Ριχάρδος, δούκας της Βουργουνδίας

Ο Ριχάρδος ο Δίκαιος, δούκας της Βουργουνδίας ή Ριχάρδος του Οτάν (858 - 921), κόμης του Τρουά (894 - 921), κόμης του Οτάν (890 - 921) και ο πρώτος μάργραβος και δούκας της Βουργουνδίας από τον Οίκος των Μποζονιδών (890 - 921). Επέτυχε σταδιακά την κυριαρχία του σε όλες τις κομητείες της Βουργουνδίας εκτός από το Μακόν· πήρε σταδιακά τους τίτλους του δούκα (890), του μαργράβου (900) και τον τίτλο του δούκα του ενοποιημένου δουκάτου της Βουργουνδίας κυριαρχώντας σε όλες τις κομητείες της περιοχής (918). Ο Ριχάρδος ήταν μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, γιος του Μπιβίν του Γκορζ και της Ριχίλδης, μικρότερος αδελφός του Μπόζο της Προβηγκίας γενάρχη της οικογένειας και μεγαλύτερος αδελφός της Ριχίλδης, δεύτερης συζύγου του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Με το τέλος του Λουδοβίκου Β΄ της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") (875) ο Μπόζο και ο Ριχάρδος συνόδευσαν τον Κάρολο Β΄ στην Ιταλία για την αυτοκρατορική του στέψη. Τον Φεβρουάριο του 876, ενώ ήταν έτοιμοι να επιστρέψουν ο Κάρολος Β΄ έχρισε τον Μπόζο στην Παβία "δούκα και αντιβασιλιά της Ιταλίας και δούκα της Προβηγκίας". Με το τέλος του Καρόλου Β΄ την επόμενη χρονιά (877), ο Μπόζο επέστρεψε στη Γαλλία, εμπιστεύθηκε το βασίλειο της Ιταλίας και το δουκάτο της Προβηγκίας στον Ριχάρδο, με τον Ούγο του Αμπότ σαν συγκυβερνήτη.

 Μετά το τέλος τού Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού (879), ο Μπόζο ανακήρυξε τον εαυτό του "βασιλιά της Προβηγκίας". Ο Ριχάρδος αντέδρασε καταλαμβάνοντας το Οτάν, που ο Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας το επικύρωσε στον ίδιο (880). Ο Καρλομάν Β΄ και ο αδελφός του Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας μοίρασαν το βασίλειο του πατέρα τους, ωστόσο ο Μπόζο αρνήθηκε να τους αναγνωρίσει και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Προβηγκίας· τότε ο Καρλομάν Β΄ και ο Λουδοβίκος Β΄ αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στον Μπόζο. Ο Ριχάρδος, που ήταν στο πλευρό των δυο αδελφών βασιλέων, κυρίευσε το Μακόν στο όνομά τους, τοποθετώντας κόμη τον Βερνάρδο Πλανταπιλόζα, που ανήκε στην οικογένεια των κομήτων του Μακόν. Κατέλαβε τη Λυών και πολιόρκησε την πρωτεύουσα τού αδελφού του στο Βιέν μαζί τους βασιλείς, αλλά απέτυχαν (881). Ο Ριχάρδος κατέλαβε τη Βιέν και έδιωξε οριστικά τον Μπόζο (882). Όταν συνέλαβε αιχμάλωτους στο Οτάν τη γυναίκα του Ερμενγκάρδη και τα παιδιά του Ενγκελμπέργκα και Λουδοβίκο τον Τυφλό, ο Μπόζο κρύφτηκε στην Προβηγκία. Με το τέλος του Καρόλου Γ΄ του Παχύ (888) ο Ριχάρδος υποστήριξε τα δικαιώματα του δούκα Ροδόλφου ως βασιλιά της Άνω Βουργουνδίας και νυμφεύτηκε την αδελφή του Αδελαΐδα, κόρη του Κορράδου Β΄ του Οσέρ. Μετά το τέλος του αδελφού του Μπόζο (887), υποστήριξε και τη στέψη του ανιψιού του Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού σαν βασιλιά της Προβηγκίας (890). Ο Ριχάρδος απεβίωσε και τάφηκε στο Σανς. Λέγεται ότι, όταν στην επιθανάτιο κλίνη του ένας επίσκοπος του ζήτησε να μετανοήσει για τα εγκλήματά του, ο Ριχάρδος απάντησε: "Σκοτώνοντας έναν ληστή, σώζεις τις ζωές άλλων τίμιων ανθρώπων, επειδή τους προστατεύεις από αυτόν και τους συνεργάτες του". Με τη σύζυγο του Αδελαΐδα του Οσέρ απέκτησε: Ροδόλφος/Ραούλ 890-936, δούκας της Βουργουνδίας και μετά βασιλιάς των Φράγκων. Ούγος ο Μέλας απεβ. 952, κόμης του Οτρ-Σον, Μακόν, Ωτύν, λαϊκός ηγούμενος του Σαιν-Μαρτέν ντ'Ωτύν. Μπόζο 895-935, λαϊκός ηγούμενος του αβαείου του Μουαγιανμουτιέ. Ερμενγάρδη 905-945, παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο/Ζιλμπέρ κόμη του Σαλόν. Αδελαΐδα. Ριχίλδη. Bouchard, Constance B. "The Bosonids or Rising to Power in the Late Carolingian Age." French Historical Studies, Vol. 15, No. 3. (Spring, 1988)