Άγριες νύχτες

Οι Άγριες νύχτες (γαλλικά: Les Nuits Fauves‎), είναι γαλλική δραματική ταινία του 1992 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σιρίλ Κογιάρ. Πρωταγωνιστούν οι Σιρίλ Κογιάρ, Ρομάν Μπορινζέ, Κάρλος Λόπεζ και Κορίν Μπλου. Η ταινία είναι προσαρμογή του ημι-αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Κογιάρ Les Nuits Fauves, που εκδόθηκε το 1989 και κέρδισε τέσσερα βραβεία Σεζάρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας.

 «Νιώθω ότι διανύω τη ζωή σαν Αμερικανός τουρίστας, κάνοντας όσο το δυνατόν περισσότερες πόλεις», εξηγεί ο Ζαν, ένας εικονολήπτης και επίδοξος σκηνοθέτης. Όμορφος αλλά εγωκεντρικός, παιδικός και ηδονιστής, έχει μια περίπλοκη σεξουαλική ζωή. Είναι αμφιφυλόφιλος και οροθετικός. Κατά τη διάρκεια ενός casting συναντά τη Λόρα, μια ζωηρή, δεκαοχτάχρονη επίδοξη ηθοποιό. Συνεπαρμένος από τη γοητεία της, ο Ζαν σύντομα την κυνηγάει και γρήγορα την ερωτεύεται. Ξεκινούν μια παθιασμένη σχέση. Ταυτόχρονα, ο ανήσυχος Ζαν επιδιώκει σχέση με τον Σάμι, έναν νεαρό παίκτη του ράγκμπι. Ο Σάμι, που έχει μεταναστεύσει με τη μητέρα και τον αδερφό του από την Ισπανία, είναι άνεργος και εξίσου προβληματισμένος. Είναι στρέιτ και παρόλο που ζει με την κοπέλα του, τη Μαριάν, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό για την ομοερωτική σχέση του με τον Ζαν. Η σχέση του Ζαν και της Λόρα περιπλέκεται επειδή έχει HIV τον οποίο αρχικά της κρύβει. Μόνο αφού έχουν κάνει σεξ της το λέει. Στην αρχή, η Λόρα είναι έξαλλη και η μητέρα της εξίσου θυμωμένη. Ωστόσο, η Λόρα είναι μέχρι τότε πολύ ερωτευμένη με τον Ζαν. Όχι μόνο συνεχίζει τη σχέση μαζί του αλλά αρνείται να χρησιμοποιήσει προφυλακτικά όπως ήθελε ο Ζαν. Ο Ζαν είναι επίσης βαθιά προβληματισμένος με την αποδοχή της ασθένειάς του. «Πέτα τις ψευδαισθήσεις σου. Μάθε από την ασθένειά σου» προτείνει η φίλη του η Νόρια. Η ειρηνική αποδοχή δεν είναι εύκολη γι 'αυτόν, η ζωή του κυλάει από το ένα ζευγάρι στο άλλο, προσπαθώντας να κατανοήσει την κατάστασή του. Είναι ένας καταραμένος επαναστάτης, τον οποίο ορίζει ως «κάποιος σημαδευμένος από τη μοίρα και με πραγματική αξιοπρέπεια μέσα του». Η Λόρα έχει και αυτή συναισθηματικά προβλήματα. Κάποια στιγμή ξεσπά στην ιδιοκτήτρια του μαγαζιού με φορέματα που εργάζεται και χάνει τη δουλειά της. Τα συναισθήματά της φτάνουν σε σημείο βρασμού στην αντιμετώπιση της αμφιφυλοφιλίας του Ζαν, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο τη σχέση του Ζαν με τον Σάμι αλλά και το σεξ με πολλούς άγνωστους συντρόφους σε σκοτεινά σημεία της πόλης. Σε αυτές τις σεξουαλικές συναντήσεις, ο Ζαν απελευθερώνει την αυτοκαταστροφική του ορμή και βρίσκει καταφύγιο από την απογοήτευση που προκαλεί η ασθένειά του και οι σχέσεις του με τη Λόρα και τον Σάμι. Καθώς ο Σάμι αποκτά μια γεύση για τον σαδομαζοχισμό και τη βία, στρέφεται στον Ζαν. Μετακομίζει μαζί του, αφήνοντας τη Μαριάν, η οποία εξοργίζει τον Ζαν. Μετά από καυγά με ρατσιστές, ο Σάμι τελειώνει τελικά τη σχέση του με τον Ζαν και του λέει ότι τον αγαπάει. Η Λόρα γίνεται όλο και πιο θυμωμένη και απελπισμένη, απογοητευμένη από τη σχέση της με τον Ζαν. «Βοήθησέ με να σε αφήσω!» είναι η αξιολύπητη κραυγή της. Ο Ζαν είναι συναισθηματικά κλειστός. Μετά από μια νύχτα έξω, ο Ζαν φωνάζει «Θέλω να ζήσω» στους φίλους του, αλλά κυρίως φαίνεται να αρνείται ότι πεθαίνει. Το επόμενο πρωί η Λόρα τον βρίσκει στο κρεβάτι όχι μόνο με τον Σάμι αλλά και με την πρώην κοπέλα του. Η Λόρα ξεσπά έντονα και από εκεί και πέρα, αφήνει ατελείωτα, μεγάλα μηνύματα στον τηλεφωνητή του Ζαν. Σε άλλα εκλιπαρεί για αγάπη, σε άλλα απειλεί να του καταστρέψει τη ζωή. Φτάνοντας στο οριακό σημείο, η Λόρα απειλεί τον Ζαν ότι θα αυτοκτονήσει και του λέει ότι την έχει μολύνει με τον ιό HIV. Μόνο τότε επεμβαίνει ο Ζαν και με τη μητέρα της Λόρα της βρίσκουν ψυχολογική βοήθεια. Ο Ζαν αποτυγχάνει επανειλημμένα να βρει νόημα στη ζωή του. Μια συζήτηση με τη μητέρα του είναι μόνο οδυνηρή. Επιστρέφοντας στο σπίτι, εμπλέκεται σε τροχαίο. Είναι τόσο απερίσκεπτος στη σεξουαλική του ζωή όσο και με τη φαρμακευτική αγωγή για τον HIV, τον οποία αποφεύγει όταν πέφτει στο ποτό και στα έξαλλα πάρτι του. Μετά από λίγο, ο Ζαν αναζητά ξανά τη Λόρα. Επιτέλους θέλει να της πει ότι την αγαπάει αλλά εκείνη έχει ξεπεράσει την ταραχώδη σχέση της μαζί του. Κάνοντας ειρήνη με τον εαυτό της, η Λόρα βρίσκει ένα νέο αγόρι. Ο Ζαν και η Λόρα κάνουν μια σύντομη συζήτηση, φιλιούνται τρυφερά και χωρίζουν οι δρόμοι τους. Ο Ζαν βρίσκει επιτέλους ειρήνη με την κατάσταση του HIV και τη ζωή του. Οι Άγριες νύχτες, που κυκλοφόρησαν τον Οκτώβριο του 1992, προκάλεσαν αμέσως σάλο στη Γαλλία, όπου είχε 2.811.124 εισητήρια και ήταν η 9η ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις της χρονιάς. Ο Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 2.5 από τα τέσσερα αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 18 Μαρτίου 1994 αναφέροντας: «Οι "Άγριες νύχτες" έχει μια συγκεκριμένη ενέργεια και αυθεντικότητα και μια πραγματικά συγκλονιστική ερμηνεία της Μπορινζέ ως μπερδεμένης νεαρής γυναίκας.» Top 10 (αναφέρονται αλφαβητικά, χωρίς κατάταξη) – Matt Zoller Seitz, Dallas Observer Οι 10 πρώτοι επιλαχόντες (χωρίς κατάταξη) – Janet Maslin, The New York Times Τιμητική αναφορά – Betsy Pickle, Knoxville News-Sentinel «Το AIDS, όπως η φυματίωση στο Το μαγικό βουνό του Τόμας Μαν, είναι απλώς ένα σκηνικό [στις Άγριες νύχτες]. Ο αγώνας του Ζαν με την ασθένεια είναι επίσης ένας αγώνας με τη βλακεία, με κάθε είδους ρατσισμό, με την τυραννία...Ο Ζαν συμπεριφέρεται σαν να μην ήταν τίποτα διαφορετικό στην καθημερινότητά του. Συνεχίζει να πίνει, να γελάει και να οδηγεί γρήγορα. Με τον τρόπο του γκρεμίζει τα ταμπού. Δεν αφήνει τον εαυτό του να εγκλωβιστεί στο καθεστώς του οροθετικού, όπως μερικοί άνθρωποι για τους οποίους η ασθένεια γίνεται ένα είδος ταυτότητας». – Σιρίλ Κογιάρ, συγγραφέας/σκηνοθέτης/ηθοποιός, στις Άγριες νύχτες Άγριες νύχτες στην IMDb