Under the Bridge

Το Under the Bridge είναι το τρίτο single του πέμπτου άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, Blood Sugar Sex Magik. Κυκλοφόρησε στις 10 Μαρτίου του 1992. Ο τραγουδιστής Anthony Kiedis έγραψε τους στίχους για να εκφράσουν το συναίσθημα της μοναξιάς και της απογοήτευσης, και να προβληματιστούν σχετικά με τα ναρκωτικά και τις επιπτώσεις τους στη ζωή του. Ο Kiedis αρχικά δεν αισθανόταν ότι το "Under the Bridge" θα ταίριαζε στο ρεπερτόριο των Chili Peppers και ήταν απρόθυμος να το δείξει στους συντρόφους του, μέχρι που ο παραγωγός Rick Rubin τον εκλιπάρησε να το κάνει. Η υπόλοιπη μπάντα ήταν δεκτική στους στίχους και έγραψε τη μουσική. Το τραγούδι έγινε μια μεγάλη εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στον αριθμό δύο στο Billboard Hot 100 . Αργότερα μέσα στη χρονιά ανακηρύχθηκε πλατινένιο από την RIAA . Η επιτυχία του single του διευρύνθηκε με την κυκλοφορία του βίντεο κλιπ , το οποίο συχνά παίζεται στα τηλεοπτικά κανάλια μουσικής. Το βίντεο κέρδισε το «Viewer's Choice Award" και το "Video Breakthrough" στα 1992 MTV Video Music Awards . Το "Under the Bridge" επέτρεψε στους Red Hot Chili Peppers να εισέλθουν στο mainstream. Ο David Fricke του Rolling Stone είπε ότι το τραγούδι "κλώτσησε απροσδόκητα το συγκρότημα μέσα στο Top 10" , ενώ ο Philip Booth των The Tampa Tribune σχολίασε ότι ήταν ένα «όμορφο, κυματιστό, [και] πανταχού παρών single». Η επιτυχία του οδήγησε εν μέρει στην αποχώρηση του κιθαρίστα Τζον Φρουσιάντε, που προτιμούσε το συγκρότημα να παραμείνει underground. Το τραγούδι έχει γίνει πηγή έμπνευσης για άλλους καλλιτέχνες, και παραμένει ένα θεμελιώδες συστατικό του εναλλακτικής rock κινήματος από τις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

 Κατά τη διάρκεια της παραγωγής του Blood Sugar Sex Magik ο παραγωγός Rick Rubin επισκεπτόταν συστηματικά τον τραγουδιστή Anthony Kiedis για να αναθεωρήσει το νέο του έργο. Βρήκε ένα ποίημα ονόματι "Under the Bridge" καθώς ξεφύλλιζε το σημειωματάριο του Kiedis και του άρεσαν οι σπαραχτικοί στίχοι. Ο Rubin πρότεινε στον Kiedis να το δείξει στους συναδέλφους του: "Πίστευα ότι ήταν όμορφο". Είπα "Πρέπει να το κάνουμε". Ο Kiedis ήταν απρόθυμος αφού πίστευε ότι το ποίημα ήταν πολύ συναισθηματικό και δεν ταίριαζε στο στιλ της μπάντας. Αφού τραγούδησε το ποίημα στους Φρουσιάντε και Flea, ο Kiedis θυμάται ότι "σηκώθηκαν και πήγαν στα όργανά τους και βρήκαν το ρυθμό που θα του ταίριαζε". Ο Frusciante διάλεξε τις συγχορδίες που πίστευε ότι θα ταίριαζε στην καταθλιπτική φύση του τραγουδιού "το μυαλό μου ερμήνευσε ότι αφού το τραγούδι είναι λυπηρό θα ταίριαζαν χαρούμενες συγχορδίες". Για μερικές μέρες ο Frusciante και ο Kiedis δούλεψαν το τραγούδι, και έγινε ένα από τα λίγα που γράφτηκαν πριν την εγκατάσταση της μπάντας στη The Mansion οπού ηχογράφησαν το άλμπουμ. Αφού το τραγούδι ηχογραφήθηκε, ο Rubin αισθάνθηκε ότι θα ταίριαζε στο επικό outro μια χορωδία. Έτσι ο Frusciante κάλεσε τη μητέρα του, Gail, και τις φίλες της, και όλες μαζί το ερμήνευσαν. Το τραγούδι αναφέρεται στη μοναξιά που ένιωθε ο Kiedis, όταν ο Flea και ο Φρουσιάντε έκαναν χρήση μαριχουάνας και τον αγνοούσαν. "Η αίσθηση της απώλειας του Τζον σε συνδυασμό με τη μοναξιά πυροδότησαν μνήμες από την εποχή που ζούσα με την Ione. Σκέφτηκα ότι είχα εκείνο το όμορφο, αγγελικό κορίτσι που ήταν πρόθυμο να μου δώσει όλη την αγάπη του και εγώ, αντί να τη δεχτώ, αλήτευα στο κέντρο με γαμημένους γκάνγκστερ, σουτάροντας speedballs κάτω από μια γέφυρα. Είχα την αίσθηση πως ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου είχε πάει στράφι..." (Από το Κάτω από τη γέφυρα, Εκδόσεις SONIK) CD Single (1992): 7", cassette (1992): 12" (1992): UK CD1 (1994): UK CD2 (1994): 7", Vinyl (1992): 7" Blue Vinyl (1994):