IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Cota altissima

H Cota altissima (L.) J. Gay είναι εύρωστη ετήσια πόα η οποία, μαζί με πλήθος άλλα φυτά από τα σύνθετα, εντάσσεται στην κοινή ονομασία μαργαρίτες.

 Ο βλαστός της έχει ύψος 20-120cm και στο ανώτερο τμήμα σχηματίζει συνήθως κόρυμβο. Τα κεφάλια έχουν διάμετρο συνήθως 25-40mm. Το μήκος του ποδίσκου είναι 1,5-4cm κατά την ανθοφορία και έως 7,5cm και συνήθως ροπαλοειδής κατά την καρποφορία. Τα εξωτερικά βράκτια είναι από επιμήκη ως λογχοειδή, οξύληκτα, χωρίς μεμβρανώδη περιθώρια. Τα εσωτερικά βράκτια είναι επιμήκη-λογχοειδή έως ελλειπτικά-επιμήκη, αποστρογγυλεμένα με διαφανές, καστανό έως μεμβρανώδες περιθώριο και απόληξη. Τα γλωσσοειδή ανθίδια είναι λευκά, έχουν μήκος έως 20mm και συνήθως είναι γόνιμα. Ο δίσκος έχει διάμετρο έως 20mm. Η ανθοδόχη είναι ημισφαιρική. Τα λέπια είναι επιμήκη και στην κορυφή στενεύουν σχηματίζοντας μια απόληξη με μήκος ίσο με εκείνο του υπόλοιπου λεπίου. Τα αχαίνια έχουν μήκος 2-2,5cm και τα περιθώρια της κορυφής μπορεί να είναι οξύληκτα ή να φέρουν μια πολύ μικρή κορόνα. Είναι πεπλατυσμένα και ρομβικά σε εγκάρσια διατομή, με 8-10 ραβδώσεις σε κάθε πλευρά. Ο βιότοπος της C. altissima (L.) J. Gay είναι οι καλλιέργειες, οι καλλιέργειες σε αγρανάπαυση, τα διαταραγμένα εδάφη και τα πρανή των δρόμων σε υψόμετρα 0-1100m. Η περίοδος ανθοφορίας είναι από τον Απρίλη έως τα μέσα Ιουνίου. Σε περιπτώσεις αρδευόμενων καλλιεργειών η ανθοφορία μπορεί να παραταθεί και πέραν αυτής της περιόδου. Η C. altissima εξαπλώνεται στη Νότια και Κεντρική Ευρώπη, όπως επίσης και τη Νοτιοδυτική και Κεντρική Ασία. Συγκεκριμένα στην Ευρώπη έχει αναφερθεί από την Αλβανία, Βουλγαρία, Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κορσική, Κροατία, Ουκρανία, πρώην Γιουγκοσλαβία, Ρωσία και Τουρκία. Στην Ελλάδα έχει καταγραφεί στις ακόλουθες φυτογεωγραφικές περιοχές: Ανατολική κεντρική, Βόρεια ανατολική, Βόρεια κεντρική, Βόρεια Πίνδος, Νότια Πίνδος, Κρήτη και Κάρπαθος, Κυκλάδες, Νησιά Βορείου Αιγαίου, Νησιά Δυτικού Αιγαίου, Νησιά Ανατολικού Αιγαίου, Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα. Anthemis altissima L. A. cota L.
Notitia Urbis Constantinopolitanae

Τα Notitia Urbis Constantinopolitanae (Δεδομένα για την πόλη της Κωνσταντινούπολης) είναι ένας κατάλογος των δεκατεσσάρων περιοχών και των μνημείων, δημοσίων κτηρίων και ανωτέρων υπάλληλων της Κωνσταντινούπολης των μέσων του 5ου αιώνα. Συντάχθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄.

 Το κείμενο αρχίζει με εισαγωγή στην οποία εγκωμιάζει τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ και συνεχίζει με καταλογογράφηση σημαντικών κτηρίων, αγορών (fora), εκκλησιών, μεγάρων, λουτρών, δεξαμενών, ανακτόρων, "οίκων" (domi), αξιωματούχων, επικεφαλής των ενώσεων (collegia) και των γειτονιών (vicomagistri) ξεχωριστά για καθεμιά από τις δεκατέσσερις περιοχές της Κωνσταντινούπολης. Τέλος, κλείνει με έναν γενικό απολογισμό των σημαντικότερων υποδομών της πόλης αναφέροντας ταυτόχρονα και τον αριθμό τους (λ.χ. "Εκκλησίες: δεκατέσσερις"). Τα Notitia Urbis Constantinopolitanae είναι γραμμένα στα Λατινικά και ακολουθούν την παράδοση παρόμοιων κειμένων, που συντάσσονταν νωρίτερα για τη Ρώμη. Παρόλο που υπάρχουν πολλές ασάφειες και λείπουν λεπτομέρειες, οι οποίες θα έκαναν το περιεχόμενο του κειμένου πιο κατανοητό σε ορισμένα σημεία (λ.χ. η έννοια του "οίκου" [domus] δεν είναι σαφές αν αφορά σε απλές οικίες ή σε επαύλεις), η αξία του έργου είναι μεγάλη, καθώς πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία επίσημων πηγών και καθώς μας δίνει μια γενική εικόνα της Κωνσταντινούπολης πριν από την εφαρμογή του εκτεταμένου οικοδομικού προγράμματος του Ιουστινιανού Α΄.Ως κάποιο βαθμό βέβαια τα Notitia θα πρέπει να υπακούν στην αυτοκρατορική προπαγάνδα και ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναφέρονται μόνο οι "οίκοι" (domi), ενώ οι υποδεέστερης αρχιτεκτονικής πολυώροφες πολυκατοικίες της εποχής ("insulae"), που γνωρίζουμε ήδη από την Πρωτοβυζαντινή Εποχή ότι παρέβαιναν τη νομοθεσία για τις αποστάσεις μεταξύ τους, απουσιάζουν παντελώς. Προφανώς ο σκοπός ήταν να δοθεί η εικόνα μιας ιδανικής πόλης, πράγμα που θα ενίσχυε την αυτοκρατορική εικόνα. Πάντως, παρά την προπαγανδιστική διάθεση, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι η εικόνα που δίνεται για την Κωνσταντινούπολη των μέσων του 5ου αιώνα είναι αληθής. Πρόκειται για μια ανεπτυγμένη πόλη, που διαθέτει εξαιρετικές υποδομές και πολλές ανέσεις. Ταυτόχρονα είναι ακόμη ορατά τα ίχνη της αρχαίας προκατόχου της, ενώ, σε αντίθεση με τους επόμενους αιώνες, δεν είναι ιδιαιτέρως πλούσια σε εκκλησιαστικά μνημεία. C. Vindobonensis 162 του 9ου αι. C. Vindobonensis 3103 του 15ου αι. C. Monacensis 10,291 του 16ου αι. Το κείμενο εκδόθηκε ως παράρτημα στο: Notitia dignitatum; accedunt Notitia urbis Constantinopolitanae et laterculi prouinciarum, έκδ. Otto Seeck, Βερολίνο 1876 Grig Lucy, Kelly Gavin. Two Romes: Rome and Constantinople in Late Antiquity. Οξφόρδη 2012
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2021-2022

H Γ΄ Εθνική Κατηγορία περιόδου 2021-22 είναι η 40η περίοδος της κατηγορίας μετά την επίσημη ίδρυσή της το 1982 και η πρώτη που θα αποτελεί την 3η βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την αναδιάρθρωση του 2021. Έχει ερασιτεχνικό χαρακτήρα. Υπεύθυνη για την διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Ε.Π.Ο..

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας συμμετέχουν 81 ομάδες χωρισμένες σε 7 ομίλους. Μετά από την διακοπή των περσινών τοπικών πρωταθλημάτων δεν προβιβάστηκε καμία ομάδα στην Γ' Εθνική, ενώ προβιβάστηκαν 4 ομάδες στην SL2. Η κλήρωση των αγώνων έγινε στις 15 Οκτωβρίου, με την έναρξη να γίνεται στις 24 Οκτωβρίου. Δικαίωμα συμμετοχής στη Γ’ Εθνική είχαν όσες παρέμειναν στην κατηγορία την προηγούμενη σεζόν, ενώ προστέθηκαν η Παναχαϊκή, η Σαντορίνη και η Δόξα Δράμας στις οποίες δεν χορηγήθηκε πιστοποιητικό συμμετοχής από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, απαραίτητο για τη συμμετοχή στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου θα αγωνιστούν στο «ειδικό πρωτάθλημα» για τον προβιβασμό στη Super League 2, τέσσερις συνολικά ομάδες θα προβιβαστούν στη Super League 2. Υποβιβάζονται οι ομάδες που θα τερματίσουν από την 8η θέση και χαμηλότερα σε κάθε όμιλο, εκτός του 7ου που θα υποβιβαστούν από τη 7η θέση και κάτω. Στον πρώτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 12 ομάδες: Στον δεύτερο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 12 ομάδες: Στον τρίτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 12 ομάδες: Στον τέταρτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 13 ομάδες: Στον πέμπτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 11 ομάδες: Στον έκτο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 11 ομάδες: Στον έβδομο όμιλο συμμετέχουν οι εξής 10 ομάδες: Στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου συμμετέχουν οι πρωταθλητές των 7 ομίλων. Θα διεξαχθεί σε 7 αγωνιστικές, δηλαδή ένας γύρος, με το πρόγραμμα να προκύπτει έπειτα από κλήρωση. Την άνοδο κερδίζουν οι τέσσερις πρώτοι.
Βλαχαίικα Αχαΐας

Τα Βλαχαίικα (ή Βλαχέικα) είναι πρώην χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα (πρώην Κοινότητα) των Καραίικων του Δήμου Μόβρης αποτελώντας συνοικία του χωριού. Συνορεύουν με τα χωριά Καραίικα, Καραμμεσηναίικα, Γομοστό και Λιοσαίικα.

 Πρώτοι οικιστές αναφέρεται η οικογένεια Βλάχου από το Παγκράτι Καλαβρύτων, όπου οφείλει και το όνομα του. Η οικογένεια Βλάχου ήταν ποιμένες που αρχικά κατέβαιναν τον χειμώνα στην περιοχή για να εγκατασταθούν μόνιμα μετά το 1865. Αργότερα εγκαταστάθηκαν και άλλες οικογένειες από χωριά των Καλαβρύτων. Το 1958 συνδέθηκε οδικώς με τα Καραίικα, αναφέρεται με 41 κατοίκους το 1920 και 53 το 1928 αντίστοιχα. Στις αρχές του 20ού αιώνα η περιοχή ήταν ορμητήριο κλεφτών και γνωστότερος από αυτούς αναφέρεται ο Αντριόπουλος. Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) οπότε έγινε οικισμός της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων, μέχρι το 1940 που έπαψε να είναι διακριτός οικισμός. Από το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε συνοικισμό του δημοτικού, μετέπειτα κοινοτικού, διαμερίσματος Καραίικων. Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βλαχαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
242

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 242 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 242 (CCXLII) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Γράτου και Λέπιδου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 995 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 242 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Γορδιανός ο Γ' αρχίζει εκστρατεία εναντίον του βασιλιά Σαπώρη του Α'. Ο φιλόσοφος Πλωτίνος συμπράττει και ελπίζει να αποκτήσει από πρώτο χέρι γνώση από περσικές και ινδικές φιλοσοφίες. Ο Γορδιανός ο Γ' εγκαταλείπει τις κιμμεριακές πόλεις στον Βόσπορο (Κριμαία), ως νέα εδάφη ελεγχόμενα από τους Γότθους. Περσία Ο Σαπώρης ο Α' διεξάγει μία προληπτική επίθεση στην Αντιόχεια για να εκδιώξει τους Ρωμαίους. Ο πεθερός του Γορδιανού, Τιμησίθεος, οδηγεί ένα ρωμαϊκό άγημα για να νικήσει τους Πέρσες στις Κάρρες και στην Νίσιβι. Θρησκεία Ο Πατριάρχης Τίτος διαδέχεται τον Πατριάρχη Ευγένειο τον Α' ως Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. Σαλόνινος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 260) Φεβρουάριος - Αρδασίρ Α΄ της Περσίας, ιδρυτής της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών (γεννιέται το 180)
Πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο

Στη Στερεομετρία, το πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 92 έδρες: 80 ισόπλευρα τρίγωνα και 12 κανονικά πεντάγωνα. Έχει 60 κορυφές και 150 ακμές. Το στερεό απαντάται σε δύο μορφές, που είναι μεταξύ τους αντικατοπτρικές, οι οποίες λέγονται εναντιόμορφα, το ένα αριστερόστροφο και το άλλο δεξιόστροφο. Αυτό το φαινόμενο του εναντιομορφισμού παρουσιάζεται και σε ένα ακόμη στερεό του Αρχιμήδη, τον πεπλατυσμένο κύβο.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: όπου ϕ = 1 + 5 2 ≈ 1 , 6180339 {\displaystyle \phi ={\frac {1+{\sqrt {5}}}{2}}\approx 1,6180339} (ο χρυσός αριθμός), ξ = ϕ 2 + 1 2 ϕ − 5 27 3 + ϕ 2 − 1 2 ϕ − 5 27 3 ≈ 1 , 7155615 {\displaystyle \xi ={\sqrt[{3}]{{\frac {\phi }{2}}+{\frac {1}{2}}{\sqrt {\phi -{\frac {5}{27}}}}}}+{\sqrt[{3}]{{\frac {\phi }{2}}-{\frac {1}{2}}{\sqrt {\phi -{\frac {5}{27}}}}}}\approx 1,7155615} Κατασκευαστικά, το πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν απομακρύνουμε προς τα έξω (σε σχέση με το κέντρο του) όλες τις έδρες του κατά ορισμένη απόσταση και τις περιστρέψουμε ως προς το κέντρο τους (όλες αριστερόστροφα ή όλες δεξιόστροφα), έτσι ώστε τα κενά που δημιουργούνται να μπορούν να καλυφθούν από ισόπλευρα τρίγωνα. Ένας άλλος τρόπος κατασκευής του πεπλατυσμένου δωδεκαέδρου είναι να λάβουμε ένα κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο και να του απαλείψουμε τις μισές κορυφές (ομοιόμορφα κατανεμημένα, αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα). Έτσι, τα 12 δεκάγωνα του αρχικού στερεού μετατρέπονται σε ισάριθμα πεντάγωνα, τα 20 εξάγωνα μετατρέπονται σε ισάριθμα τρίγωνα, όλα τα τετράγωνα εκφυλίζονται σε ακμές, ενώ οι 60 κορυφές που απαλείφονται σχηματίζουν ισάριθμα τρίγωνα. Weisstein, Eric W., Snub Dodecahedron (Αγγλικά)
Toyota Avalon

To Toyota Avalon είναι ένα μεγάλων διαστάσεων 4-πορτο σεντάν αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Σεπτέμβριο του 1994 και είναι η σεντάν μπροστοκίνητη ναυαρχίδα της Toyota στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Πουέρτο Ρίκο και τη Μέση Ανατολή. Επίσης, παραγόταν και στην Αυστραλία από τον Απρίλιο του 2000 έως τον Ιούνιο του 2005, όπου και αντικαταστάθηκε επίσημα τον Νοέμβριο του 2006 από το Toyota Aurion.

 Το πρώτο Toyota Avalon 1995 - 1999 κύλησε από τη γραμμή συναρμολόγησης τον Σεπτέμβριο του 1994, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1995, με κινητήρα 3.0 λίτρων 1MZ-FE V6 απόδοσης 192 hp. Το μοντέλο δεύτερης γενιάς 1999 - 2004 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, καθώς και στην Ιαπωνία, όπου ειδικά στη χώρα αυτή εξαγόταν ως Toyota Pronard. Το 2000, η Toyota Avalon έγινε το πρώτο μοντέλο της Toyota που διέθετε σύστημα δορυφορικής πλοήγησης με οθόνη αφής. Έφερε κινητήρα 3.0 λίτρων 1MZ-FE V6 με ισχύ 210 hp. Με το Avalon τρίτης γενιάς 2005 - 2012, που επανακαθιέρωσε κοινή ονομασία σε όλα τα κράτη κυκλοφορίας του, υπήρξε σημαντική κάλυψη από τα συγγενικά μοντέλα της πλατφόρμας του, το Toyota Camry V6 και το Lexus ES, αν και η τρίτη γενιά του Avalon ξεχώρισε, καθώς κέρδισε σε διαστάσεις και προσέφερε επιπλέον χώρο για τα πόδια των επιβατών. Ο κινητήρας του, ήταν ο 3.5 λίτρων 2GR-FE V6 με ισχύ 280 hp. Για την τέταρτη γενιά 2012 - 2018, το Avalon εισήχθη με πλατφόρμα απευθείας από το Lexus ES. Προσφέρθηκε με 4-κύλινδρο σε σειρά υβριδικό κινητήρα 2.5 λίτρων 2AR-FXE και συνδυαστικής ισχύος 200 hp (έκδοση Avalon Hybrid), και με κινητήρα V6 βενζίνης 3.5 λίτρων 2GR-FE. Από το 2013, το Toyota Avalon έγινε διαθέσιμο στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Μεξικό, την Ιαπωνία, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η πέμπτη γενιά του μοντέλου μπήκε στην παραγωγή τον Απρίλιο του 2018 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ τον Μάιο, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2019. Αναμένεται να διακοπεί στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2022 (όπου θα αντικατασταθεί από το νέο Toyota Crown), χωρίς να υπάρξει διάδοχος, αν και θα συνεχίσει να παράγεται και να διατίθεται αποκλειστικά στην Κίνα. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Η επίσημη ιστοσελίδα του Toyota Avalon
489 Κοματσίνα

Η Κοματσίνα (Comacina) είναι πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,32. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γραφικό νησάκι (Ιζόλα Κοματσίνα) της λίμνης Κόμο στη Βόρεια Ιταλία.

 Η μέση διάμετρος της Κοματσίνα εκτιμάται σε 144 χιλιόμετρα (από επιπροσθήσεις) ή 139,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 2,84 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Η Κοματσίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού

Το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού δημιουργήθηκε το 1973 και καταργήθηκε το 1976-7. Αντικατέστησε το Υπουργείο Προγραμματισμού και Κυβερνητικής Πολιτικής και την 24η Σεπτεμβρίου 1973 από την δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπουλου, ως μέρος της συνολικότερης αναδιοργάνωσης, μέρος του σχεδίου φιλελευθεροποίησης της Χούντας, ένα μήνα πριν αυτή δώσει τη θέση της στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Τον Αύγουστο του 1977 το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού μετονομάστηκε και αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Συντονισμού, ο οργανισμός του οποίου περιγράφηκε με το Προεδρικό Διάταγμα υπ' αριθ. 816 του 1977.

 Στις 25 Αυγούστου 1971 με τον νόμο «Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργών». το Υπουργείο Κυβερνητικής Πολιτικής αντικατέστησε το Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως καθώς και το Υπουργείο Συντονισμού, ενώ μεταφέρθηκαν σε αυτό και αρμοδιότητες του επίσης καταργημένου Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Στις 31 Ιουνίου 1972 έγινε μετονομασία του «Υπουργείου Κυβερνητικής Πολιτικής» σε «Υπουργείο Προγραμματισμού και Κυβερνητικής Πολιτικής», Στις 24ης Σεπτεμβρίου 1973 δημιουργήθηκε το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού με το νομοθετικό διάταγμα υπ' αριθμ. 175 της 24ης Σεπτεμβρίου 1973 από την δικτατορική κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου. Στις 3 Αυγούστου 1976 με το Ν. 400/1976 το Υπουργείο Συντονισμού και Προγραμματισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Συντονισμού. Το υπουργείο ήταν ο κεντρικός επιτελικός φορέας της κυβέρνησης, ορίζοντας τη χάραξη της γενικής κατεύθυνσης της κυβερνητικής πολιτικής συντονίζοντας ιδιαίτερα τα οικονομικά υπουργεία. Ήταν υπεύθυνο για θέματα πολιτικής τιμών και εισοδημάτων, ισοζυγίου πληρωμών αλλά και για την ανάπτυξη της κεφαλαιαγοράς. Μαζί με το Υπουργείο Εξωτερικών ήταν υπεύθυνο για τη συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ).Επόπτευε τους εξής φορείς: Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕ.Π.Ε.) Ελληνικό Κέντρο Παραγωγικότητας (ΕΛ.ΚΕ.ΠΑ) Εθνικό Οργανισμός Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.) Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (Ε.Σ.Υ.Ε.)Το 1976, καταργήθηκαν οι εξής Γενικές Διευθύνσεις του Υπουργείου: Γενική Διεύθυνσις Γενικού Προγραμματισμού και Συντονισμού Γενική Διεύθυνσις Ευρωπαϊκής Συνεργασίας και Διεθνών Οικονομικών Σχέσεωνκαι δημιουργήθηκαν οι: Γενική Διεύθυνσις Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Γενική Διεύθυνσις Σχέσεων Ελλάδος και Ευρωπαϊκών Κοινοτήτωνενώ παρέμεινε η: Γενική Διεύθυνσις Εθνικών Λογαριασμών
Αμπντουλάχ αλ Θινί

Ο Αμπντουλάχ αλ Θινί (αραβ. عبد الله الثني) είναι Λίβυος πολιτικός, ο οποίος ανέλαβε μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας το 2014 και παραιτήθηκε το 2015.Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση του Αλί Ζεϊντάν.

 Κατόρθωσε να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες για να επαναλειτουργήσουν τα 2 από τα 4 λιμάνια με σκοπό να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα. Στις 11 Μαρτίου 2014 ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός.Έπειτα από την απειλή του να παραιτηθεί, το Κογκρέσο ενέκρινε επίσημα το διορισμό του στην πρωθυπουργία με προσωρινές αρμοδιότητες και του παραχώρησε μεγαλύτερη εξουσία με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της Λιβύης.Στις 13 Απριλίου 2014 παραιτήθηκε από μεταβατικός πρωθυπουργός, καταγγέλλοντας ότι δέχτηκε απειλές για τη ζωή του την προηγούμενη ημέρα και ότι ο ίδιος και η οικογένειά του έγιναν στόχοι βίαιας επίθεσης. Όπως ο ίδιος κατήγγειλε σε επιστολή του προς το Κογκρέσο, ο αλ Θινί έγινε στόχος ενόπλων έναν χρόνο μετά την απαγωγή του από πολιτοφύλακες. Η κυβέρνησή του παραιτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2014 επικαλούμενη την ανάγκη να δοθεί η ευκαιρία στο προσωρινό κοινοβούλιο με έδρα το Τομπρούκ να διαλέξει μια νέα, πιο αντιπροσωπευτική κυβέρνηση. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, έπειτα από την έγκρισή της από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα. Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 11 Αυγούστου 2015 αναφέροντας ότι η "έξοδός του ήταν η λύση". Η πρωθυπουργία του Αλ Θινί αμφισβητείται από τις 6 Σεπτεμβρίου 2014, πρώτα από τον Ομάρ αλ Χασί και έπειτα από τον Χαλίφα αλ Γκάουι.
Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας

Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας (επίσης γνωστή ως Ε.Α.Σ.Α.Σ.-Ε.) είναι ο τοπικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση και την ανάπτυξη του στίβου σε όλα τα επίπεδα της Περιφέρειας. Ιδρύθηκε το 2014 ύστερα από την τροποποίηση του καταστατικού της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας (Ε.Α.Σ.Β.-Ε.) και την κατάργηση της Τοπικής Επιτροπής Ανατολικής Στερεάς.

 Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας ιδρύθηκε το 2014 ύστερα από την τροποποίηση του καταστατικού της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας (Ε.Α.Σ.Β.-Ε.) και την κατάργηση της Τοπικής Επιτροπής Ανατολικής Στερεάς. Το 2014 οι σύλλογοι της Τοπικής Επιτροπής Ανατολικής Στερεάς εντάχθηκαν στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας και δημιούργησαν την Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας.Η Ένωση Αθλητικών Σωματείων Βοιωτίας - Εύβοιας (Ε.Α.Σ.Β.-Ε.) ιδρύθηκε το 1996 και αντικατέστησε την Τοπική Επιτροπή Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας που είχε δημιουργηθεί το 1979. Η Τοπική Επιτροπή Ανατολικής Στερεάς ιδρύθηκε το 1996 και διαλύθηκε το 2014 ύστερα από την δημιουργία της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας. Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Τ.Ε. Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας και Ε.Α.Σ. Βοιωτίας - Εύβοιας ήταν: 24/4/1986−30/3/1990: Γεώργιος Μουλκιώτης 7-2-1991−13-3-1995: Γεώργιος Μουλκιώτης 2008−5/12/10: Κώστας Φραγκουλόπουλος 6/12/2010−30/9/2012: Δημήτριος Τουλούμης 1/10/2012−13/10/2013: Κώστας Ευθυμιάδης 14/10/2013−25/11/2014: Αθανάσιος ΒλάχοςΟι διατελέσαντες Πρόεδροι της Τ.Ε. Ανατολικής Στερεάς ήταν: −2014:Οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Ε.Α.Σ. Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας είναι: 26/11/2014−τώρα: Αθανάσιος Βλάχος Οι αθλητικοί σύλλογοι που ανήκουν στην Ένωση Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας είναι οι εξής: Η κατάταξη των συλλόγων της Ένωσης ύστερα από την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. το 2011 από το σύνολο 299 συλλόγων είναι η εξής: Παρακάτω αναφέρονται τα ρεκόρ όλων των εποχών, που πέτυχαν αθλητές που ανήκουν σε συλλόγους της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας. Ανδρών Γυναικών Ανδρών Γυναικών Επίσημο Μπλογκ της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας
344

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 344 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 344 (CCCXLIV ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Λεοντίου και Βονόσου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1097 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 344 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Ανατολικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ εκστρατεύει στην ανατολική Μεσοποταμία, εναντίον των Σασσανιδών Περσών. Μάχη των Σιγγάρων: ο Ρωμαϊκός στρατός υπό τον Κωνστάντιο πετυχαίνει μία οριακή νίκη, στην ισχυρώς οχυρωμένη πόλη των Σιγγάρων (Μεσοποταμία). Ο εχθρός του, Βασιλιάς Σαπώρης Β΄ αναγκάζεται να άρει την πολιορκία, με την απόσυρση του Περσικού στρατού. Ο Σαπώρης Β΄ περιστοιχίζει, για δεύτερη φορά, το Ρωμαϊκό οχυρό της Νισίβιδος στην ανατολική Μεσοποταμία, αλλά απωθείται από τις δυνάμεις του Στρατηγού Λουκιλιανού. Ασία Ο Τζιν Μιουντί, σε ηλικία 1 έτους, διαδέχεται τον πατέρα του Τζιν Κανγκντί ως αυτοκράτορας της Κίνας. Η μητέρα του Αυτοκράτειρα Χήρα Τσου, γίνεται η κυβερνώσα αρχή στην αυλή και υπηρετεί ως αντιβασιλέας. Ο Κάι γίνεται βασιλιάς του Κορεατικού βασιλείου του Μπεκτζέ. Τέχνες Η δημιουργία ενός αποσπάσματος του "Νουθεσίες της Αυτοκρατορικής Διδάκτριας στις Αυλικές Κυρίες" (αγγλικά: Admonitions of the Imperial Instructress to Court Ladies‎) (αποδίδεται στον Γκου Καϊτσί και είναι από την περίοδο των Έξι Δυναστειών) ξεκινάει (έτος κατά προσέγγιση) και ολοκληρώνεται το 406. Σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Θρησκεία Ο επίσκοπος Ευστόργιος Α΄ φέρνει λείψανα των Τριών Μάγων από την Κωνσταντινούπολη στο Μιλάνο, σύμφωνα με ένα θρύλο του 12ου αιώνα. Τζιγιού Καϊζί, Κινέζος ζωγράφος (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει το 406) Κουμαραχίβα, Βουδιστής μοναχός και μεταφραστής (πεθαίνει το 413) Μαρία η Αιγυπτία, προστάτιδα Αγία (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει περίπου το 421) Ουάνγκ Ξιαντζί, Κινέζος καλλιγράφος (πεθαίνει το 386) Τζανγκ Γιαολάνγκ, ηγεμόνας του Πρώην Λιάνγκ (πεθαίνει το 355) 14 Απριλίου Τσούσνταζατ, Σύριος Ορθόδοξος ιερέας, μάρτυρας και άγιος Πουσάι, Σύριος Ορθόδοξος ιερέας, μάρτυτας και άγιος 20 Αυγούστου - Ηλιόδωρος του Ζεμπ Ζαμπντάι, επίσκοπος και μάρτυρας 17 Νοεμβρίου - Τζιν Κανγκντί, αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 322) Μποϊρού του Μπεκτζέ, βασιλιάς του Μπεκτζέ (Τρία Βασίλεια της Κορέας)
Άννα του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν

Η Άννα του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Anne de La Tour d'Auvergne (1496 – 1524) ήταν κόρη και διάδοχος του κόμη τού Ωβέρν, κόμισσα του Ωβέρν από το 1501 έως το 1524, και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Όλμπανι. Στο συμβόλαιο γάμου της, ονομαζόταν «Anne de Boulogne fille de Jehan Comte de Boulogne et Auvergne».

 Ήταν η μεγαλύτερη από τις δύο κόρες τού Ιωάννη Γ΄ κόμη του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν και της Ιωάννας των Βουρβόνων, κόρης του Ιωάννη Η΄ κόμη του Βαντόμ. Μικρότερη αδελφή της ήταν η Mαγδαληνή, η οποία παντρεύτηκε τον Λαυρέντιο Β΄ των Μεδίκων και θα γινόταν μητέρα της Αικατερίνης των Μεδίκων. Ως μεγαλύτερη κόρη, η Άννα ήταν η κληρονόμος του πατέρα της. Στις 13 Ιουλίου 1505 παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ιωάννη Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανυ, τον κατά διαστήματα διάδοχο του της Σκωτίας και κάποτε αντιβασιλιά της, ο οποίος έζησε στη Γαλλία ως εξόριστος. Η Άννα απεβίωσε το 1524 στο κάστρο του Σαιν-Σατουρνέν, αφήνοντας την κληρονομιά της (τη φεουδαρχική κομητεία τού Ωβέρν) στην ανιψιά της, Αικατερίνη των Μεδίκων (γενν. 1519), κόρη της νεότερης αδελφής της Mαγδαληνής και τού Λαυρεντίου Β΄ δούκα του Ουρμπίνο και κυβερνήτη της Φλωρεντίας. Στη Βασιλική Βιβλιοθήκη της Χάγης σώζεται ένα χειρόγραφο, που περιγράφει λεπτομερώς την κληρονομιά της Άννας, με φωτογραφίες από τα κάστρα της στο Ωβέρ και την καταγωγή της από τη θρυλική Μπελ Μορεέ, κόρη ενός Φαραώ. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας έχει μία άλλη χειρόγραφη εκδοχή αυτής της υπέροχης γενεαλογίας και μία παρόμοια απογραφή των κάστρων τού Ωβέρ, που έγινε για την Αικατερίνη των Μεδίκων. Η Άννα και ο δούκας του Όλμπανυ ζωγραφίστηκαν σε ένα βιτρό στο Βι-λε-Κομτ. Bleeke, Marian (2017). Motherhood and Meaning in Medieval Sculpture: Representations from France, C.1100-1500. The Boydell Press. Coombs, B., ' The Artistic Patronage of John Stuart, Duke of Albany, 1518-19: The 'Discovery' of the Artist and Author, Bremond Domat ', The Proceedings of the Society of Antiquaries of Scotland, 144 (2014). Coombs, B., « The Artistic Patronage of John Stuart, Duke of Albany, 1520-1530: Vic-le-Comte, the Last Sainte-Chapelle », Proceedings of the Society of Antiquaries of Scotland, 147 (2017).
Άνα Τάσιτς

Η Άνα Τάσιτς (Σερβικά: Ана Тасић, γεννημένη το 1978) είναι Σέρβα κριτικός και ερευνήτρια του θεάτρου .Από τον Ιούλιο του 2005 γράφει θεατρικές κριτικές για την καθημερινή εφημερίδα Politika, με έδρα το Βελιγράδι.

 Η Τάσιτς πήρε το πτυχίο της από τη Σχολή Δραματικών Τεχνών στο Βελιγράδι το 2002 (στο τμήμα θεάτρου και ραδιοφωνικών παραγωγών). Έπειτα έκανε το μεταπτυχιακό της στη Θεατρολογία από την ίδια σχολή το 2008 υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Αλεξάντρας Γιοβίσεβιτς) Η μεταπτυχιακή της διατριβή έχει δημοσιευτεί - με τίτλο του βιβλίου "being Open Wounds/Body and Physicality in New Brutal Drama and Theatre. Ως προπτυχιακή φοιτήτρια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και μουσικός συνεργάτης σε ραδιοφωνικούς σταθμούς . Εργάστηκε επίσης στο Εθνικό Θέατρο στο Βελιγράδι ως οργανώτρια προγραμμάτων, συνεργάτιδα σε έργα στο Ινστιτούτο Θεάτρου, Κινηματογράφου, Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης στη Σχολή Δραματικών Τεχνών και έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια στον τομέα της θεατρολογίας και του πολιτισμού. Αφού ολοκλήρωσε το πτυχίο της, έγραψε για το θέατρο για την εφημερίδα Ludus]], τα περιοδικά Teatron και Scena, καθώς και για τις κριτικές ταινιών στο τμήμα κινηματογράφου του Εθνικού Κέντρου Τηλεόρασης και Κινηματογράφου της Σερβίας. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια στον τομέα της θεατρολογίας και της πολιτιστικής διαχείρισης ( Λονδίνο 2011, Βελιγράδι 2009, Νόβι Σαντ 2009, Κέμπριτζ 2000, Μόσχα 1997). Επίσης εμφανίστηκε ως συντονίστρια και συμμετέχει σε πολλές στρογγυλές τράπεζες και συζητήσεις φόρουμ σχετικά με διάφορες πτυχές της θεατρικής πρακτικής και ως μέλος της κριτικής επιτροπής σε πολλά φεστιβάλ θεάτρου.Ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του 4ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου TIBA στο Βελιγράδι (2006), πρόεδρος της ειδικής επιτροπής για βραβεία του θεάτρου Ντούσκο Ραντόβιτς (2006), μέλος της κριτικής επιτροπής του Politika στο BITEF, το οποίο απονέμει το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη (2006–2011), μέλος της κριτικής κριτικής επιτροπής στο 12ο Φεστιβάλ Χορογραφικών Μινιατούρων (2008), πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του 60ου Φεστιβάλ επαγγελματικών θεάτρων στη Βοϊβοντίνα (2010) κ.λπ. Παρακολούθησε εργαστήρια για έμπειρους κριτικούς θεάτρου, που πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 2011 και στην Πράγα τον Ιούνιο του 2011 (διοργανώθηκαν από το SPACE, έναν οργανισμό για την υποστήριξη της κυκλοφορίας των τεχνών στην Ευρώπη). Από τον Οκτώβριο του 2005 έως τον Οκτώβριο του 2011 εργάστηκε στη Σχολή Δραματικών Τεχνών στο Βελιγράδι, με μερική απασχόληση, ως βοηθός διδασκαλίας, για το μάθημα «Ιστορία του παγκόσμιου δράματος και θεάτρου». Από τον Οκτώβριο του 2008 είναι μέλος της σύνταξης του θεατρικού περιοδικού Ludus. Από τον Ιούνιο του 2008 είναι μέλος της ομάδας ερευνητών δράματος στα προγράμματα του υπουργείου Επιστημών και Παιδείας της Σερβίας. Επίσης είναι αξιότιμο μέλος του Urban Book Circle στον Καναδά. Malo je predstava bliskih Bitefu (Politika, 19 May 2008) σερβικά: {{{1}}}‎
Δήμος Παρακαμπυλίων

Ο δήμος Παρακαμπυλίων ήταν ορεινός κυρίως δήμος της Αιτωλοακαρνανίας, που βρισκόταν βόρεια του Αγρινίου και εκτεινόταν ως τα σύνορα του νομού με την Ευρυτανία, στην περιοχή με την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγρινίου. Υπάγεται εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου. Ο παραπόταμος του Αχελώου, Ταυρωπός ή Μέγδοβας, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Καμπύλος λόγω του ελικοειδούς ρου που σχημάτισε αμέτρητες καμπύλες. Έτσι πήρε το όνομα της η περιοχή (παρά+καμπύλος).

 Ο δήμος είχε ένα συνολικό πληθυσμό μόλις 2.757 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν το ορεινό χωριό Άνω Άγιος Βλάσιος το οποίο βρίσκεται και γεωγραφικά στο κέντρο περίπου του δήμου και έχει πληθυσμό 433 κατοίκων. Άλλα σημαντικά χωριά της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι η Ποταμούλα κοντά στο Αγρίνιο, η Χαράστη, η Χούνη, ο Ψηλόβραχος, ο Αγαλιανός, τα Αμπέλια, το Πεντάκορφο κ.α. Στον δήμο υπήρχαν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Αγίου Βλασίου [433] ο Άνω Άγιος Βλάσιος [159] η Αγία Παρασκευή [83] τα Καραμαναίικα [70] ο Κάτω Άγιος Βλάσιος [57] ο Κάτω Κάμπος [4] το Λάπατο [26] η Μπόκρη [12] η Σκαλιτίνα [19] τα Σοβολακίτικα [3] Δ.δ. Αγαλιανού [86] ο Αγαλιανός [67] τα Λακώματα [10] το Χάραμα [9] Δ.δ. Αμπελίων [338] τα Αμπέλια [154] αι Αυλακιές [58] το Βαϊνάρι [58] τα Δροσινιάτικα [8] η Κράψη [22] ο Πλάτανος [19] ο Σταυρός [19] Δ.δ. Κυπαρίσσου [202] η Κυπάρισσος [163] τα Κελλάκια [39] Δ.δ. Πεντακόρφου [331] το Πεντάκορφο [270] η Αγία Δευτέρα [27] η Αγία Παρασκευή [15] τα Ανδρωναίικα [19] Δ.δ. Ποταμούλας Τριχωνίδος [497] η Ποταμούλα [295] ο Κελανίτης [86] τα Τσουναίικα [116] Δ.δ. Σαργιάδας [361] η Σαργιάδα [175] η Αγία Βαρβάρα [58] ο Κοκκινόλογγος [49] η Λεντίνη [0] η Μαυρομύτη [7] το Ποτιστικό [19] η Φραγκόσκαλα [53] Δ.δ. Σιδήρων [68] η Χαραυγή (ή Χαράστη) [53] ο Άγιος Βασίλειος [2] τα Ακριδαίικα [13] Δ.δ. Χούνης [305] η Χούνη [120] ο Κάμπος [30] αι Λάκεςι [3] τα Λουτρά [55] τα Μπασδουναίικα [18] η Παλαιοχούνη [6] τα Παλαιοχώρια [36] το Ρίο [14] τα Σκιαδαίικα [23] Δ.δ. Ψηλοβράχου [136] ο Ψηλόβραχος [69] η Αγία Τριάδα Γούναρη [67] Σύλλογος Αγιοβλασιτών Αθήνας Δήμος Παρακαμπυλίων
Ντάνι Άλβες

Ο Ντανιέλ Άλβες ντα Σίλβα (Daniel Alves da Silva, γεννήθηκε 6 Μαΐου 1983), γνωστός και ως Ντάνι Άλβες, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε τελευταία για την Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ του Μεξικού. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δεξιούς πλάγιους αμυντικούς όλων των εποχών.Είναι ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους επίσημους ομαδικούς τίτλους όλων των εποχών (εξαιρούνται οι ατομικές διακρίσεις), έχοντας κερδίσει 47 τίτλους (έως το τέλος του 2021). Υστερεί δε στην ποδοσφαιρική ιστορία μόνο του Λι Κασκιάρο από το Γιβραλτάρ και του Ουρουγουανού Άνχελ Ρομάνο, που κατέκτησε 50 τίτλους στις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

 Μπαΐα Πρωτάθλημα Μπαΐας: 2001 Κόπα ντο Νορντέστι: 2001, 2002Σεβίλλη Κύπελλο Ισπανίας: 2006–07 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2007 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 2005–06, 2006–07 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2006Μπαρτσελόνα Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2014–15, 2015–16 Κύπελλο Ισπανίας: 2008–09, 2011–12, 2014–15, 2015–16 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013 Κύπελλο Καταλονίας: 2012–13, 2013–14 Σούπερ Καπ Καταλονίας: 2014–15 Τσάμπιονς Λιγκ: 2008–09, 2010–11, 2014–15 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2009, 2011, 2015 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2009, 2011, 2015Γιουβέντους Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2016–17 Κύπελλο Ιταλίας: 2016–17Παρί Σεν Ζερμέν Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2017–18, 2018–19 Κύπελλο Γαλλίας: 2017–18 Λιγκ Καπ Γαλλίας: 2017–18 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2017, 2018Σάο Πάολο Καμπεονάτο Παουλίστα: 2021 Εθνική Βραζιλίας Κόπα Αμέρικα: 2007, 2019 Κύπελλο Συνομοσπονδιών: 2009, 2013Εθνική Βραζιλίας Κ-23 Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο: 2020Εθνική Βραζιλίας Κ-20 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20: 2003 Προφίλ στην ιστοσελίδα της Μπαρτσελόνα Προφίλ στο transfermarkt
Big Gun

To Big Gun είναι ένα τραγούδι των AC/DC, το οποίο γράφτηκε από τους κιθαρίστες Άνγκους και Μάλκολμ Γιανγκ. Κυκλοφόρησε ως single το 1993 και υπάρχει στη λίστα κομματιών (soundtrack) της ταινίας του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Last Action Hero και στις επαναλήψεις του τοκ σώου, Savage Nation. Ήταν το πρώτο κομμάτι του συγκροτήματος, που έφθασε στην κορυφή του Album Rock Tracks, το 1993. Οι AC/DC τό έχουν τραγουδήσει μόλις μια φορά σε ζωντανή πρόβα, που έκαναν το 1996, στη Φλόριντα, αλλά ποτέ σε επίσημη αυναυλία, αν και θεωρείται ένα από τα αγαπημένα κομμάτια του κοινού τους.

 Σκηνοθέτης του βίντεο κλιπ είναι ο Ντέιβιντ Μόλετ. Ξεκινά με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ να μπαίνει σε μια συναυλία των AC/DC. Καθώς περπατά ανάμεσα στο πλήθος παρατηρώντας κάθε μέλος του συγκροτήματος, ο Άνγκους Γιανγκ, κλωτσά το καπέλο του, προς το μέρος του Σβαρτσενέγκερ. Όταν ο Σβαρτσενέγκερ το φορά, τα ρούχα του γίνονται ίδια με αυτά του Γιανγκ. Τότε, ξεκινά να μιμείται τις κινήσεις του Γιανγκ, όταν εκείνος βρίσκεται επί σκηνής και στη συνέχεια τον ανεβάζει στην πλάτη του, "παίζοντας" ακόμα την κιθάρα του. Στο βίντεο συμμετέχει και ο Αμερικανο-αρμένιος Σάβο Ονταντιτζάν, μετέπειτα μπασσίστας του μέταλ συγκροτήματος System of a Down. Το βίντεο είναι παρόμοιο με αυτό του "You Could Be Mine", όπου ο Σβαρτσενέγκερ συνεργάζεται με τους Guns N' Roses. To 2009 κυκλοφόρησε ως DVD στο Family Jewels Disc 3 της συλλογής Backtracks. Δε συμπεριλήφθη στην πρώτη έκδοση του Family Jewels, καθώς περιείχε πλάνα από την ταινία Last Action Hero, οι οποίες προστατεύονταν από πνευματικά δικαιώματα. Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα Μάλκολμ Γιανγκ - κιθάρα Μπράιαν Τζόνσον - φωνητικά Κλιφ Ουΐλλιαμς - μπάσσο Κρις Σλέιντ - ντραμςΉταν το τελευταίο βίντεο των AC/DC, στο οποίο συμμετείχε ο Κρις Σλέιντ, αφού το 1994 απολύθηκε, ώστε να επιστρέψει ο Φιλ Ρουντ. Βίντεο κλιπ Στίχοι Αρχειοθετήθηκε 2012-04-10 στο Wayback Machine.
Καστανιά Ευρυτανίας

Η Καστανιά είναι ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται στον Νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 910 μέτρα. Έχει πληθυσμό 179 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Καστανιάς και ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου.

 Απέχει περίπου 45 χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού Καρπενήσι και 327 χλμ. από την Αθήνα. Βρίσκεται στις πλαγιές του Παναιτωλικού όρους και κοντά στον Προυσό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στον τέως Δήμο Προυσού. Αναγνωρίστηκε ως κοινότητα στις 31 Αυγούστου 1912. Πιστεύεται πως ήταν η γενέτειρα του μοναχού Κυρίλλου Καστανοφύλλη. Μάλιστα, το 1864 έγινε συμπλοκή μεταξύ των κατοίκων της Καστανιάς και εκείνων του χωριού Απόκουρου. Ακόμα, περίπου 6 χλμ. νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται η Αποκλείστρα, που πιστεύεται πως βρισκόταν το μαντείο του Οδυσσέα. Εκεί, βρήκαν τραγικό θάνατο κάτοικοι του χωριού, όταν κρύφτηκαν από τα στρατεύματα του Ομέρ Βρυώνη και προτίμησαν τον θάνατο παρά την υποταγή τους στους Τούρκους. Τέλος, υπάρχουν οκτώ εκκλησίες στο χωριό. Ιστοσ. kastanea.net, Ιστορία Αρχειοθετήθηκε 2009-08-08 στο Wayback Machine.
Ντιμάλ

Η πόλη Ντιμάλ (αλβανικά: Dimal‎) πρώην Ούρα Βαϊγκουρόρε (αλβανικά: Ura Vajgurore‎) είναι δήμος στον νομό του Μπεράτ, στην κεντρική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Τσουκαλάτ, Κουτάλι, Πόσνια και Ντιμάλ, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Ντιμάλ. Ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται σε 27.295 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 156.56 χλμ.2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 7.232 κάτοικοι.

 Ερείπια παρόμοια με την παλιά γέφυρα της Γκόριτσα στο Μπεράτ πιστοποιούν την ύπαρξη κατοίκων από τα πρώιμα χρόνια στην περιοχή που μεταγενέστερα δημιουργήθηκε η πόλη. Η σύγχρονη πόλη έχει τις ρίζες της σε μετακινήσεις κατοίκων από κοντινά χωριά τα τελευταία 100 χρόνια. Το κτίσιμο των γεφυρών σηματοδότησε τη συνέχεια στην ιστορία της πόλης. Γνωστή με διάφορα ονόματα, όπως «Γέφυρα του Χασάν Μπέη», το σύγχρονο όνομα προέρχεται από μια γέφυρα από τσιμέντο και σίδηρο που πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε από τους Ιταλούς ως υποδομή για αγωγούς πετρελαίου που συνδέουν την Κούτσοβα με τον Αυλώνα. Οι κάτοικοι την ονομάζουν «παλιά γέφυρα». Σήμερα είναι μια μικρή πόλη, γνωστή ως σταυροδρόμι μεταξύ Μπεράτ και Κούτσοβα. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Οσούμ, στους πρόποδες χαμηλών βουνών. Ο πληθυσμός αποτελείται από ένα μείγμα μεταξύ ντόπιων, με κυρίως ορθόδοξα επώνυμα, με μετανάστες από τη δεκαετία του 1960 που προέρχονται από χωριά κοντά στο Μπεράτ. Η πόλη η οποία έχει κυρίως άτομα νεανικής ηλικίας και μεσήλικες, όπως και άλλες αλβανικές κοινότητες που βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο, έχει αντιμετωπίσει αύξηση της εξωτερικής και της εσωτερικής μετανάστευσης και της μετανάστευσης ανθρώπων από τα ορεινά χωριά του Μπεράτ. Η οικονομία της χαρακτηρίζεται μακροχρόνια από την εξόρυξη επιφανειακών λίθων και πρόσφατα από την επεξεργασία κοκκωδών πετρωμάτων και ασβέστη. Οι κυριότερες δραστηριότητες είναι το εμπόριο και οι μεταφορές.
Attack of the Killer B's

Το Attack of the Killer B's είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island Records". Η συγκεκριμένη συλλογή εκδόθηκε σε λογοκριμένη και μη λογοκριμένη έκδοση. Τα "Milk (Ode to Billy)" και "Chromatic Death" είναι διασκευές σε τραγούδια των S.O.D., το "Bring the Noise" ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με τους Public Enemy, ενώ το "I'm the Man '91" είναι νέα ηχογράφηση του ομώνυμου κομματιού από το ΕΡ "I'm the Man". Επίσης, οι ζωντανές ηχογραφήσεις των "Keep it in the Family" και "Belly of the Beast" πραγματοποιήθηκαν τον Δεκέμβριο του 1990 κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Persistence of Time". Η εμπορική επιτυχία του "Attack of the Killer B's" ήταν αρκετά μεγάλη αφού ανέβηκε στο Top-30 του Billboard και το # 13 στη Μεγάλη Βρετανία, για να βραβευθεί τελικά ως χρυσό.

 1. Milk (Ode to Billy) (Milano, Benante, Lilker, Rosenfeld) - 3:44 2. Bring the Noise (Ridenhour, Shocklee, Sadler, Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 3:28 3. Keep it in the Family (Live) (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:19 4. Startin' Up a Posse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:14 5. Protest and Survive (Morris, Wainwright, Maloney, Roberts) - 2:20 6. Chromatic Death (Milano, Benante, Lilker, Rosenfeld) - 1:28 7. I'm the Man '91 (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Rooney) - 5:00 8. Parasite (Frehley) - 3:14 9. Pipeline (Spickard, Carman) - 2:00 10. Sects (Krief, Bonvoisin) - 3:06 11. Belly of the Beast (Live) (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:01 12. N.F.B. (Dallabnikufesin) (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 2:16 13. Madhouse (Live) (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:04 Attack of the Killer B's (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Τα τραγούδια του "Attack of the Killer B's" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Τζόι Μπελαντόνα - φωνητικά Νταν Σπιτζ - κιθάρα Σκοτ Ίαν - κιθάρα Φρανκ Μπέλο - μπάσο Τσάρλι Μπενάντε - τύμπανα, φωνητικά Chuck D - φωνητικά στο "Bring the Noise" Flavor Flav - φωνητικά στο "Bring the Noise" Μαρκ Ντόντσον - φωνητικά στο "Startin' Up a Posse" Allmusic review Anthrax - Attack Of The Killer B's (Vinyl, LP) at Discogs Encyclopaedia Metallum review
Άλμπερτ Χόφμαν

Ο Άλμπερτ Χόφμαν (Albert Hofmann, 11 Ιανουαρίου 1906 – 29 Απριλίου 2008) ήταν Ελβετός επιστήμονας, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο πρώτος άνθρωπος που κατάφερε να κάνει την σύνθεση και να εξηγήσει τα ψυχεδελικά αποτελέσματα του διαιθυλαμιδίου του λυσεργικού οξέος (LSD). Δημοσίευσε περισσότερα από 100 επιστημονικά άρθρα και μια σειρά από βιβλία, μεταξύ αυτών και το σχετικό με το LSD My Problem Child. Του απονεμήθηκε η θέση #1 από 100 στο περιοδικό Telegraph του 2007 στον κατάλογο "Οι κορυφαίες 100 ιδιοφυΐες εν ζωή".

 Ο Χόφμαν γεννήθηκε στο Μπάντεν της Ελβετίας και ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά που γεννήθηκαν στην οικογένεια του κατασκευαστή εργαλείων Άντολφ Χόφμαν και της συζύγου του Ελισάβετ (το γένος Schenk). Λόγω των χαμηλών εισοδημάτων του πατέρα του, ο νονός του Άλμπερτ κατέβαλε τα έξοδα για την μόρφωσή του. Όταν ο πατέρας του αρρώστησε, ο Χόφμαν πήρε θέση ως μαθητευόμενος σε εμπορικό κατάστημα συναφές με τις σπουδές του. Σε ηλικία 20 ετών, ο Χόφμαν ξεκίνησε τις σπουδές του στη Χημεία στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, τελειώνοντας τρία χρόνια αργότερα, το 1929. Το κύριο ενδιαφέρον του ήταν η χημεία των φυτών και των ζώων, και αργότερα διεύθυνε μια σημαντική έρευνα όσον αφορά την χημική δομή της κοινής ζωικής ουσίας χιτίνη, για την οποία και έλαβε το διδακτορικό του, με έπαινο το 1930. Στις 16 Νοεμβρίου του 1938 εφηύρε το LSD στα εργαστήρια της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz, στη Βασιλεία, στα πλαίσια ενός γενικού ερευνητικού προγράμματος για τη μελέτη της ιατρικής χρήσης θεραπευτικών βοτάνων. Η παραισθησιογόνος δράση του διαπιστώθηκε πέντε χρόνια αργότερα, στις 16 Απριλίου 1943.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1998-99

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1998-99 ήταν η 22η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου για 4η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1998-99 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1999-00. Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν: Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 257.
Λουδοβίκος Γουλιέλμος του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Λουδοβίκος-Γουλιέλμος, γερμ. Ludwig-Wilhelm (8 Απριλίου 1655 - 4 Ιανουαρίου 1707) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάτεν (1677-1707). Έγινε διοικητής του Αυστριακού στρατού και νίκησε πολλές φορές τους Οθωμανούς· έλαβε το προσωνύμιο "Τουρκικός".

 Ήταν ο μόνος γιος του Φερδινάνδου-Μαξιμιλιανού διαδόχου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Λουίζας της Σαβοΐας, κόρης του Θωμά-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Καρινιάνο. Το 1707 απεβίωσε στο ανάκτορο Ράστατ σε ηλικία 52 ετών και τάφηκε στο Στίφτσκίρχε. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκος-Γεώργιος. Νυμφεύτηκε το 1690 τη Σίβυλλα των Ασκάνια, κόρη του Ιουλίου-Φραγκίσκου δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε (επιζόντα) τέκνα: Λουδοβίκος-Γεώργιος 1702-1761, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν. Αυγούστα-Ιωάννα 1704-1726, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης. Αύγουστος-Γεώργιος 1706-1771, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν. Francis Lieber; E. Wigglesworth; Thomas Gamaliel Bradford; Henry Vethake, eds. (1851). "Baden-Baden (Louis William I) margrave of". Encyclopædia Americana. pp. 519–520. Wikisource-logo.svg "Baden-Baden, Ludwig Wilhelm I., margrave of". The American Cyclopædia. 1879.
Μακόλεϊ Κάλκιν

Ο Μακόλεϊ Κάλκιν (αγγλικά: Macaulay Carson Culkin, 26 Αυγούστου 1980) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός όταν υποδύθηκε τον Κέβιν Μακάλιστερ στην ταινία Μόνος στο σπίτι (Home Alone, 1990) και Μόνος στο σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη (Home Alone 2: Lost in New York, 1992). Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες Το πλουσιόπαιδο (Richie Rich, 1994), Μόνος με τον θείο (Uncle Buck, 1989), Το κορίτσι μου (My Girl, 1991), Μεγάλο ταξίδι στην περιπέτεια (The Pagemaster, 1994) και Party Monster (2003) καθώς και για την εμφάνισή του στο βίντεο κλιπ "Black or White" του Μάικλ Τζάκσον. Στο απόγειο της δόξας του, θεωρούνταν το πιο επιτυχημένο παιδί ηθοποιός.Ο Κάλκιν κατατάχθηκε στη 2η θέση στις λίστες του VH1 και του E! "100 Σπουδαιότερα Παιδιά-Αστέρες" και "50 Σπουδαιότερα Παιδιά Αστέρες".

 Ο Κάλκιν παντρεύτηκε με την ηθοποιό Ρέιτσελ Μάινερ το 1998, όταν και δύο ήταν μόλις 18 ετών. Δύο χρόνια αργότερα χώρισαν, αλλά το διαζύγιο τους εκδόθηκε το 2002. Από το 2002 μέχρι το 2010 ήταν σε σχέση με την ηθοποιό Μίλα Κούνις. Από τον Οκτώβριο του 2017, είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Μπρέντα Σονγκ και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Ντακότα Σονγκ Κάλκιν (γενν. 5 Απριλίου 2021). Στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 συνελήφθηκε στην Οκλαχόμα Σίτι για κατοχή 17,3 γρ. μαριχουάνας και άλλων ουσιών (16,5 μγρ. απραζολάμη και 32 μγρ. κλοναζεπάμη), για την οποία κατοχή παρέμεινε για λίγο υπό κράτηση, ενώ αφέθηκε αργότερα με εγγύηση 4.000 δολαρίων. Στην την ακρόαση στο δικαστήριο για πλημμελήματα για παραβάσεις για ναρκωτικά, δήλωσε αθώος στη δίκη (15 Οκτωβρίου 2004 με 9 Ιουνίου 2005), ενώ αργότερα άλλαξε τη δήλωση σε ένοχος. Καταδικάστηκε σε 3ετή φυλάκιση με ένα χρόνο αναστολή και 540 δολάρια σε δικαστικά έξοδα. Μακόλεϊ Κάλκιν στο IMDb
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016

Το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016 ήταν προκριματικό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών της Διεθνούς Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) που αποτελούνταν από 12 εθνικές ομάδες, όπου οι πέντε πρώτες ομάδες κέρδισαν από μια θέση στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016. Πραγματοποιήθηκε το διάστημα 13-19 Ιουνίου 2016. Η Γαλλία φιλοξένησε το τουρνουά στην πόλη της Ναντ. Έπειτα από την ολοκλήρωση του τουρνουά, η Λευκορωσία, η Κίνα, η Γαλλία, η Ισπανία και η Τουρκία προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

 Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους (Όμιλοι Α–Δ) για τη φάση των ομίλων. Οι δύο κορυφαίες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στη φάση νοκ-άουτ. Και οι τέσσερις νικήτριες των προημιτελικών προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ οι τέσσερις ηττημένες των προημιτελικών αγωνίστηκαν σε δύο επιπλέον φάσεις για μία επιπλέον θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2015, η FIBA ​​ανακοίνωσε ότι η Γαλλία και η Ισπανία ήταν υποψήφιες για να φιλοξενήσουν το προκριματικό τουρνουά των γυναικών. Η προθεσμία για την υποβολή της τελικής υποψηφιότητας ορίστηκε στις 11 Νοεμβρίου, μετά την οποία έγινε η αξιολόγηση όλων των προσφορών. Η Γαλλία ανακοινώθηκε ως οικοδέσποινα του προολυμπιακού τουρνουά στις 19 Ιανουαρίου του 2016. Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου του 2016 στα κεντρικά γραφεία της FIBA στο Μι της Ελβετίας. Οι τέσσερις νικήτριες των προημιτελικών και η νικήτρια του αγώνα για την πέμπτη θέση, προκρίνονται στους Ολυμπιακούς του 2016 Προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016 Επίσημος ιστότοπος