Alstom

Η Alstom SA είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία κατασκευής τροχαίου υλικού που δραστηριοποιείται παγκοσμίως στις αγορές σιδηροδρομικών μεταφορών, δραστηριοποιείται στους τομείς της μεταφοράς επιβατών, της σηματοδότησης και των μηχανών τρένων, με προϊόντα όπως τα τρένα υψηλής ταχύτητας AGV, TGV, Eurostar, Avelia και New Pendolino σε προαστιακούς, περιφερειακούς, μετρό, τρένα και τραμ Citadis. Η Alsthom (αρχικά Als-Thom) δημιουργήθηκε από μια συγχώνευση μεταξύ της Compagnie Française Thomson-Houston και του τμήματος ηλεκτρικών μηχανικών της Société Alsacienne de Constructions Mécaniques το 1928. Σημαντικές μεταγενέστερες εξαγορές περιελάμβαναν την Constructions Electriques de France (1932), τη ναυπηγική εταιρεία Chantiers de l'Atlantique (1976) και τμήματα της ACEC (Βέλγιο, τέλη της δεκαετίας του 1980). Μια συγχώνευση με τμήματα της General Electric Company (Ηνωμένο Βασίλειο) δημιούργησε την GEC Alsthom το 1989. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η εταιρεία επέκτεινε τις συμμετοχές της στον σιδηροδρομικό τομέα, μέσω της εξαγοράς του γερμανικού κατασκευαστή τροχαίου υλικού Linke-Hofmann-Busch και της ιταλικής ειδικής σιδηροδρομικής σηματοδότησης Sasib Railways. Το 1998, η GEC Alsthom εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Παρισιού και, αργότερα το ίδιο έτος, μετονομάστηκε σε Alstom. Το 2003, η εταιρεία απαιτούσε 3,2 δισ. ευρώ κρατική διάσωση από τη γαλλική κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, η Alstom αναγκάστηκε να διαθέσει πολλά από τα τμήματα της, συμπεριλαμβανομένης της ναυπηγικής και της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη Nikhanj Power, προκειμένου να συμμορφωθεί με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. Το 2010 μπόρεσε να αποκτήσει ξανά το τμήμα ηλεκτρικής μετάδοσης της. Το 2004, η Alstom αντιμετώπισε και πάλι οικονομικές δυσκολίες, έχοντας επιβαρυνθεί με τεράστιο απροσδόκητο κόστος (4 δισ. €) που προέκυψε από ένα σχεδιαστικό ελάττωμα που κληρονομήθηκε από την εξαγορά της δραστηριότητας στροβίλων του Ομίλου ABB, επιπλέον των ζημιών σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς. Το 2014, η Alstom και η General Electric (GE) ανακοίνωσαν ότι με 12,4 δισ. € είχε γίνει προσωρινά αποδεκτή προσφορά για τις διαιρέσεις ηλεκτρικής ενέργειας και δικτύου της Alstom. Εν μέσω διαμάχης στη Γαλλία σχετικά με την προτεινόμενη εξαγορά στρατηγικού εγχώριου συμφέροντος από ξένη εταιρεία, η προσφορά της GE τροποποιήθηκε για να συμπεριλάβει κοινοπραξίες στην παραγωγή και μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και την πώληση της επιχείρησης σιδηροδρομικής σηματοδότησης της GE στην Alstom. Η εξαγορά του τμήματος ηλεκτρικής ενέργειας και δικτύου από τη GE έγινε αποδεκτή από τις αρχές ανταγωνισμού της ΕΕ και των ΗΠΑ το 2015, με την επιφύλαξη πώλησης της δραστηριότητας βαρέων αεριοστροβίλων της Alstom στην Ansaldo Energia. Η πώληση των επιχειρήσεων παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της Alstom στην GE ολοκληρώθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2015, από τότε ο Όμιλος Alstom δραστηριοποιείται αποκλειστικά στον σιδηροδρομικό τομέα. Στα τέλη του 2017, η Alstom ανακοίνωσε μια προτεινόμενη συγχώνευση με τη Siemens Mobility της Γερμανίας. Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2019, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγόρευσε τη συγχώνευση. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2020, η εταιρεία υπέγραψε μια επιστολή συμφωνίας για την αγορά της Bombardier Transportation. Η αγορά ολοκληρώθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021 και η επιχείρηση Μεταφορών της Bombardier έγινε μέρος της Alstom.

 Η Alsthom ιδρύθηκε το 1928 από τη συγχώνευση της γαλλικής βαριάς μηχανικής συμφερόντων της Thomson-Χιούστον Electric Company (τότε μέρος της General Electric ) το française Compagnie pour l'εκμετάλλευση des procédés Thomson Χιούστον (ή Compagnie Française Thomson Houston, CFTH) και Société Alsacienne de Constructions Mécaniques, με το πρώτο εργοστάσιο στο Belfort. Το 1932, η Alsthom επεκτάθηκε στις μεταφορές εξαγοράζοντας την Constructions Electriques de France, Tarbes, μια εταιρεία κατασκευής ηλεκτρικών μηχανών καθώς και ηλεκτρικού και υδραυλικού εξοπλισμού. Το 1969, η Compagnie Générale d'Electricité (CGE) έγινε ο πλειοψηφικός μέτοχος της Alsthom. Το 1976, η Alsthom συγχωνεύθηκε με την Chantiers de l'Atlantique, και έγινε η Alsthom Atlantique. Έτσι, η επιχείρηση επεκτάθηκε στη ναυτιλία. Την επόμενη χρονιά, κατασκεύασε την πρώτη Γεννήτρια 1300 MW για τον πυρηνικό σταθμό Paluel, σημειώνοντας παγκόσμιο ρεκόρ με ισχύ 1500 MW. Το 1978, η Alsthom παρέδωσε το πρώτο της τρένο TGV στην γαλλική SNCF. Το TGV συνέχισε να σπάει τα παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας σιδηροδρομικών μεταφορών το 1981 (με 380 χλμ./ώρα) και το 1990 (με 515,3 χλμ./ώρα). Επίσης σημείωσε το παγκόσμιο ρεκόρ αντοχής για τις γραμμές τρένων υψηλής ταχύτητας το 2001, διανύοντας 1.067 χιλιόμετρα από το Καλαί στη Μασσαλία σε μόλις 3 ώρες και 29 λεπτά. Το 1986, η Alsthom Belfort έλαβε παραγγελία από την EDF για τον μεγαλύτερο αεριοστρόβιλο στον κόσμο (212 MW). Το 1988–1989, η εταιρεία χαρτοφυλακίου CGEE Alsthom εξαγόρασε την ACEC Energie (υδροστρόβιλοι και ηλεκτρικό εξοπλισμό για την πυρηνική βιομηχανία) και την ACEC Automatisme (αυτοματισμός) από τη διάλυση της βελγικής εταιρείας ηλεκτρολόγων μηχανικών ACEC. Η Alsthom απέκτησε το 100% του τμήματος μεταφορών της ACEC, μετονομάζοντάς το σε ACEC Transport. Στις αρχές του 1989, η GEC Alsthom δημιουργήθηκε από μια συγχώνευση 50/50 της Alsthom και του Τμήματος Συστημάτων Ισχύος της British General Electric Company. για την Alsthom, αυτή η κίνηση είχε σκοπό να επιτρέψει στην Alsthom να πουλάει με μεγαλύτερη επιτυχία τα προϊόντα της σε πελάτες εξαγωγών εκτός της γαλλικής αγοράς. Τον Μάιο του ίδιου έτους, εξαγοράστηκε η βρετανική εταιρεία κατασκευής σιδηροδρομικών οχημάτων Metro-Cammel. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η GEC Alsthom ήταν ο κύριος κατασκευαστής της British Rail Class 373, μια παραλλαγή της οικογένειας TGV της, ειδικά σχεδιασμένης για τη διέλευση της σήραγγας της Μάγχης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας. Αν και λειτουργούσε συλλογικά από την Eurostar, ο τύπος παραγγέλθηκε από τρεις διαφορετικές σιδηροδρομικές εταιρείες: 16 από την SNCF, τέσσερις από την NMBS/SNCB και 18 από τη British Rail, εκ των οποίων οι επτά ήταν συντομευμένες σε σύνολα βόρεια του Λονδίνου. Το πρώτο σετ Class 373 ολοκληρώθηκε στις εγκαταστάσεις της GEC Alstom στο Belfort το 1992. Το 1994, η GEC Alsthom απέκτησε μερίδιο 51% στη Linke-Hofmann-Busch από τη Salzgitter AG. Το 1995, η εταιρεία απέκτησε τις υπόλοιπες μετοχές του κατασκευαστή ατμοστροβίλων MAN Energie. Στις αρχές του 1998, η GEC Alsthom απέκτησε τον ηλεκτρικό εργολάβο Cegelec, μετονομάζοντάς τον σε Alstom Power Conversion . Το 1998, η GEC Alsthom αγόρασε τη θυγατρική Sasib Railways σιδηροδρομικής σηματοδότησης της ιταλικής εταιρείας SASIB, που περιελάμβανε το πρώην General Railway Signal (ΗΠΑ). Τον Ιούνιο του 1998, η GEC Alsthom εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Παρισιού. Τόσο η GEC όσο και η Alcatel επέλεξαν να πουλήσουν μέρος των μεριδίων τους (23,6% η καθεμία). Περίπου αυτή την εποχή, η εταιρεία μετονομάστηκε επίσημα σε Alstom. Διατηρήθηκαν από την Alstom, τα πρώην έργα Metro- Cammel στο Washwood Heath έκλεισαν το 2005. Το 1999, η Alstom αγόρασε το ήμισυ του τμήματος συστημάτων ισχύος της ABB, σχηματίζοντας μια κοινή εταιρεία 50-50, γνωστή ως ABB Alstom Power. Η Alstom αγόρασε επίσης την Télécité του Καναδά, μια εταιρεία παροχής πληροφοριών για τους επιβάτες και λύσεων ασφάλειας και πούλησε την επιχείρηση αεριοστροβίλων βαρέως τύπου στην General Electric. Τον επόμενο χρόνο, εξαγόρασε το μερίδιο της ABB στην ABB Alstom Power.Το 2000, η Alstom πούλησε τις επιχειρήσεις κινητήρων ντίζελ (Ruston, Paxman και Mirrlees Blackstone) στον Όμιλο MAN. Εξαγόρασε επίσης το 51% του μεριδίου της ιταλικής κατασκευάστριας σιδηροδρομικών μεταφορών Fiat Ferroviaria, παγκόσμιου ηγέτη στην τεχνολογία κλίσης. Τον Απρίλιο του 2003, η Alstom πούλησε την επιχείρηση βιομηχανικών στροβίλων της στη Siemens για 1,1 δισ. €. Μέχρι το 2003, η Alstom αντιμετώπιζε μια οικονομική κρίση που προκλήθηκε από έναν συνδυασμό κακών πωλήσεων και άνω των 5 δισ $ χρεωστικές υποχρεώσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, είχε τη δυνατότητα να αναγκάσει την εκκαθάριση της εταιρείας. Αυτά τα βαριά χρέη οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό σε 4 δισ. $ χρέωση για ένα ελάττωμα σχεδιασμού σε έναν στρόβιλο που αναπτύχθηκε από τον Όμιλο ABB, που εξαγοράστηκε από την Alstom το 2000, καθώς και για την κατάρρευση της Renaissance Cruises εν μέσω γενικής ύφεσης στη ναυτιλιακή αγορά. Η τιμή της μετοχής της Alstom είχε μειωθεί κατά 90% σε δύο χρόνια. Ο νόμος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού υποχρέωνε την Alstom να πουλήσει πολλές από τις θυγατρικές της, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων ενεργητικού της ναυπηγικής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, όταν αποδέχθηκε ένα ποσό 3,2 δισ. ευρώ σε σχέδιο διάσωσης με τη συμμετοχή του γαλλικού κράτους. Το 2004, το γαλλικό κράτος πήρε μερίδιο 21% στην Alstom για 772 εκατομμύρια ευρώ και η Alstom έλαβε εγκεκριμένο από την ΕΕ πρόγραμμα διάσωσης συνολικής αξίας 2,5 δισ ευρώ. Η εταιρεία πούλησε τις δραστηριότητές της ηλεκτρικής μεταφοράς και διανομής («δίκτυο») στην Areva, την κατασκευάστρια ατμομηχανών ντίζελ Meinfesa στη Vossloh και την Alstom Power Rentals στην APR LLC. Την ίδια χρονιά, η Alstom παρέδωσε τις τέσσερις προωστικές μονάδες Mermaid, καθεμία ικανή να παρέχει ισχύ έως και 21,5 MW, στη ναυτιλιακή εταιρεία Cunard για να τροφοδοτήσει το Queen Mary 2, το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο στον κόσμο. Το 2005, το πρώην σιδηροδρομικό όχημα Metro- Cammel λειτουργεί στο Washwood Heath, κλειστό. Το 2006, η Alstom πούλησε το Marine Division της στον νορβηγικό όμιλο Aker Yards, με δέσμευση να διατηρήσει το 25% των μετοχών μέχρι το 2010. Πώλησε επίσης την Alstom Power Conversion, η οποία έγινε Converteam, σε μια συμφωνία εξαγοράς με μόχλευση που χρηματοδοτήθηκε από την Barclays Private Equity France SAS. Τον Ιούνιο του 2006, η Bouygues απέκτησε το μερίδιο 21% της γαλλικής κυβέρνησης στην Alstom έναντι 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αργότερα την ίδια χρονιά, η Bouygues επέλεξε να αυξήσει τη συμμετοχή της στην εταιρεία στο 24%. Το 2007, το TGV POS σημείωσε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για σιδηροδρομικά οχήματα των 574,8 χλμ/ω. Τον Μάρτιο, η Alstom εξαγόρασε την Power Systems Manufacturing LLC ( Φλόριντα, ΗΠΑ) έναν κατασκευαστή εξαρτημάτων αεριοστροβίλων από την Calpine Corporation για 242 εκ. $. Τον Ιούνιο, η Alstom εξαγόρασε τον ισπανικό κατασκευαστή ανεμογεννητριών Ecotècnia, που μετονομάστηκε σε Alstom Ecotècnia (από το 2010 Alstom Wind ). Η εταιρεία υιοθέτησε επίσης ένα νέο γραφικό διάγραμμα (λογότυπο, εταιρική ταυτότητα) χρησιμοποιώντας ως εμπορική επωνυμία την "alstom", δεσμεύοντας την "Alstom SA" για νομικά έγγραφα. Το 2009 η Alstom απέκτησε το 25% της ρωσικής Transmashholding. Το 2011 η Alstom και η ιρακινή κυβέρνηση υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης σχετικά με την κατασκευή μιας νέας σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας μεταξύ Βαγδάτης και Βασόρας. Τον Νοέμβριο του 2014 η Alstom βραβεύτηκε με σύμβαση 429,4 εκατομμυρίων $ για τον εκσυγχρονισμό 85 τρένων για το σύστημα του Μετρό της Πόλης του Μεξικού. Στις 24 Απριλίου 2014, ανεπιβεβαίωτες αναφορές ισχυρίστηκαν ότι ο όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων των ΗΠΑ General Electric (GE) βρισκόταν σε συνομιλίες εξαγοράς με την Alstom για 13 δισ $ με την υποστήριξη του 29% του μετόχου Bouygues, με αποτέλεσμα η τιμή της μετοχής της Alstom να αυξηθεί κατά 18% σε μια μέρα. Στις 27 Απριλίου, η Le Figaro ανέφερε ότι εκδόθηκε μια ανταγωνιστική προσφορά «ανταλλαγής μετρητών συν περιουσιακών στοιχείων» από τη Siemens, η οποία διαπραγματεύεται την ενεργειακή δραστηριότητα της Alstom για μέρος του σιδηροδρομικού της σκέλους, συν μια προσφορά μετρητών τόσο καλή όσο η GE και οι εγγυήσεις εργασίας. Η προσφορά της Siemens φέρεται να προωθήθηκε από τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Arnaud Montebourg. Η Siemens και η Alstom είχαν μεγαλύτερη επικάλυψη προϊόντων και συνεπώς μεγαλύτερο κίνδυνο για τις θέσεις εργασίας, μαζί με πιθανά προβλήματα με τις ρυθμιστικές αρχές ανταγωνισμού της ΕΕ. Η προσφορά της Siemens χαρακτηρίστηκε «αμυντική», η οποία έγινε δεκτή με σκεπτικισμό από επενδυτές και αναλυτές. Στις 16 Ιουνίου η Siemens και η Mitsubishi Heavy Industries (MHI) υπέβαλαν μια ανταγωνιστική προσφορά για τη Siemens να εξαγοράσει τις δραστηριότητες αεριοστροβίλου της Alstom για 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η MHI θα δημιουργήσει κοινοπραξίες με την Alstom, αποκτώντας μερίδια 40%, 20% και 20% στην ατμού της Alstom και πυρηνικές, ηλεκτρικές επιχειρήσεις και υδροηλεκτρικές επιχειρήσεις αντίστοιχα, έναντι 3,1δισ €. Η πρόταση περιελάμβανε μια προσφορά για αγορά επιπλέον 10% από τον μέτοχο Bouygues και μια επιλογή για τη σύσταση κοινής επιχείρησης σιδηροδρομικών μεταφορών. Στις 19 Ιουνίου, η GE αναθεώρησε την προσφορά της, αντιστοιχίζοντας την ίδια τιμή με χαμηλότερη αξία συναλλαγής σε μετρητά. πρότεινε επίσης τη δημιουργία μιας κοινής επιχείρησης των επιχειρήσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ηλεκτρικού δικτύου, ατμοστροβίλου και πυρηνικής ενέργειας. Η GE ανακοίνωσε ένα μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών στον σιδηροδρομικό τομέα και την πώληση της μονάδας σιδηροδρομικής σηματοδότησης της GE στην Alstom. Στις 20 Ιουνίου, η Siemens και η MHI τροποποίησαν την προσφορά τους, με την MHI να αυξάνει το μερίδιό της στις επιχειρήσεις ατμού, υδροηλεκτρικής ενέργειας και δικτύου της Alstom στο 40% και στις τρεις (σύνολο 3,9 δισ. €) ενώ η Siemens αύξησε την προσφορά της κατά 400 εκατ. σε 4,3 δισ. €. Στη συνέχεια, ο υπουργός Οικονομίας Arnaud Montebourg δήλωσε ότι θα μπλοκάρει και τις δύο προσφορές, αλλά η γαλλική κυβέρνηση υποστήριξε την προσφορά της GE και είχε δώσει στη GE περισσότερες προδιαγραφές για δεσμεύσεις και εγγυήσεις. σκόπευε επίσης να αγοράσει τα δύο τρίτα των μετοχών της Bouygues (20%). Την επόμενη μέρα, το διοικητικό συμβούλιο της Alstom υποστήριξε την αναθεωρημένη προσφορά της GE. ref>Guillaume, Gilles; Pineau, Elizabeth (21 June 2014), «Alstom backs GE bid as Bouygues stake deal takes shape (UPDATE 4)», www.reuters.com, https://www.reuters.com/article/alstom-offer-hollande-idUSL6N0P20FR20140621 </ref> Στις 22 Ιουνίου, το γαλλικό κράτος συμφώνησε με τους όρους της Bouygues, αγοράζοντας μερίδιο 20% της Alstom από την Bouygues με έκπτωση 2–5% σε ελάχιστη αξία ≈35€ ανά μετοχή. Απόπειρα συγχώνευσης με τη Siemens Mobility Στις 26 Σεπτεμβρίου 2017, η Alstom ανακοίνωσε μια πρόταση συγχώνευσης με τη Siemens Mobility, το τμήμα τροχαίου υλικού του γερμανικού ομίλου Siemens. Συγκεκριμένα, αυτή η συγχώνευση προωθήθηκε ως η δημιουργία «ένας νέος πρωταθλητής Ευρώπης στον σιδηροδρομικό κλάδο». Η συνδυασμένη σιδηροδρομική επιχείρηση, η οποία επρόκειτο να ονομαζόταν Siemens Alstom και με έδρα το Παρίσι, θα είχε έσοδα 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ και θα απασχολούσε 62.300 άτομα σε περισσότερες από 60 χώρες. Τον Νοέμβριο του 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε τις ανησυχίες της σχετικά με την προτεινόμενη συγχώνευση των δύο εταιρειών, ιδίως ότι η συνδυασμένη οντότητα θα ήταν υπερβολικά δεσπόζουσα στην ευρωπαϊκή αγορά· Οι υποτιθέμενες επιπτώσεις από μια τέτοια δεσπόζουσα θέση περιλάμβαναν πιθανές αυξήσεις στους ναύλους επιβατών και στα τέλη φορτίου. Επιπλέον, σημειώθηκε μια σειρά λαϊκών διαμαρτυριών σχετικά με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις τόσο της γαλλικής εδαφικής σιδηροδρομικής υποδομής όσο και της SNCF Η προτεινόμενη συγχώνευση θεωρήθηκε από ορισμένους ως μέτρο για την αντιμετώπιση της ανόδου της ανταγωνιστικής κινεζικής σιδηροδρομικής επιχείρησης CRRC. Σύμφωνα με πληροφορίες, έλαβε υποστήριξη από πολλά πρόσωπα τόσο της γαλλικής όσο και της γερμανικής κυβέρνησης. Η συναλλαγή, η οποία αρχικά επρόκειτο να κλείσει μέχρι το τέλος του 2018, αντιμετωπίστηκε με την αντίθεση από Γάλλους αξιωματούχους των συνδικαλιστικών οργανώσεων που εξέφρασαν τις ανησυχίες τους ότι μια τέτοια συγχώνευση θα είχε πιθανότητες απώλειας θέσεων εργασίας. Στις 17 Ιουλίου 2018, οι μέτοχοι της Alstom ενέκριναν με συντριπτική πλειοψηφία την προτεινόμενη συγχώνευση με τη Siemens. Στις 6 Φεβρουαρίου 2019, η σχεδιαζόμενη συγχώνευση μεταξύ των δύο εταιρειών άσκησε βέτο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σε απάντηση αυτής της απόφασης, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Alstom, Henri Poupart-Lafarge, δήλωσε ότι θεώρησε ότι η απόφαση να αποκλειστεί η συγχώνευση ήταν αποτέλεσμα "ιδεολογικών προκαταλήψεων". Εξαγορά Bombardier Transportation Στα μέσα Φεβρουαρίου 2020, η Alstom ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει Μνημόνιο Συμφωνίας για την εξαγορά της Bombardier Transportation, της πολυεθνικής εταιρείας κατασκευής τρένων με έδρα το Βερολίνο της Γερμανίας για 5,8 δισεκατομμύρια έως 6,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Η συμφωνία απαιτεί την έγκριση από τους μετόχους της Alstom σε συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2020 και την έγκριση από τις ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές. Ο βασικός μέτοχος της Bombardier, Caisse de dépôt et placement du Québec, είχε ήδη συμφωνήσει στην πώληση. Τον Ιούλιο του 2020, ανακοινώθηκε ότι οι αρχές ανταγωνισμού της ΕΕ ενέκριναν τη συμφωνία αγοράς. Για να ολοκληρώσει τη συμφωνία, η Alstom θα χρειαστεί να πουλήσει το εργοστάσιο Alstom DDF που εδρεύει στη Γαλλία, ένα περιφερειακό τμήμα τρένων, μια εγκατάσταση Bombardier στη Γερμανία και ένα τμήμα τρένων Bombardier. Εκτός από αυτό, η εταιρεία θα πρέπει επίσης να εκπληρώσει διάφορες εγγυήσεις και να μεταβιβάσει ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία της Bombardier. Τα αξιοσημείωτα προϊόντα περιλαμβάνουν τη σειρά παραγωγής των τρένων υψηλής ταχύτητας TGV με πάνω από 650 συρμούς που πουλήθηκαν για 25 χρόνια, καθώς και των Μετρό του Λονδίνου 1995 Stock, London Underground 1996 Stock, British Rail Class 390 και AGV.Από τη συγχώνευση με τη General Railway Signal το 1998, η Alstom κατασκευάζει εξοπλισμό σηματοδότησης σιδηροδρόμων σε ένα πρώην εργοστάσιο GRS που βρίσκεται σε ένα προάστιο κοντά στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης. Μετά τη συγχώνευση με τη σηματοδότηση της GE, η κατασκευή μεταφέρθηκε στο Μιζούρι και το εργοστάσιο GRS συνέχισε να κατασκευάζει τα παλαιού τύπου προϊόντα GRS. Από το 2002, η Alstom κατασκευάζει το ανακλινόμενο τρένο Pendolino, μετά την εξαγορά της Fiat Ferroviaria. Η εταιρεία παράγει επίσης τραμ Citadis. Το 2007, περισσότερα από 1.100 τραμ Citadis χρησιμοποιούνταν από 28 πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Δουβλίνου, του Αλγέρι, της Βαρκελώνης, της Μελβούρνης, του Ρότερνταμ και του Παρισιού.Κατάλογος τροχαίου υλικού που κατασκευάζει η Alstom: ΕΜU και DMU AGV Alstom Coradia Bay Area Rapid Transit C1 Series British Rail Class 175 British Rail Class 180 British Rail Class 390 Νέο Pendolino Τρένα TGV: Euroduplex SNCF TGV Duplex SNCF TGV Sud-Est SNCF TGV Atlantique SNCF TGV Reseau SNCF TGV POS TGV TMST Renfe S100/101 TGV-K Thalys PBKA Thalys PBA X3 (τρένο) SL X60 SJ X40 X61 (σιδηρόδρομος) Z-TER Avelia Horizon Avelia Liberty Acela (σε συνδυασμό με την Bombardier Transportation )Κινητήριες μηχανές Alstom Prima ατμομηχανές GA DE900 Μηχανές PL42AC SBB-CFF-FFS Am 841 Ινδική ατμομηχανή κλάσης WAG-12Μετρό/Μετρό Μετρό Λονδίνου 1995 Stock Μετρό Λονδίνου 1996 Stock Μητρόπολη Alstom Μετρό της Νέας Υόρκης : R68 (μερική, κοινοπραξία με Westinghouse, ANF Industrie και Jeumont Schneider) R160A Ουάσιγκτον Μετρό 6000-σειρά Montreal Metro MPM-10 (μερική, κοινοπραξία με την Bombardier Transportation) Bombardier MoviaΤραμ/Τραμ Alstom Citadis Bombardier Flexity Μετρό Bombardier InnoviaΕπιβατικά Βαγόνια Bombardier BiLevel Coach Surfliner (σιδηροδρομικό αυτοκίνητο) Κομήτης V GEC Alsthom Push-Pull Coach Bombardier MultiLevel Coach Σύμφωνα με μελέτη μετοχών που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2018, η μετοχική συμμετοχή της εταιρείας ήταν: Θεσμικοί επενδυτές: 65% Bouygues : 28% Μεμονωμένοι μέτοχοι: 6% Εργαζόμενοι: 1% Στις 12 Φεβρουαρίου 2020, τα Ηνωμένα Έθνη δημοσίευσαν μια βάση δεδομένων με όλες τις επιχειρηματικές επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε ορισμένες συγκεκριμένες δραστηριότητες που σχετίζονται με τους ισραηλινούς οικισμούς στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, και στα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν. Η Alstom περιλήφθηκε στη βάση δεδομένων υπό το φως της συμμετοχής της σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την "παροχή υπηρεσιών και υπηρεσιών κοινής ωφέλειας που υποστηρίζουν τη συντήρηση και την ύπαρξη οικισμών" και "τη χρήση των φυσικών πόρων, ιδίως του νερού και της γης, για επιχειρηματικούς σκοπούς". Η διεθνής κοινότητα θεωρεί ότι οι ισραηλινοί οικισμοί που χτίστηκαν σε γη που κατέχεται από το Ισραήλ παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Στις 5 Ιουλίου 2021, το μεγαλύτερο συνταξιοδοτικό ταμείο της Νορβηγίας KLP δήλωσε ότι θα αποεπενδύσει από την Alstom μαζί με άλλες 15 επιχειρηματικές οντότητες που εμπλέκονται στην έκθεση του ΟΗΕ για τους δεσμούς τους με ισραηλινούς οικισμούς στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.