Κένζο Τάνγκε

Ο Κένζο Τάνγκε (ιαπωνικά: 丹下 健三‎), 4 Σεπτεμβρίου 1913 – 22 Μαρτίου 2005) ήταν Ιάπωνας αρχιτέκτονας, που τιμήθηκε με το κορυφαίο Βραβείο αρχιτεκτονικής Pritzker το 1987. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, συνδυάζοντας την ιαπωνική παράδοση με μοντέρνα στοιχεία, έχοντας υλοποιήσει μεγάλα έργα σε 5 ηπείρους. Ο Τάνγκε ήταν επίσης ένας από τους εμπνευστές του Μεταβολιστικού κινήματος. Επηρεασμένος σε νεαρή ηλικία από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Λε Κορμπυζιέ, o Τάνγκε απέκτησε διεθνή φήμη το 1949 όταν κέρδισε τον διαγωνισμό για τον σχεδιασμό του Αναθηματικού Πάρκου Ειρήνης της Χιροσίμα. Ήταν μέλος του CIAM (Congres Internationaux d'Architecture Moderne - Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής) τη δεκαετία του 1950. Οι ακαδημαϊκές του σπουδές πάνω στην πολεοδομία τον έθεσαν στην κατάλληλη θέση να αντιμετωπίσει έργα επανακατασκευής μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το έργο του Τάνγκε έχει επηρεάσει μια γενιά αρχιτεκτόνων σε όλο τον κόσμο και θεωρείται εφάμιλλος, ως προς την ανανεωτική πνοή, του Φρανκ Λόιντ Ράιτ, του Βάλτερ Γκρόπιους και του Λε Κορμπυζιέ.

 Γεννήθηκε το 1913 στην Οσάκα της Ιαπωνίας αλλά μεγάλωσε στη μικρή πόλη Ιμάμπαρι, στο νησί Σικόκου. Το 1930 μετακόμισε στη Χιροσίμα για να κάνει λυκειακές σπουδές. Τότε πρωτοήλθε σε επαφή με το έργο του Λε Κορμπυζιέ και αποφάσισε να γίνει αρχιτέκτονας. Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο άρχισε να εργάζεται στο γραφείο του Κούνιο Μαεκάουα. Μετά τον πόλεμο επιστρέφει στο Πανεπιστήμιο ως μεταπτυχιακός φοιτητής. Αποκτά ενδιαφέρον για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και ξεκινά προσωπική έρευνα πάνω στις αρχαίες Ελληνικές και Ρωμαϊκές αγορές. Το 1942 κερδίζει τον πρώτο του διαγωνισμό αλλά το έργο του δεν υλοποιείται. Το 1946 ο Τάνγκε γίνεται βοηθός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Το 1963 προάγεται σε Καθηγητής του Τμήματος Σχεδιασμού και Μηχανικής Πολεοδομίας. Οι μαθητές του μεταξύ άλλων ήταν ο Κίσο Κουροκάουα, ο Αράτα Ισοζάκι και ο Φουμιχίκο Μάκι. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Τόκιο διεξάχθηκαν το 1964 στο στάδιο που είχε κατασκευάσει ο Κένζο Τάνγκε. Η διοργάνωση «απλώθηκε» σε δύο στάδια, ένα μεγάλο χωρητικότητας 16.000 θέσεων και ένα μικρότερο (για αγώνες καλαθοσφαίρισης, πυγμαχίας κ.ά.) χωρητικότητας 5.000, σε μία επίδειξη φονξιοναλισμού που ξεπερνιέται από τη βαθιά γνώση της αρχέτυπης αρχιτεκτονικής. Τις δεκαετίες του 1970 και 1980 ο Τάνγκε πραγματοποίησε κτήρια σε πάνω από 20 χώρες. Συνέχισε να εργάζεται έως 5 χρόνια πριν από τον θάνατό του, το 2005. Αντιπαθούσε το μεταμοντέρνο κίνημα και το θεώρησε απλά ως μια μεταβατική φάση στην αρχιτεκτονική. Η κηδεία του έγινε σε ένα από τα κτήριά του, τον Καθεδρικό Ναό του Τόκιο. 1955: Hiroshima Peace Memorial Museum, Hiroshima 1957: (Former) Tokyo Metropolitan Government Building, Yūrakuchō 1958: Kagawa Prefectural Government Building the east offices, Takamatsu, Kagawa 1960: Kurashiki City Hall, Kurashiki, Okayama 1964: Yoyogi National Gymnasium for the 1964 Summer Olympics, Tokyo 1964: St. Mary's Cathedral (Tokyo Cathedral) (Roman Catholic), Tokyo 1966: Master plan for rebuilding of Skopje, Macedonia, then part of Yugoslavia after the 1963 earthquake 1967: Towers of Fiera district (Regional administration of Emilia-Romagna), Bologna, Italy 1970: Site of Expo '70, Suita, Osaka 1970: Librino New Town Project, Catania, Italy 1977: Sogetsu Kaikan, Aoyama, Tokyo 1979: Hanae Mori Building, Aoyama, Tokyo 1982: Centro Direzionale, Naples 1982: Central Area New Federal Capital City of Nigeria, Nigeria 1986: Nanyang Technological University, Singapore 1986: OUB Centre, Singapore 1987: American Medical Association Headquarters Building, Chicago, Illinois, USA 1991: Tokyo Metropolitan Government Building, Shinjuku, Tokyo 1992: UOB Plaza, Singapore 1993: Phu My Hung Saigon South Master Plan, Ho Chi Minh City, Vietnam 1996: Fuji Television Building, Odaiba, Tokyo 1998: University of Bahrain, Sakhir, Bahrain 1998: WKC Centre For Health Development, Kobe, Hyōgo 2000: Kagawa Prefectural Government Building the main offices, Takamatsu, Kagawa 2000: Tokyo Dome Hotel 2003: The Linear – Private Apartments, Singapore 2005: Hwa Chong Institution Boarding School, Singapore Banham, Reyner: Age of the Masters: A Personal View of Modern Architecture (αναθεωρημένη έκδ.), Architectural Press, Λονδίνο 1978, ISBN 0-85139-395-0 Diefendorf, Jeffry M; Hein, Carola; Yorifusa, Ishida, eds. (2003). Rebuilding Urban Japan After 1945. Hampshire, United Kingdom: Palgrave MacMillan. ISBN 0-333-65962-7. Doordan, Dennis P.: Twentieth Century Architecture, Calmann & King, Λονδίνο 2001. ISBN 0-8109-0605-8. Kultermann, Udo: Kenzo Tange, Pall Mall Press, Λονδίνο 1970, ISBN 0-269-02686-X. Reynolds, Jonathan McKean (2001). Maekawa Kunio and the Emergence of Japanese Modernist Architecture. London: University of California Press. ISBN 0-520-21495-1. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kenzo Tange στο Wikimedia Commons