Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision

Το Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision, ήταν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) για τον εορτασμό της πεντηκοστής επετείου του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision και να καθορίσει τη πιο δημοφιλή συμμετοχή του Διαγωνισμού, εδώ και πενήντα χρόνια. Με τους παρουσιαστές να είναι οι Κατρίνα Λέσκανιτς και ο Ρέναρς Κάουπερς, ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στην Αρένα Φόρουμ της Κοπεγχάγης, στις 22 Οκτωβρίου 2005. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας που τον φιλοξένησε ήταν η DR. Δεκατέσσερα τραγούδια μισού αιώνα του Διαγωνισμού, που επιλέχθηκαν μέσα από μια διαδικτυακή δημοσκόπηση και από μια κριτική επιτροπή, δημιούργησαν το γεγονός.Τριάντα μία χώρες-μέλη της EBU μετέδωσαν τη συναυλία (αν και κυρίως η Γαλλία, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν το έκαναν) και η τηλεψηφοφορία και οι κριτικές επιτροπές σε αυτές τις χώρες αποφάσισαν τον νικητή. Συνολικά 2,5 εκατομμύρια ψήφοι δόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης. Την εκδήλωση κέρδισε το σουηδικό συγκρότημα ABBA, που δεν παρευρέθηκε, με το τραγούδι "Waterloo". Το συγκρότημα είχε αρχικά κερδίσει τον Διαγωνισμό για τη Σουηδία το 1974.Για να συμπέσει με την εκδήλωση, η EBU κυκλοφόρησε δύο διπλά CD σε άλμπουμ με τραγούδια της Eurovision από τα προηγούμενα πενήντα χρόνια. Κυκλοφόρησαν επίσης δύο DVD με πρωτότυπες εκτελέσεις αυτών των τραγουδιών της Eurovision.

 Τον Νοέμβριο του 2002, ο Jürgen Meier-Beer από την Ομάδα Αναφοράς της EBU ανακοίνωσε σχέδια για τη διοργάνωση ενός ειδικού ιωβηλαίου προγράμματος το 2005 για τον εορτασμό της 50ής επετείου του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Εκείνη την εποχή δεν ανακοινώθηκε κανένας ραδιοτηλεοπτικός φορέας, με τον γερμανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Norddeutscher Rundfunk (NDR) και τον ολλανδικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό Nederlandse Omroep Stichting (NOS) σύμφωνα με πληροφορίες ως πιθανούς οικοδεσπότες. Τον Ιούνιο του 2004, η EBU ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να πραγματοποιήσει συναυλία για να γιορτάσουν τα πενήντα χρόνια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Η εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιούταν στις 16 Οκτωβρίου 2005 στη Βασιλική Αίθουσα Αλβέρτου (Royal Albert Hall) στο Λονδίνο της Αγγλίας. Το BBC ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει τη συναυλία. Η Βασιλική Αίθουσα Αλβέρτου δεν ήταν όμως διαθέσιμη. Έτσι, τον Αύγουστο του 2004, η EBU ανακοίνωσε ότι η DR θα φιλοξενήσει αντ' αυτού το συμβάν. Ο τηλεοπτικός επόπτης του διαγωνισμού Σβάντε Στοκσέλιους είπε ότι η προηγούμενη εμπειρία της Δανίας στο να φιλοξενεί διαγωνισμούς της Eurovision (είχε φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό του 2001 και τον πρώτο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2003) ασκούσαν επιρροή στην επιλογή της Ένωσης.Ο νικητής του διαγωνισμού του 1998, Ντάνα Ιντερνάσιοναλ, που εμφανίσθηκε στο γεγονός, αργότερα πρότεινε ότι ο λόγος πίσω από την αλλαγή της διοργανώτριας χώρας ήταν επίσης στο γεγονός ότι το BBC ήθελε να παρουσιάσει το σόου "με χιούμορ" σαν να διασκέδαζε στο Διαγωνισμό, μια ιδέα που αποδείχθηκε λιγότερο δημοφιλής στην EBU. Το BBC τελικά δεν μετέδωσε την εκπομπή από την Κοπεγχάγη και συνέχισε για να μεταδώσει το δικό του επετειακό πρόγραμμα για τα 50 χρόνια, Boom Bang-a-Bang: 50 Χρόνια Eurovision, τον Μάιο του 2006. Στις 25 Οκτωβρίου του 2004, η Κοπεγχάγη επιβεβαιώθηκε ως η διοργανώτρια πόλη για την εκδήλωση, η οποία τώρα είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 22 Οκτωβρίου 2005. Τον Μάιο του 2005, ο τίτλος "Congratulations" επιβεβαιώθηκε ως το επίσημο όνομα της συναυλίας. Ένα μήνα αργότερα, η DR ανακοίνωσε ότι το Φόρουμ της Κοπεγχάγης θα φιλοξενήσει το πρόγραμμα. Ο επιλεγμένος χώρος είχε προηγουμένως φιλοξενήσει την πρώτη παιδική έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 2003.Στις 9 Σεπτεμβρίου 2005, η DR ανακοίνωσε ότι η Κατρίνα Λέσκανιτς και ο Ρέναρς Κάουπερς θα παρουσιάσουν την συναυλία. Η Λέσκανιτς ήταν η τραγουδίστρια που κέρδισε για το Ηνωμένο Βασίλειο το 1997. Ο Κάουπερς είναι ο βασικός τραγουδιστής του λετονικού συγκροτήματος Brainstorm, το οποίο εκπροσώπησε τη Λετονία στο ντεμπούτο της στο Διαγωνισμό του 2000. Εισιτήρια για τη συναυλία βγήκαν προς πώληση στις 22 Αυγούστου 2005 από τις 10:00 (Κεντρική Ώρα Ευρώπης) και εξαντλήθηκαν μέσα σε μία ώρα. Το γεγονός παρακολούθησαν 6,000 άτομα στην αρένα. Δεκατέσσερα τραγούδια αγωνίστηκαν στο Congratulations. Τον Μάιο του 2005 η EBU άνοιξε μια ψηφοφορία στον ιστότοπό της για να αποφασίσει δέκα τραγούδια που θα διεκδικούσαν τη διοργάνωση. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν δύο αγαπημένα τους τραγούδια από κάθε μία από πέντε δεκαετίες: 1956-1965, 1966-1975, 1976-1985, 1986 έως 1995 και 1996-2005. Τα υπόλοιπα τέσσερα τραγούδια θα επιλεγούν από την Ομάδα αναφοράς της EBU.Στις 16 Ιουνίου 2005 ανακοινώθηκαν τα δεκατέσσερα επιλεγμένα τραγούδια, αν και δεν δόθηκε καμία ένδειξη ως προς το ποια είχαν επιλεγεί διαδικτυακά και ποια από την ομάδα αναφοράς. Έντεκα από τα δεκατέσσερα τραγούδια ήταν νικητές της Eurovision. Μόνο το "Nel blu di pinto di blu", το "Congratulations" και το "Eres Tú" (που όλα τερμάτισαν στις τρεις πρώτες θέσεις στο διαγωνισμό) δεν ήταν. Δύο χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, εκπροσωπήθηκαν δύο φορές στη λίστα. Ο Τζόνι Λόγκαν, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές για την Ιρλανδία ως τραγουδιστής, είχε δύο από τα τραγούδια του που εμφανίστηκαν στον κατάλογο. Και οι 31 χώρες που μεταδίδουν τον διαγωνισμό ψήφισαν στον πρώτο γύρο. Τα πέντε τραγούδια που σημειώνονται με πορτοκαλί προκρίθηκαν στον δεύτερο και τελευταίο γύρο. Και οι 31 χώρες που μεταδίδουν τον διαγωνισμό ψήφισαν στον δεύτερο γύρο. Η συναυλία ξεκίνησε με τη γνωστή μουσική της Eurovision "Te Deum " που ακολουθήθηκε από ένα μήνυμα από τον Cliff Richard. Μετά από ένα γρήγορο μοντάζ όλων των 14 τραγουδιών, η ορχήστρα άρχισε να παίζει το "Ding-A-Dong" (Ολλανδία 1975), με χορευτές επί σκηνής. Συνεχίστηκαν το "A-Ba-Ni-Bi " (Ισραήλ 1978), το "Le dernier qui a parle" (Γαλλία 1991), και τέλος, το "Dschinghis Khan" (Γερμανία 1979), που επίσης συνοδεύτηκαν από χορογραφία. Τέλος, η Κατρίνα Λέτσκανιτς (παρουσιάστρια της βραδιάς μαζί με τον Ρέναρς Κάουπερς), παρουσίασε το τραγούδι που είχε εκτελέσει το 1997 στο Δουβλίνο, το "Love Shine a Light" (Ηνωμένο Βασίλειο 1997), που παρουσιάστηκε με τις σημαίες όλων των χωρών που είχαν συμμετέχει μέχρι εκείνη τη χρονιά στο Διαγωνισμό. Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής, μερικά highlights παρουσιάστηκαν τα οποία έδειξαν μοντάζ διαφόρων παραστάσεων της Eurovision που ήταν ή ενδιαφέρουσες. Υπήρχαν 6 ποικιλίες, που περιχράφτηκαν από τους παρουσιαστές ως «νικητές» , «πολιτική, τόλμη, μεγαλύτερο από τη ζωή», «χαριτωμένοι άνδρες», «αξέχαστες ερμηνείες χορών», «δύναμη κοριτσιών» και «κοντινές δεύτερες θέσεις». Μια σειρά από υψηλού προφίλ καλλιτέχνες της Eurovision επέστρεψαν για να βοηθήσουν την παρουσίαση των 14 τραγουδιών. Αυτοί ήταν οι: Καρόλα, Μασσιέλ, Ντάνα Ιντερνάσσιοναλ, Μπίρθε Γουίλκε, Άνν-Μαρί Νταβίντ, Σάντρα Κίμ, Ελισσάβετ Αντρεάσσεν, Χάνα Κρόγκ, Αδελφοί Όλσεν, Εμίλια Κόκιτς, Μαρί Μυριάμ, Σερτάμπ Ερενέρ, Έλενα Παπαρίζου, Νικόλ και Ουγκό, Τσέριλ Μπέικερ και Λις Άσια. Ο Κλιφ Ρίτσαρντ και η Νικόλ έδωσαν προηχογραφημένα μηνύματα καθώς δεν μπόρεσαν να παραστούν. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, υπήρξαν πολλές παρουσιάσεις από προσκεκλημένους καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και της καταμέτρησης των ψήφων. Αυτά αποτελούνταν από τη φινλανδική χορωδία Mieskuoro Huutajat, το Riverdance (χορός της Eurovision του 1994), ο Ronan Keating (ο συνδιοργανωτής του 1997) και ο Τζόνι Λόγκαν, τραγουδώντας το νέο single του "Όταν μια γυναίκα αγαπά έναν άνθρωπο", καθώς και μια εμφάνιση από το βελγικό δίδυμο του 1973, Νικόλ και Ουγκό. Υπήρχαν τρεις ανάμεικτες μουσικές (medleys), που αποτελούσαν κάποια τραγούδια διοργανώσεις του παρελθόντος. Η πρώτη αποτελούνταν από τους: Dana International, τραγουδώντας το Parlez - vous Francais (Baccara για το Λουξεμβούργο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1978), η Carola Haggkvist, τραγουδώντας το Främling (Σουηδια 1983, 3η θέση), η Alsou, τραγουδώντας το "Solo" (Ρωσία 2000, 2η θέση), ο Fabrizio Faniello, τραγουδώντας το "Another Summer Night" (Μάλτα 2001, 9η θέση), η Marie Myriam, το τραγούδι "L'amour est bleu" (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1967, 4η θέση), ο Richard Herrey το τραγούδι "Let Me Be The One" (The Shadows, Ηνωμένο Βασίλειο 1975) και τέλος, ο Thomas Thordarson τραγουδώντας το "Vi Maler Byen Rød" (Birthe Kjær, Δανία 1989). Η δεύτερη αποτελούνταν από τους: Gali Atari με το τραγούδι Hallelujah (Ισραήλ 1979, 1η θέση), οι Bobbysocks, με το τραγούδι La Det swinge (Νορβηγία 1985, 1η θέση), η Anne-Marie David, με το τραγούδι Après Toi (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1972, 1η θέση), η Λις Άσια, με το τραγούδι Refrain (Ελβετία 1956, 1η θέση, το πρώτο νικητήριο τραγούδι της Eurovision), η Sandra Kim, με το τραγούδι Non ho l'Eta (Gigliola Cinquetti, Ιταλία 1964, 1η θέση) και τέλος, οι Bucks Fizz, με το τραγούδι Making Your Mind Up (Ηνωμένο Βασίλειο 1981, 1η θέση). Η τελευταία ανάμεικτη μουσική τραγουδήθηκε από την Eimear Quinn, τον Charlie McGettigan, τον Jakob Sveistrup και την Linda Martin, τους νικητές της Eurovision του 1996, του 1994 και του 1992, και (στην περίπτωση του Sveistrup), ο εκπρόσωπος της Δανίας το 2005. Και οι τέσσερις ενέργησαν ως εφεδρικοί τραγουδιστές κατά τη διάρκεια της παράστασης. Στο "Congratulations", χρησιμοποιήθηκαν και οι κριτικές επιτροπές και η τηλεψηφοφορία, έχοντας και τα δύο ίση επιρροή στην ψηφοφορία. Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, ο αριθμός των τραγουδιών μειώθηκε σε πέντε. Κάθε χώρα δίνει βαθμούς από 1 έως 8, 10 και στη συνέχεια, 12 στα δέκα πιο αγαπητά τραγούδια τους. Σε αντίθεση με το Διαγωνισμό, οι τηλεθεατές είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν για τα τραγούδια που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους. Τα πέντε κορυφαία τραγούδια υποβλήθηκαν στη συνέχεια σε έναν άλλο γύρο της ψηφοφορίας, όπου απονεμήθηκαν μόλις έξι πόντους και άνω. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε ιδιωτικό, και τα αποτελέσματα δεν είχαν ανακοινωθεί μέχρι μετά την παράσταση. Το τραγούδι με τους περισσότερους πόντους στο δεύτερο γύρο ήταν ο νικητής. Αν και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας είναι γνωστά, οι πλήρης ψήφοι δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από την EBU μέχρι σήμερα. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018 βγήκαν στην κυκλοφορία τα λεπτομερή αποτελέσματα. Τόσο η κριτική επιτροπή όσο και η τηλεψηφοφορία χρησιμοποιήθηκαν στο Congratulations, και τα δύο είχαν ίση επιρροή στην ψήφο. Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, ο αριθμός των τραγουδιών μειώθηκε σε πέντε. Κάθε χώρα απένειμε βαθμούς από έναν έως οκτώ, μετά δέκα και τελικά δώδεκα για τα δέκα πιο δημοφιλή τραγούδια της. Σε αντίθεση με τον ίδιο τον Διαγωνισμό, οι θεατές είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν τραγούδια που αντιπροσώπευαν τη χώρα τους. Στη συνέχεια, τα πέντε κορυφαία τραγούδια υποβλήθηκαν σε άλλον γύρο ψηφοφορίας, όπου απονεμήθηκαν μόνο από τους έξι βαθμούς και άνω. Η ψηφοφορία διεξήχθη ιδιωτικά και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν μόνο μετά το σόου. Το τραγούδι με τους περισσότερους βαθμούς στον δεύτερο γύρο ήταν το νικητήριο.Ο ολοκληρωμένος πίνακας σκορ έχει ως εξής: 12 βαθμοί Ακολουθεί μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών κάθε χώρας που απονέμεται στον πρώτο γύρο: 12 βαθμοί Ακολουθεί μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών κάθε χώρας που απονέμεται στον δεύτερο γύρο: Συνολικά τριάντα τέσσερις χώρες μετέδωσαν την παράσταση, αλλά μόνο τριάντα δύο συμμετείχαν στη σχετική ψηφοφορία. Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό ζωντανά και είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν ήταν οι: Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό, οι οποίες καθυστέρησαν και ως εκ τούτου έχασαν το δικαίωμα ψήφου ήταν οι: Αλβανία ΑρμενίαΟι χώρες που έχουν προηγουμένως διαγωνιστεί, αλλά δεν ασχολήθηκαν με την μετάδωση ή την ψηφοφορία του διαγωνισμού ήταν οι: Βέλγιο Βουλγαρία Εσθονία Γαλλία Ιταλία Λουξεμβούργο Μολδαβία Μαρόκο Σλοβακία Ηνωμένο ΒασίλειοΤο BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), το RAI (Ιταλία) και το France Télévisions (Γαλλία) επέλεξαν να μην μεταδώσουν την παράσταση. Ο Søren Therkelsen, ο αρχισυντάκτης της εκδήλωσης, είπε ότι ήταν «απογοητευμένος» για την απόφαση των ραδιοτηλεοπτικών φορέων να μην μεταδώσουν την παράσταση. Διεθνές χώρες, οι οποίες μετέδωσαν το διαγωνισμό Αυστραλία Μη συμμετέχουσες χώρες Χώρες που έχουν προηγουμένως αγωνιστεί αλλά δεν συμμετείχαν στη μετάδοση ή στην ψηφοφορία του διαγωνισμού: Τα κανάλια BBC (Ηνωμ. Βασίλειο), RAI (Ιταλία) και France Télévisions επέλεξαν να μην εκπέμψουν το γεγονός. Ο Σόρεν Θέρκελσεν, ο υπεύθυνος επεξεργασίας της εκδήλωσης, δήλωσε ότι "απογοητεύτηκε" από την απόφαση των ραδιοτηλεοπτικών φορέων να μην μεταδώσουν την εκπομπή. Το BBC αποφάσισε να μην μεταδώσει την εκδήλωση θεωρώντας ότι ήταν πολύ απομακρυσμένη από τις προτιμήσεις του βρετανικού κοινού. Ολλανδία 1975 Ισραήλ 1978 Γαλλία 1991 Γερμανία 1979 Ηνωμένο Βασίλειο 1997 Ελβετία 1956 Ολλανδία 1959 Δανία 1963 Αυστρία 1966 Ισπανία 1969 Ιρλανδία 1970 Λουξεμβούργο 1973 Γαλλία 1977 Ηνωμένο Βασίλειο 1981 Σουηδία 1984 Ιρλανδία 1993 Νορβηγία 1995 Σουηδία 1999 Λετονία 2002 Νορβηγία 1980 Ηνωμένο Βασίλειο 1981 1983 Ενδυματολογική δυσλειτουργία της παρουσιάστριας Λιλ Λίντφορς ζωντανά Γερμανία 2000 Γερμανία 1980 Ισραήλ 2000 Ουκρανία 2005 Λετονία 2002 Σλοβενία 2002 Ισλανδία 1997 Νορβηγία 2005 Φινλανδία 1976 Βέλγιο 1973 Αυστρία 1981 Ισραήλ 1987 Γιουγκοσλαβία 1991 Σουηδία 2000 Ελβετία 1979 Γαλλία 1994 Γερμανία 1998 Μολδαβία 2005 Αυστρία 2003 Δανία 1957 Γαλλία 1961 Ισπανία 1962 Βέλγιο 1969 Νορβηγία 1968 Ισπανία 1970 Φινλανδία 1967 Ολλανδία 1982 Ηνωμένο Βασίλειο 1962 Ιταλία 1965 Ισραήλ 1974 Βέλγιο 1973 Βέλγιο 1974 Λουξεμβούργο 1976 Αυστρία 1957 Ιταλία 1980 Ιρλανδία 1966 Σουηδία 1980 Αυστρία 1959 Ρωσία 1995 Δανία 1980 Αυστρία 1991 Ισλανδία 1986 Μάλτα 1975 Γερμανία 1959 Βέλγιο 1983 Δανία 1966 Τουρκία 1987 Γερμανία 1977 Ηνωμένο Βασίλειο 1982 Αυστρία 1977 Λουξεμβούργο 1978 Γερμανία 1979 Αυστρία 1982 Ισπανία 1977 Δανία 1981 Βέλγιο 1973 Ηνωμένο Βασίλειο 1983 Δανία 1983 Σουηδία 1985 Πορτογαλία 1982 Νορβηγία 1986 Ιρλανδία 1969 Ελλάδα 2002 Γαλλία 2004 Γιουγκοσλαβία 1983 Ηνωμένο Βασίλειο 1987 Ελλάδα 2004 Ολλανδία 1966 Σουηδία 1963 Ισπανία 1961 Ισπανία 1990 Γερμανία 1975 Ολλανδία 1993 Ελλάδα 1991 Ισπανία 1983 Ηνωμένο Βασίλειο 1996 Ρωσία 1997 Νορβηγία 1966 Μονακό 1967 Πορτογαλία 1969 Ισπανία 1965 Κροατία 2002 Ελλάδα 2003 Βέλγιο 1973 Νορβηγία 1976 Γαλλία 1967 Ιταλία 1992 Κροατία 1999 Πορτογαλία 1966 Μονακό 1971 Ολλανδία 1965 Πορτογαλία 1988 Λουξεμβούργο 1978: (Parlez-vous français - Dana International) Σουηδία 1983: (Främling - Καρόλα) Ρωσία 2000: (Solo - Alsou) Μάλτα 2001: (Another Summer Night - Fabrizio Faniello) Λουξεμβούργο 1967: (L'Amour Est Bleu by Marie Myriam) Ηνωμένο Βασίλειο 1975: (Let Me Be The One - Richard Herrey) Δανία 1989: (Vi maler byen rød - Tomas Thordarson) Ισραήλ 1979 (Hallelujah - Gali Atari) Νορβηγία 1985 (La Det Swinge - Bobbysocks) Λουξεμβούργο 1972 (Aprés Toi - Anne-Marie David) Ελβετία 1956 (Refrain - Λις Άσια) Ιταλία 1964 (Non Ho L'Età - Sandra Kim) Ηνωμένο Βασίλειο 1981 (Making Your Mind Up - Bucks Fizz) Γαλλία 1976 Ηνωμένο Βασίλειο 1972 Ηνωμένο Βασίλειο 1961 Ισπανία 1979 Γερμανία 1987 Γαλλία 1991 Γερμανία 1981 Ισραήλ 1982 Ελβετία 1963 Ισπανία 1995 Ελβετία 1958 Ισλανδία 1999 Γαλλία 1990 Σουηδία 1966 Δανία 2001 Νορβηγία 1996 Ιρλανδία 1994 (The Voice - Eimear Quinn) Ιρλανδία 1994 (Rock 'n' Roll Kids - Charlie McGettigan & Jakob Sveistrup) Δανία 2005 (Talking To You - Jakob Sveistrup) Ιρλανδία 1992 (Why Me? - Linda Martin)(* Έτοιμα βίντεο) Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών Διαγωνισμός Χορού Eurovision Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision Congratulations Show στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2017-01-29) Eurovision Song Contest στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2005-10-25) Congratulations (DR event website) στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2005-12-19)