Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας

Η Μαρία Λουίζα (γαλλ. Marie Louise, Βιέννη, 12 Δεκεμβρίου 1791 - Πάρμα, 17 Δεκεμβρίου 1847) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Δούκισσα της Πάρμα, μητέρα του Ναπολέοντα Β΄ και δεύτερη σύζυγος του Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων, μέσω του οποίου έγινε και η ίδια Αυτοκράτειρα της Γαλλίας από το 1817.

 Η Μαρία Λουίζα (Λουδοβίκα) Λεοπολδίνα Φραγκίσκη Θηρεσία Ιωσηφίνα Λουκία υπήρξε η μεγαλύτερη κόρη του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Η Μαρία Λουίζα στα πρώτα της χρόνια διδάχτηκε πολλές ξένες γλώσσες πέραν από τη μητρική της γερμανική, για να μπορέσει στο μέλλον να παντρευτεί κάποιον μεγάλο ξένο ευγενή. Στις 11 Μαρτίου 1810 η δεκαοκτάχρονη Αρχιδούκισσα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων στο Ναό του Αγίου Αυγουστίνου στη Βιέννη. Ο Ναπολέων με τη σειρά του ήθελε και αυτός έντονα τον γάμο αυτό για να δημιουργήσει η δυναστεία του δεσμούς με τον Οίκο των Αψβούργων, μέλος του οποίου ήταν η Μαρία Λουίζα. Προηγουμένως είχε επιχειρήσει να νυμφευτεί τη Μεγάλη Δούκισσα Άννα Πάβλοβνα, νεότερη αδελφή του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας, αλλά τελικά η Άννα Πάβλοβνα αρνήθηκε την πρότασή του. Στις 20 ή 28 Μαρτίου 1811 η Μαρία Λουίζα γέννησε τον Ναπολέοντα Φραγκίσκο Ιωσήφ Κάρολο Βοναπάρτη, που αμέσως του δόθηκε ο τίτλος του Βασιλιά της Ρώμης και λίγα χρόνια αργότερα Αυτοκράτορα της Γαλλίας, μετά την παραίτηση του πατέρα του το 1814. Η ίδια έγινε Αντιβασιλέας της Γαλλίας από τον Απρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 1812 κατά τη διάρκεια της Ρωσικής εκστρατείας, καθώς και κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της στη Γερμανία στην περίοδο από τον Απρίλιο του 1813 έως τον Ιανουάριο του 1814. Μετά την ήττα και οριστική παραίτηση του συζύγου της, που εξορίστηκε στη νήσο Έλβα τον Απρίλιο του 1814, η Μαρία Λουίζα επέστρεψε στην Αυστρία χωρίς να ξαναδεί ποτέ τον σύζυγό της. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ στις 11 Απριλίου 1814, κράτησε τον αυτοκρατορικό της τίτλο, έγινε Δούκισσα της Πάρμα και της Πιατσέντσα με τον γιο της ως διάδοχο. Την επόμενη χρονιά το συμβούλιο της Βιέννης αφαίρεσε από τον γιο της το δικαίωμα διαδοχής, ενώ νέο συμβούλιο το 1817 όρισε η διαδοχή να γίνει από μέλος του Οίκου των Βουρβόνων. Το 1821, τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της Ναπολέοντα, παντρεύτηκε με μοργανατικό γάμο τον εραστή της Κόμη Άνταμ Άλμπερτ φον Νάιππεργκ (1775 - 1829), με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο από τα οποία είχαν γεννηθεί πριν τον γάμο του ζεύγους. Στις 17 Φεβρουαρίου 1834 η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε με τρίτο γάμο- επίσης μοργανατικό- τον Σαρλ Ρενέ, Κόμη του Μπομπέλ (1785 - 1856), εξόριστο Γάλλο ευγενή που είχε πολεμήσει με τον αυστριακό στρατό κατά του Ναπολέοντα. Πέθανε στην Πάρμα στις 17 Δεκεμβρίου 1847 σε ηλικία 56 ετών από πλευρίτιδα. Τάφηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. 1) Παντρεύτηκε πρώτα τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας και απέκτησαν ένα γιο: Ναπολέων Β΄ (1811 - 1832), Βασιλιάς της Ρώμης, Δούκας του Ράιχστατ.2) Το 1821, λίγους μήνες μετά το θάνατο του Ναπολέοντα, παντρεύτηκε τον Άνταμ Άλμπερτ, Κόμη Νάιππεργκ, με τον οποίο απέκτησε 4 παιδιά: Αλμπερτίνε (1817 - 1867), Κόμισσα του Μοντενουόβο (ιταλική μετάφραση του "Νάιππεργκ). Παντρεύτηκε τον Λουίτζι Σανβίταλε, Κόμη του Φοντανελλάτο. Βίλεμ Άλμπερτ (1819 - 1895), Κόμης του Μποτενουόβο, αυλικός του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας. Ματίλντε (1822 - 1823), Κόμισσα του Μοντενουόβο. Γκούσταφ (1823-;), Κόμης του Μοντενουόβο.3) Ο Νάιππεργκ πέθανε το 1829 και η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε τον Σαρλ-Ρενέ ντε Μπομπέλ. Δεν απέκτησαν παιδιά.