Στιβ Μάρτιν

Ο Στιβ Μάρτιν (αγγλικά: Stephen Glenn Martin, 14 Αυγούστου 1945) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας, σεναριογράφος, παραγωγός και μουσικός. Έγινε γνωστός στο κοινό την δεκαετία του 1960, όταν έγραψε το σενάριο για την τηλεοπτική εκπομπή The Smothers Brothers Comedy Hour ενώ αργότερα ήταν τακτικός καλεσμένος στο The Tonight Show. Στην δεκαετία του 1970 έδινε παραστάσεις χρησιμοποιώντας ένα χιούμορ παράλογο και εκκεντρικό ενώ συνέχισε με περιοδείες στις ΗΠΑ. Από την δεκαετία του 1980, έχοντας απομακρυνθεί από την κωμωδία, ο Μάρτιν έγινε πετυχημένος ηθοποιός αλλά και συγγραφέας, σεναριογράφος, πιανίστας και παίκτης του μπάντζο. Έχει τιμηθεί με βραβεία Γκράμι και Έμμυ. Το 2004, το κανάλι Comedy Central κατέταξε τον Μάρτιν στην έκτη θέση στην λίστα με τους 100 καλύτερους σταντ απ κωμικούς. Στα πέμπτα ετήσια βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2013 τού απονεμήθηκε το Τιμητικό Όσκαρ.Καθώς παίζει μπάντζο από μικρή ηλικία, και έχει συμπεριλάβει την μουσική στους κωμικούς ρόλους του από την αρχή της καριέρας του, έχει επανειλημμένως αφιερωθεί στην μουσική εις βάρος της υποκριτικής. Εργάζεται λιγότερο ως ηθοποιός και περνάει τον περισσότερο από την επαγγελματική του ζωή παίζοντας μπάντζο, ηχογραφώντας και κάνοντας περιοδείες με διάφορα συγκροτήματα, όπως οι Earl Scruggs, με τους οποίους έχει κερδίσει ένα βραβείο Γκράμι το 2002. Κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό μουσικό άλμπουμ, The Crow: New Songs for the 5-String Banjo, το 2009, το οποίο τού χάρισε ένα βραβείο Γκράμι.

 Ο Μάρτιν γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1945 στο Τέξας και είναι γιος της Μαίρη Λι (το γένοςΣτιούαρτ, 1913-2002) και του Γκλεν Βέρνον Μάρτιν (1914-1997), μεσίτη και ηθοποιού. Ο Μάρτιν μεγάλωσε στην Καλιφόρνια. Μια από τις πρώτες μνήμες του ως παιδί ήταν όταν είδε τον πατέρα του να ερμηνεύει στο Call Board Theatre, στην πλατεία Μέλροουζ. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Ηνωμένο Βασίλειο ο πατέρας του Μάρτιν συμμετείχε στην ταινία Our Town μαζί με τον Ρέιμοντ Μάσεϊ. Εκφράζοντας την αγάπη του μέσα από τα δώρα, όπως ποδήλατα και αυτοκίνητα, ο πατέρας του Μάρτιν υπήρξε αυστηρός και καθόλου συναισθηματικός απέναντι στον γιο του. Ήταν περήφανος γι' αυτόν αλλά επικριτικός, με τον Μάρτιν να θυμάται ότι στα εφηβικά χρόνια του τα συναισθήματα προς τον πατέρα του ήταν ως επί το πλείστον αισθήματα μίσους. Η πρώτη δουλειά του Μάρτιν ήταν στην Ντίσνεϊλαντ, όπου πουλούσε τουριστικούς οδηγούς τα σαββατοκύριακα και στις καλοκαιρινές διακοπές του σχολείου εργαζόταν εκεί με πλήρες ωράριο. Αυτή η δουλειά διήρκεσε τρία χρόνια (1955-1958). Στον ελεύθερο χρόνο του σύχναζε στο μαγαζί Main Street Magic όπου έδειχνε μαγικά κόλπα στους πελάτες. Μέχρι το 1960 είχε τελειοποιήσει αρκετά από τα τρικ και έλαβε μια θέση εργασίας στο κατάστημα Magic της Fantasyland. Εκεί τελειοποίησε πλήρως το ταλέντο του πάνω στην μαγεία και τα ζογκλερικά κόλπα και έφτιαχνε ζώα με μπαλόνια σύμφωνα με τον τρόπο του μέντορά του Wally Boag. Στην βιογραφία του, ο στενός του φίλος Μόρις Γουόκερ ανέφερε ότι ο Μάρτιν θα μπορούσε να "περιγραφεί περισσότερο ως αγνωστικιστής. Σπάνια πήγαινε στην εκκλησία και ποτέ δεν συμμετείχε σε μια οργανωμένη θρησκεία με ατομική του βούληση". "Comedy Central's 100 Greatest Stand-Ups of all Time" "Academy Unveils 2013 Governors Awards: Honorees Angelina Jolie, Angela Lansbury, Steve Martin, Piero Tosi". Deadline.com Whiteley, Sandy (2002). On This Date. McGraw-Hill Professional. p. 204. ISBN 0071398279 "Universal Men". Spin. SPIN Media. 15 (9): 94. September 1999. ISSN 0886-3032 "Ancestry of Steve Martin". Wargs.com "Top 5: Famous former male cheerleaders". The Washingtion Times "Steve Martin, a Mild and Crazy Guy". Time Magazine article. November 15, 2007 Αρχειοθετήθηκε 2013-08-24 στο Wayback Machine. Wills, Dominic. "Steve Martin – Biography". TalkTalk Fong-Torres, Ben (1982) "Steve Martin Sings: The Rolling Stone Interview". Rolling Stone February 18, 1982. Issue 363 Martin, Steve (February 2008). "Being Funny: How the path-breaking comedian got his act together". Smithsonian "SteveMartin.com | Stop the Presses" Archived February 27, 2009, at the Wayback Machine Martin, Steve (2008). "Being Funny" Αρχειοθετήθηκε 2009-10-14 στο Portugese Web Archive. Smithsonian Magazine Garlen, Jennifer C.; Graham, Anissa M. (2009). Kermit Culture: Critical Perspectives on Jim Henson's Muppets. McFarland & Company. p. 218. ISBN 078644259X Frum, David (2000). How We Got Here: The '70s. New York City: Basic Books. pp. 36–37. ISBN 0-465-04195-7 Rabin, Nathan. "Steve Martin: The Television Stuff". Onion Inc "Rationalist of the Absurd: Steve Martin's extraordinarily calculated comedy".New York Books November 18, 2007 Czajkowski, Elise (February 19, 2016). "Jerry Seinfeld and Steve Martin standup comedy review – superbly honed" – via The Guardian Chris Brummel (2010). "The Jerk" American film Volume 7. 1981. American Film Institute, Arthur M. Sackler Foundation "All of Me". Rotten Tomatoes "Steve Martin In 'All Of Me'". The New York Times. September 21, 1984 Singer, Leigh (February 19, 2009). "Oscars: the best actors never to have been nominated". The Guardian. London History: Picasso At The Lapin Agile. Oct. 13, 1993 – May. 12, 1994. Steppenwolf Theatre Company "Of arts and sciences". by Steve Martin. Article in The Observer (Oregon). March 13, 2009 Αρχειοθετήθηκε 2017-08-14 στο Wayback Machine. But Seriously, Folks. Time article. October 16, 2000 Αρχειοθετήθηκε 2010-11-22 στο Wayback Machine. Martin, Steve. (2007) Born Standing Up: A Comic's Life. Scribner. ISBN 1-4165-5364-9. Walker, Morris (1999) Steve Martin: The Magic Years. SPI Books. ISBN 1-56171-980-3. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2021-02-28 στο Wayback Machine. Στιβ Μάρτιν στην IMDb Works by or about Steve Martin Αρχειοθετήθηκε 2016-05-03 στο Wayback Machine. στις βιβλιοθήκες (κατάλογος WorldCat)