IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φοινίκι Λακωνίας

Το χωριό Φοινίκι βρίσκεται στην Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς της Λακωνίας. Σήμερα ανήκει στο δήμο Ασωπού. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα χωριά του Νομού Λακωνίας. Στα Λακωνικά του Παυσανία έχουμε την εξής αναφορά : «κόχλους δὲ ἐς βαφὴν πορφύρας παρέχεται τὰ ἐπιθαλάσσια τῆς Λακωνικῆς ἐπιτηδειοτάτας μετά γε τὴν Φοινίκων θάλασσαν». (Τα καταλληλότερα κοχύλια για βαφή πορφύρας προέρχονται από την παραλία της Λακωνικής μετά τη θάλασσα των Φοινίκων). Η αναφορά την τότε χρονική περίοδο (150-160 μ.Χ) αναφέρεται στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή στην οποία σημειώθηκαν πολλές γεωλογικές μεταβολές.

 Στην ποίηση του Λάκωνα ποιητή Αλκμάν (ΠΑΠ ΟΧΥΡ. 2394) η λέξη "φοινίκεα" αποδίδεται ως πορφυρό χρώμα. Το αυτό και στο Λεξικό Σούδα «Φοινίκιον έρνος και χρώμα», «Φοινικούν ερυθρόν» , «Φοινικίς χλαμύς ήν πολεμική» (Η πορφυρή πολεμική χλαμύδα). Έτσι εξηγούνται και τα τοπωνύμια στην ευρύτερη περιοχή "Κόκκινες", "Κοκκινοχώματα" κτλ. Η ετυμολογία της ονομασίας Φοινίκι προέρχεται από το ερυθρούν και πορφυρό χρώμα της εν λόγω γεωγραφικής περιοχής χερσαίας και θαλάσσιας. Στην αρχαιολογική γραμματεία η λέξη αποδίδεται πάντα ως κόκκινο, π.χ. επί φοινικιδί. Το 1885, με εντολή της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και βασιζόμενος στις αναφορές του Παυσανία, ο τότε αρχαιολόγος Θεμιστοκλής Σοφούλης προχώρησε σε ανασκαφές στο ναό του Απόλλωνος Υπερτελεάτου στο Φοινίκι. Ο περιηγητής Παυσανίας μας αναφέρει τα εξής: «ἔστι δὲ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ ἱερὸν Ἀσκληπιοῦ στάδια ἀπέχον ὡς πεντήκοντα Ἀσωποῦ: τὸ δὲ χωρίον, ἔνθα τὸ Ἀσκληπιεῖον, Ὑπερτελέατον ὀνομάζουσιν». (Στην ίδια περιοχή, πενήντα στάδια από τον Ασωπό υπάρχει επίσης ιερό του Ασκληπιού, το μέρος όπου βρίσκεται το Ασκληπιείον ονομάζεται Υπερτελέατον) Στα αξιόλογα ευρήματα περιλαμβάνονται και επιγραφές που αναφέρονται στην εδαφική διαμάχη της Επιδαύρου Λιμηράς με το γειτονικό Ζάρακα. Σε πολλές δε χάλκινες ταινίες που προέρχονται από το ιερό έχουμε και την καταγραφή ονομάτων Επιδαύριων ιερέων. Μέρος χάλκινων και πήλινων αντικειμένων προερχόμενα από το Φοινίκι πέρασαν το 1884 στην ιδιωτική συλλογή του Κ. Καραπάνου. Στο χωριό Φοινίκι λειτούργησε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης εργαστήριο παραχάραξης νομισμάτων. Όπως φαίνεται από αρχεία δίκης που σώζονται έως τις μέρες μας η λειτουργία τους είχε διχάσει τους επαναστάτες, αφού από τη μία θεωρούσαν πως με την κιβδηλεία εξασφάλιζαν χρήματα απαραίτητα για τον Αγώνα, αλλά από την άλλη πως κλόνιζαν την αξιοπιστία και τα οικονομικά του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Οι παραχαράκτες τιμωρούνταν δεμένοι ανάποδα επί όνου και τους περιέφεραν στην τότε πρωτεύουσα Ναύπλιο σε ημέρα που γινόταν παζάρι. Μπροστά από τον παραχαράκτη προπορευόταν ντελάλης ο οποίος φώναζε: «Αυτός ο άνθρωπος διέπραξε κιβδηλεία». Ανάλογο εργαστήριο παραχάραξης νομισμάτων λειτούργησε και στο γειτονικό Γύθειο. Παυσανία Λακωνικά Λεξικό Σούδα Λυρική ποίηση - Αλκμάν Η εν Αθήναις αρχαιολογική εταιρεία Μοναδικές συλλογές, 7 Ημέρες, ένθετο της εφημερίδας Καθημερινή, 5 Σεπτεμβρίου 1999, ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2008. Εθνική νομισματική εταιρεία
Άντριαν Πίτερσον

Ο Άντριαν Λούις Πίτερσον (Adrian Lewis Peterson, 21 Μαρτίου 1985) είναι Αμερικανός οπισθοφύλακας (running back) στο αμερικανικό ποδόσφαιρο που αγωνίζεται για τους Μινεσότα Βίκινγκς του Εθνικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (NFL). Επελέγη από τους Βίκινγκς στην έβδομη συνολικά θέση της Επιλογής (draft) του 2007. Κολλεγιακό ποδόσφαιρο έπαιξε στο κολλέγιο της Οκλαχόμα. Ο Πίτερσον κατέχει το ρεκόρ γιαρδών τρεξίματος πρωτοετών του Κολεγιακού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (NCAA) με 1,925 γιάρδες την αγωνιστική περίοδο του 2004. Ολοκλήρωσε την κολλεγιακή του σταδιοδρομία ως τρίτος κορυφαίος σε γιάρδες τρεξίματος για το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα.

 Στις 15 Ιανουαρίου 2007, ο Πίτερσον δήλωσε ότι δεν θα παρακολουθήσει το τελευταίο έτος στο Πανεπιστήμιο και να ενταχθεί στην Επιλογή του 2007. Εισερχόμενος στο Πρωτάθλημα, ήταν γνωστός ως ένας ψηλός και δυνατός δρομέας που διαθέτει ένα σπάνιο συνδυασμό ταχύτητας, δύναμης, ευκινησίας, μεγέθους και διορατικότητας, μαζί με ένα άκρως επιθετικό στυλ τρεξίματος. Το σπάνιο ταλέντο του, τόσο ως ταχύς, όσο και ως δυνατός δρομέας, τον έφερε συχνά συγκρινόμενο με θρύλους του παρελθόντος όπως ο Έρικ Ντίκερσον, ο Ουόλτερ Πέιτον, ο Γκέιλ Σέγιερς, ο Ο'Τζέι Σίμπσον, ο Φράνκο Χάρις και ο Τζιμ Μπράουν. Οι ανησυχίες για τους τραυματισμούς που υπέστη όσο αγωνιζόταν στο κολλεγιακό πρωτάθλημα είχαν αναφερθεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις πιθανές μελλοντικές του ομάδες στο NFL. Ξεκίνησε ως βασικός στα 22 από τα 31 παιχνίδια την κολλεγιακή του σταδιοδρομία και είχε μια εξάρθρωση ώμου την πρώτη του αγωνιστική χρονιά (αν και δεν έλειψε από κανένα από τα παιχνίδια), ένα διάστρεμμα αστραγάλου τη δεύτερη φοιτητική του χρονιά και μια σπασμένη κλείδα την τελευταία του χρονιά στην Οκλαχόμα. Στις 28 Απριλίου του 2007, ο Πίτερσον είχε επιλεγεί από τους Μινεσότα Βίκινγκς στην έβδομη θέση συνολικά, στον πρώτο γύρο Επιλογής (draft) το 2007. Ήταν ο πρώτος οπισθοφύλακας που επελέγη εκείνη τη χρονιά και στη συνέντευξη τύπου δήλωσε: "Θα έλεγα ότι η κλείδα μου έχει επουλωθεί σε ποσοστό 90%. Αρκετές ομάδες το γνωρίζουν αυτό και δεν βλέπω να διακόπτει την προετοιμασία μου για την επόμενη αγωνιστική περίοδο." Πηγή: NFL.com Η έντονη γραφή υποδηλώνει επικεφαλής κατηγορίας
Τεμπουρόρο Τίτο

Ο Τεμπουρόρο Τίτο (Teburoro Tito, σύγχρονη γραφή: Tiito, προφορά: Seetoh, Σίτο) ήταν Πρόεδρος του Κιριμπάτι και υπουργός Εξωτερικών της χώρας από το 1994 ως τις 28 Μαρτίου του 2003.

 Γεννήθηκε το 1953 και εξελέγη για πρώτη φορά στις 30 Σεπτεμβρίου του 1994. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου 1994. Στις προεδρικές εκλογές στις 27 Νοεμβρίου του 1998 επανεξελέγη με 52,3% των ψήφων. Ο κύριος αντίπαλός του, Χάρι Τονγκ, αργότερα αντιμετώπισε στις επόμενες προεδρικές εκλογές τον αδερφό του, Ανότε Τονγκ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Τίτο. Ο Τονγκ έλαβε 45,8% στις προεδρικές εκλογές του 1998. Στη διάρκεια της πρώτης και δεύτερής του θητείας, ο Τίτο, με ομιλίες στα Ηνωμένα Έθνη και συνεντεύξεις σε διεθνή ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα, όπως επίσης και λαμβάνοντας ενεργά μέρος σε διεθνείς διασκέψεις για το κλίμα, ήταν ένας από τους πρώτους που ήγειρε το θέμα του φαινομένου του θερμοκηπίου που απειλεί τα νησιά του Ειρηνικού. Επίσης, κατά τις εκδηλώσεις για το 2000 και την είσοδο της νέας χιλιετίας, πέτυχε να είναι πρώτη η χώρα του που αντίκρισε το ξημέρωμα της νέας χιλιετίας, με το να μετακινήσει τη διεθνή γραμμή ημερομηνίας, το 1995. Στις προεδρικές εκλογές στις 25 Φεβρουαρίου του 2003 ο Τίτο επανεξελέγη με ποσοστό 50,4% των ψήφων. Αυτή τη φορά κύριος αντίπαλός του ήταν ο Ταμπερανάνγκ Τιμέον, ο οποίος έμεινε στο 48,4%. Ωστόσο, μόλις ένα μήνα μετά την επανεκλογή του, στις 28 Μαρτίου ανατράπηκε με πρόταση μομφής από το Κοινοβούλιο, η οποία πέρασε με 21 ψήφους υπέρ της μομφής επί συνόλου 40 ψηφισάντων. Κύριος λόγος για την ανατροπή του ήταν η απόφασή του να νοικιάσει με έξοδα της κυβέρνησης ένα αεροσκάφος ATR-72-500. Εντός έξι μηνών δαπανήθηκαν 8 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ εξαιτίας της απόφασης αυτής. Μετά την αποχώρηση του Τίτο από την προεδρία, προσωρινός πρόεδρος έγινε ο επικεφαλής του Συμβουλίου του Κράτους, Τίον Οντάνγκ.
Οι Μαχητές των Δρόμων 4

Οι Μαχητές των Δρόμων 4 (αγγλικά: Fast & Furious) είναι ο τίτλος αμερικάνικης ταινίας, παραγωγής 2009. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τζάστιν Λιν. Πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Πολ Γουόκερ, Μισέλ Ροντρίγκες και Τζορντάνα Μπρούστερ. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 2 Απριλίου 2009. Γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία με συνολικές εισπράξεις 363 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Είναι η τέταρτη ταινία της σειράς Fast & Furious.

 Μετά την δολοφονία της αγαπημένης του Λέτι (Ροντρίγκεζ), ο Ντόμινικ Τορέτο (Ντίζελ) επιστρέφει πίσω στο Λος Άντζελες, με σκοπό να βρει τον δολοφόνο της. Ο Μπράιαν Ο'Κόνερ (Γουόκερ), ο οποίος είναι τώρα πια ένας πράκτορας του FBI, αναζητεί έναν εισαγωγέα ηρωίνης, τον Αρτούρο Μπράγκα (Τζον Ορτίζ). Ο Τορέτο ανακαλύπτει ότι ο δολοφόνος της είναι κάποιος από την ομάδα του Μπράγκα. Ψάχνοντας λοιπόν και οι δύο τον κοινό τους εχθρό, θα πρέπει να ενωθούν και να επιστρέψουν ξανά στους δρόμους και τους αγώνες. Διεισδύουν στην ομάδα του Μπράγκα, προσπαθώντας να ανακαλύψουν την πραγματική ταυτότητά του και να βρουν τον δολοφόνο της Λέτι. Βιν Ντίζελ στον ρόλο του Ντόμινικ Τορέτο Πολ Γουόκερ στον ρόλο του Μπράιαν Ο'Κόνερ Μισέλ Ροντρίγκες στον ρόλο της Λετίσια 'Λέτι' Ορτίζ Τζορντάνα Μπρούστερ στον ρόλο της Μία Τορέτο Τζον Ορτίζ στον ρόλο του Αρτούρο Μπράγκα/Ράμον Κάμπος Λαζ Αλόνσο στον ρόλο του Φοίνιξ Σουνγκ Κανγκ στον ρόλο του Χαν Λου Τέγκο Καλντερόν στον ρόλο του Τέγκο Ντον Ομάρ στον ρόλο του Ντον Ομάρ Γκαλ Γκαντότ στον ρόλο της Ζιζέλ Γιασάρ Τζακ Κόνλεϊ στον ρόλο του Πέννινγκ Σέι Γουίγκαμ στον ρόλο του Μάικλ Στέιζιακ Λίζα Λαπίρα στον ρόλο της Σόφι Τριν Μάιρθα Μισέλ στον ρόλο της Κάρα Μάιρθα Γκρεγκ Σιπίζ στον ρόλο του Ντουάιτ Ρον Γουιάν στον ρόλο του Ντέιβιντ Παρκ
Ανδρέας Ιωάννου

Ο Ανδρέας Ιωάννου του Σπυρίδωνος (1918-1972) ήταν Έλληνας νομικός, λογοτέχνης, μελετητής της νεοελληνικής ζωγραφικής, αγιογράφος, μεταφραστής και πολιτικός. Υπηρέτησε επί μακρόν ως νομάρχης και από το 1971 ως το θάνατό του, ήταν διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης.

 Γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου το 1918. Εγκαταστάθηκε πολύ νωρίς στην Ελλάδα, όπου σπούδασε νομικά (Πανεπιστήμιο Αθηνών), εργάστηκε στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Συντονισμού και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Εκτός από την Αθήνα, σπούδασε στο Λονδίνο και με υποτροφία στις ΗΠΑ, ειδικευόμενος σε θέματα διοίκησης. Ανακηρύχθηκε σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Σάμου, έχοντας αριστεύσει στον διαγωνισμό των νομαρχών. Στη Σάμο υπηρέτησε από το 1954 ως το 1955. Από το 1955 ως το 1960 υπηρέτησε ως Νομάρχης Ευβοίας.Το 1960 ανέλαβε Νομάρχης Δωδεκανήσου, υπηρετώντας ως το 1964. Κατά τη θητεία του στη Ρόδο εγκαινίασε τη Δημοτική Πινακοθήκη του νησιού (1964) και ίδρυσε τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου.Από το 1964 ως το 1967 διατέλεσε Νομάρχης Αργολίδας. Από το 1967 ως τον Οκτώβριο του 1969 ήταν Νομάρχης Ζακύνθου. Κατά την εκεί νομαρχία του πρότεινε να κατασκευαστεί το μαυσωλείο του Διονύσιου Σολωμού και του Ανδρέα Κάλβου.Η σταδιοδρομία του ως νομάρχη τερματίστηκε στα Τρίκαλα, όπου υπηρέτησε από το 1969 ως το 1971. Το 1971 ο Ιωάννου διαδέχθηκε τον Μαρίνο Καλλιγά ως διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης. Η θητεία του ήταν βραχύβια και διακόπηκε από τον αιφνίδιο θάνατό του από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ενώ βρισκόταν σε ταξί στις 2 Αυγούστου 1972. Ετάφη στο νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής στη Ζάκυνθο, όπως ήταν η επιθυμία του, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ζακύνθου. Μεταξύ άλλων, ο Ιωάννου συνέγραψε ανθολογίες Κυπρίων και Ευβοέων ποιητών, πολλές μελέτες για θέματα τέχνης ("Αι βυζαντιναί τοιχογραφίαι της Ευβοίας", και το βιβλίο: "Η Ελληνική ζωγραφική του 19ου αιώνα".
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2003-2004

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04 ήταν το 45ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 25ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 19η φορά στην ιστορία του. Θέση στο Champions League της επόμενης περιόδου εξασφάλισαν επίσης ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ.

 Παναθηναϊκός Προπονητής: Γιτζάκ Σουμ. Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Κοτσόλης (2), Νικοπολίδης (18), Χαλκιάς (11). Αμυντικοί: Βύντρα (5), Γκούμας (25/4), Κυργιάκος (6/1), Κώτσιος (4), Μινχ (23/1), Μόρις (23), Σεϊταρίδης (21), Φύσσας (9/2), Χένρικσεν (19). Μέσοι: Γήττας (1), Γκονζάλες (11/5), Επαλέ (15/1), Ζουτάουτας (21/2), Π.Κωνσταντινίδης (22/2), Σ.Μάριτς (13/1), Μικάελσεν (24/3), Μπασινάς (26/7), Σανμαρτεάν (18/1), Σαπάνης (17/4). Επιθετικοί: Βαζέχα (5), Βλάοβιτς (8/2), Κωνσταντίνου (26/5), Ντεμπά (5), Ολισαντέμπε (9/3), Δ.Παπαδόπουλος (26/17). Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 1 βαθμός - Ήττα: 0 βαθμοί Ο αγώνας μπαράζ πραγματοποιήθηκε μεταξύ του 14ου της Α΄ Εθνικής Ακράτητου και του 3ου της Β΄ Εθνικής Εργοτέλη. Στον αγώνα που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη επικράτησε ο Εργοτέλης και κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 2003-04
Άγιος Αθανάσιος Αθωνίτης

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης ήταν μοναχός καταγόμενος από την Αντιόχεια και θεωρείται ο θεμελιωτής του μοναχισμού στο Άγιο Όρος. Είχαν προηγηθεί και άλλοι Αγιορείτες ασκητές, αλλά αυτός ήταν ο πρώτος μοναχός που οργάνωσε συστηματικά τις μονές του Άθω.

 Γεννήθηκε γύρω στο 930 μ.Χ. στην Τραπεζούντα της Μικράς Ασίας. Οι γονείς του, οι οποίοι κατάγονταν από την Αντιόχεια, πέθαναν πολύ νωρίς, ο πατέρας του πριν γεννηθεί, ενώ η μητέρα του λίγο καιρό μετά την γέννηση του, αφού προηγουμένως του έδωσε το όνομα Αβραάμιος. Το πεντάρφανο μωρό μεγάλωσε μια μοναχή, φίλη της μητέρας του, η οποία όμως και αυτή πέθανε όταν ο Αβραάμιος έγινε επτά ετών. Κοντά σε αυτή ο Άγιος γνώρισε και αγάπησε το Χριστιανισμό και το μοναχισμό. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην Τραπεζούντα και κατόπιν συνέχισε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έμεινε στο σπίτι μιας ξαδέλφης του, η οποία ήταν παντρεμένη με έναν αξιωματικό που ονομαζόταν Ζεφινεζέρ. Στην Κωνσταντινούπολη φοίτησε στη σχολή του Αθανάσιου, ο οποίος θεωρούνταν σοφός δάσκαλος. Στη σχολή αυτή δίδαξε κατόπιν και ο ίδιος και απέκτησε μεγάλη φήμη. Αργότερα γνώρισε τον Όσιο Μιχαήλ τον Μαλεΐνο, ο οποίος ήταν ηγούμενος στη Μονή Κυμινά στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Μαζί με αυτόν, γνώρισε και τον ανηψιό του, Νικηφόρο Φωκά, ο οποίος μετά από μερικά χρόνια έγινε Αυτοκράτορας. Ο Αβραάμιος ακολούθησε τον Όσιο Μιχαήλ στη Μονή Κυμινά, όπου εκάρη μοναχός και πήρε το όνομα Αθανάσιος. Μετά από τέσσερα χρόνια αποσύρθηκε στην έρημο, όπου ασκήτεψε, μέχρι τη στιγμή που ο Όσιος Μιχαήλ τον όρισε πνευματικό πατέρα του Νικηφόρου Φωκά. Αυτό μεγάλωσε τη φήμη του, πράγμα το οποίο ο ίδιος δεν ήθελε. Έτσι, πήγε στο μοναστήρι του Ζυγού στον Άθω, όπου παρουσιάστηκε με το όνομα Βαρνάβας, επιζητώντας την αφάνεια. Η ταυτότητα του όμως έγινε γνωστή και ο Νικηφόρος Φωκάς ζήτησε να τον δει και εκδήλωσε την επιθυμία του να γίνει μοναχός. Του ζήτησε μάλιστα να κτίσει μια εκκλησία και ένα ησυχαστήριο στον Άθω, στέλνοντάς του για το σκοπό αυτό αρκετό χρυσάφι. Έτσι ο Αθανάσιος έκτισε το 963 τη Μονή Μεγίστης Λαύρας στην άκρη του Άθω. Το έτος αυτό θεωρείται και το έτος έναρξης του μοναστηριακού κοινοβιακού βίου στο λεγόμενο πλέον «Άγιο Όρος». Γύρω από το καθολικό της μονής κτίστηκαν κελιά, μαγειρείο, τράπεζα, νοσοκομεία, ξενώνες, υδραγωγείο, μύλος. Πολλοί μοναχοί ήρθαν να ζήσουν στη Μονή υπό την καθοδήγηση του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος εφάρμοσε καινοτομίες στο μοναστικό βίο του Αγίου Όρους. Οι μοναχοί άρχισαν να καλλιεργούν την γη και να συνδυάζουν την προσευχή με την εργασία και τη δημιουργία, ενώ ως τότε ζούσαν περισσότερο ασκητικό, αναχωρητικό βίο. Στη Μονή αυτή έμεινε ο Άγιος Αθανάσιος για σαράντα χρόνια. Κατά τη διάρκεια οικοδόμησης μιας εκκλησίας, κατέρρευσε ένα τμήμα του τρούλου και τον καταπλάκωσε, με αποτέλεσμα να τον σκοτώσει, ενώ κατά μία άλλη εκδοχή βρήκε τραγικό θάνατο όταν μαζί με άλλους μοναχούς έπεσαν από την κόγχη του Ιερού. Η μνήμη του τιμάται στις 5 Ιουλίου. Donald Nicol: Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μτφρ. Ευγένιος Πιερρής, εκδ. Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα 1993, σσ. 38-39 Π. Β. Πάσχος (2020). Έρως Ορθοδοξίας - Χριστού Ευωδία. Αθήνα: Αποστολική Διακονία. σελίδες 46 – 56.
Μαλιάγκα

Η Μαλιάγκα ήταν ένα από τα οχυρά της οχυρωμένης τοποθεσίας παράλληλα των ελληνοβουλγαρικών συνόρων που είναι γνωστή με το όνομα Γραμμή Μεταξά. Βρισκόταν στα βόρεια αντειρείσματα του ομώνυμου υψώματος, βόρεια της κωμόπολης του Περιθωρίου.

 Οι οχυρώσεις του αποτελούνταν από τρία συγκροτήματα και ενός μεμονωμένου πολυβολείου στο ύψωμα 940 μεταξύ του οχυρού και του οχυρού Περιθώρι. Οι υπόγειες στοές έφταναν τα 1227 μέτρα. Τα επιφανειακά του έργα ήταν, 12 απλά και 13 διπλά πολυβολεία, 1 σύνθετο πολυβολείο-παρατηρητήριο, 1 σύνθετο πολυβολείο-οπτικό, 1 αντιαρματικό πυροβολείο, 2 ολμοβολεία, 7 παρατηρητήρια, 1 πυροβολείο, 5 απλές εξόδους, 1 έξοδο με παρατηρητήριο και 2 εξόδους με πολυβόλα. Ο οπλισμός του αποτελείτο από 2 πυροβόλα, 2 όλμους των 81mm, 42 πολυβόλα, 8 οπλοπολυβόλα, 26 βομβιδοβόλα και επανδρώνονταν από 19 αξιωματικούς και 587 υπαξιωματικούς και οπλίτες. Διοικητής του κατά την περίοδο της γερμανικής επίθεσης διατέλεσε ο Λοχαγός Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος. Η επίθεση των Γερμανών στο οχυρό ξεκίνησε στις 6 Απριλίου του 1941 στις 05:00 τα χαράματα. Πριν από μερικές ημέρες, 200 με 250 άντρες είχαν σταλεί στο αλβανικό μέτωπο όπου σημειωνόταν η ισχυρή ιταλική επίθεση του Μαρτίου του 1941. Στρατεύματα του 125ου συντάγματος του γερμανικού στρατού πολεμούσαν επί πέντε ημέρες για την κατάκτηση του οχυρού, ανεπιτυχώς. Το οχυρό δεν έπεσε ποτέ. Το βράδυ της πέμπτης ημέρας οι Έλληνες έφυγαν από το οχυρό χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους εχθρούς, καθώς έτσι διατάχθηκαν από τη Διοίκηση του Ελληνικού Στρατού. Στο κατάμαυρο από τις εκρήξεις και τα φλογοβόλα οχυρό, ένας Έλληνας στρατιώτης έγραψε με ασβέστη στον τοίχο Μολών λαβέ. Την 4η ημέρα, [όπως μαρτυρά ο 97χρονος πλέον Στρατηγός (ΕΑ) Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος στην τελευταία του συνέντευξη], γερμανικό απόσπασμα πλησίασε κρατώντας λευκή σημαία. Ο Διοικητής του οχυρού διέταξε παύση των πυρών και πλησίασε με 2-3 άλλους άντρες ένας εκ των οποίων μιλούσε γερμανικά. Όταν ρώτησε τι ήθελαν, οι Γερμανοί αγγελιοφόροι ζήτησαν την παράδοση του οχυρού. Ο Έλληνας Διοικητής απάντησε ότι δέχεται διαταγές μόνο από Έλληνες και δεν έχει δεχθεί κάποια τέτοια εντολή και τους προειδοποίησε να απομακρυνθούν γιατί η μάχη θα συνεχιζόταν.
Μάρκο Γερμανικής Νέας Γουινέας

Το μάρκο ήταν νόμισμα της Γερμανικής Νέας Γουινέας, αποικίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν σε χρήση από το 1884 έως και το 1911, υποδιαιρείτο σε 100 πφένιγκ, και η ισοτιμία του με το γερμανικό μάρκο, το οποίο και αυτό ήταν νόμιμο χρήμα στην αποικία, ήταν 1/1.

 Αρχικά το νόμισμα που ήταν σε χρήση στην αποικία ήταν το γερμανικό μάρκο. Από το 1884 όμως κόπηκαν κέρματα για να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά του γερμανικού μάρκου στα όρια της αποικίας. Τα κέρματα αυτά αποσύρθηκαν στις 15 Απριλίου 1911 και το γερμανικό μάρκο αποτέλεσε μέχρι και το 1915 το μόνο νόμιμο χρήμα της στην γερμανική Νέα Γουινέα. Το 1914 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανική Νέα Γουινέα έρχεται υπό τον έλεγχο της Αυστραλίας . Το ίδιο έτος οι αρχές της Αυστραλίας εξέδωσαν χαρτονομίσματα (Treasury Note) εκφρασμένα σε μάρκα. Το 1915, το μάρκο αποσύρεται οριστικά και αντικαθίσταται από την λίρα της Αυστραλίας. Το 1894, η εταιρεία της Νέας Γουινέας (γερμ:Neuguinea-Kompagnie) εκδίδει χάλκινα κέρματα με ονομαστικές αξίες του 1, 2 και 10 πφένιγκ και ασημένια του ½ 1, 2 και 5 μάρκων και το 1885 χρυσά κέρματα με αξίες των 10 και 20 μάρκων. Μεταξύ 1914 και 1915 η οι αρχές της Αυστραλίας τυπώνουν χαρτονομίσματα (Treasury Note) με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50 και 100 μάρκων τα οποία σήμερα είναι εξαιρετικά σπάνια. Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9. Χαρτονομίσματα (Treasury Note) του μάρκου που εξέδωσε η Αυστραλία Τα κέρματα του μάρκου
Ναός Αγίου Αθανασίου (Μεταξάδες Έβρου)

Ο Ναός του Αγίου Αθανασίου είναι μια μεταβυζαντινή εκκλησία στους Μεταξάδες Έβρου. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του χωριού και χτίστηκε πιθανόν γύρω στο 1695. Αποτελεί έναν από τους τρεις μεταβυζαντινούς ναούς της περιοχής, από τους οποίους οι άλλοι δύο είναι ο Ναός Αγίου Αθανασίου που βρίσκεται στο Αλεποχώρι και ο Ναός Αγίου Παντελεήμονος στο Παλιούρι.

 Η εκκλησία είναι σχεδόν άγνωστη στην επιστημονική βιβλιογραφία, το νεκροταφείο, όμως, που εκτείνεται στα βόρεια και ανατολικά της, θεωρείται το παλαιότερο και καλύτερα διατηρημένο στον Έβρο, με την παλαιότερη επιγραφή να φέρει τη χρονολογία 1691.Σύμφωνα με άλλες πηγές, οι τοιχογραφίες του ναού δημιουργήθηκαν πιθανώς από κάποιον πρόσφυγα από την Κωνσταντινούπολη, πριν ή μετά την Άλωση, και πως ο ναός μπορεί να είναι πολύ παλαιότερος, από το 11ο αιώνα. Στοιχεία που επαληθεύουν τις εν λόγω χρονολογίες υφίστανται η εικόνα της Παναγίας της Μεταξαδιώτισσας από τον 15ο αιώνα και ο Σταυρός από τον 16ο αιώνα, τα οποία συνηγορούν στην μακραίωνη ιστορία της εκκλησίας που την συνδέει με την ιστορία του Βυζαντίου.Σήμερα αποτελεί σημαντικό μέρος των αγιογραφιών του έχει καταστραφεί από τη φθορά του χρόνου και από ανθρώπινες παρεμβάσεις, ενώ τοιχία του ναού άρχισαν να υποχωρούν και από την οροφή, όπου εισέρχονται νερά. Το 2020 επισκέφθηκε τον ναό κλιμάκιο του Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού για το έργο αποκατάστασης και αναστήλωσης των τριών μεταβυζαντινών ναών της περιοχής Μεταξάδων. Το 2023 τα έργα εντάχθηκαν στο Ταμείο Ανάκαμψης. Η εκκλησία είναι ημιυπόγεια, εσωστρεφής και κανένα εξωτερικό γνώρισμα δεν φανερώνει την χρήση της ως χώρου θρησκευτικής λατρείας. Πρόκειται για οίκημα ορθογώνιο, στο οποίο ο επισκέπτης εισέρχεται από μια κλίμακα με βάθος 1,40μ. Ο Λαογράφος Γεώργιος Μέγας αναλύει τους λόγους που δικαιολογούν τις αρχιτεκτονικές επιλογές στα κτήρια αυτής της περιόδου, λέγοντας ότι η μορφή των εκκλησιών είναι αποτέλεσμα του φόβου των κατοίκων να μην προκαλέσουν το μένος των Οθωμανών, καθώς συχνά έπεφταν θύματα των γενίτσαρων και των ντελιμπάσηδων που λυμαίνονταν την περιοχή της Θράκης με εφαλτήριο την Κωνσταντινούπολη. Παναγία η Μεταξαδιώτισσα Μεταξάδες Έβρου Ναός Αγίου Αθανασίου (Αλεποχώρι Έβρου)
Συμμετοχή της Γερμανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Δεκαεννέα αθλητές από τη Γερμανία συμμετείχαν σε έξι αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Η γυμναστική ήταν το πιο επιτυχημένο άθλημα των Γερμανών, οι οποίοι είχαν 75 συμμετοχές σε 26 αγωνίσματα, κερδίζοντας συνολικά 13 μετάλλια.

 Για περισσότερες πληροφορίες: Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 και Κατάλογος νικητών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 Η Γερμανία κατέκτησε την τρίτη θέση στον πίνακα μεταλλίων με έξι χρυσά, πέντε ασημένια και δύο χάλκινα μετάλλια. Ο Καρλ Σούμαν αγωνίστηκε σε τέσσερα διαφορετικά αθλήματα (άρση βαρών, γυμναστική, πάλη και στίβο). Σε δύο αθλήματα αγωνίστηκαν οι Φρίντριχ Τράουν (αντισφαίριση και στίβο) και Φριτς Χόφμαν (γυμναστική και στίβο). Ο Φρίντριχ Τράουν ηττήθηκε στον πρώτο γύρο του απλού από τον Βρετανό Τζον Μπόλαντ και έμεινε εκτός συνέχειας. Οι δυο τους συμμετείχαν ως ζευγάρι στο διπλό κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, το οποίο όμως δεν προσμετράται στη Γερμανία αλλά στη Μικτή ομάδα. Ο Καρλ Σούμαν τερμάτισε στην τέταρτη θέση στο αγώνισμα με δύο χέρια, αν και τα κιλά που σήκωσε ήταν ίδια με αυτά του χάλκινου νικητή, Σωτήρη Βερσή. Η Γερμανία κυριάρχησε στη γυμναστική κατακτώντας τα πέντε από τα οκτώ χρυσά μετάλλια, ενώ οι αθλητές της κέρδισαν μετάλλιο σε όλα τα αγωνίσματα. Ο Καρλ Σούμαν αντιμετώπισε στα προημιτελικά τον Βρετανό Λάντσεστον Έλιοτ, χρυσό ολυμπιονίκη στην άρση βάρων, τον οποίο κέρδισε αρκετά εύκολα. Πέρασε άνευ αγώνα στον τελικό, όπου αντιμετώπισε τον Έλληνα Γεώργιο Τσίτα. Ο αγώνας διήρκησε 40 λεπτά πριν διακοπεί λόγω σκότους, αφού είχε αρχίσει να δύει ο ήλιος. Το πρωινό της επόμενης ημέρας, οι δύο αντίπαλοι επέστρεψαν στον αγώνα και ο Σούμαν πήρε τη νίκη λίγο αργότερα. Το μοναδικό μετάλλιο της Γερμανίας στην ποδηλασία ήρθε από τον Άουγκουστ Γκέντριχ στον αγώνα σε δημόσιο δρόμο. Το ασημένιο του Φριτς Χόφμαν στα 100 μέτρα ήταν το μοναδικό μετάλλιο που κέρδισαν οι αθλητές της Γερμανίας στον στίβο. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2010.
Μέσα στη Νύχτα των Άλλων

Μέσα στη Νύχτα των Άλλων είναι ο έβδομος και τελευταίος δίσκος που κυκλοφόρησαν οι Τρύπες τον Ιούλιο του 1999, λίγο πριν την οριστική διάλυση του συγκροτήματος.

 Είσοδος Ακίνδυνο τραγουδάκι Μέσα στη νύχτα των άλλων Διψάω σαν ψάρι στο βυθό Η αγωνία μου είναι φως Γιορτή Είμαι ελαφρύς Χρόνος Artistz Δρόμος Φως (Χρήστος Χαρμπίλας) Αέρας (Γιώργος Τόλιος)
Cronos Airlines

Η Cronos Airlines (IATA: C8, ICAO: CRA) είναι μια περιφερειακή αεροπορική εταιρεία με έδρα το Μάλαμπο, Ισημερινή Γουινέα. Η κύρια βάση της είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Μάλαμπο. Η αεροπορική εταιρεία, είναι στον κατάλογο των αερομεταφορέων που έχουν απαγορευτεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Η Cronos Air (C8), ιδρύθηκε το 2007, από τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της κ. Ανδρέα Καϊάφα. Η Cronos Airlines (C8), πραγματοποιεί τις ακόλουθες υπηρεσίες (στοιχεία της 12 Νοεμβρίου 2019): Νιγηρία Port Harcourt - Διεθνή Αερολιμένα Port Harcourt Λάγος - Διεθνή Αερολιμένα Murtala Muhammed Μπενίν Κοτονού - Αερολιμένα Cadjehoun Καμερούν Ντουάλα - Διεθνή Αερολιμένα Douala Ισημερινή Γουινέα Bata, Ισημερινή Γουινέα - Αερολιμένα Bata Μάλαμπο - Διεθνή Αερολιμένα Μάλαμπο Mongomeyen Annobon Γκάνα Accra - Διεθνή Αερολιμένα AccraΕπίσης, μέσα στις προθέσεις της εταιρείας είναι, λίαν συντόμως (στοιχεία της 15 Μαΐου 2015) να ξεκινήσει πτήσεις προς: Νιαμέ Γιαουντέ Ο στόλος της Cronos Airlines (C8), περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη (στοιχεία της 12 Νοεμβρίου 2019): Επίσημος ιστότοπος
Λίρα της Γκάνας

Η λίρα ήταν το νόμισμα της Γκάνας από το 1958 έως το 1965 οπότε και εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στο νόμισμά της. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1 λίρα = 240 πένες).

 Μέχρι το 1958 το νόμισμα της Γκάνας ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν η λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Στις 6 Μαρτίου 1957 ανεξαρτητοποιήθηκε και το 1958 υιοθέτησε την λίρα της Γκάνας με ισοτιμία 1/1 σε σχέση με τη λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1965 με την εφαρμογή του δεκαδικού συστήματος στο νόμισμα της, η λίρα της Γκάνας αντικαθίσταται με το Σέντι με ισοτιμία 1 λίρα = 2,4 σέντι (δηλαδή 1 σέντι = 100 πένες) και παύει να υφίσταται πλέον ως νόμισμα. Τα κέρματα εκδόθηκαν το 1958. Στην μια όψη τους απεικονιζόταν ο Κβάμε Νκρούμαχ ενώ στην άλλη ένα αστέρι. Τα κέρματα αυτά είχαν τις εξής ονομαστικές αξίες: ½ πένα 1 πένα 3 πένες 6 πένες 1 σελίνι 2 σελίνια Το 1958 η Τράπεζα της Γκάνας (Bank Of Ghana) εξέδωσε χαρτονομίσματα με τις εξής ονομαστικές αξίες: 10 σελίνια 1 λίρα 5 λίρεςΤα χαρτονομίσματα της 1 και των 5 λιρών συνέχισαν να τυπώνονται έως το 1962 ενώ το χαρτονόμισμα των 10 σελινίων έως το 1963. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.Τράπεζα της Γκάνα Αρχειοθετήθηκε 2011-04-02 στο Wayback Machine. Σύντομη ιστορία των νομισμάτων της Γκάνας. Κέρματα της λίρας της Γκάνα Χαρτονομίσματα της Λίρας της Γκάνας
Κάρολος Γεώργιος Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν

Ο Κάρολος-Γεώργιος-Λέμπρεχτ, γερμ. Karl-Georg-Lebrecht (15 Αυγούστου 1730 - 17 Οκτωβρίου 1789) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν (1755-1789).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου-Λουδοβίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Χριστίνας-Ιωάννας-Αιμιλίας, κόρης του Έρντμαν Β΄ κόμη του Πρόμνιτς. Το 1789 απεβίωσε στο Ζέμλιν του Βελιγραδίου σε ηλικία 59 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αύγουστος-Χριστιανός-Φρειδερίκος και μετά ο Λουδοβίκος. Νυμφεύτηκε το 1763 τη Λουίζα-Καρλόττα, κόρη του Φρειδερίκου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ (δισεγγονού του Φιλίππου) και είχε τέκνα: Αύγουστος-Χριστιανός-Φρειδερίκος 1769-1812, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν. Κάρολος-Γουλιέλμος 1771-1793, απεβίωσε 22 ετών στη μάχη του Αβέσν. Λουδοβίκος 1778-1802, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν. Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Ascania». Genealogy.EU.
Μετόχι Ελαιώνος Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Μετόχι Αχαΐας Το Μετόχι είναι μικρός πεδικός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ελαιώνος, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ελαιώνος.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μετοχίου Ελαιώνος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελαιώνος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017.
Σαγαίικα Αχαΐας

Τα Σαγαίικα ή Σαγέικα είναι χωριό και έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος που ανήκει από το 2010 κ.εξ. στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας του Νομού Αχαΐας. Έχουν 1.038 κατοίκους και βρίσκονται νοτιοδυτικά της Πάτρας. Στην έδρα της κοινότητας Σαγαίικων λειτουργούν νηπιαγωγείο, δημοτικό, καθώς και γυμνάσιο. Λειτουργεί επίσης και ιατροκοινωνικό κέντρο στην Μόβρη.

 Έχουν ανθρωπωνυμική ονομασία διότι ιδρύθηκαν από τον δικηγόρο Νικόλαο Σαγιά. Το 1876 ο Νικόλαος Σαγιάς, δικηγόρος από την Πάτρα, αγόρασε στην περιοχή, η οποία τότε ήταν ακατοίκητη, 500 στρέμματα. Στα χωράφια αυτά ο Σαγιάς καλλιεργούσε σταφίδα και έφερε εργάτες από το χωριό του την Περιστέρα οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκαν εκεί. Μάλιστα ο Σαγιάς μετέφερε τον σιδηροδρομικό σταθμό στο χωριό το οποίο είχε 28 κατοίκους. Κατά τη σταφιδική κρίση, ο Σαγιάς πούλησε όλη την περιουσία του και έτσι εγκαταστάθηκαν νέοι κάτοικοι στο χωριό. Αναγνωρίστηκαν αρχικά ως οικισμός με την ονομασία "Σαγέικα" με το ΦΕΚ 251Α της 04/10/1889, ονομασία όμως που διορθώθηκε σε "Σαγαίικα" στις 16/10/1940. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Πρώτη ομάδα των Σαγαίικων ήταν ο Ολυμπιακός Σαγαίικων που είχε ιδρυθεί το 1927 και διαλύθηκε για να ιδρυθεί το 1968 ο Α.Π.Σ. Εθνικός Σαγέικων ο οποίος έχει αγωνιστεί 4 φορές στην Δ΄ Εθνική. Η ομάδα αγωνίζεται στο κοινοτικό γήπεδο Σαγαίικων το οποίο είναι χορτάρι. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, τόμος 23, σελ. 25. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σαγαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σαγαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Μόβρης, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Δημοτικό Σχολείο Σαγαίικων Αρχειοθετήθηκε 2016-06-18 στο Wayback Machine.
ΦΚ Ερτσγκεμπίργκε Άουε

Η Φούσμπαλ Κλουμπ Έρτσγκεμπίργκε Άουε ΕΦ (Fußball Club Erzgebirge Aue eV) γνωστή και ως απλώς ΦΚ Ερτσγκεμπίργκε Άουε ή Έρτσγκεμπίργκε Άουε, είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Άουε-Μπαντ Σλέμα της Σαξονίας. Μέχρι το 1990 αγωνιζόταν σε πρωταθλήματα της Ανατολικής Γερμανίας. Ήταν ιδρυτικό μέλος της 3ης Λίγκας το 2008-09, αφού υποβιβάστηκε από την 2η Μπουντεσλίγκα το 2007-08.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1946 στην πόλη Άουε-Μπαντ Σλέμα και πήρε την ονομασία ΣΓ Άουε (SG Aue). Στη συνέχεια άλλαξε δύο ονόματα εταιρειών, ώσπου το 1951 πήρε την ονομασία ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε (BSG Wismut Aue). To 1953 η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, άλλαξε το όνομα της γειτονικής στο Άουε πόλης Κέμνιτς, σε Καρλ Μαρξ Στατ και επεδίωξε η πόλη να αποκτήσει μια ανταγωνιστική ομάδα. Έτσι το 1954 ίδρυσε τον πολυαθλητικό σύλλογο ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ, (SC Karl Marx Stadt), στον οποίο ενσωμάτωσε τη Βίσμουτ Άουε, ως το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου, με το όνομα ΣΚ Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ (SC Wismut Karl Marx Stadt). Ομως οι παράγοντες και οι ποδοσσφαιριστές της Βίσμουτ αρνήθηκαν να μεταφερθεί η έδρα της ομάδας, και συνέχισαν να αγωνίζονται στο Άουε, με το νέο πλέον όνομα. Το 1963 ο πολυαθλητικός σύλλογος ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ απέκτησε το δικό του ποδοσφαιρικό τμήμα με το όνομα ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ, οπότε η ομάδα του Άουε επανήλθε στο όνομα ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε. Το 1990 μετά την επανένωση των δύο γερμανικών κρατών, το όνομα της ομάδας άλλαξε σε ΦΚ ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε και το 1993 απέκτησε το τωρινό της όνομα ΦΚ Έρτσγκεμπιργκε Άουε (FC Erzgebirge Aue). Η πόλη Άουε-Μπαντ Σλέμα έχει πληθυσμό περίπου 20.800 κατοίκους, καθιστώντας την μία από τις μικρότερες πόλεις που έχει σύλλογο που έχει αγωνιστεί στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο του γερμανικού ποδοσφαίρου. Ωστόσο, η ομάδα προσελκύει υποστηρικτές από μια μεγαλύτερη αστική περιοχή που περιλαμβάνει το Κέμνιτς και το Τσβίκαου, των οποίων οι ποδοσφαιρικές ομάδες Κέμνιτσερ ΦΚ και ΦΣΦ Τσβίκαου αντίστοιχα είναι μεταξύ των παραδοσιακών αντιπάλων της Βίσμουτ Άουε. 1945: ΣΓ Άουε (SG Aue) 1946: ΒΣΓ Νοϊμάτικ Άουε (BSG Pneumatik Aue) 1949: ΒΣΓ Τσέντρα Βίσμουτ Άουε (BSG Zentra Wismut Aue) 1951: ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε (BSG Wismut Aue) 1954: ΣΚ Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ (SC Wismut Karl Marx Stadt) 1963: ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε (BSG Wismut Aue) 1990: ΦΚ ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε (FC Wismut Aue) 1993: ΦΚ Έρτσγκεμπιργκε Άουε (FC Erzgebirge Aue) Επίσημος ιστότοπος www.fc-erzgebirge.de ΦΚ Ερτσγκεμπίργκε Άουε - Ιστορικά στοιχεία www.abseits-soccer.com ΦΚ Ερτσγκεμπίργκε Άουε - Στοιχεία ομάδας www.transfermarkt.it
Παγώντας Εύβοιας

Ο Παγώντας είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 400 μ. στους δυτικούς πρόποδες του όρους Πυξαριάς, σε περιοχή με πευκοδάσος. Απέχει 40 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 7 χιλιόμετρα από τα Ψαχνά. Νότια από το χωριό βρίσκεται μεταλλείο της ΛΑΡΚΟ.

 Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα προέρχεται από το όνομα ενός πλούσιου ακτήμονα της περιοχής.Το 1835 ο Παγώντας προσαρτήθηκε στον δήμο Νηλέων, ενώ το 1837 εντάχθηκε στον δήμο Κιρρονηλέων, ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Κηρινθίων. Το 1873 αποσπάστηκε από τον δήμο Κηρινθίων και εντάχθηκε στον δήμο Κηρέων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Αχμέταγα αλλά το 1924 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο Παγώντας διατηρεί το παραδοσιακό του χρώμα. Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία. Επίσης, στις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ βρίσκεται λίμνη νερού.
Ο Κουρέας της Σιβηρίας

Ο Κουρέας της Σιβηρίας (ρωσικά: Сибирский цирюльник) είναι δραματική ταινία Ρωσικής και Γαλλικής παραγωγής του 1999 σε σκηνοθεσία Νικήτα Μιχαλκόφ και σενάριο των Ρουστάν Ιμπραγκιμπέκοφ και Μιχαλκόφ. Πρωταγωνιστούν οι Τζούλια Όρμοντ, Ρίτσαρντ Χάρις, Όλεγκ Μένσικοφ, Αλεξέι Πετρένκοφ και ο Ντάνιελ Ολμπρίνσκι. Η ταινία προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1999. Επίσης επιλέχθηκε ως συμμετοχή της Ρωσίας στην κατηγορία της Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στην 71η τελετή απονομής των Όσκαρ, αλλά δεν έγινε δεκτή ως υποψήφια. Το 2000 της απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η εκ νέου κυκλοφορία στους κινηματογράφους ξεκίνησε στις 14 Μαρτίου 2021.

 Η Τζέιν Κάλαχαν, μια όμορφη αμερικανίδα τυχοδιώκτρια, γράφει ένα γράμμα στον γιο της, έναν φοιτητή σε μια διάσημη στρατιωτική ακαδημία, και του αποκαλύπτει ένα μυστικό που από καιρό το είχε κρυμμένο. Πριν από είκοσι χρόνια το 1885, έφτασε στη Ρωσία για να βοηθήσει τον Ντάγκλας ΜακΚράκεν, έναν εμμονικό μηχανικό που χρειάζεται την προστασία του Μεγάλου Δούκα Αλεξέι Αλεξάντροβιτς για να υποστηρίξει την εφεύρεσή του, μια τεράστια μηχανή για τη συγκομιδή των δασών της Σιβηρίας αποκαλούμενη ως «Κουρέας της Σιβηρίας». Για να βρει υποστήριξη στα σχέδια του, ο ΜακΚράκεν χρησιμοποιεί την Τζέιν για να τον βοηθήσει στις σχέσεις του με τους Ρώσους αξιωματούχους, ιδίως με τον Στρατηγό Νικολάι Κάρλοβιτς Ράντλοφ. Όμως, ο πρώτος Ρώσος αξιωματικός που θα γνωρίσει την Τζέιν, κατά τύχη, είναι ο φοιτητής της αυτοκρατορικής στρατιωτικής σχολής, Αντρέι Τολστόι και μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μια ερωτική σχέση. Ωστόσο ο Στρατηγός Ράντλοφ, παρά την αξιοσέβαστη ηλικία του, είναι ενθουσιασμένος από την ομορφιά της Τζέιν και θέλει να την παντρευτεί. Ο Τολστόι και ο Ράντλοφ, προς μεγάλη έκπληξη και αγανάκτηση του τελευταίου, γίνονται αντίπαλοι για την αγάπη της Τζέιν. Η Τζέιν εκμυστηρευεται ένα βαθύ μυστικό στον Τολστόι, υπόσχεται να τον παντρευτεί και μαζί περνούν μια παθιασμένη νύχτα αγάπη, όπου στη συνεχεια γεννά το παιδί τους. Ο Τολστόι όμως αργότερα ακούει την Τζέιν να αρνείται το ενδιαφέρον της για αυτόν στον στρατηγό Ράντλοφ, προκειμένου να κερδίσει την εύνοια του στρατηγού και να της δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσει τον Μεγάλο Δούκα. Απογοητευμένος, ο Τολστόι επιτίθεται στον στρατηγό που συλλαμβάνει τον νεαρό αντίπαλό του με ψευδείς κατηγορίες και τον εκδιώκει στη Σιβηρία για επτά χρόνια σκληρής εργασίας και άλλα πέντε χρόνια εξορίας. Μετά από 20 χρόνια το 1905, σε ένα αμερικανικό στρατόπεδο θερινής στρατιωτικής εκπαίδευσης, ένας φοιτητής που τοποθετεί ένα πορτρέτο του αυστριακού συνθέτη Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ πάνω από το κρεβάτι του, δέχεται επίθεση από τον κακώς μορφωμένο λοχία Ο'Λίρι, γνωστό με το παρατσούκλι "τρελός σκύλος". Η άρνηση να αποδεχθεί μια προσβλητική φράση προς τον μεγάλο συνθέτη οδηγεί σε αντιπαράθεση μεταξύ του λοχία και του φοιτητή. Ο τελευταίος αποδεικνύεται ότι είναι ο γιος του Αντρέι Τολστόι και της Τζέιν. Ο Κουρέας της Σιβηρίας στην IMDb
Ώρα στο Βιετνάμ

Με την επανένωση του Βιετνάμ χρησιμοποιείται η ζώνη ώρας UTC+7, η οποία είναι 7 ώρες μπροστά από τον UTC. Η ώρα Ινδοκίνας (ICT) χρησιμοποιείται όλο το χρόνο, καθώς το Βιετνάμ δεν χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα. Το Βιετνάμ αναφέρθηκε υπό το πρότυπο ISO 8601 το 1998 και στη συνέχεια δημιούργησε το δικό του πρότυπο TCVN 6398-1:1998.

 Μετά το κτίσιμο του Παρατηρητηρίου Φου Λιέν, η Γαλλική Ινδοκίνα ανακοίνωσε ότι όλα τα κράτη (που αποτελείται από το Τονκίνο στο βόρειο Βιετνάμ, το Αννάμ στο κεντρικό Βιετνάμ, η Κοχινκίνα στο νότιο Βιετνάμ, καθώς και η Καμπότζη, το Λάος και το Κινεζικό Γκουανγκτσοουουάν) ήταν μέρος του γεωγραφικού μήκους 104°17’17”Α ανατολικά του μεσημβρινού του Παρισιού 2°20'14"Α, ή 106°37'30"Α από τη ζώνη ώρας του Γκρίνουιτς από τις 00:00 την 1η Ιουλίου 1906 και μετά. Το 1911, ο Μητροπολίτης Γαλλίας υιοθέτησε την GMT+0 (ηλιακή ώρα του Γκρίνουιτς) ως την επίσημη ώρα, και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1940 (η GMT+1 χρησιμοποιούταν κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών από το 1916 μέχρι το 1940), αναγκάζοντας τη Γαλλική Ινδοκίνα να χρησιμοποιήσει την ζώνη ώρας GMT+7 από τις 00:00 την 1η Μαΐου 1911. Μετά την αλλαγή στη ζώνη ώρας στις αρχές του Βισύ, η Γαλλική Ινδοκίνα μεταφέρθηκε στην ζώνη ώρας GMT+8, παρακάμπτοντας 60 λεπτά στις 23:00 στις 31 Δεκεμβρίου 1942. Η Ιαπωνία κατέλαβε την Γαλλική Ινδοκίνα του Βισύ πλήρως. Εν συνεχεία, οι περιοχές της Ινδοκίνας ακολούθησαν την Ζώνη Ώρας του Τόκιο (GMT+9), παρακάμπτοντας 60 λεπτά στις 23:00 στις 14 Μαρτίου 1945. Από την Γενική Εξέγερση του Αυγούστου, η Πτώση της Αυτοκρατορίας του Βιετνάμ και την Ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ, η Προσωρινή Ενωμένη Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ πήρε την εξουσία, ανακηρύσσοντας την GMT+7 ως επίσημη ζώνη ώρας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945. Οι υπό επίθεση περιοχές του Βιετνάμ, του Λάος και της Καμπότζης υιοθέτησαν την ζώνη ώρας GMT+8 και οι περιοχές που δεν βρίσκονταν σε επίθεση (κατά την διάρκεια και ακόμα και μετά τη Διάσκεψη της Γενεύης) υιοθέτησαν την GMT+7 από την Πρωταπριλιά του 1947: το Λάος (μέρος της Ινδοκίνας) την υιοθέτησε από τις 15 Απριλίου 1954, το Ανόι από τον Οκτώβριο του 1954 και το Χαϊφόνγκ από το Μάιο του 1955. Υπό τον έλεγχο του Κράτους του Βιετνάμ, το Νότιο Βιετνάμ υιοθέτησε την GMT+7 από τις 00:00 την 1η Ιουλίου 1955. Η ζώνη ώρας του Νότιου Βιετνάμ άλλαξε στην GMT+8 από τις 23:00 στις 1 Ιανουαρίου 1960, παρακάμπτοντας 60 λεπτά. Το βόρειο Βιετνάμ επιβεβαίωσε την UTC+7 ως επίσημη ώρα από την 1η Ιανουαρίου 1968. Μετά την Πτώση της Σαϊγκόν τον Απρίλιο–Μάιο του 1975, και την επανένωση του Βιετνάμ στη συνέχεια το Βιετνάμ χρησιμοποιεί την UTC+7 με Σαϊγκόν (και άλλες νότιες περιοχές) γυρνώντας 60 λεπτά πίσω στις 13 Ιουνίου 1975. Κοινή Ώρα ASEAN (ACT) Ώρα Ινδοκίνας (ICT) Ώρα στην Καμπότζη Ώρα στο Λάος Ώρα στην Ταϊλάνδη UTC+8 UTC+9 Trần Tiến Bình (2005), Lịch Việt Nam thế kỷ XX-XXI (1901-2100), Nhà xuất bản Văn hoá Thông tin, Hanoi.
Έμφυλο σύστημα

Τα έμφυλα συστήματα είναι οι κοινωνικές δομές, που καθορίζουν τον αριθμό των φύλων και τους συναφείς ρόλους των φύλων σε κάθε κοινωνία. Ο ρόλος του φύλου είναι «ό,τι λέει και κάνει ένα άτομο για να δείξει στους άλλους ή στον εαυτό του, κατά πόσο ανήκει στην κατηγορία του άνδρα, της γυναίκας ή του ανδρόγυνου. Αυτό περιλαμβάνει, αλλά δεν περιορίζεται στη σεξουαλική και ερωτική διέγερση και απόκριση.»Η ταυτότητα φύλου είναι η προσωπική εμπειρία του ατόμου με το ρόλο του φύλου και η επιμονή της ατομικότητάς κάποιου ως άνδρας, γυναίκα ή ανδρόγυνο, ειδικά στην αυτογνωσία και τη συμπεριφορά του. Το δυαδικό σύστημα φύλων είναι ένα παράδειγμα έμφυλου συστήματος.

 Το δυαδικό σύστημα φύλων είναι η ταξινόμηση του φύλου σε δύο διακριτές, αντίθετες και ασύνδετες μορφές του αρρενωπού και του θηλυκού. Το δυαδικό σύστημα είναι ένας γενικός τύπος συστήματος φύλου. Τις περισσότερες φορές σε αυτό το δυαδικό μοντέλο, λαμβάνεται ως δεδομένο ότι το φύλο, η ταυτότητα φύλου και η σεξουαλικότητα ενός ατόμου «ευθυγραμμίζονται». Σε πολιτισμούς όπου το δυαδικό σύστημα φύλων είναι εξέχον και σημαντικό, τα διεμφυλικά άτομα αποτελούν σημαντική εξαίρεση από τους κοινωνικούς κανόνες που σχετίζονται με το φύλο. Τα μεσοφυλικά άτομα, αυτά που δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν βιολογικά είτε ως άνδρες είτε ως γυναίκες, είναι μια άλλη προφανής απόκλιση. Άλλοι πολιτισμοί έχουν τις δικές τους πρακτικές ανεξάρτητες από το δυτικό δυαδικό σύστημα. Η έμφυλη βία είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα που μπορεί να λάβει χώρα με διαφορετικές μορφές και ποικίλες συνέπειες. Μπορεί να παρομοιαστεί με ένα έγκλημα μίσους, στο οποίο η σωματική βία στοχεύει συγκεκριμένα το φύλο του θύματος. Τα διεμφυλικά άτομα και οι γυναίκες βιώνουν τη περισσότερη έμφυλη βία, αν και οποιοδήποτε άτομο μπορεί να είναι θύμα. Οι γυναίκες κινδυνεύουν σημαντικά από την έμφυλη βία στις στενές σχέσεις. Οι γυναίκες έχουν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να πέσουν θύματα βίας από σύντροφο. Αυτή η πράξη βίας εμφανίζεται τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό χώρο και μερικές φορές μπορεί να αγνοηθεί. Πολλοί θάνατοι έχουν προέλθει από την έμφυλη βία, όπως παρουσιάζεται στo ντοκιμαντέρ Two Spirits . Οργανώσεις όπως ο Συνασπισμός της Καλιφόρνια κατά της σεξουαλικής επίθεσης, υποστηρίζουν τις κοινότητες των Λατίνων, ειδικά για να τερματίσουν τα φαινόμενα της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι επίσης ένα θέμα που σχετίζεται με το κυρίαρχο σύστημα φύλου, το οποίο συχνά αποτελεί τη βάση των κινήτρων της έμφυλης βίας. Το κυρίαρχο σύστημα φύλου δημιουργεί επίσης δομική βία .
Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν

Ο Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν (γερμανικά: Amadeus-Emmanuel Hahn, 1801–1867) ήταν Ελβετός στρατιωτικός και φιλέλληνας ο οποίος πολέμησε στην ελληνική επανάσταση και κατόπιν απέκτησε τον βαθμό του στρατηγού στο νέο ελληνικό κράτος.

 Γεννήθηκε στη Βέρνη το 1801, και είχε ήδη υπηρετήσει στον ελβετικό στρατό την περίοδο 1818–23. Κατόπιν έφυγε για την Ελλάδα όπου και εντάχθηκε στις δυνάμεις των φιλελλήνων και πολέμησε σε μάχες στην Τρίπολη, Ωρωπό, Θήβα, Χίο, και αλλού. Μετά την καθιέρωση του νέου ελληνικού κράτους, έγινε μέλος του ελληνικού στρατού με τον βαθμό του λοχαγού και κατόπιν υπηρέτησε ως υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα και ως επιθεωρητής των δυνάμεων του πεζικού, ενώ παράλληλα απέκτησε τον βαθμό του αντιστράτηγου. Είχε καθοριστικό ρόλο στην καταστολή της εξέγερσης εναντίον του Όθωνα το 1862 στο Ναύπλιο, λίγο πριν κατά το ίδιο έτος αργότερα ο Όθωνας τελικά καθαιρεθεί. Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 1865 και επέστρεψε στην Ελβετία όπου και πέθανε στις 22 Ιουνίου του 1867.
Κένταυρος Α

Ο Κένταυρος Α (επίσης γνωστός και NGC 5128) είναι ένας φακοειδής ενεργός γαλαξίας σε απόσταση περίπου 11 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμού του Κενταύρου. Είναι ένας από τους κοντινότερους στη Γη ραδιογαλαξίες, και έτσι ο ενεργός γαλαξιακός πυρήνας (ΕΓΠ) του έχει μελετηθεί εκτενώς από τους επαγγελματίες αστρονόμους. Επιπλέον είναι ο πέμπτος λαμπρότερος γαλαξίας στον ουρανό. Ένας πίδακας υλικών που αποκόβει υλικό από την περιοχή μιας υπέρογκης μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία είναι υπεύθυνος για την εκπομπή ραδιοκυμάτων και ακτίνων Χ. Βάσει παρατηρήσεων στα ραδιοκύματα σε διάστημα μιας δεκαετίας έχει καθοριστεί ότι η ταχύτητα του υλικού στον πίδακα είναι περίπου η μισή από αυτή του φωτός. Όπως έχει παρατηρηθεί και σε άλλους αστρογόνους γαλαξίες, μία σύγκρουση είναι υπεύθυνη για τον μεγάλο ρυθμό γέννησης άστρων. Με παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Σπίτζερ, οι επιστήμονες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο Κένταυρος Α συγκρούεται με ένα σπειροειδή γαλαξία.

 Ο Κένταυρος Α μπορεί να περιγραφτεί ότι έχει παράξενη μορφολογία. Όπως φαίνεται από τη Γη ο Κένταυρος Α μοιάζει με ένα ελλειπτικό ή φακοειδή γαλαξία που απάνω του υπάρχει μια λωρίδα σκόνης. Αυτή η παράξενη μορφολογία οφείλεται στην συγχώνευσή του με ένα σπειροειδή γαλαξία. Στον πυρήνα υπάρχουν υπάρχουν ερυθρά αστέρια στο τέλος της ζωής τους. Όμως στον δίσκο υπάρχουν νεότερα άστρα και έχουν παρατηρηθεί πάνω από 100 περιοχές δημιουργίας άστρων.Το 2000 ανακοινώθηκε ότι έχουν εντοπιστεί αχνές ημικυκλικές δομές αερίων γύρω από τον γαλαξία, σε απόσταση περίπου 15 Kpc από το κέντρο του γαλαξία. Αυτές οι δομές είναι απόδειξη ότι ο γαλαξίας έχει αλληλεπιδράσει με άλλους γαλαξίες πρόσφατα. Υπάρχουν επίσης και ημικυκλικές ακανόνιστες δομές γαλάζιων αστέρων στην άλω του γαλαξία. Αυτή η παρατήρηση παρέχει στοιχεία για την αλληλεπίδραση του Κενταύρου Α με ένα γαλαξία νάνο, τον οποίο και διέλυσε. Στον Κένταυρο Α έχει παρατηρηθεί μόνο ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN1986G. Πρόκειται για έναν υπερκαινοφανή τύπου Ια, που προκαλείται όταν σε ένα λευκό νάνο προσπέσει τόση ποσότητα ύλης, ώστε να αρχίσει θερμοπυρηνική αντίδραση. Ο SN1986G χρησιμοποιήθηκε για να δείξει ότι το φάσμα αυτού του τύπου των σουπερνόβα δεν έχουν το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις. Το μέγιστο φαινόμενο μέγεθος του υπερκαινοφανή ήταν 13,2. Ο Κένταυρος Α είναι στο κέντρο της μίας από τις δύο υποομάδες της ομάδας Κένταυρος Α/Μεσιέ 83. Ο Μεσιέ 83 είναι στο κέντρο της άλλης. Αυτές οι δύο υποομάδες αναγνωρίζονται ως μια ομάδα, ενώ κάποιες φορές ως δύο. Όμως οι δύο υποομάδες βρίσκονται κοντά η μία στην άλλη και οι δύο υποομάδες δεν φαίνεται να κινούνται η μία σχετικά με την άλλη. Μεσιέ 87, ένας γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας που είναι ισχυρή ραδιοπηγή NGC 1316, ένας παρόμοιος φακοειδής γαλαξίας που είναι ισχυρή ραδιοπηγή