Επιτραπέζια αντισφαίριση

Η επιτραπέζια αντισφαίριση, γνωστή ευρέως και ως πινγκ-πονγκ, είναι άθλημα ρακέτας που προέρχεται από την αντισφαίριση αλλά διακρίνεται από το ότι η επιφάνεια του παιχνιδιού του βρίσκεται πάνω από ένα σταθερό τραπέζι, και όχι το γήπεδο στο οποίο στέκονται οι παίκτες. Το άθλημα κατάγεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Συγκεκριμένα επινοήθηκε στην Αγγλία στα τέλη της δεκαετίας του 1870 ως δραστηριότητα αναψυχής για μετά το γεύμα. Παίζεται σε εσωτερικό χώρο και απαιτεί σχετικά μικρό κόστος εξοπλισμού, ανάλογα φυσικά με τις ανάγκες καθενός. Αν και έχει αρκετές ομοιότητες με την αντισφαίριση (κυρίως ως προς τους κανονισμούς), η σύγκριση μεταξύ τους σταματά εδώ. Το βάρος της μπάλας, η μικρή περιοχή του τραπεζιού, ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και δύσκολο, ενώ απαιτείται, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση. Για το λόγο αυτό το 2003 θεσμοθετήθηκε σε επαγγελματικό επίπεδο η κατηγοριοποίηση των παικτών σε ομάδες, σύμφωνα με το σωματικό τους βάρος, όπως ακριβώς γίνεται και σε άλλα αθλήματα (π.χ. αντισφαίριση). Είναι ολυμπιακό άθλημα και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ ως άθλημα επίδειξης.

 Οι διεθνείς κανόνες ορίζουν ότι το παιχνίδι παίζεται με μια ελαφριά (2,7 γραμμ.) με διάμετρο 40 χλστ. μπάλα. Οι κανόνες ορίζουν ότι η μπάλα πρέπει να αναπηδήσει έως 24-26εκ., όταν πέφτει από ύψος 30,5 εκ. πάνω στο τραπέζι. Η μπάλα των 40 χλστ. καθιερώθηκε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Μια μπάλα 40 χλστ. είναι πιο αργή και περιστρέφεται λιγότερο από την κανονική μπάλα 38 χλστ. (1,5 ίντσας). Η μπάλα είναι κατασκευασμένη από πλαστικό υψηλής αναπήδησης (celluloid) ή παρόμοια πλαστικά υλικά, χρώματος πορτοκαλί ή λευκού. Τα αστέρια στην μπάλα υποδεικνύουν την ποιότητά της. Οι μπάλες 5 αστεριών που φέρουν το σήμα ITTF (International Table Tennis Federation, Διεθνής Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης) χρησιμοποιούνται σε διεθνείς και επίσημους αγώνες. Η επιτραπέζια αντισφαίριση παίζεται σε τραπέζι φτιαγμένο από ξύλο ή σύνθεση ξύλου και μετάλλου. Η επιφάνεια του τραπεζιού είναι ματ χρώματος ανοιχτού πράσινου ή μπλε. Η επάνω επιφάνεια του τραπεζίου γνωστή επίσης ,σαν επιφάνεια παιδιάς είναι ορθογώνια μήκους 2,74 μ. πλάτους 1,525 μ. και βρίσκεται σε οριζόντια θέση 76 εκ. πάνω από το έδαφος. Χωρίζεται σε δύο μέρη από το φιλέ που χωρίζει το τραπέζι σε δύο γήπεδα. Το φιλέ έχει ύψος 15,25 εκ. και εκτείνεται 15,25 εκ. πέρα από κάθε πλευρά του τραπεζιού. Η επιφάνεια παιδιάς πρέπει να είναι ομοιόμορφα βαμμένη με σκοτεινό χρώμα ματ και να έχει μια λευκή γραμμή πλάτους 2 εκ. κατά μήκος της κάθε πλευράς. Οι λευκές γραμμές κατά μήκος των 2,74 μ. ονομάζονται «πλευρικές γραμμές». Οι λευκές γραμμές κατά μήκος των 1,525 μ. ονομάζονται «τελικές γραμμές». Η επιφάνεια παιδιάς διαιρείται σε δυο ίσα γήπεδα από ένα κάθετο φιλέ που είναι παράλληλος με τις ακραίες γραμμές και συνεχής σ’ όλη την έκταση του κάθε γηπέδου. Η ρακέτα αποτελείται από δύο μέρη: το ξύλο και τα λάστιχα. Υπάρχουν διάφορα είδη λάστιχων και ξύλων. Για παράδειγμα υπάρχουν επιθετικά, αμυντικά ή άλλα ξύλα, όπως επίσης υπάρχουν και λάστιχα με λεία επιφάνεια και επιφάνεια με δοντάκια. Το στυλ παιχνιδιού του παίκτη είναι ο οδηγός για την αγορά της κατάλληλης ρακέτας. Το συγκρότημα του φιλέ αποτελείται από ένα δίχτυ, την ανάρτηση τους στύλους στήριξης, καθώς και τα συστήματα στήριξης του στο τραπέζι. Το δίχτυ κρέμεται από ένα κορδόνι που είναι στερεωμένο σε κάθε άκρη του από ένα κάθετο στύλο ύψους 15,25 εκ. του οποίου το εξωτερικό άκρο είναι 15,25 εκ. έξω από την πλευρική γραμμή. Το επάνω μέρος του διχτυού σε όλο το μήκος του, πρέπει να είναι σε ύψος 15,25 εκ. από το επίπεδο της επιφάνειας παιδιάς. Το κάτω μέρος του διχτυού σε όλο το μήκος του, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν κοντύτερα στην επιφάνεια παιδιάς και στους στύλους στήριξης Περιλαμβάνει τέσσερα αγωνίσματα: Απλό ανδρών Απλό γυναικών Διπλό ανδρών Διπλό γυναικών Στο παιχνίδι ένας πόντος ξεκινάει με τον παίκτη να σερβίρει την μπάλα. Το εναρκτήριο χτύπημα πραγματοποιείται πίσω από την γραμμή του τραπεζιού, με την μπάλα στην παλάμη του ενός χεριού και την ρακέτα στην άλλη, ο παίκτης που σερβίρει πετάει την μπάλα προς τα πάνω και διαγώνια προς τον άλλον χωρίς να της δίνει φάλτσο αναγκαστικά, τουλάχιστον 15 εκατοστά. Η μπάλα από την στιγμή που ξεκινάει στο σέρβις μέχρι την στιγμή που χτυπιέται από την ρακέτα πρέπει να είναι πάνω από την επιφάνεια παιδιάς και πίσω από τη τελική γραμμή αυτού που σερβίρει, και δεν θα πρέπει να κρύβεται από μέρος του σώματος ή του ρουχισμού αυτού που σερβίρει ή του συμπαίκτη του στα διπλά. Είναι στην ευθύνη του παίκτη να σερβίρει με τέτοιο τρόπο ώστε ο διαιτητής να κρίνει αν είναι ορθό ή όχι το σέρβις του. Ο παίκτης τότε πρέπει να χτυπήσει την μπάλα με τέτοιο τρόπο, ώστε να αναπηδήσει μία φορά στο δικό του μισό του τραπεζιού και τουλάχιστον μία φορά σε αυτό του αντιπάλου. Αν η μπάλα χτυπήσει στο φιλέ, αλλά δεν χτυπήσει στην μεριά του αντιπάλου, τότε ο αντίπαλος κερδίζει τον πόντο. Όμως αν η μπάλα χτυπήσει στο φιλέ και παρ' όλα αυτά προχωρήσει και αναπηδήσει στην άλλη πλευρά, τότε έχουμε net (νετ). Σε αυτή την περίπτωση το παιχνίδι σταματά και ο παίκτης επαναλαμβάνει το σέρβις. Ένας παίκτης μπορεί να κάνει οποιονδήποτε αριθμό net χωρίς να υπάρχει κάποια ποινή. Ένα σετ κερδίζεται από τον παίκτη (ή το ζευγάρι στο διπλό) που θα φθάσει πρώτος στους 11 πόντους, εκτός εάν το σκορ φθάσει 10 -10, οπότε και χρειάζεται διαφορά 2 πόντων για να κριθεί το σετ. Ένας αγώνας τελειώνει στα τρία ή τα τέσσερα νικηφόρα σετ. Ο αθλητής χάνει πόντο όταν: Αποτυγχάνει να κάνει ένα έγκυρο σέρβις. Αποτυγχάνει να επιστρέψει επιτυχώς την μπαλιά του αντιπάλου. Η μπάλα χτυπήσει 2 φορές στο γήπεδό του. Η μπάλα χτυπήσει 2 φόρες στην ρακέτα ενός παίχτη την ίδια στιγμή. Μια επιτυχημένη απόκρουση είναι το χτύπημα της μπάλας με τη ρακέτα, αφού αυτή έχει αναπηδήσει μία φορά στο γήπεδό μας έτσι, ώστε να επιστρέψει στο γήπεδο του αντιπάλου. Η μπάλα επιτρέπεται να χτυπήσει στο φιλέ κατά τη διάρκεια της απόκρουσης, αρκεί να περάσει από τη μεριά του αντιπάλου. Η σειρά στα σερβίς αλλάζει κάθε 2 πόντους. Αυτό συνεχίζεται μέχρι ένας παίκτης να κερδίσει το σετ. Μετά το τέλος του σετ, οι παίκτες αλλάζουν γήπεδα και ο παίκτης που σέρβιρε πρώτος στην αρχή του προηγούμενου σετ αποκρούει πρώτος. Στο διπλό οι κανόνες στην αλλαγή του σερβίς και του γηπέδου είναι οι ίδιοι όπως και στο απλό, με τη διαφορά ότι το σερβίς εκτελείται πάντα από την δεξιά μεριά και πάντα διαγώνια. Κάθε 2 πόντους αυτός που κάνει το σερβίς αλλάζει με τον συμπαίκτη του έτσι, ώστε ο άλλος να αποκρούσει το σερβίς του αντιπάλου. Στο διπλό οι μπαλιές παίζονται με συγκεκριμένη σειρά. Όταν ένα ζευγάρι κάνει το σερβίς, ο ένας κάνει το σερβίς και ο άλλος αποκρούει την μπαλιά που έρχεται από τον αντίπαλο κοκ. Εξαιτίας της απατηλής του απλότητας οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν παίξει επιτραπέζια αντισφαίριση τείνουν να μην το παίρνουν στα σοβαρά. Εντούτοις υπάρχουν πάρα πολλά τα οποία πρέπει να έχει κανείς υπόψη του για να μπορέσει να παίξει επιτραπέζια αντισφαίριση. Για παράδειγμα υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών χτυπημάτων και φάλτσων τα οποία κάνουν το παιχνίδι αρκετά συναρπαστικό, αλλά ταυτόχρονα και πολύ δύσκολο. Ο καλύτερος τρόπος να μάθει κανείς επιτραπέζια αντισφαίριση είναι να πάει σε κάποιο σωματείο ή να αρχίσει με κάποιον προπονητή. Η ονομασία «πινγκ πονγκ» αποτελεί κατοχυρωμένη ονομασία (trademark) και χρησιμοποιείται πολλές φορές για να περιγράψει το παιχνίδι. 乒乓球 (Πονγκ Πανγκ Κιου) είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στο Χονγκ Κονγκ και στην Ταϊβάν. 卓球 (Τακίου) είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία. 탁구 (Τακ-κου) είναι η επίσημη ονομασία του παιχνιδιού στην Κορέα. Table Tennis: Είναι μία άλλη ονομασία του παιχνιδιού σε αγγλόφωνες χώρες. Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Διεθνής Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Αρχειοθετήθηκε 2010-08-26 στο Wayback Machine. Εγχειρίδιο ΔΟΕΑ (2. Κανονισμοί της επιτραπέζιας αντισφαίρισης) (αγγλικά) Κανονισμοί