IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Η δολοφονία του Τρότσκι

Η δολοφονία του Τρότσκι (αγγλικός τίτλος The Assassination of Trotsky) είναι βρετανική ιστορική δραματική κινηματογραφική ταινία παραγωγής 1972 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι, με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και συμπρωταγωνιστές τους Αλέν Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ.

 Εξορισμένος από τη Σοβιετική Ένωση το 1929, ο Λέων Τρότσκι ταξιδεύει από την Τουρκία στη Γαλλία και τη Νορβηγία, προτού φθάσει και εγκατασταθεί στo Μεξικό τον Ιανουάριο του 1937. Η ταινία ωστόσο αρχίζει στην Πόλη του Μεξικού το 1940, κατά τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς. Ο «αιρετικός» Τρότσκι δεν έχει διαφύγει της παρακολουθήσεως του Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος στέλνει έναν δολοφόνο με το ψευδώνυμο Φρανκ Τζάκσον για να σκοτώσει τον Τρότσκι. Ο δολοφόνος επιχειρεί να διεισδύσει στο σπίτι του Τρότσκι κάνοντας γνωριμία με έναν από τους νεαρούς κομμουνιστές του κύκλου του. Ρίτσαρντ Μπάρτον ως Λέων Τρότσκι Αλέν Ντελόν ως Φρανκ Τζάκσον Ρόμι Σνάιντερ ως Χίτα Σάμουελς Βαλεντίνα Κορτέζε ως Ναταλία Σεντόβα-Τρότσκι Λουίτζι Βαννούκκι ως Ρούις Ζαν Ντεσαιγύ ως Αλφρέντ Ροσμέρ Σιμόν Βαλέρ ως Μαργκερίτ Ροσμέρ Ντουίλιο Ντελ Πρέτε ως Φελίπε Τζακ Μπετς («Hunt Powers») ως Λου Μάικλ Φόρεστ ως Τζιμ Κλαούδιο Μπρουκ ως Ρομπέρτο Τζόσουα Σίνκλαιρ ως Σαμ Τζόρτζο Αλμπερτάτσι ως κομισάριος Το 1965 ο παραγωγός Τζόζεφ Σάφτελ αγόρασε τα δικαιώματα μεταφοράς στον κινηματογράφο του μυθιστορήματος The Great Prince Died (1959) του Αμερικανού συγγραφέα Μπέρναρντ Γουλφ. Ωστόσο η ταινία χρησιμοποίησε κυρίως ως πηγή το βιβλίο του Άιζακ Ντον Ληβάιν The Mind of an Assassin.Η ταινία ήταν μια συμπαραγωγή της γαλλικής εταιρείας Valoria και του Ντίνο ντε Λαουρέντις. Αρχικώς επρόκειτο τα γυρίσματα να γίνουν στην Αγγλία, αλλά τελικώς η ταινία γυρίστηκε στη Ρώμη. Σύμφωνα με τον ραδιοφωνικό παραγωγό και συγγραφέα Μέλβιν Μπραγκ, ο σκηνοθέτης Τζόζεφ Λόουζι ήταν συχνά τόσο μεθυσμένος και κουρασμένος, ώστε επαφιόταν σε μακρούς μονολόγους του Μπάρτον για να προχωρήσει την ταινία, σε κάποιες περιπτώσεις ξεχνώντας ακόμα και τι έγραφε το σενάριο. Επίσης ο ίδιος ο Μπάρτον έγραψε ότι έπρεπε να υπενθυμίζει στον Λόουζι πράγματα που θα προκαλούσαν σφάλματα συνεχείας στο έργο. Η δολοφονία του Τρότσκι στην IMDb Κριτική των New York Times για την ταινία
Αντίς Αμπέμπα

Η Αντίς Αμπέμπα (αμχαρικά: አዲስ አበባ, ελληνικά: Νεανθούπολη ή Νεανθούπολις), ή Αντίς Αμπάμπα και Αντίς Αλάμ, δηλαδή «νέο λουλούδι» στα αμχαρικά, είναι η πρωτεύουσα της Αιθιοπίας. Η πόλη περιλαμβάνει περίπου 80 εθνότητες που μιλούν 80 διαφορετικές γλώσσες, ενώ από άποψη θρησκεύματος υπάρχουν χριστιανικές, μουσουλμανικές κι εβραϊκές κοινότητες. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται στους 2.757.729 κατοίκους. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Εντότο και είναι έδρα του Πανεπιστημίου Αντίς Αμπέμπα, το οποίο παλαιότερα ήταν γνωστό ως Πανεπιστήμιο Χαϊλέ Σελασιέ Α΄, από τον πρώην ηγέτη της Αιθιοπίας.

 Η Αντίς Αμπέμπα ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα της Αιθιοπίας Μενελίκ Β΄, ο οποίος θεωρούσε πως το βουνό Εντότο ήταν μια χρήσιμη βάση για τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στα νότια του βασιλείου του και το 1879 επισκέφθηκε τα ερείπια της μεσαιωνικής πόλης. Ωστόσο, η περιοχή αυτή δεν υποστήριζε τις προσπάθειες για την ίδρυση της πόλης, καθώς υπήρχε έλλειψη καυσόξυλου και νερού, κι έτσι οι εγκαταστάσεις μεταφέρθηκαν στην κοιλάδα νότια του βουνού Εντότο το 1886. Η Αντίς Αμπέμπα έγινε πρωτεύουσα της Αιθιοπίας το 1896, όταν ο Μενελίκ έγινε αυτοκράτορας της χώρας και εξ΄ αιτίας κυρίως της δημιουργίας της σιδηρογραμικής γραμμής με το Τζιμπουτί (1917) αναπτύχθηκε πολεοδομικά σημαντικά. Η συμβολή του Αυτοκράτορα Μενελίκ είναι ορατή ακόμα και σήμερα, με τη φύτευση και ανάπτυξη ευκαλύπτων κατά μήκος των δρόμων της πόλης. Στις 5 Μαΐου 1936, ιταλικές δυνάμεις κατέλαβαν την Αντίς Αμπέμπα κατά τη διάρκεια του Ιταλο-Αβησσυνιακού Πολέμου μέχρι το 1939. Αφού ο ιταλικός στρατός εκδιώχθηκε από τη χώρα από Αιθίοπες πατριώτες, ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ Α' επέστρεψε στην Αντίς Αμπέμπα στις 5 Μαΐου 1941 και ξεκίνησε το έργο της ανοικοδόμησης της πρωτεύουσάς του. Η Αντίς Αμπέμπα, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ορίσθηκε ως έδρα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Αφρική και για την Αφρικανική Ένωση.Από το 2015 λειτουργεί το σύστημα του ελαφρύ σιδηροδρόμου - τραμ, το πρώτο σύστημα μεταφορών υψηλής ταχύτητας στην Ανατολική και Υποσαχάρια Αφρική. Ο τουρισμός είναι μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία εντός της Αντίς Αμπέμπα και της Αιθιοπίας στο σύνολό της. Η χώρα έχει δει 10% αύξηση του τουρισμού την τελευταία δεκαετία, φέρνοντας ακολούθως εισροή τουριστών στην Αντίς Αμπέμπα. Το 2015, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Τουρισμού και Εμπορίου όρισε την Αιθιοπία ως το Νούμερο Ένα τουριστικό σημείο στον κόσμο. Ο ζωολογικός κήπος της Αντίς Αμπέμπα κρατούσε 15 λιοντάρια το 2011. Τα δείγματα της γούνας τους χρησιμοποιήθηκαν σε γενετική ανάλυση, η οποία αποκάλυψε ότι ήταν γενετικώς ποικίλα. Επομένως, προτάθηκε να συμπεριληφθούν σε ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία. Εθνικά Αρχεία και Βιβλιοθήκη της Αιθιοπίας Εισαγωγή στην Αντίς Αμπέμπα Αρχειοθετήθηκε 2007-02-09 στο Wayback Machine.
Δήμος Κω

Ο Δήμος Κω είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει το νησί της Κω. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, των Δήμων Κω, Ηρακλειδών και Δικαίου. Η έκταση του Δήμου είναι 287,19 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 33.388 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Κως. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Θεοδόσιος Νικηταράς.

 Δημοτική Ενότητα Δικαίου [ 7.130 ] Κοινότητα Ασφενδιού [ 4.094 ] ο Άγιος Δημήτριος [ 8 ] το Ασφενδιού [ 87 ] το Ζηπάρι [ 3.227 ] το Λαγούδι - Ζια [ 151] ο Λινοπότης [ 258 ] το Τιγκάκι [ 363 ] Κοινότητα Πυλίου [ 3.036 ] το Μαρμάρι [ 567 ] το Πυλί [ 2.469 ] Δημοτική Ενότητα Ηρακλειδών [ 6.826 ] Κοινότητα Αντιμαχείας [ 2.538 ] η Αντιμάχεια [ 2.068 ] το Μαστιχάρι [ 470 ] Κοινότητα Καρδαμαίνης [ 1.650 ] η Καρδάμαινα [ 1.650 ] Κοινότητα Κεφάλου [ 2.638 ] το Καμάρι [ 154 ] ο Κάμπος [ 154 ] η Κέφαλος [ 2.156 ] η Όνια [ 100 ] Δημοτική Ενότητα Κω [ 19.432 ] Κοινότητα Κω [ 19.432 ] η Κως (πόλη) [ 19.432 ] Ο Δήμος Δικαίου έχει διδυμοποιηθεί με τα Πάνω Πολεμίδια στις 26 Αυγούστου 2006. Μετά την κατάργηση του Δήμου Δικαίου και τη δημιουργία του νέου Δήμου Κω, η διδυμοποίηση ισχύει για τον δήμο Κω. Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Κως. Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Γιαροσλάβλ

Το Γιαροσλάβλ (ρωσικά: Ярославль, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [jɪrɐˈslavlʲ]) είναι πόλη της Ρωσίας και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Γιαροσλάβλ. Βρίσκεται 250 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόσχας. Το ιστορικό τμήμα της πόλης έχει κηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Βόλγα και Κοτορόσλ. Κατά την απογραφή του 2010 είχε 591.486 κάτοικους.

 Η πόλη διαθέτει ένα καλά αναπτυγμένο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς που περιλαμβάνει λεωφορεία, τρόλεϊ και τραμ. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Τουνόσνα το οποίο ήταν πρώην αεροπορική βάση του Ψυχρού Πολέμου και απέχει 18 χιλιόμετρα από την πόλη. Σε απόσταση 5 χιλιομέτρων βρίσκεται επίσης η αεροπορική βάση Γιαροσλάβλ Λεφτσόφο. Το Γιαροσλάβλ έχει πολλά ιδρύματα ανωτέρας εκπαίδευσης συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Ντέμιντοφ, του Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, της Αγροτικής Ακαδημίας, και της Διεθνής Ακαδημίας Επιχειρήσεων και Νέων Τεχνολογιών. Στρατιωτικά ιδρύματα περιλαμβάνουν την Ανωτέρα Οικονομική Σχολή και την Ανωτέρα Σχολή Αντιαεροπορικών Πυραύλων. Τα πλέον δημοφιλή αθλήματα στην πόλη είναι το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ επί πάγου. Στο ποδόσφαιρο η πόλη αντιπροσωπεύεται από τον σύλλογο Σίννικ Γιαροσλάβλ που ιδρύθηκε το 1957 και στο παρελθόν είχε αρκετές συμμετοχές στην υψηλότερη κατηγορία της Ρωσίας. Προς το παρόν η ομάδα αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Ρωσίας και έχει έδρα το στάδιο Σίννικ 22.000 θέσεων. Στο χόκεϊ η Λοκομοτίβ Γιαροσλάβλ είναι η μοναδική ομάδα στην πόλη, η οποία ιδρύθηκε το 1949 και συμμετέχει στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ έχοντας κατακτήσει τρεις φορές το πρωτάθλημα (1997, 2002 και 2003). Έδρα της είναι το κλειστό στάδιο Αρένα 2000 που ολοκληρώθηκε το 2000, και έχει χωρητικότητα 9.000 θέσεων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2011 ολόκληρη η ομάδα χόκεϋ σκοτώθηκε, με εξαίρεση ένα παίκτη, σε αεροπορικό δυστύχημα. Στο Γιαροσλάβλ βρίσκεται το Θέατρο Βολκόφ που χτίστηκε το 1750 και είναι το παλαιότερο στη Ρωσία. Υπάρχουν επίσης πολλές ρωσικές ορθόδοξες εκκλησίες, η Ρωσική εκκλησία των Παλαιών Πιστών, εκκλησία των Βαπτιστών, Λουθηρανική εκκλησία, τζαμί και συναγωγή. Γιαροσλάβλ Φόρουμ (Αγγλικά) Θέατρο Βολκόφ (Αγγλικά)
Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν

Ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν (Ιταλικά : Marcantonio Giustinian, Βενετία, 2 Μαρτίου 1619 - 23 Μαρτίου 1688) ήταν ο 107ος Δόγης της Βενετίας (26 Ιανουαρίου 1684 - 23 Μαρτίου 1688). Όταν έγινε Δόγης της Βενετίας έδειξε ελάχιστο προσωπικό ενδιαφέρον στον νέο Πόλεμο του Μοριά που ξέσπασε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στον πόλεμο διακρίθηκε ο πρώην τελευταίος Δούκας της Κανδίας ΠροβλεπτήςΦραντσέσκο Μοροζίνι με τεράστιες προσωπικές επιτυχίες, τον διαδέχθηκε μετά τον θάνατο του σαν νέος Δόγης της Βενετίας.

 Ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν ήταν γιος του Πιέτρο Τζουστινιάν και της συζύγου του Μαρίνας με καταγωγή από πολύ πλούσια οικογένεια. Απέκτησε υψηλή μόρφωσε με πολλές γλώσσες και διετέλεσε πρέσβης της Δημοκρατίας στο Βασίλειο της Γαλλίας, την περίοδο εκείνη έδειξε μεγάλες διπλωματικές ικανότητες πείθοντας τον Γάλλο βασιλιά να υποστηρίξει τη Δημοκρατία της Βενετίας στον Μεγάλο Κρητικό Πόλεμο. Διορίστηκε στο Συμβούλιο των Δέκα και πήρε πολλά άλλα αξιώματα αλλά ποτέ κάποια ηγετική θέση. Ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν δεν παντρεύτηκε ποτέ αλλά απέκτησε σεξουαλικές σχέσεις με μια γυναίκα που του έδωσαν τόσο μεγάλη ευτυχία ώστε στο τέλος δήλωσε ότι είχε αποφύγει την αμαρτία. Με τον θάνατο του προκατόχου του Αλβίζε Κονταρίνι (15 Ιανουαρίου 1684) ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν εξελέγη νέος δόγης της Βενετίας (26 Ιανουαρίου 1684). Η εκλογή του στάθηκε μεγάλη έκπληξη, η συντριπτική πλειοψηφία των Βενετσιάνων περίμενε την εκλογή του Φραντσέσκο Μοροζίνι στη θέση του δόγη. Οι εκλέκτορες ωστόσο προτίμησαν έναν πιο αδύναμο δόγη για να μπορούν να τον ελέγξουν αφού o Μοροζίνι θα μπορούσε να είναι πολύτιμος σε άλλους τομείς όπως οι στρατιωτικές εκστρατείες. Η εκλογή αποδείχτηκε σοφή, η Βενετία γνώρισε εκείνη την εποχή τεράστιες επιτυχίες ύστερα από μια περίοδο μεγάλης παρακμής με αποκορύφωμα την απώλεια της Κρήτης όταν έληξε η Πολιορκία του Χάνδακα. Ο Μοροζίνι μετά από μια μεγάλη σειρά από στρατιωτικές επιτυχίες απέναντι στους Οθωμανούς κατέκτησε τα νησιά στη Λευκάδα, την Πρέβεζα, την Καλαμάτα και το Ναβαρίνο. Ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν σαν άνθρωπος μέτριων ικανοτήτων δεν μπορούσε να έχει τις επιτυχίες του Μοροζίνι στο πεδίο της μάχης, σπατάλησε όλη την περίοδο σε γιορτές και πανηγύρια, ο ίδιος πήγαινε τόσο συχνά στην εκκλησία που πήρε το παρατσούκλι του "Αγίου Ζουανίνο". Οι κρατικές υποθέσεις ήταν στα χέρια των στρατηγών και των συμβούλων σε τέτοιο βαθμό που κατηγορήθηκε ο ίδιος για αμέλεια. Ο Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν πέθανε ύστερα από μια αποτυχημένη χειρουργική επέμβαση (23 Μαρτίου 1688). Οι γιατροί που τον χειρούργησαν είχαν τα ονόματα Τον (μεταφράζεται τόνος) και Ντόλφιν (μεταφράζεται δελφίνι), αργότερα κυκλοφόρησαν πολλά ανέκδοτα ότι ο δόγης θανατώθηκε από δυο ψάρια. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Μαρκαντόνιο Τζουστινιάν Δόγηδες της Βενετίας
Puyo Puyo Tetris 2

Το Puyo Puyo Tetris 2 είναι βιντεοπαιχνίδι παζλ που αναπτύχθηκε από την Sonic Team και εκδόθηκε από τη Sega. Είναι μια άμεση συνέχεια του Puyo Puyo Tetris. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch, PlayStation 5 και Xbox Series X/S τον Δεκέμβριο του 2020, με μια έκδοση των Microsoft Windows που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2021. Το παιχνίδι απέσπασε θετικές κριτικές.

 Εκτός από μια νέα ιστορία και χαρακτήρες, το παιχνίδι εισάγει νέους τρόπους παιχνιδιού, όπως μάχες δεξιοτήτων που επιτρέπουν δεξιότητες με βάση χαρακτήρες και αντικείμενα για γρήγορη αλλαγή του παιχνιδιού. Αναφέρθηκε επίσης ότι είχε καλύτερη online λειτουργία από το πρώτο παιχνίδι, επιτρέποντας περισσότερο ανταγωνισμό σε πρωταθλήματα, καθώς και νέες λειτουργίες. Στη λειτουργία Adventure, ο παίκτης θα διασχίσει έναν υπερκόσμο και θα συμμετάσχει σε μάχες δεξιοτήτων με άλλους χαρακτήρες της ιστορίας, που λειτουργεί περισσότερο σαν ένα JRPG. Στις 26 Αυγούστου 2020 κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης Nintendo Direct Mini, το παιχνίδι παρουσιάστηκε και ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2020 για το Nintendo Switch. Αργότερα εκείνη την ημέρα, ανακαλύφθηκε ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορούσε στις 8 Δεκεμβρίου 2020 ταυτόχρονα με τις εκδόσεις Xbox One, Xbox Series X και PlayStation 4 με την ιαπωνική έκδοση να κυκλοφορεί δύο ημέρες αργότερα. Μια έκδοση του PlayStation 5 ανακοινώθηκε επίσης και θα κυκλοφορούσε κατά τη διάρκεια των γιορτών του 2020, που αργότερα αποκαλύφθηκε ότι θα είναι η ίδια μέρα με τις άλλες εκδόσεις. Μια έκδοση των Microsoft Windows στο Steam λεγόταν ότι θα κυκλοφορήσει στις 23 Μαρτίου 2021. Μια ενημέρωση στις 14 Ιανουαρίου 2021 πρόσθεσε τον Sonic the Hedgehog από την ομώνυμη σειρά ως προσκεκλημένο χαρακτήρα. Αυτό προοριζόταν να είναι το τελευταίο έργο με τον Sonic που θα κυκλοφορήσει πριν ο ηθοποιός που τον υποδύεται, Roger Craig Smith ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τον ρόλο δύο εβδομάδες αργότερα. Ο Craig θα επιβεβαίωνε τον Μάιο του 2021 ότι τελικά θα συνέχιζε τον ρόλο. Σε μια δεύτερη ενημέρωση, που κυκλοφόρησε το 2021, προστέθηκαν τέσσερις νέοι χαρακτήρες από το Puyo Puyo 2, τα παιχνίδια Puyo Pop Fever και το Puyo Puyo Chronicle. Προστέθηκαν επιλογές προσβασιμότητας για παίκτες με αχρωματοψία, μαζί με τρία νέα τραγούδια και υποστήριξη για πολλούς παίκτες για ορισμένες λειτουργίες που προηγουμένως μπορούσαν να αναπαραχθούν μόνο σε single-player. Προστέθηκαν επίσης νέοι κανόνες πρόκλησης. Τον Μάρτιο του 2021, κυκλοφόρησε η τελική ενημέρωση, προσθέτοντας τέσσερις χαρακτήρες από τη σειρά Puyo Puyo, τη δυνατότητα για τους παίκτες Playstation 4 και Playstation 5 να συμμετέχουν στο online παιχνίδι μαζί, τέσσερα επιπλέον τραγούδια, μια λειτουργία θεατή, που επιτρέπει στους παίκτες να παρακολουθούν αγώνες στο διαδίκτυο. και μια πιο δύσκολη ρύθμιση δυσκολίας που λεγόταν "Super Spicy". Προστέθηκαν επίσης είκοσι νέα avatar. Το παιχνίδι έλαβε "γενικά ευνοϊκές κριτικές" σύμφωνα με το Metacritic που συγκεντρώνει κριτικές. Επίσημος ιστότοπος
Βίκτορ Κνόρε

Ο Βίκτορ Κάρλοβιτς Κνόρε (γερμ. Viktor Karlovich Knorre, ρωσ. Виктор Карлович Кнорре, 4 Οκτωβρίου 1840 – 25 Αυγούστου 1919) ήταν Ρώσος αστρονόμος γερμανικής καταγωγής. Εργάσθηκε στο Πούλκοβο και στο Βερολίνο, και ανεκάλυψε 4 αστεροειδείς.

 Ο Κνόρε γεννήθηκε στο Νικολάγεβ, το σημερινό Μικολάιβ της νότιας Ουκρανίας. Η οικογένειά του ήταν οικογένεια αστρονόμων: Ο παππούς του, ο Ερνστ Φρήντριχ Κνόρε (1759-1810), είχε μεταναστεύσει από τη Γερμανία στο Ντόρπατ (το σημερινό Τάρτου της Εσθονίας), όπου εργάσθηκε (1803-1810) ως «παρατηρητής» στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου και καθηγητής μαθηματικών στο εκεί πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του Βίκτορ, ο Καρλ Κνόρε (1801-1883), ίδρυσε το Αστεροσκοπείο του Νικολάγεβ το 1827. Ο Βίκτορ ήταν το πέμπτο από τα 15 παιδιά του Καρλ Κνόρε (τα είχε αποκτήσει από τρεις συζύγους) και πήγε στο Βερολίνο το 1862 για να σπουδάσει αστρονομία με τον Βίλχελμ Φέρστερ. Εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο το 1867 ως εκτελεστής αστρονομικών υπολογισμών και στη συνέχεια στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, όπου είχε πάει και ο πατέρας του περί το 1871. Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στο σπίτι του στο Λίχτερφέλντε (κοντά στο Βερολίνο) μετά από σύντομη ασθένεια. Από το 1873, ως παρατηρητής στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, ο Βίκτορ Κνόρε ανεκάλυψε 4 αστεροειδείς, τους 158 Κορωνίς το 1876, 215 Οινώνη το 1880, 238 Υπατία το 1884 και 271 Πενθεσίλεια το 1887. Για τις παρατηρήσεις των αστεροειδών κατασκεύασε δικό του μικρόμετρο. Δεν δίδασκε φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, αλλά δίδασκε τη χρήση των τηλεσκοπίων του αστεροσκοπείου. Το 1892 διορίσθηκε καθηγητής της αστρονομίας. Ενδιαφέρθηκε για τη βελτίωση του αστρονομικού εξοπλισμού και δημοσίευσε εργασίες σχετικά με μία βελτιωμένη ισημερινή στήριξη τηλεσκοπίων, που αναφέρεται ως «στήριξη Knorre & Heele». Ο Κνόρε ήταν επίσης γνωστός ως ικανότατος σκακιστής, έχοντας παίξει εναντίον μετρ όπως οι Άντολφ Άντερσεν, Γκούσταφ Νέουμαν και Γιοχάνες Τσούκερτορτ. Συμμετείχε σε αρκετά τουρνουά σκακιού κατά τη δεκαετία του 1860. Ο αστεροειδής της Κύριας Ζώνης 14339 Κνόρε (Knorre), που ανακαλύφθηκε το 1983, πήρε το όνομά του προς τιμή των τριών γενεών των αστρονόμων Κνόρε. Η «βαριάντα Κνόρε» στην Άμυνα δύο ίππων στο σκάκι (κωδικός ECO C59) M. Ebell: Νεκρολογία του Καθηγητού Κνόρε, στο Astronomische Nachrichten, 1919, τόμ. 209, σελ. 367 (στη γερμανική) Βιογραφικές πληροφορίες Αρχειοθετήθηκε 2013-03-23 στο Wayback Machine. Το προφίλ του ως σκακιστή και παρτίδες του στο chessgames.com
Αββάδες

Με τον όρο Αββάδες ή Αβάδες, που είναι ο πληθυντικός του αξιώματος αββάς (ηγούμενος μοναστηριού) αναφέρονται στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση δύο ή τρεις ομάδες ανώνυμων μοναχών (όχι μόνο ηγουμένων, αλλά κυρίως απλών μοναχών), τους οποίους έσφαξαν Άραβες ληστές και αναδείχθηκαν έτσι σε μάρτυρες, που τιμώνται ως άγιοι από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Πιο συγκεκριμένα:

 Πρόκειται για μοναχούς στη Ραϊθώ, τη σημερινή παραθαλάσσια Τορ στο νότιο μέρος της Χερσονήσου του Σινά, ή επιπροσθέτως αλλού. Αν πρόκειται για δύο διαφορετικές, μη ταυτιζόμενες, περιπτώσεις σφαγής, όπως μάλλον υπονοεί ο σύνδεσμος «και», τότε η πρώτη έλαβε χώρα στη Ραϊθώ, ενώ η άλλη στην Ιερά Μονή Όρους Σινά στη Χερσόνησο του Σινά. Σε αμφότερες όμως η μνήμη των αγίων μαρτύρων τους εορτάζεται στις 14 Ιανουαρίου. Η σφαγή της Ραϊθούς έγινε στις 22 Δεκεμβρίου άγνωστου έτους, αλλά τον 5ο αιώνα μ.Χ., όπως παραδίδει ο Όσιος Νείλος, και οι μοναχοί που θανατώθηκαν ήταν 33 τον αριθμό. Επιπλέον αναφέρεται ότι τον 4ο αιώνα, στην ερειπωμένη σήμερα Ιερά Μονή Λαύρα της Ραϊθούς σφαγιάστηκαν 40 μοναχοί από Άραβες («Οι εν Ραϊθώ αναιρεθέντες τεσσαράκοντα Άγιοι»). Η άλλη (;) σφαγή έλαβε χώρα είτε επί Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´ (επίσης 5ος αιώνας), είτε επί Αυτοκράτορα Μαυρικίου, περί τα τέλη του 6ου αιώνα. Στην περίπτωση αυτή οι ληστές έσφαξαν 38 μοναχούς, και μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγονταν και δύο «επώνυμοι»: ο πρώην έπαρχος Κωνσταντινουπόλεως Νείλος (καμιά σχέση με τον προαναφερθέντα) και ο γιος του Θεόδουλος. Ωστόσο δύο μοναχοί, ο Ησαΐας και ο Σάββας, έμειναν ζωντανοί και έθαψαν τους υπόλοιπους. Είναι οι λεγόμενοι «Μαύροι» ή «Σαββαΐτες». Ο αριθμός τους είναι αβέβαιος, καθότι σύμφωνα με τους έντυπους συναξαριστές ήταν είκοσι, ενώ κατά τον Δοσίθεο Ιεροσολύμων ήταν 44. Μαρτύρησαν σε άγνωστη χρονολογία στη μονή τους του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα και η μνήμη τους εορτάζεται στις 20 Μαρτίου. Το λήμμα «Αβάδες» στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμος 1, σσ. 54-55
Enemies of Reality

Το Enemies of Reality είναι το πέμπτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Nevermore, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records". Η ειδική έκδοση του δίσκου περιελάμβανε ένα DVD με πέντε τραγούδια. Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στον Τσακ Σούλντινερ, ηγετικό μέλος των Death, ο οποίος απεβίωσε από καρκίνο το 2001.

 Το "Enemies of Reality" έχει γίνει γνωστό για τα προβλήματα της παραγωγής στην αρχική έκδοση του άλμπουμ από τον Κέλι Γκρέι. Αυτή ήταν η πρώτη συνεργασία του παραγωγού με ένα συγκρότημα της heavy metal μουσικής και κατακρίθηκε έντονα για την προσέγγιση του στον ήχο του συγκροτήματος. Το 2005, έγινε νέα μίξη του άλμπουμ από τον πρώην παραγωγό των Nevermore, Άντι Σνιπ, η οποία δέχτηκε θετικές κριτικές. Σε συνέντευξη του, ο Γουόρελ Ντέιν έδειξε χαρούμενος με τη νέα μίξη αν και ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι οι κριτικοί ασχολήθηκαν περισσότερο με την παραγωγή και λιγότερο με τα τραγούδια του άλμπουμ. Το "Enemies of Reality" παρουσιάζει περισσότερα στοιχεία ενός thrash metal δίσκου σε σχέση με τους προκατόχους του, αφού έχει χρονική διάρκεια η οποία ελάχιστα ξεπερνάει τα σαράντα λεπτά και παρουσιάζει ιδιαίτερη επιθετικότητα σε τραγούδια όπως το ομώνυμο. Οι συνεχείς αλλαγές ρυθμών και η ιδιαίτερα αξιόλογη τεχνική του συγκροτήματος χάθηκαν μέσα στην παραγωγή του Κέλι Γκρέι, η οποία όμως ανέδειξε πιο αργά κομμάτια όπως το ""Who Decides"" και το "Tomorrow Turned into Yesterday". Οι στίχοι του Ντέιν είναι ψυχροί και θλιβεροί με έντονη ποιητικότητα και φτάνουν στο σημείο της σχιζοφρένειας σε τραγούδια όπως το "Νoumenon". 1. Enemies of Reality (Dane, Loomis) - 5:11 2. Ambivalent (Dane, Loomis) - 4:12 3. Never Purify (Dane, Loomis) - 4:03 4. Tomorrow Turned into Yesterday (Dane, Loomis) - 4:35 5. I, Voyager (Dane, Loomis) - 5:48 6. Create the Infinite (Dane, Loomis) - 3:38 7. Who Decides (Dane, Loomis) - 4:15 8. Νoumenon (Simon) - 4:37 9. Seed Awakening (Dane, Loomis) - 4:30 Enemies of Reality (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 29 Ιουλίου 2003 Το "Enemies of Reality" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Γουόρελ Ντέιν - φωνητικά Τζεφ Λούμις - κιθάρα Τζιμ Σέπαρντ - μπάσο Βαν Γουίλιαμς - τύμπανα Enemies of Reality - Nevermore | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Nevermore - Enemies of Reality (album review ) | Sputnikmusic Nevermore - Enemies of Reality - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Nevermore - Enemies of Reality - Metal Storm
Κυβέρνηση της Τσεχικής Δημοκρατίας

Η Κυβέρνηση της Τσεχικής Δημοκρατίας (τσεχικά: Vláda České republiky) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στη χώρα. Ως μέλη της κυβέρνησης θεωρούνται ο Πρωθυπουργός της Τσεχικής Δημοκρατίας, που είναι και πρόεδρος της κυβέρνησης, οι υπουργοί και οι υφυπουργοί. Τα καθήκοντά της ορίζονται αναλυτικά εντός του Συντάγματος της Τσεχίας.

 Η κυβέρνηση βρίσκεται υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού της Τσεχικής Δημοκρατίας, ο οποίος επιλέγει όλους τους υπόλοιπους υπουργούς. Η κυβέρνηση είναι αρμόδια έναντι της Βουλής των Αντιπροσώπων της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (σήμερα αυτός είναι ο Μίλος Ζέμαν). Σε περίπτωση που ο Πρόεδρος πεθάνει ή καταστεί ανίκανος να ασκήσει τα καθήκοντά του ή αν παραιτηθεί, τότε ο Πρωθυπουργός ανέρχεται στην Προεδρία. Σημερινός Πρωθυπουργός της Τσεχικής Δημοκρατίας είναι ο Μπόχουσλαβ Σομπότκα. Η σημερινή κυβέρνηση είναι η 13η στη σειρά από το έτος 1993, όταν διαλύθηκε η Τσεχοσλοβακία και η Τσεχία έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία. Στο υπουργικό συμβούλιο υπάρχουν 18 μέλη, μαζί με τον πρωθυπουργό. Συγκεκριμένα, τα κυβερνητικά πόστα είναι τα εξής: Τα σημαντικότερα συμβουλευτικά όργανα και όργανα εργασίας, που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων της κυβέρνησης, είναι τα εξής: Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας Κυβερνητικό Νομοθετικό Συμβούλιο Διυπουργική Επιτροπή για τις Κοινοτικές Υποθέσεις των Ρομά Κυβερνητικό Συμβούλιο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Κυβερνητικό Συμβούλιο για τις Εθνικές Μειονότητες Συμβούλιο Έρευνας και Ανάπτυξης Κυβερνητικό Συμβούλιο Συντονισμού Πολιτικής για τα Ναρκωτικά Κυβερνητική Επιτροπή Εξάρθρωσης Κυβερνητικό Συμβούλιο για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες Κυβερνητικός Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Κυβερνητικό Συμβούλιο για την Ισότητα Ευκαιριών Γυναικών και Ανδρών Επιτροπή για την ΕΕ Ανεξάρτητη Ομάδα για την Αξιολόγηση των Απαιτήσεων των Μακροχρόνιων Αναγκών Ενέργειας της Τσεχικής Δημοκρατίας Κυβερνητικό Συμβούλιο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη Τσεχικό Κυβερνητικό Συμβούλιο για την Υγεία και το Περιβάλλον Κυβερνητικό Συμβούλιο για την ασφάλεια, την υγιεινή και την υγεία στο χώρο εργασίας Κυβερνητικό Συμβούλιο Τρίτης Ηλικίας και Πληθυσμιακής Γήρανσης Κυβερνητικό Συμβούλιο για την Οδική Ασφάλεια Εθνική Ομάδα Συντονισμού για την Ψηφιακή Μετάδοση Τσεχική Επιτροπή για την ΟΥΝΕΣΚΟ Κεντρική Επιτροπή Πλημμυρών Το Συμβούλιο της Τσεχικής Δημοκρατίας για την Ποιότητα Κυβερνητικό Συμβούλιο για την αναζωογόνηση των περιοχών που επλήγησαν από τις πλημμύρες Επιτροπή Διαχείρισης των Περιστατικά Λοιμωδών Νοσημάτων στην Τσεχική Δημοκρατία Κυβερνητικό Συμβούλιο για την Κοινωνία της Πληροφορίας Επιτροπή για τη συμφιλίωση των σχέσεων μεταξύ του κράτους και των εκκλησιαστικών και θρησκευτικών κοινοτήτων Τσεχικό Κυβερνητικό Συμβούλιο - Συμβούλιο Επενδύσεων Επίσημος ιστότοπος
Σμέρνα Ηλείας

Το άρθρο αναφέρεται στο χωριό Σμέρνα. Για το ψάρι με το ίδιο όνομα, δες Σμέρνα.Η Σμέρνα είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 656 μέτρα.

 Η Σμέρνα βρίσκεται σε απόσταση 14,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Ζαχάρως και 33 χλμ. ΝΑ. του Πύργου και είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Λαπίθα. Βόρεια του χωριού στην κορυφογραμμή του βουνού και σε υψόμετρο 650 μέτρων είναι η Παναγία η Σμερνιώτισσα, ανάμεσα σε απόκρημνα βράχια και με θέα το Ιόνιο πέλαγο και τις πεδιάδες της Ηλείας. Λίγο ψηλότερα και σε υψόμετρο 730 μέτρα υπάρχουν υπολείμματα φράγκικου κάστρου το οποίο στη λίστα με τα φέουδα του 1377 αναφέρεται ως Castello della Smirina. Η Σμέρνα πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ στις 7 Σεπτεμβρίου 1825 και ανακαταλήφθηκε από τον Δημήτριο Πλαπούτα με εντολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη την 1η Οκτωβρίου του 1825. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αρήνης. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Παναγιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Σμέρνας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 173 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 155. Στην απογραφή του 2001 είχε 321 κατοίκους συνολικά. Παναγία της Σμέρνας στην Ηλεία - Video Drone από τον ιστότοπο https://web.codedfilm.com.ng/ Κάστρο Σμέρνας από τον ιστότοπο Καστρολόγος
Bad Religion

Οι Bad Religion είναι συγκρότημα της πανκ ροκ και της μελωδικής hardcore που δημιουργήθηκε το 1979 στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ. Αποτελούν ένα από τα μακροβιότερα σχήματα της πανκ με συνεχή παρουσία από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα. Έχουν κυκλοφορήσει δεκαέξι στούντιο άλμπουμ και πολλά ακόμα EP, ζωντανά άλμπουμ και DVD. Ο τραγουδιστής Γκρεγκ Γκράφφιν αποτελεί το μόνο σταθερο μέλος όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο σημαντική συμμετοχή στην (περίπου) σταθερή αλλά και τη σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος έχουν και τα ιδρυτικά μέλη Μπρετ Γκούρεβιτζ, στις κιθάρες, και Τζεφ Μπέντλεϊ, μπάσο. Ο Γκούρεβιτζ, εκτός από βασικο συνθέτης του υλικού του συγκροτήματος μαζί με τον Γκράφφιν, είναι και ιδιοκτήτης της πανκ/alt ετικέτας Epitaph Records. Ο Γκράφφιν αποκαλείται κατ' ευφημισμό και "επιστήμονας της πανκ" καθώς διαθέτει μάστερ στη γεωλογία. Το συγκρότημα γνώρισε κυριως επιτυχία κατά τη δεκαετία του '90.

 1981 Bad Religion EP (Epitaph) 1982 How Could Hell Be Any Worse? (Epitaph) 1983 Into the Unknown (Epitaph) 1985 Back to the Known EP (Epitaph) 1988 Suffer (Epitaph) 1989 No Control (Epitaph) 1990 Against the Grain (Epitaph) 1992 Generator (Epitaph) 1993 Recipe for Hate (Epitaph,Atlantic) 1994 Stranger than Fiction (Atlantic,Epitaph) 1996 The Gray Race (Atlantic,Epitaph) 1998 No Substance (Atlantic,Epitaph) 2000 The New America (Atlantic,Epitaph) 2002 The Process of Belief (Epitaph) 2004 The Empire Strikes First (Epitaph) 2007 New Maps of Hell (Epitaph) 2010 The Dissent of Man (Epitaph) 2013 True North (Epitaph) 2013 Christmas Songs (Epitaph) 2019 Age of Unreason (Epitaph) Τωρινά μέλη Γκρεγκ Γκράφφιν - Φωνή, πιάνο, συνθεσάιζερ , ακουστική κιθάρα (1979–σήμερα) Μπρετ Γκούρεβιτζ - κιθάρα, φωνητικά (1979–1983, 1986–1994, 2001–σήμερα) Τζει Μπέντλει - μπάσο, φωνητικά (1979–1982, 1986–σήμερα) Mike Dimkich - κιθάρα, φωνητικά (2013–σήμερα) Μπράιαν Μπέικερ - κιθάρα, κρουστά, φωνητικά (1994–σήμερα) Μπρούκς Γουάκερμαν - ντραμς, κρουστά(2001–σήμερα) Επίσημη ιστοσελίδα Η σελίδα του φαν κλαμπ
Βαρζίμ ΣΚ

Η Βαρζίμ ΣΚ είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1915. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Varzim Sport Club, χωρητικότητας 11000 θεατών. Συμμετέχει στη Segunda Divisão.

 Portuguese Second DivisionΝικήτρια (4): 1962–1963, 1975–1976, 1995–1996, 2011–12Portuguese Third DivisionΝικήτρια (1): 1961–1962Liga IntercalarΝικήτρια (1): 2007–2008 Official website Αρχειοθετήθηκε 2013-04-03 στο Wayback Machine. ZeroZero profile & squad NationalFootballTeams.com profile & squad ForaDeJogo.net profile & squad Αρχειοθετήθηκε 2013-09-20 στο Wayback Machine. Transfermarkt profile & squad Official Youtube page Official Facebook page
Χουάλτερους Χάισερτς

Ο Χουάλτερους Χάισερτς (ή Βάουτερ Χάισερτς Wouter Gysaerts ή Gualterus Gysaerts,1649 - ή μετά το 1677) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων που ειδικεόταν στην απεικόνιση λουλουδιών και σε πίνακες με γιρλάντες.

 Ο Χουάλτερους Χάισερτς γεννήθηκε στην Αμβέρσα, ανεψιός (ή ίσως εξάδελφος) του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου. Ήταν μαθητής του Φίλιπ Φρόιτερς. Έγινε Δάσκαλος στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1670. Μετακόμισε στο Μέχελεν το 1674, όπου εντάχθηκε στην τοπική τάξη του Τάγματος των Φραγκισκανών μοναχών που ονομαζόταν Recollects . Όταν έγινε μοναχός, άλλαξε το όνομά του από Βάουτερ σε Χουάλτερους. Απεβίωσε στο Μέχελεν το 1677 ή μετά. Ζωγράφισε κυρίως νεκρές φύσεις λουλουδιών σε βάζα και πίνακες με γιρλάντες στο ύφος του φλαμανδού μοναχού ζωγράφου Ντάνιελ Σέγκερς. Εν γένει υπέγραφε ως FG Gysaerts και αργότερα ως FG Gysaerts Min. F. Ο Χάισερτς συνεργάστηκε με άλλους ζωγράφους ιδιαίτερα στην παραγωγή πινάκων με γιρλάντα. Οι πίνακες με γιρλάντα είναι ένας ειδικός τύπος νεκρής φύσης που αναπτύχθηκε στην Αμβέρσα από καλλιτέχνες όπως οι Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Χέντρικ φαν Μπάλεν, Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και Ντάνιελ Σέγκερς. Οι πίνακες αυτού του τύπου απεικονίζουν συνήθως μια γιρλάντα λουλουδιών γύρω από μια λατρευτική εικόνα ή πορτρέτο. Οι πίνακες με γιρλάντα ήταν συνήθως συνεργασίες μεταξύ ζωγράφου νεκρής φύσης και ζωγράφου μορφών. Το 1676 ο Χουάλτερους Χάισερτς συνεργάστηκε με τον θείο του Ντάβιντ Τένιερς τον νεότερο σε μια σειρά από 19 πίνακες με γιρλάντα που απεικονίζουν τους μάρτυρες του Γκόρκουμ . Η σειρά έγινε για την Εκκλησία των Μινοριτών αδελφών στο Μέχελεν μετά την ευλόγηση των μαρτύρων στις 9 Ιουλίου 1676. Ο Τένιερς ζωγράφισε τη μονόχρωμη προτομή - πορτρέτο του κάθε μάρτυρα σε ένα διακοσμητικό πλαίσιο, ενώ ο Χάισερτς ζωγράφισε το διακοσμητικό πλαίσιο και τη γιρλάντα γύρω από αυτό. Από αυτούς τους πίνακες, 8 είναι ακόμη γνωστό ότι υπάρχουν, ένας από τους οποίους βρίσκεται στο Ρέικσμουζέουμ. Τόσο ο Χάισερτς όσο και ο Τένιερς υπογράφουν τον πίνακα στο Ρέικσμουζεουμ. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gualterus Gysaerts στο Wikimedia Commons
Αγία Βαρβάρα Τήνου

Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό της Τήνου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Τριαντάρου, της δημοτικής ενότητας Τήνου, του δήμου Τήνου, της περιφερειακής ενότητας Τήνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τήνου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τήνου. Βρίσκεται σε λοφώδη θέση κάτω από την κορυφή Όρος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει περίπου 3,5 χλμ. Α. της πρωτεύουσας Τήνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριαντάρου της Τήνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριαντάρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τήνου. Η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, τρίκλιτη βασιλική με εικόνες τέμπλου ρωσικής τεχνοτροπίας. Η εικόνα της Αγίας Βαρβάρας έχει φιλοτεχνηθεί μεταξύ των ετών 1790- 1810 Το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας Γύρλας, στα δυτικά του χωριού, η οποία ανακαινίστηκε κατά τον 18ο αιώνα, με όμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο και εικόνες. Το πανηγύρι της Αγίας Βαρβάρας που διαρκεί τρεις ημέρες Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://tinosecret.gr/tour/pilgrimage/56-greek-categories/monasteries/332-2013-01-09-15-52-55.html
Βλάντισλαβ Κλεμπόφσκι

Ο Βλάντισλαβ Ναπολεόνοβιτς (Βλαντιμίρ Νικολάγιεβιτς) Κλεμπόφσκι (Ρωσικά:Владислав Наполеонович (Владимир Николаевич) Клембовский, 28 Ιουνίου 1860, Κυβερνείο Μόσχας – 19 Ιουλίου 1921) ήταν Ρώσος στρατιωτικός διοικητής κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αλέξανδρος Κερένσκι, επικεφαλής της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης μετά την ανατροπή του Τσάρου, τον διόρισε Ανώτατο Αρχιστράτηγο του Ρωσικού Στρατού τον Αύγουστο του 1917, αντικαθιστώντας τον Λαβρ Κορνίλοφ.

 06.12.1915 – 30.01.1916: 5η Στρατιά 25.10.1916 – 20.12.1916: 11η Στρατιά 01.06.1917 – 29.08.1917: Βόρειο Μέτωπο «(Russian) Biography on Chronos». hrono.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016. «(Russian) Photo». all-photo.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016. Т. Федоткина (21 Νοεμβρίου 2002). «Палач королевства любви». rusk.ru. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
The Slim Shady EP

Το The Slim Shady EP είναι το ντεμπούτο extended play του Αμερικανού ράπερ Eminem, που κυκλοφόρησε το 1997 μέσω της βασισμένης στο Ντιτρόιτ δισκογραφικής εταιρείας, Web Entertainment.

 Sample credits Το "Low, Down, Dirty" περιέχει δείγμα από το "One More Chance" του The Notorious B.I.G. και από το "Soopaman Luva 3" του Redman Το "Murder, Murder" περιέχει δείγμα από το "50 Ways to Leave Your Lover" του Paul Simon, το "Outlaw" του 2Pac και από το "SlaughtaHouse" του Masta Ace Το "No One's Iller" περιέχει δείγμα από το "Wildflower" του Hank Crawford Το "I Just Don't Give A Fuck" περιέχει δείγμα από το I Don't Give a Fuck του 2Pac Το "If I Had" περιέχει δείγμα από το "Impeach The President" των The Honey Drippers
Πρόεδρος της Κολομβίας

border|imagesize=130px|incumbentsince=7 Αυγούστου 2022 (2022-08-07)|εικόνα=Presidente Gustavo Petro Urrego.jpg|εικόναμέγεθος=150px|residence=Κάσα δε Ναρίνιο|seat=Μποκοτά|διοριστής=Λαϊκή ψήφος|termlength_qualified=Μία 4ετής θητεία|website=[1]}} Ο Πρόεδρος της Κολομβίας (ισπανικά: Presidente de Colombia‎),επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κολομβίας είναι ο αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης της Κολομβίας. Το αξίωμα του Προέδρου θεσμοθετήθηκε με το Σύνταγμα του 1819 με απόφαση του Κογκρέσου της Ανχοστούρα, όταν η χώρα ονομαζόταν Μεγάλη Κολομβία. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο στρατηγός Σιμόν Μπολίβαρ και ανέλαβε καθήκοντα το 1819. Η θέση του επικυρώθηκε από το Κογκρέσο. Σημερινός πρόεδρος είναι ο Γκουστάβο Πέτρο, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Αυγούστου 2022.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1991 (Άρθρο 188) ο Πρόεδρος της Κολομβίας είναι αρχηγός του κράτους , αρχηγός της κυβέρνησης και Ανώτατη Διοικητική Αρχή. Συμβολίζει την εθνική ενότητα και μετά την ορκωμοσία του στο Σύνταγμα της Κολομβίας, ορκίζεται να υπερασπίζεται και να προασπίζεται τους εθνικούς νόμους, ενώ καθήκον του είναι να διαφυλάττει και να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων των Κολομβιανών πολιτών.Το Διοικητικό Τμήμα της Προεδρίας βοηθά ή υποστηρίζει τον Πρόεδρο στα καθήκοντά του όπως ορίζονται από το σύνταγμα και σε νομικά ζητήματα.Ο Πρόεδρος, σύμφωνα με το Άρθρο 115 , σχηματίζει την εθνική κυβέρνηση, από κοινού με τον Αντιπρόεδρο, το Υπουργικό Συμβούλιο και τους διευθυντές των Διοικητικών Διαμερισμάτων της χώρας. Για όλες τις προεδρικές ενέργειες, απαιτείται η έγκριση από οποιοδήποτε υπουργείο ή διευθυντή των διοικητικών διαμερισμάτων της χώρας, ώστε να είναι νόμιμες. Μοναδική εξαίρεση στο παραπάνω είναι ο διορισμός των υπουργών ή διοικητικών αξιωματούχων που πραγματοποιεί ο ίδιος ο Πρόεδρος. Με βάση το Άρθρο 191 του Συντάγματος του 1991: για να γίνει κάποιος πρόεδρος πρέπει να έχει γεννηθεί στην Κολομβία και να είναι υπήκοος της χώρας και ηλικίας τουλάχιστον 30 ετών. Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος υπηρετούν για μία τετραετία μετά την εκλογή τους από τη λαϊκή ψήφο. Από το 2015, ο Πρόεδρος περιορίζεται σε μία μόνο θητεία τεσσάρων ετών και έχει αποκλειστεί από τη διεκδίκηση επανεκλογής του, ακόμη και για μη συνεχόμενες θητείες. Ο Αντιπρόεδρος της Κολομβίας είναι ο πρώτος τη τάξει στην προεδρική διαδοχή, και μπορεί να γίνει ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας και να ολοκληρώσει το υπόλοιπο της θητείας προέδρου σε περίπτωση απουσίας ή θανάτου, παραίτησης ή απομάκρυνσής του, ακόμη και αν η κενή θέση προκύψει πριν ο Πρόεδρος αναλάβει τα καθήκοντά του, όπως ορίζεται από το Άρθρο 202 του Συντάγματος του 1991. Σε περίπτωση απουσίας και των δύο, (Προέδρου και Αντιπροέδρου), το Άρθρο 203 του Συντάγματος του 1991 ορίζει ότι την προεδρία θα αναλάβει υπουργός κατά τη σειρά προτεραιότητας που καθορίζεται από το νόμο. Στη συνέχεια και εντός 30 ημερών θα εκλεγεί ο νέος αντιπρόεδρος, ο οποίος θα αναλάβει την προεδρία. Republica de la Republica de Colombia (Ισπανικά) Πανεπιστήμιο Georgetown – Προϋποθέσεις για να γίνει Πρόεδρος της Κολομβίας Κατάλογος προέδρων της Κολομβίας
Καρλ Νέγκελι

Ο Καρλ Βίλχελμ φον Νέγκελι (Carl Wilhelm von Nägeli, 26 ή 27 Μαρτίου 1817 - 10 Μαΐου 1891) ήταν Ελβετός βοτανολόγος. Μελέτησε την κυτταρική διαίρεση και την επικονίαση, ωστόσο είναι κυρίως γνωστός ως ο άνδρας που αποθάρρυνε τον Γκρέγκορ Μέντελ από την περαιτέρω ενασχόλησή του με τη Γενετική.

 Ο Νέγκελι γεννήθηκε στο Κίλχμπεργκ, κοντά στη Ζυρίχη, και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Από το 1839 σπούδασε Βοτανική υπό τον καθηγητή Α. Π. ντε Καντόλ στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και αποφοίτησε από τη Ζυρίχη με διατριβή στη Βοτανική το 1840. Η προσοχή του επικεντρώθηκε κυρίως στη μικροσκοπική μελέτη των φυτών, γεγονός που πιστώνεται στον Ματίας Γιάκομπ Σλάιντεν, τότε καθηγητή Βοτανικής στην Ιένα. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του αναγορεύτηκε λέκτορας και ακολούθως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης· αργότερα κλήθηκε να αναλάβει την έδρα της Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1857 η ανέλιξη του τον έφερε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου και παρέμεινε ως καθηγητής μέχρι τον θάνατό του. Ο Νέγκελι θεωρήθηκε ο πρώτος που παρατήρησε κυτταρική διαίρεση κατά το σχηματισμό γύρης, το 1842. Ωστόσο, αυτό αμφισβητείται από τον Χένρι Χάρρις, ο οποίος θεωρεί πως ο Νέγκελι "...,σε αντίθεση με τον Ρέμακ, δεν παρατήρησε κυτταρική διαίρεση" και ότι "το 1844 δεν είχε ιδέα της σημασίας του πυρήνα για τη ζωή του κυττάρου.".
ΑΣΕΚ Μιμοζά

Η ΑΣΕΚ Μιμοζά (γαλλικά: ASEC Mimosas) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ Μυνισιπάλ Αμπιτζάν, χωρητικότητας 10.000 θεατών.

 Η «Αμικάλ Σπορτίβ ντεζ Αμπλουαγέ ντε Κομέρς Μιμοζά» (Amicale Sportive des Employés de Commerce Mimosas) δημιουργήθηκε το 1948 από μια ομάδα εμποροϋπαλλήλων και εργαζομένων από την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπενίν, τη Μπουρκίνα Φάσο, την Γκάνα, το Τόγκο, τη Σενεγάλη, το Λίβανο και τη Γαλλία. Τελευταία ενημέρωση: 30 Αυγούστου 2018.ΕγχώριεςΠρωτάθλημα Ακτής ΕλεφαντοστούΠρωταθλήτρια (26): 1963, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1980, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2009, 2010, 2017, 2018Κύπελλο Ακτής ΕλεφαντοστούΚυπελλούχος (20): 1962, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1983, 1990, 1995, 1997, 1999, 2003, 2005, 2007, 2008, 2011, 2013, 2014, 2018Σούπερ Καπ Ακτής ΕλεφαντοστούΝικήτρια (16): 1975, 1980, 1983, 1990, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2017ΔιεθνείςΚΑΦ Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (1): 1998ΚΑΦ Σούπερ ΚαπΝικήτρια (1): 1999Πρωτάθλημα Συλλόγων Δυτικής ΑφρικήςΝικήτρια (1): 1990Κύπελλο ΕιρήνηςΝικήτρια (1): 2001 Επίσημος ιστότοπος (Γαλλικά)
U

Το γράμμα U, u είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Υ. Στο φωνητικό αλφάβητο NATO το U λέγεται Uniform και προφέρεται γιου.

 Το γράμμα U συμβολίζει: Το χημικό στοιχείο ουράνιο Την δυναμική ενέργεια στη φυσική Την εσωτερική ενέργεια αερίου, στη θερμοδυναμική Συντομογραφία της πυριμιδίνης Ουρακίλη Το γράμμα u συμβολίζει: Την ταχύτητα, στη φυσική (u) Την μονάδα ατομικής μάζας u (ή amu) ua ub uc ud ue uf ug uh ui uj uk ul um un uo up uq ur us ut uu uv uw ux uy uzU0 U1 U2 U3 U4 U5 U6 U7 U8 U9
Opel Grandland X

Το Opel Grandland X είναι ένα μικρομεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Οκτώβριο του 2017. Ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, η δεξιοτίμονη εκδοχή του κυκλοφορεί με το σήμα της Vauxhall Motors, ως Vauxhall Grandland X. Το μοντέλο αντικατέστησε το Opel Antara, ενώ από τον Αύγουστο του 2019 αντικατέστησε επίσης και το πολυμορφικό Opel Zafira. Επί του παρόντος, το Opel Grandland X διατίθεται στην Ευρώπη και σε κάποιες χώρες της νότιας Αφρικής.

 Πρόκειται για το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο (το πρώτο ήταν το λίγο μικρότερο crossover Opel Crossland X που παρουσιάστηκε στις 24 Ιουνίου 2017) που μπήκε στη μαζική παραγωγή μετά την εξαγορά της Opel και της βρετανικής Vauxhall (Βόξολ, η οποία ουσιαστικά είναι οι δεξιοτίμονες εκδοχές των μοντέλων της Όπελ που διατίθενται αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο) από το Groupe PSA. Για την ιστορία, η σχετική συμφωνία της εξαγοράς, ύψους 2,2 δις ευρώ, ανακοινώθηκε από τον τότε Όμιλο PSA στις 5 Μαρτίου 2017. Ως αποτέλεσμα, το Grandland X βασίστηκε στην πλατφόρμα του Ομίλου PSA που είναι γνωστή ως EMP2 platform, έχοντας έτσι στενή συγγένεια με αρκετά άλλα μοντέλα του Ομίλου και ιδίως με τα Peugeot 3008 δεύτερης γενιάς, DS7 Crossback και Citroën C5 Aircross. Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στους δημοσιογράφους στα μέσα Απριλίου του 2017, ενώ παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2017 και μπήκε στη μαζική παραγωγή στις αρχές Οκτωβρίου. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 21 Οκτωβρίου 2017, με βασική τιμή στα 23.700 ευρώ, κατά την τότε ισοτιμία. Αρχικά κατασκευαζόταν στη Σοσώ της Γαλλίας, ενώ από τον Αύγουστο του 2019 παράγεται στο Άιζεναχ της Γερμανίας, με αποτέλεσμα τη λήξη της παραγωγής στη Σοσώ στα τέλη του ίδιου έτους. Επίσης, κατασκευάζεται και στο Walvis Bay (Κόλπος της Φάλαινας), Ναμίμπια, για τις χώρες της νότιας Αφρικής, όπως προαναφέρθηκε. Μάλιστα από τα τέλη του 2019, το Grandland X και το Zafira Life και το Vivaro C έγιναν τα πρώτα μοντέλα της Opel που άρχισαν να πωλούνται εκ νέου στη Ρωσία μετά τη διακοπή των εξαγωγών της Opel στη χώρα αυτή το 2015. Από τον Ιούνιο του 2019, μπήκε στην παραγωγή και η υβριδική έκδοση Grandland X PHEV (Plug-in-Hybrid Electric Vechicle / Plug-in - υβριδικό - ηλεκτρικό όχημα), που συνδυάζεται με τον κινητήρα βενζίνης των 1.6 λίτρων, και είχε παρουσιαστεί τον Μάιο. Αρχικά προσφερόταν με έναν ηλεκτροκινητήρα, αλλά τον Δεκέμβριο του 2019 ξεκίνησε η παραγωγή και μιας εκδοχής με 2 ηλεκτροκινητήρες, ισχύος 221 kW (300 PS) στις 6.000 στροφές το λεπτό, έναντι 165 kW (224 PS) στις 6.000 στροφές το λεπτό της φθηνότερης έκδοσης με 1 ηλεκτροκινητήρα. Επίσης, από τα τέλη του 2019 η υβριδική έκδοση προσφέρεται και με 4-κίνηση, ενώ όλες οι άλλες εκδόσεις του Grandland X φέρουν αποκλειστικά κίνηση στους μπροστινούς τροχούς. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Opel Grandland X Αρχειοθετήθηκε 2020-03-29 στο Wayback Machine. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Opel Grandland X HYBRID4 Αρχειοθετήθηκε 2020-03-29 στο Wayback Machine.
Ζακ ντε Λακρετέλ

Ο Ζακ ντε Λακρετέλ, (γαλλικά: Jacques de Lacretelle, 14 Ιουλίου 1888 – 2 Ιανουαρίου 1985) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, Εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας στις 12 Νοεμβρίου 1936. Γνωστό του μυθιστόρημα είναι το Σίλμπερμαν.

 1920 La vie inquiète de Jean Hermelin (Grasset) 1922 Σιλμπερμάν (μυθιστόρημα) (Gallimard) 1925 La Bonifas (Gallimard) 1925 Mélanges sur l'amour et les livres, terminés par un envoi (Gallimard) 1926 Trébuchet. Mort de la jalousie (La Lampe d'Aladin) 1926 Lettres espagnoles (Gallimard) 1926 Quatre études sur Gobineau (La Lampe d'Aladin) 1927 Aparté. Colère. Journal de colère. Dix jours à Ermenonville (Gallimard) 1927 Aperçus (Marcelle Lesage) 1927 Rêveries romantiques. Dix jours à Ermenonville. Le rêveur parisien (Stendhal) 1927 Virginie, ou les manies (Champion (Édouard)) 1928 D'une colline. Quatre jours à Bayreuth (Les Cahiers Libres) 1928 L'âme cachée, nouvelles (Gallimard) 1928 Quatre nouvelles italiennes (Lemarget) 1928 Album napolitain (Hazan) 1928 Études (Librairie Picard) 1929 Histoire de Paola Ferrari (Flammarion) 1929 Le retour de Silbermann (Gallimard) 1930 Amour nuptial (Gallimard) - Grand Prix du roman de l'Académie française 1930 À la rencontre de France (Trémois) 1930 Le demi-dieu ou le voyage en Grèce (Grasset) 1930 Pressentiments (Les Quatre Chemins) 1931 Luce, ou l'enfance d'une courtisane (Trémois) 1932 Les Hauts Ponts. I. Sabine (Gallimard) 1933 Les Hauts Ponts. II. Les fiançailles (Gallimard) 1934 Les aveux étudiés (Gallimard) 1935 Les Hauts Ponts. III. Années d'espérance (Gallimard) 1935 Les Hauts Ponts. IV. La monnaie de plomb (Gallimard) 1936 L'écrivain public (Gallimard) 1936 Qui est La Roque ? (Flammarion) 1938 Morceaux choisis (Gallimard) 1939 Croisières en eaux troubles, carnets de voyage (Gallimard) 1940 Le Canada entre en guerre. Choses vues (Flammarion) 1941 L'Heure qui chante (Le Milieu du monde) 1945 Libérations (Brentano's) 1946 Idées dans un chapeau (Le Rocher) 1946 Le Pour et le Contre (Le Milieu du monde) 1953 Une visite en été, pièce en quatre actes (Gallimard) 1953 Deux cœurs simples (Gallimard) 1958 Paris. Présentation de Jacques de Lacretelle. Photos de Jacques Boulas (Hachette) 1959 Les Maîtres et les Amis. Études et souvenirs littéraires (Wesmael-Charlier) 1959 Le tiroir secret (Wesmael-Charlier) 1963 La galerie des amants, Anthologie de lettres d'amour (I) (Librairie académique Perrin) 1964 L'amour sur la place, Anthologie de lettres d'amour (II) (Librairie académique Perrin) 1964 Portraits d'hier et figures d'aujourd'hui (Librairie académique Perrin) 1974 Journal de bord (Grasset) 1977 Les vivants et leur ombre (Grasset) 1981 Quand le destin nous mène (Grasset) (Γαλλικά) L'Académie française
The Bad Seed (μυθιστόρημα)

The Bad Seed (αγγλ. Ο κακός σπόρος) είναι μυθιστόρημα του συγγραφέα Γουίλιαμ Μαρτς από το 1954. Προτάθηκε το 1955 για το βραβείο National Book Award. Ήταν η τελευταία σημαντική εργασία του Μαρτς, και, αν και δημοσιεύτηκε εν ζωή του, είχε τεράστια επιτυχία, τόσο εμπορική όσο και στους κριτικούς μετά από το θάνατό του, έναν μήνα αργότερα. Παρουσιάστηκε στο θέατρο του Broadway με μεγάλη επιτυχία και για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια διασκευή του Μάξγουελ Άντερσον, ενώ στον κινηματογράφο και σε σκηνοθεσία του Μέρβιν Λερόι προτάθηκε για το βραβείο Academy Award.

 Κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας είναι η Κριστίνε Πένμαρκ, μια νέα μητέρα που ανακαλύπτει ότι η οκτάχρονη κόρη της, η Ρόντα, είναι δολοφόνος. Παρακινούμενη από παράξενα όνειρα και το χόμπι της για θεωρίες της ψυχιατρικής, η Κριστίνε αρχίζει να υποψιάζεται ότι μάλλον είναι υιοθετημένο παιδί και, πιθανόν, η μοναδική απόγονος ενός δολοφόνου, του Μπέσι Ντένκερ. Η Ρόντα μας παρουσιάζεται έμμεσα ως μια ψυχρή ψυχοπαθής που έμοιασε την γιαγιά της και δεν διστάζει ακόμα και να σκοτώσει εάν είναι απαραίτητο για να πετύχει αυτό που θέλει. Η Κριστίνα τελικά κατορθώνει να ανακαλύψει την αλήθεια, αλλά η Ρόντα έχει σκοτώσει ήδη τρεις ανθρώπους (μια γιαγιά, τον Κλοντ και τον Λίροϊ) και ένα σκυλάκι. Η μητέρα της αφού αντιλήφθηκε την αλήθεια βρίσκεται σε ένα φοβερό δίλημμα, αφού ξέρει ότι η κόρη της θα συνεχίζει τις κακές της πράξεις. Η Κριστίνε αποφασίζει να λύσει το πρόβλημα δίνοντας στην Ρότα μιας θανατηφόρα δόση χαπιών ύπνου και αυτοκτονεί. Η Ρόντα, εντούτοις, ως εκ θαύματος θα επιζήσει. Εδώ τελειώνει η ιστορία. Η ιστορία προσαρμόστηκε από τον John Lee Mahin και παρουσιάστηκε στον κινηματογράφου το 1956 σε σκηνοθεσία του Μέρβιν Λερόι. Το 1985 παρουσιάστηκε στην τηλεόραση σε σκηνοθεσία του Πολ Γουίντκος. The National Book Foundation's List of awards by year.