IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιάννης Κοσκινιάτης

Ο Γιάννης Κοσκινιάτης (29 Αυγούστου 1983 – 29 Οκτωβρίου 2008) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ρόδο, που έπαιζε στον Διαγόρα Ρόδου. Έπαιξε σε 61 ματς και σκόραρε 4 γκολ υπέρ της ομάδας.

 Ο Κοσκινιάτης έκανε συνολικά 61 εμφανίσεις στη Γ' Εθνική για τον Διαγόρα, σκοράροντας τέσσερα γκολ και βοηθώντας την ομάδα να ανέλθει στη Β' Εθνική για την περίοδο 2008–09. Ωστόσο, δεν έπαιξε την επόμενη χρονιά λόγω τραυματισμού στο πόδι και μετά τη θεραπεία δε συμμετείχε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό. Ο Κοσκινιάτης εξαφανίστηκε το μεσημέρι όταν οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα βρέθηκε στην κορυφή ενός γκρεμού, όπου άφησε ένα σημείωμα αυτοκτονίας. Το περιεχόμενο του σημειώματος αποκρύπτονται από τον κύκλο οικογενείας του. Ο Κοσκινιάτης αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον γκρεμό. Ο Διαγόρας ηττήθηκε με σκορ 3-2. Αναφέρθηκε ότι η ομάδα του είχε στείλει τον Γιάννη για ψυχολογική υποστήριξη. Φήμες υποστηρίζουν ότι ο Κοσκινιάτης είχε χάσει τον αδερφό του σε τροχαίο ατύχημα και συνδέουν την αυτοκτονία του παίκτη με αυτό το τραγικό γεγονός.
Λάτμος

Ο Λάτμος (τουρκ. Beşparmak, Πενταδάκτυλος) είναι βουνό της Τουρκίας, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της, δυτικά της αρχαίας πόλης της Μιλήτου. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.353 μέτρα. Στην αρχαιότητα κατέληγε δυτικά στο Αιγαίο, στις ακτές του Λατμικού κόλπου. Οι προσχώσεις όμως του Μαίανδρου ποταμού, που ρέει στα βόρεια του βουνού, έφραξαν την είσοδο του κόλπου μετατρέποντάς τον σε λίμνη, ήδη από το 300 μ.Χ. Στους νότιους πρόποδες του βουνού ήταν χτισμένη η ομώνυμη πόλη, η οποία τον 4ο αιώνα π.Χ. μετονομάστηκε σε Ηράκλεια.

 Ο Λάτμος συνδέεται με τον μύθο του Ενδυμίωνα, του μυθικού βασιλιά της Ήλιδας, τον οποίο ερωτεύτηκε η Σελήνη κατά τη διάρκεια του αγέραστου ύπνου που του είχε χαρίσει ο Δίας. Σύμφωνα με μία μεταγενέστερη παραλλαγή του μύθου που μεταφέρεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίων ήταν βοσκός από την Καρία με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη τον είδε σε μία σπηλιά του Λάτμου και τον ερωτεύτηκε. Τον επισκεπτόταν κάθε βράδυ την ώρα που κοιμόταν, όμως ανησυχώντας πως σαν θνητός θα γεράσει και θα πεθάνει παρακάλεσε τον Δία να τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο ώστε να μην τον χάσει ποτέ. Στην Ηράκλεια του Λάτμου ο Ενδυμίων λατρευόταν ως μυθικός ιδρυτής της πόλης και υπήρχε ιερό αφιερωμένο σε αυτόν. Στον Λάτμο ανακαλύφθηκαν το 1994 βραχογραφίες του 6.000 π.Χ. Από εκείνη την περίοδο η περιοχή κατοικείται συνεχώς. Σύμφωνα με τον Εκαταίο, την άποψη του οποίου μεταφέρει ο Στράβων, το βουνό αναφέρεται στην Ιλιάδα με το όνομα Φθείρων. Στα ιστορικά χρόνια στην περιοχή του Λάτμου κατοικούσαν Κάρες και Ίωνες. Οι Κάρες είχαν ιδρύσει την ομώνυμη πόλη στην νότια πλευρά του βουνού, ενώ οι Ίωνες την Μίλητο στη χερσόνησο που βρίσκεται δυτικά του βουνού και την Μυούντα στα βόρεια του. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε στη θέση της πόλης Λάτμου η Ηράκλεια, στην οποία μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι της Λάτμου. Η Ηράκλεια του Λάτμου παρήκμασε οριστικά όταν οι προσχώσεις του Μαίαδρου έφραξαν τον Λατμικό κόλπο και την πόλη.Την Βυζαντινή περίοδο, ήδη από την εποχή της Εικονομαχίας, ο Λάτμος, γνωστός τότε και ως Λάτρος, αποτελούσε τόπο μοναχισμού. Τον 13ο αιώνα αναφέρονται εκεί 13 Μονές (Αγραύλων, Ασωμάτων Βαθέος Λιμένος, Περιστέριον, Δυσικού, Ειρηνούντων, Κισσών, Ιεράς, αγίου Ιωάννου, Κελλιβάρων, Μυρσινώνος, Φαλακρού Βουνου και Στύλου ή οσίου Παύλου). Ο μοναχισμός άρχισε να παρακμάζει στα τέλη του 13ου αιώνα, λόγω των αυξανόμενων τουρκικών επιδρομών, και εξαφανίστηκε τον 14ο αιώνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Beşparmak Mountains στο Wikimedia Commons
Φοινικοτρύγονο

Το φοινικοτρύγονο είναι είδος μικρού περιστεριού που εξαπλώνεται στην Υποσαχάρια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ινδική υποήπειρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Spilopelia senegalensis και περιλαμβάνει 8 υποείδη. Στην Ελλάδα το φοινικοτρύγονο θεωρούνταν Τυχαίος επισκέπτης, αλλά από τον Σεπτέμβρη του 2021 δείχνει να αναπαράγεται κανονικά στη φύση.

 Το φοινικοτρύγονο έχει μικρό μέγεθος. Έχει μήκος 23-26 εκ. και άνοιγμα φτερών 40-45 εκ. Στο πεδίο φαίνεται κυρίως καστανοκόκκινη σε μέτρια απόσταση, από κοντά έχει γκριζοκαστανη πλάκα φτερούγων ανάμεσα στα σκούρα γκρίζα ερετικά και πιτσιλωτό καστανοκόκκινο πάνω μέρος, κάτασπρη κάτω ουρά και κοιλιά. Έχει επίσης χαρακτηριστικό μαύρο και ωχρό σχέδιο στο πρόλοβο. Σε πτήση θυμίζει τρυγόνι, αλλά με πιο ομοιόμορφα καφετιά πλάτη, και κάπως μακρύτερη ουρά και κοντύτερες φτερούγες. Το είδος περιλαμβάνει τα εξής υποείδη: S. s. phoenicophila (Hartert, 1916) : Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία S. s. aegyptiaca (Latham, 1790) : Κοιλάδα του Νείλου S. s. senegalensis (Linnaeus, 1766) : Σενεγάλη και Νιγηρία περιλαμβάνοντας και το aequatorialis (Erlanger, 1904) S. s. cambayensis (Gmelin, 1789) : Ινδία S. s. ermanni (Bonaparte, 1856) : Αφγανιστάν και Τουρκεστάν S. s. sokotrae (Grant, 1914) : Σοκότρα S. s. dakhlae (Meinertzhagen, 1928) : Όαση Ντάκλα, Λιβύη (συνήθως περιλαμβάνεται στο phoenicophila) S. s. thome (Bannerman, 1931) : Σάο Τομέ Το φοινικοτρύγονο αναπαράγεται σε μικρά δάση, φυτείες (π.χ. χουρμαδιές), κήπους και κοντά σε οικισμούς. Επίσης συναντάται σε μεγάλες πόλεις (π.χ. Κωνσταντινούπολη), αρκεί να υπάρχουν διαθέσιμα δέντρα. Τυπικό πουλί και σε οάσεις στη έρημο. Τα Πουλιά της Ελλάδας της Κύπρου και της Ευρώπης, 2015
Ρόι Άντερσον

Ο Ρόι Άντερσον (Roy Andersson) είναι Σουηδός σκηνοθέτης γεννημένος το 1943. Το 2014 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ταινία Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του. Χαρακτηριστικό των ταινιών του είναι ο σουρεαλισμός.

 1967 Besöka sin son 1968 Το λευκό παιχνίδι 1968 Hämta en cykel 1969 Lördagen den 5.10 1987 Κάτι συνέβη 1991 Ο κόσμος της δόξας 1970 Μία σουηδική ιστορία αγάπης 1975 Giliap 2000 Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο 2007 Εσείς, οι ζωντανοί 2014 Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του 2019 Η ομορφιά της ύπαρξης Επίσημη ιστοσελίδα
Δημοτικό Στάδιο Κατερίνης

Το Δημοτικό Στάδιο Κατερίνης (ή καλύτερα Α΄ Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κατερίνης) το οποίο μετονομάσθηκε έτσι πρόσφατα, καθώς μέχρι πρότινος ήταν Εθνικό Στάδιο Κατερίνης, βρίσκεται στον συνοικισμό Εθνικού Σταδίου στην πόλη της Κατερίνης. Είναι χωρητικότητας 6.264 θεατών (καθήμενων). Διαθέτει δύο κερκίδες (δεν υπάρχουν πέταλα πίσω από τις εστίες). Το κεντρικό τμήμα της μίας κερκίδας είναι σκεπαστό. Διαθέτει επίσης προβολείς για νυχτερινούς αγώνες. Περιμετρικά υπάρχουν 8 λωρίδες με ταρτάν και άλλοι χώροι για κλασικό αθλητισμό. Είναι η έδρα της ομάδας του Πιερικού, αν και κατά καιρούς φιλοξένησε κι άλλες ομάδες όπως τον Βατανιακό και τον Εθνικό Κατερίνης λόγω μη ύπαρξης άλλου γηπέδου στην Κατερίνη που να πληρούσε τις προϋποθέσεις για τις κατηγορίες που αγωνίζονταν.

 Το 1975 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας στον αγωνιστικό χώρο του σταδίου, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που διέθετε έως τότε. Τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγινα στις 26/10/1975 στον αγώνα Πιερικός - Παναθηναϊκός 0-0 για την 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας.Από το 2007 έως το 2009 έγιναν κάποια έργα εκσυγχρονισμού του σταδίου, με την τοποθέτηση καθισμάτων στη δυτική κερκίδα (που σήμανε όμως τη μείωση της χωρητικότητας κατά 700 περίπου θέσεις), την εγκατάσταση προβολέων, αλλά και την κατασκευή στεγάστρου. Το τελευταίο πάντως, παρά τον όμορφο σχεδιασμό του, καλύπτει μόνο το κεντρικό τμήμα της κερκίδας. Στα γενικότερα έργα πρέπει επίσης να σημειωθεί και η κατασκευή βοηθητικών γηπέδων πίσω από τη δυτική κερκίδα.Επίσης, σημαντικές ανακατασκευές έγιναν το 2015 για τις ανάγκες διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U19 2015.Το στάδιο ανήκε στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και παραχωρήθηκε στον Δήμο Κατερίνης. Παρουσίαση στο stadia.gr
Ντίνος Ποντίκας

Ο Ντίνος Ποντίκας (Λάρισα, 27 Φεβρουαρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατέχει το ρεκόρ του νεότερου ποδοσφαιριστή που σημείωσε ποτέ χατ-τρικ.

 Στις 24 Σεπτεμβρίου 1996, στην αναμέτρηση Αμπελοκήπων - Χαραυγής (4-3) σε διοργάνωση κυπέλλου της ΕΠΣΛ του ελληνικού πρωταθλήματος σημείωσε και τα 3 γκολ των φιλοξενουμένων και έγινε σε ηλικία 14 ετών, 6 μηνών και 24 ημερών ο νεότερος παίκτης που σημειώνει χατ-τρικ. Στην αντίπαλη ομάδα του Α.Ο. Αμπελοκήπων αγωνιζόταν τότε ο πρωταθλητής Ελλάδος του 1988 με την Α.Ε. Λάρισας Γιώργος Κολοβός, ο κυπελλούχος του 1985 και αρχηγός Χαράλαμπος Ντόσας και ο μετέπειτα διεθνής αμυντικός της Eθνικής Ελλάδας, Βαγγέλης Μόρας. Ο Ποντίκας κατέγραψε αξιοσημείωτες επιθετικές επιδόσεις σε δύο ακόμη περιπτώσεις, σε ανεπίσημους αγώνες. Το 1995 όταν σκόραρε 13 γκολ σε ηλικία 13 ετών σε αναμέτρηση επιλέκτων, και το 1997 σε αγώνα νέων στα 15 του, με 10 τέρματα. Επίσης, είναι ο νεότερος ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τελικό νομού του πρωταθλήματος Λυκείων, σε ηλικία 14 ετών και 9 μηνών, τη σεζόν 1996-97. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 6 ετών από τις άτυπες ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής του Σταθμού και το 1995 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Τοξότη Λάρισας. Η παρουσία του στον Τοξότη όπου χρησιμοποιούνταν ως λίμπερο ήταν σύντομη (εκείνη την εποχή αγωνιζόταν εκεί και ο Θεοφάνης Γκέκας). Aκολούθως μεταπήδησε στον Α.Π.Ο. Χαραυγή Λάρισας και η διοίκηση του συλλόγου εξέδωσε δελτίο ΕΠΟ ώστε να έχει δικαίωμα συμμετοχής στους αγώνες της ανδρικής ομάδας. Σημείωσε χατ-τρικ στον πρώτο του αγώνα ως βασικός, ενώ είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές του ως αλλαγή στις αναμετρήσεις με τον Ίκαρο Νεάπολης και τον Λαρισαϊκό.Ελάχιστα χρόνια αργότερα ο Ποντίκας αποχώρησε πρόωρα από το ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία μετά από τραυματισμό στα τέλη του 1998. Το 1997 η Χαραυγή είχε αρνηθεί την παραχώρηση του με υποσχετική στον Ίκαρο Νεάπολης και ενώ ήδη ο Αθηναϊκός, πρώην ομάδα του προπονητή του στο εφηβικό τμήμα, Πάκη Αβραμούλη, είχε δείξει ενδιαφέρον. Ο Ποντίκας ήταν από τους ταχύτερους νεαρούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του σημειώνοντας χρόνους κάτω από 11 δευτερόλεπτα στα 100 στα μέτρα. Το ρεκόρ του χατ-τρικ που σημείωσε ξεπερνά κατά 2 και 3 χρόνια σε επίπεδο ηλικίας τα αντίστοιχα επιτεύγματα των Κεν Τσέιλορ, Νικολάς Σίρι και Πελέ σε χαμηλότερες κατηγορίες της Αγγλίας, της Ουρουγουάης και της Βραζιλίας. Παρ' ότι έβαλε πρόωρα τέλος στην καριέρα του δέχθηκε πρόταση για να επανέλθει το 2000 ως ελεύθερος με την Αθηναΐδα Κυψέλης και επέστρεψε προσωρινά το 2009 χωρίς να αγωνιστεί σε επίσημη αναμέτρηση. Την σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε σε ερασιτεχνική κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. RSSSF Ελλάδα 1996–97 από την RSSSF
Λευκός σωτήρας

Ο όρος λευκός σωτήρας αναφέρεται σε ένα λευκό άτομο, το οποίο παρέχει βοήθεια σε μη-λευκά άτομα έχοντας ιδιοτελείς σκοπούς. Ο ρόλος αυτός θεωρείται μια σύγχρονη εκδοχή της περιγραφής του λευκού ατόμου από τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ στο ποίημα του "The White Man's Burden" (1899). Ο όρος είναι συσχετισμένος με την Αφρική και ορισμένοι χαρακτήρες σε ταινίες και σειρές εχουν χαρακτηριστεί ως λευκοί σωτήρες.

 Η Αφρική έχει ιστορία δουλείας και αποικιοκρατίας. Ο Damian Zane του BBC News ανέφερε ότι, λόγω αυτής της ιστορίας, οι Αφρικανοί βρίσκουν τη φιγούρα του λευκού σωτήρα προσβλητική. Ακομή προσθέτει: "Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η βοήθεια, που προσφέρει ο λευκός σωτήρας, μπορεί να είναι αντιπαραγωγική, καθώς σημαίνει ότι οι αφρικανικές χώρες θα συνεχίσουν να βασίζονται σε εξωτερική βοήθεια." Για δεκαετίες, η βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Comic Relief έστελνε διασημότητες σε αφρικανικές χώρες για να μαγνητοσκοπήσουν τις συναισθηματικές τους αντιδράσεις σε συνθήκες φτώχειας στο πλαίσιο της αίτησης χρημάτων από το κοινό. Το 2020, ανέστειλαν αυτή την πρακτική, έπειτα από κριτική ότι διαιωνίζουν το στερεότυπο του λευκού σωτήρα. Στις ταινίες, "λευκός σωτήρας" είναι ο λευκός χαρακτήρας, ο οποίος σώζει μη-λευκά άτομα απο την δυστυχία τους. Ο λευκός σωτήρας είναι συχνά άντρας, απεικονίζεται ως μεσσιανική φιγούρα και συχνά ανακαλύπτει κάτι για τον εαυτό του κατα την διάρκεια της ταινίας. Το Screen Saviors: Hollywood Fictions of Whiteness χαρακτηρίζει τις ιστορίες αυτές ως "πομπώδεις, επιδεικτικές και ναρκισσιστικές φαντασιώσεις". Αυτές οι ιστορίες συχνά περιλαμβάνουν λευκούς να ταξιδεύουν σε "εξωτικές" ασιατικές τοποθεσίες, λευκούς να πολεμάνε ενάντια στο ρατσισμό στον αμερικάνικο νότο ή λευκούς πρωταγωνιστές με βοηθούς άλλης φυλής.
Γερμανική εισβολή στη Δανία (1940)

Η γερμανική εισβολή στη Δανία ήταν η μάχη που ακολούθησε τη διάσχιση των Δανικών συνόρων από τον γερμανικό στρατό στις 9 Απριλίου 1940 από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Διαρκώντας περίπου έξι ώρες, η γερμανική εκστρατεία ξηράς εναντίον της Δανίας ήταν μία από τις συντομότερες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Η επίθεση στη Δανία ήταν προγραμματισμένη ως μέρος της γερμανικής Επιχείρησης Weserübung Süd – το γερμανικό σχέδιο για εισβολή στη Νορβηγία. Ο σκοπός ήταν κυρίως η εξασφάλιση των μεταλλευμάτων σιδήρου που μεταφέροντας ναυτικά από το Νάρβικ. Προκειμένου να καταλάβουν τη Νορβηγία, οι Γερμανοί έπρεπε να ελέγχουν το λιμάνι έξω από το Άλμποργκ στη βόρεια Γιουτλάνδη. Η ηγεσία της Kriegsmarine ήταν υπέρ της κατοχής της Δανίας, προκειμένου να επεκτείνει το γερμανικό θαλάσσιο δίκτυο άμυνας προς τα βόρεια, καθιστώντας πιο δύσκολο για τα Βρετανικά πλοία να υπερφαλαγγίσουν το σύστημα από το βορρά, όταν επιτίθεντο σε πλοία στον Ατλαντικό. Επιπλέον, τα νορβηγικά φιόρδ παρείχαν και άριστες βάσεις για να επιτίθενται τα γερμανικά υποβρύχια στον Βόρειο Ατλαντικό. Η γερμανική διοίκηση προγραμμάτισε μια συνδυασμένη επίθεση στη Δανία για την κατάληψη της χώρας το συντομότερο δυνατό, με μια εναέρια επίθεση στα αεροδρόμια του Aalborg και μια αιφνιδιαστική προσγείωση του πεζικού από τα βοηθητικά του ναυτικού στην Κοπεγχάγη, με μια ταυτόχρονη επίθεση εδάφους κατά τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης. Στις 4 Απριλίου, ο Ναύαρχος Βίλχελμ Κανάρις, αρχηγός της Άμπβερ και εμπλεκόμενος στη γερμανική αντίσταση κατά του Ναζισμού, προειδοποίησε τους Δανούς για επικείμενη εισβολή. Αν και ο Στρατός της Δανίας είχε προειδοποιηθεί για την επίθεση, του είχε αρνηθεί η άδεια παράταξης ή προετοιμασίας αμυντικών θέσεων, καθώς η δανική κυβέρνηση δεν ήθελε να δώσει στους Γερμανούς καμία πρόκληση για τις πράξεις τους. Το μόνο που ήταν διαθέσιμο για να συναντήσει τη εισβολή ξηράς ήταν μικρές και διάσπαρτες μονάδες της φρουράς συνόρων και μέρη της μεραρχίας Γιουτλάνδης. Πιστεύοντας ότι η επίθεση ήταν επικείμενη, τα στρατεύματα τέθηκαν σε πλήρη επιφυλακή στις 13:30 στις 8 Απριλίου. Τα δανικά σύνορα παραβιάστηκαν στο Σαίντ, Ρενς, Πάδβοργ και Κρούσσα στις 04:15 την 9η. Με το Kriegsmarine (ναυτικό) ταυτόχρονα να αποβιβάζει στρατεύματα στο Λίλλεμπελτ, τα στρατεύματα στα σύνορα αποκόπηκαν στην αρχή της μάχης. Ο συναγερμός ήχησε στις 04:17, και τα πρώτα δανικά στρατεύματα στάλθηκαν στις 04:35.
Γκροστανκιάν

Το Γκροστανκιάν (γερμανικά: Γκρόστενχεν‎, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Τένχεν/Γκροστένσε) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία, που βρίσκεται μεταξύ του Μετς και του Στρασβούργου. Τοποθεσίες της κοινότητας: Μπενάν, Μπερτρίνγκ, Ανγκσάνζ, Λινστρόφ.

 Ο πληθυσμός της το 1999 ήταν 569 άτομα. Μία βάση της Βασιλικής Καναδικής Αεροπορίας (RCAF), ο σταθμός RCAF Γκροστανκιάν, βρισκόταν εδώ από το 1952 έως το 1964. Μετά την αναχώρηση της RCAF, το αεροδρόμιο έκλεισε από τους Γάλλους. Οι εγκαταστάσεις εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από τις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις για στρατιωτικές ασκήσεις. Ο παίκτης και προπονητής του NHL Πωλ Μακλίν και ο πατέρας της Αβρίλ Λαβίν γεννήθηκαν εδώ. Εδώ γεννήθηκε ο Τεοντόρ Μπ. Μπασελάν (1851–1914), μεγιστάνας της ξυλείας. Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ
Εκκλησία της Παναγίας (Τεχεράνη)

Η Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας, στην Τεχεράνη (στην αρμενική γλώσσα: Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Surp Asdvadzadzin Church, Holy Mother of God Church or Saint Mary Church, στη περσική γλώσσα: کلیسای مریم مقدس) ανήκει στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. Στις 13 Φεβρουαρίου 2002 ο Ιρανικός Οργανισμός Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τουρισμού καταχώρησε την Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας, στη Τεχεράνη στη λίστα με τα εθνικά μνημεία.

 Κατά τη διάρκεια και μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων περίπου 50.000 Αρμένιοι βρήκαν καταφύγιο στο Ιράν. Μετά τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας και τις διώξεις από το σταλινικό καθεστώς και άλλοι Αρμένιοι κατέφυγαν στο Ιράν μεταξύ των οποίων ήταν και ο αρχιτέκτονας Nikolai Lauri, από το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς ο αριθμός των Αρμενίων στην πόλη μεγάλωσε και οι περισσότεροι εξ αυτών ανήκαν στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, δημιουργήθηκε η ανάγκη να κατασκευαστεί ένας μεγαλύτερος ναός. Στις 17 Απριλίου 1937 έγινε μια συνάντηση στην οποία ζητήθηκε από τον Lauri να φτιάξει τα σχέδια για μια νέα εκκλησία. Για την κατασκευή του ναού είχαν συγκεντρωθεί 60.000 ιρανικά τομάν. Δύο χρόνια αργότερα ο Λάουρι πέθανε και το σχέδιο υλοποίησε ο Νικολάι Μαρκόφ. Η κατασκευή της εκκλησίας, που κόστισε τελικά 100.000 τομάνς, χρηματοδοτήθηκε και από τον Roman Isayan. Ο ναός αφιερώθηκε στην Παναγία και εγκαινιάστηκε το 1945 από τον Karekin I, Catholicos της Κιλικίας. Ο ναός έχει μήκος 32,5μ. και πλάτος 19,8 μ. και είναι κατασκευασμένος και είναι κατασκευασμένος από γκρι βασάλτη. Έχει σχήμα σταυρού και δύο θόλους, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος έχει επιρροές από τη Βυζαντινή αρχιτεκτονική. Η κύρια είσοδος του ναού είναι στη δυτική πλευρά.Από το 1945 μέχρι το 1960 στην εκκλησία της Παναγίας βρισκόταν το γραφείο και η κατοικία του Αρμένιου Αρχιεπισκόπου, που αργότερα μεταφέρθηκαν στο Καθεδρικό του Αγίου Σαρκίς. Σε ένα γειτονικό κτίριο βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο των Αρμενίων όπου εκτίθενται αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στις θρησκευτικές τελετές, θρησκευτικά χειρόγραφα βιβλία και παραδοσιακές αρμενικές γυναικείες στολές. Στο μουσείο βρίσκονται επίσης έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα του Αρντάκ Μανοκιάν (Ardak Manokian), ο οποίος ήταν Αρμένιος αρχιεπίσκοπος μετά την Ιρανική Επανάσταση, καθώς και έργα Αρμενίων καλλιτεχνών.
Χαφσά Καντινεφέντι (σύζυγος του Μουσταφά Β')

Η Χαφσά Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:حفيصہ کادین افندی‎) (Τούρκικα: Ηafsa Kadinefendi, 1685 - 12 Ιουνίου 1723) ήταν η όγδοη σύζυγος του σουλτάνου Μουσταφά Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Ηafsa Kadin Εfendi Hazretleri

 Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Χαφσά πριν την είσοδό της στο χαρέμι. Γεννήθηκε το 1685. Είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια μιας από τις επιδρομές των Τατάρων και πωλήθηκε στη σκλαβιά. Ο Εμπου Μπεκίρ Εφέντι, ένας υπουργός κρατικών υποθέσεων την παρουσίασε, στην ηλικία των δέκα ετών, ως δώρο στο χαρέμι του σουλτάνου Μουσταφά Β΄. Ήταν ίσως η μητέρα του Μουσταφά, η Γκιουλνούς Σουλτάν, που του έδωσε την Χαφσά ως παλλακίδα. Ήταν μια γυναίκα που ήταν υπερήφανη που είχε επιλεγεί για να συνοδεύσει τον Σουλτάνο στις τρεις εκστρατείες του. Χάρισε πέντε γιους και μια κόρη στον Σουλτάνο. Την είχε επισκεφτεί επίσης η Λαίδη Μαίρη Μονταγκού στις αρχές Μαρτίου 1718. Η Λαίδη Μαίρη την αποκάλεσε αγαπημένη του σουλτάνου Μουσταφά. Μετά το θάνατο του Μουσταφά Β΄ το 1703, της δόθηκε εντολή να εγκαταλείψει το παλάτι και να επιλέξει για τον εαυτό της έναν σύζυγο. Η Χαφσά θεώρησε την ελευθερία ως την μεγαλύτερη ντροπή και προσβολή που θα μπορούσε να της συμβεί. Έπεσε στα πόδια του Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και τον παρακάλεσε να την σκοτώσει αντί να χρησιμοποιεί τη χήρα του αδερφού του με την εν λόγω περιφρόνηση. Του είπε ότι ήταν προνομιούχος αφού χάρισε πέντε πρίγκιπες στην Οθωμανική Δυναστεία. Αλλά όλα τα αγόρια είχαν πεθάνει και μόνο ένα κορίτσι είχε επιβιώσει, όποτε αυτή η δικαιολογία δεν έγινε δεκτή, και ήταν υποχρεωμένη να κάνει την επιλογή της. Επέλεξε τον Μπεκίρ Εφέντι, τότε γραμματέας του κράτους,ο οποίος ήταν περίπου ογδόντα ετών, για να πείσει τον κόσμο ότι σκόπευε να κρατήσει τον όρκο που είχε κάνει, ότι ποτέ ένας δεύτερος σύζυγος δεν θα πλησιάσει το κρεβάτι της, και τον επέλεξε και ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, δεδομένου ότι ο ίδιος ήταν που την είχε παρουσιάσει στο χαρέμι, στην ηλικία των δέκα ετών, για τον χαμένο άρχοντα της. Αλλά ποτέ δεν του επέτρεψε να επισκεφτεί το κρεβάτι της. Η Χαφσά Καντινεφέντι πέθανε στις 12 Ιουνίου 1723 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 38 ετών. "Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014. "Consorts Of Ottoman Sultans (in Turkish)". Ottoman Web Page. Anthony Dolphin Alerson (1956). The Structure of the Ottoman Dynasty. Clarendon Press. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Γκουστάβο Μαντούκα

Ο Γκουστάβο Μαντούκα (Gustavo Manduca, 8 Ιουνίου 1980) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν κυρίως στα άκρα αλλά και ως μέσος. Αγωνίστηκε σε 5 χώρες και είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου.

 Σε ηλικία 18 ετών μετακομίζει στη Φινλανδία για χάρη της ομάδα ΧΓΚ Ελσίνκι. Από κει δίνεται δανεικός σε ομάδα 2ης κατηγορίας της χώρας. Συνεχίζει την πορεία του στην Πορτογαλία παίζοντας στην 2η κατηγορία της χώρας για λογαριασμό της Φελγκέιρας, της Εσποσέντε και της Τσάβες. Ακολούθως παίρνει μετεγραφή στην FC Πάσος ντε Φερέιρα που μόλις ανέβηκε στην 1η κατηγορία. Εκεί μένει για ένα χρόνο και το 2004 μετακομίζει στη Μαρίτιμο όπου με τις εμφανίσεις του τραβά το ενδιαφέρον της Μπενφίκα, η οποία και τον αποκτά έναντι 500.000 ευρώ στη μεταγραφική περίοδο του Γενάρη το 2006. Στην Μπενφίκα αγωνίζεται μόνο για ένα εξάμηνο και λόγω του ότι δεν ήταν στα πλάνα του προπονητή και δίνεται δανεικός από τον Ιανουάριο του 2007, στην ΑΕΚ Αθηνών με δικαίωμα για αγορά. Η ΑΕΚ χρησιμοποιεί το δικαίωμα αυτό και αγοράζει τον παίκτη και υπογράφουν συμβόλαιο για τρία (3) χρόνια. Αγωνιζόμενος στην "Ένωση" τέσσερις σεζόν, ήταν σε όλες βασικό στέλεχος της ενδεκάδας. Με τον "Δικέφαλο" θα τερματίσει την πρώτη του χρονιά δεύτερος στο πρωτάθλημα και θα φτάσει μια φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, το 2009. Με τη λήξη του συμβολαίου του με την ΑΕΚ και τη δίψα για ένα τίτλο στην καριέρα του ο Μαντούκα υπογράφει τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του ΑΠΟΕΛ που αγωνίζεται στο Κυπριακό Πρωτάθλημα με την ελπίδα να τα καταφέρει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει την πρώτη του σεζόν (2010-11), ενώ ταυτόχρονα κατέκτησε και το Σούπερ Καπ. Εκτός των τίτλων, η ομάδα με πρωταγωνιστή τον Μαντούκα, φτάνει ως τα προημιτελικά το Τσάμπιονς Λιγκ, τη σεζόν 2011-12, και σημειώνει τη μεγαλύτερη διάκριση κυπριακής ομάδας στην Ευρώπη. ΑΠΟΕΛΠρωτάθλημα Κύπρου (2011) Σούπερ Καπ Κύπρου (2011, 2013)ΧΓΚ ΕλσίνκιΚύπελλο Φινλανδίας: 1998 Λιγκ Καπ Φινλανδίας: 1998ΑΕΚΚύπελλο Ελλάδος: Φιναλίστ 2008-09 Ανακοίνωση - Μεταγραφή Gustavo Manduca στον Α.Π.Ο.Ε.Λ. 27/05/2010 Ανακοίνωση - Μεταγραφή Gustavo Manduca στην ΑΕΚ Αθηνών. 15/05/2007 Βραζιλιάνικη Ομοσπονδία: Βάση δεδομένων πορτογαλικά SambaFoot Προφίλ Στατιστικά και Προφίλ στο Zerozero Στατιστικά στο ForaDeJogo Αρχειοθετήθηκε 2012-11-02 στο Wayback Machine.
Όλγα Μπρίζγκινα

Η Όλγα Αρκάντιεβνα Μπρίζγκινα (ρωσικά: Ольга Аркадьевна Брызгина‎, γεννηθείσα Βλαντίκινα, ρωσικά: Владыкина‎, γεννήθηκε 30 Ιουλίου 1963) είναι Σοβιετική πρώην αθλήτρια στίβου που αγωνιζόταν στους δρόμους ταχύτητας. Κατέκτησε τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια σε δύο Ολυμπιάδες, δύο σε σκυταλοδρομίες και ένα στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988.

 Αγωνιζόμενη στα 400 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4 x 400 μέτρα, κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην Ολυμπιάδα της Σεούλ νικώντας αρχικά στα 400 μέτρα με χρόνο 48,65 δευτερόλεπτα. Στον τελικό της 1ης Οκτωβρίου η σοβιετική ομάδα σκυταλοδρομίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 3:15,17, το οποίο είναι ακόμα ακατάρριπτο.Η Μπρίζγκινα αντιμετώπισε με επιτυχία τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρα, όπου ήταν οι τελευταίες δρομείς. Πήραν τη σκυτάλη με ελάχιστη διαφορά με τη Γκρίφιθ να την κυνηγά, όμως η προσπάθεια της Αμερικανίδας ήταν ανεπιτυχής και οι Σοβιετικές κέρδισαν με διαφορά πέντε μέτρων, παίρνοντας το χρυσό για τη Σοβιετική Ένωση μαζί με νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ο χρόνος των 47,7 δευτερολέπτων της Μπρίζγκινα στην σκυταλοδρομία του 1988 είναι ένα από τα ταχύτερα σκέλη σκυταλοδρομίας που έχει τρέξει ποτέ γυναίκα στην ιστορία του στίβου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη συμμετείχε με την Ενωμενη Ομάδα και ήταν δεύτερη στα 400 μέτρα, ενώ κέρδισε και πάλι το χρυσό με τη ομάδα της σκυταλοδρομίας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 σταμάτησε τον αθλητισμό. Ήταν πρωταθλήτρια κόσμου στα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, το 1987 στη Ρώμη με 49,38 δευτερόλεπτα,ενώ ήταν δευτεραθλητρθα Ευρώπης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1986.Η καλύτερη ατομική της επίδοση στα 400 μέτρα ήταν 48,27 δευτερόλεπτα και είναι η πέμπτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για γυναίκες στο αγώνισμα. Το πέτυχε στον ίδιο αγώνα που η Μαρίτα Κοχ σημείωσε το ακατάρριπτο παγκόσμιο ρεκόρ των 400 μέτρων των 47,60 δευτερολέπτων στις 6 Οκτωβρίου 1985 στην Καμπέρα της Αυστραλίας στο 4ο Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου.Η Μπρίζγκινα παντρεύτηκε το 1986 τον Βίκτορ Μπρίζγκιν (από όπου πήρε το όνομά της), επίσης πρωταθλητή στίβου και Ολυμπιονίκη το 1988. Olga BRYZGINA
Όρος Ράσμορ

Το Εθνικό Μνημείο του Όρους Ράσμορ (Mount Rushmore National Memorial) βρίσκεται στην Νότια Ντακότα των Η.Π.Α. Πρόκειται για τις μορφές τεσσάρων προέδρων των Η.Π.Α., ύψους 18 μέτρων, τις οποίες σκάλισαν σε μια γρανιτένια πλαγιά του όρους Ράσμορ ο γλύπτης Γκάτζον Μπόργκλουμ και ο γιος του Λίνκολν. Οι τέσσερις πρόεδροι είναι, από αριστερά προς τα δεξιά: ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Θεόδωρος Ρούζβελτ και ο Αβραάμ Λίνκολν. Η ιδέα για την κατασκευή του μνημείου αποδίδεται στον ιστορικό Ντόαν Ρόμπινσον (Doane Robinson). Το μνημείο επισκέπτονται κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια άνθρωποι.

 Οι Ινδιάνοι Λακότα, για τους οποίους το βουνό ήταν τόπος ιερός καθώς από εκεί είχε περάσει, κατά τη διάρκεια ενός πνευματικού ταξιδιού που κατέληξε στην κορυφή Χάρνσϊ, ο ηγέτης τους Μαύρο Ελάφι, είχαν δώσει στο όρος Ράσμορ το όνομα Έξι Παππούδες. Οι Η.Π.Α απέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής μετά τις συγκρούσεις με τους Ινδιάνους τη διετία 1876-77. Οι λευκοί άποικοι στην περιοχή έδωσαν στο βουνό διάφορα άλλα ονόματα: Όρος Κούγκαρ, Όρος Σουγκαρλόουφ, Όρος Σλοτερχάουζ και Κιστόουν Κλιφ. Το 1885 το όρος Ράσμορ πήρε το σημερινό όνομα του από έναν νεοϋορκέζο δικηγόρο, τον Τσαρλς Ράσμορ, στη διάρκεια μιας αποστολής στην περιοχή. Το Συμβούλιο Γεωγραφικών Ονομάτων των Ηνωμένων Πολιτειών επισήμως δέχθηκε την ονομασία αυτή το 193 Ο Ντόαν Ρόμπινσον αρχικά είχε προτείνει την περιοχή Νιντλς για την κατασκευή του μνημείου αλλά ο γλύπτης Γκάτζον Μπόργκλουμ επέλεξε το όρος Ράσμορ για διάφορους λόγους. Πρώτον ήταν το ψηλότερο βουνό στην περιοχή (1.745 μ.). Δεύτερον ο γρανίτης στο Ράσμορ είναι πιο λείος και ανθεκτικός και διαβρώνεται μόλις μια ίντσα (25 χιλ.) κάθε 10.000 χρόνια. Τέλος επειδή το βουνό βλέπει νοτιοανατολικά οι εργάτες είχαν περισσότερο φως για να δουλέψουν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mount Rushmore στο Wikimedia Commons
Δυσανεξία στη λακτόζη

Ως δυσανεξία στη λακτόζη ορίζεται η αδυναμία του οργανισμού να μεταβολίσει την λακτόζη, το βασικό σάκχαρο του γάλακτος. Αυτή η αδυναμία οφείλεται στην έλλειψη του ενζύμου λακτάση, που κανονικά παράγεται από κύτταρα του λεπτού εντέρου. Εκτιμάται ότι περίπου 70% των ενηλίκων παγκοσμίως εμφανίζουν μειωμένη παραγωγή λακτάσης. Τα ποσοστά δυσανεξίας στη λακτόζη ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή του κόσμου, και μπορεί να κυμαίνονται από μόνο 5% στη Βόρεια Ευρώπη έως 70% στη Σικελία και πάνω από 90% σε κάποιες χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι περίπου 30% των παιδιών κάτω των 5 ετών εμφανίζουν κάποια ανεπάρκεια λακτάσης και συνακόλουθα συμπτώματα δυσανεξίας στη λακτόζη, ενώ το ποσοστό αυξάνεται πριν την εφηβεία.

 Στο λεπτό έντερο η λακτάση αποικοδομεί τη λακτόζη στους μονοσακχαρίτες γαλακτόζη και γλυκόζη, οι οποίοι μπορούν στη συνέχεια να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος και να αξιοποιηθούν από τον οργανισμό σαν πηγή ενέργειας. Αν δεν υπάρχει αρκετή λακτάση, τότε η λακτόζη συνεχίζει αναλλοίωτη την πορεία της στο παχύ έντερο. Εκεί τα εντερικά βακτηρίδια την μετατρέπουν σε λιπαρά οξέα μικρής αλυσίδας, με ταυτόχρονη παραγωγή αερίων (διοξειδίου του άνθρακα, υδρογόνου και μεθανίου). Αυτή η δημιουργία αερίων από τα βακτηρίδια του παχέος εντέρου προκαλεί μια σειρά δυσάρεστων συμπτωμάτων, όπως ναυτία, δυσπεψία, φούσκωμα του στομαχιού, κοιλιακό πόνο ή κολικούς, γουργούρισμα των εντέρων και έκλυση αερίων, ακόμη και διάρροια. Η ευαισθησία των ατόμων με δυσανεξία στη λακτόζη και η έκταση ή σοβαρότητα των συμπτωμάτων διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο, γι' αυτό και η προσαρμογή των διατροφικών συνηθειών είναι διαφορετική ανάλογα με την περίπτωση. Γενικά, για την αποφυγή εμφάνισης των συμπτωμάτων είναι σκόπιμο να αποφεύγονται το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, και τα παράγωγά τους που είναι οι φυσικές πηγές λακτόζης.Σημαντική ποσότητα λακτόζης μπορεί να περιέχουν προϊόντα στα οποία χρησιμοποιούνται ως συστατικά ο ορός γάλακτος, η καζεΐνη, η λακταλβουμίνη και το γάλα σκόνη, γι' αυτό είναι σημαντικό να διαβάζονται προσεκτικά οι ετικέτες των τροφίμων. Τροφές που μπορεί να περιέχουν πηγές λακτόζης είναι το ψωμί, άλλα παρασκευάσματα ή γλυκίσματα που απαιτούν ψήσιμο, τα δημητριακά προγευμάτων, παξιμάδια, τα μπισκότα, τα ζαχαρωτά, οι έτοιμες σούπες και τα κρέατα ταχείας παρασκευής, η μαργαρίνη και οι έτοιμες σάλτσες για σαλάτα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι όλες οι παραπάνω τροφές είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν συμπτώματα σε όλα τα άτομα με ανεπάρκεια λακτάσης. Τα περισσότερα άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη μπορούν να ανεχθούν γάλατα που έχουν υποστεί ζύμωση, καθώς η περιεκτικότητα σε λακτόζη μειώνεται σημαντικά μετά την κατεργασία αυτή. Επίσης, κατά την παλαίωση του τυριού η λακτόζη μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ το οποίο δεν προκαλεί συμπτώματα, γι'αυτό σε πολλές περιπτώσεις ατόμων με μέτρια δυσανεξία η κατανάλωση ώριμου τυριού δεν δημιουργεί προβλήματα.
Αμοιβή κινδύνου

Στα χρηματοοικονομικά, αμοιβή κινδύνου ονομάζεται η ελάχιστη χρηματική αμοιβή η οποία αναμένεται ότι θα αποδοθεί από μια επένδυση με ρίσκο. Στόχος είναι να πεισθεί οποιοσδήποτε επενδυτής (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) να προτιμήσει την επένδυση αυτή από μία άλλη επένδυση χωρίς ρίσκο. Πρόκειται ουσιαστικά για την ελάχιστη αποζημίωση που επιθυμεί να έχει ο επενδυτής για το ρίσκο που ενδέχεται να πάρει.

 Την αμοιβή κινδύνου μπορούμε να την μετρήσουμε σε μονάδες βάσης. Προφανώς για να έχει νόημα να συζητάμε για αμοιβή κινδύνου θεωρούμε ότι οι επενδύσεις με ρίσκο έχουν υψηλότερο επιτόκιο από εκείνες χωρίς κίνδυνο. Τύπος υπολογισμού: αμοιβή κινδύνου = (επιτόκιο επένδυσης με ρίσκο - επιτόκιο επένδυσης χωρίς ρίσκο) > 0 Για να γίνει πιο κατανοητό, ας θεωρήσουμε την αμοιβή κινδύνου ως μία μορφή αμοιβής για κάποια επικίνδυνη επένδυσή μας, όπως για παράδειγμα ένας εργαζόμενος λαμβάνει επιπλέον μισθό αν ασκεί κάποιο επικίνδυνο επάγγελμα. Για να μπορούμε να ορίσουμε την έννοια της αμοιβής κινδύνου θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας επενδυτής που επιθυμεί πολύ υψηλές αποδόσεις προκειμένου να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο. Για παράδειγμα, ομολογίες που εκδίδονται από επιχειρήσεις με υψηλά κέρδη έχουν μικρό ρίσκο επένδυσης. Έτσι θα αποδώσουν λιγότερο σε σχέση με τις ομολογίες που εκδίδονται από λιγότερο αναγνωρισμένες επιχειρήσεις με αβέβαιο κέρδος. Οι τελευταίες ομολογίες έχουν υψηλότερο ρίσκο και επομένως υψηλότερη απόδοση. Σε περιόδους υπερβάλλουσας ρευστότητας λόγω χαμηλών επιτοκίων οι διεθνείς επενδυτές, οι οποίοι διαχειρίζονται χρήματα άλλων επενδυτών, ιδιωτών και μη, αναζητούν ένα μέρος για να καταθέσουν τα χρήματα που αποκτούν. Οι επενδυτές αυτοί ναι μεν αναζητούν μία καλή απόδοση από την άλλη όσο αυξάνεται το ποσό των χρημάτων τόσο λιγότερο ρίσκο επιδιώκουν και κατ' επέκταση στρέφονται σε επιχειρήσεις (ή άλλες επενδύσεις) με χαμηλή αμοιβή κινδύνου. Σε κρατικό επίπεδο γίνεται λόγος για την έννοια του σπρεντ. Το σπρεντ είναι η διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια με τα οποία δανείζεται οποιαδήποτε χώρα σε σχέση με τα επιτόκια δανεισμού κάποιας άλλης χώρας, η οποία έχει επιλεχθεί ως η πιο σταθερή και ισχυρή οικονομία μεταξύ άλλων, π.χ στην Ευρώπη η χώρα αυτή είναι η Γερμανία η οποία δανείζεται με επιτόκια περίπου ίσα με 3% (τα νούμερα εναλλάσσονται συνεχώς). Αμοιβή κινδύνου υπάρχει όμως και για διεθνείς επενδυτές (κρατικούς, ιδιωτικούς κ.ά.) οι οποίοι επενδύουν σε κρατικά ομόλογα (αγοράζουν κρατικά ομόλογα) προσδοκώντας απόδοση ίση με αυτή που θα είχαν εάν επένδυαν σε μία ισχυρή οικονομία συν την αμοιβή κινδύνου. www.google.com Η Καθημερινή Χρηματοοικονομική Διοίκηση θεωρία και Πρακτική, Δημήτριος Βασιλείου-Νικόλαος Ηρειώτης
Κωνσταντίνος Καλλίας

Ο Κωνσταντίνος Καλλίας (Χαλκίδα, 9 Ιουλίου 1901 - Αθήνα, 7 Απριλίου 2004) ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός και δικηγόρος. Ήταν γιος του δικηγόρου Μιχαήλ Καλλία και της Ελένης Πλάτση και αδερφός του Γεώργιου Καλλία. Παντρεύτηκε την Χρυσούλα Καλλία (1909-1983), η οποία ήταν πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων. Διετέλεσε υπουργός, βουλευτής και ευρωβουλευτής.

 Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το Συνταγματικό και το Κοινοβουλευτικό Δίκαιο και την Πολιτική Επιστήμη ― αργότερα και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Ήταν μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Δημοκρατικής Νεολαίας και διευθύνων σύμβουλος του Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και του Εθνικού Ωδείου. Στις 15 Δεκεμβρίου 1935 υπήρξε συνιδρυτής του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Το 1946 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας. Την περίοδο 1946-1951, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής του αρχηγού του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1949, έγινε μέλος της Συμβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αργότερα συμμετείχε στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Διάσκεψη του Λονδίνου. Ήταν Υπουργός Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας (1952) στην κυβέρνηση Παπάγου και Υπουργός Δικαιοσύνης (1958). Το διάστημα 1975-1976 διετέλεσε αντιπρόεδρος, αναπληρωτής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη ΝΔ. Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Το 1982 εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Την 1η Νοεμβρίου του 1995, ακριβώς 50 χρόνια από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά αξίωμα υπουργού, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη, με το αργυρό μετάλλιο της 150ετίας του πολιτεύματος της χώρας. Τον Ιούλιο του 1997, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο «Μεγαλόσταυρος Τάγματος Φοίνικος». Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και του απονεμήθηκαν επτά μεγαλόσταυροι. Συνέγραψε πολλά βιβλία και άρθρα. Πέθανε το 2004, και έχοντας μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως ο γηραιότερος συγγραφέας που εξέδωσε την αυτοβιογραφία του. Κηδεύτηκε στις 13 Απριλίου 2004 από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών χωρίς απογόνους. Βιογραφικό servitoros.gr Κωνσταντίνου Καλλία στοχασμοί... (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μείζον Μπιλμπάο

{{Ως Μείζον Μπιλμπάο (βασκικά: Bilbo Handia) ορίζεται το σύνολο των δήμων που εντοπίζονται στις δύο όχθες της ρίας του ποταμού Νερβιόν και που έχουν κέντρο αναφορά τους την ομώνυμη πρωτεύουσα της επαρχίας της Βισκαΐας, Μπιλμπάο. Σαν σύνολο συνήθως θεωρείται μία από τις έξι κομάρκες της επαρχίας, παρότι επίσημα χωρίζεται σε τρεις: την πόλη του Μπιλμπάο, τη δεξιά και την αριστερή όχθη του Νερβιόν. Το 2017 είχε πληθυσμό 857.016 κατοίκους.

 Ήδη από το 1960 το σύνολο των δήμων που εντοπίζονται στις δύο όχθες της ρίας του Νερβιόν λαμβάνει το όνομα Μείζον Μπιλμπάο. Παρότι η κατασκευή του μετρό του Μπιλμπάο ενίσχυσε τη σχέση της μητρόπολης με τους λοιπούς δήμου, ενισχύοντας το αίσθημα των πολιτών του ανήκειν σε μια ευρύτερη περιοχή, τα σταδιακά βήματα από την δεκαετία του 1980 και τα διάφορα σχέδια υπέρ μιας βαθύτερης σύγκλισης μεταξύ των διαφόρων δήμων, μέχρι σήμερα δεν έχουν τεθεί εν ισχύ ουσιαστικά μέτρα υπέρ της θεσμοποίησης του Μείζονος Μπιλμπάο όπως σε έτερες περιπτώσεις ανά την Ευρώπη. Οι μεγαλύτεροι δήμοι είναι: Η πόλη του Μπιλμπάο Αριστερή όχθη του ποταμού: Μπαρακάλντο, Σεστάο, Πορτουγαλέτε, Σαντούρτσι, Αλονσότεγι. Δεξιά όχθη του ποταμού:Εράντιο, Εϊόρα, Γκέτσο και ΜπεράνγκοΟι έτερες τρεις ζώνες είναι η Περιοχή των Ορυχείων, η κοιλάδα του Ανσούα και ο Άνω Νερβιόν που δεν διαθέτουν σημαντικά κέντρα.
Τουρισμός στην Κροατία

Ο τουρισμός είναι είναι ένας σημαντικός οικονομικός τομέας στην Κροατία. Το 2012 η Κροατία είχε 11,8 εκατομμύρια τουρίστες και το 2013 πάνω από 14 εκατομμύρια, οι οποίοι πραγματοποίησαν 73.250.000 διανυκτερεύσεις. Το 2005 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος τουριστικός προορισμός στον κόσμο, σύμφωνα με την εταιρεία Lonely Planet.

 Το Εθνικό Συμβούλιο Τουρισμού της Κροατίας έχει διαιρέσει την Κροατία στις εξής έξι διακριτές τουριστικές περιφέρειες: την Ίστρια, όπου περιλαμβάνει ιστορικές πόλεις, που χρονολογούνται από τα ρωμαϊκά χρόνια. την Κβάρνερ και Υψίπεδα. Η περιφέρεια αυτή παρέχει εντυπωσιακά τοπία, με ψηλά βουνά με θέα μεγάλα νησιά στη θάλασσα. την Δαλματία, περιοχή κατάλληλη για ιστιοπλοΐα και ταξίδια αναψυχής. την Κεντρική Κροατία, η οποία είναι γεμάτη κάστρα και σπα, καθώς και την μεσαιωνική πόλη Βαράζντιν. την Σλαβονία, που διαθέτει σπα, εθνικά πάρκα και ιστορικές πόλεις. το Ζάγκρεμπ, που διατηρεί αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα στο ιστορικό του κέντρο και πάρα πολλά τουριστικά αξιοθέατα. Ο εκπαιδευτικός, επιστημονικός και πολιτιστικός οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (ΟΥΝΕΣΚΟ) έχει συμπεριλάβει τα ακόλουθα σημεία και μνημεία στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς: Οι περισσότεροι επισκέπτες που έφθασαν στην Κροατία σε βραχυπρόθεσμη βάση, το 2014, κατάγονταν από τις ακόλουθες χώρες:
Σεισμός στην Κρήτη το 1303

Ο σεισμός του 1303 στην Κρήτη συνέβη περίπου την αυγή στις 8 Αυγούστου. Είχε εκτιμώμενο μέγεθος περίπου 8, μέγιστη ένταση IX (Βίαιος) στην κλίμακα έντασης Μερκάλι και προκάλεσε μεγάλο τσουνάμι που προκάλεσε σοβαρές ζημιές και απώλειες ζωών στην Κρήτη και στην Αλεξάνδρεια.

 Το ελληνικό τόξο, το πιο πιθανό επίκεντρο αυτού του σεισμού, είναι ένα τοξοειδές τεκτονικό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την καταβύθιση της αφρικανικής πλάκας κάτω από την πλάκα του Αιγαίου. Είναι μια από τις πιο ενεργές σεισμικές ζώνες στη δυτική Ευρασία και έχει ιστορία μεγάλων σεισμών που επηρεάζουν επίσης την Αίγυπτο. Ο σεισμός και το τσουνάμι καταγράφονται ως έχοντα καταστροφικές επιπτώσεις στο Ηράκλειο της Κρήτης. Λεπτομερείς πληροφορίες διατίθενται από αναφορές εκπροσώπων του Ηρακλείου (τότε Κάντια ή Χάνδακας) προς την ενετική διοίκηση, γραμμένες την ημέρα του σεισμού και είκοσι ημέρες αργότερα. Περιγράφουν την έκταση των ζημιών στα κύρια δημόσια κτίρια του Χάνδακα και κάστρα σε ολόκληρο το νησί. Οι εκθέσεις αναφέρουν επίσης ότι τα περισσότερα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά, χωρίς να δίνουν αριθμούς. Υπήρξαν επίσης μαζικές πλημμύρες στην Αλεξάνδρεια. Πολλά πλοία καταστράφηκαν, μερικά από αυτά έφτασαν τα 3 χιλιόμετρα ενδοχώρα. Η πόλη λιμάνι της Άκρα, στις ακτές της Λεβαντίνης, επηρεάστηκε επίσης, κτίρια καταστράφηκαν και οι άνθρωποι πέθαναν.Στην Αίγυπτο ο σεισμός προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο Κάιρο, αποσυναρμολογώντας μεγάλο μέρος καλύμματος από λευκό ασβεστόλιθο της Μεγάλης Πυραμίδας και πτώση μιναρέδων σε πολλά τζαμιά. Στην Αλεξάνδρεια τα τείχη της πόλης καταστράφηκαν κυρίως και ο Φάρος υπέστη σοβαρές ζημιές. Αν και η ακριβής τοποθεσία του επίκεντρου είναι αβέβαιη, είναι γενικά αποδεκτό ότι ο σεισμός διέρρηξε το ανατολικό τμήμα του ελληνικού τόξου μεταξύ Κρήτης και Ρόδου. Ο σεισμός προκάλεσε ζημιές σε μεγάλη έκταση, συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Ρόδου, του Καΐρου, της Άκρας, της Δαμασκού, της Αντιόχειας και της Κύπρου και έγινε αισθητή τόσο μακριά όσο η Κωνσταντινούπολη, 1.000 χιλιόμετρα και πιθανώς την Τύνιδα (1.500 χιλιόμετρα). Το ακριβές μέγεθος είναι άγνωστο, αλλά εκτιμάται ότι ήταν περίπου 8.0. Η μοντελοποίηση του τσουνάμι προβλέπει μέγιστο ύψος 9 μέτρων στην Αλεξάνδρεια, με καθυστέρηση περίπου 40 λεπτών από τον σεισμό έως την άφιξη του πρώτου κύματος στην Αίγυπτο. Σεισμός στην Κρήτη το 365 Σεισμός στη Ρόδο (1856)
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1955

Το 10ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στην Ιταλία, στις πόλεις Φλωρεντία, Νάπολι και Ρώμη, από 20 ως 27 Μαρτίου 1955. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας.

 Συνολικά μετείχαν 12 χώρες, από τις οποίες πέρασαν οι τέσσερις στην τελική φάση. Εκτός από τη διοργανώτρια Ιταλία που προκρίθηκε χωρίς αγώνες, οι υπόλοιπες προκρίθηκαν από τρεις προκριματικούς ομίλους ως εξής (δεν είναι γνωστές όλες οι χώρες και οι αγώνες τους): 1ος όμιλος: προκρίθηκε η Τουρκία. Είναι γνωστοί οι αγώνες: 9/1/55: Γαλλία-Λουξεμβούργο: 4-3. 28/1/55, Δαμασκός: Συρία-Τουρκία: 5-8 27/2/55, Άγκυρα (τελικός ομίλου): Τουρκία-Γαλλία: 4-2. 2ος όμιλος: προκρίθηκε η Αίγυπτος. Είναι γνωστοί οι αγώνες: 11/1/55, Αθήνα: Ελλάδα-ΗΠΑ: 7-0 (Κουιρουκίδης 23΄, Εμμανουηλίδης 31΄, 62΄, Πανάκης 35΄, 73΄, Γιεντζής 54΄, 58΄) 30/1/55, Βαγδάτη: Ιράκ-Αίγυπτος: 2-3 25/2/55, Κάιρο (τελικός ομίλου): Αίγυπτος - Ελλάδα: 3-1 (1-1, παρ.) (Ντιζουί 54΄, Ραφαάτ 99΄, Σερίφ 118΄ - Κοτζαμπασίδης 83΄) 3ος όμιλος: προκρίθηκε η Ολλανδία. Διοργανώτρια: Ιταλία. Η τελική φάση διεξήχθη σε όμιλο με βαθμολογία, από την οποία προέκυψε η τελική κατάταξη. Σε περίπτωση ισοβαθμίας υπερτερούσε η χώρα με τον καλύτερο συντελεστή τερμάτων. 20/3/1955, Φλωρεντία: Τουρκία-Ολλανδία: 3-0 Ιταλία-Αίγυπτος: 1-1 23/3/1955, Νάπολι: Αίγυπτος-Τουρκία: 2-1 Ιταλία-Ολλανδία: 2-1 27/3/1955, Ρώμη: Τουρκία-Ιταλία: 3-2 Ολλανδία-Αίγυπτος: 5-2 Στους αγώνες της προκριματικής φάσης την ελληνική ομάδα συγκροτούσαν: Προπονητής: Κώστας Νεγρεπόντης. Ποδοσφαιριστές (αποστολής): Τερματοφύλακες: Χαράλαμπος Ταουξής (Απόλλων), Απέργης (ΠΑΟ). Αμυντικοί: Κουρτζίδης (ΠΑΟ), Κώστας Λινοξυλάκης (ΠΑΟ), Αλούπης (ΠΑΟ). Μέσοι: Γιάννης Νεμπίδης (ΠΑΟ), Ευθύμης Πολύζος (ΑΕΚ). Επιθετικοί: Παύλος Εμμανουηλίδης (ΑΕΚ), Κόης, Δημήτρης Κοκκινάκης (Ολυμπιακός), Λάμπης Κουϊρουκίδης (ΠΑΟΚ), Χριστόφορος Γιεντζής (ΠΑΟΚ), Βαγγέλης Πανάκης (ΠΑΟ), Γεώργιος Καμάρας (Απόλλων), Κοτζαμπασίδης (Άρης). Αναπληρωματικοί: Κρεούζας, Τσεβάς, Ξένος, Σαπουντζόπουλος, Μαρδίτσης, Βουδικλάρης. RSSSF Στατιστικά ποδοσφαίρου εφ. "Ελευθερία", 12/1/1955.
Βουλευτικές εκλογές της Γκαμπόν (2018)

Οι βουλευτικές εκλογές του 2018 στην Γκαμπόν διεξήχθησαν παράλληλα με τις δημοτικές εκλογές. Ο πρώτος γύρος διενεργήθηκε στις 6 Οκτωβρίου και ο δεύτερος στις 27 Οκτωβρίου. Παρότι έχασε 15 έδρες, το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν διατήρησε την πλειοψηφία των δύο τρίτων της Εθνοσυνέλευσης, κερδίζοντας τις 98 από τις συνολικά 143 έδρες (το 2018 αποφασίστηκε να αυξηθούν οι έδρες της Εθνοσυνέλευσης από 120 σε 143).

 ΟΙ βουλευτικές εκλογές διεξάγονται κανονικά κάθε πέντε χρόνια, όμως οι προηγούμενες εκλογές έγιναν τον Δεκέμβριο του 2011. Έτσι, οι επόμενες είχαν οριστεί αρχικά για τις 27 Δεκεμβρίου 2016, στη συνέχεια αναβλήθηκαν για τις 29 Ιουλίου 2017 , και έπειτα μετατέθηκαν στον Απρίλιο του 2018 με το πρόσχημα της έλλειψης πόρων αλλά και για τη διευκόλυνση του πολιτικού διαλόγου. Ωστόσο, οι εκλογές δεν έγιναν στις 28 Απριλίου 2018 και η κυβέρνηση δεν εξέδωσε ανακοίνωση ή να ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο και νέα αναβολή. Αυτό σήμαινε ότι η θητεία της βουλής του 2011 είχε λήξει. Ως αποτέλεσμα, η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο και τις εξουσίες της ανέλαβε προσωρινά η νόμιμη Γερουσία. Ο πρωθυπουργός Εμανιέλ Ισόζ-Ενγκοντέ απολύθηκε. Τα 143 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε ενιαίες (μονοεδρικές) εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων. Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν 58,63% όμως μόνο 28,5% στην επαρχία Εστιέρ, όπου ζει σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Γκαμπόν.Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν (PDG) κέρδισε 74 έδρες και τα δύο άλλα μικρότερα κόμματα που συνεργάστηκαν με το PDG κέρδισαν από μία έδρα έκαστο (RV και UDIS). Οι Δημοκράτες (LD) κέρδισαν 3 έδρες, ενώ το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD) και η Ένωση για τη Νέα Δημοκρατία (UPNR) κέρδισαν από μία έδρα το καθένα. Έδρες κέρδισαν και δύο ανεξάρτητοι.Ο πρώτος γύρος αναβλήθηκε στην περιφέρεια Ελελέμ στο διαμέρισμα Ουολέ (Woleu) της επαρχίας Woleu-Ntem λόγω "οργανωτικών προβλημάτων". Ο τελικός γύρος στην Ελελέμ διεξήχθη στις 10 Νοεμβρίου και την έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του Συναγερμού Κληρονομιάς και Εκσυγχρονισμού.Σε 60 περιφέρειες χρειάστηκε η διεξαγωγή και δεύτερου γύρου, καθώς κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο.
Έριχ Χοφ

Ο Έριχ Χοφ (3 Αυγούστου 1936 – 25 Ιανουαρίου 1995) ήταν Αυστριακός ποδοσφαιριστής ο οποίος εργάστηκε ως προπονητής μετά το τέλος της καριέρας του, ενώ έπαιζε ως επιθετικός.

 Γεννημένος στην περιοχή Brigittenau της Βιέννης, ο Χοφ άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο ως επιθετικός με την FC Hochstädt. Το 1952, εντάχθηκε στην Βίνερ Σπορτ-Κλουμπ, όπου θα έπαιζε μέχρι το 1969, με εξαίρεση μια σύντομη θητεία με την Αούστρια Βιέννης το 1964. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του αυστριακού πρωταθλήματος το 1959 και το 1961 με 32 και 21 γκολ αντίστοιχα. Ο Χοφ ήταν κορυφαίος Αυστριακός ποδοσφαιριστής τη δεκαετία του 1960 και ήταν γνωστός ως «Ο καθηγητής του ποδοσφαίρου» (Der Professor des Fußballs).Ο Χοφ πραγματοποίησε 37 εμφανίσεις και σημείωσε 28 γκολ για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αυστρίας από το 1957 έως το 1968. Έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα εναντίον της Δυτικής Γερμανίας στις 10 Μαρτίου 1957 Ο Χοφ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα σε νοσοκομείο της Βιέννης στις 25 Ιανουαρίου 1995.Ήταν αδελφός του πρώην ποδοσφαιριστή Νόρμπερτ Χοφ. Austria Archiv ως παίκτης (in γερμανική) Austria Archiv ως προπονητής (in γερμανική) Στατιστικά εθνικής ομάδας ως παίκτης (in γερμανική) Στατιστικά εθνικής ομάδας ως προπονητής (in γερμανική) (Αγγλικά) Έριχ Χοφ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Ρεκόρ αγώνων Έριχ Χοφ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Έριχ Χοφ στο WorldFootball.net
Σέρχιο Κεϊρούς

Ο Σέρχιο Κεϊρούς, γεννημένος στις 6 Ιανουαρίου 1989, είναι Αμερικανό-Γερμανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην ομάδα της Αϊσμπέρεν Μπρεμερχάβεν και στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στην Ελλάδα με την φανέλα του Άρη.

 Ο Κεϊρούς αγωνίστηκε με το λύκειο του Όβερτον στο Μέμφις, πριν ξεκινήσει την φοίτηση του στο κολέγιο Ιταγουάμπα το 2007. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του δυτικού Κεντάκι, με την οποία παρέμεινε μέχρι το 2011. Με την κολεγιακή ομάδα είχε μέσο όρο 11,9 πόντων στην πρώτη του χρονιά, 14,3 στην δεύτερη και 15,6 στην τρίτη του χρονιά. Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα, έχοντας μέσο όρο 7,5 πόντων.Το 2012, μεταγράφηκε στην γερμανική Κουάκενμπρικ στην οποία παρέμεινε για τρεις σεζόν, παρουσιάζοντας μέτρια πορεία στο γερμανικό πρωτάθλημα.Τον Φεβρουάριο του 2015, η Αϊσμπέρεν Μπρεμερχάβεν ανακοίνωσε την απόκτηση του Κεϊρούς, με την οποία αγωνίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια μέχρι το τέλος της χρονιάς, σημειώνοντας 5,4 πόντους και 3,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Sergio Kerusch - Eurobasket Sergio Kerusch Stats, Bio - ESPN Former Hilltopper Star Sergio Kerusch Signs with Top Greek Team
Χέντρικ Φέρβερντ

Ο Χέντρικ Φέρβερντ (Hendrik Frensch Verwoerd, 8 Σεπτεμβρίου 1901 – 6 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Νοτιοαφρικανός καθηγητής ψυχολογίας και κοινωνιολογίας, αρχισυντάκτης εφημερίδας και πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής.

 Καθηγητής εφηρμοσμένης ψυχολογίας και κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Στέλενμπος, ο Χέντρικ Φέρβερντ εισήλθε στα πολιτικά πράγματα το 1937 ως διευθυντής της ημερήσιας εφημερίδας Die Transvaler. Αργότερα, ως πολιτικός, έγινε γνωστός ως "ο αρχιτέκτονας του απαρτχάιντ". Ο στόχος του απαρτχάιντ ήταν να διασφαλιστεί επίσημα και θεσμικά η διακριτή ανάπτυξη των φυλετικών κοινοτήτων, χωρίς η μία να εκμεταλλεύεται την άλλη. Το 1954, σε μια προσπάθεια επίθεσής του στην αφρικανική εκπαίδευση, υποστήριξε τα εξής: "Ο ιθαγενής της Νοτίου Αφρικής κάνει λάθος εάν νομίζει πως στην ενήλικη ζωή του θα ζήσει σε ένα καθεστώς ίσων δικαιωμάτων. Δεν υπάρχει θέση για αυτόν μέσα στην ευρωπαϊκή κοινότητα και για τον λόγο αυτό δεν θα τον ωφελούσε μια εκπαίδευση που θα αποσκοπούσε στην αφομοίωσή του μέσα σε αυτήν". Ο Χέντρικ Φέρβερντ έπεσε νεκρός στις 6 Σεπτεμβρίου του 1966 από τις μαχαιριές ενός Έλληνα, του 48χρονου Δημήτρη Τσαφέντα, στο κτίριο του νοτιοαφρικανικού κοινοβουλίου στο Κέιπ Τάουν. Ο πρωθυπουργός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ήταν όμως πολύ αργά. Απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ο Τσαφέντας είχε κάνει αίτηση να αποχαρακτηριστεί από «μιγάς» για να παντρευτεί μία μαύρη, καθώς οι γάμοι μεταξύ διαφορετικών φυλών απαγορεύονταν από το καθεστώς του απαρτχάιντ, αλλά η αίτησή του απορρίφθηκε. Τότε προσελήφθη ως κλητήρας στη Βουλή και οργάνωσε το σχέδιο του. Το μεσημέρι της 6ης Σεπτεμβρίου, ο 65χρονος Χέντρικ Φέρβερντ εισήλθε στην αίθουσα συνεδριάσεων του κοινοβουλίου και κατευθύνθηκε προς το πρωθυπουργικό έδρανο. Ο δολοφόνος χαρακτηρίστηκε ψυχοπαθής και γλύτωσε τη θανατική ποινή. Πως ο Μαντέλα "έσβησε" το Απαρτχαϊντ On Alert