International TerraStar

Το International TerraStar είναι ένα φορτηγό μεσαίου τύπου (τάξης 4 και 5) που κατασκευάστηκε από την International Trucks από το 2010 έως το 2015. Το μικρότερο φορτηγό "μουρωτής" καμπίνας που κατασκευάστηκε ποτέ από τη International, το TerraStar συναγωνίστηκε οχήματα με σασί που προέρχονται από μεγάλα pickup ενώ επίσης και με τις μικρότερες εκδόσεις των Freightliner M2 και Hino 600. Αν και δεν ορίστηκε ποτέ επίσημα από την εταιρεία ως αντικαταστάτης του CityStar LCF COE του 2006-2009, το TerraStar είναι παρόμοιων διαστάσεων και συνολικού βάρους. Η σειρά μοντέλων είναι το μικρότερο της οικογένειας μοντέλων International NGV, που μοιράζεται την καμπίνα του με το φορτηγό μεσαίας χρήσης International DuraStar. Όσον αφορά το ωφέλιμο φορτίο, το TerraStar λειτούργησε επίσης ως ο διάδοχος της ελαφρότερης έκδοσης 4100 στη σειρά DuraStar. Μετά τη διακοπή του κινητήρα MaxxForce 7, η International απέσυρε τη σειρά μοντέλων μετά την παραγωγή του 2015. Για το 2019, η εταιρεία επέστρεψε στην κατηγορία μεγέθους με το International CV, το οποίο παρήχθη σε κοινοπραξία από την International μαζί με τη σειρά φορτηγών μεσαίας χρήσης Chevrolet 4500-6500HD.

 Μοιράζοντας την καμπίνα του με τα μεγαλύτερα International DuraStar, WorkStar, TranStar και ProStar, το TerraStar διακρίνεται για το καπό χαμηλότερου προφίλ (με μικρότερους τροχούς και στους δύο άξονες) και την καμπίνα. Για να δημιουργηθεί μια χαμηλότερη θέση τοποθέτησης για την καμπίνα, οι δεξαμενές καυσίμου μεταφέρθηκαν από κάτω από την καμπίνα στο πίσω μέρος της (παραμένοντας στις ράγες του πλαισίου). Το καπό ήταν εξοπλισμένο με μια σχεδόν επίπεδη μάσκα και τετράγωνους προβολείς με κλειστή δέσμη (παρόμοια με το WorkStar). Όπως και με τα DuraStar και WorkStar, η σειρά μοντέλων προσφέρθηκε σε καμπίνα με δύο πόρτες μαζί με εκτεταμένη καμπίνα και τετράθυρη καμπίνα πληρώματος. Ο σχεδιασμός του πλαισίου-καμπίνας του κατασκευάστηκε για την τοποθέτηση πίσω αμαξωμάτων που τοποθετήθηκαν από κατασκευαστές δεύτερου σταδίου. Σε αντίθεση με το DuraStar, το TerraStar πωλήθηκε με σχετικά λίγους συνδυασμούς κινητήρων. Σε όλη την παραγωγή της, η σειρά μοντέλων προσφέρθηκε με MaxxForce 7 turbodiesel V8 σε συνδυασμό με αυτόματο 6-τάχυτο Allison 1000.Αρχικά διαμορφωμένο αποκλειστικά με έναν μόνο πίσω κινητήριο άξονα, η τετρακίνηση έγινε διαθέσιμη προαιρετικά τον Μάιο του 2013. Το 2015, το Navistar απομακρύνθηκε από τα συστήματα εκπομπών που βασίζονται στο EGR, οδηγώντας στη διακοπή της λειτουργίας του κινητήρα MaxxForce 7. Αυτό ουσιαστικά άφησε τη σειρά μοντέλων χωρίς κινητήρα και η International απέσυρε τη σειρά μοντέλων μετά το τέλος της παραγωγής του 2015. Από το 2010 έως το 2015, το σασί TerraStar χρησιμοποιήθηκε από τη θυγατρική της Navistar IC Bus για την ανάπτυξη του μικρότερου οχήματος της που κατασκευάστηκε ποτέ. Η IC Bus, που προοριζόταν σε μεγάλο βαθμό ως εναλλακτική λύση βαρύτερης χρήσης σε σχέση με τα οχήματα που παράγονται σε σασί Ford E-450 και GMC Savana, εισήγαγε λεωφορεία κομμένης καμπίνας που προέρχονται από το TerraStar. Η εταιρεία κυκλοφόρησε στην αγορά δύο εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένου του λεωφορείου μεταφοράς AC-Series και του σχολικού λεωφορείου της σειράς AE. Αν και δεν προσφέρθηκε ποτέ ως καταναλωτικό όχημα, κατά τη διάρκεια της παραγωγής του, το International TerraStar χρησίμευσε ως πλαίσιο δωρητή για μετατροπές δεύτερου κατασκευαστή. Σε μια διαμόρφωση παρόμοια με τα μεγαλύτερα φορτηγά International XT, το TerraStar με καμπίνα πληρώματος μετατράπηκε από την Elkhart, με έδρα την Ιντιάνα Midwest Automotive Designs σε φορτηγό ή τετράθυρο SUV. Περιήγηση στο International TerraStar 2010 International TerraStar