IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλεκσάντερ Βόλστσαν

Ο Αλεκσάντερ Βόλσταν (Aleksander Wolszczan) είναι σύγχρονος Πολωνός αστρονόμος, γνωστός από την ανακάλυψη των πρώτων εξωηλιακών πλανητών, οι οποίοι περιφέρονται γύρω από ένα πάλσαρ (αστέρα νετρονίων), το 1992.

 Ο Βόλσταν γεννήθηκε στο Στετσίνεκ (Szczecinek, πρώην Νέο Στεττίνο) της Πολωνίας στις 29 Απριλίου 1946 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» στο Τορούν (MSc το 1969 και διδακτορικό το 1975). Το 1982 μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να εργαστεί στα Πανεπιστήμια Κορνέλ και Πρίνστον. Αργότερα έγινε καθηγητής της Αστρονομίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου και διδάσκει μέχρι σήμερα, ενώ από το 1994 ως το 2008 ήταν ταυτόχρονα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» στο Τορούν. Επίσης είναι μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών. Μαζί με τον Ντέιλ Φρέιλ ο Βόλσταν πραγματοποίησε αστρονομικές παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, οι οποίες τους οδήγησαν στην ανακάλυψη του πάλσαρ PSR B1257+12 το 1990. Το 1992, βασιζόμενοι σε περιοδικές μικρομεταβολές στον χρονισμό των παλμών του, κατέδειξαν ότι το σώμα αυτό έχει δύο πλανήτες που περιφέρονται γύρω του σε απόσταση από αυτό 0,36 και 0,47 AU. Αυτή ήταν η πρώτη επιβεβαιωμένη ανακάλυψη πλανητών πέρα από το Ηλιακό Σύστημα (αρκετές εκατοντάδες είναι γνωστοί σήμερα). Το 2003 οι Βόλσταν και Maciej Konacki προσδιόρισαν και τις κλίσεις των τροχιών αυτών των πλανητών ως προς τη διεύθυνση της Γης, υπολογίζοντας με τον τρόπο αυτό τις μάζες τους σε 3,9 και 4,3 φορές τη μάζα της Γης. Ο Βόλσταν συνέχισε τις έρευνές του ανακαλύπτοντας και άλλους εξωηλιακούς πλανήτες ή εξωπλανήτες, όπως αποκαλούνται. Το 1996 ο Βόλσταν τιμήθηκε με το Βραβείο Μπεατρίς Τίνσλεΰ από την Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία, ενώ το 2002 η μορφή του διακόσμησε ένα πολωνικό γραμματόσημο. Ο Αλεκσάντερ Βόλσταν έχει λάβει μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια, ανάμεσα στα οποία και σε διεθνές συνέδριο ("Close Binaries in the 21st Century: New Opportunities and Challenges") στην Ερμούπολη των Κυκλάδων τον Ιούνιο 2005. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 ο Βόλσταν παραδέχθηκε την αλήθεια παλαιότερων ισχυρισμών πολωνικών πηγών, σύμφωνα με τους οποίους από το 1973 μέχρι το 1988 υπήρξε πληρωμένος πληροφοριοδότης της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών (Służba Bezpieczeństwa), που ήταν η μυστική αστυνομία του τότε κομμουνιστικού καθεστώτος της Πολωνίας. Wolszczan, A., and D.A. Frail. A planetary system around the millisecond pulsar PSR 1257+12. Nature 355(6356):145-7, January 9, 1992. Wolszczan, A. Confirmation of Earth-mass planets orbiting the millisecond pulsar PSR B1257+12. Science 264(5158):538-42, April 22, 1994. Konacki, M. and Wolszczan, A. Masses and Orbital Inclinations of Planets in the PSR B1257+12 System Astrophysical Journal, Vol. 591, Issue 2, pp. L147-L150, 2003. Maciej Marosz "Gazeta Polska", September 17, 2008
Παναγία του Φολίνιο

Η Παναγία του Φολίνιο (ιταλ. Madonna di Foligno) είναι έργο ζωγραφικής του Ιταλού καλλιτέχνη της ανώτερης αναγεννησιακής περιόδου Ραφαήλ. Αρχικά είχε κατασκευαστεί σε ξύλο, αργότερα μεταφέρθηκε σε καμβά.

 Ο πίνακας ζωγραφίστηκε κατά παραγγελία του Ζιγκισμόντο ντε' Κόντι (Sigismondo de' Conti), ακολούθου του Πάπα Ιουλίου Β΄ το 1511. Τοποθετήθηκε σε υψηλό βωμό του ιερού ναού Santa Maria in Aracoeli στον λόφο του Καπιτωλίου της Ρώμης, όπου ετάφη ο Κόντι το 1512. Η Άννα Κόντι, απόγονος του παπικού ακολούθου, μετέφερε τον πίνακα στη Μονή της Αγίας Άννης στο Φολίνιο το 1565, όπου και παρέμεινε για περισσότερους από δύο αιώνες.Το 1799 ο πίνακας μεταφέρθηκε στο Παρίσι από τον Ναπολέοντα. Εκεί έγινε και η μεταφορά του πίνακα από το ξύλο σε καμβά από τον Ακίν (Hacquin) και αποκαταστάθηκε από τον Ροζέ της Χαϊδελβέργης (Roser of Heidelberg). Η διαδικασία μεταφοράς του πίνακα από το ξύλο στον καμβά ήταν, εκείνη την εποχή, τόσο σπάνια ώστε ο ειδικός αποκατάστασης άφησε ειδική αναφορά: "Rapporto dei cittadini Guijon Vincent Tannay e Berthollet sul ristauro dei quadri di Raffaello conosciuto sotto il nome di Madonna di Foligno." (Αναφορά των πολιτών Guijon Vincent Tannay και Berthollet επί της αποκατάστασης του πίνακα του Ραφαήλ γνωστού υπό την επωνυμία "Παναγία του Φολίνιο"). Το 1815, ύστερα από τη μάχη του Βατερλώ, ο πίνακας επιστράφηκε στην Ιταλία, όπου και τοποθετήθηκε στην αίθουσα της "Μεταμόρφωσης" του Ραφαήλ στην Πινακοθήκη του Βατικανού. Ο πίνακας απεικονίζει έναν "θείο διάλογο" (sacra conversazione), όπου οι θείες μορφές μοιάζουν να έρχονται σε διάλογο και να ελκύουν το ακροατήριο να συμμετάσχει. Αντί να κάθεται κάτω από ένα "κουβούκλιο", όπως συνηθίζεται στη φλωρεντινή σχολή, η Παρθένος κάθεται επί νεφών, αγκαλιάζει τον Ιησού και περιβάλλεται από αγγέλους. Όλοι κοιτούν προς τα κάτω, προς τον Ζιγκισμόντο ντε' Κόντι, ο οποίος είναι γονυπετής, φορώντας ένα κόκκινο γούνινο μανδύα. Ο Κόντι παρουσιάζεται από τον Άγιο Ιερώνυμο, που βρίσκεται στα δεξιά του με τον λέοντά του. Αριστερά, επίσης γονυπετής, είναι ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο οποίος ίσταται και φορά μανδύα από δέρματα ζώων. Καθώς ο Άγιος Ιωάννης δείχνει προς τον Ιησού, κοιτάζει προς την πλευρά του θεατή του πίνακα, προσκαλώντας τον να συμμετάσχει, ενώ ο Άγιος Φραγκίσκος κάνει το αντίθετο: Δείχνει προς την πλευρά του θεατή και κοιτάζει προς τον Ιησού. Μεταξύ των ανδρών βρίσκεται ένας άγγελος, ο οποίος "συνδέει" τους γήινους αγίους με τον σεραφικό οικοδεσπότη των ουρανών. Πίσω τους διακρίνονται οι πύργοι του Φολίνιο.Ο πίνακας κατασκευάστηκε κατά την ρωμανική περίοδο του Ραφαήλ, ως διαθήκη στην καλλιτεχνική του ωριμότητα, την οποία μαρτυρούν τόσο η σύνθεση όσο και η φόρμα και τα χρώματα. Ο Κόντι είχε παραγγείλει αυτόν τον πίνακα σε ανάμνηση του γεγονότος ότι επέζησε όταν μια οβίδα έσκασε κοντά του κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Φολίνιο, της πόλης όπου γεννήθηκε. Απέδωσε το ότι επέζησε στην παρέμβαση της θείας πρόνοιας.
Ανισσαράς Ηρακλείου

Ο Ανισσαράς είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Ανισσαράς είναι παραθαλάσσιο χωριό στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Χερσονήσου, πάνω στο ακρωτήριο Χερσονήσου και την αρχή του κόλπου Μαλίων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 25 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιμένος Χερσονήσου του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιμένος Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου. Παλαιότερα, η περιοχή ήταν καθαρά γεωργική, με εύφορο έδαφος, πυκνή βλάστηση και αρκετά πηγάδια. Οι κάτοικοι από τα γύρω χωριά καλλιεργούσαν τη γη και η περιοχή ήταν ονομαστή για τα μποστάνια της. Ωστόσο, ο Ανισσαράς γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια λόγω του τουρισμού και, πλέον, εντάσσεται στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Χερσονήσου με τις πολλές ξενοδοχειακές μονάδες. Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου (Σαραντάρη), πάνω στο ακρωτήρι της Χερσονήσου, στο βορειονατολικό τμήμα του οικισμού. Είναι δίκλιτη, καμαροσκέπαστη διμάρτυρη εκκλησία, με δύο ημικυκλικές κόγχες.Το βόρειο κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο και το νότιο στον Άγιο Γεώργιο. Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία «Σαραντάρη» Η διαδρομή προς το ακρωτήριο Χερσονήσου και το νησάκι απέναντι. Οι βραχώδεις ακτές είναι ιδανικές για καταδύσεις και υποβρύχιες εξερευνήσεις. Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 buk.gr Google Earth eetaa.gr https://www.explorecrete.com/crete-east/GR-anissaras.html
Φρυ

Το Φρυ είναι χωριό της νήσου Κάσου στα Δωδεκάνησα. Διοικητικά αποτελεί την πρωτεύουσα του νησιού και είναι έδρα του Δήμου της Ηρωικής Νήσου Κάσου. Βρίσκεται παραθαλάσσια στη βόρεια πλευρά του νησιού και έχει 335 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στα διοικητικά όριά του συμπεριλαμβάνεται και ο οικισμός Εμπορειός, παλαιό επίνειο του χωριού (Πέρα) Παναγία. Στο Φρυ σήμερα είναι συγκεντρωμένες οι δημόσιες υπηρεσίες και η μεγαλύτερη εμπορική δραστηριότητα του νησιού.

 Το Φρυ αποτελεί πρωτεύουσα και το κύριο λιμάνι του νησιού και βρίσκεται στη βόρεια ακτή. Ο οικισμός είναι χτισμένος γύρω από τον κόλπο της Μπούκας και μοιάζει με φρύδι, εξ ου και το όνομα του. Ιδρύθηκε κυρίως από κατοίκους της Αγίας Μαρίνας, η οποία βρίσκεται νοτιότερα. Στα ανατολικά του Φρυ βρίσκεται η Μπούκα, το παλιό πειρατικό λιμανάκι ενώ ο Εμπορειός, 500 μ. μακριά, είναι το παλιό λιμάνι του νησιού. Ιδρύθηκε το 1840 από κατοίκους της Αγίας Μαρίνας και από προσφυγες πού επέστρεψαν στη Κάσο μετά τη καταστροφή του ολοκαυτώματος της Κάσου το 1824 ενώ εκτείνεται γύρω από το λιμάνι της Μπούκας. Η ονομασία προήλθε από το σχήμα της ακτογραμμής που είναι σαν φρύδι (αρχ. η οφρύς, της οφρύος και ιδιωματικά: (η) οφρύς> (το) οφρύδιον> (το) φρύδιον> (το) φρύ(δ)ι> (το) φρυ). Στην πόλη βρίσκεται το δημαρχείο, το ιατρικό κέντρο καθώς και το αρχαιολογικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο παλαιό δημαρχείο. Από τις εκκλησίες ξεχωρίζει ο Άγιος Σπυρίδωνας, πολιούχος της Κάσου, με το περίτεχνο καμπαναριό του και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του. Σήμερα στη περιοχή υπάρχει ανακαινισμένο πολυγήπεδο και Δημοτική Βιβλιοθήκη. Ακόμα στο Φρυ λειτουργεί δημόσιο Δημοτικό σχολείο. Από το 2010 βρίσκεται σε λειτουργία ο μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Φρυ που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του Δήμου. Επιπρόσθετα, στο Φρυ υπάρχει σύγχρονο λιμάνι, το οποίο συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τον Πειραιά, την Κρήτη, την Κάρπαθο, τη Ρόδο κ.α. Τα περισσότερα σπίτια στο Φρυ είναι διώροφα αρχοντικά, με αρκετά εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, η οποία και προδίδει τον πλούτο που γνώρισε το παρελθόν το νησί. Τα καλοδιατηρημένα αρχοντικά σπίτια στο Φρυ με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους, δεσπόζουν πάνω από 150 χρόνια στην περιοχή μαζί με τις παλιές εκκλησίες και τα μοναστήρια. Πολλά από τα σπίτια στο Φρυ είναι πετρόχτιστα, αποκαλούνται συχνά καπετανόσπιτα και είναι αληθινά κομψοτεχνήματα με πολυτελης εσωτερικούς χώρους. Έπιπλα, σκεύη, καθρέφτες και λάμπες έφτασαν στο Φρυ από διάφορες χώρες και στολίζουν το «σουφά» και τα ράφια των σπιτιών στο Φρυ, ενώ πολλά σπίτια είναι πλούσια σε εργόχειρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το Φρυ έχει θερμό ημίξηρο κλίμα με τους ηπιότερους χειμώνες στην Ελλάδα και τη γεωγραφική Ευρώπη, ενώ η θερμοκρασία δεν έχει πέσει κάτω από 2.7°C από τότε που υπάρχουν μετεωρολογικά δεδομένα για την περιοχή.
Σύνοδος της Πιατσέντσας

Η Σύνοδος της Πιατσέντσας ήταν μία ιστορική πολυπληθής σύνοδος κληρικών και λαϊκών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που συνήλθε στην πόλη Πιατσέντσα (Πλακεντία), από 1 Μαρτίου μέχρι 5 Μαρτίου του 1095, επί Πάπα Ουρβανού Β΄. Η σημασία της Συνόδου της Πιατσέντσας υπήρξε σπουδαία τόσο από θρησκευτική όσο και πολιτική άποψη. Στη σύνοδο αυτή ρίχτηκε η ιδέα της αναγκαιότητας των σταυροφοριών που ακολούθησαν αργότερα.

 Η Παπική σύνοδος αυτή συγκλήθηκε αμέσως μετά την αποκατάσταση της έντονης αντιπαράθεσης που είχε σημειωθεί μεταξύ του Αυτοκράτορα της Αγίας και Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Πάπα της Ρώμης σχετικά με την αρμοδιότητα εκλογής και διορισμού επισκόπων και αρχιεπισκόπων στα γερμανικά εδάφη, και την αναγνώριση από τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄, έτερου Πάπα, του αντι-πάπα Κλήμη Γ΄. Διαμάχη από την οποία τελικά νικητής είχε αναδειχθεί ο Ουρβανός Β΄. Έτσι υπό τις συνθήκες αυτές αποδοχής και εδραίωσής του, ο Πάπας Ουρβανός Β΄ συγκάλεσε όλους τους επισκόπους των επαρχιών της Ιταλίας, Βουργουνδίας, Γαλλίας, Βαυαρίας, Γερμανίας κ.ά. σε ανοικτό συμβούλιο στην πόλη της Πλακεντίας κατά την έναρξη της Σαρακοστής του έτους 1095, προκειμένου να εξεταστούν ιδιαίτερα ζητήματα που είχαν ενσκήψει. Στην πρόσκληση του Πάπα ανταποκρίθηκαν περίπου 200 επίσκοποι 4.000 ιεράρχες και κληρικοί, 30.000 λαϊκοί καθώς και πολλές πρεσβευτικές αντιπροσωπείες διαφόρων ηγεμόνων βασιλέων και αυτοκρατόρων μεταξύ των οποίων της Κωνσταντινούπολης, εκ μέρους του Αλεξίου Α΄ του Κομνηνού, του Βασιλέως της Γαλλίας Φιλίππου Α΄ και άλλων. Χώρος του συνεδρίου ήταν υπαίθριοι χώροι της παραπάνω πόλης. Κύρια ζητήματα θρησκευτικού περιεχομένου ήταν η καταδίκη της σιμωνίας, της αίρεσης των Νικολαϊτών, κάποιων συμπεριφορών κληρικών καθώς και ο αφορισμός του Βερεγκάριου της Τουρ και του αντι-πάπα Κλήμη Γ΄ για τα οποία στη συνέχεια εκδόθηκαν οι ακόλουθοι 9 κανόνες. Σε κανένα δεν επιτρέπεται μετάνοια εφόσον έχει προβεί σε εγκατάλειψη συμβίωσης, μίσος ή οποιοδήποτε άλλο θανάσιμο αμάρτημα. Κανείς ιερέας δεν μπορεί να λάβει μετάνοια εκτός από την επιτροπή του επισκόπου του. Δεν πρέπει να αρνούμαστε την Ευχαριστία σε όσους ομολογούν ικανοποιητικά ότι δεν ανήκουν στο κόμμα που το σώμα αφόρισε, ή χωρίς να λαμβάνει μέρος στη θεία λειτουργία. Καταδικάζεται η αίρεση της σιμωνίας Καταδικάζεται η αίρεση από τους "Nicolaites" Η αίρεση του Berenger έχει το ανάθεμα, δηλώνουμε ότι ο άρτος και ο οίνος αφιερωμένα στο βωμό αλλάζουν εν πνεύματι και ουσία σε σώμα και αίμα του Κυρίου Δηλώνεται το ανάθεμα κατά του αντιπάπα Κλήμη Γ΄ και των υποστηρικτών του Δεν απαιτείται αμοιβή για τη τέλεση γάμου, βάπτισης και κηδειών Καθιερώνονται οι νηστείες που συνδέονται με την πρώτη εβδομάδα της Σαρακοστής, της Πεντηκοστής, την τρίτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου και του Δεκεμβρίου. Στα ζητήματα αυτά περιλαμβάνονταν το αίτημα του Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Αλέξιου Α΄ Κομνηνού για αποστολή στρατιωτικής βοήθειας προς αντιμετώπιση των Σελτζούκων, όπου η κατάσταση είχε επιδεινωθεί μετά τη μάχη του Ματζικέρτ και η αναγκαιότητα στρατιωτικής διαφύλαξης των Αγίων Τόπων, καθώς και η εκ μέρους Γάλλων πρεσβευτών αίτηση της άρσης αφορισμού που είχε προβεί ο προηγούμενος Πάπας κατά του Βασιλέως της Γαλλίας.
Dope Machines

Το "Dope Machines" είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των The Airborne Toxic Event. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου του 2015 από την Epic Records. Παραγωγός ήταν ο τραγουδιστής της μπάντας, Mikel Jollett. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας χωρίς τον μπασίστα Noah Harmon, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Adrian Rodriguez.

 Mikel Jollett – φωνή, κιθάρα, πλήκτρα, μηχανικός, μίξινγκ, παραγωγός Steven Chen – κιθάρα, πλήκτρα Anna Bulbrook – πλήκτρα, βιόλα, φωνητικά Adrian Rodriguez – μπάσο Daren Taylor – ντραμς Arnaé Batson - φωνητικά Math Biship - πλήκτρα, προγραμματισμός Bekah Connolly - A&R Miguel DeVivo - πλήκτρα Gene Grimaldi - mastering Paul Himmel - φωτογραφία Michael Klein - A&R Audra Mae - φωνητικά Stephen Marcussen - mastering John K. Morrical, Jr. - επιπλέον παραγωγή, πλήκτρα, μίξινγκ Mark Needham - μίξινγκ Jermaine Pegues - A&R Paul Pontius - A&R Kenny Soto - φωνητικά ΗΠΑ - 56 Billboard Top Alternative Albums - 8 Billboard Top Rock Albums - 14
Αρένα Οκινάουα

Η Αρένα Οκινάουα (ιαπωνικά: 沖縄アリーナ), επίσης προσωρινά γνωστή ως Αρένα Πολλαπλών Χρήσεων της Οκινάουα, είναι κλειστή αρένα στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 2020 και θα είναι ένας από τα γήπεδα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης του 2023.

 Τα σχέδια για την κατασκευή της Αρένας Οκινάουα είχαν γίνει ήδη από το 2015. Το 2016, ανακοινώθηκε ότι ο αθλητικός χώρος θα κατασκευαστεί πάνω από την τοποθεσία που καταλαμβάνεται από τον δακτύλιο της πόλης Οκινάουα δίπλα στο αθλητικό πάρκο Κόζα. Ο Σατσίγιο Κουουάε, ο δήμαρχος της πόλης, παρουσίασε το γενικό σχέδιο για την αρένα πολλαπλών χρήσεων χωρητικότητας 10.000 ατόμων στις 12 Ιουλίου 2016. Η εγκατάσταση θα έχει πέντε ορόφους πάνω από το έδαφος και θα έχει χώρο στάθμευσης για 1.000 οχήματα.Η Αρένα Οκινάουα θα έχει συνολική έκταση 26.000 τετραγωνικά μέτρα. Το εκτιμώμενο συνολικό κόστος της, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων στάθμευσης της, είναι 17 δισεκατομμύρια γιεν.Η κατεδάφιση του δακτυλίου είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2017 και ακολούθησε η κατασκευή του ίδιου του κτιρίου της αρένας. Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 και προγραμματίζεται να ανοίξει τον Σεπτέμβριο του 2020. Η Αρένα Οκινάουα έχει προγραμματιστεί να είναι η έδρα της επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς και πρόκειται επίσης να φιλοξενήσει σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη της Οκινάουα.Θα είναι το μοναδικό γήπεδο της Ιαπωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2023, το οποίο θα διοργανωθεί επίσης από κοινού από τις Φιλιππίνες και την Ινδονησία. Επίσημος ιστότοπος (ιαπωνικά)
Σερ Λόιντ

Η Σερ Λόιντ (Cher Lloyd , 28 Ιουλίου 1993) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, ράπερ και φωτομοντέλο. Έγινε γνωστή στη χώρα της, μέσω της συμμετοχής της, στον 7ο κύκλο του μουσικού διαγωνισμού The X Factor όπου τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Σήμερα είναι μέλος της δισκογραφικής εταιρίας Syno Music. Το πρώτο της τραγούδι "Swagger Jagger" έγινε νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Η Σερ Λόιντ γεννήθηκε στο Μάλβερν του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου και μεγάλωσε με την οικογένεια της. Τους γονείς της, Ντάρεν (Darren) και Νταϊάν (Diane) καθώς επίσης και τα τρία μικρότερα αδέρφια της, Σόφi (Sophie), Tζος (Josh) και Ρόζι (Rosie). Η οικογένεια της και η ίδια ανήκουν στη φυλή των Ρομά και μάλιστα η Σερ πέρασε το πρώτο έτος της ζωής της ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις με το καραβάνι των Ρομά. Έχει δηλώσει οτι υπέστη ρατσιστικά σχόλια και μπούλινγκ απο τους συμμαθητές της στο σχολείο, λόγω της καταγωγής της. Η Σερ αποφοίτησε απο το σχολείο Dyson Perrins High School αλλά και απο τη δραματική σχολή Stagecoach. Sticks and Stones (2011) Sorry I'm Late (2014) Τον Ιανουάριο του 2012 δήλωσε οτι έχει σχέση με τον Craig Monk και στις 28 Νοεμβρίου 2013 παντρεύτηκαν σε κρυφή τελετή. Σερ Λόιντ στο Instagram Σερ Λόιντ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Σερ Λόιντ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Ιουστίνος της Μοισίας

Ο Ιουστίνος (Ἰουστίνος) (πέθανε το 528) ήταν στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που δραστηριοποιήτω στην αρχή της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565) ως διοικητής των παραδουνάβιων περιοχών στην Μοισία Σεκούντα.

 Ο Ιουστίνος αναφέρεται το 528 ως "στρατηλάτης της Μοισίας". Μάλλον κράτησε τον τίτλο του δούξ της Μοισίας Σεκούντα και το βαθμό του στρατηλάτη (magister militum). Ένωσε τις δυνάμεις του με τον Βαδουάριο, δούξ της Μικράς Σκυθίας, σε μάχη ενάντια σε μια δύναμη ξένων εισβολέων, τους οποίους ο Ιωάννης Μαλάλας χαρακτηρίζει ως «Ούννους», ενώ ο Θεοφάνης ο Ομολογητής ως Βούλγαρους. Ο Ιουστίνος σκοτώθηκε σε εκείνη τη μάχη και τον διαδέχθηκε στην τη θέση του ο Κωνσταντίολος.
Αφρικανικοί Αγώνες 2015

Από τις 4 μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου 2015 διεξήχθησαν στη Μπραζαβίλ, στο Κονγκό, οι 11οι Αφρικανικοί Αγώνες (Αφρικανικοί Αγώνες 2015). Στους αγώνες αυτούς χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά η ονομασία Αφρικανικοί Αγώνες αντί του Παναφρικανικοί Αγώνες, όπως ονομαζόταν το εν λόγω αθλητικό γεγονός από το 1965, που διεξήχθη για πρώτη φορά. Και εκείνοι οι αγώνες είχαν διεξαχθή στη Μπραζαβίλ. Η μετονομασία των αγώνων αποφασίστηκε τον Ιανουάριο του 2012 στο Αντίς Αμπέμπα, όπου συνεδρίασε το Εκτελεστικό Συμβούλιο της Αφρικανικής Ένωσης.

 Η Μπραζαβίλ επιλέχτηκε για να φιλοξενήσει τους Αφρικανικούς Αγώνες το 2015, από το Ανώτατο Συμβούλιο Αθλητισμού της Αφρικής (Supreme Council for Sports in Africa) στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Εκτός από το Κονγκό ενδιαφέρον για τη διεξαγωγή των Αγώνων είχαν δείξει και η Γκάνα και η Κένυα.Στους 11ους Αφρικανικούς Αγώνες συμμετείχαν όλες οι χώρες της Αφρικανικής Ηπείρου εκτός από το Μαρόκο και τη Δημοκρατία της Σαχάρας, η οποία ενώ επρόκειτο να συμμετάσχει (για πρώτη φορά) τελικά δεν πήρε μέρος, μετά τη σχετική απόφαση της Οργανωτικής Επιτροπής του Κονγκό, επειδή δεν ήταν μέλος στις διεθνείς ομοσπονδίες των αθλημάτων στα οποία επρόκειτο να συμμετάσχει. Στους 11ους Αφρικανικούς Αγώνες έλαβαν χώρα τα εξής αγωνίσματα: στίβος, μπάντμιντον, μπάσκετ, μπιτς βόλλεϋ, μποξ, ποδηλασία, ξιφασκία, ποδόσφαιρο, γυμναστική, χαντμπολ, τζούντο, καράτε, pétanque, κολύμβηση, τένις, πινγκ –πονγκ, ταεκβοντο, βόλλεϋ, άρση βαρών και πάλη. Επίσης συμπεριελήφθησαν, για επίδειξη, το Nzango και το Pharaoh Boxing. Key * Host nation (Congo)
Ντίτερ Νόλεν

Ο Ντίτερ Νόλεν (Dieter Nohlen, γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 1939 στο Ομπερχάουζεν) είναι Γερμανός ακαδημαϊκός και πολιτικός επιστήμονας. Σήμερα κατέχει τη θέση του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης της Σχολής Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Είναι ειδικός στα εκλογικά συστήματα και τη πολιτική ανάπτυξη έχοντας δημοσιεύσει αρκετά βιβλία.

 Τα βιβλία που έχουν εκδοθεί από τον Νόλεν περιλαμβάνουν: Εκλογικά συστήματα του κόσμου (στα γερμανικά, 1978) Λεξικό της πολιτικής (επτά τόμους) Εκλογές και Εκλογικά Συστήματα (1996) Εκλογές στην Αφρική: Εγχειρίδιο Δεδομένων (το 1999 με τους Μίχαελ Κρένεριχ και Μπερνάρ Τιμπώ) Εκλογές στην Ασία και τον Ειρηνικό: Εγχειρίδιο Δεδομένων (το 2001 με τους Φλόριαν Γκροτς και Κρίστοφ Χάρτμαν) Τόμος 2: Νοτιοανατολική Ασία, Ανατολική Ασία και Ειρηνικός (2002), (ISBN 0199249598) Προσέλευση ψηφοφόρων, Από το 1945: Μια Παγκόσμια Έκθεση (2002 με τον Μπενγκτ Σάβε-Σόντερμπεργκ) Εκλογικός νόμος και κομματικά συστήματα (2004) Εκλογικά συστήματα και κομματική πολιτική (2004) Εκλογές στην Αμερική: Εγχειρίδιο δεδομένων (2005) Εκλογές στην Ευρώπη: Εγχειρίδιο δεδομένων (2010 με τον Φίλιπ Στέφερ)
Νταν Μ. Κνούντσεν

Ο Νταν Μ. Κνούντσεν (Dan M. Knudsen, γεννήθηκε το 1962) ήταν Ύπατος Αρμοστής των Νήσων Φερόε (Rigsombudsmanden på Færøerne) από το 2008 ως τις 9 Μαΐου 2017.

 Διορίστηκε στο αξίωμά του το 2008 και διαδέχθηκε τον Σόρεν Κρίστενσεν (Søren Christensen). Τα προηγούμενα χρόνια εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών της κυβέρνησης των Φερόε (1997-2000). Κατέχει τίτλο Μάστερ στην Πολιτική Οικονομία, από το Πανεπιστήμιο Νότιας Δανίας (Όντενσε 1997). Ως ύπατος αρμοστής σχεδιάζει το ετήσιο πόρισμα για την κοινωνία των νησιών και το καταθέτει στον Πρωθυπουργό της Δανίας, ενώ είναι και εκπρόσωπος της βασίλισσας Μαργαρίτας στο έδαφος των Νήσων Φερόε. Ανάμεσα στις αρμοδιότητές του είναι και η υπογραφή στα χαρτονομίσματα για την έγκριση της κυκλοφορίας τους. Πληροφορίες για τον ύπατο αρμοστή from the official Danish Prime Minister website.
Αλεξία Κουρτελέση

Η Αλεξία Κουρτελέση (γεν. 23 Μαΐου 1971) είναι πρώην Ελληνίδα τζουντόκα και πολυνίκης πρωταθλήτρια Ελλάδας, η οποία αγωνίστηκε κυρίως στην κατηγορία των γυναικών με μεσαίο βάρος, και πλέον προπονήτρια τζούντο.Σύμφωνα με την Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο, είναι η κορυφαία Ελληνίδα τζουντόκα όλων των εποχών, αφού έως και το 2007 κατάφερε να συγκεντρώσει σε πανελλήνια πρωταθλήματα 22 μετάλλια, εκ των οποίων τα 20 χρυσά καθώς και 2 χάλκινα. Ήταν μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα.

 Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο, οι διακρίσεις της Αλεξίας Κουρτελέση στις εγχώριες διοργανώσεις είναι οι ακόλουθες: Η Κουρτελέση ήταν μέλος της ελληνικής ομάδας στην κατηγορία των γυναικών μεσαίου βάρους (70 κιλά) στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, συμπληρώνοντας μια αίτηση από την Διεθνή Ομοσπονδία Τζούντο και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, καθώς η Ελλάδα, ως οικοδέσποινα χώρα, έλαβε αυτόματα ορισμένα προνόμια. Στους Ολυμπιακούς του 2004 συμμετείχαν από την Ελλάδα, ως οικοδέσποινα χώρα, 441 αθλητές, ενώ πάντα η οικοδέσποινα χώρα έχει πολύ περισσότερους αθλητές αναλογικά με τους άλλους Ολυμπιακούς. Η Κουρτελέση αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την αργεντίνα Ελισάβετ Κόουπς με ένα ιππόν και ένα ιππόν σόι ναγκέ (σπρώξιμο του ώμου με το ένα χέρι), δύο λεπτά και πενηνταέξι δευτερόλεπτα μετά την αρχή του αγώνα. Η Κουρτελέση εκπροσώπησε την Ελλάδα σε Μεσογειακούς Αγώνες τρεις φορές: στο Μπάρι (1997), στην Τύνιδα (2001) και στην Αλμερία (2005). Σύμφωνα με τον Αθλητικό Σύλλογο "Πολυδάμας" έχει κερδίσει πέντε μετάλλια σε πέντε συμμετοχές σε Βαλκανικούς Αγώνες (χρυσό 1988, αργυρό 1990 και τρία χάλκινα 1987, 1989 και 1990).Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο, το χρυσό μετάλλιο ήταν στους 14ους Βαλκανικούς Αγώνες Νέων - Νεανίδων 1988, και το χάλκινο μετάλλιο του 1990 ήταν στους 15ους Βαλκανικούς Αγώνες.
Λάκης Μαραμενίδης

Ο Θεόδωρος (Λάκης) Μαραμενίδης (Αιγάλεω, 30 Ιουλίου 1934 - 26 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω Α.Ο., δις πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, αλλά και με πλούσια θητεία στην Α΄ Εθνική Κατηγορία -όπου αγωνίζονταν στη μεσαία γραμμή ως επιτελικός χαφ- και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου. Επίσης, ήταν διεθνής με την ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων.

 Ο Μαραμενίδης ξεκίνησε τον αθλητισμό από την εφηβική ομάδα ("τσικό") του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1953 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην α΄ομάδα, που μετείχε στο πρωτάθλημα της Α2 Αθηνών, κατακτώντας τον τίτλο της (1954). Την επόμενη πενταετία αγωνίσθηκε στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, έχοντας να αντιμετωπίσει τους καλύτερους μέσους των σπουδαίων αθηναϊκών συλλόγων (ΠΑΟ, ΑΕΚ, Απόλλων Αθηνών, Πανιώνιος, Αστέρας Αθηνών, Φωστήρας Ταύρου). Το 1961 αναδείχτηκε πρωταθλητής Β΄Εθνικής και τα επόμενα τρία χρόνια ήταν βασικός με το Αιγάλεω στην Α΄Εθνική, σημειώνοντας παράλληλα και 19 τέρματα. Το 1965 πήρε έναν ακόμη τίτλο πρωταθλητή στη Β΄Εθνική και το 1965-66 τερμάτισε τη σταδιοδρομία του. Ουδέποτε δέχθηκε να εγκαταλείψει την ομάδα που τον ανέδειξε, παρότι είχε δελεαστικές προτάσεις από μεγαλύτερους συλλόγους. Μετά το πέρας της αγωνιστικής του δράσης ο Μαραμενίδης ανέλαβε επί σειρά ετών το εφηβικό τμήμα του συλλόγου του Αιγάλεω, αναδεικνύοντας αρκετούς νέους ποδοσφαιριστές, ενώ κατά τη διάρκεια της περιόδου 1981-82 ήταν για ένα διάστημα προπονητής της ανδρικής ομάδας, μαζί με τον Τάκη Τσαλαμάγκα. Ήταν νυμφευμένος και έχει αποκτήσει δυο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. 1953/54: Αιγάλεω Α.Ο. (A2 ΕΠΣ Αθηνών)-9 συμμετοχές, 3 γκολ 1954/55: Στρατευμένος 1955/56: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-3 συμμετοχές 1956/57: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-12 συμμετοχές, 1 γκολ 1957/58: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-11 συμμετοχές 1958/59: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Κατηγορία ΕΠΣΑ-11 συμμετοχές, 2 γκολ 1959/60 & 1960/61: Αιγάλεω Α.Ο.-Α ΕΠΣ Αθηνών & Β΄ Εθνική-46 συμμετοχές, 19 γκολ (άνοδος στην Α΄ Εθνική) 1961/62: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-30 συμμετοχές, 6 γκολ 1962/63: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές, 10 γκολ 1963/64: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-13 συμμετοχές, 3 γκολ 1964/65: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-13 συμμετοχές, 3 γκολ (άνοδος στην Α΄ Εθνική) 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-5 συμμετοχές Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96) Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "50 Χρόνια Αιγάλεω" (1998) Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς" "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (Έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 1999)"Ανδρέας Μπόμης, Τρίτομο "Αλμανάκ Ποδοσφαίρου" (Έκδοση "Εικόνες", 1991)
Ντέιβιντ Μπερκ (Βρετανός ηθοποιός)

Ο Ντέιβιντ Μπερκ (γεννημένος στις 25 Μαΐου 1934) είναι Άγγλος ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως Δρ Τζον Γουάτσον στην αρχική σειρά του 1980 της Granada Television Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, όπου πρωταγωνίστησε ο Τζέρεμι Μπρετ στον ομώνυμο ρόλο. Πρωταγωνίστησε επίσης ως Ιωσήφ Στάλιν στα δύο τελευταία επεισόδια του Reilly, Ace of Spies.

 Ο Μπερκ γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1934 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης . Στο θέατρο, ο Μπερκ δημιούργησε το ρόλο του Νιλς Μπορ στην Κοπεγχάγη του Μάικλ Φράιν. Ο Μπερκ έπαιξε τον Δρ Γουάτσον στο Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς για την αρχική σειρά και στη συνέχεια έφυγε από το πρόγραμμα αφού έλαβε πρόσκληση να γίνει μέλος της Royal Shakespeare Company μαζί με τη σύζυγό του, Άννα. Και οι δύο θεώρησαν ότι η κοινή δουλειά ήταν η καλύτερη ιδέα για τον μικρό γιο τους, τον Τομ, ο οποίος ήταν περίπου 3 ετών εκείνη την εποχή. Πολλοί θεωρούσαν ότι απεικόνιζε τον Δρ Γουάτσον με εξαιρετικό στυλ. Αντικαταστάθηκε από τον Έντουαρντ Χάρντγουικ, τον οποίο είχε συστήσει ως διάδοχό του. Ο Μπερκ είχε παλαιότερη εμπειρία με τον Χολμς έχοντας υποδυθεί τον κακό σε μια προσαρμογή του " The Adventure of the Beryl Coronet " για τη σειρά του BBC του 1965 με πρωταγωνιστές τους Ντάγκλας Γουίλμερ και Νάιτζελ Στοκ . Άλλες αξιοσημείωτες τηλεοπτικές εμφανίσεις περιλαμβάνουν τη παρουσία του ως Ιωσήφ Στάλιν στο βρετανικό σίριαλ Reilly, το Ace of Spies και την ιστορία επιστημονικής φαντασίας του Τζον Γουάιντχαμ Random Quest . Έπαιξε επίσης Ουίλιαμ Μόρις στη σειρά του 1975 The Love School . Ο Μπερκ συχνά υποδύεται τον Γιοχάνες Κοενράντους Κλεν στις ολλανδικές διαφημίσεις για τη γλυκόριζα Κεν. Εμφανίστηκε με τον γιο του, Τομ Μπερκ, στη μεταφορά του BBC του 2006 της ιστορίας φαντασμάτων του MR James, Number 13 . Εμφανίστηκε με τη σύζυγό του, Άννα Κάλντερ-Μάρσαλ, στη μικρού μήκους ταινία του 2018 Only the Lonely . Ο Μπερκ είναι παντρεμένος με την Άννα Κάλντερ-Μάρσαλ. Ο γιος τους Τομ Μπερκ είναι επίσης ηθοποιός. Ο Μπερκ είναι οπαδός της Έβερτον . David Burke στην IMDb
Αλμπάνο Βερτσελλέζε

To Αλμπάνο Βερτσελλέζε (ιταλικά: Albano Vercellese) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 547 κατοίκους και έκταση 25 τ.χλμ.. Βρίσκεται σε απόσταση 19χμ. από το Βερτσέλλι. Συνορεύει με τους εξής δήμους: Βιλλαρμπόιτ, Γκρέτζο (Ιταλία), Κολλομπιάνο, Μπαλόκκο, Ολντένικο και Σαν Νατζάρο Σέζια.

 Το όνομα προέρχεται από το ρωμαϊκό όνομα «Albanus», το οποίο βρέθηκε εγχάρακτο σε μια ρωμαϊκή στέγη (tegula). Το Αλμπάνο Βερτσελλέζε αναφέρεται για πρώτη φορά τον 10ο αιώνα ως μιά από τις πρώτες ενορίες της μητρόπολης του Βερτσέλλι. Η κυριαρχία του στην περιοχή επισφραγίζεται με συνθήκες που υπέγραψαν ο αυτοκράτορας Όθωνας Γ' το 999 και ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα το 1152. To 1335 το Αλμπάνο περιήλθε στην περιουσία του Οίκου των Βισκόντι. Το 1407 υποτάχθηκε στον Οίκο της Σαβοΐας. Το Αλμπάνο Βερτσελλέζε στο Comuni-Italiani.it
Άννα Ουσένινα

Η Άννα Ουσένινα (Διεθνώς: Anna Ushenina, ουκρανικά: Aнна Юріївна Ушеніна, γεν. 30 Αυγούστου 1985) είναι Ουκρανή γκρανμαίτρ και Παγκόσμια Πρωταθλήτρα στο σκάκι από τον Νοέμρβριο του 2012 έως τον Σεπτέμβριο του 2013.

 Η Ουσένινα ζει στο Χάρκοβο της Ουκρανίας, όπου και γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1985. Η νεαρή Ουσένινα πήρε την απόφαση ότι πρέπει να αναπτύξει τα πνευματικά και δημιουργικά της ταλέντα, έτσι όταν έγινε επτά ετών η μητέρα της τής γνώρισε το σκάκι, τη ζωγραφική και τη μουσική. Έγινε πρωταθλήτρια νεανίδων Ουκρανίας (κάτω των 20) μόλις στα 15 της χρόνια. Πολλές από τις σκακιστικές ικανότητές της ήταν αυτοδίδακτες, αν και κατά την περίοδο 2000–2002, σπούδασε σκάκι στην αθλητική σχολή της Ολυμπιακής Εφεδρείας του Χάρκοβο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο προπονητής της ήταν ο διεθνής μαιτρ Αρτιόμ Τσέποταν. Στη συνέχεια έλαβε περισσότερη προπόνηση σε ειδική μονάδα εκπαίδευσης στο Κραματόρσκ και το 2003, μετά από ένα τουρνουά στην Οδησσό, πήρε τον τίτλο της διεθνούς γκρανμαίτρ γυναικών. Πήρε μέρος στις σκακιστικές Ολυμπιάδες στο Τορίνο το 2006 και στη Δρέσδη το 2008, κατακτώντας ένα χρυσό και ένα αργυρό μετάλλιο αντίστοιχα. Η απόδοσή της στην Ολυμπιάδα του Τορίνο και τα αποτελέσματά της μέσα στο 2006 στο Παρντουμπίτσε και το Άμπου Ντάμπι, της εξασφάλισαν τα προσόντα για τον τίτλο διεθνούς μαιτρ, τον οποίο η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία της απένειμε τον Ιανουάριο του 2007. Επίσης, στο ανοιχτό τουρνουά γυναικών της Μόσχας το 2008, που διοργανώνεται παράλληλα με το τουρνουά της Aeroflot, πήρε τη δεύτερη θέση πίσω από την Άννα Μούζιτσουκ, αλλά μπροστά από την Ναταλία Ζούκοβα και την Κατερίνα Λάνο.Το 2012 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι Γυναικών πέτυχε στον τελικό μια νίκη στο τάι-μπρέικ επί της Αντοανέτα Στεφάνοβα και έγίνε η 14η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών στο σκάκι. Αυτόματα πήρε και τον ύψιστο τίτλο της γκρανμαίτρ και προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2013. Είναι η πρώτη παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών της Ουκρανίας στο σκάκι. Έχασε τον τίτλο της από την Κινέζα θαύμα Χου Γιφάν στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκάκι Γυναικών το 2013. Επίσημη ιστοσελίδα «Άννα Ουσένινα (προφίλ)». Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2015. «Άννα Ουσένινα (κατάταξη)». Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2015.
Ντάλι

Το Ντάλι (σερβικά Κυριλλικά: Даљ, ουγγρικά: Dálya) είναι ένα χωριό στο Δούναβη, στην ανατολική Κροατία, κοντά στη συμβολή του ποταμού Δράβου και του Δούναβη, στα σύνορα με τη Σερβία. Συνδέεται με την εθνική οδό D519 και διοικητικά, βρίσκεται στο δήμο Ερντούτ της κομητείας Όσιγιεκ-Μπαράνια. Ενώ ο δήμος φέρει το όνομα του κυρίως Κροατικού χωριού Ερντούτ, ο μεγαλύτερος οικισμός του δήμου και έδρα των οργάνων του είναι το Ντάλι.

 Κατά τη διάρκεια του Κροατικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, το χωριό έγινε ο τόπος της σφαγής του Ντάλι—όπου δολοφονήθηκαν 39 αιχμάλωτοι πολέμου τον Αύγουστο του 1991. Οι κρατούμενοι πιάστηκαν ως κροάτες αστυνομικοί, στρατεύματα της Κροατικής Εθνικής Φρουράς και μέλη της πολιτικής προστασίας και σκοτώθηκαν από τον Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό και Σέρβους παραστρατιωτικούς που κατέλαβαν το Ντάλι στις 1 Αυγούστου. Ο Γκόραν Χάτζιτς, Κροάτης Σέρβος πολιτικός ηγέτης εκείνη την εποχή, κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου.Ως τον Ιούλιο του 2013 ο Χάτζιτς δικάζεται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY). Το ICTY, επίσης, χρεώνει τον Χάτζιτς για την παράνομη κράτηση εκατοντάδων αμάχων στο αστυνομικό τμήμα του Ντάλι και σε ένα υπόστεγο κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού. Οι κρατούμενοι ξυλοκοπήθηκαν και άλλοι κακοποιήθηκαν σωματικά. Στην απογραφή του 1991, η πόλη είχε την παρακάτω εθνοτική σύνθεση: Σέρβοι: 2.882 άτομα (52.25%) Κροάτες: 1.805 άτομα (32.72%) Ούγγροι: 314 άτομα (5.69%) Άλλοι, που δεν είχαν δηλωθεί: 514 άτομα (9.32%) Το λύκειο Ντάλι είναι σε δημόσιο σχολείο στο Ντάλι. Το σχολείο προσφέρει στους φοιτητές τα ακόλουθα εκπαιδευτικά προγράμματα: Οικονομολόγος, Εμπορικός Διευθυντής (στα σερβικά), Γεωργικός Τέχνος και Γενικός Τεχνικός Γεωργίας. Μιλούτιν Μιλάνκοβιτς, Σέρβος επιστήμονας Βασίλιε Τρμπιτς, Σέρβος διοικητής των Τσέτνικ Τσάσλαβ Ότσιτς, Σέρβος οικονομολόγος και ακαδημαϊκός Δήμος Έρντουτ Πολιτιστικό και Επιστημονικό Κέντρο "Μιλούτιν Μιλάνκοβιτς" Λύκειο του Ντάλι Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (Ντάλι)
Εθνική Αργεντινής (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 17 Φεβρουαρίου 2015 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Αργεντινής αντιπροσωπεύει την Αργεντινή στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Αργεντινής (Confederación Argentina de Basquetbol).

 Σημαντικότερες στιγμές στην πορεία της ομάδας ήταν οι κατακτήσεις στα Πρωταθλήματα Αμερικής που διοργανώθηκαν το 2001 και το 2009 στη Βραζιλία, του χάλκινου και ασημένιου μεταλλίου αντίστοιχα. Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αργεντινής σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Αμερικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αργεντινής σε Αμερικανικά Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Πρωταθλήματα Νότιας Αμερικής FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αργεντινής σε Πρωταθλήματα Νότιας Αμερικής FIBA: Πορεία σε Παναμερικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αργεντινής σε Παναμερικανικούς Αγώνες: Εθνική Αργεντινής (καλαθοσφαίριση ανδρών) Argentina, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Confederación Argentina de Basquetbol, επίσημος ιστότοπος. (Ισπανικά)
Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα

Η Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα, λατιν. Flavia Maximiana Theodora (άκμασε το 293) ήταν η μεγαλύτερη ή θετή κόρη του Μαξιμιανού και της συζύγου του Ευτροπίας και σύζυγος του Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού.

 Προκειμένου να ενισχύσει τη δυναστική σχέση μεταξύ του ίδιου και του Μαξιμιανού, όταν ο Μαξιμιανός τον διόρισε ως Καίσαρα (κατώτερο Αυτοκράτορα) στα δυτικά, ο Κωνστάντιος χώρισε την πρώτη σύζυγό του Ελένη, με την οποία είχαν έναν γιο (τον Κωνσταντίνο Α΄ τον Μεγάλο), και νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα. Είχαν τέκνα:. Φλάβιος Δαλμάτιος απεβ. 337, ύπατος (consul) το 333. Ιούλιος Κωνστάντιος απεβ. 337, πατρίκιος. Αννιβαλιανός. Κωνσταντία μετά το 293-π.330, παντρεύτηκε τον Λικίνιο Αυτοκράτορα (μαζί με άλλους πέντε) και πέντε φορές ύπατο. Αναστασία 4ος αι., παντρεύτηκε τον Βασσιανό συγκλητικό. Ευτροπία απεβ. 350, παντρεύτηκε τον Βίριο Νεποτιανό.
Τομ Χοφ

Ο Τόμας Τζον Χοφ, ή απλά Τομ Χοφ (γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1973) είναι Αμερικανός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του διαγώνιου.

 Ο Τομας Χοφ εκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης κατά τη διάρκεια των σπουδών του σε πανεπιστήμια της Αμερικής και συγκεκριμένα στο Οχάιο Στέιτ και στο Λονγκ Μπιτς Στέιτ. Το 2001 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για αρκετά χρόνια. Με την ομάδα του Ηρακλή κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2002 και το 2006, ενω το ίδιο έτος έφτασε στον τελικό του CEV Τσάμπιονς Λίγκ. Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στη ρωσική Λοκομοτίβ Μπέλγκοροντ. Τη σεζόν 2007-08 αγωνίστηκε στην Φάκελ Νόβι Ουρενγκόι, ομάδα επίσης της Ρωσίας. Το 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδος του 2009. Πέρα από τη Ρωσία και την Ελλάδα, ο Τζον Χοφ έχει αγωνιστεί επίσης στην Ιαπωνία και το Πουέρτο Ρίκο. Ο Τζον Χοφ έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα τη χώρας του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, στους οποίους μάλιστα κατέκτησε και το χρυσό μετάλλιο. 1 Ολυμπιακών Αγώνων: 2008 1 Παγκοσμίου Πρωταθλήματος: 2008 2 Κυπέλλου Αμερικής: 2005, 2007 1 Παγκοσμίου Κυπέλλου Πρωταθλητών: 2005 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2002, 2005, 2009 4 Κύπελλα Ελλάδας: 2002, 2005, 2006, 2009 2 Σούπερ Καπ: 2004, 2005 CEV Champions League 2006: Καλύτερος Ακραίος Πρωτάθλημα Ελλάδας 2005: Πολυτιμότερος Παίκτης http://www.sport24.gr/Sports/Volley/article322458.ece Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. http://www.contra.gr/Sports/Volleyball/Hellas/A1Volley/article1019472.ec Τομ Χοφ
Σαντιάγο Γουόντερερς

Η Σαντιάγο Γουόντερερς είναι μια χιλιανή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βαλπαραΐσο. Ιδρύθηκε στις 15 Αυγούστου 1892. Είναι ο παλαιότερος ποδοσφαιρικός σύλλογος της χώρας. Συμμετέχει στη Primera División de Chile την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Regional Chiledeportes, χωρητικότητας 18500 θεατών. Έχει κατακτήσει 3 πρωταλήματα και 2 κύπελλα Χιλής.

 Primera División: 31958, 1969, 2001Copa Chile: 31959, 1961, 2017Primera B: 31978, 1995, 201953 σεζόν στη Primera División 1937, 1944–77, 1979, 1980, 1983, 1984, 1990, 1991, 1996–98, 2000–07, 2010–17,2020- 15 σεζόν στη Primera B 1978, 1981, 1982, 1985–89, 1992–95, 1999, 2008–09, 2018-19 3 συμμετοχές στο Κόπα Λιμπερταδόρες 1969, 2002, 2018 2 συμμετοχές στο Κόπα Σουδαμερικάνα 2002, 2004 Santiago Wanderers Website
Μαλάθυρος Χανίων

Η Μαλάθυρος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 48 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 315 μέτρα.

 Σε ύψωμα νότια του χωριού κτίστηκε, πιθανόν κατά τη Β΄ βυζαντινή περίοδο κάστρο, ώστε να μπορεί να προστατευθεί ο ντόπιος πληθυσμός σε περίπτωση θαλάσσιας επιδρομής των Αράβων. Το κάστρο αυτό είχε πολύ καλή θέα τόσο προς τα βόρεια παράλια όσο και προς την ενδοχώρα της περιοχής της Κισάμου και ήταν κατασκευασμένο επί της οδού που οδηγούσε νότια προς την Κάνδανο. Το κάστρο όμως φαίνεται ότι δε χρησιμοποιήθηκε κατά την ενετική εποχή, καθώς δεν αναφέρεται από τις ενετικές πηγές. Στους πρόποδες του υψώματος, κοντά στο ναό του Αστρατηγού, έχουν εντοπιστεί λείψανα κτιρίων των ρωμαϊκών χρόνων.Από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρονται δύο χωριά, τα Malathiro Apano και Malathiro Cato, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται το Apano Malathuro με 155 κατοίκους, το Cato Malathero με 77 κατοίκους και 38 οφειλόμενες αγγαρείες και το Malathiros Viffidi, με 128 κατοίκους. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει δύο χωριά, τα Malatiro Apano και Malatiro Cato. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους και διασώθηκε από τον Ρόμπερτ Πάσλεϊ, αναφέρεται ότι είχε 20 χριστιανικές και 5 μουσουλμανικές οικογένειες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με τα Μεσαύλια 230 χριστιανούς κατοίκους και 73 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή αναφέρεται ως Μαλάθηρος. Στην απογραφή του 1900 είχε 322 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.Δείτε: Κοινότητα Μαλαθύρου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Σε ύψωμα περίπου 500 μέτρα νότια του χωριού σώζεται κάστρο, πιθανόν των βυζαντινών χρόνων. Το κάστρο διαθέτει προτείχισμα και προμαχώνες με ημικυκλικούς πύργους. Στο εσωτερικό του ο Τζουζέπε Γκερόλα διέκρινε δεξαμενές, πηγάδια και κτίρια τα οποία αναγνώρισε ως εσωτερικό οχυρό. Στα δυτικά το κάστρο βρίσκεται πάνω από τις απότομες πλαγιές του φαραγγιού των Δελιανών, έχοντας φυσική προστασία.Στους πρόποδες του λόφου του οχυρού βρίσκεται η συνοικία Άνω Μαλάθυρος. Στη συνοικία αυτή σώζεται ο μικρός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, ο οποίος στο εσωτερικό του είναι τοιχογραφημένος. Οι τοιχογραφίες σώζονται σε κακή κατάσταση και ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Ανάληψης και αγίων γυναικών. Στην Άνω Μαλάθυρο βρίσκεται επίσης ο τοιχογραφημένος ναός του Αστρατηγού. Οι περισσότερες από τις τοιχογραφίες του πλέον έχουν καταστραφεί. Βρίσκεται κτισμένος στη θέση παλαιοχριστιανικού ναού και γύρω του είχαν εντοπιστεί αρχιτεκτονικά μέλη της ρωμαϊκής εποχής. Στη γειτονιά Μεσοχώρι σώζεται ο βυζαντινός ναός της Αγίας Ειρήνης, με τοιχογραφίες οι οποίες σώζονται σε καλή κατάσταση. Επίσης σώζεται τμηματικά η κτητορική επιγραφή.
Ευθεία του Όιλερ

Στην γεωμετρία, σε κάθε τρίγωνο που δεν είναι ισόπλευρο, η ευθεία του Όιλερ (αναφέρεται και ως ευθεία του Euler) είναι η ευθεία πάνω στην οποία βρίσκεται το ορθόκεντρο H {\displaystyle \mathrm {H} } , το βαρύκεντρο G {\displaystyle \mathrm {G} } και το περίκεντρο O {\displaystyle \mathrm {O} } . Επίσης, ισχύει ότι G H = 2 G O {\displaystyle \mathrm {GH} =2\mathrm {GO} } .Η ευθεία αυτή περιέχει αρκετά σημεία ακόμα, όπως το κέντρο του κύκλου του Όιλερ, το σημείο Schiffler, το σημείο Exeter και το σημείο de Longchamp. Σε ένα ισόπλευρο τρίγωνο όλα αυτά τα σημεία συμπίπτουν.

 Θεωρούμε το ορθόκεντρο H {\displaystyle \mathrm {H} } και το βαρύκεντρο G {\displaystyle \mathrm {G} } του τριγώνου, και το σημείο O ′ {\displaystyle \mathrm {O} '} στην H G {\displaystyle {\rm {HG}}} ώστε H G = 2 G O {\displaystyle {\rm {HG=2GO}}} . Επίσης θεωρούμε Δ {\displaystyle {\rm {\Delta }}} και E {\displaystyle {\rm {E}}} τα μέσα των G H {\displaystyle {\rm {GH}}} και A G {\displaystyle {\rm {AG}}} αντίστοιχα. Από την ιδιότητα του βαρυκέντρου να τριχοτομεί τη διάμεσο έχουμε ότι A E = E G = G M A {\displaystyle {\rm {AE=EG=GM_{A}}}} . Επομένως, από το αντίστροφο του θεωρήματος τομής του Θαλή έχουμε ότι η O ′ M A {\displaystyle {\rm {O'M_{A}}}} είναι παράλληλη στην A H A {\displaystyle {\rm {AH_{A}}}} και άρα O ′ M A ⊥ B Γ {\displaystyle {\rm {O'M_{A}\perp B\Gamma }}} . Άρα η O ′ M A {\displaystyle {\rm {O'M_{A}}}} είναι η μεσοκάθετος του B Γ {\displaystyle {\rm {B\Gamma }}} . Αντίστοιχα, η O ′ M B {\displaystyle {\rm {O'M_{B}}}} είναι η μεσοκάθετος του A Γ {\displaystyle {\rm {A\Gamma }}} και άρα O ′ {\displaystyle {\rm {O'}}} είναι το περίκεντρο του τριγώνου. Περιγεγραμμένος κύκλος Βαρύκεντρο τριγώνου Ορθόκεντρο τριγώνου Κύκλος του Όιλερ
Ασύρματος

Ασύρματος καλείται η συσκευή που επιτρέπει την ακουστική επικοινωνία, μεταφέρει δηλαδή την ανθρώπινη φωνή μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε αποστάσεις μεγαλύτερες από την εμβέλεια του ήχου στο ίδιο μέσο διάδοσης (π.χ. αέρας).

 Αρχικά η μετάδοση της φωνής με τη βοήθεια του ηλεκτρομαγνητισμού γινόταν ενσύρματα και αναλογικά, όμως ο ασύρματος μετέφερε τη φωνή, κάνοντας αρχικά διαμόρφωση πλάτους του ήχου σε μια φέρουσα συχνότητα ενός ηλεκτρομαγνητικού κύματος. Καθώς εξελισσόταν η ασύρματη επικοινωνία χρησιμοποιήθηκαν μεγαλύτερες συχνότητες μετάδοσης και έτσι έγινε χρήση και της διαμόρφωσης συχνότητας καθώς και της κωδικοποίησης του σήματος μετέπειτα, είτε για λόγους προστασίας από υποκλοπές είτε για να περνούν ταυτόχρονα από το ίδιο κανάλι επικοινωνίας περισσότερες συνομιλίες. Κάθε ασύρματος περιέχει δύο κύρια μέρη, τον πομπό και τον δέκτη, αλλά και μια κεραία μέσω της οποίας οι ασύρματοι συνδέονται μεταξύ τους και όχι με σύρμα (ή καλώδιο). Στοιχεία του ασυρμάτου είναι επίσης ο διαμορφωτής και ο αποδιαμορφωτής που μετατρέπουν τον ήχο σε ηλεκτρομαγνητικό σήμα και αντίστροφα.
Γκορτσιά

Η απιδέα η αμυγδαλόμορφος ή γκορτσιά (Pyrus amygdaliformis ή Pyrus spinosa) είναι είδος του γένους των αχλαδιών της τάξης των ροδoειδών. Απαντάται στη Νότια Ευρώπη και τη Μικρά Ασία. Η ονομασία της απαντάται σε διάφορες παραλλαγές του ονόματος «γκορτσιά», «γκορτζιά» κ.λπ. Επίσης, ονομάζεται και αλιοχρά στην Κυνουρία, αρμουτιά (αλλά και αγκουρνιτσά ή κουρτσά) στη Θράκη, σβέρτσλο στη Λήμνο, αγριοαπιδιά στην Κέρκυρα, αγκούτσακας στην Κρήτη, αροχλάδα στη Νάξο, αγκραπιδία ή αγκραπιέα στην Κάτω Ιταλία κ.άλ.

 Η γκορτσιά είναι φυλλοβόλο δέντρο, με φύλλα μακριά σε σχήμα λόγχης. Tο σύνηθες ύψος του φυτού είναι 3-5 μέτρα και φτάνει μέχρι τα 10 μ. Ανθίζει τον Μάρτιο με Απρίλιο με λευκά λουλούδια κατά κορύμβους, λίγο πριν ή ταυτόχρονα με το μεγάλωμα των φύλλων. Οι καρποί της είναι μικροί, σε σχήμα σφαιρικό και είναι ξινοί και στυφοί, καθώς και δύσπεπτοι. Μπολιάζεται εύκολα και αποτελεσματικά με την κοινή αχλαδιά (Pyrus communis, απιδέα η κοινή) και την αγριαχλαδιά (Pyrus pyraster). Μπολιάζεται επίσης και με μηλιά, ροδακινιά και κορομηλιά. Στην αρχαιότητα οι καρποί της γκορτσιάς ήταν εδώδιμοι σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και καταναλώνονταν είτε φρέσκοι, είτε αποξηραμένοι. Σήμερα, στο πλαίσιο αναβίωσης του ενδιαφέροντος για τοπικά προϊόντα, αναφέρεται περιορισμένη χρήση των καρπών για παρασκευή πετιμεζιού, γλυκού του κουταλιού και λικέρ. Η γκορτσιά έχει επίσης μεγάλη σπουδαιότητα για τη μελισσοκομία, λόγω της πρώιμης ανθοφορίας της και της πλούσιας ποσότητας νέκταρ και γύρης, ενώ οι καρποί της αποτελούν σημαντική τροφή της άγριας πανίδας, με χρήση και σε οικόσιτα ζώα. Στην Κρήτη (όπου το φυτό ονομάζεται αγκούτσακας, αχλάδα ή και απλά αχλαδιά), με τους ώριμους καρπούς σίτιζαν τα γουρούνια και με τα άνθη του φυτού στόλιζαν το χώρο υποδοχής των σπιτιών.Το εκχύλυσμα ή αφέψημα των καρπών συνιστάται ως διουρητικό και παυσίπονο σε περιπτώσεις παθήσεων της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Συνιστώνται και κατά των δηλητηριάσεων από μανιτάρια. Μια μέθοδος που έχει προταθεί είναι το βράσιμο των μανιταριών μαζί με άγρια αχλάδια. Αναφέρεται πως στην Κρήτη το εκχύλυσμα του καρπού χρησιμοποιείτο κατά της διάρροιας. Επιπλέον, ένα ενδιαφέρον λαογραφικό στοιχείο που αφορά το νησί είναι ότι τα καβουρδισμένα και κονιορτοποιημένα φύλλα της γκορτσιάς ρίχνονταν μέσα στον καφέ όσων είχαν μυρμηγκιές, ο οποίος τους προσφέροταν με αυτόν τον τρόπο, όπως λέγεται, εν αγνοία τους.
Πολυξένη της Έσσης-Ρότενμπουργκ

Η Πολυξένη (γερμ. Polyxena, 21 Σεπτεμβρίου 1706 - 13 Ιανουαρίου 1735) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λανδγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Σαρδηνίας.

 Η Πολυξένη Χριστίνα Ιωάννα ήταν η πρώτη κόρη του Ερνέστου Λεοπόλδου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Μαξιμιλιανού Καρόλου Αλβέρτου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ. Παντρεύτηκε το 1724 τον Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας και είχε τέκνα: Βίκτωρ Αμεδαίος Γ΄ (1726-1796) της Σαρδηνίας. Ελεονώρα (1728-1781). Μαρία Λουίζα (1729-1767). Μαρία Φελίσιτα (1730-1801). Εμμανουήλ Φιλιβέρτος (1731-1735). Symcox. Geoffrey: Victor Amadeus II: absolutism in the Savoyard State, 1675-1730, University of California Press, 1983, ISBN 978-0-520-04974-1 Huberty, Michel; Giraud, F. Alain; Magdelaine, F. & B (1976), L'Allemagne Dynastique (Tome I Hesse-Reuss-Saxe), Le Perreux: A. Giraud, ISBN 2-901138-01-2