IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δώρα Παντέλη

Η Δώρα Παντέλη (Περιστέρι Αττικής, 26 Νοεμβρίου 1987), είναι Ελληνίδα πρώην καλαθοσφαιρίστρια και νυν αθλητικογράφος και αναλύτρια καλαθοσφαίρισης σε τηλεοπτικό δίκτυο. Ως αθλήτρια με ύψος 1,80μ. αγωνιζόταν στη θέση της πάουερ φόργουορντ.

 Η ενασχόληση της με την καλαθοσφαίριση ξεκίνησε στην ηλικία των 12 ετών. Συνολικά στη σταδιοδρομία της αγωνίστηκε σε οκτώ συλλόγους. Έχει αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό τις σεζόν 2010-2011 και 2015-2016, όταν και κατέκτησε τη δεύτερη θέση σε πρωτάθλημα και κύπελλο Ελλάδος. Ο πατέρας της υπήρξε αθλητής στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό.Η αθλητική της σταδιοδρομία διήρκεσε δεκαπέντε χρόνια. Αποσύρθηκε το 2016, σε ηλικία 29 ετών λόγω ''φόρτου εργασίας και ενασχόλησης με την ακαδημαϊκή και δημοσιογραφική της πορεία'' όπως η ίδια έχει δηλώσει. Η Δώρα Παντέλη έχει associate's degree στις επιστήμες και στην προϊατρική. Τελείωσε τα τέσσερα χρόνια σπουδών με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία και λογοτεχνία, ρητορική και παγκόσμια κουλτούρα με δύο υποειδικότητες: Η μία στο θέατρο και ό,τι έχει να κάνει με τις τέχνες, από ζωγραφική μέχρι μουσική, και η δεύτερη στις πολιτικές επιστήμες, νομική και φιλοσοφία. Επιπλέον, σπούδασε μεταπτυχιακά κλινική ψυχολογία και παράλληλα είναι βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο στο τμήμα της ψυχολογίας. Από το 2018 κάνει σχολιασμούς και αναλύσεις μπασκετικών αγώνων σε τηλεοπτικό δίκτυο, ενώ στις 19 Μαΐου 2019 έγινε η πρώτη γυναίκα που περιέγραψε αγώνα Ευρωλίγκα στην Ελλάδα (μικρό τελικό του Final Four της Βιτόρια), ενώ υπήρξε και η τέταρτη γυναίκα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Στις 27 Αυγούστου 2023, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος στην ελληνική τηλεόραση που μετέδωσε ζωντανά αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης.Επίσης, από το φθινόπωρο του 2022, παρουσιάζει την διαδικτυακή αθλητική εκπομπή καλαθοσφαίρισης «Ανάλυσέ το».Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2021, συμμετείχε ως καθηγήτρια υγείας και ευεξίας στο μουσικό ριάλιτι του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, «House of Fame La Academia». Δώρα Παντέλη, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Τσουμπάκα

Ο Τσουμπάκα, επίσης γνωστός και ως Τσούι, είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς ταινιών Ο Πόλεμος των Άστρων, τον οποίο υποδύθηκε ο ηθοποιός Πίτερ Μέιχιου. Ο Γιόνας Σουόταμο ανέλαβε την απεικόνιση του ρόλου μετά την ταινία Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει, όπου τον είχε υποδυθεί μαζί με τον Μέιχιου. Ο Τσουμπάκα είναι ο πιστότερος φίλος και συνεργάτης του Χαν Σόλο, και συγκυβερνήτης στο διαστημόπλοιο του τελευταίου, το Μιλένιουμ Φάλκον. Ο Τσουμπάκα είναι ένας από τους λίγους φανταστικούς χαρακτήρες στους οποίους έχει απονεμηθεί Lifetime Achievement Award στα Βραβεία MTV.

 Ο Τσουμπάκα είναι ένα Γούκι ηλικίας 200 ετών. Γίνεται σύντροφος του Χαν Σόλο όταν ο Χαν, ο οποίος ήταν αξιωματικός της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, εκδιώχθηκε από τον Αυτοκρατορικό Στρατό και έγινε λαθρέμπορος. Ο Τσουμπάκα ακολούθησε την τέχνη του λαθρεμπορίου και έγινε συγκυβερνήτης του Μιλένιουμ Φάλκον για το υπόλοιπο της ζωής του Χαν. Με ύψος 2,28 μέτρα, ο Τσουμπάκα είναι τρομερός στην όψη. Το όπλο του είναι ένα τόξο-λέιζερ των Γούκι. Ο Τσουμπάκα ονομάστηκε ως ένας από "καλύτερους συντρόφους" στην κινηματογραφική ιστορία από το Entertainment Weekly. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chewbacca στο Wikimedia Commons Τσουμπάκα στη Star Wars Empire
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1947-48

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1947-48 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 24 ομάδων. Την πρώτη τους εμφάνιση έκαναν οι σύλλογοι Χαλκηδών και Αρχιμήδης. Τον τίτλο κατέκτησε ο σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής Ολυμπιακός και προκρίθηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1947-1948.

 Α΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Γ΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Πρωταθλητής, πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1947-1948: Ολυμπιακός: Σύνθεση: Αριστείδης Λούβαρης, Νίκος Ζάκκας, Ανδρέας Μουράτης, Διονύσης Μινάρδος, Λουκιανός Γκιόκας, Γιώργος Βαγιακάκος, Γιώργος Δαρίβας, Γιώργος Πήλιουρης, Αλέκος Χατζησταυρίδης, Στέλιος Χριστόπουλος, Μίμης Αποστολόπουλος, Στέλιος Κουρουκλάτος, Ακύλας Δρούγκας, Νίκος Βασιλείου, Γιάννης Βάζος, Βασίλης Ζαρκάδης, Βασίλης Κοσκινάς, Ηλίας Μανταλόπουλος, Λευτέρης Τριανταφύλλου, Βάρναλης Προπονητής: Θεολόγος Συμεωνίδης. Άνοδος από τη Β΄: Αργοναύτης Πειραιά *Από την επόμενη σεζόν θα μετονομαστεί σε Α.Ε. Νίκαιας. *Η Δόξα Πειραιώς είναι η πρώην "Φαληρική". **Ο Αχιλλεύς αρχικά υποβιβάστηκε και την επόμενη σεζόν ξεκίνησε να μετέχει στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Όμως, στη συνέχεια κέρδισε κάποια προσφυγή και απέκτησε το δικαίωμα να παραμείνει ως 9η ομάδα στη Β΄ κατηγορία, στην οποία εντάχθηκε τον Ιανουάριο του 1949 και ενώ είχε λήξει ο α΄ γύρος. Ηλεκτρονικό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000 Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 1999, σ. 243-244.
Πίτερ φαν Μπρέντελ

Ο Πίτερ φαν Μπρέντελ (φλαμανδικά: Pieter van Bredael ή Peeter van Bredael, 1629 –1719) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος ειδικευόταν σε απεικόνιση σκηνών αγοράς και πανηγύρεων σε χωριά χωροθετημένων σε ιταλικού ύφους τοπία ή σε σύγχρονα, συνήθως αστικά, περιβάλλοντα.

 Ο Πίτερ φαν Μπρέντελ γεννήθηκε στην Αμβέρσα το 1629 και βαπτίσθηκε στις 19 Ιουλίου 1629. Ήταν γιος του Πέτερ Μπρέντελ και της Μαρία Πάις. Σύμφωνα με πληροφορίες αναφέρεται ότι εγγράφηκε στο εργαστήριο του Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙΙ στις 20 Ιανουαρίου 1640 και σπούδασε εκεί επί τέσσερα χρόνια. Πραγματοποίησε ορισμένα ταξίδια στο εξωτερικό. Είναι γνωστό ότι ταξίδεψε στην Ισπανία Μολονότι δεν υπάρχουν αναφορές για διαμονή του στην Ιταλία, η συμπερίληψη στα τοπία του ερειπίων αρχιτεκτονημάτων από τα περίχωρα της Ρώμης υποδεικνύει πιθανή παραμονή του στη χώρα.Επιστρέφοντας στην Αμβέρσα το 1648 νυμφεύτηκε την Άννα Μαρία Φέλντενερ, θυγατέρα του επιφανούς γλύπτη Γενάιν Φέλντενερ. Το ζεύγος απέκτησε οκτώ τέκνα, από τα οποία τρία, οι Γιαν Πίτερ Μπρέντελ ο πρεσβύτερος, Αλεξάντερ φαν Μπρέντελ και Γιόρις φαν Μπρέντελ έγιναν ζωγράφοι. Ορισμένα από τα εγγόνια του, όπως οι Γιόζεφ φαν Μπρέντελ, Γιαν Πίτερ φαν Μπρέντελ ο νεότερος και Γιαν Φρανς φαν Μπρέντελ έγιναν επίσης ζωγράφοι.Ο φαν Μπρέντελ πιθανότατα δεν ξεκίνησε να ζωγραφίζει για λογαριασμό του ως το 1651, το έτος που έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Έγινε, επίσης, μέλος σε μια schutterij, τοπική πολιτοφυλακή και έφθασε ως τον βαθμό του λοχαγού.Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται, εκτός από τους τρεις γιους του, Γιαν Πίτερ, Γιόρις και Αλεξάντερ, οι Χέντρικ Φρανς φαν Λιντ και Φερντινάντους Χόφμανς.Απεβίωσε στην Αμβέρσα και τάφηκε στις 9 Μαρτίου 1719. Ο Πίτερ φαν Μπρέντελ είναι κατά κύριο λογο γνωστός για τις σκηνές με αγορές βοοειδών τοποθετημένων ανάμεσα σε τοπία ή κτίσματα, συχνά ερειπίων της αρχαιότητας, τοπία βοσκοτόπων και, λιγότερο συχνά, σκηνές μαχών. Απεικόνισε, επίσης, ρωπογραφίες με σκηνές παηγύρεις σε χωριά και πομπές, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και μια σκηνή από την commedia del’arte. Οι πολύ ευφάνταστες σκηνές αγοράς που δημιούργησε καταφέρνουν να απεικονίσουν πολλούς τομείς της καθημερινότητας της πόλης. Ο φαν Μπρέντελ συχνά επηρεάστηκε από ιταλικές αρχιτεκτονικές φόρμες.Εργάστηκε και ως αντιγραφέας και είναι γνωστό ότι αντέγραψε σκηνές μάχης του Ολλανδού καλλιτέχνη Φίλιπς Βάουβερμαν. Ένα σχέδιο μάχης ιππέων που εκτίθεται στο Mauritshuis αποδίδεται στον φαν Μπρέντελ ως αντίγραφο του Βάουβερμαν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Peeter van Bredael στο Wikimedia Commons
Μαρία Ελισάβετ της Βαυαρίας

Η Μαρία Ελισάβετ (γερμ. Maria Elisabet, 9 Σεπτεμβρίου 1914 - 13 Μαΐου 2011) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν πριγκίπισσα του Βασιλείου της Βαυαρίας, η οποία έγινε αυτοκράτειρα της Βραζιλίας μετά τον γάμο της με τον πρίγκιπα Πέτρος Ερρίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

 Η Μαρία Ελισάβετ Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Θηρεσία ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου της Βαυαρίας και της Ισαβέλλας Αντωνίας, κόρης του Καρόλου Αλφρέδου του Κρόυ. Παντρεύτηκε το 1937 τον Πέτρο Ερρίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνζα, διεκδικητή Αυτοκράτορα της Βραζιλίας, και είχε τέκνα: Λουδοβίκος γενν. 1938, τιτουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας. Εύδης γενν. 1939-2020, αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας. Μπέρτραντ γενν. 1941, τιτουλάριος διάδοχος της Βραζιλίας. Ισαβέλλα γενν. 1944-2017. Πέτρος γενν. 1945, αποκήρυξε το διακαίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας. Φερνάντο γενν. 1948, αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας. Αντώνιος γενν. 1950, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. Ελεονώρα γενν. 1953, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ του Λιν . Φραγκίσκος γενν. 1955, αποκήρυξε το διακίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας. Αλβέρτος γενν. 1957, αποκήρυξε tο δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας. Μαρία Θηρεσία γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Ζαν Εσσέλ ντε Γιον. Μαρία Γαβριέλα γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Τέοντορ Σένα ντε Ουνγκρία Μασάντο. Imperial House of Brazil (Portuguese) thePeerage.com - Maria Elisabeth Prinzessin von Bayern Genealogics - Leo van de Pas - Prinzessin Maria von Bayern The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 78.
Υβ Τανγκύ

Ο Υβ Τανγκύ (πλήρες όνομα: Raymond Georges Yves Tanguy) (1900- 1955) ήταν γαλλικής καταγωγής Αμερικανός ζωγράφος, που με το ιδιότυπο ύφος των έργων του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο κίνημα του υπερρεαλισμού.

 Ο Τανγκύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1900. Ο πατέρας του ήταν συνταξιούχος ναυτικός γεγονός που τον οδήγησε να εργαστεί κι ο ίδιος στο σώμα του εμπορικού ναυτικού σε νεαρή ηλικία. Το 1922 ολοκληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις εγκατέλειψε το ναυτικό και επέστρεψε στη γενέτειρά του, για να παραδοθεί στις μποέμικες απολαύσεις στην προσπάθειά του να βρει την κλίση του. Ένας πίνακας του Ντε Κίρικο που είδε σε μια έκθεση τέχνης το 1923 τον εντυπωσίασε τόσο που καταπιάστηκε αμέσως με τη ζωγραφική. Οι πρώτες του ζωγραφικές δοκιμές ήταν εμπνευσμένες από τη λαϊκή τέχνη, μέχρι που ο ποιητής και φίλος του Ζακ Πρεβέρ τον έφερε το 1925 σε επαφή με την ομάδα των σουρεαλιστών.Από το 1926 ο Τανγκύ έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις σουρεαλιστικές εκθέσεις και παρουσιάσεις στο Παρίσι, κυρίως, αλλά και στη Γερμανία, μέχρι την οριστική του εγκατάσταση στις ΗΠΑ το 1939. Στην Αμερική παντρεύτηκε τη ζωγράφο Κέυ Σέιτζ και μετά από μερικά χρόνια έγινε Αμερικανός υπήκοος. Συνέχισε να ζωγραφίζει και να εκθέτει τα έργα του ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στο Γούντμπερυ του Κονέκτικατ το 1955 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Αν και αυτοδίδακτος ο Τανγκύ είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει το δικό του προσωπικό ύφος από το 1927. Αρχικά πειραματίστηκε με τον αυτοματισμό, πράγμα που διαφαίνεται σε όλη του την καλλιτεχνική πορεία. Οι πίνακες της πρώτης σουρεαλιστικής περιόδου του καλλιτέχνη απεικονίζουν αλλόκοτες μορφές που παραπέμπουν σε θαλάσσια ασπόνδυλα ή βραχώδεις σχηματισμούς που μοιάζουν να συνθέτουν γλυπτά. Οι φόρμες αυτές, που θυμίζουν αρκετά εκείνες του Μιρό, βρίσκονται συνήθως σε γυμνά, έντονα φωτισμένα τοπία με απέραντο ορίζοντα ("Το Πέταγμα των Μπούφων", 1929, ιδιωτική συλλογή, Παρίσι· "Τέλος της σκηνής", 1934, Παρίσι· "Ο Αέρας στον Καθρέφτη", 1939, ιδιωτική συλλογή, Νέα Υόρκη).Μετά την εγκατάστασή του στην Αμερική (1940) οι ζωγραφικές μορφές της πρώτης περιόδου ή συσσωματώματα γίνονται πιο στέρεα και οι δομές τους αποκτούν πολυπλοκότητα ("Άπειρη διαιρετότητα", 1942, Πινακοθήκη Ωλμπράιτ Νοξ, Μπάφαλο). Στα τελευταία χρόνια του, που υπήρξαν ιδιαίτερα παραγωγικά, οι πίνακες κατακλύζονται από τα συσσωματώματα, τα οποία καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο τον κενό χώρο ("Πολλαπλασιασμός των τόξων, 1954, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη).Το έργο του στο σύνολό του απεικονίζει έναν φανταστικό κόσμο που αναδύεται μέσα από το ασυνείδητο και τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων, κυρία χαρακτηριστικά του υπερρεαλιστικού κινήματος, στις ιδέες του οποίου ο Τανγκύ έμεινε πιστός προσφέροντας έτσι ουσιαστική στήριξη στην εξέλιξή του. Μοντέρνα τέχνη Υπερρεαλισμός Ο ανεξιχνίαστος Υβ Τανγκύ, tovima.gr «Μανιφέστο του σουρεαλισμού (1924)» (André Breton,απόσπασμα)
Βιομηχανική Οργάνωση

Βιομηχανική οργάνωση είναι ένας εφαρμοσμένος κλάδος των μικροοικονομικών. Τα πρώτα πιθανώς δείγματα της θεωρίας βρίσκονται κατά τον 19ο αιώνα στην δουλειά του Αντουάν Κουρνό και του Μπέρτραντ πάνω στα ολιγοπώλια.

 Η πραγματική έκρηξη ήρθε πολύ αργότερα, κατά την δεκαετία του 70, όταν πολλοί οικονομολόγοι άρχισαν να πιστεύουν ότι με την βοήθεια της θεωρίας παιγνίου μπορούν να εξηγήσουν τις αλληλεπιδράσεις στις πραγματικές αγορές. Σύντομα όμως έγινε κατανοητό ότι η οικονομική ανάλυση κάθε αγοράς θέλει και ένα διαφορετικό μοντέλο. Έτσι έχουμε ας πούμε μοντέλα ανταγωνισμού σε ποιότητα, μοντέλα ανταγωνισμού σε ποσότητα, μοντέλα ανταγωνισμού σε τιμές, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό, στατικά μοντέλα, δυναμικά μοντέλα, μοντέλα με διαφοροποίηση στον χώρο κτλ Πολλά από αυτά τα μοντέλα έχουν ξεκινήσει και έναν νέο κλάδο της οικονομικής βιβλιογραφίας. Σημαντικότερο βιβλίο του τομέα είναι μάλλον το Theory of Industrial Organization, του Jean Tirole.
Δήμαρχος του Γιβραλτάρ

Ο Δήμαρχος του Γιβραλτάρ είναι ο επίσημος ανώτατος αξιωματούχος της πόλεως του Βρετανικού Υπερπόντιου Εδάφους του Γιβραλτάρ. Ο δήμαρχος διορίζεται από τα εκλεγμένα Μέλη του Κοινοβουλίου και το γραφείο του βρίσκεται στο Δημαρχείο του Γιβραλτάρ επί της πλατείας Τζον Μάκιντος. Από την 1η Ιουνίου 2021 ο Κρίστιαν Σάντος κατέχει το αξίωμα του δημάρχου, έχοντας διαδεχτεί τον Τζον Κονκλέιβς.

 Το δημοτικό συμβούλιο του Γιβραλτάρ από την δημιουργία του, το 1923, είχε έναν Πρόεδρο. Το 1955 μετά από αίτημα του δημοτικού συμβουλίου ο αξιωματούχος πήρε τον τίτλο του δημάρχου. Και έτσι ο δήμαρχος επιλεγόταν μέσα από το δημοτικό συμβούλιο. Ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, Τζόσουα Χάσαν διατέλεσε και πρώτος δήμαρχος του Γιβραλτάρ. Το δημοτικό συμβούλιο έπαψε να υπάρχει μετά την υπογραφή του Συντάγματος του 1969. Παρόλα αυτά, το αξίωμα του δημάρχου του Γιβραλτάρ παρέμεινε αλλά πλέον μόνο με συμβολικό και εθιμοτυπικό χαρακτήρα και εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο. Αυτό σήμαινε πως το αξίωμα καταλαμβανόταν είτε από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου είτε από κάποιον υπουργό της κυβέρνησης. Μετά την υπογραφή του νέου Συντάγματος του 2006, ο δήμαρχος δεν έπρεπε πλέον να επιλέγεται ανάμεσα από τα Μέλη του Κοινοβουλίου. Αντίθετα, ο δήμαρχος διορίζεται από το Κοινοβούλιο. Πρόθεση του νέου συντάγματος ήταν να δημιουργήσει ένα νέο σύστημα στο οποίο όλοι οι πολίτες της κοινότητας θα μπορούνε να διοριστούν στο αξίωμα του δημάρχου για μονοετή περίοδο. Η Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ανακοίνωσε ότι ένα θα διορίζεται και ένας αναπληρωτής δήμαρχος για την ίδια περίοδο, ο οποίος θα λαμβάνει το αξίωμα του δημάρχου το επόμενο έτος. Ο δήμαρχος του Γιβραλτάρ διορίζεται από το Κοινοβούλιο αλλά πλέον όχι μέσα από το Κοινοβούλιο και παραμένει στο αξίωμα για την περίοδο ενός έτους. Για την ίδια χρονική περίοδο διορίζεται από το κοινοβούλιο και ένας αναπληρωτής δήμαρχος για να τον βοηθά στην διεκπεραίωση των καθηκόντων του όπως επίσης και να ασκεί τα καθήκοντα του όποτε αυτό είναι ανίκανος να τα φέρει εις πέρας σε ένα δημόσιο γεγονός. Ο αναπληρωτής δήμαρχος αναλαμβάνει το αξίωμα του δημάρχου την επόμενη χρονιά και ένας νέος αναπληρωτής διορίζεται.
Τράπεζα TBC

Η τράπεζα TBC (γεωργιανά: თიბისი ბანკი) είναι μια γεωργιανή τράπεζα που έχει την έδρα της στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Το όνομα TBC προέρχεται από τα αρχικώ των αγγλικών λέξεων Tbilisi Business Center (Επιχειρηματικό Κέντρο Τιφλίδας) και χρονολογείται από το 1992. Σήμερα, το TBC είναι το επίσημα καταχωρημένο όνομα της τράπεζας και δεν αποτελεί απλώς συντομογραφία του αρχικού της ονόματος. Η τράπεζα TBC είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.

 Η ιστορία της τράπεζας TBC χρονολογείται από το 1992, όταν δύο Γεωργιανοί επιχειρηματίες, οι Mamuka Khazaradze και Badri Japaridze, μαζί με άλλους Γεωργιανούς εταίρους ίδρυσαν την τράπεζα, το Επιχειρηματικό Κέντρο Τιφλίδας, με τη συντομογραφία TBC. Η τράπεζα ιδρύθηκε με αρχικό κεφάλαιο 500 δολάρια, που ήταν το ποσό που απαιτούνταν για την ίδρυση τράπεζας στη Γεωργία στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η τράπεζα έλαβε άδεια από την Εθνική Τράπεζα (γενική τραπεζική άδεια υπ' αριθ. 85) στις 20 Ιανουαρίου 1993, ενώ της χορηγήθηκε και άλλη άδεια για τη διεξαγωγή διεθνών συναλλαγών τον Μάιο του 1993. Το 1995, η TBC λειτουργούσε με ένα υποκατάστημα και 29 υπαλλήλους, ενώ το συνολικό ενεργητικό της ανερχόταν σε 1,4 εκ. δολάρια. Ο Vakhtang Butskhrikidze, ο οποίος διορίστηκε στην τράπεζα το 1993 και έλαβε τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) της το 1995, έχει παραμείνει στην ίδια θέση μετά τον διορισμό του. Στις 11 Ιουνίου 2014, το Χρηματιστήριο Αξιών του Λονδίνου καλωσόρισε την τράπεζα TBC στην Κεντρική Αγορά. Η αρχική δημόσια προσφορά της τράπεζα ήταν 239 εκατομμύρια δολάρια. Η TBC είχε επίσης τη μεγαλύτερη αρχική δημόσια προσφορά στη Γεωργία και τη μεγαλύτερη διεθνή αρχική δημόσια προσφορά από την περιοχή EMEA (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική). Τον Ιανουάριο του 2019, η τράπεζα ανακοίνωσε ότι βρίσκεται υπό εξέταση από την Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας σχετικά με τη νομιμότητα ορισμένων συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν το 2007 και το 2008. Τον Φεβρουάριο του 2019, η τράπεζα έλαβε εντολή από την Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας να ζητήσει από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρό της να παραιτηθούν βάσει παραβίασης της νομοθεσίας που διέπει τη σύγκρουση συμφερόντων. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων κοινωνικής ευθύνης της Τράπεζας, η TBC ίδρυσε το Ταμείο TBC για παροχή βοήθειας προς τα θύματα του πολέμου της Νότιας Οσετίας του 2008. Η τράπεζα TBC ίδρυσε επίσης μαζί με άλλους φορείς το ετήσιο βραβείο λογοτεχνίας SABA, με στόχο τη βράβευση των καλύτερων λογοτεχνικών έργων της χρονιάς από το 2003.
Απανθρωποποίηση

Η έννοια απανθρωποποίηση (στην αγγλική: dehumanization) αντικατοπτρίζει την ιδέα που ασπάζονται ορισμένοι άνθρωποι σχετικά με τα χαρακτηριστικά άλλων που τους καθιστούν "απάνθρωπους". Ειδικότερα, ο όρος σχετίζεται με την πεποίθηση ότι κάποιες εθνοτικές ή κοινωνικές ομάδες ανθρώπων αποτελούν κάτι κατώτερο του ανθρωπίνου είδους, μην έχοντας την ικανότητα να αναπτύξουν σύνθετα συναισθήματα, εξαιρουμένης της χαράς και της λύπης. Ο ορισμός που παραθέτουμε προκύπτει ύστερα από μελέτη του κλάδου της κοινωνικής ψυχολογίας.

 Χαρακτηριστικά κι αξιοσημείωτα είναι τα εξής γεγονότα, που αντανακλούν στην εικόνα της απανθρωποποίησης, όταν αυτή γίνεται φανερή σε ευρύ επίπεδο: Κυριαρχία αντισημιτισμού: Μία ιδέα που καθίστησε ηχηρή την παρουσία της στη Ναζιστική Γερμανία κατά την περίοδο επιβολής της εξουσίας από τον Αδόλφο Χίτλερ (1933-1945). Τα φρικτά εγκλήματα κατά των Εβραίων θεωρείται ότι τελέστηκαν με πυξίδα την αντίληψη ότι είναι υπάνθρωποι. Φυλετική διάκριση έναντι των ατόμων με καταγωγή από την Αφρική: Μία πεποίθηση πολλών ανθρώπων στη σημερινή εποχή είναι ότι τα άτομα με καταγωγή από την Αφρική δεν είναι ίσα με τη λευκή φυλή. Ως εκ τούτου, προέκυψαν ακτιβιστικά κινήματα, όπως το Black Lives Matter, που επιθυμούν να αναδείξουν τον διαχωρισμό που έχουν υποστεί οι Αφρικανοί σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς της καθημερινής ζωής. Τα συγκεκριμένα κινήματα επικοινωνούν το μήνυμα ότι "Όλοι είμαστε άνθρωποι" ή "Διαφορετικοί αλλά ίσοι". Ευρέως διαδεδομένο αποτελεί το γεγονός ότι ο τρόπος αναπαράστασης της ασιατικής κοινότητας στον κινηματογράφο οδηγεί στην απανθρωποποίηση της. Επεξηγηματικά, τα κινηματογραφικά διηγήματα που παρουσιάζουν την Ασιάτισσα ως εξωτικό όν και σεξουαλικό αντικείμενο τείνουν να απανθρωποποιούν την ίδια, οδηγώντας στην υποτίμηση και βία σε βάρος της. Περιπτώσεις που ο υπερτονισμός των σεξουαλικών στοιχείων των γυναικών με καταγωγή από την Ασία έλαβαν τη μορφή απανθρωποποίησης είναι οι παρακάτω: Piccadilly, 1929: Ένα πρώιμο παράδειγμα της παρουσίασης γυναικών ως υπερσεξουαλικών όντων. Η Shosho είναι μία Κινέζα πλύστρα πιατών που καταλήγει να λικνίζεται αισθησιακά, σε ένα νυχτερινό κλαμπ στο Λονδίνο. Σε αυτό το σημείο είναι που ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού την ερωτεύεται και ξεκινάει μία περιπέτεια που καταλήγει να τη βρίσκει δολοφονημένη. Full metal jacket, 1987: Μία σκηνή της ταινίας, που αφορά τον πόλεμο στο Βιετνάμ, μπορεί να περνάει σχεδόν απαρατήρητη, αλλά είναι δυνατόν να καταγραφεί στο υποσυνείδητο. Η ταινία παρουσιάζει μία Ασιάτισσα με σπαστά αγγλικά ως σεξεργάτρια που καλεί δύο Αμερικανούς στρατιώτες να της κάνουν παρέα, χρησιμοποιώντας, μάλιστα, πρόστυχες εκφράσεις. Αυτό έχεις ως συνέπεια την ενίσχυση του στερεοτύπου που θέλει τις γυναίκες της Νότιας Ασίας να ασκούν αποκλειστικά το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την Απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου έχει πληθυσμό 7.310 κατοίκους.

 Έδρα του Δήμου είναι η Κάρπαθος και ιστορική έδρα η Όλυμπος. Ο Δήμος Καρπάθου έχει μόνιμο πληθυσμό 6.226 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: Κοινότητα Καρπάθου [ 2.788 ] η Άφφωτη (νησίδα) [ 0 ] το Γαϊδουρονήσι (Γααρόνησο) (νησίδα) [ 0 ] το Δεσποτικό (νησίδα) [ 0 ] η Κάρπαθος, Έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου - Ηρωικής νήσου Κάσου [ 2.707 ] το Πλατύολο [ 81 ]Κοινότητα Απερίου Καρπάθου [ 355 ]το Απέρι, Έδρα του Καζά της Καρπάθου μέχρι το έτος 1892 [ 353 ] το Κατώδιο [ 0 ] η Κυρά Παναγιά [ 0 ] ο Μυρτώνας [ 2 ]Κοινότητα Αρκάσας Καρπάθου [ 564 ]η Αρκάσα [ 531 ] ο Διακόφτης (νησίδα) [ 0 ] το Φοινίκι [ 33 ] ο Χαρκιάς (νησίδα) [ 0 ]Κοινότητα Βωλάδας Καρπάθου [ 264 ]η Βωλάδα [ 251 ] η Λάστος [ 13 ]Κοινότητα Μενετών Καρπάθου [ 662 ]ο Άγιος Ιωάννης Αφιάρτη [ 1 ] η Κήπος Αφιάρτη [ 123 ] το Λακκί [ 122 ] οι Μενετές [ 416 ] η Μοίρα (νησίδα) [ 0 ] ο Νησιερός (νησίδα) [ 0 ] το Πρασονήσι (νησίδα) [ 0 ]Κοινότητα Μεσοχωρίου Καρπάθου [ 371 ]ο Κάτω Λευκός [ 89 ] ο Λευκός [ 57 ] το Μεσοχώρι [ 225 ] το Νησί (νησίδα) [ 0 ] το Σώκαστρο (νησίδα) [ 0 ]Κοινότητα Όθους Καρπάθου [ 281 ]οι Κάλλενες [ 6 ] το Όθος [ 265 ] οι Στες [ 10 ]Τοπική Κοινότητα Πυλών Καρπάθου [216]οι Πυλές [ 216 ]Κοινότητα Σπόων Καρπάθου [ 169 ]ο Άγιος Νικόλαος [ 7 ] τα Σπόα [ 162 ] Κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου [ 556 ] η Αυλώνα [ 7 ] το Διαφάνι [ 228 ] η Όλυμπος [ 270 ] η Σαρία (νησίδα) [ 45 ] ο Τρίστομος [ 6 ] Έδρα του Δήμου είναι το Φρύ. Ο Δήμος Κάσου έχει μόνιμο πληθυσμό 1084 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: η Αγία Μαρίνα [ 444 ] το Αρβανιτοχώρι [ 169 ] τα Αρμάθια (νησίδα) [ 0 ] η Καροφύλλα (νησίδα) [ 0 ] τα Κούρικα (νησίδα) [ 0 ] η Λίτρα (νησίδα) [ 0 ] το Μακρονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Παναγία [ 34 ] η Πλάτη (νησίδα) [ 0 ] το Πόλι [ 80 ] η Αστακίδα (νησίδα) [ 0 ] το Αστακιδόπουλο (νησίδα) [ 0 ] τα Διβούνια (νησίδα) [ 0 ] η Χαμηλή (νησίδα) [ 0 ] τα Ποντικονήσια (νησίδα) [ 0 ] το Ποριονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Στρογγύλη (νησίδα) [ 0 ] το Φρυ (πρωτεύουσα) [ 357 ] 1951-1955, Ναπολέων Ξανθούλης (με καταγωγή από τη Σκύρο) Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στη Διεύθυνση Εσωτερικών της Γενικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου, με έδρα τη Ρόδο. Ιαν. 1994 - Δεκ. 1997, Μιχάλης Φρ. Χανιώτης (εξ Όθους Καρπάθου), Πρώτος αιρετός Έπαρχος Ιαν. 1998 - Δεκ. 2001, Γιάννης Ευστρ. Καρίκης (Συμαϊκής καταγωγής, έγγαμος στις Πυλές Καρπάθου) Ιαν. 2002 - Αυγ. 2014, Μιχάλης Εμμ. Ερωτόκριτος (εκ Κάσου) Σεπτ. 2014 - Σεπτ. 2019, Γιάννης Γεωρ. Μηνατσής (εξ Ολύμπου Καρπάθου) Σεπτ. 2019 - σήμερα, Καλλιόπη Ιωάν. Νικολαΐδου (εξ Αρκάσης Καρπάθου) Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Ένωση Σωματείων Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Γαλλία)

Η Ένωση Σωματείων Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (γαλλικά: Union des clubs professionnels de football, UCPF) αποτελεί συνδικάτο που εκπροσωπεί γαλλικές ομάδες ποδοσφαίρου με επαγγελματική ιδιότητα. Η UCPF απαρτίζεται από 40 μέλη, τα 20 σωματεία που συμμετέχουν στη Λιγκ 1 (αν και η Γκανγκάμπ αποχώρησε λόγο σκανδάλου) και άλλα 20 σωματεία από τη Λιγκ 2.

 Η UCPF δημιουργήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1990 με την επωνυμία «Ένωση Σωματείων Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου» (Union des clubs professionnels de football, UCPF). Ο Ζαν Μισέλ Ολά παραιτήθηκε στις 9 Ιουλίου του 2015, ενώ επανεντάχθηκε μαζί με 18 άλλους προέδρους συλλόγων της Λιγκ 1 στις 12 Αυγούστου του 2015 για να δημιουργήσει ένα άλλο συνδικάτο με την ονομασία «Πρεμιέρ Λιγκ» (Première Ligue). Επίσημη ιστοσελίδα
Ροτρού Γ΄ του Περς

Ο Ροτρού Γ΄, γαλλ.: Rotrou III (π. 1080 - 8 Μαΐου 1144) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς, που ονομάζεται o Μέγας (le Grand), ήταν κόμης του Περς και του Μορτάν από το 1099.

 Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Περς και της Βεατρίκης του Ραμερούπ, κόρης του Χιλντουίν Δ΄ κόμη του Μοντιντιέ. Ήταν ένας αξιοσημείωτος σταυροφόρος και συμμετείχε στην Ανακατάληψη στην ανατολική Ισπανία, μάλιστα κυβέρνησε την πόλη Tουδέλα στη Ναβάρρα από το 1123 έως το 1131. Του αποδίδεται η εισαγωγή αραβικών αλόγων στο Περς, όπου δημιουργήθηκε η φυλή Περσερόν. Με τη δημιουργία ενός μοναστηριού το 1122 στο Λα Τραπ στη μνήμη της συζύγου του Mατθίλδης, κόρης του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας, έθεσε επίσης τα θεμέλια των μεταγενέστερων Τραπιστών. Τον Ροτρού διαδέχτηκε ο γιος του Ροτρού Δ΄ ως κόμης του Περς. Το όνομα της πρώτης γυναίκας του Ροτρού Γ΄ είναι άγνωστο. Είχαν μία κόρη: Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Ρενώ Δ΄ κύριο του Σατώ-Γκοντιέ.Η δεύτερη σύζυγός του Ροτρού Γ΄ ήταν η Mατθίλδη της Νορμανδίας, νόθη κόρη του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας με μία από τις πολλές ερωμένες του, την Έντιθ. Η Ματθίλδη πνίγηκε στο ναυάγιο του Λευκού Πλοίου στις 20 Νοεμβρίου 1120. Είχαν δύο κόρες: Φίλιππα, παντρεύτηκε τον Ηλία Β΄ των Ανζού κόμη του Μάιν. Φελίτσια.Η τρίτη σύζυγος του Ροτρού Γ΄ ήταν η Χάγουιζ, κόρη του Γουόλτερ του Σόλσμπερι και αδελφή του Πάτρικ κόμη του Σόλσμπερι. Είχαν τρεις γιους: Ροτρού Δ΄, κόμης του Περς. Σκοτώθηκε στην Πολιορκία της Άκρας (1189-1191). Γοδεφρείδος (απεβ. μετά το 1154). Στέφανος 1140-1169, αρχιεπίσκοπος του Παλέρμου.Ο Ροτρού Γ΄ είχε επίσης έναν γιο από μία άγνωστη ερωμένη: (νόθος) Βερνάρδος, πατέρας του: Γιλβέρτου της Γκραβίνας.
Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς (Κρακοβία)

Το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς στην Κρακοβία (πολωνικά: pomnik Adama Mickiewicza w Krakowie) είναι ένα από τα πιο γνωστά χάλκινα μνημεία στην Πολωνία και αγαπημένος τόπος συνάντησης στην Κεντρική Πλατεία της Αγοράς στην περιοχή της Παλιάς Πόλης (Stare Miasto) της Κρακοβίας.

 Το άγαλμα του Άνταμ Μιτσκιέβιτς, του μεγαλύτερου Πολωνού ρομαντικού ποιητή του 19ου αιώνα, αποκαλύφθηκε στις 16 Ιουνίου 1898, στα 100 χρόνια από τη γέννησή του, παρουσία της κόρης και του γιου του. Σχεδιάστηκε από τον Τεόντορ Ρίγκιερ, έναν ελάχιστα γνωστό γλύπτη εκείνη την εποχή, ο οποίος κέρδισε τον τρίτο και τελευταίο διαγωνισμό για αυτό το έργο με δημοφιλή απαίτηση μπροστά από πάνω από 60 καλλιτέχνες συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου ζωγράφου Γιαν Ματέικο.Παρόλο που το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε στον φημισμένο Τσίπριαν Γκοντέμπσκι, καθηγητή της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών στην Αγία Πετρούπολη από το Παρίσι, με τον Ρίγκιερ να βρίσκεται δεύτερος, για την τελική εκτέλεση ένα πιο δημοφιλές σχέδιο του Ρίγκιερ έγινε δεκτό με σύμβαση που υπογράφηκε το Νοέμβριο του 1889. Στα πόδια του ποιητή βρίσκονται τέσσερις αλληγορικές ομάδες που συμβολίζουν τη Μητέρα Πατρίδα (από την όψη του μνημείου κατά μήκος της οδού Σιένα), την Επιστήμη (βλέποντας το βορρά), το Κουράγιο (με θέα το Σουκιενίτσε) και την Ποίηση (βλέποντας την Εκκλησία του Αγίου Αδαλβέρτου, νότια). Η επιγραφή στο βάθρο γράφει: «Στον Άνταμ Μιτσκιέβιτς, το Έθνος».Το μνημείο δημιουργήθηκε σε ένα στούντιο στην οδό Ντουούγκα υπό την επίβλεψη μιας καλλιτεχνικής επιτροπής. Όλες οι φιγούρες καλουπώθηκαν στο χυτήριο Nellich στη Ρώμη. Η τελική θέση του μνημείου δεν αποφασίστηκε αμέσως, λαμβάνοντας υπόψη τουλάχιστον τρεις άλλες πλατείες της πόλης. Τελικά, ήταν ο Δήμαρχος της πόλης που πρότεινε να τοποθετηθεί η δομή στην Κεντρική Πλατεία της Αγοράς.Το 1940 το μνημείο καταστράφηκε από τους Ναζί μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία. Δεν ήταν να το δει κανείς στην Πλατεία μέχρι την αποκατάστασή του το 1955. Ωστόσο, οι περισσότερες μορφές ανακτήθηκαν από ένα σωρό παλιοσίδερα στο Αμβούργο το 1946, το οποίο επέτρεψε την αποκατάσταση της αρχικής εμφάνισης του Μνημείου. Ο Άνταμ Μιτσκιέβιτς δεν είχε πάει ποτέ στην Κρακοβία. Το 1890, 35 χρόνια μετά τον θάνατό του, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν εκεί από το Παρίσι και τοποθετήθηκαν με επισημότητα στην Κρύπτη του Αγίου Λεονάρδου κάτω από τον Καθεδρικό Ναό του Βάβελ, ο οποίος ενέπνευσε εν μέρει το έργο με την αρχική ιδέα που προώθησαν οι πανεπιστημιακοί νέοι. Κάθε χρόνο την Παραμονή Χριστουγέννων, το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς στολίζεται με λουλούδια από τους ανθοκόμους της Κρακοβίας. Σχετικά με το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς Αρχειοθετήθηκε 2013-01-03 at Archive.is Μνημείο στο Members.optushome.com.au Σχετικά με το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς στο www.thevisitor.pl
Θωμάς ο Κεμπήσιος

Ο Θωμάς ο Κεμπήσιος, Θωμάς ο εκ Κέμπης (Thomas à Kempis) ή Θωμάς του Κέμπεν (1380 - 25 Ιουλίου 1471) ήταν Ρωμαιοκαθολικός μοναχός. Καταγόταν από την πόλη Κέμπεν (Kempen) της Γερμανίας και ήταν ο συγγραφέας του περίφημου βιβλίου Η Μίμηση του Χριστού.

 Απευθύνεται κυρίως στους μοναχούς, αλλά αγγίζει και όλους τους χριστιανούς, γιατί ενσταλάσσει στην ψυχή τους βάλσαμο παρηγοριάς, γεννάει ευφορία, αγαλλίαση και ελπίδα, ενισχύει την πίστη τους στον Σωτήρα Ιησού Χριστό, τους ανυψώνει ηθικά και τους γεμίζει με ευφροσύνη και κατάνυξη. Γι' αυτό και θεωρείται έργο υψηλής πνοής, που όχι μόνο αντέχει στο χρόνο, αλλά εξακολουθεί και σήμερα να ασκεί τεράστια επίδραση.Η Μίμηση του Χριστού έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές γλώσσες. Στην Ελλάδα είναι δημοφιλές καθώς από το έτος 1956 γνωρίζει αλλεπάλληλες εκδόσεις. στα Λατινικά στα Αγγλικά (στο gutenberg.org) στα Αγγλικά (στο Christian Classics Ethereal Library)
Αντρές Σεγόβια

Ο Αντρές Σεγόβια Τόρρες (γνωστός στην Ελλάδα και ως Αντρές Σεγκόβια) (ισπανικά: Andrés Segovia Torres, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [anˈdɾes seˈɣoβja ˈtores], 21 Φεβρουαρίου 1893 - 2 Ιουνίου 1987) ήταν Ισπανός κιθαριστής, βιρτουόζος στην κλασσική κιθάρα. Πλέον, θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους κιθαριστές όλων των εποχών. Πολλοί σημερινοί επαγγελματίες κιθαριστές υπήρξαν μαθητές του ή μαθητές των μαθητών του.

 Αλωνάκι Της Ποίησης: Αντρές Σεγόβια Andrés Segovia από τον Mark Small (Acoustic Guitar, November 2010) (Ισπανικά) Cronología de la Vida y Obra de Andrés Segovia (1893-1987) Segovia's life before he left Spain for the first time (1920) πληροφορίες από τον Angelo Gilardino (3 June 2007, rec.music.classical.guitar) (Ισπανικά) Andrés Segovia. Síntesis biográfica. Honores y distinciones. από τον Alberto López Poveda (Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, Boletín de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Segundo semestre de 1986. Número 63.) ref. (Ισπανικά) Andrés Segovia y Federico Mompou ante el centenario de su nacimiento. από τον Antonio Iglesias (Boletín de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Segundo semestre de 1992. Número 75.) ref. In Memory of Andres Segovia από τον Vasilios Avraam (Guitarramagazine.com) Biography από τον Joseph Stevenson (AllMusic) Αφιέρωμα του διαδικτυακού περιοδικού TaR στον Αντρές Σεγκόβια (19 άρθρα)
Αλεξάνδρα Σαμουήλ

Η Αλεξάνδρα Σαμουήλ (1962) είναι καθηγήτρια στο τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ως συγγραφέας έχει τιμηθεί με το έπαθλο Χρήστου και Ελένης Ξανθοπούλου-Παλαμά της Ακαδημίας Αθηνών.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962 και σπούδασε νεοελληνική και γαλλική φιλολογία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και στο Université Paris Sorbonne-Paris IV. Από το 1996 δραστηριοποιήθηκε συγγραφικά στα εξής:(2018) «Πάντα αριθμώ διέταξας». Αναλογία, αριθμολογία και ποίηση, Μελάνι Ημερολόγιο πολιτισμικού βίου (Νάσος Βαγενάς, Σημειώσεις από την αρχή του αιώνα), "The Athens Review of Books", τεύχος 46, Δεκέμβριος 2013 Ξαναδιαβάζοντας τον Παναγιώτη Σούτσο (Βάλτερ Πούχνερ, Τα Σούτσεια), Περιοδικό "Νέα Εστία", τεύχος 1815, Οκτώβριος 2008 Το 2006 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το έπαθλο Χρήστου και Ελένης Ξανθοπούλου - Παλαμά για τη μελέτη «Ο Παλαμάς και η κρίση του στίχου».
Ακαδημία Νεπάλ Μπάσα

Η Ακαδημία Νεπάλ Μπάσα είναι οργάνωση για τα Νεπάλ Μπάσα. Προωθεί τα Νεπάλ Μπάσα και αποσκοπεί στην ανάπτυξη της γλώσσας. Ωστόσο, προς το παρόν καταγράφει και κάνει συστηματική μελέτη του πολιτισμού των Νεβάρ πριν να είναι πολύ αργά και ξεχαστεί και χαθεί λόγω των αλλαγών και του εκσυγχρονισμού, της ταχείας βελτίωσης στην πληροφορική, των συστημάτων μεταφορών και επικοινωνιών και τις επιπτώσεις του μικτού και εισαγόμενου πολιτισμού.

 Στις 18 Ιανουαρίου 1992, η Νεπάλ Μπάσα Παρισάντ οργάνωσε συμπόσιο με διακεκριμένους επιστήμονες, διανοούμενους, συγγραφείς, καλλιτέχνες και κοινωνικούς λειτουργούς της κοινότητας των Νεβάρ για να συζητήσουν σχετικά με την ανάγκη δημιουργίας ενός έγκυρου ακαδημαϊκού ιδρύματος που θα εργάζεται συστηματικά για τη διατήρηση και την προώθηση της Νεπάλ Μπάσα και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Νεβάρ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1992, συνέβη η επίσημη έγκριση του καταστατικού της ακαδημίας Νεπάλ Μπάσα ενώ εγκρίθηκε και το Ακαδημαϊκό Συμβούλιο, με μέγιστο αριθμό 75 μελών. Στη συνέχεια, η Ακαδημία Νεπάλ Μπάσα ιδρύθηκε ως αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο. Τα έργα της ακαδημίας περιλαμβάνουν: Κατασκευή σχολείων που θα διδάσκονται τα Νεπάλ Μπάσα Συγγραφή βιβλίων στα Νεπάλ Μπάσα Παροχή υποτροφιών σε φοιτητές Ντανιαχίρα Σίρπα Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2013-05-17 στο Wayback Machine.
Φιλιώ Χαϊδεμένου

Η Φιλιώ Σιδέρη-Χαϊδεμένου (28 Οκτωβρίου 1899 - 6 Ιουνίου 2007) ήταν Ελληνίδα Μικρασιάτισσα, υπεραιωνόβια και πρόσφυγας πρώτης γενιάς, η οποία διακρίθηκε για τις προσπάθειες διάσωσης και διατήρησης του πολιτισμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

 Γεννήθηκε το 1899 στα Βουρλά των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά αγροτικής ελληνικής οικογένειας. Ο πατέρας της ήταν γεννημένος στη Νάξο, ενώ η μητέρα της γεννήθηκε στη Σμύρνη έχοντας απώτερη καταγωγή από την Πελοπόννησο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κατά την οποία σκοτώθηκαν τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς της και έπειτα από περιπλάνηση σε διάφορα μέρη της ελληνικής επικράτειας, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα μαζί με τη μητέρα και τον μικρότερο αδελφό της. Το 1928 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Γεώργιο Χαϊδεμένο, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, ενώ την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου έζησε στην Κοζάνη και τη Θεσσαλονίκη. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της. Η Χαϊδεμένου υπήρξε ενεργό μέλος διαφόρων Μικρασιατικών προσφυγικών και φεμινιστικών σωματείων, ενώ σε προχωρημένη ηλικία μερίμνησε για τη συλλογή κειμηλίων από τη Μικρά Ασία, τα οποία συγκεντρώθηκαν και εκτίθενται από το 2007 σε μουσείο που φέρει το όνομά της στη Νέα Φιλαδέλφεια. Για τη δράση της τιμήθηκε από διάφορα ιδρύματα και φορείς όπως η Ακαδημία Αθηνών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το ΑΠΘ και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Απεβίωσε στις 6 Ιουνίου του 2007, σε ηλικία 107 ετών. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη με την παρουσία πλήθους κόσμου, καθώς και εκπροσώπων της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Χαϊδεμένου, Φιλιώ (2019). Γιαγιά Φιλιώ η Μικρασιάτισσα (3η έκδοση). Αθήνα: Ο μωβ σκίουρος.
Ντάργουιν (Αγγλία)

Το Ντάργουιν (αγγλικά: Darwen) είναι κωμόπολη στο Lancashire, Αγγλία. Είναι γνωστό και σαν «Ντάρρεν». Είναι κτισμένη δίπλα από τον ποταμό Ντάργουιν, ο οποίος ρέει από τα δυτικά προς τα βόρεια.

 Η πόλη ήταν η έδρα της ομάδας Ντάργουιν ΦΚ, η οποία είχε ιδρυθεί το 1870. Ήταν η πρώτη Αγγλική ομάδα που είχε πληρώσει επαγγαλματίες ποδοσφαιριστές. Η ομάδα είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας το 1880-81 και συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) την περίοδο 1891 με 1899. Ο σύλλογος τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης στο τέλος της περιόδου 2008-09. Σχεδόν αμέσως, η Ντάργουιν ΦΚ αντικαταστάθηκε από την ΑΦΚ Ντάργουιν. Η νέα ομάδα συμμετέχει στην Νορθ Γουέστ Κάουντις Φούτμπολ Λιγκ. Έδρα της ομάδας είναι το The Anchor Ground, χωρητικότητας 9000 θεατών.
Γαρρύα

Η γαρρύα ((λατινική και επιστημονική ονομασία Garrya) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια γαρρυοειδή και την τάξη γαρρυώδη, στις οποίες έδωσε την ονομασία τους. Η γαρρύα συναντάται στη φύση στο Μεξικό, στις δυτικές ΗΠΑ, την Κεντρική Αμερική και τις Μεγάλες Αντίλλες.Οι γαρρύες είναι αειθαλείς, δίοικοι θάμνοι, που επικονιάζονται από τον άνεμο και φθάνουν σε ύψος το 1 έως 5 μέτρα. Τα φύλλα τους είναι αντίθετα και απλά, ωοειδή, με δερματώδη υφή και χρώμα σκούρο πράσινο έως γκριζοπράσινο. Το μήκος τους ποικίλλει από 3 μέχρι 15 εκατοστά, έχουν ομαλό χείλος και βραχύ μίσχο. Τα άνθη είναι μικρά, υπόλευκα με πρασινωπή χροιά, και κρέμονται σε μακρόστενες σειρές, που αναπτύσσονται αργά από τα τέλη του καλοκαιριού. Οι αρσενικές σειρές έχουν μήκος από 3 έως 20 εκατοστά και φθάνουν σε πλήρη ανάπτυξη στα τέλη του χειμώνα, οπότε και ρίχνουν γύρη. Οι σειρές των θηλυκών ανθέων είναι συνήθως λίγο μικρότερες σε μήκος και λιγότερο κρεμαστές. Ο καρπός είναι σφαιροειδής ξηρή Ράγα και περιέχει δύο σπόρους.

 Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς στο γένος Garrya 18 είδη, τα εξής (με τη γεωγραφική κατανομή τους): Garrya buxifolia, γαρρύα η κυτιόφυλλη – δυτικό Όρεγκον, βόρεια Καλιφόρνια Garrya congdonii – Καλιφόρνια Garrya corvorum – Γουατεμάλα Garrya elliptica, γαρρύα η παράλιος – δυτικό Όρεγκον, δυτική Καλιφόρνια Garrya fadyenii – Κούβα, Τζαμάικα, Ισπανιόλα, έχει εισαχθεί στις Υπήνεμες Νήσους Garrya flavescens, γαρρύα η κίτρινη – Καλιφόρνια και Μπάχα Καλιφόρνια, βορειοανατολικά μέχρι τη Γιούτα και το Νέο Μεξικό Garrya fremontii – νότια Ουάσινγκτον (πολιτεία), Όρεγκον, Καλιφόρνια, βορειοδυτική Νεβάδα Garrya glaberrima – Μεξικό (Κοαουίλα, Νουέβο Λεόν, Ταμαουλίπας) Garrya goldmannii – νοτιοανατολικό Νέο Μεξικό, νοτιοδυτικό Τέξας, και νοτιοανατολικό Μεξικό Garrya grisea, γαρρύα η τεφρά – Μπάχα Καλιφόρνια Garrya laurifolia, γαρρύα η δαφνόφυλλη – ευρύτατα διαδεδομένη από το βόρειο Μεξικό (Τσιουάουα και Ταμαουλίπας) έως τον Παναμά Garrya lindheimeri – νοτιοδυτικό Τέξας και βορειοανατολικό Μεξικό Garrya longifolia, γαρρύα η μακρόφυλλη – αρκετές πολιτείες του Μεξικού Garrya mexicana, γαρρύα η μεξικανική – νότιο Νουέβο Λεόν Garrya ovata, γαρρύα η ωοειδής – Νέο Μεξικό, Τέξας, Τσιουάουα, Οαχάκα Garrya salicifolia, γαρρύα η ιτεόφυλλη – Μπάχα Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ Garrya veatchii – Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια Garrya wrightii – Αριζόνα, Νέο Μεξικό, Τέξας, Τσιουάουα, Σονόρα, Ντουράνγκο, Κοαουίλα Ορισμένα είδη, με πιο αξιοσημείωτο το Garrya elliptica, καλλιεργούνται ευρύτατα σε κήπους ως καλλωπιστικά φυτά, τόσο για το φύλλωμα όσο και για τις ταξιανθίες τους, οι οποίες αναδεικνύονται τον χειμώνα. Συχνά φυτεύονται κοντά σε κάποιο τοίχωμα ή ως αντιανεμικά σε παραλιακές περιοχές. Τα αρσενικά φυτά προτιμώνται, καθώς οι ταξιανθίες τους είναι μακρύτερες και ελκυστικότερες. Μια καλλιεργούμενη ποικιλία του είδους G. elliptica, η «Τζέιμς Ρουφ», έχει ταξιανθίες μήκους έως 35 εκατοστών. Τα υβρίδια G. × issaquahensis (G. elliptica × G. fremontii) και G. × thuretii (G. elliptica × G. fadyenii) έχουν δημιουργηθεί για φύτευση σε κήπους. Χάρτης της γεωγραφικής κατανομής της Garrya στο DiscoverLife.org
Ανώτατο Δικαστήριο της Εσθονίας

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Εσθονίας (εσθονικά: Riigikohus) είναι το ανώτατο δικαστήριο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της Εσθονίας. Αποτελεί τόσο ακυρωτικό δικαστήριο όσο και συνταγματικό δικαστήριο. Η έδρα του δικαστηρίου βρίσκεται στο Τάρτου.

 Η Γενική Συνέλευση (Üldkogu) είναι το ανώτατο όργανο του Δικαστηρίου και αποτελείται από τους 19 δικαστές του. Οποιαδήποτε απόφαση ψηφίζεται με το σύστημα της απλής πλειοψηφίας. Σε περίπτωση ισοψηφίας, ο Ανώτατος Δικαστής μπορεί να κρίνει την τελική έκβαση. Για να είναι το Δικαστήριο σε θέση να λαμβάνει αποφάσεις, πρέπει να παρίστανται τουλάχιστον 11 από τους δικαστές. Μόνο η Γενική Συνέλευση έχει την εξουσία να προτείνει διορισμούς και απολύσεις κατώτερων δικαστών, να αποφασίζει για πειθαρχικές καταγγελίες κατά δικαστών και να υιοθετεί δηλώσεις ανικανότητας μελών του κοινοβουλίου, του Προέδρου της Εσθονίας, του Καγκελάριου της Δικαιοσύνης ή του Γενικού Ελεγκτή.Μια υπόθεση μπορεί να παραπεμφθεί στη Γενική Συνέλευση από οποιοδήποτε από τα κατώτερα τμήματα του Δικαστηρίου, ενώ όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την επιτροπή της Συνέλευσης είναι δεσμευτικές για τα κατώτερα τμήματα. Το 2012, για παράδειγμα, η Γενική Συνέλευση αποφάσισε σχετικά με τη νομιμότητα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Συνέλευση από το Τμήμα Συνταγματικής Αναθεώρησης, λόγω του δημόσιου και αμφιλεγόμενου χαρακτήρα της. Η Μικτή Συνέλευση (Erikogu) καλείται να επιλύσει διαφορές μεταξύ τμημάτων του δικαστηρίου, σχετικά με την ερμηνεία της νομοθεσίας, και να αποφασίσει επί των ενδοδικαστικών διαφορών δικαιοδοσίας. Η Συνέλευση συγκαλείται και προεδρεύεται από τον Προϊστάμενο επί της Δικαιοσύνης και περιλαμβάνει δύο Δικαστές από όλα τα σχετικά τακτικά δικαστήρια (Αστικά, Ποινικά και Διοικητικά). Οι αποφάσεις της Συνέλευσης είναι δεσμευτικές για τα κατώτερα σώματα, εκτός αν έχουν απορριφθεί από τη Γενική Συνέλευση. Το Τμήμα Συνταγματικής Αναθεώρησης (Põhiseaduslikkuse järelevalve kolleegium) εκτελεί το ρόλο του συνταγματικού δικαστηρίου στο εσθονικό νομικό σύστημα. Ο Ανώτατος Δικαστής του Δικαστηρίου είναι αυτεπάγγελτος πρόεδρος του Τμήματος Συνταγματικής Αναθεώρησης. Το Τμήμα Συνταγματικής Αναθεώρησης αποτελείται από τον Ανώτατο Δικαστή και οκτώ Δικαστές, οι οποίοι εκπροσωπούν όλα τα κατώτερα δικαστικά σώματα. Κάθε χρόνο, δύο από τα ανώτερα μέλη του Τμήματος απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους και δύο νέα εκλέγονται από τη Γενική Συνέλευση. Το Τμήμα Συνταγματικής Αναθεώρησης μπορεί να αποφανθεί για οποιαδήποτε νομοθεσία καταγγελθεί ως αντισυνταγματική και μπορεί να συμβουλεύσει το κοινοβούλιο για τη συνταγματικότητα οποιουδήποτε προτεινόμενου σχεδίου νόμου.
Αγία Άννα

Η Αγία Άννα, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, ήταν η μητέρα της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού Χριστού. Το εξελληνισμένο όνομα Άννα προέρχεται από το εβραϊκό Χάνα που σημαίνει «εύνοια, χάρη».Το όνομα της Αγίας Άννας καθώς και του συζύγου της Ιωακείμ αναφέρονται μόνο σε απόκρυφα ευαγγέλια, όπως για παράδειγμα το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου.

 Σύμφωνα με τις αντίστοιχες πηγές, η Αγία Άννα, η μητέρα της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού Χριστού, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία. Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Βηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Βηθλεέμ, την Ελισάβετ. Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία. Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιο ἀπελεύσονται» (Ματθαίου, κε' 46). Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια. Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας, έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας, στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννης Κατερίνης, καθώς και αλλού. Η σύλληψη της Αγίας Άννας γιορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 9 Δεκεμβρίου και η κοίμησή της στις 25 Ιουλίου.
Άρδο

Ο Άρδο, Ardo ή Ardonus, πιθανώς συντομογραφία του Ardabastus, (απεβ. το 720/721) μαρτυρείται ως ο τελευταίος από όλους τους Βησιγότθους βασιλείς της Ισπανίας, που βασίλευσε από το 713 (ή πιθανώς το 714) μέχρι το τέλος του.

 Το Βησιγοτθικό Βασίλειο είχε ήδη μειωθεί σοβαρά σε δύναμη και έκταση, όταν διαδέχθηκε τον Αγίλα Β' και η εξουσία του πιθανότατα δεν εκτείνονταν πέρα από τη Σεπτιμανία και τη σημερινή Καταλονία, λόγω των αραβικών κατακτήσεων των προηγούμενων τριών ετών. Ο Άρδo έχει καταγραφεί μόνο σε έναν Βησιγοτθικό κατάλογο βασιλέων ως βασιλιάς για επτά χρόνια. Το 716 οι Άραβες διέσχισαν τα Πυρηναία και εισέβαλαν στο Narbonensis, την τελευταία επαρχία υπό τον έλεγχο των Γότθων. Τα επόμενα τρία χρόνια ο Άρδo πιθανότατα υπερασπίστηκε ό,τι είχε απομείνει από το βασίλειο των Βησιγότθων και «ίσως να απεβίωσε πολεμώντας όπως ο προκάτοχός του», όταν οι Άραβες κατέλαβαν το Ναρμπόν και προτού κατακτήσουν ό,τι είχε απομείνει από το παλαιό βασίλειο. Εάν ο Άρδo ταυτιστεί με τον Aρδάβαστο, τότε επέζησε της εισβολής και διαπραγματεύτηκε μία συνθήκη, όπου αντιπροσώπευε τους Χριστιανούς ως ο κόμης των χριστιανών της αλ-Ανταλούς. Αυτός ο τίτλος πέρασε σε έναν αριθμό ατόμων τουλάχιστον μέχρι τον 10ο αι. Άλλοι κόμητες περιλαμβάνουν τους: Rabi' ibn Theodulph, Abû Sa'îd al-Qûmis, (απόγονος του Aρδάβαστου) και Mu'âwiya ibn Lubb.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 ήταν η 43η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 27 έως και την Κυριακή 28 Απριλίου του 2013. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων, νεανίδων, παίδων και κορασίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες και στις γυναίκες αναδείχθηκε o Γ.Α.Σ. Ειρήνη Περιστερίου.

 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης — Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού — Η Ιστορική Εξέλιξη της Ενόργανης Γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη και τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα στο Internet Archive Η «χρυσή βίβλος» των πανελληνίων πρωταθλημάτων ενόργανης: Οι «συλλέκτες τίτλων» στα 20 χρόνια ζωής της Ε.Γ.Ο. (1997—2016) «Μπάμπης Καϊλίδης, Μαρία Σίμου και Μυρόπη Χριστοφιλάκη κυριάρχησαν στο πανελλήνιο ενόργανης» στο Internet Archive Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Ανδρών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Γυναικών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Εφήβων — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Νεανίδων — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Παίδων — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2013 — Κορασίδων — Αναλυτικά αποτελέσματα