IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
SciTE

Το SciTE or SCIntilla based Text Editor είναι ένας διαλειτουργικός επεξεργαστής κειμένου γραμμένος από τον Neil Hodgson χρησιμοποιώντας το Scintilla editing component. Αδειοδοτείται κάτω από την ελάχιστη έκδοση του Historical Permission Notice and Disclaimer. Η τωρινή έκδοσή του είναι η 3.2.4, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιανουαρίου 2013. Ελαφρύ και δημιουργημένο για ταχύτητα, σχεδιάστηκε κυρίως ως πηγή επεξεργασίας και εκτελεί επισήμανση σύνταξης και ενσωματωμένη αναφορά συνάρτησης για πολλές διαφορετικές γλώσσες. Υπάρχει επίσης διαθέσιμο ως αυτόνομο .exe, ιδανικό για οδηγούς USB συμπεριλαμβανομένων των τύπων U3-συμβατά. Το SciTE μοιράζεται κάποια χαρακτηριστικά με άλλους επεξεργαστές που επίσης βασίζονται στο στοιχείο επεξεργασίας Scintilla.

 Το SciTE εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1999. Το SciTE προσαρμόζεται εύκολα. Οι ρυθμίσεις μπορούν να αλλαχτούν επεξεργάζοντας αρχεία διαμόρφωσης απλού κειμένου. Είναι δυνατό να έχετε διαφορετικές ρυθμίσεις για κάθε γλώσσα και έργο, καθώς και γενικές ή εξατομικευμένες επιλογές. Αυτές επιτρέπουν προσαρμογή υψηλού επιπέδου για πράγματα όπως πλήκτρα συντόμευσης , στηλοθεσία, αναδίπλωση κώδικα, γραμματοσειρές και επισήμανση σύνταξης.Επιπλέον, η γλώσσα προγραμματισμού Lua είναι ενσωματωμένη στο SciTE, επιτρέποντας στον χρήστη παραπέρα προσαρμογή. Κάποιος μπορεί να γράψει σενάρια Lua που έχουν πρόσβαση στα περιεχόμενα των ενδιάμεσης μνήμης και των API του Scintilla. Τα σενάρια μπορούν να ενεργοποιηθούν από μια συντόμευση πληκτρολογίου, ή από ένα συμβάν, δίνοντας τη δυνατότητα για υλοποίηση της αυτόματης συμπλήρωσης ή άλλων ρυθμίσεων. Χρήσιμα σενάρια μπορούν να βρεθούν δικτυακά.Το 2003, 21 τοπικοποιήσεις των κειμένων μενού και υποστήριξης 36 διαφορετικών προγραμματιστικών γλωσσών και άλλων μορφών κώδικα ήταν διαθέσιμες και ο επεξεργαστής μπορούσε να κάνει αυτόματη μετατροπή μεταξύ τεχνοτροπιών διαχωριστικό γραμμών διαφορετικών μορφών και να ανιχνεύσει αρχεία Unicode. Ως ασυνήθιστο χαρακτηριστικό, το SciTE μπορεί να εξάγει αρχεία απλού κειμένου σε μορφές όπως PDF. Τα γνωρίσματα περιλαμβάνουν αντικατάσταση στην επιλογή, κανονικές εκφράσεις αντικατάσταση με υποομάδες, εύρεση σε αρχεία, αναδίπλωση κώδικα, αρχεία API, μορφοποιημένη αντιγραφή, συντομεύσεις, πολλαπλή επιλογή και υποστήριξη για γραμματοσειρές μεταβλητού πλάτους. Η επεξεργασία διάταξης αποτελείται από πολλαπλές καρτέλες που περιέχουν την πηγή και επιπλέον ένα παράθυρο εξόδου που εμφανίζει την έξοδο από τα σενάρια που εκτελούνται. Το SciTE υποστηρίζει την επισήμανση σύνταξης πολλών γλωσσών. Η πλήρης λίστα των αναγνωρισμένων γλωσσών μπορεί να βρεθεί στην επίσημη τεκμηρίωση. Όπως όλοι οι επεξεργαστές κειμένου με βάση το Scintilla, το SciTE δεν υποστηρίζει κατάλληλα τις γλώσσες με γραφή από τα δεξιά προς τα αριστερά όπως τα αραβικά. Επίσημη Ιστοσελίδα
Μεσιέ 54

Το Μεσιέ 54 (γνωστό και ως M54 και NGC 6715) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 87.500 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότη. Είναι πιθανό να μην ανήκει στο Γαλαξία, αλλά σε ένα δορυφόρο του, τον SagDEG.

 Το Μεσιέ 54 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1778. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ κατάφερε να αναλύσει τις εξώτερες περιοχές του, αν και αναλύεται σε άστρα πολύ δύσκολα. Το Μεσιέ 54 έχει διάμετρο περίπου 300 έτη φωτός και είναι ένα από τα πυκνότερα γνωστά σφαιρωτά σμήνη, με τάξη συγκέντρωσης ΙΙΙ. Το απόλυτο μέγεθος του Μεσιέ 54 είναι -10, κάνοντάς το ένα από τα πιο φωτεινά γνωστά σφαιρωτά σμήνη και στο Γαλαξία μόνο το εντυπωσιακό Ωμέγα Κενταύρου είναι φωτεινότερο. Τα λαμπρότερα μέλη του Μ54 έχουν φαινόμενο μέγεθος 15,5. Επιπλέον, στο Μ54 έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 82 μεταβλητοί αστέρες, εκ των οποίων τουλάχιστον 55 είναι μεταβλητοί τύπου RR Lyrae, ενώ δύο είναι ημι-κανονικοί κόκκινοι μεταβλητοί με περιόδους 77 και 101 μέρες. Τον Ιούλιο του 2009, μία ομάδα αστρονόμων εντόπισε ενδείξεις ύπαρξης μίας μαύρης τρύπας ενδιάμεσης μάζας στο πυρήνα του Μεσιέ 54 με μάζα περίπου 104 Μ ⊙ {\displaystyle {\odot }} . Για πολύ καιρό θεωρούνταν ότι απείχε από τη Γη περίπου 55.000 έτη φωτός, αλλά το 1994 ανακαλύφθηκε ότι το Μεσιέ 54 δεν ήταν μέρος του Γαλαξία, αλλά ήταν στην πραγματικότητα μέρος του ελλειπτικού νάνου του Τοξότη, ενός από τα πιο πρόσφατα ανακαλυφθέντα μέλη της τοπικής ομάδας γαλαξιών. Έτσι το Μεσιέ 54 είναι το πρώτο εξωγαλαξιακό σφαιρωτό σμήνος που ανακαλύφθηκε, αν και δεν αναγνωριζόταν ως τέτοιο. Ωμέγα Κενταύρου Mayall II M54 @ SEDS Messier pages
Οπστίνα

Ο Οπστίνα (Opština, Obshtina, Občina ή Općina, Κυριλλικό: општина ή община) είναι ένας σλαβικός όρος διοικητικής διαίρεσης, ο οποίος μεταφράζεται συνήθως ως δήμος στα Ελληνικά. Χρησιμοποιείται από τις ακόλουθες χώρες:

 ^ Το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αντικείμενο εδαφικής διαμάχης μεταξύ της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου και της Δημοκρατίας της Σερβίας. Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 17 Φεβρουαρίου 2008, αλλά η Σερβία εξακολουθεί να την διεκδικεί ως μέρος της δικής της κυριαρχικής επικράτειας. Οι δύο κυβερνήσεις άρχισαν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους το 2013, στο πλαίσιο της συμφωνίας των Βρυξελλών. Το Κοσσυφοπέδιο έχει λάβει επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος από 98 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.
Ρένα Λάλτζι

Η Ρένα Λάλτζι είναι Βρετανίδα δημόσια υπάλληλος, Κυβερνήτρια των Βερμούδων από τον Δεκέμβριο του 2020. Ο διορισμός της ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2020. Είναι η πρώτη γυναίκα και το πρώτο πρόσωπο με αφρικανικές ρίζες, που διορίστηκε κυβερνήτης των Βερμούδων.

 Η Λάλτζι εργάστηκε σε διάφορες θέσεις για το υπουργείο Εσωτερικών, το υπουργικό Συμβούλιο και το Τμήμα Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων . Ήταν διευθύντρια επιχειρήσεων στο Τμήμα Εμπορίου και Επενδύσεων του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Trade &amp; Investment), σημερινό Τμήμα Διεθνούς Εμπορίου . Στη συνέχεια έγινε επικεφαλής του Γραφείου Εφαρμογής Χρηματοοικονομικών Κυρώσεων (OFSI), που δημιουργήθηκε στο υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου το 2016 για την επιβολή και εφαρμογή οικονομικών κυρώσεων . Ορκίστηκε Κυβερνήτρια των Βερμούδων στις 14 Δεκεμβρίου 2020.
Ιβ Τόρες

Η Ιβ Μαρί Τόρες (γεν. 21 Αυγούστου 1984) είναι Αμερικανίδα χορεύτρια, μοντέλο και πρώην επαγγελματίας παλαίστρια. Είναι γνωστή για την πορεία της στην εταιρία πάλης WWE, όπου πάλευε ως "Ιβ Τόρες" ή απλούστερα ως "Ιβ".

 Το 2007, η Ιβ νίκησε σε διαγωνισμό αναζήτησης γυναικών παλαιστών και υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE. Ο πρώτος της τηλεοπτικός ρόλος ήταν να κάνει συνεντεύξεις στους παλαιστές πριν ή μετά τους αγώνες. Ακολούθησαν και άλλοι ρόλοι, μέχρι που ασχολήθηκε κανονικά με την πάλη. Καθώς γινόταν γνωστή, κέρδισε το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE τον Απρίλιο του 2010. Απο τότε και μετά έγινε μάνατζερ διάφορων παλαιστών, μέχρι το 2011 που κέρδισε ξανά το πρωτάθλημα. Το 2012 άλλαξε τηλεοπτικό ρόλο, προσπαθώντας να γίνει αντιπαθής στο κοινό ως η δευτερεύουσα διευθύντρια των σόου Raw και SmackDown. Σύντομα αποδεσμεύτηκε απο αυτή τη θέση και επέστρεψε στα ρινγκ, ενώ τον Σεπτέμβριο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών για τρίτη φορά. Η Ιβ έχασε τον τίτλο απο την Κέιτλιν τον Ιανουάριο του 2013 και παραιτήθηκε απο την εταιρεία. Η Ιβ Τόρες έχει εκπαιδευτεί στο βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, όπου έχει φτάσει στη μπλε ζώνη και έχει γνώσεις στο κικ-μπόξινγκ. Μετά απο τις τρεις της θητείες του Γυναικείου Πρωταθλήματος WWE, που παραμένει ρεκόρ κατακτήσεων, η Ιβ ψηφίστηκε ως η καλύτερη παλαίστρια του 2012 απο την εκπομπή Pro Wrestling Report. Το 2010 ήταν η πέμπτη παλαίστρια της χρονιάς ανάμεσα σε 50 άλλες, απο το περιοδικό Pro Wrestling Illustrated. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/Bios/torres_eve.html Αρχειοθετήθηκε 2015-04-18 στο Wayback Machine.
Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας

Το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας (ΥΠΑΑΝ) συγκροτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2013 από υπηρεσίες του τέως Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Συγχωνεύτηκε στο Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού.

 Στις 3 Αυγούστου 1976 με το Ν. 400/1976 το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Συντονισμού.Στις 2 Ιουλίου 1982 με το Ν. 1266/1982 το Υπουργείο Συντονισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.Στις 21 Μαρτίου 2002 με το Π.Δ. 81/2002, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 185/2009, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με την ταυτόχρονη ανασύσταση του Υπουργείου Οικονομικών, μετονομάστηκε σε Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και συγχωνεύθηκαν σε αυτό τα Υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.Στις 28 Σεπτεμβρίου 2010 με το Π.Δ. 96/2010, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, συνεστήθη το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας συγκροτούμενο από υπηρεσίες που αποσπάστηκαν, μεταξύ άλλων, και από το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Παρά τις συγκεκριμένες αλλαγές και την εξαγγελία για μετονομασία του Υπουργείου σε "Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας", δε δημοσιεύθηκε ποτέ στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σχετική πράξη.Στις 27 Ιουνίου 2011 με το Π.Δ. 65/2011, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας συγχωνεύθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.Το 2013, με το Π.Δ. 85/2012 «Ίδρυση και μετονομασία Υπουργείων, μεταφορά και κατάργηση υπηρεσιών» (Α΄ 141), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του Π.Δ. 118/2013 «τροποποίηση του Π.Δ. 85/2012 (Α΄ 141) Ίδρυση Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και μετονομασία των Υπουργείων Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού σε Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. αντιστοίχως» (Α΄ 152), ιδρύθηκε το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας. Ο Οργανισμός του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας ορίστηκε με το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθμ. 116 ΦΕΚ Α ΄185/3.9.2014.Στις 27 Ιανουαρίου 2015 το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας συγχωνεύτηκε στο Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού. Επίσημη ιστοσελίδα Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Ελβετικά δημοψηφίσματα (2014)

Δώδεκα δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στην Ελβετία το 2014. Τα πρώτα 3 δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στις 9 Φεβρουαρίου 2014 και τέσσερα δημοψηφίσματα στις 18 Μαΐου 2014. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για την έγκριση μιας πρωτοβουλίας εναντίον της μαζικής εισροής μεταναστών και την επιβολή ποσόστωσης, για το ομοσπονδιακό διάταγμα περί της χρηματοδότησης και επέκτασης του σιδηροδρομικού δικτύου και για μία ομοσπονδιακή πρωτοβουλία για τις αμβλώσεις. Άλλα δύο δημοψηφίσματα έγιναν στις 28 Σεπτεμβρίου και άλλα τρία στις 30 Νοεμβρίου.

 Στο δημοψήφισμα για τις αμβλώσεις προτάθηκε να σταματήσει η χρηματοδότηση των εκτρώσεων μέσω της υγειονομικής ασφάλισης, αλλά το αντίτιμο να καταβάλλεται ιδιωτικά, από τη μητέρα. Η πρόταση εναντίον της μετανάστευσης υποστηρίχθηκε από το Ελβετικό Κόμμα του Λαού, και συνάντησε την αντίθεση του κινήματος ελευθερία κινήσεως για τους εργάτες ανάμεσα στην ΕΕ και στην Ελβετία, το οποίο εισήχθη μετά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το 2000. Γύρω στο 70% των ψηφισάντων καταψήφισαν την πρόταση για τις αμβλώσεις.Με οριακή πλειοψηφία (50,3%) εγκρίθηκαν οι περιορισμοί στην εισροή μεταναστών. Με την πρόταση μεταξύ άλλων επιβάλλονται περιορισμοί στους μετανάστες στην Ελβετία.Στα δημοψηφίσματα του Φεβρουαρίου του 2014 έλαβε μέρος το 55,8% του εκλογικού σώματος. Στα 4 δημοψηφίσματα που διεξήχθησαν στις 18 Μαΐου 2014, οι Ελβετοί ψηφοφόροι καταψήφισαν την υιοθέτηση νέου , αυξημένου κατώτερου μισθού στις συλλογικές συμβάσεις ύψους 22 φράγκων την ώρα, κάτι που θα σήμαινε ότι η χώρα θα είχε τον υψηλότερο μισθό στον κόσμο. Τα άλλα δημοψηφίσματα συμπεριελάμβαναν τις αλλαγές στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, την ισόβια απαγόρευση στους καταδικασμένους παιδεραστές να εργάζονται με παιδιά και την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών τύπου JAS 39 Gripen. Δύο δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου, με τους ψηφοφόρους να ερωτώνται για το ζήτημα της ίδρυσης δημόσιου συστήματος ασφάλισης και για τον τερματισμό της επιβολής φορολογικών διακρίσεων στο χώρο της νοσηλευτικής βιομηχανίας (πρωτοβουλία του λαού). Οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι υποστήριξαν την πρόταση για το ενιαίο ταμείο. ενώ η πρωτοβουλία να μειωθεί ο ΦΠΑ ξεκίνησε από την GastroSuisse και στόχος ήταν η μείωση του ΦΠΑ στη νοσηλευτική βιομηχανία από 8% σε 2,5%, στο ίδιο επίπεδο που καταβάλλεται για το φόρο τροφίμων. Ωστόσο, η πρόταση απορρίφθηκε από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο και την Ομοσπονδιακή Συνέλευση με το αιτιολογικό ότι θα οδηγούσε σε μείωση των εσόδων από την καταβολή του ΦΠΑ στη χώρα κατά 750 εκατ. ελβετικά φράγκα.Αμφότερες οι προτάσεις απορρίφθηκαν από το εκλογικό σώμα. Άλλα 3 δημοψηφίσματα έγιναν στις 30 Νοεμβρίου αναφορικά με τα αποθέματα χρυσού στη χώρα, την κατάργηση του φορολογικού προνομίου που απολαμβάνουν οι ξένοι στη χώρα και τον περιορισμό της μετανάστευσης. Και οι 3 προτάσεις καταψηφίστηκαν.
NGC 3079

Ο NGC 3079 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ την 1η Απριλίου 1790. Αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του είναι η "φυσαλίδα" που έχει σχηματιστεί στο κέντρο του.

 Η φυσαλίδα στο κέντρο του NGC 3079 έχει έκταση περίπου 3.000 ετών φωτός και εκτείνεται για 3.500 περίπου έτη φωτός από το επίπεδο του γαλαξία. Εικάζεται ότι αποτελείται από σωματίδια που κινούνται με μεγάλες ταχύτητες και πως αυτά με την σειρά τους προέρχονται από τον σχηματισμό μεγάλου αριθμού νέων αστέρων. Η φυσαλίδα πιθανόν να σχηματίστηκε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, ενώ προσομοιώσεις με υπολογιστή δείχνουν πως μια τέτοια φυσαλίδα σχηματίζεται κάθε δέκα εκατομμύρια χρόνια. Γαλαξίας Σομπρέρο Δεδομένα για το NGC 3079 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3079 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3079 στο Wikimedia Commons
Αρθρολεπτίδες

Οι αρθρολεπτίδες (λατινική και επιστημονική ονομασία Arthroleptidae) είναι οικογένεια βατράχων της Υποσαχάριας Αφρικής. Περιλαμβάνει δενδρόβιους βάτραχους (γένος Leptopelis), καθώς και εδαφόβιους, όπως το ομώνυμο γένος αρθρολεπτίς. Τα περισσότερα γένη είναι περιορισμένα στα τροπικά δάση της κεντρικής και δυτικής Αφρικής.

 Η οικογένεια αυτή είναι φυλογενετικώς η αδελφή ομάδα της οικογένειας υπερολιίδες (Hyperoliidae), μαζί με την οποία συναποτελούν τον εξελικτικό κλάδο «λαυρεντοβατράχια» (Laurentobatrachia), μια ονομασία που τιμά το έργο του Αργεντινού ερπετολόγου Ρεϋμόν Λωράν. Η ομάδα αυτή υπάγεται με τη σειρά της στα αφροβατράχια, έναν ενδημικό αφρικανικό εξελικτικό κλάδο.Οι αρθρολεπτίδες χωρίζονται με βάση φυλογενετικών αναλύσεων σε τρεις πολύ διαφορετικές υποοικογένειες: τις αρθρολεπτίνες (Arthroleptinae), τις αστυλοστερνίνες (Astylosterninae) και τις λεπτοπελίνες (Leptopelinae). Υπάρχουν ειδικοί που τις θεωρούν ξεχωριστές οικογένειες, ενώ άλλοι δεν αναγνωρίζουν καν τις υποοικογένειες, κυρίως εξαιτίας αβεβαιότητας στη φυλογενετική τοποθέτηση των γενών Leptopelis και Scotobleps.Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τα γένη της κάθε υποοικογενένειας ονομαστικά και τον αριθμό ειδών του κάθε γένους: «Βάτραχος του τρόμου» σπάει ο ίδιος τα κόκκαλά του για να τα μετατρέψει σε νύχια, NewScientist.com, 28 Μαΐου 2008 ADW: Arthroleptidae: Information Cogger, H.G.· R.G. Zweifel· D. Kirschner (2004). Encyclopedia of Reptiles & Amphibians Second Edition. Fog City Press. ISBN 1-877019-69-0.
Χάουαρντ Κουκ

Ο Σερ Χάουαρντ Κουκ (Sir Howard Felix Hanlan Cooke, 13 Νοεμβρίου 1915 – 11 Ιουλίου 2014) ήταν Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1991 ως το 2006.

 Στα πρώτα του χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και ήταν πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων της Τζαμάικα. Επίσης εργάστηκε στο χώρο της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Το 1958 έγινε μέλος του Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών και μετά την ανεξαρτησία (1962) εξελέγη γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κυβέρνηση του Μάικλ Μάνλεϊ κατά τη δεκαετία του '70 χρημάτισε υπουργός και από το 1989 ως το 1991 ήταν πρόεδρος της Γερουσίας. Ανέλαβε καθήκοντα γενικού κυβερνήτη την 1η Αυγούστου 1991. Στις 15 Φεβρουαρίου 2006 έγινε ο πρώτος γενικός κυβερνήτης που επέλεξε το διάδοχό του, καθηγητή Κένεθ Χολ. Ο Κουκ πέθανε πλήρης ημερών στο Κίνγκστον τον Ιούλιο του 2014.
Ζοτ Νεκράσοφ

Ζοτ Νεκράσοφ (26 Δεκεμβρίου 1907 (8 Ιανουαρίου 1908) - 1 Δεκεμβρίου 1990), ήταν Σοβιετικός επιστήμονας στον τομέα της παραγωγής υψικαμίνου. Βραβεύθηκε ως Ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1961), έλαβε τον Έπαινος Εργαζόμενου της Επιστήμης και της Τεχνολογίας της Ουκρανικής ΣΣΔ (1978) και Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1969).

 Γεννήθηκε στη Μελιτόπολη στις 8 Ιανουαρίου 1908 (26 Δεκεμβρίου 1907 στο Ιουλιανό ημερολόγιο). Ήταν γιος εργάτη σιδηροδρόμων στη Μελίτοπολη, που βρίσκεται στο ρωσικό κρατίδιο της Ταυρίδας (σημερινή Ουκρανία), και αποφοίτησε ως μεταλλουργικός μηχανικός το 1930 στο Ντνιπροπετρόφσκ. Η ερευνητική του εργασία σχετίζεται με τη θεωρία του κλιβάνου. Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκκενώθηκε στο Μαγκνιτόγκορσκ της Ρωσίας. Το 1942 προσλήφθηκε ως αναπληρωτής καθηγητής. Το 1950 έλαβε το διδακτορικό του και από το 1952 έως το 1976 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου. Η έρευνά του στη μεταλλουργία έχει λάβει διεθνή αναγνώριση, καθώς ανακάλυψε μια νέα μεταλλουργική τεχνολογία που λιώνει το σιδηρομετάλλευμα. Ήταν μέλος επιτροπών και επιστημονικών επιτροπών της Σοβιετικής Ένωσης στη χαλυβουργία και πρόεδρος της Επιτροπής Σιδήρου και Χάλυβα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη στη Γενεύη της Ελβετίας. Έλαβε το Μετάλλιο Λένιν και άλλα βραβεία από τη σοβιετική κυβέρνηση. Από το 1971 έως το 1978 διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης του Ντνιπροπετρόφσκ υπό τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Πέθανε στο Ντνιπροπετρόφσκ και θάφτηκε στο νεκροταφείο Μνημείο Ζέπο Ρόσα στο Ντνιπροπετρόφσκ. Βιογραφία
Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός

Ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός (κατά κόσμον Μηνάς Καρπαθάκης, Αθήνα, 10 Μαΐου 1959) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από τον Οκτώβριο του 2009 είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Προηγουμένως διατέλεσε Επίσκοπος Διαυλείας (1995-2009) και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1990-1998).

 Ο κατά κόσμον Μηνάς Καρπαθάκης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1959. Φοίτησε στην Πρότυπο Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης. Σπούδασε Νομική (1977-1981) και κατόπιν Θεολογία (1981-1985) στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για τρία περίπου χρόνια (1982-1985). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (master) στη Νομική. Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη την 1η Φεβρουαρίου 1985. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Μεγάρων κ. Βαρθολομαίο στις 23 Μαρτίου 1985 και Πρεσβύτερος στις 14 Σεπτεμβρίου 1987 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής της οδού Ακαδημίας. Διατέλεσε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου από το 1985 έως το 1990 και Αρχιγραμματέας από το 1990 έως το 1998. Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη βοηθός Επίσκοπος Διαυλείας. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 27 Ιανουαρίου 1995 από τον Μητροπολίτη Δράμας Διονύσιος, με την παρουσία πολλών αρχιερέων. Στις 12 Οκτωβρίου 2009 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, και ενθρονίστηκε στο Διδυμότειχο στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Ιστοσελίδα Ι.Μ. Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου
Θανάσης Σέκερης

Ο Αθανάσιος Σέκερης (14 Απριλιου 1932 - 18 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού με τον βαθμό του Υποναυάρχου που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του Κινήματος του Ναυτικού. Μετά την αποστρατεία του διετέλεσε Πρόεδρος του ΟΤΕ (1977 - 1981) και εκδότης της εφημερίδας «Μεσημβρινή» μέχρι και το τέλος της λειτουργίας της.

 Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του Ευάγγελου Σέκερη, υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Τσουδερού και απογόνου του Φιλικού Αθανασίου Σέκερη, και της Πολυξένης Ευλαμπίας. Αδέλφια του ήταν οι Κωνσταντίνος Σέκερης, σημαντικός επιστήμονας στον τομέα της βιοχημείας, Γεώργιος Σέκερης, ανώτερος διπλωμάτης, και Καλλιόπη Σέκερη, διευθύντρια Ερευνών στον Δημόκριτο. Τα πρώτα χρόνια τα πέρασε στο Τολό της Αργολίδας και εν συνεχεία λόγω της γερμανικής κατοχής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και στη Νέα Υόρκη. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Την περίοδο 1977 - 1981 διετέλεσε Πρόεδρος του ΟΤΕ. Ήταν παντρεμένος με την Τζέμη Σέκερη και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: την Ξένια Μωριάτη και τον Βαγγέλη Σέκερη. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού εισερχόμενος στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στις 30 Σεπτεμβρίου του 1948, από την οποία και αποφοίτησε στις 7 Απριλίου του 1952 ως Σημαιοφόρος Μηχανικός. Φοίτησε στη Σχολή Υποβρυχίων και μετεκπαιδεύτηκε στη Ναυτική Μηχανολογία στο Ναυτικό Πανεπιστήμιο του Μοντερέι της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ακολούθως προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο το 1955, υποπλοίαρχο το 1959, Πλωτάρχη το 1964, Αντιπλοίαρχο το 1968, Πλοίαρχο το 1974 και σε Αρχιπλοίαρχο την 21η Ιουνίου του 1977, οπότε και αποστρατεύθηκε. Στις 4 Οκτωβρίου 1984 ανακλήθηκε η αποστρατεία του και προήχθη σε Υποναύαρχο αναδρομικά, του απονεμήθηκε δε ο τίτλος του Επίτιμου Υποναυάρχου για την συμμετοχή του στο Κίνημα του Ναυτικού του Μαϊου 1973. Διετέλεσε διοικητής της Σχολής Τεχνιτών και Αρχιμηχανικός του Στολίσκου Υποβρυχίων. Υπήρξε ένα από τα βασικότερα στελέχη του Κινήματος του Ναυτικού της 23ης Μαϊου του 1973, και μαζί με τους πλωτάρχες Νικόλαο Παππά, Μάλιαρη, Παπαθανασίου, Ιωάννη Σταθόπουλο, Αλέξανδρο Παπαδόγκωνα, Γκιόγκεζα, Κουσουρή κ.α ξεκίνησαν να σχεδιάζουν την ανατροπή της Χούντας και την επαναφορά του δημοκρατικού πολιτεύματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι το διαμέρισμά του Θανάση Σέκερη στην Κυψέλη αποτέλεσε ίσως το βασικότερο σημείο των κρυφών συναντήσεων των στελεχών του Κινήματος. Εκεί μάλιστα φυλάσσονταν οι όρκοι των μυημένων Αξιωματικών στο Κίνημα. Η συμβολή του στο Κίνημα του Ναυτικού ήταν καθοριστικής σημασίας. Ο ίδιος φυλακίστηκε το 1973 και βασανίστηκε. Το 1982 ανέλαβε τη θέση του εκδότη στην εφημερίδα Μεσημβρινή η οποία αγοράστηκε εκείνη την χρονιά από την οικογένεια Βαρδινογιάννη, την οποία και διατήρησε έως το κλείσιμο της εφημερίδας. Η Μεσημβρινή γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, με πολύ υψηλή κυκλοφορία ενώ από τα γραφεία της πέρασαν πολλοί γνωστοί δημοσιογράφοι.
Λένιν (παγοθραυστικό)

Το Λένιν (ρωσικά: Ленин‎) είναι ένα παροπλισμένο Σοβιετικό πυρηνοκίνητο παγοθραυστικό. Ξεκίνησε το 1957, ήταν και το πρώτο επιφανειακό πλοίο του κόσμου και το πρώτο πυρηνικής ενέργειας πολιτικό σκάφος. Το «Λένιν» άρχισε να λειτουργεί το 1959 και εργάστηκε για την εκκαθάριση θαλάσσιων διαδρομών για φορτηγά πλοία κατά μήκος της βόρειας ακτής της Ρωσίας. Από το 1960 έως το 1965 το πλοίο κάλυψε πάνω από 85.000 μίλια κατά την εποχή της ναυσιπλοΐας της Αρκτικής, εκ των οποίων σχεδόν 65.000 ήταν μέσω πάγου. Στις 10 Απριλίου 1974 στο σκάφος απονεμήθηκε το Order of Lenin. Έγινε επίσημος παροπλισμός του το 1989. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε μουσείο και τώρα έχει μόνιμη βάση στο Μούρμανσκ.

 Όταν ξεκίνησε το 1957, το «Λένιν» είχε τροφοδότηση από τρεις αντιδραστήρες OK-150. Στη διαμόρφωσή της στα τέλη της δεκαετίας του 1960, με πλήρη χωρητικότητα το πλοίο χρησιμοποιούσε πέντε έως έξι λίβρες ουράνιο-235 ανά 100 ημέρες. Στη διαμόρφωση που έγινε από το 1970, είχε δύο αντιδραστήρες OK-900. Αυτοί παρείχαν ατμό για τέσσερις ατμοστρόβιλους, οι οποίοι με τη σειρά τους συνδέονταν με γεννήτριες, οι οποίες τροφοδοτούσαν τρείς συνολικά ηλεκτροκινητήρες για τις τρεις προπέλες του πλοίου. Τον Φεβρουάριο του 1965, σημειώθηκε ένα ατύχημα απώλειας ψυκτικού μέσου. Αφού έκλεισε για ανεφοδιασμό, το ψυκτικό υγρό απομακρύνθηκε από τον αντιδραστήρα υπ 'αριθ. 2. Ως αποτέλεσμα, μερικά από τα στοιχεία καυσίμου λιώθηκαν και παραμορφώθηκαν μέσα στον αντιδραστήρα. Αυτό ανακαλύφθηκε όταν τα εξαντλημένα στοιχεία εκφορτώνονταν για αποθήκευση και διάθεση. 124 συγκροτήματα καυσίμων (περίπου το 60% του συνόλου) είχαν κολληθεί στον πυρήνα του αντιδραστήρα. Αποφασίστηκε να αφαιρεθεί το καύσιμο, το πλέγμα ελέγχου και η ράβδος ελέγχου ως μονάδες για τη διάθεση. Τοποθετήθηκαν σε ειδικό δοχείο, στερεοποιήθηκαν, αποθηκεύτηκαν για δύο χρόνια και βυθίστηκαν στον αρχαιολογικό χώρο Tsivolki Bay (κοντά στο Αρχιπέλαγος Νόβαγια Ζεμλιά) το 1967. Το δεύτερο ατύχημα ήταν μια διαρροή συστήματος ψύξης που συνέβη το 1967, λίγο μετά τον ανεφοδιασμό. Η εύρεση της διαρροής απαιτούσε τη διάσπαση του σκυροδέματος και της μεταλλικής βιολογικής θωράκισης με σφυριά. Μόλις βρέθηκε η διαρροή, έγινε φανερό ότι η βλάβη του βαρελιού δεν μπορούσε να επισκευαστεί. Στη συνέχεια, και οι τρεις αντιδραστήρες αφαιρέθηκαν και αντικαταστάθηκαν από δύο αντιδραστήρες OK-900. Αυτό ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1970. Οι λεπτομέρειες αυτών των ατυχημάτων δεν ήταν ευρέως διαθέσιμες παρά μόνο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Το «Λένιν» παροπλίστηκε το 1989, επειδή το κύτος του είχε φθαρεί από την τριβή του πάγου. Φυλάγεται στο Atomflot, βάση πυρηνικών παγοθραυστικών στο Μούρμανσκ, και σύμφωνα με την εφημερίδα Πράβντα, ολοκληρώθηκε η επισκευή και η μετατροπή του σε μουσειακό πλοίο το 2005. NKS Evaluation of Russian Marine Nuclear Reactors Bellona Foundation Article on Icebreaker Lenin Barbara Jancar-Webster (July 2001). «Red Atom: Russia's Nuclear Power Program from Stalin to Today by Paul R. Josephson (review)». Russian Review 60 (3): 452–454. https://archive.org/details/sim_russian-review_2001-07_60_3/page/452. Critical article on Lenin Icebreaker
Άσανδρος

Να μη συγχέεται με τον Άσανδρο του Βοσπόρου.Ο Άσανδρος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Μακεδόνας στρατηγός, γιος του Φιλώτα του Πρεσβύτερου. Ήταν αδελφός τού Αγάθωνα στρατηγού τού Φιλίππου Β΄, αδελφός τού Παρμενίωνα, και θείος του Φιλώτα του Νεότερου, δύο υψηλόβαθμων στρατηγών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος το 330 π.Χ. εκτέλεσε τους δύο τελευταίους με την κατηγορία της προδοσίας.

 Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 334 π.Χ., ο Αλέξανδρος είχε διορίσει τον Άσανδρο ως σατράπη της Λυδίας και του είχε δώσει τον έλεγχο στις υπόλοιπες περιοχές, που έλεγχαν προηγουμένως οι Πέρσες υπό τον Σπιθριδάτη, μαζί με μια ισχυρή φρουρά ώστε να διατηρεί τον Μακεδονικό έλεγχο στη περιοχή. Στο ξεκίνημα του 328 π.Χ. αναφέρεται πως ο Άσανδρος μαζί με τον Νέαρχο οδήγησαν έναν αριθμό από Έλληνες μισθοφόρους στον Αλέξανδρο, τον καιρό που είχε στρατοπεδεύσει στα Ζαρίασπα (σημερινό Μπαλχ στο βόρειο Αφγανιστάν).Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ. και τη Συμφωνία της Βαβυλώνας που επακολούθησε, ο Άσανδρος απέκτησε τη διοίκηση της Καρίας ως σατραπεία του, κάτι που συνέβη και κατά τη Συμφωνία του Τριπαράδεισου δύο χρόνια αργότερα το 321 π.Χ.. Στους πολέμους των διαδόχων που ακολούθησαν σύντομα μετά, πολέμησε εναντίον του Αττάλου του Ανδρομένους και του Αλκέτα, όπου και οι δύο ήταν πρώην σύμμαχοι του Περδίκκα ο οποίος είχε πεθάνει νωρίτερα, αλλά ηττήθηκε από αυτούς. Το 317 π.Χ., ενώ ο Αντίγονος είχε εκστρατεύσει στις επαρχίες της Περσίας και της Μηδίας, ο Άσανδρος ισχυροποιήθηκε στη Μικρά Ασία και χωρίς αμφιβολία υπήρξε μέλος της συμμαχίας, που σχηματίστηκε από τον Πτολεμαίο και τον Κάσσανδρο εναντίον του Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Το 315 π.Χ., όταν ο Αντίγονος ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του εναντίον της συμμαχίας, έστειλε κάποιον στρατηγό με την ονομασία Πτολεμαίος -ο οποίος ήταν ανιψιός του- με έναν στρατό, ώστε να ανακαταλάβει την Σαμψούντα, καθώς και να εκδιώξει τον Άσανδρο από την Καππαδοκία, όπου στο μεταξύ είχε εισβάλλει. Καθώς όμως ο Άσανδρος υποστηριζόταν από τους Πτολεμαίο και Κάσσανδρο, αντιστάθηκε επιτυχώς ως το 313 π.Χ., όταν και πλέον ο ίδιος ο Αντίγονος οδήγησε τα στρατεύματά του εναντίον του, και πιέζοντάς τον αφόρητα κατάφερε να τον κάνει να συνθηκολογήσει παραδίδοντας όλο του το στρατό, να αποχωρήσει από τις περιοχές όπου είχε επεκταθεί, να θεωρήσει ότι μπορεί να κρατήσει τη σατραπεία της Καρίας που ήδη είχε ως δώρο, και να τού δώσει τον αδελφό του Αγάθωνα ως όμηρο. Μετά από λίγες μέρες όμως ο Άσανδρος έσπασε την ταπεινωτική αυτή συμφωνία. Προσπάθησε να πάρει τον αδελφό του πίσω από τον Αντίγονο, και έστειλε πρέσβεις στον Πτολεμαίο και τον Σέλευκο προς αναζήτηση βοήθειας. Ο Αντίγονος, απτόητος από αυτές τις κινήσεις, έστειλε αμέσως στρατό για την καταστολή του Άσανδρου. Η Καρία εμφανίζεται να κατακτήθηκε, και το όνομα του Άσανδρου εξαφανίστηκε από την ιστορία σε αυτή την χρονική στιγμή.
Τυμπάκι

Το Τυμπάκι, επίσημα αναφέρεται ως Τυμπάκιον, είναι κωμόπολη, ιστορική έδρα του Δήμου Φαιστού καθώς και της κοινότητας Τυμπακίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Παλαιότερα ήταν έδρα της επαρχίας Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 65,5 χλμ. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια οπωροκηπευτικών και ανθέων. Πολιούχος ναός είναι ο Άγιος Τίτος, ενώ υπάρχει και ναός του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Νεκταρίου. Στις 25 Αυγούστου ο οικισμός πανηγυρίζει, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου εορτάζεται η γεωργική Πρωτοχρονιά, με ομαδική έξοδο των κατοίκων στα περιβόλια που διημερεύουν. Στο Τυμπάκι βρίσκεται και ο οικισμός του Κόκκινου Πύργου. Στον πρώην Δήμο Τυμπακίου ανήκουν οι αρχαιολογικοί χώροι της Φαιστού και της Αγίας Τριάδος.

 Έπειτα από τη δημιουργία καλλιεργειών πρωίμων κηπευτικών σε θερμοκήπια, ο πληθυσμός του Τυμπακίου αυξήθηκε. Στον οικισμό μεταξύ άλλων λειτουργούν ΚΕΠ, 3 νηπιαγωγεία, 3 Δημοτικά Σχολεία, πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο, Γυμνάσιο, Λύκειο, τράπεζες, ΕΛΤΑ και πολιτιστικός σύλλογος. Αθλητικά δραστηριοποιείται στο χώρο του ποδοσφαίρου με τον Αθλητικό Όμιλο Τυμπακίου, ο οποίος αγωνίζεται στην Γ εθνική κατηγορία.Στο Τυμπάκι βρίσκεται στρατιωτικό αεροδρόμιο, σε αδράνεια. Ο αεροδρόμιο κατασκευάστηκε το 1941 από τους Γερμανούς, ώστε να βοηθάει στον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων στη Βόρεια Αφρική. Το 1979 μετατράπηκε σε πεδίο βολής. Σήμερα στο αεροδρόμιο διοργανώνονται αγώνες dragster. Το όνομα του οικισμού έχει άγνωστη προέλευση. Η εικασία ότι οφείλεται στη λέξη τύμβος, που πηγάζει από τη θεωρία ότι ο οικισμός ιδρύθηκε από κατοίκους του οικισμού Άγιος Ανδρέας, δεν ευσταθεί κατά το Στέργιο Σπανάκη. Άλλες πηγές ασπάζονται όμως την εκδοχή αυτή. Ο Άγιος Ανδρέας στον Καστροφύλακα αναφέρεται με 63 κατοίκους. Ωστόσο ο οικισμός Cimbachi (Τυμπάκι) προϋπάρχει του οικισμού Άγιος Ανδρέας. Η ερμηνεία από τη λέξη τύμβος δεν ευσταθεί και για έναν πρόσθετο λόγο: τύμβοι δεν απαντώνται στην Κρήτη, ούτε χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στο παρελθόν ως τρόπος ταφής. Στα παλαιότερα χρόνια το Τυμπάκι μαστιζόταν από την ελονοσία, σε αντίθεση με σήμερα, που το κλίμα είναι υγιεινό. Στη θέση του οικισμού Κόκκινος Πύργος παλαιότερα βρισκόταν ένας πύργος, κτισμένος με κοκκινόχωμα, εξ ου και η ονομασία του σημερινού οικισμού. Την περίοδο της κατοχής οι Γερμανοί, αφού πρώτα εκκένωσαν, στη συνέχεια σχεδόν ισοπέδωσαν το Τυμπάκι κρατώντας λίγα μόνο κτίρια για να μένουν οι ίδιοι. Με τα υλικά από τα κατεδαφισμένα σπίτια, κατασκεύασαν πολεμικό αεροδρόμιο για να ελέγχουν την νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δείτε Κοινότητα Τυμπακίου καθώς και Δήμος Τυμπακίου (πρώην) Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 να ορίζεται ιστορική έδρα του Δήμου Φαιστού. Πληθυσμιακή εξέλιξη Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Πληροφορίες για το Τυμπάκι
Αμικία του Κουρτεναί

Η Αμικία του Κουρτεναί (1250 - 1275) ήταν Γαλλίδα ευγενής, μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Κουρτεναί. Η Αμικία ήταν κόρη του Πέτρου κυρίου του Κονς και του Μεάν (1218-1250) (ο οποίος έπεσε στη "μάχη της Ελ Μανσούρα" στην Ζ΄ Σταυροφορία) και της Πετρονίλλας του Ζουανί, κόρης του Γκοσέρ του Ζουανί.

 Παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ κόμη του Αρτουά, με τον οποίο απέκτησε : Μαώ 1268-1329, παντρεύτηκε τον Όθωνα Δ΄ κόμη της Βουργουνδίας από τον Οίκο της Ιβρέας. Φίλιππος 1269-1298, κόμης τού Αρτουά. Ροβέρτος γεν. 1271, απεβίωσε νήπιο. Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press.
Πασκουάλε Τσικόνια

Ο Πασκουάλε Τσικόνια (Ιταλικά : Pasquale Cicogna, 27 Μαΐου 1509 - 2 Απριλίου 1595) ήταν ο 88ος Δόγης της Βενετίας (18 Αυγούστου 1585 - 2 Απριλίου 1595). Υποστήριξε τα δικαιώματα του Ερρίκου της Ναβάρρας στον θρόνο της Γαλλίας, έπεισε τον πάπα Σίξτο Ε΄ να υποστηρίξει τα δικαιώματα του Ερρίκου Δ΄ και σε αντάλλαγμα να ασπαστεί ο ίδιος την Καθολική Εκκλησία. Την εποχή του έσπασε την παράδοση να σκορπίζονται αργυρά νομίσματα αντί για χρυσά Δουκάτα στην τελετή στέψης. Μετά την ανάληψη της εξουσίας η δημοτικότητα του αυξήθηκε σημαντικά επειδή στάθηκε ικανός να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα με μεγάλη επιτυχία.

 Το μεγαλύτερο επίτευγμα της βασιλείας του ήταν η ανακατασκευή της Γέφυρας της Βενετίας στο Μεγάλο Κανάλι στην περιοχή του Ριάλτο από ξύλινη σε λίθινη. Η γέφυρα χτίστηκε στη σημερινή της μορφή την περίοδο (1588 - 1591) και είναι η παλιότερη από τις τέσσερις γέφυρες που υπάρχουν σήμερα στο Μεγάλο Κανάλι. Διάσημοι αρχιτέκτονες της εποχής όπως ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν υποψήφιοι για την κατασκευή της αλλά τελικά ο Πασκουάλε Τσικόνια την ανέθεσε στον ταπεινό αρχιτέκτονα Αντώνιο ντα Πόντε και τον ανιψιό του Αντόνιο Κοντίν. Μετά τον θάνατο του Πασκουάλε Τσικόνια από πυρετό (1595) μια επιγραφή στην γέφυρα απομνημόνευσε το όνομα του. Μέχρι το 1854 που κατασκευάστηκε η Γέφυρα της Ακαδημίας η Γέφυρα του Ριάλτο (Βενετία)|Ριάλτο ήταν το μοναδικό μέσο για την διάβαση του Μεγάλου Καναλιού με τα πόδια, αποτελούσε ανέκαθεν ζωντανό κοινωνικό κέντρο εξαιτίας των αγορών της περιοχής. Η δόγισσα του ήταν η Λάουρα Μοροζίνι. Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Σκουτάρι Λακωνίας

Το Σκουτάρι είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Ανατολικής Μάνης. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Γυθείου, του οποίου ήταν δημοτική ενότητα. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 234 κατοίκους στο χωριό και 293 κατοίκους στην κοινότητα. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 11.667 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ιδρύθηκε από τους πρόσφυγες από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

 Στην μυκηναϊκή περίοδο της Ελλάδας, θεωρήθηκε πως στο σημείο υπήρξε μια πόλη που ονομαζόταν Βορθόνα, η οποία τώρα είναι βυθισμένη. Στην Αρχαία Ελλάδα η πόλη ονομαζόταν Ασίνη. Η πόλη ήταν υπό σπαρτιατικό έλεγχο. Το 218 π.Χ., οι κάτοικοι της Ασίνης νίκησαν τον στρατό του Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας που πολιορκούσε την πόλη. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου ανήκε στη Σπάρτη, αν και οι περισσότερες από τις άλλες πόλεις της περιοχής ανήκαν στους Ελευθερολάκωνες. Η σύγχρονη πόλη του Σκουταρίου ιδρύθηκε το 1453 μ.Χ. από πρόσφυγες από την ομώνυμη περιοχή της Κωνσταντινούπολης, που εκδιώχτηκαν από τους Οθωμανούς κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα έπεσε στους Οθωμανούς Τούρκους, η Μάνη παρέμεινε ελεύθερη. Τον 17ο και τον 18ο αιώνα, το Σκουτάρι έγινε καταφύγιο πειρατών που ανταγωνίζονταν το Όιτυλο. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να κατακτήσουν τη Μάνη το 1770 και έκαναν πολιορκία στον πύργο της οικογένειας Γρηγοράκη, που ήταν από τις ισχυρότερες στη Μάνη και της οποίας η βάση ήταν το Σκουτάρι και τον ανατίναξαν με πυρίτιδα μετά από τριήμερη πολιορκία. Ο οθωμανικός στρατός νικήθηκε αργότερα στη Μάχη της Βρωμοπηγάδας, στην πεδιάδα έξω από το Σκουτάρι και απομακρύνθηκε από τη Μάνη. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να κυριεύσουν ξανά το Σκουτάρι το 1815, αλλά νικήθηκαν και υποχώρησαν. Το 1832 αναγνωρίστηκε η Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος και το Σκουτάρι έγινε μέρος της. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, το Σκουτάρι κατελήφθη. Τώρα, το Σκουτάρι είναι μια γαλήνια πόλη με περίπου 150 κατοίκους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Χτυπήθηκε από δασική πυρκαγιά τις τελευταίες ημέρες του Ιουλίου του 2007, που δεν κάλυψε τόσο μεγάλη έκταση όσο οι πυρκαγιές του 2006. Αρκετοί πυροσβέστες, ελικόπτερα και αεροπλάνα πολεμούσαν για αρκετές ημέρες με τη φωτιά, η οποία άφησε πίσω τις καμένους ελαιώνες και δάση. Το Σκουτάρι είναι χτισμένο σε ένα λόφο περίπου 50 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Βρίσκεται σε απόσταση 18,10 χμ. από το Γύθειο και 18,75 χμ. απο τη Αρεόπολη. Συνορεύει με το χωριό Καλύβια, το χωριό Παρασυρός και το χωριό Κότρωνας. Ο περιφερειακός δρόμος του χωριού συνδέει το ακρωτήριο Ταίναρο με το Γύθειο διαμέσου του χωριού Κότρωνας. Γύρω απο το χωριό υπαρχουν ελαιώνες, γεωργικές εκτάσεις και βοσκοτόπια . Ο Κόλπος του Σκουταρίου βρίσκεται ακριβώς στα ανατολικά και περιβάλλεται απο παραλίες και απόκρυμνες περιοχές. Στους πρόποδες του λόφου βρίσκεται η παραλία Καλαμάκια, η παραλία Βορδόνα και η παραλία Αγία Βαρβάρα γνωστοί παραθεριστικοί προορισμοί. Το βουνό Αραβίκια και ο λόφος Αγριλοτή αποτελούν την ορεινή έκταση που περιβάλλει το χωριό. Οδηγός για το Σκουτάρι Λακωνίας - Οδηγός για τη Μάνη Λακωνίας
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ινδία

Η ομοφυλοφιλία στην Ινδία θεωρείται ταμπού τόσο από τον λαό όσο και από την κυβέρνηση. Αυτό εξηγείται και από το γεγονός ότι η ομοφυλοφιλία δεν συζητείται ανοιχτά. Η ομοφυλοφιλία πλέον δεν είναι παράνομη,μέχρι το 2018 όπου το η νομοθετική διάταξη κατά του αφύσικου σεξ και της σοδομίας, κάτω από την παράγραφο 337 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα καταργήθηκε . Μερικές αντιλήψεις του Ινδουισμού και του Ισλαμισμού, που είναι οι δύο μεγαλύτερες θρησκείες της Ινδίας, καταδικάζουν έντονα την ομοφυλοφιλία.

 Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις ήταν παράνομες στην Ινδία κάτω από έναν νόμο της Βρετανικής Εποχής που χρονολογείται το 1860, ο νόμος βρισκόταν στην παράγραφο 337 στον Ινδικό Ποινικό Κώδικα που καταδικάζει τη σαρκική επαφή ενάντια στην προσταγή της φύσης. Αφού αυτό ήταν πολύ αόριστο έχει χρησιμοποιηθεί για πρωκτική επαφή, σοδομία κτλ. Η τιμωρία ξεκινούσε από δέκα χρόνια φυλάκισης και έφτανε εώς και ισόβια κάθειρξη. Η σχετική παράγραφος έλεγε: Οιοσδήποτε εθελοντικά έχει σαρκική επαφή ενάντια στην προσταγή της φύσης με οποιονδήποτε άντρα, γυναίκα ή ζώο, θα καταδικαστεί σε ισόβια φυλάκιση ή με φυλάκιση για περίοδο που μπορεί να αγγίξει και τα δέκα χρόνια και μπορεί να υποστεί και πρόστιμο Δεν υπάρχει νομική αναγνώριση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών κάτω από τον Ινδικό νόμο. Σε μια επίσκεψη του Καναδού πρωθυπουργού στην Ινδία ο Ινδός πρωθυπουργός ρωτήθηκε από δημοσιογράφο για το πως αισθάνεται για τον νόμο που επιτρέπει τον γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων ζευγαριών στον Καναδά, ο Ινδός πρωθυπουργός απάντησε ``δεν θα υπήρχε ιδιαίτερη εκτίμηση αυτού του νόμου στην Ινδία`` και συνέχισε μιλώντας για το πόσο πολιτισμικά διαφορετικές είναι αυτές οι δύο χώρες. Voices Against 377 Gay and Lesbian Vaishnava Association Fear and loathing in gay India Demonising Homosexuals In India Gay Rights Group Challenges India's Sodomy Law A perspective from India: Homosexuality stands criminalized because of a mid 19th century colonial law Αρχειοθετήθηκε 2007-11-02 στο Wayback Machine. Queering Bollywood Why should homosexuality be a crime? Trikone: Support group for LGBT South Asians in San Francisco Bay area
Νατάλια Κουκούλσκα

Η Νατάλια Κουκούλσκα (πολωνικά: Natalia Maria Kukulska, γενν. στις 3 Μαρτίου 1976, Βαρσοβία) είναι Πολωνή τραγουδίστρια της ποπ και της R&B μουσικής, η οποία στράφηκε προς την εναλλακτική ηλεκτρονική μουσική τη δεκαετία του 2010. Έκανε το ντεμπούτο της ως παιδί το 1986 και κυκλοφόρησε το πρώτο της «ενήλικο» σόλο άλμπουμ το 1996. Τα πιο διάσημα τραγούδια της είναι τα: «Dłoń», «Piosenka światłoczuła», «Im więcej ciebie tym mniej», «W biegu», «Tyle słońca w całym mieście» και «Wierność jest nudna». Μέχρι το 2014, είχε πουλήσει πάνω από 1,8 εκατομμύρια άλμπουμ.

 Natalia (1986) Bajki Natalki (1988) Najpiękniejsze kolędy (1991) Światło (1996) Puls (1998) Autoportret (1999) Tobie (2001) Natalia Kukulska (2003) Po tamtej stronie (2005) Sexi flexi (2007) CoMix (2010) Piosenka światłoczuła Daleki brzeg Dłoń W biegu Im więcej Ciebie tym mniej Jakbyś chciał mi coś powiedzieć Czy Ona jest Przychodzimy tylko raz Tyle słońca w całym mieście Zanim wszystko się odwróci Skończyło się Z głębi serc Niepotrzebny Jeśli Ona Cicho ciepło Nikt nie będzie żył za Ciebie Kamienie Kamienie feat. Tede (Remix) Decymy I Wanna Know Ale we mnie wszystko Twoje Ani słowa Osiem błogosławieństw Moja i Twoja nadzieja We'll Be Together Wspomnienia są blisko Zakochani Sexi flexi Pół na pół feat. Bartek Królik Fantasies Raz na jakiś czas Επίσημος ιστότοπος Επίσημη σελίδα στο Facebook Επίσημο κανάλι στο YouTube
Κρηνίδα Λήμνου

Η Κρηνίδα είναι μικρός αγροτικός οικισμός του Δήμου Ατσικής, στη Λήμνο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης). Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν στην περιφέρια αρμοδιότητας του Δήμου Ατσικής. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου.

 Η Κρηνίδα είναι κτισμένη σε ένα λοφίσκο δύο χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ατσικής. Σήμερα είναι σχεδόν ακατοίκητη, αλλά έχει ένα αξιοπρόσεκτο παρελθόν. Το όνομά του οικισμού προήλθε από κάποια κρήνη με καλό νερό, που υπάρχει ακόμα στη μέση του χωριού. Εικάζεται ότι υπήρχε εκεί αρχαίος ναός (του Ηρακλέους κατά μία ατεκμηρίωτη εκδοχή), οι μαρμάρινοι κίονες και οι λαξεμένοι λίθοι του οποίου χρησιμοποιήθηκαν στο κτίσιμο του ναού του Αγ. Γεωργίου. Επίσης έχει βρεθεί μικρό άγαλμα της Άρτεμης. Ο Γερμανός Conze, ο οποίος πέρασε από εκεί το 1858, τη σημειώνει στο χάρτη του ως Krenidi, χωρίς να αναφέρει τίποτα περισσότερο. Με διαφορετικές εκδοχές σημειώνεται στους χάρτες των De Launay (1898, Kernidi) και Fredrich (1904, Kranidi). Αυτό δεν είναι παράξενο, μιας και στα κοινοτικά έγγραφα εμφανίζεται ως Κρινήδα, Κρηνίδες ή Κυρνίδα. Το 1854 το χωριό σημειώνεται μεν ως ξεχωριστή ενορία αλλά είχε τον ίδιο ιερέα με το Καρπάσι, ονόματι Αθανάσιο. Το 1856 υπήρχαν 14 στρατεύσιμοι που πλήρωσαν φόρο 448 γρόσια για να απαλλαγούν από τη στράτευση. Το 1863 καταγράφηκαν 9 οικογένειες και το 1874 10 οικογένειες και 15 οικίες. Το 1918 ο οικισμός εντάχτηκε στην κοινότητα Καρπασίου με το όνομα "Κυρνίδα". Το 1928 είχε 109 κατοίκους. Το 1940 ονομάστηκε Κρηνίς κι εντάχθηκε στην κοινότητα Ατσικής. Είχε 99 κατοίκους. Μεταπολεμικά ο πληθυσμός μειωνόταν συνεχώς και το 1971 δεν απογράφηκε κανείς, όποτε έπαψε να αποτελεί οικισμό. Το 1939 ιδρύθηκε δημοτικό σχολείο για τα παιδιά του χωριού, τα οποία φοιτούσαν στην Ατσική από το 1914. Όμως, ως το 1960 που καταργήθηκε, συστεγαζόταν με το σχολείο της Ατσικής. Μεταξύ άλλων δίδαξαν οι δάσκαλοι: Ευστράτιος Χατζηελενούδας (1940-45) και Αγοραστός Γραγράς (1953-60). Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986. Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη". Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994. "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Once In A LIVEtime

Το Once In A LIVEtime είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "EastWest". Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε κατά την ευρωπαϊκή περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Falling Into Infinity" και πιο συγκεκριμένα, στην εμφάνιση τους στο "Le Bataclan" του Παρισιού στις 25 Ιουνίου 1998. Αυτό ήταν το δεύτερο, ζωντανό άλμπουμ του συγκροτήματος και κατάφερε να μπει στις χαμηλές θέσεις του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και των "Oricon Charts" στην Ιαπωνία.

 1. The Crimson Sunrise (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:56 2. Innocence (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:05 3. Puppies on Acid (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 1:24 4. Just Let Me Breathe (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 5:53 5. Voices (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 10:34 6. Take the Time (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 12:20 7. Derek Sherinian Piano Solo (Sherinian) - 1:54 8. Lines in the Sand (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 13:13 9. Scarred (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 9:27 10. The Darkest of Winters (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:17 11. Ytse Jam (Petrucci, Moore, Myung, Portnoy) - 4:09 12. Mike Portnoy Drum Solo/Ytse Jam (Petrucci, Moore, Myung, Portnoy) - 6:59 1. Trial of Tears (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 14:11 2. Hollow Years (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 7:01 3. Take Away My Pain (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 6:16 4. Caught In A Web (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:16 5. Lie (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 6:45 6. Peruvian Skies (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 7:50 7. John Petrucci Guitar Solo (Petrucci) - 8:06 8. Pull Me Under (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:15 9. Metropolis-Part I: "The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 6:16 10. Learning to Live (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 4:13 11. The Crimson Sunset (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:49 Once In A LIVEtime (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 27 Οκτωβρίου 1998 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Once In A LIVEtime" ήταν οι εξής: Τζέιμς ΛαΜπρι - φωνητικά Τζον Πετρούτσι - κιθάρα Ντέρεκ Σερίνιαν - πλήκτρα Τζον Μιανγκ - μπάσο Μάικ Πορτνόι - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΤζέι Μπέκενσταϊν - σαξόφωνο στο "Take Away My Pain" Once In A LIVEtime - Dream Theater | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Dream Theater Discography list Dream Theater - Once In A LIVEtime - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Κότυς Α΄ (Σαπαίων)

Ο Κότυς Α΄ (απεβ, το 48 π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Σαπαίων της Θράκης από το π. 57 π.Χ. έως το π. 48 π.Χ., ως πελάτης της Ρώμης. Ήταν γιος του Ροιμητάλκη.

 Ο Κότυς Α΄ ήταν σύμμαχος τού Ρωμαίου στρατηγού Γναίου Πομπήιου, στον οποίο έστειλε ένα σώμα βοηθητικό υπό τον γιο του Ρησκούπορι Α΄ το 48 π.Χ., για να το χρησιμοποιήσει στον ρωμαϊκό εμφύλιο πόλεμο εναντίον τού Ιουλίου Καίσαρα. Είχε δύο γιους: με το τέλος τού Κότυ Α΄, ο Ρησκούπορις Α΄ έγινε βασιλιάς, ενώ ο αδελφός του Ράσκος έγινε συγκυβερνήτης. Κατάλογος ηγεμόνων της Θράκης και της Δακίας Smith, William, ed. Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας . Βοστώνη : Little, Brown, and Company, 1867, τ. 3, σελ. 870
NGC 41

Ο NGC 41 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Απέχει περίπου 290 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 30 Οκτωβρίου 1864.

 Δεδομένα για το NGC 42 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 42 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 41 στο Wikimedia Commons
Σπούινια Στάργκαρντ

Η Σπούινια Στάργκαρντ (Spójnia Stargard), γνωστή ως Σπούινια, είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Στάργκαρντ. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας, την υψηλότερη κατηγορία στην πολωνική καλαθοσφαίριση. Το 2018, κέρδισε την άνοδο από την 1 Λίγκα. Ο σύλλογος παίζει τους εντός έδρας αγώνες του στη Χάλα Μιέσκα (Hala Miejska).

 Το Μάιο του 2018, η Σπούινια προήχθη στην Α΄ κατηγορία, καθώς κέρδισε στα πλέι οφ ανόδου της 1 Λίγκα τη Σόκουλ Λάτσουτ με 3-0 στις νίκες. Στο ντεμπούτο του συλλόγου τη σεζόν 2018-19, η ομάδα τερμάτισε στη 13η θέση με ρεκόρ 9-21. Το 2019, στη διακοπή του πρωταθλήματος, η PGE Polska Grupa Energetyczna έγινε κύριος χορηγός της ομάδας, η οποία μετονομάστηκε σε PGE Σπούινια. 1 Λίγκα Πρωταθλητές (1): 2017-18 Η Χάλα Μιέσκα είναι πολυλειτουργική εσωτερική αρένα, που άνοιξε το 1989 και έχει χωρητικότητα για αγώνες καλαθοσφαίρισης 2.500 θεατών. Η αρένα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος, που αποτελείται από ξενοδοχείο και εστιατόριο.