IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πασχαλινός φοίνικας

Ο Πασχαλινός φοίνικας (πολωνικά: Palma wielkanocna‎, λιθουανικά: Verba‎) είναι ένα παραδοσιακό Πολωνικό και Λιθουανικό έθιμο συμβολικής διακόσμησης που σχετίζεται με την Κυριακή των Βαΐων. Το έθιμο τηρείται και από τους απόδημους Πολωνούς του εξωτερικού.

 Παραδοσιακά, οι Πασχαλινοί φοίνικες ετοιμάζονται την Τετάρτη των Τεφρών (πρώτη Τετάρτη της Σαρακοστής), από κλάδους ιτιάς (με ίουλους). Καθώς τα φοινικόδεντρα δεν είναι ενδημικά στην Πολωνία, χρησιμοποιούνται κλαδιά ιτιάς ως συμβολικά υποκατάστατα των κλαδιών φοίνικα. Ο Πασχαλινός φοίνικας διακοσμείται με κορδέλες, αποξηραμένα λουλούδια ή άλλα φυτά.Στις αρχές του 20ου αιώνα, γύρω από το Βίλνιους (πολωνικά: Wilno‎, τώρα ανήκει στη Λιθουανία αλλά μεσοπολεμικά ήταν μέρος της Πολωνίας), οι διακοσμήσεις που έμοιαζαν με στολισμένους φοίνικες άρχισαν να πωλούνται κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων. Οι πασχαλινοί φοίνικες δεν ξεπερνούσαν σε ύψος το 0,5 μέτρο, σύντομα έγιναν δημοφιλείς σε ολόκληρη την Πολωνία και σημαντικές ποσότητές τους εξήχθησαν στη Γαλλία. Πιθανολογείται ότι ίσως προέρχονται από σχέδιο του Πολωνού μεσοπολεμικού καλλιτέχνη Φερντίναντ Ρούστζτσυτς.Ένας Πασχαλινός φοίνικας μπορεί να φθάσει σε ύψος και τα 10 μέτρα. Στον διαγωνισμό για Πασχαλινούς φοίνικες, που πραγματοποιείται ετήσια από το 1958, το 2011 μία συμμετοχή ξεπέρασε σε ύψος τα 36 μέτρα και ήταν ο υψηλότερος Πασχαλινός φοίνικας που έχει καταγραφεί ποτέ.Υπάρχουν πολλές περιφερειακές παραλλαγές στον τρόπο που ετοιμάζονται οι Πασχαλινοί φοίνικες στην Πολωνία. Στα νότια της χώρας, κλάδοι ιτιάς διαφόρων μηκών δένονται μαζί, ίσως με κλάδους φουντουκιάς ή ψάθα, και η διακόσμηση ολοκληρώνεται με ένα μεγάλο μπουκέτο από λουλούδια και άλλα στολίδια, με συμπεριλαμβανόμενο έναν χρυσό σταυρό. Στην περιοχή Κουρπιέ ο Πασχαλινός φοίνικες στολίζεται σε όλο το μήκος του με λουλούδια. Το Εθνογραφικό Μουσείο της Κρακοβίας διαθέτει πάνω από 200 Πασχαλινούς φοίνικες στη συλλογή του. Οι Πασχαλινοί φοίνικες είναι ένα σημαντικό μέρος των Πολωνικών Πασχαλινών εορτασμών. Καθαγιάζονται σε μια εκκλησία και στη συνέχεια παρελαύνουν. Σε ορισμένες περιοχές το έθιμο θέλει να χρησιμοποιούνται οι φοίνικες για να ραντίσουν ένα σπίτι με νερό, να ταΐζονται σε ζώα, να διακοσμούν τις αγιογραφίες, και να καίγονται προς τέφρα που φυλάσσεται για τις τελετές της Τετάρτης των Τεφρών του επόμενου έτους. Λέγεται ότι οι Πασχαλινοί φοίνικες φέρνουν καλή συγκομιδή όταν «φυτεύονται» σε ένα χωράφι.Όπως και άλλα Χριστιανικά σύμβολα και παραδόσεις, το έθιμο του Πασχαλινού φοίνικα ίσως προέρχεται από παγανιστικές θρησκείες στις οποίες η ιτιά διέθετε ευεργετικές ιδιότητες, και συμβόλιζε την μακροχρόνια ζωή και την αναγέννηση. Με τον καιρό, η ιτιά υιοθετήθηκε ως Χριστιανικό σύμβολο στην Πολωνία.
Renault 5

Το Renault 5 ήταν ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 1972 και του 1996, σε δύο γενιές. Η πρώτη γενιά του, κατασκευάστηκε από τον Ιανουάριο του 1972 έως τον Δεκέμβριο του 1984 (εκτός από την έκδοση 5 Turbo, που έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1985) και ήταν γνωστή και ως R5. Αρχικά, διατέθηκε μόνο ως 3-πορτο hatchback, αλλά το καλοκαίρι του 1979 προστέθηκε και μια εκδοχή 5-πορτο hatchback. Η δεύτερη γενιά του, γνωστή και ως Super 5 ή Supercinq (Σούπερ 5), παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 1984 έως τον Δεκέμβριο του 1996, σε εκδοχές 3-πορτο και 5-πορτο hatchback. Το Renault 5 διατέθηκε επίσημα και στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Le Car, το διάστημα μεταξύ του 1976 και του 1983.Αντικαταστάθηκε από το Renault Clio πρώτης γενιάς, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1990 και σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία. Μετά την εισαγωγή του Clio, η παραγωγή του Super 5 μεταφέρθηκε στη Σλοβενία, όπου και συνέχισε να κατασκευάζεται μόνο στις εκδόσεις 1.1 και 1.4 βενζίνης, καθώς και 1.6 ντίζελ. Τελικώς, η παραγωγή του έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1996 για κάποιες αγορές, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση.

 Ειδικότερα στην Ισπανία, η Renault παρήγαγε και μια 4-πορτη σεντάν εκδοχή του 5, το Renault 7, στο διάστημα από το 1974 έως το 1984, από το παρακλάδι της Renault που ονομάζεται FASA - Renault, αν και το 7 απευθυνόταν κυρίως στην ισπανική αγορά, με λίγες μόνο εξαγωγές σε ελάχιστα κράτη. Μεταξύ του 1972 και του 1986, το Renault 5 ήταν σταθερά το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη Γαλλία, με τη συνολική του παραγωγή να φτάνει τα 5.580.000 αντίτυπα στην πρώτη γενιά του. Επίσης και η δεύτερη γενιά του, έφτασε σε παραγωγή τα 3.436.650 αντίτυπα, με αποτέλεσμα το Renault 5 αθροιστικά να γίνει το δημοφιλέστερο γαλλικό αυτοκίνητο όλων των εποχών. Covello, Mike; Flammang, James M. (2002). Standard Catalog of Imported Cars 1946-2002. Krause Publications. ISBN 978-0-87341-605-4. M. Bartels: Renault R5 Alpine Turbo. In: ATZ Automobiltechnische Zeitschrift. 1982. Auflage. Nr. 7-8. Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart, S. 357. Dominique Pascal, Renault 5 Turbo, chez E.P.A. Renault 5 Turbo », Auto Collection Hors Série, no 10,‎ octobre 1992. Renault 5 Alpine et Turbo », Auto Collection Hors Série, no 38,‎ mars - avril 1997. Fredérick Lhospied, La Renault 5 Turbo, d'un rêve à la réalité, Éditions Automobiles Centre France, 2002. (ISBN 2-9516481-2-X). Focus Artikel über 40 Jahre Renault 5. La passion de la Renault 5 Turbo.
Τζακ ΝτεΣένα

Ο Τζακ ΝτεΣένα (αγγλικά: Jack Patrick DeSena, 6 Δεκεμβρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην κωμική σειρά All That, από το 2001 μέχρι το 2005. Το ύψος του είναι 1.78 μ.

 Ο ΝτεΣένα γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Το 1999, η οικογένειά του μετακόμισε στο Ιρβάιν της Καλιφόρνιας, όπου συνέχισε το σχολείο. Ο ΝτεΣένα ήταν ενεργό μέλος του διεθνού θίασου ComedySportz. Ο ΝτεΣένα έκανε τη φωνή του Σόκκα στην τηλεοπτική σειρά Άβαταρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου, του Nickelodeon. Το 2008, συμμετείχε στην διαδικτυακή σειρά Dorm Life, ως Σέιν Ράιλι. Από το 2014, συμμετέχει στη τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon, 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο, ως κ. Ρόμπερτς. Ο Τζακ ΝτεΣένα στο Internet Movie Database
Αλάια

Η Αλάια (Alburnus vistonicus) είναι είδος ψαριού του γένους Αλβούρνος (Alburnus) της οικογενείας των Κυπρινιδών, ενδημικό στο σύστημα της λίμνης Βιστωνίδας στην Θράκη. Στο ίδιο είδος είναι πιθανόν να ανήκουν και πληθυσμοί του γένους Alburnus που απαντώνται στον ποταμό Λίσσο.

 Η Αλάια είναι λιμναίο, βενθοπελαγικό είδος. Η κύρια διατροφική της φάση λαμβάνει χώρα στη λίμνη (καταναλωτής της στήλης του νερού και της επιφανείας), ενώ μεταναστεύει προς τον άνω ρου των ποταμών Κομψάτου και Κοσύνθου που τροφοδοτούν την Βιστωνίδα για να γεννήσει σε σημεία όπου το ρεύμα είναι ισχυρό και ο βυθός χαλικώδης. Η Αλάια είναι μεσαίου μεγέθους ψάρι και φτάνει σε μήκος μέχρι 21,7 cm (σταθερό ή τυπικό μήκος - Standard Length Το σώμα της έχει μετρίως πεπλατυσμένο και συμπιεσμένο σχήμα και ασημί χρώμα. Η ράχη έχει χρώμα καφέ και τα πτερύγια είναι υαλώδη. Το στόμα είναι λοξό προς τα κάτω και η κάτω σιαγόνα προεξέχει της άνω σιαγόνας, ιδιαίτερα στα μεγαλύτερα άτομα (> 14 cm SL). Διακρίνεται από τα άλλα είδη του γένους Alburnus από τον ακόλουθο συνδυασμό χαρακτηριστικών: αρχή του εδρικού πτερυγίου περίπου 1⁄2–11⁄2 λέπια πίσω από την βάση του ραχιαίου πτερυγίου· 13-151⁄2 διακλαδισμένες μαλακές ακτίνες στο εδρικό πτερύγιο· 21–25 βραγχιακές άκανθες· 57–67+4 λέπια στην πλευρική γραμμή· κοιλιακή τρόπιδα εκτεθειμένη σε μήκος 5–12 λεπιών προ της έδρας· μήκος κεφαλιού 21–24% του τυπικού μήκους (SL)· προραχιαίο μήκος 52–56% του τυπικού· αναλογία μήκους προς ύψος ουραίου μίσχου 1,9–2,4· μήκος ουραίου μίσχου 19–22% του τυπικού μήκους, διάμετρος ματιών 5,1–6,7% του τυπικού μήκους και 22–29% του μήκους κεφαλής, διακογχική απόσταση 1,1 έως 1,6 φορές μεγαλύτερη από την διάμετρο ματιών. Τα αρσενικά φέρουν λίγα, μεγάλα φύματα κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Η Αλάια χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον είδος και στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας του 2009, που εκδόθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος (CR [B2ab(ii,iii)]) , και στην Κόκκινη Λίστα της IUCN (εκτίμηση του 2006). Βασικότερες απειλές για το είδος αποτελούν η επισφαλής αναπαραγωγή του στους ποταμούς Κομψάτο και Κόσυνθο, των οποίων η επικοινωνία με τη λίμνη Βιστωνίδα συχνά διακόπτεται, λόγω κατασκευής αρδευτικών φραγμάτων ή ανομβρίας, η αύξηση της αλατότητας της λίμνης, λόγω μειωμένης ροής νερού προς αυτήν, και η μόλυνση των υδάτων, λόγω έντονης αγροτικής δραστηριότητας στις γύρω περιοχές.Το είδος περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας των Οικοτόπων (Οδηγία 92/43/ΕΟΚ) και ως Chalcalburnus chalcoides στο παράρτημα ΙΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης. Η λίμνη Βιστωνίδα, μαζί με τη λιμνοθάλασσα του Πόρτο Λάγος, έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (GR1130010). «L'alburno del lago Vistonis, Alburnus vistonicus». Web Museo della Fauna Europea. ITTIOFAUNA.ORG. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2014.
Anycast

Anycast είναι τεχνική διευθυνσιοδότησης και δρομολόγησης δικτύων, κατά τον οποίο τα πακέτα δρομολογούνται στον «εγγύτερο» ή «καλύτερο» προορισμό, σύμφωνα με τη τοπολογία δρομολόγησης. Το anycast υποστηρίζεται από το πρωτόκολλο IPv6, για να επιτρέπει να στέλνεται το μήνυμα σε οποιοδήποτε μέλος μιας ομάδας συσκευών. Κατά τη μετάβαση από το IPv4 στο IPv6, η χρήση του anycast μπορεί να επεκταθεί για να παρέχει IPv4 συμβατότητα σε IPv6 hosts.

 Το IP πρωτόκολλο και άλλα συστήματα διευθυνσιοδότησης δικτύων αναγνωρίζουν τις παρακάτω τρεις βασικές μεθόδους διευθυνσιοδότησης, unicast, broadcast ή multicast και anycast]. Στο Unicast υπάρχει ένα-προς-ένα σχέση μεταξύ διεύθυνσης δικτύου και τερματικού κόμβου: κάθε διεύθυνση αντιπροσωπεύει μοναδικά ένα μόνο παραλήπτη. Στα Βroadcast και Μulticast υπάρχει ένα-προς-πολλά σχέση μεταξύ διευθύνσεων δικτύου και δικτυακών προορισμών: κάθε διεύθυνση αντιπροσωπεύει ένα σύνολο από τερματικούς κόμβους, στους οποίους πηγαίνει όλη η πληροφορία. Στο Αnycast υπάρχει επίσης ένα-προς-κάποιο-από-πολλά σχέση μεταξύ διευθύνσεων δικτύου και δικτυακών προορισμών, όπου τα δεδομένα δρομολογούνται σε ένα οποιοδήποτε μέλος μιας ομάδας συσκευών. Anycast (στο Wiki του Athens Wireless Metropolitan Network)
Αμυρταίος της Αιγύπτου

Ο Αμυρταίος της Αιγύπτου ή Αμυρταίος της Σαΐδας ήταν ο μοναδικός Αιγύπτιος βασιλιάς της 28ης δυναστείας, πιθανότατα απόγονος της 26ης δυναστείας, ο οποίος επαναστάτησε στους Πέρσες κατακτητές και κήρυξε την ανεξαρτησία της Αιγύπτου. Οι Πέρσες είχαν καταλάβει την Αίγυπτο από την εποχή του βασιλιά Ψαμμύτιχου Γ' της 26ης δυναστείας, υπο τον Πέρση βασιλιά Καμβύση Β'. Ο Αμυρταίος, μετά την απελευθέρωση της χώρας, βασίλευσε από το 404 π.Χ. ως το 399 π.Χ.. Ήταν εγγονός του Αμυρταίου της Σαίδος ο οποίος είχε επαναστατήσει το 465 π.Χ./463 π.Χ. με τον Λίβυο αρχηγό Ίναρο εναντίον του σατράπη του βασιλιά Αρταξέρξη Α' γνωστός από αραμαικές και αρχαίες ελληνικές πηγές.

 Ο ίδιος ο Αμυρταίος εξεγέρθηκε για πρώτη φορά εναντίον της Περσικής κυριαρχίας την εποχή του Πέρση βασιλιά Δαρείου Β' το 411 π.Χ. γύρω από την γενέτειρα του Σαίδα, μετά τον θάνατο του Δαρείου κήρυξε τον εαυτό του ανεξάρτητο ηγεμόνα. Ο διάδοχος του Δαρείου Αρταξέρξης Β' συγκέντρωσε στρατό να ανακαταλάβει την Αίγυπτο το 404 π.Χ. αλλά οι εμφύλιες διαμάχες που ξέσπασαν σύντομα με τον μικρότερο αδελφό του Κύρο τον νεώτερο τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τις προσπάθειες. Οι Αιγύπτιοι βρήκαν την ευκαιρία κηρύσσοντας την ανεξαρτησία τους με τον Αμυρταίο να αποτινάξουν τον ζυγό των Αχαιμενιδών σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές βασίλευσε περίπου 5 χρόνια. Ο Αμυρταίος ηττήθηκε από τον Νεφερίτη Α' της Μένδης και στην συνέχεια εκτελέστηκε στην Μέμφιδα τον Οκτώβριο του 399 π.Χ., ο Νεφερίτης τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Αιγύπτου ως ιδρυτής της 29ης δυναστείας. A. Lemaire, 'La fin de la première période perse in Égypte et la chronologie judéene vers 400 av. J.-C., Transeuphratène 9 (1995), 51-61. O. Perdu, 'Saites and Persians (664-332),' in A.B. Lloyd (ed.), A Companion to Ancient Egypt (Chichester, 2010), 140-58 (at 153-7). J.D. Ray, 'Egypt: Dependence and Independence (425-343 B.C.), in Achaemenid History 1 (Leiden, 1987), 79-95.
Πορεία του Πολυτεχνείου (1980)

Κατά την διάρκεια της πορείας για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1980 στην Αθήνα, σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια μεταξύ ομάδας διαδηλωτών και των μονάδων αποκατάστασης τάξης (ΜΑΤ), που είχαν ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό δυο διαδηλωτών.

 Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη και η Αστυνομία, δεν είχε επιτρέψει την διέλευση της καθιερωμένης πορείας μπροστά από την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, και τροποποιήθηκε η διέλευσή της με κατεύθυνση την πλατεία Συντάγματος. Οι περισσότερες φοιτητικές παρατάξεις της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ΕΦΕΕ), που συμμετείχαν στην πορεία, ακολούθησαν την συγκεκριμένη τροποποιημένη διαδρομή, αλλά κάποιες αριστερές φοιτητικές παρατάξεις δεν υπάκουσαν στις κυβερνητικές οδηγίες και κατευθύνθηκαν προς την πρεσβεία. Την ημέρα της επετείου, περίπου δύο χιλιάδες διαδηλωτές των αριστερών παρατάξεων, κατευθύνθηκαν προς την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, με σκοπό να κατευθυνθούν τελικά προς την πρεσβεία. Στο ύψος της Ελληνικής Βουλής όμως εμποδίστηκαν από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί, με σκοπό να να απαγορεύσουν την κατεύθυνση της πορείας προς την πρεσβεία. Ακολούθησαν μεγάλης έκτασης επεισόδια με πολλούς τραυματισμούς και εκτεταμένες καταστροφές σε καταστήματα και κτήρια. Κατά την διάρκεια αυτών των επεισοδίων δολοφονήθηκαν από τα ΜΑΤ, δύο νεαροί διαδηλωτές η Σταματίνα Κανελλοπούλου, Ελληνίδα εργάτρια 20 ετών, και ο Ιάκωβος Κουμής, Κύπριος φοιτητής 26 ετών.
NGC 3805

Ο NGC 3805 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 25 Απριλίου 1785 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.

 Δεδομένα για το NGC 3805 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3805 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3805 στο Wikimedia Commons
229762 Γκουνχομντίμα

Ο (229762) Γκουνχομντίμα (αγγλικά: 229762 Gǃkúnǁʼhòmdímà) είναι μεγάλος αστεροειδής του εσωτερικού νέφους του Όορτ. Υπολογίζεται, με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ, ότι έχει διάμετρο περίπου 600 χιλιόμετρα. Το 2011 ανακαλύφθηκε ένας δορυφόρος του.

 Το εύρος παρατηρήσεων του αστεροειδή είναι από το 1982 μέχρι το 2009. Ο Γκουνχοντίμα βρέθηκε σε μια φωτογραφία που ελήφθη στις 16 Αυγούστου 1982. Η τροχιά του βρέθηκε ότι είναι ελλειψοειδής. Το αφήλιό του βρίσκεται 16,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (109 ΑΜ) από τον Ήλιο, το περιήλιό του βρίσκεται 5,64 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (37,6 AM) από τον Ήλιο και η μέση απόστασή του είναι 11,1 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (74,4 AM) από τον Ήλιο. Η περιφορά του διαρκεί 641,5 γήινα χρόνια. Το 2011 αναφέρθηκε ότι ένας δορυφόρος περιφέρεται γύρω από τον αστεροειδή. Η τροχιά του δορυφόρoυ με προσωρινό όνομα S/2008 (229762) 1, δεν είναι γνωστή, όμως υπολογίστηκε ότι απέχει από το κύριο σώμα 3.600 χιλιόμετρα. Ο δορυφόρος ήταν 3,79 βαθμούς πιο αχνός από το κύριο αντικείμενο, και έτσι υπολογίστηκε ότι είχε διάμετρο περίπου 150 χιλιόμετρα. διαστημική τροχιά από την NASA / Horizons Ephemeris Φωτογραφικό υλικό '
Δρόμος χωρίς χαρά

Ο Δρόμος χωρίς χαρά (γερ, Die freudlose Gasse) είναι γερμανικό έργο του βωβού κινηματογράφου σε σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, του έτους 1925 και με πρωταγωνίστρια την Γκρέτα Γκάρμπο.

 Βρισκόμαστε στην Βιέννη του μεσοπολέμου, στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Η φτώχεια μαι η δυστυχία μαστίζει την πόλη. Στην οδό Μελχιόρ-Γκάσε δυο εύποροι άνθρωποι ζουν ανάμεσα στην φτωχολογιά. Ο χασάπης Γιόζεφ Γκάιρινγκερ και η Κυρά Γκράιφερ, η οποία εκτός από ένα κατάστημα ρουχισμών διατηρεί και ένα κέντρο νυκτερινής διασκέδασης δίπλα στον οίκο ανοχής «Μερκλ». Οι μετοχές ανεβοκατεβαίνουν στο χρηματιστήριο και οι μεν κερδοσκόποι σπαταλούν τα χρήματα, ο δε λαουτζίκος που χάνει τα λεφτά του χρεοκοπεί και ξεπουλάει τα πάντα για να επιζήσει. Η Γκρέτε είναι υπάλληλος σε ένα γραφείο και ο μικρός της μισθός δεν φτάνει για να θρέψει την ανήλικη αδελφή της και τον πατέρα της. Ο αφεντικός της όλο την εκμεταλλεύεται και προσπαθεί να της βάλει χέρι. Όταν αυτή μένει ανένδοτη, ο αφεντικός της γίνεται έξω φρενών και την απολύει. Ο πατέρας της, συνταξιούχος υπουργός, υποβάλει αίτηση εξόφλησης της σύνταξής του, για να κάνει την τύχη του στο χρηματιστήριο. Εκεί, με την πρώτη του αγορά πέφτει έξω και γίνεται απένταρος. Η Γκρέτε πέφτει στα νύχια της κυρίας Γκράιφερ και πιάνει δουλειά στο νυκτερινό κέντρο. Ο «Δρόμος χωρίς χαρά» θεωρείται το πρώτο κινηματογραφικό έργο της «νέας αντικειμενικότητας». Αποχωρίζεται τα εκφραστικά στοιχεία του Εξπρεσιονισμού, και θεμελιώνει τον Πάμπστ ως κυρίαρχο σκηνοθέτη του γερμανικού ρεαλισμού. Hugo Bettauer: Die freudlose Gasse. Ein Wiener Roman aus unseren Tagen. Mit einem Nachwort von Murray G. Hall. Ullstein, Frankfurt am Main, Berlin 1988, ISBN 3-548-37147-7. Jan-Christopher Horak: Der Fall Die Freudlose Gasse. Eine Rekonstruktion im Münchner Filmmuseum. In: Ursula von Keitz (Hrsg.): Früher Film und späte Folgen. Marburg 1998, S. 48–65. Ursula von Keitz: Vorwort. In: Ursula von Keitz (Hrsg.): Früher Film und späte Folgen. Marburg 1998, S. 7–10. Gerald Koll: Pandoras Schätze. Erotikkonzeptionen in den Stummfilmen von G. W. Pabst. München 1998. Michael Pabst: Die freudlose Gasse. In: Wolfgang Jacobsen (Hrsg.): G. W. Pabst. Berlin 1997, S. 137–150. Die freudlose Gasse - Παρουσίαση στο www.filmportal.de στα γερμανικά
Αλεξάντερ φον Κλουκ

Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ (1846 – 1934) ήταν Πρώσος – Γερμανός στρατιωτικός που έλαβε μέρος στον Αυστροπρωσικό και Γαλλοπρωσικό πόλεμο, ενώ στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέχοντας τον βαθμό του στρατηγού, είχε οριστεί διοικητής της 1ης γερμανικής Στρατιάς. Το πλήρες όνομά του ήταν Αλέξανδρος Ερρίκος Ροδόλφος φον Κλουκ (Alexander Heinrich Rudolph von Kluck)

 Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ γεννήθηκε στο Μίνστερ της Βεστφαλίας στις 20 Μαΐου του 1846 Από νεαρή ηλικία, το 1865, κατατάχθηκε στον πρωσικό στρατό και τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στον Αυστροπρωσικό πόλεμο και αμέσως μετά στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο όπου και τραυματίσθηκε δύο φορές. Την περίοδο 1896 – 1898 διετέλεσε διοικητής της πολιτοφυλακής στη περιοχή του Βερολίνου. Το 1906 προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου του πεζικού και το 1913 διορίστηκε επιθεωρητής Στρατού. Όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Αλεξάντερ φον Κλουκ ανέλαβε διοικητής της 1ης Στρατιάς με δράση στο Δυτικό Μέτωπο όπου σύμφωνα με το σχέδιο Σλίφεν αποτελούσε τη δεξιά πτέρυγα μαζί με την 2η Στρατιά για την κατάληψη του Παρισιού εισβάλλοντας στη Γαλλία από ΒΑ. παραβιάζοντας προηγουμένως την ουδετερότητα του Βελγίου. Εκτελώντας όμως ταχύτατη προέλαση και φθάνοντας λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Παρίσι δημιουργήθηκε ένα ευρύτατο χάσμα, μήκους περίπου 80 χιλιομέτρων, μεταξύ της Στρατιάς του και της 2ης Στρατιάς που προέλαυνε νοτιότερα με αποτέλεσμα ο διοικητής της 2ης Στρατιάς Καρολος φον Μπύλοβ φοβούμενος ανάλογη κίνηση (προέλαση) από το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα που παρεμβάλλονταν στο μέτωπο, του ζήτησε την σύμπτυξη των σχηματισμών ανατολικά του Μάρνη όπου και ακολούθησε. Μετά την πρώτη μάχη του Μάρνη ακολούθησε για μακρά περίοδο ο λεγόμενος πόλεμος των χαρακωμάτων χωρίς κάποιο ιδιαίτερο στρατιωτικό ενδιαφέρον. Κατά τη διάρκεια κάποιας επιθεώρησης το 1915 τραυματίσθηκε από θραύσματα όπου και αναγκάσθηκε σε παραίτηση το επόμενο έτος. Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ πέθανε στο Βερολίνο στις 19 Οκτωβρίου του 1934, 88 ετών, έχοντας ζήσει την διάλυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα μεταξύ των οποίων και με αυτό του μέλανος αετού. Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ ασχολήθηκε και με την ιστορία συγγράφοντας δύο έργα με τα απομνημονεύματα του: "Η πορεία προς Παρίσι και η μάχη του Μάρνη το 1914". Βερολίνο: Siegfried Ernst Mittler και Υιός, 1920. (2η έκδοση 1926) "Χρόνια σε ταξίδια-πολέμους-στοιχεία". Βερολίνο: R. Schmidt, 1929. "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ.2ος, σελ.475.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2013

Ο Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2013 διεξήχθη στις 11 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνου μεταξύ της Γουίγκαν Αθλέτικ και της Μάντσεστερ Σίτι. Ήταν ο 132ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο.Ο αγώνας έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Γουίγκαν Αθλέτικ η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Αντρέ Μάρινερ.

 Στην πορεία τους οι δυο ομάδες για τον τελικό απόκλεισαν τις εξής ομάδες: Ως ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ η Μάντσεστερ Σίτι ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της απο τον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας όπου και κληρώθηκε εντός έδρας με την Γουότφορντ ΦΚ.Οι Κάρλος Τέβες και Μπάρυ σκόραραν στο πρώτο ημίχρονο και στο 90 λεπτό ο παίκτης απο της ακαδημίες Μάρκος Λοπες σκόραρε και έγινε ο νεοτερος σκορερ στην ιστορία της ομάδας Στο επόμενο γύρο η Μάντσεστερ Σίτι αντιμετώπισε εκτός έδρας την ομάδα της Πρέμιερ ΛιγκΣτόουκ Σίτι Φ.Κ. και πέρασε δύσκολα με ένα γκολ του Ζαμπαλέτα στο 86 λεπτό της αναμέτρησης Στον 5ο γύρο η Μάντσεστερ Σίτι κληρώθηκε με την Λιντς Γιουνάιτεντ ομάδα της Τσάμπιονσιπ εντός έδρας όπου και κατάφερε να περάσει με το ευρύ 4-0 με τρία γκολ του Σέρχιο Αγουέρο και ένα του Κάρλος Τέβες Στον 6Ο γύρο η Μάντσεστερ Σίτι κληρώθηκε με τηνΜπάρνσλεϊ ΦΚ ομάδα της Τσάμπιονσιπ εντός έδρας όπου επιβλήθηκε με το ευρύ 5-0 τα γκολ πέτυχαν οι Κάρλος Τέβες 3 γκολ και απο 1 γκολ οι Νταβίντ Σίλβα και Αλεξάντερ Κολαροφ Στα ημιτελικά στο ουδέτερο Στάδιο Γουέμπλεϊ η Μάντσεστερ Σίτι κληρώθηκε με την Τσέλσι ΦΚ ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ σκόραρε με τον Νασρί (35'), και στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου με τον Αγουέρο (47'). Η Τσέλσι μείωσε στο 66', με τον Ντεμπά Μπα. Ως ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ η Γουίγκαν Αθλέτικ ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της στο Κύπελλο Αγγλίας απο τον 3ο γύρο πρώτη αντίπαλός η Μπόρνμουθ ομάδα της Λιγκ Ουαν που εντός έδρας δεν κατάφερε να κερδίσει με το παιχνίδι να τελειώνει ισόπαλο 1-1 με γκολ του Ο'Κέιν για την Μπόρνμουθ και Γκομεζ για την Γουίγκαν. Στον επαναληπτικό αγώνα στην έδρα της Μπόρνμουθ χάρη σε ένα γκολ του Μαουρο Μποσέλι. Στον 4ο γύρο η Γουίγκαν Αθλέτικκληρώθηκε και αντιμετώπισε εκτός έδρας την Μάκλσφιλντ Τάουν που δεν ανήκε σε επαγγελματική κατηγορία νίκησε με 0-1 χάρη σε ένα γκολ που πέτυχε με πέναλτυ ο Γκομεζ Στον 5ο γύρο κληρώθηκε εκτός έδρας με την Χάντερσφιλντ Τάουν ομάδα της Τσάμπιονσιπ ο Μακμάναμαν Μακάρθουρ και Κονε (2 γκολ)έδωσαν την πρόκριση στην Γουιγκαν η Χαντερσφίλντ μείωσε με γκολ του Νόβακ Στόν 6ο γύρο κληρωθηκε εκτός έδρας με την Έβερτον και κατάφερε σε ένα τετράλεπτο να πετυχει τρία γκολ και να περάσει στα ημιτελικά τα γκολ οι Φιγκερόα,Μακμαναμαν και Γκομεζ Στα ημιτελικά στο ουδέτερο Στάδιο Γουέμπλεϊ η Γουίγκαν κέρδισε 2-0 την Μίλγουολ ΦΚ με γκολ τον Σον Μαλόνεϊ στο 25 λεπτό του αγώνα και του Κάλουμ ΜακΜάναμαν στο 78 λεπτό του αγώνα.Με την Γουιγκαν να περναει στον τελικό Δυστυχώς, ομως ο ημιτελικός στιγματίστηκε από τα επεισόδια που δημιούργησαν οι οπαδοί της Μίλγουολ ΦΚ οι οποίοι ξεκίνησαν αψιμαχίες μεταξύ τους
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1996–97 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1996–97 (αγγλικά: LEN European Cup 1996–97) ήταν η 10η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Το τουρνουά διοργανώθηκε το 1997. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ρωσικής ΣΚΙΦ Μόσχας και της Ολλανδικής Νερέους. Η ΣΚΙΦ Μόσχας νίκησε τη Νερέους με 7-6 και κέρδισε τον 1ο τίτλο στην ιστορία της.

 Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε ομίλους. Στην Τελική φάση προκρίθηκε από τον έναν όμιλο η Ισπανική Μεντιτεράνι κερδίζοντας 14-4 την Πορτογαλική Sport Algés e Dafundo, στον τελευταίο αγώνα της προκαταρκτικής φάσης. Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 12 και 16 Μαρτίου του 1997 στο Zwembad De Slag στο Ζάανταμ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Καταρίνα Φουρτάντο

Η Καταρίνα Φουρτάντο (25 Αυγούστου 1972) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία. Γεννήθηκε στην Λισαβόνα και είναι η κόρη του δημοσιογράφου του RTP Γιόακιμ Φουρτάντο.

 Καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας της στην τηλεόραση, η οποία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Φουρτάντο εργάστηκε για τους τηλεοπτικούς σταθμούς SIC και RTP καθώς και για τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Rádio Comercial και RDP Antena 3. Είχε έναν μικρό βουβό ρόλο στην ταινία Non, ou a Vã Glória de Mandar σε σκηνοθεσία του Μανουέλ ντε Ολιβέιρα. Αργότερα πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως Killing Time (μια αγγλική ταινία που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), Fatima (μια ιταλική ταινία από τον Fabrizio Costa), Anjo da Guarda και Pesadelo cor-de-rosa, μεταξύ άλλων. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Φουρτάντο ήρθε όταν παρουσίασε το τηλεοπτικό σόου Top + στο RTP, ένα πρόγραμμα που πρόβαλε δημοφιλή μουσικά βίντεο και τα εβδομαδιαία chart. Ήταν ένα μουσικό σόου που την οδήγησε να γίνει η κεντρική παρουσιάστρια της εκπομπής MTV Portugal στο κανάλι SIC, χρόνια προτού ιδρυθεί το πορτογαλέζικο MTV. Συνέχισε με μια πληθώρα σόου, συμπεριλαμβανονένου του Treasure Hunt (Caça ao Tesouro), στο κανάλι SIC, το οποίο γυριζόταν συχνά σε μικρότερες πληθυσμιακά πόλεις της Πορτογαλίας, στις οποίες η Φουρτάντο έφτανε με ελικόπτερο. Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα ήταν μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά και Φιλομένα Καουτέλα. Η Φουρτάντο φοίτησε στο Conservatório Nacional (μέχρι το 1990) λαμβάνοντας ειδίκευση στον χορό. Εκπαιδεύτηκε επίσης στην δημοσιογραφία και σπούδασε υποκριτική στην Διεθνή Σχολή Υποκριτικής του Λονδίνου από το 1995 έως το 1997. Παντρεύτηκε τον João Reis, ηθοποιό, και έχει μια κόρη, την Maria Beatriz (γεννημένη το 2006) και έναν γιο, τον João Maria (γεννημένο το 2007). Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Filhos do Rock (2013–14) The Voice Portugal (2011–present) Cidade Despida (2010) Dá-me Música A minha geração (2008) Dança Comigo (2006–07) Pequenos em Grande (2005) Operação Triunfo (2003) Pequenos e Terríveis (1999) Uma Noite de Sonho (1995) Caça ao Tesouro (1994) Chuva de Estrelas (1993) MTV Portugal (1992) Top + (1991/1992) Gala Globos de Ouro As Mais Belas Canções de Natal SIC No País do Natal Gala Portugal Fashion Uma Aventura O Lampião da Estrela Catarina.com Fátima A Ferreirinha Natal dos Hospitais Catarina Furtado στο AskMen.com "Here come the girls! Presenters of Eurovision 2018 revealed!". eurovision.tv. European Broadcasting Union Catarina Furtado στο IMDb
ESCP Business School

Το ESCP Business School είναι ένα ευρωπαϊκό οικονομικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στη Μαδρίτη και το Τορίνο. Όντας το αρχαιότερο οικονομικό πανεπιστήμιο στον κόσμο, ιδρυθέν το 1819, θεωρείται η πρώτη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του κόσμου.

 Τα προγράμματα που προσφέρει το ESCP Business School είναι τριπλά διαπιστευμένα από τους διεθνείς οργανισμούς AMBA, EQUIS και AACSB. Το σχολείο έχει πολλούς αξιόλογους αποφοίτους στους χώρους των επιχειρήσεων και της πολιτικής, όπως ο Patrick Thomas (Διευθύνων Σύμβουλος της Hermès), ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας, Jean-Pierre Raffarin και ο Επίτροπος της ΕΕ για την εσωτερική αγορά και υπηρεσίες κ. Michel Barnier. Βρίσκεται στη 2η θέση στον κόσμο στην κατάταξη για Master in Management σύμφωνα με τους Financial Times για το 2012 και στην 21η για το πρόγραμμα Executive MBA. Το ESCP υποδέχεται 4.000 φοιτητές και 5.000 στελέχη από 90 διαφορετικές χώρες κάθε χρόνο, προσφέροντάς τους γενικά αλλά και εξειδικευμένα προγράμματα management. Tο δίκτυο αποφοίτων της σχολής αριθμεί 40.000 μέλη σε 150 χώρες και από 200 εθνικότητες. Ιδρυθέν το 1819, το ESCP ιδρύθηκε από μια ομάδα οικονομικών μελετητών και επιχειρηματιών όπως ο οικονομολόγος Jean-Baptiste Say και ο έμπορος Vital Roux. Με τη δημιουργία του ESCP, η πρώτη σχολή επιχειρήσεων ποτέ ιδρύθηκε. Αρχικά ακολούθησε το πρότυπο της École Polytechnique και σταδιακά απέκτησε το ανάστημα και τη σημασία του κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Το 1859, μεταφέρθηκε στη σημερινή του τοποθεσία στο Παρίσι, στη διεύθυνση avenue de la République, στο 11ο διαμέρισμα. Το ESCP είναι διεθνές από την ίδρυση του: Η τάξη του 1824 με συνολικά 118 μαθητές περιείχε ξένους σε ποσοστό γύρω στο 30% με 7 Ισπανούς, 2 Χαβανεζους, 5 Βραζιλιάνους, 5 Ολλανδούς, 4 Γερμανούς, 2 Έλληνες, 2 Πορτογάλους, 2 Αμερικανούς, 2 Χιλιανούς, 1 Σαβοιο, 1 Ιταλό, 1 Σουηδό, 1 Ρώσο και 1 εξ' Αϊτής. Η γλωσσική επιμόρφωση ήταν ένα ουσιαστικό μέρος του πρώτου προγράμματος σπουδών, το οποίο περιελάμβανε, εκτός από τη γαλλική γραμματική, μαθήματα στα Αγγλικά, Γερμανικά και Ισπανικά. Το 1873 ιδρύθηκε ο σύλλογος αποφοίτων του ESCP. Το 1921, ESCP γιόρτασε τα 100 του χρόνια, με καθυστέρηση λόγω της μεταπολεμικής κρίσης, στη μεγάλη αίθουσα της Σορβόνης. Οι εγκαταστάσεις του ESCP στο Ηνωμένο Βασίλειο (Οξφόρδη, τώρα Λονδίνο) και Γερμανία (Ντίσελντορφ, τώρα Βερολίνο) άνοιξαν το 1973. Το 1988, ακολούθησαν εγκαταστάσεις στην Μαδρίτη, Ισπανία και το 2004 εγκαταστάσεις στο Τορίνο, Ιταλία. Οι εγκαταστάσεις του Ντίσελντορφ μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο το 1984. Το 2005 το ESCP μετακόμισε από την Οξφόρδη στο Λονδίνο. Official Website
Χαβιέρ Μπαρδέμ

Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ (Javier Ángel Encinas Bardem, 1 Μαρτίου 1969) είναι Ισπανός ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σημαντικές ταινίες όπως τις Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους και Η Θάλασσα Μέσα Μου. Έχει κερδίσει, μεταξύ άλλων, ένα Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου, ένα βραβείο στα Screen Actors Guild Awards, ένα βραβείο BAFTA και τέσσερα Βραβεία Γκόγια. Είναι, επίσης, παντρεμένος από το 2010 με τη διάσημη Ισπανίδα ηθοποιό Πενέλοπε Κρουζ.

 Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ γεννήθηκε την 1 Μαρτίου 1969 στη Λας Πάλμας των Κανάριων Νήσων. Η μητέρα του, Πιλάρ Μπαρδέμ, είναι επίσης ηθοποιός, ενώ ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας. Οι γονείς του χώρισαν λίγο καιρό μετά τη γέννησή του. Έχει έναν αδερφό, τον Κάρλος, και μια αδερφή, τη Μόνικα. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία ήταν το 1990 στην ταινία The Ages of Lulu. Η πρώτη σημαντική του ταινία ήταν η ταινία Jamón, Jamón, στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με την Πενέλοπε Κρουζ, όπου έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Γκόγια. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία του Χόλιγουντ ήταν στην ταινία Ο χορευτής του πάνω ορόφου του Τζον Μάλκοβιτς. Η πρώτη του, ωστόσο, μεγάλη εμπορική επιτυχία ήταν στην ταινία Πριν Πέσει η Νύχτα, στην οποία υποδύθηκε τον Κουβανό συγγραφέα Ρεϊνάλντο Αρένας, και του επέφερε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 2007 έπαιξε στην ταινία Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους των Αδερφών Κοέν και έγινε ο πρώτος Ισπανός που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Έπαιξε, επίσης, στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας. Επίσης, έπαιξε στην ταινία του Γούντι Άλλεν, Vicky Cristina Barcelona, και στο Eat Pray Love μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς. Το 2010 έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Biutiful του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου. Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ταινία Τζέιμς Μποντ με τον τίτλο Skyfall και το 2013 στην ταινία Ο Συνήγορος (The Counselor) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ. Χαβιέρ Μπαρδέμ στην IMDb (Αγγλικά)
Έρικ Λόκετ

Ο Έρικ Λόκετ (γεννήθηκε στην Ατλάντα (Τζόρτζια), στις 25 Δεκεμβρίου 1995) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, που παίζει στην ομάδα του Άρη της Α1 Εθνικής. Με ύψος 1,96 μέτρων παίζει στη θέση του σμολ φόργουορντ.

 Έπαιξε μία χρονιά στο Πανεπιστήμιο του Τζορτζ Μέισον με τους Τζορτζ Μέισον Πάτριοτς κατά τη διάρκεια της περιόδου 2014-15. Το επόμενο έτος, εισήλθε στο κοινοτικό κολέγιο του Τσίπολα. Το 2016, υπέγραψε στους Φλόριντα Ιντερνάσιοναλ Γκόλντεν Πάνθερς του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Φλόριντας στο οποίο έπαιξε για δύο χρονιές μέχρι το 2018. Την περίοδο 2018-19, έπαιξε στην τελευταία κολεγιακή χρονιά του στους Νορθ Καρολάινα Στέιτ Γουόλφπακ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας . Αφού δεν επελέγη στο ντραφτ του NBA του 2019, στις 29 Φεβρουαρίου 2020, υπέγραψε για μιάμιση χρονιά στους Μπρίστολ Ακάντεμι Φλάιερς του Βρετανικού Πρωταθλήματος. Τη χρονιά 2019-20 έπαιξε 4 παιχνίδια στα οποία είχε 14,50 πόντους μέσο όρο. Την περίοδο 2020-21, είχε κατά μέσο όρο 14,77 πόντους σε 30 αγώνες που έπαιξε. Μετά από δύο χρονιές με τη βρετανική ομάδα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2021, ο Λόκετ υπέγραψε στον Άρη στην Α1 Εθνική. Στοιχεία του παίχτη στο realgm Βιογραφικό στους Νορθ Καρολάινα Στέιτ Γουόλφπακ
Ελληνοκαναδοί στην Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο

Η Ελληνική Κοινότητα του Τορόντο αποτελείται από Έλληνες μετανάστες και τους απογόνους τους που ζουν στη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά. Σύμφωνα με την απογραφή του Καναδά το 2016, η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο (GTA) φιλοξενεί 97.940 Ελληνοκαναδούς (το 1,69% του συνολικού πληθυσμού της), καθιστώντας την ως την μητροπολιτική περιοχή με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Ελλήνων στον Καναδά.

 Οι μεγαλουπόλεις και οι κωμοπόλεις της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο ανά ελληνοκαναδικό πληθυσμό έχουν ως εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016: Οι εκλογικές περιφέρειες της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο με το υψηλότερο ποσοστό Ελληνοκαναδών είναι οι εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016: Τα ελληνικά αποτελούν την 20η συχνότερα ομιλούμενη γλώσσα στη μητροπολητική περιοχή απογραφής (CMA) του Τορόντο, με 41.225 άτομα (το 0,7% του πληθυσμού) να μιλούν ελληνικά (Απογραφή 2016). Στην Πόλη του Τορόντο καθαυτού, η ελληνική είναι η 17η κοινότερη εθνοτική καταγωγή, διεκδικούμενη από 57.425 άτομα (το 2,1% του πληθυσμού), σύμφωνα με την απογραφή του 2016.Επιπροσθέτως, όπως ορίζεται από τα στοιχεία της Απογραφής του Τορόντου το 2006 (συνολικές απαντήσεις), η ελληνική είναι η κορυφαία εθνότικη καταγωγή στη γειτονιά Μπρόουντβιου Νορθ (Broadview North) (το 15% του πληθυσμού) Ο ελληνικός πολιτισμός στο Τορόντο μπορεί να φανεί στο Γκρικτάουν, τη μεγαλύτερη ελληνική γειτονιά στη Βόρεια Αμερική.
Σαϊέν (Ουαϊόμινγκ)

Το Σαϊέν, Τσεγιέν ή Σεγιέν (αγγλικά: Cheyenne, προφέρεται ʃaɪˈæn/ Σάι-αν ή ʃaɪˈɛn/ Σάι-εν, στα αραπάχο: Hítesííno'óowú', Χιτεσιινο'οογού') είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας Ουαϊόμινγκ και έδρα της κομητείας Λαραμί. Ο πληθυσμός της πόλης του Σαϊέν ανέρχεται στους 65.035 κατοίκους (εκτιμήσεις 2021) ενώ η μητροπολιτική περιοχή του Σαϊέν (περιλαμβάνει ολόκληρη τη κομητεία Λαραμί) αριθμεί 100.770 κατοίκους (2021). Η πόλη, βρίσκεται στο βόρειο άκρο μιας περιοχής με μεγάλη αστική ανάπτυξη, τον αστικό διάδρομο Φροντ Ρέιντς (Front Range Urban Corridor). Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Κρόου και Ντράι Κρηκ, στο νοτιοανατολικό άκρο της πολιτείας. Η πόλη πήρε το όνομά της από τη φυλή Τσεγιέν.

 Στην περιοχή πριν ιδρυθεί η πόλη ζούσαν οι Αλγκονκίνοι. Η πόλη ιδρύθηκε το 1867 από τον στρατηγό και μηχανικό Γκρένβιλ Ντότζερ, ο οποίος αναζητούσε μια δίοδο για το σιδηρόδρομο της Union Pacific Railroad στα βουνά Λαμαρί και ίδρυσε ένα τερματικό. Ο Ντότζερ έδωσε στη πόλη το σημερινό της όνομα. Η πόλη τότε ανήκε στη δικαιοδοσία του Εδάφους της Ντακότα. Μέχρι τα τέλη του 1867, όταν έφτασε το πρώτο τραίνο, η πόλη αριθμούσε 4.000 κατοίκους, ενώ η πόλη ανάπτυχθηκε ακόμη περισσότερο όταν ανακαλύφθηκε χρυσός στους Μαύρους Λόφους. Το 1869, επιλέχθηκε ως η πρωτεύουσα του νεοσύστατου Εδάφους του Ουαϊόμινγκ και το 1890 πρωτεύουσα της πολιτείας. Η πόλη αναπτύχθηκε αρχικά παράλληλα με τις σιδηροδρομικές γραμμές και έτσι οι δρόμοι του ήταν διαγώνιοι με τα σημεία του ορίζοντα, κάτι που στη συνέχεια άλλαξε, όταν η πόλη επεκτάθηκε. Ο σημαντικότερος εργοδότης σήμερα στη πόλη σήμερα είναι η πολιτειακή κυβέρνηση και η Αεροπορική Βάση Γουόρεν. Άλλες σημαντικές πηγές εισοδήματος είναι η γεωργία, η εκτροφή αγελάδων και προβάτων και ο σιδηρόδρομος. Κάθε τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου διεξάγεται στην πόλη ένα φεστιβάλ ροντέο, το μεγαλύτερο σε εξωτερικό χώρο στις ΗΠΑ. Στο πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνονται ιππασία ταύρου, αγώνες βαρελιών και πολλά άλλα. Μπράιαντ Μπάτλερ Μπρουκς (1861- 1944), έβδομος κυβερνήτης του Ουαϊόμινγκ Χαρριέτ Ελίζαμπεθ Μπερντ (1926-2015), η πρώτη αφροαμερικανίδα που υπηρέτησε στο νομοθετικό σώμα του Ουαϊόμινγκ Μπιλ Γκάρνας (1921- 2002 ), παίκτης του NFL (Ουαϊόμινγκ) Σαϊέν (Ουαϊόμινγκ) στο Curlie
Μέγερ Λάνσκι

Ο Μέγερ Λάνσκι (Meyer Lansky, γεννημένος Meier Suchowlanski, γνωστός και σαν «Mob’s Accountant», Grodno, Ρωσική Αυτοκρατορία, 4 Ιουλίου 1902 – Μαϊάμι, Φλόριντα, ΗΠΑ, 15 Ιανουαρίου 1983) ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ, θεωρούμενος μαζί με τον φίλο του Λάκι Λουτσιάνο ως οι θεμελιωτές του οργανωμένου εγκλήματος σε επαγγελματικές βάσεις, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λάνσκι ήταν ένας από τους πολλούς γκάνγκστερ που ανέβηκαν στην εξουσία κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Οι δραστηριότητές του εκτείνονταν σε Λας Βέγκας, Κούβα, Μπαχάμες και Λονδίνο, όπου και έκανε δουλειές με διαβόητους γκάνγκστερ, όπως τους δίδυμους Κρέι και την Λονδρέζικη Μαφία. Παρότι μέλος της Εβραϊκής κοινότητας, ανέπτυξε μεγάλους δεσμούς με την Ιταλό-Αμερικανική Μαφία, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην κοινωνία του εγκλήματος, αν και ο ίδιος αρνήθηκε επανειλημμένα πολλές κατηγορίες που του αποδόθηκαν. Ενώ βρέθηκε για χρονικό διάστημα σχεδόν μισού αιώνα να δρα παράνομα, εντούτοις δεν καταδικάστηκε ποτέ παρά για δευτερεύουσας σημασίας πράξεις, στοιχηματικού, κυρίως χαρακτήρα και ήταν ένας από τους πιο πετυχημένους, οικονομικά, γκάνγκστερ των ΗΠΑ. Η περιουσία του, λίγο πριν αποβιώσει, είχε εκτιμηθεί στο ύψος των 20 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, αλλά η οικογένειά του εξεπλάγη όταν, επίσημα, ο Λάνσκι άφησε μόνο ένα ποσό περίπου 57.000 δολαρίων. Το FBI πίστευε ότι υπήρχαν ακόμη, περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια σε μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς του Λάνσκι, όμως δεν κατάφερε να βρει κάποιο στοιχείο.
Άμπραχαμ Στορκ

Ο Άμπραχαμ Στορκ (Ολλανδικά: Abraham Storck), 1644 - 1708, ήταν Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης, της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική. Αγαπημένα του θέματα ήταν οι θαλασσογραφίες, οι τοπιογραφικές απόψεις και οι σκηνές σε ιταλικά λιμάνια.

 Ο Στορκ βαφτίστηκε στις 17 Απριλίου 1644 στο Άμστερνταμ. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος. Είχε δύο αδέρφια, που ήταν επίσης ζωγράφοι και όλοι χρησιμοποιούσαν το επώνυμο Στούκενμπουρχ μέχρι περίπου το 1688, μετά από το οποίο άρχισαν να χρησιμοποιούν το επώνυμο Στορκ. Θεωρείται ότι είχαν εκπαιδευτεί όλοι από τον πατέρα τους στο οικογενειακό εργαστήριο. Από το 1679 εντάχθηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Ολλανδικής Δημοκρατίας, διαφορετικά ήταν αδύνατο να πουλήσει πίνακες.Τα πρώτα υπογεγραμμένα έργα του χρονολογούνται γύρω στο 1666, οπότε και δημιούργησε δικό του εργαστήριο. Το 1670 ταξίδεψε με τον αδελφό του Ιάκωβο και εργάστηκε στη Γερμανία. Το 1694, σε ηλικία 49 ετών παντρεύτηκε. Πέθανε στις 8 Απριλίου 1708 στο Άμστερνταμ. Οι θαλασσογραφίες και οι σκηνές σε ποτάμια του Στορκ φέρουν την επιρροή των διάσημων ζωγράφων της εποχής του, Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε (ο πρεσβύτερος και ο νεότερος), Λούντολφ Μπακχάουζεν και Γιαν Άμπραχαμς Μπέερστρατεν.Όπως και ο σύγχρονός του Γιαν Μπάπτιστ Βέινιξ, ζωγράφισε φανταστικές απόψεις λιμανιών της Μεσογείου, απεικονίζοντας εμπορικά πλοία ανάμεσα σε κτήρια ή ερείπια, στα χρώματα της ιταλικής τέχνης της περιόδου. Απεικόνισε τα ξάρτια και τις τεχνικές λεπτομέρειες των πλοίων με μεγάλη ακρίβεια, κάτι που πιθανώς δείχνει την επιρροή των φαν ντε Φέλντε. Οι απόψεις των ολλανδικών λιμανιών και ποταμών περιλαμβάνουν συχνά ψυχαγωγικές και τελετουργικές πτυχές της ναυσιπλοΐας. Έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην απεικόνιση σκαφών αναψυχής, στις τελετουργικές συγκεντρώσεις πλοίων, στους επιβάτες και στον κόσμο που παρακολουθούσε εκτελώντας τις καθημερινές ασχολίες του.Ζωγράφισε επίσης χειμερινές σκηνές, μια αυτοπροσωπογραφία και μερικές αλληγορίες. Αναγνωρισμένος ως μέρος της ολλανδικής εικαστικής σχολής, σε στυλ μπαρόκ, αρκετά έργα του εκτίθενται τώρα σε πολλά ευρωπαϊκά μουσεία, μεταξύ των οποίων το Ρέικσμουζεουμ στο Άμστερνταμ και το Λούβρο στο Παρίσι. 56 έργα τέχνης του Abraham Storck στον ιστότοπο Art UK.
Κρατικός Αερολιμένας Μυτιλήνης «Οδυσσέας Ελύτης»

Ο Κρατικός Αερολιμένας Μυτιλήνης «Οδυσσέας Ελύτης» (συντομογραφίες: IATA: MJT, ICAO: LGMT, ΥΠΑ: ΚΑΜΤΕ) βρίσκεται στη Λέσβο, 8 χιλιόμετρα από την πόλη της Μυτιλήνης στην περιοχή της Κρατήγου.

 Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1948 με χωμάτινο διάδρομο μήκους 1.200 μέτρων και πλάτος 32 μέτρων. Το 1965 το κτήριο του Τερματικού Σταθμού είχε εμβαδόν 368 τ.μ. Τη δεκαετία του 1970 το μήκος του διαδρόμου έφτασε τα 1.974 μέτρα ενώ μέχρι το 2000 οι υποδομές βελτιώθηκαν και ο διάδρομος ανακατασκευάστηκε με νέο τάπητα. Ο διάδρομος επεκτάθηκε στα 2.400 μέτρα και πλάτος 45 μέτρα. Με τις τελευταίες προσθήκες ο τερματικός σταθμός απέκτησε συνολική επιφάνεια 2.000 τ.μ. Το 1980 πραγματοποιήθηκε η πρώτη απευθείας πτήση με χώρα της Ευρώπης και από τότε κάθε θερινή σεζόν υποδέχεται δεκάδες αεροπορικές εταιρίες από όλη την Ευρώπη. Έχει πάρει το όνομά του από τον νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Το αεροδρόμιο διαθέτει Travel Value & Duty Free Shop Καφέ-Μπαρ Γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων Δείτε το πηγαίο ερώτημα Wikidata. Επίσης το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται από την Αερολέσχη Μυτιλήνης η οποία στεγάζεται σε χώρο ο οποίος της παραχωρήθηκε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα Αερολέσχη Μυτιλήνης Airliners .gr
HMS Carysfort (R25)

Το HMS Carysfort ήταν αντιτορπιλικό κλάσης C του Βασιλικού Ναυτικού. Παραγγέλθηκε το 1941 και αρχικά σχεδιάζονταν να ονομαστεί HMS Pique. Τελικά ονομάστηκε Carysfort και ήταν το πέμπτο πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού με αυτό το όνομα.

 Ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της J. Samuel White & Co. Οι εργασίες σχεδιάζονταν να ξεκινήσουν στις 4 Μαΐου 1943, όμως τελικά άρχισαν στις 12 Μαΐου εξαιτίας γερμανικών βομβαρδισμών. Καθελκύστηκε στις 25 Ιουλίου 1944 και ολοκληρώθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1945. Αρχικά έφερε το αναγνωριστικό R25, όμως αυτό άλλαξε σε D25 μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταπολεμικά το Carysfort στάλθηκε στην εφεδρεία και εν συνεχεία εκσυγχρονίστηκε. Το 1956 και ξανά το 1958 επέστρεψε στην ενεργό δράση, επιχειρώντας στην Μεσόγειο και σε βρετανικά νερά. Το 1959 ανήκε στον Home Fleet και έλαβε μέρος στις εκδηλώσεις του Ναυτικού στο Πόρτσμουθ (Navy Days). Κατά την κρίση στην Ινδονησία βρίσκονταν στην Άπω Ανατολή. Την περίοδο Νοεμβρίου 1962 - Μαΐου 1964 πραγματοποιήθηκαν επισκευές και ανανέωση του σκάφους στο Γιβραλτάρ και στην συνέχεια εντάχθηκε στην 27η Μοίρα Συνοδείας με την οποία επιχείρησε σε Μεσόγειο και Άπω Ανατολή. Η τελευταία αποστολή του ήταν στην Άπω Ανατολή, συγκεκριμένα στο διάστημα Οκτωβρίου 1967 - Οκτωβρίου 1968. Τον Φεβρουάριο του 1969 το παλαιό αντιτορπιλικό επέστρεψε οριστικά στην εφεδρεία και το επόμενο έτος πωλήθηκε για σκραπ. Colledge, J. J.· Warlow, Ben (2006) [1969]. Ships of the Royal Navy: The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy (Rev. έκδοση). London: Chatham Publishing. ISBN 978-1-86176-281-8. OCLC 67375475.
Πετρ Νέτσας

Ο Πετρ Νέτσας (Petr Nečas, 19 Νοεμβρίου 1964-) είναι πολιτικός της Τσεχίας, πρωθυπουργός από το 2010 ως το 2013 και πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Πολιτών. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 28 Ιουνίου 2010

 Γεννήθηκε το 1964 στην Ουχέρσκε Χράντιστε. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην γενέτειρά του, το 1983 και το 1988 αποφοίτησε από την Σχολή Φυσικών Επιστημών του πανεπιστημίου Μάζαρικ του Μπρνο. Συνέταξε διδακτορική διατριβή στη φυσική του πλάσματος. Εν συνεχεία εργάστηκε ως τεχνολόγος και πειραματιστής στην Ρέσλα Ροζνόφ. Έγινε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Πολιτών το 1991 και έναν χρόνο αργότερα μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Κοινοβουλίου της Τσεχίας. Το 1995 διορίστηκε υφυπουργός αμύνης και το 1996 εξελέγη μέλος της Βουλής, όπως και το 2006. Από τις 4 Σεπτεμβρίου 2006 ως τις 8 Μαΐου 2009 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός εργασίας και κοινωνικών υποθέσεων. Το Μάρτιο του 2010 διαδέχθηκε τον Μίρεκ Τοπολάνεκ στην ηγεσία του κόμματος. Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το Μάιο του 2010, το Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών κατέλαβε την 2η θέση και λίγο αργότερα ο Νέτσας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναλάβει στο πρωθυπουργικό αξίωμα.Έπειτα από διαπραγματεύσεις με άλλα κόμματα, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού και ο Νέτσας διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Βάτσλαφ Κλάους στις 28 Ιουνίου 2010. Το Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών του Νέτσας κυβερνά σε συνεργασία με το συντηρητικό TOP 09 και το υπερσυντηρητικό κόμμα «Δημόσιες Υποθέσεις» Η νέα , κεντροδεξιά κυβέρνηση, ορκίστηκε στις 13 Ιουλίου 2010 και έθεσε ανάμεσα στις προτεραιότητές της τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος με την εφαρμογή ενός προγράμματος λιτότητας. Η κυβέρνηση απέσπασε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κάτω Βουλή με 118 ψήφους υπέρ και 82 κατά, στις 10 Αυγούστου 2010.Στις 17 Ιουνίου 2013, ο Πετρ Νέτσας ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του πρωθυπουργού, μετά την αποκάλυψη σκανδάλου στο οποίο εμπλεκόταν η συνεργάτιδά του Γιάνα Ναγκιόβα. Επίσημος ιστότοπος (Τσεχικά)
Νέα Καλυδώνα Αιτωλοακαρνανίας

Για την αρχαία πόλη της Καλυδώνας δείτε το λήμμα: Καλυδώνα Η Νέα Καλυδώνα, επίσημα Νέα Καλυδών, είναι πεδινός οικισμός του Ευηνοχωρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 10 μέτρα.

 Η Νέα Καλυδώνα βρίσκεται δίπλα και δυτικά του Εύηνου ποταμού λίγο πριν αυτός εκβάλει στον Πατραϊκό κόλπο. Απέχει 13 χλμ. Α.-ΝΑ. του Μεσολογγίου, 37 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Ναύπακτο και 1,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ευηνοχώρι. Η παλιά του ονομασία είναι Δομνίστα και έτσι αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ευηνοχωρίου. Το 1954 με το ΦΕΚ 101Α - 24/05/1954 μετονομάστηκε σε Νέα Καλυδών. Οφείλει το όνομά της στην αρχαία πόλη της Καλυδώνας που υπήρξε μία από τις σπουδαιότερες της παράλιας ζώνης της αρχαίας Αιτωλίας και τα ερείπια της οποίας βρίσκονται βορειότερα του σημερινού χωριού και δυτικά του Ευηνοχωρίου. Στην αρχαία Καλυδώνα υπήρχε το σημαντικότερο μετά από αυτό του Θέρμου ιερό "Λάφριον" ή "Λαφριαίον" αφιερωμένο στη θεά Άρτεμι ενώ διέθετε, κοντά στο σημερινό Κρυονέρι, στρατηγικής σημασίας για την εποχή λιμάνι που έλεγχε το θαλάσσιο δρόμο από την Αδριατική και το Ιόνιο προς τη Ναύπακτο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Ευηνοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ευηνοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 13 κατοίκους. "Αρχαία Καλυδώνα", Δρ. Ολυμπία Βικάτου Αρχαιολόγος, Προϊσταμένη της ΛΣΤ΄ Ε.Π.Κ.Α. Μεσολογγίου
Γαλικία (Ισπανία)

Η Γαλικία (γαλικιανά ή γαλικιακά Galiza, ισπανικά: Galicia προφ. /Γκαλίσια/) είναι περιοχή της βορειοδυτικής Ιβηρικής Χερσονήσου που από το 1978 αποτελεί Αυτόνομη Κοινότητα της Ισπανίας με πρωτεύουσα το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Santiago de Compostela). Επίσημες γλώσσες είναι τα ισπανικά και τα γαλικιανά ή γαλικιακά.

 Στην αρχαιότητα, οι Έλληνες είχαν ονομάσει τη βορειοδυτική περιοχή της Ιβηρικής Χερσονήσου ως Καλλαίκοι, όνομα που χρησιμοποιούσαν για τους κατοίκους της περιοχής. Η ονομασία προέρχεται από τους Κέλτες που έφτασαν στην περιοχή σε δύο φάσεις, η πρώτη το 1800 π.Χ. περίπου και η δεύτερη τον 4ο αι. μ.Χ.. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετονομάστηκε σε Gallæcia. Τον Μεσαίωνα ανακηρύχθηκε Ανεξάρτητο Βασίλειο, με το όνομα «Βασίλειο της Γαλικίας», έπειτα ως μέρος του Βασιλείου της Λεόν. Το 1833 δημιουργήθηκε η σημερινή πια Κοινότητα της Γαλικίας, έως ότου ανακηρυχθεί Αυτόνομη Κοινότητα, επισήμως, το 1981. Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Αλβέρτο Νούνιεζ Φεϊχόο από τις 18 Απριλίου 2009. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 12 Ιουλίου 2020.
Βουλευτικές εκλογές στο Κουβέιτ (2016)

Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κουβέιτ στις 26 Νοεμβρίου 2016. Των εκλογών προηγήθηκε η διάλυση του κοινοβουλίου που είχε αναδειχθεί μετά τις εκλογές του 2013 από τον εμίρη Σαμπάχ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ τον Οκτώβριο του 2016. Με βάση το σύνταγμα, οι εκλογές θα πρέπει να διεξάγονται σε διάστημα εντός δύο μηνών. Οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης κέρδισαν τις 24 από τις συνολικά 50 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στις εκλογές ήταν γύρω στο 70 τοις εκατό.

 Τα 50 αιρετά μέλη της εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε πέντε δεκαεδρικές περιφέρειες με τη μέθοδο της ενιαίας μη μετατρέψιμης ψήφου. Οι Σαλαφιστές της αντιπολίτευσης και οι Αδερφοί Μουσουλμάνοι κέρδισαν περίπου τις μισές από τις 24 έδρες από εκείνες που κέρδισε η αντιπολίτευση, ενώ η σιιτική μειονότητα μείωσε τις έδρες της από 9 σε έξι. Εξελέγη μία γυναίκα, με γύρω στους 20 από τους συνολικά 42 βουλευτές που διεκδίκησαν την επανεκλογή τους να διατηρούν τις έδρες τους.Παρότι σημαντικές φυλές τείνουν να κυριαρχούν στις εκλογές του Κουβέιτ, στις εκλογές του 2016 για πρώτη φορά μικρότερες φυλές επέδειξαν την κυριαρχία τους . Τα μέλη τριών από τις μεγαλύτερες φυλές στο Κουβέιτ - Αϊμάν, Ματράν και Αβαζέμ- κέρδισαν όλα μαζί μόνο 7 έδρες, έναντι 15 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές.