IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του

Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του είναι ο τίτλος μυθιστορήματος του Ντενί Ντιντερό, του οποίου η συγγραφή εκτείνεται από το 1771 ως τον θάνατο του συγγραφέα. Πρώτη φορά εκδόθηκε στη Γαλλία το 1796. Αυτό το περίπλοκο μυθιστόρημα υπήρξε αδιαμφισβήτητα το έργο του Ντιντερό με τη μεγαλύτερη κριτική και τον περισσότερο σχολιασμό.

 Το βιβλίο γράφτηκε περίπου το 1771. Έγιναν πολλές αλλαγές και προσθήκες μέχρι να φτάσει σε μια σχετικά πλήρη μορφή το 1778. Το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο δεν κυκλοφόρησε όσο ζούσε ο Ντιντερό σαν βιβλίο. Κυκλοφόρησε σε 15 συνέχειες, από τον Νοέμβρη του 1778 μέχρι τον Ιούνη του 1780, στο χειρόγραφο περιοδικό Φιλολογική Αλληλογραφία. Ακολούθησαν προσθήκες που δημοσιεύτηκαν στο ίδιο περιοδικό μερικές εκ των οποίων δημοσιεύτηκαν τον Ιούλιο του 1780. Τυπώθηκε για πρώτη φορά, μόνο το τμήμα που αναφέρεται στο επεισόδιο της κυρίας ντε λα Πομερέ, στη Γερμανία σε μετάφραση του Σίλερ και αργότερα, το 1792, όλο το έργο σε μετάφραση του Μίλιους. Το 1796, δώδεκα χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα κυκλοφόρησε τυπωμένο και στα γαλλικά. Επομένως δεν υπάρχει τυπωμένο αντίγραφο που να έχει ελεγχθεί από τον συγγραφέα. Σώζονται μερικά χειρόγραφα εκ των οποίων το πιο σημαντικό θεωρείται αυτό του Λένινγκραντ καθώς περιέχει αρκετές διορθώσεις που φαίνονται να έγιναν από τον συγγραφέα και μάλιστα με υποδείξεις για το που πρέπει να μπουν. Το χειρόγραφο αυτό το έστειλε η κόρη του συγγραφέα στην Αικατερίνη Β' όταν πέθανε ο πατέρας της. Πρόκειται, φαινομενικά, για μια αφήγηση του συγγραφέα για τη ζωή κυρίως του Ζακ ο οποίος είναι μοιρολάτρης και ταξιδεύει μαζί με το αφεντικό του. Σε διάφορα σημεία παρεμβάλλονται διαρκώς διάφορες φιλολογικές και φιλοσοφικές σκέψεις του Ντιντερό. Παίζει με τους διαλόγους των δύο αλλά και με τον αναγνώστη προβάλλοντάς του διαρκώς εναλλακτική μορφή των καταστάσεων που ζει ο Ζακ. Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του, Ηριδανός, Αθήνα 1984
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02 ήταν η 31η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2001-02 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2002-03. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2002-03. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2001-02 ΑΣΙΛ Λύσης Άδωνις Ιδαλίου Ένωσις ΚοκκινοτριμιθιάΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2001-02: Εθνικός Λατσιών ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς ΘΟΪ ΑυγόρουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2000-01 Κινύρας Έμπας Ροτσίδης Μάμμαρι ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου ΘεράπονταΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2000-01: Σουρουκλής Τρούλλων ΠΕΦΟ Ολυμπιακός ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2001/02 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Η ΑΕΚ/Αχιλλέας κτύπησε τη ΣΕΚ». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 23. 15 Απριλίου 2002. Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Υδρόφωνο

Το υδρόφωνο (hydrophone) είναι ένας ηλεκτροακουστικός μορφοτροπέας (electroacoustic transducer), ο οποίος χρησιμοποιείται για τη λήψη ηχητικών κυμάτων (πίεσης) μέσα στο νερό. Τα υδρόφωνα αποτελούν το συνηθέστερο τύπο αισθητήρα που χρησιμοποιείται σε υποβρύχιες εφαρμογές. Η λειτουργία των περισσοτέρων τύπων υδροφώνων βασίζεται κυρίως στο πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο.

 Τα υδρόφωνα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τα συνοδά πλοία των νηοπομπών. Ο σκοπός ήταν ο έγκαιρος εντοπισμός των γερμανικών υποβρυχίων. Η κατευθυντικότητα μπορεί να επιτευχθεί με μία από τις ακόλουθες τεχνικές: Ο εστιασμένος μορφοτροπέας διαθέτει κάποιο δισκοειδή ή κωνικό ανακλαστήρα για την εστίαση των λαμβανόμενων ηχητικών κυμάτων. Τοποθετώντας πολλά υδρόφωνα σε κατάλληλη διάταξη προκύπτουν συστοιχίες υδροφώνων με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά κατευθυντικότητας. Ο κύριος λοβός μίας συστοιχίας υδροφώνων μπορεί να στρέφεται κάθε φορά προς την επιθυμητή κατεύθυνση, με ηλεκτρονικό τρόπο. Μία συνήθης διάταξη υδροφώνων είναι η γραμμική (line array), αλλά υπάρχουν επίσης συστοιχίες δύο και τριών διαστάσεων. Οι συστοιχίες υδροφώνων του αμερικανικού συστήματος SOSUS χρησιμοποιήθηκαν από τη δεκαετία του 1950 και καθ' όλη τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση των κινήσεων των Σοβιετικών υποβρυχίων, κατά μήκος της γραμμής Γροιλανδίας - Ισλανδίας - Μ. Βρετανίας (GIUK). Pike, John (1999). SOSUS Retrieved Jan. 28, 2005. Watlington, Frank (1979). How to build & use low-cost hydrophones. (ISBN 0830610790) Unknown. hydrophone Retrieved Jan. 28, 2005. Unknown. (2005) Schlumberger Oilfield Glossary: Term 'hydrophone' Αρχειοθετήθηκε 2009-04-18 στο Wayback Machine. Retrieved Jan. 28, 2005. Σάγος Γεώργιος, "Εισαγωγή στην υδροακουστική και στην τεχνολογία Sonar", Μέρος ΙΙ [1], Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2019, ISBN 978-960-491-133-2 DOSITS Hydrophone introduction at Discovery of Sound in the Sea orcasound.net Live hydrophone streams from killer whale habitat RESON Hydrophones Αρχειοθετήθηκε 2010-01-09 στο Wayback Machine. High Quality Hydrophones Passive Acoustic Monitoring Using hydrophones to monitor underwater sounds Build your own hydrophone (free instructions) Build your own hydrophone #2 Online tutorial at the freesound project. Hydrophone recordings at the freesound project. Precision Acoustics useful resource on hydrophones DPA Hydrophone State of the art Microphones
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1977

Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1977 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 47 ομάδες και διεξήχθη σε οκτώ ομίλους. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Ήταν η τελευταία σεζόν που διεξήχθη αυτό το ιδιότυπο πρωτάθλημα μεταξύ των πρωταθλητών των τοπικών ενώσεων για την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Από την επόμενη σεζόν 1977-78 καθιερώθηκε μόνιμη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, στην οποία μετείχαν οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε Ένωσης και από κάποιες ενώσεις και οι δευτεραθλήτριες.

 Η διοργάνωση του 1977 ξεκίνησε στις 24 Απριλίου μετά τη λήξη όλων των τοπικών πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των 37 Ενώσεων καθώς και 11 δευτεραθλητριών των πιο μεγάλων ενώσεων, όπως η Ε.Π.Σ. Αθηνών, η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, η Ε.Π.Σ. Πειραιώς, η Ε.Π.Σ. Αχαΐας κ.ά. Η τελευταία αγωνιστική στους ομίλους έγινε στις 15 Ιουνίου 1977, ημερομηνία που σηματοδότησε το τέλος αυτού του ειδικού πρωταθλήματος της ΕΠΟ. Συνολικά πήραν μέρος 47 ομάδες, αντί για 48, αφού δεν δηλώθηκε συμμετοχή από την Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου. Χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους, επτά με έξι ομάδες και έναν με πέντε. Οι νικήτριες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Όλες οι υπόλοιπες (40 σύλλογοι), μαζί με τις 8 ομάδες που υποβιβάστηκαν από τη Β΄ Εθνική και 32 ακόμα από τα τοπικά πρωταθλήματα, δηλαδή 80 ομάδες συνολικά, την επόμενη σεζόν μετείχαν στη νεοσύστατη Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία 1977-78. Ομάδες που μετείχαν (47) Όμιλοι (8): επτά των 6 ομάδων και ένας με 5. Πρωταθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Μακεδονικός Νεάπολης Εδεσσαϊκός Θύελλα Σερρών Π.Ο. Ελασσόνας Α.Ο. Χαλκίδα Α.Ε. Μεσολογγίου Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Ιωνικός Νικαίας 1 Οι δυο σύλλογοι είχαν την ίδια διαφορά τερμάτων (+25) αλλά ο Ιωνικός είχε μικρότερο συντελεστή τερμάτων (0,13 έναντι 0,19) που ήταν το επόμενο κριτήριο κατάταξης και πήρε την πρώτη θέση. Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1976-77.
Αρχίας ο Θηβαίος

Ο Αρχίας ήταν ένας από τρεις Θηβαίους ολιγαρχικούς που κατέλαβαν την εξουσία της Θήβας το 382 π.Χ. με την βοήθεια της Σπάρτης. Εγκατέστησαν ολιγαρχικό καθεστώς και ανετράπησαν τρία χρόνια μετά με συνωμοσία που οργάνωσε ο Πελοπίδας.

 Το 382 π.Χ. οι τρεις Θηβαίοι ολιγαρχικοί Αρχίας, Λεοντιάδας και Φίλιππος, ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης για να καταλάβουν την εξουσία στη Θήβα. Οι σπαρτιάτες έσπευσαν στη Θήβα με τον στρατηγό Φοιβίδα και κατέλαβαν την Καδμεία, την ακρόπολη της πόλης, παραδίδοντας την εξουσία στους τρεις ολιγαρχικούς. Ο Πελοπίδας σε συνεργασία με τους δημοκρατικούς Θηβαίους οργάνωσε συνωμοσία που οδήγησε στην δολοφονία των τριών αρχηγών τρία χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αρχίας διασκέδαζε στο σπίτι του συνεργάτη του Φυλλίδα και κατά την διάρκεια του συμποσίου δέχτηκε μία επιστολή. Η επιστολή τον προειδοποιούσε για την συνωμοσία και πως κινδύνευε να τον σκοτώσουν εκείνη την ημέρα. Ο Αρχίας όμως προτίμησε να συνεχίσει την διασκέδαση του και άφησε την επιστολή για τη διαβάσει την επομένη ημέρα, λέγοντας την παροιμιώδη φράση: «Ἐς αὔριον τά σπουδαῖα». Την ίδια νύχτα εισέβαλαν στο σπίτι του Φυλλίδα οι σύντροφοι του Πελοπίδα σκοτώνοντας τον μαζί με άλλους ολιγαρχικούς.
1453-1821: Η Ώρα της Απελευθέρωσης

Το 1453–1821: Η Ώρα της Απελευθέρωσης είναι ένα βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία παραγωγής παιχνιδιών S.D.S. Game Studios και κυκλοφόρησε από την Centric Multimedia. Έγινε διαθέσιμο το 2008 για το Microsoft Windows και είναι το πρώτο ελληνικό παιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο που κυκλοφόρησε στην λιανική αγορά. Το παιχνίδι τοποθετείται στην περίοδο του ελληνικού αγώνα για την απελευθέρωση, όπου κυριάρχησαν οι Έλληνες επαναστάτες, εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1821 έως το 1830. Οι παίκτες λαμβάνουν οδηγίες από τις ελληνικές δυνάμεις με στόχο να απελευθερώσουν τα 20 εδάφη που είναι υπό οθωμανική κατοχή στην Πελοπόννησο και την Κεντρική Ελλάδα. Το παιχνίδι ξεκίνησε να αναπτύσσεται τον Αύγουστο 2006 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο 2008 από μια ομάδα τεσσάρων ατόμων. Μετά την κυκλοφορία του το 2008, το παιχνίδι έγινε best-seller για αρκετούς μήνες στην Ελλάδα και την Κύπρο με πωλήσεις άνω των 7,000 τεμαχίων και στις δυο χώρες.

 Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του παιχνιδιού Η Ώρα της Απελευθέρωσης ξεκίνησε τον Αύγουστο 2006 όταν δυο ξαδέρφια, ο Ανάργυρος Προσίλης και ο Ανάργυρος Χατζητόφης, και οι δυο πρωτοετείς φοιτητές την περίοδο εκείνη, ίδρυσαν την εταιρεία S.D.S. Game Studios και ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω στο δικό τους παιχνίδι στρατηγικής καθώς και οι δυο ήταν μεγάλοι θαυμαστές του είδους αυτού. Μετά από ένα χρόνο έργων, αποφάσισαν να παρουσιάσουν το παιχνίδι σε φίλους και συγγενείς από τους οποίους έλαβαν σχόλια και παρατηρήσεις. Καθώς προχωρούσαν, το εύρος του έργου μεγάλωσε και η απόφαση που έλαβαν ήταν να κυκλοφορήσουν το παιχνίδι στο εμπόριο. Ακολούθησε η επέκταση της δημιουργικής ομάδας με τον Γεώργιο Παππά που συνέθεσε την μουσική του παιχνιδιού και τον συγγραφέα Παναγιώτη Παπαθανασίου που παρουσίασε ανανεωμένη την ιστορία του παιχνιδιού. Φτάνοντας στην ολοκλήρωση του παιχνιδιού στο τέλος του Φεβρουαρίου 2008, η S.D.S. ήρθε σε συμφωνία με την Centric Multimedia, που ανέλαβε την κυκλοφορία και διανομή του παιχνιδιού. Κυκλοφόρησε επίσημα στο λιανικό εμπόριο στις 9 Μαΐου 2008. Μετά την κυκλοφορία του, Η Ώρα της Απελευθέρωσης έγινε best seller στην ελληνική και κυπριακή αγορά, με σημαντικά μεγαλύτερες πωλήσεις από τα αντίστοιχα παιχνίδια του εξωτερικού για αρκετούς μήνες. Εκτιμάται ότι περισσότερα από 7.000 αντίτυπα του παιχνιδιού πουλήθηκαν, κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και ένας μικρός αριθμός αντιτύπων πουλήθηκε στο εξωτερικό, κυρίως από τους Έλληνες και τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού. Μάνος Γρυπάρης, Η επανάσταση του 1821 μέσα από τα μάτια ενός καθαρά ελληνικού παιχνιδιού gameworld.com, 25 Ιουνίου 2020 Αντώνιος Κράτσης, Σηκώστε το ελληνικό λάβαρο της επανάστασης Αρχειοθετήθηκε 2017-10-04 στο Wayback Machine. Εθνικός Κήρυκας, 5 Απριλίου 2008 Η Ώρα της Απελευθέρωσης : το 1821 έγινε βιντεοπαιχνίδι 22 Απριλίου 2020 1453-1821 : Η Ώρα της Απςελευθέρωσης techpress.gr, 10 Ιουνίου 2008
Τζον Μπαρντίν

Ο Τζον Μπαρντίν (John Bardeen, 23 Μαΐου 1908 – 30 Ιανουαρίου 1991) ήταν Αμερικανός φυσικός και ηλεκτρολόγος μηχανικός, ο μόνος άνθρωπος στην Ιστορία που τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής: το 1956 για το τρανζίστορ (μαζί με τους Σόκλεϋ και Μπράταιην) και το 1972 για τη θεωρία της υπεραγωγιμότητας (μαζί με τους Κούπερ και Σρίφερ, γι' αυτό και ονομάσθηκε Θεωρία BCS, από τα αρχικά τους).

 Ο Τζον Μπαρντίν γεννήθηκε στο Μάντισον του Ουισκόνσιν, ως ο δεύτερος γιος του Δρα. Τσαρλς Ρ. Μπαρντίν και της Αλθαία Χάρμερ-Μπαρντίν (Althea Harmer-Bardeen). Είχε 4 αδέλφια. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής της ανατομίας και κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν στο Μάντισον. Η μητέρα του είχε διδάξει στο Dewey Laboratory School και διοικούσε μια επιχείρηση εσωτερικών διακοσμήσεων, ενεργός στην καλλιτεχνική ζωή μετά τον γάμο της. Το ταλέντο του Τζον για τα Μαθηματικά αναγνωρίσθηκε από νωρίς και ο διδάσκων το αντικείμενο στην Α΄ γυμνασίου τον ενεθάρρυνε για προχωρημένες σπουδές. Ο Μπαρντίν απεφοίτησε από το σχολείο σε ηλικία 15 ετών, και θα το έκανε ακόμα νωρίτερα αν δεν μεσολαβούσε ο θάνατος της μητέρας του. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν στο Μάντισον το 1923, από όπου πήρε το πτυχίο του ηλεκτρολόγου μηχανικού το 1928 και συνέχισε με μάστερ στο ίδιο πεδίο (1929). Είχε ως κύριο καθηγητή του στη Φυσική τον Τζον βαν Βλεκ. Στη συνέχεια ο Μπαρντίν εργάσθηκε επί τριετία στα Gulf Research Laboratories, τον ερευνητικό κλάδο της εταιρείας Gulf Oil, στο Πίτσμπουργκ. Μόλις το ενδιαφέρον του για την εργασία εκεί έπεσε, έκανε αίτηση και έγινε δεκτός στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Εκεί μελέτησε και Φυσική, και κατέληξε να εκπονήσει το διδακτορικό του πάνω σε πρόβλημα της Φυσικής Στερεάς Καταστάσεως υπό την επίβλεψη του Γιουτζίν Γουίγκνερ. Πριν ολοκληρώσει τη διατριβή του, του είχε ήδη προσφερθεί θέση Junior Fellow στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1935. Εκεί πέρασε τα επόμενα 3 χρόνια συνεργαζόμενος με τον παλιό του δάσκαλο, τον Τζον βαν Βλεκ. Πήρε το διδακτορικό του στη Μαθηματική Φυσική από το Πρίνστον το 1936. Hoddeson, Lillian & Daitch, Vicki. True Genius: the Life and Science of John Bardeen. National Academy Press, 2002. (ISBN 0-309-08408-3) Τα «Αρχεία Μπαρντίν» στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόι στην Ουρμπάνα-Σαμπέιν Βιογραφία στο PBS Βιογραφία στο Ίδρυμα Νόμπελ Βιογραφία στο Ιστορικό Κέντρο του IEEE Αρχειοθετήθηκε 2005-11-23 στο Wayback Machine.
Ο Αγνοούμενος

Ο Αγνοούμενος είναι αμερικανική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία του Κώστα Γαβρά και σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Ντόναλντ Στιούαρτ. Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Χάουζερ, που αναφέρεται στην πραγματική ιστορία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τσάρλι Χόρμαν, εξαφανισθέντα στη Χιλή του Αουγούστο Πινοσέτ.

 Ο Αμερικάνος δημοσιογράφος Τσάρλι Χόρμαν εξαφανίζεται στη Χιλή όταν γίνεται το πραξικόπημα του Πινοσέτ. Στη χώρα καταφτάνει ο πατέρας του, ο Έντμουντ, ο οποίος θεωρεί ότι οι ιδεολογικές απόψεις του γιου του τον οδήγησαν σε αυτό το γεγονός. Επίσης, έχει κακές σχέσεις με τη σύζυγο του γιου του, την Μπεθ, καθώς έχει και εκείνη τις ίδιες απόψεις. Κατά τη διάρκεια των ερευνών, όμως, ο Έντμουντ ανακαλύπτει ότι η αμερικανική πλευρά καθυστερεί επίτηδες την υπόθεση και πως οι ΗΠΑ συνεργάζονται με το δικτατορικό καθεστώς της Χιλής. Στην πορεία, οι σχέσεις του με την Μπεθ αποκαθίστανται. Στο τέλος, οι αμερικανικές αρχές τον πληροφορούν πως ο γιος του δικαίως είναι νεκρός, καθώς είχε ριζοσπαστικές πολιτικές αντιλήψεις. Τζακ Λέμον ως Έντμουντ Χόρμαν Σίσι Σπέισεκ ως Μπεθ Χόρμαν Τζον Σέι ως Τσάρλι Χόρμαν Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών από κοινού με την ταινία Ο Δρόμος. Ο Κώστας Γαβράς και ο Ντόναλντ Στιούαρτ κέρδισαν το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου.
Ουμβέρτος του Σπολέτο

Ο Ουμβέρτος, ιταλ. Umberto (απεβ. π. 969) από τον Οίκο των Μποζονιδών ήταν δούκας του Σπολέτο & μάργραβος του Καμερίνο (943-946) και μάργραβος της Τοσκάνης (936-π.969).

 Ήταν νόθος γιος του Ούγου της Ιταλίας και της ερωμένης του Βάνντελμοντα. Αδελφός του ήταν ο Μπόζο, που έγινε επίσκοπος. Το 936 ο πατέρας του Ούγος εκτόπισε τον αδελφό του Μπόζο από μάργραβο της Τοσκάνης και έθεσε τον Ουμβέρτο. Ο τελευταίος το 942 έγινε παλατινός κόμης (δούκας). Το επόμενο έτος ο Σάρλιο δούκας του Σπολέτο εκδιώχθηκε, διότι είχε φονεύσει σε διαμάχη και διαδεχθεί τον Άνσκαρ προηγούμενο δούκα του Σπολέτο. Η διαμάχη είχε ενορχηστρωθεί από τον Ούγο, που αντικατέστησε τον Σάρλιο με τον δικό του γιο Ουμβέρτο. Όταν ο Βερεγγάριος Β΄ έγινε το 950 βασιλιάς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"), ο Ουμβέρτος έχασε το δουκάτο, του επετράπη όμως η μαρκιωνία της Τοσκάνης. Ήταν ο πιο ισχυρός φεουδάρχης της βόρειας Ιταλίας και έμεινε πιστός στον Βερεγγάριο Β΄, ακόμη και όταν ο Όθων Α΄ της Γερμανίας πέρασε τις Άλπεις και ανέλαβε το βασίλειο. Είναι η εποχή που η Λομβαρδία με πρωτεύουσα την Παβία, διεκδικεί την ανεξαρτησία της από τον Γερμανό βασιλιά. Ο Βερεγγάρος Β΄ ηττήθηκε και τότε ο Ουμβέρτος συμφιλιώθηκε με τον Όθωνα Α΄, που και αυτός του επέτρεψε να κρατήσει την Τοσκάνη. Είναι ο ιδρυτής του ναού Μπάντια Φιορεντίνα στη Φλωρεντία. Νυμφεύτηκε τη Βίλλα, κόρη του Βονιφατίου Α΄ δούκα του Σπολέτο και της Βάλνντραντα των Παλαιών Γουέλφων (κόρης του Ροδόλφου Α΄ βασιλιά της Άνω Βουργουνδίας). Είχε τέκνα: Ούγος 953/4-1001, μάργραβος της Τοσκάνης. Βαλντράντα απεβ. 997, παντρεύτηκε τον Πέτρο Δ΄ δόγη της Βενετίας. Μπέρτα απεβ. μετά το 1014, παντρεύτηκε τον Αρντουίνο της Ιταλίας. Βίλλα, παντρεύτηκε τον Τένταλντ κόμη της Κανόσσα. Previté Orton, C. W. (1917). "Italy and Provence, 900–950". The English Historical Review. 32 (127): 335–47. doi:10.1093/ehr/xxxii.cxxvii.335. Previté Orton, C. W. (1922). "Italy in the Tenth Century". In Whitney, J. P.; Tanner, J. R.; Gwatkin, H. W.; et al. The Cambridge Medieval History, Volume 3: Germany and the Western Empire. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 148–87. Wickham, Chris (1981). Early Medieval Italy: Central Power and Local Society, 400–1000. London: Macmillan. Wickham, Chris (1988). The Mountains and the City: The Tuscan Appennines in the Early Middle Ages. Oxford: Clarendon Press.
Μυρτώο Πέλαγος

Το Μυρτώο Πέλαγος είναι ένα από τα επιμέρους πελάγη του Αιγαίου και καταλαμβάνει το νοτιοδυτικό τμήμα του, μεταξύ Αργοσαρωνικού και Κυθήρων από Βορρά προς Nότο, και ανάμεσα στην ανατολική Πελοπόννησο (Αργολικός Κόλπος, ανατολικές ακτές των νομών Αρκαδίας και Λακωνίας) και στις δυτικές Κυκλάδες (Κύθνος, Σέριφος, Σίφνος, Μήλος) από Δύση προς Ανατολή.

 Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, πήρε το όνομά του από τον γιο του θεού Ερμή και ηνίοχο του Οινομάου, τον Μυρτίλο, ο οποίος πνίγηκε στα νερά του ριγμένος από τον Πέλοπα. Στο εσωτερικό του Μυρτώου Πελάγους υπάρχουν διάσπαρτες νησίδες και βραχονησίδες οι οποίες, σε συνδυασμό με ισχυρά θαλάσσια ρεύματα που υπάρχουν στην περιοχή ακόμα και σε συνθήκες απνοίας, έχουν κατά το παρελθόν αποτελέσει μεγάλο κίνδυνο για την Ναυσιπλοΐα. Στα νερά του Μυρτώου πελάγους έχει σημειωθεί σημαντικό πλήθος ναυαγίων, με χαρακτηριστικότερο εκείνο του επιβατηγού - οχηματαγωγού πλοίου "Ηράκλειον", το 1966. Αντίμηλος Φαλκονέρα Βελοπούλα Ανάνες Καραβιά Μαλέας ΠελοπόννησοςΛεωνίδιο Φωκιανό Κυπαρίσσι Λιμάνι Ιέρακα Μονεμβασιά Ξιφιάς ΒελανίδιαΚυκλάδεςΚαμάρες Βαθύ Μεγάλο Λιβάδι Μέριχας Στο Μυρτώο πέλαγος μπορεί κανείς να συναντήσει τα σταχτοδέλφινα (Grampus griseus) που είναι τα μεγαλύτερα δελφίνια των ελληνικών θαλασσών.
Τζίμης Αρμάος

Ο Δημήτρης "Τζίμης" Αρμάος, γνωστός και σαν "Τζιμ Αρμάου", (Βόλος, 1933 - Αθήνα, 1999), ήταν Έλληνας παλαιστής της ελευθέρας πάλης, του κατς και μασίστας. Ήταν διάσημος στην Ελλάδα για τη μυϊκή του δύναμη, η φήμη του έφτασε σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αποκαλούνταν ο "νέος Ηρακλής" ή "Τζίμης ο Τίγρης". Στις 17 Αυγούστου 1999 βρέθηκε νεκρός στο μικρό διαμέρισμα που διέμενε στην οδό Διπύλου, στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Τον συντηρούσε ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου.

 Γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έμεινε ορφανός από μητέρα και πατέρα μόλις ενός έτους και κατέληξε σε ορφανοτροφείο στην Αθήνα. Το χάρισμά του φάνηκε από πολύ μικρός, όταν εντεκάχρονος ακόμα, είδε μια παρέα ατόμων να παρενοχλούν έναν γάιδαρο. Τότε ο μικρός Δημήτρης σήκωσε το γάιδαρο στα χέρια, τον πήγε στο διευθυντή του ορφανοτροφείου και τον υιοθέτησε, αγκαλιάζοντας το ζώο με αγάπη. Ξεκίνησε από την ελευθέρα πάλη όπου κατακτώντας τίτλους στην Ελλάδα συνέχισε την καριέρα του στη Γερμανία κατακτώντας συνολικά 183 τίτλους. Έκανε καριέρα στις ΗΠΑ στην επαγγελματική πάλη (Κατς), πρωταθλητής στα μεσαία βάρη, όπου λόγω της φήμης του έγινε σωματοφύλακας του Φρανκ Σινάτρα, ένας από αυτούς που γοητεύτηκαν από τον Αρμάο ήταν και η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα τη δεκαετία του '70 συνέχισε σαν μασίστας δίνοντας παραστάσεις μυικής δύναμης στους δρόμους. Το 1984 μετά από ατύχημα με νταλίκα και τραυματισμό στη ράχη σταμάτησε να αγωνίζεται έχοντας μεγάλο βιοποριστικό πρόβλημα έως τον θάνατό του και αναγκάστηκε να πουλήσει όλα τα μετάλλια και κύπελλά του στο Μοναστηράκι. Απεβίωσε μόνος και αβοήθητος. Οι γείτονές του είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία, η οποία έσπασε την πόρτα του σπιτιού του στην Πλατεία Κουμουνδούρου και τον βρήκαν νεκρό στις 17 Αυγούστου 1999 από ανακοπή της καρδιάς. Η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 19 Αυγούστου 1999.Το 1966 ο Παντελής Βούλγαρης γύρισε την ταινία Τζίμης ο Τίγρης βασισμένη στη ζωή του Αρμάου.
Ασημάκης Φωτήλας

Το άρθρο αναφέρεται στον Αχαιό πολιτικό της Επανάστασης του 1821. Για τον νεότερο επίσης Αχαιό πολιτικό με το ίδιο όνομα, βλέπε Ασημάκης Φωτήλας (νεότερος) Ο Ασημάκης Φωτήλας (Καλάβρυτα 1761 - Καλάβρυτα 1835) ήταν πρόκριτος των Καλαβρύτων που συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

 Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία το 1819 στην Τριπολιτσά. Τον Ιανουάριο του 1821 πήρε μέρος στη Συνέλευση της Βοστίτσας και τον Μάρτιο του 1821 στη συνέλευση στην Αγία Λαύρα, όπου υποστήριξε την ιδέα για άμεση δράση κατά των Τούρκων. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και πρόεδρος του Βουλευτικού το 1822. Το 1824 ήταν μέλος της κυβέρνησης Γεωργίου Κουντουριώτη, παραιτήθηκε όμως γρήγορα και έγινε πολιτικός αντίπαλος του Κουντουριώτη, ο οποίος τον καταδίωξε λεηλατώντας του και το σπίτι. Τέλος επί Βασιλέως Όθωνα αποκαταστάθηκε και έγινε στρατηγός. Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Σπυρίδων Τρικούπη, Εκδόσεις Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 1993 SET ISBN 9602363703 Πελοποννήσιοι αγωνιστές του 1821, Νικηταρά απομνημονεύματα, Φωτάκου, εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 1996 Φωτάκου απομνημονεύματα, εκδοσεις Βεργίνα, 1996
Εθνοτική σημαία

Η εθνοτική σημαία είναι σημαία που συμβολίζει μια συγκεκριμένη εθνικότητα. Οι εθνοτικές σημαίες συχνά εισάγονται στην εθνοτική κοινότητα μέσω των αντίστοιχων πολιτιστικών ή πολιτικών εθνοτικών κινημάτων. Είναι δημοφιλείς μεταξύ των διασπορών, των εθνικών μειονοτήτων και ορισμένων εθνικών πλειοψηφιών, ιδίως σε πολυεθνικές χώρες.

 Όπως η ίδια η έννοια της εθνικής σημαίας ενός κράτους, έτσι και η έννοια της «εθνοτικής σημαίας» είναι σύγχρονη, που πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυστηρά μιλώντας, οι εθνικές σημαίες των εθνικών κρατών είναι οι ίδιες «εθνικές σημαίες» και συχνά χρησιμοποιούνται από εθνοτικές μειονότητες σε γειτονικά κράτη, ειδικά στο πλαίσιο του αλυτρωτισμού (π.χ. η σημαία της Δημοκρατίας της Αλβανίας που χρησιμοποιείται ως «εθνική αλβανική σημαία» από Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου). Οι εθνοτικές σημαίες χρησιμοποιούνται συχνά στον αλυτρωτισμό, αντιπροσωπεύοντας την «εθνική σημαία» ενός προτεινόμενου ή μη αναγνωρισμένου κράτους. Οι πρώτες τέτοιες σημαίες σχεδιάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, όπως η σημαία των Βάσκων (1894) ή η σημαία της Σιών που χρησιμοποιήθηκε για να συμβολίσει τον Σιωνισμό από το 1898, η οποία έγινε η σημαία του Ισραήλ 50 χρόνια αργότερα. Οι περισσότερες πρώιμες εθνοτικές σημαίες υποδηλώνουν σύνδεση με ένα μη αναγνωρισμένο κράτος που διεκδικούν οι αντίστοιχες εθνότητες, όπως η σημαία του Κουρδιστάν που προέρχεται από τη σημαία της Δημοκρατίας του Αραράτ (1927). Μια σημαία του Ισπανικού Λαού σχεδιάστηκε το 1932.Εναλλακτικά, μια εθνοτική σημαία μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν πανεθνικισμό, όπως η Παναραβική σημαία που προέρχεται από τη σημαία της Αραβικής Εξέγερσης κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η προτεινόμενη σημαία του Πανσλαβισμού (1848), του Πανιρανισμός ή του Παντουρκισμόυ. Η έννοια της χρήσης εθνοτικών σημαιών για συμβολισμό εθνοτικών ομάδων σε ένα πολυεθνικό κράτος, που δεν συνδέεται απαραίτητα με τον αλυτρωτισμό, έγινε δημοφιλής στα τέλη του 20ου αιώνα, όπως η σημαία των Αβορίγινων της Αυστραλίας (1971), η σημαία των Ασσυρίων (1971), σημαία των Ρομά (1971), η σημαία των Βερβέρων (δεκαετία 1970), η σημαία των Σάμι (1986) ή η σημαία των Μαορί (1990). Ο σχεδιασμός εθνοτικών ή φυλετικών σημαιών έχει γίνει πολύ δημοφιλής από τη δεκαετία του 1990, ειδικά για διαδικτυακή χρήση, και ως επί το πλείστον δεν έχουν κανενός είδους επίσημο καθεστώς και πρέπει να κρίνονται με βάση την de facto χρήση. Σε πολλές περιπτώσεις, η εθνική σημαία ενός κυρίαρχου κράτους θεωρείται συχνά και χρησιμοποιείται ως de facto εθνοτική σημαία από τους κατοίκους του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Flags of ethnic groups στο Wikimedia Commons
Μαρία Λουίζα της Ισπανίας (1745-1792)

Η Μαρία Λουίζα (ισπαν. María Luisa di Borbón, 24 Νοεμβρίου 1745 - 15 Μαΐου 1792) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας, ο οποίος όταν γεννήθηκε η ίδια ήταν ακόμη βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας, και της Μαρίας Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας (Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας). Όταν ο πατέρας της έγινε βασιλιάς της Ισπανίας (1759), μετά το τέλος του θείου της Φερδινάνδου ΣΤ΄, η Μαρία Λουίζα μετακινήθηκε εκεί με ολόκληρη την οικογένεια της. Στις 5 Αυγούστου 1765 παντρεύτηκε στο Ίνσμπρουκ τον Λεοπόλδο, δεύτερο γιο του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας-, διάδοχο του δουκάτου της Τοσκάνης. Όταν λίγες ημέρες αργότερα απεβίωσε ο Φραγκίσκος Α΄, το ζεύγος κληρονόμησε το δουκάτο της Τοσκάνης και εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία για τα επόμενα 25 χρόνια. Με τον θάνατο του κουνιάδου της Ιωσήφ Β΄ μετακόμισε με τον σύζυγό της στη Βιέννη, όπου ο σύζυγός της εξελέγη αρχιδούκας & βασιλιάς με το όνομα Λεοπόλδος Β΄, ενώ η ίδια κατείχε τον τίτλο της αρχιδούκισσας & βασίλισσας. Ο Λεοπόλδος Β΄ απεβίωσε αιφνίδια δύο χρόνια αργότερα· σε λίγους μήνες μέσα στον ίδιο χρόνο απεβίωσε και η ίδια. Παντρεύτηκε το 1764 τον Λεοπόλδο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είχε τέκνα: Μαρία Θηρεσία (1767 - 1827), παντρεύτηκε τον Αντώνιο της Σαξονίας. Φραγκίσκος Β΄ (1768 - 1835), Αρχιδούκας της Αυστρίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, Αυτοκράτορας της Αυστρίας (Φραγκίσκος Α΄). Φερδινάνδος Γ΄ (1769 - 1824), Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης. Μαρία Άννα (1770 - 1809). Κάρολος (1771 - 1847), Δούκας του Τέσσεν (πολων. Τσιέσυν). Αλέξανδρος Λεοπόλδος (1772 - 1795). Αλβέρτος Ιωάννης Ιωσήφ (1773 - 1774). Μαξιμιλιανός (1774 - 1778). Ιωσήφ (1776 - 1847), Παλατινός (Κόμης) της Ουγγαρίας. Μαρία Κλημεντίνη (1777 - 1801), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Δύο Σικελιών. Αντώνιος Βίκτωρ (1779 - 1835), Μέγας Μάγιστρος των Τευτόνων Ιπποτών. Μαρία Αμαλία (1780 - 1798). Ιωάννης (1782 - 1859), Αντιβασιλέας της Γερμανικής αυτοκρατορίας και αρχιστράτηγος της Αυστρίας. Ράινερ Ιωσήφ (1783 - 1853), Αντιβασιλέας της Λομβαρδίας-Βενετίας. Λουδοβίκος (1784 - 1864), αντιστράτηγος της Αυστρίας. Ροδόλφος (1788 - 1931), καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος του Όλμουτς (πολων. Όλομοουτς) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Maria Luisa of Spain στο Wikimedia Commons
Μαρίνα Ραφαήλ

Η Μαρίνα Ραφαήλ (γενν. Μαρίνα Ραφαήλ-Βογιατζάκη, 1998) είναι σχεδιάστρια μόδας και μέλος έκτης γενιάς της οικογένειας Swarovski. Σχεδιάζει και παράγει τσάντες τόσο για την ομώνυμή της μάρκα Marina Raphael όσο και για τη Swarovski. Το 2022, η δουλειά της και για τις δύο επωνυμίες την έβαλε στη λίστα μεταξύ των 30 Under 30 του Forbes Europe στην κατηγορία Arts & Culture.

 Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα από Έλληνα πατέρα και Ελβετο-Αυστριακή μητέρα, η Ραφαήλ είναι απόγονος έκτης γενιάς του ιδρυτή της Swarovski, Daniel Swarovski. Αποφοίτησε με International Baccalaureate από το St. Catherine's British School πριν ολοκληρώσει το πτυχίο της στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο King's College του Λονδίνου. Η Ραφαήλ ίδρυσε την ετικέτα της για τις τσάντες Marina Raphael το 2017, λανσάροντας την το 2018 παράλληλα με τις πανεπιστημιακές της σπουδές. Ως σχεδιαστής και διευθύνων σύμβουλος, τα κομμάτια της ετικέτας παράγονται στη Φλωρεντία της Ιταλίας με τον ποιοτικό έλεγχο να ανατίθεται σε τρίτους στη Swarovski στην Αυστρία. Οι τσάντες Marina Raphael διατίθενται από τους Harrods, Harvey Nichols, LuisaViaRoma, Neiman Marcus και Moda Operandi. Έχουν επίσης φορεθεί από ανθρώπους όπως Βασίλισσα Μαξίμη της Ολλανδίας, Τζέσικα Άλμπα, Μέγκαν Φοξ, Πάρις Χίλτον, Κέιτι Χολμς, και Τζενιφερ Λόπεζ. Από το 2020, η επωνυμία της Ραφαήλ έχει συνεργαστεί με έναν αριθμό τρίτων σχεδιαστών και εταιρειών, όπως η L'Oréal ’s Vichy Laboratories, για την οποία η Ραφαήλ υπηρέτησε επίσης ως το πρόσωπο των ελληνικών διαφημιστικών καμπανιών της εταιρείας, influencer Evangelie Smyrniotaki, και δημιουργική διευθύντρια και σύμβουλος βιωσιμότητας Doina Ciobanu. Η δουλειά της με την τελευταία οδήγησε τη μάρκα Marina Raphael να κυκλοφορήσει την πρώτη βιώσιμη συλλογή από τσάντες που χρησιμοποιούν μια μορφή βίγκαν δέρματος που αναπτύχθηκε ως υποπροϊόν της βιομηχανικής επεξεργασίας των μήλων. Ομοίως, μια συνεργασία μεταξύ της Raphael και της Swarovski που ανακοινώθηκε το 2020 είδε τη σχεδιάστρια και την Global Creative Director του Ομίλου Swarovski, Giovanna Battaglia Engelbert, να συνεργάζονται στο σχεδιασμό και την παραγωγή της πρώτης σειράς τσαντών που θα κυκλοφορήσει με τη μάρκα Swarovski στην 125χρονη ιστορία του κοσμηματοπώλη.Το 2022, η επωνυμία της Ραφαήλ προβλέπει ότι θα διπλασιάσει τις πωλήσεις της για να φτάσει τα έσοδα των 2,6 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά, λάνσαρε την συνεργασία της με την σχεδιάστρια πολύτιμων κοσμημάτων, Ευγενία Νιάρχου, παρουσιάζοντας μια σειρά.
OWSLA

Η OWSLA είναι θυγατρική δισκογραφική εταιρεία ιδρυμένη από τον Σόνι "Skrillex" Μουρ, με συνιδρυτές τους Τιμ "Bitvargen" Σμιθ, Κάθριν Φρέιζιερ και Κλέιτον Μπλάχα. Ο Skrillex γνωστοποίησε την ίδρυση της δισκογραφικής εταιρείας στις 17 Αυγούστου 2011. Πρώτη κυκλοφορία της δισκογραφικής εταιρείας ήταν το άλμπουμ του Porter Robinson με τίτλο Spitfire, το οποίο έφτασε ως την πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης του Beatport.Ο Skrillex (Σόνι Μουρ) εξήγησε στον αέρα της ραδιοφωνικής του εκπομπής, Mothership 3, πως η ονομασία OWSLA προερχόταν από το βιβλίο Watership Down, ενώ αναφερόταν στην ονομασία του "επίλεκτου στρατού των λαγών". Πριν την ίδρυση της δισκογραφικής, ο Μουρ είχε συνεργαστεί με τους Zedd, 12th Planet και Flinch για την κυκλοφορία ενός δωρεάν EP με τίτλο Skrillex Presents Free Treats Volume:001 το 2011. Το 19 τραγουδιών sequel κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας στις 13 Μαρτίου 2012.

 Στις 12 Δεκεμβρίου 2012, η OWSLA εκκίνηση το πρόγραμμα εγγραφών της, με τον αρχικό τίτλο "The Nest" ο οποίος αργότερα μετατράπηκε σε "OWSLA IV" προκειμένου να διαφοροποιείται από το blog "Nest HQ". Η εγγραφή αυτή γίνεται αποκλειστικά μέσω του drip.fm. Μεταξύ των υπολοίπων συμμετεχόντων δισκογραφικών εταιρειών περιλαμβάνονται και οι Mad Decent και Fool's Gold Records. Το πρόγραμμα αυτό επιτρέπει στους κατόχους μηνιαίας συνδρομής να έχουν πρόσβαση νωρίτερα του προβλεπόμενου ή δικαίωμα σε αποκλειστικές κυκλοφορίες ή remixes, remix stems, DJ sets, discounts, καθώς και άλλα αποκλειστικά καταναλωτικά αγαθά. Το Nest HQ είναι ένα blog το οποίο δημιουργήθηκε το 2013. Τον Απρίλιο του 2014, η ιστοσελίδα επανεκκίνησε την θυγατρική δισκογραφική της Nest η οποία παλαιότερα φιλοξενείτο στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του Drip.fm, διαθέτοντας, πλέον, όλες τις κυκλοφορίες ως δωρεάν για ηλεκτρονικό κατέβασμα. Η πρώτη κυκλοφορία της θυγατρικής μέσω του Nest HQ ήταν το EP του AC Slater με τίτλο Back to the Floor. Τον Οκτώβριο του 2012, ο Skrillex γνωστοποίησε την πρώτη περιοδεία της OWSLA, στη διάρκεια της οποίας οι κορυφαίοι καλλιτέχνες της δισκογραφικής θα περιόδευαν στην Βόρεια Αμερική. Μεταξύ των εμφανιζόμενων περιλαμβάνονταν οι The M Machine, Kill the Noise, Jack Beats, Alex Metric, Birdy Nam Nam, Seven Lions, Monsta, Nick Thayer, Kill Paris και Alvin Risk. Επίσημος ιστότοπος OWSLA IV (στο drip.fm) OWSLA, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. OWSLA, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. OWSLA Soundcloud OWSLA στο MusicBrainz
Μούνι Σάντχου

Ο Μούνι Σάντχου, (1 Σεπτεμβρίου 1898 - Δεκέμβριος 1971), ο «σιωπηλός περιπλανώμενος», όπως σημαίνει το μυστικιστικό όνομα του Μιέτσισλαβ Σουντόβσκι, υπήρξε εσωτεριστής και μυστικιστής συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Βαρσοβία από γονείς μεικτής καταγωγής πολωνικής και πρωσικής. Μετά τον Β' Π.Π. μετακόμισε στη Γαλλία και άλλαξε το όνομά του σε Michael Sadau. Το όνομα Μούνι Σάντχου το πήρε μετά από τη μαθητεία του πλησίον του Ραμάνα Μαχαρσί.

 Δημοσίευσε αρκετά βιβλία στην εικοσαετία 1947 - 1967, ορισμένα από τα οποία είναι τα εξής: Quem sou eu? (1947) (Ποιος είμαι; Πορτογ., που υπήρξε και το πρώτο του βιβλίο) Τις ημέρες της μεγάλης ειρήνης: η ύψιστη γιόγκα όπως βιώθηκε (1953) Συγκέντρωση: οδηγός στη νοητική κυριαρχία (1959) Δρόμοι στην αυτοσυνείδηση: μια σύγχρονη εκτίμηση του αποκρυφισμού και των πνευματικών ατραπών (1962) Σαμάντι: Η υπερσυνείδηση του μέλλοντος (1962) Ταρώ: μια σύγχρονη μαθητεία επί της πεμπτουσίας του ερμητικού αποκρυφισμού (1962) Θεουργία: η τέχνη της αποτελεσματικής λατρείας (1965) Διαλογισμός: ένα περίγραμμα πρακτικής μελέτης (1967) Σε αναζήτηση του εαυτού (συλλογή πραγματειών, 1953-1957)
Αγριδάκι Κερύνειας

Το Αγριδάκι είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Το Αγριδάκι στα βόρεια με τη Λάπηθο, στα ανατολικά με τον Σύσκληπο, στα νοτιοοανατολικά με τον Άγιο Ερμόλαο, στα νοτιοδυτικά με τον Κοντεμένο και στα δυτικά με τον Λάρνακα της Λαπήθου. Η ονομασία του χωριού στα ελληνικά σημαίνει μικρή έκταση γης. Μέχρι το 1974, το Αγριδάκι κατοικείτο μόνο από Ελληνοκύπριους. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, οι κάτοικοι διέφυγαν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Το 1975 στο χωριό εγκαταστάθηκαν Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες από τη Ζαχαριά και τη Λαπηθιού. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες το εγκατέλειψαν λόγω αστυφιλίας με αποτέλεσμα ο πληθυσμός του χωριού να είναι περιορισμένος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agridaki». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018. «Αγριδάκι». www.keryniaek.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
Ακνταμάρ

Το Νησί Αχταμάρ (αρμενικά: Ախթամար· τουρκικά: Akdamar· κουρδικά: Axtamar) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από τα τέσσερα νησιά στη λίμνη Βαν, την αρχαία Θωσπίτιδα, στην ανατολική Τουρκία. Έχει μέγεθος περίπου 0,7 km² και βρίσκεται περίπου 3 χλμ από την ακτή. Στο δυτικό άκρο του νησιού, ένας σκληρός, γκρίζος, ασβεστολιθικός βράχος υψώνεται 80 μέτρα πάνω από το επίπεδο της λίμνης (1.912 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Το νησί κατηφορίζει προς τα ανατολικά σε μια επίπεδη τοποθεσία όπου μια πηγή παρέχει άφθονο νερό. Φιλοξενεί τον Αρμενικό Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Σταυρού του 10ου αιώνα, ο οποίος ήταν η έδρα του Αρμενικού Αποστολικού Καθολικάτου (Πατριαρχείου) του Αγταμάρ από το 1116 έως το 1895.

 Η προέλευση και η σημασία του ονόματος του νησιού είναι άγνωστη, αλλά υπάρχει μια λαϊκή ετυμολογική εξήγηση, βασισμένη σε έναν παλαιό αρμενικό μύθο. Σύμφωνα με τον θρύλο, μια Αρμένια πριγκίπισσα ονόματι Ταμάρ ζούσε στο νησί και ήταν ερωτευμένη με έναν κοινό πολίτη. Το αγόρι αυτό κολυμπούσε από την ακτή προς το νησί κάθε βράδυ, καθοδηγούμενο από ένα φως που του άναβε αυτή. Ο πατέρας της έμαθε για τις επισκέψεις του αγοριού. Ένα βράδυ, καθώς περίμενε τον αγαπημένο της να φτάσει, ο πατέρας της έσπασε το φως, αφήνοντας το αγόρι στη μέση της λίμνης χωρίς οδηγό να του δείχνει προς ποια κατεύθυνση να κολυμπήσει. Πνίγηκε και το σώμα του ξεβράστηκε στη στεριά και, όπως καταλήγει ο μύθος, φάνηκε σαν να ήταν παγωμένα στα χείλη του οι λέξεις «Αχ, Ταμάρ». Ο θρύλος ήταν η έμπνευση για ένα πολύ γνωστό ποίημα του 1891 του Οβανές Τουμανιάν.
Η Αυγή

Η Αυγή είναι ιστορική ημερήσια πρωινή εφημερίδα της Ελλάδας. Πρωτοεκδόθηκε στην Αθήνα στις 24 Αυγούστου του 1952 και συνεχίζει να κυκλοφορεί μέχρι σήμερα. Η Αυγή εκφράζει διαχρονικά θέσεις υπέρ της Αριστεράς και σήμερα θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.

 Πρωτοεκδόθηκε ως όργανο της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς. Αρχικά ως εβδομαδιαία και κατόπιν ως ημερήσια. Στην περίοδο 1967-1974 η έκδοσή της απαγορεύτηκε από την στρατιωτική χούντα. Μετά τη μεταπολίτευση, το ΚΚΕ Εσωτερικού επανεκδίδει, στις 4 Αυγούστου του 1974, την Αυγή ως κομματικό του όργανο, ενώ στη συνέχεια η εφημερίδα υποστήριζε κυρίως τις θέσεις του Συνασπισμού. Σήμερα, εκφράζει το χώρο της ανανεωτικής και της ριζοσπαστικής αριστεράς και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα κατέχει το 40% των μετοχών και το υπόλοιπο είναι σε μικρούς μετόχους, δηλαδή αναγνώστες, εργαζομένους και ψηφοφόρους. Κανένας δεν έχει πάνω από 3%.Μαζί με την Αυγή, εκδίδεται περιοδικά το ένθετο Πρίσμα, ενώ κάθε Κυριακή η έκδοση συνοδεύεται από το ένθετο Αναγνώσεις. Tο ένθετο Κόσμος με τις διεθνείς ειδήσεις είναι ενισχυμένο με περισσότερες σελίδες, έχοντας μεταφρασμένα άρθρα στα Ελληνικά από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου, όπως η Libération, οι Financial Times, η Washington Post κλπ. Από το 2013 με την ΑΥΓΗ κυκλοφορεί και η Ελληνική Έκδοση της Le Monde Diplomatique. Η τιμή του καθημερινού φύλλου είναι 1,50 ευρώ και του Κυριακάτικου 3 ευρώ. Από τις 26 Απριλίου 2018, διευθυντής της Αυγής είναι ο Άγγελος Τσέκερης που διαδέχθηκε τους Κωστή Νικολακάκο και Νίκο Φίλη. Από τις 04/11/2022 διευθυντής ανέλαβε ο Σπύρος Ραπανάκης. Πρώτος εκδότης και διευθυντής (1952-1956) ήταν ο Βασίλειος Ευφραιμίδης.
Ισουάντι Ιντρίς

Ο Ισουάντι Ιντρίς (ινδονησιακά: Iswadi Idris, 18 Μαρτίου 1948, Μπάντα Άτσεχ – 11 Ιουλίου 2008, Τζακάρτα) ήταν Ινδονήσιος ποδοσφαιριστής. Είχε το ψευδώνυμο "Boncel" (δηλ. «Κοντός»), λόγω του μικρού του αναστήματος (1,65 μέτρα). Ήταν αρχηγός της Εθνικής Ινδονησίας από το 1970 έως το 1980. Είναι ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών και δεύτερος σε συμμετοχές για την Εθνική Ινδονησίας, και στις δύο περιπτώσεις πίσω από τον Αμπντούλ Καντίρ.

 Οι πρώτες συμμετοχές του Ιντρίς με την Εθνική Ινδονησίας πραγματοποιήθηκαν στο Τουρνουά Μερντέκα του 1968. Ο Ιντρίς ορίστηκε αρχηγός της Εθνικής Ινδονησίας το 1970. Μαζί με τους Σοετσιπτό Σοεντορό, Αμπντούλ Καντίρ και Τζέικομπ Σιχασάλε, ήταν μέρος αυτού που αποκαλούνταν «το ταχύτερο κουαρτέτο της Ασίας». Έπαιξε σε πολλές θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του δεξιού πλάγιου αμυντικού και του κεντρικού αμυντικού, αλλά κυρίως έπαιζε στις θέσης επίθεσης, δίπλα στον Αμπντούλ Καντίρ. Με την Ινδονησία κέρδισε το Κινγκς Καπ 1968, το Τουρνουά Μερντέκα 1969, το Επετειακό Τουρνουά της Τζακάρτα 1972 και το Πεστά Σουκάν 1972. Έπαιξε για τελευταία φορά με την Ινδονησία στα προκριματικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980. Συνολικά, με την Εθνική Ινδονησίας είχε 97 συμμετοχές και 55 γκολ.Αργότερα, έγινε προπονητής της Εθνικής Ινδονησίας και ακολούθως, διοικητικός παράγοντας της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας.Ο Ισουάντι Ιντρίς πέθανε στην Τζακάρτα την Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008 σε ηλικία 60 ετών. Περσίτζα Τζακάρτα Περσερικατάν (3): 1973, 1975, 1978 Κινγκς Καπ: 1968 Τουρνουά Μερντέκα: 1969 Επετειακό Τουρνουά της Τζακάρτα: 1972 Πεστά Σουκάν: 1972 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ Ινδονησία vs Σάντος 1972 (ινδονησιακά) Τόσο άγριος όσο το όνομά του, PSSI Harimau (ινδονησιακά) Harinmau mana belangmu Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. (ινδονησιακά) Προφίλ στο Transfermarkt.com
Όμρι Άλτμαν

Ο Όμρι Άλτμαν (Ραμάτ Γκαν, Ισραήλ, 23 Μαρτίου 1994) είναι Ισραηλινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για λογαριασμό της Χαποέλ Τελ Αβίβ. Έχει υπάρξει διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές ομάδες του Ισραήλ.

 Ο Άλτμαν έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στις ακαδημίες της Μακάμπι Τελ Αβίβ το 2005, σε ηλικία 11 ετών, πραγματοποιώντας αξιοσημείωτες εμφανίσεις που είχαν ως αποτέλεσμα να μετακινήθεί στην αγγλική Φούλαμ με τη μορφή δανεισμού, σε ηλικία 17 ετών. Τον επόμενο χρόνο συμπληρώνοντας τα 18 έτη και έχοντας πραγματοποιήσει 24 συμμετοχές με την αναπληρωματική ομάδα, μεταγράφηκε κανονικά στην Φούλαμ, υπογράφοντας διετές επαγγελματικό συμβόλαιο με τoυς Άγγλους. Στις 27 Ιουνίου 2013, ο Άλτμαν επέστρεψε στη Μακάμπι. Στις 17 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση με την πρώτη ομάδα των Ισραηλινών στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της ουγγρικής πρωταθλήτριας Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ για τα προκριματικά του UEFA Champions League 2013-2014.Στις 20 Οκτωβρίου 2013, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Ισραηλινό πρωτάθλημα στον εντός έδρας νικηφόρο αγώνα της Μακάμπι εναντίον της Ιρόνι Ραμάτ Χασαρόν που έληξε 1-0. Το 2014 παραχωρήθηκε με την μορφή δανεισμού στην ισραηλινή Χάποελ Πετάχ Τίκβα. Στις 19 Ιουνίου 2015 μετακινήθηκε στη Χάποελ Τελ Αβίβ για 5 χρόνια. Στις 28 Ιουνίου 2017, ο Άλτμαν ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό, υπογράφοντας συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2017 σκόραρε με κεφαλιά το πρώτο επίσημο γκολ του με την φανέλα των πρασίνων στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με τον Απόλλωνα Σμύρνης για το ελληνικό πρωτάθλημα. Μάλιστα, για την εμφάνισή του στον εν λόγω αγώνα του απονεμήθηκε το βραβείο του πολυτιμότερου παίχτη της 4ης αγωνιστικής. παραλαμβάνοντας το βραβείο από τον συμπαίκτη του Τάσο Χατζηγιοβάνη. Κατά τη διάρκεια της ίδιας σεζόν σκόραρε ακόμη 2 φορές στο ελληνικό πρωτάθλημα, μία ενάντια στην Ξάνθη και μία ενάντια στην Κέρκυρα. Στις 4 Μαρτίου 2018, στον εκτός έδρας αγώνα με τον Ολυμπιακό για το ελληνικό πρωτάθλημα που έληξε 1-1 υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης μέχρι τις 21 Ιανουαρίου του 2019 οπότε και αγωνίστηκε κόντρα στη Λαμία για την 17η αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος. Τον Ιούλιο του 2019 γύρισε στην Χαποέλ Τελ Αβίβ. Μακάμπι Τελ ΑβίβΠρωτάθλήμα Ποδοσφαίρου Ισραήλ: 2013-2014 Όμρι Άλτμαν σε ιστοσελίδα Σούπερ Λίγκα Αρχειοθετήθηκε 2019-01-17 στο Wayback Machine. Όμρι Άλτμαν σε ιστοσελίδα UEFA Όμρι Άλτμαν στο transfermarkt Όμρι Άλτμαν στο soccerway
Live at River Plate

Live at River Plate είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του Αυστραλιανού hard rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia Records". Τον Μάιο του 2011, είχε πραγματοποιηθεί η κυκλοφορία του ομώνυμου DVD. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Black Ice", στο στάδιο Ρίβερ Πλέιτ του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή των γερμανικών τσαρτ και το Top-10 στην Αυστρία, την Ελβετία, τη Νορβηγία, τη Δανία και τη Σκωτία. Την ίδια περίοδο με την κυκλοφορία του δίσκου, δέκα τραγούδια του συγκροτήματος κατέλαβαν τις δέκα πρώτες θέσεις του "Rock & Metal Singles chart" της Μεγάλης Βρετανίας. Τα συγκεκριμένα κομμάτια ήταν τα "Back in Black", "Highway to Hell", "You Shook Me All Night Long", "Thunderstruck", "Whole Lotta Rosie", "Shoot to Thrill", "Hells Bells", "It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll)", "For Those About to Rock (We Salute You)" και "T.N.T.", ενώ στο Top-20 βρισκόταν και τα "Let There Be Rock", "Rock 'n Roll Train", "Who Made Who", "Dirty Deeds Done Dirt Cheap" και "Touch Too Much".

 CD 1 1. Rock 'n Roll Train (A. Young, M. Young) - 4:41 2. Hell Ain't a Bad Place to Be (A. Young, M. Young, Scott) - 4:27 3. Back in Black (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:14 4. Big Jack (A. Young, M. Young) - 4:07 5. Dirty Deeds Done Dirt Cheap (A. Young, M. Young, Scott) - 4:58 6. Shot Down In Flames (A. Young, M. Young, Scott) - 3:47 7. Thunderstruck (A. Young, M. Young) - 5:32 8. Black Ice (A. Young, M. Young) - 3:43 9. The Jack (A. Young, M. Young, Scott) - 10:11 10. Hells Bells (A. Young, M. Young) - 5:37 CD 2 1. Shoot to Thrill (A. Young, M. Young, Johnson) - 5:55 2. War Machine (A. Young, M. Young) - 3:39 3. Dog Eat Dog (A. Young, M. Young, Scott) - 5:09 4. You Shook Me All Night Long (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:01 5. T.N.T. (A. Young, M. Young, Scott) - 3:57 6. Whole Lotta Rosie (A. Young, M. Young, Scott) - 5:57 7. Let There Be Rock (A. Young, M. Young, Scott) - 18:05 8. Highway to Hell (A. Young, M. Young, Scott) - 4:43 9. For Those About to Rock (We Salute You) (A. Young, M. Young, Johnson) - 7:44 Live at River Plate (άλμπουμ)Αυστραλία (ARIA Certification) : Χρυσός Αυστρία (IFPI Certification) : Χρυσός Γαλλία (SNEP Certification) : Χρυσός Ισπανία (PROMUSICAE Certification) : Χρυσός Γερμανία (BVMI Certification) : Χρυσός Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Live at River Plate" είχε την εξής μορφή: Μπράιαν Τζόνσον - κύρια φωνητικά Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα Μάλκολμ Γιανγκ - κιθάρα, φωνητικά Κλιφ Ουίλιαμς - μπάσο, φωνητικά Φιλ Ραντ - τύμπανα Live at River Plate - AC/DC | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Prindle Record Reviews - ACDC - Mark's Record Reviews Previous AC/DC Tour Dates & AC/DC Concerts | The Official AC/DC Site
Ορναίν

Ο ποταμός Ορναίν (γαλλικά: L'Ornain) είναι ποταμός στη βορειοανατολική Γαλλία, στην περιοχή Γκραντ Εστ. Είναι παραπόταμος του ποταμού Σω, πηγάζει βόρεια της κοινότητας Γκραν στο νομό Βοζ και συμβάλλει στον ποταμό Σω στη δεξιά όχθη στην κοινότητα Ετρεπί, στο νομό Μαρν.

 Ο ποταμός Ορναίν δημιουργείται από τη συμβολή δύο μικρότερων ποταμών, των Ονιόν και Μαλντίτ βόρεια της κοινότητας Γκραν στο νομό Βοζ, στα σύνορα με το νομό Μεζ. Διασχίζει το νομό Μεζ και βγαίνει από το νομό στο Ρανκούρ-συρ-Ορναίν, εισέρχεται στο νομό Μαρν στην κοινότητα Αλιανσέλ και εκβάλλει στον ποταμό Σω, στη δεξιά του όχθη, στο Ετρεπί. Έχει μήκος 116,2 χιλιόμετρα και ακολουθώντας πρώτα μια κατεύθυνση από νότια προς βόρεια, η πορεία του στρέφεται και τελικά συμβάλλει στον Σω σε ανατολική-δυτική κατεύθυνση. Είναι, μαζί με τον ποταμό Σω, ένας από τους δύο κύριους ποταμούς που διασχίζουν το νότιο τμήμα του οροπεδίου Μπαρουά στο νομό Μεζ. Σε μεγάλο τμήμα του ρέει παράλληλα με το κανάλι Μάρνη-Ρήνου. Χάρτης του νομού Μεζ με τον ποταμό Ορναίν στο νότο του. Ο ποταμός διασχίζει 39 κοινότητες σε 3 νομούς. Βοζ : Γκραν, Αβρανβίλ Μεζ : Γκονρεκούρ-λε-Σατώ, Λινί-αν-Μπαρουά, Βελαίν, Νανσουά-συρ-Ορναίν, Μπαρ-λε-Ντυκ, Ρεβινί-συρ-Ορναίν Μαρν Ο ποταμός προσφέρεται για ψάρεμα με πολλά είδη ψαριών, κυριότερο την πέστροφα. Η κοιλάδα του ποταμού, η οποία βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στο νότιο τμήμα του νομού Μεζ, συγκεντρώνει στο μεσαίο τμήμα της τις κύριες πόλεις της νότιας περιοχής: Λινί-αν-Μπαρουά, την πρωτεύουσα Μπαρ-λε-Ντυκ και το Ρεβινί-συρ-Ορναίν. Η κοιλάδα αυτή αποτελεί επίσης σημαντικό άξονα επικοινωνίας, καθώς τη διασχίζει το σιδηροδρομικό δίκτυο Παρίσι-Στρασβούργο. Το κανάλι Μάρνη-Ρήνου διέρχεται επίσης μέσω αυτής της κοιλάδας. Περιλαμβάνει επίσης πολλές βιομηχανίες : κατασκευή αυτοκινήτων (Evobus) και οπτικών στο Λινί-αν-Μπαρουά.βιομηχανίες προϊόντων συρματοποίησης και μηχανικής ακριβείας. βιομηχανία ξύλου στη Λονγκβίλ-αν-Μπαρουά. κλωστοϋφαντουργίες στο Μπαρ-λε-Ντυκ.Η κοιλάδα κατοικήθηκε πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση από τη γαλατική φυλή των Λεύκων. Δύο οχυρά (oppida) υπήρχαν στα υψώματα της περιοχής, το κυριότερο είναι στο Μποβιόλ, που στα χρόνια της ρωμαϊκής ειρήνης μεταφέρθηκε χαμηλότερα στην κοιλάδα και δημιούργησε το Νάσιουμ, πρωτεύουσα των Λεύκων, σημερινό Ναι-ω-Φορζ.