IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζόρτζο Μπάστα

Ο Τζόρτζο Μπάστα, Κόμης του Χουστ (Giorgio Basta, 30 Ιανουαρίου 1544 – 20 Νοεμβρίου 1607) ήταν Ιταλός στρατηγός Αρβανίτικης καταγωγής, ο οποίος προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναλαμβάνοντας την διοίκηση των δυνάμεων των Αψβούργων στην διάρκεια του Μακρού Πολέμου κατά την περίοδο 1591-1606 και αργότερα την διοίκηση της Τρανσυλβανίας ως Βασάλος του Αυτοκράτορα με στόχο την επαναφορά του Καθολικισμού ως επικρατέστερης θρησκείας στην Τρανσυλβανία.

 Με διαταγή του, ο σύμμαχός του Μιχαήλ ο Γενναίος, πρώην άρχοντας της Τρανσυλβανίας, της Βλαχίας και της Μοραβίας, δολοφονήθηκε στο στρατόπεδο του Κερεστέμεζο, κοντά στο Κάμπια Τούρζι, καθώς ο Μπάστα πίστευε πως ο πρώτος τον απατούσε. Το γεγονός αυτό έλαβε χώρα την 9η Αυγούστου 1601, μονάχα μερικές μέρες μετά την νίκη τους στην Μάχη του Γκούρουσλαου. Κατά την σύντομη περίοδο διοίκησής του στην Τρανσυλβανία, ο Μπάστα επιχείρησε να ξεριζώσει από την περιοχή τον Προτεσταντισμό. Κατά την πολιτική που είχε θεσμοθετήσει ο Πάπας, οι Ούγγροι Καλβινιστές, οι Σίκουλοι, οι Βλάχοι, οι Σέρβοι, καθώς και οι Λουθηρανοί Σάξονες μπορούσαν να διώκονται με οποιονδήποτε τρόπο από τις αρχές. Μετά από χρόνια εμπόλεμης κατάστασης και της πολιτικής λιτότητας που ακολουθούσε, η πείνα και η πανούκλα έκαναν την εμφάνισή τους στην Τρανσυλβανία. Το 1604, ο Μπάστα νίκησε δύο φορές τις δυνάμεις του Στέφεν Μπόξαϊ, ο οποίος επιχείρησε να αποκτήσει τον έλεγχο της περιοχής της Τρανσυλβανίας.Μετά από τις πολεμικές του εμπειρίες στην Ανατολική Ευρώπη, κατέληξε στην Πράγα, όπου και πέθανε. Ο Μπάστα συνέταξε αρκετά στρατιωτικά εγχειρίδια, με το πλέον γνωστό εξ αυτών να είναι το Il maestro di campo generale...(Βενετία 1606), και το μεταθανάτιο έργο του με τίτλο Il governo della cavalleria leggiera (Βενετία 1612).
Επίφυση

Η επίφυση (ή κωνάριο) είναι ενδοκρινής αδένας του σώματος. Είναι η μόνη περιοχή του σώματος που διαθέτει φωτοευαίσθητα κύτταρα, τα οποία την καθιστούν φωτοευαίσθητο ενδοκρινή αδένα, δίνοντάς της προηγμένες ικανότητες. Έχει το μέγεθος περίπου ενός μπιζελιού και βρίσκεται τοποθετημένη ανάμεσα στα ημισφαίρια του εγκεφάλου, στην τρίτη κοιλία, πτυχωμένη σε μία αύλακα, η οποία δημιουργείται από την καμπυλότητα των δύο θαλαμικών σωμάτων.

 Οι λειτουργίες τις επίφυσης είναι πολύ σημαντικές ως προς την επιρροή που έχουν σε πολλά όργανα και αδένες του σώματος. Ο ενδοκρινής αυτός αδένας: παράγει την ορμόνη μελατονίνη, δημιουργεί το αίσθημα της νύστας με την έκκριση της μελατονίνης, μετατρέπει τα σήματα του νευρικού συστήματος σε ενδοκρινή σήματα (δηλαδή ουσίες).Πιο αναλυτικά: μετατρέπει την ορμόνη σεροτονίνη σε μελατονίνη κατ' αναλογία με την ποσότητα του φωτός που δέχονται τα φωτοευαίσθητα κύτταρά του, ανάλογα με την έκκριση σεροτονίνης ή μελατονίνης και της ποσότητάς τους, οι υπόλοιποι ενδοκρινείς αδένες λαμβάνουν χημικά σήματα που αφορούν τη λειτουργία τους, ρυθμίζει τον κιρκάδιο ρυθμό και τον βιορυθμό στα όντα, μέσω της έκκρισης των παραπάνω δύο ουσιών. http://www.serendipity.li/mcclay/pineal.html http://www.crystalinks.com/thirdeyepineal.html https://web.archive.org/web/20140505183233/http://users.rcn.com/jkimball.ma.ultranet/BiologyPages/P/Pineal.html
Βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων

Δράσης ρόλων (αγγλικά: action RPG) ονομάζεται η υποκατηγορία βιντεοπαιχνιδιών η οποία συνδυάζει στοιχεία παιχνιδιών δράσης, ρόλων και περιπέτειας. Σε αντίθεση με τα κλασικά βιντεοπαιχνίδια ρόλων, τα παιχνίδια δράσης ρόλων εστιάζουν στη μάχη με άμεση χρήση και κίνηση των χαρακτήρων, αντί του μενού με σύστημα εντολών. Τα παιχνίδια αυτά συνήθως έχουν σύστημα μάχης παρόμοιο με αυτό των παιχνιδιών βολών και hack and slash.

 Crisis Core: Final Fantasy VII Dark Souls Demon's Souls Deus Ex Diablo Disgaea Dissidia 012: Final Fantasy Dragon Quest V Dungeon Master EarthBound EVE Online EverQuest Fable II Fallout Final Fantasy: Type-0 Final Fantasy XV Front Mission 3 Guild Wars Icewind Dale 2 Illusion of Gaia Jade Empire Kingdom Hearts Lunar Mario & Luigi: Partners in Time Mass Effect Might and Magic VI: The Mandate of Heaven Monster Hunter Odin Sphere Ogre Battle: The March of the Black Queen Paper Mario: The Thousand Year Door Planescape: Torment Pool of Radiance Secret of Mana Shadowrun Shining Force II Skies of Arcadia Star Wars: Knights of the Old Republic Suikoden II System Shock 2 Tactics Ogre: Let us Cling Together The Elder Scrolls The Legend of Dragoon The Witcher 2: Assassins of Kings The World Ends with You Ultima IV: Quest of the Avatar Ultima Online World of Warcraft Xenoblade Chronicles Βιντεοπαιχνίδια δράσης Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης τρόμου Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Βιντεοπαιχνίδια MMORPG Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Βιντεοπαιχνίδι πάλης Βιντεοπαιχνίδι beat 'em up Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Βιντεοπαιχνίδια εξομοίωσης Βιντεοπαιχνίδια παζλ Βιντεοπαιχνίδια αγώνων Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού
303 Ιωσηφίνα

Η Ιωσηφίνα (Josephina) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,7. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον αστρονόμο Ελία Μιλόσεβιτς, που παρατηρούσε από τη Ρώμη.

 Η διάμετρος της Ιωσηφίνας υπολογίζεται σε 99 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,03 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ιωσηφίνας θα είναι 2,78 cm/sec2 (352 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια 52,5 m/sec (189 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιωσηφίνα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Ιωσηφίνας εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καίτη Βλαντή

Η Αικατερίνη (Καίτη) Βλαντή, γεννημένη στις 14 Ιανουαρίου 1956 στο Κάιρο της Αιγύπτου, είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Αγωνιζόταν με τα σύγχρονα δεδομένα στη θέση του σμολ φόργουορντ. Έχει κατακτήσει τα πρώτα επτά Πανελλήνια Πρωταθλήματα της «αυτοκρατορίας» του Σπόρτιγκ ('76, '77, '79, '80, '81, '83 και '84) και θεωρείται ευρέως η καλύτερη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια της γενιάς της, πριν εμφανιστεί στο προσκήνιο η Άννυ Κωνσταντινίδου.

 Η Βλαντή γεννήθηκε στο Κάιρο από Έλληνες γονείς. Σε ηλικία πέντε ετών η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της, Νικόλας, ήταν παλιός παίκτης και προπονητής μπάσκετ.Είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Κουτσοθανάση, με τον οποίο έχουν αποκτήσει ένα γιό, το Νικόλα. Εργάστηκε για χρόνια σε φαρμακευτική εταιρεία, στη μηχανοργάνωση και στο οικονομικό τμήμα και σήμερα είναι συνταξιούχος. Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το στίβο κάνοντας εγγραφή στο Ζ.Α.Ο.Ν., σύλλογο της Κηφισιάς. Απογοητευμένη από τις συνθήκες που επικρατούσαν, σε ηλικία 13 ετών στράφηκε στην καλαθοσφαίριση. Έπαιξε για λίγο με τα χρώματα του Ζ.Α.Ο.Ν., αλλά προτίμησε να μην συνεχίσει στον σύλλογο, τον οποίο ο πατέρας της λίγο καιρό μετά ανέλαβε ως προπονητής.Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε στο Σπόρτιγκ Αθηνών, ο οποίος αναδημιούργησε γυναικεία ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με προπονητή το Γιώργο Νικητόπουλο.Το 1976 η ομάδα κατέκτησε το πρώτο - από μια μεγάλη σειρά που έμελε να ακολουθήσουν - Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του στο ανοιχτό γήπεδο του Κολλεγίου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη. Στο καθοριστικό ματς με αντίπαλο τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (53-44), το οποίο διεξήχθη σε εχθρικό για την αθηναϊκή ομάδα περιβάλλον, η Βλαντή ήταν η κορυφαία του αγώνα.Λίγο, μετά την κατάκτηση του πρώτου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος από το Σπόρτιγκ, ωστόσο, σε ντέρμπι με αντίπαλο την Γλυφάδα, που έγινε σε κλίμα μεγάλης έντασης, η Βλαντή τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο αριστερό γόνατο. Καθώς η αθλητριακή ήταν λιγότερο εξελιγμένη από ό,τι σήμερα, δεν διαπιστώθηκε το ακριβές μέγεθος του τραυματισμού, ο οποίος αντιμετωπίστηκε σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Η Βλαντή συνέχισε με κάποια αναπόφευκτα διαλείμματα να αγωνίζεται έως το 1984, ωστόσο δεν επανήλθε ποτέ στα επίπεδα απόδοσης που είχε φτάσει πριν τον τραυματισμό της.Εξακολούθησε, ωστόσο να παραμένει ηγέτιδα του Σπόρτιγκ και αρχηγός της ομάδας τα τελευταία επτά χρόνια της καριέρας της. Έχει κατακτήσει τα πρώτα επτά Πανελλήνια Πρωταθλήματα της «αυτοκρατορίας» του Σπόρτιγκ ('76, '77, '79, '80, '81, '83 και '84). Το ταλέντο της Βλαντή είχε ξεχωρίσει από νωρίς και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ηλικία 16 ετών είχε κληθεί στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1973, που έλαβαν χώρα το 1972 στο Μπάρι της Ιταλίας. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε συμμετάσχει σε έναν αγώνα στα πλαίσια του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Νεανίδων, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε από τη Βουλγαρία με σκορ 31-77. Με τη φανέλα της Εθνικής έχει συλλέξει 36 πόντους σε 7 αγώνες, 5,14 κατά μ.ό. Καίτη Βλαντή, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Γιαλιάς

Ο Γιαλιάς (τουρκικά: Çakıllı Dere ή Yalya Deresi) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός, στην ουσία χείμαρρος, της Κύπρου. Έχει μήκος 88 χιλιόμετρα πηγάζει στο Τρόοδος και τα βουνά του Μαχαιρά, στη πορεία του περνάει από τη κοιλάδα της Μεσαορίας και χύνεται στον κόλπο της Αμμοχώστου.Το βάθος του φτάνει μέχρι τα 9 μετρα. Στον Γιαλιά έχει κατασκευαστεί το 1952 το φράγμα Πάνω Λυθροδόντα χωρητικότητας 32.000 m3 και ύψους 10 μέτρων.

 Υπάρχουν πολλές λαϊκές παραδόσεις που σχετίζονται με τον Γιαλιά. Στο χωριό Νήσου της επαρχίας Λευκωσίας πιστεύεται ότι κάποτε χωριζόταν στα δύο για να ξανάενωθεί σε άλλο σημείο, εκεί που χωριζόταν δημιουργούνταν νησί από όπου προέρχεται και το όνομα του χωριού. Άλλη παράδοση λέει ότι στη περιοχή του χωριού Άσσια ενώνονταν ο Πεδιαίος με τον Γιαλιά, η κόμισα της περιοχής αποφάσισε να τους χωρίσει και να φέρει τη κοίτη του ποταμού δίπλα στο χωριό, στη σημερινή του κοίτη.
Ενεργειακό σπίτι

Ενεργειακό σπίτι είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα κτίριο κατοικίας με υψηλή ενεργειακή αποδοτικότητα, η οποία οφείλεται στα χαρακτηριστικά της κατασκευής, της τυπολογίας και των μηχανολογικών εγκαταστάσεών, που έχουν ως στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση των εκπομπών του CO2. Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα κατοικιών με πολύ χαμηλή, ή ακόμα και με μηδενική, ενεργειακή κατανάλωση: το μοντέλο Casakyoto, το παθητικό Σπίτι και, γενικότερα, τα πράσινα κτίρια.

 Οι ενεργειακές απαιτήσεις ενός κτιρίου είναι το σύνολο της ενέργειας που απαιτείται για τη θέρμανση, την ψύξη, τον αερισμό και το φωτισμό των εσωτερικών χώρων. Ένα ενεργειακό σπίτι είναι σε θέση να εξασφαλίσει τη θερμική άνεση, τον αερισμό και τον κατάλληλο φωτισμό για τη μέρα και τη νύχτα με μειωμένη κατανάλωση ενέργειας και στις καλύτερες περιπτώσεις, με μηδενική κατανάλωση ενέργειας που προέρχεται από ορυκτούς άνθρακες. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά ενός ενεργειακού σπιτιού καθορίζονται από το γεωγραφικό πλάτος, από τον όγκο του και από την προβλεπόμενη χρήση του. Ο προσανατολισμός του ενεργειακού σπιτιού επιλέγεται με γνώμονα την επιθυμητή έκθεση του κτιρίου στην ηλιακή ακτινοβολία, προκειμένου αυτό να αξιοποιήσει την ηλιακή θερμική πρόσοδο και το φυσικό φωτισμό. H επιλογή ενός συμπαγούς σχήματος κτιρίου μπορεί να περιορίσει τις θερμικές απώλειες προς το εξωτερικό περιβάλλον. Οι προεξοχές των γεισωμάτων και οι κεκλιμένες επιφάνειες των στεγών σχεδιάζονται κατάλληλα και προστατεύονται με μονωτικά υλικά, έτσι ώστε να αποτρέπουν τις αρνητικές επιπτώσεις από την πρόσπτωση της ηλιακής ακτινοβολίας στα διαφανή δομικά στοιχεία του κελύφους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και την επακόλουθη υπερθέρμανση του κτιρίου. Στο ενεργειακό σπίτι, το κτιριακό κέλυφος σχεδιάζεται με τέτοιο τρόπο που ελαχιστοποιούνται οι ενεργειακές απαιτήσεις του. Η ενέργεια που ανταλλάσσεται με το εξωτερικό περιβάλλον περιορίζεται από τη μόνωση των αδιαφανών δομικών στοιχείων και από την κατάλληλη επιλογή διαφανών δομικών στοιχείων με υψηλή ενεργειακή αποδοτικότητα. Οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις ενός ενεργειακού σπιτιού είναι κατάλληλα σχεδιασμένες, ώστε να καταναλώνονται μικρές ποσότητες ενέργειας (υψηλή αποδοτικότητα, επαναχρησιμοποίηση του θερμικού φορτίου και ούτω καθεξής). Η χρήση μηχανολογικών εγκαταστάσεων που στηρίζονται στους ορυκτούς άνθρακες συνδυάζεται ή αντικαθίσταται εξολοκλήρου με εγκαταστάσεις που βασίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ηλιακή ενέργεια, γεωθερμία, αιολική ενέργεια). Το Dlg.s 192/2005, ενσωματωμένο από την dlg.s 311/2006, εισήγαγε στην Ιταλία το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης. Παθητικό σπίτι EtaG CasaClima
Spyro 2: Gateway To Glimmer

Το Spyro 2: Gateway To Glimmer (γνωστό στις ΗΠΑ ως: Spyro 2: Ripto's Rage!) είναι βιντεοπαιχνίδι του 1999 που αναπτύχθηκε από την Insomniac Games, συνέχεια του παιχνιδιού Spyro the Dragon και δεύτερη προσθήκη στη σειρά Spyro. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε επίσης στο PlayStation Network, και γνώρισε θετικές κριτικές.

 Ο τρόπος παιχνιδιού είναι παρόμοιος με το προηγούμενο παιχνίδι της σειράς. Ο Spyro έχεις τις ικανότητες που είχε και προηγουμένως την ανάσα φωτιάς και το χτύπημα με τα κέρατα. Όπως και στο Spyro the Dragon την υγεία του Spyro αντιπροσωπεύει το χρώμα του συντρόφου του του Sparx. Το παιχνίδι χωρίζεται σε τρεις κύριους κόσμους που περιέχουν πύλες που περιέχουν άλλους μικρότερους κόσμους. Προκειμένου να προχωρήσει ο παίκτης στους δύο πρώτους κύριους κόσμους πρέπει να μαζέψει τα φυλαχτά από κάθε κόσμο που βρίσκονται στο τέλος κάθε επιπέδου πριν αντιμετωπίσει τον αρχηγό. Κάθε επίπεδο περιέχει έναν ορισμένο αριθμό από σφαίρες που ο παίκτης μπορεί να κερδίσει με την ολοκλήρωση κάποιων αποστολών. Αυτές οι σφαίρες χρειάζονται για το άνοιγμα ορισμένων πυλών καθώς και για να προχωρήσει ο παίκτης στον τρίτο κόσμο. Ο θησαυρός χρειάζεται για να πληρώσει ο παίκτης τον άπληστο Moneybags, για να προχωρήσει στο παιχνίδι. Καθώς και για το άνοιγμα πυλών σε ορισμένες περιοχές αλλά και για να μάθει ο Spyro τρεις νέες ικανότητες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, την κολύμβηση, την αναρρίχηση και το Head Bash. Επίσης υπάρχουν και τα Power-ups που είναι τα εξής: Σούπερ ανάσα φωτιάς, ανάσα πάγου, σούπερ άλμα και μια δύναμη που κάνει το Spyro άτρωτο. Ο κόσμος των δράκων τρομοκρατείται για άλλη μια φορά από ένα μικρό αλλά πανίσχυρο πλάσμα, τον Ripto. Είναι στο χέρι του Spyro να σταματήσει αυτή την απειλή. Tom Kenny στο ρόλο του Spyro Gregg Berger στο ρόλο του Ripto / Hunter / Crush / Gulp Melissa Disney στο ρόλο της Elora / Greta Milton James στο ρόλο του Moneybags Mary Linda Phillips στο ρόλο της Zoe Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι 8.6/10 λέγοντας ότι "έδωσαν μια δόση ψυχής και ποικιλίας σε ένα παιχνίδι που ήταν ήδη διασκεδαστικό", ενώ η βαθμολογία των χρηστών στην ίδια ιστοσελίδα ήταν 8.9. Το IGN έδωσε στο παιχνίδι 8,8/10, δηλώνοντας ότι είναι ένα διασκεδαστικό, και εξαιρετικό platformer. Στην Ιαπωνία, το περιοδικό Famitsu έδωσε στο παιχνίδι 30 στα 40. Spyro 2: Ripto's Rage! στο IMDb Spyro 2: Ripto's Rage! στο Spyro wiki Spyro 2: Ripto's Rage! στο darkspyro.net Spyro 2: Ripto's Rage! στο IGN
Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας

Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας είναι εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με έδρα το Λονδίνο. Στον επίσημο τίτλο της η μητρόπολη και ο επίσκοπός της, φέρει το όνομα μιας σημαντικής πόλης της Μικράς Ασίας –των Θυατείρων– προς ανάμνηση της ιστορικής επισκοπής Θυατείρων της Μικράς Ασίας. Τα Θυάτειρα είναι μια από τις επτά εκκλησίες της Μικράς Ασίας που αναφέρονται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Επίσης σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων η Μικρασιάτισσα αγία Λυδία η Φιλιππησία, η πρώτη χριστιανή επί ευρωπαϊκού εδάφους, καταγόταν από τα Θυάτειρα. Ήταν έμπορος πορφύρας και διέμενε στους Φιλίππους της Μακεδονίας, όπου και βαπτίστηκε χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο μαζί με όλη την οικογένειά της, στις όχθες του ποταμού Ζυγάκτη .

 Ιδρύθηκε, ως Ιερά Μητρόπολις Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας (Δυτικής και Κεντρώας Ευρώπης), σε αυτή άνηκε και η διαποίμανση της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Ιταλίας και της Μάλτας, στις 24 Μαρτίου 1922. Στις 18 Μαΐου 1954, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προήχθηκε σε Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, με πρώτο Αρχιεπίσκοπο τον Αθηναγόρα (Καββαδά). Στις 5 Φεβρουαρίου 1963, αποσπάστηκαν από τη δικαιοδοσία της η Γαλλία, η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Ιταλία και η Μάλτα και ιδρύθηκαν η Μητροπόλη Γαλλίας, η Μητρόπολη Γερμανίας και η Μητρόπολη Αυστρίας, για την καλύτερη διαποίμανση των πιστών, ενώ ταυτόχρονα η Αρχιεπισκοπή Θυατείρων αποφασίστηκε να αποτελεί και αυτή Μητρόπολη. Στις 24 Φεβρουαρίου 1968, η Σύνοδος αποφάσισε την προαγωγή της Μητροπόλεως και πάλι σε Αρχιεπισκοπή, με τον μέχρι τότε Μητροπολίτη Αθηναγόρα (Κοκκινάκη) να προάγεται σε Αρχιεπίσκοπο. Σήμερα, Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας είναι από τις 12 Ιουνίου 2019 ο από Δαρδανελλίων Νικήτας Λιούλιας. Στη Μητρόπολη διακονούν, επίσης, τρεις βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών της Μικράς Ασίας: Μελιτηνής, Ιλίου και Κλαυδιουπόλεως. . Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας - Επίσημη ιστοσελίδα
Αγία Μαρίνα Λακωνίας

Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μελιτίνης, της δημοτικής ενότητας Σμύνους, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Η παλαιά ονομασία του οικισμου ήταν Τσέρια.

 Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη νοτιοκεντρική Λακωνία, στις νοτιοανατολικές απολήξεις του Ταϋγέτου, κοντά στο ρέμα της Στεμνίτσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει 47 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Τσέρια Με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Αγία Μαρίνα Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελιτίνης και προσαρτήθηκε στο δήμο Σμύνους Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Σμύνους και προσαρτήθηκε στο δήμο Ανατολικής Μάνης(Πηγή: ) Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου Ο βυζαντινός, κοιμητηριακός ναός Κοίμησης της Θεοτόκου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Πανεπιστήμιο των Τιράνων

Το Πανεπιστήμιο των Τιράνων (αλβανικά : Universiteti i Tiranës) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο και το μεγαλύτερο στην Αλβανία. Ιδρύθηκε το 1957 με το όνομα Κρατικό Πανεπιστήμιο των Τιράνων (αλβανικά : Universiteti Shtetëror i Tiranës) και αποτελούνταν από πέντε ακαδημαϊκά τμήματα, το σημαντικότερο από τα οποία ήταν το Τμήμα Επιστημών, με έτος ίδρυσης το 1947. Το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Gherardo Bosio στις αρχές του 1940. Με τον θάνατο του Enver Hoxha το 1985, το πανεπιστήμιο πήρε το όνομα Enver Hoxha University of Tirana (αλβανικά : Universiteti i Tiranës Enver Hoxha) μέχρι το 1992. Βρίσκεται στην Πλατεία της Μητέρας Τερέζα, νότια από το κέντρο των Τιράνων. Τα μαθήματα πραγματοποιούνται κυρίως στην αλβανική γλώσσα αλλά υπάρχουν αρκετά τμήματα ξένων γλωσσών που πραγματοποιούνται στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ελληνικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα γερμανικά, τα κινέζικα και σε άλλες γλώσσες.

 Σχολή Κοινωνικών Επιστημών Φιλοσοφία Κοινωνιολογία Ψυχολογία και Παιδαγωγικά Κοινωνική Εργασία Πολιτικές Επιστήμες Σχολή Φυσικών Επιστημών Μαθηματικά Φυσική Χημεία Βιολογία Πληροφορική Φαρμακευτική Σχολή Ιστορίας και Φιλολογίας Ιστορία Γεωγραφία Αλβανική Γλώσσα και Γλωσσολογία Αλβανική Λογοτεχνία Δημοσιογραφία Αρχαιολογία Νομική Σχολή Σχολή Οικονομικών Επιστημών Business Informatics Οικονομία-Λογιστική Οικονομικά Business Administration Marketing, Τουρισμός Σχολή Ξένων Γλωσσών Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία Γαλλική Γλώσσα και Φιλολογία Ελληνική Γλώσσα και Φιλολογία Ιταλική Γλώσσα και Φιλολογία Ισπανική Γλώσσα και Φιλολογία Γερμανική Γλώσσα και Φιλολογία Τουρκική Γλώσσα και Φιλολογία Ρωσική Γλώσσα και Φιλολογία Βαλκανικές Γλώσσες Κινεζική Γλώσσα και Φιλολογία Τμήμα Επιστήμης της Φυσικής Αγωγής Sali Berisha Odhise Grillo Nexhmije Hoxha Ardian Klosi Pandeli Majko Fatos Nano Ismail Kadare Jakup Mato Laura Mersini-Houghton Dhori Kule Shefki Hysa University of Tirana (in Albanian) Polytechnic University of Tirana (in Albanian) Student City (Qyteti Studenti) (in Albanian) University of Tirana news (in Albanian) University of Tirana news
Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας

Η Μεταμόρφωση Σωτήρος είναι συνοικία της Πάτρας, η οποία πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο ενοριακό ναό της περιοχής. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης και νότια του ποταμού Γλαύκου, καθώς και στα όρια των πρώην «καποδιστριακών» Δήμων Πατρέων και Μεσσάτιδος.

 Βρίσκεται σε μια πεδινή περιοχή σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Γειτνιάζει με τα Δεμένικα, οικισμό της νυν Δημοτικής Κοινότητας Σαραβαλίου, καθώς και με τις περιοχές της Οβρυάς, της Λεύκας και της συνοικίας Μακρυγιάννη. Απέχει 5 χλμ. περίπου από το κέντρο της Πάτρας. Η συνοικία αναπτύχθηκε μετά το 1970 και οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής κατάγονται από την περιοχή της Τριταίας και τα χωριά των Φαρρών. Από τη συνοικία διέρχεται η Οδός Ακρωτηρίου -βασικός οδικός άξονας του 2ου Δημοτικού Διαμερίσματος της Πάτρας, η οποία μετονομάζεται σε Οδό Δημοκρατίας στην περιοχή και στο ύψος περίπου της οδού Ειρήνης & Φιλίας, βασικής οδικής αρτηρίας των Δεμένικων- αποτελώντας εν γένει προέκταση της Ε.Ο. Πατρών-Τριπόλεως «111» η οποία διέρχεται και από τις περιοχές της Τριταίας και των Φαρρών, που βρίσκονται νότια των Πατρών. Στα δυτικά όρια της συνοικίας με αυτά της Λεύκας βρίσκεται ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Μηνά και το Β΄ Δημοτικό Νεκροταφείο Πατρών, όπως επίσης και το εκκλησάκι της Θεοτόκου, οποίο ανεγέρθη το 1990. Η κεντρική λαχαναγορά της Πάτρας καθώς και το μεγαλύτερο τμήμα του ΒΙΟ.ΠΑ. Γλαύκου (Βιοτεχνικό Πάρκο Πατρών) βρίσκονται εντός των ορίων της συνοικίας προς τα βόρεια. Εντός της συνοικίας στεγαζόνται και λειτουργούν επίσης, το 24ο Νηπιαγωγείο και το 51ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών. Στην περιοχή δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεταμόρφωσης Σωτήρος Πατρών, ο οποίος ιδρύθηκε το 1979. Εκεί επίσης, εδρεύει και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σκιαδαίων Πάτρας «Ο Άγιος Ιωακείμ» με έτος ίδρυσης το 1980. Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος, Όψεις ενοριακής διοικητικής οργανώσεως στην Εκκλησία των Πατρών κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα (1830-1930) (με βάση ανέκδοτες αρχειακές πηγές), Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2017. ISBN 978-618-83426-0-6. Ν.Ι. Λυμπέρη, Οδηγός Πατρών, Πάτρα 2005, 4η έκδοση. Εκπολιτιστικός Σύλλογος: Μεταμόρφωση Σωτήρος Πατρών. Ανακτήθηκε: 14/07/2017. Η Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 12/07/2018. Η Μεταμόρφωση Σωτήρος Πάτρας στο χάρτη. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
Πληθωρισμός

Πληθωρισμός είναι η συνεχής αύξηση του γενικού επιπέδου τιμών μιας οικονομίας σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, που προκαλεί πτώση στην αγοραστική δύναμη, καθώς κάθε μονάδα χρήματος (π.χ. €) αγοράζει λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες. Αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξη του πληθωρισμού είναι η μεταβολή των τιμών. Δεν υφίσταται όταν οι τιμές παραμένουν σταθερές, ανεξαρτήτως αν είναι υψηλές ή όχι. Ο πληθωρισμός υπολογίζεται συνήθως από την ποσοστιαία (%) μεταβολή του δείκτη τιμών καταναλωτή (ΔΤΚ) στη διάρκεια του χρόνου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ΔΤΚ παρακολουθεί ένα δείγμα αγαθών και υπηρεσιών και όχι το σύνολο που είναι διαθέσιμα στην αγορά.

 Από πολλές οικονομικές θεωρίες ο πληθωρισμός θεωρείται ένα Νομισματικό Φαινόμενο, δηλαδή ότι ο πληθωρισμός είναι αποτέλεσμα μόνο της αυξημένης προσφοράς χρήματος. Έτσι η ύπαρξη πληθωρισμού δεν επηρεάζει τα μεγέθη της πραγματικής οικονομίας (ως πραγματικά μεγέθη, ορίζονται οι Δημόσιες Δαπάνες, οι Ιδιωτικές Επενδύσεις, και η Ιδιωτική Κατανάλωση). Αυτό είναι και γνωστό ως κλασική διχοτομία. Ένα παράδειγμα είναι ο υψηλός πληθωρισμός στην Ελλάδα της δεκαετίας του '80 που οφειλόταν εν μέρει στην εκτύπωση χρήματος από την Τράπεζα της Ελλάδος για να καλύψει τις αυξημένες παροχές που προσέφερε η κυβέρνηση. Άλλες θεωρίες βρίσκουν ότι πληθωρισμός μπορεί να έχει ρίζες και σε μη νομισματικά φαινόμενα. Οι Κεϊνσιανιστές οικονομολόγοι για παράδειγμα, πιστεύουν ότι υπάρχουν τριβές στην οικονομία που μπορούν να προκαλούν πληθωρισμό. Για τους Κεϊνσιανιστές υπάρχει μια αντίστροφη σχέση ανεργίας και πληθωρισμού, ώστε όταν ανεβαίνει το ένα πέφτει το άλλο. Αυτή η σχέση περιγράφεται με την καμπύλη Φίλλιπς. Ο πληθωρισμός της ζήτησης είναι ο πληθωρισμός που προκύπτει από αύξηση της ζήτησης εμπορευμάτων ή και υπηρεσιών. Γνωστός ιστορικά είναι ο πληθωρισμός που προκάλεσε η αυξημένη ζήτηση από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα μετά τη κατάληψή της. Η αύξηση στη ζήτηση οφείλεται γενικότερα στην: Αύξηση της προσφοράς του χρήματος. Αύξηση δημοσίων δαπανών Προσδοκίες του κοινού για επιδείνωση του πληθωρισμού Αύξηση της ζήτησης από το εξωτερικό για εγχώρια εμπορεύματα Ο πληθωρισμός της προσφοράς είναι ο πληθωρισμός που προκύπτει από μείωση της προσφοράς εμπορευμάτων ή και υπηρεσιών. Η μείωση αυτή οφείλεται: Αύξηση μισθών ταχύτερη από την αύξηση της εργατικής παραγωγικότητας Αύξηση κερδών μεγαλύτερη από την αύξηση της αποδοτικότητας του κεφαλαίου Ανατίμηση των εισαγόμενων πρώτων υλών Αύξηση των συντελεστών έμμεσης φορολογίας Αύξηση του κόστους δανειακών κεφαλαίων Η μεταβολή των τιμών σε μια χρονική περίοδο μπορεί να είναι και αρνητική. Στον αποπληθωρισμό το γενικό επίπεδο των τιμών μειώνεται. Ο αποπληθωρισμός, ή αλλιώς αρνητικός πληθωρισμός, αυξάνει την αγοραστική δύναμη. Ιστορικά παραδείγματα αποπληθωρισμού αποτελούν το Χονγκ Κονγκ, η Ιαπωνία, η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Φηγέας της Ψωφίδας

Στην Ελληνική μυθολογία ο Φηγέας ήταν βασιλιάς στην Αρκαδική Ψωφίδα που ανήκει διοικητικά σήμερα στην Αχαΐα, όταν ο Αλκμαίων δολοφόνησε την μητέρα του Εριφύλη τον δέχτηκε για εξαγνισμό. Η πόλη της Φηγείας που ονομαζόταν παλιότερα ο Ερύμανθος ακούγεται ότι πήρε το όνομα της από αυτόν, άλλαξε ωστόσο ξανά το όνομα του σε Ψωφίς. Ο Φηγέως ήταν γιος του ποτάμιου θεού Αλφειού, τα παιδιά του ήταν η Αλφεσιβοία, ο Τήμενος και ο Αξιόν ή ο Αγήνορας του Φηγέως, ο Πρόνοος και η Αρσινόη.

 Οι Ερινύες καταδίωξαν άγρια τον Αλκμαίωνα για τον φόνο της μητέρας του και βρήκε καταφύγιο στην Ψωφίδα. Ο βασιλιάς της πόλης Φηγέας δέχτηκε να τον εξαγνίσει, στην συνέχεια του πρόσφερε το χέρι της κόρης του Αρσινόης με αντάλλαγμα να της δώσει το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας που είχε πάρει από τους Δελφούς. Η γη της Ψωφίδας έγινε αμέσως άγονη και οι κάτοικοι πείνασαν, αναγνώρισε ότι πλήρωσαν τις αμαρτίες του επειδή βρέθηκε στην γη του, τότε είδε σε όραμα ότι μόνο ο ποταμός Αχελώος θα μπορούσε να τον εξαγνίσει. Ο Αλκμαίων αναχώρησε βόρεια βρήκε τον ποταμό Αχελώο, δέχτηκε να τον εξαγνίσει και του ζήτησε να εγκαταλείψει την Αρσινόη και να πάρει σύζυγο την δική του κόρη Καλλιρρόη. Σε κάποια στιγμή η Καλλιρρόη του είπε ότι δεν μπορούσε να ζήσει μαζί του αν δεν πάρει το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας που είχε κάνει δώρο στην Αρσινόη. Ο Αλκμαίων αναχώρησε για την Ψωφίς, επισκέφτηκε ξανά τον Φηγέα, του εξήγησε την κατάσταση και τον έπεισε να πάρει πίσω το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας. Πριν αναχωρήσει ένας υπηρέτης του βασιλιά τον έπεισε ότι ο Αλκμαίων τον εξαπάτησε, ο Φηγέας τότε διέταξε τους γιους του Αγήνορα και Πρόνοο να τον σκοτώσουν. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος γράφει ο ίδιος ο Φηγέως σκότωσε με τα χέρια του τον πρώην γαμπρό του, μαζί με αυτόν σκότωσε και την εγγονή του, την κόρη που είχε αποκτήσει ο Αλκμαίων με την Αρσινόη. Όταν έμαθε η Καλλιρρόη ότι έμεινε πρόωρα χήρα παρακάλεσε τον Δία να μεγαλώσουν γρήγορα οι δύο γιοι της Ακαρνάν και Αμφότερος για να πάρουν εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα τους, ο Δίας το δέχτηκε. Ο Ακαρνάν και ο Αμφότερος συνάντησαν τους δολοφόνους του πατέρα τους Αγήνορα και Πρόνοο στα ανάκτορα του βασιλιά της Τεγέας Αγαπήνορα όπου έκαναν στάση στο ταξίδι σε Δελφούς ώστε να επιστρέψουν το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας. Στην συνέχεια πήγαν στην Ψωφίδα και σκότωσαν μέσα στα ανάκτορα τους γονείς τους, τον Φηγέα και την σύζυγο του. Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae Παυσανίας, Περιγραφή της Ελλάδας Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου
Γ.Σ. Πίνδαρος Θηβών

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Πίνδαρος Θηβών, είναι σύλλογος στίβου με έδρα την πόλη της Θήβας, στη Βοιωτία. Ιδρύθηκε στις 19 Απριλίου του 2000 και είναι μέλος του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.) και της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας. Ο Πίνδαρος έχει διακρίσεις και συμμετοχές όλων των ηλικιών σε Πανελλήνια, Βαλκανικά και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Στάδιο Θήβας χωρητικότητας 1.173 θέσεων.

 Ο Πίνδαρος ιδρύθηκε στις 19 Απριλίου του 2000 και εντάχθηκε στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας. Οι πρώτες επιτυχίες ήρθαν και από τα δύο τμήματα του συλλόγου το 2003. To 2003 o Τάσος Φράγκος κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο για τον Πίνδαρο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου που διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο. Ο Φράγκος τερμάτισε στα 12,000 μέτρα με επίδοση 35.56 μπροστά από τον Μιχάλη Γελασάκη (36.04) του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. και τον Βασίλη Ζαμπέλη (36.10) του Γ.Σ. Ελευθερίου Βενιζέλου. Τον Ιούνιο του 2003 ο Τάσος Φράγκος κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10,000 μέτρων που διεξήχθη στον Άγιο Κοσμά με επίδοση 29:44.25. Την πρώτη και την τρίτη θέση κέρδισαν ο Μιχάλης Γελασάκης (29:42.77) και ο Χρήστος Ζαρκάδας (29:46.95) του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π..Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου στα Τρίκαλα το γυναικείο τμήμα του συλλόγου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομία. Η ομάδα της σκυταλοδρομίας αποτελούνταν από την Κατερίνα Κουταλά, την Κατερίνα Σύρου, την Μαρία Γκουμπλιά και την Παρασκευή Τσαπάρα και τερμάτισε με χρόνο 3:41.68 μπροστά από τον Πανελλήνιο Γ.Σ. (3:44.31) και τον Α.Σ.Ε. Δούκα (3:51.88). Στην τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ο σύλλογος κατέκτησε την 23η θέση με 23 βαθμούς από συνολικά 84 σωματεία.Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το 2003 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Πίνδαρος κατατάχθηκε στην 15η θέση, από το σύνολο 322 συλλόγων και στην 3 θέση στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας, με βαθμό αξιολόγησης 5.423. Παρακάτω ακολουθούν πίνακες με τις διακρίσεις του συλλόγου σε ανώτερο επίπεδο και σε χαμηλότερες κατηγορίες. ΕθνικέςΔιεθνείς Διεθνείς Παρακάτω ακολουθούν πίνακες με τα μετάλλια του συλλόγου σε ανώτερο επίπεδο και σε χαμηλότερες κατηγορίες. Αυτός ο πίνακας δείχνει τις θέσεις και τους βαθμούς από την ίδρυση του συλλόγου κατά την ετήσια επίσημη αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εκδίδει ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ.. Από 05/10/2022 το νέο ΔΣ του Γ.Σ. Πίνδαρος Θηβών είναι: Επίσημο ιστολόγιο του συλλόγου
Πρώτη Μάχη του Μάρνη

Η Πρώτη Μάχη του Μάρνη (γαλλικά: Première bataille de la Marne) ήταν μια μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έλαβε χώρα μεταξύ τις 5 και 12 Σεπτεμβρίου του 1914. Η μάχη έληξε με νίκη των Συμμάχων έναντι του Αυτοκρατορικού Γερμανικού Στρατού, ο οποίος ήταν υπό την καθοδήγηση του Χέλμουτ φον Μόλτε του νεότερου, σταματώντας την επέλασή του προς το Παρίσι και σταθεροποιώντας το δυτικό μέτωπο, που οδήγησε σε ένα τετραετή πόλεμο χαρακωμάτων.

 Τον Αυγούστο του 1914 ο Γαλλικός στρατός υπό τις διαταγές του αρχηγού του Γαλλικού Γενικού Επιτελείου, Ζοζέφ Ζοφρ, εξαπέλυσε επίθεση, αρχικά και για να ικανοποιήσει τον λαό στην Αλσατία, ενώ συνεχιζόταν βόρεια, πλάι στην Γερμανική Επίθεση. Όμως τα Γαλλικά στρατεύματα αποκρούστηκαν παντού με βαρύτατες απώλειες, ενώ ο Γερμανικός στρατός κατέστρεψε σχεδόν όλο το βαρύ πυροβολικό τους. Έτσι πριν καν τα Γαλλικά στρατεύματα αρχίσουν να υποχωρούν, ενώ οι Γερμανοί προσπάθησαν αιφνιδιαστικά να τους υπερφαλαγγίσουν. Στα δεξιά, η Πρώτη Γερμανική Στρατιά, με διοικητή τον Κλουκ περνά μέσα από τις Βρυξέλλες στις 20 Αυγούστου και δύο μέρες μετά συναντά στην Μονς τα Συμμαχικά στρατεύματα. Τα δύο σώματα της Βρετανικής Εκστρατευτικής Δύναμης δέχθηκαν επίθεση, ενώ δεν είχαν καταφέρει καν να πάρουν ακόμα τις θέσεις τους. Μετά από δύο εβδομάδες, αρχές Σεπτέμβρη και με τους Γάλλους στα δεξιά τους κατάφεραν να υποχωρήσουν και ύστερα να αντεπιτεθούν με τα Γαλλικά στρατεύματα, ενώ τελικώς όλη η γερμανική στρατηγική κατέρρευσε. Όλοι όσοι συμμετείχαν στην Μάχη του Μάρνη έλαβαν ένα τιμητικό μέρος αν και στην ουσία καμία πλευρά δεν βγήκε κερδισμένη. Το πιο ωραίο σχόλιο, ίσως, ήταν εκείνο του στρατηγού Ζοφρ ο οποίος δήλωσε: «Δεν ξέρω ποιος κέρδισε την μάχη, αλλά ξέρω σε ποιόν θα έπεφτε το σχέδιο εάν τούτη χάνονταν. Στην πραγματικότητα ιδού τι είχε συμβεί: Ο Κλουκ έλαβε εντολή να αναπτύξει τα στρατεύματα του δυτικά και νότια του Παρισιού, να τα υπερφαλαγγίσει και τελικώς να τα εξοντώσει. Όμως στις 30 Αυγούστου αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερα να περιμένει την στρατιά του Φον Μπύλοφ, στα αριστερά του, ώστε να διατηρήσει την επαφή μεταξύ των δύο στρατιών η οποία καθυστερούσε λόγο της Γαλλικής αντεπίθεσης. Στις 4 Σεπτεμβρίου σταμάτησε η υποχώρηση του Ζοφρ ενώ ταυτόχρονα εξαπέλυσε την δική του επίθεση κατά του Κλουκ. Τελικά, όταν οι δύο Γερμανικές στρατιές συναντήθηκαν, δημιουργήθηκε ένα κενό ανάμεσα στις δύο στρατιές στο οποίο εισέβαλαν Γαλλικά και Βρετανικά στρατεύματα. Τελικώς τα Γερμανικά στρατεύματα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν ως τον ποταμό Αίν και κατάφεραν να διατηρήσουν τις θέσεις τους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Lucien, Genet, «Η μάχη του Μάρνη», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.76 (Οκτώβριος 1974), σελ.128-136
Άγιος Ιωάννης Ευξεινουπόλεως Μαγνησίας

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Ευξεινούπολης, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Μαγνησίας -από την πλευρά της Στερεάς Ελλάδας-, στις κεντρικές ακτές του όρμου Αλμυρού. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα του αερολιμένα Νέας Αγχιάλου και βόρεια του ρέματος Ξεριά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 34 χλμ. περίπου ΝΔ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ευξεινουπόλεως. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ευξεινουπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού. Το αλιευτικό καταφύγιο του οικισμού, σε μικρό κανάλι που βγαίνει στη θάλασσα Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 eetaa.gr
Κωνσταντίνος Τάττης

Ο Κωνσταντίνος Παναγιώτου Τάττης (Βυθικούκι Κορυτσάς, 1 Ιουνίου 1787 - 24 Ιουλίου 1864) ήταν Έλληνας έμπορος, μέλος της Φιλικής εταιρείας και προύχοντας της ελληνικής κοινότητας στην Θεσσαλονίκη.

 Γεννήθηκε την 1η Ιουνίου του 1787 στο Βυθικούκι του νομού Κορυτσάς. Ασχολήθηκε με την οικογενειακή του επιχείρηση που ασχολούνταν με το εμπόριο του καπνού. Η φύση της εργασίας, του επέβαλε διαρκή επαγγελματικά ταξίδια στην Ήπειρο, στην Μακεδονία και στην Θράκη,όπου είχε την δυνατότητα της επικοινωνίας με όλα τα σημαίνοντα πρόσωπα του ελληνικού στοιχείου στις προαναφερθείσες περιοχές. Το γεγονός αυτό τον έκανε πολύτιμο στο έργο του συντονισμού αλλά και της διάδοσης των ιδεών της Φιλικής εταιρείας, στην οποία μυήθηκε.Στις 26 Φεβρουαρίου 1815, παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καυταντζόγλου, η οποία ήταν κόρη του Ιωάννη Πούλιου Καυταντζόγλου, από την οποία και απέκτησε δυο αγόρια, τον Στέφανο και τον Ιωάννη. Κατά την επανάσταση του 1821, βρισκόταν στις Σέρρες, όπου και συνελήφθη, βασανίσθηκε και φυλακίσθηκε από τους Οθωμανούς. Όταν μετά από χρόνια κατάφερε να αφεθεί ελεύθερος δωροδοκώντας τις τοπικές οθωμανικές αρχές, εγκαταστάθηκε οριστικά στην Θεσσαλονίκη το 1832. Στην Θεσσαλονίκη συνέχισε να ασχολείται με το εμπόριο του καπνού, από το οποίο και κέρδισε αρκετά ώστε να αγοράσει αρκετά ακίνητα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και να καταστεί σημαντικός οικονομικός παράγοντας με μεγάλη κοινωνική προσφορά στην ελληνική κοινότητα της πόλης. Πέθανε στις 24 Ιουλίου του 1864.
Παναγιώτης Δημητρουλόπουλος

Ο Παναγιώτης Δημητρουλόπουλος (Κρέστενα, 1955) είναι Έλληνας πολιτικός, νομάρχης Ηλείας από το 1999 έως το 2007, βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και από το 2013 μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινωνικής Συμφωνίας. Τον Μάρτιο του 2015 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος.

 Γεννήθηκε το 1955 στα Κρέστενα και σπούδασε Φυσικός στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Από τα φοιτητικά του χρόνια ασχολήθηκε με τα πολιτικά. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και γραμματέας της ΠΑΣΠ από το 1974 έως το 1977. Επίσης ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης και από το 2013 είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινωνικής Συμφωνίας. Το 1991 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Κρεστένων και το 1994 νομαρχιακός σύμβουλος Ηλείας. Το 1998 κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές για τη νομαρχία Ηλείας και εξελέγη νομάρχης, με ποσοστό 55,3%. Στις επόμενες εκλογές, επανεξελέγη νομάρχης με ποσοστό 55,8%. Διεκδίκησε έδρα στις εκλογές του 2007 και στις εκλογές του 2009, κατά τις οποίες εξελέγη βουλευτής Ηλείας με το ΠΑΣΟΚ. Μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, κατέστη ανεξάρτητος και το Μάρτιο του 2012 προσχώρησε στην Κοινωνική Συμφωνία της Λούκας Κατσέλη.Είναι παντρεμένος με τη μηχανικό Γωγώ Μιχαλοπούλου και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, την Αγγελική και τον Μιχάλη. Βιογραφικό στην επίσημη ιστοσελίδα του
Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας είναι μουσείο που βρίσκεται στην Άρτα της Ηπείρου. Ιδρύθηκε το 1973 ως Αρχαιολογική συλλογή της Άρτας και στεγαζόταν στην Εκκλησία της Παρηγορήτισσας του 13ου αιώνα. Η συλλογή έχει πλέον μεταφερθεί σε ένα ολοκαίνουργιο, ειδικά κατασκευασμένο μουσείο, το οποίο άνοιξε το 2009. Το νέο κτίριο του μουσείου βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Άραχθο, κοντά στην ιστορική γέφυρα της Άρτας.

 Ο όγκος της συλλογής περιλαμβάνει ανασκαφές από την αρχαία πόλη της Αμβρακίας, το σπήλαιο «Κουδουνότρυπα» και από αρκετές άλλες τοποθεσίες της Περιφερειακής ενότητας Άρτας. Αξιοσημείωτες είναι οι πολλές νεκρικές στήλες και ταφικές προσφορές από τα νεκροταφεία της αρχαίας Αμβρακίας.Η έκθεση περιλαμβάνει τρία κύρια τμήματα: τη δημόσια ζωή, τα νεκροταφεία και την ιδιωτική ζωή των Αμβρακιωτών, ενώ στην αρχή και στο τέλος της έκθεσης υπάρχουν μεμονωμένα μικρότερα τμήματα που καλύπτουν τη ίδρυση και την πτώση της Αμβρακίας, αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής από την πόλη της Άρτας προέρχεται από ανασκαφές των δύο νεκροταφείων που στεγάζονται έξω από τα τείχη της αρχαίας πόλης της Αμβρακίας (ανατολικά και νοτιοδυτικά), από δημόσια κτίρια, όπως το μικρό και μεγάλο αρχαίο θέατρο, ο ναός του Απόλλωνα και το Πρυτανείο, σπίτια και άλλα ερείπια κτιρίων, καθώς και κεραμικά και άλλα εργαστήρια, που ανακαλύφθηκαν κατά την αρχαιολογική έρευνα. Η έκθεση του μουσείου εκτείνεται σε μεγάλη χρονική περίοδο, από την Παλαιολιθική έως τη Ρωμαϊκή περίοδο. Η πλειοψηφία των εκθεμάτων ανήκει στην Ελληνιστική περίοδο, μια περίοδο που συμπίπτει με την υψηλότερη οικονομική και πολιτική ανάπτυξη κατά την περίοδο ακμής της Αμβρακίας, οπότε η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της Ηπείρου. Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας (Ελληνικά) Το Μουσείο στο δικτυακό τόπο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού Το Μουσείο στο δικτυακό τόπο του Νομού Άρτας Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine. Μουσεία στην Ελλάδα
Λιουτπράνδος του Μπενεβέντο

Ο Λιουτπράνδος, Liutprand, (απεβ. μετά το 759) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το τέλος τού πατέρα του Γισούλφου Β΄ το 749 μέχρι τη δική του εκτόπιση. Βασίλευσε υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, Σκαουνιπέργκας, η οποία υποστήριξε τον βασιλιά Άιστουλφ, μέχρι το 756.

 Αφού έφθασε στην ενηλικίωσή του, παρέδωσε το δουκάτο του στον Πεπίνο τον Βραχύ, βασιλιά των Φράγκων, πιθανότατα με την παρότρυνση του πάπα Στεφάνου Β΄ και επαναστάτησε κατά του βασιλιά Δεζιδέριου των Λομβαρδών. Καθαιρέθηκε το 758, για να αντικατασταθεί από τον Αρέχι Β΄. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ ο Εικονομάχος προσφέρθηκε να συλλάβει τον φυγά Λιουτπράνδο, εάν ο Δεζιδέριος επιτεθεί στον πάπα, ωσότου μία Ρωμαϊκή δύναμη από τη Σικελία ενωθεί μαζί του. Ο Δεζιδέριος δεν επιτέθηκε και ο Λιουτπράνδος δεν αιχμαλωτίστηκε. Lexikon des Mittelalters : Liutprand Herzog von Benevent (749-759).
Βίλα Παρκ

Το Βίλα Παρκ (αγγλικά: Villa Park) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην περιοχή του Άστον στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Είναι η έδρα της Άστον Βίλα από το 1897. Έχουν γίνει πολλές βελτιώσεις όλα αυτά τα χρόνια, και η σημερινή του χωρητικότητα είναι 42.788 θέσεις.

 Το Βίλα Παρκ άνοιξε το 1897 με κόστος 16.400 λίρες. Ο χώρος που βρίσκεται είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν ως ένα βικτοριανό πάρκο ψυχαγωγίας. Όταν χτίστηκε το πρώτο στάδιο μπορούσε να στεγάσει 40.000 θεατές οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν όρθιοι στο χώρο. Ο πρώτος αγώνας που έγινε ήταν ένα φιλικό με την Μπλάκμπερν Ρόβερς,που έλαβε χώρα στις 17 Απριλίου 1897. Εκτός από τα παιχνίδια της Άστον Βίλα, στο γήπεδο έγινε ο τελευταίος τελικός της ιστορίας του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης το 1999 ανάμεσα στην Λάτσιο (Ιταλία) – Ρεάλ Μαγιόρκα (Ισπανία), πολλοί διεθνείς αγώνες, αλλά και αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966.
Αμπέλια Αμμοτόπου Άρτας

Για οικισμύς με το ίδιο όνομα στο νομό Άρτας δείτε: Αμπέλια Αθαμανίου και Αμπέλια Παλαιοκάτουνου Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αμπέλια Τα Αμπέλια, είναι πεδινό χωριό στο νομό Άρτας με υψόμετρο 50 μέτρα.

 Τα Αμπέλια βρίσκονται δυτικά του Άραχθου ποταμού και βόρεια της Άρτας σε απόσταση χλμ.. Το χωριό είναι κτισμένο στο λόφο Γκελπερίνα και στην είσοδό του βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής του Δράκου, που το 1997 κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1954 που μετονομάστηκε, ήταν Νέος Συνοικισμός ο οποίος είχε αναγνωριστεί για πρώτη φορά το 1951. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αμμότοπο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αμμοτόπου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξηροβουνίου του Δήμου Αρταίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 350 κατοίκους. Το Σπήλαιο της Αγίας Παρασκευής… από τον ιστότοπο Φωνή του αγρότη Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ελίζαμπεθ Όλσεν

Η Ελίζαμπεθ Τσέις Όλσεν (Elizabeth Chase "Lizzie" Olsen, 16 Φεβρουαρίου 1989) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Περισσότερο γνωστή είναι για τους ρόλους της στις ταινίες: "Martha Marcy May Marlene" (2011), "Silent House" (2011), "Liberal Arts" (2012), "Oldboy" (2013), "Very Good Girls" (2013) ,Godzilla" (2014), "Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα " (2014), "Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron" (2015), "I Saw The Light" (2015), "Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος" (2016), "Wind River" (2017), "Kodachrome" (2017) "Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας" (2018), "Sorry for your loss" (2018-2019), "Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη" (2019) και "Doctor Strange: In the Multiverse of Madness" (2022). Επίσης, έχει παίξει και σε τηλεοπτικές σειρές, όπως το "Wandavision" (2021). Για το ρόλο της στην ταινία Martha Marcy May Marlene απέσπασε πολύ καλές κριτικές και ήταν υποψήφια για βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από τα Ανεξάρτητα Βραβεία Σπίριτ. Το 2021, η σειρά Wandavision απέσπασε παρά πολύ καλές κριτικές, κάνοντάς τη μια από τις "καλύτερες σειρές του 2021", χαρίζοντας της πολλά βραβεία και έλαβε 23 υποψηφιότητες για Emmy Awards. Για την ερμηνεία της ως Wanda Maximoff, η Lizzie ήταν υποψήφια για βραβείο Emmy, Golden Globe και People Choice Awards. Η Ελίζαμπεθ είναι η νεότερη αδελφή των δίδυμων ηθοποιών και σχεδιαστών μόδας Άσλι Όλσεν και Μέρι-Κέιτ Όλσεν.

 Η Ελίζαμπεθ Όλσεν γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1989, στο Σέρμαν Όουκς της Καλιφόρνια των Η.Π.Α.. Έχει Νορβηγική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της και Αγγλική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της. Είναι κόρη της Τζαρνέτ "Τζάρνι" Όλσεν με τον κατασκευαστή ακινήτων και τραπεζίτη ενυπόθηκων δανείων, Ντέϊβιντ Όλσεν. Έχει δύο μεγαλύτερες δίδυμες αδελφές, την Μέρι-Κέιτ Όλσεν και την Άσλεϊ Όλσεν που είναι ηθοποιοί και σχεδιάστριες μόδας. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Τρεντ Όλσεν και επίσης έχει δύο μικρότερους ετεροθαλείς αδελφούς. Το 1996, οι γονείς της Ελίζαμπεθ, χώρισαν. Ως παιδί, η Ελίζαμπεθ Όλσεν έλαβε μαθήματα μπαλέτου και τραγουδιού. Άρχισε να ασχολείται με την υποκριτική από νεαρή ηλικία, με εμφανίσεις στις ταινίες των αδελφών της. Πριν από την ηλικία των έντεκα ετών, η Ελίζαμπεθ είχε συμμετάσχει στις ταινίες «How the West Was Fun» και «The Adventures of Mary-Kate & Ashley», με πρωταγωνίστριες της δύο αδελφές της. Φοίτησε στο σχολείο του Κάμπελ Χωλ του Χόλιγουντ της Καλιφόρνια, από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο. Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, παρακολούθησε μαθήματα στο Σχολή Τεχνών Ρις του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Το 2009, η Ελίζαμπεθ πέρασε ένα εξάμηνο για σπουδές στη «Σχολή Καλλιτεχνικού Θεάτρου της Μόσχας» στη Μόσχα της Ρωσίας, μέσω του προγράμματος MATS. Τον Μάρτιο του 2013 αποφοίτησε από την Σχολή Καλών Τεχνών, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Ελίζαμπεθ Όλσεν στην IMDb
Εξαπλάτανος Πέλλας

Ο Εξαπλάτανος (μέχρι το 1925 Καπίνιανη) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Εξαπλάτανος έχει 1.292 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 125 μέτρων. Στο χωριό μεγάλωσε ο Μενέλαος Λουντέμης.

 Ο Εξαπλάτανος κατά την Τουρκοκρατία ήταν τσιφλίκι και οι κάτοικοί του αγρότες-καλλιεργητές. Πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών, το χωριό είχε μικτό πληθυσμό μουσουλμάνων (περίπου 1.300) και χριστιανών (περίπου 150), ορισμένοι τσιγγάνικης καταγωγής. Στην απογραφή του 1920 είχε 1.520 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, ο μουσουλμανικός πληθυσμός μετανάστευσε υποχρεωτικά στην Τουρκία και στον Εξαπλάτανο εγκαταστάθηκαν 412 προσφυγικές οικογένειες από τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη, το Ικόνιο και την Προύσα, και έγινε το μεγαλύτερο χωριό της Αλμωπίας. Στην απογραφή του 1928 είχε 1.569 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 2.156.Το χωριό λεγόταν Καπίνιανη μέχρι το 1925, όταν μετονομάστηκε σε Εξαπλάτανος, από έξι μεγάλους πλάτανους οι οποίοι βρίσκονταν στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το γήπεδο ποδοσφαίρου. Ο Εξαπλάτανος ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός ορίστηκε έδρα του δήμου Εξαπλατάνου το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
NGC 7002

Ο NGC 7002 είναι μεγάλος ελλειπτικός γαλαξίας που απέχει 320 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ινδό. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 30 Σεπτεμβρίου 30 1834. και ανήκει στην ίδια ομάδα γαλαξιών με τον γειτονικό του NGC 7004.

 IC 1101 - τεράστιος ελλειπτικός γαλαξίας, ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν ανακαλυφθεί. Μεσιέ 87 -μεγάλος και γνωστός ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο. Δεδομένα για το NGC 7002 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 7002 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7002 στο Wikimedia Commons