IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Τουσιάδης

Ο Κωνσταντίνος Δ. Τουσιάδης (1915-1956) ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης. Ήταν νομάρχης σε διάφορους νομούς με τελευταίο εκείνον της Λάρισας, όπου απεβίωσε εν ενεργεία σε τροχαίο δυστύχημα. Λίγα χρόνια αργότερα, στην ίδια περιοχή σκοτώθηκε ένας άλλος Νομάρχης, ο Ηλίας Παυλάκος.

 Γεννήθηκε στη Νάουσα της Ημαθίας. και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στην Αθήνα άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Το 1949 ήταν αναπληρωτής Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Υπηρέτησε ως Νομάρχης Φλώρινας (1946-49), Νομάρχης Καστοριάς (1949), Νομάρχης Κορινθίας (1949-50), ξανά Νομάρχης Φλώρινας το 1953-55 και έπειτα Νομάρχης Λάρισας από το 1955 έως το θάνατό του. Ο Κώστας Τουσιάδης σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στις 18 Ιανουαρίου 1956. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο νομάρχης συγκρούστηκε με φορτηγό κοντά στη Νίκαια Λάρισας ενώ είχε πυκνή ομίχλη. Ο νομάρχης τραυματίστηκε σοβαρά, όπως ο χωροφύλακας που τον συνόδευε και ένα ακόμα άτομο. Καθ' οδόν για το νοσοκομείο Λάρισας, όπου μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο, ο Τουσιάδης εξέπνευσε. Έπειτα από παράκληση των συγγενών του, η σορός του Τουσιάδη διακομίστηκε με στρατιωτικό αεροσκάφος στην Αθήνα, όπου έγινε και η κηδεία του με δημόσια δαπάνη στον ιερό ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Κατέλιπε τη σύζυγό του, κόρη του Ναουσαίου βιομηχάνου Λαναρά, την οποία είχε νυμφευτεί το 1955, λίγο πριν μετατεθεί στη Λάρισα.
Ten Sharp

Οι Ten Sharp είναι ολλανδικό μουσικό συγκρότημα περισσότερο γνωστό για την επιτυχία του "You", το 1991. Μέλη του συγκροτήματος είναι ο Μαρσέλ Καπτέιν (Marcel Kapteijn) στο τραγούδι και ο Νιλς Χέρμες (Niels Hermes) στα πλήκτρα. Ο τελευταίος εργάστηκε επίσης με τον Attie Bauw στο πρώτο σινγκλ της Έστερ Αμαντέα.

 Αμέσως μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού στην Ευρώπη το συγκρότημα γνώρισε τεράστια αναγνώριση και επιτυχία. Το συγκρότημα έκανε περιοδείες στην Ευρώπη για να προωθήσει το τραγούδι στη τηλεόραση και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Εξαιτίας της σύνθεσης του κομματιού, οι ζωντανές εμφανίσεις πραγματοποιούνταν μόνο με φωνητικά και πιάνο και μερικές φορές συνοδεύονταν με τον Tom Barlage στο σαξόφωνο. 1991: Under the Water-Line 1993: The Fire Inside 1995: Shop Of All Memories 1996: Roots Live 2000: Everything And More (Best Of) 2003: Stay Ιστοσελίδα του συγκροτήματος
Βέρνη

Η Βέρνη (γερμανικά: Bern, γαλλικά: Berne) είναι η πρωτεύουσα της Ελβετίας και η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της (μετά τις Ζυρίχη, Γενεύη και Βασιλεία). Είναι επίσης πρωτεύουσα του ομώνυμου καντονίου.

 Η Βέρνη βρίσκεται στην κεντρική Ελβετία. Διατρέχεται από τον ποταμό Άαρ, παραπόταμο του Ρήνου. Αρχικά χτίστηκε σε ένα λόφο που περικλείεται από τον ποταμό, ήδη όμως από τον 19ο αιώνα επεκτάθηκε και στην απέναντι όχθη. Η Βέρνη ιδρύθηκε το 1191 από το Δούκα Μπέρτολντ τον 5ο (Berthold V) των Τσέρινγκεν. Σύμφωνα με την παράδοση ονόμασε την πόλη Βέρνη από μια αρκούδα που σκότωσε στην περιοχή (Bär η αρκούδα στα γερμανικά). Η αρκούδα είναι και το έμβλημα της πόλης. Έγινε μέλος στην ελβετική συνομοσπονδία (προπομπό του σύγχρονου κράτους) το 1353. Πρωτεύουσα της Ελβετίας έγινε το 1848. Το ιστορικό κέντρο της πόλης είναι μεσαιωνικό. Είναι ένα σπάνιο δείγμα αυτούσια διατηρημένης μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής και για το λόγο αυτό έχει ανακηρυχθεί ολόκληρο ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO. Διάσημοι κάτοικοι της Βέρνης είναι ο Άλμπρεχτ φον Χάλλερ (Albrecht von Haller), ο ποιητής Άλμπερτ Μπίτσιους (Albert Bitzius), οι ζωγράφοι Φέρντιναντ Χόντλερ (Ferdinand Hodler) και Πάουλ Κλέε. Ο γεννημένος στη Γερμανία Άλμπερτ Αϊνστάιν ανέπτυξε τη θεωρία της σχετικότητας όταν δούλευε ως υπάλληλος στο γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της Βέρνης. Στη Βέρνη ζουν 128.153 κάτοικοι, από τους οποίους περίπου το 21,3% είναι αλλοδαποί. Ο πληθυσμός της ευρύτερης αστικής περιοχής είναι περίπου 350.000. Η επίσημη γλώσσα είναι τα Γερμανικά. Στον προφορικό λόγο χρησιμοποιείται μια τοπική διάλεκτος (Γερμανικά της Βέρνης), ελαφρά παραλλαγή των Ελβετικών γερμανικών (η εκδοχή των γερμανικών που ομιλούνται στην Ελβετία). Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα της Βέρνης είναι η Γιανγκ Μπόις Βέρνης. Η έδρα της είναι το γήπεδο Σταντ ντε Σουίς Βάνκντορφ με χωρητικότητα 32.000 θεατών. Είναι ένα από τα στάδια που χρησιμοποιήθηκαν στη διοργάνωση του Euro 2008. https://www.bern.ch/fr, https://www.bern.ch/it, https://www.bern.ch/en Επίσημος ιστότοπος Το καντόνι της Βέρνης Πανεπιστήμιο της Βέρνης Βέρνη στο Curlie
D-waste

Η D-Waste είναι ελληνική συμβουλευτική εταιρεία πάνω σε θέματα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων η οποία ιδρύθηκε το 2012. Η εταιρεία αναπτύσσει εφαρμογές κινητής τηλεφωνίας και παρέχει υπηρεσίες διαδικτύου που συνδέονται με τη διαχείριση των απορριμμάτων ,. Οι δράσεις της εντοπίζονται τόσο στον Ελλαδικό χώρο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, με έτονη δραστηριότητα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Βόρειας Αφρικής και της Ευρώπης .

 Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Απρίλιο του 2012 και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου σε συνεργασία με την πρωτοβουλία του Ιδρύματος Οικογένειας Κέησον συμμετείχε στη δημιουργία του Ιδρύματος για Βιώσιμα Απορρίμματα/Πόρους που ανακοινώθηκε από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον (Global Clinton Initiative) για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών και υγειονομικών προβλημάτων που αποδίδονται στην ετήσια παραγωγή απορριμμάτων , . Τον Οκτώβριο του 2012 η D-Waste ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την Παγκόσμια Ένωση Στερεών Απορριμμάτων (International Solid Waste Association,ISWA), τη GIZ-SWEEP-NET, το Πανεπιστήμιο του Leeds, το Συμβούλιο Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων (Waste to Energy Research Council,WTERT) και το Δίκτυο Στερεών Απορριμμάτων Ασίας και Νήσων του Ειρηνικού Ωκεανού (Solid Waste Network of Asian and Pacific Islands (SWAPI)), για το Waste Atlas, μια πλατφόρμα ελεύθερης πρόσβασης σε αξιόπιστα δεδομένα διαχείρισης απορριμμάτων.Το 2013 η D-Waste λαμβάνει για το Waste Atlas το πρώτο βραβείο στην κατηγορία Waste Management ICT Innovation στην τελετή απονομής των ΔΕΗ Environmental Awards 2013 ,που πραγματοποιήθηκε υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλάγης . Το 2014 η D-Waste προσλαμβάνεται ως σύμβουλος ανακύκλωσης, καθαριότητας και διαχείρισης απορριμμάτων από την περιφέρεια του Σάο Πάολο κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου , όπου μέσω ενημερωτικών ημερίδων ενημερώνει το βραζιλιάνικο δημόσιο για τη διαχείριση απορριμμάτων και προσδιορίζει την αμοιβή των εταιρειών επεξεργασίας απορριμμάτων . Επίσημο site Πλατφόρμα Waste Atlas Αρχειοθετήθηκε 2014-10-07 στο Wayback Machine.
Τσόνιν

Τσόνιν (ιαπωνικά: 町人‎ «αστοί») είναι μια κοινωνική τάξη που προέκυψε στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης της περιόδου Έντο. Η πλειονότητα των τσόνιν ήταν έμποροι και αρκετοί τεχνίτες. Οι αγρότες ονομαζόταν νομίν και δεν περιλαμβανόταν στην κοινωνική τάξη αυτή.

 Στο τέλος του 17ου αιώνα η ευημερία και η ανάπτυξη του Έντο (σημερινό Τόκυο) δημιούργησε απρόβλεπτες αλλαγές στην κοινωνική δομή του πληθυσμού. Οι τσόνιν βρισκόταν στην βάση της ιεραρχίας του Έντο. Οι κοινωνικές τάξεις της εποχής ήταν οι σαμουράι, οι αγρότες (νομίν), οι έμποροι και οι τεχνίτες. Οι τσόνιν, περιελάμβαναν τις τελευταίες δύο κατηγορίες, άκμασαν εις βάρος των ντάιμιο και των σαμουράι που αποδέχτηκαν το εμπόριο ρυζιού των τσόνιν που οδήγησε σε ανταλλαγές χρημάτων και καταναλωτικών αγαθών. Η εξελισσόμενη αυτή οικονομία της αγοράς επέφερε δραστικές αλλαγές στην κοινωνική ιεραρχία της εποχής στην Ιαπωνία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ότι τα τεράστια εμπορικά καταστήματα του Έντο είχαν μια πολιτική για αγορές μόνο με χρήματα, γεγονός που ευνοούσε τους τσόνιν που είχαν χρηματική ευχέρεια. Περίπου ο μισός πληθυσμός του Έντο ήταν τσόνιν και οι άλλοι μισοί σαμουράι. Συγκρινόμενοι με τουσ δημοφιλέις σαμουράι ή νίντζα οι τσόνιν δεν ήταν γνωστοί έξω από τα σύνορα της Ιαπωνίας, παρόλο την καίρια τους συνεισφορά στην διαμόρφωση της Ιαπωνικής κουλτούρας. Οι παραδοσιακές Ιαπωνικές τέχνες ουκίγιο-ε, ράκουγκο και η παραδοσιακές μέθοδοι χειροτεχνίας οφειλόταν περισσότερο στους τσόνιν παρά στους σαμουράι. Οι ιδέες περί αισθητικής Ίκι και Ινάσε είχαν επίσης αναπτυχθεί από τους Τσόνιν. Britannica Article
Cote De Pablo

Η María José de Pablo Fernández, γνωστή ως Cote de Pablo (γεννημένη στις 12 Νοεμβρίου 1979) είναι Αμερικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Γεννημένη στο Σαντιάγκο της Χιλής, μετακόμισε στις Η.Π.Α. στην ηλικία των δέκα ετών, όπου και ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός. Μετά από αρκετές εμφανίσεις σε διάφορους ρόλους, επιλέχτηκε για να παίξει τον κύριο ρόλο της Ziva David στην τηλεοπτική σειρά του CBS, NCIS το 2005. Η Cote de Pablo κέρδισε το βραβείο ALMA Award για αυτόν το ρόλο το 2011, και η σειρά NCIS έγινε η πιο δημοφιλής σειρά στις Η.Π.Α. κατά τη διάρκεια της σεζόν 10 (2012–13). Τραγούδησε το τραγούδι του Tom Waits "Temptation" για ένα επεισόδιο του NCIS το 2008.

 Η Cote de Pablo γεννήθηκε στο Σαντιάγο της Χιλής. Οι γονείς της είναι ο Francisco de Pablo και η Maria Olga Fernández. Έχει μια νεώτερη αδελφή, την Andrea, και έναν αδελφό, τον Francisco. Όταν ήταν 10 χρονών, η μητέρα της πήρε μια δουλειά στο Μαϊάμι της Φλόριντας, σε τηλεοπτικό δίκτυο ισπανικής γλώσσας. Εκεί σπούδασε μουσικό θέατρο. Στην πέμπτη τάξη, βρήκε πολλούς ανθρώπους που δεν μπορούσαν να προφέρουν σωστά το όνομα της "María José", έτσι τους ζήτησε να την αποκαλούν «Cote», ένα κοινό ψευδώνυμο στη Χιλή για το όνομα María José. Η Cote de Pablo παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον στο Πίτσμπεργκ, της Πενσυλβάνιας, όπου σπούδασε μουσική και το θέατρο, και εμφανίστηκε σε πολλά θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα. Αποφοίτησε το 2000 με Bachelor of Fine Arts στο μουσικό θέατρο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cote de Pablo στο Wikimedia Commons
Όστιν Στόγουελ

Ο Όστιν Στόγουελ (Austin Stowell, 24 Δεκεμβρίου 1984) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες Dolphin Tale, Dolphin Tale 2, Love and Honor (2013), Whiplash (2014) και στην ταινία του Στήβεν Σπίλμπεργκ Bridge of Spies (2015).

 Ο Στόγουελ γεννήθηκε στο Κένσινγκτον του Κονέκτικατ. Ο πατέρας του, Ρόμπερτ, είναι συνταξιούχος χαλυβουργός και η μητέρα του, Ελίζαμπεθ, είναι δασκάλα. Είναι ο μικρότερος από τρία αγόρια. Αποφοίτησε από το Berlin High School το 2003 με την πρόθεση να κυνηγήσει μια επαγγελματική καριέρα στην υποκριτική. Μετά την αποδοχή του στο Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ, φοίτησε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών. Συμμετείχε σε αρκετές παραγωγές με το Connecticut Repertory Theatre, συμπεριλαμβανομένων των Julius Caesar, It Can't Happen Here και As You Like It. Ο Στόγουελ αποφοίτησε το 2007 με πτυχίο στις Καλές Τέχνες.
Ο τρελοπενηντάρης

Ο τρελοπενηντάρης (αρχικός τίτλος: Ο τρελλοπενηντάρης) είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1971. Τη σκηνοθεσία την υπογράφει ο Κώστας Καραγιάννης και το σενάριο το έγραψε ο Κώστας Πρετεντέρης. Η παραγωγή έγινε από την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. Πρωταγωνιστούν οι Λάμπρος Κωνσταντάρας, Καίτη Πάνου και Ρίκα Διαλυνά.

 Ο Ανδρέας Τεπενδρής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι ένας επιπόλαιος μεσήλικας που δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά και καταπιάνεται κατά καιρούς με διάφορες δουλειές. Ως εκ τούτου, βρίσκεται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Η πιο πρόσφατη επαγγελματική του δραστηριότητα είναι η λειτουργία σχολής μανεκέν, σε συνεργασία με το Φρίξο Μπατακούνα (Αθηνόδωρος Προύσαλης). Μια μέρα δέχεται επίσκεψη από το Νικόλα Παρασκευόπουλο (Νίκος Παπαχρήστος), συμπολεμιστή του το 1941 στο μέτωπο της Αλβανίας. Οι δυο τους συναντώνται για πρώτη φορά από τότε, και ο Νικόλας μένει έκπληκτος με την οικονομική δυσπραγία του Ανδρέα. Μια και ο ίδιος ο Νικόλας είναι πετυχημένος επιχειρηματίας, υπόσχεται στον Ανδρέα να τον προσλάβει στην επιχείρησή του, αρκεί αυτός να του αποδείξει την ικανότητά του στις δημόσιες σχέσεις. Έτσι, του προτείνει ένα στοίχημα: ο Ανδρέας να παρουσιαστεί σε μια παρέα πλουσίων παραθεριστών στην Ύδρα, παριστάνοντας ο ίδιος τον εφοπλιστή, χωρίς όμως να έχει χρήματα. Ο Ανδρέας δέχεται την πρόταση του Νικόλα και καταφέρνει με άνεση να υποδυθεί τον εφοπλιστή ανάμεσα στους πλούσιους επιχειρηματίες. Όμως, στην παρέα αυτή βρίσκεται και η όμορφη χήρα Δόμνα Τζέφερσον (Ρίκα Διαλυνά), με την οποία φλερτάρει. Η Ελπίδα (Καίτη Πάνου), αρραβωνιαστικά του Ανδρέα, γίνεται έξαλλη όταν το μαθαίνει. Αποφασίζει, λοιπόν, να εμπλακεί και η ίδια στο παιχνίδι, παριστάνοντας τη σύζυγο του εφοπλιστή. Μάλιστα, προχωρά σε φλερτ με τον Φεδρινό, τον νεαρό εκδότη ενός περιοδικού (Κώστας Φυσσούν). Ο Ανδρέας σκέφτεται ότι δεν αξίζει να διαλυθεί ο αρραβώνας του με αυτήν την κατάσταση, και τελικά αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα, γυρίζοντας στο συνηθισμένο τρόπο ζωής του. Ο τρελοπενηντάρης στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Ο τρελοπενηντάρης στο Cine.gr
Σκοτ Τράβις

Ο Σκοτ Τράβις (αγγλ. Scott Travis, 6 Σεπτεμβρίου 1961) είναι Αμερικανός ντράμερ, γνωστός ως μέλος του heavy metal συγκροτήματος Judas Priest, ενώ άλλες γνωστές του συνεργασίες ήταν με τους Fight του Ρομπ Χάλφορντ και τους Racer X.

 Ο Τράβις γεννήθηκε το 1961 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα παίζοντας σε συγκροτήματα της περιοχής στις αρχές της δεκαετίας του '80. Το 1983 μετακόμισε στο Λος Άντζελες και έγινε μέλος του glam metal συγκροτήματος Hawk με τον κιθαρίστα Νταγκ Μαρκς. Μοναδική ηχογράφηση τους το ζωντανά ηχογραφημένο του 1985, "Let the Metal Live", το οποίο κυκλοφόρησε το 2009. Το 1986, εντάχθηκε στους Racer X του κιθαρίστα Πωλ Γκίλμπερτ ηχογραφώντας μαζί τους το "Second Heat" το 1987 και το ζωντανό "Extreme Volume" την επόμενη χρονιά. Το 1989, έπαιξε για ένα μικρό χρονικό διάστημα με τους The Scream αλλά αποχώρησε για να αντικαταστήσει τον Ντέιβ Χόλαντ στους Judas Priest. Μαζί, κυκλοφόρησαν το ιδιαίτερα επιτυχημένο "Painkiller" το 1990, μετά την περιοδεία για την προώθηση του οποίου ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ αποχώρησε. Ο Χάλφορντ σχημάτισε τους Fight, με τον Τράβις να αναλαμβάνει τα τύμπανα ενώ ταυτόχρονα έπαιζε στους Racer X και τους Judas Priest. Μαζί, κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ ενώ στους Judas Priest ο Τιμ "Ripper" Όουενς ανέλαβε το μικρόφωνο, κυκλοφορώντας το "Jugulator" το 1997. Ακολούθησε το "Demolition" τέσσερα χρόνια αργότερα, ενώ ο Τράβις έπαιξε και στα "Technical Difficulties" και "Superheroes" των Racer X. Το 2003, ο Χάλφορντ επέστρεψε στους Judas Priest, οι οποίοι κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Angel of Retribution" και "Nostradamus" γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, ενώ συνεχίζουν να περιοδεύουν και να ηχογραφούν νέα άλμπουμ. Ο Τράβις είναι γνωστός για την αμφιδεξιότητα του, παίζοντας εξίσου καλά και με τα δύο του χέρια. Η εκτελεστική του δεινότητα και το εκσυγχρονισμένο στυλ του σε σχέση με τον Χόλαντ ανανέωσαν τον ήχο των Judas Priest, με την δεξιοτεχνία του να είναι φανερή σε τραγούδια όπως τα "Painkiller", "Metal Meltdown", "Machine Man", "Leather Rebel", κ.α.. Το ύφος του παιξίματος του είναι στο κλασικό χέβι μέταλ αλλά με μεγαλύτερη ταχύτητα και δύναμη. Έχει γίνει γνωστό ότι ήταν οπαδός των Judas Priest από την εφηβική του ηλικία, έχοντας στο παρελθόν στήσει το σετ τυμπάνων του έξω από το ξενοδοχείο στο οποίο διέμεναν τα μέλη του συγκροτήματος για να του το υπογράψουν. SCOTT TRAVIS - Jugulator.net Drummerszone artists - Scott Travis - Drummerszone.com Judas Priest - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Scott Travis | Credits | AllMusic
Βιράνσεχιρ

Η Βιράνσεχιρ (τουρκικά: Viranşehir, κουρδικά: Wêranşar) είναι πόλη - αγορά που εξυπηρετεί την βαμβακοπαραγωγική περιοχή της Επαρχίας Σανλιούρφα στη νοτιοανατολική Τουρκία, 93 χιλιόμετρα ανατολικά από την Σανλιούρφα και 53 χλμ βορειοδυτικά από το Συριακό σύνορο στο Κεϊλάνπιναρ. Στην Ύστερη Αρχαιότητα, ήταν γνωστή ως Κωνσταντίνη ή Κωνσταντία στη Μεσοποταμία από τους Ρωμαίους και Βυζαντινούς, και Τέλλα από τον τοπικό Ασσύροχαλδαιικό πληθυσμό, αλλά σήμερα κατοικείται κυρίως από Κούρδους.

 Το όνομα Βιράνσεχιρ σημαίνει η κατεστραμένη πόλη και πράγματι είχε καταστραφεί επανειλημμένα στην ιστορία της. Η πόλη μπορεί να είναι η τοποθεσία της Αντιόχειας της Μεσοποταμίας. Σύμφωνα με τον Βυζαντινό ιστορικό Ιωάννη Μαλάλα, η πόλη κτίστηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ στην τοποθεσία της προηγούμενης Μαξιμιανούπολης, που είχε καταστραφεί από μια Περσική επίθεση και ένα σεισμό. Κατά τη διάρκεια των δυο επόμενων αιώνων, ήταν μια σημαντική τοποθεσία στην Ρωμαϊκή/Βυζαντινή Εγγύς Ανατολή, παίζοντας σημαντικό ρόλο στους Ρωμαιοπερσικούς πολέμους του 6ου αιώνα ως έδρα του δούκα Μεσοποταμίας (363–540). Ήταν επίσης επισκοπή, υπαγόμενη σε αυτή της Έδεσσας Μεσοποταμίας. Ο Ιάκωβος Βαραδαίος γεννήθηκε κοντά στην πόλη και ήταν μοναχός σε ένα κοντινό μοναστήρι. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 639.Η πόλη έγινε η βάση για τον Ιμπραήμ Πασά, αρχηγό της φυλής των Μιλάν, στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Ξεκινώντας το 1891, ο Ιμπραήμ Πασάς οδήγησε πολλά συντάγματα του, υπό κρατική αιγίδα, φυλετικού ελαφρού ιππικού γνωστού ως Ταξιαρχίες Χαμιντιέ. Απολάμβανε την εύνοια του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, και επέκτεινε την προστασία του στους τοπικούς χριστιανικούς πληθυσμούς, με περίπου 600 οικογένειες να εγκαθίστανται στην περιοχή από τις αρχές του 1900. Ο Βρετανός κατάσκοπος και διπλωμάτης Μαρκ Σάικς ισχυρίστηκε ότι ο Ιμπραήμ Πασάς είχε σώσει περίπου 10.000 χριστιανούς εν μέσω των σφαγών της δεκαετίας του 1890. Ο ιστορικός Janet Klein γράφει ότι «την παραμονή της Επανάστασης των Νεοτούρκων, ο Ιμπραήμ Πασάς ήταν μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες σε όλο Κουρδιστάν». Ωστόσο, μετά την επανάσταση, ο Ιμπραήμ Πασάς δεν μπορούσε πλέον να υπολογίζει στην υποστήριξη του παλατιού. Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1908 από δυσεντερία, στενά διωκόμενος από τα οθωμανικά στρατεύματα κοντά στην Νίσιβι.Στις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αρμενικός πληθυσμός της Βιράνσεχιρ ήταν 1339. Ο Καϊμακάμης της πόλης προφανώς αντιτάχθηκε στις διαταγές επιδρομών επί του πληθυσμού τον Μάιο 1915, αλλά υψηλότεροι αξιωματούχεοι τελικά επικράτησαν, και ολόκληρος ο πληθυσμός σφαγιάστηκε ή στάλθηκε στο Ρας αλ-Αΐν. Χάρη στο εισόδημα από το βαμβάκι η Βιράνσεχιρ είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στην Τουρκία, και ο πληθυσμός έχει υπερδιπλασιαστεί από 57.461 το 1990 σε 121.382 το 2000 (στοιχεία απογραφής). (Ο αστικός πληθυσμός ήταν 89.940 το 2009.) Η Δήμαρχος της Βιράνσεχιρ, Λέιλα Γκιουβέν, συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2009, υπό την αντιτρομοκρατική νομοθεσία της Τουρκίας. Η δίκη της άρχισε στις 18 Οκτωβρίου 2010. Τελικά απελευθερώθηκε τον Ιούλιο του 2014, με 30 άλλους τοπικά εκλεγμένους αντιπροσώπους, μετά από τέσσερα χρόνια κράτησης.
OneRepublic

Οι OneRepublic είναι αμερικανικό συγκρότημα της pop rock μουσικής σκηνής. Δημιουργήθηκαν στο Κολοράντο το 2003 και απέκτησαν ευρεία φήμη μετά την κυκλοφορία του σινγκλ Apologize, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία διεθνώς.

 Από το καλοκαίρι του 2006, οι OneRepublic κατέχουν σταθερά υψηλή θέση στο MySpace, εξαιτίας της ευρύτατης προβολής στην εν λόγω διαδικτυακή κοινότητα. Ξεκίνησαν από τον τραγουδοποιό και δισκογραφικό παραγωγό Ράιαν Τέντερ και το φίλο του από το Γυμνάσιο Ζακ Φέλκινς, στο Κολοράντο Σπρινγκς. Το 2003 το σχήμα οριστικοποιήθηκε στο Λος Άντζελες με τους Τέντερ, Φέλκινς, Ντριου Μπράουν, Έντι Φίσερ και Τιμ Μάιερς. Υπέγραψαν συμβόλαιο με την Columbia Records και το 2005 μπήκαν στο στούντιο με τον παραγωγό Γκρεγκ Γουέλς και ηχοχράφησε 2 τραγούδια με τον Τέντερ. Εν συνεχεία το συγκρότημα πήγε στην Interscope Records/Mosley Music Group. Το 2007 ο Τιμ Μάιερς έφυγε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον Μπρεντ Κατσλ. Το πρώτο τους τραγούδι "Apologize" παρουσιάστηκε στο άλμπουμ του Timbaland' το 2007 με τίτλο Shock Value. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως σινγκλ στο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος Dreaming Out Loud . Το σινγκλ έγινε τρεις φορές πλατινένιο (πουλώντας 3 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ και πάνω από 1 εκατομμύριο πωλήσεις παγκοσμίως, ως τον Απρίλιο του 2008). Αναρριχήθηκε στην τρίτη θέση στο U.K. Official Top 40 Week στις 1 Νοεμβρίου του 2007. Τους επόμενους μήνες το συγκρότημα έπαιξε ζωντανά τραγούδια, τα οποία περιέχονται στον πρώτο τους δίσκο. Το επόμενό τους σινγκλ ήταν το "Stop and Stare" , το οποίο έπαιξαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα της Αυστραλίας So You Think You Can Dance στις 7 Απριλίου του 2008. Το πρώτο άλμπουμ κυκλοφόρησε με τίτλο Dreaming Out Loud κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου του 2007 στις ΗΠΑ και έγινε χρυσό από τη RIAA. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις αρχές του 2008 σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία και στους επόμενους μήνες κυκλοφόρησε σταδιακά και στις υπόλοιπες χώρες στον κόσμο. Στο άλμπουμ περιέχεται το επίσημο remix του σινγκλ "Apologize" με συμμετοχή του Timbaland, το οποίο ανέβηκε στην πρώτη θέση σε δεκάδες χώρες και ήταν για 14 μη συνεχείς εβδομάδες στην πρώτη θέση στο United World Chart και έγινε τρεις φορές πλατινένιο. Τρέχοντα Ράιαν Τέντερ - τραγούδι, κιθάρα, πιάνο Ζακ Φέλκινς - κιθάρα, φωνητικά Έντι Φίσερ - τύμπανα, κρουστά Μπρεντ Κατσλ - μπάσο, τσέλο, φωνητικά, πλήκτρα Ντριου Μπράουν - κιθάραΠρώην Τιμ Μάιερς - μπάσο κιθάρα Στούντιο άλμπουμς Singles Επίσημη ιστοσελίδα Συνέντευξη των OneRepublic στο ilikemusic.com, Νοέμβριος 2007
Γερτρούδη του Ζούλτσμπαχ

Η Γερτρούδη, γερμ. Gertude (π. 1110 - 14 Απριλίου 1146) μάλλον από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Ζούλτσμπαχ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γερμανίας & Ιταλίας.

 Ήταν κόρη του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ και της Αδελαΐδας, κόρης του Όθωνα Β΄ κόμη του Βόλφρατσχαουζεν. Παντρεύτηκε το 1136 τον Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας & Ιταλίας και είχε τέκνα: Ερρίκος-Βερεγγάριος 1136/7-1150, διάδοχος, απεβ. 13-14 ετών. Φρειδερίκος Δ΄ 1145-1167, δούκας της Σουαβίας. Freed, John B. (2016). Frederick Barbarossa: The Prince and the Myth. Yale University Press. Luscombe, David Edward; Riley-Smith, Jonathan, eds. (2004). The New Cambridge Medieval History, c.1024-c.1198. Vol. IV, part II. Cambridge University Press. Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brothers and Sisters. Cornell University Press. Otto I of Freising (1953). The Deeds of Frederick Barbarossa. Translated by Mierow, Charles Christopher. Columbia University Press.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ)

Το τμήμα της Νότιας Αμερικής των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL). Συνολικά 4,5 θέσεις (4 απευθείας και 1 μέσω διηπειρωτικών μπαράζ) είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.

 Η δομή των προκριματικών είναι ίδια με τις προηγούμενες πέντε διοργανώσεις. Οι δέκα ομάδες λαμβάνουν μέρος σε ένα πρωτάθλημα με εντός και εκτός έδρας αγώνες. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προκρίνονται στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018, ενώ η πέμπτη θέση οδηγεί στα διηπειρωτικά μπαράζ. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα προκριματικά, όπου οι αγωνιστικές ήταν προκαθορισμένες, στη συγκεκριμένη διοργάνωση οι αγωνιστικές προέκυψαν έπειτα από κλήρωση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Κλήρωσης για την Προκριματική Φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 25 Ιουλίου του 2015 και ώρα 18:00 MSK (UTC + 3), στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία.Για λόγους προγραμματισμού, η Αργεντινή και η Βραζιλία τοποθετήθηκαν αυτόματα ως ομάδες 4 και 5 αντίστοιχα ώστε να εξασφαλίζεται ότι καμία ομάδα δεν διεξάγει αγώνες με την ίδια αντίπαλο για κάθε διπλή αγωνιστική. Οι υπόλοιπες οκτώ ομάδες κληρώθηκαν σε μία από τις υπόλοιπες οκτώ θέσεις από 1 έως 10 (εκτός 4 και 5). Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Χρυσόμαλλο δέρας

Το χρυσόμαλλον δέρας ήταν το δέρας (δέρμα, προβιά) που απέμεινε από το κριάρι που έστειλε η Νεφέλη για να σώσει το γιο της Φρίξο από τη θυσία που ήθελε να κάνει ο πατέρας του.

 Ο βασιλιάς Αθάμας έχοντας πάρει τον χρησμό από το μαντείο των Δελφών ότι ήταν ευθύνη του γιου του το γεγονός πως δε φύτρωσε το σιτάρι εκείνη τη χρονιά, αποφάσισε να τον θυσιάσει. Έτσι η μητέρα του Νεφέλη η οποία είχε πεθάνει, έστειλε από τον ουρανό ένα κριάρι με χρυσό δέρμα να τον αρπάξει από την επικείμενη θυσία. Το κριάρι λοιπόν άρπαξε τον Φρίξο και την Έλλη και τους πήγε στην Κολχίδα. Εκεί ο Φρίξος θυσίασε το κριάρι στο Δία και χάρισε το δέρμα του στο βασιλιά της Κολχίδας, Αιήτη που τον φιλοξενούσε. Εκείνος το κρέμασε σε μια βελανιδιά στο δάσος του θεού Άρη και έβαλε έναν ακοίμητο δράκο να το φυλάσσει. Ιάσονας Αργοναυτική εκστρατεία Βιβλίο Ιστορίας Γ΄ Δημοτικού ΟΕΔΒ
Το κλειδί

Το κλειδί είναι ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά παραγωγής 1999-2001, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel.Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Λευτέρης Καπώνης. Το σενάριο βασίστηκε στην ταινία Η Γκαρσονιέρα του 1960 με τον Τζακ Λέμον και την Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκαν ο Πέτρος Φιλιππίδης και ο Βαγγέλης Λαρίσης ενώ την παραγωγή της σειράς έκανε ο Γιάννης Καραγιάννης. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στα ΚΑΠΠΑ Studios. Το τραγούδι των τίτλων της σειράς είναι το Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου και έγραψε ο Μίμης Πλέσσας ενώ για τους τίτλους της σειράς ερμήνευσε ο Πέτρος Φιλιππίδης. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιανουαρίου του 2000 ενώ ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε στις 26 Ιουνίου του 2000 σε 23 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 4 Οκτωβρίου του 2000 και ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουνίου του 2001 σε 34 επεισόδια.

 Ο Ανδρέας είναι ένας χαμηλόμισθος υπάλληλος μίας εταιρείας που έχει ένα μικρό διαμέρισμα κοντά σε αυτή. Όταν ο προϊστάμενος του ζητάει το κλειδί του διαμερίσματος του με το πρόσχημα ότι θέλει να ξεκουράζεται το μεσημέρι, στην πραγματικότητα για να πηγαίνει με την ερωμένη του, η ζωή του Ανδρέα αλλάζει. Το κλειδί γίνεται το μυστικό της ανόδου του. Όσο το κλειδί ανεβαίνει στην ιεραρχία της εταιρίας, τόσο ανεβαίνει μαζί του και ο Ανδρέας. Όταν το κλειδί φτάνει στον Γενικό Διευθυντή της εταιρίας, ο Ανδρέας ανακαλύπτει με τρόμο ότι το κορίτσι, με το οποίο είναι ερωτευμένος η Άννα, θα επισκεφτεί το διαμέρισμά του παρέα με τον Γενικό Διευθυντή. Τελικά μετά από πολλά εμπόδια ο Ανδρέας και η Άννα είναι μαζί. Παρόλο που και οι δύο έχουν μείνει χωρίς δουλειά δείχνουν να περνούν καλά μαζί. Λίγο καιρό μετά η Άννα μαθαίνει πως είναι έγκυος άλλα η χαρά δε θα κρατήσει για πολύ καθώς οι καταστάσεις θα τους φέρουν και πάλι χώρια. Το κλειδί στην IMDb
Περιφέρεια Σινυάνγκα

Η Περιφέρεια Σινυάνγκα (Αγγλικά: Shinyanga Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Shinyanga) είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Περιφερειακή πρωτεύουσα είναι ο Δήμος Σινυάνγκα (Shinyanga Municipality). Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) είχε 1.534.808 άτομα. Για το διάστημα 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιοχή ήταν 2,1 τοις εκατό, ο εικοστός υψηλότερος στη χώρα. Ήταν επίσης η δέκατη πιο πυκνοκατοικημένη Περιφέρεια, με 81 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο σε μια έκταση 18.901 τετραγωνικών χιλιομέτρων (7.297,2 mi²).Η περιφέρεια συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), ανατολικά με την Περιφέρεια Σιμίγιου (Simiyu Region), νότια από την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) και δυτικά με την Περιφέρεια Γκέιτα (Geita Region).

 Στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region), βρίσκεται και το ανοιχτό λατομείο του αδαμαντορυχείου Ουίλλιαμσον (Williamson diamond mine) (επίσης γνωστού και ως ορυχείου Μουαντούι [Mwadui]), βρίσκεται στην Περιοχή Κισάπου (Kishapu District), μεταξύ των περιοχών «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi) και σύμφωνα με τον Δημήτριο Τζαμτζή, πρώην συνεργάτη του Ουίλλιαμσον, ανακαλύφθηκε το 1942 από έναν επιστάτη του Ουίλλιαμσον. Σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και συγκεκριμένα στην πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga), βρισκόταν εγκατεστημένος μόλις ένας Έλληνας, ο εκ Σάμου Ιωάννης Γιάκας. Ήταν ιδιοκτήτης ξενοδοχείου και τριών οικιών. Ασχολείτο με εργολαβικές επιχειρήσεις, όπου όλες σχεδόν οι ανοικοδομήσεις των Κυβερνητικών οικημάτων, ανατίθεντο σε αυτόν. Είχε επίσης αναλάβει την τροφοδοσία και τον εφοδιασμό όλων των χρειωδών του προσωπικού και των εργατών του αδαμαντορυχείου του Ουίλλιαμσον, με τον οποίο ιδιοκτήτη (Δρ. Τζων Τ.Ουίλλιαμσον [Dr. John Thoburn Williamson]) συνδεόταν και προσωπικά. Ο Ιωάννης Γιάκας, ήταν μια πολλή δυναμική προσωπικότητα. Από το 2012, η Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) διαιρείται διοικητικά σε πέντε επαρχίες: Οι επικρατούσες φυλές στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) είναι οι φυλές Σουκούμα (Sukuma), Νυαμουέζι (Nyamwezi) και Σούμπουα (Sumbwa). Η παραδοσιακή γεωργία στην περιοχή ποικίλλει, αλλά συχνά είναι αραβόσιτος, βαμβάκι και η παραγωγή ρυζιού. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Σινυάνγκα Παραπομπές σημειώσεων Παραπομπές Υποσημειώσεων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Shinyanga Region στο Wikimedia Commons
Ντιντιέ Πιρονί

Ο Ντιντιέ Πιρονί (Βιλκρέζν 26 Μαρτίου 1952 - Ισλ οφ Γουάιτ 23 Αυγούστου 1987) ήταν Γάλλος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε από το 1978 μέχρι και το 1982. Συνολικά έλαβε μέρος σε 72 Γκραν Πρι με 1ο το Αργεντινό Γκραν Πρι του 1978 και τελευταίο το Γερμανικό Γκραν Πρι του 1982. Από αυτά τα 72 Γκραν Πρι εκκίνησε στα 70. Κατά τη συμμετοχή του αυτή στη Φόρμουλα 1 πέτυχε 3 νίκες, βρέθηκε 13 φορές στο Βάθρο των Νικητών, σκόραρε 101 βαθμούς, εκκίνησε 4 φορές από την Pole Position και σημείωσε 5 ταχύτερους γύρους ενώ δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών.

 Στις 23 Αυγούστου του 1987 ο Πιρονί έλαβε μέρος σε έναν αγώνα σκαφών αναψυχής στο Ισλ οφ Γουάιτ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γύρω στο μέσο του αγώνα, το σκάφος το οποίο οδηγούσε εκείνος συγκρούστηκε με εκείνο το οποίο οδηγούσε ο φίλος του Μπερνάρ Ζιρού ο οποίος ήταν δημοσιογράφος. Η σύγκρουση των 2 σκαφών είχε σαν αποτέλεσμα ο Πιρονί να τραυματιστεί θανάσιμα. Αμέσως μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο όπου οι γιατροί παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες που κατέβαλαν δεν κατάφεραν να τον σώσουν. Στις 23.00 το βράδυ της Κυριακής 23 Αυγούστου του 1987 ο Πιρονί έφυγε για πάντα από κοντά μας. Στο σκάφος εκείνο βοηθός ήταν και ο επίσης φίλος του Πιρονί Ζαν - Κολντ Γκενάρ ο οποίος επίσης σκοτώθηκε. Από τη σύγκρουση προκλήθηκε διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα από το 2ο σκάφος. Μετά το θάνατο του Πιρονί, η κοπέλα του Κατρίν Γκου γέννησε δίδυμα αγοράκια τα οποία ονόμασε Ντιντιέ και Ζιλ για να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του Πιρονί και του Βιλνέβ.
Α.Ο. Δάφνη Βόλου

Ο Αθλητικός Όμιλος Δάφνη Βόλου είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο ιδρύθηκε το 1951. Τα χρώματα της Δάφνης είναι το πράσινο και το κίτρινο. Η ομάδα συνήθιζε να χρησιμοποιεί ως έδρα της το Δημοτικό Στάδιο της Νεαπόλεως. Τα τελευταία χρόνια έχει έδρα το Βοηθητικό του ΕΑΚ Βόλου.

 Η Δάφνη Βόλου ιδρύθηκε το 1951. Την σεζόν 1954-1955 πήρε τον πρώτο της τίτλο κατακτώντας το πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας μαζί με τον Διαγόρα Τρικάλων και τον Απόλλωνα Λάρισας. Από το 1955 έως το 1962 αγωνίστηκε στην Β' Κατηγορία καθώς το 1962 πήρε το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας. Το 1967 κατακτά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ.Θ. Την σεζόν 1984-85 φτάνει στο απόγειο της ιστορίας της καθώς κατακτά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ.Θ. και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην 34χρονη ιστορία της σε εθνική κατηγορία. Η σεζόν 1985-86 ήταν απογοητευτική καθώς η ομάδα δεν κατάφερε να σταθεί στην κατηγορία τερματίζοντας στην 17η θέση του 5ου ομίλου. Εκείνη την περίοδο η Δάφνη αγωνιζόταν για πρώτη φορά με ομάδες της Θεσσαλίας και της Νότιας Μακεδονίας, ακόμα και με τον συντοπίτη Τοξότη. Τα επόμενα χρόνια ήταν ενθαρρυντικά μιας και η Δάφνη κατέκτησε το πρώτο της Κύπελλο Ε.Π.Σ.Θ. το 1992. Η Δάφνη επέστρεψε στις εθνικές κατηγορίες ένα χρόνο αργότερα, το 1993 κατακτώντας για τρίτη φορά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ.Θ. και κόντεψε να κάνει και το νταμπλ, αλλά ηττήθηκε στον τελικό κυπέλλου από τον Γ.Σ. Αλμυρού με 2-1. Δυστυχώς, η σεζόν 1993-94 είχε την ίδια κατάληξη με την σεζόν 1985-86 καθώς η ομάδα τερμάτισε στην 16η θέση του 8ου ομίλου. Από το 1994 και για 12 συναπτά έτη η Δάφνη καθιερώθηκε στην Α' κατηγορία, κάνοντας ικανοποιητικές πορείες, κατακτώντας παράλληλα για δεύτερη φορά το Κύπελλο Ε.Π.Σ.Θ το 1999. Όμως το 2006 επέστρεψε στην Β' κατηγορία μετά από αρκετά χρόνια. Η παρουσία της ομάδας στην Β' κατηγορία κράτησε 2 χρόνια καθώς το 2008 η Δάφνη τερμάτισε στην 4η θέση και επανήλθε στην Α' Κατηγορία στην οποία έκανε σύντομη πορεία τερματίζοντας στην 16η θέση του υποβιβασμού την σεζόν 2008-09. Από την σεζόν 2009-10 έως την σεζόν 2012-13 αγωνίστηκε στην Β' Κατηγορία. Από το 2013 έως το 2017 έκανε μια πορεία "ασανσέρ" μεταξύ Α' και Β' κατηγορίας. Την σεζόν 2018-19 ύστερα από 3 χρόνια ανέβηκε ξανά στην Α' Κατηγορία στην οποία παρέμεινε μέχρι την σεζόν 2021-22. Από την σεζόν 2022-23 αγωνίζεται στην Β' κατηγορία. Πρωτάθλημα Α' κατηγορίας ΕΠΣ Θεσσαλίας Πρωταθλήτρια (2) : 1985, 1993Πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣ Θεσσαλίας Πρωταθλήτρια (1) : 1962Πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας ΕΠΣ Θεσσαλίας Πρωταθλήτρια (1) : 1955Κύπελλο ΕΠΣ Θεσσαλίας Κυπελλούχος (1) : 1992, 1999
CryoSat-1

Ο CryoSat-1 ήταν δορυφόρος της ESA ο οποίος χάθηκε κατά την εκτόξευση το 2005. Θα ήταν τμήμα του προγράμματος CryoSat που ως στόχο έχει τη μελέτη των παγοκαλυμμάτων στους πόλους της Γης.

 Ο δορυφόρος θα λειτουργούσε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά για τρία χρόνια. Είχε μάζα 750 kg και κύριο όργανό του ήταν το SIRAL, που θα χρησιμοποιούσε ραντάρ για να καθορίζει και να παρακολουθεί το ύψος του προκειμένου να μετρηθεί η ανύψωση του πάγου. Χάρη στο ραντάρ θα γίνονταν επίσης απεικόνιση των παγοκαλυμμάτων. Επίσης διέθετε ανακλαστήρες που θα επέτρεπαν τη διεξαγωγή μετρήσεων προκειμένου να ελέγχονται τα δεδομένα του DORIS. Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στη Ρωσία την 8η Οκτωβρίου 2005 (15:02:00 UTC) με πύραυλο Rokot που διέθετε ανώτερο στάδιο Briz-KM. Η εντολή διακοπής πυροδότησης των προωθητήρων του δεύτερου σταδίου του πυραύλου έλλειπε από το σύστημα ελέγχου πτήσης με συνέπεια να παραμείνει σε λειτουργία μέχρι να εξαντλήσει τα καύσιμά του. Το δεύτερο στάδιο δεν αποσυνδέθηκε από το Briz-KM με συνέπεια να μην μπορέσει το σκάφος να τεθεί σε τροχιά. Επανήλθε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Αρκτικό Ωκεανό. Ο CryoSat-1 αντικαταστάθηκε από τον CryoSat-2 που στάλθηκε στο διάστημα το 2010. Διαστημικές αποστολές το 2005
Νούνιο Σάντσεθ

Ο Νούνιο Σάντσεθ, (Ισπανικά Nuño Sánchez, περί το 1185 - 1242) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν ευγενής, πολιτικός της Αραγωνίας και διορισμένος Κόμης της Σερδάνια (1212 - 1242).

 Ο Νούνιο Σάντσεθ ήταν το μόνο τέκνο τού Σάντσο κόμη της Προβηγκίας, Ρουσσιγιόν & Σερδάνια και της Σάντσα Νούνιεθ, κόρης τού κόμη Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα. Ο πατέρας του εκτοπίστηκε από την Προβηγκία και έμεινε με το Ρουσσιγιόν και τη Σερδάνια ως το τέλος του. Ήδη από το 1223 είχε δώσει τη διακυβέρνηση στον Νούνιο, που περιεβλήθη τα αξιώματα αυτά επίσημα το επόμενο έτος από τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ της Αραγωνίας. Επίσης ήταν κύριος τού Βαγιέσπιρ και τού Κονφλέντ. Ο πλήρης τίτλος του ήταν: Nunus Sancii, Dei gratia dominus de Rossillionis, Vallis de Asperii, Conflent et Cerritane. Ο Νούνιο έφθασε αργά στη μάχη τού Μπύρετ το 1213 και έτσι δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Πέτρο Β΄. Ακολούθως αυτός και ο πατέρας του έγιναν αντιβασιλείς για τον Ιάκωβο Α΄, γιο τού Πέτρου Β΄. Το 1223 ενηλικιώθηκε ο νεαρός βασιλιάς και ο Σάντσο απεβίωσε. Ο Νούνιο άρχισε να υπηρετεί τον Ιάκωβο Α΄ ως κύριος σύμβουλος σε θέματα της υποκομητείας τού Βεάρν. Ως το 1225 είχε κουραστεί από την πολιτική της Αραγωνίας και άλλαξε ενδιαφέροντα: αγόρασε το επόμενο έτος τις υποκομητείες τού Φενουιγιέντ & Περπετιούζ από τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας και έδωσε όρκο υποτέλειας σε αυτόν. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1215 την Πετρονέγια, κόρη τού Βερνάρδου Δ΄ κόμη τού Κομμένζ. Η Πετρονέγια ήταν κόμισσα τού Βιγόρρε από τη μητέρα της. Όμως ο Πάπας Ονώριος Γ΄ ακύρωσε τον γάμο το επόμενο έτος. Το 1220 έκανε δεύτερο γάμο με την Τερέσα Λόπεθ, κόρη τού Λόπε Ντίαθ Β΄ δε Άρο κυρίου της Βιθκάγια. Δεν απέκτησαν απογόνους. Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) αμύνθηκε της πόλης Έλνε από τους Γάλλους κατά την Αραγωνική Σταυροφορία τού 1284. Bisson, Thomas N. The Medieval Crown of Aragon: A Short History. Oxford: Clarendon Press, 1986. ISBN 0-19-821987-3. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nuno Sancho, Count of Roussillon and Cerdanya στο Wikimedia Commons
Γιάννης Αηδονόπουλος

Ο Γιάννης Αηδονόπουλος (1916 - Νοέμβριος 1944) ήταν Έλληνας ποιητής, μεταφραστής έργων συγγραφέων (Πούσκιν, Λέρμοντοφ) και συγγραφέας. Έγραψε διηγήματα και επηρεάστηκε από τον Τέλλο Άγρα, με τον οποίο ήταν φίλοι. Έγραψε συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Ο Έβδομος ουρανός" και άλλα ρομαντικά έργα. Στο έργο του διακρίνουμε επίσης πεσιμιστική διάθεση.

 Γεννήθηκε στο Αρχασόν της Ρωσίας. Εγκαταστάθηκε αργότερα στην Αθήνα και επιδόθηκε στην ποίηση. Ήταν διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού "Αργώ". Κατά τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά υπέστη διώξεις. Υπηρέτησε ως ημιονηγός στον Πόλεμο του 1940 και πέθανε από τις κακουχίες της Κατοχής το 1944 μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατακτητές. Ειδύλλια (1937) Δύο Ρώσοι ρομαντικοί (1939) Ο έβδομος ουρανός (1943)
Καλέντζι Ευβοίας

Το Καλέντζι ή Πράσινο (από το 1954 έως το 2017) είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 427 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 110 μ., εντός μικρής κοιλάδας η οποία καταλήγει στη λίμνη Δύστου.

 Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Καλέντς. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 21 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι. Το όνομα του χωριού σύμφωνα με μία άποψη προέρχεται από την τουρκική λέξη καλές, η οποία σημαίνει φρούριο, και αφορά στην οχυρή θέση που βρίσκεται. Μια άλλη άποψη είναι ότι πρόκειται για όνομα τοπικού άρχοντα. Ο οικισμός ήταν επί τουρκικών χρόνων τσιφλίκι και έτσι έπρεπε να αγοραστεί από τους αγάδες μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας.Το 1835 το Καλέντζι προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 αρχικά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζερμπισίων (Δύστου), αλλά το 1924 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1954 μετονομάστηκε σε Πράσινο, Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Με το ΦΕΚ 197Α - 21/12/2017 ονομάστηκε πάλι Καλέντζι. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Κλάρα Χίτλερ

Η Κλάρα Χίτλερ (Klara Hitler, πατρικό επώνυμο Πέλτσλ (Pölzl), 12 Αυγούστου 1860, Βάιτρα, Κάτω Αυστρία, Αυστρία - 21 Δεκεμβρίου 1907, Ούρφαρ, Άνω Αυστρία, Αυστρία) ήταν η Αυστριακή μητέρα του Αδόλφου Χίτλερ.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αγροτική περιοχή στο Σπιτάλ της Αυστρίας, κοντά στα σύνορα με τη Βοημία. Το 1885 παντρεύτηκε τον κατά 23 χρόνια μεγαλύτερό της Αλοΐσιο Χίτλερ, ο οποίος συγχρόνως ήταν δεύτερος θείος της, λόγω της υιοθεσίας του τελευταίου από τον αδελφό του παππού της Γιόχαν Γκέοργκ Χίντλερ. Βιογράφοι του Χίτλερ περιγράφουν την Κλάρα ως "απλή γυναίκα και επιμελή νοικοκυρά με μοναδική έννοια το καλό των παιδιών της".Από τα έξι παιδιά της μονάχα ο Αδόλφος και η Πάουλα έφτασαν μέχρι την ενηλικίωση. Τα άλλα πέθαναν από διάφορες αρρώστιες, σε παιδική ηλικία. Το 1903 πέθανε ο άντρας της. Η Κλάρα έζησε μονάχα λίγα χρόνια ακόμη και πέθανε στις 21 Δεκεμβρίου 1907 στο Λιντς της Αυστρίας. Στον τάφο της συγκεντρώνονται μέχρι και σήμερα νεοναζί και αρνητές του Ολοκαυτώματος. Chelius, F. H. Aus Adolf Hitlers Jugendland und Jugendzeit, 1933 Kershaw, Ian (1998). Χίτλερ 1889-1936: Ύβρις, μτφρ. Στ. Ροζάνης, Sripta, Αθήνα 2005, ISBN 960-7909-25-9 Bullock, Alan Hitler: A Study in Tyranny 1953 ISBN 0060920203 Fest, Joachim C. Hitler Verlag Ullstein, 1973 ISBN 0-15-141650-8 Maser, Werner Hitler: Legend, Myth and Reality Penguin Books Ltd 1973 ISBN 0-06-012831-3 Smith, Bradley F. Adolf Hitler: His Family, Childhood and Youth Hoover Institute, 1967 ISBN 66-25727
Ισαβέλλα της Σαβοΐας

Η Ισαβέλλα (ιταλ. Isabella di Savoia, 11 Μαρτίου 1591 - 28 Αυγούστου 1626) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Dούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διαδόχου της Μόντενα.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας και της Αικατερίνης Μιxαέλας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε το 1608 τον Αλφόνσο Γ΄ τότε διάδοχο της Μόντενα και είχε τέκνα: Τσέζαρε 1609-1613. Φραγκίσκος Α΄ 1610-1658, δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο. Ομπίτσο 1611-1644, επίσκοπος της Μόντενα. Κατερίνα 1613-1628, μοναχή. Τσέζαρε 1614-1677, δεν νυμφεύτηκε. Αλεσάντρο 1615. Κάρλο Αλεσάντρο 1616-1679, δεν νυμφεύτηκε. Ρινάλντο 1618-1672, καρδινάλιος. Μαργκερίτα 1619-169, παντρεύτηκε τον Φερράντε Γ΄ της Γκουαστάλα. Μπεατρίτσε 1620. Μπεατρίτσε 1622-1623. Φιλιμπέρτο 1623-1645. Μπονιφάτσιο 1624. Άννα Μπεατρίτσε 1626-1690, παντρεύτηκε τον Αλεσάντρο Β΄ Πίκο δούκα της Μιράντολα. Le Royaume d'Italie, vol. I. Les manuscrits du C.E.D.R.E. (Cercle d'Études des Dynasties Royales Européennes): Dictionnaire Historique et Généalogique. 1992. ISSN 0993-3964. pp. 80–81, 129-132, 152-154. Kamen, Henry (1997). Philip II. Yale University Press. Storrs, Christopher (1999). War, Diplomacy and the Rise of Savoy 1690-1720. Cambridge University Press. ISBN 0521551463.
Γιαν Ντροχογιόφσκι

Ο Γιαν Ντροχογιόφσκι (πολωνικά: Jan Marceli Drohojowski) (1901–1979) ήταν Πολωνός διπλωμάτης για τις κυβερνήσεις της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας και αργότερα της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας.

 Γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1901 στο Τάρνουφ, ο Ντροχογιόφσκι ξεκίνησε τη διπλωματική του σταδιοδρομία γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 1920, αλλά αποσύρθηκε μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου (Πολωνία) και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ήταν δημοσιογράφος για κάποιο πολωνο-αμερικανικό τύπο.Μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ασχολήθηκε με την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση, όπου αρχικά εργάστηκε στην πολωνική πρεσβεία στις ΗΠΑ. Διετέλεσε επιτετραμμένος της Πολωνίας στην Κούβα (1942), εκπρόσωπος στην Κίνα (1942), πρόξενος στην Ιερουσαλήμ (1943) και στη συνέχεια έγινε υφυπουργός πληροφοριών και τεκμηρίωσης στην εξόριστη κυβέρνηση μέχρι το 1944. Μετά τον πόλεμο εντάχθηκε στη διπλωματική υπηρεσία της κομμουνιστικής πολωνικής κυβέρνησης και έγινε απεσταλμένος ή πρέσβης (οι πηγές ποικίλλουν) στο Μεξικό (1945-1951) και στην Αίγυπτο (1952-1952). Ήταν επίσης εκπρόσωπος της Πολωνίας στα Ηνωμένα Έθνη. Από τον Απρίλιο του 1952 έως τον Απρίλιο του 1953 ήταν διευθυντής της Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski (1952-1953). Έλαβε το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας δύο φορές (το 1946 και το 1951). Μετά από μια εκκαθάριση, συνελήφθη και κρατήθηκε μέχρι το Μάρτιο του 1955. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημοσιεύοντας πολλά βιβλία για τη Λατινική Αμερική, καθώς και τα απομνημονεύματά του. Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 1979 στη Βαρσοβία. Ο Γιαν Ντροχογιόφσκι παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα γύρω στο 1930 παντρεύτηκε την κληρονόμο της εταιρείας πετρελαίου Texaco, Κάθριν Σίλβα Κορνέλ, με την οποία είχαν μια κόρη, την Καταζίνα Μάρια Ντροχογιόφσκα. Χώρισαν το 1935, με την Κορνέλ να ισχυρίζεται ότι ο Ντροχογιόφσκι «έλεγε ριψοκίνδυνες ιστορίες...[και] ήρθε για φαγητό με πιτζάμες». Ο Ντροχογιόφσκι ζήτησε, αλλά δεν έλαβε, διατροφή από την Κορνέλ, «μια ασυνήθιστη ένσταση στα δικαστικά χρονικά». Αργότερα, γύρω στο 1940, παντρεύτηκε τη συνάδελφό του διπλωμάτη, Νατάλια Ασκενάζι. Είχαν έναν γιο, τον Άνταμ Φραντσίσκο (Πάντσο) Ντροχογιόφσκι, που γεννήθηκε στο Μεξικό το 1947. Jana Drohojewskiego wspomnienia dyplomatyczne (1959) Abraham Lincoln (1962) Meksyk bogów, krzyża i dolarów (1962) Indianin prezydentem Meksyku (1964) Religie i wierzenia w życiu Ameryki Łacińskiej (1964) Róg obfitości (1967) Ameryka Łacińska z bliska (1968) Polacy w Ameryce (1976)
Άλφα Πυξίδος

Ο α (άλφα) Πυξίδος (Alpha Pyxidis, συντομογραφικά α Pyx) είναι ο φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον νότιο αστερισμό Πυξίδα. Ως αστέρας τέταρτου μεγέθους είναι σαφώς ορατός με γυμνό μάτι σε μέρη μακριά από φώτα μεγάλων πόλεων και σε ασέληνες νύχτες. Εξαιτίας όμως της θέσεώς του στο νότιο μέρος του αστερισμού του, είναι δύσκολα ορατός από μεγάλο μέρος του Βόρειου Ημισφαιρίου της Γης, χαμηλά προς τον νότιο ορίζοντα τις νύχτες του χειμώνα. Φαίνεται σχεδόν πάνω στο ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει τους αστέρες β και γ Πυξίδος, πολύ πιο κοντά στον β.

 Ο α Πυξίδος έχει φασματικό τύπο γαλανόλευκου γίγαντα και είναι πιθανότατα παλλόμενος μεταβλητός αστέρας του τύπου του β Κηφέως (ως μεταβλητός αναφέρεται και στη βάση δεδομένων SIMBAD). Η μάζα του είναι δέκα και πλέον φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου και η διάμετρός του εξαπλάσια και πλέον της ηλιακής. Η πραγματική του λαμπρότητα είναι περίπου δέκα χιλιάδες φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, κάτι που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −3,47. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 24.300 K και έχει δείκτη χρώματος (B−V) = −0,19. Αστέρες με τόσο μεγάλη μάζα αναμένεται να τελειώσουν τη σύντομη ζωή τους με μια έκρηξη υπερκαινοφανούς.Ο α Πυξίδος απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 15,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (55.100 χιλιόμετρα την ώρα). Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία ο όρος 天狗 (Tiān Gǒu), που σημαίνει «Ουράνιος σκύλος», αναφέρεται σε μια μικρή ομάδα αστέρων που αποτελείται από τους α Πυξίδος, HD 73634 (e Ιστίων), KX Ιστίων, β, γ και δ Πυξίδος. Ο ίδιος ο α Πυξίδος ήταν γνωστός έτσι ως 天狗五 (Tiān Gǒu wǔ), δηλαδή ο Πέμπτος (αστέρας) του Ουράνιου σκύλου. Kaler, James. «Alpha Pyxidis». Πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2010.
Ουρενγκόι

Το Ουρενγκόι (ρωσικά: Уренго́й) είναι αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην Επαρχία Πουρόφσκι του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 10.066 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 υπήρχαν 9.329 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 1989 υπήρχαν 11.868 κάτοικοι.

 Το Ουρενγκόι ιδρύθηκε το 1932 ως οικισμός των Νένετς. Ανάμεσα στο 1949 και το 1953, η κατασκευή του σιδηρόδρομου ανάμεσα στο Σάλεχαρντ και την Ιγκάρκα προσανατολίστηκε από το Ουρενγκόι, και ένας σημαντικός αριθμός καταδίκων μεταφέρθηκε στο Ουρενγκόι για να δουλέψει στους χώρους κατασκευής. Η κατασκευή του πάγωσε το 1953, και οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν έξω από το Ουρενγκόι. Ο σιδηρόδρομος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το πεδίο φυσικού αερίου Ουρενγκόι ονομάστηκε προς τιμήν του οικισμού.
Γολέμι Λεοντίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Γολέμι Αχαΐας Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Γολέμι Το Γολέμι είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας στην Πελοπόννησο. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στο νότιο τμήμα του Παναχαϊκού. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 υπάγεται στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στην πρώην Κοινότητα Λεοντίου ως τμήμα του πρώην Κοινοτικού Διαμερίσματος Λεοντίου. Γειτνιάζει με τον Οβρυόκαμπο, τα Θωμαίικα, τα Κουναβαίικα, τη Ρακίτα, τα Βεταίικα και το Λεόντιο.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Γολέμι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γολεμίου Λεοντίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.