Δολοφονία της Ριτ Γιούρβετσον

Η Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον ( Εσθονική : Jürvetson, 23 Σεπτεμβρίου 1950 – 14 Νοεμβρίου 1969) ήταν μια 19χρονη κοπέλα Σουηδικής καταγωγής και κόρη Εσθονών προσφύγων, η οποία δολοφονήθηκε στην Καλιφόρνια τον Νοέμβριο του 1969. Το σώμα της παρέμεινε αγνώστων στοιχείων για 46 χρόνια, έως ότου μια διαδικτυακή φωτογραφία νεκροτομείου αναγνωρίστηκε από την οικογένεια και τους φίλους της το 2015. Πριν από την αναγνώριση της, είχε τα ψευδώνυμα "Σέρι Ντο" και "Άγνωστη γυναίκα 59".

 Στις 16 Νοεμβρίου του 1969, το πλήρως ντυμένο σώμα μιας λευκής γυναίκας εντοπίστηκε σε έναν πυκνό θαμνώδη χώρο στην άκρη της λεωφόρου Μούλχολαντ Ντράιβ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια από τον 15χρονο Τρέβορ Σαντότσιπου ο οποίος έκανε πεζοπορία και παρακολουθούσε τα πτηνά. Αυτό το τμήμα του δρόμου ήταν γνωστό για την εκπληκτική του θέα, την άγρια ​​ζωή και ως δημοφιλής προορισμός διαδρομής για περπάτημα. Γύρω στις 15:15, ο νεαρός έριξε μια ματιά στο ανάχωμα και είδε ένα ανθρώπινο σώμα να βρίσκεται παράλληλα με το δρόμο σχεδόν πέντε μέτρα πιο κάτω. Έτρεξε στο σπίτι του και ανέφερε το εύρημα του στον πατριό του, Μάρεϊ Άμπογουϊτς, ο οποίος κάλεσε αμέσως την αστυνομία. Οι ερευνητές, παρατήρησαν ότι το θύμα, βρισκόταν σε μια χαράδρα και λίγο πιο πάνω από ένα φαράγγι που είχε βάθος 213 μέτρα. Η νεκροψία που διενεργήθηκε το επόμενο πρωί διαπίστωσε ότι το σώμα του θύματος είχε ανακαλυφθεί μέσα σε 24 έως 48 ώρες από τη δολοφονία της. Η άγνωστη γυναίκα δεν είχε πάνω της στοιχεία ταυτοποίησης. Συνολικά, η άγνωστη είχε μαχαιρωθεί 157 φορές στο λαιμό, το στήθος και τον κορμό της, με ένα κοινό σουγιά, και είχε κοπεί η καρωτίδα της. Η γυναίκα είχα προσπαθήσει να αντισταθεί στον δολοφόνο της, ο οποίος σύμφωνα με τα στοιχειά ήταν δεξιόχειρας. Το θύμα δεν είχε πέσει θύμα ληστείας ή οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικής επίθεσης πριν από τη δολοφονία της και δεν είχε κάνει χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ. Εντούτοις, βρέθηκε τροφή στο στομάχι της, και ο ιατροδικαστής έφτασε στο συμπέρασμα ότι η γυναίκα δολοφονήθηκε 2 ώρες αφότου είχε καταναλώσει το γεύμα της. To θύμα ήταν μεταξύ 20 και 23 ετών, είχε ύψος 1,75 και ζύγιζε 51 κιλά. Η γυναίκα είχε πράσινα μάτια, τα μαλλιά της ήταν βαμμένα σε καστανή απόχρωση και το δέρμα της είχε μαυρίσει από ηλιοθεραπεία. Επίσης, είχε ουλές εμβολιασμού τόσο στο αριστερό της χέρι όσο και στον αριστερό μηρό. Μια οριζόντια ουλή μήκους ενός τέταρτου της ίντσας ήταν επίσης ορατή κάτω από το αριστερό στήθος της και ένα σημάδι στο δεξί της γλουτό. Είχε επίσης κάνει πολλά σφραγίσματα ασημί αμαλγάματος τόσο στην άνω όσο και στην κάτω γνάθο της. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η δολοφονία έγινε σε διαφορετική τοποθεσία και κατόπιν το πτώμα της μεταφέρθηκε με όχημα στο σημείο που βρέθηκε. Η αστυνομία παρατήρησε σημάδια από γρατσουνιές στο πίσω μέρος των παπουτσιών της, κάτι που έδειχνε ότι το σώμα της είχε τοποθετηθεί στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου, αργότερα σύρθηκε έξω στο δρόμο και στη συνέχεια γύρω από το πορτμπαγκάζ. Προφανώς το σώμα της πετάχτηκε σε όρθια θέση για να πέσει μέσα σε ένα φαράγγι που υπήρχε στην περιοχή. Όμως το κλαδί ενός δέντρου, διέκοψε την πτώση του πτώματος, και έτσι το δεξί της πόδι βρέθηκε να είναι σταυρωμένο πάνω στο αριστερό της γόνατο και το αριστερό της χέρι να είναι λυγισμένο πίσω από την πλάτη της. Επίσης, η παλάμη αυτού του χεριού ήταν στραμμένη προς τα πάνω και τα μάτια της ήταν ορθάνοιχτα. Τα τραύματα από μαχαίρι στα χέρια της ήταν αμυντικά. Πιθανότατα δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της με άλλο τρόπο ή προσπάθησε να εμποδίσει την επίθεση και να αρπάξει το μαχαίρι από τον δολοφόνο της. Ωστόσο, οι αρχές σκέφτηκαν και το ενδεχόμενο να ήταν ακινητοποιημένη, καθώς το άτομο που της επιτέθηκε ίσως να βρισκόταν από πάνω της καθώς την μαχαίρωνε. Ο ερευνητής Λουίς Ριβέρα χαρακτήρισε τον φόνο "άγριο" σημειώνοντας ότι τέτοιου είδους επιθέσεις γίνονται συνήθως "εν βρασμώ ψυχικής ορμής". Ένας ερευνητής της υπόθεσης της έδωσε το παρατσούκλι "Άγνωστη γυναίκα 59". Πέντε μέρες μετά από την ανακάλυψη της νεκρης, δηλαδή στις 21 Νοεμβρίου του 1969, ένα υπάλληλος συντήρησης των δρόμων, βρήκε ένα ζευγάρι γυαλιά μυωπίας, μάρκας Liberty περίπου 18 μέτρα από τη θέση που βρέθηκε το πτώμα. Μάλιστα, σύμφωνα με κάποιες σημειώσεις των αρχών με ημερομηνία 16 Μαΐου του 1972, η αστυνομία συμβουλεύτηκε έναν οπτικό, ο οποίος όταν εξέτασε τα γυαλιά ανέφερε ότι άνηκαν σε άνδρα με «πολύ μεγάλο θέμα μυωπίας». Εντούτοις, παραμένει αδιευκρίνιστο εάν αυτά τα γυαλιά σχετίζονται με την υπόθεση. Πολλά από τα ρούχα που φορούσε το θύμα δεν παράγονταν στην Αμερική. Έτσι, θεωρήθηκε ότι η γυναικά καταγόταν από την Ισπανία ή τον Καναδά, καθώς εκεί κατασκευάζονταν οι μπότες και το σακάκι της. Άλλα είδη ένδυσης που φορούσε το θύμα περιλάμβαναν ένα κομμένο σορτς από τη Μασαχουσέτη, μια δερμάτινη ζώνη και ένα πουλόβερ. Η αγκράφα της ζώνης ήταν από ορείχαλκο. Επιπλέον, το θύμα φορούσε δύο μεταλλικά δαχτυλίδια, ένα λευκό και ένα κίτρινο. Το κίτρινο δαχτυλίδι είχε μια κόκκινη πέτρα και το λευκό δαχτυλίδι έφερε σχέδια ιθαγενών Αμερικανών και κατασκευάστηκε στο Μεξικό.Το πρόσωπο της "Άγνωστη γυναίκα 59" ανακατασκευάστηκε ιατροδικαστικά για να παρέχει μια εκτίμηση της εμφάνισης της στη ζωή. Οι καλλιτέχνες δημιούργησαν πολλά σύνθετα σκίτσα λίγο μετά την εύρεση του θύματος καθώς και στα μετέπειτα χρόνια που ήταν ακόμα αγνώστων στοιχείων. Η αδερφή της Ριτ, η Άννυ, επέκρινε αργότερα αρκετά από αυτά ως "ανακριβή" καθώς πίστευε ότι δεν έδειχναν την ρεαλιστική εικόνα που είχε η κοπέλα όσο ήταν ζωντανή. Η τοποθεσία που βρέθηκε το πτώμα, ήταν περίπου έξι μίλια μακριά, από το σπίτι της ηθοποιού Σάρον Τέιτ, η οποία μαζί με άλλα 4 άτομα δολοφονήθηκαν από την "Οικογένεια Μάνσον" στις 9 Αυγούστου του 1969, δηλαδή μόλις 3 μήνες πριν από τον φόνο της άγνωστης γυναίκας. Επιπρόσθετα, μέσω ανάκρισης, η Ρούμπι Πέρλ, μιας επιστάτριας του ράντσου Spahn, ανέφερε ότι μια γυναίκα ονόματι «Σέρι» που ταίριαζε πολύ με την περιγραφή της νεκρής είχε θεαθεί στο κτήμα, λίγο πριν από την δολοφονία της άγνωστης γυναίκας. Το συγκεκριμένο ράντζο εκείνη την εποχή ήταν κύρια έδρα του Τσαρλς Μάνσον και των οπαδών της λατρείας του. Αυτά τα 2 στοιχεία, ώθησαν την αστυνομία να ονομάσει την νεκρή "Σέρι Ντο", αλλά κυρίως να υποψιαστεί τη συμμετοχή της Οικογένειας Μάνσον στη δολοφονία της. Εν τω μεταξύ, την εποχή που εξαφανίστηκε η Ριτ ήταν γνωστό στον κύκλο της, ότι πήγε στο Λος Άντζελες για να συναντήσει έναν άντρα ονόματι «Τζον ή Τζιν». Ένα από τα μέλη της "Οικογένειας Μάνσον" ονομαζόταν Τζον "Ζίροου" Χα. Εκείνη την περίοδο, υπήρχε η φήμη ότι ο Τσαρλς Μάνσον δεν εμπιστευόταν τον Τζον, επειδή φοβόταν ότι θα μαρτυρούσε τους φόνους που είχαν διαπράξει σαν οργάνωση. Συνεπώς έπρεπε να κάνει κάτι για να του κλείσει μια και καλή το στόμα. Λέγεται λοιπόν ότι τον ανάγκασε να αυτοκτονήσει παίζοντας ρώσικη ρουλέτα με ένα γεμάτο όπλο. Αργότερα, ένας άνδρας που δεν θέλησε να αποκαλύψει τα στοιχεία του, ανέφερε σε ένα δημοσιογράφο της εφημερίδας Los Angeles Times ότι ήταν παρών όταν πέθανε ο Ζίροου. Σύμφωνα με τον άνδρα, ο Τζον δεν αυτοκτόνησε, αλλά μια ένα κοπέλα που ήταν μέλος της οργάνωσης τον πυροβόλησε. Ωστόσο, ο άνδρας εξαφανίστηκε πριν προλάβουν να του μιλήσουν οι αρχές. Η Αστυνομία θεώρησε επίσης πολύ ύποπτο αυτόν τον θάνατο. Μολαταύτα χωρίς άλλα στοιχεία, έδωσε ως επίσημη αιτία θανάτου την αυτοκτονία. Επιπλέον αν η γυναίκα που ονομαζόταν «Σέρι» ήταν πραγματική η Ριτ, και ήταν μπροστά όταν δολοφονήθηκε ο Τζον, τότε προφανώς την έκαναν και εκείνη να "σωπάσει" για να μην αναφέρει όσα είδε στην αστυνομία. Άλλωστε έντεκα ημέρες αργότερα από αυτό το γεγονός, βρέθηκε το αγνώστων τότε στοιχείων πτώμα της Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον. Παρόλα αυτά, η αστυνομία δεν μπόρεσε να βρει στοιχεία για να αποδείξει κάτι τέτοιο. Επιπρόσθετα, ο Τσαρλς Μάνσον έδωσε συνέντευξη τόσο πριν όσο και μετά την αναγνώριση του θύματος. Εκείνος ήταν συνεργάσιμος, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι γνώριζε την νεκρή γυναίκα. Ωστόσο, συμπλήρωσε ότι ακόμα και αν την γνώριζε δεν θα το ανέφερε ποτέ στην αστυνομία. Είναι ενδιαφέρον ότι περίπου 11 μήνες πριν από τη δολοφονία της Ριτ, είχε διαπραχθεί η ανθρωποκτονία της Μαρίνα Χέιμπ, μιας 17χρονης έφηβης από το Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια. Η κοπέλα είχε πέσει θύμα απαγωγής στις 30 Δεκεμβρίου του 1968, έξω από το σπίτι της. Όμως μόλις δύο μέρες αργότερα, το πτώμα της βρέθηκε, σε μια άκρη της λεωφόρου Μούλχολαντ Ντράιβ. Υπήρχαν ορισμένες σημαντικές ομοιότητες μεταξύ των δύο γυναικών. Πρώτον, και οι δύο είχαν μαχαιρωθεί πολλές φορές στο λαιμό προκαλώντας κοπή της καρωτίδας και δεύτερον, τα πτώματα τους βρέθηκαν στην ίδια γειτονιά. Επιπλέον ο θάνατος της Χέιμπ θεωρήθηκε επίσης "έργο" της "Οικογένειας Μάνσον" , όπως και στην περίπτωση της Ριτ, αλλά ούτε αυτό μπόρεσε να αποδειχθεί με επαρκή στοιχεία. Έτσι λοιπόν, παρόλο που οι δυο υποθέσεις ήταν εντυπωσιακά ίδιες, οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να συνδέσουν τις δύο ανθρωποκτονίες. Τον Ιούνιο του 2015, η μεγαλύτερη αδερφή της Ριτ, η Άννυ, επικοινώνησε με φίλους που έψαχναν μέσω του Εθνικού Συστήματος Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων και οι οποίοι είχαν παρατηρήσει μια ομοιότητα μεταξύ μιας σύγχρονης φωτογραφίας νεκροτομείου της τότε άγνωστης γυναίκας, με την αδελφη της Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον. Ως απάντηση στην ειδοποίηση, η Άννυ έδωσε δείγμα DNA για σύγκριση με δείγμα που ανακτήθηκε από ένα αιματοβαμμένο σουτιέν που ανήκε στην νεκρή. (Να σημειωθεί ότι το σουτιέν βρέθηκε κατά τύχη το 2015, από τον αστυνομικό Λουίς Ριβέρα, ο οποίος ερευνούσε την θήκη στοιχείων μια άλλης υπόθεσης. Προς έκπληξη του όμως, διαπίστωσε ότι πάνω από τα έγγραφα κατάθεσης, υπήρχε μια σακούλα με το ματωμένο σουτιέν με την ένδειξη "Άγνωστη γυναικά 59", το οποίο προφανώς είχε τοποθετηθεί κατά λάθος μέσα στο κουτί το έτος 1969. Εκείνη την εποχή, η τεχνολογία της γενετικής ήταν σε εμβρυακό στάδιο και δυστυχώς είχαν την εσφαλμένη τακτική να βάζουν μαζί σε κουτί, τους φακέλους μιας υπόθεσης και τα στοιχεία DNA που λάμβαναν από τον τόπο του εγκλήματος.) Ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2016, έγινε επίσημη ανακοίνωση στο κοινό, ότι το πτώμα είχε ταυτοποιηθεί οριστικά ως Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον. Η Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον ήταν μια γοητευτική νέα γυναικά με καλλιτεχνική προσωπικότητα, η οποία πρόσεχε πολύ τον εαυτό της και την εμφάνιση της, της άρεσε να ζωγραφίζει και είχε την συνήθεια να ράβει μόνη της κάποια από τα ρούχα που φορούσε. Νόμιζε ότι είχε όλη της τη ζωή μπροστά της. Δυστυχώς όμως, είχε την τάση να είναι αφελής και να εμπιστεύεται εύκολα τους άλλους ανθρώπους. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της από το Λύκειο, η Ριτ μετακόμισε στο Τορόντο για να ζήσει με τη γιαγιά της, και λίγο αργότερα έπιασε δουλειά στο ταχυδρομείο. Όμως στα τέλη του καλοκαιριού του 1969, αποφάσισε να πάει στην Καλιφόρνια για να συναντήσει έναν άντρα που είχε γνωρίσει σε μια καφετέρια στο Μόντρεαλ. Σύμφωνα με την Άννυ, η Ριτ είχε αρχικά αποφασίσει να φτάσει στον προορισμό της με ωτοστόπ, το οποίο ήταν μια συνηθισμένη μέθοδος ταξιδιού το 1969. Ωστόσο η Άννυ έπεισε την Ριτ να μην το κάνει αυτό και να πάρει λεωφορείο. Αρκετές ημέρες μετά την άφιξη της (και μόλις δύο εβδομάδες πριν από τη δολοφονία της), η Ριτ αποφάσισε να μείνει μόνιμα εκεί, καθώς έγραψε μια καρτ ποστάλ στην εσθονική γλώσσα στην οικογένεια της που περιέγραφε τη γενική της ικανοποίηση από τη ζωή της στο Λος Άντζελες και ενθάρρυνε τους γονείς της να διατηρήσουν επαφή μαζί της μέσω αλληλογραφία. Συγκεκριμένα τους έγραψε: "Αγαπητή μου μητέρα και πατέρα Ο καιρός είναι καλός και οι άνθρωποι εδώ πολύ ευγενικοί. Έχω ένα όμορφο μικρό διαμέρισμα. Πηγαίνω συχνά στην παραλία. Σας παρακαλώ γράψτε μου και εσείς. Σας φιλώ, Ριτ" Μια άλλη καρτ ποστάλ στάλθηκε επίσης στην πιο στενή της φίλη. Αυτές οι δύο καρτ-ποστάλ ήταν η τελευταία επαφή που έλαβαν οι συγγενείς της και οι φίλοι της πριν χάσουν οριστικά τα ίχνη της. Η οικογένεια της δεν δήλωσε στην αστυνομία την εξαφάνιση της, καθώς γνώριζαν πόσο περιπετειώδης είχε γίνει η Ριτ στα τελευταία της εφηβικά χρόνια, και υπέθεσαν ότι απλώς «ήθελε να αυτονομηθεί και να φτιάξει μια νέα ζωή για τον εαυτό της». Εντούτοις ήλπιζαν ότι αργά ή γρήγορα θα επικοινωνούσε μαζί τους. Κατά διαστήματα, η μητέρα της ρωτούσε τους φίλους της μικρής της κόρης αν είχαν κάποιο νέο της, και πάντα λάμβανε αρνητική απάντηση. Όταν αρχίσαν να περνούν οι μήνες και αργότερα τα χρόνια, χωρίς να έχουν κανενός είδους νέο ή επικοινωνίας από την κόρη τους, οι γονείς της άρχισαν να απελπίζονται. Έστειλαν λοιπόν ένα άτομο στη διεύθυνση αποστολέα με βάση τα στοιχεία διαμονής από την ταχυδρομική κάρτα. Εντούτοις, το μόνο που καταφέραν να μάθουν ήταν ότι η Ριτ είχε αφήσει το διαμέρισμα αρκετές εβδομάδες νωρίτερα από την ημερομηνία που τους έστειλε την καρτ-ποστάλ. Λίγο αργότερα, η οικογένεια προσέλαβε έναν ιδιωτικό ερευνητή, ο οποίος δεν μπόρεσε επίσης να βρεις πολλά χρήσιμα στοιχεία.Οι Γιούρβετσονς δεν σταμάτησαν να προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με την Ριτ όλα αυτά τα χρόνια. Παρά όμως αυτές τις αποτυχίες, η Άννυ τόνισε ότι, πριν της δείξουν τις διαδικτυακές φωτογραφίες της νεκρής αδερφής της, αυτή και η οικογένεια της δεν είχαν σκεφτεί ποτέ σοβαρά ότι η Ριτ θα μπορούσε να έχει πέσει θύμα ανθρωποκτονίας.Σύμφωνα με την οικογένεια, τους φίλους της και τον ντετέκτιβ Λουίς Ριβέρα, η Ριτ είχε «ερωτευτεί κεραυνοβόλα» τον άντρα ονόματι "Τζον" ή "Τζιν" και είχε αποταμιεύσει τα χρήματα που λάμβανε από την εργασίας της στο Τορόντο, για να μπορέσει να βρεθεί κοντά του. Παρόλα αυτά, κανείς από τους δικούς της δεν μπορούσε να θυμηθεί το επώνυμο του ή αν εκείνος συστήθηκε ποτέ με αυτό. Τα αρχεία δείχνουν ότι έμενε σε ένα διαμέρισμα κοντά στην θάλασσα, στο ξενοδοχείο Paramount μαζί με δυο άντρες. Εν τω μεταξύ , το δάσος που βρέθηκε το πτώμα της Ριτ λίγους μήνες αργότερα από την άφιξη της στο Λος Άντζελες, ήταν μόλις λίγα μίλια μακριά από το διαμέρισμα της. Συμφώνα με καταθέσεις ύποπτων μαρτύρων, η Ριτ συζούσε με τον άντρα που πήγε να συναντήσει, δηλαδή τον Τζον ή Τζιν, και τον συγκάτοικο του, ο οποίος ονομαζόταν επίσης Τζιν. Σύνθετα σκίτσα αυτών των δυο αντρών δημιουργήθηκαν από το Αστυνομικό Τμήμα του Λος Άντζελες από την περιγραφή που έδωσε μιας μάρτυρα από το Μόντρεαλ που γνώρισε τη Ριτ. Αυτό το άτομο είπε ότι ο Τζιν ήταν φοιτητής ιατρικής, το ύψος του ήταν 1,72 - 1,75 μέτρα, είχε κάστανα μάτια και μακριά κάστανα μαλλιά και έμοιαζε πολύ με τον τραγουδιστή του συγκροτήματος Τhe Doors, τον Τζιμ Μόρισον. Επιπλέον, καταγόταν από το Μόντρεαλ και είχε μια ελαφρά γαλλική προφορά. Προφανώς, αποφοίτησε από ένα Λύκειο του Μόντρεαλ μεταξύ των ετών 1964 και 1968. Ο δεύτερος "Τζιν" και συγκάτοικος του πρώτου υπόπτου, ήταν λίγο κοντύτερος από τον φίλο του, καθώς είχε ύψος 1,70 μέτρα, είχε μπλε μάτια και μαύρα κοντά μαλλιά, τα οποία ήταν χτενισμένα και κουρεμένα με βάση το παραδοσιακό στυλ που είχαν εκείνη την εποχή οι τραγουδιστές του συγκροτήματος των Beatles. Ο συγκεκριμένος άντρας είπε στην καλύτερη φίλη της Γιούρβετσον, την Τζίλντα Γκριν, ότι η Ριτ έμεινε πράγματι μαζί τους για κάποιες εβδομάδες και αργότερα έφυγε χαρούμενη, με την δική της θέληση, χωρίς να τους ενημερώσει για τον προορισμό της. Μετά από αυτή την επικοινωνία που είχαν μεταξύ τους, κανείς δεν είδε ή άκουσε νέα για τους δυο άντρες με το ίδιο όνομα. Πολλά χρόνια αργότερα, έγινε γνωστό ότι τον Νοέμβριο του 1969, η Ριτ είχε ενημερώσει τον μεγαλύτερος αδερφός της Τόνι, ότι εκείνες τις μέρες θα επισκεπτόταν τον ίδιο και την σύζυγο του, στο σπίτι τους στο Σκότσντεϊλ της Αριζόνα. Αυτή η επίσκεψη όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Το ξενοδοχείο Paramount ή αλλιώς Hollywood Executive Apartments ήταν ένα τετραώροφο κτήριο με 17 σουίτες και 64 μονόκλινα δωμάτια, το καθένα από τα οποία είχαν μπάνιο αλλά όχι κουζίνα. Το κτήριο αρχικά ονομαζόταν Paramount και ήταν ξενοδοχείο. Στη δεκαετία του 1940 είχε επιχειρήσεις στον κεντρικό όροφο, συμπεριλαμβανομένου ενός καταστήματος με "Ελαστικά και Σωλήνες" και ενός εστιατορίου με το όνομα Rosalin που πρόσφερε μπριζόλες και μπύρα. Στη μία πλευρά του κτιρίου υπήρχε ένας χώρος στάθμευσης. Στην άλλη πλευρά ήταν μια εταιρεία με την επωνυμία Western Costume Co. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, σύμφωνα με το Τμήμα Κτιριακής Ασφάλειας του Λος Άντζελες, το ξενοδοχείο είχε μετατραπεί σε πολυκατοικία. Τον Οκτώβριο του 1969 που κατοικούσε εκεί η Ριτ Σίλβια Γιούρβετσον, το κτήριο ανήκε σε μια γυναίκα που ονομαζόταν Τζόι Ζέρλιπ.Η αστυνομία δεν έχει καταφέρει ακόμη να εντοπίσει κανένα από τους ενοίκους του κτηρίου, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1989. Ο τελευταίος ιδιοκτήτης της τετραώροφης πολυκατοικίας, ο Τζακ Νταρντάστι, πέθανε το 2015. Δεν είναι γνωστό τι απέγιναν τα αρχεία των ενοικιαστών. Παρά τη δημόσια έκκληση της αστυνομίας για πληροφορίες από όποιον ζούσε ή εργαζόταν στο κτήριο, κανείς δεν εμφανίστηκε. Ωστόσο οι αρχές έμαθαν ότι κάποιος/α που ονομάζεται M. Λίντχορστ ζούσε στο κτήριο το 1969. Δεν είναι γνωστό αν το όνομα ανήκει σε άντρα ή γυναίκα. Ωστόσο είναι επιβεβαιωμένο ότι κατοικούσε στο διαμέρισμα 305, δηλαδή ακριβώς απέναντι από το 306 που διέμενε η Γιούρβετσον με τους δυο άντρες. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι το άτομο αυτό είναι εν ζωή και θα εμφανιστεί για να αναφέρει ότι στοιχεία γνωρίζει για τον μυστήριο "Τζον ή Τζιν" και τον συνονόματο συγκάτοικο του.