Αντιθεϊσμός

Αντιθεϊσμός (μερικές φορές ως αντι-θεϊσμός) είναι η αντίθεση στον Θεϊσμό.Ο όρος έχει ευρύ φάσμα νοηματοδότησης. Σε κοσμικά κείμενα, συνήθως αναφέρεται στην άμεση αντίθεση της πίστης σε οποιαδήποτε θεότητα.

 Ο Αντιθεϊσμός χρησιμοποιείται ως φιλοσοφική ή ιδεολογική ορολογία από ανθρώπους που θεωρούν τον θεϊσμό ως φαινόμενο επικίνδυνο, καταστροφικό, ή ότι προωθεί επιβλαβείς συμπεριφορές. Ο Κρίστοφερ Χίτσενς παρουσιάζει ένα παράδειγμα στο βιβλίο του Letters to a Young Contrarian (2001), όπου γράφει: Δεν είμαι τόσο άθεος, όσο είμαι αντιθεϊστής, δεν πιστεύω απλά πως όλες οι θρησκείες είναι έκδοσης την ίδιας αναλήθειας, αλλά πιστεύω πως η επίδραση των εκκλησιών και οι συνέπειες της θρησκευτικής πίστης, είναι επιβλαβείς. Άλλο ορισμό για τον αντιθεϊσμό έδωσε ο Γάλλος Καθολικός φιλόσοφος Ζακ Μαριτέν το 1953, σύμφωνα με τον οποίο «είναι ένας ενεργητικός αγώνας εναντίον οτιδήποτε μας θυμίζει τον θεό» . Ο Ρόμπερτ Φλιντ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, έδωσε διάλεξη το 1877 με τίτλο "Αντιθεϊστικές θεωρίες". Χρησιμοποίησε τον όρο σαν γενικότερο όρο-ομπρέλλα για να περιγράψει κάθε αντίθεση στο θεϊσμό, τον οποίο όρισε ως «πίστη ότι ο παράδεισος και η Γη, και όλα όσα περιέχουν, χρωστούν την ύπαρξη τους στην σοφία και θέληση ενός ανώτερου, αυθύπαρκτου, παντοδύναμου, πανάγαθου, πάνσοφου Θεού, ο οποίος είναι διακριτός από τις δημιουργίες του». Περί των άλλων έγραφε: Αντίθεση στην ύπαρξη θεού ή θεών, συχνά αναφέρεται ως δυσθεϊσμός, ο οποίος σημαινει πως υπάρχει πίστη στον θεό, ο οποίος όμως δεν είναι πανάγαθος. Ορισμένες φορές αναφέρεται ως μισοθεϊσμός, (μίσος κατά του θεού) Παραδείγματα αυτών των θεωριών είναι ορισμένες μορφές του αθεϊστικού Σατανισμού . Μια άλλη χρήση του όρου αντιθεϊσμός επινοήθηκε από τον Κρίστοφερ Νιου σε ένα πειραμα σκέψης που δημοσιοποίηθηκε το 1993. Στο αρθρο του, εξετάζει τι επιχειρήματα θα υπήρχαν για την ύπαρξη ενός κακού θεού: Οι αντιθεϊστές, όπως οι θειστές, θα πιστεύουν σε ένα παντοδύναμο, πανσοφο, πανταχού παρών και αιώνιο δημιουργό, αλλά αντίθετα με τους θεϊστές, οι οποίοι πιστεύουν πως το ανώτερο Ον είναι απολύτως καλό, οι αντιθεϊστές πιστεύουν πως είναι απολύτως κακό. Η χρήση αυτού του ορισμού του Νιου χρησιμοποιήθηκε και απο τον Γουάλας Α. Μέρφρι. Αθεϊσμός Κριτική στον Χριστιανισμό «Barker, Dan Evangelistic Atheism: Leading Believers Astray in Freethought Today, 1993». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2005. Browne, Janet, The Power of Place, Volume 2 of the Biography of Charles Darwin.(Alfred Knopf, 2002) Hitchens, Christopher (2001). Letters to a Young Contrarian ((ISBN 0-465-03032-7)). New York: Basic Books. Maritain, Jacques (1953). The Range of Reason. London: Geoffrey Bles. Electronic Text Note: Chapter 8, The Meaning of Contemporary Atheism (p. 103–117, Electronic Text) is reprinted from Review of Politics, Vol. 11 (3) July 1949, p. 267–280 Electronic Text. A version also appears The Listener, Vol. 43 No.1102, 9 March 1950. pp. 427–429,432. Segal, David, Atheist Evangelist, article in the Washington Post Thursday, October 26, 2006; Page C01 Witham, Larry, By Design (Encounter Books, 2003) Wolff, Gary, in The New Atheism, The Church of the Non-Believers reprinted in Wired Magazine, November 2006 Wright, N. T., The Last Word (HarperSanFrancisco, 2005)