IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 1500 μέτρα ανδρών

Τα 1500 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα έξι αγωνίσματα δρόμου στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Νικητής αναδείχτηκε ο Έντγουϊν Φλακ από την Αυστραλία.

 Ήταν το τελευταίο χρονικά αγώνισμα της 7ης Απριλίου και ο μεγαλύτερος -σε απόσταση- αγώνας δρόμου από όσους διοργανώθηκαν εντός του Παναθηναϊκού Σταδίου της Αθήνας. Οκτώ αθλητές από πέντε χώρες έλαβαν μέρος στη μία και μοναδική κούρσα που έγινε, καθώς δεν χρειάστηκε να διεξαχθούν προκριματικοί γύροι. Απών ήταν ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ, Τόμας Κόνεφ, ο οποίος δεν ταξίδεψε στην Ελλάδα για τους Αγώνες. Ο Αλμπίν Λερμουζιό από τη Γαλλία οδηγούσε την κούρσα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, αλλά τον προσπέρασαν στα τελευταία 100 μέτρα ο Έντγουϊν Φλακ και ο Άρθουρ Μπλέικ και τερμάτισε τελικά στην τρίτη θέση. Τη νίκη πήρε ο Φλακ και έγινε έτσι ο πρώτος χρυσός Ολυμπιονίκης της Αυστραλίας. Δύο ημέρες αργότερα, κατέκτησε την πρωτιά και στα 800 μέτρα. Ο Μπλέικ έμεινε στη δεύτερη θέση, ενώ τέταρτος τερμάτισε ο Καρλ Γκαλ από τη Γερμανία. Οι τέσσερις έλληνες δρομείς έμειναν στις τελευταίες θέσεις, ενώ άγνωστες παραμένουν οι επιδόσεις τους, όπως και η τελική κατάταξη των δύο τελευταίων αθλητών. Το ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ στα 1500 μέτρα πριν την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896: Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2012. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2012. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 13) Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.
37 (αριθμός)

Το 37 (τριάντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 36 και πριν από το 38. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 37 συμβολίζεται ως XXΧVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΛΖ´ ή λζ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 37 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 41. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 37 αντιστοιχεί στο ρουβίδιο. Το Μεσιέ 37 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση 4.400 ετών φωτός στον αστερισμό Ηνίοχος.
Κρεμμυδοφάγος

Κρεμμυδοφάγος είναι η κοινή ονομασία του ορθόπτερου εντόμου γρυλοτάλπη (σημαίνει «γρύλος τυφλοπόντικας», πρβλ. και το αγγλ. mole cricket). Ανήκει στην οικογένεια Γρυλλοταλπίδες ή Αχαιτίδες. Φθάνει σε μήκος τα 40 χιλιοστά περίπου. Ζει σε χώρες που γειτνιάζουν με τη Μεσόγειο και τρέφεται με ρίζες, φυτά και με άλλα έντομα. Γεννά αυγά και προκαλεί μεγάλες καταστροφές στις καλλιέργειες. Τα φτερά τους είναι χαρακτηριστικά και στα αρσενικά παράγουν έναν θόρυβο (τριγμό).

 Το κεφάλι του ζώου είναι μικρό και οι κεραίες του κοντές. Ο προθώρακάς του έχει σχήμα οβάλ , με πυκνό χνούδι και μακριά κοιλιά, που φέρει δύο μακριά κερκίδια με τρίχες. Η κοιλιά του έχει χρώμα κίτρινο και το υπόλοιπο σώμα του είναι βαθύ γαιώδες. Τα εμπρόσθια πόδια του είναι δυνατά και οι κνήμες του είναι φαρδιές σαν φτυάρια, με δόντια προς τα έξω. Χαρακτηριστικά είναι τα φτερά του εντόμου, τα οποία διαφέρουν σε μέγεθος ανάλογα με τον τόπο που ζει και διευκολύνουν την πτήση των ζώων. Όταν αυτά βρίσκονται σε ανάπαυση , διπλώνουν σαν βεντάλια και εξέχουν από τα ψευδοέλυτρα σαν δύο ουρές που φθάνουν στην άκρη της κοιλιάς. Τα ψευδοέλυτρα είναι κοντά . Το βάδισμά τους είναι αδέξιο όταν εξέρχονται στην επιφάνεια του εδάφους. Οι κρεμμυδοφάγοι είναι ζώα παμφάγα και εξαιρετικά αδηφάγα. Μάλιστα, πολλές φορές επιτίθενται στα όμοιά τους. Αναζητούν την τροφή τους σκάβοντας υπόγειες στοές. Ζουν κάτω από το χώμα και δεν εξέρχονται παρά μόνο όταν αλλάζουν τόπο ή για να ζευγαρώσουν. Τρέφονται με ρίζες, πατάτες αλλά και με μικρά ζώα, όπως προνύμφες, σκουλήκια και έντομα. Η σύζευξη των κρεμμυδοφάγων γίνεται την άνοιξη. Το θηλυκό γεννά κατά διαστήματα εντός της φωλιάς του, η οποία κατασκευάζεται στο χώμα. Τα αυγά έχουν στρογγυλό σχήμα και είναι εκατοντάδες. Το έντομο είναι πολύ βλαβερό για τους γεωργούς, καθώς προσβάλλει κυρίως τα σιτηρά, τον καπνό και τα οπωροκηπευτικά. Οι μεγαλύτερες καταστροφές προξενούνται σε νεαρά φυτώρια. Προσβάλλουν επίσης φυτά σπορείων και μοσχεύματα φυτειών αμπελιού. Οι κρεμμυδοφάγοι καταπολεμώνται με ποικίλους τρόπους. Ο πιο κοινός είναι η διασκόρπιση δολωμάτων που έχουν δηλητήριο και οι ψεκασμοί του χωραφιού. Επίσης, εφαρμόζεται και κατάκλυση του κήπου με νερό, που αναγκάζει τα έντομα να βγουν στην επιφάνεια, ενώ συχνά η καταπολέμηση γίνεται με απολύμανση με διθειάνθρακα. Το γνωστότερο είδος, που ονομάζεται επιστημονικά γρυλοτάλπη η κοινή, αναφέρεται επίσης με τα ονόματα: γρυλασπάλαξ (που σημαίνει «γρύλος- τυφλοπόντικας» και υποδηλώνει την ιδιότητα να ζει κάτω από τη γη το ζώο, γρυλοτάλπη, αγγουρολόγος (Αχαΐα) κολοκυθοκόφτης και πρασάγγουρας λακότι (Κεντρική Μακεδονία) περτσίκουρας (Ανατολική Κρήτη) κολοκυθθάς (Κύπρος). Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τ. 7, σελ. 157-58.
Λεάντρο Γκρέκο

Ο Λεάντρο Γκρέκο (ιταλικά: Leandro Greco, γενν. 19 Ιουλίου 1986) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος. Πλέον, είναι βοηθός προπονητή στον ιταλικό σύλλογο Σιούντιρολ της Serie C.

 Ο Γκρέκο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Ρόμα. Το 2003, δόθηκε ως δανεικός στην Αστρέα κι εκεί πετυχαίνει το πρώτο του γκολ. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Ελλάς Βερόνα και είχε δύο πολύ καλές σεζόν παίζοντας 26 ματς στην πρώτη σεζόν και 15 στην άλλη. Πήγε το 2008 στη Ρόμα, αλλά το δεύτερο εξάμηνο του 2009 πήγε σαν δανεικός στη Πίζα και το 2010 ξανά σαν δανεικός στη Πιατσένζα. Επέστρεψε στην Ρόμα τη σεζόν 2010-11 αλλά τον Ιούλιο του 2012 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας (2013). Τον Ιούλιο του 2013, επέστρεψε στην Ιταλία, με μονοετές συμβόλαιο στην Λιβόρνο. Ακολούθησαν η Τζένοα (2014-2015), η Ελλάς Βερόνα (2015-2017), η Μπάρι (2017-2018), η Φότζια, η Κρεμονέζε (2018-2019), η Κοζέντζα (2019-2020), η Περούτζα (2020) και τελευταία η Σιούντρολ (2020-2021).
Σον Μίλερ

Ο Σον Ντεβάντε Μίλερ (γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Κολοσσού Ρόδου της Ελληνικής Α1 ΚατηγορίαςBasket League . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Κορνέλ και το Κονέκτικατ .

 Ο Μίλερ κατάγεται από το Ίουκλεντ του Οχάιο και φοίτησε στο γυμνάσιο Σαιντ Ιγκνάτιους . Έπαιξε για την ομάδα Κινγκ Τζέιμς Σούτινγκ Σταρς AAU. Ο Μίλερ έλαβε τιμητική αναφορά στο Associated Press Divisions I All-Ohio ως ανώτερος. Ο Μίλερ ήταν ο πρώτος νεοσύλλεκτος του προπονητή Μπιλ Κόρτνεϊ στο Κορνέλ. Το 2011-12, ήταν ο πρωτάρης της χρονιάς στο Άιβι Λιγκ. Τραυματίστηκε στον ώμο του σε ένα παιχνίδι στο Πρίνστον και έχασε τα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της κανονικής περιόδου, στα οποία το Κορνέλ ηττήθηκε. Ακόμα ανακηρύχτηκε μέλος στην Πρώτη Ομάδα όλης της Αίβι Λιγκ έχοντας 11,5 πόντους και 6,8 ριμπάουντ μέσο όρο ανά παιχνίδι. Ο Μίλερ αναγκάστηκε να σταματήσει τη νεανική του χρονιάς λόγω χειρουργικής επέμβασης στον ώμο, καθώς οι Μπιγκ Ρεντ κέρδισαν μόνο δύο παιχνίδια χωρίς αυτόν. Στις 3 Μαρτίου 2015, το Κορνέλ ανέτρεψε τον πρωταθλητή Χάρβαρντ με 57-49, με τον Μίλερ να συνεισφέρει με 24 πόντους και 15 ριμπάουντ. Ως ανώτερος, είχε μέσο όρο 16,8 πόντους και 8,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και επιλέχτηκε ως μέλος στην Πρώτη Ομάδα Όλης της Άιβι. Ο Μίλερ ήταν ο κορυφαίος της ομάδας σε τάπες και κλεψίματα και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του Κορνέλ που συγκέντρωσε 100 τάπες και 100 κλεψίματα σε μία σταδιοδρομία. Ο Κόρτνεϊ τον αποκάλεσε ως τον πιο ταλαντούχο παίκτη που προπονούσε. Λόγω ενός κανόνα της Άιβι Λιγκ που απαγορεύει τους πτυχιούχους παίκτες, ο Μίλερ αναγκάστηκε να μεταγραφεί για την τελευταία του χρονιά επιλεξιμότητας. Επέλεξε να μεταγραφεί στο Κονέκτικατ, το οποίο προερχόταν από μία χρονιά με επίδοση 20-15 και εμφάνιση στο NIT. Επέλεξε τους Χάσκις μετά από ένα τηλεφώνημα με τον Κέβιν Όλι, αλλά θα προτιμούσε να μείνει με το Κορνέλ. Ο Μίλερ σημείωσε 25 πόντους ως υψηλό περιόδου με 99-52 στο Σέντραλ Κονέκτικατ Στέιτ στις 23 Δεκεμβρίου 2015, σε ένα παιχνίδι που είδε τον συμπαίκτη Ντάνιελ Χάμιλτον να σημειώνει τριπλ-νταμπλ. Στη μοναδική του σεζόν με τους Χάσκις, είχε μέσο όρο 12,3 πόντους και 5,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ονομάστηκε Μέλος Άξιας Αναφοράς Όλης της Αμερικανικής Αθλητικής Διάσκεψης . Ο Μίλερ έπαιξε με τους Γιούτα Τζαζ στο ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ. Επιλέχθηκε από τους Γκρίνσμπορο Σουόρμ ως 13ος στο σύνολο του Ντραφτ του 2016 της NBA Development League. Τον Μάρτιο του 2018, ο Μίλερ υπέγραψε με τους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς και είχε μέσο όρο 4,6 πόντους και 5,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε πέντε αγώνες. Τον Αύγουστο του 2019, ο Μίλερ υπέγραψε με την Ολιβεϊρένσε, πρωταθλήτρια Πορτογαλίας 2018-2019. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2020, υπέγραψε με τη Σόλες δε Μεξικάλι της Liga Nacional de Baloncesto Profesional (Μεξικού) . Ο Μίλερ πέρασε την περίοδο 2020-21 με την Τράπανι της Σέριε A2 (2ης Ιταλίας) . Είχε κατά μέσο όρο 13,9 πόντους, 8,8 ριμπάουντ, 1,4 ασίστ, 1,2 τάπες και 1,0 κλέψιμο ανά αγώνα. Στις 27 Αυγούστου 2021, ο Μίλερ υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Βιογραφικό στους Κονέκτικατ Χάσκις Αρχειοθετήθηκε 2018-05-09 στο Wayback Machine.
Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου 1973–74

Το Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 1973–74 είναι η 3η διοργάνωση του θεσμού του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Την πρώτη φάση αποτελούν οι διοργανώσεις των κυπέλλων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Οι κυπελλούχες ομάδες των τοπικών ενώσεων αγωνίζονται στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Από αυτή τη σεζόν συμμετέχουν και οι ομάδες ερασιτεχνών των συλλόγων Α΄ και Β΄ Εθνικής, αν και εφόσον προκριθούν από τα τοπικά κύπελλα των κατά τόπους ΕΠΣ.

 Διεξάγονται μονοί αγώνες της μορφής νοκ-άουτ. Στον 1ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Χίου (Α.Π.Ο. Χίος), Ε.Π.Σ. Λέσβου (Άτλας Μυτιλήνης), Ε.Π.Σ. Σάμου (Πανσαμιακός) και Ε.Π.Σ. Αθηνών (Α.Ο. Κουκουβαούνων). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: 1 Ο αγώνας κατωχυρώθηκε με 2-0 στον Α.Π.Ο. Χίος κατόπιν παραίτησης του Πανσαμιακού Στον 2ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Χανίων (Αναγέννηση Χανίων), Ε.Π.Σ. Ηρακλείου (Ποσειδών Ηρακλείου), Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου (Α.Ο. Ρεθύμνης), Ε.Π.Σ. Πειραιά (Ερασιτέχνες Ολυμπιακού) και Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου (Διαγόρας Ρόδου). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Στον 3ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Πατρών (Α.Π.Σ. Πάτραι), Ε.Π.Σ. Ηλείας (Δάφνη Ανδραβίδας), Ε.Π.Σ. Ηπείρου (Φοίνιξ Λευκάδας), Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας (Άρης Αιτωλικού) και Ε.Π.Σ. Κέρκυρας (Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Στον 4ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Κορινθίας (Ολυμπιακός Λουτρακίου), Ε.Π.Σ. Αργολίδας (Αργοναύτης Νέας Κίου), Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (Α.Σ. Λεωνίδιο), Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (Μεσσηνιακός) και Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Ευρώτας Έλους). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Στον 5ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας (Γ.Σ. Αλμυρού), Ε.Π.Σ. Λάρισας (Α.Ο. Ανθούπολη Λάρισας), Ε.Π.Σ. Καρδίτσας (Ατρόμητος Παλαμά), Ε.Π.Σ. Κεντρικής-Δυτικής Μακεδονίας (Π.Α.Ο. Κορυφής Ημαθίας) και Ε.Π.Σ. Κιλκίς (Α.Ε. Πολυκάστρου). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Στον 6ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας (Μακεδονικός Σιάτιστας), Ε.Π.Σ. Πέλλας (Απόλλων Κρύας Βρύσης), Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας (Ηρακλής Λαμίας) και Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας (Πρωτεύς Χαλκίδας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Στον 7ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Θράκης (Ποσειδών Κομοτηνής), Ε.Π.Σ. Έβρου (Α.Ε. Διδυμοτείχου), Ε.Π.Σ. Καβάλας (Ερασιτέχνες Α.Ο. Καβάλας) και Ε.Π.Σ. Δράμας (Δόξα Σιταγρών). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: 1 Ο αγώνας κατωχυρώθηκε με 2-0 στην Δόξα Σιταγρών κατόπιν παραίτησης της Α.Ε. Διδυμοτείχου Στον 8ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Σερρών (Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας), Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής (Αριστοτέλης Στρατονίκης) και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Π.Ο. Ξηροκρήνης). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής: Ο τελικός διεξήχθη την Κυριακή 30 Ιουνίου 1974 στο Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου στο Περιστέρι στην Αθήνα με αντιπάλους τον Ολυμπιακό Λουτρακίου και τον Π.Α.Ο. Κορυφής Ημαθίας.Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Λουτρακίου.
Αμυλοείδωση

Η αμυλοείδωση είναι σπάνια ασθένεια που εμφανίζεται όταν οι πρωτεΐνες που ονομάζονται ινίδια αμυλοειδούς συγκεντρώνονται στα όργανα. Τα ινιδία αμυλοειδούς είναι μια μη κανονική πρωτεΐνη που παράγεται συνήθως από τα κύτταρα στον μυελό των οστών και μπορεί να αποτεθεί σε οποιοδήποτε ιστό ή όργανο. Σε κάθε τύπο της νόσου οι πρωτεΐνες αυτές είναι μοναδικές και έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό, μετά από χρώση με τη χρωστική ερυθρό του Κονγκό, να λαμβάνουν πράσινη απόχρωση όταν εξετάζονται στο μικροσκόπιο πολωμένου φωτός.

 Αυτή η πιο συνηθισμένη μορφή αμυλοείδωσης και επηρεάζει την καρδιά, τα νεφρά, τη γλώσσα, τα νεύρα και το έντερο. Η πρωτοπαθής αμυλοείδωση δεν συνδέεται με άλλες ασθένειες - εκτός από το πολλαπλούν μυέλωμα, μια μορφή καρκίνου μυελών των οστών, σε μειονότητα των περιπτώσεων. Η αιτία της πρωτοπαθούς αμυλοείδωσης είναι άγνωστη, αλλά είναι γνωστό ότι η ασθένεια αρχίζει στον μυελό των οστών. Η αμυλοείδωση εμφανίζεται όταν τα κύτταρα στον μυελό των οστών παραγάγουν αντισώματα που δεν μπορούν να διαχωριστούν, αυτά τα αντισώματα στην συνέχεια συγκεντρώνονται στο αίμα και, τελικά, εγκαταλείπουν το αίμα και εναποτίθενται στους ιστούς ως αμυλοειδή, παρεμποδίζοντας με αυτόν τον τρόπο την κανονική λειτουργία του αίματος. Αυτή η μορφή αμυλοείδωσης εμφανίζεται σε συνδυασμό με τις χρόνιες μολύνσεις ή τις φλεγμονώδεις παθήσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η φυματίωση, η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, το σύνδρομο Reiter, η ψωριασική αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η περιοχική εντερίτιδα, ο οικογενής μεσογειακός πυρετός, ή σε διάφορα νεοπλάσματα, όπως η νόσος Hodgkin και το υπερνέφρωμα. Η θεραπεία της ελλοχεύουσας ασθένειας μπορεί να βοηθήσει να σταματήσει αυτήν την μορφή αμυλοείδωσης. Αυτή η μορφή αμυλοείδωσης είναι κληρονομική και επηρεάζει συνήθως τα νεύρα, την καρδιά και τα νεφρά. Τα σημεία και τα συμπτώματα της αμυλοείδωσης εξαρτώνται από τα όργανα που έχουν επηρεαστεί από την ασθένεια. Το ευρύ φάσμα των συμπτωμάτων καθιστά συχνά την αμυλοείδωση δύσκολο να διαγνωσθεί, ενώ πολλές φορές μπορεί να μην υπάρχει κανένα σύμπτωμα όταν κάποιος νοσεί. Πρήξιμο των αστραγάλων και των ποδιών Αδυναμία Απώλεια βάρους Δυσκολία στην αναπνοή Μούδιασμα ή τσούξιμο στα χέρια ή/και τα πόδια Διάρροια Σοβαρή αδυναμία Πρήξιμο στη γλώσσα, μακρογλωσσία Αλλαγές στο δέρμα Αρρυθμία Δυσκολία στην κατάποση Αν και οι εξετάσεις αίματος ή ούρων μπορούν να ανιχνεύσουν μια ανώμαλη πρωτεΐνη που θα μπορούσε να δείξει αμυλοείδωση, η μόνη οριστική δοκιμή για την αμυλοείδωση είναι μια βιοψία ιστού η οποία λαμβάνεται είτε από το ορθό, είτε από τα ούλα, είτε από το υποδόριο λίπος της κοιλίας. Η θεραπεία της αμυλοείδωσης περιλαμβάνει τη μεταμόσχευση κυττάρων των περιφερικών μίσχων του αίματος ή θεραπεία με melphalan (Alkeran, Alkeran IV), χημειοθεραπεία που χρησιμοποιείται επίσης στην θεραπεία ορισμένων τύπων καρκίνου, και δεξαμεθαζόνη (dexamethasone).
Μαρκ Φορνέ Μολνέ

Ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ (Marc Forné i Molné) είναι δικηγόρος και πολιτικός από την Ανδόρρα. Διετέλεσε αρχηγός κυβερνήσεως της Ανδόρρας από το 1994 ως το 2005. Επιχείρησε να ακολουθήσει φιλελεύθερη πολιτική, που να χαρακτηρίζεται από χαμηλές φορολογήσεις. Υπήρξε πρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας (Partit Liberal d'Andorra).

 Γεννήθηκε στην Ανδόρρα λα Βέλια στις 30 Δεκεμβρίου του 1946. Έγινε πρωθυπουργός στις 7 Δεκεμβρίου του 1994 και διαδέχθηκε τον Όσκαρ Ρίβας Ρετς στο αξίωμα αυτό. Υπηρέτησε δύο συνεχείς πρωθυπουργικές θητείες. Οι Φιλελεύθεροι του Μολνέ αναδείχθηκαν νικητές στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Φεβρουαρίου του 1997, κερδίζοντας 16 επί συνόλου 28 εδρών στο Γενικό Συμβούλιο. Η εκλογική νίκη για τον Μολνέ επαναλήφθηκε στις εκλογές στις 4 Μαρτίου του 2001, κατά τις οποίες το Φιλελεύθερο Κόμμα κέρδισε 15 επί συνόλου 28 εδρών. Το 2005 ο Μολνέ προκήρυξε εκλογές, στις οποίες αποφάσισε να μην λάβει μέρος. Το κόμμα του κέρδισε ξανά στις εκλογές εκείνες, στις 24 Απριλίου του 2005, με 14 επί συνόλου 28 εδρών.. Τον διαδέχθηκε ο Αλμπέρτ Πιντάτ στις 30 Μαρτίου του 2005.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1958

Το ΜΔ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1958 διεξήχθη από την Παρασκευή 18 ως την Κυριακή 20 Ιουλίου 1958 στο Εθνικό Στάδιο Δράμας, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1958. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει ο Γ.Σ. Δόξα Δράμας, με την ευκαιρία του εορτασμού των 40 ετών από την ίδρυση της. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.

 Πέντε χρόνια μετά τη διεξαγωγή τους στην Αλεξανδρούπολη, το 1953, ο ΣΕΓΑΣ εμπιστεύτηκε τη διεξαγωγή των Πανελλήνιων Αγώνων Στίβου, σε μια άλλη επαρχιακή πόλη, τη Δράμα. Τη διοργάνωση ανέλαβε ο τοπικός Γυμναστικός Σύλλογος Δόξα Δράμας, που κατάφερε να την ολοκληρώσει με επιτυχία, έχοντας φροντίσει για τα καταλύματα και τους χώρους εστίασης των αθλητών, προπονητών και συνοδών καθώς και για την καλή κατάσταση του στίβου. Η μακεδονική πόλη υποδέχτηκε με φιλόξενη διάθεση τους αθλητές που έφτασαν από όλη τη χώρα, έχοντας σημαιοστολίσει τα δημόσια κτίρια και τα καταστήματα. Πολλές επιχειρήσεις, εφημερίδες, ιδρύματα και φίλαθλοι της πόλης και της Θεσσαλονίκης είχαν αθλοθετήσει ειδικά κύπελλα για τα περισσότερα αγωνίσματα. Στους αγώνες δεν σημειώθηκαν πανελλήνια ρεκόρ αλλά έγιναν δέκα νέα ρεκόρ αγώνων καθώς και ένα πανελλήνιο ρεκόρ συλλόγων στα 4Χ400. Στους αγώνες μετείχαν 250 περίπου αθλητές από την Αθήνα και τη Νότια Ελλάδα, που έφτασαν με ειδικό αεροπλάνο και άλλοι 150 περίπου αππο συλλόγους της Βόρειας Ελλάδας, που πήγαν οδικά και σιδηροδρομικά. Τους αγώνες παρακολούθησε πλήθος φιλάθλων της πόλης και των κοντινών περιοχών που γέμισε το μικρό στάδιο. Στην τελετή έναρξης παρέστη ο μητροπολίτης της πόλης, ο υπουργός Βορείου Ελλάδος κ. Θεολογίτης και όλες οι τοπικές αρχές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Για πρώτη φορά διεξήχθη το αγώνισμα των 20χλμ βάδην, στη θέση των 10 χλμ, ενώ εκτός βαθμολογίας ήταν το πρωτάθλημα μαραθωνίου αν και διεξήχθη και αυτό στη Δράμα την 20η Ιουλίου, τελευταία ημέρα των αγώνων. Το πρωτάθλημα δεκάθλου έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Αύγουστο και ήταν επίσης εκτός βαθμολογίας, ενώ δεν αναφέρονται πρωταθλήματα πεντάθλου, ελληνικής δισκοβολίας και λιθοβολίας. *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 20 σύλλογοι. "Μακεδονία", 18/7/1958. "Μακεδονία", 19/7/1958. "Μακεδονία", 20/7/1958. "Μακεδονία", 22/7/1958. "Αθλητική Ηχώ", 21/7/1958. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010.
Κατάλογος μονών της Κύπρου

Η Εκκλησία της Κύπρου διαθέτει μεγάλο αριθμό Ιερών Μονών στο ποίμνιό της, και πλήθος αγίων που έχουν ασκηθεί στο έδαφός της νήσου Κύπρου, γι' αυτό και έχει ονομαστεί «Νήσος των Αγίων». Τα πιο γνωστά μοναστήρια που υπάρχουν σήμερα στην Κύπρο είναι τα ακόλουθα: Στην παρένθεση είναι η μοναχοί της μονής και της μητροπόλεως σε παρένθεση δίπλα από την κάθε μητρόπολη.

 ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ (28) μοναχοί ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗ (6) μοναχοί ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΞΥΛΟΤΥΜΠΟΥ (7) μοναχές ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ ΤΡΟΥΛΛΟΙ Ιερά Μονή Χρυσορροϊατίσσης (5) μοναχοί Ιερά Μονή Τροοδιτίσσης (11) μοναχοί Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης (1) μοναχοί Ιερά Μονή Παναγίας Σαλαμιωτίσσης (3) μοναχές Ιερά Μονή Παναγίας του ΚύκκουΙερά Μονή Παναγίας του ΜαχαιράΙερά Μονή Αγίου ΝεοφύτουΙερά Μονή Αποστόλου Βαρνάβα (κατεχόμενη)Ιερά Μονή Παναγίας Καθάρων (κατεχόμενη) Ιερά Μονή Αποστόλου ΑνδρέαΙερά Μονή Αρχαγγέλου ΜιχαήλΙερά Μονή της ΘεοτόκουΙερά Μονή Παναγίας Τρικουκκιώτισσας Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Μέσα ΠοταμούΙερά Μονή Συμβούλου ΧριστούΙερά Μονή Αγίου Γεωργίου ΑλαμάνουΙερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής - Παναγίας ΓλωσσάΙερά Μονή Παναγίας ΣφαλαγγιωτίσσηςΙερά Μονή Αγίου Νικολάου ΓάτωνΙερά Μονή Παναγίας ΑμασγούςΙερά Μονή Παναγίας Αμιρούς Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου ΟρούνταςΙερά Μονή Αγίου Ιωάννη ΛαμπαδιστήΙερά Μονή Παναγίας του ΆρακαΙερά Μονή Παναγίας ΑσίνουΙερά Μονή Σταυρού ΑγιασμάτηΙερά Μονή Παναγίας ΠοδίθουΙερό Ησυχαστήριο Οσίου Σεραφείμ του ΣάρωφΙερά Μονή Παναγίας Χρυσοκουργαλιωτίσσης Ιερά Μονή Αγίου ΚενδέουΙερά Μονή Αγίας Νάπας Ιερά Μονή Αγίου ΗρακλειδίουΙερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος ΑχεράςΙερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Ιερά Μονή Αγίου ΣπυρίδωνοςΙερά Μονή Αγίας ΘέκληςΙερά Μονή Αγίου Μηνά Ιερές Μονές της Εκκλησίας της Κύπρου Εκκλησία της Κύπρου
Άννα Ξυλαλόη

Η Άννα Ξυλαλόη, απεβ. πριν το 1253, ήταν η πρώτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Μεγάλου Κομνηνού αυτοκράτορα της Τραπεζούντας. Ο γάμος τους έγινε περί το 1235.

 Η λέξη ξυλαλόη αναφέρεται στην ρητινώδη καρδιά του κορμού της Ακουιλαρίας, ένα μεγάλο αειθαλές δένδρο της νοτιο-ανατολικής Ασίας. Η Άννα αναφέρεται σύντομα στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: όταν απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄, "σύμφωνα με την προτροπή και την επιλογή του, τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο κυρ Ανδρόνικος Κομνηνός, γιος από την σύζυγό του αυτοκράτειρα Άννα Ξυλαλόη. Ο Ανδρόνικος βασίλευσε για τρία έτη και απεβίωσε το έτος 6774 από Κτίσεως Κόσμου" (i.e. 1266). Η Άννα είναι η μόνη από τις τρεις συζύγους τού Μανουήλ Α΄, που ο Πανάρετος της δίνει τον τίτλο της αυτοκράτειρας. Η Άννα θεωρείται η πρώτη από τις συζύγους του ανδρός της, που τον παντρεύτηκε π. το 1235, για τον εξής λόγο: ο μόνος γνωστός τους γιος, ο Ανδρόνικος Β΄, βασίλευσε πρώτος και τον ακολούθησαν τα αδέλφια του· ο Γεώργιος (1266-80), ο Ιωάννης Β΄ (1280-84, 85-97) και η Θεοδώρα (1284-85). Επειδή προηγήθηκε, τον θεωρούμε μεγαλύτερό τους, έτσι η μητέρα του πρέπει να είναι η πρώτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄.Ο Μανουήλ Α΄ είχε (τουλάχιστον) δύο κόρες, που οι μητέρες τους δεν αναφέρονται. Αυτές είναι τέκνα της Άννας ή των άλλων δύο συζύγων. Μία από αυτές παντρεύτηκε τον Δημήτριο Β΄ της Γεωργίας και η άλλη έναν δίδεβουλ (υψηλό αξίωμα ευγενούς στην Αυλή). Ο ιστορικός Κουρσάνσκις εκτιμά, ότι η πρεσβεία που έστειλε ο Μανουήλ Α΄ στον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας για να ζητήσει να νυμφευτεί μία από τις κόρες του το 1253, είναι terminus post quem για το τέλος της Άννας Ξυλαλόης. Όταν ο Λουδοβίκος αρνήθηκε τη συμμαχία, ο ίδιος ιστορικός θεωρεί, πως ο Μανουήλ νυμφεύτηκε την Ειρήνη Συρίκαινα. Παντρεύτηκε π. το 1235 τον Μανουήλ Α΄ Μεγάλο Κομνηνό αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και είχε τέκνα: Ανδρόνικος Β΄ π. 1240-1266, αυτοκράτορας της Τραπεζούντας. ίσως μία ή δύο κόρες. Η σελίδα "Τροφή στην αρχαιότητα" δίνει ορισμό της ξυλαλόης
Χρόντμπερτ Α΄ της Τουρ

Ο Χρόντμπερτ Α΄, Chrodbert, Chrotbert, Radobertus, Robert I (απεβ. το 695) από τον Οίκος των Μεροβιγγείων ήταν γραμματέας (referendarius), Μαγιορδόμος της Βουργουνδίας (642-662) και επίσκοπος της Τουρ (660-695).

 Ήταν γιος τού Χαριβέρτου, κόμη του Εσμπαί και της Βούλφγκουρντ. Ο πατέρας του ήταν γιος του Χαριβέρτου Α΄ του Παρισιού, περιοχής που περιλάμβανε την κοιλάδα του Λίγηρα. Αδελφός του ήταν ο Έρλεμπερτ, κύριος του Κερν. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως γραμματέας (référendaire) τού 2ου εξαδέλφου του Δαγοβέρτου Α΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας και του γιου εκείνου Κλόβις Β΄, βασιλιά στις ίδιες περιοχές. Ο Δαγοβέρτος Α΄ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς που ασκούσε πραγματική εξουσία. Ο Χρόντμπερτ Α΄ έγινε μαγιορδόμος της Βουργουνδίας (642-662) και μάλλον της Νευστρίας, το διάστημα που δεν ήταν ο Εμπρόιν. Ίσως ήταν επίσκοπος τού Παρισιού, αλλά οι ενδείξεις γι' αυτό είναι ισχνές. Νυμφεύτηκε μάλλον την Γκλισμόντα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Λάμπερτ Α΄ του Εσμπαί απεβ. μετά το 650, ίσως κόμης του Εσμπαί. Ανγκάντρισμα απεβ. περ. 695, παντρεύτηκε τον Άνσμπερτ. Μετά έγινε ηγουμένη στη μονή Βενεδικτίνων του Ορουέρ-ντε-Βιέρζ, κοντά στο Μπωβαί. Ανακηρύχθηκε αγία των καθολικών.Ο Λάμπερτ (ή ίσως ο Έρλεμπερτ) ήταν πατέρας του Χρόντμπερτ Β΄, του οποίου 7ος απόγονος ήταν ο Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας. Settipani, Christian, Les Ancêtres de Charlemagne, 2e édition revue et corrigée, éd. P & G, Prosopographia et Genealogica, 2015, Settipani, Christian. Addenda aux "Ancêtres de Charlemagne, 1990 Medieval Lands Project, Chrodebert I
Φραν Χίλι

Ο Φραν Χίλι (Francis "Fran" Healy, 23 Ιουλίου 1973) είναι Σκωτσέζος μουσικός. Είναι ο βασικός τραγουδοποιός και ο τραγουδιστής του μουσικού ποπ/ροκ συγκροτήματος Travis, έχοντας γράψει σχεδόν όλα τα τραγούδια από τα πέντε στούντιο άλμπουμς του. Από το 2010 κάνει και σόλο καριέρα.

 Ο Χίλι γεννήθηκε στο Στάφορντ της Αγγλίας. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους σημερινούς τραγουδοποιούς της Μεγάλης Βρετανίας, και έχει εγκωμιαστεί δημόσια από πολυάριθμους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Πωλ Μακάρτνεϋ, Έλτον Τζον και Νόελ Γκάλλαχερ (Oasis). Το 2005, ο Κρις Μάρτιν των Coldplay αποκάλεσε τον εαυτό του «Φραν Χίλι των φτωχών» («a poor man’s Fran Healy»). Στις συνεντεύξεις του, ο Χίλι έχει μιλήσει για τις επιρροές του από τραγουδοποιούς όπως η Τζόνι Μίτσελ, ο Πωλ Μακάρτνεϋ και ο Γκράχαμ Νας. Έχει παίξει με τον Μακάρτνεϋ και τον Νας. Αν και ο Χίλι παίζει κυρίως κιθάρα, συνθέτει επίσης στο πιάνο. Ο Χίλι είναι μέλος του κινήματος Make Poverty History και έπαιξε με τους Travis στις συναυλίες του Live 8, στο Λονδίνο και το Εδιμβούργο. Έχει επίσης συμμετάσχει στης ηχογράφηση του τραγουδιού Do They Know It's Christmas? από τους Band Aid 20, στους οποίους είναι μέλος. Μέχρι τώρα έχει κάνε δύο ταξίδια στο Σουδάν με την οργάνωση Save the Children, για την οποία έχει ξεκινήσει μια μεγάλη παγκόσμια εκστρατεία, για να βοηθηθούν τα δέκα εκατομμύρια παιδιά που δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν κάθε χρόνο. Ακόμα, ο Χίλι είχε λάβει μέρος ως ομιλητής σε πολλές αντιπολεμικές διαδηλώσεις που γίνονταν ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ. Από το 2000, ο Χίλι έχει σχέση με το Γερμανίδα φωτογράφο, Νόρα Κρυστ. Το πρώτο παιδί τους, ένα αγόρι που ονομάστηκε Κλέυ, γεννήθηκε το Μάρτιο του 2006. Ζουν στο Λονδίνο, ενώ έχουν επίσης ένα διαμέρισμα στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Σε μια πρόσφατη συναυλία στο Μόναχο, ο Χίλι είπε πως σχεδιάζει να μετακομίσει στη Γερμανία και να πάρει τη γερμανική υπηκοότητα. Έχει μαύρη ζώνη στο Καράτε, είναι φίλος της stand-up comedy και υποστηρικτής της ποδοσφαιρικής ομάδας Γκλάσκοου Σέλτικ. Wreckorder (2010) (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος Σελίδα αφιερωμένη στον ακτιβισμό του Φραν για το Σουδάν
Σαλλουστία Ορβιάνα

Η Σαλλουστία Ορβιάνα, λατιν. Sallustia Orbiana (άκμασε 225-227), πλήρες όνομα Γναία Σεία Ερεννία Σαλλουστία Βαρβία Ορβιάνα, ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Αλεξάνδρου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν γνωστή για την ομορφιά της, που απαθανατίστηκε σε πολλά έργα τέχνης. Έγινε θύμα της ζήλειας της πεθεράς της Ιουλίας Μαμαίας, ώσπου χώρισε και εξορίστηκε στη Λιβύη το 227.

 Ήταν κόρη του Λεύκιου Σείου Ερέννιου Σαλλούστιου, ενός συγκλητικού με επιρροή στη Ρώμη των αρχών του 3ου αι. Τον Αύγουστο του 225, σε ηλικία 16 ετών περίπου, η Σ. Ορβιάνα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σεβήρο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Αυτό είχε κανονιστεί από τη μητέρα του Ιουλία Μαμαία. Ο Σαλλούστιος προήχθη σε Καίσαρα και ως το τέλος τού Αυγούστου τού 227 η Ορβιάνα έλαβε τον τίτλο της Αυγούστας. Η πεθερά της συμπεριφέρθηκε σκληρά, πιέζοντάς την να καταφύγει αλλού με τον πατέρα της. Τότε ο Σαλλούστιος, που έβρισκε ανυπόφορη την προσβολή της Μαμαίας, ζήτησε την προστασία της Πραιτωριανής Φρουράς, ή την παρέμβαση του Αυτοκράτορα, αλλά η επιρροή της Μαμαίας στον γιο της ήταν τέτοια, που ο Αλέξανδρος απέτυχε να κάνει κάποια ενέργεια προστατεύοντας τη σύζυγό του ή τον πατέρα της. Η Μαμαία διέταξε ο Σαλλούστιος να τιμωρηθεί με θάνατο με το πρόσχημα, ότι ήθελε να χρησιμοποιήσει την Πραιτωριανή Φρουρά για να καταλάβει τον θρόνο. Πράγματι εκτελέστηκε τον Αύγουστο τού 227· από την Ορβιάνα αφαιρέθηκε ο τίτλος της Αυγούστας, διαζεύχθηκε με τον Αλέξανδρο και εξορίστηκε στην επαρχία της Λιβύης. Δεν γνωρίζουμε κάτι για τη μετέπειτα μοίρα της στην Αφρική. Ο Αλέξανδρος βασίλευσε για άλλα 8 έτη και στην εξέγερση του 235 σφαγιάστηκε με τη μητέρα του. Ήταν ο τελευταίος της δυναστείας των Σεβήρων και στον θρόνο ανήλθε ο Μαξιμίνος ο Θραξ. Ένα άγαλμα της Ορβιάνα, που την παριστά ως Αφροδίτη Ευτυχής (Venus Felix), βρέθηκε στις ανασκαφές κοντά στην εκκλησία της Σάντα Κρότσε ιν Ζερουζαλέμμε στον Εσκουιλίνο λόφο. Το γλυπτό βρίσκεται τώρα στα Μουσεία τού Βατικανού, στο Κορτίλε Μπελβεντέρε. Είχε αφιερωθεί από τους απελεύθερούς της Ελπίδιο και Σαλλουστία. Εκτός από λίγες εκδόσεις ορειχάλκινων και αργυρών νομισμάτων, κόπηκαν αρκετά χρυσά με τη μορφή της. Το 1897 ένα τέτοιο πωλήθηκε για £26. Είναι η μόνη από τις δύο συζύγους τού Αλεξάνδρου, που εμφανίζεται σε νομίσματα. Η Σαλουστία Ορβιάνα είναι μία ηρωίδα στην όπερα Αλεσσάνντρο Σεβέρο (1716) τού Απόστολο Τζένο. Το έργο προσαρμόστηκε ως Λα Σαλουστία (1732), που τη μουσική του έγραψε ο Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι. Herodianus, Tes Meta Marcon Basileas Istoria (History of the Empire from the Death of Marcus Aurelius). Joannes Zonaras, Epitome Historiarum (Epitome of History), Thomas Banchich, Eugene Lane, eds., Routledge (2009). Museo Vaticano (1846). Theodor Mommsen et alii, Corpus Inscriptionum Latinarum (The Body of Latin Inscriptions, abbreviated CIL), Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1853–present).
Τσεχικές εκλογές Γερουσίας (2020)

Οι εκλογές της Γερουσίας πραγματοποιήθηκαν στην Τσεχική Δημοκρατία στις 2-3 Οκτωβρίου 2020 παράλληλα με τις περιφερειακές εκλογές, με τους δεύτερους γύρους στις 9-10 Οκτωβρίου.

 Το ένα τρίτο της 81μελούς Γερουσίας εκλέγεται κάθε δύο χρόνια, δίνοντας στους Γερουσιαστές εξαετή θητεία. Τα μέλη της Γερουσίας εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων .
Δεινοσαυροκαρχαρίας

Το Dinoshark (ελληνικά: Δεινοσαυροκαρχαρίας) είναι μια χαμηλού προϋπολογισμού Syfy ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Κέβιν Ο'Νηλ και με πρωταγωνιστές τους Έρικ Μπάλφουρ, Ίβα Χάσπεργκερ, Άαρον Ντίαζ, Νταν Γκόλντεν καθώς και τον φημισμένο παραγωγό ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού Ρότζερ Κόρμαν. Προβλήθηκε στο κανάλι Syfy στις 13 Μαρτίου 2010. Το Dinoshark είναι συνέχεια της ταινίας Dinocroc. Ο Ρότζερ Κόρμαν αρχικά πρότεινε μια συνέχεια με τίτλο Dinocroc 2, αλλά το κανάλι Syfy θεώρησε ότι το τηλεοπτικό κοινό θα ανταποκριθεί καλύτερα στις νέες αλλά παρόμοιες ιδέες παρά στις άμεσες συνέχειες. Μια συνέχεια με τίτλο Dinocroc vs. Supergator κυκλοφόρησε στις 26 Ιουνίου, 2010. Το Dinoshark είναι στην πραγματικότητα ένα μοντέρνο ριμέικ του Up from the Depths. Το Dinoshark έχει περιγράφει ως Dinocroc με βατραχοπέδιλα. Η Μάργκαρεθ Λίονς του Entertainment Weekly είπε ότι αυτό μαζί με το Sharktopus έμελλε να είναι τα κλασσικά του "εξαιρετικά απαίσιου τηλεοπτικού είδους ταινιών".

 Ένας μικρός "Δινοκαρχαρίας" φεύγει από ένα σπασμένο κομμάτι παγετώνα της Αρκτικής που έσπασε λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Μετά από τρία χρόνια ο Δινοκαρχαρίας έχει γίνει ένας αιμοδιψής ενήλικος κυνηγός και σκοτώνει τους τουρίστες στο Πουέρτο Βαγιάρτα του Μεξικού. Έρικ Μπάλφουρ ως Τρέις Μακ Γκρόου Ίβα Χάσπεργκερ ως Κάρολ Μπρουμπέικερ Άαρον Ντίαζ ως Λούις Νταν Γκόλντεν ως Μάικ Ρότζερ Κόρμαν ως Δρ. Φράνκ Ρίβς Χριστίνα Νικόλε ως Ρίτα Βάλντεζ Ρόμπερτ Ρόεσελ ως Δρ. Σάιμον Ότις Σάρα Κόβα ως Τζέιντ Οι κριτικοί και σχολιαστές έτειναν να έχουν τις ίδιες απόψεις σχετικά με τη φύση της ταινίας, βλέποντας το να ακολουθεί την παράδοση των παλαιότερων ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού με τέρας με τα αβάσιμα σενάρια, αργά σημεία και την αμφισβητήσιμη ηθοποιία. Και γενικά οι περισσότερες κριτικές για την ταινία ήταν αρνητικές. Το Dinoshark κυκλοφόρησε σε DVD από την Anchor Bay στις 26 Απριλίου, 2011. Dinoshark στο Rotten Tomatoes Dinoshark στο Allmovie Παρουσίαση της ταινίας στο Horrornews.net
Ματίας Ζάμμερ

Ο Ματίας Ζάμμερ (Matthias Sammer, γεννήθηκε 5 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στη Δρέσδη της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και λίμπερο.

 Ο Ματίας Ζάμμερ ξεκίνησε την καριέρα από τα εφηβικά τμήματα στην ομάδα της πόλης του την Ντιναμό Δρέσδης στην ηλικία των 5 μόλις ετών μια και ο πατέρας του, είχε διατελέσει προπονητής της ομάδας. Το 1985 προβιβάστηκε στην ανδρική ομάδα και μαζί της κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ανατολικής Γερμανίας 2 φορές το 1989 και το 1990 αλλά και το Κύπελλο Αν. Γερμανίας το 1990. Την ίδια χρονιά λίγο μετά την επανένωση της Γερμανίας έγινε ένας από τους πρώτους Ανατολικογερμανούς ποδοσφαιριστές που εντάχθηκαν σε ομάδα της πρώην Δυτικής Γερμανίας πηγαίνοντας στην Στουτγκάρδη , όπου έμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας την Μπουντεσλίγκα το 1992. Πήγε για ένα χρόνο στην Ιταλία και την Ιντερ. Το 1993 εντάχθηκε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ όπου πέρασε μερικές από τις σπουδαιότερες στιγμές της ποδοσφαιρικής του καριέρας οδηγώντας την ομάδα στην κατάκτηση της Μπουντεσλίγκα το 1995 και το 1996 αλλά και του Τσάμπιονς Λιγκ το 1997. Για της επιδόσεις του ανακηρύχθηκε Ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Γερμανία το 1995 και 1996, και το 1996 ανακηρύχθηκε Καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς (Χρυσή Μπάλα). Το 1998 μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο αναγκάστηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 31 ετών. Ο Ζάμμερ είναι από τους ελάχιστους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν με τη φανέλα της Αν.Γερμανίας αλλά και της ενωμένης Γερμανίας αργότερα. Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν με τη φανέλα της Ενωμένης Γερμανίας η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 1996 στην Αγγλία. Ο Ζάμμερ έγινε προπονητής της Μπορούσια Ντόρτμουντ το 2000, οδηγώντας την ομάδα σε άλλο ένα Γερμανικό πρωτάθλημα το 2002. Η ομάδα του φτάσει στον τελικό του Κύπελλου Ουεφα του ίδιου έτους, αλλά έχασε 3–2 από τη Φέγενορντ. Ο Ζάμμερ ανέλαβε προπονήτής στην ΦφΜ Στουτγκάρδη για τη σεζόν 2004–05, αλλά έφυγε μετά από μόλις ένα έτος στον πάγκο της ομάδας απολύθηκε. Την 1η Απριλίου 2006, διορίστηκε τεχνικός διευθυντής της Γερμανικής Ένωσης Ποδοσφαίρου (DFB) υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Η θέση του είναι νέα και περιλαμβάνει την ευθύνη για τις εθνικές ομάδες νέων, με έμφαση σε νέα ταλέντα μεταξύ των ηλικιών έντεκα και δεκαοκτώ ετών. Δυναμό Δρέσδης Πρωτάθλημα Ανατολικής Γερ (DD-Oberliga) (2) : 1988–89, 1989–90 Κύπελλο Ανατολικής Γερμανίας (FDGB-Pokal) : 1989–90Στουτγκάρδη Μπουντεσλίγκα : 1991–92Μπορούσια Ντόρτμουντ Μπουντεσλίγκα (2) : 1994–95, 1995–96 Σούπερ Κύπελλο Γερμανίας (DFL-Supercup) (2) : 1995, 1996 Τσάμπιονς Λιγκ : 1996–97Γερμανία Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA : 1996 Κύπελλο ΗΠΑ : 1993Ατομικές διακρίσεις Ομάδα ESM της Χρονιάς : 1994–95 Γερμανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (2) : 1995, 1996 Καλύτερος παίκτης Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 1996 Καλύτερη ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 1996 Onze de Bronze : 1996 Χρυσή Μπάλα : 1996 World Soccer περιοδικό : Οι 100 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα
Επαρχία Λευκωσίας

Η επαρχία Λευκωσίας είναι μια από τις 6 επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Δήμος Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μεγάλο μέρος της Επαρχίας Λευκωσίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Η επαρχία Λευκωσίας αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της χώρας. Έχει έκταση 2710,002 τ.χλμ. που αποτελεί το 29,32% της έκτασης της Κύπρου. Η επαρχία Λευκωσίας βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της Κύπρου. Είναι η μόνη από τις 6 επαρχίες που συνορεύει με όλες τις άλλες. Στα δυτικά συνορεύει με την επαρχία Πάφου, στα νότια με την επαρχία Λεμεσού και την επαρχία Λάρνακας, στα ανατολικά με την επαρχία Αμμοχώστου και στα βόρεια με την επαρχία Κερύνειας. Ένα μέρος στη βορειοδυτική πλευρά της επαρχίας Λευκωσίας είναι παραθαλάσσιο. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της επαρχίας παρουσιάζει σημαντική αύξηση έως το 1974. Μετά την τουρκική εισβολή, οι απογραφές αφορούσαν μόνο τις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η επαρχία Λευκωσίας αποτελούσε πάντα την μεγαλύτερη σε πληθυσμό επαρχία της Κύπρου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της επαρχίας Λευκωσίας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Η επαρχία Λευκωσίας διοικητικά διαιρείται σε 12 δήμους και 162 κοινότητες. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ολόκληροι οι δήμοι Μόρφου και Κυθρέας και 39 κοινότητες βρίσκονται στο τμήμα της Κύπρου το οποίο κατέχεται από τον τουρκικό στρατό. Οι δήμοι και κοινότητες αυτές ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Επιπλέον, μέρος των δήμων Λευκωσίας, Αγίου Δομετίου, Αγλατζιάς και Γερίου, όπως και μέρος 25 κοινοτήτων βρίσκονται επίσης στο τμήμα της Κύπρου το οποίο κατέχεται από τον τουρκικό στρατό. Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι δήμοι και οι κοινότητες της επαρχίας Λευκωσίας. Οι δήμοι αναγράφονται με έντονη γραφή. Οι δήμοι και κοινότητες που βρίσκονται εξολοκλήρου σε έδαφος το οποίο κατέχεται από τον τουρκικό στρατό σημειώνονται με ένα αστερίσκο. Οι δήμοι και κοινότητες των οποίων μόνο ένα μέρος είναι κατεχόμενο σημειώνονται με δύο αστερίσκους. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό (απογραφή 2011), την έκταση που καταλαμβάνει και το ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας κάθε δήμου και κοινότητας της επαρχίας Λευκωσίας. Ο πληθυσμός αναγράφεται μόνο στους δήμους και στις κοινότητες που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι δήμοι της επαρχίας Λευκωσίας, για διοικητικούς σκοπούς, διαιρούνται σε συνοικίες (ενορίες). Εξαίρεση αποτελούν οι δήμοι Αγλαντζιάς, Γερίου, Έγκωμης και Τσερίου. Στην πιο κάτω λίστα παρουσιάζονται αλφαβητικά οι συνοικίες ανά δήμο. Φιλιππίδης, επιμ. (2006). Σύγχρονος Παγκόσμιος Άτλαντας (10η έκδοση). Λευκωσία: Φιλιππίδης. ISBN 9963-577-52-0. Ιστοσελίδα Επαρχιακής Διοίκησης
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2004-05

Το Κύπελλο Κύπρου 2004-05 ήταν η 31η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (28η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2004-05. Πραγματοποιήθηκε Φάιναλ 8 στο Κλειστό Απόλλωνα Λεμεσού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 14η φορά στην ιστορία της.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της προημιτελικής φάσης οι οποίοι διεξήχθησαν στις 18 και 19 Απριλίου 2005. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 20 Απριλίου 2005. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 22 Απριλίου 2005 στο Κλειστό Απόλλωνα Λεμεσού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (25-15, 25-18, 25-18, 19-25, 25-12). «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Θέλμα Μαδέρα

Η Θέλμα Φιλίπα Ράμος Μαδέρα (Πόρτο, 27 Δεκεμβρίου 1999) είναι Πορτογάλο μοντέλο, ηθοποιός και νικήτρια του Μις Υφήλιος Πορτογαλία 2022. Ήταν προηγουμένως νικήτρια του Μις Γη Πορτογαλία το 2018.

 Η Μαδέρα γεννήθηκε στο Πόρτο. Είναι φοιτήτρια από το Πόρτο και εργάζεται ως μοντέλο. Η Μαδέρα ξεκίνησε την καριέρα της στα καλλιστεία το 2017, εκπροσώπησε το Πόρτο στον διαγωνισμό Μις Βασίλισσα Πορτογαλία 2017 που πραγματοποιήθηκε τελικά στις 23 Σεπτεμβρίου 2017 στο Καζίνο Εστορίλ στο Κασκάις, προτού ανακοινωθεί ως η νικήτρια του διαγωνισμού Μις Γη Πορτογαλία 2018. Εκπροσώπησε την Πορτογαλία στο Μις Γη 2018 που πραγματοποιήθηκε στο Πασάι των Φιλιππίνες και τερμάτισε στην πρώτη 8άδα. Στις 6 Ιουλίου 2022, ο Οργανισμός Μις Πορτογαλία ανακοίνωσε ότι η Μαδέρα θα εκπροσωπήσει επίσης την Πορτογαλία στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2022. Μις Πορτογαλία Επίσημη ιστοσελίδα Θέλμα Μαδέρα στο Instagram
Περμανάντ

Η περμανάντ είναι η χημική ή / και θερμική επεξεργασία των μαλλιών έτσι ώστε να εμφανίζονται ως κύματα, μπούκλες ή απλά να ισιώνουν. Η χρήση της λέξης «permanent» (μόνιμη) είναι δικαιολογημένη από τη στιγμή που όταν γίνεται η περμανάντ το μαλλί παραμένει έτσι. Πάντως, τα νέα μαλλιά που μεγαλώνουν δεν έχουν υποστεί την επεξεργασία αυτή και η κοπή των μαλλιών από το τέλος καταργεί τις μπούκλες, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι η μπούκλα εξαφανίζεται σταδιακά.

 Ιστορικά, οι καυκάσιες γυναίκες επιθυμούσαν να έχουν κυματιστά ή σγουρά μαλλιά γιατί φαίνοναν πιο ελκυστικές από ότι με ίσια μαλλιά. Οι προσπάθειες για κατσάρωμα με βρέξιμο και τύλιγμα ή δεσίματος με χαρτί παρήγαγαν μόνο επιφανειακά αποτελέσματα. Ο πρώτος άνθρωπος που δημιούργησε μια πρακτική θερμική μέθοδο ήταν ο Marcel Grateau το 1872. Επινόησε ένα ζευγάρι ειδικών λαβίδων. Μία από τις λαβίδες είχε κυκλική διατομή και η άλλη κοίλη, ούτως ώστε να τοποθετούνται η μία μέσα στην άλλη, όταν οι λαβές έκλειναν. Οι λαβίδες γενικά θερμαίνονταν πάνω από φλόγα αερίου ή οινοπνεύματος και η κατάλληλη θερμοκρασία θεωρούνταν αυτή στην οποία χαρτί εφημερίδας άλλαζε χρώμα ελαφρώς προς το σκούρο. Ο κυματισμός ήταν ασφαλής εάν λαμβάνονταν μέριμνα ώστε να διατηρηθεί μακριά η τσιμπίδα από το τριχωτό της κεφαλής. Η διαδικασία ήταν να χτενίζονται οι τούφες της τρίχας προς το χειριστή της λαβίδας κουνώντας αργά την χτένα με το ένα χέρι έτσι ώστε τα μαλλια να είναι κάπως τεντωμένα, ενώ με το άλλο χέρι γινόταν η εφαρμογή των λαβίδων στα μαλλιά διαδοχικά προς τις τούφες. Κάθε φορά που οι λαβίδες εφαρμόζονταν, μετακινούνταν λίγο προς την κατεύθυνση της τούφας, και έτσι δημιουργούνταν ένα συνεχές ή δύο διαστάσεων κύμα. Η κίνηση του καρπού με επιδεξιότητα μπορούσε να παράγει μικρές διαφοροποιήσεις στο σχηματισμό του κύματος. Έτσι, ο τρόπος του Marcel δημιουργεί ένα δισδιάστατο κύμα, μόνο μέσα από τη θέρμανση των μαλλιών και όχι με χημικά μέσα. Λόγω της υψηλής θερμοκρασίας που χρησιμοποιείται, η διαδικασία υποβαθμίζει την ποιότητα των μαλλιών. Ωστόσο, παρά τα μειονεκτήματά του, οι κυματισμοί Marcel υπάρχουν μέχρι και σήμερα, όπου χρειάζεται εξοικονόμηση χρόνου και κόστους. Μέχρι την έναρξη του εικοστού αιώνα, τα μαλλιά των γυναικών δεν κόβονταν, αλλά η ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό αυξήθηκε μεταξύ των γυναικών και είχε ως αποτέλεσμα να κοντύνουν τα μαλλιά τόσο ώστε να μην ξεπερνούν το κάτω άκρο του λαιμού. Αυτό δεν ήταν μόνο μια πολιτική χειρονομία, αλλά μια πρακτική, καθώς οι γυναίκες άρχισαν να αναλαμβάνουν την εργασία των ανδρών, λόγω της μεγάλης έλλειψης εργατικού δυναμικού κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ταυτόχρονα, η ηλεκτρική ενέργεια, η οποία σε πρώτη φάση υπήρχε κυρίως για το φωτισμό και τη βιομηχανική χρήση, άρχισε να χρησιμοποιείται για τη θέρμανση και την εφαρμογή της σε ηλεκτρικούς κινητήρες των μικρών επιχειρήσεων και σε οικιακό επίπεδο. Καθώς τα κοντά μαλλιά βελτιώνονταν σε εμφάνιση με την περμανάντ πολύ περισσότερο από ότι τα μακριά μαλλιά, ήταν μόνο θέμα χρόνου να κάνει την εμφάνισή της μια βελτιωμένη μορφή περμανάντ.
Γενικές εκλογές του Κουβέιτ (2020)

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Κουβέιτ στις 5 Δεκεμβρίου 2020. Τα δύο τρίτα των βουλευτών της προηγούμενης Εθνοσυνέλευσης έχασαν τη θέση τους, συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής γυναίκας βουλευτή Σαφά Αλ Χασέμ

 Η υποβολή υποψηφιοτήτων για τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης πραγματοποιήθηκε μεταξύ 26 Οκτωβρίου και 4 Νοεμβρίου 2020. Χρησιμοποιήθηκαν 102 σχολεία για τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης που διεξήχθησαν στις 5 Δεκεμβρίου. Σε κάθε σχολείο λειτουργούσε μια κλινική για να ελέγξει την κατάσταση της υγείας όλων εκείνων που εισέρχονταν. Τα 50 εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από πέντε εκλογικές περιφέρειες 10 εδρών με μία μόνο μη μεταβιβάσιμη ψήφο.
Βραβείο Στάλιν

Το Κρατικό Βραβείο Στάλιν (ρωσ. Государтвенная Сталинская премия) το οποίο συνήθως αναφέρεται απλά «Βραβείο Στάλιν» απονεμόταν κατά την περίοδο 1941-1954 (κάποιες πηγές αναφέρουν εσφαλμένα ότι το βραβείο σταμάτησε να υπάρχει το 1952). Είχε τον ίδιο ρόλο με το "Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ.") το οποίο δημιουργήθηκε το 1966. Οι τελετές απονομής του βραβείου το 1944 και το 1945 (τα τελευταία χρόνια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου) δεν πραγματοποιήθηκαν, για αυτό και το 1946 η τελετή απονομής του βραβείου πραγματοποιήθηκε δυο φορές: τον Ιανουάριο βραβεύτηκαν οι πολίτες για τα έργα που πραγματοποίησαν στα 1943-1944 και τον Ιούνιο για τα έργα που πραγματοποιήθηκαν το 1945.

 Το "Βραβείο Στάλιν" ήταν διαφορετικό βραβείο από το "Βραβείο Ειρήνης του Στάλιν" το οποίο δημιουργήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1949, και αυτό το βραβείο απονεμόταν κυρίως σε ξένους και όχι σε σοβιετικούς πολίτες. Οι τελετές απονομής του βραβείου του 1944 και 1945 δεν πραγματοποιήθηκαν. Το 1946 η τελετή έλαβε χώρα δύο φορές: τον Ιανουάριο για τα έργα που δημιουργήθηκαν το 1943-1944 και τον Ιούνιο για τα έργα του 1945. Το 1954 πραγματοποιήθηκε η τελευταία τελετή απονομής για το βραβείο. Ταινίες στις οποίες απονεμήθηκε το "Βραβείο Στάλιν": "Circus" "Volga" "Zangezur" "Arsena" "Great Glow" "Chilhood of Maxim Gorsky" "Shchors" "We from Kronstadt" "If War Comes Tomorrow" "Alexander Nevsky" "The Great Citizen" "The New Teacher" "Dursun" "Baltic Deputy" "The Youth of Maxim" "A Great Life (Part I)" "Peter The First" "Minin and Pozharsky" "Suvorov" "Tractor-Drivers" "Last Night" "Musical Story" "Lenin in 1918" "Eliso" "Orange Valley" "Chapaev" "Yakov Sverdlov" "In the Depths of the Sea" "Force of Life" "Of Dunabe" Οι τελετές απονομής του βραβείου το 1944 και το 1945 δεν πραγματοποιήθηκαν, ενώ το 1952 έγιναν οι τελευταίες απονομές του "Βραβείου Στάλιν" στον τομέα της τέχνης.
Μπομπ Κώστας

Ο Μπομπ Κώστας (αγγλικά: Bob Costas, πλήρες όνομα Robert Quinlan Costas, 22 Μαρτίου 1952) είναι Αμερικανός ελληνικής και ιρλανδικής καταγωγής αθλητικός δημοσιογράφος και εκφωνητής αγώνων για το αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι NBC Sports από τη δεκαετία του 1980 και θεωρείται ο κορυφαίος εκφωνητής αθλητικών γεγονότων στις ΗΠΑ.

 Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1952, ενώ ο πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κώστας μετανάστης από τη Χίο, και η μητέρα του η Τζέιν Μακίλαν από την Ιρλανδία. Ξεκίνησε την ενασχόληση με την αθλητική δημοσιογραφία το 1974, και έχει περιγράψει πλήθος αγώνων μπέιζμπολ, μπάσκετ, χόκεϋ επί πάγου, πυγμαχίας, και αμερικανικού ποδοσφαίρου. Υπήρξε ο κύριος εκφωνητής του NBC για 9 ολυμπιακές διοργανώσεις ξεκινώντας από αυτή του 1992 στη Βαρκελώνη, ενώ έως τα μέσα του 2016 για το έργο του έχει τιμηθεί με 26 βραβεία Έμμυ και 8 βραβεία του αμερικανικού συνδέσμου αθλητικών εκφωνητών. Bob Costas στην IMDb Συνέντευξη στο Αμερικανικό Αρχείο Τηλεόρασης