Μινσκ

Το Μινσκ (λευκορωσικά: Мінск, ρωσικά: Минск) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Λευκορωσίας. Έχει πληθυσμό 1,8 εκατομμύρια. Το Μινσκ είναι επίσης έδρα της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Κρατών. Σαν πρωτεύουσα, το Μινσκ έχει μια ειδική διοικητική θέση στη Λευκορωσία και είναι επίσης πρωτεύουσα του Επαρχίας Μινσκ. Η περιοχή του Μινσκ είναι 266.8 τ.χλμ. το υψηλότερο σημείο είναι 280,4 μ. επάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Επίσης είναι η διοργανώτρια πόλη των Ευρωπαϊκών Αγώνων του 2019.

 Οι παλαιότερες αναφορές του Μινσκ χρονολογούνται από το 11ο αιώνα (1067). Το 1242 το Μινσκ έγινε ένα μέρος του μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας και έλαβε τα προνόμιά πόλης το 1499. Από 1569 ήταν πρωτεύουσα της Βοϊβοντίνας (ваяводства) του Μινσκ στην πολωνική-λιθουανική Κοινοπολιτεία. Προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 1793 συνεπεία του δεύτερου χωρίσματος της Πολωνίας. Μεταξύ 1919-1991 το Μινσκ ήταν πρωτεύουσα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Το Μινσκ βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλαγιά των λόφων του Μινσκ, μια περιοχή λόφων που εκτείνεται από τα νοτιοδυτικά (επάνω από τον ποταμό Νιόμαν) στα βορειοανατολικά - δηλαδή, στη λίμνη Λουκομσκάγιε στη βορειοδυτική Λευκορωσία. Το μέσο υψόμετρο πάνω από τη στάθμη της θάλασσας είναι 220 μέτρα. Η φυσική γεωγραφία του Μινσκ διαμορφώθηκε στις δύο πιο πρόσφατες παγετωνικές εποχές. Ο ποταμός Σβίσλατς, που διασχίζει την πόλη από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά, βρίσκεται στην ουρστρομτάλ, μια αρχαία ποτάμια κοιλάδα που σχηματίζεται από το νερό που ρέει από τα λιωμένα φύλλα πάγου στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Υπάρχουν έξι μικρότερα ποτάμια μέσα στα όρια της πόλης, που αποτελούν τμήματα της λεκάνης της Μαύρης Θάλασσας. Το Μινσκ βρίσκεται στην περιοχή των μικτών δασών που είναι χαρακτηριστικό στο μεγαλύτερο μέρος της Λευκορωσίας. Το πευκοδάσος και τα μικτά δάση συνορεύουν με την άκρη της πόλης, ειδικά στα βόρεια και ανατολικά. Ορισμένα από τα δάση διατηρήθηκαν ως πάρκα (για παράδειγμα, το Πάρκο Τσελιουσκινίτες) καθώς η πόλη μεγάλωνε. Η πόλη χτίστηκε αρχικά στους λόφους, οι οποίοι επέτρεψαν αμυντικές οχυρώσεις, και τα δυτικά τμήματα της πόλης είναι τα πιο λοφώδη. Το Μινσκ έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα με θερμά καλοκαίρια (τύπος Dfb της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), λόγω της τοποθεσίας του μεταξύ της έντονης επιρροής του υγρού αέρα του Ατλαντικού Ωκεανού και του ξηρού αέρα της ευρασιατικής ξηράς. Ο καιρός είναι ασταθής και τείνει να αλλάζει συχνά. Η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου είναι −4.5 °C, ενώ η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου είναι +18.5 °C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία καταγράφηκε στις 17 Ιανουαρίου 1940, στους −40 °C και η θερμότερη στις 29 Ιουλίου 1936 στους +35 °C και στις 3 Αυγούστου 2014, επίσης στους +35 °C. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα συχνές ομίχλες, κοινές το φθινόπωρο και την άνοιξη. Το Μινσκ λαμβάνει ετήσια βροχόπτωση 690 χιλιοστών, εκ των οποίων το ένα τρίτο πέφτει κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου (ως χιόνι και βροχή) και τα δύο τρίτα στην ζεστή περίοδο. Καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους, οι περισσότεροι άνεμοι είναι δυτικοί και βορειοδυτικοί, φέρνοντας δροσερό και υγρό αέρα από τον Ατλαντικό. Παρόμοια κλιματικά καθεστώτα βρίσκονται στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και στο Χάλιφαξ του Καναδά. Η οικολογική κατάσταση παρακολουθείται από το Δημοκρατικό Κέντρο Ραδιενεργού και Περιβαλλοντικού Ελέγχου.Κατά την περίοδο 2003-2008 το συνολικό βάρος των ρύπων αυξήθηκε από 186.000 σε 247.400 τόνους. Η αλλαγή από το φυσικό αέριο ως βιομηχανικό καύσιμο σε μαζούτ για οικονομικούς λόγους έχει επιδεινώσει την οικολογική κατάσταση. Ωστόσο, η πλειονότητα της συνολικής ατμοσφαιρικής ρύπανσης παράγεται από αυτοκίνητα. Η Λευκορωσική τροχαία DAI κάθε χρόνο διεξάγει την επιχείριση "Καθαρός Αέρας" για να αποτρέψει τη χρήση αυτοκινήτων με εξαιρετικά ρυπογόνους κινητήρες. Μερικές φορές η μέγιστη κανονιστική συγκέντρωση της φορμαλδεΰδης και της αμμωνίας στον αέρα ξεπερνιέται στην επαρχία Ζαβόντσκι. Άλλοι κύριοι ρύποι είναι το χρώμιο-4 και το διοξείδιο του αζώτου. Οι επαρχίες Παρτιζάνσκι, Ζαβόντσκ και Λενίνσκι, που βρίσκονται στο νοτιοανατολικό μέρος του Μινσκ, είναι οι πιο μολυσμένες περιοχές της χώρας. Υπάρχουν περισσότερα από 400 ταξιδιωτικά γραφεία στο Μινσκ. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτά παρέχουν δραστηριότητα πράκτορα και οι περισσότεροι από αυτούς είναι ταξιδιωτικοί επιχειρηματίες. Ένας μικρός πλανήτης, ο 3012 Μινσκ, ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσέρνιχ το 1979, πήρε το όνομά της από τη πόλη. Το Μινσκ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις: Αντρέι Αρλόφσκι, μεγάλωσε και έζησε στο Μινσκ πριν μετακομίσει στις ΗΠΑ για να πολεμήσει στο Τελικό Πρωτάθλημα Πάλης Βικτόρια Αζαρένκα, πρώην τενίστρια, 1η στον κόσμο το 2012 και 2013 ο νικητής του Αυστραλιανού Όπεν, που γεννήθηκε στο Μινσκ πριν μετακομίσει στην Αριζόνα στα 16 Γιούρι Μπεσμέρτνι, κικμπόξερ Σβετλάνα Μπογκίνσκαγια, αθλήτρια που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και του 1992, γενέτειρα Ισαάκ Μπολεσλάβσκι, σκακιστής Μάσα Μπρούσκινα, παρτιζάνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Ντάρια Ντορμάτσεβα, χρυσή (4 φορές) και χάλκινη ολυμπιονίκης στο δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 και του 2014 Ντιμίτρι Ελιάσκεβιτς, παραγωγός και χειριστής κάμερας, γενέτειρα Αβραχάμ Εβέν-Σοσάν (1906–84), Ισραηλινός γλωσσολόγος και λεξικογράφος Σόφι Φεντόροβιτς, σχεδιαστής μπαλέτου, όπερας και θεάτρου, γενέτειρα Μπόρις Γκέλφαντ, σκακιστής Μαξ Γκέλλερ (γεννήθηκε το 1971), Ισραηλινός Ολυμπιακός παλαιστής Έλλα Γκέρμαν (γεννήθηκε το 1937), σύντροφος του Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ Μοϊσέι Γκινζμπούργκ, αρχιτέκτονας Μαρίνα Γκόρντον, σοπράνο, γενέτειρα Όλεγκ Καραβάγιεφ, παλαιστής και Ολυμπιονίκης Μπόρις Χάικιν, συνθέτης Μαρύνα Λιντσούκ, μοντέλο μόδας Ιβάν Λουμπενίκοφ, Ρώσος ζωγράφος, γενέτειρα Λούις Μπουρτ Μάγιερ, Αμερικανός παραγωγός ταινιών, ένας από τους ιδρυτές της Metro-Goldwyn-Mayer Ισσάκ Μάζελ, σκακιστής Μαξ Μίρνγι, τενίστας Μπρονισλάβα Νιγίνσκα, μπαλλερίνα και χορογράφος των Ballets Russes, γενέτειρα Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ, δολοφόνος του Αμερικανού Προέδρου Τζον Φ. Κέννεντι, έζησε στο Μινσκ από τον Ιανουάριο του 1960 έως τον Ιούνιο του 1962 Γιούλια Ράσκινα, ρυθμική γυμνάστρια, κέρδισε το Ολόγυρο Αργυρό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 Αλεξάντερ Ρίμπακ, νικητής του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2009 για τη Νορβηγία, γενέτειρα Γιούρι Σούλμαν, σκακιστής Βάντα Σκουράτοβιτς, Ρωμαιοκαθολική ακτιβίστρια Μαρκ Σλάβιν, Ισραηλινός Ολυμπιονίκης και θύμα της σφαγής του Μονάχου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 Άνα Σμάσοβα (γεννήθηκε το 1976), Ισραηλινή τενίστρια γεννημένη στη Λευκορωσία Ρέιτσελ Βισνίτζερ, αρχιτέκτονας και ιστορικός τέχνης Σίμτσα Ζόριν, παρτιζάνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Εθνική Βιβλιοθήκη της Λευκορωσίας Κατάλογος πλατειών του Μινσκ Thomas M. Bohn: Minsk – Musterstadt des Sozialismus. Stadtplanung und Urbanisierung in der Sowjetunion nach 1945. Böhlau, Köln 2008, (ISBN 978-3-412-20071-8) Бон, Т.М. «Минский феномен». Городское планирование и урбанизация в Советском Союзе после Второй мировой войны / Томас М. Бон ; [пер. Е. Слепович]. — Москва : РОССПЭН, 2013. — 416 с. Бон, Т.М. «Мінскі феномен». Гарадское планаванне і ўрбанізацыя ў Савецкім Саюзе пасля 1945 г. / Томас М. Бон ; пер. з ням. мовы М. Рытаровіч ; навук. рэд. Г. Сагановіч. — Мінск : Зміцер Колас, 2016. — 436 с. Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Μινσκ από τα ΒικιταξίδιαΕπίσημη ιστοσελίδα (Ρωσικά) / (Αγγλικά) Οδηγός πόλης του 34mag οδηγός πόλης για το Μινσκ Πόλη του Μινσκ Αρχειοθετήθηκε 2021-06-23 στο Wayback Machine. στην επίσημη ιστοσελίδα της Λευκορωσίας Γιατί το Μινσκ δεν είναι σαν τις άλλες πρωτεύουσες. Χαμένοι στη Μετάφραση στο Μινσκ – Ταξιδιωτικές Συμβουλές "Πραγματική Λευκορωσία". The Minsk Herald - Διαδικτυακή εφημερίδα στα Αγγλικά Μινσκ, Λευκορωσία στο JewishGen