Fiat Uno

Το Fiat Uno (ιταλικά: Ένα, επίσημος κωδικός εργοστασίου: Type 146) ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευαζόταν από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, μεταξύ του 1983 και του 1995 στην Ιταλία και μεταγενέστερα σε άλλα κράτη διεθνώς. Αντικατέστησε το Fiat 127 και αντικαταστάθηκε στα τέλη του 1993 προς αρχές του 1994 από το Fiat Punto πρώτης γενιάς. Το 2010, η Fiat εισήγαγε εκ νέου την ονομασία Uno στη Νότια Αμερική, για ένα νέο μοντέλο που βασίζεται στο Fiat Panda και κατασκευάζεται στη Βραζιλία μέχρι σήμερα, αποκλειστικά για της αγορές της Νότιας Αμερικής.

 Το αρχικό Uno σχεδιάστηκε από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο (Giorgetto Guigaro), ο οποίος του προσέδωσε μια αισθητική πολύ πιο σύγχρονη από αυτήν του προκατόχου Fiat 127. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του αρχικού Uno ήταν 0,34 - τιμή πολύ καλή για τα τότε στάνταρ, ειδικά για μοντέλο μικρών διαστάσεων. Υπήρχε μάλιστα και μία έκδοση ES (Energy Saving) με κάποιες σχεδιαστικές διαφοροποιήσεις, όπως επίπεδα τάσια στους τροχούς, επιτυγχάνοντας έτσι περαιτέρω μείωση του συντελεστή Cd στο 0,33 και διαφορετικές ρυθμίσεις στον κινητήρα και στο κιβώτιο ταχυτήτων, για οικονομικότερη οδήγηση. Ως αποτέλεσμα, η έκδοση ES είχε μειωμένη κατανάλωση καυσίμου κατά 12%. Επίσημα κυκλοφόρησε στις ευρωπαϊκές αγορές τον Ιανουάριο του 1983, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1983. Από την πρώτη στιγμή, το μοντέλο απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό για τους μεγάλους για αυτοκίνητο πόλης εσωτερικούς χώρους, την σύγχρονη αισθητική του και την οικονομία καυσίμου - αποτέλεσμα του χαμηλού βάρους και της πολύ καλής αεροδυναμικής. Μάλιστα το Uno κέρδισε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1984. Σημειωτέον ότι τον ίδιο τίτλο κέρδισε τόσο ο προκάτοχός του, το Fiat 127, όσο και ο διάδοχός του, το Fiat Punto πρώτης γενιάς.Η απήχηση του Uno παρέμεινε διαχρονική, καθώς στη δεκαετία του 1980 ήταν το αυτοκίνητο με της περισσότερες πωλήσεις στην Ευρώπη. Τον Μάρτιο του 1985, παρήχθη το εκατομμυριοστό Fiat Uno, ενώ τον Οκτώβριο του 1986 έφτασε τα 2 εκατομμύρια αντίτυπα και τον Μάρτιο του 1988 έφτασε τα 3 εκατομμύρια αντίτυπα. Το 1985, εισήχθη και ο κινητήρας 1.0 FIRE (Fully Integrated Robotised Engine), με λιγότερα εξαρτήματα, χαμηλότερο βάρος και βελτιωμένες επιδόσεις και οικονομία καυσίμου. Μέσα στο ίδιο έτος, λανσαρίστηκε και η κορυφαία έκδοση Uno Turbo, με κινητήρα 1.3 turbo, αρχικής ισχύος 105 PS (77 kW) και με εξαιρετικά υψηλές επιδόσεις για την κατηγορία του, καθώς η τελική ταχύτητα έφτανε τα 210 km/h (130 mph). Ο κυριότερος αντίπαλος, για τον οποίο και τιμολογήθηκε ανάλογα, ήταν το Peugeot 205 GTI. Toν Σεπτέμβριο του 1989, το Uno επανασχεδιάστηκε στο εμπρός και πίσω μέρος, υιοθετώντας μία αισθητική παρόμοια με αυτήν του Fiat Tipo του 1988. Ως αποτέλεσμα, στη λεγόμενη δεύτερη σειρά, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου βελτιώθηκε σημαντικά, φτάνοντας στο 0,30 - νούμερο πολύ καλό για αυτοκίνητο πόλης, ακόμα και σήμερα. Το σαλόνι επίσης ανανεώθηκε αισθητά, με ένα νέο ταμπλό και μεγάλες βελτιώσεις στην ποιότητα κατασκευής. Η κορυφαία έκδοση Uno Turbo έφτασε σε κυβισμό τα 1.4 λίτρα (1.372 cm³) και σε ισχύ τους 118 PS (87 kW) στις 6.000 στροφές το λεπτό. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, πετύχαινε τελική ταχύτητα 204 km/h (127 mph). Στο άλλο άκρο, η βασική έκδοση των 903 cm³ (1984 - 1993) απέδιδε μόλις 45 PS (33 kW) στις 5.600 στροφές το λεπτό και έφτανε μόλις τα 140 - 145 km/h (87 - 90 mph), ανάλογα με το κιβώτιο ταχυτήτων. Η παραγωγή του Uno στην Ιταλία έληξε το 1995, μαζί με τις πωλήσεις στις ευρωπαϊκές αγορές. Συνολικά παρήχθησαν 6.032.911 αντίτυπα στα ιταλικά εργοστάσια. Μετά το 1995, συνεχίστηκε η παραγωγή του Uno στην Πολωνία (Ιούνιος 1995 - Οκτώβριος 2002, παρήχθη σε 173.382 αντίτυπα), στη Βραζιλία (από τον Απρίλιο του 1988 έως τον Δεκέμβριο του 2013, σε 3,6 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ από το 1990 διατέθηκε και μια φθηνή εκδοχή 1.0 λίτρου ως Fiat Mille, δηλαδή «Χίλια», ονομασία που έλαβε από τον κυβισμό του), στη Νότια Αφρική και στην Ινδία, για τις τοπικές αγορές, ενώ στις άλλες χώρες το Uno αντικαταστάθηκε από το Fiat Punto, που είχε κυκλοφορήσει ήδη από τις αρχές του 1994. Το 2010, η ονομασία Uno επανήλθε σε ένα εντελώς νέο αυτοκίνητο πόλης, το Fiat Novo Uno (Νέο Ένα), που βασίζεται στο Fiat Panda. Κατασκευάζεται μέχρι σήμερα στη Βραζιλία και διατίθεται αποκλειστικά στη Νότια Αμερική, ενώ δεν υπάρχουν σχέδια για εξαγωγή του στην Ευρώπη. Ιστορία του Fiat Uno Συγκριτική δοκιμή των αυτόματων εκδόσεων Fiat Uno Selecta 1.5 - Renault Clio Auto 1.4 από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάρτιος 1992)