Πιερ ντ'Αλιφά

Ο Πιέρ ντ'Αλιφά ήταν μισθοφόρος ο οποίος υπηρέτησε για μεγάλο διάστημα της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, διαδραματίζοντας μεγάλο ρόλο στις σχέσεις του τελευταίου με τους Σταυροφόρους.

 Ο Πιέρ ντ'Αλιφά συμμετείχε σε σειρά βυζαντινών εκστρατειών στη διάρκεια των οποίων και απέκτησε φήμη για την ανδρεία και την αφοσίωσή του, αρετές στις οποίες και αναφέρεται η Άννα Κομνηνή, η οποία τον χαρακτηρίζει ως « φημισμένο πολεμιστή στις μάχες, ο οποίος είχε πάντοτε διατηρήσει ανέπαφη την πίστη του προς τον Αυτοκράτορα ». Χάρη στα ανδραγαθήματά του, πέτυχε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Το 1097, ο τελευταίος τον όρισε, μαζί με τον Τατίκιο, ως επικεφαλής των βυζαντινών στρατευμάτων που ήσαν υπεύθυνα για την συνοδεία της Α΄ Σταυροφορίας, προκειμένου να βεβαιωθεί πως τα εδάφη που η τελευταία κατακτούσε από τους Τούρκους πράγματι επιστρέφονταν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κάτι που συνέβη με την περίπτωση της Νίκαιας. Στη διάρκεια της συγκεκριμένης εκστρατείας, ο Τατίκιος τον όρισε ως κυβερνήτη της Πλακεντίας με αποστολή την παρακολούθηση των κινήσεων των Τούρκων. Έπειτα από την Πολιορκία της Αντιόχειας από τους Σταυροφόρους, ο Πιέρ ντ'Αλιφά συνάντησε τον Αυτοκράτορα ο οποίος ευρισκόταν, τότε, στο Φιλομήλιον. Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός μετέβη στην Αντιόχεια με στόχο να παραλάβει την πόλη από τους Σταυροφόρους, σύμφωνα με την δέσμευση των τελευταίων. Ωστόσο, οι Ετιέν ντε Μπλουά και Γκιγιώμ ντε Γκρανμενίλ, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Αντιόχεια αμέσως μετά την κατάληψή της, ενημέρωσαν τον Αλέξιο πως ο Σουλτάνος Κερμπογκά πολιορκούσε την πόλη, πολιορκία η οποία είχε ξεκινήσει λίγο μετά την κατάληψη της πόλης από τους Σταυροφόρους. Οι δύο άνδρες διαβεβαίωσαν τον Αυτοκράτορα πως η πόλη της Αντιόχειας θα έπεφτε εκ νέου υπό τον έλεγχο των Τούρκων, ενώ ο Πιέρ ντ'Αλιφά για κινήσεις τουρκικών στρατευμάτων στην Ανατολία, οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τα μετόπισθεν των Βυζαντινών σε περίπτωση που αυτοί αποφάσιζαν να βαδίσουν εναντίον του Κερμπογκά. Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός αποφάσισε να ακολουθήσει τις συμβουλές τους και υποχώρησε προς την Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, οι Σταυροφόροι πέτυχαν τελικώς να νικήσουν τους Τούρκους. Το περιστατικό αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στις σχέσεις μεταξύ των Βυζαντινών και των Σταυροφόρων, καθώς οι τελευταίοι θεώρησαν πως ο Αλέξιος τους πρόδωσε, μη ερχόμενος στην Αντιόχεια, με αποτέλεσμα να μην τηρήσουν την υπόσχεσή τους να παραδώσουν την πόλη στους Βυζαντινούς, γεγονός το οποίο και οδήγησε στην ίδρυση του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας, του οποίου οι σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη παρέμειναν πάντοτε τεταμένες. Παρά το συγκεκριμένο περιστατικό, ο Πιέρ ντ'Αλιφά παρέμεινε ως ένας εκ των πλέον στενών συμβούλων του Αυτοκράτορα, ενώ συμμετείχε μαζί με τον Ρογήρο τον Φράγκο και τον Μαρίνο Νεαπολίτη στις διαπραγματεύσεις οι οποίες και οδήγησαν στη σύναψη της Συνθήκης της Δεαβόλεως, της οποίας και ήταν ένας εκ των υπογραφόντων το 1108. Μέσω της συγκεκριμένης συνθήκης, ο Αλέξιος επέβαλε στον Βοϊμόνδο του Τάραντα, Πρίγκιπα της Αντιόχειας, να αναγνωρίσει την βυζαντινή εξουσία επί των εδαφών του, γεγονός το οποίο επέτρεψε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία να ανακτήσει, τουλάχιστον επισήμως, την εξουσία επί της Βόρειας Συρίας. (Γαλλικά) Malamut, Elisabeth (2007). Alexis Ier Comnène. Παρίσι: Ellipses. ISBN 978-272-983-310-7.