Μιχαήλ Ασέν Γ΄

Ο Μιχαήλ-Ασέν Γ΄ ή Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν (Михаил III Шишман Асен, μετά το 1280 - 31 Ιουλίου 1330) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν τσάρος της Βουλγαρίας κατά τα έτη 1323-1330. Ήταν γιος του Σισμάν δεσπότη του Βίντιν και μιας κόρης της Άννας των Ασέν, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Η περιοχή του Βίντιν ήταν ως τα μέσα του 13ου αιώνα αυτόνομη υπό Βουλγαρική κυριαρχία. Διοικήθηκε διαδοχικά από τους Γιάκομπ Σβετοσλάβ ως το 1276, Σισμάν (1308-1313) και από το 1313 από τον μέλλοντα Μιχαήλ Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας. Δέχτηκε τον τίτλο του δεσπότη από τον Θεόδωρο-Σβετοσλάβ της Βουλγαρίας και τον νεαρό γιο του Γεώργιο Β΄ Τέρτερ, ενώ με τον θάνατο του δεύτερου το 1323 εξελέγη στη θέση του από την αριστοκρατία. Ακολούθησε περίοδος σύγχυσης και αβεβαιότητας, που την εκμεταλλεύτηκε ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, προκειμένου να καταλάβει ολόκληρη τη Θράκη. Ένας διεκδικητής του θρόνου, ο Βόζιλ, αδελφός του Σμίλετς, εγκαταστάθηκε αυτόνομος στο Κραν ελέγχοντας τη Βαλκανική κοιλάδα. Ο νεαρός Μιχαήλ Ασέν Γ΄ κινήθηκε κατά του Ανδρόνικου Γ΄, προσπαθώντας να τον εξαναγκάσει να οπισθοχωρήσει, όμως ο Βυζαντινός στρατός πολιορκούσε τη Φιλιππούπολη, την οποία και τελικά κατέλαβε. Σε πείσμα της απώλειας αυτής, ο Μιχαήλ-Ασέν απέβαλε τον Βόζιλ και ανέκτησε τον Βουλγαρικό έλεγχο στη Βόρεια Θράκη το 1324. Τελικά με συνθήκη ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, αδελφή του Ανδρόνικου Γ΄ και πρώην σύζυγο του Θεοδώρου-Σβετοσλάβ, χωρίζοντας την πρώτη του γυναίκα Άννα-Νέδα, αδελφή του Σέρβου βασιλιά Στέφανου-Ούρου Γ΄ Ντεκάνσκι. Αυτό έφερε χειροτέρευση στις σχέσεις με τη Σερβία. Απτόητος ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ προσπάθησε να υποστηρίξει έναν σφετεριστή του Σερβικού θρόνου, τον Στέφανο-Βλάντισλαβ Γ΄ απέναντι στον βασιλιά -και αδελφό της συζύγου του- Στέφανο-Ούρο Γ΄. Το κίνημα του Στεφάνου-Βλάντισλαβ Γ΄ απέτυχε και τα υπόλοιπα χρόνια ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις του με τους γείτονές του.

 Το 1327 που ξέσπασε ο Βυζαντινός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δύο Ανδρονίκων, ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ πήρε το μέρος του εγγονού Ανδρόνικου Γ΄, ενώ ο Σέρβος βασιλιάς το μέρος του πάππου Ανδρόνικου Β΄. Παρόλα αυτά, ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ ήρθε σε διαπραγματεύσεις με τον Ανδρόνικο Β΄, προσφέροντάς του στρατιωτική υποστήριξη με αντάλλαγμα χρήματα και κτήματα γης. Προωθούμενος στα σύνορα, έστειλε στρατιωτικό απόσπασμα 3.000 ιππέων, φαινομενικά για να βοηθήσει τον Ανδρόνικο Β΄, αλλά με απώτερη πρόθεση να τον συλλάβει αιχμάλωτο. Ο εγγονός του Ανδρόνικου Β΄, Ανδρόνικος Γ' κατάλαβε τις προθέσεις του και προειδοποίησε τον πάππο του. Έτσι ο γηραιός Αυτοκράτορας προσπάθησε με σύνεση να κρατήσει το στρατιωτικό Βουλγαρικό απόσπασμα μακριά από την Κωνσταντινούπολη. Βλέποντας το σχέδιό του να αποτυγχάνει, άρχισε να λεηλατεί Ρωμαϊκές περιοχές, αλλά οπισθοχώρησε με την επέλαση του Ανδρόνικου Γ΄. Τελικά έκλεισαν συνθήκη ειρήνης στην Αδριανούπολη το 1328 και ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄, χωρίς κανένα κέρδος, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην πρωτεύουσά του Τάρνοβο. Σε άλλη μία συνάντηση με τον Ανδρόνικο Γ΄, το 1329, ζήτησε συνδυασμένη στρατιωτική επίθεση εναντίον των Σέρβων. Σύμφωνα με τα "Σερβικά Χρονικά", ήταν εξαιρετικά απαιτητικός και απειλητικός απέναντι στους Σέρβους, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "θα τοποθετήσει τον θρόνο του στο μέσο της Σερβικής γης". Το 1330 προωθήθηκε από τα νότια εναντίον των Σέρβων, επικεφαλής μεγάλης στρατιωτικής δύναμης που περιελάμβανε και υποτελείς του από τη Βλαχία. Στρατοπέδευσε κοντά στο Βέλμπαστ, όπου διασκόρπισε τον στρατό του περιμένοντας ενισχύσεις από τον Ανδρόνικο Γ΄. Οι Σέρβοι, τρομοκρατημένοι και καθοδηγούμενοι από τον βασιλιά τους Στέφανο-Ούρο Γ΄, έδειχναν ότι υποχωρούν, ζητώντας ανακωχή μιας ημέρας. Στην πραγματικότητα οι Σέρβοι το έκαναν για να αναδιοργανώσουν τις δυνάμεις τους: κατέφθασε ισχυρό στρατιωτικό σώμα υπό την ηγεσία του διαδόχου μελλοντικού βασιλιά Στέφανου-Ούρου Δ΄ Δουσάν. Έτσι οι Σέρβοι ξαφνικά επιτέθηκαν στους έκπληκτους Βούλγαρους στις 28 Ιουλίου 1330, οι οποίοι υπέστησαν συντριπτική ήττα, ενώ τα Ρωμαϊκά στρατεύματα δεν είχαν ακόμη καταφθάσει. Ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄, κατά τον ιστορικό Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, τραυματίστηκε θανάσιμα, πέφτοντας από το νεκρό άλογό του και υπέκυψε στα τραύματά του σε 4 μέρες. Ο Μιχαήλ Ασέν Γ΄ ήταν βασιλιάς επιθετικός, καιροσκόπος, εγωιστής και ματαιόδοξος. Η εξωτερική του πολιτική ήταν αμφιταλαντευόμενη χωρίς προγραμματισμό, με αποτέλεσμα τη γρήγορη καταστροφή του. Στην πραγματικότητα ήταν αρκετά ισχυρός και ενεργητικός, κάτι που λόγω των ελαττωμάτων του δεν ήταν δυνατό να του προσφέρει οφέλη. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιβάν Στέφαν (1330-1331). Νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα-Νέδα των Νεμάνιτς, κόρη του Στεφάνου-Ούρου Β΄ Μιλούτιν και είχε τέκνα: Ιβάν Στέφαν 1300/01-1373(;), τσάρος της Βουλγαρίας. Μιχαήλ, δεσπότης του Βίντιν. Σισμάν, διεκδίκησε τον θρόνο της Βουλγαρίας.και άλλα τέκνα. Ίσως μία κόρη του παντρεύτηκε τον Στέφανο Β΄ των Κοτρομάνιτς μπάνο της Βοσνίας. Έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Θ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα, αλλά δεν γνωρίζουμε τα ονόματά τους. Έκανε πολλά παιδιά και από τους δύο του γάμους, αλλά δεν υπάρχουν γι' αυτά πληροφορίες.