IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνοβοτανική

Η Εθνοβοτανική (αγγλ. Ethnobotany) είναι επιστημονικός κλάδος που πραγματεύεται την έρευνα και τη μελέτη των φυτών μιας περιοχής, καθώς και των πρακτικών χρήσεων τους μέσω της παραδοσιακής γνώσης της τοπικής κοινωνίας - πληθυσμού.

 Ένας εθνοβοτανολόγος προσπαθεί να τεκμηριώσει τα τοπικά έθιμα που περιλαμβάνουν τις πρακτικές χρήσεις της τοπικής χλωρίδας για πολλές πτυχές της ζωής, όπως λ.χ. φυτά για φάρμακα, τρόφιμα, τοξίνες και ρούχα. Ο ερευνητής - βιολόγος Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις συχνά αναφέρεται ως ο «πατέρας της εθνοβοτανικής», και αυτός που την περιέγραψε ως ακολούθως:Εθνοβοτανική σημαίνει απλώς ... διερεύνηση των φυτών που χρησιμοποιούνται από κοινωνίες σε διάφορα μέρη του κόσμου.Από την εποχή του Σούλτις, το πεδίο της εθνοβοτανικής έχει εξελιχθεί από την απλή απόκτηση και συλλογή εθνοβοτανικής γνώσης σε εκείνο της εφαρμογής της στην σύγχρονη (αστική) κοινωνία, πρωτίστως με τη μορφή φαρμακευτικών προϊόντων. Τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και οι ρυθμίσεις κατανομής των οφελών, που προκύπτουν, είναι σημαντικά ζητήματα στην εθνοβοτανική. Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine Economic Botany Ethnobotany Research and Application Journal of Ethnopharmacology Indian Journal of Traditional Knowledge Latin American and Caribbean Bulletin of Medicinal and Aromatic Plants Ανθρωπολογία Βοτανική Αγρο-οικολογία Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα Παραδοσιακή κινέζικη ιατρική Φυτογεωγραφία "Before Warm Springs Dam: History of Lake Sonoma Area" Grow Your Own Drugs Phytochemical and Ethnobotanical Databases Αρχειοθετήθηκε 2013-07-24 στο Wayback Machine. Ethnobotanical Database of Bangladesh (EDB) Native American Ethnobotany North Dakota Ethnobotany Database Websites on ethnobotany and plants Howard P. The Major Importance of ‘Minor’ Resources: Women and plant biodiversity. 2003
Μεζιντέ Μεστάν Καντινεφέντι

Η Μεζιντέ Μεστάν Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ميزيديت ماستان كادينوفندي) (Τούρκικα: Mezide Mestan Kadınefendi, 3 Μαρτίου 1869 - 21 Ιανουαρίου 1909) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü Mezide Mestan Kadın Efendi Hazretleri

 Η γεννήθηκε Μεζιντέ Μεστάν Καντινεφέντι στις 3 Μαρτίου 1869 στην Γκαντζά, και ήταν κόρη του Καϊμάτ Μπέη Μικανμπά και της συζύγου του Φεριάλ Μερσάν. Ήταν ανιψιά της μητέρας της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι, της Πριγκίπισσας Φατμά Χορετζάν Αρεντμπά. Το πραγματικό της όνομα ήταν Καντριγιέ Μικανμπά. Σε πολύ νεαρή ηλικία δόθηκε για υπηρεσία στο Παλάτι Γιλντίζ. Ωστόσο, σύντομα την πρόσεξε ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και στις 2 Φεβρουαρίου 1885 τελέστηκαν οι γάμοι τους. Λέγεται ότι ήταν πολύ δειλή. Ήταν ψηλή με σκούρα καφέ μαλλιά και καστανά μάτια. Στις 19 Δεκεμβρίου 1886 γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι, ο όποιος ήταν ο αγαπημένος γιος του Αμπντούλ Χαμίτ. Η Χινταγιέτ Χανίμ, αδελφή της πριγκίπισσας Λεϊλά Ατσμπά, ήταν Κυρία Επί των Τιμών. Είχε ένα αρχοντικό στο πάρκο του Παλατιού Γιλντίζ. Πέθανε τρεις μήνες πριν από την παραίτηση του συζύγου της στις 21 Ιανουαρίου 1909 σε ηλικία 39 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Στιβ Μπάκναλ

Ο Στιβ Μπάκναλ, είναι Άγγλος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος αγωνιζόταν επαγγελματικά στη θέση του σούτινγκ γκαρντ από το 1983 ως το 2006.

 Ο Μπάκναλ ξεκίνησε να αγωνίζεται σε ηλικία δεκαεπτά ετών στην ομάδα του Κρίσταλ Πάλας και το 1985 εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, όπου έπαιξε μέχρι το 1989 σε 130 αγώνες, με μέσους όρους 7,5 πόντων και 3,0 ριμπάουντ. Τη σεζόν 1989-90, υπέγραψε στους Λος Άντζελες Λέικερς, με τους οποίους αγωνίστηκε σε 18 παιχνίδια με μέσους όρους 1,3 πόντων και 0,6 ασίστ. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την αγγλική Σάντερλαντ, με την οποία κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1991-92, φόρεσε τη φανέλα της Στουτγάρδης από τη Γερμανία, συνεχίζοντας στη Βιλερμπάν και τη Λε Μαν, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του για τη διετία 1994-1996, αγωνιζόμενος με τις ομάδες των Τέιμς Βάλεϊ Τάιγκερς και των Λόντον Τάουερς. Το καλοκαίρι του 1996, υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, αλλά πραγματοποίησε μέτρια πορεία στις δύο χρονιές που παρέμεινε στην Ελλάδα.Το 1998-99, μεταγράφηκε στη Ρέτζιο Εμίλια από την Ιταλία, αλλά μετά από μόλις επτά εμφανίσεις υπέγραψε στη Φαμπριάνο για το υπόλοιπο της σεζόν. Επέστρεψε στην πατρίδα του και τους Λόντον Τάουερς για την επόμενη διετία, πριν συμφωνήσει με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης για τη σεζόν 2001-02. Με τους "κίτρινους", αγωνίστηκε σε 26 αγώνες της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και δύο ακόμη των πλέι-οφ, πετυχαίνοντας συνολικά 218 πόντους.Επέστρεψε στην Αγγλία και τους Μπέρμιγχαμ Μπούλετς, ενώ τις σεζόν 2002-03 και 2003-04 έπαιξε και πάλι στον Ηρακλή, πραγματοποιώντας εξαιρετική πορεία στη δεύτερη χρονιά, όταν αναδείχθηκε τριταθλητής Ελλάδος.Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στην Ολιμπίκ Αντίμπ και τους Λέστερ Ράιντερς, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των Λόντον Κάπιταλ και της εθνικής ομάδας εφήβων της Αγγλίας. Παράλληλα με την αγωνιστική του καριέρα, είχε πραγματοποιήσει 22 συμμετοχές στην εθνική ανδρών της Μεγάλης Βρετανίας. Πρωταθλητής Ηνωμένου Βασιλείου: 1995-96 Δευτεραθλητής Ηνωμένου Βασιλείου: 1990-91, 1994-95 Κυπελλούχος Ηνωμένου Βασιλείου: 1994-95, 1995-96, 1999-00 Steve Bucknall NBA Stats | Basketball-Reference.com Steve Bucknall Stats | College Basketball at Sports-Reference.com NBA Players: Steve Bucknall Profile and Basic Stats
Αραούζο Έτο

Ο Οέλινγκτον Αραούζο Ντος Σάντος πορτογαλική προφορά ΔΦΑ: [ɐɾɐˈuʒu], γνωστός με το ψευδώνυμο Έτο είναι βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Μπακού. Από 1 Σεπτεμβριόυ 2007 ο Έτο έχει λάβει την κροατική υπηκοότητα και έχει εκφράσει τη επιθυμία του να αγωνιστεί με την Εθνική Κροατίας.

 Καριέρα στη Βραζιλία Η επαγγελματική καρίερα του Αραούζο Έτο ξεκίνησε το 2002 μέχρι το 2005 αγωνίστηκε στις Μπαΐα, Κρικιούμα, Παρανά και Ατλέτικο Παραναένσε. Ντιναμό Ζάγκρεμπ Πήγε στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ τον Αύγουστο του 2005 αγωνίστηκε συνολικά με την κροατική ομάδα σε 107 αγώνες πετυχαίνοντας 8 γκολ συνολικά κατέκτησε με την ομάδα συνολικά 5 πρωτάθληματα Κροατίας 3 Κυπελλα Κροατίας και 2 Σουπερκαπ Κροατίας. ΠΑΟΚ Θεσ/νίκης Στις 28 Ιανουαρίου 2011 ο Αραούζο Έτο μετακόμισε στον ΠΑΟΚ Θεσ/νίκης υπογράφοντας συμβόλαιο 2,5 ετών. Μπακού Στις 5 Αυγούστου 2013, ο Αραούζο Έτο υπέγραψε συβόλαιο 1 χρόνου με την Μπακού. Ντιναμό Ζάγκρεμπ Πρωτάθλημα Κροατίας (5): 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 Κύπελλο Κροατίας (3): 2007, 2008, 2009 Σούπερ Καπ Κροατίας: 2006, 2010 Ο Αραούζο Εττό στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ Βιογραφικό του Αραούζο Εττό στο Onsports.gr Στατιστικά του Αραούζο Εττό στο mysport.gr
Ψευδοτσούγκα

Ψευδοτσούγκα ή έλατο του Ντάγκλας είναι ένα γένος αειθαλών κωνοφόρων δέντρων της οικογένειας των πευκοειδών. Στο γένος ανήκουν πέντε είδη, δύο στη βόρεια Αμερική, ένα στο Μεξικό και δύο στην Ασία. Λόγω της ομοιότητάς τους με άλλα κωνοφόρα, οι βοτανολόγοι του δέκατου ένατου αιώνα δυσκολεύτηκαν να τα ταξινομήσουν, ταξινομώντας τα στα γένη ελάτη, πίκεα, πεύκο, τσούγκα ακόμη και σεκόια. Λόγω των ξεχωριστών κώνων τους, τελικά ταξινομήθηκαν ως διαφορετικό είδος, το είδος ψευδοτσούγκα, το 1867 από το Γάλλο βοτανολόγο Carrière.

 Τα έλατα του Ντάγκλας είναι μεσαία ως πολύ μεγάλα δέντρα, με ύψος από 20 μέχρι 120 μέτρα, αν και μόνο το παράκτιο έλατο του Ντάγκλας φτάνει σε αυτό το ύψος. Τα φύλλα είναι επίπεδα, λεία και γραμμικά και περικυκλώνουν το κλαδί, μοιάζοντας με αυτά της ελάτης. Τα θηλυκά κουκουνάρια κρέμονται και έχουν μόνιμες φολίδες και είναι χαρακτηριστικά διότι διαθέτουν ένα προεξέχον τριμερές βράκτιο σε κάθε φολίδα. Επίσης, οι φολίδες έχουν τρεις λοβούς, γεγονός μοναδικό ανάμεσα στα κωνοφόρα. Το πιο διαδεδομένο είδος ψευδοτσούγκας είναι το είδος Pseudotsuga menziesii, το οποίο είναι ένα ταξινομικά σύνθετο είδος, αποτελούμενο από δύο κύριες ποικιλίες, το παράκτιο έλατο του Ντάγκλας και το έλατο του Ντάγκλας των Βραχωδών Ορέων. Κάποιοι βοτανολόγοι στη συνέχεια χωρίζουν το δεύτερο σε δυο περαιτέρω ποικιλίες, το βόρειο (var. glauca - ποικ. γλαύκη) και νότιο έλατο του Ντάγκλας των Βραχωδών Ορέων (var. caesia - ποικ. γαλάζια). Τα υπόλοιπα είδη δεν είναι διαδεδομένα πέραν του φυσικού περιβάλλοντός τους, αλλά ακόμη και εκεί είναι σπάνια και αραία και σχηματίζουν ανάμεικτα δάση. Ψευδοτσούγκα η λιντλεϊανή (Pseudotsuga lindleyana) (Roezl) Carrière – Μεξικανικό έλατο του Ντάγκλας Ψευδοτσούγκα η μακρόκαρπος (Pseudotsuga macrocarpa) (Vasey) Mayr – Έλατο του Ντάγκλας με μεγάλους κώνους Ψευδοτσούγκα του Μένζιζ (Pseudotsuga menziesii) (Mirb.) Franco Ψευδοτσούγκα του Μένζιζ ποικ. γλαύκη (Pseudotsuga menziesii var. glauca) (Beissn.) Franco – Έλατο του ντάγκλας των Βραχωδών Ορών Ψευδοτσούγκα του Μένζιζ ποικ. του Μένζιζ (Pseudotsuga menziesii var. menziesii) – παράκτιο έλατο του Ντάγκλας Ψευδοτσούγκα η ιαπωνική (Pseudotsuga japonica) (Shiras.) Beissn. – Ιαπωνικό έλατο του Ντάγκλας Ψευδοτσούγκα η σινική (Pseudotsuga sinensis) Dode – Κινεζικό έλατο του Ντάγκλας
UTC+11:30

Το UTC+11:30 είναι το αναγνωριστικό για τη ζώνη ώρας +11:30 μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο. Χρησιμοποιήθηκε από τη Νέα Ζηλανδία και το Νησί Νόρφολκ, ωστόσο δεν χρησιμοποιείται σήμερα ως ζώνη ώρας σε κάποιο μέρος.

 Στις 2 Νοεμβρίου 1868 η Νέα Ζηλανδία υιοθέτησε μια σταθερή ώρα σε εθνικό επίπεδο, και ήταν πιθανώς η πρώτη χώρα που το έκανε αυτό. Βασιζόταν στις γεωγραφικές συντεταγμένες 172° 30' ανατολικά του Γκρίνουιτς, που είναι 11 ώρες και 30 λεπτά μπροστά του μέσου χρόνου Γκρίνουιτς. Είναι γνωστή ως Μέση ώρα Νέας Ζηλανδίας (NZMT). Σήμερα, είναι περίπου στην ίδια περιοχή που καλύπτεται από τη ζώνη ώρας UTC+11:30. Η Νέα Ζηλανδία άλλαξε από τη ζώνη ώρας NZMT στη χειμερινή ώρα Νέας Ζηλανδίας (NZST) Αργότερα μετατράπηκε σε GMT+12:00, αφού είχε χρησιμοποιηθεί ως θερινή ώρα από το 1928 και ως μόνιμη θερινή ώρα το 1941. Επίσημα άλλαξε σε δώδεκα ώρες μπροστά από τον UTC το 1974.Η ζώνη ώρας στο Νησί Νόρφολκ (NFT) ήταν η UTC+11:30 έως τις 4 Οκτωβρίου 2015, όταν έγινε η αλλαγή της ώρας στην UTC+11:00. Έτσι, η ζώνη ώρας UTC+11:30 έγινε μια ιστορικά χρησιμοποιούμενη ζώνη ώρας. Ζώνες ώρας στην Αυστραλία Βρείτε πόλεις σήμερα, σε ώρα UTC+11:30
Far Cry 3

Το Far Cry 3 είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και βολών πρώτου προσώπου, τρίτη προσθήκη της σειράς Far Cry. Αναπτύχθηκε κυρίως από την Ubisoft Montreal, σε συνεργασία με τη Ubisoft Massive, την Ubisoft Red Storm, την Ubisoft Shanghai και Ubisoft Reflections. Κυκλοφόρησε από την Ubisoft για τα PlayStation 3, Xbox 360, PlayStation 4 και τα Microsoft Windows. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου του 2012 στην Αυστραλία, στις 30 Νοεμβρίου στην Ευρώπη και στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους στη βόρεια Αμερική. Επίσης, στις 30 Απριλίου του 2013 κυκλοφόρησε και μία επέκταση του παιχνιδιού, με τον τίτλο Far Cry 3: Blood Dragon. Μετά την επιτυχία του παιχνιδιού, η Ubisoft ανακοίνωσε ένα sequel, το Far Cry 4.

 Το Far Cry 3 διαδραματίζεται σε ένα τροπικό νησί ανάμεσα στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια παρέα φίλων πήγε διακοπές εκεί, άλλα όλα πήγαν στραβά, και ο πρωταγωνιστής Jason Brody πρέπει να σώσει τους φίλους του, οι οποίοι έχουν απαχθεί από πειρατές, ώστε να ξεφύγουν από το νησί και τους ανισόρροπους κατοίκους της. Το Far Cry 3 έλαβε διθυραμβικές κριτικές, με τους κριτές να επαινούν την "καλά δεμένη" πλοκή του παιχνιδιού, τον σχεδιασμό του κόσμου του και την ελευθερία που προσέφερε ο τρόπος παιχνιδιού. Επιπλέον, ξεχώρισε ιδιαιτέρως η ερμηνεία του Μάικλ Μάντο ως Vaas Montenegro, καθώς ένας συντάκτης του GamesRadar ανέφερε ότι η παρουσία του έκανε κάποιες αποστολές "αξιομνημόνευτες". Η λειτουργία του multiplayer, η οποία τερματίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 2022, επικρίθηκε. Επιπλέον, κατακρίθηκε ο τρόπος που το παιχνίδι χειρίστηκε το θέμα του μισογυνισμού και της ομοφοβίας, αλλά και τη χρήση του κλισέ του "λευκού σωτήρα". Gianpaolo Venuta ως Jason Brody Michael Mando ως Vaas Montenegro Mylène Dinh-Robic ως Liza Snow Alex Harrouch ως Riley Brody Faye Kingslee ως Citra Talugmai Martin Kevan ως Dr. Alec Earnhardt Dylan Taylor ως Hurk Επίσημη ιστοσελίδα
Νερίμαν Καχίτ

Η Νερίμαν Καχίτ (γεννημένη το 1937) είναι Τουρκοκύπρια ποιήτρια και συγγραφέας. Είναι γνωστή ως ηγετική προσωπικότητα της τουρκοκυπριακής ποίησης και ως ένθερμη υποστηρικτής των δικαιωμάτων των γυναικών.

 Η Νερίμαν Καχίτ γεννήθηκε στο Κρίνι (γνωστό ως Κίρνι στα τουρκικά εκείνη την εποχή) το 1937. Είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις αδελφές και πήγε στο δημοτικό σχολείο του χωριού της για τρία χρόνια. Οι γονείς της, που ενδιαφέρονταν για την εκπαίδευση της κόρης τους, τη μετέφεραν στο Δημοτικό Σχολείο Ατατούρκ στη Λευκωσία, όπου διέμενε για το υπόλοιπο της ζωής της. Άρχισε να γράφει τις σκέψεις της στο 5ο έτος του δημοτικού.Πήγε στο Γυμνάσιο θηλέων Βικτωρία, όπου σπούδασε κλασική φιλολογία με τη βοήθεια της δασκάλου της φιλοσοφίας. Στη συνέχεια συνέχισε να σπουδάζει στο Κολλέγιο Εκπαιδευτικών αλλά αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο νεοσυσταθέν Κολλέγιο Τουρκοκυπρίων το 1957 λόγω της νεοεμφανιζόμενης ενδοκοινοτικής διαμάχης. Η πρώιμη ποίησή της σε αυτήν την περίοδο επικεντρώθηκε περισσότερο σε φυσικά και ρομαντικά θέματα. Έπειτα μετατοπίστηκε προς τα κοινωνικά ζητήματα με το χρόνο. Άρχισε να γράφει με ένα ελεύθερο στυλ, που δεν ενσωματώνει την ομοιοκαταληξία στην ποίηση της.Μετά την αποφοίτησή της, στάλθηκε στο χωριό Κλαυδιά ως εκπαιδευτικός. Συνέχισε να διδάσκει για 33 χρόνια και συχνά σε απομακρυσμένα χωριά, ισχυριζόμενη ότι ήταν «σαν να ήταν εξόριστη λόγω της αντίθεσής της». Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, ήταν σημαντική προσωπικότητα στην Τουρκοκυπριακή Ένωση Εκπαιδευτικών (KTÖS) και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των γυναικών, τον ελεύθερο Τύπο και τα συνδικάτα. Δημοσίευσε τα πρώτα της έργα τη δεκαετία του 1960 με ένα ανδρικό ψευδώνυμο λόγω περιορισμών που της επέβαλε η οικογένειά της. Ορισμένες μηνύσεις κατατέθηκαν ενάντια σε αυτό το ψευδώνυμο τότε. Παρατηρώντας την κατάσταση των Τουρκοκυπρίων γυναικών στα χωριά στα οποία εργάστηκε, η Καχίτ μετέφερε στα έργα της τις συνθήκες που αυτές βιώναν. Καθ 'όλη τη σταδιοδρομία της ως δασκάλα, τα άρθρα, τα ποιήματα, οι έρευνες και οι συνεντεύξεις της δημοσιεύθηκαν σε τουρκοκυπριακές εφημερίδες. Θεωρείται μία από τις κορυφαίες υποστηρίκτριες των δικαιωμάτων των γυναικών.Το πρώτο της βιβλίο, K.T.Ö.S. Mücadele Tarihi δημοσιεύθηκε το 1987, ακολουθούμενη από το πρώτο της βιβλίο ποίησης, Sıkıntıya Vurulan Düğüm το 1988. Το πρώτο της βιβλίο επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις γυναίκες, Konu: Kadın ("Θέμα: Γυναίκα") δημοσιεύθηκε το 1989. Από τότε, έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από βιβλία που αποτελούνται από ποιήματα, συνεντεύξεις, έρευνες και άρθρα της. Μερικά από τα θέματα που διερευνήθηκαν στο έργο της είναι η γυναικεία ηλικία στην Κύπρο, η πόλη της Λευκωσίας και η αντίληψη της σεξουαλικότητας στην τουρκοκυπριακή κοινωνία. Εκφράζει το πάθος της για τη Λευκωσία, τη βαθιά εδραίωση της πόλης στην ψυχή της και τον πόνο που της δίνει η διαίρεση της πόλης. Έχει παραλάβει τουλάχιστον 15 λογοτεχνικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων από το τουρκικό περιοδικό Nokta, από την Humanist International και από τον Διεθνή Οργανισμό Τουρκικού Πολιτισμού. Είναι η ιδρύτρια του Κέντρου Ερευνών Γυναικών και επί του παρόντος γράφει περιοδικά στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Yeni Düzen.
Ζακ Μπαρατιέ

Ο Ζακ Μπαρατιέ (γαλλικά: Jacques Baratier), (8 Μαρτίου 1918 - 27 Νοεμβρίου 2009), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Σκηνοθέτησε 21 ταινίες, εκ των οποίων η ταινία Goha κερδίσε το βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών το 1958. Το 1962 η ταινία του La poupée προβλήθηκε στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου.

 Les Filles du soleil (1948) Désordre (1949) La Cité du midi (1951) La vie du vide (1952) Le Métier de danseur (1953) Histoire du palais idéal (1954) Paris la nuit (1955) Goha (1958) La poupée (1962) Dragées au poivre (1963) Eves futures (1964) L'Or du duc (1965) Voilà l'ordre (1966) Le Désordre à vingt ans (1967) Piège (1968) Les Indiens (1969) La Ville-bidon (1973) Vous intéressez-vous à la chose? (1974) Opération séduction (1975) L'Araignée de satin (1984) Rien, voilà l'ordre (2003) Βιογραφία του Ζακ Μπαρατιέ στην IMDb
Ιωάννης Φίλιππος της Ορλεάνης

Ο Ιωάννης-Φίλιππος, γαλλ. Jean Philippe d'Orléans (28 Αυγούστου 1702 - 16 Ιουνίου 1748) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν ιππότης και μέγας βοηθός-μάγιστρος της Ορλεάνης.

 Ήταν νόθος γιος του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και της ερωμένης του Μαρίας-Λουίζας Λε Μπαλ ντε Λα Μπουασιέρ, ευγενούς. Γεννήθηκε στο Σιλύ-Μαζαρέν, νότιο προάστιο του Παρισιού. Ο πατέρας του ανέλαβε αργότερα αντιβασιλιάς κατά την ανηλικιότητα του (μικρανιψιού του) Λουδοβίκου ΙΕ΄. Η μητέρα του, γνωστή ως μαντμουαζέλ ντε Σερύ και μετά ως κόμισσα ή μαντάμ ντ'Αρζεντόν, ήταν δεσποινίδα των τιμών της χήρας Ελισάβετ-Καρλόττας. Με τον γιο αυτής Φίλιππο Β΄ η Μαρία-Λουίζα ξεκίνησε μία σχέση. Αυτό εξόργισε τον Λουδοβίκο ΙΔ΄, που υποστήριζε ότι οι ερωμένες ήταν αρκετά κακές, ιδίως όταν γεννάνε γιους. Η Φραγκίσκη Μαρία των Βουρβόνων, σύζυγος του Φιλίππου Β΄, είχε κάνει 8 κόρες. Επιπρόσθετα, με την εμφάνιση της δεσποινίδας ντε Σερύ, πρόσβαλε τη σύζυγό του και τον πατέρα της Λουδοβίκο ΙΔ΄. Όμως ο φίλιππος Β΄ είχε ερωτευτεί σοβαρά: μετά την πρώτη συνάντησή τους, η Μαρία-Λουίζα έμεινε έγκυος και εγκαταστάθηκε σε ένα όμορφο σπίτι, κοντά στο Παλαί-Ρουαγιάλ. Κόρη του ήταν η: Αμάμπλ-Ανζελίκ γενν. 1723, παντρεύτηκε τον Ονορέ-Αράντ δούκα του Βιλάρ. Abbé Manceaux, Histoire de l'abbaye et du village d'Hautvillers, 1880.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1987-1988

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1988 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Τρίπολη. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά εφηβικά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Πειραϊκός Σύνδεσμος. Θεσσαλονίκης: Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Βόρειας Ελλάδας: Α.Ο. Δράμας. Κεντρικής Ελλάδας: Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων. Νότιας Ελλάδας: Ποσειδών Καλαμάτας. Νησιών: Κολοσσός Ρόδου. Πρώτος σκόρερ: Μενέλαος Συκοβέλης (ΑΓΣ Ιωαννίνων): 165 πόντοι. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1989.
Ο κόκκινος κρίνος

Ο κόκκινος κρίνος (γαλλικός τίτλος: Le lys rouge) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ανατόλ Φρανς που εκδόθηκε το 1894. Αναφέρεται στην ιστορία μιας παθιασμένης παράνομης σχέσης μιας κοσμικής κυρίας και ενός καλλιτέχνη, με έμφαση στην ψυχολογική ανάλυση των συναισθημάτων. Το έργο είναι μια κριτική ματιά της γαλλικής κοινωνίας του τέλους του 20ού αιώνα. Ο «κόκκινος κρίνος» του τίτλου αναφέρεται στον κρίνο-έμβλημα της Φλωρεντίας.Το 1920 διασκευάστηκε σε ομότιτλη γαλλική βωβή ταινία.

 Μια πλούσια, νέα και όμορφη κοπέλα, η Τερέζ Μοντεσί, κόρη ισχυρού τραπεζίτη ταπεινής καταγωγής, πιέζεται από τον πατέρα της να παντρευτεί τον κόμη Μαρτέν-Μπελέμ, έναν αριστοκράτη πλήρως απορροφημένο από την πολιτική (είναι βουλευτής και ελπίζει να γίνει υπουργός). Ο γάμος, που συνάπτεται χωρίς έρωτα για λόγους κοινωνικής ανόδου, αποτυγχάνει. Η Τερέζ δημιουργεί ερωτική σχέση με τον Ρομπέρ Λε Μενίλ. Όταν ο Ρομπέρ φεύγει από το Παρίσι για κάποιο διάστημα στην επαρχία, σε ένα κυνήγι αλεπούς, η Τερέζ, πλήττοντας, παρά τις αντιδράσεις του συζύγου της αποδέχεται την πρόσκληση της Αγγλίδας ποιήτριας φίλης Βίβιαν Μπελ που ζει στο Φιέζολε.Η Τερέζ ταξιδεύει στην Τοσκάνη συνοδευόμενη από την ενάρετη κυρία Μαρνέ και τον επαναστάτη ποιητή Σουλέτ. Στη Φλωρεντία η νεαρή γυναίκα συναντά τον γλύπτη Ζακ Ντεσάρτ, που είχε ήδη γνωρίσει στο Παρίσι, και οι δυο τους ερωτεύονται και εγκαταλείπονται στη μέθη ενός μεγάλου έρωτα. Ο Ρομπέρ, που έχει διαισθανθεί ότι κάτι συμβαίνει, φτάνει στην Ιταλία και παρακαλεί μάταια την Τερέζ να επιστρέψει κοντά του. Το πάθος της Τερέζ και του Ζακ συνεχίζεται και στο Παρίσι. Η Τερέζ είναι ευτυχισμένη, αλλά ο Ζακ, ζηλιάρης και βίαιος, γνωρίζοντας τον δεσμό που είχε η ερωμένη του με τον Ρομπέρ, γίνεται όλο και πιο καχύποπτος, η κατάσταση γίνεται αφόρητη έως ότου επέρχεται η οριστική διάλυση της σχέσης. Το μυθιστόρημα δεν είναι αυτοβιογραφικό, αν και η δημοσίευση το 1984 της αλληλογραφίας του Ανατόλ Φρανς έδειξε ότι ο συγγραφέας είχε χρησιμοποιήσει για τους διαλόγους των δύο εραστών φράσεις πολύ κοντινές και μερικές φορές πανομοιότυπες με αυτές της παθιασμένης αλληλογραφίας που αντάλλαξε ο ίδιος με τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, την ερωμένη του Λεοντίν ντε Καιγιαβέ, τα έτη 1988-89. Ο κόκκινος κρίνος, μυθιστόρημα μτφ. Λεωνίδας Παυλίδης (εκδ. Γεωργίου Ι. Βασιλείου, 1921) μτφ. Γιάννης Μπεράτης (εκδ. Γκοβόστης, 1955) μτφ. Άρτεμις Σιδηροπούλου (εκδ. Ελληνική εκδοτική, 2014)
Κέβιν Τραπ

Ο Κέβιν Τραπ (Kevin Trapp, 8 Ιουλίου 1990) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, ως δανεικός από την Παρί Σεν Ζερμέν, και στην Εθνική Γερμανίας.

 Ξεκίνησε το 2008 από τη δεύτερη ομάδα της Καϊζερσλάουτερν και το 2011 μετέβη στην πρώτη. To 2012 υπέγραψε στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Από το 2015 είναι παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν, με την οποία έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, δύο Λιγκ Καπ και τρία Σούπερ Καπ Γαλλίας. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 2015 επελέγη στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ στη φάση των γκρουπ τη σεζόν 2015-2016. Τον Αύγουστο του 2018 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης για έναν χρόνο. Στις 7 Αυγούστου 2019, η Άιντραχτ Φρανκφούρτης απέκτησε με κανονική μεταγραφή τον Τραπ. Υπέγραψε συμβόλαιο έως το 2024. Το 2022 κατέκτησε το europa league. Στην εθνική ομάδα έπαιξε για πρώτη φορά στις 6 Ιουνίου 2017 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Δανία. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε το τρόπαιο.
Μπιλ ντε Μπλάζιο

Ο Μπιλ ντε Μπλάζιο (αγγλικά: Bill de Blasio, 8 Μαΐου 1961), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 109ος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης από το 2014 έως το 2022. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Από το 2010 έως το 2013, υπηρέτησε ως Δημόσιος Συνήγορος της Νέας Υόρκης, δεύτερη σημαντικότερη θέση στην τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης, μετά από εκείνη του Δημάρχου. Επίσης, έχει υπηρετήσει και ως Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης από το 39ο διαμέρισμα από το 2002 έως το 2009.

 Ο Ντε Μπλάζιο, γεννήθηκε (ως Ουόρεν Βίλχεμ τζούνιορ) το 1961 στο Μανχάταν και μεγάλωσε κυρίως στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Έχει καταγωγή από τη Νικαράγουα. Σπούδασε Αστικές Σπουδές και Δημόσιες Υποθέσεις στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Μετέπειτα, ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα. Για ένα σύντομο διάστημα, υπήρξε ο επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας για τον Τσάρλς Ρανχέλ και τη Χίλαρι Κλίντον. Ο Ντε Μπλάζιο ξεκίνησε την καριέρα του ως εκλεγμένος αξιωματούχος στο Δημοτικό Συμβούλιο της Νέας Υόρκης, εκπροσωπώντας την 39η περιφέρεια του Μπρούκλιν από το 2002 έως το 2009. Μετά από τη θητεία του ως Δημόσιος Συνήγορος, εξελέγη Δήμαρχος της Νέας Υόρκης το 2013 και επανεξελέγη το 2017. Ανάμεσα στις πολιτικές πρωτοβουλίες του Ντε Μπλάζιο περιλαμβάνονται στρατηγικές αποκλιμάκωσης για σώματα ασφαλείας, μείωση διώξεων για κατόχους κάνναβης, εφαρμογή καμερών σε αστυνομικούς υπαλλήλους και ο τερματισμός του προγράμματος παρακολούθησης των μουσουλμάνων κατοίκων που είχε ξεκινήσει μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2011. Στην πρώτη του θητεία, εξασφάλισε δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς για όλους όσους επιθυμούσαν στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Ο Ντε Μπλάζιο επέστησε την προσοχή του σε αυτό που αποκαλείται «έντονη οικονομική ανισότητα», την οποία χαρακτήρισε ως «ιστορία δύο πόλεων» κατά την πρώτη του εκστρατεία. Υποστήριξε κοινωνικά φιλελεύθερες και προοδευτικές πολιτικές, όσον αφορά την οικονομία της πόλης, τον πολεοδομικό σχεδιασμό, τη δημόσια εκπαίδευση, τις αστυνομικές σχέσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Ο Ντε Μπλάζιο έθεσε υποψηφιότητα για την απόκτηση του «χρίσματος» των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 2020. Αφού κατέγραψε σχετικά χαμηλά ποσοστά στις δημοσκόπησης και δεν προκρίθηκε στον τρίτο γύρο των πρωτοβάθμιων συζητήσεων, ανέστειλε την εκστρατεία του στις 20 Σεπτεμβρίου 2019 και υποστήριξε τον Μπέρνι Σάντερς πέντε μήνες αργότερα.Η θητεία του ως Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ολοκληρώθηκε την 1η Ιανουαρίου 2022.
Νταν

Το Νταν είναι ιαπωνικό σύστημα, που δηλώνει το επίπεδο ενός ατόμου, σε μια τέχνη, άθλημα, παιχνίδι. Χρησιμοποιείται ευρέως στον κόσμο, για να δηλώσει τα επίπεδα τον ατόμων που ασχολούνται με πολεμικές τέχνες.

 Το σύστημα Νταν επινοήθηκε από τον επαγγελματία παίκτη Γκο, Χονίνμπο Ντοσάκου (1645-1702), που έζησε κατά την περίοδο Έντο, με σκοπό να υποδηλώνει το επίπεδο των παικτών με βάση τη βαθμολογία τους. Το σύστημα αυτό μεταφέρθηκε στις πολεμικές τέχνες το 1883, από τον Τζιγκόρο Κάνο (ιδρυτής του Τζούντο), για να υποδηλώνει τα επίπεδα των μαθητών και δασκάλων. Στη συνέχεια το σύστημα υιοθέτησαν και άλλες πολεμικές τέχνες. Τζούντο Ζίου Ζίτσου Κέντο Ταεκβοντό Ιάιντο Χαπκίντο
Εξερεύνηση

Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης η εξερεύνηση είναι η πράξη της αναζήτησης μιας άγνωστης περιοχής. Επίσης, η εξερεύνηση είναι η πράξη της αναζήτησης με στόχο την ανακάλυψη πληροφορίας ή πόρων.

 Η εξερεύνηση συμβαίνει σε όλα τα ζωικά είδη, στα οποία περιλαμβάνονται οι άνθρωποι. Ήδη από την προϊστορία η εξερεύνηση είναι βασικό συστατικό της επιβίωσης και της ανάγκης για επέκταση. Στην ανθρώπινη ιστορία, ραγδαία αύξηση της τάσης για ανακάλυψη παρατηρήθηκε στην εποχή των ανακαλύψεων όταν οι Ευρωπαίοι εξερευνητές ταξίδεψαν και χαρτογράφησαν τον υπόλοιπο κόσμο, κυρίως σε αναζήτηση υλικού πλούτου, κάτι σχετίζεται με δευτερεύουσα σημασία του όρου. Από τότε, οι μείζονες εξερευνήσεις μετά την εποχή των ανακαλύψεων συνέβησαν για λόγους που συνδέονται κυρίων με την ανακάλυψη και πρόσκτηση της πληροφορίας. Μία τρίτη έννοια του όρου σχετίζεται με την προσεκτική παρατήρηση. Στην επιστημονική έρευνα, η παρατήρηση είναι ένας από τους τρεις στόχους της εμπειρικής έρευνας (οι άλλες δύο είναι η περιγραφή και η ερμηνεία). Ο όρος χρησιμοποιείται και μεταφορικά. Για παράδειγμα το άτομο μπορεί να μιλά για εξερεύνηση του διαδικτύου, της σεξουαλικότητας κ.ά. National Geographic Explorer Program NOAA Ocean Explorer - provides public access to current information on a series of NOAA scientific and educational explorations and activities in the marine environment NOAA Office of Ocean Exploration and Research - formed by the merger of NOAA’s Undersea Research Program (NURP) and the Office of Ocean Exploration (OE)
Τζαμί του Αλαεντίν

Το τζαμί του Αλαεντίν είναι μουσουλμανικό τέμενος το οποίο βρίσκεται στο Ικόνιο, Τουρκία. Είναι το κύριο μνημείο στην ακρόπολη του Ικονίου. Το κτίριο ήταν το τέμενος του Θρόνου για τους Σελτζούκους σουλτάνους του Ρουμ και σε αυτό βρίσκεται το μαυσωλείο της δυναστείας. Κατασκευάστηκε τμηματικά ανάμεσα στα μέσα του 12ου και στα μέσα του 13ου αιώνα. Τόσο η ακρόπολη όσο και το τζαμί έχουν πάρει το όνομά τους από τον Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄.

 Ακολουθώντας τη συνηθισμένη διαδικασία, οι Σελτζούκοι μετέτρεψαν τη χριστιανική βασιλική στην περιοχή σε τζαμί μετά την κατάληψη της πόλης το 1080. Πολλά από τα οικοδομικά υλικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία τα οποία ενσωματώθηκαν στο κτίριο, ιδιαίτερα οι κίονες και τα κιονόκρανα, προήλθαν από αυτή τη βασιλική και κοντινά βυζαντινά κτίρια. Στοιχεία τοποθετούν τα πρώτα στάδια της κατασκευής την εποχή του Μασούντ Α΄. Μια επιγραφή χρονολογεί το περίτεχνο μινμπάρ από έβενο το 1155· το μινμπάρ του τζαμιού αποτελεί το παλαιότερο χρονολογημένο παράδειγμα σελτζουκικής τέχνης στην Ανατολία. Το πολύχρωμο κεραμικό πλαίσιο του μιχράμπ και του θόλου από πάνω χρονολογείται από την ίδια περίοδο. Ο Καϊκαούσης Α΄ άρχισε μια ριζική ανακατασκευή το 1219. Άλλαξε την κύρια είσοδο από τα δυτικά στα βόρεια, απέναντι από το μιχράμπ. Προσέθεσε μνημειώδη πρόσοψη στη βόρεια πλευρά, με θέα την πόλη και το παλάτι. Επίσης άρχισε την κατασκευή ενός μαρμάρινου τάφου στην αυλή. Τα σχέδια του Καϊκούς αναβλήθηκαν μετά τον θάνατό του την ίδια χρονιά και ξεκίνησαν πάλι από τον αδελφό και διάδοχό του Καϊκουμπάντ Α΄. Ο Καϊκοβάδης άλλαξε πολλές από τις επιγραφές του αδελφού του και ανέφερε ότι οι βελτιώσεις ήταν δικές του. Το 1235 προσέθεσε μια μεγάλη αίθουσα, υποστηριζόμενη από 42 κίονες ανατολικά του μιχράμπ. Ο μιναρές, το μαρμάρινο μιχράμπ (1891) και η ανατολική πόρτα, μέσω της οποίες εισέρχονται οι περισσότεροι επισκέπτες στο τέμενος, χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή. Η ανατολική πτέρυγα του τζαμιού, κατασκευασμένη από δεύτερης χρήσης βυζαντινές και ελληνιστικές κολόνες, διαθέτει μοναδική ευρυχωρία. Η αυλή του τεμένους Αλαεντίν περιλαμβάνει δύο μνημειώδη μαυσωλεία ή τουρμπέδες. Σύμφωνα με μια επιγραφή στη πρόσοψη, ο Κιλίτζ Αρσλάν Β' έχτισε τον δεκαεδρικό τάφο με την κωνική οροφή. Αυτό το μαυσωλείο έγινε ο τόπος ταφής της σελτζουκικής δυναστείας και στεγάζει τις σαρκοφάγους οχτώ Σελτζούκων Σουλτάνων: Μασούντ Α΄ (απ. 1165) Κιλίτζ Αρσλάν Β' (απ. 1196) Σουλεϊμάν Β΄ (απ. 1204) Καϊχοσρόης Α΄ (απ. 1210) Καϊκοβάδης Α΄ (απ. 1236) Καϊχοσρόης Β΄ (απ. 1246) Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ (απ. 1266) Καϊχοσρόης Γ΄ (απ. 1283)Η κατασκευή του δεύτερου μαυσωλείου ξεκίνησε από τον Καϊκαούσης Α΄, αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί την εποχή του θανάτου του σουλτάνου (απ. 1219). Ο τουρμπές είναι οκτάγωνος και κατασκευασμένος από μάρμαρο. Το ημιτελές μαυσωλείο είναι γνωστό ως Αντσίζ Τουρμπέ ή Ανώνυμο Μαυσωλείο, καθώς τα ονόματα όσων είναι θαμμένοι εκεί είναι άγνωστα. Redford, Scott (1991). «The Alâeddin Mosque in Konya Reconsidered». Artibus Asiae (Zürich: Artibus Asiae Publishers) 51 (1/2): 54–74. doi:10.2307/3249676. ISSN 0004-3648.
Nissan Leaf

To Nissan Leaf είναι ένα μικρομεσαίο αμιγώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τον Δεκέμβριο του 2010. Σταδιακά, η ηλεκτρική αυτονομία του Leaf έφτασε από τα 117 χιλιόμετρα (73 μίλια) τις αρχικές σεζόν (model years) του 2011 και του 2012, στα 364 χιλιόμετρα (226 μίλια) στη δεύτερη γενιά του (σύμφωνα με τις μετρήσεις της EPA / United States Environmental Protection Agency / Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ), λόγω της χρήσης ολοένα και μεγαλύτερων μπαταριών, μαζί και με κάποιες ακόμα τεχνολογικές βελτιώσεις.

 Για πολλά χρόνια, έως και τον Δεκέμβριο του 2019, ήταν διεθνώς το πρώτο σε πωλήσεις πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, με πρώτη σε πωλήσεις του μοντέλου την αγορά των ΗΠΑ, ενώ συνολικά πάνω από 400.000 αντίτυπα είχαν πωληθεί παγκοσμίως έως τον Μάρτιο του 2019 και 500.000 είχαν πωληθεί έως τον Δεκέμβριο του 2020. Τον Οκτώβριο του 2021, το Leaf έφτασε τις 550.000 πωλήσεις διεθνώς. Το Tesla Model 3 ξεπέρασε για πρώτη φορά το Leaf στις αρχές του έτους 2020 και έγινε το πρώτο σε διεθνείς πωλήσεις ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Τον Οκτώβριο του 2017 μπήκε στη μαζική παραγωγή η δεύτερη γενιά του μοντέλου, για τη σεζόν (model year) του 2018. Ηλεκτρικό αυτοκίνητο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nissan Leaf στο Wikimedia Commons
Τζαλαντάρ

Το Τζαλαντάρ (παντζαμπικά: (ਜਲੰਧਰείναι πόλη (με καθεστώς δημοτικής επιχείρισης από το 1991) του βορειοδυτικού Ινδικού κρατιδίου του Παντζάμπ με 864.000 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 242 μέτρων και εκτείνεται σε μια έκταση 110 τ.χλμ. Το 2011 είχε πληθυσμό 873.725 κατοίκων και πληθυσμιακή πυκνότητα που φτάνει τους 7.943 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Βρίσκεται στην επαρχία Τζαλαντάρ. Είναι η διοικητική έδρα της ομώνυμης επαρχίας. Στο Τζαλαντάρ υπάρχουν βιομηχανίες ζάχαρης, κονσερβοποίησης, κλωστοϋφαντουργίας και κατεργασίας μεταλλευμάτων. Η πόλη είναι γνωστή για την παραδοσιακό στυλ γλυπτικής από ελεφαντόδοντο.

 Το κλίμα στο Τζαλαντάρ είναι υποτροπικό. Κατά την διάρκεια της εποχής των μουσώνων, δηλαδή τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, πέφτει το μεγαλύτερο μέρος της βροχόπτωσης του έτους. Οι υπόλοιποι 9 μήνες είναι σε μεγάλο βαθμό ξηροί, αν και το χειμώνα η πόλη επηρεάζεται περιοδικά από κύματα κακοκαιρίας. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 769 χιλιοστόμετρα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φτάνει τους 23.9 °C. Οι θερμότεροι μήνες είναι ο Μάιος και ο Ιούνιος, αμέσως πριν τους μουσώνες, όπου η θερμοκρασία συχνά υπερβαίνει τους 40 βαθμούς Κελσίου. Τον χειμώνα η θερμοκρασία μπορεί να υποχωρήσει κάτω από 10 βαθμούς Κελσίου τη νύχτα. Ουασίμ Σατζάντ (1941), πακιστανός πολιτικός Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jalandhar στο Wikimedia Commons Ιστοσελίδα της Δημοτικής Επιχείρησης του Τζαλαντάρ
Γκάρυ Μάρσαλ

Ο Γκάρυ Κεντ Μάρσαλ (Garry Kent Marshall, 13 Νοεμβρίου 1934 – 19 Ιουλίου 2016) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, ηθοποιός, συγγραφέας και παραγωγός, γνωστότερος περισσότερο από τη σκηνοθεσία της ταινίας Pretty Woman (1990).

 Ο Μάρσαλ γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Γονείς του ήταν η δασκάλα χορού Μάρτζορι Αϊρήν (Marjorie Irene, το γένος Ward, 1908-1983) και ο σκηνοθέτης (και αργότερα παραγωγός) Άντονυ Γουάλας Μάρσαλ (Anthony Wallace Marshall, γενν. Masciarelli, 1906–1999). Ο Γκάρυ ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Πένυ Μάρσαλ. Ο πατέρας του ήταν ιταλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του είχε γερμανική, αγγλική και σκωτσέζικη καταγωγή. Ο Γκάρυ βαπτίσθηκε ως Πρεσβυτεριανός και ανατράφηκε επίσης ως Λουθηρανός. Πήγε στο δημόσιο Γυμνάσιο De Witt Clinton και στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν, για την εφημερίδα του οποίου έγραφε μία αθλητική στήλη. Ο Γκάρυ Μάρσαλ σκηνοθέτησε τις παρακάτω κινηματογραφικές ταινίες: Marshall, Garry: Wake Me When It's Funny: How to Break into Show Business and Stay There. Newmarket Press, 1995, ISBN 1-55704-288-8 Ο Γκάρυ Μάρσαλ στην IMDb Συνέντευξη στο Archive of American Television
Ανάγλυφο Αθηνάς και Ποσειδώνα

Το ανάγλυφο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα είναι ελληνικό έργο τέχνης. Ήταν μέρος της συλλογής της Ευαγγελικής Σχολής στην Σμύρνη και γνήσιο έργο από την Αφροδισιά της Καρίας.

 Το ανάγλυφο βρέθηκε στην Αφροδισία της Καρίας και μελετήθηκε από τον Χάμπο Λόλλινγκ. Το ανάγλυφο είναι σκαλισμένο σε γκριζόλευκο μάρμαρο και έχει διαστάσεις 83 εκ. ύψος, 70 εκ. πλάτος και 20 εκ. πάχος. Πρόκειται για εικόνα πολύπλοκη με τρία πρόσωπα και πολυάριθμα σύμβολα. Αριστερά στέκει ο Ποσειδώνας όρθιος με το αριστερό του πόδι επάνω σε βράχο και στηριζόμενος στην ανεστραμμένη και στο έδαφος καρφωμένη τρίαινα. Δεξιά στέκει η Αθηνά, επίσης όρθια στηριζόμενη στο δόρυ της και φορώντας κορινθιακή περικεφαλαία. Η προσοχή τους είναι στραμμένη στο τραπέζι, στο οποίο μία φτερωτή θεά κρατάει γερά έναν καδίσκο, από τον οποίο είναι έτοιμη κάτι να βγάλει. Κάτω από την εικόνα βλέπουμε επίσης το δελφίνι, σύμβολο του Ποσειδώνα, ενώ στο επάνω άκρο μια κουκουβάγια κάθεται σε δέντρο ελιάς, σύμβολα της Αθηνάς. Το φίδι, άλλο σύμβολο της Αθηνάς είναι κουλουριασμένο στο πόδι του τραπεζιού, ενώ το κράνος της Αθηνάς είναι διακοσμημένο με Πήγασο. Ο Ποσειδώνας είναι γυμνός, με ένα ιμάτιο ριγμένο στον αριστερό του ώμο. Η Αθηνά είναι ντυμένη με μακρύ χιτώνα και φοράει την αιγίδα της. Η ασπίδα της Αθηνάς είναι ακουμπισμένη όρθια στο έδαφος. Η φτερωτή θεά είναι επίσης ντυμένη. Το ανάγλυφο είναι κατεστραμμένο στα πρόσωπα. Το ανάγλυφο εξιστορεί τον μυθικό αγώνα που η Αθηνά και ο Ποσειδώνας είχαν διεξάγει για το ποιος θα ήταν ο προστάτης της πόλης αυτής. Στον καδίσκο που κρατάει η φτερωτή θεά βρίσκονται τα ψηφοδέλτια που κατα άλλους είχαν ρίξει οι δώδεκα θεοί ή ο Κέκρωπας και η βασιλική οικογένεια ή ο δήμος των Αθηναίων. Το ανάγλυφο αποθανατίζει την στιγμή λίγο πριν την ανακοίνωση του αποτελέσματος. Το ανάγλυφο είναι έργο του 3ου αιώνα π.Χ. Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (1882). Mitteilungen, Τόμος 7. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου Αδελφών Περρή.
Βλάντισλαφ της Λεγκνίτσα

Ο Βλάντισλαφ, πολων. Władysław legnick (6 Ιουνίου 1296 - μετά τις 13 Ιανουαρίου 1352) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα (1296-1312, με τους αδελφούς του ως το 1311 και μόνος του το 1311-12), του Μπζεγκ και του Βρότσλαφ (1296-1311 με τους αδελφούς του).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Ε΄ του Παχύ, δούκα της Λεγκνίτσα & Βρόκλαφ και της Ελισάβετ των Πιαστ, κόρης του Μπολέσλαφ του Ευσεβούς, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας. Νυμφεύτηκε το 1325 την Άννα των Πιαστ, κόρη του Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας. Όταν δεν μπόρεσε να πάρει την προίκα της, την άφησε στη Μαζοβία και επέστρεψε στη Σιλεσία. Το επόμενο έτος ο γάμος λύθηκε. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Κάτω Άγιος Ιωάννης Πιερίας

Ο Κάτω Άγιος Ιωάννης, γνωστότερος στην περιοχή ως Κάτω Αγιάννης, είναι χωριό του νομού Πιερίας που υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Ο πληθυσμός του είναι 603 κάτοικοι, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και καλλιεργούν βερίκοκα, καπνά και ροδάκινα. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 9 χιλιόμετρα.

 Ο κεντρικός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στον Ιωάννη τον Πρόδρομο, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (1990 ή 1991) κάηκε και από την παλιά εκκλησία έμεινε το καμπαναριό. Με τη βοήθεια των χωριανών και πολλών παραγόντων η εκκλησία ξαναχτίστηκε με τη σημερινή της μορφή. Έχει ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο, διθέσιο Δημοτικό σχολείο και αγροτικό ιατρείο. Το φερώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα έχει έναν οικισμό με 702 κατοίκους. Από πολιτιστική άποψη σημαντικό είναι το θέατρο που έχει, όπου γίνονται εκδηλώσεις. Στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος "Ο Πιερικός Αστήρ", ο οποίος από την περίοδο 2007-08 αγωνίζεται στο ποδόσφαιρο, στη Β΄ ερασιτεχνική. Επίσης στο χωριό την περίοδο του 2012 ο Σύλλογος έπαψε να λειτουργεί, στα τέλη όμως του 2013 άρχισε πάλι με τη συνδρομή πολλών χωριανών. Το χωριό αναφέρεται σε κείμενα του 19ου και 20ου αιώνα απλώς με την ονομασία Αγιάννης. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι και ανήκε στην οικογένεια Μπίτσιου, όπως και το Κίτρος. Έτσι, με το όνομα "Αγιάννης Παλαιός Συνοικισμός" αναφέρεται σε πίνακα των σχολείων της 5ης Περιφέρειας Πιερίας, το 1934. Το χωριό είχε τότε 1 σχολείο με 1 δάσκαλο και 99 μαθητές. Το 1913 ο Αγιάννης είχε 45 οικίες και 267 Ορθοδόξους κατοίκους (289 κατοίκους σύμφωναμε άλλη πηγή). Ταυτόχρονα, αναφέρονται και "παραχειμάζουσι βλαχοποιμένες". Γιάννης Καζταρίδης, Κατερίνη- Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη, Κατερίνη.
Μαρία Αμαλία της Κουρλάνδης

Η Μαρία Αμαλία (γερμ. Maria Amalia, 12 Ιουνίου 1653 - 16 Ιουνίου 1711) από τον Οίκο των Κέττλερ, ήταν κόρη του Δούκα του Κέττλερ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Έσσης-Κάσσελ.

 Η Μαρία Άννα Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Ιακώβου, Δούκα του Κέττλερ, και της Λουίζας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1673 τον Κάρολο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος 1676-1751, Βασιλιάς της Σουηδίας. Σοφία Καρλόττα 1678-1749, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Κάρολος 1680-1702. Γουλιέλμος ΣΤ΄ 1682-1760, Λάνδγραβος της Έσσης-Κάσσελ. Λεοπόλδος 1684-1704. Λουδοβίκος 1686-1706. Μαρία Λουίζα 1688-1765, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο Φρίζο της Οράγγης. Μαξιμιλιανός 1689-1753, στρατάρχης της Αυστρίας. Γεώργιος Κάρολος 1691-1755, στρατηγός της Πρωσίας. Βιλελμίνη Καρλόττα 1695-1722. Christian Röth: Geschichte von Hessen p. 305 Ulrich Schoenborn (2010), Mit Herz und Verstand: Biographie und Lebenswelt der Töchter Herzog Jakobs von Kurland in Hessen-Homburg, Herford und Hessen-Kassel, Hamburg: Kovač, ISBN 978-3-8300-4667-7
Λόρεν Τομ

Η Λόρεν Τομ (Lauren Tom, 4 Αυγούστου 1961) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και ηθοποιός που δανείζει τη φωνή της. Eίναι γνωστή για το ρόλο της ως Lena St Clair στο The Joy Luck Club και ως Julie στα Φιλαράκια. Ακόμη έχει δανείσει τη φωνή της στην Έιμι Γουόνγκ και στην μητέρα της, Ιζέλ, του Futurama και στις Minh & Connie Souphanousinphone του King of the Hill.

 Η Λόρεν Τομ γεννήθηκε στο Σικάγο, Ιλινόι, η Κινεζοαμερικανή κόρη της Nancy και του Tom Chan, Jr., οι οποίοι δούλευαν σε επιχείρηση κατάψυξης τροφίμων. Σε ένα άρθρο στο περιοδικό Detour, η Τομ περιέγραψε το πως το γεγονός ότι την πείραζαν ως παιδί εξαιτίας της Κινεζικής καταγωγής της, την έκανε εσωστρεφή και την ενέπνευσε να ασχοληθεί με το χορό. Σε ηλικία 18 χρονών, η Λόρεν Τομ συμμετείχε στο μιούζικαλ A Chorus Line του Broadway. Κέρδισε ένα Obie Award για την υποκριτική της Οff-Broadway και ήταν μέρος του καστ στις παραγωγές του Broadway, Hurlyburly και Doonesbury.
Η μυστική λέσχη

Η μυστική λέσχη (πρωτότυπος τίτλος: El Club) είναι χιλιανή ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Πάμπλο Λαρέν. Το σενάριο είναι του του σκηνοθέτη, του Γκιγιέρμο Καλντερόν και του Ντανιέλ Βιλαλόμπος.

 Σε ένα παραλιακό χωριό της χιλιανής επαρχίας ζουν απομονωμένοι τέσσερις πρώην κληρικοί της Καθολικής Εκκλησίας μαζί με μία γυναίκα που τους φροντίζει, τη μητέρα Μόνικα, που είναι πρώην καλόγρια. Οι τέσσερις αντιμετωπίζουν κατηγορίες όπως σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, απαγωγή βρεφών από ανήλικες μητέρες κ.ά.. Επιτρέπεται να βγαίνουν έξω από το σπίτι μόνο συγκεκριμένες ώρες και το μόνο τους ενδιαφέρον στο χωριό είναι οι κυνομαχίες. Όταν μία μέρα έρχεται και ένας πέμπτος, προκαλείται αναστάτωση, καθώς έξω από το σπίτι καταφτάνει ένας άντρας που είχε πέσει θύμα βιασμού από εκείνον, ο Σαντοκάν. Οι υπόλοιποι του δίνουν ένα όπλο για να βγει έξω και να φοβίσει τον Σαντοκάν, όμως εκείνος βγαίνει έξω, στρέφει το όπλο στο κεφάλι του και αυτοκτονεί. Μετά από αυτό το γεγονός, έρχεται στο χωριό ένας νέος κληρικός, ο πατήρ Γκαρσία, για να εξετάσει τι συνέβη εκείνη τη μέρα. Οι τέσσερις ιερείς και η μητέρα Μόνικα προσπαθούν να συγκαλύψουν το γεγονός και τα πραγματικά αίτια της αυτοκτονίας και του λένε ψέματα. Μετά από έρευνες, καταλαβαίνει τι πραγματικά συνέβη, όμως, επειδή αγαπά την Καθολική Εκκλησία, όπως λέει, αποφασίζει να μην μαθευτεί η αλήθεια για το γεγονός. Αυτό που ζητά από τους ιερείς και τη μοναχή ως αντάλλαγμα για την απόκρυψη του γεγονότος, είναι να μείνει μαζί τους για πάντα ο Σαντοκάν και να τον φροντίζουν. Στο 65ο φεστιβάλ του Βερολίνου κέρδισε την Αργυρή Άρκτο, ενώ ήταν υποψήφια και για τη Χρυσή Άρκτο.Ήταν η πρόταση της Χιλής για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 88α βραβεία Όσκαρ και έλαβε υποψηφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα

Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1960. Η σκηνοθεσία υπογράφτηκε από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, ενώ και το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο, βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Λαζαρίδη που υπήρξε και συμπαραγωγός. Ωστόσο, η ιδέα είναι εμπνευσμένη από το γνωστό παραμύθι, δοσμένη εντελώς διαφορετικά και μοντέρνα. Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη και Ανδρέας Μπάρκουλης, και μια πλειάδα από σταρ εκείνης της εποχής.

 Μια κοπέλα από την επαρχία, η Αλεξία (Τζένη Καρέζη), είναι ερωτευμένη με τον πλούσιο Πάρι (Ανδρέας Μπάρκουλης), ο οποίος σπουδάζει στο εξωτερικό. Η μητριά της (Δέσπω Διαμαντίδου) της συμπεριφέρεται άκαρδα και την αναγκάζει να εγκαταλείψει το σπίτι της. Η Αλεξία βρίσκεται κατά λάθος σε μια ερημική περιοχή, όπου την ανακαλύπτουν επτά αδέλφια τα οποία ζουν μόνα τους σε ένα γειτονικό σπίτι. Τα επτά γεροντοπαλίκαρα τη φιλοξενούν και της φέρονται σαν να ήταν μέλος της οικογένειάς τους. Η μητριά της, όμως, ανακαλύπτει τα ίχνη της και προσπαθεί πάλι να την κάνει δυστυχισμένη, αλλά η επιστροφή του Πάρι θα δώσει λύση στα βάσανα της Αλεξίας. Τζένη Καρέζη - Αλέξια ή Μαρίνα Ανδρέας Μπάρκουλης - Πάρις Σεμερίτης Δέσπω Διαμαντίδου - Αγλαΐα Ορέστης Μακρής - Καίσαρ Αλεξάνδρου Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - Στυλιανός Αλεξάνδρου Βασίλης Αυλωνίτης - Ευστάθιος Αλεξάνδρου Μίμης Φωτόπουλος - Βρασίδας Αλεξάνδρου Νίκος Σταυρίδης - Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Αλέκος Λειβαδίτης - Όμηρος Αλεξάνδρου Χρήστος Ευθυμίου - Ιάκωβος Αλέξανδρου Στέλιος Βόκοβιτς - πατέρας Αλεξίας Γιώργος Δαμασιώτης - Μανώλης Γιώργος Βρασιβανόπουλος - φίλος Πάρι Ελεάνα Απέργη - επιβάτιδα τρένου Η Χιονάτη και 7 γεροντοπαλίκαρα Αρχειοθετήθηκε 2013-08-22 στο Wayback Machine. στο 90lepta.com Η Χιονάτη και 7 γεροντοπαλίκαρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Λουπεόλη

Η λουπεόλη (αγγλ. lupeol) είναι φυσική οργανική ουσία που έχει πεντακυκλική μορφή και ως τριτερπενοειδές (-C30) φέρει μία υδροξυλική ομάδα (-ΟΗ). Απαντάται στη φύση και έχει αποδειχθεί ότι έχει πολύτιμες φαρμακευτικές χρήσεις, όπως αντικαρκινική, επουλωτική και αντιφλεγμονώδη δράση.

 Ανευρίσκεται σε ποικιλία φυτών όπως στο μάνγκο, το είδος Acacia visco και το είδος Abronia villosa. Απαντάται επίσης στα είδη Taraxacum spp., των οποίων οι ρίζες αξιοποιούνταν (άγνωστο πως;) από τους αρχαίους Αιγύπτιους και Έλληνες. Απαντάται επίσης ως κύριο συστατικό στα φύλλα του Camellia japonica.Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη στην Ελλάδα, η λουπεόλη απαντάται σε μικρή ποσότητα και στα φύλλα της ελληνικής καστανιάς (Castanea sativa). Η πρώτη ολική σύνθεση της λουπεόλης αναφέρθηκε από τον βιοχημικό Gilbert Stork κ.ά.Το 2009, οι ερευνητές Surendra & Corey ανέφεραν μια πιο αποτελεσματική και εναντιοεκλεκτική ολική σύνθεση της λουπεόλης, ξεκινώντας από (1E,5E )-8-[(2S)-3,3-διμεθυλοξιραν-2-υλ]-2,6-διμεθυλοοκτα-1 οξικό 5-διενυλεστέρα με χρήση της πολυκυκλοποίησης. Η λουπεόλη σε αρκετούς οργανισμούς παράγεται βιοχημικά από εποξείδιο σκουαλενίου. Ως ενδιάμεσες σχηματίζονται σκελετοί τετρακυκλικών τριτερπενίων νταμμαράνης και μπαχαράνης. Οι αντιδράσεις καταλύονται από το ένζυμο, συνθάση της λουπεόλης.Πρόσφατη μελέτη σχετικά με τη μεταβολομική των φύλλων του είδους Camellia japonica αποκάλυψε ότι η λουπεόλη παράγεται από εποξείδιο σκουαλενίου,όπου το σκουαλένιο παίζει τον ρόλο του ως πρόδρομη ένωση. Η λουπεόλη έχει πολύπλοκη φαρμακολογική δράση εμφανίζοντας αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές και χημειοπροληπτικές ιδιότητες. Μοντέλα που εκπονήθηκαν σε ζώα υποδηλώνουν ότι η λουπεόλη μπορεί να δρα και ως αντιφλεγμονώδης παράγων. Μελέτη του 1998 έδειξε ότι η λουπεόλη μειώνει το πρήξιμο άκρων σε αρουραίους κατά 39%, σε σύγκριση με 35% από τυποποιημένη ένωση ελέγχου, την ινδομεθακίνη.Διαφορετική μελέτη βρήκε επίσης κάποια δράση της ως αναστολέας διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης-4 και αναστολέας προλυλ ολιγοπεπτιδάσης σε υψηλές συγκεντρώσεις.Επίσης από άλλες έρευνες φάνηκε να αποτελεί αποτελεσματικό αναστολέα σε εργαστηριακά μοντέλα καρκίνου του προστάτη και του δέρματος.Ως αντιφλεγμονώδης παράγων, η λουπεόλη λειτουργεί κυρίως στο σύστημα ιντερλευκίνης. Η λουπεόλη μειώνει την παραγωγή IL-4 (ιντερλευκίνη 4) από τα κύτταρα Τ-βοηθού τύπου 2.Η λουπεόλη φαίνεται να έχει αντισυλληπτική δράση λόγω της ανασταλτικής της δράσης στο κανάλι ασβεστίου του σπέρματος (CatSper).Επίσης έχει αποδειχθεί ότι η λουπεόλη επιφέρει αντι-αγγειογενετικά και αντικαρκινικά αποτελέσματα μέσω της μείωσης της ρύθμισης του TNF-alpha και του VEGFR-2.Το ευρέως γνωστό, αντιφλεγμονώδες εθνοφαρμακευτικό φυτό Camellia japonica περιέχει το αντιφλεγμονώδες συστατικό, λουπεόλη, στα φύλλα του. Μπετουλίνη Μπετουλινικό οξύ
Ρίτσαρντ Σέλμπι

Ο Ρίτσαρντ Κρεγκ Σέλμπι (αγγλικά: Richard Craig Shelby, 6 Μαΐου 1934), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Αλαμπάμα από το 1987. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 7η περιφέρεια της Αλαμπάμα (1979-1989), καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας της Αλαμπάμα για την 16η περιφέρεια (1971-1979).

 Γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα το 1934. Αφού σπούδασε νομικά, εργάστηκε ως Εισαγγελέας στην Τουσκαλούζα το διάστημα 1963–1971. Εκείνη την περίοδο εργάστηκε επίσης και ως Ειρηνοδίκης για τη Βόρεια Περιφέρεια της Αλαμπάμα, καθώς και ως Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Εισαγγελέα της Αλαμπάμα. Το 1970 κέρδισε μια θέση στη Γερουσία της Αλαμπάμα. Μετέπειτα, το 1978 εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.Ο Σέλμπι κέρδισε ένα δύσκολο εκλογικό αγώνα για τη Γερουσία των ΗΠΑ το 1986, ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του εντάχθηκε στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το 1994, στο οποίο παραμένει ως και σήμερα. Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις συνέχισε να επανεκλέγεται, χωρίς να συναντά σημαντική εκλογική αντιπολίτευση.