IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βίκι Γκερέρο

Η Βίκι Λιν Γκερέρο (γεννημένη ως Λάρα, στις 16 Απριλίου 1968) είναι μια Αμερικανίδα μάνατζερ επαγγελματιών παλαιστών, που εργάζεται στην εταιρεία πάλης WWE. Εκτός απο μάνατζερ έχει δουλέψει και ως τηλεοπτική προσωπικότητα επαγγελματικής πάλης, περιστασιακή επαγγελματίας παλαιστής και κατά καιρούς με διάφορους ρόλους στα παρασκήνια του σόου.

 Η Βίκι Γκερέρο, έκανε σποραδικές εμφανίσεις στο WWE, το 2005, την περίοδο που ο άντρας της Έντι Γκερέρο, είχε μια αντιπαλότητα με τον Ρέι Μιστέριο. Στις 13 Νοεμβρίου του ίδιου έτους ο Έντι απεβίωσε. Εφτά με οκτώ μήνες μετά τον χαμό του συζύγου της, ξεκίνησε συστηματική εργασία για την εταιρεία WWE. Συμμετείχε σε μια κόντρα μεταξύ του ανιψιού της Τσάβο Γκερέρο και του Μιστέριο -στην πραγματικότητα ήταν οικογενειακός φίλος και κολλητός του Έντι Γκερέρο- και αργότερα είχε η ίδια ένα σενάριο με τον Κρις Μπενουά, που λόγω της φιλίας του με τον Έντι ήταν καχύποπτος ως προς την Βίκι. Από τον Μάιο του 2007 ξεκίνησε μια σεναριακή σχέση με τον Ετζ, με τον οποίο συμμάχησε και ο Τσάβο Γκερέρο, που είχε σαν σωματοφύλακα τότε τον Μπαμ Νίλι. Ο Ετζ, έφερε επίσης στο γκρουπ που σχηματίστηκε με το όνομα "La Familia", τους Ζακ Ράιντερ και Κερτ Χόκινς. Ταυτόχρονα εκείνη την περίοδο η Βίκι έγινε Γενική Διευθύντρια στο τηλεοπτικό πρόγραμμα SmackDown και έτσι με την βοήθειά της, ο φίλος της Ετζ κατέκτησε τίτλους και κυριάρχησε στην εταιρεία. Το 2009 έγινε Γενική Διευθύντρια για το Raw. Σιγά - σιγά ανέπτυξε κρυφή σχέση με τον Μπιγκ Σόου στο σενάριο, κάτι που έμαθε ο Ετζ με τον οποίο χώρισαν. Μετά από μερικούς μήνες απουσίας, επέστρεψε στα τέλη του 2009 ως μάνατζερ του Έρικ Εσκομπάρ, με τον οποίο δεν έμεινε πολύ. Αργότερα, έγινε η μάνατζερ της γυναικείας ομάδας "Λέι-Κουλ", που αποτελούσαν οι Λέιλα και Μισέλ ΜακΚουλ. Από το 2010, έγινε ζευγάρι και μάνατζερ του Ντολφ Ζίγκλερ. Από τον Σεπτέμβρη του 2011 ταυτόχρονα έγινε μάνατζερ και του Τζακ Σουάγκερ. Οι Ζίγκλερ και Σουάγκερ για αρκετό καιρό έγιναν ομάδα, αλλά τον Ιούνιο του 2012, λόγω τσακωμού, έλυσαν τις διαφορές τους σε αγώνα, με τον νικητή Ζίγκλερ, να κρατά ως μάνατζέρ του την Βίκι Γκερέρο. Τον Οκτώβριο του 2012, η Βίκι Γκερέρο για άλλη μία φορά πήρε εξουσία στα χέρια της, αφού έγινε η Επιτηρήτρια του Raw. Μετά απο δύο μήνες, σταμάτησε τη συνεργασία της με τον Ντολφ Ζίγκλερ και αφοσιώθηκε στο πόστο της. Το προφίλ στο WWE.com Προσωπική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-08-14 στο Wayback Machine.
Κωδίκελος

Ο Κωδίκελος ή Κωδίκελλος αποτελούσε παλαιότερα νομικό θεσμό του Ρωμαϊκού Δικαίου και, ειδικότερα, επί κληρονομιών (κληρονομικό δίκαιο). Με τον κωδίκελο παρεχόταν η ευχέρεια σ΄ όποιον δεν είχε συστήσει διαθέτη κληροδοσίας στη διαθήκη του, να μπορεί να συστήσει με ιδιαίτερη πράξη. Συνεπώς ο κωδίκελος αφορούσε πάντα την τελευταία επιθυμία, η οποία όμως δεν έπρεπε να περιλαμβάνει κληρονόμο. Ο κωδίκελος συνεπώς μπορούσε να περιέχει όχι μόνο σύσταση κληροδοσίας αλλά και διάφορους άλλους όρους της τελευταίας επιθυμίας, όπως π.χ. διορισμό επιτρόπου, αποκλειόμενης όμως της κληρονομικής εγκατάστασης. Μπορούσε όμως και να συσταθεί κωδίκελος και επί αδιαθέτου διαδοχής.

 Κατόπιν των παραπάνω οι κωδίκελοι διακρίνονταν σε δύο βασικές κατηγορίες: Κωδίκελοι εκ διαθήκης, που αναφέρονταν στην επέλευση της εκ διαθήκης διαδοχή (codicilli ad testamentum) Κωδίκελοι εξ αδιαθέτου, που αναφέρονταν στην επέλευση της εξ αδιαθέτου διαδοχής (codicilli ab iintestato facti). Ο θεσμός του κωδίκελου ίσχυσε στη σύγχρονη Ελλάδα μέχρι της εισαγωγής του Αστικού Κώδικα, και μάλιστα σύμφωνα με τις αρχές του ρωμαϊκού δικαίου. Μετά την εισαγωγή όμως του Αστικού Κώδικα, ο θεσμός του κωδίκελου καταργήθηκε μέσω των γενικών διατάξεων του άρθρου 1714, δια του οποίου ο κληρονομούμενος μπορούσε μέσω της διαθήκης του να προσπορίσει, σε οποιονδήποτε, περιουσιακή του ωφέλεια χωρίς να τον εγκαταστήσει και κληρονόμο του.
Τεχνητή πέτρα

Τεχνητή πέτρα ονομάζεται το οικοδομικό υλικό το οποίο αντικαθιστά την φυσική πέτρα στις επιφάνειες συνήθως εξωτερικών αλλά και εσωτερικών τοίχων. Οι τεχνητές πέτρες παράγονται με ελαφροβαρή αδρανή έτσι ώστε να έχουν μικρό βάρος σε σχέση με τις φυσικές πέτρες. Το χαμηλότερο βάρος, το μικρότερο κόστος και η ποικιλία προϊόντων είναι σημαντικά πλεονεκτήματα που έχουν κάνει δημοφιλή τη χρήση των υλικών αυτών.

 Για την παραγωγή των τεχνητών πετρών χρησιμοποιούνται πλαστικά καλούπια. Στα καλούπια αυτά χύνεται μείγμα τσιμέντου και αδρανών υλικών για το σχηματισμό των πετρών. Το διαφορετικό σχήμα των καλουπιών επιτρέπει την κατασκευή πολλών παρόμοιων πετρών ώστε το τελικό αποτέλεσμα να πλησιάζει την εικόνα των φυσικών πετρών και να μην είναι αναπαραγωγή ενός μόνο σχήματος. Μετά το πήξιμο του τσιμέντου, οι τεχνητές πέτρες αφαιρούνται από τα καλούπια. Οι τεχνητές πέτρες έχουν πάχος 2-4 cm περίπου και κάθε κατασκευαστής προσφέρει ποικιλία σχεδίων. Τα γενικά χαρακτηριστικά τους είναι συνήθως αντιγραμμένα από τη φύση και τις παραγόμενες φυσικές πέτρες. Τα σχέδια μπορεί να είναι τετραγωνισμένες πέτρες ή ανώμαλου σχήματος ή στρογγυλεμένες, ακόμη και απομίμηση τούβλων. Κάθε σχέδιο μπορεί να παράγεται σε ένα ή περισσότερους χρωματισμούς. Οι κατασκευαστές φροντίζουν ώστε η πίσω πλευρά των πετρών να είναι ιδιαίτερα ανώμαλη για να γίνεται καλύτερη η πρόσφυση τους με τις κόλλες. Οι τεχνητές πέτρες τοποθετούνται σε κάθετες επιφάνειες (τοίχους) με τη βοήθεια ειδικών κολλών (κόλλες πλακιδίων). Οι τεχνητές πέτρες έχουν μικρό βάρος που οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φτιαγμένες από ελαφροβαρή υλικά και στο ότι έχουν μικρό πάχος. Λόγω λοιπόν του μικρού βάρους τους και της χρήσης ισχυρών κολλών πλακιδίων, επιτυγχάνεται πολύ καλή πρόσφυσή τους στους τοίχους. Στη διεθνή πρακτική, στην αγγλική γλώσσα, για τις τεχνητές πέτρες χρησιμοποιούνται οι όροι articial stones, stone veneer, stacked stone veneer, manufactured stone. Οι τεχνητές πέτρες άρχισαν να κατασκευάζονται στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις ΗΠΑ . Τα πρώτα προϊόντα φαινόταν τεχνητά, αλλά η εξέλιξη της τεχνολογίας των κατασκευαστών έχει δημιουργήσει πέτρες οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν από τις φυσικές. Στην Ελλάδα η παραγωγή τεχνητών πετρών άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και επεκτάθηκε σημαντικά κατά τη δεκαετία του 1990.Τη δεκαετία του 2000 δόθηκε μεγάλη βαρύτητα στον αυτοματισμό παραγωγής τεχνητών πετρωμάτων για να επιτευχθεί η μέγιστη ποιότητα και συρρικνωθεί το κόστος παραγωγής..
Σάντα Μαρία α Μόντε

Η Σάντα Μαρία α Μόντε (ιταλικά: Santa Maria a Monte) είναι comune στην Επαρχία της Πίζας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης. Η πόλη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 45 χιλιομέτρων δυτικά της Φλωρεντίας και περίπου 25 χιλιομέτρων ανατολικά της Πίζας.

 Ιδιαιτέρως γνωστή για την στρατηγικής σημασίας θέση της (η λοφώδης θέση της την καθιστούσε ικανότερη στην άμυνα απέναντι σε επιτιθέμενα στρατεύματα), η Σάντα Μαρία α Μόντε αποτελούσε πάντοτε πεδίο διαμάχης μεταξύ των πόλεων της Τοσκάνης, αναφορικά με τον έλεγχό της. Ως αποτέλεσμα, η Σάντα Μαρία α Μόντε πέρασε από τον έλεγχο της Λούκα σε αυτόν της Φλωρεντίας και, τελικά, προσαρτήθηκε στα ελεγχόμενα από την Πίζα εδάφη. Σημαντικό της αξιοθέατο είναι η Κάζα Καρντούτσι, όπου λέγεται ότι ο Ιταλός ποιητής Τζιοσουέ Καρντούτσι πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Το Καππελλέττο είναι αγροτικό χωριό με πληθυσμό περίπου 100 κατοίκων, ο οποίος συνεχώς αυξάνεται. Το Καππελλέττο βρίσκεται στην εξοχή κοντά σε δασώδη περιοχή. Το χωριό και località του Φαλόρνι έχει περίπου 120 κατοίκους (2005) και βρίσκεται περίπου 80 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Στα περίχωρα του Φαλόρνι βρίσκεται μεγάλη έκταση δασών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, κυρίως ελαιοφυτίες. Το χωριό αυτό βρίσκεται σε χαμηλούς δασώδεις λόφους που είναι γνωστοί με την ονομασία Κερμπάϊε. Η μοναδική επιχείρηση που λειτουργεί στο χωριό είναι ένα εστιατόριο. Φονβιέιγ, Γαλλία, από το 1991 Ταρδάχος, Ισπανία Ραμπέ δε λας Καλσάδας, Ισπανία (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Δυτική Πολεσία

Η Δυτική Πολεσία (Πολωνικά: Polesie Podlaskie) είναι μία γεωλογική περιφέρεια που αποτελεί μέρος του βορειοδυτικού τμήματος της Πολεσία (μία περιοχή που βρίσκεται στη Λευκορωσία και την Ουκρανία), στα δυτικά του Ποταμού Μπαγκ. Από γεωλογική άποψη, τα πεδινά προέρχονται από την προκάμβρια περίοδο. Στα βόρεια της προκάμβριας περιοχής βρίσκονται λιθανθρακοφόρες αποθέσεις καθώς και κοιτάσματα καινοζωικής κιμωλίας.

 Στη Δυτική Πολεσία υπάρχουν πολλά ελώδη και γόνιμα εδάφη, καθώς η γη δεν έχει χρησιμοποιηθεί για καλλιέργειες. Η έκταση αρόσιμης γης είναι μικρότερη από άλλων περιοχών στα πεδινά της κεντρικής Πολωνίας, καθώς υπάρχουν περισσότερα λιβάδια και βοσκοτόπια. Υπάρχουν, επίσης, αρκετά δάση. Στις πιο ξηρές περιοχές, υπάρχουν δάση πεύκων, ενώ στις ελώδεις περιοχές υπάρχουν, μεταξύ άλλων, δασώδεις περιοχές με άλνους και υγρότοποι με κολλώδεις άλνους (Alnus glutinosa). Το 1990 η περιοχή της Δυτικής Πολεσία έγινε Εθνικό Πάρκο, όπου, μεταξύ άλλων, ζει και η Ευρωπαϊκή στικτή νεροχελώνα. Ο κύριος οικισμός της Δυτικής Πολεσία είναι η Βλοντάβα.
ANT1 NEXT

Ο ΑΝΤ1 NEXT ήταν ελληνική διαδικτυακή συνδρομητική υπηρεσία βίντεο συνεχούς ροής κατ' απαίτηση του Ομίλου Antenna με αποκλειστικό περιεχόμενο σε υψηλή ανάλυση και χωρίς διαφημίσεις. Λειτουργούσε από το 2016 ενώ το καλοκαίρι του 2021 ενσωματώθηκε στην κύρια ιστοσελίδα του ομότιτλου καναλιού μετατρέποντάς την σε over-the-top υπηρεσία.

 Η υπηρεσία περιελάμβανε επεισόδια δημοφιλών σειρών και εκπομπών της τηλεόρασης του ΑΝΤ1. Οι συνδρομητές στην Ελλάδα από όπου ήταν διαθέσιμη η υπηρεσία μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτήν μέσω οποιουδήποτε παρόχου υπηρεσιών διαδικτύου σε υπολογιστές και laptop, μέσω της εφαρμογής για συσκευές iOS και Android σε tablet και κινητά τηλέφωνα smartphone και μέσω της πλατφόρμας του Vodafone TV. Η υπηρεσία έχει βραβευθεί το 2016. Επίσημη ιστοσελίδα του ομίλου ΑΝΤ1 Άρθρο του διαδικτυακού τόπου advertising.gr Πρώην επίσημη ιστοσελίδα της συνδρομητικής πλατφόρμας ANT1 NEXT
Curtiss XBTC

Το Curtiss XBTC ήταν μονοκινητήριο μονοθέσιο τορπιλοπλάνο/βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμσης που αναπτύχθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχεδιάστηκε για να επιχειρεί από τα αεροπλανοφόρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, αλλά δεν μπήκε σε παραγωγή. Κατασκευάστηκαν μονάχα δύο πρωτότυπα.

 Το XBTC-1 (Model 96) ήταν χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Προωθούνταν από αστεροειδή κινητήρα Wright R-3350 ισχύος 2200 hp. Το 1943 συμμετείχε σε διαγωνισμό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ για προμήθεια αεροπλάνου αυτής της κλάσης ενάντια στα Douglas XBT2D-1, Martin XBTM-1 Mauler, and Kaiser-Fleetwings XBTK-1. Δόθηκε μεγαλύτερη προτεραιότητα στο BTC-2 που προωθούνταν από κινητήρα Pratt & Whitney R-4360, διότι υπήρχαν προβλήματα με τον R-3350, αλλά παρά τις πολύ καλές του επιδόσεις και την ικανότητα μεταφοράς σημαντικού οπλικού φορτίου το αεροσκάφος απορρίφθηκε. Προτιμήθηκαν τα XBT2D-1 (αργότερα μετονομάστηκε σε AD-1 Skyraider) και BTM-1 (μετονομάστηκε σε AM-1) Mauler.Κατασκευάστηκαν δύο XBTC-2, το καθένα με διαφορετική πτέρυγα. Το "Model A" είχε συμβατικές πτέρυγες και flaps, ενώ το "Model B" είχε πτέρυγες σύνθετης σχεδίασης με duplex flaps. Και τα δύο προωθούνταν από τον Pratt & Whitney XR-4360-8A των 3000 hp, που έστρεφε διπλές έλικες. Τα δύο αεροσκάφη παραδόθηκαν τον Ιούλιο του 1946 στο Ναυτικό Κέντρο Αεροπορικών Δοκιμών (Naval Air Test Center) στο Μέριλαντ. Και τα δύο συνετρίβησαν (τον Φεβρουάριο και τον Αύγουστο του 1947).Η USAAF έδωσε την ονομασία Α-40 σε μια έκδοση του XBTC που θα επιχειρούσε από αεροδρόμια και δεν δα διέθετε τον εξοπλισμό που απαιτούνταν για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα. Το πρόγραμμα δεν προχώρησε διότι αποφασίστηκε να μην γίνει προμήθεια άλλων μονοκινητήριων επιθετικών αεροσκαφών. Curtiss XBTC-1 (Model 96) Curtiss XBTC-2 (Model 96) Δύο πρωτότυπα με κινητήρα Pratt & Whitney XR-4360-8A και πτέρυγες διαφορετικής σχεδίασης. ΗΠΑΠολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ Curtiss XBT2C AD Skyraider AM Mauler Kaiser-Fleetwings XBTK Andrews, Hal. "XBTC-2". Naval Aviation News. November–December 1987. pp. 16–17. Bowers, Peter M. Curtiss Aircraft 1907–1947. London:Putnam, 1979. ISBN 0-370-10029-8. Donald, David, general editor. Encyclopedia of World Aircraft. Etobicoke, Ontario: Prospero Books, 1997. ISBN 1-85605-375-X. Kowalski, Bob (2007). Curtiss XBTC-2 Eggbeater. Naval Fighters. Number Seventy-Seven. California: Steve Ginter. ISBN 0 942612 77 9. Fey, Tom (16–18 Ιουλίου 2009). «The Short but Interesting Life of the Aeroproducts Dual-Rotation Propeller» (PDF). USA: www.enginehistory.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2012.
Gaumii salaam

Το Gavmee Salaam (στην ντιβέχι: ޤައުމީ ސަލާމް, Εθνικός Χαιρετισμός) είναι ο σύγχρονος εθνικός ύμνος στις Μαλδίβες. Τους στίχους έγραψε ο Mohamed Jameel Didi το 1948 και συνθέτης είναι ο μαέστρος από τη Σρι Λάνκα, Pandith Amaradeva , το 1972. Το Gavmee Salaam η διακήρυξη με περηφάνια ενός λαού ότι έχει εθνική ενότητα, την ισλαμική πίστη και έχει κερδίσει σε ιστορικές μάχες, τιμώντας τους πεσόντες ήρωες. Στον ύμνο επίσης υπάρχει η ευχή για περαιτέρω ανάπτυξη, ενώ γίνεται μνεία και στους ηγέτες που έχουν υπηρετήσει τη χώρα μέχρι σήμερα.

 Κείμενο στη γλώσσα Thaana: Gaumee mi ekuverikan matee tibegen kureeme salaam, Gaumee bahun gina heyo du'aa kuramun kureeme salaam. Gaumee nishaanang hurmataa eku bo lambai tibegen Audaanakan libigen e vaa dida-ak kureeme salaam.Nasraa nasiibaa kaamyaabu-ge ramzakang himenee Fessaa rataai hudaa ekii fenumun kuriime salaam. Fakhraa sharaf gavmang e hoodai devvi batalunna' Zikraage mativeri lhentakun adugai kuriime salaam. Divehiinge ummay kuri arai silmaa salaamatugai Divehiinge nan molu vun edai tibegen kuriime salaam.Minivankamaa madaniyyataa libigen mi 'aalamugai Dinigen hitaamatakun tibun edigen kuriime salaam. Dinaai verinnang heyo hitun hurmay adaa kuramun Siidaa vafaaterikan matii tibegen kuriime salaam. Davlatuge aburaa 'izzataa mativeri vegen abada' Audaana vun edi heyo du'aa kuramun kuriime salaam. Σε χαιρετούμε, με εθνική ομοψυχία. Σε χαιρετούμε, με πολλές καλές ευχές στη μητρική γλώσσα του έθνους, Σκύβοντας το κεφάλι με σεβασμό προς το σύμβολο του Έθνους. Χαιρετούμε τη σημαία που είναι ύψιστης σημασίας Αυτή κινείται στη σφαίρα της νίκης, της περιουσίας και της επιτυχίας Με πράσινο, κόκκινο και λευκό χρώμα, όλα μαζί, γι' αυτό και της αποτίουμε χαιρετισμό.Σε αυτούς τους ήρωες που διεκδίκησαν τιμή και περηφάνια για το έθνος Αποτίουμε σήμερα χαιρετισμό με τη βοήθεια των στίχων της μνήμης. Είθε το Κράτος των Νησιωτών από τις Μαλδίβες να προχωράει υπό τη σκέπη και την προστασία Και το όνομα των Μαλδιβιανών νησιωτών να είναι σπουδαίο. Γι' αυτό με αυτήν την υπόσχεση χαιρετούμε.Ευχόμαστε να έχουν ελευθερία και προκοπή σε αυτόν τον κόσμο Και να μην έχουν πίκρες, γι' αυτό και αποτίουμε χαιρετισμό. Με πλήρη σεβασμό και αγάπη και με την ευλογία της θρησκείας και των ηγετών μας, Σου αποτίουμε χαιρετισμό με καλοσύνη και αλήθεια Είθε το Κράτος να έχει πάντοτε τιμή και σεβασμό. Με καλές ευχές να συνεχίσεις να είσαι συνεχώς ψηλά, σου αποτίουμε χαιρετισμό. Βασιλική οικογένεια των Μαλδίβων Αρχειοθετήθηκε 2004-07-03 στο Wayback Machine.- σελίδα για τον ύμνο, που συμπεριλαμβάνει αρχείο σε μορφή .midi.
Τζανμπαττίστα Πιττόνι

Ο Τζανμπαττίστα Πιττόνι (ιταλ. Giambattista Pittoni, (6 Ιουνίου 1687 - 6 Νοεμβρίου 1767) ήταν ζωγράφος του τέλους του μπαρόκ ή του Ροκοκό. Ήταν από τους ιδρυτές της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βενετίας, της οποίας το 1758 έγινε ο δεύτερος πρόεδρος και διαδέχτηκε την Elisa Viola Tiepolo.

 Pellegrino Antonio Orlandi (annotated by P. Guarienti) (1753). Abecedario pittorico. Alessandro Longhi (1762). Compendio delle vite de' pittori veneziani istorici più rinomati del presente secolo con suoi ritratti tratti dal naturale. Venezia: the author. Antonio Maria Zanetti (1771). Della pittura veneziana e delle opere pubbliche de veneziani maestri libri V (in Italian). Venezia: Stamperia di G. Albrizzi. Laura Coggiola Pittoni (1921). G. B. Pittoni Firenze: Istituto di edizioni artistiche. Πρότυπο:Long dash (1933) Pseudo influenza francese nell'arte di Giambattista Pittoni. Rivista di Venezia 11: 399–412. M. Goering (1934). Die Tätigkeit der Venezianer Maler Piazzetta und Pittoni für den Kurfürsten Clemens August von Köln. Westfalen: Hefte für Geschichte, Kunst und Volkskunde 19: 364–72. Rodolfo Pallucchini (1945). I disegni di Giambattista Pittoni. [Padova]: Le Tre Venezie. Klàra Garas (1969). Anton Kern (1710–1747). In: Kazimierz Michałowski, Jan Białostocki (eds.) (1969). Muzeum i twórca: Studia z historii sztuki i kultury ku czci Stanisława Lorentza. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo naukowe. p. 65–89. Alice Binion (1970). From Schulenburgs Gallery and Records. ''Burlington Magazine 112: 297–303. Franca Zava Boccazzi (1974). Per il catalogo di Giambattista Pittoni: Proposte e inediti. Arte Veneta 28: 179–204. Πρότυπο:Long dash (1975). Nota sulla grafica di Antonio Kern. Arte Veneta 29: 246–51. Πρότυπο:Long dash (1975). Pitture mitologiche di Giambattista Pittoni in rapporto a Sebastiano Ricci. Atti del Congresso internazionale di studi su Sebastiano Ricci e il suo tempo 1: 46–51. Barbara Mazza (1976). La vicenda dei Tombeaux des princes: Matrici, storia e fortuna della serie Swiny tra Bologna e Venezia. Saggi e memorie di storia dell'arte 10: 79, 81-102, 141-151. Franca Zava Boccazzi (1977). Due nuove micropitture di Giambattista Pittoni. In: [Maria Cionini Visani] (1977).Per Maria Cionini Visani: Scritti di amici. Torino: G. Canale. 118–21 Alice Binion (1981). Anton Kern in Venice. Münchner Jahrbuch der bildenden Kunst 32: 182–206. Πρότυπο:Long dash (1981). Three New Mythological Paintings by Giambattista Pittoni. Burlington Magazine 123: 96–99. George Knox (1985). Piazzetta, Pittoni and Tiepolo at Parma. Arte Veneta 39: 114–24. Adriano Mariuz, Giuseppe Pavanello (1985). I primi affreschi di Giambattista Tiepolo. Arte Veneta 39: 101–13. Gallery, London Getty Museum Biography Pittoni at Gallery of Art Biography d'arte del Ministero dei Beni e delle Attività Culturali
Ενεργά φίλτρα

Ενεργά φίλτρα είναι τα φίλτρα τα οποία χρειάζονται εξωτερική τροφοδοσία ενέργειας για να λειτουργήσουν. Εκτός από αντιστάσεις και πυκνωτές, συνήθως περιλαμβάνουν και τελεστικούς ενισχυτές, οι οποίοι απαιτούν εξωτερική τροφοδοσία και δίνουν στα φίλτρα επιπλέον χαρακτηριστικά που είναι πολύ χρήσιμα για πολλές ηλεκτρονικές εφαρμογές. Επιπλέον, παρέχουν μεγαλύτερη ευκολία και ευελιξία στην σχεδίαση και γι’ αυτό προτιμώνται συχνά. Τα φίλτρα αυτά χρησιμοποιούνται για εφαρμογές χαμηλών συχνοτήτων.

 Δεν εισάγουν απώλειες, μιας και ο τελεστικός ενισχυτής παρέχει κέρδος Κοστίζουν φθηνότερα από τα παθητικά μιας και τα πηνία που απαιτούνται στα παθητικά είναι πιο ακριβά Συντονίζουν και ρυθμίζουν πιο εύκολα Προσαρμόζονται εύκολα, μιας και ο τελεστικός ενισχυτής παρουσιάζει μεγάλη αντίσταση εισόδου και μικρή εξόδου Απαιτούν τροφοδοσία Η απόκριση συχνότητας είναι συνάρτηση του τελεστικού ενισχυτή που χρησιμοποιείται Εισαγωγή στη ψηφιακή επεξεργασία σήματος και εικόνας Α. Ν. ΣΚΟΔΡΑΣ Ηλεκτρονικό φίλτρο
Πάπυρος του Βοργία

Ο Πάπυρος του Βοργία ή Charta Borgiana είναι ο πρώτος πάπυρος με ελληνική γραφή που μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε. Ονομάζεται έτσι από τον Ιταλό καρδινάλιο Στέφανο Βοργία, στον οποίο δωρίστηκε. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι. Θεωρείται σημαντικής αξίας επειδή παρέχει πληροφορίες για την κοινωνική δομή της εργατικής τάξης της εποχής των ρωμαϊκών χρόνων στην Αίγυπτο.

 Βρέθηκε το 1778 στη Γκίζα, στα περίχωρα της αρχαίας Μέμφιδος, από χωρικούς. Μαζί με αυτόν βρέθηκαν και άλλοι, συνολικά σαράντα ή πενήντα κυλινδρικοί πάπυροι. Ένας μόνο κύλινδρος σώθηκε, επειδή αγοράστηκε από Ιταλό επιχειρηματία, ο οποίος δεν δέχτηκε να αγοράσει και τους υπόλοιπους. Οι χωρικοί που τους ανακάλυψαν, τους χρησιμοποίησαν ως προσανάμματα, και λόγω της αρωματικής ευωδιάς που έβγαζαν κατά το κάψιμο. Ο πάπυρος που αγοράστηκε, χαρίστηκε αργότερα στον Ιταλό καρδινάλιο Βοργία στο Βελλέτρι της Ιταλίας. Ο κύλινδρος αυτός μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε από τον Δανό Νιλς Ίβερσεν Σο (Niels Iversen Schow) το 1788. Σήμερα ο πάπυρος φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι και είναι γνωστός ως Βοργιανός Πάπυρος (Charta Borgiana). Ο πάπυρος είναι γραμμένος σε επισεσυρμένη γραφή (cursiva) και χρονολογείται στο έτος 192-193 μ.Χ.. Αποτελείται από 23 κομμάτια, του οποίου το μεγαλύτερο διαιρείται σε δεκαπέντε σελίδες, με 33 στίχους σε κάθε σελίδα. Είναι κατάλογος εργατών, οι οποίοι δούλευαν σε αρδευτικές εργασίες κατασκευής φραγμάτων και καναλιών στην πόλη Tebtunis (μετέπειτα Θεοδοσιούπολη), κοντά στην όαση Φαγιούμ. Το κείμενο μνημονεύει τα ονόματα των εργατών και την πατρίδα τους, την Πτολεμαΐδα Ερμίου (σημερινό Illahun). Φρέντερικ Κένυον (1863-1952) (1899). The palaeography of Greek papyri. Oxford: Clarendon Press. σελίδες 4. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2011. Τζωρτζ Μίλλιγκαν (1860-1934) (1912). Selections from the Greek papyri. Λονδίνο: Cambridge University Press. σελίδες 24. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2011. Nils Burghardt, Kjell Pohns, C. Binder. PAPYRUS (Eigenanteil am Referat „Papyrologie“). Christian-Albrechts-Universität zu Kiel: Historisches Seminar, Das Zeitalter der Perserkriege. σελ. 9. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2011. Παρουσίαση του πάπυρου από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεάπολης Φωτογραφία του πάπυρου
The Sims 3: Showtime

The Sims 3: Showtime ονομάζεται το έκτο πακέτο επέκτασης για το The Sims 3 που κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου του 2012 στο OS X και τα Microsoft Windows. Η έκδοση περιορισμένου συλλέκτη περιλαμβάνει αποκλειστικά μέσα στο παιχνίδι περιεχόμενο, όπως ένα στάδιο και δύο κοστούμια, μαζί με μια αφίσα με την Αμερικανίδα τραγουδίστρια της ποπ Κέιτι Πέρι.

 Το SimPort επιτρέπει στους παίκτες να στέλνουν καλλιτέχνες σε περιοδεία για την εκτέλεση ειδικών παραστάσεων στις πόλεις των φίλων τους (μόνο αν έχετε internet και φίλους). Μπορούν επίσης να προσκαλέσουν τους φίλους σας να στείλουν τους Sims τους για να εκτελέσουν για σας και να προσαρμόσετε το στάδιο σε χώρους με ειδικές θεματικές φόντα, σκηνικά, φώτα και ειδικά εφέ. Οι παίκτες μπορεί να ρίξουν αντικείμενα σε καλλιτέχνες - που κυμαίνονται από τα λουλούδια μέχρι σε μαρούλια. Επιλέγοντας να μην χρησιμοποιούν το SimPort δεν θα αλλάξει το gameplay με τυχόν αλληλεπιδράσεις που δεν απαιτούν το SimPort. Ένας παίκτης μπορεί να ξεκλειδώσει φόντα, σκηνικά και κοστούμια για τους Sim τους, εάν επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν το SimPort. Οι Sims που επισκέπτονται την πόλη του παίκτη μέσω του SimPort θα προκαθορίσουν τα χαρακτηριστικά, τα ρούχα και τα αντικείμενα που έχουν σε τοπικό επίπεδο στο παιχνίδι τους. Οι παίκτες μπορούν να στείλουν μηνύματα σε άλλους παίκτες, ενώ οι Sims τους εκτελούν σε άλλες πόλεις. Σημείωση, υπάρχουν 3 εκδόσεις. Η κανονική, η περιορισμένη και η έκδοση Katy Perry δεν έχουν μεγάλη διαφορά, εκτός από τα στάδια, ειδικούς χώρους, και τα είδη ένδυσης. Επίσημη ιστοσελίδα Στατιστικά
Ρενέ του Σαλόν

Ο Ρενέ, γαλλ. René, λατιν. Renatus (5 Φεβρουαρίου 1519 - 15 Ιουλίου 1544) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας της Οράγγης (1530-44), βαρόνος της Μπρέντα (1538-44) και κυβερνήτης της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης και Γκέλντερς.

 Γεννήθηκε στη Μπρέντα και ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Κλαυδίας των Ιβρέας - Σαλόν-Αρλαί, κόρης του Ιωάννη Δ΄ πρίγκιπα της Οράγγης. Το 1521 απεβίωσε η Κλαυδία και το 1530 απεβίωσε ο αδελφός της Φιλιμπέρτος πρίγκιπας της Οράγγης άγαμος, οπότε τον κληρονόμησε ο Ρενέ με τον όρο να χρησιμοποιεί τον θυρεό και το όνομα των Σαλόν. Έτσι έγινε γνωστός ως Ρενέ του Σαλόν-Οράγγης αντί του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Το 1540 έγινε κυβερνήτης (stadtholder) της Ολλανδίας, Ζηλανδίας και Ουτρέχτης. Το 1543 έγινε κυβερνήτης και του Γκέλντερς. Το 1544 έλαβε μέρος στην πολιορκία του Σαιν Ντιζιέ που έκανε ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων. Πληγώθηκε θανάσιμα και απεβίωσε με τον Κάρολο Ε΄ δίπλα στην κλίνη του. Τάφηκε στη Μεγάλη Εκκλησία της Μπρέντα, δίπλα στο ολιγόζωο τέκνο του. Ένα κενοτάφιο φτιάχτηκε ως ανάμνησή του στον Άγ. Στέφανο του Μπαρ-λε-Ντυκ. Άφησε το πριγκιπάτο της Οράγγης και τη βαρονία της Μπρέντα στον εξάδελφό του Γουλιέλμο Α΄ που έγινε έτσι πρίγκιπας της Οράγγης, αν και δεν ήταν απόγονος των προηγούμενων πριγκίπων της. Έγινε έτσι ο ιδρυτής του κλάδου Οράγγης-Νάσσαου. Νυμφεύτηκε το 1540 την Άννα, κόρη του Αντωνίου δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνο: Μαρία 1544, απεβ. 3 εβδομάδες μετά.
Μαλακιοζωολογία

Ως μαλακιολογία ή μαλακιοζωολογία ονομάζεται ο επιστημονικός κλάδος της ζωολογίας που ασχολείται με τη μελέτη των μαλακίων, ενώ μαλακιολόγος ονομάζεται ο επιστήμονας που εξασκεί το επάγγελμα.

 Οι απαρχές της μαλακιολογίας ξεκινούν στην Ευρώπη του 18ου αιώνα. Το 1794 ο Γκέοργκ Γκούσταβ Ντέτχαρντινγκ (1765–1838) συνέταξε το πρώτο ευρετήριο μαλακίων της περιοχής του γερμανικού Μέκλεμπουργκ. Από τότε η επιστήμη αναπτύχθηκε, επιστημονικοί όμιλοι δημιουργήθηκαν και εκδόθηκαν επιστημονικά περιοδικά. Σημαντικές επιστημονικές εταιρείες είναι η Deutsche Malakologische Gesellschaft στη Γερμανία που ιδρύθηκε το 1868 (σήμερα ονομάζεται Deutsche Malakozoologische Gesellschaft) και η American Malacological Society με έτος ίδρυσης το 1931. Σημαντικά περιοδικά είναι το American Malacological Bulletin και το Archiv für Molluskenkunde. Η ειδίκευση είναι διαδεδομένη και διδάσκεται στα πανεπιστήμια, στην κατεύθυνση της θεωρητικής μαλακιολογίας και της εφαρμοσμένης μαλακιολογίας. Σημαντικές συλλογές μαλακίων εκτίθενται στη Γερμανία. Στην έπαυλη της Φύσης Τσίσμαρ στην πόλη Γκρέμιτς εκτίθεται η μεγαλύτερη συλλογή σαλιγκαριών και κελυφών στη Γερμανία με περίπου 4.000 εκθέματα. Άλλες σημαντικές συλλογές εκτίθενται στα μουσεία του Βερολίνου, Μονάχου, της Φρανκφούρτης, του Γκίσεν, ή στη Βασιλεία της Ελβετίας. D. Heppel: The long dawn of Malacology: a brief history of malacology from prehistory to the year 1800. Archives of Natural History 22: 301–319 (1995). K. Götting: Malakozoologie. Grundriss der Weichtierkunde. G. Fischer, Stuttgart 1974 Maria Mizzaro-Wimmer, Luitfried Salvini-Plawen, Hans Kothbauer, Ferdinand Starmühlner: Praktische Malakologie: Beiträge zur vergleichend-anatomischen Bearbeitung der Mollusken: Caudofoveata bis Gastropoda-"Streptoneura", Wien / New York, Springer, 2001, ISBN 3-211-83652-7 Francisco W. Welter-Schultes. Die Landschnecken der griechischen Insel Gávdos, der südlichsten Insel Europas. In: Schriften zur Malakozoologie aus dem Haus der Natur - Cismar, Haus der Natur Cismar, Grömitz, 1998 (ohne ISBN, zugleich Diplomarbeit an der Universität Göttingen 1998). Ο σύλλογος μαλακιολογίας DMG http://www.il-st-acad-sci.org/malacol.html (Αγγλικά) Archaeo-Malacology-newsletter (PDF, 1,72 MB) Συλλογή μαλακίων στο Μουσείο Φυσικής επιστήμης στο Βερολίνο
Ματέο Γκάλβαν

Ο Ματέο Γκάλβαν (γενν. 24 Αυγούστου 1988) είναι Ιταλός σπρίντερ που συμμετέχει στο αγώνισμα των 400 μέτρων. Ήταν χρυσός πρωταθλητής Ευρώπης Κλειστού Στίβου το 2009 στο Τορίνο στα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομία.

 Γεννήθηκε στη Βιτσέντζα στις 24 Αυγούστου 1988. Κατέκτησε χρυσό μετάλλιο με την Ιταλία στα 4x400 μ σκυτ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2009, ενώ στα 400 μέτρα ήταν 6ος. Έχει στην κατοχή του 3 χρυσά και ένα αργυρό μετάλλιο από Μεσογειακούς Αγώνες.
Γιγαντισμός

Ο γιγαντισμός είναι πάθηση που σχετίζεται με υπερβολικό ύψος και μεγέθυνση των αδένων του οργανισμού. Υπεύθυνη για αυτήν την κατάσταση είναι η υπερέκκριση της αυξητικής ορμόνης από τα Σωματοτροπινώματα (σωματοτρόπα αδενώματα). Ο όρος είναι σχετικός και με αυτόν της μεγαλακρίας.

 Τα Σωματοτροπινώματα είναι καλοήθεις όγκοι που βρίσκονται στην πρόσθια υπόφυση του εγκεφάλου. Αυτά εκκρίνουν αυξητική ορμόνη (Σωματοτροπίνη) σε υπερβολικό βαθμό. Όταν σε ένα παιδί (που δεν έχει περάσει την εφηβική ηλικία) αναπτύσσεται ένα Σωματοτροπίνωμα, τότε η αυξημένη ποσότητα Αυξητικής Ορμόνης προκαλεί εντυπωσιακές αλλαγές στην εξέλιξή του, οδηγώντας ακόμη και σε ύψος πάνω από 2,20 μέτρα. Αντίθετα, όταν ένα τέτοιο αδένωμα αρχίζει να εκκρίνει την ορμόνη αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος (σε έναν ενήλικα), τότε οι διαφορές είναι εντοπισμένες και μπορούν να παρατηρηθούν ευκρινέστερα μετά από μελέτη μιας παλαιότερης φωτογραφίας του ασθενούς (τα πιο χαρακτηριστικά σημεία που συνήθως εντοπίζονται είναι η μεγέθυνση της γλώσσας και των υπερόφρυων τόξων και η αύξηση της διαμέτρου των δακτύλων). Οι ασθενείς που πάσχουν από γιγαντισμό εμφανίζουν ασυνήθη εξωτερικά χαρακτηριστικά: πολύ τραχέα οστά προσώπου, αύξηση της περιμέτρου της κεφαλής, παχιά μύτη και μεγάλη ανάπτυξη της κάτω γνάθου. Το πρόσωπο αυτών των ασθενών θεωρείται χαρακτηριστικό της νόσου και έχει καθιερωθεί να λέγεται "γιγαντικό προσωπείο". Εκτός από τις αλλαγές στο πρόσωπα, τα οργανικά προβλήματα είναι σοβαρότερα: μυοσκελετικά και νευρολογικά προβλήματα, όπως παραισθήσεις, κεφαλαλγίες, αρθραλγίες και αδυναμία των μυών. Άλλες, όχι πολύ σπάνιες, επιπλοκές είναι: υπέρταση, υπερμεγέθης αριστερή κοιλία της καρδιάς, μεγέθυνση των σπλάγχνων. Οι πάσχοντες από Γιγαντισμό θεωρείται πιθανότερο απ' ό, τι ο γενικός πληθυσμός, να έχουν αυξημένη θνησιμότητα από νοσήματα του καρδιαγγειακού ή του αναπνευστικού συστήματος και του εγκεφάλου. Έχουν επίσης, αυξημένη προδιάθεση για να εμφανίσουν Σακχαρώδη Διαβήτη ή Νεφρολιθίαση και σεξουαλική δυσλειτουργία. Η θεραπεία είναι δύσκολη και πολύπλοκη και αποσκοπεί κυρίως στο να συγκρατήσει την ανεξέλεγκτη εξέλιξη της ασθένειας. Σήμερα εφαρμόζεται η χειρουργική διασφηνοειδής αφαίρεση της υπόφυσης σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία. Φαρμακολογικά χορηγούνται ορμόνες που αντιστρατεύονται τη δράση της αυξητικής ορμόνης. Η ένταξη στην κοινωνία για ένα άτομο με τα υπερμεγέθη χαρακτηριστικά του γιγαντισμού δεν είναι εύκολη. Μελέτες έχουν δείξει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των πασχόντων από γιγαντισμό, για να καλύψουν τα έξοδά τους, ασχολούνται επαγγελματικά κυρίως με το μπάσκετ και την ηθοποιία. Μεγαλακρία Davidson's "Παθολογία", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005. McPhee, "Παθολογική φυσιολογία", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, 2η έκδοση, 2000. ISBN 960-372-035-6
Αϊλίκα του Σβάινφουρτ

Η Αϊλίκα του Σβάινφουρτ (γερμ.: Eilika von Schweinfurt, π. 1005 – μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1059) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών-Σβάινφουρτ, ήταν κόρη του μαργράβου του Σβάινφουρτ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας.

 Καταγόταν από βαυαρική οικογένεια ευγενών, ως κόρη του Ερρίκου μαργράβου του Σβάινφουρτ και της Γκέρμπεργκας του Γκλάιμπεργκ (970 – μετά το 1036) από τον Οίκο των Κοραδιδών, κόρης του Χέρμπερτ κόμη του Βέττεραου. Γύρω στο 1020, η Αϊλίκα παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄, δούκα της Σαξονίας, και ήταν μητέρα των: Όρντουλφ, δούκας της Σαξονίας (1022 – 1072). Χέρμαν (απεβ. 1086) Γερτρούδη (απεβ. 1115), παντρεύτηκε πρώτα τον Φλόρις Α΄ κόμη της Ολλανδίας το 1050 και μετά τον Ροβέρτο Α΄ κόμη της Φλάνδρας το 1063. Χέντβιχ, παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ Α΄, κόμη τού Σπάνχαϊμ (απεβ. 1096). Ίντα (απεβ. 31 Ιουλίου 1102), παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο των Αρντέν δούκα της Κάτω Λωρραίνης (απεβ. 1065) με προίκα την κομητεία του Λα Ρος και μετά τον Αλβέρτο Γ΄ κόμη του Ναμούρ
Βάλντις Βάλτερς

Ο Βάλντις Μπέννοβιτς Βάλτερς (ρωσικά: Валдис Беннович Валтерс‎, λετονικά: Valdis Valters‎, γεννήθηκε 4 Αυγούστου 1957) είναι Λετονός πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως πόιντ γκαρντ με την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1980. Έγινε μέλος του Hall of Fame της FIBA το 2017.

 Ο Βάλτερς πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του παίζοντας με τον λετονικό σύλλογο ΒΕΦ Ρίγας. Το 1982, στα έκανε ρεκόρ όλων των εποχών της στο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ σε πόντους που σημειώθηκαν σε ένα μόνο παιχνίδι, όταν σημείωσε 69 με αντίπαλο τη Ντιναμό Μόσχας.Διέθετε εξαιρετική οξυδέρκεια που τον διέκρινε και σε συνδυασμό με ένα εξαιρετικό μακρινό σουτ, τον έκαναν να ξεχωρίσει από την εποχή που εμφανίστηκε στο σοβιετικό μπάσκετ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με την ομάδα. Ένας τραυματισμός του στέρησε τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο διεθνές προσκήνιο το 1981 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την εθνική της Σοβιετικής Ενωσης, όπου εκτός από τον τίτλο ανακηρύχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της διοργάνωσης. Είχε 16,7 πόντους κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι. Ήταν επίσης στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης όπως και το 1985, όπου κατέκτησε και τον δεύτερο ευρωπαϊκό τίτλο.Διέθετε εξαιρετική οξυδέρκεια που τον διέκρινε και σε συνδυασμό με ένα εξαιρετικό μακρινό σουτ, τον έκαναν να ξεχωρίσει από την εποχή που εμφανίστηκε στο σοβιετικό μπάσκετ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με την ομάδα. Είχε επίσης βασικό ρόλο στην εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ που κατέκτησε το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1982 στην Κολομβία, όπου ήταν βασικός και είχε κατά μέσο όρο 14,0 πόντους ανά παιχνίδι. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 στην Ισπανία, ο Βάλτερς βοήθησε τη Σοβιετική Ένωση να ανατρέψει τη διαφορά των 9 πόντων στο ημιτελικό της διοργάνωσης με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία, σημειώνοντας το ένα από τα τρία καθοριστικά τρίποντα στο τελευταίο λεπτό του παιχνιδιού (τα άλλα δύο οι Άρβιντας Σαμπόνις και Βαλέρι Τιχονένκο) στέλνοντας τον αγώνα στην παράταση και στην τελική νίκη με 91—90.Το 1992, έχοντας σταματήσει να παίζει μπάσκετ σε επαγγελματικό επίπεδο, ο Βάλτερς επέστρεψε στην ενεργό δράση και εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Λετονίας στο προκριματικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992. Μετά από αυτό συνέχισε να αγωνίζεται έως τα 40 του χρόνια. Από το 1996 ήταν παίκτης-προπονητής της ΑΣΚ/Μπροτσένι/ΛΜΤ, στην οποία παρέμεινε στη θέση του προπονητή έως το 2000 κατακτώντας και τρία πρωταθλήματα Λετονίας. Παρέμεινε στην προπονητική για 10 ακόμα χρόνια. Ίδρυσε επίσης τη δική του σχολή μπάσκετ, την Valtera Basketbola Skola (VBS). Τίτλοι 9 × Πρωτάθλημα Λετονίας (1974, 1979, 1982, 1984-1986, 1992, 1993, 1996) 2 × Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (ΕΣΣΔ, 1981, 1985) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (ΕΣΣΔ, 1982)Ατομικές διακρίσεις Καλύτερος παίκτης Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (1981) 2 × Καλύτερη ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (1981, 1985) FIBA Hall of Fame (2017)
Ντάμασο Αλόνσο

Ο Ντάμασο Αλόνσο (Dámaso Alonso y Fernández de las Redondas, 22 Οκτωβρίου 1898 - 25 Ιανουαρίου 1990) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, φιλόλογος, γλωσσολόγος και ποιητής. Υπήρξε διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας, του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της χώρας. Το 1978 έλαβε το βραβείο Μιγέλ ντε Θερβάντες για τη λογοτεχνική του συνεισφορά.

 Γεννήθηκε στη Μαδρίτη από γονείς με καταγωγή από τη Γαλικία και την Αστούριας. Σπούδασε Δίκαιο και Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και φοίτησε στο Κέντρο Ιστορικών Σπουδών υπό τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Συμμετείχε στις δραστηριότητες της Φοιτητικής Εστίας του Κέντρου όπου συνέπεσε με πολλά μέλη της μελλοντικής γενιάς του 1927 όπως τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μανουέλ Αλτολαγίρε, Λουίς Θερνούδα και Ραφαέλ Αλμπέρτι και καλλιτέχνες όπως τον Λουίς Μπουνιουέλ και τον Σαλβαδόρ Νταλί. Ακολουθώντας το πνεύμα των συντρόφων του, ανέδειξε τη μορφή του Λουίς δε Γκόνγκορα με μελέτες γύρω από την ποιητική του τέχνη. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθιας και, μετά τον Εμφύλιο, σε αυτό της Μαδρίτης, κατέχοντας την έδρα Ρομανικής Φιλολογίας. Εκεί είχε ως φοιτητές μελλοντικούς γλωσσολόγους όπως τον Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ. Το 1948 εξελέχθη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και, μερικά χρόνια αργότερα, πρόεδρός της αντικαθιστώντας τον Μενέντεθ Πιδάλ.Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την Υφολογία και τη γαλικιανική διάλεκτο της Κοιλάδας του Εόν. Ίδρυσε τη συλλογή Biblioteca Románica Hispánica στον εκδοτικό οίκο Gredos. Όσον αφορά την ποιητική του παραγωγή, το πιο γνωστό του έργο είναι η συλλογή Hijos de la ira. Η μετάφραση του έργου έγινε και κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Ενδυμίων με μεταφραστές τους Αμαλία Αντωνετσή, Νίκο Μενεγάτο, Ελευθερία Μπέτσικα, Κατερίνα Σκλαβούνου, μεταφραστική ομάδα μαθητών του ποιητή και μεταφραστή Βασίλη Λαλιώτη. Συνέντευξη του Ντάμασο Αλόνσο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Μιγέλ ντε Θερβάντες
Βαράσοβα

Η Βαράσοβα είναι βουνό της Αιτωλοακαρνανίας που βρίσκεται ανατολικά του Εύηνου ποταμού και δυτικά του Αντιρρίου και της Παλιοβούνας. Είναι ένας τεράστιος όγκος ασβεστολιθικών πετρωμάτων και το μέγιστο ύψος του είναι 917 μ. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Χάλκεια.

 Λέγεται έτσι διότι εκεί ασκήτευαν την εποχή του Βυζαντίου πλήθος μοναχών. Μεγάλος είναι επίσης ο αριθμός των εκκλησιών, ερειπωμένων μονών και ασκηταριών που βρίσκονται εκεί (περί τα 72). Στη Βαράσοβα υπάρχει και το Μοναστήρι-Εγκλείστρα του Αγίου Νικολάου, που η κτίση του ανάγεται από τον 10ο αιώνα. Βρίσκεται σε ένα σπήλαιο στην νότια πλευρά του βουνού και πρόσβαση σε αυτό γίνεται δια θαλάσσης. Στις μέρες μας συνεχίζονται οι ανασκαφές, κυρίως από τον Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, και επίσης μία φορά τον χρόνο πιστοί τελούν εκεί τη Θεία λειτουργία. Άνω Βασιλική – Μεγάλα Σπήλαια µε σκήτες – Κορυφή Σφυρί. Κρυονέρι – Πηγάδι - Κορυφή. Κάτω Βασιλική - Πηγάδι - Κορυφή. Θέση Βερελάϊκα προς Κορυφή. Λόγω του ότι το βουνό ανεβαίνει κάθετα από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι περίπου τα 900 μέτρα, αποτελεί πόλο έλξης για τους πιστούς και λάτρες της αναρρίχησης. Αθανάσιος Παλιούρας, "Μνημεία ευλάβειας ολόγυρα στις λιμνοθάλασσες" στο ΥΠΕΧΩΔΕ-Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού. Διαδρομή στο χρόνο, στο χώρο, στο λόγο, στις τέχνες, Αθαν. Παλιούρας (επιμ. έκδ.), Τυπογραφείο Typorama-Agenda, Πάτρα 2009, σελ. 117-144. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα "Χαλκίς" (σελ. 2233-2234). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Varasova στο Wikimedia Commons Αναρρίχηση στη Βαράσοβα. climbing-greece.com Αναρρίχηση στη Βαράσοβα. routes.gr
Ματθίλδη της Αυστρίας

Η Ματθίλδη (γερμ. Mathilda von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Österreich-Teschen, 25 Ιανουαρίου 1849 - 6 Ιουνίου 1867) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν.

 Η Ματθίλδη Μαρία Αδελγόνδη Αλεξάνδρα ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν, και της Χιλδεγάρδης, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Ήταν ανιψιά του Όθωνα, Βασιλιά της Ελλάδας. Γεννήθηκε στη Βιέννη. Έλαβε τα ονόματα των εκ μητρός θείων της: Ματθίλδης, Αδελγόνδης και Αλεξάνδρας. Το 1847 απεβίωσε ο Κάρολος, πατέρας του Αλβέρτου, έτσι ο τελευταίος κληρονόμησε το Ανάκτορο Βάιλμπουργκ στο Μπάντεν μπάι Βίεν, που είχε ο Κάρολος κτίσει για τη σύζυγό του Ερριέττα Αλεξανδρινή. Εκεί περνούσε τα καλοκαίρια της η οικογένεια του Αλβέρτου και η Χιλδεγάρδη απολάμβανε εκεί τα λουτρά της πόλης. Ο Αλβέρτος ήταν πολύ δημοφιλής και τον αποκαλούσαν Ένγκελσερτς (Αγγελόκαρδο). Κατά τον χειμώνα διέμεναν στη Βιέννη. Η οικογένεια της Ματθίλδης ήταν πολύ κοντά με την αυτοκρατορική οικογένεια και η αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας (σύζυγος του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας, 2ου εξαδέλφου της Ματθίλδης) απολάμβανε πολύ τη συντροφιά της Χιλδεγάρδης. Ο 2ος εξάδελφός της, Λουδοβίκος Σαλβάτορ των Αψβούργων-Λωρραίνης, την είχε ερωτευτεί, αλλά οι κακές σχέσεις με την Ιταλία επέβαλαν η Ματθίλδη να παντρευτεί τον Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας. Κατά τη διαμονή της το 1864 στο Μόναχο, στην κηδεία του αδελφού της Μαξιμιλιανού Β΄, η Χιλδεγάρδη ασθένησε και απεβίωσε. Η Ματθίλδη ήταν 15 ετών. Στις 6 Ιουνίου 1867 φόρεσε ένα από λεπτή γάζα φόρεμα για να πάει στο θέατρο. Λίγο πριν θέλησε να καπνίσει ένα τσιγάρο, αλλά ο πατέρας της, που απαγόρευε το κάπνισμα, την πλησίασε και χτύπησε το τσιγάρο, που πετάχτηκε πίσω από το φόρεμα. Αμέσως άναψε το εύφλεκτο ύφασμα, που της έκανε 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα· η οικογένειά της έγινε μάρτυρας του τέλους της. Ήταν 18 ετών και τάφηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη στην Εκκλησία των Καπουτσίνων, πίσω από τη μητέρα της και τον αδελφό της Κάρολο, ο οποίος είχε αποβιώσει 1 έτους. Archduchess Mathilde of Austria-Teschen & The Secret Cigarette
401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών

Το 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών είναι στρατιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε το 1904 και σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο Στρατιωτικό Νοσοκομείο και ένα από τα μεγαλύτερα Νοσηλευτικά Ιδρύματα στην Ελλάδα.

 Το 401 ΓΣΝΑ περιθάλπει και νοσηλεύει: Εν ενεργεία Στρατιωτικό Προσωπικό και Μέλη οικογενειών τους. Απόστρατους Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς και Μέλη των οικογενειών τους. Προσωπικό Σωμάτων Ασφαλείας. Πολιτικό Προσωπικό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Κάθε Έλληνα πολίτη μετά από έγκριση της Διεύθυνσης του Νοσοκομείου και των Προϊστάμενων Κλιμακίων.O Εκπαιδευτικός ρόλος του 401 ΓΣΝΑ περιλαμβάνει: Εκπαίδευση Στρατιωτικών Ιατρών και Νοσηλευτών. Εκπαίδευση Οπλιτών του Υγειονομικού Σώματος Στρατού Ξηράς. Εκπαίδευση Πολιτικών Ιατρών μετά από έγκριση του Υπουργείου Υγείας.Η Ερευνητική αποστολή του 401 ΓΣΝΑ περιλαμβάνει την διεξαγωγή κλινικών και εργαστηριακών μελετών μέσω της Ερευνητικής Μονάδας. Με την ίδρυση του, το 1904, το Νοσοκομείο εγκαταστάθηκε στην περιοχή εγγύς της Μονής Πετράκη πίσω από το σημερινό ΝΙΜΤΣ. Nοσήλευσε χιλιάδες τραυματίες και ασθενείς, όλων των πολεμικών περιόδων (Α' Παγκόσμιος και Β' Παγκόσμιος, Γερμανική Κατοχή και Εμφύλιος), ενώ παράλληλα αποτέλεσε το βασικό νοσοκομείο εκπαιδεύσεως των νέων αξιωματικών και οπλιτών υγειονομικού. Το 1945, συγχωνεύτηκε με το 1ο Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, το 2ο Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο και με το Α' Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Eκπαιδεύσεως και ονομάζεται 421 ΓΣΝΕ και ένα χρόνο μετά μετονομάστηκε σε 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Το 1954 μετονομάζεται σε 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαιδεύσεως. Το 1958 ξεκινάει ο σχεδιασμός της κατασκευής των νέων εγκαταστάσεων, οι οποίες ολοκληρώνονται το 1970 και λαμβάνει την τελική του ονομασία σε. 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών. Η Διεύθυνση του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών επιθεωρεί τις επιστημονικές, νοσηλευτικές και διοικητικές λειτουργίες του. Ο Διευθυντής/Διοικητής φέρει το βαθμό του Ταξιάρχου ή Υποστράτηγου και βοηθείται στο έργο του από τους δύο Υποδιευθυντές και τη Διευθύνουσα Νοσηλευτικών Υπηρεσιών: Υποδιοικητής: Είναι Αξιωματικός Σωμάτων και Υπεύθυνος για το προσωπικό και τις Διοικητικες Υπηρεσίες.Υποδιευθυντής: Είναι Υπεύθυνος για την Υγειονομική Υπηρεσία. Διευθύντρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας: Υπέυθυνη για τις Νοσηλευτικές Υπηρεσίες Η εκπαίδευση του Ιατρικού Προσωπικού στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών αφορά: Στρατιωτικούς και Ιδιώτες Ιατρούς που διορίζονται από το Υπουργείο Υγείας για λήψη ειδικότητας. Ανθυπιάτρους της Σχολής Εφαρμογής Υγειονομικού μετά την πρόσφατη αποφοίτηση τους από την Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων.Οι Ιατρικές Ειδικότητες που χορηγούνται στο 401 ΓΣΝΑ είναι: Ακτινοδιαγνωστική, Αναισθησιολογία, Δερματολογία, Ακτινοθεραπευτική, Καρδιολογία, Μικροβιολογία, Νευρολογία, Ορθοπαιδική, Ουρολογία, Οφθαλμολογία, Γενική Ιατρική, Παθολογία, Παθολογική Ανατομική, Πλαστική Χειρουργική, Πυρηνική Ιατρική, Πνευμονολογία, Χειρουργική, Ωτορινολαρυγγολογία. Ιστοσελίδα 401 ΓΣΝΑ
Μανουέλ Κίντας ντε Αλμέιντα

Ο Μανουέλ Κίντας ντε Αλμέιντα (Manuel Quintas de Almeida) ήταν στρατιωτικός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Ηγήθηκε πραξικοπήματος το 1995 και κυβέρνησε για λιγότερο από μία εβδομάδα στη νησιωτική χώρα, μέχρι την παράδοση της εξουσίας πάλι σε πολιτικούς, βάσει συμφωνίας.

 Γεννήθηκε στα 1957 και στη δεκαετία του ' 70 έγινε μέλος της νεολαίας του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε (MLSTP). Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στην Escola Comandante Benedito στη Λουάντα της Αγκόλας το 1978. Στη συνέχεια έγινε μέλος της φρουράς του Προέδρου Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα. Ως αξιωματικός του στρατού κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, στις 15 Αυγούστου του 1995. Ο Πρόεδρος Μιγκέλ Τροβοάντα ανατράπηκε, ωστόσο έπειτα από διαπραγματεύσεις, ο ντε Αλμέιντα συμφώνησε να παραδώσει την εξουσία, στις 21 Αυγούστου του ιδίου έτους. Απεβίωσε από άγνωστους λόγους υγείας, στις 26 Δεκεμβρίου του 2006 στην Πορτογαλία.
Ανδρέας Αναστασόπουλος

Ο Ανδρέας Αναστασόπουλος είναι διακεκριμένος Έλληνας αθλητής της σφαιροβολίας και είναι ο δεύτερος Έλληνας σφαιροβόλος που πέρασε το φράγμα των είκοσι μέτρων και συγκεκριμένα έχει πετύχει επίδοση 20,19μ. στα Χανιά το 2008, πετυχαίνοντας το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αγωνίστηκε με τα χρώματα του Γ.Σ. Κερατσινίου και του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.

 Ο Ανδρέας Αναστασόπουλος με καταγωγή από την Αρκαδία γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια Αττικής στις 2 Απριλίου 1976 και είναι γιος του Βασίλειου και της Παναγιώτας Αναστασοπούλου. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία δώδεκα ετών όταν βγήκε πρώτος στους αγώνες σφαιροβολίας των δημοτικών σχολείων Αττικής κα γυμναστής του σχολείου του Μανουδάκης τον σύστησε στον Δημήτρη Σύρμο που τον ενέταξε στο δυναμικό του Γ.Σ. Κερατσινίου και ήταν ο πρώτος του προπονητής. Προπονητής του επίσης υπήρξε και ο Δημήτρης Κουτσούκης. Τελευταίος του προπονητής ήταν ο Πέτρος Ακριβάκης με το οποίο πέτυχε και την επίδοση 20,19μ., το 2008, πιάνοντας και το ολυμπιακό όριο. Κατά τη διάρκεια της αθλητικής του σταδιοδρομίας πέτυχε τις εξής διακρίσεις: 1991- 3ος Πανελληνιονίκης Παμπαίδων με επίδοση 14.91μ. 1992-2ος Πανελληνιονίκης Παίδων με επίδοση 16.29μ. 1993- 1ος Πανελληνιονίκης Παίδων με επίδοση 17.12μ. 1994- 1ος Πανελληνιονίκης Έφηβων στον κλειστό στίβο με επίδοση 15.21μ. 1994- 3ος Βαλκανιονίκης Έφηβων στον κλειστό στίβο 1994- 2ος Πανελληνιονίκης Έφηβων στον ανοικτό στίβο 1995- 1ος Πανελληνιονίκης Έφηβων 1995- 6ος Πανελληνιονίκης Ανδρών με επίδοση 16.34μ. 1995-1ος Βαλκανιονίκης Έφηβων στη Γιουγκοσλαβία 1996- 1ος Πανελληνιονίκης Νέων στον ανοικτό στίβο 1997- 2ος Πανελληνιονίκης Ένοπλων Δυνάμεων με την ομάδα του Στρατού Ξηράς 2005- 1ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον ανοικτό στίβο 2006- 1ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον ανοικτό στίβο και 3ος Βαλκανιονίκης Ανδρών στη Βοσνία 2007- 1ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον ανοικτό στίβο 2008- 1ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον ανοικτό στίβο και επίτευξη Ολυμπιακού ορίου με επίδοση 20.19μ. στα Χανιά της Κρήτης. 2009- 2ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον ανοικτό στίβο με επίδοση 18.94μ. 2009- 6ος Μεσογειονίκης Ανδρών στην Ιταλία με επίδοση 18.79μ 2010-1ος Πανελληνιονίκης Ανδρών στον κλειστό στίβο 2011- Τερματισμός αθλητικής καριέρας λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Νέα Κερατσινίου flash.gr
Ζάννα Βάρμποτ

Η Ζάννα Ζάνοβνα Βάρμποτ (ρωσικά: Жанна Жановна Варбот‎, γενν. 15 Οκτωβρίου 1934) είναι Σοβιετική, μετέπειτα Ρωσίδα γλωσσολόγος, ειδική στην ετυμολογία, τον σχηματισμό λέξεων και τη μορφολογία των σλαβικών γλωσσών. Επικεφαλής Ερευνήτρια και Προϊστάμενη του Τμήματος Ετυμολογίας και Ονοματολογίας του Ινστιτούτου Ρωσικής Γλώσσας ον. Β. Β. Βινογκράντοφ, Διδάκτωρ Φιλολογίας (1981), καθηγήτρια. Μέλος της Εθνικής Επιτροπής Σλαβιστών της Ρωσίας. Από το 2016 είναι συντάκτρια του Ετυμολογικού Λεξικού των Σλαβικών Γλωσσών (το 2016 μαζί με τον Α. Φ. Ζουραβλιόφ, στη συνέχεια μόνη). Μία από τους συγγραφείς της Μεγάλης Ρωσικής Εγκυκλοπαίδειας.

 Το 1957 αποφοίτησε από τη φιλολογική σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, τα 1959-1962 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές εκεί. Από το 1962 εργάζεται στον Τομέα Ετυμολογίας και Ονοματολογίας του Ινστιτούτου Ρωσικής Γλώσσας της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, συμμετείχε στις εργασίες για το Ετυμολογικό Λεξικό των Σλαβικών Γλωσσών. Το 1966 υπερασπίστηκε τη διδακτορική της διατριβή «Ανάλυση της μορφικής δομής των συσχετιτισμένων με ρήματα ονομάτων που σχηματίζουν ετυμολογικές φωλιές» υπό την καθοδήγηση του Π. Σ. Κουζνετσόφ. Το 1981 συνέγραψε τη διδακτορική διατριβή «Μορφωνολογικές και λεκτικές όψεις της ανασυγκρότησης και ετυμολογιοποίησης του πρωτοσλαβικού λεξιλογίου». Από το 1989 είναι επικεφαλής ερευνήτρια του ΙΡΓ. Από το 1997 είναι συντάκτρια των συλλογών Ετυμολογία που εκδίδονται από το ΙΡΓ. Τα 1998-2013 εργάστηκε στη Φιλολογική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Έλαβε μέρος στα VII-XVI Διεθνή Συνέδρια Σλαβιστών (από το 1973 έως το 2018). Μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Ρωσική γλώσσα σε επιστημονική κάλυψη". Αναπληρωτής Πρόεδρος του Συμβουλίου Διατριβής του ΙΡΓ, μέλος του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου . Ο ακαδημαϊκός Α. Ε. Ανίκιν αποκάλεσε τη Βάρμποτ «μία από τις πιο διάσημες Ρωσίδες σλαβίστριες» και έγραψε ότι «έκανε πολλά για να μελετήσει τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των σλαβικών ρημάτων και ονομάτων». Σπουδές Ρωσικής και Σλαβικής Ετυμολογίας Αρχειοθετήθηκε 2017-07-19 στο Wayback Machine. . - Μ.-ΣΠβ.: Νέστωρ-Ιστορία, 2012. Πρωτοσλαβική μορφολογία, σχηματισμός λέξεων και ετυμολογία / Διευθύνων συντάκτης O. N. Trubachev . — Μ.: Nauka, 1984. Παλαιός ρωσικός ονομαστικός σχηματισμός λέξης. — Μ.: Nauka, 1969. Λεξικό του V. Dahl και σύγχρονη ετυμολογία // Ρωσική γλώσσα σε επιστημονική κάλυψη . 2001, Νο. 2, σελ. 7-13. Σχετικά με τη σλαβική συγγένεια του πρωτοσλαβικού ρήματος * skočiti // Σλαβικές σπουδές . 2000, αρ. 4. Γ. 22-24. Για τη λεκτική δομή των ετυμολογικών φωλιών // Ερωτήσεις Γλωσσολογίας . 1967, Νο. 4, σελ. 67-74. Выступление Варбот στο YouTube на «Эхе Москвы» Лекция στο YouTube об этимологических словарях Ad fontes verborum. Исследования по этимологии и исторической семантике. К 70-летию Жанны Жановны Варбот / Отв. ред. А. Ф. Журавлёв. — М.: Индрик, 2006. — 480 с. — ISBN 5-85759-365-4.