Ίγκνιατ Γιοβ

Ο Ίγκνιατ Γιοβ (σερβικά κυριλλικά: Игњат Јоб‎; 28 Μαρτίου 1895 - 28 Απριλίου 1936) ήταν ένας σημαντικός εκπρόσωπος του έγχρωμου εξπρεσιονισμού στην καλλιτεχνική σκηνή της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Τα τοπία της Δαλματίας του Γιοβ θυμίζουν το στυλ του Βαν Γκονγκ. Είναι γνωστός για τις ζωγραφιές του, που εμπνέονται από τη ζωή στο νησί Μπρατς. Ο Γιοβ είπε ότι «μπορεί να γίνει αισθητή η ευεργετική επίδραση του τοπίου του Μπρατς, ο ζεστός ήλιος, η γαλάζια θάλασσα και τα πράσινα κλαδιά των ελαιόδεντρων, που ταλαντεύονται από την ανάσα του μαΐστρου.» Οι πίνακές του απεικόνιζαν το Μεσογειακό τοπίο, τα μοτίβα της πόλης Σούπεταρ, τα θέματα της αλιείας και σπανιότερα πορτρέτα και γυμνά.

 Ο Ίγκνιατ Γιοβ γεννήθηκε στο Ντουμπρόβνικ στις 28 Μαρτίου 1895. Η οικογένειά του καταγόταν από την Ούντινε, τη σημερινή Ιταλία, αλλά ήρθαν για να αναγνωριστούν πρώτα ως Καθολικοί Σέρβοι και στη συνέχεια ως Κροάτες. Ο ίδιος ο Γιοβ προσδιορίστηκε ως Σέρβος. Ο πατέρας του Γιοβ πέθανε όταν ο Γιοβ ήταν 5 ετών. Παρακολούθησε σχολείο στο Ντουμπρόβνικ μέχρι το 1910. Μια σημαντική επιρροή στην πρώιμη πνευματική και καλλιτεχνική του ανάπτυξη ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Τσβιέτο (1892-1915), του οποίου οι καλλιτεχνικές σπουδές στο Βελιγράδι και το Μόναχο έληξαν, όταν πήγε να πολεμήσει τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο για τον Σερβικό Στρατό. Ως ενεργός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας από την Αυστροουγγαρία, ο νεαρός Ίγκνιατ Γιοβ συνελήφθη το 1912 μαζί με άλλους νέους εθνικιστές και καταδικάστηκε σε ένα μήνα φυλάκιση. Το 1913, όταν ο Γιοβ ήταν 18 ετών, γεννήθηκε η κόρη του, η Μαρίγια. Συνελήφθη και πάλι το 1914, πέρασε χρόνο στη φυλακή του Σίμπενικ και μετά μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, χάρη στις καλές σχέσεις του, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1916. Οι τραυματικές εμπειρίες από τη διετή παραμονή του στο ψυχιατρικό νοσοκομείο βάρυναν την ψυχή του Γιοβ τα χρόνια, που ακολούθησαν, και άφησαν ένα σημάδι στο έργο του, κυρίως στο Τρελοί στην Αυλή, ένα σχέδιο που πιστεύεται ότι έχει γίνει μεταξύ του 1916 και του 1919. Το 1917 ο Γιοβ μετακόμισε στο Ζάγκρεμπ με τη μητέρα και τον μικρότερο αδερφό του Νικόλα, όπου εγγράφηκε στο Κολέγιο των Τεχνών (Viša škola za umjetnost i umjetni obrt). Ο Γιοβ ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Βικτώρια Όρσιτς. Αφού πέρασε το καλοκαίρι στο Ντουμπρόβνικ και στο Λόπουντ, το ζευγάρι μετακόμισε πίσω στο Ζάγκρεμπ για το φθινόπωρο. Ωστόσο, η σχέση δεν επρόκειτο να διαρκέσει και χώρισαν το 1920. Την ίδια χρονιά, η μητέρα του Γιοβ πέθανε και λόγω της μη κανονικής παρακολούθησης, έχασε τη θέση του στο κολέγιο. Η οικογενειακή περιουσία είχε χρησιμοποιηθεί εντελώς στα αναγκαστικά πολεμικά δάνεια, στην αγορά του διαμερίσματος στο Ζάγκρεμπ και στην εκπαίδευση των παιδιών. Ο Γιοβ βρισκόταν τώρα εξαρτημένος από την καλή θέληση των φίλων και ήταν όλο και πιο επιρρεπής σε κρίσεις κατάθλιψης και κακής υγείας. Τον Δεκέμβριο του 1920, ο Γιοβ πήγε στην Ιταλία, επισκεπτόμενος τη Ρώμη, τη Νάπολη και το Κάπρι. Ταξιδεύοντας πίσω διά μέσου του Ντουμπρόβνικ και του Ζάγκρεμπ, πήγε στο Βελιγράδι, ξοδεύοντας χρόνο εκεί με ντόπιους μοντερνιστές καλλιτέχνες - κυρίως τον Πέταρ Ντόμπροβιτς. Εκεί, επίσης, το 1923, ο Γιοβ συνάντησε και παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Ζίβκα Τσβέτκοβιτς, και η κόρη τους Τσβιγέτα γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1924.Την άνοιξη του 1925, ο Γιοβ διαγνώστηκε με φυματίωση και πέρασε το καλοκαίρι για θεραπεία στο φαράγγι Όβτσαρ-Κάμπλαρ μετά το οποίο η οικογένεια μετακόμισε στο χωριό Κουλίνα, κοντά στο Κρούσεβατς. Εκεί ζωγράφισε τις αναμνήσεις του από την ακτή, κυρίως σε μικρά πάνελ.Ο Γιοβ προσηλυτίστηκε στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του στην Εκκλησία του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Ο γιος του Γιοβ , Ράστκο, που πήρε το όνομά του από τον νονό του, τον συγγραφέα Ράστκο Πέτροβιτς, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1925. Σύντομα αρρώστησε και πέθανε τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Ο θάνατος του βρέφους του γιου άφησε μια βαθιά εντύπωση στην ψυχική και συναισθηματική κατάσταση του Γιοβ. Το καλοκαίρι του 1927 η οικογένεια μετακόμισε στο Βόντιτσε, κοντά στο Σίμπενικ, και από το 1928 ζούσαν στο Σούπεταρ στο νησί Μπρατς . Εκεί, ο Γιοβ ξεκίνησε την πιο δημιουργική περίοδο της καλλιτεχνικής του καριέρας και το στυλ του άρχισε να μοιάζει με αυτό του Βαν Γκονγκ . Η εστίαση του Γιοβ ήταν στην καταγραφή της ώθησης των προσωπικών του συναισθημάτων και η ισχυρή εκφραστικότητα έγινε χαρακτηριστικό του έργου του. Την επόμενη χρονιά, το 1929, πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Σπλιτ, η οποία έγινε δεκτή από το κοινό και τους κριτικούς. Με την επόμενη ατομική του έκθεση στο Σαλόν Γκάλιτς στο Σπλιτ, το στυλ του Γιοβ είχε εξελιχθεί περισσότερο προς τον εξπρεσιονισμό. Μεταξύ του 1934 και του 1935, ο Γιοβ έζησε στο Βελιγράδι και το Ζάγκρεμπ και μετά επέστρεψε στο Σούπεταρ. Πέθανε από φυματίωση σε κλινική στο Ζάγκρεμπ στις 28 Απριλίου 1936. Το καλύτερο, πιο δημιουργικό και εκφραστικό έργο του Ίγκνιατ Γιοβ δημιουργήθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, η ζωγραφική του δείχνει ακόμα την επιρροή του Σπρίνγκ Σάλον, με στρογγυλεμένες φόρμες σε πιο σιωπηλά χρώματα. Ωστόσο, εμπνευσμένος από τις σκηνές της πατρίδας του, τη Δαλματία, και καθοδηγούμενος από τους δικούς του προσωπικούς δαίμονες, ο Γιοβ συνέχισε να γίνεται ένας από τους πιο εκφραστικούς ζωγράφους στη σκηνή της σύγχρονης τέχνης της Κροατίας της δεκαετίας του 1920 και του 30. Στα μετέπειτα έργα του έδειξε τεχνικές του φωβισμού και την ισχυρή, εκφραστική χρήση του χρώματος. Ο Γιοβ έβλεπε το τοπίο ως ένα σύμβολο και χρησιμοποίησε το χρώμα ως έκφραση των συναισθημάτων του, της προσωπικής του εμπειρίας στη ζωή και της αντίδρασης του στο περιβάλλον και τους ντόπιους ανθρώπους. Η τέχνη του στηριζόταν στον γήινο τρόπο ζωής του νησιού και ακολούθησε το προσωπικό του όραμα. Όπως λέει ο κριτικός Ιγκόρ Ζίντιτς "Όλο το περιεχόμενο της δουλειάς του Γιοβ, από το 1928 έως το θάνατό του, είναι τοπικά και περιφερειακά σημαδεμένο, πάντα συγκεκριμένο, δανειζόμενο από τον πραγματικό κόσμο και τις μικρές πόλεις της Δαλματίας στις οποίες έκανε αυστηρή οικονομία και έζησε, γεμάτο ατμοσφαιρικό τόνο και χρώμα, μελωδίες, γεγονότα και φιγούρες ... Ήταν ένας προσεκτικός παρατηρητής, με μεγάλη αίσθηση του χιούμορ, για το κωμικό και το τραγικό, για τους τρελούς, τους γελοίους, τους φανταστικούς και τους μεθυσμένους. " Τα έργα του Γιοβ έχουν συμπεριληφθεί στις ανθολογίες της κροατικής, της σερβικής και της γιουγκοσλαβικής τέχνης. Οι εικόνες των έργων ζωγραφικής του Ίγκνιατ Γιοβ μπορεί να τα δει κανείς στο διαδίκτυο στον ιστότοπο του Adris Group, Arte Galerija, Galerija Remek-Djela και στο Branislav Dešković Gallery στο Μπολ . Σάντα Μαρία, 1921 Παραθαλάσσιο χωριό (Primorsko selo), 1925 Τοπίο σε βουνό (Planinski pejzaž), 1927 Ψαραγορά (Riblja Piaca), 1927 Προσευχή (Molitva), 1927-8 Αυτοπροσωπογραφία με καπέλο (Autoportret sa šeširom), 1928-9 Το σπίτι μου στο Σούπεταρ (Moj dom u Supetru), 1929 Τρελοί (Ludaci), 1929 Κύριος Μπέπο (Šjor Bepo), 1929 Φίλοι (Polje), 1930 Χωριό (Selo), 1930 Τοπίο (Pejzaž), 1930 Μετά το Θερισμό (Poslije berbe), 1930 Τοπίο με το σπίτι του καλλιτέχνη (Pejzaž sa umetnikovim domom), 1930 Μιντσέτα με φοίνικα (Minčeta s palmom), 1931 Αυτοπροσωπογραφία (Autoportret), 1931 Τοπίο με πεύκα και ελαιόδεντρα (Pejzaž kroz bore i maslina), 1931 Αθώος (Bezazleni), 1931 Γυναικείο Γυμνό (Ženski akt), 1931 Πορτρέτο της Λίζας Κρίζανιτς (Portret Lize Križanić), 1931 Τοπίο με σπίτι (Pejzaž s kućom), 1932 Τοπίο με εκκλησία (Pejzaž s crkvom), 1932 Σκορπίνα (Škarpina), 1932 Σπίτι κάτω από το λόφο (Kuća pod bregom), 1932 Μία μάχη σε ένα μπαρ (Tučnjava u gostionici), 1932 Στο μπαλκόνι (Na terasi), 1932 Αυλή (Dvorište), 1932 Επιστροφή από το θερισμό (Povratak s berbe), 1932-3 Gripe, 1933-4 Βέλα Γκλάβιτσα I, 1933 Βέλα Γκλάβιτσα II, 1933 Κυριακή (Nedelja), 1933 Τοπίο στο Πριμόρσκι (Πεύκα) (Primorski pejzaž (Borovi)), 1933 Αυλή με λουλούδια (Dvorište sa cvećem), 1934 Ξαπλωμένο γυμνό (Ležeći akt), 1934 Ψαράδες πριν την καταιγίδα (Ribari pred oluju), 1934 Τοπίο (Pejzaž), 1935 Θάλασσα και δέντρα (More i borovi), 1935 Πανδοχείο (Krčma), 1935 Πατητήρι για κρασί (Turnanje vina), 1935 Ελιές I (Masline I), 1935 Πέτρινο τραπέζι (Kameni stol), 1935 Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Ίγκνιατ Γιοβ πραγματοποίησε εκθέσεις του έργου του στο Σπλιτ, στο Ζάγκρεμπ και στο Βελιγράδι. Οι πρόσφατες εκθέσεις του έργου του περιλαμβάνουν: Συλλογή Adris 2007 1997 Ίγκνιατ Γιοβ, Art Pavilion στο Ζάγκρεμπ 2013, Εθνικό Μουσείο της Σερβίας 2009 100 Godina Srpske Umetnosti, Εθνικό Μουσείο, Βελιγράδι 2007 και 2008 Από τα εκθέματα του μουσείου - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Ντουμπρόβνικ, Ντουμπρόβνικ Το έργο του βρίσκεται στις ακόλουθες δημόσιες συλλογές: Κροατία Μοντέρνα Γκαλερί, Ζάγκρεμπ, Κροατία Γκαλερί Καλών Τεχνών, Σπλιτ Γκαλερί Καλών Τεχνών, Ζαντάρ Galerija umjetnina Branislav Dešković, Μπολ, νησί Μπρατς, Κροατία Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Ντουμπρόβνικ, ΝτουμπρόβνικΣερβία Συλλογή μνημείων Πάβλε Μπελιάνσκι, Νόβι Σαντ Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Muzej Savremene Umetnosti), Βελιγράδι Εθνικό Μουσείο της Σερβίας Κοινοβούλιο της Σερβίας Μουσείο Πόλης του Βελιγραδίου Zidić, Igor (2010). Ίγκνιατ Γιοβ (1895 - 1936) (στα Κροατικά). Večernji list. ISBN 978-953-559-486-4.