IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Θανάσης Κόης

Ο Θανάσης Κόης γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1973 στον Πειραιά και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε σε όλα τα εγχώρια εθνικά πρωταθλήματα.

 Ο Θανάσης Κόης, γιος του παλαιού τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Απόστολου Κόη, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ερασιτεχνικά από τον Α.Ο.Κ. Φαλήρου. Το 1992 μεταπήδησε στην Προοδευτική. Το 1997 μεταπήδησε στον Α.Ο. Πύργου και το 1998 στον Α.Ο. Αιγάλεω. Με τη φανέλα της ομάδας του Αιγάλεω αγωνίστηκε 2 χρονιές, από 1 στην Γ' Εθνική και στην Β' Εθνική και το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για 3 χρόνια και έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής στις 25 Αυγούστου 2002, στον αγώνα Προοδευτική - ΠΑΣ Γιάννινα 1-0. Το 2003 μεταγράφηκε στην Χαλκηδόνα, με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε στην Α' Εθνική μέχρι και το 2005, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Ακολούθως επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε εκ νέου για 2 χρόνια και το 2007 πήρε μεταγραφή στον Βύζαντα Μεγάρων. Το 2008 μεταγράφηκε στον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 4 χρόνια όποτε και το 2012 αποχώρησε από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής. Έπειτα από την αποχώρηση από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, παρέμεινε στον Απόλλων Σμύρνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα προπονητή τερματοφυλάκων. Ακολούθως εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στην ομάδα του Πανιωνίου, και το 2014 επέστρεψε στην τεχνική ομάδα του Απόλλων Σμύρνης ως προπονητής τερματοφυλάκων, όπου και εργάζεται μέχρι σήμερα. Προφίλ και καριέρα του Θανάση Κόη transfermarkt.co.uk
Νομαρχία Δυτικής Αττικής

Η Νομαρχία Δυτικής Αττικής (επισήμως: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δυτικής Αττικής) ήταν διοικητική διαίρεση του νομού Αττικής της περιφέρειας Αττικής της Ελλάδας. Η νομαρχία Δυτικής Αττικής περιλάμβανε διοικητικά 10 δήμους και 2 κοινότητες. Έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Ελευσίνας. Μέρος τις νομαρχίας ανήκε στο Πολεοδομικό συγκρότημα Λεκανοπεδίου Αττικής. Ο πληθυσμός της νομαρχίας ήταν 151.612 κάτοικοι, κατά την Απογραφή του 2001. Η έκτασή της ήταν 1.004,007 τ.χλμ. και παρουσίαζε πυκνότητα πληθυσμού 143 κατοίκων ανά τ.χλμ. Οι Ταχυδρομικοί Κωδικοί των περιοχών της νομαρχίας είναι της μορφής 1** **. Ο κωδικός ISO 3166-2 της νομαρχίας ήταν GR-A3. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (3852/2010) και πλέον συμπίπτει με την Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής της Περιφέρειας Αττικής.

 Δήμος Ελευσίνος Δήμος Άνω Λιοσίων Δήμος Ασπροπύργου Δήμος Βιλίων Δήμος Ερυθρών Δήμος Ζεφυρίου Δήμος Μάνδρας Δήμος Μεγαρέων Δήμος Νέας Περάμου Δήμος Φυλής Κοινότητα Μαγούλας Κοινότητα Οινόης 1974 - 1974 Ιωάννης Καστρήσιος του Ελευθερίου Αναπλ. νομάρχης, Προιστάμενος τμήματος Δυτικής Αττικής 1974- 1976 Θάνος Χαμπίμπης του Δημητρίου (αναπλ. νομάρχης) 1976 - 8/1981 Κωνσταντίνος Δ. Δαβάκης 8/1981-1982 Κωνσταντίνος Παπαβλασσόπουλος 1982-1985 Θανάσης Τσιμπούκης του Δημητρίου (Πάτρα 1923-2006). Οικονομολόγος ΑΣΟΕΕ, Νομική Θεσσαλονίκης, βασανισθείς από τη χούντα (αναφορά του στο Ευρωκοινοβούλιο). Δ/ντής ΚΑΤΕΕ Πατρών (1982) 19??-1989 Γεώργιος Ανανιάδης του Κωνσταντίνου Ιούλιος 1989-Σεπτ. 1989 Νομαρχών Διευθυντής Βασίλειος Πασβάνης 9/1989- 1990 Μιλτιάδης Παπαθανασίου του Αναστασίου 1990-1993 Αθανάσιος Μπούρας του Κωνσταντίνου 1993-1994 Ιωάννης Πραγιάτης του Λαζάρου 1995-2002 Περικλής Παπαπέτρου (1948-2012) 2003-2010 Αριστείδης Αρκουδάρης 2011-2014 Σταυρούλα Δήμου 2014-2019 Γιάννης Βασιλείου 2019-σήμερα: Ελευθέριος Κοσμόπουλος Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής Επίσημη ιστοσελίδα ΠΕ Δυτικής Αττικής Αρχείο ιστότοπου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δυτικής Αττικής
Preußenlied

Το "Preußenlied" (Κυριολεκτικά "Το τραγούδι της Πρωσίας" στα Γερμανικά) ήταν ο Εθνικός ύμνος της Πρωσίας από 1830-1840. Λόγω των αρχικών στίχων, ήταν γνωστό και ως "Ich bin ein Preuße, kennt ihr meine Farben?" ("Είμαι ένας Πρώσος, ξέρεις τα χρώματα μου;").

 1. Ich bin ein Preuße, kennt ihr meine Farben? Die Fahne schwebt mir weiß und schwarz voran; daß für die Freiheit meine Väter starben, das deuten, merkt es, meine Farben an. Wie werd ich bang verzagen, wie jene will ich's wagen |: sei's trüber Tag, sei's heitrer Sonnenschein, ich bin ein Preuße, will ein Preuße sein. :| 2. Mit Lieb und Treue nah ich mich dem Throne, von welchem mild zu mir ein Vater spricht; und wie der Vater treu mit seinem Sohne, so steh ich treu mit ihm und wanke nicht. Fest sind der Liebe Bande, Heil meinem Vaterlande! |: Des Königs Ruf dring in das Herz mir ein: Ich bin ein Preuße, will ein Preuße sein. :| 3. Nicht jeder Tag kann glühn im Sonnenlichte; ein Wölkchen und ein Schauer kommt zur Zeit. Drum lese keiner mir es im Gesichte, daß nicht der Wünsche jeder mir gedeiht. Wohl tauschten nah und ferne mit mir gar viele gerne; |: ihr Glück ist Trug und ihre Freiheit Schein: Ich bin ein Preuße, will ein Preuße sein. :| 4. Und wenn der böse Sturm mich wild umsauset, die Nacht entbrennet in des Blitzes Glut, hat's doch schon ärger in der Welt gebrauset, und was nicht bebte, war des Preußen Mut. Mag Fels und Eiche splittern, ich werde nicht erzittern; |: es stürm, es krach, es blitze wild darein: Ich bin ein Preuße, will ein Preuße sein. :| 5. Wo Lieb und Treu sich um den König reihen, wo Fürst und Volk sich reichen so die Hand, da muß des Volkes wahres Glück gedeihen, da blüht und wächst das schöne Vaterland. So schwören wir aufs neue dem König Lieb und Treue! |: Fest sei der Bund! Ja schlaget mutig ein: Wir sind ja Preußen, laßt uns Preußen sein. :| 6. Und wir, die wir am Ost- und Nordseestrande, als Wacht gestellt, gestählt von Wog' und Wind, wir, die seit Düppel durch des Blutes Bande an Preußens Thron und Volk gekettet sind, wir woll'n nicht rückwärts schauen, nein, vorwärts mit Vertrauen! |: Wir rufen laut in alle Welt hinein: Auch wir sind Preußen, wollen Preußen sein! :| 7. Des Preußen Stern soll weithin hell erglänzen, des Preußen Adler schweben wolkenan, des Preußen Fahne frischer Lorbeer kränzen, des Preußen Schwert zum Siege brechen Bahn. Und hoch auf Preußens Throne im Glanz von Friedrichs Krone |: beherrsche uns ein König stark und mild, und jedes Preußen Brust sei ihm ein Schild! :|
Ναυμαχία των Εχινάδων

Η ναυμαχία των Εχινάδων πραγματοποιήθηκε το 323 π.Χ. ανάμεσα στους Αθηναίους με τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό και τους Μακεδόνες στις Εχινάδες νήσους κατά τη διάρκεια του Λαμιακού πολέμου.

 Μετά την έναρξη του Λαμιακού πολέμου, όλες οι πόλεις που δε συμπαθούσαν τη Μακεδονία και ήθελαν να απομακρύνουν τις μακεδονικές φρουρές βρήκαν την ευκαιρία με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.). Όλες μαζί σχημάτισαν τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Οι δύο παρατάξεις αντιμετώπισαν ή μία την άλλη στις Θερμοπύλες και συγκεκριμένα στην Ηράκλεια όπου οι Μακεδόνες και ο Αντίπατρος ηττήθηκαν από τον Αθηναίο στρατηγό Λεωσθένη. Μετά από αυτή τη νίκη πολλές ακόμη πόλεις-κράτη προσχώρησαν στον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Ο Αντίπατρος υποχώρησε κι οχυρώθηκε στη Λαμία. Ο πόλεμος μεταφέρθηκε στη θάλασσα. Αρχηγός του αντι-μακεδονικού συνασπισμού ορίστηκε ο Αθηναίος ναύαρχος Ηετίων και οι Αθηναίοι του παρείχαν στόλο 240 πλοίων. Ο μακεδονικός στόλος όρισε αρχηγό τον Κλείτο το Λευκό, ο οποίος διέθετε 110 πλοία. Η αριθμητική υπεροχή του αθηναϊκού στόλου ήταν διαφαινόμενη, αλλά ο Κλείτος σύντομα ενισχύθηκε από τους Μακεδόνες και με άλλα πλοία. Ο αθηναϊκός στόλος στην αρχή συγκρούστηκε στην Αμοργό με τον μακεδονικό και ηττήθηκε. Μετά όμως οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στις Εχινάδες νήσους όπου ο Κλείτος καταναυμάχησε τον Ηετίωνα και παρά την αριθμητική υπεροχή των Αθηναίων, οι τελευταίοι υπέστησαν μεγάλη ήττα. Οι Αθηναίοι του Ηετίωνα αριθμούσαν απώλειες των 60 πλοίων. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η ναυμαχία δεν έγινε στις Εχινάδες, αλλά στις Λιχάδες και ότι ο Διόδωρος Σικελιώτης έκανε λάθος. Η ναυτική υπεροχή των Αθηναίων μετά από αυτή την ήττα τους περιήλθε στα χέρια των Μακεδόνων. Ο Λαμιακός πόλεμος συνεχίστηκε με την πολιορκία της Λαμίας, όπου είχε καταφύγει ο Αντίπατρος, από τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό, μετά τη μάχη της Ηράκλειας. Διόδωρος Σικελιώτης Πόλεμος και Ιστορία, τεύχος 122, Νοέμβριος 2008
Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας

Η Ιωάννα του Αλμπρέ (γαλλ.: Jeanne d'Albret, 16 Νοεμβρίου 1528 – 9 Ιουνίου 1572), γνωστή και ως Ιωάννα Γ΄, ήταν βασίλισσα της Ναβάρρας από το 1555 έως το 1572. Παντρεύτηκε τον Αντώνιο των Βουρβόνων, Δούκα του Βαντόμ, και ήταν η μητέρα του Ερρίκου των Βουρβόνων, ο οποίος έγινε ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Ναβάρρας και Δ΄ της Γαλλίας, ο πρώτος βασιλιάς της Γαλλίας από τον Οίκο των Βουρβόνων. Έγινε δούκισσα του Βαντόμ μέσω γάμου.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου, Δούκα του Ανγκουλέμ. Η Ιωάννα Γ΄ ήταν η αναγνωρισμένη πνευματική και πολιτική αρχηγός του κινήματος των Γάλλων Ουγενότων (Προτεσταντών) και φυσιογνωμία-κλειδί στους Θρησκευτικούς Πολέμους της Γαλλίας: από το 1560, που μεταστράφηκε στον Καλβινισμό, εισήλθε στην παράταξη των Ουγενότων. Στον Α΄ και Β΄ Θρησκευτικό Πόλεμο έμεινε ουδέτερη, στον Γ΄ όμως διέφυγε στη Λα Ροσέλ και έγινε η πραγματική (de facto) αρχηγός της από τους Ουγενότους ελεγχόμενης πόλης. Αφού διαπραγματεύτηκε την ειρήνη με την Αικατερίνη των Μεδίκων (χήρα του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας), η Ιωάννα Γ΄ κανόνισε τον γάμο του γιου της Ερρίκου με την κόρη της Αικατερίνης, Μαργαρίτα των Βαλουά. Έπειτα απεβίωσε αιφνίδια στο Παρίσι. Η Ιωάννα Γ΄ ήταν η τελευταία ενεργός ηγεμών της Ναβάρρας. Την διαδέχθηκε ο γιός της που, επειδή ήταν μόνιμα απασχολημένος με την ηγεσία των δυνάμεων των Ουγενότων, είχε εμπιστευτεί τη διακυβέρνηση του Μπεάρν στην αδελφή του, Αικατερίνη των Βουρβόνων· αυτή κράτησε την επιτροπεία για περισσότερο από 20 έτη. Το 1620 ο γιος τού Ερρίκου, Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας, προσάρτησε τη Ναβάρρα στο γαλλικό Στέμμα. Παντρεύτηκε πρώτα το 1541 τον Γουλιέλμο των Λα Μαρκ, Δούκα των Γύλιχ- Κλέβης-Μπεργκ, αλλά ο γάμος ακυρώθηκε το 1545, χωρίς να έχουν αποκτήσει τέκνα. Το 1548 η Ιωάννα Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τον Αντώνιο των Βουρβόνων, Δούκα του Βαντόμ, και είχε τέκνα: Ερρίκος των Βουρβόνων (1551 - 1553), Δούκας του Μπωμόν. Ερρίκος Γ΄ (1553 - 1610), Βασιλιάς της Ναβάρρας και, ως Ερρίκος Δ΄, της Γαλλίας. Λουδοβίκος Κάρολος (1555 - 1557), Κόμης του Μαρλ. Μαγδαληνή των Βουρβόνων (1556). Αικατερίνη (1559 - 1604), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Bainton, Roland H. (1973). Women of the Reformation in France and England. Minneapolis: Ausburg Publishing House. Bryson, David (1999). Queen Jeanne and the Promised Land: Dynasty, Homeland, Religion, and Violence in Sixteenth-Century France. Freer, Martha Walker (1855). The Life of Jeanne d'Albret: Queen of Navarre. London, England: Hurst and Blackett. Reid, Jonathan (2009). King's Sister – Queen of Dissent: Marguerite of Navarre (1492-1549) and her Evangelical Network. Brill. Robin, Diana Maury; Larsen, Anne R.; Levin, Carole (2007). Encyclopedia of women in the Renaissance: Italy, France, and England. ABC-CLIO, Inc. Roelker, Nancy Lyman (1968). Queen of Navarre, Jeanne d'Albret: 1528–1572. Cambridge Massachusetts: Belknap Press of Harvard University Press. ISBN 0-674-74150-1. Strage, Mark (1976). Women of Power: The Life and Times of Catherine de' Medici. New York and London: Harcourt Brace Jovanovich. ISBN 0-15-198370-4.
Παχυτώδης

Ο Παχυτώδης (Pachytodes sp) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Lepturinae. Στην Ευρώπη συναντάμε μόνο δύο είδη του γένους Pachytodes, τον Pachytodes erraticus, και τον Pachytodes cerambyciformis. Στην Ελλάδα συναντούμε και τα δύο είδη, τα οποία μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Πολλές φορές αναφέρονται ως Judolia erratica και Judolia cerambyciformis, αντίστοιχα.

 Τα δύο είδη έχουν μήκος από επτά έως δώδεκα χιλιοστόμετρα. Οι κεραίες τους είναι νηματοειδείς, συνίστανται από ένδεκα άρθρα και σχεδόν φτάνουν την οπίσθια άκρη των ελύτρων. Το κεφάλι, ο θώρακας και η κοιλιά είναι μαύρα. Τα έλυτρα είναι κίτρινα έως ανοικτά καφέ με μαύρους λεκέδες (Εικόνα 1 και 4). Αυτοί οι λεκέδες καταρχήν σχηματίζουν τρεις λωρίδες. Η πρώτη αποτελείται από μερικούς λεκέδες και βρίσκεται στο πρώτο τρίτο των ελύτρων. Η δεύτερη λωρίδα βρίσκεται μετά τη μέση και η τρίτη στην οπίσθια άκρη των ελύτρων. Κατά κανόνα, στον Pachytodes erraticus συναντάμε περισσότερα μαύρα τέτοια στίγματα από όσα στον Pachytodes cerambyciformis. Στον πρώτο (Εικόνα 1) η βάση και η ραφή των ελύτρων είναι μαύρες, όχι όμως στο δεύτερο (Εικόνα 4). Υπάρχουν, επίσης, εντελώς μαύρα έντομα και στα δύο είδη. Σαφείς διαφορές, ακόμα, εμφανίζει η πυκνότητα των σημείων στα έλυτρα. Στον Pachytodes cerambyciformis (Εικόνα 5) τα σημεία είναι πιο πυκνά και χωρίζονται μόνο με στενές λωρίδες. Στον Pachytodes erraticus (Εικόνα 2) οι αποστάσεις μεταξύ των σημείων είναι μεγαλύτερες και τα έλυτρα γυαλίζουν περισσότερο. Άλλη εξίσου εντοπίσιμη διαφορά μεταξύ των δυο ειδών είναι ο βαθμός στον οποίο "σχίζεται" το τρίτο μέρος των ταρσών. Ο Παχυτώδης ανήκει στα ψευδοτετραμερή κολεόπτερα, καθώς το ένα από τα πέντε ταρσομερή είναι τόσο μικρό, που διακρίνεται δύσκολα. Το τρίτο ταρσομερές, που οριοθετείται στις εικόνες 3 και 6 με τη μαύρη γραμμή από κάτω, είναι σχισμένο, με το βάθος της σχισμής να σημειώνεται με την ενδιάμεση χαραγή της μαύρης γραμμής. Το τέταρτο ταρσομερές είναι κρυμμένο σε αυτό το σχίσιμο και το τέλος του σημειώνεται με την πράσινη γραμμή. Στον Pachytodes cerambyciformis (Εικόνα 6), το σχίσιμο στο τρίτο ταρσομερές φτάνει σχεδόν το μισό του συνολικού μήκους του ταρσομερούς, ενώ στον Pachytodes erraticus (Εικόνα 3) το σχίσιμο φτάνει, περίπου, μόνο το ένα τρίτο του μήκους του ταρσομερούς. Οι προνύμφες αναπτύσσονται σε πολλά είδη δέντρων, για το μεν Pachytodes cerambyciformis σε φυλλοβόλα και κωνοφόρα δέντρα, για δε τον Pachytodes erraticus σε υπόγεια μέρη φυλλoβόλων δέντρων. Ο παχυτώδης συμπληρώνει τον βιολογικό του κύκλο σε δυο χρόνια και είναι ακμαίος το καλοκαίρι. Η εξάπλωση του Pachytodes cerambyciformis περιορίζεται στη Δυτική Παλαιαρκτική και την Τουρκία, ενώ τον Pachytodes erraticus συναντούμε ακόμα και πέρα από τα Ουράλια Όρη. Στην Ευρώπη όμως ο Pachytodes cerambyciformis εξαπλώνεται ακόμα σε πιο βόρειες περιοχές σε σχέση με τον Pachytodes erraticus π.χ. στη Μεγάλη Βρετανία και τη Σκανδιναβία. H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8
ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας

Η ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας (ρωσικά: ФК Локомотив-2 Москва) ήταν ρωσικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μόσχα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 2008. Η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας αποτελούσε το φυτώριο της Λοκομοτίβ Μόσχας. Η ομάδα δεν έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας την περίοδο 2014/15. Γενικός χορηγός της ομάδας ήταν η ОАО «ФГК».

 Το ξεκίνημα της ομάδας ήταν επιτυχημένο. Η Λοκομοτίβ Μόσχας-2 μετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας με αρκετά καλά αποτελέσματα. Εξασφάλισε την τρίτη θέση επικρατώντας της Ζενίτ Μόσχας στην τελευταία αγωνιστική μπροστά σε πολλούς θεατές. Η ομάδα της Λοκομοτίβ-2 αποτελούνταν από νέους παίκτες της Λοκομοτίβ Μόσχας. Επίσης οι παίκτες που δεν αγωνίζονταν με την κύρια ομάδα εντάσονταν στη Λοκομοτίβ-2. Ο αρχηγός και ηγέτης της Λόκο-2 ήταν ο Μανουτσέκρ Τζαλίλοφ, ο οποίος ήταν ο καλύτερος παίκτης σε όλη την περίοδο και αποτέλεσε τον πρώτο σκόρερ της Λοκομοτίβ-2 σε όλες τις διοργανώσεις, με 20 γκολ, 18 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο. Εν συνεχεία, η Λοκομοτίβ-2, αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία, με ρόστερ το οποίο είναι αποτελούνταν από ένα μείγμα νέων και ταλαντούχων παικτών από όλη τη Ρωσία, κυρίως από τα φυτώρια της Λοκομοτίβ, όπως και έμπειρους πρώην διεθνείς παίκτες όπως οι Ρουσλάν Νιγκματούλιν, Γιούρι Ντροζντόφ και Ντμίτρι Λιάπκιν. Το τμήμα υποδομής της Λοκομοτίβ αγωνίστηκε στην Β΄ Κατηγορία το 1992 και το 1993, στη Γ΄ Κατηγορία το διάστημα 1994 με 1997 (όπως και η Λοκομοτίβ-δ Μόσχας) και επανήλθε στη Β΄ Κατηγορία το διάστημα 1998 με 2000 (όπως η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας). Από το 2001, η ομάδα μετέχει σε ξεχωριστή διοργάνωση τμημάτων υποδομής για τις ρωσικές ομάδες του Πρωταθλήματος Ρωσίας. Η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο ΜΣΑ Λοκομοτίβ, το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο της Λοκομοτίβ. ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας (Ρωσικά) Επίσημος ιστότοπος
Ζντένο Στρμπα

Ο Ζντένο Στρμπα ή Στερμπά (σλοβακικά: Zdeno Štrba) είναι Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος και ανήκει στο δυναμικό της Ξάνθης. Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1976 και έχει ύψος 1,87.

 Ο Στρμπα ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ντούκλα Μπάνσκα Μπίστριτσα και το 1998 πήρε μεταγραφή στην Ματαντόρ Πούχοφ όπου έμεινε για 4,5 περιόδους.Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η ΜΣΚ Ζίλινα στην οποία έμεινε ως το καλοκαίρι του 2009 σημειώνοντας 9 γκολ σε 191 συμμετοχές και πανηγυρίζοντας την κατάκτηση 3 πρωταθλημάτων και 3 Σούπερ Καπ Σλοβακίας.Τον Ιούνιο του 2009 αποκτήθηκε από την Σκόντα Ξάνθη υπογράφοντας συμβόλαιο διετούς διάρκειας.Κατά την πρώτη του χρονιά στην ακριτική ομάδα είχε 27 συμμετοχές,ξεκινόντας 23 φορές βασικός,και πέτυχε 4 γκολ βοηθώντας την ομάδα να αποφύγει τον υποβιβασμό. Ο Στρμπα είναι από το 2003 διεθνής με την Εθνική Σλοβακίας μετρώντας 23 συμμετοχές ενώ είναι μέλος της αποστολής που συμμετέχει στο Μουντιάλ του 2010 που διεξέγεται στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.Μάλιστα έπαιξε ως βασικός στην πρεμιέρα με αντίπαλο τη Νέα Ζηλανδία αλλά και στον αγώνα της δεύτερης αγωνιστικής της φάσης των ομίλων με αντίπαλο την Παραγουάη. Ανακοίνωσε Στρμπα και Κόλμπας Ξάνθη 2009/10
Πετρώνιος

Ο Γάιος Πετρώνιος (Gaius Petronius, 27 - 66 μ.Χ.), ο αποκαλούμενος arbiter elegantiae (διαιτητής της κομψότητος), ήταν αυλικός του Νέρωνα και θεωρείται ο συγγραφέας του Σατυρικού.

 Βασική πηγή των πληροφοριών για την ζωή του Πετρώνιου είναι ο Τάκιτος. Κατ’ αυτόν ο Πετρώνιος «κοιμόταν τη μέρα κι εργαζόταν ή διασκέδαζε τη νύχτα, και με την ακόλαστη ζωή του έγινε τόσο διάσημος όσο άλλοι με την ενεργητικότητά τους». Για λίγο διετέλεσε διοικητής της επαρχίας της Βιθυνίας και το 62 ή 63 μ.Χ. ύπατος. Έγινε μέλος του στενού κύκλου του Νέρωνα και η γνώμη του για θέματα αισθητικής ήταν νόμος (εξ ου και η προσωνυμία arbiter elegantiae). Αλλά η επιρροή του Πετρώνιου στον Νέρωνα προκάλεσε την εχθρότητα του διοικητή της αυτοκρατορικής φρουράς Τιγγελίνου, ο οποίος το 66 τον διέβαλε στον αυτοκράτορα ως ενεχόμενο σε συνωμοσία εναντίον του. Προκειμένου να μην υποστεί τις ταπεινώσεις και τους βασανισμούς που θα προηγούνταν της βέβαιης θανάτωσής του, ο Πετρώνιος έκοψε τις φλέβες του, τις τύλιξε προσωρινά με επιδέσμους και πέρασε τις τελευταίες του ώρες τρώγοντας, πίνοντας, ακούγοντας μουσική και συζητώντας για ποίηση. Συνέταξε επίσης την ώρα εκείνη ένα κατάλογο των σεξουαλικών διαστροφών του Νέρωνα κατονομάζοντας και τους συντρόφους του των οργίων. Τον έστειλε στον αυτοκράτορα και ξετύλιξε τους επιδέσμους. Το Σατυρικόν ήταν γραμμένο σε δεκαέξι τουλάχιστον βιβλία από τα οποία σώζονται το 15ο και 16ο κι αυτά όχι ολόκληρα. Αντίθετα από ό,τι θα περίμενε κάποιος από ένα «διαιτητή της κομψότητος», και παρά την επίκληση του Επίκουρου που γίνεται σ’ αυτό, το έργο είναι ρεαλιστικό μέχρι χυδαιότητος, οι ήρωές του ελεεινοί παλιάνθρωποι και οι περιπέτειές τους αισχρές. Διατυπώθηκε η άποψη ότι, αν το έγραψε ο Πετρώνιος του Νέρωνα, ήταν μια αμείλικτη γελοιογραφία των ηθών της Ρώμης, και ειδικά των νεόπλουτων απελεύθερων, εκ μέρους ενός πατρικίου. Στα κομμάτια που έχουν σωθεί είναι ξεκάθαρη η κριτική του συγγραφέα απέναντι στις ρητορικές σχολές και στην μεγάλη λογοτεχνική παραγωγή της εποχής. Σύμφωνα με τον Michael Heseltine «ο Πετρώνιος έβαλε μια παύση στην λογοτεχνική εφευρετικότητα και παραγωγή, με το να εκφράσει μία άποψη για τους δημιουργούς των ποιημάτων, της πρόζας, των εικόνων, των φιλοσοφιών και των αγαλμάτων, που είχαν προηγηθεί αυτού και, ως εκ τούτου, επηρέασαν την άποψή του και την ερμηνεία του για τη σύγχρονη ζωή»Το 1969, ο Φεντερίκο Φελίνι μετέφερε το Σατυρικόν στη μεγάλη οθόνη. Το Σατυρικόν μετέφρασε στα Νέα Ελληνικά ο Μιχάλης Μερακλής («Κείμενα» 1970 και «Γνώση» 1981) και ο Άρης Αλεξάνδρου (1971 Νεφέλη 2009) Ο Πετρώνιος είναι ο ήρωας των ακόλουθων λογοτεχνικών έργων : Αλεξάνδρου Πούσκιν : Μια ιστορία της ρωμαϊκής ζωής (διήγημα, 1835) Henryk Sienkiewicz's (Χένρικ Σιενκιέβιτς) : Quo Vadis (μυθιστόρημα, 1985, ελλην.μετάφρ.Τάκης Μπαρλάς, εκδ. "Π.Δημητράκου" χχ) Anthony Burgess : The Kingdom of the Wicked (Το βασίλειο του Κακού, μυθιστόρημα, 1985) Jesse Browner : The Uncertain Hour (Η αβέβαιη ώρα, μυθιστόρημα) Mika Waltari : Ihmiskunnan viholliset (αγγλ.τίτλος The Roman, μυθιστόρημα, 1964) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Petronius Arbiter στο Wikimedia Commons
Χοσέ Αντρές Πουέρτα

Ο Χοσέ Αντρές Πουέρτα (ισπανικά: José Ramón Andrés Puerta‎, γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1969), γνωστός ως Χοσέ Αντρές, είναι Ισπανο-Αμερικανός σεφ που συχνά αναφέρεται ότι εισήγαγε τα μικρά πιάτα δείπνου στην Αμερική. Διαθέτει εστιατόρια στην Ουάσινγκτον, το Λας Βέγκας, το Λος Άντζελες, το South Beach, το Dorado και την Φιλαδέλφεια. Ο Αντρές είναι πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής της LA Kitchen, μιας κοινωνικής επιχείρησης στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, που εργάζεται για την μείωση των αποβλήτων τροφίμων, την παροχή επαγγελματικής κατάρτισης και την αύξηση της πρόσβασης σε θρεπτικά τρόφιμα. Τον Σεπτέμβριο του 2016 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο των Ανθρωπιστικών Επιστημών.

 Ο Χοσέ Αντρές γεννήθηκε στην πόλη Μιέρες της Ισπανίας. Είναι παντρεμένος και έχει τρεις κόρες. Στην αρχή της καριέρας του εκπαιδεύτηκε από τον Ferran Adrià στο εστιατόριο El Bulli. Το φθινόπωρο του 2010 ο Αντρές διδάχθηκε μαθήματα μαγειρικής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ από τον Ferran Adrià. Τον Μάιο του 2012 ο Αντρές έγινε κοσμήτορας στο Τμήμα Ισπανικών Σπουδών στο Διεθνές Κέντρο Μαγειρικής όπου αυτός και ο Colman Andrews ανέπτυξαν ένα πρόγραμμα σπουδών πάνω στην παραδοσιακή και σύγχρονη ισπανική κουζίνα, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του τον Φεβρουάριο του 2013. Στις 29 Οκτωβρίου 2012 ανακοίνωσε ότι θα επέστρεφε στην τάξη όπου θα διδασκόταν το πρώτο του μάθημα πάνω στο πώς το φαγητό διαμορφώνει τον πολιτισμό στο Πανεπιστήμιο George Washington. Από το ίδιο πανεπιστήμιο έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην δημόσια υπηρεσία στις 18 Μαΐου 2014, όταν υπηρέτησε ως εναρκτήριος ομιλητής του πανεπιστημίου στο The National Mall. Ο Αντρές έγινε πολιτογραφημένος υπήκοος των ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2013. Best Chef of the Mid-Atlantic Region (James Beard Foundation, 2003) Chef of the Year (Bon Appetit, 2004) Saveur 100 List (Saveur, 2004) Men of the Year (GQ, 2009) Orden de las Artes y las Letras de España – Order of Arts and Letters (Cabinet of Spain, 2010) Vilcek Prize in Culinary Arts (2010) Outstanding Chef (James Beard Foundation, 2011) One of the world's 100 most influential people (Time, 2012) 2015 National Humanities Medal Michelin Guide Washington, DC, 2 Stars for minibar by José Andrés, 2016 Vamos a cocinar, a food program on Televisión Española – producer and host (2005–2007) Iron Chef America – defeated Bobby Flay (2007) Made in Spain, a 26-part series for public television (2008) Anthony Bourdain: No Reservations, Washington, DC episode (2008) Top Chef judge (2010) The Taste – guest judge and mentor (2013) Hannibal – culinary consultant (2013) Tapas: A Taste of Spain in America – a cookbook on tapas and Spanish cuisine. Coauthored by Richard Wolffe Vamos A Cocinar: Las Mejores Recetas del Programa de Tve – a book based on his Spanish cooking show Vamos a cocinar. Made in Spain: Spanish Dishes for the American Kitchen. – companion book to Andrés' public television series ThinkFoodGroup Αρχειοθετήθηκε 2017-06-11 στο Wayback Machine., the home page for the ventures of José Andrés José Andrés on Twitter
Κόκκινη κάρτα

Η κόκκινη κάρτα στο ποδόσφαιρο χρησιμοποιείται όταν ο παίχτης κάνει ένα πολύ σκληρό και αντιαθλητικό φάουλ. Η κόκκινη κάρτα μπορεί να πάρει αμα συμπληρώσει δύο κίτρινες μεσα σε έναν αγώνα.

 Η κόκκινη κάρτα εμφανίζεται από τον διαιτητή και σημαίνει ότι ένας παίκτης έχει αποβληθεί. Ο δωδέκατος νόμος των Κανόνων του Παιχνιδιού απαριθμεί τις κατηγορίες για ανάρμοστη συμπεριφορά για την οποία ένας παίκτης μπορεί να αποβληθεί. Αυτές είναι: Σοβαρά αντιαθλητικό παιχνίδι (επικίνδυνα βίαιο φάουλ) Βίαιη συμπεριφορά (οποιαδήποτε άλλη πράξη βίας) Φτύσιμο σε κάποιον Η σκόπιμη παρεμπόδιση με το χέρι ενός γκολ, σε προφανή ευκαιρίας επίτευξης τέρματος από οποιονδήποτε παίκτη στη δική του περιοχή πέναλτι (μεγάλη περιοχή), εκτός από τον τερματοφύλακα. Διαπράττει αδίκημα ανατρέποντας αντίπαλο σε μία προφανή ευκαιρία για επίτευξη τέρματος Χρησιμοποίηση ενοχλητικής, προσβλητικής ή υβριστικής γλώσσας ή χειρονομίας Λήψη δεύτερης κίτρινης κάρτας σε ένα παιχνίδι Επιθετική επίθεση προς τερματοφύλακα Επιθετική άμυνα 5.6 αντιπάλων παρενοχλητικό φάουλ Εγκατάσταση 2ης κίτρινης κάρτας στο παιχνίδι Επιθετικό μαρκάρισμα άγγιγμα αντιπάλου
Σιλεσιανά ντάμπλινγκ

Τα σιλεσιανά ντάμπλινγκ (γερμανικά: Schlesische Kartoffelklöße, πολωνικά: kluski śląskie, σιλεσικά: gumiklyjzy, σιλεσικά γερμανικά: schläsche Kließla) είναι ντάμπλινγκ πατάτας, τα οποία είναι παραδοσιακά στην περιοχή της Σιλεσίας στην Πολωνία και τη Γερμανία. Ονομάζονται επίσης białe kluski («λευκά ντάμπλινγκ»).

 Η ζύμη για λευκά ντάμπλινγκ αποτελείται από αρχικά βρασμένες πατάτες και στη συνέχεια πουρέ πατάτας (μέτρια ψύξη, αλλά ακόμη ζεστό), αλεύρι πατάτας και λίγο αλάτι. Η αναλογία πατάτας και αλευριού είναι περίπου 3:1 ή 4:1. Σε μερικές συνταγές, ένα ολόκληρο αυγό μπορεί να προστεθεί στη ζύμη (αυτό βοηθά στη διαμόρφωση εάν ο πουρές πατάτας κρυώσει πάρα πολύ και η διαμόρφωση γίνει προβληματική). Υπάρχουν δύο τρόποι σχηματισμού ντάμπλινγκ. Ο πρώτος είναι το κόψιμο με ένα μαχαίρι από τα ρολά ζύμης. Ο άλλος τρόπος είναι απλά να γίνουν ρολό με το χέρι από τη ζύμη και να ανοιχθούν. Τέλος, μια λακουβίτσα για σάλτσα δημιουργείτε με έναν αντίχειρα. Τα ντάμπλινγκ στη συνέχεια βράζονται σε αλατισμένο νερό έως ότου επιπλεύσουν στην επιφάνεια. Το πιάτο που αποτελείται από ντάμπλινγκ, τηγανητές ρουλάδες βόειου κρέατος με πλούσια σάλτσα και βρασμένο κόκκινο λάχανο είναι (ή συνηθιζόταν να είναι) ένα αμετάβλητο στοιχείο στο γεύμα της Κυριακής σε πολλές παραδοσιακές σιλεσιανές οικογένειες. Τα ντάμπλινγκ που έχουν απομείνει μπορούν να ξαναζεσταθούν ή να τηγανιστούν (όπως οι πατάτες) για δείπνο και να καταναλωθούν με σάλτσα ή βούτυρο. Μαύρα ντάμπλινγκ - ένα παρόμοιο πιάτο Ράσπεμπαλ
Αντώνιος Παπαδάκης (μουσικός)

Ο Αντώνης Παπαδάκης, γνωστότερος ως Καρεκλάς (1893 - 1980) ήταν Κρητικός μουσικός, διάσημος για το παίξιμο της λύρας του. Ονομαστή ήταν η σούστα του, με τα πολλά γυρίσματα, εκτελούμενη σε σταφιδιανό συρτό.

 Γεννήθηκε στα Περβόλια Ρεθύμνου και άρχισε να παίζει λύρα από παιδί. Θεωρείται από τους σημαντικούς μουσικούς της Κρήτης των αρχών του 20ού αιώνα. Πρωτοεμφανίστηκε ως λυράρης γύρω στα 1928 στο πλευρό του λαουτιέρη Ψυλλάκη ή Ψύλλου. Ήταν από τους πρώτους που άρχισε περιστασιακά να χρησιμοποιεί το έγχορδο μπουλγαρί ως όργανο για τη συνοδεία της λύρας, προτού καθιερωθεί το λαούτο ως συνοδευτικό μουσικό όργανο στην Κρήτη. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια, με πρώτα τα περίφημα Ρεθεμνιώτικα πεντοζάλια. Εξαιτίας της δεξιοτεχνίας του στη λύρα έγινε πλούσιος. Ωστόσο, έγινε επίσης γνωστός για την μποέμικη ζωή του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του χαρακτηρίστηκαν από την ανέχεια και την φτώχεια. Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στα Χανιά σε άσυλο ανιάτων, το 1980. Βιογραφία στο Κρητικό διαδικτυακό ραδιόφωνο. [1] Αντώνης Παπαδάκης (Καρεκλάς) - Ο Μάγος της Σούστας και όχι μόνο!
Αποσφαλματωτής

Αποσφαλματωτής (debugger) ή εργαλείο αποσφαλμάτωσης (debugging tool) ονομάζεται ένα πρόγραμμα υπολογιστή το οποίο χρησιμοποιείται για την εξέταση και αποσφαλμάτωση άλλων προγραμμάτων (του προγράμματος "στόχου"). Ο υπό εξέταση κώδικας θα μπορούσε εναλλακτικά να εκτελείται σε ένα προσομοιωτή συνόλου εντολών (instruction set simulator - ISS), μια τεχνική που καταλογίζει μεγάλη δύναμη στην ικανότητα της να σταματά όταν απαντώνται συγκεκριμένες συνθήκες αλλά τυπικά θα είναι κάπως πιο αργή από την εκτέλεση του κώδικα κατευθείαν στον κατάλληλο (ή στον ίδιο) επεξεργαστή. Μερικοί αποσφαλματωτές προσφέρουν δύο τρόπους λειτουργίας, πλήρης ή μερική προσομοίωση, για να περιορίσουν αυτόν τον αντίκτυπο.

 Συνήθως, οι αποσφαλματωτές προσφέρουν στο ανώτατο επίπεδό τους έναν επεξεργαστή ερωτημάτων (query processor), έναν αναλυτή συμβόλων (symbol resolver), έναν διερμηνέα εκφράσεων (expression interpreter), και μια διεπαφή υποστήριξης για τον εντοπισμό σφαλμάτων. Προσφέρουν, επίσης, πιο εξελιγμένες λειτουργίες όπως η εκτέλεση ενός προγράμματος βήμα προς βήμα (single-stepping ή program animation), η διακοπή (breaking) (παύση του προγράμματος για να εξετάσουμε την τρέχουσα κατάσταση) σε κάποιο συμβάν ή καθορισμένη εντολή με τη βοήθεια ενός breakpoint, και η παρακολούθηση των τιμών των μεταβλητών. Μερικά προγράμματα εντοπισμού σφαλμάτων έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν την κατάσταση του προγράμματος ενώ αυτό εκτελείται. Μπορεί επίσης να είναι δυνατό να συνεχιστεί η εκτέλεση σε μια διαφορετική θέση - εντολή στο πρόγραμμα ώστε να προσπελαστεί ένα σημείο ανεπιθύμητου τερματισμού (crash) ή λογικού λάθους. Η ίδια λειτουργικότητα που καθιστά έναν αποσφαλματωτή χρήσιμο στην εξάλειψη σφαλμάτων στον κώδικα επιτρέπει να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο software cracking, προκειμένου να αποφευχθούν η προστασία κατά της αντιγραφής (copy protection), η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων, και άλλα χαρακτηριστικά προστασίας λογισμικού. Συχνά το καθιστά επίσης χρήσιμο ως γενικό εργαλείο επαλήθευσης, κάλυψης σφαλμάτων και ανάλυσης απόδοσης, ειδικά αν παρουσιάζει τα μήκη των μονοπατιών εντολών (instruction path) του προγράμματος. Ευρέως χρησιμοποιούμενοι αποσφαλματωτές: FireFox Javascript Debugger GNU Debugger (GDB) Intel Debugger (IDB)
Α.Ο. Απόλλων Ερέτριας

Ο Αθλητικός Όμιλος Απόλλων Ερέτριας είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Ερέτρια της Εύβοιας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1958 και έχει έμβλημα την κεφαλή του θεού Απόλλωνα της Ελληνικής μυθολογίας και χρώματα το μπλε και το λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και πλήρη τμήματα υποδομών. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Γ’ και Δ' Εθνικής κατηγορίας. Από τη σεζόν 2019-20 θα αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της ΕΠΣΕ.

 Ο «Αθλητικός Όμιλος Απόλλων Ερέτριας» ιδρύθηκε το 1958. Αρχικά αγωνιζόταν στην Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας και κατόπιν εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Ευβοίας, με την ίδρυσή της το 1974. Το 1979 κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία του και τη σεζόν 1979-80 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, που αποτελούσε την τρίτη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τα επόμενα χρόνια είχε συνεχή παρουσία στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ευβοίας και της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε τις χρονιές 1987-88, 1995-96 και 1997-98. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας μετά από 21 χρόνια και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του.Συνολικά έχει κατακτήσει 5 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ευβοίας, τις χρονιές 1978-79, 1986-87, 1994-95, 1996-97 και 2017-18. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας τις χρονιές 1986-87 και 1990-91, ενώ το 2016 και το 2019 υπήρξε φιναλίστ με αντίπαλους τον Α.Ο. Χαλκίδα και τον Α.Ο. Νέας Αρτάκης αντίστοιχα. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνιζόταν για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική και μετείχε στον 7ο όμιλο. Πρώτος αγώνας της ιστορίας του στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας με αντίπαλο τον Ηλυσιακό στις 30 Σεπτεμβρίου 2018 στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Επίσημη σελίδα Φιλάθλων Απόλλων Ερέτριας στο facebook
Γκραν Πρι Βελγίου 2021 (Φόρμουλα 1)

Το Γκραν Πρι Βελγίου 2021 ήταν ο δωδέκατος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα Spa-Francorchamps του Βελγίου το τριήμερο 27-29 Αυγούστου 2021. Ο αγώνας διήρκησε για μόλις 3 γύρους λόγω έντονης βροχώπτωσης, επίσημα όμως τα αποτελέσματα βγήκαν μετά το τέλος του 1ου γύρου. Γι'αυτόν τον λόγο οι οδηγοί και οι κατασκευαστές έλαβαν τους μισούς πόντους καθώς δεν ολοκλήρωσαν το 75% της συνολικής διαδρομής ενώ παράλληλα ολοκλήρωσαν 2 γύρους που είναι το ελάχιστο όριο για να δωθούν βαθμοί.

 Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες. Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός με λίγη βροχή ανα διαστήματα. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli στις στεγνές συνθήκες. Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli. Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 28 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν βρόχινος. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ενδιάμεση (Intermediate) ή την βρόχινη γόμα (Full Wet) της Pirelli. Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν χώρα το Σάββατο 28 Αυγούστου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν με τον Τζορτζ Ράσελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Έντονοι χαρακτήρες - Pole positionΠλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων. ^1 – Ο Λανς Στρολ δέχθηκε ποινή 10 δευτερολέπτων μετά το τέλος του αγώνα για αλλαγές στο μονοθέσιο υπό το καθεστώς κόκκινης σημαίας.† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής. Σημείωση: Και στις δύο βαθμολογίες αναγράφονται μόνο οι πέντε πρώτοι.
Men'sHealth

Το περιοδικό Men’sHealth είναι μηνιαίο περιοδικό διεθνούς κυκλοφορίας της εκδοτικής εταιρείας Rodale International που εδρεύει στις ΗΠΑ. Θεωρείται το «μεγαλύτερο ανδρικό περιοδικό στον κόσμο» με τον οποίο χαρακτηρισμό και τιτλοφορείται. Η εν λόγω εταιρεία έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα του τίτλου σε διάφορους εκδότες ανά Χώρα από τους οποίους και εκδίδεται επιμέρους, με ελεύθερη περιεχόμενη ύλη που αντιστοιχεί βεβαίως στη γλώσσα, την κουλτούρα, την ιδιοσυγκρασία και τους επικρατούντες θεσμούς του κατά χώρα αναγνωστικού κοινού τους. Σήμερα, (Μάρτιος 2010), το περιοδικό αυτό εκδίδεται μηνιαίως από εγχώριες εταιρείες έκδοσης στις ακόλουθες 31 χώρες (κατά ελληνική αλφαβητική σειρά): Αυστραλία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, όπου και η μητροπολιτική εκδοτική εταιρεία, Ινδία, Ινδονησία, Ισπανία, Ιταλία, Καζακστάν, Κροατία, Κίνα, Μαλαισία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Πορτογαλία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, Σιγκαπούρη, Σλοβενία, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Τσεχία, και Φιλιππίνες Ειδικότερα για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής εκδίδεται υπό τον αυτόν διευθυντή έκδοσης στις 16 ακόλουθες χώρες: Αργεντινή, Αρούμπα, Βενεζουέλα, Γουατεμάλα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελ Σαλβαδόρ, Ισημερινός, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Κουρασάο, Μεξικό, Νικαράγουα, Ονδούρα, Παναμάς, Περού και Χιλή.

 Την έκδοση του ελληνόγλωσσου περιοδικού Men’sHealth, πανελλαδικής κυκλοφορίας, είχε η εταιρεία "Εκδόσεις Λυμπέρη Α.Ε." της οποίας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο Αντώνης Λυμπέρης, ενώ διευθυντής του εν λόγω περιοδικού ήταν ο Βασίλης Βαρδάκας. Πρόκειται για πολυσέλιδο περιοδικό (170 περίπου σελίδων), υψηλών αξιώσεων, καθεαυτού ανδρικού ενδιαφέροντος, με θέματα κυρίως άθλησης, υγιεινής διατροφής και δίαιτας, ψυχολογίας και σεξουαλικότητας. Βεβαίως ένα μεγάλο μέρος της ύλης του καλύπτουν διαφημίσεις που αφορούν τον ανδρικό πληθυσμό. Από τις 12 Νοεμβρίου 2012 οι Εκδόσεις Λυμπέρη έκλεισαν και τον Αύγουστο του 2013 η εταιρεία κήρυξε πτώχευση. Τον Ιούνιο του 2012 είχε αναγγελθεί η εκδίκαση της αγωγής των πρώην εργαζομένων για δεδουλευμένα, ενώ ο κ. Λυμπέρης διαμένει κυρίως στη Βραζιλία, κάνοντας σύμφωνα με δημοσιεύματα, επαφές για την επανεκκίνηση της εκδοτικής του δραστηριότητας . Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφόρησε το 74ο τεύχος του. Η Ιστοσελίδα του ελληνόγλωσσου Men’sHealth Men'sHealth Αυστραλίας Men´sHealth Βραζιλίας Αρχειοθετήθηκε 2021-12-07 στο Wayback Machine. Men'sHealth Γερμανίας Men'sHealth Ηνωμένου Βασιλείου Men'sHealth ΗΠΑ Men'sHealth Ινδίας Men'sHealth Ισπανίας Men'sHealth Ιταλίας Men'sHealth Μαλαισίας Αρχειοθετήθηκε 2021-02-11 στο Wayback Machine. Men'sHealth Ν. Αφρικής Men'sHealth Ν. Κορέας Αρχειοθετήθηκε 2010-02-28 στο Wayback Machine. Men'sHealth Ολλανδίας Men'sHealth Πολωνίας Αρχειοθετήθηκε 2010-04-04 στο Wayback Machine. Men'sHealth Πορτογαλίαςl Αρχειοθετήθηκε 2010-03-10 στο Wayback Machine. Men'sHealth Ρουμανίας Men'sHealth Ρωσίας Men'sHealth Σερβίας Αρχειοθετήθηκε 2010-02-02 στο Wayback Machine. Men'sHealth Σιγκαπούρης Men'sHealth Φιλιππίνων
Άγιος Γεώργιος Μυκόνου

Ο Άγιος Γεώργιος ή Μπάος είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα στο δυτικό τμήμα του νησιού της Μυκόνου. Βρίσκεται απέναντι από τη Χώρα της Μυκόνου, ενώ δίπλα της υπάρχουν οι βραχονησίδες Κάβουρας και Μικρό Καβουρονήσι.Οι τίτλοι ιδιοκτησίας της βραχονησίδας ανήκουν εξολοκλήρου στην οικογένεια Μπάου-Βιστακη. Η ονομασία Μπάος προέρχεται από τον Μυκονιάτη πειρατή Γεώργιο Μπάο και η ονομασία Άγιος Γεώργιος από το ομώνυμο εκκλησάκι που δεσπόζει πάνω σε αυτή. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μυκονίων, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μυκόνου. Καταλαμβάνει έκταση 0,12 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο της είναι 16 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Τη βραχονησίδα χρησιμοποίησε σαν ορμητήριο του κατά τα Ορλωφικά ο Γεώργιος Μπάος κουρσεύοντας οθωμανικά πλοία. Αργότερα, το νησί πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας του και προς τιμήν του κτίστηκε πάνω το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Παλαιότερα, στη νησίδα υπήρχε οικισμός με την ονομασία Μπάος. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση της Μυκόνου, στη νησίδα ήταν η κατοικία ενός βρυκόλακα που έβγαινε το βράδυ για να πιει το αίμα ανθρώπων. Επίσης, στη νησίδα σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση εξόριζαν βρυκόλακες, καθώς λόγω του αλμυρού νερού δεν μπορούσαν να φύγουν από εκεί, όπου και σήμερα αποτυπώνονται στα βράχια τα πρόσωπα τους. Ο Μπάος χρησίμευσε ως νεκροταφείο και τόπος καύσης για όσους πιστευόταν ότι ήταν βρυκόλακες. Ένα τέτοιο περιστατικό έγινε στις αρχές του 18ου αιώνα. Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μυκόνου
Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο

Το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (Institute of International Finance, Inc. - IIF, αναφέρεται επίσης από τα Ελληνικά ΜΜΕ και ως Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο ή Διεθνής ένωση τραπεζών) είναι η μοναδική παγκόσμια ένωση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Δημιουργήθηκε από 38 τράπεζες, από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες, το 1983, ως απάντηση στη διεθνή κρίση χρέους της δεκαετίας του 1980.Διοικείται από 30μελές συμβούλιο και η έδρα του βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, ενώ το παράρτημα του στην Ασία έχει έδρα στο Πεκίνο. Σημερινός του πρόεδρος είναι ο Ντάγκλας Φλιντ (πρόεδρος της βρετανικής HSBC Holdings), ενώ διευθύνων σύμβουλος ο Τίμοθι Ντ. Άνταμς.

 Στα μέλη του Ινστιτούτου περιλαμβάνονται οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες εμπορικές και επενδυτικές τράπεζες του κόσμου, καθώς και ένας αυξανόμενος αριθμός ασφαλιστικών εταιρειών και εταιρειών διαχείρισης επενδύσεων. Συνδεδεμένα μέλη περιλαμβάνουν πολυεθνικές εταιρείες, εμπορικές εταιρείες, οργανισμούς εξαγωγικών πιστώσεων, καθώς και πολυμερείς οργανισμούς. Περίπου τα μισά από τα μέλη του Ινστιτούτου είναι ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ και η εκπροσώπηση σε αυτό των μεγαλύτερων χρηματοπιστωτικών οργανισμών στις αναδυόμενες χώρες της αγοράς αυξάνεται σταθερά. Μέχρι το 2010, σύμφωνα με την The Financial Times, τα μέλη του Ινστιτούτου περιλαμβάνουν πάνω από 420 από τις μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο και χρηματοπιστωτικούς οίκους, με έδρα σε περισσότερες από 70 χώρες. Το Ινστιτούτο εξυπηρετεί τα μέλη του με 3 διαφορετικού τρόπους: Με την παροχή αναλύσεων και ερευνών για τις αναδυόμενες αγορές και άλλα κεντρικά ζητήματα της παγκόσμιας οικονομίας. Με την ανάπτυξη και την προώθηση απόψεων και προτάσεων που επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση για συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών πολυμερών οργανισμών, και γενικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος για τους συμμετέχοντες στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές. Με τον συντονισμό ενός δικτύου ανταλλαγής απόψεων και προσφοράς ευκαιριών για ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των φορέων χάραξης πολιτικής, τις ρυθμιστικές αρχές και τον ιδιωτικό τομέα χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Το IIF, λειτουργώντας ως εκπρόσωπος των ιδιωτών πιστωτών, έλαβε σημαντικό ρόλο στην κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Ευρωζώνη. Στην περίπτωση της κρίσης χρέους της Ελλάδας, το 2011, το IIF λειτούργησε ως ο βασικός συνομιλητής με τις κυβερνήσεις της ΕΕ, ενεργώντας για λογαριασμό των ιδιωτών δανειστών στην Ελλάδα, για την αναδιάρθρωση του χρέους της και το λεγόμενο «κούρεμα». IIF Website Κατάλογος μελών Δελτία Τύπου
Δημήτριος Κυριακός

Ο Δημήτριος Κυριακός (Αθήνα 1881-1971) ήταν πολιτικός μηχανικός, διπλωματούχος του Ε.Μ.Π.(1903). Ο Δημήτριος Κυριακός ήταν αυτός που έκανε το σχέδιο πόλης του Ηρακλείου, εμπνεύστηκε το σιδηρόδρομο στην Κρήτη και σχεδίασε πολλά από τα νεοκλασσικά κτήρια στο Ηράκλειο της Κρήτης.

 Οικία Λογιάδη, Έτος κατασκευής 1907, Αβέρωφ και Ζωγράφου, ΗράκλειοΜέγαρο Λιοπυράκη, Έτος κατασκευής 1909, 25ης Αυγούστου και Επιμενίδου, Ηράκλειο Οικία Τσαχάκη, Έτος κατασκευής 1911, Θεσαλονίκης 11, Ηράκλειο Ηρώο της πόλης του Ηρακλείου, Έτος κατασκευής 1930, Πλατεία Ελευθερίας, Ηράκλειο Προσφυγικές πολυκατοικίες (σε συνεργασία με τον Κίμωνα Λάσκαρη), Έτος κατσκευής 1933-35, Λεωφ. Αλεξάνδρας, Αθήνα Καφετζοπούλου Κ. 2013, Δ.Κυριακός: Ο άνθρωπος που σχεδίασε το Ηράκλειο, MadeinCreta (http://www.madeincreta.gr/el/article/%CE%B4%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%BF-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%87%CE%B5%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF)
Ιουδαϊκή εξέγερση της Κύπρου

Η ιουδαϊκή παρουσία στο νησί της Κύπρου ανάγονταν τουλάχιστον στην ελληνιστική εποχή. Η ιουδαϊκή κοινότητα αποτελούσε τη μεγαλύτερη από τις αλλοεθνείς κοινότητες που βρίσκονταν εγκατεστημένες στο νησί. Ύστερα από τον Πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο ο αριθμός των Ιουδαίων αυξήθηκε ακόμη περισσότερο .

 Οι ιουδαϊκές παροικίες βρίσκονταν εκεί που υπήρχαν μεγάλα εμπορικά και μεταλλευτικά κέντρα. Έτσι παροικίες συναντούμε στη Σαλαμίνα, στο Κίτιο, στην Αμαθούντα, στην Πάφο, στο Κούριο, στους Σόλους, στην Ταμασό και στους Γόλγους . Η επαφή των Ιουδαίων με τους άλλους κατοίκους του νησιού πέρα από το οικονομικό πεδίο ήταν περιορισμένη. Το γεγονός αυτό οφείλεται πιθανότατα στη διαφορά που υπήρχε μεταξύ των θρησκευτικών και των πολιτισμικών παραδόσεων τους σε σχέση με τους υπόλοιπους κατοίκους . Η Κύπρος εκτός από τον μεταλλευτικό πλούτο που διέθετε και τις τοπικές βιοτεχνίες λινών υφασμάτων και κατεργασίας της πορφύρας χρησίμευε και σαν διαμετακομιστικό κέντρο στο εμπόριο που διεξάγονταν μεταξύ της Ινδίας και της Αραβίας με τη Ρώμη και τη ρωμαϊκή Δύση. Το εμπόριο αυτό κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα βρίσκονταν σε άνθηση φέρνοντας ευημερία στο νησί. Σε πολλές πόλεις εμφανίζονται πολυτελή οικοδομήματα δημόσια και ιδιωτικά . Την ευημερία αυτή απολάμβανε κατά το μεγαλύτερο μέρος της η ανώτερη αριστοκρατία του νησιού που κατείχε τον πλούτο και την οικονομική δύναμη. Ένα μικρότερο μερίδιο απολάμβανε η κατώτερη αριστοκρατία των μικρεμπόρων και των επαγγελματιών του νησιού. Κατά καιρούς ορισμένοι από αυτούς περνούσαν στην ανώτερη τάξη. Οι μισθωτοί εργάτες και οι δούλοι έρχονταν απλώς να συμπληρώσουν το αστικό σκηνικό . Οι εκστρατείες του Τραϊανού αναστάτωσαν τους εμπορικούς δρόμους τη στιγμή που τα δημόσια οικονομικά των κυπριακών πόλεων βρίσκονταν σε πολύ άσχημη κατάσταση λόγω των αλόγιστης σπατάλης που είχε γίνει κατά τη διάρκεια της μεγαλόσχημης οικοδομικής δραστηριότητας του παρελθόντος. Όταν η εξέγερση ξέσπασε στο νησί στις πόλεις υπήρχαν πολλοί δυσαρεστημένοι από την οικονομική κατάσταση που επικρατούσε. Όλα αυτά τα στοιχεία μαζί με το γεγονός ότι η εξέγερση ξέσπασε στη μεγάλη πόλη της Σαλαμίνας σε ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον και επίσης ότι το όνομα του Ιουδαίου που ηγήθηκε της εξέγερσης στο πρώτο στάδιο της ήταν ελληνικό (Αρτεμίων) έχουν οδηγήσει στη διατύπωση της υπόθεσης ότι η εξέγερση στην πρώτη φάση της(116) τουλάχιστον δεν οφείλονταν μόνο σε μια εθνική μειονότητα . Ύστερα από την εξέγερση(117) όσοι Ιουδαίοι επέζησαν όχι μόνο εξορίστηκαν αλλά απαγορεύτηκε και η παρουσία τους πάνω στο νησί. Ακόμα και οι ναυαγοί θανατώνονταν. Αυτά τα αυστηρά μέτρα χαλάρωσαν με την πάροδο του χρόνου και ιουδαϊκές κοινότητες εγκαταστάθηκαν στο νησί πριν από το τέλος των ρωμαϊκών χρονών . Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ.ΣΤ Ελληνισμός και Ρώμη. Εκδοτική Αθηνών (1979)
Αλίνα Μποζ

Η Αλίνα Μποζ (Alina Boz, γενν. 14 Ιουνίου 1998) είναι Ρωσο-Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο. Είναι ευρύτερα γνωστή για τον ρόλο της στη σειρά Maraşlı και την σειρά Aşk 101 του Netflix .

 Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1998 στη Μόσχα της Ρωσίας από Ρωσίδα μητέρα και ο Τούρκο-Βούλγαρο πατέρα. Ξεκίνησε τη χορευτική της καριέρα στο χοροθέατρο. Πριν ξεκινήσει την καριέρα της ως ηθοποιός, εργάστηκε ως μοντέλο σε διαφημίσεις και περιοδικά. Αλίνα Μποζ στο Instagram Αλίνα Μποζ στην IMDb
Great Wall Wingle 5

Το Great Wall Wingle 5 είναι μεγάλο pick-up αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Great Motors, για τις αγορές της Ασίας, της Ωκεανίας και της Ευρώπης. Το μοντέλο μπήκε στην παραγωγή το 2011, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του Great Wall Wingle 3 και του Great Wall SoCool. Το 2013, υπέστη μια εκτενή ανανέωση, με κύριο σκοπό την προώθηση του μοντέλου και στην Ευρώπη. Στον τομέα της εργονομίας, έχει δοθεί βάση και στην διευκόλυνση και πρακτικότητα του οχήματος, έχοντας βγάλει και μια επεκτεινόμενη έκδοση με διπλή καμπίνα, δηλαδή χωρητικότητας τεσσάρων επιβατών.. Το Wingle 5 υποβλήθηκε σε αξιολόγηση του προγράμματος ασφαλείας νέων οχημάτων της Αυστραλίας το 2011 και βαθμολογήθηκε με τρία αστέρια, λόγω απουσίας βομβητή υπενθύμισης ζωνών ασφαλείας και ESP (Ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας).

 Η παλέτα των κινητήρων είναι, κατά μεγάλο βαθμό, προερχόμενη από το Great Wall Wingle 3, ιδίως στις πετρελαιοκίνητες εκδόσεις. Ο κινητήρας της Mitsubishi με τον κωδικό 4G69 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, πληρώντας πλέον τις νέες προδιαγραφές Euro 4 και Euro 5, χωρίς όμως να υπάρχουν ιδιαίτερες αλλαγές στο θέμα της απόδοσης. Σε σχέση με το μοντέλο προηγούμενης γενιάς, έχει προστεθεί ο νεότερος κινητήρας 4D20, έχοντας στην διαθεσιμότητα και μια έκδοση των 2.0 λίτρων. Εξελιγμένος φαίνεται να είναι και ο κινητήρας 491QE, που έχει χρησιμοποιηθεί στα πιο πολλά SUV και επαγγελματικά οχήματα, αν και έχοντας κοινά στοιχεία με τον 4G69 στην απόδοση.Με την ανανέωση του 2013, εντάχθηκε και ο κινητήρας 4D20B σε πετρελαιοκίνητη έκδοση. Ακολουθούν τα τεχνικά στοιχεία* του μοντέλου: *Οι εκτιμήσεις είναι εργοστασιακές Το Wingle 5 με την αρχική του έκδοση δεν διαφέρει πολύ απο το Wingle 3, αν εξαιρέσει κανείς το ελαφρώς μεγαλύτερο μήκος (+20 χιλιοστά) του εμπρόσθιου τμήματος. Τα φωτιστικά σώματα απέκτησαν μια πιο αιχμηρή εμφάνιση και η γρίλια, επιπλέον, είναι διαφορετική, όπως και ο μπροστινός προφυλακτήρας. Μικροαλλαγές παρατηρούνται στο σαλόνι του αυτοκινήτου, όπως η μετακίνηση των κουμπιών για τα ηλεκτρικά παράθυρα, απο την κονσόλα στο κέντρο του ταμπλό στα υποβραχιόνια των πορτών. Στην ανανεωμένη έκδοση, οι αλλαγές είναι περισσότερο εμφανείς, όπως η τοποθέτηση τιμονιού με κουμπιά, η μικρή οθόνη που κοσμεί το ταμπλό, νεότεροι αεραγωγοί, νέος πίνακας οργάνων, νέοι μοχλοί επιλογής κλιματισμού κλπ. Στις 4 Μαΐου 2015, έγινε ανάκληση σε 10.217 αντίτυπα του Wingle 5, αποκλειστικά για τις πετρελαιοκίνητες εκδόσεις, όπου παρατηρήθηκε πρόβλημα στον σωλήνα του ρεζερβουάρ, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από πλαστικό και μπορούσε να σπάσει αν υπήρχε μεγάλο βάρος στην καρότσα του οχήματος. Ωστόσο, ο κίνδυνος για ανάφλεξη δεν ήταν σημαντικός, καθώς το πετρέλαιο, λόγω των πτητικών συστατικών του, δεν αναφλέγεται όπως η βενζίνη. Το θέμα αυτό φυσικά επιλύθηκε.