Τζορτζ Νέλσον

Ο Τζορτζ Νέλσον (George Nelson, 29 Μαΐου 1908 - 5 Μαρτίου 1986) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας αλλά και βιομηχανικός σχεδιαστής. Μαζί με τους Τσαρλς και Ρέι Ιμς (Charles & Ray Eames) ήταν ένας απ’ τους πατέρες-ιδρυτές του αμερικανικού μοντερνισμού. Αποτελεί έναν απ’ τους σημαντικότερους σχεδιαστές του 20ου αιώνα καθώς πολλά έργα του θεωρούνται κλασικά.

 Γεννήθηκε στην πόλη Χάρτφορντ (Hartford) της πολιτείας Κονέκτικατ των Η.Π.Α. (Connecticut, U.S.A.). Σπούδασε αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο Γέιλ επίσης στο Κονέκτικατ, όπου αποφοίτησε το 1928. Συνέχισε όμως τις σπουδές του, και το 1931 έλαβε πτυχίο καλών τεχνών. Ένα χρόνο αργότερα ενώ προετοιμαζόταν για το βραβείο ενός διαγωνισμού του Παρισιού, κέρδισε το βραβείο σε έναν διαγωνισμό στη Ρώμη, όπου και μετακόμισε. Με βάση του ιταλική πρωτεύουσα πλέον, ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη όπου γνώρισε έναν μεγάλο αριθμό απ’ τους πρωτοπόρους του μοντερνισμού, απ' τους οποίους και πήρε συνέντευξη. Μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε στις Η.Π.Α. για να αφιερώσει τον εαυτό του στη συγγραφή. Με τις αναφορές του μέσα απ’ το βιβλίο “Pencil Points” γνωστοποίησε και «παρουσίασε» στην Βόρεια Αμερική τους: Λε Κορμπυζιέ (Le Corbusier), Βάλτερ Γκρόπιους (Walter Gropius), Μιες Βαν ντε Ρόχε (Mies Van de Rohe) και Τζίο Πόντι (Giò Ponti). Ήταν ο πρώτος συνεταιρικός συντάκτης στα “Φόρουμ της Αρχιτεκτονικής” απ’ το 1935 έως το 1943, ενώ στη συνέχεια βοηθητικός συντάκτης έως το 1949. Έως το 1940 ο Τζορτζ Νέλσον είχε τραβήξει τα βλέμματα πάνω του με τις καινοτομικές έννοιες που εισήγαγε στο χώρο του σχεδιασμού. Στο μεταπολεμικό του βιβλίο με τίτλο “Το Σπίτι Του Αύριο” (“Tommorow’s House”) έκανε νύξη για πρώτη φορά για την έννοια του «οικογενειακού δωματίου» (family room). Μία από αυτές τις καινοτομικές έννοιες ήταν και ο «αποθηκευτικός τοίχος» (storage wall) που τράβηξε την προσοχή του D.J. De Pree, τον ιδρυτή και πρόεδρο της εταιρίας Herman Miller. Το 1945 ο τελευταίος πρότεινε στο Νέλσον τη θέση του διευθυντή του σχεδιαστικού τμήματος στη Herman Miller. Μετά το διορισμό του Νέλσον στην εταιρία άρχισε μια περίοδος μακροχρόνιας σειράς επιτυχών συνεργασιών με τους: Τσαρλς και Ρέι Ιμς, Χάρι Μπερτόια (Harry Bertoia), Ρίτσαρντ Σκούλτζ (Richard Schultz), Ντόναλντ Κνoρ (Donald Knorr) και Ισάμου Νογκούτσι (Isamu Noguchi). Στη συνέχεια όμως, ο Μπερτόια και ο Νογκούτσι εξέφρασαν τη λύπη τους όσον αφορά στη συνεργασία τους με τον Νέλσον. Παρόλα αυτά, ακολούθησε μια μεμονωμένα επιτυχής περίοδος τόσο για την επιχείρηση όσο και για τον Αμερικανό αρχιτέκτονα. Καθόρισε τα νέα πρότυπα για τη συμμετοχή του σχεδιασμού σε όλες τις δραστηριότητες της επιχείρησης. Με αυτόν τον τρόπο πρωτοτύπησε στην εικόνα της εταιρικής διαχείρισης των γραφικών προγραμμάτων και του συστήματος σηματοδότησης. Τα σχέδια του καταλόγου σχεδιασμού και εκθέσεων του Νέλσον για τη Herman Miller κλείνουν μια μεγάλη σειρά από συμμετοχές με σκοπό να κάνουν το σχεδιασμό τη σημαντικότερη κατευθυντήρια δύναμη στην επιχείρηση. Από την έναρξη του, στα μέσα της δεκαετίας του ’40, έως τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Νέλσον έφτασε στο ζενίθ της καριέρας του. Ήταν δίχως αμφιβολία ο ευκρινέστερος και μία από τις πιο εύγλωττες φωνές στο σχεδιασμό, στην αρχιτεκτονική, στη διακόσμηση και στη γραφιστική στις Η.Π.Α. τον 20ο αιώνα. Ήταν επίσης δάσκαλος, οργάνωσε διασκέψεις και εξέδωσε διάφορα βιβλία. Άφησε πίσω του πολλά σχέδια και προϊόντα που αποτελούν κομβικά σημεία στην ιστορία ενός επαγγέλματος που βοήθησε, ώστε να διαμορφωθεί. Ο Νέλσον υποστήριξε ότι ένας σχεδιαστής για να ασχοληθεί δημιουργικά με τις ανθρώπινες ανάγκες, «πρέπει πρώτα να ξεφύγει ριζικά και συνειδητά από όλες τις αξίες που τον προσδιορίζουν ως "αντιάνθρωπο"». Οι σχεδιαστές πρέπει επίσης συνεχώς να γνωρίζουν τις συνέπειες των ενεργειών τους στους ανθρώπους και την κοινωνία. Τόνισε ότι «το απόλυτο σχέδιο δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από μια διαδικασία συσχέτισης των πάντων». Κατά τον Νέλσον, οι σχεδιαστές, αντί να ειδικεύονται, πρέπει να καλλιεργήσουν μια ευρεία βάση γνώσης και της κατανόησης. Και φυσικά, ο ίδιος ακολούθησε αυτήν την αρχή. Ήταν ένας "πρώιμος" οικολόγος, ένας από τους πρώτους σχεδιαστές που έδειξε ενδιαφέρον για τη νέα τεχνολογία επικοινωνιών, και ένας ισχυρός συγγραφέας και δάσκαλος. Υπεράσπισε μερικές φορές έντονα τις νεωτεριστικές αρχές και "ενόχλησε" πολλούς από τους συναδέλφους του, που ως «βιομηχανικοί σχεδιαστές» έκαναν, σύμφωνα με το Νέλσον, πάρα πολλές παραχωρήσεις στις εμπορικές δυνάμεις στη βιομηχανία. Οι βασικές αρχές του πάντρεψαν την τιμιότητα και την ακεραιότητα του σχεδίου και μια πίστη στην αγορά για "καλό σχέδιο". Πιθανότατα επηρεασμένος από το φίλο του, τον Ρίτσαρτ Μπάκμινστερ Φύλλερ (Buckminster Fuller), ο τελευταίος στόχος του Νέλσον ως σχεδιαστή ήταν «να κάνει πάρα πολλά με πολύ λίγα». nelson bench - πάγκος 1946 nelson table tray - επιτραπέζιος δίσκος 1948 pretzel chair - καρέκλα 1950 nelson miniature chests - συρταριέρα 1952 nelson end table - τραπεζάκι 1954 marshmallow sofa - καναπές 1956 coconut chair - πολυθρόνα 1956 kangaroo chair - πολυθρόνα 1956 swag leg chair - καρέκλα 1958 swag leg desk - γραφείο 1958 swag leg table - τραπέζι 1958 sling sofa - καναπές 1964Ρολόγια: Zootimer Elephant Clock Zootimer Fernando The Fish Clock Petal Wall Clock Steering Wheel Clock Sunburst Clock Turbine Clock Star Clock Sunflower clock Blue Block Clock Asterisk Clock Kite ClockΦωτιστικά: φωτιστικά οροφής φωτιστικά τοίχου φωτιστικά δαπέδου επιτραπέζια φωτιστικά Αρχιτεκτονικό βραβείο Ρώμης - 1932 "Γραφείο της χρονίας", New York Times - 1953 Χρυσό μετάλλιο, Art Directors Club Νέας Υόρκης - 1953 Good Design Award, Museum of Modern Art - 1954 Trailblazer Award, National Home Furnishings League - 1954 Alcoa Industrial Design Award - 1964 Πρόεδρος διεθνούς διάσκεψης σχεδιασμού στο Άσπεν - 1965/1982 Scholar in Residence, Smithsonian Institution National Museum of Design - 1984 Lifetime Achievement Award, Αμερικανικό Ινστιτούτο Γραφικών Τεχνών - 1991 Μόνιμες συλλογές στο μουσείο μοντέρνας τέχνης (MOMA), στο μουσείο τέχνης του Μπρούκλιν και στο μουσείο τέχνης της Φιλαδέλφιας Τα άπαντα (...σχεδόν) του George Nelson Αρχειοθετήθηκε 2008-03-27 στο Wayback Machine. Design Within Reach, George Nelson Ο George Nelson στο MOMA Herman Miller for business, George Nelson www.georgenelson.org IDSA, George Neslon AIGA, George Nelson Αρχειοθετήθηκε 2007-06-10 στο Wayback Machine. The MIT press, George Nelson