Κατάλογος πόλεων που φιλοξένησαν τη Eurovision

Αυτή η σελίδα είναι μια λίστα πόλεων και χώρων, οι οποίες φιλοξένησαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, μία ή περισσότερες φορές. Οι μελλοντικοί χώροι εμφανίζονται με πλάγιους χαρακτήρες. Από το 1958, η πόλη υποδοχής ήταν συνήθως στη χώρα, που κέρδισε το προηγούμενο έτος. Υπήρξαν εξαιρέσεις ωστόσο, όταν ορισμένα ζητήματα εμπόδισαν τον νικητή να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του επόμενου έτους. Στη συνέχεια, η χώρα υποδοχής πέρασε στη δεύτερη χώρα ή σε μια χώρα που συμφώνησε. Τέτοια γεγονότα συνέβησαν το 1960, το 1963, το 1972, το 1974 και το 1980.Με 6 διαγωνισμούς, το Δουβλίνο είναι η πόλη, που έχει φιλοξενήσει τους περισσότερους διαγωνισμούς. Ακολουθούν το Λονδίνο και το Λουξεμβούργο (4 διαγωνισμούς το καθένα), και η Κοπεγχάγη και η Στοκχόλμη (3 διαγωνισμοί το καθένα). Η Ελλάδα έχει επίσης φιλοξενήσει το Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision μία φορά, ενώ η Κύπρος δεν τον έχει φιλοξενήσει ποτέ.

 Μετά τους δύο πρώτους διαγωνισμούς που φιλοξενήθηκαν από την Ελβετία και τη Γερμανία, αποφασίστηκε ότι η νικήτρια χώρα θα διοργανώνει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος. Ο νικητής του διαγωνισμού του 1957 ήταν η Ολλανδία, και η ολλανδική τηλεόραση αρνήθηκε να διοργανώσει τον διαγωνισμό. Η ευθύνη της φιλοξενίας έγινε αποδεκτή το 1958. Σε όλα τα υπόλοιπα χρόνια ο κανόνας αυτός ήταν σε ισχύ, κάθε νικήτρια χώρα έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος. Οι εξαιρέσεις είναι οι εξής: 1960 — φιλοξενείται από το BBC στο Λονδίνο, όταν το Ολλανδικό κανάλι NTS απέρριψε τη διοργάνωση λόγω εξόδων, αφού είχε φιλοξενήσει προηγουμένως τον διαγωνισμό του 1958. Το Ηνωμένο Βασίλειο επιλέχθηκε να φιλοξενήσει αφού τερμάτισε στη δεύτερη θέση το 1959. 1963 — φιλοξενείται από το BBC στο Λονδίνο, όταν το Γαλλικό κανάλι RTF απέρριψε τη διοργάνωση λόγω εξόδων, αφού είχε φιλοξενήσει προηγουμένως τον διαγωνισμό το 1959 και το 1961. Η δεύτερη και η τρίτη θέση, το Μονακό και το Λουξεμβούργο, επίσης απέρριψαν τη διοργάνωση όταν τους προσφέρθηκαν τα καθήκοντα φιλοξενίας. 1970 — φιλοξενείται από το NOS στο Άμστερνταμ μετά από ψηφοφορία για τον προσδιορισμό του οικοδεσπότη, αφού ο διαγωνισμός του 1969 έβγαλε τέσσερις νικήτριες χώρες. 1972 — φιλοξενείται από το BBC στο Εδιμβούργο, όταν το Télé Monte Carlo αρνήθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, αφού δεν μπόρεσε να παράσχει τον κατάλληλο χώρο. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό κάλεσε το BBC να φιλοξενήσει την εκδήλωση λόγω της προηγούμενης εμπειρίας τους. Το Μονακό παραμένει η μοναδική χώρα που κέρδισε το διαγωνισμό αλλά δεν φιλοξένησε ποτέ την Eurovision. 1974 — φιλοξενείται από το BBC στο Μπράιτον, όταν το RTL του Λουξεμβούργου αρνήθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, λόγω δαπανών, αφού διοργάνωσε και το διαγωνισμό του 1973. 1980 — φιλοξενείται από τo NOS στη Χάγη, όταν το IBA του Ισραήλ αν και νικητής της προηγούμενης χρονιάς, αρνήθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, λόγω δαπανών, αφού φιλοξένησε και το διαγωνισμό του 1979. Υπήρχε και άλλη αιτία τότε, αφού στις 19 Απριλίου που διεξήχθη ο διαγωνισμός, παράλληλα ήταν η Ημέρα Μνήμης των Ισραηλινών Πεσόντων Στρατιωτών και των Θυμάτων της Τρομοκρατίας. Εκείνη τη χρονιά, οι Ολλανδοί προσφέρθηκαν να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό μετά από αρκετούς άλλους τηλεοπτικούς φορείς (συμπεριλαμβανομένων και του BBC και του RTVE της Ισπανίας που βγήκε δεύτερη το 1979) οι οποίοι αρνήθηκαν. 2023 — φιλοξενείται από τo BBC στο Λίβερπουλ, σε συνδιοργάνωση με το UA:PBC της Ουκρανίας. Η Ουκρανία, αν και νικητής της προηγούμενης χρονιάς, δεν μπόρεσε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, λόγω της Ρωσικής εισβολής, στην Επικράτεια της, ενώ η Ουκρανία, δεν πληροί, τις προδιαγραφές για φιλοξενία του διαγωνισμού, για λόγους ασφαλείας (σχεδόν όλες οι σημαντικές πόλεις της, έχουν βομβαρδιστεί από την εισβολή). Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, υπήρξαν εικασίες για το αν η χώρα θα μπορούσε να πραγματοποιήσει αγώνα λόγω της ασταθούς κατάστασης. Τελικά δεν μπόρεσε να το πράξει. Για το λόγο αυτό, αρκετές χώρες εξέφρασαν ενδιαφέρον για τη φιλοξενία. Αυτές ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο (το οποίο τελικά επιλέχθηκε ως πρώτη επιλογή, αλλά και το οποίο βγήκε δεύτερο το 2022), η Σουηδία, η Ολλανδία, η Ιταλία (Ολλανδία και Ιταλία, αρνήθηκαν αργότερα ευγενικά λόγω τού ότι ανέλαβαν τις προηγούμενες φιλοξενίες του 2021 και 2022 αντίστοιχα, όποτε και ήταν αρκετά δαπανηρό, και εκ μέρους της Ιταλικής Rai, και της Ολλανδικής AVROTROS να επαναδιοργανώσουν), η Πολωνία και η Ισπανία (Πολωνία και Ισπανία, αρνήθηκαν επίσης να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους, αν και η Πολωνική TVP και η Ισπανική RTVE, εξέφρασαν ενδιαφέρον, λόγω του ότι η Ισπανία βγήκε τρίτη το 2022, ενώ η Πολωνία για λόγους γειτνίασης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς προς την γειτονική της Ουκρανία).Όλοι οι υπόλοιποι Διαγωνισμοί Τραγουδιού, που πραγματοποιήθηκαν, με εξαίρεση τους προαναφερόμενους, διεξάγονται στη χώρα που κέρδισε το προηγούμενο έτος. Με την πρόσκληση της Αυστραλίας να συμμετάσχει στο διαγωνισμό το 2015, ανακοινώθηκε ότι εάν κερδίσουν τον διαγωνισμό, ο αυστραλιανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός SBS θα συνδιοργανώσει τον διαγωνισμό του επόμενου έτους σε Ευρωπαϊκή πόλη σε συνεργασία με ραδιοτηλεοπτικό μέλος της EBU της επιλογής τους, καθότι δεν μπορεί η ίδια να διοργανώσει Eurovision, για λόγους μεγάλης απόστασης, επειδή βρίσκεται γεωγραφικά εκτός Ευρώπης (στην Ωκεανία). Παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή της Αυστραλίας ορίστηκε να είναι αρχικά μόνο μία και μοναδική, αποφασίστηκε από την EBU να παρατείνει τελικά το δικαίωμα συμμετοχής μέχρι το 2023, επειδή δεν είναι μέλος της EBU, αλλά συνεργαζόμενο μέλος της, ενώ το SBS, μεταδίδει επί πολλά χρόνια, κάθε χρόνο, τον διαγωνισμό στην Αυστραλία. Η Αυστραλία ωστόσο πιθανόν να αποχωρήσει, επειδή έληξε η προθεσμία της συμμετοχής της από την EBU. Σε περίπτωση που το SBS, συνεχίσει να μεταδίδει για χρόνια τον διαγωνισμό, πιθανόν να δοθεί ξανά στην Αυστραλία, το δικαίωμα ειδικής ή σπέσιαλ συμμετοχής της στον μουσικό διαγωνισμό, αλλά και απευθείας πρόκριση στο μεγάλο τελικό του Σαββάτου. Τα Εμβλήματα της Οικοδέσποινας Πόλης είναι ένα περιστρεφόμενο τρόπαιο που απονέμεται στις πόλεις που φιλοξενούν το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το σύμβολο είναι ένας μεγάλος δακτύλιος κλειδιού στον οποίο οι πόλεις του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision μπορούν να επισυνάψουν το κλειδί της πόλης ή άλλο σύμβολο που αντιπροσωπεύει την πόλη. Επιπλέον, υπάρχει ένα fob με μια εικόνα της Πλατείας Γερουσίας του Ελσίνκι που είναι συνδεδεμένη με το δαχτυλίδι. Η ιδέα του περιστροφικού τροπαίου προτάθηκε από κοινού από την πόλη του Ελσίνκι, τη φινλανδική εταιρεία ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών YLE και την EBU σε σχέση με το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2007. Χέρι-χαραγμένο στο δαχτυλίδι είναι τα ακόλουθα κείμενα: "Eurovision Song Contest Host City", όλες οι πόλεις υποδοχής μέχρι το 2006 και μια σφραγίδα: το Ελσίνκι 2007 με τα αρχικά των σχεδιαστών βραβείων. Η ιδέα και το fob σχεδιάστηκαν από την ομάδα ANTEEKSI και το δαχτυλίδι από τον σχεδιαστή κοσμημάτων Taru Tonder. Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών Διαγωνισμός Χορού Eurovision Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision