Οθωμανική Μεσοβασιλεία

Η Οθωμανική Μεσοβασιλεία ή Οθωμανικός εμφύλιος πόλεμος (20 Ιουλίου 1402 - 5 Ιουλίου 1413) (τούρκικα: Fetret Devri) ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ανάμεσα στους γιους του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄, που ξεκίνησε μετά την ήττα του στη Μάχη της Άγκυρας στις 20 Ιουλίου 1402 από τον Ταμερλάνο. Παρά το γεγονός ότι ο Ταμερλάνος αναγνώρισε ως νέο σουλτάνο τον Μεχμέτ Τσελεμπή, τα αδέρφια του (Ίσα Τσελεμπή, Μουσά Τσελεμπή, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και αργότερα Μουσταφά Τσελεμπή) αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον Μεχμέτ ως σουλτάνο και ο καθένας άρχισε να διεκδικεί τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος που κράτησε 11 χρόνια μέχρι τη Μάχη του Τσαμουρλού στις 5 Ιουλίου 1413, όταν ο Μεχμέτ Τσελεμπή αναδείχτηκε νικητής και στέφτηκε σουλτάνος ως Μωάμεθ Α΄.

 Ο Εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε ανάμεσα στους δύο γιου του Βαγιαζήτ Α΄, μετά τον θάνατό του, το 1403. Ο μεγαλύτερος γιος του, Σουλεϊμάν, με πρωτεύουσα την Αδριανούπολη, κυβέρνησε τη Βόρεια Ελλάδα, τη Βουλγαρία και τη Θράκη. Ο δεύτερος γιος του, Ίσα, εγκαταστάθηκε ως ανεξάρτητος ηγεμόνας στην Προύσα και ο Μεχμέτ Τσελεμπή ίδρυσε βασίλειο στην Αμάσεια. Σύντομα ξέσπασε πόλεμος μεταξύ του Μεχμέτ και του Ίσα και μετά τις μάχες του Ερμενί-Μπελί και Ουλουμπάντ (Μάρτιος - Μάιος 1403), ο Ίσα κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και ο Μεχμέτ κατέλαβε την Προύσα. Η επόμενη μάχη στο Καρασί μεταξύ του Μεχμέτ και του Ίσα, οδήγησε τον Μεχμέτ στη νίκη και τον Ίσα να φύγει προς το Καραμάν. Αργότερα ο Ίσα δολοφονήθηκε στο λουτρό του, από πράκτορες του Μεχμέτ. Εν τω μεταξύ, ο άλλος επιζών γιος του Βαγιαζήτ, ο Μουσά, ο οποίος συνελήφθη στη Μάχη της Άγκυρας από τον Ταμερλάνο, ελευθερώθηκε, αφού ο Μεχμέτ είχε κάνει αίτημα για την απελευθέρωσή του. Μετά τον θάνατο του Ίσα, ο Σουλεϊμάν πέρασε με πολύ στρατό τον Ελλήσποντο. Αρχικά ο Σουλεϊμάν νικούσε. Εισέβαλε στην Ανατολία, κατέλαβε την Προύσα (Μάρτιος 1404) και αργότερα, τον ίδιο χρόνο την Άγκυρα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ανατολία, που διήρκεσε από το 1405 έως το 1410, ο Μεχμέτ έστειλε τον Μουσά σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Θράκη, για να κατακτήσει τα εδάφη του Σουλεϊμάν, στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτή η κίνηση έκανε τον Σουλεϊμάν να επιστρέψει στη Θράκη, ώσπου ακολούθησε μια σύντομη, αλλά αιματηρή μάχη μεταξύ αυτού και του Μουσά. Στην αρχή, ο Σουλεϊμάν είχε το πλεονέκτημα, κερδίζοντας στη Μάχη του Κοσμιδίου το 1410, αλλά το 1411, ο στρατός του λιποτάκτησε και ο Σουλεϊμάν εκτελέστηκε με διαταγή του Μουσά. Ο Μουσά ήταν πλέον ο κύριος των οθωμανικών κτήσεων της Θράκης. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, ήταν σύμμαχος του Σουλεϊμάν Τσελεμπή. Έτσι ο Μουσά πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη το 1411. Ο Μανουήλ κάλεσε για βοήθεια τον Μεχμέτ και τον στρατό του εναντίον των στρατιωτών του Μουσά. Ο Μεχμέτ έκανε πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες εναντίον των στρατευμάτων του αδερφού του και ήταν υποχρεωμένος να περάσει τον Βόσπορο για να καταστείλει μια εξέγερση στα εδάφη του. Ο Μουσά πίεσε την πολιορκία. Ο Μεχμέτ γύρισε στη Θράκη, όπου έλαβε τη βοήθεια του Δεσπότη της Σερβίας Στέφαν Λαζάρεβιτς. Οι στρατοί των δύο αδερφών συναντήθηκαν στην πεδιάδα του Τσαμουρλού (Çamurlu) στη σημερινή Βουλγαρία. Ο Χασάν, ο αγάς των Γενιτσάρων, πριν από τη σύγκρουση, προσπάθησε να αλλάξει θέσεις στα στρατεύματα. Ο Μουσά πέτυχε τον Χασάν και τον σκότωσε, αλλά τραυματίστηκε από τον άντρα που συνόδευε τον Χασάν. Ο Μουσά και οι στρατιώτες του πολέμησαν καλά, αλλά ηττήθηκαν. Ο στρατός του Μουσά υποχώρησε, αλλά ο ίδιος έπεσε από το άλογό του και σκοτώθηκε από έναν διοικητή του Μεχμέτ. Με τον Μουσά νεκρό, ο Μεχμέτ ήταν ο μόνος επιζών γιος του Βαγιαζήτ Α΄ και έγινε σουλτάνος. Η περίοδος αυτή ήταν ένα εντυπωσιακό παράδειγμα αδερφοκτονίας, που ήταν κοινή στην Οθωμανική διαδοχή. Την περίοδο της Οθωμανικής Μεσοβασιλείας, ο Μεχμέτ έκοψε νομίσματα, που αποκαλούσαν τον εαυτό του Σουλτάνο, τα νομίσματα του Σουλεϊμάν τον αποκαλούσαν Εμίρ Σουλεϊμάν β. Βαγιαζήτ, ενώ του Μουσά Μουσά β. Βαγιαζήτ. Τα νομίσματα του Ίσα δεν έχουν διασωθεί. Fine, John Van Antwerp, The Late Medieval Balkans, University of Michigan Press, 1994. Finkel, Caroline, Osman's Dream, Basic Books, 2004. Harris, Jonathan, The End of Byzantium. New Haven and London: Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8. Imber, Colin, The Ottoman Empire. London: Palgrave/Macmillan, 2002. ISBN 0-333-61387-2. Kastritsis, Dimitris, The Sons of Bayezid: Empire Building and Representation in the Ottoman. Civil War of 1402-1413, Brill, 2007. ISBN 978-90-04-15836-8.