IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στυλιανός Δερμιτζάκης

Ο Στυλιανός Δερμιτζάκης του Ιωάννη (9 Δεκεμβρίου 1913 - 3 Απριλίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Υπηρέτησε επί πολλά χρόνια ως Νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας, με τελευταίο τον νομό Πειραιώς.

 Γεννήθηκε στον συνοικισμό Δερμιτζιανά του χωριού Γρηγοριανά της Κοινότητας Σαρακίνας της Επαρχίας Σελίνου. Το 1935 ίδρυσε στα Χανιά δικηγορικό γραφείο με την επωνυμία "Δερμιτζάκης Στυλ & Συνεργ" , το οποίο ανέλαβε ο γιος του Στέλιος το 1988.Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών το 1939, όμως βάσει νομοθετικής διατάξεως της εποχής μπορούσε και ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου από το Νοέμβριο 1934 (ως φοιτητής ακόμη) μέχρι και τον Μάιο του 1943 οπότε και ορκίστηκε, επισήμως πλέον, δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Χανίων. Εκεί δικηγορούσε ως το 1946, οπότε και διορίστηκε για πρώτη φορά ως Νομάρχης. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε Γενικός Γραμματέας της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΟΚ – Παράρτημα Κρήτης καθώς και εκδότης του αντιστασιακού φυλλαδίου – εφημερίδας "Ελληνική Φωνή". Κατά το χρονικό διάστημα Απριλίου 1949 – Φεβρουαρίου 1960 ασκούσε τη δικηγορία στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Χανίων. Κατά την ίδια περίοδο υπήρξε πολιτευτής και αρχηγός των συνδυασμών του Νομού Χανίων με το Λαϊκό Κόμμα και κατόπιν με την ΕΡΕ. Μετά τη συνταξιοδότησή του, το 1970, ως Νομάρχης, επανήλθε στη δικηγορία στις 20 Μαΐου 1970 μετατεθείς στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Αθηνών την οποία άσκησε μέχρι το 1989 που συνταξιοδοτήθηκε. Το 2013 έκλεισε τα 100 του χρόνια. Πέθανε στις 3 Απριλίου 2015, σε ηλικία 101 ετών. Η σταδιοδρομία του στις διάφορες Νομαρχίες της Ελληνικής Επικράτειας έχει ως εξής: 17-6-1946 μέχρι 10-3-1947 Νομάρχης Ρεθύμνου 28-5-1947 μέχρι 14-3-1948 Νομάρχης Κερκύρας 24-1-1948 μέχρι 14-3-1949 Νομάρχης Καρδίτσας 1-3-1960 μέχρι Νοέμβριο 1962 Νομάρχης Λασιθίου Νοέμβριος 1962 μέχρι 1963 Νομάρχης Άρτας , 15-3-1963 μέχρι 28-2-1965 Νομάρχης Πιερίας 1-3-1965 μέχρι 8-5-1967 Νομάρχης Δράμας 9-5-1967 μέχρι 21-5-1968 Νομάρχης Χαλκιδικής 22-5-1968 μέχρι 13-2-1969 Νομάρχης Φθιώτιδας 13-2-1969 μέχρι 12-5-1970 Νομάρχης Πειραιώς και Νήσων Ο Στυλιανός Ι. Δερμιτζάκης παντρεύτηκε τη Βασιλική Σκαμνάκη και απέκτησαν 3 γιους: τον Μανώλη γεννηθέντα το 1953, αεροναυπηγό, το Γιάννη, γεννηθέντα το 1955, επιχειρηματία και τον Στέλιο, γεννηθέντα το 1962, δικηγόρο.
Πλεονεξία

Πλεονεξία ονομάζεται η ανθρώπινη τάση για υπερβολική απόκτηση υλικών αγαθών και εξουσίας, για απόκτηση περισσότερων αγαθών από όσα έχει κανείς ή από όσα δικαιούται. Πρόκειται για αρνητική ιδιότητα με την οποία ασχολήθηκαν και οι αρχαίοι Έλληνες σε πολλά τους κείμενα, αλλά και πολλοί συγγραφείς του Χριστιανισμού, δεδομένου ότι μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στις ατομικές και κοινωνικές σχέσεις, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε ανταγωνιστικότητα, ζήλια και γενικά σε συμπεριφορές που διακυβεύουν την αλληλεγγύη και την κοινωνική αρμονία.

 Keimpe Algra (Αυγούστου 1996). «Observations on Plato's Thrasymachus: The Case for Pleonexia». Στο: Keimpe A. Algra, Pieter W. van der Horst, and David T. Runia. Polyhistor: Studies in the History and Historiography of Ancient Philosophy, Presented to Jaap Mansfeld on his Sixtieth Birthday. Leiden: Brill Academic Publishers. σελίδες 41–59. ISBN 90-04-10417-8. Timothy D. Roche, επιμ. (1989). «Injustice and Pleonexia in Aristotle: A Reply to Charles Young». Aristotle's Ethics, supplementary volume of The Southern Journal of Philosophy: 251–257. Ryan Balot (2001). «Aristotle's critique of phaleas : Justice, equality, and pleonexia». Hermes (Stuttgart: Steiner Verlag) 129 (1): 32–44. Ryan K. Balot (2001). «1: Introduction». Greed and Injustice in Classical Athens. Princeton University Press. ISBN 0-691-04855-X. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2015.
NGC 6043

Ο NGC 6043 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 444 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 27 Ιουνίου 1886 και ανήκει στο Σμήνος του Ηρακλή.

 Δεδομένα για το NGC 6043 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6043 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6043 στο Wikimedia Commons
Γκέρχαρντ του Νάσσαου

Ο Γκέρχαρντ, γερμ.: Gerhard von Nassau (απεβ. μεταξύ 7 Απριλίου 1312 και 20 Σεπτεμβρίου 1314) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κληρικός. Ήταν πιθανώς ο πρώτος του Οίκου του στις Κάτω Χώρες.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Nάσσαου και της Mατθίλδης των Βάισενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και Ζούτφεν. Ο Γκέρχαρντ αναφέρεται για πρώτη φορά σε καταστατικό του 1247. Ακολούθησε σταδιοδρομία στην εκκλησία και κατείχε τα ακόλουθα αξιώματα: Κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Άαχεν. Αναφέρεται στις 21 Νοεμβρίου 1259, στις 27 Ιουνίου 1298 και στις 7 Απριλίου 1312. Αρχιδιάκονος στη Λιέγη κατά τα διαστήματα 1259-1290 και 1301-1310. Aρχιδιάκονος των Αρδεννών, αναφέρεται στα 1262 και 1270. Κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού της Παναγίας στο Μάαστριχτ, που αναφέρεται στα 1266, 1273 και 1275. Aρχιδιάκονος του Κέμπενλαντ μετά το 1274. Κοσμήτορας του Συλλόγου του Αγ. Πλέχελμ στο Όλντενζααλ 1276-1277. Κοσμήτορας του Συλλόγου του Αγίου Πέτρου στη Λιέγη το 1278. Ιερέας (canon) του Αγ. Λάμπερτ στη Λιέγη. Κοσμήτορας του Συλλόγου της Αγίας Βάλμπουργκ στο Tηλ από το 1284 έως τις 28 Απριλίου 1303. Ιερέας του Αγ. Μαρτίνου στο Μάιντς το 1301.Ο Γκέρχαρντ απεβίωσε μεταξύ 7 Απριλίου 1312 και 20 Σεπτεμβρίου 1314. Το anniversarium (επέτειος) εορτάστηκε στο Άαχεν στις 2 Μαΐου, και στη Λιέγη στις 6 Ιουνίου. Ο Γκέρχαρντ τάφηκε μπροστά από τον βωμό του Αγίου Νικολάου στον καθεδρικό ναό του Άαχεν. Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο ολλανδικό Wikipedia άρθρο, από το 2019-09-04. Dek, A.W.E. (1970). Genealogie van het Vorstenhuis Nassau (στα Ολλανδικά). Zaltbommel: Europese Bibliotheek. Venne, J.M. van der; Stols, Alexander A.M. (1937). «Gerhard graaf van Nassau, 1259-1313. De oudst bekende Nassau in Nederland? [Gerhard Count of Nassau, 1259-1313. The eldest known Nassau in the Netherlands?]» (στα nl). De Nederlandsche Leeuw, Maandblad van Het Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde 1937 (2). Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης . Συντάχθηκε από τον Charles Cawley
Κρατιδιακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης (2016)

Οι κρατιδιακές εκλογές του 2016 στη Βάδη-Βυρτεμβέργη διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016 για την εκλογή των μελών του κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag). Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Βίνφριντ Κρέτσμαν από τη Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι ηγήθηκε κυβέρνησης συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες (είχε κερδίσει και τις προηγούμενες εκλογές του 2011). Μετά τις εκλογές, ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός τον Μάιο του 2016 και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με το CDU, την πρώτη φορά που οι Πράσινοι ηγήθηκαν ενός συνασπισμού στη Γερμανία.

 Οι εκλογές έγιναν με την μικτή αναλογική, με 70 έδρες περιφέρειας και άλλες 50 επιπλέον, συνολικά τουλάχιστον 120 έδρες. Σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα κρατίδια της Γερμανίας, στη Βάδη-Βυρτεμβέργη δεν υπάρχουν κομματικές λίστες. Αντίθετα, οι έδρες για ένα κόμμα που δεν πληρούνται από τους νικητές της εκλογικής περιφέρειας περιέρχονται στους υποψηφίους της περιφέρειας που απομένουν και που έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά ψήφων. Η διεξαγωγή έγινε στο περιθώριο της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη. Οι Πράσινοι πρώτευσαν στις εκλογές , με δεύτερη την Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ. Για πρώτη φορά σε γερμανικές τοπικές εκλογές, το κόμμα των Πρασίνων πέτυχε τέτοια ποσοστά, ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους Χριστιανοδημοκράτες. Ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ξανά ως αρχηγός της κυβέρνησης συνασπισμού που σχηματίστηκε μεταξύ Πρασίνων και Χριστιανοδημοκρατών, τον Μάιο του 2016. Electoral programs of all parties, Landeszentrale für politische Bildung Baden-Württemberg, στα γερμανικά
Νίκος Δεληγιάννης

Ο Νίκος Δεληγιάννης (γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1976 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στον Ολυμπιακό Πειραιώς, για 14 συνεχόμενα έτη.

 Ο Νίκος Δεληγιάννης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στον ΑΝΟ Γλυφάδας, με τον οποίο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1994, σε ηλικία 18 ετών. Το 2001 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο κατέκτησε αρκετούς τίτλους τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής 12 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015), 12 Κύπελλα Ελλάδας (2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015), 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης (2002) και 1 Σούπερ Καπ Ευρώπης (2002). Ο Νίκος Δεληγιάννης είναι διεθνής με την Εθνική Ομάδα Υδατοσφαίρισης της Ελλάδος για περισσότερο από μια δεκαετία και πραγματοποίησε δεκάδες συμμετοχές. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε 4 Ολυμπιακούς Αγώνες (2000, 2004, 2008 και 2012). 12 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015 12 Κύπελλα Ελλάδος: 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2002 1 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 2002 Το προφίλ του Νίκου Δεληγιάννη στο gavros.gr Συνέντευξη του Νίκου Δεληγιάννη στο cobrasports.gr
Μοντέλο των 5 παραγόντων

Το μοντέλο των 5 παραγόντων, γνωστό και ως μεγάλη πεντάδα ή ως μοντέλο OCEAN, είναι μια ταξινόμηση για τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Όταν εφαρμόζεται ανάλυση παραγόντων (στατιστική τεχνική) στα δεδομένα της έρευνας προσωπικοτήτων, ορισμένα χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πτυχές της προσωπικότητας εμφανίζονται πιο συχνά από άλλα. Για παράδειγμα, κάποιος που περιγράφεται ως "ευσυνείδητος" είναι πιθανότερο να περιγραφεί ως "πάντα προετοιμασμένος" παρά ως "ακατάστατος". Αυτή η θεωρία βασίζεται επομένως στη συσχέτιση των χαρακτηριστικών, αλλά όχι στα νευρο-ψυχολογικά πειράματα. Αυτή η θεωρία χρησιμοποιεί περιγραφές από την κοινή γλώσσα και προτείνει πέντε ευρείες διαστάσεις που συνήθως χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την ανθρώπινη προσωπικότητα.

 Οι πέντε παράγοντες είναι: Διαθεσιμότητα σε εμπειρίες (εφευρετισμός / περίεργεια έναντι συνέπεια / καχυποψια) Ευσυνειδησία (αποτελεσματισμός / οργάνωση έναντι ευκολία / αμέλεια) Εξωστρέφεια (κοινωνικότητα / ενεργητικότητα έναντι μονιμότητα / απομάκρυνση) Συνεργατικότητα (φιλικότητα / παρηγορητισμός έναντι προκλητικότητας/αποστασιοποίηση) Νευρωτισμός (ευαισθησία / νευρικότητα έναντι ασφάλεια / αυτοπεποίθηση)Οι πέντε παράγοντες αντιπροσωπεύονται από το ακρωνύμιο "OCEAN" ή "CANOE". Κάτω από κάθε προτεινόμενο καθολικό παράγοντα, υπάρχουν ορισμένοι συσχετισμένοι και πιο συγκεκριμένοι πρωτογενείς παράγοντες. Για παράδειγμα, η "εξωστρέφεια" λέγεται ότι συμπεριλαμβάνει τέτοιες σχετικές ιδιότητες όπως ή βεβαιότητα, η αναζήτηση ενθουσιασμού, η ζεστασιά, η δραστηριότητα και τα θετικά συναισθήματα. Η οικογενειακή ζωή και ο τρόπος που μεγάλωσε κάποιος επηρεάζει εξίσου αυτά τα χαρακτηριστικά. Μελέτες δίδυμων και άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι περίπου το ήμισυ των διαφορών μεταξύ ατόμων προκύπτει από τη γενετική τους και το ήμισυ από το περιβάλλον τους. Οι ερευνητές βρήκαν την "Ευσυνειδησία", την "Εξωστρέφεια", την "Διαθεσιμότητα σε εμπειρίες" και τον "Νευρωτισμό" ως σχετικά σταθερά από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση.
Κλουμπ ντε Φούτμπολ Καμαγουέι

Η Κλουμπ ντε Φούτμπολ Καμαγουέι (ισπανικά: Club de Fútbol Camagüey), επίσης αναφερόμενη ως ΚΦ Καμαγουέι (ισπανικά: CF Camagüey) είναι κουβανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μίνας, κοινότητα της Επαρχίας του Καμαγουέι, ο οποίος αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Κούβας.

 Στις 18 Οκτωβρίου 1981, η ΚΦ Καμαγουέι επικράτησε της Λας Τούνας με τελικό σκορ 19-0, το οποίο και αποτελεί ρεκόρ ευρύτερης, ως προς το σκορ, επικράτησης στην ιστορία του Πρωταθλήματος Κούβας. Το 2011, ολοκλήρωσε την κανονική διάρκεια του κουβανικού πρωταθλήματος όντας στην πρώτη θέση της βαθμολογικής κατάταξης, ωστόσο, κατά τη διαδικασία των πλέι-οφ που ακολούθησε, ηττήθηκε στα ημιτελικά από την ΦΚ Γκουαντάναμο. Τελικώς, όμως, τέσσερα χρόνια αργότερα πέτυχε να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημά της, τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος της σεζόν, κατέχοντας, παράλληλα, ρεκόρ συνεχόμενων νικών στην ιστορία του κουβανικού πρωταθλήματος, αριθμώντας, συνολικά, έντεκα νίκες εντός του χρονικού διαστήματος μεταξύ της 21ης Μαρτίου και της 22ας Απριλίου του 2015. Πρωτάθλημα Κούβας (1): Πρωταθλήτρια: 2015. Δευτεραθλήτρια: 2009-10, 2012 και 2017. Αρμάντο Κορονώ Όντισνελ Κούπερ Οσμάνι Μοντέρο Ρομπέρτο Βαρόνα Νούνιες · · (2009-2012) Αρμάντο Μανουέλ Κρους Γκιγιέν · (2013-2014) Χούλιο Λάσαρο Βαλέρο Μαρτίνες · (2015-2016), πρωταθλητής το 2015. Ρομπέρτο Ερνέστο Βιγιέγας (2017) Ομάρ ντε Χεσούς Μπρισουέλα (2018) Μάριο Ματαμόρος (2019-) (Ισπανικά) «Los Campeones y su Capi». El Blog del Futbol Cubano. 21 Απριλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
Ντέγιαν Μποντιρόγκα

Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα (σερβικά: Дејан Бодирога, Ζρένιανιν, 2 Μαρτίου 1973), είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν πρόεδρος της Ευρωλίγκα.Έχει ύψος 2,05 και αγωνιζόταν στη θέση σούτινγκ γκαρντ, όμως η εξαιρετική του τεχνική κατάρτιση του έδινε συχνά την ευκαιρία να αγωνίζεται στις θέσεις των φόργουορντ και του πλέι μέικερ. Συνήθιζε άλλωστε στα κρίσιμα σημεία των αγώνων να αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου τις επιθετικές δραστηριότητες, πράγμα που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στους φιλάθλους. Αποτελεί μέλος της καλύτερης δεκάδας για την πρώτη δεκαετία στην ιστορία της Ευρωλίγκα (2000-2010), καθώς και έναν από τους 50 κορυφαίους συντελεστές στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ (1958-2008). Συνολικά στην καριέρα του κέρδισε 13 φορές τον τίτλο του MVP με σημαντικότερο τον τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Σέρβους παίκτες όλων των εποχών.

 Μετά από μια επιτυχημένη καριέρα στη Γιουγκοσλαβία (KK Προλέτερ Ζρένιανιν, Ζάνταρ) την Ιταλία (Στεφανέλ Τριέστε, Ολίμπια Μιλάνο) και την Ισπανία (Ρεάλ Μαδρίτης) μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης (Ευρωλίγκα 2000, 2002) και 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1999, 2000, 2001). Έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς αθλητές του Παναθηναϊκού για τον μαχητικό και έξυπνο τρόπο παιχνιδιού του και ο ίδιος παραδέχεται ότι ο Παναθηναϊκός είναι η αγαπημένη του ομάδα. Μετά τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα και στη Βίρτους Ρόμα όπου και έκλεισε την πλούσια καριέρα του. Ύστερα διατέλεσε και τζένεραλ μάνατζερ της ιταλικής ομάδας από το 2007 έως το 2009. Μάλιστα στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 τιμήθηκε από την ομάδα του Παναθηναϊκού ως μέλος της καλύτερης πεντάδας όλων των εποχών στο τμήμα μαζί με τους: Δημήτρη Διαμαντίδη, Φραγκίσκο Αλβέρτη, Αντώνη Φώτση και Στόγιαν Βράνκοβιτς. Ολίμπια Μιλάνο Πρωτάθλημα Ιταλίας: (1996) Κύπελλο Ιταλίας: (1996) Ρεάλ Μαδρίτης Κύπελλο Σαπόρτα: (1997) Παναθηναϊκός 2x Ευρωλίγκα: (2000, 2002) 3x Πρωτάθλημα Ελλάδας: (1999, 2000, 2001) Μπαρτσελόνα Ευρωλίγκα: (2003) 2x Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2003, 2004) Κύπελλο Ισπανίας: (2003) 1995 Ευρωμπάσκετ Χρυσό μετάλλιο 1997 Ευρωμπάσκετ Χρυσό μετάλλιο 1998 Μουντομπάσκετ Χρυσό μετάλλιο 2001 Ευρωμπάσκετ Χρυσό μετάλλιο 2002 Μουντομπάσκετ Χρυσό μετάλλιο 1996 Ολυμπιακοί Αγώνες Αργυρό μετάλλιο 1999 Ευρωμπάσκετ Χάλκινο μετάλλιο MVP του ισπανικού πρωταθλήματος: (1998) MVP Παγκοσμίου πρωταθλήματος: (1998) 2x Γιουγκοσλάβος αθλητής της χρονιάς: (1998, 2002) 3x FIBA Eurostar: (1997, 1998, 1999) MVP στο Ελληνικό Πρωτάθλημα: (1999) 2x MVP στους Ελληνικούς τελικούς: (1999, 2000) 3x Ελληνικό All-Star Game: (1999, 2000, 2002) MVP για το Top16 της Ευρωλίγκα: (2002) 2x MVP του φάιναλ φορ στην Ευρωλίγκα: (2002, 2003) 3x Καλύτερη Πεντάδα στην Ευρωλίγκα: (2002, 2003, 2004) Αναδεικνύεται ένας από τους 50 κορυφαίους συντελεστές στην ιστορία της Ευρωλίγκα ανδρών (2008) Καλύτερη ομάδα παικτών στη δεκαετία 2000-2010 στην Ευρωλίγκα: (2010) Καλύτερος παίκτης της Ευρώπης: (2002) MVP του ισπανικού κυπέλλου: (2003) MVP του ισπανικού super cup: (2004) MVP των τελικών του ισπανικού πρωταθλήματος: (2004) Επίσημη σελίδα
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Η Δωροθέα-Καρλόττα, γερμ.: Dorothea Charlotte von Brandenburg-Ansbach (28 Νοεμβρίου 1661 – 15 Νοεμβρίου 1705) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Ντάρμστατ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (πρώτη από τον 2ο γάμο) του Aλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1620–1667) από τον 2ο γάμο του με τη Σοφία-Μαργαρίτα (1634–1664), κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν. Την 1η Δεκεμβρίου 1687 παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Λουδοβίκο μάργραβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Αυτός ήταν υπό την επιτροπεία της μητέρας του Ελισάβετ-Δωροθέας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ έως το 1688. Η Δωροθέα-Καρλόττα ήταν ευσεβίστρια και άσκησε κάποια επιρροή στις υποθέσεις της πολιτείας υπέρ των ευσεβιστών κατά τα πρώτα χρόνια του γάμου της. Σε συνεργασία με τον Φίλιπ-Γιάκομπ Σπένερ, του οποίου έγινε προστάτιδα, προώθησε τον ευσεβισμό στην Αυλή και το τοπικό Πανεπιστήμιο. Μετά το τέλος της, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος στράφηκε εναντίον του ευσεβισμού. Απεβίωσε το 1705 και τάφηκε στην εκκλησία της πόλης στο Ντάρμστατ. Παντρεύτηκε το 1687 τον Ερνέστο-Λουδοβίκο μάργραβο της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τέκνα: Δωροθέα-Σοφία 1689–1723, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φρειδερίκο κόμη του Χόενλοε-Έριγκεν (1683–1765). Λουδοβίκος Η΄ 1691–1768, λάντγκαρβος της Έσσης-Ντάρμστα.τ Κάρολος-Γουλιέλμος 1693–1707, απεβ. 14 ετών. Φραγκίσκος-Ερνέστος 1695-1717, απεβ. 22 ετών. Φρειδερίκη-Καρλόττα παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό λάντγκραβο της Έσσης-Κάσελ (1689–1753). Gustav A Benrath, Martin Brecht: Pietism and the Modern Era, τόμος 13, Oxford University Press, σελ. 191 ff Martin Brecht: The Romantic, σελ. 412 Heinrich Zehfu: αρχαιότητα της βασιλικής πρωτεύουσας Ντάρμσταντ, σελ. 69 ff
Live Kreation

Live Kreation είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer". Παράλληλα, κυκλοφόρησε ένα DVD με τίτλο "Live Kreation: Revisioned Glory", το οποίο περιείχε ζωντανές εμφανίσεις και βίντεο κλιπ από όλη την καριέρα του συγκροτήματος.Το άλμπουμ μπήκε στις χαμηλές θέσεις των γερμανικών τσαρτ και η κυκλοφορία με το αρχικό του εξώφυλλο απαγορεύτηκε στην πατρίδα του συγκροτήματος τον Απρίλιο του 2007.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου προέρχονται από την Λιλ της Γαλλίας στις 24 Νοεμβρίου 2001, όπως και δύο ημέρες αργότερα από την συναυλία του συγκροτήματος στην Λυόν, από την εμφάνιση τους στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, από το φεστιβάλ "Wacken Open Air" του 2002 και από την συναυλία τους στο Σάο Πάολο την 1 Σεπτεμβρίου 2002.

 "The Patriarch" - 1:08 "Violent Revolution" - 5:06 "Reconquering the Throne" - 4:50 "Extreme Aggression" - 4:09 "People of the Lie" - 3:16 "All of the Same Blood (Unity)" - 5:53 "Phobia" - 3:26 "Pleasure to Kill" - 2:48 "Renewal" - 3:59 "Servant in Heaven - King in Hell" - 5:08 "Black Sunrise" - 4:41 "Terrible Certainty" - 4:45 "Riot of Violence" - 5:46 "Lost" - 3:50 "Coma of Souls" - 5:02 "Second Awakening" - 4:50 "Terror Zone" - 6:11 "Betrayer" - 4:50 "Leave This World Behind" - 3:27 "Under the Guillotine" - 4:48 "Awakening of the Gods" - 3:17 "Golden Age" - 4:38 "Flag of Hate" - 3:22 "Tormentor" - 3:55 Live Kreation (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 23 Ιουνίου 2003 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live Kreation" ήταν οι εξής: Μίλε Πετρόζα - κιθάρα, φωνητικά Σάμι Ίλι-Σίρνιε - κιθάρα Κρίστιαν Γκίσλερ - μπάσο Γιούργκεν "Ventor" Ρέιλ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΤζέιμι Κάβενο - τύμπανα Πέτερ Τσοτάντζι - κιθάρα Φιλ Ράσμουσεν - κιθάρα Χάουαρντ Ντέιβις - τύμπανα Μαρκ Βανβούρντεν - τύμπανα Ούλριχ Βάιτς - τύμπανα Live Kreation - Kreator | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Kreator - Live Kreation (album review ) | Sputnikmusic Kreator - Live Kreation - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Αγνή του Φωσινύ

Η Αγνή, γαλλ. Agnes (απεβ. 11 Αυγούστου 1268) από τον Οίκο του Φωσινύ ήταν κόρη του κυρίου του Φωσινύ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αϋμόν Β΄ κυρίου του Φωσινύ και της Βεατρίκης του Ωσόν. Ο Αϋμόν Β΄ καταγόταν από τους κόμητες της Γενεύης. Αδέλφια της ήταν η Βεατρίκη και ο νόθος Αϋμόν, έτσι ο πατέρας της την όρισε κληρονόμο του. Μνηστεύτηκε το 1234 και παντρεύτηκε δύο έτη μετά τον Πέτρο Β΄, που το 1263 έγινε κόμης της Σαβοΐας. Η Αγνή έγινε έτσι κόμισσα για 5 έτη, ως το τέλος της το 1268. Απέκτησαν τη Βεατρίκη, που λόγω του Σαλικού Νόμου δεν μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα της στη Σαβοΐα: όταν το 1268 απεβίωσε ο Πέτρος Β΄, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φίλιππος Α΄. Η Αγνή ήθελε αρχικά να δώσει τα 2/3 στον σύζυγό της Πέτρο Β΄ και το 1/3 στην κόρη της Βεατρίκη, αλλά τελικά την όρισε μόνη κληρονόμο του Φωσινύ, μαζί με τον σύζυγο εκείνης Γκιγκ Ζ΄. Αυτό οδήγησε σε μελλοντικές διαμάχες μεταξύ των Οίκοων της Σαβοΐας και του Βιενουά για την περιοχή, την οποία έλαβε ο Οίκος της Σαβοΐας από τους Γάλλους με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1355. Η Αγνή τάφηκε στο αββαείο του Κονταμίν-συρ-Αρβ του Φωσινύ. Παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνο: Βεατρίκη π.1237-1310, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά και μετά τον Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν. Carrier, Nicolas (2001). La Vie Montagnard en Faucigny a la Fin du Moyen-Âge (in French). L'Harmattan. Pollock, M. A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Agnes of Faucigny στο Wikimedia Commons
Πάβελ Πογκρεμπνιάκ

Ο Πάβελ Πογκρεμπνιάκ (πλήρες όνομα: Πάβελ Βίκτοροβιτς Πογκρέμπνιακ, ρωσικά: Па́вел Ви́кторович Погребня́к, 8 Νοεμβρίου 1983) είναι Ρώσος διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1983 στη Μόσχα. Αγωνίζεται στη ΦΚ Ντιναμό Μόσχας, στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2008 με τη φανέλα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

 Μέχρι τις 21 Απριλίου 2012. Ο Πάβελ είναι παντρεμένος με τη Μαρία και έχει τρεις γιούς, τους Αρτιόμ, Πάβελ και Αλεξέι. Είναι αδερφός του Κιρίλλ Πογκρεμπνιάκ, ο οποίος παίζει για την ΦΚ Τομ. Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας (1): 2007 Σούπερ Καπ Ρωσίας (1): 2008 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08 Σούπερ Καπ ΟΥΕΦΑ (1): 2008 Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΚαλύτερος σκόρερ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08 Σελίδα του παίκτη (Ρωσικά)
Τζος Πεκ

Ο Τζόσουα Μάικλ "Τζος" Πεκ (αγγλικά: Joshua Michael "Josh" Peck, γενν. 10 Νοεμβρίου 1986) είναι Αμερικανός ηθοποιός και κωμικός stand-up. Είναι ευρύτερα γνωστός από το ρόλο του ως Τζος Νίκολς στη σειρά του Nickelodeon, «Drake & Josh». Ξεκίνησε τη καριέρα του ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του '90 με αρχές δεκαετίας του '00, και έγινε αρχικά γνωστός από το ρόλο του στο «The Amanda Show». Έκτοτε, έχει παίξει σε ταινίες μεταξύ των οποίων οι «Mean Creek», «Drillbit Taylor», «The Wackness», «ATM», και «Red Dawn», ενώ επίσης δάνεισε τη φωνή του στο Ice Age.

 Γεννήθηκε το 1986 στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στο Manhattan's Public School 40. Δεν έχει γνωρίσει ποτέ το βιολογικό του πατέρα. Μεγάλωσε με τη μητέρα του, Μπάρμπαρα, η οποία είναι σύμβουλος καριέρας και τη γιαγιά του. Είχε άσθμα κατά τη παιδική του ηλικία, γι' αυτό έμενε συχνά στο σπίτι, παρακολουθώντας παλιά sitcoms. Στην ηλικία των οκτώ χρόνων, θέλησε να ασχοληθεί με το stand-up comedy. Τον Μάρτιο του 2016, αρραβωνιάστηκε τη μοντέρ Πέιτζ Ο' Μπράιεν. Παντρεύτηκαν τον Ιούνιο του 2017. Τον Δεκέμβριο του 2018 απέκτησαν έναν γιο, τον Μαξ Μάιλο Πεκ. Το 2022, ο Πεκ αποκάλυψε ότι στο παρελθόν είχε παλέψει με εθισμούς στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, δηλώνοντας ότι είναι νηφάλιος από το 2008. Τζος Πεκ στην IMDb Τζος Πεκ στο Twitter
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1949-50

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1949-50 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 26 ομάδων, καθώς στις 25 της προηγούμενης περίοδου προστέθηκε ο Αίας Σαλαμίνας. Τον τίτλο κατέκτησε ο σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής Ολυμπιακός και προκρίθηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1949-1950, το οποίο τελικά δεν διεξήχθη, λόγω υποχρεώσεων της Εθνικής ομάδας.

 Α΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 9 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Γ΄ με 9 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Πρωταθλητής, πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1949-1950, το οποίο όμως ματαιώθηκε: Ολυμπιακός: Σύνθεση: Στέλιος Κουρουκλάτος (τερμ.), Ηλίας Ρωσσίδης, Βασίλης Ζαρκάδης, Διονύσης Μινάρδος, Λουκιανός Γκιόκας, Μπάμπης Κοτρίδης, Γιώργος Κανσός, Στέλιος Χριστόπουλος, Μπάμπης Δρόσος, Λευτέρης Τριανταφύλλου, Άγγελος Βασιλειάδης, Γιώργος Δαρίβας, Παπαδημητρίου, Μίμης Αποστολόπουλος, Νίκος Πολίτης (τερμ.), Αλεξανδρής, Ανδρέας Μουράτης, Νίκος ή Βασίλης Βασιλείου, Λαουτάρης. Προπονητής: Γιάννης Χέλμης με βοηθό τον αδελφό του Βαγγέλη. Άνοδος από τη Β΄: καμία ομάδα. Aναδιάρθρωση: από την επόμενη σεζόν οι έξι πρώτες ομάδες της Α΄ συγκρότησαν την Α1 κατηγορία, ενώ οι δυο τελευταίες και οι τέσσερις πρώτες της Β΄ συγκρότησαν την Α2. Λόγω μείωσης των ομάδων της Α΄ από 8 σε 6 υποβιβάστηκαν οι δύο τελευταίοι σύλλογοι Θησεύς και Αργοναύτης. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της εποχής ο ουραγός της ανώτερης κατηγορίας έδινε αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της κατώτερης κατηγορίας για την παραμονή/άνοδο ή υποβιβασμό. Έτσι η πρωταθλήτρια της Β΄ "ΑΕ Μοσχάτου" αγωνίστηκε με την τελευταία ομάδα από όσες παρέμειναν στην Α΄, δηλαδή την ΑΕ Νικαίας, από την οποία ηττήθηκε και απέτυχε να ανεβεί κατηγορία. Α.Ε. Μοσχάτου - Α.Ε. Νίκαιας: 0-0. Α.Ε. Νίκαιας - Α.Ε. Μοσχάτου: 3-1. Αναδιάρθρωση: Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της Β΄ με τις δύο τελευταίες της Α΄ συγκρότησαν την Α2, ενώ οι υπόλοιπες πέντε με τις τρεις πρώτες της Γ΄ συγκρότησαν τη Β΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν.*Η πρώην "Ελλάς Μοσχάτου" Σύμφωνα με τους κανονισμούς της εποχής ο ουραγός της ανώτερης κατηγορίας έδινε αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της κατώτερης κατηγορίας για την παραμονή/άνοδο ή υποβιβασμό. Έτσι ο Αιολικός αγωνίστηκε με τον πρωταθλητή της Γ΄ Αίαντα Σαλαμίνας, τον οποίο νίκησε και παρέμεινε στην κατηγορία. Τελικά, λόγω της αναδιάρθρωσης βρέθηκαν και οι δύο στη Β΄ κατηγορία. Αίας Σαλαμίνας - Αιολικός: 2-2. Αιολικός - Αίας Σαλαμίνας: 2-1. Αναδιάρθωση: Λόγω αναδιάρθωσης των κατηγοριών οι τρεις πρώτοι σύλλογοι ανέβηκαν στη Β΄ και οι υπόλοιποι παρέμειναν στη Γ΄ κατηγορία.*Αγώνας κατάταξης για την ανάδειξη πρωταθλητή: Αίας Σαλαμίνας - Χαλκηδών: 2-1. Ηλεκτρονικό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000 Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 1999, σ. 247. Σεζόν 1949-50.
Λιουμπάρτας

Ο Λιουμπάρτας, λιθουαν. Liubartas (απεβ. π. 1383) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας του Λουτσκ & Λιούμπαρ Βολυνίας (1323-83) και Ζυτομύρ 1363-74). Επίσης μέγας πρίγκιπας της Βολυνίας (1340-83) και της Γαλικίας-Βολυνίας (1340-49).

 Ήταν ο έβδομος γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Βαπτίστηκε Δημήτριος. Νυμφεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας τού 1320 την κόρη τού Ανδρέα των Ρουρικιδών βασιλιά της Γαλικίας-Βολυνίας και κυβέρνησε το Λουτσκ και το Λιούμπαρ (στη σημερινή επαρχία Ζυτομύρ) της ανατολικής Βολυνίας. Όταν απεβίωσε ο Αντρέι και ο αδελφός του Λέων Β΄ της Γαλικίας το 1322, η Γαλικία-Βολυνία δεν είχαν άρρενα διάδοχο. Αν ο Γκεντιμίνας προωθούσε τον Λιουμπάρτας θα προκαλούσε πόλεμο με την Πολωνία, έτσι συμβιβάστηκε με τον Βλάντισλαφ Α΄ της Πολωνίας να εγκαταστήσουν τον Μπολέσλαφ-Γιέζι Β΄, ανιψιό τού Αντρέι και τού Λέοντα Β΄. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1322 την Χάννα-Μπουχ (Ευφημία) των Ρουρικιδών, κόρη τού Αντρέι βασιλιά της Γαλικίας. Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο το 1350 με την κόρη τού Κωνσταντίνου Β΄ τού Ροστόβ και είχε τέκνα: Θεόδωρος της Βολυνίας π. 1351-1431. Λαζάρ απεβ. μετά το 1386. Σέμεν απεβ. ,ετά το 1386. Δημήτριος, ίσως γενάρχης τού Οίκου των Σανγκούζκο. Sužiedėlis, Simas, ed. (1970–1978). "Liubartas". Encyclopedia Lituanica. III. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. pp. 411–412. LCC 74-114275. Rowell, C. S. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire Within East-Central Europe, 1295–1345. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series. Cambridge University Press. p. 224. ISBN 978-0-521-45011-9.
Ηλεκτροστατική αιώρηση

Η ηλεκτροστατική αιώρηση ή ανύψωση (Electrostatic levitation) είναι η διαδικασία χρήσης ενός ηλεκτρικού πεδίου για να ανυψώσει ένα φορτισμένο αντικείμενο και να εξουδετερώσει τις επιπτώσεις της βαρύτητας. Χρησιμοποιήθηκε, π.χ., στο πείραμα της σταγόνας του λαδιού του Ρόμπερτ Άντριους Μίλικαν και χρησιμοποιήθηκε για να ανυψώσει τα γυροσκόπια στην αποστολή Gravity Probe B κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης. Λόγω του θεωρήματος του Έρνσο (Earnshaw's theorem) καμιά στατική διάταξη των κλασικών ηλεκτροστατικών πεδίων δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ανυψώσει σταθερά ένα σημειακό φορτίο. Υπάρχει ένα σημείο ισορροπίας όπου τα δύο πεδία αναιρούνται, αλλά αυτό είναι μια ασταθή ισορροπία. Χρησιμοποιώντας τεχνικές ανάδρασης είναι δυνατή η ρύθμιση των φορτίων ώστε να επιτευχθεί μια σχεδόν στατική αιώρηση.

 Η ιδέα της αστάθειας σωματιδίου σε ηλεκτρικό πεδίο κατάγεται από τον Samuel Earnshaw το 1839 και τυποποιήθηκε από τον Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ το 1874 που της έδωσε τον τίτλο "Earnshaw's theorem" και την απέδειξε με την εξίσωση Λαπλάς. Το θεώρημα Έρνσο εξηγεί γιατί ένα σύστημα ηλεκτρονίων δεν είναι σταθερό και εφαρμόστηκε από τον Νιλς Μπορ στο ατομικό του πρότυπο το 1913 όταν κριτίκαρε το άτομο του Τζόζεφ Τζον Τόμσον. Το θεώρημα του Έρνσο θεωρεί ότι ένα φορτισμένο σωματίδιο που αιωρείται σε ηλεκτροστατικό πεδίο είναι ασταθές, επειδή οι δυνάμεις έλξης και απώθησης διαφέρουν κατά ίση αναλογία που είναι ανάλογη με τον νόμο του αντίστροφου τετραγώνου και παραμένει σε ισχύ όταν κινείται ένα σωματίδιο. Επειδή οι δυνάμεις παραμένουν σε ισορροπία, δεν υπάρχει ανισότητα που να δίνει μια δύναμη επαναφοράς· και το σωματίδιο παραμένει ασταθές και μπορεί να κινηθεί ελεύθερα χωρίς περιορισμό. Ο πρώτος ηλεκτροστατικός ανυψωτής εφευρέθηκε από τον Won-Kyu Rhim στο εργαστήριο JPL της NASA το 1993. Ένα φορτισμένο δείγμα 2 mm σε διάμετρο μπορεί να ανυψωθεί σε έναν θάλαμο κενού μεταξύ δύο ηλεκτροδίων τοποθετημένων κάθετα με ηλεκτροστατικό πεδίο στο ενδιάμεσο. Το πεδίο ελέγχεται μέσω ενός συστήματος ανάδρασης για να κρατήσει το ανυψωμένο δείγμα στην προκαθορισμένη θέση. Πολλά αντίγραφα αυτού του συστήματος έχουν κατασκευαστεί στο JAXA και τη NASA. Το αρχικό σύστημα έχει μεταφερθεί στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια με μια αναβαθμισμένη ρύθμιση τετραεδρικού συστήματος θέρμανσης τεσσάρων ακτίνων λέιζερ. Στη Σελήνη το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο και ηλεκτρόνια στον ηλιακό άνεμο φορτίζουν λεπτές στρώσεις σεληνιακής σκόνης (moon dust) στην επιφάνεια, σχηματίζοντας μια ατμόσφαιρα σκόνης που επιπλέει σε "συντριβάνια" πάνω από την επιφάνεια της σελήνης. JLN Labs: Levitators Electrostatic levitator — Marshall Space Flight Center Electrostatic levitation raises dust particles off the surface of the moon Hybrid electric/acoustic levitation Electrostatic levitation and transportation of glass or silicon plates Electrostatic levitation of various materials including silicon, cobalt palladium, aluminium and other compounds
Μουσείο Γεωλογικής Ιστορίας Ολύμπου

Το Μουσείο Γεωλογικής Ιστορίας Ολύμπου είναι γεωλογικό μουσείο στη Λεπτοκαρυά Πιερίας, στους πρόποδες του Ολύμπου στη βόρεια Ελλάδα. Παρουσιάζει σε αρκετές εκθεσιακές αίθουσες, πετρώματα και ορυκτά από την περιοχή και απολιθώματα από τον Όλυμπο και από τη γύρω περιοχή. Ιδρύθηκε με τη βοήθεια της Γεωλογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

 Ενώ ευρήματα από όλη την Ελλάδα εκτίθενται στις αίθουσες διδασκαλίας, μια ξεχωριστή αίθουσα έκθεσης είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον Όλυμπο. Παρουσιάζεται η ιστορία του σχηματισμού των βουνών. Εκτίθενται διάφορα είδη απολιθωμένων φυτών και απολιθωμάτων. Η γεωλογική ανάπτυξη της Ελλάδας εξηγείται με τη βοήθεια φακέλων. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο του Ολύμπου, φαίνεται η κατανομή των διαφόρων ειδών πετρωμάτων στην οροσειρά. Όλοι οι γνωστοί τύποι πετρωμάτων που απαντώνται στην περιοχή του Ολύμπου εκτίθενται σε προθήκες. Ως αποτέλεσμα της μετατόπισης των ηπειρωτικών πλακών, ο Όλυμπος εξακολουθεί να ωθείται προς τα πάνω κατά 1 έως 4 χιλιοστά το χρόνο. Αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν απολιθωμένα θαλάσσια ζώα σε ύψος γύρω στα 1.000 με 1.500 μέτρα. Ένα μοναδικό μέχρι τώρα εύρημα ήταν ένας αμμωνίτης που βρέθηκε σε υψόμετρο περίπου 1.100 μέτρων. Άλλοι μάρτυρες που ήταν μέρος του βουνού παλαιότερα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας είναι ασβεστόλιθοι που είχαν τρυπηθεί από μύδια (Litophagae) ή ασβεστόλιθοι που περιλαμβάνουν απολιθωμένα θαλάσσια σκουλήκια. Ο Όλυμπος είναι ένα λεγόμενο τεκτονικό «παράθυρο». Αυτό σημαίνει ότι η διάβρωση και η παραμόρφωση έχουν απελευθερώσει παλιά στρώματα βράχου που κανονικά θα ήταν κρυμμένα. Το γεγονός αυτό διασφαλίζει ότι γεωλόγοι από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν στον Όλυμπο για ερευνητικούς σκοπούς. Περαιτέρω πάνελ εξηγούν ότι το όρος Όλυμπος πήρε τη σημερινή του μορφή μετά την εποχή των παγετώνων. Καθώς ο πάγος υποχώρησε, μάζες από χαλίκι μετακινήθηκαν κατά μήκος. Αυτή η διαδικασία διαμόρφωσε το τοπίο και επηρέασε το σχήμα ορισμένων λίθων. Είναι στρογγυλά στο πάνω μέρος και πεπλατυσμένα στο κάτω μέρος. Μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί μόνο μερικές μικρότερες σπηλιές. Κάποιες από αυτές είναι γεμάτες με πάγο που δεν λιώνει ούτε το καλοκαίρι. Από το 2013, το ιδιωτικό αυτό μουσείο συνεργάζεται με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σε δύο τάξεις, διδάσκονται μαθήματα για τη γεωλογία του Ολύμπου. Ιστότοπος του μουσείου Αρχειοθετήθηκε 2016-10-30 στο Wayback Machine. Τουριστικές πληροφορίες Αρχειοθετήθηκε 2018-10-31 στο Wayback Machine. Το μουσείο, ο κ. Αρζανάς ξεναγεί προσωπικά Ένα βίντεο για το μουσείο
Γιανίνα Λεβαντόφσκα

Η Γιανίνα Αντονίνα Λεβαντόφσκα (πολωνικά: Janina Antonina Lewandowska‎, 22 Οκτωβρίου 1908 - 1940) ήταν Πολωνή πιλότος και αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας. Ήταν η μοναδική γυναίκα αιχμάλωτη πολέμου που εκτελέστηκε από την NKVD στη σφαγή του Κατύν.

 Γεννήθηκε το 1908 στο Χάρκοβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν έδαφος της Ουκρανίας) και ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Πολωνού στρατηγού Γιούζεφ Ντόφμπορ-Μουζνίτσκι, ο οποίος σταδιοδρόμησε πρώτα στον Ρωσικό και αργότερα στον Πολωνικό στρατό. To 1918 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στο Λούσοβο κοντά στο Πόζναν. Εξαιρετικά ανεξάρτητη προσωπικότητα, ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με την οδήγηση ανεμόπτερων και με την ελεύθερη πτώση (συγκεκριμένα έγινε η πρώτη γυναίκα αλεξιπτωτίστρια που πραγματοποίησε ελεύθερη πτώση από ύψος ανώτερο των 5.000 μέτρων) και ήταν ενεργό μέλος της αερολέσχης του Πόζναν. Το 1937 εκπαιδεύτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ραδιοτηλεγραφητών του Λβιβ, ενώ τον Ιούνιο του 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, παντρεύτηκε τον εκπαιδευτή της πολεμικής αεροπορίας Μιέτσισλαφ Λεβαντόφσκι. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, μετά την επιστράτευση έλαβε τον βαθμό της υποσμηναγού και τοποθετήθηκε σε αεροπορική βάση του Πόζναν και την 1η Σεπτεμβρίου μετά την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας κατευθύνθηκε στα ανατολικά της χώρας. Στις 22 Σεπτεμβρίου αιχμαλωτίστηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα που είχαν εισβάλει με τη σειρά τους στην Πολωνία λίγες μέρες νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας της φέρεται να έδωσε ψευδή στοιχεία στους ανακριτές της, λόγω του γεγονότος πως ο πατέρας της ήταν μισητή προσωπικότητα για τους Σοβιετικούς εξαιτίας της αντικομμουνιστικής δράσης του. Αφού μεταφέρθηκε διάφορα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου υπολογίζεται πως εκτελέστηκε από την NKVD στο δάσος του Κατύν την 21η ή 22α Απριλίου του 1940. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Janina Lewandowska στο Wikimedia Commons
Δάπεδο της Κληρονομιάς

Το Δάπεδο της Κληρονομιάς αποτελεί μέρος του έργου της Τζούντι Σικάγο Το Δείπνο και καταγράφει σε χειροποίητα πλακάκια τα ονόματα 998 μυθικών, ιστορικών και αξιόλογων γυναικών. Ανάμεσά τους αναφέρεται και ένας άντρας, ο Κρεσίλας, που μπήκε κατά λάθος στο έργο καθώς θεωρήθηκε λανθασμένα γυναίκα.

 Chicago, Judy. The Dinner Party: From Creation to Preservation. London: Merrell (2007). (ISBN 1-85894-370-1) Gallick, Sarah. The Big Book of Women Saints. New York: HarperOne (2007). (ISBN 0-06-082512-X) Hurd-Mead, Kate Campbell. A History of Women in Medicine: From the Earliest Times to the Beginning of the Nineteenth Century. Self Published (1938). Windsor, Laura. Women in Medicine: An Encyclopedia. Santa Barbara: ABC-CLIO (2002). (ISBN 1-57607-392-0)
Πρωτο-υπερσμήνος Υπερίων

Το πρωτο-υπερσμήνος Υπερίων είναι το μεγαλύτερο και αρχαιότερο γνωστό πρωτοϋπερσμήνος, έχοντας 5.000 φορές τη μάζα του Γαλαξία μας και παρατηρείται στο 20% της τρέχουσας ηλικίας του σύμπαντος. Ανακαλύφθηκε το 2018 αναλύοντας τις ερυθρές μετατοπίσεις 10.000 αντικειμένων που παρατηρήθηκαν με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο στη Χιλή.

 Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στα τέλη του 2018.Η ομάδα ανακάλυψης με επικεφαλής την Όλγκα Κουτσιάτι (Olga Cucciati) χρησιμοποίησε μεθόδους υπολογιστικής αστροφυσικής και αστροπληροφορικής. Οι στατιστικές τεχνικές εφαρμόστηκαν σε μεγάλα σύνολα δεδομένων ερυθρών μετατοπίσεων γαλαξιών, χρησιμοποιώντας ένα δισδιάστατο μωσαϊκό Βορονόι για τη συσχέτιση της βαρυτικής αλληλεπίδρασης ορατών δομών. Συνήχθη η ύπαρξη μη ορατών (σκοτεινής ύλης) δομών. Η συσχέτιση βασίστηκε σε δεδομένα μετατοπίσεως προς το ερυθρό τα οποία καταγράφηκαν σε μια ουράνια τοπογραφική μελέτη ονόματι VIMOS-VLT Deep Survey, χρησιμοποιώντας το όργανο Visible Multi Object Spectrograph (VIMOS) του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου στη Χιλή, και σε άλλες μελέτες σε μικρότερο βαθμό. Επιλέχθηκαν φασματοσκοπικά δεδομένα μετατοπίσεως προς το ερυθρό για 3.822 αντικείμενα (γαλαξίες). Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε στο Astronomy & Astrophysics τον Σεπτέμβριο του 2018.
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ομαδικό δίζυγου ανδρών

Το ομαδικό του δίζυγου ανδρών ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Το αγώνισμα διεξήχθη στις 9 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το πρώτο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Συμμετείχαν τρεις ομάδες: δύο ελληνικές (η ομάδα του Πανελληνίου και αυτή του Εθνικού Αθηνών) και η γερμανική, η οποία αναδείχθηκε και νικήτρια.

 Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2012. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2012. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 13). Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.
Consortium in Amato

Το Consortium in Amato είναι ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος Τα Παιδιά της Παλαιότητας από την Κέρκυρα, διάδοχου σχήματος των Κόρε. Ύδρο.. Κυκλοφόρησε σε CD τον Νοέμβριο του 2015 από την κερκυραϊκή L39, καθώς το εξώφυλλο του δίσκου είχε αποτελέσει αφορμή για τη λύση της συνεργασίας του συγκροτήματος με την Inner Ear, ενώ τον Απρίλιο του 2017 επανακυκλοφόρησε σε διπλό LP, με τρία επιπλέον τραγούδια. Το Consortium in Amato απέσπασε αξιοσημείωτη κριτική αναγνώριση και παρουσιάστηκε σε σειρά ζωντανών εμφανίσεων.

 έκδοση CD: "Επίκληση στο Νεαρό Βέρθερο" – 3:10 "Σκύψε με Αγάπη" – 4:17 "Τρέλανέ Μας κι Απόψε" – 3:58 "Γάτοι" – 5:10 "Ωδή στη Μυρσίνη που Έρχεται" – 3:02 "Είδα στον Ύπνο Μου πως δεν την Αγαπούσα" – 3:47 "Η Ποίηση που Γράψαμε Μαζί (28)" – 3:38 "Είχα τα Νιάτα του Κάποτε (Η Νεότητα)" – 4:01 "Ο Τζίμης" – 4:05 "Πώς Έκλαψα Ξανά μετά από Χρόνια (βλέποντας μια αμερικάνικη ταινία) ή Το Μπλοκάκι" – 6:37 "Το Μέλλον" – 4:13 "Τα Γκοφρέ Σεντόνια" – 3:44 "Το Μόνο Ψέμα που Αγαπώ" – 3:11 "Κύκλοι" – 8:20έκδοση LP: πλευρά Α (Ευγενίου Βουλγάρεως) "Επίκληση στο Νεαρό Βέρθερο" – 3:10 "Σκύψε με Αγάπη" – 4:17 "Τρέλανέ Μας κι Απόψε" – 3:58 "Γάτοι" – 5:10πλευρά Β (Νικηφόρου Θεοτόκη) "Ωδή στη Μυρσίνη που Έρχεται" – 3:02 "Είδα στον Ύπνο Μου πως δεν την Αγαπούσα" – 3:47 "Η Ποίηση που Γράψαμε Μαζί (28)" – 3:38 "Ο Τζίμης" – 4:05 "Το Ροζιασμένο Χέρι" – 3:43πλευρά Γ (Αθανασίου Πολίτη) "Είχα τα Νιάτα του Κάποτε (Η Νεότητα)" – 4:01 "Πώς Έκλαψα Ξανά μετά από Χρόνια (βλέποντας μια αμερικάνικη ταινία) ή Το Μπλοκάκι" – 6:37 "Το Μέλλον" – 4:13 "Τα Γκοφρέ Σεντόνια" – 3:44 "Το Μόνο Ψέμα που Αγαπώ" – 3:11πλευρά Δ (Τιμοθέου Τριβυζά) "Κύκλοι" – 8:20 "Ένα Ακόμα Ψέμα που Αγαπούσα" – 3:57 "Το Μυστικό" – 4:06Η αρίθμηση των τραγουδιών και στις δύο εκδόσεις είναι στο λατινικό σύστημα αναπαράστασης αριθμών, ενώ στην έκδοση βινυλίου οι ετικέτες των τεσσάρων πλευρών απεικονίζουν αντίστοιχα πορτρέτα Κερκυραίων ιεραρχών. To Consortium in Amato στο Discogs To Consortium in Amato στο MusicBrainz To Consortium in Amato στο YouTube
Ύψαλα

Τα Ύψαλα (τουρκικά: İpsala) είναι μια πόλη και περιοχή της επαρχίας της Αδριανούπολης στην ανατολική Θράκη. Είναι η θέση ενός από τους κύριους συνοριακούς σταθμούς ελέγχου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 8.332 (η πόλη) και 30.112 (η περιοχή). Ο επαρχιακός δρόμος D-110 (ευρωπαϊκή διαδρομή) συνδέει το συνοριακό σημείο ελέγχου Υψάλων με την Ραιδεστό στην ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά.

 Στη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, η πόλη ήταν γνωστή ως Κύψελα, η οποία ανήκε στη ρωμαϊκή Επαρχία Ροδόπης, της οποίας πρωτεύουσα και μητροπολιτική ήταν η Τραϊανούπολη. Από τον 7ο αιώνα και έπειτα, η Επισκοπή της Κυψέλης, αρχικά μια υποταγμένη της Τραϊανούπολης, εμφανίζεται στην Νοτιστική Επισκοπή ως αυτοκέφαλη Αρχιεπισκοπή. Οι επίσκοποί του, Γεωργίος και Θεοφύλακτος ήταν παρόντες αντίστοιχα στο Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (553) και στη Δεύτερη Σύνοδο της Νίκαιας (787). Ο Στέφανος ήταν τόσο στη Τέταρτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (869) όσο και στο Συμβούλιο της Κωνσταντινούπολης (879). Όχι πλέον μια οικιστική επισκοπή, τα Ύψαλα είναι σήμερα εισηγμένη από την Καθολική Εκκλησία ως κάτοχος τίτλου.
Λιβάδι Αχαΐας

Το Λιβάδι (επίσημα: Λιβάδιον) είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Λιβαρτζίου της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Το Λιβάδι απέχει 5,8 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 671 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 12 κατοίκους. Το Λιβάδι αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Λιβαρτζίου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου «Καποδίστριας» ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Λιβαρτζίου. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καλλικράτης» αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Λιβαρτζίου του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λιβαδίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/03/2017.
Χρυσαυγή Αχαΐας

Η Χρυσαυγή, γνωστή και με την παλιότερη ονομασία της Μπολιώτη, είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, ευρισκόμενο στους πρόποδες του Ερυμάνθου σε υψόμετρο 430 μέτρων περίπου, το οποίο υπάγεται διοικητικά στην Κοινότητα Ελληνικού της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.

 Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Νεοχώρι και Ελληνικό στα ανατολικά, Καλούσι στα νοτιοανατολικά, Τρούσα, Τρουσάκι και Κακαβουλαίικα στα νοτιοδυτικά, Άνω και Κάτω Σταροχώρι στα δυτικά και βορειοδυτικά αντίστοιχα, καθώς και οι οικιστικές περιοχές των Κοσμαιίκων και Γκαβαιίκων στα βόρεια. Απέχει οδικώς 27 χλμ. περίπου από την πόλη της Πάτρας, 13 χλμ. περίπου από την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, την Χαλανδρίτσα, και 4 χλμ. από το Ελληνικό, έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία υπάγεται. Το χωριό (τότε Μπολιώτη) αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 18 Δεκεμβρίου του 1920 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κούμανη (νυν Ελληνικού) και έκτοτε αποτελεί τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Στις 16 Οκτωβρίου του 1940 η ονομασία «διορθώθηκε» σε Μπολιότι. Στις 10 Οκτωβρίου του 1955 το χωριό μετονομάστηκε σε Χρυσαυγή, ωστόσο η παλιά ονομασία παραμένει ιδιαίτερα γνωστή και σήμερα, επικρατώντας και κάποιες φορές της νεότερης. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Χρυσαυγής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Μπολότιον-Χρυσαυγή. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 15/11/2017. Αναζήτηση υψόμετρου από διεύθυνση στον χάρτη. advancedconverter.com. Ανακτήθηκε: 15/11/2017. Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 15/11/2017.
¡Tré!

Το ¡Tré! είναι το ενδέκατο άλμπουμ των Green Day και κυκλοφόρησε στις 7 Δεκεμβρίου 2012 από την Reprise. Είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας ¡Uno!, ¡Dos!, ¡Tré!. Ο τίτλος του άλμπουμ είναι μια αναφορά στον ντράμερ Τρε Κουλ που είχε γενέθλια 2 μέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Παραγωγός ήταν και πάλι ο Ρομπ Καβάλο. Έφτασε στο νούμερο 13 του Billboard 200 και στο νούμερο 2 του Billboard Alternative Albums chart. Το άλμπουμ είχε σχετικά καλές κριτικές και χαρακτηρίστηκε από πολλούς το καλύτερο της τριλογίας. Μοιράζεται το μουσικό στιλ των προκατόχων του. Την πανκ ροκ αίσθηση των Dookie και Insomniac, τα πειραματικά στοιχεία των Nimrod και Warning και τον ήχο της ροκ όπερας των American Idiot και 21st Century Breakdown.

 Μπόνους ιαπωνική έκδοση: 13. "Nuclear Family" (live) 3:00 14. "Stop When the Red Lights Flash" (live) (Χρειάζονται τα ¡Uno! and ¡Dos! για ενεργοποίηση.) 2:26 15. "Carpe Diem" (live) (Χρειάζονται τα ¡Uno! and ¡Dos! για ενεργοποίηση.) 3:25 16. "Kill the DJ" (live) (Χρειάζονται τα ¡Uno! and ¡Dos! για ενεργοποίηση.) 3:41 17. "99 Revolutions" (live) (Χρειάζονται τα ¡Uno! and ¡Dos! για ενεργοποίηση.) 3:49 Billie Joe Armstrong – φωνή, κιθάρα, ρυθμική κιθάρα, πιάνο, παραγωγός Mike Dirnt – μπάσο, φωνητικά, φωνή σε μέρος του "Sex, Drugs, and Violence", παραγωγός Tré Cool – ντραμς, κρουστά, πιάνο, φωτογραφία εξωφύλλου και οπισθόφυλλου, παραγωγός Jason White – κιθάρα, παραγωγός Tom Kitt – ρυθμίσεις εγχόρδων και πνευστών Rob Cavallo – παραγωγός Chris Dugan - μηχανικός Brad Kobylczak - μηχανικός Lee Bothwick - μηχανικός Wesley Seidman - βοηθός μηχανικός Ted Jensen - mastering Chris Lord-Alge - μίξινγκ Keith Armstrong and Nik Karpen - βοηθοί μηχανικοί μίξινγκ Brad Townsend and Andrew Schubert - βοηθοί μηχανικοί μίξινγκ Mike Fasano - τεχνικός των ντράμς Andrew Hans Buscher - τεχνικός των κιθάρων Chery Jenets - διαχείριση παραγωγής Jaime Neely and Michelle Rogel - βοηθοί παραγωγής Pat Magnarella - μάνατζερ Chris Bilheimer - καλλιτεχνική διεύθυνση και σχέδιο Felisha Tolentino - φωτογραφία Greg Schneider - Stills