IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ακραία σημεία της Ινδίας

Τα ακραία σημεία της Ινδίας περιλαμβάνουν τις συντεταγμένες που είναι οι βορειότερες, νοτιότερες, ανατολικότερες ή δυτικότερες από οποιαδήποτε άλλη τοποθεσία στην Ινδία. και το υψηλότερο και το χαμηλότερο υψόμετρο στη χώρα. Το βορειότερο σημείο που διεκδικείται από τη Ινδία βρίσκεται στο έδαφος που αμφισβητείται μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν. Με εξαίρεση το Κανγιακουμάρι (ακρωτήριο Κομορίν), το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ινδίας, όλες οι άλλες ακραίες τοποθεσίες είναι ακατοίκητες. Αλλά μερικοί θεωρούν το Ίντιρα Πόιντ ως ακραίο σημείο, αλλά η εκτίμηση δεν είναι ούτε σωστή ούτε λάθος. Το γεωγραφικό πλάτος και το γεωγραφικό μήκος εκφράζονται σε σημειογραφία δεκαδικών βαθμών, όπου η θετική γεωγραφική απόσταση αναφέρεται στο βόρειο ημισφαίριο και η αρνητική τιμή αναφέρεται στο νότιο ημισφαίριο. Ομοίως, μια θετική τιμή γεωγραφικού μήκους αναφέρεται στο ανατολικό ημισφαίριο και μια αρνητική τιμή αναφέρεται στο δυτικό ημισφαίριο. Οι συντεταγμένες που χρησιμοποιούνται σε αυτό το άρθρο προέρχονται από το Google Earth, το οποίο χρησιμοποιεί το γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς WGS84. Επιπλέον, μια αρνητική υψομετρική τιμή αναφέρεται σε γη κάτω από τη στάθμη της θάλασσας.

 Το βορειότερο σημείο που διεκδικεί η Ινδία έγκειται στο έδαφος που σήμερα διοικείται από την Κίνα ως μέρος της επαρχίας Σιντσιάνγκ αλλά κάποτε διεκδικούταν από την Χούνζα και ως εκ τούτου διεκδικείται από την Ινδία ως μέρος της αμφισβητούμενης πολιτείας Τζαμού και Κασμίρ. Το βορειότερο σημείο που διοικεί η Ινδία βρίσκεται στο Τζαμού και Κασμίρ. Η διεκδίκηση της Ινδίας στο σύνολο του Κασμίρ αμφισβητείται από το Πακιστάν και την Κίνα, με το έδαφος να χωρίζεται στη πακιστανική Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν, την κινεζική περιοχή Ακσάι Τσιν και την ινδική πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ. Ο κατάλογος αυτός παρέχει το βορειότερο σημείο που διεκδικεί Ινδία. το βορειότερο αμφισβητούμενο σημείο που διοικείται από την Ινδία και το βορειότερο μη αμφισβητούμενο σημείο στην Ινδία. Η περίπτωση αυτή ισχύει και για τις υψηλότερες ανυψωμένες περιοχές. Η ανατολικότερη πολιτεία της Ινδίας είναι το Αρουνάτσαλ Πραντές. Μέρος της πολιτείας διεκδικείται από την Κίνα ως "Νότιο Θιβέτ", αν και διοικείται από την Ινδία. Η ανατολικότερη περιοχή που διοικείται από την Ινδία βρίσκεται σε αυτήν την αμφισβητούμενη περιοχή. Έτσι, η λίστα περιλαμβάνει τα αμφισβητούμενα και μη αμφισβητούμενα ανατολικότερα σημεία στην Ινδία. Γεωγραφία της Ινδίας Ακραία σημεία της Ινδίας Σύγκρουση του Κασμίρ
Στάδιο Τσερνομόρετς

Το Στάδιο Τσερνομόρετς είναι ποδοσφαιρικό στάδιο που χτίστηκε το 2011, στην Οδησσό της Ουκρανίας. Είναι απόγονος του «Κεντρικού Σταδίου της Ναυτιλιακής Εταιρίας της Μαύρης Θάλασσας», το οποίο γκρεμίστηκε το 2009. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 34.164 ατόμων και αποτελεί έδρα της ΦΚ Τσερνομόρετες Οδησσού. Ο πρώτος αγώνας που φιλοξένησε, στις 19 Νοεμβρίου 2011, ήταν ο αγώνας μεταξύ των ΦΚ Τσερνομόρτες Οδησσού και ΦΚ Καρπάτι Λβιβ, ο οποίος έληξε με σκορ 2:2. Το στάδιο αναμενόταν να φιλοξενήσει αγώνες του Euro 2012, αλλά απέτυχε.

 Το πρώην στάδιο χτίστηκε στον ίδιο τόπο το 1935 και το αρχικό του όνομα ήταν «Αναμνηστικό Στάδιο Κοσιόρ», το οποίο πήρε από τον Πρώτο Γραμματέα του Κομμουστικού Κόμματος στην Ουκρανική ΣΣΔ, Στανισλάβ Κοσιόρ. Όταν ο Κοσιόρ δολοφονήθηκε στην δεκαετία του 1930, το στάδιο μετονομάστηκε σε «Στάδιο-Πάρκο Σεβτσένκο». Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το στάδιο πέρασε υπό την κατοχή του Υπουργείου Τροφής και έλαβε το όνομα «Κεντρικό Στάδιο Χαρτσόβικ». Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μετονομάστηκε σε «Στάδιο Αβανγκάρντ» και το 1959 σε «Κεντρικό Στάδιο της Ναυτιλιακής Εταιρίας της Μαύρης Θάλασσας». Το στάδιο μπορούσε να χωρέσει 34.362 άτομα. Από το 2004 μέχρι το 2007 φιλοξένησε τον τελικό του Σούπερ Καπ Ουκρανίας. Στο τέλος του 2008, το στάδιο έκλεισε και το 2009 γκρεμίστηκε. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chornomorets Central Stadium στο Wikimedia Commons Επίσημη ιστοσελίδα Βίντεο παρουσίαση του σταδίου Skyscrapercity.com - ODESA - Prokopenko Arena (34.858) Stadiony.net - Prokopenko Arena (Stadion Czornomorca)
Ελισάβετ του Μπαρ

Η Ελισάβετ, γαλλ.: Elisabet (Isabel) de Bar-Pierrepont, (π. 1345 στο Xάγκενσταϊν, Zηλανδία, Κάτω Χώρες - πριν τις 11 Μαΐου 1411 στο Πιερπόν, Μεζ, Γαλλία) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ, ήταν κόρη του κυρίου του Μπαρ-Πιερπόν και με τον γάμο της έγινε κυρία του Αρκέλ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν και της Mαρίας των Νταμπιέρ, κόρης του Ιωάννη Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ. Όταν ο πατέρας της Θεοβάλδος απεβίωσε μεταξύ 2 Αυγούστου 1353 και 6 Ιουλίου 1354 και επειδή αυτός δεν είχε νόμιμο άρρεν τέκνο, η Ελισάβετ έγινε κληρονόμος του Μπαρ-Πιερπόν. Η Ελισάβετ απεβίωσε πριν από τις 11 Μαΐου 1411 στο Πιερπόν της Γαλλίας. Παντρεύτηκε τον Όθωνα κύριο του Αρκέλ, γιο του Ιωάννη Δ΄ κυρίου του Αρκέλ και της Ίρμενγκαρντ της Κλέβης, κάπου πριν από τις 18 Οκτωβρίου 1360. Είχαν έναν γιο: Ιωάννης Ε΄ (11 Σεπτεμβρίου 1362 στο Χόρινχεμ - 25 Aυγούστου 1428, Λέερνταμ), κύριος του Αρκέλ.
NGC 1300

Ο NGC 1300 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 61 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό. Ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Ηριδανού και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 11 Δεκεμβρίου 1835.

 Στον κέντρο της ευρύτερης σπειροειδούς δομής του NGC 1300 ο πυρήνας παρουσιάζει μια δεύτερη σπειροειδή δομή «μεγάλου σχεδίου» (αγγλ. «grand design») μήκους περίπου 3300 ετών φωτός. Μόνο οι γαλαξίες με μεγάλες κεντρικές «ράβδους» φαίνεται να έχουν τέτοιες δομές, μια σπείρα μέσα στη σπείρα. Τα μοντέλα υποδηλώνουν ότι το αέριο σε μια «ράβδο» μπορεί να διοχετευθεί προς τα μέσα και στη συνέχεια σπειροειδώς στο κέντρο μέσω του εσωτερικού δίσκου, όπου θα μπορούσε ενδεχομένως να τροφοδοτήσει μια κεντρική υπερμαζική μελανή οπή. Ο NGC 1300 δεν φαiνεται να έχει ενεργό γαλαξιακό πυρήνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η κεντρική μελανή οπή δεν συσσωρεύει ύλη. Η μάζα της εκτιμάται σε 7.3+6.9−3.5×107 ηλιακές μάζες. Δεδομένα για το NGC 1300 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1300 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1300 στο Wikimedia Commons
Homo homini lupus

Η έκφραση «Homo homini lupus» (ή στην πλήρη εκδοχή Homo homini lupus est) είναι μια παροιμία-γνωμικό στη λατινική γλώσσα, που σημαίνει «Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος». Αναφέρεται σε καταστάσεις όπου άνθρωποι συμπεριφέρονται προς συνάνθρωπο ή συνανθρώπους τους με τρόπο άγριο ή άγρια ανταγωνιστικό, καθώς εδώ ο λύκος παρουσιάζεται παραδοσιακά, με αρνητικά χαρακτηριστικά, ως ζώο αρπακτικό, σκληρό, δηλαδή ως «άγριο ζώο».

 Η έκφραση πρωτοεμφανίζεται, παραλλαγμένη, στον στίχο 495 της κωμωδίας Asinaria του Ρωμαίου Πλαύτου: «Lupus est homo homini, non homo, quom qualis sit non novit». Αυτή μεταφράζεται ως «ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος, αλλά λύκος για έναν ξένο», ή «ο άνθρωπος είναι λύκος αντί άνθρωπος προς έναν άλλο άνθρωπο, όταν δεν γνωρίζει το ποιόν του». Ως αντίστιξη ο φιλόσοφος Σενέκας έγραψε στις Epistulae morales ad Lucilium (Epistula XCV, παράγρ. 33) homo, sacra res homini, Ο Έρασμος συμπεριέλαβε το γνωμικό στη συλλογή του Adagia (1500), γράφοντας σχετικώς με την παραλλαγή του Πλαύτου: «Εδώ προειδοποιούμαστε να μη εμπιστευόμαστε έναν άγνωστο άνθρωπο, αλλά να είμαστε προσεκτικοί σαν να ήταν λύκος.»Ο Ισπανός θεολόγος και νομομαθής μοναχός Φραγκίσκος ντε Βιτόρια έγραψε σε μία από τις Relectiones Theologicae ότι ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος διαφωνούσε με το γνωμικό και έλεγε ότι «ο άνθρωπος δεν είναι λύκος προς τον συνάνθρωπό του, αλλά άνθρωπος». Ο Σίγκμουντ Φρόυντ συμφωνούσε με την παροιμία, καθώς γράφει στο έργο του Ο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας (1930): «Οι άνθρωποι δεν είναι ευγενή πλάσματα, που επιθυμούν να αγαπηθούν, που το πολύ αμύνονται αν δεχθούν επίθεση. Αντιθέτως, είναι όντα μεταξύ των ενστικτωδών προικισμάτων των οποίων πρέπει να αναγνωρισθεί ένα ισχυρό μερίδιο επιθετικότητας. Ως αποτέλεσμα, ο πλησίον τους είναι για αυτούς όχι ένας δυνητικός βοηθός ή αντικείμενο έρωτα, αλλά επίσης κάποιος που τους θέτει σε πειρασμό να ικανοποιήσουν την επιθετικότητά τους επάνω του, να εκμεταλλευθούν το εργασιακό του δυναμικό χωρίς αποζημίωση, να τον χρησιμοποιήσουν σεξουαλικά χωρίς τη συγκατάθεσή του, να πάρουν τα αγαθά του, να τον εξευτελίσουν, να του προκαλέσουν πόνο, να τον βασανίσουν και να τον σκοτώσουν. Homo homini lupus. Ποιος, με δεδομένη όλη την εμπειρία του της ζωής και της Ιστορίας, θα έχει το θάρρος να αμφισβητήσει αυτό το συμπέρασμα;» Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία
Άνακτας

Άνακτας ( αρχαία ελληνικά: ἄναξ, αρχικά ϝάναξ, από τα μυκηναϊκά𐀷𐀙𐀏𐀷𐀙𐀏 ) αναφερόταν στον επίγειο «ηγεμόνα» στο μυκηναϊκό κράτος, αλλά ταυτόχρονα και στον βασιλιά των θεών. Η λέξη είναι ονομαστικός σχηματισμός του ρήματος ϝαν-άγειν "(να ηγηθείς στρατού)". Ο Tassilo Schmitt, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζει τη θέση ότι το wa-na-ka ήταν ο προσδιορισμός ενός θεού. Ο Όμηρος αναφέρει ως άνακτα μεγάλο βασιλιά. Ο Αγαμέμνων λέγεται «Άναξ άνδρών», που σημαίνει κύριος των ανθρώπων. Ο Πρίαμος και ο Αχιλλέας αναφέρονται και ως «Άναξ». Στην Κύπρο, ο τίτλος έζησε ως άμεσος κληρονόμος του μυκηναϊκού πολιτισμού στους κλασικούς χρόνους. Αυτό αποδεικνύεται για το 4ο Αιώνας π.Χ Επίσης ο Ισοκράτης και ο Αριστοτέλης . Ο Ισοκράτης εξηγεί ότι οι γιοι και οι κόρες του Βασιλέα είναι άνακτοι ή ανασάι λόγω του εκ γενετής δικαιώματός τους. Ο Αριστοτέλης γράφει στο μοναδικό αποσπασματικό κείμενο «Πολιτεία των Κυπρίων» ( Πολιτεία τῶν Κυπρίων ) ότι οι γιοι και τα αδέρφια των Κυπρίων βασιλιάδων ονομάζονται άνακτες ( ἄνακτες, πληθυντικός του ἄναξ ), ενώ οι αδερφές και οι σύζυγοι χρησιμοποιούν τον τίτλο ανάσαι ( ἄνασσαι ). Ο τίτλος ενός wa-na-ka ( ϝάναξ ) έχει περάσει πολλές φορές και μεταφράζεται κυρίως ως «πρίγκιπας». Οι άνάκτες αυτοί αποτελούσαν μέρος της διαφύλαξης της εξουσίας στην Κύπρο και εκτελούσαν καθήκοντα στη διοίκηση ως κυβερνήτης. Σε αντίθεση, όλοι οι Κύπριοι βασιλιάδες ίδιοι επιβαρύνθηκαν με την μυκηναϊκή τίτλου pa-σι-le-u-se, ο Κύπριος μορφή βασιλέα βασιλεύς «king»).

 Pierre Carlier: wa-na-ka derechef: Nouvelles réflexions sur les royautés mycéniennes. Στο: Bulletin deorrespondance hellénique . (BCH). Τόμος 122, Νο. 2, 1998, σελ. 411-415, ψηφιοποιημένος . James T. Hooker : The Wanax in Linear B Texts. Στο: Κάδμος . Τόμος 18, Νο. 2, 1979, σσ. 100–111, doi: 10.1515 / kadm.1979.18.2.100 . Thomas G. Palaima: The Nature of the Mycenaean Wanax: Non-Indo-European Origins and Priestly Functions. Στο: Paul Rehak (επιμ. ): Ο Ρόλος του Κυβερνήτη στο Προϊστορικό Αιγαίο (= Αιγαίο. Τόμος 11, ZDB ID 284257-9 ). Πρακτικά μιας συζήτησης σε πάνελ που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής, Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα, 28 Δεκεμβρίου 1992. Με προσθήκες. Université de Liège - Histoire de l'art et archeologie de la Grèce antique u. α., Liège et al. ένα. 1995, σελ. 119-139. Martin Schmidt : Μερικές παρατηρήσεις για τη σημασιολογία του ἄναξ στον Όμηρο. Στο: Sigrid Deger-Jalkotzy, Irene S. Lemos (επιμ. ): Αρχαία Ελλάδα. Από τα μυκηναϊκά ανάκτορα μέχρι την εποχή του Ομήρου (= Λεβέντες του Εδιμβούργου. Τόμος 3). Edinburgh University Press, Edinburgh 2006, ISBN 0-7486-1889-9, σσ. 439-447. Tassilo Schmitt : Δεν υπάρχει βασιλιάς στο παλάτι. Ετερόδοξοι προβληματισμοί για την πολιτική και κοινωνική τάξη στη Μυκηναϊκή περίοδο. Στο: Ιστορικό περιοδικό . Τόμος 288, Νο. 2, 2009, σελ. 281-346, doi: 10.1524 / hzhz.2009.0012 . Naoko Yamagata: ἄναξ και βασιλεύς στον Όμηρο. Στο: The Classical Quarterly, Volume 47, No. 1, 1997, pp. 1-14, doi: 10.1093 / cq / 47.1.1 .
Βορειοανατολική Ισλανδία

Η Βορειοανατολική Ισλανδία (ισλανδικά: Norðurland eystra) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκουρεϊρι. Έχει έκταση 21.968 τ. χλμ. και πληθυσμό 29.361 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,3 κατοίκων ανά τ. χλμ.

 Η Βορειοανατολική Ισλανδία βρίσκεται βορειοανατολικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα δυτικά με τη Βορειοδυτική, στα ανατολικά με την Ανατολική και στα νοτιοδυτικά με τη Νότια. Έχει 12.737 τ. χλμ.. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια και την Ανατολική Ισλανδία. Σε ένα μικρό μέρος στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Η σημαντικότερη λίμνη είναι η Μίβατν. Άλλες λίμνες είναι η Μάσβατν, η Καλμανστιόρν, η Ενγκιβάτν, η Μιδτιόρν, η Καλφμποργκαραρβάτν, η Μπρουννβάτν, η Καλφατιόρν, η Ενγκιλιόρν και η Σαντβάτν. Η Βορειοανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Εϋγιαφιαρδαρσέσλα, την Νόρδουρ-Θινγκεϋγιαρσίσλα και την Σούδουρ-Θινγκεϋγιαρσίσλα. Η Βορειοανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 13 δήμους: Αρναρνεσρεπούρ Γκριτουμπακκαρεπούρ Εϋγιαφιαρφαρσβέιτ Θινγκεϋηιαρσβέιτ Λανγκανεσμπίγκδ Νορδουρθίνγκ Νταλβικουρμπίγκδ Σβαλμπαρδσρεπούρ Σβαλμπαρδσστρανταρεπούρ Σκουτουσταφρεπούρ Τιορνεσρεπούρ Φιαλλαμπίγκδ Χοργκαρμπίγκδ Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοανατολική Ισλανδία έχει 29.361 κατοίκους με πυκνότητα 1,3 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Άκουρεϊρι με πληθυσμό 18.139 κατοίκων. Άκουρεϊρι Νταλβίκ Ολαφσφιορδούρ Σινγκουλφιορδούρ Φιαλλαμπίγκδ Χρίσεΰ Χουσαβίκ Περιφέρειες της Ισλανδίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Norðurland eystra στο Wikimedia Commons
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2011

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2011 διοργανωσε η Ε.Ο.Κ.Κ. και ήταν το 13ο για το συγκεκριμένο αγώνισμα.Ο Ν.Ο. Χαλκίδας συγκέντρωσε συνολικά 21 μετάλλια (15 χρυσά, 5 ασημένια και ένα χάλκινο), αφήνοντας στη δεύτερη θέση το Αθλητικό, Πολιτιστικό, Οικολογικό Σωματείο "Τύμφη" (5 χρυσά, 1 ασημένιο, 5 χάλκινα) και στην τρίτη τον Αθλητικό Σύλλογο Αναλήψεως "Εύηνος" (1 χρυσό, 1 ασημένιο).

 Αναλυτικά οι τρεις πρώτοι, όπου υπάρχουν, ανά αγώνισμα: Ανδρες: Κ1: 1. Καλτσής (Εύηνος), 2. Γιαννόπουλος (ΝΟΑ), 3. Κωστούλας - Καρακατσάνης (Τύμφη), C1: 1. Τσακμάκης (Μέθανα), 2. Μαντάς (Χαλκίδα), 3. Σεμάν (Τύμφη), C2: 1. Μοίρας Β., Μοίρας Εμμ. (Χαλκίδα), 2. Μαντάς, Νταντάκος (Χαλκίδα), 3. Κωστούλας - Καρακατσάνης, Σεμάν (Τύμφη), 3ΧΚ1: 1. Κωστούλας - Καρακατσάνης, Αγόρου, Σεμάν ( Τύμφη), 2. Καλτσής, Κουβαράς, Κατσικάς (Εύηνος), 3. Χειμώνας, Κωνσταντινίδης, Κυρίτσας (Αθηναϊκή Λέσχη), 3ΧC1: 1. Παπαδόπουλος, Πάτσο, Σκανδάλης (Χαλκίδα), 3ΧC2: 1. Μοίρας Εμμ., Μοίρας Β.- ,Νικολάου Αντ., Νικολάου Χρ. - Νταντάκος, Μαντάς (Χαλκίδα). Εφηβοι: Κ1: 1. Μησιακούλης (Τύμφη), 2. Μαρκόπουλος (Χαλκίδα), 3. Αντωνίου (Τύμφη), C1: 1. Παπαθανάσης (Χαλκίδα), 2. Πάτσο (Χαλκίδα), C2: 1. Μουχτής - Παπαθανάσης (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Λάκκας - Αγόρου - Μησιακούλης (Τύμφη), 3XC1: 1. Παπαδόπουλος- Παπαθανάσης - Μουχτής (Χαλκίδα). Παίδες: Κ1: 1. Ντεγιάννης (Χαλκίδα), 2. Αντωνίου (Τύμφη), 3. Βάσαλος (Τύμφη), C1: 1. Μουχτής (Χαλκίδα), 2. Σκανδάλης (Χαλκίδα), 3. Παπαδόπουλος (Χαλκίδα), C2: 1. Σκανδάλης- Παπαδόπουλος (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Μαρκόπουλος - Ντεγιάννης - Κανέλλης (Χαλκίδα), 3ΧC1: 1. Βρέμος - Σουλιώτης - Λάππας (Τύμφη). Γυναίκες: Κ1: 1. Φερεκίδη (Οδυσσέας Γαλατσίου), 2. Δημητριάδη (Αθηναϊκή Λέσχη), 3. Τσουκνάκη (Αθηναϊκή Λέσχη), C1: 1. Ντάμπου (Χαλκίδα). Νεάνιδες: Κ1: 1. Δημάκου (Χαλκίδα), C1: 1. Ντάμπου (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Ντάμπου - Δημάκου - Νικολάου (Χαλκίδα). Κορασίδες: Κ1: 1. Δημάκου (Χαλκίδα), C1: 1. Μησιακούλη (Τύμφη). https://web.archive.org/web/20100720194453/http://www.sport.gr/default.asp?pid=4
Εθνική Βιβλιοθήκη του Πράσινου Ακρωτηρίου

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Πράσινου Ακρωτηρίου (πορτογαλικά: Instituto da Biblioteca Nacional e do Livro) βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Πράσινου Ακρωτηρίου - Πράια. Ιδρύθηκε το 1999. Η βιβλιοθήκη διατηρεί την Εθνική Βιβλιογραφία, τα Ιστορικά Αρχεία της χώρας και το Αρχείο διατριβών. Λειτουργεί επίσης ως η δημόσια βιβλιοθήκη της χώρας και ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για την Κατά Νόμο Κατάθεση.

 Οι πρώτες δημόσιες βιβλιοθήκες της τότε πορτογαλικής αποικίας εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτές ήταν η Εθνική Βιβλιοθήκη και Μουσείο της Πράια και η Δημοτική Βιβλιοθήκη του Μιντέλο (1880).Μετά την ανεξαρτησία της χώρας το 1975, νέες εξειδικευμένες βιβλιοθήκες εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1980, συμπεριλαμβανομένων των βιβλιοθηκών της Εθνικής Συνέλευσης του Πράσινου Ακρωτηρίου, της Κεντρικής Τράπεζας του Πράσινου Ακρωτηρίου και διαφόρων κυβερνητικών υπηρεσιών και ιδρυμάτων.Το 1996 ξεκίνησε το πρόγραμμα Lusophone Bibliographic Network (RBL), στο πλαίσιο της πορτογαλικής συνεργασίας με πορτογαλόφωνες αφρικανικές χώρες. Οι βιβλιοθήκες του Πράσινου Ακρωτηρίου επωφελήθηκαν από το υπογεγραμμένο πρωτόκολλο που περιελάμβανε ενημερώσεις των συλλογών, επίπλωση, αποκατάσταση φυσικών δομών και προγράμματα εκπαίδευσης για βιβλιοθηκονόμους.Η αναδιάρθρωση του πολιτιστικού τομέα ξεκίνησε το 1997 από το Κράτος του Πράσινου Ακρωτηρίου, με συγκεκριμένα το κλείσιμο του Ινστιτούτου Βιβλίου του Πράσινου Ακρωτηρίου τον Δεκέμβριο του 1997. Το 1999, Ιδρύθηκε η Εθνική Βιβλιοθήκη. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Πράσινο Ακρωτήριο Πράια Official website Αρχειοθετήθηκε 2021-02-26 στο Wayback Machine.
Δήμος Ασκληπιείου

Ο Δήμος Ασκληπιείου ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Επιδαύρου. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού και συνόρευε με τους δήμους Ναυπλίου στα δυτικά, τον δήμο Μιδέας στα βόρεια, τον δήμο Επιδαύρου στα ανατολικά και τον δήμο Ασίνης στα νότια και δυτικά. Ο δήμος είχε πληθυσμό 4.804 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και καταλάμβανε έκταση 179,3 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Λυγουριό που ήταν και το μεγαλύτερο χωριό του δήμου.

 Σημαντικότερο αξιοθέατο του δήμου είναι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το οποίο είναι από τα καλύτερα σωζόμενα αρχαία θέατρα στον ελλαδικό χώρο, διάσημο για την εξαιρετική ακουστική του. Το καλοκαίρι στο θέατρο της Επιδαύρου ανεβαίνουν θεατρικές παραστάσεις. Την περίοδο αυτή που πραγματοποιείται το Φεστιβάλ Επιδαύρου ο δήμος κατακλύζεται από επισκέπτες. Δίπλα στο αρχαίο θέατρο βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χώρος του Ασκληπιείου με το μουσείο. Άλλο σημείο ενδιαφέροντος του δήμου είναι το μουσείο φυσικής ιστορίας, που βρίσκεται στο Λυγουριό και είναι ένα από τα καλύτερα μουσεία φυσικής ιστορίας στην Ελλάδα. Ο δήμος Ασκληπιού περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Ασκληπιείου [ 3.131 ] το Λυγουριό [ 2.678 ] ο Άγιος Ανδρέας [ 51 ] το Ασκληπιείο Επιδαύρου (τ. Αρχαία Επίδαυρος) [ 13 ] τα Γιαννουλαίικα [ 182 ] οι Κοκκινάδες [ 69 ] τα Σπηλεία [ 40 ] τα Σταματαίικα [ 7 ] το Χάνι Μερκούρη [ 27 ] τα Χουταλαίικα [ 64 ] Δ.δ. Αγίου Δημητρίου [ 925 ] το Μετόχι [ 864 ] η Γκάτζια [ 61 ] Δ.δ. Αδαμίου [ 410 ] το Αδάμι [ 358 ] ο Άγιος Νικόλαος [ 8 ] η Δημοσιά [ 44 ] Δ.δ. Αρκαδικού -- το Αρκαδικό [ 338 ] Δήμος Ασκληπιείου Αργολίδας Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine. Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου
Εκλογική περιφέρεια Καστοριάς

Η εκλογική περιφέρεια Καστοριάς είναι μια από τις 56 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Καλύπτει σήμερα την έκταση της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς με τα διοικητικά όρια που είχε ο νομός Καστοριάς το 1985.Πριν την δημιουργία του νομού Καστοριάς, έπειτα την διάσπαση του νομού Φλωρίνης το 1941 κατά την περίοδο της Κατοχής, η επαρχία Καστοριάς ανήκε πολιτικά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς - Φλωρίνης. Μετά την δημιουργία του νομού, υπήρξαν μεταβολές στα διοικητικά όρια του νομού, και κατά συνέπεια δεν συμπεριλαμβάνονται σε όλα τα εκλογικά αποτελέσματα, τα εκλογικά κέντρα σε οικισμούς που ανήκαν άλλοτε στους γειτονικούς νομούς Φλωρίνης, Κοζάνης και Ιωαννίνων και στις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες. Από το 2023, με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την απογραφή του 2021, η εκλογική περιφέρεια Καστοριάς με την ανακατανομή των βουλευτικών εδρών ανά εκλογική περιφέρεια είναι πλέον μονοεδρική.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Από την μεταπολίτευση έως τις βουλευτικές εκλογές του 1981, αποτελούσε μονοεδρική εκλογική περιφέρεια, αφού εξέλεγε έναν βουλευτή ως εκπρόσωπό της στην Βουλή των Ελλήνων. Από το 1981 έως σήμερα, εκλέγει δύο βουλευτές στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ο μακροβιότερος βουλευτής μετά την μεταπολίτευση, είναι ο πρώην υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Φίλιππος Πετσάλνικος με 24 έτη περίπου, αφού επανεκλέχθηκε σε 10 εκλογικές αναμετρήσεις, ενώ ακολουθεί με 18 έτη ο πρώην υφυπουργός Κωνσταντίνος Σημαιοφορίδης. Ο Γεώργιος Καπαχτσής διετέλεσε αργότερα νομάρχης Καστοριάς, ενώ η Παρασκευή Μπουζάλη είναι η πρώτη γυναίκα βουλευτής.
Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored

Το Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored είναι ένα από τα πιο γνωστά R&B μουσικά κομμάτια της διεθνούς φήμης τραγουδίστριας, Ariana Grande. Είναι το δωδέκατο και τελευταίο τραγούδι του πέμπτου άλμπουμ της τραγουδίστριας, με τίτλο Thank U, Next, και κυκλοφόρησε στις 8 Φεβρουαρίου του 2019, όπως και το υπόλοιπο άλμπουμ, από την Republic Records. Έχει διάρκεια 3 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα.

 Η Grande είναι η μοναδική ερμηνεύτρια του τραγουδιού. Οι στιχουργοί είναι οι Max Martin, Kandi, Ariana Grande, Kevin-Briggs, ILYA, και Savan Kotecha. Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, το οποίο σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis . Πέρα από την ερμηνεύτρια, στο βίντεο κλιπ πρωταγωνιστεί και ο ηθοποιός της σειράς Rivedale, Charles Melton και το μοντέλο Ariel Yasmine . Το Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored είναι το δωδέκατο δημοφιλέστερο τραγούδι της Grande, όπως παρουσιάζεται στα στοιχεία του Billboard, καθώς κατάφερε να παραμείνει στις πρώτες θέσεις των επιτυχιών του Billboard για 20 εβδομάδες ,φτάνοντας ,έτσι ,κορυφαία κομμάτια της Grande, όπως είναι το Dangerous Woman, το Break Free και το Bang Bang .
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2009-10

Το Κύπελλο Κύπρου 2009-10 ήταν η 35η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (33η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2009-10. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 4η φορά στην ιστορία της.

 Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η ΑΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 20 Απριλίου 2010 στο Κίτιον Αθλητικό Κέντρο στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-0 σετ (25-17, 25-17, 25-19). Κύπελλο ΟΠΑΠ Α' Κατηγορίας γυναικών 2009-10 - Αποτελέσματα Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος γυναικών Αρχείο ειδήσεων ΚΟΠΕ 2009-10
Δισκογραφία των Deep Purple

Οι Deep Purple ξεκίνησαν το 1968 στη Μεγάλη Βρετανία, κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους με τίτλο "Shades of Deep Purple" τον Ιούλιο του 1968. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει 21 στούντιο άλμπουμ, περισσότερες από τριάντα επίσημες ζωντανές ηχογραφήσεις και πάρα πολλές συλλογές (εκ των οποίων οι σημαντικότερες παρατίθενται πιο κάτω). Από αυτά τα άλμπουμ, τρία έφτασαν στο # 1 των βρετανικών τσαρτ, δέκα στο Top-10 και 24 συνολικά στο Top-40. Αντίστοιχα, στα γερμανικά τσαρτ έχουν οκτώ # 1, 15 Top-10 και 30 Top-40. Τρία από τα άλμπουμ των Deep Purple είναι χρυσά και έξι ασημένια σύμφωνα με την British Phonographic Industry (BPI), ενώ έχουν και πέντε χρυσούς, τρεις πλατινένιους και έναν διπλά πλατινένιο δίσκο στις Η.Π.Α. (RIAA).

 Άλλα ζωντανά άλμπουμ είναι το "Scandinavian Nights", το "Live in Japan", το "King Biscuit Flower Hour", το "California Jamming", το "Mk III: The Final Concerts", το "Gemini Suite Live", το "Total Abandon: Australia '99", το "Deep Purple: Extended Versions", το "Live at the Rotterdam Ahoy", το "This Time Around: Live in Tokyo", το "The Soundboard Series", το "Live in Paris 1975", το "Inglewood - Live in California", το "Space Vol 1 & 2", το "Perks and Tit / Live in San Diego 1974", το "Deep Purple Extended Versions Vol.2" το "Live in Stockholm", το "Live in Europe 1993", το "Live in Montreux 69", το "Live in Denmark 1972" και το "Live at Montreux 2006". Άλλες συλλογές είναι οι "Rock Giants", "Purplexed", "Shades 1968-1998", "Days May Come and Days May Go", "Listen, Learn, Read On", "Winning Combinations: Deep Purple and Rainbow", "Knocking at Your Back Door: The Best of Deep Purple in the 80's", "The Early Years" και "Singles & E.P. Anthology '68 - '80". Ταυτόχρονα με τα άλμπουμ τους, οι Deep Purple κυκλοφορούσαν σχεδόν πάντα και ένα τουλάχιστον σινγκλ (7′′ βινύλιο ή cd single). Από αυτά, δύο ανέβηκαν στο βρετανικό Top-10 και δέκα συνολικά στο Top-50, ενώ στις Η.Π.Α. δύο έφτασαν στα πρώτα δέκα και οκτώ συνολικά στο Top-100. Το Smoke on the Water είναι χρυσό στις Η.Π.Α.. Οι αστερίσκοι υποδεικνύουν ότι οι εν λόγω κυκλοφορίες δεν εκδόθηκαν στην αναφερόμενη χώρα.Επεξήγηση αυντομεύσεων:GER: Γερμανία, UK: Ηνωμένο Βασίλειο, US: Η.Π.Α., NLD: Ολλανδία, FRA: Γαλλία, ARG: Αργεντινή, ESP: Ισπανία, ITA: Ιταλία, CAN: Καναδάς, AUT: Αυστρία, SWI: Ελβετία, JAP: Ιαπωνία CZE: Τσεχία RUS: Ρωσία POL: ΠολωνίαSil: Ασημένιο, Gold: Χρυσό, Pla: Πλατινένιο
Μπένι ΜακΚάρθι

Ο Μπένεντικτ Σάουλ «Μπένι» ΜακΚάρθι (Benedict Saul "Benni" McCarthy, γεννήθηκε 12 Νοεμβρίου 1977) είναι Νοτιοαφρικανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 31 γκολ σε 79 διεθνείς συμμετοχές.

 Ο Μπένι ΜακΚάρθι ξεκίνησε την καριέρα του στους Κέιπ Τάουν Σπερς το 1996, όπου έμεινε ένα χρόνο και μετά ξεκίνησε με τον Άγιαξ σπουδαία ευρωπαϊκή καριέρα. Με την ολλανδική ομάδα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και δύο εθνικά Κύπελλα. Μετά τη σεζόν 2000–01 μετακόμισε στη Θέλτα στην Ισπανία και μετά πήγε στην Πόρτο, όπου γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του: κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 2004 και ήταν επίσης ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 20 γκολ. Το σεζόν 2006 μετακόμισε στην Αγγλία και στη Μπλάκμπερν Ρόβερς. Συνολικά αγωνίστηκε για τη Ρόβερς 139 φορές και σημείωσε 51 γκολ. Μετά από ένα ακόμα χρόνο στην Αγγλία υπέγραψε με τους Ορλάντο Πάιρετς στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος της Νότιας Αφρικής. Αγωνίστηκε ένα μόνο χρόνο αλλά κατέκτησε το τίτλο του πρωταθλήματος σ' αυτή την τελευταία του σεζόν.Ο ΜακΚάρθι ήταν στην εθνική ομάδα της χώρας του από το 1997. Την επόμενη χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ με 7 γκολ (μαζί με τον Χοσάμ Χασάν της Αιγύπτου) και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Οι δύο τους ήταν αντιμέτωποι στον τελικό της διοργάνωσης με νικητή της ομάδα της Αιγύπτου. Για το εντός έδρας Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, παραδόξως απομακρύνθηκε. Ο ΜακΚάρθι θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του ποδοσφαίρου της Νότιας Αφρικής και για πολλούς ο κορυφαίος. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα στη χώρα του από το 2015. Άγιαξ Πρωτάθλημα Ολλανδίας: 1997–98 Κύπελλο Ολλανδίας (2): 1997–98 , 1998–99Θέλτα Κύπελλο UEFA Intertoto: 2000Πόρτο Πρωτάθλημα Πορτογαλίας (2): 2003–04 , 2005–06 Κύπελλο Πορτογαλίας: 2005–06 Τσάμπιονς Λιγκ: 2003–04 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 2004Ορλάντο Πάιρετς Πρωτάθλημα Νότιας Αφρικής: 2011–12Ατομικές διακρίσεις Κύπελλο Εθνών Αφρικής Καλύτερος Παίκτης: 1998 Κορυφαίος σκόρερ του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής: 1998 Καλύτερη ομάδα του Αφρικανικού Κυπέλλου Εθνών: 1998 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Πορτογαλίας: 2004 Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου Πορτογαλίας: 2005–06 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Monrose

Οι Monrose είναι ένα γερμανικό γυναικείο συγκρότημα. Αποτελείται από την Mandy Capristo, Senna Gammour και την Bahar Kizil. Δημιουργήθηκαν από το γερμανικό Popstars το 2006. Οι Monrose έχουν μεγάλη επιτυχία μεταξύ άλλων σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία. Επίσης είναι γνωστές και σε πολλά άλλα κράτη (Τουρκία, Πολωνία, Ολλανδία, Τσεχία κ.α.)

 Το πρώτο τους album κυκλοφόρησε στις 8.12.2006 και αποτελείται από 12 τραγούδια. Ο συγκεκριμένος δίσκος πούλησε πάνω από ένα εκ. αντίτυπα. Ανέβηκε στην πρώτη θέση των charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία! Από το album κυκλοφόρησαν επίσης 2 Single, το "Shame" (1η θέση στα charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία, πούλησε πάνω από 1 εκ. αντίτυπα) και το "Even haven crise" (6η θέση στα charts). Το δεύτερο album κυκλοφόρησε στις 21.9.2007 και αποτελείται από 15 τραγούδια. Ο δίσκος πούλησε πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα και ήταν στη δεύτερη θέση στα γερμανικά, ελβετικά και αυστριακά charts. Από το album αυτό κυκλοφόρησαν 3 Single, το "Ηot summer" (1η θέση στα charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία, πούλησε πάνω από 900 χιλιάδες αντίτυπα), το "Strictly Physical" (έφτασε στην 6η θέση των charts) και το "What you don't know" (επίσης έφτασε στην 6η θέση των charts). Το τρίτο τους album κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά, στις 26.9.2008 και περιέχει 15 τραγούδια. Ο δίσκος αυτός πούλησε πάνω από 400 εκατομμύρια αντίτυπα και ήταν νούμερο 9 στα charts στη Γερμανία και νούμερο 10 σε Ελβετία και Αυστρία. Από το album αυτό κυκλοφόρησαν 3 single, το "Strike the mach" (νούμερο 10 στα charts), το "Hit N run" (15h θέση στα charts και to "Why not Us" (20η θέση στα charts). Τα τέταρτο album αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 11.6.2010 και θα περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Το πρώτο single απ' το album αυτό "Like a Lady" κυκλοφόρησε στις 28.5.2010 και ήδη σημειώνει επιτυχία σε πολλές χώρες. Το δεύτερο "This is me" κυκλοφόρησε στις 27.9.2010. https://web.archive.org/web/20100426141001/http://www.monrose.de/ https://web.archive.org/web/20120118075943/http://www.monrose-fanclub.net/V3/index.html http://www.Forum.Monrose1.de http://www.Monrose.4fans.net Αρχειοθετήθηκε 2010-07-18 στο Wayback Machine. http://www.Monrose-Family.de.tl https://web.archive.org/web/20160110225053/http://monrosefans.com/
Θάνος Βλέκας

Ο Θάνος Βλέκας είναι μυθιστόρημα του Παύλου Καλλιγά και ένα από τα λίγα έργα της περιόδου της ελληνικής πεζογραφίας 1830-1880 που δεν περιέπεσαν στην αφάνεια και δεν καταδικάστηκαν από τη σύγχρονη και μεταγενέστερη κριτική, εξαιτίας της ξεχωριστής θεματολογίας του. Είναι ένα από τα πρώτα έργα που άντλησαν την έμπνευσή τους από την καθημερινή ζωή των αγροτών στην ύπαιθρο και γι' αυτό θεωρήθηκε πρόδρομος της ηθογραφίας και των πεζογραφικών τάσεων που επικράτησαν την επόμενη περίοδο, της γενιάς του 1880. Αφηγείται την ιστορία ενός αγρότη, του Θάνου Βλέκα, και εστιάζει στο πρόβλημα της ληστείας που ταλαιπωρούσε την ελληνική κοινωνία κατά τα μετεπαναστατικά χρόνια. «Ὁποῖον τρόμον ἐνέπνεεν ἡ κεφαλὴ τῆς Μεδούσης ἐπὶ τῆς αἰγίδος τῆς Ἀθηνᾶς, ἐνέπνεε καὶ ὁ Μοίραρχος ἐπὶ κεφαλῆς τῶν χωροφυλάκων του».

 Το αφήγημα «Θάνος Βλέκας» κατέχει θέση προδρομική στην ιστορία της ελληνικής πεζογραφίας και είναι το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα που αντλεί το θέμα του από τη σύγχρονη πραγματικότητα της πρώιμης Οθωνικής περιόδου. Ο Καλλιγάς σε αντίθεση με τους συγχρόνους του συγγραφείς ρομαντικών ιστορικών μυθιστορημάτων, τόλμησε να παρουσιάσει ρεαλιστικά τα προβλήματα που μάστιζαν τη χώρα: την αναρχία, τη ληστοκρατία, την κακή οργάνωση της δικαιοσύνη και του φορολογικού συστήματος, την ανακατανομή των γαιών, την αγραμματοσύνη του λαού και του κλήρου, κ.ά.. Το αφήγημα αποτελεί επίσης και πολύτιμη μαρτυρία για την πραγματικότητα του νεοσύστατου Ελληνικού Βασιλείου. Ο ανεπιτυχής, ωστόσο, λογοτεχνικός χειρισμός του θέματος και η ανεπάρκεια των εκφραστικών μέσων (άκαμπτη, «αρχαΐζουσα» καθαρεύουσα, μακροσκελείς παρεκβάσεις) δεν επιτρέπουν στον Θάνο Βλέκα να ξεπεράσει τη μέση στάθμη της σύγχρονης ρομαντικής παραγωγής. Επιπλέον το έργο κατηγορήθηκε γιατί έδωσε έτοιμο υλικό στον Εντμόν Αμπού που δημοσίευσε δύο χρόνια αργότερα, το 1857, το έργο του «Ο βασιλεύς των ορέων» (La Grece contemporaine) που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην τότε Ελλάδα. Γερμανική Thanos Vlekas (Roman aus der Zeit des jungen griechischen Staates), μετάφραση Dieter Motzkus, πρόλογος Thomas Plaul και Dieter Motzkus, εκδ. «Αιώρα», Αθήνα 2014 Κυριάκος Σιμόπουλος, Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα, εκδόσεις «Πιρόγα», ISBN 960-7151-91-7 Θάνος Βλέκας, εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα, ISBN 960-211-449-5 Μαρί - Πωλ Μασσόν Βενκούρ: «Ο Παύλος Καλλιγάς (1894-1896) και η ίδρυση του ελληνικού κράτους», ISBN 978-960-250-425-3
Φέθρυ Ντακ

Ο Φέθρυ Ντακ (αγγλικά: Fethry Duck) είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε το 1964 από τον Ντικ Κίννεϋ για την Ντίσνεϋ. Αν και ως χαρακτήρας δημιουργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει πρωταγωνιστήσει κυρίως σε έντυπα της ευρωπαϊκής αγοράς καθώς και στη Βραζιλία.

 Πολλές φορές φαίνεται να ασχολείται με τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα Παπιονέα. Ο παρορμητικός και εκκεντρικός χαρακτήρας του, πολλές φορές οδηγούν τις ενέργειές του σε κωμικές καταστάσεις. Είναι το μόνο παπί που είναι πιο "γκαντέμης" από τον Ντόναλντ. Σύμφωνα με το γενεαλογικό δέντρο του Ντον Ρόσα, ο Φέθρυ είναι μακρινός απόγονος του Μαυροφτέρη Ντακ, εγγονός του Καλαμπόκα Ντακ και της Ελβίρας Κουτ (γνωστή και ως «Γιαγιά Ντακ» λόγω του συζύγου της) από το σόι του πατέρα του, του Ευγενίου Ντακ, γιος του πατέρα που αναφέραμε μόλις τώρα και της Ανατρέλας Ανεμοδούρη, και αδελφός του Σχίζα Ντακ. Είναι πρώτος ξάδερφος του Γκαστόνε Γκάντερ, του Ντόναλντ Ντακ και της Ντέλλας Ντακ, αφού όλοι είναι εγγονοί του Καλαμπόκα Ντακ και της Ελβίρας Κουτ. Το πλήρες γενεαλογικό δέντρο των Ντακ σύμφωνα με τον Ντον Ρόσα
Νικολάε Ντίκα

Ο Νικολάε Μάριος Ντίκα (γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1980 στην Pitești) είναι Ρουμάνος πρώην ποδοσφαιριστής επιθετικός χαφ. Έπαιξε με την Εθνική Ρουμανίας, σε Euro 2008. Την περίοδο 2009 έως 2010 αγωνίστηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

 Steaua ΒουκουρέστιΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας: 2004-05, 2005-06 Ρουμανικό Κύπελλο: 2010-11 Ρουμανική Supercup: 2006 Κύπελλο UEFA ημι-φιναλίστ: 2005-06CFR ClujΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας: 2009-10 Ρουμανικό Κύπελλο: 2009-10 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nicolae Dică στο Wikimedia Commons Νικολάε Ντίκα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Νικολάε Ντίκα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
Sucker Punch

Το Sucker Punch είναι περιπετειώδης ταινία φαντασίας, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία του Ζακ Σνάιντερ και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Στιβ Σιμπίγια. Πρωταγωνιστούν οι Έμιλυ Μπράουνινγκ, Άμπυ Κόρνις, Τζένα Μαλόουν, Βανέσα Χάτζενς, Τζέϊμι Τσανγκ και Κάρλα Γκουτζίνο. Η ταινία αφηγείται τις φαντασιώσεις μιας νεαρής κοπέλας, η οποία κλείνεται σε ψυχιατρική κλινική, καθώς σχεδιάζει την απόδρασή της πριν της κάνουν λοβοτομή. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 25 Μαρτίου 2011 και έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές ενώ δεν κινήθηκε ικανοποιητικά στο box office, αποφέροντας 89,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

 Στη δεκαετία του '60, ένα 20χρονο κορίτσι, με το παρατσούκλι "Μπέιμπιντολ" (Έμιλυ Μπράουνινγκ), εισάγεται από τον πατριό της στο ίδρυμα Lennox House, για άτομα με ψυχικές διαταραχές, αφού την κατηγορεί για το θάνατο της μικρότερης αδερφής της. Ο πατριός της δωροδοκεί το φύλακα του ασύλου Μπλου Τζόουνς (Όσκαρ Άιζακ), με σκοπό να γίνει λοβοτομή στην Μπέιμπιντολ, ώστε να μην θυμάται τα πραγματικά γεγονότα, αλλά και να μην διεκδικήσει ποτέ την περιουσία της πεθαμένης μητέρας της. Στις επόμενες 5 ημέρες που μεσολαβούν μέχρι την εγχείρηση, η Μπέιμπιντολ δημιουργεί φανταστικούς κόσμους μέσα από τους οποίους προσπαθεί να βρει διέξοδο και να δραπετεύσει. Έμιλυ Μπράουνινγκ ως Μπέιμπιντολ Άμπυ Κόρνις ως Σουίτ Πι Τζένα Μαλόουν ως Ρόκετ Βανέσα Χάτζενς ως Μπλόντυ Τζέιμι Τσανγκ ως Άμπερ Κάρλα Γκουτζίνο ως Μαντάμ Βέρα Γκόρσκι Όσκαρ Άιζακ ως Μπλου Τζόουνς "Σκοτεινά θέματα δοσμένα με απίστευτη φαντασία, οπτικά εφέ που κόβουν την ανάσα κι ένα ξεσηκωτικό soundtrack, σε μια συγκλονιστική ταινία καταιγιστικής δράσης από τον Ζακ Σνάϊντερ. Υπάρχει διάχυτο ένα σουρεαλιστικό αίσθημα καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, με το μεγαλύτερο μέρος της να διαδραματίζεται σε μια πραγματικότητα που μοιάζει πολύ με video game". Reviews Urban Cinefile"Το Sucker Punch σε καθηλώνει και ενίοτε σε διασκεδάζει". Abc Με προϋπολογισμό 82.000.000 δολάρια, το Sucker Punch έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με 19 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 36,3 στο αμερικανικό box office και 53,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 89,7 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Sucker Punch στο IMDB Sucker Punch στο Rotten Tomatoes
TV Plus

Το TV Plus (με την πλήρη ονομασία: TV Plus Πειραιάς) υπήρξε το πρώτο μη κρατικό τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε στην Αττική και το πρώτο συνδρομητικό κανάλι της Ελλάδας (αν και στην πραγματικότητα το κανάλι ήταν τοπικής εμβέλειας, έχοντας εμβέλεια μόνο στην Αττική). Ήταν ιδιοκτησία του Δήμου Πειραιά ο οποίος μέσω θυγατρικής δημοτικής επιχείρησης κατέχει μέχρι σήμερα το δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό Κανάλι Ένα 90,4 fm.

 Ξεκίνησε να λειτουργεί δοκιμαστικά τον Οκτώβριο του 1988. Ωστόσο υπήρξαν πολλές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του λόγω του κρατικού τηλεοπτικού μονοπωλίου στην Ελλάδα την εποχή εκείνη. Τον πρώτο χρόνο άλλαξε πολλές συχνότητες εκπομπής. Με την πρώτη αλλαγή της συχνότητας το κανάλι μετονομάστηκε σε Ελεύθερη Τηλεόραση Δήμου Πειραιά συγχωνεύοντας προσωρινά στην ίδια συχνότητα έναν ακόμα νέο σταθμό ο οποίος λειτούργησε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα, την Ανεξάρτητη Τηλεόραση Αθηνών ιδιοκτησίας Δήμου Αθηναίων όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο δημοσιογράφος Θέμος Αναστασιάδης. Η λειτουργία του εμποδίζονταν διαρκώς με αποτέλεσμα να εμφανίζεται στους δέκτες ανά χρονικά διαστήματα και να εξαφανίζεται. Τελικά τον Ιούνιο του 1989 μετονομάζεται ξανά σε TV Plus και αφού άλλαξε αρκετές συχνότητες εκπομπής προκειμένου να μεταδίδει όσο το δυνατόν καλύτερο τηλεοπτικό σήμα, βγαίνει στον αέρα και αποφασίζεται η λειτουργία του ως συνδρομητικό κανάλι μέσω λήψης καλωδιακού αναλογικού αποκωδικοποιητή. Τον Φεβρουάριο του 1993 σταμάτησε να λειτουργεί οριστικά, εξαιτίας οικονομικών ατασθαλιών της διεύθυνσης του σταθμού, ενώ η συχνότητά του (δίαυλος 33 UHF), καταλήφθηκε μετά από επτά μήνες (Σεπτέμβριος) από την νεοϊδρυθείσα τηλεόραση του ΣΚΑΪ (η οποία το 1999 μετατράπηκε στον σημερινό ALPHA), με αναλογική εκπομπή από την Πάρνηθα. Κατά την περίοδο των δοκιμαστικών εκπομπών (από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 1989) το κανάλι μετέδιδε ελεύθερα μία ξένη ταινία κάθε βράδυ στις 10 καθώς και πληροφορίες για κινηματογράφους, πολιτιστικά γεγονότα κλπ νωρίτερα. Το πρόγραμμα αυτό ήταν το πρώτο μη κρατικό ελληνικό πρόγραμμα που μεταδόθηκε στην Αττική, σπάζοντας το μονοπώλιο της ΕΡΤ. Στην συνέχεια και έως το 1993 μετέδιδε ταινίες από τον διεθνή κινηματογράφο, ενώ ανά διαστήματα μετέδιδε και οικολογικά μηνύματα, ενώ μέρος του προγράμματός του κάλυπτε η αναμετάδοση του πολύ δημοφιλούς τότε δορυφορικού αγγλικού καναλιού Super Channel. Novacinema Filmnet NOVA
Καβουροφάγα αλεπού

Η καβουροφάγα αλεπού (Cerdocyon thous), γνωστή και ως αλεπού του δάσους, ή μάικονγκ, είναι υπάρχον είδος μεσαίου μεγέθους κυνίδη ενδημικού στο κεντρικό τμήμα της Νότιας Αμερικής, ο οποίος εμφανίστηκε κατά την εποχή του Πλειόκαινου. Όπως οι νοτιοαμερικανικές αλεπούδες, οι οποίες ανήκουν στο γένος Λυκαλώπηξ, δεν είναι στενά συγγενικός με τις κανονικές αλεπούδες.

 Το ενήλικο θηλυκό γεννά ένα ή δύο μικρά ετησίως, και το αναπαραγωγικό ζεύγος είναι μονογαμικό. Το ζευγάρι διασχίζει τις πεδιάδες μαζί. Ως τροπικό ζώο, η αναπαραγωγή δεν είναι σταθερή σε ορισμένες περιόδους του έτους, και λαμβάνει χώρα δύο φορές ετησίως. Η αναπαραγωγική περίοδος αρχίζει συχνότερα τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο, και ξανά τον Ιούλιο. Η γέννηση των απογόνων ακολουθεί μετά από 56ήμερη κύηση, συνήθως τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο ή μερικές φορές τον Μάρτιο, και ξανά από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Οκτώβριο.
Ρέμσαϊντ

Το Ρέμσαϊντ (γερμ.: Remscheid) είναι μια πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας. Βρίσκεται στη βόρεια άκρη της περιοχής που είναι γνωστή ως Bergisches Land και νότια της Κοιλάδας του Ρουρ. Στα τέλη του 2012 ο πληθυσμός του Ρέμσαϊντ ανερχόταν σε 109,352 κατοίκους.

 Το Ρέμσαϊντ ιδρύθηκε κατά τον 12ο αιώνα, αλλά παρέμεινε ένα μικρό χωριό μέχρι το 19ο αιώνα. Οι πρόωρες ονομασίες τις πόλης περιέλαβαν τις: Remissgeid (1217), Rymscheyd (1351), Reymscheyd (1487) και Rembscheid (1639). Η οικονομική ανάπτυξη της ολόκληρης περιοχής του Ρήνου-Ρουρ οδήγησε σε μια αύξηση του πληθυσμού του Ρέμσαϊντ. Η μηχανολογία είναι η βασική βιομηχανία της πόλης. Στις 31 Ιουλίου 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ρέμσαϊντ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από βρετανικό βομβαρδισμό. Ένα αεροπλάνο του τύπου A-10 Thunderbolt II συντρίφτηκε στην πόλη στις 8 Δεκεμβρίου 1988 προκαλώντας τον θάνατο έξι ανθρώπων. Σήμερα το Ρέμσαϊντ περιλαμβάνει τέσσερις δήμους. Τους Alt-Remscheid, Remscheid-Süd, Lennep, και Lüttringhausen. German Roentgen-Museum Επίσημη σελίδα
Άντζεϊ Μουνκ

Ο Άντζεϊ Μουνκ (πολωνικά: Andrzej Munk) (16 Οκτωβρίου 1921 – 20 Σεπτεμβρίου 1961) ήταν Πολωνός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ντοκιμαντερίστας. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της μετασταλινικής περιόδου στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Οι μεγάλου μήκους ταινίες του, Άνθρωπος στις ράγες (Człowiek na torze, 1956), Eroica (Ηρωισμός, 1958), Κακή τύχη (Zezowate szczęście, 1960) και Επιβάτης (Pasażerka 1963), θεωρούνται κλασικές της Πολωνικής Σχολής Κινηματογράφου της δεκαετίας του 1950. Πέθανε από τροχαίο στο χωριό Κομπίνα, σε μετωπική σύγκρουση με φορτηγό.

 Ο Μουνκ γεννήθηκε στην Κρακοβία, σε μια εβραϊκή οικογένεια. Η ιατρός Κριστίνα Μαγκνταλένα Μουνκ ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του. Λίγο πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (τον Ιούνιο του 1939), αποφοίτησε από τοπικό γυμνάσιο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας μετακόμισε στη Βαρσοβία, όπου αναγκάστηκε να κρυφτεί. Χρησιμοποιώντας ψεύτικο όνομα, εργαζόταν ως εργάτης οικοδομών. Το 1944, ο Μουνκ πήρε μέρος στην Εξέγερση της Βαρσοβίας. Μετά τη συνθηκολόγηση, κατάφερε να εγκαταλείψει την πόλη και να επιστρέψει στην Κρακοβία και αργότερα στο Κασπρόβι Βιερχ, όπου άρχισε να εργάζεται ως θυρωρός στον σταθμό του τελεφερίκ. Μετά τον πόλεμο, ο Μουνκ επέστρεψε στη Βαρσοβία και έγινε μέλος της Σχολής Αρχιτεκτονικής που άνοιξε ξανά στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Λόγω κακής υγείας άφησε το πανεπιστήμιο και αργότερα σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Τελικά μετακόμισε στο Λοτζ, όπου έγινε μέλος της Σχολής Κινηματογράφου και Θεάτρου του Λοτζ. Αποφοίτησε το 1951 και άρχισε να εργάζεται ως εικονολήπτης στην Polska Kronika Filmowa (Πολωνικό Κινηματογραφικό Χρονικό). Σε αυτή την περίοδο, ο Μουνκ ολοκλήρωσε αρκετές μικρού μήκους ταινίες και ντοκουμέντα. Το 1948 εντάχθηκε στο Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας, αλλά το 1952 εκδιώχθηκε για «επιλήψιμη συμπεριφορά». Το 1956 ολοκλήρωσε το Άνθρωπος στις ράγες (Człowiek na torze ), μια από τις σημαντικότερες πολωνικές ταινίες της δεκαετίας του 1950. Την επόμενη χρονιά άρχισε να δίνει διαλέξεις στο Alma Mater του. Το 1957 ολοκλήρωσε το Eroica, ένα σετ δύο κινηματογραφικών μυθιστορημάτων για την πολωνική ιδέα του ηρωισμού και της αρετής. Το 1960, ο Μουνκ ολοκλήρωσε την τρίτη του ταινία, Κακή τύχη (Zezowate szczęście), μια κωμικοτραγική ιστορία ενός Πολωνού καθημερινού ανθρώπου που βρίσκεται πάντα στο λάθος μέρος και στη λάθος στιγμή. Ο Μουνκ πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κοντά στο Γουόβιτς στις 20 Σεπτεμβρίου 1961, ενώ επέστρεφε στο σπίτι του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς όπου γυρίστηκε το Επιβάτης (Pasażerka ), το οποίο κυκλοφόρησε σε μερικώς πλήρη μορφή το 1963. Από το 1965, η Εθνική Σχολή Κινηματογράφου του Λοτζ βραβεύει το καλύτερο ντεμπούτο με το Βραβείο Κινηματογράφου Άντζεϊ Μουνκ. Κατά τη διάρκεια της Μπιενάλε της Βενετίας του 2001, διοργανώθηκε στη Βενετία ένα αναδρομικό φεστιβάλ των ταινιών του. Άντζεϊ Μουνκ στην IMDb
Μπράντλεϊ Μαζικού

Ο Μπράντλεϊ Μαζικού (Γαλλικά: Bradley Mazikou, γεννημένος στις 2 Ιουνίου 1996) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερό μπακ στην Πρωτάθλημα Ελβετίας για λογαριασμό του Σερβέτ Γενεύης. Γεννήθηκε στην Ορλεάνη της κεντρικής Γαλλίας, αλλά εκπροσωπεί τη Εθνική Κονγκό στις διεθνείς διοργανώσεις.

 Ο Μαζικού ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Λοριάν (01/07/2014 - 30/06/2017), αλλά δεν μπόρεσε να βρει θέση στην πρώτη ομάδα. Πραγματοποίησε μόνο μία εμφάνιση, παίζοντας ολόκληρα 90 λεπτά σε μια εκτός έδρας ήττα με 3–2 εναντίον της Σταντ Ρενναί στο Λιγκ Καπ Γαλλίας στις 26 Οκτωβρίου 2016. Ο Μαζικού αγωνίστηκε δύο σεζόν για τη β’ ομάδα της Λοριάν και πέρασε ως δανεικός διαδοχικά από την Ντανκέρκ και την Σολέ (01/07/2018 - 19/08/2019) στην Σαμπιονά Νασιονάλ, προτού ενταχθεί, στις 20 Αυγούστου 2019, στη βουλγαρική ομάδα ΤΣΣΚΑ Σόφιας με συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών. Με τη φανέλλα της ΤΣΣΚΑ Σόφιας αγωνίστηκε συνολικά 110 φορές και σημείωσε 4 τέρματα. Στις 5 Ιουλίου 2022, ο παίκτης υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Τελευταία ενημέρωση: αγώνες που παίχτηκαν μέχρι τις 7 Ιουνίου 2023Στις 7 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε οριστική συμφωνία για τη μεταγραφή του Μαζικού από τον Άρη στην ελβετική Σερβέτ Γενεύης. Αν και είναι γεννημένος στη Γαλλία, ο Μαζικού έλκει καταγωγή από το Κονγκό. Ο Μαζικού πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κονγκό στη νίκη με 2–0 στα προκριματικά για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2021 επί της Εσουατίνι στις 12 Νοεμβρίου 2020. ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κύπελλο Βουλγαρίας: 2021 http://int.soccerway.com/players/-/393161/ Ο Μαζικού στο Soccerway.com http://www.transfermarkt.com/bradley-mazikou/nationalmannschaft/spieler/358507 Ο Μαζικού στο transfermarkt.com http://www.footballdatabase.eu/en/player/details/250476-bradley-mazikou Ο Μαζικού στο footballdatabase.eu
119 (αριθμός)

Το 119 (εκατόν δεκα εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 118 και πριν από το 120. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 119 συμβολίζεται ως CXIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙΘ΄ ή ριθ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 119 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 7, 17 και 119, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 120. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 119 είναι 119 = 7 · 17. Το 119 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (7 · 17). Το 119 είναι το άθροισμα πέντε διαδοχικών πρώτων αριθμών: 17 + 19 + 23 + 29 + 31. Το 119 είναι αριθμός Περέν. Ο προηγούμενος (ο αμέσως μικρότερος) αριθμός Περέν είναι ο 90 και ο επόμενος ο 158. Οι τετραγωνικές ρίζες του 119 είναι κατά προσέγγιση οι δύο άρρητοι αριθμοί ±10,908712114635714411502154487373 119 ! = ∏ i = 1 119 i ≃ 5 , 574585761207605881323431711742 ⋅ 10 196 {\displaystyle \mathrm {119!=\prod _{i=1}^{119}i\simeq 5,574585761207605881323431711742\cdot 10^{196}} } 2 119 = 119 ↑↑ 2 = 119 119 ≃ 9 , 7743616924752409570659688583626 ⋅ 10 246 {\displaystyle \mathrm {{}^{2}119=119\uparrow \uparrow 2=119^{119}\simeq 9,7743616924752409570659688583626\cdot 10^{246}} } Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 119 αντιστοιχεί στο υποθετικό στοιχείο ουνουνέννιο. Στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, το 119 είναι ο default αριθμός της πύλης για μη κρυπτογραφημένες συνδέσεις NNTP. Σε ορισμένες χώρες ο 119 είναι ένας τηλεφωνικός αριθμός έκτακτης ανάγκης. Στη Γαλλία ειδικότερα είναι για αναφορές παιδιών ή εφήβων που κινδυνεύουν, ενώ στο Αφγανιστάν ανήκει στην αστυνομία και στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ο «Κατάλογος των 119» είναι ένας κατάλογος εξαφανισθέντων ανθρώπων μετά το πραξικόπημα κατά του Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή το 1973. Ο στρατός και οι μυστικές υπηρεσίες συνέταξαν μία λίστα με 119 ανθρώπους που υποτίθεται ότι είχαν εξορισθεί σε γειτονικές χώρες (Αργεντινή, Περού και Βολιβία), αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν έφυγαν από τη Χιλή: απάχθηκαν και αργότερα δολοφονήθηκαν από το δικτατορικό καθεστώς (συγκεκριμένα από τη Dirección de Inteligencia Nacional, DINA).