Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1845

Η διοικητική διαίρεση του 1845 αντικατέστησε τη Διοικητική διαίρεση του 1836 της Ελλάδας και όρισε 10 νομούς, διαιρεμένους σε 49 επαρχίες και σε δήμους. Η διαίρεση αυτή ορίστηκε με το νόμο ΚΕ' στις 8 Δεκεμβρίου 1845 από την Κυβέρνηση Κωλέττη του 1844.

 Αναλυτικά οι νομοί και οι επαρχίες που περιγράφονται στη διοικητική διαίρεση είναι οι εξής: Νομός Αττικής και Βοιωτίας Επαρχία Αττικής (έδρα: Αθήνα) Επαρχία Αίγινας (έδρα: Αίγινα) Επαρχία Μεγαρίδας (έδρα: Μέγαρα) Επαρχία Λιβαδειάς (έδρα: Λειβαδιά) Επαρχία Θηβών (έδρα: Θήβα)Νομός Εύβοιας Επαρχία Χαλκίδας (έδρα: Χαλκίδα) Επαρχία Ξηροχωρίου (έδρα: Ιστιαία) Επαρχία Καρυστίας (έδρα: Κάρυστος) Επαρχία Σκοπέλου (έδρα: Σκόπελος)Νομός Φθιώτιδας και Φωκίδας Επαρχία Φθιώτιδας (έδρα: Λαμία) Επαρχία Λοκρίδας (έδρα: Αταλάντη) Επαρχία Παρνασσίδας (έδρα: Άμφισσα) Επαρχία Δωρίδας (έδρα: Λιδωρίκι)Νομός Αιτωλίας και Ακαρνανίας Επαρχία Μεσολογγίου (έδρα: Μεσολόγγι) Επαρχία Τριχωνίας (έδρα: Αγρίνιο) Επαρχία Ναυπακτίας (έδρα: Ναύπακτος) Επαρχία Ευρυτανίας (έδρα: Καρπενήσι) Επαρχία Βονίτσης και Ξηρομέρου (έδρα: Βόνιτσα) Επαρχία Βάλτου (έδρα: )Νομός Αργολίδας και Κορινθίας Επαρχία Άργους (έδρα: Άργος) Επαρχία Κορινθίας (έδρα: Κόρινθος) Επαρχία Ναυπλίας (έδρα: Ναύπλιο) Επαρχία Σπετσών και Ερμιονίδος (έδρα: Κρανίδι) Επαρχία Ύδρας (έδρα: Ύδρα) Επαρχία Τροιζηνίας (έδρα: Τροιζήνα)Νομός Αχαΐας και Ήλιδος Επαρχία Πατρών (έδρα: Πάτρα) Επαρχία Ηλείας (έδρα: Πύργος) Επαρχία Αιγιαλείας (έδρα: Αίγιο) Επαρχία Καλαβρύτων (έδρα: Καλάβρυτα)Νομός Αρκαδίας Επαρχία Γόρτυνος (έδρα: Τρίπολη) Επαρχία Μεγαλοπόλεως (έδρα: Μεγαλόπολη) Επαρχία Μαντινείας (έδρα: Βυτίνα) Επαρχία Κυνουρίας (έδρα: Λεωνίδιο)Νομός Μεσσηνίας Επαρχία Καλαμών (έδρα: Καλαμάτα) Επαρχία Μεσσηνίας (έδρα: Μεσσήνη) Επαρχία Πυλίας (έδρα: Πύλος) Επαρχία Ολυμπίας (έδρα: Αρχαία Ολυμπία) Επαρχία Τριφυλίας (έδρα: Κυπαρισσία)Νομός Λακωνίας Επαρχία Λακεδαίμονος (έδρα: Σπάρτη) Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς (έδρα: Μονεμβασιά) Επαρχία Γυθείου (έδρα: Γύθειο) Επαρχία Οιτύλου (έδρα: Οίτυλο)Νομός Κυκλάδων Επαρχία Σύρου (έδρα: Ερμούπολη) - Περιελάμβανε τα νησιά Σύρος, Γυάρος κ.α. Επαρχία Άνδρου (έδρα: Άνδρος) Επαρχία Τήνου (έδρα: Τήνος) - Περιελάμβανε τα νησιά Τήνος, Μύκονος, Δήλος κ.α. Επαρχία Νάξου (έδρα: Νάξος) - Περιελάμβανε τα νησιά Νάξος, Πάρος, Αντίπαρος, Αμοργός κ.α. Επαρχία Θήρας (έδρα: Θήρα) - Περιελάμβανε τα νησιά Θήρα, Ανάφη, Σίκινος, Φολέγανδρος κ.α. Επαρχία Μήλου (έδρα: Μήλος) Επαρχία Κέας (έδρα: Ιουλίδα) - Περιελάμβανε τα νησιά Κέα, Κύθνος, Μακρόνησος κ.α. Με την προσάρτηση των Επτανήσων στο Ελληνικό κράτος αυτά διαιρέθηκαν σε Νομούς και επαρχίες με το βασιλικό διάταγμα της 17 Δεκεμβρίου 1864 / 13 Ιανουαρίου 1865. Οι Νομοί και επαρχίες ήταν : Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κερκύρας (έδρα: Κέρκυρα) - Περιελάμβανε τα νησιά Κέρκυρα, τα Διαπόντια Νησιά (Οθωνοί, Μαθράκι & Ερεικούσσα, μικρότερες νησίδες και το νησί Σάσων. Επαρχία Παξών (έδρα: Γάιος Παξών) - Περιελάμβανε τα νησιά Παξοί και Αντίπαξοι.Νομός Κεφαλληνίας Επαρχία Κεφαλληνίας (έδρα: Αργοστόλι) - Περιελάμβανε αρχικά ολόκληρο το νησί της Κεφαλλονιάς.Νομός Ζακύνθου Επαρχία Ζακύνθου (έδρα: Ζάκυνθος) - Περιελάμβανε τη Ζάκυνθο, τις Στροφάδες και μικρότερες νησίδες. Επαρχία Κυθήρων (έδρα: Κύθηρα) - Περιελάμβανε τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα.Νομός Λευκάδος Επαρχία Λευκάδος (έδρα: Λευκάς) - Περιελάμβανε τη Λευκάδα, την Κάλαμο, την Καστό και μικρότερες νησίδες. Επαρχία Ιθάκης (έδρα: Βαθύ Ιθάκης) - Περιελάμβανε την Ιθάκη και συστάδες μικρότερων νησίδων.Το ίδιο έτος έγινε νέα μεταβολή με το βασιλικό διάταγμα της 5 / 8 Μάρτίου 1865 "περί της διαιρέσως των νομών Κεφαλληνίας και Κέρκυρας". Σύμφωνα με αυτό οι δύο νομοί διαιρέθηκαν σε νέες επαρχίας καταργώντας τις παλιές: Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κερκύρας (έδρα: Κέρκυρα)Νομός Κεφαλληνίας Επαρχία Κραναίας (έδρα: Αργοστόλι) Επαρχία Πάλης Επαρχία Σάμης Με τη μεταβολή του 1866, η οποία αφορούσε πάλι τα Επτάνησα, και τον νόμο Ν.ΡΜΓ΄της 9 Ιανουαρίου 1866, άλλαξε η δομή των νομών και επαρχιών ενώ η Επαρχία Κυθήρων προσαρτήθηκε στον Νομό Λακωνίας. Η διαίρεση ήταν ως εξής : Νομός Κέρκυρας Επαρχία Κέρκυρας Επαρχία Μέσης Επαρχία Όρους Επαρχία Παξών Επαρχία ΛευκάδοςΝομός Κεφαλληνίας Επαρχία Πάλης Επαρχία Σάμης Επαρχία ΙθάκηςΝομός Ζακύνθου Επαρχία Ζακύνθου Η πρώτη μεταβολή του 1882 έγινε με την προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Άρτας στο Ελληνικό κράτος και τον νόμο ΠΜ΄ της 19/20 Μαρτίου 1882. Ήταν προσωρινή μέχρι την επιδόσεως "νόμου οριστικού". Νομός Άρτης Επαρχία Άρτης (έδρα: Άρτα) Επαρχία Τζουμέρκων (έδρα: Βουργαρέλι)Νομός Λαρίσσης Επαρχία Λαρίσσης (έδρα: Λάρισσα) Επαρχία Δομοκού (έδρα: Δομοκός) Επαρχία Βόλου (έδρα: Βόλος) Επαρχία Αλμυρού (έδρα: Αλμυρός) Επαρχία Φαρσάλων (έδρα: Φαρσάλα) Επαρχία Τυρνάβου (έδρα: Τύρναβος) Επαρχία Αγυιάς (έδρα: Αγυιά)Νομός Τρικκάλων Επαρχία Τρικκάλων (έδρα: Τρίκκαλα) Επαρχία Καλαμπάκας (έδρα: Καλαμπάκα) Επαρχία Καρδίτσης (έδρα: Καρδίτσα)Με το Βασιλικό διάταγμα της 21 / 24 Μαρτίου 1882 έγινε νέα μεταβολή, οριστική, και με αυτή καταργήθηκαν οι επαρχίες Άρτης, Λαρίσης, Δομοκού και Τρικάλων. Με τη μεταβολή του 1891 η Επαρχία Κυθήρων αποσπάται από τον Νομό Λακωνίας και προσαρτάται στον νομός Αργολίδος και Κορινθίας. Επίσης καταργείται η Επαρχία Τζουμέρκων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Άρτας, ενώ διασπάται η Επαρχία Φαρσάλων και επαναδημιουργείται η Επαρχία Δομοκού. ΦΕΚ A 32/1845, 8 Δεκεμβρίου 1845 Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης (1894). Ιστορία του Όθωνος, Βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862). έκδοση 2η, Αθήνα: Αριστείδης Γ. Γαλανός. σελ. 341. , στο βιβλίο αναφέρεται σε νόμο της 22 Μαρτίου 1848 ο οποίος δεν έγινε δυνατό να βρεθεί σε ΦΕΚ του Εθνικού Τυπογραφείου. Μπαμπαλιούτας, Λάμπρος (2003, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών), Ο θεσμός της διοικητικής αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2020-09-30 στο Wayback Machine. Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας