Νότιγχαμ Φόρεστ

Η Νότιγχαμ Φόρεστ (αγγλικά: Nottingham Forest) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Νότιγχαμ και ιδρύθηκε το 1865. Ο σύλλογος αγωνίζεται στη Πρέμιερ Λιγκ, την κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαιρικού συστήματος. Κορυφαίες επιτυχίες της υπήρξαν οι δύο συνεχόμενες κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στις σεζόν 1978-1979 και 1979-1980. Έδρα του συλλόγου είναι το Σίτι Γκράουντ (City Ground), ήδη από το 1898, στην πόλη του Νότιγχαμ, χωρητικότητας 30.600 θεατών. Τα παρατσούκλια που ακολουθούν την ομάδα είναι «The Reds» («Οι Κόκκινοι») από τις κόκκινες φανέλες που φορά και «Forest» («Δάσος»). Το όνομα της ομάδας προήλθε στο όνομα του πρώτου γηπέδου της, το «Forest Recreation Ground», στο οποίο σήμερα διοργανώνεται μια ετήσια εμπορική έκθεση χήνας, η «Nottingham Goose Fair». Εξάλλου το δάσος του Νότιγχαμ είναι διάσημο παγκοσμίως από τη δράση του Ρομπέν των Δασών. Η ομάδα συχνά αναφέρεται απλά «Forest» αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με μια παλιότερη ερασιτεχνική ομάδα, την Forest F.C., η οποία είναι πιο γνωστή ως «The Wanderers F.C.». Επίσης, λανθασμένη είναι η συντόμευση «Notts Forest» που αναγράφεται από κάποιους, διότι το Notts αφορά όλη την επαρχία του Nottinghamshire -από όπου και ο σύλλογος Νοτς Κάουντι (Notts County)- κι όχι την πόλη του Νότιγχαμ. Η σωστή συντόμευση είναι «Nott'm Forest». Από το Μάιο του 2017, ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας και εφοπλιστής Ευάγγελος Μαρινάκης.

 Η Νότιγχαμ Φόρεστ ιδρύθηκε το 1865 από μια ομάδα ποδοσφαιριστών λίγα χρόνια έπειτα από τη διάσημη γειτονική ομάδα, τη Νοτς Κάουντι, η οποία έχοντας ιδρυθεί το 1862 αποτελεί τον αρχαιότερο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο. Το συμβούλιο της ομάδας καθιέρωσε το κόκκινο χρώμα για την ομάδα, προς τιμήν του Ιταλού επαναστάτη Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, οι οπαδοί του οποίου φορούσαν ερυθρά χιτώνια. Το 1888 η Φόρεστ εντάχθηκε στην κατηγορία Football Alliance. Το 1892 κατέκτησε τον τίτλο με αποτέλεσμα να εισέλθει στην επαγγελματική ένωση Αγγλίας (Football League). Ο πρώτος μεγάλος τίτλος της ομάδας ήταν το Κύπελλο Αγγλίας του 1898, όταν νίκησε την Ντέρμπι Κάουντι με 3-1. Εντούτοις στο πρωτάθλημα αγωνίστηκε μόνιμα στην Β΄ κατηγορία ως το 1949. Μάλιστα το 1914 τερμάτισε τελευταία και κινδύνευσε να εκδιωχθεί από την επαγγελματική κατηγορία. Το 1949 υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία αλλά επέστρεψε στην Β΄ έπειτα από δύο χρόνια. Μόλις το 1957 κατάφερε να προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία και το 1959 να κατακτήσει άλλη μια φορά το Κύπελλο Αγγλίας. Την εποχή αυτή καταφέρνει για πρώτη φορά να ξεπεράσει σε φήμη και επιτυχία τη συμπολίτισσα Νοτς Κάουντι. Ως το 1972 που υποβιβάστηκε ξανά είχε κάποιες επιτυχημένες χρονιές, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση το 1967. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 η Νότιγχαμ θεωρείτο ένα μικρό σωματείο για τα δεδομένα του αγγλικού επαγγελματικού πρωταθλήματος. Ώσπου ανέλαβαν τις τύχες του σωματείου ο Μπράιαν Κλαφ (Brian Clough) και ο βοηθός του Πίτερ Τέιλορ (Peter Taylor). Ο Κλαφ αποδείχθηκε ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Είχε ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα με την Ντέρμπι Κάουντι το 1972, όταν υπέγραψε στη Νότιγχαμ στις 6 Ιανουαρίου 1975, διαδεχόμενος τον Άλαν Μπράουν. Αναδιοργάνωσε την ομάδα και το 1977 κέρδισε την άνοδό της στην Α΄ κατηγορία, σχετικά δύσκολα αφού τερμάτισε στην τρίτη θέση. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε την επόμενη τριετία. Την αμέσως επόμενη σεζόν, 1977-78, κέρδισε τον τίτλο, κάτι που ελάχιστες νεοφώτιστες ομάδες είχαν καταφέρει ως τότε και καμιά δεν κατάφερε έκτοτε. Το ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι την επόμενη χρονιά, 1978-79, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας στον τελικό τη σουηδική Μάλμοε με 1-0. Το 1980 ξανακέρδισε το ευρωπαϊκό κύπελλο νικώντας με 1-0 το Αμβούργο χάρις στην εκπληκτική παρουσία του γκολκίπερ Πίτερ Σίλτον. Στην εκπληκτική εκείνη ομάδα αγωνίζονταν επίσης: οι αμυντικοί Βιβ Άντερσον (Viv Anderson, ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Εθνική Αγγλίας), Κένι Μπέρνς (Kenny Burns, Σκωτσέζος διεθνής), οι μέσοι Μάρτιν Ο’Νιλ (Martin O'Neill) και Άρτσι Γκέμιλ (Archie Gemmill, Σκωτσέζος) και οι επιθετικοί Τρέβορ Φράνσις (Trevor Francis), Τζον Ρόμπερτσον (John Robertson, Σκωτσέζος) Οι επιτυχίες έρχονται η μία μετά την άλλη. Ο σύλλογος κατέκτησε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και δύο Λιγκ Καπ. Επίσης, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1983-84, όπου αποκλείστηκε από την ΡΣΚ Άντερλεχτ. Ήταν ένας άδικος αποκλεισμός, αφού πολύ αργότερα υποστηρίχτηκε ότι η ΡΣΚ Άντερλεχτ είχε δωροδοκήσει τον διαιτητή του δεύτερου ματς, ο οποίος πράγματι είχε ακυρώσει κανονικό γκολ της Νότιγχαμ. Ακολούθησε μια ανανέωση και το 1989 είχε μια εκπληκτική χρονιά. Κέρδισε το Λιγκ Καπ, τερμάτισε τρίτη στο πρωτάθλημα ενώ στο Κύπελλο Αγγλίας έφτασε ως τον ημιτελικό τον οποίο έχασε στον επαναληπτικό τελικό από τη Λίβερπουλ Φ.Κ. στον τραγικό αγώνα του Χίλσμπορο, όπου 96 οπαδοί της Λίβερπουλ σκοτώθηκαν στις κερκίδες. Το 1990 ξανακέρδισε το Λιγκ Καπ, νικώντας την Όλνταμ Αθλέτικ στον τελικό. Επίσης, ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου το 1991, οπότε ηττήθηκε από την Τότεναμ Χότσπερ με 2-1 στην παράταση και του Λιγκ Καπ το 1992, όπου ηττήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αυτή η επιτυχημένη περίοδος τελείωσε με δυο κατακτήσεις του «Full Members Cup», ενός μικρότερης αξίας τροπαίου το 1989 και το 1992. Η παρουσία του Κλαφ στο τιμόνι του συλλόγου έληξε το Μάιο του 1993 έπειτα από 18 χρόνια, όταν ο σύλλογος υποβιβάστηκε ξανά. Την περίοδο αυτή κέρδισε με το σύλλογο δυο πρωταθλήματα και ένα σούπερ καπ Ευρώπης, ένα πρωτάθλημα και τέσσερα Λιγκ Καπ Αγγλίας. Τη θέση του Κλαφ πήρε ο Φρανκ Κλαρκ (Frank Clark), παλιό αριστερό μπακ της ομάδας του 1979. Χρησιμοποιώντας κατά βάση τους παίκτες που είχε ο Κλαφ, κατάφερε να ανεβάσει πάλι το σωματείο στην Πρέμιερ Λιγκ και στη συνέχεια, το 1994-95 να τερματίσει στην τρίτη θέση κερδίζοντας τη συμμετοχή του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ακολούθησαν μέτριες χρονιές, με αλλαγές προπονητών. Το 1997 υποβιβάστηκε αλλά ανέβηκε την αμέσως επόμενη σεζόν. Παρά την παρουσία ονομάτων στον πάγκο, όπως του Ρον Άτκινσον (Ron Atkinson) και του Ντέιβιντ Πλατ (David Platt), η ομάδα δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο. Μάλιστα σημείωσε μερικές από τις πιο οδυνηρές ήττες στην ιστορία της, με αποκορύφωμα τη συντριβή με 8-1 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1998-99. Παράλληλα, αποτυχημένες επιλογές δημιούργησαν μεγάλα οικονομικά ανοίγματα στο σύλλογο. Έτσι αναγκάστηκε να μειώσει το μπάτζετ και να διώξει τους ακριβούς ποδοσφαιριστές. Μοιραία βολόδερνε στις χαμηλές θέσεις της δεύτερης κατά σειρά επαγγελματικής κατηγορίας. Τελικά, το χειρότερο δεν αποφεύχθηκε, αφού το 2005 υποβιβάστηκε στην Λιγκ Ουάν, δηλαδή την τρίτη κατά σειρά κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 54 χρόνια. Ωστόσο, στις 3 Μαΐου 2008 μετά τη νίκη της επί της Γιόβιλ Τάουν με 3-2, τερμάτισε δεύτερη στη League One, κερδίζοντας έτσι την αυτόματη άνοδό της στην Τσάμπιονσιπ, στη δεύτερη δηλαδή κατά σειρά επαγγελματική κατηγορία στην Αγγλία. Ακολούθησε μια περίοδος 14 σεζόν στην Τσάμπιονσιπ με πορείες κυρίως στα μισά της βαθμολογίας. Εξαίρεση αποτέλεσε η σεζόν 2009-10 όπου τερμάτισε 3η και αποκλείστηκε από την Μπλάκπουλ στα πλει-οφ. Τη σεζόν 2016-17 «φλέρταρε» με τον υποβιβασμό στην Λιγκ Ουάν, τερματίζοντας 21η, πάνω ακριβώς από τη ζώνη του υποβιβασμού, υπερτερώντας σε ισοβαθμία με την Μπλάκμπερν. Τον Μάιο εκείνης της σεζόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης αγόρασε τις μετοχές του συλλόγου και πέντε χρόνια μετά η ομάδα θα πανηγύριζε την επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ, νικώντας με 1-0 την Χάντερσφιλντ στον τελικό των πλει-οφ της σεζόν 2021-22. Ξεκίνησε με μόλις 1 βαθμό μετά τις πρώτες επτά αγωνιστικές στην Τσάμπιονσιπ, αλλά ο ερχομός του Στιβ Κούπερ στον πάγκο της αναμόρφωσε τελείως την ομάδα και έφτασε στην επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ μετά από 23 χρόνια. Κύπελλο Πρωταθλητριών (2): 1979, 1980 Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης (1): 1980 Πρωτάθλημα Αγγλίας (1): 1978 Κύπελλο Αγγλίας (2): 1898, 1959 Σουπερ Καπ Αγγλίας (2): 1919, 1978 Λιγκ Καπ (4): 1978, 1979, 1989, 1990 Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο: 1977 Πρωτάθλημα First Division (1): 1998 Πρωτάθλημα Third Division South (1): 1951 Πρωτάθλημα Football Alliance (1): 1892 Κύπελλο Full Members Cup (2): 1989, 1992 Πρώτο ματς πρωταθλήματος: 2-2 (εκτός) με την Έβερτον (3/9/1892). Ευρύτερη νίκη: 14-0 επί της Κλάπτον (εκτός), Κύπελλο Αγγλίας 1ος γύρος (17/1/1891). Μεγαλύτερη ήττα: 1-9 από την Μπλάκμπερν Ρόβερς, Β΄ Κατηγορία (10/4/1937). Περισσότερα γκολ στη σεζόν: 101 (1950-51), Γ΄ κατηγορία. Καλύτερος σκόρερ σε μια σεζόν: Wally Ardron, 36 γκολ (1950-51), Γ΄ Κατηγορία. Αήττητο σερί πρωταθλήματος: 42 αγώνες (26/11/1977 ως 25/11/1978). Μεγαλύτερη προσέλευση: 49.946 θεατές εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις 28/10/1967 (Α΄ Κατηγορία). Ως τοπικά ντέρμπι θεωρούνται τα παιχνίδια της Φόρεστ με τη Νοτς Κάουντι και την Ντέρμπι Κάουντι. Αν και είναι οι πιο κοντινές γεωγραφικά από όλες τις αγγλικές επαγγελματικές ομάδες η Νότιγχαμ και η Νοτς Κάουντι σπάνια έχουν αγωνιστεί στην ίδια κατηγορία. Η τελευταία σεζόν που συνέβη αυτό ήταν το 1994 στην Α΄ Κατηγορία (Division One). Οι οπαδοί της Φόρεστ θεωρούν ως τοπικούς ανταγωνιστές κατά πρώτο λόγο την Ντέρμπι και κατά δεύτερο λόγο τη Λέστερ Σίτι. Έτσι ένα από τα παραδοσιακά ντέρμπι του πρωταθλήματος θεωρείται ο αγώνας εναντίον της Ντέρμπι Κάουντι –το λεγόμενο «ντέρμπι των East Midlands»- και όχι εκείνος εναντίον της συμπολίτισσας Νοτς Κάουντι. Αποτελέσματα Με Νοτς Κάουντι: 139 αγώνες: 52 ν. – 42 ισοπ. – 45 ήτ. Με Ντέρμπι Κάουντι: 79 αγώνες: 33 ν. – 19 ισοπ. – 27 ήτ. Η Νότιγχαμ Φόρεστ είναι η μοναδική ευρωπαϊκή ομάδα που έχει κερδίσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης περισσότερες φορές από το πρωτάθλημα της χώρας της. Το 1874 ο αρχηγός της Φόρεστ Sam Weller Widdowson ήταν ο πρώτος που φόρεσε επικαλαμίδες έξω από τις κάλτσες του, κόβοντας τα προστατευτικά που χρησιμοποιούσαν οι παίκτες του κρίκετ. Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν εκατό χρόνια μέχρι οι επικαλαμίδες να γίνουν υποχρεωτικό ποδοσφαιρικό εξάρτημα από την αγγλική ομοσπονδία. Την ίδια εποχή σε έναν αγώνα της Νότιγχαμ εναντίον της Σέφιλντ Νόρφολκ (της μετέπειτα Σέφιλντ Γιουνάιτεντ) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σφυρίχτρα από διαιτητή. Ως τότε οι διαιτητές είχαν ένα σημαιάκι, όπως οι επόπτες. Την ιδέα είχε πάλι ο παίκτης της ομάδας Sam Widdowson. Το γήπεδο της Φόρεστ ήταν το πρώτο που τοποθετήθηκαν δίχτυα στα γκολπόστ τη δεκαετία του 1870. Ήταν άλλη μια ιδέα του Sam Widdowson. Ο Sam Widdowson είχε άλλη μία πρωτοποριακή ιδέα. Χρησιμοποίησε λάμπες γκαζιού στο γήπεδο της Φόρεστ, ώστε να διεξάγονται νυκτερινοί αγώνες. Η ιδέα αυτή δεν καθιερώθηκε από την ομοσπονδία, διότι υπήρχε φόβος για την ασφάλεια των θεατών αν τελείωνε πρόωρα το γκάζι κι επικρατούσε σκοτάδι. Όμως, με την καθιέρωση του ηλεκτρισμού, εκείνος πάλι ηλεκτροφώτισε το Σίτι Γκράουντ το 1909, αν και είχε συνταξιοδοτηθεί. Τα αδέρφια Φρανκ και Φρεντ Φόρμαν (Forman), ήταν τα πρώτα αδέρφια ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν τόσο στην ίδια επαγγελματική ομάδα, τη Φόρεστ, όσο και στην Εθνική Αγγλίας το 1899. Επίσης, πέτυχαν μια ακόμα πρωτιά σκοράροντας και οι δύο σε διεθνή αγώνα εναντίον της Ιρλανδίας. Η Νότιγχαμ Φόρεστ ήταν η πρώτη ομάδα που πλήρωσε πάνω από 1.000.000 λίρες για μεταγραφή, όταν αγόρασε τον Τρέβορ Φράσνις (Trevor Francis) από την Μπέρμιγχαμ Σίτι. Η ομάδα έχει το προνόμιο πέντε πρώην ποδοσφαιριστές της ή μάνατζερ να βρίσκονται στο Football Hall of Fame της Αγγλίας. Είναι οι: Ian Wright, Brian Clough, Roy Keane, Peter Shilton και Viv Anderson. Στις αρνητικές πρωτιές της Φόρεστ είναι το γεγονός ότι είναι η μόνη ευρωπαϊκή ομάδα κάτοχος του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που αργότερα υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία της χώρας της. Η αργεντίνικη Ιντεπεντιέντε καθιέρωσε την κόκκινη φανέλα, όταν το 1907 η Φόρεστ έκανε μια περιοδεία στην Αργεντινή. Τα γήπεδα Σίτι Γκράουντ (City Ground) της Φόρεστ και Μίντοου Λέιν (Meadow Lane) της Νοτς Κάουντι είναι τα πιο κοντινά ποδοσφαιρικά γήπεδα στην Αγγλία. Απέχουν μόλις 330 γιάρδες. Το πρώτο γήπεδο της Φόρεστ ήταν το Forest Recreation Ground, από το οποίο προήλθε και η ονομασία του συλλόγου. Το 1898 μετακόμισε στο Σίτι Γκράουντ (City Ground), το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Meadow Lane, το γήπεδο της συμπολίτισσας Νοτς Κάουντι σε απόσταση 330 γιαρδών! Η παλιότερη κερκίδα, η κεντρική έχει χωρητικότητα 5.708 θεατών. Σχεδιάζεται να επεκταθεί εφόσον επανέλθει ο σύλλογος στην Πρέμιερ Λιγκ. Η νεότερη κερκίδα η Trent End κτίστηκε το 1994 και χωράει 7.500 θεατές. Οι θεατές των αντιπάλων ομάδων συνήθως φιλοξενούνται στην εξέδρα Bridgford End, που χωρά από 5.150 ως 7.720 άτομα ανάλογα με την επικινδυνότητα του αγώνα. Η μεγαλύτερη κερκίδα ονομαζόταν Executive Stand αλλά μετονομάστηκε σε Brian Clough Stand, προς τιμήν του μάνατζερ που έβγαλε τη Νοτ. Φόρεστ από την αφάνεια. Η χωρητικότητά της είναι 10.000 θεατών. Μαζί με τη γωνιακή κερκίδα "Capital One Corner» η συνολική χωρητικότητα του σταδίου είναι 30.602 άτομα καθιστώντας το Σίτι Γκράουντ ένα από τα επτά μεγαλύτερα στάδια των μικρών κατηγοριών του αγγλικού πρωταθλήματος. Τα τελευταία χρόνια όρο η Φόρεστ συγκεντρώνει κατά μέσο 20 ως 24 χιλιάδες φιλάθλους. Η μεγαλύτερη προσέλευση τη σεζόν 2006-07 ήταν 27.875 θεατές. Τελευταία υπάρχουν σκέψεις να κτιστεί νέο γήπεδο στην περιοχή Κλίφτον (Clifton). Στις 7 Μαΐου 2007 το Σίτι Γκράουντ φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας Γυναικών μεταξύ της Άρσεναλ και της Τσάρλτον Αθλέτικ. Ήταν η πρώτη φορά που ο τελικός διεξήχθη εκτός Λονδίνου και στον αγώνα σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων σε γυναικείο ποδοσφαιρικό αγώνα με 24.000 θεατές. Η Νότιγχαμ Φόρεστ διατηρεί και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου τη Nottingham Forest Ladies F.C., η οποία αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία, τη λεγόμενη «Northern Championship». Για τους αγώνες της χρησιμοποιεί ένα μικρότερο γήπεδο των ακαδημιών της ομάδας, το «Forest Academy». Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η γυναικεία ομάδα έφτασε ως τον 5ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας, όπου εκεί αποκλείστηκε από την Τσάρλτον Αθλέτικ. Επίσημος ιστότοπος