IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζον Ξέρον

Ο Τζον Ξέρον ή Γιάννης Ξηρόκωστας (1890–1967) ήταν Ελληνοαμερικανός ζωγράφος. Θεωρείται πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός στο εξωτερικό με το όνομα Jean Xceron.

 Γεννήθηκε στον Ίσαρη Αρκαδίας, όπου τέλειωσε το δημοτικό και το Σχολαρχείο. Από μικρός έδειξε το πάθος του για τη ζωγραφική. Στους τοίχους του σπιτιού του συνήθιζε να ζωγραφίζει ήρωες του '21. Ο συμμαθητής του Γρ. Καραλής θυμόταν πως όταν ήταν μικρό παιδάκι έλιωνε μούρα που μάζευε στους αγρούς για να τα χρησιμοποιεί ως χρώματα ζωγραφικής. Το 1904 μετανάστευσε στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ για βιοποριστικούς λόγους. Η σκληρή δουλειά του βιοπαλαιστή μετανάστη δεν μείωσε το πάθος του για την τέχνη. Αφού εργάστηκε 6 χρόνια στο Πίτσμπουργκ, την Ινδιανάπολη και τη Νέα Υόρκη ως λούστρος, πωλητής και καθαριστής, μετακόμισε στην Ουάσιγκτον, όπου άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών Κόρκοραν. Τα μαθήματα αυτά, όπως είναι φυσικό για την εποχή εκείνη, επικεντρώνονταν στην παραδοσιακή ακαδημαϊκή τέχνη. Η πρώτη του επαφή με την μοντέρνα τέχνη θα έρθει λίγα χρόνια αργότερα, το 1916, σε μια έκθεση που οργανώθηκε από συμφοιτητές του. Τα επίπεδα χρώματα των έργων και η εκφραστική τους παραμόρφωση έκαναν μεγάλη εντύπωση στον Ξέρον. Το 1920 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έγινε φίλος με άλλους καλλιτέχνες του μοντέρνου ρεύματος όπως ο Αβραάμ Γουόλκοβιτς και ο Γιοακίν Τόρες-Γκαρσία. Μελέτησε, όσο μπορούσε, τις νέες τάσεις και συμμετείχε σε συλλογικές εκθέσεις το 1921 και το 1922. Το 1927 μετακομίζει στο Παρίσι και βρίσκεται πλέον στην καρδιά της πρωτοπορίας στην τέχνη. Στέλνει ανταποκρίσεις ως κριτικός τέχνης σε διάφορα αμερικανικά έντυπα. Τα άρθρα του φανερώνουν την βαθιά κατανόηση της μοντέρνας τέχνης, τα δε έργα του της ίδιας περιόδου αποκαλύπτουν τη μετάβαση από την κλασική φόρμα, που τα πρώτα του χρόνια ακολουθούσε, σε νέες, πρωτοποριακές εκφράσεις του ταλέντου του. Το 1931 κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση στη «Galèrie de France» με έργα επηρεασμένα από τον κυβισμό και την αφηρημένη τέχνη. Το 1935 και το 1937 κάνει δυο εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και το 1938 επιστρέφει στις ΗΠΑ οριστικά. Ο κύκλος των Αμερικανών ζωγράφων της αφηρημένης τέχνης τον υποδέχεται πλέον ως καταξιωμένο καλλιτέχνη του Παρισιού. Του αναθέτουν την εκτέλεση μιας τοιχογραφίας με αφηρημένο θέμα στο παρεκκλήσι των φυλακών της Νέας Υόρκης στη νήσο Ράικερ. Από το 1939 ξεκινάει η συνεργασία του με το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ που θα διαρκέσει μέχρι τον θάνατό του το 1967. Τα έργα των επόμενων δεκαετιών παραλληλίζονται με τα έργα του Καντίνσκι. Οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από συγκοπτόμενους ρυθμούς και μια αυστηρή γεωμετρία. Τα χρώματα και η δομή οδηγούν στην καθαρότητα του κονστρουκτιβισμού. Η γεωμετρική οργάνωση του πεδίου και τα καθαρά χρώματα θα γίνουν το σήμα κατατεθέν του. Το καλοκαίρι του 1966 διοργανώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ μια έκθεσή του στο Ζάππειο και δυο από τα έργα του αγοράστηκαν από την Εθνική Πινακοθήκη. Το Ελληνικό κράτος τον τίμησε με ανώτατο παράσημο για την προσφορά του στην τέχνη. Δημ. Κυριακόπουλος, (1972). «Ίσαρι», Αθήνα Jean Xceron - Smithsonian American Art Museum Αρχειοθετήθηκε 2015-12-08 στο Wayback Machine.
Παύλος Παπαγεωργίου

Ο Παύλος Παπαγεωργίου (1941-2022) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-1996.

 Ο Παύλος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στο Αργάκι στις 6 Μαΐου 1941. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1967 έως το 2003 εργαζόταν ως δικηγόρος, αρχικά στη Μόρφου (1967-1974) και μετέπειτα στη Λευκωσία.Ήταν νυμφευμένος με την Μάρω Πήλασα και είχε δύο κόρες. Απεβίωσε στις 30 Ιουνίου 2022. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, είχε ενεργό ρόλο στην ίδρυση της Παγκύπριας Ένωσης Προσφύγων (ΠΕΠ), της οποίας το 1978 εξελέγη γενικός γραμματέας και το 1980 πρόεδρος. Με οδηγίες του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, ετοίμασε μαζί με άλλα πρόσωπα, σχέδιο προσωρινής στέγασης των προσφύγων.Την περίοδο 1979-1982 διετέλεσε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Προγραμμάτων του ΡΙΚ.Στις 20 Απριλίου 1982 διορίστηκε υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978. Παρέμεινε στη θέση αυτή και στην κυβέρνηση του Σπύρου Κυπριανού του 1983, έως τις 6 Ιανουαρίου 1985. Ως υπουργός, είχε σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή του Αναλογικού Συστήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στη σύναψη διακρατικών συμφωνιών με διάφορες χώρες αναφορικά με το συνυπολογισμό των εισφορών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς και την ανάπτυξη των εργατικών αναπαυτηρίων και των Κέντρων Νεότητος.Την περίοδο Μαΐου 1988-Απριλίου 1991 διετέλεσε πρόεδρος της Αρχής Αδειών Κύπρου.Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Την 1η Ιουλίου 2003 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας από τον πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, θέση στην οποία παρέμεινε έως την 31 Ιουνίου 2009. Την 1η Ιουλίου 2009 διορίστηκε πρόεδρος της ίδιας επιτροπής από τον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 30 Ιουνίου 2015. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 186. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. «Βιογραφικό Σημείωμα - Πρόεδρος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας κ. Παύλος Παπαγεωργίου». www.moa.gov.cy. Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 1 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2019. «Πάυλος Παπαγεωργίου- Πρόεδρος». www.psc.gov.cy. Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2019. «Ντρίμπλα Χριστόφια…». www.sigmalive.com. 2 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019. «Παύλος Παπαγεωργίου». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 20 Απριλίου 1982. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2020.
Σεισμογράφος

Ο σεισμογράφος είναι ειδική συσκευή μέτρησης, η οποία χρησιμοποιείται στην σεισμολογία για τον εντοπισμό και την καταγραφή όλων των τύπων των σεισμικών κυμάτων. Ο σεισμογράφος είναι συσκευή για τον προσδιορισμό της δύναμης και της κατεύθυνσης και τη μέτρηση των σεισμών.

 Ο σεισμογράφος υποδεικνύει την κατεύθυνση του επίκεντρου του σεισμού. Ο πρώτος σεισμογράφος δημιουργήθηκε το 132 από τον Τσανγκ Χενγκ στην Κίνα.Στις περισσότερες περιπτώσεις, το φορτίο του σεισμογράφου είναι τοποθετημένο σε μια ελατηριωτή ανάρτηση, η οποία παραμένει ακίνητη κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, ενώ το υπόλοιπο όργανο (σώμα, στήριγμα) κινείται. Ορισμένοι σεισμογράφοι είναι ευαίσθητοι στις οριζόντιες κινήσεις ενώ άλλοι είναι ευαίσθητοι στις κάθετες. Τα κύματα καταγράφονται στη χαρτοταινία. Υπάρχουν ηλεκτρονικοί σεισμογράφοι (χωρίς χαρτοταινία) που εγγράφουν τα μεγέθη των σεισμών σε συσκευές αποθήκευσης. Οι πρώτοι σύγχρονοι σεισμογράφοι ήταν μηχανικοί. Το 1906, ο Ρώσος πρίγκιπας Μπόρις Γκολίτσιν δημιούργησε τον πρώτο ηλεκτρομαγνητικό σεισμογράφο, βασισμένος στο φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Σε ένα τέτοιο σεισμογράφο, στο φορτίο προσαρτάται ένα πηνίο επαγωγής όπου όταν η θήκη κυλάει, κινείται σε σχέση με τους μαγνήτες που είναι στερεωμένοι πάνω του.Η ταχεία ανάπτυξη της μικροηλεκτρονικής και της κβαντικής οπτικής οδηγεί στην εμφάνιση σοβαρών ανταγωνιστών για τους παραδοσιακούς μηχανικούς σεισμογράφους στη φασματική περιοχή μέσης και υψηλής συχνότητας. Με την εμφάνιση υπολογιστών και μετατροπέων αναλογικού σήματος σε ψηφιακό σήμα η λειτουργικότητα του εξοπλισμού σεισμομέτρησης έχει αυξηθεί δραματικά. Γίνεται δυνατή η ταυτόχρονη καταγραφή και ανάλυση σημάτων από διάφορους σεισμικούς αισθητήρες σε πραγματικό χρόνο, ώστε να ληφθούν υπόψη τα φάσματα των σημάτων. Αυτό παρείχε ένα θεμελιώδες άλμα στην πληροφόρηση των σεισμομετρήσεων. Кропоткин П. А. Сейсмометры // Труды 1 съезда русских естествоиспытателей: [28 дек. 1867 г. — 4 янв. 1868 г.]. Отд. Минералогии и геологии. СПб.: тип. ИАН, 1868. 20-22. Эйби Дж. А. Землетрясения = Earthquakes. — М.: Недра, 1982. — 50 000 экз. «Молекулярно-электронный сейсмограф». «Автономный донный сейсмограф». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2009. The history of early seismometers The Lehman amateur seismograph, from Scientific American Αρχειοθετήθηκε 2009-02-04 στο Wayback Machine.- not designed for calibrated measurement. The Development Of Very-Broad-Band Seismography: Quanterra And The Iris Collaboration Αρχειοθετήθηκε 2016-08-10 στο Wayback Machine. discusses the history of development of the primary technology in global earthquake research. Iris EDU — How Does A Seismometer Work?
Άγιος Γεώργιος Παραμυθιάς Θεσπρωτίας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινό χωριό στο ΑΚ. τμήμα του νομού Θεσπρωτίας, στους βορειοδυτικούς πρόποδες των ορέων Παραμυθιάς. Βρίσκεται ακριβώς νότια από την Παραμυθιά της οποίας αποτελεί, κατ’ ουσίαν, οικιστική συνέχεια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220. Aπέχει 38 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της Ηγουμενίτσας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραμυθιάς. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου. Το μνημείο εκτελεσθέντων στις 29 Σεπτεμβρίου 1943 Το κεντρικό γήπεδο ποδοσφαίρου της Παραμυθιάς Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Ρομπέν των Δασών (Τηλεοπτική σειρά BBC)

Ο Ρομπέν των Δασών ήταν μία τηλεοπτική σειρά παραγωγής του αγγλικού κρατικού καναλιού BBC, παραγωγής 2006-2007 (1ος κύκλος και 2ος κύκλος) σε σκηνοθεσία Ντομινίκ Μινγκέλα και Φοζ Άλλαν, με πρωταγωνιστές τους Τζόνας Άρμστρονγκ, Λούσυ Γκρίφιθς, Κέιθ Άλλεν, Ρίτσαρντ Αρμιτέιτζ, Γκόρντον Κένεντι, Σαμ Τράουτον, Χάρι Λόιντ, Τζόε Άρμστρονγκ, Άντζαλι Τζέη.

 Ο Ρομπέν του Λόξλεϊ επιστρέφει σπίτι, μετά τις Σταυροφορίες, και βρίσκει ένα αλλοιωμένο και αλλαγμένο Νότινγχαμ. Ο νέος Σερίφης του Νότινγχαμ καταδυναστεύει τους φτωχούς με τους βαριούς φόρους και τους τιμωρεί αυστηρά για την κλοπή ακόμη και μιας φραντζόλας ψωμιού. Ο πάντα γενναίος Ρομπέν και η συμμορία του, είναι αποφασισμένοι να παλέψουν για την τύχη αυτών των άτυχων ανθρώπων. Μέρα με την μέρα η συμμορία ενώνεται, ενάντια στο Σερίφη και τις ποταπές πράξεις του. Θα καταφέρει όμως να ανατρέψει την αδικία και να ανακουφίσει την ένδεια και την πείνα των φτωχών; Είδος σειράς: Περιπέτεια, δράμα Σκηνοθεσία: Ντομινίκ Μινγκέλα, Φοζ Άλλαν Σενάριο: Βασισμένο σε παραδοσιακούς θρύλους Τζόνας Άρμστρονγκ Λούσυ Γκρίφιθς Κέιθ Άλλεν Ρίτσαρντ Αρμιτέιτζ Γκόρντον Κένεντι Σαμ Τράουτον Χάρι Λόιντ Τζόε Άρμστρονγκ Άντζαλι Τζέη Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο Σύνολο επεισοδίων: 26 Παραγωγή: Tiger Aspect Productions Διάρκεια επεισοδίων: 45 λεπτά Πρεμιέρα: 7 Οκτωβρίου 2006 Το τρίτο μέρος της σειράς είναι στην παραγωγή αυτή την περίοδο.
Χρήστος Πίψος

Ο Χρήστος Πίψος (Γρίβα 1886 - 2 Ιανουαρίου 1948), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός με συμμετοχή στον Μακεδονικό Αγώνα και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Θεσσαλονίκης και έπειτα Κιλκίς.

 Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα, φτάνοντας στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Μετά την αποστρατεία του εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1923. Στη συνέχεια εκλέχθηκε βουλευτής Κιλκίς το 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) συγκεντρώνοντας 3.264 ψήφους.Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 1948, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής Κιλκίς.Συνέγραψε απομνημονεύματα, περιγράφοντας τον Μακεδονικό Αγώνα.Στη Θεσσαλονίκη, μια οδός της περιοχής του Παλαιού Σταθμού φέρει το όνομά του.
Γιέρινα Μπράνκοβιτς (σύζυγος του Γκιον Καστριότι Β΄)

Η Γέρινα/Ειρήνη, σερβ.: Јерина Бранковић (άκμασε στο β' ήμισυ του 15ου αι.) από τον Οίκο του Μπράνκοβιτς ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε κυρία της Κρούγια, κλ.π.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Λαζάρ δεσπότη της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως. Έλαβε το όνομα της γιαγιάς της Ελένης Καντακουζηνής. Αδελφές της ήταν η (Έλενα) Μαρία σύζυγος του Στεφάν Τομάσεβιτς βασιλιά της Βοσνίας και η Μίλιτσα σύζυγος του Λεονάρδου Γ΄ Τόκκου παλατινού κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότη της Ηπείρου. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη/Γκιον Καστριώτη Β΄ κύριο της Κρούγια, που πώλησε το κάστρο αυτό και έφυγε στη Νάπολη. Εκεί ο Φερδινάνδος Α΄ της Νάπολης τον έκανε δούκα του Σαν Πιέτρο ιν Γκαλατίνα, κόμη του Σπολέτο, κύριο του Μόντε Σαν Άντζελο & Σαν Τζιοβάννι Ροτόντο και κύριο του Γκαλιάνο ντελ Κάπο & Όρια. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Καστριώτη Β΄ τον Νεότερο που μάταια προσπάθησε να διώξει τους Οθωμανούς και να ανακτήσει την Αλβανία. Είχε τέκνα: Κωνσταντίνος 1477-1500, επίσκοπος της Ιζέρνια, πρωθιερέας. Φερδινάνδος απεφ. 1561, δούκας του Σαν Πιέτρο ιν γκαλατίνα. Μαρία απεβ. 1569. Dejan Nikolić (1996). Svi vladari Srbije. Narodna biblioteka "Resavska škola". већ само кћерке - Јелачу (Јелену), Ирину и Милицу Theodore Spandounes (Spandugnino), De la origine deli Imperatori Ottomani, Sathas, C. N. (ed.) (1890) Documents inédits relatifs à l'histoire de la Grèce au moyen âge, IX (Paris), p. 159
Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βαρσοβίας - Κεντρική Βιβλιοθήκη του Βοεβοδάτου Μασοβίας

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βαρσοβίας - Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βοϊβωδίας της Μασοβίας (πολωνικά: Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego) είναι δημόσια βιβλιοθήκη που λειτουργεί ως η κύρια δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης της Βαρσοβίας, καθώς και του Βοεβοδάτου Μασοβίας. Είναι μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες στη Πολωνία.

 Ιδρύθηκε το 1907 από την Εταιρεία Δημόσιας Βιβλιοθήκης, η οποία συγκροτήθηκε από τους σημαντικότερους Πολωνούς εκπαιδευτικούς και διανοούμενους, όπως οι Στανίσουαφ Λεστσίνσκι, Σάμουελ Ντίκσταϊν, Λούντβικ Κσιβίτσκι και Στέφαν Ζερόμσκι. Από το 1914, η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην οδό Κοσικόβα. Εκείνη την εποχή επικεφαλής του ιδρύματος ήταν ο Φαούστιν Τσερβιγιόφσκι, ο πρώτος πρόεδρος της βιβλιοθήκης, ο οποίος υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι το 1937. Πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η βιβλιοθήκη περιείχε ήδη 500.000 τόμους βιβλίων. Τον Ιανουάριο 1945 πυρπολήθηκε από υποχωρούντες ναζιστές Γερμανούς στρατιώτες. Ως αποτέλεσμα, 300.000 βιβλία καταστράφηκαν ενώ άλλα 100.000 λεηλατήθηκαν.Στα τέλη του 2008 η βιβλιοθήκη περιείχε 1.380.000 τόμους. Σταδιακά προστίθενται νέα βιβλία, περιοδικά, χειρόγραφα και άλλο υλικό. Kazimiera Maleczyńska, Książki i biblioteki w Polsce okresu zaborów, Książki o książce, Ossolineum, Βρότσουαφ 1987. Ewa Popławska-Bukało: Siedziba Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy - Dzieje i architektura gmachu, Βαρσοβία 2006. Επίσημος ιστότοπος
Αννάπολις (Μέριλαντ)

Η Αννάπολις (αγγλικά: Annapolis‎) είναι πόλη στις ΗΠΑ, πρωτεύουσα της πολιτείας του Μέριλαντ· επίσης, είναι έδρα της κομητείας Ανν Αρούντελ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, o πληθυσμός της Αννάπολις, ανέρχεται σε 40.812 κατοίκους. Θεωρείται μέρος της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής της Βαλτιμόρης-Ουάσινγκτον. Βρίσκεται περίπου 42 χλμ. νότια της Βαλτιμόρης και περίπου 50 χλμ. ανατολικά της Ουάσινγκτον. Λόγω της μεγάλης παράδοσης της πόλης στην ιστιοπλοΐα, η Ανάπολις είναι η έδρα της Ναυτικής Ακαδημίας των ΗΠΑ. Σημερινός Δήμαρχος της Αννάπολις, είναι ο Δημοκρατικός Γκάβιν Μπάκλεϊ από τον Δεκέμβριο του 2017.

 Η πόλη ιδρύθηκε το 1649 από Πουριτανούς εξόριστους από τη Βιρτζίνια, ως Πρόβιντενς. Η πόλη αναπτύχθηκε επειδή ήταν κέντρο του εμπορίου σκλάβων. Το 1694 ο κυβερνήτης Σερ Φράνσις Νίκολσον άλλαξε το όνομα της πόλης σε Αννάπολις, προς τιμήν της Πριγκίπισσας Άννας της Αγγλίας, που αργότερα έγινε και βασίλισσα της χώρας. Από τα μέσα του 18ου αιώνα έως τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Έπειτα από τη Συνθήκη των Παρισίων του 1783, η Αννάπολις έγινε προσωρινή πρωτεύουσα των ΗΠΑ από τις 26 Νοεμβρίου 1783 έως τις 3 Ιουνίου 1784.Το 1900 η Αννάπολις είχε πληθυσμό 8.585 κατοίκων. Η Αννάπολις είναι η έδρα του Κολεγίου Σεντ Τζον. Το 1984 η πόλη φιλοξένησε ποδοσφαιρικούς αγώνες για την 23η Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες. Τον Σεπτέμβριο του 2003 προκλήθηκαν στην πόλη ζημιές από τον τυφώνα Ιζαμπέλ. Τάλιν, Εσθονία Νιούπορτ (Πέμπρουκσιρ), Ουαλία Ντάμφρις, Σκοτία Ουέξφορντ, Ιρλανδία Αννάπολις Ρόιαλ, Καναδάς Κάρλσκρουνα, Σουηδία Νιτερόι, Βραζιλία Τσανγκουόν, Νότια Κορέα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Annapolis, Maryland στο Wikimedia Commons (Μέριλαντ) Αννάπολις (Μέριλαντ) στο Curlie
Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας

Η Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας ή Χάλα Στουλέτσια (πολωνικά: Hala Stulecia, γερμανικά: Jahrhunderthalle) είναι κτίριο πολλαπλών χρήσεων στο Βρότσουαφ, Πολωνία. Χτισμένο σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Μαξ Μπεργκ το 1911-1913, όταν το Βρότσουαφ (τότε Μπρεσλάου) ήταν τμήμα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, θεωρείται ορόσημο στην αρχιτεκτονική με ενισχυμένο σκυρόδεμα και εξαίσιο παράδειγμα του πρώιμου μοντερνισμού. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς το 2006 από την UNESCO. Το κτίριο κατασκευάστηκε με την αφορμή της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη μάχη της Λειψίας και την ήττα του Ναπολέοντα, με στόχο να φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις όπερας και αθλητικά γεγονότα. Παράλληλα, κατασκευάστηκε το περίπτερο με τους τέσσερις θόλους, η Πέργκολα και το συντριβάνι. Στο εσωτερικό του μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 6.000 καθήμενους και μετά την ανακαίνιση 10.000. Ο θόλος του έχει ύψος 42 μέτρα και πλάτος 65 μέτρα.

 Τις 10 Μαρτίου 1813, ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ της Πρωσίας προσκάλεσε τον πρωσικό και γερμανικό λαό να ξεσηκωθεί ενάντια στον Ναπολέοντα Α΄, με την ομιλία του An Mein Volk, την οποία εκφώνησε στο Μπρεσλάου. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Ναπολέοντας ηττήθηκε στη μάχη της Λειψίας. Για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη νίκη στη Λειψία, στο Μπρεσλάου αποφασίστηκε να εγκαινιαστεί μια αίθουσα εκδηλώσεων, της οποίας τον σχεδιασμό ανέλαβε ο αρχιτέκτονας της πόλης, ο Μαξ Μπεργκ. Τη σχεδίαση των περιβαλλόντων χώρων ανέλαβε ο Χανς Πέλτσιγκ. Η προετοιμασία του χώρου της κατασκευής άρχισε το Μάιο του 1911 και τον Ιανουάριο του 1912 τέθηκαν τα θεμέλια της κατασκευής. Τον Απρίλιο τοποθετήθηκαν τα καλούπια για το χτίσιμο των τεσσάρων πυλώνων της αίθουσας και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1912 είχε ολοκληρωθεί η κάλυψη του θόλου με σκυρόδεμα και άρχισε η κατασκευή των πλαισίων των παραθύρων και των βαθμιδωτών τοίχων και πατωμάτων. Παρά τις ιδιότητες του ενισχυμένου σκυροδέματος, υπήρχαν αμφιβολίες για την επιλογή του Μπεργκ, έναντι της χρήσης χάλυβα, όπως συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο. Το κτίριο ολοκληρώθηκε σε 14 μήνες. Στην κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν δύο πύργοι πάνω σε ράγες που περικύκλωναν την οικοδομή, για να επιταχύνουν την κατασκευή.Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 20 Μαΐου 1913, παρουσία του πρίγκιπα Γουλιέλμου της Πρωσίας. Η πρώτη έκθεση που διοργανώθηκε στο κτίριο ήταν η Έκθεση της Εκατονταετηρίδας, στην οποία παρουσιαζόταν η ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της Σιλεσίας και η εποχή των Ναπολεόντιων πολέμων. Η έκθεση περιλάμβανε όπλα και στρατιωτικές στολές της εποχής και στεγάστηκε στο περίπτερο των τεσσάρων τρούλων.Το κτίριο διεσώθη σχεδόν ανέπαφο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μπρεσλάου το 1945. Μετά τον Β΄ΠΠ, έγινε τμήμα της Πολωνίας και μετονομάστηκε σε Αίθουσα του Λαού (Hala Ludowa) από την κομμουνιστική κυβέρνηση. Η Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ 1963, καθώς και ένα προκριματικό όμιλο του Ευρωμπάσκετ 2009. Επίσημη ιστοσελίδα (Πολωνικά)/(Αγγλικά)/(Γερμανικά)
Μπίκι

Η Ελβίρα Λεονάρντι Μπουγιέρ (ιταλικά: Elvira Leonardi Bouyeure‎, 1 Ιουνίου 1906 – 24 Φεβρουαρίου 1999), γνωστή επαγγελματικά ως Μπίκι, ήταν μια ιταλίδα σχεδιάστρια μόδας και μοδίστρα υψηλής ραπτικής της μεταπολεμικής περιόδου, που έδρασε κυρίως στο Μιλάνο, με τους πελάτες της να συνδέονται, κατά κύριο λόγο, με το λυρικό θέατρο της πόλης, τη Σκάλα του Μιλάνο.Περαιτέρω, έγινε γνωστή ως η δημιουργός του στυλ της υψιφώνου Μαρίας Κάλλας, την οποία συνάντησε για πρώτη φορά το 1951 σε δείπνο που είχε διοργανώσει η Γουάλι Τοσκανίνι, κόρη του διευθυντή ορχήστρας Αρτούρο Τοσκανίνι. Ήταν εγγονή του συνθέτη Τζάκομο Πουτσίνι.

 Γεννήθηκε στο Μιλάνο την 1η Ιουνίου 1906. Σπούδασε στη Γλωσσική Σχολή Αλεσσάντρο Μαντσόνι όπου διδάχθηκε επίσης μουσική και τραγούδι. Ταξίδεψε πολλές φορές στο Παρίσι και αποφάσισε να διδαχθεί μόδα. Μετά από μερικά χρόνια σπουδών δημιούργησε μια σειρά εσωρούχων γαλλικού τύπου με το όνομα Domina, το οποίο της προτάθηκε από τον ποιητή Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, φίλου της οικογένειας Πουτσίνι).Στις 5 Μαΐου 1936 άνοιξε το ατελιέ της στο Μιλάνο στην οδό Σενάτο (Via Senato), και απευθύνθηκε κυρίως στους μονωδούς της Σκάλας.Το 1967 συνεργάστηκε με τον ιταλό φωτογράφο μόδας Τζόνι Μονκάντα και το 1968 με το περιοδικό Linea Italiana. Αργότερα, μετέφερε το ατελιέ της στην οδό Μόντε Ναπολεόνε (Via Monte Napoleone).Η μακροχρόνια συνεργασία της με τη Μαρία Κάλλας ειδικότερα ξεκίνησε το 1954. Μεταξύ άλλων, σχεδίασε για την Κάλλας μια μαύρη βραδινή κάπα από μαλλί για τα εγκαίνια της καλλιτεχνικής περιόδου της Σκάλας το 1970 στο Μιλάνο, ένα παλτό με λαχούρια το 1971, και ένα μακρύ φόρεμα από μεταξωτό σατέν με γιακά, το οποίο φόρεσε η υψίφωνος το 1973 για την αποχαιρετιστήρια συναυλία της στο Λονδίνο. Το όνομα «Μπίκι» της δόθηκε ως παιδί από τον παππού της, Πουτσίνι, και ανάγεται στο ιταλικό biricchina που σημαίνει «άτακτο κορίτσι». Παντρεύτηκε τον ειδικό τέχνης Ρόμπερτ Μπουγιέρ το 1936 και απέκτησαν μία κόρη, την Ρομπέρτα, το 1937. Η Μπίκι απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1999.
Ο Αόρατος Άνθρωπος

Ο Αόρατος Άνθρωπος (πρωτότυπος τίτλος: The Invisible Man) είναι ο τίτλος της Αγγλικής νουβέλας τρόμου και επιστημονικής φαντασίας του Χ. Τζ. Γουέλς. Δημοσιεύθηκε στην Αγγλία το καλοκαίρι του 1897, αρχικά σε επεισόδια στο εβδομαδιαίο περιοδικό Pearson's Weekly και στην συνέχεια ως αυτοτελή έκδοση το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Στην Ελλάδα, αποσπάσματα πρωτοδημοσιεύθηκαν το 1901, ανώνυμα, τότε, και όπως αποδείχθηκε σχεδόν ένα αιώνα αργότερα, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, στην εφημερίδα Το Άστυ.

 Γκρίφιν, ο Αόρατος Άνθρωπος Δόκτωρ Άρθουρ Κέμπ Συνταγματάρχης Άντι Τζάφερς Τόμας Μάρβελ Κύριος Χολ Κυρία Χολ Η νουβέλα αφηγείται την ιστορία του Γκρίφιν, ενός επιστήμονα της Χημείας, που ανακαλύπτει τη μυστική συνταγή που θα τον κάνει αόρατο. Ο Γκρίφιν δοκιμάζει τη συνταγή με επιτυχία και για λίγο κυκλοφορεί πότε αόρατος και πότε μεταμφιεσμένος με επιδέσμους, γυαλιά και γάντια ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Κάποια στιγμή όμως ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει ξανά ορατός, κάτι που τον οδηγεί στην τρέλα και τελικά στο θάνατο. 1933, Ο Αόρατος Άνθρωπος (The Invisible Man), τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία απ' τον Τζέιμς Γουέιλ και πρωταγωνιστεί ο Κλοντ Ρέινς και η Γκλόρια Στούαρτ. 1940, Ο Αόρατος Άνθρωπος Επιστρέφει (The Invisible Man Returns), τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Τζο Μέι και πρωταγωνιστεί ο Βίνσεντ Πράις, ο Σέντρικ Χάρντγουικ και η Ναν Γκρέι. 1940, Η Αόρατη Γυναίκα (The Invisible Woman), κωμωδία. Σκηνοθεσία από τον Α. Έντουαρντ Σούθερλαντ και πρωταγωνιστόύν οι Βιρτζίνια Μπρους, ο Τζον Μπάρυμορ και ο Τζων Χάουαρντ. 1942, Ο Αόρατος Πράκτορας (Invisible Agent), θρίλερ επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Έντουιν Λ. Μαρίν και πρωταγωνιστούν οι Ιλόνα Μάσεϋ, Τζον Χολ, Πίτερ Λορ, Σέντρικ Χάρντγουικ. 1944, Η Εκδίκηση του Αόρατου Ανθρώπου, τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Φόρντ Μπίμπ και πρωταγωνιστούν οι Τζον Χολ, Λεόν Έρολ και Τζον Κάρανταϊν. 1951, Ο Άμποτ κι ο Κοστέλο συνταντούν τον Αόρατο Άνθρωπο, κωμωδία. Σκηνοθεσία από τον Τσαρλς Λάμοντ και πρωταγωνιστούν οι Μπαντ Άμποτ, Λου Κοστέλο, Νάνσι Γκιλντ και Άρθουρ Φρανζ. 2020, Ο Αόρατος άνθρωπος, τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Λι Γουανέλ και πρωταγωνιστές τους Ελίζαμπεθ Μος, Άλντις Χοτζ, Στορμ Ριντ, Χάριετ Ντάιερ, Μίχαελ Ντόρμαν και Όλιβερ Τζάκσον-Κοέν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα The Invisible Man στο Wikimedia Commons
Προσφυγή στην πλειοψηφία

Η 'προσφυγή στην πλειοψηφία' είναι μια λογική πλάνη όπου επιχειρείται να αποδειχθεί το αληθινό ενός ισχυρισμού στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι το αποδέχονται ήδη ως αληθινό. Αυτού του είδους η πλάνη είναι επίσης γνωστή ως «προσφυγή στις μάζες», «προσφυγή στην ομοφωνία» και στα λατινικά «argumentum ad populum» (επιχείρημα του λαού) και ο μηχανισμός πίσω της είναι παρόμοιος με τον μηχανισμό της «προσφυγής στην αυθεντία». Είναι επίσης η βάση μιας σειράς κοινωνικών φαινομένων όπως η διασπορά διαφόρων θρησκευτικών πεποιθήσεων, πολιτικών ή οικονομικών θέσεων. Στην Αμερική βρίσκεται πίσω από το φαινόμενο «επίδραση του βαγονιού» (αγγλικά: bandwagon effect) και στην Κίνα είναι η βάση της παροιμίας «τρεις άνθρωποι φτιάχνουν μια τίγρη» (αγγλικά: three men make a tiger).

 Στην προσπάθεια να πεισθεί κάποιος για την ορθότητα ενός υποψήφιου νομοσχεδίουΕννιά στους δέκα στην εκλογική μου περιφέρεια βρίσκουν το νομοσχέδιο σωστό. Εννιά στους δέκα βουλευτές βρίσκουν το νομοσχέδιο δίκαιο. Η τάδε μάρκα ψυγείου παράγεται από την πρωτοπόρο βιομηχανία ηλεκτρικών ειδών, άρα αγόρασε το γιατί είναι καλό. Δείτε την τάδε εκπομπή γιατί βρίσκεται στο νούμερο ένα της τηλεθέασης. Όλοι οι φίλοι μου το κάνουν, άρα είναι σωστό. Όλοι λένε ότι ο ήλιος γυρνάει γύρω από την Γη (πλάνη χιλιάδων χρόνων). Όλοι ξέρουν ότι η Γη είναι επίπεδη (πλάνη χιλιάδων χρόνων). Τόσοι άνθρωποι πιστεύουν στον θεό, άρα ο θεός υπάρχει. (ο Δίας, Θωρ και άλλες θεότητες που λατρεύονται διαχρονικά από τους ανθρώπους) Τόσοι άνθρωποι καπνίζουν, άρα δεν υπάρχει πρόβλημα με το κάπνισμαΟι λαϊκές ρήσεις που συχνά αναφέρονται ως «η σοφία του λαού», εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία λογικής πλάνης γιατί από τους περισσότερους λαμβάνονται «αξιωματικά» ως αληθινές, ακριβώς επειδή έχουν μπει σαν «σοφία» στο υποσυνείδητο του καθενός. Ένα παράδειγμα διαδεδομένης λαϊκής ρήσης είναι «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία», η οποία ενώ μπορεί να δώσει επιμονή σε κάποιον που ασχολείται με την επίτευξη ενός στόχου μπορεί σε άλλη περίπτωση να αποτελεί την μόνη κινητήρια δύναμη πίσω από αναζήτηση ακατόρθωτων στόχων.Επιγραμματικά η παραπάνω κινέζικη παροιμία «τρεις άνθρωποι φτιάχνουν μια τίγρη» βγαίνει από το ότι εάν ένας άνθρωπος ακούσει από κάποιον άλλον ότι στο κέντρο μιας μεγάλης πόλης κυκλοφορεί ελεύθερη μια τίγρη τότε δεν θα το πιστέψει. Εάν το ακούσει από δύο θα το λάβει υπόψιν του και εάν το ακούσει από τρεις τότε θα το πιστέψει. Φυσικά το ότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε κάτι δεν σημαίνει ότι ο ισχυρισμός είναι λάθος. Η λογική πλάνη είναι η αποδοχή του ισχυρισμού σαν αλήθεια χωρίς περαιτέρω ανάλυση. Ad hominem Λογικές πλάνες Προσφυγή στην αυθεντία Προσφυγή στην άγνοια Προσφυγή στις επιπτώσεις Προσφυγή στην πιθανότητα Βεβιασμένη γενικοποίηση
Πυργάκια Λάρισας

Τα Πυργάκια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Μεγάλου Ευυδρίου, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγονται στον Δήμο Φαρσάλων.

 Τα Πυργάκια Λάρισας βρίσκοντται σε υψόμετρο 123 μέτρων και έχουν πληθυσμό 37 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1965 ονομάζονταν, Ελληνικόν Προσφύγων. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Πυργάκια Λάρισας (Ελληνικόν Προσφύγων Λάρισας) (εξωτερικός σύνδεσμος).
Μαρία Ισαβέλλα της Πορτογαλίας

Η Μαρία Ισαβέλλα της Πορτογαλίας (Maria Isabel, 19 Μαΐου 1797 – 26 Δεκεμβρίου 1818) ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και έγινε αργότερα βασίλισσα της Ισπανίας ως δεύτερη σύζυγος του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας.

 Η Μαρία Ισαβέλλα Φραγκίσκη ντε Ασσίς Αντωνία Καρλόττα Ιωάννα Ιωσηφίνα Σαβερία ντε Πάουλα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκοντζάγκα ήταν μια Ινφάντα της Πορτογαλίας και κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της συζύγου του Καρλότας της Ισπανίας. Ήταν αδελφή του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας. Παντρεύτηκε τον εκ μητρός θείο της Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας στις 29 Σεπτεμβρίου 1816, του οποίου η πρώτη σύζυγος, Μαρία Αντωνία της Νάπολης και Σικελίας, είχε αποβιώσει άτεκνη δέκα χρόνια πριν. Η Μαρία Ισαβέλλα ήταν πάλι έγκυος αμέσως μετά την γέννηση του πρωτότοκου τέκνου της, αλλά η γέννα τού δεύτερου ήταν δύσκολη. Σύντομα οι γιατροί βρήκαν πως το παιδί είχε αποβιώσει. Η Μαρία Ισαβέλλα σταμάτησε να αναπνέει έκτοτε και οι ιατροί νόμισαν ότι ήταν νεκρή· όταν άρχισαν να την διατέμνουν για να αποσπάσουν το νεκρό έμβρυο, ξαφνικά φώναξε από τον πόνο και κατέρρευσε στο κρεβάτι της, αιμορραγώντας βαριά. Απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου 1818 στο Παλάτι του Αρανχουέθ και τάφηκε στο Εσκοριάλ, έχοντας αποτύχει να δώσει στον σύζυγο της έναν διάδοχο στο θρόνο. Είναι εξαιτίας της αφοσίωσης και της αγάπης της Μαρίας Ισαβέλλας προς τον κόσμο της Τέχνης, που κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς θησαυρούς από το παρελθόν και να δημιουργήσει ένα βασιλικό μουσείο, το οποίο θα γινόταν η απαρχή του Μουσείου του Πράδο. Άνοιξε στις 19 Νοεμβρίου 1819, έναν χρόνο μετά τον θάνατο της βασίλισσας. 19 Μαΐου 1797 – 29 Σεπτεμβρίου 1816 Η Βασιλική της Υψηλότητα η Πριγκίπισσα Μαρία Ισαβέλλα της Πορτογαλίας 29 Σεπτεμβρίου 1816 – 26 Δεκεμβρίου 1818 Η Μεγαλειότητα Της η Βασίλισσα της Ισπανίας Λαίδη του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζα Έμβλημα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας
Γ. Βενκατεσουαράν

Ο Γ. Βενκατεσουαράν (13 Ιανουαρίου 1948 – 3 Μαΐου 2003), γνωστός ως G. V., ήταν Ινδός παραγωγός ταινιών και λογιστής. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός των σκηνοθετών και σεναριογράφων Μάνι Ρατμάν και Γ. Σρινιβάσαν. Ως ηθοποιός, έκανε μια εμφάνιση καμέο στο Pagaivan και έπαιξε τον εαυτό του στην ταινία Raja Kaiya Vacha. Επίσης έπαιξε και σε μερικές άλλες ταινίες.

 Mouna Ragam (1986) Agni Natchathiram (1988) Guru (1989) Vedikkai El Vadikkai (1990) Anjali (1990) Thalapathi (1991) Neenga Nalla Irukkanum (1992) May Madham (1994) Indira (1995) Thamizhan (2002) Yai Nee Romba Azhaga Irukey (2002) Chokka Thangam (2003) Στις 3 Μαΐου 2003, ο Γ. Βενκατεσουαράν αυτοκτόνησε στο σπίτι του σε ηλικία 55 ετών. Ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά. Γ. Βενκατεσουαράν στην IMDb
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Σφυροβολία γυναικών

Η Σφυροβολία Γυναικών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 1 και 3 Αυγούστου 2021 στο Νέο Εθνικό Στάδιο της Ιαπωνίας, στο Τόκιο. Αναμένεται να αγωνιστούν περίπου 32 αθλήτριες, από 25 διαφορετικά έθνη. Αυτή θα είναι η 6η συνεχόμενη εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς.

 Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) είχε την δυνατότητα να δηλώσει μέχρι 3 αθλήτριες σε αυτό το αγώνισμα. Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να ξεπεράσουν για να κερδίσουν μια θέση στους Αγώνες, ήταν τα 77.50 μέτρα. Το όριο καθορίστηκε από την World Athletics. Επιπλέον, αθλήτριες που δεν ξεπέρασαν το όριο, είχαν τη δυνατότητα να προκριθούν μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη. Αυτές που βρίσκονταν υψηλότερα στην λίστα, κέρδισαν μια από τις διαθέσιμες θέσεις, έως ότου να συμπληρωθεί ο αριθμός των 32 συμμετεχόντων. Η περίοδος πρόκρισης ήταν αρχικά από την 1η Μαΐου 2019 έως τις 29 Ιουνίου 2020. Λόγω της πανδημίας COVID-19, η περίοδος τέθηκε σε αναστολή από τις 6 Απριλίου 2020 έως τις 30 Νοεμβρίου 2020, και αργότερα παρατάθηκε μέχρι τις 29 Ιουνίου 2021. Η περίοδος καθορισμού της παγκόσμιας κατάταξης ήταν από την 1η Μαΐου 2019 μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Οι αθλήτριες είχαν την δυνατότητα να ξεπεράσουν το όριο, σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις του ανοιχτού και του κλειστού στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητάς, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να συμμετέχουν στο αγώνισμα αθλήτριες που δεν πληρούν τα κριτήρια πρόκρισης, εάν προέρχονται από χώρες που δεν εκπροσωπούνται καθόλου από γυναίκες σε κανένα αγώνισμα του στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν τις αθλήτριες στο αγώνισμα οποιαδήποτε στιγμή. Οι αθλήτριες καλούνται να εκσφενδονίσουν μια μεταλλική σφαίρα 4 κιλών, στερεωμένη σε μεταλλικό σύρμα μήκους 1.22 μέτρων, όσο πιο μακριά μπορούν. Το σύρμα καταλήγει σε μία χειρολαβή, από την οποία η αθλήτρια κρατάει το όργανο κατά την ρίψη, η οποία πραγματοποιείται από βαλβίδα διαμέτρου 2,135 μέτρων. Για να θεωρηθεί έγκυρη η βολή, η σφύρα πρέπει να προσγειωθεί εντός ενός τομέα 35 μοιρών και η αθλήτρια να μην βγει εκτός της βαλβίδας έως ότου αυτή να ακουμπήσει στο έδαφος. Συνήθως οι αθλήτριες πραγματοποιούν 3 με 4 περιστροφές προτού εκτοξεύσουν την σφύρα. Στους Αγώνες του 2020, το αγώνισμα θα πραγματοποιηθεί σε 2 φάσεις: Τα Προκριματικά και τον Τελικό. Στον προκριματικό γύρο, κάθε αθλήτρια έχει στην διάθεσή της 3 ρίψεις, ώστε να ξεπεράσει μια την απόσταση των 73,50 μέτρων, που αποτελεί όριο πρόκρισης για τον τελικό. Στον τελικό υπάρχουν 12 διαθέσιμες θέσεις. Εάν λιγότερες από 12 αθλήτριες ξεπεράσουν το όριο, τότε τις ελεύθερες θέσεις καταλαμβάνουν αυτές με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις. Στον τελικό γύρο, κάθε ρίπτρια έχει και πάλι 3 βολές για να εκτοξεύσει την σφύρα όσο πιο μακριά μπορεί. Οι 8 καλύτερες, κερδίζουν άλλες 3 προσπάθειες (σύνολο 6), προκειμένου να βελτιώσουν την επίδοσή τους. Στο τέλος του αγώνα, μετρά η καλύτερη ρίψη από κάθε αθλήτρια. Πριν τους Αγώνες υπήρχαν τα εξής ρεκόρ: Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 ) Προκρίνονται οι αθλήτριες με επίδοση 73,50 μ. ή τουλάχιστον οι 12 καλύτερες.
Αλφρέδο Στρέσνερ

Ο Αλφρέδο Στρέσνερ (Alfredo Stroessner Matiauda, 3 Νοεμβρίου 1912 - 16 Αυγούστου 2006) ήταν Παραγουανός στρατιωτικός ηγέτης. Ήταν δικτάτορας της Παραγουάης από το 1954 μέχρι την ανατροπή του από άλλο δικτάτορα, τον Φεβρουάριο του 1989.

 Γεννήθηκε στην Ενκαρνασιόν (Encarnación) και ήταν γιος Γερμανού μετανάστη. Σε ηλικία μόλις 17 ετών κατατάχθηκε στο Στρατό. Το 1948, έγινε ταξίαρχος και ήταν ο νεότερος στρατηγός στη Λατινική Αμερική. Το 1954, με στρατιωτικό πραξικόπημα, κατέλαβε την εξουσία και ανέτρεψε τον Πρόεδρο Φεδερίκο Τσάβες (Federico Chávez). Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 ο στρατηγός Στρέσνερ συνεργάστηκε με τους δικτάτορες Βιδέλα της Αργεντινής και Πινοσέτ της Χιλής στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Κόνδορας» για την εξόντωση χιλιάδων αντικαθεστωτικών. Ο Στρέσνερ έδωσε άσυλο σε πολλούς Γερμανούς ναζί, όπως ο διαβόητος Δρ Γιόζεφ Μένγκελε. Εξελέγη πρόεδρος επί 8 συναπτές θητείες (1958, 1963, 1968, 1973, 1978, 1983, 1988). Στις εκλογές αυτές ήταν συχνά ο μόνος υποψήφιος ή είχε γίνει εκτεταμένη νοθεία. Πέθανε εξόριστος στη Βραζιλία στις 16 Αυγούστου 2006. Νεκρολογία στο BBC. Paraguay Under Stroessner, του Paul H. Lewis Stroessner Era: Authoritarian Rule in Paraguay του Carlos R. Miranda
Ασφόδελος ο κοίλος

Ο ασφόδελος ο κοίλος (Asphodelus fistulosus), ανήκει στην οικογένεια Λιλιίδες (LILIACEAE) και κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη σχεδόν την Ελλάδα (απουσιάζει μόνο στο ΒΔ τμήμα). Είναι ετήσιο φυτό, σπάνια πολυετές, με πολλούς λεπτούς, κοίλους βλαστούς που συναντάται σε χέρσες, πετρώδεις τοποθεσίες, μέχρι 800μ. Τα άνθη είναι λευκά ή ελαφρώς ρόδινα με μια επιμήκη καφετιά νεύρωση στη μέση. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

 Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Krigas, N., Lagiou, E., Hanlidou, E. & Kokkini, S., 1999: The vascular flora of the Byzantine Walls of Thessaloniki (N Greece). — Willdenowia 29: 77–94 Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II). Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press https://www.greekflora.gr/el/flowers/1684/Asphodelus-fistulosus http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/f9c2915b-1204-4cb7-aca4-c59a8c13d18d http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=491072&size=medium
Σαντρ

Σαντρ (Sadr) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα γ του αστερισμού Κύκνου (gamma Cygni, γ Cyg). Το όνομα αυτό (όπως και οι παρεφθαρμένες παραλλαγές Sadir και Sador) προέρχεται από την αραβική λέξη sadr (صدر), που σημαίνει «στήθος», καθώς αυτό το μέρος του πτηνού (κότας κατά τους Άραβες) αντιπροσωπεύει το άστρο — η ίδια λέξη που έδωσε το αραβικό όνομα του αστέρα α Κασσιόπης. Στον κατάλογο αστέρων του Calendarium του Αλ Αχσασί αλ Μουακέτ (17ος αι.) ο γ Κύκνου αναφέρεται ως صدرألدجاجة (şadr aldajaaja), που μεταφράζεται ως «στήθος της κότας». Πιο ρεαλιστικά, σημειώνει το κέντρο του σταυρού που σχηματίζουν οι φωτεινότεροι αστέρες του Κύκνου. Στην κινεζική γλώσσα η φράση 天津 (Tiān Jīn), που σημαίνει «Ουράνιο λιβάδι», αναφέρεται σε μία συνάστρωση που αποτελείται από τα άστρα γ Κύκνου, δ Κύκνου, 30 Κύκνου, α, ν, τ, υ, ζ and ε Κύκνου. Συγκεκριμένα ο γ Cygni είναι γνωστός ως 天津一 (Tiān Jīn yī), δηλαδή «Πρώτο (άστρο) του Ουράνιου Λιβαδιού». Ο γ Κύκνου προβάλλεται σε μία περιοχή του ουρανού με φωτεινά και σκοτεινά νεφελώματα, όπως το διάχυτο νεφέλωμα εκπομπής IC 1318, που είναι γνωστό και ως περιοχή Σαντρ.

 Ο Σαντρ φαίνεται ως το δεύτερο φωτεινότερο άστρο σε ολόκληρο τον αστερισμό Κύκνο, με φαινόμενο μέγεθος 2,23. Μετρήσεις της παραλλάξεώς του δίνουν μία προσεγγιστική εκτίμηση για την απόστασή του από εμάς 1.800 έτη φωτός (560 παρσέκ), με σφάλμα ±15%. Ο Σαντρ έχει εξελιχθεί εξαιτίας της σχετικώς μεγάλης ηλικίας του, έχοντας φθάσει το στάδιο του υπεργίγαντα. Από το 1943, το φάσμα του έχει χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα σταθερά φάσματα αναφοράς με βάση τα οποία ταξινομούνται φασματικά οι άλλοι αστέρες. Σε σχέση με τον `Ηλιο ο γ Κύκνου έχει 150 φορές μεγαλύτερη διάμετρο και 12 φορές μεγαλύτερη μάζα. Εκπέμπει πάνω από 33.000 φορές την ενέργεια που ακτινοβολεί ο `Ηλιος στον ίδιο χρόνο, καθώς η ενεργός θερμοκρασία του είναι 6100 K. Η θερμοκρασία αυτή προσδίδει στον αστέρα τη χαρακτηριστική λευκή-κιτρινόλευκη απόχρωση ενός αστέρα τύπου F. Αστέρες με τόσο μεγάλη μάζα όσο ο γ Κύκνου καταναλώνουν τα ενεργειακά τους αποθέματα πολύ ταχύτερα από ό,τι ο `Ηλιος και για τον λόγο αυτό ο Σαντρ βρίσκεται ήδη κοντά στο τέλος της ζωής του παρότι η ηλικία του εκτιμάται σε περίπου 12 εκατομμύρια έτη, 380 φορές μικρότερη από αυτή του Ηλίου. Το φάσμα του γ Κύκνου δείχνει ορισμένα ασυνήθιστα δυναμικά χαρακτηριστικά, όπως μεταβολές στην ακτινική ταχύτητα μέχρι και 2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, οι οποίες σημειώνονται σε χρονικές κλίμακες της τάξεως των 100 ημερών ή περισσότερο. Πράγματι, στο διάγραμμα Hertzsprung–Russell ο γ Κύκνου βρίσκεται κοντά στη λωρίδα αστάθειας και το φάσμα του μοιάζει πολύ με εκείνο ενός κηφείδη. Εικόνα της περιοχής του Σαντρ στον ουρανό Astronomy Picture of the Day: Supergiant Star Gamma Cygni, NASA, 9 Ιουλίου 2013
Yaki Kadafi

Ο Γιάφεου Ακιγιέλε Φούλα (9 Οκτωβρίου 1977 - 10 Νοεμβρίου 1996) γνωστός με το καλλιτεχνικό του Yaki Kadafi, ήταν Αμερικανός ράπερ και ιδρυτής της ραπ μουσικής ομάδας Outlawz. Οι γονείς του Φούλα ήταν μέλη του αντικαπιταλιστικού Κόμματος Μαύρων Πανθήρων. Οι γονείς του Φούλα ήταν στενοί φίλοι με τους γονείς του Τούπακ Σακούρ, με αποτέλεσμα τα δυο παιδιά να γνωριστούν και να παραμείνουν φίλοι μέχρι το 1996 οπού δολοφονήθηκαν και οι δύο.

 Ο Φούλα γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Όταν ο Φούλα ήταν τεσσάρων ετών, ο πατέρας του συνελήφθη και κατηγορήθηκε με έξι απειλές για απόπειρα δολοφονίας, για βοήθεια δραπέτευσης κρατουμένου από την φυλακή και βίαιη κλοπή τεθωρακισμένου φορτηγού. Ο Γιάφεου και τα επτά αδέλφια του μεγάλωσαν από τη μητέρα τους, της οποίας υιοθέτησαν το επώνυμο. Το 1994, ο Φούλα γνώρισε έναν παιδικό του φίλο, τον Μούταχ "Ναπολέοντα" Μπέαλε στον Τούπακ Σακούρ και οι τρεις δημιούργησαν το Dramacydal, ένα ραπ γκρουπ. Ο Γιάφεου, μόλις 16 ετών, πήρε το ψευδώνυμο Young Hollywood. Η ομάδα ηχογράφησαν το άλμπουμ Me Against the World.Όταν ο Τούπακ βρισκόταν στη φυλακή το 1995 για κατηγορίες για σεξουαλική επίθεση, ο Καντάφι τον επισκεπτόταν καθημερινά. Σε μία από αυτές τις επισκέψεις, οι δύο τους αποφάσισαν να σχηματίσουν την ομάδα ραπ Outlawz η οποία θα φέρει πολλά μέλη πίσω από τις προηγούμενες ομάδες τους. Την ίδια χρονιά, όταν ο Τούπακ πήρε εξιτήριο από την φυλακή, ο Καντάφι συναντήθηκε μαζί του για να υπογράψει με την δισκογραφική εταιρία Death Row. Πήρε μέρος σε τρία τραγούδια στο άλμπουμ All Eyez on Me του Τούπακ. Σε αυτό το σημείο ο Φούλα άρχισε να εμφανίζεται δημόσια, σε μουσικά βίντεο (κυρίως με τον Τούπακ) και να εμφανίζεται στη σκηνή. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1996, ο Τούπακ πέθανε στο νοσοκομείο από εσωτερική αιμορραγία αφού πυροβολήθηκε 4 φορές στις 7 Σεπτεμβρίου ενώ βρισκόταν στην θέση του συνοδηγού σε ένα BMW. Ο Καντάφι βρισκόταν στο αυτοκίνητο ακριβώς πίσω από τον Τούπακ και ισχυρίστηκε ότι πυροβολήθηκε από κάποιους μέσα από ένα λευκό Cadillac. Στις 10 Νοεμβρίου 1996, δύο μήνες μετά το θάνατο του Τούπακ, ο Καντάφι βρέθηκε νεκρός σε μια πολυκατοικία στο Νιου Τζέρσεϊ. Σύμφωνα με εφημερίδα του Λας Βέγκας ο Φούλα δολοφονήθηκε από τον ξάδερφο του Μούταχ, ο οποίος αργότερα παραδόθηκε στην αστυνομία και δήλωσε ότι το δεν το έκανε εσκεμμένα. Υπηρέτησε 7-8 χρόνια στη φυλακή. Son Rize Vol.1 (2004) Still I Rise (1999) Me Against the World (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) All Eyez on Me (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) The Don Killuminati: The 7 Day Theory (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Gang Related R U Still Down? (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Greatest Hits (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Suge Knight Represents: Chronic 2000 Until the End of Time (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Better Dayz (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Tupac: Resurrection (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Pac's Life (άλμπουμ του Τούπακ Σακούρ) Τούπακ Σακούρ Κατάλογος δολοφονημένων ράπερ
Α.Π.Σ. Αετός Πατρών

Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αετός Πατρών είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας στην συνοικία της Αγίας Σοφίας, της μεγαλύτερης πληθυσμιακά συνοικίας της πόλης. Ιδρύθηκε το 1947 με χρώματα κίτρινο και μαύρο με τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Παλαιότερα διατηρούσε και τμήμα χειροσφαίρισης με συμμετοχές στις εθνικές κατηγορίες. Από τον Αετό ξεκίνησε την καριέρα του σαν ποδοσφαιριστής ο πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ελλάδος στο Ευρω 2004 στην Πορτογαλία, Γρηγόρης Γεωργάτος.

 Το τμήμα ποδοσφαίρου ιδρύθηκε το 1947 με αρ.μητρώου ΕΠΟ 239. Έχει αγωνιστεί κατα καιρούς σε όλες τις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Διατηρεί εφηβικά και παιδικά τμήματα . Χρησιμοποιεί ως έδρα το γήπεδο της Νίκης Προαστείου. ο Αετός ξεκίνησε από την Γ' κατηγορία της ΕΠΣ Αχαΐας για ανεβεί στην Β' κατηγορία το 1949-50. Έως την περίοδο 1956-57 ήταν ασανσέρ μεταξύ Β' και Γ' κατηγορίας , από την περίοδο αυτή κι έως το 1969-70 έπαιξε στην Β'. Το 1969-70 υποβιβάζετε στην Γ' μετά από 13 χρόνια στην Β' κατηγορία για αν επιστρέψει αμέσως την επόμενη χρονιά. Στην Α' ανέβηκε πρώτη φορά την περίοδο 1977-78 και παρέμεινε έως το 1984-85 για να επιστρέψει πάλι το 1991-92 έως το 1999-00 όπου ήταν η τελευταία φορά που έπαιξε στην Α΄κατηγορία. Στο κύπελλο Ελλάδος έχει 7 συμμετοχές, με μεγαλύτερη επιτυχία το 1951 όταν έφτασε στους 32 του Κυπέλλου Ελλάδος . Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αετού αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η χωρίς να έχει παίξει ποτέ σε εθνική κατηγορία. Ο Αετός διατηρούσε τμήμα χειροσφαίρισης αντρών με συμμετοχή στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα και την Β' εθνική κατηγορία. Το τμήμα ιδρύθηκε το 1984 και πήρε μέρος στην Β΄εθνική(1984-85) όπου κατέλαβε την προτελευταία θέση , 10η . Μάλιστα στο παιχνίδι για την Β εθνική αντρών Αετός-Διομήδης Άργους στις 10 Οκτωβρίου 1984 ήταν το πρώτο επίσημο στην ιστορία του Διομήδη. Την επόμενη περίοδο το 1985-86 πήρε μέρος στο 1ο τοπικό πρωτάθλημα της Πάτρας .
Σπανός ποταμός

Ο Σπανός είναι ποταμός της Μακεδονίας που πηγάζει από το Δύσωρο της οροσειράς των Κρουσσίων και, έπειτα από μια σύντομη διαδρομή, καταλήγει στον ποταμό Γαλλικό βορειοδυτικά του Σεβαστού.

 Ο Σπανός, που αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Γαλλικού, πηγάζει από τις ανατολικές πλαγιές του Δύσωρου στα Κρούσσια, σε υψόμετρο 640 μέτρα. Η πορεία του ξεκινά βορειοανατολικά του Τριποτάμου, περνά νότια του χωριού και στη συνέχεια διασχίζει το Κεντρικό. Κατόπιν, ακολουθεί νότια κατεύθυνση και αφού περάσει ανατολικά του Μυλοχωρίου και του Χειμαδιού, περνάει ανατολικά και νότια από την Ευκαρπία, προσπερνά την Αργυρούπολη από ανατολικά και το Σεβαστό από τα βορειοδυτικά, ώστε να καταλήξει στον ποταμό Γαλλικό. Στο Σπανό λειτουργεί ο Χώρος Εκπαίδευσης Οδήγησης Εκτός Δρόμου και Ειδικών Δοκιμασιών, στο ύψος της Αργυρούπολης, που περιλαμβάνει διάσχιση του ποταμού, καθώς και πολλά παρόχθια ειδικά εμπόδια. Ο Σπανός είναι ο κυριότερος παραπόταμος του Γαλλικού από άποψη ποσότητας υδάτων. Έχει εποχιακή ροή και εξαρτάται πάρα πολύ από τις βροχοπτώσεις και χιονοπτώσεις στα Κρούσσια όρη. Πολλές φορές στερεύει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλά αποκτά σύντομα ροή μετά από καταιγίδες. Στις όχθες του ποταμού Σπανού πριν την ένωσή του με τον Γαλλικό ποταμό και πριν την Αργυρούπολη βρίσκεται η Ιερά ανδρώα κοινοβιακή Μονή Αγίου Νεκταρίου Σπανού Κιλκίς η οποία λαμβάνει το όνομά της από τον ποταμό. ηλεκτρονική εφημερίδα: Γνώμη Κιλκίς, Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014, S.O.S. εκπέμπει ο Γαλλικός ποταμός του Κιλκίς, άρθρο του Βασίλη Ιωαννίδη Gallikos River, Γαλλικός ποταμός, επιμένει να ζει, άρθρο του Πάρι Στάμκου, 28 Ιουλίου 2012, Το μικρό άτυχο ζαρκάδι του Γαλλικού ποταμού
Άσπρο Χωριό Πάρου

Το Άσπρο Χωριό (επίσημη ονομασία Άσπρον Χωρίον) είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται δοικητικά στην τοπική κοινότητα Λευκών, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στην περιοχή εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών εμπλουτίζοντας πολιτιστικά το νησί και βοηθώντας στην ανάπτυξή του. Στο Άσπρο Χωριό Πάρου τιμάται ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες καθώς επίσης οργανώνεται Μικρασιατική Συνάντηση κάθε Σεπτέμβριο. Στην Παροικία εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών δημιουργώντας τη συνοικία Προσφυγικά.

 Το Άσπρο Χωριό είναι οικισμός στο νότιο τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της κορυφής «Βάρδια» (468 μ.) και λίγο βορειότερα του περιφερειακού δρόμου του νησιού Παροικιάς-Νάουσας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 20 χλμ. περίπου ΝΑ. της Παροικιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λευκών της Πάρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λευκών και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου. Η παραλία του «Λολαντώνη», νότια του οικισμούΣτο Άσπρο Χωριό δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος «ΑΤΛΑΝΤΙΣ» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000) Google Earth eetaa.gr
Τομάς Μπαλκάσαρ

Ο Τομάς Μπαλκάσαρ Γκονσάλες (ισπανικά: Tomás Balcázar González, γεννημένος στις 21 Δεκεμβρίου 1931 στη Γουαδαλαχάρα του Μεξικού και αποβιώσας στις 26 Απριλίου 2020) ήταν Μεξικανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

 Ο Τομάς Μπαλκάσαρ ήταν πεθερός του Χαβιέρ Ερνάντες Γκουτιέρρες, γνωστού ως Τσιτσάρο (ισπανικά: Chicharo), και παππούς του Χαβιέρ Ερνάντες Μπαλκάσαρ, γνωστού ως Τσιτσαρίτο (ισπανικά: Chicharito), οι οποίοι, και οι δύο τους, υπήρξαν διεθνείς ποδοσφαιριστές. Ο Τομάς Μπαλκάσαρ αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη διάρκεια της καριέρας του για λογαριασμό της ομάδας της γενέτειράς του, Τσίβας δε Γουαδαλαχάρα. Γνωστός ως Τόμμι (ισπανικά: Tommy), ήταν γνωστός ως μέλος μίας εκ των κορυφαίων ομάδων στην ιστορία του συλλόγου, γνωστής στο Μεξικό ως υπερπρωταθλήτριας (ισπανικά: campeonísimo), η οποία και κατέκτησε, συνολικά, οκτώ πρωταθλήματα σε χρονικό διάστημα δέκα ετών. Ως διεθνής, συμμετείχε με την Εθνική Μεξικού στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, το οποίο έλαβε χώρα στην Ελβετία, σε ηλικία 22 ετών, διοργάνωση κατά τη διάρκεια της οποίας ο ίδιος σημείωσε ένα τέρμα σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία, στην ίδια ακριβώς ηλικία κατά την οποία ο εγγονός του, Χαβιέρ Ερνάντες, επίσης σημείωσε ένα τέρμα κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, επίσης σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία.