IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άννα του Παλατινάτου-Φέλντεντς

Η Άννα, γερμ. Anne von Pfalz-Veldenz (12 Νοεμβρίου 1540 - 30 Μαρτίου 1586) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ρούπρεχτ, δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς και της Ούρσουλα του Ζαλμ-Κύρμπουργκ, κόρης του κόμη του δρυμού και του Ρήνου Ιωάννη Ζ΄. Παντρεύτηκε το 1558 τον Κάρολο Β΄ του Μπάντεν-Ντούρλαχ και είχε τέκνα: Δωροθέα Ούρσουλα 1559-1583, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄, δούκα της Βυρτεμβέργης Ερνέστος Φρειδερίκος 1560-1604, μαργράβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Μεταστράφηκε στον Καλβινισμό. Ιάκωβος Γ΄ 1562-1590, μαργράβος του Μπάντεν-Χάχμπεργκ. Επέστρεψε στον Καθολικισμό. Άννα Μαρία 1565-1573 Ελισάβετ 1570-1611 Γεώργιος Φρειδερίκος 1573-1638, μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Έμεινε Λουθηρανός. Johannes Zehender: Dritte der "Drey Leichpredigen von christlichem unnd Gottseligem Absterben/ der Durchleuchtigen...Anna Marggräfin zu Baden, Tübingen, 1586
Got Live If You Want It!

Το Got Live If You Want It! είναι το πρώτο, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου του 1966 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "London" στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά δεν εκδόθηκε ποτέ στην Μεγάλη Βρετανία.. Στην πατρίδα του συγκροτήματος κυκλοφόρησε μέσω της "Decca" το ομώνυμο ΕΡ και όχι η πλήρης έκδοση του άλμπουμ.Τα μέλη των Rolling Stones δεν έμειναν ικανοποιημένα από το άλμπουμ, του οποίου η κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε ως υποχρέωση του σχήματος προς την "London Records". Οι ηχογραφήσεις του προέρχονταν από τις εμφανίσεις τους στο Νιούκασλ και το Μπρίστολ στις 1 και 7 Οκτωβρίου 1966, ενώ τα κομμάτια "I've Been Loving You Too Long" και "Fortune Teller" ήταν ηχογραφημένα στο στούντιο, με τον ήχο του κοινού να προστίθεται αργότερα. Ο δίσκος έφθασε στην έκτη θέση του Billboard και βραβεύθηκε ως χρυσός.

 "Under My Thumb" (Jagger/Richards) – 2:46 "Get Off of My Cloud" (Jagger/Richards) – 2:54 "Lady Jane" (Jagger/Richards) – 3:05 "Not Fade Away" (Norman Petty/Charles Hardin) – 2:00 "I've Been Loving You Too Long" (Otis Redding/erry Butler) – 2:53 "Fortune Teller" (Naomi Neville) – 2:09 "The Last Time" (Jagger/Richards) – 3:09 "19th Nervous Breakdown" (Jagger/Richards) – 3:24 "Time Is on My Side" (Norman Meade) – 2:49 "I'm Alright" (Ellas McDaniel) – 2:21 "Have You Seen Your Mother, Baby, Standing in the Shadow?" (Jagger/Richards) – 2:13 "(I Can't Get No) Satisfaction" (Jagger/Richards) – 3:45 Got Live If You Want It! (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 10 Δεκεμβρίου 1966 Got Live If You Want It! (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Got Live If You Want It!" ήταν οι εξής: Μικ Τζάγκερ - φωνητικά, κρουστά Κιθ Ρίτσαρντς - κιθάρα, φωνητικά Μπράιαν Τζόουνς - κιθάρα, φωνητικά, σαντούρι, φυσαρμόνικα Μπιλ Γουάιμαν - μπάσο, φωνητικά Τσάρλι Γουάτς - τύμπανα, κρουστά Ιαν Στιούαρτ - πλήκτρα Got Live If You Want It! - The Rolling Stones | Songs, Reviews, Credits | AllMusic The Rolling Stones - Got Live If You Want It! | Sputnikmusic Got Live If You Want It! | The Rolling Stones
Μαρί-Αν ντε Λα Τρεμουάλ

Η Μαρί Αν ντε λα Τρεμουάιγ, Πριγκίπισσα του Ουρσέν (Marie Anne de La Trémoille, princesse des Ursins, 1642 – 5 Δεκεμβρίου 1722), γνωστή και ως Μαντάμ ντε Ουρσέν, ήταν κυρία της ισπανικής αυλής και ευγενής.

 Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1642. Ήταν κόρη του δούκα ντε Νουαρμουτιέ και της συζύγου του, Ρενέ Ζιλί Ομπρί. Διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ισπανική Αυλή ως διπλωμάτης, κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Φιλίππου Ε΄. Ήρθε σε ρήξη με την Ελισάβετ της Πάρμας και τελικά εκδιώχθηκε από την Ισπανία. Πέθανε στη Ρώμη το 1722. Η Μαντάμ ντε Ουρσέν είναι επίσης γνωστή ως το πρόσωπο που εισήγαγε ως άρωμα το αιθέριο έλαιο της νεραντζιάς, με το οποίο αρωμάτιζε τα γάντια της και έκανε μπάνιο. Έκτοτε το όνομα Νέρολι (η ίδια ήταν πριγκίπισσα της Νέρολα, στο Λάτσιο της Ιταλίας), χρησιμοποιείται για να περιγράψει το άρωμα αυτό.
Άλασταιρ Γουίντσορ του Κόννωτ & Στράθερν

Ο Άλασταιρ Γουίντσορ, αγγλ. Alastair Windsor (9 Αυγούστου 1914 - 26 Απριλίου 1943) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν 2ος δούκας του Κόννωτ & Στράθερν (Connaught and Strathearn).

 Ήταν το μόνο τέκνο του Αρθούρου πρίγκιπα του Κόννωτ και της Αλεξάνδρας, κόρης του Αλεξάνδρου Ντούφφ 1ου δούκα του Φάιφ και της Λουίζας (κόρης του Εδουάρδου Ζ΄). Το 1943 απεβίωσε στην Οττάβα του Οντάριο, στον Καναδά, σε ηλικία 29 ετών, άγαμος. "No. 34129". The London Gazette. 1 February 1935. p. 772.
Μαρία της Ρουμανίας (1964)

Η Μαρία της Ρουμανίας (Maria a României, 13 Ιουλίου 1964 -) είναι κόρη του Βασιλιά της Ρουμανίας Μιχαήλ.Είναι έκτη στη γραμμή διαδοχής του πρώην Ρουμανικού θρόνου και της ηγεσίας του Οίκου της Ρουμανίας.

 Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1964 στο Νοσοκομείο Γκεντόφτε στην Κοπεγχάγη, και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Μιχαήλ της Ρουμανίας και της Άννας των Βουρβόνων-Πάρμας. Ονομάσθηκε Μαρία προς τιμήν της πατρικής προγιαγιά της Βασίλισσας Μαρίας της Ρουμανίας. Ανάδοχος της ήταν η αδελφή της Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ρουμανίας. Σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Παιδική φροντίδα. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της, η Μαρία εργάστηκε για λίγο στον τομέα της παιδικής μέριμνας. Μετά τη σύντομη καριέρα της στη φροντίδα παιδιών, η Μαρία ακολούθησε νέα καριέρα στη Νέα Υόρκη, κάνοντας δημόσιες σχέσεις για ιδιωτικές εταιρείες. Κατά τη διάρκεια της Ρουμανικής Επανάστασης του 1989, η Μαρία, μαζί με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια, εργάστηκε για να βοηθήσει τα θύματα των πληγέντων. Η Μαρία βοήθησε και παρηγόρησε τους πολλούς Αμερικανούς συγγενείς αυτών που σκοτώθηκαν στην εξέγερση. Όταν η κατάσταση στη Ρουμανία ηρέμησε τελικά, άφησε την καριέρα της στις δημόσιες σχέσεις και μετακόμισε στο Νέο Μεξικό, όπου εργάστηκε σε ιδιωτικές συμβουλευτικές υπηρεσίες μέχρι που μετακόμισε στη Ρουμανία το 2015.Στις 16 Σεπτεμβρίου 1995 παντρεύτηκε τον Καζιμιέρς Βιέσλα Μιστόφσκι στον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στη Νέα Υόρκη. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους και χώρισαν το 2003. Συνέδριο της Ρουμανικής Εταιρείας Ρινολογίας. Ανθρωπιστική οργάνωση Concordia. Εθνικό Πρόγραμμα Περιπολίας Ανακύκλωσης, που αναπτύχθηκε από τη Ρουμανική Ένωση Ανακύκλωσης RoRec. Διεθνές Χινολογική Έκθεση στην Άλμπα Ιούλια. Ετήσια Ιππική Εκδήλωση που διοργανώνεται από το Ιππικό Όμιλο. Διεθνές Κεραμικό Φεστιβάλ Caolin. Ρουμανική Ομοσπονδία Μπάντμιντον. 42ο Διεθνές Συνέδριο Ωτορινολαρυγγολογίας. Εθνική Υπηρεσία Ίσων Ευκαιριών για Γυναίκες και Άνδρες. Ίδρυμα για Παιδιά που Βρίσκονται σε Κίνδυνο. 13 Ιουλίου 1964 – 10 Μαΐου 2011: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία της Ρουμανίας, Πριγκίπισσα του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν 10 Μαΐου 2011 - σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία της Ρουμανίας Οίκος της Ρουμανίας: Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Στέμματος Οίκος της Ρουμανίας: Ιππότης του Βασιλικού Παράσημου του Θεματοφύλακα του Ρουμανικού Στέμματος, 1η Τάξη Official website of the Romanian royal family Official blog of the Romanian royal family
Πάνος Γλυκοφρύδης

Ο Πάνος Γλυκοφρύδης (1930 - 14 Μαρτίου 2010) ήταν ένας από τους γνωστότερους Έλληνες σκηνοθέτες. Γύρισε συνολικά 21 ταινίες μεγάλου μήκους και σκηνοθέτησε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου και έκανε την πρακτική του στο Παρίσι. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στους Γρηγόρη Γρηγορίου, Βασίλη Γεωργιάδη και Ντίμη Δαδήρα. Το 1959 γύρισε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, την κωμωδία Δουλειές με φούντες. Το 1961 ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Θανάση Βέγγο. Η ταινία του Με τη λάμψη στα μάτια (1966) κέρδισε τρία βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (συγκεκριμένα βραβείο σεναρίου, μουσικής στον Χρήστο Λεοντή και α΄ ανδρικού ρόλου στον Γιώργο Φούντα) και προβλήθηκε στο πλαίσιο δύο μεγάλων αναδρομικών εκδηλώσεων που οργάνωσαν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1993) και το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού στο Παρίσι (1995). Το 1974 γύρισε την ταινία Η δίκη των δικαστών με θέμα τη δική του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα και με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Η τελευταία ταινία του, τα Παιδιά του ονείρου, γυρίστηκε το 1992. Ο Γλυκοφρύδης ήταν από τους ιδρυτές της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και συμμετείχε στο Δ.Σ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και στην Καλλιτεχνική Επιτροπή του Εθνικού Θεάτρου ενώ ήταν και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας. Πέθανε σε ηλικία 79 ετών.
Σαϊντά

Η Σαϊντά (αραβικά: سعيدة‎) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 128.413 κατοίκους, από 115.166 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,12%.

 Η Σαϊντά βρίσκεται στη βορειοδυτική Αλγερία, στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Τελλ του Άτλαντα στο βόρειο άκρο των Υψηλών Οροπεδίων. Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Ουαντί Σαϊντά, περικυκλωμένη από βουνά καλυμμένα με δάση στην απέναντι όχθη που φτάνουν σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων. Η τοποθεσία της πόλης έχει στρατιωτική σημασία από τη στιγμή που οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν ένα οχυρό στην περιοχή. Η Σαϊντά ήταν οχυρό του Αμπντ αλ-Καντίρ, του εθνικού ηγέτη της Αλγερίας, που έκαψε την πόλη καθώς οι γαλλικές δυνάμεις πλησίαζαν το 1844. Η σύγχρονη Σαϊντά ιδρύθηκε ως γαλλικό στρατιωτικό φυλάκιο το 1854 και κάποτε αποτελούσε έδρα ένος συντάγματος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων. Η ανάπτυξή της ενθαρρύνθηκε από την κατασκευή του σιδηροδρόμου Οράν-Μπεσάρ το 1862. Έχει το παρατσούκλι της πόλης των υδάτων, λόγω των άφθονων υπόγειων πηγών. Η περιοχή είναι καλυμμένη από δάση και τα κύρια προϊόντα της πόλης είναι τα σιτηρά, το μαλλί, το δέρμα και τα εμφιαλωμένα μεταλλικά νερά.
CSI: Μαϊάμι

Το CSI: Μαϊάμι είναι μια αστυνομική σειρά αμερικάνικης παραγωγής που έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου 2002. Είναι το πρώτο spin-off του CSI: Λας Βέγκας που προβάλλεται από το αμερικάνικο κανάλι CBS. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε από το ΣΚΑΪ και το Alpha TV. Την περίοδο 2020-2021 προβάλλονταν κάθε βράδυ μετά τα μεσάνυχτα από το Mega. Προβάλλεται και από το συνδρομητικό κανάλι Novacinema.

 Η επίλεκτη ερευνητική ομάδα CSI Miami εξιχνιάζει δύσκολα εγκλήματα και σκοτεινές υποθέσεις στο Μαϊάμι. Αρχηγός της ομάδας είναι ο Ορέισιο Κέιν, πρώην ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών. Η ομάδα του έχει τους εξής πρωταγωνιστές την Κάλι Ντουκέιν, τον Έρικ Ντέλκο εμπειρογνώμονα στην υποβρύχια έρευνα, την ιατροδικαστή Άλεξ Γουντς και τον Ράιαν Γουλφ, το νεότερο μέλος της ομάδας. Βοηθός του Ορέισιο σε αρκετές περιπτώσεις είναι ο ντετέκτιβ Φρανκ Τριπ, ένας σκληρός, αλλά προσεκτικός αστυνομικός από το Τέξας. Το 100ό επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2006. Διέγραψε μια εξαιρετικά πετυχημένη πορεία με οκτώ κύκλους, ενώ έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων βραβείο Emmy και αγαπημένης σειράς του κοινού για το 2003. CSI: Λας Βέγκας CSI: Νέα Υόρκη CBS CSI:Μαϊάμι επίσημος ιστότοπος To CSI:Μαϊάμι στο ΤV.COM Αρχειοθετήθηκε 2009-10-31 στο Wayback Machine. O ιστότοπος του CSI:Μαϊάμι στο ΣΚΑΪ Αρχειοθετήθηκε 2010-08-30 στο Wayback Machine.
Εθνική Λουξεμβούργου (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Λουξεμβούργου αντιπροσωπεύει το Λουξεμβούργο στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λουξεμβουργικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Luxembourgeoise de Basketball).

 Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Μάλτας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας του Λουξεμβούργου σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Πορεία σε Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Λουξεμβούργου σε Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης: Luxembourg, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Fédération Luxembourgeoise de Basketball, επίσημος ιστότοπος. (Γαλλικά)
Επανάσταση του Γεωργίου Καντανολέου

Η Επανάσταση του Γεωργίου Καντανολέου είναι η τελευταία μεγάλη επαναστατική ενέργεια των Κρητικών απέναντι στην Βενετική κυριαρχία. Εκδηλώθηκε στα 1527 και είναι γνωστή με το όνομα του αρχηγού της Γεώργιου Καντανολέου ή Λυσσογιώργη.

 Με κέντρο την περιοχή των Κεραμειών των Χανίων από το 1523 είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται μικροανταρσίες του ντόπιου πληθυσμού, ενώ 600 άντρες είχαν καταλάβει την περιοχή. Όταν απλώθηκε το κίνημα στα γύρω χωριά, οι Βενετικές αρχές θα προβούν στην εκτέλεση δύο Σφακιανών των Μανώλη και Γιάννη Σαρακηνού. Αυτό δεν μπόρεσε όμως να κατασιγάσει τον ολοένα και πιο γενικευμένο επαναστατικό αναβρασμό. Έτσι οι αρχές θα τηρήσουν μετριοπάθεια και για να μην οξύνουν τις αντιδράσεις αλλά και επειδή δεν διέθεταν επαρκείς δυνάμεις. Ο Γεώργιος Καντανολέος υπήρξε πρωτεργάτης μίας από αυτές τις εξεγέρσεις. Αφού αυτοανακηρύχθηκε ρετούρης (rettore), διοικητής, ξεκίνησε την επανάσταση πριν από τις 15 Ιανουαρίου 1527. Στα τέλη του Οκτωβρίου του 1527 αποφασίζεται η βίαιη καταστολή της επανάστασης. Ο στρατιωτικός διοικητής του νησιού Ιερώνυμος Corner επικεφαλής 1500 ανδρών εκστράτευσε εναντίον των επαναστατών καταπνίγοντας στο αίμα τους εξεγερμένους και καταστρέφοντας χωριά όπως τον Αλίκαμπο, τα Κεραμειά, τα Μεσκλά και τους Λάκκους. Όσοι διέφυγαν τη σύλληψη επικηρύχτηκαν. Το 1528 μετά από προδοσία ντόπιου, οι αδελφοί Γεώργιος και Ανδρόνικος Χορτάτσης και ο Λέοντας Θεοτοκόπουλος από τους Λάκκους συνελήφθησαν και απαγχωνίστηκαν. Ο Καντανολέος θα επικηρυχθεί για 1000 υπέρπυρα και στο τέλος θα συλληφθεί μετά από προδοσία. Ο συνολικός αριθμός των νεκρών έφθασε τους 700. Οι περισσότεροι κάτοικοι εκτοπίσθηκαν και ιδιαίτερα η γενιά των Κόντων. Οι περισσότεροι θα σταλούν στην Κύπρο κυρίως στην περιοχή της Πάφου. Αργότερα θα θελήσουν να επιστρέψουν στην Κρήτη, όπως και οι Κόντοι οι οποίοι το 1536 θα αιτηθούν επιστροφής τους στον Αλίκαμπο. Οι Βενετοί θα επιχειρήσουν να δημεύσουν τα κτήματα των φυγάδων, η αξία των οποίων έφτανε τα 22.000 υπέρπυρα, αλλά τελικά τα επέστρεψαν στους ιδιοκτήτες τους. Η εξέγερση του Γεωργίου Καντανολέου είχε «κοινωνικά αίτια. Ήταν κίνημα λαϊκό, με στόχους τον μετριασμό των φόρων και την παύση των αυθαιρεσιών της βενετικής διοίκησης. Κάποια επέκτασή του, που δεν θα ήταν απίθανη, αν οι Βενετοί δεν έπαιρναν τα κατάλληλα μέτρα, θα μπορούσε ασφαλώς να του προσδώσει και εθνικό χαρακτήρα» Γεώργιος Πλουμίδης, «Κρήτη-Εσωτερικές αναταραχές», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Εκδοτική Αθηνών, τομ. Ι΄ (1974), σελ.204-206 Ερατοσθένης Γ. Καψωμένος, Μια σύντομη ιστορία του Αλικιανού [1]
Πετροβούνι Αχαΐας

Το Πετροβούνι είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Κουνινάς, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.

 Πρόκειται για σχετικά πρόσφατο οικισμό καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κουνινάς. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Κουνινάς. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πετροβουνίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κουνινάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
14 (αριθμός)

Το 14 (δεκατέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 13 και πριν από το 15. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 14:2 = 7, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 14 συμβολίζεται ως XIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙΔ´ ή ιδ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 14 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 7 και 14, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 15. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 14 είναι 14 = 2 · 7. Το 14 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο μη διακριτών πρώτων (2 · 7). Στη γεωμετρία, το δεκατετράγωνο είναι πολυγωνικό σχήμα. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Οι τετραγωνικές ρίζες του 14 είναι δύο άρρητοι αριθμοί, ίσοι κατά προσέγγιση με ±3,7416573867739413855837487323165 14! = 14·13·12·11·10·9·8·7·6·5·4·3·2 = 87.178.291.200 214 = 14↑↑2 = 1414 = 11.112.006.825.558.016 Ο ατομικός αριθμός 14 αντιστοιχεί στο πυρίτιο. Η ατομική μάζα 14 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί στο άζωτο. Η ομάδα 14 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αντιστοιχεί στην IVA ομάδα, δηλαδή την ομάδα του άνθρακα. Το Μεσιέ 14 είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 30.000 ετών φωτός στον αστερισμό Οφιούχος.
Πάμπλο Σαμπαλέτα

Ο Πάμπλο Σαμπαλέτα (ισπανικά: Pablo Javier Zabaleta Girod) είναι διεθνής Αργεντίνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός και ανήκει στην Γουέστ Χάμ . Ο Σαμπαλέτα μπορεί να παίξει ως πλάγιος αμυντικός και στις δύο πλευρές του γηπέδου και είναι γνωστός για το επίμονο στυλ του παιχνιδιού του.

 Ο Σαμπαλέτα γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1985 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, και έχει ύψος 178 εκ.Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Σαν Λορένσο Αλμάγρο το 2002 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ισπανική ΡΚΝ Εσπανιόλ Βαρκελώνης το 2005 και από το 2008 παίζει στην αγγλική Μάντσεστερ Σίτι. Στις 26 Μαίου 2017, ο Σαμπαλέτα υπέγραψε συμβόλαιο 2 χρόνων , με δωρεάν μεταγραφή από την Μάντσεστερ Σίτι στην Γουέστ Χάμ Γιουνάιτεντ , με αμοιβή £90,000 την εβδομάδα. Ο Σαμπαλέτα είχε εκπροσωπήσει την Αργεντινή όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων το 2005, καθώς και όταν έφτασε στον τελικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014, και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όταν η Αργεντινή κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. National-Football-Teams.com: Pablo Zabaleta
Τεντ Ντιμπιάσι

Ο Θίοντορ Μάρβιν "Τεντ" Ντιμπιάσι Sr. (Theodore Marvin "Ted" DiBiase Sr, 18 Ιανουαρίου 1954) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής, μάνατζερ παλαιστών, σχολιαστής αγώνων πάλης, αλλά και πρώην υπουργός. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο "θρύλου" με την εταιρεία WWE, όπου εμφανίζεται σποραδικά.

 Ο Τεντ Ντιμπιάσι, όνομα που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, είναι ένας από τους μεγαλύτερους επαγγελματίες παλαιστές που έχει περάσει από τον χώρο. Στην καριέρα του έχει κατακτήσει τριάντα πρωταθλήματα και είναι περισσότερο γνωστός για τον χρόνο του στο WWE, τότε WWF. Γνωστός και για το ψευδώνυμο "The Million Dollar Man" (στα ελληνικά Ο εκατομμυριούχος άνθρωπος), έχει περάσει και από άλλες εταιρείες, όπως οι National Wrestling Alliance, Mid-South Wrestling, το WCW και στην Ιαπωνία, το All Japan Pro Wrestling. Εκτός των Παγκόσμιων τίτλων και των Ομαδικών που έχει κατακτήσει, δημιούργησε τον προσωπικό του τίτλου, φτιαγμένο από διαμάντια για να δείξει την οικονομική του επιφάνεια, και τον ονόμασε "Million Dollar Championship". Τον τίτλο αυτό, τον κατέκτησαν μόνο άλλοι τρεις παλαιστές, ο Στιβ Όστιν, ο Βέρτζιλ και ο γιος του Τεντ Ντιμπιάσι Jr.. Ποτέ δεν έγινε επίσημος τίτλος κάποιας εταιρείας, και από το 2010 που εμφανίστηκε τελευταία φορά στην τηλεόραση, ανήκει στον Ντιμπιάσι. Το περισσότερο διάστημα της καριέρας του, το πέρασε υποδυόμενος τον αντιπαθητικό προς το κοινό, πλούσιο παλαιστή, που μπορούσε να εξαγοράσει τα πάντα και να κάνει ότι θέλει. Είχε ως σλόγκαν την φράση "όλα έχουν την τιμή τους" και κατέκτησε ακόμα και τίτλους εξαγοράζοντας την θητεία από άλλους παλαιστές, όπως ο Αντρέ ο Γίγαντας. Αντιμετώπισε θρύλους όπως ο Χαλκ Χόγκαν, ο Ρικ Φλερ και ο Ντάστι Ρόουντς, ενώ το 2010 τιμήθηκε για την προσφορά του στον χώρο, με την εισαγωγή του στο Hall of Fame του WWE, τελετή που παρουσίασαν οι δύο γιοι του, Τεντ Jr. και Μπρετ. Ο Ντιμπιάσι υιοθετήθηκε σε πολύ μικρή ηλικία από τον παλαιστή Άιρον Μάικ Ντιμπιάσι, που ήταν Ιταλός και την γυναίκα του. Οι πραγματικοί του γονείς ήταν παλαιστής και ψυχαγωγός αντίστοιχα. Σε ηλικία 15 ετών έχασε τον θετό πατέρα του από ανακοπή καρδιάς που υπέστη μέσα στο ρινγκ. Μετά τον χαμό του, η θετή του μητέρα κλονίστηκε ψυχολογικά και ο Τεντ πήγε να ζήσει με τους παππούδες του. Αφού τελείωσε το σχολείο, δεν δέχτηκε να σπουδάσει και αφιερώθηκε στην πάλη. Ο Τεντ έχει παντρευτεί δύο φορές. Από τον πρώτο γάμο του απέκτησε τον Μάικ, ενώ από τον τωρινό του γάμο, έχει άλλους δύο γιους, τον Μπρετ και τον Τεντ Jr. Και οι τρεις ακολούθησαν τα βήματά του στην επαγγελματική πάλη, μα μόνο ο Τεντ Jr. κατάφερε να σημειώσει μια μικρή επιτυχία στον χώρο. Προφίλ στο WWE.com Προσωπική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-06-20 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20141218103423/http://teddibiase.com/
Άννα Φάρις

Η Άννα Κέι Φάρις (Anna Kay Faris, 29 Νοεμβρίου 1976) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή μέσα από τους κωμικούς ρόλους που έχει ενσαρκώσει, μεταξύ των οποίων η Σίντυ Κάμπελ από τη σειρά ταινιών Scary Movie (2000 - 2006), η Κέλλυ από το Χαμένοι στη μετάφραση (2003), η Σερένα από το Waiting... (2005) και η Σέλλεϋ από το The House Bunny (2008). Στην τηλεόραση έκανε εμφάνιση στη σειρά Φιλαράκια (2004), ενώ πρωταγωνιστεί στο Mom (2013).

 Η Φάρις γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Edmonds, Ουάσιγκτον όταν ήταν έξι χρονών. Ο πατέρας της, Τζακ, ήταν κοινωνιολόγος και εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον ως αντιπρόεδρος εσωτερικής επικοινωνίας, ενώ η μητέρα της, Κάρεν, ήταν δασκάλα ειδικής αγωγής. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ρόμπερτ, ο οποίος είναι επίσης κοινωνιολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι γονείς της την παρότρυναν να ξεκινήσει την ηθοποιία όταν ήταν μικρή, και τη στήριξαν στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση στην ηλικία των εννέα ετών. Η Άννα Φάρις στην iMDB Η Άννα Φάρις στο Twitter Η Άννα Φάρις στο Yahoo! Movies
Windows Odyssey

Το Windows Odyssey είναι η κωδική ονομασία μιας έκδοσης του λειτουργικού συστήματος Microsoft Windows, η οποία ακυρώθηκε και προοριζόταν να ακολουθήσει την έκδοση Windows 2000. Αργότερα συνδυάστηκε με τα Windows Neptune για τη δημιουργία των Windows XP.

 Τα Windows Odyssey προοριζόταν να αντικαταστήσουν τα προσανατολισμένα στις επιχειρήσεις Windows 2000. Η ανάπτυξη ξεκίνησε το 1999 και βασίστηκε στα Windows 2000. Ο αριθμός έκδοσης των Windows Odyssey είναι ακόμα άγνωστος και μη επαληθευμένες πηγές ισχυρίζονται πως ήταν Windows NT 6.0.Χαρακτηριστικά που βρέθηκαν στα Windows Odyssey ήταν το νέο Κέντρο δραστηριοτήτων και το νέο περιβάλλον εργασίας χρήστη. Ωστόσο, λόγω των υψηλών απαιτήσεων υλικού και επειδή τα Windows Odyssey και ο βασισμένος στον καταναλωτή Windows Neptune βασίστηκαν στον ίδιο κώδικα, η Microsoft τα συνδύασε για να σχηματίσει την κωδική ονομασία "Whistler" η οποία αργότερα θα ήταν τα Windows XP για αποδοτικότητα. Δεν κυκλοφόρησε επίσημα καμία έκδοση των Windows Odyssey. Στα χαρακτηριστικά που υπήρχαν στα Windows Odyssey ήταν το νέο Κέντρο Ενεργειών (Activity Center) και η νέα διεπαφή χρήστη.Ωστόσο, λόγω των υψηλών απαιτήσεων των Windows Odyssey σε υλικό και επειδή τα Windows Odyssey και τα προσανατολισμένα προς τους ιδιώτες καταναλωτές Windows Neptune βασίζονταν στον ίδιο κώδικα, η Microsoft τα συνδύασε για να κατασκευάσει τα Windows με την κωδική ονομασία "Whistler", η οποία αργότερα θα γινόντουσαν τα Windows XP. Καμία έκδοση των Windows Odyssey δεν κυκλοφόρησε επίσημα.Εμπιστευτικά έγγραφα από την υπόθεση Comes εναντίον Microsoft δηλώνουν ότι τα Windows Odyssey πράγματι ήταν υπό ανάπτυξη.
ΙΑ Άκρανες (ποδόσφαιρο)

Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΙΑ Άκρανες (ισλανδικά: Knattspyrnufélag ÍA, KFÍA) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από την Ισλανδία, ο οποίος λειτουργεί ως τμήμα του ευρύτερου αθλητικού συλλόγου ΙΑ Άκρανες που ιδρύθηκε το 1946. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο Άκρανεςβολουρ του Άκρανες, χωρητικότητας 6.000 θεατών.

 Το ποδοσφαιρικό τμήμα των ανδρών, έλαβε μέρος στις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Ισλανδίας το καλοκαίρι του 1946. Ο σύλλογος διαχειρίζεται επίσης όλα τα τμήματα υποδομών. Η ομάδα είναι μία από τις πιο επιτυχημένες της χώρας. Κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο στο ισλανδικό πρωτάθλημα το 1951. Έκτοτε έχει γνωρίσει αρκετές επιτυχίες στο πρωτάθλημα, αλλά και στις διοργανώσεις κυπέλλων της χώρας. Πρωτάθλημα Ισλανδίας Πρωταθλήτρια (18): 1951, 1953, 1954, 1957, 1958, 1960, 1970, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 2001Κύπελλο Ισλανδίας Λυπελλούχος (9): 1978, 1982, 1983, 1984, 1986, 1993, 1996, 2000, 2003Λιγκ Καπ Ισλανδίας: 3 Νικήτρια (3): 1996, 1999, 2003Σούπερ Καπ Ισλανδίας: 1 Νικήτρια (1): 2003 Επίσημος ιστότοπος
387 Ακουιτανία

Η Ακουιτανία (Aquitania) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,41. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Φερνάντ Κουρτύ, που παρατηρούσε από το Μπορντώ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας. Υπήρξε ο δεύτερος από τους δύο συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Η διάμετρος της Ακουιτανίας υπολογίσθηκε σε 100,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,8 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 3,4 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,190 (από δεδομένα του IRAS). Η Ακουιτανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 24 ώρες και 9 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Θεοχάρης Σίλβεστρος

Ο Θεοχάρης Σίλβεστρος (Χάνδακας, 17ος αιώνας - Χάνδακας, μετά το 1638) ήταν Έλληνας Μπαρόκ ζωγράφος από την Κρητική Σχολή, σχετίζεται με την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά στο Όρος Σινά της Αιγύπτου. Παρέμεινε στον Χάνδακα ως ενεργός ζωγράφος, διδάχθηκε από διάσημους ζωγράφους όπως ο Εμμανουήλ Λαμπάρδος και ο Ιερεμίας Παλλαδάς. Ο Θεοχάρης Σίλβεστρος επηρέασε αμέτρητους ζωγράφους της Κρητικής Σχολής, οι σύγχρονοι του ήταν ο Φιλόθεος Σκούφος και ο Φραγκιάς Καβερτζάς. Το σημαντικότερο αντικείμενο στις απεικονίσεις του ήταν η Αγία Αικατερίνη η Μεγαλομάρτυς. Τα περισσότερα έργα του σχετίζονται με την Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά στην Αίγυπτο στην οποία διετέλεσε Σιναΐτης μοναχός.

 Γεννημένος στον Χάνδακα έγινε από νωρίς μοναχός στην Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά στην Αίγυπτο, υπήρχε εξίσου παρόμοιο εξαρτημένο μοναστήρι και στον Χάνδακα. Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα σχετικά με την ζωή του, καταγράφεται σε πολλά ιστορικά έγγραφα το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα. Η πρώτη ιστορική καταγραφή με το όνομα του εμφανίζεται την εποχή που συναντήθηκε μαζί του ο πατριάρχης Γεράσιμος Α΄ Αλεξανδρείας (1633), του παρήγγειλε να του κατασκευάσει έναν ξύλινο Σταυρό. Τα έργα του Σίλβεστρου ήταν στα πρότυπα του έργου του Παλλάδα, ο σταυρός που κατασκεύασε στον πατριάρχη ήταν στην ίδια μορφή. Πολλά επίσης από τα έργα του ήταν αντιγραφές του Λαμπάρδου. Αργότερα (1635) καταγράφεται σαν ιερέας στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο Καλαφάτι, μέσα στην Μεσαιωνική πόλη του Χάνδακα. Το όνομα του εμφανίζεται αργότερα σε μια συμβολαιογραφική πράξη (1638). Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Ελληνικών Ερευνών διασώζονται οκτώ έργα του, τα σημαντικότερα με θέμα την Αγία Αικατερίνη. Hatzidakis, Manolis (1987). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume A. Hatzidakis, Manolis & Drakopoulou, Eugenia (1997). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume B. Drakopoulou, Eugenia (2010). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume C.
Αγία Ελένη Τροιζήνας

Η Αγία Ελένη είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Άνω Φαναρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1955, η Αγία Ελένη ονομαζόταν Μπάφι , ενώ κατά τον 19ο αιώνα αναφέρεται ως Μπεδένι.

 Η Αγία Ελένη είναι οικισμός στο δυτικό τμήμα της Τροιζηνίας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με το νομό Αργολίδας, σε ημιορεινή περιοχή μεταξύ των κορυφών Ορθολίθι και Μπελένι και μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει περίπου 46 χλμ. Α.ΝΑ. του Ναυπλίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 ως Μπάφι και προσαρτήθηκε στον δήμο Δρυόπης του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1925 εντάχθηκε στον, τέως, δήμο Αττικής & Βοιωτίας και το 1943 στον νομό Αττικής. Το 1955 μετονομάστηκε σε Αγία Ελένη. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον νομό Αττικής και υπήχθη στο νομό Πειραιώς. Με το ΦΕΚ 66Α - 08/05/1972 επανήλθε στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Φαναρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τροιζήνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας ο οποίος, το 2014, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων. Λείψανα αρχαίας πολυγωνικής οχύρωσης και κυκλώπειων τειχών δυτικά του οικισμού, στο ύψωμα «Μπιντένι Κιάφα» ή «Πίγκας» Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένης το 1981 στη θέση της παλαιάς εκκλησίας Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος, στους πρόποδες του λόφου της «Πίγκας», που κτίστηκε το 1706 και κρίθηκε διατηρητέο μνημείο Τα ερείπια παλαιού πέτρινου σπιτιού που ανήκε σε Αγά της περιοχής Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.grΔήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων
Πρίμα Ντιβιζιόνε

Η Πρίμα Ντιβιζιόνε (Prima Divisione) ήταν το όνομα του πρώτου επιπέδου του ιταλικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου από το 1921 έως το 1926. Η διοργάνωση ιδρύθηκε αρχικά σε αντίθεση με την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου από τους πλουσιότερους συλλόγους της Βόρειας Ιταλίας, οι οποίοι διαφωνούσαν με την παλιά μορφή του πρωταθλήματος, βασισμένη σε πληθώρα περιφερειακών ομάδων. Το 1921–22, πραγματοποιήθηκαν δύο ταυτόχρονα πρωταθλήματα, προτού η Ι.Ο.Π.(Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) αποδεχτεί τη νέα μορφή για τη σεζόν 1922–23.

 Η Πρίμα Ντιβιζιόνε χωρίστηκε σε δύο πρωταθλήματα: Lega Nord (Βόρεια Λίγκα) και Lega Sud (Νότια Λίγκα). Το πρωτάθλημα Lega Nord ήταν η κύρια διοργάνωση και ήταν χωρισμένο σε δύο ομίλους των δώδεκα ομάδων ο καθένας. Οι νικητές των δύο ομίλων προκρίθηκαν στον τελικό (Τελικός της Βόρειου Λίγκας) ενώ οι τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Σεκόντα Ντιβιζιόνε (Seconda Division), δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Το πρωτάθλημα Lega Sud εξακολουθούσε να χωρίζεται σε πολλούς περιφερειακούς ομίλους: οι δύο καλύτερες ομάδες της Καμπανίας, του Λάτσιο και της Απουλία και οι νικητές των ομίλων Σικελίας και Μάρκε προκρίθηκαν στους ημιτελικούς (Ημιτελικοί της Νότιας Λίγκας) δύο ομίλων. Οι νικητές των ημιτελικών προκρίνονταν στον τελικό. Οι νικητές των δύο πρωταθλημάτων προκρίθηκαν στον Finalissima (κυριολεκτικά Ο Μεγαλύτερος Τελικός). Η ομάδα που κέρδισε τον εθνικό τελικό κέρδισε το σκουντέτο, που πρωτοπαρουσιάστηκε για την πρωταθλήτρια Τζένοα του 1923-24. Λόγω της φασιστικής Χάρτας του Βιαρέτζιο, το 1926 το πρωτάθλημα Πρίμα Ντιβιζιόνε μετονομάστηκε σε Ντιβιζιόνε Νατσιονέλε (Divisione Nazionale), συγχωνεύοντας τους καλύτερους συλλόγους της Νότιας στη Βόρεια Λίγκα. Το δεύτερο επίπεδο του ιταλικού ποδοσφαίρου πήρε το όνομα Πρίμα Ντιβίζιοναλ (Prima Divisional), όπως συνέβη στην Αγγλία το 1992. Το 1929 με τη δημιουργία των πρωταθλημάτων Σέριε Α και Σέριε Β η Πρίμα Ντιβιζιόνε έγινε το τρίτο επίπεδο του ιταλικού ποδοσφαίρου, ενώ το 1935 με τη δημιουργία του πρωταθλήματος Σέριε Γ η Πρίμα Ντιβιζιόνε έγινε το τέταρτο επίπεδο του ιταλικού ποδοσφαίρου. Το 1948 με τη δημιουργία του πρωταθλήματος Προμοτσιόνε (Promozione) η Πρίμα Ντιβιζιόνε έγινε το πέμπτο επίπεδο του ιταλικού πρωταθλήματος. Το 1952 με τη δημιουργία του πρωταθλήματος Σέριε Δ η Πρίμα Ντιβιζιόνε έγινε το έκτο επίπεδο. Το 1959 το πρωτάθλημα Πρίμα Ντιβιζιόνε αντικαταστάθηκε από τα τοπικά πρωταθλήματα Πρίμα Κατεγκόρια (Prima Categoria), Σεκόντα Κατεγκόρια (Seconda Categoria) και Τέρζα Κατεγκόρια (Terza Categoria).
Δαχτυλίδι του Ψαρά

Το Δαχτυλίδι του Ψαρά (στα λατινικά: Anulus piscatoris‎, στα ιταλικά: Anello Piscatorio‎) αποτελεί διακριτικό της παποσύνης το οποίο λαμβάνει ο Πάπας κατά την έναρξη του ποντιφικάτου του, στην διάρκεια της επίσημης εγκαινίασης του ποντιφικάτου. Αποτελεί, επισήμως, μέρος των ποντιφικών κειμηλίων και διακριτικών που φέρει ο Πάπας, ως επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και διάδοχος του Αγίου Πέτρου, ο οποίος ήταν ψαράς, σύμφωνα με την παράδοση.

 Οφείλει την ονομασία του στο γεγονός πως αναπαριστά, επάνω στον σφραγιστήρα του, τον Άγιο Πέτρο ψαρεύοντας με δίχτυ επάνω στην βάρκα του, μια αναφορά στην πλούσια ψαριά που πραγματοποίησε ο Απόστολος στο σημείο όπου ο Ιησούς του υπέδειξε να ρίξει τα δίχτυα του, καθώς και στην έκκλησή του η οποία είχε ως συνέπεια την απάντηση « Μη φοβάσαι. Από τώρα και στο εξής θα πιάνεις ανθρώπους ζωντανούς » (Λουκάς, 5). Από την πρώτη χιλιετία, το δαχτυλίδι αυτό καταδεικνύει την πίστη του επισκόπου ο οποίος το φέρει. Σύμφωνα με ένα τελετουργικό θεσμοθετημένο από τον 13ο αιώνα, το δαχτυλίδι αυτό αποτελεί προσωπική σφραγίδα του Πάπα, χρησιμοποιούμενη για την σφράγιση των βρεβίων και των εγκυκλίων, σε αντίθεση με την μολύβδινη βούλα, την επίσημη και τελετουργική σφραγίδα του. Προ του 1600, το αποτύπωμα του συγκεκριμένου σφραγιστικού δαχτυλιδιού τοποθετείτο στο κάτω μέρος του βρεβίου, ενώ, στην συνέχεια, τοποθετείτο στο πίσω μέρος της πράξης. Σήμερα, παρά το γεγονός πως δεν χρησιμεύει πλέον για σφράγιση, το δαχτυλίδι του ψαρά παραμένει ως ένα διακριτικό της ποντιφικής εξουσίας. Μετά το motu proprio aptius quo του Παύλου ΣΤ΄, φυλάσσεται υπό την εποπτεία της Κρατικής Γραμματείας όταν δεν φορείται από τον Ποντίφικα. Μετά τον θάνατο ή την παραίτηση του Πάπα, καθίσταται επισήμως ως μη χρησιμοποιούμενο από τον Καρδινάλιο Καμεράριο, ταυτόχρονα με την μολύβδινη σφραγίδα, παρουσία των Καρδιναλίων οι οποίοι μετείχαν σε καρδιναλικές συνόδους. Παλαιότερα καταστρεφόμενο με αργυρή σφύρα, σήμερα απλώς χαράζεται και γδέρνεται. Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ ήταν ο πρώτος Πάπας, μετά τον 19ο αιώνα, ο οποίος έφερε το δαχτυλίδι του ψαρά. Το τελευταίο αποτελεί μοναδικό δημιούργημα, κατασκευασμένο από τον Ρωμαίο τεχνίτη κοσμηματοποιό Κλαούντιο Φράνκι, αποτελούμενο από 35 γραμμάρια χρυσού και φέρων στα άκρα του την επιγραφή « Benedictus XVI ». Μετά την παραίτηση του Πάπα, το δαχτυλίδι του Βενέδικτου ΙΣΤ΄ δεν κατεστράφη, αλλά απαλείφθηκε, μόνον, και, κατόπιν, εκτέθηκε στο Μουσείο του Βατικανού.
Ντιμαπούρ

Το Ντιμαπούρ (αγγλικά: Dimapur) είναι η μεγαλύτερη πόλη στη Ναγκαλάντ της Ινδίας. Από το 2011, ο δήμος είχε πληθυσμό 122.834 κατοίκους. Η πόλη είναι η κύρια πύλη και το εμπορικό κέντρο της Ναγκαλάντ. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Άσαμ κατά μήκος των όχθες του ποταμού Ντανσίρι, το Ντιμαπούρ είναι η μόνη πεδινή περιοχή της λοφώδους Ναγκαλάντ και διαθέτει επίσης το μοναδικό αεροδρόμιο στην πολιτεία για συνδεσιμότητα και οικονομική δραστηριότητα. Ο κεντρικός σιδηροδρομικός του σταθμός είναι ο δεύτερος πιο πολυσύχναστος σταθμός στη βορειοανατολική Ινδία.

 Το Ντιμαπούρ βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Ναγκαλάντ. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της περιοχής είναι επίπεδη με τον ποταμό Ντανσίρι, έναν παραπόταμο του Βραχμαπούτρα να ρέει ανατολικά της πόλης. Το Ντιμαπούρ είναι ζεστό και υγρό τα καλοκαίρια και ήπια κρύο τους χειμώνες. Ο Χριστιανισμός είναι η θρησκεία που ακολουθείται περισσότερο στην πόλη και αποτελεί το 45,10% του πληθυσμού της πόλης, ακολουθούμενο από τον Ινδουισμό με 41,11%. Το Ισλάμ ακολουθείται από το 11,21%, ο Τζαϊνισμός με 1,73%, ο Βουδισμός με 0,48% και ο Σιχισμός κατά 0,19% αντίστοιχα.
War Machine

Ο War Machine (πραγματικό όνομα: James Rupert "Rhodey" Rhodes) είναι υπερήρωας που εμφανίζεται σε κόμικ από το Σύμπαν της Marvel Comics. Ο χαρακτήρας του Τζέιμς Ρόουντς πρωτοεμφανίστηκε στο Iron Man #118 (Ιανουάριος 1979) από τους Ντέιβιντ Μισελίνι, Τζον Μπερν και Μπομπ Λέιτον. Η πανοπλία του σχεδιάστηκε από τον Λεν Καμίνσκι και από τον Κέβιν Χόπγκουντ. Επίσης ο Ρόουντς έχει υπάρξει χαρακτήρας στις σειρές κινουμένων σχεδίων με τίτλο Iron Man και Iron Man: Οι Πρώτες Περιπέτειες και στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ο Ανίκητος Iron Man. Απεικονίστηκε στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel από τον ηθοποιό Τέρενς Χάουαρντ στην ταινία του 2008 Iron Man. Τον αντικατέστησε ο Ντον Τσιντλ στην ταινία του 2010 Iron Man 2 και έκανε ξανά τον ρόλο στην ταινία του 2013 Iron Man 3. Επιπλέον εμφανίζεται στις ταινίες Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018), Captain Marvel (2019) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Επιστρέφει στις σειρές του Disney+ The Falcon and the Winter Soldier (2021), What If...? (2021), Μυστική Εισβολή (2023) και θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία Armor Wars.

 Η Μεταβλητή Στολή Μάχης Απειλής Αντίδρασης Mark I ήταν μια έκδοση της πανοπλίας του Iron Man που χρησιμοποιεί κατευθυνόμενα πυρομαχικά λέιζερ. Ο Τόνι Σταρκ έδωσε στον Ρόουντς μια τροποποιημένη έκδοση της πανοπλίας, Mark II Model JRXL-1000, δημιουργημένη μόνο για αυτόν με την προσθήκη αντιδραστήρων και έναν προβολέα ακτίνας. Η πανοπλία θα μπορούσε να τροποποιηθεί με ποικίλα σπονδυλωτά όπλα και έχει ένα βελτιωμένο τακτικό σύστημα υπολογιστή με αυτόματο στόχο. Πρόσθετα όπλα περιλαμβάνουν μπουλόνια γεννητριών παλμών, ανασυρόμενο minigun στον ώμο, μεταβλητά-ρυθμισμένα με διπλά βαρέλια κανόνια σε κάθε γάντι, φλογοβόλο τοποθετημένο στο γάντι, λεπίδα πλάσματος στο αριστερό γάντι, κουτί εκτόξευσης πυραύλων, μικρο-εκτοξευτή ρουκετών, που απορρίπτει τη δέσμη σωματιδίων, καθώς και μια γεννήτρια ηλεκτρομαγνητικών παλμών στον προβολέα ακτίνας που θα μπορούσε να κλείσει οποιαδήποτε ηλεκτρονικό συσκευή σε μια ακτίνα 50 μιλίων. Η πανοπλία περιλαμβάνει, επίσης, μια εκπομπή φωτονίων που δημιουργεί μια ασπίδα δύναμης, ένα πεδίο δύναμης με βάση την τεχνολογία αορατότητας, προώθηση τζετ στις μπότες, και ένα αυτόνομο σύστημα αναπνοής forcefield με βάση την τεχνολογία stealth, boot-jet propulsion, και ένα αυτόνομο σύστημα αναπνοής. World of Black Heroes: War Machine Biography War Machine at Marvel.com
Πρωτάθλημα Γαλλίας καλαθοσφαίρισης ανδρών

Το Πρωτάθλημα Γαλλίας καλαθοσφαίρισης ανδρών ή Γαλλικό Πρωτάθλημα (γαλλικά: Championnat de France de basket-ball, από το 1993 επίσημη ονομασία: Championnat de France Pro A, Πρωτάθλημα Γαλλίας Προ Α, άλλη ονομασία: LNB Pro A), γνωστή από το 2018 ως «Jeep Élite», αποτελεί την ανώτατη κατηγορία πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης της χώρας. Από το 1987, διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η «γαλλική λίγκα» (LNB).

 Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας του, το πρωτάθλημα της Γαλλίας χαρακτηρίστηκε επανειλημμένα από διαστήματα κυριαρχίας ορισμένων συλλόγων. Το πρώτο διάστημα κυρίαρχη ήταν η ομάδα της Αλσατίας η Μιλούζ (1924-1931), έπειτα η ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν (1950, 1960 και 1970), με τις Λιμόζ και Ορτέζ να ακολουθούν (1980 και 1990). Η δομή του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί καθ' όλη όλη την ιστορία του. Επί του παρόντος, λαμβάνει χώρα σε δύο φάσεις: την κανονική περίοδο (Saison Régulière) κατά την οποία οι ομάδες του πρωταθλήματος αγωνίζονται μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας και τα πλέι-οφ (Playoffs), στα οποία συμμετέχουν οι ομάδες που έχουν τερματίσει στις 8 πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος στην κανονική περίοδο, όπου οι νικήτριες των προημιτελικών και ημιτελικών καθορίζονται έπειτα από τρεις αναμετρήσεις, ενώ η πρωταθλήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που θα επικρατήσει στον τελικό, έπειτα από μία σειρά πέντε αγώνων. Οι ομάδες που έχουν τερματίσει στις δύο τελευταίες θέσεις στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, υποβιβάζονται στην αμέσως κατώτερη κατηγορία, την Προ Β και αντικαθίστανται από δύο ομάδες της Προ Β. Τη σεζόν 2019–20, το πρωτάθλημα ακυρώθηκε και δεν υπήρξε πρωταθλητής, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.Η ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν αποτελεί την ποιο επιτυχημένη ομάδα καθ' όλη την ιστορία του πρωταθλήματος, καθώς έχει κατακτήσει συνολικά 21 τίτλους. Τρέχουσα (2023) πρωταθλήτρια είναι η Μονακό. Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της Γαλλίας έχει αλλάξει ονομασίες και έχει χορηγηθεί πολλές φορές. Ο χορηγός ήταν σε θέση να καθορίσει το όνομα του πρωταθλήματος. Υπήρξαν επτά διαφορετικές ονομασίες από την ίδρυσή του πρωταθλήματος. 1920–1949: Excellence 1949–1963: Nationale 1963–1965: Première Division 1965–1987: Nationale 1 1987–1992: Nationale 1A 1992–1993: Nationale A1 1993–τώρα: Pro A Ακολουθούν τα λογότυπα του πρωταθλήματος με χρονολογική σειρά: Επίσημος ιστότοπος
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1966-67 αποτέλεσε το 12ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΣΙΛ Λύσης για 1η φορά στην ιστορία του.

 Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1966-67 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε δύο αγώνες μπαράζ, ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1967–68. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε o ΑΠΟΠ Πάφου, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1966-67. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο ΑΣΙΛ Λύσης ο οποίος ενεγράφη στη δύναμη της ΚΟΠ όπως και η ΠΑΕΚ Κερύνειας που επέστρεψε στο πρωτάθλημα μετά από 2 περιόδους. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Λάρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι ομάδες ΑΕΚ Αμμοχώστου, Αναγέννηση Λάρνακας, ΑΣΙΛ Λύσης, ΕΝΑΔ Αγίου Δομετίου, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, Κεραυνός Στροβόλου, Ορφέας Λευκωσίας και ΠΑΕΚ Κερύνειας. ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν οι ομάδες Ευαγόρας Πάφου, ΕΠΑΛ Λεμεσού, Αρίων Λεμεσού και Εθνικός Αστέρας Λεμεσού. ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι νικήτριες ομάδες κάθε ομίλου: ΑΣΙΛ Λύσης και Ευαγόρας Πάφου. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του ΑΣΙΛ, στο στάδιο Γρηγόρης Αυξεντίου (Λύση). Ο ΑΣΙΛ κέρδισε με σκορ 4-1.Λόγω επεισοδίων που διαδραματίστηκαν στον πρώτο αγώνα, ο δεύτερος αγώνας δεν έγινε στην έδρα του Ευαγόρα στην Πάφο (στάδιο ΓΣΚ), αλλά στο παλιό ΓΣΠ στη Λευκωσία, στις 7 Ιουνίου 1967. Τελείωσε ισόπαλος 1-1. Με αυτά τα αποτελέσματα πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΑΣΙΛ Λύσης. «Τελική βαθμολογία Β΄ κατηγορίας». Φίλαθλος: σελ. 4. 24 Απριλίου 1967. ΚΟΠ (Ιούλιος 2014). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 76-79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-31. https://www.webcitation.org/6bCdIKmOq?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOPT9FINAL.pdf. Ανακτήθηκε στις 2015-07-01. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1966-67
Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης

Η Χαλκηδόνα (Χαλκηδών) είναι κωμόπολη του Νομού Θεσσαλονίκης και αποτελούσε, έως την 31η Δεκεμβρίου 2010, έδρα του ομώνυμου δήμου, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καποδίστριας. Έχει μόνιμο πληθυσμό 3.094 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Παρότι η κωμόπολη έχει δώσει το όνομα της στον διευρυμένο δήμο Χαλκηδόνας έδρα του σημερινού δήμου είναι τα Κουφάλια. Η Χαλκηδόνα βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης στη δυτική όχθη του Αξιού, κοντά στα όρια με τον νομό Πέλλας.

 Η Χαλκηδόνα, κατά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν ένα από τα σπουδαιότερα και μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Μακεδονίας καθώς εκεί βρισκόταν το νομισματοκοπείο και το λιμάνι. Φυσικά η περιοχή δεν ονομαζόταν Χαλκηδόνα αλλά Ίχνες (Ἴχναι). Κατά την βυζαντινή εποχή, η Χαλκηδόνα ήταν μια κατοικήσιμη περιοχή στην οποία υπήρχε και υπάρχει ακόμη και σήμερα ένα νεκροταφείο της περιόδου στο οποίο μάλιστα φημολογείται πως ήταν ενταφιασμένοι Βογόμιλοι. Επίσης υπάρχει και Ιερός Ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου ο οποίος χρονολογείται κατά την Μεταβυζαντινή περίοδο. Ο ναός σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ./665/1988 τ.Β΄ θεωρείται διατηρητέο αρχαιολογικό μνημείο. Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας η Χαλκηδόνα ονομάστηκε Γιάλετζικ από τους Τούρκους το 1430 (όταν δηλαδή κατέλαβαν την Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές). Οι Τούρκοι, λέγεται, την ονόμασαν έτσι μεταφράζοντας ή παραφράζοντας κάποιες από τις παρακάτω πιθανές ονομασίες Στενό Πέρασμα, Γυμνοχώρι ή Ανεμοδαρμένο. Το χωριό Γιάλετζικ, στην οθωμανική αυτοκρατορία, ανήκε στον Δήμο του Βαρδαρίου. Από τον 15ο μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα ο οικισμός παρουσιάζει πληθυσμιακή σταθερότητα, καθώς είχε τριάντα οικογένειες. Στις αρχές του 20ού αιώνα διοικητικά ανήκε στην κοινότητα Κουφαλίων, ενώ το 1928 η Νέα Χαλκηδόνα ανακηρύχθηκε σε αυτόνομη κοινότητα και εντάχθηκε στον Νομό Θεσσαλονίκης. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Έλληνες υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στην Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία και να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη Σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Οικογένειες από το Καδίκιοϊ και τον Πύργο της Ανατολικής Θράκης, από το Γενίκιοϊ και το Νεοχώρι, την Τσολού και την Προύσα της Μικράς Ασίας, συνολικά 247 οικογένειες, ύστερα από πολλές περιπέτειες, εγκαταστάθηκαν στο Γιάλετζικ της Κεντρικής Μακεδονίας. Το 1926, μετά από απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, το χωριό μετονομάστηκε σε Νέα Χαλκηδόνα. Αυτό συνέβη επειδή είχε πραγματοποιηθεί ανταλλαγή πληθυσμού κατά την οποία εγκαταστάθηκαν στη Χαλκηδόνα: 150 οικογένειες από την Χαλκηδόνα Σιλιβρίας (Καντίκιοϊ/Kadiköy) 40 οικογένειες από τον Πύργο της Ανατολικής Θράκης. 30 οικογένειες από το Γενίκιοϊ και Νεοχώρι της Χηλής Μ. Ασίας. 20 οικογένειες από την περιοχή Τσολού της Μ. Ασίας. 7 από την Προύσα της Μ. Ασίας.Αργότερα εγκαταστάθηκαν στη Χαλκηδόνα Θεσσαλονίκης Σαρακατσάνοι καθώς και οικογένειες από τη Δυτική Μακεδονία.
386 Σιεγένη

Η Σιεγένη (Siegena) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,43. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Ζίγκεν της Γερμανίας.

 Η μέση διάμετρος της Σιεγένης εκτιμάται σε 165 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,7 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,069 (από δεδομένα του IRAS). Η Σιεγένη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 46 λεπτά. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τζαμέλ Χάγκινς

Ο Τζαμέλ Χάγκινς, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1990, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη, ενώ στο παρελθόν φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ.

 Ο Χάγκινς φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ από το 2009 ως το 2013. Αγωνίστηκε σε 125 παιχνίδια με την πανεπιστημιακή ομάδα, έχοντας 9,5 πόντους και 8,6 ριμπάουντ μέσο όρο, με καλύτερη του σεζόν το 2011-12, όπου είχε 12,4 πόντους και 11,0 ριμπάουντ σε κάθε ματς.Το καλοκαίρι του 2013 συμμετείχε στην NBA Summer League του Ορλάντο με την φανέλα των Μπρούκλιν Νετς, ενώ συνέχισε στο Summer League του Λας Βέγκας με τους Μαϊάμι Χιτ. Παρ' όλα αυτά, την σεζόν 2013-14 ξεκίνησε να αγωνίζεται με την ομάδα της Ροάν για το γαλλικό πρωτάθλημα, απ' όπου αποχώρησε τον Δεκέμβριο του 2013 για να συνεχίσει στην NBA D-League με τους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς.Το καλοκαίρι του 2014, μεταγράφηκε στον Κολοσσό Ρόδου, με τον οποίο είχε 9,5 πόντους και 6,2 ριμπάουντ σε 27 αγώνες. Στις αρχές Αυγούστου του 2015, ο Άρης ανακοίνωσε την απόκτηση του Χάγκινς, για την σεζόν 2015-16.Το επόμενο καλοκαίρι, υπέγραψε στην ιταλική Βενέτσια. Στον ΑΡΗ ο Jamelle Hagins - ArisBC Jamelle Hagins Player Profile - RealGM Jamelle Hagins Profile - NBA.com Jamelle Hagins (@4swerv) | Twitter