IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καζίμιες Κμιέτσικ

Ο Καζιμίρ Κμίετσικ (Kazimierz Kmiecik) είναι Πολωνός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1951 και ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στην Ελλάδα.

 Αγωνίστηκε στη Βίσλα Κρακοβίας από το 1967 έως το 1983 εκτός από τη σεζόν 1981-1982 που αγωνίστηκε στη βελγική Σαρλερουά. Παρόλο που η θέση του ήταν επιτελικός μέσος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πολωνικό πρωτάθλημα για 4 χρονιές, οι τρεις από τις οποίες συνεχόμενες. Σε 304 αγώνες που αγωνίστηκε με τη Βίσλα σκόραρε 153 γκολ και έγινε έτσι ο πρώτος σκόρερ στη ιστορία του συλλόγου, αλλά και ο μεγαλύτερος σκόρερ του πολωνικού πρωταθλήματος από την εποχή του μέχρι και σήμερα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Λάρισα για τρεις χρονιές. Τη σεζόν 1982-1983 σε 16 αγώνες σκόραρε 4 γκολ, τη σεζόν 1983-1984 σε 25 αγώνες σκόραρε 6 γκολ και τη σεζόν 1984-1985 σε 23 αγώνες σκόραρε 10 γκολ. Στα ευρωπαΐκά παιχνίδια της ΑΕΛ σημείωσε 3 τέρματα. Το 1985 κέρδισε το κύπελλο Ελλάδος σκοράροντας στον τελικό το 2ο γκολ απέναντι στο ΠΑΟΚ (4-1). Στη Γερμανία αγωνίστηκε στην Stuttgarter Kickers και την Offenburger FV στο τέλος της καριέρας του. Με την εθνική ομάδα της Πολωνίας είχε 35 συμμετοχές και 8 γκολ. Με την εθνική της Πολωνίας το 1972 στην Ολυμπιάδα του Μονάχου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, το 1974 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας την τρίτη θέση και το 1976 στην Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ το ασημένιο μετάλλιο. Η καριέρα του Καζιμίρ Κμίετσικ στο 90minut.πλ (Πολωνικά)
Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον

Ο Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον (Albert Abraham Michelson, 19 Δεκεμβρίου 1852 - 9 Μαΐου 1931) ήταν Αμερικανός φυσικός γνωστός για το έργο του πάνω στην μέτρηση της ταχύτητας του φωτός και κυριότερα για το Πείραμα Μάικελσον-Μόρλεϋ. Το 1907 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής και έγινε ο πρώτος Αμερικανός που παίρνει το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική.

 Ο Μάικελσον γεννήθηκε στο Strzelno της επαρχίας του Πόζεν (σημ. Πόζναν) στο Βασίλειο της Πρωσίας (σημερινή Πολωνία) από εβραϊκή οικογένεια. Μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους γονείς του το 1855, όταν ήταν δύο χρονών. Μεγάλωσε στις πόλεις Camp Murphy, Καλιφόρνια και Βιρτζίνια Σίτι, Νεβάδα, όπου ο πατέρας του ήταν έμπορος. Πέρασε τα σχολικά του χρόνια στο Σαν Φρανσίσκο στο σπίτι της θείας του, Henriette Levy, η οποία ήταν η μητέρα του συγγραφέα Harriet Lane Levy.
Κώστας Γκόντζος

Ο Κώστας Γκόντζος (1959) είναι Έλληνας αθλητικός δημοσιογράφος με ειδικότητα στα θέματα του Παναθηναϊκού. Διατέλεσε επί σειρά ετών υπεύθυνος του ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού στην Αθλητική Ηχώ, και, στην συνέχεια, διευθυντής των καθημερινών αθλητικών εφημερίδων DERBYsports και DERBYnews, καθ' όλη την διάρκεια της κυκλοφορίας τους, από το 2001 έως το 2013.

 Γεννήθηκε το 1959 στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας. Τελείωσε το 2ο Λύκειο Ζωγράφου στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1973. Είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε στέλεχος της ΚΝΕ. Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος ξεκίνησε από την Αθλητική Ηχώ, απ' όπου αποχώρησε το 1991 μαζί με αρκετούς συναδέλφους του με προορισμό την νεοσύστατη τότε ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΠΟΡ, για να επανέλθει τελικά στην Αθλητική Ηχώ και να αναλάβει υπεύθυνος του ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 2000 ξεκίνησε την έκδοση, με δική του πρωτοβουλία, της εβδομαδιαίας αθλητικής εφημερίδας Fair-play. Αποχωρώντας εκ νέου από την εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, ανέλαβε από την πρώτη μέρα λειτουργίας της (2001) την διεύθυνση της καινούριας αθλητικής εφημερίδας DERBYsports. Μετά την αναστολή της λειτουργίας της τον Ιούνιο του 2009 από τον εκδότη της Αντώνη Δελλατόλα, ο Κώστας Γκόντζος προχώρησε σε συνεργασία με συναδέλφους του στην έκδοση της εφημερίδας DERBYnews, η οποία αποτέλεσε συνέχεια της DERBYsports, διατηρώντας την θέση του διευθυντή. Έχει συνεργαστεί, ως ραδιοφωνικός παραγωγός και παρουσιαστής, με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΡΑΔΙΟ 5, Αθήνα 9.84, ΣΚΑΙ και NOVASPORTFM. Από το 2017 αρθρογραφεί στην αθλητική ιστοσελίδα sportdog.gr Ο Κώστας Γκόντζος ανέκαθεν στήριζε την διοίκηση της οικογένειας Βαρδινογιάννη, τόσο επί Γιώργου Βαρδινογιάννη όσο και επί Γιάννη Βαρδινογιάννη. Για αυτόν τον λόγο, έχει έλθει σε σύγκρουση με ένα τμήμα των φιλάθλων του Πανθηναϊκού, και κυρίως τους οργανωμένους. Μετά τις αγωνιστικές αποτυχίες της πολυμετοχικότητας και της διοίκησης Αλαφούζου, ο Γκόντζος υποστηρίζει ότι οι απόψεις του έχουν δικαιωθεί. Προφίλ του Κώστα Γκόντζου στην αθλητική ιστοσελίδα OnSports.gr
Κώστας Λάμπρου

Ο Κώστας Λάμπρου, γεννημένος στην Αθήνα στις 16 Σεπτεμβρίου 1991, είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται αυτό τον καιρό ως τερματοφύλακας στην ολλανδική ομάδα του Ζβόλε.

 Ο Λάμπρου πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Φέγενορντ στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 σε αγώνα του κυπέλλου Ολλανδίας με αντίπαλο την Άπελντορν (4-0 υπέρ της Φέγενορντ ). Τη σεζόν 2010–11 ήταν δανεικός στην Εξέλσιορ, χωρίς ωστόσο χρόνο συμμετοχής. Στις 11 Ιουνίου 2021 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Ζβόλε. Προφίλ στο Transfermarkt Επίσημο προφίλ του Κώστα Λάμπρου στο Feyenoord.nl Voetbal International: Κώστας Λάμπρου Αρχειοθετήθηκε 2012-11-18 στο Wayback Machine. "De roots van Kostas Lamprou" Αρχειοθετήθηκε 2013-04-13 at Archive.is (video), Feyenoord TV
Doris

Ο Doris, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Μιχαήλ Παπαγεωργίου, ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1896 και πέθανε στην Αθήνα το 1987. Η καταγωγή του ήταν από τη Δωρίδα της Φωκίδας, από όπου πήρε το ψευδώνυμο Δωρίς – Doris και με το οποίο υπέγραφε τα έργα του.

 Από το 1913 ως το 1916, ο Doris εργάστηκε ως σχεδιαστής και γελοιογράφος σε εφημερίδες και διάφορα περιοδικά της εποχής, ενώ μετά το 1916 έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε σε διάφορα εργαστήρια καλλιτεχνών του Παρισιού. Έμεινε για 15 περίπου χρόνια στο Παρίσι, όπου συνδέθηκε στενά με το Γιώργο Γουναρόπουλο (Γουναρό, 1890 - 1977) και τον Αμεντέο Μοντιλιάνι (Amedeo Modigliani, 1884 – 1920). Το 1930 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου οργάνωσε την πρώτη ατομική του έκθεση στον «Παρνασσό». Αμέσως αναγνωρίστηκε ως σημαντικός νεωτεριστής ζωγράφος. Στα έργα της μεσοπολεμικής περιόδου, υπό την επίδραση των Γάλλων ζωγράφων Μωρίς ντε Βλαμένκ (Maurice de Vlaminck, 1876 – 1958) και Ραούλ Ντυφύ (Raoul Dufy, 1877 – 1953), παρουσιάζει ένα νεωτεριστικό ύφος, όπου συνδυάζονται εξπρεσιονιστικά και διακοσμητικά στοιχεία. Η ζωγραφική του περιστρέφεται γύρω από χρωματικές διαβαθμίσεις ιμπρεσιονιστικού τύπου και πλούσια λυρική διάθεση. Ο Doris έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις σ’ όλη την Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία, όπως Exposition d’ un Groupe d’ Artistes Hellenes de Paris (Παρίσι 1926), Μπιενάλε Βενετίας (1936), «Πανελλήνια» (1948) κ. ά. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία (Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα, κ.α.) και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο. Ο Doris δημοσίευσε και την ποιητική συλλογή «Ελιγμοί» (Αθήνα, 1936), ενώ φιλοτέχνησε αφίσες και εικονογράφησε βιβλία και περιοδικά. Φ. Γιοφύλλης, Ιστορία της Νεοελληνικής Τέχνης, τόμος Β΄, Αθήνα 1963, σ. 419. Έλληνες ζωγράφοι και γλύπται του εικοστού αιώνος, έκδ. Πνευματικού Κέντρου Δήμου Αθηναίων, Αθήνα 1974 σ. 64 (κατάλογος) Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, Εκδόσεις Μέλισσα, Τόμος 3, Αθήνα 1999, σελ. 400 Στέλιος Λυδάκης, Οι Έλληνες Ζωγράφοι: Λεξικό των Ελλήνων Ζωγράφων και Χαρακτών, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», τόμος 4ος, Αθήνα 1976, σ. 320. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Παπαγεωργίου, Μιχαήλ (Δορίς)», τόμος 48ος, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα 1996. εφημερίδα "Ηχώ της Ελλάδος", 1 Μαρτίου 1935 εφημερίδα "Ελεύθερον Βήμα", 22 Φεβρουαρίου 1935 εφημερίδα "Εστία", 23 Ιουνίου 1955 εφημερίδα "Το Βήμα", 8 Δεκεμβρίου 1956 ΑΕΝΑΟΝ Διεθνές Κέντρο Εικαστικών Τεχνών, 21 Δεκεμβρίου 1992 Christie’s, The Greek Sale, Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 1993 Christie’s, The Greek Sale II, Αθήνα, 14 Δεκεμβρίου 1994 Christie’s, The Greek Sale III, Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 1995 Christie’s, The Greek Sale IV, Θεσσαλονίκη, 29 Απριλίου 1996 Πέτρος Βέργος, Αθήνα, 19 Μαρτίου 2001 Bonham’s London, The Greek Sale, 1 Απριλίου 2003 Sotheby's London, The Greek Sale, 16 Νοεμβρίου 2004 Bonham’s London, The Greek Sale, 24 Μαΐου 2005 - «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ : Doris Μιχαήλ Παπαγεωργίου (Doris Michael Papageorgiou) - Μιχαήλ Παπαγεωργίου Doris
Μαρία του Αρμανιάκ

H Μαρία, γαλλ. Marie (π.1420 - 1473) από τον Οίκο του Αρμανιάκ ήταν Γαλλίδα ευγενής, που γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Αρμανιάκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αλανσόν.

 Ήταν κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ και της 2ης συζύγου του Ισαβέλλας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας. Έγινε η 2η σύζυγος του Ιωάννη Β΄ δούκα του Αλανσόν. Απεβίωσε 53 ετών στη μονή του Μοντάν-ω-Περς. Ο δούκας απεβίωσε τρία έτη μετά στο Παρίσι. Παντρεύτηκε το 1437 τον Ιωάννη Β΄ των Βαλουά δούκα του Αλανσόν και είχε τέκνα: Αικατερίνη 1452-1505. Ρενέ 1454-1492, δούκας του Αλανσόν. Κόρη του ήταν η: Φραγκίσκη του Αλανσόν. Ο γιος της: Αντώνιος των Βουρβόνων δούκας του Βαντόμ ήταν πατέρας του: Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Άννα 1492-1562, κυρία του Γκερς, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Potter, David (1995). Keen, Maurice (ed.). A History of France, 1460–1560: The Emergence of a Nation State. Macmillan.
Αθλητική Μορφωτική Ένωση Καψάλου

Η Αθλητική Μορφωτική Ένωση Καψάλου ή η ΑΜΕΚ (διαβάζεται «αμέκ») είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο ομάδα με έδρα τον Κάψαλο της Λεμεσού. Στο παρελθόν είχε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίστηκε στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας. Χρώματα του σωματείου είναι το πράσινο και το άσπρο.

 Η σωματείο της AMEK ιδρύθηκε το 1956. Το 1957 δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία εντάχθηκε στην Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λεμεσού (ΕΠΟΛ). Κατέκτησε δύο φορές το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας (1985-86, 1993-94).Το 1995 η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1995-96, τερμάτισε στην 6 θέση. Η ομάδα παρέμεινε στη Δ΄ κατηγορία για επτά συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 2001-02 τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ μέχρι το 2008, οπόταν και ανέστειλε τη λειτουργία της. Η ΑΜΕΚ διατηρoύσε ομάδα ποδοσφαίρου σάλας η οποία έφτασε να αγωνίζεται μέχρι και την Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Α΄ κατηγορία. Το 2019 ανέστειλε την λειτουργία της. Β΄ Κατηγορία: Πρωταθλήτρια (1): 2016 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 830 (1976)

Η Πτήση 830 της Ολυμπιακής Αεροπορίας ήταν εσωτερική επιβατική πτήση από την Αθήνα, στην Κοζάνη, με ενδιάμεσο σταθμό στη Λάρισα. Στις 23 Νοεμβρίου 1976 το ελικοφόρο αεροσκάφος τύπου NAMC YS-11A με νηολόγιο SX-BBR που εκτελούσε την πτήση συνετρίβη σε υψόμετρο 1.300 μέτρων (4.265 πόδια) σε βουνό κοντά στα Σέρβια της Κοζάνης με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οι 50 επιβαίνοντες.

 Όταν το αεροσκάφος δεν κατόρθωσε να προσγειωθεί στη Λάρισα λόγω κακοκαιρίας, αποφασίστηκε να πετάξει απευθείας για Κοζάνη σε υψόμετρο 1.670 μέτρων (5.500 πόδια). Η τελευταία επικοινωνία με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας έγινε στις 09:45 όταν ο κυβερνήτης δήλωσε πως το αεροσκάφος βρισκόταν 15 ναυτικά μίλια νότια της Κοζάνης με κατεύθυνση 318 μοιρών, και του ανακοινώθηκε το δελτίο καιρού. Στις 10:19 χωρίς να έχει ακουστεί τίποτα από το αεροσκάφος, ο αερολιμένας τέθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, και ανακαλύφθηκε πως η Πτήση 830 συνετρίβη σε υψόμετρο 1.300 μέτρων σε ένα βουνό κοντά στα Σέρβια. Τα βουνά ήταν καλυμμένα από σύννεφα. Η έρευνα έδειξε πως το αεροσκάφος κινούνταν με κατεύθυνση 310 μοίρες όταν προσέκρουσε στο έδαφος, διαλύθηκε για τα επόμενα 200 μέτρα προτού πετάξει ξανά για λίγο, και τελικά συνετρίβη στη βάση ενός άλλου λόφου. Ξέσπασε πυρκαγιά μετά το πρώτο συμβάν, η οποία συνέχισε να καίει το αεροσκάφος για τις επόμενες ώρες, καταστρέφοντάς το. Το βουνό στο σημείο του ατυχήματος, πάνω από τα 910 μέτρα (3.000 πόδια) ήταν καλυμμένο από νέφωση. Το αεροσκάφος ήταν ένα δικινητήριο ελικοφόρο NAMC YS-11A, με νηολόγιο SX-BBR και αριθμό κατασκευής 2156. Πέταξε για πρώτη φορά στις 12 Απριλίου 1971 στην Ιαπωνία και παραδόθηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία στις 28 Απριλίου 1971. Παραπομπές σημειώσεων Σημειώσεις Βιβλιογραφία(Αγγλικά) Roach, John· Eastwood, Tony (1990). Turbo Prop Airliner Production List. West Drayton, England: The Aviation Hobby Shop. ISBN 0 907178 32 4. (Αγγλικά) AviationSafety Network report Αρχειοθετήθηκε 2012-10-23 στο Wayback Machine.
Άγιοι Θεόδωροι Μαγνησίας

Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Πτελεού, του δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Μαγνησίας, κοντά στα όρια με τον νομό Φθιώτιδας. Βρίσκονται ανατολικά (3 χλμ.) της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχουν 68 χλμ. περίπου Ν. του Βόλου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 14,987 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον νομό Φωκίδος και Λοκρίδος. Υπήχθη διαδοχικά στους νομούς Φθιώτιδος και Φωκίδος (1899), Φθιώτιδος (1899), Φθιώτιδος και Φωκίδος (1909), Λαρίσης (1912) και Μαγνησίας (1942) Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίων Θεοδώρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πτελεού Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πτελεού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού(Πηγή: ) Στην περιοχή του χωριού υπάρχουν ελαιώνες, όπως και ελαιοτριβείο στον οικισμό. Λειτουργούν δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων στο βόρειο τμήμα του χωριού, απ’ όπου πήρε την ονομασία του ο οικισμός Η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, στην βόρεια έξοδο του χωριού Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, βορειοδυτικά του χωριού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.gtp.gr/Locpage.asp?id=12976&lng=1
Μαριάμνη (κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄)

Η Μαριάμνη ΣΤ΄ (γενν. 34/35 μ.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν πριγκίπισσα της Ιουδαίας, που παντρεύτηκε πρώτα έναν αξιωματούχο της Ιουδαίας και μετά έναν των Αλαβάρχων.

 Ήταν κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ της Ιουδαίας και της συζύγου του Κύπρου. Αδέλφια της ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄, η Βερενίκη και η Δρουσίλλα. Ο πατέρας της τη μνήστευσε με τον Ιούλιο Αρχέλαο, γιο του Χελκία (μάλλον Χιλκίγια στα Εβραϊκά, που ήταν φίλος και αξιωματούχος στην Αυλή). Ο γάμος δεν είχε γίνει ως το 44 που απεβίωσε ο πατέρας της. Όταν ο αδελφός της Ηρώδης Αγρίππας Β΄ έγινε τετράρχης της Ιουδαίας το 49/50, επιτέλεσε τον γάμο. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιούλιο Αρχέλαο, γιο του Χελκία (αξιωματούχου στην Αυλή της Ιουδαίας) και είχε τέκνο: Βερενίκη Γ΄ γενν. μετά το 50 μ.Χ.Περί το 65 η Μαριάμνη άφησε τον Ιούλιο Αρχέλαο και παντρεύτηκε τον Δημήτριο της Αλεξάνδρειας, από το γένος των Αλαβάρχων και είχε τέκνο: Αγριππίνος. Antiquities of the Jews by Josephus Flavius, Book XIX chap.8 and 9 Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 75-77, 140.
Φρανσέσκ Μασιά

Ο Φρανσέσκ Μασιά (Francesc Macià και καμιά φορά σε ισπανόφωνες πηγές Francisco Maciá, Μπιλανόβα ι λα Ζελτρού, 21 Σεπτεμβρίου 1859 - Βαρκελώνη, 25 Δεκεμβρίου 1933) ήταν καταλανός στρατιωτικός και πολιτικός. Αρχικά οπαδός της ανάκαμψης της Ισπανίας, κατέληξε να υποστηρίζει τον ακραίο καταλανισμό και να προεδρεύσει του αυτονομιστικού κόμματος Καταλανικό Κράτος το 1922. Δέκα χρόνια μετά συμμετείχε στην ίδρυση της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας και αναδείχθηκε πρόεδρος της ανασυστημένης Ζενεραλιτάτ. Θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους καταλανούς πολιτικούς του πρώτου τρίτου του 20ού αιώνα· το όνομά του είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές στην ονοματοδοσία των καταλανικών οδών.

 Με καταγωγή από τις Μπόρζες Μπλάνκες, ο Φρανσέσκ Μασιά υπηρέτησε στον ισπανικό στρατό μέχρι το 1905 όταν καταδίκασε την επίθεση μελών του ισπανικού στρατού στην εφημερίδα La Veu de Catalunya ('Η Φωνή της Καταλονίας'). Τότε εντάχθηκε στην Καταλανική Αλληλεγγύη, κομματική συμμαχία όλων των καταλανιστικών κομμάτων και εκλέχθηκε βουλευτής σε έξι διαδοχικές εκλογές. Το 1922 ίδρυσε το κόμμα Καταλανικό Κράτος, μια συμμαχία ακραίων καταλανιστών. Μετά το πραξικόπημα του Μιγέλ Πρίμο δε Ριβέρα κατέφυγε στο Περπινιάν, από όπου οργάνωσε μια μικρή ένοπλη ομάδα με σκοπό την εισβολή στην Καταλονία. Η αποτυχία του τον ανάγκασε σε εξορία, πρώτα στις Βρυξέλλες κι έπειτα στην Αργεντινή, όπου ίδρυσε το Αποσχιστικό Επαναστατικό Κόμμα της Καταλονίας. Με την πτώση της δικτατορίας εκλέχθηκε βουλευτής με το Καταλανικό Κράτος που λίγο αργότερα ενσωματώθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας. Στις 14 Απριλίου, λίγες ώρες πριν την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ανακήρυξε την «Καταλανική Δημοκρατία, στα πλαίσια της Ομοσπονδίας των Ιβηρικών Δημοκρατιών». Η κίνηση αυτή έφερε τη νέα κυβέρνηση της Ισπανίας σε δύσκολη θέση· το ζήτημα λύθηκε εν τέλει με την ανασύσταση της Ζενεραλιτάτ ως όργανο αυτόνομης διοίκησης της Καταλονίας, με τον Μασιά να εκλέγεται 122ος πρόεδρός της μετά την επίσημη ψήφιση του Καθεστώτος Αυτονομίας της Καταλονίας. Ένα χρόνο αργότερα απεβίωσε. Arrufat, Ramon. Macià. Barcelona: Fonoll, 2007. Bosch, Alfred. L'avi. Barcelona: Columna, 2001. Jardí, Enric. Francesc Macià. Barcelona: Edicions 62, 1991. Roig Rosich, Josep Maria. Francesc Macià, De militar espanyol a independentista català. Barcelona: L'esfera dels llibres, 2006. Sales, Núria (ed.). La Catalunya rebel. Barcelona: Símbol, 2003. Santolaria Torres, Francesc. El Banquet de la Victòria i els fets de ¡Cu-Cut! Cent anys de l'esclat catalanista de 1905. Editorial Meteora, 2005. ISBN 978-84-95623-38-2. El coronel Macià (2006). Σκηνοθεσία: Ζουζέπ Μαρία Φορν. 14 d'abril: Macià contra Companys (2011). Σκηνοθεσία: Μανουέλ Ουέργα.
Κοατλίκουε

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η Κοατλίκουε (ισπ. Coatlicue), γνωστή κι ως Τετεοΐναν (ισπ. Teteoínan), ήταν η Μητέρα Θεά Γη, η μητέρα της Σελήνης (Κογιολξάουκι) και των Άστρων (Σεντζονουιτζνάουακ, ισπ. Centzonhuitznáhuac). Είναι επίσης γνωστή ως Σιουακόατλ (Cihuacóatl), "Κυρά του Φιδιού", η οποία προστάτευε τις γυναίκες που πέθαιναν στη γέννα.

 Η Κοατλίκουε τελούσε το ιερό καθήκον της στο όρος του Ερπετού, κοντά στην Τούλα, μαζεύοντας έναν θύσανο φτερών, όταν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος. Οι τετρακόσιοι γιοι και η κόρη της Κογιολξάουκι θύμωσαν και αποφάσισαν να τη σκοτώσουν. Τότε γεννήθηκε ο Ουιτζιλοπότστλι, πλήρως ανεπτυγμένος, πλήρως οπλισμένος, με ασπίδα και λόγχη, θεός του πολέμου και του ήλιου. Εκείνος χρησιμοποίησε το «φίδι της φωτιάς» και τις ακτίνες του ήλιου για να νικήσει τη σελήνη και τα αστέρια. Η μάχη συνεχίζεται κάθε ημέρα ανάμεσα στην ημέρα και τη νύχτα. Οι Αζτέκοι θεωρούσαν την ανατολή του Ήλιου σαν τη νίκη της θεότητας αυτής απέναντι στις δυνάμεις του σκότους. Η Τετεοΐναν ήταν η μητέρα όλων των θεών και η προσωποποίηση της Μητέρας Φύσης. Είναι η ίδια θεότητα με την Κοατλίκουε, αλλά το αντίθετό της: ενώ η Κοατλίκουε είναι η καταστροφική γυναικεία δύναμη, η Τετεοΐναν είναι η δημιουργική δύναμη. Σχεδόν όλες οι απεικονίσεις της θεάς αναδεικνύουν τη φονική της πλευρά, καθώς η Γη, εκτός από στοργική μητέρα κατασπαράσσει αχόρταγα ό,τι αναπνέει και υπάρχει. Η Κοατλίκουε αντιπροσωπεύει την αχόρταγη Μητέρα, που δίνει, αλλά και παίρνει τη ζωή.
Ρεφάτ Τσουμπάροφ

Ο Ρεφάτ Αμπντουραχμάνοβιτς Τσουμπάροφ (κριμαϊκά ταταρικά: Refat Abdurahman oğlu Çubarov, Рефат Абдурахман огълу Чубаров, ουκρανικά: Рефат Абдурахманович Чубаров‎) είναι ουκρανικό πολιτικό και δημόσιο πρόσωπο, και ηγέτης του εθνικού κινήματος των Τατάρων της Κριμαίας στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο.

 Ο Τσουμπάροφ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1957 στη Σαμαρκάνδη της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν στην οικογένεια του Αμπντουραμάν Σεϊτασάν ογλού Τσουμπάροφ (1931-2014), ο οποίος εκτοπίστηκε το 1944 από τις Σοβιετικές αρχές από το χωριό Άι Σενέζ (σημερινό Μιζρίτσια στον Δήμο Σουντάκ). Το 1968 επετράπη στην οικογένεια του Τσουμπάροφ να επιστρέψει, αλλά όχι στην Νότια Ακτή της Κριμαίας και έτσι η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Πριβίλνε (Επαρχία Κρασνοπερεκόπσκ). Το 1983 ο Τσουμπάροφ αποφοίτησε από το Κρατικό Ινστιτούτο Ιστορικών Αρχείων της Μόσχας. Μετά την αποφοίτηση και μέχρι το Σεπτέμβριο του 1990 εργάστηκε στα Κεντρικά Κρατικά Αρχεία της Οκωβριανής Επανάστασης και Σοσιαλιστικής Κατασκευής της Λετονικής ΣΣΔ στη Ρίγα. Το 1989-91 ο Τσουμπάροφ ήταν περιφερειακός εκπρόσωπος στο δημοτικό συμβούλιο της Ρίγας (στη φράξια του Λαϊκού Μετώπου της Λετονίας).Από το Νοέμβριο του 2013 διετέλεσε πρόεδρος της Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας. Διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της Κριμαίας από το 1995 έως το 1998 και ως Λαϊκός Αντιπρόσωπος της Ουκρανίας από το 1998 έως το 2007. Επίσης έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Τατάρων της Κριμαίας από το 2009. Το 2014 αποκάλεσε το Κριμαϊκό δημοψήφισμα ως τσίρκο και, επίσης, είπε ότι είναι μια τραγωδία, μια παράνομη κυβέρνηση με ένοπλες δυνάμεις από μια άλλη χώρα. Στον απόηχο του δημοψηφίσματος η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία στις 18 Μαρτίου 2014.Τον Ιούνιο του 2014 ο Τσουμπάροφ ορκίστηκε να μποϊκοτάρει τις Κριμαϊκές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2014.Από τις 15 Μαΐου 2015 ο Τσουμπάροφ είναι μέλος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου για το Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο. Είχε τοποθετηθεί στην θέση 71 στον εκλογικό κατάλογο του κόμματος κατά τις Ουκρανικές βουλευτικές εκλογές του 2014. Τον Νοέμβριο του 2015 η Ρωσία προσπάθησε ανεπιτυχώς να τοποθετήσει τον Τσουμπάροφ στην λίστα αναζήτησης της Ιντερπόλ, μετά από ουκρανικό ερώτημα να μην αποδεχτεί αυτό το αίτημα. Η Ρωσία κατηγόρησε τον Τσουμπάροφ ότι καλεί για την απόσχιση της Κριμαίας από τη Ρωσία.Η Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας χαρακτηρίστηκε ως "εξτρεμιστική οργάνωση" και, στη συνέχεια, απαγορεύτηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κριμαίας στις 26 Απριλίου του 2016. Τάγμα της Ελευθερίας (Ουκρανία, 2016)
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001

Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2000-2001 ήταν το δωδέκατο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 24ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του χάντμπολ (μαζί με τα δυο πρωταθλήματα που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ). Πρωταθλητής αναδείχθηκε, για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού, ο Αθλητικός Σύλλογος Εκπαιδευτηρίων Δούκα. Επικράτησε στους τελικούς των πλέι-οφ του Φιλίππου Βέροιας με 3-1 νίκες.

 Ζηρίνειο: Α.Σ.Ε. Δούκα - Φίλιππος Βέροιας 32-20. Βέροια: Φίλιππος Βέροιας - Α.Σ.Ε. Δούκα 26-18. Ζηρίνειο: Α.Σ.Ε. Δούκα - Φίλιππος Βέροιας 30-23. Βέροια: Φίλιππος Βέροιας - Α.Σ.Ε. Δούκα 19-21. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων αγωνίστηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. ως Κυπελλούχος Ελλάδος. Υποβιβάστηκαν στην Α2. Β.Α.Ο. Σ.Α. ΙΕΚ Ξυνή Ανέβηκαν από την Α2. Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας Λεωνίδας Αγ. Αναργύρων Ματιές στα σπορ, Ιανουάριος 2002 σελ. 63-64.
Αεροδρόμιο του Ποντισέρι

Το Αεροδρόμιο του Ποντισέρι (IATA: PNY, ICAO: VOPC) είναι αεροδρόμιο που βρίσκεται στο Λαουσπέτ του Ποντισέρι, μια ενωσιακή επικράτεια στην Ινδία. Απέχει 8.1 χιλιόμετρα από την διεθνή κοινότητα Αουροβίλ. Το αεροδρόμιο έχει ναυλωμένες πτήσεις και λειτουργίες της τοπικής σχολής αεροπορικής εκπαίδευσης. Το 2007, η Κυβέρνηση του Ποντισέρι αποφάσισε την επέκταση του αεροδρομίου για να στεγάζει μεγαλύτερα αεροπλάνα και κατασκευάστηκε νέο κτίριο τερματικού σταθμού. Ο νέος τερματικός σταθμός εγκαινιάστηκε στις 18 Ιανουαρίου 2013 με την άφιξη μιας πτήσης της SpiceJet από το Μπανγκαλόρ. Από τον Αύγουστο του 2017 υπάρχουν άμεσες καθημερινές πτήσεις προς το Χαϊντεραμπάντ από τη SpiceJet.

 Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε το 1989. Ανάμεσα στο ίδιο έτος και το 1991, η περιφερειακή αεροπορική εταιρεία Vayudoot πετούσε προς Τσενάι, Νεβιέλι και Μπανγκαλόρ, ωστόσο οι πτήσεις ήταν αποτυχημένες και τελείωσαν. Το αεροδρόμιο έπεσε σε αχρηστία για τις επόμενες δύο δεκαετίες.Τον Ιούνιο του 2007, υπεγράφη μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της τοπικής κυβέρνησης και της Αρχής Αεροδρομίων της Ινδίας για την επέκταση του αεροδρομίου. Στη πρώτη φάση, 19.92 εκτάρια γης αποκτήθηκαν για 18.95 κρορ ρουπίες, με σκοπό την επέκταση του αεροδρομίου. Ο νέος τερματικός σταθμός κατασκευάστηκε και ο αεροδιάδρομος επεκτάθηκε κατά 260 μέτρα, επιτρέποντας την προσγείωση αεροσκαφών ATR. Αυτή η φάση ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2012. Η δεύτερη φάση επέκτασης περιλαμβάνει την απόκτηση επιπλέον 200 εκταρίων γης για την επέκταση του αεροδιαδρόμου κατά 1.100 μέτρα, επιτρέποντας την προσγείωση μεγαλύτερων αεροσκαφών τζετ.Στις 17 Ιανουαρίου 2013, η SpiceJet ξεκίνησε τις πρώτες πτήσεις από το εκσυγχρονισμένο αεροδρόμιο προς τη Μπανγκαλόρ. Ωστόσο, μόνο ένα έτος αργότερα, η υπηρεσία ακυρώθηκε λόγω χαμηλού αριθμού επιβατών.Στις 14 Απριλίου 2015, η Alliance Air έφερε και πάλι το αεροδρόμιο σε λειτουργία με πτήσεις από τη Μπανγκαλόρ, χρηματοδοτούμενο από τη κυβέρνηση του Ποντισέρι. Οι πτήσεις ακυρώθηκαν έξι μήνες αργότερα λόγω "προβλημάτων πληρωμής", και είναι άγνωστο πότε θα συνεχίσει το δρομολόγιο. Το αεροδρόμιο του Ποντισέρι έχει ασφάλτινο αεροδιάδρομο, ο οποίος είναι 1.500 μέτρα μακρύς και 30 μέτρα πλατύς. Ο νέος τερματικός σταθμός μπορεί να εξυπηρετήσει 300 επιβάτες σε ώρες αιχμής. Προς το παρόν, αποκτάται γη για την επέκταση του αεροδιαδρόμου ώστε να μπορεί να στεγάζει μεγαλύτερα αεροσκάφη, προκειμένου να αυξήσει τις πτητικές υπηρεσίες και να ανοίξει το αεροδρόμιο για διεθνείς πτήσεις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Puducherry Airport στο Wikimedia Commons Αεροδρόμιο του Ποντισέρι στο World Aero Data. Τα δεδομένα είναι ενημερωμένα έως τον Οκτώβριο του 2006. Αεροδρόμιο του Ποντισέρι στο Great Circle Mapper. Ιστορικό ατυχημάτων στο Δίκτυο Αεροπορικής Ασφάλειας Αεροδρόμιο του Ποντισέρι στην ιστοσελίδα της Αρχής Αεροδρομίων της Ινδίας
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1870-1951)

Να μη συγχέεται με τον προπάππο του Μαξιμιλιανό, Διάδοχο της Σαξονίας.Ο Μαξιμιλιανός (γερμ. Maximilian, 17 Νοεμβρίου 1870 - 12 Ιανουαρίου 1951) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας και Καθολικός ιερέας.

 Ο Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος Αύγουστος Αλβέρτος Κάρολος Γρηγόριος Όθων ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου της Σαξονίας και της Μαρίας Άννας των Βέττιν-Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας. Γεννήθηκε στη Δρέσδη και απεβίωσε το 1951 στο Φριμπούρ της Ελβετίας σε ηλικία 81 ετών. "A Prince Ordained A Priest". New York Times. 1896-07-26. p. 1.
Βοτονόσι Ιωαννίνων

Το Βοτονόσι ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα του Μετσόβου η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 2011 με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Επίσημη ονομασία του οικισμού είναι το Βοτονόσιον. Το Βοτονόσι βρίσκεται σε υψόμετρο 794 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Στο Βοτονόσι λέγεται ότι είχε κτίσει ο βασιλιάς Πύρρος το ανάκτορό του. Για αυτό στον οικισμό υπάρχει αρχαιολογικός χώρος μικρής έκτασης βέβαια.Στην μέση περίπου της διαδρομής Βοτονόσι-Ανθοχώρι ο επισκέπτης συναντά ένα πανέμορφο πέτρινο γεφύρι και από κάτω το ποτάμι να κυλά (ενημερωτικά ο ποταμός Άραχθος).Το έργο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε. και είναι επισκέψιμο ακόμη και σήμερα.Επιπρόσθετα στο χωριο δεσποζει η εκλησσια Μεταμορφωση του Σωτηρος, η οποια ειναι κατασκευης του 19ου αιωνα(1898).Το τεμπλο της ειναι μοναδικής ξυλουργικης τεχνικης και μεγαλης ιστορικης αξιας.Επίσης υπήρξε μια ηρωίκη μάχη στα λεγόμενα τρία χάνια βοτονοσίου τον Νοέμβριο του 1913 ανάμεσα ελληνικά και τουρκικά στρατέυματα Το Βοτονόσι είναι ο πρώτος οικισμός που συναντά κανείς μετά το Μέτσοβο στο μήκος της Εθνικής Οδού Τρικάλων-Ιωαννίνων. Επίσης βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από την εθνική οδό εάν στρίψετε στην στροφή για Βοτονόσι. Απέχει μόλις 40 χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων και 10 από το Μέτσοβο. Στο χωριό λειτουργεί νηπιαγωγείο και δημοτικό με μικρό αριθμό μαθητών ενώ για την υπόλοιπη εκπαίδευση τους πηγαίνουνε στο πλησιέστερο γυμνάσιο και λύκειο, αυτό της Χρυσοβίτσας.
Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα

Ο Παντόλφο Δ΄, ιταλ.: Pandolfo IV Malatesta, με το παρωνύμιο Pandolfaccio (Κακός Παντόλφ) (Ιούλιος 1475 - Ιούνιος 1534) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο και κύριος του Ρίμινι και άλλων πόλεων στη Ρομάνια. Ήταν ένας μικρός παίκτης στους Ιταλικούς Πολέμους.

 Ήταν γιος του Ροβέρτου κυρίου του Ρίμινι, με το τέλος του οποίου (1482) ορίστηκε στρατηγός της Δημοκρατίας της Βενετίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε ιππότης από τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ της Νάπολης. Μητέρα του ήταν η Ελιζαμπέτα Αλντομπραντίνι. Το 1495 προσλήφθηκε από τους Βενετούς, πήρε μέρος στη μάχη του Φορνόβο και αργότερα πολιόρκησε τη γαλλική φρουρά στη Νοβάρα. Η βία και οι δολοφονίες του Παντόλφο έφεραν το μίσος των υπηκόων του: το 1497, μία αποτυχημένη απόπειρα βιασμού σε μία νεαρή κοπέλα πυροδότησε μία εξέγερση στο Ρίμινι, την οποία μπόρεσε να καταστείλει μόνο με την παρέμβαση των Βενετών. Ξέφυγε από μία άλλη συνωμοσία το 1498. Δύο χρόνια αργότερα ο Καίσαρας Βοργίας εισέβαλε στα εδάφη του Παντόλφo και ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, ο πατέρας του Καίσαρα, τον αφόρισε. Εγκαταλελειμμένος από τους υπηκόους του, ο Παντόλφο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ρίμινι για 2.900 δουκάτα, ζώντας στη Βενετία τα επόμενα χρόνια. Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, εκμεταλλεύτηκε την ασθένεια του Καίσαρα για να επιτεθεί στο Ρίμινι το 1503, χωρίς όμως οριστική επιτυχία. Το 1509 πήρε μέρος στη μάχη του Aνιαντέλο και μετά την ήττα των Βενετών άλλαξε πλευρά, και υποτάχθηκε στον βασιλιά της Γερμανίας. Αργότερα πολιόρκησε την Πάντοβα, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στο φέουδο του την Τσιταντέλα, που του δόθηκε επίσημα το 1512. Αργότερα επέστρεψε στη Βενετία. Το 1522 ο Παντόλφο, μαζί με τον γιο του Σιγισμόνδο, κατάφεραν να ανακτήσουν για λίγο το Ρίμινι. Το 1527, μετά τη λεηλασία της Ρώμης και τη σύλληψη του πάπα Κλήμη Ζ΄, οι δύο Μαλατέστα εισήλθαν και πάλι στην προγονική τους πόλη, αλλά σύντομα εκδιώχθηκαν από τους παπικούς μισθοφόρους. Αργότερα έζησε στη φτώχεια στη Φεράρα, υπό την προστασία του δούκα Αλφόνσο ντ' Έστε. Ο Παντόλφo απεβίωσε το 1534 στη Ρώμη. Τάφηκε στην εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε. Νυμφεύτηκε τη Βιολάντε Μπεντιβόλιο και είχε τέκνο: Σιγισμόνδος 1498-1553, κοντοτιέρος. Αναλυτικό βιογραφικό του Παντόλφο Μαλατέστα. (στα Ιταλικά)
Ελληνικό Κιλκίς

Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ελληνικό Το Ελληνικό είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 710 μέτρων.

 Το Ελληνικό βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Μαυροβούνι (μέρος από τα Κρούσσια Όρη), σε απόσταση 25 χλμ. Δ. της πόλης του Κιλκίς και 53 χλμ. Β.-ΒΑ. της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό, μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 32 οικογένειες προσφύγων (124 άτομα) από τα χωριά Ατγκιόζ καί Μέτσιτλη του Καυκάσου. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μύροβο και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ελληνικό το 1927 και το 1934 αποσπάστηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ελληνικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 114 μόνιμους κατοίκους, ενώ ως οικισμός 128.
Σέρζι Πάμιες

Ο Σέρζι Πάμιες (Sergi Pàmies i López, γνωστός και ως Sergi Pàmies i Bertran, Παρίσι, 26 Ιανουαρίου 1960) είναι Καταλανός συγγραφέας, μεταφραστής, αρθρογράφος και κριτικός, ένας από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα. Έχει εκδόσει κυρίως διηγήματα και μυθιστορήματα ενώ έχει μεταφράσει στα καταλανικά και τα ισπανικά συγγραφείς όπως τον Γκυγιώμ Απολλιναίρ, την Ουγγαρέζα Άγκοτα Κριστόφ και τον Βέλγο Ζαν-Φιλίπ Τουσέν.

 Μεγάλωσε στο Παρίσι σε μια οικογένεια Καταλανών πολιτικών προσφύγων που διέφυγαν στη γαλλική πρωτεύουσα μετά την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο. Ο πατέρας του, αραγωνικής καταγωγής, και η μητέρα του, συγγραφέας ήταν μέλη του Ενοποιημένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας. Επέστρεψαν στην Καταλονία το 1971, εποχή που ο συγγραφέας ήρθε σε επαφή με την καταλανική γλώσσα την οποία εφεξής χρησιμοποίησε ως μέσο λογοτεχνικής έκφρασης. Τα πρώτα κείμενά του, διηγήματα, εκδόθηκαν το 1986 και 1987. Κύριες επιρροές του ήταν η αμερικανική και ευρωπαϊκή ποίηση και κινηματογράφος. Παράλληλα ξεκίνησε να συνεργάζεται με διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως το Ράδιο Καταλονία για το οποίο συνέγραψε μαζί με τον Κιμ Μονζό το ραδιοφωνικό μυθιστόρημα Sang Bruta ('Βρώμικο Αίμα'), την Καταλανική Τηλεόραση και τις εφημερίδες La Vanguardia και El País ως αθλητικός χρονικογράφος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έκδοσε τα πρώτα του μυθιστορήματα: La primera pedra ('Η πρώτη πέτρα'), L'Instint ('Το ένστικτο') και Sentimental ('Συναισθηματικό') που του χάρισαν βραβεία και αναγνώριση. Ακολούθησαν οι συλλογές διηγημάτων La gran novel·la sobre Barcelona και L'últim llibre de Sergi Pàmies. Συνέχισε να γράφει συλλογές διηγημάτων και το 2006 έκδοσε το πολυβραβευμένο του βιβλίο, Μπορείς να φας λεμόνι και να μην ξινίσεις τα μούτρα σου; που μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2009 από τον Ευρυβιάδη Σοφό όπως και το Το στατικό ποδήλατο και το Τραγούδια του έρωτα και της βροχής από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.
Ταρέκ Αζίζ

Ο Ταρέκ Αζίζ (28 Απριλίου 1936 - 5 Ιουνίου 2015) ήταν Ιρακινός διπλωμάτης και πολιτικός και στενός συνεργάτης και σύμβουλος του Σαντάμ Χουσεΐν. Εκπροσώπησε δε το Ιράκ σε πολλές διπλωματικές διασκέψεις κορυφής, καθώς ο ιρακινός δικτάτορας για λόγους ασφαλείας δεν έβγαινε από τη χώρα. Στις 24 Απριλίου του 2003 ο Ταρέκ Αζίζ παραδόθηκε στις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και φυλακίστηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες έπαθε εγκεφαλικό στις 17 Ιανουαρίου του 2010. Στις 11 Μαρτίου του 2009 καταδικάστηκε σε 15 χρόνια κάθειρξη για το ρόλο του στην εκτέλεση 42 εμπόρων που είχαν βρεθεί ένοχοι για κερδοσκοπία το 1992 ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχε αθωωθεί για άλλες κατηγορίες. Στις 26 Οκτωβρίου του 2010, καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ιράκ για τις διώξεις και εκτελέσεις Σιιτών αντιπάλων του καθεστώτος κυρίως μετά την καταστολή της εξέγερσης των Σιιτών μετά τον πόλεμο του κόλπου το 1991.

 Ο Ταρέκ Αζίζ γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1936 στην πόλη Καρακός, κοντά στην Μοσούλη, από οικογένεια Χριστιανών Χαλδαίων και το πραγματικό του όνομα είναι Μιχαήλ Γιουχάννα, το οποίο το άλλαξε σε Ταρέκ Αζίζ ίσως για να αποφύγει τυχόν προβλήματα που θα μπορούσε να προκαλέσει η χριστιανική καταγωγή του. Σπούδασε Αγγλικά στο Baghdad University of Fine Arts, για ένα διάστημα εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1963, έγινε εκδότης της εφημερίδας Aj-Jamahir (al-Jamaheer). Το 1957 έγινε μέλος του κόμματος Μπάαθ. Τον Απρίλιο του 1980 επέζησε απόπειρας δολοφονίας εναντίον του από μέλη του Ισλαμικού Κόμματος Ντάουα και η οποία είχε σχεδιαστεί από το Ιράν. Η άνοδος του Ταρέκ Αζίζ στα πολιτικά πράγματα του Ιράκ άρχισε μετά την κατάληψη της εξουσίας από το κόμμα Μπάαθ, με πραξικόπημα, το 1968. Ο Αζίζ υπήρξε μέλος του Regional Command, του υψηλότερου κυβερνητικού οργανισμού του κόμματος Μπάαθ, από 1974 μέχρι το 1977, οπότε έγινε μέλος του Επαναστατικού Διοικητικού Συμβουλίου. Το 1979, έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και συμμετείχε σε διπλωματικές αποστολές σε όλο τον κόσμο. Όταν το Ιράκ εισέβαλε στο Κουβέιτ το 1990, ο Ταρέκ Αζίζ ορίστηκε εκπρόσωπος του ιρακινού καθεστώτος και από τη θέση αυτή προσπάθησε να δικαιολογήσει την τη δράση του ιρακινού στρατού, ισχυριζόμενος μεταξύ άλλων ότι η εισβολή ήταν δικαιολογήμενη γιατί η αύξηση της παραγωγής του πετρελαίου από το Κουβέιτ είχε αρνητική επίδραση στα πετρελαϊκά έσοδα του Ιράκ. Κατηγόρησε δε τα αραβικά κράτη για δουλοπρέπεια προς τις Η.Π.Α. στην Μέση Ανατολή και για την υποστήριξή τους στην επιβολή ποινικών κυρώσεων στη χώρα του. Τον Ιανουάριο του 1991, συμμετείχε στη Διάσκεψη για την Ειρήνη στη Γενεύη, σκοπός της οποίας ήταν η εξεύρεση λύσης σε σχέση με το Κουβέιτ που βρισκόταν υπο την ιρακινή κατοχή. Πέθανε στη φυλακή στις 5 Ιουνίου 2015.
Εμινέ Ερντογάν

Η Εμινέ Ερντογάν (τουρκικά: Emine Erdoğan, γεννήθηκε ως Εμινέ Γκιουλμπαράν· 21 Φεβρουαρίου 1955) είναι η σύζυγος του Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Πρώτη Κυρία της Τουρκίας.

 Η Εμινέ Ερντογάν γεννήθηκε στο Ουσκουντάρ στην Κωνσταντινούπολη. Είναι Αραβικής καταγωγής και η οικογένειά της κατάγεται από την νοτιοανατολική επαρχία Σιίρτ. Είναι το μικρότερο παιδί μιας οικογένειας με πέντε παιδιά. Παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών Μιτχάτ Πασά Ακσάμ, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές της πριν την αποφοίτηση. Η Ερντογάν εντάχθηκε στον "Σύλλογο Ιδεαλιστών Γυναικών" (που συνδέεται με τους Γκρίζους Λύκους). Κατά τη διάρκεια εκείνων των δραστηριοτήτων γνώρισε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε συνέδριο. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η Εμινέ Γκιουλμπαράν παντρεύτηκαν στις 4 Φεβρουαρίου 1978. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Αχμέτ Μπουράκ Ερντογάν, την Σουμεγιέ (που παντρεύτηκε τον βιομήχανο άμυνας Σελτσούκ Μπαϋρακτάρ τον Μάιο 2016), τον Νετσμετίν Μπιλάλ και την Εσρά. Στις 7 Δεκεμβρίου 2010, ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν Σιέντ Γιουσάφ Ράζα Γκιλάνι την βράβευσε με το Νισάν-ε-Πακιστάν, σε αναγνώριση των προσπαθειών της για τους πλημμυροπαθείς. Τον Οκτώβριο του 2010, η Ερντογάν επισκέφθηκε το Πακιστάν και τις περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες για να δει την καταστροφή που προκλήθηκε από τις πλημμύρες και συνέβαλε σημαντικά στην φιλανθρωπική εκστρατεία με σκοπό να βοηθήσει τους πλημμυροπαθείς της χώρας.Στις 16 Φεβρουαρίου 2011, η Εμινέ Ερντογάν βραβεύτηκε με το "Prix de la Fondation" από το Φόρουμ Κρανς Μοντάνα, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες.Έχει παίξει ενεργό ρόλο κατά του παιδικού γάμου, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι "Ο εξαναγκασμένος παιδικός γάμος είναι απαράδεκτος κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες".
Τζέιμς Μέι

Ο Τζέιμς Ντάνιελ Μέι (James Daniel May, 16 Ιανουαρίου 1963) είναι Άγγλος παρουσιαστής και δημοσιογράφος. Είναι συμπαρουσιαστής στην εκπομπή αυτοκινήτου Top Gear, μαζί με τους Τζέρεμι Κλάρκσον και Ρίτσαρντ Χάμοντ. Ο Μέι έχει παρουσιάσει διάφορα προγράμματα μεταξύ των οποίων εκπομπές σχετικά με την επιστήμη, την τεχνολογία, τα παιχνίδια, την κουλτούρα του κρασιού και τα δεινά της λεβεντιάς στη σύγχρονη εποχή. Επίσης, έγραφε και την εβδομαδιαία στήλη σχετικά με το αυτοκινήτο στην εφημερίδα The Daily Telegraph.

 Ο Τζέιμς Μέι γεννήθηκε στο Μπρίστολ και έχει άλλα τρία αδέρφια (δύο κορίτσια και ένα αγόρι). Ο Μέι έχει πάει δημοτικό στο Νιούπορτ και γυμνάσιο έχει πάει στο Oakwood, το οποίο βρίσκεται στο Νότιο Γιόρκσαϊρ. Ο Μέι έχει σπουδάσει μουσική στο Κολέγιο Pendle. Μετά την αποφοίτητσή του, ο Μέι εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα σε νοσκομείο του Τσέλσι ως συντηρητής του αρχείου. Τζέιμς Μέι στην IMDb Ο Μέι στο Top Gear Αρχειοθετήθηκε 2009-12-04 στο Wayback Machine.
Τζος Γκραντ

Ο Τζόσουα "Τζος" Ντέιβιντ Γκραντ, ή απλώς Τζος Γκραντ (γεννήθηκε 7 Αυγούστου 1967) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ αλλά και ως πάουερ φόργουορντ.

 Ο Τζος Γκραντ εισήχθη το 1988 στο Πανεπιστήμιο "Γιούτα", και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Γιούτα Γιούτς. Από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα αποφοίτησε το 1993. Ο Γκραντ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993 και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, στους οποίους παρέμεινε για ένα χρόνο. Από το 1994 μέχρι και το 1996, ο Γκραντ αγωνίστηκε στην Ισπανία και συγκεκριμένα στη Βαλένθια (1994-95) και στη Μπαλονσέστο (1995-96). Την τριετία 1996-99, αγωνίστηκε στις γαλλικές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ (1996-98) και Ελάν Μπεαρναί Πο-Ορτέζ (1998-99). Το καλοκαίρι του 1999, ο Γκραντ ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Μέσα στο 2001 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τη γαλλική Σολέ Μπασκέτ, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ιταλική Ροζέτο Σαρκς. Μετά το πέρας της σεζόν 2001-02, ο Τζος Γκράντ αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του. http://basketball.eurobasket.com/player/Josh_Grant/8103
Αλεξανδρίνα του Μπάντεν

Η Αλεξανδρίνα (γερμ. Alexandrine, 6 Δεκεμβρίου 1820 - 20 Δεκεμβρίου 1904) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Βάδης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.

 Η Αλεξανδρίνα Λουίζα Αμαλία Φρειδερίκη Ελισάβετ Σοφία ήταν η πρώτη κόρη του Λεοπόλδου της Βάδης και της Σοφίας της Σουηδίας. Επειδή δεν απέκτησε απογόνους με τον σύζυγό της Ερνέστο της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, που απεβίωσε το 1893, τη διαδοχή του Δουκάτου δικαιούνταν ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος (σύζυγος της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου). Επειδή όμως αυτός είχε αποβιώσει από το 1861, τον Ερνέστο διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου, Αλφρέδος, Δούκας του Εδιμβούργου. Παντρεύτηκε το 1842 τον Ερνέστο Β΄ της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Δεν απέκτησαν απογόνους. Zeepvat, Charlotte (July 2000). "The Queen and Uncle E". Royalty Digest. X (109): 1–7. Archived from the original on 19 September 2009. Retrieved 27 August 2010.
Πίτερ Λανσάνι

Ο Χουάν Πέδρο Λανσάνι (ισπανικά: Juan Pedro Lanzani, γενν. 24 Αυγούστου, 1990) είναι Αργεντινός ηθοποιός, τραγουδιστής και πρώην μοντέλο. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τον ρόλο του στη τηλεοπτική σειρά Casi Angeles και ως μέλος της μπάντας Teen Angels.

 Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1990 στο Μπελγκράνο, γειτονιά του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Είναι γιος των Χουάν Λανσάνι και της Κλόντια Βάργκας. Έχει τρεις αδελφούς: τον Χουάν Πάμπλο Λανσάνι, τον Χουάν Μαρτίν Λανσάνι και τον Χουάν Μποτίστα Λανσάνι. Του άρεσε να παίζει rugby όπως τα αδέρφια και ο πατέρας του, ενώ ήταν μέλος στην ομάδα Asociación Alumni. Ωστόσο σταμάτησε το άθλημα εξαιτίας των καλλιτεχνικών του υποχρεώσεων. Το 2004, ξεκίνησε τη καριέρα του ως παιδί μοντέλο για την εταιρεία Mimo & Co. Το 2006, έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο ως ηθοποιός, παίζοντας στη σειρά του Telefe, «Chiquititas» σε παραγωγή της Κρις Μορένα. Από το 2007 έως το 2010 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Casi Angeles» στο ίδιο κανάλι και της ίδιας παραγωγής. Το 2011 είχε ένα μικρό ρόλο στην σειρά «Cuando Me Sonreis». Το 2012 πρωταγωνίστησε στη σειρά «La Duena» και συμμετείχε στη σειρά «Dulce Amor». Τη σεζόν 2013-14 συνεργάστηκε ξανά με τη παραγωγό Κρις Μορένα για τη σειρά «Aliados». To 2015 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία «El Clan», η οποία ήταν βασισμένη στα αληθινά γεγονότα της εγκληματικής οικογένειας Puccio. Η ταινία είχε τεράστια επιτυχία και προβλήθηκε σε πολλές χώρες της Αμερικής και της Ευρώπης ενώ κατάφερε να παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ και να αποσπάσει σημαντικά βραβεία. Παράλληλα, πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση «Equus», της οποίας ήταν και παραγωγός. To 2016 πρωταγωνίστησε στη σειρά «La Leona», καθώς επίσης και στη ταινία «Los Ultimos». Το 2007 μαζί με τον ρόλο του στην σειρά «Casi Angeles» ήταν κι ένα από τα πέντε μέλη του συγκροτήματος Teen Angels. To συγκρότημα έκανε τεράστια επιτυχία. Επίσης έγιναν περιοδείες εντός Αργεντινής αλλά και σε Λατινική Αμερική, Ισπανία, Ιταλία και Ισραήλ. Το 2012 το συγκρότημα διαλύθηκε κάνοντας τη ταινία «Teen Angels: El Adios». Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Peter Lanzani στο Wikimedia Commons
Νίκος Μαντζάρογλου

Ο Νίκος Μαντζάρογλου (Δρέσδη 1910 - Αθήνα 13 Απριλίου 1950) ήταν Έλληνας αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ πονγκ), της αντισφαίρισης, του χόκεϊ επί χόρτου και γενικά ήταν ένας πολυτάλαντος αθλητής.

 Γεννήθηκε στην Δρέσδη της Γερμανίας από Έλληνες γονείς, είχε μία αδελφή σύζυγος Σταμένη. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και από 14 ετών διακρίθηκε στην επιτραπέζια αντισφαίριση. Από το 1926 έως το 1929 που επέστρεψε στην Ελλάδα πήρε μέρος σε πολλά διεθνή τουρνουά ανά την Ευρώπη. Ήταν και αθλητής της αντισφαίρισης και μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών το 1935 και το 1937, δεύτερος επίσης ήταν στο μεικτό το 1938. Στην επιτραπέζια αντισφαίριση αρχικά αναφέρεται αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών, το 1950 του συλλόγου "Υπαίθρια Ζωή". Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην αντιστασιακή οργάνωση "Όμηρος". Στις 12 Απριλίου 1950 έπεσε θύμα τροχαίου στο κέντρο της Αθήνας, ενώ διέσχιζε πεζός το δρόμο. Μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό σοβαρά τραυματίας και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, αλλά υπέκυψε στα τραύματά του στις 13 Απριλίου 1950 και κηδεύτηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Ο τελευταίος του σύλλογος στην επιτραπέζια αντισφαίριση, η Υπαίθρια Ζωή, διοργάνωσε το Κύπελλο Μαντζάρογλου. Επίσης, το 1932 αναφέρεται αθλητής του του χόκεϊ επί χόρτου στον Όμιλο αντισφαίρισης. Αναδείχθηκε: Πρωταθλητής στο Αγγλικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης το 1927. Πρωταθλητής στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (στο πρώτο εθνικό πρωτάθλημα της χώρας) στο μονό και στο διπλό ανδρών το 1931. Πρωταθλητής στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης στο μονό ανδρών το 1932. Πρωταθλητής στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης το 1948. 3ος (χάλκινο μετάλλιο) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1931. 2ος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1932. 1ος στο διεθνές τουρνουά της Βιέννης το 1932. 3ος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1926 (Λονδίνο) και 1932 (Πράγα). Βιογραφικό του αθλητή και απόσπασμα εφημερίδας της εποχής με την είδηση του θανάτου του στο dailygoal.gr Σκιαδάς, Ελευθέριος (1995). 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995. Αθήνα: Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1.
Καζακικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2022

Στις 5 Ιουνίου 2022 διεξήχθη συνταγματικό δημοψήφισμα στο Καζακστάν, με το οποίο εγκρίθηκαν οι τροποποιήσεις σε 31 άρθρα του Συντάγματος της Δημοκρατίας του Καζακστάν και η προσθήκη δύο νέων άρθρων.Με τις τροποποιήσεις επιδιώκεται μεγαλύτερος εκδημοκρατισμός των πολιτικών διαδικασιών, και περιλαμβάνουν την μετάβαση από μία ενισχυμένη προεδρική μορφή διακυβέρνησης σε μία προεδρική με ισχυρό κοινοβούλιο, τη σύσταση Συνταγματικού Δικαστηρίου, την κατάργηση της θανατικής ποινής, καθώς και βελτιωμένους μηχανισμούς για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Καζακστάν, οι κατάλογοι των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων καταρτίστηκαν από τους ακίμ και υποβλήθηκαν στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή τουλάχιστον 20 μέρες πριν την ημέρα διεξαγωγής. Οι πολίτες ενημερώθηκαν για το δημοψήφισμα τουλάχιστον 10 μέρες πριν τη διεξαγωγή. Τα ψηφοδέλτια περιλάμβαναν τη διατύπωση της ερώτησης του δημοψηφίσματος και επιλογές για την απάντηση του ψηφοφόρου, στα Καζακικά και στα Ρωσικά. Για να εγκριθεί το συνταγματικό δημοψήφισμα πρέπει οι ψήφοι «ναι» να υπερβαίνουν το 50% των ψήφων, τουλάχιστον στα 2/3 των περιοχών και πόλεων. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ για τους εκλογείς στα 9.947 εκλογικά κέντρα που λειτούργησαν σε όλην την χώρα. Σε 52 χώρες λειτούργησαν εκλογικά τμήματα για να ψηφίσουν οι κάτοικοι του εξωτερικού.
Στέφανος Μπάτορυ

Ο Στέφανος (πολων. Stefan Batory, ουγγρ. Báthory István, 27 Σεπτεμβρίου 1533 - 12 Δεκεμβρίου 1586) από τον Οίκο των Μπάτορυ, ήταν μαζί με τη σύζυγό του βασιλιάς της Πολωνίας και μέγας δούκας της Λιθουανίας (1576-86). Πιο πριν ήταν βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας (1571-76) και μετά πρίγκιπάς της (1576-86).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Στεφάνου Η΄, βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και της Αικατερίνης Τελέγκντι, κόρης του Στέφεν, βασιλικού θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας. Έγινε βοϊβόδας αφού νίκησε τον Γκασπάρ Μπέκες, διεκδικητή. Το 1576 έγινε ο 3ος εκλεγμένος βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας. Εργάστηκε στενά με τον καγκελάριο Γιαν Ζαμόυσκι. Τα πρώτα έτη της βασιλείας του εστιάστηκαν στην εγκαθίδρυση της εξουσίας, νικώντας τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων που αξίωνε τον θρόνο της Πολωνίας και καταβάλλοντας εξεγέρσεις, με πιο σημαντική αυτή του Ντάνζιγκ. Κυβέρνησε επί 10ετία μόνο, αλλά θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους ηγεμόνες της ιστορίας της Πολωνίας, ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα. Το κύριο επίτευγμά του ήταν η νικηφόρα εκστρατεία στη Λιβονία εναντίον της Ρωσίας, στο μέσο της σταδιοδρομίας του. Έτσι απώθησε τη Ρωσία, που είχε εισχωρήσει στα σύνορα της Κοινοπολιτείας και εξασφάλισε μία πολύ ευνοϊκή συνθήκη ειρήνης, την ειρήνη του Γιαμ Ζαπόλσκυ. Νυμφεύτηκε την Άννα Γιαγκελλόνων, κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και, όταν ο Στέφανος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε το ανιψιός της Άννας, ο Σιγισμούνδος Γ΄ Βάσα, γιος της αδελφής της, Αικατερίνης Γιακελλόνων. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Stephen Báthory". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press. Jerzy Besala; Agnieszka Biedrzycka (2004–2005). "Stefan Batory". Polski Słownik Biograficzny (in Polish). XLIII. Winged Hussars, Radoslaw Sikora, Bartosz Musialowicz, BUM Magazine, October 2016.