IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάντισον Κοξ

Ο Μάντισον Κοξ, γεννηθείς στις 23 Σεπτεμβρίου 1958 στο Σαν Φρανσίσκο, είναι Αμερικανός αρχιτέκτονας τοπίου, δημιουργός κήπων στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, αντιπρόεδρος της Fondation Pierre Bergé – Yves Saint Laurent από το 2011, υπεύθυνος του Κήπου Μαζορέλ στο Μαρακές, καθώς και διευθυντής των Μουσείων Σαιν Λωράν στο Παρίσι και το Μαρακές.

 Γεννηθείς στο Σαν Φρανσίσκο, ο Μάντισον Κοξ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1978, προκειμένου να σπουδάσει αρχιτεκτονική τοπίου. Εκεί, γνώρισε τους Υβ Σαιν Λωράν και Πιερ Μπερζέ. Αποτελώντας, ταυτόχρονα, ιστορικό της τέχνης της κηπουρικής και ειδικός στη βοτανική, ανήκει στο ίδιο ρεύμα με τον Ράσελ Πέιτζ (1906-1985). Αποτέλεσε έναν εκ των εμπνευστών των Κήπων του Νέου Κόσμου, το 1986, στο Κάστρου του Μπλερανκούρ, προτού προχωρήσει στην δημιουργία ενός πειραματικού κήπου για την Ανθοκομική Έκθεση του Τσέλσι στο Λονδίνο. Ο Μάντισον Κοξ εργάστηκε, στην συνέχεια, για λογαριασμό ξενοδοχείων, μεταξύ άλλων, όπως το Delano στο Μαϊάμι, το Gramercy Park στη Νέα Υόρκη και το Sanderson στο Λονδίνο, καθώς και στον Κήπο Μαζορέλ, όπου οι παρεμβάσεις του είχαν ως αποτέλεσμα τον έπαινο προς το πρόσωπό του εκ μέρους της Κλωντ Λαλάν. Έκτοτε, απέκτησε παγκόσμια φήμη, ενώ τα ΜΜΕ του έδωσαν το ψευδώνυμο « κηπουρός των δισεκατομμυριούχων » , με τον ίδιο να τονίζει, ωστόσο, πως δεν επιζητούσε την δημοσιότητα. Μεταξύ των πελατών του, συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, οι Αν Μπας (προχώρησε, μεταξύ άλλων, στην επιλογή 140 ποικιλίες τριαντάφυλλων για τον κήπο της), Μάικλ Μπλούμπεργκ, Μαρέλλα Ανιέλλι (για την έπαυλή της Αΐν Κασσιμού στο Μαρακές, της οποίας ο κήπος θεωρείται, πλέον, από ορισμένους ως ο ομορφότερος παγκοσμίως), Χένρι Κράβις, Sting και Τζέννιφερ Μπάρτλετ (για έναν κήπο ευρισκόμενων επί των στεγών της Νέας Υόρκης). Ο Μάντισον Κοξ είναι, επίσης, ο δημιουργός ενός προγράμματος εκμάθησης της κηπουρικής για παιδιά προερχόμενα από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα στο Μουμπάι. Στις 31 Μαρτίου 2017, παντρεύτηκε στο Παρίσι τον διάρκειας πολλών ετών σύντροφό του, Πιερ Μπερζέ. Jardins privés de Paris, Albin Michel, 1989 Erica Lennard, Jardins d'artistes, textes de Madison Cox, édition Aveline, 1993 Pierre Bergé et Madison Cox, Majorelle, une oasis marocaine, Actes Sud, 1999 ISBN 978-2-7427-2430-7 Jardins de jardiniers (collectif), Phaidon, 2015 ISBN 9780714870403 Επίσημη ιστοσελίδα « À Tanger, le jardin secret de Pierre Bergé », AD magazine, 27 Σεπτεμβρίου 2013
Μάικ Ροτόντα

Ο Λόρενς Μίκαελ "Μάικ" Ροτόντα (γεννημένος στις 30 Μαρτίου, 1958) είναι ένας Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής, γνωστότερος και ως Ίργουιν Σάιστερ. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με το WWE για το οποίο εκτελεί χρέη ανιχνευτή ταλέντων, ενώ πραγματοποιεί σποραδικές εμφανίσεις στα τηλεοπτικά προγράμματα της εταιρείας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 1984 από το τότε WWE, το World Wrestling Federation. Με αρκετά διαστήματα αποχής, έμεινε εκεί έως το 1995. Η αποχή του ήταν για λίγους μήνες το 1986 που εμφανιζόταν για λίγο στο American Wrestling Association και για τριάμισι χρόνια την περίοδο 1987-1991 που μεταγράφηκε στο National Wrestling Alliance. Από το 1995 ως το 2000, εμφανιζόταν για το World Championship Wrestling, ενώ από το 1997 έως και το 2003, εμφανιζόταν και στην Ιαπωνία για το New Japan Pro Wrestling και αργότερα για το All Japan Pro Wrestling. Το 2004 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ενώ το 2006, προσλήφθηκε από το WWE ως ανιχνευτής ταλέντων, θέση που έχει έως σήμερα. Στην καριέρα του που διήρκεσε 20 έτη, κατέκτησε συνολικά 19 τίτλους, οι 10 από τους οποίους ήταν ομαδικοί, και υπόλοιποι ατομικοί, ενώ κανένας δεν ήταν παγκόσμιος. Δημιούργησε μια θρυλική ομάδα με τον Τεντ Ντιμπιάσι, με τον οποίο κατέκτησε τρεις φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων. Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο WWE.com
Άρενταλ Φότμπαλ

Η Άρενταλ Φότμπαλ (Arendal Fotball) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Άρενταλ της Νορβηγίας. Συμμετέχει στη 2η κατηγορία, η οποία είναι η τρίτη βαθμίδα στο ποδόσφαιρο της χώρας.

 Ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 και άρχισε να συμμετέχει στην 3η κατηγορία Νορβηγίας. Στη δεύτερη σεζόν της, το 2012, η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην 2η κατηγορία Νορβηγίας. Από το 2013 έως το 2016, αγωνίστηκε στην 2η κατηγορία και κέρδισε την άνοδο στην 1η κατηγορία, γνωστή ως OBOS-ligaen, το 2016. Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος (κατά κόσμον Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου, Αθηένου Λάρνακα, 25 Μαΐου 1949) είναι επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστιανιανής και πάσης Κύπρου, πρώτος τη τάξει των Αρχιεπισκόπων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Από το 2006 ήταν Μητροπολίτης Πάφου. Στις 24 Δεκεμβρίου 2022 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο 76ος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με 11 ψήφους.

 Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου γεννήθηκε στο χωριό Αθηένου της Αγγλοκρατούμενης Κύπρου στις 25 Μαΐου 1949. Το 1967 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και με υποτροφία του ΙΚΥ εισήχθη στο Τμήμα Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1972. Κατόπιν εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1980. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε χημεία και θεολογία. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1984 από τον Χωρεπίσκοπο Σαλαμίνος Βαρνάβα και Πρεσβύτερος στις 17 Μαρτίου 1985 από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄. Υπηρέτησε ως Καθηγητής Χημείας κατά τα έτη 1985-1996, ενώ το 1994 ορίστηκε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Στις 26 Μαΐου 1996 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Αρσινόης, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Πάφου. Στις 29 Δεκεμβρίου 2006 εξελέγη Μητροπολίτης Πάφου. Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Κύπρου σε Πανορθόδοξες Διασκέψεις και στον διάλογο με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τις ομολογίες των Λουθηρανών και Μεταρρυθμιστών, καθώς και στις εργασίες της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στην Κρήτη, το 2016. Μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ στις 7 Νοεμβρίου 2022, ανέλαβε τοποτηρητής του θρόνου. Στις αρχιεπισκοπικές εκλογές της 18ης Δεκεμβρίου για ανάδειξη τριπροσώπου βρέθηκε στην δεύτερη θέση με 18,39% των ψήφων κλήρου και λαού. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου τον εξέλεξε νέο Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου στις 24 Δεκεμβρίου 2022, με έντεκα ψήφους μεταξύ δεκαέξι μελών. Η ενθρόνιση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023 στον Καθεδρικό ναό του Αποστόλου Βαρνάβα, στη Λευκωσία. «Βιογραφικό του Μητροπολίτη Πάφου κκ. Γεωργίου». Ιερά Μητρόπολις Πάφου. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022.
Σίντζι Κάγκαβα

Ο Σίντζι Κάγκαβα (ιαπωνικά 香川 真司, προφέρεται: [kaɡaɰa ɕindʑi] "Κάγκαουα Σίντζι", γενν. στις 17 Μαρτίου 1989) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου για την Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ.

 Το καλοκαίρι του 2010 ο Σίντζι Κάγκαβα μετακινήθηκε στη Μπορούσια Ντόρτμουντ έναντι 350.000 ευρώ. Στις 23 Αυγούστου 2010 έκανε το ντεμπούτο του με την Ντόρτμουντ στη Μπούντεσλιγκα. Σκόραρε για πρώτη φορά με τη φανέλα της Ντόρτμουντ στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Καραμπάγ ΦΚ. Στις 5 Ιουνίου του 2012 συμφωνήθηκε η μετακίνηση του Κάγκαβα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στις 3 Ιουλίου 2012 πήρε το νούμερο "26" στην κόκκινη φανέλα. Στις 2 Μαρτίου του 2013 έκανε το πρώτο του χατ-τρικ με τους "κόκκινους διαβόλους" στη νίκη της ομάδας του με 4-0 εναντίον της Νόριτς Σίτι και έγινε ο πρώτος Ασιάτης που πέτυχε χατ-τρικ στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Κάγκαβα επέστρεψε στη Γερμανία για τη Ντόρτμουντ στις 31 Αυγούστου του 2014. Στις 14 Ιουλίου του 2017 συμφώνησε την επέκταση του συμβολαίου του στους Βεστφαλούς για ακόμη 3 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2020. Τον Ιανουάριο του 2021 μεταγράφηκε στον ΠAOK. Στον ΠΑΟΚ με την ευγενική χορηγία της ομάδας γράφει την αυτοβιογραφία του. Μέχρι το τέλος της σεζόν αγωνίστηκε σε 8 αγώνας έχοντας 1 ασίστ. Με τον ΠΑΟΚ, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας για το 2020-2021. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ ήρθε αντιμέτωπος με τον ΟΣΦΠ και επικράτησε με σκορ 2-1. Ο ίδιος δεν αγωνίστηκε. Τον Δεκέμβριο του 2021 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ μετά από πολύ απογοητευτική πορεία και ο ίδιος μάλιστα ζήτησε συγνώμη που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. O Kάγκαβα ήταν στην 23άδα της Ιαπωνίας στο Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, συμμετείχε στο Ασιατικό κύπελλο το 2012, 2015 και 2016 καθώς και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013. Επίσης ήταν στην 23άδα της Εθνικής Ιαπωνίας στο Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία και στο Μουντιάλ 2018 στη Ρωσία, όπου μάλιστα πέτυχε γκολ εναντίον της Εθνικής Κολομβίας από το σημείο του πέναλτι συμβάλλοντας στη νίκη της Ιαπωνίας με 2-1, την πρώτη ασιατικής εθνικής ομάδας σε βάρος λατινοαμερικανικής. ΙαπωνίαΑσιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου: 2011 ΝτόρτμουντΜπούντεσλιγκα: 2010-11, 2011-2012 Κύπελλο Γερμανίας: 2011-12, 2016-17Μάντσεστερ ΓιουνάιτεντΠρέμιερ Λιγκ: 2012-13 Κομιούνιτι Σιλντ: 2013ΠΑΟΚΚύπελλο Ελλάδος: 2020-21 Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) Σίντζι Κάγκαβα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Σίντζι Κάγκαβα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Σίντζι Κάγκαβα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Σίντζι Κάγκαβα Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Δανοαλγερινός πόλεμος

Ο δανοαλγερινός πόλεμος επίσης γνωστός ως αλγερινή αποστολή (δανικά: Den Algierske Ekspedition), ήταν μια σύγκρουση που διήρκησε από το 1769 έως το 1772 μεταξύ της Δανίας-Νορβηγίας και του εγιαλετίου του Αλγερίου που αποτελούσε επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Το δανικό-νορβηγικό εμπόριο στη Μεσόγειο διευρύνθηκε σημαντικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Προκειμένου να προστατεύσει την κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα από την πειρατεία, η Δανία-Νορβηγία είχε εξασφαλίσει ειρηνευτική συμφωνία με τα κράτη της Μπαρμπαριάς, με την καταβολή ετήσιου φόρου στους Βερβερινούς ηγέτες και επιπλέον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1766 ο Μπαμπά Μοχάμεντ μπεν-Οσμάν ορίστηκε νταής του Αλγερίου. Ζήτησε να αυξηθεί η ετήσια πληρωμή της Δανίας-Νορβηγίας και να λάβει νέα δώρα. Η Δανία-Νορβηγία αρνήθηκε τις απαιτήσεις. Λίγο αργότερα, Αλγερινοί πειρατές κατέλαβαν τρία δανικά-νορβηγικά πλοία και πώλησαν το πλήρωμα ως δούλους. Τα πολεμικά πλοία φορτωμένα με πυρίτιδα και σφαίρες απέπλευσαν από την Κοπεγχάγη στις 16 Μαΐου 1770. Απειλούσαν να βομβαρδίσουν την πρωτεύουσα του εγιαλετίου εάν οι Αλγερινοί δεν συμφώνησαν σε μια νέα ειρηνευτική συμφωνία με δανικούς όρους. Το Αλγέρι δεν εκφοβίστηκε και ο βομβαρδισμός της Δανίας-Νορβηγίας τελείωσε με αποτυχία, καθώς ένα μεγάλο μέρος του πληρώματος υπέστη σοβαρές ασθένειες εξαιτίας της εκδήλωσης τυφοειδούς πυρετού. Τα πλοία δεν μπόρεσαν να αντέξουν τις αντεπιθέσεις των βαρέων πυροβόλων από τους Αλγερινούς, που προκάλεσαν φθορές στα κύτη τους. Ο στόλος της Δανίας-Νορβηγίας εκτόξευσε περίπου 75 βόμβες ενάντια στην πόλη του Αλγερίου πριν εγκαταλειφθεί η επίθεση. Στη συνέχεια ο στόλος προχώρησε σε αποκλεισμό της πόλης. Το 1772 στάλθηκε αντιπροσωπεία στο Αλγέρι και μετά από πέντε ημέρες διαπραγματεύσεων, ολοκληρώθηκε νέα ειρηνευτική συμφωνία με την οποία το Αλγέρι πληρώθηκε ικανοποιητικά. Επιπλέον, η Δανία-Νορβηγία έπρεπε να πληρώσει για την επιστροφή κάθε σκλάβου που είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Δανοί και Νορβηγοί δούλοι που πωλήθηκαν σε ιδιώτες ιδιοκτήτες σκλάβων έπρεπε να διαπραγματευτούν μεμονωμένα τις τιμές της ελευθερίας τους. Σήμερα ο πόλεμος έχει ξεχαστεί ως επί το πλείστον στη Δανία και τη Νορβηγία, επειδή δεν έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δανική και νορβηγική ιστορία. Torbjørn Ødegaard; Oppgjøret med røverstaten Algier 1769-72, utgitt av Marinemuseet, Horten år 2010
Μάχη της Λιέγης

Η Μάχη της Λιέγης (αγγλικά: Battle of Liège, γαλλικά: Bataille de Liège) ήταν η πρώτη εμπλοκή της Γερμανίας στον πόλεμο με την εισβολή των στρατευμάτων της στο Βέλγιο και η πρώτη μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίθεση στη Λιέγη, μια πόλη που προστατευόταν από οχυρώσεις, δηλαδή ένα οχυρό φρούριο που χτίστηκε στα τέλη του 1880 έως και τις αρχές του 1890. Η εμπλοκή ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου 1914 και διήρκεσε μέχρι τις 16 Αυγούστου 1914, όταν παραδόθηκε και το τελευταίο φρούριο. Η πολιορκία της Λιέγης καθυστέρησε καίρια τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία κατά 4-5 μέρες. Οι σιδηρόδρομοι στην κοιλάδα του ποταμού Μεύση, τους οποίους χρειάζονταν τα γερμανικά στρατεύματα στο ανατολικό Βέλγιο, έκλεισαν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και τα γερμανικά στρατεύματα εμφανίστηκαν αποδυναμωμένα , από τις κακουχίες και την μάχης στις 20 Αυγούστου στη συμβολή των ποταμών Sambre και Μεύση.

 Βιβλία Foley, R. T. (2007) [2005]. German Strategy and the Path to Verdun: Erich von Falkenhayn and the Development of Attrition, 1870–1916. Cambridge: CUP. ISBN 978-0-521-04436-3. Griess, T. E. (1986). The Great War. Wayne N J: Avery. ISBN 978-0-89529-303-9. Hamelius, P. (1914). The Siege of Liège: A Personal Narrative. London: T. W. Laurie. OCLC 609053696. Kennedy, J. M. (1914). The Campaign Around Liège. Daily Telegraph War Books. London. OCLC 494758224. Marshall, S. L. A. (1964). World War I. New York: American Heritage. ISBN 978-0-8281-0434-0. Reynolds, F. J. (1916). The Story of the Great War: History of the European War from Official Sources, Complete Historical Records of Events to Date. III. New York: P. F. Collier & Son. OCLC 2678548. Ιστοσελίδες Duffy, M. (2009). «The Battle of Liège, 1914». Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2011. Rickard, J. (2001). «Siege of Liège, 5–16 August 1914». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2014. German Atrocities, 1914: A History of Denial German Official History map of the advance to Liège OÖLB German and Belgian Order of Battle, Lüttich (Liège) 3–7 August 1914 Hoet, J. C. Histoire des fortifications de Liège Αρχειοθετήθηκε 2017-03-05 στο Wayback Machine. The Battle of Liège, 1914 Siege of Liège, 5–15 August 1914 The Fortresses of Liège Sambre–Marne–Yser (French)
Α.Σ. Πανιώνιος Μεγαλόπολης

Ο Αθλητικός Σύλλογος Πανιώνιος Μεγαλόπολης, γνωστός και ως Πανιώνιος Μεγαλόπολης, ήταν μία ποδοσφαιρική ομάδα που ιδρύθηκε το 2013 στην Μεγαλόπολη της Αρκαδίας. Τα χρώματα της ομάδας ήταν το γαλανό και το ερυθρό. Ο σύλλογος είχε ως έδρα το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Μεγαλόπολης.

 Ο Πανιώνιος Μεγαλόπολης αγωνιζόταν στις Α και Β Κατηγορίες της ΕΠΣ Αρκαδίας. Τη σεζόν 2014-2015, κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣ Αρκαδίας με αυτόν να ήταν ο σπουδαιότερος τίτλος της ομάδας. Η ομάδα νέων του Πανιωνίου αποτελούσε μέλος του δικτύου ακαδημιών του Αστέρα Τρίπολης. Αυτή η συνεργασία παρείχε στους νέους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου την δυνατότητα να αναδειχθούν. Δυστυχώς, μετά τη διακοπή των πρωταθλημάτων λόγω της καραντίνας της σεζόν 2020-2021, ο ΑΣ Πανιώνιος Μεγαλόπολης δεν συμμετείχε πάλι στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας. Αυτή η απόφαση σήμανε το τέλος της πορείας της ομάδας, αφήνοντας πίσω της μια ιστορία πλούσια σε αθλητικές στιγμές και επιτυχίες. Πρωταθλητής Β' Κατηγορίας της ΕΠΣ Αρκαδίας: 2014-15
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2015

Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2015 έγιναν στο Πιτέστι της Ρουμανίας στις 1 και 2 Αυγούστου. Νικήτρια στη βαθμολογία αναδείχθηκε η Ρουμανία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

 Στους αγώνες μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από 16 χώρες καθώς μετείχε για πρώτη φορά το Ισραήλ που έγινε η 16η χώρα-μέλος της Βαλκανικής Αθλητικής Συνομοσπονδίας (ABAF). Το αγωνιστικό πρόγραμμα δεν άλλαξε. Διεξήχθησαν είκοσι αγωνίσματα ανδρών-γυναικών. Η Ρουμανία πήρε την πρώτη θέση στη βαθμολογία και κατέκτησε τα περισσότερα συνολικά μετάλλια: 28 (5-11-12). Πολυνίκης αναδείχθηκε η Τουρκία με 9 νίκες, 17 μετάλλια συνολικά (9-4-4), καθώς ήταν πολυνίκης στους άνδρες με 6 χρυσά. Ακολούθησε η Σλοβενία με 7 νίκες, 10 μετάλλια (7-2-1), που ήταν πολυνίκης στις γυναίκες με 4 νίκες. Έπονται Ελλάδα με 15 (3-8-4) και Βουλγαρία με 14 (5-4-5) μετάλλια. Εκτός από τους Βαλκανικούς Αγώνες Ανδρών-Γυναικών, το 2015 διεξήχθησαν ή έχουν προγραμματιστεί τα ακόλουθα βαλκανικά πρωταθλήματα: Κλειστού Στίβου, στις 21 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη. Βάδην, στις 18 Απριλίου στο Αϊβαλί της Τουρκίας. Νέων Ανδρών-Γυναικών, στις 4-5 Ιουλίου στο Πιτέστι Ρουμανίας. Εφήβων-Νεανίδων, στις 4 Ιουλίου στη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα Σερβίας. Ορεινού δρόμου, στις 15 Αυγούστου στο Μπουστένι της Ρουμανίας. Ημιμαραθωνίου, στις 18 Οκτωβρίου στο Απατίν της Σερβίας. Μαραθωνίου, στις 25 Οκτωβρίου στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Ανωμάλου δρόμου, στις 21 Νοεμβρίου στο Ζάγκρεμπ. THE OFFICIAL WEB SITE OF BALKAN ATHLETICS (ABAF). BALCANIADA DE SENIORI 01-Aug-15 - 02-Aug-15.
Γκρέγκορι Στάντον

Ο Γκρέκορι Χ. Στάντον (αγγλικά: Gregory H. Stanton) είναι Αμερικανός νομικός και καθηγητής μελετών και πρόληψης γενοκτονιών στο πανεπιστήμιο Τζωρτζ Μέισον στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος του οργανισμού Genocide Watch, και ο ιδρυτής και διευθυντής του Cambodian Genocide Project. Κατά την περίοδο 2007-2009 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών Γενοκτονιών.

 Υπήρξε καθηγητής και μελετητής γενοκτονιών σε διάφορα αμερικανικά πανεπιστήμια, ενώ το 1981 ίδρυσε το εγχείρημα Cambodian Genocide Project στο πανεπιστήμιο του Γέιλ με θέμα τη γενοκτονία της Καμπότζης που τελέστηκε από τους Ερυθρούς Χμερ. Κατά το 1992 με 1999 υπηρέτησε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην αποστολή στον ΟΗΕ όπου συνέταξε τα προσχέδια των αποφάσεων του οργανισμού σχετικά με τη γενοκτονία στη Ρουάντα καθώς και άλλων συγκρούσεων στην Αφρική.Πριν τη συμμετοχή του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υπήρξε νομικός σύμβουλος του Λαϊκού Κινήματος της Ουκρανίας (Народний рух України, Рух / Ρουχ) το οποίο διεκδικούσε την αυτονομία της Ουκρανίας από τη Ρωσία μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Τον Ιανουάριο του 1998, ο Στάντον ενεπλάκη σε περιστατικό βίας σε κατάστημα βιντεοταινιών, το οποίο προκλήθηκε από το πρόστιμο που του επιβλήθηκε μετά από την αργοπορημένη επιστροφή της βιντεοκασέτας. Ο Στάντον αρχικά κτύπησε τον υπάλληλο στο κεφάλι με τη βιντεοκασέτα, και κατόπιν στον εξωτερικό χώρο κτύπησε με το αυτοκίνητο του τον υπάλληλο του καταστήματος ο οποίος πέφτωντας έπεσε μέσα από την τζαμαρία γειτονικού καταστήματος. Ο Στάντον έφυγε από τις ΗΠΑ παίρνοντας αεροπλάνο προς το Άμστερνταμ και κάνοντας χρήση του διπλωματικού του διαβατηρίου, αλλά αργότερα επέστρεψε στις ΗΠΑ και παραδόθηκε. Στη δίκη που ακολούθησε κλήθηκε να πληρώσει 30.000 δολάρια για τις υλικές ζημιές που προκάλεσε, και να παραμείνει για 40 ημέρες στη φυλακή. Η προσωποκράτηση του τελικά αντικαταστάθηκε με υποχρεωτική τέλεση κοινοφελών έργων. Ο Στάντον ζήτησε συγνώμη από το θύμα και είπε πως το γεγονός συνέβη καθώς του είχαν δοθεί λάθος φάρμακα για το πρόβλημα μανιακής κατάθλιψης που αντιμετώπιζε, ισχυρισμό τον οποίοι υποστήριξαν και 2 ψυχίατροι τους οποίους ο Στάντον προσκόμισε ως μάρτυρες υπεράσπισης.
Τριστάνος και Ιζόλδη

Ο Τριστάνος και Ιζόλδη (γερμ. Tristan und Isolde) αποτελεί έναν από τους ποιητικότερους θρύλους του Μεσαίωνα στην υπόθεση του οποίου ο Ρίχαρντ Βάγκνερ εμπνεύσθηκε το ομώνυμο λυρικό τρίπρακτο δράμα, έργο του, που κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία της Όπερας, η πρώτη του οποίου και δόθηκε στο Βασιλικό Θέατρο Μονάχου στις 10 Ιουνίου 1865. Η υπόθεση του θρύλου αυτού μεταφέρθηκε με ομώνυμο τίτλο στη κινηματογραφική σκηνή σε σκηνοθεσία Κέβιν Ρέινολτς και με πρωταγωνιστές τους Τζέιμς Φράνκο, Σοφία Μάιλς και Ρούφους Σιούελ.

 Ο Τριστάνος ανατρέφεται από τον θείο του Μάρκο, Βασιλιά της Κορνουάλης. Μετά από μια περιπετειώδη και γεμάτη ανδραγαθήματα ζωή, μεταξύ των οποίων και ο φόνος ενός τέρατος της Ιρλανδίας, προς το οποίο οι Κορνουάλιοι πρόσφεραν ετησίως 100 νέα κορίτσια και αγόρια για τροφή ( αναφορά στο μύθο του Θησέα - Μινώταυρος), ο Τριστάνος αναλαμβάνει την ευθύνη να πάει στην Ιρλανδία και να ζητήσει για λογαριασμό του θείου του, Βασιλιά Μάρκου το χέρι της εκεί Πριγκίπισσας Ιζόλδης της ξανθής. Επιστρέφοντας με την Ιζόλδη στην Κορνουάλη από μοιραίο λάθος πίνουν και οι δύο κάποιο μαγικό φίλτρο, που ήταν προορισμένο να προκαλεί ακατανίκητο και αιώνιο έρωτα σε όποιους το δοκίμαζαν ( το οποίο είχε ετοιμάσει η μάγισσα μητέρα της Ιζόλδης για εκείνη και τον βασιλιά Μάρκο). Έτσι, τυφλωμένοι από το πάθος τους, γίνονται ζευγάρι. Η Ιζόλδη απατά τον βασιλιά διοργανώνοντας κρυφές συναντήσεις με τον Τριστάνο. Χρησιμοποιούν μια σειρά από κόλπα για να συναντηθούν, αλλά στο τέλος ανακαλύπτονται και καταδικάζονται σε θάνατο στην πυρά. Ξεφεύγουν και ζουν μόνοι στο δάσος. Τρία χρόνια αργότερα, διαπραγματεύονται την επιστροφή της Ιζόλδης στον Μάρκο. Ταυτόχρονα, ο Τριστάνος υπόσχεται να απομακρυνθεί από το βασίλειο. Έτσι γίνεται και ο Τριστάνος (για να απαλλαγεί από αυτόν τον έρωτα) φεύγει για τη Βρετάνη όπου παντρεύεται μιαν άλλη γυναίκα, την Ιζόλδη με τα Λευκά Χέρια. Αλλά δεν σταματά να αγαπά την πρώτη του αγάπη, και συχνά τη συναντά κρυφά μεταμφιεσμένος σε τρελό ή λεπρό. Μετά από τραυματισμό του όμως από δηλητηριασμένο βέλος και γνωρίζοντας πως το αντίδοτο το έχει η Ιζόλδη η ξανθή, την ειδοποιεί να έρθει γρήγορα. Εκείνη σπεύδει γρήγορα στο κάλεσμά του, με πλοίο με λευκά πανιά όπως της είχε υποδείξει ο Τριστάνος (αναφορά στο μύθο του Θησέα). Η σύζυγός του όμως, η Ιζόλδη με τα Λευκά χέρια, από ζήλια, αναγγέλλει στον ανήμπορο Τριστάνο ότι το πλοίο φθάνει με μαύρα πανιά, οπότε κι εκείνος απελπισμένος πεθαίνει. Μετά από λίγο, πεθαίνει στο στήθος του και η Ιζόλδη η ξανθή. Ο μύθος του Τριστάνου και της Ιζόλδης είναι πιθανότατα κέλτικης καταγωγής και υπήρξε προϊόν επεξεργασίας των τροβαδούρων του 12ου και 13ου αιώνα Μπερούλ και Τομάς. Ο τελευταίος συνέθεσε μια διασκευή του μύθου, περίπου το 1170, στην οποία βασίστηκε μεταγενέστερα ο Γερμανός ποιητής Γκότφρηντ φον Στράσμπουργκ (Gottfried von Straßburg). Ανασύνθεση του έπους αυτού επιχείρησε και ο Ιωσήφ Μπετιέ το 1900. Για τη σύνθεση του λιμπρέτου της όπερας, ο Βάγκνερ στηρίχθηκε στην εκδοχή του Στράσμπουργκ. Το έργο μεταφράσθηκε στην ελληνική από τον Νίκο Βεντήρη. Το κομμάτι με τα μαύρα πανιά ίσως έχει εμπνευστεί από το μύθο του Θησέα και την πτώση του Αιγέα, στο κατόπιν ονομασμένο Αιγαίον Πέλαγος.
Φέρελ κύτταρο

Στη Μετεωρολογία το λεγόμενο κύτταρο Φέρελ ή Φέρελ κύτταρο (Ferrel cell), αποτελεί ένα πρότυπο - θεωρία που αφορά την περιγραφή της κυκλοφορίας των αερίων μαζών της ατμόσφαιρας των μέσων γεωγραφικών πλατών που προτάθηκε το 1856 από τον Αμερικανό μετεωρολόγο Γουΐλιαμ Φέρρελ (William Ferrel) (1817-1891).

 Σύμφωνα με την ανάπτυξη της θεωρίας αυτής όπου ο όρος "κύτταρο" θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως σύστημα κίνησης ανέμων, στα μέσα γεωγραφικά πλάτη των 35° μέχρι 60° στο Β. και Ν. Ημισφαίριο ο άνεμος που πνέει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους έχει κατεύθυνση προς τους πόλους και ανατολικά, ενώ σε μεγαλύτερα ύψη της ατμόσφαιρας ο άνεμος έχει κατεύθυνση προς τον Ισημερινό και δυτικά. Η κίνηση όμως αυτή φέρεται ως αντίστροφη της κίνησης (ροής) του ανέμου που προβλέπει το κύτταρο Χάντλυ (Hadley cell). Σημειώνεται ότι το κύτταρο Φέρελ (ως πρότυπο) ήταν το πρώτο με τη βοήθεια του οποίου επιχειρήθηκε η ερμηνεία της παρουσίας των δυτικών ανέμων στα παραπάνω γεωγραφικά πλάτη και των δύο ημισφαιρίων. Παρά ταύτα το κύτταρο Φέρελ (ως θεωρία) δεν ικανοποιεί απόλυτα την πραγματική κατάσταση αφού προβλέπει ότι οι άνεμοι των μέσων γεωγραφικών πλατών στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας πνέουν προς τα δυτικά. Στη πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι επιφανειακοί άνεμοι που πνέουν ανατολικά γίνονται ισχυρότεροι αυξανομένου του ύψους όπου και αποκτούν την μέγιστη τιμή ταχύτητάς τους στο επίπεδο περίπου των 10 χλμ. όπου εκεί εμφανίζονται οι αεροχείμαρροι. Συνεπώς το κύτταρο Φέρελ ερμηνεύει τους επιφανειακούς ανέμους μέχρι ορισμένου ύψους όπου παρατηρείται η λεγόμενη "ζώνη μίξης" υψηλής και χαμηλής ατμοσφαιρικής πίεσης στα εν λόγω γεωγραφικά πλάτη, αποτελώντας έτσι μέρος της λεγόμενης τρικυτταρικής θεωρίας που αναπτύσσεται με τα τριών ειδών κύτταρα: Φέρελ, το κύτταρο Χάντλυ και το Πολικό κύτταρο (Polar cell). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Laroysse Britannica τομ.59ος, σελ.230.
Μαρτίνας Μαζέικα

Ο Μαρτίνας Μαζέικα (γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1985) είναι Λιθουανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Νεπτούνας Κλαϊπέντα του Λιθουανικού Πρωταθλήματος . Έχει ύψος 1,92 μέτρων. Μπορεί να παίξει στη θέση του πόιντ γκαρντ ή του σούτινγκ γκαρντ, προτιμώντας τη δεύτερη θέση.

 Ο Μαζέικα ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2000, σε ηλικία 15 ετών, με τη λιθουανική ομάδα Νεπτούνας όπου έμεινε μέχρι το 2004 Στη συνέχεια πήγε στην Άλμπα Βερολίνου για τρία χρόνια, το τελευταίο ως δανεικός στην Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον . Στη συνέχεια έπαιξε στην Κάπο ντ' Ορλάντο και στην Χίμικ . Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2008–09 επέστρεψε στη Νεπτούνας και ξεκίνησε τη χρονιά 2009–10 με τη ΒΕΦ Ρίγα . Στις 15 Ιανουαρίου 2010 εντάχθηκε στηνΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Τον Οκτώβριο του 2010 επέστρεψε ξανά στη Νεπτούνας. Το 2017 υπέγραψε με την Πρωταθλήτρια Εσθονίας Κάλεβ/Κράμο . Ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας παίδων της Λιθουανίας το 2001, της Λιθουανικής Ομάδας Νέων του 2002 και της Ομάδας κάτω των 20 ετών του 2004. Προφίλ Eurocup Προφίλ FIBA Ευρώπης Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Λιθουανικού Πρωταθλήματος Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Βαλτικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2012-03-11 στο Wayback Machine. Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Λετονικού Πρωταθλήματος
Άγιος Στέφανος της Νάπολης

Ο Στέφανος , (ιταλικά : Stefano, λατινικά : Stephanus) ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως στα τέλη του 5ου αρχές 6ου αιώνα. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 11 Απριλίου.

 Ο Στέφανος ενθρονίστηκε επίσκοπος Νεαπόλεως τον Φεβρουάριο του 498 επί παπών Αναστασίου Β΄ και Σύμμαχου και επί αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄. Ήταν επίσκοπος Νεαπόλεως για 15 έτη και δύο μήνες. Κατά την εποχή του σχίσματος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας του Αντίπαπα Λαυρέντιου ο Στέφανος πήρε μέρος στις συνόδους της Ρωμαϊκής εκκλησίας όπου καταδίκασαν τον Λαυρέντιο. Τις πράξεις των αυτών των συνόδων υπέγραψαν οι επίσκοποι που ήταν παρόντες εκεί και μεταξύ αυτών ο επίσκοπος Νεάπολης. Ο Στέφανος ανακατασκεύασε τον ναό του Σωτήρος όπου έπειτα από χρόνια πήρε το όνομα του. Μετά τον θάνατο του τάφηκε στον ναό του Αγίου Σακραμέντο, το σκήνωμα του βρίσκεται και σήμερα εκεί.
Κάρπατς

Το Κάρπατς (πολωνικά: Karpacz, γερμανικά: Krummhübel) είναι πόλη σπα και χιονοδρομικό θέρετρο του Πόβιατ Καρκονόσε στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στη νοτιοδυτική Πολωνία και ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα ορεινής πεζοπορίας και σκι, συμπεριλαμβανομένου του άλματος με σκι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 4.500 κάτοικοι. Το Κάρπατς βρίσκεται στα Όρη Κρκόνοσε - ένα θέρετρο με αυξανόμενη σημασία για τον τουρισμό ως εναλλακτική λύση στις Άλπεις.Το Κάρπατς βρίσκεται στα 480 με 885 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Νότια του Κάρπατς, στα σύνορα με την Τσεχία, υπάρχει το Όρος Σνιέζκα (1.602 μέτρα).

 Οι πρώτοι οικισμοί στην περιοχή του Κάρπατς επισημαίνονται από τον επίσημο ιστότοπο της πόλης ως πιθανής κελτικής καταγωγής και χρονολογούνται στον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ., όταν κατοικούσαν στην περιοχή ως μέρος της εκσκαφής χρυσού στην περιοχή. Η περιοχή ήταν μέρος της μεσαιωνικολύ Βασιλείου της Πολωνίας, μετά την ίδρυση του κράτους τον 10ο αιώνα. Στις αρχές του 12ου αιώνα η περιοχή ήταν γενικά ακατοίκητη, όπως αναφέρεται στο παλαιότερο πολωνικό χρονικό, Gesta principum Polonorum. Η πρώτη αναφορά μόνιμης θέσης εντός των τρεχόντων ορίων της πόλης χρονολογείται στις αρχές του 15ου αιώνα και συνδέεται με την καταστροφή ενός χωριού που ονομαζόταν Μπρόνιουφ (Broniów), του οποίου οι κάτοικοι μετακινήθηκαν για να κατοικήσουν στην περιοχή που βρίσκεται επί του παρόντος στο υψόμετρο του σιδηροδρόμου σταθμού της πόλης. Ο οικισμός αναφέρθηκε γύρω στο έτος 1599 λόγω της εξόρυξης μολύβδου και σιδήρου στην περιοχή. Ήταν τότε μέρος του υπό την κυριαρχία του Οίκου των Αψβούργων Στέμματος της Βοημίας. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, πολλοί Τσέχοι Προτεστάντες εγκαταστάθηκαν στο χώρο της σημερινής πόλης.Το 1742 προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και, στη συνέχεια, ήταν μέρος της Γερμανίας μεταξύ 1871 και 1945. Από την κατασκευή της πρώτης σιδηροδρομικής σύνδεσης του οικισμού το 1895, η ιστορία του συνδέθηκε με την ανάπτυξη των μεταλλουργικών βιομηχανιών και με την πρόοδο του τουρισμού. Μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1945 έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας. Σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πότσνταμ, ο γερμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε από το χωριό μεταξύ του 1945 και του 1947. Η πόλη στη συνέχεια κατοικήθηκε εκ νέου με τους Πολωνούς, οι οποίοι με τη σειρά τους εκδιώχθηκαν από την πρώην ανατολική Πολωνία που προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση και τελικά μετονομάστηκε σε Κάρπατς το 1946. Του χορηγήθηκαν προνόμια πόλης το 1959. Στο Κάρπατς Γκούρνι βρίσκεται ένας λόφος βαρύτητας όπου τα μπουκάλια φαίνεται να κυλούν προς τα πάνω. Υπάρχει επίσης μια νορβηγική πετρόκτιστη εκκλησία, που μεταφέρθηκε εδώ από το Βανγκ της Νορβηγίας στα μέσα του 19ου αιώνα. Οι τουρίστες συχνά επιλέγουν να κάνουν πεζοπορία σε τοπικά ορεινά μονοπάτια. Το Κάρπατς είναι αδελφοποιημένο με: Κάμεντς, Γερμανία Πετς ποντ Σνιέσκοου, Τσεχία Ράιχενμπαχ, Γερμανία Ρέβαλ, Πολωνία Επίσημος ιστότοπος (στα πολωνικά) Κάρπατς και εικονικός χάρτης (στα πολωνικά) Κάρπατς 360 - εικονική πόλη (στα πολωνικά) Karpacz - Krummhübel, Karbacz, Krzywa Góra (1945 r.), Drogosławice (1946 r.) στο portalu polska-org.pl (στα πολωνικά) Karpacz- Gallery (στα πολωνικά)
Street Survivors

Street Survivors είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος πριν την διάλυση τους λόγω του θανατηφόρου δυστυχήματος στις 20 Οκτωβρίου 1977.

 Η ηχογράφηση του "Street Survivors" πραγματοποιήθηκε αρχικά με τον Τομ Ντάουντ στην παραγωγή στα "Criteria Studios" της Φλόριντα και στην συνέχεια στο "Studio One" του Ντόραβιλ της Τζόρτζια, με την δεύτερη να χρησιμοποιείται στην τελική κοπή του άλμπουμ. Βασικό ρόλο στην σύνθεση του άλμπουμ έπαιξε ο νέος κιθαρίστας των Lynyrd Skynyrd, Στιβ Γκέινς, με τον Ρόνι Βαν Ζαντ να δηλώνει θαυμαστής του ταλέντου του και ότι στο μέλλον το υπόλοιπο συγκρότημα θα βρισκόταν στην σκιά του. Ο 28χρονος κιθαρίστας υπήρξε ένα από τα θύματα του αεροπορικού δυστυχήματος, τρεις ημέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Ο δίσκος σημείωσε την υψηλότερη θέση στον αμερικάνικο κατάλογο επιτυχιών από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ του συγκροτήματος, φθάνοντας στο # 5 του Billboard όπου βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος, ενώ σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση των "RPM Charts" στον Καναδά και την 13η θέση στην Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα, το σινγκλ "What's Your Name?" μπήκε στο Top-20 του Hot-100 και ανέβηκε στο # 6 στον Καναδά. Το αρχικό εξώφυλλο του δίσκου απεικόνιζε τα μέλη του συγκροτήματος σε φλόγες και μετά το ατύχημα υπήρξε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο, με αποτέλεσμα η δισκογραφική εταιρεία "MCA Records", τιμώντας την μνήμη των αποθανόντων, να αποσύρει την κοπή με το συγκεκριμένο εξώφυλλο, αντικαθιστώντας την με μία παρόμοια φωτογραφία του συγκροτήματος με ένα απλό φόντο χωρίς φλόγες. Το αρχικό εξώφυλλο επανήλθε σε κυκλοφορία τριάντα χρόνια αργότερα, σε μία ειδική έκδοση του "Street Survivors". "What's Your Name" (Gary Rossington, Ronnie Van Zant) – 3:30 "That Smell" (Allen Collins, Van Zant) – 5:47 "One More Time" (Rossington, Van Zant) – 5:03 ""I Know a Little" (Steve Gaines) – 3:26 "You Got That Right" (Gaines, Van Zant) – 3:44 "I Never Dreamed" (Gaines, Van Zant) – 5:21 "Honky Tonk Night Time Man" (Merle Haggard) – 3:59 "Ain't No Good Life" (Gaines) – 4:36 Street Survivors (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος Το Street Survivors ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Άλεν Κόλινς - κιθάρα Στιβ Γκέινς - κιθάρα, φωνητικά Γκάρι Ρόζιγκτον - κιθάρα Μπίλι Πάουελ - πλήκτρα Λέον Γουίλκισον - μπάσο Άρτιμους Πάιλ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςThe Honkettes - φωνητικά Εντ Κινγκ - κιθάρα Γκρεγκ Γουόκερ - μπάσο Ρίκι Μέντλοκ - τύμπανα Τιμ Σμιθ - φωνητικά Μπάρι Χάργουντ - ντόμπρο Street Survivors - Lynyrd Skynyrd | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Lynyrd Skynyrd - Street Survivors (album review) | Sputnikmusic Lynyrd Skynyrd – Street Survivors - Discogs
Αποκορύφωμα των Αισθήσεων

Η κινηματογραφική ταινία με τίτλο Αποκορύφωμα των Αισθήσεων, είναι ερωτικό θρίλερ, Ιταλικής και Δυτικογερμανικής συμπαραγωγής, έτους 1968 και διάρκειας 89 λεπτών (Διεθνείς τίτλοι: Top Sensation & The Seducers).

 Η πανέμορφη Edwige Fenech υποδύεται τον ρόλο μιας πόρνης, της Ulla, η οποία μισθώνεται από τη δεσποτική και ζάπλουτη Mudy (Maud de Belleroche), μητέρα του ντροπαλού και διανοητικά καθυστερημένου εικοσάχρονου Tony. Η Ulla προορίζεται για να “πάρει” την παρθενιά του Tony, σε μια θαλάσσια κρουαζιέρα, στην οποία βρίσκονται επίσης η προκλητική Paula (Rosalba Neri) με τον σύζυγό της Aldo, οι οποίοι προσπαθούν διαρκώς να κερδίσουν την εύνοια της πλούσιας γυναίκας. H Beba (Eva Thulin), ένα όμορφο, ντόπιο κορίτσι από κάποιο νησί που συναντούν κατά την διάρκεια της κρουαζιέρας, γίνεται φίλη με τον Tony, και επιβιβάζεται στο σκάφος, όπου λίγο αργότερα επιβιβάζεται και ο άνδρας της, ο Andro, που τελικά πέφτει θύμα της γοητείας της Paula και της Ulla... Πρωταγωνιστούν: Edwige Fenech, Rosalba Neri, Eva Thulin, Maud Belleroche, Maurizio Bonuglia, Ruggero Miti, Salvatore Puntillo Σενάριο: Ottavio Alessi, Nelda Minucci, Lorenzo Ricciardi Σκηνοθεσία: Ottavio Alessi
Κεφίρ

Το κεφίρ ή κεφίρι είναι ένα σύνθετο συμβιωτικό μίγμα μικροοργανισμών που οι γηγενείς λαοί των χωρών του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής καταναλώνουν πολλούς αιώνες τώρα. Παράγεται από οποιονδήποτε τύπο γάλακτος (αγελαδινό, πρόβειο, κατσικίσιο κλπ.) με τη χρήση κόκκων κεφίρ, μια αποικία φιλικών βακτηρίων που στην όψη μοιάζει με κουνουπίδι. Παραδοσιακά παρασκευαζόταν σε σάκους από δέρμα κατσίκας, το λεγόμενο «δερμάτι», το οποίο κρεμούσαν δίπλα στην πόρτα των σπιτιών τους ώστε να το χτυπάνε οι ένοικοι για να αναμειγνύονται καλά οι σπόροι.

 Περιέχει φυσικά τέσσερα γένη και 11 είδη προβιωτικών (φιλικών βακτηριδίων): LACTOBACILLI: Lb. brevis Lb. cellobiosus Lb. kefir Lb. kefiranofaciens Lb. casei ssp. rhamnosus και ssp.alactosus Lb. casei Lb helveticus ssp. lactis Lb deldruevkii ssp. lactis and ssp. bulgaricus Lb.lactis Lb acidophilusSTREPTOCOCCI/LACTOCOCCI: Lc.lactis ssp.lactis and ssp. cremoris and Var. diacetylactis Lc salivarius ssp. thermophilus Enterococcus durans Leuconostoc cremoris L.mesenteroidesYEASTS: Kluyveromyces lactis K.bulgaricus K. fragilis / marxianus Candida kefir C pseudotropicalis Saccharomyces ssp. Torulopsis holmii (torulla ssp.)ACETOBACTER: Acetobacters aceti A. Rasens Ξινόγαλο Δερμάτι
Αικατερίνη της Σουηδίας, κόμισσα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ

Η Αικατερίνη, σουηδ. Katarina (10 Νοεμβρίου 1584 - 13 Δεκεμβρίου 1638) από τον Οίκο των Βάσα ήταν κόρη του βασιλιά της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας και της Άννας-Μαρίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου ΣΤ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Παντρεύτηκε το 1615 τον Ιωάννη-Καζιμίρ των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και είχε τέκνα; Χριστίνα-Μαγδαληνή 1616-1662, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Κάρολος Ι΄ Γουσταύος 1622-1660, βασιλιάς της Σουηδίας. Μαρία-Ευφροσύνη 1625-1687, παντρεύτηκε τον Μάγκνους-Γαβριήλ κόμη του λα Γκάρντιε. Ελεονώρα-Αικατερίνη 1626-1692, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο λάντγκραβο της Έσσης-Έσβεγκε. Αδόλφος-Ιωάννης Α΄ 1629-1689, κόμης του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ. Κάρολος-Φρειδερίκος 1618-1619, Ελισάβετ-Αμαλία 1619-1628, Γουσταύος γενν. π. 1631, απεβίωσαν μικρά. Marie-Louise Rodén: Drottning Christina (Queen Christina) (2008) Nordisk familjebok Kromnow, Åke (1975–1977). "Katarina". Svenskt biografiskt lexikon. 21. National Archives of Sweden. p. 1. Retrieved 2014-07-01.
Άλικα Λακωνίας

Τα Άλικα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Τα Άλικα είναι χαρακτηρισμένα παραδοσιακός οικισμός, καθώς είναι πολλές οι εκκλησίες και τα πυργόσπιτα του οικισμού που έχουν κριθεί ως διατηρητέα.

 Τα Άλικα είναι πεδινό χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της χερσονήσου της Μάνης, από την πλευρά του Μεσσηνιακού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό Φλομοχωρίου-Γερολιμένα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 90 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Αλίκων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 6,293 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κυπάρισσος και Μάραθος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και ορίστηκε έδρα του δήμου Καινιπόλεως του νομού Λακωνίας. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο Μέσσης και το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής. Το 1909 υπήχθη στον νομό Λακωνίας και το 1927 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αλίκων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αλίκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, διατηρητέος ναΐσκος, μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος (1, 80 x 5) με κτιστό τέμπλο, που κοσμείται με καλοδιατηρημένες, λαϊκότροπες μεταβυζαντινές τοιχογραφίες Ο ναός του Αγίου Νικολάου, διατηρητέος, μονόχωρος με δίρριχτη στέγη από σχιστοπλάκες, που ανήκει στον τύπο των μεγαλιθικών μανιάτικων ναών με χρήση αρχαίου υλικού στην τοιχοποιΐα του. Eντοιχισμένα στην πρόσοψή του διατηρούνται το άνω τμήμα επιγραφής ρωμαϊκών χρόνων, ιωνικό κιονόκρανο και άλλα γλυπτο-αρχιτεκτονικά μέλη από αρχαία κτίσματα Η εκκλησία του Αη Στράτηγου βορειοανατολικά του χωριού στη θέση «Μασχάλες» ή «Σκεντρίνες», κοντά σε παλαιό νεκροταφείο. Καταχωσμένος ναΐσκος του 10ου αιώνα, εσωτερικών διαστάσεων 5.35 Χ 5μ. Το ιερό απολήγει σε ημικυλινδικό τοίχο με τρείς κόγχες στο εσωτερικό. Η εκκλησία Γέννησης της Θεοτόκου, οικοδομημένη από πορώδες ερυθρό μάρμαρο σκοτεινού χρώματος, από αρχαίο λατομείο. Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, στη νότια έξοδο του οικισμού όπου, το 1958, επισημάνθηκαν τα κατάλοιπα μεγάλης τρίκλιτης βασιλικής του 6ου αιώνα. Πιθανόν οι εντοιχισμένοι κίονες της εκκλησίας να ανήκαν στη παλιά αυτή βασιλική Το ερειπωμένο εκκλησάκι του Αγίου Φιλίππου, στη βορειοανατολική είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Ερνστ Ρέις

Ο Ερνστ Ρέις (Ernst Reiss) (24 Φεβρουαρίου 1920, Νταβός – 3 Αυγούστου 2010, Βασιλεία) ήταν Ελβετός ορειβάτης. Μαζί με τον Φριτς Λούσινγκερ πραγματοποίησε την πρώτη ανάβαση στο τέταρτο υψηλότερο βουνό της Γης το 1956.

 Στις 18 Μαΐου 1956, οι Ρέις και Λούσινγκερ ως μέλη ελβετικής αποστολής κατέκτησαν το Λότσε. Ο Ρέις ήταν μέλος της ελβετικής αποστολής στο Έβερεστ και το Λότσε. Τέλη Απριλίου έως αρχές Μαΐου η αποστολή δημιούργησε σταδιακά κατασκηνώσεις μεγάλου υψομέτρου. Από την τελευταία κατασκήνωση στο "Τζενίβα Σπουρ" στις 18 Μαΐου, οι Ρέις και Λούσινγκερ κατέκτησαν την κορυφή του Λότσε. Οι συμπατριώτες τους Ερνστ Σμιντ και Γιουργκ Μάρμετ στις 23 Μαΐου και μία ημέρα αργότερα οι Ντολφ Ρέιστ και Χανσρούεντι φον Γκίντεν πραγματοποίησαν τη δεύτερη και την τρίτη ανάβαση στο Έβερεστ. Ο Ρέις πέθανε στη Βασιλεία, στις 3 Αυγούστου 2010, σε ηλικία 90 ετών Mein Weg als Bergsteiger. Frauenfeld: Huber 1959
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1990

Οι 30οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 21 έως 25 Νοεμβρίου 1990 στα Σκόπια και Κουμάνοβο, Γιουγκοσλαβίας. Μετείχαν και οι έξι χώρες για πρώτη και τελευταία φορά με νικήτρια να αναδεικνύεται η Γιουγκοσλαβία για εικοστή τρίτη φορά στην ιστορία της.

 Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Βουλευτικές εκλογές της Νότιας Οσετίας (2019)

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Νότια Οσετία στις 9 Ιουνίου 2019. Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία έχασε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο. Μόνο τρία άλλα εκλεγμένα μέλη εξασφάλισαν την υποστήριξή τους εάν η Ενωμένη Οσσετία επρόκειτο να σχηματίσει κυβέρνηση, αφήνοντάς την με ισχνή πλειοψηφία. με διαφορά μίας έδρας

 Ένα νέο εκλογικό σύστημα εισήχθη πριν από τις εκλογές, εισάγοντας ένα μικτό εκλογικό σύστημα, με τις 17 από τις 34 έδρες να εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, και οι άλλες 17 να εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Μεταξύ 2004 και 2014 όλες οι έδρες εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση.
Σωτήρ Αχαΐας

Ο Σωτήρ, γνωστός και με την παλαιότερη ονομασία Ρούβαλη, είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Αιγίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Αιγίου. Το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 175 μέτρων περίπου.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος με την ονομασία «Ρούβαλη» στις 19/03/1961, όταν και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Αιγίου ακολουθώντας έκτοτε όλες τις διοικητικές μεταβολές του. Με το ΦΕΚ 145Α της 13/09/1962 μετονομάστηκε από Ρούβαλη σε Σωτήρ. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σωτήρος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου/Κοινότητας Αιγίου/Αιγιέων (1835-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/06/2018. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ρούβαλη - Σωτήρ. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 17/06/2018.
Λουίζ Νίβελσον

Η Λουίζ Νίβελσον (Луиза Берлявски-Невельсон, 23 Σεπτεμβρίου 1899 – 17 Απριλίου 1988) ήταν Ουκρανή γλύπτρια με καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είναι γνωστή για τα μνημειώδη, μονοχρωματικά ξύλινα έργα της σε τοίχους και για τα γλυπτά εξωτερικών χώρων.

 Γεννήθηκε στην Ουκρανία και μετανάστευσε με την οικογένειά της στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρακολούθησε καλλιτεχνικά μαθήματα στη Νέα Υόρκη και το 1941 έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση. Στα έργα της κυριαρχούν το μαύρο ή το άσπρο. Πήρε μέρος στην 31η Μπιενάλε. Η τέχνη της είχε επιρροές σε φεμινίστριες καλλιτέχνιδες. Rapaport, Brooke Kamin. The Sculpture of Louise Nevelson: Constructing a Legend. New York: Jewish Museum of New York (2007). ISBN 0-300-12172-5 Busch, Julia M. A Decade of Sculpture: the New Media in the 1960s. Philadelphia: The Art Alliance Press (1974). ISBN 0-87982-007-1 Celant, Germano. Louise Nevelson. New York: Skira (2011). ISBN 88-572-0445-6 Friedman, Martin. Nevelson: Wood Sculptures, An Exhibition Organized by Walker Art Center. Boston: E.P. Dutton (1973). ISBN 0-525-47367-X Guerrero, Pedro. Louise Nevelson: Atmospheres and Environments. Clarkson N. Potter (1988). ISBN 0-517-54054-1 Herskovic, Marika. American Abstract Expressionism of the 1950s, An Illustrated Survey. New York: New York School Press (2004). ISBN 0-9677994-1-4 Hobbs, Robert C. "Louise Nevelson: A Place That Is an Essence". Woman's Art Journal. 1. 1 (1980): 39–43. Lisle, Laurie. Louise Nevelson: A Passionate Life. Bloomington: IUniverse (2001). ISBN 0-595-19069-3 MacKown, Diane. Dawns and Dusks: Taped Conversations With Diana MacKown. Encore Editions (1980). ISBN 0-684-15895-7 Thalacker, Donald W. "The Place of Art in the World of Architecture." Chelsea House Publishers, New York, 1980. ISBN 0-87754-098-5. Wilson, Laurie. Louise Nevelson: Iconography and Sources. New York: Garland Pub. (1981). ISBN 0-8240-3946-7 Επίσημη ιστοσελίδα
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 171

Η Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 171 ή άλλως Πτήση ΟΑ 171 στις 12 Αυγούστου 1997, ήταν τακτική πτήση αεροσκάφους τύπου Boeing 727-230, με στοιχεία νηολογίου SX-CBI και ονομασία «Μέγας Αλέξανδρος», το οποίο παρεκτράπηκε από τον διάδρομο προσγείωσής του στον Διεθνή Κρατικό Αερολιμένα Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Όλοι οι επιβάτες (29 άτομα) και τα 9 μέλη του πληρώματος που επέβαιναν, δεν έπαθαν τίποτα και βγήκαν σώοι, παρόλο που το αεροσκάφος καταστράφηκε ανεπανόρθωτα και δεν επιδεχόταν καμία επισκευή.

 Επρόκειτο για προγραμματισμένη πτήση μεταφοράς επιβατών εξωτερικού από τον Διεθνή Αερολιμένα Ελληνικού των Αθηνών προς την Φρανκφούρτη, με ενδιάμεσο σταθμό την Θεσσαλονίκη. Ενώ απογειώθηκε από την Αθήνα χωρίς κανένα πρόβλημα η προσέγγιση της πτήσης προς την Θεσσαλονίκη δεν ήταν το ίδιο. Συγκεκριμένα, είχαν δηλωθεί άνεμοι 360 μοιρών / 18 κόμβων κατά ριπάς έως 28 κόμβους, η ορατότητα ήταν 5 χλμ με καταρρακτώδη βροχή, διάσπαρτα σύννεφα στα 2500 πόδια και νεφελώδης στα 8000 πόδια. Το πλήρωμα απαρτιζόταν από δύο πολύ έμπειρους πιλότους. Κατά τη στιγμή του ατυχήματος, χρέη Κυβερνήτη εκτελούσε ο χειριστής Στέφανος Βασιλικός.Το πλήρωμα του θαλάμου διακυβέρνησης (ΠΘΔ) πραγματοποίησε μια μη ακριβή VOR / DME προσέγγιση στο διάδρομο 34 (μήκους 2410 μέτρων). Το ΠΘΔ βρισκόταν υπό πίεση λόγω της καταιγίδας στο αεροδρόμιο και σε συνδυασμό με την ανεπαρκή συνεργασία του πληρώματος, προκάλεσαν κάποιες διαδικασίες προσέγγισης να μην εφαρμοστούν.Το αεροσκάφος άγγιξε κάτω (touched down) πέρα από το πρώτο τρίτο του διαδρόμου, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να σταματήσει επί του εναπομένοντος διαδρόμου. Το αεροσκάφος παρεκτράπει της πορείας του προς την δεξιά πλευρά του διαδρόμου, όταν φαινόταν επικείμενη η υπέρβαση στη θάλασσα. Το σύστημα προσγείωσης κατέρρευσε.Τα σωστικά συνεργεία στο έδαφος, ενήργησαν άμεσα. Οι κινητήρες ήσαν τρεις μάρκας Pratt & Whitney, τύπου: JT8D-15 Ο Αριθμός κατασκευής (Construction Number (C/Ν)) 20791 Ο Αριθμός μητρώου κατασκευαστή (Manufacturer Serial Number (MSN)) 1022 Η Πρώτη πτήση: πραγματοποιήθηκε στις 08 Μαρτίου 1974 (δηλ. τη στιγμή του ατυχήματος, το αεροσκάφος ήταν: 23 ετών και 5 μηνών) Κατά την περίοδο του ατυχήματος, Γενικός Διευθυντής ήταν ο Κυβερνήτης Μιλτιάδης Τσαγκαράκης, ο οποίος συνεχάρη το πλήρωμα και τον κ. Στέφανο Βασιλικό - Κυβερνήτη της Πτήσης ΟΑ171 / 12 Αυγούστου 1997, για τον τρόπο με τον οποίο κατεύθυνε το αεροσκάφος εκτός του αεροδιαδρόμου προσγείωσης, αποφεύγοντας την θάλασσα. x Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Τεύχος υπ'αριθμ. 18 του Περιοδικού «Flight International» περίοδος 20-26.08.1997
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1971-1972

Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της αγωνιστικής περιόδου 1971-1972 ήταν το 1ο που διοργανώθηκε, αντικαθιστώντας το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων.Το τρόπαιο κατέκτησε η αγγλική Τότεναμ που επικράτησε της επίσης αγγλικής Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς (Γουλβς) μετά από διπλή αναμέτρηση με συνολικό σκορ 3-2. Ο πρώτος γύρος ξεκίνησε στις 14 Σεπτεμβρίου 1971 και η διοργάνωση ολοκληρώθηκε 17 Μαΐου 1972. 64 ομάδες πήραν μέρος στην κλήρωση του 1ου γύρου. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ντέρεκ Ντούγκαν των φιναλίστ Γουλβς με 9 τέρματα.

 Τα παιχνίδια έγιναν στις 14–16 και 29–30 Σεπτεμβρίου 1971. Ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούσαν να κληρωθούν μεταξύ τους σε αυτή τη φάση. 1 Αυτό το ματς έγινε στο Ρέικιαβικ.2 Η Χάλεσερ αποκλείστηκε από τη διοργάνωση μετά τον πρώτο αγώνα3 Η Βλάζνια Σκόδρα αποβλήθηκε από τη διοργάνωση λόγω προβλημάτων με τη βίζα. Οι αγώνες έγιναν στις 19–21 Οκτωβρίου and 2–4 Νοεμβρίου 1971. Ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούσαν να κληρωθούν μεταξύ τους σε αυτή τη φάση. 1 Αυτό το ματς έγινε στο Ντεν Μπος.2 Ο Πανιώνιος τιμωρήθηκε με αποκλεισμό μετά από τα επεισόδια που έγιναν στο παιχνίδι στην Ουγγαρία. Οι αγώνες έγιναν στις 23–24 Νοεμβρίου και 8 Δεεμβρίου 1971. Ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούσαν να κληρωθούν μεταξύ τους σε αυτή τη φάση. Οι αγώνες έγιναν στις 7,9 και 21,24 Μαρτίου 1972. Οι αγώνες έγιναν στις 5 και 19 Απριλίου 1972.