Chevrolet Impala

Η Chevrolet Impala ήταν ένα μεγάλων διαστάσεων σεντάν αυτοκίνητο που κατασκευαζόταν από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, θυγατρική της General Motors. Η πρώτη γενιά του μοντέλου εισήχθη το έτος 1957, για τη σεζόν (model year) του 1958, και το όνομά του προήλθε από την ομώνυμη αντιλόπη της νότιας Αφρικής. Ήταν το ακριβότερο μοντέλο της Chevrolet μέχρι το 1965, ενώ είχε γίνει και το καλύτερο σε πωλήσεις αυτοκίνητο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανταγωνιστικό των Ford Galaxie 500 και Plymouth Fury, όταν μοντέλα σεντάν εξαιρετικά μεγάλου μεγέθους και κυβισμού κυριαρχούσαν στην αμερικανική αγορά. Μεταγενέστερα, συνέχισε σε διαδοχικές γενιές έως και το 1985, ενώ αναβίωσε για 1 γενιά από τον Φεβρουάριο του 1994 έως τον Δεκέμβριο του 1996. Από το 1999 επανήλθε με νέες γενιές, οι οποίες ήταν όλες μπροστοκίνητες, σε αντίθεση με τις παλαιότερες που ήταν όλες πισωκίνητες. Η τελευταία γενιά του μοντέλου ήταν η δέκατη, που τελικώς η παραγωγή της έληξε στις 27 Φεβρουαρίου 2020, χωρίς διάδοχο.

 Σχεδιαστικά, οι κλασικές Impala διακρίθηκαν για πολλά χρόνια από τα τριπλά πίσω φανάρια τους. Τα πρώτα χρόνια μετά την εισαγωγή της, το 1958, η Impala ήταν το ακριβότερο μοντέλο στην παλέτα της Chevrolet. Το 1965 όμως, εισήχθη το Chevrolet Caprice, ως μια top-line έκδοση του Impala Sport Sedan, και έγινε μια ξεχωριστή σειρά ανώτερη από την Impala το 1966, η οποία με τη σειρά της, παρέμεινε πάνω από τα Bel Air και το Biscayne. Η Impala συνέχισε σε διαδοχικές γενιές έως και το 1985, εξακολουθώντας να παραμένει το πιο δημοφιλές μοντέλο πλήρους μεγέθους (full-size) της Chevrolet, διατηρώντας σταθερά τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση». Έως την 5η γενιά της (1970 - 1976), η οποία ήταν και το μέγιστο σε διαστάσεις αυτοκίνητο στην ιστορία της Chevrolet, η Impala διατέθηκε ως 4-πορτο σεντάν, 2-πορτο κουπέ, 2-πορτο καμπριολέ και 4-πορτο στέισον βάγκον. Αντιθέτως, στην έκτη γενιά του μοντέλου δεν υπήρξε έκδοση κάμπριο, ενώ οι εκδόσεις 2-πορτο κουπέ και 4-πορτο στέισον βάγκον παρήχθησαν από το 1976 έως το 1981, και μόνο η 4-πορτη σεντάν διατηρήθηκε σε όλα τα έτη της 6ης γενιάς, μεταξύ του 1976 και του 1985. Για τις σεζόν του 1994, του 1995 και του 1996, η Impala αναβίωσε, ως μια πληρέστερη και ισχυρότερη έκδοση του πισωκίνητου Caprice Classic sedan (που είχε εισαχθεί τον Ιανουάριο του 1990), η οποία και ονομάστηκε Impala SS. Η εκδοχή αυτή είχε μήκος 5.438 χιλιοστά, όσο και του Caprice Classic sedan, αλλά έφερε αποκλειστικά έναν κινητήρα 5.7 λίτρων V8 (ενώ το βασικό Chevrolet Caprice προσφερόταν επίσης και με έναν κινητήρα 4.3 λίτρων V8), σε συνδυασμό με ένα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Μάλιστα ο κινητήρας αυτός ήταν ο δημοφιλής LT1, που τροφοδοτούσε τότε και τις Chevrolet Corvette C4, Chevrolet Camaro 4ης γενιάς και Pontiac Firebird 4ης γενιάς. Ειδικότερα όμως στην Impala SS έφερε κυλινδροκεφαλή από σίδηρο αντί από αλουμίνιο και είχε ρυθμιστεί σε κάπως χαμηλότερη ιπποδύναμη, με ισχύ στους 260 hp (194 kW; 264 PS), ενώ η ροπή ήταν 447 N⋅m. Η παραγωγή της Impala SS ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1994 και τον πρώτο χρόνο κατασκευάστηκαν μόλις 6.303 αντίτυπα, ενώ το 1995 παρήχθησαν 21.434 αντίτυπα. Το 1996 παρήχθησαν 41.941 αντίτυπα, φτάνοντας έτσι συνολικά τα 69.768 αντίτυπα, και η παραγωγή της Impala SS, καθώς και των συγγενικών Chevrolet Caprice και Buick Roadmaster, έληξε στις 13 Δεκεμβρίου 1996, λόγω μιας στρατηγικής στροφής του ομίλου της General Motors προς τα ολοένα και πιο δημοφιλή SUV. Το 1999, για τη σεζόν (model year) του 2000, εισήχθη μια εντελώς νέα Impala, ως ένα πλήρους μεγέθους μπροστοκίνητο σεντάν, καθώς και η όγδοη γενιά είχε μήκος άνω των 5 μέτρων, συνολικά 5,08 μέτρων, και παρήχθη έως το 2005. Ωστόσο, ήταν εμφανώς μικρότερη από την έβδομη γενιά και αυτή την φορά έφερε κινητήρες V6 αντί για V8. Για την ακρίβεια, έφερε V6 κινητήρες 3.4 και 3.8 λίτρων, όλοι βενζίνης και σταθερά σε συνδυασμό με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Όπως και οι παλαιότερες γενιές της Impala, καθώς και οι επόμενες, η όγδοη γενιά κυκλοφόρησε εξ αρχής και σε επίσημη αστυνομική έκδοση, αλλά ποτέ δεν γνώρισε την τεράστια απήχηση της αστυνομικής έκδοσης του Ford Crown Victoria δεύτερης γενιάς (1998 - 2011). Τον Ιανουάριο του 2005, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες, παρουσιάστηκε η ένατη γενιά της Impala και κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά, για τη σεζόν του 2006. Το μήκος της ήταν 5,09 μέτρα και, εκτός των V6 κινητήρων 3.5 και 3.9 λίτρων, προσέφερε στην παλέτα και έναν κινητήρα 5.3 λίτρων V8, που ήταν ο αποκλειστικός κινητήρας της έκδοσης Impala SS. Έγινε έτσι το πρώτο μπροστοκίνητο Chevrolet με κινητήρα V8 και το πρώτο μετά το 1996 μοντέλο σεντάν της εταιρείας (μετά τη διακοπή της έβδομης γενιάς) που διέθετε κινητήρα V8. Τη σεζόν (model year) του 2012, οι V6 κινητήρες 3.5 και 3.9 λίτρων αντικαταστάθηκαν από έναν V6 κινητήρα 3.6 λίτρων και το 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο αντικαταστάθηκε από ένα 6-τάχυτο αυτόματο σε όλο το σύνολο της παλέτας των κινητήρων. Η ένατη γενιά του μοντέλου παρήχθη κυρίως από το 2005 έως το 2013, ενώ από το 2014 περιορίστηκε σε αστυνομικές εκδόσεις και σε εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων. Η μεταγενέστερη αυτή εκδοχή κυκλοφόρησε ως Impala Limited και τελικώς η παραγωγή της έληξε τον Μάιο του 2016. Τον Απρίλιο του 2012, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης παρουσιάστηκε η δέκατη γενιά του μοντέλου, με μήκος αμαξώματος στα 5,11 μέτρα. Η παραγωγή της, ωστόσο, καθυστέρησε σημαντικά και τελικώς ξεκίνησε στις 4 Μαρτίου 2013, ενώ κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες την 1η Απριλίου 2013, για τη σεζόν (model year) του 2014. Το μοντέλο απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου, με μοναδικό μελανό σημείο τα εμφανώς φτηνά πλαστικά στο σαλόνι, που κηλίδωσαν τις θετικές εντυπώσεις και πυροδότησαν σχόλια ότι έδιναν μια αίσθηση ασύμβατη με τη δυναμική εξωτερική αισθητική του μοντέλου. Ακόμα και έτσι πάντως, τον Φεβρουάριο του 2014, σε σχετική αξιολόγηση, η Impala της σεζόν του 2014 κατατάχθηκε πρώτη ανάμεσα στα προσιτά αυτοκίνητα μεγάλου μεγέθους που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ. Από το ευρύ κοινό όμως, λόγω της ολοένα και εντονότερης στροφής του αγοραστικού κοινού προς τα SUV και τα crossover, δεν υπήρξε σημαντική ανταπόκριση και οι πωλήσεις της 10ης γενιάς σημείωσαν τεράστια πτώση ως προς την 8η και την 9η γενιά. Η δέκατη γενιά της Chevrolet Impala κυκλοφόρησε επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό, τη Μέση Ανατολή, την Κίνα, τη Νότια Κορέα και τις Φιλιππίνες. Ειδικότερα στη Νότια Κορέα, το μοντέλο άρχισε να εξάγεται επίσημα στις 31 Ιουλίου 2015 και έγινε το πρώτο, χρονολογικά, αμερικανικής παραγωγής μεγάλων διαστάσεων σεντάν της Chevrolet που εξάγεται στη χώρα αυτή. Στις 26 Νοεμβρίου 2018, η μητρική General Motors ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει τη λειτουργία των εργοστασίων Detroit-Hamtramck και Oshawa, και το 2019 θα διακοπεί οριστικά η παραγωγή των Chevrolet Impala (ανακοίνωσε τότε ότι θα έληγε την 1η Ιουνίου στις ΗΠΑ και στον Καναδά στα τέλη του έτους), Chevrolet Volt (την 1η Μαρτίου), Chevrolet Cruze (την 1η Μαρτίου), Buick LaCrosse (την 1η Μαρτίου), Cadillac CT6 (την 1η Ιουνίου, αν και θα συνεχίσει να διατίθεται στην Κίνα) και Cadillac XTS (στα τέλη του 2019). Στις 22 Φεβρουαρίου 2019, η General Motors ανακοίνωσε ότι η λειτουργία του εργοστασίου Detroit-Hamtramck θα συνεχιστεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2020, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι τα Chevrolet Impala και Cadillac CT6 θα διατηρηθούν στην παραγωγή έως τότε. Τελικώς, ανακοινώθηκε ότι η παραγωγή του Impala θα λήξει οριστικά στις 28 Φεβρουαρίου 2020, ενώ της CT6 τον Ιανουάριο. Αντιθέτως, η παραγωγή των Chevrolet Volt και Buick LaCrosse τελικώς έληξε στις 15 Φεβρουαρίου 2019, δηλαδή πριν την 1 Μαρτίου που είχε αρχικά ανακοινωθεί, ενώ ταυτόχρονα με τη λήξη τους, έγινε γνωστό ότι η παραγωγή του Chevrolet Cruze θα έληγε στις 8 Μαρτίου και της Cadillac XTS λίγο μετά. Τελικώς όμως, αποφασίστηκε για το Chevrolet Cruze αμερικανικής κατασκευής να διακοπεί 2 μέρες νωρίτερα, και τελικώς η παραγωγή του σταμάτησε οριστικά στις 6 Μαρτίου 2019, ενώ σήμερα συνεχίζεται μόνο στην Κίνα και στην Αργεντινή. Επίσης, στις 17 Μαΐου 2019 ανακοινώθηκε ότι η Cadillac XTS θα διακοπεί οριστικά τον Οκτώβριο του 2019, όπως και τελικώς έγινε στις 13 Οκτωβρίου 2019, με το τελευταίο αντίτυπο της XTS να φέρει κόκκινη εξωτερική βαφή με τον επίσημο κωδικό Red Horizon Tintcoat και να είναι μπροστοκίνητο. Επίσημα αντικαταστάθηκε από την Cadillac CT5 (τυπικά, και από την ακόμα μεγαλύτερη Cadillac CT6, που όμως κόστιζε περισσότερα από 10.000 δολάρια έξτρα από την XTS, κάτι που επηρέασε αρνητικά τις πωλήσεις της CT6, η οποία διακόπηκε τον Φεβρουάριο του 2020 με μοναδική εξαίρεση την αγορά της Κίνας). Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής, στις 4 Δεκεμβρίου 2019 η General Motors ανακοίνωσε ότι το τελευταίο σεντάν που έχει μείνει στην παλέτα της Buick, το Buick Regal (μια παράλληλη έκδοση του Opel Insignia που διατέθηκε στην αγορά της Βόρειας Αμερικής με το σήμα της Buick), θα διακοπεί οριστικά μέσα στο έτος 2020 για τη Βόρεια Αμερική, όπως και έγινε (αν και συνεχίζει να διατίθεται στην Κίνα λόγω της πολύ μεγαλύτερης απήχησης της Buick στη χώρα αυτή), αφήνοντας έτσι την Buick της Βόρειας Αμερικής αποκλειστικά και μόνο με SUV στην παλέτα της. Τελικώς, η παραγωγή της Chevrolet Impala 10ης γενιάς έληξε οριστικά και χωρίς διάδοχο στις 27 Φεβρουαρίου 2020, δηλαδή 1 ημέρα πριν την ημερομηνία που είχε προηγουμένως ανακοινωθεί, και το τελευταίο αντίτυπο ήταν ένα χρώματος κόκκινου κερασί.Η γενικότερη αυτή στρατηγική κίνηση ξεκίνησε 7 μήνες μετά από μια αντίστοιχη ανακοίνωση της αμερικανικής Ford στις 25 Απριλίου 2018 ότι θα σταματήσει όλα τα sedan και hatchback μοντέλα της από τη Βόρεια Αμερική μέσα στα έτη 2018, 2019 και 2020 (με εξαίρεση την εικονική Ford Mustang), όπως και έγινε, καθώς η General Motors και η Ford στρέφονται προς τα ολοένα και πιο δημοφιλή SUV, crossover και pick-up. Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2000 και μετά. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). John Gunnell, Editor: The Standard Catalog of American Cars 1946–1975. Kraus Publications. 1987, ISBN 0-87341-096-3. John Gunnell (Hrsg.): Standard Catalog of American Cars, 1946–1975. Revised 4th edition. Krause Publications, Iola WI 2002, ISBN 0-87349-461-X. James M. Flammang, Ron Kowalke: Standard Catalog of American Cars, 1976–1999. 3rd edition. Krause Publications, Iola WI 1999, ISBN 0-87341-755-0. John Biel: «A Glass Half Full: The Story of the 1958 Chevrolet», 2005, Collectible Automobile 21 (6): 8–23. Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) History of the Chevrolet Impala 1958–2001.