Κώστας Π. Μιχαηλίδης

Ο Κώστας Π. Μιχαηλίδης (Λεμεσός, 21 Δεκεμβρίου 1928 - Αττική, 15 Αυγούστου 1998) ήταν Κύπριος φιλόσοφος, βραβευμένος ποιητής, βραβευμένος δοκιμιογράφος, κριτικός και εκπαιδευτικός. Υπήρξε ο πρώτος Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

 Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Παγκύπριον Γυμνάσιον (1946). Στη συνέχεια, σπούδασε Φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1947-1952) έχοντας ως Καθηγητή του, ανάμεσα σε άλλους, το Νεοέλληνα φιλόσοφο Ιωάννη Ν. Θεοδωρακόπουλο. Αργότερα, πήγε στη Γερμανία με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.) για διδακτορικές σπουδές στην Φιλοσοφία, την Ψυχολογία και τα Αρχαία Ελληνικά. Εκπόνησε (1961) στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου την διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Mensch und Kosmos in ihrer Zusammengehörigkeit bei den frühen griechischen Denkern» («Η συνυφή Ανθρώπου και Κόσμου στους Αρχαϊκούς Στοχαστές»), έχοντας ως εισηγητή τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μονάχου Helmut Kuhn και ως συνεισηγητή τον Καθηγητή του ίδιου πανεπιστημίου Max Müller. Ερεύνησε τη σωκρατική και την πλατωνική φιλοσοφία στο Πανεπιτήμιο του Μονάχου (1963-1964). Δίδαξε ως καθηγητής Φιλολογίας σε εξατάξια Γυμνάσια της Κύπρου μέχρι που διορίστηκε επιθεωρητής φιλολογικών μαθημάτων από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου (1967). Παράλληλα, παρουσίαζε ραδιοφωνικές εκπομπές (με τίτλους: «Τάσεις νεώτερης και σύγχρονης φιλοσοφίας», «Εμείς και ο κόσμος μας», «Θέματα λόγου και τέχνης») στο πλαίσιο του Λαϊκού Πανεπιστημίου του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (Ρ.Ι.Κ.). Συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Καθημερινή" και με το περιοδικό "Ευθύνη". Στη συνέχεια έγινε ο πρώτος Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κύπρου (1991). Η έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. βρίσκει τον Κώστα Π. Μιχαηλίδη να εργάζεται ως καθηγητής φιλολογίας στο Λανίτειον Ελληνικόν Γυμνάσιον Λεμεσού (1952-1956). Αγωνίστηκε ενεργά μέχρι που συνελήφθηκε από τους Άγγλους και αιχμαλωτίστηκε (1956-1958). Στο φιλοσοφικό έργο του ξεπροβάλλει το ερώτημα για τον άνθρωπο ως πρόσωπο που ζει και πράττει μέσα στον κόσμο. Η φιλοσοφία του ως Ερμηνευτική Ανθρωπολογία συστηματικοποιείται αξιοποιώντας δύο βασικούς άξονες: ο ένας είναι η Φιλοσοφική Ερμηνευτική, και ο άλλος η Φιλοσοφική Ανθρωπολογία. Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει πλήθος αυτοτελή και συλλογικά βιβλία, πρακτικά συνεδρίων, άρθρα, δοκίμια, ποιήματα και ποιητικές συλλογές, μεταφράσεις, βιβλιοκριτικές κ.ά. Για δείγματα γραφείς βλέπε: Ursa Minor, Το παράστημα του Κώστα Μιχαηλίδη.Ενδεικτική βιβλιογραφία: Φιλοσοφική Ανθρωπολογία (1966).[1] Ο άνθρωπος και ο κόσμος: Μια ερμηνευτική του προσώπου (1967). Η γλώσσα και το νόημά της: Μια διαγραφή της γλωσσικής παρουσίας του ανθρώπου (1976). Αρχαϊκή Φιλοσοφία: Εισαγωγή – Κείμενα σε μετάφραση – Σχόλια – Ασκήσεις (1978). Mensch und Kosmos in ihrer Zusammengehörigkeit bei den frühen griechischen Denkern – Η συνυφή ανθρώπου και κόσμου στους αρχαϊκούς στοχαστές (1979). Οικείωση και αλλοτρίωση: Δοκίμια σύγχρονου και νεοελληνικού προβληματισμού (1984). Εισαγωγή στην ερμηνευτική: μια διαγραφή του ερμηνευτικού λόγου (1984). Οι Προσωκρατικοί: εισαγωγή – κείμενο – μετάφραση – σχόλια [1990].[2] Το ανθρώπινο πρόσωπο: στην φυσιογνωμική και την υπαρξιακή του διάσταση (1990). Ο σωκρατικός λόγος: Μια δοκιμή ερμηνείας της διαλογικής παρουσίας (1992). H ποίηση – H γλώσσα – H κριτική συνείδηση: Οριακές προοπτικές: Δοκίμια (1993). Πλάτων: Λόγος και μύθος – Εισαγωγή στην πλατωνική φιλοσοφία (1998).[3] Αρχαία Κυπριακή Γραμματεία: Φιλοσοφία, Ζήνων ο Κιτιεύς (1999). Το έραν και το είναι: Δοκίμια (2000). Η ανθρώπινη περίσταση (2003).Ποιητικές συλλογές: «Τόποι και στιγμές» (1970). Ανάβαση (1973). «Μνημοσύνη 1956» (1973-1974). Η άλλη γη (1979). Περιαγωγή (1980).[4] Ο αδόκητος χρόνος (1986). Ρωγμές (1997). Σεβέρειον Βραβείον διανοήσεως και συνθέσεως εν τη νέα Ελληνική (1946). Έπαινος στη γνώση της Ελληνικής Ιστορίας του Παγκυπρίου Γυμνασίου (1946). Κρατικός έπαινος του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τη συγγραφή της ποιητικής συλλογής «Ανάβαση» (1974). Βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1976). Πρώτο Κρατικό βραβείο ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τη συγγραφή της ποιητικής συλλογής «Η άλλη γη» (1980). Κρατικό βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τον τόμο δοκιμίων με τίτλο «Η ποίηση - Η γλώσσα - Η κριτική συνείδηση» (1994). Κρατικό βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για το βιβλίο «Οικείωση και Αλλοτρίωση». «Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών» Κυπριακής Δημοκρατίας (Φεβρουάριος 1998). Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών για την συλλογική έκδοση (μαζί με Ανδρέα Ι. Βοσκό και Ιωάννη Ταϊφάκο) του εξάτομου έργου «Αρχαία Κυπριακή Γραμματεία» του Ιδρύματος Αναστάσιος Γ. Λεβέντης (2011). Μιλτιάδου, Στέλλα (2020). Η Ερμηνευτική Ανθρωπολογία του Κώστα Π. Μιχαηλίδη. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: Η Εργογραφία του Κώστα Π. Μιχαηλίδη. Αθήνα: Κοράλλι.[5] Γιώργος Κεχαγιόγλου - Λευτέρης Παπαλεοντίου (2010). Ιστορία της Νεότερης Κυπριακής Λογοτεχνίας, Λευκωσία, Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών. ..., (2006): Ursa Minor, Το παράστημα του Κώστα Μιχαηλίδη, Αθήνα, Ευθύνη. Σταυρίδης Φοίβος - Παπαλεοντίου Λευτέρης - Παύλου Σάββας (2001): Βιβλιογραφία Κυπριακής Λογοτεχνίας. Από τον Λεόντιο Μαχαιρά έως τις μέρες μας. Λευκωσία, Μικροφιλολογικά.[6] Κουτσάκος Γ. Ιωάννης - Ιωαννίδης Γιάννης Κ. - Μαραθεύτης Μιχαλάκης Ι. - Ορφανίδης Νίκος - Ηλιοφώτου Ανδεανή (1999): Για τον Κώστα Π. Μιχαηλίδη, Τόμος 10. Αθήνα, Ευθύνη - Παρακείμενα. Μηστόπουλος Γιώργος - Αλεξάκης Ορέστης - Βαρβιτσιώτης Τάκης - Βάσσης Κωνσταντίνος - Ηλιοφώτου Ανδρεανή - Καραγιάννης Στέλιος - Καργάκος Σαράντος Ι. - Κεφάλας Ηλίας - Κολιός Χρίστος Ι. - Μαγκλιβέρας Διονύσης Κ. - Μαραθεύτης Μιχαλάκης Ι. (1998): «Χάραγμα: Για τον Κώστα Π. Μιχαηλίδη». Ευθύνη. Ορφανίδης Νίκος (1998): «Μνήμη Κώστα Μιχαηλίδη». Ακτή. Τεύχος 36. Λευκωσία. σσ. 458-459. Άρθρα του Κώστα Π. Μιχαηλίδη στην Νέα Εστία.[7] Βιβλιογραφία του Κώστα Π. Μιχαηλίδη. βλ.: ΚΕΝΕΦ [8] Βιβλία του Κώστα Π. Μιχαηλίδη βλ.: Biblionet Βιογραφικό του Κώστα Π. Μιχαηλίδη. βλ.: ΕΚΕΒΙ [9]