Ίνα Μπενίτα

Η Ίνα Μπενίτα (πολωνικά: Ina Benita) (1 Μαρτίου 1912 – 9 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν δημοφιλής Πολωνή ηθοποιός του Μεσοπολέμου. Γεννήθηκε ως Ίννα Φλόρουφ-Μπούουχακ στο Κίεβο, τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας της ήταν ο Μικόουαϊ Γκερβάζι Μπούουχακ και η μητέρα της ήταν η Χελένα Γεστσένκο. Και οι δύο γονείς της θεωρούσαν τους εαυτούς τους Πολωνούς και επρόκειτο να μετακομίσουν στην Κρακοβία, αλλά όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τα σχέδιά τους καθυστέρησαν.

 Το 1920, η μελλοντική ηθοποιός και η οικογένειά της τελικά μετακόμισαν στην πρόσφατα αναστημένη Πολωνία. Κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1920, η Μπενίτα έφυγε για το Παρίσι και αποφοίτησε από τη Σχολή Ιερής Καρδιάς. Μετά την επιστροφή της στην Πολωνία, συνέχισε την εκπαίδευσή της στη Βαρσοβία. Η Μπενίτα έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο στις 29 Αυγούστου 1931, με τη θεατρική ομάδα της Βαρσοβίας "Nowy Ananas" («Νέος Ανανάς»), στην παράσταση Παράδεισος για Άντρες (Raj dla mężczyzn). Ένα χρόνο αργότερα έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία Puszcza («Ερημιά») του Ρίσαρντ Μπρίσκε. Από τότε έπαιζε κυρίως σε ταινίες. Η Μπενίτα, ωστόσο, εμφανίστηκε επίσης στη σκηνή, κυρίως σε επιθεωρήσεις της Βαρσοβίας, όπως οι Cyrulik Warszawski (1937), Wielka Rewia (1938–39) και Ali Baba (από την άνοιξη του 1939).Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία, η Μπενίτα έπαιξε σε θέατρα που επιχορηγήθηκαν από τη Γερμανία, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα ισχυρισμούς για συνεργασία με τους Ναζί. Κάποια στιγμή το 1943 ξεκίνησε μια σχέση με έναν Αυστριακό αξιωματικό της Βέρμαχτ (το όνομά του παραμένει αβέβαιο - σύμφωνα με ορισμένες πηγές ήταν ο Ότο Χάβερ, αλλά σύμφωνα με αυτήν την το πραγματικό του όνομα ήταν πολύ πιθανόν Ότο Χάουερ), με τον οποίο έφυγε για τη Βιέννη. Το καλοκαίρι του 1944, η μερική εβραϊκή καταγωγή της Μπενίτα (Εβραία γιαγιά από την πλευρά του πατέρα της) ήρθε στην προσοχή της Γκεστάπο και οι δύο τους κατηγορήθηκαν για Rassenschande (επιμειξία) —έγκλημα κατά της φυλετικής αγνότητας—το οποίο, σύμφωνα με τους γερμανικούς νόμους στην κατεχόμενη πολωνική επικράτεια σήμαινε θανατική ποινή. Ωστόσο, σίγουρα λόγω των παρασκηνιακών πιέσεων από τους Γερμανούς θαυμαστές της Μπενίτα, κρίθηκαν σύμφωνα με τους νόμους που διέπουν τη Βιέννη εκείνη την εποχή, και αντ΄ αυτού ο σύζυγός της στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο, ενώ η έγκυος Μπενίτα φυλακίστηκε στη Φυλακή Πάβιακ της Βαρσοβίας. Εκεί γέννησε τον γιο της με τον Χανς Γκέοργκ Πας, Ταντέους Μίχαου, στις 7 Απριλίου 1944.Η Μπενίτα απελευθερώθηκε στις 31 Ιουλίου 1944 με το νεογέννητο μωρό της, και εθεάθη για τελευταία φορά κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας τον Αύγουστο του 1944. Αυτή και ο Ταντέους φέρεται να κατέβηκαν από ένα κανάλι αποχέτευσης και πνίγηκαν. Για πολλά χρόνια η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος του θανάτου της παρέμενε απροσδιόριστη. Αυτή η έκδοση, ωστόσο, ανατράπηκε από τα έγγραφα που κυκλοφόρησαν τον Νοέμβριο του 2018 από την οικογένεια Πας, που δείχνουν ότι στο τέλος του πολέμου, τον Απρίλιο του 1945, αυτή και ο γιος της κατέφυγαν στο Χόεγκαϊς στο Γκόσλαρ της Κάτω Σαξονίας, όπου τον Ιούνιο του ίδιου έτους παντρεύτηκε τον Χανς Γκέοργκ Πας, με τον οποίο είχαν μια άτυπη σχέση από το 1943, και υιοθέτησε το όνομα Ίννα Πας. Το ζευγάρι είχε ένα ακόμη παιδί - την Ρίτα Άννα, που γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1945, η οποία πέθανε τρεις μέρες μετά τη γέννησή της. Στις 15 Νοεμβρίου 1945, ο σύζυγός της δολοφονήθηκε λίγο αφότου αποφάσισε να εγκαταλείψει το Χόεγκαϊς το καλοκαίρι του 1946 ή του 1947 και στη συνέχεια μετακόμισε στη Γαλλία, όπου παντρεύτηκε έναν Αμερικανό, τον Λόιντ Φρέιζερ Σκούντερ. Στις 25 Ιουλίου 1950, στη Νίκαια γεννήθηκε ο δεύτερος γιος της, ο Τζον. Στη συνέχεια, η Ίνα (ως Ίνα Σκούντερ) μετακόμισε στο Μαρόκο και την Αλγερία με την οικογένειά της και τον Ιούνιο του 1960 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Έζησε στην κομητεία Κάμπερλαντ της Πενσυλβάνια, όπου πέθανε το 1984. Οι γιοι του Χανς Γκέοργκ Πας από τον προηγούμενο γάμο και των ετεροθαλών αδελφών του Ταντέους Μίχαου Πας ήταν ο Ίνγκο Πας, υπουργός της πρώτης δημοκρατικής κυβέρνησης της Σλοβενίας (1990–1992) και ο δίδυμος αδελφός του, Μπόρις Πας, Σλοβένος διπλωμάτης στο Βερολίνο, γεννημένοι και οι δύο το 1941. 1932 - Puszcza 1933 – Jego ekscelencja subiekt 1933 - Przybłęda 1933 - Maryjka 1934 - Hanka 1935 - Jaśnie pan szofer 1935 - Dwie Joasie 1936 – Miłość wszystko zwycięża 1937 - Trójka hultajska 1938 - Ludzie Wisły 1938 – Gehenna 1938 - Serce matki 1938 - Moi rodzice rozwodzą się 1939 – O czym się nie mówi... 1939 - Doktór Murek 1940• – Sportowiec mimo woli 1941• – Ja tu rzadzę! 1946• – Czarne diamenty Ίνα Μπενίτα στην IMDb Ίνα Μπενίτα στο filmpolski.pl Ίνα Μπενίτα στο Filmweb.pl