IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λευτέρης Μυτιληναίος

Ο Λευτέρης Μυτιληναίος (Αθήνα, 24 Απριλίου 1946 - Κόρινθος, 5 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. Κυκλοφόρησε 18 προσωπικά στούντιο άλμπουμ, σε εταιρείες όπως η Columbia Records, η CBS Records International, η EMI και άλλες. Απεβίωσε από κορωνοϊό (COVID-19) σε ηλικία 74 ετών στις 5 Απριλίου του 2021, 19 μέρες πριν κλείσει τα 75. Τον τελευταίο καιρό διαβιούσε σε μονάδα φροντίδας στο Λουτράκι από όπου μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου. Η κηδεία του έγινε στο Βέλο Κορινθίας.

 Κυκλοφόρησε τα ακόλουθα προσωπικά στούντιο άλμπουμ : 01 "Λευτέρης Μυτιληναίος" (Columbia, 1971) 02 "Νο 2" (EMI (re-release), 1974) 03 "Νο 3" (Columbia, 1975) 04 ''Συνήθειες'' (Columbia, 1976) 05 "Ένα Δάκρυ.."(Columbia, 1977) 06 "Τα Φώτα Χαμηλώστε" (CBS, 1979) 07 "Πού Νάσαι" (CBS, 1980) 08 "Θά Σέ Λησμονήσω" (CBS, 1981) 09 "Στάσου Μια Στιγμή" (CBS, 1983) 10 "Λίγο Πριν Ξημερώσει" (CBS, 1984) 11 "Θα Περιμένω" (CBS, 1985) 12 "Ότι Έχω Και Δεν Έχω" (CBS, 1986) 13 "Αντικανονικά... Σ' Αγαπώ" (Pan-Vox, 1987) 14 "Καμμιά Δεν Σου Μοιάζει" (EMI, 1988) 15 "Για Προδομένους" (EMI, 1990) 16 "Και Το Ρωτάς" (Music Box International, 1994) 17 "Μονάχα Δυο Βραδιές" (Music Box International, 1996) 18 "Η Δική Μου Υπογραφή" (Legend Recordings, 2002)Συμμετείχε στα ακόλουθα άλμπουμ: "Αυταπάτες" (Columbia, 1975, split album) Με την Πόλυ Πάνου και τον Κωστή Χρήστου "Λαικό Ξεφάντωμα" (Pan-Vox, 1988, split album) Με την Μελίνα Ζαχά και τον Γιάννη Ντουνιά
Μαργαρίτα της Κλέβης, δούκισσα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ

Η Μαργαρίτα, γερμ. Margaret (π. 1375 - 14 Μαΐου 1411) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ.

 Ήταν κόρη του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ & Κλέβης και της Μαργαρίτας των Γιύλιχ, κόρης του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη των Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ. Με τον σύζυγό της Αλβέρτο Α΄ διατηρούσαν Αυλή στη Χάγη. Παντρεύτηκε το 1394 τον Αλβέρτο Α΄ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. van Oostrom, F. P. (1992). Court and Culture: Dutch Literature, 1350-1450. Translated by Pomerans, Arnold J. University of California Press.
Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι (δρομέας)

Για τον ανθρωπολόγο δείτε: Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι Ο Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι (πολωνικά: Bronisław Malinowski, 4 Ιουνίου 1951 - 27 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Πολωνός αθλητής του στίβου, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στα 3.000 μέτρα στιπλ κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980 που πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα (τότε στη Σοβιετική Ένωση) και του αργυρού μεταλλίου τέσσερα χρόνια νωρίτερα στο Μόντρεαλ. Ένα χρόνο μετά την τελευταία του εμφάνιση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Μαλινόφσκι σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα στο Γκρούντζιοντς, σε ηλικία 30 ετών.

 Ο Μαλινόφσκι γεννήθηκε στο Νόβε από Πολωνό πατέρα, τον Αναστάζι Μαλινόφσκι και Σκωτσέζα μητέρα, την Ιρένε Μαλινόφσκα (το γένος Ντόουελ). Πήρε το όνομά του από τον διάσημο ανθρωπολόγο. Στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε για την Ολίμπια Γκρούντζιοντς. Το πρώτο του διεθνές μετάλλιο ήταν το χρυσό στα 2000 μέτρα στιπλ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 1970. Στον πρώτο του σημαντικό αγώνα ανδρών, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1971, κατέρριψε το ρεκόρ Πολωνίας στα 5000 μέτρα, το οποίο ήταν αρκετό για να κατακτήσει την όγδοη θέση. Τερμάτισε τέταρτος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο της Γερμανίας, αλλά στη συνέχεια κέρδισε το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1974. Η περίοδος μεταξύ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1976, είδε την ανάδυση της αντιπαλότητας μεταξύ του Μαλινόφσκι και του Σουηδού Άντερς Γκάρντερουντ. Ολοκληρώθηκε με τον Μαλινόφσκι να παίρνει το αργυρό πίσω από τον πρώτο Γκάρντερουντ, που κέρδισε τον αγώνα με χρόνο παγκόσμιου ρεκόρ. Αν και ο Γκάρντερουντ αποσύρθηκε από το άθλημα το 1976, ο Μαλινόφσκι αντιμετώπισε έναν νέο ανταγωνιστή, τον Χένρι Ρόνο από την Κένυα, ο οποίος έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ το 1978. Ωστόσο, ο Μαλινόφσκι κέρδισε τον Ρόνο σε αγώνα στήθος με στήθος την ίδια σεζόν. Το φθινόπωρο του 1978, υπερασπίστηκε με επιτυχία το χρυσό μετάλλιο του στα 3000 μέτρα στιπλ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πράγα. Το αποκορύφωμα της καριέρας του Μαλινόφσκι ήρθε κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 3000 μέτρα στιπλ. Λίγο πριν από το θάνατό του, ο Μαλινόφσκι σκεφτόταν να μετακομίσει στη Σκωτία, την πατρίδα της μητέρας του, επειδή η Πολωνία ήταν τότε πολιτικά ανήσυχη. Σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα στις 27 Σεπτεμβρίου 1981 σε γέφυρα στο Γκρούντζιοντς, η οποία αργότερα πήρε το όνομά του. Υπάρχει επίσης ένας ετήσιος διαγωνισμός τρεξίματος που πραγματοποιείται προς τιμήν του σε εκείνη την πόλη, ο Διεθνής Αγώνας Δρόμων «Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι». Ανοιχτός στίβος 1.500 μέτρα - 3:37.42 (Βαρσοβία, 1978) 1 μίλι - 3:55.40 (Στοκχόλμη, 1976) ΕΡ 3.000 μέτρα - 7:42,4 (Όσλο, 1974) ΕΡ 5.000 μέτρα - 13:17.69 (Στοκχόλμη, 1976) ΕΡ 10.000 μέτρα - 28:25.19 (Άουγκσμπουργκ, 1974) 3.000 μέτρα στιπλ - 8:09.11 (Μόντρεαλ, 1976) ΕΡΚλειστός στίβος 3.000 μέτρα - 7:55.73 (Ρότερνταμ, 1973) Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι στην World Athletics
Χορηγός Κοζάνης

Ο Χορηγός είναι χωριό του δήμου Βοΐου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Νεαπόλεως, σε απόσταση 6 χλμ., και σε υψόμετρο 700 μ. Το 1927 μετονομάστηκε από Χορεβόν ή Χορηβόν σε Χορηγός. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία και καπνοκαλλιέργεια.

 Στη σημερινή εδαφική περιοχή του και σε διάφορες τοποθεσίες, βρέθηκαν, σε περασμένα χρόνια, διάφορα αρχαία αντικείμενα όπως πήλινα αγγεία, μικρά και μεγάλα, καλολαξεμένα μάρμαρα, λεκάνες πελεκητές από γρανίτη, τάφοι, ξίφη, κράνη, δόρατα, πηλοσωλήνες μεταφοράς νερού και πλήθος νομίσματα των Μακεδονικών, Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων. Στις τοποθεσίες Παλιάμπελα, Καλογριές-Συκιές και Περιβοήβοντα υπήρχε αρχαίος οικισμός. Οι κάτοικοί του συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, διευκολύνοντας τα σταθμεύοντα ή διερχόμενα αντάρτικα σώματα. Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, που τιμάται η μνήμη των Ταξιαρχών, στους οποίους είναι αφιερωμένη η ενοριακή εκκλησία. Επίσης πανηγυρίζει την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής του Πάσχα, στο εξωκλήσι της Παναγίας, όπου συρρέουν πολλοί πιστοί από τα γύρω χωριά. Τέλος, το χωριό πανηγυρίζει και στις 9 Μαΐου, του Αγίου Χριστοφόρου. Γύρω από το χωριό, υπάρχουν γραφικά ξωκλήσια και εικονοστάσια. Όπως σ’όλα τα χωριά του Βοΐου έτσι και στο Χορηγό μειώθηκε αισθητά ο πληθυσμός του. Πολλές οικογένειες βρίσκονται σήμερα σε κράτη του εξωτερικού και σε αστικά κέντρα του εσωτερικού. Αλέξανδρος Κων. Αδαμίδης: «Χορηγός Βοΐου Κοζάνης», εκδ. του Εκπολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου «Ζωοδόχος Πηγή», Θεσσαλονίκη, 1989
Νικολάι Ζελίνσκι

Ο Νικολάι Ντμίτριεβιτς Ζελίνσκι (ρωσ. Никола́й Дми́триевич Зели́нский, 6 Φεβρουαρίου ν.η. 1861 – 31 Ιουλίου 1953) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός χημικός και ακαδημαϊκός. Ο Ζελίνσκι υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές της θεωρίας της οργανικής καταλύσεως. Επίσης, ήταν ο εφευρέτης της πρώτης αποτελεσματικής αντιασφυξιογόνου μάσκας παγκοσμίως με φιλτράρισμα ενεργοποιημένου άνθρακα παγκοσμίως (1915).

 Ο Νικολάι Ζελίνσκι γεννήθηκε στην Τιράσπολη της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού, καθώς και στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και του Γκέτινγκεν (στο τελευταίο είχε δάσκαλο τον Βίκτορ Μέγιερ). Πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα και το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Νοβοροσίσκ, το 1888 και το 1891 αντιστοίχως. Στη συνέχεια, το 1893, διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, όπου και εργάσθηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή του, με την εξαίρεση των ετών από το 1911 μέχρι το 1917. Το κύριο ερευνητικό πεδίο του ήταν η χημεία των κυκλικών υδρογονανθράκων. Ο Ζελίνσκι διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Φυσιοδιφών Μόσχας. Απεβίωσε στη Μόσχα σε ηλικία 92 ετών. Είχε τιμηθεί με το τίτλο-παράσημο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας και με το Βραβείο Στάλιν (το 1942), ενώ η σορός του αναπαύεται στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι διακεκριμένων προσωπικοτήτων, στη Μόσχα. Ο κρατήρας Ζελίνσκι (Zelinskiy) στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Το Ινστιτούτο Ζελίνσκι Οργανικής Χημείας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Η αντίδραση αλογόνωσης Hell-Volhard-Zelinsky A.N. Nesmeyanov, A.V. Tophiev, B.A. Kazansky, N.I. Shuikin (1953). «To the memory of academician Nikolai Dmitrievich Zelinsky». Russian Chemical Bulletin 2 (5): 683–690. doi:10.1007/BF01178843. S.F. Birch; Delaby, R.; Birch, S.F. (1954). «Obituary notices: ... Nicholas Dimitrivich Zelinsky, 1861–1952». Journal of the Chemical Society 2 (5): 4059–4064. doi:10.1039/JR9540004059.
Νέα Αβόρανη Αιτωλοακαρνανίας

Η Νέα Αβόρανη (ή απλά Αβόρανη για τους ντόπιους) είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Θεστιέων, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τριχωνίδος του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.Η παλαιότερη ονομασία της κωμόπολης ήταν Νέα Αβώρανη, ενώ η πληθυσμική τάση είναι διαρκώς πτωτική.

 Η Νέα Αβόρανη, που έχει χαρακτηριστεί ως πεδινός αγροτικός οικισμός, βρίσκεται στην κεντρική Αιτωλοακαρνανία, κοντά στις βορειοδυτικές ακτές της λίμνης Τριχωνίδας και δίπλα στην Ερμίτσα, ένα μικρό ποτάμι που εκβάλλει στη Λυσιμαχία. Καταλαμβάνει έκταση 7,1 χμ², σε υψόμετρο 130, και βρίσκεται ΝΑ του Αγρινίου, από το οποίο απέχει μόλις 4 χλμ. Η εξέλιξη πληθυσμού της Νέας Αβόρανης έχει ως εξής: κάτοικοι 1.135 (1961), 1.109 (1971), 943 (1991), 904 (2001), 751 (2011). ΦΕΚ 139Α - 04/06/1925Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Καινουρίου και ορίζεται έδρα της κοινότητας Νέας Αβώρανης 16/10/1940Το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Νέα Αβόρανη ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Νέας Αβόρανης και προσαρτάται στο δήμο Θεστιέων ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θεστιέων και προσαρτάται στο δήμο Αγρινίου (Πηγή: eetaa.gr) Το Γεφύρι της Ερμίτσας στα βορειοανατολικά. Είναι κατασκευή της εποχής του Χ. Τρικούπη και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Είναι πεντάτοξο, με άνοιγμα τόξου 13,9 μ. και ύψος τόξου 8,1μ., έχει μήκος 78,5 μ. και πλάτος 4,7μ. Η μεγάλη εκκλησία της κωμόπολης, κτισμένη με γκρίζα πέτρα και κόκκινα κεραμίδια. Το ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2002 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ) http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/ eetaa.gr http://panaitolionews.blogspot.gr/2014/02/blog-post_1631.html http://petrinagefiria.com https://web.archive.org/web/20160314080254/http://pergamos.lib.uoa.gr/dl/object/uoadl:73132
Βερεγγάρια του Λεόν

Η Βερεγγάρια, ισπαν. Berengaria (1204 - 12 Απριλίου 1237) από τον Οίκο των Ιβρέα-Καστίλης ήταν κόρη του βασιλιά του Λεόν και με τον γάμο της έγινε Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν & της Γαλικίας και της 2ης συζύγου του Βερεγγάριας των Ιβρέα, κόρης του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. Παντρεύτηκε το 1224 τον Ιωάννη των Μπριέν. Γι' αυτόν ήταν ο 3ος γάμος: πρώτα είχε νυμφευτεί τη Μαρία του Μομφερράτου βασίλισσα της Ιερουσαλήμ και μετά τη Στεφανία των Ρουπενιδών πριγκίπισσα της Αρμενίας. Η Βερεγγάρια είχε τέκνα: Μαρία π.1224-1275, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Β΄ των Κουρτεναί Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Αλφόνσος 1228-1270, μέγας οινοχόος και μέγας θαλαμηπόλος της Γαλλίας. Ιωάννης π.1230-1296, μέγας οινοχόος της Γαλλίας. Λουδοβίκος απεβ. 1297, υποκόμης του Μπωμόν-συρ-Σαρ. Szabolcs de Vajay, "From Alfonso VIII to Alfonso X" in Studies in Genealogy and Family History in Tribute to Charles Evans on the Occasion of his Eightieth Birthday, 1989, pp. 366–417.
NGC 4876

Ο NGC 4876 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 325 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Γκιγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 16 Μαΐου 1885 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Κόμης.

 Δεδομένα για το NGC 4876 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4876 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4876 στο Wikimedia Commons
Τρυφερές Εξαδέλφες

Οι Τρυφερές Εξαδέλφες (γαλλικά: Tendres Cousines) είναι μια δραματική-ερωτική ταινία γαλλο-γερμανικής παραγωγής, γυρισμένη το 1980 από τον Ντέηβιντ Χάμιλτον. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Πασκάλ Λινέ γραμμένο το 1979.

 Ο 15χρονος Ζυλιέν καταφθάνει στο εξοχικό της οικογένειας κάπου στην επαρχία της Γαλλίας. Είναι ερωτευμένος με την κατά ένα χρόνο μεγαλύτερη εξαδέλφη του τη Τζούλια, ενώ δέχεται καθημερινά την πολιορκία της μικρότερης ξαδέρφης του Πουν. Η Τζούλια αδιαφορεί και τον πικάρει φλερτάροντας με τον Σαρλ, αρραβωνιαστικό της αδερφής του Ζυλιέν. Στο εξοχικό φιλοξενούνται και πολλά άλλα πρόσωπα αφού οι οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν την οικογένεια του Ζυλιέν να το μετατρέψει σε μια άτυπη πανσιόν. Λίγο αργότερα θα ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και όλοι οι άντρες της περιοχής θα επιστρατευθούν. Ο Ζυλιέν θα είναι ο μοναδικός που θα μείνει ανάμεσα σε τόσες γυναίκες. Οι ερωτικές του περιπέτειες έχουν μόλις ξεκινήσει. Τιερί Τεβινί : Ζυλιέν Άνια Σουτ : Τζούλια Βαλερί Ντουμά : Πουν Εβελίν Νταντρί : Αντέλ Ελίζα Σερβιέ : Κλαίρ Ζαν-Υβ Σατλέ : Σάρλ Σίλκε Ράιν : Λιζελότ Λωρ Ντεσανέλ : Κλεμεντίν Μάσα Μερίλ : μητέρα του Ζυλιέν Πιέρ Βερνιέ : πατέρας του Ζυλιέν Ζαν Ρουζερί : Κος Λακρουά Κατρίν Ρουβέ : Κα Λακρουά Γκαέλ Λεγκράν : Ματίλντ Αν Φονταίν : Ζυστίν Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο Πασκάλ Λινέ, συγγραφέας επίσης του βιβλίου που βασίστηκε η ταινία, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου από τις εκδόσεις Gallimard. Το κεντρικό θέμα της ταινίας και του βιβλίου έχει πραγματευτεί παλιότερα και ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ στο έργο του Τα κατορθώματα ενός μικρού Δον Ζουάν. Το έργο του Απολλιναίρ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, από τον Τζιανφράνκο Μινιότσι με πρωταγωνίστρια την Μαρινά Βλαντί. Το φιλμ του Μινιότσι έλαβε καλύτερες κριτικές όντας πιο "κινηματογραφικό"¨από την καθαρά εικονοκλαστική προσέγγιση του Χάμιλτον, που ως φωτογράφος κατά κύριο επάγγελμα, ασχολήθηκε περισσότερο με το οπτικό αποτέλεσμα και λιγότερο με τις ερμηνείες. Όπως σε όλες τις ταινίες του Χάμιλτον αλλά και στα φωτογραφικά του λευκώματα κυριαρχεί η παρουσία όμορφων γυναικών (μερικές μάλιστα στα όρια της εφηβείας) που απεικονίζονται γυμνές. Παρούσα είναι και η ιδιαίτερη τεχνική του με το απαλό φόκους και τους παστέλ χρωματισμούς να προσδίδουν μια ονειρική ατμόσφαιρα. Η ταινία παρά το τολμηρό της θέμα και περιεχόμενο, έχει προβληθεί τόσο από την κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ) όσο και από ιδιωτικούς σταθμούς χωρίς περικοπές. Πληροφορίες για το soundtrack της ταινίας
Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας

Η Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας (γαλλ. Louise Élisabeth de France, 14 Αυγούστου 1727 - 6 Δεκεμβρίου 1759) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Πολωνής συζύγου του Μαρίας Λετσύνσκα. Ήταν δίδυμη αδελφή της Ερριέττας. Ήταν γνωστή και ως βασιλική κυρία Ελισάβετ. Αναφέρεται ότι έμοιαζε πολύ στον πατέρα της και γι' αυτό ήταν η αγαπημένη του κόρη.

 Η Μαρία Λουίζα Ελισάβετ μεγάλωσε στις Βερσαλλίες με τη δίδυμη αδελφή της Ερριέττα, τις νεότερες αδελφές τους Μαρία Λουίζα, Μαρία Αδελαΐδα και τον αδελφό τους, Λουδοβίκο. Ήταν πολύ έξυπνη· αυτή με τον αδελφό της ήταν τα μόνα -από τα αδέλφια- που παντρεύτηκαν. Τον Φεβρουάριο 1739, σε ηλικία 12 ετών, της αναγγέλθηκε ο γάμος με τον ινφάντη Φίλιππο, τρίτο γιο του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας (ο οποίος ήταν θείος του πατέρα της) και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ Φαρνέζε. Ο αρραβώνας έγινε στο πλαίσιο σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των Βουρβόνων της Ισπανίας και της Γαλλίας· δεν έγινε δεκτός με ενθουσιασμό στη γαλλική Αυλή, αφού ο ινφάντης Φίλιππος ήταν τρίτος στη σειρά διαδοχής και δεν είχε ελπίδες να ανέβει στον θρόνο της Ισπανίας. Η τελετή του γάμου έγινε κοντά στη Μαδρίτη στις 25 Οκτωβρίου 1739. Όταν έφτασε στην Αυλή της Ισπανίας παρατήρησε ότι υπήρχε πολύ μεγαλύτερη αυστηρότητα στο εθιμοτυπικό σε σχέση με τις Βερσαλλίες, ενώ η πεθερά της Ελισάβετ Φαρνέζε ήταν εξαιρετικά αυταρχική. Αυτό την έκανε να απομονωθεί στα δωμάτιά της μακριά από τον θρόνο, παίζοντας με τις κούκλες της, ενώ έγραφε γράμματα εκφράζοντας τη στενοχώρια της στον πατέρα της. Στον δρόμο για την Πάρμα έφτασε στις Βερσαλλίες στις 11 Δεκεμβρίου 1748 όπου ευχαρίστησε τον πατέρα της για το νέο δουκάτο του συζύγου της. Τον Ιούλιο του 1726 η κουνιάδα της Μαρία Θηρεσία, ινφάντα της Ισπανίας, σύζυγος του Δελφίνου, πέθανε στη γέννα και τον Ιανουάριο του 1747 ο δελφίνος νυμφεύτηκε τη Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, που απέκτησε στενή φιλία με τη Λουίζα Ελισάβετ. Έφτασε στην Πάρμα τον Οκτώβριο του 1749 φέρνοντας τα Γαλλικά έθιμα και τη γαλλική κουζίνα· έμεινε με τον σύζυγο της στο περίφημο ανάκτορο των δόγηδων του Κολόρνο ανακαινισμένο με το γαλλικό στυλ. Η δίδυμη αδελφή της Ελισάβετ Ερριέττα απεβίωσε το 1752. Η Λουίζα Ελισάβετ επισκέφτηκε τον τάφο εκείνης και παρέμεινε στις Βερσαλλίες έναν χρόνο· όταν επέστρεψε στην Πάρμα δεν είχε διάθεση να κυβερνήσει. Συμμάχησε με την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία, που της υποσχέθηκε τον θρόνο των νοτίων Κάτω Χωρών (σημερινό Βέλγιο), ο οποίος είχε επιστραφεί στην Αυστρία με τη Συνθήκη του Αιξ λα Σαπέλ. Η Λουίζα Ελισάβετ επανήλθε στη Γαλλία τον Σεπτέμβριο του 1757, προκειμένου να τακτοποιήσει τον γάμο τής κόρης της Ισαβέλλας με τον μεγαλύτερο γιό τής Μαρίας Θηρεσίας Ιωσήφ, μελλοντικό αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ (1760). Η Ελισάβετ πέθανε στις Βερσαλλίες στις 6 Δεκεμβρίου 1759 σε ηλικία 32 ετών από ευλογιά. Παντρεύτηκε τον Φίλιππο της Ισπανίας, μετέπειτα Δούκα της Πάρμα, και απέκτησε τρία παιδιά: Ισαβέλλα Μαρία (1741 - 1763), παντρεύτηκε τον Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Φερδινάνδος (1751 - 1802), Δούκας της Πάρμα. Μαρία Λουίζα (1751 - 1819), παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ της Ισπανίας.
Μαρούφ αλ Μπακίτ

Ο Μαρούφ αλ Μπακίτ (Marouf al-Bakhit ,18 Μαρτίου 1947- 7 Οκτωβρίου 2023) ήταν πρωθυπουργός της Ιορδανίας από το 2005 ως το 2007 και ξανά από την 1η Φεβρουαρίου 2011 έως τις 24 Οκτωβρίου 2011.

 Γεννήθηκε το 1947. Έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση στη χώρα του και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Ταξιάρχου το 1999. Υπηρέτησε ως πρεσβευτής στο Ισραήλ και ως αρχηγός της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 27 Νοεμβρίου του 2005. Παραιτήθηκε δύο χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 2007 και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ναντέρ Νταχάμπι. Στις αρχές του 2011 ξέσπασαν διαδηλώσεις και ταραχές εναντίον της οικονομικής πολιτικής του Σαμίρ Ριφάι, με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Αμπντάλα να διορίσει ξανά πρωθυπουργό τον Μπακίτ. Απεβίωσε στις 7 Οκτωβρίου 2023 σε ηλικία 76 ετών
Alfa TV

Ο Alfa TV ήταν ένας κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός που πρωτοεξέπεμψε το 1996 και ανήκε στην Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Alfa Ltd. η οποία συστάθηκε έναν χρόνο μετά. Το κανάλι πρόβαλλε αθλητικές σειρές και παιδικά από το Nickelodeon και άλλες εταιρείες παραγωγών. Ο Alfa TV ήταν ένας από τις μόλις 2 υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεόρασης στην Κύπρο, η άλλη ήταν η Lumiere TV με τον οποίο ο Alfa TV είχε προγραμματική συμφωνία.

 Ο Alfa TV πρόβαλλε αθλητικές σειρές από την Κύπρο καθώς και ψυχαγωγικές εκπομπές. Το παιδικό πρόγραμμα του σταθμού αποτελούταν αρχικά από παιδικές σειρές του αδελφού σταθμού της Filmnet, K-T.V., μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου του 2001, που αντικαταστήθηκε από ένθετο πλαισιωμένο με σειρές του Nickelodeon. Η ενέργεια αυτή συνέπεσε με την ένταξη πανομοιότυπου ένθετου σε κανάλι της βραχύβιας συνδρομητικής πλατφόρμας του μη συγχεόμενου ελληνικού Alpha TV, ονόματι Alpha Digital. Το αθλητικό πρόγραμμα του σταθμού περιλάμβανε ζωντανή δράση από τα παρακάτω πρωταθλήματα και γεγονότα: NBA WNBA UEFA Champions League UEFA Europa League WWE Bottom Line World Rally Championship NASCAR CARTΟ Alfa TV πρόβαλλε επίσης Δελτία Ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές Οικονομία, Επί Σκηνής, Μέρα Παρά Μέρα και Υγεία. Ο Alfa TV ήταν και στην NOVA Κύπρου μέχρι τον Αύγουστο του 2006 όπου απομακρύνθηκε από την πλατφόρμα και άρχισε να εκπέμπει στην πλατφόρμα Athina Sat. Στις 3 Μαρτίου 2008 ο Alfa TV επέστρεψε στην πλατφόρμα όπως και η LTV. Από την 1 Ιουλίου του 2011 οι εταιρίες LTV και Alfa απομακρύνονται ξανά οριστικά από την NOVA Κύπρου επειδή οι δύο πλευρές δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία μετά τη διάλυση της Multichoice Κύπρου. Ο Alfa TV μέχρι τη μετεξέλιξή του σε Alpha Κύπρου ήταν διαθέσιμος στην CytaVision και την Primetel. ΑΛΦΑ TV - Επίσημη ιστοσελίδα
Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος

Ο Πατριάρχης Κύριλλος (ρωσικά: Кирилл‎, Κιρίλ) (κατά κόσμον Βλαντίμιρ Μιχάιλοβιτς Γκουντιάγιεφ, ρωσικά: Владимир Михайлович Гундяев‎, 20 Νοεμβρίου 1946) είναι Ρώσος επίσκοπος. Είναι Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών και προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον Φεβρουάριο του 2009. Πριν από την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο, υπηρέτησε ως Μητροπολίτης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ, από το 1991 έως το 2009. Επίσης, από το 1989 έως το 2009, διατέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας.

 Ο κατά κόσμον Βλαντίμιρ Μιχάιλοβιτς Γκουντιάγιεφ, γεννήθηκε στο Λένινγκραντ της Σοβιετικής Ένωσης (σήμερα Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας), στις 20 Νοεμβρίου 1946. Όταν ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, εργάστηκε ως χαρτογράφος από το 1962 έως το 1965 στο Λένινγκραντ και παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές του από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κατόπιν εισήλθε στην Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης, λαμβάνοντας πτυχίο Θεολογίας το 1970 με διάκριση.Τον Απρίλιο του 1969, εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Κύριλλος και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Λένινγκραντ Νόβγκοροντ Νικόδημο (Ροτόφ). Τον Ιούλιο του 1969, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1971, έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη.Στις 14 Μαρτίου 1976, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βίμποργκσκ. Το 1977, προήχθη στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου. Τον Δεκέμβριο του 1984, διορίστηκε ως Αρχιεπίσκοπος Σμολένσκ και Βιάζμα, και το 1988, διορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1991, προήχθη στο βαθμό του Μητροπολίτη Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ.Από το 1989 έως την εκλογή του το 2009, διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας και μόνιμο μέλος της Ιεράς Συνόδου. Στις 27 Ιανουαρίου 2009, ο Μητροπολίτης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλος εξελέγη 16ος Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, κερδίζοντας 508 (72%) από τις 702 ψήφους. Είναι Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών από την 1η Φεβρουαρίου του 2009, ημέρα της επίσημης ενθρόνισής του.
Ρόμπουρ Σιένα

Η Ρόμπουρ Σιένα (ιταλικά: Robur Siena) είναι ιταλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Σιένα. Η ομάδα διεξάγει τουε εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αρτέμιο Φράνκι (Montepaschi Arena). Ο σύλλογος επανασυστάθηκε το 2014, έπειτα από την πτώχευση της εταιρείας του συλλόγου, που ήταν γνωστός ως ΑΚ Σιένα και ιδρύθηκε το 1904, κληρονομόντας έτσι την ιστορική ποδοσφαιρική παράδοση της πόλης.

 Η Σιένα ιδρύθηκε το 1904 ως «Σοσιετά Στούντιο ε Ντιβερτιμέντο» (Società Studio e Divertimento), ενώ το 1933 μετονομάστηκε σε «Ασοσιατσιόνε Κάλτσιο Σιένα» (Associazione Calcio Siena). Την περίοδο 1935-36 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Σέριε Β, ενώ το 1945-46 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Σέριε Α. Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στη Σέριε Β μετά από 55 χρόνια, ενώ 3 σεζόν μετά προβιβάστηκε στη Σέριε Α, όπου παρέμεινε μέχρι τν περίοδο 2009-2010. Την επόμενη περίοδο ξαναπροβιβάστηκε, όμως δεν παρέμεινε στην κατηγορία. Αγωνίστηκε στη Σέριε Β, αφότου υποβιβάστηκε από τη Σέριε Α την περίοδο 2012-13, κατακτώντας την 19η θέση . To 2014 ο σύλλογος χρεοκόπησε και επανασυστάθηκε ως «Ρόμπουρ Σιένα» (Robur Siena) και αγωνίστηκε για την περίοδο 2014-2015 στη Σέριε Δ, κερδίζοντας το πρωτάθλημα του Ομίλου Ε και την άνοδο στη Λέγκα Προ. Την περίοδο 2015-2016 κέρδισε στο ντέρμπι την Πίζα έπειτα από 57 χρόνια και προκρίθηκε έτσι στα ημιτελικά του Κυπέλλου Λέγκα Προ. Τα κύρια χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το λευκό. Το έμβλημα της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Σέριε Δ Πρωταθλήτρια (1): 2014–15 Επίσημος ιστότοπος
Τζερί Μπουτσιελέ

Ο Τζερί Μπουτσιελέ (γεννήθηκε στο Κουρκουρόν, στις 20 Απριλίου 1994) είναι Γάλλος καλαθοσφαιριστής που ανήκει επί του παρόντος στην ομάδα ΑΣ Μονακό Μπασκέτ, της Pro A, του Γαλλικού Πρωταθλήματος. Με ύψος 2,07 μέτρων παίζει στη θέση σέντερ.

 Εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Νέων της JSF Ναντέρ, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα στο Γαλλικό Πρωτάθλημα την περίοδο 2012-2013, αγωνιζόμενος ως δανεικός στην ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ τον Οκτώβριο του 2013 . Έπαιξε το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου 2013-2014 ως δανεικός στην ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ της Pro B, της δεύτερης κατηγορίας Γαλλίας. Έπαιξε 24 αγώνες πρωταθλήματος με την ομάδα της Ρουέν, με μέσο όρο 1,9 πόντους (57,6 % στα δίποντα) και 1,5 ριμπάουντ σε 9,8 λεπτά κατά μέσο όρο. Μετά την αποχώρησή του από την JSF Ναντέρ, υπέγραψε για την περίοδο 2014-2015 για την Ντενάν ΑΣΚ Βολτέρ, ομάδα που ήταν επίσης από την Δεύτερη Κατηγορία (Pro B). Τον Ιούνιο του 2015 ανανέωσε για δύο χρόνια με τη γαλλική ομάδα, έχοντας ρήτρα αποχώρησης σε περίπτωση προσφοράς από ομάδα Πρώτης Γαλλίας (Pro A), ρήτρα που εκτέλεσε στο τέλος της περιόδου 2015-2016. Στην πρώτη του χρονιά, έπαιξε 34 αγώνες στην κανονική περίοδο και 7 στα πλέι οφ, και έγινε δεύτερος στα πλέι οφ για την άνοδο στην Πρώτη Κατηγορία (Pro A) μετά την ήττα με 2-0 στην ισοπαλία απέναντι στην Ολυμπίκ ντ'Αντίμπ . Στο πρωτάθλημα είχε μέσο όρο 5,2 πόντους (58,6 % στα δίποντα και 69,7 % στις ελεύθερες βολές) και 3,7 ριμπάουντ σε 15 λεπτά, ενώ στα πλέι οφ είχε μέσο όρο 7 πόντους (60 % στα δίποντα και 70,4 % στις ελεύθερες βολές) και 4,7 ριμπάουντ σε 19 λεπτά κατά μέσο όρο. Στη δεύτερη και τελευταία του χρονιά με την ομάδα του Ντενέν, έπαιξε 33 αγώνες πρωταθλήματος, με μέσο όρο 7,4 πόντους (56,8 % στα δίποντα, 6,3 ριμπάουντ, 1 ασίστ και σχεδόν μία τάπα ανά παιχνίδι σε 21,7 λεπτά. Ολοκλήρωσε την περίοδο ως ο 7ος σκόρερ στην Δεύτερη Κατηγορία (Pro B). Έπαιξε συνολικά 67 παιχνίδια πρωταθλήματος με την ομάδα της Ντενέν μεταξύ των δύο χρόνων, με μέσο όρο 6,3 πόντους (57,7 % στα δίποντα και 65,4 % στις ελεύθερες βολές) και 5 ριμπάουντ σε 18,3 λεπτά κατά μέσο όρο. Στις 3 Ιουνίου 2016, η Σολέ Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A), ανακοίνωσε την υπογραφή του για δύο χρονιές. Το 2018 υπέγραψε στην Λιμόζ ΣΣΠ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A), στην οποία θα έπαιζε για 3 χρόνια. Την περίοδο 2021-22, υπέγραψε στην ΑΣ Μονακό Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A). Αρχείο στο Eurobasket.com Αρχείο στο Real. GM Αρχείο στο LNB Αρχείο στο FIBA.com Αρχείο στο DraftExpress Αρχείο στο NBADraft.net Αρχείο στο L`Equipe
Τζαμί Νασίρ-ολ-μολκ

Το Τζαμί Νασίρ-ολ-Μουλκ (γνωστό και ως Νασίρ αλ-Μουλκ, περσικά: مسجد نصیر الملک‎ Μαστζέντ Νασίρ αλ-Μουλκ), επίσης γνωστό ως Ροζ Τζαμί (مسجد صورتی Μαστζέντ-Σουράτι), είναι παραδοσιακό τζαμί στο Σιράζ του Ιράν. Βρίσκεται στη περιοχή Γκάουντ-ι-Αραμπάν, κοντά στο τζαμί Σαχ Τσέραγκ. Χτίστηκε στην εποχή των Κατζάρ. Το τζαμί περιλαμβάνει πολύ χρωματιστό γυαλί στην πρόσοψη, και εμφανίζει άλλα παραδοσιακά στοιχεία, όπως το σχέδιο Παντζ Κάσε. Στη καθομιλουμένη ονομάζεται και "Ροζ Τζαμί', λόγω της χρήσης μεγάλης ροζ κεραμιδιών για το εσωτερικό σχέδιο.

 Το τζαμί χτίστηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Κατζάρ, και είναι ακόμα σε χρήση υπό την προστασία του ιδρύματος Νασίρ-ολ-μολκ. Η κατασκευή άρχισε το 1876 με διαταγή του κυβερνήτη Μίρζα Χασάν Αλί (Νασίρ ολ Μολκ) και ολοκληρώθηκε το 1888, Οι σχεδιαστές ήταν ο Μοχάμεντ Χασάν-ε-Μεμάρ, Ιρανός αρχιτέκτονας, και ο Μοχαμάντ Ρεζά Κάσι-Σαζ-ε-Σιραζί. Η αποκατάσταση, προστασία και συντήρηση στο μνημείο συνεχίζεται από το ίδρυμα Νασίρ-ολ-Μολκ. Τα πολύχρωμα παράθυρα και πόρτες είναι χειροποίητες κατασκευές από τον ξυλουργό Χατζ Μίρζα Αγιάτ. Nasir ol Molk Mosque on Art-Days.com Αρχειοθετήθηκε 2021-03-02 στο Wayback Machine. Nasir ol Molk Mosque on Albert-Videt.eu BBC Persian: Nasir ol Molk (Περσικά)
Χρυσές Σφαίρες του 2009

Η 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών μεταδόθηκε για πρώτη φορά ζωντανά από την τηλεόραση στις 17 Ιανουαρίου 2010. Η απονομή έγινε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Παρουσιαστής της απονομής ήταν ο Ρίκι Τζέρβες. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανάμεσα στις ταινίες, το Ραντεβού στον Αέρα (Up in the Air) είχε τις περισσότερες (συνολικά έξι) ακολουθούμενο από το Εννέα (Nine) με πέντε και τα Avatar και Άδωξοι Μπάσταρδη (Inglourious Basterds) με 4 το καθένα.

 Οι νικητές με έντονους χαρακτήρες. Μάρτιν Σκορσέζε Ηθοποιοί 2: Σάντρα Μπούλοκ (Μια Σχέση Στοργής, Η Πρόταση), Ματ Ντέιμον (Ο Πληροφοριοδότης!, Ανίκητος), Άννα Πάκουιν (The Courageous Heart of Irena Sendler, True Blood), Μέριλ Στριπ(Είναι Μπερδεμένο, Τζούλι & Τζούλια) Ταινίες 6: Ραντεβού στον Αέρα 5: Εννέα 4: Avatar, Άδωξοι Μπάσταρδη 3: The Hurt Locker, Είναι Μπερδεμένο, Ανίκητος, Μονάκριβη, Ένας Άνδρας Μόνος 2: (500) Μέρες με τη Σάμερ, Brothers, Crazy Heart, Ο Πληροφοριοδότης!, Τζούλι & Τζούλια, Ο Τελευταίος Σταθμός, Ψηλά στον Ουρανό Τηλεόραση 4: Glee 3: 30 Rock, Big Love, Lost, Damages, Dexter, Georgia O'Keeffe, Grey Gardens, Into the Storm, Mad Men 2: Entourage, House, Hung, The Office, Taking Chance, True Blood Ταινίες 2: Avatar, Ψηλά στον Ουρανό, Crazy Heart1: Ραντεβού στον Αέρα, The Hangover, Μονάκριβη, Τζούλι & Τζούλια, Μια Σχέση Στοργής, Άδωξοι Μπάσταρδη, Σέρλοκ Χολμς, Η Λευκή Κορδέλα Τηλεόραση 2: Dexter, Grey Gardens 1: Big Love, Taking Chance, 30 Rock, Glee, Mad Men, The Good Wife, The United States of Tara
Σρεκ

Το Σρεκ (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Shrek) είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων της Βόρειας Αμερικής του 2001 από το φράντσαιζ φαντασίας, περιπέτειας και κωμωδίας της PDI / DreamWorks, που κυκλοφόρησε από την DreamWorks Pictures και σε σκηνοθεσία του Άντριου Άνταμσον και της Βίκι Τζένσον. Με τον Μάικ Μάιερς να δίνει τη φωνή του στον πρωταγωνιστή, στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Έντι Μέρφι, Κάμερον Ντίαζ και Τζον Λίθγκοου. Εμπνέεται από το βιβλίο Shrek!, που γράφτηκε από τον Ουίλιαμ Στάιγκ και κυκλοφόρησε το 1990. Το 2020 η ταινία επελέγη από την Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου με αιτιολόγηση ότι είναι "πολιτικά", "ιστορικά" και "αισθητικά" σημαντική.

 Η ζωή του Σρεκ, ενός μοναχικού τέρατος (Ogre), αναστατώνεται από την ξαφνική εισβολή στη βαλτώδη οικία του ενός πλήθους παραμυθένιων χαρακτήρων -ανάμεσά τους ο Πινόκιο, η Χιονάτη, ο Κακός Λύκος, η Μικρή Γοργόνα- οι οποίοι αιχμαλωτίστηκαν εκεί από τον μοχθηρό λόρδο Φάρκουαρντ. Ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει από τους ενοχλητικούς «συγκατοίκους» είναι να δεχθεί την πρόταση του Φαρκουάντ να ελευθερώσει την όμορφη πριγκίπισσα Φιόνα, μέλλουσα νύφη του λόρδου, από τον μακρινό επικίνδυνο πύργο στον οποίο βρίσκεται φυλακισμένη. Μάικ Μάιερς στον ρόλο του Σρεκ Έντι Μέρφι στον ρόλο του Γάιδαρου Κάμερον Ντίαζ στον ρόλο της Πριγκίπισσας Φιόνα Τζον Λίθγκοου στον ρόλο του Λόρδοου Φάρκουαρντ Κόνραντ Βέρνον στον ρόλο του Μπίσκο(Τζίντζερμπρεντ) Κρις Μίλερ στους ρόλους των Τζεπέτο και Μαγικού Καθρέφτη Κόντι Κάμερον στον ρόλο του Πινόκιο Βενσάν Κασέλ στον ρόλο του Μεσιέ Χούντ (Ρομπέν των Δασών) Τάσος Μασμανίδης - Σρεκ Λυκούργος Μαρκούδης - Γάιδαρος Μαρία Ζερβού - Πριγκίπισσα Φιόνα Τάσος Κωστής - Λόρδος Φάρκουαρντ Γιάννης Στεφόπουλος - Μαγικός Καθρέφτης Χρήστος Συριώτης στους ρόλους των Πινόκιο, Τυφλό Ποντίκι #2, Γουρουνάκι #2 Σπύρος Μπιμπίλας στους ρόλους των Μπίσκο, Γουρουνάκι #1 Κωνσταντίνος Τσάκωνας στον ρόλο του Τυφλού Ποντικιού #1 Θανάσης Κουρλαμπάς στον ρόλο του Τυφλού Ποντικιού #3 Τηλέμαχος Κρεβάικας - Ρομπέν των ΔασώνΣυμμετέχουν: Κατερίνα Γκίργκις, Βίκυ Κάουλα, Ντίνος Σούτης, Σούλα Διακάτου, Σταύρος Μαυρίδης και Σταμάτης Τσάκωνας Τραγούδι και Χορωδία: Γιάννης Φίνας, Πέτρος Μαγουλάς, Άλεξ Παναγή, Τάκης Φίνας και Μάρθα Ζιώγα Σκηνοθετική Επιμέλεια: Τάσος Μασμανίδης Μετάφραση: Τζην Ρης Προσαρμογή: Ακίνδυνος Γκίκας Μουσική Επιμέλεια: Ηλίας Αχλαδιώτης Με προϋπολογισμό 60.000.000 εκατομμύρια, το Σρεκ άνοιξε σε 3,587 κινηματογράφους σε περίπου 6,000 οθόνες και άνοιξε στην 1η θέση με 42,3 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Η ταινία έκλεισε στις 6 Δεκεμβρίου, 2001, αφού συνολικά απέφερε 267,6 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 220,1 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο, συγκεντρώνοντας 487,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Παρασκευάστηκε με προϋπολογισμό 60 εκατομμύριο δολαρίων και ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική το 2001 και η τέταρτη παγκοσμίως. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έχει συμπεριλάβει το Σρεκ στην 8η θέση στην κατηγορία AFI 10 Top 10... 10 Ταινίες Κινουμένων Σχεδίων. Επίσημη ιστοσελίδα Σρεκ στο IMDb
Πριγκιπάτο της Ζέτας

Το Πριγκιπάτο της Ζέτας (έως τα τέλη του 10ου αιώνα επίσης γνωστό ως Ντούκλια ή Διόκλεια) είναι η ονομασία μεσαιωνικού κράτους, το οποίο αναφέρεται σε ιστορικές πηγές για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα, και έως την κατάληψή του από τους Οθωμανούς τον 15ο αιώνα εξακολουθούσε κανονικά να υφίσταται. Έλαβε την ονομασία του από τον ποταμό Ζέτα που το διέσχιζε.

 Η περιοχή της Ζέτας αντιπροσώπευε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό Μαυροβούνιο, ενώ ανά χρονικές περιόδους περιελάμβανε και εδαφικές περιοχές στα βόρεια της σημερινής Αλβανίας. Μια μορφή διοικητικής διαίρεσης του πριγκιπάτου ήταν ο διαχωρισμός σε Άνω Ζέτα (τις ορεινές περιοχές στα βόρεια της Ποντγκόριτσα) και Κάτω Ζέτα (τις παραθαλάσσιες περιοχές και την περιοχή γύρω από την λίμνη Σκόδρα). Η Ζέτα υφίστατο ως πριγκιπάτο κατά τον 10ο αιώνα (Ντούκλια ή Διόκλεια) υπό τη διακυβέρνηση της δυναστείας των Βογισλάβιεβιτς. Από το 1077, εξελίχθηκε σε βασίλειο υπό τον Κωνσταντίν Μποντίν, προτού, κατά τον 12ο αιώνα, επανέλθει ως πριγκιπάτο υπό την εξουσία του Οίκου των Νεμάνια. Αρχικά, υπό βουλγάρικη επιρροή, και στη συνέχεια υπό βυζαντινή, η Ζέτα κατόρθωσε να αποκτήσει υπό τον Κωνσταντίνο Μποντίν, έναν σχετικό βαθμό αυτονομίας, ωστόσο, το 1185 ενώθηκε με το κρατίδιο του Ράσιεν των Νεμάνια. Από το 1280 ως το 1314 επικεφαλής του πριγκιπάτου ήταν η Ελένη του Ανζού. Από το 1360 ως το 1421, μετά την κατάρρευση της Σερβικής Αυτοκρατορίας, η Ζέτα πέρασε υπό τον έλεγχο του τοπικού αρχοντικού οίκου των Μπαλχιδών, με τη Σκόδρα να επιλέγεται ως η νέα πρωτεύουσα του κράτους. Κατά τον 15ο αιώνα, Σέρβοι, Βενετοί και Οθωμανοί αναμετρήθηκαν για την κυριαρχία στην περιοχή της Ζέτας, με τη συμμετοχή των τοπικών δυναστειών των Μπαλχιδών και Τσερνόγιεβιτς στην αντιπαράθεση αυτή. Το 1499, οι Οθωμανοί προσάρτησαν οριστικά την περιοχή. Οίκος των Μπαλχιδών ή ΒάλσωνΓεώργιος Α΄ Μπάλτσας (1356–1362) Γεώργιος Β΄ Μπάλσας (1362–1378) Μπάλσας Β΄ (1378–1385) Γεώργιος Γ΄ Μπάλσας (1385–1403) Μπάλσας Δ΄ (1403–1421)Οίκος των Λαζάρεβιτς-ΜπράνκοβιτςΣτέφανος Λαζάρεβιτς (1421–1427) Γεώργιος Μπράνκοβιτς (1427–1435)Οίκος των ΤσερνόγιεβιτςΓκοϊτσίν Τζερνόγιεβιτς (1435–1451) Στέφανος Α΄ Τσερνόγιεβιτς (1451–1465) Ιβάν Τσερνόγιεβιτς (1465–1490) Γεώργιος Τσερνόγιεβιτς (1490–1496) Στέφανος Β΄ Τσερνόγιεβιτς (1496–1498) Peter Bartl, Zeta, in: Encyclopedia of the history of South Eastern Europe, 2004 (ISBN 3-205-77193-1) Sima Ćirković: Zeta. In: Encyclopedia of the Middle Ages (LexMA). Volume 9, LexMA-Verlag, Munich 1998, ISBN 3-89659-909-7, Sp 581 Peter Truhart, Regents of Nations, Part III / 1, 1986 (ISBN 3-598-10515-0), pp. 3324f, 3239 "ZETA. 1". In: Narodna enciklopedija IV, pp. 1261-1263.
Κορόνα Τσεχοσλοβακίας

Η τσεχοσλοβακική κορόνα ήταν το νόμισμα του κράτους της Τσεχοσλοβακίας από τις 10 Απριλίου 1919 έως τις 14 Μαρτίου 1939 και από την 1η Νοεμβρίου 1945 ως τις 7 Φεβρουαρίου 1993. Υπήρξε επίσης για μικρά χρονικά διαστήματα, το 1939 και το 1993, νόμισμα των ανεξάρτητων Δημοκρατιών της Τσεχίας και της σλοβακίας. Και στις δύο γλώσσες ονομαζόταν «koruna» και ο κωδικός ISO 4217 ήταν CSK.

 Με τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας το 1945, η τσεχοσλοβακική κορόνα αντικατέστησε τα νομίσματα των δύο μέχρι τότε ανεξάρτητων δημοκρατιών σε αναλογία 1:1. Με την ίδια αναλογία αντικαταστάθηκε από την κορόνα Σλοβακίας και την κορόνα Τσεχίας το 1993, μετά τη διάλυση του κράτους. Και τα δύο διάδοχα νομίσματα της τσεχοσλοβακικής κορόνας θα πάψουν να υπάρχουν, μόλις οι δύο χώρες εκπληρώσουν τη συμβατική τους υποχρέωση να προσχωρήσουν στην Ευρωζώνη. Κέρματα της Τσεχοσλοβακίας - με εικόνες.
Μαρία Άννα Βικτωρία της Βαυαρίας

Η Μαρία Άννα Βικτωρία (γερμ. Maria Anna Viktoria, 28 Νοεμβρίου 1660 - 20 Απριλίου 1690) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ γεννήθηκε πριγκίπισσα της Βαυαρίας και παντρεύτηκε τον Δελφίνο της Γαλλίας.

 Η Μαρία Άννα Χριστίνα Βικτωρία ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Μαρία της Βαυαρίας και της Ερριέττας Αδελαΐδας, κόρης του Βίκτωρα Αμεδαίου Α΄ της Σαβοΐας. Παντρεύτηκε το 1680 τον Λουδοβίκο, Μεγάλο Δελφίνο της Γαλλίας, και είχε τέκνα: Λουδοβίκος (1682-1712), Δούκας της Βουργουνδίας, μετά Δελφίνος (διάδοχος) της Γαλλίας. Φίλιππος Ε΄ (1683-1746), Βασιλιάς της Ισπανίας, πιο πριν Δούκας του Ανζού. Κάρολος (1686-1714), Δούκας του Μπερρύ, του Αλανσόν και του Ανγκουλέμ. Bertière, Simone. (1998). Les Femmes du Roi-Soleil. Fallois. ISBN 2-253-14712-5.
Τόσι Γιοσίντα

Ο Τόσι Γιοσίντα (ιαπωνικά: 吉田遠志‎, 25 Ιουλίου 1911 - 1 Ιουλίου 1995), γιος του φημισμένου καλλιτέχνη σιν χάνγκα Χιρόσι Γιοσίντα 吉田博 (1876-1950), ήταν Ιάπωνας καλλιτέχνης της ξυλογραφίας που σχετίζεται με το καλλιτεχνικό ρεύμα σοσάκου χάνγκα. Γεννημένος το 1911, βίωσε την κοινωνική απελευθέρωση στην περίοδο Τάισο, τον ανερχόμενο στρατιωτικό καθεστώς και τον καταστροφικό Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον κόσμο της τέχνης βίωσε τη άνοδο και πτώση της τέχνης σιν χάνγκα, την μεταπολεμική άνθιση του σοσάκου χάνγκα και του αφηρημένου εξπρεσσιονισμού στην Ιαπωνία.

 Ο Τόσι κατά τη διάρκεια της παιδική του ηλικίας έχασε το ένα του πόδι. Μην μπορώντας να παρακολουθήσει σχολείο απολάμβανε την παρέα ζώων και την τέχνη στο εργαστήριο ξυλογραφίας του πατέρα του. Ενθαρρυμένος από τη γιαγιά του Ρούι Γιοσίντα (μέλος της φημισμένης οικογένειας καλλιτεχνών Γιοσίντα) άρχισε να σχεδιάζει σκίτσα ζώων. Η καριέρα του Toshi Yoshida ήταν μια προσωπική μάχη του καλλιτέχνη ανάμεσα στην πίστη στην καλλιτεχνική κληρονομιά του πατέρα του και στην απεγνωσμένη τάση φυγής του από αυτήν. Ο Χιρόσι Γιοσίντα (1876-1950), φημισμένος καλλιτέχνης τοπίων (σιν χάνγκα) όρισε την καλλιτεχνική καριέρα του Τόσι. Το 1962 ο Τόσι άρχισε να σχεδιάζει τοπία κα αφίσες ουκίγιο-ε παρόμοια με αυτά του πατέρα του. Πατέρας και γιος ταξίδευαν και ζωγράφιζαν μαζί. Μεταξύ του 1930 και 1931 οι Χιρόσι και Τόσι ταξίδεψαν στην Ινδία, Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Μαλαισία και Μπούρμα. Το 1940 παντρεύτηκε την Κίσο Γιοσίντα και απέκτησαν 5 γιους. Η καριέρα του Τόσι ξεκίνησε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ο Τόσι ήταν ακόμα μαθητευόμενος καλλιτέχνης στην οικογένεια Γιοσίντα. Είχε πολύ μικρή καλλιτεχνική αυτονομία. Το 1936 η άνοδος της στρατιωτικής δικτατορίας απαγόρευσε την τέχνη στην Ιαπωνία. Ο Τόσι δημιούργησε πίνακες με λάδι που απεικονίζουν τους εργάτες των εργοστασίων και αστούς που εργάζονταν στην παραγωγή όπλων. Μετά τον πόλεμο το 1951 δημιούργησε 17 έργα που απεικονίζουν τοπία για Αμερικανούς αξιωματούχους και τις γυναίκες τους. Ο θάνατος του Χιρόσι το 1950 σημαδεύει την αποχώρηση του καλλιτεχνικά από τον παρελθόν και τον νατουραλισμό στα έργα του. Το 1952 ζωγράφισε μια σειρά έργων ξυλογραφίας εμπνευσμένη από τον αδελφό του Χοντάκα Γιοσίντα (1926-1995). Το 1953, ο Toshi ταξίδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στο Μεξικό, Λονδίνο και στην Εγγύς Ανατολή. Έκανε παρουσιάσεις σε 30 μουσεία και αίθουσες τέχνης σε 18 κράτη. Από το 1954 εώς το 1973, παρήγαγε 300 αφηρημένης τέχνης έργα. Το 1971 επέστρεψε στην εγγενή συνάφειά του με τις απεικονίσεις ζώων και πτηνών. Το έργο του Το κολυμπρί και η φούξια το 1971 ήταν το προοίμιο στα Αφρικανικής έμπνευσης έργα του που ξεκίνησε την επόμενη χρονιά. Από το 1971 εώς τοo 1994 μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Τόσι δούλεψε αποκλειστικά με με τις απεικονίσεις ζώων. Ο Τόσι δημιούργησε επίσης εικονογραφημένα παιδικά βιβλία. Allen, Laura W. A Japanese Legacy: Four Generations of Yoshida Family Artists. Minneapolis: Minneapolis Institute of Arts, Chicago: Art Media Resources, c2002. Skibbe, Eugene M. Yoshida Toshi: Nature, Art and Peace. Minnesota: Seascape Publications, 1996. Τόσι Γιοσίντα Gallery Toshi Yoshida
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιου Σουδάν

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιου Σουδάν (αγγλικά: South Sudan Football Association, SSFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Νότιο Σουδάν. Εδρεύει στην Τζούμπα. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Νότιου Σουδάν.

 Τον Απρίλιο του 2011 ο υπουργός Νεολαίας, Αθλητισμού και Αναψυχής της κυβέρνησης του Νότου Σουδάν (GOSS), Μάκουακ Τένι Γιουκ εξέδωσε μια υπουργική απόφαση για τη σύσταση της Προσωρινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Provisional Football Association). Το 2012, με την επωνυμία Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιου Σουδάν (South Sudan Football Association) προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA). Το Νότιου Σουδάν Αρχειοθετήθηκε 2015-04-11 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της FIFA Το Νότιου Σουδάν στον ιστότοπο της CAF
Τζόι Ραμόν

Ο Τζέφρι Ρος Χιούμαν (19 Μαΐου 1951 - 15 Απριλίου 2001), γνωστός ως Τζόι Ραμόν ήταν Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός, και τραγουδιστής της punk rock μπάντας Ramones .

 Ο Τζόι γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1951, στο Queens της Νέας Υόρκης, στη Νέα Υόρκη, σε μια εβραϊκή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν ο Charlotte ( πατρικό Mandell) και ο Noel Hyman. Η οικογένεια κατοικούσε στο Forest Hills, Queens. Μεγάλωσε με τον αδερφό του Mickey Leigh . Αν και ήταν χαρούμενος, ο Τζόι διαγνώστηκε στα 18 με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή .Οι γονείς του χώρισαν και μητέρα του παντρεύτηκε για δεύτερη φορά. Το 1974, ο Τζόι ίδρυσε το punk rock συγκρότημα Ramones με τους φίλους John Cummings και Douglas Colvin . Ο Colvin χρησιμοποιούσε ήδη το ψευδώνυμο "Dee Dee Ramone" και οι άλλοι υιοθέτησαν το ''RAMONE'' χρησιμοποιώντας ως επώνυμο: ο Cummings έγινε Johnny Ramone και ο Hyman έγινε Joey Ramone. Το όνομα "Ramone" προέρχεται από τον Paul McCartney : χρησιμοποίησε για λίγο το όνομα "Paul Ramon" κατά τη διάρκεια του 1960/1961, όταν οι Beatles ονομαζότουσαν Silver Beetles. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joey Ramone στο Wikimedia Commons
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2016-17

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2016–17 είναι το 30ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων αλλά με νέο σύστημα. Στην Α' φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, όπου στον 1ο συμμετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες της περυσινής περιόδου και στον 2ο οι άλλες 4. Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 22 Οκτωβρίου και τελείωσε στις 7 Ιανουαρίου 2017. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου. Η τρίτη φάση όπου πάλι συγκροτήθηκαν νέοι όμιλοι με βάση την κατάταξη της Β΄ φάσης, ξεκίνησε στις 18 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 5 Απριλίου. Οι 4 ομάδες που "επιβίωσαν" απ' αυτό το σύστημα, με το τέλος της τρίτης φάσης, συγκρότησαν και την τετράδα των πλει-οφ του πρωταθλήματος που άρχισαν στις 20 Απριλίου και ολοκληρώθηκαν στις 13 Μαΐου με την ανάδειξη του πρωταθλητή, ο οποίος ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 8η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-2 του Ν.Ο. Βουλιαγμένης, ανατρέποντας το 0-2 που είχε προηγηθεί η ομάδα των Νοτίων Προαστίων.

 Στο Γ' όμιλο μετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του Α' ομίλου, και αγωνίστηκαν στις δύο νίκες. Και οι δύο ομάδες συνέχισαν στον Στ' όμιλο. Αγωνίστηκαν οι δύο τελευταίες ομάδες του Α' ομίλου και οι δύο πρώτες του Β' ομίλου. Οι δύο πρώτες προκρίθηκαν στον Στ' όμιλο, ενώ οι δύο τελευταίες στον Ζ' όμιλο. Στον Ε' όμιλο μετείχαν οι δύο τελευταίες ομάδες του Β' ομίλου, και αγωνίστηκαν στις δύο νίκες. Και οι δύο ομάδες συνεχίσαν στον Ζ' όμιλο. Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους βαθμών: 1η Γ' ομίλου: 6 βαθμοί, 2η Γ' ομίλου: 3 βαθμοί, 1η Δ' ομίλου: 1 βαθμός, 2η Δ' ομίλου: 0 βαθμοί. Όλες οι ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ. Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους βαθμών: 3η Δ' ομίλου: 6 βαθμοί, 4η Δ' ομίλου: 3 βαθμοί, 1η Ε' ομίλου: 1 βαθμός, 2η Ε' ομίλου: 0 βαθμοί. Μετείχαν οι 2 τελευταίες ομάδες του Ζ' ομίλου και αγωνίστηκαν στις 2 νίκες. Ο Τρίτων Αμαρουσίου με 2-1 παρέμεινε στην κατηγορία και υποβιβάστηκε στην Α2 ο Ηλυσιακός. Συμμετείχαν οι ομάδες του Στ' ομίλου. Οι ημιτελικοί και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός στις 3. Το πανόραμα των πλέι οφ: Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας - Υδατοσφαίριση koe.org.gr Αποτελέσματα Α1 Ανδρών - Α1 Γυναικών περιόδου 2016-17 στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2017-07-12) koe.org.gr Βαθμολογία Α' φάσης Α1 Γυναικών περιόδου 2016-17 στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2017-01-21) koe.org.gr Βαθμολογία Γ' φάσης Α1 Γυναικών περιόδου 2016-17 στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2017-05-12) koe.org.gr Τελική κατάταξη Α1 Ανδρών - Α1 Γυναικών - Τελική βαθμολογία Α2 Ανδρών περιόδου 2016-17 στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2017-06-25) koe.org.gr Ειδική Προκήρυξη πρωταθλήματος Α1 Γυναικών 2016-27 koe.org.gr
Λάρισα Εμπιστευτικό

Το Λάρισα εμπιστευτικό είναι ο τίτλος ελληνικής κωμωδίας παραγωγής 2012 σε σκηνοθεσία Στράτου Μαρκίδη και σενάριο Πολυξένης Φραγκούλη.Η ταινία παρουσιάζει τη κόντρα μεταξύ δύο διπλανών χωριών στη Λάρισα σχετικά με ένα ανεπιθύμητο δημόσιο έργο και το μέρος όπου θα χτιστεί. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 3 Ιανουαρίου του 2012.

 Μέχρι χθες, η ζωή στην Πεζούλα και τη Βρυσούλα κυλούσε αρμονικά. Βοηθούσε βέβαια η ύπαρξη του τοίχου ανάμεσα στα δύο χωριά, χτισμένου από άκρη σε άκρη, κι έτσι κανείς δεν ανακατευόταν στη δουλειά του άλλου. Όταν όμως έρχεται ο Καλλικράτης να τα ενώσει, στα δυο χωριά έρχονται τα πάνω-κάτω! Ένα δημόσιο έργο βιολογικού καθαρισμού δημιούργει πόλεμο μεταξύ των κατοίκων των δύο χωριών, καθώς κανένα από τα χωριά δεν θέλει το έργο να χτιστεί στη μεριά του. Ο θάνατος του μεγαλοδημοσιογράφου Κασιμάτη, που έχει καταγωγή από τα δύο χωριά, θα φέρει μεγάλους παράγοντες της δημόσιας ζωής στο χωριό για την κηδεία του. Μεταξύ αυτών ο υπουργός Αλέξανδρος Πίπας (Τάσος Κωστής) με τον σύμβουλό του Θόδωρο (Μιχάλης Μαρίνος) και την ερωμένη του Ακριβή (Κατερίνα Παπουτσάκη), που άφιξή τους εκεί γίνεται μόνο με σκοπό κάποιες μίζες. Οι κάτοικοι των δύο χωριών συνεργάζονται, με άκρα μυστικότητα, έτσι ώστε τα πολλά αυτά λεφτά να καταλήξουν στα χέρια τους. Στην ταινία ακούγονται τα κομμάτια "Δε χρωστάω" (ερμηνεία Νίκος Μακρόπουλος και Τα Παιδιά από την Πάτρα), "Οι κουφάλες" (ερμηνεία Νίκος Μακρόπουλος και Τα Παιδιά από την Πάτρα) και "Τέσσερις χειμώνες" (ερμηνεία Μαρία Εγγλέζου). Λάρισα Εμπιστευτικό στην IMDb Λάρισα Εμπιστευτικό στο AllMovie Λάρισα Εμπιστευτικό στο Rotten Tomatoes