Χέλγκα Νοβότνι

Η Χέλγκα Νοβότνι (Helga Nowotny, γενν. 1937) είναι επίτιμη καθηγήτρια στην κοινωνιολογία της επιστήμης, στο ETH Ζυρίχης. Κατέχει πολυάριθμες ηγετικές θέσεις σε ακαδημαϊκά ιδρύματα και δημόσια συμβούλια και έχει συγγράψει πολλές δημοσιεύσεις κοινωνικών μελετών της τεχνολογίας και επιστήμης. Ήταν πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας από το 2010 μέχρι το 2014.

 Η Νοβότνι μεγάλωσε στη Βιέννη της Αυστρίας, κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Σε συνεντεύξεις, ανέφερε ότι θυμάται ότι η πρώτη φορά που ήθελε να γίνει επιστήμονας ήταν σε ηλικία 8 ετών, όταν στάλθηκε στο Φόραρλμπεργκ, τη δυτικότερη επαρχία της Αυστρίας, όπου σύντομα έμαθε την τοπική διάλεκτο.Η Νοβότνι σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, από όπου παρέλαβε το διδακτορικό στη νομολογία το 1959. Αφότου ολοκλήρωσε το πτυχίο της, η αίτησή της για βοηθός καθηγήτρια απορρίφθηκε από το Τμήμα Εγκληματολογίας επειδή ήταν γυναίκα. Συμφώνησε με τον καθηγητή ότι αν βρεθεί κάποιος άντρας με περισσότερα προσόντα από εκείνη, θα μπορούσε να προσληφθεί εκείνος στη θέση. Τελικά, προσελήφθη η Νοβότνι. Εκεί άρχισε να ασχολείται με την κοινωνιολογία της επιστήμης. Το 1965, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με τον σύζυγό της, όπου εγγράφηκε στο διδακτορικό πρόγραμμα κοινωνιολογίας. Εκεί, συνάντησε τον Πωλ Λάρζαρσφελντ και τον Ρόμπερτ Μέρτον, οι οποίοι την καθοδήγησαν στην εκπαίδευσή της.Το 1969, η Νοβότνι απέκτησε το διδακτορικό της στην κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου ολοκλήρωσε τη διατριβή της στη μακροκοινωνιολογία και τη μεθοδολογία της. Επέστρεψε στη Βιέννη για να εργαστεί ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Ινστιτούτο για Προχωρημένες Μελέτες. Η εργασία της Νοβότνι στις δεκαετίας του 1970 και 1980 περιλαμβάνει αντικείμενα μελέτης όπως οι επιστημονικές αντιθέσεις και τους κινδύνους της τεχνολογίας, τον κοινωνικό χρόνο, την αντιμετώπιση της αβεβαιότητας, την αυτοοργάνωση της επιστήμης και τις σχέσεις των φύλων στην επιστήμη, γράφοντας σημαντικές μονογραφίες, έγγραψε και επιμελήθηκε βιβλία και πολυάριθμα άρθρα. Το 1989, δημοσίευσε το βιβλίο Eigenzeit, το οποίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.Ανάμεσα στο 1992 και το 1995, η Χέλγκα Νοβότνι ήταν πρόεδρος της διεθνούς κοινότητας για τη μελέτη του χρόνου. Από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα επικέντρωσε την ερευνητική της δραστηριότητας στις κοινωνικές μελέτες της επιστήμης και τεχνολογίας. Διεξήγαγε εμπειρική μελέτη στην ανακάλυψη της υπεραγωγιμότητας και τον αντίκτυπό της στην ερευνητική πολιτική και στην μεταλλασσόμενη σχέση επιστήμης και κοινωνίας. Πέρα από τις ερευνητικές και διδακτικές δραστηριότητές της, σε πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρο στην Ευρώπη, η Νοβότνι ασχολήθηκε εκτεταμένα με την ερευνητική πολιτική. Από το 1985-1992 ήταν πρόεδρος της στην επιτροπή κοινωνικών επιστημών στο Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επιστημών. Ήταν πρόεδρος και μέλος της επιστημονικές συμβουλευτικής επιτροπής πολυάριθμων ερευνητικών ινστιτούτων και επιτροπές σχετικές με την ερευνητική πολιτική σε όλη την Ευρώπη. Από το 2001 μέχρι το 2006, ήταν πρόεδρος της EURAB (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Έρευνας). Η Νοβότνι ήταν ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, το οποίο δημιουργήθηκε ώστε να χρηματοδοτεί έρευνα στην ευρωπαϊκή ένωση με μοναδικό κριτήριο την επιστημονική αριστεία και πανευρωπαϊκό διαγωνισμό. Χρημάτισε αντιπρόεδρος και τον Φεβρουαρίου 2010, η Νοβότνι εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος του Συμβουλίου μετά την παραίτηση του πρώτου προέδρου, Φώτη Καφάτου. Ως πρόεδρος του συμβουλίου, προώθησε την αύξηση της χρηματοδότησης σε όλη την Ευρώπη, και συμβούλευσε τα νέα μέλη της ευρωπαϊκής ένωσης να αυξήσουν τη χρηματοδότηση των δικών τους ερευνητικών προγραμμάτων τους για να αποφευχθεί η «διαρροή εγκεφάλων». Παρέμεινε στη θέση μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013. Το 2014, διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλευτικού Αυστριακού Φόρουμ, το οποίο συμβουλεύει το Αυστριακό Υπουργείο Επιστημών και Έρευνας στη διεπαφή της ευρωπαϊκής και εθνικής ερευνητικής πολιτικής. Το 1981-1982 και το 2003-2004, η Νοβότνι ήταν Μέλος του Ινστιτούτου για Προχωρημένες Μελέτες του Βερολίνου και το 1992-1999 μόνιμο μέλος του Κολλεγίου Βουδαπέστης/Ινστιτούτου για Προχωρημένες Μελέτες. Πριν μετακινηθεί στο ΕΤΗ Ζυρίχης, ήταν καθηγήτρια και επικεφαλής του νεοϊδρυθέντος ινστιτούτου για τη θεωρία και τις κοινωνικές μελέτες της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Από το 1998, η Νοβότνι ήταν διευθύντρια του Collegium Helveticum στο ETH Ζυρίχης. Από το 2008 μέχρι το 2014, η Νοβότνι ήταν μέλος της επιτροπής Holberg, η οποία απονέμει τα βραβεία Holberg σε μελετητές οι οποίοι έχουν εξέχουσες συνεισφορές στην έρευνα στις τέχνες και ανθρωπιστικές επιστήμες, τις κοινωνικές επιστήμες, τη νομολογία ή τη θεολογία.Η Νοβότνι έχει διδάξει στο King's College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, το Πανεπιστήμιο του Μπίλεβελντ και το École des hautes études en sciences sociales στο Παρίσι. Η Νοβότνι ήταν μέλος της Academia Europaea και Ξένο Μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας από το 2006. Για τη συνεισφορά στις κοινωνικές μελέτες της επιστήμης κέρδισε το βραβείο J.D. Bernal. Της έχουν απονεμηθεί τιμητικό διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Μπέργκεν, το Ινστιτούτο Επιστημών Βάιτσμαν και το Πανεπιστήμιο του Τβέντε. Nowotny, Helga· Mendelsohn, Everett (1984). Nineteen eighty-four: science between utopia and dystopia. Dordrecht Boston Hingham, Massachusetts: D. Reidel Publishg Co. ISBN 9789027717214. Nowotny, Helga· και άλλοι. (1994). The new production of knowledge: the dynamics of science and research in contemporary societies. London Thousand Oaks, California: SAGE Publications. ISBN 9780803977945. Nowotny· Taschwer, Klaus (1996). The sociology of the sciences. Cheltenham, UK Brookfield, Vermont, US: E. Elgar. ISBN 9781852789114. Pdf of book contents. Nowotny, Helga· Scott, Peter· Gibbons, Michael (2001). Re-thinking science: knowledge and the public in an age of uncertainty. Cambridge, UK: Polity. ISBN 9780745626086. Nowotny, Helga (2005). The public nature of science under assault politics, markets, science and the law. Berlin New York: Springer. ISBN 9783540257912. Nowotny, Helga (2006). «Cultures of technology and the quest for innovation». New York, New York: Berghahn Books. ISBN 9781845451172. Conference details: Cultures of technology and the quest for innovation, Kulturwissenschaftliches Institut (KWI) in Essen, Germany, April 2003. Nowotny, Helga (2008). Insatiable curiosity: innovation in a fragile future. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. ISBN 9781435654976. Nowotny, Helga· Testa, Giuseppe (2010). Naked genes: reinventing the human in the molecular age. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. ISBN 9780262014939. Nowotny, Helga (Σεπτέμβριος 1992). «Time and social theory: towards a social theory of time». Time & Society (Sage) 1 (3): 421–454. doi:10.1177/0961463X92001003006. http://dx.doi.org/10.1177/0961463X92001003006. Nowotny, Helga (Οκτώβριος 1993). «Socially distributed knowledge: five spaces for science to meet the public». Public Understanding of Science (Sage) 2 (4): 307–319. doi:10.1088/0963-6625/2/4/002. http://dx.doi.org/10.1088/0963-6625/2/4/002. Nowotny, Helga (Μάιος 1999). «The place of people in our knowledge». European Review (Cambridge Journals) 7 (2): 247–262. doi:10.1017/S1062798700004026. http://dx.doi.org/10.1017/S1062798700004026. Nowotny, Helga (Φεβρουάριος 2000). «Transgressive competence: the narrative of expertise». European Journal of Social Theory (Sage) 3 (1): 5–21. doi:10.1177/136843100003001001. http://dx.doi.org/10.1177/136843100003001001. Nowotny, Helga (Ιούνιος 2003). «Democratising expertise and socially robust knowledge». Science and Public Policy (Oxford Journals) 30 (3): 151–156. http://spp.oxfordjournals.org/content/30/3/151.short. Nowotny, Helga (Οκτώβριος 2005). «The increase of complexity and its reduction: emergent interfaces between the natural sciences, humanities and social sciences». Theory, Culture & Society (Sage Publications) 22 (5): 15–31. doi:10.1177/02632764050571896. http://dx.doi.org/10.1177/0263276405057189. Προσωπική ιστοσελίδα