Λούντβιχ Ίγκνατς φον Φλου

Λούντβιχ Ίγκνατς φον Φλου (Ludwig Ignaz von Flüe, ή και Ludwig von Flüe (γαλλικά: Louis de Flue) (Sachseln, 10 Μαρτίου 1752 – Sachseln, 1 Απριλίου 1817), ήταν Ελβετός στρατιώτης, τον οποίον θυμούνται με τον τιμητικό τίτλο του Ludwig von Flüe le Bastillien, όταν η μοναρχία του Μπουρμπόν αποκαταστάθηκε μετά το 1815, λόγω του σημαντικού ρόλου που είχε στην υπεράσπιση της Βαστίλης.

 Ο Ludwig Ignaz von Flüe γεννήθηκε στο Sachseln, στο Canton Obvaldo, στις 10 Μαρτίου 1752 . Ήταν ένας από τους τρεις γιους του Johann Wolfgang von Flüe (1691 - 14 Μαΐου 1754), πρώην καπετάνιος στην υπηρεσία της Γαλλίας στο ελβετικό σύνταγμα του Salis-Samade, και την τρίτη σύζυγό του Marie Barbara Blättler (+ 1762). Ανήκε σε μια οικογένεια διακεκριμένων Ελβετών πολιτικών και αξιωματικών που υπηρετούσαν στο εξωτερικό και πέντε από τους αδελφούς του είχαν προηγηθεί ως στρατιώτες κάτω από τα πανό του Λουδοβίκου XV . Είχε επίσης δεκαπέντε μεγαλύτερους αδελφούς, μεταξύ των οποίων ο Landamani Benedikt Niklaus (1726 - 1772) και ο Johann Nikodem von Flüe (1734 - 1823). Ήταν ένας άμεσος απόγονος του Νικόλα ντι Φλου . Στις 21 Ιανουαρίου 1793 παντρεύτηκε στη Ρουέν με την Catherine-Sophie Boulanger (1768 - Ρουέν, 25 Μαρτίου 1817) και είχε αρκετά παιδιά, που πέθαναν στην παιδική τους ηλικία. Το 1766, σε ηλικία 14 ετών, έγινε υπολοχαγός της οικογενειακής ταξιαρχίας στη Γαλλία. Το 1779 έγινε λοχαγός. Τον Δεκέμβριο του 1788 ήταν λοχαγός των Γρεναδιέρων και, την 1η Ιουνίου 1789, έλαβε το πιστοποιητικό βοηθού-καπετάνιου του βαρόνου Βαμμάν, διοικητή του ελβετικού συντάγματος Salis-Samade, διατηρώντας παράλληλα τις λειτουργίες του υπολοχαγού, χωρίς όμως να δείχνει χαρά και κίνητρα. . Ως αποφασισμένος αξιωματικός, ένας πραγματικός υπερασπιστής της βασιλικής εξουσίας καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, γνώριζε μόνο το στρατιωτικό καθήκον, το οποίο ήταν σαν σκλάβος του αρχαίου καθεστώτος . Για έναν επαγγελματία στρατιώτη και έναν ξένο, οι πολιορκητές ήταν απλώς εχθροί και θα ήταν απίθανο να συνθηκολογήσουν χωρίς μάχη. Στις 14 Ιουλίου 1789, συμμετείχε στην υπεράσπιση της Βαστίλης ως υποπλοίαρχος ενός αποσπάσματος 32 ελβετικών φρουρών, του πιο αξιόπιστου και πιστού στρατού του Λουδοβίκου XVI, που έστειλε ο Βαρώνος de Besenval στις 7 Ιουλίου ως ενίσχυση στους 82 επιδρομείς της φρουράς, κάτω από τη διοίκηση του Μαρκησίου de Launay . Όταν η ίδια φρουρά παρακάλεσε τον κυβερνήτη να παραδοθεί, αντιτάχθηκε και, με εντολή του διοικητή, μέσω μιας πόρτας σε σχήμα τρύπας, έδωσε ένα μήνυμα στους αντάρτες, όπου ο κυβερνήτης απειλούσε να ανατινάξει το φρούριο με όλες τις γύρω γειτονιές, αν όχι θα έπρεπε να συνθηκολογήσει. Αφού το πλήθος απέρριψε τα αιτήματα, επέστρεψε στη θέση του αναμένοντας να ακούσει μια θανατηφόρα έκρηξη ανά πάσα στιγμή, αλλά αντίθετα είδε ότι η μεγάλη γεφυροπλάστιγγα μειωνόταν, καθώς οι επιδρομείς εμπόδισαν βίαια τον κυβερνήτη να πυρπολήσει στο δοχείο σκόνης και άνοιξαν τις πόρτες μόνο στους αντάρτες. Προχώρησε προς το δημαρχείο μετά την πτώση του φρουρίου, κατάφερε με θαυμασμό να ξεφύγει από το θάνατο, προστατευόμενος από τους στρατιώτες του και από κάποιους πολιορκητές. Στις 2 Σεπτεμβρίου, έγραψε ένα γράμμα σχετικά με την πολιορκία στην Ελβετία στην οικογένεια, στην οποία εξήγησε πως κατάφερε να σωθεί. Δεν κατόρθωσε να διοικήσει μια ταξιαρχία μέχρι τις 25 Μαΐου 1791 . Είχε γίνει ιππότης του Saint Louis στις 10 Απριλίου του προηγούμενου χρόνου. Το 1792, μετά τη διάλυση των ελβετικών συντάξεων, απολύθηκε. Έμεινε με το σύνταγμα του μέχρι την εκτέλεση του Λουδοβίκου XVI το 1793. Μέχρι το 1799 ήταν ένας ένδοξος καπετάνιος στην υπηρεσία των Βρετανών. Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, στις 22 Ιουλίου 1816, κάτω από τον Λουδοβίκο XVIII, ήταν και πάλι αρχηγός της ελβετικής βασιλικής φρουράς στην υπηρεσία της Γαλλίας και ιππότης της τάξης του Σαν Λούις. Το 1816 επέστρεψε στο Sachseln για να προωθήσει τη φρουρά, αλλά την άνοιξη του επόμενου έτους αρρώστησε και πέθανε στο κάστρο όπου γεννήθηκε 1 Απριλίου 1817, στην ηλικία των 65 ετών. Τότε θάφτηκε στο νεκροταφείο του Sachseln, δίπλα στο παρεκκλήσι της Σάντα Μαρία, αλλά δυστυχώς ο τάφος του δεν υπάρχει πια. Cavaliere dell'Ordine di San Luigi Η Γαλλική Επανάσταση ( 1989 ) Jacques Godechot, La presa della Bastiglia, μετάφραση από τον Franco Gaeta, ο Δοκιμαστής από τον Alberto Mondadori Editore, Μιλάνο 1969. Η Βικιθήκη στη γερμανική γλώσσα περιέχει σελίδα με έργα του Ludwig von Flüe «Ludwig Ignaz von Flüe» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2020. «Historische Dokumente und Autographen» (στα Γερμανικά).