Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ

Ο Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ (*19 Μαΐου 1930 στο Παρίσι - + 20 Μαΐου 2006 στο Βοντρικούρ του νομού Σομ) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και πολιτιστικός ακόλουθος. Το πλήρες του όνομα ήταν Ζαν-Λουί υποκόμης του Μπρετιζέλ Ραμπύρ (Jean-Louis Vicomte de Bretizel Rambures).

 Γονείς του ήταν η Βραζιλιανή Λουσίλ Καλογκερά (Lucille Calogera) και ο Πικαρδός κόμης Βερνάρδος ντε Μπρετιζέλ Ραμπύρ (Bernard de Bretizel Rambures). Όχι μόνο έμαθε τις γλώσσες των γονέων του, πορτογαλικά και γαλλικά, αλλά κι εξοικειώθηκε από νωρίς με την γερμανική γλώσσα και τη λογοτεχνία, μεταφράσεις της οποίας επρόκειτο αργότερα να παρουσιάσει με μεγάλη επιτυχία. Παρακολούθησε σχολικά μαθήματα στην Τουλούζη και στο Παρίσι, σπούδασε στα πανεπιστήμια του Παρισιού και του Τύμπιγκεν και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με πτυχία του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, της Νομικής και Γερμανικών Σπουδών. Το 1958 άρχισε να εργάζεται για το μηνιαίο περιοδικό Realites συντάσσοντας πορτραίτα καλλιτεχνών, π.χ. του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, του Καρλχάϊντς Στοκχάουζεν, του Λουκίνο Βισκόντι κ.ά. Από το 1968 έγραφε στο καλλιτεχνικό περιοδικό Connaissances des Artes, στο Express και στην Λε Μοντ, η οποία δημοσίευε άρθρα του επί 25 έτη. Εκείνο που τον ενδιέφερε ιδιαίτερα ήταν ο τρόπος με τον οποίο εργάζονται οι συγγραφείς και δημιουργείται το λογοτεχνικό κείμενο. Ήλθε έτσι σε επικοινωνία με πολυάριθμους, διαφορετικούς μεταξύ τους δημιουργούς της εποχής του όπως οι Ρολάν Μπαρτ, Ζυλιέν Γκρακ, Ζαν-Μαρί Γκυστάβ λε Κλεζιό, Ελέν Σιζού,Χέρτα Μύλερ, Ερνστ Γιούνγκερ, Τόμας Μπέρνχαρντ, Γκίντερ Γκρας, Χάινριχ Μπελ και πολλοί άλλοι, οι οποίοι απάντησαν στα ερωτήματά του και δέχθηκαν να συνομιλήσουν μαζί του. Από τις έρευνές του αυτές προέκυψε το κύριο έργο του "Comment travaillent Ies ecrivains" (Πώς εργάζονται οι συγγραφείς, εκδ. Flammarion, Παρίσι 1978), το οποίο περιέχει συνομιλίες με εικοσιπέντε συγγραφείς. Μεταφράστηκε στα ιαπωνικά και κυκλοφόρησε το 1979 στο Τόκιο (Chuokoron-sha, Inc. Tokyo). Από την αρχή της δεκαετίας του 70 ο Ραμπυρέ ήταν, ακόμη, πολιτιστικός ακόλουθος της χώρας του στην Βόννη και από το 1975 ήταν στέλεχος της Διευθύνσεως Πολιτιστικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας. Από το 1987 έως το 1995 ήταν διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου στο Σααρμπρύκεν πρώτα και μετά στην Φραγκφούρτη. Απέκτησε φήμη και ως μεταφραστής, και μάλιστα είναι αυτός που έκανε γνωστόν στο γαλλικό κοινό τον Πάουλ Νίτσον. Ο Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ αναγορεύθηκε Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων και τιμήθηκκε με τον Μεγαλόσταυρο Πρώτης Τάξεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Comment travaillent Ies ecrivains (Πώς εργάζονται οι συγγραφείς, εκδ. Flammarion, Παρίσι 1978). Jean-Louis de Rambures - Article publié le 31 Mai 2006 Par Nicole Zand - Source : LE MONDE - Taille de l'article : 267 motsExtrait : Traducteur, critique, et grand connaisseur de la littérature allemande. JEAN-LOUIS DE RAMBURES, spécialiste de la littérature allemande, traducteur et critique, qui collabora pendant près de vingt-cinq ans au « Monde des livres », est mort dimanche 21 mai. Il a été enterré mardi 23 mai, à Vaudricourt (Somme). Né en 1930 à Paris, fils d'un vicomte picard et d'une Brésilienne qui le fit élever par une gouvernante allemande, tel un personnage de Thomas Mann, bilingue de naissance, il s'évada bientôt dans l'écriture des autres, passionné par le métier des écrivains, la structure de leur style et les diverses conceptions de la traduction. lemonde.fr Archiv φωτογραφία-πορτραίτο Ш Πορτραίτο του Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ Щ - Βιβλιογραφία των μεταφρασμένων από τον Ζαν-Λουί ντε Ραμπύρ έργων του Π. Νίτσον Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jean-Louis de Rambures στο Wikimedia Commons