IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αναθώθ

Αναθώθ (αραβικά: عناثوث‎, εβραϊκά: ענתות‎) είναι το όνομα μιας εκ των Λευιτικών πόλεων που δόθηκαν στα «παιδιά του Ααρών» της φυλής του Βενιαμίν. Βρισκόταν περίπου 3 μίλια βορειοανατολικά της Ιερουσαλήμ και είναι πιο γνωστή για την αναφορά της στην Παλαιά Διαθήκη ως πατρίδα του προφήτη Ιερεμία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Αντοθείτες ή Ανετοθείτες.

 Επειδή οι Ισραηλίτες συνήθως δεν άλλαζαν τα ονόματα των πόλεων που βρήσκαν στη Χαναάν, το όνομα αυτής της πόλης μπορεί να προέρχεται από μια θεότητα των Χανανιτών ονόματι Ανάτ (Anat). Παρόλα αυτά, δίδεται και ως όνομα ενός Ισραηλίτη (Νεεμ. 10:19) στο βιβλίο του Νεεμία της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και στο κεφάλαιο 7 και στίχο 8ο του Α' Χρονικών (ή αλλιώς Α' Παραλειπομένων) όπου αναφέρεται στον γιο του Βαχίρ, απογόνου του Βενιαμίν. Η Αναθώθ αναφέρεται ως ο γηγενής τόπος του Αβιεζέρ του Ανετοθείτη, ενός από τους "τριάντα" του Δαβίδ και του Ιεού, ενός άλλου από τους ισχυρούς του άνδρες. Επίσης, ο βασιλιάς Σολομώντας διώχνει ως τιμωρία τον Αβιάθαρ τον ιερέα στην Αναθώθ. Είναι ίσως πιο γνωστή ως η πατρίδα του προφήτη Ιερεμία όπου και διεξήγαγε το προφητικό του έργο. Ο ίδιος αναφέρει, σε μία απο τις προφητείες του στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, πως οι κάτοικοι της Αναθώθ θα τιμωρηθούν από σπαθί επειδή πρόδωσαν τον Γιαχβέ αλλά και τον ίδιο. (Ιδού, εγώ, λέγει ο Θεός, θα επισκεφθώ και θα τιμωρήσω αυτούς. Οι νέοι άνδρες των θα πέσουν εν στόματι μαχαίρας, οι υιοί των και αι θυγατέρες των θα αποθάνουν από την πείναν.) (Ιερ. 11:21-23) Η Αναθώθ υπέφερε πολύ από το στρατό του Ναβουχοδονόσορ και μόνο 128 άνδρες επέστρεψαν σε αυτήν από την Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Το Αραβικό χωριό Ανάτα (αγγλικά: Anata‎, αραβικά: عناتا‎) χαρακτηρίστηκε ως ο γεωγραφικός τόπος της Αναθώθ από τον Έντουαρντ Ρόμπινσον, έναν Αμερικάνο Βιβλικό ιστορικό και γεωγράφο. Η σύγκριση της Αναθώθ με την σημερινή Ανάτα του Ρόμπινσον θυμίζει εκείνη του Επιφάνιου. Ο σύγχρονος ισραηλινός οικισμός της Anatot είναι επίσης και γνωστός ως Almon. Ο Αμπού Γκος έχει επίσης συσχετιστεί με την Αναθώθ από τους Κόντερ και Κίτσενερ στην έρευνά τους του 1883 για τη Δυτική Παλαιστίνη. Κάποιοι Χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Ιερεμίας προφήτεψε ότι ο τόπος είχε αγοραστεί από κλέφτες ιερείς με τα λεφτά που τους επέστρεψε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης πριν κρεμαστεί. Μία παρανόηση ίσως παρμένη από τα λεγόμενα στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Ματθ. 27:3-10) αλλά και τα λόγια του προφήτη Ιερεμία στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης.Άλλοι αναγνώστες πιστεύουν ότι ο Ιερεμίας στο κεφάλαιο 32 του βιβλίου του, απλά φαίνεται να αγοράζει γη στην Αναθώθ ως μία κίνηση εκπλήρωσης της προφητείας του, η οποία ανέφερε ότι η Βαβυλώνια Αιχμαλωσία θα τελειώσει και οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στην γη του Ιούδα.
Πλάτων της Βακτρίας

Ο Πλάτων (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής με τα εδάφη του υπό την εξουσία του να είναι στην νότια Βακτρία ή/και τις Παροπαμισάδες στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ.. Η τεχνοτροπία των νομισμάτων της βασιλείας του καθιστά πιθανό πως ήταν συγγενής, πιθανώς αδελφός, του Ευκρατίδη Α´, ο οποίος αναρριχήθηκε στην εξουσία το 170–165 π.Χ..

 Κάποια από τα νομίσματα του Πλάτωνα διαθέτουν επιγραφές οι οποίες μπορούν να ερμηνευτούν ως ημερομηνίες βάσει του ινδοελληνικού συστήματος χρονολόγησης -γνωστό και ως χρονολόγηση Γιαβάνα- το οποίο ξεκίνησε κατά το 186 π.Χ., και σε περίπτωση όπου ισχύει κάτι τέτοιο τότε ο Πλάτων βασίλεψε το 140 π.Χ.. Μια τέτοια υπόθεση είναι συμβατή με την χρονολόγηση βάσει των νομισματικών στοιχείων, καθώς δεν έχουν ανακαλυφθεί νομίσματα της βασιλείας του στην αρχαιολογική περιοχή του Άι Χανούμ, της σημαντικότερης πόλης της περιοχής, η οποία καταστράφηκε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ευκρατίδη. "The Shape of Ancient Thought. Comparative studies in Greek and Indian Philosophies" by Thomas McEvilley (Allworth Press and the School of Visual Arts, 2002) ISBN 1-58115-203-5 "Buddhism in Central Asia" by B. N. Puri (Motilal Banarsidass Pub, January 1, 2000) ISBN 81-208-0372-8
1076 Βιόλα

Η Βιόλα (Viola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,149. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Βιόλας εκτιμάται σε 22,63 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι F (κατά Tholen) ή C (ανθρακούχος, κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0415. Η Βιόλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 20,2 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ροζαμούντε

Ροζαμούντε (γερμ. «Rosamunde») είναι εύθυμο γερμανικό τραγούδι λαϊκού χαρακτήρα σε ρυθμό τσέχικης πόλκας και μελωδία σε σύνθεση του Τσέχου Γιάρομιρ Βεϊβόντα (Jaromír Vejvoda) του 1927. Οι Εγγλέζοι το υιοθέτησαν με τον τίτλο «Beer Barrel Polka» («Roll Out the Barrel»).

 Το 1927 ο Τσέχος Ζαρομίρ Βοϊβόδα συνέθεσε τη μελωδία με τον τίτλο «Modřanská Polka» («Πόλκα του Μονδράνυ»), την οποία πέντε χρόνια αργότερα (το 1932) μελοποίησε ο Βασιλάκης Ζέμαν και της έδωσε τον τίτλο «Škoda lásky» («κρίμα τον έρωτα»). Μεταφράστηκε στα γερμανικά το 1934 από τον Κλάους Ρίχτερ που του έδωσε τον μέχρι σήμερα γνωστό του τίτλο, «Ροζαμούντε» (Rosamunde), και έγινε αμέσως επιτυχία. Πρώτη δημοφιλής του εκτέλεση ήταν για ακορντεόν, την οποία πρωτοπαρουσίασε ο Βιλ Γκλαέ (Will Glahé) με την ορχήστρα του στις 11 Μαΐου 1938 με τον τίτλο «Σκόντα Λάσκυ, η πόλκα της Βοημίας, ή η παρέλαση των χηνών» («Skoda Lasky, Böhmische Polka / Gänsemarsch») και με σολάρισμα στο ακορντεόν. Έκτοτε και μέχρι το 1943 το τραγούδι έγινε μπεστ σέλλερ και παρέμεινε εκεί, κάνοντας εκατομμύρια πωλήσεις, ερχόμενο δεύτερο σε ακροαματικότητα μετά το Λιλί Μαρλέν της Λάλα Άντερσεν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Beer Barrel Polka στο Wikimedia Commons
Βραβείο Άμπελ

Το Βραβείο Άμπελ είναι διεθνές βραβείο που απονέμεται από τον Βασιλιά της Νορβηγίας κάθε χρόνο σε έναν ή περισσότερους εξαίρετους μαθηματικούς. Φέρει το όνομα του Νορβηγού μαθηματικού Νιλς Χένρικ Άμπελ (1802–1829). Συχνά περιγράφεται σαν "το Νόμπελ των μαθηματικών" και αποτελεί ένα από τα πιο πολύτιμα βραβεία στον χώρο των μαθηματικών. Συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 6 εκατ. Νορβηγικών κορόνων (γύρω στα 740.000 ευρώ).Η Νορβηγική Ακαδημία των Επιστημών και των Γραμμάτων επιλέγει τον νικητή του βραβείου, έπειτα από επιλογή μιας επιτροπής, αποτελούμενης από 5 σημαίνοντες μαθηματικούς. Το 2019 το βραβείο απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε γυναίκα.

 Η πρώτη απονομή του βραβείου έγινε στο πλαίσιο εκδηλώσεων για την συμπλήρωση 100 χρόνων από την γέννηση του Άμπελ το 1902. Το 1899, λίγο πριν το θάνατό του, ο Σόφους Λίε πρότεινε την θεσμοθέτηση ενός βραβείου Άμπελ καθώς είχε μάθει ότι στα σχέδια για τα ετήσια βραβεία του Άλφρεντ Νόμπελ δεν συμπεριλαμβανόταν ένα βραβείο για τις μαθηματικές επιστήμες. Ωστόσο, με την διάλυση της σουηδο-νορβηγικής ένωσης, το 1905, τερματίστηκε η πρώτη απόπειρα για να καθιερωθεί ένα βραβείο Άμπελ. Τον Αύγουστο του 2001, έπειτα από εκδήλωση ενδιαφέροντος, η νορβηγική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα απονεμόταν το βραβείο από το 2002 και έπειτα, με αφορμή την 200ή επέτειο από την γέννηση του Άμπελ. Στην πραγματικότητα το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε το 2003. Πρόσφατα κυκλοφόρησε μια σειρά βιβλίων και κάθε 5 χρόνια εκδίδεται ένας τόμος, με σκοπό την παρουσίαση των βραβευθέντων με βραβείο Άμπελ και των ερευνών τους.Ο πρώτος τόμος καλύπτει τα έτη 2003–2007. Ο δεύτερος τόμος καλύπτει τα έτη 2008–2012. Μετάλλιο Φιλντς Επίσημος ιστότοπος του βραβείου
Προεδρικές εκλογές στο Τζιμπουτί 2016

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί στις 8 Απριλίου 2016. Ο πρόεδρος Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ επανεξελέγη για 4η θητεία με ποσοστό 87% των ψήφων στον πρώτο γύρο.

 Ο Πρόεδρος του Τζιμπουτί εξελέγη με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων. Έπειτα από την αναθεώρηση του συντάγματος το 2010, η θητεία του Προέδρου από εξαετής μειώθηκε κατά ένα έτος σε πενταετής και τα όρια στη θητεία καταργήθηκαν. Ο Γκουέλεχ, πρόεδρος από το 1999, διεκδίκησε 4η θητελθα και θεωρείτο ως ο επικρατέστερος νικητής επί των έξι αντιπάλων του. Η Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Γκουέλεχ θα κέρδιζε σαρωτική νίκη και δεν θα χρειαζόταν να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος.Η Ένωση για την Εθνική Σωτηρία (USN), ένας συνασπισμός αποτελούμενος από επτά κόμματα της αντιπολίτευσης, ισχυρίστηκε ότι από τις εκλογές απουσίαζε η διαφάνεια. Τρία από τα 7 κόμματα αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στις εκλογές, ενώ άλλα δύο έλαβαν μέρος με δικούς τους υποψηφίους, με τον Μοχάμεντ Νταούντ Σεχέμ και τον Ομάρ Ελμί Χαϊρέ να είναι αντίπαλοι. Στις εκλογές ήταν υποψήφιοι και τρεις ανεξάρτητοι. Μία δημοσιογραφική ομάδα του BBC που είχε πάρει συνέντευξη από τον υπουργό Εξωτερικών και από έναν υποψήφιο της αντιπολίτευσης τέθηκαν υπό κράτηση από την αστυνομία. Τα μέλη της ομάδας ισχυρίστηκαν ότι διέθεταν όλα τα απαραίτητα έγγραφα για να εργαστούν στη χώρα, όμως απελάθηκαν έπειτα από οκτάωρη ανάκριση από τις αστυνομικές αρχές. Η κυβέρνηση του Τζιμπουτί δεν έστειλε επίσημη απάντηση στο BBC. Η χώρα κατατάσσεται στην 170η θέση επί συνόλου 180 χωρών στον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου.
Καρολίνα της Πάρμας

Η Καρολίνα (ιταλ. Carolina di Borbone di Parma, 22 Νοεμβρίου 1770 - 1 Μαρτίου 1804) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμα ήταν κόρη του Δούκα της Πάρμα και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα Διαδόχου της Σαξονίας.

 Η Καρολίνα Μαρία Θηρεσία Ιωσηφίνα ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου, Δούκα της Πάρμα, και της Μαρίας Αμαλίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε το 1792 τον Μαξιμιλιανό της Σαξονίας και είχε τέκνα: Αμαλία (1794 - 1870), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο ντε Μερεντόνκε. Μαρία Φερδινάνδη (1796 - 1865), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ της Τοσκάνης (ήταν η 2η σύζυγός του). Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ (1797 - 1854), Βασιλιάς της Σαξονίας. Κλήμης (1798 - 1822). Μαρία Άννα (1799 - 1832), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ της Τοσκάνης (γιο του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης από την 1η του σύζυγο). Ιωάννης (1801 - 1873), Βασιλιάς της Σαξονίας. Μαρία Ιωσηφίνα Αμαλία (1803 - 1829), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας. Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
Welcome to the Real World

Το Welcome to the Real World είναι ένας ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Trapeze. Οι ηχογραφήσεις του δίσκου έγιναν σε συναυλίες στο Λονδίνο, τον Μάιο του 1992, όταν η κλασική σύνθεση του συγκροτήματος με τον Γκλεν Χιούζ, τον Μελ Γκάλεϊ και τον Ντέηβ Χόλαντ, επανενώθηκε για σειρά συναυλιών. Η κυκλοφορία του άλμπουμ έγινε από την εταιρεία "Purple Records", ενώ το CD επανεκδόθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2000. Έκτακτη συμμετοχή στη συγκεκριμένη περιοδεία είχε ο πρώην κιμπορντίστας του ροκ συγκροτήματος Asia, Τζεφ Ντάουνς.

 You Are The Music...We're Just The Band (M.Galley) - 5:18 Way Back to the Bone (Hughes) - 6:36 Welcome to the Real World (M.Galley, Hughes) - 5:49 Coast to Coast (Hughes) - 5:50 Midnight Flyer (M.Galley) - 6:51 Homeland (M.Galley, Hughes) - 6:20 Touch My Life (M.Galley) - 6:31 Your Love is Alright (M.Galley, Holland, Hughes) - 8:30 Black Cloud (M.Galley) - 7:20 Το Welcome to the Real World ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Γκλεν Χιούζ - φωνητικά, μπάσο Μελ Γκάλεϊ - κιθάρα, δεύτερα φωνητικά Ντέιβ Χόλαντ - τύμπανα, δεύτερα φωνητικά Τζεφ Ντάουνς - πλήκτρα Spirit of Rock review
292 Λουδοβίκα

Η Λουδοβίκα (Ludovica) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

 Η μέση διάμετρος της Λουδοβίκας υπολογίζεται σε 33 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 50 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,265 (από δεδομένα του IRAS). Η Λουδοβίκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 56 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε -34 βαθμούς C. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τζέιμς Ντάντλεϊ

Ο Τζέιμς Ντάντλεϊ (γέννηση: 12 Μαΐου 1910 – θάνατος: 1 Ιουνίου 2004) ήταν ένας Αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ, επαγγελματίας μάνατζερ της πάλης, αλλά και παραγωγός επαγγελματικής πάλης.

 Ασχολήθηκε με το μπέιζμπολ από πολύ μικρή ηλικία, μέχρι το 1945 που ήταν 35 ετών. Ήταν ένας ταλαντούχος παίκτης, που όμως εξαιτίας της καταγωγής του (ήταν Αφροαμερικανός) δεν του επιτράπηκε λόγω ρατσισμού, να αγωνιστεί στο υψηλότατο επίπεδο του αθλήματος. Ξεκίνησε να ασχολείται με την επαγγελματική πάλη από το 1950, όταν εργάστηκε για την εταιρεία του Ρόντερικ Μακμάν, πατέρα του Βινς Μακμάν Sr. και παππού του Βινς Μακμάν. Μέχρι τα 74 του έτη, το 1984, προσέφερε τις υπηρεσίες του, είτε στα παρασκήνια ως παραγωγός, είτε στα ρινγκ ως μάνατζερ άλλων παλαιστών (όπως ο Μπόμπο Μπραζίλ) αλλά και ως περιστασιακός παλαιστής. Το 1994, ο Ντάντλεϊ, τιμήθηκε για την προσφορά του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης, με την εισαγωγή του στο WWE Hall of Fame. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, το έζησε στην Κολούμπια των Η.Π.Α.. Απέκτησε συνολικά 37 εγγόνια, 34 δισέγγονα και 16 τρισέγγονα. Πέθανε το 2004, σε ηλικία 94 ετών, από φυσικά αίτια. Προφίλ WWE Hall of Fame
Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης

Η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης (γερμανικά: Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker‎) είναι ετήσια συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης που λαμβάνει χώρα στο Μουζίκφεραϊν, αφιερωμένη στον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς. Η ορχήστρα εκτελεί το ίδιο πρόγραμμα στις 30 Δεκεμβρίου, 31 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου, αλλά μόνο η τελευταία συναυλία μεταδίδεται τακτικά σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Το πρόγραμμα μεταδίδεται ζωντανά σε 92 χώρες και παρακολουθείται ζωντανά από περισσότερους από 50 εκατομμύρια τηλεθεατές.

 Υπήρξε παράδοση συναυλιών για την Πρωτοχρονιά στη Βιέννη από το 1838, αλλά όχι με τη μουσική και την ενορχήστρωση της οικογένειας Strauss. Από το 1928 έως το 1933 πραγματοποιήθηκαν έξι συναυλίες στο Musikverein, που ενορχηστρώθηκαν από τον Γιόχαν Στράους (υιό). Η πρώτη συναυλία πραγματοποιήθηκε αλλά στις 31 Δεκεμβρίου του 1939. Σύμφωνα με τον τύπο, ήταν μια "Έκτακτη Συναυλία", αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στο "Kriegswinterhilfswerk". Ο ιστορικός Fritz Trümpi απέδειξε ότι η συναυλία ήταν μέρος του μηχανισμού προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκαίμπελς. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vienna New Year's Concert στο Wikimedia Commons
Αλέξανδρος (Βυζαντινός αυτοκράτορας)

Ο Αλέξανδρος (23 Νοεμβρίου 872 - 6 Ιουνίου 913), μερικές φορές αναφερόμενος και ως Αλέξανδρος Γ΄, βασίλευσε ως αυτοκράτορας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το 912-913. Ήταν αδελφός και συναυτοκράτορας του Λέοντα ΣΤ'

 Γιος του αυτοκράτορα Βασιλείου Α' (του Μακεδόνα) και της Ευδοκίας. Γεννήθηκε 23 Νοεμβρίου 872. Στις 11 Μαΐου 912 διαδέχθηκε στο θρόνο τον αδελφό του Λέοντα ΣΤ' (τον Σοφό). Πέθανε από αποπληξία, μετά από βασιλεία ενός μόλις έτους και 27 ημερών, στις 6 Ιουνίου 913. Το έργο του Αλέξανδρου δεν ήταν παρά μια σειρά εκδικητικών πράξεων και αναιρέσεων αποφάσεων του αδελφού του: εδίωξε την γυναίκα του Λέοντα, τη Ζωή, και επανέφερε στον πατριαρχικό θρόνο τον Πατριάρχη Νικόλαο Α', που είχε επίσης αυθαίρετα καθαιρέσει ο Λέοντας, επειδή αντιδρούσε στον τέταρτο γάμο του. Ο χαρακτήρας του παρουσιάζεται από τα λίγα στοιχεία που υπάρχουν ως εκδικητικός, σκληρός και βίαιος. Το πιο σημαντικό επίτευγμά του ήταν η σύγκρουσή του με τον ηγεμόνα των Βουλγάρων Συμεών, επειδή παρακράτησε το ετήσιο χρηματικό ποσό που ο Λέων είχε συμφωνήσει να του καταβάλει Donald Nicol, Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,μτφρ.Ευγένιος Πιερρής, εκδ.Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα, 1993, σελ.41 Βυζαντινές Δυναστείες Μακεδονική Δυναστεία - Γενεαλογία Αλέξανδρος ο Γ' της Μακεδονικής Δυναστείας του Βυζαντίου
Μαίρη Γουίτλεϊ

Η Μαίρη Γουίτλεϊ (Mary Whitley, γεννημένη ως Μαίρη Αϊόνα Μαργαρίτα Κέιμπριτζ Mary Ilona Margaret Cambridge, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - 13 Δεκεμβρίου 1999) ήταν Βρετανίδα ευγενής και δεύτερη εξαδέλφη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

 Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1924 στο Λάουντες Σκουέρ, και ήταν το μοναχοπαίδι του Γεωργίου Κέιμπριτζ, 2ου Μαρκησίου του Κέιμπριτζ και της Δωροθέας Χάστινγκς. Ήταν παράνυφος στο γάμο του Πρίγκιπα Γεωργίου, Δούκα του Κεντ με την Πριγκίπισσα Μαρίνα της Ελλάδας και της Δανίας. Στις 9 Νοεμβρίου 1951 παντρεύτηκε τον Πέτρο Γουίτλεϊ στο Λίλαντ Χάουζ του Σόμερσετ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: την Σάρα Ελισάβετ (γενν. το 1954 -), παντρεύτηκε τον Τιμόθεο Φέλτον. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Κάρολο Φραγκίσκο Πέτρο (γενν. το 1961 -), παντρεύτηκε την Νταϊάνα Χιούιτ. Δεν απέκτησαν παιδιά.Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1999 σε ηλικία 75 ετών. British Pathé, LADY MARY CAMBRIDGE video newsreel film
Eldorado Gold

Η Eldorado Gold (Ελντοράντο Γκολντ) είναι καναδική εξορυκτική εταιρία μεσαίας κεφαλαιοποίησης. Κατέχει περιουσιακά στοιχεία σε Καναδά, Τουρκία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βραζιλία & Σερβία. Οι δραστηριότητές της περιλαμβάνουν όλα τα στάδια της εξόρυξης: έρευνα, ανάπτυξη, παραγωγή & ανάληψη. Με έδρα το Βανκούβερ του Καναδά, η Eldorado λειτουργεί σε πέντε κράτη και απασχολεί πλέον των 4.800 ατόμων διεθνώς. Λειτουργεί ως αποκεντρωμένη επιχείρηση, καθώς η πλειοψηφία των υπαλλήλων και του διοικητικού προσωπικού κατάγεται από την εκάστοτε χώρα όπου βρίσκονται τα γραφεία. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Τορόντο (TSX: ELD) και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE: EGO).

 Θυγατρική: Tuprag. Δύο ενεργά ορυχεία χρυσού στη δυτική Τουρκία: Kisladag και Efemcukuru. Αθροιστικά φτάνουν περίπου στο 40% της ετήσιας εγχώριας παραγωγής χρυσού. Θυγατρικές: Ελληνικός Χρυσός (Hellas Gold), Χρυσωρυχεία Θράκης (Thracean Gold Mining) και Μεταλλευτική Θράκης (Thrace Minerals). Δύο υπό λειτουργία έργα στη ΒΑ Χαλκιδική: μικρό ορυχείο αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στο Στρατώνι και ορυχείο χρυσού/αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στην Ολυμπιάδα. Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη ΒΑ Χαλκιδική: ορυχείο χρυσού/χαλκού στις Σκουριές. Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη Θράκη: ορυχείο χρυσού/αργύρου στο Πέραμα. Το υπό ανάπτυξη ορυχείο χρυσού/αργύρου Certej στην ορεινή περιοχή της Τρανσυλβανίας (δυτική Ρουμανία). Το υπό λειτουργία επιφανειακό ορυχείο σιδήρου Vila Nova στην πολιτεία Αμαπά (βόρεια Βραζιλία). Το υπό ανάπτυξη ορυχείο χρυσού Tocantinzinho στην πολιτεία Παρά (βόρεια Βραζιλία). Τέσσερα έργα τα οποία πωλήθηκαν από την Eldorado μέσα στο 2016. Τον Μάιο του 2017 η Eldorado προχώρησε στην εξαγορά της επίσης καναδικής Integra Gold. Πλέον κατέχει το υπό ανάπτυξη υπόγειο ορυχείου χρυσού Lamaque στην επαρχία Κεμπέκ (δυτικός Καναδάς). Το ορυχείο της Ολυμπιάδας βρέθηκε να παραβιάζει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς από μία επιτροπή επιθεώρησης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η επιτροπή ανακάλυψε, μεταξύ διαφόρων παραβάσεων, συγκέντρωση καδμίου, μολύβδου και αρσενικού πάνω από τα επιτρεπτά όρια σε ένα ρέμα που χρησιμοποιείται από το ορυχείο. ELDORADO - The Struggle for Skouries Επίσημος ιστότοπος της Eldorado Gold
Μπέλα του Μακσό

Ο Μπέλα Ροστισλάβιτς, ρωσ. Бела Ростиславич (μετά το 1243 - Νοέμβριος 1272) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν δούκας τού Μακσό (1262-72) και της Βοσνίας (1266/71-72), νοτίων περιοχών της Ουγγαρίας.

 Ήταν γιος τού Ροστισλάβ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, της Γαλικίας και τού Τσέρνιγκοβ και της Άννας των Άρπαντ, κόρης τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1262, οι γαίες του διαιρέθηκαν μεταξύ των δύο γιών του: ο Μπέλα έλαβε το μπανάτο τού Μακσό (που περιλάμβανε το Βελιγράδι και την επαρχία Μπρανίτσεβο) και ο αδελφός του Μιχαήλ το δουκάτο της Βοσνίας. Ο Μπέλα Δ΄ είχε διάδοχο τον Στέφανο Ε΄, αλλά έδωσε και στον μικρότερο γιο του Μπέλα τη Σλαβονία, Δαλματία, Κροατία. Fine, John V. A., Jr.: The Late Medieval Balkans - A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest; The University of Michigan Press, 2006, Ann Arbor; ISBN 978-0-472-08260-5. Kontler, László: Millennium in Central Europe - A History of Hungary; Atlantisz Publishing House, 1999, Budapest; ISBN 963-9165-37-9. Kristó, Gyula: Középkori históriák oklevelekben (1002-1410) (Medieval Stories in Royal Charters /1002-1410/); Szegedi Középkorász Műhely in association with the Gondolat Kiadó, 1992, Szeged; ISBN 963-04-1956-4. Kristó, Gyula (General Editor) - Engel, Pál (Editor) - Makk, Ferenc (Editor): Korai magyar történeti lexikon (9-14. század) (Encyclopedia of the Early Hungarian History /9th-14th centuries/); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; ISBN 963-05-6722-9. Zsoldos, Attila: Családi ügy - IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években (A Family Affair - The Conflict of Béla IV and Junior King Stephen in the 1260s); História - MTA Történettudományi Intézete, 2007, Budapest; ISBN 978-963-9627-15-4.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1988-1989

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών για την σεζόν 1988-1989 κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης με 17 νίκες σε 18 αγώνες κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου, και με 4 νίκες σε 4 αγώνες στα πλέι οφ. Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Νίκος Γκάλης με 642 πόντους, ο οποίος στους τέσσερις αγώνες των πλέι-οφ σημείωσε 138 πόντους. Η περίοδος 1988-1989 υπήρξε η πρώτη κατά την οποία επιτράπηκε η απόκτηση ξένων αθλητών από τις ελληνικές ομάδες για τη συμμετοχή τους στο ελληνικό πρωτάθλημα. Οι αθλητές αυτοί ήταν οι Γκρεγκ Ουΐλτζερ, Μάικ Τζόουνς, Έντγκαρ Τζόουνς, Μαρκ Λάντσμπεργκερ, Ντέιβιντ Ίνγκραμ, Μαρκ Πέτγουεϊ, Κάρεϊ Σκάρι, Ντάνι Βρέινς, Ίλια Εφθίμοφ.

 Ο Ολυμπιακός είχε ένα μηδενισμό. Στα πλέι οφ μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Οι αγώνες των πλέι οφ ξεκίνησαν στις 22 Μαρτίου και ολοκληρώθηκαν στις 6 Μαΐου. Οι νικητές συνέχισαν στους ημιτελικούς, ενώ οι ηττημένοι συνέχισαν στα πλέι οφ για την έξοδο στο κύπελλο Κόρατς. Στα πλέι οφ για το κύπελλο Κόρατς βρέθηκαν πέντε ομάδες της Α1 (οι ηττημένες των προημιτελικών και ο ένατος της κανονικής περιόδου) και οι τρεις πρώτες ομάδες της Α2 κατηγορίας, διεκδικώντας δύο θέσεις για το κύπελλο Κόρατς. Οι σειρές των ομάδων της Α1 κρίθηκαν στις 3 νίκες συμπεριλαμβανομένων των αγώνων της κανονικής περιόδου, ενώ οι σειρές μεταξύ ομάδων Α1 και Α2 κρίθηκαν στις δύο νίκες. Οι νικητές της Β' φάσης προκρίθηκαν στο κύπελλο Κόρατς. athlitikihxo.gr sentragoal.gr Ο Γκάλης... κρατάει ακόμα!
Σπένσερ Τρέισι

Ο Σπένσερ Τρέισι (αγγλικά:Spencer Bonaventure Tracy, 5 Απριλίου 1900 – 10 Ιουνίου 1967) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, βραβευμένος δύο φορές με Όσκαρ. Εμφανίστηκε σε 74 ταινίες από το 1930 έως και το 1967. Ο Τρέισι θεωρείται γενικά ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου. Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε στην 9η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών. Είχε λάβει εννιά υποψηφιότητες για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.

 Για αρκετά χρόνια στην αρχή της καριέρας του έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις στο Μίσιγκαν, το Οχάιο και τον Καναδά. Τελικά το 1930 εμφανίστηκε σε μια επιτυχημένη παράσταση στο Μπροντγουέι, στο έργο The Last Mile. Ο σκηνοθέτης Τζον Φορντ είδε την παράσταση και τον προσέλαβε για την ταινία Up The River (1930) της εταιρείας Fox Film Corporation, όπου συμπρωταγωνιστούσε μαζί με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Λίγο αργότερα ο Τρέισι και η οικογένειά του μετακόμισαν στο Χόλυγουντ, όπου γύρισε περισσότερες από 25 ταινίες μέσα σε πέντε μόλις χρόνια. Το 1935 ο Τρέισι υπέγραψε συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer. Κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου επί δύο συνεχή έτη, για τις ταινίες Δαίμονες των κυμάτων (1937) και Αδέσποτα νιάτα (1938). Ήταν επίσης υποψήφιος για τις ερμηνείες του στις ταινίες Σαν Φρανσίσκο, η πόλη της αμαρτίας (1936), Ο Μπαμπάς της Νύφης (1950), Άσχημη μέρα στο μαύρο βράχο (1955), Ο Γέρος και η Θάλασσα (1958), Κληρονομήστε τον Άνεμο (1960), Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης (1961) και, μεταθανάτια, για το Μάντεψε ποιος θα 'ρθει το βράδυ (1967). Ο Τρέισι και ο Λώρενς Ολίβιε μοιράζονται το ρεκόρ για τις περισσότερες υποψηφιότητες Όσκαρ καλύτερου ανδρικού ρόλου, με εννέα συνολικά. Ο Σπένσετ Τρέισι συμβόλιζε περισσότερο ίσως και από τον Τζον Γουέιν τη σύγχρονη Αμερική. Ήρωας σε κάθε κατηγορία είτε ως καπετάνιος (Δαίμονες των κυμάτων) είτε ως γιατρός-ευφυής εφευρέτης (Edison, the Man). Από τη μία ταινίες συμβατικές, συναισθηματικές και από την άλλη πλευρά οι Οργισμένος γίγαντας (Fury) του Φριτς Λανγκ, Δύναμις και δόξα (The Power and the Glory) του Γουίλιαμ Χάουαρντ, Η κόλασις (Dante's Inferno) του Χάρι Λάντσμαν, έργα με δύναμη και επαναστατικότητα. Ο Σπένσερ Τρέισι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών και κηδεύτηκε σαν εθνικός ήρωας. Σε παρένθεση οι ελληνικοί τίτλοι, όπου είναι διαθέσιμοι. Ο Σπένσερ Τρέισι στο cine.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-01-14 στο Wayback Machine. Spencer Tracy(Αγγλικά)
Μεγάλη Κομόρα

Η Μεγάλη Κομόρα (Grande Comore) (επίσημη ονομασία Ngazidja και γνωστή ως Ngasidja) είναι νησί στον Ινδικό Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Αφρικής. Αποτελεί το μεγαλύτερο νησί του κράτους Κομόρες. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους ανήκουν στην εθνότητα των Κομοριανών. Ο πληθυσμός της το 2006 ήταν γύρω στους 316.600 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Μορονί, που αποτελεί επίσης την εθνική πρωτεύουσα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 2002, κυβερνάται από έναν εκλεγμένο Πρόεδρο, όπως και τα άλλα νησιά με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να έχει πολύ περιορισμένες εξουσίες.

 Επί πολλούς αιώνες, η Μεγάλη Κομόρα ήταν χωρισμένη σε δεκάδες σουλτανάτα, μεταξύ των οποίων τα Μπαμπάο, Ιτσάντρα, Μιτσαμιχούλι, Μπατζίνι, Χάμπου, Ουασίλι, Χαμάχαμε, Μπούντε, Χάμβου και ΛαΝτόμπ. Οι σουλτάνοι ήταν επίσης γνωστοί ως falmes. To 1886 ο κυβερνήτης του Bambao, Σαΐντι Αλί ιμπν Σαΐντι Ομάρ, ένωσε τα σουλτανάτα της Μεγάλης Κομόρας και ιδρύθηκε ένα κράτος, η Njazidja, με τα υπόλοιπα σουλτανάτα να παραμένουν αυτόνομα. Τον ίδιο χρόνο η Γαλλία εγκαθίδρυσε προτεκτοράτο στο νησί. Το 1893 ο Σαΐντι Αλί εξορίστηκε. Το νησί προσαρτήθηκε από τους Γάλλους το 1911 και τα σουλτανάτα καταργήθηκαν. Η Μεγάλη Κομόρα ενώθηκε με το Ανζουάν και το Μοελί και συστάθηκε η Ομοσπονδία των Κομόρων, το 1975. Το 1997 το κράτος Κομόρες άρχισε να παραπαίει, με την απόσχιση δύο νησιών, του Ανζουάν και του Μοελί. Η Μεγάλη Κομόρα ήταν το μοναδικό νησί που παρέμεινε υπό ομοσπονδιακό έλεγχο. Ως το 2002, όμως, η Μεγάλη Κομόρα επανενώθηκε με τα άλλα νησιά υπό ένα νέο Σύνταγμα. Πρόεδρος της Μεγάλης Κομόρας εξελέγη τον Μάιο του 2002 ο Αμπντού Σουλέ Ελμπάκ με ποσοστό μόλις 17% των ψήφων από τον πρώτο γύρο. Στο δεύτερο γύρο πήρε 60% και παρέμεινε στο αξίωμα ως τη διεξαγωγή νέων εκλογών, τον Ιούνιο του 2007. Στις εκλογές εκείνες εξελέγη πρόεδρος ο Μοχάμεντ Αμπντουλγουαχάμπ, ο οποίος στις 23 Μαΐου 2009 ορκίστηκε στο αξίωμα του Κυβερνήτη. Στις 23 Μαΐου 2011 νέος κυβερνήτης ανέλαβε ο Μουινί Μπαρακά Σαΐντ Σοϊλιχί (Mouigni Baraka Said Soilihi). Έπειτα από τις εκλογές του 2016 νέος κυβερνήτης εξελέγη ο Χασανί Χαμαντί, ο οποίος ορκίστηκε στις 23 Μαΐου. Καθώς ήταν υποψήφιος ξανά για τις επόμενες προεδρικές εκλογές, ο κυβερνήτης Ασανί Αμαντί έλαβε άδεια σύμφωνα με το Σύνταγμα και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Αμπντουραχίμ Σαΐντ Μπακάρ στις 13 Φεβρουαρίου 2019. Κυβερνήτρια εξελέγη η Μουντίν Σιτί Φαρουατά, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Μαΐου 2019. Επίσημος ιστότοπος της κυβέρνησης Πληροφορίες σχετικά με εκλογές στη χώρα World Statesmen
Κατάλογος έργων των αδελφών Λίμπουρχ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων των αδελφών Paul, Herman και Johan Λίμπουρχ. Τα γράμματα α και β μετά τον αριθμό φύλλου, σημαίνουν πρώτη (δεξιά στο βιβλίο) και δεύτερη πλευρά του φύλλου αντίστοιχα.

 «Ηθικοπλαστική Βίβλος», η λεγομένη «του Φιλίππου του Τολμηρού». Περιέχει 184 μικρογραφίες αποδιδόμενες στους τρεις αδελφούς Λίμπουρχ και σε άλλους ζωγράφους. Αυτές των αδελφών ζωγραφίστηκαν μεταξύ 1402-1404. Το βιβλίο αποτελείται από 169 φύλλα περγαμηνής διαστάσεων 41.5 x 29 εκατ. και φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. «Οι Ωραίες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» είναι ένα Βιβλίο Ωρών που φιλοτεχνήθηκε από τους αδελφούς Λίμπουρχ το 1405-1409. Πρόκειται για χειρόγραφο σε 225 φύλλα περγαμηνής διαστάσεων 23,8 x 17 εκατ. Φυλάσσεται στο μουσείο The Cloisters, τμήμα του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης. «Οι Πολύ Ωραίες Ώρες της Παναγίας» είναι Βιβλίο Ωρών που παρήγγειλε ο δούκας ντε Μπερρύ, στον οποίον οφείλουμε και τις «Πολύ Πλούσιες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» (βλ. πιο κάτω). Οι αδελφοί Λίμπουρχ συμμετείχαν στην εικονογράφηση με τις επόμενες τρεις μικρογραφίες. Η τελευταία έχει χαθεί αλλά έχουμε αντίγραφό της σε λιθογραφία. Το χειρόγραφο είναι διεσπαρμένο σε διάφορα μουσεία. Στις «Μικρές Ώρες του Ζαν ντε Μπερρύ» έχουμε μια μκρογραφία ενός από τους αδελφούς Λίμπουρχ. «Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του δούκα ντε Μπερρύ» είναι ένα Βιβλίο Ωρών που άρχισε να φιλοτεχνείται από τους αδελφούς Λίμπουρχ το 1411-16 και συμπληρώθηκε από άλλους καλλιτέχνες (μεταξύ των οποίων ο Μπαρτελεμύ ντ' Άικ και ο Jean Colombe) το 1440 και αργότερα. Πρόκειται για το καλύτερο δείγμα του είδους αυτού των εικονογραφημένων χειρογράφων, με εξαιρετικές μικρογραφίες, που δεν μπορούν όμως να αποδοθούν με βεβαιότητα σε συγκεκριμένο καλλιτέχνη, απ’ όσους εργάστηκαν για το βιβλίο. Πιστεύεται πάντως ότι το πρώτο και καλύτερο μέρος του χειρογράφου, το Calendrier (Ημερολόγιο), είναι δημιούργημα των αδελφών Λίμπουρχ. Ζωγραφίστηκε με τέμπερα σε περγαμηνή και οι διαστάσεις των φύλλων είναι 29 x 21 εκατοστά. Φυλάσσεται σήμερα στην βιβλιοθήκη του Μουσείου Κοντέ στο Chantilly. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την ταυτότητα των κτίριων που αναφέρονται στις παρατηρήσεις. Πολλά από αυτά είναι λίγο ή πολύ αναγνωρίσιμα ακόμα και σήμερα.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1972-73

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1972-73 διεξήχθη και πάλι σε τρεις ομίλους με 20 ομάδες και οι νικητές των τριών ομίλων ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία.

 Δεν υπήρχε κανένα νέο στοιχείο στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1972-73 σε σχέση με το προηγούμενο. Στην Α΄ Εθνική κατηγορία ανέβηκαν και πάλι οι τρεις πρωταθλητές των ομίλων, ενώ υποβιβάστηκαν τρεις ομάδες από κάθε όμιλο, δηλαδή συνολικά εννιά. Τις αντικατέστησαν εννιά σύλλογοι από το ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα αλλά λόγω καθυστερημένης εκδίκασης μιας ένστασης του Εθνικού Αλεξανδρούπολης κατά του Νέστου Χρυσούπολης, στην οποία ο Εθνικός δικαιώθηκε, αποφασίστηκε να μετάσχουν και οι δυο στη Β΄ Εθνική, ανεβάζοντας τον αριθμό των ομάδων του ενός ομίλου σε 21. Ομάδες: 60 Όμιλοι: 3 των 20 ομάδων. Πρωταθλητές: Απόλλων Αθηνών: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Α.Ε. Λάρισα: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Απόλλων Καλαμαριάς: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός (9): Αστέρας Αμαλιάδας, Παννεμεατικός, Εθνικός Αστέρας. Α.Π.Σ. Πάτραι, Α.Ο. Θήβα, Ορφέας Αιγάλεω. Πυρσός Γρεβενών, Απόλλων Κρ. Βρύσης, Α.Σ. Φλώρινα. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Π.Σ. Καλαμάτα, Ατρόμητος Αθηνών, Α.Ο. Τρίκαλα. Άνοδος στη Β΄ από το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα (10): Παναιτωλικός, Παναρκαδικός, Ολυμπιακός Λιοσίων, Α.Ο. Σύρου, Α.Σ. Λαμία, Απόλλων Μυτιλήνης, Νίκη Πολυγύρου, Νέστος Χρυσούπολης, Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Αχιλλέας Φαρσάλων. Α΄ όμιλος: Μπάμπης Υφαντής (Απόλλων Αθ.): 35 γκολ. Β΄ όμιλος: Σάκης Κουβάς (Βύζας): 21 γκολ. Γ΄ όμιλος: Ανέστης Αφεντουλίδης (Καστοριά): 20 γκολ. Στατιστική ποδοσφαίρου. Ανδρέας Μπόμης, "ΓΚΟΛ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σελ. 324. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 108-115.
Φεραγκύς

Φεραγκύς (πλήρης γαλλικός τίτλος: Ferragus, chef des Dévorants -ελληνικά: Φεραγκύς, ο αρχηγός των Αφοσιωμένων) είναι μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, που δημοσιεύτηκε το 1833 στην Επιθεώρηση του Παρισιού και εκδόθηκε το 1834. Είναι το πρώτο μέρος της Ιστορίας των Δεκατριών, που περιλαμβάνει τα έργα Φεραγκύς, Η δούκισσα του Λανζαί και Το κορίτσι με τα χρυσά μάτια. Η τριλογία έχει καταταχθεί στην ενότητα Σκηνές της παρισινής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας. Το έργο ήταν αφιερωμένο στον Εκτόρ Μπερλιόζ.

 Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται γύρω στο 1820. Ο βαρόνος Ωγκύστ ντε Μολινκούρ, ένας νεαρός αξιωματικός, περπατώντας σε μια κακόφημη συνοικία του Παρισιού, διακρίνει από μακριά μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα, την Κλεμάνς, με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένος. Τη βλέπει να μπαίνει σε ένα κακόφημο σπίτι και παραξενεύεται γιατί η νεαρή γυναίκα είναι γνωστή στην παριζιάνικη καλή κοινωνία ως πρότυπο συζυγικής αρετής.Ο Ωγκύστ αποφασίζει να την κατασκοπεύσει για να μάθει το μυστικό της. Τη βρίσκει μαζί με έναν άντρα που λέγεται Φεραγκύς. Τις επόμενες μέρες, ο Ωγκύστ αποκαλύπτει σκοτεινά μυστικά ισχυρών και μυστηρίων ανθρώπων και γλιτώνει από πολλές απόπειρες δολοφονίας που είναι πεπεισμένος ότι οργανώνει ο Φεραγκύς. Στη συνέχεια, ο Ωγκύστ δηλητηριάζεται, αλλά πριν πεθάνει, αποκαλύπτει το μυστικό της Κλεμάνς στον σύζυγό της, Ζυλ Ντεμαρέ, έναν πολύ πλούσιο χρηματιστή. Οι υποψίες και η δυσπιστία του συζύγου καταβάλουν την Κλεμάνς που τελικά υποκύπτει στη θλίψη της καθώς δεν μπορεί να δικαιολογήσει στον σύζυγό της τις επισκέψεις της στον Φεραγκύς, που ήταν ο πατέρας της.Αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα του Φεραγκύς: Πριν από το 1806 ήταν πολύ πλούσιος, μέλος μιας μυστικής εταιρείας, του Τάγματος των Αφοσιωμένων, του οποίου έγινε ο αρχηγός. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση το 1806, δραπέτευσε και επέστρεψε στο Παρίσι και εδώ και 13 χρόνια ζει με διάφορα υποτιθέμενα ονόματα και μεταμφιέσεις, εμπλεκόμενος σε πολλές σκοτεινές υποθέσεις. Ήταν ο πατέρας της Κλεμάνς και συνέβαλε μυστικά στη δημιουργία της περιουσίας του συζύγου της, αλλά ο Ζυλ Ντεμαρέ το αγνοεί. Το μυθιστόρημα έχει τραγικό τέλος, με τον θάνατο και του Ωγκύστ και της Κλεμάνς, καθώς και την απόγνωση του Ζυλ και την κατάρρευση του Φεραγκύς μετά τον θάνατο της κόρης του. Φεραγκύς, ο αρχηγός των Αφοσιωμένων, μετάφραση: Δημοσθένης Β. Μαρουδής, εκδόσεις Ερατώ, 2002
NGC 862

Ο NGC 862 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα ο οποίος απέχει περίπου 241 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ το 1834.

 Δεδομένα για το NGC 862 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 862 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 862 στο Wikimedia Commons
Μονή Ενδύσσενας Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Ενδύσσενας Αρκαδίας, είναι ένα ερειπωμένο, σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο 11 χλμ νότια του Αγίου Ανδρέα και 10 χλμ ανατολικά του Ορεινού Κορακοβουνίου. Ο χώρος της μονής, βρίσκεται σε υψόμετρο 655 μ.

 Η μονή αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, σε έγγραφο προς την διοίκηση των Ενετών, στο οποίο ο ηγούμενος της μονής, Νείλος, αναφέρει ότι το μοναστήρι είχε 4 παπάδες και 4 μοναχούς. Το 1812, η μονή λειτουργούσε γιατί ο Επίσκοπος Ρέοντος και Πραστού Ιάκωβος, αφήνει στην διαθήκη του 50 γρόσια για την μονή. Σε άλλο έγγραφο του 1833, διαβάζουμε ότι το μοναστήρι είναι σταυροπηγιακόν και είναι διακοσιοι χρόνοι αφ'ου εκτίσθη. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα, αφού δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών, μαζί με άλλες μονές της περιοχής. Το παλαιό μοναστήρι, βρίσκεται χτισμένο μέσα σε μία κατάφυτη ρεματιά. Από την μονή, σώζεται η μονόκλιτη βασιλική, μια παλαιά, οθωμανικού τύπου, βρύση και καμάρες από τα κτήρια της. Ο ναός είναι δισυπόσταστος και εορτάζει του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Παντελεήμονος. Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία:Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
Τόμας Σιούολ Άνταμς

Ο Τόμας Σιούολ Άνταμς (Thomas Sewall Adams, 29 Δεκεμβρίου 1873 – 8 Φεβρουαρίου 1933) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος, καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ.

 Ο Τ.Σ. Άνταμς γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, παίρνοντας πτυχίο το 1896 και διδακτορικό το 1899. Το 1899 διορίσθηκε βοηθός του Υπουργού Οικονομικών του Πουέρτο Ρίκο και το 1901 εντάχθηκε στο προσωπικό του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μάντισον ως αναπληρωτής καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας. Προάχθηκε σε καθηγητή α΄ βαθμίδας το 1908. Από το 1911 μέχρι το 1915 ο Άνταμς υπηρέτησε στην εφορία του Ουισκόνσιν και συνέταξε πολλούς από τους φορολογικούς νόμους αυτής της πολιτείας. Το 1916 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 59 ετών. Ο Άνταμς διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ από το 1917 μέχρι τον θάνατό του και στο πλαίσιο αυτό του αποδίδεται μεγάλο μέρος της φορολογικής πολιτικής της εποχής του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και της μεταπολεμικής περιόδου. Υπήρξε επίσης πρόεδρος της Εθνικής Φορολογικής Ενώσεως (National Tax Association) το 1922-1923, πρόεδρος της Αμερικανικής Οικονομικής Ενώσεως το 1927 και μέλος της οικονομικής επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών από το 1929 μέχρι τον θάνατό του. Ο Τ.Σ. Άνταμς συνέγραψε πολλά βιβλία οικονομικών και φορολογικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα: 1900: Taxation in Maryland 1905: Labor Problems, με τον H.L. Sumner 1907: Mortgage Taxation in Wisconsin and Neighboring States 1908: Outlines in Economics, με τον Richard T. Ely 1923: Manual of Charting Το λήμμα «Άνταμς Τομας Σιούωλ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 5, σελ. 807 Οι δημοσιεύσεις του Thomas Sewall Adams (MS 31) στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Γέιλ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χίου 2014–15

Για την περίοδο 2014–15, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Χίου. Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Χίου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Χίου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

 Για την περίοδο 2014–15, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χίου είναι η εξής: Α΄ Κατηγορία Β΄ Κατηγορία Τον τίτλο του πρωταθλήματος κατέκτησε η ομάδα Κανάρης Νενήτων. Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χίου. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου του 2014 και ολοκληρώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 2015 με τον τελικό. Το κύπελλο κατέκτησε ο Π.Ο. Δάφνη Δαφνώνα. Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου της Ε.Π.Σ. Χίου. Το τρόπαιο κατέκτησε η ομάδα Π.Ο. Δάφνη Δαφνώνα. Επίσημος ιστότοπος
Βουλευτικές εκλογές στη Ρουάντα (2013)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ρουάντα στις 16 και 18 Σεπτεμβρίου 2013, κατά τις οποίες το κυβερνών Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα κέρδισε 41 επί συνόλου 80 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διατηρώντας έτσι την πλειοψηφία.

 Επί συνόλου 80 εδρών, οι 27 έδρες εξελέγησαν έμμεσα από εθνικά και τοπικά συμβούλια, συμπεριλαμβανομένων 24 εδρών για τις γυναίκες, 2 για αντιπροσώπους της νεολαίας και μιας για αντιπροσώπους των ΑΜΕΑ. Οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί το 2008. Τις παραμονές των εκλογών, δύο χειροβομβίδες εξερράγησαν στην αγορά της πρωτεύουσας Κιγκαλί. Η κυβέρνηση κατηγόρησε για τις εκρήξεις τις Δημοκρατικές Δυνάμεις για την Απελευθέρωση της Ρουάντα (FDLR), απομεινάρια των ανταρτών που ευθύνονται για τη Γενοκτονία της Ρουάντα του 1994. Ερωτήματα ανέκυψαν για το αν οι εκλογές ήταν αξιόπιστες, ελεύθερες και δίκαιες. Η ψηφοφορία κατά τα άλλα κύλησε ομαλά.
Χλοθσίνδη

Η Χλοθσίνδη (άκμασε μέσα 6ου αι.) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν πριγκίπισσα των Φράγκων και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του ηγεμόνα των Λομβαρδών.

 Ήταν κόρη του Χλωτάριου Α΄ βασιλιά των Φράγκων και της Ινγούνδη, κόρης του Βαδέριχου ηγεμόνα των Θουριγγίων. Παντρεύτηκε τον Αλβοΐνο ηγεμόνα των Λομβαρδών, πρώτο ηγεμόνα τους στην Ιταλία, και απέκτησε μία κόρη. Παντρεύτηκε τον Αλβοΐνο των Γκαουζιδών ηγεμόνα των Λομβαρδών και είχε τέκνο: Αλβσουίνδα άκμασε β' ήμισυ 6ου αι. Martindale, John R. (ed.), Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III: A.D. 527 – 641, Cambridge: Cambridge University Press, 1992, ISBN 978-0-521-20160-5.
Αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσης Θεσπρωτίας

Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ηγουμενίτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θυάμιδος του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1953, η Αγία Μαρίνα ονομαζόταν Κουσοβίτσα.

 Η Αγία Μαρίνα είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις των Ορέων της Πάργας και δίπλα στην Εγνατία Οδό (Α2), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Aπέχει περίπου 7 χλμ. ΝΑ. της Ηγουμενίτσας. Η τοπική κοινότητα Αγίας Μαρίνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 17,319 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βασιλικός και Μύλοι. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Κουσοβίτσακαι ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Ιωαννίνων. Το 1937 υπήχθη στον νομό Θεσπρωτίας και το 1953 μετονομάστηκε σε Αγία Μαρίνα. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηγουμενίτσας. Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου Η γιορτή και το πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας, στις 17 Ιουλίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/groups/1644741572437844/
Σάιμον Λε Μπόν

Ο Σάιμον Λε Μπον (Simon John Charles Le Bon, 27 Οκτωβρίου 1958) είναι Άγγλος καλλιτέχνης, ο οποίος είναι ευρέως γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής, στιχουργός και μουσικός του συγκροτήματος Duran Duran και του παρακλαδιού τους, των Arcadia.

 Ο Σάιμον Λε Μπον ήταν ο πρώτος γιος του John Le Bon και της Ann-Marie, οι οποίοι στη συνέχεια έκαναν άλλα δυο παιδιά τον David και τον Jonathan. Η μητέρα του τον βοήθησε να ανακαλύψει το καλλιτεχνικό του ταλέντο όταν ακόμα ήταν έξι ετών, όταν τον δήλωσε σε μια οντισιόν για μια τηλεοπτική διαφήμιση του απορρυπαντικού Persil. Εκείνος κέρδισε τον ρόλο και πρωταγωνίστησε σε αυτήν. Από μικρή ηλικία, ήταν μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας αλλά παράλληλα εκπαιδευόταν και σαν ηθοποιός. Πήγε στο ίδιο σχολείο με τον Έλτον Τζον, ο οποίος είχε ολοκληρώσει την φοίτηση του, λίγα χρόνια νωρίτερα. Οι Duran Duran σχηματίστηκαν από τους παιδικούς φίλους John Taylor και Nick Rhodes μαζί με τον τραγουδιστή/συνθέτη Stephen Duffy το 1978, αλλά ο Duffy αποχώρησε έναν χρόνο μετά, πεπεισμένος πως το συγκρότημα δεν είχε μέλλον και εξέλιξη. Έτσι οι Duran Duran έμειναν χωρίς τραγουδιστή. Η πρώην ερωμένη του Λε Μπον, Fiona Kemp εργαζόταν ως σερβιτόρα στο νυχτερινό μπαρ στο οποίο οι Duran Duran έκαναν πρόβες, τον σύστησε στο συγκρότημα τον Μάιο του 1980, προτείνοντας τον ως πιθανό τραγουδιστή. Εκείνος άκουσε τα μουσικά κομμάτια που οι άλλοι δύο είχαν συνθέσει μόνοι τους, και προσπάθησε να ταιριάξει κάποια στιχάκια που ο ίδιος είχε συνθέσει, μέσα στην μουσική. Έτσι συμφώνησε να δοκιμάσει με τους Duran Duran για το καλοκαίρι. Μέσα σε διάστημα έξι εβδομάδων, το συγκρότημα έπαιζε σταθερά σε διάφορες περιοχές του Μπέρμιγχαμ, του Λονδίνο και του Νότιγχαμ . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Simon Le Bon στο Wikimedia Commons Duran Duran official website
Χατ-ι χουμαγιούν

Το χατ-ι χουμαγιούν (οθωμανικά τουρκικά: خط همايون, hatt-ı hümâyûn, "αυτοκρατορικό διάταγμα") ή χατ-ι σερίφ (hatt-ı şerîf, "ιερό διάταγμα") είναι είδος αυτοκρατορικού διατάγματος (χαττ) που εξέδιδε ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Το πιό γνωστό είναι το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε αμέσως μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, στις 18 Φεβρουαρίου του 1856. Το Χατ-ι Χουμαγιούν αποτέλεσε το δεύτερο σημαντικό σταθμό του Τανζιμάτ. Τούτο επέφερε και τη σημαντικότερη αναδιοργάνωση των τριών μη μουσουλμανικών μιλέτ (θρησκευμάτων) που υφίσταντο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, του Ελληνο-Ορθοδόξου ή Ελληνο-Ρωμαίικου (του λεγόμενου «Ρουμ μιλετί»), του Γρηγοριανο-Αρμενικού, (του «Ερμενί μιλετί») και του Εβραϊκού μιλέτ (του «Γιαχούντ ταϊφεσί» ή «Μεσεβί μιλετί»). Για τους Τούρκους αποτελούσε και έμεινε γνωστό με το όνομα «Ισλαχάτ Φερμάνι» (=Μεταρρυθμιστικό διάταγμα), ενώ στην αγγλοσαξωνική βιβλιογραφία αναφέρεται ως «Χαττ-ι Χουμαγιούν» (=Αυτοκρατορικό διάταγμα). Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμ. 18ος, σελ. 591 Αρχείο:Ε.Λ.Ι.Α. Ολόκληρο το κείμενο του Χαττ-ι Χουμαγιούν εδώ (στα αγγλικά)
Αθηνά Αλέα

Αλέα ονομαζόταν η Θεά Αθηνά, ιδίως στην Αρκαδία, όπου σύμφωνα με την μυθολογία έλαβε μέρος στους πολέμους της Αλέας, της Μαντίνειας και της Τεγέας. Αρχικά η Αλέα ήταν ιδιαίτερη θεότητα, που όμως αργότερα σχετίστηκε με την Αθηνά.

 Ο ναός της Αθηνάς Αλέας βρισκόταν στην Τεγέα. Σύμφωνα με τον μύθο ο Άλεος, γιος του Αφείδα είχε ιδρύσει τον ναό αυτό, και από αυτόν τον ναό πήρε η θεά το όνομά της.Ο ναός πυρπολήθηκε το 394 π.Χ. και ξανακτίστηκε υπό την αρχιτεκτονική εποπτεία του γλύπτη Σκόπα. Ο νέος ναός ήταν δωρικού ρυθμού και ήταν ανώτερος όλων των ναών της Πελοποννήσου την εποχή εκείνη. Περιβαλλόταν από τριπλές στήλες διαφορετικού ρυθμού. Το άγαλμα της θεάς ήταν δημιούργημα του Ενδοίου κατασκευασμένο από ελεφαντόδοντο και μεταφέρθηκε αργότερα από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αύγουστο στην Ρώμη για να στολίσει το μουσείο του. Αρχαίος Ναός Αλέας Αθηνάς Τεγέα (αρχαία πόλη) Temple of Athena Alea at Tegea at the Athena Museum
Ελληνοκύπριοι

Ελληνοκύπριοι ή απλώς Κύπριοι αποκαλούνται οι Έλληνες της Κύπρου. Με τον όρο αυτό οι Έλληνες της Κύπρου αντιδιαστέλλονται από την Τουρκοκυπριακή μειονότητα της νήσου (Τούρκους νόμιμους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας), τους εποίκους (Τούρκους που έχουν μεταφερθεί παράνομα από την Τουρκία στην κατεχόμενη Κύπρο) και τους Έλληνες κατοίκους της Ελλάδος (κοινώς Ελλαδίτες).

 Οι όροι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι», «ελληνοκυπριακή» και «τουρκοκυπριακή» κοινότητα, δεν αναφέρονται ούτε και μία φορά στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Σύνταγμα αναφέρεται σε Έλληνες και Τούρκους, ελληνική και τουρκική κοινότητα. Ο συνήθης όρος (της κοινής νεοελληνικής) που χρησιμοποιείται από Έλληνες της Ελλάδας, ή του εξωτερικού, είναι Κύπριος,-ία και σπανιώτερα Κυπριώτης,-ισσα. Στην κυπριακή διάλεκτο, ο αντίστοιχος όρος είναι Κυπραίος ή Κυπραία. Συχνά, κυρίως στον δημοσιογραφικό και πολιτικό λόγο, χρησιμοποιείται και ο όρος "Ελληνοκύπριοι" ή Έλληνες Κύπριοι για να ξεχωρίζουν από τους Τουρκοκύπριους. Στην Κύπρο η ιδιότητα του πολίτη της Δημοκρατίας αποδίδεται με τον όρο "Υπηκοότητα" ή "Ιθαγένεια". Οι πρώτοι Κύπριοι εμφανίστηκαν το 10000 π.Χ. Η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο χρονολογείται απ' τον 14ο περίπου αιώνα π.Χ. Το νησί εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο πολιτισμού με την εγκατάσταση Μυκηναίων/Αχαιών μεταξύ του 13ου και του 11ου αιώνα π.Χ. και Δωριέων τον 11ο αιώνα π.Χ όπου μέχρι τον 11 αιώνα κράτησε η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο. Σήμερα υπάρχουν 640.000 Έλληνες Κύπριοι στην Κύπρο, 270.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο, 100.000 στην Ελλάδα, και περίπου 100.000 σε άλλες χώρες. Τουρκοκύπριοι Μαρωνίτες της Κύπρου Γ. Μπαμπινιώτη Μικρό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας Η Κύπρος Με Μια Ματιά, Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Κυπριακή Δημοκρατία