IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πληρωμή ανά προβολή (TNA)

Τα σόου Πληρωμής ανά Προβολή (ή Pay Per View) είναι συνδρομητικά τηλεοπτικά προγράμματα, που διοργανώνονται απο την εταιρεία επαγγελματικής πάλης Total Nonstop Action Wrestling. Σε αυτές τις διοργανώσεις, οι παλαιστές εκτελούν σκηνοθετημένους αγώνες και προσπαθούν να διασκεδάσουν το κόσμο με δράση εντός και εκτός του ρινγκ. Στα σόου αυτά πολλές φορές γίνεται η κορύφωση των σεναριακών αντιπαλοτήτων των παλαιστών και θεωρείται η μεγαλύτερη πηγή εσόδων για την εταιρία.

 Αρχικά, το TNA Wrestling διοργάνωνε τα Pay Per View κάθε εβδομάδα, ξεκινώντας απο τις 19 Ιουνίου 2002 και τελειώνοντας στις 8 Σεπτεμβρίου 2004. Στις 7 Νοεμβρίου 2004, διοργανώθηκε το πρώτο μηνιαίο pay per view, το Victory Road και δεύτερο ήταν το Turning Point. Το 2005 οργανώθηκαν άλλα δέκα ppv, ενώ τέσσερα απο αυτά υπάρχουν έως σήμερα. Τα παρακάτω pay-per-views θα διεξαχθούν απο το TNA: http://prowrestling.wikia.com/wiki/List_of_TNA_pay-per-view_events http://impactwrestling.com/news/item/4010-NEWS-TNA-IMPACT-WRESTLING
Κάτω Τριπόταμα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Τριπόταμα (οικισμός Αχαΐας) Τα Κάτω Τριπόταμα είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Τα Κάτω Τριπόταμα απέχουν 1,7 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκουν. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 580 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 106 κατοίκους, και είναι ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός της Τοπικής κοινότητας Ψωφίδος. Τα Κάτω Τριπόταμα αναγνωρίστηκαν ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Ψωφίδος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ψωφίδος. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελούν οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ψωφίδος του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάτω Τριποτάμων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/03/2017.
Γεράσιμος Αποστολάτος

Ο Γεράσιμος Κ. Αποστολάτος (Αργοστόλι, 1924 - 16 Μαρτίου 2005) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος των δημοσίων σχέσεων, βουλευτής και υφυπουργός. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το Μεγαλόσταυρο της Ιταλικής Δημοκρατίας.

 Την περίοδο της κατοχής διετέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Αφύπνισις» που εξέδιδε το καλοκαίρι του 1944 η δωσιλογική «Πατριωτική Οργάνωσις Κεφαλληνίας» (ΠΟΚ).Ήταν πτυχιούχος Εμπορικών και Οικονομικών επιστημών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήταν πρόεδρος του συντονιστικού του Εθνικού Συνδέσμου Σπουδαστών ΑΣΟΕΕ.Ίδρυσε το πρώτο γραφείο Δημοσίων Σχέσεων στην Ελλάδα και ξεκίνησε να εκδίδει (1961) το ετήσιο περιοδικό "Οδηγός Δημοσίων Υπηρεσιών". Το 1952 ανέλαβε διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 στην Α΄ Αθηνών.. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980 και στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981. Το 1986 ίδρυσε την Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας, της οποίας υπήρξε πρώτος πρόεδρος. Από το 1990 ως το 1993 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. "50 μικρονήσια της Ελλάδας" Βιογραφία στο δικτυακό τόπο του ιδρύματος "Κ. Καραμανλής", ανάκτηση 28-8-2013.
Άτλας Αγλαντζιάς

Ο Άτλας Αγλαντζιάς είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα την Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας. Διατηρεί ποδοσφαιρική ομάδα ενώ παλαιότερα διατηρούσε και τμήματα ποδοσφαίρου σάλας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Χρώματα της ομάδας είναι κόκκινο και το μπλε.

 Ο Άτλας Αγλαντζιάς ιδρύθηκε το 1938. Η αρχική ονομασία του σωματείου ήταν Μορφωτικός Σύλλογος Αγλαντζιάς. Το 1957 ορισμένα μέλη του σωματείου αποχώρησαν όταν έχασαν στις εκλογές για ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου. Τότε το σωματείο μετονομάστηκε σε Άτλας Αγλαντζιάς. Πήρε το όνομα του από το μυθολογικό Άτλαντα, ο οποίος απεικονίζεται και στο έμβλημα του. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ), στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος . Το 1991 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Στην μοναδική συμμετοχή του στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1991-92 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ. Το 2016 κέρδισε τη συμμετοχή του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17 μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2016. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Άτλας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ Νικητής (1): 2016 Πρωτάθλημα ΠΟΕΛ Πρωταθλήτρια (1): 2016 Κύπελλο ΠΟΕΛ Κυπελλούχος (2): 1981, 2015 Η ομάδα ποδοσφαίρου σάλας του Άτλας Αγλαντζιάς είχε συμμετοχές στη Α΄ κατηγορία Κύπρου. Την περίοδο 2010-11 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Τερμάτισε στην 4η θέση και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία . Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Άτλας Αγλαντζιάς, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Σερδινή

Η Σερδινή (ή Σερδενή ή Σαρδενή ή και Σαρδινή) είναι παραπόταμος του ποταμού Πείρου του Νομού Αχαΐας και εκβάλλει σε αυτόν νότια του χωριού Κάτω Αλισσός και ανατολικά του οικισμού Στεναΐτικα του πρώην Δήμου Δύμης. Πηγάζει πολύ κοντά στο χωριό Φλόκας του πρώην Δήμου Ωλενίας. Παλιότερα ονομαζόταν η/ο Καύκων. Το ποτάμι δημιουργεί μια κοιλάδα διασχίζοντας όλο τον πρώην Δήμο Ωλενίας περνώντας βόρεια από το χωριό Ζησιμαίικα και δυτικά, διαδοχικά, από τα χωριά Άνω Σουδεναίικα, Αυγεραίικα, Κράλι, Θωμαίικα, Λουσικά, και πριν εκβάλλει στον Πείρο, ανατολικά, από τους οικισμούς Σπαλιαραίικα και Υψηλή Ράχη. Έχει μήκος 15,6 χιλιόμετρα.

 Σε θέσεις πάνω στην εύφορη κοιλάδα που δημιουργεί η Σερδινή έχουν βρεθει αρχαία και έχουν γίνει ανασκαφές, ιδιαίτερα στα Σπαλιαραίικα και στα Άνω Σουδενέϊκα από την περίοδο του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Ακούγεται στις μέρες μας στην περιοχή το τοπωνύμιο Σερδενή Αλισσού. Αχαΐα, Χάρτης του νομού σε κλίμακα 1:100.000 με τη συνεργασία της Τ.Ε.Δ.Κ. Αχαΐας, Road Editions. ISBN 960-8481-98-8. [Χάρτης σχεδιασμένος σε συνεργασία με τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού.] Λάζαρος Κολώνας, "Μυκηναϊκές εγκαταστάσεις στην ορεινή Δυμαία Χώρα" στο Α.Δ.Ριζάκης, Αχαϊκό Τοπίο ΙΙ. Δύμη και Δυμαία Χώρα. Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου «ΔΥΜΑΙΑ-ΒΟΥΠΡΑΣΙΑ», Κάτω Αχαΐα, 6-8 Οκτωβρίου 1995, Κ.Ε.Ρ.Α.-Ε.Ι.Ε., Αθήνα 2000, σελ. 93-98 (σειρά: Μελετήματα, αρ.: 29). Χρήστου Π. Κορύλλου, Χωρογραφία της Ελλάδος. Α'. Νομός Αχαΐας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων "Ανέστη Κωνσταντινίδου", Εν Αθήναις 1903. Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4. Μιχάλης Πετρόπουλος, "Μυκηναϊκό νεκροταφείο στα Σπαλιαρέϊκα των Λουσικών" στο Α.Δ.Ριζάκης, Αχαϊκό Τοπίο ΙΙ. Δύμη και Δυμαία Χώρα. Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου «ΔΥΜΑΙΑ-ΒΟΥΠΡΑΣΙΑ», Κάτω Αχαΐα, 6-8 Οκτωβρίου 1995, Κ.Ε.Ρ.Α.-Ε.Ι.Ε., Αθήνα 2000, σελ. 65-92 (σειρά: Μελετήματα, αρ.: 29). Αθανάσιος Δ. Ριζάκης, "Tò λατρευτικόν πάνθεον τής αρχαίας Δύμης: θεοί καi ήρωες" στο Α.Δ.Ριζάκης, Αχαϊκό Τοπίο ΙΙ. Δύμη και Δυμαία Χώρα. Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου «ΔΥΜΑΙΑ-ΒΟΥΠΡΑΣΙΑ», Κάτω Αχαΐα, 6-8 Οκτωβρίου 1995, Κ.Ε.Ρ.Α.-Ε.Ι.Ε., Αθήνα 2000, σελ. 123-138 (σειρά: Μελετήματα, αρ.: 29). Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Σερδενή. Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001. Η περιοχή του ρου της Σερδινής στον χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 21/12/2017.
Ελεονώρα του Φύρστενμπεργκ

Η Ελεονώρα, γερμ.: Eleonore von Fürstenberg (11 Οκτωβρίου 1523 - 23 Ιουνίου 1544 , Μπουξβιλέρ) ήταν κόρη του κόμη του Φύρστενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του χάναου-Λίχτενμπεργκ.

 Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ. Η Ελεονώρα ήταν πεπεισμένη Προτεστάντης. Ωστόσο, είχε μικρή επιρροή στην αλλαγή του δόγματος στο Χάναου-Λίχτενμπεργκ, λόγω του πρόωρου τέλους της. Στις 22 Αυγούστου 1538 στο Χάιλινγκενμπεγκ παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Aμαλία (23 Φεβρουαρίου 1540, Μπουξβιλέρ - 1 Μαΐου 1540), απεβ. νήπιο. Φίλιππος Ε΄ (21 Φεβρουαρίου 1541, Μπουξβιλέρ - 1599), κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Άννα-Σίβυλλα (16 Μαΐου 1542 - μετά το 1590), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ. Ιωάννα (23 Μαΐου 1543, Μπουξβιλέρ - 5 Δεκεμβρίου 1599, Μπάμπενχαουζεν, θαμμένη εκεί), παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν-Ρόνεμπουργκ, διαζεύχθηκε το 1573. Eλεονώρα (26 Απριλίου 1544, Μπουξβιλέρ - 6 Ιανουαρίου 1585), παντρεύτηκε τον Aλβέρτο του Χόενλοε. M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, σε: Pay d'Alsace, τεύχος 111/112, σ. 67. Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, σε: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. Αύγουστος 1894, Χάναου, 1894 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978
Λεπτοκαρυά Ιωαννίνων

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Λεπτοκαρυά Η Λεπτοκαρυά ή Λεπτοκαρυά Ζαγορίου είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων και συμπεριλαμβάνεται στα Ζαγοροχώρια, ειδικότερα στο κεντρικό Ζαγόρι.

 Η Λεπτοκαρυά βρίσκεται στις πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο 1.020 μέτρων και απέχει 62 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη των Ιωαννίνων. Η παλιότερη ονομασία του, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Λιασκοβέτσι. Το χωριό έχει υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή δύο φορές στην ιστορία του. Την πρώτη φορά, το 1912 στην περίοδο των Βαλκανικών πολέμων, από τους Τούρκους και τη δεύτερη, στην περίοδο της κατοχής το 1943, από τους Γερμανούς. Αξιοθέατα είναι τα πέτρινα γεφύρια γύρω από το χωριό αλλά και τις εκκλησίες του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νικολάου. Στη τοποθεσία "Παλιομονάστηρο", νοτιοανατολικά από τους Φραγκάδες, επάνω σε μικρό λοφίσκο, υπάρχουν ερείπια παλαιού μοναστηριού, που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ήταν αφιερωμένο στους Ταξιάρχες Γαβριήλ και Μιχαήλ και ανήκε από κοινού, στους Φραγκάδες και τη Λεπτοκαρυά. Η Λεπτοκαρυά αναφέρεται το 1919 με το όνομα Λιασκοβέτσι στο ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάζεται σε Λεπτοκαριά Ζαγορίου και το 1940 διορθώνεται σε Λεπτοκαρυά Ζαγορίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεπτοκαρυάς Ζαγορίουπου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τύμφης του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 65 κάτοικοι. Ο προβληματισμός για την παλαιότερη έκταση του Βλαχοζάγορου από τον ιστότοπο https://www.vlachs.gr/ Χάρτης των Ζαγοροχωρίων από τον ιστότοπο https://izagori.gr/ Τα πέτρινα γεφύρια της Λεπτοκαρυάς από τον ιστότοπο Πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας
Ντιτρόιτ Πίστονς

Οι Ντιτρόιτ Πίστονς (αγγλικά: Detroit Pistons) είναι αμερικανική επαγγελματική ομάδα μπάσκετ που βασίζεται στο Ντιτρόιτ. Έδρα της ομάδας είναι το Little Caesars Arena. Ιδρύθηκε αρχικά στο Φορτ Γουέιν της Ιντιάνα, με την ονομασία Φορτ Γουέιν Ζόλνερ Πίστονς (Fort Wayne Zollner Pistons) ως μέλος του NBL το 1941, όπου κατέκτησε δύο πρωταθλήματα. Ο σύλλογος εντάχθηκε στο BAA το 1948. To 1949, NBL και BAA συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας το ΝΒΑ, στο οποίο προσχώρησαν και οι Πίστονς. Από τότε που μετακόμισαν στο Ντιτρόιτ το 1957, οι Πίστονς έχουν κερδίσει τρία πρωταθλήματα, το 1989, το 1990 και το 2004.

 Ακολουθούν οι ονομασίες της ομάδας μέσα στο χρόνο: Φορτ Γουέιν Ζόλνερ Πίστονς (NBL: 1941–1948) Φορτ Γουέιν Πίστονς (BAA: 1948–1949, NBA: 1949–1957) Ντιτρόιτ Πίστονς (1957–σήμερα) Μετά τη μετάβαση από το Φορτ Γουέιν της Ιντιάνα στο Ντιτρόιτ το 1957, οι στολές των Πίστονς παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες για δύο δεκαετίες, με την επιγραφή Pistons με μπλε γράμματα. Την περίοδο 1978–79, η ομάδα παρουσίασε μια ομοιόμορφη εμφάνιση με κεραυνούς στα πλάγια και στο λογότυπο της φανέλας. Η ομάδα απομάκρυνε τους κεραυνούς και επέστρεψε στην κλασική εμφάνιση με την επιγραφή της ομάδας το 1981, μένοντας με αυτή μέχρι το 1996. Εκείνη τη χρονιά, οι Πίστονς άλλαξαν τα χρώματά τους σε τιρκουάζ, μαύρο, κίτρινο και κόκκινο, και παρουσίασαν ένα νέο λογότυπο με το κεφάλι ενός αλόγου και φλεγόμενη χαίτη. Αυτό το ομοιόμορφο πρότυπο διήρκεσε μέχρι το 2001, όταν η ομάδα επέστρεψε στα παραδοσιακά κόκκινα, άσπρα και μπλε χρώματα και ένα ομοιόμορφο μοτίβο με στοιχεία από το διάστημα 1981–1996. Λογότυπα Φορτ Γουέιν Πίστονς Λογότυπα Ντιτρόιτ Πίστονς Ως Φορτ Γουέιν ΠίστονςNorth Side High School Gym (1948–1952) Allen County War Memorial Coliseum (1952–1957)Ως Ντιτρόιτ ΠίστονςDetroit Olympia (1957–1961) Cobo Arena (1961–1978) Pontiac Silverdome (1978–1988) The Palace of Auburn Hills (1988–2017) Little Caesars Arena (2017–σήμερα) 3 (1989, 1990, 2004) 7 Ανατολή: 2 (1955, 1956) Δύση: 5 (1988, 1989, 1990, 2004, 2005) 9 (1988, 1989, 1990, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008) Επίσημος ιστότοπος
Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι – Αφρικανικό Κόμμα Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης

Η Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι – Αφρικανικό Κόμμα Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης (γαλλικά: Alliance pour la démocratie au Mali-Parti africain pour la solidarité et la justice), με ακρωνύμιο ΣΔΗΜΑ – ΑΚΑΔ (γαλλικά: Adéma-PASJ), είναι ένα κεντροαριστερό, σοσιαλδημοκρατικό και παναφρικανιστικό πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 1990 από την αντιπολίτευση στη δικτατορία του Μούσα Τραορέ. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Τιεμόκο Σανγκαρέ. Το κόμμα είναι πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

 Η Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Μάλι ιδρύθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1990 από την αντιπολίτευση στη δικτατορία του Μούσα Τραορέ. Το κίνημα ομπρέλας σχηματίστηκε από ακτιβιστές ομάδων που υποστήριξαν τον πολυκομματισμό, τον πατριωτισμό και την ιδέα της ενότητας των δημοκρατικών δυνάμεων: τη Σουδανέζικη Ένωση – Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός: το κόμμα του Μοντίμπο Κείτά, του πρώην Προέδρου του Μάλι (1960-1968). το Κόμμα του Μάλι για Επανάσταση και Δημοκρατία το Εργατικό Κόμμα του Μάλι: ένα Μαρξιστικό-Λενινικό κόμμα. το Λαϊκό και Δημοκρατικό Μέτωπο του Μάλι: για τους πολιτικούς εξόριστους και τους μετανάστες στο εξωτερικό.καθώς και από ακομμάτιστους πολίτες. Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε στις 25-26 Μαΐου 1991, στο Ανάκτορο του Πολιτισμού στο Μπαμακό. Στις βουλευτικές εκλογές του 1992, τις πρώτες που διεξήχθησαν μετά το πραξικόπημα του 1991, το ΣΔΗΜΑ – ΑΚΑΔ ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 76 από τις 129 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Νέα Τυρολόη Σερρών

Η Νέα Τυρολόη (γνωστή ως Τοπάλοβον έως το 1927) είναι χωριό στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του δήμου Ηρακλείας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 669 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 614 κατοίκων. Πήρε το όνομά του από τους Θρακιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αυτόν και προέρχονταν από την Τυρολόη της Ανατολικής Θράκης.

 Το χωριό βρίσκεται 17 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών και 2 χλμ νότια της Σκοτούσσας. Σύμφωνα με τον Ιορντάν Ν. Ιβάνοφ, το τοπωνύμιο Τοπάλ προέρχεται από το τουρκικό τοπάλ, που σημαίνει κουτσός. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα, η Νέα Τυρολόη ανήκε στον καζά Σερρών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τις στατιστικές του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσοφ (« Μακεδονία. Εθνογραφία και στατιστικά στοιχεία»), για το 1900 στο χωριό κατοικούσαν 90 Βούλγαροι χριστιανοί και 140 Τούρκοι. Ωστόσο, κανένας από τους χριστιανούς του χωριού δεν δήλωνε υπαγωγή στην Βουλγαρική εξαρχία και όλοι υπάγονταν στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Μετά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1913, το χωριό προσαρτήθηκε στην Ελλάδα. Στη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν εκεί Έλληνες Θρακιώτες πρόσφυγες από την πόλη Τυρολόη της Ανατολικής Θράκης (σημερινή Τσόρλου στην Τουρκία). Το 1928, η Νέα Τυρολόη ονομάστηκε μικτό τοπικό-προσφυγικό χωριό με 129 προσφυγικές οικογένειες και συνολικά 489 κατοίκους. Το 1927, μετονομάστηκε σε Νέα Τυρολόη. Αεροφωτογραφίες της Νέας Τυρολόης
Μπαρμπούντα

Η Μπαρμπούντα (αγγλικά: Barbuda‎) είναι νησί της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και μια από τις δύο ανεξάρτητες περιοχές της χώρας. Βρίσκεται βόρεια της Αντίγκουα. Είχε (ως το 2017) πληθυσμό 1.638, από τους οποίους οι 1.252 ζούσαν στην πρωτεύουσα Κόντρινγκτον.Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο κυκλώνας Ίρμα κατέστρεψε το 95% των κτηρίων και των υποδομών του νησιού. Ως αποτέλεσμα, όλοι οι κάτοικοι του νησιού εγκατέλειψαν την Αντίγκουα και η Μπαρμπούντα εκκενώθηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία.

 Η Μπαρμπούντα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα με συνολική έκταση 160,56 τ.χλμ.. Η Μπαρμπούντα βρίσκεται βόρεια της Αντίγκουα, στη μέση των Υπήνεμων Νήσων. Νότια της βρίσκονται τα νησιά Γουαδελούπη και Μοντσερράτ. Στα δυτικά και νοτιοδυτικά είναι ο Άγιος Χριστόφορος, το Νέβις, ο Άγιος Βαρθολομαίος και ο Άγιος Μαρτίνος. Η κυριότερη λιμνοθάλασσα είναι η Γουέστερν Λαγκούν. Τα κυριότερα νησιά είναι το Γκόουτ Άιλαντ, το Κιντ Άιλαντ και το Μαν οβ Γουόρ Άιλαντ. Οι κυριότεροι κόλποι είναι ο Πέλικαν, ο Κασλ, ο Του Φιτ, ο Ράμπις, ο Λόου και ο Γκρέιβνορς Μπέυ. Έχει ωραίες παραλίες όπως η Ιλέβεν Μάιλς Μπιτς και η Κόκοου Πόιντ Μπιτς. Ψηλότερο μέρος είναι τα Υψίπεδα, που καλύπτουν όλη τη νοτιοανατολική και την κεντρο-ανατολική πλευρά του νησιού. Το κλίμα του νησιού είναι τροπικό. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο η μέση θερμοκρασία είναι 27 °C (81 °F). Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τους ζεστότερους μήνες η μέση θερμοκρασία είναι 30 °C (86 °F). Η γεωγραφία και το κλίμα της Μπαρμπούντα προσελκύει τους τουρίστες. Έχει γνωστές παραλίες, όπως η Ιλέβεν Μάιλς Μπιτς και η Κόκοου Πόιντ Μπιτς. Υπάρχουν διάφορα θέρετρα που βρίσκονται στο νησί. Οι κυριότερες δραστηριότητες είναι το ψάρεμα, η κολύμβηση, η κολύμβηση γύρω από βράχους, η πεζοπορία, το γκολφ, οι καταδύσεις και η παρακολούθηση πουλιών. Οι σημαντικότερες πόλεις είναι: Δε Κασλ Δε Κέιβς Κόντρινγκτον Κόκοου Πόιντ Μαρτέλλο Τάουερ Ντούλσινα Στην Μπαρμπούντα λειτουργεί συμβούλιο από ο 1977. Πρόεδρος του Συμβουλίου της Μπαρμπούντας είναι η Κάλσεϊ Μπίζερ-Τζόζεφ, από το ρετζιοναλιστικό κόμμα Λαϊκό Κίνημα της Μπαρμπούντα (BPM), από τις 7 Ιανουαρίου 2020. Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Μπαρμπούντα, το οποίο καταστράφηκε το 2017, μετά το πέρασμα του κυκλώνα Ίρμα και είναι κλειστό μέχρι να επισκευαστεί. Ενορίες και ανεξάρτητες περιοχές της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κατάλογος νησιών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Official site
Μπλέσσας ΙΙ (περιπολικό)

Η πυραυλάκατος ΤΠΚ Πλωτάρχης Μπλέσσας ΙΙ (Ρ-21, πρώην Ρ-51) είναι ένα από τα τέσσερα παρόμοιου τύπου (αδελφά) σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας: «Λάσκος ΙΙ», «Μπλέσσας ΙΙ, «Μυκόνιος» και΅«Τρουπάκης».

 Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Construction mecaniques de Normandie (CMN) του Χερβούργου, στη Νορμανδία της Γαλλίας. Το πλοίο καθελκύστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1976 στο Χερβούργο (ανάδοχος η σύζυγος του τότε Α/ΓΕΝ Αντιναυάρχου Σπ. Κονοφάου) και παρελήφθη από τον Πλωτάρχη Ι. Βουραζέρη. Στις 7 Ιουλίου 1977 κατέπλευσε στην Ελλάδα. Το σκάφος πήρε το όνομα του προς τιμήν του Κεφαλονίτη Γεώργιου Μπλέσσα. Ο Πλωτάρχης Μπλέσσας, ως κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα, είχε χαθεί ηρωικά κατά τη βύθιση του πλοίου του στη θαλλάσια περιοχή της Λέρου στις 26 Σεπτεμβρίου 1943. Ο Μπλέσσας προήθχη μετά θάνατον στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου. Η πυραυλάκατος «Μπλέσσας» —όπως και τα αδελφά της πλοία— υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των συστημάτων της (πρόγραμμα Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής), οι οποίες ολοκληρώθηκαν στα Ναυπηγεία Ελευσίνας τον Οκτώβριο του 2009. «ΤΠΚ Μπλέσσας». Πολεμικό Ναυτικό. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. «Πυραυλάκατοι (ΤΠΚ) τύπου LA COMBATTANTE III». Πολεμικό Ναυτικό. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. «ΜΠΛΕΣΣΑΣ Πλωτάρχης (P 21)». hellasarmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. Wertheim, Eric (2007). The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World. 15η έκδοση. Αννάπολις: Naval Institute Press. ISBN 978-1591149552. «Εκπαιδευτικές βολές Κατευθυνομένων Βλημάτων από το ΤΠΚ Μπλέσσας» (video). Ανακτήθηκε στις 02.02.2016. «Το πολεμικό πλοίο ΤΠΚ Μπλέσσας στη Σητεία» (εορτασμός 28ης Οκτωβρίου 2014), (video). Ανακτήθηκε στις 02.02.2016. «Παραδόσεις πλοίων από τα Ναυπηγεία Ελευσίνας». Το Βήμα (31 Οκτωβρίου 2009). Ανακτήθηκε στις 29.01.2016.
The Spirit of Radio: Greatest Hits 1974–1987

Το The Spirit of Radio: Greatest Hits 1974–1987 είναι συλλογή τραγουδιών του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, η οποία κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά, της "Atlantic" στην Ιαπωνία και της "Mercury Records" στον υπόλοιπο κόσμο. Η συλλογή έχει βραβευθεί ως χρυσή στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπερνώντας τις πωλήσεις των 500.000 αντιτύπων και ως ασημένια στην Μεγάλη Βρετανία ξεπερνώντας τις 60.000 αντίτυπα. Μία περιορισμένη έκδοση κυκλοφόρησε με ένα επιπλέον DVD, το οποίο περιελάμβανε τέσσερα βίντεο κλιπ του συγκροτήματος και το κομμάτι "Mystic Rhythms", το οποίο έμεινε εκτός της τελικής κοπής της συλλογής.

 "Working Man" από το Rush – 7:11 "Fly by Night" από το Fly by Night – 3:22 "2112 Overture / The Temples of Syrinx" από το 2112 – 6:45 "Closer to the Heart" από το A Farewell to Kings – 2:53 "The Trees" από το Hemispheres – 4:42 "The Spirit of Radio" από το Permanent Waves – 4:57 "Freewill" από το Permanent Waves – 5:23 "Limelight" από το Moving Pictures – 4:20 "Tom Sawyer" από το Moving Pictures – 4:33 "Red Barchetta" από το Moving Pictures – 6:10 "New World Man" από το Signals – 3:43 "Subdivisions" από το Signals – 5:34 "Distant Early Warning" από το Grace Under Pressure – 4:58 "The Big Money" από το Power Windows – 5:35 "Force Ten" από το Hold Your Fire – 4:32 "Time Stand Still" από το Hold Your Fire – 5:09
Μποναίρ

Η Μποναίρ, (Ολλανδικά: Bonaire, Παπιαμέντο: Boneiru), ήταν τμήμα των Ολλανδικών Αντίλλων ως τις 10 Οκτωβρίου του 2010 οπότε και έγινε ειδικός δήμος της Ολλανδίας έπειτα από δημοψήφισμα των κατοίκων της. Αποτελείται από το ομώνυμο νησί Μποναίρ (με έκταση 288 τ.χλμ.) και την ακατοίκητη νησίδα Κλάιν Μποναίρ (δηλαδή Μικρή Μποναίρ με έκταση 6 τ.χλμ.). Μαζί με την Αρούμπα και το Κουρασάο αποτελούν τα νησιά ABC. Έχει συνολική έκταση 294 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 24.090 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Κράλεντικ. Οι πρώτοι γνωστοί κάτοικοι του νησιού ήταν οι Caquetio Indians ένα κλάδος των Αραουάκων που κατέφθασαν με κανό από τη Βενεζουέλα περίπου το 1000 μ.Χ.. Αρχαιολογικά ερείπια του πολιτισμού των Caquetio έχουν βρεθεί σε ορισμένες περιοχές της Μποναίρ. Ενώ μετά την ανακάλυψη του νησιού από τους Ισπανούς, το νησί ακολούθησε τη μοίρα των υπόλοιπων νησιών ABC.

 Έπειτα από αναβολές, το δημοψήφισμα για το μέλλον της Μποναίρ έγινε στις 17 Δεκεμβρίου 2010, με ποσοστό 84% να τάσσονται υπέρ του να γίνει τμήμα της Ολλανδίας. Ωστόσο, καθώς η συμμετοχή του 35% ήταν κάτω από το απαιτούμενο 51%, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος κηρύχθηκαν άκυρα. 24 Οκτ. 2008 - 31 Δεκ. 2011 Γκλεν Αλμπερτ Έντουαρντ Τοντέ (γ. 1965) 1 Ιαν. 2012 - 1 Μαρ. 2012 Πίτερ Σίλμπερι (υπηρεσιακός) 1 Μαρτ. 2012 - 1 Μαρτ. 2014 Λίντια Εμερέντσια (γ. 1954) 1 Μαρτ. 2014 - Έντισον Ενρίκε Ρίινα (υπηρεσιακός) (γ. 1967) Αντιπρόσωποι της Εθνικής Κυβέρνησης των Κάτω Χωρών έχουν διατελέσει (για την Μποναίρ, τον Άγιο Ευστάθιο και τη Σάμπα) 10 Οκτ. 2010 - 1 Μαΐου 2011 Χανς Γκέριτσεν (υπηρ.) (γ. 1958;) 1 Μαΐου 2011 - 1 Μαΐου 2014 Βίλμπερτ Στόλτε (Wilbert Stolte) (γ. 1950) 1 Μαΐου 2014 - 1 Σεπτ. 2014 Τούλιαν Καρλάιλ Γουντλεϊ (υπηρ.) (γ. 1952?) 1 Σεπτ. 2014 - σήμερα Γκίλμπερτ Ιζαμπέλα (Gilbert Isabella) (γ. 1961)
Φράγκο του Μάλι

Το φράγκο του Μάλι (ISO 4217: MLF) χρησιμοποιήθηκε στην χώρα αυτή ως νόμισμα την περίοδο από το 1962 έως και το 1984. Παρόλο που προβλεπόταν η υποδιαίρεσή του σε 100 σαντίμ στην πραγματικότητα οι υποδιαιρέσεις αυτές δεν εκδόθηκαν ποτέ. Σήμερα το νόμισμα αυτό δεν είναι σε χρήση.

 Μέχρι το 1962, το Μάλι χρησιμοποιούσε Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής το οποίο το αντικαθιστά με το φράγκο του Μάλι με ισοτιμία 1/1. Στη συνέχεια διαφοροποιήται η ισοτιμία αυτή σε βάρος του νέου νομίσματος και τελικά το 1984, το Μάλι επανήλθε στο φράγκο CFA, με ισοτιμία 2 φράγκα του Μάλι = 1 φράγκο CFA. Το 1962 εκδόθηκαν κέρματα από αλουμίνιο (με ημερομηνία 1961) με ονομαστικές αξίες των 5, 10 και 25 φράγκων. Μια δεύτερη έκδοση από αλουμινίου και χαλκό γίνεται την περίοδο 1975-1977 με ονομαστικές αξίες 10, 25, 50 και 100 φράγκων. Το 1962 η Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μάλι εξέδωσε τραπεζογραμμάτια στα οποία αναγραφόταν η ημερομηνία 1960 και με ονομαστικές αξίες των 50, 100, 500, 1000 και 5000 φράγκων. Το 1967 πραγματοποιήται μια δεύτερη έκδοση με νέα σχέδια με τις ίδιες ονομαστικές αξίες με την προηγούμενη σειρά. Το 1971, η Κεντρική Τράπεζα του Μάλι αυτή την φορά εκδίδει μια τρίτη σειρά των, 100,500, 1000, 5000 και 10.000 φράγκων. Πίνακες σύγχρονης νομισματικής ιστορίας: Μάλι Κέρματα Τραπεζογραμμάτια
Πέτρου Μπογκάτου

Ο Πέτρου Μπογκάτου (12 Ιουλίου 1951 – 22 Μαρτίου 2020) ήταν δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας από τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, συνδικαλιστής και υπέρ της Δύσης, συντάκτης στην Εθνική Εφημερίδα, καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας, στη Σχολή Δημοσιογραφίας και Επιστημών της Επικοινωνίας. Μαζί με έξι άλλους ειδικούς από τη Ρουμανία, την Ολλανδία και τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, ο Μπογκάτου ήταν συν-συγγραφέας του βιβλίου ( Επανάσταση του Τουίτερ, Πρώτο Επισόδιο: Δημοκρατία της Μολδαβίας) ("Twitter Revolution, First Episode: Republic of Moldova"), το οποίο είναι μια σύνθεση των αντικομμουνιστικών διαδηλώσεων του Απριλίου 2009 σε δεδομένα, εικόνες και έρευνες. Έγραψε το μυθιστόρημα φαντασίας Το σχοινί πλεγμένο στα τρία, μια παραβολή αστυνομικής ίντριγκας για τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις από τις αρχές της τρίτης χιλιετίας, ιδωμένη από ηθική, τελεολογική και ιστορική προοπτική.

 Ο Πέτρου Μπογκάτου γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1951 στη Σλομπόζια. Ήταν απόφοιτος του Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου Μπάλτσι και ενός Ινστιτούτου στο Ροστόφ επί του Ντον. Ο Μπογκάτου ήταν δημοσιογράφος από το 1975. Ήταν ανταποκριτής και κατόπιν συντάκτης του Satul Nou, με έδρα τη Σλομπόζια (σήμερα στην περιοχή της Υπερδνειστερίας), συντάκτης, σχολιαστής και αναπληρωτής αρχισυντάκτης στη Μολδαβική Δημόσια Τηλεόραση Μολδαβία 1, αναπληρωτής αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ţara, πολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Flux. Ο Μπογκάτου δίδαξε επίσης στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και Επιστημών της Επικοινωνίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μολδαβίας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Λαϊκού Μετώπου της Μολδαβίας (1990–1992). Από το 1995 έως το 2000, ο Μπογκάτου ήταν ο πιο δημοφιλής δημοσιογράφος στη Μολδαβία. Αργότερα εργάστηκε για Vocea Basarabiei (2009), Jurnal TV (2009). Αποχώρησε από την Jurnal Trust Media τον Σεπτέμβριο του 2013. Ο Μπογκάτου ήταν επίσης πολιτικός σχολιαστής και συγγραφέας κειμένων για την εφημερίδα Ziarul Național. Από το 2016 ήταν παραγωγός και παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος "Cronica lui Bogatu" (Χρονικά του Μπογκάτου) στο κανάλι Prime TV. Πέθανε στις 22 Μαρτίου 2020, στο Κισινάου. Τον Οκτώβριο του 2015, ο Μπογκάτου, ως αρθρογράφος του Ziarul Național, έγραψε σκληρή κριτική για την ομιλία του Βλαντιμίρ Πλαχότνιουκ, δηλώνοντας ότι [ο Πλαχότνιουκ] « σφετερίστηκε τη διοίκηση της κεντρικής χώρας» και «έχει υποτάξει σε αυτόν εισαγγελέα και δικαστές, υποτάσσοντας έτσι τους συνταγματικούς θεσμούς της χώρας. Ως αποτέλεσμα, μετέτρεψε το κράτος σε ιδιωτική εταιρεία και τη δικαιοσύνη σε γκεστάπο εκφοβισμού και ταφής των πολιτικών του αντιπάλων » Τον επόμενο χρόνο ο Μπογκάτου ξεκίνησε τη δουλειά του στην Prime TV, ένα κανάλι, που ανήκει στον Πλαχότνιουκ. 2008 – «Ερευνητική Δημοσιογραφία» (εγχειρίδιο)(ISBN 978-9975-80-188-1) 2012 – «Κορδόνι τριών κλώνων» (μυθιστόρημα)(ISBN 978-9975-53-157-3) Republica Moldova: 50+1 jurnalişti
Τριγωνική ανισότητα

Η τριγωνική ανισότητα στα μαθηματικά είναι μία έκφραση του ότι «μεταξύ δύο σημείων, συντομωτέρα οδός η ευθεία». Συγκεκριμένα εκφράζει ότι σε ένα τρίγωνο, το μήκος κάθε πλευράς είναι μικρότερο από το άθροισμα των μηκών των άλλων δύο πλευρών, καθώς και μεγαλύτερο από τη διαφορά τους. Αλγεβρικά, η τριγωνική ανισότητα εκφράζεται ως το καρτεσιανό γινόμενο των συντεταγμένων των κορυφών ενός τριγώνου στο επίπεδο.

 Ας είναι x και y δύο πραγματικοί αριθμοί. Η τριγωνική ανισότητα γράφεται | | x | − | y | | ≤ | x + y | ≤ | x | + | y | {\displaystyle ||x|-|y||\leq |x+y|\leq |x|+|y|} όπου με |x| συμβολίζουμε την απόλυτη τιμή του αριθμού x. Γενικότερα, σε έναν μετρικό χώρο (X,d) η τριγωνική ανισότητα λαβαίνεται ως αξίωμα: d ( x , y ) ≤ d ( x , z ) + d ( z , y ) {\displaystyle d(x,y)\leq d(x,z)+d(z,y)} και σε έναν νορμικό χώρο (V,||.||): | | x + y | | ≤ | | x | | + | | y | | {\displaystyle ||x+y||\leq ||x||+||y||} για οποιαδήποτε διανύσματα x,y του V. Τριγωνική ανισότητα: Κάθε πλευρά σε τρίγωνο είναι μικρότερη από το άθροισμα των δύο άλλων και μεγαλύτερη από τη διαφορά τους.Απόδειξη: Έστω τρίγωνο ΑΒΓ με β > γ. Προεκτείνουμε την γ προς το Α και παίρνουμε ΑΔ = β. Το τρίγωνο ΑΓΔ δηλαδή είναι ισοσκελές, άρα Δ = ΑΓΔ < ΒΓΔ και έτσι α < β + γ. Με κυκλική εναλλαγή προκύπτει επίσης ότι β < γ + α και γ < α + β. Εφόσον τώρα είναι β > γ, από το ότι β < γ + α παίρνουμε β - γ < α. Αποδείξαμε τελικά ότι ισχύει |β - γ| < α < β + γ Η τριγωνική ανισότητα είναι στην πραγματικότητα ένα κριτήριο τριγώνων, υπό την έννοια ότι αν δίνονται τρία μήκη α, β και γ, αυτά θα είναι πλευρές τριγώνου αν και μόνο αν ικανοποιούν την τριγωνική ανισότητα.Πολυγωνική ανισότητα: Το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο σημεία είναι μικρότερο από κάθε τεθλασμένη που ενώνει τα σημεία αυτά.Απόδειξη: Ας είναι ΑΒ ένα ευθύγραμμο τμήμα και ΑΣ1Σ2Σ3…Σν-1ΣνΒ μία τεθλασμένη. Φέρνουμε όλες τις διαγωνίους από το Β. Από τις τριγωνικές ανισότητες στα τρίγωνα που σχηματίζονται παίρνουμε διαδοχικά: Τρίγωνο Αρχή του ελαχίστου χρόνου
Ντζανέτ

Το Ντζανέτ (αραβικά: جانت‎) είναι πόλη και όαση στη νοτιοανατολική Αλγερία. Βρίσκεται 412 χλμ. νότια της πρωτεύουσας της επαρχίας, Ιλιζί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει πληθυσμό 14.655 κατοίκων, από 9.699 το 1998, και ετήσιο ρυθμό αύξησης του πληθυσμού 4,3%. Κατοικείται από Τουαρέγκ Κελ Ατζέρ.

 Η περιοχή του Ντζανέτ κατοικήθηκε από τους νεολιθικούς χρόνους. Υπήρχαν περίοδοι δέκα χιλιάδων ετών σε μια εποχή που η περιοχή δεν ήταν ερημική. Η χλωρίδα και η πανίδα ήταν πλούσια, όπως φαίνεται στις πολυάριθμες βραχογραφίες του Τασιλί ν'Ατζέρ γύρω από το Ντζανέτ. Πληθυσμοί κυνηγών-συλλεκτών κατοικούσαν στην περιοχή.Το Ντζανέτ ιδρύθηκε στον Μεσαίωνα από Τουαρέγκ. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία είχε ονομαστική εξουσία στην περιοχή Φεζάν, ενίσχυσε την παρουσία της στην περιοχή στις αρχές του 20ού αιώνα, ως απάντηση στον αποικισμό της Αφρικής από τους Ευρωπαίους. Το Ντζανέτ και οι κοντινές πόλεις Αζελουάζ, Ελ Μιχάν, Αντζαχίλ και Εφερί βρίσκονται σε κοιλάδα χαραγμένη από τον περιοδικό ποταμό (Ουαντί) Ουέντ Ιντζεριού μέσω της νοτιοδυτικής άκρης της οροσειράς Τασιλί ν'Ατζέρ και ανατολικά από τους αμμόλοφους Εργκ Αντμέρ. Το Ταντράρτ Ρουζ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά και είναι μια νότια προέκταση του λιβυκού Ταντράρτ Ακάκους. Λόγω του ελαφρώς πιο δροσερού αέρα, της υψηλότερης υγρασίας και της σχετικά υψηλότερης βροχόπτωσης σε αυτές τις περιοχές, τα κοντινά βουνά υποστηρίζουν μεγαλύτερη ποσότητα και ποικιλία άγριας ζωής από τις χαμηλότερες περιοχές της Σαχάρας και αποτελούν μέρος του οικοσυστήματος των ξερικών δασικών εκτάσεων της δυτικής Σαχάρας. Το Ντζανέτ βρίσκεται σε υψόμετρο 1.035 μ., αλλά τα βουνά στα ανατολικά και βόρεια φτάνουν τα 1.905 μ.. Το Ντζανέτ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με πολύ ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η πόλη είναι εξαιρετικά ξηρή καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με ετήσια μέση βροχόπτωση μόλις 146 χιλιοστών και κανένα μήνα με μέσο όρο μεγαλύτερο από 3 χιλιοστά. Το αεροδρόμιο Ινεντμπιρέν του Ντζανέτ βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλης. Το 4,1% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ το 19,8% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 85,6%, και είναι 92,1% μεταξύ των ανδρών και 78,0% μεταξύ των γυναικών, και τα τρία ποσοστά είναι τα υψηλότερα στην επαρχία.
Spyro the Dragon

Το Spyro the Dragon είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας του 1998 που αναπτύχθηκε από την Insomniac Games για το PlayStation. Πρωταγωνιστεί ο Spyro, ένας μικρός μωβ δράκος. Είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς Spyro the Dragon καθώς και το πρώτο παιχνίδι Spyro. Στις 29, Οκτωβρίου του 2007 το παιχνίδι έγινε διαθέσιμο για PlayStation 3, PSP και PlayStation Vita από το PlayStation Store.

 Στο Spyro the Dragon ο παίκτης χειρίζεται τον Spyro καθώς ταξιδεύει σε διάφορους κόσμους, προκειμένου να διασώσει τους άλλους δράκους, να ανακτήσει τον κλεμμένο θησαυρό, και να νικήσει τον κακό Gnasty Gnorc. Ο Spyro έχει δυο κύριες επιθέσεις: την ανάσα φωτιάς και τα κέρατά του. Οι επιθέσεις αυτές χρησιμεύουν στην καταπολέμηση των εχθρών καθώς και για ανοίξουν κάποια κιβώτια. Τα κέρατα είναι χρήσιμα στην καταπολέμηση μικρόσωμων εχθρών αλλά όχι για μεγαλόσωμους. Αντίθετα η φωτιά είναι ιδανική για την καταπολέμηση μεγαλόσωμων εχθρών. Ο Spyro επίσης μπορεί να γλιστρήσει στον αέρα για να φτάσει νέες περιοχές, και σε κάποια επίπεδα ο Spyro μπορεί να πετάξει ελεύθερα. Την υγεία του Spyro αντιπροσωπεύει το χρώμα του συντρόφου του, του Sparx αν ο Spyro δεχτεί κάποιο χτύπημα ο Sparx θα χάσει το χρώμα του και θα εξαφανιστεί αφήνοντας τον Spyro ευάλωτο. Όμως ο Spyro μπορεί να πάρει πίσω την υγεία του σκοτώνοντας μικρά ζώα. Ο θησαυρός μπορεί να βρεθεί σε κιβώτια και σε μπαούλα που μερικά θέλουν ειδικές τεχνικές για να ανοίξουν επίσης κάθε εχθρός έχει πάνω του θησαυρό και όποτε ο Spyro σκοτώνει έναν εχθρό παίρνει τον θησαυρό. Επίσης υπάρχουν και τα αυγά δράκου που είναι στην κατοχή ταχύτατων μπλε κλεφτών που ο Spyro πρέπει να κυνηγήσει και να πάρει τα αυγά. Για να τερματίσει το παιχνίδι ο παίκτης πρέπει να ταξιδέψει στον τελευταίο κόσμο και να νικήσει τον Gnasty Gnorc. Ένας νεαρός δράκος ο Spyro έχει βάλει σκοπό να ελευθερώσει τους δράκους φίλους του που έπεσαν θύματα του Gnasty Gnorc και τους έχει μεταμορφώσει σε κρυστάλλους. Είναι στο χέρι του Spyro να ανακτήσει τον θησαυρό από τους Gnorcs, και στη συνέχεια να αντιμετωπίσει τον Gnasty Gnorc. Carlos Alazraqui στο ρόλο του Spyro Michael Gough στο ρόλο του Gnasty Gnorc Το παιχνίδι γνώρισε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τα γραφικά του παιχνιδιού και την υψηλή αξία που έχει η επανάληψη του παιχνιδιού. Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι ένα 8.3, και είπε ότι έχει πολύ καλά γραφικά για την εποχή του και ότι είναι ένα από τα πρώτα καλά 3D παιχνίδια για το PlayStation. Το IGN του έδωσε ένα 9/10 και είπε ότι το παιχνίδι χρησιμοποιεί το υλικό του PlayStation προς το μέγιστο, και δεν υπάρχει κάποια πολύγονη δυσλειτουργία. Επίσης, ανέφερε ότι το μόνο πρόβλημα είναι η κάμερα που δεν ακολουθεί τον χαρακτήρα σωστά. Το Spyro the Dragon στην IMDb Το Spyro the Dragon στη Wikia Το Spyro the Dragon στο IGN
928 Χίλντρουν

Η Χίλντρουν (Hildrun) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,847. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Χίλντρουν εκτιμάται σε 66,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,036. Η Χίλντρουν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 8 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Jclic

Το JClic είναι μια εφαρμογή δημιουργίας πολυμεσικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Πρόκειται για μια έκδοση του εκπαιδευτικού λογισμικού Clic σε Java. Εγκαθίσταται και λειτουργεί σε Linux, Mac OS X, Solaris και Windows. Αυτή τη στιγμή είναι στο μεγαλύτερο μέρος της εξελληνισμένη.

 Με το JClic μπορούμε να δημιουργήσουμε δραστηριότητες για μαθητές αξιοποιώντας πολυμεσικό υλικό. Π.χ. να εισάγουμε μια φωτογραφία και να δημιουργήσουμε ένα παζλ, να δώσουμε ένα κείμενο για συμπλήρωση κενών, να φτιάξουμε ένα σταυρόλεξο, κ.λπ. Το έργο μας μπορεί να εξαχθεί ως μικροεφαρμογή java ή ως html, οπότε μπορούμε να την εντάξουμε σε μια υπάρχουσα ιστοσελίδα. Ο εκπαιδευτικός έχει πλήρεις αναφορές για τις ενέργειες και τα αποτελέσματα της χρήσης από τους μαθητές. To JClic μπορεί να εγκατασταθεί σε ένα δικτυωμένο εργαστήριο και να παρέχει συγκεντρωτικές αναφορές στον διακομιστή. Jclic Author: Το πρόγραμμα που μας δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσουμε ασκήσεις Jclic: Το πρόγραμμα αυτό μας δίνει την δυνατότητα να "τρέξουμε" δραστηριότητες jclic στον υπολογιστή μας. Jclic Report Server jclic παιχνίδια στα ελληνικά παγκόσμια βιβλιοθήκη δραστηριοτήτων jclic Η επίσημη ιστοσελίδα του jclic οδηγός χρήσης του jclic στα ελληνικά
Μενουέτο

Το μενουέτο ή μινουέτο, είναι ένας γαλλικός αριστοκρατικός χορός σε διμερή φόρμα (Α - Β) και ρυθμό 3/4. Το όνομά του πήρε από την γαλλική λέξη menu που σημαίνει μικρός και χαρακτήριζε τα βήματα του χορού. Το όνομα πήρε και η μουσική που συνόδευε τον χορό. Αποσπασμένη η μουσική από τον χορό, εμφανίστηκε αρχικά στην σουίτα τον 17ο αιώνα, πέαασε στην συμφωνία και την σονάτα ως 3ο μέρος τον 18ο αιώνα και έφτασε να αποτελεί και ανεξάρτητη φόρμα.

 Η μορφή του μενουέτου ήταν αρχικά διμερής. Αργότερα, με την επέκτασή του και την επανάληψη του πρώτου του μέρους, καθιερώθηκε η νέα του μορφή ως μενουέτο-τρίο, με τριμερή μορφή Α-Β-Α. Α είναι το μενουέτο που επαναλαμβάνεται και στο τέλος, ενώ Β είναι το τρίο το οποίο έχει έναν πιο μελωδικό χαρακτήρα που έρχεται σε αντίθεση με το μενουέτο. Το τρίο πήρε την ονομασία που από τον αρχικό αριθμό των οργάνων από τα οποία εκτελούνταν που ήταν τρία: δύο όμποε και ένα φαγκότο ή δύο βιολιά και ένα βιολοντσέλο. Βρίσκεται σε κάποια κοντινή τονικότητα με το μενουέτο, ενώ σπάνια βρίσκεται στην ίδια. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές στην μορφή του μενουέτο-τριο όπου εμφανίζεται ένα επιπλέον τρίο και μία coda. Ο Χάυντν, ο Μπετόβεν και άλλοι συνθέτες χρησιμοποίησαν το σκέρτσο στην θέση του μενουέτο-τρίο, το οποίο είναι ουσιαστικά μία παραλλαγή του με λαϊκή καταγωγή, όντας πιο γρήγορο και με κωμικό χαρακτήρα. Μότσαρτ Menuetto, Συμφωνία αρ. 40, 3ο μέρος Μότσαρτ Μικρή νυχτερινή μουσική σε σολ μείζονα Μπαχ, Σονάτα BWV1033 Σοπέν, Μαζούρκα σε σι ύφεση μείζονα Μπετόβεν, Σονάτα αρ. 2, 3ο μέρος Βεντούρας, Παύλος - Η μορφολογία της μουσικής και αναλύσεις. Εκδόσεις Γαϊτάνου Κοκονέτση, 1995. Βαλέτ, Ι. - Μορφολογία και ανάλυση, οι μουσικές μορφές από την πρώτη πολυφωνία μέχρι τον ρομαντισμό. Εκδόσεις Κ. Παραγρηγορίου - Χ. Νάκας, 1999. Κατσίμπας, Δημήτρης - Μορφολογία της μουσικής. Εκδόσεις Κ. Παραγρηγορίου - Χ. Νάκας, 1999.
Datsun DA

Το Datsun DA ήταν το πρώτο Ι.Χ. αυτοκίνητο που κατασκεύασε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η παραγωγή του κατάφερε να ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 1947, δηλαδή στα 2 έτη μετά τη λήξη του πολέμου, και διατηρήθηκε έως και τα μέσα του 1948. Το μοντέλο αυτό μπορεί να ήταν ένα λιτό αυτοκίνητο, τόσο σχεδιαστικά, όσο και στον εξοπλισμό, και μπορεί να έμεινε στην κυκλοφορία για μόλις ένα χρόνο, ωστόσο αποτέλεσε ένα από τα πρώτα σημαντικά βήματα μετά τον πόλεμο για την επανεκκίνηση της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Ο αντικαταστάτης του Datsun DA ήταν η λίγο βελτιωμένη εκδοχή Datsun DS του 1950 - 1954.

 Λόγο των ιδιαίτερα δύσκολων συνθηκών που επικρατούσαν στην χώρα μετά την λήξη του πολέμου, το Datsun DA ήταν διαθέσιμο μόνο σε μία εκδοχή αμαξώματος. Η έκδοση αυτή ήταν 2-πορτη σεντάν και ουσιαστικά αποτέλεσε την βάση για τα επόμενα αυτοκίνητα της Datsun. Η σχεδίαση του Datsun DA βασίστηκε στο πρώτο μεταπολεμικό φορτηγό της Datsun, το Datsun 1121, η σχεδίαση του οποίου είχε βασιστεί στο προπολεμικό Datsun 17Τ. Το αμάξωμα ήταν λιτό, τόσο στον σχεδιασμό του, όσο και στον εξοπλισμό του, ενώ δεν υπήρχε καμία επένδυση από χρώμιο. Επίσης, το καπό και το κάλυμμα του κινητήρα προέρχονταν απευθείας από το παλαιότερο Datsun 17T και όχι από το Datsun 17 sedan όπως θα φανταζόταν κανείς. Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Datsun DA είχε ένα αρκετά τετραγωνισμένο αμάξωμα, ενώ μόνο προς τη λήξη της παραγωγής του επανασχεδιάστηκε το πίσω μέρος του, δίνοντάς του ένα πιο στρογγυλευμένο σχήμα, το οποίο χαρακτήρισε και τον διάδοχο Datsun DS. Μηχανικά, το Datsun DA έφερε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 722 cm³ με το Datsun 17, που απέδιδε 16 ίππους στις 3.600 στροφές το λεπτό και 3,7 κιλά ροπή στις 2.000 στροφές το λεπτό. Επίσης, ίδια ήταν και όλα τα υπόλοιπα μηχανικά μέρη του οχήματος, μιας και ήταν τότε ιδιαίτερα δύσκολο να κατασκευαστούν νέας τεχνολογίας ανταλλακτικά. https://web.archive.org/web/20140824085916/http://earlydatsun.com/datsunda.html
Barcode Crew

Το Barcode Crew, γνωστό και ως BCC ή Barcode Entertainment, είναι hip hop label που ίδρυσε ο Λεκτικός Επεξεργαστής (Ανδρέας Μαρνέζος) μαζί με τον Jay Nuts (Δημήτρης Κρητικός) το 1998. Από το 2002 και μετά αποφάσισε να επενδύσει στο ελληνικό hip hop, δημιουργώντας την πρώτη ανεξάρτητη και underground εταιρεία προώθησης hip hop παραγωγών με την ονομασία Λεκτικοεπεξεργαστική, η οποία επιβράβευε τους καλλιτέχνες του Barcode Crew με συμβόλαια από 10 έως 20%. Από το Barcode Crew πέρασαν πολλοί rappers όπως: Phyrosun & Zeraw (Tang-Ram), RG, Θύτης, Fat B, Instict, Don. G, Nevro, Johny boy, Freestyle Arsonists, Kris, Panos Pilatos, Παράξενος, G-Bani και άλλοι. Μετά τον θάνατο του Λεκτικού Επεξεργαστή το 2011, το label αδρανοποιήθηκε μέχρι το 2020 όπου και το επανέφερε στο προσκήνιο ο γιός του Μαρνέζου, Ηρακλής επίσης ράπερ με το ψευδώνυμο Rack.

 Η επιστροφή του label αρχίζει στις 19 Μαϊου του 2020, όπου και κυκλοφορεί, μετά από χρόνια εκτός δράσης, από το επίσημο κάναλι της εταιρίας το πρώτο single του Immune με τίτλο Oldschool Vibes. Ακολουθούν διάφορες κυκλοφορίες από τον Immune και τον Haik, οι οποίες δημιουργούσαν όλο και περισσότερο ενδιαφέρον για την επιστροφή του BCC, μια συνεργασία του Immune με τον Mente Fuerte, καλλιτέχνη της OffBeat Records, στο κομμάτι Winners, στις 4 Σεπτεμβρίου του 2020, και μια εμφάνιση του Immune στην διαδικτυακή σειρά μουσικών έργων “Dof Sessions”, του Θεσσαλονικιού μουσικού παραγωγού Dof Twogee, στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, που λειτουργεί ως προπομπός για το τι θα ακολουθήσει. Η επιστροφή του Barcode στα δρώμενα, σφραγίζεται και επίσημα, με την κυκλοφορία του Davay από τον Rack τον Φεβρουάριο του 2021. Ακολουθούν κάποιες κυκλοφορίες single από τον Rack και τον Immune, καθώς και ένα diss προς την Υπουργό Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, από τον βετεράνο rapper RG, ο οποίος είναι μέλος της πρώτης γενιάς του BCC, τα οποία δημιουργούν τις βάσεις για να κυκλοφορήσει στις 20 Μαϊου του 2021 ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Rack, με τίτλο Rackattack. Ο δίσκος περιέχει 9 κομμάτια, και συνεργασίες με ανθρώπους όπως ο Immune και ο Haik22, που είναι μέλη του Barcode, αλλά και άλλους καλλιτέχνες όπως Oge, Dof Twogee, DJ.Silence, Strat, BeTaf Beats, LILA, Beyond, Ortiz και IAMSTRONG. Λεκτικός Επεξεργαστής (2002-2011) Jay Nuts (2011-2020) Rack (από το 2020)
Γενικό Συμβούλιο (Ανδόρρα)

Το Γενικό Συμβούλιο της Ανδόρρας (καταλανικά: Consell General d'Andorra‎), ή αλλιώς Consell General de les Valls (Γενικό Συμβούλιο των Κοιλάδων), είναι το μονοθάλαμο κοινοβούλιο της Ανδόρρας του οποίου οι συνεδριάσεις λαμβάνουν χώρα στο Casa de la Vall.

 Έχει 28 έδρες, οι κάτοχοι των οποίων εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. 14 από αυτές εκλέγονται αναλογικά σε εθνική εκλογική περιφέρεια, και οι υπόλοιπες 14 κατανέμονται στις 7 ενορίες που απαρτίζουν τη χώρα. Αυτή η μέθοδος εκλογής άρχισε να ισχύει το 1997, όταν θεσμοθετήθηκε η εθνική εκλογική περιφέρεια. Πριν από τότε κάθε ενορία εξέλεγε 4 βουλευτές. Το Συμβούλιο, το οποίο βρίσκεται υπό τους συμπρίγκιπες, εκλέγει τον αρχηγό της κυβέρνησης. Στη συνέχεια ορίζει την κυβέρνηση, η οποία αποτελείται από τουλάχιστον επτά υπουργούς. Η προεδρία του Γενικού Συμβουλίου της Ανδόρρας ανήκει στον Γενικό Σύνδικο, ο οποίος επί του παρόντος είναι ο Βισένς Ματέου Ζαμόρα και από τον Υποσύνδικο. Ελλείψει αυτών, την προεδρία αναλαμβάνει ο σύμβουλος της ενορίας του Κανίλιο. Σημειώνεται ότι το σημερινό κοινοβούλιο της Ανδόρρας αποτελεί συνέχεια του Συμβουλίου της Γης (Consell de la Terra), που ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1419. Επίσημος ιστότοπος
Καθεδρικός Ναός

Ο καθεδρικός ναός είναι ο κεντρικός ναός μιας πόλης που αποτελεί έδρα του επισκόπου της περιοχής. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη «καθέδρα» που αποτελεί σύντμηση των λέξεων κάτω και έδρα. Οι Καθεδρικοί Ναοί είναι συνήθως μεγαλοπρεπείς κατασκευές που έχουν κτιστεί κυρίως στις κεντρικές πλατείες των πόλεων και κατέχουν δεσπόζουσα θέση μεταξύ των άλλων κτισμάτων, με αποτέλεσμα να είναι ορατοί από παντού.

 Καθεδρικοί ναοί υπάρχουν στα βασικά δόγματα της Χριστιανικής θρησκείας. Αναλόγως με την περιοχή και το δόγμα στο οποίο απευθύνονται, έχουν κτιστεί στους ανάλογους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Κατά τους πρώτους αιώνες της Χριστιανικής θρησκείας οι Καθεδρικοί Ναοί κτίζονταν σε ρυθμό βασιλικής, τρίκλιτης αρχικά και κατόπιν και πεντάκλιτης. Με το πέρασμα των αιώνων και σύμφωνα με την αρχιτεκτονική εξέλιξη της ναοδομίας, συναντούμε στην Ανατολική εκκλησία το ρυθμό της βασιλικής μετά τρούλου, με κορυφαίο παράδειγμα τον καθεδρικό Ναό "της του Θεού Σοφίας" στην Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως στη Δυτική χριστιανική εκκλησία αυτός ο αρχιτεκτονικός ρυθμός δεν απαντάται ιδιαίτερα συχνά. Έτσι οι περισσότεροι καθεδρικοί ναοί στη δυτική εκκλησία ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα κτίστηκαν σε διάφορους ρυθμούς που αποτελούσαν την εξέλιξη του ρυθμού της βασιλικής. Έτσι συναντούμε καθεδρικούς Ρωμανικού ρυθμού, γοτθικού, νεογοτθικού ρυθμού. Κατά τη διάρκεια της αναγέννησης όμως χτίστηκαν καθεδρικοί ναοί σε ρυθμό βασιλικής μετά τρούλου, με κορυφαίο παράδειγμα τον ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Παραγουάης

Η Κόπα ντε Πριμέρα (ισπανικά: Copa de Primera) είναι το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στην Παραγουάη. Αποτελείται από 12 ομάδες. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παραγουάης. Η IFFHS ταξινόμησε το πρωτάθλημα ως το ένατο ισχυρότερο στον κόσμο το 2012 και το ενδέκατο ισχυρότερο στον κόσμο το 2013.Πολυνίκης είναι η Ολίμπια Ασουνσιόν με 45 πρωταθλήματα.

 Ολίμπια (45) 1912, 1914, 1916, 1925, 1927, 1928, 1929, 1931, 1936, 1937, 1938, 1947, 1948, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1965, 1968, 1971, 1975, 1978, 1979, 1980, 1981,1982, 1983, 1985, 1988, 1989, 1993, 1995, 1997, 1998, 1999, 2000, 2011 Κλαουζούρα, 2015 Κλαουζούρα, 2018 Απερτούρα, 2018 Κλαουζούρα, 2019 Απερτούρα, 2019 Κλαουζούρα, 2020 Κλαουζούρα Σέρρο Πορτένιο (34) 1913, 1915, 1918, 1919, 1935, 1939, 1940, 1941, 1944, 1950, 1954, 1961, 1963, 1966, 1970, 1972, 1973, Απερτούρα, 2012 Απερτούρα, 2013 Κλαουζούρα, 2015 Απερτούρα, 2017 Κλαουζούρα, 2020 Απερτούρα, 2021 Κλαουζουρα Λιμπερτάδ (21) 1910, 1917, 1920, 1930, 1943, 1945, 1955, 1976, 2002, 2003, 2006, 2007, 2008 Απερτούρα 2008 Κλαουζούρα, 2010 Κλαουζούρα, 2012 Κλαουζούρα, 2014 Απερτούρα, 2014 Κλαουζούρα, 2016 Απερτούρα, 2017 Απερτούρα, 2021 Απερτούρα Γουαρανί (11) 1906, 1907, 1921, 1923, 1949, 1964, 1967, 1969, 1984, 2010 Απερτούρα, 2016 Κλαουζούρα Νασιονάλ Ασουνσιόν (9) 1909, 1911, 1924, 1926, 1942, 1946, 2009 Κλαουζούρα, 2011 Απερτούρα, 2013 Απερτούρα Σολ ντε Αμέρικα (2) 1986,1991 Σπορτίβο Λουκένιο (2) 1951,1953 Πρεσιντέντε Χέις (1) 1952 Επίσημος ιστότοπος