IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκουρού Χαρ Κρισάν

Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν (7 Ιουλίου 1656 – 30 Μαρτίου 1664) ήταν ο όγδοος από τους συνολικά δέκα Γκουρού του Σιχισμού. Στις 7 Οκτωβρίου 1661 και στην ηλικία των πέντε μόλις ετών, έγινε ο νεαρότερους Σιχ-Γκουρού διαδεχόμενος τον πατέρα του, Γκουρού Χαρ Ράι, μετά τον θάνατό του. Το 1664 αρρώστησε με ευλογιά και έχασε τη ζωή του από την ασθένεια, πριν συμπληρώσει το όγδοο έτος της ηλικίας του.Είναι επίσης γνωστός και ως Μπαλ Γκουρού (Παιδί Γκουρού) και, κάποιες φορές, στη Σιχ λογοτεχνία αναφέρεται ως Χαρί Κρισάν Σαχίμπ. Μνημονεύεται από τη Σιχ παράδοση να λέει πριν πεθάνει «Μπάμπα Μπακάλα», κάτι το οποίο ερμηνεύτηκε από τους Σιχ ως επιθυμία, διάδοχός του να είναι ο προθείος του, Τεγκ Μπαχαντούρ. Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν είχε τη μικρότερη σε διάρκεια θητεία ως Σιχ-Γκουρού, η οποία κράτησε μόλις 2 χρόνια, 5 μήνες και 24 μέρες.

 Ο Γκουρού Χαρ Κρισάν γεννήθηκε στην πόλη Κιράτπουρ (Λόφοι Σίβαλικ) στο βορειοδυτικό κομμάτι της Ινδικής υποηπείρου και γονείς του ήταν οι Γκουρού Χαρ Ράι και Μάτα Κρισέν (Μάτα Σουλάχνι). Ο πατέρας του στήριξε τον μετριοπαθή Σούφι Ντάρα Σουκόχ αντί τον συντηρητικό Σουνίτη Αοραντζέμπ, όταν τα δύο αδέλφια ενεπλάκησαν σε πόλεμο για τη διαδοχή στον θρόνο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Όταν το 1658 ο Αοραντζέμπ κέρδισε τον πόλεμο και τη διαδοχή, κάλεσε το 1660 τον Γκουρού Χαρ Ράι να του εξηγήσει την στήριξή του στον εκτελεσμένο Ντάρα Σουκόχ. Ο Γκουρού Χαρ Ράι έστειλε τον μεγαλύτερο γιο του να τον εκπροσωπήσει και ο Αοραντζέμπ, κράτησε 13χρονο Ραμ Ράι όμηρο ρωτώντας τον σχετικά με μια στροφή από το βιβλίο Αντί Γκραντ - τα ιερά κείμενα των Σιχ εκείνη την περίοδο - ισχυριζόμενος πως δυσφημούσε τους Μουσουλμάνους. Ο Ραμ Ράι, για να καθησυχάσει τον Αοραντζέμπ, αντί να στηρίξει το ιερό κείμενο άλλαξε τη στροφή, μια πράξη που οδήγησε τον Γκουρού Χαρ Ράι να τον αφορίσει και να χρίσει διάδοχό του τον μικρότερο γιο του, Χαρ Κρισάν.Στο μεταξύ, ο Αοραντζέμπ αντάμειψε τον Ραμ Ράι προστατεύοντάς τον και δίνοντάς του γη στην περιοχή Ντεάραντουν των Ιμαλαΐων. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο Γκουρού Χαρ Κρισάν ανέλαβε τον ρόλο του ηγέτη των Σιχ, ο Αοραντζέμπ τον κάλεσε με σκοπό να τον αντικαταστήσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Ραμ Ράι. Ωστόσο, όταν ο Γκουρού Χαρ Κρισάν έφτασε στο Δελχί, αρρώστησε με ευλογιά και η συνάντησή του με τον Αοραντζέμπ ακυρώθηκε. Στο νεκροκρέβατό του, ο Γκουρού Χαρ Κρισάν είπε «Μπάμπα Μπακάλα» και πέθανε το 1664. Η θρησκευτική οργάνωση των Σιχ ερμήνευσε αυτά τα λόγια ως επιθυμία του Γκουρού Χαρ Κρισάν, ο διάδοχός του να είναι κάποιος που βρίσκεται στο χωριό Μπακάλα όπου βρισκόταν ο προθείος του, Τεγκ Μπαχαντούρ, ο οποίος κι έγινε ο ένατος Γκουρού του Σιχισμού.Αυθεντικά κείμενα σχετικά με τη ζωή του Γκουρού Χαρ Κρισάν και την εποχή που έζησε είναι σπάνια και όχι καλά καταγεγραμμένα. Κάποιες από τις βιογραφίες του Γκουρού Χαρ Κρισάν, ειδικά βιογραφίες σχετικές με το ποια ήταν η μητέρα του που γράφτηκαν τον 18ο αιώνα, όπως αυτή από τον Κεσάρ Σινγκ Τσιμπέρ, και η Σιχ λογοτεχνία του 19ου αιώνα, είναι ιδιαίτερα ασυνεπείς. Sikhs.org
Καμπίντα

Η Καμπίντα (πορτογαλικά: Cabinda‎), ή αλλιώς Τσιούα, είναι πόλη και δήμος που στην ομώνυμη επαρχία, ένα εξκλάβιο της Ανγκόλας. Η κυριαρχία της Ανγκόλας επί της Καμπίντα αμφισβητείται από την αποσχιστική Δημοκρατία της Καμπίντα. Η πόλη της Καμπίντα είχε πληθυσμό 550.000 και ο δήμος πληθυσμό 624.646 κατοίκους, στην απογραφή του 2014. Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί ως Cabindas ή Fiotes. Η Καμπίντα, λόγω της εγγύτητάς της σε πλούσια αποθέματα πετρελαίου, χρησιμεύει ως ένα από τα κύρια πετρελαϊκά λιμάνια της Ανγκόλας.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τους Πορτογάλους το 1883 μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Σιμουλαμπούκο, την περίοδο της Διάσκεψης του Βερολίνου.Υπάρχουν σημαντικά υπεράκτια αποθέματα πετρελαίου στην περιοχή. Η Καμπίντα βρίσκεται στην ακτή του Ατλαντικού Ωκεανού στα νότια της επαρχίας Καμπίντα στη δεξιά όχθη του ποταμού Μπέλε. Απέχει 56 χλμ. βόρεια της Μοάντα (Κονγκό), 70 χλμ. βόρεια των εκβολών του ποταμού Κονγκό και 137 χλμ. νότια από το Πουάντ-Νουάρ (Δημοκρατία του Κονγκό). Η πόλη της Καμπίντα χωρίζεται σε τρία διαμερίσματα ή comuna: Cabinda, η έδρα της πόλης, με το 88,6% του πληθυσμού της πόλης Μαλέμπο, με το 3,1% Τάντο-Ζίνζε, με το 8,3% Ο πληθυσμός της πόλης έχει έναν ιδιαίτερο πολιτισμό από τον τρόπο ενδυμασίας και τη διατροφή μέχρι τις παραδοσιακές τελετές, ειδικά το Chicumbe και τις τελετές του Bakamas do Tchizo, ένα παραδοσιακό τελετουργικό που επιτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ των ζωντανών και των αποκρυφιστικών πνευμάτων των θεών και των προγόνων, διασφαλίζοντας έτσι τη συμφιλίωση μεταξύ των νεκρών και των ζωντανών. Η Ιμπίντα, μια γλώσσα Μπαντού, είναι η κύρια γλώσσα τόσο της πόλης όσο και της επαρχίας της Καμπίντα. Τα Πορτογαλικά, η επίσημη γλώσσα της Ανγκόλας, ομιλείται επίσης, αν και ως επί το πλείστον σε διοικητικό ρόλο. Δεδομένου ότι η Καμπίντα αποικίστηκε σχετικά αργότερα (τέλη του 19ου αιώνα) από την Πορτογαλία σε σύγκριση με το μεγαλύτερο μέρος της Ανγκόλας, τα Πορτογαλικά δεν είναι τόσο ευρέως ομιλούμενα, αν και οι ομιλητές τους αυξάνονται γρήγορα σε αριθμό. Esteves Pereira, επιμ. (1906). «Cabinda». Portugal: Diccionario Historico... (στα Πορτογαλικά). 2. Lisbon: Joao Romano Torres. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cabinda (city) στο Wikimedia Commons
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1937

Η 10η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 3 Μαρτίου 1938. Παρουσιαστής ήταν ο Μπομπ Μπερνς.

 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846.
Γκαμπριέλ Λιπμάν

Ο Ζονάς Φερντινάν Γκαμπριέλ Λιπμάν (Jonas Ferdinand Gabriel Lippmann, 16 Αυγούστου 1845 – 12 Ιουλίου 1921) ήταν Γάλλος φυσικός και εφευρέτης. Το 1908 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τη μέθοδο της αναπαραγωγής χρωμάτων φωτογραφικά, βασισμένη στο φαινόμενο της συμβολής.

 Ο Λιπμάν γεννήθηκε από γαλλοεβραϊκής καταγωγής γονείς στο Λουξεμβούργο. Όταν ο Γκαμπριέλ ήταν τριών ετών, η οικογένειά του μετακόμισε ξανά στη Γαλλία, για να ζήσει στο Παρίσι.Είναι γνωστός για τις καινοτομίες που προέκυψαν από την έρευνά του για την έγχρωμη φωτογραφία. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Institut d'théorique Optique et appliquée στη Γαλλία. Εφηύρε επίσης ένα ηλεκτρόμετρο που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο μηχάνημα ΗΚΓ. Ο Λιπμάν ήταν μέλος της Ακαδημίας Επιστημών από τις 8 Φεβρουαρίου 1886 μέχρι τον θάνατό του (το 1912 ήταν Πρόεδρος). Εκτός από αυτό, ήταν εξωτερικό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, μέλος του Bureau des Longitudes, καθώς και μέλος του Institut Grand-Ducal. Ο Λιπμάν νυμφεύτηκε την κόρη του συγγραφέα Victor Cherbuliez το 1888. Πέθανε στις 13 του Ιουλίου 1921 πάνω στο ατμόπλοιο Γαλλία, ενώ ερχόταν από τον Καναδά. J.P. Pier & J.A. Massard (eds) (1997):Gabriel Lippmann: Commémoration par la section des sciences naturelles, physiques et mathématiques de l’Institut grand-ducal de Luxembourg du 150e anniversaire du savant né au Luxembourg, lauréat du prix Nobel en 1908. Luxembourg, Section des sciences naturelles, physiques et mathématiques de l’Institut grand-ducal de Luxembourg en collaboration avec le Séminaire de mathématique et le Séminaire d’histoire des sciences et de la médecine du centre universitaire de Luxembourg, 139 σελίδες. Ίδρυμα Νόμπελ Ο Γκαμπριέλ Λιπμάν στην Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια Centre de Recherche Public - Gabriel Lippmann Αρχειοθετήθηκε 2021-07-27 στο Wayback Machine.
Αυγουστίνος Μπέα

O Αυγουστίνος Μπέα (Augustin Bea, 1881-1968) υπήρξε βιβλικός θεολόγος, καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και πρώτος πρόεδρος της συστημένης από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ' Γραμματείας για την δρομολόγηση της ενότητας των Χριστιανών.

 Ο Αυγουστίνος Μπέα γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1881 στην πόλη Riedbohringen της Γερμανίας. Ήταν μοναχογιός του Καρλ Μπέα και της Μαρίας Merk. Οι βασικές σπουδές του έλαβαν χώρα μεταξύ 1888-1900. Σπούδασε επί διετία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ και συγκεκριμένα μεταξύ 1900-1902. Τις διέκοψε με σκοπό την εισαγωγή του στο Τάγμα των Ιησουϊτών. Εκεί έμεινε δέκα χρόνια και συγκεκριμένα ανάμεσα στα 1902 και 1912. Το 1912 χειροτονήθηκε ιερέας στο Βάλκενμπουργκ της Ολλανδίας. Σπούδασε για ένα εξάμηνο αρχαία μεσανατολική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1913 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Θεολογίας. Ακολούθως ανακηρύχθηκε ηγούμενος της μονής των Ιησουϊτών στο Άαχεν (1914-1917), καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή των Ιησουϊτών στο Βάλκενμπουργκ (1917-1921), έπαρχος του τάγματος για την περιοχή της Νότιας Γερμανίας (1921-1924),καθηγητής της Βιβλικής θεολογίας στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης (1924-1928) και καθηγητής στο Βιβλικό Ινστιτούτο της Ρώμης (1924-1959) και πρύτανης αυτού του ιδρύματος (1930-1959). Διετέλεσε διευθυντής στο περιοδικό Biblica. Στο Βιβλικό Ινστιτούτο δίδαξε διάφορα αντικείμενα όπως ερμηνευτική, εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης,γεωγραφία και αρχαιολογία της Παλαιστίνης. Συνεργάσθηκε με τον Πάπα Πίο ΙΒ΄' για την σύνταξη της περί Αγίας Γραφής εγκυκλίου Divino afflante Spiritu (1943),σε πέντε χρόνια (1941-1945) την νέα λατινική μετάφραση του Ψαλτηρίου, η οποία εισήχθηκε σε λειτουργική χρήση. Στις 14 Δεκεμβρίου 1959 εξελέγη από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ στο αξίωμα του καρδιναλίου. Το 1960 του ανατέθηκε η διέυθυνση της Γραμματείας του Βατικανού για την ενότητα των Χριστιανών. Ο καρδινάλιος Αυγουστίνος Μπέα ήταν ο εκ των βασικών συντελεστών από Ρωμαιοκαθολικής πλευράς της συνάντησης μεταξύ του πατριάρχη Αθηναγόρα Α΄ και του Πάπα Παύλου Στ΄ η οποία πραγματοποιήθηκε στα Ιεροσόλυμα το 1964. Παρέδωσε αυτοπροσώπως την κάρα Πέθανε στις 16 Νοεμβρίου του 1968 στη Ρώμη. Για το σύνολο του επιστημονικού έργου τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις από Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά Πανεπιστήμια, ενώ το 1965 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Γρηγόριος Νόβακ, «Μπέα Αυγουστίνος», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. 9 (1966), στ.161-163 Bea, Augustin[5] Cardinal Augustin Bea (1881-1968)[6] Hans Reinhard Seeliger, «Bea, Augustin», Lexicon Fur theologie und kirche, τομ.2 (εκδ.Herder, 2009),στήλη 105-106
Ρενώ ντε Βισιέ

Ο Ρενώ ντε Βισιέ (γαλλικά: Renaud de Vichiers) ήταν ο 19ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1250 έως τον θάνατό του το 1256.

 Ο Ρενώ ντε Βισιέ γεννήθηκε γύρω στο 1198 στα οικογενειακά κτήματα των Βισιέ στην Καμπανία της Γαλλίας. Εντάχθηκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών και διορίστηκε καθηγούμενος της Σαιντ Ζαν ντ' Αρκ το 1240 και μάγιστρος της Γαλλίας από το 1242 έως το 1249, ενώ το 1250 έγινε στρατάρχης της Γαλλίας.Ήταν υποστηρικτής και συνπολεμιστής του βασιλιά Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας, ο οποίος τον βοήθησε να εκλεγεί Μεγάλος Μάγιστρος στη θέση του Γκιγιόμ ντε Σοννάκ, που σκοτώθηκαν στην Αίγυπτο κατά τη μάχη της Αλ Μανσούρα, στις 11 Φεβρουαρίου 1250. Λίγο αργότερα φιλονίκησε με τον Λουδοβίκο, κατά τη διάρκεια μιας διπλωματικής αποστολής του στρατάρχη των Ναϊτών (Hugues de Jouy) στη Δαμασκό και το 1252 ο στρατάρχης Ούγος εξορίστηκε από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ.Το 1252 ο Ρενώ ντε Βισιέ αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του στις 20 Ιανουαρίου του 1256.
Άγιος Στέφανος Σαραβαλίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Άγιος Στέφανος Αχαΐας Ο Άγιος Στέφανος είναι πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, ευρισκόμενος στην ευρύτερη περιοχή της πόλης των Πατρών.

 Ο Άγιος Στέφανος απέχει οδικώς από το κέντρο της Πάτρας περίπου 7 χιλιόμετρα, και ως οικισμός γειτνιάζει, με τα Δεμένικα στα δυτικά, με τον Γλαύκο στα βόρεια και κατάντη του, με την περιοχή του Πετρωτού και την φημισμένη ιστορική οινοποιία Αχάια Κλάους στα ανατολικά, ενώ στα νότια του βρίσκεται το Σαραβάλι και στα νοτιοδυτικά ο οικισμός Μπάκαρι. Επιπλέον, στα νότια όρια του διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών. Στην περιοχή, σε παράπλευρο δρόμο της Περιμετρικής Οδού Πατρών, βρίσκεται ο γραφικός μικρός πέτρινος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ραφαήλ, ενώ στα βόρεια του οικισμού, δίπλα στον Γλαύκο ποταμό βρίσκονται οι αθλητικές εγκαταστήσεις του ποδοσφαιρικού σωματείου «Θύελλα Πατρών». Η ευρύτερη περιοχή τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη οικονομική ανάπτυξη καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στο Βιοτεχνικό Πάρκο (ΒΙΟ. ΠΑ.) Γλαύκου Πάτρας, με αρκετές επιχειρήσεις να είναι εγκατεστημένες εκεί συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της. Η ονομασία του προήλθε από τον ομώνυμο παλιό ναό της περιοχής. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1971 και εντάχτηκε στην τότε Κοινότητα Σαραβαλίου της τότε Επαρχίας Πατρών. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μεσσάτιδος ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Σαραβαλίου. Σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από την 1η Ιανουαρίου του 2011 ανήκει στον (διευρυμένο) Δήμο Πατρέων και αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Σαραβαλίου. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Άγιος Στέφανος. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Στεφάνου Σαραβαλίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σαραβαλίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/12/2017.
Μονίμη

H Μονίμη (απεβ. 72/71 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα με καταγωγή από τη Μακεδονία, που έζησε στη Μ. Ασία και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου, ως 2η σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄.

 Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές γεννήθηκε και ζούσε στη Μίλητο ή τη Στρατονίκεια της Καρίας. Ήταν κόρη τού Φιλοποίμενος, εξέχοντος πολίτη. Ήταν όμορφη, έξυπνη και συζητούσαν γι' αυτήν μεταξύ τους οι Έλληνες. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ και ο στρατός του κατέλαβαν την πόλη της το 89/88 π.Χ., η ομορφιά της έκανε μεγάλη εντύπωση στον Μιθριδάτη ΣΤ΄. Ο βασιλιάς ελκύστηκε σφοδρά από αυτήν, καθώς τού άρεσαν οι ισχυρές προσωπικότητες, που η ευφυΐα τους συμπλήρωνε τη δική του. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ νόμισε, ότι θα την έκανε το διαμάντι στις παλλακίδες τού ανακτόρου του και άρχισε τις συζητήσεις με τον Φιλοποίμενα. Τού πρόσφερε 1500 χρυσά νομίσματα. Η Μονίμη απέρριψε την προσφορά και ζήτησε περισσότερα. Τού ζήτησε γάμο και να γίνει βασίλισσα με διάδημα. Ο βασιλιάς την έβρισκε ακαταμάχητη και συμφώνησε. Οι γραφείς προετοίμασαν το συμβόλαιο γάμου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έδεσε μία πορφυρή και χρυσή ταινία γύρω από το κεφάλι της Μονίμης και το ζεύγος αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της Σινώπης. Παντρεύτηκαν το 89/88 π.Χ. και με τον γάμο της έγινε η δεύτερη σύζυγος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ και βασίλισσα τού Πόντου. Ο πατέρας της έλαβε το ποσό και τοποθετήθηκε έφορος της Εφέσου. Η Μονίμη γέννησε την Αθηναΐδα. Στο ξεκίνημα τού γάμου της άσκησε μεγάλη επιρροή στον άνδρα της· όμως αυτό δεν κράτησε πολύ. Στο τέλος ο γάμος δεν ήταν ευτυχής και ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ δυσαρεστήθηκε με αυτή. Η Μονίμη μετάνοιωσε για τον γάμο της, την άνοδό της και που άφησε την πόλη της. Το 72/71 π.Χ., όταν ο σύζυγός της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το βασίλειό του και να καταφύγει στην Αρμενία, η Μονίμη εκτελέστηκε στη Φαρνάκεια. Η αλληλογραφία της με τον Μιθριδάτη ΣΤ΄, που ήταν έκφυλος, έπεσε στα χέρια τού Ρωμαίου στρατηγού Γ. Πομπήιου, όταν κατέλαβε το Καινόν Φρούριον. Είναι ένας ρόλος στην τραγωδία τού Ρακίνα Μιθριδάτης· η ηθοποιός Μαρία Σαμεσλέ και η Ραχήλ έπαιξαν τον χαρακτήρα τού έργου αυτόν. Επίσης είναι μία ηρωίδα στο μυθιστόρημα τού Στέβεν Σέυλορ Η οργή της μανίας. Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου ως η 2η σύζυγός του και είχε τέκνο: Αθηναΐς Φιλόστοργος Β΄, παντρεύτηκε τον Αριοβαρζάνη Β΄ της Καππαδοκίας (βασ. 63/62-51 π.Χ.). https://web.archive.org/web/20110220182649/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/2220.html Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
Ελπίζοντας καρδιά μου

Ελπίζοντας καρδιά μου (Ισπανικά: Esperanza del corazón) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2011. Είναι ριμέικ των Μεξικάνικων τηλενουβέλων του 1994, Aguetas de Color de Rosa και του 1996 Confidente de Secundaria. Πρωταγωνιστούν Λουσία Μέντες, Φερνάντο Αγιέντε, Μπιάνκα Μαροκίν και Πατρίσιο Μποργκέτι.

 Η Άνχελα Λάντα έχει μια κόρη, την Λίσα και αγωνίζεται να προχωρήσει τη ζωή της, από αποτυχίες που έχει σχεδιάσει η μοίρα. Λόγω του θανάτου του συζύγου της, Φράνκο, η Άνχελα υφίσταται την κακομεταχείριση της πεθεράς της, Λουκρέσια, η οποία αφαιρεί κάθε προστασία και υποστήριξη, έως ότου την διώξει από το σπίτι της. Η Άνχελα, σαν ηρωίδα, δεν θα σταματήσει ποτέ να είναι θετική και ενθουσιώδης, μπροστά σε αντιξοότητες, και θα ανταποκριθεί με αξιοπρέπεια και με μεγάλο πνεύμα. Λουσία Μέντες ως Λουκρέσια Ντάβιλα χηρ. ντε Ντουπρίς Φερνάντο Αγιέντε ως Ορλάντο Ντουάρτε Μπιάνκα Μαροκίν ως Άνχελα Λάντα ντε Ντουπρίς Πατρίσιο Μποργκέτι ως Μαριάνο Ντουάρτε Μαρισόλ ντελ Όλμο ως Λορένσα Ντουπρίς Ντάβιλα ντε Καμπράλ Αγουστίνα Αράνα ως Φράνκο Ντουπρίς Ντάβιλα Λισάρδο ως Άλντο Καμπράλ Χουάν Κάρλος Μπαρέτο ως Σιλβέστρε Φιγκερόα Αλεχάντρα Άβαλος ως Γκλάντις Γκουσμάν Μανέ ντε λα Πάρρα ως Αλέξις Ντουάρτε Μορένο Χουλίσα ως Γκρέτα Λασκουρέιν Ριβαδενέιρα Κάρμεν Αούμπ ως Κρίστα Καμπράλ Ντουπρίς Τάνια Βάσκες ως Καμίλα Μορένο Μπάρμπαρα Τόρρες ως Μπόμπι Λαουρεάνο Μπρισουέλα ως Λαουρεάνο Αλεχάντρο Εσπεϊτσέρ ως Ντιέγο Ντουπρίς Λάντα Σαμάντι ως Αβρίλ Φιγκερόα Ντουπρίς Μαριάνα Μπότας ως Μπρίτνεϊ Φιγκερόα Γκουσμάν Χεσούς Σαβάλα ως Ούγκο Μαρτίνες "Γουάμπι" Τέλμα Μαδριγάλ ως Λίσα Ντουπρίς Λάντα/Μόνικα Μάρκο ντε Πάολα ως Λεονάρδο Φερνάντα Αροσκέτα ως Αλεχάντρα Λίλια Αραγόν ως Λα Τότσα Εμμανουέλ Ορεντάι ως Μπράντον Φιγκερόα Γκουσμάν Γκαμπριέλα Σαμόρα ως Ρούμπι Καρίμε Ερνάντες ως Άλμα "Αλμίτα" Ντουπρίς Λάντα Ροδρίγο Γιάμας ως Ελ ΜουνιέΓκεστ εμφάνιση Σάντρα Ετσεβερία ως Η ίδια Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 1 Βραβείο TVyNovelas (Συμπρωταγωνιστής) 1 Βραβείο TV Adicto Golden (Επιστροφή Γυναίκας Ηθοποιού) 1 Βραβείο Bravo (Ανταγωνίστριας) Ελπίζοντας καρδιά μου στην IMDb
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1960

Το ΜΣΤ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1960 διεξήχθη από τις 22 ως τις 24 Ιουλίου 1960 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1960. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει ο ΣΕΓΑΣ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για έκτη συνεχόμενη χρονιά.

 Στους αγώνες υπήρξε πλούσια συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Σημειώθηκαν δύο πανελλήνια ρεκόρ και πολλά ρεκόρ αγώνων. Τους παρακολούθησε πλήθος φιλάθλων παρά τον καύσωνα. Προβληματική υπήρξε και πάλι η διεξαγωγή του μαραθωνίου, ο οποίος διεξήχθη την πρώτη ημέρα των αγώνων, στις 22 Ιουλίου, εν μέσω καύσωνα. Το πάθημα της προηγούμενης χρονιάς δεν "έγινε μάθημα". Αποτέλεσμα ήταν να τερματίσουν μόνο πέντε αθλητές με νικητή τον 45χρονο Δημήτρη Δερβένη, που είχε λιποθυμήσει το περασμένο έτος. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με μεγάλη διαφορά βαθμών από τους υπόλοιπους συλλόγους. *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 23 σωματεία. "Ελευθερία", 23/7/1960. "Ελευθερία", 26/7/1960. "Μακεδονία", 23/7/1960. "Μακεδονία", 24/7/1960. "Μακεδονία", 26/7/1960. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010.
Παιρισάδης Β΄ του Βοσπόρου

Ο Παιρισάδης Β΄ (3ος αι. π.Χ.) ή Παρυσάδης ήταν βασιλιάς του βασιλείου του Βοσπόρου από το 284 έως το 245 π.Χ. Μπορεί να ήταν γιος είτε του Σπάρτοκου Γ΄ είτε του Σάτυρου Β΄.

 Ο Παιρισάδης Β΄ ήταν γιος τού προηγούμενου ηγεμόνα Σπάρτοκου Γ΄ (ή εξάδελφος τού προηγούμενου ηγεμόνα, αν ήταν γιος του Σάτυρου Β΄). Στον απόηχο του Εμφυλίου Πολέμου του Βοσπόρου, ο Εύμηλος, πατέρας του Σπάρτοκου Γ΄ και βασιλιάς τού Βοσπόρου, εκτέλεσε τις οικογένειες και τους φίλους των αδελφών τού Σάτυρου Β΄ και Πρύτανη. Ο μικρότερος γιος του Σάτυρου, ονόματι Παιρισάδης, επέζησε και διέφυγε στη Σκυθία, όπου κατέφυγε στον βασιλιά της Άγαρο.Ο Παιρισάδης Β΄ δραστηριοποιήθηκε απροσδόκητα στη διπλωματία με όλα τα ελληνιστικά βασίλεια των Διαδόχων. Αναφέρεται σε επιστολή του Απολλώνιου προς τον Ζήνωνα ότι έστειλε πρεσβευτές στην Αυλή τού Πτολεμαίου Β΄, τού φαραώ της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου, οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να δουν τα αξιοθέατα. Επίσης, ήταν δωρητής και έκανε προσφορές κυπέλλων στη Δήλο μαζί με τον Μακεδόνα βασιλιά Αντίγονο Β΄ και με μία γυναίκα με το όνομα Στρατονίκη (ίσως τη νύφη τού Αντίγονου Β΄), που δεν πρέπει να συγχέεται με τη Στρατονίκη της Μακεδονίας, τη γιαγιά τού Αντιγόνου Β΄, η οποία απεβίωσε το αργότερο το 301 π.Χ. Αφού κυβέρνησε για περίπου 39 χρόνια, ο Παιρισάδης Β΄ απεβίωσε το 245 π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο πιθανώς μεγαλύτερος γιος του Σπάρτοκος Δ΄, ο οποίος κυβέρνησε μόνο για μία σύντομη περίοδο περίπου 5 ετών. Στη συνέχεια τον Σπάρτοκο Δ΄ διαδέχθηκε ο Λεύκων Β΄, ο μικρότερος γιος του Παιρισάδη Β΄, ο οποίος σκότωσε τον μεγαλύτερο αδελφό του σε μία διαμάχη για μοιχεία με τη σύζυγο του Λεύκωνα Β΄, Αλκαθόη. Πτολεμαϊκή Αίγυπτος Βασίλειο της Μακεδονίας Εμφύλιος πόλεμος του Βοσπόρου Συλλογή νομισμάτων από το Βασίλειο του Βοσπόρου
Ρωσική μπλέ γάτα

Η ρωσική μπλε είναι μια φυλή γάτας που έχει αργυρό-μπλε τρίχωμα. Είναι πολύ ευφυείς και παιχνιδιάρικες, αλλά τείνουν να είναι ντροπαλές με τους αγνώστους. Αναπτύσσουν στενούς δεσμούς με τους ανθρώπους τους και αναζητούνται ως κατοικίδια ζώα, λόγω της προσωπικότητάς τους.

 Η ρωσική μπλε είναι μια φυσική φυλή που μπορεί να έχει τις ρίζες της στο λιμάνι της Αρχάγγελσκ, στη Ρωσία. Επίσης μερικές φορές ονομάζεται μπλε Αρχάγγελος. Πιστεύεται ότι οι ναυτικοί πήραν τη ρωσική μπλε από τα νησιά Αρχάγγελος στη Μεγάλη Βρετανία και τη Βόρεια Ευρώπη στη δεκαετία του 1860. Η πρώτη καταγεγραμμένη εμφάνιση έξω από τη Ρωσία ήταν το 1875 στο Crystal Palace στην Αγγλία. CFA Russian Blue Breed Council Russian Blue Information Blue Shorthaired Cat Information Stichting Blauwe Rus-Russian Blue Foundation
Νίκος Κασάπης

Ο Νίκος Κασάπης (γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1944) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε για δέκα χρόνια στην ομάδα του Ηρακλή και συνέχισε στις ομάδες της Ρόδου και του Άρη.

 Ο Κασάπης ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Ηρακλή σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και έπαιξε στα δύο ευρωπαϊκά παιχνίδια εναντίον της Ρεάλ Σαραγόσα το φθινόπωρο του 1963. Έπαιξε στην ομάδα ως το 1972 και είναι δέκατος σκόρερ στην ιστορία του Ηρακλή με 38 γκολ, ενώ η καλύτερη θέση που κατέκτησε με τους "κυανόλευκους" είναι η πέμπτη της σεζόν 1970-71.Το καλοκαίρι του 1972 μεταπήδησε στην ομάδα της Ρόδου για να παίξει στην Β΄ Εθνική και ένα χρόνο αργότερα μεταγράφηκε στον Άρη και έπαιξε σε 31 αγώνες πρωταθλήματος, σκοράροντας έξι φορές. Την επόμενη χρονιά ήλθε σε ρήξη με την διοίκηση των "κίτρινων" και απείχε από τις προπονήσεις μαζί με άλλους τέσσερις ποδοσφαιριστές του Άρη. Τελικά, μετά το τέλος της σεζόν αποτέλεσε παρελθόν από τον σύλλογο. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ντιουζντιντίλ Καντινεφέντι

Η Ντιουζντιντίλ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:رزددل قادین) (Τούρκικα: Düzdidil Kadınefendi, 1825 - 18 Αυγούστου 1845) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Düzdidil Kadın Efendi Hazretleri

 Η Ντιουζντιντίλ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1825 ως Αϊσέ Ντισάν και ήταν κόρη του Σιχίμ Μπέη Ντισάν και της συζύγου του Φουλανέ Τσατσμπά, πριγκίπισσα της Αμπχαζίας. Στην ηλικία των έξι περίπου, η Αϊσέ στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο Γιαχιά Μπέης την παρουσίασε στο βασιλικό χαρέμι. Μετονομάστηκε σε Ντιουζντιντίλ και έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση και μαθήματα πιάνου στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί. Η Ντιουζντιντίλ μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα, και όταν ήταν 17 ετών τράβηξε την προσοχή του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και παντρεύτηκαν στις 2 Οκτωβρίου 1842 στο παλάτι Τοπ Καπί. Στις 18 Αυγούστου 1843 γέννησε το μοναδικό παιδί της, την Τζεμιλέ Σουλτάν. Η φυματίωση είχε πολλά θύματα στο παλάτι, όπως και αλλού τον δέκατο ένατο αιώνα και η Ντιουζντιντίλ ήταν ένα από αυτά. Πέθανε στις 18 Αυγούστου 1845 σε ηλικία 20 ετών και θάφτηκε στο Μαυσωλείο των αυτοκρατορικών κυριών στο Γενί Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη. Η Τζεμιλέ Σουλτάν ήταν μόλις δύο ετών όταν πέθανε η μητέρα της. Υιοθετήθηκε από μια άλλη σύζυγο του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, την Ραχιμέ Πιριστού Σουλτάν, η οποία ήταν επίσης η θετή μητέρα ενός από τα ετεροθαλή αδέλφια της, του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Ένα πολυτελές διακοσμημένο βιβλίο προσευχής τέθηκε περίπου το 1844 για την Ντιουζντιντίλ, αφότου είχε πέσει θύμα της επιδημίας της φυματίωσης που μαινόταν στην Κωνσταντινούπολη. Όπως ήταν πρέπον για τη θέση της, το βιβλίο προσευχή ήταν πλούσια στολισμένο. Περιέχει 33 surahs του Κορανίου, 80 προσευχές αιτήματος και έπαινου, και 61 μινιατούρες. Το ροκοκό στιλ του χειρογράφου ανταποκρίνεται στις σύγχρονες οθωμανικές γεύσεις. Ένας καλλιτέχνης που ονομαζόταν Χουσεΐν δημιούργησε τις συγκινητικές εικόνες στο παράρτημα, το οποίο διαθέτει θέα των ιερών τόπων στην Μέκκα και την Μεδίνα, καθώς και τα λείψανα του Προφήτη φυλαγμένα στο παλάτι Τοπ Καπί. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover) Günay Günaydın (2006). Haremin son gülleri. Mevsimsiz Yayınları. ISBN 978-9-944-98703-5. Harun Açba (2007). Kadın efendiler: 1839-1924. Profil. ISBN 978-9-759-96109-1. The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press. 2010. ISBN 978-0-292-78335-5. M. Çağatay Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ötüken. pp. 248–49. ISBN 978-9-754-37840-5. Prayer Book of Düzdidil
Tus Airways

Η Tus Airways είναι αεροπορική εταιρεία που εδρεύει στην Κύπρο. Η κύρια βάση της είναι το Διεθνές αεροδρόμιο Λάρνακας. Είναι η πρώτη κυπριακή αεροπορική εταιρεία που ιδρύθηκε μετά τη διάλυση της Cyprus Airways το 2015. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2015 και ξεκίνησε πτήσεις από τη Λάρνακα στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Οι προορισμοί της περιλαμβάνουν το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Ιταλία,Γαλλία και Γερμανία.

 Η Tus Airways ιδρύθηκε το 2015 και υποστηρίζεται από επενδυτές από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αεροπορική εταιρεία άρχισε να λειτουργεί στις 14 Φεβρουαρίου 2016, με ένα Saab 340Β λειτουργεί από τη Λάρνακα προς το Τελ Αβίβ και τη Χάιφα στο Ισραήλ. Τον Ιούλιο του 2016, η αεροπορική εταιρεία έλαβε ένα Saab 2000 να αυξηθεί η χωρητικότητα στα δρομολόγιά της. Από το 2017 η αεροπορική εταιρία Tus Airways χρησιμοποιεί αποκλειστικά Fokker 70 και Fokker 100. Στις 23 Μαρτίου 2020, η Tus Airways σταμάτησε προσωρινά να λειτουργεί λόγω SARS-Cov-2. Tus Airways πραγματοποιεί πτήσεις προς τους εξής προορισμούς: Ο στόλος της αεροπορικής εταιρίας Tus Airways αποτελείται από πέντε A320-200. Ιστοσελίδα της εταιρείας
39η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (Τουρκία)

Η 39η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού (τουρκικά: 39. Mekanize Piyade Tümeni) είναι σχηματισμός του τουρκικού στρατού. Η διοίκηση της 39ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (39'üncü Mekanize Piyade Tümeni Komutanlığı) εδρεύει στο Τσαμλιμπέλ της Μόρφου και υπάγεται στην Τουρκική Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου.

 Το 1941, με την τότε ονομασία ως 39η Μεραρχία Πεζικού (39. Piyade Tümeni), υπάγονταν στο 17ο Σώμα Στρατού στο Μαράς. Ο σχηματισμός αναπτύχθηκε από την ηπειρωτική χώρα για να συμμετάσχει στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, με διοικητή τον Υποστράτηγο Μπεντρετίν Ντεμιρέλ. Κατά την απόβαση, αμέσως ενεπλάκη στη μάχη του προγεφυρώματος Πεντεμιλίου. Εν συνεχεία εντάχθηκε στο 11ο Σώμα Στρατού. Ο Νετζντέτ Οζέλ διετέλεσε διοικητής για το διάστημα από το 1999 έως τη δεκαετία του 2000.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98 ήταν η 43η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ολυμπιακός για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1998-99. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1998-99. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1997-98 ΑΕΛ Λεμεσού Ευαγόρας Πάφου Εθνικός ΆσσιαςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1997-98: Αχυρώνας Λιοπετρίου ΑΕΖ Ζακακίου ΑΕΚ ΚακοπετριάςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1996-97 Άρης Λεμεσού Ολυμπιακός Λευκωσίας ΑΠΕΠ ΠιτσιλιάςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1996-97: Ροτσίδης Μάμμαρι Ηρακλής Γερολάκκου ΑΣΙΛ Λύσης Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1997/98 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Οι μικρές κατηγορίες». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 31. 11 Μαΐου 1998. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Καπρολακτάμη

Η καπρολακτάμη (CPL) είναι μια οργανική ένωση με τον χημικό τύπο (CH2)5C(O)NH. Αυτό το άχρωμο στερεό είναι μια λακτάμη ή ένα κυκλικό αμίδιο του εξανικού οξέος. Περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόγραμμα παράγονται ετησίως. Η καπρολακτάμη είναι η πρόδρομη ένωση για το νάιλον-6, ένα πλατιά χρησιμοποιούμενο συνθετικό πολυμερές.

 Η καπρολακτάμη πρωτοπεριγράφτηκε όταν παρασκευάστηκε από την κυκλοποίηση του ε-αμινοκαπροϊκού οξέος, το προϊόν της υδρόλυσης της καπρολακτάμης. Με δεδομένη την εμπορική σημασία του νάιλον-6, έχουν αναπτυχθεί πολλές μέθοδοι για την παραγωγή της καπρολακτάμης. Το μεγαλύτερο ποσοστό της καπρολακτάμης συντίθεται από κυκλοεξανόνη (1), που πρώτα μετατρέπεται στην οξίμη της (2). Η επεξεργασία αυτής της οξίμης με οξύ προκαλεί την αναδιάταξη Μπέκμαν (Beckmann rearrangement) για να δώσει καπρολακτάμη (3): Το ενδιάμεσο προϊόν της επαγόμενης από οξύ αναδιάταξης είναι το διθειικό άλας της καπρολακτάμης. Αυτό το άλας εξουδετερώνεται με αμμωνία για να απελευθερώσει την ελεύθερη λακτάμη και να συμπαράξει θειικό αμμώνιο. Στη βελτιστοποίηση των βιομηχανικών πρακτικών, δίνεται πολλή προσοχή στην ελαχιστοποίηση της παραγωγής των αμμωνιακών αλάτων. Η άλλη κύρια βιομηχανική οδός περιλαμβάνει τον σχηματισμό της οξίμης από κυκλοεξάνιο χρησιμοποιώντας χλωριούχο νιτροσύλιο. Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι το κυκλοεξάνιο είναι πιο φθηνό από την κυκοεξανόνη. Στην αρχή, η καπρολακτάμη παρασκευαζόταν από την επεξεργασία της καπρολακτόνης με αμμωνία. Σχεδόν όλη η παραγόμενη καπρολακτάμη πηγαίνει για την κατασκευή του νάιλον-6. Η μετατροπή συνεπάγεται τον πολυμερισμό διάνοιξης δακτυλίου (ring-opening polymerization): n (CH2)5C(O)NH → [(CH2)5C(O)NH]nΤο νάιλον-6 χρησιμοποιείται πλατιά στις ίνες και τα πλαστικά. Ο επιτόπιος ανιονικός πολυμερισμός χρησιμοποιείται για παραγωγή χυτού νάιλον, ενώ η μετατροπή από ε-καπρολακτάμη σε νάιλον-6 λαμβάνει χώρα μέσα σε μια μήτρα. Σε συνδυασμό με την συνεχή επεξεργασία ίνας χρησιμοποιείται συχνά ο όρος μορφοποίηση με μεταφορά θερμοπλαστικής ρητίνης (thermoplastic resin transfer molding) (T-RTM). Η καπρολακτάμη είναι ερεθιστική και ήπια τοξική, με μια LD50 1,1 g/kg (επίμυς, από το στόμα). Το 1991, συμπεριελήφθη στον κατάλογο των επικίνδυνων ρυπαντών του αέρα από τις ΗΠΑ (Clean Air Act of 1990). Στη συνέχεια, αφαιρέθηκε από τον κατάλογο το 1996. Στο νερό, η καπρολακτάμη υδρολύεται σε αμινοκαπροϊκό οξύ, που χρησιμοποιείται ιατρικά. Από το 2014 η καπρολακτάμη έχει την ασυνήθιστη κατάσταση να είναι η μοναδική χημική ουσία στην χαμηλότερη κατηγορία κινδύνου της ομάδας 4 "προφανώς μη καρκινογόνος για ανθρώπους" του Διεθνούς Οργανισμού Ερευνών για τον Καρκίνο, .Προς το παρόν, δεν υπάρχει κανένα επίσημο επιτρεπτό όριο έκθεσης που να έχει οριστεί για τους εργαζόμενους που χειρίζονται την καπρολακτάμη στις ΗΠΑ. Το συνιστώμενο όριο έκθεσης έχει οριστεί σε 1 mg/m3 για μια οκτάωρη εργασία για τους ατμούς και τις σκόνες της καπρολακτάμης. Το όριο βραχυχρόνιας έκθεσης έχει οριστεί σε 3 mg/m3 για τις σκόνες και τους ατμούς της καπρολακτάμης.
Κάσπερ Σμάιχελ

Ο Κάσπερ Σμάιχελ (Kasper Schmeichel, 5 Νοεμβρίου 1986) είναι Δανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Νις και στην Εθνική Δανίας στη θέση του τερματοφύλακα. Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Πέτερ Σμάιχελ.

 Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005 από τη Μάντσεστερ Σίτι, από την οποία παραχωρήθηκε δανεικός σε διάφορες βρετανικές ομάδες. Το 2009 υπέγραψε στη Νοτς Κάουντι και ένα χρόνο αργότερα στη Λιντς. Από το 2011 είναι παίκτης της Λέστερ, με την οποία έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Αγγλίας. Στην Εθνική Δανίας παίζει από το 2012. Έχει συμπεριληφθεί στο ρόστερ της ομάδας στο Euro του 2012 και στο Μουντιάλ του 2018.
Νόμος των πραγματικά μεγάλων αριθμών

Ο Νόμος των Πραγματικά Μεγάλων Αριθμών (αγγλ. Law of Truly Large Numbers), των Πέρσι Ντιακόνις και Φρέντερικ Μόστελερ αναφέρει πως σε ένα αρκετά μεγάλο μέγεθος δείγματος, κάθε απίθανο ενδεχόμενο είναι πιθανόν να συμβεί. Επειδή αγνοούμε τα ασήμαντα καθημερινά (πιθανά) γεγονότα, δίνουμε μεγάλη έμφαση στα απίθανα γεγονότα και τα προσέχουμε περισσότερο. Αυτός ο νόμος προσπαθεί να απομυθοποιήσει ένα στοιχείο της υποτιθέμενης υπερφυσικής φαινομενολογίας.

 Ένα απλοποιημένο παράδειγμα του νόμου είναι το εξής: Υποθέστε πως ένα συγκεκριμένο ενδεχόμενο συμβαίνει με πιθανότητα 0,1% κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής. Τότε η πιθανότητα αυτό το απίθανο ενδεχόμενο να μη συμβεί κατά τη διάρκεια μίας δοκιμής είναι 99,9% = 0,999. Σε ένα δείγμα 1000 ξεχωριστών δοκιμών, η πιθανότητα να μην συμβεί αυτό το ενδεχόμενο είναι 0 , 999 1000 {\displaystyle 0,999^{1000}} , ή 36,8%. Η πιθανότητα να συμβεί σε 1000 δοκιμές είναι 1 − 0,368 = 0,632 ή 63,2%. Η πιθανότητα να συμβεί σε 10.000 δοκιμές είναι 1 − 0 , 999 10000 = 0 , 99995 = 99 , 999 % {\displaystyle 1-0,999^{10000}=0,99995=99,999\%} . Αυτό σημαίνει πως ένα "απίθανο ενδεχόμενο" έχει πιθανότητα 63,2% να συμβεί τυχαία μετά από 1000 ευκαιρίες (δοκιμές), ή 99,9% πιθανότητα μετά από 10,000 ευκαιρίες (δοκιμές). Με άλλα λόγια ένα εξαιρετικά απίθανο κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ενδεχόμενο, είναι πιθανό να συμβεί σε μία δοκιμή από ένα μεγάλο σύνολο δοκιμών, όσο πιο μεγάλο είναι το σύνολο τόσο πιο πιθανό είναι να συμβεί. Νόμος του Λίτλγουντ Diaconis, P.; Mosteller, F. (1989). «Methods of Studying Coincidences». Journal of the American Statistical Association (American Statistical Association) 84 (408): 853–861. doi:10.2307/2290058. 2290058.. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-07-12. https://web.archive.org/web/20100712091914/http://stat.stanford.edu/~cgates/PERSI/papers/mosteller89.pdf. Ανακτήθηκε στις 2009-04-28. Everitt, B.S. (2002) Cambridge Dictionary of Statistics, 2nd Edition, CUP. ISBN 0-521-81099-x (Ελληνικά) skepdic.gr σχετικά με το Νόμο των Πραγματικά Μεγάλων Αριθμών (Αγγλικά) on the Law of Truly Large Numbers
Τουγκρίκ

Το τουγκρίκ (tögrög, μογγολικά: төгрөг) (κωδικοί και σύμβολα: MNT, Tugrik, ₮) αποτελεί το επίσημο νόμισμα της Μογγολίας. Υποδιαιρείται σε 100 μένγκε (мөнгө). Εισήχθη στις 9 Δεκεμβρίου του 1925 και είχε ίση αξία με ένα σοβιετικό ρούβλι. Ένα ρούβλι ή τουγκρίκ ήταν ίσο με 18 γραμμάρια αργύρου. Αντικατέστησε το Δολάριο Μογγολίας και έγινε μοναδικό νόμιμο νόμισμα την πρώτη Απριλίου του 1928. Τα κέρματα μένγκε (möngö) δεν είναι πλέον σε κυκλοφορία, καθώς είναι ελάχιστης αξίας. Διατίθενται σήμερα σε τουρίστες ή συλλέκτες.

 Η κατασκευή των κερμάτων έχει ομοιότητες με το σοβιετικό ρούβλι. Τα κέρματα του τελευταίου ήταν σταθερά σε 1, 2, 3, 5, 10, 15, 20 και 50 καπίκια (kopeks) και σε 1 ρούβλι, ενώ του τουγκρίκ ήταν σε αξίες των 1, 2, 5, 10,15, 20, 50 μένγκε και 1 τουγκρίκ. Η ομοιότητα αυτή έπαψε να υπάρχει το 1990, όταν ο πληθωρισμός ανέβηκε στα ύψη . Όπως τα κέρματα έτσι και τα χαρτονομίσματα τουγκρίκ ήταν πολύ όμοια με το σοβιετικό ρούβλι την περίοδο της λαϊκής δημοκρατίας της Μογγολίας. Το χρώμα, οι αξίες και το σχέδιο ήταν τα ίδια. 1 τουγκρίκ: καφέ 3 τουγκρίκ: πράσινο 5 τουγκρίκ: μπλε 10 τουγκρίκ: πράσινο 20 τουγκρίκ: κόκκινο 25 τουγκρίκ: μενεξεδί 50 τουγκρίκ: πράσινο 100 τουγκρίκ: καφέΌλα τα χαρτονομίσματα τυπώθηκαν στη Σοβιετική Ένωση. Τραπεζογραμμάτια της Μογγολίας
Βελίκι Μπόρακ

Το Βελίκι Μπόρακ (σερβικά: Велики Борак‎), ή απλά Μπόρακ, είναι χωριό της Σερβίας που διοικητικά ανήκει στον Δήμο Μπαράγιεβο της πόλεως του Βελιγραδίου. Έχει το όνομα «Βελίκι» (Велики, μεγάλο) λόγω των σημαντικών γεγονότων που έχουν γίνει στο χωριό κατά την Σερβική επανάσταση.

 Κατά την Πρώτη Σερβική εξέγερση από το Μπόρακ πήραν μέρος μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Σίμα Μάρκοβιτς και ο Μίλισλαβ που αναφέρεται σαν ο πρώτος που μπήκε στο κάστρο του Βελιγραδίου κατά την πολιορκία και απελευθέρωση του. Στο Μπόρακ το 1805 πραγματοποιήθηκε η Εθνοσυνέλευση όπου δημιουργήθηκε η πρώτη Σερβική κυβέρνηση. Στο χωριό ιδρύθηκε και λειτούργησε το πρώτο ταχυδρομείο της Σερβίας. Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο το χωριό γνώρισε καταστροφές και τρομοκρατία από ους Τσέτνικ. Το 1943 εδώ κρατήθηκαν σε στρατόπεδο οι κάτοικοι των γύρω χωριών ενώ εκτελέστηκαν δέκα και εκατοντάδες σε δημόσιο ραβδισμό. Το Μπόρακ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.357 κατοίκους με μέσο όρο ηλικίας τα 42,4 χρόνια (40,7 για τους άνδρες και 44,1 για τις γυναίκες). Έχει 459 νοικοκυριά, και ο μέσος αριθμός ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 2,80. Απογραφές 1948 : 1420 1953 : 1455 1961 : 1421 1971 : 1231 1981 : 1294 1991 : 1283 2002 : 1334 2011 : 1357 https://web.archive.org/web/20140116131017/http://www.velikiborak.op.rs/ http://www.barajevo.org.rs/ Αρχειοθετήθηκε 2012-08-25 στο Wayback Machine. Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-) http://www.srbijasport.net/tak/1433
Η Συνέντευξη

Η Συνέντευξη (αγγλικά: The Interview) είναι μία αμερικάνικη ταινία που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2014. Η ταινία είναι πολιτική κωμωδία με κεντρικούς πρωταγωνιστές τους Σεθ Ρόγκεν και Τζέιμς Φράνκο. Οι δύο ηθοποιοί, αναλαμβάνουν το ρόλο δύο δημοσιογράφων, οι οποίοι σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν μέσω μίας συνέντευξης μαζί του. Η προβολή της ταινίας έχει πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις από το καθεστώς της Βόρειας Κόρεας.

 Ο Ντέιβ Σκάιλαρκ (Τζέιμς Φράνκο), παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος Σκάιλαρκ Απόψε (Skylark Tonight), λαμβάνει συνεντεύξεις από διάσημες προσωπικότητες για προσωπικά τους θέματα. Όταν ο Ντέιβ και το επιτελείο της εκπομπής του εόρτασαν το 1.000ο επεισόδιο της εκπομπής τους, ανακάλυψαν ότι ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν (Ράνταλ Παρκ) είναι οπαδός του προγράμματός τους, προτρέποντας έτσι τον παραγωγό του Ααρών Ράποπορτ (Σεθ Ρόγκεν) για να κανονίσει μια συνέντευξη μαζί του. Ο Άαρον ταξιδεύει στην αγροτική Κίνα για να λάβει οδηγίες από την Σουκ (Νταϊάνα Μπανγκ), αξιωματούχο της Βόρειας Κορέας, και ο Ντέιβ αποδέχεται την πραγματοποίηση της συνέντευξης. Πριν από το ταξίδι τους, ωστόσο, θα στρατολογηθούν από την CIA για να δολοφονήσουν τον Βορειοκορεάτη ηγέτη. Τζέιμς Φράνκο ως Ντέιβ Σκάιλαρκ Σεθ Ρόγκεν ως Ααρών Ράποπορτ Λίζι Καπλάν ως πράκτορας Λέισι Ράνταλ Παρκ ως Κιμ Γιονγκ Ουν Νταϊάνα Μπανγκ ως Σουκ Τίμοθι Σίμονς ως Μάλκολμ Άντερς Χολμ ως Τζέικ Τσαρλς Τσαν ως Στρατηγός Γιονγκ
Αεροδρόμιο Μαριτσών / Ρόδου

Το Αεροδρόμιο Ρόδου - Μαριτσών (συντομογραφία IATA: LGRD) είναι ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο που βρίσκεται στο νησί της Ρόδου, 14 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη της Ρόδου, κοντά στο ομώνυμο χωριό Μαριτσά, και 3 χιλιόμετρα νότια από τον νέο Κρατικό Αερολιμένα Ρόδου Διαγόρας.

 Το αεροδρόμιο χτίστηκε το 1938 κατά την Ιταλική κατοχή των Δωδεκανήσων ως αεροπορική βάση για την Regia Aeronautica και ονομαζόταν Aeroporto di Martisa "G.Pessi Parvis" . Ο Ιταλικός κωδικός του αεροδρομίου ήταν 801. Ήταν έδρα μια σμηναρχίας διπτέρυγων αεροσκαφών τύπου Savoia Marchetti SM 8.1 και μιας σμηναρχίας αεροσκαφών τύπου Fiat CR 3.2. Το 1940, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βομβαρδίστηκε από τη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία, αλλά παρέμεινε υπό Ιταλικό έλεγχο μέχρι τη Μάχη της Δωδεκανήσου όταν έπεσε υπό Γερμανικό έλεγχο. Μετά τον πόλεμο, έγινε το κυρίως αεροδρόμιο του νησιού μέχρι το 1977, όταν εγκαινιάστηκε ο Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου "Διαγόρας". Από τότε, το αεροδρόμιο Μαρίτσων λειτουργεί ως βάση για την Πολεμική Αεροπορία, ώντας έδρα για ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης (SAR) τύπου Super Puma. Accident history for LGRD at Aviation Safety Network
Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε

Η Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε (ισπανικά: Universidad de Chile) είναι μια χιλιανή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαντιάγο, πρωτεύουσα της Χιλής. Συμμετέχει στην Πριμέρα Ντιβισιόν, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε στις 24 Μαΐου 1927. Είναι μια από τις πιο πετυχημένες και δημοφιλής ομάδες της Χιλής, έχοντας κερδίσει το πρωτάθλημα 18 φορές. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο Νασιονάλ, χωρητικότητας 48.665 θεατών Το 2011 κατέκτησε το Κόπα Σουδαμερικάνα.

 Κόπα Σουδαμερικάνα: 1 2011 Πριμέρα Ντιβισιόν: 18 1940, 1959, 1962, 1964, 1965, 1967, 1969, 1994, 1995, 1999, 2000, 2004-A, 2009-A, 2011-A, 2011-C, 2012-A, 2014-A, 2017-C Κόπα Τσίλε: 5 1979, 1998, 2000, 2012–13, 2015 Σούπερ Καπ Χιλής:1 2015 Κόπα Φρανσίσκο Καντελόρι:1 1969 Πριμέρα Ντιβισιόν Β΄: 1 1989 Λιγίγια Πρε-Λιμπερταδόρες: 2 1976, 1980 24 συμμετοχές στο Κόπα Λιμπερταδόρες 7 συμμετοχές στο Κόπα Σουδαμερικάνα 2 συμμετοχές στο Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ 84 σεζόν στη Πριμέρα Ντιβισιόν 1 σεζόν στη Πριμέρα Ντιβισιόν Β΄ Official website Universidad de Chile in FIFA.com Αρχειοθετήθηκε 2011-10-22 στο Wayback Machine. Αρχειοθετήθηκε 2014-10-22 στο Wayback Machine. Supporters' Site
Πάμε, Σκυλάκια. Πάμε!

Πάμε, Σκυλάκια. Πάμε! (αγγλικά: Go, Dog. Go!‎) είναι παιδική εκπαιδευτική τηλεοπτική σειρά, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο της Π. Δ. Ίστμαν του 1961, Η σειρά παραγόταν από το DreamWorks Animation Television και WildBrain Studios. Έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιανουαρίου του 2021. Επαναλήψεις της σειράς μεταδίδονται στο Netflix. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 7 Δεκεμβρίου 2021, και ο τρίτος κύκλος στις 19 Σεπτεμβρίου 2022.

 Βρίσκεται στο φανταστικό πόλη Γαβγούβ, ένα μέρος όπου κάθε σκύλος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, ο Ταγκ, ένας πορτοκάλι σκύλος και οι φίλοι του αντιμετωπίζουν συναρπαστικές περιπέτειες. Ταγκ (Δανισμένη φωνή από: Μικέλα Λούσι (Αγγλικά), Πέγκυ Μανωλά (Ελληνικά)) ένα 6χρονο πορτοκαλί σκύλος. Σκουτς (Δανισμένη φωνή από: Κάλουμ Σόνικερ (Αγγλικά), Γιάννης Χασιώτης (Ελληνικά)) ένα 6χρονο μπλε τεριέ. Μαμμά (Δανισμένη φωνή από: Κέιτι Γκρίφιν (Αγγλικά), Λητώ Αμπατζή (Ελληνικά)) ένα λεβάντα σκύλος. Μπαμπάς (Δανισμένη φωνή από: Μάρτιν Ρόουτς (Αγγλικά), Δημήτρης Μάριζας (Ελληνικά)) ένα καφέ σκύλος. Τσένταρ Μπισκοτένια (Δανισμένη φωνή από: Τατζία Ισέν (Αγγλικά), Λητώ Αμπατζή (Ελληνικά)) ένα 7χρονο λευκό σκύλος. Σπάικ (Δανισμένη φωνή από: Λυών Σμιθ (Αγγλικά), Δημήτρης Μάριζας (Ελληνικά)) ένα κόκκινο σκύλος. Γκίλμπερ (Δανισμένη φωνή από: Λυών Σμιθ (Αγγλικά), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Ελληνικά)) ένα κίτρινο σκύλος. Γιαγιά (Δανισμένη φωνή από: Τζούντι Μάρσανκ (Αγγλικά), Αρετή Πασχάλη (Ελληνικά)) ένα μωβ σκύλος. Παππούς (Δανισμένη φωνή από: Πάτρικ ΜακΚένα (Αγγλικά), Γιάννης Στεφόπουλος (Ελληνικά)) ένα μπεζ σκύλος. Γιπ ένα μωβ κουτάβι. Φρανκ (Δανισμένη φωνή από: Ντέιβιντ Μπέρνι (Αγγλικά), Δημήτρης Μάριζας (Ελληνικά)) ένα κίτρινο σκύλος. Μαλλιάς (Δανισμένη φωνή από: Ανάντ Ρατζαραμ (Αγγλικά), Γιάννης Στεφόπουλος (Ελληνικά)) ένα μεγάλο πράσινο παλαιός αγγλικός ποιμενικός. Λαίδη Λυδία (Δανισμένη φωνή από: Λίντα Μπαραντίν (Αγγλικά), Αρετή Πασχάλη (Ελληνικά)) ένα ροζ κανίς. Σαμ Γουΐπετ (Δανισμένη φωνή από: Τζόσουα Γκράχαμ (Αγγλικά), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Ελληνικά)) ένα μπλε γκρεϊχάουντ. Τζέραλντ (Δανισμένη φωνή από: Πάτρικ ΜακΚένα (Αγγλικά), Γιάννης Στεφόπουλος (Ελληνικά)) ένα γαλάζιο σκύλος. Φρεάτιος (Δανισμένη φωνή από: Πάτρικ ΜακΚένα (Αγγλικά), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Ελληνικά)) ένα μπεζ σκύλος. Δήμαρχος Σνίφινγκτον (Δανισμένη φωνή από: Λίντα Μπαραντίν (Αγγλικά), Αρετή Πασχάλη (Ελληνικά)) ένα μωβ σκύλος. Προπονητής Μασούλας (Δανισμένη φωνή από: Φιλ Γουίλιαμς (Αγγλικά), Δημήτρης Μάριζας (Ελληνικά)) ένα κόκκινο σκύλος. Γκέημπ Γουφ (Δανισμένη φωνή από: Φιλ Γουίλιαμς (Αγγλικά), Γιάννης Στεφόπουλος (Ελληνικά)) ένα κίτρινο σκύλος. Φλιπ Κρυφτούλης (Δανισμένη φωνή από: Ανάντ Ρατζαραμ (Αγγλικά), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Ελληνικά)) ένα καφέ σκύλος. Κιτ (Δανισμένη φωνή από: Ζαρίνα Ρότσα (Αγγλικά)) ένα μωβ γάτα. Ρόντα ένα μπλε κουτάβι. Νεαρή Μαμμά (Δανισμένη φωνή από: Τατζία Ισέν (Αγγλικά), Αρετή Πασχάλη (Ελληνικά)) ένα πράσινο σκύλος. Νεαρός Μπαμπάς (Δανισμένη φωνή από: Τζόσουα Γκράχαμ (Αγγλικά), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Ελληνικά)) ένα μπλε σκύλος. Η Άσλεϊ Μούλτον του Common Sense Media έδωσε στη σειρά 4 από 5 αστέρια. Επίσημος ιστότοπος (αγγλικά)
Διφαινυλένιο

Το διφαινυλένιο είναι ένας στερεός αντιαρωματικός υδρογονάνθρακας, του οποίου το μόριο αποτελείται από δυο βενζολικούς δακτυλίους ενωμένους με δυο δεσμούς στις 1,2-θέσεις. Η δομή φαίνεται να είναι σταθερή, παρ' όλη την αντιντιαρωματικότητα του συστήματος.

 1. Από βενζόλιο και ο-διχλωροβενζόλιο: Π.χ. μεθυλενίου: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Κατάλογος αεροδρομίων της Αλβανίας

Ακολουθεί κατάλογος αεροδρομίων της Αλβανίας, ομαδοποιημένων ανά τύπο και ταξινομημένα ανά τοποθεσία.Ορισμένα περιφερειακά αεροδρόμια έχουν ανακαινιστεί αλλά δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν πολιτικές πτήσεις σύμφωνα με το 20ετές μονοπώλιο της εταιρεία που κατέχει τις μετοχές του Διεθνούς Αερολιμένα της Τιράνων στον εναέριο χώρο της Αλβανίας από το 2005. Έχουν πραγματοποιηθεί διαπραγματεύσεις για την αναθεώρηση των όρων της σύμβασης όσον αφορά τα ανοικτά αεροδρόμια τόσο για εγχώριες όσο και για εξωτερικές πτήσεις νωρίτερα από το παραπάνω χρονικό πλαίσιο.

 Τα ονόματα των αεροδρομίων που εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες δείχνουν ότι το αεροδρόμιο εξυπηρετεί εμπορικές αερογραμμές Μεταφορές στην Αλβανία Αλβανική Πολεμική Αεροπορία «ICAO Location Indicators by State» (PDF). ICAO. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «IATA Airline and Airport Code Search». IATA. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «UN Location Codes: Albania». UN/LOCODE 2012-1. UNECE. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «UN Location Codes: Albania». UN/LOCODE 2012-1. UNECE. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «UN Location Codes: Albania». UN/LOCODE 2012-1. UNECE. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «Airports in Albania». Great Circle Mapper. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «Airports in Albania». World Aero Data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019. «Airports in Albania». World Aero Data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019.