Τέλειο έγκλημα

Ως Τέλεια εγκλήματα χαρακτηρίζονται εγκλήματα που δεν έχουν εξιχνιαστεί, δεν έχουν αποδωθεί σε κάποιον ταυτοποιήμενο δράστη ή είναι με κάποιον άλλο τρόπο άλυτα ως ένα είδος τεχνικού επιτεύγματος εκ μέρους του δράστη. Ο όρος χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη στο δίκαιο και τη μυθοπλασία (ειδικά την αστυνομική λογοτεχνία). Σε ορισμένα πλαίσια, η έννοια του τέλειου εγκλήματος περιορίζεται σε εγκλήματα που δεν έχουν εξιχνιαστεί. Εάν ένα γεγονός αναγνωριστεί ποτέ ως έγκλημα, ορισμένοι ερευνητές λένε ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως "τέλειο". Ένα τέλειο έγκλημα πρέπει να διακρίνεται από εκείνο που απλώς δεν έχει ακόμη εξιχνιαστεί ή όπου καθημερινά τυχαία ή διαδικαστικά ζητήματα ματαιώνουν μια καταδίκη. Υπάρχει ένα στοιχείο ότι το έγκλημα είναι (ή φαίνεται πιθανό να είναι) αμφίβολο να εξιχνιαστεί.

 Όπως αναφέρεται από ορισμένους εγκληματολόγους και άλλους που μελετούν ποινικές έρευνες (συμπεριλαμβανομένων συγγραφέων μυστηρίου), ένα τέλειο έγκλημα παραμένει άλυτο όχι λόγω ανικανότητας των ερευνητών, αλλά λόγω της εξυπνάδας και της επιδεξιότητας του εγκληματία. Με άλλα λόγια, ο καθοριστικός παράγοντας είναι η πρωταρχική αιτιολογική άποψη της ικανότητας του εγκληματία να αποφεύγει την έρευνα και τις κατηγορίες, και όχι τόσο η ικανότητα της ανακριτικής αρχής να εκτελεί τα καθήκοντά της. Τα πιθανά τέλεια εγκλήματα είναι ένα δημοφιλές θέμα στην αστυνομική φαντασία και τις ταινίες, που περιλαμβάνουν το Βρόχο, την Κολασμένη Αγάπη, τον άγνωστο του εξπρές, τον ταχυδρόμος χτυπά πάντα δύο φορές, το Μάρτυς κατηγορίας και το Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως. Ένας φόνος που διαπράχθηκε από κάποιον που δεν είχε ξανασυναντήσει το θύμα, δεν έχει ποινικό μητρώο, δεν έχει κλέψει σημαίνει ότι μπορεί να είναι ένα τέλειο έγκλημα. Σύμφωνα με εγκληματολόγους και επιστήμονες, αυτός ο περιστασιακός ορισμός του τέλειου εγκλήματος υπάρχει. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ένα έγκλημα μπορεί να διαπραχθεί σε μια περιοχή μεγάλης δημόσιας κυκλοφορίας, όπου υπάρχει DNA από μεγάλο αριθμό ανθρώπων, κάτι που κάνει το κοσκίνισμα των αποδεικτικών στοιχείων να μοιάζει με «να βρεις μια βελόνα σε μια θημωνιά χόρτου». Μια εκ προθέσεως δολοφονία στην οποία ο θάνατος δεν αναγνωρίζεται ποτέ ως φόνος είναι ένα παράδειγμα ενός από τους πιο αυστηρούς ορισμούς του τέλειου εγκλήματος. Άλλοι εγκληματολόγοι περιορίζουν το εύρος μόνο σε εκείνα τα εγκλήματα που δεν εξιχνιάζονται καθόλου. Εξ ορισμού, δεν μπορεί ποτέ να γίνει γνωστό αν υπάρχουν τέτοια τέλεια εγκλήματα. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί πολλές "στενές επαφές" - αρκετά για να συνειδητοποιήσουν οι ανακριτές την πιθανότητα ενός τέλειου εγκλήματος. Το 2005, ο καθηγητής Brian C. Kalt του Νομικού Κολλεγίου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν διατύπωσε ένα επιχείρημα ότι η ρήτρα Vicinage του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών – που απαιτεί την επιλογή των ενόρκων από τον πληθυσμό της πολιτείας και της δικαστικής περιφέρειας όπου διαπράχθηκε το έγκλημα – μπορεί να επιτρέψει την διάπραξη του «τέλειου εγκλήματος» με τον τεχνικό λόγο ότι δεν μπορούσε να διεξαχθεί δίκη με ενόρκους . Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν κάτοικοι στο τμήμα του Εθνικού Πάρκου Yellowstone που βρίσκεται εντός της πολιτείας του Αϊντάχο, και δεδομένου ότι ολόκληρο το πάρκο έχει τεθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την Περιφέρεια του Ουαϊόμινγκ, δεν υπάρχουν διαθέσιμοι κάτοικοι για να σχηματίσουν ένορκη επιτροπή για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία " διάγραμμα Venn ". Τον Μάρτιο του 2009, η κλοπή 6,8 εκατομμυρίων δολαρίων σε κοσμήματα στη Γερμανία περιγράφηκε ως σχεδόν ένα τέλειο έγκλημα, καθώς παρά το γεγονός ότι είχε αποδεικτικά στοιχεία DNA (και όχι άλλα στοιχεία), η αστυνομία δεν μπόρεσε να παραπέμπψει την υπόθεση στο δικαστήριο, καθώς το DNA ανήκε σε ένα από ένα ζευγάρι διδύμων, και αντιμέτωποι με αρνήσεις και από τους δύο, δεν μπόρεσε να αποδειχθεί ποιος από τους δύο ήταν ο εγκληματίας. Άλλα παραδείγματα ενός, ή πιθανώς και των δύο, διδύμων που αποφεύγουν την τιμωρία περιλαμβάνουν ενόρκους που δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε ετυμηγορία σε μια δίκη βιασμού της Βοστώνης το 2004, σε δίκη βιασμού του Χιούστον το 2005 και σε δίκη λαθρεμπορίου ναρκωτικών στη Μαλαισία το 2009. Η περίφημη ληστεία της Όπερας του 1987 στην Ινδία από μια ομάδα ανδρών που υποδύονταν τους αξιωματικούς του CBI περιγράφηκε ως τέλειο έγκλημα. Timmermans, Stefan (2007). Postmortem : how medical examiners explain suspicious deaths. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-80398-2. Jekel, Pamela (1982). The perfect crime and how to commit it. Paladin Press. ISBN 0-87364-237-6. Gardner, Ross M (2005). Practical crime scene processing and investigation. CRC Press. ISBN 0-8493-2043-7. «Horizon – How to commit the perfect Murder». BBC TV/Radio. 10 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2019.