IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Βούλγαρης

Ο Κωνσταντίνος Βούλγαρης (1934) είναι στρατηγός του Πυροβολικού στον ελληνικό Στρατό Ξηράς που διατέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) από το 1993 μέχρι το 1996. Προηγουμένως, χρημάτισε διευθυντής του Στρατιωτικού Γραφείου του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας στρατηγού Αντώνη Δροσογιάννη και ακόλουθος Άμυνας στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι.

 Γεννήθηκε το 1934 στην Πάτρα. Σπούδασε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε στις 3 Αυγούστου 1956, ως αρχηγός της τάξης του, και ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Σχολή Πυροβολικού, την Σχολή Ορεινών Καταδρομών, την Σχολή Μετεωρολογίας των ΗΠΑ, την Σχολή Ειδικών Όπλων Ενόπλων Δυνάμεων (ΣΕΟΕΔ) και την Σχολή Αεράμυνας των ΗΠΑ. Αποφοίτησε επίσης από την τότε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου (ΑΣΠ) και την Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ), ενώ είναι και πτυχιούχος ηλεκτρολόγος και μηχανολόγος μηχανικός του Πανεπιστημίου Πατρών. Προήχθη σε συνταγματάρχη το 1984, σε ταξίαρχο το 1985, σε υποστράτηγο το 1986 και σε αντιστράτηγο το 1988. Υπηρέτησε σε θέσεις ευθύνης, ως επιτελής στο ΝΑΤΟ, διευθυντής του Στρατιωτικού Γραφείου του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας στρατηγού Αντώνη Δροσογιάννη, ακόλουθος Άμυνας στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι, διευθυντής της Διεύθυνσης Πυροβολικού του ΓΕΣ και, τελικά, Α΄ υπαρχηγός ΓΕΣ (1988-90). Ως συνταγματάρχης, προήδρευσε στην επιτροπή των στρατιωτικών διαπραγματεύσεων Γαλλίας και Λιβύης για την λήξη των εχθροπραξιών στο Τσαντ, σε εκτέλεση απόφασης της Συνάντησης Κορυφής Ελλάδας-Γαλλίας-Λιβύης στην Ελούντα της Κρήτης (16 Νοεμβρίου 1984), που είχε οργανώσει και διευθύνει ο Ανδρέας Παπανδρέου. Το 1990 αποστρατεύθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη μαζί με πολλούς άλλους ανώτατους αξιωματικούς που θεωρούνταν φιλικά προσκείμενοι στον Ανδρέα Παπανδρέου, προκαλώντας την οργή του Ευάγγελου Γιαννόπουλου, ο οποίος δήλωσε ότι όλοι οι αξιωματικοί που διώκονται με βάση τα πολιτικά τους φρονήματα θα αποκατασταθούν όταν το ΠΑΣΟΚ επιστρέψει στην εξουσία. Πράγματι, μετά τις εκλογές του 1993 και την επάνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, ο Κωνσταντίνος Βούλγαρης αποκαταστάθηκε στην υπηρεσία του ως μηδέποτε απομακρυνθείς και τοποθετήθηκε αρχηγός ΓΕΣ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996, οπότε αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Μανούσο Παραγιουδάκη. «ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ: 1901 - 2001», εκδ. "Γ.Ε.Σ", 2001, σελ. 195
Ελισάβετ Παπαζώη

Η Ελισάβετ Παπαζώη (Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 1944) είναι Ελληνίδα πολιτικός. Έχει διατελέσει νομάρχης, βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, ενώ υπήρξε και η πρώτη πρέσβης της Ελλάδας στην Κούβα.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου το 1944. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι σε θέματα Πολεοδομίας, Αγροτικής Πολιτικής και Εφαρμοσμένης Πληροφορικής.Εργάστηκε ως στέλεχος του ΕΟΤ και από το 1981 έως το 1982 διετέλεσε ειδική σύμβουλος στο γραφείο του υπουργού Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ) Αντώνη Τρίτση, ενώ την περίοδο 1982 - 1986 ήταν νομάρχης Κυκλάδων.Ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1984 ανακοίνωσε την απόφασή του να ανοίξει ελληνική πρεσβεία στην Κούβα, κάτι που θεωρήθηκε εξαιρετικά τολμηρό για την εποχή. Μετά από ταλαντεύσεις, στα τέλη του 1986 η Ελισάβετ Παπαζώη ορίστηκε η πρώτη Ελληνίδα πρέσβης-εκ προσωπικοτήτων της Ελλάδος- στην Αβάνα και η πρεσβεία της Ελλάδας ξεκίνησε τη λειτουργία της στις αρχές του 1987. Παρέμεινε πρέσβης έως το 1989, οπότε εκλέχθηκε βουλευτής Κυκλάδων του ΠΑΣΟΚ· εκλεγόταν συνεχώς έως το 2004. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη διετέλεσε υφυπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων (1993 - 1996), υπουργός Αιγαίου (1996 - 1999), υπουργός Πολιτισμού (1999 - 2000) και, τέλος, αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών (2000 - 2001). Από το 2009 (ίδρυση) μέχρι και το 2019 διετέλεσε πρόεδρος της Δημοτικής εταιρίας (Πάρκο Πάρου) για την προστασία της χερσονήσου του Αϊ-Γιάννη Δέτη. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.116
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παίδων

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης παίδων, διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά τη σαιζόν 1983-1984 με πρωταθλητή τον Άρη Νίκαιας. Τους περισσότερους τίτλους (11) έχει κατακτήσει ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Στην πρόσφατη διοργάνωση για το 2018, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έβρος Σουφλίου στο Final 4 που έγινε στο Μοσχάτο.

 Οι ομάδες παίδων αγωνίζονται στα πρωταθλήματα των: Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Αθήνας-Ανατολικής Αττικής (ΕΣΠΑΑΑ) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής (ΕΣΠΕΔΑ) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θεσσαλονίκης, (ΕΠΕΣ Θεσσαλονίκης) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης/Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΣΠΕ Θράκης/Ανατολικής Μακεδονίας) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Μακεδονίας (ΕΣΠΕ Μακεδονίας) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Ελλάδας (ΕΣΠΕ Δυτικής Ελλάδας) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (ΕΣΠΕ Κεντρικής Ελλάδας) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Πελοποννήσου (ΕΣΠΕ Πελοποννήσου) Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Κρήτης (ΕΣΠΕ Κρήτης) Ζ’ Περιφέρειας.Οι πρωταθλήτριες ή και οι δευτεραθλήτριες ομάδες των ενώσεων αυτών αγωνίζονται μεταξύ τους στη Β' φάση του πρωταθλήματος. Στην προημιτελική φάση συμμετέχουν 16 ομάδες σε 4 ομίλους. Στους ομίλους Α και Β καθώς και στους ομίλους Γ και Δ, οι ομάδες θα τοποθετηθούν με κλήρωση, με τον περιορισμό ότι στις περιπτώσεις που προκρίνεται ο 1ος και 2ος από την ίδια Ένωση δεν θα τοποθετούνται στον ίδιο όμιλο. Σε κάθε έναν από τους τέσσερις ομίλους θα διεξαχθεί τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία και θα προκριθούν στην ημιτελική Φάση οι ομάδες που θα καταλάβουν την 1η και 2η θέση σε κάθε όμιλο. Οι οκτώ ομάδες που προκρίνονται από την προημιτελική φάση σχηματίζουν 4 ζευγάρια. Οι νικητές των αγώνων από κάθε ζευγάρι προκρίνονται στην τελική φάση, όπου αγωνίζονται μεταξύ τους σε τουρνουά ενός γύρου (ένας προς όλους) με βαθμολογία. Πρωταθλητές Παίδων Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ. Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Αρχειοθετήθηκε 2014-03-01 στο Wayback Machine. Αήττητος πρωταθλητής ο Εθνικός Αήττητος πρωταθλητής ο Εθνικός Ο Έβρος ξαναγεννιέται Αρχειοθετήθηκε 2011-07-11 στο Wayback Machine.
Νοσοκομείο ΚΑΤ

Το Γενικό Νοσοκομείο Αττικής ΚΑΤ (ή απλά Νοσοκομείο ΚΑΤ, προγενέστερα Νοσοκομείο Ατυχημάτων "Απόστολος Παύλος") είναι τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής και βρίσκεται στην Κηφισιά. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής με σαφή προσανατολισμό στην Ορθοπαιδική και την Τραυματολογία έτσι ώστε να έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των πολιτών ως το νοσοκομείο των ατυχημάτων και των καταγμάτων. Είναι νοσοκομείο του Εθνικού Συστήματος Υγείας και υπάγεται στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια Αττικής. Την ονομασία του το νοσοκομείο την οφείλει στο 449 Κέντρο Αποκατάστασης Τραυματιών (449 Κ.Α.Τ.) θεραπευτήριο που λειτουργούσε μεταπολεμικά για την αποκατάσταση των τραυματιών πολέμου.

 Μετά την αναμόρφωση του Ε.Σ.Υ. το νοσοκομείο χαρακτηρίστηκε ως γενικό νοσοκομείο και συμμετέχει στις εφημερίες της Αττικής ως τέτοιο. Εκτός όμως των συνήθων τμημάτων ενός γενικού νοσοκομείου, το ΚΑΤ, έχει 7 τμήματα Ορθοπεδικής Χειρουργικής και Τραυματολογίας καθώς και τα εξειδικευμένα τμήματα Μικροχειρουργικής και Άνω Άκρου, Σπονδυλικής Στήλης και Σκολίωσης, Αθλητικών Κακώσεων και Παιδοορθοπεδικής, τμήματα, που χαρακτηρίζουν το νοσοκομείο ως το μεγαλύτερο ορθοπεδικό νοσοκομείο και κέντρο τραύματος στην Ελλάδα. Εφημερεύει καθημερινά 365 ημέρες το χρόνο για περιστατικά τα οποία χρήζουν αποκλειστικά ορθοπεδικής αντιμετώπισης και κάθε 4 ημέρες έχει την εφημερία Δ' δέσμης, δηλαδή Γενική Εφημερία. Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας http://www.kat-hosp.gr/ http://www.moh.gov.gr/ http://www.1dype.gov.gr/
Μαρία Σαμορούκοβα

Η Μαρία Ανατολίεβνα Σαμορούκοβα (γεννημένη στις 19 Δεκεμβρίου 1971, στο Κούιμπισεφ της ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι ρωσοελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίστηκε ως σέντερ. Συμμετείχε σε πολλούς διεθνείς αγώνες ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

 Γεννημένη στη Ρωσική Δημοκρατία της τότε ΕΣΣΔ έκανε τα πρώτα βήματά της σε ηλικία μόλις 15 ετών στην Ντιναμό Βόλβογκραντ, έχοντας κερδίσει πρωτάθλημα ΕΣΣΔ με τη Ρωσία σε επίπεδο κορασίδων και νεανίδων. Στα 17 κάνει το μεγάλο βήμα στην Ελεκτρόσυλα Αγίας Πετρούπολης όπου έμεινε για μια πενταετία. Κέρδισε το τελευταίο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ, ενώ την τελευταία χρονιά της βγήκε δεύτερη στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Το 1992 υπέγραψε με τη Φορς-Μαζόρ της ίδιας πόλης. Ύστερα (το 1993) μετακόμισε στην Ελλάδα, για να αγωνιστεί με τον Μέγα Αλέξανδρο, όπου παντρεύτηκε, γέννησε έναν γιο, τον Παναγιώτη, και πολιτογραφήθηκε.Στις 26 Νοεμβρίου 2000, έκανε το ντεμπούτο της για την ελληνική εθνική ομάδα σε αγώνα εναντίον του Ισραήλ, όπου σκόραρε 22 πόντους. Συμμετείχε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2001 και 2003. Η ελληνική της παρουσία συνεχίστηκε στον Σπόρτιγκ από το 1997 έως το 2002 μ’ ένα ενδιάμεσο σταθμό στις Εσπερίδες την περίοδο 2000-01. Με τον Σπόρτιγκ κατέκτησε το νταμπλ την περίοδο 1998-1999. Μετά από 10 χρόνια παιχνιδιών στο πρωτάθλημα της Ελλάδας, έπαιξε στην Ιταλία και τη Γαλλία. Το 2004 επέστρεψε στη Ρωσία με την ομάδα "Μπαλτιίσκαγια Ζβιέζντα" της Αγίας Πετρούπολης, πηγαίνοντας το 2005 στην ομάδα Ντιναμό Μόσχας. Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου το 2009 ολοκλήρωσε την καριέρα της στον Πανιώνιο. Ο Πανιώνιος έχοντας βγει 1ος στην Α2 Νότου κερδίζει την άνοδο στην Α1 και δημιουργεί αίσθηση με την απόκτηση της Σαμορούκοβα. Και γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά ως νεοφώτιστη το Πρωτάθλημα την αγωνιστική περίοδο 2006-07. MVP ήταν η Μαρία Σαμορούκοβα.Το 2004 αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου είχε τη μεγαλύτερη διάκρισή της σ’ επίπεδο Εθνικής με την 8η θέση. Έχει εμφανιστεί σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα : 2001, 2003. Το 2009, εξετάστηκε η συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την ελληνική ομάδα, παρόλο που είχε ολοκληρώσει την καριέρα της . Από το 2009, η Σαμορούκοβα εργάστηκε ως προπονήτρια στην Καλλιθέα.
Ντάνι Νούτσι

Ο Ντάνιελ Αντονέλι Νούτσι (γεννηθείς στις 15 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός ο οποίος είναι γνωστός για υποστηρικτικούς ρόλους σε επιτυχημένες ταινίες όπως: Ο Βράχος, Τιτανικός και το ρόλο του ως Μάικ Φόστερ στο Οι Φόστερ.

 Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας από Γαλλομαροκινή μητέρα και Ιταλό πατέρα, ζώντας στην Ιταλία μέχρι τα 7 του όταν η οικογένεια του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες.Αρχικά έζησε στο Κουίνς της Νέας Υόρκης και μετακόμισε στο Σαν Φερνάντο Βάλλεϊ της Καλιφόρνιας, όπου φοίτησε στο λύκειο Γκραντ. Νυμφεύθηκε την Πάουλα Μάρσαλ το 2003 και απέκτησαν μια κόρη. Έχει μια κόρη και από τον γάμο του με την Τερ Μπρίτζχαμ.
Μίλα Μου Βρώμικα

Μίλα Μου Βρώμικα είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2009-2010. Το σενάριο υπέγραψε η Μυρτώ Κοντοβά, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Κεχαγιάς μαζί με τη Μυρτώ Κοντοβά. Ο τίτλος της σειράς προήλθε από τη στήλη που διατηρεί η σεναριογράφος στην "Athens Voice" με τίτλο Μίλα Μου Βρώμικα. Το τραγούδι των τίτλων φέρει τον τίτλο "Today" που ερμήνευσε το συγκρότημα Matisse. Η σειρά σημείωσε επιτυχία, παρόλα αυτά ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο επεισοδίων.

 Η ιστορία μιας παρέας που όταν οργανωθεί, θα τραντάξει την Αθήνα. Η ιστορία του Τριαντάφυλλου και της Αστερόπης που όταν ερωτευτούν, θα γεράσουν μαζί. Η ιστορία ενός μπαρ που όταν ανοίξει θα γράψει ιστορία. Η μόνη λεπτομέρεια είναι ότι το μπαρ δεν λέει ν' ανοίξει, η Αστερόπη δεν λέει να «δει» τον Τριαντάφυλλο και η παρέα δεν λέει να οργανωθεί. Ένα παλιό καφενείο στα όρια Γκαζιού-Μεταξουργείου, ενώνει οχτώ διαφορετικούς ανθρώπους με οχτώ διαφορετικά χαρίσματα που δόθηκαν από τον Θεό κι επιστρατεύονται όπου και όταν (δεν;) χρειάζεται. Ο ταλαντούχος και τεμπέλης Τριαντάφυλλος, η Αστερόπη που διαβάζει τις βρώμικες σκέψεις των αντρών, ο Σωτήρης που ονειρεύεται να κάνει την Αθήνα Μανχάταν, η pinup Ρίτα, ο κοσμικός γόης Νίκος, η χασάπισσα Λίλη με τον εφευρέτη Παντελάκη της και η Τέρη που γουστάρει τα κορίτσια, συσπειρώνονται και πέφτουν με τα μούτρα στη δουλειά. Στόχος τους να ανοίξουν το πιο σούπερ, «χειροποίητο» μπαρ του κόσμου σε μια εποχή κρίσης που κανείς δεν έχει λεφτά και που ο κόσμος ζει βλέποντας τηλεόραση. Το βέβαιο είναι ότι μέσα εκεί θα συναντηθούν η μαγεία με τη πραγματικότητα, η αλήθεια με το παραμύθι, ο κυνισμός με τη τρυφερότητα, το rock ‘n’ roll με την όπερα, η ζωή της πόλης με τη «μέσα» ζωή των ανθρώπων. Προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 22:00. Μίλα Μου Βρώμικα στην IMDb
Κάρεν Τζόι Φάουλερ

Η Κάρεν Τζόι Φάουλερ (γενν. 7 Φεβρουαρίου 1950) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας μυθιστορημάτων που υπάγονται στα είδη της επιστημονικής φαντασίας, του φανταστικού, αλλά και της mainsteram λογοτεχνίας. Το μυθιστόρημά της Λέσχη Βιβλίου Τζέην Ώστεν (The Jane Austen Book Club) μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο (στην Ελλάδα ως Λέσχη για ερωτευμένους). Τα έργα της έχουν αναφορές συχνά στον 19ο αιώνα, σε θέματα που απασχόλησαν και απασχολούν το φεμινιστικό κίνημα, και σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα. Είναι μια από τις ιδρύτριες του Βραβείου Τζέηιμς Τίπτρι Τζούνιορ και πρόεδρος του Ιδρύματος Clarion για την υποστήριξη του ετήσιου Εργαστηρίου Γραφής Clarion στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Ντιέγκο.

 Η Φάουλερ γεννήθηκε στο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, όπου πέρασε τα πρώτα έντεκα χρόνια της ζωής της. Στη συνέχεια, η οικογένειά της μετακόμισε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας. Η Φάουλερ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ αποκτώντας πτυχίο στην πολιτική επιστήμη. Κέρδισε αναγνωρισμένα βραβεία, όπως τα PEN/Φώλκνερ, Νέμπιουλα, Παγκόσμιο Βραβείο Φανταστικού κτλ. Σήμερα ζει στο Ντέιβις της Καλιφόρνιας. Στο τελευταίο έτος του μεταπτυχιακού της απέκτησε το πρώτο της παιδί και αφιερώθηκε για επτά χρόνια στη φροντίδα του. Μην μπορώντας να μείνει άπραγη, αποφάσισε να παρακολουθήσει μαθήματα χορού και αμέσως μετά μαθήματα δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις. Συνειδητοποιώντας ότι δεν θα τα καταφέρει ποτέ να γίνει χορεύτρια, η Φάουλερ ξεκίνησε να γράφει ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, ξεκινώντας με το διήγημα "Recalling Cinderella" (μετάφραση: Ανακαλώντας την Σταχτοπούτα, 1985) στο L Ron Hubbard Presents Writers of the Future Volume 1 (1985) και Artificial Things (1986), μια συλλογή σύντομων ιστοριών. Η δική της επιστήμη και άλλα - Συλλογή με 3 διηγήματα, 1 δοκίμιο, και 1 συνέντευξη. The War of the Roses (1991) Sarah Canary (1991) The Sweetheart Season (1996) Sister Noon (2001) The Jane Austen Book Club (2004) Wit's End (Putnam, 2008) We Are All Completely Beside Ourselves (2013) Artificial Things (1986) - 13 διηγήματα. Peripheral Vision (1990) - Συλλογή 5 διηγημάτων, 1 πρωτότυπο. Letters from Home (1991) με τις Πατ Κάντιγκαν και Πατ Μέρφι. Συλλογή σύντομων διηγημάτων φαντασίας από τη Φάουλερ, την Κάντιγκαν και τη Μέρφι. Black Glass (1997) - Συλλογή 15 διηγημάτων, δύο πρωτότυπα. Περιέχει τα διηγήματα από τις συλλογές Peripheral Vision και Letters from Home. What I Didn't See and Other Stories (2010) - Συλλογή 12 διηγημάτων, 1 πρωτότυπο. The Science of Herself (2013) MOTA 3: Courage (2003) - Ανθολογία διηγημάτων. The James Tiptree Award Anthology 1 (2005) με τους Ντέμπι Νότκιν, Πατ Μέρφι και Τζέφρι Ντ. Σμιθ. Ανθολογία των νικητών του βραβείου Τζέιμς Τίπτρι Τζούνιορ, Tachyon Publications. The James Tiptree Award Anthology 2 (2006) με τους Ντέμπι Νότκιν, Πατ Μέρφι και Τζέφρι Ντ. Σμιθ. Tachyon Publications. The James Tiptree Award Anthology 3 (2007) με τους Ντέμπι Νότκιν, Πατ Μέρφι και Τζέφρι Ντ. Σμιθ. Tachyon Publications. Επίσημη ιστοσελίδα Blog
Κυβερνείο Ματρούχ

To Κυβερνείο της Ματρούχ (αραβικά : محافظة مطروح Muḥāfaẓat Maţrūḩ ) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την πόλη Μάρσα Ματρούχ. Έχει 408.634 κατοίκους κι έκταση 166.563 τ.χλμ.Βρίσκεται στο βόρειοδυτικό τμήμα της χώρας, συνορεύει στα δυτικά με τη Λιβύη, στα βόρεια με την Μεσόγειος Θάλασσα, στα ανατολικά με το Κυβερνείο Αλεξάνδρειας, το Κυβερνείο Μπεχέιρα και το Κυβερνείο Γκίζα, και στα νότια με το Κυβερνείο Νέας Κοιλάδας.

 Το κυβερνείο δημιουργήθηκε το 1961 κι αρχικά ονομάστηκε Κυνερνείο της Μάρσα Ματρούχ, το 1987 μετενομάστηκε σε κυβερνείο Ματρούχ. Το έδαφος του κυβερνείου αποτέλεσε πεδίο μαζών κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, σήμερα στα εδάφη αυτά βρίσκονται ακόμα διάσπαρτες 16.000.000 νάρκες. Το κυβερνείο χωρίζεται σε οκτώ υποκυβερνεία ( marākiz, Markaz ), τα οποία όλα βρίσκονται στα παράλια της Μεσογείου εκτός από αυτό της όασης Σίβα. Τα υποκυβερνεία από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι τα :
Βερβερικό λιοντάρι

Το βερβερικό λιοντάρι (Panthera leo leo - Πάνθηρ ο λέων ο λέων) επίσης γνωστό και ως λιοντάρι του Άτλαντα ή λιοντάρι της Νουβίας είναι υποείδος του λιονταριού που εξαφανίστηκε από την άγρια φύση ή και ολοκληρωτικά τον 20ό αιώνα. Το βερβερικό λιοντάρι κατανεμόταν στη Β.Αφρική από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο. Το τελευταίο άγριο βερβερικό λιοντάρι πυροβολήθηκε το 1922 στην οροσειρά του Άτλαντα. Μερικοί πιστεύουν ότι το βερβερικό λιοντάρι έχει εξαφανιστεί και από την αιχμαλωσία. Παρ' όλα αυτά πιθανά βερβερικά λιοντάρια έχουν σημανθεί σε γνωστούς ζωολογικούς κήπους και σε τσίρκα τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Τα άλλα δύο αρπακτικά της Β.Αφρικής, η αρκούδα του Άτλαντα και η βερβερική λεοπάρδαλη έχουν ήδη εξαφανιστεί.

 Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν βερβερικά λιοντάρια για να πολεμούν στο Κολοσσαίο με μονομάχους. Στο Μεσαίωνα, τα λιοντάρια που κρατιόταν στο θηριοτροφείο του Πύργου του Λονδίνου ήταν βερβερικά λιοντάρια όπως προέκυψε από αναλύσεις στο DNA δύο καλοδιατηρημένων κρανίων που βρέθηκαν εκεί το 1937. Τα κρανία ραδιομετρήθηκαν και βρέθηκαν την εποχή 1280-1315 και 1420-1485 μ.Χ. Το 19ο αιώνα και στις αρχές του εικοστού τα βερβερικά λιοντάρια συχνά κρατιόταν αιχμάλωτα σε ξενοδοχεία και θηριοτροφεία. Τα λιοντάρια του Πύργου του Λονδίνου μεταφέρθηκαν στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου σε πιο ανθρώπινες συνθήκες κάτω από τις διαταγές του Δούκα του Ουέλινγκτον το 1885. Ένα διάσημο βερβερικό λιοντάρι που έζησε στο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης το 1896-1910 ονομαζόταν "Σουλτάνος". Υπάρχει και ένα άλλο διάσημο βερβερικό λιοντάρι ονόματι Βέερμερ στο κέντρο Διάσωσης Μεγάλων γατών του Ουισκόνσιν. Επίσης το 2006 μία λέαινα ονόματι Σαραμπί ζούσε στο Κέντρο Διάσωσης. Δυστυχώς η Σαραμπί πέθανε πριν βοηθήσει στην αναπαραγωγή του είδους. Το βερβερικό λιοντάρι σε σχέση με τα άλλα λιοντάρια της Αφρικής παρουσιάζει μερικές διαφορές που δικαιολογούν την κατάταξή του ως υποείδος. Πρώτα από όλα το μέγεθός του το χαρακτηρίζει ως το μεγαλύτερο από όλα τα άλλα λιοντάρια με αναφορές για 3,3 μέτρα μήκος για όχι λίγα αρσενικά. Ύστερα έρχεται το βάρος με αναφορές για 180-270 κιλά για τα αρσενικά και 120-180 κιλά για τα θηλυκά. Η χαίτη επίσης, πυκνή και με μαύρο χρώμα καταλήγει μέχρι την κοιλιά και διαφέρει από αυτήν των κεντροαφρικανικών λιονταριών ως προς το τελείως μαύρο χρώμα και την πυκνότητά της. Στην άγρια φύση το βερβερικό λιοντάρι τρεφόταν με βερβερικά ελάφια, καμήλες κι ακέλαφους. Όταν συνεπώς αυτά μετακινήθηκαν λόγω της σταδιακής μείωσης του περιβάλλοντος, το λιοντάρι τα ακολούθησε στα αφιλόξενα βουνά του Άτλαντα όπου ούτε τα φυτοφάγα ούτε τα σαρκοφάγα επιβίωσαν. Το βερβερικό λιοντάρι έχει επιδράσει καταλυτικά στη βορειοαφρικανική τέχνη. Αιγύπτιοι, Νούβιοι, Καρχηδόνιοι και Μακεδόνες άποικοι το απεικόνισαν αμέτρητες φορές στην τέχνη τους. Αμέτρητες παραστάσεις λιονταριών έχουν βρεθεί στους τάφους των φαραώ και σε αιγυπτιακά αγγεία. Οι Νούβιοι το θεοποίησαν, ενώ οι Καρχηδόνιοι το σέβονταν μα και το κυνηγούσαν σε πολυτελή κυνήγια ενώ οι Μακεδόνες το αντιμετώπιζαν καθαρά ως κυνηγετικό προϊόν. "Ο θαυμαστός κόσμος των ζώων"εκδ.Χ.Τεγόπουλος-Ν.Νίκας,τόμος 1ος,σελ 162-164 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Panthera leo leo στο Wikimedia Commons
Θεηκολεών

Ο Θεηκολεών ήταν κτίσμα στο χώρο της αρχαίας Ολυμπίας, δυτικά της Άλτεως και αποτελούσε την έδρα των θεηκόλων, των ιερέων της Ολυμπίας. Ήταν επιπλέον κατάλυμα όλου του προσωπικού που υπηρετούσε μόνιμα στο ιερό, όπως ήταν οι σπονδοφόροι, οι μάντεις, οι εξηγητές, οι αυλητές και ο ξυλέας (ο προμηθευτής των ξύλων που χρησιμοποιούσαν στις θυσίες).

 Ο Θεηκολεών βρισκόταν έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως και βόρεια του εργαστηρίου του Φειδία. Η κατασκευή του χρονολογείται στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. και μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια υπέστη διάφορες προσθήκες και μετασκευές. Το κτίσμα αρχικά ήταν σχεδόν τετράγωνο με μήκος πλευράς 19 μέτρα και μία αυλή στο κέντρο, γύρω από την οποία υπήρχαν οκτώ δωμάτια. Τα τέσσερα είχαν είσοδο προς την αυλή με στοά δύο κιόνων ανάμεσα σε παραστάδες, ενώ τα άλλα τέσσερα γωνιακά δεν επικοινωνούσαν με την αυλή, αλλά είχαν πόρτες προς τα υπόλοιπα δωμάτια. [15.8] ἔστι δὲ πρὸ τοῦ καλουμένου Θεηκολεῶνος οἴκημα: τούτου δὲ ἐν γωνίᾳ τοῦ οἰκήματος Πανὸς ἵδρυται βωμός. τὸ πρυτανεῖον δὲ Ἠλείοις ἔστι μὲν τῆς Ἄλτεως ἐντός, πεποίηται δὲ παρὰ τὴν ἔξοδον ἥ ἐστι τοῦ γυμνασίου πέραν: ἐν τούτῳ δὲ οἵ τε δρόμοι τῷ γυμνασίῳ καὶ τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν αἱ παλαῖστραι. <τοῦ> πρυτανείου δὲ πρὸ μὲν τῶν θυρῶν βωμός ἐστιν Ἀρτέμιδος Ἀγροτέρας - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν [15.8] Μπροστά απ' αυτό που ονομάζουν Θεηκολαώνα υπάρχει κτίσμα που σε μια γωνία του βρίσκεται βωμός του Πάνα. Το πρυτανείο των Ηλείων είναι μέσα στην Άλτη, κοντά στην έξοδο, απέναντι από το γυμνάσιο μέσα σ' αυτό το γυμνάσιο οι δρόμοι και οι Παλαίστρες προορίζονται για την άσκηση των αθλητών. Μπροστά από την πόρτα του πρυτανείου υπάρχει βωμός της Αγροτέρας Αρτέμιδος Εικονική περιήγηση στον Θεηκολεώνα από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή ο Θεηκολεών όπως αναφέρεται στη ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus του Tuft University Αρχειοθετήθηκε 2016-03-29 στο Wayback Machine.
ΧΚ Ντιναμό Μόσχας

Η ΧΚ Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: ХК Динамо Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μόσχα. Είναι μέλος της κατηγορίας Ταράσοφ στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.

 Ιδρύθηκε το 1946 ως τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Το 2010 συγχωνεύθηκε με τη ΜΒΝ και πήρε την ονομασία «ΟΧΚ Ντιναμό Μόσχας». Η σημερινή ονομασία της ομάδας καθιερώθηκε το 2012. Κύπελλο Γκαγκάριν (2): 2012, 2013 Σουπερλίγκα Ρωσίας (2): 2000, 2005 IHL Championship (2): 1993, 1995 IHL Cup (3): 1993, 1995, 1996 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (5): 1947, 1954, 1990, 1991, 1992 Κύπελλο ΕΣΣΔ (3): 1953, 1972, 1976 Ευρωπαϊκό Τσάμπιονς Καπ (1): 2006 Spengler Cup (2): 1983, 2008 Ahearne Cup (2): 1975, 1976 Tampere Cup (2): 1991, 1992 Σουπερλίγκα Ρωσίας (1): 1999 Κύπελλο Σουπερλίγκας Ρωσίας (1): 1998 IHL Championship (2): 1994, 1996 IHL Cup (1): 1994 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (16): 1950, 1951, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1971, 1972, 1977, 1978, 1979, 1980, 1985, 1986, 1987 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (18): 1948, 1949, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, 1958, 1966, 1967, 1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1982, 1983, 1988 Κύπελλο ΕΣΣΔ (9): 1955, 1956, 1966, 1969, 1970, 1974, 1979, 1988, 1989 Επίσημος ιστότοπος
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2015

Τα 41α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2015.

 Καλύτερη Ταινία: Spotlight Επιλαχών: Mad Max: Fury Road Καλύτερη Σκηνοθεσία: George Miller – Mad Max: Fury Road Επιλαχών: Todd Haynes – Carol Α' Ανδρικός Ρόλος: Michael Fassbender – Steve Jobs Επιλαχών: Géza Röhrig – Son of Saul Α' Γυναικείος Ρόλος: Charlotte Rampling – 45 Years Επιλαχών: Brie Larson - Room and Saoirse Ronan – Brooklyn Β' Ανδρικός Ρόλος: Michael Shannon – 99 Homes Επιλαχών: Mark Rylance – Bridge of Spies Β' Γυναικείος Ρόλος: Αλίσια Βικάντερ – Ex Machina Επιλαχών: Kristen Stewart – Clouds of Sils Maria Καλύτερο Σενάριο: Josh Singer και Tom McCarthy – Spotlight Επιλαχών: Charlie Kaufman – Anomalisa Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: John Seale – Mad Max: Fury Road Επιλαχών: Edward Lachman – Carol Καλύτερο Μοντάζ: Hank Corwin – The Big Short Επιλαχών: Margaret Sixel – Mad Max: Fury Road Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Colin Gibson – Mad Max: Fury Road Επιλαχών: Judy Becker – Carol Καλύτερη Μουσική: Carter Burwell – Anomalisa και Carol Επιλαχών: Ένιο Μορικόνε – The Hateful Eight Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Son of Saul • Ουγγαρία Επιλαχών: The Tribe • Ukraine Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: Amy Επιλαχών: The Look of Silence Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Anomalisa Επιλαχών: Inside Out Βραβείο Νέας Γενιάς: Ryan Coogler – Creed Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Anne V. Coates Ειδικό Βραβείο: David Shepard Ο Επίσημος ιστότοπος
Βάλντεμαρ ΣΤ΄ του Άνχαλτ-Κέτεν

Ο Βάλντεμαρ ΣΤ΄, γερμ. Waldemar V (1450 - 1 Νοεμβρίου 1508) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν (1471-1508) μαζί με τα 2α εξαδέλφια του Μάγκνους, Αδόλφο Β΄ και Φίλιππο.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Σοφίας, μάλλον του Οίκου του Χόενσταϊν. Το 1508 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Βόλφγκανκ. Νυμφεύτηκε το 1485 τη Μαργαρίτα, κόρη του Γκύντερ ΛΣΤ΄ κόμη του Σβάρτσμπουρκ & κυρίου του Άρνστετ και είχε τέκνα: Βαρβάρα 1486-1532, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Δ΄κόμη του Πλάουεν & μπουργκράβο του Μάισσεν και μετά τον Γιαν Μαστρόβσκυ ζ Κολόβρατ. Βόλφγκανκ 1494-1521, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν. Μαργαρίτα 1494-1521, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας. Βάλντεμαρ 1490, απεβ. μικρός. Cawley, Charles, Medieval Rulers of Anhalt, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Ascania". Genealogy.EU. Genealogical databse by Herbert Stoyan
Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές

Η διοίκηση του Μπαγκλαντές χωρίζεται σε οκτώ μεγάλες περιοχές που ονομάζονται διαιρέσεις (বিভাগ bibhag). Κάθε διαίρεση λαμβάνει το όνομά της από την κύρια πόλη που υπάγεται εντός της δικαιοδοσίας της, η οποία χρησιμεύει επίσης ως διοικητικό αρχηγείο αυτής της διαίρεσξης. Κάθε διαίρεση χωρίζεται περαιτέρω σε διάφορες επαρχίες (জেলা jela) που υποδιαιρούνται περαιτέρω σε υποεπαρχίες (উপজেলা upôjela).

 Μετά την ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές το 1971, η χώρα είχε τέσσερις διαιρέσεις: τη Διαίρεση Τσιταγκόνγκ, τη διαίρεση Ντάκα, τη Διαίρεση Χούλνα και την Διαίρεση Ρατζσάχι. Το 1983, η αγγλική ορθογραφία της Διαίρεσης Ντάκκα (μαζί με το όνομα της πρωτεύουσας) μετατράπηκε σε Ντάκα για να ταιριάζει περισσότερο με την προφορά της Βεγγαλικής γλώσσας. Το 1993, η Διαίρεση Μπαρισάλ αποσπάστηκε από τη διαίρεση Χούλνα. Το 1995, η διαίρεση Σιλχέτ αποσπάστηκε από την διαίρεση Τσιταγκόνγκ. και το 2010 (25 Ιανουαρίου), η Διαίρεση Ρανγκπούρ αποσπάστηκε από την διαίρεση Ρατζσάχι. Όσον αφορά την έκταση, η νεοσυσταθείσα διαίρεση Ρανγκπούρ κατατάσσεται πέμπτη και ακολουθείται από τις διαιρέσεις Μπαρισάλ και Σιλχέτ.Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015 η διαίρεση Μίμενσινγκ προστέθηκε ως η όγδοη διαίρεση. Το 2015 ξεκίνησε η διαδικασία για τη δημιουργία δύο ακόμη διαιρέσεων, των Κομίλλα και Φαριντπούρ. Ο Επίτροπος Διαιρέσεων είναι ο διοικητικός επικεφαλής μιας διαίρεση. Ο Επίτροπος διορίζεται από την κυβέρνηση από ανώτερο γραμματέα της διοίκησης της Μπανγκλαντεσιανής Αστικής Υπηρεσίας. Ο ρόλος του γραφείου του Επιτρόπου Διαίρεσης είναι να ενεργεί ως επικεφαλής εποπτείας όλων των κυβερνητικών Γραφείων (εκτός από τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης) που βρίσκονται στη διαίρεση. Ο Επίτροπος της Διαίρεσης έχει την άμεση ευθύνη της εποπτείας της διοίκησης εσόδων και ανάπτυξης ενός τμήματος. Ο Επίτροπος επικουρείται από τους διάφορους Επιπρόσθετους Επιτρόπους, τους Βοηθούς Επιτρόπους και άλλους γραφειοκρατικούς αξιωματούχους. Ο ακόλουθος πίνακας περιγράφει μερικές βασικές στατιστικές για τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές, όπως καταμετρήθηκαν στην Απογραφή Πληθυσμού και Στέγασης του 2011 που διενεργήθηκε από το Στατιστικό Γραφείο του Μπαγκλαντές. Έχει προταθεί η δημιουργία δύο ακόμη διαιρέσεων για να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος εργασίας λόγω αύξησης του πληθυσμού: Διαίρεση Κομίλλα – προτείνεται να αποτελείται από έξι βορειοδυτικές επαρχίες της υπάρχουσας διαίρεσης Τσιταγκόνγκ, παλαιότερα γνωστή ως περιφέρεια Κομίλλα. Διαίρεση Φαριντπούρ – προτείνεται να αποτελείται από έξι βορειοδυτικές επαρχίες της υπάρχουσας διαίρεσης Ντάκα. Κώδικες ISO 3166 Επαρχίες του Μπανγκλαντές Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές Χωριά του Μπανγκλαντές
Νομική πλάνη

Ο όρος νομική πλάνη είναι νομικός όρος που απαντά στον κλάδο του Ποινικού Δικαίου. Νομική πλάνη είναι η άγνοια του αξιοποίνου της πράξεως από εκείνον που την τελεί. Με άλλα λόγια, νομική πλάνη υφίσταται όταν ο δράστης αγνοεί τον αξιόποινο χαρακτήρα της πράξεως την οποία τελεί.

 Κατά γενική αρχή του δικαίου, "άγνοια νόμου δεν επιτρέπεται". Συνεπώς, ο δράστης αδίκων πράξεων δεν είναι δυνατό να απαλλαγεί από την ποινή προβάλλοντας απλώς τον ισχυρισμό ότι δεν ήξερε ότι αυτό που έκανε απαγορεύεται. Γι' αυτό άλλωστε και το άρθρο 31 παράγραφος 1 του ΠΚ ορίζει ότι "μόνη η άγνοια του αξιοποίνου δεν αρκεί για να αποκλείσει τον καταλογισμό". Όμως, κατά το άρθρο 31 παράγραφος 2 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα, η άδικη πράξη δεν καταλογίζεται στον δράστη αν αυτός πίστεψε λόγω πλάνης ότι είχε δικαίωμα να τελέσει την πράξη και η πλάνη του αυτή ήταν "συγγνωστή" (δηλαδή συγχωρήσιμη). Υπό αυτές τις δύο προϋποθέσεις δηλαδή α)να πίστεψε ο δράστης ότι είχε δικαίωμα να τελέσει την πράξη , β)η πλάνη του να ήταν συγγνωστή, η νομική πλάνη ανάγεται σε λόγο άρσεως του καταλογισμού της πράξεως, οπότε θεωρείται ότι ο δράστης δεν ενέργησε έχοντας δόλο ή αμέλεια και απαλλάσσεται από την κατηγορία. Σχετικά με τη νομική πλάνη ο Άρειος Πάγος, το ανώτατο ποινικό δικαστήριο της χώρας, έχει νομολογήσει τα ακόλουθα : " 1. Από τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 ΠΚ, προκύπτει ότι, για να μη καταλογιστεί η πράξη στον δράστη, λόγω συγγνωστής νομικής πλάνης, απαιτείται να συντρέχει πεπλανημένη πίστη αυτού για το δικαίωμά του να εκτελέσει την πράξη και άγνοια του αδίκου χαρακτήρα της, τον οποίο δεν μπορούσε να γνωρίζει, οποιαδήποτε και να κατέβαλλε επιμέλεια και προσπάθεια, ενόψει των πνευματικών και επαγγελματικών δυνατοτήτων του. Στην περίπτωση της συγγνωστής νομικής πλάνης, σε αντίθεση με την περίπτωση της πραγματικής πλάνης, η πράξη δεν μπορεί να αποδοθεί στον δράστη ούτε εξ αμελείας. Περίπτωση νομικής πλάνης για τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως συντρέχει και όταν ο δράστης κατά πλάνη με τα γνωστά σε αυτόν περιστατικά της συγκεκριμένης περιπτώσεως σχηματίζει αντίληψη που περιέχει πλάνη αναφορικά με τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως και με πίστη στην αντίληψή του αυτή ενεργεί. Η πλάνη του αυτή είναι συγγνωστή, όχι μόνον όταν αγνοεί, αλλά και όταν με τις πνευματικές και επαγγελματικές ικανότητές του και την προσπάθεια που έπρεπε να καταβάλλει για να πληροφορηθεί το επιτρεπτό της πράξεως, δεν μπορούσε να γνωρίζει τον άδικο χαρακτήρα της. Το τελευταίο συμβαίνει όταν ο δράστης ευλόγως πίστεψε ότι μπορούσε να προβεί στην πράξη του από σφαλερή ερμηνεία ή αντίληψη διατάξεων άλλων εκτός του ποινικού δικαίου από τις οποίες παρασύρθηκε". Άρθρο 31 Ποινικού ΚώδικαΑπόφαση 2038/2009 Αρείου Πάγου στον ιστότοπο areiospagos.gr
Όλγκιτσα Μπάτιτς

Η Όλγκιτσα Μπάτιτς (σερβικά κυριλλικά: Олгица Батић‎, γεννημένη στις 7 Δεκεμβρίου 1981) είναι Σέρβα δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος (2011-2017) του ανενεργού πλέον Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (DHSS) και ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας (2012-2016). Το 2017, το DHSS συγχωνεύτηκε στο Κίνημα για την Αποκατάσταση του Βασιλείου της Σερβίας.

 Η Μπάτιτς γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1981 στο Βελιγράδι. Ο πατέρας της Βλάνταν Μπάτιτς (1949-2010) ήταν πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας (DHSS) . Παρακολούθησε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Πμπρένοβατς και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Βελιγραδίου, στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Μετά την αποφοίτησή της, εντάχθηκε στη νομική ομάδα του DHSS. Μετά τον θάνατο του πατέρα της στις 29 Δεκεμβρίου 2010, στη Γενική Συνέλευση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας, που πραγματοποιήθηκε στις 03 Σεπτέμβριου του 2011, εξελέγη πρόεδρος. Κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών στη Σερβία το 2012, συμμετείχε στον συνασπισμό Επιλογή για μια Καλύτερη Ζωή, με την υποστήριξη του απερχόμενου Προέδρου Μπόρις Τάντιτς. Ο Συνασπισμός έχει συγκεντρώσει 863.294 ψήφους ή ποσοστό 22,06% των ψήφων ή 67 έδρες στη Βουλή. Η Ολγκίτσα Μπάτιτς εξελέγη βουλευτής και ήταν αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Σερβικού Κινήματος Ανανέωσης - Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Σερβίας». Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Δικαιοσύνης, Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Επιτροπής Διοικητικών, Προϋπολογισμών, Εντολοδοτήσεων και Ασυλιών και αναπληρωτής μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και Νομοθεσίας. Σημειωτέον ότι η Μπάτιτς έδωσε τη βουλευτική της αμοιβή για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Στις 12 Οκτωβρίου 2017, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας συγχωνεύτηκε με το Κίνημα για την Αποκατάσταση του Βασιλείου της Σερβίας. Η Μπάτιτς δήλωσε πλήρη υποστήριξη στους πρωταρχικούς στόχους του Κινήματος - τις παραδοσιακές αξίες, τη διατήρηση της οικογένειας, τον αγώνα για τους Σέρβους αγρότες και την πλήρη ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ολγκίτσα Μπάτιτς είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Μπάτιτς. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ως δικηγόρου συμμετείχε σε μια σειρά από διώξεις, που απασχόλησαν την προσοχή του κοινού, συμπεριλαμβανομένης της εκπροσώπησης της οικογένειας ενός από τα θύματα των Φρουρών στην υπόθεση Τοπτζιντέρ. Στην αρχή της καριέρας της απέκτησε εμπειρία σε νομικά θέματα συνεργαζόμενη με τον πατέρα της, τον Δρ. Βλάνταν Μπάτιτς. Η Ολγκίτσα Μπάτιτς συμμετείχε σε μια σειρά υποθέσεων σε διαφορετικούς τομείς, από ανθρωποκτονίες, την εκπροσώπηση των μεγαλύτερων εταιρειών στη Σερβία, μέχρι την παροχή βοήθειας σε πολίτες σε διαφορετικούς τομείς. Law Officea Batić: Olgica V.Batić Blic Online - Olgica Batić Vesti Online - Olgica Batić Άνοιξε το Κοινοβούλιο - Olgica Batić Σέρβες πολιτικοί Ο νόμος της Marija - Olgica Batić - Συνέντευξη Τύπου
Purple Hits

Purple Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2003 από την εταιρεία "ΕΜΙ", μόνο στη Φινλανδία, σε μορφή διπλού CD. Η συλλογή αυτή, γνώρισε επιτυχία στη συγκεκριμένη χώρα, αφού ανέβηκε στο Top-10 και παρέμεινε στα τσαρτ για δώδεκα εβδομάδες.

 CD 1 1. Hush (South) - 4:24 2. Kentucky Woman (Diamond) - 4:41 3. Wring that Neck (Blackmore, Evans, Lord, Simper) - 5:10 4. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:26 5. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:52 6. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:14 7. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:22 8. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:22 9. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:59 10. I'm Alone (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:55 11. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:09 12. Pictures of Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:05 13. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:40 14. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:19 15. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:28CD 2 1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:48 2. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 6:00 3. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 7:25 4. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 4:04 5. Soldier of Fortune (Blackmore, Coverdale) - 3:13 6. Comin' Home (Bolin, Coverdale, Paice) - 3:51 7. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes) - 5:18 8. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:19 9. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover) - 7:00 10. Fire in the Basement (Blackmore, Turner, Glover, Lord, Paice) - 4:42 11. Ramshackle Man (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:33 12. The Battle Rages On... (Blackmore, Gillan, Lord, Paice) - 5:54 13. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Glover, Morse, Paice) - 4:14 14. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice) - 4:35 15. Any Fule Kno That (Gillan, Glover, Morse, Paice) - 4:26 Purple Hits (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιούνιος 2003 Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια του "Purple Hits" προέρχονται από έξι διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II (1969-1973), την Mark III (1974-1975), την Mark IV (1975-1976), την Mark V (1990-1992) και την Mark VII (1994-2002) και είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ροντ Έβανς - φωνητικά Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Τζο Λιν Τέρνερ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τόμι Μπόλιν - κιθάρα Στηβ Μορς - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Νικ Σίμπερ - μπάσο Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα DEEP PURPLE Purple Hits - The Best of Deep Purple review
Γκαστόν Παρί

Ο Μπρουνό Πωλέν Γκαστόν Παρί (γαλλικά: Bruno Paulin Gaston Paris, 9 Αυγούστου 1839 - 5 Μαρτίου 1903) ήταν Γάλλος λόγιος φιλόλογος και συγγραφέας. Είχε προταθεί για Νόμπελ λογοτεχνίας τις χρονιές 1901, 1902 και το 1903.

 Ο Γκαστόν γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου το 1839, στο Avenay-Val-d'Or. Ήταν γιος ενός λόγιου, του Παουλίν Παρί. Κατά την παιδική του ηλικία, ο Γκαστόν, εκτίμησε την Παλιά Γαλλική. Ο Γκαστόν, διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη δημιουργία της επιστημονικής διδασκαλίας στη φιλολογία. Τα πιο πολλά του έργα αφορούν τη μεσαιωνική λογοτεχνία. Τα κυριότερα, φέρονται να είναι, τα Τραγούδια του 15ου αιώνα και Η ποίηση του Μεσαίωνα.Ο μεγάλος αυτός Γάλλος φιλόλογος απεβίωσε στις 6 Μαρτίου 1903, στις Κάννες. Les Plus anciens monuments de la langue française (1875) Manuel d'ancien Français (1888) Mystère de la passion d'Arnoul Greban (1878), in collaboration with Gaston Raynaud Deux rédactions du roman des sept sages de Rome (1876) a translation of the Grammaire des langues romanes (1874–1878) of Friedrich Diez, in collaboration with MM. Brachet and Morel-Fatio. La Poésie du Moyen Âge (1885 and 1895) Penseurs et poètes (1897) Poèmes et légendes du moyen âge (1900) François Villon (1901), an admirable monograph contributed to the "Grands Écrivains Français" series Legendes du Moyen Âge (1903). Summary of medieval French literature forms a volume of the Temple Primers. Jean-Pierre Rousselot, « Gaston Paris », Revue de l'Institut catholique de Paris, mai-juin 1904, 192-218. J.-C. Chevallier, « Le baron de Tourtoulon et la constitution d'une géographie linguistique » (polémique de Gaston Paris avec Charles de Tourtoulon), in De François Raynouard à Auguste Brun. La contribution des Méridionaux aux premières études de linguistique romane, Aix-en-Provence, Brignoles, université de Montpellier-3 Paul-Valéry, MontpellierCat INIST "Hommage à Gaston Paris" (1903), the opening lecture of his successor, Joseph Bédier, in the chair of medieval literature at the College de France; A. Thomas, Essais de philologie française (1897); W. P. Ker, in the Fortnightly Review (July 1904); M. Croiset, Notice sur Gaston Paris (1904); J. Bédier et M. Roques, Bibliographie des travaux de Gaston Paris (1904). Notice biographique de l'Académie française Notice biographique par Henri Jadart Généalogie de Gaston Paris (Ισπανικά) Biographie complète de Gaston Paris avec bibliographie
Άρθρωση

Μια άρθρωση, στα σπονδυλωτά ζώα, είναι μέρος στο σκελετό, όπου έρχονται σε επαφή και συνδέονται, δύο ή περισσότερα οστά, τα οποία δεν είναι σταθερά μεταξύ τους στα υπόλοιπα σημεία τους. Στα αρθρόποδα είναι μέρος του εξωσκελετού. Οι αρθρώσεις, με τον τρόπο που είναι κατασκευασμένες, δίνουν ευκαμψία, εκτός από στήριξη, στο υπόλοιπο ερειστικό σύστημα (του οποίου είναι μέρος), ώστε να επιτρέπουν την πραγματοποίηση και ταυτόχρονα να καθορίζουν τον τρόπο των κινήσεων στους οργανισμούς.

 Λειτουργουν σαν λιπαντικό μέσα στην μηχανή για να μην χτυπάνε τα μέταλλα μεταξύ τους Ανάλογα με την κινητικότητα και το είδος του ιστού που παρεμβάλλεται, οι αρθρώσεις διακρίνονται σε: Διαρθρώσεις: αποτελούν το συνηθέστερο τύπο άρθρωσης και επιτρέπουν ελεύθερη κίνηση, όπως η άρθρωση του γόνατος, του ώμου, του αγκώνα κ.ά. Συναρθρώσεις ή Συνδεσμώσεις: δεν επιτρεπουν ορατές κινήσεις, όπως οι ραφές του κρανίου, η ηβική σύμφυση κ.α. Αμφιαρθρώσεις: χαρακτηρίζονται από ινοχονδρώδη συνένωση με ελάχιστη κίνηση οπως οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι. Τα πέρατα των οστών στις διαρθρώσεις περιβάλλονται από τον αρθρικό υμένα και τον αρθρικό θύλακο, οι δε αρθρικές επιφάνειες καλύπτονται από τον αρθρικό χόνδρο και πληρώνονται από αρθρικό υγρό: Ο αρθρικός θύλακας, όπως οι σύνδεσμοι και οι τένοντες, σχηματίζονται από δεσμίδες ινών κολλαγόνου. Ο αρθρικός χόνδρος καλύπτει την εσωτερική επιφάνεια της άρθρωσης και αποτελείται από στιβάδα καλυπτηρίων κυττάρων, τα οποία, σε περίπτωση φλεγμονής πολλαπλασιάζονται και προκαλούν αρθρίτιδα. Στις διαρθρώσεις υπάρχει ελάχιστο αρθρικό υγρό, το οποίο διευκολύνει την κίνηση των αρθρικών επιφανειών, ενώ παρέχει θρεπτικές ουσίες για τον αρθρικό χόνδρο. Το αρθρικό υγρό αυξάνεται σε παθολογικές καταστάσεις και είναι συνήθως φλεγμονώδες. Snell R., «Κλινική ανατομική», ιατρικές εκδόσεις Λίτσας.
Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835

Η κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835 (20 Μαΐου 1835 – 2 Φεβρουαρίου 1837) αναφερόμενη την εποχή εκείνη ως Υπουργείον του Βασιλείου προέκυψε μετά την Κυβέρνηση Κωλέττη, μετά την ενηλικίωση του Όθωνα.

 Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου : Κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος ΆρμανσπεργκΕπί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας: Γεώργιος Πραΐδης- αντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 προσωρινά από τον Ιάκωβο Ρίζο ΝερουλόΕπί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Γεώργιος Πραΐδης- αντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Δρόσο ΜανσόλαΕπί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας: Νικόλαος Θεοχάρης- αντικαταστάθηκε στις αντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Γεώργιο ΛασσάνηΕπί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Κρίστιαν Σμαλτς Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας: Ιάκωβος Ρίζος ΝερουλόςΕπί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας: προσωρινά, Ιάκωβος Ρίζος Νερουλόςαντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Αντώνιο Κριεζή Στα μέσα του 1836, η κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγή της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος καταργώντας τις νομαρχίες και χωρίζοντας την Ελλάδα σε 30 διοικήσεις και 10 υποδιοικήσεις, στην Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1836. Την κυβέρνηση του Άρμανσπεργκ διαδέχθηκε η Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837, όταν ο Όθων επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το ταξίδι που είχε πάει στη Γερμανία για να παντρευτεί, συνοδευόμενος από τον Ιγνάτιο φον Ρούτχαρτ.
Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι (οθ. τούρκικα:شہزادہ محمد عبدلقادر‎) (τούρκικα: Şehzade Mehmed Abdülkadir Efendi, 16 Ιανουαρίου 1878 - 16 Μαρτίου 1944) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1878 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και τέταρτης της συζύγου του Μπιντάρ Καντινεφέντι. Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Ήταν πιανίστας και βιολονίστας. Διορίστηκε συνταγματάρχης του ιππικού συντάγματος των αυτοκρατορικών φρουρών του οθωμανικού στρατού. Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909, ο Αμπντούλ Καντίρ τον ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το επόμενο έτος. Μεταξύ 1909 και 1924 ζούσε στο παλάτι Κιζιλτοπράκ Kızıltoprak και το Μπιουγιουκντερέ. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Ο Αμπντούλ Καντίρ πρώτα έζησε στη Βουδαπέστη και αργότερα στη Σόφια. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1944 στη Σόφια σε ηλικία 66 ετών.Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ παντρεύτηκε έξι φορές: τη Μισλιμελέκ Χανίμ (1883-1955) τη Σουχεντάν Χανίμ (?-?) τη Μιχριμπάν Χανίμ (1890-1956), απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Ορχάν (1909-1994) τη Ματσιντέ Χανίμ (1889-1934), απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Ερτογρούλ Νετσίμπ (1915-1994) τον Ηγεμόνα Αλαεντίν Καντίρ (1917-1999) τη Μεζιγιέτ Χανίμ (1908-1989), απέκτησαν: την Μπιντάρ Σουλτάν (1924-1924) τη Σαφβέτ Νεσλισάχ Σουλτάν (1925-2014) την Ιρίν Χανίμ (1909-?), απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Οσμάν (1925-1934) Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Αλκέθαρ

Το Αλκέθαρ (ισπανικά: Alquézar, αραγωνικά: Alquezra) είναι ένας δήμος στην επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας, στην Ισπανία. Το 2012, ο πληθυσμός του ήταν 301 κάτοικοι.

 Βρίσκεται σε ένα ασβεστολιθικό βράχο της Ηωκαινικής εποχής δυτικά από το φαράγγι του ποταμού Βέρο στο Φυσικό πάρκο της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα (Sierra y Cañones de Guara). Tο χωριό αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο και την Κολεγιακή εκκλησία της Σάντα Μαρία, η οποία χτίστηκε το 1099. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την αραβική λέξη Αλ Κσάρ (القصر al qaçr) που σημαίνει "φρούριο" ή "κάστρο" (μετονομάστηκε ως Αλκάζαρ στα ισπανικά). Το κάστρο έγινε το κύριο σημείο άμυνας από την κοντινή πόλη Μπαρμπάστρο. Καθώς το Αλκέθαρ βρίσκεται στο Φυσικό πάρκο της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα, υπάρχουν διάφορα κάμπινγκ στην περιοχή για τους λάτρες των υπαίθριων δραστηριοτήτων. Δημοφιλείς δραστηριότητες περιλαμβάνουν κανό, ορειβασία, αναρρίχηση και καταρρίχηση, καθώς και ορνιθολογία (καθώς φωλιάζουν αετοί στα απόκρημνα βράχια του φαραγγιού του ποταμού Βέρο). Η γύρω περιοχή προς νότια προς το Μπαρμπάστρο, προς την κατεύθυνση που ανοίγει η λεκάνη του ποταμού Έβρου, αποτελεί τμήμα της περιοχής Σομοντάνο, μια περιοχή γνωστή για τα εκλεκτά της κρασιά. Υπάρχουν περισσότερες από 60 ασβεστολιθικές σπηλιές με προϊστορικές βραχογραφιές σπηλαίου στη γύρω περιοχή, που έχουν συμβάλλει στο να ανακηρυχθεί η περιοχή μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ το 1998. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σπήλαιο στο Αρπάν επί του δρόμου Α-2205 με κατεύθυνση βόρεια προς το Μπάρκαμπο. Ιστοσελίδα του Τουριστικού Γραφείου του Αλκέθαρ (ισπανικά) Σομοντάνο ιστοσελίδα πληροφοριών Αλκέθαρ ιστοσελίδα για πληροφορίες Σομοντάνο προϊστορικές βραχογραφίες
NGC 3883

Ο NGC 3883 είναι μεγάλος χαμηλής επιφανειακής φωτεινότητας σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.

 Παρόλο που διαθέτει άφθονα αποθέματα ουδέτερου ατομικού υδρογόνου (HI), ο NGC 3883 είναι πολύ ερυθρός και έχει πολύ χαμηλές εκπομπές Hα. Το γεγονός αυτό δεικνύει ότι ο σχηματισμός νέων αστέρων στον NGC 3883 έχει παρέλθει προ πολλού ενώ στις εσωτερικές περιοχές του συνέχισαν να σχηματίζονται αστέρες εμπλουτίζοντας το διαστρικό μέσο μέχρι να εξαντληθούν οι ποσότητες αερίων. Είναι πιθανόν να υπήρξαν λίγες γενιές νέων αστέρων στις εξωτερικές περιοχές του διότι η πυκνότητα του υδρογόνου ήταν χαμηλή σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του. Παρόλα αυτά ο J. Donas et al. έχει διατυπώσει την άποψη ότι οι εκπομπές υπεριώδους ακτινοβολίας, που προέρχονται κυρίως από τον δίσκο του NGC 3883, προέρχονται από νέους αστέρες μεσαίου μεγέθους και κατά συνέπεια ότι λαμβάνει χώρα γέννεση νέων αστέρων στις εξωτερικές περιοχές του γαλαξία.Εξαιτίας του χαμηλού ρυθμού σχηματισμού νέων αστέρων, ο NGC 3883 ταξινομείται επίσης και ως «ανεμικός γαλαξίας». Δεδομένα για το NGC 3883 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3883 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3883 στο Wikimedia Commons