Ιερά και Ναοί της Νίκκο

Τα Ιερά και Ναοί της Νίκκο (Ιαπωνικά: 日光の社寺, προφέρεται: Νικόνο σατζί) είναι μία ιστορική τοποθεσία που βρίσκεται στην πόλη Νίκκο του Νομού Τότσιγκι, στο βόρειο τμήμα της περιοχής Καντό της νήσου Χονσού, στην Ιαπωνία. Πρόκειται για ένα συγκρότημα που περιλαμβάνει 103 θρησκευτικά κτίρια και δομές. Από αυτά, τα 23 κτίρια/κατασκευές ανήκουν στο Σιντοϊστικό Ιερό του Όρους Φουτάρα, τα 42 ανήκουν στο Σιντοϊστικό Ιερό Τοσόγκου και τα 38 ανήκουν στον Βουδιστικό ναό Ρίννοτζι. Τα πρώτα κτίρια είναι του 8ου αιώνα, ενώ τα περισσότερα είναι του 17ου αιώνα και σχετίζονται με την ιστορία του Σογκουνάτου Τοκουγκάβα.Το 1999 η ιερή ιστορική τοποθεσία με τα εξαιρετικά δείγματα της παραδοσιακής Ιαπωνικής αρχιτεκτονικής ανακηρύχθηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

 Τα 103 κτίρια/δομές του συγκροτήματος είναι τοποθετημένα σε ένα φυσικό τοπίο εξαιρετικής ομορφιάς. Τα πρώτα θρησκευτικά κτίρια κατασκευάστηκαν στις πλαγιές των ιερών βουνών της Νίκκο, από έναν Βουδιστή μοναχό, τον 8ο αιώνα μ.Χ. Τα περισσότερα κτίρια κατασκευάστηκαν τον 17ο αιώνα και είναι διαταγμένα στις βουνοπλαγιές με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται διάφορα οπτικά φαινόμενα. Πρόκειται για τεκμήρια μιας μακραίωνης παράδοσης συντήρησης και ανακαινίσεων καθώς και διατήρησης των θρησκευτικών πρακτικών που συνδέονται με μία τοποθεσία που θεωρείται ως ιερή. Επίσης, συνδέονται με σημαντικά κεφάλαια της Ιαπωνικής ιστορίας, ιδιαίτερα με αυτά που σχετίζονται με τη συμβολική μορφή του μεγάλου Σόγκουν Τοκουγκάβα Ιεγιάσου.Η προστατευόμενη τοποθεσία της ΟΥΝΕΣΚΟ περιλαμβάνει μία έκταση 50,8 εκτάρια και περιβάλλεται από μία ουδέτερη ζώνη έκτασης 373,2 εκτ. Τα Ιερά και οι Ναοί της Νίκκο είναι ενδείξεις αρχιτεκτονικής και καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, μία άποψη που ενισχύεται από την αρμονική ενσωμάτωση των δομών στο φυσικό και δασικό τοπίο. Πρόκειται για εξαιρετική απεικόνιση της αρχιτεκτονικής νοοτροπίας της περιόδου Έντο, όπως εφαρμόστηκε στα Σιντοϊστικά Ιερά και στους Βουδιστικούς ναούς. Το αρχιτεκτονικό στυλ Γκόνγκεν-ζούκουρι των Μαυσωλείων του Τοσόγκου και του Τάιγιουιν έφτασε στο αποκορύφωμα της έκφρασής του στα ιερά και τους ναούς της Νίκκο, και αποτέλεσε μεγάλη επιρροή για τις μετέπειτα κατασκευές. Η ευρηματικότητα και η πρωτοτυπία των αρχιτεκτόνων και διακοσμητών αποκαλύφθηκαν με έναν εξαιρετικό και μεγαλοπρεπή τρόπο. Τα Ιερά και οι Ναοί της Νίκκο, μαζί με το περιβάλλον τους, αποτελούν ένα υποδειγματικό παραδοσιακό Ιαπωνικό θρησκευτικό κέντρο, που αντικατοπτρίζει την αντίληψη των Σίντο για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, σύμφωνα με την οποία τα βουνά και τα δάση έχουν ιερή σημασία και παραμένουν αντικείμενα λατρείας σε μία θρησκευτική πρακτική που διατηρείται ζωντανή ως σήμερα. Το Σιντοϊστικό Ιερό του Όρους Φουτάρα (Ιαπωνικά: 二荒山神社, προφέρεται Φουταράσαν τζίντζα) περιλαμβάνει 23 κτίρια και κατασκευές, που όλα έχουν κηρυχθεί ως Σημαντικές Πολιτιστικές Ιδιοκτησίες. Είναι αφιερωμένο σε τρεις θεότητες: στον κάμι Οκουνινούσι, προστάτη της εθνικής ανάπτυξης, της γεωργίας, του εμπορίου και της ιατρικής, στον Ατζισουκιτακαχικόνε, θεό του κεραυνού, και στην Ταγκοριχίμε. Το Ιερό ιδρύθηκε το 767 μ.Χ. από τον ιερέα Σόντο. Ο θρύλος λέει, ότι το 766 ο Σόντο και οι ακόλουθοί του, ανέβηκαν στο όρος Φουτάρα για να προσευχηθούν για εθνική ευημερία. Αλλά δεν μπορούσαν να διασχίσουν τον ορμητικό ποταμό Νταΐγια. Ο Σόντο προσευχήθηκε, και τότε εμφανίστηκε ένας τρίμετρος θεός με το όνομα Τζίντζα Ντάιου. Ο θεός είχε 2 φίδια τυλιγμένα στο δεξί του χέρι, ένα κόκκινο και ένα μπλε. Τα έστειλε στο ποτάμι και αυτά μεταμορφώθηκαν σε μία γέφυρα που έμοιαζε με ουράνιο τόξο, την οποία χρησιμοποίησε ο Σόντο και οι ακόλουθοί του για να διασχίσουν το ποτάμι. Η γέφυρα ονομάστηκε Ιερή Γέφυρα (神橋, Σίνκιο) και είναι μία από τις τρεις ομορφότερες γέφυρες της Ιαπωνίας. Έχει μήκος 28 μ., πλάτος 7,4 μ. και ύψος 10,6 μ. πάνω από το ποτάμι. Η γέφυρα έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές, αλλά διατηρεί την αρχική μορφή της. Από το 1973 είναι ανοιχτή στο κοινό. Το Σιντοϊστικό Ιερό του Τοσόγκου (Ιαπωνικά: 日光東照宮) περιλαμβάνει 42 κτίρια και κατασκευές. Από αυτά, τα 8 έχουν κηρυχθεί ως Εθνικοί Θησαυροί της Ιαπωνίας και τα 34 είναι Σημαντικές Πολιτιστικές Ιδιοκτησίες. Το όνομα Τοσόγκου σημαίνει ότι το Ιερό είναι αφιερωμένο στον Τοκουγκάβα Ιεγιάσου. τον ιδρυτή του Σογκουνάτου Τοκουγκάβα. Χτίστηκε το 1617, κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο, όταν σόγκουν ήταν ο Τοκουγκάβα Χιντέταντα, ο γιος του Ιεγιάσου. Το Ιερό επεκτάθηκε περαιτέρω κατά την εποχή του τρίτου σόγκουν, του Ιεμίτσου.Η αρχική πενταώροφη παγόδα δωρίστηκε το 1650 από έναν ντάιμιο (ισχυρός Ιάπωνας φεουδάρχης), καταστράφηκε από μια πυρκαγιά και ανακατασκευάστηκε το 1818. Κάθε όροφος αντιπροσωπεύει ένα στοιχείο: γη, νερό, φωτιά, άνεμος και αιθέρας (ή κενό).Εκατοντάδες πέτρινα σκαλιά οδηγούν μέσω ενός δάσους από Ιαπωνικούς κέδρους, πάνω στο βουνό, όπου βρίσκεται το μαυσωλείο του Ιεγιάσου. Στην είσοδο υπάρχει ένα τορίι με επιγραφή.Ο στάβλος των Ιερών αλόγων είναι διακοσμημένος με ένα ανάγλυφο που απεικονίζει τις τρεις σοφές μαϊμούδες που δεν βλέπουν, δεν ακούν και δεν λένε τίποτα κακό. Εξίσου γνωστό είναι το ξυλόγλυπτο της "Νεμούρι Νέκο" (眠り猫), που απεικονίζει μία γάτα που κοιμάται και είναι σύμβολο της ειρήνης. Ο Βουδιστικός ναός Ρίννοτζι (輪王寺) αποτελείται από 38 κτίρια και κατασκευές. Από αυτά, το Μαυσωλείο του Τάιγιουιν έχει κηρυχθεί ως Εθνικός Θησαυρός της Ιαπωνίας, ενώ τα 37 κτίρια/κατασκευές είναι Σημαντικές Πολιτιστικές Ιδιοκτησίες. Θρησκευτικά υπάγεται στο Βουδιστικό δόγμα των Τεντάι. Ο Ναός ιδρύθηκε το 766 μ.Χ. από τον Βουδιστή μοναχό Σόντο Σόνιν (735–817). Λόγω της γεωγραφικής του απομόνωσης, βαθιά στα βουνά της Ιαπωνίας, η τοποθεσία σύντομα προσέλκυσε και άλλους Βουδιστές μοναχούς που ζητούσαν ηρεμία, και παραμένει σημαντική βάση για την ασκητική ζωή των μοναχών. Το Τάιγιουιν Ρέιμπιο (大猷院霊廟) είναι το Μαυσωλείο του Τοκουγκάβα Ιεμίτσου (1604–1651), του τρίτου σόγκουν. Χτίστηκε το 1653, με αρχιτεκτονική νοοτροπία Γκόνγκεν-ζούκουρι, και θεωρείται ως ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής και διακόσμησης.Το πιο γνωστό κτίριο είναι η «Αίθουσα με τους Τρεις Βούδες». Εκεί βρίσκονται τα τρία επίχρυσα αγάλματα: του Βούδα Αμίντα, του "Κανόν με τα Χίλια Χέρια" και του Μπατό Κανόν (με το κεφάλι αλόγου). Ο Κήπος Σογιοέν είναι ένας Ιαπωνικός κήπος με λιμνούλα, πέτρινα φανάρια, γέφυρες, φράχτες από μπαμπού, μία παγόδα και τεϊοποτείο. Στο Θησαυροφυλάκιο του ναού φυλάσσεται μία σημαντική συλλογή από Βουδιστικά έργα τέχνης, γλυπτά, πίνακες, χειρόγραφα και παπύρους, κυρίως του 8ου αιώνα. Ιστοσελίδα του Ναού Ρϊννοτζι Ιστοσελίδα του Ιερού του Όρους Φουτάρα Ιστοσελίδα του Ιερού του Τοσόγκου