IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χινοτέγα

Η Χινοτέγα (ισπανικά: Jinotega, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [xinoˈteɣa]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος της Χινοτέγα στη βόρεια κεντρική περιοχή της Νικαράγουα. Η Χινοτέγα έχει πληθυσμό 123.548 κατοίκων.

 Η ινδιάνικη πόλη της Χινοτέγα υπήρχε πριν φθάσουν οι Ισπανοί. Η σύγχρονη Χινοτέγα ιδρύθηκε γύρω στο 1700. Το όνομα Χινοτέγα προέρχεται πιθανώς από τη Νάουατλ λέξη "Xinotencatl" (Σινοτένκατλ). Οι γλωσσολόγοι διαφωνούν σχετικά με την έννοια αυτής της λέξης. Υπάρχουν τρία πανεπιστήμια στη Χινοτέγα: Δημόσια ΠανεπιστήμιαUniversidad Nacional Autónoma de Nicaragua León (UNAN) Instituto Nacional Tecnológico (INATEC).Ιδιωτικό ΠανεπιστήμιοUniversidad del Norte de Nicaragua (UNN). Monografía de Jinotega, από τους Julián N. Guerrero και Lolita Soriano, στα ισπανικά (1966) (Ισπανικά) Monografía de Jinotega, από τους Julián N. Guerrero και Lolita Soriano, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006) Jinotega- Recopilación histórica, από τον Simeón Jarquín Blandón, στα ισπανικά (1991), N 972.85 I 37. (Ισπανικά) Jinotega- Recopilación histórica, από τον Simeón Jarquín Blandón, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jinotega στο Wikimedia Commons Δήμος της Χινοτέγα Στατιστικά Στοιχεία της Χινοτέγα Αρχειοθετήθηκε 2015-04-18 στο Wayback Machine. (Ισπανικά) Visita Nicaragua: Jinotega Nicatour: Jinotega Αρχειοθετήθηκε 2015-05-03 στο Wayback Machine.
Λουδοβίκος Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ

Ο πρίγκιπας Λουδοβίκος-Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ (γαλλ.: Louis Charles de La Trémoille, 26 Οκτωβρίου 1838 – 4 Ιουλίου 1911) ήταν 9ος δούκας τού Τουάρ, 8ος δούκας τού Λα Τρεμουάλ, 11ος πρίγκιπας τού Τάραντα, 15ος πρίγκιπας τού Ταλμόντ και 15ος κόμης τού Λαβάλ. Ήταν Γάλλος αριστοκράτης και ο γιος τού Καρόλου-Βρετανού-Μαρία και της τρίτης συζύγου του, Βαλεντίν-Εζενί-Ζοζεφίν Βαλς ντε Σεράν. Ο Λουδοβίκος-Κάρολος ήταν επίσης αρχειονόμος, βιβλιόφιλος και συλλέκτης.

 Γεννήθηκε στο 75ο έτος τού πατέρα του, και τον διαδέχθηκε στους τίτλους του μόλις ένα χρόνο αργότερα. Έγινε ιστορικός και το 1889 έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και Καλλιγραφίας. Αφιέρωσε πολλή μελέτη στα αρχεία της οικογένειάς του, που φυλάσσονταν στο Σατώ ντε Σεράν και παραχώρησε επίσης πρόσβαση σε αυτά σε ερευνητές, ιδιαίτερα στον Πωλ Μαρσεγκαί (1812–1885) και στον ιστορικό Υγκ Εμπέρ (1822–1882). Στις 23 Αυγούστου 1886, συνοδευόμενος από τον φίλο του Ανρύ Λε Τονελιέ ντε Μπρετέγ, μαρκήσιο τού Μπρετέγ, ο Λουδοβίκος-Κάρολος συνόδευσε τον Φίλιππο δούκα της Ορλεάνης και διάφορους άλλους πρίγκιπες της Ορλεάνης που υπόκεινταν στον νόμο της εξορίας από το παλάτι τού Ε στο Λε Τρεπόρ, όπου επρόκειτο να επιβιβαστούν για την Αγγλία. Στις 2 Ιουλίου 1862 νυμφεύτηκε τη Μαργκερίτ-Ζαν Τανεγκύ-Ντυσατέλ (16 Δεκεμβρίου 1840 – 19 Σεπτεμβρίου 1913), κόρη τού κόμη Καρόλου-Μαρία Τανεγκύ Ντυσατέλ, πρώην υπουργού τού βασιλιά Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και της συζύγου του Ροζαλί ("Εγκλέ") ) Είχαν δύο παιδιά: Λουδοβίκος-Κάρολος-Μαρία (1863–1921), που τον διαδέχθηκε. Καρλόττα (1864–1944), παντρεύτηκε τον Σαρλ-Μαρία-Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ (1863–1907), τον 7ο δούκα τού Εστρέ.
The Metallica Collection

Το The Metallica Collection είναι συλλογή του χέβι μέταλ συγκροτήματος Metallica, η οποία κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 14 Απριλίου του 2009 μέσω του ITunes Store. Περιλαμβάνει όλες τις στούντιο κυκλοφορίες των Metallica από το 1983 ως το 2008, το ζωντανά ηχογραφημένο "S&M", μπόνους κομμάτια ηχογραφημένα ζωντανά, όπως και το ΕΡ "Live from Live Earth", το οποίο ηχογραφήθηκε στις 7 Ιουλίου 2007 στο Λονδίνο και περιέχει τα "Sad but True", "Nothing Else Matters" και "Enter Sandman".

 Kill 'Em All (1983) "The Four Horsemen (Live)" "Whiplash (Live)" Ride the Lightning (1984) "For Whom the Bell Tolls (Live)" "Creeping Death (Live)" Master of Puppets (1986) "Battery (Live)" "The Thing That Should Not Be (Live)" ...And Justice for All (1988) "One (Live)" "...And Justice for All (Live)" Metallica (1991) Load (1996) ReLoad (1997) Garage Inc. (1998) S&M (1999) "I Disappear" (2000) St. Anger (2003) "Some Kind of Monster" (2004) Live from Live Earth (2007) Death Magnetic (2008) Οι ηχογραφήσεις του The Metallica Collection πραγματοποιήθηκαν από τους εξής μουσικούς:Τζέιμς Χέτφιλντ - κιθάρα, φωνητικάΚερκ Χάμμετ - κιθάραΚλιφ Μπάρτον - μπάσοΤζέισον Νιούστεντ - μπάσοΡόμπερτ Τρουτζίλο - μπάσοΛαρς Ούλριχ - τύμπανα The Metallica Collection - Metallica | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic The Metallica Collection - Encyclopaedia Metallum Metallica - The Metallica Collection [Boxset - Metal Storm]
Λαρκάνα

Η Λαρκάνα ή Λαρκάνο (ούρντου لاڑکانہ, σίντι لاڙڪاڻو) είναι πόλη του Πακιστάν στην επαρχία Σινδ. Με πληθυσμό 490.508 κατοίκους στην απογραφή του 2017, είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Σινδ μετά την πρωτεύουσα Καράτσι, το Χαϊντεραμπάντ και το Σούκουρ, αλλά και η 15η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη ολόκληρου του Πακιστάν. Κοντά στη θέση της βρισκόταν η πανάρχαια μεγαλούπολη του Πολιτισμός της κοιλάδας του Ινδού Μοχέντζο-ντάρο.. Η πόλη είναι έδρα ομώνυμου διαμερίσματος. Παλαιότερα, μαζί με τη γύρω περιοχή ήταν γνωστή με την ονομασία Chanduka ή Chandka. Η Λαρκάνα είναι η κοιτίδα της «πολιτικής δυναστείας» των Μπούτο, που έδωσε στο Πακιστάν δύο πρωθυπουργούς: τον Ζούλφικαρ Άλι Μπούτο και την κόρη του Μπεναζίρ Μπούτο.

 Η Λαρκάνα είναι κτισμένη κοντά στη δεξιά (δυτική) όχθη του Ινδού ποταμού, σε υψόμετρο 147 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της 27°33΄30΄΄ Βόρειο πλάτος και 68°12΄40΄΄ Ανατολικό μήκος. Διασχίζεται από το Κανάλι Γκαρ και απέχει περίπου 64 χιλιόμετρα από την πόλη Σικαρπούρ στα βόρεια. Αν και ο Δήμος της Λαρκάνα έχει έκταση μόλις 82 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η μητροπολιτική περιοχή της έχει έκταση 1.906 τετρ. χιλιόμετρα. Η θέση της πόλεως στο βορειοδυτικό μέρος της Επαρχίας Σινδ τη συμπεριλαμβάνει στο λεγόμενο «Άνω Σινδ». Το κλίμα της Λαρκάνα είναι θερμής ερήμου κατά Köppen, με καυτά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 127 χιλιοστόμετρα, με βροχές κυρίως κατά την εποχή των μουσώνων (από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο). Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία που σημειώθηκε ποτέ ήταν 52,7 °C και σημειώθηκε τον Μάιο του 1998, ενώ η χαμηλότερη ήταν −4 °C και σημειώθηκε τον Ιανουάριο του 1929. Η Λαρκάνα στα Βικιταξίδια
Χόρχε Μπλάνκο

Ο Χόρχε Μπλάνκο (ισπανικά: Jorge Blanco, γεννημένος στις 19 Δεκεμβρίου 1991) είναι ένας μεξικάνος ηθοποιός και τραγουδιστής. Είναι ευρέως γνωστός για τον ρόλο του ως Λεόν (Leon) στην αργεντίνικη σειρά Violetta του Disney Channel.

 Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1991 στη Γουαδαλαχάρα, στο Μεξικό. Συμμετείχε στις σχολικές παραστάσεις και έκανε μαθήματα θεάτρου, μουσικής και κιθάρας από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε την τηλεοπτική του καριέρα το 2007, όταν συμμετείχε στο Reality Show High School Musical : La selessión που του δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχει σε μια ταινία του πετυχημένου : U.S. High School Musical. Παρά το γεγονός ότι δεν κέρδισε, έδωσε τη φωνή του στο άλμπουμ του προγράμματος, πήρε μέρος στην ταινία: High School Musical: El desafio παίζοντας τον χαρακτήρα του Χόρχε και συμμετείχε στην περιοδεία της ταινίας και του προγράμματος το 2007-08. Στην ταινία παίζει τον καλύτερο φίλο του πρωταγωνιστή Κριστόμπαλ Ροδρίγκες (Κριστόμπαλ Ορεγιάνα) που δημοσιεύτηκε το 2008 στο Μεξικό και τον επόμενο χρόνο στην Ιταλία.Το 2010 εμφανίστηκε στο 10ο επεισόδιο από τη μίνι-σειρά Highway: Rodando la Aventura και ήταν, επίσης, ένας από τους πρωταγωνιστές την πρώτης σεζόν από την τηλεοπτική σειρά Cuando toca la campana, στην οποία γύρισε κάποια βιντεοκλίπς όπως το Es el momento" και το "A Celebrar". Τον Μάιο, ταξίδεψε στις Η.Π.Α. για να συμμετέχει στο Disney's Friends for Change Games με την κίτρινη ομάδα για να βοηθήσει την οργάνωση UNICEF, αντιπροσωπεύει το Μεξικό στο βιντεοκλίπ της Bridgit Mendler "We Can Change the World" του προγράμματος Disney's Friends for Change.Εξαιτίας των γυρισμάτων της σειράς Violetta, συμμετείχε σε μόνο τέσσερα επεισόδια της δεύτερης σεζόν της σειράς Cuando toca la campana.Το 2012 συμμετείχε στην αργεντίνικη σειρά του Disney Channel, Violetta όπου έπαιζε τον ρόλο του Λεόν. Έως το 2015, όταν η σειρά έφτασε στο τέλος της, συμμετείχε στις 2 παγκόσμιες περιοδείες της Violetta εκτός από τον ρόλο του στη σειρά. Ο Χόρχε ήταν σε σχέση με τη Στέφι Καμαρένα, μεξικανή ηθοποιός, οι οποίοι γνωρίστηκαν στο Cuando toca la campana. Η σχέση τους μετρά από τις 6 Μαρτίου 2007 ως σήμερα. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Ντανιέλ. Παίζει κιθάρα, ντραμς και πιάνο Χορεύει μόνος του πολύ καλά από τα 10 του χρόνια Είναι παντρεμένος από το 2021 Soundtracks2008: High School Musical: El Desafio Mexico 2011: Cuando toca la campana 2012: Violetta 2012: Cantar es lo que soy 2013: Hoy Somos más 2014: En Gira 2013 – Kids' Choice Awards México Κέρδισε – Favorite Actor για Violetta. 2013 – Kids' Choice Awards Argentina Κέρδισε – Favorite TV Actor για Violetta. 2014 - Teen weekly 2014 Κέρδισε - Favorite Actor για Violetta. 2014 - Kids' Choice Awards Colombia Κέρδισε - Favorite Actor για Violetta. 2014 - Kids' Choice Awards Mexico Κέρδισε - Favorite Actor για Violettα Ο Χόρχε Μπλάνκο στο IMDb
Άγιος Νικόλαος Βοιών Λακωνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου Βοιών ανήκουν και οι οικισμοί Βαλτάκι, Κόρακας, Προφήτης Ηλίας και Τσουμάλα.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νεάπολης, στο διάσελο που σχηματίζουν οι κορυφές «Βαβίλα» στα βόρεια και «Κρίθινα» στα νότια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 121 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 35,846 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου Βοιών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Ο ναός του Αγίου Νικολάου στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου, νοτιοδυτικά του οικισμού Το Αναρριχητικό Πάρκο Ζόμπολο 6 χλμ νοτιοανατολικά του χωριού Το Γεωπάρκο Αγίου Νικολάου 8 χλμ νοτιοανατολικά του χωριού Η αρχή του μονοπατιού για την Αγία Ειρήνη του Ακρωτηρίου Μαλέα 9 χλμ νοτιοανατολικά του χωριού Σε απόσταση 8 χλμ νοτιοανατολικά του χωριού, στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας κοντά στο ακρωτήριο Μαλέα, βρίσκεται το Γεωπάρκο Αγίου Νικολάου. Στην παράλια ζώνη του βρίσκεται απολιθωμένο φοινικόδασος. Εκεί έχει φτιαχτεί ένα μικρό εκπαιδευτικό κέντρο και τους καλοκαιρινούς μήνες γίνονται ξεναγήσεις. Στην ευρύτερη περιοχή του Γεωπάρκου και της χερσονήσου Μαλέα βρίσκονται το αναρριχητικό πάρκο Ζόμπολο, ο οικισμός του Προφήτη Ηλία με το ομώνυμο εκκλησάκι και το μικρό λιμάνι, το μονοπάτι προς το ακρωτήρι Μαλέα και την Αγία Ειρήνη. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr Ιστοσελίδα Γεωπάρκου Αγίου Νικολάου Αναρριχητικό πάρκο Ζόμπολο
Μεσολιθική περίοδος

Ως Μεσολιθική περίοδος ορίζεται εκείνη η μεταβατική περίοδος ανάμεσα στην Παλαιολιθική και τη Νεολιθική. Οι άνθρωποι της Μεσολιθικής είναι οργανωμένες ομάδες κυνηγών τροφοσυλλεκτών, οι οποίες εμφανίστηκαν περίπου το 10.000 π.Χ., όταν το κλίμα έγινε θερμότερο κατά την εκπνοή της τελευταίας Παγετώδους. Στη δυτική Ευρώπη οι Μεσολιθικές κυνηγετικές κοινωνίες συνυπήρξαν χρονικά με τις καλλιεργητικές Νεολιθικές κοινωνίες της Ασίας.

 Η συγκεκριμένη αλλαγή είχε ως αποτέλεσμα την βαθμιαία εξημέρωση φυτών και ζώων και το σχηματισμό κοινοτήτων σε μόνιμες εγκαταστάσεις, σε διάφορες εποχές και τόπους. Και τούτο γιατί ενώ οι Μεσολιθικοί πολιτισμοί στην Ευρώπη διήρκεσαν σχεδόν μέχρι το 3.000 π.Χ. οι Νεολιθικές κοινότητες αναπτύχθηκαν στη Μέση Ανατολή μεταξύ του 9.000-6.000 π.Χ. Στη μεσολιθική φάση ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού, εντοπίζουμε το ενδιαφέρον μας στην ποικιλία των τεχνικών κυνηγίου, αλιείας και τροφοσυλλογής που αναπτύχθηκαν. Η ποικιλία πιθανολογείται ότι είναι το αποτέλεσμα της προσαρμογής των ανθρώπων στις βαθμιαίες κλιματικές αλλαγές που επέφερε η υποχώρηση των παγετώνων,η ανάπτυξη των δασών στην Ευρώπη και των ερήμων στη Β. Αφρική. Χαρακτηριστικά αυτής της περιόδουν συνιστούν οι εκτεταμένες αλιευτικές -στη βάση τους- παραποτάμιες και παραλίμνιες εγκαταστάσεις, εκεί όπου αφθονούσαν δηλαδή τα ψάρια ως πηγή τροφής. Επίσης, οι μικρόλιθοι της Μεσολιθικής περιόδου είναι ακόμα μικρότεροι και περισσότερο επεξεργασμένοι απ' ό,τι στην ύστερη παλαιολιθική περίοδο. Σε αυτή την περίοδο αναπτύσσεται η χρήση του τόξου και η χρήση της κεραμεικής, αν και ενίοτε η παρουσία τέτοιων ευρημάτων σε μεσολιθικούς οικισμούς ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα επαφής με νεολιθικές κοινότητες. Ο Αζιλαίος πολιτισμός -ο πλέον πρώιμος αντιπρόσωπος του μεσολιθικού πολιτισμού στην Ευρώπη- με επίκεντρο την περιοχή των Πυρηναίων εξαπλώθηκε στις περιοχές της σημερινής Ελβετίας, του Βελγίου και της Σκωτίας. Διάδοχός του θεωρείται ο Ταρδενισιανός πολιτισμός, που απλώθηκε στις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ο Μαγκλεμοσιανός (Maglemosian) πολιτισμός στις περιοχές της Βαλτικής, που πήρε το όνομά του από περιοχή της Δανίας και έχει να επιδείξει προωθημένες τεχνικές στην κατασκευή χειροπελέκεων και οστέινα εργαλεία. Επίσης από περιοχή της Δανίας πήρε το όνομά του ο πολιτισμός Ertebolle που εκτείνεται χρονικά στο μεγαλύτερο τμήμα της ύστερης Μεσολιθικής. Ύστεροι πολιτισμοί της Μεσολιθικής, όπως ο Καμπινιανός (Campignian) και ο Αστούριος (Asturian), είναι πολύ πιθανό να είχαν επαφές με τις πρώιμες φάσεις ανάπτυξης της Νεολιθικής. Η Μεσολιθική περίοδος σε άλλες περιοχές εκπροσωπείται από τον Νατούφιο (Natufian) πολιτισμό στη Μ. Ανατολή, τον Βαντάριο (Badarian) και τον Γέρζειο (Gerzean) στην Αίγυπτο και τον Κάψιο (Capsian) στη Β. Αφρική. Ειδικότερα ο Νατούφιος πολιτισμός παρέχει τις πιο πρώιμες αποδείξεις της μετάβασης από τη Μεσολιθική στον νεολιθικό τρόπο ζωής. Clark J. G. D. Mesolithic, (1953, repr. 1970).
ASIO

Το Audio Stream Input/Output ή (ASIO) είναι ένα πρωτόκολλο οδηγού συσκευής για ψηφιακό ήχο ορισμένο απο την Steinberg που προσφέρει μια διεπαφή χαμηλής αργοπορείας (low-latency) και υψηλής πιστότητας μεταξύ ενός προγράμματος και της κάρτας ήχου. Παρότι το DirectSound της Microsoft χρησιμοποιείται συχνά ως διαμεσολαβητης σήματος απο μή επαγγελματίες χρήστες, το ASIO επιτρέπει σε μουσικούς και ηχολήπτες να έχουν άμεση πρόσβαση σε εξωτερικό υλικό.

 Το ASIO παρακάμπτει την κανονική διαδρομή ήχου απο το πρόγραμμα διαπερνώντας τις στρώσεις λογισμικού των Windows ώστε ένα πρόγραμμα να συνδέεται απευθείας με την κάρτα ήχου. Κάθε διαστρωμάτωση που παρακάμπτεται σημαίνει μια μείωση στην αργοπορία της μετάδοσης του ήχου απο το πρόγραμμα στην κάρτα ήχου ή αντίστροφα που είναι γνωστή ως latency. Κατά αυτόν τον τρόπο το ASIO προσφέρει έναν σχετικά απλό τρόπο πρόσβασης σε πολλαπλές εισαγωγές και εξαγωγές ήχου ανεξαρτήτως. Η υποστήριξη περιορίζεται σχετικά στα Microsoft Windows. Ξεκινώντας με τα Windows Vista, το KMixer αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με το WASAPI και έναν καινούριο WaveRT οδηγό καναλιών. Υπάρχει επίσης ASIO για τα Linux που χρησιμοποιεί Wine, WineASIO,. το οποίο στέλνει τον ήχο στον σέρβερ JACK και επιτρέπει σε προγράμματα σχεδιασμένα να λειτουργούν με ASIO να τρέχουν με χαμηλό latency. Άλλες δωρεάν εφαρμογές ανοικτού κώδικα είναι τα ASIO4All, FlexASIO, ASIO2KS, and ASIO2WASAPI.Καθώς ο κώδικας ανοίκει στην Steinberg δέν μπορεί να έχει συμβατότητα με οποιοδήποτε DAW ή λογισμικό ηχογράφησης των WIndows. Για παράδειγμα το εγχειρίδιο χρήσης του Audacity audio editor αναφέρει: "Περιορισμοί αδειοδότησης μας εμποδίζουν να παρέχουμε υποστήριξη ASIO στις εκδόσεις του Audacity, όμως το Audacity μπορεί να κατασκευαστεί με υποστήριξη ASIO για ιδιωτική μη διανεμώμενη χρήση." Steinberg website
Τσέτσκα Τσάτσεβα

Η Τσέτσκα Τσάτσεβα Ντάνγκοφσκα (βουλγαρικά: Цецка Цачева Данговска‎) (γενν. 24 Μαΐου 1958) είναι Βουλγάρα πολιτικός του κόμματος Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας (ΠΕΑΒ) και νομικός. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας από τις 4 Μαΐου 2017 έως τις 5 Απριλίου 2019. Προηγουμένως είχε αναλάβει τη θέση της προέδρου της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας σε δύο περιπτώσεις. Η Τσάτσεβα είναι η πρώτη γυναίκα που προεδρεύει της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας από την ίδρυσή της το 1878.

 Η Τσάτσεβα γεννήθηκε στη Ντραγάνα του δήμου Ουγκαρτσίν της επαρχίας Λόβετς. Τελείωσε το Μαθηματικό Λύκειο στο Πλέβεν το 1976 και αποφοίτησε από τη Νομική από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας.Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πλέβεν, άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου και στη συνέχεια ήταν επικεφαλής νομικός σύμβουλος στο Δήμο Πλέβεν για επτάμισι χρόνια μέχρι το 2007.Η Τσάτσεβα είναι παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Ρούμεν Ντανγκόφσκι και έχει έναν γιο, που ονομάζεται επίσης Ρούμεν, ο οποίος είναι φοιτητής κολεγίου που σπουδάζει μαθηματικά στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι τις δημοκρατικές αλλαγές το 1989, η Τσάτσεβα ήταν μέλος του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος, αν και παραιτήθηκε αμέσως μετά την πτώση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Το 2007, εντάχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Πλέβεν ως μέλος του κόμματος ΠΕΑΒ του Μπόικο Μπορίσοφ . Η Τσάτσεβα ήταν υποψήφια του ΠΕΑΒ για δήμαρχος του Πλέβεν το 2007, αλλά ήρθε μόνο τρίτη καθώς ο Νάιντεν Ζελενογκόρσκι της Ένωσης Δημοκρατικών Δυνάμεων κέρδισε την τρίτη θητεία του στον πρώτο γύρο. Η Τσάτσεβα ήταν επίσης πίσω από τον Βασίλ Αντόνοφ του Βουλγαρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος σε αυτές τις εκλογές.Στις βουλγαρικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009, η Τσάτσεβα ήταν επικεφαλής του εκλογικού καταλόγου του ΠΕΑΒ στην επαρχία Πλέβεν και ήταν επίσης ο αναλογικός υποψήφιος του κόμματος για αυτήν την εκλογική περιφέρεια. Κέρδισε τις αναλογικές εκλογές στην επαρχία Πλέβεν με 36,92%, ή 54.880 ψήφους. Μετά την αποφασιστική εκλογική νίκη του κόμματός της, επιλέχθηκε ως υποψήφια του ΠΕΑΒ για Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας και εξελέγη ομόφωνα σε αυτή τη θέση με 227 ψήφους επί των 240 και καμία ψήφο κατά.Η Τσάτσεβα θεωρήθηκε μέλος της μεταρρυθμιστικής ομάδας γύρω από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Συμεών Τζάνκοφ. Εξασφάλισε την ψήφιση πολλών νομοθετικών πακέτων για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και την αποφυγή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος. Η Τσάτσεβα προτάθηκε ως υποψήφια του κόμματός της για τις προεδρικές εκλογές του 2016. Ο Πλάμεν Μανούσεφ επιλέχθηκε ως υποψήφιος αντιπρόεδρος. Έχασε στον δεύτερο γύρο από τον Ρούμεν Ράντεφ, πρώην διοικητή της πολεμικής αεροπορίας. Ως αντίδραση, ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ παραιτήθηκε.
Σάμιουελ Μορς

Ο Σάμιουελ Μορς (Samuel Finley Breese Morse, 27 Απριλίου 1791 - 2 Απριλίου 1872) ήταν Αμερικανός ζωγράφος και φυσικός. Αφού εδραίωσε τη φήμη του ως ζωγράφου πορτρέτων, συνέβαλε στην εφεύρεση του τηλέγραφου. Ήταν συνδημιουργός του κώδικα Μορς και βοήθησε στην ανάπτυξη της εμπορικής χρήσης της τηλεγραφίας.

 Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1791 στο Τσαρλστάουν της Μασαχουσέτης. Ήταν βορειοαμερικανικής καταγωγής. Σπούδασε ζωγραφική και ήταν ένας από τους ιδρυτές και πρώτος πρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας Σχεδίου (National Academy of Design) των ΗΠΑ. Εκτός από τη ζωγραφική, πολύ σοβαρά ασχολήθηκε ο Μορς με τη φυσική, όπου αφιέρωνε όλες τις ελεύθερες ώρες του. Για πολύ διάστημα βασάνιζε το μυαλό του η σκέψη της δημιουργίας μιας συσκευής, που θα βοηθούσε στη μετάδοση διάφορων μηνυμάτων σε μεγάλη απόσταση. Τέλος κατάφερε με μεγάλη δυσκολία να κατασκευάσει την πρώτη τηλεγραφική συσκευή, την παρουσίαση της οποίας έκανε το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1837. Τα αποτελέσματα από τη λειτουργία του πρώτου τηλέγραφου ήταν αρκετά ικανοποιητικά και αυτό ώθησε το αμερικανικό κογκρέσο να χρηματοδοτήσει τις παραπέρα έρευνες του Μορς για την τελειοποίηση της συσκευής. Η πρώτη τηλεγραφική γραμμή ήταν ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τη Βαλτιμόρη. Γρήγορα διαδόθηκε το σύστημα αυτό σε όλα τα κράτη. Στην Ελλάδα ο πρώτος τηλέγραφος λειτούργησε στα 1859. Η λειτουργία του τηλέγραφου στηρίζεται πάνω στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Για την ευκολότερη χρήση του τηλέγραφου σε διεθνή κλίμακα, ο Μορς και ο βοηθός του Άλφρεντ Βέιλ (Alfred Vail) εφηύραν ειδικό αλφάβητο, το αλφάβητο Μορς, γνωστό και ως Κώδικας Μορς. Το αλφάβητο αυτό δεν έχει γράμματα αλλά τελείες και παύλες που συνδυαζόμενα αντιστοιχούν στα γράμματα του αλφαβήτου, στους αριθμούς 0-9, σε ένα μικρό σύνολο σημείων στίξης και σε κάποιους ειδικούς κωδικούς. Οι στιγμές (τελείες) και οι γραμμές (παύλες) αντιστοιχούν σε ηλεκτρικά κύματα. Η διάρκεια της στιγμής λαμβάνεται ως μονάδα. Χρονικά, η στιγμή (τελεία) αντιστοιχεί στο 1/6 του δευτερολέπτου. Η γραμμή έχει διάρκεια τρεις φορές μεγαλύτερη (δηλαδή 1/2 δευτερόλεπτο). Η απόσταση μεταξύ των λέξεων είναι ίση με 7 στιγμές. Η απόσταση μεταξύ των γραμμάτων είναι ίση με τρεις στιγμές, η απόσταση μεταξύ των ίδιων γραμμάτων είναι ίση με μια στιγμή. Με τον οπτικό τηλέγραφο μπορούμε να δούμε το σήματα Μορς, που μεταδίδονται με οπτικά μέσα. Ο Μορς απεβίωσε στις 2 Απριλίου του 1872.
Τζιλ Έβανς

H Γκίλ Έβανς (γεννήθηκε 8 Μαΐου 1959) εκπροσωπεί το πολιτικό κόμμα Plaid Cymru της Ουαλίας ως Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.Τον Ιούνιο 1999, η Έβανς εξελέγη πρώτος ευρωβουλευτής από το πολιτικό κόμμα Plaid Cymru, και στη συνέχεια επανεξελέγη το 2009 και το 2014. Από το 2009 μέχρι το 2014, ήταν ο Αντιπρόεδρος της ομάδας Πρασίνων/Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία, και είναι μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας. Επίσης, είναι αναπληρώτρια στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού, είναι μέλος της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Ελβετία και τη Νορβηγία, στην Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ε.Ε.-Ισλανδίας και στην Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Eυρωπαϊκoύ Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ).

 Η Έβανς γεννήθηκε στο Ystrad Rhondda, Glamorgan. Σπούδασε στο Tonypandy Grammar School και φοίτησε στο Πολυτεχνείο της Ουαλίας, Trefforest (τώρα Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας) από όπου έλαβε το Μάστερ Φιλοσοφίας. Η Έβανς εργάστηκε ως βοηθός έρευνας στο πρώην Πολυτεχνείο της Ουαλίας. Αργότερα, εργάστηκε ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων για την Εθνική Ομοσπονδία Γυναικείων Ινστιτούτων στην Ουαλία για έξι χρόνια. Μετά την πρώτη εκλογή σε δημόσιο αξίωμα, ανέλαβε καθήκοντα ως φορέας του σχεδίου της Ουαλίας για το ΠΑΙΔΙ - ένα δίκτυο υποστήριξης για την υπογονιμότητα. Η Έβανς ήταν πολιτική ακτιβίστρια προτού εκλεγεί σε δημόσιο αξίωμα, και συμμετείχε στην εκστρατεία Greenham Common εκστρατεία. Το 1992 εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Rhondda. To 1993 εξελέγη μέλος του κομητειακού συμβουλίου του Mid-Glamorgan. Το χρονικό διάστημα 1995-1999 ήταν, στο Συμβούλιο Rhondda Cynon Taf. Παράλληλα με την θέση της ως σύμβουλος, ήταν και πρόεδρος του κόμματος Plaid Cymru από το 1994 έως το 1996.Το 1999 η Έβανς εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, και αποτέλεσε την πρώτη Ευρωβουλευτίνα του Plaid Cymru. Επανεξελέγη στις επόμενες εκλογές των 2004, 2009 και 2014. Το 2006, μετά την εκλογή της έκανε εκστρατεία κατά του κλεισίματος του εργοστασίου Burberry στο Τρεορχι.Στις Ουαλικές εθνικές εκλογές του 2007, η Έβανς ήταν υποψήφια για την εκλογική περιφέρεια της Rhondda και ήρθε δεύτερη με 6,660 ψήφους (30%).Την 4 Νοεμβρίου 2011 της επιβλήθηκε πρόστιμο £575 επειδή αρνήθηκε να πληρώσει το τηλεοπτικό τέλος, διαμαρτυρούμενη για τις αλλαγές στην Ουαλόφωνο κανάλι S4C.Το 2012, Έβανς επικρίθηκε για τις χαμηλές επιδόσεις της στις συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, εκφέροντας λόγο μόνο τέσσερις φορές σε δύο χρόνια.Ήταν πρόεδρος της Εκστρατείας για Παγκόσμιο Αφοπλισμό (CND) και Πρόεδρος του Plaid Cymru έως το 2013. Το 2016 η Ουαλική Εκλογική Μελέτη βρήκε ότι η Έβανς και δύο άλλοι Ουαλοί Ευρωβουλευτές από τα κόμματα Εργασίας και Συντηρητικών, είχαν λιγότερη ονομαστική αναγνώριση από μία επινοημένη ονομασία.Επί του παρόντος, η Έβανς είναι εκπρόσωπος του Plaid Cymru για τα Ευρωπαϊκά και Διεθνή θέματα.
Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1864

Η Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1864 (Απρίλιος - Ιούνιος 1864) (αποκαλούμενη την εποχή εκείνη Υπουργείον Βάλβη), αντικατέστησε την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Κανάρη, όταν αυτή έχασε την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση.

 «Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»: Ζηνόβιος Βάλβης«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Παύλος Καλλιγάς «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Ανδρέας Αυγερινός «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Ζηνόβιος Βάλβης «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: ο ταγματάρχης Πυροβολικού, Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Ιωάννης Παπαζαφειρόπουλος «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: προσωρινώς ο Ιωάννης Παπαζαφειρόπουλος «Επί των Ναυτικών υπουργός»: Μιλτιάδης Κανάρης Στις 18 Απριλίου κατατέθηκε ο προϋπολογισμός των εσόδων και εξόδων για το 1864 έσοδα Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, το δημόσιο ταμείο θα εισέπραττε: 10.492.000 δρχ. από άμεσους φόρους, 7.410.000 δρχ. από έμμεσους φόρους, 621.700 δρχ. από έσοδα των δημοσίων καταστημάτων (τυπογραφείο, ταχυδρομείο, τηλεγραφεία, κ.α) 2.505.760 δρχ. από ενοικιάσεις και παραχωρήσεις δημοσίων κτημάτων και επιχειρήσεων (αλυκές, ελαιώνες, μεταλλεία, ιχθυοτροφεία, κ.α.) ενώ θα ξόδευε : 4.106.542 δρχ. για πληρωμή συντάξεων, εξωτερικού και εσωτερικού δημόσιου χρέους 840.000 δρχ. χορηγία στον βασιλιά 5. 629.374 δρχ. στο υπουργείο Στρατιωτικών 3.871.864 δρχ. στο υπουργείο Εσωτερικών 4.227.706 δρχ. στο υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Παιδείας Στις 22 Ιουλίου του 1864 ορκίστηκαν οι πληρεξούσιοι από τα Ιόνια νησιά, και ενσωματώθηκαν στην Εθνοσυνέλευση. Τρύφωνος Ε. Ευαγγελίδου (1898). Τα μετά τον Όθωνα : ήτοι ιστορία της μεσοβασιλείας και της βασιλείας Γεωργίου του Α'. (1862-1898). Εν Αθήναις: Εκδοτικόν Κατάστημα Γεωργίου Δ. Φέξη. σελ. 107.
Γεώργιος του Μπύτομ

Ο Γεώργιος, πολων. Jerzy Bytomski (1300 - μετά το 1327) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπύτομ (από το 1316, μαζί με τον αδελφό του).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ, Οπόλε και της Ελένης, ίσως κόρης του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας. Το 1312 απεβίωσε ο πατέρας του και έμεινε με τη μεριά του δευτερότοκου Βλάντισλαφ, επίσημα ως συγκυβερνήτη του. Ο πρωτότοκος Μπολέσλαφ ήταν αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ. Το 1327 ο Βλαντύσλαφ, ο τριτότοκος Σιεμόβιτ και ο Γεώργιος δήλωσαν υποτέλεια στον Ιωάννη της Βοημίας. Μετά από αυτό δεν αναφέρεται πια στις πηγές, μάλλον απεβίωσε σύντομα μετά. Απεβίωσε άγαμος, σε ηλικία 27 ετών. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Opel Combo

Το Opel Combo είναι επαγγελματικό panel βαν και όχημα δραστηριοτήτων αναψυχής από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel. Το Combo εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1993, ενώ το μοντέλο δεύτερης γενιάς παρουσιάστηκε το 2001 και η τρίτη γενιά κατασκευάστηκε από τον Δεκέμβριο του 2011 έως τον Δεκέμβριο του 2017, με βάση το Fiat Doblò. Η τέταρτη γενιά παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε το 2018. Το όνομα «Combo» είχε προηγουμένως εφαρμοστεί ως επίθημα σε μία 3-πορτη πάνελ βαν εκδοχή του Opel Kadett E, από το 1986 έως το 1993. Οι Opel και Vauxhall εντάχθηκαν στο Groupe PSA τον Μάρτιο του 2017 και, κατά συνέπεια, το Combo τέταρτης γενιάς, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2018, μοιράζεται την πλατφόρμα και το αμάξωμα του Peugeot Rifter και Peugeot Partner, καθώς και του Citroën Berlingo. Τα Combo B και Combo C μοιράζονται πλατφόρμες, ζωτικά εξαρτήματα και μερικά πάνελ αμαξώματος με το σύγχρονό τους subcompact αυτοκίνητο Opel Corsa. Οι γενιές χαρακτηρίζονται B και C με τυπικό τρόπο Opel, αλλά η Holden εφάρμοσε τους κωδικούς SB και XC αντίστοιχα, αντικατοπτρίζοντας τη σχέση με SB και XC Holden Barinas (Opel Corsa B και C, αντίστοιχα).

 Το Opel Kadett Combo κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1986 και τελικώς η παραγωγή του σταμάτησε τον Αύγουστο του 1993. Βασίστηκε στο μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της σειράς Opel Kadett E. Κατασκευάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο λιμάνι Ellesmere από τη Vauxhall μέχρι τον Ιανουάριο του 1989. Τότε δέχθηκε αισθητική ανανέωση, με νέα γρίλια, ξεχωριστή από τον προφυλακτήρα (όπως και στο Opel Kadett). Ταυτόχρονα, η παραγωγή μεταφέρθηκε στην Azambuja της Πορτογαλίας, ενώ τα φορτηγάκια κατασκευάζονταν πλέον από την Opel. Στη Γερμανία, πωλήθηκε με βενζινοκινητήρα 1.3 λίτρων ή κινητήρα ντίζελ 1.6 (αργότερα 1.7) λίτρων. Στη συνέχεια, ο κινητήρας βενζίνης 1.3 λίτρων άλλαξε σε 1.4 λίτρων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το φορτηγό τριών θυρών με βάση το κτήμα ήταν γνωστό ως Bedford και Vauxhall Astravan, και το επαγγελματικό υψηλής οροφής ως Bedford Astramax, ενώ αργότερα πωλήθηκε ως Vauxhall. Η μετάβαση από τη Bedford στη Vauxhall πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουνίου 1990, καθώς η Bedford Vehicles ήταν πιο γνωστή ως κατασκευαστής βαρύτερων φορτηγών. Το Astramax ήταν διαθέσιμο σε μοντέλα 365 ή 560 και στις κάπως καλύτερα εξοπλισμένες εκδόσεις 365L / 560L. Η πρώτη γενιά του νέου Combo, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 1993, βασιζόταν στο Corsa B, το οποίο είχε παρουσιαστεί 6 μήνες νωρίτερα.
Νίκολα Χρίστιτς

Ο Νίκολα Χρίστιτς (σερβικά: Никола Христић) (Σρέμσκα Μιτρόβιτσα 10 Αυγούστου 1818 - Βελιγράδι 26 Νοεμβρίου 1911), ήταν Σέρβος συγγραφέας, πολιτικός, υπουργός και τέσσερις φορές πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σερβίας.

 Γεννήθηκε στη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της τότε Αυστροουγγαρίας από οικογένεια με ελληνικές ρίζες. Πήγε στη Σερβία το 1840 όπου έγινε δικαστικός υπάλληλος κι έπειτα διευθυντής της αστυνομίας στο Βελιγράδι. Ήταν παντρεμένος με την Τζούλιαν Πέρισιτς και απέκτησαν 12 παιδιά. Γιος του ήταν ο μετέπειτα πολιτικός Κόστα Χρίστιτς (1852-1927) κι εγγονός του ο συνθέτης Στέβαν Χρίστιτς(1885-1958). Ο Χρίστιτς έγραψε πολλά άρθρα στο λογοτεχνικό ημερολόγιο "Avala". Δημοσίευσε τη μετάφραση του Lermontov, μία από τις πρώτες στη λογοτεχνία της Σερβίας. Δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από την περίοδο 1840-1860 σε βιβλίο. Πέθανε στο Βελιγράδι στις 26 Νοεμβρίου 1911, η κηδεία του έγινε στις 28 Νοεμβρίου. Το 1856 εκλέχτηκε δήμαρχος του Βελιγραδίου, κατά τη δημαρχία του η πόλη είχε μόλις δύο φανάρια για νυχτερινό φωτισμό των δρόμων και με το τέλος της θητείας του είχε 360. Το 1860 διορίσθηκε υπουργός εσωτερικών και το 1867 - 1868 για πρώτη φορά πρωθυπουργός. Την περίοδο 1883 - 1884 αναλαμβάνει πάλι πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών, και από το 1884 διορίστηκε αντιπρόεδρος του συμβουλίου της Επικρατείας. Για τρίτη φορά έγινε πρωθυπουργός την περίοδο 1888 - 1889 και τελευταία φορά το 1894 - 1895. Το 1901 αποσύρθηκε από την πολιτική. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nikola Hristić στο Wikimedia Commons
Κένετ Άντερσον

Ο Μπερντ Κένετ Άντερσον (σουηδικά: Bernt Kennet Andersson) (γενν. 6 Οκτωβρίου 1967) είναι Σουηδός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ξεκίνησε την καριέρα του με την ΙΦΚ Έσκιλστουνα στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και συνέχισε να παίζει επαγγελματικά στη Σουηδία, στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Τουρκία, πριν αποσυρθεί το 2002. Ήταν διεθνής με την Εθνική Σουηδίας από το 1990 έως το 2000, κατέγραψε 83 συμμετοχές και σημείωσε 31 γκολ και ήταν βασικό μέλος της Σουηδίας που τερμάτισε τρίτη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Εκπροσώπησε επίσης τη Σουηδία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992 και του 2000.

 Ο Άντερσον γεννήθηκε στην Έσκιλστουνα. Σε επίπεδο συλλόγων, έπαιξε για τις Τούναφορς ΣΚ (1976–1981), ΙΦΚ Έσκιλστουνα (1982–88), ΙΦΚ Γκέτεμποργκ (1988–91), ΚΦ Μέχελεν (1991–92), ΙΦΚ Νόρσεπινγκ (1993), Λιλ ΟΣΚ (1993–94), ΣΜ Καέν ( 1994–95), ΣΣΚ Μπάρι (1995–96), Μπολόνια ΦΚ 1909 (1996–99 και 1999–2000), ΣΣ Λάτσιο (1999), Φενέρμπαχτσε (2000–02) και Γκόρντα ΜΚ (2005). Για τη Σουηδία, ο Άντερσον έκανε 83 εμφανίσεις και σημείωσε 31 γκολ, όπου και τα δύο είναι κοντά στα εθνικά ρεκόρ. Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992 και του 2000. Ηγήθηκε της Σουηδίας στο σκοράρισμα με 5 γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, που τον έφεραν με ισοβαθμία στην τρίτη θέση των κορυφαίων σκόρερ της διοργάνωσης. Το φυσικό του μέγεθος του έδινε ένα πλεονέκτημα στον αέρα και σε αυτό τη διοργάνωση έγινε γνωστός για το ότι υπερέβαινε τους αμυντικούς για να σκοράρει γκολ με το κεφάλι του. Στη νίκη της Σουηδίας στον προημιτελικό επί της Ρουμανίας, πέτυχε με κεφαλιά ένα σημαντικό γκολ ξεπερνώντας στο ύψος ακόμη και τον Ρουμάνο τερματοφύλακα. Ο Άντερσον θεωρούνταν ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της γενιάς του Ένας ψηλός, αθλητικός και σωματικά δυνατός επιθετικός, ο οποίος ήταν επίσης ένας παραγωγικός σκόρερ, παρά την έλλειψη ρυθμού ή τις αξιοσημείωτες τεχνικές του δεξιότητες, ήταν γνωστός για το ρυθμό εργασίας του, το παιχνίδι που κρατούσε με πλάτη στο γκολ και ιδιαίτερα τις εξαιρετικές του ικανότητες στον αέρα, οι οποίες του έδωσαν τη δυνατότητα να σκοράρει γκολ με το κεφάλι και να βάζει μακριές μπάλες για να παρέχει ασίστ στους συμπαίκτες του. Λόγω του στυλ παιχνιδιού του, συχνά αποκαλούνταν «παλιομοδίτικος» σέντερ φορ στα μέσα ενημέρωσης σε όλη την καριέρα του. Το BBC περιέγραψε τον Άντερσον ως «έναν από τους σπουδαιότερους επιθετικούς στον κόσμο στον αέρα», προσθέτοντας ότι «η εναέρια ικανότητα του συμπληρώνεται από αξιοπρεπείς πάσες και ανιδιοτελές παιχνίδι υποστήριξης που επέτρεψε σε άλλους επιθετικούς να ανθίσουν δίπλα του». Σχετικά με την εναέρια ανδρεία του, ο Κάρλο Αντσελότι τον περιέγραψε ως «πρακτικά αδύνατο» να μαρκαριστεί στον αέρα. ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Άλσβενσκαν: 1990, 1991 Κύπελλο Σουηδίας: 1990–91Μπολόνια Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ: 1998Λάτσιο Σέριε Α: 1999–2000 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1999Φενέρμπαχτσε Σούπερ Λιγκ Τουρκίας: 2000–01Σουηδία Παγκόσμιο Κύπελλο: 3η θέση 1994Ατομικές Κορυφαίος σκόρερ της Άλσβενσκαν: 1991 Χάλκινο Παπούτσι του Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1994
Mistresses

Το Ερωμένες (Mistresses) είναι Αμερικανική δραματική σειρά βασισμένη στην ομότιτλη Βρετανική σειρά που προβλήθηκε από το 2008 μέχρι το 2010. Η σειρά αφορά τις ζωές τεσσάρων γυναικών που μπλέκονται σε μια σειρά από παράνομες και σκανδαλώδεις σχέσεις. Η προσαρμογή του σεναρίου έγινε από τον K.J. Steinberg. Η σειρά είχε κανονιστεί να κάνει πρεμιέρα στις 27 Μαΐου 2013. Ωστόσο, το ABC ανακοίνωσε ότι η σειρά τελικά θα έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιουνίου 2013.

 Η Σάβι (Alyssa Milano) είναι μια επιτυχημένη δικηγόρος, η οποία θέλει να κάνει το επόμενο βήμα στην επαγγελματική, αλλά και την προσωπική της ζωή. Η μικρή αδερφή της Σάβι, η Τζόσελιν (Jes Macallan), είναι τελείως διαφορετική και ζει τη ζωή της στο έπακρο. Η κοινή τους φίλη, η Έιπριλ (Rochelle Aytes) είναι μητέρα ενός κοριτσιού κι έχει χηρέψει πρόσφατα. Γι’ αυτό προσπαθεί να γυρίσει σελίδα στη ζωή της με τη βοήθεια των φιλενάδων της. Η Κάρεν (Yunjin Kim) είναι μια επιτυχημένη ψυχολόγος, η οποία ξαναβρίσκεται με τις φίλες της, αφότου συνειδητοποιεί ότι η σχέση που έχει συνάψει με τον ασθενή της, έχει αρχίσει να περιπλέκει τα πράγματα. Αλίσα Μιλάνο ως Savannah "Savi" Davis Rochelle Aytes ως April Malloy Yunjin Kim ως Karen Kim Jes Macallan ως Josslyn "Joss" Carver Jason George ως Dominic Taylor Brett Tucker ως Harry Davis Erik Stocklin ως Sam Grey Cameron Bender ως Richard Penelope Ann Miller ως Elizabeth Grey, μητέρα του Sam Shannyn Sossamon ως Alex Mike Dopud ως Olivier JoBeth Williams ως Janet, μητέρα των Savannah και Josslyn Tehmina Sunny ως Natalie Wade John Schneider ως Thomas Grey Matthew Del Negro ως Jacob Kate Beahan ως Miranda Nickleby Corinne Massiah ως Lucy Malloy, κόρη της April Η σειρά προβάλλεται επίσης στην Αγγλία μέσα από το δίκτυο του TLC, στην Ολλανδία από το HBO, στην Πολωνία από το FoxLife HD, στη Νέα Ζηλανδία από το TV2 και στην Ινδία από το Zee Cafe. Αναμένεται τα δικαιώματα προβολής της σειράς να πουληθούν σε περισσότερες χώρες προσεχώς.
Cool Boarders 2001

Το Cool Boarders 2001 είναι ένα βιντεοπαιχνίδι αθλητισμού που αναπτύχθηκε από την Idol Minds και διανέμεται από τη Sony Computer Entertainment. Κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου 2000 για το PlayStation και στις 21 Μαΐου 2001 για το PlayStation 2. Είναι το τελευταίο παιχνίδι της σειράς βιντεοπαιχνιδιών χιονοσανίδας Cool Boarders.

 Το παιχνίδι έλαβε ανάμεικτες προς θετικές κριτικές. Οι ιστοσελίδες GameRankings και Metacritic βαθμολόγησαν με 76.08% και 78/100 την εκδοχή για το PlayStation 2 και με 56.32% και 56/100 την εκδοχή για το PlayStation, αντίστοιχα.Το CoolBoarders2001 για το PlayStation και το PlayStation 2 ήταν δύο εντελώς διαφορετικά παιχνίδια με το ίδιο όνομα. Μεταξύ άλλων, είχαν διαφορετικά εξώφυλλα, πίστες και φυσική. Cool Boearders 2001 (PSX) on GameFAQS Cool Boearders 2001 (PSX) on GameSpot Cool Boearders 2001 (PS2) on Metacritic Cool Boearders 2001 (PSX) on IGN Cool Boearders 2001 (PS2) on IGN
Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι

Η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι (Valeria Bruni Tedeschi, 16 Νοεμβρίου 1964) είναι Ιταλίδα-Γαλλίδα ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Η ταινία της A Castle in Italy (2013) ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 2013.

 Η Μπρούνι Τεντέσκι γεννήθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας. Όπως και η μικρότερη αδερφή της, Κάρλα Μπρούνι, κατοικεί μόνιμα στη Γαλλία. Οι δυο αδερφές είναι δίγλωσσες καθώς η οικογένειά τους μετακόμισε στο Παρίσι το 1973, υπό τον φόβο απαγωγής και αργότερα υπό τον φόβο τρομοκρατίας των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Κατέχει και ιταλική και γαλλική υπηκοότητα. Η μητέρα της είναι Ιταλίδα με γαλλική καταγωγή. Ο πατέρας της είναι Ιταλός. Η Τεντέσκι είχε σχέση με τον Γάλλο ηθοποιό Λουί Γκαρέλ από το 2007 έως το 2012. Μαζί υιοθέτησαν ένα κορίτσι από τη Σενεγάλη το 2009. Εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς In Treatment (2013). Η πρώτη της ταινία ως σκηνοθέτης, It's Easier for a Camel..., απέσπασε βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τριμπέκα το 2003 και στο Γυναικείο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ankara Flying Broom το 2004. Βραβεύτηκε ως Καλύτερη Ταινία Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη με το Louis Delluc Prize. Ήταν υποψήφια στο 25ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας. Σύμφωνα με τον Tim Palmer, η ταινία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου, αναφερόμενος στους σκηνοθέτες που συνδέουν εύστοχα τον κινηματογράφο της διανόησης με τον λαϊκό κινηματογράφο, τοποθετώντας την Μπρούνι Τεντέσκι στην ομάδα σκηνοθετών όπως οι François Ozon, Maîwenn le Besco, Sophie Fillières, Serge Bozon etc. Το 2007, η Μπρούνι Τεντέσκι σκηνοθέτησε την ταινία Actrices (μτφ : Γυναίκες Ηθοποιοί) που κέρδισε το Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών την ίδια χρονιά. Valeria Bruni Tedeschi στην IMDb
Γροιλανδικές γενικές εκλογές (2018)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γροιλανδία στις 24 Απριλίου του 2018, με την εκλογή του όλων των 31 μελών του Κοινοβουλίου. Οι εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν το αργότερο στις 26 Νοεμβρίου 2018, τέσσερα χρόνια μετά τις προηγούμενες εκλογές , στις 27 Νοεμβρίου του 2014, αλλά με απόφαση του πρωθυπουργού Κιμ Κίλσεν έγιναν επτά μήνες νωρίτερα. Το Σιουμούτ παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο, αλλά έχασε δύο έδρες, ενώ η Κοινότητα των Ινουίτ, το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα, έχασε τρεις έδρες. Το μικρότερο κόμμα Δημοκράτες και το Κόμμα Naleraq κέρδισαν έδρες, με τα νεοσύστατα Κόμμα Συνεργασίας και Nunatta Qitornai αμφότερα να εισέρχονται στο Κοινοβούλιο.

 Στις γενικές εκλογές του 2014 το Σιουμούτ κέρδισε οριακή πλειοψηφία, όμως με τον ίδιο αριθμό εδρών, όπως η Κοινότητα των Ινουίτ (Inuit Ataqatigiit) (11). Μια κυβέρνηση συνασπισμού σχηματίστηκε από τα Σιουμούτ, τους Δημοκράτες και το Atassut η οποία διήρκεσε μέχρι το 2016, όταν το Siumut σχημάτισε έναν νέο συνασπισμό με το Inuit Ataqatigiit και το Κόμμα Naleraq. Ο Κιμ Κίλσεν από το Siumut ήταν πρωθυπουργός και στις δύο κυβερνήσεις.Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου 2014-2018, αμφότεροι οι βουλευτές του Atassut προσχώρησαν στο Simumut, ενώ ο Μάικλ Ρόσινγκ έφυγε από τους Δημοκρατικούς και κατέστη ανεξάρτητος. Τα 31 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Ντ' Οντ. Δύο νέα κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, το ενωτικό και κοινωνικά φιλελεύθερο Κόμμα Συνεργασίας (Suleqatigiissitsisut) που ιδρύθηκε από τον Μάικλ Ρόσινγκ, και το υπέρ της ανεξαρτησίας Nunatta Qitornai (Απόγονοι της Χώρας Μας), που ιδρύθηκε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών και Εσωτερικών, υπουργός Βιομηχανίας, Εργασίας, Εμπορίου, Τουρισμού, Ενέργειας και Εξωτερικών και υπουργός Οικονομικών, Ορυκτού Πλούτου και Εξωτερικών Υποθέσεων Vittus Qujaukitsoq έπειτα από μια διαμάχη για την στάση της κυβέρνησης προς τη Δανία. Τελικά έφυγε το Siumut μετά από μια αποτυχημένη μάχη για την αρχηγία με τον Κίμ Κίλσεν.
Κάτω Δάφνη Αιτωλοακαρνανίας

Η Κάτω Δάφνη είναι πεδινός οικισμός στη Ναυπακτία στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 60 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δάφνη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 621 κάτοικους.

 Η Κάτω Δάφνη βρίσκεται στα ανατολικά όρια της Ναυπακτίας με τη Δωρίδα, δίπλα στον ποταμό Μόρνο και την παλαιά γέφυρα Μόρνου που τη συνδέει με το Καστράκι Φωκίδας. Το χωριό είναι επάνω στη διαυσταύρωση των δύο επαρχιακών οδών που συνδέουν τη Ναύπακτο με τον Πλάτανο - Ψηλό Σταυρό και τη Τερψιθέα - Σπαρτιά. Απέχει 5 χλμ. ΒΑ. από την Ναύπακτο και 5 χλμ. Δ. από το Ευπάλιο . Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δάφνης, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, μαζί με τη Δάφνη ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Απογραφές πληθυσμού Δάφνη Αρχειοθετήθηκε 2017-12-29 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Δήμου Ναυπακτίας
Ιαπωνικές εκλογές Άνω Βουλής 2022

Στις 10 Ιουλίου 2022 διεξήχθησαν εκλογές στην Ιαπωνία, για να εκλεγούν τα 125 από τα 248 μέλη της Βουλής των Συμβούλων (άνω βουλή).Οι εκλογές επισκιάστηκαν από την δολοφονία του πρώην Πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε, δύο ημέρες νωρίτερα.Η κυβερνώσα συμμαχία, το ΦΔΚ και το Κόμεϊτο, εξασφάλισε την πλειοψηφία στη Βουλή των Συμβούλων, δηλαδή τις 146 από τις 248 έδρες.

 Η Βουλή των Συμβούλων είναι η άνω βουλή του διθάλαμου Ιαπωνικού κοινοβουλίου. Αποτελείται από 248 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία για εξαετή θητεία. Το ήμισυ των μελών ανανεώνονται ανά τριετία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό: 75 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές και ολιγοεδρικές εκλογικές περιφέρειες 50 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από την ενιαία περιφέρεια.Κάθε εκλογέας ρίχνει δύο ψήφους, μία για το τοπικό πλειοψηφικό και μία για την αναλογική εκπροσώπηση. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ιαπωνίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Στις δημοσκοπήσεις που έγιναν οι εκλογείς ρωτήθηκαν ποιο κόμμα θα ψηφίσουν για την άνω βουλή.
Ρουνταμούν

Ο Ρουνταμούν ήταν ο τελευταίος φαραώ της 23ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Ουσερμαατρέ Σετεπεναμούν· επίσης το επίθετο Μερυαμούν, αφήνοντας τα Σι-Εσέ (της Ίσιδας γιος) και Νετζέρ-Εκαουασέτ επίθετα τού πατέρα του και τού αδελφού του.

 Ήταν νεότερος γιος τού Οσορκόν Γ΄ και αδελφός τού Τακελότ Γ΄. Σύμφωνα με το έργο Η 3η Μεταβατική Περίοδος τού Κένεθ Κίτσεν, λίγες μαρτυρίες υπάρχουν για τον φαραώ αυτόν. Ο Κίτσεν τού αποδίδει βραχεία βασιλεία, 2-3 ετών, λόγω των λίγων τεκμηρίων που είναι σύγχρονα με εκείνον. Αυτά περιλαμβάνουν έναν μικρό αριθμό διακοσμητικών έργων, που έγιναν στον ναό τού Όσιρη Εκατζέτ, αρκετούς ογκόλιθους από το Νεντινέ Αμπού και ένα βάζο. Τα τελευταία έτη ανακαλύφθηκαν δύο κομμάτια από ένα φαγεντιανό αγαλματίδιο, που φέρουν το όνομα τού Ρουνταμούν, στην Ερμόπολη. Αυτό το τελευταίο εύρημα δηλώνει, ότι ο Ρουνταμούν κατάφερε να κρατήσει την ενότητα τού μεγάλου βασιλείου τού πατέρα του στην Άνω Αίγυπτο, που είχε σύνορα από τη Μεγάλη Ιερακόπολη ως τις Θήβες, κατά τη σύντομη βασιλεία του. Kitchen, K.A.; The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC) 2nd edition( 1986), Warminster: Aris & Phillips Limited, p. 360. Payraudeau, Frédéric; 'Le règne de Takélot III et les débuts de la domination Koushite,' ("The reign of Takelot III and the beginning of Kushite control") GM 198(2004), pp. 79–90.[1] Perdu, Olivier; "Le Roi Roudamon en personne!" (King Rudamun in Person), RdE 53(2002), pp. 151–178 Olaf Kaper and Robert Demarée, "A Donation Stela in the Name of Takeloth III from Amheida, Dakhleh Oasis," JEOL (Jaarbericht Ex Oriente Lux) 39 [2005], pp. 19–37 [2]
Ανέστης Κορνέζος

Ο Ανέστης Κορνέζος (Αθήνα, 1986) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, με καταγωγή από το νησί της Αίγινας. Σπούδασε σκηνοθεσία και υποκριτική στην Ελλάδα και τη Σκωτία. Εμφανίστηκε το 2014 με το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ Το έργο του Αιγινήτη Γλύπτη, Τάκη Μαρίνη... (13’). Ως συγγραφέας έχει εκδώσει τα βιβλία Προς τα πού για τη Λύπη (2005) , και ο Ηλιοπότης και άλλες Ιστορίες (2009) .

 Κινηματογράφος "απουσία". Μια παρέμβαση για την καλλιτεχνική υποβάθμιση. [Μικρού Μήκους] (2023) Η Παραγγελία [Μικρού Μήκους] (2022) The Duel (Ballet vs Hip Hop) [Short dance film] (2021) In the end...it always matters [Short dance film] (2021) Η Ελευθερία του Φόβου (Συν- σκηνοθεσία με τη Μαρία Γαλάτη) (2020) H Ζωή θα Θριαμβεύσει Ξανά (2020) #ως_εδώ (Ενάντια στη Βία κατά των Γυναικών) (2019) Για σας, που σας μοιάζω (Αφιέρωμα στον ποιητή Σπύρο Ραδίτσα) (2016) Το έργο του Αιγινήτη γλύπτη, Τάκη Μαρίνη (2014) Ντοκιμαντέρ Κάθε Λαμπρή και Πασχαλιά που ο Θάνατος πεθαίνει (Έθιμα & ιστορίες της Πεντηκοστής από την Αίγινα του παλιού καιρού) (2022) "Τσαι τουρουρού, τσαι τουρουρού, τσαι πότε θα 'ρθει του Χριστού..." (Έθιμα & Ιστορίες του Δωδεκαήμερου στην Αίγινα του παλιού καιρού) (2021) Του Ήλιου η Θυγατέρα (Μια Ημέρα στο Αιγινήτικο Ελαιοτριβείο) (2020) ...γιατί η Γη, είναι κι αυτή Γυναίκα (Αφιέρωμα στην Ελληνίδα Αγρότισσα) (2020) Από την Αίγινα...σε όλη την Ελλάδα (2020) ...από Μόχθο και Σοφία (Η Αγροτική Οικονομία της Αίγινας) (2017) Η Αίγινα στον Κινηματογράφο (2016) Η Κτηνοτροφία στην Αίγινα (2016) Σειρές Aegina Christmas Stories (2022) "Ιωάννης Καποδίστριας / Έργα & Ημέρες" (2021) Speak Pink (Η Αίγινα μιλά για τον Καρκίνο του Μαστού) (2020) Aegina Stops COVID-19 (2019-2020)Spot Aegina Open Walk (Το spot της Ελληνικής συμμετοχής για την Παγκόσμια Ημέρα Νεφρού / World Kidney Day) (2011) 2006 – Ο γνωστός άγνωστος (Σκην: Αλέξανδρου Κοντοβουνήσιου) 2007 – Γ & Δ (Σκην: I Threes) 2007 – Έτσι έγραψε ο Δάντης (Σκην: Ειρήνη Βασιλείου) 2008 – Metrostation (Σκην: Γιάννη Ρηγόπουλου) 2009 – Relations (Σκην: Ερμάνδου Σούση) 2011 – Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι (Σκην: Γιάννη Σμαραγδή) 2022 – Η παραγγελία (Σκην: Ανέστη Κορνέζου) Το 2022 κατατάχθηκε ανάμεσα στους 30 καλύτερους φωτογράφους της Ελλάδας στον φωτογραφικό οργανισμό 35 Awards. IMDB / https://www.kinopoisk.ru/name/6555911/ Αφιέρωμα του talcmag.gr στο Photo Project του Α.Κορνέζου "Love Shouldn't Hurt" για την έμφυλη βία Συνέντευξη στο koukidaki.gr Η έκθεση φωτογραφίας "The Art of Loneliness"