Άλφρεντ Έθελινγκ

Ο Άλφρεντ Έθελινγκ (Alfred the Noble, περί το 1005 - 1036) ήταν γιος του Άγγλο-Σάξονα βασιλιά Έθελρεντ του Ουέσσεξ από την δεύτερη σύζυγό του Έμμα της Νορμανδίας· αδελφός του ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο του Ουέσσεξ, Εδουάρδος ο Ομολογητής. Όταν ο βασιλιάς της Αγγλίας και της Δανίας Κνούτος παντρεύτηκε τη χήρα τού παλαιού του αντιπάλου Έθελρεντ του Ουέσσεξ, ο Άλφρεντ και ο αδελφός του Εδουάρδος βρέθηκαν στο επίκεντρο της διαμάχης για την διαδοχή στον θρόνο της Αγγλίας. Στα τέλη του 1013 ο Σβεν Α΄ της Δανίας πολιόρκησε το Λονδίνο και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αγγλίας, έτσι ο Έθελρεντ με όλη την οικογένεια του διέφυγαν για την Νορμανδία· ωστόσο ο Σβεν Α΄ ο Διχαλογένιος πέθανε αμέσως μετά. Ο Έθελρεντ στην συνέχεια ανέκτησε ξανά τον θρόνο της Αγγλίας (1014) και τον κράτησε μέχρι τον θάνατό του (1016), στην συνέχεια ο Κνούτος -γιος του Σβεν Α΄- κατέλαβε την Αγγλία. Ο Άλφρεντ και ο αδελφός του Εδουάρδος ο Ομολογητής κατέφυγαν στη Νορμανδία, στην αυλή τού -από μητέρα- θείου τους Ροβέρτου Α΄ της Νορμανδίας, ο οποίος στην συνέχεια έκανε σχέδια να πραγματοποιήσει επίθεση στην Αγγλία για να επαναφέρει τους ανιψιούς του.

 Μετά τον θάνατο του Κνούτου, οι τελευταίοι γόνοι της Άγγλο-Σαξονικής δυναστείας επιχείρησαν να ανακτήσουν τον θρόνο της Αγγλίας (1035). Ο Άλφρεντ Έθελινγκ στρατοπέδευσε στις ακτές του Σάσσεξ με ένα Νορμανδικό στρατιωτικό σώμα, και προχώρησε για την κατάληψη του Λονδίνου. Ωστόσο προδόθηκε και συνελήφθη από τον κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ, που τον οδήγησε στον βασιλιά Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο (γιο τού θετού πατέρα του Κνούτου από τον πρώτο του γάμο), ο οποίος τον τύφλωσε· ο Άλφρεντ πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματά του.Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει για το γεγονός αυτό σχετικά με την προδοσία : "Καθώς ο Άλφρεντ και οι άνδρες του πλησίασαν το Σάρρεϋ περίπου τριάντα μίλια νοτιοδυτικά του Λονδίνου, συνάντησαν τον ισχυρό κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ, ο οποίος τον καλοδέχτηκε και δήλωσε την πίστη του στον νεαρό πρίγκιπα. Το επόμενο πρωί ο Γκόντουιν είπε στον Άλφρεντ "θα σε οδηγήσω με ασφάλεια στο Λονδίνο, όπου οι ισχυρότεροι άνδρες τού βασιλείου σε περιμένουν για να ορκιστείς βασιλιάς". Η δήλωση αυτή ερχόταν σε αντίθεση με το γεγονός ότι ο θρόνος της Αγγλίας βρισκόταν υπό την κατοχή τού Χάρολντ τού Λαγοπόδαρου, ο οποίος είχε ζητήσει ήδη από τον Γκόντουιν τον θάνατο τού Άλφρεντ. Ο κόμης οδήγησε τον Άλφρεντ και τους άνδρες του στον λόφο του Γκουίλνταουν,ο οποίος βρισκόταν στον δρόμο προς το Ουίντσεστερ, όχι στο Λονδίνο και προσπάθησε να εντυπωσιάσει τον Άλφρεντ με την πανοραμική θέα της περιοχής, η οποία θα γινόταν το βασίλειό του. Ο Άλφρεντ εντυπωσιάστηκε και ευχαρίστησε τον θεό, αλλά τη ίδια στιγμή ο ίδιος και οι άνδρες του έπεσαν στην μεγάλη παγίδα: τα εννέα δέκατα των ανδρών του δολοφονήθηκαν. Ο ίδιος, με το υπόλοιπο ένα δέκατο τού στρατού του που επέζησε, οδηγήθηκε στο μοναστήρι τού Έλι που τυφλώθηκε· έμεινε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μαζί με τους μοναχούς, και πέθανε από τα τραύματά του στις 5 Φεβρουαρίου 1036." Όταν ο Αρθακανούτος διαδέχτηκε στον θρόνο της Αγγλίας τον ετεροθαλή αδελφό του Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο, κατηγόρησε τον ισχυρό κόμη Γκόντουιν και τον Λίφινγκ, επίσκοπο του Γουόρτσεστερ για συμμετοχή στο έγκλημα της τύφλωσης του Άλφρεντ. Ο Λίφινγκ τελικά απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες και επανήλθε στον επισκοπικό θρόνο· ο Γκόντουιν γλύτωσε τον θάνατο επειδή έκανε δώρο στον Αρθακανούτο ένα μεγάλο πλοίο με 80 μάχιμους άνδρες και ορκίστηκε ότι δεν ήθελε ο ίδιος την τύφλωση του Άλφρεντ, αλλά εξαναγκάστηκε να εκτελέσει τις διαταγές τού βασιλιά του. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Εδουάρδος ο Ομολογητής αργότερα έκρινε τον Γκόντουιν ένοχο. Ο Οίκος του Ουέσσεξ επανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας με τον αδελφό τού Άλφρεντ, Εδουάρδο τον Ομολογητή (1042). Ο θάνατος του Άλφρεντ στάθηκε αιτία, τα περισσότερα μέλη της Άγγλο-Σαξονικής αριστοκρατίας να βλέπουν με εχθρότητα τον Γκόντουιν και τους γιους του. Το 1929 βρέθηκαν σε ανασκαφές τα οστά 223 στρατιωτών, τα οποία αναγνωρίστηκαν ως Νορμανδοί με βάση την σωματική τους διάπλαση· οι έρευνες επάνω στα οστά έδειξαν ότι δεν είχαν πεθάνει με φυσιολογικό θάνατο, αλλά είχαν εκτελεστεί· τα οστά χρονολογήθηκαν γύρω στο 1040 και σε πολλά από αυτά ήταν φανερός ο τεμαχισμός με το σπαθί. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και ένα νόμισμα του Εδουάρδου του Ομολογητή, το οποίο χρονολογήθηκε το 1043, περίπου 7 χρόνια μετά το μακελειό τού Χάρολντ στην περιοχή. Οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα οστά ανήκαν στους Νορμανδούς, οι οποίοι ήταν στην εμπροσθοφυλακή του Άλφρεντ, σύμφωνα με τις πηγές οι 9 στους 10 σκοτώθηκαν λίγο πριν τυφλωθεί και πεθάνει ο Άλφρεντ. Περισσότερες ανασκαφές στην ίδια περιοχή ανέδειξαν 20 παγανιστικούς τάφους με ασπίδες, τόξα και δόρατα, που χρονολογήθηκαν τον 6ο αι. David Crouch, The Normans: The History of a Dynasty, (Hambledon Continuum, 2002) Stenton, F.M. Anglo-Saxon England, Oxford: Clarendon, 1943, 3rd ed. 1971 Britain (Narrative 1000-1300), Steven Isaac, The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology, Vol.1, Ed. Clifford Rogers, (Oxford University Press, 2010) Οι σκελετοί των Νορμανδών του Άλφρεντ μετά το μακελειό Αγγλο-Σαξωνικά νεκροταφεία