IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Dynatron (μουσικός παραγωγός)

Ο Jeppe Hasseriis, γεννημένος στις 26 Δεκεμβρίου 1980, γνωστός με το ψευδώνυμο Dynatron, είναι Δανός παραγωγός ηλεκτρονικής και synthwave μουσικής. Ξεκίνησε το 2012, και εμπνεύστηκε από ταινίες όπως το Άλιεν και το Blade Runner, τον Ζαν Μισέλ Ζαρ, την μουσική του '80 και την επιστημονική φαντασία.

 To φθινόπωρο του 2012 κυκλοφόρησε τα πρώτα του κομμάτια στο Soundcloud. Το πρώτο EP που κυκλοφόρησε ήταν στις 8 Σεπτεμβρίου με τίτλο Fireburner. Αργότερα στις 22 Νοεμβρίου, κυκλοφόρησε και το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Escape Velocity με την δισκογραφική εταιρεία Aphasia Records. Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο EP του με τίτλο Flashbacks. To 2014 στο σάουντρακ της ταινίας Cold in July χρησιμοποιήθηκε το κομμάτι "Cosmo Black" από το πρώτο EP. Στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους κυκλοφόρησε το Throttle Up με την δισκογραφική εταιρεία Rad Rush Records. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο Aeternus με την Aphasia Records. To άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές από του κριτικούς και τους φαν. Το YouTube και η δισκογραφική εταιρεία NewRetroWave, της οποίας σκοπός είναι η ανάδειξη και η προώθηση των καλύτερων καλλιτεχνών της synthwave, το σχολίασαν ως "τελειομανές", "αριστούργημα" και "κινηματογραφικό".Το 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την φινλανδική δισκογραφική εταιρεία Blood Music, η οποία κυκλοφορεί και έργα γνωστών δημιουργών του είδους όπως ο Perturbator, ο Dan Terminus και ο GosT. Το ίδιο έτος, έκανε και τις πρώτες του ζωντανές εμφανίσεις στη Γαλλία, τη Φινλανδία και την Ουγγαρία. Στις 4 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε και το τέταρτο EP του με τίτλο The Rigel Axiom από την Blood Music. Στις 20 Δεκεμβρίου κυκλοφόρησε και δύο συλλογές με τίτλο The Legacy Collection, Vol. I και The Legacy Collection, Vol. II από την Blood Music. Από τότε, ο Dynatron εργάζεται στο τρίτο του άλμπουμ ενώ κάνει και ζωντανές εμφανίσεις μαζί με καλλιτέχνες όπως ο College, η Christine και ο Daniel Deluxe
Ερεννία Ετρουσκίλλα

H Ερεννία Ετρουσκίλλα (λατιν. Herennia Etruscilla, άκμασε το 249-251) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Δέκιου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. To 251 έγινε αντιβασίλισσα για τον γιο της Οστιλιανό.

 Όπως οι περισσότερες Αυτοκράτειρες του 3ου αι. πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτήν. Ήταν μάλλον από μία συγκλητική οικογένεια. Θεωρείται, ότι οι πρόγονοί της ήταν εγκατεστημένοι στην Ετρουρία, χώρα των Ετρούσκων. Η Ερ. Ετρουσκίλλα παντρεύτηκε τον Δέκιο μάλλον πριν το 230 και απέκτησε τον τίτλο της Αυγούστας, όταν ο Δέκιος έγινε Αυτοκράτορας το 249. Έκαναν τον Ερέννιο Ετρούσκο και τον Οστιλιανό. Όταν το 251 στη μάχη του Άβριτου της Μοισίας ο Δέκιος και ο Ερ. Ετρούσκος ηττήθηκαν και φονεύθηκαν, έγινε αντιβασίλισσα κατά την ανηλικιότητα τού 13ετούς γιου της Οστιλιανού. Αυτός απεβίωσε από λοιμό (επιδημία πανώλης) το ίδιο έτος και έτσι έληξε η θητεία της ως αντιβασίλισσας. Όταν οι γιοί της απωλέσθηκαν, η Ερ. Ετρουσκίλλα περιέπεσε στην αφάνεια. Αν και οι γραπτές πηγές σπάνια τη μνημονεύουν, τα νομίσματα με το πορτραίτο της είναι πολλά και εύκολα να βρεθούν. Οι επιγραφές αυτών που κόπηκαν στη Ρώμη την αναφέρουν ως Herennia Etruscilla, αλλά τα χαλκάργυρα νομίσματα (billon) που κόπηκαν στην Αλεξάνδρεια την γράφουν ως Ερ[έννια] Κουπ[ρεσσένια] Αιτρουσκίλα. Το μεσαίο όνομα προέρχεται από το λατ. cupressus = αρχ. κυπάρισσος, κυπαρίσσι, το σύμβολο της Ήρας (Juno). Παντρεύτηκε τον Δέκιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα: Ερέννιος Ετρούσκος π. 227-251, συναυτοκράτορας των Ρωμαίων (251). Οστιλιανός απεβ. 251, Αυτοκράτορας μαζί με τον Τριβωνιανό Γάλλο (251).
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ

Το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ (αγγλικά: Basketball Champions League, BCL) είναι ευρωπαϊκή καλαθοσφαιρική διοργάνωση, με αρμόδια αρχή την FIBA και η οποία θεωρείται η δεύτερη σε τάξη ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση μαζί με το Γιουροκαπ μετά την Ευρωλίγκα. Η πρώτη διοργάνωση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2016.

 Τον Οκτώβριο του 2015 η FIBA προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης προτείνοντας μια νέα διοργάνωση με 16 ομάδες, με εγγυημένες 8 θέσεις σε διάφορες ομάδες. Όταν οι κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες αποφάσισαν να παραμείνουν στην Euroleague Basketball, η FIBA ανακοίνωσε μια νέα ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση όπου η πρόκριση θα καθορίζεται καθαρά με βάση την αθλητική αξία (κατάταξη στα εγχώρια πρωταθλήματα, κ.λ.π). Προκριματικά: Συμμετέχουν 56 ομάδες. Από αυτές θα προκριθούν οι 32 στην κανονική περίοδο. Στην κανονική περίοδο συμμετέχουν 32 ομάδες, χωρισμένες σε 8 ομίλους των τεσσάρων ομάδων, με τους πρώτους να προκρίνονται απευθείας στους “16” και τους δεύτερους και τους τρίτους κάθε ομίλου να δίνουν ματς τύπου play-in, για να βρεθούν στο Top-16. Tα play-in θα κριθούν σε σειρά των τριών νικών τον Ιανουάριο με 8 ομάδες να παίρνουν τη πρόκριση για τον επόμενο γύρο. Οι 16 ομάδες χωρίζονται σε 4 ομίλους των 4 ομάδων ο καθένας, με τα ματς να διεξάγονται από Γενάρη μέχρι Μάρτη. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου προκρίνονται στην οκτάδα του BCL. Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες θα δώσουν σειρά αγώνων (εντός και εκτός έδρας) και ο νικητής θα κρίνεται στις 3 νίκες. Οι τέσσερις που θα προκριθούν θα πάρουν μέρος στο Final Four. Χρηματικά έπαθλα Πρόκριση στην Κανονική διάρκεια: €50,000 Γύρος των 16: €70,000 Προημιτελικά: €100,000 Τέταρτη θέση: €140,000 Τρίτη θέση: € 200,000 Φιναλίστ: €400,000 Κυπελλούχος: €1,000,000 *Τις σεζόν 2019-20 και 2020-21 η σεζόν τελείωσε με την διεξαγωγή Φάιναλ 8 (με οκτώ ομάδες) ως ένα τροποποιημένο τουρνουά που αντικατέστησε το Φάιναλ φορ που δεν έγινε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Αζουρίτης

Ο αζουρίτης είναι ορυκτό του χαλκού με ωραίο μπλε χρώμα. Βρίσκεται κατά κανόνα μαζί με άλλα χαλκούχα ορυκτά, από τα οποία και σχηματίζεται υπό την οξειδωτική επίδραση του νερού και του αέρα. Με τον αζουρίτη μοιάζει πολύ στο χρώμα, αλλά δεν πρέπει να συγχέεται, ο ημιπολύτιμος λίθος λάπις λάζουλι ή λαζουρίτης. Ο αζουρίτης ήταν γνωστός από την αρχαιότητα και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τον αναφέρει με το όνομα «κυανός» (kuanos) ή caeruleum.

 Από χημική άποψη, ο αζουρίτης είναι βασικός ανθρακικός χαλκός, με μοριακό χημικό τύπο 2CuCO3 . Cu(OH)2, δηλαδή ανάμιξη 2 μερών ανθρακικού χαλκού με ένα μέρος υδροξειδίου του χαλκού. Το 55,2% της μάζας του είναι χαλκός. Το μέσο μοριακό βάρος του είναι 344,67. Ο αζουρίτης κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές σύστημα, αλλά οι κρύσταλλοί του δεν είναι πάντα ομοιόμορφοι, αντιθέτως διαφέρουν πολύ στις διάφορες εμφανίσεις του ορυκτού. Παρουσιάζονται άλλοτε ως μεγάλα πολύεδρα πρίσματα και άλλοτε χωρίς εμφανείς έδρες, σχηματίζοντας π.χ. σφαιροειδή συσσωματώματα. Το ειδικό βάρος του αζουρίτη είναι 3,77 ως 3,89 (μέση τιμή 3,83) και η σκληρότητά του είναι 3,5 ως 4 στην κλίμακα Mohs. Ο αζουρίτης έχει λάμψη υαλώδη και χρώμα μπλε ως λουλακί, από το οποίο και διακρίνεται εύκολα, καθώς είναι πολύ λίγα τα ορυκτά με αυτό το χρώμα. Ο αζουρίτης βρίσκεται συνήθως με άλλα (οξειδωμένα ή όχι) ορυκτά του χαλκού, καθώς και με αυτοφυή χαλκό. Ιδιαίτερα συχνά απαντάται μαζί με μαλαχίτη, που είναι επίσης βασικός ανθρακικός χαλκός, αλλά με τύπο CuCO3.Cu(OH)2. Το μείγμα τους αποκαλείται αζουρομαλαχίτης. Βρίσκεται σε πολλά μέρη της Γης, ενώ στην Κίνα και στο Chessy-les-Mines κοντά στη Λυών απαντώνται τα καλύτερα δείγματα. Στην Ελλάδα, αζουρίτης βρίσκεται στη Μακεδονία, τη Θάσο, το όρος Όθρυς και το Λαύριο. Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, τ. 2 (1968) Το αντίστοιχο λήμμα της αγγλόγλωσσης Wikipedia.
NGC 790

Ο NGC 790 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Εκτιμάται πως απέχει 233 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και ότι έχει διάμετρο 90 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1785 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel).

 Δεδομένα για το NGC 790 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 790 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 790 στο Wikimedia Commons
Τιβέριος Ιούλιος Ραδαμσάδης

Ο Τιβέριος Ιούλιος Ραδαμσάδης, γνωστός και ως Ραδαμσάδ, Ραδαμσάδιος ή Ραδαμψάδιος, ήταν βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους, από το 309 έως το 322. Τα τελευταία πέντε χρόνια της βασιλείας του κυβέρνησε μαζί με τον Ρησκούπορη ΣΤ΄, ο οποίος έγινε ο μοναδικός βασιλιάς μετά το τέλος τού Ραδαμσάδη. Πιθανόν ο Ραδαμσάδης, ίσως Σαρματικής ή Αλανικής καταγωγής, να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ραυσιμόδη, έναν βάρβαρο βασιλιά που εισέβαλε στην Παννονία το 322 και σκοτώθηκε από τις δυνάμεις τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄.

 Ο Ραδαμσάδης έγινε βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου το 309, διαδεχόμενος τον Τ. Ι. Θεοθόρση. Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και τη σχέση του με άλλους βασιλείς. Όπως και ο προκάτοχός του Θεοθόρσης, το όνομά του είναι περσικής καταγωγής, που θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ήταν Σαρμάτης ή Αλανός αρχηγός φυλής, ή ευγενής που κατέλαβε την εξουσία, αντί για γνήσιο μέλος της προηγούμενης δυναστείας των Τιβερίων-Ιουλίων, που κυβερνούσε τον Βόσπορο. Το όνομα από μόνο του δεν είναι απολύτως πειστική απόδειξη, αφού η ίδια η δυναστεία ήταν αρχικά εν μέρει σαρματικής καταγωγής. Ο Γάλλος γενεαλόγος Κριστιάν Σετιπανί πιστεύει ότι ο Ραδαμσάδης γεννήθηκε περί το 290, ως γιος του Θεοθόρση. Ο Ραδαμσάδης μοιράστηκε την εξουσία με έναν άλλο βασιλιά τού Βοσπόρου, τον Τ. Ι. Ρησκούπορι ΣΤ΄, από το 314 έως το τέλος της βασιλείας του. Το όνομα τού Ρησκουπόρι ΣΤ΄ υποδηλώνει ότι ήταν Βοσπορικής καταγωγής και γνήσιο μέλος της Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας. Δεν είναι σαφές εάν οι Ραδαμσάδης και Ρησκούπορις ΣΤ΄ συγκυβέρνησαν ειρηνικά, ή αν ήταν ανταγωνιστικοί διεκδικητές. Ο Σετιπανί πιστεύει ότι ο Ρησκούπορις ΣΤ΄ ήταν ο μικρότερος αδελφός τού Ραδαμσάδη. Σύμφωνα με τα γραπτά τού ιστορικού τού 5ου αι. Ζωσίμου και τού Αυτοκράτορα τού 10ου αι. Κωνσταντίνου Ζ΄, ένας στρατός Σαρματών και Μαιωτών εισέβαλε στην Παννονία το 322 υπό τις διαταγές τού βασιλιά Ραυσιμόδη, ίσως ταυτόσημου με τον Ραδαμσάδη. Ο Ραυσιμόδης λέγεται ότι ηττήθηκε, καταδιώχθηκε και σκοτώθηκε από τις δυνάμεις τού Κωνσταντίνου Α΄ το 322. Ο Ραδαμσάδης τού Βοσπόρου είναι επίσης γνωστό ότι απεβίωσε το 322.
Ζβόνιμιρ Βούκιτς

Ο Ζβόνιμιρ Βούκιτς (Σερβικά: Звонимир Вукић, γεννημένος στις 19 Ιουλίου του 1979) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός μέσος για τη Βέροια στη Super League.

 Ο Βούκιτς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο με την Proleter του Ζρένιανιν,όπου έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα την σεζον του 1996-97, στην ηλικία των 17. Την επόμενη χρονιά, ο Βούκιτς έγινε παίχτης της πρώτης ομάδας και, με τη ποιότητα του, προσέλκυσε την προσοχή πολλών εγχώριων και ξένων ομάδων. Το 1998, μετακόμισε στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Μετά από δύο χρονιές στην Ατλέτικο Β της δεύτερης κατηγορίας, ο Βούκιτς επέστρεψε στην πατρίδα του και υπέγραψε με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, τον Απρίλιο του 2000. Ο Βούκιτς έγινε μεγάλο όνομα στην Παρτιζάν, όπου έμεινε τέσσερις χρονιές, σκοράροντας 52 γκολ σε όλους τους διαγωνισμούς. Ήταν ο πρώτος σκόρερ του εθνικού πρωταθλήματος της σεζόν 2002-03 με 22 γκολ. Το καλοκαίρι του 2003,ο Βούκιτς υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Σαχτάρ Ντόνετσκ. Στην πρώτη του σεζόν στην Ουκρανία, ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 13 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.Την επόμενη σεζόν, έκανε το ντεμπούτο του στο UEFA Champions League τη σεζόν 2004-05. Τον Αύγουστο του 2005,ο Βούκιτς δόθηκε δανεικός σε μια ομάδα της Premier League, την Πόρτσμουθ ΦΚ για τη σεζόν 2005-06. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Πόρτσμουθ στη νίκη με 4-1 επί της Sunderland στις 29 Οκτωβρίου 2005. Εντούτοις, μετά την απόλυση του διευθυντή Alain Perrin, και την επανένταξη του πρώην διευθυντή Harry Redknapp,κρίθηκε πλεόνασμα στις απαιτήσεις. Τον Ιανουάριο του 2006, ο Βούκιτς βρέθηκε πίσω σε οικείο έδαφος, αφού δανειζόταν στην πρώην ομάδα του, την Παρτιζάν Βελιγραδίου για το υπόλοιπο της σεζόν 2005-06. Δυστυχώς, έσπασε ένα πόδι σε ένα φιλικό παιχνίδι ενάντια στην Ural, και μετά από μακρά παύση κατάφερε να παίξει σε μόλις δύο παιχνίδια. Μετά από το τέλος του συμβολαίου του με την Σαχτάρ, το καλοκαίρι του 2008, ο Βούκιτς εντάχθηκε στην ΦΚ Μόσχας. Ωστόσο, η ουκρανική ομάδα υποστήριξε ότι έχει μια έγκυρη σύμβαση με τον παίκτη. Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο του 2008, η FIFA επέτρεψε στον Βούκιτς να παίξει για τη ρωσική ομάδα. Σκόραρε στο ντεμπούτο του ενάντια στην Τέρεκ Γκρόζνι στις 2 Νοεμβρίου 2008.Όμως η ομάδα τον Φεβρουάριο του 2010 καταστράφηκε, οπότε εμεινε ελεύθερος. Ο Βούκιτς έχει 26 διεθνείς συμμετοχές,η πρώτη εκ των οποίων ήταν κατά του Αζερμπαϊτζάν στις 12 Φεβρουαρίου 2003. Αργότερα το ίδιο έτος, στις 11 Οκτωβρίου 2003, ο Βούκιτς πέτυχε το πρώτο του γκολ εναντίον της Ουαλίας στο Millennium Stadium.
Θρησκεία στη Βουλγαρία

Η Βουλγαρία είναι παραδοσιακά ένα χριστιανικό κράτος από την εποχή της υιοθέτησης του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία το 865. Το κυρίαρχο δόγμα στη χώρα είναι το ανατολικό ορθόδοξο, το οποίο εκφράζεται εκεί από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής των Βαλκανίων, το σουνιτικό ισλάμ επεκτάθηκε και στα εδάφη της Βουλγαρίας. Μικρότερες επιρροές στη χώρα έχει η καθολική εκκλησία και ο προτεσταντισμός.Το Σύνταγμα της Βουλγαρίας ορίζει τον ορθόδοξο χριστιανισμό ως «παραδοσιακή» θρησκεία της χώρας, αλλά εγγυάται την ελεύθερη άσκηση όλων των θρησκειών. Η Βουλγαρία δεν έχει βιώσει κάποια σημαντική εθνική ή θρησκευτική αντιπαράθεση, σε αντίθεση με την περίπτωση της πρώην Γιουγκοσλαβίας στη δεκαετία του 1990. Οι θρησκευτικές κοινότητες στη χώρα συνυπάρχουν ειρηνικά. Στην πραγματικότητα, η πρωτεύουσα Σόφιας είναι γνωστή για τη λεγόμενη πλατεία Θρησκευτικής Ανοχής. Η εκκλησία της Αγίας Νεδέλια, ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωσήφ, το Τζαμί Μπάνια Μπασί και η συναγωγή της Σόφιας βρίσκονται εντός του ιστορικού κέντρου της πόλης.

 Τα αποτελέσματα της βουλγαρικής απογραφής του 2011, στην οποία η ένδειξη της απάντησης σχετικά με την ερώτηση για τη θρησκεία ήταν προαιρετική, είναι τα εξής: Η κυρίαρχη θρησκεία στη Βουλγαρία είναι ο Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός, που ομολογείται από την κυρίαρχη εθνική ομάδα, τους Βούλγαρους, οι οποίοι είναι μέλη της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Άλλες ορθόδοξες εκκλησίες που εκπροσωπούνται στη χώρα από μειονότητες είναι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.Ο χριστιανισμός καθιερώθηκε στην πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία υπό τον βασιλιά Μπόρις Α΄, στα μέσα του 9ου αιώνα, παρότι είχε ρίζες στα Βαλκάνια από τον 1ο αιώνα και τα κηρύγματα του Αποστόλου Παύλου. Η άνοδος της αυτοκρατορίας θα συμβάλει στη δημιουργία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας το 919. Η Ορθόδοξη Βουλγαρική Εκκλησία είναι η αρχαιότερη μεταξύ των Σλαβικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και τις επηρέασε σημαντικά μέσω της πλούσιας λογοτεχνικής και πολιτιστικής της δραστηριότητες στον Μεσαίωνα, καθώς και της καθιέρωσης της κυριλλικής γραφής στη Βουλγαρία.
Αποσελέμι Ηρακλείου

Το Αποσελέμι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Τεφελίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αστερουσίων, του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αποσελέμι είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται πολύ κοντά στο Τεφέλι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300. Απέχει 35 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τεφελίου του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από τον δήμο Τεφελίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αστερουσίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αστερουσίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρχανών-Αστερουσίων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Μήκων η υπνοφόρος

Η Μήκων η υπνοφόρος είναι είδος παπαρούνας από το οποίο παρασκευάζεται το όπιο. Το όπιο είναι πηγή πολλών ναρκωτικών συμπεριλαμβανομένης της μορφίνης (και της παράγωγης της ηρωίνης). Η επιστημονική της ονομασία Μήκων η υπνοφόρος αναφέρεται στις υπνωτικές ιδιότητες των οπιούχων ουσιών. Η μήκων η υπνοφόρος είναι το μόνο είδος παπαρούνας που καλλιεργείται εμπορικά σε μεγάλη κλίμακα. Καλλιεργείται για φαρμακευτικούς καθώς και για καλλωπιστικούς σκοπούς. Οι σπόροι του φυτού λέγονται παπαρουνόσποροι και χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων και στη παραγωγή παπαρουνελαιου.

 Η μήκων η υπνοφόρος είναι ένα ετήσιο ανθοφόρο φυτό που φτάνει σε ύψος το ένα μέτρο. Ο μίσχος και τα φύλλα καλύπτονται από λεπτά τριχίδια. Τα φύλλα της είναι λοβωτά και τα άνθη της έχουν διάμετρο 120 χιλιοστά. Τα άνθη της έχουν 4 πέταλα λευκού, κόκκινου ή μωβ χρώματος με μαύρα στίγματα στη βάση τους. Ο καρπός της είναι μία στρογγυλή, ακτινωτή κάψουλα. Όλα τα μέρη του φυτού βγάζουν ένα λευκό κόμμι όταν τραυματιστούν. Η μήκων η υπνοφόρος έχει πολλά υποείδη και ποικιλίες. Τα χρώματα των ανθών της ποικίλουν ευρέως, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά όπως το σχήμα και ο αριθμός των πετάλων, ο αριθμός των ανθών και το καρπών που παράγει, το χρώμα των σπόρων και η περιεκτικότητα σε μορφίνη. Μερικές ποικιλίες όπως η ''Norman και η Przemko έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε μορφίνη (λιγότερο από 1%) και υψηλότερες συγκεντρώσεις σε άλλα αλκαλοειδή. Ωστόσο οι περισσότερες ποικιλίες ,πολλές από τις οποίες καλλιεργούνται για καλλωπιστικούς σκοπούς και για την παραγωγή παπαρουνόσπορων έχουν περιεκτικότητα σε μορφίνη κατά μέσω όρο 10%. Αυτή η παπαρούνα είναι η κύρια φυσική πηγή των οπιούχων ουσιών. Τα οπιούχα εξάγονται από το όπιο, τον αποξηραμένο δηλαδή γαλακτώδη χυμό του φυτού, και μαζεύεται σχίζοντας την κάψουλα που περιέχει τους σπόρους του. Εκτός από την μορφίνη και άλλα αλκαλοειδή εξάγονται από το φυτό όπως η κωδεΐνη, η θηβαΐνη και η οριπαβίνη.
Άρδακτος Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης

Για τον οικισμό στον νομό Ρεθύμνης με το ίδιο όνομα δείτε: Άρδακτος Κουρητών Ρεθύμνης Ο Άρδακτος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στα νότια του Ρεθύμνου, σε απόσταση σαράντα χιλιομέτρων, διακλάδωση δεξιά στο τριακοστό πέμπτο χλμ. του κεντρικού οδικού άξονα, που οδηγεί από το Ρέθυμνο, μέσω Σπηλίου, στην Αγία Γαλήνη και το Τυμπάκι. Βρίσκεται σε υψόμ. 630 μ. και για τούτο ο Εμμ. Λαμπρινάκης τον χαρακτηρίζει ως «κώμην μεσόγειον και τερπνήν έχουσαν περί τας σαράντα πέντε οικίας και ναόν τον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ». Απο τις αρχές του 1879,εως τις αρχές του εικοστού αιώνα ο Άρδακτος υπήρξε έδρα του τότε δήμου Αγίου Πνεύματος, που αρχικά ονομάστηκε ως Δήμος Αρδάκτου

 Την ονομασία του το χωριό, το πιθανότερο, οφείλει στο φυτό αρδαχτυλλίνος, ο [(ακανθώδες, πολυετές, περί το 0,50 μ. ύψος, ιδιαίτερα αγαπητή τροφή στους γαϊδάρους), αρχαίο ατρακτυλλίς η μαλωτή (carthamus lanatus), στην κοινή της γυναίκας το ατράχτι (αρδάχτι) , το οποίο αφθονεί στο εν λόγω χωριό] και κατά μεταπλασμό του δευτερόκλιτου σε πρωτόκλιτο προήλθε ο τύπος αρδαχτύλλινας (ο) με σχετική μεγεθυντική σημασία. Με την περιεκτική φυτωνυμική κατάληξη [-ές] παράγεται το σύνηθες τοπωνύμιο Αρδαχτυλλινές. Το φυτό λέγεται και Αδραχτυλλίνι, με αντιμετάθεση των [ρ] και [δ], όπως και στη λέξη αρδάχτι< αδράχτι . «Άρδακτος», περαιτέρω, είναι όργανο υφαντικής, με λεπτό μετάλλινο στέλεχος και στεφάνη μετάλλινη, που περιστρέφεται με κατάλληλο χειρισμό στο θρομύλι, για την περιέλιξη του νήματος. Η αρχική αναγνώριση της κοινότητας Αρδάκτου έγινε με το Δ. 26-1-1925, ΦΕΚ Α 27/1925. Οικισμοί που αρχικά απάρτισαν την κοινότητα: Άρδακτος, Ακτούντα, Βάτος, Δουμαεργιό, Κισσός. Η τοπική κοινότητα Αρδάκτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 15,335 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Παρασκευή, Ακτούντα και Βάτος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός Κισσού Κάμπος - Κεραμέ γνωστή και ως "Αμαξωτός" Δρόμος, η οποία διασταυρώνεται με την οδό Ρέθυμνο - Αγία Γαλήνη και το ενώνει με το Ρέθυμνο (Αρμένοι, Σπήλι). Το 2022 ο Δήμος Αγίου Βασιλείου ξεκίνησε τα έργα για τον νέο δρόμο που ενώνει τον οικισμό Άρδακτο με τον οικισμό Κισσου Κάμπος. Πρόκειται για ένα έργο με μήκος 1,5 χιλιόμετρα, μειώνοντας την απόσταση από Άρδακτο για Κισσου Κάμπος κατά 3.6 χιλιόμετρα. Η ολοκλήρωση του έργου πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους (2022). Δείτε: Κοινότητα Αρδάκτου Ο Άρδακτος αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Λάμπης,στον οποίο εντάχθηκε όταν άρχισε να ισχύε το διοικητικό σύστημα "Καποδίστρια" το 1999, και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάσθηκε από το δήμο Λάμπης, λόγω ότι ο Δήμος Λάμπης ενώθηκε με τον Δήμο Φοίνικα και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγίου Βασιλείου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εντς

Το Εντς (ουγγρικά: Encs) είναι μικρή πόλη στην κομητεία Μπορσόντ-Αμπαούζ-Ζεμπλέν στη Βόρεια Ουγγαρία. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της κομητείας, το Μίσκολτς. Το 2001 η πόλη είχε πληθυσμό 7.052 κατοίκων.

 Η περιοχή της πόλης κατοικείται για τουλάχιστον 6.000 χρόνια. Αφού οι Ούγγροι κατέλαβαν την περιοχή, η πόλη ενσωματώθηκε στην κομητεία Ούιβαρ (αργότερα ενσωματώθηκε στη κομητεία Αμπαούζ). Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για το χωριό ήταν στο 1219. Ο πρώτος σιδηρόδρομος στο χωριό έφτασε το 1860. Το 1880 το Εντς είχε περίπου 1.000 κατοίκους. Μετά τη συνθήκη του Τριανόν το Εντς ήταν το πιο σημαντικό χωριό από τα χωριά της επαρχίας Αμπαούζ-Τόρνα που παρέμειναν στην Ουγγαρία. Οι επόμενες δεκαετίες ήταν περίοδος ευημερίας για την πόλη. Το 1962 έγινε κέντρο των ενοποιημένων επαρχιών Εντς, Αμπαουζσαντό και Σικσό, αποκτώντας καθεστής πόλης το 1984. Το Εντς είναι αδελφοποιημένο με: Μπαντ Ντύρενμπεργκ, Γερμανία Μολντάβα ναντ Μπόντβου, Σλοβακία Κέπνο, Πολωνία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Encs στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος στα ουγγρικά
Citroën M35

Το Citroën M35 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, τύπου 2-πορτο coupé, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, μεταξύ του 1969 και του 1971, σε μόλις 267 αντίτυπα. Βασίστηκε στο Citroën Ami 8, που είχε εισαχθεί τον Μάρτιο του 1969 και είχε διατεθεί αποκλειστικά σε 4-πορτο fastback αμάξωμα.

 Το M35, το οποίο και μοιραζόταν την πλειονότητα των μηχανικών μερών του Ami 8, πλην του κινητήρα, ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε σε μικρές ποσότητες για τη δοκιμή του περιστροφικού κινητήρα Βάνκελ σε πραγματικές συνθήκες. Επιπλέον, ήταν εξοπλισμένο και με την κλασική υδροπνευματική ανάρτηση της Citroën, καθώς και με ένα στροφόμετρο με σύστημα επισήμανσης των υψηλών στροφών, επειδή με την τεχνολογία του περιστροφικού κινητήρα είναι εύκολη η ακούσια υπέρβαση του ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου των στροφών του κινητήρα. Ο κινητήρας του, παραγόταν από την κοινοπραξία κατασκευής κινητήρων Comotor, που είχε ιδρυθεί το 1967 από τις NSU και Citroën. Το 2-πορτο αμάξωμά του, διαμορφώθηκε από τον γαλλικό οίκο Heuliez. Αν και συνήθως αναφέρεται ως κανονικό μοντέλο παραγωγής, στην πραγματικότητα ήταν ένα πειραματικό πρωτότυπο που δεν διατέθηκε ποτέ μαζικά στο ευρύ κοινό. Για την ακρίβεια, προσφέρθηκε μόνο σε ελάχιστους προσεκτικά επιλεγμένους πελάτες της Citroën, για τους οποίους έφερε 2-ετή εγγύηση. Οι υποψήφιοι πελάτες του, μάλιστα, έπρεπε να συμφωνήσουν επίσημα με την εταιρεία να το οδηγούν τουλάχιστον 30.000 χιλιόμετρα το χρόνο. Όλα τα αντίτυπα έφεραν εμφανώς τον αύξοντα αριθμό παραγωγής τους, καθώς στα μπροστινά φτερά αναγραφόταν η φράση «Prototype Citroën M35 Νo x», όπου x ο κωδικός αύξοντας αριθμός του κάθε πρωτοτύπου.Μολονότι στις διαστάσεις ήταν ένα τυπικό αυτοκίνητο πόλης, η τιμή πώλησης του M35 ήταν 14.000 γαλλικά φράγκα με την τότε ισοτιμία, σχεδόν όσο η τιμή ενός D Spécial, δηλαδή του Citroën ΙD (η φθηνότερη έκδοση του θρυλικού Citroën DS, γνωστό ως βάτραχος στην Ελλάδα). Το αποτέλεσμα ήταν ότι το M35 κατασκευάστηκε σε μόλις 267 αντίτυπα, αντί για τα αρχικώς προβλεπόμενα 500. Τα 6 από αυτά παραδόθηκαν στους πελάτες στα τέλη του 1969, τα 212 εν έτει 1970 και μέσα στο 1971 τα τελευταία 49 αντίτυπα. Μεταγενέστερα μάλιστα, εμφανίστηκαν και κάποια προβλήματα αναξιοπιστίας και η Citroën αγόρασε πίσω τα περισσότερα M35 και τα αποσυναρμολόγησε για ανταλλακτικά ή ενίοτε τους αντικατέστησε τους κινητήρες, προκειμένου να ξεχαστεί το ζήτημα. Ελάχιστα M35 έχουν επιβιώσει, μάλλον λιγότερα από 10 αντίτυπα, και όλα είναι άκρως συλλεκτικά σήμερα. Κινητήρας: 995 cm³ Βάνκελ. Ισχύς: 49 hp (37 kW) στις 5.500 στροφές το λεπτό. Κιβώτιο ταχυτήτων: 4-τάχυτο μηχανικό, με συγχρονισμό σε όλες τις σχέσεις μετάδοσης. Μπροστινά φρένα: Δισκόφρενα. Πίσω φρένα: Ταμπούρα. Ελαστικά: 135 × 15. Επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα: 19,0 δευτερόλεπτα. Τελική ταχύτητα: 144 χιλιόμετρα την ώρα (90 μίλια την ώρα). Πλήρες αφιέρωμα στο Citroën M35 από το Citroënët (στα αγγλικά) www.citroenorigins.co.uk/en/ Citroën M35 (στα αγγλικά) www.citroenorigins.fr/ Citroën M35 (στα γαλλικά) www.cats-citroen.net/ Citroën Αmi / Μ35 Αρχειοθετήθηκε 2005-11-07 στο Wayback Machine.
Τσουμάλι Σαγιασόνε

Ο Τσουμάλι Σαγιασόνε (Choummaly Sayasone, 6 Μαρτίου 1936- ) είναι πολιτικός από το Λάος. Υπηρέτησε ως ο πρόεδρος της ασιατικής χώρας από το 2006 ως το 2016 (και Γενικός Γραμματέας του Επαναστατικού Λαϊκού Κόμματος).

 Γεννήθηκε στο Αταπού. Χρημάτισε υπουργός Άμυνας. Έγινε μέλος του Πολιτμπιρό το 2001. Από το 2001 ως το 2006 ήταν Αντιπρόεδρος του Λάος. Στις 21 Μαρτίου του 2006 ανέλαβε Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος και στις 8 Ιουνίου 2006 έγινε πρόεδρος του Λάος. Τον Μάρτιο του 2011 επανεξελέγη Γενικός Γραμματέας του LPRP στο 9ο συνέδριο του κόμματος. Ο Τσουμάλι Σαγιασόνε επανεξελέγη πρόεδρος στις 15 Ιουνίου 2011, όπως ήταν ευρέως αναμενόμενο, έπειτα από το άνοιγμα των εργασιών της Βουλής που προήλθε από τις εκλογές του 2011. Ο Τσουμάλι δεν διεκδίκησε και άλλη θητεία στο συνέδριο του Ιανουαρίου του 2016, σημαίνοντας την αποχώρησή του. Νέος Γενικός Γραμματέας του κόμματος και συνακόλουθα ηγέτης της χώρας εξελέγη ο Μπουνχάνγκ Βορασίθ στις 22 Ιανουαρίου 2016. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Choummaly Sayasone στο Wikimedia Commons "Laos gets new communist chief," Bangkok Post - άρθρο 21-3-2006] "New leadership approved in Laos," BBC, 8-6-2006. "Choummaly endorsed as president of Laos," The Nation Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine., 9-6- 2006]
Γυναικεία κεφαλή σφίγγας (Μπρούκλιν 56.85)

Η γυναικεία κεφαλή σφίγγας που φιλοξενείται στο μουσείο του Μπρούκλιν με τον αριθμό καταλόγου 56.85 είναι ένα από τα πιο θαυμάσια έργα αρχαίας αιγυπτιακής γλυπτικής τέχνης. Βρέθηκε για αιώνες, από την Ρωμαϊκή εποχή μέχρι σήμερα σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές.

 Είναι κατασκευασμένο από πράσινο σχιστόλιθο. Αναγνωρίζουμε το κεφάλι μιας νέας γυναίκας. Φοράει μακρυά περούκα, ενώ στο κούτελο διακρίνεται η φυσική κόμη. Στην χωρίστρα φοράει τον αυτοκρατορικό ουραίο, ένδειγμα της βασιλικής εξουσίας. Τα φρύδια είναι ανάγλυφα επεξεργασμένα. Τα αυτιά είναι σχετικά μεγάλα. Ο λαιμός είναι ελαφρά προτεταμένος. Η επιφάνεια του γλυπτού είναι εντελώς λεία. Η μύτη έχει αποκοπεί και έχει χαθεί, όπως επίσης και οι οφθαλμοί, οι οποίοι ήταν ένθετοι. Στα μάτια, στα χείλη και στο πηγούνι διακρίνουμε ορισμένα σημάδια επισκευής από τους αρχαίους χρόνους. Η κεφαλή είναι έργο της εποχής του Αμενεμχέτ Β' (περ. 1914 - 1879/76 π.Χ.). Περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Γιόχαν Βίνκελμανν, ο οποίος περιεργάστηκε το καλλιτέχνημα στην Βίλα Αλμπάνι στην Ρώμη. Στην συνέχεια το άγαλμα αγοράστηκε από τον Σκώτσέζο ζωγράφο Γκάβιν Χάμιλτον, ο οποίος το μεταπούλησε με αντίτιμο 30 λιρών Αγγλίας στον Γουίλιαμ Πέττυ. Το άγαλμα μεταπωλήθηκε άλλες δυο-τρεις φορές και τελικά αγοράστηκε από το Μουσείο του Μπρούκλιν το 1956. Biri Fay: The Louvre Sphinx and Royal Sculpture from the Reign of Amenemhat II. Verlag Philipp von Zabern, Mainz 1996 ISBN 3-8053-1760-3, S. 28-30, Tafeln 55-57
Α.Ο.Χ. Ανάβρυτα

Ο Σύλλογος Χόκεϊ Αναβρύτων είναι ερασιτεχνικος σύλλογος χόκεϊ επί χόρτου που αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα χόκεϊ επί χόρτου. Έχει έτος ίδρυσης το 1949 και είναι ο πρώτος σύλλογος που έπαιξε χόκεϊ επί χόρτου στην Ελλάδα μεταπολεμικά.

 Τον Φεβρουάριο του 2015 η ομάδα είχε για πρώτη φορά παρουσία σε ευρωπαική διοργάνωση (EuroHockey Indoor Club Champions Challenge II) με τα εξής αποτελέσματα. NSA (Βουλγαρία) 2-11 Σπάρτακ (Σερβία) 3-8 Χραζνταν (Αρμενία) 1-5 Κιλπάρι (Φινλανδία) 0-3 Κριντσγια (Νορβηγία) 1-3 Κουταισι (Γεωργία) 5-5 ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ (GK) ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΣΙΑΜΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΡΟΥΣΚΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΑΥΡΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (C) ΤΖΟΥΝΑΚΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ ΔΡΑΚΟΥΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΖΟΥΝΑΚΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΚΑΟΥΝΑΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΟΥΡΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΝΔΡΕΑΣ GOICOECHEA ΙΝAKI ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ENGLISH ALEXANDER ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΚΡΥΣΙΛΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΕΛΜΕΝΣΑΟΥΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ ΣΗΦΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΙΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Επίσημος ιστοχώρος hellenichockey.gr Αρχειοθετήθηκε 2010-06-28 στο Wayback Machine. greekhockey.gr
Λατζόι Ηλείας

Το Λατζόι ή Λαντζόι είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 13,42 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 81 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 343 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στην Τοπική Κοινότητα ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου, Αλμυρίκι και Γραμματικός. Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας συμπεριλαμβανομένων και των οικισμών της ανέρχεται σε 512 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Εικάζεται ότι το τωρινό όνομα του οικισμού προέρχεται από την Λατινική λέξη "lanjo" που σημαίνει μισθοφόρος. Παλαιότερα ονομαζόταν Λαζαρίνα. Στην ευρύτερη περιοχή έγινε στις 10 Μαΐου του 1821 η ονομαζόμενη ως "Μάχη του Λαντζοΐου" στην οποία και σκοτώθηκε ο Ήλειος οπλαρχηγός Χαράλαμπος Βιλαέτης, η μνήμη του οποίου τιμάται κάθε χρόνο σε σχετική εκδήλωση της Κοινότητας. Στην Τοπική Κοινότητα υπάρχουν πολλές αμπελοκαλλιέργειες. Αυτή της η δραστηριότητα βραβεύτηκε με σχετικό δίπλωμα (Χρυσό Βραβείο) που της απονεμήθηκε στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1931 για το προϊόν της Κορινθιακής σταφίδας. Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ωλεναίων. Τα χρονικά διαστήματα 1841-1869 και 1883-1912 αποτελεί την έδρα του τότε Δήμου Ωλένης. Με το Φ.Ε.Κ. 256 Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Λαντζοΐου. Με το Φ.Ε.Κ. 244 Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 όπου και εντάχθηκε στον Δήμο Πύργου (Φ.Ε.Κ. 87 Α - 07/06/2010) βάση της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Στην Τοπική Κοινότητα δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος "Άγιος Δημήτριος" καθώς και ο ποδοσφαιρικός σύλλογος "Ενιππέας Λατζοΐου" (ο οποίος έχει πάρει το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό εγγύς του οποίου βρίσκεται η Κοινότητα) που αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Παλαιότερα η Τοπική Κοινότητα διέθετε και Αστυνομικό Τμήμα. Η Τοπική Κοινότητα διαθέτει μονο Νηπιαγωγείο. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λαντζοΐου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 22/03/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λαντζοΐου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ιστολόγιο για το χωριό Η παλαιότερη ονομασία "Λαζαρίνα" χρήζει τεκμηρίωσης. Πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕΤΑΑ δεν προκύπτει ουδεμία σχέση με την Λαζαρίνη Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
Καμούτα Λατάζι

Ο Σερ Καμούτα Λατάζι (Sir Kamuta Latasi, KCMG, OBE, 1936) είναι πολιτικός από το Τουβαλού, βουλευτής και μέλος του ανακτοβουλίου. Υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 10 Δεκεμβρίου του 1993 ως τις 24 Δεκεμβρίου του 1996. Αντίθετος με την πρακτική των πολιτικών της χώρας του, που δεν ανήκουν σε κόμματα, ο Λατάζι ρέπει προς το ρεπουμπλικανισμό. Από τις 19 Μαρτίου 2010 ως τις 16 Απριλίου του ίδιου έτους ήταν υπηρεσιακός Γενικός Κυβερνήτης του Τουβαλού.

 Γεννήθηκε το 1936. Είναι, εκτός από βετεράνος πολιτικός και γαιοκτήμονας. Παντρεύτηκε τη Λαίδη Ναάμα Μαχέου Λατάζι, πρώην βουλευτίνα. Ο Λατάζι ασχολείται στην οικία του με τον παραδοσιακό κήπο του, καλλιεργώντας πουλάκα. Ο Λατάζι εξελέγη πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο το Δεκέμβριο του 1993, μετά την αποχώρηση του Τομάζι Πουαπούα, ο οποίος θα αναμετρούνταν σε δεύτερο γύρο με τον Μπικενιμπέου Παενίου. . Στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, τέθηκε το ζήτημα αλλαγής της σημαίας της χώρας. Το αγγλικό Union Jack, που αποτελούσε μέρος της σημαίας αφαιρέθηκε με απόφαση της κυβέρνησης και ένα νέο σχέδιο σημαίας καθιερώθηκε. Το μέτρο αυτό όμως , που οι υποστηρικτές του Λατάζι είδαν ως προσπάθεια για αποκοπή από το αποικιακό παρελθόν, θεωρήθηκε αυθαίρετη πράξη της κυβέρνησης από το λαό. Στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάρτιο του 1998 ο Λατάζι ηττήθηκε στην εκλογική του περιφέρεια, Φουναφούτι. Το παλαιό σχέδιο με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου σε μικρό μέγεθος επαναφέρθηκε μετά την αλλαγή της κυβέρνησης. Το Λατάζι διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Παενίου. Το 2006 ο Λατάζι εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Παρά τις προηγούμενες ρεπουμπλικανικές του βλέψεις, το 2008 δέχτηκε τον τίτλο του Ιππότη από την Βασίλισσα της Αγγλίας. Παράλληλα, έγινε μέλος του Ανακτοβουλίου. Στις γενικές εκλογές του 2015 επανεκλέχθηκε βουλευτής. "Court Circular", The Times, 3 Ιανουαρίου 2008 (ανακοίνωση του τίτλου του Σερ Καμούτα)
Ιστάνμπουλσπορ

Η Ιστάνμπουλσπορ (τουρκικά: İstanbulspor) είναι τουρκικό ποδοσφαιρικό σωματείο, που ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη από μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου το 1926. Είχε μια αποτυχημένη περίοδο (2004-2005) και υποβιβάστηκε από την Σούπερ Λιγκ (Süper Lig) στην Πρώτη κατηγορία (1. Lig). Είναι ο τέταρτος πιο γνωστός και καλά ανεπτυγμένος επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης μετά την Μπεσίκτας, τη Γαλατασαράι, τη Ουμρανίγεσπορ και την Φενέρμπαχτσε.

 Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο, που είναι τα χρώματα του Λυκείου της Κωνσταντινούπολης. Επίσης το λευκό γίνεται αποδεκτό ως τρίτο χρώμα της ομάδας, αν κι αυτό δεν είναι επίσημο. Έχοντας εκπροσωπήσει την Τουρκία σε διεθνή διαγωνισμό, η ομάδα έλαβε το προνόμιο να χρησιμοποιεί την τουρκική σημαία στο έμβλημά της, στην επάνω αριστερή γωνία. Το έμβλημα του Λυκείου της Κωνσταντινούπολης βρίσκεται στη μέση του εμβλήματος. Σούπερ Λιγκ: 1958-67, 1968–72, 1995-2005 Πρώτη κατηγορία: 1967-68, 1972–75, 1981–84, 1992–95, 2005–08 Δεύτερη κατηγορία: 1975-79, 1984–92, 2008–10 Τρίτη κατηγορία: 2010- Ερασιτεχνική κατηγορία: 1979-81 Σούπερ ΛιγκΔεύτερη θέση (1): 1957-58Τουρκικό Πρωτάθλημα ΠοδοσφαίρουΠρωταθλήτρια (1): 1931-32Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της Κων/ποληςΠρωταθλήτρια (1): 1931-32Ασπίδα της Κων/ποληςΠρωταθλήτρια (1): 1931-32Δεύτερη κατηγορίαΠρωταθλήτρια (1): 1967-68 Δεύτερη θέση (1): 1994-95Τρίτη κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 1991-92 Κύπελλο ΙντερτότοHμιτελικά (1): 1997 Επίσημη ιστοσελίδα
Λαοτιανές βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 21 Φεβρουαρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Λάος, για να εκλεγούν τα 164 μέλη της 9ης Λαοτιανής Εθνοσυνέλευσης. Οι γύρω στα 4,28 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι της χώρας κλήθηκαν στις κάλπες για να ψηφίσουν έναν από τους 224 υποψήφιους βουλευτές. Μαζί έγιναν και οι εκλογές για τα 492 μέλη στα Επαρχιακά Λαϊκά Συμβούλια, στις οποίες συμμετείχαν 788 υποψήφιοι. Οι κάλπες άνοιξαν στις 7 π.μ. και έκλεισαν στις 17.00 μ.μ. στα 7.200 εκλογικά κέντρα της χώρας, ενώ 40 εκλογικά κέντρα λειτούργησαν και σε άλλες χώρες για τους πολίτες του εξωτερικού.Τα αποτελέσματα αναμενόταν να ανακοινωθούν εντός μίας εβδομάδας.

 Η Λαϊκή Δημοκρατία του Λάος είναι σοσιαλιστικό και μονοκομματικό κράτος, με το Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα να είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα της χώρας. Η Λαοτιανή Εθνοσυνέλευση είναι το νομοθετικό σώμα της χώρας, ένα μονοθάλαμο κοινοβούλιο, του οποίου ο τρόπος οργάνωσης, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες, ορίστηκαν στα άρθρα 52-64 του Συντάγματος του 1991. Αποτελείται από 164 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με πλειοψηφικό σύστημα από 18 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για πενταετή θητεία. Ο αριθμός εδρών ανά περιφέρεια ορίστηκε με πληθυσμιακά κριτήρια. Σε κάθε επαρχία αναλογεί 1 έδρα / 50.000 κατοίκους, οι επαρχίες με πληθυσμό ως 250.000 κατοίκους έχουν 5 έδρες, και ο μέγιστος αριθμός εδρών που μπορεί να έχει μία επαρχία είναι 19. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Λάος ηλικίας άνω των 18 ετών. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας άνω των 21 ετών.
Άγιος Ιωάννης Παρελίων Κέρκυρας

Η Άγιος Ιωάννης είναι πεδινός οικισμός 598 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 41 μέτρων περίπου, στο κέντρο του νησιού της Κέρκυρας, κοντά στις παραλίες τόσο της ανατολικής όσο και τις δυτικής ακτής. Βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και το αεροδρόμιο αφού απέχει περίπου 8,5 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας. Μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.

 Ο οικισμός και η περιοχή του είναι ένα από τα πιό σημαντικά τουριστικά θέρετρα του νησιού. Εκεί βρίσκεται το «Υδάτινο Πάρκο Κέρκυρας» της Aqualand, που εκτείνεται σε 75.000 τ.μ. και συγκαταλέγεται στα πιό μεγάλα της Ευρώπης. Για τα έτη από 1866 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο. Απογραφή 2011. Η τοπική κοινότητα εκτείνεται σε 5,956 τ.χλμ. Απογραφή 2001. Το δημοτικό διαμέρισμα εκτεινόταν σε 6,035 τ.χλμ. Το 1866, ο οικισμός «Άγιος Ιωάννης» με πληθυσμό 162 κατοίκους, προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Β΄ τάξεως των Ποταμογειτόνων (με 3650 κατοίκους) και έδρα τον οικισμό Ποταμό (1511 κ.). Ο δήμος Ποταμογειτόνων , μαζί με άλλους 7 δήμους, υπάγεται διοικητικά στην επαρχία Μέσης του νομού Κέρκυρας. Το 1891, καταργείται η επαρχία Μέσης, οπότε ο οικισμός, όπως και ο δήμος Ποταμογειτόνων υπάγονται στην επαρχία Κερκύρας του νομού Κερκύρας. Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Οπότε οι δήμοι όπως ο δήμος Ποταμογειτόνων καταργούνται και αντικαθίστανται από πολλές μικρότερες κοινότητες. Για το λόγο αυτό, οικισμός Άγιος Ιωάννης προσαρτάται στη νεοϊδρυθείσα κοινότητα Κομπιτσίου με έδρα τον οικισμό Κομπίτσι. Το 1935, ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Κομπιτσίου και ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Αγίου Ιωάννου. Το 1960, ο οικισμός Βασιλικά αποσπάται από την κοινότητα Κομπιτσίου και προσαρτάται στην κοινότητα του Αγίου Ιωάννου. Το 1981, κατά την απογραφή, αναγνωρίζονται οι οικισμοί Αγία Τριάδα και Κουραμαδίτικα, οι οποίοι προσαρτώνται στην κοινότητα του Αγίου Ιωάννου. Το 1997, με την εφαρμογή του Σχέδιο Καποδίστριας (νόμος 2539/97) καταργείται η κοινότητα του Αγίου Ιωάννου και ο οικισμός Άγιος Ιωάννης προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Παρελίων που έχει έδρα τον οικισμό Κοκκίνι. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Παρελίων, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.Σήμερα μαζί με τους οικισμούς Αγία Τριάδα (192 κ.), Βασιλικά (278 κ.) και Κουραμαδίτικα (72 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου (1140 κ.) της δημοτικής ενότητας Παρελίων του δήμου Κέρκυρας.
Damageplan

Οι Damageplan ήταν ένα groove metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε μετά την διάλυση των Pantera το 2003, από τα δύο αδέλφια και πρώην μέλη των Pantera, τους Ντάιμπαγκ Νταρέλ και Βίνι Πολ, μαζί με τους Πάτρικ Λάχμαν και Μπομπ Ζίλα. Το συγκρότημα κατάφερε να βγάλει μόνο έναν δίσκο το 2004 με την ονομασία "New Found Power", το οποίο ανέβηκε στην 38η θέση του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών, με τον Νταρέλ να αναλαμβάνει την κιθάρα, τον Ζίλα το μπάσο, τον Πολ τα τύμπανα και τον Λάχμαν τα φωνητικά. Το συγκρότημα διαλύθηκε έναν χρόνο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2004, όταν ο Νταρέλ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε ακαριαία από τον νεαρό Γκειλ, ο οποίος εισέβαλε στο κλαμπ όπου έκαναν εμφανίσεις οι Damageplan.

 Οι Ντάρελ και Πολ σχημάτισαν το συγκρότημα μετά την διάλυση των Pantera, στις αρχές του 2003. Τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό στο στούντιο του Νταρέλ στο σπίτι του στο Ντάλας. Ο πρώην κιθαρίστας των Halford, Πάτρικ Λάχμαν, άκουσε τα ντέμο του συγκροτήματος και εξέφρασε το ενδιαφέρον να αναλάβει τα φωνητικά του νέου σχήματος, ενώ το μπάσο ανέλαβε ο Μπομπ Κακάχα, ο οποίος πήρε το παρωνύμιο Μπομπ Ζίλα. Από τον Αύγουστο του 2003 μέχρι τον Ιανουάριο του 2004, ηχογράφησαν το άλμπουμ "New Found Power", το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 2004 ανεβαίνοντας στο Top-40 του Billboard. Αν και περιείχε αρκετά στοιχεία από την μουσική των Pantera, ο δίσκος κινήθηκε σε πιο μελωδικές κατευθύνσεις με πολλά Nu Metal χαρακτηριστικά. Το συγκρότημα διαλύθηκε όταν στις 8 Δεκεμβρίου 2004, στην εμφάνιση τους στην "Alrosa Villa" του Κολόμπους του Οχάιο, ο Νέιθαν Γκέιλ, θεατής της συναυλίας, πυροβόλησε τον Νταρέλ με μία 9 mm Beretta 92FS, σκοτώνοντας τον ακαριαία. Τα αίτια της δολοφονικής επίθεσης δεν έγιναν ποτέ γνωστά, με υποθέσεις να αναφέρουν ότι ήταν αντίδραση για την διάλυση των Pantera ή ότι ο Άμποτ είχε κλέψει ένα τραγούδι που είχε συνθέσει ο Γκέιλ. New Found Power (2004) Save Me" Breathing New Life Explode Pride Damageplan - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Damageplan | Biography, Albums, & Streaming Radio | AllMusic Damageplan - Biography - Metal Storm
Διοίκηση Ισπανίας

Η Διοίκηση Ισπανίας ήταν μία διοικητική μονάδα (dioecesis, διοίκησις) της ύστερς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Ιβηρική Χερσόνησο. Υπήρχε από το 314 έως το 409 περίπου μ.Χ. Πρωτεύουσά της ήταν η Augusta Emerita. Η πρωτεύουσα διοικούνταν από έναν βικάριο (vicarius), που ήταν υπεύθυνος στον πραιτωριανό έπαρχο της Γαλατίας.

 Η διοίκηση της Ισπανίας αρχικά περιλάμβανε τις ακόλουθες έξι επαρχίες: Hispania Baetica Lusitania Carthaginiensis Gallaecia Hispania Tarraconensis Mauretania Tingitana (στη Βόρεια Αφρική)Οι Βαλεαρίδες Νήσοι αποσπάστηκαν από την Tarraconensis τον 4ο αι. ως η ανεξάρτητη επαρχία της Hispania Balearica, και έγινε η έβδομη επαρχία εντός της διοίκησης της Ισπανίας. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αρχικά χωρίστηκε σε 46 επαρχίες, οι οποίες υποδιαιρέθηκαν από τον Διοκλητιανό γύρω στο 300 μ.Χ. σε 101 επαρχίες, οι οποίες με τη σειρά τους συγκεντρώθηκαν σε 12 διοικήσεις. Κατά τη διαίρεση της Αυτοκρατορίας το 395, η δομή μετατράπηκε σε 4 πραιτωριανές επαρχίες, 15 διοικήσεις και 119 επαρχίες. Με την κατάκτηση της Ισπανίας από τους Βανδάλους, τους Αλανούς και τους Σουήβους το 409, η διοίκηση άρχισε να καταρρέει. Barnes, Timothy Dacid (1982). The new empire of Diocletian and Constantine. Harvard University Press. ISBN 9780674280670. Mommsen, Theodor (1863). Verzeichniss der römischen provinzen aufgesetzt um 297 (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019. Notitia Dignitatum. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
Ντέρμπι Ολυμπιακού - ΠΑΟΚ

Το ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ , είναι αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στους συλλόγους του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, σε όλα τα ομαδικά σπορ που διατηρούν τμήματα, αλλά κατά κύρια λόγο αφορά στο ποδόσφαιρο (ανδρών). Οι δύο σύλλογοι είναι από τους δημοφιλέστερους στην Ελλάδα με πλήθος φιλάθλων και υποστηρικτών. Διαχρονικά τα ντέρμπι μεταξύ των δύο ομάδων αποτελούν σημείο αναφοράς και προσελκύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο φίλαθλο κοινό.

 Α΄ Εθνική Oλυμπιακός Εντός: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 6–0, Στάδιο Καραϊσκάκη, 3 Ιουνίου 1962(Ψύχος 40', 47', Σιδέρης 76', 80', 81', 84' πεν.) Εκτός: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 0–4, Γήπεδο Τούμπας, 27 Ιανουαρίου 1965(Μποτίνος 20', Γιούτσος 47', Αγανιάν 59', Σιδέρης 74') ΠΑΟΚ Εντός: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 6–1, Στάδιο Σερρών, 6 Δεκεμβρίου 1987(Μπάνον 5', Μαυρομμάτης 14', Σίγγας 18', Μπανιώτης 41', Μπορμπόκης 75', 89' – Τσαλουχίδης 50') Εκτός: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 0–4, Στάδιο Καραϊσκάκη, 4 Ιανουαρίου 1976(Τερζανίδης 24', Κούδας 56', 62', Γκουερίνο 77')Κύπελλο Ολυμπιακός Εντός: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 4–0, Στάδιο Καραϊσκάκη, 28 Μαϊου 1975(Περσίδης 16', Κρητικόπουλος 70', 90'+1', Λοσάντα 73') Ουδέτερο γήπεδο:Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 4–0, Γήπεδο Παναθηναϊκού, 11 Μάρτιος 1951(Μουράτης 27', Δαρίβας 65', Δρόσος 75', 81') Εκτός: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 1–2, Γήπεδο Τούμπας, 27 Νοεμβρίου 1996(Ζουμπούλης 20' – Αλεξανδρής 52', Τζόρτζεβιτς 75' πεν.) ΠAOΚ Εντός: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 3–0, Γήπεδο Τούμπας, 9 Ιανουαρίου 1991(Καραγεωργίου 6' πεν., Μπορμπόκης 43', Χασάν 52') Εκτός: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 1–2, Στάδιο Καραϊσκάκη, 6 Φεβρουαρίου 1980(Γαλάκος 14' – Ορφανός 12', Βασιλάκος 25')και Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 1–2, Γεώργιος Καμάρας, 12 Μαρτίου 2003(Χούτος 76' – Γεωργιάδης 30', Οκκάς 32') Μακρύτερο σερί νικών στην Α' Εθνική Ολυμπιακός: 7, 22 Φεβρουαρίου 1998 – 14 Οκτωβρίου 2001 Εντός: 14, 12 Νοεμβρίου 1989 – 11 Ιανουαρίου 2004 Εκτός: 3, 3 Οκτωβρίου 1998 – 14 Οκτωβρίου 2001 ΠAOK: 3, 4 Ιανουαρίου 1976 – 3 Απριλίου 1977 Εντός: 11, 11 Ιουνίου 1972 – 23 Ιανουαρίου 1983 Εκτός: 1 Ρεκόρ εισιτηρίων Στο γήπεδο του Ολυμπιακού: 74.232 Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 0–1, ΟΑΚΑ, 2 Οκτωβρίου 1988 Στο γήπεδο του ΠΑΟΚ: 45.147 ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 2–1, Γήπεδο Τούμπας, 5 Δεκεμβρίου 1976 1 Ο αγώνας διακόπηκε στο 27ο λεπτό (σκορ: 1–0). Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με 2–0. 2 Ο αγώνας διακόπηκε στο 83ο λεπτό (σκορ: 1–2). Παρέμεινε ως τελικό αποτέλεσμα. 3 Ο αγώνας δε ξεκίνησε ποτέ λόγω του τραυματισμού του προπονητή του Ολυμπιακού Οσκαρ Γκαρθία από τη ρίψη ενός ρολό χαρτιού ταμειακής μηχανής από την κερκίδα κατά την είσοδο των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο. Κατοχυρώθηκε υπέρ του Ολυμπιακού με 3-0. Συμπεριλαμβανομένων όλων των αγώνων Α' Εθνικής κατηγορίας και Κυπέλλου Ελλάδος από το 1959-60. • Συνολικά: ο Ολυμπιακός 53 φορές ψηλότερα, ο ΠΑΟΚ 8 φορές ψηλότερα. Footballderbies.com Η Αναψυχή.Το άθλημα.Soccer Statistics Foundation
Θεσμικός επενδυτής

Οι θεσμικοί επενδυτές είναι οργανισμοί που έχουν διαθέσιμα τεράστια ποσά χρημάτων και τα επενδύουν σε επιχειρήσεις. Θεσμικοί επενδυτές μπορεί να είναι τράπεζες, εταιρείες ασφαλειών, ταμεία συντάξεων, ταμεία εξασφάλισης (hedge funds) και εταιρίες αμοιβαίων κεφαλαίων (mutual funds).

 Ο ρόλος τους στην οικονομία είναι να δρουν ως υπερειδικευμένοι επενδυτές για λογαριασμό άλλων. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει μια σύνταξη από έναν εργοδότη. Ο εργοδότης δίνει τα λεφτά της σύνταξης αυτού του ατόμου σε μια εταιρία επενδύσεων (funds). Αυτή η εταιρία θα αγοράσει μετοχές κάποιας επιχείρησης ή κάποιο άλλο επενδυτικό προϊόν. Οι εταιρίες επενδύσεων θεωρούνται από μερικούς χρήσιμες επειδή κρατούν ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο επενδύσεων σε πολλές επιχειρήσεις. Αυτό θεωρητικά μειώνει το κόστος, κι έτσι αν μια επιχείρηση αποτύχει, θα είναι απλά ένα μικρό κομμάτι του χαρτοφυλακίου της επενδυτικής εταιρίας. Οι θεσμικοί επενδυτές έχουν μεγάλη επιρροή στη διοίκηση των επιχειρήσεων στις οποίες έχουν επενδύσει, επειδή συχνά λόγω του μεγάλου αριθμού μετοχών που αγοράζουν έχουν δικαιώματα ψήφου στο διοικητικό συμβούλιο. Έτσι μπορούν ενεργά να ελέγξουν πολλές επιχειρήσεις. Επίσης επειδή οι θεσμικοί επενδυτές έχουν την ελευθερία να αγοράζουν και να πουλάνε μαζικές ποσότητες μετοχών, μπορούν να επηρεάσουν το ποια επιχείρηση θα συνεχίσει να λειτουργεί κερδοφόρα και ποια θα αναγκαστεί να κλείσει ή να αναζητήσει αγοραστή. Η επιρροή των επιχειρήσεων που είναι στο χρηματιστήριο και η διάθεση κεφαλαίου σε αυτές είναι μέρος της διαδικασίας που ονομάζεται διαχείριση επενδύσεων.