IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Turkvision

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Turkvision (TSC, τουρκικά: Türkvizyon Şarkı Yarışması), επίσης γνωστός ως Διαγωνισμός Τραγουδιού Türkvizyon, ήταν ένας ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού που δημιουργήθηκε από το τουρκικό μουσικό κανάλι TMB TV, εμπνευσμένο από τη μορφή του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Η πρώτη έκδοση πραγματοποιήθηκε στο Εσκίσεχιρ της Τουρκίας. Ο ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2013, με το μεγάλο τελικό να πραγματοποιείται στις 21 Δεκεμβρίου 2013. Χώρες και περιφέρειες όπου ομιλούνται τα τουρκικά και είναι τουρκικής καταγωγής ήταν επιλέξιμες για συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού. Ο διαγωνισμός διεξήχθη για τελευταία φορά στις 19 Δεκεμβρίου 2015 και δεν έχει πραγματοποιηθεί από τότε.

 Η Turkvision ήταν ένας ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού που δημιουργήθηκε από την TÜRKSOY σε συνεργασία με το τουρκικό μουσικό κανάλι TMB TV. Με βάση την παρόμοια μορφή του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, η Turkvision επικεντρώθηκε κυρίως στις συμμετέχουσες τουρκικές χώρες και περιφέρειες. Οι συμμετέχουσες χώρες και περιφέρειες έπρεπε να συμμετάσχουν στον ημιτελικό. Ένας κριτής από κάθε έθνος απονέμει μεταξύ 1 και 10 βαθμών για κάθε χώρα, εκτός από τη δική του. Ένας αριθμός από 12 έως 15 εθνών προκρίνονται για τον Μεγάλο Τελικό, όπου η κριτική επιτροπή καθορίζει τον νικητή. Η TÜRKSOY δήλωσε ότι η τηλεψηφοφορία θα εισαχθεί στο μέλλον, αλλά ποτέ δεν συνέβη. Σε αντίθεση με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, όπου η νικήτρια χώρα διοργανώνει τη διοργάνωση του επόμενου έτους, ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Turkvision φιλοξενείται στη χώρα ή στην περιοχή που φιλοξενεί επίσης την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Τουρκίας. Οι συμμετέχοντες από τις τουρκικές και τις τουρκικές χώρες ή περιφέρειες ήταν επιλέξιμες για να συναγωνιστούν στους ετήσιους διαγωνισμούς τραγουδιού Turkvision, όπως η Κριμαία, η Καρατσάι-Τσερκεσσία και η Τουρκία. Είκοσι τέσσερις χώρες και περιφέρειες συμμετείχαν στη πρώτη έκδοση της Turkvision. Υπήρχαν αρκετές προσπάθειες ανεπιτυχούς συμμετοχής στο διαγωνισμό. Οι Τσουβασία, Ρωσία, Τουρκμενιστάν, και Σιντσιάνγκ ήταν από τις αρχικές 24 συμμετέχουσες περιοχές με ανακοινώσεις να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό του 2013, αλλά αργότερα αποσύρθηκαν για άγνωστους λόγους. Υπόμνημα πίνακα Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τις τρεις κορυφαίες θέσεις από κάθε διαγωνισμό, μαζί με τα χρόνια που μια χώρα κέρδισε το διαγωνισμό. Επίσημη ιστοσελίδα
Πύργος Εύβοιας

Ο Πύργος είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 195 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 200 μ.

 Ο Πύργος ανήκει στην περιοχή του Καστροβαλά. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, το μικρό φέουδο της περιοχής που περιελάμβανε όλα τα χωριά βόρεια της γέφυρα της Σκοτεινής εκτός της Κύμης δόθηκε στον ιππότη Valois (Βαλουά). Το φέουδο αυτό λεγόταν "guaddam castellum castrum VALLA" και ονομάστηκε από τους ντόπιους «Καστροβαλά» για χάρη συντομίας. Ο Πύργος βρισκόταν κοντά στο κέντρο του Καστροβαλά και στην κορυφή του λόφου στον οποίο είναι κτισμένο το χωριό φαίνεται υπήρχε οχυρωματικός πύργος από τον οποίο πήρε το όνομα του το χωριό.Η Ενετοκρατία στην περιοχή έληξε το 1470, με την κατάκτηση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς. Το χωριό φαίνεται να ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής, καθώς σε αυτό κατοικούσε μεγάλος αριθμός τουρκικών οικογενειών, περίπου 70, ενώ στο χωριό διέμενε και ο Τούρκος διοικητής με τη φρουρά του. Οι Τούρκοι έκτισαν δίπλα στον βενετσιάνικο πύργο τζαμί. Τόσο ο πύργος όσο και το τζαμί κατεδαφίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα για να κτιστεί στη θέση τους ο ναός της Παναγίας. Στην περιοχή Έντζι, κοντά στον Πύργο, λειτουργούσε τον 19ο αιώνα λιγνιτωρυχείο. Η θέση πήρε το όνομα της από τον Γερμανό μηχανικό που άρχισε το έργο, που λεγόταν Εντζ. Η εκμετάλλευση από την Ελληνική Μεταλλευτική εταιρεία άρχισε το 1869. Για εργατικό προσωπικό προσλήφθησαν εργάτες από τα γύρω χωριά, συμπεριλαμβανομένου και του Πύργου. Ο λιγνίτης μετά την εξόρυξη μεταφερόταν μέσω σιδηρόδρομου αρχικά στην Πλατάνα και έπειτα στο λιμάνι της Κύμης, όπου φορτωνόταν σε πλοία. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα η παραγωγή των ορυχείων της Κύμης αντιστοιχούσε στο 60% των εξορύξεων λιγνίτη στην Ελλάδα. Οι εξορύξεις συνέχισαν εντατικά μέχρι τη δεκαετία του 1920. Ο ίδιος ο Πύργος γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη εκείνη τη χρονική περίοδο. Το ορυχείο εγκαταλείφθηκε το 1962. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην κορυφή του λόφου, στη θέση του ενετικού πύργου και του τζαμιού, βρίσκεται ο ναός της Παναγίας, ο οποίος άρχισε να κτίζεται το 1884. Στο χωριό βρίσκεται το αρχοντικό Χρυσανθόπουλου, στο οποίο λειτουργεί παράρτημα του λαογραφικού μουσείου Κύμης. Το αρχοντικό στεγάζει έργα του λαϊκού καλλιτέχνη Σωτήρη Χρυσανθόπουλου, ο οποίος δημιούργησε τοιχογραφίες, ανάγλυφα και εικόνες, καθώς και τη βιβλιοθήκη του καλλιτέχνη.Στη θέση Έντζι ανάμεσα στον Πύργο και τους Καλημεριάνους σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια του ανθρακωρυχείου που λειτουργούσε εκεί μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Περίπου δύο χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πύργου βρίσκεται ο μικρός βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου. Στο εσωτερικό του σώζει αγιογραφίες του 13ου-14ου αιώνα.
Καμφορά

Η καμφορά είναι στερεά χημική ουσία, έντονα πτητική και εύφλεκτη, η οποία έχει πολύ έντονο άρωμα. Χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για αρωματικούς, θεραπευτικούς ή/και προστατευτικούς λόγους σε όλο τον κόσμο, κυρίως όμως στην Ασία.

 Ιστορικά, το 1870 στις ΗΠΑ, ο εφευρέτης Τζον Ουέσλι Χάιατ και ο αδελφός του Isaiah ανέπτυξαν για πρώτη φορά το πλαστικό υλικό Celluloid, αντιδρώντας νιτροκυτταρίνη μαζί με καμφορά και αλκοόλη υπό υψηλή πίεση. Προέρχεται ως εκχύλισμα (αιθέριο έλαιο) από τα φύλλα και το ξύλωμα του Ασιατικού είδους που λέγεται καμφορά ή καμφορόδενδρο, με τη βοτανική ονομασία Cinnamomum camphora. Στην Ασία, θεωρείται μία μοναδικά εξαιρετική ουσία, που χρησιμοποιείται και για θρησκευτικούς λόγους σε τελετές και μυστήρια. Το δένδρο καμφορά απαντάται κυρίως στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Ταϊβάν, καθώς και σε άλλες χώρες της ανατολικής Ασίας. Από χημικής άποψης, η καμφορά ανήκει στα τερπενοειδή και έχει μοριακό τύπο C10H16O. Απαντάται και σε άλλα είδη και έχει τον ίδιο χημικό τύπο. Σήμερα, η καμφορά είναι δυνατόν να παραχθεί τεχνητά μέσω της συνθετικής χημείας, με βασική πρώτη ύλη το τερεβινθέλαιο (turpentine). Η καμφορά, ως αιθέριο έλαιο, αξιοποιείται τόσο ως άρωμα, όσο και ως φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις, λ.χ. ως αναλγητικό, αντιβηχικό, αντιφλεγμονώδες ή ως μυοχαλαρωτικό. Είναι σημαντική ουσία για την τέχνη της αρωματοθεραπείας και η χρήση της πρέπει να γίνεται από επαγγελματίες. Πρόσθετα, αποτελεί μια πολύτιμη (φυσική) ύλη επίσης για τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Έχει εντυπωσιακά υψηλή εντομοαπωθητική δράση. Σήμερα, τα προϊόντα Vicks και VapoRub, για το κρύωμα, περιέχουν σημαντική ποσότητα καμφοράς. Η καμφορά μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση στον ανθρώπινο οργανισμό. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση της, αφού δύναται να επηρεάσει το κεντρικό νευρικό σύστημα του οργανισμού με αρνητικές συνέπειες.
Περιφέρειες της Ελλάδας

Περιφέρειες ονομάζονται οι 13 δευτεροβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης του ελληνικού κράτους. Κάθε περιφέρεια έχει συσταθεί σε μια ευρύτερη περιοχή της χώρας (εξαιρουμένου του Αγίου Όρους), διαθέτει δικές της αυτοτελείς υπηρεσίες και προϋπολογισμό και τα όργανά της εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία. Οι αρμοδιότητές της απλώνονται σε ένα ευρύ φάσμα: από το σχεδιασμό, το συντονισμό και την εφαρμογή των πολιτικών που άπτονται των ζητημάτων της περιοχής, μέχρι και επιμέρους καθήκοντα της κεντρικής διοίκησης που μπορεί να της ανατεθούν με νόμο. Ο όρος εμπεριέχει επίσης γεωγραφική σημασία, υπό την έννοια ότι οι περιφέρειες διαθέτουν συγκεκριμένη έκταση, πληθυσμό και έδρα, όμως ο αμιγώς γεωγραφικός όρος είναι το διαμέρισμα. Από τις δεκατρείς περιφέρειες, μόλις τρεις ταυτίζονται εδαφικά με διαμέρισμα: Ηπείρου, Θεσσαλίας και Κρήτης.

 Μια ιδιότυπη διαίρεση της χώρας σε περιφέρειες (με την ονομασία Περιφερειακαί Διοικήσεις) έγινε από τη χούντα των συνταγματαρχών με τη μεταρρύθμιση του 1971, αλλά ακυρώθηκε δύο χρόνια αργότερα, μετά το πραξικόπημα Ιωαννίδη. Σύμφωνα με το τότε χουντικό πρόγραμμα, οι περιφέρειες ήταν μόλις επτά και οι διορισμένοι διοικητές τους εισέρχονταν αυτομάτως στο Υπουργικό Συμβούλιο ως υφυπουργοί. Η σύσταση των κανονικών περιφερειών με τα σημερινά τους όρια έγινε από την δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και τον υπουργό Εσωτερικών Μένιο Κουτσόγιωργα με το Ν.1622/1986 «για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και τον Δημοκρατικό Προγραμματισμό» και το Π.Δ.51/87, ο δε χαρακτήρας τους ήταν κατά βάσιν επικουρικός της κεντρικής διοίκησης και τα όργανά τους διορίζονταν από αυτήν. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 η λειτουργία τους μεταρρυθμίστηκε με παράλληλη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων τους (Ν.2503/1997 και 2647/1998), και πάλι όμως παρέμειναν άμεσα εξαρτώμενες από την κεντρική διοίκηση, αφού το σύνολο των αποφασιστικών αρμοδιοτήτων συγκεντρωνόταν στα χέρια του διορισμένου από την κυβέρνηση γενικού γραμματέα τους. Το σημερινό τους χαρακτήρα οι περιφέρειες τον έλαβαν τον Ιανουάριο του 2011, όταν τέθηκαν σε ισχύ οι σχετικές διατάξεις του «Καλλικράτη» που προέβλεπαν πλήρη δημοσιονομική και διοικητική αυτοτέλεια, αιρετά όργανα (περιφερειάρχης και περιφερειακό συμβούλιο) και ανάληψη μέρους των αρμοδιοτήτων των καταργημένων νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Παράλληλα όμως έχασαν κάποιες από τις έως τότε αρμοδιότητές τους, οι οποίες κρίθηκε σκόπιμο να παραμείνουν στα χέρια της κρατικής διοίκησης μέσω των αποκεντρωμένων διοικήσεων. Πηγές πληροφοριών πίνακα Άγιο Όρος, το μοναδικό αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους.
Μπουρδέτο

Το μπουρδέτο ή μπουργέτο ή μπουριέτο είναι ψαρόσουπα αρκετά πηχτή, η οποία συναντάται κυρίως στα Επτάνησα, ενώ θεωρείται το παραδοσιακό και πιο χαρακτηριστικό πιάτο της Κέρκυρας μαζί με το σοφρίτο και την παστιτσάδα. Η καταγωγή και η ονομασία του προέρχεται από την Ιταλία - brodetto στα ιταλικά σημαίνει ζωμός.

 Πρόκειται για μια συνταγή με ψάρι, σε σάλτσα κοκκινοπίπερου, συνοδεία πατάτας, η οποία μαγειρεύεται σε φέτες, μαζί με το ψάρι. Παραδοσιακά γίνεται με σκορπίνα, η οποία θεωρείται ότι δίνει το πιο νόστιμο μπουρδέτο αλλά ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει το πετρόψαρο της προτίμησής του. Τα πετρόψαρα προτείνονται από Κερκυραίους ψαράδες για την παρασκευή του καλύτερου μπουρδέτου. Οι σκορπίνες και ο ροφός προσφέρονται επίσης για το καλύτερο μπουρδέτο. Σύμφωνα με τους Κερκυραίους ψαράδες, στη συνταγή πρέπει οπωσδήποτε να μπαίνουν και φρέσκα μπακαλιαράκια. Γενικότερα, τα ψάρια που θα χρησιμοποιηθούν στο μπουρδέτο πρέπει να είναι φρέσκα.Το μπουρδέτο μπορεί να γίνει με διάφορα είδη ψαριών (μπακαλιάρος, βακαλάος, χταπόδι, σκορπίνες, σκορπιός, γαλέος, κεφαλοπούλα, φαγκρί κλπ.) αλλά μπορεί να γίνει και με κρέας μοσχαριού. Στην Κέρκυρα χρησιμοποιούν διάφορα ψάρια για το μπουρδέτο ενώ στη Ζάκυνθο μαγειρεύουν το μπουρδέτο με κρέας.
Διαβήτης (όργανο)

Ο διαβήτης είναι το βασικότερο γεωμετρικό όργανο μετά τον κανόνα για την χάραξη σχημάτων ή για μετρήσεις. Οι διαβήτες χρησιμοποιούνται κυρίως στη γεωμετρία και στη ναυσιπλοΐα, αλλά έχουν και άλλες εφαρμογές.

 Ένας τυπικός διαβήτης είναι κατασκευασμένος συνήθως από ανθεκτικό πλαστικό και μέταλλο, αλλά υπάρχουν και μεγάλου μεγέθους διαβήτες από ξύλο (συνηθίζονται σε σχολικές τάξεις). Ο διαβήτης αποτελείται από δύο σκέλη, τα οποία ενώνονται μέσω ενός συνδέσμου στο ένα άκρο τους και μπορουν να κινούνται ελεύθερα στο επίπεδο που ορίζουν. Στο συνήθη γεωμετρικό διαβήτη το ένα από τα σκέλη έχει στην άκρη του μια αναλώσιμη μύτη από γραφίτη, ενώ το άλλο μια σιδερένια αιχμή. Προαιρετικά μπορεί να υπάρχει ένας μικρός κοχλίας στο μέσον των δύο σκελών, ώστε να αποφεύγεται η ανεπιθύμητη αλλαγή ακτίνας και έτσι η σχεδίαση να είναι πιο σταθερή. Αντίθετα στον ναυτιλιακό ή ναυτικό διαβήτη τον λεγόμενο κοινώς "κουμπάσσο" (αγγλικά divider) και τα δύο σκέλη του καταλήγουν σε αιχμηρές άκρες. Η σχεδίαση κύκλων γίνεται με τα παρακάτω βήματα: Η απόσταση των σκελών προσαρμόζεται στην επιθυμητή ακτίνα σχεδίασης. Ο σχεδιαστής ακουμπάει την αιχμή του διαβήτη πάνω στην επιφάνεια στην οποία θέλει να χαράξει τον κύκλο. Αν η επιφάνεια είναι λεπτή σε σχέση με την αιχμηρότητα του διαβήτη, συνηθίζεται να προστίθεται ανάμεσα σε αυτήν και στην αιχμή ένα μικρό κομματάκι ανθεκτικού υλικού, συνήθως σελοτέιπ ή πλαστελίνη. Ο σχεδιαστής ακουμπάει την μύτη του διαβήτη στην επιφάνεια και εκτελεί με αυτόν μια περιστροφή 360 μοιρών, με σταθερή πάντα την αιχμή. Ο ναυτικός διαβήτης, κοινώς κουμπάσσο, μοιάζει σχετικά με τους κοινούς διαβήτες με τη μόνη διαφορά ότι και τα δύο άκρα των σκελών του καταλήγουν σε αιχμές. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση απόστασης επί των ναυτικών χαρτών αλλά και για διάφορες άλλες μετρήσεις π.χ. γεωγραφικών συντεταγμένων, υποτύπωσης στόχων κ.λπ. Χρησιμοποιείται δε δια της μιας χειρός διατηρουμένης της άλλης ελεύθερης για άλλες δυνατότητες. Με μικρή πείρα αυτό γίνεται εύκολο οπότε και η υποτύπωση ή η μέτρηση γίνεται γρηγορότερα. Για την μέτρηση αποστάσεων, αρκεί να προσαρμοστεί ο διαβήτης σε ένα επιθυμητό άνοιγμα των σκελών του, διάστημα μήκους. Η μέτρηση γίνεται ακουμπώντας εναλλάξ τις αιχμές, επί της διεύθυνσης που έχει προηγουμένως χαραχθεί με τον κανόνα, μέχρις να καλυφθεί η μετρούμενη απόσταση. Ο αριθμός των επαναλήψεων επί το διάστημα μήκους, προστιθέμενης της τελευταίας υπολοιπόμενης δίνει χονδρικά την απόσταση. Οι κοινοί διαβήτες με γραφίδα, καλούμενοι κόμπας, εκ του αγγλικού όρου, χρησιμοποιούνται από τους ναυτικούς κυρίως για χαράξεις περιφερειών κύκλων ασφαλείας (αγκυροβολίου, ορατότητας φάρων, παραζενιθιακών, πεδίων ασκήσεων, κ.λπ.) Για τις μετρούμενες αποστάσεις στους ναυτικούς χάρτες χρησιμοποιείται η κλίμακα πλάτους των χαρτών που φέρεται στο δεξιό και αριστερό περιθώριό τους και συνήθως έναντι του σημείου μέτρησης, και ποτέ η κλίμακα μήκους που φέρεται στο πάνω και κάτω περιθώριο αυτών. Κανόνας (γεωμετρία) Κατασκευή με κανόνα και διαβήτη
Ρουχνού

Το Ρούνου είναι ένα νησί της Εσθονίας στον κόλπο της Ρίγας στη Βαλτική Θάλασσα. Είναι μέρος της Επαρχίας Σάαρε. Στα 11,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα (4.6 τετραγωνικά μίλια), σήμερα έχει λιγότερους από 100, μόνιμους κατοίκους κυρίως Εσθονούς. Το Ρούνου Πάρις έχει το μικρότερο πληθυσμό των 79 δήμων της Εσθονίας.

 Τα πρώτα αρχαιολογικά αντικείμενα της ανθρώπινης δραστηριότητας στο Ρούνου, που θεωρείται ότι σχετίζονται με το εποχιακό κυνήγι φώκιας, χρονολογούνται γύρω στο 5000 π.Χ. Πιθανότατα δεν προηγήθηκε των Βόρειων Σταυροφοριών στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν οι αυτόχθονες λαοί όλων των περιοχών που περιβάλλουν τον Κόλπο της Ρίγα μετατράπηκαν σε χριστιανισμό και υποτάχθηκαν στο Τευτονικό Τάγμα. Το Ρούνου ελεγχόταν από το Βασίλειο της Σουηδίας (1621-1708, τυπικά μέχρι το 1721) και στη συνέχεια από την αυτοκρατορική Ρωσία μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, παρά τις τοπικές πρωτοβουλίες για επανένωση της Σουηδίας και τις εδαφικές διεκδικήσεις της Λετονίας, οι νησιώτες συμφώνησαν να γίνουν μέρος της πρόσφατα ανεξάρτητης Εσθονίας το 1919 (πιθανώς λόγω της ύπαρξης σουηδικής μειονότητας στην Εσθονία).Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ρούνου, μαζί με την υπόλοιπη Εσθονία, καταλαμβανόταν για πρώτη φορά από τη Σοβιετική Ένωση (1940-1941) και στη συνέχεια από τη ναζιστική Γερμανία (1941-1944). Τον Νοέμβριο του 1943, η πρώτη ομάδα περίπου 75 νησιωτών μετεγκαταστάθηκε στη Σουηδία. Τον Αύγουστο του 1944, λίγο πριν ο Ερυθρός Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης επανεγκαταστήσει την Εσθονία, ο υπόλοιπος πληθυσμός του νησιού, εκτός από δύο οικογένειες, κατέφυγε με πλοίο στη Σουηδία. Οι κάτοικοι της Σουηδίας δημιούργησαν μια ένωση για να διατηρήσουν την ιστορία και τον πολιτισμό του αρχικού πληθυσμού του Ρούνου.
Ιπολίτ Λεκόντ

Ο Ιπολίτ Λεκόντ (γαλλικά: Hippolyte Lecomte), 1781 - 1857, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος γνωστός για τους μεγάλης κλίμακας ιστορικούς πίνακες ζωγραφικής και τα θεατρικά κοστούμια που σχεδίασε.

 Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1781 στο Πυιζώ (Λουαρέ). Ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, υπήρξε μαθητής των Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ και Πιέρ-Αντουάν Μονζέν. Η σύζυγός του ήταν αδερφή του ζωγράφου Οράς Βερνέ. Ο Ιπολίτ Λεκόντ εξέθετε τακτικά στο Σαλόν από το 1804 έως το 1847 και το 1808 έλαβε μετάλλιο Α΄ τάξης.Διακρίθηκε ως τοπιογράφος και ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ήταν επίσης γνωστός λιθογράφος. Ασχολήθηκε επίσης με τη σχεδίαση θεατρικών κοστουμιών για την Όπερα και τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής. Ο γελοιογράφος Γκρανβίλ εργάστηκε στο εργαστήριο του Λεκόντ. Πέθανε στις 25 Ιουλίου 1857 στο Παρίσι. Ο γιος του Εμίλ Βερνέ-Λεκόντ (1821-1900) έγινε επίσης ζωγράφος οριενταλιστικής κυρίως θεματολογίας. Επιλογή ιστορικών έργων του Ιπολίτ Λεκόντ που εκτίθενται στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ο Ναπολέων Α' φέρνει Άγγλους αιχμαλώτους στην Άστοργα και διατάζει να τους φερθούν με ιδιαίτερη προσοχή, Ιανουάριος 1809, (1810).Παράδοση της Μάντοβα, 2 Φεβρουαρίου 1797: Ο στρατηγός Βούμσερ παραδίδεται στον στρατηγό Σερυριέ, Σαλόν του 1812. Επεισόδιο του Ισπανικού Πολέμου το 1823, κατάληψη των περιχαρακώσεων της Σαιντ-Μαργκερίτ μπροστά από την Κορούνια, 5 Ιουλίου 1823 (Ο στρατηγός Μπουρκ δίνει διαταγές στον στρατηγό Λα Ρος-Ζακλέν ) (1828). Μάχη του Σαλό στην Ιταλία, 31 Ιουλίου 1796. Ο στρατηγός Γκιγιέ πολιορκείται (1836), Μάχη του Χόχστεντ στον Δούναβη που νίκησαν οι στρατηγοί Μορώ και Λεκούρμπ επί του αυστριακού στρατού, 19 Ιουνίου 1800, (1838). Μάχη του Μάουτερν στη Στυρία, που κέρδισε η στρατιά της Ιταλίας με διοικητή τον πρίγκιπα Εζέν ντε Μπωαρναί, αντιβασιλέα της Ιταλίας, εναντίον των αυστριακών στρατευμάτων, 25 Μαΐου 1809, (1839) Μάχη στο φαράγγι του Τιρόλου, Μάρτιος 1797 Η μάχη του Ράαμπ, 14 Ιουνίου 1809 Η επίθεση στο αυτοκίνητο της κυρίας Βοναπάρτη στις όχθες της λίμνης Γκάρντα, 1806
Radio Free Europe (τραγούδι)

Το Radio Free Europe είναι τραγούδι του αμερικανικού συγκροτήματος της εναλλακτικής ροκ, R.E.M., που κυκλοφόρησε το 1981 ως το πρώτο single της μπάντας. Μία επαναηχογραφημένη έκδοση κυκλοφόρησε στο πρώτο τους άλμπουμ το 1983.

 Το "Radio Free Europe" κυκλοφόρησε το 1981 ως το πρώτο single των R.E.M. από τη βραχύβια δισκογραφική εταιρεία Hib-Tone. Το τραγούδι χαρακτηρίζεται «από αυτούς τους ακατάληπτους στίχους που θα γινόντουσαν σήμα κατατεθέν, που από τότε διέκριναν το έργο των R.E.M.». Το single εισέπραξε θετικές κριτικές, και η επιτυχία του έδωσε στην μπάντα μία συμφωνία-ρεκόρ με την I.R.S. Records. Οι R.E.M. ηχογράφησαν ξανά το τραγούδι για το πρώτο τους άλμπουμ Murmur το 1983. Η δεύτερη ηχογράφηση για την I.R.S. έγινε το πρώτο σινγκλ του γκρουπ που μπήκε στα τσαρτ, φτάνοντας την 78η θέση στο Billboard Hot 100. Το τραγούδι κατατάσσεται 389ο στα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών του Rolling Stone. Το 2010, προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Καταγραφής της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου επειδή όρισε «το μοτίβο για μετέπειτα κυκλοφορίες indie rock μουσικής μέσω της τομής στο πανεπιστημιακό ραδιόφωνο ενάντια στη γενικότερη αδιαφορία για το mainstream ροδιόφωνο.» Το τραγούδι ακούστηκε στην ταινία The Party Animal του 1984.
Πάπας Κελεστίνος Α΄

Ο Κελεστίνος ή Καιλεστίνος Α΄ ήταν Πάπας της Ρώμης που ανακηρύχθηκε άγιος. Ήταν επίσκοπος Ρώμης από το 422 μέχρι τις 27 Ιουλίου του 432. Στην τέχνη, ο Πάπας Κελεστίνος παριστάνεται με περιστέρι, δράκοντα και φλόγα. Τον διαδέχτηκε ο Σίξτος Γ΄.

 Καταγόταν από την αρχαία Ρώμη. Από τα πρώτα του χρόνια είναι μόνο γνωστό ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Πρίσκος. Λέγεται ότι έζησε για κάποιο διάστημα στο Μεδιόλανο (Μιλάνο) της Ιταλίας, μαζί με τον Άγιο Αμβρόσιο. Η πρώτη γραπτή αναφορά για τον Κελεστίνο είναι σε έγγραφο του Πάπα Ιννοκέντιου Α΄, του έτους 416, στο οποίο αναφέρεται ως Κελεστίνος ο διάκονος. Σε αυτόν αποδίδονται διάφορα μέρη της λειτουργίας, χωρίς όμως βεβαιότητα για το θέμα τους. Ο Κελεστίνος έστειλε αντιπροσώπους στη Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο, το 431, που καταδίκασε το νεστοριανισμό. Έγραψε μάλιστα 4 επιστολές (προς τους επισκόπους της Αφρικής, της Ιλλυρίας, της Θεσσαλονίκης και της Ναρμπόν), όλες με ημερομηνία 15 Μαρτίου του 431. Ο άγιος Κελεστίνος καταδίκασε ενεργά τον πελαγιανισμό και είχε ζήλο για την Ορθοδοξία. Έστειλε στην Ιρλανδία το 431 τον Παλλάδιο ως επίσκοπο. Το έργο του τελευταίου συνεχίστηκε από τον επίσκοπο Πατρίκιο. Ο Πάπας εξοργίστηκε με τους Νοβατιανούς στη Ρώμη και φυλάκισε τον επίσκοπό τους. Μετά το θάνατό του, που συνέβη στις 6 Απριλίου του 432, ανακηρύχθηκε άγιος. Θάφτηκε στο κοιμητήριο της Αγίας Πρίσιλας, στη Via Salaria. Αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν και σήμερα βρίσκονται στη Βασιλική της Σάντα Πρασέντε. Η Καθολική Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 6 Απριλίου (ημέρα θανάτου του). Opera Omnia από τη Migne Patrologia Latina με αναλυτικούς καταλόγους Catholic Encyclopedia: Pope St. Celestine I
Καπετανιανά Ηρακλείου

Τα Καπετανιανά είναι ορεινό χωριό της Κοινότητας Σταβιών του Δήμου Γόρτυνας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του νομού και αμφιθεατρικά χτισμένο στις πλαγιές των Αστερουσίων, σε υψόμετρο περίπου 750 μέτρων. Απέχει μέσω του οδικού δικτύου 70,7 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 21 χιλιόμετρα από την κωμόπολη του Ασημίου.

 Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τους λεγόμενους καπεταναίους του με την πλούσια συνεισφορά τους στους αγώνες κατά των Τούρκων. Η πρώτη φορά που αναφέρεται επισήμως το χωριό είναι στην τούρκικη απογραφή του 1834, ενώ σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, ιδρύθηκε από Σφακιανούς αγωνιστές, έπειτα από την επανάσταση του Δασκαλογιάννη. Στα Καπετανινά βρίσκεται χτισμένος ναός της Παναγίας (Κοίμηση της Θεοτόκου) χρονολογείται από την βυζαντινή περίοδο και τον 15ο αιώνα και η οποία εορτάζει στις 15 Αυγούστου (Δεκαπενταύγουστο). Επίσης, στην θέση Μετζολατί, πάνω στα ερείπια αρχαίου Ιερού Κορυφής, υπάρχει μικρός ναός, αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό, που εορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου. Θάνος Μικρούτσικος: μουσικοσυνθέτης με εξοχική κατοικία στο χωριό Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Κλίμακες μέτρησης

Με βάση την κατηγοριοποίηση που έκανε ο ψυχολόγος Stanley Smith Stevens το 1946, η μέτρηση κατηγοριοποιείται σε τέσσερις κλίμακες, ονομαστική, τακτική, διαστημική και αναλογική, οι οποίες χαρακτηρίζονται από δυο ιδιότητες, τη διάταξη των μετρήσεων και την απόσταση μεταξύ τους.

 Μέτρηση ονομαστικής κλίμακας (nominal ή categorical scale) εμπλέκει δεδομένα που σχετίζονται με μεταβλητές των οποίων οι τιμές απεικονίζουν κατηγορίες που δεν διέπονται από την ιδιότητα της διάταξης ούτε από εκείνη της απόστασης, οπότε δεν μπορεί να γίνει κάποια σύγκριση, αριθμητική πράξη ή υπολογισμός στατιστικών μέτρων. Παραδείγματα τέτοιων μεταβλητών είναι το φύλο, το επάγγελμα, η οικογενειακή κατάσταση. Μέτρηση τακτικής κλίμακας (ordinal scale) εμπλέκει δεδομένα που σχετίζονται με μεταβλητές των οποίων οι τιμές απεικονίζουν κατηγορίες οι οποίες μπορούν να μπουν σε μία διάταξη-σειρά, από μία κατώτερη σε μία ανώτερη. Δεν υπάρχει η ιδιότητα της απόστασης οπότε δεν μπορούμε να υπολογίσουμε το βαθμό διαφοράς ή το σχετικό μέγεθος μεταξύ δύο κατηγοριών. Παραδείγματα τέτοιων μεταβλητών είναι το επίπεδο γνώσης κάποιου θέματος, το επίπεδο εκπαίδευσης, η θέση σε μία εταιρεία. Η διαστημική κλίμακα (interval scale) αναφέρεται στη μέτρηση αριθμητικών δεδομένων, τα οποία ικανοποιούν την ιδιότητα της διάταξης αλλά και της απόστασης μεταξύ τους. Το 0, όμως, επιλέγεται αυθαίρετα, δεν δηλώνει δηλαδή την απουσία του μετρούμενου χαρακτηριστικού. Αποτέλεσμα είναι να μπορούμε να μελετήσουμε διαφορές όχι όμως και αναλογικές σχέσεις μεταξύ των τιμών των μεταβλητών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εδώ είναι η θερμοκρασία. Η αναλογική κλίμακα (ratio scale) αναφέρεται στη μέτρηση αριθμητικών δεδομένων τα οποία ικανοποιούν τις ιδιότητες της διάταξης και της απόστασης και ταυτόχρονα έχουν και ορισμένο 0 που αντιπροσωπεύει την απουσία του χαρακτηριστικού που μελετάται. Έτσι, εδώ μπορούν να μελετηθούν και αναλογικές σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών. Παραδείγματα είναι η ηλικία, το σωματικό βάρος, εμβαδό οικοπέδων, κλπ. Τσίμπος, Κλέων & Φώτης Γεωργιακώδης (1999), Περιγραφική & Διερευνητική Στατιστική Ανάλυση Δεδομένων: Τόμος Α’ Μονοδιάστατη Ανάλυση, Αθαν. Σταμούλης. Χάλκος, Γεώργιος Εμμ. (2000), Στατιστική: Θεωρία, Εφαρμογές και Χρήση Στατιστικών Προγραμμάτων σε Η/Υ, τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδάνος.
Νεφέλωμα του Αετού

Το νεφέλωμα του Αετού (γνωστό και ως Μεσιέ16, M16, NGC 6611 και IC 4703) είναι ανοικτό σμήνος και μέσα σε ένα νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Όφις. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα του, που μοιάζει με αετό με ανοιχτά φτερά. Ήταν θέμα μίας από τις γνωστότερες φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ), η οποία απεικονίζει πυλώνες αερίου και σκόνης δημιουργίας μέσα στο νεφέλωμα.

 Το Μεσιέ 16 αποτελείται από δύο αντικείμενα, ένα νεφέλωμα και ένα ανοικτό σμήνος. Ο Φιλίπ ντε Σεζώ, που ανακάλυψε το αντικείμενο το 1745 με 1746, περιγράφει μόνο το ανοικτό σμήνος. Ο Σαρλ Μεσιέ είναι πιθανότατα ο πρώτος που παρατήρησε ότι το ανοικτό σμήνος βρίσκεται μέσα σε ένα νεφέλωμα το 1764. Οι Χέρσελ δεν παρατήρησαν το νεφέλωμα, γι´αυτό το λόγο δεν έχει το νεφέλωμα αριθμό NGC, αλλά μόνο το ανοικτό σμήνος. Το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC II το 1908 και του δίνει τον αριθμό IC 4703. Κατά πάσα πιθανότητα το νεφέλωμα φωτογραφήθηκε πρώτη φορά από τον E.E. Barnard το 1895 και τον Ισαάκ Ρόμπερτς το 1897 και πιθανότατα αυτές οι φωτογραφίες ήταν η αιτία που το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC. Το νεφέλωμα του αετού είναι μέρος ενός διάχυτου νεφελώματος εκπομπής ή περιοχή ΗΙΙ, που έχει τον αριθμό καταλόγου IC 4703. Ο πύργος αερίου που φαίνεται έχει ύψος σχεδόν 10 έτη φωτός. Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 55 με 70 έτη φωτός και μέσα σε αυτή την περιοχή γεννώνται ακόμη άστρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός, στον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος. Το κοντινό νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση και μπορεί να ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γιγάντιο σύμπλεγμα αερίων. Το ανοικτό σμήνος έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός και ηλικία μόλις 5,5 εκατομμυρίων ετών, με τα λαμπρότερα μέλη να είναι άστρα φασματικού τύπου Ο6. Είναι ένα από τα φωτεινότερα ανοικτά σμήνη. Το λαμπρότερο άστρο του ανοικτό σμήνους έχει μέγεθος +8,24 και είναι ορατό με καλά κιάλια. Δεδομένα για το NGC 6611 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6611 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Seds.org Αρχειοθετήθηκε 2005-12-03 στο Wayback Machine., SEDS Messier page on M16 Spacetelescope.org, Hubble telescope images on M16 Darkatmospheres.com, Eagle Nebula M16 (wide NASA.gov, APOD February 8, 2009 picture Eagle Nebula
Καμίλα της Αραγόνα

Η Καμίλα, ιταλ. Camilla Covella da Marzano d'Aragonα (άκμασε το 1475) από τον Οίκο του Μαρτσάνο, ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόρη του δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πέζαρο & της Γκραντάρα.

 Ήταν κόρη του Τζιοβάννι-Φραντσέσκο-Μαριάνο (γνωστού ως Μαρίνο) ντα Ματσάνο, 3ου δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και της Ελεονόρα-Ντιάνα της Αραγωνίας, νόθης κόρης του Αλφόνσου Ε΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας & Νάπολης, την οποία αργότερα ο Αλφόνσος Ε΄ τη νομιμοποίησε. Ο άνδρας της Κοστάντσο Α΄ κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα δεν απέκτησε παιδιά από την Καμίλα, έτσι τον διαδέχθηκε ο πρώτος νόθος γιος του Τζοβάνι Σφόρτσα. Αυτός ήταν μόλις 17 ετών και έτσι αρχικά η Καμίλα κυβέρνησε ως επίτροπος. Παντρεύτηκε το 1475 τον Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο & της Γκραντάρα. Δεν απέκτησαν απογόνους. A Renaissance Wedding: The Celebrations at Pesaro for the Marriage of Costanzo Sforza & Camilla Marzano D'Aragona' (26–30 May 1475), Studies in Medieval and Early Renaissance Art History. Harvey Miller Publishing, 2013, ISBN 978-1905375936
Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα

Ο Στρατηγός Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα (Gabriel Ramanantsoa, 13 Απριλίου 1906 - 9 Μαΐου 1979) ήταν πρόεδρος και πρωθυπουργός της Μαδαγασκάρης την περίοδο από το 1972 ως το 1975. Ανήκε στη φυλή Μερίνα.

 Καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός στο γαλλικό στρατό. Το 1960 η Μαδαγασκάρη έγινε ανεξάρτητο κράτος και ο Ραμαναντσόα εισήχθη στις τάξεις του Στρατού της, φτάνοντας ως το βαθμό του Στρατηγού. Το Μάιο του 1972 ξέσπασαν μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και έγινε ο ίδιος πρωθυπουργός. Μετά την παράδοση της εξουσίας από τον πρόεδρο Φιλιμπέρ Τσιρανάνα ο στρατηγός έγινε και πρόεδρος. Ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Οκτωβρίου του 1972. Ως πρόεδρος επιχείρησε να πετύχει την πολιτική συμφιλίωση. Επίσης, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ακολούθησε πολιτική υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης. Το Δεκέμβριο του 1974 η κυβέρνησή του λίγο έλειψε να ανατραπεί. Ο ίδιος παραιτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1975, καθώς οι εθνοτικές και κοινωνικές ταραχές συνεχίστηκαν. Απεβίωσε το 1979. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gabriel Ramanantsoa στο Wikimedia Commons
Φυτοθεραπεία εδάφους

Ο όρος φυτοθεραπεία εδάφους επίσης φυτοαποκατάσταση αφορά σε μια ομάδα τεχνολογιών αντιμετώπισης περιβαλλοντικών προβλημάτων (βιοαποκατάστασης) μέσω της χρήσης φυτών που μειώνουν το περιβαλλοντικό πρόβλημα της ρύπανσης. Πρόκειται για διαδικασία μείωσης των συγκεντρώσεων των ρύπων σε μολυσμένα εδάφη, ύδατα, ή σε μολυσμένο αέρα με φυτά ικανά να απορροφούν, να αποδομούν ή να εξαλείφουν βαρέα μέταλλα, φυτοφάρμακα, διαλύτες, εκρηκτικά, αργό πετρέλαιο και παράγωγά του, καθώς και διάφορους άλλους μολυντές από τα μέσα που τα περιέχουν. Είναι μία μόνιμη, οικονομική και φιλική προς το περιβάλλον μέθοδος που δεν αλλοιώνει αισθητικά το τοπίο, διότι δεν απαιτεί χωματουργικά έργα απόρριψης.

 Κατά τις τελευταίες δεκαετίες η συγκεκριμένη ομάδα τεχνολογιών φυτοαποκατάστασης έγινε δημοφιλέστερη, από τις αντίστοιχες εταιρείες απολύμανσης μολυσμένων εδαφών και έχει χρησιμοποιηθεί σε εδάφη μολυσμένα με μόλυβδο, ουράνιο και αρσενικό. Παρόλο που διαθέτει το πλεονέκτημα της αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών προβλημάτων in situ απαιτεί μακροπρόθεσμη δέσμευση, καθώς εξαρτάται από την ικανότητα του φυτού να αναπτυχθεί και να ευδοκιμήσει σε ένα περιβάλλον που δεν είναι ιδανικό για τη φυσιολογική ανάπτυξη των φυτών. Η φυτοθεραπεία ή φυτοαποκατάσταση μπορεί να εφαρμοστεί οπουδήποτε σε έδαφος ή μολυσμένα λιμνάζοντα ύδατα που πάσχουν από χρόνια ρύπανση και σχετίζεται με την ικανότητα ορισμένων φυτών, που ονομάζονται υπερσυσσωρευτές, να συσσωρεύουν, να υποβαθμίζουν και να καθιστούν αβλαβείς τους ρύπους στο έδαφος, το νερό ή τον αέρα. Οι υπερσυσσωρευτές ενίοτε είναι ενδημικά φυτά που μπορούν να αξιοποιηθούν σε περιπτώσεις τοπικής μόλυνσης. Η φυτοθεραπεία εφαρμόζεται οπουδήποτε στο έδαφος ή σε λιμνάζοντα ύδατα που πάσχουν από χρόνια ρύπανση. Η φυτοθεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε αρκετές περιπτώσεις, όπως είναι η αποκατάσταση εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων ορυχείων μετάλλου από ρύπους πολυχλωριωµένων διφαινυλίων και η μείωση των επιπτώσεων των ρύπων στο έδαφος, το νερό ή τον αέρα. Ρύποι που σχετίζονται με μέταλλα, φυτοφάρμακα, διαλύτες, εκρηκτικά και αργό πετρέλαιο με τα παράγωγά του, αντιμετωπίστηκαν με έργα φυτοθεραπείας σε όλο τον κόσμο. Πολλά φυτά όπως οι μουστάρδες των Σταυρανθών ή των Βρασσικιδών, δηλαδή το Sinapis alba (Σινάπι το λευκό) η Brassica juncea (Κράμβη η βουρλοειδής) του γένους Βράσσικα με σκουρόχρωμα σπέρματα και το B. Nigra (Κράμβη η μαύρη) με επίσης σκουρόχρωμα σπέρματα, όπως επίσης και το αλπικό φυτό Noccaea caerulescens, η κάνναβις και το χηνοπόδιο αποδείχτηκαν απολυμαντικά σε υπερσυσσωρευτικές προσμείξεις σε τοξικές χωματερές. Missouri Botanical Garden (host): Phytoremediation website — Review Articles, Conferences, Phytoremediation Links, Research Sponsors, Books and Journals, and Recent Research. International Journal of Phytoremediation — devoted to the publication of current laboratory and field research describing the use of plant systems to remediate contaminated environments. Using Plants To Clean Up Soils — from Agricultural Research magazine New Alchemy Institute — co-founded by John Todd
Αλί Χασάν Σαλαμέ

Ο Αλί Χασάν Σαλαμέ (αραβικά: علي حسن سلامة, εβραϊκά: עלי חסן סלאמה), γνωστός με το κωδικό του όνομα Αμπού Χασάν, ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, αρχηγός της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης, που ήταν υπεύθυνος για τη Σφαγή του Μονάχου. Δολοφονήθηκε από πράκτορες της Μοσάντ στις 22 Ιανουαρίου 1979.

 Ο Αλί Χασάν Σαλαμέ γεννήθηκε το 1940 στην πόλη Κούλα της Βρετανικής, τότε, Παλαιστίνης και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Ο πατέρας του, Χασάν Σαλαμέ, δολοφονήθηκε από τις Ισραηλινές Δυνάμεις Ασφαλείας κατά τη διάρκεια του Αραβοϊσραηλινόυ Πολέμου του 1948 βόρεια της Γιάφα. Εκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και πιστεύεται ότι έλαβε τη στρατιωτική του μόρφωση στο Κάιρο και στη Μόσχα. Μετά τη Σφαγή του Μονάχου, ο Σαλαμέ άρχισε να κυνηγιέται από τη Μοσάντ, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Οργή του Θεού. Η Μοσάντ δολοφόνησε κατά λάθος έναν Μαροκινό σερβιτόρο στο Λιλεχάμερ που αργότερα αποδείχθηκε αθώος, τον Αχμέντ Μπουτσίκι, καθώς τον μπέρδεψε για αυτόν. Ως αποτέλεσμα της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας του στο Λιλεχάμερ και της προστασίας του από τη CIA, ο Σαλαμέ έζησε σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Το 1978 παντρεύτηκε τη Τζορτζίνα Ριζκ, μια Λιβανίδα διασημότητα που αναδείχθηκε Μις Υφήλιος το 1971. Ο Σαλαμέ είχε κρυφή επικοινωνία με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και τη CIA μέχρι το θάνατό του. Όταν η CIA ρωτήθηκε από τις Ισραηλινές αρχές αν είχε επαφή με τον Σαλαμέ, εκείνη το αρνήθηκε. Ο Σαλαμέ δολοφονήθηκε το 1979 από μια πράκτορα γνωστή με το ψευδώνυμό της Έρικα Τσέιμπερς, που ήταν Βρετανή υπήκοος, σε συνάντησή τους στη Βηρυτό.
Κατάλογος αστέρων του Πηγάσου

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Πηγάσου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Πήγασο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010.
Λόταρ ντε Μεζιέρ

Ο Λόταρ ντε Μεζιέρ (Lothar de Maizière, γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1940) είναι Γερμανός χριστιανοδημοκράτης πολιτικός. Το 1990, ήταν ο μόνος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ήταν ο τελευταίος ηγέτης της ανεξάρτητης Ανατολικής Γερμανίας.

 Ο Λόταρ ντε Μεζιέρ γεννήθηκε στο Νορντχάουζεν της Θουριγγίας. Σπούδασε στο γυμνάσιο τσουμ Γκράουεν Κλόστερ του Βερολίνου, όντας ένας από τους τελευταίους μαθητές του σχολείου πριν κλείσει το 1958. Σπούδασε στο κολλέγιο μουσικής Χανς Άισλερ του Ανατολικού Βερολίνου από το 1959 έως το 1965. Ήταν μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Βερολίνου. Το 1969 ξεκίνησε να σπουδάζει εξ αποστάσεως νομική, φοιτώντας στο πανεπιστήμιο Χούμπολτ. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1975.Ο ντε Μεζιέρ κατάγεται από την οικογένεια ευγενών ντε Μεζιέρ, οι οποίοι κατάγονται από το γαλλικό χωριό Μεζιέρ-λε-Μετς. Λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους (ήταν Ουγενότοι) έφυγαν από τη Γαλλία και ζήτησαν άσυλο στην τότε Πρωσία στα τέλη του 17ου αιώνα. Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, οι ντε Μεζιέρ συνέχισαν να στέλνουν τα παιδιά τους σε γαλλόφωνα σχολεία και εκκλησίες Ουγενότων του Βερολίνου. Ήταν μακροχρόνιο μέλος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Ανατολικής Γερμανίας. Συνέβαλε στην καθαίρεση της φιλοκομμουνιστικής ηγεσίας του κόμματος μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Εξελέγη πρόεδρος του κόμματος τον Νοέμβριο. Στις πρώτες—και όπως αποδείχθηκε, οι μόνες ελεύθερες εκλογές στην Ανατολική Γερμανία, ο ντε Μεζιέρ εξελέγη μέλος του ανατολικογερμανικού Κοινοβουλίου. Ένα μήνα αργότερα, διαδέχθηκε τον Χανς Μόντροφ στη θέση του πρωθυπουργού. Ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Απριλίου έως τις 2 Οκτωβρίου 1990, όντας επικεφαλής της κυβέρνησης ντε Μεζιέρ. Ακολούθησε πολιτική ταχείας ενοποίησης με τη Δυτική Γερμανία. Τον Σεπτέμβριο υπογράφει τη Συνθήκη για την τελική ρύθμιση όσον αφορά τη Γερμανία, η οποία επέτρεψε στη Γερμανία να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο επί των εδαφών της. Η συμφωνία προηγήθηκε της επανένωσης της Γερμανίας. Η συνθήκη έπρεπε να επικυρωθεί από τους τέσσερις συμμάχους και τις δύο Γερμανίες, αλλά όταν επικυρώθηκε, οι δύο Γερμανίες είχαν ήδη επανενωθεί. Σύμφωνα με την εν λόγω συνθήκη, η Ανατολική Γερμανία έπαψε να υφίσταται στις 3 Οκτωβρίου, και η περιοχή προσαρτήθηκε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία. Μετά την επανένωση, διορίστηκε υπουργός ειδικών ζητημάτων στην κυβέρνηση του Χέλμουτ Κολ. Στις 17 Δεκεμβρίου 1990 παραιτήθηκε, εν μέσω φημών ότι είχε εργαστεί για τη Στάζι.Ο ντε Μεζιέρ ανήκει σε οικογένεια ευγενών γαλλικής καταγωγής, η οποία κατέφυγε στη Πρωσία λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεων τους (ήταν Ουγενότοι). Είναι ο γιος του δικηγόρου Κλεμάν (ή Κλέμεντ) ντε Μεζιέρ. Ο θείος του, Ούλριχ, ήταν Γενικός Επιθεωρητής της Μπούντεσβερ (ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας). Ο ξάδερφός του, Τόμας, είναι στενός σύμβουλος της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ και ήταν υπουργός Εσωτερικών από τις 17 Δεκεμβρίου 2013 έως τις 14 Μαρτίου 2018.
Κουρτ Τουχόλσκυ

Ο Κουρτ Τουχόλσκυ (Kurt Tucholsky, 9 Ιανουαρίου 1890 - 21 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Γερμανός δημοσιογράφος, σατιρικός ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε επίσης με τα ψευδώνυμα Κάσπαρ Χάουζερ (Kaspar Hauser), Πέτερ Πάντερ (Peter Panter), Τέομπαλντ Τίγκερ (Theobald Tiger) και Ίγκνατζ Βρώμπελ (Ignaz Wrobel).

 Γεννημένος στη γειτονιά Μοαμπίτ (Moabit) του Βερολίνου, μετακόμισε το 1924 στο Παρίσι και το 1930 στη Σουηδία. Ο Τουχόλσκυ ήταν ένας από τους σημαντικότερους δημοσιογράφους της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ως κριτικός εργάστηκε για το εβδομαδιαίο περιοδικό Weltbühne (Παγκόσμια Σκηνή) γράφοντας στο στιλ και την παράδοση του Χάινριχ Χάινε (Heinrich Heine). Ήταν ταυτόχρονα τραγουδοποιός και ποιητής και συντάκτης σατιρικών πολιτικών περιοδικών. Θεωρήθηκε ως αριστερός δημοκράτης και ειρηνόφιλος, και ότι τασσόταν ενάντια στις αντιδημοκρατικές τάσεις - προ πάντων στην πολιτική, το στρατό και τη δικαιοσύνη. Όταν ήρθαν οι Ναζί στην εξουσία το 1933, τα βιβλία του κάηκαν και έχασε την υπηκοότητά του.Στα Ελληνικά έχουν μεταφραστεί τέσσερα κείμενά του στον έργο με τίτλο "Σούρουπο ή χάραμα;" Μετάφραση: Σωματείο Μεταπτυχιακών Σπουδών Γερμανικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, με την υποστήριξη της Γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Εκδόσεις: ΚΡΙΤΙΚΗ, Απρίλιος 2021.
NGC 819

Ο NGC 819 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 302 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον. Οπτικά σχηματίζει «ζεύγος» με τον γαλαξία NGC 816. Τον NGC 819 ανακάλυψε πρώτος ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 20 Σεπτεμβρίου 1865. Ο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) επίσης ανακάλυψε τον NGC 819 ανεξάρτητα στις 15 Σεπτεμβρίου 1871.

 Δύο υπερκαινοφανείς έχουν παρατηρηθεί στον NGC 819: ο πρώτος, που ονομάστηκε SN 2007hb, ανακαλύφθηκε από το Nearby Supernova Factory στις 24 Αυγούστου 2007 και ο δεύτερος, ο SN 2014bu, ανακαλύφθηκε από τον Φάμπιο Μπριγκάντι (Fabio Briganti) στις 22 Οκτωβρίου 2016. Ο SN 2007hb ταξινομείται ως υπερκαινοφανής Τύπου I ενώ ο SN 2014bu ως Τύπου II. Δεδομένα για το NGC 819 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 819 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 819 στο Wikimedia Commons
Ζουμπεϊντέ Χανούμ

Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ (1857 – 14 Ιανουαρίου 1923) ήταν μητέρα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Ήταν η μοναδική κόρη της οικογένειας Χατζησοφουλάρ και είχε επίσης άλλους δύο αδερφούς. Η Ζουμπεϊντέ γεννήθηκε στο χωριό Λαγκαδάς (τώρα στην περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης), στην διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1857 ως κόρη Τούρκου χωρικού. Η οικογένεια Χατζησοφουλάρ μετανάστευσε στη Μακεδονία μετά την κατάρρευση των Καραμανηδών .

 Η εκπαίδευση της Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν βασική και συνίστατο μόνο στην εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής. Επειδή ήξερε να διαβάζει και να γράφει, ορισμένοι της έβγαλαν το παρατσούκλι Ζουμπεϊντέ Μόλλα (κάποιος με γνώσεις και ο οποίος διδάσκει άλλους ανθρώπους, ειδικότερα καθηγήτρια θεολογίας). Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν πιστή μουσουλμάνα και ως αποτέλεσμα της ευσεβούς ανατροφής της ήθελε ο γιος της Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να πάει στο Μαχαλέ Μεκτεμπί, ένα ισλαμικό σχολείο, που δίδασκε το Κοράνι. Ο πρώτος γάμος της Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν με τον Αλή Ριζά Εφέντι. Με τα σκούρα ξανθά μαλλιά της, τα καταγάλανα μάτια και το ανοιχτόχρωμο δέρμα της, κέρδισε τον θαυμασμό του Αλή Ριζά, ενός συνοριοφύλακα. Η μεγαλύτερη αδερφή του Αλή Ριζά κανόνισε αυτόν τον γάμο - όπως ήταν η παράδοση εκείνη την εποχή. Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν στην αρχή της εφηβείας της και 20 χρόνια νεότερη από τον σύζυγό της. Το πρώτο τους παιδί ήταν η Φατμά, ακολουθούμενη από τον Ομέρ και τον Αχμέτ, αλλά πέθαναν όλοι στην παιδική τους ηλικία. Το 1881, γέννησε τον γιο Μουσταφά και μια κόρη, τη Μακμπούλε το 1885. Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ γέννησε επίσης μια κόρη τη Νάτζιγιε το 1889, αλλά πέθανε από φυματίωση στην παιδική της ηλικία. Έμεινε χήρα σε νεαρή ηλικία, καθώς ο σύζυγός της πέθανε, όταν ο γιος τους Μουσταφά ήταν έξι ετών. Μετά το θάνατό του, η Ζουμπεϊντέ Χανούμ μετακόμισε με τα δύο της παιδιά, τον Μουσταφά και την Μακμπούλε, για να ζήσει με τον αδερφό της, Χουσεΐν, ο οποίος ήταν διευθυντής μιας φάρμας έξω από τη Θεσσαλονίκη. Στον δεύτερο γάμο της ήταν παντρεμένη με τον Ραγίπ Μπέη, ο οποίος είχε τέσσερα παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του. Δεν μπορούσε να δει τον Μουσταφά Κεμάλ κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας το 1919. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν οι Οθωμανοί έχασαν τη Θεσσαλονίκη από την Ελλάδα, μετακόμισε σε ένα σπίτι στην Μπεσίκτας - Ακαρετλέρ της Κωνσταντινούπολης με την κόρη της Μακμπούλε. Μετακόμισε στην Άγκυρα το 1922, αλλά το κλίμα δεν ήταν κατάλληλο γι' αυτήν και έτσι στάλθηκε στη Σμύρνη. Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1923, και χτίστηκε ένα μνημείο για αυτήν το 1940, όπου αναπαύεται τώρα.
Πρωταθλήματα υποδομής Σούπερ Λιγκ 2014–15

Τα πρωταθλήματα υποδομής Super League της περιόδου 2014–15 διεξήχθησαν σε τρεις ηλικιακές κατηγορίες, για ποδοσφαιριστές κάτω των 20, κάτω των 17 και κάτω των 15 ετών. Συμμετείχαν υποχρεωτικά οι ομάδες υποδομής των ΠΑΕ του επαγγελματικού πρωταθλήματος Super League ανδρών 2014–15, με εξαίρεση την κατηγορία Κ15 όπου η συμμετοχή είναι προαιρετική.

 Η Super League Κ20 διεξήχθη σε έναν ενιαίο όμιλο με τις 18 ομάδες. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 20 ετών. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ολυμπιακού, γνωρίζοντας μόνο μία ήττα την τελευταια αγωνιστική από τη Βέροια. Η Super League Κ17 διεξήχθη σε δύο ομίλους, που διαμορφώθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 17 ετών. Οι δέκα ομάδες του α΄ ομίλου αγωνίστηκαν σε τρεις γύρους, και οι οκτώ ομάδες του β' ομίλου αγωνίστηκαν σε τέσσερεις γύρους. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ολυμπιακού. Η τελική φάση διεξήχθη στις 28 και 30 Μαΐου 2015, στο γήπεδο του Παναιτωλικού στο Αγρίνιο. Ημιτελικοί Τελικός Η Super League Κ15 διεξήχθη σε δύο ομίλους, που διαμορφώθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 15 ετών. Από τις 18 ομάδες, δήλωσαν συμμετοχή οι 16, και οι δύο όμιλοι απαρτίστηκαν από οκτώ ομάδες που αγωνίστηκαν σε τρεις γύρους. Ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίθηκε στον τελικό, όπου ο ΠΑΟΚ επικράτησε του Ολυμπιακού και αναδείχθηκε αήττητος πρωταθλητής. Ο τελικός διεξήχθη στις 8 Απριλίου 2015, στο Δημοτικό Γήπεδο Περιβολίων. Σούπερ Λιγκ Κ20 2014-15 Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Σούπερ Λιγκ Κ20 2014-15 Ιστότοπος soccerway.com. Σούπερ Λιγκ Κ17 2014-15 Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Στατιστικά Κ17 Αρχειοθετήθηκε 2015-05-29 στο Wayback Machine. Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Σούπερ Λιγκ Κ15 2014-15 Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Στατιστικά Κ15 Αρχειοθετήθηκε 2015-04-14 στο Wayback Machine. Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ.
Εποχή της Σιωπής

Η Εποχή της Σιωπής (εσθονικά: vaikiv ajastu‎) ήταν η περίοδος μεταξύ 1934 και 1938 ή 1940 στην ιστορία της Εσθονίας. Η περίοδος ξεκίνησε με το προληπτικό πραξικόπημα της 12ης Μαρτίου 1934 από τον Πρωθυπουργό Κόνσταντιν Πατς για την αποτροπή κατάληψης του κρατικού μηχανισμού από το Κίνημα Βαπς (Ένωση Βετεράνων). Ο όρος "Εποχή της Σιωπής" εισήχθη από τον Κάαρελ Εενπάλου, Πρωθυπουργό κατά τα έτη 1938-39 και ένθερμο υποστηρικτή του τότε Προέδρου Πατς.

 Κατά τη φορτισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην Ευρώπη το 1934, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ θαυμαζόταν ευρέως ως μοντέλο λαϊκισμού από αυταρχικούς εθνικιστές, η εσθονική ελίτ ένιωθε απειλητική και πολύ πιθανή μια τυχόν κατάληψη της εξουσίας από παρόμοιες ομάδες όπως το Κίνημα Βαπς. Ο Πατς, χρησιμοποιώντας το πρόσφατα υιοθετημένο Σύνταγμα του 1933, κήρυξε στρατιωτικό νόμο στις 12 Μαρτίου. Διόρισε το στενό συνεργάτη του, Γιόχαν Λάιντονερ, ήρωα του Πολέμου της Ανεξαρτησίας , αλλά αντίπαλο των Βαπς, ως διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων. Διαλύθηκαν οργανώσεις βετεράνων, πάνω από 400 μέλη τους συνελήφθησαν και όλη η οργανωμένη πολιτική δραστηριότητα της χώρας τέθηκε εκτός νόμου. Όλα τα μέλη του Κινήματος Βαπς εκδιώχθηκαν επίσης από τοπικές κυβερνήσεις και δημόσιες υπηρεσίες. Οι ενέργειες αυτές εγκρίθηκαν αμέσως από το ανίσχυρο κοινοβούλιο. Ωστόσο, όταν ο Πατς αποφάσισε την αναβολή προεδρικών και κοινοβουλευτικών εκλογών, που είχαν προγραμματιστεί για την άνοιξη του 1934, σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, ξεσηκώθηκε η αντιπολίτευση σε ειδική συνεδρίαση, δεδομένου ότι το σύνταγμα δεν επέτρεπε αναβολή των εκλογών με διάταγμα. Ο Πατς αντέδρασε αναβάλλοντας μόνιμα τη συνεδρίαση και κυβερνούσε βάσει διατάγματος, μέχρι να συνταχθεί και να ψηφιστεί νέο σύνταγμα. Έτσι, η κατάληψη της εξουσίας από τον Πατς ήταν ένα πραξικόπημα de facto αλλά και de jure, δεδομένου ότι η όλη διαδικασία ήταν παράνομη σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα το 1934. Η φράση "Εποχή της Σιωπής" περιγράφει το φίμωμα κάθε αντίθετης φωνής στη διακυβέρνηση του Πατς. Ωστόσο, αντανακλά επίσης μια εμφανή "εθνική συνωμοσία" συμφωνίας καταστολής των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων υπέρ της "διατήρησης της τάξης" έπειτα από μια δεκαετία πολιτικής θύελλας. Όσοι φυλακίστηκαν το 1934 αφέθηκαν ελεύθεροι το 1938. Όταν πραγματοποιήθηκαν εκλογές υπό το νέο σύνταγμα του 1937, η αντιπολίτευση συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους από την κυβέρνηση, αλλά κατάφερε να εξασφαλίσει μονάχα 16 έδρες έναντι 64 εδρών της κυβέρνησης. Η περίοδος έληξε είτε με τις εκλογές του 1938, υπό τον έλεγχο και χειραγώγηση της Ρωσίας, είτε με τη σοβιετική κατάληψη το 1940. Miljan, Toivo. Ιστορικό Λεξικό της Εσθονίας, pp. 196-97. Scarecrow Press, 2004, (ISBN 0-8108-4904-6). Estonica: 1918-1940. Δημοκρατία της Εσθονίας Berg-Schlosser, Dirk· Jeremy Mitchell, Varrak (2000). «Estonia: Crisis and 'Pre-Emptive Authoritarianism». Conditions of democracy in Europe, 1919-39: systematic case-studies. Palgrave Macmillan. σελίδες 109–128. ISBN 0-312-22843-0.
Πόλεμος Γκένπεϊ

Ο Πόλεμος Γκένπεϊ (源平合戦 προφέρεται ως Γκενπέι κάσσεν) ήταν μια σύγκρουση μεταξύ των φατριών Ταΐρα και Μιναμότο την περίοδο 1180-1185. Ως αποτέλεσμα είχε την πτώση της φατρίας των Ταΐρα και την δημιουργία του νέου Σογκουνάτο Καμακούρα υπό τον Μιναμότο νο Γιοριτόμο το 1192. Ο πόλεμος άρχισε με την Μάχη του Ούτζι και τερματίστηκε με την Ναυμαχία του Ντάν νο Ούρα.

 Ο πόλεμος του Γκένπεϊ ήταν αναπόφευκτος. Για πολλά χρόνια οι δύο φατρίες ανταγωνίζονταν η μία την άλλη για τον έλεγχο του Αυτοκρατορικού Συμβουλίου της Ιαπωνίας. Η ένοπλη σύρραξη ήταν αναπόφευκτη διότι ανεπισήμως ήδη γινόντουσαν αψιμαχίες μεταξύ των Μιναμότο και των Ταΐρα. Ο πόλεμος άρχισε και επισήμως όταν ο αρχηγός της φατρίας των Μιναμότο έκανε επιστράτευση. Η πρώτη μάχη, η μάχη του Ούτζι, έγινε ακριβώς έξω από το Κυότο.
Επαρχία Ανταναναρίβο

Η Ανταναναρίβο (μαλαγασικά: Antananarivo) είναι μια από τις έξι επαρχίες της Μαδαγασκάρης. Πρωτεύουσα είναι η Ανταναναρίβο. Έχει έκταση 58,283 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.370.900 κατοίκων (2004).

 Η Ανταναναρίβο βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Μαχατζάνγκα, στα δυτικά με την Επαρχία Τοαμασίνα, στα ανατολικά με την Επαρχία Τολιάρα και στα νότια με την Επαρχία Φιαναραντσόα. Έχει σχήμα στρογγυλό. Έχει έκταση 58.283 τ.χλμ. Η Ανταναναρίβο διαιρείται σε 4 περιφέρειες: Ανκαζόμπε Ανταναναρίβο Ανταναφότσι Αντζοζορόμπε Αντραμασίνα Αμπατολάμπι Αμποχιντρατρίμο Αριβονιμάμο Μαντζακαντριάνα Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ιβάτο, που βρίσκεται στην Ανταναναρίβο. Ανταναναρίβο Επαρχίες της Μαδαγασκάρης