Ρόναλντ Κόλμαν

Ο Ρόναλντ Κόλμαν (Ronald Charles Colman, 9 Φεβρουαρίου 1891 - 19 Μαΐου 1958) ήταν Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Διπλή ζωή (A Double Life) το 1947. Ο ηθοποιός είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες Υπό την σκιάν της λαιμητόμου (A Tale of Two Cities, 1935), Χαμένος ορίζοντας (Lost Horizon, 1937), Ο Αιχμάλωτος της Ζέντα (The Prisoner of Zenda, 1937), Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942) και Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942).

 Ο Κόλμαν γεννήθηκε στο Σάρεϊ του Ρίτσμοντ το 1891. Ήταν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά του Τσαρλς Κόλμαν και της Μάρτζορι Ριντ Φρέιζερ. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια σε οικοτροφείο στο Λίτλχαμπτον, όπου ανακάλυψε την αγάπη του για την τέχνη της υποκριτικής. Ήθελε να σπουδάσει μηχανολογία στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αλλά ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα του από πνευμονία το 1907 κατέστησε αδύνατη την πραγματοποίηση των σχεδίων του. Τότε άρχισε να εργάζεται ως ερασιτέχνης ηθοποιός και σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε γνωστός. Αποτέλεσε μέλος του δραματικού θιάσου του Δυτικού Μίντλσεξ και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο το 1914. Το 1909 εργαζόταν ως υπάλληλος στη Βρετανική Εταιρία Ατμόπλοιων στο Λονδίνο κι αποφάσισε να καταταγεί ως εθελοντής εθνοφρουρός. Μετά το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ο Κόλμαν διέσχισε τη Μάγχη κι έφτασε στη Γαλλία, όπου συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις του Δυτικού Μετώπου. Στις 31 Οκτωβρίου του 1914, στη Μάχη της Μεσσίν, τραυματίστηκε από θραύσμα χειροβομβίδας στον αστράγαλο, γεγονός το οποίο του άφησε ελάττωμα στο βάδισμα που προσπαθούσε να κρύψει καθ' όλη τη διάρκεια της μετέπειτα καριέρας του ως ηθοποιός. Κρίθηκε ανάπηρος από τον Αγγλικό Στρατό και το 1915 άφησε τα πεδία των μαχών. Το Ιούνιο του 1916 εφόσον είχε πια αναρρώσει από το τραύμα στο πόδι του, εμφανίστηκε στο London Coliseum ως σεΐχης Ραχμάτ στο θεατρικό έργο The Maharani of Arakan. Έπειτα, τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, εμφανίστηκε στο έργο των Τσαρλς Γκοντάρ και Πολ Ντίκι The Misleading Lady. Την επόμενη χρονιά, ερμήνευσε τον ρόλο του Γουέμπερ στο θεατρικό έργο Partnershop και το 1918 εμφανίστηκε στο θεατρικό έργο του Εζέν Μπρι Les Avariés. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε περιοδεία με το έργο The Bubble. Το 1920, ο Κόλμαν έφυγε για τις Η.Π.Α., όπου περιόδευσε πλάι στον Ρόμπερτ Γουόρικ με το έργο The Dauntless Three κι έπειτα πλάι στην Φέι Μπέιντερ με το έργο East is West. Τον Ιανουάριο του 1921, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ πλάι στον Τζορτζ Άρλις στο έργο του Γουίλιαμ Άρτσερ The Green Goddess. Ένα χρόνο αργότερα, έκανε επιτυχία με την εμφάνισή του στο θεατρικό έργο La Tendress. Ο Κόλμαν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη το 1917, ενώ βρισκόταν ακόμη στην Αγγλία. Τα πρώτα χρόνια στην Αμερική εμφανίστηκε αποκλειστικά και μόνο σε θεατρικές παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ. Η επιτυχία του στο θεατρικό έργο La Tendress κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Χένρι Κινγκ, ο οποίος τον επέλεξε για πρωταγωνιστή στην ταινία του Η λευκή αδελφή (The White Sister) στο πλευρό της Λίλιαν Γκις, ταινία που του εξασφάλισε άμεση αναγνωρισιμότητα και τον έκανε σταρ. Από εκείνη τη στιγμή ο Κόλμαν εγκατέλειψε το θεατρικό σανίδι και ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τον κινηματογράφο. Έγινε ένας από τους διασημότερους αστέρες του βωβού κινηματογράφου συμμετέχοντας σε ρομαντικές ταινίες και σε περιπέτειες, μερικές από τις οποίες είναι οι: Άγγελος του σκότους (Dark Angel, 1925), Στέλλα Ντάλας (Stella Dallas, 1926), The Winning of Barbara Worth και Το φρούριο του θανάτου (Beau Geste, 1927). Τα μαύρα του μαλλιά και οι αθλητικές του ικανότητες (αναλάμβανε μόνος του όλες τις δύσκολες σκηνές στις ταινίες, χωρίς ανάγκη κασκαντέρ) τον κατέστησαν δημοφιλή στο κοινό. Οι κριτικοί τον παρομοίαζαν με τον Ροντόλφο Βαλεντίνο, εφόσον αναλάμβανε συχνά εξωτικούς ρόλους όπως ο Βαλεντίνο. Κατά τα τέλη της βωβής περιόδου του κινηματογράφου, ο παραγωγός Σάμιουελ Γκόλντγουιν του ανέθεσε ρόλους στο πλευρό της Ουγγαρέζας ηθοποιού Βίλμα Μπάνκι. Οι δυο τους έγιναν δημοφιλές δίδυμο που πλησίαζε τη δημοτικότητα του διδύμου Γκρέτα Γκάρμπο και Τζον Γκίλμπερτ. Παρά την επιτυχία του στις βωβές ταινίες, δεν ήταν σε θέση να εκμεταλλευτεί ένα από τα μεγαλύτερα του προσόντα του, την υπέροχη φωνή του. Η μετάβαση από τον βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο το 1927 του έδωσε την ευκαιρία να επιδείξει τη φωνή του. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία στον ομιλούντα κινηματογράφο ήρθε το 1929, όταν προτάθηκε για Όσκαρ Ανδρικής Ερμηνείας για δυο ταινίες: Bulldog Drummond (1929) και Condemned (1929). Ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες ταινίες κατά τη δεκαετία του 1930: Ραφλς Αρτζεντίνα (Raffles, 1930), Με τη μάσκα του άλλου (The Masquerader, 1933), Ο κατακτητής (Clive of India, 1935), Υπό την σκιάν της λαιμητόμου (A Tale of Two Cities, 1935), Υπό δύο σημαίας (Under Two Flags, 1936), Χαμένος ορίζοντας (Lost Horizon, 1937), Ο αιχμάλωτος της Ζέντα (The Prisoner of Zenda, 1937) και Αν ήμουν βασιλιάς (If I Were King, 1938). Τη δεκαετία του 1940 εμφανίστηκε στις ταινίες Συνέταιροι στον έρωτα (Lucky Partners, 1940), Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942), Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942), Ο ζητιάνος της Βαγδάτης (Kismet, 1944) καθώς και στην ταινία που του χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Διπλή ζωή (A Double Life, 1947). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 είχε δική του ραδιοφωνική εκπομπή και οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις ήταν περιορισμένες. Επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Η πόλις των καταραμένων (The Village of the Damned, 1960) αλλά τον πρόλαβε ο θάνατός του το 1958. Ο ρόλος δόθηκε τελικά στον Τζορτζ Σάντερς που στο μεταξύ είχε παντρευτεί τη χήρα του Κόλμαν Μπενίτα Χιουμ. Φιλμογραφία Ο Ρόναλντ Κόλμαν απεβίωσε στις 19 Μαΐου του 1958 από εμφύσημα στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Είχε αποκτήσει μια κόρη, την Τζούλιετ, από τη δεύτερή του σύζυγο, Μπενίτα Χιουμ. Ο Κόλμαν προτάθηκε για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου τέσσερις φορές. Ήταν υποψήφιος για τις ταινίες Bulldog Drummond, 1929, Condemned, 1929, Αιχμάλωτοι του παρελθόντος (Random Harvest, 1942) και Διπλή ζωή (A Double Life, 1947), για την οποία κέρδισε τελικά το βραβείο για το ερμηνεία του στο ρόλο του Άντονι Τζον, ενός θεατρικού ηθοποιού που υποδύεται τον Οθέλλο, ταυτίζεται με τον χαρακτήρα και οδηγείται στην τρέλα. Βράβευση: 1947: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Διπλή ΖωήΥποψηφιότητα: 1929: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Bulldog Drummond 1929: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Condemned 1942: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Αιχμάλωτοι του Παρελθόντος Βράβευση: 1947: Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Διπλή Ζωή Ρόναλντ Κόλμαν Αρχειοθετήθηκε 2017-08-08 στο Wayback Machine., σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr (Ελληνικά).