Λίλι ντε Άλβαρεθ

Η Λίλι ντε Άλβαρεθ (λατινικό αλφάβητο : Elia "Lil " María González-Álvarez y López-Chicheri,), (Ρώμη, 9 του Μαΐου 1905 - Μαδρίτη, 8 Ιουλίου, 1998), ήταν Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, του πατινάζ, της ορειβασίας, της ιππασίας, του μπιλιάρδο, του αλπικού σκι, συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων, και φεμινίστρια. Ήταν πρωτοπόρος του γυναικείου αθλητισμού στην Ισπανία, ήταν η πρώτη ισπανίδα γυναίκα αθλητής που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες, χειμερινοί, και συγκεκριμένα στο Σαμονί το 1924.

 Γεννήθηκε στο ξενοδοχείο "Φλόρα" της Ρώμης κατά τη διάρκεια μιας διαμονής εκεί των γονιών της. Ανήκε σε πλούσια οικογένεια και λόγω που η μητέρα της είχε προβλήματα υγείας ζούσαν γι' αυτό συνήθως στην Ελβετία όπου και μεγάλωσε και κάποια χρόνια στη Γερμανία. Σε αυτή τη χώρα, ο ρόλος των γυναικών ήταν πιο προχωρημένος από ότι στην Ισπανία, οπότε ήταν σε θέση να ξεκινήσει τον αθλητισμό από νεαρή ηλικία. Έπαιζε μπιλιάρδο, πατινάζ στον πάγο με νίκες σε αγώνες στο Σεντ Μόριτς, ιππασία, σκι κατάβασης, αγωνιστικά αυτοκίνητα και αντισφαίριση. Το 1934 παντρεύτηκε τον κόμη του Βαλεντέν, γάλλο αριστοκράτη, το 1939, έχασε τον μοναδικό της γιο και το ζευγάρι σύντομα χώρισε. Επέστρεψε στην Ισπανία το 1941, όπου συνέχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό και άρχισε να γράφει για θέματα σχετικά με τις γυναίκες και τον αθλητισμό. Το 1960 ίδρυσαν μαζί με άλλες γυναίκες τον "Σύλλογο κοινωνιολογικών σπουδών" για γυναίκες (SESM) με στόχο να αποτελέσει χώρο προβληματισμού, διαλόγου και έρευνας για τις γυναίκες στην Ισπανία. Ανήκε σε αυτόν μέχρι τη διάλυση του το 1986. Συμμετείχε στην ίδρυση του Κόμματος Χριστιανοδημοκρατικής Αριστεράς το 1965. Το 1968 προσκλήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών στην Τεχεράνη για να μιλήσει για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών. Αν και η αθλητική φήμη της Άλβαρεθ συνδέεται με την αντισφαίριση, αυτό δεν ήταν ποτέ το αγαπημένο της άθλημα, αλλά τα χειμερινά σπορ. Έμαθε να κάνει πατινάζ στην Ελβετία και το 1917, στην ηλικία των 12, κέρδισε το πρώτο της πρωτάθλημα πατινάζ στο Σεντ Μόριτς, νικώντας τη γαλλίδα πρωταθλήτρια Melle Joly. Θα επαναλάβει το θρίαμβό της το 1921, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο διεθνές πρωτάθλημα για πατινάζ. Το 1924 δέχτηκε πρόσκληση από την ισπανική αντιπροσωπεία των πρώτων Ολυμπιακών Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Σαμονί. Ωστόσο, ένας ισχυρός τραυματισμός την κάνει να επικεντρωθεί στην αντισφαίριση εγκαταλείποντας το πατινάζ κι άλλα χειμερινά αθλήματα. Ωστόσο, το 1940 κερδίζει το ισπανικό πρωτάθλημα αλπικού σκι. Συνέχισε να ασκείται σε άλλα αθλήματα όπως το σε σκι, μέχρι που ένα πρόβλημα με την ομοσπονδία την έκανε να αποσυρθεί από τους αγώνες του Candanchú το 1941 και κατηγόρησε την κριτική επιτροπή για σεξισμό όταν η ομοσπονδία αποφάσισε να σταματήσει να δέχεται συμμετοχές γυναικών και μόνο αντρών. Η διαμαρτυρία της θεωρήθηκε ως «προσβολή στην Ισπανία» και αποφάσισαν να την εκδιώξουν. Λίγο μετά της ζήτησαν να επιστρέψει αλλά αρνήθηκε. Το 1924 αποφασίζει να συμμετάσχει στο Ράλι Καταλωνίας όπου πήρε τον πρώτο και μοναδικό της τίτλο σε αυτό το άθλημα, ήταν η μοναδική γυναίκα που έχει κερδίσει ένα τρόπαιο σε αγώνα μόνο με άντρες άνδρες αφού δεν υπήρχε κατηγορία γυναικών. Ήταν επίσης μία από τους πρώτους εκπαιδευτές των καθηγητών Φυσικής Αγωγής. Η Λίλι ντε Άλβαρεθ ήταν πρωτοπόρος στην αντισφαίριση στις γυναίκες στην Ισπανία, και ήταν η καλύτερη παίκτρια της χώρας το 1920. Μεταξύ 1926 και 1928 κέρδισε τρεις συνεχόμενους τελικούς του Γουίμπλεντον. Το 1929 συνεργάστηκε με την Κία Μπάουμαν να κερδίσει τον τίτλο στο διπλό των γυναικών στο Ρολάν Γκαρός. Δύο χρόνια πριν είχε χάσει τον τίτλο του μικτού με τον Μπιλ Τίλντεν. Το πρώτο τουρνουά που κέρδισε ήταν το πρωτάθλημα της Γενεύης το 1919. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού το 1924, στο απλό αποκλείστηκε στα προημιτελικά, στο διπλό γυναικών με τη Ρόζα Τόρας στο πρώτο γύρο και στο μεικτό με τον Εδουάρδο Φλακέρ έφτασαν στα προημιτελικά. Είχε μια λαμπρή παρουσία στα γαλλικά τουρνουά, συμμετείχε πολλές φορές όπως στο Μόντε Κάρλο, στις Κάννες, στη Νίκαια, στο Μεντόν, στο Παρίσι. Στην Αγγλία κέρδισε το 1926 στο Beckenham, έπαιξε τρεις συνεχόμενες φορές στον τελικό του All England Tennis Club το 1926, το 1927 και το 1928. Το 1930 κέρδισε το διεθνές τουρνουά στη Ρώμη, ένα πρωτάθλημα που θεωρείται το τρίτο σημαντικότερο στην Ευρώπη. Το χειμώνα ταξίδεψε στη Νότια Αμερική, όπου κέρδισε τουρνουά στο Ρίο ντε Τζανέιρο και το Μπουένος Άιρες. Μετά από μια υποτροπή σε τραύμα της σταμάτησε να παίζει από το το 1932 έως το 1937. Στο πρωτάθλημα της Ισπανίας έκλεισε την καριέρα το 1941 μετά τη νίκη της στον τελικό του Σαντατέρ. Κέρδισε περίπου 40 μεμονωμένα τουρνουά, 19 στο διπλό και 21 στο μικτό. Κατά το 1927-1928 θεωρήθηκε η δεύτερη καλύτερης παίκτρια στον κόσμο μετά από την Έλεν Γουίλς Μούντι. Το παιχνίδι της ήταν ασυνήθιστα τολμηρό, ωστόσο, στην Ισπανία, η αξία της δεν αναγνωρίστηκε, όπως επιβεβαίωσε και η ίδια σε συνέντευξή της το 1988. Το 1931 ήταν η πρώτη παίκτρια που θα φορέσει σορτς, ζιπ κιλότ για την ακρίβεια, παντελόνι πάνω από τον αστράγαλο που έως τότε δεν γινόταν που θεωρήθηκε σκανδαλώδες για την εποχή, για πρώτη φορά στο Ρολάν Γκαρός στο Παρίσι κι αργότερα στο τουρνουά Γουίμπλεντον με ένα σχέδιο που δημιουργήθηκε ειδικά για εκείνη από τη σχεδιαστή Έλσα Σκιαπαρέλι. Το 1927 η Αλβαρέθ έγραψε ένα βιβλίο στα αγγλικά που κυκλοφόρησε στο Λονδίνο με τίτλο "Modern lawn tennis". Εκείνη τη χρονιά άρχισε να γράφει πολιτικά άρθρα από την Ισπανία για τη βρετανική εφημερίδα "Daily Mail", με την οποία συνεργάστηκε από το 1931 καλύπτοντας και τον εμφύλιο πόλεμο. Για την εφημερίδα "La Nacion" (Αργεντινή) το 1930 έγραψε πολλά αθλητικά άρθρα όπου αργότερα δημοσιεύτηκαν σε βιβλίο. Κάλυπτε το Κύπελλο Ντέιβις το 1965 για το περιοδικό "Blanco y Negro". Το πρώτο άρθρο που έγραψε στο "Cuadernos para el Diálogo" το 1964 είχε τίτλο Έλεγχος των γεννήσεων. Το 1946 δημοσίευσε το βιβλίο "Plenitus". Υποστήριξε ενεργά το φεμινιστικό παγκόσμιο κίνημα και το 1951 έδωσε μια ομιλία με τίτλο «Η μάχη της θηλυκότητας στο πέμπτο ισπανο-αμερικανικό φεμινιστικό συνέδριο». Με τα χρόνια γράφει πολλά ακόμα βιβλία, συμπεριλαμβανομένου, το 1965, του προλόγου της πρώτης εκδόσεως στα ισπανικά του "μυστικισμού της θηλυκότητας" της Μπέτυ Φρίνταν. Modern lawn tennis (1927) escrito en inglés y publicado en Londres. Plenitud (1946) En tierra extraña (1956) El seglarismo y su integridad (1959) Feminismo y espiritualidad (1964) El mito del amateurismo (1968) sobre el deporte. El pueblo y su promoción (1970) junto con T. Malagón; Rovirosa, J.L. Rubio, J. Martín, Teólfilo Pérez Rey Mar adentro (1977) Diagnosis sobre el amor y el sexo (1977) junto con Concepción Borreguero, María Campo Alange, Elena Catena, Consuelo de la Gándara, María Jiménez Bermejo, Carmen Pérez Seoane, María Salas y Pura Salas. Mi testamento espiritual (1985) Ideario de una beata atípica (1985) La vida vivida. Mi catecismo existencial (1989) La religiosidad masculina y su desdicha (1993) Revivencias (1993) La gran explicación desde la vida y el deporte (1998). Habla la mujer, Mujer y aceleración histórica (Cuadernos para el diálogo) Το 2010 το περιοδικό Marie Claire δημοσίευσε κάποια από την αλληλογραφία της με τον συγγραφέα Carmen Laforet τον οποίο συνάντησε τον Ιούνιο του 1951 και παρέμειναν μέχρι το 1958 μια έντονη σχέση φιλίας ανταλλάσσοντας πολλές επιστολές. Για τη σχέση τους η Άννα Caballé έγραψε το βιβλίο "Carmen Laforet. Una mujer en fuga" για και τη σχέση τους. Στο όνομα της δίνεται το βραβείο «Lili Álvarez» από το "Ινστιτούτο Γυναικών και ίσων ευκαιριών (IMIO)" σε συνεργασία με το Συμβούλιο αθλητισμού να αναδείξει τα δημοσιογραφικά έργα που συνέβαλαν στην προώθηση και την υπεράσπιση της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών στον τομέα του αθλητισμού και να καταστήσει τον γυναικείο αθλητισμό ορατό στην Ισπανία. Total Tennis:The Ultimate Tennis Encyclopedia, by Bud Collins, Sport Classic Books, Toronto, Canadá, ISBN 0-9731443-4-3 The Tennis Book, edited by Michael Bartlett and Bob Gillen, Arbor House, New York, 1981 ISBN 0-87795-344-9 Ayre's Lawn Tennis Almanack And Tournament Guide, A. Wallis Myers Dunlop Lawn Tennis Almanack And Tournament Guide, G.P. Hughes Lowe's Lawn Tennis Annuals and Compendia, Lowe, Sir F. Gordon, Eyre & Spottiswoode