IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βάτσουαφ Κούχαρ

Ο Βάτσουαφ Μίχαου Κούχαρ (πολωνικά: Wacław Michał Kuchar) (16 Σεπτεμβρίου 1897 – 13 Φεβρουαρίου 1981) ήταν Πολωνός πρωταθλητής αθλημάτων, ολυμπιονίκης και πολλαπλός εγχώριος πρωταθλητής στο ποδόσφαιρο, στο στίβο και στην παγοδρομία ταχύτητας. Ο Κούχαρ διέπρεψε σε πολλά αθλήματα – στίβο, ποδόσφαιρο (πρώτα – ως επιθετικός, μετά ως μέσος, και τέλος στο τέλος της καριέρας του – ως αμυντικός), χιονοδρομία, παγοδρομία ταχύτητας και χόκεϊ επί πάγου. Παρόλο που γεννήθηκε στο Γουάντσουτ, όλη του η ζωή συνδέθηκε με το Λβουφ, όπου έπαιξε για την Πόγκον Λβουφ – έναν από τους πιο σημαντικούς και πιο δημοφιλείς αθλητικούς συλλόγους του μεσοπολέμου στην Πολωνία. Αφού τελείωσε την καριέρα του, έγινε διαιτητής, προπονητής και αθλητικός παράγοντας. Μέχρι σήμερα, ο Κούχαρ θεωρείται εξαιρετικό παράδειγμα της ευγενούς άμιλλας. Το 1926, σε μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από την πολωνική αθλητική καθημερινή εφημερίδα Przegląd Sportowy, ο Κούχαρ επιλέχθηκε ως ο αθλητής της χρονιάς. Ένα χρόνο αργότερα ήρθε στη 10η θέση στην ίδια ψηφοφορία. Το 1924, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, έπαιξε με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Πολωνίας.

 Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε μόνο με την Πόγκον Λβουφ, από το 1912 έως το 1935. Με την ομάδα κατέκτησε 4 τίτλους πρωταθλήματος Πολωνίας (1922, 1923, 1925 και 1926) και αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1922 (21 γκολ) και το 1926 (11 γκολ). Μεταξύ άλλων, σημείωσε 9 γκολ σε έναν αγώνα εναντίον της Ρεβέρα, 4 γκολ σε 5 λεπτά σε έναν αγώνα εναντίον της ΒΚΣ Λούμπλιν και το 1923 σημείωσε 88 γκολ σε ανεπίσημους αγώνες. Συνολικά έπαιξε σε 1.052 αγώνες και σημείωσε 1.065 γκολ. Με την Εθνική Πολωνίας, αγωνίστηκε σε 25 επίσημους αγώνες, όπου σημείωσε 5 γκολ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Φεβρουαρίου 1921, σε μία ήττα της Πολωνίας εναντίον της Ουγγαρίας με 1–0 (ήταν το πρώτο, ιστορικό παιχνίδι της πολωνικής ομάδας). Ο τελευταίος αγώνας του ήταν στις 27 Οκτωβρίου 1928, μία ήττα με 3-2 εναντίον της Τσεχοσλοβακίας. Ως προπονητής, ήταν στον πάγκο της Εθνικής Πολωνίας την περίοδο 1947–1949. Ο Κούχαρ ήταν πρωταθλητής Πολωνίας στο δρόμο 800 μέτρων (1920, 1921), στο δρόμο 110 μέτρων μετ΄ εμποδίων (1920), στο δρόμο 400 μέτρων μετ΄ εμποδίων (1923), στο άλμα εις ύψος (1921, 1923) και στο πένταθλο (1923, 1924). Ως παγοδρόμος, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παγοδρομίας Ταχύτητας Ανδρών του 1925 και ήταν 22 φορές Πρωταθλητής Πολωνίας (συμπεριλαμβανομένων των τίτλων μονής απόστασης) την περίοδο 1922–1929. Ο Κούχαρ είναι πιο διάσημος για τα αθλητικά του επιτεύγματα, αλλά ήταν και λοχαγός στον Πολωνικό Στρατό. Συμμετείχε στον Πολωνο-Ουκρανικό Πόλεμο του 1919, καθώς και στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο του 1920. Για τα κατορθώματα του, ο Κούχαρ τιμήθηκε με πολλά μετάλλια.
Νιγκιάρ Χατούν

Η Νιγκιάρ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:نگار خاتون) (Τούρκικα: Nigâr Hatun, γνωστή και ως Μιουχιουρνάζ Χατούν ή Μιχρνάζ Χατούν, 1450 - Μάρτιος 1503) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Nigâr Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Λίγες πληροφορίες είναι γνωστές για την Νιγκιάρ. Σύμφωνα με την οθωμανική επιγραφή (vakfiye) την αναφέρει ως Χατούν Μπίντι Αμπντουλάχ Βεχμπί (κόρη του Αμπντουλάχ Βεχμπί). Στον τάφο της στην Αττάλεια αναγράφεται ως Χατούν Μπίντι Αμπντουλάχ (κόρη του Αμπντουλάχ) που σημαίνει ότι ο πατέρας της ήταν Χριστιανός και μεταστράφηκε στον Ισλαμισμό. Ο Βαγιαζίτ ήταν ακόμα Ηγεμόνας και διοικητής της Αμάσειας όταν γεννήθηκε το πρώτο του παιδί η Σαφιγιέ Σουλτάν Φατμά Σουλτάν, ενώ ακολούθησε η γέννηση της Αϊσέ Σουλτάν το 1465 και του Ηγεμόνα Κορκούτ το 1467. Το 1481 ο Μωάμεθ Β΄ πέθανε και ο Βαγιαζίτ μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μαζί με την οικογένειά του για να ανέβει στο θρόνο. Την ίδια χρονιά ο κύριος αντίπαλος του Ηγεμόνα Σελίμ, ο Ηγεμόνας Κορκούτ, στάλθηκε στη Μανίσα στη συνέχεια στην Ανατολία και μετά πάλι στη Μανίσα και η Νιγκιάρ τον συνόδευσε. Πριν το θάνατο του Ηγεμόνα Κορκούτ η Νιγκιάρ πήγε στην Αττάλεια όταν ο γιος της εκτελέστηκε εκεί το 1513 από τον Σελίμ. Κατά την αποχώρηση της από τα βασιλικά της καθήκοντα η Νιγκιάρ ασχολήθηκε με ευσεβή έργα. Το 1502, μόλις ένα χρόνο πριν το θάνατό της, έχτισε ένα μαυσωλείο για τον εαυτό της το Γιβλιμιναρέ Τζαμί στην Αττάλεια. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Γιαχιά Ουλντ Αντεμίν

Ο Γιαχιά Ουλντ Αντεμίν (Yahya Ould Hademine, αραβικά: يحي ولد حدمين‎, γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1953) είναι μηχανικός και πολιτικός της Μαυριτανίας, ο οποίος είναι ο σημερινός υπουργός Άμυνας της Μαυριτανίας, στην υπηρεσία από τις 15 Μαρτίου 2019. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Μαυριτανίας από τις 21 Αυγούστου 2014 έως τις 29 Οκτωβρίου 2018.

 Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1953 στην Τιμπεντρά . Έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση του στο Τζιγκουενί . Ο Αντεμίν παρακολούθησε το κολέγιο Aïoun μεταξύ 1967 και 1970 και αργότερα σπούδασε στο Λύκειο της Νουακσότ από το 1971 ως το 1974. Αφού μετακόμισε στον Καναδά το 1974, απέκτησε πτυχίο μεταλλουργικής μηχανικής από την Πολυτεχνική Σχολή του Μόντρεαλ το 1979. Μετά την επιστροφή του στη Μαυριτανία, άρχισε να εργάζεται για την Εθνική Εταιρία Βιομηχάνων και Μεταλλωρύχων - Société nationale industrielle et minière (SNIM), η οποία εξορύσσει σίδηρο στη Μαυριτανία και έγινε επικεφαλής χαλυβουργείου το 1979. Μεταξύ του 1985 και του 1988, διατέλεσε ως προϊστάμενος τμήματος των αγορών για το SNIM. Το 1989 προήχθη στη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου της Αραβικής Εταιρείας Σιδήρου και Χάλυβα (SAFA), η οποία είναι θυγατρική της SNIM. Ο Αντεμίν διορίστηκε γενικός διευθυντής των έργων συντήρησης και μεταφοράς υγιεινής (SMTA) το 2008.Ανέφερε ότι υπήρχαν πάρα πολλοί μηχανικοί στη SMTA και η ποιότητα της εργασίας ήταν φτωχή. Μετά το μαυριτανικό πραξικόπημα του 2008 που ανέτρεψε τον πρόεδρο Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί, ο Αντεμίν τάχθηκε στο πλευρό των πρωταιτίων του πραξικοπήματος και του επετράπη να κρατήσει τη δουλειά του. Τον Δεκέμβριο του 2010, έγινε υπουργός Εξοπλισμού και Μεταφορών. Στα τέσσερα χρόνια του ως υπουργός, δεν προέβη σε σημαντικές αλλαγές. Μετά την επανεκλογή του προέδρου Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ τον Ιούνιο του 2014, ο Αντεμίν διορίστηκε πρωθυπουργός στις 21 Αυγούστου και αντικατέστησε τον Μουλάγιε Ουλντ Μοχάμεντ Λαγκντάφ, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός από το 2008. Υποσχόμενος να προωθήσει τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, ο Αντεμίν διόρισε επτά γυναίκες στην κυβέρνησή του όταν συγκροτήθηκε τρεις ημέρες μετά τον διορισμό του πρωθυπουργού. Ο Αντεμίν συναντήθηκε με τον Κινέζο ειδικό απεσταλμένο για τη Μέση Ανατολή Γκονγκ Σιαοσένγκ στις 19 Μαΐου του 2015, για να συζητήσουν τις διμερείς σχέσεις. Μίλησε σε γεωργική διάσκεψη τον Δεκέμβριο του 2015 και τόνισε ότι η κυβέρνησή του υποστηρίζει πλήρως την πρωτοβουλία του Διεθνούς Κέντρου Γεωργικής Έρευνας στις Ξηρές Περιοχές (ICARDA) να «επεκτείνει την παραγωγή σιταριού στη χώρα για να ενισχύσει την εθνική επισιτιστική ασφάλεια και να μειώσει την εξάρτηση αυξάνοντας τις εισαγωγές σιταριού " Τον Ιούνιο του 2016, προκάλεσε διαμάχη όταν αποκάλεσε τον Αχμέντ Μπαμπά Ουλντ Αζιζί, πρόεδρο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργοδοτών της Μαυριτανίας, "τρομοκράτη, χειρότερο από την Αλ Κάιντα και την Daesh μαζί". Παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 29 Οκτωβρίου 2018. Ο Αντεμίν είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά.
Άγαλμα της ιέρειας Αριστονόης (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 232)

Το άγαλμα της ιέρειας Αριστονόης που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 232 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε μέσα στο σηκό του παλαιού ναού της Θέμιδος στη Ραμνούντα το 1890 σε ανασκαφές υπό του Βαλέριου Στάη δαπάνη της αρχαιολογικής εταιρείας.

 Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Το κεφάλι μαζί με τον λαιμό και τα χέρια ήταν ένθετοι. Λείπουν τα δάχτυλα του αριστερού χεριού. Εικονίζει γυναίκα μεσήλικη, σε εξιδανικευμένη μορφή. Κρατούσε φιάλη στο χέρι. Φοράει ιμάτιο επάνω από τον χιτώνα που φτάνει μέχρι τα πόδια. Ο τεχνίτης απέτυχε στην απόδοση της διάθεσης της μορφής και των λεπτομερειών του ιματισμού, και απέτυχε εντελώς στην προσαρμογή των χεριών, και στις αναλογίες τους. Στέκει όρθια στηριζόμενη στο δεξί πόδι. Στο βάθρο υπάρχει επιγραφή: «ΘΕΜΙΔΙ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΕΙ ΙΕΡΟΚΛΗ΅ΙΕΡΟΠΟΙΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΑΡΙΣΤΟΝΟΗΝ ΝΙΚΟΚΡΑΤΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΥ ΙΕΡΕΙΑΝ ΝΕΜΕΣΕΩΣ». Το άγαλμα εικονίζει την Αριστονόη, ιέρεια της θεάς Νέμεσης. Ο καλλιτέχνης είχε για πρότυπο κάποιο έργο των καλών χρόνων της τέχνης, ίσως κάποιο επιτύμβιο ανάγλυφο. Η χρήση της φιάλης δεν είναι επιτυχημένη εκλογή. Όπως μαθαίνουμε από την επιγραφή, αναθέτης του αγάλματος ήταν κάποιος Ιεροκλής, ενώ η Αρστονόη ήταν κόρη του Νικοκράτη από την Ραμνούντα. Στο δάπεδο του ναού μπροστά στο βάθρο βρέθηκε κατά την ανασκαφή τάφος που περιείχε πήλινους λύχνους και χάλκινα νομίσματα των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Ίσως ο τάφος αυτός να ήταν της Αριστονόης, την οποία λόγω του αξιώματός της έθαψαν μέσα στο ναό και έστησαν το άγαλμά της. Ο καλλιτέχνης πρέπει να ήταν κάποιος κοινός τεχνίτης των Ρωμαϊκών χρόνων, ο οποίος εργάζονταν χειρωνακτικά και απομιμούνταν συνηθισμένους τύπους έργων δεξιότερων γλυπτών. Αν το άγαλμα σχετίζεται με τον τάφο, και τα νομίσματα που βρέθηκαν, τότε θα πρέπει να χρονολογείται ακριβώς στους χρόνους των πρώτων Ρωμαϊκών αυτοκρατόρων. Τα γράμματα της επιγραφής στη βάση χρονολογούνται πιθανώς στον 2ο αιώνα π.Χ. Παναγιώτης Καββαδίας (1890–1892). Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Εκ του τυπογραφείου Σ.Κ. Βλαστού. σελίδες 188-189. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. Βαλέριος Στάης (1857-1923) (1891). Εφημερίς Αρχαιολογική. Αθήνα: Η εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία. σελίδες 54-55 και Πίνακας 5. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2012.
Γεωλογία της Σελήνης

Με τον όρο Σεληνιακή γεωλογία εννοείται η μελέτη του φλοιού της Σελήνης, των πετρωμάτων και των στρωμάτων της, των 'θαλασσών', των λεκανών και των ορέων της. Η γεωχημεία και η γεωφυσική είναι οι δύο βασικοί κλάδοι μέσω των οποίων διεξάγει η σεληνιακή γεωλογία της έρευνά της.

 Η χρήση του προθέματος "γεω-" για σεληνιακές και ευρύτερες πλανητικές έρευνες του ηλιακού μας συστήματος έχει αμφισβητηθεί, αν και αιτιολογείται από: την εφαρμοσιμότητα των γεωλογικών αρχών που αναπτύχθηκαν για τη Γη σε όλα τα άλλα στερεά σώματα. την ανάγκη μείωσης των νέων όρων που προκύπτουν από την παρατήρηση νέων κόσμων. την ελληνική ετυμολογία της λέξης γη που περιλαμβάνει νοήματα όπως το "έδαφος" τρεις δεκαετίες συνεχούς χρήσης στην συναφή βιβλιογραφία1.Το πρόθεμα "σεληνο-" δεν χρησιμοποιείται από τους επιστήμονες που ασχολούνται με τη σελήνη εκτός αν η ορολογία αφορά σε συντεταγμένες, σημεία ελέγχου, η γενικά χαρακτηριστικά, όπως σεληνογραφία, σεληνοδαισία. Αν και επιλέχθηκε ως κατάλληλος ο όρος αστρογεωλογία, (Milton, 1969) για τον κλάδος της U.S Geological Survey που είναι αφιερωμένος σε σεληνιακές και πλανητικές έρευνες, χρησιμοποιείται συχνότερσ ο όρος, "σεληνιακή (πλανητική) γεωλογία". Ο όρος "Πλανητολογία" είναι ευρύτερος και περιλαμβάνει μη γεωλογικές επιστήμες όπως η πλανητική αστρονομία."2Η Γη αντανακλά περισσότερο φως από τη Σελήνη. Θερμοκρασία (C) -150C τη νύχτα έως 135 °C τη μέρα 1: Βλ. Shoemaker, 1962a, 117, Ronca, 1965, Mutch, 1970, Wilhelms, 1970b. 2: Wilhelms, Don E., Geologic History of the Moon, USGS professional paper 1348. Wilhelms, D. E., 1993, To a Rocky Moon: A Geologist's History of Lunar Exploration, University of Arizona Press: Tucson. http://cps.earth.northwestern.edu/GHM/ghm_allx.pdf Don Wilhelms, Geologic History of the Moon, US Geological Survey Professional Paper 1348 (100 Μbytes). Σεληνιακή γεωλογία - NASA (αγγλ.) Σεληνιακή σεισμική δραστηριότητα Αρχειοθετήθηκε 2006-05-03 στο Wayback Machine. (αγγλ.) Eric Douglass, Geologic Processes on the Moon (αγγλ.).
Ballbreaker

Ballbreaker είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού hard rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1995. Ο δίσκος χαρακτηρίστηκε από την επιστροφή του Φιλ Ραντ στα τύμπανα μετά την αποχώρηση του το 1983. Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στα "Record Plant Studios" της Νέας Υόρκης, αλλά ολοκληρώθηκαν στα "Ocean Way Studios" του Λος Άντζελες. Το "Ballbreaker" βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση του Billboard, ενώ ανέβηκε στο # 1 στην Ελβετία, τη Σουηδία και την πατρίδα του συγκροτήματος, Αυστραλία. Η περιοδεία για την προώθηση του διήρκεσε καθ' όλο το 1996, με τους AC/DC να παίζουν 155 συναυλίες στη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

 1. Hard as a Rock (A. Young, M. Young) - 4:31 2. Cover You in Oil (A. Young, M. Young) - 4:32 3. The Furor (A. Young, M. Young) - 4:10 4. Boogie Man (A. Young, M. Young) - 4:07 5. The Honey Roll (A. Young, M. Young) - 5:34 6. Burnin' Alive (A. Young, M. Young) - 5:05 7. Hail Caesar (A. Young, M. Young) - 5:14 8. Love Bomb (A. Young, M. Young) - 3:14 9. Caught with Your Pants Down (A. Young, M. Young) - 4:14 10. Whiskey on the Rocks (A. Young, M. Young) - 4:35 11. Ballbreaker (A. Young, M. Young) - 4:31 Ballbreaker (άλμπουμ)Αυστραλία (ARIA Certification) : 3 x πλατινένιος Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 2 x πλατινένιος Ελβετία (IFPI Certification) : Χρυσός Γερμανία (BVMI Certification) : Χρυσός Αυστρία (IFPI Certification) : Χρυσός Αργεντινή (CAPIF Certification) : Χρυσός Γαλλία (SNEP Certification) : Πλατινένιος Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Ballbreaker" είχε την εξής μορφή: Μπράιαν Τζόνσον - κύρια φωνητικά Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα Μάλκολμ Γιανγκ - κιθάρα, φωνητικά Κλιφ Ουίλιαμς - μπάσο, φωνητικά Φιλ Ραντ - τύμπανα Ballbreaker - AC/DC | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Prindle Record Reviews - ACDC - Mark's Record Reviews Previous AC/DC Tour Dates & AC/DC Concerts | The Official AC/DC Site
Λύκειο του Τσάτσακ

Το Λύκειο του Τσάτσακ (σερβικά κυριλλικά: Гимназија Чачак, σερβικά λατινικά: Gimnazija Čačak) είναι λύκειο στο Τσάτσακ, στο Διαμέρισμα της Μοράβιτσα, στη Σερβία. Ιδρύθηκε στις 22 Αυγούστου 1836 και ξεκίνησε τη λειτουργία του κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 1837, ενώ στις 8 Νοεμβρίου 1937 μετεγκαταστάθηκε εντός των σημερινών εγκαταστάσεών του.

 Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος (1930-2020) Μπράνκο Β. Ραντίτσεβιτς (1925-2001), συγγραφέας Τάτομιρ Άντζελιτς (1903-1993), μαθηματικός, μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών Μόμτσιλο Ναστασίγιεβιτς (1894-1938), ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας Μίλαν Στογιαντίνοβιτς (1888-1961), οικονομολόγος και πολιτικός, Πρωθυπουργός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας Μίλουτιν Ντόστανιτς (1958-2014), μαθηματικός Μπόρα Τζόρτζεβιτς (γεννημένος το 1952), μουσικός και ποιητής Εκπαιδευτικό σύστημα της Σερβίας Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος της Μοράβιτσα
Σταθμός Νερατζιώτισσα

Ο Σταθμός Νερατζιώτισσα είναι κομβικό συγκρότημα δύο σταθμών που βρίσκεται στο Μαρούσι. Ο πρώτος σταθμός είναι σταθμός του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, επί της γραμμής Σιδηροδρομικού Κέντρου Αχαρνών - Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών και ο δεύτερος είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 21,900 από τον σταθμό Πειραιά. Οφείλει την ονομασία του στον γειτονικό Ιερό Ναό της Παναγίας Νερατζιώτισσας. Και η εκκλησία οφείλει την ονομασία της στις πολλές νεραντζιές που είχε η περιοχή. Προσφέρει στους επιβάτες δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του μετρό της Αθήνας και του Προαστιακού Σιδηροδρόμου.

 Στα αρχικά σχέδια κατασκευής του σταθμού, προβλεπόταν η κάλυψή του από μεγάλο χωροδικτύωμα που σχεδίασε ο Ισπανός αρχιτέκτονας Σαντιάγο Καλατράβα. Το χωροδικτύωμα αυτό, θα είχε την ίδια τεχνοτροπία με το στέγαστρο του παρακείμενου Ολυμπιακού Σταδίου και τις άλλες παρεμβάσεις που ολοκλήρωσε ο ίδιος αρχιτέκτονας στον χώρο του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθήνας το 2004. Τελικά επιλέχθηκε μια συμβατικότερη κατασκευή, λόγω προβλημάτων στατικότητας που βρέθηκε ότι εμφάνιζε το αρχικώς προτεινόμενο χωροδικτύωμα. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 6 Αυγούστου 2004. Ο σταθμός Νερατζιώτισσα εμφάνιζε μάλλον χαμηλή επιβατική κίνηση την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του, λόγω της χαμηλής πυκνότητας πληθυσμού στην περιοχή του. Η κίνησή του όμως αυξήθηκε σημαντικά από τα τέλη του 2005, όταν δίπλα στον σταθμό άνοιξε το εμπορικό κέντρο The Mall. Ο σταθμός αποτελείται από τρία επίπεδα. Στη βάση του βρίσκονται οι αποβάθρες του προαστιακού, στη νησίδα της Αττικής Οδού. Διαθέτει κεντρική αποβάθρα και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Στο κορυφαίο επίπεδο βρίσκονται οι αποβάθρες του μετρό, τα εκδοτήρια των εισιτηρίων και κάποια εμπορικά καταστήματα. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Ο σταθμός συνδέεται, μέσω πεζογέφυρας, με το εμπορικό κέντρο The Mall. Το εκδοτήριο εισιτηρίων του Προαστιακού βρίσκεται στο μέσο τμήμα του Επιπέδου Ε1, δηλαδή ανάμεσα σε Αποβάθρα 2 (προς Κηφισιά) και οδό Νερατζιωτίσσης.
Νέα Σίλατα Χαλκιδικής

Τα Νέα Σίλατα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Χαλκιδικής και το 2021 είχε 1.282 κατοίκους. Από την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης αποτελεί και ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νέας Προποντίδας. Η θέση του είναι στα ανατολικά της Νέας Γωνιάς . Ανάμεσα στα άλλα λειτουργεί νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, ΟΤΕ, ταχυδρομείο. Το χωριό δημιουργήθηκε και έλαβε το όνομά της από Μικρασιάτες πρόσφυγες που προέρχονταν κυρίως από τα Σίλατα της Καππαδοκίας.

 Στο Δημοτικό Διαμέρισμα Νέων Σιλάτων, που έχει συνολικά 1.589 κατοίκους το 2001, υπάγονται οι οικισμοί: τα Νέα Σίλατα [ 808 ], έδρα. ο Ροδόκηπος [ 48 ] , που βρίσκεται σε υψόμετρο 165 μ. , μεταξύ Σιλάτων και Νέας Γωνιάς. η Σωζόπολη [ 733 ] . Τα Νέα Σίλατα αποτελούν προσφυγικό χωριό. Αποτελείται από κατοίκους που ήρθαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία, καθώς επίσης και από ντόπιους και Θρακιώτες. Γραφικό χωριό με σταθερή οικιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας της μικρής απόστασης από την Θεσσαλονίκη, τις παροχές υπηρεσιών που προσφέρει η περιοχή αλλά και των φιλικών κατοίκων.Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους 12 Αποστόλους. Στα Νέα Σίλατα υπάγονται οι οικισμοί Ροδόκηπος, Σωζόπολη και Βεριά ( αρχαιολογικός χώρος-αρχαία Βρύα- με σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα των αρχαίων και Βυζαντινών χρόνων). Ο Ροδόκηπος είναι παραδοσιακό χωριό, με πέτρινα σπίτια. Στην πλατεία του υπάρχει ένας μικροσκοπικός κήπος, που τον δημιούργησε κάποιος μικρασιατικής καταγωγής κάτοικος. Παράγει τσίπουρο και διαθέτει συλλογή λαογραφικού υλικού από τις αλησμόνητες πατρίδες. Πολλά από τα σπίτια αναστηλώνονται και τα χρησιμοποιούν ξανά νέοι αγοραστές. Στα Νέα Σίλατα δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος Γυναικών. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το χωριό στη Μικρά Ασία-Καππαδοκία, από όπου ήρθαν ως πρόσφυγες οι κάτοικοι μετά το 1922. Περισσότερες πληροφορίες για τα Σίλατα της Μ. Ασίας στο βιβλίο "Modern Greek in Asia Minor: a study of the dialects of Siĺli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary", Richard McGillivray Dawkins, William Reginald Halliday, University Press, 1916. Από αθλητική άποψη ανενεργή είναι η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα (Αστήρ), που αγωνιζόταν στην Α΄ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής. Dawkins, Richard· Halliday, William (1916). Modern Greek in Asia Minor: a study of the dialects of Silli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary. University Press. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2012. Ιστότοπος του Δήμου Καλλικράτειας
Pegasus Airlines

Η αεροπορική εταιρεία Pegasus Airlines (Pegasus Hava Tasimaciligi AS) εκτελεί ναυλωμένες επιβατικές πτήσεις. Εδρεύει στο Αεροδρόμιο Ataturk (ΙΑΤΑ:IST), στην Κωνσταντινούπολη. Εκτελεί πτήσεις προς τα τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας από την Βόρεια και Νότια Ευρώπη. Επίσης, νοικιάζει αεροσκάφη και πληρώματα σε άλλες εταιρείες. Έχει δευτερεύουσα βάση το Αεροδρόμιο Αττάλειας (ΙΑΤΑ:AYT).

 IATA: PC ICAO: PGT Callsign: Sunturk Η εταιρεία ιδρύθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1989 και άρχισε το πτητικό έργο στις 15 Απριλίου του 1990. Ο αρχικός ιδιοκτήτης ήταν ο Ιρλανδικός Εθνικός Αερομεταφορέας Aer Lingus, αλλά το 1994 εξαγόρασε την Pegasus Airlines η τράπεζα Yapı Kredı Bank. Σήμερα, η Esas Holdings κατέχει το 85% της Pegasus Airlines και ο όμιλος Silkar το υπόλοιπο 15%. Η Pegasus Airlines είναι η μεγαλύτερη εταιρεία charter στην Τουρκία, όπου ο αριθμός των επιβατών της ξεπερνάει τα 4 εκ. ετησίως. Τον Αύγουστο του 2018, ο στόλος της Pegasus Airlines ήταν : Airbus a320-200Boeing 737-800Airbus a320neo Airbus a321-200 Ιστότοπος Pegasus Airlines [1] Στόλος της Pegasus Airlines [2] Διαβάστε σχόλια επιβατών της Pegasus Airlines [3]
Άγιος Γεράσιμος Μήλου

Ο Άγιος Γεράσιμος είναι οικισμός της Μήλου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Τριοβασάλου, του δήμου Μήλου, της περιφερειακής ενότητας Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Γεράσιμος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα της Μήλου, στον δρόμο προς Πολλώνια και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 9 χλμ. περίπου Α. της πρωτεύουσας του νησιού Πλάκας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριοβασάλου. Με το ΦΕΚ 203Α - 05/12/1985 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριοβασάλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μήλου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Μήλος 1:50.000)
Γιασίν Μεριά

Ο Γιασίν Μεριά (λατινικά:Yassine Meriah, γενν. 2 Ιουλίου 1993) είναι Τυνήσιος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Αλ Αΐν. Είναι πρώην παίκτης του Ολυμπιακού.

 Ο Μεριά ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Β' κατηγορίας Τυνησίας με την ΕΣ Μετλαουί, στην οποία παρέμεινε έως το 2015. Από το 2015 έως και το 2018, αγωνίστηκε στην ΚΣ Σφαξιέν, πραγματοποιώντας 81 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Τυνησίας. Στις 28 Ιουλίου 2018, ο Μεριά μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό για το ποσό του 1,500,000 ευρώ, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στη νίκη με 5-0 επί του ΠΑΣ Γιάννινα. Από το 2015, είναι διεθνής με την Εθνική Τυνησίας. Το 2016, συμμετείχε στα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Κατόπιν συμμετείχε και στα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, όπου πέτυχε και το πρώτο του γκολ για την Τυνησία. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, ήταν από τους βασικούς ποδοσφαιριστές της Τυνησίας. (Αγγλικά) Προφίλ Γιασίν Μεριά στο Soccerway
Φρέντερικ Τούτου Γκούντουιν

Ο Σερ Φρέντερικ Τούτου Γκούντουιν (Sir Frederick Tutu Goodwin, KBE), ήταν ο Αντιπρόσωπος της Βασίλισσας στα Νησιά Κουκ από το 2001 ως τις 27 Ιουλίου 2013.

 Ο Γκούντουιν κατατάχθηκε στην αστυνομία των Νήσων Κουκ το 1956. Υπηρέτησε ως χωροφύλακας και στη συνέχεια κατατάχθηκε στην Αστυνομία της Νέας Ζηλανδίας για μικρό χρονικό διάστημα. Επέστρεψε στα νησιά Κουκ, όπου έφτασε στο βαθμό του επιθεωρητή της Αστυνομίας (Police Superintendent).Εξελέγη με το Δημοκρατικό Κόμμα στο Κοινοβούλιο των Νήσων Κουκ κατά τις εκλογές του 1978 στην έδρα της Τε Άου Ο Τόνγκα. Υπηρέτησε ως βοηθός υπουργός ενέργειας και έργων στην κυβέρνηση του Τομ Ντέιβις. Εν συνεχεία εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος, μέχρι τον διορισμό του από την Βασίλισσα ως Αντιπρόσωπος, το 2001. Τιμήθηκε με τον τίτλο του KBE (του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας) το 2004.Το Φεβρουάριο του 2010 αποφασίστηκε ο επαναδιορισμός του Γκούντουιν στο αξίωμά του για άλλη μία τριετή θητεία. Η Βασίλισσα της Νέας Ζηλανδίας υπέγραψε το διάταγμα του διορισμού τον Ιούλιο και τέθηκε σε ισχύ στις 10 Αυγούστου 2010. Η νύφη του Γκούντουιν, Κάσεϊ Εγκελτον, είναι βουλευτίς και αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου των Νήσων Κουκ.
Φερδινάνδος δε λα Θέρδα, κύριος της Λάρα

Ο Φερδινάνδος δε λα Θέρδα (ισπαν.: Fernando de la Cerda, 1275 - 1322) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν πρίγκιπας (infante) της Καστίλης και λόγω τού γάμου του κύριος της Λάρα.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου διαδόχου της Καστίλης και της Λευκής των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Αλφόνσος ο άκληρος. Ο πατέρας του, γιος του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης, απεβίωσε το 1275 και το 1284 ο Αλφόνσος Ι΄. Έπρεπε να τον διαδεχθεί ο Αλφόνσος ο άκληρος, αλλά ο Σάντσο Δ΄, δευτερότοκος γιος του Αλφόνσου Ι΄, δύο έτη πριν είχε συγκαλέσει αρκετούς ευγενείς και είχε δηλώσει διάδοχος, παραγκωνίζοντας τον Αλφόνσο τον άκληρο. Το 1284 στέφθηκε στο Τολέδο. Οι περισσότεροι ευγενείς υποστήριξαν τον Σάντσο Δ΄, ορισμένοι όμως αντιτέθηκαν και εργάστηκαν για τον 14ετή Αλφόνσο και τον αδελφό του Φερδινάνδο. Αρχηγός της αντιπολίτευσης έγινε ο θείος τους δον Ιωάννης και ο πεθερός αυτού Λόπε Ντίαθ Γ΄ δε Άρο κύριος της Μπισκάγια. Τότε ο Σάντσο Δ΄ φυλάκισε τον δον Ιωάννη, που ήταν αδελφός του και εκτέλεσε τον Λόπε Ντίαθ Γ΄. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα Νούνιεθ δε Λάρα, κόρη του Ιωάννη Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα και είχε τέκνα: Ιωάννης Νούνιεθ Γ΄ 1313-1350, κύριος της Λάρα. Λευκή Νούνιεθ 1311-1347, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Μανουήλ (εξάδελφο του πάππου της, του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας). Κόρη τους ήταν η: Ιωάννα-Εμμανουέλα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Καστίλης. Μαργαρίτα Νούνιεθ, μοναχή. Μαρία δε λα Θέρδα, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Βαλουά κόμη του Αλανσόν. Medieval Iberia: An Encyclopedia, Ed. E. Michael Gerli and Samuel G. Armistead, (Routledge, 2003), 50. Masnata y de Quesada, David E. (1985). «La Casa Real de la Cerda». Estudios Genealógicos y Heráldicos (Madrid: Asociación Española de Estudios Genealógicos y Heráldicos): pp. 169–229
Υπουργείο Άμυνας (Κύπρος)

Το Υπουργείο Άμυνας της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960. Την περίοδο 1964-1985 ο Υπουργός Άμυνας ήταν παράλληλα και Υπουργός Εσωτερικών. Η έδρα του Υπουργείου Άμυνας βρίσκεται στον Δήμο Στροβόλου. Κύρια αποστολή του Υπουργείου Άμυνας είναι να φροντίζει για την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας από κάθε εξωτερική απειλή και για την οργάνωση της άμυνας της χώρας.

 Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Άμυνας (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Οσμάν Ορέκ.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υπουργούς Άμυνας από την επίσημη ίδρυση του υπουργείο έως σήμερα. Σημειώσεις: 1Παράλληλα ήταν και Υπουργός Εσωτερικών. Εθνική Φρουρά
Χιτσκοκική ταινία

Χιτσκοκικό (-ός, -ή) είναι το περιεχόμενο (συνήθως βίντεο ή ταινίες) που έχουν δημιουργηθεί από διάφορους κινηματογραφιστές, με στυλ και θέματα παρόμοια με αυτά του Άλφρεντ Χίτσκοκ.

 Στοιχεία που θεωρούνται Χιτσκοκικά περιλαμβάνουν: Κλιμακτική ανατροπή της πλοκής. Το εντυπωσιακό πλατινέ ξανθό. Η παρουσία μιας κυρίαρχης μητέρας στη ζωή κάποιου Η κατηγορία ενός αθώου. Περιορισμός της δράσης σε μία μόνο σκηνή για αύξηση της έντασης (π.χ Ναυαγοσωστική λέμβος, Πίσω Παράθυρο). Χαρακτήρες που αλλάζουν πλευρές ή/και που δεν είναι αξιόπιστοι. Η οικοδόμηση της έντασης μέσω του σασπένς σε σημείο που το κοινό απολαμβάνει να βλέπει τον χαρακτήρα σε μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση (π.χ. Ίλιγγος ). Ο μέσος άνθρωπος που ωθείται σε περίεργες ή επικίνδυνες καταστάσεις (π.χ. Psycho, North by Northwest, The Man Who Knew Too Much). Αυθαίρετα ή ανίκανα στελέχη της αρχής, ιδιαίτερα αστυνομικοί. Χρήση του σκότους για τον συμβολισμό επικείμενης καταστροφής (σκοτεινά ρούχα, σκιές, καπνός κ.λπ.) Ενισχυμένη οπτική χρήση διάσημων ορόσημων ( Άγαλμα της Ελευθερίας, Mount Rushmore, Forth Rail Bridge, Golden Gate Bridge, Albert Hall, British Museum, Piccadilly Circus, κ.λπ.) Λανθασμένη ταυτότητα (π.χ North by Northwest, Frenzy). Η χρήση της σκάλας ως μοτίβο για επικείμενο κίνδυνο ή αγωνία. Χρήση αντικειμένου πλοκής τύπου macguffin . Αναφορά στο έγκλημα για μυστήριο αντί να παρουσιαστεί ρητά (π.χ Dial M for Murder). Ορισμένες ταινίες ή ταινίες με σκηνές που θεωρούνται Χιτσκοκικές περιλαμβάνουν: Ακολουθεί μια λίστα με τους σκηνοθέτες που έχουν σκηνοθετήσει πολλές ταινίες του Χίτσκοκ: Ντάριο Αρτζέντο Παρκ Τσαν Γουκ Henri-Georges Clouzot Μπράιαν Ντε Πάλμα Roadgames (1981) Crosstalk (1982) Coffin Rock (2009) Blame (2010) Crawl (2011) Bad Blood (2017) Les Diaboliques (1955) Le Boucher (1970) The Vanishing (1988) Έγκλημα αγάπης (2010) Elle (2016) Personal Shopper (2016) Άγνωστο (2011) Buried (2010) Peeping Tom (1960) Άλφρεντ Χίτσκοκ Φιλμογραφία Άλφρεντ Χίτσκοκ Giallo Κρίμι Ταινία θρίλερ Michael Walker (2005), Hitchcock's motifs, Amsterdam University Press, ISBN 978-90-5356-773-9, https://books.google.com/books?id=v2dnVhpwVssC&pg=PA7 Δυνατότητα EW.com του Entertainment Weekly: Τι ακριβώς κάνει μια ταινία "Hitchcockian;"
Χρήστος Κατσώτης

Ο Χρήστος Κατσώτης του Περικλή (γεννήθηκε στο Κοτσανόπουλο Πρέβεζας) είναι Έλληνας πολιτικός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών από το 2012.

 Έχει στο ενεργητικό του πολλούς αγώνες για το εργατικό κίνημα.Ως υπάλληλος ξενοδοχείου, δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της Αριστεράς, έγινε μέλος του Ε.Γ. του ΠΑΜΕ, και διετέλεσε μέλος του προεδρείου του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδοχοϋπαλλήλων της πρωτεύουσας. Επίσης, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, με τελευταία επανεκλογή το 2013. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΚΚΕ στις Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 και επανεξελέγη στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 συγκεντρώνοντας 19.242 ψήφους καθώς και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ως βουλευτής, μετέχει στην Επιτροπή για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης και στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. Προφίλ του Κατσιώτη Χρήστου στο Vouliwatch
Ζοάν Μαρσιάλ

Ο Ζοάν Μαρσιάλ (γαλλικά:Johan Martial, 30 Μαΐου 1991) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από τη Μαρτινίκα, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Παναιτωλικό. Ήταν διεθνής με τις Εθνικές Γαλλίας U19 και U20.

 Εντάχθηκε στη Μπαστία, αφού αποχώρησε από την Κλερμόν Οβέρν. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα σε έναν αγώνα της Λιγκ 2 εναντίον της Μονπελιέ στις 13 Μαρτίου 2009, όπου έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο μπαίνοντας ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του αγώνα, στη νίκη με 1-0.Στις 2 Αυγούστου 2010, δόθηκε δανεικός στη Μπρεστουά της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2010-11. Ο δανεισμός εξελίχθηκε σε μόνιμη μετακίνηση στο τέλος της σεζόν.Το 2015, μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τη Μπρεστουά, ο Μαρσιάλ εντάχθηκε στην Τρουά.Στις 20 Ιουνίου 2017, μετά την επαναφορά της Τρουά στην κορυφαία κατηγορία, ο Μαρσιάλ μετακόμισε για πρώτη φορά στο εξωτερικό, υπογράφοντας με τη Μακάμπι Πετάχ Τίκβα του Πρωταθλήματος Ισραήλ. Το Φεβρουάριο του 2019, μετακινήθηκε στην Ασντόντ.Στις 4 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό, με ελεύθερη μεταγραφή. Ο Μαρσιάλ έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γαλλίας U19 στις 9 Σεπτεμβρίου 2009, σε μία φιλική ισοπαλία με 3-3 εναντίον της Ιαπωνίας. Συμμετείχε στην ομάδα που κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2010 στη Γαλλία, παίζοντας στο τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων, μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Αγγλίας.Είναι διεθνής με την Εθνική ανδρών Μαρτινίκας. Είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του Αντονί Μαρσιάλ, ο οποίος αγωνίζεται στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην Εθνική Γαλλίας. Γαλλία U19 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19: 2010 Προφίλ στο LFP.fr (Αγγλικά) Προφίλ Ζοάν Μαρσιάλ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ζώνη (ένδυμα)

Η ζώνη είναι μία εύκαμπτη ταινία ή ιμάντας, συνήθως κατασκευασμένη από δέρμα ή σκληρό ύφασμα, και φοριέται γύρω από τη μέση. Μία ζώνη υποστηρίζει ένα παντελόνι ή άλλα είδη ένδυσης.

 Είναι τεκμηριωμένο ότι υπήρχαν ζώνες στην ανδρική ενδυμασία από την Εποχή του Ορείχαλκου. Και τα δύο φύλα τις έχουν χρησιμοποιήσει ανάλογα με την τρέχουσα μόδα. Στη μια άκρη της ζώνης φέρεται πόρπη ή αγκράφα από την οποία περνάει η άλλη άκρη και στερεώνεται γύρω από τη μέση και χρησιμεύει στο να συγκρατεί παντελόνια, φούστες ή άλλα ενδύματα. Συγκαταλέγεται στα «αξεσουάρ ένδυσης» (πολιτικής και στρατιωτικής). Επίσης ως στρατιωτική εξάρτυση (στολές) απ΄ αυτή συγκρατούνται ξίφη ή σπάθες έως και θήκες περιστρόφων όπλων, χειροπέδων, κ.ά. Ζώνη (άμφιο) Ζώνη ασφαλείας
Χάρτφορντ

Το Χάρτφορντ (αγγλικά: Hartford, Connecticut) είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Κονέκτικατ και ιστορική έδρα της κομητείας Χάρτφορντ, μέχρι το 1960, οπότε το Κονέκτικατ κατήργησε τις κομητειακές κυβερνήσεις. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Χάρντφορντ έχει 124.775 κατοίκους και ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία μετά το Μπρίτζπορτ και το Νιου Χέβεν. Η μητροπολιτική περιοχή του Χαρτφορντ είναι η μεγαλύτερη στην πολιτεία, με 1.212.381 κατοίκους.

 To 1623 ιδρύθηκε στη συμβολή των ποταμών Κονέκτικατ και Παρκς ένα ολλανδικό οχυρό, το οποίο όμως εγκαταλείφθηκε το 1655. Οι πρώτοι Άγγλοι άποικοι έφτασαν στην περιοχή το 1635 και το 1637 ονόμασαν την πόλη Χάρτφορντ. Με περισσότερα από 400 χρόνια ιστορίας, είναι από τις παλαιότερες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και για πολλές δεκαετίες, το Χάρτφορντ ήταν η πλουσιότερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Μαρκ Τουέιν έγραψε πριν πεθάνει το 1868, "Of all the beautiful towns it has been my fortune to see this is the chief." («Από όλες τις όμορφες πόλεις που είχαν την τύχη να δω, αυτή είναι η αρχηγός.») Σήμερα είναι μία από τις φτωχότερες, με τρεις στις δέκα οικογένειες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το 2004 η μητροπολιτική περιοχή του Χάρτφορτ κατετάχθη δεύτερη ανάμεσα στις αμερικανικές πόλεις όσον αφορά την κατά κεφαλή οικονομική δραστηριότητα, μετά το Σαν Φρανσίσκο, και 32η δεύτερη ανάμεσα σε 318 μητροπολιτικές περιοχές, όσόν αφορά την οικονομική παραγωγή. Στο Χάρτφορντ βρίσκεται το παλαιότερο Μουσείο τέχνης των ΗΠΑ, το Γουάντγορθ Αθήνιουμ, το παλαιότερο δημόσιο πάρκο, το πάρκο Μπάσνελ, η παλαιότερη συνεχώς εκδιδόμενη εφημερίδα, η Hartford Courant, και το δεύτερο παλαιότερο ίδρυμα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το Δημόσιο Λύκειο του Χάρτφορντ, που ιδρύθηκε το 1638. Η πόλη είναι γνωστή για τις πολλές ασφαλιστικές εταιρίες που εδρεύουν σε αυτή. Επίσημος ιστότοπος Χάρτφορντ στο Curlie
Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας

Η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας (ΚΤτΤ) (τούρκικα: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası ή ΚΤτΤ) είναι η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1930 επί Προεδρίας της Δημοκρατίας του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και Πρωθυπουργίας του Ισμέτ Ινονού. Οι αρμοδιότητές της περιλαμβάνουν τη νομισματική και συναλλαγματική πολιτική, τη διαχείριση διεθνών αποθεμάτων της Τουρκίας, καθώς και την εκτύπωση και την έκδοση τραπεζογραμματίων και τη δημιουργία, διατήρηση και ρύθμιση συστημάτων πληρωμών στη χώρα. Η ΚΤτΤ επιφορτίζεται από το νόμο να επιτυγχάνει και να διατηρεί την τιμή και την χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Τουρκία και έχει την εντολή να χρησιμοποιήσει, κατά τη διακριτική της ευχέρεια, όποιο μέσο πολιτικής έχει στη διάθεσή του για την επίτευξη αυτών των στόχων. Επομένως, έχει όργανα αλλά όχι ανεξαρτησία στόχου. Από το 2006, η ΚΤτΤ ακολουθεί μια ολοκληρωμένο καθεστώς με στόχο την καταπολέμηση του πληθωρισμού .

 "Ο πρωταρχικός στόχος της Τράπεζας είναι να επιτύχει και να διατηρήσει την σταθερότητα των τιμών. Η Τράπεζα θα καθορίσει κατά τη διακριτική της ευχέρεια τη νομισματική πολιτική που θα εφαρμόσει και τα μέσα νομισματικής πολιτικής που πρόκειται να χρησιμοποιήσει προκειμένου να επιτύχει και να διατηρήσει τη σταθερότητα των τιμών " Τα θεμελιώδη καθήκοντα της Τράπεζας είναι τα εξής: να πραγματοποιεί πράξεις ανοικτής αγοράς για την προστασία της αξίας της τουρκικής λίρας και την θέσπιση της συναλλαγματικής πολιτικής να καθορίσει τις απαιτήσεις αποθεματικού και την απαίτηση ρευστότητας για τη διαχείριση των αποθεμάτων χρυσού και συναλλάγματος της χώρας για τη ρύθμιση του όγκου και της κυκλοφορίας της τουρκικής λίρας για τη διασφάλιση της σταθερότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την παρακολούθηση των χρηματοπιστωτικών αγορώνΟι θεμελιώδεις εξουσίες της Τράπεζας είναι: Το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης τραπεζογραμματίων στην Τουρκία Το δικαίωμα καθορισμού του στόχου πληθωρισμού από κοινού και της εφαρμογής της νομισματικής πολιτικής Το προνόμιο να χορηγήσετε προκαταβολή στο Ταμείο Ασφαλίσεων Καταθέσεων Ταμιευτηρίου Ο ρόλος του δανειστή της τελευταίας λύσης Η εξουσία να ζητάται τις απαραίτητες πληροφορίες από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα Η CBRT είναι μια μετοχική εταιρεία. Το κεφάλαιο των 25.000 τουρκικών λιρών διαιρείται σε 250.000 μετοχές. Σύμφωνα με το νόμο της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας, αυτές οι μετοχές χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες: Οι μετοχές της κατηγορίας Α διατίθενται αποκλειστικά στο τουρκικό Υπουργείο Οικονομικών. Οι μετοχές της κατηγορίας Β διατίθενται σε εθνικές τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία. Οι μετοχές της κατηγορίας Γ κατανέμονται σε τράπεζες άλλες από τις εθνικές τράπεζες και τις προνομιούχες εταιρείες. Οι μετοχές της κατηγορίας Δ κατανέμονται σε τουρκικά εμπορικά ιδρύματα και σε πραγματικά και νομικά πρόσωπα τουρκικής ιθαγένειας.Από το τέλος του 2018, οι μετοχές της κατηγορίας Α αποτελούσαν το 55,12% του κεφαλαίου της CBRT, ενώ οι μετοχές κατηγορίας Β, Γ και Δ αποτελούν το 25,74%, το 0,02% και το 19,12% αντίστοιχα. Επίσημη Ιστοσελίδα Έκθεσις του Διοικητού για τον ισολογισμό της 31 Δεκεμβρίου 1928
Πυανεψιών

Ο Πυανεψιών είναι ο τέταρτος στη σειρά μήνας στο Αττικό ημερολόγιο, που αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από μέσα Οκτωβρίου μέχρι μέσα Νοεμβρίου, αφιερωμένος στον Απόλλωνα.

 Ο μήνας αυτός πήρε το όνομά του από την πιο σημαντική γιορτή του μήνα αυτού, τα Πυανέψια (πύανος+έψω=βράζω κουκιά) που γιορτάζονταν προς τιμή του Απόλλωνα. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Θησέας ξεκίνησε για την Κρήτη για να σκοτώσει τον Μινώταυρο, σταμάτησε καθ' οδόν στη Δήλο και έκανε θυσία στον Απόλλωνα, λέγοντας ότι σε περίπτωση που κερδίσει τη μάχη με τον Μινώταυρο θα του πρόσφερε στολισμένα κλαδιά ελιάς για να τον ευχαριστήσει. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Θησέας εκπλήρωσε την υπόσχεσή του με αυτό τον θεσμό. Το φαγητό με τα κουκιά εξηγείται με το ότι κατά το ταξίδι του γυρισμού τα τρόφιμα στο καράβι είχαν τελειώσει. Έτσι την έβδομη μέρα οι σύντροφοι του Θησέα μάζεψαν ότι μπορούσαν να βρουν και το μαγείρεψαν κάνοντας ένα πρόχειρο φαγητό με βάση τα κουκιά. Το έθιμο αυτό, προς τιμή του Απόλλωνα διατηρήθηκε ως πυανέψια και έδωσε το όνομα στον μήνα αυτό. Κατά το μήνα αυτό ετελείτο στην αρχαία Αττική η γιορτή Πυανέψια ή Πυανόψια προς τιμή του θεού Απόλλωνα, η οποία κατά τους κλασικούς χρόνους αποτελούσε μέρος της μεγάλης εορτής των Θησείων. Στους Μιλήσιους ήταν γνωστός ως Πυανοψιών. Κυριότερες γιορτές κατά αυτό το μήνα ήταν επίσης τα Προηρόσια, τα Οσχοφόρια και τα Θεσμοφόρια. Άλλες μικρότερες εορτές των αρχαίων Αθηναίων ήταν και η «Κουρεώτις», η οποία γινόταν κατά τον μήνα αυτό, την τρίτη ημέρα των Απατουρίων, τα Σκιροφόρια, τα Σκίρα, τα εν Αλιμούντι Θεσμοφόρια, η Άνοδος, η Κάθοδος, η Νηστεία, και τα Καλλιγένεια. Την τελευταία μέρα του μήνα εορτάζονταν τα Χαλκεία (πρώην Εργάνεια) προς τιμήν της πολιούχου θεάς Αθηνάς. August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.
Σπούτνικ 6

Το Σπούτνικ 6, γνωστό και σαν Korabl-Sputnik 3, είναι το τρίτο διαστημόπλοιο Βοστόκ που μπήκε σε τροχιά. Ήταν ακόμα ένα βήμα στα πλαίσια της προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα. Την πρωτιά αυτή κατέκτησε τον επόμενο χρόνο ο κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν επιβαίνοντας στο Βοστόκ 1.

 Κύριος σκοπός της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων και παραμέτρων προκειμένου να καταστεί εφικτή η αποστολή ανθρώπου στο διάστημα. Το προφίλ της αποστολής ήταν παρόμοιο με του Σπούτνικ 5. Ένα ζευγάρι σκύλων, ονόματι Pchelka και Mushka, επέβαιναν στο σκάφος. Η κάψουλα είχε εγκατεστημένο επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης και κάμερας για την παρακολούθηση της κατάστασης των σκύλων.Το Σπούτνικ 6 εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ την 1η Δεκεμβρίου 1960 και μπήκε με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τη Γη. Αφού παρέμεινε σε τροχιά για μία ημέρα, ξεκίνησε η διαδικασία επιστροφής της κάψουλας επανεισόδου πίσω στη Γη, η οποία ήταν ανεπιτυχής. Κατά την διάρκεια της επανεισόδου η κάψουλα κάηκε.
Συγκοινωνίες στην Θεσσαλονίκη

Το σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς του Πολεοδομικού Συγκροτήματος και της μητροπολιτικής περιοχής της Θεσσαλονίκης αποτελείται από λεωφορεία και, προσεχώς, απο ένα σύστημα μητροπολιτικού σιδηρόδρομου (Μετρό), ενώ ένα τμήμα του συγκοινωνιακού έργου καλύπτεται από τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο. Στις υπόλοιπες περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης το μεγαλύτερος μέρος του συγκοινωνιακού έργου καλύπτεται από υπεραστικά λεωφορεία (ΚΤΕΛ) και από τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ, ενώ το υπόλοιπο εξυπηρετείται από τις δύο γραμμές του Προαστιακού Σιδηροδρόμου. Την εποπτεία για την περιοχή της Θεσσαλονίκης έχει ο Οργανισµός Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης (ΟΣΕΘ), ενώ ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ) έχει την ευθύνη εκτέλεσης του συγκοινωνιακού έργου. Συνεργασία υπάρχει και με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ, λόγω του εντός αστικού ιστού τμήματος του (Προαστιακού Σιδηροδρόμου).

 Ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης είναι από τους μεγαλύτερους φορείς συγκοινωνιακού έργου στην Ελλάδα, υπεύθυνος για τον έλεγχο και την λειτουργία των μέσων μαζικής μεταφοράς της Θεσσαλονίκης , αλλά και της Μητροπολιτικής περιοχής της. Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος (Μετρό)Το Μετρό της Θεσσαλονίκης θα αποτελεί το δίκτυο υπόγειου και επίγειου μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της πόλης της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης αστικής περιοχής της. Το μετρό της Θεσσαλονίκης θα είναι το δεύτερο μετρό της Ελλάδος. Θα εξυπηρετεί το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει πληθυσμό ενός εκατομμυρίων κατοίκων. Επίσης, σχεδιάζεται ώστε να προσφέρει πρόσβαση στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και στο Διεθνή Κρατικό Αερολιμένα Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Η γραμμή που κατασκευάζεται θα ξεκινάει από το Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό και, ακολουθώντας τις οδούς Μοναστηρίου, Εγνατίας και Δελφών, θα καταλήγει στην περιοχή της Νέας Ελβετίας. Προαστιακός ΣιδηρόδρομοςΟ Προαστιακός σιδηρόδρομος της Θεσσαλονίκης αποτελεί μια υπηρεσία προαστιακού σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί αστικά, προαστιακά και περιφερειακά κέντρα στην Θεσσαλονίκη και τους όμορους νομούς. Ο προαστιακός σιδηρόδρομος Θεσσαλονίκης αποτελείται από τις παρακάτω διαδρομές: Το δίκτυο εκμεταλλεύεται η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. Αστικά ΛεωφορείαΤο δίκτυο των αστικών λεωφορείων καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του συγκοινωνιακού έργου στο ΠΣ της Θεσσαλονίκης. Με 92 γραμμές, εξυπηρετούνται όλες οι περιοχές της Θεσσαλονίκης και συνδέονται με το κέντρο της, τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό, τον υπεραστικό σταθμό ΚΤΕΛ Μακεδονία και το ΙΚΕΑ Θεσσαλονίκης και το αεροδρόμιο Μακεδονία. Υπάρχουν διάφορες εταιρίες που έχουν άδεια για συγκοινωνία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, τα λεωφορεία τους είναι διώροφα με ανοιχτό το επάνω το επίπεδο, η συγκοινωνία είναι μόνο για τουριστικούς σκοπούς και το κόμιστρο είναι υψηλότερο από τις υπόλοιπες συγκοινωνίες.
Εθνόσημο της Σλοβακίας

Το εθνόσημο της Σλοβακίας αποτελείται από έναν ασημένιο διπλό σταυρό, ο οποίος υψώνεται στη μεσαία κορυφή ενός σκούρου μπλε βουνού, αποτελούμενου από τρεις κορυφές. Βρίσκεται σε έναν αρχαίο ερυθρό θυρεό. Παρόμοιο σύμβολο, όμως με άλλα χρώματα, υπάρχει και στο εθνόσημο της Ουγγαρίας.

 Μια από τις σύγχρονες ερμηνείες για το διπλό πατριαρχικό σταυρό (βυζαντινό σύμβολο) είναι ότι αντιπροσωπεύει τη Σλοβακία ως κληρονόμος και φρουρός της παράδοσης του Χριστιανισμού, ο οποίος διαδόθηκε στην περιοχή από τους αγίου Κύριλλο και Μεθόδιο, πριν από 12 αιώνες. Στα χρόνια του Βυζαντίου ο διπλός σταυρός δε θεωρούνταν θρησκευτικός. Τα τρία βουνά εκπροσωπούν τρία μικρά όρη: τα Τάτρα, Φάτρα και Μάτρα (το τελευταίο βρίσκεται στην Ουγγαρία). Έτσι, τα βουνά εκπροσωπούν τη σύγχρονη Σλοβακία. Από το 1992 το εθνόσημο υπάρχει και στη σημαία της Σλοβακίας. https://web.archive.org/web/20150722115033/http://www.genealogy-heraldry.sk/eng/eng1.html - Heraldry and Genealogy Society
411 Ξάνθη

Η Ξάνθη (Xanthe) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Ωκεανίδα της ελληνικής μυθολογίας.

 Η διάμετρος της Ξάνθης υπολογίσθηκε σε 76,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 469 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Ξάνθη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Diakonos

Ο Diakonos είναι ένας παραμετροποιήσιμος και εύχρηστος διορθωτής κειμένου, βασισμένος στη βιβλιοθήκη curses για την κονσόλα. Γράφτηκε για να είναι πιο εύκολος στην παραμετροποίηση από τον Emacs, πιο ισχυρός από τον Pico και τον Nano, και λιγότερο δύσχρηστος από τον vi και τον ex. Μέχρι και την έκδοση 0.8.4, το πρόγραμμα ήταν αδειοδοτημένο με την GNU General Public License, version 2. Από την έκδοση 0.8.5 και μετά, είναι αδειοδοτημένο με την MIT Licence.

 Ο Diakonos είναι ένα πρόγραμμα υλοποιημένο σε Ruby, επομένως χρειάζεται τη Ruby εγκατεστημένη. Χρησιμοποιεί τις συντομεύσεις πληκτρολογίου που είναι συνηθισμένες σε εφαρμογές Macintosh/Windows - Ctrl-C είναι η αντιγραφή, Ctrl-V η επικόλληση, Ctrl-Ο το άνοιγμα αρχείου, Ctrl-S η αποθήκευση, αντί για τις ιδιαίτερες συντομεύσεις που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι άλλοι διορθωτές κειμένου σε κονσόλα. Μερικά από τα χαρακτηριστικά του προγράμματος είναι: συγγραφή σεναρίων σε κάθε γλώσσα προγραμματισμού καταγραφή και επανεκτέλεση μακροεντολών πληκτρολογίου (macros) αναζήτηση (grep) καθώς πληκτρολογείτε πρόχειρο με πολλές περιοχές πολλαπλό undo "έξυπνη" στοίχιση ρυθμιζόμενος χρωματισμός της σύνταξης (για πολλές γλώσσες), με υποστήριξη για ενσωματωμένες γλώσσες (π.χ. PHP, eRuby, Javascript) σελιδοδείκτες, με ή χωρίς όνομα αναζήτηση κανονικών εκφράσεων ρυθμιζόμενη γραμμή κατάστασης (status line) περιορισμένη υποστήριξη ctags Εργαλείο προγραμματισμού Unix Η επίσημη σελίδα (Αγγλικά) Η σελίδα του προγράμματος στο SourceForge.net (Αγγλικά)
Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (σλοβακικά: Slovenská socialistická republika, συντομογραφία SSR) ήταν δημοκρατία της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, η οποία καλύπτει την σημερινή ανεξάρτητη Σλοβακία. Η δημοκρατία υπήρξε από τις 1 Ιανουαρίου 1969 έως τον Μάρτιο του 1990.

 Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας το 1968, οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις διακόπηκαν και ανεστράφησαν. Η μόνη εξαίρεση ήταν η ομοσπονδοποίηση της χώρας. Το πρώην συγκεντρωτικό κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε σε δύο συνιστώσες δημοκρατίες, τη Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τον Συνταγματικό Νόμο περί της Ομοσπονδίας της 28ης Οκτωβρίου 1968 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1969. Λόγω της μετάβασης σε ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, κάθε δημοκρατία είχε δικό της κοινοβούλιο (Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο και Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο αντίστοιχα) ενώ το παραδοσιακό κοινοβούλιο της Τσεχοσλοβακίας μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Συνέλευση και χωρίστηκε σε δύο θαλάμους: τον Οίκο του Λαού (τσεχικά: Sněmovna lidu, σλοβακικά: Snemovňa ľudu‎) και τον Οίκο των Εθνών (τσεχικά: Sněmovna národů, σλοβακικά: Snemovňa národov‎). Επίσης τέθηκαν σε ισχύ πολύ περίπλοκες διαδικασίες ψηφοφορίας. Η ομοσπονδοποίηση ήταν ονομαστική – η όλη πραγματική εξουσία ασκούταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο αυξημένος αριθμός "κοινοβουλίων" παρείχε, στην πραγματικότητα, περισσότερες θέσεις για τα μέλη του κόμματος παρόλο που ο ρόλους τους ήταν καθαρά συμβολικός. Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στη Τσεχοσλοβακία, η λέξη σοσιαλιστικός αφαιρέθηκε από τα ονόματα των δύο δημοκρατιών. Έτσι η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία μετονομάστηκε σε Σλοβακική Δημοκρατία (παρόλο που αποτελούσε ακόμα μέρος της Τσεχοσλοβακίας). Το περίπλοκο σύστημα κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών (ντε φάκτο υπήρχαν 5 διαφορετικά νομοθετικά σώματα και όλα είχαν δικαίωμα βέτο) διατηρήθηκε μετά τη πτώση του σοσιαλισμού, περιπλέκοντας και καθυστερώντας πολιτικές αποφάσεις σε μια περίοδο ριζικών αλλαγών στην οικονομία. Αργότερα, στα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, η Σλοβακική Δημοκρατία έγινε ανεξάρτητο κράτος και κράτησε τη σύντομη ονομασία της, ως Σλοβακία (δείτε Διάλυση της Τσεχοσλοβακίας). Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία Συνταγματικός Νόμος περί της Ομοσπονδίας (στα τσεχικά)