdtse bʹetsya (2010) Revolyutsyya (2010) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Svetlana Loboda στο Wikimedia Commons