IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τριταιϊκός Α.Σ.

Ο Τριταιϊκός Α.Σ. είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αχαΐας, της πρώην επαρχίας Πατρών. Έδρα του συλλόγου είναι το χωριό Σταυροδρόμι, όπου αποτέλεσε και την έδρα του πρώην δήμου Τριταίας.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999 έπειτα από την συγχώνευση των συλλόγων: Πηνειός Κάλφα, A.O. Aγίας Βαρβάρας και Α.Ο. Σταυροδρομίου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το λευκό και ως έμβλημα της έχει το τελευταίο χρονικά έμβλημα του τέως δήμου Τριταίας, τον Γεώργιο Παπανδρέου. Τα τελευταία χρόνια ως έτος ίδρυσης αναφέρεται το 1986 που είναι το έτος ίδρυσης του Α.Ο. Σταυροδρομίου και που είχε την ίδια έδρα με την ομάδα του Τριταιϊκού. Από τους τρεις συλλόγους οι οποίοι συγχωνεύτηκαν, ο Α.Ο. Σταυροδρομίου με έδρα το ομώνυμο χωριό ιδρύθηκε το 1986 έχοντας συμμετοχές μόνο στην Γ΄ κατηγορία. Ο Πηνειός με έδρα το χωριό Κάλφα ιδρύθηκε το 1991 και αυτός έπαιξε μόνο στην Γ΄ κατηγορία. Ο Α.Ο. Αγίας Βαρβάρας με έδρα το ομώνυμο χωριό ιδρύθηκε το 1991 και είχε καταφέρει έπειτα από συμμετοχές μόνο στην Γ΄ κατηγορία να πάρει την άνοδο και να παίξει στην Β΄ κατηγορία το 1999. Ο Τριταιϊκός ξεκίνησε να αγωνίζεται την πρώτη χρονιά στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας όπου μετείχε για 3 χρόνια . Το 2001 ανέβηκε στην Β΄ κατηγορία για να ανέβει την ίδια χρονιά να κερδίσει την άνοδο του στην Α΄ . Στην Α΄ κατηγορία αγωνίστηκε ανελλιπώς έως το 2010 όπου αναδείχτηκε πρωταθλητής Αχαΐας νικώντας σε αγώνα μπαράζ την Θύελλα Πατρών με σκορ 1-0. Κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική όπου αγωνίστηκε την περίοδο 2010-11 και ενώ είχε καταφέρει να παραμείνει στο πρωτάθλημα τερματίζοντας στην 7η θέση στον όμιλο που μετείχε όπου αγωνιζόταν δεκαεπτά ομάδες, για την επόμενη σεζόν η ομάδα ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων και άφησε ελεύθερους τους παίκτες να πάνε σε όποια ομάδα επιλέξουν αυτοί. Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 κατέκτησε το Κύπελλο Αχαΐας και το Super Cup Αχαΐας νικώντας στους τελικούς αντίστοιχα το Ζαβλάνι και την Θύελλα. Το Super Cup το είχε κατακτήσει και κατά την προηγούμενη περίοδο 2009-10 νικώντας στον τελικό τον Ατρόμητο Λάππα. Ο Τριταιϊκός έχει και μία συμμετοχή στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος την περίοδο 2011-12. Ο Τριταιϊκός από όταν ιδρύθηκε αγωνιζόταν στο γήπεδο του Σταυροδρομίου. Ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου ήταν "ξερός" κατά το παρελθόν, ενώ από το 2011 έχει τοποθετηθεί πλαστικός χλοοτάπητας. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας στην Δ΄ Εθνική διεξάγονταν στην Πάτρα και συγκεκριμένα στο ενωσιακό Γήπεδο «Ανδρέας Κάνιστρας». Από την επιστροφή του Τριταιϊκού στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Αχαΐας η ομάδα αγωνίζεται ξανά στην φυσική έδρα της στο γήπεδο Σταυροδρομίου. Πρωταθλητής Αχαΐας (1): 2009-10 Κυπελλούχος Αχαΐας (1): 2010-11 Super Cup Αχαΐας (2): 2010, 2011
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2019

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 2019 (τελική φάση) διεξήχθη στo Γουχάν στην Κίνα, από 16 ως 27 Οκτώβρη 2019 με συμμετοχή 12 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Μπαχρέιν.

 Οι 12 ομάδες της τελικής φάσης χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους των 4 ομάδων. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι δύο καλύτερες τρίτες προκρίθηκαν στα προημιτελικά, από όπου συνέχισαν με αγώνες νοκ-άουτ. Βαθμολογία (3 αγώνες) Αλγερία: 7β. (13-1) Κατάρ : 5β. (5-3) Ιρλανδία : 4β. (3-5) Η.Π.Α.: 0β. (1-13)Τα ματς Αλγερία-Ιρλανδία 4-0 Κατάρ-ΗΠΑ 3-1 Αλγερία-Κατάρ 1-1 Ιρλανδία-ΗΠΑ 2-0 Αλγερία-ΗΠΑ 8-0 Κατάρ-Ιρλανδία 1-1 Βαθμολογία (3 αγώνες) Ομάν : 9β. (10-2) Αίγυπτος: 4β. (3-1) Ελλάδα : 4β. (4-6) Καναδάς: 0β. (1-9)Τα ματς Ελλάδα-Αίγυπτος 0-0 Ομάν-Καναδάς 4-0 Ελλάδα-Καναδάς 2-1 Ομάν-Αίγυπτος 1-0 Ομάν-Ελλάδα 5-2 Αίγυπτος-Καναδάς 3-0 Βαθμολογία (3 αγώνες) Βόρεια Κορέα : 7β. (6-3) Μπαχρέιν: 7β. (6-3) Βραζιλία: 1β. (0-1) Γαλλία: 1β. (0-1)Τα ματς Β. Κορέα-Γαλλία 1-0 Μπαχρέιν-Βραζιλία 1-0 Γαλλία-Βραζιλία 0-0 Μπαχρέιν-Β. Κορέα 2-2 Μπαχρέιν-Γαλλία 3-1 Β. Κορέα-Βραζιλία 3-1 23 Οκτώβρη 2019 Αλγερία – Ιρλανδία: 3-0 Μπαχρέιν - Ομάν: 1-0 Βόρεια Κορέα – Ελλάδα: 1-0 Κατάρ - Αίγυπτος: 1-0 25 Οκτώβρη 2019 Μπαχρέιν – Αλγερία: 1-1 (5-3 πέν.) Κατάρ - Βόρεια Κορέα: 2-1 27 Οκτώβρη 2019 Αλγερία - Βόρεια Κορέα 4-0 27 Οκτώβρη 2019 Μπαχρέιν – Κατάρ 3-1 Football tournament of the 7th Military World Games Αρχειοθετήθηκε 2019-11-12 στο Wayback Machine. - Official website of the 2019 Military World Games RSSSF World Military Games 2019 (Wuhan)
Εθνικό Μουσείο του Πόζναν

Το Εθνικό Μουσείο του Πόζναν (πολωνικά: Muzeum Narodowe w Poznaniu) είναι κρατικό πολιτιστικό ίδρυμα και ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στην Πολωνία. Στεγάζει μια πλούσια συλλογή πολωνικής ζωγραφικής από τον 16ο αιώνα και ύστερα, και μια συλλογή ξένης ζωγραφικής (ιταλική, ισπανική, ολλανδική και γερμανική). Το μουσείο φιλοξενεί επίσης νομισματικές συλλογές και μια έκθεση εφαρμοσμένων τεχνών.

 Το Εθνικό Μουσείο του Πόζναν ιδρύθηκε το 1857, ως «Μουσείο Πολωνικών και Σλαβικών Αρχαιοτήτων». Το 1894 το μουσείο μετονομάστηκε σε Περιφερειακό Μουσείο του Πόζεν. Το 1902, το μουσείο μετονομάστηκε σε Μουσείο Κάζιερ-Φρίντριχ. Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Καρλ Χίνκελντιεν και χτίστηκε το 1904. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το κτίριο υπέστη ζημιές, η συλλογή λεηλατήθηκε από Γερμανούς στρατιώτες, ενώ πολλά μουσειακά εκθέματα, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών και εθνογραφικών συλλογών, καταστράφηκαν. Μετά τον πόλεμο η πολωνική κυβέρνηση ανέκτησε πολλά από τα έργα που είχαν πάρει οι Γερμανοί. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και της δεκαετίας του 1970 το έργο μιας νέας βόρειας πτέρυγας του μουσείου σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μάριαν Τσάσκα (Marian Trzaska). Στη δεκαετία του 1990 προσαρμόστηκε από τον σχεδιαστή εσωτερικών χώρων Βίτολντ Γκουρκόβιτς (Witold Gyurkovich) και άνοιξε στο κοινό το 2001. Εθνικό Μουσείο του Πόζναν και τα παραρτήματά του: Εθνικό Μουσείο, κεντρικό κτίριο Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών Μουσείο Ιστορίας του Πόζναν Στρατιωτικό Μουσείο Μείζονος Πολωνίας Μουσείο Μουσικών Οργάνων Εθνογραφικό Μουσείο Παλάτι του Ρογκάλιν Κάστρο του Γκοουούχουφ Παλάτι του Σμιέουουφ Οι συλλογές του μουσείου εκτίθενται σε επτά θεματικές εκθέσεις που εξερευνούν τις κύριες τάσεις και κλάδους της εποχής: την Πινακοθήκη της Αρχαιότητας, τον Μεσαίωνα, την Πολωνική Τέχνη από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα και, στη νέα πτέρυγα, την Πινακοθήκη της πολωνικής τέχνη από την περίοδο των διαμελισμών μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πινακοθήκη Ευρωπαϊκής Τέχνης (ή Ξένη Ζωγραφική), η Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης και η Πινακοθήκη Αφίσας και Γραφιστικής. Το 2006, οι συλλογές του μουσείου περιελάμβαναν συνολικά 309.569 αντικείμενα τέχνης. Τα έργα πολλών επιφανών Πολωνών καλλιτεχνών εκτίθενται στην Πινακοθήκη Πολωνικής Τέχνης, η οποία περιλαμβάνει πίνακες των Γιαν Ματέικο, Όλγκα Μποζνάνσκα, Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, Λέον Βιτσουουκόφσκι και Βουαντίσουαφ Τσαχόρσκι. Τα κυριότερα εκθέματα της συλλογής Τα κυριότερα εκθέματα της συλλογής Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας Εθνικό Μουσείο του Βρότσουαφ Επίσημος ιστότοπος Εθνικό Μουσείο του Πόζναν στο Culture.pl
Εξίσωση Πουασόν

Στα μαθηματικά, η εξίσωση Πουασόν (Poisson) είναι μια μερική διαφορική εξίσωση με ευρεία εφαρμογή στην ηλεκτροστατική, τη μηχανολογία και τη θεωρητική φυσική. Έχει πάρει το όνομά της από το Γάλλο μαθηματικό, γεωμέτρη και φυσικό Συμεών Πουασόν (Siméon Denis Poisson).

 Οι βασικές εξισώσεις του Ηλεκτρομαγνητισμού είναι: ∇ ⋅ E = ρ ϵ 0 {\displaystyle \mathbf {\nabla } \cdot \mathbf {E} ={\frac {\rho }{\epsilon _{0}}}} ∇ × E = 0 {\displaystyle \mathbf {\nabla } \times \mathbf {E} =\mathbf {0} } Συνδυάζοντας τις δύο αυτές σχέσεις προκύπτει η εξίσωση Πουασόν: ∇ 2 ϕ = − ρ ϵ 0 {\displaystyle \nabla ^{2}\phi =-{\frac {\rho }{\epsilon _{0}}}} όπου: ρ ( r ) {\displaystyle \rho (\mathbf {r} )} είναι η συνάρτηση κατανομής του φορτίου μέσα στον όγκο της πηγής ϵ 0 = 1 μ 0 c 2 {\displaystyle \epsilon _{0}={\frac {1}{\mu _{0}c^{2}}}} ≈ 8.854187817×10−12 F/m είναι η διηλεκτρική σταθερά του κενού Η εξίσωση αποτελεί από μαθηματική άποψη την θεμελιώδη εξίσωση του ηλεκτροστατικού πεδίου. Από αυτήν την εξίσωση, όταν είναι γνωστή η κατανομή των φορτίων, μπορεί να υπολογιστεί το βαθμωτό δυναμικό φ και επομένως η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου. Η εξίσωση Πουασόν έχει εφαρμογή και στα βαρυτικά δυναμικά. Οι βαρυτικές δυνάμεις μοιάζουν με τις ηλεκτρικές διότι και οι δυο είναι κεντρικές και ακολουθούν το νόμο των αντιστρόφων τετραγώνων, είναι δηλαδή αντιστρόφως ανάλογες του τετραγώνου της απόστασης. Η εξίσωση Πουασόν για την βαρύτητα είναι ∇ 2 ϕ = 4 π G ρ m {\displaystyle \nabla ^{2}\phi =4\pi G\rho _{m}} όπου πλέον το βαρυτικό δυναμικό εξαρτάται από την πυκνότητα μάζας, ρm. Για ρm=0 η εξίσωση ανάγεται στην εξίσωση Λαπλάς: ∇ 2 ϕ = 0 {\displaystyle \nabla ^{2}\phi =0} Ο Αϊνστάιν στην Γενική Θεωρία της Σχετικότητας (ΓΘΣ) γενίκευσε την εξίσωση του Πουασόν στις εξισώσεις πεδίου της ΓΘΣ. Norbert Dragon, Σημειώσεις και επεξηγήσεις για το πανεπιστημιακό μάθημα των μεθόδων υπολογισμού φυσικής (Γερμανικά)
Demon's Eye

Το Demon's Eye είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στην ευρωπαϊκή έκδοση του πέμπτου στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Fireball", του οποίου αποτέλεσε το τρίτο κομμάτι.

 Σε μία συνέντευξη στις 19 Ιουνίου 1971, ο μπασίστας Ρότζερ Γκλόβερ απολογήθηκε για την αναβολή της συνάντησης του με τον δημοσιογράφο για δύο ώρες, αλλά είχε παραμείνει άυπνος μέχρι το ξημέρωμα για να ολοκληρώσει το "Demon's Eye". Το τραγούδι ενίσχυσε το στοιχείο της φανκ που υπήρχε στον ήχο του συγκροτήματος και αποφάσισαν ότι θα ήταν καλό να το συμπεριλάβουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις, παίζοντας το για πρώτη φορά στις συναυλίες τους στο Μπέρμιγχαμ και το Νιούκασλ στις 24 και 25 Ιουνίου 1971, αντίστοιχα. Μαζί με το συγκεκριμένο κομμάτι, έπαιξαν για πρώτη φορά και το "Anyone's Daughter", διατηρώντας στο set list μόνο το "Demon's Eye" για την αμερικάνικη τους περιοδεία τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς.Το "Demon's Eye" συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ του τραγουδιού "Fireball" που σκαρφάλωσε στο # 15 των βρετανικών και το # 19 των γερμανικών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-10 στην Ιταλία. Ζωντανά ηχογραφημένη εκτέλεση του "Demon's Eye" υπάρχει στις κυκλοφορίες "History, Hits & Highlights '68–'76" (2009), από την γερμανική τηλεοπτική εκπομπή "Beat Club" το 1971. Επίσης, ζωντανή εκτέλεση του υπάρχει στο DVD "Masters From The Vaults" από το προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν, βιντεοσκόπηση η οποία πραγματοποιήθηκε στο Νότιγχαμ στις 24 Αυγούστου 1990. Το "Demon's Eye" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Τζον Λορντ - πλήκτρα Deep Purple 25th Anniversary CD Booklet 1995 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι του Demon's Eye Chords Guitar Tabs 1 Guitar Tabs 2 Guitar Tabs 3 Guitar Tabs 4 Deep Purple - Demons Eye - Youtube
Αντώνιος Ούλριχ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ

Ο Αντώνιος Ούλριχ (28 Αυγούστου 1714 - 4 Μαΐου 1774) από τον Οίκο των Γουέλφων του Βολφενμπύτελ, που ήταν δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, ήταν αρχιστράτηγος της Ρωσίας και πατέρας του Ιβάν ΣΤ' τσάρου της Ρωσίας. Από το 1741 και μετά έζησε εγκάθειρκτος.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου-Αλβέρτου Β΄, πρίγκιπα του Μπέβερν και της Αντουανέτας των Γουέλφων, κόρης του Λουδοβίκου-Ροδόλφου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ. Η θεία του Ελισάβετ Χριστίνα του Βολφενμπύτελ, σύζυγος του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων, βασιλιά της Γερμανίας πρότεινε να νυμφευτεί την Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου, που στη Ρωσία είχε βαπτισθεί ως Άννα Λεοπόλδοβνα, ανιψιά της Άννας Ρομανόφ, τσαρίνας της Ρωσίας. Έτσι ο Αντώνιος μετέβη στη Ρωσία το 1733 για να γνωρίσει τη μέλλουσα σύζυγό του. Ο γάμος έγινε το 1739 με σκοπό να ενισχύσει τις σχέσεις των Αψβούργων με τους Ρομανόφ. Το 1740 απεβίωσε η τσαρίνα θεία της Άννας Λεοπόλδοβνας και την διαδέχθηκε ο γιος του Άντον και της Άννας Λεοπόλδοβνας, ο Ιβάν ΣΤ' Γουέλφων-Βολφενμπύτελ, μόλις δύο μηνών. Αντιβασιλιάς ορίστηκε ο Έρνστ Μπίρον, αλλά όταν κυκλοφόρησαν φήμες ότι σχεδιάζει την εξορία του Άντον και της Άννας στη Γερμανία, οργάνωσαν πραξικόπημα και έγινε αντιβασίλισσα η Άννα Λεοπόλδοβνα. Το 1741 γεννήθηκε η κόρη τους Αικατερίνη. Λίγες ημέρες μετά ένα προδοτικό πραξικόπημα έκανε την εξαδέλφη της Άννας Ρομανόφ, την Ελισάβετ Ρομανόφ, τσαρίνα της Ρωσίας. Η Ελισάβετ φυλάκισε τον Αντώνιο, την Άννα και τα δύο τους παιδιά στο Αρχαγγέλσκ. Τα χρόνια στη φυλακή ήταν σκληρά και κατά περιόδους στερήθηκαν αναγκαία πράγματα. Απαγορευόταν η επικοινωνία με τον έξω κόσμο, εκτός λίγων υπηρετών. Το διάστημα 1743-1746 γεννήθηκαν άλλα τρία παιδιά. Το 1746 απεβίωσε η Άννα Λεοπόλδοβνα. Το 1762 η τσαρίνα πρότεινε στον Αντώνιο να φύγει, αφήνοντας τα πέντε παιδιά του στη Ρωσία, αλλά αυτός αρνήθηκε. Το 1764 απεβίωσε και ο Ιβάν ΣΤ'. Το 1774 ο Αντώνιος έχασε την όρασή του και λίγο αργότερα απεβίωσε. Η ταφή του έγινε διακριτικά και απαγορεύτηκε στους στρατιώτες να αποκαλύψουν τον τόπο ενταφιασμού. Την Ελισάβετ διαδέχθηκε ο ανιψιός της Πέτρος Γ' του Γκόττορπ, του οποίου η σύζυγος Αικατερίνη Β΄ το 1780 άφησε τα παιδιά του Αντωνίου στη θεία τους Ιουλιάνα Μαρία του Βολφενμπύτελ, σύζυγο του Φρειδερίκου Ε', βασιλιά της Δανίας. Τα τέσσερα αδέλφια έζησαν σε ένα σπίτι στο Χόρσενς της Γιουτλάνδης, αλλά έχοντας ζήσει ως κρατούμενοι δεν ήταν συνηθισμένοι στην κοινωνική ζωή. Είχε συμφωνηθεί να ζήσουν υπό περιορισμό και τα έξοδά τους πληρωνόταν από την Αικατερίνη Β΄. Το 1739 νυμφεύτηκε την (Ελισάβετ) Άννα Λεοπόλδοβνα, κόρη του Καρόλου-Λεοπόλδου, δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αικατερίνης των Ρομάνοφ, αδελφής της Άννας Ιβάνοβνας Αυτοκράτειρας της Ρωσίας. Ο Αντώνιος από την Ελισάβετ, που είχε βαπτισθεί Άννα Λεοπόλδοβνα, είχε τέκνα: Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας 1740-1764, τσάρος της Ρωσίας, Αικατερίνη 1741-1807. Ελισάβετ 1743-1782. Πέτρος 1745-1798. Αλέξιος 1746-1787.
Ζακ Γκι Λαφοντάν

Ο Ζακ Γκι Λαφοντάν (Jack Guy Lafontant, γεννημένος στο Πορτ ο Πρενς στις 4 Απριλίου 1961) είναι πολιτικός από την Αϊτή και πρωθυπουργός από τον Μάρτιο του 2017.

 Γεννήθηκε το 1961 στην πρωτεύουσα της Αϊτής. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στη γαστρεντερολογία και στην εσωτερική παθολογία. Έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου και μέλος της Αϊτινής Ιατρικής Ένωσης και του Αμερικανικού Κολεγίου Γαστρεντερολογίας. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 22 Φεβρουαρίου 2017, και παρουσίασε την κυβέρνησή του στις 13 Μαρτίου 2017. Η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από την Γερουσία στις 16 Μαρτίου και από τη Βουλή στις 21 Μαρτίου, με 95 ψήφους υπέρ και 6 κατά και 2 αποχές. Την ίδια ημέρα που η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης ανέλαβε καθήκοντα. Η θέση του ως πρωθυπουργού ήταν η πρώτη που κατέλαβε στην πολιτική του ζωή.
Μιρέλα Ιβάνοβα

Η Μιρέλα Ιβάνοβα (βουλγαρικά: Мирела Иванова‎, γεννημένη στις 11 Μαΐου 1962 στη Σόφια) είναι μία από τις πιο διάσημες σύγχρονες βουλγάρες ποιήτριες. Τα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές διαφορετικές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Γερμανικών και των Αγγλικών

 Σπούδασε σε σχολή γερμανικής γλώσσας στη Σόφια και αποφοίτησε από τη Βουλγαρική και τη Ρωσική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Πλόβντιβ. Η Μιρέλα Ιβάνοβα γράφει δοκίμια, κριτικές για μυθοπλασίες και θεατρικές παραστάσεις, ασχολείται με την ιστορία της λογοτεχνίας και μεταφράζει από τη γερμανική γλώσσα. Είναι συγγραφέας σεναρίων για ταινίες ντοκιμαντέρ. Το 1994 μετέφρασε και δημοσίευσε μία ανθολογία σύγχρονης γερμανικής ποίησης, με τίτλο Η περιπλάνηση των πετρών . Έχει επίσης μεταφράσει γερμανικά έργα των Σάρα Κιρς, Έλκε Έρμπ, Γκρέγκορ Λάσεν, Έρνεστ Γουίκερ, Ντουρς Γκρούνμπαϊν, Ούβε Κόλμπε, καθώς και το δημοφιλές έργο του Έρνστ Γκόμπριχ History of Mankind for Young Readers. Τα ποιήματα της Ιβάνοβα έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Πέτρινα φτερά Ψίθυροι Μοναχικό παιχνίδι Μνήμη για λεπτομέρειες Αποσυναρμολόγηση παιχνιδιών Εκλεκτισμός
Ουντμούρτοι

Οι Ουντμούρτ(ι)οι (ουντμουρτική γλώσσα: Удмуртъёс, Ουντμούρτ'ιος) είναι φιννο-ουγγρικός λαός, που μιλά την ουντμουρτική γλώσσα. Στην πορεία της ιστορίας, οι ρωσόφωνοι τους έχουν αποκαλέσει Τσουντ Οτιάτσκαγια (чудь отяцкая), Οτιάκ ή Βοτιάκ. Οι ταταρόφωνοι τους ονομάζουν Αρ.

 Η ονομασία ουντμούρτ προέρχεται από το *odo-mort, "άνθρωποι των λιβαδιών", περμικής ρίζας. Το δεύτερο συνθετικό -murt (άνθρωπος) ίσως είναι πρώιμο δάνειο από ιρανική γλώσσα (*mertä ή *martiya, mard), το οποίο πιστεύεται ότι προέρχεται από τον ινδοάριο όρο *maryá- "άνθρωπος, θνητός" (<Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα *mer- "πεθαίνω'). Η ετυμολογία αυτή υποστηρίζεται από έγγραφο του 1557, στο οποίο οι Ουντμούρτοι αναφέρονται ως lugovye lyudi (λαός των λιβαδιών), μαζί με την παραδοσιακή ρωσική ονομασία otyaki. Από την άλλη πλευρά, στη ρωσική παράδοση οι "άνθρωποι των λιβαδιών" είναι οι κάτοικοι της αριστερής όχθης ενός ποταμού, γενικά. Σήμερα, περισσότερο δημοφιλής είναι η σκέψη ότι η ονομασία έχει εντελώς ιρανική προέλευση: *anta-marta "κάτοικος των συνόρων" → πρωτο-περμικές γλώσσες *odə-mort → Ουντμούρτ. Οι περισσότεροι Ουντμούρτοι ζουν στην Ουντμουρτία. Μικρές ομάδες ζουν στις γειτονικές περιοχές του όμπλαστ Κίροφ και του Κράι Περμ της Ρωσίας, στο Μπασκορτοστάν, στο Ταταρστάν και στη Δημοκρατία της Μαρί Ελ. Ο πληθυσμός τους συρρικνώνεται: η ρωσική απογραφή ανέφερε 552.299 το 2010, έναντι 637.000 της ρωσικής απογραφής του 2002, με μείωση από 746.562 το 1989. Η απογραφή του 2010 υπολόγισε λιγότερους Ουντμούρτους από την απογραφή του 1939. Η γλώσσα τους ανήκει στην οικογένεια των ουραλικών γλωσσών. Επομένως, οι Ουντμούρτοι θεωρούνται κλάδος των φιννο-ουγγρικών λαών. Οι Ουντμούρτοι έχουν ένα εθνικό έπος ονόματι Ντορβίζι. Τα εθνικά μουσικά όργανα τους περιλαμβάνουν το έγχορδο κρεζ και ένα πνευστό μουσικό όργανο σαν σωλήνα, το τσιπτσιργκάν. Ένα κεφάλαιο στη γαλλική Περιγραφή των εθνών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1776 είναι αφιερωμένο στην περιγραφή του λαού Βοτιάκ. Ο Τζέιμς Τζορτζ Φράιζερ αναφέρει επίσης μια τελετή του λαού αυτού. Πολλοί Ουντμούρτοι έχουν κόκκινα μαλλιά και γίνεται μια ετήσια γιορτή προς τιμήν τους στο Ιζέφσκ από το 2004. Παλαιότερα, οι Ουντμούρτοι ήταν ημινομάδες των δασών, που ζούσαν σε παραποτάμιες κοινότητες. Ωστόσο, οι περισσότεροι ζουν τώρα σε πόλεις. Παρόλο που η κοινωνική δομή τους με βάση τη φυλή δεν υπάρχει πλέον, τα ίχνη της εξακολουθούν να είναι ισχυρά και συνεχίζει να διαμορφώνει τη σύγχρονη κουλτούρα τους. Ουντμουρτική κουζίνα Udmurtology - (Ρωσικά), ένας ιστότοπος αφιερωμένος στην ουντμουρτική γλώσσα και διαδικτυακούς πόρους «Global Voices στα Ελληνικά - Μια συζήτηση με τον Artyom Malykh, ψηφιακό ακτιβιστή για την ουντμουρτική γλώσσα». Global Voices στα Ελληνικά. 12 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
Πενταμόδι Ηρακλείου

Το Πενταμόδι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. η θέση του είναι στην κοιλάδα του Γαζανού ποταμού. Απέχει από το Ηράκλειο 16,9 χιλιόμετρα. Οι κυριότερες εκκλησίες του είναι του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Παρασκευής, σε μια έκταση με πλούσια βλάστηση, όπου το καλοκαίρι διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία. Πανηγυρίζει στις 26 Ιουλίου.

 Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Πενταμοδίου έχει 300 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Καμπιτάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πενταμοδίου. Το χωριό αναφέρεται σε συμβόλαια του 1271 Pendamondo, κάτι που επιβεβαιώνει ότι είναι πολύ παλιό. Στον Καστροφύλακα αναγράφεται με το όνομα Pendamodiμε 199 κατοίκους.Την περίοδο της Τουρκοκρατίας στον οικισμό κατοικούσαν τόσο Τούρκοι όσο και Χριστιανοί. Στο Πενταμόδι σώζεται βενετική κρήνη του 15ου αιώνα που έχει στο τύμπανο το στέμμα των Quirini. Δήμος Γοργολαΐνη ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΜΟΔΙ ΕΔΡΕΥΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΠΕΝΤΑΜΟΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 2008 Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Βουλευτικές εκλογές στην Κούβα (2018)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κούβα στις 11 Μαρτίου 2018 για την εκλογή των μελών της Εθνικής Συνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας, ταυτόχρονα με τις εκλογές στις επαρχίες. Ο πρόεδρος της χώρας, Ραούλ Κάστρο δεν διεκδίκησε νέα θητεία και ο νέος πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση τον Απρίλιο του 2018. Στις 18 Απριλίου εξελέγη ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ και ανέλαβε καθήκοντα την επομένη.

 Τα 605 μέλη της Εθνικής Συνέλευσης της εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι υποψήφιοι απαιτείται να συμπληρώσουν το λιγότερο το 50% των έγκυρων ψήφων προκειμένου να εκλεγούν. Σε περίπτωση που κανείς υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει το όριο του 50%, η έδρα μένει κενή, παρότι το Κρατικό Συμβούλιο της Κούβας δύναται να διεξαγάγει ειδική εκλογή για την πλήρωση της κενής έδρας.Το εκλογικό σύστημα της Κούβας είναι μοναδικό και σύνθετο, καθώς είναι απίθανο κάποιος υποψήφιος να μην υπερβεί το έγκυρο όριο του ποσοστού 50% + 1. Την παραμονή των εκλογών, τα ονόματα, οι φωτογραφίες και οι πλατφόρμες των υποψηφίων αυτών επιλέγονται από τις τοπικές κοινότητες ανά εκλογική περιφέρεια και στη συνέχεια εγγράφονται σε κατάλογο για την ημερομηνία των εκλογών. Στις εκλογές του 2018, συνολικά επελέγησαν 3.000 υποψήφιοι. Στις 12 Μαρτίου η Εθνική Εκλογική Επιτροπή της Κούβας (CNE) δημοσίευσε τα πρώτα αποτελέσματα. Σε συνέντευξη Τύπου, η επιτροπή ανακοίνωσε ότι όλοι οι 605 υποψήφιοι είχαν εκλεγεί βουλευτές στην Εθνική Συνέλευση. Η επιτροπή ισχυρίστηκε επίσης ότι επί συνόλου 8.926.575 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, προσήλθαν στην κάλπη οι 7.399.891 (ποσοστό 85,65% από τους εγγεγραμμένους). Στις 18 Απριλίου 2018 ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ επιλέχθηκε ως ο μοναδικός υποψήφιος για τη διαδοχή του Κάστρο στην προεδρία. Επιβεβαιώθηκε με ψήφο της Εθνικής Συνέλευσης στις 19 Απριλίου. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την ίδια ημέρα.
Κλωντ Μπαρτολόν

o Kλωντ Μπαρτολόν (γαλλικά: klod baʁtɔlɔn) είναι ένας Γάλλος πολιτικός. Γεννήθηκε το 1951. Από τον Ιούνιο του 2012 είναι Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Γαλλίας και είναι μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, εξελέγη στην Εθνική Συνέλευση, που αντιπροσωπεύεται το τμήμα Seine-Saint-Denis, από το 1981 .

 Γεννήθηκε στις γεννήθηκε 29 Ιουλίου του 1951 στην Τύνιδα της Τυνισίας. Η μητέρα του ήταν από τη Μάλτα και ο πατέρας του από τη Σικελία της Ιταλίας.Και οι δύο γονείς του ήταν μέλη της εργατικής τάξης. Στην ηλικία των εννέα ετών, μετακόμισε στο Le Pré-Saint-Gervais της Γαλλίας και μεγάλωσε σε ένα κτήμα και φοίτησε στο Λύκειο Turgot στο Παρίσι και πήρε πτυχίο στα μαθηματικά . Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος του Le Pré-Saint-Gervais από το 1977 έως το 1983, και από το 1995 έως το 2008 ως Αντιδήμαρχος. Έπειτα χρημάτισε ως Δήμαρχος της Πόλης από το 1995 έως το 1998, και στην συνέχεια επανήλθε στο αξίωμα του αντιδημάρχου το 2001 μέχρι και το 2008. Διετέλεσε επίσης δημοτικός σύμβουλος της πόλης Les Lilas από το 1983 έως το 1989. Είναι παντρεμένος(με δεύτερο γάμο) με την Βερόνικα Ραγκούσα η οποία είναι και αυτή πολιτικός. Κατοικεί στα προάστια του Παρισιού. Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας Μπαρτολόν, Πρόεδρος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (στα Γαλλικά)
Μαρία Βικτωρία της Σαβοΐας

Η Μαρία Βικτωρία, (ιταλ. Maria Victoria, 9 Φεβρουαρίου 1690 - 8 Ιουλίου 1766) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πριγκίπισσα της Σαρδηνίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Καρινιάνο.

 Η Μαρία Βικτωρία Φραγκίσκη ήταν νόθη κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας και της Ζαν Μπατίστ ντ'Αλμπέρ, κόρης του Λουί Σαρλ, δούκα του Λυύν. Παντρεύτηκε το 1714 τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της Βίκτωρα Αμεδαίο Α΄ του Καρινιάνο και είχε τέκνα: Άννα Θηρεσία 1717-1745, παντρεύτηκε τον Κάρολο ντε Ροάν, πρίγκιπα του Σουμπίζ. Λουδοβίκος Βίκτωρ 1721-1778, πρίγκιπας του Καρινιάνο. Christopher Storrs, War, Diplomacy and the Rise of Savoy, 1690–1720, (Cambridge University Press, 2004), 196. Clarissa Campbell Orr: Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press (2004)
Ποδηλασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η ποδηλασία είναι από τα κλασικά ολυμπιακά αθλήματα, αφού διεξάγεται στις Ολυμπιάδες από το 1896 στην Αθήνα. Αγώνες ποδηλασίας έγιναν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906. Από το 1984 στο Λος Άντζελες μπήκαν στο πρόγραμμα και αγώνες γυναικών.

 Στις Ολυμπιάδες διεξάγονται τέσσερις κατηγορίες ποδηλατικών αγωνισμάτων: Ποδηλασία πίστας: από το 1896 (άνδρες) και 1988 (γυναίκες). Ποδηλασία δρόμου: από το 1896 (άνδρες) και 1984 (γυναίκες). Ορεινή ποδηλασία: από το 1996 (άνδρες-γυναίκες). Ποδηλασία ΒΜΧ: από το 2008 (άνδρες-γυναίκες). Άνδρες Γυναίκες Άνδρες Γυναίκες Άνδρες (Α) Γυναίκες (Γ) Άνδρες (Α) Γυναίκες (Γ) Η Ελλάδα έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια στην ποδηλασία: ένα χρυσό και τρία ασημένια, όλα στην Α΄ Ολυμπιάδα. Χρυσό Αριστείδης Κωνσταντινίδης: 1896, Ατομικός αγώνας σε δημόσιο δρόμο. Ασημένια Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Σπριντ. Σταμάτης Νικολόπουλος: 1896, Ατομική χρονομέτρηση. Γεώργιος Κωλέττης: 1896, Αγώνας 100 χλμ.
Βόλφγκανγκ Χαν

Ο Βόλφγκανγκ Χαν (Wolfgang Hahn, 30 Απριλίου 1911 – 10 Ιανουαρίου 1998) ήταν Γερμανός μαθηματικός ο οποίος εργάσθηκε πάνω στα ορθογώνια πολυώνυμα. Εισήγαγε τα πολυώνυμα Χαν, την κλάση Χαν καθώς και την συνάρτηση Hahn–Exton q-Bessel. Επίσης ήταν επίτημο μέλος της Αυστριακής Μαθηματικής Εταιρείας.

 Kappel, F. (1982), «Wolfgang Hahn---an address in honour of his 70th birthday», στο: Kappel, F.; Schappacher, W., επιμ., Evolution equations and their applications (Schloss Retzhof, 1981), Res. Notes in Math., 68, New York: Pitman, σελ. xi–xvi, ISBN 978-0-273-08567-6, http://books.google.com/books?id=YEc8AAAAIAAJ «Professor Dr. Wolfgang Hahn», Journal of Mathematical and Physical Sciences 18: Si–Svi, 1983, ISSN 0047-2557 «Nachruf auf Wolfgang Hahn», Internationale Mathematische Nachrichten 181: 2–12, August 1999, http://www.oemg.ac.at/IMN/imn181.pdf
Γνώμονας

Ο γνώμονας είναι ένα από τα αρχαιότερα και απλούστερα επιστημονικά αστρονομικά όργανα. Χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους λαούς για τη χάραξη της μεσημβρινής γραμμής (διεύθυνση βορρά - νότου), για την εύρεση της χρονικής στιγμής που ο ήλιος μεσουρανεί (αληθής μεσημβρία), για την εύρεση των ισημεριών και των ηλιοστασίων, για την εύρεση της διάρκειας των εποχών και επιπλέον χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης των ηλιακών ρολογιών.

 Η Γνωμονική είναι κλάδος της αρχαίας αστρονομίας. Μελετά τις ιδιότητες των γνωμόνων, δηλαδή των οργάνων που ρίχνουν τη σκιά τους και ασχολείται με την κατασκευή τους. Στην πάροδο του χρόνου η γνωμονική εξελίχθηκε στην τέχνη κατασκευής ηλιακών ρολογιών. Κύριο μέλημα της γνωμονικής ήταν: χάραξη της μεσημβρινής γραμμής τοποθέτηση του γνώμονα παράλληλα με τον άξονα της γης χάραξη του διαγράμματος των ωρών Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν τον γνώμονα από το 2000 π.Χ.. Ως γνώμονες χρησιμοποιούσαν τους οβελίσκούς, αρκετοί από τους οποίους κοσμούν σήμερα τις πλατείες και τα πάρκα πολλών ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Με τη χρήση του γνώμονα οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν καταφέρει να προσδιορίσουν τη μεσημβρινή γραμμή (διεύθυνση βορρά - νότου), να μετρήσουν τη φαινόμενη διάμετρο του ήλιου και της σελήνης, και χρησιμοποιώντας τον κατακόρυφο γνώμονα ως ηλιακό ρολόι να μετρούν ώρες άνισης διάρκειας. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι αρχαίοι Έλληνες γνώρισαν τους γνώμονες από τους Χαλδαίους. Τελειοποίησαν τη χρήση του γνώμονα μιας και είχαν κάνει πολύ μεγάλες προόδους στη γεωμετρία, την τριγωνομετρία και την αστρονομία. Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (610 -540 π.Χ.) εισήγαγε για πρώτη φορά τη χρήση του γνώμονα στην αρχαία Ελλάδα. Κατασκεύασε έναν πυραμοειδή γνώμονα στην Σπάρτη ο οποίος μπορούσε να δείχνει την αληθή μεσημβρία, τη χρονική στιγμή δηλαδή που μεσουρανεί ο ήλιος. Ο Αναξιμένης (586-525 π.Χ.) τελειοποίησε τον γνώμονα και κατασκεύασε στην Σπάρτη ένα ηλιακό ρολόι. Ο Μέτων ο Αθηναίος, αστρονόμος της αρχαίας Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα, χρησιμοποιώντας το ηλιοτρόπιο, ένα είδος τελειοποιημένου γνώμονα, ανακάλυψε ότι οι εαρινή και η φθινοπωρινή ισημερία καθώς και το θερινό και χειμερινό ηλιοστάσιο χωρίζουν το χρόνο σε τέσσερις εποχές άνισης διάρκειας. Οι μετρήσεις του Μέτωνα χρησίμευσαν ως βάση για τον καθορισμό της ετήσιας φαινομενικής τροχιάς του ηλίου που είναι γνωστή και ως εκλειπτική. Το μεσημέρι του χειμερινού ηλιοστασίου (21 Δεκεμβρίου) ο γνώμονας δημιουργεί τη μέγιστη σκιά σε σχέση με το μεσημέρι οποιασδήποτε άλλης ημέρας, ενώ το μεσημέρι του θερινού ηλιοστασίου (21 Ιουνίου) η σκιά του γνώμονα είναι η ελάχιστη. Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1996). Μετρώντας τον άχρονο χρόνο. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 960-7140-38-9. Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1995). Η Οδύσσεια των Ημερολογίων-Αναζητώντας τις ρίζες της γνώσης A΄ τόμος. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 9789607140807. Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1995). Η Οδύσσεια των Ημερολογίων-Αναζητώντας τις ρίζες της γνώσης Β΄ τόμος. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 960-7140-81-8. Αφιέρωμα στον λαβύρινθο του χρόνου,Καθημερινή 27-12-98 Επτά ημέρες σελ.16 Ο Γνώμονας
Περίοδος

Η περίοδος είναι μέγεθος που χαρακτηρίζει εκείνα τα φυσικά φαινόμενα, τα οποία έχουν την ιδιότητα να επαναλαμβάνονται κατά τον ίδιο τρόπο μετά την πάροδο ορισμένου χρόνου. Τέτοια φαινόμενα ονομάζονται περιοδικά. Ως περίοδος του φαινομένου ορίζεται ο ελάχιστος χρόνος που απαιτείται για να εκτελεστεί ένας πλήρης κύκλος του φαινομένου, μετά τον οποίο το φαινόμενο επαναλαμβάνεται. Η περίοδος ενός κύματος είναι ο ελάχιστος χρόνος που απαιτείται για να επανέλθει ένα σταθερό σημείο του κύματος στην ίδια φάση, π.χ. να μεταβεί από κορυφή σε κορυφή ή από κοιλάδα σε κοιλάδα (για ένα διαμήκες κύμα μπορούμε να μιλήσουμε αντίστοιχα για πυκνώματα και αραιώματα). Μετρείται σε μονάδες χρόνου, π.χ. δευτερόλεπτα (sec), λεπτά (min) κ.λ.π.

 Η περίοδος έχει ίδια χρήση με τη συχνότητα. Χρησιμοποιείται περισσότερο όμως για περιοδικές κινήσεις που εξελίσσονται πιο αργά οπότε είναι πρακτικότερο να χρησιμοποιηθεί αυτή αντί της συχνότητας. Τέτοιες περιπτώσεις είναι η περιστροφή της Γης γύρω από τον ήλιο, οι μεταβολές της παλίρροιας κλπ. Η περίοδος, όπως και η συχνότητα εκφράζει κάθε περιοδικά μεταβαλλόμενο μέγεθος, όπως ταλαντώσεις, κύματα και περιοδικά ηλεκτρικά σήματα. Η περίοδος μίας ταλάντωσης είναι ο χρόνος στον οποίο πραγματοποιείται μία πλήρης ταλάντωση. Η έκφραση της στην περίπτωση του ελατηρίου είναι: T = 2 π m K , {\displaystyle T={2\pi }{\sqrt {\frac {m}{K}}},} όπου Κ η σταθερά του ελατηρίου και m η μάζα τουΗ έκφρασή της στην περίπτωση του εκκρεμούς είναι: T = 2 π l g , {\displaystyle T={2\pi }{\sqrt {\frac {l}{g}}},} όπου g η επιτάχυνση της βαρύτητας και l to μήκος του εκκρεμούς Η περίοδος ηλεκτρικού σήματος είναι η χρονική διάρκεια του κάθε επαναλαμβανόμενου στιγμιοτύπου. Η περίοδος ενός τέτοιου μεγέθους μπορεί να μετρηθεί με τη χρήση παλμογράφου όπου μπορεί να αποτυπωθεί το μεταβαλλόμενο μέγεθος σε οποιαδήποτε χρονική κλίμακα. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί συχνόμετρο και στη συνέχεια να υπολογιστεί η περίοδος από τη σχέση f=1/T Στα κύματα περίοδος είναι η διάρκεια του κάθε επαναλαμβανόμενου στιγμιοτύπου, όπως αποτυπώνεται στο διάγραμμα πλάτους σε σχέση με τον χρόνο. Το αντίστοιχο μέγεθος σε διάγραμμα πλάτους σε σχέση με την απόσταση είναι το μήκος κύματος. Εγκυκλοπαίδεια Britannica, η περίοδος(Αγγλικά)
Χρυσό έκτυπο έλασμα (Θησέας και Μινώταυρος)

Το χρυσό έκτυπο έλασμα με Θησέα και Μινώταυρο είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Κόρινθο που φυλάγεται στα αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Έχουν βρεθεί συνολικά πέντε πανομοιότυπα ελάσματα με αυτή τη παράσταση.

 Το εξαιρετικά λεπτό αυτό έλασμα έχει σχήμα τετράγωνο και είναι από χρυσάφι. Παρουσιάζει μια σκηνή μάχης, κατά την οποία ένας άνδρας σκοτώνει με το σπαθί του ένα μονόκερο μυθικό πλάσμα με ανθρώπινο σώμα και κεφάλι ταύρου. Ο άνδρας έχει ακινητοποιήσει τον εχθρό του κρατώντας το με το αριστερό του χέρι από το μοναδικό κέρας, ενώ με το δεξί χειρίζεται το σπαθί. Το πληγωμένο τέρας αμύνεται με το δεξί, ενώ με το αριστερό αρπάζει το φονικό σπαθί που του τρυπάει το θώρακα. Πίσω από τον άνδρα στέκει μία γυναίκα, η οποία τον ενθαρρύνει στο έργο του. Ο νεαρός άνδρας παρουσιάζεται χωρίς γενειάδα, με σχεδόν την ίδια μορφή όπως και η γυναίκα. Η πλούσια κόμη καταλήγει μακρυά και σκεπάζει τους ώμους. Η γυναίκα φοράει μακρύ ένδυμα Πρόκειται για την αρχαιότερη αναπαράσταση του μύθου του Θησέα που σκοτώνει τον Μινώταυρο, και διαφέρει σημαντικά από τις μεταγενέστερες παραστάσεις, τις οποίες συναντούμε σε αγγειογραφίες της Χαλκίδας και της Αττικής. Ο Μινώταυρος στέκει όρθιος, ενώ στην κλασική εποχή τον συναντούμε σε στάση γονατιστή να αμύνεται. Επίσης ο Θησέας αντί να φοράει χιτώνα ή δέρμα, έχει το χαρακτηριστικό μινωικό κάλυμμα που περιζώνει την μέση, όπως το συναντούμε στην Κρήτη την εποχή του χαλκού. Η γυναίκα είναι η Αριάδνη, η οποία στο δεξί χέρι κρατάει τον χαρακτηριστικό μίτο. Το χάλκινο έλασμα χρονολογείται πριν τον 8ο αιώνα π.Χ. και είναι έργο αττικού ή κορινθιακού εργαστηρίου με ανατολική επιρροή. Χρησίμευσε ως ταφικός στολισμός κάποιου νεκρού, και αφού δεν έχει οπές για να ήταν ραμμένο, θεωρείται ότι απλά ήταν τοποθετημένο μαζί με άλλα χρυσά ελάσματα που βρέθηκαν μαζί, επάνω στον νεκρό. Α. Φουρτβέγκλερ: Archaischer Goldschmuck. Αρχαιολογική Εφημερίδα (1884), Γερμανικό αρχαιολογικό Ινστιτούτο
Άγιοι Ανάργυροι Λακωνίας

Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Θεραπνών, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Ζούπενα (η).

 Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι οικισμός στην κεντρική Λακωνία, στις δυτικές απολήξεις του Πάρνωνα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει 31 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης, στον δρόμο προς Γεράκι. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 36,528 χμ² (2011). Ως Ζούπενα Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Θεραπνών. Το 1899 υπήχθη στον νομό Λακεδαίμονος για να ξαναπεράσει στον νομό Λακωνίας το 1909. Με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Άγιοι ΑνάργυροιΩς Άγιοι Ανάργυροι Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίων Αναργύρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Θεραπνών Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Θεραπνών και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάρτης(Πηγή: ) Η Ζούπενα, όπως ονομαζόταν τότε το χωριό, υπήρξε σημαντικό κέντρο αντίστασης κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Εδώ τυπώνονταν µε πολυγράφο προκηρύξεις και άλλα αντιστασιακά έντυπα όπως: οι εφηµερίδες «Εθνική Δράση» και «Αλήθεια», το όργανο της Εθνικής Αλληλεγγύης Λακωνίας «Αλληλεγγύη» και το όργανο της ΕΠΟΝ Λακωνίας «Ελεύθερα Νιάτα». Τον Ιούνιο του 1944 οι Γερμανοί κατακτητές σκότωσαν πολλούς κατοίκους και έκαψαν το χωριό, σε αντίποινα για τον απλό τραυματισμό ενός στρατιώτη κατά την επιστροφή τους από εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Πάρνωνα. Ο ναός των Αγίων Αναργύρων με τις χαρακτηριστικές πέτρινες κρήνες Οι εκκλησίες των Αγίου Νικολάου, Αγίου Βασιλείου και Αγίου Γεωργίου (κοιμητηριακός ναός) Το μνημείο των εκτελεσθέντων, τον Ιούνιο του 1944, από τις κατοχικές δυνάμεις Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ίνγκεριτ της Δανίας

Η Ίνγκεριτ της Δανίας (11ος αιώνας, μετά το 1093) ήταν Δανή πριγκίπισσα. Έγινε βασίλισσα της Νορβηγίας λόγω του γάμου της με τον Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας.

 Η Ίνγκεριτ ήταν μια από τις πολλές κόρες και τα πολλά παιδιά του Σβεν Β΄ της Δανίας, αλλά είναι άγνωστο το όνομα της ερωμένης εκείνου, η οποία ήταν η μητέρα της. Παντρεύτηκε τον Νορβηγό βασιλιά Όλαφ Γ΄ τον Ειρηνικό σαν αποτέλεσμα της συμμαχίας, που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Δανία. Σσύμφωνα με την ίδια συνθήκη η ετεροθαλής αδελφή του Όλαφ Γ΄, η Ινγκεγκέρδη της Νορβηγίας παντρεύτηκε τον Όλαφ Α΄ της Δανίας, ο οποίος ήταν αδελφός της Ίνγκεριτ. Η Ίνγκεριτ ήταν επίσημα σύζυγος του Όλαφ Γ΄ και βασίλισσα, αλλά δεν καταγράφονται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον ρόλο της ως βασίλισσα, ούτε αναφέρονται παιδιά. Μετά το τέλος του Όλαφ Γ΄ (1093), σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, μετακινήθηκε στο Σονγκ και παντρεύτηκε τη Σβεν του Άουρλαντ, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Χάλκατλα. Μετά το τέλος του 2ου συζύγου της επέστρεψε στην ιδιωτική ζωή και δεν φαίνεται πουθενά να είχε κάποιον ενεργό πολιτικό ρόλο. Νορβηγικό Λεξικό Ίνγκεριτ Σβενσνταττερ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Όλαφ Χάραλντσον Ίνγκεριτ
Μεγάπτερη

Η μεγάπτερη (Megaptera novaeangliae) ή μεγάπτερη φάλαινα ή καμπούρα φάλαινα είναι ένα είδος φάλαινας με μπαλαίνες. Είναι ένα κητώδες θηλαστικό μεγάλου μεγέθους : οι ενήλικες φτάνουν συνήθως τα 13 με 14 μέτρα σε μήκος και ζυγίζουν κατα μέσο όρο 25 τόνους. Η μεγάπτερη πραγματοποιεί εντυπωσιακά άλματα έξω από το νερό, διαθέτει μακριά στηθικά πτερύγια και το τραγούδι της είναι πολύ επιμελημένη. Ζει στους ωκεανούς και τις θάλασσες ολόκληρου του κόσμου. Είναι προνομιούχο θέμα για τον τουρισμό της παρατήρησης των φαλαινών.

 Οι μεγάπτερες είναι εύκολα αναγνωρίσιμες από πληθώρα κριτηρίων. Το σώμα τους είναι ογκώδες. Το πάνω μέρος του ζώου είναι εξ ολοκλήρου μαύρο, το κάτω μέρος είναι μάλλον υπόλευκο. Το κεφάλι και η άνω γνάθος είναι σκεπασμένα με εξογκώματα ονομαζόμενα όζοι, οι οποίοι είναι στην πραγματικότητα θύλακοι των τριχών και είναι χαρακτηριστικοί του είδους. Το μεγάλο ουραίο πτερύγιο, μαύρο και λευκό, βγαίνει πολύ έξω από το νερό όταν η φάλαινα καταδύεται. Η ύστατη άκρη αυτού του πτερυγίου είναι κυματιστή. Το περίγραμμα αυτού του πτερυγίου είναι ιδιαίτερο για κάθε φάλαινα και μπορεί να βοηθήσει στην ατομική της ταυτοποίηση . Κάθε στηθικό πτερύγιο (εξίσου μαύρο και λευκό, και με ιδιαίτερο περίγραμμα σε κάθε άτομο) μπορεί να φτάνει έως το ένα τρίτο του μήκους σώματος. Είναι πολύ περισσότερο από ότι σε οποιοδήποτε άλλο κητώδες. Για να εξηγηθεί αυτή η σαφής διαφορά μήκους, πολυάριθμες υποθέσεις έχουν υποβληθεί. Θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό εξελικτικό πλεονέκτημα που εξασφαλίζει καλλίτερη ικανότητα προς ελιγμούς. Αυτό θα μπορούσε επίσης να επιτρέπει, χάρη σε μία μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής, καλύτερη ρύθμιση της εσωτερική θερμοκρασία κατά τις μεταναστεύσεις σε ζώνες θερμού κλίματος και σε ζώνες ψυχρού κλίματος . Όταν η μεγάπτερη ανεβαίνει στην επιφάνεια και εξωθείται από την τρύπα της ο αέρας που προέρχεται από τους πνεύμονες, η εκπνοή προκαλεί ένα νέφος που μπορεί να φτάσει τα 3 μέτρα, σε σχήμα κουνουπιδιού. Το ραχιαίο πτερύγιο, κοντόχοντρο, εμφανίζεται έξω από το νερό λίγο πριν την εκπνοή της. Συνεχίζει να είναι ορατό όταν το ζώο λυγίζει την ράχη για να επιχειρήσει μία κατάδυση, αλλά εξαφανίζεται πριν αναδυθεί το ουραίο πτερύγιο. Όπως οι άλλοι φαλαινοπτερίδες, η μεγάπτερη διαθέτει κοιλιακές αύλακες και μπαλαίνες. Οι αύλακες είναι στην πραγματικότητα πτυχές που διατρέχουν παραλλήλως από την κάτω γνάθο μέχρι τον ομφαλό (περίπου έως την μέση της κοιλιάς του ζώου).
Πίθηκος

Οι πίθηκοι είναι πρωτεύοντα θηλαστικά της υπεροικογένειας των Ανθρωποειδών (Hominoidea).Σύμφωνα με το σύγχρονο σύστημα ταξινομίας υπάρχουν δύο οικογένειες ανθρωποειδών: οι Υλοβατίδες που απαντώνται σε 4 γένη και 14 είδη γίββωνα και είναι γνωστοί ως Κατώτεροι ή Μικροί πίθηκοι. οι Ανθρωπίδες που αποτελούνται από τους ουρακοτάγκους, τους γορίλες, τους χιμπαντζήδες, τους μπονόμπο και τους ανθρώπους, που συλλογικά είναι γνωστοί ως Ανώτεροι ή Μεγάλοι πίθηκοι.

 Ο κοινός πρόγονος των δύο οικογενειών εκτιμάται πως έζησε περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια πριν, ενώ ο τελευταίος κοινός πρόγονος των Ανθρωποειδών και Κερκοπιθηκοειδών (δηλαδή των δύο υποδιαιρέσεων των Κατάρρινων) έζησε 30 εκατομμύρια χρόνια πριν. Εκτός από τους γορίλες και τους ανθρώπους, όλοι οι πίθηκοι είναι ικανότατοι στην αναρρίχηση σε δέντρα. Είναι παμφάγοι και η δίαιτά τους αποτελείται από καρπούς, χόρτα, σπόρους και στις περισσότερες περιπτώσεις, κρέας και ασπόνδυλα, αλλά και οτιδήποτε άλλο είναι διαθέσιμο και χωνεύεται εύκολα. Κατάγονται από την Αφρική και την Ασία και έχουν εξαπλωθεί σε όλες τις ηπείρους. Μόνο το ανθρώπινο είδος, αποτελεί το μόνο ζώο που κατοικεί σε όλον τον πλανήτη Γη. Τα περισσότερα είδη είναι σπάνια ή απειλούμενα. Η κύρια απειλή εναντίον τους είναι η καταστροφή των τροπικών δασών, αλλά μερικοί πληθυσμοί θηρεύονται και για το κρέας τους. Χρονολόγιο της ανθρώπινης εξέλιξης Μοναδικός πίθηκος της Τανζανίας κινδυνεύει να εξαφανιστεί μόλις ανακαλύφθηκε- Άρθρο στο in.gr.
Σομπιέρκι Μπίτομ

Η Σομπιέρκι Μπίτομ (πολωνικά: Szombierki Bytom, προφέρεται: [ʂɔmˈbjɛrkʲi ˈbɨtɔm]) είναι πολωνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Σομπιέρκι του Μπίτομ. Ο σύλλογος αγωνίζεται αυτή τη στιγμή στη 3 Λίγκα. Το μεγαλύτερο επίτευγμα του συλλόγου ήταν η κατάκτηση της Εκστρακλάσα τη σεζόν 1979–80.

 Λόγω του μεγάλου αριθμού ομάδων σε κοντινή απόσταση ο σύλλογος έχει σχετικά μέτρια υποστήριξη. Οι οπαδοί έχουν ισχυρό αντιπαλότητα μεταξύ πόλεων με την Πολόνια Μπίτομ, με την οποία ανταγωνίζονται στο ντέρμπι του Μπίτομ. Συνήθιζαν να έχουν μία ισχυρή φιλία με τους οπαδούς της Στσακοβιάνκα Γιαβόζνο. ΕγχώριεςΕκτρακλάσα Πρωταθλητές: 1979–80 2η θέση: 1964–65 3η θέση: 1980–81 Κύπελλο Πολωνίας Ημιτελικά: 1952, 1963, 1966, 1973, 1979 Πρωτάθλημα Πολωνίας U19 2η θέση: 1954, 1974ΕυρωπαϊκέςΚύπελλο Πρωταθλητριών Δεύτερος γύρος: 1980–81 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Πρώτος γύρος: 1981–82 Κύπελλο Ιντερτότο Νικήτρια ομίλου: 1964-65 Επίσημος ιστότοπος (στα πολωνικά)
Death Row

Death Row είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Οκτωβρίου 1994 από την "RCA Records" στην Ευρώπη και από την "Pavement" στην Αμερική. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Roxx Studios" του Πούλχαϊμ με παραγωγό τα μέλη του συγκροτήματος. Στο κομμάτι "Sodom & Gomorra" συμπεριλήφθηκε μέρος του "Sabre Dance" του Αρμένιου συνθέτη Αράμ Χατσατουριάν, ενώ το "Pomp and Circumstance" είναι ορχηστρική διασκευή στην ομώνυμη σύνθεση του Έντουαρντ Έλγκαρ. Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Στέφαν Κάουφμαν στα τύμπανα, αφού λόγω προβλημάτων υγείας αντικαταστάθηκε από τον Στέφαν Σβάρτσμαν, ο οποίος έπαιξε και σε δύο από τα τραγούδια του "Death Row". Το άλμπουμ έφθασε στο # 32 στη Γερμανία και το # 27 στη Σουηδία, αλλά δεν μπόρεσε να παρουσιάσει ανάλογες πωλήσεις με τον προκάτοχο του.

 1. Death Row (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:172. Sodom & Gomorra (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Khachaturian) - 6:283. The Beast Inside (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:574. Dead on! (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:525. Guns 'R' Us (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:416. Like a Loaded Gun (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:197. What Else (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:368. Stone Evil (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:229. Bad Habits Die Hard (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:4110. Prejudice (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:1411. Bad Religion (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:2612. Generation Clash II (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:0513. Writing on the Wall (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:2514. Drifting Apart (Hoffmann, Baltes) - 3:0315. Pomp and Circumstance (Elgar) - 3:44 Death Row (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1 Οκτωβρίου 1994 Το "Death Row" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα Στέφαν Σβάρτσμαν - τύμπανα στα "Bad Habits Die Hard" και "Prejudice" Death Row - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Death Row - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives starling.rinet.ru - Death Row
Άλαν Ντέιβιντσον

Ο Άλαν Ίτον Ντέιβιντσον (αγγλικά: Alan Eaton Davidson, 30 Μαρτίου 1924 – 2 Δεκεμβρίου 2003) ήταν Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός, διάσημος για το έργο του γύρω από το φαγητό και τη γαστρονομία . Ήταν ο συγγραφέας του 900-σελίδων εγκυκολοπαιδικού χαρακτήρα έργου The Oxford Companion to Food (1999, Δεύτερη έκδοση 2006). Λίγο πριν το θάνατό του το 2003, παρέλαβε το βραβείο Εράσμους από την βασίλισσα των Κάτω Χωρών Βεατρίκη για την προσφορά του στην βιομηχανία φαγητού.

 Mediterranean Seafood, 1972 Seafood of South-east Asia, 1976, αναθεωρημένη έκδοση 2003, ISBN 1-903018-23-4 Fish and Fish Dishes of Laos, 1975, ISBN 0-907325-95-5 Petits Propos Culinaires (περιοδικό), editor, 1979, ISSN 0142-4857 North Atlantic Seafood, 1980, ISBN 978-1-58008-450-5 Oxford Symposium on National & Regional Styles of Cookery, εκδότης, 1981 Phia Sing: Traditional Recipes of Laos, εκδότης, 1981, ISBN 0-907325-02-5 Food in Motion: the migration of foodstuffs and cookery techniques: proceedings, εκδότης, 1983 On Fasting and Feasting: a personal collection of favourite writings on food and eating, 1988, ISBN 978-0-356-15637-8 Seafood: a connoisseur’s guide and cookbook, 1989, ISBN 0-85533-752-4 A Kipper with my Tea: selected food essays, 1990, ISBN 978-0-333-47408-2 The Cook’s Room: a celebration of the heart of the home, 1991, ISBN 978-0-86824-456-3 Fruit: a connoisseur’s guide and cookbook, 1991, ISBN 0-85533-903-9 Oxford Companion to Food, 1999, ISBN 0-19-211579-0. Δεύτερη έκδοση, 2006 ISBN 0-19-280681-5 Trifle, 2001, with Helen Saberi, ISBN 1-903018-19-6 The wilder shores of gastronomy: twenty years of the best food writing from the journal "Petits Propos Culinaires" , συνεκδότης με την Έλεν Σαμπέρι (Helen Saberi), 2002, ISBN 1-58008-417-6 The Penguin Companion to Food, 2002, ISBN 0-14-200163-5 Obituary (in The Guardian) Alan Davidson website Petits Propos Culinaires website
Κάστρο του Λάμου

Το Κάστρο του Λάμου είναι θέμα μεγάλης ρωμαϊκής τοιχογραφίας εμπνευσμένη από το έπος της Οδύσσειας και την περιγραφή της περιπέτειας του Οδυσσέα στην χώρα των Λαιστρυγόνων.

 Βρέθηκε το 1849 στη Ρώμη σε έπαυλη στον λόφο Εσκυλίν. Την περιέγραψε αναλυτικά ο Έμιλ Μπράουν το ίδιο έτος, ενώ έγχρωμο αντίγραφό της στάλθηκε στο Βερολίνο. Αργότερα η τοιχογραφία ξεκρεμάστηκε από τον τοίχο και μεταφέρθηκε στη συλλογή έργων τέχνης του Πάπα Πίου Θ΄. Η τοιχογραφία αποδίδει το ηφαιστειογενές τοπίο του Λάμου ή πιο σωστά της Τηλεπύλου, της πόλης ή χώρας των μυθικών Λαιστρυγόνων. Στον πρόποδα ενός βράχου βλέπουμε τον κριοφόρο βουκολικό θεό Νομαίο Πάνα που κρατάει γκλίτσα και φυλάει τα πρόβατα, ενώ δίπλα του ο βοσκός κοιμάται ξαπλωμένος με κουκουλωμένο το κεφάλι. Αριστερά στο βάθος ένας άλλος βοσκός φυλάει το κοπάδι του. Ψηλά στην κορυφή του βράχου δεσπόζει το κάστρο του άγριου βασιλιά Αντιφάτη, ο οποίος εμφανίζεται στο βάθος δεξιά. Κρατάει την μακρυά βασιλική ράβδο στο χέρι και με άγριες χειρονομίες και φωνές καλεί τους υπηκόους του για να προσέλθουν και να πιάσουν τους επισκέπτες. Οι Λαιστρυγόνες αρπάζουν βράχους στα χέρια, ένας άλλος ξεριζώνει ένα δέντρο. Ένας τρίτος στην θάλασσα πιάνει έναν από τους συντρόφους του Οδυσσέα που προσπαθεί να ξεφύγει. Η τοιχογραφία αποδίδει την δεύτερη σκηνή από την περιπέτεια του Οδυσσέα στην χώρα των Λαιστρυγόνων. Στο κάστρο του Λάμου βλέπουμε πως αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι της Ρωμαϊκής εποχής τους Ομηρικούς στίχους, και πως τους απέδιδαν οι καλλιτέχνες της εποχής εκείνης. Λιμάνι του Λάμου Deutsches Archäologisches Institut, επιμ. (1852). Denkmäler und Forschungen. Archäologische Zeitung. Berlin: G. Reimer. σελίδες 497-502 και πίνακας XLVΙ. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2012.
Πάπλωμα

Μια κουβέρτα ή ένα πάπλωμα, είναι ένα κομμάτι μαλακού υφάσματος αρκετά μεγάλο ώστε να καλύπτει ή να περικλείει ένα μεγάλο μέρος του σώματος του χρήστη, συνήθως όταν κοιμάται ή "ξαπλώνει", παγιδεύοντας έτσι την ακτινοβολούμενη σωματική θερμότητα και διατηρώντας έτσι το σώμα ζεστό.

 Οι κουβέρτες έχουν χρησιμοποιηθεί από στρατούς. Οι περισσότεροι στρατιωτικοί είναι υποχρεωμένοι να συμβιβάζονται με την κουβέρτα και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν πάπλωμα. Οι στρατιωτικές κουβέρτες τείνουν να είναι χονδροειδείς γκρίζες με υψηλό επίπεδο ινών. Οι κουβέρτες είναι μικρότερες από τα σεντόνια/ριχτάρια, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιπλέον ζεστασιά και διακόσμηση.