Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1996

Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ του 1996 ήταν μια αναμέτρηση μεταξύ του Δημοκρατικού εθνικού ψηφοδελτίου του Προέδρου Μπιλ Κλίντον του Αρκάνσας και του Αντιπροέδρου Αλ Γκορ του Τενεσσί και του Ρεπουμπλικανικού ψηφοδελτίου του πρώην Γερουσιαστή Μπομπ Ντόουλ του Κάνσας για Πρόεδρο και του πρώην Υπουργού Στέγασης Τζακ Κεμπ της Νέας Υόρκης για Αντιπρόεδρο. Ο επιχειρηματίας Ρος Περό κατέβηκε ως υποψήφις για το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα με τον οικονομολόγο Πατ Κοέιτ ως συνυποψήφιο για αντιπρόεδρο· έλαβε λιγότερη κάλυψη από τα ΜΜΕ και αποκλείσθηκε από τις προεδρικές συζητήσεις και, ενώ πάλι παρουσίασε ουσιαστικά αποτελέσματα για υποψήφιος τρίτου κόμματος, για τα δεδομένα των ΗΠΑ, δεν ανανέωσε την επιτυχία των εκλογών του 1992. Ο Κλίντον ωφελήθηκε από μια οικονομία που ανέκαμψε από την ύφεση των αρχών της δεκαετίας του 1990 και μια σχετικά σταθερή παγκόσμια σκηνή. Στις 5 Νοεμβρίου 1996, Ο Πρόεδρος Κλίντον επανεκλέχθηκε με μια σημαντική διαφορά στην λαϊκή ψήφο και το εκλεκτορικό κολλέγιο.

 Το 1995, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα υπερείχε λόγω των κερδών που είχε αποκτήσει στις κογκρεσιακές εκλογές του 1994. Σε αυτές τις εκλογές, οι Ρεπουμπλικανοί, με ηγέτη τον Νιουτ Γκίνγκριτς, κατέλαβαν την πλειοψηφία των εδρών στην Βουλή των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) για πρώτη φορά μέσα σε 40 έτη και την πλειοψηφία των εδρών στην Γερουσία των ΗΠΑ για πρώτη φορά μέσα σε οκτώ έτη. Ο Γκίνγκριτς έγινε Ομιλητής της Βουλής, ενώ ο Μπομπ Ντολ έγινε Αρχηγός της Πλειοψηφίας της Γερουσίας. Οι Ρεπουμπλικανοί του 104ου Κογκρέσου επιχείρησαν μια αμφιλεγόμενη ατζέντα, με κύριο αντικείμενο την ατζέντα του γνωστή ως Contract with America, αλλά συχνά αναγκάθηκαν να συμβιβασθούν με τον Πρόεδρο Κλίντον, ο οποίος άσκησε την εξουσία του βέτο. Ένα αδιέξοδο του προϋπολογισμούμεταξύ του Κογκρέσου και της Διοίκησης Κλίντον κατέληξε στο Κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών 1995 και 1996. Ο Κλίντον, εν τω μεταξύ, επαινέθηκε για την υπογραφή της μεταρρύθμισης ευημερίας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και άλλων αξιοσημείωτων νομοσχεδίων, αλλά αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το δικό του σχέδιο υγειονομικής περίθαλψης. Δημοκρατικοί Υποψήφιοι Μπιλ Κλίντον, Πρόεδρος των ΗΠΑ από το Αρκάνσας Λύντον Λαρούς, της Βιρτζίνια Πατ Πόλσεν, κωμικός από την Καλιφόρνια Τζέιμς Ντ. Γκρίφιν, πρώην Δήμαρχος του Μπάφαλο (Νέα Υόρκη) Πινακοθήκη των υποψηφίων Με το πλεονέκτημα της κατοχής ήδη της θέσης, ο δρόμος του Μπιλ Κλίντον για το δεύτερο κατά σειράν χρίσμα του από το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν ανέφελος. Στην Εθνική Δημοκρατική Συνέλευση 1996, ο Κλίντον και ο τότε Αντιπρόεδρος Αλ Γκορ επαναπροτάθηκαν με συμβολική αντίθεση. Ο περιορισμένος περιθωριακός υποψήφιος Λύντον ΛαΡους κέρδισε μερικούς εκλέκτορες του Αρκάνσας που αποκλείσθηκαν από την συνέλευση. Ο Τζίμμυ Γκρίφιν, πρώην Δήμαρχος του Μπάφαλο, διεξήγαγε μα σύντομη εκστρατεία αλλά αποσύρθηκε μετά από μια φτωχή επίδοση στους προκριματικούς του Νιου Χάμσαϊρ. Ο πρώην κυβερνήτης της Πενσυλβάνια Μπομπ Κέϊσι σκέφθηκε να προκαλέσει τον Κλίντον, αλλά προβλήματα υγείας ανάγκασαν τον Κέϊσι να εγκαταλείψει.Ο Κλίντον εύκολα κέρδισε τους προκριματικούς σε εθνικό επίπεδο, με διαφορά σταθερά άνω του 80%. Μπιλ Κλίντον (κάτοχος) - 9.706.802 (88,98%) Λύντον ΛαΡους - 596.422 (5,47%) Μη δεδομένοι - 411.270 (3,77%) Ρεπουμπλικανοί Υποψήφιοι Μπομπ Ντόουλ, Γερουσιαστής των ΗΠΑ από το Κάνσας Πατ Μπιουκάναν, συντηρητικός δημοσιογράφος που γράφει σε στήλες από την Βιρτζίνια Στιβ Φορμπς, εκδότης περιοδικών και εφημερίδων από τη Νέα Υόρκη Λάμαρ Αλεξάντερ, πρώην Κυβερνήτης του Τενεσσί Φιλ Γκραμ, Γερουσιαστής των ΗΠΑ από το Τέξας Άλαν Κις, πρώην Πρέσβης των ΗΠΑ στο ECOSOC από το Μέριλαντ Ρίτσαρντ Λούγκαρ, γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Ιντιάνα Μπομπ Ντόρναν, αντιπρόσωπος των ΗΠΑ από την Καλιφόρνια Άρλεν Σπέκτερ, Γερουσιαστής των ΗΠΑ από την Πεννσυλβάνια Πιτ Ουίλσον, Κυβερνήτης της Καλιφόρνια Μόρρυ Τέιλορ, επιχειρηματίας από το Ιλινόις Τσαρλς Ε. Κόλλινς, πολυετής υποψήφιος από την Φλόριντα Ίζαμπελ Μάστερς, πολυετής υποψήφιος από το Κάνσας Τζακ Φέλιουρ, πολυετής υποψήφιος από την Δυτική Βιρτζίνια Τέννι Ρότζερς, πολυετής υποψήφιος από την Οκλαχόμα Άρθουρ Φλέτσερ, κυβερνητικός αξιωματούχος από την Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια) Πινακοθήκη των υποψηφίων Ένας αριθμός Ρεπουμπλικανών υποψηφίων μπήκε στο στίβο για να αντιμετωπίσει τον κάτοχο της θέσης Δημοκρατικό Πρόεδρο, Μπιλ Κλίντον. Το διασπασμένο τοπίο των υποψηφίων συζήτησε θέματα όπως έναν ενιαίο φόρο και άλλες προτάσεις περικοπής φορολογίας, και μια επιστροφή σε supply-side economic πολιτικές που διέδωσε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν. More attention was drawn to the race by the budget stalemate in 1995 between the Congress and the President, which caused temporary shutdowns and slowdowns in many areas of federal government service. Ο πρώην Στρατηγός του Στρατού των ΗΠΑ Κόλιν Λ. Πάουελ θεωρείτο ευρέως ως πιθανός ρεπουμπλικανός υποψήφιος. Όμως, στις 8 Νοεμβρίου 1995, ο Παόυελ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε το χρίσμα. Ο πρώην Υπουργός Άμυνας και μελλοντικός Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσένεϊ αναφέρθηκε από πολλούς ως πιθανός υποψήφιος για την προεδρεία, αλλά εκείνος διακήρυξ τις προθέσεις του να μην είναι υποψήφιος στις αρχές του 1995. ο πρώην και μέλλων Υπουργός Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ δημιούργησε μια διερευνητική επιτροπή προεκλογκής εκστρατείας, αλλά αρνήθηκε να εισέλθει επίσημα στην κούρσα. Εν όψει του προκριματικού του 1996, ο αρχηγός της πλειοψηφίας της Γερουσίας και πρώην αντιπροεδρικός υποψήφιος Μπομπ Ντολ φαινόταν ως ο πιθανότερος νικητής. Όμως, ο Στιβ Φορμπς ήλθε πρώτος στο Ντέλαγουερ και την Αριζόνα ενώ παλαιοσυντηρητικός Πατ Μπιουκάναν κατήγαγε εύκολες νίκες στην Αλάσκα και τη Λουιζιάνα, μαζί με μια δυνατή δεύτερη θέση στα Iowa caucuses και μια νίκη έκπληξη στον μικρό αλλά καίριο προκριματικό του Νιου Χάμσαϊρ. Η νίκη του Μπιουκάναν στο Νιου Χάμσαϊρ ενεργοποίησε το Ρεπουμπλικανικό "οικοδόμημα" επρακώς ώστε να οδηγήσει επιφανείς Ρεπουμπλικανούς να συνασπισθούν γύρω από τον Ντολ, και ο Ντολ κέρδισε όλους τους προκριματικούς με πρώτους εκείνους στην Βόρεια και τη Νότια Ντακότα. Ο Ντολ παρατήθηκε από την έδρα του στη Γερουσία στις 11 Ιουνίου και το Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Συνέδριο του έδωσε επίσημα το χρίσμα στις 15 Αυγούστου 1996 του υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την Προεδρεία. Λαϊκή ψήφος των προκριματικών Μπομπ Ντόουλ - 9.024.742 (58,82%) Πατ Μπιουκάναν - 3.184.943 (20,76%) Στιβ Φορμπς - 1.751.187 (11,41%) Λάμαρ Αλεξάντερ - 495.590 (3,23%) Άλαν Κέις - 471.716 (3,08%) Ρίτσαρντ Λούγκαρ - 127.111 (0,83%) Unpledged - 123.278 (0,80%) Φιλ Γκραμ - 71.456 (0,47%) Μπομπ Ντόρναν - 42.140 (0,28%) Morry Taylor - 21.180 (0,14%)Αντιστοιχία στο Συνέδριο: Μπομπ Ντολ 1928 Πατ Μπιουκάναν 47 Στιβ Φορμπς 2 Άλαν Κις 1 Ρόμπερτ Μπορκ 1 Χωρίς ουσιαστικούς αντιπάλους στους προκριματικούς, ο Κλίντον μπόρεσε να επικεντρωθεί από νωρίς στην γενική εκλογή, ενώ ο Ντολ αναγκάσθηκε να κινηθεί προς τα δεξιά και να δαπανήσει τα αποθέματα της εκστρατείας του για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους. Ο πολιτικός σύμβουλος Ντικ Μόρρις πίεσε τον Κλίντον να συγκεντρώσει τεράστια ποσά μέσω μαλακού χρήματος για μια πρώιμη τηλεοπτική επιδρομή στις αμφίρροπες πολιτείες που θα προωθούσε την ατζέντα και τις επιδόσεις του Κλίντον. Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1995, δημιουργήθηκαν ερωτήματα σχετικά με τις πρακτικές συγκέντρωσης οικονομικών πόρων που χρησιμοποιούσε η Δημοκρατική Εθνική Επιτροπή (DNC). Τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους, ο υποτιθέμενος ρόλος της Κίνας στην υπόθεση της χρηματοδότησης των πολιτικών εκστρατειών ήλθε στη δημοσιότητα αφότου η Washington Post δημοσίευσε μια ιστορία που ανέφερε ότι μια έρευνα του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε ανακαλύψει στοιχεία ότι πράκτορες της Κίνας προσπαθούσαν να κατευθύνουν συνεισφορές από ξένες πηγές στην DNC πριν την προεδρική εκστρατεία του 1996. Η εφημερίδα έγραψε ότι επίσημες πληροφορίες είχαν δείξει ότι η Κινεζική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. χρησιμοποιείτο για τον συντονισμό συνεισφορών προς την DNC παραβιάζοντας το δίκαιο των ΗΠΑ το οποίο απαγόρευε σε μη Αμερικανούς πολίτες να δίνουν χρηματικές δωρεές σε Αμερικανούς πολιτικούς και πολιτικά κόμματα. δεκαεπτά άνθρωποι τελικά καταδικάστηκαν για απάτη ή για διοχέτευση Ασιατικών κεφαλαίων στις εκλογές των ΗΠΑ. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα που έγιναν γνωστά ενέπλεκε τον Αντιπρόεδρο Αλ Γκορ και μια εκδήλωση συγκέντρωσης οικονομικών πόρων στο Ναό Χσι Λάι στη Χασιέντα Χάιτς, Καλιφόρνια. Η εκδήλωση του Ναού οργανώθηκε από τους συλλέκτες κεφαλαίων της DNC, Τζον Χουάνγκ και Μαρία Χσία. Είναι παράνομο σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ οι θρησκευτικές οργανώσεις να δωρίζουν χρήματα σε πολιτικούς ή πολιτικές ομάδες λόγω του καθεστώτος φοροαπαλλαγής τους. Το Τμήμα Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι η Χσία διευκόλυνε την διοχέτευση $100.000 σε παράνομες συνεισφορές προς την εκστρατεία επανεκλογής των Κλίντον-Γκορ μέσω των προσπαθειών της στο Ναό. η Χσία τελικά καταδικάστηκε από ένα ορκωτό δικαστήριο τον Μάρτιο του 2000. Η DNC τελικά επέστρεψε τα χρήματα που δωρίστηκαν από τους μοναχούς και τις μοναχές ρου Ναού Δώδεκα μοναχές και υπάλληλοι του Ναού αρνήθηκαν να απαντήσουν ερωτήσεις επικαλούμενοι την Πέμπτη Τροποποίηση όταν κλητεύθηκαν να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου το 1997. Την ημέρα των εκλογών ο Πρόεδρος Κλίντον κατήγαγε μια αποφασιστική νίκη επί του Ντολ, καθιστάμενος ο πρώτος Δημοκρατικός που κερδίζει προεδρική επανεκλογή από τον Φράνκλιν Ρούζβελτ. Στην λαϊκή ψήφο, ξεπέρασε τον Ντολ κατά 8,2 εκατομμύρια ψήφους. Ο χάρτης του Εκλεκτορικού Κολλεγίου δεν άλλαξε πολύ από την προηγούμενη εκλογή, με τον Δημοκρατικό κάτοχο να κερδίζει 379 ψήφους έναντι 159 του Ρεπουμπλικανού. Στη Δύση, ο Ντολ κατάφερε να κερδίσει οριακά το Κολοράντο και την Μοντάνα (αμφότερες είχαν ψηφίσει τον Κλίντον το 1992), ενώ ο Κλίντον έγινε ο πρώτος Δημοκρατικός που κέρδισε την πολιτεία της Αριζόνα μετά τον Χάρρυ Τρούμαν το 1948. Στο Νότο, ο Κλίντον πήρε την Φλόριντα-μια πολιτεία που απέτυχε να κερδίσει το 1992- από τους Ρεπουμπλικανούς σε αντάλλαγμα για την λιγότερο πλούσια σε εκλεκτορικές ψήφους Τζόρτζια. Η εκλογή βοήθησε να στερεοποιηθούν οι Δημοκρατικές Προεδρικές προοπτικές σε πολιτείες όπως η Καλιφόρνια, το Βερμόντ, το Μέιν, το Ιλινόι, το Νιου Τζέρσεϊ, η Πενσυλβάνια, το Μίσιγκαν, το Ντέλαγουερ, και το Κονέκτικατ· όλες ψήφισαν Δημοκρατικούς σε επόμενες Προεδρικές εκλογές, έχοντας ψηφίσει Ρεπουμπλικανό στις τρεις προ του 1992. Αυτές οι πολιτείες επίσης ψήφισαν τον Ρίτσαρντ Νίξον στην σαρωτική νίκη του το 1972. Το 1996 σηματοδότησε την πρώτη φορά από την Προεδρική αναμέτρηση του 1944 που το Νιου Χάμσαϊρ ψήφισε έναν Δημοκρατικό σε δύο διαδοχικές εκλογές. Ο προτεινόμενος του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Ρος Περό κέρδισε περίπου 8% της λαϊκής ψήφου. Οι συνολικές ψήφοι του ήταν λιγότερες από τις μισές της επίδοσής του το 1992. Το εθνικό exit poll του 1996 έδειξε ότι ακριβώς όπως το 1992, οι υποστηρικτές του προτεινόμενου του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Ρος Περό προέρχονταν σε ίσες αναλογίες από τον Κλίντον και τον Ντολ. Σε δημοσκοπήσεις που απευθύνονταν σε ψηφοφόρους του Περό σχετικά με το ποιος θα ήταν μια δεύτερη επιλογή, ο Κλίντον είχε μόνιμα σημαντικό προβάδισμα.Αν και προερχόταν από το Αρκάνσας, ο Κλίντον κέρδισε μόνο τέσσερις από τις έντεκα πολιτείες του Αμερικανικού Νότου, ισοφαρίζοντας την υποψηφιότητα του το 1992 για την χειρότερη επίδοση ενός νικητή Δημοκρατικού υποψηφίου στην περιοχή πριν το 2000 (αναφορικά με τις πολιτείες που κερδήθηκαν). Η επίδοση του Κλίντον φαίνεται να είναι μέρος μιας ευρύτερης μείωσης της υποστήριξης προς το Δημοκρατικό Κόμμα στο Νότο. Στις εκλογές του 2000 και του 2004, οι Δημοκρατικοί θα αποτύγχαναν να κερδίσουν ακόμη και μία από τις Νότιες πολιτείες, συνεισφέροντας στην ήττα τους και τις δύο φορές. Αυτό ολοκλήρωσε την Ρεπουμπλικανική κατάκτηση του Αμερικανικού Νότου, μια περιοχή στην οποία οι Δημοκρατικοί είχαν σχεδόν μονοπώλιο από το 1880 μέχρι το 1960. Παρόλα αυτά, το 2008, οι Δημοκρατικοί μπόρεσαν να κερδίσουν τρεις Νότιες Πολιτείες, αλλά αυτό ήταν ακόμη χειρότερο από την επίδοση του Κλίντον το 1992 και το 1996. Αυτή ήταν η τελευταία εκλογή στην οποία ένας υποψήφιου τρίτου κόμματος κέρδισε πάνω από 3% της εθνικής λαϊκής ψήφου. Από το 1984, κανείς νικητής Προεδρικός υποψήφιος δεν ξεπέρασε το 8.5% της διαφοράς στην λαϊκή ψήφο του Μπιλ Κλίντον, ή την διαφορά των 220 εκλεκτορικών ψήφων από το 1988. Επίσης κανείς Δημοκρατικός Προεδρικός υποψήφιος δεν έχει ξεπεράσει την διαφορά του .5% της διαφοράς στην λαϊκή ψήφο του Κλίντον από το 1940 (εκτός από το 1964), και κανείς Δημοκρατικός Προεδρικός υποψήφιος δεν έχει ξεπεράσει την διαφορά του σε εκλεκτορικές ψήφους από το 1964. Η εκλογή ήταν επίσης αξιοσημείωτη για το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ ο νικητής εκλέχθηκε χωρίς να εξασφαλίσει την ψήφο των ανδρών και η τρίτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ που ένας υποψήφιος εκλέχθηκε Πρόεδρος δις χωρίς να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου σε καμία αναμέτρηση (ο Γκρόβερ Κλίβελαντ και ο Γούντροου Γουίλσον είναι οι άλλοι).Αυτή ήταν η τελευταία φορά που οι ακόλουθες πολιτείες ψήφισαν Δημοκρατικό: η Αριζόνα, το Αρκάνσας, το Τενεσσί, η Λουιζιάνα, το Κεντάκι, η Δυτική Βιρτζίνια και το Μιζούρι έως και τις εκλογές του 2008. Επίσημη Πηγή (Λαϊκή Ψήφος): 1996 Official Presidential General Election Results Πηγή (λαϊκή και εκλεκτορική ψήφος): Federal Elections Commission Electoral and Popular Vote Summary unofficial Δευτερεύουσα Πηγή (Λαϊκή Ψήφος): Leip, David. 1996 Presidential Election Results. Dave Leip's Atlas of U.S. Presidential Elections (August 7, 2005). Πληθυσμός σε ηλικία ψήφου: 196.498.000 Ποσοστό πληθυσμού με δικαίωμα ψήφου που ψήφισε για Πρόεδρο: 49,00% (a) Στην Νέα Υόρκη, οι ψήφοι του Κλίντον ήταν ένα μείγμα των ψηφοδελτίων του Δημοκρατικού και του Φιλελεύθερου Κόμματος. Εκεί ο Κλίντον απέσπασε 3.649.630 ψήφους στο Δημοκρατικό ψηφοδέλτιο και 106.547 ψήφους στο Φιλελεύθερο ψηφοδέλτιο.(b) Στη Νέα Υόρκη, οι ψήφοι του Ντόλ ήταν ένα μείγμα των Ρεπουμπλικανικών και Συντηρητικών ψηφοδελτίων και των ψηφοδελτίων του κόμματος Freedom. Εκεί, ο Ντολ απέσπασε 1.738.707 ψήφους στο Ρεπουμπλικανικό ψηφοδέλτιο, 183.392 ψήφους στο Συντηρητικό ψηφοδέλτιο, και 11.393 ψήφους στο ψηφδέλτιο του Freedom.(c) Στη Νότια Καρολίνα, οι ψήφοι του Περό ήταν μείγμα των ψηφοδελτίων του Μεταρρυθμιστικού και του Πατριωτικού ψηφοδελτίου. Εκεί ο Περό απέσπασε 27.464 ψήφους στο Μεταρρυθμιστικό ψηφοδέλτιο και 36.913 ψήφους στο Πατριωτικό ψηφοδέλτιο.(d) Στις ψηφοφορίες της Καλιφόρνια, της Ιντιάνα, της Αϊόβα, του Κάνσας, της Λουιζιάνα, του Μέιν, του Μέριλαντ, του Μιζούρι, της Μοντάνα, του Όρεγκον, της Νότιας Ντακότα, του Τενεσσί, και του Τέξας, ο Τζέιμς Κάμπελ της Καλιφόρνια, πρώην εργοδότης του Περό στην IBM, ήταν στη λίστα ως προσωρινός υποψήφιος Αντιπρόεδρος μέχρις ότου ο Περό αποφάσισε να επιλέξει τον Πατ Κοέιτ. (e) Ο αντιπροεδρικός υποψήφιος του Πράσινου Κόμματος διέφερε από πολιτεία σε πολιτεία, δίνοντας στον Νέιντερ συνολικά τέσσερις συνυποψηφίους. Η Ουινόνα ΛαΝτιούκ ήταν η αντιπροεδρική υποψήφιά του σε δεκαεννέα από τις είκοσι δύο πολιτείες στις οποίες εκείνος εμφανιζόταν στο ψηφοδέλτιο. Η Αν Γκέκε ήταν η συνυποψήφια του Νέιντερ στην Αϊόβα and Pennsylvania. Η Μάντελυν Χόφμαν ήταν η συνυποψήφια του Νέιντερ στο Νιου Τζέρσεϊ. And Muriel Tillinghast was the running mate in New York. (f) Υποψήφιοι που έλαβαν λιγότερο από 0.05% της συνολικής λαϊκής ψήφου. Πολιτείες με μικρή διαφορά Πολιτείες όπου η διαφορά νίκης ήταν κάτω του 5% (117 εκλεκτορικές ψήφοι): Κεντάκι, 0,96% Νεβάδα, 1,02% Τζόρτζια, 1,17% Κολοράντο, 1,37% Βιρτζίνια, 1,96% Αριζόνα, 2,22% Τενεσσί, 2,41% Μοντάνα, 2,88% Νότια Ντακότα, 3,46% Βόρεια Καρολίνα, 4,69% Τέξας, 4,93% Πολιτείες όπου η διαφορά νίκης ήταν μεταξύ 5% και 10% (143 εκλεκτορικές ψήφοι): Μισισίπι, 5,13% Ιντιάνα, 5,58% Φλόριντα, 5,70% Νότια Καρολίνα, 6,04% Μιζούρι, 6,30% Οχάιο, 6,36% Βόρεια Ντακότα, 6,81% Αλαμπάμα, 6,96% Νέο Μεξικό, 7,32% Οκλαχόμα, 7,81% Όρεγκον, 8,09% Πενσυλβάνια, 9,20% Νιου Χάμσαϊρ, 9,95% Laurence W. Moreland· Robert P. Steed, επιμ. (1997). The 1996 Presidential Election in the South: Southern Party Systems in the 1990s. ISBN 0-275-95951-1. Ceaser, James W.· Andrew E. Busch (1997). Losing to Win: The 1996 Elections and American Politics. ISBN 0-8476-8405-9. Clinton, Bill (2005). My Life. Vintage. ISBN 1-4000-3003-X. Green, John C. (1999). Financing the 1996 Election. ISBN 0-585-26014-1. Pomper, Gerald M. (1997). The Election of 1996: Reports and Interpretations. ISBN 0-585-22457-9. Jelen, Ted G.; Marthe Chandler (2000). «Culture Wars in the Trenches: Social Issues as Short-Term Forces in Presidential Elections, 1968–1996». The American Review of Politics 21: 69–87. «Libertarian Party Historical Overview». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2006. «Fear & Loathing on the Campaign Trail '96». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2011. The Election Wall's 1996 Election Video Page 1996 popular vote by counties 1996 popular vote by states 1996 popular vote by states (with bar graphs) CNN: 1996 Presidential Campaign Ads Popular vote data from the Federal Election Commission How close was the 1996 election? — Michael Sheppard, Massachusetts Institute of Technology Clinton-Gore 1996 website screen shots Dole-Kemp 1996 website