IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης

H Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης, γνωστή και ως ΔΡΑΣΗ, και από το 2021 ως Ομάδα ΔΡΑΣΗ είναι μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας για την καταστολή σοβαρών επεισοδίων. Κρίθηκε ως επιτυχημένη ομάδα και προσέλκυσε αξιωματούχους από την Κίνα και την Ιαπωνία προκειμένου να αποκτήσουν τεχνογνωσία και να δημιουργήσουν αντίστοιχες μονάδες. Παρόλο τις επιτυχίες που πέτυχε η συγκεκριμένη μονάδα διαλύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 λόγω των πολλών περιπτώσεων αστυνομικής βίας και ακραίας καταστολής. Πολλοί βουλευτές της ΝΔ είχαν ζητήσει επανειλημμένα την ανασύσταση των ομάδων ΔΕΛΤΑ, το οποίο έγινε το 2019 επί κυβέρνηση της ΝΔ, αλλάζοντας το όνομα σε ΔΡΑΣΗ.

 Η ΔΕΛΤΑ συγκροτήθηκε τον Μάρτιο του 2009 με σκοπό να περιορίσει ακραία έκνομες ενέργειες στο κέντρο των Αθηνών. Εκείνη την εποχή ήταν σε έξαρση μια σειρά επιθέσεων από αγνώστους σε τράπεζες, αστυνομικά τμήματα και καταστήματα. Η τότε πολιτική ηγεσία με υπουργό Δημοσίας Τάξης τον Προκόπη Παυλόπουλο και υφυπουργό τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη, σε συνεργασία με τον εμπνευστή της, τότε Γ.Α.Δ.Α., υποστράτηγο Γιάννη Ραχωβίτσα, αποφάσισε τη συγκρότηση μιας μονάδας άμεσης επέμβασης από 300 ειδικά εκπαιδευμένους άνδρες, οι οποίοι θα κινούνταν περιμετρικά του κέντρου, σε ομάδες των δέκα ατόμων με έναν ομαδάρχη και θα είχαν την πρώτη επαφή και σύγκρουση με τους δράστες περίπου στα 3,5 λεπτά. Ο μέσος όρος ηλικίας των αντρών που στελέχωναν τις ομάδες ήταν τα 28-30 έτη και έπρεπε να κατέχουν δίπλωμα μοτοσυκλέτας και να έχουν υπηρετήσει την θητεία τους στις ειδικές δυνάμεις. Ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της ΔΕΛΤΑ βασίστηκε στη λογική της ταχείας αντίδρασης. Η ισχύς, η ευελιξία και η αντίδραση αυτού του τύπου αστυνόμευσης διαρκούσαν ελάχιστο χρόνο και συγκεκριμένα δεν υπερέβαιναν τα τέσσερα με πέντε λεπτά. Η διοίκηση της ανατέθηκε στον τότε αστυνομικό διευθυντή Γιώργο Σταύρακα. Σημαντικά συνέβαλαν στην δημιουργία και μετέπειτα λειτουργία της, ο Προεδρος και Γραμματεας των ειδικών φρουρών Βασιλης Ντουμας και Στρατος Μαυροειδακος. Η μονάδα ενεργοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2009 και έκανε την εμφάνιση της στο κέντρο των Αθηνών.Το έμβλημα της μονάδας αποτελούνταν από το σύμπλεγμα του θυρεού της Ελληνικής δημοκρατίας στο φόντο, το 4ο γράμμα της αλφαβήτου δέλτα στην κορυφή του, υπάρχει ένας κεραυνός καταδεικνύοντας την ταχύτητα και την άμεση επέμβαση, το λευκό σπαθί του Σπαρτιάτη που διαπερνά το Δέλτα που συμβολίζει την κρούση των ελαφρά οπλισμένων τμημάτων, τα οποία περιβάλλονται από κλάδους δάφνης καταδεικνύοντας την ισονομία και την δικαιοσύνη. Η κύρια αποστολή των ομάδων ήταν: η διενέργεια επιλεκτικών ελέγχων σε υπόπτους, η άμεση επέμβαση για την αντιμετώπιση έκνομων ενεργειών από οργανωμένες ομάδες κατά την διάρκεια διαδηλώσεων καθώς και ληστείες και δολοφονίες. ενεργή ασφάλεια σε δραστηριότητες αθλητισμού συνοδεία αυτοκινητοπομπών και επίσημων προσώπων συμμετοχή σε αστυνομικές επιχειρήσεις εκκένωσης κτιρίων που τελούσαν υπό κατάληψη. Συμμετοχές σε μέτρα τάξης με επεισόδια 182 Προσαγωγές 2365 Συλλήψεις κατά την διάρκεια συγκεντρώσεων 685 Λοιπές συλλήψεις 326 Σύνολο συλλήψεων 1004
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2004

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2004 ήταν η 34η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο «Νίκος Παξιμαδάς», στην Πετρούπολη από το Σάββατο 28 έως και την Κυριακή 29 Φεβρουαρίου του 2004. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ειρήνη Περιστερίου και στις γυναίκες ο Α.Γ.Ε.Μ.Σ. Σπάρτακος.

 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης — Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού — Η Ιστορική Εξέλιξη της Ενόργανης Γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη και τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα στο Internet Archive Όλα έτοιμα για το πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόργανης – Οι νικητές των προηγούμενων διοργανώσεων (1997—2008) στο Internet Archive Η «χρυσή βίβλος» των πανελληνίων πρωταθλημάτων ενόργανης: Οι «συλλέκτες τίτλων» στα 20 χρόνια ζωής της Ε.Γ.Ο. (1997—2016) «Ο Μάρας πρωταγωνιστής στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα γυμναστικής με δύο χρυσά» στο Internet Archive «Kορυφαίος ο Mάρας στο Πανελλήνιο» στο Internet Archive
Φιντίας Βελλίκης

Ο Φιντίας Βελλίκης (Πρώτη Σερρών, 2 Μαρτίου 1940) του Στεργίου και της Κυριακής, είναι Έλληνας συνταξιούχος δικηγόρος και αγωνιστής της Αριστεράς, που εξελέγη βουλευτής της Εκλογικής Περιφέρειας Σερρών.

 Γεννήθηκε στην Πρώτη Σερρών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ως φοιτητής ήταν μέλος της Κ.Ε. της ΕΦΕΕ Θεσσαλονίκης και από τους πρωτεργάτες των αγώνων του 15% για την παιδεία και του 114 για την Δημοκρατία. Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 εξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό και ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της ΕΑΡ. Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Αμφίπολης το 2010 με τον "Άλλο Δρόμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση". Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Die Together (τραγούδι της Αμάντας Γεωργιάδη)

Το "Die Together" (μετάφραση: Ας πεθάνουμε μαζί) είναι ένα single του 2022 της Ελληνονορβηγής τραγουδίστριας Αμάντας Γεωργιάδη. Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Μαρτίου 2022 στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ1. Το τραγούδι Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας, αφού επιλέχθηκε εσωτερικά από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Το τραγούδι έφτασε στη δεύτερη θέση την τσαρτ στην Ελλάδα.

 Το τραγούδι αναφέρεται σε μια σχέση που πεθαίνει. Ωστόσο, σε μια ύστατη προσπάθεια, ο τραγουδιστής θέλει να χωρίσει τη ζωή του μαζί με τον σύντροφό του, ώστε να είναι μαζί μέχρι το τέλος της ζωής τους. Το τραγούδι κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Μαρτίου 2022 στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ. Ωστόσο, ένα demo του τραγουδιού διέρρευσε στα τέλη Φεβρουαρίου 2022. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2021, η ΕΡΤ άνοιξε μια περίοδο υποβολής προτάσεων, όπου οι καλλιτέχνες και οι συνθέτες μπορούσαν να υποβάλουν έως τρία τραγούδια ο καθένας μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2021. Οι καλλιτέχνες έπρεπε να έχουν υπογράψει συμβόλαιο με δισκογραφικές εταιρείες και να αναφέρουν την καλλιτεχνική ομάδα που τους συνοδεύει, καθώς και τις ιδέες ή την ιδέα για την προώθηση και την παρουσίαση του τραγουδιού ως μέρος της πρότασής τους.Μια επταμελής κριτική επιτροπή επέλεξε πέντε διαγωνιζόμενους στα τέλη Οκτωβρίου 2021, ακολουθώντας την εξής διαδικασία: κάθε μέλος μπορούσε να επιλέξει μεταξύ 5 και 10 συμμετοχών, και αυτές που συγκέντρωσαν την πλειοψηφία των προτιμήσεων επιλέχθηκαν για την επόμενη φάση. Στη συνέχεια, η επιτροπή προχώρησε σε συζήτηση με τις πράξεις για τις λεπτομέρειες της ενδεχόμενης συμμετοχής τους στην έδρα της ΕΡΤ, προγραμματίζοντας να λάβει την τελική της απόφαση έως το τέλος Δεκεμβρίου 2021.Στις 17 Νοεμβρίου 2021, η Νάνσυ Ζαμπέτογλου και ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος ανακοίνωσαν τα υποψήφια ονόματα στην εκπομπή Studio 4 της ΕΡΤ. Αυτοί ήταν οι: Good Job Nicky, Joanna Drigo, Ilias Kozas, Lou Is (καλλιτεχνικό όνομα της Λουίζας Σοφιανοπούλου) και Amanda Tenfjord. Ο τελευταίος ανακοινώθηκε τελικά ως ο επιλεγμένος υποψήφιος στις 15 Δεκεμβρίου 2021, ενώ η συμμετοχή αποκαλύφθηκε στις 10 Μαρτίου 2022. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι χώρες, με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big Five" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να συμμετάσχουν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά γλάστρες με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με τις χώρες με ευνοϊκό ιστορικό ψηφοφορίας να τοποθετούνται στην ίδια γλάστρα. Στις 25 Ιανουαρίου 2022, πραγματοποιήθηκε κλήρωση που τοποθέτησε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, καθώς και σε ποιο μισό του σόου θα εμφανιστεί. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 10 Μαΐου 2022, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του σόου.
Αγία Σωτήρα Κοζάνης

Η Αγία Σωτήρα είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Πενταλόφου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Η παλαιά ονομασία του οικισμού ήταν Σβόλιανη.

 Η Αγία Σωτήρα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Κοζάνης, κάτω από την κορυφή «Τσούκα» του Βοΐου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 900. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,237 χμ² (2011). Απέχει 78 χλμ. περίπου Δ.ΝΔ. της Κοζάνης. Ως Σβόλιανη Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μοιρασάνης. Το 1919 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Σβόλιανης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγία Σωτήρα Ως Αγία Σωτήρα Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Σωτήρας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πενταλόφου Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πενταλόφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=16509) Πολλοί κάτοικοι του οικισμού συμμετείχαν στις πολεμικές επιχειρήσεις της επανάστασης του Ολύμπου (1878), υπό τον οπλαρχηγό Ζιάκα. Το Γεφύρι της Σβόλιανης, 1,5 χλμ. νοτιοανατολικά του οικισμού. Είναι δίτοξο και κατασκευάστηκε το 1851 με ενέργειες του πατρός Νικηφόρου Ξενόπουλου για να συνδέσει την Αγία Σωτήρα με τον Δίλοφο, το Δασύλλιο, την Χρυσαυγή αλλά και το βουνό της Τσούκας. Το μήκος του φτάνει τα 26 μ. και το ύψος του τα 8,50 μ. Το μεγαλύτερο τόξο του εδράζεται με περίτεχνο-εντυπωσιακό τρόπο στον απέναντι ψηλό βράχο δημιουργώντας την αίσθηση της φυσικής του συνέχειας. Το 2020 εγκρίθηκαν κονδύλια για εργασίες αποκατάστασής του. Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Α.Σ. Παγγαίο

Ο Α.Σ. Παγγαίο είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, με έδρα τη Νικήσιανη του δήμου Παγγαίου στο νομό Καβάλας. Οι εντός έδρας αγώνες του συλλόγου διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Νικήσιανης. Η ομάδα μετέχει στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας.

 Η ομάδα Μ.Α.Ε. Παγγαίο 90 προήλθε από τη συγχώνευση της Νίκης Νικήσιανης με τον Μ.Α.Σ. Αστήρ Γεωργιανής το 1990. Σημαντική επιτυχία για την ομάδα υπήρξε η συμμετοχή της επί 5 συναπτά έτη στη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Την πρώτη περίοδο στη Δ΄ Εθνική, 1990–91, με τριπλή ισοβαθμία, συγκεντρώνοντας 39 βαθμούς τερμάτισε στη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου, παραμένοντας έτσι στην κατηγορία. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1991–92, κατέλαβε την 7η θέση του 12ου Ομίλου, με 39 βαθμούς, ενώ την περίοδο 1992–93, τερμάτισε 5η με 59 βαθμούς. Η πορεία της ομάδας την περίοδο 1993–94 ήταν η πλέον επιτυχημένη, καθώς κατέλαβε τη 2η θέση με 72 βαθμούς, φτάνοντας έτσι πολύ κοντά στην άνοδο. Η περίοδος 1994–95 έμελε να είναι και η τελευταία της ομάδας στη Δ΄ Εθνική, καθώς τερμάτισε στην 11η θέση με 49 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας. Η ομάδα «Παγγαίο 90», έπειτα από διοικητικά προβλήματα, πήρε την ονομασία «Παγγαίο». Στις αρχές της δεκαετίας του '10, η ομάδα έφτασε ως την πρώτη κατηγορία της ΕΠΣ Καβάλας, ενώ έκτοτε η πορεία ήταν καθοδική. 1990–91: Δ΄ Εθνική 1991–92: Δ΄ Εθνική 1992–93: Δ΄ Εθνική 1993–94: Δ΄ Εθνική 1994–95: Δ΄ Εθνική Στέλιος Σφακιανάκης Θεοφύλακτος Νικολαΐδης Γεώργιος Σαραφούδης Σελίδα στο Facebook
Νικόλαος Καλτεζιώτης

Ο Νικόλαος Καλτεζιώτης (28 Απριλίου 1942- ) του Κωνσταντίνου, είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος Βουλευτής στην γενέτειρα του, την Αρκαδία. Είναι Πολιτικός Μηχανικός στο επάγγελμα, αλλά δραστηριοποιήθηκε επίσης ως σύμβουλος σε μεγάλες Ελληνικές επιχειρήσεις. Σήμερα είναι Διευθύνων Σύμβουλος ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και έχει κατασκευάσει το Αρχοντικό Καλτεζιώτη στον οικισμό Κάψια Αρκαδίας.

 Είναι γιος του Κωνσταντίνου Καλτεζιώτη, συνταγματάρχη Πυροβολικού και νομάρχη Σερρών, Βουλευτή Αρκαδίας με την Ε.Ρ.Ε. κατά το διάστημα 1958 -1961. Ήταν ο εμπνευστής και Πρόεδρος της Διεθνούς Αρκαδικής Εταιρείας, που ιδρύθηκε στις 7 Μαΐου 2007 από 15 προσωπικότητες Ελλήνων και ξένων, με σκοπό την μελέτη και αξιοποίηση του Παγκόσμιου Αρκαδικού Κεκτημένου. Από το 2016, είναι πρόεδρος του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Βουλευτών «Η Πολιτεία». Είναι παντρεμένος με την Μαριάννα Αναστασίου και έχει δύο κόρες. Το 1960 έλαβε Πανελλήνιο Βραβείο της Μαθηματικής Εταιρείας Ελλάδος και αποφοίτησε από την Βαρβάκειο Σχολή Αθηνών και το 1966 ολοκλήρωσε το πτυχίο του ως Πολιτικός Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. 1969-1970: Προϊστάμενος Γραφείου Μελετών της Γεν. Γραμματείας Αθλητισμού 1971-1978: Εταιρεία Οικοδομικών Επιχειρήσεων στην Αθήνα 1991-2002: Σύμβουλος Αξιοποίησης Ακινήτων σε μεγάλες επιχειρήσεις (Βιοχάλκο, Κλωνατέξ, Σάνυο κ.λπ.). Βουλευτής Αρκαδίας της Νέας Δημοκρατίας επί μία 15ετία (1974 – 1989) εκλεγμένος στις εκλογές 1974, 1977, 1981, 1985. Κοσμήτωρ της Βουλής 1977 - 1978 Υφυπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη (Μάιος 1980-Αύγουστος 1981) αρμόδιος για την Τεχνική Εκπαίδευση και τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων Υποδιοικητής της Κτηματικής Τράπεζας (1989 - 1991)
Ώρα Ομσκ

Η ώρα Ομσκ (OMST) είναι ζώνη ώρας στη Ρωσία η οποία είναι έξι ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+06:00), και 3 ώρες μπροστά από την Ώρα Μόσχας (MSK+3).

 Μέχρι το 1991, η ώρα Ομσκ ήταν από τις δύο ζώνες που χρησιμοποιόταν στη Σοβιετική Κεντρική Ασία. Σε αντίθεση με τηπεριφέρεια Ομσκ στη Ρωσική ΡΣΟΣΔ, κάλυπτε τα ανατολικά δύο τρίτα της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζακστάν, όλη τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας και τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τατζικιστάν, και την ανατολική Ουζμπεκική ΣΣΔ. Συμπεριλάμβανε την Άλμα-Άτα (Αλμάτι), Φρούνζε (Μπισκέκ), Ντουσαμπέ και Τασκένδη. Για δύο χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η περιφέρεια Ομσκ παρέμεινε η μόνη περιφέρεια στη Ρωσία που χρησιμοποιούσε αυτήν τη ζώνη ώρας. Όλα τα νέα κράτη της κεντρικής Ασίας σταμάτησαν να χρησιμοποιούν θερινή ώρα, ενώ το Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν μετακίνησαν επίσης τα ρολόγια τους μια ώρα πίσω. Την περίοδο 1990-2010 η Ρωσία βίωσε ένα μεγάλο κύμα αλλαγών ώρας. Το 2010, όλες η περιφέρειες της Δυτικής Σιβηρίας που ήταν 4 ώρες μπροστά μετακινήθηκαν 1 ώρα πίσω, και ενώθηκαν με την ώρα Όμσκ. Το 2011, η Ρωσία κινήθηκε προς τη χρήση θερινής ώρας όλο τον χρόνο. Αντί να γίνεται αλλαγή μεταξύ της ζώνης ώρας UTC+6 τον χειμώνα και της ζώνης ώρας UTC+7 το καλοκαίρι, η ώρα Ομσκ ρυθμίστηκε στη χρονική ζώνη UTC+7 μέχρι το 2014 όπου επαναφέρθηκε στη χρονική ζώνη UTC+6 όλο τον χρόνο.
Σούλι Ηλείας

Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα και αλλού, δείτε: Σούλι (αποσαφήνιση)Το Σούλι είναι μικρός παραλίμνιος οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 90 μέτρων, πολύ κοντά στις όχθες του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28,5 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, 34 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου και περίπου 69 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πορτών). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 22 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Εφύρας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Εφύρας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βελανιδίου μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Βελανιδίου την χρονική περίοδο 28/11/1929-11/4/1942, όταν αυτή είχε μεταφερθεί εκεί από τον γειτονικό οικισμό του Βελανιδίου. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Βελανιδίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Βελανιδίου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σουλίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Βελανιδίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
NGC 45

Ο NGC 45 είναι χαμηλής επιφανειακής φωτεινότητας σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και ανακαλύφθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1835 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).

 Απέχει 22 εκατομμύρια έτη φωτός και απομακρύνεται με ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα 466 km/s. Παρόλο που βρίσκεται στην περιοχή της Ομάδας γαλαξιών του Γλύπτη, πιθανότατα δεν σχετίζεται με αυτήν αλλά πρόκειται για γαλαξία υποβάθρου. Ταξινομείται ως SA(s)dm σύμφωνα με το σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και δεν έχει αξιόλογο «κεντρικό εξόγκωμα». Επίσης, ο ρυθμός γεννέσεως νέων αστέρων είναι μέτριος, της τάξεως των 0,20 ηλιακών μαζών ανά έτος.Σε αντίθεση με τον Γαλαξία μας, ο NGC 45 δεν έχει σαφώς διακριτούς βραχίονες, ενώ ο πυρήνας του είναι πολύ μικρός και παραμορφωμένος. Εξαιτίας αυτών του των χαρακτηριστικών εξάγεται το συμπέρασμα πως δεν έχει κατοικήσιμη ζώνη. Στις 22 Μαΐου 2018 εντοπίστηκε στον NGC 45 φωτεινός ερυθρός καινοφανής αστέρας που ονομάστηκε AT 2018bwo. Τέτοιοι καινοφανείς θεωρείται πως είναι το αποτέλεσμα της συγχώνευσης αστέρων. Προγεννήτορας του AT 2018bwo ήταν ένας κίτρινος υπεργίγαντας. Δεδομένα για το NGC 45 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 45 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 45 στο Wikimedia Commons
NGC 3875

Ο NGC 3875 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 325 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.

 Δεδομένα για το NGC 3875 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3875 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3875 στο Wikimedia Commons
Μυλοκόπι

Το μυλοκόπι (επιστημονική ονομασία: Umbrina cirrosa) είναι ψάρι της οικογένειας των Σκιαινιδών που απαντά στην Μεσόγειο και στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού. Συνήθως αποτελεί παραπίπτον αλίευμα ή ψαρεύεται με ψαροντούφεκο. Ο πληθυσμός του στη Μεσόγειο έχει καθοδική τάση.

 Το μυλοκόπι έχει μήκος περίπου 40 εκατοστά, με μέγιστο δημοσιευμένο μήκος τα 73 εκατοστά και μέγιστο βάρος τα 3,1 κιλά, ενώ μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο μήκος και βάρος τα 15 κιλά. Η ράχη του έχει σκούρο σταχτί χρώμα και η κοιλιά του ασημόλευκη. Τα πτερύγιά του είναι σκούρα. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο είναι σχεδόν τριγωνικό και το δεύτερο ίσιο και φτάνει μέχρι την ουρά. Στην κοιλιά φέρει κυματιστές λοξές γραμμές που χρυσίζουν και έχουν άσπρα και μαύρα ενδιάμεσα στίγματα. Το μυλοκόπι είναι ευρύαλο είδος το οποίο βρίσκεται σε βραχώδεις και αμμώδεις βυθούς κοντά στις ακτές σε βάθος μέχρι 100 μέτρα. Τα νεαρά του είδους εισέρχονται σε εκβολές ποταμών. Το μυλοκόπι τρέφεται με βενθικά ασπόνδυλα, όπως τα καρκινοειδή, τα μαλάκια και τα σκουλήκια. Η αναπαραγωγική περίοδος του είδους αρχίζει το Μάιο και κορυφώνεται τον Ιούνιο. Φτάνει σε σεξουαλική ωρίμανση σε ηλικία 3 ετών, όταν έχει μήκος περίπου 35 εκατοστά. Το μυλοκόπι απαντάται σε υποτροπικά νερά στο βορειοανατολικό Ατλαντικό, από τον Βισκαϊκό κόλπο μέχρι το νότιο Μαρόκο, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, της Μαύρης θάλασσας και της Αζοφικής θάλασσας. Στη Μεσόγειο, το μυλοκόπι απαντά στο Αιγαίο, την Αδριατική, τη θάλασσα της Λιγουρίας και τα νερά γύρω από την Ιβηρική χερσόνησο και τις Βαλεαρίδες νήσους. Επίσης, πιθανότατα είναι παρόν κατά μήκος των ακτών όλης της βόρειας Αφρικής. Κρανιός - ένα παρόμοιο, αλλά μεγαλύτερο, είδος ψαριού
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2011

Τα 37α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2011.

 Καλύτερη Ταινία: The Descendants Επιλαχών: The Tree of Life Καλύτερη Σκηνοθεσία: Τέρενς Μάλικ – The Tree of Life Επιλαχών: Μάρτιν Σκορσέζε – Hugo Α' Ανδρικός Ρόλος: Michael Fassbender – A Dangerous Method, Jane Eyre, Shame, and X-Men: First Class Επιλαχών: Michael Shannon – Take Shelter Α' Γυναικείος Ρόλος: Yoon Jeong-hee – Poetry (Shi) Επιλαχών: Κίρστεν Ντανστ – Melancholia Β' Ανδρικός Ρόλος: Κρίστοφερ Πλάμερ – Beginners Επιλαχών: Patton Oswalt – Young Adult Β' Γυναικείος Ρόλος: Jessica Chastain – Coriolanus, The Debt, The Help, Take Shelter, Texas Killing Fields, and The Tree of Life Επιλαχών: Janet McTeer – Albert Nobbs Καλύτερο Σενάριο: Asghar Farhadi – A Separation (Jodaeiye Nader az Simin) Επιλαχών: Nat Faxon, Jim Rash, και Αλεξάντερ Πέιν – The Descendants Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Emmanuel Lubezki – The Tree of Life Επιλαχών: Cao Yu – City of Life and Death (Nanjing! Nanjing!) Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Dante Ferretti – Hugo Επιλαχών: Maria Djurkovic – Tinker Tailor Soldier Spy Καλύτερη Μουσική: The Chemical Brothers – Hanna Επιλαχών: Cliff Martinez – Drive Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: City of Life and Death (Nanjing! Nanjing!) • Κίνα Επιλαχών: A Separation (Jodaeiye Nader az Simin) • Ιράν Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: Cave of Forgotten Dreams Επιλαχών: The Arbor Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Rango Επιλαχών: The Adventures of Tintin Βραβείο Νέας Γενιάς: Antonio Campos, Sean Durkin, Josh Mond, Elizabeth Olsen – Martha Marcy May Marlene Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Ντόρις Ντέι The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Bill Morrison – Spark of Being Ο Επίσημος ιστότοπος
Πετρωτό Αιτωλοακαρνανίας

Το Πετρωτό είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 1.070 μέτρων. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με το Νεοχώρι συναποτελούν τη Τοπική Ενότητα Νεοχωρίου Ναυπακτίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του είναι 19 κάτοικοι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στον Δήμο Πλατάνου και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ήταν 23 κάτοικοι.

 Το Πετρωτό είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στα όρια του νομού Αιτωλοακαρνανίας με τον νομό Ευρυτανίας, ανάμεσα σε δύο χειμάρρους τον Κάκαβο και το Μέγα Ρέμα που σχηματίζουν τον ποταμό Κλινοβίτη στη θέση "Δίρεμα". Το χωριό απέχει 9 χλμ νότια από την Δομνίστα, 22 χλμ. βόρεια από το Νεοχώρι και 92 χλμ. βόρεια από τη Ναύπακτο. Ο οικισμός, σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας και αναφέρεται με το όνομα Παλιονέχωρο. Το 1826 τουρκικά στρατεύματα με αρχηγό τον Σκόδρα Πασά πηγαίνοντας από τη Δομνίστα για την πολιορκία του Μεσολογγίου, πέρασαν μέσα από το χωριό και το κατέστρεψαν. Οι περισσότεροι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν και μετοίκησαν στη σημερινή θέση του Νεοχωρίου. Η αναγνώριση του Παλιονέχωρου ως οικισμός έγινε το 1928 και η μετονομασία του σε Πετρωτό το 1963
Παλάνα

Η Παλάνα (ρωσικά: Палана) είναι μια κωμόπολη της Ρωσίας με πληθυσμό 3.928 κατοίκων (απογραφή 2002). Παλιότερα η πόλη αποτελούσε πρωτεύουσα ξεχωριστού ομοσπονδιακού υποκειμένου, της Κοριακίας.

 Βρίσκεται στην δυτική Κράι Καμτσάτσκα, με την οποία έγινε μέρος στις 1 Ιουλίου 2007, όταν ενώθηκε η Κοριακία με την Καμτσάτσκα. Την διαρέει ο ποταμός Παλάνα και βρίσκεται πάνω από 500 χιλιόμετρα σε απόσταση από το Πετροπαβλόβσκ-Καμτσάτσκι. Διαθέτει αεροδρόμιο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Palana στο Wikimedia Commons
Να η Ευκαιρία

Να η Ευκαιρία (αρχικά είχε προταθεί ο τίτλος «Σας δίνουμε την Ευκαιρία») ήταν εκπομπή ταλέντων (talent show) της ελληνικής τηλεόρασης, η πρώτη στο είδος της που προβλήθηκε από το κανάλι της ΕΡΤ επί μία εξαετία (1977–1983), δίνοντας τη δυνατότητα σε πολλούς νέους καλλιτέχνες (όπως π.χ. ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Γλυκερία, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Ζαχαρίας Ρόχας, ο Ηλίας Κλωναρίδης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Βασίλης Παϊτέρης, ο Στάθης Αγγελόπουλος, η Νένα Βενετσάνου, η Αθηναϊκή Κομπανία κ.ά.) να αναδείξουν τις ικανότητές τους και να σταδιοδρομήσουν ως επαγγελματίες. Πρότυπο για τη δημιουργία της εκπομπής ήταν η αντίστοιχη βρετανική εκπομπή με τίτλο «Opportunity Knocks» (1956–1978). Η εκπομπή παρουσιάστηκε σε 6 κύκλους 230 συνολικά επεισοδίων (διάρκειας 45’-60’) από τις 5 Οκτωβρίου 1977 έως και τις 3 Οκτωβρίου 1983.

 Η σκηνοθεσία ανήκε στους Ίωνα Νταϊφά (κατά περίσταση) και Βασίλη Βλαχοδημητρόπουλο (μόνιμος σκηνοθέτης), παραγωγός της ήταν η Λόλα Τσουκάτου και υπεύθυνος φωτογραφίας ο Δημήτρης Δημητρόπουλος, ενώ τη σκηνική επιμέλεια είχε ο Μιχάλης Πολυκράτης. Μόνιμος ηχολήπτης ήταν ο Σάκης Γκαγκαλούδης, πατέρας του καλαθοσφαιριστή Γιάννη Γκαγκαλούδη. Τα στούντιο της εκπομπής βρίσκονταν επί της οδού Πελοποννήσου στον Κορυδαλλό (πλησίον του Γ΄ Κοιμητηρίου Αθηνών) και είχαν εξοπλιστεί με ειδικά μηχανήματα, τα οποία είχε εισάγει από τις ΗΠΑ ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Έρνεστ Πάνος. Στα ίδια στούντιο γυρίζονταν και εκπομπές του δημοφιλούς παρουσιαστή Άλκη Στέα. Την κριτική επιτροπή αρχικά αποτελούσαν ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο συνθέτης Γιώργος Κατσαρός, η δημοσιογράφος και κριτικός Ροζίτα Σώκου και η χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Σάσα Ντάριο, ενώ στην πορεία προστέθηκε ο χορογράφος Γιάννης Φλερύ και ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Για σύντομα χρονικά διαστήματα στην επιτροπή συμμετείχαν η Ραλλού Μάνου και η Τατιάνα Μαμάκη. Παρουσιάστρια του προγράμματος ήταν η δημοσιογράφος και ηθοποιός Ρένα Καπιτσαλά, γνωστή ήδη στο τηλεοπτικό κοινό από προηγούμενες παρουσίες της σε διάφορα τηλεπαιχνίδια γνώσεων. Εκτός των διαγωνιζομένων, στην εκπομπή παρουσιάζονταν και ήδη καταξιωμένοι καλλιτέχνες, με τους τραγουδιστές να φέρνουν και να παρουσιάζουν δίσκους τους και να τραγουδούν (συνήθως play-back) εν είδει μουσικού διαλείμματος. Η αναβίωση της σειράς επιχειρήθηκε δύο φορές από τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό MEGA, η πρώτη το 1990 με κριτική επιτροπή τους Γιώργο Κατσαρό, Σάσα Ντάριο, Ροζίτα Σώκου, Αριστείδη Καρύδη-Φουκ και Δημήτρη Ιατρόπουλο, παρουσιάστρια της εκπομπής ήταν η Σοφία Αλιμπέρτη και διήρκεσε μια σεζόν. Η δεύτερη το 2001 με κριτική επιτροπή τους Λία Βίσση, Βλάση Μπονάτσο, Ιάσων Τριανταφυλλίδη, Γιάννη Δουλάμη και Λίτσα Διαμάντη, διήρκεσε δύο σεζόν, παρουσιάστρια της πρώτης ήταν η Εύα Κοτανίδου και της δεύτερης η Αλέκα Καμηλά., χωρίς όμως επιτυχία. «Να η ευκαιρία (1977)» Ανακτήθηκε στις 22/10/2019
Ασύμμετρη Διμεθυλυδραζίνη

Η ασύμμετρη Διμεθυλυδραζίνη (χημ., C2H8N2 , αγγλ. Unsymmetrical dimethylhydrazine, UDMH) είναι χημική ένωση που χρησιμοποιείται ως υπεργολικό συστατικό καυσίμων πυραύλων, συχνά σε συνδυασμό με το οξειδωτικό τετροξείδιο του διαζώτου και λιγότερο συχνά με IRFNA ή με υγρό οξυγόνο. Η UDMH είναι ένα παράγωγο της υδραζίνης και λέγεται επίσης υδραζίνη, αφού ανήκει στην ίδια ομάδα με αυτήν. Ως καύσιμο περιγράφεται στην προδιαγραφή MIL-D-25064.

 Εφευρέθηκε την δεκαετία του 1950. Δεν έχουν παρατηρηθεί φυσικές πηγές. Παράγεται μέσα από καταλυτική αντίδραση της Διμεθυλαμίνης με Ammoniak. Η UDMH είναι ένα τοξικό, πτητικό, υγροσκοπικό και διαφανές υγρό, με σημείο τήξης -57 °C, σημείο ζέσης 63 °C, πυκνότητα 0,793 gr/cm³. Εξατμίζεται γρήγορα και παράγει πυκνό ατμό. Έχει αιχμηρή μυρωδιά αμμωνίας, κάπως σαν ψαρίλα, η οποία είναι χαρακτηριστική για τις οργανικές αμίνες. Επηρεάζει τα μάτια, το αναπνευστικό σύστημα και το δέρμα. Σε ισχυρές δόσεις δημιουργεί εγκαύματα. Αν έρθει σε επαφή με τον αέρα παίρνει χρώμα κιτρινωπό και απορροφά οξυγόνο και διοξείδιο του άνθρακα. Είναι διαλυτή σε νερό, αιθανόλη (οινόπνευμα) και κηροζίνη. Σε συγκέντρωση μεταξύ 2,5% και 95% στον αέρα, οι ατμοί της είναι εύφλεκτοι. Δεν επηρεάζεται από κρούση ή κλονισμό. Είναι τοξική ουσία και απορροφάται από το δέρμα. Η UDMH είναι αποθηκεύσιμη και μπορεί μετά την τροφοδοσία να μείνει στο ντεπόζιτο για πολύ καιρό. Η UDMH είναι πιο ανθεκτική από την υδραζίνη, ειδικά σε ψηλές θερμοκρασίες. Η UDMH είναι εκρηκτική, δηλητηριώδης, καυστική, καθώς και καρκινογόνος ουσία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 παρουσιάστηκε ανησυχία για πιθανή μόλυνση από UDMH στα διάφορα τρόφιμα, ειδικά στο χυμό μήλων. Ως καύσιμοΕπειδή είναι ανθεκτική χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της υδραζίνης ή και συμπληρωματικό της. Επειδή είναι αποθηκεύσιμη εφαρμόζεται ουσιαστικά σε όλους τους πυραύλους που καίνε υγρά καύσιμα και πρέπει να παραμένουν καιρό στο σιλό τους πριν από την εκτόξευση. Μόνο σε μερικές περιπτώσεις, π.χ. σε μηχανές ελιγμού που απαιτούν μεγαλύτερη προωθητική δύναμη αντ' αυτού χρησιμοποιείται μονομεθυλυδραζίνη. Χρησιμοποιείται σε πολλούς ευρωπαϊκούς, ρωσικούς, ινδικούς και κινεζικούς τύπους πυραύλων. Οι πύραυλοι τύπου Πρωτονίου, Τιτάν, GSLV και Δέλτα χρησιμοποιούν μίγμα ίσων μερών υδραζίνης και ασύμμετρης διμεθυλυδραζίνης, την Αεροζίνη 50. Η UDMH χρησιμοποιείται επίσης ως πηγή αζώτου στην ατμιδική φάση της διεργασίας μεταλλοργανικής απόθεσης λεπτού φιλμ. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή χρωστικών ουσιών, στην φαρμακοβιομηχανία και στην παραγωγή χημικών ινών. Επίσης ως φίλτρο απορροφήσεως διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου. ιστοσελίδα για πυραύλους (Αγγλικά)
Λιούντολφ της Φρισίας

Ο Λιούντολφ (π. 1003 – 23 Απριλίου 1038) από τον Οίκο των Μπρουνονιδών ήταν μάργραβος της Φρισίας, κόμης τού Μπράουνσβαϊγκ, κόμης στο Ντέρλινγκαου και το Γκούντινγκαου.

 Ο Οίκος του ήταν από το δουκάτο της Σαξονίας. Ήταν γιος τού Μπρούνο, κόμη τού Μπράουνσβαϊγκ και της Γκίζελας των Κορραδιδών, κόρης του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας. Μετά το τέλος τού πατέρα του, η μητέρα τού Λιούντολφ ξαναπαντρεύτηκε δύο φορές: ο 3γάμος της ήταν με τον Κορράδο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ως εκ τούτου, ο Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ο νεότερος ετεροθαλής αδελφός του. Ο Λιούντολφ νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη τού Έγκισχαϊμ και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Έλεγχε τις κομητείες της Φριζίας: Oostergo, Zuidergo και Westergo. Για δύο ακόμη γενιές ο Οίκος των Μπρουνονιδών κράτησε τον τίτλο. Το πώς ήρθαν οι Μπρουνονίδες στη θέση τους στις κομητείες δεν είναι γνωστό. Υπάρχει μία θεωρία, ότι ο Λιούντολφ εκμεταλλεύτηκε το κράτος της βίας από τους κόμητες της Ολλανδίας στο τμήμα της Φρήσλαντ μεταξύ των Vlie και Lauwers. Δεν είναι γνωστά πολλά για τη ζωή του. Απεβίωσε το 1038 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Μπρούνο Β'. Νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη τού Έγκισχαϊμ και είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Μπρούνο Β΄ (π. 1024 - 26 Ιουνίου 1057), κόμης της Φρισίας. Έγκμπερτ Α΄ (απεβ. το 1068), μάργραβος τού Μάισεν. Mατθίλδη (απεβ. το 1044), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α' των Καπετιδών, βασιλιά της Γαλλίας. Ίντα τού Έλσντορφ, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο (Leopold, Luitpold, Lippold) του Μπάμπενμπεργκ (απεβ.1043) μάργραβο στην Ουγγαρία Η κόρη τους: Όντα, παντρεύτηκε τον Σβιατοσάβ Β΄ Γιαροσλάβιτς μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου. (πιθανώς) Αγάθη, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο τον Εξόριστο, τού βασιλικού Οίκου του Ουέσσεξ της Αγγλίας. Έγινε μητέρα των: Έντγκαρ Έθελινγκ και της Αγίας Μαργαρίτας της Σκωτίας. Halbertsma, Herrius (2000). Frieslands oudheid: het rijk van de Friese koningen, opkomst en ondergang (στα Ολλανδικά και Αγγλικά) (New έκδοση). Utrecht: Matrijs. ISBN 9789053451670. Die familiären Verbindungen der Brunonen Liudolf Graf von Braunschweig Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, (ISBN 3-937664-46-7) Mladjov, "Reconsidering Agatha, Wife of Eadward the Exile". The Plantagenet Connection 11 (2003). p. 1–85. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Liudolf, Margrave of Frisia στο Wikimedia Commons
ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ποδόσφαιρο)

Η ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας (βουλγαρικά: ПФК ЦСКА София, αγγλικά: PFC CSKA Sofia) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάντιον Μπαλγκάρσκα Άρμια, χωρητικότητας 22.990 θεατών. Στις 5 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα του βουλγαρικού στρατού και ήταν μέρος του Κεντρικού Αθλητικού Συλλόγου του Στρατού (ΤΣΣΚΑ) Σόφιας (βουλγαρικά: Централен спортен клуб на армията - ЦСКА, Centralen Sporten Klub na Armiyata), μετέπειτα ΟΣΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ОСК ЦСКА - 1948). Πλέον η ομάδα δεν έχει καμία σχέση με το βουλγαρικό στρατό. Η έδρα της ομάδας είναι το στάδιο «Μπαλγκάρσκα Άρμια» χωρητικότητας 22.015 θέσεων. Το 2015, λόγω χρεών, η ομάδα δεν κατάφερε να πάρει αδειοδότηση από την αρμόδια ποδοσφαιρική αρχή της χώρας, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο ερασιτεχνικό Νότιο-Δυτικό Ε Γκρουπ (3η κατηγορία του βουλγαρικού ποδοσφαίρου). Το 2016, πήρε τη θέση της Λίτεξ Λόβετς στην κορυφαία κατηγορία της χώρας.

 Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας άλλαξε αρκετά ονόματα μέχρι να καταλήξει στο σημερινό της όνομα. Ξεκίνησε με το ονόματα Σεπτέμβρι πρι ΣΔΒ το οποίο είχε από το 1948 που ιδρύθηκε και ολόκληρη την περίοδο 1948/49. Το 1950 ονομαζόταν Ναρόντνα Βόισκα δηλαδή Λαϊκός Στρατός. Το 1951 και το 1953 ονομαζόταν ΣΔΝΒ Σόφιας όπου τα αρχικά σημαίνουν κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατεύματος. Το 1954 έως το 1962 το όνομα της ομάδας ήταν ΣΔΝΑ Σόφιας δηλαδή κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατού. Το 1962 έως το 1985 ονομαζόταν ΤΣΣΚΑ όπως και τώρα. Ενώ για ένα μικρό διάστημα από το 1985 εως το 1989 ονομαζόταν ΣΦΚΑ Σρέντετς δηλαδή κεντρική ποδοσφαιρική ομάδα του στρατού Σρέντετς. Τέλος το σημερινό όνομα σημαίνει Κεντρική αθλητική ομάδα του στρατού. Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τους περισσότερους τίτλους στη Βουλγαρία: 31 φορές το πρωτάθλημα, 10 φορές το κύπελλο και 3 φορές το Σούπερ καπ Βουλγαρίας. Tέλος έχει κατακτήσει 13 φορές το κύπελο του Σοβιετικού Στράτου. Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 31 1948, 1951, 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1966, 1969, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1989, 1990, 1992, 1997, 2003, 2005, 2008Κύπελλα Βουλγαρίας: 11 1981, 1983, 1985, 1987, 1988, 1989, 1993, 1997, 1999, 2006, 2011, 2016Σούπερ Καπ Βουλγαρίας: 4 1989, 2006, 2008, 2011Κύπελλα του Σοβιετικού Στράτου: 13 1951, 1954, 1955, 1961, 1965, 1969, 1972, 1973, 1974, 1985, 1986, 1989, 1990 Επίσημος ιστότοπος
Φίλιππος της Κλέβης

Ο Φίλιππος, γερμ. Philip (1 Ιανουαρίου 1467 - 5 Μαρτίου 1505) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν επίσκοπος του Νεβέρ (1500-05), της Αμιέν (1501-03) και της Ωτούν (1505).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Κλέβης & κόμη του Λα Μαρκ και της Ελισάβετ των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ. Αφού ανέλαβε διάφορες μικρές εκκλησιαστικές θέσεις, εκλέχθηκε το 1500 επίσκοπος του Νεβέρ, θέση που έμεινε ως το τέλος. Το επόμενο έτος εκλέχθηκε επίσκοπος του Αμιέν ως το 1503. Δύο έτη μετά εκλέχθηκε επίσκοπος του Ωτούν για ένα μικρό διάστημα. Marek, Miroslav. «Genealogy of Cleves». Genealogy.EU.
Γερμανίτης

Ο γερμανίτης (germanite) είναι σπάνιο θειούχο ορυκτό του γερμανίου, του χαλκού και του σιδήρου. Για το ορυκτό, έχουν προταθεί διάφοροι χημικοί τύποι επικρατέστερος των οποίων θεωρείται ο Cu26Fe4Ge4S32, σύμφωνα με τον οποίο ο γερμανίτης έχει σχετική μοριακή μάζα Μr = 3192,2446 και περιέχει 32,14 % θείο, 7 % σίδηρο, 51,76 % χαλκό και 9,10 % γερμάνιο. Ο γερμανίτης ανακαλύφθηκε το 1920 από τον G. Schneider στα ορυχεία Tsumed της Ναμίμπια αλλά περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1922 από τον O. Pufahl που ήταν τότε καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Πήρε το όνομά του από το χημικό στοιχείο γερμάνιο που περιέχει. Αποτελεί μικρή πηγή γερμανίου, το οποίο κατά κύριο λόγο παράγεται από την επεξεργασία των καταλοίπων του σφαλερίτη αφού εξαχθεί απ' αυτόν ο ψευδάργυρος.

 Επειδή πολύ δύσκολα επιτυγχάνεται καθαρό δείγμα γερμανίτη για ανάλυση λόγω προσμίξεων σε μικροσκοπικό επίπεδο, για το ορυκτό έχουν προταθεί κατά καιρούς διάφοροι μη στοιχειομετρικοί χημικοί τύποι από διάφορους ερευνητές, που περιέχουν μέσα και τις προσμίξεις. Ο τύπος Cu26Fe4Ge4S32 που προσδιορίστηκε το 1989 με περίθλαση ακτίνων Χ περιέχει μόνο τα βασικά χημικά στοιχεία. Μερικές φορές αναφέρεται και ο τύπος Cu13Fe2Ge2S16 με απλοποιημένους δείκτες, αλλά είναι παραπλανητικός διότι τα άτομα χαλκού και σιδήρου δεν είναι "όμοια" μεταξύ τους : τα άτομα χαλκού έχουν αριθμούς οξείδωσης +1 αλλά και +2 δηλ. ο χαλκός υπάρχει στο ορυκτό και ως Cu+ και ως Cu2+ και παρομοίως ο σίδηρος υπάρχει και ως Fe2+ αλλά και ως Fe3+ όπως π.χ. στον τύπο που προτάθηκε το 1987: Cu+20(Cu2+,Fe2+,Zn)6Fe3+3Ge6S32Ο γερμανίτης είναι κοκκινωπό γκριζόμαυρο αδιαφανές, μη φθορίζον, μη μαγνητικό, μη ραδιενεργό ορυκτό. Οι οπτικές ιδιότητές του μεταβάλλονται ελαφρά σε δείγματα από διαφορετικές περιοχές και διαφορετικούς τρόπους σχηματισμού. Η πυκνότητά του μετρήθηκε πειραματικά 4,46 - 4,59 g/cm3 και υπολογίστηκε θεωρητικά 4,30 g/cm3. Σε τομή δείχνει μια ροζ απόχρωση. Κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα και έχει ισομετρική δομή παρόμοια με του σφαλερίτη. Περιέχει ως προσμείξεις γάλλιο, ψευδάργυρο, μολυβδαίνιο, βολφράμιο, αρσενικό και βανάδιο Στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια εμφανίζεται σε υδροθερμικές πολυμεταλλικές αποθέσεις μεταλλεύματων σε δολομίτες μαζί με άλλα ορυκτά όπως ο ρενιερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο τενναντίτης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης κ.ά.. Εμφανίσεις γερμανίτη έχουν αναφερθεί στη Ναμίμπια, στο Ζαΐρ, στην Αργεντινή, στην Αλάσκα, στη Φινλανδία, στην Αρμενία και στην Ιαπωνία. Η πιο πρόσφατη εμφάνιση γερμανίτη αναφέρεται στη Γαλλία το 1963. Γερμάνιο Κατάλογος ορυκτών ATHENA MINERALOGY EUROmin Project École des Mines de Paris Google Images All Specimens with Germanite QUT Mineral Atlas RRUFF Project, Department of Geosciences, University of Arizona
Μιχάλης Ρωμανίδης

Ο Μιχάλης Ρωμανίδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 19 Ιουνίου 1966. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987.

 Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Άρη με τον οποίο έκανε μεγάλη καριέρα κερδίζοντας τίτλους στην Ελλάδα και συμμετέχοντας σε 3 φάιναλ φορ. Κέρδισε το πρωτάθλημα 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991 και το κύπελλο 1985, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992. Από το 1992 έως το 1994 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Παγκρατίου. Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 82 αγώνες σκοράροντας 364 πόντους (4,44 μ.ο.). Ήταν μέλος της Εθνικής και πρωταθλητής Ευρώπης στο Ευρωμπάσκετ 87 όπου σε 6 αγώνες σημείωσε 21 πόντους (3,50 μ.ο.). Αξιόλογη παρουσία είχε και στο Μουντομπάσκετ του 1986. Έχει αγωνιστεί ακόμα στο Ευρωμπάσκετ του 1983 καθώς και στο Βαλκανικό πρωτάθλημα 1983,1984,1986, στους Μεσογειακούς αγώνες το 1983 και στο προολυμπιακό τουρνουά το 1994. Ο Μιχάλης Ρωμανίδης με 21,50 πόντους ανα αγώνα είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Παίδων σε πόντους ανά μέσο όρο. Έχει δουλέψει ως τεχνικός διευθυντής στο Μίλωνα Νέας Σμύρνης, τον Άλιμο τη Δάφνη και τα τελευταια χρονια στον ΑΓΟΡ (Ρέθυμνο) Μιχάλης Ρωμανίδης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Στον (βιο)ρυθμό του 1987!
Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ ΣΚ

Η Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ Σπορ Κουλουμπού (τουρκικά: Fatih Karagümrük Spor Kulübü), γνωστή απλά ως Καραγκιουμπρούκ, είναι τουρκικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, που εδρεύει στη γειτονιά Καραγκιουμπρούκ της συνοικίας Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη. Αυτήν τη στιγμή αγωνίζονται στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, την κορυφαία κατηγορία του τουρκικού ποδοσφαίρου.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1926. Εντάχθηκε στις εθνικές βαθμίδες της ποδοσφαιρικής πυραμίδας το 1933. Ο σύλλογος έπαιξε στην Τουρκική Πρέμιερ Λιγκ τα έτη 1959–1963 και 1983–84. Η Καραγκιουμπρούκ υποβιβάστηκε δύο φορές στην Τουρκική Περιφερειακή Ερασιτεχνική Λίγκα. Η ομάδα παίζει επί του παρόντος στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, αφού προβιβάστηκε από την Πρώτη Κατηγορία τη σεζόν 2019–20. Η ομάδα κατετάγη στην 8η θέση στο τέλος της εναρκτήριας σεζόν της στη Σούπερ Λιγκ. Επίσημος ιστότοπος Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ στο TFF.org
Βόλφγκανγκ Λάτσιους

Ο Βόλφγκανγκ Λατς (Wolfgang Laz), γνωστότερος με το εκλατινισμένο του όνομα Λάτσιους (Wolfgang Lazius, 31 Οκτωβρίου 1514 – 19 Ιουνίου 1565), ήταν Αυστριακός ουμανιστής που εργάστηκε ως χαρτογράφος, ιστορικός και γιατρός.

 Γεννήθηκε στη Βιέννη και στην αρχή σπούδασε ιατρική. Έγινε καθηγητής της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Βιέννης το 1541. Στη συνέχεια ανέλαβε φύλακας των συλλογών του Αυτοκράτορα και επίσημος ιστορικό του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄. Με εκείνη την ιδιότητα, συνέγραψε αρκετά ιστορικά έργα και έκανε πολλά ταξίδια, με σκοπό να συλλέξει (και μερικές φορές να κλέψει) έγγραφα από μονές και άλλες βιβλιοθήκες. Επιμελήθηκε χάρτες της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Ουγγαρίας και της Ελλάδας. Το έργο του Typi chorographici provinciarum Austriae (1561) θεωρείται μερικές φορές από τους αρχαιότερους ιστορικούς άτλαντες. Goffart, Walter (2003). Historical Atlases: The First Three Hundred Years, 1570–1870. University of Chicago Press. σελ. 26. ISBN 0-226-30071-4. (Γερμανικά) «Lazius (Laz), Wolfgang». aeiou Encyclopedia. Verlagsgemeinschaft Österreich-Lexikon. http://aeiou.iicm.tugraz.at/aeiou.encyclop.l/l310000.htm. Ανακτήθηκε στις 2007-03-25. Αρχειοθετήθηκε 2007-12-20 στο Wayback Machine. Petschar, Hans (2001). «History of the Austrian National Library: A Multimedia Essay». Austrian National Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2007.
Νιτροενώσεις

«Νιιτροενώσεις» ονομάζονται οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν μια ή περισσότερες «νιτροομάδες» (-NO2). Είναι συχνά πολύ εκρηκτικές, ιδιαιέτερα αν περιέχουν περισσότερες από μια νιτροομάδες ή και περιέχουν κάποιο άλλον παράγοντα που ενισχύει την εκρηκτική τους ικανότητα. Σ' αυτές ανήκουν τα πιο συνηθισμένα εκρηκτικά, παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου και του 2,4,6-τρινιτροτολουόλιο, γνωστό ως TNT, που αποτελεί και το παγκόσμιο μέτρο σύγκρισης εκρηκτικής ισχύος.

 Το 1-νιτρο-1-δεκαπεντένιο είναι μια αμυντική ένωση των τερμιτών. Αρκετά ένζυμα είναι ικανά να οξειδώνουν αλειφατικές νιτροενώσεις προς λιγότερο τοξικές αλδεΰδες και κετόνες. Για παράδειγμα η οξειδάση των νιτροαλκανίων που οξειδώνουν ειδικά νιτροενώσεις. Υπάρχουν όμως και ένζυμα, όπως για παράδειγμα η οξειδάση της γλυκόζης, που οξειδώνει και άλλες χημικές ουσίες . Η παραγωγή των νιτροενώσεων διαφοροποιείται από το αν πρόκειται για αλειφατικές ή αρωματικές νιτροενώσεις. Πολλές φορές, αλλά όχι πάντα, χρησιμοποιούνται γενικά για την προσθήκη νιτροομάδας και σε οργανικές ενώσεις που περιέχουν κι άλλες χαρακτηριστικές ομάδες και επομένως δεν χαρακτηρίζονται (πάντα) ως νιτροενώσεις. Με νίτρωση υδρογονανθράκων Τα αλκάνια και τα κυκλοαλκάνια υφίστανται νίτρωση με επίδραση νιτρικού οξέος στην αέρια φάση: Με επίδραση νιτρώδους αργύρου σε οργανοαλογονίδια Τα αλκυλαλογονίδια (RX) (και ομοίως και τα υπόλοιπα αλογονοπαράγωγα των αλειφατικών υδρογοναθράκων) υποκαθιστούν το αλογόνο τους (ή τα αλογόνα τους) με νιτροομάδα (ή με νιτροομάδες, αντίστοιχα) με τη χρήση νιτρώδους αργύρου (AgNO2): Με οξείδωση πρωτοταγών αμινών Οι πρωτοταγείς (μόνο) αμίνες οξειδώνονται από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2) ή τα καρβονικά υπεροξέα (RCO3H) προς νιτροενώσεις: Νίτρωση αρωματικών υδραγονανθράκων Οι αρωματικοί υδρογονάνθρακες (ArH) νιτρώνονται με το συνδυασμό νιτρώδους οξέος (HNO3) και θειικού οξέος (H2SO4): Επίδραση νιτρικού νατρίου σε διαζωνιακά άλατα Τα διαζωνιακά άλατα (ArN2+X-) μετατρέπονται στις αντίστοιχες νιτροενώσεις με επίδραση νιτρικού νατρίου (NaNO3): SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ ΈκδοσηΘεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Κάρολος της Βυρτεμβέργης

Ο Κάρολος Β΄, γερμ. Karl (1 Αυγούστου 1936 - 7 Ιουνίου 2022) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν επικεφαλής του Οίκου του από το 1975 έως τον θάνατό του.

 Είναι ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου-Αλβέρτου, δούκα της Βυρτεμβέργης, και της Ρόζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Πέτρου-Φερδινάνδου αρχιδούκα της Αυστρίας & τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Ο Κάρολος-Μαρία-Φερδινάνδος-Φίλιππος-Αλβέρτος-Ιωσήφ-Μιχαήλ-Πίος-Κορράδος-Ροβέρτος-Ούλριχ γεννήθηκε στο Φρήντριχσαφεν της Βυρτεμβέργης και είναι νεότερος αδελφός του Λουδοβίκου-Αλβέρτου. Όταν αυτός έκανε μοργανατικό γάμο, αποκλείστηκε της διαδοχής, έτσι το 1975 τον πατέρα τους διαδέχθηκε ο Κάρολος. Νυμφεύτηκε το 1960 τη Νταϊάνα των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Ερρίκου «κόμη του Παρισιού» και είχε τέκνα: Φρειδερίκος, γενν. 1961. Ματθίλδη γενν. 1962, παντρεύτηκε τον Μαρία-Έριχ του Βάλντμπουρκ τσου Τσάιλ, γιο της Μαρίας-Γαβριέλας των Βίττελσμπαχ. Έμπερχαρτ γενν. 1963. Φίλιππος γενν. 1964. Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Καρολίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξ των Βίττελσμπαχ δούκα στη Βαυαρία. Μιχαήλ γενν. 1965. Φλερ γενν. 1977, παντρεύτηκε τον Μόριτς φον Γκόες. The Peerage
Αγία Πελαγία Γουβών Ηρακλείου

Η Αγία Πελαγία είναι οικισμός της κοινότητας Γουβών και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γουβών, του δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Η Αγία Πελαγία είναι πεδινός οικισμός στο ΒΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου, δυτικά του ποταμού Αποσελέμη και κοντά στην Χερσόνησο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 19 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Γουβών του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γουβών και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Σάλι Ρούνεϊ

Η Σάλι Ρούνεϊ (αγγλικά: Sally Rooney) (γενν. 20 Φεβρουαρίου 1991) είναι Ιρλανδή συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και παραγωγός ταινιών. Έχει δημοσιεύσει τρία βιβλία: Συζητήσεις με φίλους (2017), Κανονικοί Άνθρωποι (2018) και Πανέμορφε Κόσμε, Που Είσαι (2021). Το έργο της Κανονικοί Άνθρωποι προσαρμόστηκε σε τηλεοπτική σειρά το 2020 από το Hulu και BBC. Το έργο της Ρούνεϊ έχει αποσπάσει αναγνώριση από τους κριτικούς καθώς και εμπορική επιτυχία, και θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες συγγραφείς της χιλιετίας.

 Η Σάλι γεννήθηκε στο Κάσλμπαρ στην Κομητεία Μάγιο, στην δυτική ακτή της Ιρλανδίας, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Κίραν Ρούνεϊ, εργαζόταν για μια κρατική εταιρεία τηλεπικοινωνιών, την Telecom Éireann και η μητέρα της, Μαρί Φάρελ, διηύθυνε ένα κέντρο τεχνών. Η Ρούνεϊ έχει δύο αδέρφια, έναν μεγαλύτερο αδερφό και μια μικρότερη αδερφή. Η Ρούνεϊ σπούδασε αγγλικά στο Κολέγιο Τριάδας του Δουβλίνου (Trinity College Dublin), όπου εξελέγη υπότροφος το 2011. Ξεκίνησε (αλλά δεν ολοκλήρωσε) ένα μεταπτυχιακό στην πολιτική εκεί, ολοκληρώνοντας αντιθέτως ένα πτυχίο στην αμερικανική λογοτεχνία, και αποφοίτησε με μεταπτυχιακό το 2013. Στο δεύτερο έτος των προπτυχιακών της σπουδών η Ρούνεϊ ήταν συζητητής του πανεπιστημίου της, όπου και διακρίθηκε νικώντας το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Πρωτάθλημα Συζήτησης το 2013. [1]