IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φρι Στέιτ Στέιντιουμ

Το Φρι Στέιτ Στέιντιουμ (αφρικάανς: Vrystaatstadion), επίσης γνωστό για λόγους χορηγίας ως Toyota Stadium και παλαιότερα Vodacom Park, είναι γήπεδο στο Μπλούμφοντεϊν της Νότιας Αφρικής, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για αναμετρήσεις ράγκμπι γιούνιον και ποδοσφαίρου. Αρχικά ανεγέρθηκε για να φιλοξενήσει αναμετρήσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι του 1995, ενώ φιλοξένησε κι αναμετρήσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Οι κύριοι χρήστες, όσον αφορά το ράγκμπι γιούνιον, των γηπεδικών εγκαταστάσεων είναι: οι Σέντραλ Τσίταζ, οι οποίοι εκπροσωπούν τις επαρχίες του Φρι Στέιτ και του Νόρδερν Κέιπ στη διεθνή διοργάνωση του Super Rugby. οι Φρι Στέιτ Τσίταζ, οι οποίοι συμμετέχουν στην εγχώρια διοργάνωση της Νότιας Αφρικής, το Currie Cup.Οι κύριοι χρήστες, όσον αφορά το ράγκμπι γιούνιον, των γηπεδικών εγκαταστάσεων είναι: η Μπλούμφοντεϊν Σέλτικ, η οποία αγωνίζεται στην εγχώρια Πρέμιερ Σόκερ Λιγκ της Νότιας Αφρικής.

 Το Φρι Στέιτ Στέιντιουμ ήταν ένα από τα γήπεδα που χρησιμοποιήθηκαν για την διεξαγωγή του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 1996. Φιλοξένησε συνολικά έξι αναμετρήσεις για την φάση των ομίλων, καθώς και μία αναμέτρηση για τα προημιτελικά της διοργάνωσης: Το Φρι Στέιτ Στέιντιουμ ήταν ένα από τα γήπεδα που φιλοξένησαν αναμετρήσεις για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2009. Πριν από την διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, ένα δεύτερο διάζωμα προστέθηκε στην κύρια εξέδρα στα δυτικά του αγωνιστικού χώρου, αυξάνοντας την καθαρή χωρητικότητα του γηπέδου από 36.538 σε 40.911 θέσεις. Επιπροσθέτως, νέα τουρνικέ εγκαταστάθηκαν, βελτιώθηκε ο φωτισμός του γηπέδου, ηλεκτρονικοί πίνακες εγκαταστάθηκαν, το ηχητικό σύστημα αναβαθμίστηκε στα απαιτούμενα επίπεδο, ενώ οι εγκαταστάσεις CCTV και ΜΜΕ βελτιώθηκαν. Το Μπλουμφοντέιν έλαβε χρηματική χορηγία ύψους R221 εκατομμυρίων για τα βελτιωτικά έργα του γηπέδου. Αν και το κόστος των εργασιών ανερχόταν στα R245 εκατομμύρια, ο Δήμος της πόλης αποφάσισε να μην ζητήσει τα υπόλοιπα R24 εκατομμύρια που απαιτούνταν από τον προϋπολογισμό. Οι βελτιωτικές εργασίες ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2007. Bloemfontein - Official Bloemfontein municipality website Free State Stadium Pictures 360 View
Έλληνες της Ζιμπάμπουε

Η Ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε αποτελείται από περίπου 2.500 άτομα ελληνικής καταγωγής. Οι μισοί κατάγονται από την Κύπρο. Στη Ζιμπάμπουε βρίσκονται 11 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες και 15 Ελληνικοί σύλλογοι και ανθρωπιστικές οργανώσεις.

 Η ελληνική κοινότητα στη Ζιμπάμπουε αριθμούσε 13.000-15.000 άτομα το 1972, αλλά μετά την οικονομική κατάρρευση της χώρας οι περισσότεροι Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα. Ο μεγαλύτερος ιπτάμενος άσος της Ζιμπάμπουε κατά τον Β΄ ΠΠ ήταν ο Ιωάννης Πλαγής, γιος μεταναστών από τη Λήμνο. Η τοπική ελληνική κοινότητα και η ίδια η Ελλάδα δραστηριοποιούνται στον τομέα της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Ζιμπάμπουε. Εκτός από λίγους γαιοκτήμονες και επιχειρηματίες, η πλειοψηφία των Ελλήνων στη χώρα ασχολούνται με το εμπόριο και άλλες δραστηριότητες που συμβάλλουν σημαντικά στην οικονομία της χώρας. Κάθε σημαντική πόλη στη χώρα έχει και μια ελληνική κοινότητα. Ελληνικές κοινότητες υπάρχουν στο Μπουλαβάγιο, στο Μουτάρε, στο Γκουέρου, στο Χαράρε και αλλού. Από το 1954, η ελληνική κοινότητα της Ζιμπάμπουε λειτουργεί σχολείο για τα μέλη της. Η Αρχιεπισκοπή Ζιμπάμπουε και Νότια Αφρικής είναι υπό τη δικαιοδοσία του Ελληνικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας. Ιωάννης Αντωνιάδης, Δήμαρχος της πόλης Gwelo (σήμερα Gweru) (γεννήθηκε στο χωριό Όθος της Καρπάθου το 1864). Μάριος Φραγκούλης, Έλληνας τραγουδιστής (γεννήθηκε το 1967, κατάγεται από την Κάσο). Ιωάννης Πλαγής, ιπτάμενος άσος της βρετανικής αεροπορίας (1919-1974, κατάγεται από τη Λήμνο). Σαμπρίνα, Ελληνίδα τραγουδιστής (γεννήθηκε το 1969). Γιώργος Ζαμπέλλας, επικεφαλής του γενικού Επιτελείου Ναυτικού του Βασιλικού Ναυτικού (γεννήθηκε το 1958, κατάγεται από το Καστελλόριζο). Τζον Τραϊκός, παίκτης του δοκιμαστικού (τεστ) κρίκετ (γεννήθηκε το 1947, κατάγεται από τη Λήμνο & την Κάλυμνο).
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2012-2013

Το Λιγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών 2012−13 ήταν η δεύτερη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Volleyleague 2012-13.

 Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 5 με 7 Οκτωβρίου έχοντας το χαρακτήρα της πρόβα τζενεράλε ενόψει της έναρξης του πρωταθλήματος στις 13 Οκτωβρίου. Οι αγώνες του Γ' ομίλου έγιναν το τριήμερο 1 με 3 Οκτωβρίου λόγω της συμμετοχής του Άρη στο τουρνουά που διεξήχθη στη μνήμη του Ζάρκο Πέτροβιτς στο Νόβι Σαντ της Σερβίας. Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη στο Βραχάτι, 1 και 2 Μαρτίου του 2013, με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports, και αφιερώθηκε στον πρόσφατα εκλιπόντα πετοσφαιριστή Νίκο Σαμαρά. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν την 1 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα στον Εθνικό και την Κηφισιά ξεκίνησε στις 17:30 ώρα Ελλάδος, ενώ ο δεύτερος μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ στις 20:00. Ο μεγάλος τελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Κηφισιά διεξήχθη στις 2 Μαρτίου. Νικητής ανεδείχθη ο Ολυμπιακός που κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το Λιγκ Καπ. MVP: Μπόγιαν Γιορντάνοφ Πανόραμα League Cup 2012-13 Ιστότοπος volleynews.gr "Αποφάσεις του ΔΣ της ΕΣΑΠ" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ "Σε ρυθμούς League Cup 2012 κινούνται οι ομάδες της Volleyleague ΟΠΑΠ" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ "Λιγκ Καπ 2012-13" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ "Στο Βραχάτι 1-2 Μαρτίου το φάιναλ-4 του League Cup" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ "Λιγκ Καπ στη μνήμη του Νίκου Σαμαρά" Ιστότοπος volleynews.gr
Άγιος Φιλήμων

Ο Φιλήμων είναι άγιος του Χριστιανισμού και πρόσωπο της Καινής Διαθήκης. Ήταν ένας πρώιμος Χριστιανός της Μικράς Ασίας που ήταν ο παραλήπτης μιας ιδιωτικής επιστολής από τον Απόστολο Παύλο. Αυτή η επιστολή είναι γνωστή στην Καινή Διαθήκη ως Επιστολή προς Φιλήμονα. Έχει αναγνωριστεί ως άγιος από αρκετές χριστιανικές εκκλησίες μαζί με τη σύζυγό του Απφία. Κατά τις γραφές ήταν πλούσιος Χριστιανός και ιερέας (πιθανώς επίσκοπος) μιας κατ' οίκον εκκλησίας των Χριστιανών που συναντιόντουσαν στο σπίτι του (στις αρχές της Εκκλησίας, λόγω της δίωξης των Χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η λατρεία γινόταν κυρίως σε ιδιωτικές κατοικίες).Το Μηναίον της 22ας Νοεμβρίου μιλάει για τον Φιλήμονα ως ιεραπόστολο ο οποίος, με την συντροφιά της Απφίας, του Αρχίππου και του Ονήσιμου μαρτύρησε στις Κολοσσαί της Φρυγίας κατά τη διάρκεια της πρώτης γενικής δίωξης κατά τη βασιλεία του Νέρων. Στη λίστα των Εβδομήκοντα Αποστόλων, που αποδίδεται στον Δωρόθεο της Τύρου, ο Φιλήμων περιγράφεται ως επίσκοπος της Γάζας.

 Η πιο μικρή επιστολή του αποστόλου Παύλου είναι η επιστολή που στάλθηκε προς τον Φιλήμων. Χρόνος συγγραφής της θεωρείται το 60 με 61 μ.Χ.. Ο Παύλος στην αρχή χαιρετάει τον Φιλήμων και την γυναίκα του αποκαλόντας τον αγαπητό και συνεργάτη του:Παῦλος, δέσμιος Χριστοῦ ᾿Ιησοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός, Φιλήμονι τῷ ἀγαπητῷ καὶ συνεργῷ ἡμῶν.- Προς Φιλήμονα, 1 Στην συνέχεια εγκωμιάζει τον Φιλήμων για την αγάπη του προς τον Χριστό και τους αγίους:...χάριν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ.- Προς Φιλήμονα, 7 Μετά ο Παύλος παρακαλεί τον Φιλήμων για τον Ονήσιμο:παρακαλῶ σε περὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου, ὃν ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μου, ᾿Ονήσιμον, τὸν ποτέ σοι ἄχρηστον, νυνὶ δὲ σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον, ὃν ἀνέπεμψα· σὺ δὲ αὐτόν, τοῦτ' ἔστι τὰ ἐμὰ σπλάγχνα, προσλαβοῦ·- Προς Φιλήμονα, 10-12 Τέλος, χαιρετάει τον Φιλήμων εκ μέρους του ίδιου αλλά και του Λουκά, του Επαφρά, του Μάρκου του Αρίσταρχου και του Δημά και κλείνει την επιστολή με την ευχή:Η χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν· ἀμήν.- Προς Φιλήμονα, 25 Η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τον θεωρούν άγιο και τιμούν την μνήμη του στις 22 Νοεμβρίου εκάστου έτους. Η Λουθερανική Εκκλησία τιμάει την μνήμη του 15 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2018-2019

Το Κύπελλο Ελλάδας Καλαθοσφαίρισης ανδρών της σεζόν 2018-2019 ήταν το 44ο κατά σειρά. Νικητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός επικρατώντας στον τελικό που διεξήχθη στο Κλειστό Ηρακλείου του ΠΑΟΚ με 73-79.

 Από την περίοδο 2007–08 υπάρχει μια καινοτομία, που έγκειται στο γεγονός ότι στην προημιτελική φάση της διοργάνωσης (στους «8») προκρίνονται αυτόματα οι 6 ομάδες που κατέλαβαν τις 6 πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα της Α1 της προηγούμενης χρονιάς, ενώ για τις δύο θέσεις που απομένουν αγωνίζονται σε διαδοχικούς γύρους οι υπόλοιπες 8 ομάδες της Α1, οι 16 ομάδες της Α2 και οι 32 ομάδες της Β' εθνικής. Ο ημιτελικός αγώνας ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς η ομάδα του Ολυμπιακού, αποχώρησε από τον αγώνα στο ημίχρονο, ενώ το σκορ ήταν 40-25, υπέρ του Παναθηναϊκού. Έτσι, ο Ολυμπιακός μηδενίστηκε και ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στον τελικό. «Κύπελλο Ελλάδος Ανδρών 2018-2019» Αρχειοθετήθηκε 2020-11-08 στο Wayback Machine., αποτελέσματα στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. «Ειδική Προκήρυξη Κυπέλλου Ελλάδος Ανδρών 2018-2019», έγγραφο στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. (pdf)
Σαβιέ Τρίας

Ο Σαβιέ Τρίας (Xavier Trias i Vidal de Llobatera, προφορά: [ʃəβiˈe ˈtɾi.əs], Βαρκελώνη, 5 Αυγούστου 1946) είναι Καταλανός πολιτικός, μέλος του Δημοκρατικού Καταλανικού Κόμματος, δήμαρχος της Βαρκελώνης μεταξύ 2011 και 2015, υπουργός των κυβερνήσεων του Ζόρδι Πουζόλ και εκπρόσωπος της Σύγκλισης και Ένωσης στο Ισπανικό Κοινοβούλιο.

 Ο Σαβιέ Τρίας ανατράφηκε σε μια οικογένεια με δώδεκα παιδιά που διατηρούσε στενές σχέσεις με την Ιταλία. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης με ειδίκευση στην παιδιατρική και συνέχισε τις σπουδές του στη Γένοβα και τη Βέρνη. Εργάστηκε στο νοσοκομείο Vall d'Hebron και το 1981 εντάχθηκε στο τμήμα Υγείας της Κυβέρνησης της Καταλονίας, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του Υπουργού Υγείας το 1988. Το 1996 ορίστηκε Υπουργός της Προεδρίας, δίπλα στον Καταλανό πρόεδρο Ζόρδι Πουζόλ. Το 2000 ήταν επικεφαλής της Σύγκλισης και Ένωσης στις Ισπανικές Εκλογές και εκπρόσωπος του κόμματος στο Ισπανικό Κοινοβούλιο. Από το 2003 αποσύρθηκε από το Κοινοβούλιο και ορίστηκε επικεφαλής της ομάδας της Σύγκλισης και Ένωσης στο δημαρχείο της Βαρκελώνης. Στις δημοτικές εκλογές του 2011 ορίστηκε δήμαρχος της πόλης με 15 δημοτικούς συμβούλους από τους 41, θέτοντας τέλος στην αδιάκοπη κατοχή του τίτλου από το Κόμμα των Σοσιαλιστών της Καταλονίας από το 1979. Στις δημοτικές εκλογές του 2015 ηττήθηκε από την υποψήφιο του Βαρκελώνη από Κοινού υπό την Άδα Κολάου. Ως αποτέλεσμα, παρότι δεν παραιτήθηκε, όρισε τον Ζοακίμ Φορμ επικεφαλής της ομάδας της Δημοκρατικής Σύγκλισης στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης.
Μαρίνο Γκριμάνι (δόγης)

Ο Μαρίνο Γκριμάνι (Ιταλικά : Marino Grimani, Βενετία, 1 Ιουλίου 1532 - Βενετία, 25 Δεκεμβρίου 1605) ήταν ο 89ος Δόγης της Βενετίας (26 Απριλίου 1595 - 25 Δεκεμβρίου 1605) Την εποχή που κυβέρνησε ο Γκριμάνι κυριάρχησαν δυο χαρακτηριστικά : Οι πολυτελείς εορτασμοί όταν στέφτηκε η σύζυγος του Μοροζίνα Μοροζίνι. Η αρχή της σύγκρουσης με τον πάπα Παύλο Ε΄ που θα καταλήξει στην παπική απαγόρευση απέναντι στην Δημοκρατία της Βενετίας όταν κυβερνήσει ο διάδοχος του Λεονάρντο Ντονά.Ο Μαρίνο Γκριμάνι, μέλος της Οικογένειας Γκριμάνι ήταν γιος του Γκιρολάμο Γκριμάνι και της Ντονάτα Πιζάνι. Ο πατέρας του ήταν πολύ πλούσιος άντρας και ικανός πολιτικός, με την βοήθεια της οικογένειας του έγινε Ποντεστά σε μικρή ηλικία και διορίστηκε απεσταλμένος στην Αγία Έδρα. Μετά την επιστροφή του στην Βενετία έγινε Καβαλιέρος, με την χρήση του μεγάλου πλούτου του ήταν ενεργός στις πολιτικές υποθέσεις και κέρδισε την εμπιστοσύνη του λαού.

 Μετά τον θάνατο του προκατόχου του Πασκουάλε Τσικόνια ο Γκριμάνι ήταν ένας από τους υποψηφίους για την θέση του δόγη, μετά από 70 άκαρπες ψηφοφορίες που κανένας δεν μπορούσε νε εκλεγεί ο Μαρίνο Γκριμάνι με πλούσια δώρα έπεισε τους εκλέκτορες και έγινε ο νέος Δόγης της Βενετίας (25 Δεκεμβρίου 1595). Την στέψη του ακολούθησαν λαμπροί εορτασμοί και τελετές που ξεπέρασαν όλους τους δόγηδες, όταν ολοκληρώθηκαν οι δικοί του ακολούθησαν νέοι λαμπροί εορτασμοί και τελετές με την στέψη της συζύγου του Μοροζίνας Μοροζίνι. Την περίοδο 1601 - 1605 ο Γκριμάνι πέρασε μια σειρά από νόμους που περιόριζαν τις εξουσίες του παπισμού στην Βενετία και τα προνόμια των ιερέων με αποτέλεσμα την δυσαρέσκεια του πάπα. Η κρίση έφτασε στο αποκορύφωμα όταν κατηγόρησε δυο ιερείς σαν κοινούς εγκληματίες και αρνήθηκε τις απαλλαγές που έπρεπε να έχουν σαν κληρικοί στα κοσμικά δικαστήρια, ο πάπας του έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας. Ο Μαρίνο Γκριμάνι με τον θάνατο του (25 Δεκεμβρίου 1605) άφησε την διαφωνία με τον πάπα σε εκκρεμότητα κάτι που θα στοιχίσει σκληρά στον κληρονόμο του. Οιδόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Αντώνιος Λογοθέτης

Αντώνιος ο Αθηναίος, ο και λεγόμενος Λογοθέτης, ταύτην την βίβλον είχα αντιβόλεον και αντέγραψα όμοιον ταύτης, έτους από του Χριστού αυλε, γραφέν εις την πόλιν Σιένα. Ο Αντώνιος Λογοθέτης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 15ου αιώνα.

 Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Ο οίκος της οικογένειας Λογοθέτη είναι γνωστότατος επί Τουρκοκρατίας.Έγραψε δύο κώδικες που φυλάγονται στην Λαυρεντιακή βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας με αύξοντες αριθμούς 9 του pluteus 69 και 7 του pluteus 55 αντίστοιχα. Ο πρώτος κώδικας περιέχει μια ιστορική συγγραφή του Πολύβιου, ενώ ο δεύτερος περιέχει αποφθέγματα του Πλουτάρχου. Από τις σημειώσεις των κωδίκων βλέπουμε ότι ο Αντώνιος Λογοθέτης αντέγραψε τους δύο κώδικες με δαπάνη της γνωστού Ιταλού αρχαιομαθούς Φραγκίσκου Φιλέλφου κατά την διαμονή του στην Σιένη της Ιταλίας, όπου και διέτριβε ο Λογοθέτης. Ο Λογοθέτης μάλλον δεν άφησε καλή εντύπωση στον χρηματοδότη του, αφού διαβάζουμε σε ελληνική επιστολή του Φιλέλφου προς τον Πατριάρχη Γεώργιο Σχολάριο και σε μια δεύτερη μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης στον Γεννάδιο γράφοντας: «Πλην γραφέα έχομεν Αθηναίον μεν, οκνηρόν δε τα πάντα, πλην του οίνου και των ομοίων.» Σπυρίδων Π. Λάμπρος, επιμ. (1902). Αθηναίοι Βιβλιογράφοι και Κτήτορες Κωδίκων κατά τους Μέσους Αιώνας και επί Τουρκοκρατίας. Αθήνα: Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρης, Τυπογραφείον "Εστία". Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Ογδοάδα της Ερμουπόλεως

Με τον όρο Ογδοάδα της Ερμουπόλεως εννοείται μία ομάδα οκτώ θεοτήτων της αιγυπτιακής μυθολογίας, γύρω από την οποία διαμορφώθηκε μια διακριτή θεωρία της δημιουργίας, ένας διαφορετικός κοσμογονικός μύθος από εκείνον του ιερατείου της Ηλιούπολης. Στην αρχαία Κμουν της Μέσης Αιγύπτου (Ελλ. Ερμούπολις) τη σημερινή Ελ Ασμουνάιν, υπήρξε το κύριο λατρευτικό κέντρο, αφιερωμένο στον Ντζεχουτί ή Θωθ. Το όνομα Ερμούπολις προήλθε από την ταύτιση του Ντζεχουτύ του προστάτη θεού της σοφίας, της γραφής και της θεραπείας με τον αρχαιοελληνικό Ερμή. Τα ερείπια του ναού αποδίδονται στον Νεκτανεβώ Α' της τριακοστής δυναστείας αλλά είναι πιθανώς προγενέστερης προέλευσης, καθώς υπάρχουν λείψανα του Μέσου και το Νέου Βασιλείου και κολοσσαϊκό άγαλμα του Θωθ με τη μορφή του μπαμπουΐνου, από την εποχή του Αμένωφι Γ'.

 Η ομάδα των οκτώ θεοτήτων χωρίζεται σε τέσσερα ζεύγη: Νουν / Νουνέτ Άμων / Αμουνέτ Κουκ / Κοκέτ Χε / ΧεκέτΟι θεοί και οι θεές -μάλλον θηλυκές όψεις της ίδιας θεότητας- δημιούργησαν μαζί τον κόσμο και τον διακυβέρνησαν σύμφωνα με την παράδοση για μια μεγάλη περίοδο που χαρακτηρίστηκε χρυσή εποχή. Ολοκληρώνοντας το έργο της δημιουργίας οι οκτώ έφυγαν από προσώπου γης και πήγαν να ζήσουν στον Κάτω Κόσμο. Από εκεί συνέχισαν να επηρεάζουν τις πλημμύρες του Νείλου και να φροντίζουν την ημερήσια διαδρομή του Ηλίου. Από τις τέσσερις αρσενικές θεότητες οι δύο -Νουν και Άμων- είναι παρόντες και σε άλλες κοσμογονικές αφηγήσεις, ενώ βάσει της ετυμολογίας του ονόματός τους ο Χε συνδέεται με το άπειρο, το ατέλειωτο, ο Νουν με το νερό, ο Κουκ με το σκότος και ο Άμων με τον αέρα ή το αόρατο. Ions Veronica 1968, Egyptian Mythology, Newnes Books, London.
Αμάσεια

Η Αμάσεια (τουρκικά: Amasya) είναι πόλη της Τουρκίας στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μαύρης Θάλασσας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Είναι η πατρίδα του αρχαίου Έλληνα γεωγράφου Στράβωνος. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2012, είναι 91.874 κάτοικοι.

 Στην αρχαιότητα, η Αμάσεια διετέλεσε πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου του Πόντου, μέχρι το 183 π.Χ., οπότε η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στη Σινώπη. Μετά την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους, το 70 π.Χ., εντάχθηκε στην επαρχία Γαλατίας και αργότερα στην Καππαδοκία. Στη βυζαντινή περίοδο, η Αμάσεια συμπεριλαμβανόταν στο Θέμα Αρμενιακών. Το 1075 κατακτήθηκε από τους Τανισμάνιους εμίρηδες, που την έκαναν πρωτεύουσά τους. Το 1174 κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους και το 1393 από τους Οθωμανούς. Κατά την πρώιμη οθωμανική περίοδο υπήρχε το έθιμο να αποστέλλονται εκεί οι Οθωμανοί πρίγκιπες για να αποκτήσουν διοικητική εμπειρία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Αμάσεια ήταν έδρα Μητρόπολης του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου και του ελληνοτουρκικού πολέμου που ακολούθησε, η Αμάσεια έγινε θέατρο φοβερών διωγμών κατά του αρμενικού και ποντιακού πληθυσμού. Πολλοί Αρμένιοι και Έλληνες απαγχονίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, μεταξύ άλλων και στα "Δικαστήρια Ανεξαρτησίας", που οργάνωσε το τουρκικό εθνικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ και κατάφερε τη μαζική θανάτωση εκπροσώπων του ποντιακού Ελληνισμού. Στην πόλη σήμερα έχουν απομείνει οι παλιές ελληνικές γειτονιές, με σπίτια-φαντάσματα. Πολλά από αυτά βρίσκονται στις όχθες του Ίριδος ποταμού, που διασχίζει την Αμάσεια. Στράβων, Έλληνας γεωγράφος, φιλόσοφος και ιστορικός (64 π.Χ. - 24 μ.Χ.) allaboutturkey.com Αμάσεια Εικόνες της πόλης Ο καιρός στην Αμάσεια Πληροφορίες για την Αμάσεια Μία άγνωστη πτυχή της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού που έλαβε χώρα στην Αμάσεια
Α.Ο. Ορφέας Αλεξανδρούπολης

Ο Α.Ο. Ορφέας Αλεξανδρούπολης ήταν αθλητικό σωματείο στην Αλεξανδρούπολη του νομού Έβρου. Χρώματα του συλλόγου ήταν το κυανό και το ερυθρό. Δραστηριοποιούνταν στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονταν στο Δημοτικό Στάδιο Αλεξανδρούπολης «Φώτης Κοσμάς», χωρητικότητας 7.000 θεατών.

 Ο Αθλητικός Όμιλος «Ορφέας» Αλεξανδρούπολης ιδρύθηκε το 1995, έπειτα από τη συγχώνευση του Εθνικού Αλεξανδρούπολης με τον Α.Ο. Αλεξανδρούπολης (Άλεξ), με σκοπό τη δημιουργία ενός ισχυρού ποδοσφαιρικού σωματείου στην περιοχή.Στην πρώτη της αγωνιστική περίοδο, 1995–96, η ομάδα μετείχε στη Δ΄ Εθνική χάνοντας για μία θέση την άνοδο, καθώς κατέλαβε την 3η θέση με 68 βαθμούς, δύο λιγότερους από τον Ποσειδώνα Μηχανιώνας. Η επόμενη περίοδος, 1996–97 ήταν πιο επιτυχημένη, καθώς η ομάδα κατέκτησε την πρώτη θέση και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Δ΄ Εθνικής στον 6ο Όμιλο, οπότε και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Η περίοδος 1997–98 ήταν η πρώτη για τον σύλλογο στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, που προχώρησε στη σύσταση Π.Α.Ε. Τερμάτισε, όμως, στη 10 θέση, μία θέση κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού με 38 βαθμούς, έναν λιγότερο από τη Νάουσα. Την περίοδο 1998–99 η ομάδα κατέλαβε την 2η θέση του 6ου Ομίλου της Δ΄ Εθνικής, ενώ το καλοκαίρι του 1999, αποφασίστηκε η μετονομασία του συλλόγου σε Π.Α. Ένωση Θράκη και ουσιαστικά ο σύλλογος διαλύθηκε. Δ΄ Εθνική: 1995–96 Δ΄ Εθνική: 1996–97 Γ΄ Εθνική: 1997–98 Δ΄ Εθνική: 1998–99 Δ΄ ΕθνικήΠρωταθλήτρια (1): 1996–97
Σύκοραξ (δορυφόρος)

Σύκοραξ (αγγλικά: Sycorax) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού. Πήρε το όνομά της από τη Σύκοραξ, η οποία ήταν η μητέρα του Κάλιμπαν στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Η Τρικυμία». Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Ουρανός XVII (Uranus XVII, δηλαδή ο δέκατος έβδομος από τους δορυφόρους του Ουρανού που έχει ονομαστεί). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1997 U 2.

 Ο Σύκοραξ ακολουθεί μια μακρινή τροχιά, πάνω από 20 φορές πιο μακριά από τον Ουρανό από ότι ο Όμπερον. Η τροχιά του είναι οπισθοδρομική, έχοντας μέτρια κλίση και εκκεντρότητα. Η παράμετροι αυτοί φανερώνουν ότι μπορεί να ανήκει, μαζί με τον Σέτεβο και τον Πρόσπερο, στην την ίδια δυναμική διασποράς, γεγονός που υποδηλώνει την κοινή καταγωγή τους. Η διάμετρος του Σύκοραξ εκτιμάται στα 150 χλμ. (υποθέτοντας ότι η λευκαύγειά του είναι 0,04), είναι ο μεγαλύτερος ακανόνιστος δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού, σε σύγκριση με την Ιμαλία, τον μεγαλύτερο ακανόνιστο δορυφόρο του πλανήτη Δία. Ο δορυφόρος φαίνεται να έχει ανοιχτό κόκκινο χρώμα στο ορατό φως ( το χρώμα των δεικτών Β-V = 0,87 V-R = 0,44, Β-V = 1,01 V-R = 0,48, Β-V = 0,839 ± 0,014 V- R = 0,531 ± 0,005) πιο κόκκινο από της Ιμαλίας, αλλά λιγότερο κόκκινο από τα περισσότερα αντικείμενα της Ζώνης του Κάιπερ. Ωστόσο, στο υπέρυθρο εγγύς φάσμα γίνεται μπλε μεταξύ 0,8 και 1,25 μm και, τέλος, εμφανίζεται ουδέτερο κατά το μεγαλύτερο μήκος κύματος. Η περίοδος περιστροφής του Σύκοραξ εκτιμάται σε περίπου 3,6 ώρες. Η περιστροφή του προκαλεί περιοδικές μεταβολές στο φαινόμενο μέγεθός του, με εύρος της τάξεως του 0,07. Υπάρχει η υπόθεση πως είναι αντικείμενο σύλληψης. Δεν σχηματίστηκε στο δίσκο πρόσκτησης που υπήρχε γύρω από τον Ουρανό λίγο μετά τη συγκρότησή του. Ο ακριβής μηχανισμός σύλληψής του δεν είναι γνωστός, αλλά η σύλληψη ενός δορυφόρου απαιτεί τη διάχυση της ενέργειας. Η πιθανή μέθοδος δέσμευσης περιλαμβάνει: σύρσιμο αερίου στον πρωτοπλανητικό δίσκο, πολλές αλληλεπιδράσεις στο σώμα και τη σύλληψη κατά τη διάρκεια της ταχείας ανάπτυξης της μάζα του Ουρανού. Σύκοραξ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Ουρανού από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Ανάβυσσος Αττικής

Ανάβυσσος ονομάζεται περιοχή και οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής στην Αθηναϊκή Ριβιέρα, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Χαρακτηριστικό της Αναβύσσου είναι η έκταση, στην οποία υπήρχαν αλυκές. Η περιοχή έχει σημαντική οικιστική ανάπτυξη με μεγάλο αριθμό εξοχικών, αλλά και μόνιμων κατοικιών. Από το 2006 μετατράπηκε από Κοινότητα σε Δήμο.Με τον Καλλικράτη, ανήκει πλέον διοικητικά στο Δήμο Σαρωνικού Αττικής. Η Ανάβυσσος βρίσκεται μεταξύ της Σαρωνίδας (κατεύθυνση προς Πειραιά) και της Παλαιάς Φώκαιας (κατεύθυνση προς Σούνιο). Η δημοτική κοινότητα Αναβύσσου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,717 χμ² (2011).

 Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από τα προϊστορικά χρόνια. Στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ανάφλυστος και υπάρχουν αρκετές αναφορές σε αυτήν. Στην εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής, στην περιοχή μετοίκησε αριθμός προσφύγων (αναφέρονται 114 οικογένειες) από τη Μικρά Ασία, οι οποίοι εργάστηκαν στις αλυκές και στη γεωργία. Οι αλυκές Αναβύσσου λειτουργούσαν μέχρι το 1969. Η Ανάβυσσος έγινε κοινότητα το 1947 και δήμος το 2006. Τον Ιούνιο του 2012 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του Μικρασιατικού Μνημείου Αναβύσσου, που απεικονίζει τη Μικρασιάτισσα Μάνα με το παιδί της· η πλατεία όπου βρίσκεται μετονομάστηκε σε Πλατεία Μικρασιατών Προσφύγων. Στην Ανάβυσσο βρίσκεται και το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Μάκης Αγκούτογλου. Η παραλία της Αναβύσσου, μπροστά από τις αλυκές, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για όσους κάνουν σέρφινγκ. Στη ζωή των Μικρασιατών προσφύγων στην Ανάβυσσο βασίζεται το μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη Γαλήνη (1937). Σύμφωνα με τα στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών η Ανάβυσσος παρουσιάζει θερμό ημίξηρο κλίμα με ήπιους χειμώνες, θερμά καλοκαίρια και την χαμηλότερη βροχόπτωση στην Αττική με γύρω στα 310 χιλιοστά ετησίως. Δήμος Σαρωνικού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) https://www.kathimerini.gr/society/562209442/elstat-ta-apotelesmata-tis-apografis-toy-nomimoy-plithysmoy-stin-ellada/
Τάγμα της Αγίας Άννας

Το Τάγμα της Αγίας Άννας (ρωσικά: Орден Святой Анны) ήταν τάγμα ιπποτών, αρχικά της επαρχίας του Χόλσταϊν και έπειτα της Ρωσίας που ιδρύθηκε από τον Κάρολο Φρειδερίκο, δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττροπ στις 14 Φεβρουαρίου του 1735, προς τιμή της συζύγου του, Άννα Πετρόβνα, μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας, κόρη του Πέτρου Α' της Ρωσίας. Το ρητό του Τάγματος ήταν «Amantibus Justitiam, Pietatem, Fidem» («για αυτούς που αγαπούν τη δικαιοσύνη, την ευσέβεια, και την πίστη»). Το τάγμα εόρταζε στις 3 Φεβρουαρίου.

 Το τάγμα αρχικά είχε μόνο έναν βαθμό και ονομαζόταν «Τάγμα της Άννας». Το καταστατικό του τάγματος φέρει το έτος 1735 με μοναδικό μετάλλιο έναν σταυρό με κόκκινος σμάλτο που στο κέντρο του σταυρού είχε την εικόνα της Αγίας Άννας και στην αντίστροφη όψη τα αρχικά «A.I.P.F.» (λατ. «"Anna Imperatoris Petri Filia"», δηλ. «Άννα, κόρη αυτοκράτορα Πέτρου»). Το 1742, ο Πέτρος Γ' της Ρωσίας, γιος του Καρόλου Φρειδερίκου, ανακηρύχτηκε φυσικός διάδοχος της Ρωσίας. Όταν έφθασε στη Ρωσία, παρουσίασε το μετάλλιο σε διάφορους αυλικούς. Στις 15 Απριλίου του 1797, ο γιος του, αυτοκράτορας Παύλος Α' της Ρωσίας, έκανε το τάγμα μέλος του αυτοκρατορικού ρωσικού συστήματος, το μετονόμασε σε «Τάγμα της Αγίας Άννας» και καθιέρωσε τρεις βαθμούς. Αργότερα, το 1815, ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας πρόσθεσε και τέταρτο βαθμό. Τα μέλη του τάγματος του Αγίου Αντρέα καθώς και οι πρίγκιπες της αυτοκρατορίας, λάμβαναν ταυτόχρονα και το μετάλλιο του τάγματος της Αγίας Άννας, 1ου βαθμού. Η αρχηγία του τάγματος ήταν κληρονομικό προνόμιο του αυτοκράτορας. Το μετάλλιο του Τάγματος της Αγίας Άννας είχε τέσσερις βαθμούς. 1ος βαθμός: Σταυρός με φαρδιά ταινία (10 εκατοστά) που την φορούσαν πάνω από τον αριστερό ώμο και αστέρι διαμέτρου 95 χιλιοστών που το φορούσαν στο δεξιό μέρος του στήθους 2ος βαθμός: Σταυρός διαμέτρου 45 χιλιοστών που τον φορούσαν στον λαιμό 3ος βαθμός: Σταυρός που τον φορούσαν στα αριστερά 4ος βαθμός: Σταυρός που έμπαινε στη λαβή του ξίφους Alan W. Hazelton, The Russian Imperial Orders; New York: The American Numismatic Society, 1932 (Numismatic Notes and Monograms, No. 51). Το Τάγμα της Αγίας Άννας Η ιστορία του το Τάγματος της Αγίας Άννας
Σαμπιονά Νασιονάλ

Το Σαμπιονά Ντε Φρανς Νασιονάλ (γαλλικά: Championnat de France National συχνά συντομευμένο σε Νασιονάλ, μερικές φορές αναφερόμενο ως Ντιβιζιόν III, σε σχέση με την προηγούμενη κατηγορία σε αυτό το επίπεδο) είναι το τρίτο τη τάξει ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα στη Γαλλία, πίσω από τη Λιγκ 1 και τη Λιγκ 2. Αποτελεί το υψηλότερο επίπεδο στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν ερασιτεχνικές ομάδες.

 Το Σαμπιονά Νασιονάλ ιδρύθηκε το 1993 υπό το όνομα « Νασιονάλ 1 » μετά από μια αναδιάρθρωση των διοργανώσεων. Αντικατέστησε την παλιά Ντιβιζιόν 3, ιδρυμένη το 1970. Από το 1993-94 μέχρι και το 1996-97, η Νασιονάλ 1 αποτελείται από δύο γκρουπ των 18 ομάδων αντικαθιστώντας τα 6 γκρουπ των 16 ομάδων της παλιάς Ντιβιζιόν 3. Από τη σεζόν 1997-98 μέχρι και τη σεζόν 2009-2010 η « Νασιονάλ » (χωρίς πλέον την παρουσία του αριθμού "1") περιλαμβάνει ένα μοναδικό γκρουπ είκοσι ομάδων. Για την σεζόν 2010-2011, μετά την συμπερίληψη την τελευταία στιγμή από την DNCG της ΡΚ Στρασμπούρ (που έπρεπε να έχει υποβιβαστεί στο CFA για οικονομικούς λόγους), η Νασιονάλ είχε 21 ομάδες. Η ΑΣ Κάννες ήταν παρούσα σε αυτή την κατηγορία από την σεζόν 2001-2002 και μέχρι το τέλος της σεζόν 2010-2011. Διατηρεί το ρεκόρ περισσότερων συμμετοχών στη Νασιονάλ. Το 2011, μετά τον δικαστικό υποβιβασμό της, η Παρί ΦΚ καθώς και η ΑΣ Μποβέ Ουάζ, μοιράζονται το ρεκόρ γιατί βρίσκονται στην κατηγορία από την σεζόν 2006-2007, προερχόμενες από την CFA. Από την σεζόν 2009-2010, απονέμεται βραβείο για τον καλύτερο παίκτη της σεζόν στην Νασιονάλ. Ο παίχτης αναδεικνύεται από τους προπονητές οι οποίοι δίνουν 3 και 1 πόντο στους δύο καλύτερους παίκτες της αντίπαλης ομάδας. Επίσημη Ιστοσελίδα της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας
Συμβολική λογική

Συμβολική λογική (symbolic logic) είναι ο τομέας των μαθηματικών που μελετά τις αμιγώς τυπικές ιδιότητες που έχουν οι συμβολοσειρές. Το ενδιαφέρον στον τομέα αυτό ξεκινά από δύο πηγές. Πρώτον, τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αυτών των συμβολοσειρών μπορούν να ερμηνευθούν σαν αναπαραστάσεις των λέξεων που χρησιμοποιούνται στην κλασική φιλοσοφική λογική. Δεύτερον, οι κανόνες για τον χειρισμό των συμβόλων της συμβολικής λογικής μπορούν να υλοποιηθούν αλγοριθμικά σε ένα πρόγραμμα υπολογιστή. Η συμβολική λογική διαιρείται συνήθως σε δύο υποπεδία, την προτασιακή λογική και την κατηγορηματική λογική. Σύχρονοι τομείς των μαθηματικών αναπτύσσονται από την τυπική λογική και ομαδοποιούνται με τον ευρύ τίτλο μαθηματική λογική.

 Ο κλάδος της συμβολικής λογικής που λέγεται προτασιακή λογική, αρχικά γνωστός ως προτασιακός λογισμός, μελετά τις ιδιότητες των προτάσεων που δημιουργούνται από σταθερές, που συνήθως συμβολίζονται με A, B, C, ... και πέντε λογικούς τελεστές: AND, OR, IMPLIES, EQUALS και NOT. Οι πέντε αυτοί τελεστές γράφονται ορισμένες φορές και .AND., .OR., κλπ, συνήθως στην επιστήμη υπολογιστών, όπως επίσης και με τα σύμβολα ∧ , ∨ , → , ↔ {\displaystyle \land ,\lor ,\rightarrow ,\leftrightarrow } και ¬ {\displaystyle \neg } αντίστοιχα. Όλοι εκτός από το NOT είναι δυαδικοί τελεστές, το NOT είναι μοναδιαίος τελεστής που γράφεται πριν το όρισμά του. Οι τιμές των τελεστών αυτών δίνονται από πίνακες αλήθειας. Η κατηγορηματική λογική, αρχικά γνωστή ως κατηγορηματικός λογισμός, επεκτείνει την προτασιακή λογική με την εισαγωγή μεταβλητών, που συνήθως συμβολίζονται με μικρό γράμμα, π.χ. x, y, z, και επίσης με προτάσεις που περιέχουν μεταβλητές, που λέγονται κατηγορήματα και συνήθως συμβολίζονται με ένα κεφαλαίο γράμμα το οποίο ακολουθείται από μια λίστα μεταβλητών, π.χ. P(x) ή Q(y,z). Επιπλέον, η κατηγορηματική λογική εισάγει δύο σύμβολα που λέγονται ποσοδείκτες (quantifiers), το για κάθε ( ∀ {\displaystyle \forall } ) και το υπάρχει ( ∃ {\displaystyle \exists } ). Το άρθρο αντλεί πληροφορίες από το αντίστοιχο της αγγλόφωνης Wikipedia.
Γιώργος Μπουγάς

Ο Γιώργος Μπουγάς ( Πειραιάς, 1941 - 12 Μαΐου 2005), ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Πατέρας του ήταν επίσης βουλευτής Χρήστος Μπουγάς (γ. 1908 -) και μητέρα του η βουλευτής Ταρσή Μπουγά.

 Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής στην Β΄ Πειραιώς , με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ (παραιτήθηκε από την έδρα η μητέρα του). Επανεξελέγη βουλευτής το 1981, 1985, τον Ιούνιο του 1989, τον Νοέμβριο του 1989 και το 1990.Ήταν παντρεμένος με τη Ρίτσα Μπουγά και απέκτησαν παιδιά.Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών το 2005. Κηδεύτηκε στις 13 Μαΐου 2005 από τον ιερό ναό Ευαγγελίστριας στον Πειραιά.
Κάπτεν Κιντ

O Κάπτεν Γουϊλιαμ Κιντ ήταν πειρατής, γνωστός ως Κάπτεν Κιντ. Πληροφορίες κατατάσσουν την γέννηση του γύρω στο 1645 είτε στο Γκρίνοκ είτε στο Ναντί της Σκωτίας αν και οι περισσότερες πηγές τείνουν προς το πρώτο. Σύμφωνα με μια πηγή ο Ουϊλιαμ Κιντ καθώς κατευθυνόταν προς την κρεμάλα είπε ότι κατάγεται απο το Γκρίνοκ.

 Το 1670 γίνεται μέλος του πληρώματος ενός πολυεθνικού πειρατικού πλοίου στην Καραϊβική. Οι δεξιότητες του και οι ικανότητες του τον κατατάσσουν ως ένας από τους καλύτερους ναυτικούς με αποτέλεσμα να εκλέγεται σε κυβερνήτη του σκάφους. Λειτουργεί κάτω από το αγγλικό στέμμα με αποστολή να φέρει την αγγλική σημαία και να κουρσεύει γαλλικά και ισπανικά εμπορικά πλοία. Περίπου 28 χρόνια αργότερα επιτίθεται σε πλοίο των Αρμενών, σύμμαχοι των Άγγλων υπό την γαλλική σημαία. Αυτή η πράξη ταξίδεψε στην Αγγλία τρεις μήνες αργότερα. Εκείνη ήταν η στιγμή που ο Κάπτεν Κιντ θεωρείται πλέον πειρατής και γίνεται καταζητούμενος και ένας από τους πιο διαβόητους πειρατές της εποχής. Στις 16 Μαϊου του 1961, ο Ουίλιαμ Κιντ παντρεύτηκε την Σάρα Μπράντλεϊ (Sarah Bradley Cox Oort). [1] Αρχειοθετήθηκε 2021-06-02 στο Wayback Machine. Αγγλίδα, γύρω στα είκοσι ήταν μια από τις πλουσιότερες χήρες της Νέας Υόρκης κληρονομώντας την περιουσία του πρώτου της γάμου. Μετά τον γρήγορο γάμο τους μετακόμισαν σε μια έπαυλη που της είχε κληρονομήσει ο πρώτος της σύζυγος στο Pearl Street της Νέας Υόρκης. Πιστεύεται ότι η Σάρα ήταν πιστή στον Ουίλιαμ ως το τέλος και τον βοηθούσε σε κάθε περίπτωση ως τον θάνατο του. Ο Ουϊλιαμ Κιντ πέθανε την Κυριακή στις 18 Μαίου το 1701 στο Ουάπινγκ του Λονδίνου. Ήταν γύρω στα πενήντα του. Καταδικάστηκε σε θάνατο μέσω απαγχονισμού και το πτώμα του αφέθηκε σε δημόσια θέα στο Τίλμπουρι, δίπλα στον ποταμό Τάμεση. Η κίνηση αυτή ήταν για να είναι ορατός ο θάνατος του σε διερχόμενα πλοία ώστε να αποθαρρυνθούν από το να καταλήξουν πειρατές. Αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι ο Κιντ ως το τέλος δεν φάνηκε να παραδέχεται κάποια από τις κατηγορίες που του πρόσαπταν. Το μόνο που ίσως δείχνει κάποια μετάνοια ήταν όταν δήλωσε ότι πραγματικά συγχώρεσε όλο τον κόσμο Ο Ουίλιαμ Κιντ ίσως δεν ήταν ο συνηθισμένος πειρατής που ανάγκαζε ανθρώπους να περπατήσουν στην σανίδα [2] αλλά οι άγνωστοι θησαυροί του τον μετέτρεψαν σε θρύλο. Ακόμη και σήμερα κυνηγοί χρυσού ψάχνουν για τον θησαυρό του αλλά μάταια. Υπήρχαν φήμες ότι βρέθηκε θησαυρός του στην Μαγαδασκάση αλλά ως τώρα δεν έχει αποδειχθεί και κατά πάσα πιθανότητα είναι ψεύτικες φήμες. https://books.google.gr/books?hl=el&lr=&id=O3w46iqYw1YC&oi=fnd&pg=PA7&dq=captain+kidd+pirate&ots=sY_ASW8PfB&sig=2G92jIr9mLVG2ck-LGP-M33v3jg&redir_esc=y#v=onepage&q=captain%20kidd%20pirate&f=false https://www.pardoncaptainkidd.com/sarah-kidd-loyal-to-the-end Αρχειοθετήθηκε 2021-06-02 στο Wayback Machine. https://www.britannica.com/biography/William-Kidd https://www.historytoday.com/archive/months-past/execution-captain-kidd
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1993–94 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1993–94 (αγγλικά: LEN European Cup 1993–94) ήταν η 7η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Το τουρνουά διοργανώθηκε το 1994. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ιταλικής Οριτζόντε Κατάνια και της Ολλανδικής Νερέους. Η Οριτζόντε Κατάνια νίκησε τη Νερέους με 6-3 και κέρδισε τον 1ο τίτλο στην ιστορία της.

 Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 7 και 9 Ιανουαρίου του 1994. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση. Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις της ΚΕ Μεντιτεράνι στη Βαρκελώνη. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Zwembad De Slag στο Ζάανταμ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Η Τελική φάση διεξήχθη μεταξύ 16 και 20 Μαρτίου του 1994 στο Παλέρμο. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Καπλάνειος Σχολή

Η Καπλάνειος Σχολή είναι Ελληνική Σχολή στα Ιωάννινα. Στο κτήριο της καπλάνειας σχολής στεγάζεται το 1ο δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων (Ελισαβετειο) και το 2ο δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων (Καπλάνειο).

 Η Καπλάνειος Σχολή ιδρύθηκε από την ευεργεσία του Γιαννιώτη Ζώη Καπλάνη, στη θέση της Μαρουτσαίας Σχολής. Ο Καπλάνης, φτωχό παιδί από το Γραμμένο των Ιωαννίνων έγινε πλούσιος έμπορος στη Μόσχα και ίδρυσε τη σχολή αυτή το 1797 δίνοντας εν ζωή το σεβαστό κληροδότημα των εκατό χιλιάδων ρουβλίων για να εργάζεται το σχολείο. Προίκησε τη Σχολή με μεγάλη βιβλιοθήκη και άλλα εποπτικά μέσα διδασκαλίας. Κυρίως όργανα φυσικής. Την οργάνωση του σχολείου και τη διεύθυνσή του την ανάθεσε στον ξακουστό τότε δάσκαλο Αθανάσιο Ψαλίδα. Ονομάζεται και Πατριαρχική, επειδή κατοχυρώθηκε το 1805 με σιγίλλιο του Πατριάρχη Καλλίνικου Ε'. Σχολάρχης διορίστηκε ο Αθανάσιος Ψαλίδας. Η σχολή κάηκε το 1821. Το 1922-1926 ξανακτίστηκε και λειτουργεί σήμερα ως σχολικό συγκρότημα. Νικόλαος Σ. Μπούλιος (1908). Θυσίες στο βωμό του Χριστού και της Πατρίδος : (Μεγάλοι Εθνικοί Ευεργέτες). Ελεύθερο παιδικό ανάγνωσμα. Νίκαια: Χ. Α. Συμεωνίδη & Σια. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010. Τρύφων Ευαγγελίδης (1936). Η παιδεία επί Τουρκοκρατίας. Εν Αθήναις: Τύποις Α. Π. Χαλκιοπούλου. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2010. (pdf) http://1dim-ioann.ioa.sch.gr/wordpress/?p=1236 https://typos-i.gr/article/kallimorfo-oikodomhma-ths-kaplaneioy-sxolhs
Περαία

Η Περαία είναι πόλη του δήμου Θερμαϊκού στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης, η οποία βρίσκεται στα ανατολικά προάστια της Θεσσαλονίκης και δυτικά του Διεθνή Κρατικού Αερολιμένα Θεσσαλονίκης .Ειδικά τα τελευταία δέκα χρόνια ο πληθυσμός της Περαίας πολλαπλασιάστηκε και, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 18.546 άτομα.

 Η Περαία ήταν στην ιδιοκτησία ενός Τούρκου Μπέη, όπου μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν 204 οικογένειες (132 από τη Δυτική Μικρά Ασία και 72 από την Ανατολική Θράκη), συνολικά 740 άτομα. Η καταγωγή των προσφύγων από δύο διαφορετικές περιοχές είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν διαφωνίες για το όνομα που θα δινόταν στον προσφυγικό συνοικισμό. Οι Μικρασιάτες πρότειναν την ονομασία Νέα Σμύρνη, ενώ οι Θρακιώτες την ονομασία Νέα Καλλίπολη. Ο τότε Διευθυντής Εποικισμού Μακεδονίας πρότεινε τη σημερινή ονομασία και, μετά από μια κλήρωση των 3 προτεινόμενων ονομάτων, από την κληρωτίδα βγήκε το όνομα Περαία. Η ίδρυση του οικισμού χρονολογείται από το 1923 όπου οι πρώτες οικογένειες, μετά τον ξεριζωμό τους, αναζήτησαν καταφύγιο στην περιοχή. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1926 στο ΦΕΚ 217Α - 30/06/1926 να ορίζεται έδρα της κοινότητας Περαίας ενώ το 1971 και 1981 στον οικισμό προσαρτήθηκαν οι καταργούμενοι Παραλία και Βάλτος αντίστοιχα.Ο Δήμος Θερμαϊκού για να τιμήσει τους Μικρασιάτες πρόσφυγες που μετά από πολλές κακουχίες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, γιορτάζει τη "Γενέθλια ημέρα της Περαίας" το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου οργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στην Περαία υπάρχουν δύο ενοριακοί ναοί, ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Άνω Περαίας που χρονολογείται από το 1922 και ο Ιερός Ναός Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Κάτω Περαία που χρονολογείται από το 2006.Υπάρχουν ακόμη και δύο Παρεκκλησία: το ιστορικό παρεκκλήσιο της Γεννήσεως της Θεοτόκου (1950) στην παραλία της Περαίας και το παρεκκλήσιο των Αγίων Νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στο προαύλιο του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Άνω Περαίας. Η Περαία εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κασσανδρείας. Φημολογείται πως στη περιοχή βρίσκεται ένας ακόμη ναός, το κάστρο της Κ.Χατζής και του Αλεξάνδρου στο οποίο κατοίκησαν με την οικογένεια τους ως στο 1926. Με το θάνατο της μοναχοκόρης τους και την ίδρυση της ομάδας ΠΑΟΚ η οικογένεια εγκατέλειψε την κατοικία της η οποία δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί από τις ανασκαφές. Παραμένει ένα μυστήριο που στοιχειώνει την περιοχή. Η εξέλιξη του πληθυσμού της Περαίας έχει ως εξής: Αναζητώντας την αρχαία Ραίκηλο - Παντελής Νιγδέλης από το Ιδρυματικό Καταθετήριο Επιστημονικών Εργασιών του Α.Π.Θ. Ιστορικά στοιχεία για την Περαία
Πιερ Πασερώ

Ο Πιέρ Πασερώ (γαλ. Pierre Passereau, fl. 1509 – 1547) ήταν Γάλλος συνθέτης της εποχής της Αναγέννησης. Όπως και ο συνάδελφός του Κλεμάν Ζανεκέν, έγραψε σχεδόν αποκλειστικά τραγούδια και σανσόν, τα οποία υπήρξαν εξαιρετικά δημοφιλή στις αρχές του 16ου αι. Τα περισσότερα έχουν κωμικό χαρακτήρα, με έντονη χρήση ονοματοποιΐας, αμφίσημων εκφράσεων, βωμολοχίας και άλλων παρόμοιων στοιχείων όπως γλωσσοδέτες, τα οποία ήταν αρκετά διαδεδομένα στη συνθετική πρακτική της εποχής. Ένα μεγάλο μέρος τους επιβίωσε χάρη στις εκδόσεις του Πιερ Αταινιάν, με πιο γνωστή στις μέρες μας την τετράφωνη σανσόν Il est bel et bon.

 Ελάχιστα στοιχεία διασώζονται για τη ζωή του Πασερώ, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από τη μνημειώδη μουσική εγκυκλοπαίδεια του Φρανσουά-Ζοζέφ Φετίς Biographie universelle des musiciens (1834). Ο Πασερώ αναφέρεται σε ιστορικά αρχεία ως τενόρος στη χορωδία του παρεκκλησίου του Ανγκουλέμ, ο κόμης της οποίας έμελε αργότερα να γίνει βασιλιάς της Γαλλίας, ως Φραγκίσκος Α΄· από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο συνθέτης κατά πάσα πιθανότητα γεννήθηκε το αργότερο το 1495. Επιπλέον, φαίνεται επίσης από ιστορικά αρχεία να συνδέεται με τους καθεδρικούς ναούς της Μπουρζ και του Καμπραί, τουλάχιστον μεταξύ των ετών 1525 - 1530. Ο Φετίς τον τοποθετεί ως εφημέριο της Παρισινής εκκλησίας Saint Jacques-de-la-Boucherie, κάτι όμως που δεν επιβεβαιώνεται από άλλες πηγές. Το σύνολο σχεδόν του έργου του αποτελείται από σανσόν και, καθώς οι βιογραφικές πληροφορίες είναι ελάχιστες, ο συνολικός τους αριθμός είναι ακαθόριστος. Το μόνο άλλο γνωστό του έργο είναι ένα μοτέτο με τίτλο Unde veniet auxilium michi (Ψαλμός 120, από τη Νεκρώσιμη Ακολουθία). Οι σανσόν του Πασερώ μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία με την ιταλική φρόττολα, καθώς αμφότερα εμπίπτουν στο είδος των μουσικών ευθυμογραφημάτων, όπου κυριαρχεί το κωμικό στοιχείο και τα λογοπαίγνια. Το Il est bel et bon («είναι όμορφος και καλός») είναι ένας διάλογος δύο γυναικών, καθεμιά από τις οποίες παινεύει τον άντρα της για την ομορφιά και την καλωσύνη του, ενώ ταυτόχρονα η φλυαρία τους μπερδεύεται με το κακάρισμα από τις κότες στο προσκήνιο. Το συγκεκριμένο τραγούδι έφτασε μέχρι και τη Βενετία, ενώ αποτελεί πλέον μέρος του κλασικού ρεπερτορίου για τα σύγχρονα φωνητικά σύνολα. Από τεχνικής πλευράς κυριαρχεί η συλλαβική μελοποίηση (μία νότα ανά συλλαβή - πρβλ. μελισματική γραφή), οι γρήγοροι και ακανόνιστοι ρυθμοί, το αντιστικτικό στοιχείο και πάνω απ' όλα η σάτιρα. Isabelle Cazeaux: "Pierre Passereau", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed August 20, 2007), (subscription access)Αρχειοθετήθηκε 2008-05-16 στο Wayback Machine. Allan W. Atlas, Renaissance Music: Music in Western Europe, 1400–1600. New York, W.W. Norton & Co., 1998. ISBN 0-393-97169-4 Ελεύθερες παρτιτούρες έργων του Πασερώ στο Μουσικό Αρχείo Βέρνερ Ίκινγκ (WIMA) Ελεύθερες παρτιτούρες έργων του Πασερώ στη Χορωδιακή Βιβλιοθήκη Έργων Κοινού Κτήματος (Choralwiki)
Ανακύκλωση χαρτιού

Η ανακύκλωση χαρτιού είναι η διαδικασία ανάκτησης χαρτιού που έχει ήδη δημιουργηθεί ή χρησιμοποιηθεί για να το μετατρέψει σε νέα προϊόντα χαρτιού. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες χαρτιού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για ανακυκλωμένο χαρτί: χώμα, απόβλητα πριν από τον καταναλωτή και απόβλητα μετά τον καταναλωτή. Τα απόβλητα πριν από τον καταναλωτή είναι υλικά που έχουν ήδη περάσει από τον μύλο χαρτιού και έχουν απορριφθεί πριν να είναι έτοιμα για κατανάλωση. Όμως, τα απόβλητα μετά από τον καταναλωτή είναι υλικά χαρτιού που απορρίπτονται από τον καταναλωτή, όπως παλιά περιοδικά ή εφημερίδες, είδη γραφείου, τηλεφωνικά βιβλία κλπ. Το χαρτί που θεωρείται κατάλληλο για ανακύκλωση ονομάζεται «απορρίμματα χαρτιού».

 Το χαρτί ανακυκλώνεται με πολτοποίηση και συνδυασμό του με νέο πολτό από ξύλο. Δεδομένου ότι η διαδικασία ανακύκλωσης προκαλεί τη διάσπαση των ινών, κάθε φορά που ανακυκλώνεται το χαρτί, η ποιότητά του μειώνεται, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να προστεθεί ένα υψηλό ποσοστό νέων ινών, ή θα είναι συνώνυμο με προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας. Οποιαδήποτε γραφή ή χρωματισμός στο χαρτί πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί με το ξεθώριασμα. Σχεδόν οποιοσδήποτε τύπος χαρτιού μπορεί να ανακυκλωθεί σήμερα, αν και μερικά είναι πιο δύσκολο να χειριστούν από άλλα. Τα χαρτιά που καλύπτονται με πλαστικό ή αλουμίνιο και τα κηρωμένα, κολλημένα ή κολλημένα χαρτιά συνήθως δεν ανακυκλώνονται λόγω του υψηλού κόστους της διαδικασίας. Τα χαρτιά δώρων δεν μπορούν να ανακυκλωθούν ούτε λόγω της ήδη κακής ποιότητας τους. Μερικές φορές τα εργοστάσια ανακύκλωσης ζητούν να αφαιρεθεί η λάμψη από τις εφημερίδες καθώς είναι κατασκευασμένα από διαφορετικό τύπο χαρτιού. Έχουν επίστρωση από άργιλο με την οποία ορισμένα εργοστάσια δεν μπορούν να εργαστούν. Ανακύκλωση Χαρτί Διαδικασία ανακύκλωσης Επτά οφέλη ανακύκλωσης χαρτιού Ανακύκλωση χαρτιού (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)
Μελέτιος ο Γαλησιώτης

Ο όσιος Μελέτιος ο Γαλησιώτης, που το αρχικό του όνομα ήταν Μιχαήλ, γεννήθηκε το έτος 1206 μ.Χ. στην πόλη Θεόδοτο του Πόντου και οι γονείς του ονομάζονταν Γεώργιος και Μαρία. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Από την παιδική του ηλικία αγάπησε το μοναχικό βίο. Γι’ αυτό, αφού εγκατέλειψε τον κόσμο, έγινε μοναχός στο όρος Σινά και στη συνέχεια επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους, την Αίγυπτο και διάφορα μοναστήρια της Δαμασκού. Τελικά εγκαταβίωσε στη μονή του Αγίου Λαζάρου στο όρος Γαλήσιο της Μικράς Ασίας, όπου διήλθε τον βίο του με άσκηση, προσευχή και νηστεία.

 Μετά το 1261 μ.Χ. ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και ασκήτευε στο όρος αγίου Αυξεντίου. Παράλληλα περιερχόταν στις πόλεις και τα χωριά και στήριζε τους χριστιανούς στην ορθόδοξη πίστη, αφού ανήκε στην υπό τον μετέπειτα πατριάρχη Γεώργιο Κύπριο (1283- 1289 μ.Χ.) ανθενωτική μερίδα και αγωνίσθηκε κατά των ενωτικών ενεργειών του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου στη Δεύτερη Σύνοδο της Λυών (1274 μ.Χ.). Μεταξύ των ετών 1271 μ.Χ. και 1274 μ.Χ., επί της νησίδος προ της περιοχής του Ακρίτα, ίδρυσε μονή που την αφιέρωσε στον απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο. Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Παλαιολόγος τον εξόρισε στη νήσο της Σκύρου μαζί με τον μοναχό Γαλακτίωνα τον Γαλησιώτη, από την οποία επέστρεψε λίγα χρόνια αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατριάρχης Ιωσήφ (1267 - 1275 μ.Χ., 1282 - 1283 μ.Χ.) θέλησε να τον χειροτονήσει πρεσβύτερο, αλλά ο Άάιος αρνήθηκε. Έγραψε πολλά κατά των Λατίνων και έπαθε για την ορθόδοξη πίστη του πολλά. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ομολογητής. Ο όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1283 μ.Χ. σε ηλικία 77 ετών και ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Λαζάρου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 19 Ιανουαρίου. Το σπουδαιότερο από τα έργα του είναι η Αλφαβηταλφάβητος, ένα μεγάλο ποίημα από 13.000 περίπου στίχους, στο οποίο εκτίθενται θεολογικές σκέψεις και ιδέες. Έγραψε δε και περί της διδασκαλίας της Αγίας Τριάδος.
Νικομήδης Γ΄ Ευεργέτης

Ο Νικομήδης Γ' ο Ευεργέτης από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, περίπου κατά την περίοδο 127 έως 94 π.Χ. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Νικομήδη Β' του Επιφανούς.

 Αφού σύναψε συμμαχία με το Νικομήδη, ο βασιλιάς του Πόντου Μιθριδάτης ο Ευπάτωρ, εισέβαλε στα εδάφη της Παφλαγονίας και τη μοιράστηκε με τους συμμάχους του. Μόλις πληροφορήθηκε το ζήτημα, η Ρώμη απέστειλε και στους δύο βασιλείς αντιπροσώπους, ζητώντας την αποκατάσταση της εδαφικής ακεραίοτητας της χώρας. Ο Μιθριδάτης αψήφησε τους Ρωμαίους προβάλλοντας σαν επιχείρημα πως ο πατέρας του κατείχε στο παρελθόν τα εδάφη αυτά κι άρα του άνηκαν δικαιωματικά. Όσο για το Νικομήδη, ο οποίος δεν διέθετε ανάλογο επιχείρημα, συμφώνησε να εγκαθιδρυθεί στη χώρα βασιλιάς με νόμιμα δικαιώματα. Αυτό όμως δεν ήταν παρά ένα τέχνασμα: άλλαξε το όνομα του γιου του σε Πυλαιμένης, δηλαδή στο σύνηθες όνομα των βασιλέων της χώρας, και του την ανέθεσε, συνεχίζοντας στην ουσία να διοικεί ο ίδιος. Ο Μιθριδάτης ο Ευπάτωρ, στις προσπάθειές του να επεκτείνει το βασίλειό του σε βάρος των γειτονικών του κρατών, είχε φροντίσει να θανατωθεί ο άνδρας της αδερφής του Λαοδίκης, ο βασιλιάς της Καππαδοκίας, Αριαράθης Στ'. Σκόπευε να προχωρήσει και στην απομάκρυνση των ανηψιών του, όταν ο Νικομήδης, εκμεταλλευόμενος το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε από το θάνατο του Αριαράθη εισέβαλλε στην Καππαδοκία. Ο Μιθριδάτης για να αποτρέψει το ενδεχόμενο εξεστράτευσε κι ο ίδιος, με τη δικαιολογία πως ήθελε να βοηθήσει την αδερφή του. Ωστόσο η Λαοδίκη ήδη είχε συμμαχήσει με το Νικομήδη, στον οποίο προσέφερε το χέρι και τη συμμαχία της. Οργισμένος από αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων, ο Μιθριδάτης εκδίωξε τις φρουρές του Νικομήδη από την Καππαδοκία, ώστε να παραμείνει στο θρόνο η Λαοδίκη, μόνο για θέσει το κράτος υπό την επιρροή του λίγο καιρό αργότερα.Οι κάτοικοι της Καππαδοκίας, αποπειράθηκαν τότε χωρίς αποτέλεσμα να τοποθετήσουν έναν από τους γιους της Λαοδίκης στο θρόνο. Βλέποντας τα γεγονότα αυτά και φοβούμενος πως η Βιθυνία θα γίνει ο επόμενος στόχος του Μιθριδάτη, ο Νικομήδης έστειλε στη Ρώμη έναν όμορφο νέο να διεκδικήσει το θρόνο της Καππαδοκίας, ισχυριζόμενος πως ήταν γιος του βασιλιά Αριαράθη, συμμάχου των Ρωμαίων. Τον συνόδεψε και η Λαοδίκη ώστε να υποστηρίξει ότι από τον Αριαράθη απέκτησε τρία παιδιά αντί για δύο. Τελικά η Σύγκλητος διαβλέποντας τις δολοπλοκίες των δύο βασιλέων απέσπασε την Καππαδοκία από το Μιθριδάτη και την Παφλαγονία από το Νικομήδη, προσφέροντας μάλιστα στους δύο λαούς την ελευθερία τους. Ο βασιλιάς Νικομήδης Γ' ο Ευεργέτης, που ονομάστηκε έτσι γιατί έφερε ευημερία στους κατοίκους της χώρας του, απέκτησε από τη σύζυγό του, Αριστονίκη, έναν νόμιμο γιο, το Νικομήδη. Διέθετε δε και μια παλλακίδα, την Αγνή από την Κύζικο, με την οποία απέκτησε επίσης γιο, που ονομαζόταν Σωκράτης. Η Αγνή και ο Σωκράτης στάλθηκαν στην Κύζικο με πεντακόσια τάλαντα. Μετά το θάνατο του βασιλιά σε μεγάλη ηλικία (κατά μια εκδοχή από δηλητήριο), τον διαδέχτηκε το 94 π.Χ. ο νόμιμος γιος του, Νικομήδης ο Φιλοπάτωρ. Justinus, «Επιτομή της Ιστορίας του Πομπήιου Τρώγου» Granius Licinianus, «Ιστορία»