IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ευκίνητος βάτραχος

Ο ευκίνητος βάτραχος, Rana dalmatina Bonaparte, 1840 είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae. Απαντάται στην Ελλάδα, καθώς και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, η γεωγραφική κατανομή του περιλαμβάνει τη Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Τσεχία, Σλοβακία, Αυστρία, Ουγγαρία, τα Βαλκάνια και περιοχές γύρω από τον Εύξεινο Πόντο. Στην Ελλάδα συναντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας και την Πελοπόννησο, αλλά και σε αρκετά νησιά (Κέρκυρα, Λευκάδα, Εύβοια, πιθανότατα και σε άλλα νησιά του Ιονίου).

 Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους βάτραχο, του οποίο το ολικό μέγεθος δεν ξεπερνά τα 9cm. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Προτιμά φυλλοβόλα δάση με υγρασία και συνήθως κοντά σε νερό σε υψόμετρα έως και 1700 m. Πολύ ευκίνητος βάτραχος με μακρυά πίσω άκρα που τον βοηθούν να κάνει μεγάλα άλματα. Μπαίνει στο νερό για να ζευγαρώσει τέλη του χειμώνα ή αρχές της άνοιξης και τα θηλυκά γεννούν αρκετές χιλιάδες αυγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αυγά εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
Promptuarii Iconum Insigniorum

Με τον λατινικό τίτλο Promptuarii Iconum Insigniorum (μτφ. αποθετήριο εικόνων μεταλλείων, πλήρης τίτλος: Promptuarii iconum insigniorum à seculo hominum, subiectis eorum vitis, per compendium ex probatissimis autoribus desumptis) είναι γνωστό έργο εικονογραφίας του 16ου αιώνα.

 Εκδόθηκε στη Λυών το 1553 και δημιουργήθηκε από τον Γκιγιόμ Ρουιγιέ (Guillaume Rouillé). Το έργο περιέχει σύντομες βιογραφίες και πορτραίτα διαφόρων διασήμων προσωπικοτήτων, από τον αρχαίο κόσμο έως και μορφές του 16ου αιώνα, με τις αναπαραστάσεις να έχουν την μορφή μεταλλείων. Ως έργο δεν έχει νομισματικό ενδιαφέρον ωστόσο είναι ιδιαίτερα αξιόλογο ως δείγμα της πρώιμης ξυλογραφίας.Συνολικά υπάρχουν 950 αναπαραστάσεις ατόμων, με αρκετές μορφές από τη Βίβλο, αρχαία Ελλάδα και αρχαία Ρώμη, και αρκετά άτομα αγγλικής καταγωγής. Οι πρώτες εικόνες ξεκινούν με τον Αδάμ και την Εύα. "Abhandlungen Der Königlich Preussischen Akademie Der Wissenschaften, Philosophisch-Historische Classe." Verlag der Königlichen Akademie der Wissenschaften, 1908. Sharman, Julian. The library of Mary Queen of Scots. E. Stock, 1889. Stark, John Mozeley. A Catalogue of Foreign and English Theology ...: A Collection of Aristotelic, Scotist, Thomist, and Other Writers from the Twelfth to Eighteenth Century ... Specimens of Early Typography ... and a Few Miscellaneous Works .... J.M. Stark, 1871. Promptuarii iconum insigniorum à seculo hominum, subjectis eorum - Google Books
Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία

Η Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία (ΠΕΣ) είναι διαθρησκειακή οργάνωση ευαγγελικών χριστιανικών εκκλησιών, που εξυπηρετεί περισσότερους από 600 εκατομμύρια ευαγγελικούς. Ιδρύθηκε το 1846 στο Λονδίνο της Αγγλίας για να ενώσει τους Ευαγγελικούς σε όλο τον κόσμο. Η ΠΕΣ είναι ο μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός ευαγγελικών εκκλησιών. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στο Ντίρφιλντ του Ιλινόι, με γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη και τη Βόννη. Συγκεντρώνει 9 περιφερειακές και 143 εθνικές ευαγγελικές συμμαχίες εκκλησιών και πάνω από εκατό οργανώσεις μέλη. Επιπλέον, η ΠΕΣ περιλαμβάνει ένα ορισμένο ποσοστό μεμονωμένων ευαγγελικών χριστιανικών εκκλησιών. Από τον Μάρτιο του 2021, Γενικός Γραμματέας της ΠΕΣ είναι ο Γερμανός θεολόγος Τόμας Σίρμαχερ.

 Η οργάνωση έχει τις ρίζες της στην Ευαγγελική Συμμαχία, μια βρετανική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1846 στο Λονδίνο της Αγγλίας από 52 ευαγγελικά δόγματα. Το 1912 πήρε το όνομα Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία. Το 1951, η Παγκόσμια Ευαγγελική Αδελφότητα ιδρύθηκε από ευαγγελικούς ηγέτες από 21 χώρες στην πρώτη γενική συνέλευση στο Ζέιστ της Ολλανδίας. Το 2001, μετά τη Γενική Συνέλευση στην Κουάλα Λουμπούρ, η ΠΕΑ έγινε η Παγκόσμια Ευαγγελική Συμμαχία. Από το 2005, η ΠΕΣ αντιμετώπιζε μια συλλογική διαχείριση υπό την ηγεσία του Καναδού ηγέτη της, Τζεφ Τάνικλιφ. Άνοιξαν γραφεία στο Βανκούβερ του Καναδά (Ηγεσία), στο Σαν Φρανσίσκο (Τεχνολογία Πληροφορικής), στην Ουάσιγκτον (Εκδόσεις) και στη Γενεύη (Διεθνείς Σχέσεις). Το 2006, άνοιξε ένα γραφείο για τον ΟΗΕ στη Γενεύη, το οποίο προστέθηκε σε αυτό στη Νέα Υόρκη. Το 2018, ίδρυσε την έδρα της στο Ντίρφιλντ του Ιλινόι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Συμμαχία έχει ευαγγελική ομολογία πίστεως. Υπάρχουν δύο τριμηνιαίες εκδόσεις: ένα περιοδικό Evangelical Review of Theology (που δημοσιεύεται για λογαριασμό της Paternoster Periodicals από το 1977) και ένα ενημερωτικό δελτίο Theological News (από το 1969). Βιβλία εκδίδονται περιστασιακά. Αγία Γραφή Εκκλησιαστική λειτουργία Θεός στον Χριστιανισμό Επίσημος ιστότοπος
Ανχέλικα Ριβέρα

Η Ανχέλικα Ριβέρα (Angélica Rivera Hurtado, γενν. 2 Αυγούστου 1969) είναι Μεξικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο. Είναι η πρώην σύζυγος του πρώην Προέδρου του Μεξικού, Ενρίκε Πένια Νιέτο και πρώην Πρώτη Κυρία του Μεξικού.

 (Dulce desafío) - 1988/89, ως Τζίνα/Μαρία Ινές (Simplemente María) - 1989, ως Ισαμπέλα ντε Πενιαλβέρτ (Mi pequeña Soledad) - 1990, ως Μαρίσα (La pícara soñadora) - 1991, ως Γιοβάννα Καρίνι (Alcanzar una estrella II) - 1991, ως Σιλβάνα Βέλες (¡Aquí espaantan!) - 1993, ως Γκάμπι (Sueño de amor) - 1993, ως Ισαμπέλ Γκονσάλες/Έρικα ντε λα Κρους (La dueña) - 1995, ως Ρεχίνα Βιγιαρεάλ (Huracán) - 1997/98, ως Ελένα Ρόμπλες (Ángela) - 1998/99, ως Άντζελα Μπελάτι Ρολντάν/Άντζελα Γκαγιάρδο Μπελάτι ντε Μπαουτίστα (Sin pecado concebido) - 2001, ως Μαριάνα Κάμπος Ορτίζ (Mariana de la noche) - 2003/04, ως Μάρσια Μοντενέγρο (Destilando amor) - 2007, ως Τερέσα Ερνάντες Γκαρσία ντε Μοντάλβο "Γαβιότα"/Μαριάνα Φράνκο Βιγιαρεάλ. Από το 2010, η Ριβέρα υπήρξε ενεργό μέλος στην πολιτική εκστρατεία του συζύγου της. Έχοντας γίνει μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς στο Μεξικό, το The Huffington Post την θεωρεί ως το πρόσωπο που εμπλέκεται στα κοινά με την γοητεία και την καλή της εμφάνιση σαν "το πρότυπο της Κάρλα Μπρούνι". Στις 30 Μαρτίου 2012, ο Πένια Νιέτο ξεκίνησε την εκστρατεία του για την προεδρία, και η Ριβέρα τον συνοδεύει σε ολόκληρη τη χώρα. Δημοσίευσε επίσης μια σειρά από βίντεο τα οποία ονόμασε "Τι βλέπουν τα μάτια μου, τι αισθάνεται η καρδιά μου", όπου τεκμηρίωσε την άποψή της. Υπήρξε σύζυγος του μεξικανού παραγωγού Χοσέ Αλμπέρτο Κάστρο από το 1994 μέχρι και το 2008. Μαζί απέκτησαν τρεις κόρες: την Ανχέλικα Σοφία (γ. το 1996), την Φερνάντα (γ. το 1999) και την Ρεχίνα (γ. το 2005). Στις 27 Νοεμβρίου 2010 η Ριβέρα παντρεύτηκε τον Ενρίκε Πένια Νιέτο, Κυβερνήτη της Πολιτείας του Μεξικού. Ο Πένια Νιέτο έχει τρία παιδιά από τον πρώτο του γάμο και ένα εκτός γάμου. Λίγες μέρες μετά τον γάμο η Ριβέρα ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ηθοποιία. Στις 8 Φεβρουαρίου 2019 ανακοίνωσε το διαζύγιο από τον σύζυγό της. Ανχέλικα Ριβέρα στην IMDb
Καλλιθέα Αργολίδας

Η Καλλιθέα είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Ναυπλιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 119 μόνιμους κατοίκους.

 Η Καλλιθέα είναι κτισμένη στον κάμπο της Ασίνης κοντά στις ακτές του Αργολικού κόλπου σε απόσταση 10 χιλιομέτρων ΝΑ του Ναυπλίου. Είναι αγροτικός οικισμός και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών. Μέχρι το 1953 έφερε την ονομασία Μουράταγας και κατά την περίοδο της δεύτερης Τουρκοκρατίας της Πελοποννήσου συμπεριλαμβανόταν στα λεγόμενα Δρεπανοχώρια, ενώ αποτελούσε πιθανότατα τσιφλίκι (ιδιοκτησία) Οθωμανών του Ναυπλίου. Αναφορά στην Καλλιθέα γίνεται το 1886 από τον γεωγράφο και ιστορικό Αντώνιο Μηλιαράκη, ο οποίος το χαρακτηρίζει (όπως και τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής) ως αγροτικό οικισμό. Διοικητικά μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους υπαγόταν αρχικά στον δήμο Ασίνης και στη συνέχεια στον δήμο Ναυπλιέων της ομώνυμης επαρχίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χαϊδαρίου (μετέπειτα Δρεπάνου) της επαρχίας Ναυπλίου και από το 1997 ως το 2010 ανήκε στον καποδιστριακό δήμο Ασίνης. Από το 2011 υπάγεται στον διευρυμένο δήμο Ναυπλιέων. Το χωριό γνώρισε σημαντική αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1928 ενώ απο το 1928 μέχρι το 2011 μειώθηκε κατά το ήμισι. Έκτοτε έχει πάλι παρουσιάσει αύξηση.
TeleTrade

Ο Όμιλος TeleTrade παρέχει υπηρεσίες ηλεκτρονικών συναλλαγών με έδρα την Κύπρο, διευκολύνοντας την πρόσβαση στην αγορά ξένου συναλλάγματος. Τα χρηματοπιστωτικά μέσα που προσφέρει περιλαμβάνουν Forex και CFDs σε μετοχές, μέταλλα και συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης. Οι πελάτες της εταιρείας διεξάγουν τις συναλλαγές τους μέσω των ηλεκτρονικών πλατφορμών MetaTrader 4, MetaTrader 4 MultiTerminal και MetaTrader 5.Εκτός από τις υπηρεσίες συναλλαγών, η εταιρεία παρέχει εκπαίδευση στους συναλλασσόμενους, όπως και εργαλεία έρευνας της αγοράς, ημερήσια επισκόπηση και ανάλυση των χρηματοπιστωτικών αγορών.

 Ο όμιλος TeleTrade ιδρύθηκε το 1994 στη Ρωσία. Η εταιρεία ίδρυσε μια σειρά από γραφεία και σύστησε την TeleTrade Ευρώπης (TeleTrade-DJ International Consulting Ltd) το 2012, ως Κυπριακή Εταιρεία Παροχής Επενδυτικών Υπηρεσιών (CIF). Η TeleTrade-DJ International Consulting Ltd έχει αδειοδοτηθεί και εποπτεύεται από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου (CySEC) και λειτουργεί σύμφωνα με την Οδηγία για τις Αγορές Χρηματοπιστωτικών Μέσων(MiFID). Είναι, επίσης, μέλος του Χρηματιστηρίου της Βαρσοβίας.Ο όμιλος TeleTrade διαθέτει 200 γραφεία υποστήριξης σε 30 χώρες με έμφαση στις αγορές της Ρωσίας και της Ευρώπης. Στις χορηγίες της TeleTrade περιλαμβάνονται: IBSF World Snooker Championship 2013Lithuanian rally driver Renaldas SeinauskasNordea Riga marathon.Sail2Victory yachting team on Samsung Romania Yachting Cup 2014. TeleTrade Global TeleTrade Ελλάδα Αρχειοθετήθηκε 2015-03-15 στο Wayback Machine.
Προσομοίωση ενισχυτή

Η προσομοίωση ενισχυτή είναι η διαδικασία ψηφιακής προσομοίωσης ενός φυσικού ενισχυτή κιθάρας. Το Amp modeling μπορεί να το συναντήσετε ως λογισμικό, όπως plugins για DAWs (Digital Audio Workstation), τα οποία μπορεί να βοηθηθού ν από τους επιταχυντές υλικού του υπολογιστή, ή μπορεί να αποτελούν μέρος μιας αυτόνομης συσκευής ή ενός ενισχυτή. Το Amp modeling συχνά επιδιώκει να αναδημιουργήσει τον ήχο ενός ή περισσοτέρων μοντέλων ενισχυτών λυχνίας και μερικές φορές, επίσης και ενισχυτών solid state.

 Ως μέρος ενός DAW ( digital audio workstation), το amp modeling μπορεί να εφαρμόζεται σε ένα σήμα κιθάρας που έχει ηχογραφηθεί "καθαρά"* (Direct Connection), προκειμένου να επιτευχθεί ο ήχος ενος ενισχυτή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Η διαδικασία αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι είναι δυναμική. Μπορείτε δηλαδή να αλλάξετε τις ρυθμίσεις του ενισχυτή χωρίς να υποχρεώσετε τον μουσικό να επανηχογραφήσει το κομμάτι. Αυτόνομες συσκευές μοντελοποίησης όπως το Line 6 POD ψηφιοποιούν το σήμα εισόδου και χρησιμοποιούν ένα DSP, για την επεξεργασία του σήματος με ψηφιακό υπολογισμό, προσπαθώντας να επιτύχει τον ήχο των ακριβών επαγγελματικών ενισχυτών σε μια πολύ λιγότερο δαπανηρή και πιο συμπαγή συσκευή. Αυτά τα μοντέλα μπορούν να συνδεθούν απευθείας σε ηχογραφικό σύστημα ή σύστημα PA, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε κάποια ενίσχυση και μικρόφωνο, ωστόσο, υπάρχει μια συνεχιζόμενη συζήτηση για το ζήτημα του με πόση ακρίβεια ένα modeler μπορεί να αναπαράγει πιστά τον ήχο ενός πραγματικού ενισχυτή.Εκτός από τον ενισχυτή εξομοιώσεις τα περισσότερα μοντέλα γενικά περιλαμβάνουν και μια ποικιλία από εφέ καθώς και κάποια μπορούν να συνδεθούν και μέ USB για εγγραφή.μέσω υπολογιστή Modeling ενισχυτές όπως ο Peavey Vypyr, Roland Cube, Fender Mustang, και το Line 6 Spider είναι ενισχυτές που περιλαμβάνουν μια ενσωματωμένη μοντελοποιητική συσκευή. Κάποια high-end μοντέλα ενισχυτών όπως το Vox Valvetronix καθώς και οι 60/120 watt εκδόσεις του Peavey Vypyr συνδυάζουν την ψηφιακή μοντελοποιητική επεξεργασία με την πραγματική ενός λαμπάτου ενισχυτή. επίσης υπάρχουν αναλογικά μοντελοποιητικά συστήματα, όπως το Tech 21's και η σειρά της SansAmp
Άννελι Οττ

Η Άννελι Οττ (εσθ. Anneli Ott), γεννηθείσα στις 2 Μαΐου 1976, στο Τάρτου, είναι Εσθονή πολιτικός. Μέλος του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος και υπουργός Πολιτισμού της Εσθονίας της κυβέρνησης της πρωθυπουργού Κάγια Κάλας από την 26 Ιανουαρίου 2021. Πρώην Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης της Εσθονίας (2020-2021), μέλος της 13ης και 14ηςΒουλής της Εσθονίας (εσθ. Riigikogu) (2016-2020), Δήμαρχος του Βόρου (2009-2010).

 Η Άννελι Οττ γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1976, στο Τάρτου, της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας. Ο πατέρας της Γιάακ Οττ, ήταν δήμαρχος της πόλης Βόρου. Η Άννελι Οττ πήγε στο Γυμνάσιο της Πάρκσεπα μιας μικρής πόλης του δήμου Βόρου της Επαρχίας Βόρου, από όπου αποφοίτησε το 1994. Φοίτησε στη Σχολή Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Ταλίν και αποφοίτησε το 1999 με πτυχίο Κινησιολογίας και Αθλητισμού και την επόμενη χρονιά έκανε μεταπτυχιακά στα Παιδαγωγικά. Η πολιτική καριέρα της Άννελι Οττ ξεκίνησε το 2005, όταν εξελέγη στο Επαρχιακό Συμβούλιο της Λάσβα, ως Πρόεδρος της Εσθονικής Λαϊκής Ένωσης, στις τοπικές εκλογές. Από τις 2 Νοεμβρίου 2005 έως το 2009, ήταν μέλος της Εσθονικής Λαϊκής Ένωσης. Διετέλεσε δήμαρχος του της πόλης Βόρου το 2009-2010 που είναι πρωτεύουσα της Επαρχίας Βόρου. Στις 9 Αυγούστου 2009, έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Εσθονίας, παραμένοντας εκεί μέχρι τις 25 Απριλίου 2011. Στις 25 Απριλίου 2011 έγινε μέλος του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος. Είναι ο επικεφαλής του κομματικού κλάδου στη Βόρουμαα. Από το 2010 έως το 2015 ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Βόρου. Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου. Το 2011-2014, εργάστηκε στο Ταλίν ως αναπληρωτής προϊστάμενος της περιφέρειας Νόμμε. Στις εκλογές του 2015 για τη Βουλή, η Οττ συντάχθηκε στις τάξεις του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος στις επαρχίες Βόρου, Βάλγκα και Πούλβα, λαμβάνοντας 1.119 ψήφους χωρίς να καταφέρει να μπει στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, στις 19 Νοεμβρίου 2015, η Οττ έγινε μέλος της 13ης Βουλής. Ήταν αναπληρώτρια στην ειδική επιτροπή για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Στις εκλογές του 2019, κατέβηκε στην ίδια εκλογική περιφέρεια, έλαβε 1.474 ψήφους και εξελέγη βουλευτής. Ως βουλευτής, ηγήθηκε της Επιτροπής Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τις 25 Νοεμβρίου 2020 έως τις 26 Ιανουαρίου 2021, ήταν η Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης της Εσθονίας στη δεύτερη κυβέρνηση του Γιούρι Ράτας. Από τις 26 Ιανουαρίου 2021, η Οττ είναι η Υπουργός Πολιτισμού της Εσθονίας στην κυβέρνηση της Κάγια Κάλας . Ο πατέρας της Γιάακ Οττ ήταν δήμαρχος του Βόρου και χάθηκε μαζί με τη σύζυγό του στο ναυάγιο του Εσθονία στις 28 Σεπτεμβρίου 1994, ενός από τα πιο πολύνεκρα ναυάγια του 20ου αιώνα. Ο θείος της είναι ο βετεράνος πολιτικός του Ταλίν Γιούρι Οττ. Είναι διαζευγμένη και είναι μητέρα μιας κόρης και ενός γιου. Το επώνυμο του συζύγου της είναι Βίιτκιν το οποίο έφερε από το 2000 έως 2012.
Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό ανδρών/γυναικών

Ο Ζήσιμος Μπέλος, το 1978 στο Μόναχο, κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ταεκβοντό ανδρών και γυναικών. Συνολικά, η Ελλάδα έχει κατακτήσει 46 μετάλλια, με τους Γιώργο Ιωνά και Μόρφω Δροσίδου να είναι οι.... πολυμεταλλιούχοι !

 Η Ελλάδα έχει κατακτήσει συνολικά 46 μετάλλια και συγκεκριμένα εννέα χρυσά, 12 ασημένια και 25 χάλκινα.O Γιώργος Ιωνάς είναι ο μοναδικός που έχει κατακτήσει δύο χρυσά μετάλλια (2000, 2002) και ο μοναδικός άνδρας με τρία μετάλλια (τρίτος στο Ευρωπαϊκό του 1998).Η Μόρφω Δροσίδου, είναι η μοναδική αθλήτρια που έχει κατακτήσει τρία μετάλλια, ένα από κάθε απόχρωση (1η το 1994, 2η το 1992, 3η το 2000).Το τελευταίο χρονικά χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα, το έχει κατακτήσει η Ιωάννα Κουτσού το 2012 στο Μάντσεστερ.Συνολικά οκτώ αθλητές και αθλήτριες έχουν βρεθεί περισσότερες από μία φορές στο βάθρο των νικητών/νικητριών. Εκτός του Ιωνά (2-0-1) και της Δροσίδου (1-1-1), διπλομεταλλιούχοι είναι και οι Έλλη Μυστακίδου (1-1-0), Τριανταφυλλιά Καρασιούνα (1-0-1), Αλέξανδρος Νικολαίδης (1-0-1), Ιωάννα Κουτσού (1-0-1), Κατερίνα Μπάση (0-1-1) και Γεσθημανή Ορφανίδου (0-0-2).Συνολικά 38 Έλληνες αθλητές και αθλήτριες έχουν κατακτήσει τουλάχιστον ένα μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Α/ΓΤα πρώτα χρονικά χρυσά μετάλλια για την Ελλάδα στη διοργάνωση, τα κατέκτησαν οι Τριανταφυλλιά Καρασιούνα και Μόρφω Δροσίδου το 1994 στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.Η Ελλάδα (Πάτρα), το 2000 φιλοξένησε το 13ο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (12o γυναικών), κατακτώντας συνολικά έξι μετάλλια, απολογισμός που είναι και ο μεγαλύτερος για τη χώρα μας σε μια μόνο διοργάνωση. Από το 1976 έως το 2021 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ (ΕΛΟΤ)EUROPEAN TAEKWONDO UNION (ETU)TAEKWONDO DATA Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Ταεκβοντό νέων ανδρών/νέων γυναικών Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Ταεκβοντό εφήβων/νεανίδων Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Ταεκβοντό παίδων/κορασίδων Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό Poomsae
1768 Απεντσέλλα

Η Απεντσέλλα (Appenzella) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1965 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά της από το καντόνι της Ελβετίας Άπεντσελ Άουσερχόντεν.

 Η μέση διάμετρος της Απεντσέλλα εκτιμάται σε 20,86 ± 2,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι F (κατά Tholen) ή C (ανθρακούχος, κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0338 ± 0,009 (η επιφάνειά της είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο). Δεν είναι γνωστό με ποια περίοδο περιστρέφεται η Απεντσέλλα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Δράκος Πιαστ

Ο Δράκος Πιαστ (πολωνικά: smok piastowski) είναι θρυλικό πλάσμα στη λαογραφία της Μασοβίας στην Πολωνία, που απεικονίζεται ως σλαβικός δράκος. Χρησιμοποιήθηκε στο οικόσημο της Δυναστείας των Μασοβιανών Πιαστ, κυρίως στο οικόσημο του Δουκάτου του Τσερσκ και του Δουκάτου της Βαρσοβίας, όπου απεικονιζόταν αντίστοιχα ως πράσινος και κόκκινος δράκος με κόκκινη γλώσσα και νύχια.

 Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, ο δράκος προσαρμόστηκε στην πολωνική εραλδική από τον Αρθουριανό κύκλο. Πιθανότατα εισήχθη ως οικόσημο της Γης του Τσερσκ χάρη στον Μάγκνους, γιο του Χάρολντ Β΄, βασιλιά της Αγγλίας, που ήταν κόμης στη Μασοβία τον 12ο αιώνα. Η παλαιότερη γνωστή εμφάνιση του Δράκου Πιαστ είναι η σφραγίδα του Δούκα Τρόιντεν Α΄ της Μασοβίας, ηγεμόνα του Δουκάτου της Βαρσοβίας, που χρησιμοποιήθηκε μετά το 1311. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκε στο οικόσημο του Δουκάτου του Τσερσκ. Σύμφωνα με τον Γιαν Ντουούγκος, ο Δράκος Πιαστ είχε εμφανιστεί στο λάβαρο που χρησιμοποιούσε ο Δούκας Γιάνους Α΄ της Βαρσοβίας κατά τη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410. Ο δράκος ήταν επίσης παρών στο οικόσημο της πόλης Νόβι Ζμίγκρουντ. Εισήχθη στην περιοχή τον 14ο αιώνα από τον Μπολέσλαφ-Γιέζι Β΄, ηγεμόνα του Βασιλείου της Γαλικίας-Βολυνίας, ο οποίος ήταν γιος του Τρόιντεν Α΄.Επί του παρόντος, ο δράκος είναι παρών στο εθνόσημο πολλών πόβιατ του Βοεβοδάτου Μασοβίας της Πολωνίας, τα οποία είναι τα: Πόβιατ Γκαρβόλιν (από το 2002), Πόβιατ Γκρούγετς (από το 2000), Πόβιατ Όστρουφ (από το 2002), Πόβιατ Ότφοτσκ, Πόβιατ Προύσκουφ και Πόβιατ Δυτικής Βαρσοβίας. Χρησιμοποιείται επίσης στο οικόσημο των γκμίνα Λεσνοβόλα και Νόβι Ζμίγκρουντ. Σύμφωνα με την τοπική μασοβιανή λαογραφία, ο δράκος ζούσε στα υπόγεια μπουντρούμια που βρίσκονταν μεταξύ του Κάστρου του Τσερσκ και του χωριού Τσόνιεφ και φύλαγε τους θησαυρούς του Δούκα Κορράδου Α΄ της Μασοβίας.Στην τοπική λαογραφία του Νόβι Ζμίγκρουντ, ένας δράκος ή μια γιγάντια οχιά, ζούσε σε φωλιά πάνω σε δέντρο, που βρισκόταν στο λόφο κοντά στο κάστρο στο Στάρι Ζμίγκρουντ. Κανείς δεν κατάφερε να τον διώξει. Γιαν Ντουούγκος, Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Ζ. Πιεχ, Ikonografia pieczęci Piastów, Κρακοβία, 1993, σελ. 95. Γιάνους Γκραμπόφσκι, Bolesław Jerzy II Trojdenowic (1309/1310 – 1340), στο: Poczet książąt i księżnych mazowieckich, Κρακοβία 2019, ISBN 978-83-7730-38.
Γκούσταβ Χίρσφελντ

Ο Πάουλ Όσκαρ Γκούσταβ Χίρσφελντ (γερμ. Paul Oscar Gustav Hirschfeld, 4 Νοεμβρίου 1847 - 1895) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος. Συνεργάστηκε με τον Ερνστ Κούρτιους τον οποίο και συνόδευσε σε περιηγήσεις και επιστημονικές αρχαιολογικές αποστολές. Διηύθυνε τις ανασκαφές στην Αρχαία Ολυμπία και δίδαξε ως καθηγητής πανεπιστημίου. Απεβίωσε σε μικρή ηλικία 47 ετών. Συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους αρχαιολόγους του 19ου αιώνα.

 Tituli statuariorum sculptorumque Graecorum cum prolegomenis, Berlin 1871 Γκούσταβ Χίρσφελντ (1847–1895) (1872). Programm zum Winckelmannsfeste der Archäologischen Gesellschaft zu Berlin (Band 32): Athena und Marsyas. Βερολίνο. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011. Über Kelainai-Apameia Kibotos, Berlin 1875 Bericht über die Ergebnisse einer Bereisung Paphlagoniens, Berlin 1882 Paphlagonische Felsengräber. Ein Beitrag zur Kunstgeschichte Kleinasiens, Berlin 1885 Die Felsenreliefs in Kleinasien und das Volk der Hittiter. Zweiter Beitrag zur Kunstgeschichte Kleinasiens, Berlin 1887 Über die griechischen Grabschriften, welche Geldstrafen anordnen, in: Königsberger Studien 1, 1887, S. 83–144 Inschriften aus dem Norden Kleinasiens, besonders aus Bithynien und Paphlagonien, Berlin 1888 The collection of ancient Greek inscriptions in the British Museum, 4, 1: Knidos, Halikarnassos and Branchida, Oxford 1893 Aus dem Orient, Berlin 1897
Τζούλια Παστράνα

Η Τζούλια Παστράνα (1834 - 25 Μαρτίου 1860) ήταν μια ερμηνεύτρια και τραγουδίστρια κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η Παστράνα ήταν μια ιθαγενής γυναίκα από το Μεξικό που γεννήθηκε το 1834, κάπου στην πολιτεία της Σιναλόα. Γεννήθηκε με μια γενετική πάθηση, την hypertrichosis terminalis (ή γενικευμένα hypertrichosis lanuginosa), το πρόσωπο και το σώμα της ήταν καλυμμένο με ίσια μαύρα μαλλιά. Τα αυτιά και η μύτη της ήταν ασυνήθιστα μεγάλες, και τα δόντια της ήταν παράτυπα. Η τελευταία αυτή συνθήκη οφείλεται σε μια σπάνια ασθένεια, αδιάγνωστη κατά την διάρκεια της ζωής της, την υπερπλασία των ούλων, η οποία προκαλούσε πάχυνση των χειλιών και των ούλων της.

 Το μιούζικαλ Παστράνα από τους Αυστραλούς συγγραφείς Allan McFadden και τον Πέτρο Νόρθγουντ διεξήχθη από το Θέατρο της Εκκλησίας της Μελβούρνης το 1989. Η παραγωγή ήταν υποψήφια για πέντε Βραβεία Πράσινου δωματίου της Μελβούρνης. Μια παράσταση βασισμένη στη ζωή της Παστράνα, The True History of the Tragic Life and Triumphant Death of Julia Pastrana, the Ugliest Woman in the World (1998) γράφτηκε από τον Σον Πρέντεργκαστ. Το 2003 στο Τέξας η παραγωγή του έργου ανέβηκε από την Kathleen Anderson Culebro, η αδελφή της Laura Anderson Barbato, πρωτοστάτησε στην εκστρατεία της Barbato ώστε να επαναπατρίσουν τα λείψανα της Παστράνα από τη Νορβηγία στο Μεξικό. Η ταινία του Μάρκο Φερέρι το The Ape Woman (1964) βασίζεται στην ιστορία της ζωής Παστράνα. Στις 14 Οκτωβρίου 2013, ανακοινώθηκε η εν ανάπτυξη ταινία «Velvet», με βάση τη ζωή και τις εμπειρίες της Τζούλιας Παστράνα, καθώς και από ένα πρωτότυπο σενάριο του Celso García και του Francisco Payó González. Το "Velvet" κατευθύνεται από τον Celso García και είναι μια διεθνής παραγωγή με την υποστήριξη των διαφόρων προσωπικοτήτων πίσω και μπροστά από την κάμερα. Η ανακοίνωση εμφανίστηκε σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη μεξικανική εφημερίδα "Mural", μέλος της συντακτικής ομάδας Reforma. Ο Ass Ponys έγραψε και ηχογράφησε το τραγούδι Τζούλια Παστράνα που αφορά τη ζωή της, στο άλμπουμ τους Grim το 1993. Behold! The Heartbreaking, Hair-Raising Tale Of Freak Show Star Julia Pastrana, Mexico’s Monkey Woman JULIA PASTRANA - The Nondescript
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2010

Τα 76α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2010, απονεμήθηκαν στις 10 Ιανουαρίου 2011, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2010.

 Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Κόλιν Φερθ – The King's Speech Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Ανέτ Μπένινγκ – The Kids Are All Right Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: The Illusionist (L'illusionniste) Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Matthew Libatique – Μαύρος Κύκνος Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φίντσερ – The Social Network Καλύτερη Ταινία: The Social Network Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: David Michôd – Animal Kingdom Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Carlos • France Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: Inside Job Καλύτερο Σενάριο: Lisa Cholodenko and Stuart Blumberg – The Kids Are All Right Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Μαρκ Ράφαλο – The Kids Are All Right Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Melissa Leo – The Fighter Ειδικό Βραβείο: Jeff Hill Ο Επίσημος ιστότοπος
Διεθνής Ένωση Εργατών

Η Διεθνής Ένωση Εργατών (International Workingmen's Association (IWA), 1864-1876), γνωστή και ως Πρώτη Διεθνής, ήταν μία διεθνής οργάνωση που αποσκοπούσε στη συσπείρωση διαφόρων αριστερών, σοσιαλιστικών, κομμουνιστικών και αναρχικών ομάδων καθώς και συνδικαλιστικών ενώσεων της εργατικής τάξης. Ιδρύθηκε το 1864 σε μία συνέλευση εργατών στην αίθουσα του Saint Martin στο Λονδίνο. To πρώτο συνέδριο της Διεθνούς έλαβε χώρα το 1866 στη Γενεύη. Το 1872 η Διεθνής Ένωση Εργατών διασπάστηκε στα δύο ως αποτέλεσμα των αντικρουόμενων θέσεων των τότε κυρίαρχων τάσεων, της ομάδας των σοσιαλιστών και της ομάδας των αναρχικών. Το 1876 διαλύθηκε οριστικά. Η Δεύτερη Διεθνής θα ιδρυόταν το 1889 ενώ είχε προηγηθεί η ίδρυση της Αναρχικής Διεθνούς του Saint Imier το 1872.

 Από τη σύστασή της η Διεθνής αδυνατούσε να γεφυρώσει τις εγγενείς διαφορές των ετερόκλητων ιδεολογικά ομάδων που την απαρτίζαν. Στις επικρατούσες απόψεις του Μαρξ αρχικά εναντιώθηκαν οι μουτουαλιστές οι οποίοι απέρριπταν τις ιδέες του κομμουνισμού και του κρατισμού. Με τη συμμετοχή του Μιχαήλ Μπακούνιν και των κολεκτιβιστών ομοϊδεατών του στη Διεθνή το 1868, δημιουργήθηκε ένας έντονα διπολικός χαρακτήρας. Γύρω από τις φυσιογνωμίες των Μαρξ και Μπακούνιν δημιουργήθηκαν δύο εξίσου πολυάριθμα αντίπαλα στρατόπεδα. Οι μεν σοσιαλιστές (και κατόπιν μαρξιστές) έβλεπαν ως πρόσφορη την τακτική της συμμετοχής στα εθνικά κοινοβούλια και τις διεργασίες της αστικής δημοκρατίας για την επίτευξη των στόχων του σοσιαλισμού. Αντίθετα, οι αναρχικοί με κύριο εκφραστή τους το Μιχαήλ Μπακούνιν απέρριπταν κάθε συμμετοχή στις αστικές διαδικασίες και προέκριναν την άμεση ανατροπή του καπιταλισμού. Επίσης ο Μπακούνιν χαρακτήρισε τις ιδέες του Μαρξ αυταρχικές και υποστήριξε ότι αν ένα μαρξιστικό κόμμα ανέβει στην εξουσία, οι ηγέτες του θα καταλήξουν τόσο κακοί όσο η άρχουσα τάξη που είχαν πολεμήσει (ιδίως στο Κρατισμός Και Αναρχία) Συνέδριο της Γενεύης (1866) Συνέδριο της Λωζάνης (1867) Συνέδριο των Βρυξελλών (1868) Συνέδριο της Βασιλείας (1869) Συνέδριο της Χάγης (1872) International Working Men's Association, Resolutions of the Congress of Geneva, 1866, and the Congress of Brussels, 1868 , Λονδίνο, Westminster Printing Co., 1868. (στα αγγλικά) Bernstein, Sammuel, The First International and the Great Powers, Science and Society, Tόμος 16, Τεύχος 3, σσ. 247-272, 1952. (στα αγγλικά) Bernstein, Sammuel, The First International on the Eve of the Paris Commune, Science and Society, Τόμος 5, Τεύχος 1, σσ. 24-42, 1941. (στα αγγλικά) Foster, William Z., Ιστορία των τριών Διεθνών, Αλφειός, 1975. Joll, James, Οι Αναρχικοί, μετ. Νίκος Μπαλής, Επίκουρος, 2015. Ιστορία της Διεθνούς Ένωσης Εργατών , από Marxists.org (στα αγγλικά)
Štark Arena

Η Štark Arena (σερβικά: Штарк арена, αρχικά γνωστή ως «Београдска арена», Μπεογκράντσκα αρένα) είναι κλειστό στάδιο που βρίσκεται στο Νόβι Μπέογκραντ του Βελιγραδίου. Έχει σχεδιαστεί ως αίθουσα αθλητισμού, πολιτιστικών εκδηλώσεων και άλλων προγραμμάτων. Το συνολικό εμβαδόν του σταδίου είναι 48.000 τετραγωνικά μέτρα, ενώ η χωρητικότητα του είναι από 20.000 έως 25.000, ανάλογα με τη χρήση. Το κόστος της υπολογίζεται σε 70 εκατομμύρια ευρώ. Η αρένα είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Αρένων (EAA).

 Κατά την κατασκευή της, η προσωρινή ονομασία της αρένας ήταν «Hala Limes». Ωστόσο, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή της αρένας το 2004, δόθηκε η επίσημη ονομασία «Београдска арена» (Αρένα Βελιγραδίου). Το Φεβρουάριο του 2007, ο Σέρβος προπονητής καλαθοσφαίρισης Μπόζινταρ Μάλκοβιτς ξεκίνησε μια πρωτοβουλία με σκοπό τη μετονομασία της αρένας υπό την ονομασία ενός άλλου διάσημου Σέρβου καλαθοσφαιριστή, Αλεξάνταρ Νίκολιτς. Ο Μαλικόβιτς παρουσίασε την πρωτοβουλία του στους αξιωματούχους της πόλης και στον πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, αλλά η αλλαγή της ονομασίας δεν έγινε αποδεκτή. Αντ' αυτού, το 2016, μια άλλη αθλητική αίθουσα του Βελιγραδίου, η Hala Pionir μετονομάστηκε σε Hala Aleksandar Nikolić. Τον Ιούνιο του 2012, οι αξιωματούχοι της Αρένας υπέγραψαν πενταετή συμφωνία με την Komercijalna banka με σκοπό τη μετονομασία σε «Kombank Arena» και η αλλαγή της ονομασίας έγινε επίσημα το Σεπτέμβριο του 2012. Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Σάλας 2016 που διεξήχθη το Φεβρουάριο του 2016, η αρένα μετονομάστηκε από Kombank Arena σε «Beogradska Arena» για εμπορικούς λόγους. Τον Οκτώβριο του 2017, η αρένα μετονομάστηκε ξανά, αυτή τη φορά σε «Štark Arena», μετά την υπογραφή πενταετούς συμφωνίας χορηγίας με την εταιρεία παραγωγής τροφίμων Štark. Επίσημος ιστότοπος
Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ

Η Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ (γαλλικά: Promenade des Anglais, προφέρεται: [​pʁɔm.nad de.z‿ɑ̃ɡlɛ]) είναι γνωστή παραλιακή λεωφόρος κατά μήκος της Μεσογείου στη Νίκαια της Γαλλίας. Εκτείνεται στα δυτικά από το αεροδρόμιο, μέχρι το Quai des États-Unis στα ανατολικά, σε μια απόσταση περίπου 7 χιλιομέτρων.

 Η ιστορία της Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ ξεκινά κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, όταν η αγγλική αριστοκρατία βρέθηκε να περνά το χειμώνα της στη Νίκαια απολαμβάνοντας την πανοραμική θέα κατά μήκος της ακτής. Το 1820 κατά τη διάρκεια ενός ιδιαίτερα δριμύ χειμώνα στο Βορρά, υπήρξε μαζική εισροή ζητιάνων στη Νίκαια. Τότε μερικοί από τους Άγγλους πρότειναν την κατασκευή ενός παραλιακού πεζόδρομου. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από τον κληρικό Λιούις Γουέι. Η πόλη της Νίκαιας ενδιαφέρθηκε από την προοπτική δημιουργίας του έργου και αύξησε σημαντικά τα αρχικά σχέδιά του. Ο πεζόδρομος αρχικά ονομαζόταν από τους κατοίκους Camin deis Anglés (Ο δρόμος των Άγγλων) στην τοπική διάλεκτό τους Nissart. Ύστερα από την προσάρτηση της Νίκαιας στη Γαλλία το 1860 μετονομάστηκε σε La Promenade des Anglais. Η Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ υπήρξε το μέρος δοκιμών για τις ομάδες της αθλητικής διοργάνωσης ποδηλασίας Tour de France, που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου 2013. Στις μέρες μας, οι κάτοικοι της περιοχής και οι τουρίστες, κάνουν τις βόλτες τους με τις οικογένειές τους στο πεζόδρομο που χάριν συντομίας αποκαλούν La Prom. Επίσης, έχει γίνει αγαπημένο μέρος συγκέντρωσης για ποδηλάτες, σκειτμπόντερς και in-line skaters. Εκτός από τις πολυάριθμες εκδηλώσεις, όπως το ετήσιο αποκριάτικο καρναβάλι της Νίκαιας, τη μάχη των λουλουδιών κ.λ.π., που λαμβάνουν χώρα κατά μήκος της Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ, το μέρος ενδείκνυται για τουρισμό. Στην Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ πραγματοποιήθηκε τρομοκρατική επίθεση κατά τους εορτασμούς της Εθνικής εορτής της Γαλλίας για την πτώση της Βαστίλης, στις 14 Ιουλίου 2016 και ώρα 22:40 μ.μ. Ένα φορτηγό με ταχύτητα 70 χλμ/ώρα, γεμάτο με όπλα και χειροβομβίδες, έπεσε πάνω σε πλήθος κόσμου που είχε συγκεντρωθεί στη λεωφόρο Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ για να παρακολουθήσει τη ρίψη πυροτεχνημάτων, σκοτώνοντας 84 άτομα και τραυματίζοντας 65 (οι 18 σε κρίσιμη κατάσταση). Ο οδηγός του φορτηγού ψυγείου, Mohamed Lahouaiej-Bouhlel, ηλικίας 31 ετών, Γάλλος με καταγωγή από την Τυνησία, οδήγησε σκορπώντας το θάνατο για 2,0 χιλιόμετρα, αποκλίνοντας συνεχώς εσκεμμένα της πορείας του (κοινώς οδηγώντας ζιγκ ζαγκ), αποσκοπώντας στο μέγιστο δυνατό αριθμό θυμάτων, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί αργότερα κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία. Ανάμεσα στους νεκρούς αναγνωρίστηκαν Βρετανοί, Ισπανοί, Ελβετοί και Αμερικανοί πολίτες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Promenade des Anglais (Nice) στο Wikimedia Commons
Don't Break the Oath

Don't Break the Oath είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Music for Nations στην Μεγάλη Βρετανία και της Roadrunner στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπως και μέσω της Combat στην Βόρεια Αμερική.

 Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ ξεκίνησαν στις 30 Απριλίου του 1984 στο Easy Sound Recording Studio της Κοπενχάγης, με παραγωγό τον Χένρικ Λουντ. Αρκετά τραγούδια είχαν ήδη ηχογραφηθεί για τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος, αλλά δεν είχαν συμπεριληφθεί στην τελική κοπή, όπως τα "Come to the Sabbath" και "The Oath". Ο αρχικός τίτλος του κομματιού "Welcome Princess of Hell" ήταν "Welcome Princes of Hell", αλλά άλλαξε λόγω τυπογραφικού λάθους, παρά το ό,τι οι στίχοι ήταν σωστά τυπωμένοι. Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με τον Στιβ Χιούι του AllMusic να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το Ultimate Guitar με 9,4 / 10, και το "Metal Storm" με 8,9 / 10.Το ΝΜΕ κατέταξε τον δίσκο στην 54η θέση των εκατό καλύτερων άλμπουμ του heavy metal, ενώ το Digital Dream Door το κατέταξε 27ο στην αντίστοιχη δική του λίστα. Το "Don't Break the Oath" κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1984, περίπου έναν μήνα πριν ξεκινήσει η πρώτη αμερικάνικη περιοδεία των Mercyful Fate, η οποία διήρκεσε για δύο μήνες, με το συγκρότημα να εμφανίζεται είτε ως πρώτο όνομα σε κλαμπ των ΗΠΑ, είτε ως support στους Motörhead.Από τις 26 ως τις 30 Δεκεμβρίου έδωσαν πέντε συναυλίες επί γερμανικού εδάφους, πριν παίξουν για τελευταία φορά ζωντανά κατά την δεκαετία του '80 στις 11 Απριλίου 1985 στην Κοπενχάγη. Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των King Diamond και Χανκ Σέρμαν, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά. Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Don't Break the Oath" είχε την εξής μορφή: King Diamond - φωνητικά Χανκ Σέρμαν - κιθάρα Μίκαελ Ντένερ - κιθάρα Τίμι Χάνσεν - μπάσο Κιμ Ραζ - τύμπανα Mercyful Fate “Don't Break The Oath” | King Diamond & Mercyful Fate Don't Break the Oath - Mercyful Fate | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Death Metal Underground: Don't Break the Oath turns 31 today
Τζορτζ Τουπόου Ε΄

Ο Τζορτζ Τουπόου ο Ε΄ (4 Μαΐου 1948 - 18 Μαρτίου 2012) ήταν ο βασιλιάς της Τόνγκα από το 2006 ως τον θάνατό του. Γιος του Ταουφααχάου Τουπόου Δ', έγινε βασιλιάς μετά το θάνατο του πατέρα του, στις 11 Σεπτεμβρίου 2006.

 Στην καθημερινή ζωή, ήταν περισσότερο γνωστός με το όνομα Tupoutoa. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελβετία και τη δευτεροβάθμια στο King's College του Ώκλαντ (Νέα Ζηλανδία). Συνέχισε τις σπουδές του στην Οξφόρδη και στη Βασιλική Ακαδημία του Στρατού στο Σάντχερστ της Αγγλίας. Αν και δεν ήταν παντρεμένος, απέκτησε ένα τέκνο, την Ιλίμα Λέι Τόχι. Με βάση το Σύνταγμα, η κόρη του δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει δικαιώματα επί του θρόνου στο μέλλον.Προτού γίνει βασιλιάς άσκησε επιχειρηματική δραστηριότητα και βάσει του νόμου έπαυσε να έχει λογαριασμούς από τις επιχειρήσεις του. Έγινε Διάδοχος του θρόνου στις 4 Μαΐου του 1966. Χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1979-1998. Ορκίστηκε Βασιλιάς στις 11 Σεπτεμβρίου του 2006. Η επίσημη στέψη του έγινε την 1η Αυγούστου του 2008 . Αρχικά η στέψη προγραμματιζόταν να λάβει χώρα το 2007, αναβλήθηκε όμως καθώς δόθηκε προτεραιότητα στην ανοικοδόμηση της πρωτεύουσας, Νουκουαλόφα, έπειτα από τις ταραχές του 2006.Τον Ιούλιο του 2008, τρεις ημέρες πριν την επίσημη στέψη του (1η Αυγούστου), ο βασιλιάς ανακοίνωσε ότι θα αφήσει τις περισσότερες εξουσίες του και θα ενεργεί στα περισσότερα ζητήματα με βάση τις οδηγίες του πρωθυπουργού του. Ο πρωθυπουργός επίσης θα είναι αρμόδιος για τα καθημερινά ζητήματα. Ο Τουπόου θα έχει τις εξουσίες του διορισμού δικαστών αλλά και της μετατροπής ποινών. Επιπλέον, ο ίδιος ανακοίνωσε τη διενέργεια εκλογών το 2010 και ανήγγειλε κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση. Το 2012 ο Μονάρχης μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Χονγκ Κονγκ, όπου και πέθανε στις 18 Μαρτίου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα George Tupou V of Tonga στο Wikimedia Commons
Αγαθάγγελος Τσιριπίδης

Ο Αγαθάγγελος Τσιριπίδης είναι Έλληνας πυγμάχος που αγωνίστηκε εκπροσωπώντας την Ελλάδα από το 1990 μέχρι το 1996. Γεννήθηκε στην Τιφλίδα της Γεωργίας στις 4 Μαΐου 1963. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε να ασχολείται με την πυγμαχία. Αγωνίστηκε για τη Σοβιετική Ένωση. Έχει κερδίσει πολλούς αγώνες και διεθνή τουρνουά υπό τη σημαία της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τιμήθηκε για τις διακρίσεις του με τον τίτλο «Μάστερ Αθλητισμού της Ε.Σ.Σ.Δ.» έναν από τους σημαντικότερους αθλητικούς τίτλους της Σοβιετικής Ένωσης.

 Το έτος 1990 ο Αγαθάγγελος Τσιριπίδης φτάνει στην Ελλάδα. Αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΑΕ Ποντίων Θεσσαλονίκης την οποία εκπροσωπεί μέχρι και σήμερα. Χρυσό μετάλλιο Μεσογειακών αγώνων πυγμαχίας 1991 Χρυσά μετάλλια Πανελληνίων αγώνων πυγμαχίας 1991, 1992,1993,1994,1995,1996 Χάλκινο μετάλλιο Ολυμπιακού τουρνουά στην Τσεχοσλοβακία 1991 5η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Αυστραλία 1991 Χάλκινο μετάλλιο στο Γενικό Προολυπμπιακό τουρνουά στη Βαρκελώνη της Ισπανίας 1992 Χάλκινο μετάλλιο στο Ολυμπιακό τουρνουά της Βουλγαρίας 1993 Αργυρό μετάλλιο στο Ολυμπιακό τουρνουά στη Βενετία της Ιταλίας 1993 Αργυρό μετάλλιο Μεσογειακών στη Γαλλία 1993 4ος στη Παγκόσμια κατάταξη το 1993 Χρυσό κύπελλο Ακρόπολις 1993 5ος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Προύσα της Τουρκιάς 1993 5ος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Δανία 1996 Χρυσό κύπελλο Ακρόπολις 1996 Συμμετοχή στην 100η επέτειο Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα των ΗΠΑ 1996 Κατά το έτος 1996 αποσύρεται από την αθλητική καριέρα. Από το 2000 μέχρι σήμερα είναι προπονητής στην ΑΕ Ποντίων Θεσσαλονίκης. Τα έτη 2007 μέχρι το 2010 διετέλεσε ως Ομοσπονδιακός προπονητής της πυγμαχίας. Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών. Youtube Το αγωνιστικό«WHO IS WHO» των Ελλήνων Οlympians της πυγμαχίας Στην Ατλάντα ο Τσιριπίδης ΤΣΙΡΙΠΙΔΗΣ ΆΓΓΕΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΥΓΜΑΧΙΑΣ Agathangelos Tsiripidis σαν σήμερα, 4 Μαίου ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΥΓΜΑΧΟΙ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ MAXHTIKA AΘΛΗΜΑΤΑ
Μπλιντά

Η Μπλιντά (αραβικά: البليدة‎) είναι πόλη στην Αλγερία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και βρίσκεται περίπου 45 χλμ. νοτιοδυτικά του Αλγερίου, της πρωτεύουσας της χώρας. Το όνομα Μπλιντά, δηλαδή μπουλαϊντά, είναι υποκοριστικό της αραβικής λέξης μπελντά, που σημαίνει πόλη.Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 331.779 κατοίκους, από 249.553 το 1998 σημειώνοντας αύξηση 2,95% κατ' έτος.

 Η Μπλιντά είναι γνωστή ως η πόλη των ρόδων λόγω του μεγάλου αριθμού τους στους κήπους της.Η Μπλιντά περιβάλλεται από περιβόλια και κήπους, σε υψόμετρο 190 μ. πάνω από τη θάλασσα, στους πρόποδες της οροσειράς του Άτλαντα, στο νότιο άκρο της εύφορης πεδιάδας Μιτιντζά, και στη δεξιά όχθη της εξόδου του ποταμού Ουέντ ελ Κεμπίρ από το φαράγγι του Σιφά. Το άφθονο νερό αυτού του ρεύματος παρέχει ενέργεια για μεγάλα αλεστήρια καλαμποκιού και πολλά εργοστάσια και επίσης παρέχει νερό στα συντριβάνια και τους κήπους της πόλης. Η Μπλιντά περιβαλλόταν από τείχος με έξι πύλες ενώ το Πορτ Μιμιέχ, βρισκόταν στην κορυφή ενός απότομου λόφου στην αριστερή όχθη του ποταμού.Το κοντινό φαράγγι του Σιφά είναι βιότοπος του απειλούμενου μακάκου της Μπαρμπαριάς, του Macaca sylvanus. Η Μπλιντά ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα και ιδρυτής της ήταν ο Αχμέντ Ελ-Κεμπίρ, ο οποίος έχει ταφεί στο Σιντί Ελ-Κεμπίρ. Η πόλη έχει ιδιαίτερο γαλλικό χαρακτήρα με καλοσχεδιασμένες οδικές αρτηρίες, τζαμιά και εκκλησίες.Η πόλη καταλαμβάνει τη θέση ενός στρατιωτικού σταθμού κατά την εποχή των Ρωμαίων, αλλά η σημερινή πόλη φαίνεται να χρονολογείται από τον 16ο αιώνα, όπου ιδρύθηκε από τους Μαυριτανούς. Ένα τζαμί κτίστηκε με εντολή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, ενώ υπό τους Τούρκους η πόλη απέκτησε κάποια σημασία. Το 1825 καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από έναν σεισμό αλλά γρήγορα ανεγέρθηκε σε κοντινή τοποθεσία.Το 1867, ένας άλλος σεισμός κατέστρεψε την Μπλιντά.Για πολύ καιρό η Επαρχία της Μπλιντά φιλοξενούσε ένα σύμπλεγμα πόλεων που ομιλούσαν βερβερικές γλώσσες. Η διάλεκτος Αμαζίγκ της περιοχής σχετίζεται με την Ταμαζίγκτ των βουνών του Άτλαντα. Η Μπλιντά είναι ιδιαίτερα κοντά στο είδος της καβυλιακής γλώσσας που ομιλούνται ανατολικά της επαρχίας του Αλγερίου και παραδοσιακά θεωρείται ως ενδιάμεσος σταθμός μεταξύ της καβυλιακής και της γλώσσας Σενουά που είναι εγγενής στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Το κλίμα στην Μπλιντά είναι μεσογειακό (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa). Τον χειμώνα σημειώνονται περισσότερες βροχοπτώσεις από ότι το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στη Μπλιντά είναι 17,9 °C. Περίπου 791 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.
Άγιος Βασίλειος Λευκωσίας

Ο Άγιος Βασίλειος είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agios Vasileios». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Παναγιώτης Χριστόφας

Ο Παναγιώτης Χριστόφας είναι Έλληνας Πολιτικός Μηχανικός και πολιτικός, εκλεγμένος Δήμαρχος Μυτιλήνης μετά τις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου 2023 και πρώην Αντιπεριφερειάρχης Προγραμματισμού, Βιομηχανίας, Ενέργειας και ΕΣΠΑ Βορείου Αιγαίου.

 Ο Παναγιώτης Χριστόφας, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1981. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από όπου έλαβε και δύο μεταπτυχιακά διπλώματα ειδίκευσης στο Σχεδιασμό και την Κατασκευή Υπογείων Έργων και στην Επιστήμη και Τεχνολογία Υδατικών Πόρων. Έχει εργαστεί ως Πολιτικός Μηχανικός στον ιδιωτικό τομέα, όπου είχε την ευκαιρία να εμπλακεί σε δημόσια και ιδιωτικά τεχνικά έργα στη Λέσβο. Τον Οκτώβριο του 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, επικεφαλής της παράταξης «ΤΟΛΜΑΜΕ για το Βόρειο Αιγαίο», η οποία στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 αναδείχθηκε τρίτη με ποσοστό 19,64% και εκπροσωπείται με 8 Συμβούλους στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Τον Σεπτέμβριο του 2020 ανέλαβε τις αρμοδιότητες του Αντιπεριφερειάρχη Προγραμματισμού, Βιομηχανίας και Ενέργειας Βορείου Αιγαίου ενώ από τον Οκτώβριο του 2021 σε αυτές προστέθηκαν και οι αρμοδιότητες ΕΣΠΑ. Από τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2022, όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τον Δήμο Μυτιλήνης ως επικεφαλής της αυτοδιοικητικής κίνησης «ΜΠΡΟΣΤΑ». Στις δημοτικές εκλογές του 2023 εκλέχθηκε Δήμαρχος Μυτιλήνης από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 54,84% και αναλαμβάνει καθήκοντα στην 1η Ιανουαρίου 2024. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας και του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων. Ιστοσελίδα Παναγιώτη Χριστόφα Ιστοσελίδα αυτοδιοικητικής κίνησης «ΜΠΡΟΣΤΑ» Ιστοσελίδα παράταξης «ΤΟΛΜΑΜΕ για το Βόρειο Αιγαίο» Αρχειοθετήθηκε 2020-12-01 στο Wayback Machine.
Παγετωνική περίοδος

Παγετωνική περίοδος είναι ένα χρονικό διάστημα (χιλιάδων χρόνων) μέσα σε μια Εποχή των Παγετώνων που χαρακτηρίζεται από χαμηλότερες θερμοκρασίες και μετακίνηση των παγετώνων. Η μεσοπαγετωνική περίοδος, από την άλλη πλευρά, είναι περίοδοι θερμότερου κλίματος μεταξύ των παγετωνικών περιόδων. Η Τελευταία Παγετωνική Περίοδος τελείωσε πριν από περίπου 15.000 χρόνια. Η Ολόκαινος εποχή είναι η σημερινή μεσοπαγετωνική περίοδος. Μια εποχή χωρίς παγετώνες στη Γη θεωρείται κλιματική κατάσταση θερμοκηπίου.

 Μέσα στην Τεταρτογενή περίοδο, η οποία ξεκίνησε περίπου 2,6 εκατομμύρια χρόνια πριν από το παρόν, υπήρξε ένας αριθμός παγετωνικών και μεσοπαγετωνικών περιόδων. Τουλάχιστον οκτώ παγετωνικοί κύκλοι έχουν συμβεί μόνο τα τελευταία 740.000 χρόνια. Η Προτελευταία Παγετωνική Περίοδος είναι η παγετωνική περίοδος που συνέβη πριν από την Τελευταία Παγετωνική Περίοδος. Ξεκίνησε πριν από περίπου 194.000 χρόνια και τελείωσε πριν από 135.000 χρόνια, με την έναρξη της μεσοπαγετωνικής περιόδου της Eemian. Η Τελευταία Παγετωνική Περίοδος ήταν η πιο πρόσφατη παγετωνική περίοδος στην τεταρτογενή παγετωνοποίηση. Συνέβη στο Πλειστόκαινο, το οποίο ξεκίνησε περίπου 110.000 χρόνια πριν και τελείωσε περίπου πριν από 15.000 χρόνια. Οι παγετώνες που εμφανίστηκαν κατά την περίοδο των παγετώνων κάλυψαν πολλές περιοχές του Βόρειου Ημισφαιρίου και έχουν διαφορετικά ονόματα, ανάλογα με τη γεωγραφική τους κατανομή: Wisconsin («Ουισκόνσιν», στη Βόρεια Αμερική), Devensian («Ντεβένσιαν», στη Μεγάλη Βρετανία), Midlandian («Μιντλάντιαν», στην Ιρλανδία ), Würm («Βυρμ», στην Άλπεις), Weichsel («Βάιχσελ», στη βόρεια Κεντρική Ευρώπη), Dali («Ντάλι», στην Ανατολική Κίνα), Beiye («Μπέιγε», στη Βόρεια Κίνα), Taibai («Ταϊμπάι», στο Σαανσί) Luoji Shan («Λουότσι Σαν», στη νοτιοδυτική Σιτσουάν), Zagunao («Ζαγκουνάο», στη βορειοδυτική Σιτσουάν), Tianchi («Τιαντσί», στο Τιεν Σαν), Jomolungma («Γιμολούνγκμα», στα Ιμαλάια) και Llanquihue («Γιανκίχουε», στη Χιλή). Η προέλαση των παγετώνων έφτασε στην τελευταία μέγιστη παγετωνική περίοδο περίπου 26.500 χρόνια πριν το παρόν. Στην Ευρώπη, το στρώμα πάγου έφτασε στη Βόρεια Γερμανία. Τα τελευταία 650.000 χρόνια, έχουν σημειωθεί κατά μέσο όρο επτά κύκλοι παγετωνικών προόδου και υποχώρησης. Δεδομένου ότι οι τροχιακές διακυμάνσεις είναι προβλέψιμες, μοντέλα υπολογιστών που συσχετίζουν τις τροχιακές διακυμάνσεις με το κλίμα μπορούν να προβλέψουν μελλοντικές κλιματικές πιθανότητες. Έργα των Μπέργκερ και Λουτρ υποδηλώνουν ότι το σημερινό θερμό κλίμα μπορεί να διαρκέσει άλλα 50.000 χρόνια. Η ποσότητα των αερίων που παγιδεύουν τα αέρια του θερμοκηπίου που εκπέμπονται στους ωκεανούς της Γης και στην ατμόσφαιρά της μπορεί να καθυστερήσει την επόμενη παγετώδη περίοδο κατά 50.000 επιπλέον χρόνια.
Βαλένθια Μπάσκετ

Η Βαλένθια Μπάσκετ (ισπανικά: Valencia Basket) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Βαλένθια της Ισπανίας. Η ομάδα αγωνίζεται στη Λίγα ΑΘΜ και στην Ευρωλίγκα. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Φουέντε δε Σαν Λουίς.

 Τελευταία ενημέρωση: 15 Απριλίου 2019 Λίγα ACBΠρωταθλήτρια (1): 2017 Δεύτερη θέση (1): 2003Κύπελλο ΙσπανίαςΚυπελλούχος (1): 1998 Φιναλίστ (4): 2000, 2006, 2013, 2017Σούπερ Καπ ΙσπανίαςΚυπελλούχος (1): 2017 Κύπελλο ΣαπόρταΦιναλίστ (2): 1999, 2002ΓιούροκαπΝικήτρια (4): 2003, 2010, 2014, 2019 Φιναλίστ (2): 2012, 2017 Επίσημος ιστότοπος
Λιβάνι

Λιβάνι (στα Αραβικά lubban, λουμπάν, στα λατινικά olibanum) ονομάζεται αρωματική ρητίνη που προέρχεται από τον κορμό του δέντρου Βοσβελία η ιερή (επιστημονική ονομασία: Boswellia sacra), που φύεται στο Ομάν και στην Υεμένη της Αραβικής Χερσονήσου αλλά και τη Σομαλία (Βορειοανατολική Αφρική). Επειδή όταν καίγεται αναδύει άρωμα, έχει χρησιμοποιηθεί από τα παλαιότατα χρόνια για λατρευτικούς αλλά και για κοσμικούς σκοπούς ως βασικό συστατικό παρασκευής θυμιάματος.

 Αναφέρεται από την Αγία Γραφή, στην Παλαιά Διαθήκη στην Έξοδο στις οδηγίες του Κυρίου προς το Μωυσή για την παρασκευή θυμιάματος. Στο βιβλίο του Ησαΐα της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό, μαζί με τον χρυσό.Αναφέρεται επίσης και στο βιβλίο Άσμα Ασμάτων μαζί με τη σμύρνα ως θυμίαμα. Λιβάνι έχει βρεθεί στον τάφο του Αιγυπτίου Φαραώ Τουταγχαμών (1323 π.Χ.). Στο κάψιμο του λιβανιού ως θυμιάματος αποδίδεται συμβολή στην πνευματική ανάταση και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος θρησκευτικών και κοινωνικών τελετών για χιλιετίες. Δέντρα που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, Βιβλική Εγκυκλοπαίδεια (ανακτήθηκε στις 17 Απρ. 2009)