IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Το έξυπνο πουλί (ταινία)

Το έξυπνο πουλί είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1961, κινηματογραφική διασκευή του ομότιτλου θεατρικού έργου των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη.

 Η Φανή (Άννα Φόνσου), μια φτωχή αλλά έξυπνη κοπέλα, ζητά δουλειά ως υπάλληλος στο μαγαζί του Λουκά (Κώστας Χατζηχρήστος), ο οποίος την προσλαμβάνει τελικά. Η Φανή, που δεν κρύβει το ενδιαφέρον της για τον καλόπιστο Λουκά, αναλαμβάνει να τον σώσει από τις κομπίνες διαφόρων επιτήδειων, δήθεν συνεργατών του. Στην συνέχεια, ο Λουκάς εκτιμά τα προσόντα και την καλή καρδιά της Φανής και οι δυο τους ερωτεύονται, αλλά την κρίσιμη στιγμή εμφανίζεται ο Μίμης (Σταύρος Παράβας), ένας άνθρωπος από το παρελθόν της Φανής, που έχει επιστρέψει για να τη διεκδικήσει. Άννα Φόνσου .... Φανή Κώστας Χατζηχρήστος .... Λουκάς Μανής Σταύρος Παράβας .... Μίμης Βασίλης Αυλωνίτης .... Θανάσης Κατερίνα Γώγου .... Μαρίνα Μανή Δημήτρης Νικολαΐδης .... Μίχος Τάκης Χριστοφορίδης .... Φιλώτας Άννα Μαντζουράνη .... Νίτσα Μαρία Βούλγαρη .... Ηρώ Δαλέζη Μαρίκα Νέζερ .... πελάτισσα Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1961-1962 κόβοντας 64.517 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. Ο Γιώργος Λαζαρίδης διασκεύασε εκ νέου το σενάριο και με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Θανάση Βέγγο γυρίζουν την ταινία Ποιος Θανάσης!! με πρωταγωνίστρια και πάλι τη Φόνσου, συμπαραγωγής των εταιρειών Θ.Β. Ταινίες Γέλιου και Φίνος Φίλμ. Το έξυπνο πουλί Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. στο Cine.gr Το έξυπνο πουλί στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Το έξυπνο πουλί στην IMDb
Βουλευτικές εκλογές του Περού (2020)

Πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Περού στις 26 Ιανουαρίου 2020. Οι εκλογές διεξήχθησαν όταν ο Πρόεδρος Μαρτίν Βισκάρα διέλυσε συνταγματικά το Κογκρέσο της Δημοκρατίας του Περού στις 30 Σεπτεμβρίου 2019. Και οι 130 βουλευτές που αντιστοιχούν στις 26 εκλογικές περιφέρειες εκλέχτηκαν για το υπόλοιπο της περιόδου του Κογκρέσου 2016-2021. Ήταν οι έβδομες κοινοβουλευτικές εκλογές βάσει του Συντάγματος του 1993, που δημιούργησε το σημερινό Κογκρέσο της Δημοκρατίας του Περού.

 Στις 30 Σεπτεμβρίου 2019, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών, Σαλβαδόρ ντελ Σολάρ, υπέβαλε πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης ενώπιον του Κογκρέσου για την άρνηση ψήφου που τροποποίησε τη διαδικασία για να εκλεγούν δικαστές στο Συνταγματικό Δικαστήριο . Η ψήφος εμπιστοσύνης αποσκοπούσε στο να σταματήσει την εκλογή δικαστών, να τροποποιήσει τον Οργανικό Νόμο του Συνταγματικού Δικαστηρίου και τον ορισμό των δικαστηρίων. Ωστόσο, η σύνοδος ολομέλειας του Κογκρέσου αποφάσισε να συνεχίσει με την εκλογή δικαστών και αγνόησε την ψήφο εμπιστοσύνης που παρουσίασε ο ντελ Σολάρ. Ο πρόεδρος Μαρτίν Βισκάρα το θεώρησε ψήφο μη εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του και προχώρησε στη διάλυση του Κογκρέσου και στην προκήρυξη νέων εκλογών σύμφωνα με το άρθρο 134 του Συντάγματος: Το διάταγμα διάλυσης ζήτησε επίσης τη διεξαγωγή νέων εκλογών για Κογκρέσο, προκειμένου να αντικατασταθεί το υφιστάμενο. Σύμφωνα με το νόμο, οι εκλογές ορίστηκε να διεξαχθούν εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία διάλυσης, χωρίς να τροποποιηθεί το προϋπάρχον εκλογικό σύστημα, και το Κογκρέσο δεν μπορούσε να διαλυθεί τον τελευταίο χρόνο της θητείας του Κογκρέσου, που θα ήταν το 2021. Μόλις διαλυθεί το Κογκρέσο, η Μόνιμη Επιτροπή του Κογκρέσου, η οποία δεν μπορεί να διαλυθεί, παραμένει σε λειτουργία. Τα 130 μέλη του Κογκρέσου εκλέχθηκαν σε 26 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας Αναλογική εκπροσώπηση με ανοικτή λίστα . Για να εισέλθουν στο Κογκρέσο, τα κόμματα έπρεπε είτε να υπερβούν το εκλογικό όριο του 5% σε εθνικό επίπεδο, είτε να κερδίσουν τουλάχιστον επτά έδρες σε μία εκλογική περιφέρεια. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο D'Hondt. Οι εκλογές ήταν οι πιο διχασμένες στην ιστορία του Περού, καθώς κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερο από το 11% των ψήφων. Η Λαϊκή Δύναμη Φουτζιμοριστών, το μεγαλύτερο κόμμα της προηγούμενης βουλής, έχασε τις περισσότερες από τις έδρες της, και η Αμερικανική Λαϊκή Επαναστατική Συμμαχία (APRA) είχε το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα στην ιστορία της, αποτυγχάνοντας να κερδίσει έδρα για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 1963 . Νέα ή παλαιότερα μικρά κόμματα όπως το Μπορούμε Περού, το Μοβ Κόμμα και το Αγροτικό Λαϊκό Μέτωπο είχαν καλά αποτελέσματα. Το Με Σένα, ο διάδοχος του κόμματος Περουβιανοί για την Αλλαγή (του πρώην προέδρου Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι), απέτυχε να κερδίσει έδρα και έλαβε μόνο το 1% περίπου των ψήφων. Το αποτέλεσμα θεωρήθηκε αντιπροσωπευτικό της δημόσιας υποστήριξης για τις μεταρρυθμιστικές προτάσεις του προέδρου Μαρτίν Βισκάρα εναντίον της διαφθοράς.
Γουσταύος Φλάτοβ

Ο Γουσταύος Φλάτοβ (στην ελληνική βιβλιογραφία συναντάται και ως Φλάτοου, Gustav Felix Flatow, 7 Ιανουαρίου 1875 - 29 Ιανουαρίου 1945) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και ολυμπιονίκης.

 Ο Γουσταύος Φλάτοβ γεννήθηκε στο Μπέρεντ της Δυτικής Πρωσίας (σημερινή Κοστσιεζίνα της Πολωνίας). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1890 και το 1893 γράφτηκε σε εμπορική σχολή στο Βερολίνο, ενώ από το 1893 ήταν αθλητής του συλλόγου Turnverein 1850. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στην γυμναστική. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στο ομαδικό του δίζυγου και του μονόζυγου. Αφού συμμετείχε χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, εγκατέλειψε τον αθλητισμό και αφιερώθηκε στη διεύθυνση του εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας που είχε αναλάβει ένα χρόνο νωρίτερα. Αργότερα, την δεκαετία του '30 ίδρυσε δική του κλωστοϋφαντουργία. Το 1933 το Ναζιστικό καθεστώς κατάσχεσε την περιουσία του επειδή ήταν Εβραίος και ο ίδιος αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Ολλανδία. Το 1940 με την κατάληψη της Ολλανδίας από τον Γερμανικό στρατό συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ στην Βοημία, όπου και πέθανε το 1945. Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Γουσταύο μαζί με τον ξάδελφο του επίσης ολυμπιονίκη το 1896 Άλφρεντ δίνοντας το όνομα τους σε δρόμο κοντά στο ολυμπιακό χωριό και σε γυμναστήριο της πόλης. Επίσης τα Γερμανικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με την μορφή τους. International Jewish Sports Hall of Fame [1] Γουσταύος Φλάτοβ - Γιαντ Βασσέμ (Αγγλικά)
Πιέτρο Μπελούσκι

Ο Πιέτρο Μπελούσκι (Pietro Belluschi) (18 Αυγούστου 1899 - 14 Φεβρουαρίου 1994) ήταν ένας Ιταλός αρχιτέκτονας που θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της μοντέρνας αρχιτεκτονικής στην χώρα του.

 Ο Πιέτρο Μπελούσκι γεννήθηκε στην Ανκόνα της Ιταλίας το 1899. Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια έλαβε το πτυχίο μηχανικού στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ήταν αντίθετος με το καθεστώς του Μουσολίνι και μετακινήθηκε το 1923 στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου φοίτησε για ένα χρόνο στο πανεπιστήμιο Cornell αποκτώντας και δεύτερο πτυχίο μηχανικού. Αντί να επιστρέψει στην Ιταλία, έμεινε στο Πόρτλαντ όπου και εργάστηκε στο γραφείο του A.E.Doyle, ένα από τα πιο επιτυχημένα γραφεία της περιοχής. Αναδείχθηκε γρήγορα και μετά τον θάνατο του Doyle το 1927 ανέλαβε το γραφείο μετονομάζοντας το σε Pietro Belluschi. Το 1950, το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης τον προσκάλεσε να γίνει πρύτανης στη σχολή αρχιτεκτόνων. Άφησε το γραφείο του στο Πόρτλαντ και μάλιστα την πιο επικερδή περίοδο της καριέρας του, αλλά ο ίδιος επικεντρώθηκε στο σχεδιασμό κτηρίων σχεδιάζοντας μόνος του, όπως και ήθελε, διατηρώντας παράλληλα τη θέση του στο ΜΙΤ. Παρόλο που ήταν ένας αρχιτέκτονας που του άρεσε να δουλεύει μόνος, είχε κάποιες συνεργασίες με άλλους αρχιτέκτονες και μια από αυτές ήταν με τον Βάλτερ Γκρόπιους για το συγκρότημα κτηρίων στο εμπορικό κέντρο Boston Black Bay. Ο Πιέτρο ήταν σαφώς επηρεασμένος από το Διεθνές στυλ και ήταν ειδήμονας στην χρήση νέων υλικών. Θεωρήθηκε φυσικό ταλέντο στο σχεδιασμό λαμβάνοντας υπόψη του όλες τις παραμέτρους, το χρώμα, τα υλικά τις λεπτομέρειες, την κλίμακα, τις αναλογίες και τον σχεδιασμό παράλληλα και στις τρεις διαστάσεις. Έφυγε από το ΜΙΤ το 1965 συνεχίζοντας τη δουλειά του σχεδιάζοντας κτήρια και επιλύοντας θέματα πολεοδομίας και καταφέρνοντας ως το τέλος να έχει σχεδιάσει πάνω από χίλια κτήρια και να έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του. Το κτήριο Commonwealth ή αλλιώς the Equitable Building είναι ένα δεκατετραόροφο εμπορικό κέντρο στο Πόρτλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών και θεωρείται το πρώτο κτήριο τέτοιου ύψους στου οποίου τις όψεις χρησιμοποιήθηκε σχεδόν εξολοκλήρου γυαλί. Επίσης θεωρείται το πρώτο κτήριο στο οποίο χρησιμοποιήθηκε αλουμίνιο και που δεν χρησιμοποιείται φυσικός αερισμός, αλλά ο έλεγχος της θερμοκρασίας γίνεται μόνο με χρήση κλιματιστικών. Επίσης στο κτήριο αυτό έγινε η χρήση πράσινου γυαλιού και μαρμάρου. Η πρωτοπορία του Μπελούσκι να χρησιμοποιήσει αλουμίνιο σχετίζεται ενδεχομένως με την παρουσία εταιρείας παραγωγής αεροσκαφών κοντά στην περιοχή. Ο τύπος αυτός κτηρίου θα χρησιμοποιηθεί πολύ στην Αμερική στη συνέχεια και πολλοί αρχιτέκτονες μιμήθηκαν τον σχεδιασμό του. Meredith L.Clausen (2005), "The Pan Am Building". The MIT press, Cambridge Massachusetts William J.R.Curtis (1982), "modern architecture since 1900". Phaidon press Vincent B.Canizaro (2007), "Architectural Regionalism". Princeton architectural press, New York Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pietro Belluschi στο Wikimedia Commons
Δρακοβούνι Αρκαδίας

Το Δρακοβούνι είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας. Υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Κλείτορος του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό που ανέρχεται σε 66 κατοίκους. Κατά το παρελθόν, η σημερινή Τοπική Κοινότητα Δρακοβουνίου (τέως Δημοτικό Διαμέρισμα), αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα της άλλοτε Επαρχίας Γορτυνίας.

 Το χωριό βρίσκεται στις υπώρειες του βουνού Ρουπάκι, στο βόρειο τμήμα του ορεινού όγκου του Μαινάλου, σε υψόμετρο περίπου 760 μέτρων. Χωροθετείται επίσης στο βόρειο τμήμα της Αρκαδίας και γειτνιάζει με το Θεόκτιστο στα βόρεια, την Κερπινή στα νότια και το Πράσινο στα ανατολικά. Στην ευρύτερη περιοχή, βρίσκεται επίσης και η τεχνητή Λίμνη Λάδωνα που δημιουργήθηκε έπειτα από κατασκευή φράγματος στον ποταμό Λάδωνα. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Γλόγοβα, η οποία άλλαξε άλλαξε στις 20/08/1927 με ΦΕΚ 179/1927 στη σημερινή. Η πιο διαδεδομένη εκδοχή για την ετυμολογία της παλιάς ονομασίας είναι πως έχει σλαβική ρίζα και είναι συνώνυμη του δέντρου της Τρικοκκιάς που έχει άσπρα άνθη και αγκάθια, αλλιώς εναλλακτικά σημαίνει "τόπος με άσπρα αγκάθια". Πόλη Glogοva υπάρχει σήμερα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η νέα ονομασία προέρχεται από το όμορο ομώνυμο βουνό της περιοχής. Στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες: του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του οικισμού, του Αγίου Δημητρίου στο βόρειο άκρο του οικισμού καθώς και του Αγίου Νικολάου, εκτός του οικισμού και σε κοντινή απόσταση από αυτόν, στα νοτιοανατολικά του. Οι μόνιμοι κάτοικοι του Δρακοβουνίου ασχολούνται σχεδόν σε καθολικό βαθμό με τον πρωτογενή τομέα και κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Λεύκωμα της Γορτυνίας, Εκδόσεις Αφών Κοντοέ, 1937. Έκδοση Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Κλείτορος, Ιούλιος 2004. Νέστορας Π. Μπούμπουλης, Μνήμες από το Βαλτεσινίκο και τα γύρω χωριά, Αθήνα 1978. Drakovouni.blogspot.com - Ιστότοπος για το χωριό.
Εκδόσεις των Windows XP

Τα Windows XP έχουν πολλές και διάφορες εκδόσεις, αν και το 2001 που κυκλοφόρησαν υπήρχαν μόνο 2 εκδόσεις: τα Windows XP Home Edition και τα Windows XP Professional

 Η έκδοση Home Edition είναι η βασική έκδοση των Windows XP. Παρέχει όλες τις καινούργιες δυνατότητες των Windows XP όπως το νέο Μενού Έναρξης, κάποια νέα θέματα και τις διάφορες νέες εφαρμογές των Windows XP Η έκδοση Professional παρέχει όλες τις δυνατότητες των Windows XP Home Edition μαζί με πολλές άλλες όπως: Η δυνατότητα να γίνετε μέλος ενός τομέα Windows Server, μιας ομάδας υπολογιστών που διαχειρίζονται εξ αποστάσεως από έναν ή περισσότερους κεντρικούς διακομιστές. Ένα σύστημα ελέγχου πρόσβασης που επιτρέπει τη χορήγηση ειδικών δικαιωμάτων σε αρχεία σε συγκεκριμένους χρήστες υπό κανονικές συνθήκες. Ωστόσο, οι χρήστες μπορούν να χρησιμοποιήσουν εργαλεία διαφορετικά από την Εξερεύνηση των Windows (όπως cacls ή File Manager ) ή να επανεκκινήσουν σε ασφαλή λειτουργία για να τροποποιήσουν τις λίστες ελέγχου πρόσβασης. Διακομιστή απομακρυσμένης επιφάνειας εργασίας , ο οποίος επιτρέπει τη λειτουργία ενός υπολογιστή από άλλο χρήστη των Windows XP μέσω τοπικού δικτύου ή μέσω Internet. Αρχεία και φάκελοι εκτός σύνδεσης, τα οποία επιτρέπουν στον υπολογιστή να αποθηκεύει αυτόματα ένα αντίγραφο αρχείων από έναν άλλο δικτυωμένο υπολογιστή και να συνεργάζεται μαζί του ενώ αποσυνδέεται από το δίκτυο. Σύστημα κρυπτογράφησης αρχείων (Encrypting File System), το οποίο κρυπτογραφεί αρχεία που είναι αποθηκευμένα στη μονάδα σκληρού δίσκου του υπολογιστή, ώστε να μην μπορούν να διαβαστούν από άλλο χρήστη, ακόμη και με φυσική πρόσβαση στο μέσο αποθήκευσης. Κεντρικά χαρακτηριστικά διαχείρισης, όπως Πολιτικές ομάδας , Αυτόματη εγκατάσταση και συντήρηση λογισμικού, Προφίλ χρηστών περιαγωγής και Υπηρεσίες απομακρυσμένης εγκατάστασης (RIS). Τις υπηρεσίες πληροφοριών Internet (IIS), τον διακομιστή HTTP και FTP της Microsoft. Υποστήριξη για δύο φυσικές κεντρικές μονάδες επεξεργασίας (CPU). (Επειδή ο αριθμός των πυρήνων CPU και των δυνατοτήτων υπερ-σπειρώματος στις σύγχρονες CPU θεωρείται ότι αποτελούν μέρος ενός μόνο επεξεργαστή, υποστηρίζονται πολλαπλές CPU χρησιμοποιώντας το XP Home Edition.) Κονσόλα οργάνων διαχείρισης των Windows (WMIC): Το WMIC είναι ένα εργαλείο γραμμής εντολών που έχει σχεδιαστεί για να διευκολύνει την ανάκτηση πληροφοριών WMI σχετικά με ένα σύστημα χρησιμοποιώντας απλές λέξεις-κλειδιά (ψευδώνυμα). Η δυνατότητα αλλαγής τύπου σκληρού δίσκου από Basic σε Dynamic και αντίστροφα. Το Windows XP Starter Edition είναι μια έκδοση χαμηλότερου κόστους των Windows XP που διατίθεται στην Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, την Τουρκία, την Ινδονησία, την Ινδία, τις Φιλιππίνες, την Κολομβία, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, το Περού, τη Βολιβία, τη Χιλή, το Μεξικό, τον Ισημερινό, την Ουρουγουάη, τη Μαλαισία και τη Βενεζουέλα. Είναι παρόμοιο με το Windows XP Home, αλλά περιορίζεται σε εξοπλισμό χαμηλού επιπέδου, μπορεί να εκτελεί μόνο 3 προγράμματα τη φορά και έχει και άλλες δυνατότητες είτε καταργημένες είτε απενεργοποιημένες από προεπιλογή.
139 Τζουέιγουα

Ο Τζουέιγουα (Juewa) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,78. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Πεκίνο (βρισκόταν στην Κίνα για να παρατηρήσει τη διάβαση της Αφροδίτης). Ο Γουάτσον ζήτησε από αυτούς που τον φιλοξενούσαν να δώσουν ένα όνομα στον νέο αστεροειδή και εκείνοι τον απεκάλεσαν 瑞華 (Shui Wah, πλήρες όνομα 瑞華星, δηλαδή «άστρο της τύχης της Κίνας»), όνομα που αποδόθηκε με τη μεταγραφή της εποχής ως Jue-wa, αλλά με τις σημερινές συμβάσεις θα αποδινόταν ως rui-hua (Ρουί-Χουά). Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από τον αστεροειδή αυτόν έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα.

 Η μέση διάμετρος του Τζουέιγουα είναι 151 ως 156,6 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 4 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του Τζουέιγουα εκτιμάται σε 4,38 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 224 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 82,8 m/sec (298 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του Τζουέιγουα είναι CP (κατά Tholen) ή X (κατά SMASSII). Το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,055. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 106 περίπου βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 59,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κόσκινα Εύβοιας

Τα Κόσκινα είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 319 κατοίκους. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 60 μ.

 Σε λόφο κοντά στο χωριό βρέθηκαν κατάλοιπα προϊστορικού οικισμού. Στην περιοχή κατά την αρχαιότητα βρισκόταν το πόλισμα Δρυμών, με ιερό αφιερωμένο στον Απόλλωνα.Το χωριό φέρεται να συνοικίστηκε κατά την ύστερη Τουρκοκρατία ή τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1821 από κατοίκους της περιοχής του Δύστου. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι για να κατοικήσει κάποιος στο χωριό έπρεπε να έχει τη σύμφωνη γνώμη του προεστού και των κατοίκων του χωριού. Το 1833 ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος αγόρασε κτήματα της περιοχής από τον Ομέρ πασά της Καρύστου. Τα υπόλοιπα κτήματα ανήκαν στη Μονή Λαχιδίων, η οποία είχε διαλυθεί. Οι κάτοικοι του χωριού δούλευαν σε αυτά ως ενοικιαστές ή κολίγοι. Οι κάτοικοι κατέλαβαν τα κτήματα της μονής το 1870 ενώ το τσιφλίκι του Κοντόσταυλου εκποιήθηκε το 1920.Το 1835 το χωριό προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, της επαρχίας Καρυστίας. Το 1966 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Αλώνια. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα. Στο εσωτερικό του έφερε τοιχογραφίες, οι οποίες όμως πλέον έχουν καταστραφεί. Φαίνεται να έχει κτιστεί πάνω σε αρχαίο ιερό.Κοντά στο Κόσκινα, στις ακτές του Αιγαίου, βρίσκεται η παραλία Αλμυρίχη ή Αλμυρίκι, με αξιόλογους σχηματισμούς πέτρας. Είναι γνωστή και ως Άγιος Νικόλαος, από το εξωκλήσι που υπάρχει εκεί. Μια άλλη παραλία της περιοχής είναι η Μουρτερή.
Αγία Αικατερίνη (Μπολόνιας)

Η Αγία Αικατερίνη της Μπολόνιας είναι αγία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Υπήρξε μοναχή του "Τάγματος της Αγίας Κλάρας" και ιδρύτρια και πρώτη ηγουμένη της μονής "Corpus Domini", του ιδίου Τάγματος στην Μπολόνια.

 Γεννήθηκε στην Μπολόνια το 1413 από ευγενή οικογένεια της Μπολόνιας, και από νωρίς κατατάχθηκε στη Μονή Αγίας Κλάρας στη Φεράρα. Αργότερα ίδρυσε στη Μπολόνια γυναικεία μονή του ιδίου Τάγματος. Πέθανε το 1463 σε ηλικία 50 ετών. Ανακηρύχθηκε Αγία με βούλα του Πάπα Βενέδικτου ΙΓ΄ το 1724. Η μνήμη της εορτάζεται στις 9 Μαρτίου. Το 1511 τυπώθηκαν για πρώτη φορά, στη Βενετία, ένας θρησκευτικός ύμνος και ένα σύγγραμμα "Περί των επτά όπλων του πνεύματος" που αποδίδοντα αμφότερα στην Αγία Αικατερίνη της Μπολόνιας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Catherine of Bologna στο Wikimedia Commons
Αμαλία του Λόιχτενμπεργκ

H Αμαλία (γαλλ. Amélie de Leuchtenberg, 31 Ιουλίου 1812 - 26 Ιανουαρίου 1873) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν κόρη του Δούκα του Λόιχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε αυτοκράτειρα της Βραζιλίας.

 Η Αμαλία Αυγούστα Ευγενία Ναπολεωνή ήταν η τρίτη κόρη του Ευγένιου του Λόιχτενμπεργκ και της Αυγούστας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ της Βραζιλίας και είχε τέκνα: Μαρία Αμαλία (1831-1853), απεβίωσε από φυματίωση. Witte, Claudia Thomé. "O casamento com D. Pedro I e toda a trajetória no Brasil da princesa bávara Amélia de Leuchtenberg" Archived 2016-11-06 at the Wayback Machine. In: Revista de História online, 9 June 2010. In Portuguese. Accessed 1 February 2012. Barman, Roderick J. Citizen Emperor: Pedro II and the Making of Brazil, 1825–1891. Stanford University Press, 2002, pp. 25–27
Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς του BBC

Ο Αφρικανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς του BBC (BBC African Footballer of the Year) είναι ένα ετήσιο βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο στον καλύτερο Αφρικανό ποδοσφαιριστή της χρονιάς, όπως ψηφίστηκε από τους ακροατές του ραδιοφώνου του BBC. Η ψηφοφορία διεξάγεται μέσω γραπτών μηνυμάτων SMS και στο Διαδίκτυο.

 BBC African Footballer of the Year Αρχειοθετήθηκε 2013-08-09 στο Wayback Machine.- δικτυακός τόπος Aboutrika triumphs in BBC poll Essien named BBC African Footballer of the Year Αρχειοθετήθηκε 2013-10-02 στο Wayback Machine. Egyptian Barakat wins BBC award Mboma wins the BBC Award Okocha retains the award
Γιάννης Γκαλίτσιος

Ο Γιάννης Γκαλίτσιος (Σαραντάπορο Λαρίσης, 15 Μαΐου 1958) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού. Οι γιοι του, Γιώργος και Αλέξανδρος, ακολούθησαν τα ποδοσφαιρικά του βήματά.

 Μαζί με τον Γιάννη Βαλαώρα αποτέλεσαν τους ηγέτες της μεγάλης ομάδας της Λάρισας της δεκαετίας του 1980, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στο σύνολο της καριέρας του. Σε 14 χρόνια, από το 1980 έως το 1993, αγωνίστηκε με την ΑΕΛ σε 399 αγώνες και σκόραρε 10 γκολ. Στις 10 Φεβρουαρίου 1982 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας, υπό τις οδηγίες του Χρήστου Αρχοντίδη. Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε 17 φορές. 1988 πρωτάθλημα Ελλάδος 1985 κύπελλο Ελλάδος 1982 φιναλίστ κυπέλλου 1984 φιναλίστ κυπέλλου 1983 δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Η καριέρα του Γιάννη Γκαλίτσιου στο national-football-teams Το προφίλ του Γιάννη Γκαλίτσιου στο transfermarkt
Sveriges Television

Η εταιρία Sveriges Television (SVT) είναι η κρατική τηλεόραση της Σουηδίας. Επίσης είναι μέλος τής EBU και ιδρύθηκε το 1979. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, τα κανάλια της κρατικής σουηδικής τηλεόρασης έχουν μεγάλα ποσοστά τηλεθέασης, ενώ η εμπιστοσύνη των πολιτών προς αυτή είναι περισσότερο εμφανή σε ψηφοφόρους αριστερών κομμάτων.

 SVT1 -Το SVT1 είναι το πρώτο κανάλι της Σουηδικής τηλεόρασης. Μεταδίδει προγράμματα όπως ειδήσεις,ντοκιμαντέρ,αθλητικά και ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές.Το κανάλι μεταδίδει παράλληλα με το SVT1HD σε εικόνα υψηλής ευκρίνειας. SVT2 -Είναι το δεύτερο κρατικό κανάλι της Σουηδίας. Μεταδίδει προγράμματα με έμφαση τον πολιτισμό και ντοκιμαντέρ. Είναι 24ώρο κανάλι. Επίσης υπάρχει παράλληλη μετάδοση με τo SVT2HD. Barnkanalen - Κανάλι με παιδικά και εφηβικά προγράμματα. Kunskapskanalen - Μεταδίδει πολιτικές συζητήσεις. SVT24 -Είναι το 24ωρο κανάλι της Σουηδικής Τηλεόρασης. Μεταδίδει συνεχώς ειδήσεις καθώς και προγράμματα για τα τρέχοντα θέματα. Εκτός από αυτά τα κανάλια υπάρχουν και τα: SVT Extra -Το οποίο μεταδίδει (τώρα δεν υπάρχει πρόγραμμα) σπουδαία αθλητικά γεγονότα. SVT World - Μεταδίδει τα πιο σημαντικά προγράμματα για τούς Σουηδούς στο εξωτερικό. Επίσημος ιστότοπος Επίσημο ιστολόγιο
Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος (γεννημένος το 1988) είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς, στην Χιμάρα της Αλβανίας, και μεγάλωσε στην Σκάλα Λακωνίας, στην Ελλάδα. Για την ποιητική του συλλογή με τίτλο Ανεκπλήρωτοι Φόβοι, έλαβε το 2014 το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα. Έχει, επίσης, δημοσιεύσει ένα μυθιστόρημα, υπό τον τίτλο Η λάσπη.

 Ο Γκέζος γεννήθηκε το 1988, στην Χιμάρα, στη Βόρεια Ήπειρο. Το 1991, και έπειτα από το άνοιγμα των ελληνοαλβανικών συνόρων που ακολούθησε της κατάρρευσης του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στην Σκάλα Λακωνίας. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας ως Τοπογράφος Μηχανικός. Αυτό τον καιρό ζει στην Αθήνα. Ο Γκέζος ξεκίνησε την συγγραφή ποιημάτων και ιστοριών σε ηλικία 19 ετών. Το 2012 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ανεκπλήρωτοι φόβοι, για την οποία και βραβεύτηκε στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία της Ελλάδας το 2014 ως ο "Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Συγγραφέας" της χρονιάς. Το 2014, εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Η λάσπη, το οποίο συμπεριλήφθηκε μεταξύ των υποψηφιοτήτων του Αθηναϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας, για το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα του 2014. Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος στο Goodreads Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος στο BiblioNet
Πεύκη Ηλείας

| ονομασία κατοίκων = Μπεντεναίοι }} Η Πεύκη είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 35,54 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 550 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 126 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Τοπική Κοινότητα συνορεύει με τις Τοπικές Κοινότητες Αγίας Άννας και Κλινδιά. Επίσης, περικυκλώνεται από το Δρυόδασος της Φολόης. Νότια του χωριού βρίσκεται το Γούμερο.

 Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Φολόης. Το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από το Δήμο Φολόης και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Λαμπείας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Αγίας Άννης. Με το ΦΕΚ 260Α της 20/12/1913 αποσπάται από την κοινότητα Αγίας Άννης και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μπεντενίου. Την 08/08/1928 με το ΦΕΚ 156Α ο οικισμός μετονομάστηκε από Μπεντένι σε Πεύκη. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".Ο οικισμός απείχε τέσσερις ώρες δρόμο στα 1885 από τη Δίβρη, την έδρα του τότε Δήμου Λαμπιαίων στον οποίο ανήκε διοικητικά. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Στις 24 Αυγούστου του 2007 ξέσπασε μεγάλη φωτιά στο χωριό Κλινδιά. Η φωτιά πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις λόγω των ισχυρών ανέμων και το χωριό εκκενώθηκε. Η φωτιά περικύκλωσε το χωριό με αποτέλεσμα να καούν ολοσχερώς 5 σπίτια. Η φωτιά έφτασε μέχρι το προαύλιο της εκκλησίας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πεύκης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πεύκης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
Φιλάρετος Γιαννούλης

Ο Φιλάρετος Γιαννούλης ήταν Έλληνας ιεράρχης. Υπηρέτησε επί πολλά χρόνια την ελληνορθόδοξη κοινότητα της Βιέννης και διετέλεσε Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας στην αρχή του 20ού αιώνα.

 Ο Φιλάρετος Γιαννούλης γεννήθηκε το 1839 στο χωριό Βελλά της ορεινής Αιγιαλείας . Το Φιλάρετος είναι το όνομα το οποίο έλαβε αργότερα κατά την χειροτονία του, ενώ το αρχικό του μας είναι άγνωστο. Πιθανολογείται πως ήταν Φιλοποίμην το οποίο ήταν αρκετά κοινό στην περιοχή. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγίου, όπου και χειροτονήθηκε Διάκονος το 1855. Στο μοναστήρι είχε αξιόλογο έργο, και συνέβαλε στην αγιογράφηση του ναού. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1871 μετέβη στην Βιέννη της Αυστρίας όπου και υπηρέτησε ως διάκονος και εν συνεχεία πρεσβύτερος στην ελληνορθόδοξη κοινότητα στον Ι. Ν. της Αγίας Τριάδος. Το 1898, με κλονισμένη υγεία, επιστρέφει στην Ελλάδα και το 1901 αναλαμβάνει την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Εκοιμήθη το 1907. Ετάφη στο νεκροταφείο της πόλεως του Αιγίου.
Μονάδα Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Κύπρος)

Η Μονάδα Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Μ.Α.ΕΠ.) είναι μονάδα, που υπάγεται στο Αρχηγείο της Αστυνομίας Κύπρου, η οποία χειρίζεται τα εναέρια μέσα διαθέσιμα στην Αστυνομία. Ιδρύθηκε στις 10/06 το 2008. Από τo Μάιο του 1990 μέχρι και τις 09 Ιουνίου 2008 λειτουργούσε ως Αεροπορική Πτέρυγα Αστυνομίας (Α.Π.Α.).

 Οι Αρμοδιότητες και τα Καθήκοντα της Μ.Α.ΕΠ. είναι: 1. Επιτήρηση των Ακτών και των Χωρικών Υδάτων της Δημοκρατίας και η διενέργεια περιπολιών εντός της περιοχής του FIR Λευκωσίας, σε συνεργασία με άλλες αρμόδιες υπηρεσίες για την πρόληψη και εξιχνίαση του εγκλήματος, ιδιαίτερα της διακίνησης ναρκωτικών, της λαθρομετανάστευσης, του λαθρεμπορίου και της τρομοκρατίας. 2. Επιτήρηση και παρακολούθηση των κύριων οδικών αρτηριών και της τροχαίας κίνησης. 3. Διενέργεια περιπολιών εντός του FIR Λευκωσίας με σκοπό τον εντοπισμό και διάσωση ζωής και περιουσίας σε περιπτώσεις θεομηνιών ή οποιωνδήποτε ατυχημάτων και δυστυχημάτων. 4. Μεταφορά σοβαρά ασθενών ή σοβαρά τραυματιών σε κατάλληλο ιατρικό κέντρο στο εσωτερικό ή και στο εξωτερικό. 5. Κατάσβεση πυρκαγιών σε συνεργασία με άλλες αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους. 6. Έρευνες για διάσωση ζωής και περιουσίας και εντοπισμό τεκμηρίων με τη βοήθεια δυτών. 7. Μεταφορά ή συνοδεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ξένων επισήμων ή υψηλά ιστάμενων κυβερνητικών προσώπων. 8. Μεταφορά μελών της Αστυνομίας ή άλλων Κρατικών Λειτουργών σε ειδικές υπηρεσιακές αποστολές. 9. Εκτέλεση οποιωνδήποτε αποστολών που ανατίθενται από το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (Κ.Σ.Ε.Δ). 10. Εκτέλεση οποιωνδήποτε άλλων καθηκόντων που ανατίθενται από τον Αρχηγό Αστυνομίας ή το Βοηθό Αρχηγό (Υ). Θέματα σχετικά με σώματα ασφαλείας Κύπρου: Αστυνομία ΚύπρουΘέματα σχετικά με την αποστολή της Μ.Α.ΕΠ.: Έρευνα και διάσωση Επίσημη ιστοσελίδα Αστυνομίας Κύπρου Επίσημη ιστοσελίδα Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κύπρου Επίσημη ιστοσελίδα Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας
Έξοδος (Παλαιά Διαθήκη)

Η Έξοδος είναι το δεύτερο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το δεύτερο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια της Γένεσης. Συγγραφέας της θεωρείται ο Μωυσής ενώ η συγγραφή της ολοκληρώθηκε το 1512 π.Χ..

 Οι Εβραίοι ονόμαζαν το βιβλίο αυτό "Βεέλ σιμόθ", από τις δύο αρχικές λέξεις του κειμένου που σημαίνουν "αυτά τα ονόματα". Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν Έξοδος από το κύριο γεγονός της εξιστόρησής του, δηλαδή της φυγής των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο στην οποία οι ίδιοι προηγουμένως αυτοβούλως είχαν επιλέξει να μετοικήσουν. Γενικά στην Έξοδο αναφέρονται αφενός η πραγματοποίηση μερικών των επαγγελιών του Γιαχβέ, όπως η αύξηση των απογόνων του Ιακώβ σε λαό περίπου 2 εκατομμυρίων, όπως και η καθοδήγησή του στη Γη της επαγγελίας. Το βιβλίο αυτό χωρίζεται σε 40 κεφάλαια που φέρουν αρχαία ελληνική αρίθμηση από το Κεφ. Α΄ μέχρι και το Κεφ. Μ΄. Από την εξιστόρηση των γεγονότων πολλοί θεολόγοι το διακρίνουν σε τρία μέρη, στα προηγηθέντα της αναχώρησης των Ισραηλιτών, σ΄ αυτή καθαυτή την αναχώρηση, ή τη φυγή, ή "έξοδο" κατά τους Εβδομήκοντα, και στη περιπλάνησή τους στη χερσόνησο - έρημο του Σινά όπου και έλαβαν παρά το ομώνυμο όρος τις Δέκα εντολές. Τα κύρια γεγονότα που αναφέρονται στην Έξοδο είναι κατά σειρά: Η κατάθλιψη των Ισραηλιτών (Κεφ.Α΄). Μωυσής γέννηση και πρόσκληση (Κεφ.Β΄- Δ΄). Ο Μωυσής στον Φαραώ (Κεφ.Ε΄- Στ΄) Οι Δέκα πληγές του Φαραώ (Κεφ.Ζ΄- ΙΑ΄) Πάσχα εβραίων (το πρώτο Πάσχα) (Κεφ.ΙΒ΄), υπόψη προηγείται της διάβασης. Η Διάβαση της Ερυθράς (Κεφ.ΙΓ΄-ΙΔ΄) Η ευχαριστήρια ωδή (Κεφ.ΙΕ΄,1-21) Πορεία στην έρημο, τιμωρίες - θαύματα (ΙΕ΄,22 - ΙΗ΄) Οι Δέκα εντολές (Κεφ.ΙΘ΄- Κ΄) Επιμέρους εντολές (Κεφ.ΚΑ΄- ΚΓ΄). Επικύρωση της Διαθήκης (Κεφ.ΚΔ΄) Η Σκηνή του Μαρτυρίου, Κιβωτός της Διαθήκης, περί κατασκευής και λειτουργίας αυτών (Κεφ.ΚΕ΄- ΛΑ΄) Η λατρεία του χρυσού μόσχου (Κεφ.ΛΒ΄) Η ανανέωση της Διαθήκης (Κεφ.ΛΓ΄-ΛΔ΄). Ολοκλήρωση κατασκευής της Σκηνής του Μαρτυρίου, του θυσιαστηρίου και εγκαίνια αυτών (Κεφ.ΛΕ΄- Μ΄). Ιωάννης Κολιτσάρας "Η Παλαιά Διαθήκη" τ.1ος, σ.157, - εκδ. Αδελφότητας ΖΩΗ, (κατά Ο΄), (Η Πηγή αυτή συνοδεύεται με την υπ΄ αριθμ 225/1928 έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχου και με την αριθμ. 3293/19-5-1928 έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Χαστούπης Αθανάσιος, Το βιβλίο της Εξόδου, περιοδικό Θεολογία, τόμος ΝΗ', τεύχος 4, Αθήνα 1987, σελ. 748-779.
Προπαδιενυλιδένιο

Το προπαδιενυλιδένιο (συστηματικά ονομάζεται 1λ²-προπαδιένιο) είναι οργανικό δυαδικό χημικό είδος με μοριακό τύπο C3H2 (γράφεται επίσης [:C=C=CH2]). Πιο συγκεκριμένα, είναι οργανική ρίζα της τάξης των καρβενίων. Στη Γη έχει βρεθεί μόνο σε εργαστήρια, αλλά ωστόσο ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει φυσικά στην διαστρική ύλη, όπου το κυκλικό ισομερές του, κυκλοπροπενυλιδένιο βρίσκεται σε υψηλότερη συγκέντρωση, περίπου κατά 10 φορές.

 Στις παρακάτω αντιδράσεις, εκτός από τη φωτοχημική διάσπαση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης η θερμική διάσπαση, ή η χρήση φωτοηλεκτροχημικώς ευαίσθητων αντιδραστηρίων, όπως η βενζοφαινόνη, ως καταλύτες. Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με απόσπαση υδραλογόνου από 3-αλοπροπαδιένιο, συνήθως 3-χλωροπροπαδιένιο. Η αντίδραση μπορεί να πραγματοποιηθεί με επίδραση υδροξειδίου του καλίου ή και φωτοχημικά: Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με απόσπαση ιωδίου από 3,3-διιωδοπροπαδιενίου με μεταλλικό ψευδάργυρο, παρουσία χαλκού, ως καταλύτη: Όταν παράγεται με αυτήν τη μέθοδο ευνοεί σχεδόν εκλεκτικά, στη συνέχεια, την παραγωγή κυκλικών ενώσεων, όταν μετέχει σε αντιδράσεις προσθήκης σε πολλαπλούς δεσμούς. Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση αζώτου από το 3,3-διαζωπροπαδιένιο ή την ισομερή του αιθενυλιδενοδιαζιρίνη: Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) από την βουτατριενόνη (CH2=C=C=CO): Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Βέιντερ

Ο Λεόν Άλεν Γουάιτ (γεννημένος στις 14 Μαΐου του 1955) ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Μπιγκ Βαν Βέιντερ ή σκέτο "Βέιντερ".

 Ο Βέιντερ, έγινε γνωστός από το πέρασμά του, σε κορυφαίες εταιρείες της παγκόσμιας σκηνής επαγγελματικής πάλης, όπως το Ιαπωνικό New Japan Pro Wrestling, το World Championship Wrestling, το World Wrestling Federation πλέον γνωστό ως WWE και το επίσης Ιαπωνικό "All Japan Pro Wrestling". Η καριέρα του ξεκίνησε το 1985, ενώ από το ξεκίνημα της νέας χιλιετίας και συγκεκριμένα το 2003, έχει σταματήσει να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. Πάντα φορούσε μια μάσκα στο πρόσωπό του. Από το 2006 δεν εμφανίστηκε πουθενά έως και το 2010, ενώ το 2012 έδωσε και έναν αγώνα στο WWE, νικώντας τον Χιθ Σλέιτερ. Αν και παλαιστής με πολλά κιλά, μέσα στο ρινγκ πραγματοποιούσε εναέριες κινήσεις που θα ζήλευαν συνάδελφοι μικρότερων κατηγοριών στα κιλά. Στην διάρκεια της καριέρας του, έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής οκτώ φορές, τρεις για το World Championship Wrestling και άλλες πέντε στις Ιαπωνικές εταιρείες. Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο IMDb.com
Ιωάννης Μυστάκων

Ο Ιωάννης ο επονομαζόμενος Μυστάκων, δηλ. με το μουστάκι, (άκμασε το 580–590), ήταν εξέχων Ρωμαίος (Βυζαντινός) στρατηγός στους πολέμους με την Περσία των Σασανιδών κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων Τιβέριου Β' (βασ. 578-582) και Μαυρίκιου (βασ. 582-602).

 Ένας γηγενής Θράκας, ο Ιωάννης εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία ως στρατηγός στη Ρωμαϊκή Αρμενία το 579, μαζί με τον Κουρς. Αν δεν κατείχε ήδη τη θέση του magister militum per Armeniam εκείνη την εποχή, είχε αναβιβαστεί σε αυτή το 582, όταν ονομάστηκε magister militum per Orientem από τον πρόσφατα εστεμμένο Mαυρίκιο. Αμέσως μετά από αυτό, πιθανώς το φθινόπωρο του 582, έδωσε μία μεγάλη μάχη με τους Σασσανίδες της Περσίας υπό τον Καρδαριγκάν κοντά στη συμβολή των ποταμών Νύμφιου (σύγχρονου Μπατμάν) και Τίγρη. Σε αυτή τη μάχη, ο Ιωάννης διοικούσε το κέντρο, ενώ ο παλαιός συνάδελφός του Κούρς διοικούσε τη δεξιά πτέρυγα και ο στρατηγός Aριούλφ την αριστερή πτέρυγα. Αρχικά η μάχη πήγε καλά, το κέντρο και η αριστερή πτέρυγα ώθησαν τους Πέρσες προς τα πίσω, αλλά ο Κουρς δεν έδωσε συνέχεια, λόγω της ζήλιας του για τον Ιωάννη, προκαλώντας τον ρωμαϊκό στρατό να υποχωρήσει με ήττα. Μετά από άλλη μία ήττα κατά τη διάρκεια μίας ανεπιτυχούς πολιορκίας του οχυρού Άκβας, αντικαταστάθηκε (στα τέλη του 583) από τον Φιλιππικό. Το 587 τού ανατέθηκε για λίγο η διοίκηση στη Θράκη κατά των Αβάρων μετά την ήττα τους και τη σύλληψη τού τοπικού διοικητή Κάστου. Ο Ιωάννης ανακούφισε επιτυχώς την πολιορκία της Αδριανούπολης από τους Αβάρους, αφού τους νίκησε στη μάχη, αλλά αρνήθηκε να τους καταδιώξει από επιφυλακτικότητα. Μέχρι το 589, ανέλαβε και πάλι τη διοίκηση στην Αρμενία ως magister militum, θέση που κράτησε μέχρι λίγα χρόνια μετά την ειρήνη με την Περσία το 591, όταν ανακουφίστηκε από τον Ηράκλειο τον Πρεσβύτερο. Την ίδια περίπου εποχή, ανήλθε στον βαθμό του πατρίκιου. Το 589 πολιόρκησε την αρμενική πρωτεύουσα Ντβιν, αλλά την άφησε, όταν άκουσε για την εξέγερση του στρατηγού Μπαχράμ Τσομπίν εναντίον του Πέρση σάχη, Ορμίσδα Δ' (βασ. 579–590). Εκμεταλλευόμενος τις περσικές εσωκομματικές μάχες, εισέβαλε στο Περσικό Αζερμπαϊτζάν, παίρνοντας πολλά λάφυρα και πολλούς αιχμαλώτους. Το 591 συμμετείχε στην κοινή Ρωμαιο-Περσική εκστρατεία υπό τον Ναρσή για να επαναφέρει στον θρόνο του τον Χοσρόη Β' (βασ. 590–628), τον νόμιμο Πέρση ηγεμόνα. Επικεφαλής των αρμενικών στρατευμάτων του, πολέμησε στην αποφασιστική μάχη του Μπλαραθόν, η οποία σηματοδότησε την τελική ήττα του σφετεριστή Μπαχράμ. Νυμφεύτηκε την Πλακιδία (γενν. 552), κόρη του Φλάβιου Αναστάσιου και της Πρόβας της Νεότερης, κόρης του Αναστάσιου και της Ιουλιανής. Η Ιουλιανή ήταν κόρη του Πρόβου υπάτου το 525 και της Πρόβας της Πρεσβύτερης. Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). London, United Kingdom: Routledge. ISBN 0-415-14687-9. Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J., eds. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: A.D. 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20160-5.
Αγνή Βισκόντι

Η Αγνή Βισκόντι (1363 - 7 Φεβρουαρίου 1391) ήταν κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι από τη σύζυγό του Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα. Ήταν σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄ της Μάντουα.

 Η Αγνή γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας και ήταν το ένατο των δεκαεπτά παιδιών. Ο πατέρας της, Μπερναμπό Βισκόντι, ήταν ένας σκληρός και αδίστακτος δεσπότης και εχθρός της Εκκλησίας. Κατέλαβε την παπική πόλη της Μπολόνια, απέρριψε τον Πάπα και την εξουσία του, κατάσχεσε εκκλησιαστική περιουσία και απαγόρευσε σε οποιονδήποτε υπήκοό του να έχει σχέσεις με την Curia. Απομονώθηκε ως αιρετικός το 1363 από τον Πάπα Ουρβανό, ο οποίος κήρυξε σταυροφορία εναντίον του. Όταν ο Μπερναμπό θύμωνε, μόνο η μητέρα των παιδιών του, Βεατρίκη Ρεγκίνα, μπορούσε να τον πλησιάσει. Οι παππούδες της Αγνής ήταν ο Μαστίνο Β΄ ντελα Σκάλα και η σύζυγός του Θαδδαία. Οι εκ πατρός παππούδες της ήταν ο Στέφανο Βισκόντι και η σύζυγός του Βαλεντίνα Ντόρια. Το 1375 η Αγνή μνηστεύθηκε με τον Φραγκίσκο Γκοντζάγκα, γιο και κληρονόμο του Λουδοβίκου Β΄ κυρίου της Μάντουα. Ο γάμος δι' αντιπροσώπου και το γαμήλιο συμβόλαιο υπογράφηκε στις 15 Αυγούστου του ίδιου έτους, με την Αγνή να έχει ως προίκα τις πόλεις Πάρμα, Κρεμόνα, Μπρέσια και Μπέργκαμο. Η επίσημη γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε πέντε χρόνια αργότερα, την ημέρα των Χριστουγέννων 1380. Με την ευκαιρία του γάμου της, η Αγνή έλαβε από τους γονείς της το Libro delle Istorie del Mondo από το Giovanni di Benedetto da Como. Το ζευγάρι είχε μόνο μια κόρη: Άλντα Γκοντζάγκα (1381 - 30 Ιουλίου 1405), που παντρεύτηκε το 1397 Φραγκίσκο κύριο της Πάντοβα.Όταν ο Μπερναμπό συνελήφθη από τον ανιψιό του Τζαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι και με τους γιους του Λουδοβίκο και Ροδόλφο φυλακίστηκαν ισοβίως στο κάστρο του Τρέτσο, η Αγνή κήρυξε έχθρα έναντι του εξαδέλφου της. Φιλοξενούσε πολλούς εξόριστους του Μιλάνου, που αντιτάχθηκαν στον νέο άρχοντα του Μιλάνου, στην Αυλή της Μάντουα. Αφού κατηγορήθηκε από τον σύζυγό της ότι διέπραξε μοιχεία με τον Αντόνιο ντε Σκαντιάνο, η Αγνή αποκεφαλίστηκε στη Μάντουα στις 7 Φεβρουαρίου 1391 ενώ ο εικαζόμενος εραστής της απαγχονίστηκε.. Η Αγνή μπορεί να μην ήταν ένοχη, καθώς ο σύζυγός της ήθελε να τερματίσει τη συμμαχία του με τον πατέρα της και να δημιουργήσει αντίθετα μια με τον Τζαν Γκαλεάτσο. Μπορούσε απλά να την είχε χωρίσει, αλλά για να διακόψει εντελώς όλες τις σχέσεις με τον πατέρα της, ήταν απαραίτητο να πεθάνει η Αγνή. Στην πραγματικότητα, ο Φραγκίσκος ξαναπαντρεύτηκε δύο χρόνια αργότερα (1393) με τη Μαργαρίτα Μαλατέστα, κάνοντας συμμαχία με τους Λόρδους του Ρίμινι ενάντια στους Βισκόντι του Μιλάνου.. Τόσο η Αγνή όσο και ο φερόμενος εραστής της θάφτηκαν στην σημερινή Piazza Pallone, στην αυλή του Δουκάτου της Μάντουα, όπου βρίσκεται ακόμα μια πλάκα, η οποία τιμά τους θανάτους τους. Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ Γκοντζάγκα κύριο της Μάντουα και είχε τέκνο: Άλντα Γκοντζάγκα 1381-1405, παντρεύτηκε τον Φραντσέσκο Γ΄ Νοβέλο ντα Καρράρα, κύριο της Πάντουα.
Τυνησιακές βουλευτικές εκλογές (2014)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τυνησία στις 26 Οκτωβρίου 2014. Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 4 Οκτωβρίου 2014. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την υιοθέτηση του νέου συντάγματος τον Ιανουάριο του 2014, με βάση το οποίο συστάθηκε Συνέλευση με 217 μέλη. Το φιλοκοσμικό κόμμα Νιντάα Τουνές κέρδισε την πλειοψηφία και 85 έδρες στο 217μελές κοινοβούλιο, επικρατώντας του ισλαμικού Κινήματος Ενάχντα (69 έδρες) και άλλων μικρότερων κομμάτων. Το αποτέλεσμα χαιρετίστηκε από τη διεθνή κοινότητα.Ακολούθησε η διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών στις 23 Νοεμβρίου.

 Τα 217 μέλη της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού εξελέγησαν σε 33 περιφέρειες, εκ των οποίων 27 πολυεδρικές. Υπήρχαν επίσης 6 υπεράκτιες περιφέρειες με συνολικά 18 έδρες: 2 περιφέρειες στη Γαλλία που εκλέγουν από 5 έδρες η καθεμιά, μία τριεδρική περιφέρεια στην Ιταλία, μία μονοεδρική περιφέρεια στη Γερμανία, μια διεδρική περιφέρεια για την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική και μία διεδρική για τον αραβικό κόσμο και τον υπόλοιπο κόσμο. Το κόμμα Nidaa Tounes κέρδισε τις εκλογές με 86 έδρες στο 217μελές κοινοβούλιο. Δεύτερο ήρθε το Κίνημα Ενάχντα με 69 έδρες, χάνοντας 16 έδρες σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011. Με το Nidaa Tounes να έχει κερδίσει την πλειοψηφία, ο πρωθυπουργός θα διοριστεί από εκείνο και θα σχηματιστεί κυβέρνηση.
Ηιών

Η Ηιών (αρχαία ελληνικά: Ἠιών, γενική: Ἠιόνος) ή Είον ή Ίον], ήταν αρχαία ελληνική πόλη την οποία ίδρυσαν άποικοι από την Ερέτρια στην αριστερή όχθη του Στρυμόνα, σε απόσταση 25 σταδίων (4.628 μ. δηλ. 25x185,15) από την Αμφίπολη, της οποίας υπήρξε επίνειο και γι' αυτό από τις πηγές αναφέρεται χαρακτηριστικά ως «Ηιών η επί Στρυμόνι» ή «Ηιών η προς Αμφιπόλει». Από αυτήν ξεκινούσε ένας σπουδαίος υδάτινος δρόμος, ο οποίος, χρησιμοποιώντας τον πλωτό ποταμό Στρυμόνα (ως την Αμφίπολη) και στη συνέχεια την αρχαία Κερκινίτιδα λίμνη (μετέπειτα Αχινού), έφερνε στη θρακική ενδοχώρα, μερικά μόνο χιλιόμετρα νότια από την πόλη των Σερρών.

 Η Ηιόνα ήταν αρχαία θρακική πόλη των Ηδωνών, που η ίδρυσή της θα μπορούσε να αναχθεί στην αρχαϊκή τουλάχιστον εποχή, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι το εθνικό της πόλης μνημονεύεται ακόμη από τον Όμηρο ως πατρωνυμικό του βασιλιά της Θράκης Ρήσου. Την Ηιόνα αναφέρει ο ιστορικός Θουκυδίδης στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου ως τόπο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τους Αθηναίους κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Η Ηιών ή Ηιόνα ή Ίον, κατά την αρχαιότητα, κατελήφθη από τους Πέρσες το 476 π.Χ. κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων. Ο Ξέρξης κατασκεύασε κοντά της γέφυρα για να περάσει ο περσικός στρατός στη Μακεδονία. Αργότερα, ο Πέρσης στρατηγός Βόγης την υπερασπίστηκε εναντίον των Αθηναίων, που είχαν επικεφαλής τον Κίμωνα, τον γιο του Μιλτιάδη. Στη συνέχεια το 475 π.Χ. πολιορκήθηκε, προκειμένου να ενταχθεί στο «Κοινόν της Δήλου», (Συμμαχία της Δήλου ή Δηλιακή Συμμαχία), υπό την ηγεσία της Αθήνας, και επικεφαλής των συμμαχικών στρατευμάτων ήταν ο στρατηγός Κίμωνας. Στο Πελοποννησιακό πόλεμο, ο ιστορικός Θουκυδίδης, που ήταν στρατηγός την έσωσε από τον Βρασίδα, δεν κατόρθωσε όμως να ανακτήσει την Αμφίπολη, γι αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο, που τον απέφυγε μένοντας εξορία είκοσι χρόνια. Η Ηιών καταστράφηκε από τους Άραβες.Τα ερείπια της Ηιόνας (και της μετέπειτα βυζαντινής Χρυσούπολης) σώζονται μερικά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το σημερινό χωριό Οφρύνιο Καβάλας, στην τοποθεσία «Τούζλα».(σημερινή παραλία Οφρυνίου).
Πολλαπλάσιο (μαθηματικά)

Στα μαθηματικά, το πολλαπλάσιο είναι το γινόμενο οποιασδήποτε ποσότητας και ενός ακέραιου αριθμού. Με άλλα λόγια, για την ποσότητα α και β, λέμε ότι το β είναι πολλαπλάσιο του α αν β=Εθνική μονάδα για κάποιον ακέραιο το οποίο ονομάζεται πολλαπλασιαστής ή συντελεστής. Αν δεν είναι μηδέν, αυτό είναι ισοδύναμο όπως λέμε ότι α/β είναι ένας ακέραιος αριθμός χωρίς υπόλοιπο. Αν α και β είναι και οι δύο ακέραιοι, και το β είναι πολλαπλάσιο του α, τότε το α λέγεται διαιρέτης του β. Το γινόμενο από τους δύο ακέραιους μερικές φορές ονομάζεται ακέραιο πολλαπλάσιο.

 14,49,-21 και 0 είναι πολλαπλάσια του 7 εφόσον το 3 και το -6 δεν είναι. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν ακέραιοι που το 7 μπορεί να πολλαπλασιαστεί για να φτάσει τις τιμές των 14,49,0 και -21, ενώ δεν υπάρχουν τέτοιοι ακέραιοι και για τους αριθμούς 3 και 6. Κάθε ένα από τα γινόμενα που αναφέρονται παρακάτω, και ειδικότερα, τα γινόμενα του 3 και του -6, είναι ο μόνος τρόπος που ο σχετικός αριθμός που μπορεί να γραφτεί ως γινόμενο των 7 και άλλου πραγματικού αριθμού: 14 = 7 × 2 {\displaystyle 14=7\times 2} 49 = 7 × 7 {\displaystyle 49=7\times 7} − 21 = 7 × ( − 3 ) {\displaystyle -21=7\times (-3)} 0 = 7 × 0 {\displaystyle 0=7\times 0} 3 = 7 × ( 3 / 7 ) {\displaystyle 3=7\times (3/7)} , και 3 / 7 {\displaystyle 3/7} είναι ένας ρητός αριθμός και όχι ακέραιος − 6 = 7 × ( − 6 / 7 ) {\displaystyle -6=7\times (-6/7)} , και − 6 / 7 {\displaystyle -6/7} είναι ένας ρητός αριθμός και όχι ακέραιος. 0 είναι πολλαπλάσιο του καθενός ( 0 = 0 ⋅ b {\displaystyle 0=0\cdot b} ) Το γινόμενο του κάθε ακέραιου n {\displaystyle n} και κάθε ακέραιου είναι το πολλαπλάσιο του n {\displaystyle n} , το οποίο είναι ίσο με το n × 1 {\displaystyle n\times 1} , είναι το πολλαπλάσιο του n {\displaystyle n} (κάθε ακέραιος είναι πολλαπλάσιο του εαυτού του). Αν a {\displaystyle a} και b {\displaystyle b} είναι πολλαπλάσιο του x {\displaystyle x} τότε a + b {\displaystyle a+b} και a − b {\displaystyle a-b} είναι επίσης πολλαπλάσια του x {\displaystyle x} . Eric W. Weisstein, Multiple από MathWorld WordReference.com The Free Dictionary by Farlex Dictionary.com Unabridged Cambridge Dictionary Online Mathematics Glossary: Voluntary Stat Curriculum Ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο Διαιρέτης
Λιτλ Ροκ

Το Λιτλ Ροκ (αγγλικά: Little Rock, Arkansas), είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη στην Αμερικανική πολιτεία του Αρκάνσας. Η πόλη σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 έχει 197,002 κατοίκους (δηλαδή είναι η 118η μεγαλύτερη πόλη στις ΗΠΑ). Η μητροπολιτική περιοχή του Λιτλ Ροκ έχει 746,990 κατοίκους. Το Λιτλ Ροκ, είναι επίσης έδρα της κομητείας Πουλάσκι. Η πόλη βρίσκεται στις νότιες όχθες του ποταμού Άρκανσο, στο κεντρικό Αρκάνσας. Η πόλη πήρε το όνομά της από ένα μικρό γεωλογικό σχηματισμό, το la Petite Roche (γαλλικά, ο μικρός βράχος).

 Η περιοχή εξερευνήθηκε το 1712 από τον Γάλλο Ζαν-Μπατίστ Μπενάρ ντε Λα Αρπ (Jean-Baptiste Bénard de La Harpe), ο οποίος έδωσε το όνομα στη περιοχή. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα ένας μικρός αριθμός οικογενειών είχε εγκατασταθεί στη περιοχή. Το 1803 ολόκληρο το Αρκάνσας, πέρασε στην κατοχή των ΗΠΑ. Η περιοχή επιλέχθηκε το 1821 για να γίνει πρωτεύουσα του Άρκανσο και η πόλη ιδρύθηκε το 1831. Το 1866, με την ένταξη του Αρκάνσας στις ΗΠΑ, το Λιτλ Ροκ έγινε πρωτεύουσα της πολιτείας. Σήμερα το Λιτλ Ροκ θεωρείται πολυπολιτισμική πόλη. Η πόλη είναι το οικονομικό και εμπορικό κέντρο της πολιτείας. Οι μεγαλύτεροι εργοδότες είναι η τοπική, πολιτειακή και ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Σημαντικοί οικονομικοί τομείς είναι η υγεία, οι τράπεζες και άλλες βιομηχανίες υπηρεσιών. Ροκ Λιτλ Ροκ στο Curlie