Θάνατος της Μαίρη Τζέιν Μπάρκερ

Στις 25 Φεβρουαρίου του 1957, η Μαίρη Τζέιν Μπάρκερ (Αγγλικά: Mary Jane Barker), μια 4χρονη Αμερικανίδα από το Μπέλμαρ του Νιου Τζέρσι, χάθηκε μαζί με τον σκύλο της φίλης της. Μετά από μια εκτεταμένη έρευνα σε όλη την πόλη, η οποία ονομάστηκε από τον Τύπο ως «η μεγαλύτερη έρευνα στο Νότιο Τζέρσι», το πτώμα της ανακαλύφθηκε από την φίλη της στην ντουλάπα ενός ακατοίκητου γειτονικού σπιτιού στις 3 Μαρτίου. Ο σκύλος βγήκε από την ντουλάπα, φαινομενικά αβλαβής. Παρά την αρχική υποψία για εγκληματική ενέργεια, ο θάνατος της κρίθηκε ως ατύχημα, δηλαδή μια περίπτωση ασιτίας καθώς η Μπάρκερ παγιδεύτηκε στην ντουλάπα. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το κοριτσάκι πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου, δηλαδή τρεις ημέρες μετά την εξαφάνιση της.

 Η Μαίρη Τζέιν Μπάρκερ γεννήθηκε στο Μπέλμαρ του Νίου Τζέρσι των ΗΠΑ, στις 28 Φεβρουαρίου του 1953, από τον κύριο και την κυρία Μπάρκερ. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια: την Κάρολ Άν, 8 χρόνια μεγαλύτερη και ο Φράνκ Τζούνιορ, 6 χρόνια μεγαλύτερος. Η Μαίρη Τζέιν εξαφανίστηκε μαζί με ένα τεσσάρων μηνών μαύρο κουτάβι ράτσας Κάβαλιερ Κινγκ Τσαρλς Σπάνιελ στις 10:30 π.μ. τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου του 1957, στο Μπέλμαρ. Τελευταία φορά εθεάθη να παίζει σε μια κοντινή αυλή, πηγαίνοντας να συναντήσει τη φίλη και γειτόνισσα της, την 6χρονη Μαρία Φρίτα, η οποία ήταν η ιδιοκτήτρια του σκύλου. Η αστυνομία ενημερώθηκε το μεσημέρι της ίδιας μέρας για την εξαφάνιση και η αρχική σκέψη ήταν ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα απαγωγής. Την επόμενη μέρα βρέθηκαν ίχνη κατά μήκος μιας κοντινής όχθης ρέματος που έμοιαζαν με αυτά ενός άνδρα, ενός παιδιού και ενός σκύλου. Η αστυνομία δήλωσε ότι τα μικρά ίχνη στη λάσπη ταίριαζαν με το μέγεθος των παπουτσιών της Μαίρης. Η εξαφάνισή της «πυροδότησε μια εντατική έρευνα για την ανεύρεση ενός απαγωγέα ή δολοφόνου», σύμφωνα με την εφημερίδα The Philadelphia Inquirer. Εκατοντάδες εθελοντές και αστυνομικοί ερεύνησαν την πόλη. Την πρώτη νύχτα, περισσότεροι από 200 άτομα έκαναν έρευνα με τα πόδια. Συνολικά συμμετείχαν πάνω από χίλιοι εθελοντές. Τα τέταρτα γενέθλιά της Μαίρης ήρθαν και έφυγαν χωρίς κανένα σημάδι της. Την Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου, οι γονείς έκαναν έκκληση στην τηλεόραση σε όποιον μπορεί να απήγαγε την κόρη τους, ζητώντας του «να αφήσει το παιδί στην πλησιέστερη εκκλησία». Ο Βερν Λόβινγκ, ένας 43χρονος τεχνίτης δαπέδων θεωρήθηκε ύποπτος γιατί στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για κακοποίηση παιδιών. Όταν ανακρίθηκε πράγματι ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν κοντά στο σπίτι των Μπάρκερ. Την Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου, το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) διεξήγαγε τη δική του έρευνα και την επόμενη ημέρα ανέκρινε ξανά τον ύποπτο αφού η αστυνομία έλαβε ένα τηλεφώνημα από κάποιον που ζητούσε 500 $ ως λύτρα. Η αστυνομία έκανε έκκληση στον απαγωγέα να μην «κινηθεί σπασμωδικά και κάνει κακό στο παιδί». Η θλίψη της οικογένειας Μπάρκερ ήταν ιδιαίτερα έντονη στις 28 Φεβρουαρίου και την 1η Μαρτίου, καθώς αυτές ήταν οι ημερομηνίες γενέθλιων της Μαίρης και του πατέρα της και σχεδίαζαν να κάνουν μια κοινή γιορτή εκείνη την εβδομάδα. Η αστυνομία δήλωσε ότι ερευνούσε πολλά στοιχεία, αλλά δεν είχε καμία εξέλιξη η ερευνά τους. Το Σάββατο 2 Μαρτίου, το FBI κλήθηκε επίσημα να ακολουθήσει τις διατάξεις του Ομοσπονδιακού Νόμου περί απαγωγών. Επιπλέον, πολλές κοντινές χωματερές ερευνήθηκαν χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα. Την Κυριακή 3 Μαρτίου, η Μαρία Φρίτα, η ιδιοκτήτρια του σκύλου και φίλη της Μαίρης πήγε με τη μητέρα της σε ένα ακατοίκητο, νεόκτιστο ράντσο, δίπλα στο σπίτι της, το οποίο ήταν ιδιοκτησία του θείου και της θείας της, δηλαδή του ζεύγους Πατ Βέκια. Η Μαρία κατάφερε να ανοίξει την πόρτα της ντουλάπας του υπνοδωματίου, και ο χαμένος σκύλος της πετάχτηκε έξω και πήδηξε χαρούμενος πάνω της. Στην ντουλάπα ήταν επίσης το άψυχο σώμα της Μαίρη Τζέιν, σε καθιστή θέση, με την κουκούλα του μπλε παλτό της να καλύπτει μερικώς τα ξανθά μαλλιά της. Εντούτοις έλειπαν κομμάτια γούνας από το καπέλο του κοριτσιού. Ο αρχηγός της αστυνομίας Έντουαρντ Γκάριτι δήλωσε ότι πίστευε ότι η Μαίρη είχε τοποθετηθεί από κάποιον άλλο μέσα στην ντουλάπα. Επιπλέον παρατήρησε ότι το κουτάβι έδειχνε να είχε τραφεί προσφάτως και ενώ δεν ήταν εκπαιδευόμενο δεν είχε κάνει την ανάγκη του εκεί καθώς δεν βρέθηκαν ακαθαρσίες μέσα στην ντουλάπα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων ερευνών, συμπεριλαμβανομένης και μιας επίσκεψης από κάποιον μάστορα, κανένας δεν άκουσε τον σκύλο να γαβγίζει και το κορίτσι να ζητά βοήθεια. Το σπίτι είχε ερευνηθεί τρεις φορές, αλλά η ντουλάπα του υπνοδωματίου όπου βρέθηκε η σορός της είχε παραληφθεί. Ένας εθελοντής, ο Χάρι Μακντάιρ κοίταξε στις ντουλάπες της κρεβατοκάμαρας στις 26 Φεβρουαρίου, αλλά δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό να ψάξει την ντουλάπα του μπροστινού υπνοδωματίου. Μετά ανέφερε: «Συγκεντρώθηκα στο υπόγειο, πιστεύοντας ότι το κορίτσι μπορεί να έπεσε από τις σκάλες». Ένας άλλος εθελοντής και πυροσβέστης, ο Τζον Ριβς, έψαξε επίσης την κρεβατοκάμαρα του πρώτου ορόφου αλλά όχι την ντουλάπα. Πιστεύεται ότι η Μαίρη ήταν πολύ φοβισμένη για να φωνάξει. Η πόρτα είχε ένα πόμολο στο εξωτερικό μέρος, αλλά μόνο ένα μικρό σύρτη στροφής στο εσωτερικό. Εντούτοις, παρόλο που η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη, ήταν προφανώς δύσκολο για ένα μικρό παιδί να ανοίξει με τον σύρτη. Στις 4 Μαρτίου, η αυτοψία έδειξε ότι η Μαίρη δεν είχε τίποτα στον οργανισμό της πέρα από λίγο σοκολατένιο γάλα που ήπιε το πρωί της εξαφάνισης της. Συνεπώς δεν είχε φάει τίποτα από τότε που χάθηκε. Επιπλέον, δεν υπήρχε ένδειξη εγκληματικής ενέργειας, ούτε κανένα σημάδι βίας ή σεξουαλικής παρενόχλησης στο σώμα του παιδιού. Επίσης τεκμηριώθηκε ότι πρέπει να ζούσε στην ντουλάπα για τρεις ημέρες χωρίς φαγητό και νερό. Εντούτοις η ερευνά στην ντουλάπας φανέρωσε σημάδια από την προσπάθεια της να δραπετεύσει. Διαπιστώθηκε ότι ο σκύλος ήταν μαζί της όλη την ώρα. Η σκυλίτσα ήταν «ζωντανή και ζωηρή», κάτι που οδήγησε αρχικά τους ερευνητές να πιστέψουν ότι ήταν στην ντουλάπα μόνο για λίγο. Το κουτάβι μεταφέρθηκε σε έναν τοπικό κτηνίατρο για μελέτη, αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν πιθανό ότι έπρεπε να τεθεί σε εξετάσεις για να δουν το περιεχόμενο του στομάχου του. Ο κτηνιατρος Ρόμπερτ Σάουερ, δήλωσε ότι η επιβίωση του σκύλου για αρκετές ημέρες ήταν σύμφωνη με την αντοχή ενός τέτοιου ζώου. Στις 4 Μαρτίου, το κουτάβι υποβλήθηκε σε ευθανασία για να επιτρέψει σε κτηνιάτρους από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια να μελετήσουν τον οργανισμό του σκύλου και να διαπιστώσουν γιατί έζησε περισσότερο από την Μαίρη. Οι ερευνητές ήθελαν να μάθουν εάν το ζώο ήταν χωρίς φαγητό και νερό από την ημέρα της εξαφάνισης του κοριτσιού. Ο ιατροδικαστής της Κομητείας Κάμντεν Ρόμπερτ Μπλέικ έκρινε ότι ο θάνατός της Μαίρης ήταν ατύχημα και προκλήθηκε από την ασιτία. Ένας εκπρόσωπος του ιατροδικαστή δήλωσε ότι εκτός από την έλλειψη τροφής και νερού, ο πανικός και ο φόβος πρέπει να συντέλεσαν επίσης στον θάνατο του κοριτσιού. Η ασφυξία αποκλείστηκε ως αίτια θανάτου καθώς η ντουλάπα είχε μια τρυπά από την οποία μπορούσε να αναπνέει. Στις 7 Μαρτίου, ο δήμαρχος Κορνίλιος Ντέβινελ επέβαλε να εξοπλιστούν όλες οι πόρτες στις ντουλάπες με ειδικά πόμολα που θα μπορούσαν να ανοίξουν εύκολα τόσο από μέσα όσο και από έξω. Αυτή η εντολή έγινε υποχρεωτική για όλες τις νέες κατασκευές ή ανακατασκευές κατοικιών. Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε τελετή στη μνήμη της Μαίρης στην εκκλησία St. Francis de Sales. Επιπλέον, στις 20 Μαρτίου, ο ραδιοφωνικός σταθμός WPEN πρόσφερε στη Μαρία Φρίτα ένα νέο κουτάβι, ράτσας Σέττερ. Η μεγάλη δημοσιότητα γύρω από την υπόθεση της Μαίρη οδήγησε επίσης στο άνοιγμα της υπόθεσης του "Αγοριού στο κουτί". Ο νεαρός φοιτητής Φρανκ Γκούθρομ, ήταν το δεύτερο άτομο που ανακάλυψε το νεκρό αγόρι και είχε αρχικά αποφασίσει να μην μπλεχτεί καλώντας την αστυνομία. Όταν όμως άκουσε τις αναφορές εξαφάνισης της μικρής Μαίρης Μπάρκερ στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου του, άλλαξε γνώμη και ειδοποίησε τις αρχές.