Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου

Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (αγγλικά: Library of Congress‎, LOC) των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρείται η μεγαλύτερη και πλουσιότερη βιβλιοθήκη παγκοσμίως και είναι (de facto) Εθνική βιβλιοθήκη των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1800 και αρχικά έδρευε στο Καπιτώλιο. Το 1814 η βιβλιοθήκη κάηκε από τους Βρετανούς. Το 1897 μεταφέρθηκε στο χώρο όπου στεγάζεται μέχρι και σήμερα, στην Ουάσινγκτον.

 Με περισσότερα από 162 εκατομμύρια τεκμήρια το 2016 (περισσότερα από 138 εκατομμύρια τεκμήρια το 2007), είναι το πιο σημαντικό ίδρυμα στον κόσμο και η παλαιότερη ομοσπονδιακή δομή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η βιβλιοθήκη διαθέτει μια ευρεία γκάμα υλικού από συλλογές με σύγχρονα βιβλία, χειρόγραφα, σπάνια βιβλία, κυβερνητικές εκδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, εφημερίδες από όλο τον κόσμο, μικροφίλμ, χάρτες, μουσικές παρτιτούρες, φωτογραφικές εικόνες με δημοφιλή καλλιτεχνικά αντικείμενα και σχέδια αρχιτεκτονικής σε περισσότερες από 470 (τετρακόσιες εβδομήντα) γλώσσες. Ο αριθμός των καταλογογραφημένων τεκμηρίων ανέρχεται περίπου στα 32 εκατομμύρια. Η βιβλιοθήκη σήμερα οργανώνει εκθέσεις, συναυλίες και διαλέξεις στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους της, και προωθεί με έμφαση εκδηλώσεις που αναδεικνύουν τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των μειονοτικών πληθυσμών. Αναπτύσσει επίσης υπηρεσίες εξυπηρέτησης τυφλών και εκδίδει βιβλία τυπωμένα σε σύστημα Μπράιγ. Κτιριακά η βιβλιοθήκη χωρίζεται σε τρεις πτέρυγες: του Τόμας Τζέφερσον (Thomas Jefferson) του Τζον Άνταμς (John Adams) και του μνημείου του Τζέιμς Μάντισον (James Madison Memorial)Το 2007, οι οικονομικοί πόροι της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ανέρχονταν στο ποσό των 600 εκατομμυρίων δολαρίων. Περίπου 3.500 μόνιμοι υπάλληλοι εργάζονται στη βιβλιοθήκη που στεγάζεται σε χώρο 350.000 τ.μ.Την ίδια χρονιά, η συλλογή της βιβλιοθήκης περιελάμβανε: 32,2 εκατομμύρια βιβλία και άλλα έντυπα (δύο φορές τα αποθέματα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας), 61,4 εκατομμύρια χειρόγραφα, 12,5 εκατομμύρια φωτογραφίες, 5,3 εκατομμύρια σχέδια και χάρτες και 5,5 εκατομμύρια δίσκους. Λόγω έλλειψης χώρου, έγινε μεγάλη προσπάθεια ψηφιοποίησης αρχείων. Το 2008, εγκαταστάθηκαν διαδραστικά τερματικά για τους επισκέπτες για να μπορέσουν να εξερευνήσουν σπάνια κομμάτια της συλλογής. Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου φιλοξενεί επίσης τις ακόλουθες διοικήσεις: United States Copyright Office: για την κατοχύρωση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και πνευματικών δικαιωμάτων. National Library Service for the Blind and Physically Handicapped, για την παραγωγή ηχητικών εγγράφων. Congressional Research Service, ερευνά τη δημόσια πολιτική για μέλη του Κογκρέσου. Law Library of Congress, παρέχει νομικές πληροφορίες. Υπάρχουν σπάνιες εκδόσεις Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων όπως ο Ηρόδοτος ή ο Λουκρήτιος, αναγεννησιακοί συγγραφείς όπως ο Κοπέρνικος, ο Βεσάλιος, ο Βαζάρι, ο Ντεκάρτ, ο Μποσούε, ο Μοντεσκιέ. Οι ιστορικοί μπορούν να συμβουλευτούν μεσαιωνικά χειρόγραφα σαν τον Ιουστινιάνειο Κώδικα (13ου αι.), το εικονογραφημένο χειρόγραφο για τον παλαιό εθιμικό δίκαιο του Δουκάτου της Νορμανδίας (περίπου 1500). Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου κατέχει την μεγαλύτερη δυτική συλλογή αρχέτυπων συμπεριλαμβανομένης μίας από τις 48 Βίβλους του Γουτεμβέργιου που τυπώθηκαν το 1454-1455. Αυτό το αντίτυπο σε περγαμηνή είναι ένα από τα τρία που υπάρχουν στον κόσμο. Αγοράστηκε το 1930 για πάνω από 600.000$. H πρώτη πλήρη έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Ντιντερό με παλιούς χάρτες, όπως η πρώτη Γεωγραφία του Πτολεμαίου που δημοσιεύτηκε στη Βενετία το 1475 είναι επίσης στη διάθεση του κοινού . Στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου "στο τμήμα χειρογράφων κατατέθηκαν επίσης τα αρχεία του Σίγκμουντ Φρόιντ (επιστολές, χειρόγραφα κ.λπ.) και υλικό πολλών άλλων ψυχαναλυτών από διαφορετικές χώρες" και "αυτό το μεγάλο αποθετήριο γνώσης και μνήμης πήρε το όνομα του Sigmund Freud Archives (SFA) ή Archives Freud » όπως έγραψαν η Élisabeth Roudinesco και ο Michel Plon. Η θέση του Βιβλιοθηκονόμου του Κογκρέσου δημιουργήθηκε το 1802. Απονέμεται εφ' όρου ζωής από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών κατόπιν συμβουλής και συγκατάθεσης της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Κογκρέσο απέκτησε αυτό το δικαίωμα από το 1897Εδώ είναι η λίστα των Βιβλιοθηκονόμων του Κογκρέσου: Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου κατέχει τα καλύτερα Πληροφοριακά Συστήματα στον κόσμο. Καθιέρωσε τα πρότυπα MARC, δηλαδή ένα σύστημα επικοινωνίας για την ανταλλαγή βιβλιογραφικών δεδομένων. Το σύστημα ταξινόμησης που διαθέτει είναι απαραίτητο στον κόσμο παρά τις ορισμένες ατέλειες: ελλείψεις στη βιβλιογραφική σφαίρα, αδυναμίες στα θέματα της Άπω Ανατολής ή της Εγγύς Ανατολής. Ωστόσο, η σημασία των οικονομικών πόρων που διαθέτει και ο επαγγελματισμός των ομάδων αναγνωρίζονται. Παίζει σημαντικό ρόλο για την Αμερική, την Ευρώπη και τις Πολιτικές Επιστήμες. Η ψηφιοποίηση είναι μια διαδικασία μεταφοράς και μετατροπής στοιχείων από αναλογική σε ψηφιακή μορφή προκειμένου να διευκολυνθεί ο χειρισμός σε ένα σύστημα υπολογιστή. Από τη δεκαετία του 1990, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου έχει συνεισφέρει σε πολυάριθμα προγράμματα ψηφιοποίησης της εθνικής κληρονομιάς για να παρέχει πρόσβαση σε πληροφορίες στα μέλη του Κογκρέσου, σε ερευνητές, καθηγητές, φοιτητές, στο ευρύ κοινό καθώς και σε κοινότητες του διαδικτύου. Ο ιστότοπος American Memory ήταν μια πρωτοβουλία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου που ξεκίνησε το 1990. Αρχικά, ήταν ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να μετρηθεί το ενδιαφέρον του κοινού για πιθανές ψηφιακές συλλογές. Το 1994, μετά από την θετική ανταπόκριση των χρηστών, την ανάπτυξη του διαδικτύου και τις δωρεές χορηγών, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ξεκίνησε το Εθνικό Πρόγραμμα National Digital Library Program. Με την επιδότηση από δημόσια και ιδιωτικά ταμεία, το American Memory συγκέντρωσε πάνω από εκατό θεματικές συλλογές στο διαδίκτυο. Το 2000, το εθνικό πρόγραμμα ψηφιακής βιβλιοθήκης των ΗΠΑ είχε ψηφιοποιηθεί και διατεθεί στο Διαδίκτυο περισσότερα από 5 εκατομμύρια τεκμήρια. Το National Digital Information Infrastructure and Preservation Program (NDIIPP) ήταν ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Αυτό το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2000 και συνεχίστηκε έως το 2018. Το πρόγραμμα είχε τρεις κύριους στόχους, συγκεκριμένα την επιλογή, τη διατήρηση και τη διάδοση ψηφιακών συλλογών, τη δημιουργία και την ενίσχυση ενός δικτύου συνεργασιών μεταξύ ιδρυμάτων και την ανάπτυξη υποδομών και τεχνολογικών εργαλείων που συνδέονται με την ψηφιοποίηση. Η Παγκόσμια ψηφιακή Βιβλιοθήκη είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου και της UNESCO. Η ιδέα μιας ψηφιακής βιβλιοθήκης που συγκεντρώνει την παγκόσμια ψηφιακή κληρονομιά υποβλήθηκε στην UNESCO το 2005 από τον πρώην βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου James H. Billington. Το έργο ξεκίνησε το επόμενο έτος με τη δημιουργία ομάδας εμπειρογνωμόνων και με τη συμμετοχή διεθνών εταίρων. Εκτός από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και την UNESCO, η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Βραζιλίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία της Αιγύπτου, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρωσίας και η Κρατική Βιβλιοθήκη της Ρωσίας δεσμεύτηκαν επίσης να συμμετάσχουν στο έργο. Ένα πρωτότυπο της ψηφιακής βιβλιοθήκης δημιουργήθηκε το 2007 και είναι προσβάσιμο σε όλους στο Διαδίκτυο από το 2009. Από το 2020, υπάρχουν περισσότερα από 19.000 άρθρα και περισσότερα από ένα εκατομμύριο αρχεία που αφορούν περισσότερες από 190 χώρες. Μέχρι σήμερα, η βιβλιοθήκη διαθέτει 158 συνεργάτες που βρίσκονται σε 60 διαφορετικές χώρες. Παράλληλα με το σχέδιο ψηφιακής στρατηγικής του 2019-2023 της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, το οποίο στοχεύει στην προώθηση της πρόσβασης στις ψηφιακές πληροφορίες της βιβλιοθήκης, ο ιστότοπος του ιδρύματος (https://www.loc.gov/ [αρχείο]) προσφέρει προς το παρόν πρόσβαση σε περισσότερα από 440 ψηφιακές συλλογές. Οι συλλογές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ψηφιοποιημένα αρχεία φωτογραφιών, χάρτες, χειρόγραφα, περιοδικά, προσωπικά έγγραφα και ηχογραφήσεις, βίντεο από διάφορα θέματα, όπως η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η επιστήμη και οι τεχνολογίες ή η τέχνη και η αρχιτεκτονική. Για παράδειγμα, η συλλογή εγγράφων του Αβραάμ Λίνκολν περιέχει από μόνη της περίπου 40.550 τεκμήρια που χρονολογούνται από το 1774 έως το 1948 Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου παρουσιάζει το Εθνικό Jukebox, το οποίο καθιστά τις ιστορικές ηχογραφήσεις δωρεάν διαθέσιμες στο ευρύ κοινό για ακρόαση στην διαδικτυακή πλατφόρμα. Η ψηφιοποίηση των τίτλων πραγματοποιήθηκε το 2010 στο Packard Campus, τμήμα οπτικοακουστικής συντήρησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Αυτές οι ηχογραφήσεις προέρχονται από τις συλλογές της Packard Campus Library of Congress, διάφορες βιβλιοθήκες και αρχεία όπως η Sony Music Entertainment η οποία έχει χορηγήσει δωρεάν άδεια για την μετάδοση των ηχογραφήσεων. Όταν κυκλοφόρησε, το jukebox περιλάμβανε περισσότερες από 10.000 ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1901 και 1925 από δισκογραφικές εταιρίες όπως η Victor Talking Machine Company. Οι ηχογραφήσεις προσφέρθηκαν με τη μορφή 78s που καλύπτουν όλα τα είδη: jazz, Μπλουζ, folk, Γκόσπελ, Ποπ, από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το περιεχόμενό του συμπληρώνεται τακτικά από ηχογραφήσεις που γίνονται από άλλες δισκογραφικές εταιρίες που ανήκουν στη Sony, όπως η Columbia Records ή η Okeh Records, ή άλλοι συνεργάτες, όπως το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα και η Βιβλιοθήκη Davidson, το τμήμα ειδικών συλλογών, EMI Music. Είδη: κλασική μουσική, όπερα, παραδοσιακή μουσική, λαϊκή μουσική. Η λίστα που ακολουθεί περιλαμβάνει διάφορα μουσικά είδη. Αναλυτικά: • Μπλουζ: έργα και παραστάσεις που μοιάζουν με μπλουζ και μπλουζ. • Παραδοσιακή μουσική: επιλογές που ενσωματώνουν παραδοσιακή μουσική από διάφορες εθνοτικές ομάδες, εθνικότητες και από περιφερειακούς πολιτισμούς. • Χιουμοριστικά τραγούδια: τραγούδια με χιουμοριστικό ή κωμικό περιεχόμενο (η χρήση του όρου «χιουμοριστικό» υποδηλώνει την πρόθεση του έργου τη στιγμή που έγινε η ηχογράφηση). • Μουσικό θέατρο: εργασίες που προέρχονται από παραγωγές μουσικού θεάτρου. • Τζαζ και άλλα: Μορφή τζαζ και μουσική που θεωρείται ότι έχει τις ρίζες της από τη τζαζ. • Αμερικανική λαϊκή μουσική διαφόρων μορφών. • Σφύριγμα: μουσικές ηχογραφήσεις που περιλαμβάνουν σφυρίγματα. • Yodeling: μουσικές ηχογραφήσεις που περιλαμβάνουν λαρυγγισμούς. • Θρησκευτική: μουσική ή προφορική επιλογή θρησκευτικού θέματος. Η βιβλιοθήκη είναι ανοικτή στο κοινό για έρευνες και ξεναγήσεις. Μόνο τα άτομα που κατέχουν κάρτα ταυτότητας (Reader Identification Card), που είναι διαθέσιμες στο κτήριο Madison, μπορούν να έχουν πρόσβαση στα αναγνωστήρια και στις συλλογές. Η κάρτα μπορεί να προμηθευτεί σε άτομο ηλικίας 16 ετών με την προσκόμιση επίσημου εγγράφου (άδεια οδήγησης, δελτία ταυτότητας ή διαβατήριο). Μόνο τα μέλη του Κοινοβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου και οι βοηθοί τους μπορούν να δανειστούν βιβλία. Μπορούν να γίνουν συμφωνίες με ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες για την ανταλλαγή υλικού, υπό την προϋπόθεση ότι κανένα ίδρυμα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν απαιτεί το υλικό. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ανέπτυξε ένα σύστημα ταξινόμησης, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από πολλές βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α. για την ταξινόμηση βιβλίων και άλλου βιβλιοθηκονομικού υλικού. Λειτουργεί διαιρώντας τη γνώση σε 21 βασικές κατηγορίες σύμφωνα με το κάθε γράμμα του λατινικού αλφαβήτου και σε υποκατηγορίες. Οι κατηγορίες του συστήματος ταξινόμησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου είναι οι εξής: Aikin, Jane (2010). «Histories of the Library of Congress». Libraries & the Cultural Record 45 (1): 5–24. doi:10.1353/lac.0.0113. Anderson, Gillian B. (1989), «Putting the Experience of the World at the Nation's Command: Music at the Library of Congress, 1800-1917», Journal of the American Musicological Society 42 (1): 108–49, doi:10.2307/831419 Bisbort, Alan, and Linda Barrett Osborne. The Nation's Library: The Library of Congress, Washington, D. C. (Library of Congress, 2000) Cole, John Young. Jefferson's legacy: a brief history of the Library of Congress (Library of Congress, 1993) Cole, John Young. "The library of congress becomes a world library, 1815–2005." Libraries & culture (2005) 40#3: 385–398. in Project MUSE Cope, R. L. "Management Review of the Library of Congress: The 1996 Booz Allen & Hamilton Report," Australian Academic & Research Libraries (1997) 28#1 online Ostrowski, Carl. Books, Maps, and Politics: A Cultural History of the Library of Congress, 1783–1861 (2004) online Αρχειοθετήθηκε 2017-07-08 στο Wayback Machine. Rosenberg, Jane Aiken. The Nation's Great Library: Herbert Putnam and the Library of Congress, 1899–1939 (University of Illinois Press, 1993) Shevlin, Eleanor F.; Lindquist, Eric N. (2010). «The Center for the Book and the History of the Book». Libraries & the Cultural Record 45 (1): 56–69. doi:10.1353/lac.0.0112. Tabb, Winston (2003). «Library of Congress». Encyclopedia of Library and Information Science 3: 1593–1612. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Κούβακας, Θ., 1997 «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λάρους - Μπριτάνικα» Η Εγκυκλοπαίδεια του Διαφωτισμού ελεύθερα στο Διαδίκτυο - Ντενί Ντιντερό-ΑλαμπέρΕπίσημος ιστότοπος