Μπιλ Σάρμαν

Ο Ουίλιαμ Ουόλτον «Μπιλ» Σάρμαν (William Walton "Bill" Sharman, 25 Μαρτίου 1926 – 25 Οκτωβρίου 2013) ήταν Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, προπονητής και διοικητικό στέλεχος. Ως παίκτης αποτέλεσε μαζί με τον Μπομπ Κούζι το καλύτερο δίδυμο γκαρντ στην ιστορία του ΝΒΑ πρωταγωνιστώντας στην κατάκτηση τεσσάρων τίτλων πρωταθλήματος με τους Μπόστον Σέλτικς.

 Ο Σάρμαν ολοκλήρωσε το λύκειο στην Καλιφόρνια, πολιτεία στην οποία και γεννήθηκε και ήταν απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας (USC), όπου αγωνίστηκε με την ομάδα τόσο του μπάσκετ όσο και του μπέιζμπολ. Από το 1950 έως το 1955 έπαιξε επαγγελματικό μπέιζμπολ στο πρωτάθλημα με τους Μπρόκολντ Ντότζερς. Παράλληλα επιλέχθηκε από τους Ουάσιγκτον Κάπιτολς στον δεύτερο γύρο των ντραφτ του ΝΒΑ το 1950. Με την πρώτη του χρονιά είχε μέσο όρο 12,5 πόντους. Μετά τη διάλυση της ομάδας, επιλέχθηκε από τους Φορτ Γουέιν Πίστονς και στη συνέχεια ανταλλάχθηκε με τους Μπόστον Σέλτικς.Στην ομάδα της Βοστώνης αγωνίστηκε για 10 χρόνια, τα τέσσερα από τα πρώτα συνεχίζοντας και την παράλληλη καριέρα του στο μπέιζμπολ. Αναμφισβήτητα ο καλύτερος σουτέρ της εποχής του, ο Σάρμαν ήταν ένας από τους πρώτους γκαρντ του ΝΒΑ που ανέβασε το ποσοστό ευστοχίας του πάνω από τα 40 % για μία σεζόν. Ακόμα κατατάσσεται μεταξύ των κορυφαίων σε ποσοστό ευστοχίας στις ελεύθερες βολές με το εντυπωσιακό ποσοστό 88,3 % (91,1 % στα πλέι οφ) και ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα στις ελεύθερες βολές για επτά σεζόν, επίδοση ρεκόρ. Από το 1956 ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας για τέσσερις συνεχόμενες κανονικές περιόδους, με καλύτερη τη χρονιά 1958–59 με μέσο όρο 22,3 πόντους. Η εξαιρετική συνεργασία του με τον Κούζι βοήθησε τους Σέλτικς στην δημιουργία της μεγάλης ομάδας που ξεκίνησε την απόλυτη κυριαρχία της με το πρώτο πρωτάθλημα το 1957 και τρία ακόμα για τον Σάρμαν (1959, 1960, 1961). Ο ίδιος ψηφίστηκε στην πρώτη ή στη δεύτερη Ομάδα του ΝΒΑ επτά φορές και έπαιξε σε οκτώ αγώνες All-Star Game. Στο All-Star Game του 1955, πέτυχε τους 10 από τους 15 πόντους του στο τέταρτο δεκάλεπτο για να βοηθήσει την Ανατολή να κερδίσει 100–91, κερδίζοντας τον τίτλο του MVP της συνάντησης. Έκλεισε την καριέρα του με 12.665 πόντους σε 710 αγώνες (μ.ο. 17,8 ανά αγώνα).Αφού αποχώρησε ως παίκτης το 1961, διακρίθηκε ως καινοτόμος προπονητής. Είναι ο μόνος που κέρδισε πρωταθλήματα σε τρία επαγγελματικά πρωταθλήματα: την American Basketball League το 1962, το American Basketball Association το 1971 και το NBA το 1972. Οδήγησε επίσης τους Λος Άντζελες Λέικερς το 1971–72 στο καλύτερο ρεκόρ κανονικής περιόδου (69–13) στην ιστορία του ΝΒΑ μέχρι το 1995–96 οι Σικάγο Μπουλς πέτυχαν 72–10. Στους Λέικερς έμεινε για πέντε χρόνια (1971–76). Το πιο αξιοσημείωτο της προπονητικής του σταδιοδρομίας είναι ότι εισήγαγε το «shootaround» της ημέρας του παιχνιδιού, μια ελαφριά πρωινή προπόνηση που οι περισσότερες (αν όχι όλες) ομάδες του ΝΒΑ και του κολεγίου χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα. Μετά την αποχώρησή του από τα γήπεδα έγινε στη συνέχεια πρόεδρος των Λος Άντζελες Λέικερς, μαζί με τη δυναστεία της ομάδας της δεκαετίας του 1980 καθώς αυτή κατέκτησε πρωταθλήματα το 1980, '82, '85, '87 και '88, έτος κατά το οποίο αποσύρθηκε από τη θέση του. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, τόσο ως παίκτης (1975) όσο και ως προπονητής (2004) κάτι που έχει συμβεί σε 5 μόνο θρύλους του NBA (τότε ήταν ο τρίτος). Συμπεριλήφθηκε στην επετειακή ομάδα των 50 και 75 χρόνων του ΝΒΑ. Ως παίκτης: 4 × πρωταθλητής NBA (1957, 1959 - 1961) 8 × NBA All-Star (1953 - 1960) MVP του NBA All-Star Game (1955) 4 × All-NBA Πρώτη ομάδα (1956 - 1959) 3 × Δεύτερη ομάδα All-NBA ( 1953 , 1955 , 1960) Ομάδα 25ης επετείου NBA Ομάδα 50ης επετείου NBA Ομάδα 75ης επετείου NBA Νο 21 που αποσύρθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς Πρώτης ομάδας All-American (1950) 2 × All-PCC πρώτης ομάδας (1949, 1950) Νο 11 αποσύρθηκε από τους Trojan USCΩς προπονητής: Πρωταθλητής ΝΒΑ (1972) Πρωταθλητής ABA (1971) Πρωταθλητής ABL (1962) Προπονητής της χρονιάς στο ΝΒΑ (1972) ABA Προπονητής της Χρονιάς (1970) 3 φορές Προπονητής NBA All-Star Game (1968, 1972, 1973)Ως διοικητικό στέλεχος: 5 × πρωταθλητής NBA (1980, 1982, 1985, 1987, 1988) Αναλυτικά στατιστικά καριέρας Αρχειοθετήθηκε 2011-08-05 στο Wayback Machine. Bill Sharman