Τζον Μπλόου

Ο Τζον Μπλόου (αγγλ. John Blow, βαπτ. 23 Φεβρουαρίου 1649 – 1 Οκτωβρίου 1708) ήταν Άγγλος συνθέτης και οργανίστας της Μπαρόκ περιόδου. Γνωστός για τους μετέπειτα περίφημους μαθητές του Ουίλιαμ Κροφτ, Τζερεμάια Κλαρκ και Χένρυ Πέρσελ, συνέθεσε πληθώρα έργων, με πλέον γνωστό τη μοναδική του όπερα, με τίτλο "Αφροδίτη και Άδωνις". Πολλά θρησκευτικά του έργα συνετέθησαν υπό την ιδιότητα του χοράρχη και οργανίστα, έχοντας θητεύσει στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ, τον Καθεδρικό του Αγίου Παύλου, καθώς και ως επίτημος συνθέτης στο Βασιλικό Παρεκκλήσι (Chapel Royal).

 Ο Μπλόου γεννήθηκε πιθανότατα στο Newark-on-Trent της κομητείας του Νότιγχαμσάιρ, όπου και καταγράφεται η βάπτισή του (1649) στο ενοριακό ληξιαρχείο. Από μικρή ηλικία υπήρξε χορωδός του Βασιλικού Παρεκκλησίου, ενώ η κλίση του στη μουσική τον οδήγησε αργότερα να ασχοληθεί επαγγελματικά. Έφηβος ακόμη, συνέθεσε αξιόλογο αριθμό ανθέμιων, ορισμένα από τα οποία σε συνεργασία με τους συναδέλφους του Πέλχαμ Χάμφρεϋ και Ουίλιαμ Τέρνερ. Στα είκοσί του χρόνια διορίζεται οργανίστας στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ και τέσσερα χρόνια αργότερα λαμβάνει τον τίτλο του «τζέντλεμαν» (ενήλικας χορωδός) του Βασιλικού Παρεκκλησίου. Την ίδια χρονιά (1673) νυμφεύεται την Ελίζαμπεθ Μπράντοκ· σύντομα αποκτούν παιδιά, ωστόσο δέκα χρόνια μετά η Ελίζαμπεθ πεθαίνει στη γέννα. Μέχρι το 1678 ο Μπλόου έχει κατακτήσει τον τίτλο του διδάκτορα στη μουσική· το 1685 τοποθετείται στο επίλεκτο σώμα μουσικών του βασιλέα Ιακώβου Β΄, για τον οποίο συνθέτει κυρίως αυλική μουσική. Από την περίοδο αυτή προέρχεται και το μοναδικό σωζόμενο μουσικοθεατρικό του έργο, η -κατ' επίφαση- όπερα "Αφροδίτη και Άδωνις" (Venus and Adonis). Η εν λόγω όπερα εμπίπτει στην πραγματικότητα στο είδος της Μασκ (Masque), ένα είδος ιδιότυπης παράστασης που περιλαμβάνει τραγούδι, χορό, θέατρο και μουσική, με χαρακτηριστική περίτεχνη σκηνογραφία και ενδυμασίες, που άνθισε στην κεντρική Ευρώπη τους 16ο και 17ο αιώνες. Στη συγκεκριμένη μασκ, τον ρόλο της Αφροδίτης ανέλαβε η βασιλική εταίρα Μαίρυ Ντέιβις, ενώ η νόθα κόρη της από τον βασιλιά, Λαίδη Μαίρυ Τυδώρ, εμφανίστηκε ως φτερωτός έρωτας. Το 1687 ο Μπλόου αναλαμβάνει τη διεύθυνση της χορωδίας στον Καθεδρικό του Αγίου Παύλου, ενώ το 1695 εκλέγεται οργανίστας του Ι.Ν. Αγίας Μαργαρίτας του Ουεστμίνστερ· λέγεται ότι επέστρεψε στο πόστο του στο Αββαείο, απ' όπου είχε παραιτηθεί το 1680, ώστε να διευκολύνει τη διαδοχή του από τον Πέρσελ. Εν τέλει, το 1699 αναλαμβάνει το νεοδημιουργηθέν πόστο του συνθέτη του Βασιλικού Παρεκκλησίου. Το θρησκευτικό έργο του Μπλόου περιλαμβάνει πάνω από δεκατέσσερις λειτουργίες και εκατό ανθέμια: πέραν αυτών, συνέθεσε τουλάχιστον δέκα Ωδές, καθώς και μουσική για πολλούς και διάφορους επετειακούς εορτασμούς, όπως την στέψη του Ιακώβου Β΄ το 1685. Επιπλέον, έγραψε πολυάριθμα έργα για τσέμπαλο, έναν Επικήδιο για την Μαρία Β΄ της Αγγλίας (1695), καθώς και μια Επιθανάτια Ωδή για τον Πέρσελ (1696). Το μόνο έργο του που εκδόθηκε όσο ζούσε ήταν το "Amphion Anglicus" (1700), μια συλλογή φωνητικών έργων με συνοδεία κοντίνουο. Πέθανε την 1η Οκτωβρίου 1708 στο σπίτι του, στο Broad Sanctuary· ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο βόρειο κλίτος του Αββαείου του Ουεστμίνστερ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Blow στο Wikimedia Commons Ελεύθερες παρτιτούρες από τον Τζον Μπλόου στο International Music Score Library Project