Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα

Το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα (ιαπωνικά: 向羽黒山城, μτγρ. «Mukaihaguroyama-jō»), επίσης γνωστό ως Κάστρο Ιβασάκι (岩崎城, Iwasaki-jō), ήταν ιαπωνικό κάστρο της περιόδου Έντο, που βρισκόταν στην πόλη Αϊζουμισάτο, στο νότιο μέρος του νομού Φουκουσίμα, στην Ιαπωνία. Η τοποθεσία προστατεύεται από την Ιαπωνική κυβέρνηση ως Εθνικός Ιστορικός Τόπος από το 2001. Κατατάσσεται ως ένα από τα πέντε μεγαλύτερα γιαμασίρο της περιόδου Σενγκόκου (συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω κάστρων: κάστρο Κασουγκαγιάμα (επαρχία Ετσίγκο), κάστρο Νανάο (επαρχία Νότο), κάστρο Οντάνι και κάστρο Κάννοντζι (επαρχία Όμι) και κάστρο Γκασσαντόντα (επαρχία Ιβάμι).

 Το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα βρίσκεται στην κορυφή του όρους Ιβασάκι, ενός λόφου 180 μέτρων κοντά στον ποταμό Άγκα, και στο νότιο άκρο της λεκάνης Άιζου, και μόλις δέκα χιλιόμετρα από το Κάστρο Αϊζουβακαμάτσου. Το κάστρο βρίσκεται απέναντι από την υψηλότερη νότια κορυφή και την χαμηλότερη βόρεια κορυφή του όρους Ιβάκι, με συνολική έκταση 600 τετραγωνικών μέτρων, η οποία ήταν πολύ μεγάλη για ένα κάστρο αυτής της περιόδου. Ως κάστρο χτισμένο στο απόγειο της φυλής Ασίνα, το κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα είναι τεράστιο και λειτουργικά χτισμένο. Το συνολικό μέγεθος του κάστρου έφτασε τα 600 τετραγωνικά μέτρα, και ήταν εξαιρετικά τεράστιο για ένα κάστρο αυτής της περιόδου. Η είσοδος βρισκόταν μεταξύ αυτών των δύο κορυφών, και προστατευόταν από μια μασουγκάτα-πύλη και πέτρινους τοίχους. Τα ερείπια ενός ιαπωνικού κήπου έχουν βρεθεί στο σημείο αυτό, υποδεικνύοντας ότι εκεί ήταν η κατοικία του άρχοντα. Οι οχυρώσεις αποτελούνταν από πολυάριθμους στενούς περιβόλους (kuruwa) που προστατεύονταν τόσο από οριζόντιες όσο και κάθετες ξηρές τάφρους και χωμάτινα αναχώματα, συνδεδεμένα με στενά μονοπάτια, τα οποία εκτείνονταν προς τα βόρεια και τα δυτικά από κάθε κορυφή. Η ανατολική και νότια προσέγγιση του κάστρου προστατεύονταν από το ποτάμι και από απότομους βράχους. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Σενγκόκου , το βόρειο Μούτσου τέθηκε υπό τον έλεγχο της φυλής Ασίνα, αρχικά υποστηρικτές της φυλής Ντάτε, που είχαν δηλώσει την ανεξαρτησία τους κατά τη διάρκεια μιας από τις πολυάριθμες εσωτερικές συγκρούσεις της φυλής Ντάτε. Ο Ασίνα Μοριούτζι (1521–1580) επέκτεινε την επικράτειά του από τη λεκάνη της Γιονεζάβα στις περιοχές Άιζου και Νακαντόρι, καταλαμβάνοντας το κάστρο Σιρακάβα και το κάστρο Νιχονμάτσου και χτίζοντας το κάστρο Κουροκάβα αργότερα γνωστό ως Κάστρο Αϊζουβακαμάτσου ως πρωτεύουσά του. Όταν αποσύρθηκε και παρέδωσε την εξουσία στον γιο του, Ασίνα Μοριόκι (1547–1574), έχτισε το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα ως τόπο συνταξιοδότησής του και για να ενισχύσει την άμυνα των περιοχών Ασίνα στα νότια. Οι άμυνες του κάστρου ενισχύθηκαν από τον Ασίνα Μοριτάκα (1561–1584). Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ήταν αντιδημοφιλής ηγεμόνας και δολοφονήθηκε το 1584. Στη συνέχεια, η φυλή Ασίνα ηττήθηκε από τον Ντάτε Μασαμούνε στη μάχη της Σουριαγκεχάρα το 1589. Η φυλή Ντάτε σύντομα μεταφέρθηκε από το Άιζου στο Σεντάι με εντολή του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι και το κάστρο περιήλθε στα χέρια του Γκάμο Ουτζισάτο, ακολουθούμενο από τον Ουεσούγκι Καγκεκάτσου. Και οι δύο χρησιμοποίησαν το πιο βολικό κάστρο Άιζου-Βακαμάτσου ως κύρια βάση τους και διατήρησαν το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα κυρίως ως τελικό οχυρό σε περίπτωση πολέμου. Μετά τη Μάχη της Σεκιγκαχάρα και την εγκαθίδρυση του σογκουνάτου Τοκουγκάβα, η φυλή Ουεσούγκι μεταφέρθηκε στην περιοχή Γιονεζάβα και το Κάστρο Μουκαϊχαγκουρογιάμα αφέθηκε να καταρρεύσει.Προς το παρόν έχουν απομείνει μόνο κάποια υπολείμματα χωματουργικών εργασιών και τάφρων. Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. σελίδες 144–145. ISBN 0-8048-1102-4. Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. σελ. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1. Mitchelhill, Jennifer (2004). Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokyo: Kodansha. σελ. 112 pages. ISBN 4-7700-2954-3. Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540-1640. Osprey Publishing. σελ. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9.