IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντέντο Γ΄ της Λουσατίας

O Ντέντο Γ΄ ο παχύς (γερμ. Dedo III. der Feiste ή der Fette, περ. 1130 - 16 Αυγούστου 1190) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μαργράβος της Λουσατίας (1185-1190).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Κορράδου, μαργράβου του Μάισσεν & της Λουσατίας και της Λούιτγκαρντ του Έλχινγκεν-Ράφενσταϊν. Από το 1144 διαχειριζόταν την κυριότητα του Γκρόιτς, που ανήκε στη Μπέρτα (απεβ. 1143), σύζυγο του θείου του, Ντέντο Δ΄ (απεβ. 1124). Το 1156 ο πατέρας του αποσύρθηκε και ο πρωτότοκος Όθων Β΄ έλαβε το Μάισσεν, ο δευτερότοκος Θεοδώριχος Α΄ τη Λουσατία και ο Ντέντο Γ΄ το Γκρόιτς & το Ρόχλιτς με δικαιοδοσία επί της επισκοπής του Νάουμμπουργκ. Ο Ντέντο Γ΄ συμμετείχε στις πέντε εκστρατείες του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην Ιταλία. Το 1177 υπηρέτησε ως απεσταλμένος του βασιλιά στον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄ και εκ μέρους τού Φρειδερίκου Α΄ ορκίστηκε να υποστηρίξει τη Συμφωνία της Βενετίας, με την οποία έληξε το σχίσμα μεταξύ του Πάπα και του Βασιλιά. Επέστρεψε στη Γερμανία και φαίνεται πως πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Ρόχλιτς. Όπως ο αδελφός του Όθων Β΄, ενθάρρυνε την εγκατάσταση Γερμανών στην περιοχή του. Ίδρυσε τη μονή Βέξελμπουργκ ως ιδιωτικό μοναστήρι, όπου τάφηκε εκείνος και οι απόγονοί του. Μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του ήταν υποστηρικτής του Φρειδερίκου Α΄ στην αντιπαράθεσή του με τον Ερρίκο τον λέοντα, δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας. Όταν ο αδελφός του Θεοδώριχος Α΄ απεβίωσε το 1185 άτεκνος, ο Φρειδερίκος Α΄ τον όρισε μαργράβο της Λουσατίας, διάδοχο του αδελφού του. Το 1190 απεβίωσε και ο Όθων Β΄, που είχε δείξει προτίμηση στον δευτερότοκο γιο του Θεοδώριχο για τη διαδοχή, όμως ο πρωτότοκος Αλβέρτος Α΄ ο υπερήφανος ζήτησε το Μάισσεν και ο Ντέντο Γ΄ πήρε το μέρος του. Επειδή ήθελε να συμμετάσχει στην Γ΄ Σταυροφορία, ζήτησε από τους γιατρούς του να του κάνουν λιποαναρρόφηση. Η εγχείρηση ήταν κακότεχνη και ως αποτέλεσμα απεβίωσε το 1190 σε ηλικία 60 ετών. Νυμφεύτηκε τη Ματίθίλδη του Χάινσμπεργκ, κόρη και κληρονόμου του κόμη του Ζόμερσενμπουργκ και είχε τέκνα: Ντίτριχ πριν το 1159-1207, κόμης του Γκρόιτς & Ζόμερσενμπουργκ, κοσμήτορας του Μαγδεβούργου. Νυμφεύτηκε τη Γιούτα των Λουδοβικιδών, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄, λαντγράβου της Θουριγγίας. Φίλιππος, κοσμήτορας του Ξάντεν. Κορράδος Β΄ πριν το 1159-1210, μαργράβος της Λουσατίας. Ερρίκος απεβ. 1174. Γκόσβιν απεβ. 1174. Αγνή π. 1160/65-1195, παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ των Άντχερς δούκα της Μερανίας. Γερτρούδη 1185-1213, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Β΄ των Άρπαντ, βασιλιά της Ουγγαρίας. Μπέλα Δ΄ 1206-1270, νυμφεύτηκε τη Μαρία Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄, Αυτοκράτορα του Βυζαντίου στη Νίκαια. Αγνή 1175-1201, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας. Heinrich Theodor Flathe (1877), "Dedo", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 5, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 17
Show No Mercy

Show No Mercy είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού Thrash Metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.

 To 1983, οι Slayer έπαιζαν στο κλαμπ Woodstock του Λος Άντζελες, ανοίγοντας συναυλίες των Bitch και διασκευάζοντας τραγούδια των Iron Maiden και των Judas Priest. Στις 27 Αυγούστου 1983, ο παραγωγός της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records, Μπράιαν Σλάγκελ τους προσέφερε μία ηχογράφηση για τη συλλογή του, "Metal Massacre". Το συγκρότημα ηχογράφησε το τραγούδι "Aggressive Perfector" και ο Σλάγκελ τους πρότεινε να ηχογραφήσουν ένα ολόκληρο άλμπουμ. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το Νοέμβριο του 1983 και κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα, με τον μπασίστα Τομ Αράγια να πληρώνει τα έξοδα της ηχογράφησης. Το "Show No Mercy" έγινε το πιο επιτυχημένο άλμπουμ της εταιρείας, πουλώντας πάνω από 30.000 αντίτυπα, παγκοσμίως. Οι κριτικές ήταν μέτριες αλλά τα περιοδικά που ασχολούνταν με το Heavy Metal το δέχτηκαν ένθερμα, αφού ήταν ένα από τα επιθετικότερα άλμπουμ που είχαν ηχογραφηθεί μέχρι τότε. Ένα από τα χαρακτηριστικά του δίσκου είναι ότι η αρχική του ηχογράφηση δεν περιείχε κύμβαλα στα τύμπανα, λόγω του ότι ο Σλάγκελ θεώρησε ότι θα ακουγόταν πιο καθαρός ο ήχος τους, αλλά τελικά προστέθηκαν αργότερα. Μετά την κυκλοφορία του "Show No Mercy", ξεκίνησαν την πρώτη τους περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας γνώρισαν τον πρώτο τους μάνατζερ, Νταγκ Γκούντμαν. Ο δίσκος, πλέον, θεωρείται ένα από τους σημαντικότερους στην εξέλιξη του Thrash Metal ιδιώματος και η αναγνώριση του έχει ανέβει μαζί με τη δημοτικότητα του συγκροτήματος. Το "Metal Rules" το κατέταξε 35ο στη λίστα με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του χέβι μέταλ όλων των εποχών, ενώ στο "Rate Your Music" ψηφίστηκε ως το έκτο καλύτερο άλμπουμ ακραίου metal. Τέλος, το ελληνικό περιοδικό "Metal Hammer" το κατέταξε 93ο στην έκδοση με τα εκατό σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών. 1. Evil Has No Boundaries (King, Hanneman) - 3:09 2. The Antichrist (King, Hanneman) - 2:49 3. Die by the Sword (Hanneman) - 3:36 4. Fight Till Death (Hanneman) - 3:37 5. Metal Storm / Face the Slayer (King, Hanneman) - 4:53 6. Black Magic (King, Hanneman) - 4:03 7. Tormentor (Hanneman) - 3:45 8. The Final Command (King, Hanneman) - 2:32 9. Crionics (King, Hanneman) - 3:29 10. Show No Mercy (King, Hanneman) - 3:06 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Show No Mercy" είχε την εξής μορφή:Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσοΚέρι Κινγκ - κιθάραΤζεφ Χάνεμαν - κιθάραΝτέιβ Λομπάρντο - τύμπανα Αναλυτικό ιστορικό Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review Συνέντευξη με τον Μπράιαν Σλάγκελ
Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ Τζον Μουρς

Το πανεπιστήμιο Τζον Μουρς (Αγγλ. Liverpool John Moores University) βρίσκεται στο Λίβερπουλ της Αγγλίας. Το πανεπιστήμιο πριν πάρει την ονομασία που έχει τώρα ονομαζόταν πολυτεχνικό πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Υπάρχουν αλλα δύο πανεπιστήμια στην πόλη του Λίβερπουλ, το πανεπιστήμιο Λίβερπουλ και το Λίβερπουλ «Χόουπ» (Hope). Οι σπουδαστές του Τζον Μουρς φθάνουν τους 23.000 συμπεριλαμβανομένων και φοιτητών από άλλες χώρες.

 Το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου βρίσκεται στην οδό Μπάιρομ (Αγγλ. Byrom Street). Στο κεντρικό αυτό κτίριο στεγάζονται οι περισσότεροι τομείς του πανεπιστημίου, ωστόσο, το πανεπιστήμιο έχει δημιουργήσει και άλλα κτίρια τα οποία είναι διασκορπισμένα στο κέντρο του Λίβερπουλ. (Αγγλικά) Liverpool Student Accommodation (Αγγλικά) Liverpool John Moores University (Αγγλικά) Liverpool Students' Union (Αγγλικά) John Moores University Alumni Association (Αγγλικά) re:load - student magazine. (Αγγλικά) Shout FM - student radio station.
Έρκολε Γ΄ της Μόντενα

O Έρκολε Γ΄/Ηρακλής Γ΄, ιταλ. Ercole III, (22 Νοεμβρίου 1727 - 14 Οκτωβρίου 1803) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1780-1796).

 Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Καρλόττας-Αγλαΐας των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά ως την ενηλικίωση του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Όταν ήταν 10 ετών ο πατέρας του ανέλαβε δούκας τής Μόντενα. Το 1780 απεβίωσε ο Φραντσέσκο Γ΄ και ο Έρκολε Γ΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Από τη σύζυγό του δούκισσα της Μάσα και της Καράρα ενσωμάτωσε τις δύο αυτές περιοχές στην επικράτειά του. Οι υπήκοοί του τον εκτιμούσαν, μάλιστα μερικές φορές μιλούσε στην τοπική διάλεκτο με αυτούς και συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Έκτισε δύο γέφυρες στη Βία Εμίλια, μία στη Ρουμπιέρα και μία στον Σαν Αμπρότζο της Μόντενα. Έκανε νέους δρόμους που συνέδεαν τη Βία Εμίλια με τις γειτονικές επαρχίες. Κατά τη διακυβέρνησή του άνθισαν οι τέχνες και ο πολιτισμός: ίδρυσε την Ακαδημία Καλών Τεχνών και ήταν προστάτης των Λάτσαρο Σπαλαντσάνι, Τζαμπατίστα Βεντούρι, Τζιρόλαμο Τιραμπόσκι, Λοντοβίκο Ρίτσι, κά. Το 1771 πάντρεψε τη μόνη κληρονόμο του με τον γιο του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων. Κατά τη Γαλλική εισβολή του 1796 αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βενετία μεταφέροντας ένα αξιοσέβαστο ποσό χρημάτων. Όταν οι Γάλλοι προχώρησαν και κατέλαβαν τη Βενετία, Γάλλοι στρατιώτες τον συνέλαβαν και του απέσπασαν 200.000 τσεκίνι από την κατοικία του. Στη Συνθήκη ειρήνης το 1797 στο Καμποφόρμιο και στη Λουνεβίλ οι Αυστριακοί μερίμνησαν να του δοθεί το δουκάτο του Μπράισγκαου ως αντάλλαγμα για το κατειλημμένο δουκάτο του. Το 1814 με το Συνέδριο της Βιέννης ο εγγονός του Φραγκίσκος Ε΄ θα επιστρέψει ως δούκας της Μόντενα. Το 1741 νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία Τσύμπο-Μαλασπίνα, κόρη και διάδοχο του Αλντεράνο Α΄ δούκα της Μάσσα & Καράρα και είχε τέκνα: Μαρία-Βεατρίκη 1750-1829, δούκισσα της Μάσσα & Καράρα suo jure, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Μπράισγκαου. Γιος τους ήταν ο: Φραγκίσκος Δ΄ δούκας της Μόντενα & Ρέτζο.To 1790 απεβίωσε η Μαρία-Τερέζα και νυμφεύτηκε μοργανατικά την από παλιά ερωμένη του Κιάρα Μαρίνι. Της απένειμε τον ψιλό τίτλο της μαρκησίας του Σκαντιάνο. Από αυτήν είχε ένα γιο, που τον είχε αποκτήσει πριν την νυμφευτεί, τον: (νόθος) Έρκολε-Ρινάλντο 1770-1795, απεβίωσε 25 ετών. Descendants of Ercole I di Ferrara Αρχειοθετήθηκε 2020-09-19 στο Wayback Machine.
Μαρία Άννα της Αυστρίας (1610-1665)

Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna von Habsburg, 13 Ιανουαρίου 1610 - 25 Σεπτεμβρίου 1665) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Βαυαρίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Β΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και της Μαρίας Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Γουλιέλμου Ε΄ της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε το 1635 τον Μαξιμιλιανό Α΄ της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Φερδινάνδος Μαρία 1636-1679, εκλέκτορας της Βαυαρίας. Μαξιμιλιανός Φίλιππος Ιερώνυμος 1638-1705, δούκας του Λόιχτενμπεργκ. Eder, Karl (1961), "Ferdinand II.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 5, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 83–85; (full text online) Wurzbach, Constantin, von, ed. (1861). "Habsburg, Maria Anna von Bayern" . Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich [Biographical Encyclopedia of the Austrian Empire] (in German). 7. p. 23 – via Wikisource.
NGC 712

Ο NGC 712 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 230 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) τον Οκτώβριο του 1828 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.

 Δεδομένα για το NGC 710 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 710 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 712 στο Wikimedia Commons
Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος

Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος είναι ιστορικό-λαογραφικό μουσείο αφιερωμένο στην έρευνα και παρουσίαση του πολιτισμού και της ζωής των Ελλήνων Εβραίων, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας.

 Η ιδέα για την ίδρυση ενός θεματικού μουσείου σχετικού με τον ελληνικό εβραϊσμό γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στους κόλπους της ισραηλιτικής κοινότητας Αθηνών. Στην πρώτη του μορφή ιδρύθηκε το 1977 άτυπα ως ένα μικρό μουσείο με διάφορα αντικείμενα που είχαν διασωθεί από τον πόλεμο και προσφέρθηκαν από μέλη της εβραϊκής κοινότητας.Σκοπός του ήταν να συλλέξει, να διατηρήσει, να ερευνήσει και να εκθέσει τα υλικά κατάλοιπα 2.300 χρόνων εβραϊκής ζωής στην Ελλάδα. Η συλλογή των εκθεμάτων του αποτελούνταν κυρίως από τεχνουργήματα, έγγραφα του 19ου και 20ού αιώνα, θρησκευτικά αντικείμενα και κοσμήματα που είχαν κατάσχει οι Βούλγαροι από τους Εβραίους της Θράκης το 1943 και τα οποία επιστράφηκαν στην ελληνική κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Βούλγαρου βασιλιά. Με την πάροδο των ετών η συλλογή του μουσείου εμπλουτίστηκε σημαντικά χάρη στις προσπάθειες του τότε διευθυντή Ν. Σταυρουλάκη και με τη βοήθεια πολλών ιδιωτών.Το 1984 η συλλογή μεταφέρθηκε σε νοικιασμένο κτίριο στην Πλατεία Συντάγματος. Το 1989 το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε και νομική υπόσταση ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) διοικούμενο από επταμελές διοικητικό συμβούλιο.Η διεύρυνση των δραστηριοτήτων του μουσείου και αυξανόμενος αριθμός εκθεμάτων δημιούργησαν την ανάγκη εξεύρεσης νέου χώρου. Το 1977 με τη βοήθεια του Υπουργείου Πολιτισμού, του Συλλόγου των Φίλων του Μουσείου και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε ιδιόκτητη στέγη με την αγορά ενός νεοκλασικού κτίσματος στην οδό Νίκης 39 στο κέντρο της Αθήνας και το οποίο ανακαινίστηκε για να στεγάσει τις συλλογές. Σε συνολικό χώρο 800 τ.μ. το Μουσείο φιλοξενεί εκτός από τις μόνιμες συλλογές του, περιοδικές εκθέσεις, εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, χώρος βιντεοπροβολών, αίθουσα εκπαιδευτικών προγραμμάτων, βιβλιοθήκη, φωτογραφικό αρχείο και εργαστήριο, εργαστήριο συντήρησης και πωλητήριο. Οι δραστηριότητές του επεκτείνονται στον τομέα της έρευνας και μελέτης του ελληνικού εβραϊσμού, σε συνεργασίες με ξένους επιστήμονες, και σε εκδόσεις, επιστημονικά συνέδρια κ.α. Η πλούσια βιβλιοθήκη του και το φωτογραφικό αρχείο συνεισφέρουν στη μελέτη και διάσωση της εβραϊκής παράδοσης στην Ελλάδα. Επίσης δραστηριοποιείται σε εκπαιδευτικά προγράμματα διαπολιτισμικού χαρακτήρα για παιδιά και νέους, ενώ επιμορφώνει και εκπαιδευτικούς μέσω σεμιναρίων που αφορούν τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος. Το ελληνικό τμήμα του ICOM (International Council Of Museums - ICOM) απένειμε τον τίτλο «Τιμώμενο Μουσείο για το 2010» στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το διαπολιτισμικό του έργο. http://www.jewishmuseum.gr Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου Υπουργείο Πολιτισμού-Εβραϊκό Μουσείο Αρχειοθετήθηκε 2017-10-28 στο Wayback Machine. http://www.archaiologia.gr http://www.athensinfoguide.com/gr/wtsmuseums/jewishmuseum.htm
Γενικές εκλογές στο Βανουάτου 2020

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βανουάτου στις 19-20 Μαρτίου 2020. Οι εκλογές είχε αρχικά προβλεφθεί να διεξαχθούν στις 19 Μαρτίου, αλλά τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης είχαν ως αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές να ψηφίσουν την επόμενη ημέρα.

 Τα 52 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέχθηκαν από οκτώ μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και δέκα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες (μεταξύ δύο και επτά εδρών) με πλειοψηφικό σύστημα και με ενιαία μη μεταβιβάσιμη ψήφο, αντίστοιχα. Το Vanua'aku Pati ξεκίνησε την εκστρατείας του με το σύνθημα «Ας ξαναχτίσουμε το Βανουάτου» τον Ιούνιο του 2019 και ενέκρινε τη συνέχιση της πολιτικής του Kambak («come back»).Τον Οκτώβριο του 2019 ξεκίνησε μια εκστρατεία «Vota Woman», υποστηρίζοντας όλες τις γυναίκες υποψήφιες και ζητώντας εγγυημένη εκπροσώπηση 50% για τις γυναίκες στο κοινοβούλιο. Καμία γυναίκα δεν εξελέγη στις εκλογές του 2012 ή του 2016. Υπήρχαν γύρω στις 15 γυναίκες υποψήφιες. Ένα σημαντικό ζήτημα ήταν το μέλλον της προσοδοφόρας αλλά αμφιλεγόμενης ιθαγένειας από τις επενδύσεις ή τα προγράμματα για τις "πωλήσεις διαβατηρίων". Για τιμή γύρω στα 150.000 δολάρια ΗΠΑ, αυτά τα συστήματα επιτρέπουν στους αιτούντες να γίνουν πολίτες σε μήνες, χωρίς να πατούν το πόδι τους στη χώρα. Αν και δεν υπήρξαν επιβεβαιωμένα κρούσματα COVID-19 στα νησιά, υπήρχαν ανησυχίες ότι οι φόβοι για την πανδημία θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη συμμετοχή σε χαμηλά επίπεδα. Η προσέλευση στις προηγούμενες εκλογές ήταν γύρω στο 57%.Ανεπίσημα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν σταδιακά τις επόμενες ημέρες, με τα επίσημα αποτελέσματα να ανακοινώνονται αργότερα από το συνηθισμένο, στις 6 Απριλίου, λόγω του θανάτου του Προέδρου της Εκλογικής Επιτροπής του Βανουάτου, Μάρτιν Τέτε. Καμία γυναίκα δεν εκλέχτηκε. Η προσέλευση μειώθηκε κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες από τις προηγούμενες εκλογές του 2016. Λόγω της καθυστέρησης στην ανακοίνωση των επίσημων αποτελεσμάτων, το κοινοβούλιο δεν μπορούσε να δσυνεδριάσει για πρώτη φορά εντίς 21 ημερών μετά τις εκλογές και αντί αυτού, συνήλθε για πτώτη φορά στις 20 Απριλίου. Στη διάρκεια της πρώτης συνεδρίασης, η Γκράσια Σάντρακ από το Κόμμα Ηγετών του Βανουάτου εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου. Ο Μπομπ Λάφμαν από το Vanua'aku Pati εξελέγη πρωθυπουργός, επικρατώντας του Ραλφ Ρεγκενβάνου oαπό το Κόμμα Γη και Δικαιοσύνη με 31 ψήφους υπέρ έναντι 21 που καταψήφισαν. Η κυβέρνηση συνασπισμού του Λάφμαν συμπεριλαμβάνει το Vanua'aku Pati, την Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων, το Εθνικό Ενωμένο Κόμμα και άλλα μικρότερα κόμματα. Την επομένη ο Λάφμαν διόρισε τα μέλη της κυβέρνησής του.
Πατ Ράιλι

Ο Πατ Ράιλι (Patrick James Riley, γεν. στις 20 Μαρτίου 1945 στη Ρώμη της Νέας Υόρκης, ύψος 1,93 μ.) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παράγοντας της καλαθόσφαιρας, πρώην προπονητής και αθλητής του N.B.A. και συγγραφέας. Είναι πρόεδρος της ομάδας των Miami Heat από το 1995, ενώ ήταν προπονητής της ίδιας ομάδας σε δύο διαφορετικές μεταξύ τους χρονικές περιόδους, από το 1995 έως το 2003 και από το 2005 έως το 2008.

 Ως αθλητής ξεχώρισε ιδιαίτερα όταν αγωνίστηκε σαν περιφερειακός (shooting guard) με την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς, το 1972. Θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους προπονητές του Αμερικανικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος καλαθόσφαιρας, καθώς έχει κερδίσει 5 φορές τον τίτλο του πρωταθλητή, τέσσερις με τους Λέικερς κατά τη δεκαετία του ’80, όταν η ομάδα αυτή βρίσκονταν στην κορυφαία της περίοδο και μία με το Μαϊάμι (2006). Αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς 3 φορές (1990, 1993, 1997) ως τεχνικός των Λέικερς, Νέας Υόρκης (New York Knicks) και Μαϊάμι, αντίστοιχα. Επίσης, ήταν εννέα φορές προπονητής ομάδας σε αγώνες All Star, τις οκτώ με την ομάδα της Δύσης (1982, 1983, 1985 – 1990) και μία με εκείνη της Ανατολής (1993, όταν προπονούσε τους Νικς). Είναι ο πρώτος στα χρονικά Βορειοαμερικανός που κατάφερε ως να κατακτήσει τίτλο πρωταθλητή ως παίκτης, βοηθός προπονητή (assistant coach), πρώτος προπονητής (head coach) και τώρα, ως παράγοντας. Το 1996 το όνομά του περιλήφθηκε μεταξύ των 10 μεγαλύτερων προπονητών στην ιστορία του N.B.A. Το 2012 και το 2023 κέρδισε το πρωτάθλημα ως πρόεδρος των Μαϊάμι Χιτ. Τιμήθηκε από την Ένωση των προπονητών του N.B.A., με το βραβείο Chuck Daily Lifetime Achievement, στις 20 Ιουνίου του 2012. Ο πατέρας του, Leon Riley υπήρξε αθλητής του baseball επί 22 σεζόν. Ο Πατ πραγματοποίησε εγκύκλιες σπουδές στο Γυμνάσιο (High School) του Linton της Ν. Υόρκης και ακολούθως φοίτησε στο μπασκετικό Κολέγιο του Kentucky Wildcats (1964 - 1967). Αφού επιλέχθηκε για τα N.B.A. draft του 1967, έπαιξε επαγγελματικό μπάσκετ επί μία δεκαετία, κατά σειρά στις ομάδες San Diego Rockets (1967 – 1970), L.A. Lakers (1970 – 1975) και Phoenix Suns (1975-76). Τερμάτισε την αγωνιστική του καριέρα με έναν μέσο όρο 7,4 πόντων ανά αγώνα και παρουσίας 41,4%. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pat Riley στο Wikimedia Commons
Γενικές εκλογές του Παναμά (2019)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Παναμά στις 5 Μαΐου 2019. Λόγω των συνταγματικών ορίων, ο απερχόμενος πρόεδρος Χουάν Κάρλος Βαρέλα δεν μπορούσε να είναι υποψήφιος για δεύτερη συνεχή θητεία. Ο επιχειρηματίας και πολιτικός Λαουρεντίνο Κορτίσο κέρδισε τις εκλογές, λαμβάνοντας ποσοστό γύρω στο 33% των ψήφων. Ο υποψήφιος Ρόμουλο Ρους ηττήθηκε με οριακό αποτέλεσμα, συγκεντρώνοντας ποσοστό γύρω στο 31% των ψήφων .

 Από τα 71 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, 26 εξελέγησαν σε ενιαίες εκλογικές περιφέρειες και 45 με αναλογική εκπροσώπηση σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Κάθε περιφέρεια με περισσότερους από 40.000 κατοίκους αποτελούσε εκλογική περιφέρεια. Οι εκλογικές περιφέρειες εξέλεξαν έναν βουλευτή για κάθε 30.000 κατοίκους και έναν πρόσθετο αντιπρόσωπο για κάθε τμήμα άνω των 10.000. Στις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες οι βουλευτές εξελέγησαν χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα . Στις πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, οι βουλευτές εξελέγησαν χρησιμοποιώντας κομματική λίστα με αναλογική εκπροσώπηση με βάση το διπλό πηλίκο. Η πρώτη κατανομή των εδρών χρησιμοποιεί ένα απλό πηλίκο, με τις έδρες επιπλέον να κατανέμονται χρησιμοποιώντας το πηλίκο διαιρούμενο με το δύο, ενώ οι υπόλοιπες θέσεις περιέρχονται στα κόμματα με το μεγαλύτερο υπόλοιπο. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με απλή πλειοψηφία σε έναν γύρο.
Μαγδαλένιος πολιτισμός

Ο Μαγδαλένιος πολιτισμός -απαντάται και ως Μαγδαληναίος ενίοτε- ήταν πολιτισμός που κατατάσσεται στην Ανώτερη παλαιολιθική περίοδο. Κατά την διάρκεια αυτής της εποχής έγιναν αλλαγές που ανέβασαν τον πήχη της Παλαιολιθικής περιόδου και από πολλούς θεωρείται η ακμή της περιόδου αυτής.

 Ο Μαγδαλένιος πολιτισμός τοποθετείται χρονολογικά 11.000 με 17.000 χρόνια πριν. Αυτήν την περίοδο μεγάλες αγέλες ταράνδων, βισώνων και αγρίων αλόγων κυριαρχούσαν στην πλειονότητα των περιοχών. Έτσι οι Μαγδαλένιοι που είχαν ανεπτυγμένα εργαλεία και παγίδες μπορούσαν και ζούσαν με σχετική αφθονία στην τροφή. Ζούσαν σε βραχοσκεπές ή σε σπηλιές. Πολλές φορές οργανώνονταν πολλές οικογένειες μαζί και ζούσαν σε μεγάλες κατοικίες τον χειμώνα και μικρές σκηνές το καλοκαίρι. Η μεγάλη ποσότητα που έχουμε από καλλιτεχνικές δημιουργίες μας δείχνουν ότι οι Μαγδαλένιοι διέθεταν ελεύθερο χρόνο. Επίσης βίωσαν περίοδο μεγάλης πληθυσμιακής αύξησης. Η περιοχή της Γαλλίας κατοικήθηκε από περισσότερους των 50.000 κατοίκους κατά τη Μαγδαλένια εποχή. Η επιστροφή της τέχνης στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των περίτεχνων δημιουργημάτων της Ωρινάκιας εποχής τα οποία είχαν χαρακτηριστικά όπως πολυχρωμία, ακρίβεια στο χρώμα κτλ. Στην πρώτη φάση, τα απλά σχήματα -τις περισσότερες φορές ατελή- χωρίς λεπτομέρειες κυριαρχούσαν στα σπήλαια. Αργότερα, όσο περνούσε ο καιρός και οι άνθρωποι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, άρχισαν τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα να γίνονται πιο περίπλοκα. Τα πόδια και τα κέρατα στα ζώα είχαν πραγματικές διαστάσεις και μέτρο και φαίνεται ότι άρχιζε η ζωγραφική να αναγνωρίζεται ως τέχνη από τους ανθρώπους. Στην τελευταία φάση γίνονται όλες οι πρωτοπορίες στον τομέα της Μαγδαλένιας τέχνης και κουλτούρας. Οι λεπτομέρειες ήταν το ζωτικό σημείο πλέον. Οι σπηλιές ήταν πολύχρωμες και χαραγμένες με μηνύματα στην μορφή ζωγραφιών. Οι άνθρωποι που αναπαρίσταντο στις ζωγραφιές δεν είχαν σχέση μεταξύ τους αλλά ήταν πλέον με ανθρώπινες διαστάσεις και χαρακτηριστικά. Οι όγκοι των ανθρώπων απεικονίζονταν σε πραγματικά επίπεδα. Ο πολιτισμός των Μαγδαλένιων άρχισε να εκλείπει όταν το κρύο κλίμα της Τέταρτης Περιόδου των Παγετώνων άρχισε να αλλάζει, καθιστώντας είδος υπό εξαφάνιση τα αγελαία ζώα. Πολλοί θεωρούν ότι οι πολύ περίπλοκες δημιουργίες τέχνης των τελευταίων ετών της Μαγδαλένιας περιόδου ήταν κάποιου είδους θρησκευτική τελετή-επίκληση για να επανεμφανιστούν τα ζώα και να προσφέρουν. Ο Μαγδαλένιος πολιτισμός αντικαταστάθηκε από τον Αζιλαίο πολιτισμό ή Αζιλαία βιομηχανία όπως αναφέρεται ενίοτε. Magdalenian Culture Encyclopedia of Prehistory article as PDF pictures and description of the La Madeleine site [1] Picture Gallery of the Paleolithic (reconstructional palaeoethnology), Libor Balák at the Czech Academy of Sciences, the Institute of Archaeology in Brno, The Center for Paleolithic and Paleoethnological Research
Anastatica

Η Anastatica (Αναστατική) ή «άνθος λευκού σιναπιού» είναι ένα μονοτυπικό γένος με την επίσημη ονομασία του είδους: Anastatica hierochuntica. Το γένος είναι μέλος της οικογένειας Σταυρανθών (Brassicaceae) (πρώην Cruciferae), της συνομοταξίας Magnoliophyta της ομοταξίας Magnoliopsida. Το φυτό είναι ένα μικρό γκρι ετήσιο βότανο, που σπάνια αναπτύσσεται πάνω από 15 εκατοστά (6 ίντσες) και φέρει πολύ μικρά άσπρα λουλούδια. Γίνεται ξερό κουβάρι (tumbleweed) και έχει τη σπάνια ιδιότητα να ανασταίνεται, όταν ποτιστεί, μετά από μήνες, ίσως και χρόνια χωρίς νερό (φυτό της νεκρανάστασης). Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη κοινή ονομασία στα Αγγλικά είναι: «Ρόδο της Ιεριχούς». Άλλα κοινά ονόματα: «Λουλούδι της Μαριάμ», «Άνθος της Παναγίας» και «Λευκό λουλούδι σιναπιού». Tο είδος αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με τη Selaginella lepidophylla, επίσης γνωστή ως «Ρόδο της Ιεριχούς» και «ψευτοτριαντάφυλλο της Ιεριχούς»

 Η Anastatica απαντά σε ξηρές περιοχές της Μέσης Ανατολής και την έρημο Σαχάρα, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών της Βόρειας Αφρικής και του Ιράν, Αιγύπτου, Παλαιστίνης, Ισραήλ, Συρίας, Ιράκ, Ιορδανίας και του Πακιστάν. Μετά την περίοδο των βροχών, το φυτό ξεραίνεται, πέφτουν τα φύλλα του και κουλουριάζονται τα κλαδιά του σε μια σφιχτή-''κλειστή'' μπάλα, κι έτσι καθίσταται αδρανές. Οι καρποί του όμως παραμένουν μέσα στην μπάλα κλειστοί, προστατεύοντας τους σπόρους και εμποδίζοντάς τους να διασκορπιστούν πρόωρα. Οι σπόροι είναι πολύ ανθεκτικοί και μπορούν να παραμείνουν αδρανείς για χρόνια. Όταν ξαναβραχούν σε μια επόμενη βροχερή εποχή, η μπάλα ξετυλίγεται και το φυτό ξυπνά από την κατάσταση αδράνειας, που αναγκάζει τον εγκιβωτισμένο καρπό να ανοίξει, με αποτέλεσμα να διασκορπίσει τους σπόρους. Αν το νερό είναι επαρκές, οι διάσπαρτοι σπόροι βλασταίνουν μέσα σε ώρες. Ένα μικρό μέρος των σπόρων διασπείρεται στην περιοχή του μητρικού φυτού από σταγόνες βροχής. Οι σπόροι έχουν ένα κολλώδες τρίχωμα που τους βοηθά να προσκολλώνται στο χώμα, αλλά μπορούν επίσης να μεταφερθούν προς τα κάτω από το νερό της επιφάνειας. Ωστόσο, δεν επιζούν σπόροι που έχουν πάει στα χαμηλά στρώματα. Η διαδικασία τυλίγματος και ξετυλίγματος είναι απολύτως αναστρέψιμη και μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Η ικανότητα των φυτών να το δημιουργούν αυτό αποδίδεται στην παρουσία της τρεχαλόζης, μιας ζάχαρης δισακχαρίτη που συμμετέχει σε διάφορους μηχανισμούς κρυπτοβίωσης. Παρότι το επανυδατωμένο φυτό μερικές φορές περιγράφεται ως μη ικανό να αναπαραγάγει νέα φύλλα, άνθη και καρπούς,αυτό αμφισβητείται. Απεναντίας, οι σπόροι μπορεί μερικές φορές να βλαστήσουν και να φυτρώσουν νέα φυτά, ενώ ακόμα βρίσκονται μέσα στον καρπό στο νεκρό μητρικό φυτό. Η Anastatica έχει χαρακτηριστεί ως η πιο διάσημη χορτόμαζα. Όταν είναι ξηρή, η μπάλα θα αποσπαστεί και θα διασπαρεί από τον άνεμο. Αυτή η συνήθεια των χορτομαζών ή κυλιόμενων σφαιρικών φυτομαζών (tumbleweeds) έχει ερμηνευθεί ως ένας μηχανισμός αποφυγής ταφής τους στους αμμόλοφους. Ωστόσο, η Anastatica μπορεί να κατέχει αυτή τη συνήθεια μόνο στη βιβλιογραφία ή να κυλίεται απλώς σπάνια, αν ξεριζώνεται τυχαία. Pallenis hierochuntica Selaginella lepidophylla
Πάπας Ουρβανός Δ΄

Ο Ουρβανός Δ΄ (Urbain IV, 1195 - 2 Οκτωβρίου 1264), γεννημένος ως Ζακ Πανταλεόν (Jacques Pantaléon), ήταν Πάπας από τις 29 Αυγούστου του 1261 έως το θάνατό του το 1264.

 Ο Ουρβανός Δ' ήταν γιος ενός τσαγκάρη από την Τρουά της Γαλλίας. Γεννήθηκε γύρω στο 1195 και το κοσμικό του όνομα ήταν Ζακ Πανταλεόν. Δεν ήταν καρδινάλιος και έκτοτε πολλοί εξελέγησαν Πάπες χωρίς να είναι καρδινάλιοι. Σπούδασε θεολογία και νομική στο Παρίσι και τοποθετήθηκε αρχιδιάκονος στη Λιέγη. Στην Πρώτη Σύνοδο της Λυών (1245) προσέλκυσε την προσοχή του Πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ (1243-1254), ο οποίος τον έστειλε σε δύο αποστολές στη Γερμανία. Μία από αυτές αφορούσε τις διαπραγματεύσεις για Συνθήκη μεταξύ των παγανιστών Πρώσων και των Τευτόνων Ιπποτών. Εξελέγη επίσκοπος Βερντέν το 1253. Το 1255, ο Πάπας Αλέξανδρος Δ΄ (1254-1261) τον έκανε Λατίνο Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Είχε επιστρέψει από τα Ιεροσόλυμα στο Βιτέρμπο, έδρα τότε του Πάπα, αναζητώντας βοήθεια για τους κατατρεγμένους χριστιανούς της Ανατολής, όταν ο Πάπας Αλέξανδρος Δ΄ πέθανε. Μετά από τρίμηνη χηρεία του θρόνου, το οκταμελές Κονκλάβιο εξέλεξε νέο Πάπα στις 29 Αυγούστου του 1261 τον Pantaléon, ο οποίος πήρε το όνομα Ουρβανός Δ΄. Την παραμονή της εκλογής του, η Λατινική Αυτοκρατορία κατέρρευσε, καθώς η Κωνσταντινούπολη επανακαταλήφθηκε από τον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο. Ως νέος Πάπας, ο Ουρβανός Δ΄ επιχείρησε να ξεκινήσει νέα Σταυροφορία για την επανασύσταση της Λατινικής Αυτοκρατορίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το 1264 εισήγαγε τον εορτασμό του Corpus Christi (σώμα του Χριστού). Η Παποσύνη του αναλώθηκε στα θέματα της κυριαρχίας της Ιταλίας. Η μακρά αντιπαράθεση με τον Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν είχε εξελιχθεί σε διαμάχες μεταξύ φιλο-αυτοκρατορικών (Γιβελίνων) και φιλο-παπικών (Γουέλφων) φραξιών. Ο Πάπας με τα φιλικά σε αυτόν στρατεύματα κατείχε τότε ένα χαλαρό συνασπισμό πόλεων που περιλάμβανε την Μάντοβα και την Φερράρα, ενώ οι Χοενστάουφεν της Σικελίας είχαν ανέκαθεν βλέψεις στις πόλεις της Λομβαρδίας. Ο Ουρβανός διαπραγματευόταν επί δύο χρόνια με τον Μάνφρεντ της Σικελίας για το εάν αυτός θα ανελάμβανε να βοηθήσει στην ανασύσταση της Λατινικής Αυτοκρατορίας, με αντάλλαγμα την αναγνώριση του Πάπα σε δικαιώματά του επί του βασιλείου. Ταυτόχρονα, ο Ουρβανός ήρθε σε συμφωνία με τον Κάρολο τον Ανδεγαυό, τότε κόμη της Προβηγκίας, σύμφωνα με την οποία ο Πάπας υποσχόταν πλοία και στρατό και ο Κάρολος να μην εγείρει αξιώσεις σε αυτοκρατορικές κτήσεις στη Βόρεια Ιταλία, ούτε σε παπικά εδάφη. Επίσης, ο Κάρολος συμφώνησε να χορηγήσει στον Ουρβανό περί τις 10.000 ουγγιές χρυσό, ως φεουδαρχική εισφορά, με αντάλλαγμα ο Πάπας να μπλοκάρει την εκλογή του Κονραντίνου ως βασιλέα των Γερμανών. Ο Ουρβανός Δ΄ πέθανε στην Περούτζια στις 2 Οκτωβρίου του 1264. Καθολική Εγκυκλοπαίδεια
Αγρίδια Ρεθύμνης

Τα Αγρίδια Ρεθύμνης είναι χωριό της Κοινότητος Κρυονερίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 στον οικισμό κατοικούν 69 άτομα, πολλά από τα οποία είναι νεαρής ηλικίας.

 Τα Αγρίδια είναι κτισμένα σε υψόμετρο 340 μέτρων σε απόσταση 44 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από την πόλη του Ρεθύμνου. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο και υπάγεται στη Γ΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Τα Αγρίδια αναφέρονται για πρώτη φορά σε βενετική απογραφή του 1583. Το 1881 εντάχθηκαν στον δήμο Δαμάστας και αργότερα ο οικισμός υπήχθη στην κοινότητα Ασυρώτων (αργότερα ονομάστηκε κοινότητα Κρυονερίου) της επαρχίας Μυλοποτάμου. Το 1997 με την καποδιστριακή διοικητική μεταρρύθμιση περιήλθε στο δημοτικό διαμέρισμα Κρυονερίου του δήμου Κουλούκωνα ενώ μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης υπάγεται στο δήμο Μυλοποτάμου. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Χαλέπας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.2ος, σελ.110.
Γιώργος Κούτουλας

Ο Γιώργος Κούτουλας (9 Φεβρουαρίου 1967) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός και το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του αγωνίστηκε στην ΑΕΚ.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ΑΕΚ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1998 κατακτώντας αρκετούς τίτλους (μεταξύ αυτών και 4 πρωταθλήματα Ελλάδας). Μετά την ΑΕΚ αγωνίστηκε αρχικά στον ΠΑΣ Γιάννινα και στη συνέχεια στον Παναιτωλικό, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2000. Με την εθνική Ελλάδας είχε συνολικά 11 εμφανίσεις από το 1988 μέχρι το 1990. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων που το 1988 έφτασε μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων. 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1989, 1992, 1993, 1994) 2 Κύπελλα Ελλάδας (1996, 1997) 1 Λιγκ Καπ (1990) 2 Σούπερ Καπ (1989, 1996) Η καριέρα του Γιώργου Κούτουλα στο national football teams Το προφίλ του Γιώργου Κούτουλα στο transfermarkt
Ιώτα

Το γράμμα ιώτα (επίσης γιώτα) (κεφαλαίο Ι, πεζό ι) είναι το ένατο γράμμα του κλασικού Ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ι´ = 10.

 Προήλθε από το φοινικικό γράμμα γιοδ, που στα φοινικικά σήμαινε χέρι. Σε αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης που ονομάζονταν ακροφωνικό είχε αριθμητική αξία I = 1. Έχει άμεση σχέση με το γράμμα I,i αλλά και με το J, j άλλων αλφαβήτων. Στο πολυτονικό σύστημα το συναντάμε και ως υπογεγραμμένη στις καταχρηστικές διφθόγγους π.χ. Αι (ᾼ) ως ᾳ, Ηι ως ῃ (ῌ) και Ωι (ῼ) ως ῳ. Το ι χαρακτηρίζεται δίχρονο φωνήεν. (Δηλαδή άλλοτε μακρόχρονο και άλλοτε βραχύχρονο, χαρακτηρισμός κυρίως της αρχαίας προφοράς)
Σωτήρης Χατζηγάκης

Ο Σωτήρης Χατζηγάκης (γενν. 15 Σεπτεμβρίου 1945) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει υπουργός σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων της θέσης του ως υπουργός Εργασίας, υπουργός Δικαιοσύνης και υπουργός Γεωργίας.

 Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1944 στα Τρίκαλα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1968) και μετεκπαιδεύτηκε στα Οικονομικά και τις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Λονδίνου (Αγγλία) και το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Γαλλία) αντίστοιχα. Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Τρικάλων με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1974 και συνέχισε να εκλέγεται το 1977, 1981, 1985, τον Ιούνιο και Νοέμβριο του 1989, μέχρι και στις εκλογές του 2009. Έχει διατελέσει υπουργός Εργασίας, αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1989), αναπληρωτής υπουργός Εμπορίου (1990-1991), υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1991) καθώς και υπουργός Γεωργίας. Μετά τις εκλογές του 2007 ανέλαβε Υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ μετά τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου του 2009 τοποθετήθηκε στη θέση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων. Από τη θέση αυτή προχώρησε το 2009 σε καταβολή αποζημιώσεων για τις κακές καιρικές συνθήκες του 2008 στους αγρότες ύψους 425 εκατομμυρίων ευρώ, που έγιναν γνωστές ως πακέτο Χατζηγάκη. Το πακέτο αυτό χαρακτηρίστηκε από την ευρωπαϊκή επιτροπή παράνομη κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την εγχώρια αγορά και ζητήθηκε να επιστραφεί. Η προσφυγή της Ελλάδας απορρίφθηκε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χαρακτήρισε αυτές τις πληρωμές παράνομες το 2021.Στις 14 Νοεμβρίου 2011 κατήγγειλε ότι στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν «ακροδεξιά σταγονίδια» που «κάτω από την ταμπέλα της λαϊκής δεξιάς επιχειρούν να αλλοιώσουν την ιδεολογική ταυτότητά της». Μετά τη δήλωσή του αυτή ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα και τον παρέπεμψε στην επιτροπή δεοντολογίας για την οριστική διαγραφή του από μέλος του κόμματος. Την επομένη ο Χατζηγάκης διευκρίνισε ότι δεν αναφερόταν σε βουλευτές ή στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά σε συνεργάτες του Σαμαρά.Ο Σ. Χατζηγάκης έχει επίσης λάβει μέρος σε πολλές κυβερνητικές αποστολές και συνέδρια στο εξωτερικό όπως στο Συνέδριο για τη ρύπανση της Μεσογείου (Νίκαια της Γαλλίας, 1977), στο Συνέδριο του ΝΑΤΟ (Ουάσινγκτον, 1976) σε αποστολή στην Κίνα (1978) κ.λπ. Επίσης έχει γράψει πολλές μελέτες και άρθρα που έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο αθηναϊκό τύπο («Βήμα», «Βραδυνή», «Ελευθεροτυπία», «Καθημερινή» κ.ά). Ομιλεί αγγλικά και γαλλικά και είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Αμπελόκηποι). Η επίσημη ιστοσελίδα του Σωτήρη Χατζηγάκη μέσω archive
Hard Lovin' Man

Το Hard Lovin' Man είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Deep Purple in Rock" και αποτέλεσε το έβδομο και τελευταίο κομμάτι του δίσκου.

 Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε στα "De Lane Lea Studios" την πρωτοχρονιά του 1970. Κατά την διάρκεια της ηχογράφησης, ο μηχανικός ήχου έδειχνε απέχθεια προς τον δυνατό ήχο της μουσικής των Deep Purple, κάτι που εκνεύρισε τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ ο οποίος αντέδρασε γυρνώντας την κιθάρα του ανάποδα και χτυπώντας τις χορδές επάνω στα μηχανήματα του στούντιο. Το αποτέλεσμα αυτού ακούγεται στο τέλος του "Hard Lovin' Man".Αυτή ήταν η πρώτη φορά κατά την οποία το συγκρότημα συνεργάστηκε με τον παραγωγό Μάρτιν Μπερτς και του αφιέρωσαν το συγκεκριμένο κομμάτι. Οι Deep Purple δεν συμπεριέλαβαν το τραγούδι στις ζωντανές τους εμφανίσεις μέχρι την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Rapture of the Deep" που κυκλοφόρησε το 2005. Από εκεί και έπειτα, αποτελεί μέρος του set-list του συγκροτήματος. Ζωντανές εκτελέσεις του "Hard Lovin' Man" έχουν συμπεριληφθεί στα εξής άλμπουμ: Live at Montreux 2011 (2011) BBC Sessions 1968–1970 (2011) Live In Verona (2014) From The Setting Sun… (In Wacken) (2015) …To The Rising Sun (In Tokyo) (2015) Live in Rome 2013 (2019) Το "Hard Lovin' Man" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Τζον Λορντ - πλήκτρα Deep Purple 25th Anniversary CD Booklet 1995 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι του Living Wreck Guitar Tabs 1 Guitar Tabs 2 Bass Tabs
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2012-2013

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2012–13 ήταν το 16ο στην ιστορία του θεσμού. Στο πρωτάθλημα μετείχαν ένδεκα ομάδες, καθώς το σηματείο Γ.Σ. Ηλιούπολης, που κατέλαβε την πέμπτη θέση την προηγούμενη περίοδο, δεν δήλωσε συμμετοχή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για ενδέκατη συνεχόμενη διοργάνωση η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάσθηκε μόνο μία ομάδα, το Ρέθυμνο.

 Οι αγώνες της κανονικής περιόδου ξεκίνησαν στις 29 Σεπτεμβρίου 2012 και ολοκληρώθηκαν στις 8 Απριλίου 2013. Οι οκτώ πρώτες ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος, ενώ η τελευταία υποβιβάσθηκε στη Β' Εθνική. Στα Play off όλες οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες, εκτός από τον τελικό, ο οποίος κρίθηκε στις τρεις νίκες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου και ολοκληρώθηκαν στις 23 Μαΐου 2013. Η Αθήνα '90 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Μάλιστα η ήττα που υπέστη στον δεύτερο τελικό ήταν η πρώτη από τους τελικούς της περιόδου 2008-09 για την φάση των πλέι οφ. Έως τότε είχε ένα αήττητο σερί 24 αγώνων (23 νίκες και 1 ισοπαλία). Η τρίτη θέση κρίθηκε σε έναν αγώνα. Α' Εθνική 2012-2013 Ιστότοπος futsalhellas.com
Κώστας Μπράτσος

Ο Κωνσταντίνος Μπράτσος είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου της ποδοσφαιρικής ομάδας του Βόλου με καταγωγή από τον Βόλο. Γεννήθηκε στις 26 Απριλίου του 1977 και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Νέα Ιωνία. Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά.

 Μέσω Πανελληνίων εξετάσεων αποφοίτησε από τη σχολή Αστυφυλάκων και τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως Γραμματέας στο Τμήμα Τροχαίας Βόλου. Ομιλεί την Ισπανική και Αγγλική γλώσσα. Το 2018 αποφοίτησε με εξαιρετική βαθμολογία από τη Σχολή Προπονητών UEFA A' στο Ρέθυμνο. Από μικρή ηλικία ο Κώστας Μπράτσος ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο ξεκινώντας τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα από τις ακαδημίες της ομάδας του Πανιωνίου Βόλου και έπειτα στην ομάδα της Νίκης Βόλου ενώ αγωνίστηκε και ερασιτεχνικά ως τα τριάντα του χρόνια σε ομάδες όπως: Ορμίνιο Πορταριάς, Άρη Μελισσιατίκων, Απόλλων Καναλιών ενώ κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια στην Αγία Παρασκευή για να ασχοληθεί με την προπονητική. Το 2006 στο Βόλο ο Κωνσταντίνος Μπράτσος αποφοίτησε επιτυχώς και από τη Σχολή προπονητών UEFA B’ και η πρώτη του επαφή με την προπονητική ήταν στην Ακαδημία Αισωνίας και στη συνέχεια στην Ακαδημία Αγίας Παρασκευής Βόλου. Το 2009 οδήγησε την ανδρική ομάδα της Αγίας Παρασκευής στην Α΄ Κατηγορία του Πρωταθλήματος ΕΠΣΘ και παρέμεινε έως το 2010 έχοντας την ομάδα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Επέστρεψε στην Αγία Παρασκευή τον Οκτώβριο του 2018 με τον αναβαθμισμένο ρόλο του Τεχνικού Διευθυντή των Ακαδημιών έως τον Ιούνιο του 2020. Ενδιάμεσα από το έτος 2010 και για 8 συνεχόμενα έτη καθοδήγησε τις ιστορικές ομάδες της Μαγνησίας ΑΕ Διμηνίου, Σαρακηνό, Δήμητρα Ευξεινούπολης και μετά από έναν ενδιάμεσο σταθμό του στην Β ομάδα (κ-20) της Νίκης Βόλου επέστρεψε στην ΑΕ Διμηνίου το 2015. Το έτος 2016 έκανε το βήμα παραπάνω στην προπονητική του διαδρομή με τη συνεργασία του ως Βοηθός Προπονητή και στη συνέχεια ως πρώτος προπονητής στον Ολυμπιακό Βόλου και στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας, όπου συνάντησε τον πρώην ποδοσφαιριστή του στον Σαρακηνό τον Jonathan Βαΐτση ως Τεχνικό Διευθυντή όπου και παρέμεινε έως το τέλος του 2017 με 5 Νίκες, 6 Ισοπαλίες & 3 Ήττες. Από τον Αύγουστο του 2020 αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του τεχνικού team της ομάδας του ΝΠΣ Βόλου στα πόστα του βοηθού προπονητή αλλά και του κύριου προπονητή της ομάδας, υπό της Προεδρία του Δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου και με Τεχνικό Διευθυντή τον Άκη Πέτρου. Ο Κωνσταντίνος Μπράτσος υπήρξε και άμεσος συνεργάτης του Ισπανού προπονητή Angel Lopez, με ειδικότερα καθήκοντα την ανάλυση των αντιπάλων και την προετοιμασία των στατικών φάσεων, στην επιτυχημένη πορεία της ομάδας της πόλης του Βόλου, στο Πρωτάθλημα της SuperLeague Greece.
Δήμος Ιτέας

Ο Δήμος Ιτέας ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δελφών. Αποτελούταν από τρία δημοτικά διαμερίσματα, τη Ιτέα, την Κίρρα και την Τριταία. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν η Ιτέα. Ο συνολικός πληθυσμός του δήμου ήταν 6.072 κάτοικοι. Ο δήμος Ιτέας βρίσκόταν στα νότια του νομού και βρεχόταν από τον Κορινθιακό κόλπο. Συνόρευε με τους δήμους Άμφισσας, Δελφών, Δεσφίνας και Γαλαξειδίου.

 Ο αρχικός οικισμός της Ιτέας καταγράφεται από το έτος 1871. Έως και το 1912 στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο Δήμοι, ενώ το 1913 με το νόμο ("περί Δήμων και Κοινοτήτων") του Εμμανουήλ Ρέπουλη, τότε υπουργού Εσωτερικών, επήλθε κατάργηση των μικρών Δήμων και καθιερώθηκε το σύστημα των Κοινοτήτων, ως Ν.Π.Δ.Δ. Η Ιτέα έως τότε αποτελούσε τμήμα του Δήμου Αμφισσέων, ακολούθως όμως ανακηρύχθηκε Κοινότητα. Από το 1991 η πόλη αναβαθμίστηκε σε Δήμο. Ο δήμος Ιτέας περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Ιτέας [4.666] η Ιτέα [4.666] ο Άγιος Αθανάσιος (νησίδα) [0] ο Άγιος Κωνσταντίνος (νησίδα) [0] Δ.δ. Κίρρας -- η Κίρρα [1.303] Δ.δ. Τριταίας -- η Τριταία [103] Αναστάσιος Παπαναστασίου (ιατρός) Ευθύμιος Δάνισκας Ιωάννης Ευθ. Σκαρίμπας (ιατρός) Αθανάσιος Γ. Καϊλοθανάσης (ιατρός) Ευθύμιος Θεοδ. Στοφόρος (πλοιοκτήτης) Γεώργιος Δημητρίου (πρόεδρος 3μελούς επιτροπής, διορισμένης από τον Αύγουστο 1936, με μέλη τους Η. Φ. Καλλία και Κωνσταντίνο Γ. Αλογοσκούφη) Την εξουσία ασκούσαν διορισμένες επιτροπές. 1945: Ευθ. Στοφόρος 1946: Ευστ. Καλλίας 1947: Αθαν. Καϊλοθανάσης 1948: Ευστ. Καλλίας - Αθαν. Καϊλοθανάσης 1949: Γ. Δημητρίου 1950: Ευστ. Καλλίας 1951: Ευθ. Καλλίας 1953: Γεώργιος Κακκανάς Απρίλιος 1958 - Μάιος 1959: Λουκάς Μπήλιος Ιούνιος 1959 - Αύγουστος 1964: Δημ. Ι. Ανάγνου Σεπτέμβριος 1964 - Απρίλιος 1967: Βασ. Μάνδρος Μιχ. Ματσαγούρας (μετά την 5η Μαΐου 1967 - 17 Αυγούστου 1967) Νικόλαος Ράπτης (18 Αυγούστου 1967 - 29 Σεπτεμβρίου 1974) Ιωάννης Χάρης (Γυμνασιάρχης, υπηρεσιακός πρόεδρος: 30 Σεπτεμβρίου 1974 - 31 Μαΐου 1975) Κωνσταντίνος Μπακογιάννης (1975 - μέσα 1977) (μετέπειτα (1981) βουλευτής Φωκίδας με το ΠΑΣΟΚ. Γιώργος Εμμανουήλ - Δημ. Χαβιαράς (μέσα 1977 - 1978) Παναγιώτης Κ. Μανδρέκας (1979 - 1982) Σταύρος Αργυρόπουλος (1983 - 1986) Παναγ. Μανδρέκας (1987 - 1990) Παν. Μανδρέκας (1991 - 1994) Ηλίας Καστρίτης (1995 - 1998) Αριστείδης Παπαλάιος (1999 - 2002) Νικόλαος Εμμανουήλ (2003 - 2006) Αριστείδης Παπαλάιος (2007 - 2010) Νικόλαος Φουσέκης (2011 - 2014, Δήμαρχος Δελφών) Παναγιώτα Λαΐνη - Κολλιαλή (2011 - 31 Αυγούστου 2014) Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (1 Σεπτεμβρίου 2014-2015) Τριανταφυλλιά Πιλάλα - Τσακίρη (2016 - Μάιος 2018) Λουκάς Αναγνωστόπουλος (Ιούνιος 2018 - 31 Αυγούστου 2019) Γεώργιος Τσατσαρώνης (1 Σεπτεμβρίου 2019 - ...) Τζων Τάουνσεντ Γουόρθ (Αμερικανός, 2014 - 2019) Γιάννης Λύτρας (2019) Δήμος Ιτέας
Βραβεία American Comedy

Τα Βραβεία American Comedy ήταν ετήσια βραβεία που που απονέμονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1987 έως το 2001. Τα βραβεία αναγνώριζαν ερμηνείες και ερμηνευτές στο χώρο της κωμωδίας, με έμφαση στην τηλεοπτική κωμωδία και στις κωμικές ταινίες. Ξεκίνησαν το 1987 και για όλη τη διάρκεια τους εκτός από ένα χρόνο χορηγός των βραβείων ήταν η Ραδιοφωνική Εταιρεία Αμερικής, η οποία είχε ονομάσει τα βραβεία ως τα πρώτα που βραβεύοιυν όλα τα είδη κωμωδίας.

 Το κανάλι ABC είχε μεταδώσει παρόμοια βραβεία για δύο χρόνια την δεκαετία του 1970. Ονομάζονταν "American Academy of Humor" και "ιδρύθυκαν" από τον Άλαν Κινγκ.Η τελευταία τελετή των Βραβείων American Comedy πραγματοποιήθηκε το 2001 υπό την αιγίδα του καλωδιακού δικτύου Comedy Central. Το 2003 το Comedy Central τα αντικατέστησε με τα Βραβεία Commie, τα οποία όμως διεξήχθησαν μόνο για ένα έτος. Το 2011 το Comedy Central ξεκίνησε καινούρια ετήσια βραβεία, τα The Comedy Awards, τα οποία βγήκαν για πρώτη φορά στον αέρα στις 10 Απριλίου 2011.
Μπόρκα Παβίτσεβιτς

Η Μπόρκα Παβίτσεβιτς (γεννηθείσα στο Κότορ της τότε Γιουγκοσλαβίας το 1947) είναι Σέρβα δραματουργός, αρθρογράφος εφημερίδας και πολιτιστική ακτιβίστρια. Περιγράφεται επίσης ως "δραματουργός, φιλελεύθερη και ειρηνική διανοούμενη του Βελιγραδίου", ίδρυσε το Κέντρο Πολιτισμικής Απολύμανσης το 1994 και είναι συνιδρυτής του κύκλου του Βελιγραδίου.

 Γεννημένη στο Κότορ, η Παβίτσεβιτς είναι απόφοιτος της Ακαδημίας Θεάτρου, Κινηματογράφου, Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης του Βελιγραδίου το 1971. Η καριέρα της στο θέατρο έχει διαρκέσει δεκαετίες. Για δέκα χρόνια, ο Παβίτσεβιτς ήταν δραματουργός στο Atelje 212. Ίδρυσε το 1981 το Θέατρο Νέας Ευαισθησίας σε ένα ζυθοποιείο του Βελιγραδίου. Από το 1984 έως το 1991 συμμετείχε στο καλλιτεχνικό κίνημα «KPGT» (Kazaliste Pozoriste Gledalisce Teatar). Ήταν θεατρικός συγγραφέας και καλλιτεχνικός διευθυντής του Δραματικού Θεάτρου του Βελιγραδίου, μέχρι να αφεθεί να φύγει το 1993 λόγω των πολιτικών της απόψεων. Εργάστηκε επίσης ως νομικός για το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου. Έχει εργαστεί στην οργάνωση για 20 χρόνια. Συνιδρυτής του Κύκλου του Βελιγραδίου, είναι τακτική αρθρογράφος εφημερίδων. Ο Pavićević ίδρυσε το Κέντρο Πολιτισμικής Απολύμανσης, το 1994, αφιερωμένο στη δημιουργία κάθαρσης, και έχει διοργανώσει πάνω από 5.000 εκδηλώσεις, εκθέσεις, διαδηλώσεις και διαλέξεις. Ήταν ένας από τους υπογράφοντες της Διακήρυξης του Κινήματος Πολιτικής Αντίστασης το 2012 και είναι ο συν-συγγραφέας του βιβλίου Βελιγράδι, το Βελιγράδι μου. Η Παβίτσεβιτς έχει λάβει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Όττο Ρένε Καστίγιο για το Πολιτικό Θέατρο (2000), το Βραβείο για την Ειρήνη και τον Πολιτισμό του Ιδρύματος Χιροσίμα (2004), το βραβείο Οσβαγιάνγιε σλομπόντε από το ίδρυμα Μάγια Μαρσίτσεβιτς Τάσιτς (2005), το Βραβείο Διαδρομών από το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Ίδρυμα (2009/2010), και από τη Λεγεώνα της Τιμής από την Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας (2001).Είναι παντρεμένη με τον δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Νίκολα Μπάροβιτς, και ζει στο Βελιγράδι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Borka Pavićević στο Wikimedia Commons Μπόρκα Παβίτσεβιτς στην IMDb
Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας

Η Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας (ΔΕΓ), International Association of Geodesy (IAG), είναι ένας διεθνής επιστημονικός οργανισμός στον τομέα της Γεωδαισίας με βασικό στόχο τη συνεργασία και έρευνα σε παγκόσμια κλίμακα συμβάλλοντας σε αυτό μέσω των διαφόρων ερευνητικών φορέων της. Αποτελεί ενεργό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαιτικής και Γεωφυσικής (IUGG), καθώς και μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου για την Επιστήμη (ICSU).

 Ο Οργανισμός αυτός είναι ένας από τους παλαιότερους διεθνείς οργανισμούς του είδους του. Φέρεται να ιδρύθηκε το 1862, μετά από πρόταση του στρατηγού φον Μπάεγιερ (J.J. Baeyer), που είχε υποβάλλει το προηγούμενο έτος, λαμβάνοντας το όνομα "Mitteleuropäische Gradmessung" σε μια προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας σε θέματα γεωδαισίας. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1867, έχοντας προσχωρήσει αρκετές χώρες άλλαξε η ονομασία του οργανισμού σε "Europäische Gradmessung". Το 1886 μετονομάστηκε σε "Internationale Erdmessung". Η Η γαλλική και η αγγλική μετάφραση του ονόματος αυτού είχε ως αποτέλεσμα το σημερινό της όνομα "Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας (IAG)". Μέχρι το 1917 η έδρα του οργανισμού ήταν στο Πότσνταμ. Μετά τον Α' Π.Π. τα γραφεία του οργανισμού εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι υπό την ονομασία "Association Internationale de geodesie". Η αποστολή της ΔΕΓ είναι η εξέλιξη της επιστήμης της γεωδαισίας και των εφαρμογών της, στη συλλογή και ανάλυση παρατηρήσεων, μοντελοποίηση και διατήρησης βάσης δεδομένων και γενικά με την παράλληλη τεχνολογικής ανάπτυξη σε μια διεθνή συνεργασία για τη συνεκτική αναπαράσταση του σχήματος της Γης, την περιστροφή της, και το πεδίο βαρύτητάς της καθώς και των πλανητών. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τ.17ος, σ.16 Επίσημη ιστοσελίδα IAG