Σκάρμπορο (Τορόντο)

Σκάρμπορο (αγγλικά: Scarborough, /ˈskɑrbʌroʊ/, Απογραφή του 2011: 625.698) είναι μια διοικητική περιφέρεια και πρώην δήμος στο Τορόντο, του Οντάριο, στον Καναδά. Βρίσκεται στην κορυφή των απόκρημνων βράχων του Σκάρμπορο (Scarborough Bluffs) και καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της πόλης. Το Σκάρμπορο βρίσκεται στα σύνορα της λεωφόρου Βικτώρια Πάρκ (Victoria Park) στα δυτικά, της λεωφόρου Στήλς (Steeles) στα βόρεια, του ποταμού Rouge και της πόλης Πίκερινγκ (Pickering) προς τα ανατολικά και της λίμνης Οντάριο στα νότια. Συνορεύει με το Παλιό Τορόντο, την Ανατολική Υόρκη και τη Βόρεια Υόρκη στα δυτικά και με την πόλη Μάρκαμ (Markham) στο βορρά. Το Σκάρμπορο πήρε το όνομά του από την αγγλική πόλη Σκάρμπορο, στο Βόρειο Γιορκσάιρ. Αφού εγκαταστάθηκαν Ευρωπαίοι στη δεκαετία του 1790, το Σκάρμπορο αναπτύχθηκε από μια σύμπραξη από μικρά αγροτικά χωριά και αγροκτήματα για να γίνει πλήρως αστικοποιημένο με μια διαφορετική πολιτιστική κοινότητα. Ενσωματώθηκε το 1850 ως δήμος, και το Σκάρμπορο έγινε μέλος του μητροπολιτικού Τορόντου το 1953 και ανασυστάθηκε ως δήμος το 1967. Το Σκάρμπορο αναπτύχθηκε γρήγορα ως προάστιο του Παλαιού Τορόντου κατά την επόμενη δεκαετία και έγινε πόλη το 1983. Το 1998, το Σκάρμπορο και το υπόλοιπο μητροπολιτικό Τορόντο συγχωνεύθηκαν στην σημερινή πόλη του Τορόντο. Το Σκάρμπορο είναι μια διοικητική περιοχή του Τορόντο και έχει δικό του κοινοτικό συμβούλιο. Το Αστικό Κέντρο Σκάρμπορο, που ήταν το πρώην Δημαρχείο, χρησιμοποιείται ακόμα από την τοπική κυβέρνηση του Τορόντο. Το Σκάρμπορο είναι ένας δημοφιλής προορισμός για διαμονή νέων μεταναστών στον Καναδά. Ως εκ τούτου, είναι μια από τις πιο ποικίλες και πολυπολιτισμικές περιοχές στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο, που φιλοξενεί διάφορες θρησκευτικές ομάδες και χώρους λατρείας. Περιλαμβάνει μερικά από τα δημοφιλή φυσικά ορόσημα του Τορόντο, όπως ο ζωολογικός κήπος του Τορόντο και το πάρκο Rouge. Η βορειοανατολική γωνία του Σκάρμπορο είναι σε μεγάλο βαθμό αγροτική, με μερικές από τις τελευταίες γεωργικές εκμεταλλεύσεις του Τορόντο, με αποτέλεσμα η φήμη του Σκάρμπορο να είναι πιο πράσινη από οποιοδήποτε άλλο μέρος του Τορόντο.

 Η περιοχή πήρε το όνομά της από το Scarborough στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Elizabeth Simcoe , τη σύζυγο του John Graves Simcoe, του πρώτου υποδιοικητή του Άνω Καναδά. Τα απόκρημνα βράχια κατά μήκος των ακτών της λίμνης Οντάριο του Σκάρμπορο της υπενθύμισαν τα ασβεστολιθικά βράχια στο Σκάρμπορο της Αγγλίας. Στις 4 Αυγούστου 1793 έγραψε στο ημερολόγιό της: "Η ακτή είναι εξαιρετικά τολμηρή και έχει την εμφάνιση κιμωλίων, αλλά πιστεύω ότι είναι μόνο λευκή άμμος. Φάνηκαν τόσο καλά που μιλήσαμε για την οικοδόμηση μιας θερινής κατοικίας εκεί και την αποκαλούμε Σκάρμπορο. " Πριν από αυτό, η περιοχή ονομάστηκε Γλασκόβη, όπως και η πόλη της Σκωτίας. Το Σκάρμπορο έχει αποκτήσει πολλά ψευδώνυμα. Το πιο δημοφιλές είναι το Σκαρμπερία, μία σύνθεση του Σκάρμπορο και του Σιβηρία, κάνωντας μια αναφορά στην φαινομενικά μακρινή ανατολική του θέση από το κέντρο του Τορόντο και την προφανή έλλειψη αξιοσημείωτων αξιοθέατων. Η λέξη ξεκίνησε κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1960 και από τότε εξακολουθεί να αποτελεί πηγή διαμάχης. Τον Μάιο του 1988, ο Joyce Trimmer, ο οποίος έκανε εκστρατεία για να βγεί δήμαρχος της πόλης του Σκάρμπορο, δήλωσε: "Η πόλη του Σκάρμπορο χρειάζεται ισχυρή ηγεσία εάν πρόκειται να αποτινάξει την εικόνα της "Σκαρμπερία". Το Σκάρμπορο έχει αποκτήσει επίσης ψευδώνυμα που σχετίζονται με την ποικιλομορφία του. Αυτά τα ψευδώνυμα χρησιμοποιούν συνήθως το πρόθεμα "Σκάρ" και μια κατάληξη που προέρχεται από το όνομα μιας περιοχής, έθνους ή εθνικότητας. για παράδειγμα, "Σκόμπτον" ή "Σκάρλεμ", υπογραμμίζοντας το Κόμπτον (Compton) και το Χάρλεμ (Harlem) αντίστοιχα. Οι πρώτες γνωστές αποδείξεις ύπαρξης ανθρώπων στο Σκάρμπορο προέρχονται από τον αρχαιολογικό χώρο στο Φένγουντ Χάιτς (Fenwood Heights), που χρονολογείται από το 8000 π.Χ. Η περιοχή περιέχει τα ερείπια ενός καταυλισμού νομαδικών κυνηγών και βοσκοτόπων και δεν υπάρχουν αποδείξεις μόνιμων εποίκων. Τον 17ο αιώνα, η περιοχή κατοικήθηκε από τους ινδιάνους Σενέκα (Seneca) στο χωριό Ganatsekwyagon οποίοι αργότερα εκτοπίστηκαν από τους ινδιάνους Μισσισάγκα (Missisauga) και οι οποίοι εκτοπίστηκαν από τους εποίκους που άρχισαν να φθάνουν στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι πρώτοι άποικοι ήταν ο Ντέιβιντ και ο Αντρέι Τόμσον. Ήταν λιθοξόοι που εργάζονταν στα πρώτα κτίρια του κοινοβουλίου για την Υόρκη. Καθένας του έχτισε μύλο. Αυτή η δραστηριότητα οδήγησε στη δημιουργία ενός μικρού χωριού γνωστού ως Τόμσον Σέτλμεντ (Thomson Settlement ). Το πρώτο ταχυδρομείο άνοιξε το 1832, στο χωριό Σκάρμπορο. Κατά τη διάρκεια του πρώιμου βίου του Άνω Καναδά , η τοπική διοίκηση και η δικαιοσύνη διοικούνταν από την αποικιακή κυβέρνηση. Από το 1792 έως το 1841, οι δικαστές διορίστηκαν από τα Επαρχιακά Συμβούλια. Υπήρχαν τέσσερις συνοικίες στην αποικία της οποίας ο Σκάρμπορο ήταν μέρος της Επαρχιακής Περιφέρειας. Εν μέρει λόγω μιας πολιτικής αναδιοργάνωσης που ήταν αποτέλεσμα της Έκθεσης Durham, το Σκάρμπορο κέρδισε εκλεγμένη αντιπροσωπεία στο Τοπικό Συμβούλιο. Το Σκάρμπορο εκλέγει δύο συμβούλους. Το 1850, το Σκάρμπορο ενσωματώθηκε ως κοινότητα. Μετά την ενσωμάτωση, το Σκάρμπορο διοικείται από τον επικεφαλής του συμβουλίου, τον αναπληρωτή και τρεις συμβούλους που εκλέγονται σε ετήσια βάση. Αρχικά το συμβούλιο συναντήθηκε στο χωριό Γόμπερν (Woburn) αλλά μεταφέρθηκε στο Μπίρτσκλιφ (Birchcliff) το 1922, όπου βρισκόταν τότε ο μεγαλύτερος πληθυσμός. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης η τοπική κυβέρνηση ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Οντάριο ενέκρινε και όρισε μια επιτροπή εποπτείας η οποία εμπόδισε την κατάρρευση της τοπικής κυβέρνησης. Η επέκταση του Τορόντο στα ανατολικά, τον 19ο αιώνα, οδήγησε στην ανάπτυξη οικιστικών αποθεμάτων κατά μήκος των διαδρόμων Κίνγκστον (Kingston Road) και Ντάνφορθ (Danforth Road) στο Σκάρμπορο. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία διαμετακομιστικής γραμμής διέλευσης. Το 1893, το Τορόντο και η Scarboro Electric Railway, Light and Power Company κατασκεύασαν μια μονή γραμμή ηλεκτρικού σιδηρόδρομου, κατά μήκος της οδού Κίνγκστον στο Μπλαντάιρ (Blantyre). Κατά τα επόμενα 13 χρόνια αυτό επεκτάθηκε στο West Hill . Το 1904, η γραμμή έγινε το τμήμα Σκάρμπορο του Τορόντο και του σιδηροδρόμου York Radial. Η υπηρεσία συνεχίστηκε κατά μήκος αυτής της γραμμής μέχρι το 1936, όταν αντικαταστάθηκε από το λεωφορείο. Καθώς η αστική περιοχή εξακολούθησε να επεκτείνεται, μεγάλο μέρος του αγροτικού Σκάρμπορο μετατράπηκε σε προαστιακή ανάπτυξη στο τελευταίο τρίτο του 20ου αιώνα. Στις αρχές του 21ου αιώνα, η ανάπτυξη σημειώθηκε κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου 401 στο βόρειο άκρο του σταθμού Σκάρμπορο του RT. Τα έργα υψηλής ανάπτυξης του συγκροτήματος κατοικιών έχουν αυξήσει την πυκνότητα κατοικιών γύρω από το κέντρο της πόλης του Σκάρμπορο. Στις 15 Απριλίου 1953, το Σκάρμπορο συγκαταλέγεται στο μητροπολιτικό Τορόντο, με ένα νέο ανώτερο επίπεδο δημοτικής κυβέρνησης που έχει δικαιοδοσία για περιφερειακές υπηρεσίες όπως αρτηριακές οδούς και υπηρεσίες διαμετακόμισης, αστυνομίας και ασθενοφόρων, ενώ οι υπηρεσίες πυρόσβεσης παρέμειναν ξεχωριστές. Το Σκάρμπορο διατήρησε το τοπικό συμβούλιο του, αλλά κέρδισε εκπροσώπηση σε νέο συμβούλιο του Μητροπολιτικού δήμου. Το νέο συμβούλιο είχε 24 μέλη, 12 από την παλιά πόλη Τορόντο και 12 από τους προαστιακούς δήμους. Το συμβούλιο δεν εκλέχθηκε άμεσα, αλλά αποτελούταν από μέλη των τοπικών συμβουλίων. Η συνεισφορά του Σκάρμπορο ήταν ο πρόεδρος του συμβουλίου που τότε ήταν ο Oliver Crockford. Το 1967, το Σκάρμπορο ενσωματώθηκε ως δήμος. Ο πρόεδρος του συμβουλίου αντικαταστάθηκε με δήμαρχο. Ο Άλμπερτ Κάμπελ, που ήταν προεδρος συμβουλίου από το 1957, έγινε ο πρώτος δήμαρχος του Σκάρμπορο. Το δημοτικό συμβούλιο του νέου συμβουλίου αποτελούνταν από τον δήμαρχο και τέσσερα μέλη του συμβουλίου ελέγχου (που λειτουργούσε ως εκτελεστική επιτροπή). Υπήρχαν επίσης δέκα μέλη. Ο δήμαρχος και οι ελεγκτές καθόρισαν επίσης το μητροπολιτικό Συμβούλιο. Το 1973, το Σκάρμπορο αυξήθηκε σε μέγεθος όταν η περιοχή West Rouge, πρώην Township of Pickering, μεταφέρθηκε σε αυτήν με τη δημιουργία του Περιφερειακού Δήμου Durham. Το καθεστώς του δήμου άλλαξε σε πόλη το 1983. Ο αριθμός των δημοτικών συμβούλων αυξήθηκε σε 14 και η θητεία τους παρατάθηκε σε τρία έτη από δύο. Το 1988, υπήρξε αναδιοργάνωση. Το διοικητικό συμβούλιο καταργήθηκε. Δημιουργήθηκαν έξι επιπλέον θέσεις του συμβουλίου και αυτοί εκλέχθηκαν χωριστά για πρώτη φορά. Το συμβούλιο του Σκάρμπορο απαρτιζόταν από έναν δήμαρχο, 14 τοπικούς συμβούλους και έξι συμβούλους του μετρό. Το 1998, το Σκάρμπορο συγχωνεύθηκε με τη Βόρεια Υόρκη, το Etobicoke, την Υόρκη, την Ανατολική Υόρκη και την παλιά πόλη του Τορόντο για να γίνει η νέα πόλη του Τορόντο. Το οικόσημο του Σκάρμπορο υιοθετήθηκε από το Σκάρμπορο, του Οντάριο, όταν έγινε πόλη στις 29 Ιουνίου 1983. Έγκριση εκδόθηκε από την καναδική εραλδική αρχή την 1η Φεβρουαρίου 1996. Ρητό Η οικία πάνω από τα τους απόκρημνους βράχους Τα σύνορα του Σκάρμπορο βρίσκονται μεταξύ των Victoria Park Avenue ( North York, East York και παλιό Τορόντο ) προς τα δυτικά, το River Rouge, το Μικρό Rouge Creek και το Σκάρμπορο- Pickering προς τα ανατολικά, Λεωφόρος Steeles ( Markham ) προς τα βόρεια , και τη λίμνη Οντάριο στα νότια. Το Scarborough είναι το σπίτι ενός γήινου σχηματισμού γκρεμού γνωστού ως Σκάρμπορο Bluffs. Τα απόκρημνα βράχια βρίσκονται κατά μήκος της όχθης της λίμνης Οντάριο, εκτείνονται περίπου14χλμ, και φτάνουν σε ύψος περισσότερο από 60 μέτρα σε μερικά σημεία. Είναι μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου σχηματισμού γνωστού ως Iroquois Shoreline, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται κάπως πιο εσωτερικά. Η ακτή Iroquois σηματοδοτεί την έκταση μιας προϊστορικής λίμνης, της παγετώδους λίμνης Iroquois , της οποίας το επίπεδο ήταν αρκετά υψηλότερο από τη σημερινή λίμνη Οντάριο. Συρρικνώθηκε σε μέγεθος στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων . Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του Σκάρμπορο αποτελείται από μετανάστες και απογόνους μεταναστών που έχουν φθάσει τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Το 2006, το 57% των κατοίκων ήταν αλλοδαποί. Οι ορατές μειονότητες αποτελούν το 67,4% του πληθυσμού. Ο πληθυσμός είναι 22.0% Νότιοασιάτες, 19.5% Κινέζοι, 10.3% έγχρωμοι και 6.5% Φιλιππινέζοι. Οι υπόλοιπες ορατές μειονοτικές ομάδες αντιπροσώπευαν καθε μία λιγότερο από το 2% του πληθυσμού. Ο πληθυσμός των μεταναστών έχει δημιουργήσει ζωντανές πολυπολιτισμικές τοποθεσίες σε διάφορες περιοχές του Scarborough. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα μεταξύ τους είναι η μεγάλη συγκέντρωση κινεζικών επιχειρήσεων και εστιατορίων στη γειτονιά Agincourt . Πολλές από τις κύριες αρτηρίες του Σκάρμπορο, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων Kingston Road, Eglinton Avenue East και Lawrence Avenue East, διαθέτουν καραϊβικά, κινεζικά, αφρικανικά και ινδικά εστιατόρια και καταστήματα, καθώς και επιχειρήσεις που εκπροσωπούν τις άλλες εθνικές ομάδες στην περιοχή. Το Σκάρμπορο έχει επίσης τη μεγαλύτερη συγκέντρωση των Ταμίλ της Σρι Λάνκα έξω από τη Σρι Λάνκα. Όσον αφορά τη θρησκεία, σύμφωνα με την Εθνική Έρευνα Νοικοκυριών του 2011, υπάρχουν 280.330 χριστιανοί (49,1%), 75.325 Ινδουιστές (13,1%) και 60.425 μουσουλμάνοι (10,5%) που διαμένουν στο Σκάρμπορο. Η πλειοψηφία του πληθυσμού του Σκάρμπορο είναι μεταξύ 25 και 64 ετών. Το 52% βρίσκεται σε αυτή την "εργάσιμη ηλικία" κατά τη διάρκεια της τελευταίας μεγάλης έρευνας, όπου το 21% του πληθυσμού του Scarborough ήταν 14 χρονών ή νεότεροι, το 15% ήταν μεταξύ 15 και 24, ενώ ηλικιωμένοι ηλικίας 65+ το υπόλοιπο 12%. Όπως και ο υπόλοιπος Καναδάς, ο πληθυσμός του Σκάρμπορο γερνάει. Προβλέπεται ότι το 30% περίπου των κατοίκων του Σκάρμπορο θα είναι ηλικιωμένοι έως το 2041. Αυτό κάνει το Σκάρμπορο μια δημοφιλή τοποθεσία για τις κοινότητες συνταξιοδότησης, η οποία προσελκύει περισσότερους ηλικιωμένους στην περιοχή δημιουργώντας μια κατάσταση κατά την οποία οι δύο μεγαλύτερες σε δημογραφικά στοιχεία ηλικίες στο Σκάρμπορο θα είναι άνω των 55 και κάτω των 25 ετών Οι μακροπρόθεσμες τάσεις δείχνουν ότι ο Scarborough είναι λιγότερο επιρρεπής σε βίαιο έγκλημα από ό, τι το υπόλοιπο Τορόντο. Από το 1997 έως το 2006, το ποσοστό του βίαιου εγκλήματος που διαπράχθηκε στο Σκάρμπορο ήταν κατά μέσο όρο 20,4% παρά το γεγονός ότι κατά το διάστημα αυτό ανερχόταν κατά μέσο όρο στο 23,6% του συνολικού πληθυσμού της πόλης. Τα ποσοστά δολοφονιών για το Σκάρμπορο και το Τορόντο δεν δείχνουν ιδιαίτερη τάση. Από το 1997 έως το 2006, ο λόγος των δολοφονιών στο Σκάρμπορο σε σύγκριση με το υπόλοιπο Τορόντο κυμάνθηκε από χαμηλό 8,8% έως υψηλό 32,2%. Σύμφωνα με τον πρώην αρχηγό αστυνομίας του Τορόντο Μπιλ Μπλερ , "[το τμήμα 42 τμήμα είναι] το ασφαλέστερο τμήμα στην πόλη"! αυτό το τμήμα περιλαμβάνει το βόρειο Σκάρμπορο. Το ασφαλέστερο μέρος του Τορόντο είναι βόρεια του Σκάρμπορο από την Victoria Park Ave. στο σύνορο του Pickering, βόρεια του αυτοκινητόδρομου 401. Σύμφωνα με τον κατάλογο των μεγαλύτερων εμπορικών κέντρων στον Καναδά, το κέντρο της πόλης του Σκάρμπορο είναι το δέκατο μεγαλύτερο στη χώρα και το τέταρτο μεγαλύτερο στο GTA. Βρίσκεται δίπλα στο Civic Center Scarborough, στην πλατεία Albert Campbell και στο Consilium Place. Αυτή η περιοχή αναπτύχθηκε ως κέντρο της πόλης κάτω από την παλιά πόλη της κυβέρνησης του Scarborough. Το Walk of Fame του Scarborough βρίσκεται επίσης στο Κέντρο της Πόλης, αποτελούμενο από πλάκες που είναι ενσωματωμένες στο πάτωμα για να τιμήσουν τους αξιοσημείωτους κατοίκους, παρελθόντες και τρέχοντες. Το 1974, ο ζωολογικός κήπος του Τορόντο μεταφέρθηκε από την αρχική του θέση στο κέντρο της πόλης μέχρι την σημερινή του θέση στην κοιλάδα του ποταμού Rouge. Η νέα τοποθεσία επέτρεψε στον ζωολογικό κήπο να αυξήσει τη συνολική έκταση. Ο ζωολογικός κήπος μετατράπηκε εκείνη την εποχή από ζωολογικό κήπο του 19ου αιώνα με λίγα ζώα που ήταν στενά πίσω από σιδερένιες ράβδους σε ζωολογικό κήπο, όπου χώρος παρέχεται σε ζώα και η ρύθμιση προσπάθησε να αντιγράψει τα φυσικά περιβάλλοντα των ζώων. Το Σκάρμπορο είναι ένας από τους κυριότερους προορισμούς για τους Ταμίλ της Σρι Λάνκα στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο, οι οποίοι ήρθαν από τη Σρι Λάνκα κατά τον εμφύλιο πόλεμο. Οι προσπάθειες για την ενσωμάτωση της κουλτούρας του Σρι Λάνκα Ταμίλ περιλαμβάνουν τη δημιουργία διαπολιτισμικών και διακρατικών συμμαχιών και την οικοδόμηση πολλών σχολών του Ταμίλ σε ολόκληρη την GTA. Το Scarborough φιλοξενεί αρκετούς τοπικούς οργανισμούς τέχνης. Το παγκόσμιο φεστιβάλ κινηματογράφου Scarborough είναι μια ετήσια γιορτή πολυπολιτισμικών ταινιών που πραγματοποιείται κάθε πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου. Το Μουσικό Θέατρο του Σκάρμπορο, οι παίκτες Σκάρμπορο και το Guild Theater του Σκάρμπορο εργάζονται μαζί με το όνομα Theatre Σκάρμπορο. Η χορωδιακή κοινωνία του Σκάρμπορο εκτελεί μία συναυλία μουσικής και μια χριστουγεννιάτικη συναυλία κάθε χρόνο. Το Σκάρμπορο βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της γραμμής 2 - Bloor-Danforth του συστήματος του Μετρό του Τορόντο. Υπάρχουν τρεις σταθμοί μετρό στο Scarborough: Victoria Park , Warden , και Kennedy . Ξεκινώντας από το σταθμό Kennedy, η Γραμμή 3 του Σκάρμπορο , επίσης γνωστή ως RT Σκάρμπορο, εκτείνεται βόρεια και ανατολικά προς το κέντρο της πόλης Scarborough. Τρέχει στην τάξη για δύο στάσεις μέχρι την Ellesmere Road όπου καθίσταται ανυψωμένη μέχρι να φτάσει στο τέλος της στην McCowan Road. Η τροφοδοσία των σταθμών ταχείας διέλευσης είναι οι εκτεταμένες διαδρομές λεωφορείων που λειτουργούν από την Επιτροπή Διαμετακόμισης του Τορόντο (TTC) στο Σκάρμπορο. Η Metrolinx σχεδιάζει επέκταση της Γραμμής 2 στο Scarborough City Center και το κλείσιμο της Γραμμής 3 λόγω της γήρανσης της υποδομής. Η Γραμμή 5 Eglinton είναι μια ελαφρά σιδηροδρομική γραμμή υπό κατασκευή, η οποία θα έχει το ανατολικό άκρο της στο σταθμό Kennedy. Δύο σιδηροδρομικές γραμμές που εκτελούν δρομολόγια από το GO Transit περνούν από το Σκάρμπορο και συνδέονται με επτά σταθμούς. Η γραμμή Lakeshore East εκτείνεται κατά μήκος του νότιου άκρου της περιοχής, ενώ η γραμμή Stouffville εκτείνεται από βορρά σε νότο στο δυτικό άκρο του Σκάρμπορο. Το GO Transit διαθέτει επίσης μερικά τερματικά λεωφορείων και στάσεις στο Σκάρμπορο. Οι αρτηριακοί δρόμοι του Σκάρμπορο ήταν τοποθετημένοι σε ένα σύστημα πλέγματος βορρά-νότου και ανατολής-δύσης. Ο δρόμος Kingston Road και ο δρόμος Danforth Road δημιουργήθηκαν πριν από την έναρξη του δήμου, και οι δύο διατρέχουν διαγώνια σε νοτιοδυτική-βορειοανατολική κατεύθυνση κατά μήκος του νότιου άκρου του Σκάρμπορο. Από τα βόρεια προς τα νότια, οι μεγάλοι αρτηριακοί δρόμοι Ανατολής-Δύσης είναι η λεωφόρος Steeles, η λεωφόρος Finch, η λεωφόρος Sheppard, η οδός Ellesmere, η λεωφόρος Lawrence, η λεωφόρος Eglinton και η λεωφόρος St. Clair. Από τα δυτικά προς τα ανατολικά, οι μεγάλες Βορρά-Νότου οδικές αρτηρίες είναιοι Λεωφόροι Victoria Park, Pharmacy, Warden, και οι οδοί Birchmount, Kennedy, τη λεωφόρο Midland, Brimley, McCowan, Bellamy North, Markham , Neilson, Λεωφόρος Morningside, Meadowvale και Port Union. Κατάλογος των δημάρχων του Σκάρμπορο, Οντάριο Συμβούλιο Ελέγχου Scarborough Λίστα των γειτονιών στο Scarborough McClure ραδιενεργό σημείο Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Scarborough, Toronto από τα Βικιταξίδια Scarborough Ιστορική Εταιρεία και Αρχεία Scarborough Τμήμα Scarborough των αρχείων του Τορόντο Scarborough Walk of Fame