Apis mellifera caucasia

Η Apis mellifera caucasia ή κοινώς η μέλισσα του Καύκασου ή Καυκάσια μέλισσα, Η Apis mellifera caucasia συνήθως απαντάται και γραμμένη λανθασμένα ως caucasica είναι υποείδος της δυτικής ευρωπαϊκής μέλισσας.

 Η Apis mellifera caucasia προέρχεται από τις άνω πεδιάδες του Κεντρικού Καύκασου. Η Γεωργία είναι η “κεντρική πατρίδα” του υποείδους, μολονότι οι μέλισσες δύναται να βρεθούν και στην Ανατολική Τουρκία, Αρμενία καθώς και στο Αζερμπαϊτζάν. Σχήμα και μέγεθος: παρόμοια με την Apis mellifera carnica Χρώμα χιτίνης: σκούρο, ενίοτε με καφέ βούλες Χρώμα τριχών: μολύβδινο-γκρι Μήκος γλώσσας: έως 7,2 mm Απαλή και ήρεμη στην κηρήθρα. Μακρύτερη προβοσκίδα, ώστε να δύναται να εξαγάγει νέκταρ από τους βαθύτερους ιστούς νέκταρος, εκεί όπου κανένα άλλο είδος δεν μπορεί να φτάσει. Πολύ καλή επικονιάστρια (λόγω της μακριάς της γλώσσας). Ένθερμη παραγωγή γόνου - αναπτύσσοντας γερές αποικίες. Οι αποικίες φθάνουν στο μέγιστο της δύναμής των περί τα μέσα του καλοκαιριού, το οποίο είναι καλό για περιοχές όπου η υψηλή ροή νέκταρος είναι κατά το μέσον του καλοκαιριού. Πολύ μεγάλη χρήστης πρόπολης. Στη δική της περιοχή, είναι καλύτερη παραγωγός μέλιτος απ' ότι η σκουρόχρωμη ευρωπαϊκή μέλισσα. Οι αποικίες δεν φτάνουν σε πλήρη ισχύ μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού, γεγονός που αποτελεί ανεπιθύμητο χαρακτηριστικό για περιοχές με την υψηλότερη ροή νέκταρος την άνοιξη. Η μεγάλη χρήση της πρόπολης μπορεί να θεωρηθεί ανεπιθύμητη, καθώς δυσχεραίνει τη διαχείριση των κυψελών. Τα πλαίσια και τα κιβώτια της κυψέλης κολλάνε μεταξύ τους αποτελεσματικότερα. Η διαχείμαση στα βόρεια κλίματα δεν είναι καλή λόγω ευαισθησίας στη nosema. Έχει ροπή να συμπαρασύρεται και να ληστεύει. Η Καυκάσια (Γεωργιανή) μέλισσα έχει μακρά ιστορία σημασίας για τη μελισσοκομία παγκοσμίως. Οι μέλισσες εισήχθησαν για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες τον 19ο αιώνα. Η Καυκάσια μέλισσα ήταν ένα υποείδος που έφτασε να έχει διαρκές ενδιαφέρον για τους μελισσοκόμους των ΗΠΑ. Το 1905, ο Frank Benton (1852–1919) επισκέφθηκε τη Γεωργία και υποστήριξε την εισαγωγή των μελισσών στις Ηνωμένες Πολιτείες.Η Ρωσική επανάσταση και η συνακόλουθη προσάρτηση της Γεωργίας από τον Ερυθρό Στρατό το 1921, σταμάτησαν την εξαγωγή των μελισσών του Καυκάσου. Τα υποείδη μελετήθηκαν και καλλιεργήθηκαν κυρίως από Σοβιετικούς εντομολόγους. Οι Σοβιετικοί αξιωματούχοι ανησυχούσαν για τη διατήρηση της καθαρότητας των υποείδων του Καυκάσου και απαγόρευσαν κάθε εξαγωγή χωρίς ειδική άδεια.Οι διεθνείς εξαγωγές συνεχίστηκαν μετά το 1969. Σύμφωνα με μια Βρετανική εφημερίδα "Η ΧΡΥΣΗ ΜΕΛΙΣΣΑ (GOLDEN BEE), η ορεινή γκρι μέλισσα της Σοβιετικής Ένωσης κρίθηκε ως η καλύτερη στον κόσμο και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Η γκρι μέλισσα του Καυκάσου, διακρίνεται για τη φιλοπονία της και συλλέγει μέλι, ακόμη και υπό βροχή. Πολλοί ξένοι ιδιοκτήτες μελισσών, έχουν ζητήσει τη χρυσή μέλισσα και 200.000 έχουν αποσταλεί φέτος στην Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική." (Sunday Mirror, 1 Ιουνίου 1969). Η μέλισσα του Καυκάσου λάβει τρία χρυσά μετάλλια στις διεθνείς εκδηλώσεις: το 1961, στη Διεθνή Έκθεση Κηπουρικής στην Ερφούρτη (Γερμανία)· το 1965, στο 20ό Διεθνές Συνέδριο APIMONDIA στο Βουκουρέστι (Ρουμανία)· και το 1971, στο 23ο Διεθνές Συνέδριο APIMONDIA στη Μόσχα. (Αγγλικά) The Hive and the Honeybee, Κεφάλαιο 11 "Φυλές των μελισσών" του Καθηγ. Friedrich Ruttner, εκδόσεις: Dadant, 1975. Παραπομπές σημειώσεων