Χορστ Κέλερ

Ο Χορστ Κέλερ (γερμ. Horst Köhler) είναι Γερμανός πολιτικός του συντηρητικού κόμματος CDU, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από τον Ιούλιο του 2004 έως τον Μάιο του 2010. Μέχρι τις 4 Μαρτίου του 2004 ήταν Πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF).

 Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1943 στο Χαϊντενστάιν (σημερινό Σκιερμπιεσόφ της Πολωνίας) σαν έβδομο από οκτώ παιδιά αγροτικής οικογένειας. Οι γονείς του, Εδουάρδος και Ελισάβετ Κέλερ, ανήκαν στη γερμανική μειονότητα της ρουμανικής Βεσσαραβίας (σημερινή Μολδαβία), την οποία όμως εγκαταλείπουν αναγκαστικά το καλοκαίρι του 1940 λόγω του Σύμφωνου Μολότωφ - Ρίμπεντροπ και εγκαθίστανται στο Γερμανικό Ράιχ (στα εδάφη της τότε ακόμη κατεχόμενης Πολωνίας), όπου μένουν για λίγα χρόνια. Εκεί γεννήθηκε ο Χορστ Κέλερ. Στις 18 Μαρτίου του 1944 η μητέρα του εγκαταλείπει μαζί με αυτόν και άλλα τρία της παιδιά την Πολωνία για να αποφύγει τον Κόκκινο Στρατό. Η οικογένεια εγκαθίσταται κοντά στη Λειψία, όπου οι γονείς ασχολούνται και πάλι με τη γεωργία. Το 1953 αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας με στόχο την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία). Αυτή τη φορά καταφεύγουν στο Δυτικό Βερολίνο και από εκεί σε διάφορα κέντρα προσφύγων, μέχρι που το 1957 καταλήγουν στο Λούντβιγκσμπουργκ, το οποίο γίνεται πατρίδα για τον Χορστ Κέλερ. Εκεί τελειώνει το 1963 το σχολείο με δυσκολία. Ο Χορστ Κέλερ είναι ευαγγελικός, νυμφευμένος με την Εύα Κέλερ και έχουν δυο παιδιά. Αφού υπηρέτησε τη θητεία του, σπούδασε από το 1965 μέχρι το 1969 πολιτική οικονομία και πολιτικές επιστήμες στο Τύμπιγκεν. Μετά της σπουδές συνέχισε την εργασία του εκεί μέχρι την έγκριση της διδακτορικής διατριβής του το 1976 με τίτλο «Δημιουργία εργασίας μέσω τεχνολογικής εξέλιξης». Την επόμενη πενταετία εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομίας και Εργασίας στη Βόννη. Το 1981 έγινε μέλος του συντηρητικού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (CDU) και ένα χρόνο αργότερα συνέχισε την εργασία του στο Υπουργείο Οικονομικών. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ήταν υπεύθυνος για τα οικονομικά και νομισματικά θέματα και παίζει βασικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για την επανένωση της Γερμανίας. Επίσης συνέβαλε ως βοηθός και σύμβουλος του τότε καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ στην προετοιμασία των συνόδων της G7 στο Χιούστον (1990), Λονδίνο (1991), Μόναχο (1992) και Τόκιο (1993). Από το 1993 μέχρι το 1998 ήταν πρόεδρος συνδέσμου τραπεζών στη Γερμανία και τα επόμενα δύο χρόνια διευθυντής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) στο Λονδίνο. Το 2000 έγινε με πρόταση του καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ (SPD) Πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) για πέντε χρόνια. Στις 23 Μαΐου του 2004 εξελέγη ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας του γερμανικού κράτους. Επανεξελέγη από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στις 23 Μαΐου του 2009 - στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας από το ειδικό Σώμα των 1.124 εκλεκτόρων-, με 613 ψήφους υπέρ έναντι 503 που έλαβε η 65χρονη αντίπαλός του Γκεζίνε Σβαν, πρώην πανεπιστημιακός, που είχε τη στήριξη των Σοσιαλδημοκρατών. Παραιτήθηκε στις 31 Μαΐου 2010 λόγω κάποιων αμφιλεγόμενων δηλώσεών του περί του πολέμου του Αφγανιστάν. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο πρόεδρος του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, Γενς Μπέρνσεν. Νέος πρόεδρος και διάδοχός του εξελέγη ο Κρίστιαν Βουλφ. Επίσημη Ιστοσελίδα (γερμ./αγγλ./γαλλ./ισπ.)