Μόντικα

Η Μόντικα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας της Ραγκούζας στην Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία, βρίσκεται στα Υβλαία Όρη και έχει 54.456 κατοίκους. Η Μόντικα έχει ρίζες από τη Νεολιθική εποχή και κυριαρχούσε σε ολόκληρη την περιοχή που αντιστοιχεί στη σημερινή επαρχία της Ραγκούζας. Μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν πρωτεύουσα κομητείας με μεγάλη πολιτιστική, οικονομική και πολιτική επίδραση στη νότια Ιταλία. Μετά από καταστροφικό σεισμό (1693) οικοδομήθηκε με νεοκλασικά κτίρια ρυθμού Μπαρόκ, η UNESCO την ανακήρυξε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

 Ο Θουκυδίδης γράφει ότι η πόλη ιδρύθηκε την περίοδο (1360 π.Χ. - 1031 π.Χ.), τον 7ο αιώνα π.Χ. την κατοίκησαν Σικελοί ως υποτελείς στις Συρακούσες. Η Μόντικα μαζί με ολόκληρη τη Σικελία καταλήφθηκαν από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία μετά τη μεγάλη νίκη της στις Αιγάδες Νήσοι επί της Καρχηδόνας με την οποία έληξε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (241 π.Χ.). Η Μόντικα ήταν μία από τις 35 "αυθόρμητα υποταγμένες" πόλεις της Σικελίας και καταπιέστηκε από τον τύραννο Βέρρες, κατόπιν έγινε ανεξάρτητος Δήμος. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος καταγράφουν την πόλη, το όνομά της εμφανίζεται αργότερα στο Ημερολόγιο του Αυτοκράτορα Αντωνίνου και στην Κοσμογραφία της Ραβέννας. Ο Σίλιος Ιταλικός (26 - 101) τη σχετίζει με τη Νέητο, σημερινή Νότο με την οποία βρίσκεται στην ίδια γειτονιά. Η Μόντικα εκχριστιανίστηκε γρήγορα μαζί με ολόκληρη τη νότια Σικελία, ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος ίδρυσε την Επισκοπή των Συρακουσών (61). Ο στρατηγός Βελισάριος έδιωξε τους Οστρογότθους (535) και η Σικελία πέρασε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο πληθυσμός της παρέμεινε Ελληνικός μέχρι τη Νορμανδική κατάκτηση τον 11ο αιώνα. Οι Άραβες κατέκτησαν τη Σικελία και δημιούργησαν το Εμιράτο της Σικελίας, οχύρωσαν την Ακρόπολη και η πόλη πέρασε μεγάλη περίοδο ευημερίας. Οι Νορμανδοί και ο αρχηγός τους Ρογήρος Α΄ της Σικελίας κατέκτησαν τη Μόντικα και την κοιλάδα του Νότο από τους Άραβες (1091). Η Μόντικα έγινε ανεξάρτητη κομητεία με την οικογένεια Κιαραμόντε που είχε υπό τον έλεγχο της το ένα τρίτο της Σικελίας, είχε ανεξάρτητα θεσμικά προνόμια και το δικαίωμα να κόβει δικά της νομίσματα. Την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου 1474) οι χριστιανοί κάτοικοι της Μόντικα προχώρησαν σε μεγάλη σφαγή απέναντι στο χριστιανικό στοιχείο της πόλης γνωστή ως "Σφαγή της Αναλήψεως". Το γεγονός αυτό ήταν η μεγαλύτερη σφαγή στην ιστορία της Σικελίας απέναντι σε Εβραίους, σφάχτηκαν 360 αθώοι, το σύνθημα που επικρατούσε ήταν "Χαίρε Μαρία! Θάνατος στους Εβραίους!". Ο σεισμός του 1693 κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της κοιλάδας του Νότο αλλά οι φθορές στη Μόντικα ήταν μικρότερες. Συμμετείχε στην Ιταλική ενοποίηση (1860) και παρέμεινε πρωτεύουσα επαρχίας μέχρι την εποχή που ενσωματώθηκε στην Επαρχία της Ραγκούζας. Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, "Εναντίον Βέρρες", Βιβλίο 1 Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φυσική Ιστορία, Τόμος Γ΄ Κλαύδιος Πτολεμαίος, Μαθηματική σύνταξις, Βιβλίο Γ΄ Σίλιος Ιταλικός, "Καρχηδονιακά", Βιβλίο ΙΔ΄ Gerard-Sharp, Lisa, ed. (1993). Sicily (illustrated ed.). APA Publications. Kenneth Meyer Setton (1969). A History of the Crusades: The first hundred years, edited by M. W. Baldwin (illustrated ed.). Univ of Wisconsin Press. The Modern Part of an Universal History: From the Earliest Account of Time. Compiled from Original Writers. By the Authors of The Antient Part. S. Richardson, T. Osborne, C. Hitch, A. Millar, John Rivington, S. Crowder, P. Davey and B. Law, T. Longman, and C. Ware. 1759. Μόντικα