Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απρίλιος 1945

Η Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945 (Απρίλιος - Αύγουστος 1945) διαδέχτηκε την κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα, ύστερα από την απόφαση αλλαγής Πρωθυπουργού. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, η νέα κυβέρνηση θα ήταν αυστηρά υπηρεσιακή, με σκοπό τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το Πολιτειακό.Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Πλαστήρα, ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, σε συνεννόηση με τον αγγλικό παράγοντα (πρέσβη Ρέτζιναλντ Λήπερ) και τον βασιλιά Γεώργιο, αποφάσισε την πρωθυπουργοποίηση του μέχρι τότε Αρχηγού του Στόλου, αντιναυάρχου Πέτρου Βούλγαρη. Ο Βούλγαρης ήταν γνωστός στους Βρετανούς από την επιτυχή αντιμετώπιση του αντιστασιακού κινήματος του στόλου στη Μέση Ανατολή, την Άνοιξη του 1943, ήταν πρόσωπο ιδιαίτερα σεβαστό στους στρατιωτικούς κύκλους και επιπλέον βενιζελικός. Ωστόσο ο Βούλγαρης, αν και έδειξε ενδιαφέρον για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με τις προσπάθειες για τη σταθεροποίηση του νομίσματος και την πάταξη της κερδοσκοπίας, δε συνέβαλε καθόλου - το αντίθετο μάλιστα - στην απομάκρυνση του ενδεχομένου του εμφυλίου πολέμου. Αν και αρχικά σεβάστηκε τη Συμφωνία της Βάρκιζας, άλλες πολιτικές του, όπως η ανοχή φιλοβασιλικών ταραχοποιών στοιχείων μέσα στο στράτευμα, η εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών από αριστερούς ή κεντρώους υπαλλήλους και η ανοχή του σε πράξεις βίας κατά των αριστερών, δείχνουν τον αντικομμουνιστικό χαρακτήρα της κυβέρνησης. Αυτήν την περίοδο εξάλλου, αρχίζει αυτό που έχει μείνει γνωστό στην ιστορία ως «Λευκή τρομοκρατία». «...Κατά το αμέσως επόμενο διάστημα (...μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας), ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ επέτρεψε στην ανασυγκροτούμενη Εθνοφυλακή και στα βρετανικά στρατεύματα να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της χώρας, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για να αρχίσει ένα εκτεταμένο κύμα διώξεων και επιθέσεων εναντίον των οπαδών του ΕΑΜ. Το κρισιμότερο όμως ζήτημα αφορούσε την παράλληλη εξάπλωση της «λευκής τρομοκρατίας», που ασκούσαν, με την ανοχή –και συχνά τη σύμπραξη–της Εθνοφυλακής, διάφορες παραστρατιωτικές φιλοβασιλικές ομάδες.» Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας Βούλγαρη έληξε στην Ευρώπη ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, με τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, στις 9 Μαΐου 1945.

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): αντιναύαρχος Πέτρος Βούλγαρης «Αντιπρόεδρος υπουργικού συμβουλίου» ( από 2 Ιουνίου 1945) : Κυριάκος Βαρβαρέσος«Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ»: Γεώργιος Λαμπρινόπουλος, πλοίαρχος«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Ιωάννης Σοφιανόπουλος- παραιτήθηκε στις 24 Ιουλίου 1945«Επί των Εξωτερικών υφυπουργός»: Μιχαήλ Τσαμαδός από 11 Μαΐου 1945 «Επί του Τύπου και Πληροφοριών υφυπουργός» του Υπουργείο Εξωτερικών: Διονύσιος Ζακυθηνός, πανεπιστημιακός «Επί των Εσωτερικών υπουργός» : Κωνσταντίνος Τσάτσος, πανεπιστημιακός «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός» : (από 11 Απριλίου) Σωτήριος Σολιώτης, μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας «Επί της Παιδείας και Θρησκευμάτων υπουργός»: Δημήτριος Μπαλάνος, πανεπιστημιακός «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Γρηγόριος Κασιμάτης- αντικαταστάθηκε στις 2 Ιουνίου από τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο«Επί των Οικονομικών υπουργός» : Γεώργιος Μαντζαβίνος, υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος «Επί των Οικονομικών υφυπουργός» : Μιχαήλ Πεσμαζόγλου «Επί των Δημοσίων έργων υπουργός»: Ανάργυρος Δημητρακόπουλος «Επί των Μεταφορών υπουργός»: Τρύφων Καραντάσης, πανεπιστημιακός «Επί της Γεωργίας υπουργός»: Παναγιώτης Κουτσομητόπουλος, καθηγητής Γεωπονικής «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός»: προσωρινά, Ανάργυρος Δημητρακόπουλος, καθηγητής του Πολυτεχνείου «Επί της Υγιεινής και Κοινωνικής Πρόνοιας υπουργός»:(από 11 Απριλίου) Νικόλαος Σμπαρούνης – Τρίκορφος, γιατρόςΤην 1η Ιουνίου 1945 το υπουργείο διαιρέθηκε και πάλι σε δυο ξεχωριστά υπουργεία «Επί της Υγιεινής υπουργός» : Νικόλαος Σμπαρούνης «Επί της Κοινωνικής Προνοίας υπουργός» : Γρηγόριος Κασιμάτης, πανεπιστημιακός«Επί της Κοινωνικής Προνοίας Υπηρεσιακός υφυπουργός» : Κωνσταντίνος Καμπάς «Επί της Υπηρεσίας Παλινοστήσεως Προσφύγων Υπηρεσιακός υφυπουργός» στο Υπουργείο Κοινωνικής Προνοίας : Αλέξανδρος Λεβίδης «Επί του Εφοδιασμού υπουργός»: Ιωάννης Παρασκευόπουλος από 16 Απριλίου 1945- αντικαταστάθηκε στις 2 Ιουνίου 1945 τον Κυριάκο Βαρβαρέσσο«Επί του Εφοδιασμού υφυπουργός» (από 5 Ιουνίου 1945) : Ιερώνυμος Πίντος «Επί της Εργασίας υπουργός» : Ανδρέας Ζάκκας, πρώην διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Πέτρος Βούλγαρης «Επί των Στρατιωτικών Υπηρεσιακός υφυπουργός»: Μάρκος Δράκος «Επί των Ναυτικών υπουργός» : Πέτρος Βούλγαρης «Επί της Εμπορικής Ναυτιλίας υπουργός: υποναύαρχος Σπυρίδων Μάτεσης «Επί της Αεροπορίας υπουργός»: Πέτρος Βούλγαρης «Επί της Αεροπορίας Υπηρεσιακός υφυπουργός» : σμήναρχος, Γεώργιος Αλεξανδρής«Υπουργός - Γενικός Διοικητής Κρήτης» : Μανούσος Βολουδάκης- παραιτήθηκε στις 25 Μαΐου 1945 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος»:Θεόδωρος Μανέτας- αντικαταστάθηκε στις 16 Απριλίου 1945 από τον Αλέξανδρο Μερεντίτη«Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Ηπείρου» : Νικόλαος Καλέλης- αντικαταστάθηκε στις 25 Απριλίου 1945 από τον Γεώργιο Οικονομόπουλο«Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Δυτικής Μακεδονίας» : Παρίσης Καλλιγκάτσης- αντικαταστάθηκε στις 11 Ιουνίου από τον Χριστόφορο Νάλτσα«Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας» : Νικόλαος Κωνσταντόπουλος- αντικαταστάθηκε στις 7 Ιουνίου από τον Επαμεινώνδα Κυπριάδη«Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Κεντρικής Μακεδονίας» : Δημήτριος Δημάδης- αντικαταστάθηκε στις 7 Ιουνίου 1945 από τον Χαράλαμπο Φραγκίστα«Υφυπουργός - Γενικός Διοικητής Θράκης» : Αθανάσιος Παπαθανάσης- αντικαταστάθηκε στις 11 Ιουνίου από τον Χαράλαμπο Ρουχωτά