IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ειδική βαθμολογία Fair Play

Η ειδική βαθμολογία Fair Play (Ευ Αγωνίζεσθαι) είναι βαθμολογία που καταρτίζει η UEFA με την οποία αξιολογούνται οι επιδόσεις των Ευρωπαϊκών χωρών και ομάδων σε θέματα σχετικά με το Fair Play (Ευ Αγωνίζεσθαι). Η βαθμολογία άρχισε να καταρτίζεται από το 1995. Με βάση την βαθμολογία αυτή εξασφαλίζονται τρεις επιπλέον θέσεις ομάδων στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Για την περίοδο 2011-12 τις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας κατέλαβαν οι χώρες Νορβηγία, Φινλανδία και Ολλανδία, ενώ η Ελλάδα κατέλαβε την 45η θέση κερδίζοντας δύο θέσεις από την προηγούμενη χρονιά όπου είχε κατελάβει την 47η και τελευταία θέση (εξαιρουμένων των χωρών με αριθμό αγώνων στα εγχώρια πρωταθλήματα χαμηλότερο από το κατώτατο όριο).

 Για την κατάρτιση της ειδικής βαθμολογίας fair play λαμβάνεται υπόψη η παρουσία των ομάδων των ανώτερων κατηγοριών κάθε χώρας στις εγχώριες και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η βαθμολογία κάθε χρονιάς αφορά την περίοδο από 1η Ιουνίου έως 31 Μαΐου του επόμενου έτους. Οι χώρες που εξασφαλίζουν τις τρεις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας και ξεπερνούν παράλληλα το βαθμολογικό όριο των 8 βαθμών, εξασφαλίζουν μία ακόμα θέση στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Την θέση καταλαμβάνει η ομάδα που είναι πρώτη στην ειδική βαθμολογία fair play της χώρας που κατέλαβε μία από τις πρώτες θέσεις. Αν η ομάδα αυτή έχει εξασφαλίσει ήδη την έξοδό της σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση το εισιτήριο πηγαίνει στην αμέσως επόμενη ομάδα της κατάταξης. Τα κριτήρια με τα οποία γίνεται η επιλογή αφορούν: Τις κάρτες που δέχονται οι ποδοσφαιριστές των ομάδων Το θετικό παιχνίδι που αντιστοιχεί στην συνεχή προσπάθεια της ομάδας για επίτευξη καλύτερου σκορ Τον σεβασμό στον αντίπαλο Τον σεβασμό στον διαιτητή Την συμπεριφορά των μελών της αποστολής της ομάδας Την συμπεριφορά των οπαδών της ομάδας
CAM4

Το CAM4.com (ευρέως γνωστό ως CAM4), που ανήκει στην εταιρεία Granity Entertainment, είναι ένας ιστότοπος ζωντανής ροής βίντεο μέσω web camera, με δυνατότητα φιλτραρίσματος κατηγοριών σε: γυναίκες, άνδρες, τρανσέξουαλ ή ζευγάρια, κυρίως ερασιτεχνών. Οι μεταδόσεις, συνήθως περιέχουν γύμνια και σεξουαλική δραστηριότητα, που κυμαίνονται από στριπτίζ και βρωμόλογα έως και αυνανισμό με ερωτικά παιχνίδια.

 Το CAM4 χρησιμοποιείται κυρίως από ερασιτέχνες, που τους αρέσει να εκπέμπουν μόνο για διασκέδαση ή για να κερδίζουν χρήματα μέσω των ζωντανών ροών τους στον ιστότοπο. Οι πελάτες του ιστότοπου μπορούν να αγοράσουν εικονικά νομίσματα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δώσουν φιλοδώρημα στους καλλιτέχνες ή για να παρακολουθήσουν ιδιωτικές μεταδόσεις. Οι πελάτες μπορούν να χρησιμοποιούν ζωντανή συνομιλία κειμένου για να μιλήσουν μεταξύ τους ή σε κάθε δωμάτιο καλλιτέχνη. Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν μία web camera και ένα μικρόφωνο για να μεταδίδουν ζωντανά βίντεο και ήχο στο δωμάτιο τους. Οι καλλιτέχνες του CAM4 μπορούν να διδαχθούν από τη Νίκκι Νάιτ, ένα πρώην webcam μοντέλο και την «κορυφαία εκπαιδεύτρια γυναικών webcam καλλιτεχνών της βιομηχανίας πορνό».Το Μάιο του 2016, το CAM4 συνεργάστηκε με το VRtube.xxx για να προωθήσουν το CAM4VR, μία live cam εμπειρία 360° 3D εικονικής πραγματικότητας, διαθέσιμη στην πλατφόρμα CAM4. Η συνιδρύτρια του VRTube.xxx Έλα Ντάρλινγκ ηγήθηκε της πρωτοβουλίας. Ο ιστότοπος λειτουργεί με την Έλα Ντάρλινγκ να διανέμει κάμερες εικονικής πραγματικότητας στα μοντέλα. Το βραβείο XBIZ για το Live Cam Site της χρονιάς απονεμήθηκε στο CAM4 το 2015. Το 2016, το CAM4.com κέρδισε ένα βραβείο Webcam για την Καλύτερη Webcam Ευρωπαϊκή Ιστοσελίδα Ενηλίκων. Επιπλέον, ένας συν-ιδρυτής του CAM4 εισήχθη στο Adult Webcam Awards Hall of Fame. Επίσημος ιστότοπος
Χίμαιρα (μυθολογία)

Στην Ελληνική μυθολογία αναφέρεται η Χίμαιρα ως ένα φοβερό τέρας, ένα μυθολογικό ζώο,που εξέπνεε φωτιά, είχε σώμα κατσίκας, κεφάλι λιονταριού, και η ουρά του κατέληγε σε φίδι. Σύμφωνα με άλλες περιγραφές, είχε περισσότερα από ένα κεφάλια, συνηθέστερα τρικέφαλος (κεφαλή λέοντα, κατσίκας και δράκοντα). Η Χίμαιρα σύμφωνα με την ιστορία είχε με τον Όρθρο ένα παιδί τη Σφίγγα.

 Κατά τον Ησίοδο η Χίμαιρα ήταν κόρη του Τυφώνα και της Έχιδνας. Η Χίμαιρα ενώθηκε με τον Όρθρο και απόγονοί τους ήταν το Λιοντάρι της Νεμέας και η Σφίγγα. Το τέρας αυτό φερόταν να το εξέτρεφε ο βασιλιάς της Καρίας Αμισόδωρος. Τελικά φονεύτηκε από τον Βελλερεφόντη, που ίππευε ένα ιπτάμενο άλογο, τον Πήγασο, στην Καρία, με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. Υπάρχουν περισσότερες από μία περιγραφές σχετικά με τον τρόπο που έγινε αυτό. Σύμφωνα με μία, ο Βελλερεφόντης απλώς τη χτύπησε με το ακόντιό του. Σύμφωνα με μία άλλη, χρησιμοποίησε μολύβι, το οποίο έλιωσε από την καυτή της ανάσα και την σκότωσε. Αλλά και για κατοικία του ζώου αυτού αναφέρονται πολλές περιοχές όπως η Φρυγία, οι Ινδίες, ακόμη και η Λιβύη. Επισημότερες όμως φέρονται η αρχαία Κόρινθος και η Σικυώνα που παράσταση αυτής έφεραν τα νομίσματά τους αλλά και οι ασπίδες των οπλιτών τους. Παρόμοιες απεικονίσεις σε ασπίδες έφεραν και οι οπλίτες της Κυζίκου και της Ζελείας. Οι μύθοι της Χίμαιρας βρίσκονται, στην Αινειάδα του Βιργίλιου, στην Ιλιάδα (Ζ' 179-182), του Ομήρου, στη Θεογονία του Ησίοδου κ.α. Από την ανάλυση και ερμηνεία των διαφόρων αναφορών περί της Χίμαιρας καθίσταται εμφανές ότι πρόκειται για αλληγορική αναφορά του ηφαιστειώδους εδάφους της Λυκίας που προήλθε κατά μεν τον Σκύλακα από έκρηξη ηφαιστείου κοντά στη Φασηλίδα, κατά δε τον Στράβωνα, (ΙΔ' 665), από κάποια ηφαιστειώδη χαράδρα του όρους Κράγου. Όσο για την εξωτερική όψη του τέρατος, ερμηνεύεται ως εξής: στους πρόποδες του ηφαιστείου ζούσαν πολλά φίδια, στην μέση ζώνη έβοσκαν κατσίκια και στα στόμια φώλιαζαν λιοντάρια. Στην φαντασία των αρχαίων δημιουργήθηκε λοιπόν το τερατόμορφο σύμπλεγμα της Χίμαιρας. Η δημώδης ελληνική έκφραση «κυνηγάω χίμαιρες», σημαίνει «επιδιώκω κάτι ανέφικτο». Επίσης και η γαλλική έκφραση "Se repaître de chimères" (χαίρεται, απολαμβάνει "τρέφεται" με χίμαιρες). Ο όρος «Χίμαιρα» χρησιμοποιείται σήμερα για να περιγράψει όντα ή αντικείμενα που δημιουργήθηκαν από το συνδυασμό ετερόκλητων στοιχείων. Για παράδειγμα, στη Γενετική περιγράφει ζωντανούς οργανισμούς που έχουν περισσότερους από έναν Γενετικούς κώδικες, ή κύτταρα από περισσότερους από έναν οργανισμούς (βλ. Χίμαιρα (γενετική)). Γιαναρτάς "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.18ος, σ.637-638.
Οικογένεια Νέγρη

Η οικογένεια Νέγρη είναι φαναριώτικη οικογένεια της Κωνσταντινούπολης, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στις επιστήμες και την πολιτική. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Γένοβα.

 Θεόδωρος Νέγρης, Μέγα Ποστέλνικος της Βλαχίας και σύζυγος της Σουλτάνας Ρίζου - ΝερουλούΓεώργιος Νέγρης, αξιωματούχος στην οθωμανική αυλή, σύζυγος Μαρίας Σούτσου και γιος του ΘεόδωρουΘεόδωρος Νέγρης (πολιτικός), πολιτικός της επανάστασης του 1821 και γιος του ΓεώργιουΚωνσταντίνος Νέγρης, αξιωματούχος στην οθωμανική αυλή, Καϊμακάμης της Μολδοβλαχίας, σύζυγος Ευφροσύνης Νικολάου Μαυρογένη και γιος του ΘεόδωρουΝικόλαος Νέγρης, γερουσιαστής στη Ρουμανία και γιος του ΚωνσταντίνουΙωάννης Νέγρης, έμποροςΚωνσταντίνος Ι. Νέγρης, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και γιος του ΙωάννηΘεόδωρος Νέγρης, καθηγητής μαθηματικών στη Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων και γιος του ΚωνσταντίνουΚωνσταντίνος Θ. Νέγρης, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και γιος του ΘεόδωρουΦωκίων Νέγρης, μεταλλειολόγος, πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, βουλευτής, υπουργός και γιος του ΚωνσταντίνουΛουκία Νέγρη, σύζυγος Ασημάκη Ζαΐμη και κόρη του ΦωκίωναΘρασύβουλος Α. Ζαΐμης, αντιστράτηγος, σύζυγος της Ιωάννας Γεωργαντά και γιος της ΛουκίαςΛουκία Δρούλια, ιστορικός, σύζυγος του Ανδρέα Κωνσταντίνου Δρούλια και κόρη του ΘρασύβουλουΈλλη Δρούλια, ιστορικός, διευθύντρια της Βιβλιοθήκης της Βουλής και κόρη της ΛουκίαςΦωκίων Ζαΐμης, βουλευτής, υπουργός και γιος της ΛουκίαςΑνδρέας Φ. Ζαΐμης, βουλευτής και γιος του ΦωκίωναΚωνσταντίνος Ζαΐμης, πολιτευτής και γιος του Ανδρέα Νικόλαος Ζαΐμης, στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και γιος του ΑνδρέαΕλένη Νέγρη, σύζυγος Νικολάου Νοταρά και κόρη του ΚωνσταντίνουΆννα Νοταρά, σύζυγος Γκόραμ Στήβενς και κόρη της Ελένης Ελένη Νοταρά, σύζυγος Νικολάου Περόγλου και κόρη της ΕλένηςΜαριέττα Περόγλου, σύζυγος Δεκαβάλλα και κόρη της ΕλένηςΚωνσταντίνος Δεκαβάλλας, αρχιτέκτονας, καθηγητής στο Πολυτεχνείο και γιος της ΜαριέτταςΣουλτανίτζα Νέγρη, σύζυγος Δημητρίου ΜιμήΑλέξανδρος Νέγρης, αξιωματούχος στη Ρωσία, σύζυγος της Ελένης Κωνσταντίνου Υψηλάντη και γιος του ΘεόδωρουΑλέξανδρος Α. Νέγρης, πανεπιστημιακός και γιος του Αλέξανδρου
Φραγκίσκος του Κοντί

Ο Φραγκίσκος (François de Bourbon, prince de Conti, 19 Αυγούστου 1558 - 3 Αυγούστου 1614) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ. Πήρε τον τίτλο του μαρκησίου του Κοντί (1581-1597) και ανέβηκε στην τάξη του πρίγκιπα.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Κονντέ και της Ελεονώρας, κόρης του Καρόλου κόμη του Ρουσύ & κυρίου του Ρουά. Ανήκε στην παλιά πίστη και δεν πήρε μέρος στους θρησκευτικούς πολέμους ως το 1587, όταν η δυσπιστία του Ερρίκου, δούκα του Γκιζ, τον έκαναν να υποστηρίξει ανοιχτά τον εξάδελφό του, Ερρίκο της Ναβάρρας, μέλλοντα βασιλιά Ερρίκο Δ΄. Μετά την άνοδο εκείνου στον θρόνο εξακολουθούσε να τον υποστηρίζει έντονα και μάλιστα μετά τον θάνατο του καρδιναλίου Καρόλου των Βουρβόνων (1590), έγινε ένας από τους υποψήφιους μνηστήρες του θρόνου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1581 την Ιωάννα-Φραγκίσκη ντε Κοέμ, κόρη του Λουδοβίκου κυρίου του Λυσέ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1601 απεβίωσε η Ιωάννα-Φραγκίσκη και ο Φρακίσκος έκανε το 1605 δεύτερο γάμο, με τη Λουίζα-Μαργαρίτα της Λωρραίνης (1574-1631), κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο Φραγκίσκος απεβίωσε χωρίς να αφήσει απογόνους. Η χήρα του κατέφυγε στην Αυλή της Μαρίας των Μεδίκων, όπου δέχθηκε πολλές τιμές. Ενεπλάκη σε συνωμοσία κατά του καρδινάλιου Ρισελιέ, αλλά απέτυχε και εξορίστηκε στο Ε, κοντά στην Αμιένη, όπου και πέθανε.
Χότσεμπορζ

Το Χότσεμπορζ ( τσέχικα: [ˈxocɛbor̝̊] ; γερμανικά: Chotieborsch‎) είναι μια κωμόπολη στην περιφέρεια Χαβλίτσκουβ Μπροντ στην περιοχή Βισότσινα της Τσεχίας. Έχει περίπου 9.100 κατοίκους. Το ιστορικό κέντρο της πόλης είναι καλά διατηρημένο και προστατεύεται από το νόμο ως ζώνη αστικού μνημείου.

 Τα χωριά και οι οικισμοί Μπίλεκ, Ντόμπκοβ, Κλουζόβι, Ποτσάτκι, Πρζιγέμκι, Ράνκοβ, Στρζίζοβ και Σβίνι αποτελούν διοικητικά μέρη του Χότσεμπορζ. Το όνομα προέρχεται από το προσωπικό όνομα Chotěbor. Υπήρχε το αρχοντικό του Χότσεμπορζ, το οποίο ανήκε πιθανότατα στον ευγενή Χότσεμπορζ του Βσίνιτσε. Το Χότσεμπορζ βρίσκεται περίπου 14 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Χαβλίτσκουβ Μπροντ και 34 χιλιόμετρα βόρεια της Γίχλαβα. Το υψηλότερο σημείο είναι ο λόφος Φίντλερουβ στα 615 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Υπάρχουν πολλές λίμνες με ψάρια στα περίχωρα της κωμόπολης. Η πρώτη γραπτή αναφορά του Χότσεμπορζ είναι από το 1265. Λόγω των ορυχείων αργύρου στην περιοχή, ο βασιλιάς Ιωάννης της Βοημίας αγόρασε το χωριό και το 1331 το ανήγαγε σε κωμόπολη. Υπήρξε βασιλική κωμόπολη μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, όταν την απέκτησαν οι Τρτσκα της οικογένειας Λίπα.Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, οι ιδιοκτήτες άλλαζαν συχνά. Ο Βίλεμ Λέοπολντ Κίνσκι έχτισε εκεί ένα κάστρο το 1701–1702. Από το 1836 έως το 1948, το κάστρο ανήκε στην οικογένεια Ντομπρζένσκι του Ντομπρζένιτσε. Το κάστρο επέστρεψε στην ιδιοκτησία τους το 1992. Ο μεγαλύτερος εργοδότης που εδρεύει στην πόλη είναι η εταιρεία GCE, κατασκευαστής προμηθειών συγκόλλησης. Απασχολεί περισσότερα από 500 άτομα. Το Χότσεμπορζ είναι γνωστό για το κάστρο του. Είναι ένα μπαρόκ κτίριο με στοιχεία ιταλικής αρχιτεκτονικής. Περιλαμβάνει μια έκθεση του μουσείου της πόλης. Το συγκρότημα του κάστρου περιλαμβάνει παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας και πάρκο αγγλικού στιλ. Η πλατεία της πόλης περιστοιχίζεται από νεοκλασικές κατοικίες. Χτίστηκαν με ανακατασκευή των κατοικιών, που καταστράφηκαν από πυρκαγιά το 1832 και οι στοές περιτοιχίστηκαν. Το ορόσημο της πλατείας είναι το πρώην δημαρχείο με έναν χαρακτηριστικό πύργο του ρολογιού. Η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου του Μεγάλου χτίστηκε στη θέση ενός ρωμανικού παρεκκλησίου του 12ου αιώνα, το οποίο ήταν παλαιότερο από την πόλη. Ο ναός ξαναχτίστηκε πολλές φορές μετά από συχνές πυρκαγιές. Η σημερινή του μορφή είναι μετά τη νεογοτθική ανακατασκευή το 1894–1895. Το Χότσεμπορζ είναι αδελφοποιημένο με τις πόλεις: Τιάτσιβ, Ουκρανία Tiszafüred, Ουγγαρία Επίσημος ιστότοπος
Λίτσα Φωκίδου

Η Λίτσα (ή Έλσα) Παπαστεργίου Φωκίδου (19 Οκτωβρίου 1929 - 25 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ελληνίδα φιλόλογος, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και δημοτική σύμβουλος Πανοράματος. Έγινε γνωστή ως η πρώτη παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Ήταν παντρεμένη με τον γνωστό αρχιτέκτονα εσωτερικών χώρων, Γιώργο Φωκίδη, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη την Μαρίνα Φωκίδη.

 Η Λίτσα Φωκίδου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Τον Σεπτέμβριο του 1960 ανέλαβε το ρόλο της παρουσιάστριας της πρώτης τηλεοπτικής εκπομπής που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της πειραματικής εκπομπής της ΔΕΗ, από το χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, μιας προσπάθειας που διήρκεσε μόλις 23 ημέρες. Είχε παρουσιάσει, στην 1η εκπομπή, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, την Μαίρη Λω στο τραγούδι και τον Νίκου Γιάκοβλεφ στο πιάνο. Ακολούθησε μακρά σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε επί 25 έτη στην Εφημερίδα "Ελληνικός Βορράς", ενώ παράλληλα ήταν τακτική συνεργάτιδα της ΕΤ3 και του ραδιοφωνικού σταθμού Αntenna Θεσσαλονίκης. Υπήρξε απο τα ιδρυτικά στελέχη και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του κολεγίου ICBS . Για πολλα συναπτά έτη παρουσίασε και επιμεληθηκε μαζί με τον ηθοποιο Διονύση Καλό την τηλεοπτική εκκπομή Εν Ολίγοις στην κρατική τηλεόραση ΕΤ3 .Τα τελευταία χρόνια παρουσίαζε τα πρωινά του Σαββατοκύριακου στον FM100, την εκπομπή "αισιόδοξα και από καρδιάς", με κεντρικό σύνθημα ότι η ζωή είναι ωραία και μπορούμε να ελπίζουμε σε ηλιόλουστες μέρες και καλύτερο αύριο. Ήταν αγαπητή στο κοινό και μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές των ερτζιανών της Θεσσαλονίκης. Ως πτυχιούχος Φιλοσοφικής, είχε αναλάβει μεταφράσεις βιβλίων , είχε συμμετάσχει ως εισηγήτρια σε παρουσιάσεις βιβλίων και επιμελούνταν εκπομπές για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Επίσης, είχε εργαστεί αναλαμβάνοντας καθήκοντα υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων . Ενεργή στην πολιτική ζωή της περιοχής του Πανοράματος, όπου κατοικούσε, είχε εκλεγεί δύο φορές δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό του δημάρχου Ιγνάτιου Καϊτεζίδη. Διετέλεσε επί οκταετία γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Πανοράματος και το ίδιο χρονικό διάστημα άσκησε καθήκοντα αντιδημάρχου Πολιτισμού στον ίδιο δήμο. Πεθανε αιφνίδα νωρίς το πρωί της Παρασκευής 25 Ιανουαρίου 2008, από πνευμονική εμβολή. Κηδεύτηκε στις 3μμ της επόμενης μέρας, στον ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονα Πανοράματος, δημοσία δαπάνη.
Σομόνι

Το σομόνι (somoni, τατζικικά cомонӣ, κωδικός ISO 4217: TJS ) είναι το νόμισμα του Τατζικιστάν και υποδιαιρείται σε 100 ντιράμ (diram, дирам). Το νόμισμα έλαβε την ονομασία του από τον πατέρα του έθνους των Τατζίκων, Ισμαήλ Σαμάνι (πολλές φορές γράφεται και Ισμοΐλ Σομόνι). Σήμερα το σομόνι είναι το νόμισμα με την υψηλότερη αξία στην Κεντρική Ασία.

 Πρώτο νόμισμα στο Τατζικιστάν όταν έγινε ανεξάρτητο ήταν το Ρούβλι. Το νόμισμα αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου 1995 και υποδιαιρούνταν σε 100 τάνγκα, χωρίς όμως να υπάρχει τέτοια ονομαστικά αξία τόσο σε κέρματα, όσο και σε χαρτονομίσματα. Το ρούβλι παρέμεινε ως το 2000. Το σομόνι εισήχθη στις 30 Οκτωβρίου του 2000και αντικατέστησε το Ρούβλι Τατζικιστάν, σε ισοτιμία του 1 σομόνι προς 1000 ρούβλια. Η σειρά κερμάτων που είναι σε χρήση σήμερα είναι [1] σε αξίες των 5, 10, 20, 25 και των 50 ντιράμ καθώς επίσης και των 1, 3 και 5 σομόνι. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 20, 50 ντιράμ και των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομόνι. To Τατζικιστάν στην Παγκόσμια Νομισματική Ιστορία. Πινακοθήκη κερμάτων
Άντριαν Χάσλερ

Ο Άντριαν Χάσλερ (Adrian Hasler, γενν. στις 11 Φεβρουαρίου 1964) είναι αρχηγός της Εθνικής Αστυνομίας του Λίχτενσταϊν και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου από τις 27 Μαρτίου 2013. ως τις 25 Μαρτίου 2021.

 Σπούδασε οικονομολόγος. Φοίτησε στο Γυμνάσιο του πριγκιπάτου και σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο του Αγίου Γάλλου. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2001 με το Προοδευτικό Κόμμα των Πολιτών (FBP) και παραιτήθηκε το Μάρτιο του 2004, προκειμένου να αναλάβει νέος αρχηγός της Αστυνομίας. Την 1η Απριλίου 2004 απέλυσε τον προσωρινό αρχηγό της Αστυνομίας, Μάρτιν Μάγιερ και αργότερα και τον υπαρχηγό του. Είναι παντρεμένος με την Γκουντρούν Χάσλερ και έχουν 2 γιους, τον Πασκάλ και το Λουί. Το 2012 πήρε το χρίσμα από το FBP και έγινε υποψήφιος πρωθυπουργός. Μετά την εκλογική του νίκη το 2013 ορκίστηκε πρωθυπουργός, το Μάρτιο του 2013. Ο νέος πρωθυπουργός δήλωσε ότι είναι έτοιμος να συζητήσει την ανταλλαγή πληροφοριών με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τους καταθέτες των τραπεζών στο πριγκιπάτο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Adrian Hasler στο Wikimedia Commons
Όργιο

Στη σύγχρονη χρήση, όργιο είναι μία ερωτική ομαδική συγκέντρωση, όπου οι επισκέπτες συμμετέχουν ελεύθερα σε ανοιχτή και ανεξέλεγκτη σεξουαλική δραστηριότητα ή σε ομαδική συνουσία. Τα πάρτυ ανταλλαγής συντρόφων δεν συμμορφώνονται πάντα με αυτόν τον ορισμό, επειδή σε πολλά τέτοια πάρτυ οι σεξουαλικοί σύντροφοι μπορεί όλοι να γνωρίζουν ο ένας τον άλλον ή τουλάχιστον να έχουν κάποιο κοινό χαρακτηριστικό της οικονομικής τάξης, του εκπαιδευτικού επιτεύγματος ή άλλων κοινών χαρακτηριστικών. Ορισμένοι swingers υποστηρίζουν ότι ένα όργιο, σε αντίθεση με ένα σεξουαλικό πάρτι, απαιτεί κάποια ανωνυμία των σεξουαλικών συντρόφων σε πλήρη σεξουαλική απομόνωση.Η συμμετοχή σε ένα «όργιο» είναι μια κοινή σεξουαλική φαντασίωση και η ομαδική συνουσία που στοχεύει σε τέτοιους καταναλωτές είναι ένα υπογένος σε πορνογραφικές ταινίες. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης μεταφορικά σε εκφράσεις, όπως «όργιο χρώματος» ή «όργιο καταστροφής» για να υποδείξει υπεραφθονεία.

 Στην αρχαία ελληνική θρησκεία, τα όργια ήταν εκστατικές τελετές χαρακτηριστικές των ελληνικών και ελληνιστικών μυστηριακών θρησκειών. Σε αντίθεση με τη δημόσια θρησκεία, ή τις ιδιωτικές θρησκευτικές πρακτικές ενός νοικοκυριού, τα μυστήρια ήταν ανοιχτά μόνο για τους μυημένους, και έτσι ήταν «μυστικά». Μερικές τελετές πραγματοποιούνταν τη νύχτα. Τα οργιά ήταν μέρος των Ελευσίνιων Μυστηρίων, των Διονυσιακών Μυστηρίων και της λατρείας της Κυβέλης, η οποία περιελάμβανε τον ευνουχισμό των ιερέων της σε μια φρενήρη έκσταση. Λόγω της μυστικής, νυχτερινής και άγραφης φύσης τους, τα όργια ήταν θέμα εικασίας λαγνείας και αντιμετωπίζονταν με καχυποψία, ιδιαίτερα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι προσπάθησαν να καταστείλουν τους Βακχανάλιους το 186 π.Χ.. Τα όργια θεωρούνταν ευρέως ότι αφορούσαν το σεξ, αλλά, ενώ η σεξουαλικότητα και η γονιμότητα ήταν πολιτισμικές ανησυχίες, ο πρωταρχικός στόχος των οργίων ήταν να επιτύχουν μια εκστατική ένωση με το θεϊκό. Σκηνές οργίου εμφανίζονται σε διάφορες ταινίες, όπως οι Zoolander 2, Eyes Wide Shut, Sausage Party και The Wolf of Wall Street. Βακχανάλια Γκανγκ μπανγκ Άντκινς, Λέσλι και Άντκινς, Ρόι A. (1998). Εγχειρίδιο για τη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα (ISBN 0-19-512491-X) Αλεξάντερ, Τίμοθι Τζέι (2007). Ο Ελληνισμός σήμερα (ISBN 978-1-4303-1427-1) Αλεξάντερ, Τίμοθι Τζέι (2007). Ένας οδηγός για αρχάριους στον Ελληνισμό (ISBN 978-1-4303-2456-0) Μπάρνετ, Τζον (2005). Πρώιμη ελληνική φιλοσοφία (ISBN 1-4021-9753-5) Ντίλον, Μάθιου (2002). Κορίτσια και γυναίκες στην κλασική ελληνική θρησκεία (ISBN 0-415-20272-8) Μαφεσόλι, Μίκελ (1993). Η σκιά του Διονύσου: μια συμβολή στην κοινωνιολογία του οργίου (ISBN 978-0-7914-1239-8) Πέρσον, Μάρτιν (1970). Η μινωική-μυκηναϊκή θρησκεία και η επιβίωσή της στην ελληνική θρησκεία (ISBN 0-8196-0273-6) Ουίλσον, Νάιζτελ Γκάι Ουίλσον (2005). Εγκυκλοπαίδεια της Αρχαίας Ελλάδας (ISBN 0-415-97334-1) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Orgy in art στο Wikimedia Commons Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Orgy στο Wikimedia Commons
Τουρισμός στη Μολδαβία

Ο Τουρισμός στη Δημοκρατία της Μολδαβίας συγκεντρώνεται στα φυσικά τοπία και στις ιστορικές τοποθεσίες. Η χώρα προσφέρεται και για οινοτουρισμό, και οι «δρόμοι του κρασιού» περνούν από αμπελώνες/οινοποιεία σε όλην την χώρα, από την Κρίκοβα, το Πουρκάρι, τη Βινογκράντοβκα, το Ρομανέστι, το Κόζουσνα, το Μίλεστιι Μίτσι. Το 2015 η Μολδαβία δέχτηκε 2,85 εκατομμύρια επισκέπτες.

 Από τον Ιανουάριο του 2007, για τη Μολδαβία ισχύει καθεστώς ταξιδίων απαλλαγμένων από την υποχρέωση θεωρήσεων (βίζας) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ιαπωνία και την Ελβετία, που διευκολύνει τους ξένους τουρίστες. Από το 2012 η Μολδαβία απάλλαξε τους Τούρκους πολίτες από την υποχρέωση θεώρησης (βίζας) για την επίσκεψη στη χώρα τους. Η Μονή Καπριάνα - βρίσκεται στο χωριό Καπριάνα και είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Μολδαβίας. Το Κέντρο της πόλης Κισινάου Το Μοναστήρι Χάνκου Το Μουσείο Εθνικής Μνήμης (μολδαβικά: Muzeul Memoriei Neamului) - πρόκειται για ένα μουσείο στο Κισινάου που είναι αφιερωμένο στα θύματα από τη Σοβιετική κατοχή της Βεσσαραβίας και της Βόρειας Μπουκοβίνας, και μνημονεύει της αντι-κομμουνιστική αντίσταση στην περιοχή. Εθνικό Αρχαιολογικό και Ιστορικό Μουσείο της Μολδαβίας - βρίσκεται στο Κέντρο του Κισινάου Το Μοναστήρι του Νέου Νέαμτς - ένα αντρικό Μολδαβικό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στο Κιτσκάνι. Το Παλαιό Όρχεϊ - ένα ιστορικό και αρχαιολογικό συγκρότημα που βρίσκεται στο Τρεμπουζένι Η Μονή καλογραιών της Σαχάρνα Το Οχυρό Σορόκα - ένα ιστορικό φρούριο στη σύγχρονη πόλη Σοροκα, στη Δημοκρατία της Μολδαβίας. Το Μουσείο του Μανούκ Μπέη (μολδαβικά: Muzeul Manuc Bey) - πρόκειται για ένα μουσείο κοντά στο Κισινάου Ο αριθμός των επισκεπτών που δέχτηκε η Μολδαβία κατά την περασμένη δεκαετία: Το 2015 οι περισσότεροι επισκέπτες προήλθαν από τις χώρες του πίνακα: Τα κύρια μέσα μεταφοράς στη Μολδαβία είναι τα τρένα με 1.138 χλμ. σιδηροδρόμων και τα αυτοκίνητα με ένα σύστημα 12.730 χλμ. αυτοκινητοδρόμων συνολικά, με συμπεριλαμβανόμενα 10.937 χλμ. πεζοδρόμια. Η μοναδική διεθνής αεροπορική πύλη της Μολδαβίας είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κισινάου. Ο τερματικός σταθμός του Γκιουργκουλέστι στο Δούναβη είναι κατάλληλος για μικρά ποντοπόρα πλοία. Ένα μικρότερο αλλά σημαντικό ποσοστό μεταφορών γίνεται με πλεύση στους ποταμούς Προύθο και Δνείστερο. Την 28η Απριλίου 2006 η Μολδαβία παρουσίασε ένα νέο τουριστικό λογότυπο μαζί με το νέο διαφημιστικό σύνθημα «Ανακαλύψτε μας». Το νέο λογότυπο απεικονίζει ένα κίτρινο διαμάντι που περιέχει έναν κίτρινο ήλιο, ένα πράσινο φύλλο, μία πορτοκαλιά πέτρα και ένα κόκκινο λουλούδι. Καλώς ήρθατε στη Μολδαβία! Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Μολδαβία από τα Βικιταξίδια Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tourism in Moldova στο Wikimedia Commons
Μαργαρίτα των Βουρβόνων

Η Μαργαρίτα (5 Φεβρουαρίου 1438 - 24 Απριλίου 1483) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του δούκα του Μπουρμπόν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας. Ήταν η κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα της Μπουρμπόν και της Αγνής των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.

 Παντρεύτηκε στις 6 Απριλίου 1472 στον πρώτο του γάμο τον Φίλιππο Β΄ δούκα της Σαβοΐας, με τoν οποίο απέκτησε: Λουίζα, παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βαλουά κόμη του Ανγκουλέμ, με τον οποίο απέκτησε: Φραγκίσκος Α΄, βασιλιάς της Γαλλίας. Η κόρη του: Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ-Φιλιβέρτο δούκα της Σαβοΐας. Μαργαρίτα 1492–1549, σύζυγος του Ερρίκου Β΄ των Αλμπρέ βασιλιά της Ναβάρρας. Τζιρόλαμο 1478. Φιλιβέρτος Β΄ 1480-1504, δούκας της Σαβοΐας.Απεβίωσε στο Σατώ ντε Ποντ ντ'Αιν σε ηλικία 45 ετών. Hand, Joni M. (2013). Women, Manuscripts and Identity in Northern Europe, 1350-1550. Ashgate Publishing Limited. Knecht, R.J. (1982). Francis I. Cambridge University Press.
Αστεγία στην Ελλάδα

Η αστεγία στην Ελλάδα είναι σημαντικό κοινωνικό ζήτημα. Σύμφωνα με εκτίμηση, η αστεγία επηρεάζει πάνω από 20.000 άτομα μόνο στην Αθήνα. Μερικοί ερευνητές επισημαίνουν το πρόβλημα της έλλειψης επαρκών δεδομένων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις για την τεκμηρίωση της ορατής και κρυφής έλλειψης στέγης στην Ελλάδα. Παρά την επιδείνωση του προβλήματος, έχουν αναπτυχθεί πολιτικές για την αντιμετώπιση του.

 Παραδοσιακά, η επιθυμία για την (ιδιόκτητη) κατοχή ή τη χρήση καταλύματος (στέγης) είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας, με την ουσία του ζητήματος στέγασης να εκφράζεται από τη συνηθισμένη, λαϊκή έκφραση «να βάλω ένα κεραμύδι στο κεφάλι μου». Κατά εποχές, δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που δεν ευνοούσαν την σύντομη υλοποίηση της παραπάνω προσδοκίας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού (με αποτέλεσμα νέα ζευγάρια να διαμένουν μαζί με τους γονείς τους κλπ). Η μεγαλύτερη κρίση του θέματος αυτού στην Ελλάδα προέκυψε αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και ακολούθως το 1923-24 με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας, όταν χρειάστηκε σε σύντομο χρόνο να εξευρεθεί ο τρόπος και να εξασφαλισθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη στέγαση περίπου 1,5 εκατομμυρίων Ελλήνων χριστιανών προσφύγων από την Τουρκία. Υπήρξαν πάμπολλες περιπτώσεις κατά τις οποίες ολόκληρες οικογένειες στεγάζονταν σε αποθήκες, ναούς, σχολεία, θεωρεία θεάτρων, γήπεδα και άλλους ακατάλληλους χώρους επί μήνες, ίσως και έτη, ενώ οι πρόχειροι προσφυγικοί συνοικισμοί που κατασκευάστηκαν δεν διέθεταν τις απαραίτητες υποδομές, με αποτέλεσμα την εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών που αποδεκάτιζαν τους άστεγους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι στην Αθήνα, η πλειοψηφία των αστέγων ατόμων έγιναν άστεγοι μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια. Ορισμένες εκθέσεις δηλώνουν ότι η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε αύξηση των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα. Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι μεταξύ 5 και 14 ετών.Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι το ζήτημα των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα είναι μια υποπεριοχή που ερευνάται, με αδύναμες απαντήσεις από τη πολιτική. Είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται με τις πρόσφατες εξελίξεις της μετανάστευσης προς την Ελλάδα, κυρίως από την Αλβανία.
Χιλτρούδη

Η Χιλτρούδη, γερμ. Hiltrud (π. 716 - 754) από τον Οίκο των Καρολιδών, ήταν κόρη του μαγιορδόμου των Φράγκων και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν κόρη του Καρόλου Μαρτέλου μαγιορδόμου των Φράγκων και της Ροτρούδης του Εσμπαί. Παντρεύτηκε τον Οδίλο δούκα της Βαυαρίας και είχε γιο τον Τάσιλο Γ΄. Το 748 απεβίωσε ο Οδίλος, αφήνοντας τον γιο του 6 ετών. Η Χιλτρούδη έγινε επίτροπος του ανήλικου Τάσιλο Γ΄. Όμως ο ετεροθαλής αδελφός της Γκρίφο εγκαταστάθηκε στο δουκάτο. Τότε ήλθε ο άλλος ετεροθαλής αδελφός της Πιπίνος ο Βραχύς και εκτόπισε τον Γκρίφο, επανεγκαθιστώντας τον ανιψιό του Τάσιλο Γ΄, ανανεώνοντας την υποτέλεια της Βαυαρίας στο Φραγκικό βασίλειο. Παντρεύτηκε τον Οδίλο δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο: Τάσιλος Γ΄ π.741-π.796, δούκας της Βαυαρίας. Medieval Lands Project on Chiltrudis, daughter of Charles Martel
Από Παν Και Κα

Από Παν Και Κα είναι ποντιακός χορός της περιοχής Ματσούκας (Τραπεζούντα). Σαν βάση έχει το Τικ, εξ ου και η άλλη ονομασία του, Τικ Ακ Νταγ Ματέν. Χορεύεται με μικρά επιτόπια πηδηχτά βήματα εναλλάξ. Οι χορευτές αγκαλιάζονται από τη μέση, κοντά ο ένας στον άλλο.Τον ίδιο χορό συναντάμε και με άλλες ονομασίες στην περιοχή της Ματσούκας. Τα όργανα που συνόδευαν το χορό ήταν συνήθως λύρα ή γκάιντα ή ζουρνάς με όργανο συνοδείας το νταούλι. Ο χορός είναι μικτός, κλειστός κύκλος. Ο ρυθμός είναι πεντάσημος 5/8.

 Χορεύεται με πιάσιμο από τους ώμους και στο ξεκίνημά του με το δεξί πόδι θυμίζει Χασαποσέρβικο. Τα επιτόπια βήματα είναι διπλό Τικ (4 τριαράκια). Ο πρώτος κρατάει μαντίλι. Τα μουσικά όργανα που συνοδεύουν το χορό είναι βιολί (που παίζεται κάθετα όπως η ποντιακή λύρα) και ούτι. Ως όργανο συνοδείας χρησιμοποιούσαν καμιά φορά ντέφι. Σπανιότερα χρησιμοποιούσαν ζουρνά με νταούλι. Χορεύεται κυκλικά. Ο ρυθμός είναι επτάσημος 7/8. Αγκαλιαστόν: Ονομασία του ίδιου χορού στην περιοχή της Γαλίαινας, με διαφορετική μουσική και τραγούδι. Καπικεάτκον: Η ονομασία του ίδιου χορού στα χωριά κοντά στην Λιβερά όπου χορευότανε με το τραγούδι Εσκέρτε ο Γιακούπαγας, Ελένε μου τέρεν την τιμασίας, ωφ ωφ. Ο χορός ονομάζεται και Ακ Νταγ Ματέν από την ομώνυμη περιοχή, που βρίσκεται κοντά στην Άγκυρα, από όπου οι κάτοικοι πήραν την ονομασία Αγκαραλήδες. Μετακινήθηκαν εκεί μετά το 1800 με το κλείσιμο των μεταλλείων της Αργυρούπολης λόγω Χαλάι. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για χορό αλλά για μια χορευτική έκφραση όπου κατά την διάρκεια ενός γλεντιού ή κατά την επιστροφή αυτών που διασκέδαζαν στα σπίτια τους, βάζοντας το λυράρη στη μέση τραγουδούσαν και χόρευαν σε ρυθμό μονού Τικ, περπατώντας ή σταματώντας στο δρόμο.
Χριστίνα της Γαλλίας

Η Χριστίνα (γαλλ. Christine, 10 Φεβρουαρίου 1606 - 27 Δεκεμβρίου 1663) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαβοΐας.

 Η Χριστίνα Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Τοσκάνης. Παντρεύτηκε το 1619 τον Βίκτωρα Αμεδαίο Α΄ της Σαβοΐας και είχε τέκνα: θνησιγενής γιός (1621). Λουδοβίκος Αμεδαίος (1622 - 1628). Λουίζα Χριστίνα (1629 - 1692), παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο της Σαβοΐας. Φραγκίσκος Υάκινθος (1632 - 1675), Δούκας της Σαβοΐας. Κάρολος Εμμανουήλ Β΄ (1634 - 1674), Δούκας της Σαβοΐας. Μαργαρίτα Ιολάνδα (1635 - 1663), παντρεύτηκε τον Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Ερριέττα Αδελαΐδα (1636 - 1676), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Μαρία της Βαυαρίας. Oresko, Robert (2004). "Maria Giovanna Battista of Savoy-Nemours (1644-1724): daughter, consort, and Regent of Savoy". In Campbell Orr, Clarissa (ed.). Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp. 16–55. ISBN 0-521-81422-7.
659 Νέστωρ

Ο Νέστωρ (Nestor) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος) με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,99. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο σοφό βασιλιά της Πύλου.

 Στις 30 Ιουνίου 2006 η επιπρόσθηση του αστέρα TYC 6854-00630 από τον Νέστορα, η διάρκεια της οποίας χρονομετρήθηκε στα 9,52 δευτερόλεπτα (ήταν ορατή από τη νότια Αυστραλία), προσδιόρισε τις διαστάσεις του σε τουλάχιστον 109 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι XC, ενώ το άλβεδό του είναι 0,038. Ο Νέστωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 6 λεπτά. Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (ελληνικό στρατόπεδο) Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πάπας Βονιφάτιος Η΄

Ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ (Papa Bonifacio VIII, 1230 – 11 Οκτωβρίου 1303), γεννημένος ως Benedetto Caetani, ήταν Πάπας από τις 24 Δεκεμβρίου του 1294 έως τον θάνατό του το 1303. Οργάνωσε το πρώτο καθολικό έτος «ιωβηλαίου» που έλαβε χώρα στη Ρώμη και δήλωσε ότι τόσο η πνευματική όσο και η κοσμική εξουσία βρίσκονταν υπό τη δικαιοδοσία του Πάπα και ότι οι βασιλείς ήταν υποταγμένοι στην εξουσία του Ρωμαίου ποντίφηκα.

 Γεννήθηκε περί το 1230 στην Ανάνι καταγόμενος από πλούσια οικογένεια. Σπούδασε στο Παρίσι νομικά και Εκκλησιαστικό Δίκαιο, προσόντα με τα οποία κατέλαβε σπουδαία θέση στη Παπική Αυλή. Επέδειξε μεγάλη κλίση στα γράμματα και τις επιστήμες. Το 1281 εκλέχθηκε Καρδινάλιος και διεξήγαγε σημαντικές διπλωματικές διαπραγματεύσεις στη Γαλλία και Ισπανία. Κατηγορήθηκε ότι δηλητηρίασε τον προκάτοχό του Κελεστίνο Ε΄, που είχε πεθάνει στη φυλακή, ερχόμενος σε οξύτατη ρήξη με τους δύο αντιπάλους του Καρδινάλιους αδελφούς Κολόνα της ισχυρής ρωμαϊκής οικογένειας. Η ρήξη αυτή απέληξε σε ένοπλη συμπλοκή, στην οποία και τελικά επεκράτησε ο Βονιφάτιος. Ως Πάπας, στις 18 Νοεμβρίου του 1302 εξέδωσε την Παπική Βούλα «Unam sanctam» (Εις μίαν Αγίαν), όπου υποστήριζε ότι ο εκάστοτε πάπας είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του Χριστού επί της Γης. Οι ιστορικοί τη θεωρούν ως μία από τις πιο ακραίες δηλώσεις που έκανε ποτέ Πάπας. Στην εξωτερική πολιτική θέλησε να επέμβει στα εσωτερικά της Γαλλίας προκαλώντας την άμεση απάντηση του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Δ', ο οποίος και απέστειλε στρατό εναντίον του και τον συνέλαβε ως αιχμάλωτο. Μετά από εντολή του βασιλιά της Γαλλίας απελευθερώθηκε, αλλά λίγο αργότερα πέθανε από θλίψη, στις 11 Οκτωβρίου 1303.
Σλαβοσερβία

Η Σλαβοσερβία (σερβικά : Славеносрбија, ουκρανικά : Слов'яносербія) ήταν παλιά διοικητική στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που υφίσταται από το 1753 μέχρι το 1764. Βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανίας μεταξύ των ποταμών Μπαχμούτ και Λουγκάνι. Πρωτεύουσα της περιφέρειας ήταν η πόλη Μπαχμούτ.

 Με διάταγμα της Ρωσικής γερουσίας τις 29 Μαΐου 1753 δόθηκε άδεια για ελεύθερη εγκατάσταση σε Σέρβους, Βούλγαρους, Ούγγρους και άλλους Βαλκανικούς ορθοδόξους λαούς προκειμένου να διασφαλίσει την προστασία των νοτίων συνόρων της αυτοκρατορίας. Έτσι δημιουργήθηκαν οι διοικητικές περιοχές της Σλαβοσερβίας και η Νέα Σερβία όπου ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο της Γερουσίας. Οι νέοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε περιοχές που δεν είχαν καλλιεργηθεί ποτέ και στα σύνορα της αυτοκρατορίας που μαστίζονταν από επιδρομές Τατάρων και Τούρκων. Οι δύο περιφέρειες υπήρξαν περισσότερο από μια δεκαετία μέχρι το 1764, οπότε καταργήθηκαν με απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης κι ενσωματώθηκαν σε νέες διοικητικές διαιρέσεις. Οι Σέρβοι που εγκαταστάθηκαν σε αυτές τις περιοχές γρήγορα αφομοιώθηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό έτσι ώστε έναν αιώνα μετά την εγκατάστασή τους είχαν απομείνει μόνο χίλιοι Σέρβοι στο έδαφος της Ουκρανίας. Με το ίδιο όνομα είναι γνωστή η σημερινή Διοικητική περιοχή Σλαβοσερβία που ανήκει στην Περιφέρεια Λουγκάνσκ της Ουκρανίας. Енциклопедія українознавства, У 10-х томах, / Головний редактор Володимир Кубійович, — Париж; Нью-Йорк: Молоде життя, 1954—1989. Нова Србија и Славјаносрбија Сеоба Срба у Руско царство половином 18. века Карта Нової Сербії (1752-1764) Костянтин Шляховий. Нова Сербія в топонімах Кіровоградщини Αρχειοθετήθηκε 2013-03-12 στο Wayback Machine. Костянтин Шляховий. Новосербські топоніми Кіровоградщини Αρχειοθετήθηκε 2014-04-19 στο Wayback Machine. Анатолій Пивовар. Поселення задніпрських місць та утворення Нової Сербії в документах середини XVIII століття Αρχειοθετήθηκε 2013-03-12 στο Wayback Machine.
Ντάριλ Μίντλετον

Ο Ντάριλ Μπράιαν Μίντλετον (αγγλικά: Darryl Bryan Middleton) (γενν. 21 Ιουλίου 1966) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ και νυν βοηθός προπονητή στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Κατέχει το ρεκόρ ως ο γηραιότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε αγώνα στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Επίσης, κατέχει ισπανικό διαβατήριο.

 Μετά το κολέγιο, ο Μίντλετον επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χοκς στον 3ο γύρο (68ος συνολικά) του NBA Ντραφτ του 1988, όμως δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ. Ωστόσο, είχε μια ευημερούσα σταδιοδρομία στην Ευρώπη, με ομάδες όπως οι: Τσουκουρόβα Σαναγί, Αρέσιουμ Μιλάνου, Χιρόνα, Μπαρτσελόνα, Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα, Κάχα Σαν Φερνάντο, Παναθηναϊκός και Ντινάμο Αγίας Πετρούπολης. Κέρδισε τρία βραβεία του Πολυτιμότερου Παίκτη του Πρωταθλήματος Ισπανίας (1992, 1993, 2000). Κέρδισε επίσης δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας με τη Μπαρτσελόνα (1995, 1996). Από το 2000 έως το 2005, ο Μίντλετον έπαιξε με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίος κέρδισε τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας (2001, 2003, 2004, 2005), δύο Κύπελλα Ελλάδας (2003, 2005) και την Ευρωλίγκα 2001-02. Το 2007, κέρδισε το FIBA EuroCup με την Χιρόνα. Στη συνέχεια συνέχισε να παίζει με τη Χιρόνα, ως μέρος του επανιδρυμένου Σαντ Ζοσέπ. Τον Μάρτιο του 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Βαλένθια Μπάσκετ.Ακολούθως, ο Μίντλετον υπέγραψε με την ΚΜ Λουκέντουμ Αλικάντε. Η ομάδα, παρά το γεγονός ότι τερμάτισε στην 6η θέση της Liga ACB, και είχε κερδίσει το δικαίωμα να παίξει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, πούλησε τη θέση του στο πρωτάθλημα και αντίθετα έπαιξε στην 2η Κατηγορία τη σεζόν 2012-13. Αυτό οφειλόταν σε οικονομικά ζητήματα. Ο Μίντλετον ήταν μέρος της ομάδας κατά τη διάρκεια εκείνης της σεζόν και τη βοήθησε να τερματίσει στην 3η θέση της 2ης Κατηγορίας, και αφού κέρδισε στα πλέι οφ, κέρδισε την επιστροφή στην κορυφαία κατηγορία.Τον Οκτώβριο του 2013, σε ηλικία 47 ετών, ο Μίντλετον υπέγραψε με την Servigroup Μπενιντόρμ της τέταρτης κατηγορίας. Τον Ιούνιο του 2014, ο Μίντλετον διορίστηκε βοηθός προπονητή του Δημήτρη Ιτούδη στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ντάριλ Μίντλετον στο acb.com (ισπανικά) Ντάριλ Μίντλετον στο eurobasket.com Ντάριλ Μίντλετον στο euroleague.net Ντάριλ Μίντελτον Αρχειοθετήθηκε 2014-07-14 στο Wayback Machine. στο legabasket.it (ιταλικά) Ντάριλ Μίντλετον στο thedraftreview.com Ντάριλ Μίντλετον στο eurocupbasketball.com
Γκίκας Μαγιορκίνης

Ο Γκίκας Μαγιορκίνης (1978) είναι Έλληνας ιατρός με ειδίκευση στη Βιοπαθολογία, εξειδίκευση στην Κλινική Ιολογία και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

 Ο Μαγιορκίνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλίπολη του Πειραιά. Εισήχθη πρώτος στη σειρά του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1997 με τη δεύτερη προσπάθεια, κατόπιν, κατά δήλωσή του, λανθασμένων υπολογισμών την πρώτη φορά στα μαθήματα της Φυσικής και της Χημείας των Πανελληνίων Εξετάσεων.Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή το 2004 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοστατιστική. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Μοριακή Επιδημιολογία Ιογενών Λοιμώξεων στο Εργαστήριο Υγιεινής Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Ειδικεύτηκε στη Βιοπαθολογία στα νοσοκομεία «Ανδρέας Συγγρός», «Λαϊκό» και 401 ΓΣΝΑ. Από το 2010 έως το 2017 εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής (2010-2011), υπότροφος Μαρί-Κιουρί (2011-2012), υφηγητής του Ιατρικού Ερευνητικού Συμβουλίου (2013-2017) και πανεπιστημιακός ερευνητικός λέκτορας (2014-2017) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ενώ από το 2013 μέχρι το 2017 διετέλεσε επίτιμος (honorary) επιμελητής κλινικής ιολογίας στο Τμήμα Αναφοράς Ιών, στον οργανισμό Public Health England (Δημόσια Υγεία της Αγγλίας) στο Κόλιντεϊλ του Λονδίνου. Στη συνέχεια χρίστηκε λέκτορας και κατόπιν επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2020 συμμετείχε στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, ενώ αντικαθιστούσε τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα στην ενημέρωση του κοινού για την εξέλιξη της πανδημίας του κορονοϊού 2019-20 όταν ο τελευταίος απουσίαζε. 2012: Βραβείο "Μαρί Σκλόντοφσκα Κιουρί" στην κατηγορία "Υποσχόμενο Ερευνητικό Ταλέντο" 2011: Βραβείο "Ιωάννη Βλυσίδη" της Ακαδημίας Αθηνών Ο Γκίκας Μαγιορκίνης έχει τιμηθεί με πλήθος υποτροφιών, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής: Υποτροφία για Κλινική Έρευνα, Ιατρικό Συμβούλιο Ηνωμένου Βασιλείου Υποτροφία Νεαρού Ερενητικού Υπότροφου, Κολέγιο Σαιντ Κρος, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Διευρωπαϊκή Υποτροφία Μαρί ΚιουρίΕίναι μέλος του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου, του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του Βασιλικού Κολλεγίου Παθολόγων (Royal College of Pathology) και της Βασιλικής Εταιρίας Ιατρικής (Royal Society of Medicine). Επιπλέον, έχει περισσότερες από 60 δημοσιεύσεις και επιστολές σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, ενδεικτικά New England Journal of Medicine και Lancet Infectious Diseases. Τα διεθνή ΜΜΕ έχουν καλύψει ευρέως το επιστημονικό έργο του Γκίκα Μαγιορκίνη όπως το BBC, το Economist, οι New York Times , το CNN, το National Geographic αλλά και συνεντεύξεις και παρεμβάσεις του έχουν φιλοξενηθεί κατά διαστήματα στην Washington Post, Guardian, Euronews κ.α.
Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας

Ο Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας ο Ευσεβής (Sancho II de Portugal, Κόιμπρα, 8 Σεπτεμβρίου 1209 – Τολέδο, 4 Ιανουαρίου 1248) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν τέταρτος βασιλιάς της Πορτογαλίας (1223 – 1247), μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Πορτογαλίας Αλφόνσο Β΄ και της Ουρράκας του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας, κόρης του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης.

 Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο, κληρονόμησε μια σκληρή διαμάχη με την εκκλησία από τον πατέρα του, που ήθελε να φορολογήσει την εκκλησιαστική περιουσία. Έκανε μια συμφωνία με τον πάπα που περιλάμβανε 10 άρθρα, αλλά δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου να την εκπληρώσει, επειδή είχε στο μυαλό του να απελευθερώσει τη νότια Ιβηρική από τους Μαυριτανούς. Από το 1236 ανακατέλαβε πόλεις όπως το Αλγκάρβε και Αλεντέζο, εξασφαλίζοντας στην Πορτογαλία σταθερότητα των συνόρων της. Είχε εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες, αλλά δεν μπόρεσε να ελέγξει την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας του. Η αριστοκρατία συμμάχησε εναντίον του και μια ομάδα εμπόρων κήρυξε έχθρα με την εκκλησία χωρίς την επέμβαση του βασιλιά. Ως αποτέλεσμα, ο αρχιεπίσκοπος του Πόρτο έστειλε γράμμα στον πάπα ενάντια στον Σάντσο, λέγοντάς του ότι δεν ενδιαφέρεται για τις εκκλησιαστικές υποθέσεις. Ο πάπας του ζήτησε να εκμεταλλευτεί την εξουσία της εκκλησίας στην Πορτογαλία για να τον αντικαταστήσει. Το 1246 δυσαρεστημένοι ευγενείς κάλεσαν τον αδελφό του Σάντσο Αλφόνσο να πάρει τον θρόνο της Πορτογαλίας, που ζούσε στη Γαλλία ως σύζυγος της Ματθίλδης, κόμισσας της Βουλώνης. Ο Σάντσο Β΄ ανατράπηκε από τον θρόνο το 1247 και εξορίστηκε στο Τολέδο, όπου πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1248. Νυμφεύτηκε π. 1240 τη Μέτσια Λόπες δε Άρο, κόρη του Λόπε Ντίαθ Β΄ κύριος του Μπίσκαϋ και της Ουρράκας του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας, κόρης του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χαλκιδικής

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χαλκιδικής (Ε.Π.Σ.Χ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Χαλκιδικής. Ιδρύθηκε το 1968, εδρεύει στον Πολύγυρο και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

 Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χαλκιδικής συστάθηκε το 1968. Τα προηγούμενα χρόνια κάποια πρωταθλήματα (π.χ. 1963 και 1964) διεξήχθησαν από την Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής είναι η εξής: Α1΄ Κατηγορία Α΄ Κατηγορία Βόρειος Όμιλος Νότιος Όμιλος Β΄ Κατηγορία Βόρειος Όμιλος Νότιος Όμιλος Πηγή: ΕΠΣ Χαλκιδικής Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής. Πηγές: ΕΠΣ Χαλκιδικής HalkidikiVoice.gr Πρωταθλητές ΕΠΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο Κύπελλο Ε.Π.Σ.Χ.- Ιστορία 1975-2016 Επίσημος ιστότοπος
Μάλικ Χάρις

Ο Μάλικ Χάρις (Malik Harris, γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1997) είναι Γερμανός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022, αφού κέρδισε τον εθνικό τελικό Germany 12 Points αλλά τερμάτισε στην 25η και τελευταία θέση (με 6 βαθμούς).

 Ο Χάρις γεννήθηκε στο Λάντσμπεργκ αμ Λεχ στις 27 Αυγούστου 1997. Ο πατέρας του είναι ο Ρίκι Χάρις, ένας Αμερικανός τηλεοπτικός παρουσιαστής και ηθοποιός με έδρα τη Γερμανία από το Ντιτρόιτ. Σε ηλικία 13 ετών, ο Χάρις ασχολήθηκε με τη μουσική κάνοντας διασκευές τραγουδιών με την κιθάρα του. Ο Χάρις έλαβε μέρος στον διαγωνισμό Germany 12 Points για να γίνει ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022. Ο Χάρις έφτασε στον τελικό γύρο κάστινγκ που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 2022 και ανακοινώθηκε ως ένας από τους έξι φιναλίστ στις 10 Φεβρουαρίου 2022.Ο τηλεοπτικός τελικός πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022. Ο νικητής επιλέχθηκε μέσω δημόσιας ψηφοφορίας, συμπεριλαμβανομένων επιλογών για σταθερή, SMS και διαδικτυακή ψηφοφορία. Για την ηλεκτρονική ψηφοφορία, οι χρήστες μπορούσαν να ψηφίσουν μέσω των επίσημων ιστοσελίδων των εννέα ραδιοφωνικών καναλιών ARD μεταξύ 28 Φεβρουαρίου 2022 και 4 Μαρτίου 2022. Ο Χάρις κέρδισε τον τελικό με διαφορά 23 πόντων.Στον τελικό του διαγωνισμού στο Τορίνο το τραγούδι του "Rockstars" έλαβε μόλις 6 βαθμούς και ήρθε στην 25η και τελευταία θέση. 2021: Anonymous Colonist 2019: Like That Again 2018: Say the Name 2019: Welcome to the Rumble 2019: Like That Again 2019: Home 2020: Crawling 2020: Faith 2020: When We’ve Arrived 2021: Bangin’ on My Drum 2021: Dance 2021: Time for Wonder 2022: Rockstars 2018: Dust (COSBY feat. Malik Harris) Το "Rockstars" είναι ένα τραγούδι του 2022 του Γερμανού τραγουδιστή Μάλικ Χάρις. Το τραγούδι έχει προγραμματιστεί επί του παρόντος να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας, αφού κέρδισε το Germany 12 Points, τον εθνικό τελικό της Γερμανίας. Σύμφωνα με τον Χάρις, το "Rockstars" γράφτηκε αφού ο Χάρις παρακολούθησε το αγαπημένο του επεισόδιο του The Office, "Finale". Ένα απόσπασμα από τον χαρακτήρα Andy Bernard, "Μακάρι να υπήρχε ένας τρόπος να γνωρίζω ότι βρίσκεσαι στις παλιές καλές μέρες - προτού πραγματικά να τις αφήσεις", θα ενέπνευσε το τραγούδι για τον Χάρις. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τους "Μεγάλους Πέντε" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) πρέπει να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς προκειμένου να διαγωνιστούν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προχωρούν στον τελικό. Ως μέλος των "Μεγάλων Πέντε", η Γερμανία προκρίνεται αυτόματα για να διαγωνιστεί στον τελικό στις 14 Μαΐου 2022. Εκτός από τη συμμετοχή της στον τελικό, η Γερμανία πρέπει επίσης να μεταδώσει και να ψηφίσει σε έναν από τους δύο ημιτελικούς. Τον Ιανουάριο, ανακοινώθηκε ότι η Γερμανία θα ψηφίσει στον δεύτερο ημιτελικό του διαγωνισμού. Τελικά, το τραγούδι ήρθε τελευταίο στην 25η θέση με 6 πόντους.
Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγκαράθου

Η Ιερά Μονή Παναγίας Αγκαράθου είναι Μονή καθιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που υπάγεται στην Κοινότητα Σαμπά του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Η θέση της είναι στην επαρχία Πεδιάδος στα νοτιοδυτικά του υψώματος Σωρός Παντελή , σε υψόμετρο 538 μ. Σήμερα είναι ενοριακή και η απόστασή της από το Ηράκλειο είναι 22,8 χλμ. Διαθέτει ξενώνα. Ο ναός είναι δίκλιτος και το άλλο κλίτος είναι καθιερωμένο στον Άγιο Μηνά. Το 2011 απεγράφησαν 28 άτομα.

 Ο Ναός ανεγέρθηκε εκ βάθρων στη θέση παλαιότερου ναού και εγκαινιάστηκε το 1894. Το Μάρτιο του 1893 γκρεμίστηκε από καταιγίδα το καμπαναριό του ναού και ανοικοδομήθηκε ξανά. Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε η Μονή. Είναι από τις αρχαιότερες στην Κρήτη. Αναφέρεται σε χειρόγραφο του 1532 στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας. Επίσης, αναφέρεται και σε συμβόλαιο του 1538 και από τον Cornelius. Στη βόρεια πύλη της μονής υπάρχει η χρονολογία 1585 και στη νότια το 1583. Κοντά στη σημερινή είσοδο αναγράφεται σε σαρκοφάγο το έτος 1554 και η επιγραφή ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΥΜΠΑ. Στα δεξιά της εισόδου βρίσκεται θολωτή αποθήκη με επιγραφή που γράφει ότι το παρόν είναι έργο του Μαξίμου Λουκάρεως (αδερφού του Κύριλλου Λούκαρη) και τη χρονολογία 1628. Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας το μοναστήρι αποτέλεσε φυτώριο παιδείας. Ηγούμενοι στη μονή διετέλεσαν πολλοί, που αργότερα κατέλαβαν πατριαρχικούς θρόνους, όπως ο Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας και ο Κύριλλος Λούκαρης. Τα κειμήλια , μεταξύ των οποίων και η αρχαιότατη εικόνα της Παναγίας της Ορφανής, και τα έγγραφα της Μονής μεταφέρθηκαν στα Κύθηρα. Το μοναστήρι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και κατά τον πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Το 1646 καταρτίστηκε σώμα Κρητικών από τον τότε ηγούμενο Αθανάσιο Χριστόφορο και πολέμησε κατά των Τούρκων. Κατά την Τουρκοκρατία ο πρώτος Μητροπολίτης Κρήτης, Νεόφυτος Πατελάρος, έδρευε στην Αγκάραθο και κατόρθωσε να ανασταλεί η διαταγή για την καταστροφή του μοναστηριού, χάρη στις φιλικές σχέσεις με τον Πασά Αχμέτ Κιοπρουλί. Εντός του Ηγουμενείου της Ιεράς Μονής υπάρχει η Αιθούσα «Πατριάρχης Θεόδωρος Β’, ο Κρης και Αγκαραθίτης» Στην Αίθουσα αυτή εκτίθενται αφιερώματα, πατριαρχικά άμφια, τιμητικές διακρίσεις και προσωπικά αντικείμενα του Μακαριωτάτου, τα οποία δώρησε στη Μονή. Στους αδερφούς της Μονής συγκαταλέγονται ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β΄ και οι Μητροπολίτες Γορτύνης και Αρκαδίας Μακάριος, Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας, Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος, Ρόδου Κύριλλος, Ηλιουπόλεως Θεόδωρος, Νέας Ζηλανδίας Μύρων και οι Επίσκοποι Ζηνουπόλεως Ιάκωβος, Αβύδου Γρηγορίος και Κνωσσού Μεθόδιος. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.