Αλεξάντερ Γκιερίμσκι

Ο Ιγκνάτσι Αλεξάντερ Γκιερίμσκι (πολωνικά: Ignacy Aleksander Gierymski) (30 Ιανουαρίου 1850, Βαρσοβία – π. 6–8 Μαρτίου 1901, Ρώμη) ήταν Πολωνός ζωγράφος του τέλους του 19ου αιώνα, νεότερος αδελφός του Μαξιμίλιαν Γκιερίμσκι. Ήταν εκπρόσωπος του ρεαλισμού, καθώς και σημαντικός πρόδρομος του ιμπρεσιονισμού στην Πολωνία.

 Ο Γκιερίμσκι ολοκλήρωσε το 3ο Κρατικό Γυμνάσιο Κρατικό στη Βαρσοβία το 1867, και την ίδια χρονιά ξεκίνησε σπουδές σχεδίου στη Βαρσοβία. Μεταξύ 1868-1872 σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου και αποφοίτησε με χρυσό μετάλλιο. Έλαβε έπαινο για το διπλωματικό του έργο Ο Έμπορος της Βενετίας. Μεταξύ 1873-1874 έμεινε στην Ιταλία, κυρίως στη Ρώμη. Εκεί ολοκλήρωσε τα πρώτα του διάσημα έργα: Roman Inn και Morra Game, τα οποία ο Γκιερίμσκι έφερε στη Βαρσοβία στις αρχές του 1875 και τα εξέθεσε στην Έκθεση Ζαχέντα. Και οι δύο πίνακες έλαβαν την προσοχή του κοινού και των κριτικών.Από τα τέλη του 1875 έως το 1879, ο Γκιερίμσκι επέστρεψε στη Ρώμη, όπου εργάστηκε για να βελτιώσει τη δουλειά του, αφιερώνοντας ιδιαίτερα πολύ χρόνο μελετώντας ιταλικούς πίνακες ζωγραφικής. Το σημαντικότερο έργο της ρωμαϊκής περιόδου ήταν ο πίνακας του Στην κληματαριά. Ήταν μια προσέγγιση του ιμπρεσιονισμού, της οποίας προηγήθηκαν εκτενείς μελέτες σε αυτόν τον τομέα (για παράδειγμα Κύλινδρος σε τραπέζι, Άνθρωπος με παλτό με κόκκινη ουρά, μεταξύ άλλων). Στον πίνακα Στην κληματαριά, μπορούμε να δούμε τη σκηνή μιας κοινωνικής συγκέντρωσης του 18ου αιώνα, η οποία λαμβάνει χώρα σε ένα κιόσκι γεμάτο φως από πίσω. Τέτοιες σκηνές του επέτρεπαν να παίζει με τα χρώματα και το φως. Το έργο του Γκιερίμσκι μπορεί να συγκριθεί με τους σύγχρονους Γάλλους ιμπρεσιονιστές, παρόλο που δεν είχε βρεθεί ακόμη στο Παρίσι και δεν υπήρχαν στοιχεία ότι είχε δει τη δουλειά τους.Η σπουδαιότερη περίοδος για τον Γκιερίμσκι ήταν μεταξύ των ετών 1879 -1888, που πέρασε στη Βαρσοβία. Σε αυτό το διάστημα εργάστηκε με μια ομάδα νέων θετικιστών συγγραφέων και ζωγράφων, συγκεντρωμένων γύρω από το περιοδικό Wędrowiec (Περιπλανώμενος). Υπεύθυνος για τις καλλιτεχνικές υποθέσεις σε αυτά τα περιοδικά ήταν ο Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς, ο οποίος έδωσε μάχη για τη δημόσια αναγνώριση του Γκιερίμσκι. Πίνακες ζωγραφικής που έφτιαξε ο Γκιερίμσκι αυτή την περίοδο, για παράδειγμα, Εβραία με πορτοκάλια, Η Πύλη της Παλιάς Πόλης, η Μαρίνα του Σόλετς, η Γιορτή των Τρομπετών και Αμμοβολείς και άλλα βασίζονται στις ζωές φτωχών ανθρώπων από δύο συνοικίες της Βαρσοβίας – το Ποβίσλε και την Παλιά Πόλη. Δυστυχώς, τα έργα του δεν έγιναν ποτέ κατανοητά και σεβαστά στη σύγχρονη Πολωνία. Όπως άλλα ανεκτίμητα πρόσωπα στην πατρίδα του, χωρίς βιοπορισμό, άφησε πίσω του τη Βαρσοβία και πήγε στο εξωτερικό το 1888.Μετά την αναχώρησή του από την Πολωνία έζησε σε μεγάλο βαθμό στη Γερμανία και τη Γαλλία. Καθώς άλλαζε το περιβάλλον του, άλλαξε και η δουλειά του. Μακριά από την πατρίδα του, άρχισε να ζωγραφίζει θέματα που δεν ήταν τόσο προσωπικά. Ζωγράφιζε κυρίως τοπία. Ζωγράφιζε συχνά τη νύχτα, κάτι που του επέτρεπε να ζωγραφίζει αντικείμενα κάτω από τεχνητό φως, όπως (Νυχτερινές σκηνές του Μονάχου, Όπερα του Παρισιού τη νύχτα, Λυκόφως πάνω από τον Σηκουάνα ). Επέστρεψε στην Πολωνία το 1893 και έμεινε μέχρι το 1895, προκειμένου να υποβάλει αίτηση για θέση στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας. Αυτό το ταξίδι αναβίωσε το ενδιαφέρον του για τα ανθρώπινα θέματα. Το φέρετρο του χωρικού είναι ένας από τους πίνακες εκείνης της περιόδου. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του παρέμεινε στην Ιταλία. Από εκείνη την τελευταία περίοδο προέκυψαν έργα όπως το Εσωτερικό της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, η Πιάτσα ντελ Πόπολο στη Ρώμη ή οι οπτικές της Βερόνας.Οι πικρές απογοητεύσεις του στη ζωή αποκαλύπτονται στην αυτοπροσωπογραφία του που ζωγράφισε ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του. Κοίταξε τον κόσμο με το βλέμμα ενός φυσιοδίφη, παρά την καυτή του διάθεση. Τραγικά, τα τελευταία χρόνια της ζωής του πέρασε σε ψυχιατρείο. παρόλα αυτά άφησε μια μοναδική κληρονομιά. Τα έργα του αντιπροσώπευαν τον ρεαλισμό, όπως του Γκυστάβ Κουρμπέ, και δεν φοβόταν να αναπαραστήσει όλα τα ζητήματα της ζωής, συμπεριλαμβανομένων των ζωών ταπεινών ανθρώπων.Ο Γκιερίμσκι πέθανε μεταξύ 6-8 Μαρτίου 1901 στη Ρώμη, σε ψυχιατρείο στην οδό Βία ντέλα Λουνγκάρα. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Κάμπο Βεράνο στη Ρώμη στις 10 Μαρτίου 1901. Έργα της/του ή για την/τον Αλεξάντερ Γκιερίμσκι στο Internet Archive