IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φρήντριχ Ανσιγιόν

Ο Γιόχαν Πέτερ Φρήντριχ Ανσιγιόν (Johann Peter Friedrich Ancillon, 30 Απριλίου 1767 – 19 Απριλίου 1837) ήταν Πρώσος πολιτικός, θεολόγος και ιστορικός, γαλλικής εν μέρει καταγωγής.

 Ο Ανσιγιόν γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν δισέγγονος του διακεκριμένου Ουγενότου Γάλλου δικαστικού και διπλωμάτη Σαρλ Ανσιγιόν. Αρχικώς σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, έχοντας γαλλική κουλτούρα, και διορίσθηκε πάστορας στη γαλλική προτεσταντική κοινότητα του Βερολίνου. Ταυτοχρόνως, ο Ανσιγιόν απέκτησε κάποια φήμη ως ιστορικός ερευνητής. Το 1793 επισκέφθηκε την Ελβετία και το 1796 την επαναστατημένη Γαλλία, δημοσιεύοντας τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του σε μία σειρά άρθρων, τα οποία αργότερα εξέδωσε ως συλλογή με τον γενικό τίτλο Mélanges de littérature et de philosophie (1801).Ο Ανσιγιόν έγινε ένας από τους γνωστότερους ιστορικούς της εποχής του με το επόμενο έργο του, που είχε τίτλο Tableau des révolutions du système politique de l'Europe depuis le XVe siècle, δηλαδή «Πίνακας των επαναστάσεων του πολιτικού συστήματος της Ευρώπης από τον ΙΕ΄ αιώνα» (1803, 4 τόμοι). Η πραγματεία αυτή του απέφερε τον έπαινο του Ινστιτούτου της Γαλλίας και μια θέση καθηγητή της ιστορίας στην Πρωσική Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου. Ο «Πίνακας...» υπήρξε πράγματι η πρώτη απόπειρα στην ιστοριογραφία να αναγνωρισθούν ψυχολογικοί παράγοντες σε ιστορικά κινήματα, αλλά κατά τα άλλα η σημασία του υπερεκτιμήθηκε. Το έργο διαπνέεται από αισιοδοξία και ως προς το ύφος γραφής αντανακλά τη ρητορική δεινότητα του Ανσιγιόν ως ιεροκήρυκα. Η πρωσική αυλή απεφάσισε να τον χρησιμοποιήσει. Το 1808 διορίσθηκε ιδιωτικός δάσκαλος των βασιλικών πριγκίπων, το επόμενο έτος επιθεωρητής στο υπουργείο θρησκευμάτων και το 1810 δάσκαλος του Διαδόχου (του μετέπειτα βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄ της Πρωσίας), στην ευαίσθητη και ονειροπόλα φύση του οποίου ο Ανσιγιόν άσκησε ισχυρή επίδραση. Τον Οκτώβριο του 1814, με την ενηλικίωση του μαθητή του, ο Ανσιγιόν διορίσθηκε από τον καγκελάριο Καρλ Άουγκουστ φον Χάρντενμπεργκ επιθεωρητής των διπλωματικών αντιπροσωπειών στο Υπουργείο Εξωτερικών, με σκοπό την αξιοποίηση του ταλέντου του ως «φιλοσοφικού ιστορικού» στη σύνταξη του σχεδιαζόμενου για το μέλλον Συντάγματος της Πρωσίας. Τελικώς το 1832 έγινε Υπουργός Εξωτερικών της Πρωσίας. Niels Hegewisch: Die Staatsphilosophie von Johann Peter Friedrich Ancillon, 2010
Πάνος Θεοδώρου

Ο Πάνος Θεοδώρου (Βόλος, 4 Ιουνίου 1981) είναι Έλληνας γυμναστής, δημιουργός αθλητικών προγραμμάτων και σύμβουλος άσκησης. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στον έκτο κύκλο του reality επιβίωσης του ΣΚΑΪ Survivor Greece,το 2018. Ενώ τον Μάιο του 2019 ξανά επέστρεψε στο Survivor ως guest για μερικά επεισόδια.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βόλο ενώ ζει στην Αθήνα. Πήγε αθλητικό γυμνάσιο με το άθλημα της σκοποβολής, όπου και διακρίθηκε με την εθνική ομάδα. Τελειώνοντας το σχολείο, σε ηλικία 18 ετών, σπούδασε γυμναστής τελειώνοντας κάποια χρόνια μετά. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο personal training, ενώ έκανε και μετεκπαίδευση στο εξωτερικό. Το 2017 δήλωσε συμμετοχή στον έκτο κύκλο του reality επιβίωσης Survivor. Από το 2004 εξασκεί το επάγγελμα του γυμναστή. Το 2011 ξεκίνησε τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος το animal movement, που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στις δεξιότητες με το βάρος του σώματος και στα αρχέτυπα της κίνησης. Την ιδέα του την ολοκλήρωσε 3 χρόνια μετά και κατάφερε να γίνει διεθνής πατέντα. Από το 2014 έχει εκπαιδεύσει πάνω από 500 γυμναστές σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενώ έχει πραγματοποιήσει εκπαιδευτικά προγράμματα σε Αμερική, Σουηδία, Κύπρο και Τουρκία. Το 2018, ύστερα από πρόταση του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, έλαβε μέρος στον έκτο κύκλο του reality επιβίωσης Survivor. Για το λόγο αυτό ταξίδεψε στον Άγιο Δομίνικο, οπού πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα του show, έμεινε εκεί για 5 μήνες φτάνοντας στην έκτη θέση.
Ασπίδα της Κριμαίας

Η Ασπίδα της Κριμαίας (γερμανικά: Krimschild, ρωσικά: Щит «За Крым») ήταν αναμνηστικό βραβείο της Ναζιστικής Γερμανίας. Δημιουργήθηκε για να τιμήσει τους στρατιώτες, και ειδικά αυτούς της 11ης Στρατιάς της Βέρμαχτ, για την κατάληψη της Κριμαίας κατά την διάρκεια της Πολιορκίας της Σεβαστούπολης.

 Η Ασπίδα της Κριμαίας δημιουργήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1942, για να δείξει την σημασία της κατάληψης της Σεβαστούπολης, η οποία προκάλεσε σημαντικά προβλήματα στην άμυνα της ΕΣΣΔ. Συνολικά, μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έγιναν 250.000 απονομές. Πολιορκία της Σεβαστούπολης
Γκάρι Γκραντ

Ο Γκάρι Γκραντ (Gary Grant, Κάντον, Οχάιο, 21 Απριλίου 1965), είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

 Ο Γκραντ σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν από το 1984 ως το 1988, όπου αγωνίστηκε με την ομάδα των Wolverines σε 129 αγώνες με συνολικό μέσο όρο 17,2 πόντων, 5,7 ασίστ και 3,5 ριμπάουντ. Καλύτερη του χρονιά υπήρξε το 1986-87, όπου σημείωνε 22.4 πόντους, 5,4 ασίστ και 5,0 ριμπάουντ.Επιλέχθηκε από την ομάδα των Σιάτλ Σούπερσονικς στην 15η θέση του πρώτου γύρου του ντραφτ του 1988 και δόθηκε την ίδια ημέρα στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Μέχρι το 1995, βοήθησε την ομάδα του να συμμετάσχει δύο φορές στην διαδικασία των πλέι-οφ, το 1992 και το 1993. Από το 1989 ως το 1992 υπήρξε βασικός πλέι-μέικερ της ομάδας, με κορυφαία του χρονιά το 1989-90 όταν και σημείωνε 13,1 πόντους, 10,0 ασίστ και 4,4 ριμπάουντ. Την τελευταία τριετία του με την ομάδα του Λος Άντζελες ήταν αναπληρωματικός, παίζοντας παρ' όλα αυτά σε 185 παιχνίδια του ΝΒΑ. Το καλοκαίρι του 1995 υπέγραψε στους Νιου Γιορκ Νικς, με τους οποίους έπαιξε σε 47 αγώνες με 4,9 πόντους και 1,5 ασίστ, ενώ την επόμενη σεζόν φόρεσε την φανέλα των Μαϊάμι Χιτ, ρίχνοντας τον μέσο όρο πόντων του στους 3,9 σε σύνολο 28 αγώνων. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Ιαπωνία, επέστρεψε στο ΝΒΑ για να αγωνιστεί με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς σε 22 παιχνίδια, με μέσους όρους 4,8 πόντων και 3,8 ασίστ.Τον Αύγουστο του 1998, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη, με την οποία έπαιξε σε δεκαοκτώ αγώνες πρωταθλήματος, αποχωρώντας τον Φεβρουάριο του 1999 λόγω οικονομικών προβλημάτων της ομάδας. Με τον Άρη σημείωνε 18,7 πόντους, 3,5 ασίστ και 4,4 ριμπάουντ.Επέστρεψε στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς για να αγωνιστεί σε μόλις εννέα αγώνες ως την σεζόν 2000-01, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στην ομάδα του Περιστερίου το 2002, σε ηλικία 37 ετών. Gary Grant Stats | Basketball-Reference.com CLIPPERS: Looking Back: Gary Grant - NBA.com Gary Grant Player Profile
Άνω Σέλι Ημαθίας

Το Άνω Σέλι είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Νάουσας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Νάουσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νάουσας του νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Το Άνω Σέλι είναι ορεινός οικισμός μεγάλου υψομέτρου, στο δυτικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με τον νομό Κοζάνης, στις πλαγιές του κεντρικού Βερμίου, μεταξύ των κορυφών «Χαμίτης» (2.065) και «Παλάτι» (1.895 μ.), νοτιοδυτικά από τα Πηγάδια και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.460. Απέχει 40 χλμ. περίπου ΒΔ. της Βέροιας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε Άνω Βέρμιο και το 1946 υπήχθη στον νομό Ημαθίας. Το 1951 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 2001 ως Άνω Σέλι και προσαρτήθηκε στον δήμο Νάουσας. Το Άνω Σέλι είναι κτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο, σε ειδυλλιακή δασική τοποθεσία στο κεντρικό Βέρμιο. Βρίσκεται κοντά στα χιονοδρομικά κέντρα Σελίου (νότια) και Πηγαδιών (βόρεια), αλλά και στα ορειβατικά καταφύγια του βουνού. Η περιοχή προσφέρεται για πεζοπορικές διαδρομές υψηλής αισθητικής. Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κεντρικό τμήμα του οικισμού Google Earth Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Ελεονώρα Βιλελμίνη του Άνχαλτ-Κέτεν

H Ελεονώρα Βιλελμίνη (γερμ. Eleonore Wilhelmine von Anhalt-Köthen, 7 Μαΐου 1696 -30 Αυγούστου 1726) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Καίτεν και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και μετά Δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Εμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Καίτεν και της Γκίζελας-Αγνής του Ρατ, κόρης του Βαλτάσαρ Γουλιέλμου, βαρόνου του Κλάινβυλκνιτς. Παντρεύτηκε πρώτα το 1714 τον Φρειδερίκο Έρντμαν της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (γιο του Χριστιανού Β΄ της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ). Τρεις μήνες μετά ο Φρειδερίκος Έρντμαν απεβίωσε, χωρίς να αποκτήσουν απογόνους. Το 1716 η Ελεονώρα Βιλελμίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερνέστο Αύγουστο Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα: Γουλιέλμος Ερνέστος 1717-1719. Βιλελμίνη Αυγούστα 1717-1752. Ιωάννης Γουλιέλμος 1719-1732. Καρλόττα Αγνή Λεοπολδίνα 1720-1724. Ιωάννα Ελεονώρα Ερριέττα 1721-1722. Ερνεστίνη Αλβερτίνα 1722-1769, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε. Βερναρδίνα Χριστίνα Σοφία 1724-1757, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρειδερίκο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Εμμανουήλ Φρειδερίκος Γουλιέλμος Βερνάρδος 1725-1729. August Benedict Michaelis: Einleitung zu einer volständigen geschichte der chur- und fürstlichen häuser in Teutschland, vol. 3, 1785, p. 667
Δήμος Ρόζαγιε

Ο Δήμος Ρόζαγιε είναι ένας από τους δήμους του Μαυροβουνίου. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ρόζαγιε. Καλύπτει μια έκταση 432 τ.χλμ., και είχε πληθυσμό 22.964 στην Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή του Σάντζακ..

 Κατά την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του δήμου αριθμούσε 22.964 πολίτες. Οι ακόλουθες εθνοτικές ομάδες κατοικούσαν στην περιοχή: Βόσνιοι Μουσουλμάνοι: 19,269 (83.91%) Αλβανοί: 1,158 (5.04%) Μουσουλμάνοι: 1,044 (4.55%) Σέρβοι: 822 (3.58%) Μαυροβούνιοι: 401 (1.75%) Άλλα ή αναποφάσιστοι: 270 (1.18%)Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011), ομιλούνται οι παρακάτω γλώσσες: Βοσνιακά: 16,631 (72.42%) Μαυροβουνιακά: 3,967 (17.27%) Αλβανικά: 1,055 (4.59%) Σερβικά: 1,026 (4.47%) Άλλοι ή αναποφάσιστοι: 285 (1.24%) Οι θρησκευτικές ομάδες στο δήμο Ρόζαγιε στην απογραφή του 2011 είναι οι παρακάτω: Μουσουλμάνοι: 21.805 (94.95%) Ορθόδοξοι: 1.055 (4.59%)
Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου

Το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου (ΜΒΕΛ) στην Αγία Παρασκευή Λέσβου δημιουργήθηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), το οποίο έχει και την ευθύνη για τη λειτουργία του. Στεγάζεται στο χώρο του παλαιού κοινοτικού ελαιοτριβείου, η χρήση του οποίου παραχωρήθηκε στο Ίδρυμα από τον Δήμο Αγίας Παρασκευής. Το έργο εντάχθηκε στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Βορείου Αιγαίου 2000-2006 και χρηματοδοτήθηκε από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Το ΜΒΕΛ ανήκει στο δίκτυο θεματικών τεχνολογικών μουσείων του Π.Ι.Ο.Π. και αποτελεί λογική συνέχεια του Μουσείου της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη. Το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου επιδιώκει να προβάλει τη βιομηχανική κληρονομιά, τόσο στον τομέα της ελαιουργίας όσο και στο ευρύτερο πεδίο της τεχνολογίας, αλλά και να την εντάξει στα αρχιτεκτονικά, κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενά της.

 Ο σωζόμενος ιστορικός εξοπλισμός, που έχει αποκατασταθεί, αναδεικνύεται μέσω της "επιδεικτικής" λειτουργίας του και της πλαισίωσής του με ψηφιακές παραγωγές. Παρουσιάζεται η εξέλιξη των μηχανημάτων, με έμφαση στις αλλαγές που επέφερε η εισαγωγή της μηχανοκίνησης στην ελαιοπαραγωγή. Στο κυρίως κτήριο, δίνεται έμφαση στα τρία βασικά στάδια της διαδικασίας παραγωγής ελαιολάδου (σύνθλιψη του καρπού, συμπίεση του ελαιοπολτού, διαχωρισμός του λαδιού από το νερό) και γίνεται αναφορά στη συμπληρωματική λειτουργία του αλευρόμυλου. Οι παλαιές αποθήκες ελαιοκάρπου (μπατές) λειτουργούν ως συμπληρωματικές εκθετικές μονάδες, που προβάλλουν το ανθρώπινο στοιχείο. Στις μεγάλες αποθήκες γίνεται ιδιαίτερη αναφορά: στην ιστορία του κοινοτικού ελαιοτριβείου της Αγίας Παρασκευής, με έμφαση στην πρωτοποριακή διαδικασία της κοινοτικής ιδιοκτησίας και στον αντίκτυπό της στις κοινωνικές και οικονομικές δομές της περιοχής στην εκμηχάνιση της ελαιουργίας στη Λέσβο· και στο ευρύτερο κοινωνικό-οικονομικό πλαίσιο.Στις μικρές αποθήκες παρουσιάζεται ο κύκλος των εργασιών που συνδέονται με την ελαιοπαραγωγή. Το Μουσείο περιλαμβάνει επίσης αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, κυλικείο, καθώς και μικρό υπαίθριο αμφιθέατρο. To Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου Άρθρο για το μουσείο στο in.gr. Ανάκτηση 28 Αυγούστου 2012.
Λόουελ Λιούις

Ο εξοχότατος Λόουελ Λίτλτον Λιούις (Lowell Lyttleton Lewis, 18 Αυγούστου 1952) είναι πολιτικός από το Μοντσερράτ, επικεφαλής υπουργός της βρετανικής κτήσης από το 2006 ως το 2009. Είναι ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος του Μοντσερράτ.

 Γεννήθηκε το 1952. Ανέλαβε επικεφαλής υπουργός στις 2 Ιουνίου του 2006 και τέθηκε επικεφαλής κυβερνήσεως συνασπισμού. Ο συνασπισμός αυτός απαρτιζόταν από το Δημοκρατικό Κόμμα του Μοντσερράτ (MDP), , το άλλοτε κυβερνών Νέο Λαϊκό Απελευθερωτικό Κίνημα (NPLM) και έναν ανεξάρτητο βουλευτή. Ηττήθηκε στις πρόωρες εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009 και νέος επικεφαλής υπουργός ανέλαβε ο Ρούμπεν Μιντ .
Best of Ozz

Best of Ozz είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανού χέβι μέταλ τραγουδιστή Ozzy Osbourne, η οποία κυκλοφόρησε το 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CBS Records" στην Αμερική και της "Sony" στην Ιαπωνία. Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ προέρχονται από τους τέσσερις πρώτους στούντιο δίσκους που κυκλοφόρησε ο καλλιτέχνης, από το 1980 μέχρι το 1986. Το "Best of Ozz" δεν κατάφερε να μπει στα τσαρτ της Βρετανίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών.

 1. Over the Mountain (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:31 2. Secret Loser (Osbourne, Lee, Daisley) - 4:08 3. Goodbye to Romance (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:35 4. Shot in the Dark (Osbourne, Soussan) - 4:16 5. Mr. Crowley (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:55 6. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:15 7. Crazy Train (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:50 8. Centre of Eternity (Osbourne) - 5:15 9. Diary of a Madman (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 6:12 10. The Ultimate Sin (Osbourne, Lee, Daisley) - 3:43 Τα τραγούδια του Best of Ozz ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Ράντι Ρόουντς - κιθάρα Τζέικ Λι - κιθάρα Μπομπ Ντέισλι - μπάσο Φιλ Σούσαν - μπάσο Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα Τόμι Όλντριτζ - τύμπανα Ράντι Καστίγιο - τύμπανα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Best of Ozz - Ozzy Osbourne | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ozzy Osbourne - Best of Ozz - Reviews - Encyclopaedia Metallum
T-killah

Ο Αλεξάντρ Ιβάνοβιτς Ταρασόφφ (Ρωσικά: Александр Иванович Тарасов) ή πιο γνωστός ως T-killah είναι Ρώσος ράπερ, τραγουδιστής και ηθοποιός της R&B και Ραπ μουσικής, γεννημένος 30 Απριλίου του 1989 στη Μόσχα. Έχει τραγουδήσει με αξιόλογους τραγουδιστές, όπως: Βικτώρια Νταϊνέκο, Λένα Κάτινα, Αναστασία Στοτσκάγια, Τίματι, Σεργκέι Λάζαρεφ, Όλγκα Μπουζόβα, Μάσα Μαλινόφσκαγια, Μαρίγια Κοζεβνίκοβα, Λόγια κ.α. Ερμηνεύει τραγούδια στην αγγλική και ρωσική γλώσσα, και έχει κάνει αξιόλογη καριέρα στις Σοβιετικές χώρες, κυρίως Ρωσία, Ουκρανία και Λευκορωσία. Έχει συνεργαστεί και με τον Ρώσο DJ Smash.

 Το ψευδώνυμο T-killah, προφέρεται (Τε-κίλα, τεκίλα) σαν το οινοπνευματώδες ποτό. 2009 — «До дна (Хозяин)» 2009 — «Забираю» 2010 — «Радио» (ντουέτο με την Μάσα Μαλινόφσκαγια) 2010 — «Над землей» 2010 — «Задай вопрос» 2011 — «Не забывай» (ντουέτο με την Όλγκα Μπουζόβα) 2011 — «Катя на Бугатти» (DJ Mike) 2011 — «Вернись» (ντουέτο με την Λόγια) 2012 — «Провокация» (совместно с Pro'fit) 2012 — «Mirror Mirror» / «Мира мало» (ντουέτο με την Βικτώρια Νταϊνέκο) 2012 — «Boom Boom» 2013 — «Я буду рядом» / «Shot» (ντουέτο με την Λένα Κάτινα) 2013 — «Головоломки» Официальный сайт T-killah Αρχειοθετήθηκε 2019-01-03 στο Wayback Machine. Погоня за T-killah
Ανάκτορο της Καρλσρούης

Το Κάστρο-Ανάκτορο της Καρλσρούης (γερμανικά: Karlsruher Schloss‎) κτίστηκε το 1715 για τον Κάρολο Γ' Γουλιέλμο μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ μετά από μια διαμάχη με τους πολίτες της προηγούμενης πρωτεύουσάς του, Ντούρλαχ. Η πόλη της Καρλσρούης από τότε αναπτύχθηκε γύρω του. Το κτίριο φιλοξενεί τώρα το κεντρικό μουσείo του Κρατικού Μουσείου του Μπάντεν (Badisches Landesmuseum).

 Το πρώτο κτίριο κατασκευάστηκε από τον Γιάκομπ-Φρήντριχ φον Μπάτσεντορφ. Η πόλη σχεδιάστηκε με τον πύργο του ανακτόρου (Schloss) στο κέντρο, και 32 δρόμους ακτινωτά από αυτήν σαν ακτίνες σε τροχό ή νευρώσεις σε βεντάλια, έτσι ώστε το παρωνύμιο της Καρλσρούης στα γερμανικά να είναι η "πόλη της βεντάλιας" (Fächerstadt). Αρχικά μερικώς κατασκευασμένο από ξύλο, το ανάκτορο έπρεπε να ξανακτιστεί το 1746, χρησιμοποιώντας πέτρα. Ο Κάρολος-Φρειδερίκος, μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ εκείνη την εποχή, ο οποίος τελικά έγινε ο Κάρολος-Φρειδερίκος, μέγας δούκας του Μπάντεν, στη συνέχεια έκανε αλλαγές στο παλάτι με τους Μπαλτάσαρ Νόιμαν και Φρήντριχ φον Κέσλαου μέχρι το 1770, προσθέτοντας μεγαλύτερα παράθυρα και πόρτες, περίπτερα και πτέρυγες. Το 1785 ο Βίλχελμ-Γιερεμίας Μύλερ έκανε τον πύργο, προσθέτοντας έναν τρούλο. Κατά τη διάρκεια των Επαναστάσεων του 1848, ο Λεοπόλδος, μέγας δούκας του Μπάντεν, εκδιώχθηκε το 1849 για κάποιο χρονικό διάστημα. Το 1918 ο τελευταίος μονάρχης, ο Φρειδερίκος Β', μέγας δούκας του Μπάντεν, έπρεπε να φύγει. Η πρώην κατοικία των ηγεμόνων του Μπάντεν χρησιμοποιείται τώρα ως Κρατικό Μουσείο του Μπάντεν. Μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του ανακτόρου, μετατράπηκε σε ερείπια από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά γρήγορα ξανακτίστηκε μετά τον πόλεμο. Κατάλογος μπαρόκ κατοικιών Badisches Landesmuseum Karlsruhe Wiki της πόλης για το ανάκτορο της Καρλσρούης
Σούπερ Καπ Ιταλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Ιταλικό Σούπερ Κύπελλο (Ιταλικά: Supercoppa Italiana) είναι ο αγώνας ποδοσφαίρου που διεξάγεται μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος της Σέριε Α, μεταξύ της πρωταθλήτριας και της κυπελλούχου Ιταλίας για την ανάδειξη της άτυπης υπερπρωταθλήτριας της χώρας και σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου. Αν η ίδια ομάδα έχει κατακτήσει και τους δύο τίτλους την προηγούμενη περίοδο τότε αντιμετωπίζει την φιναλίστ του κυπέλλου. Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι η Γιουβέντους με 9 τρόπαια. Τρέχουσα κάτοχος του τροπαίου για το 2022 είναι η Ίντερ.

 Σημειώσειςα Η Μίλαν κέρδισε με 3–2 στα πέναλτι β Η Γιουβέντους ήταν νταμπλούχος, η Πάρμα συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου γ Η Λάτσιο ήταν νταμπλούχος, η Ίντερ συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου δ Η Γιουβέντους κέρδισε με 3–2 στα πέναλτι ε Η Ίντερ ήταν νταμπλούχος, η Ρόμα συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου στ Η Ίντερ κέρδισε με 6–5 στα πέναλτι ζ Η Ίντερ ήταν νταμπλούχος, η Ρόμα συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου η Η Νάπολι κέρδισε με 6–5 στα πέναλτι θ Η Γιουβέντους ήταν νταμπλούχος, η Μίλαν συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου. Η Μίλαν κέρδισε με 4–3 στα πέναλτι ι Η Γιουβέντους ήταν νταμπλούχος, η Λάτσιο συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου κ Η Γιουβέντους ήταν νταμπλούχος, η Μίλαν συμμετείχε ως φιναλίστ του κυπέλλου Το λογότυπο του θεσμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2018 παρουσιάστηκε το νέο λογότυπο του θεσμού. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2010-08-18 στο Wayback Machine.
Νάτη η εποχή των δολοφόνων

Το Voici le temps des assassins (που μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως Νάτη η εποχή των δολοφόνων) είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1956 σε σκηνοθεσία Ζυλιέν Ντυβιβιέ. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Ντανιέλ Ντελόρμ και ο Ρομπέρ Αρνό.Η ταινία αναφέρεται σε μια σκοτεινή ιστορία μιας νεαρής και όμορφης κοπέλας που καταστρέφει τη ζωή ενός άνδρα και σκοτώνει τον καλύτερο του φίλο.

 Ο Αντρέ Σατλέν είναι ένας εστιάτορας στο "Le Halles" του Παρισιού και διακεκριμμένος σεφ υψηλών επιδόσεων. Ένα πρωί παρουσιάζεται στο εστιατόριό του η Κατρίν κόρη της πρώην γυναίκας του Γκαμπριέλ την οποία έχει να την δει εδώ και 20 χρόνια και μαθαίνει τώρα ότι έχει πεθάνει. Την φιλοξενεί στο σπίτι του και στη συνέχεια της προσφέρει εργασία στο εστιατόριο παρά τις έντονες αντιρρήσεις της στριφνής γκουβερνάντας του. Η Κατρίν σπέρνει τη διαφωνία μεταξύ του Αντρέ και του μικρού του φίλου Ζεράρ, έναν φοιτητή ιατρικής που μοιάζει με τον γιο του. Στη συνέχεια αρχίζει να κλέβει χρήματα για να στηρίξει τη μητέρα της, η οποία δεν είναι νεκρή αλλά μια πρώην πόρνη που είναι πλέον τοξικομανής και ζει σε ένα άθλιο ξενοδοχείο. Η Κατρίν καταφέρνει τον κατά πολύ μεγαλύτερό της Αντρέ να την παντρευτεί, παρά τις αντιρρήσεις της γριάς μητέρας του. Στόχος της Κατρίν και της ναρκομανούς μητέρας της, είναι η περιουσία του Αντρέ την οποία θα αποκτήσουν μόνο με τον θάνατό του. Η Κατρίν αρχίζει και προσεγγίζει ανοιχτά τον Ζεράρ λέγοντας δόλια ψέματα για τον άντρα της και με διαβολική πειθώ και την μοναδική υποκριτική δυνατότητα που διαθέτει, θα γίνει ερωμένη του, βάζοντας έτσι σε εφαρμογή το δεύτερο μέρος του σχεδίου της: Την δολοφονία του άντρα της. Θα προσπαθήσει να πείσει τον Ζεράρ να πάρει ενεργό μέρος στο σατανικό σχέδιό της, όταν όμως αυτός αρνηθεί να σκοτώσει τον Αντρέ, τον στραγγαλίζει και στη συνέχεια σπρώχνει το αυτοκίνητό του στο ποτάμι με το πτώμα του μαζί με τον σκύλο του, Τσαρ. Ένας στεναχωρημένος Αντρέ αναγνωρίζει το πτώμα του Ζεράρ, αφήνοντας τον αριθμό τηλεφώνου του στην αστυνομία, η οποία τον καλεί για να ρωτήσει αν γνωρίζει τη γυναίκα που εθεάθη να είναι στο αυτοκίνητο του Ζεράρ. Από την περιγραφή, είναι προφανές σε αυτόν ότι ήταν η Κατρίν. Ο Αντρέ συναντά την Κατρίν όπου την αντιμετωπίζει, και τότε αυτήν τρέχει στο ξενοδοχείο της μητέρας της. Ο σκύλος Τσαρ, ο οποίος δραπέτευσε από το ποτάμι, την ακολουθεί εκεί και τη σκοτώνει. Ζαν Γκαμπέν ως Αντρέ Ντανιέλ Ντελόρμ ως Κατρίν Ρομπέρ Αρνό ως Μπουβιέ Λιλιάν Μπερτ ως Αντουνέτ Ζεράρ Μπλείν ως Ζεράρ Λουσιέν Μποκά ως Γκαμπριέλ Νάτη η εποχή των δολοφόνων στην IMDb Νάτη η εποχή των δολοφόνων στο AllMovie Νάτη η εποχή των δολοφόνων στο AlloCine
Γεώργιος Σπ. Ασημακόπουλος

Ο Γεώργιος Ασημακόπουλος του Σπυρίδωνα (1936 - 10 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, γραμματέας της Κλαδικής Δικηγόρων του ΠΑΣΟΚ, γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης (1981 - 1989) και βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ τo 1989. Ήταν στενός συνεργάτης των Ευάγγελου Γιαννόπουλου και Μένιου Κουτσόγιωργα.

 Ο Γιώργος Ασημακόπουλος γεννήθηκε το 1936 στο Καστέλλι Καλαβρύτων Αχαΐας. Ο πατέρας του Σπύρος Ασημακόπουλος ήταν ο τοπικός κομματάρχης του Γεωργίου Παπανδρέου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έγινε ένας από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους ποινικολόγους της Αθήνας. Έλαβε μέρος στους ανένδοτους αγώνες του Γεωργίου Παπανδρέου. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στη διάρκεια της χούντας ως μέλος του ΠΑΚ. Διετέλεσε μέλος του Προεδρείου της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος από την κατάρρευση της Χούντας μέχρi το 1976, καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) από το 1976 μέχρι τον Οκτώβριο του 1981, επί προεδρίας Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Με την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ εντάχθηκε από τους πρώτους στο Κίνημα και στη συνέχεια διετέλεσε γραμματέας της Κλαδικής Δικηγόρων, μέλος του Κλαδικού Γραφείου Επιστημόνων, μέλος του Κέντρου Μελετών και Διαφώτισης (ΚΕΜΕΔΙΑ), γραμματέας της Επιτροπής Σύνταξης και Διάδοσης του Προγράμματος του Κινήματος καθώς και αναπληρωτής γραμματέας του Τομέα Νομικής Κάλυψης.Διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης από το 1981 έως το 1989 (ο μακροβιότερος στην ιστορία του υπουργείου). Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 εξελέγη βουλευτής Eπικρατείας με το ΠΑΣΟΚ.Πέθανε από καρκίνο το 2013, σε ηλικία 77 ετών.
2309 Μίστερ Σποκ

Ο Μίστερ Σποκ (Mr. Spock) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,30. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Γκίμπσον, που παρατηρούσε από το Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής.

 Ο Γκίμπσον έδωσε στον αστεροειδή το όνομα του γάτου του, τον οποίο είχε ήδη ονομάσει με το όνομα του γνωστού ήρωα της τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Σταρ Τρεκ. Σύμφωνα με τον Γκίμπσον, ο γάτος ήταν, όπως και ο τηλεοπτικός ήρωας, «ατάραχος, λογικός, ευφυής, και είχε μυτερά αυτιά». Ο γάτος είχε συνοδεύσει το αφεντικό του σε αστρονομικές παρατηρήσεις στις ΗΠΑ, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Η ονοματοδοσία δημιούργησε θόρυβο και η Διεθνής Αστρονομική Ένωση απεφάσισε σχετικά ότι θα αποθαρρυνόταν η ονοματοδοσία με ονόματα κατοικίδιων ζώων. Από τότε πάντως μερικοί άλλοι αστεροειδείς έχουν ονομασθεί με ονόματα ηρώων του Σταρ Τρεκ και άλλων μορφών της λαϊκής κουλτούρας, όπως οι Μπητλς. Η μέση διάμετρος του Μίστερ Σποκ εκτιμάται σε 21,29 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,118 ± 0,020. Ο Μίστερ Σποκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 43 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ισκολάτ

Το Ισκολάτ (ρωσικά: Исколат‎) ήταν η Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ των Εργατών, Στρατιωτών και των Ακτημόνων στη Λετονία (Исполнительный комитет Совета рабочих, солдатских и безземельных депутатов Латвии) το 1917-18.

 Το Ισκολάτ ιδρύθηκε στη Ρίγα στις 29-30 Ιουλίου του 1917, (νέο ημερολόγιο: 11-12 Αυγούστου 1917), με πρωτοβουλία της Κεντρικής Επιτροπής της Λετονικής Κοινωνικής Δημοκρατίας και στη συνέχεια, ελεγχόταν από τους Μπολσεβίκους, με σκοπό τη διάδοση της Οκτωβριανής Επανάστασης στην επικράτεια της Λετονίας που δεν ήταν κατειλημμένη από τη Γερμανία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Ρίγα, η Ισκολάτ μετακινήθηκε στο Σέσις και αργότερα στη Βάλκα, όπου ανέλαβε την εξουσία στην Επαρχία Βάλκα, διαλύοντας τα όργανα που ιδρύθηκαν από τη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση. Στις 17 Δεκεμβρίου 1917 το Συνέδριο των Σοβιέτ της Λετονίας συνεδρίασε στη Βαλμιέρα και εξέλεξε νέο Ισκολάτ με πρόεδρο τον Φρίτσις Ρόζινς. Το Ισκολάτ κατέφυγε στη Μόσχα μετά την κατάληψη της Λετονίας από τις γερμανικές δυνάμεις το Φεβρουάριο του 1918 και διαλύθηκε το Μάρτιο του 1918. Η Σοβιετική ιστοριογραφία θεωρεί το Ισκολάτ ότι είναι η Σοβιετική κυβέρνηση της κυρίαρχης Λετονίας από το Δεκέμβριο του 1917 έως τον Φεβρουάριο του 1918, αλλά ιστορικός Άντριου Εζεργκαΐλις έχει δείξει ότι η αυτονομία ή ανεξαρτησία για τη "Δημοκρατία Ισκολάτ" δεν ήταν ποτέ ο στόχος για τους Λετονούς Μπολσεβίκους, που είχαν επικεφαλής τον ομοσπονδιακό ιδεολόγο Πέτερις Στούτσκα. Λετονικό Προσωρινό Εθνικό Συμβούλιο Λετονική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία "Ισκολάτ", Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια Zile, Zigurds L. (1977). «Legal Thought and the Formation of Law and Legal Institutions in the Socialist Soviet Republic of Latvia, 1917–1920» (PDF). Journal of Baltic Studies 8 (3): 195–204. doi:10.1080/01629777700000191. http://www.informaworld.com/openurl?genre=article&issn=0162%2d9778&issue=3&spage=195&volume=8. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10. Ezergailis, Andrew (1983). The Latvian Impact on the Bolshevik Revolution: The First Phase: September 1917 to April 1918. East European Monographs no. 144. Boulder: East European Monographs. ISBN 0-88033-035-X. Swain, Geoffrey (1999). «The Disillusioning of the Revolution's Praetorian Guard: The Latvian Riflemen, Summer–Autumn 1918» (PDF). Europe–Asia Studies 51 (4): 667–686. doi:10.1080/09668139998840. http://openurl.ingenta.com/content?genre=article&issn=0966-8136&volume=51&issue=4&spage=667&epage=686. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10.
Πρόεδρος του Μαλάουι

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μαλάουι είναι ο αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης του Μαλάουι. Ο Πρόεδρος είναι επικεφαλής του Εκτελεστικού στην Κυβέρνηση του Μαλάουι και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.

 Στις 6 Ιουλίου 1964 η Νυασαλάνδη έγινε ανεξάρτητη από τη Βρετανία και μετονομάστηκε σε Μαλάουι, με βασίλισσα της χώρας την Ελισάβετ Β΄. Με το νέο σύνταγμα του 1966 το Μαλάουι έγινε δημοκρατία και πρώτος του πρόεδρος έγινε ο έως εκείνη τη στιγμή πρωθυπουργός, Χάστινγκς Μπάντα. Ο Πρόεδρος αποτελεί την εκτελεστική αρχή και τον αρχηγό του Κράτους, όπως ορίζεται στα συντάγματα του 1966, του 1994 και του 1995. Ο πρώτος πρόεδρος εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση, όμως οι επόμενοι πρόεδροι εξελέγησαν με την λαϊκή ψήφο για θητεία 5 ετών. Σε περίπτωση που κενώνεται η θέση, χρέη προέδρου ασκεί ο Αντιπρόεδρος. Επίσημος δικτυακός τόπος του Γραφείου του Προέδρου του Μαλάουι
Φώτης Παπαφώτης

Ο Φώτης Παπαφώτης (1934-2019) ήταν βετεράνος του κυπριακού αγώνα της περιόδου 1954-1959 και συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Διετέλεσε στέλεχος της ΕΟΚΑ (τομεάρχης Καρπασίας) και αργότερα της ΕΣΕΑ (πολιτικού σκέλους της ΕΟΚΑ Β΄).

 Ο Παπαφώτης γεννήθηκε το 1934 στην Aκανθού Aμμοχώστου και μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του εισήλθε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα, συμπεριλήφθηκε στους Κύπριους φοιτητές που μετέβησαν το διάστημα 1954-1955 στην Κρήτη, όπου εκπαιδεύτηκαν στον ανταρτοπόλεμο από τον σημαντικό τοπικό οπλαρχηγό της Εθνικής Αντίστασης, Μανώλη Μπαντουβά και τους άνδρες του. Αργότερα, τόσο ο Παπαφώτης όσο και οι υπόλοιποι φοιτητές (μεταξύ των οποίων οι Ρένος Κυριακίδης, Θάσος Σοφοκλέους, Τάκης Κάιζερ, Πέτρος Στυλιανού κ.ά.) επέστρεψαν στην Κύπρο και συμμετείχαν στον αγώνα της ΕΟΚΑ, αναλαμβάνοντας χρέη τομεαρχών. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τη ΕΟΚΑ, ο Παπαφώτης ανέλαβε καθήκοντα τομεάρχη στην περιοχή της Καρπασίας. Η δράση του περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την οργάνωση εκτελέσεων των ατόμων που θεωρήθηκαν από την οργάνωση ως προδότες και συνεργάτες των Βρετανών, γεγονός για το οποίο κατηγορήθηκε από την αριστερά, καθώς ανάμεσα στους εκτελεσθέντες συμπεριλαμβάνονταν και μέλη του ΑΚΕΛ, για τα οποία το κόμμα απορρίπτει τις συγκεκριμένες κατηγορίες, θεωρώντας τις εκτελέσεις ως πολιτικές. Αργότερα, διετέλεσε μέλος της ΕΣΕΑ, πολιτικής οργάνωσης της ΕΟΚΑ Β΄, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους συνεργάτες του Γεωργίου Γρίβα μέχρι το 1973, όταν αυτοεξορίστηκε στην Ελλάδα μετά την αποπομπή του από την ΕΟΚΑ Β΄ εξαιτίας της θέσης του για πολιτικοποίηση της δράσης της οργάνωσης. Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2019. Η Καρπασία στον Αγώνα της ΕΟΚΑ Σύγχρονος Εφιάλτης του Έθνους: ΚΚΕ – ΑΚΕΛ Συνέντευξη Φώτη Παπαφώτη στον Κώστα Γενάρη Μέρος 1 από 4
Μαρσέλο Μπορντόν

Ο Μαρσέλο Ζοζέ Μπορντόν (γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1976 στο Ριμπεϊράο Πρέτο) είναι πρώην Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην καριέρα του ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Αλ Ραγιάν ΣΚ στην Κατάρ Σταρς Λιγκ, αν και έγινε περισσότερο γνωστός στην διάρκεια της παρουσίας του στα γερμανικά γήπεδα, όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα των ομάδων της Μπουντεσλίγκα ΦφΜ Στουτγκάρδη και Σάλκε 04.

 Μεταξύ του 2004 και του Ιουλίου του 2010, αγωνίστηκε με την ομάδα της Μπουντεσλίγκα, Σάλκε 04. Μεταγράφηκε στον σύλλογο της κοιλάδας του Ρουρ έναντι ποσού ύψους €2.6 εκατομμυρίων από την ΦφΜ Στουτγκάρδη. Εκεί, αποτέλεσε εξαιρετικό αμυντικό δίδυμο μαζί με τον Μλάντεν Κρίσταγιτς, συνδυάζοντας τις πολύ καλές επιδόσεις στο εναέριο παιχνίδι με την ηγετική ικανότητα, η οποία είχε και ως αποτέλεσμα να διατελέσει αρχηγός της ομάδας από την σεζόν 2006–07, έως και το καλοκαίρι του 2010. Αν και ουδέποτε αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας, ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 2004. Στις 5 Ιουλίου 2010, το συμβόλαιό του με την Σάλκε τερματίστηκε και υπέγραψε τρεις ημέρες αργότερα στις 8 Ιουλίου 2010 συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την Αλ Ραγιάν ΣΚ, σε ένα συμβόλαιο που προέβλεπε ετήσιες απολαβές περίπου €6.5 εκατομμυρίων. Marcelo Bordon στο fussballdaten.de (Γερμανικά)
Κάρολος Αύγουστος της Σουηδίας

Ο Χριστιανός (μετέπειτα Κάρολος) Αύγουστος, δανικά Kristian (Karl) August (9 Ιουλίου 1768 - 28 Μαΐου 1810) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν διάδοχος της Σουηδίας.

 Ο Χριστιανός Αύγουστος γεννήθηκε στο Αουγκούστενμποργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού Α΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και της Καρλόττας Αμαλίας Βιλελμίνης του Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν. Ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ. Ήταν επιτυχημένος διοικητής της Νορβηγίας και ο Κάρολος ΙΓ΄ της Σουηδίας από τον κλάδο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, που ήταν άτεκνος, τον υιοθέτησε για διάδοχο. Τότε άλλαξε το όνομά του σε Κάρολο Αύγουστο. Όμως σε μια στρατιωτική άσκηση στο Κβίντινγκε έπεσε από το άλογό του και απεβίωσε το 1810. Ο Κάρολος ΙΓ΄ ετελεύτησε το 1818 και τον διαδέχθηκε ο στρατηγός του Ναπολέοντα Ιωάννης-Βαπτιστής Μπερναντότ ως Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης. Blomberg, Wenche (2006) Prinds Christian Augusts Minde - historie og visjoner om de fattiges kvartal (νορβ.) Sandström, Allan (1994) Sveriges sista krig - de dramatiska åren 1808-1809 (Bokförlaget Libris, Örebro) (σουηδ.) Prinds Christian Augusts Minde
Φώτιος Γεροθανάσης

Ο Φώτιος Γεροθανάσης (1913 - 1971) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας από το 1951 ως το 1956 και από το 1961 ως το 1963.

 Γεννήθηκε το 1913 και καταγόταν από την περιοχή του Ξηρομέρου. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και πήρε 4.757 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Το 1951 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Αιτωλοκαρνανία με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1952 στην εκλογική περιφέρεια Βονίτσης-Ξηρομέρου . Στις 9 Νοεμβρίου 1961 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ στη θέση του αποβιώσαντα Ιωάννη Ιντζέ και θήτευσε στο κοινοβούλιο ως το 1963, οπότε απέτυχε να επανεκλεγεί. Πέθανε το 1971.
Γαλαξιακό κέντρο

Το Γαλαξιακό κέντρο είναι το κέντρο περιστροφής του Γαλαξία μας και θεωρείται ότι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 27 χ.ε.φ. (27 χιλιάδων ετών φωτός, ~27±1 kly), προς την κατεύθυνση του Τοξότη και του Σκορπιού. Υπάρχουν στοιχεία ότι εκεί κοντά βρίσκεται μία τεράστια Μαύρη τρύπα. Οι συντεταγμένες του κέντρου ορίστηκαν για πρώτη φορά το 1918 αλλά έκτοτε υπολογίστηκαν ξανά με ποικίλους τρόπους (γεωμετρικούς, ακτινοβολίες κ.α.), χωρίς κανείς όμως να θεωρείται εντελώς ακριβής.

 Το σύμπλεγμα Τοξότης Α, δίπλα ακριβώς από το γαλαξιακό κέντρο, περιέχει μια πηγή μεγάλης έντασης που ονομάζεται Τοξότης Α* και που ταυτίζεται με μία μαύρη τρύπα. Μια έρευνα του 2008 προσπάθησε με τη συνεργασία τριών ομάδων σε ισάριθμα τηλεσκόπια της γης να μετρήσει τη διάμετρο του Τοξότη Α* και την εκτίμησε τελικά στα 44 εκατομμύρια χιλιόμετρα (όση περίπου η απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο ή περίπου το 1/3 της απόστασης της Γης από τον Ήλιο). Από το Ίδρυμα Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο της Χιλής, εκτίμησαν τη μάζα της μαύρης τρύπας και την βρήκαν 4,31 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου μας.
Κόζιμο Καλιάντρο

Ο Κόζιμο Καλιάντρο (Cosimo Caliandro, 11 Μαρτίου 1982 – 10 Ιουνίου 2011) ήταν Ιταλός δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στον κλειστό στίβο, στα 3.000 μέτρα, το 2007 στο Μπέρμιγχαμ. Η πορεία του ανακόπηκε εξαιτίας του αδόκητου θανάτου του σε δυστύχημα με μοτοσυκλέτα.

 Γεννήθηκε στην Φρανκαβίλα Φοντάνα. Στην πρώτη του εμφάνιση σε διεθνή αγώνα, έτρεξε τα 1.500 μέτρα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων του 1999, ωστόσο δεν προκρίθηκε.. Έλαβε μέρος επίσης σταο Ευρωπαϊκό Ολυμπιακό Φεστιβάλ Νεότητας εκείνης της χρονιάς και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα. Το πρώτο του σημαντικό μετάλλιο ήρθε το 2001, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου εφήβων, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής στα 1.500 μέτρα.Ως έφηβος, εκπροσώπησε την Ιταλία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου της IAAF το 2000 και κατατάχθηκε στην 100η θέση, για να βελτιωθεί την επόμενη χρονιά (68ος). Στο ευρωπαϊκό ανωμάλου του 2001 ήταν 28ος στην συνολική κατάταξη στους εφήβους. Το 2004 συμμετέχει για πρώτη φορά στην κατηγορία των ανδρών και έρχεται 44ος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου εκείνης της χρονιάς. Ο Καλιάντρο απέτυχε να προκριθεί στον τελικό του αγωνίσματος των 3.000 μ. στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβυ το 2005. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα, το 2007, επανήλθε και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 3 χλμ. στον τελικό που έγινε στο Μπέρμιγχαμ. Το 2008 εκπροσώπησε την Ιταλία στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κλειστού Στίβου, όπου κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο.Κέρδισε το Cross Della Volpe στο Πεδεμόντιο και εξασφάλισε μια συμμετοχή στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου του 2010. Ο Καλιάντρο πέθανε στις 10 Ιουνίου 2011, σε δυστύχημα με μοτοσυκλέτα ενώ οδηγούσε στην γενέτειρά του, Φρανκαβίλα Φοντάνα, στην νότια Ιταλία. Ήταν παντρεμένος με 2 γιους.
Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν

Ο Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν (στα γερμανικά: Matthäus Daniel Pöppelmann) (1662–1736) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, που συμμετείχε στην ανοικοδόμηση της Δρέσδης, μετά τη πυρκαγιά του 1685. Το σπουδαιότερο έργο του ήταν το Παλάτι Τσβίνγκερ.

 Ο Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν γεννήθηκε στο Χέρφορντ, στη Βεστφαλία, στις 3 Μαΐου 1662. Ως αρχιτέκτονας της αυλής του Βασιλιά της Πολωνίας και Εκλέκτορα της Σαξονίας, Αύγουστου Β’ του Δυνατού σχεδίασε το Παλάτι Τσβίνγκερ, στη Δρέσδη. Επίσης ήταν υπεύθυνος για σημαντικές εργασίες που έγιναν στο Βασιλικό Παλάτι της Δρέσδης και στο Κάστρο Πίλνιτς ενώ σχεδίασε και τη Weinbergkirche, στο Πίλνιτς. Μαζί με το Γιόζεφ Κρίστοφ Νάουμαν έκανε ένα σχέδιο για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου μέρους της Βαρσοβίας, στο πλαίσιο του οποίου θα κατασκευαζόταν ένα παλάτι για τον Αύγουστο Β’ το Δυνατό, το οποίο θα περιβαλλόταν από μεγάλους κήπους. Το σχέδιο αυτό (στα πολωνικά: Oś Saska, The Saxon Axis) υλοποιήθηκε τελικά μόνο εν μέρει. Ο Πόππελμανν πέθανε στη Δρέσδη στις 17 Ιανουαρίου 1736. Εγγονή του ήταν η ηθοποιός, Φριντερίκε Σόφι Σέιλερ.
Διαμέρισμα της Μπας-Τερ

Το Διαμέρισμα Μπας-Τερ (γαλλικά: Basse-Terre) είναι ένα από τα δύο διαμρίσματα της υπερπόντιας περιοχής της Γουαδελούπης. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα Μπας-Τερ. Η Μπας-Τερ έχει έκταση 854 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Έχει πληθυσμό 175.691 κατοίκων (1999). Είναι σε πληθυσμό το μικρότερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης. Η αριθμητική πυκνότητα είναι 205,8 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Είναι σε πυκνότητα το μικρότερο διαμέρισμα της Γουαδελούπης.

 Η Μπας-Τερ διαιρείται σε 17 καντόνια: Καντόνι της Μπαι-Μαώ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Μπαι-Μαώ Καντόνι της Μπας-Τερ-1, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα της Μπας-Τερ Καντόνι της Μπας-Τερ-2, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα της Μπας-Τερ Καντόνι της Μπουγιάντ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Μπουγιάντ Καντόνι του Καπεστέρ-Μπελ-Ω-1, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα του Καπεστέρ-Μπελ-Ω Καντόνι του Καπεστέρ-Μπελ-Ω-2, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα του Καπεστέρ-Μπελ-Ω Καντόνι της Γκουρμπέιρ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Γκουρμπέιρ Καντόνι της Γκουαγιάβ, στο οποίο υπάγονται 2 κοινότητες : Γκουαγιάβ Τμήμα του Πετί-Μπουρ Καντόνι του Πετί-Μπουρ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα του Πετί-Μπουρ Καντόνι του Λαμεντέν, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Λαμεντέν Καντόνι της Πουάντ-Νουάρ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Πουάντ-Νουάρ Καντόνι του Σαιν-Κλωντ, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Σαιν-Κλωντ Καντόνι της Σαιντ-Ροζ-1, το οποίο περιορίζεται σε μία κοινότητα : Τμήμα της Σαιντ-Ροζ Καντόνι της Σαιντ-Ροζ-2, στο οποίο υπάγονται 2 κοινότητες : Τμήμα της Σαιντ-Ροζ Ντεζαί Καντόνι των Σαιντ, στο οποίο υπάγονται 2 κοινότητες : Τερ-ντε-Μπα Τερ-ντε-Ω Καντόνι των Τρουά-Ριβιέρ, στο οποίο υπάγονται 2 κοινότητες : Τρουά-Ριβιέρ Βιέ-Φορ Καντόνι του Βιέζ-Αμπιτάν, στο οποίο υπάγονται 2 κοινότητες : Βιέζ-Αμπιτάν Μπαϊγίφ Διαμέρισμα της Πουάντ-α-Πιτρ Καντόνια της Γουαδελούπης
Καρλ Ένγκις

Ο Καρλ Ένγκις (Karl Engisch, Γκίσεν 15 Μαρτίου 1899-11 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Γερμανός νομικός. Δίδαξε ποινικό δίκαιο και φιλοσοφία του δικαίου στη Χαϊδελβέργη και το Μόναχο. Υπήρξε μέλος των Ακαδημιών Επιστημών της Χαϊδελβέργης και του Μονάχου. Έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες γύρω από την δογματική του ποινικού δικαίου, το ιατρικό δίκαιο, τη φιλοσοφία του δικαίου και τη νομική λογική. Πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου 1990.

 Die Imperativentheorie, Διδακτορική διατριβή, Γκίσεν, 1924. Untersuchungen über Vorsatz und Fahrlässigkeit, Βερολίνο, 1930. Die Kausalität als Merkmal der strafrechtlichen Tatbestände, Τύμπιγκεν, 1931. Die Einheit der Rechtsordnung, Heidelberg 1935. Ανατύπωση με πρόλογο του Arthur Kaufmann, Ντάρμστατ, 1987. Logische Studien zur Gesetzesanwendung, Χαϊδελβέργη, 1943 (β' έκδ. 1960, γ' έκδ. 1963). Euthanasie und Vernichtung lebensunwerten Lebens in strafrechtlicher Beleuchtung, Στουτγκάρδη, 1948. Vom Weltbild des Juristen, Χαϊδελβέργη, 1950 (β' έκδ. 1965). Die Idee der Konkretisierung in Recht und Rechtswissenschaft unserer Zeit, Χαϊδελβέργη, 1953 (β' έκδ. 1968). Einführung in das juristische Denken, Στουτγκάρδη, 1956. Στα ελληνικά: Karl Engisch, Εισαγωγή στη νομική σκέψη, μτφ. Δ. Δ. Σπινέλλη, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας, Αθήνα, 1981 (β' έκδ. 1986). Die Lehre von der Willensfreiheit in der strafrechtsphilosophischen Doktrin der Gegenwart, Βερολίνο, 1963. Auf der Suche nach der Gerechtigkeit, Hauptthemen der Rechtsphilosophie, Μόναχο, 1971. Der Arzt an den Grenzen des Lebens: strafrechtliche Probleme des Lebensschutzes, Βόννη, 1973. Beiträge zur Rechtstheorie, με επιμέλεια των Paul Bockelmann, Arthur Kaufmann και Ulrich Klug, Φρανκφούρτη, 1984. Paul Bockelmann, Arthur Kaufmann και Ulrich Klug (επιμ.), Festschrift für Karl Engisch zum 70. Geburtstag, Φρανκφούρτη, 1969.
Jersey Devil

Το Jersey Devil είναι ένα τρισδιάστατο βιντεοπαιχνίδι δράσης, ανεπτυγμένο στον Καναδά από τη Behaviour Interactive για το PlayStation. Κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου 1997 στην Ευρώπη, στις 31 Μαΐου 1998 στη Βόρεια Αμερική και στις 24 Ιουνίου 1999 στην Ιαπωνία. Κυκλοφόρησε και για τα Microsoft Windows το 1998.

 Ο Jersey Devil, κύριος χαρακτήρας του παιχνιδιού, είναι ένας δαίμονας του Τζέρσεϊ (θρυλικό πλάσμα που για αρκετούς αιώνες θεωρείται ότι κατοικεί στη βόρεια περιοχή του Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών), αν και έχει πολλά χαρακτηριστικά νυχτερίδας. Αποστολή του είναι να σταματήσει τον δόκτορα Knarf και τον στρατό του από μεταλλαγμένα λαχανικά και προϊστορικά τέρατα. Για να πετύχει την αποστολή του και να νικήσει τους εχθρούς, χρησιμοποιεί γροθιές, άλματα και διάφορες άλλες τεχνικές. Υπάρχουν έξι περιοχές στο παιχνίδι και η κάθε μία περιέχει από τρία επίπεδα: δύο κύρια και ένα μυστικό επίπεδο μπόνους, το οποίο ξεκλειδώνεται εάν η δύναμη νίτρο του χαρακτήρα είναι σε αρκετά υψηλό επίπεδο. Σε πολλές περιοχές του παιχνιδιού, για να προχωρήσει ο παίκτης είναι αναγκαία η απόκτηση και των πέντε γραμμάτων του ονόματος Knarf, προσθέτοντας έτσι ένα στοιχείο παζλ στο παιχνίδι. Το παιχνίδι έλαβε ανάμεικτες κριτικές, κυρίως αρνητικές. Οι επικρίσεις επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στην κάμερα και τα γραφικά του. Παρά ταύτα, η μουσική του παιχνιδιού επαινέθηκε από πολλούς.
Smoke + Mirrors

Το "Smoke + Mirrors" είναι το δεύτερο άλμπουμ των Imagine Dragons. Παραγωγοί ήταν οι ίδιοι σε συνεργασία με τον Άγγλο παραγωγό της χιπ χοπ, Alexander Grant, ο οποίος είναι γνωστός ως Alex da Kid. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Interscope Records και την δισκογραφική του Grant KIDinaKORNER στις 17 Φεβρουαρίου του 2015.Το άλμπουμ έφτασε στο # 1 των αμερικάνικων, βρετανικών και καναδικών τσάρτς.

 Όλα τα κομμάτια έχουν γραφτεί από τους Imagine Dragons εκτός από τα σημειωμένα. Η παραγωγή έγινε από τους Imagine Dragons στα κομμάτια 1, 3-8, 10-17, 19. Η παραγωγή έγινε από τον Alex da Kid και τους Imagine Dragons στα κομμάτια 2, 10, 20. Η παραγωγή έγινε από τον Alex da Kid στο κομμάτι 18. Η παραγωγή έγινε από τον Alex da Kid και τον Mosser στο κομμάτι 21 Dan Reynolds - φωνή, παραγωγή Wayne Sermon - κιθάρα, παραγωγή Daniel Platzman - ντραμς, παραγωγή Ben McKee - μπάσο, παραγωγή Alex Da Kid - παραγωγή, εκτελεστικός παραγωγός Mosser - παραγωγή GraphicTherapy NYC - σχέδιο Joe LaPorta - mastering Chris Gallard, Ike Schultz, Manny Marroquin - μίξινγκ Tim Cantor - πίνακες, εξώφυλλο Eliot Lee Hazel - φωτογραφία Robert Root - ηχολήπτης Αυστραλία - 4 Αυστρία - 5 Καναδάς - 1 Ολλανδία - 6 Τσεχία - 8 Γερμανία - 3 Ουγγαρία - 13 Ιρλανδία - 6 Ιταλία - 6 Νέα Ζηλανδία - 4 Σουηδία - 21 Ελβετία - 3 Ηνωμένο Βασίλειο - 1 ΗΠΑ - 1 Billboard Alternative Albums - 1 Billboard Digital Albums - 2 Billboard Top Rock Albums - 1 Billboard Tastemaker Albums - 2
Εθνικός Ύμνος του Τζιμπουτί

Ο εθνικός ύμνος του Τζιμπουτί υιοθετήθηκε το 1977, με την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία. Οι στίχοι είναι του Aden Elmi κι η μουσική από τον Abdi Robleh.

 Hinjinne u sara kaca Calankaan harraad iyo Haydaar u mudateen. Hir cagaarku qariyayiyo Habkay samadu tahayoo Xiddig dhi igleh hoorshoo Caddaan lagu hadheeyaay. Mxaa haybad kugu yaal! Σηκωθείτε με σθένος. Γιατί ανεγείραμε τη σημαία μας, τη σημαία που μας κόστισε ακριβά με πολύ δίψα και πόνο.Η σημαία μας, που χρώματά της είναι το αιώνιο πράσινο της γης, το γαλάζιο του ουρανού, και το λευκό, το χρώμα της ειρήνης. Και στο κέντρο το κόκκινο αστέρι του αίματος. Σημαία δική μας, τι θεσπέσιο όραμα! http://www.nationalanthems.info/dj.htm - Εθνικός ύμνος του Τζιμπουτί.
Στεφανία του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν

Η Στεφανία (γερμ. Stephanie, 15 Ιουλίου 1837 - 17 Ιουλίου 1859) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Χοεντσόλλερν και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.

 Η Στεφανία Ιωσηφίνα Φρειδερίκη Βιλελμίνη Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Αντωνίου του Χοεντσόλλερν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ της Βάδης. Αδέλφια της ήταν ο Λεοπόλδος, ο Κάρολος Α΄ της Ρουμανίας, η Μαρία, μητέρα του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου, κ.ά. Παντρεύτηκε τον Πέτρο Ε΄ της Πορτογαλίας δι' αντιπροσώπου στον Καθεδρικό της Αγίας Εδβίγης στο Βερολίνο στις 29 Απριλίου 1858, όπου ο Λεοπόλδος στεκόταν στη θέση του γαμπρού. Έπειτα από 19 ημέρες παντρεύτηκε προσωπικά στον Ναό του Αγίου Δομίνικου στη Λισαβόνα. Ο γαμπρός και η νύφη ήταν σχεδόν 21 ετών. Η Στεφανία έγινε δεκτή με μεγάλη πολυτέλεια· έγραψε στο σπίτι της, ότι οι Πορτογάλοι αντιλαμβάνονται την πολυτέλεια καλύτερα από την αξιοπρέπεια. Πάντως ασθένησε από διφθερίτιδα και απεβίωσε το επόμενο έτος στη Λισαβόνα, σε ηλικία 22 ετών. Κατά τη σύντομη περίοδο ως βασίλισσα άφησε καλό όνομα λόγω των πρωτοβουλιών της για την ίδρυση νοσοκομείων. Δεν απέκτησε τέκνα. Τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα, μέσα στη Μονή του Αγίου Βικεντίου πέραν των τειχών στη Λισαβόνα. Ο Πέτρος Ε΄ δεν έκανε άλλο γάμο και απεβίωσε από χολέρα το 1861. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λουδοβίκος. Marek, Miroslav. "A listing of the Hohenzollern-Sigmaringen". Genealogy.EU.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΟΦΚ)

Στα προκριματικά της ΟΦΚ για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014 ανταγωνίζονται οι ομάδες της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Ωκεανίας για μια θέση στα τελικά που το 2014 πραγματοποιούνται στη Βραζιλία.

 Με βάση την κατάταξή τους οι τελευταίες τέσσερις εθνικές ομάδες λαμβάνουν μέρος στον πρώτο γύρο. Αυτές ήταν η Αμερικανική Σαμόα, οι Νήσοι Κουκ, η Σαμόα και η Τόνγκα. Οι αγώνες παίχτηκαν σε ένα ενιαίο τουρνουά στη Σαμόα από 22 έως 26 Νοεμβρίου 2011 και η Σαμόα ως νικητής του τουρνουά προχώρησε στο δεύτερο γύρο. Ο νικητής του πρώτου γύρου ενώθηκε με τις υπόλοιπες επτά ομάδες του ΟΦΚ στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας του 2012. Οι τέσσερις ημιφιναλίστ (οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο της φάσης αυτής) προχωρούν στον τρίτο γύρο. Οι όμιλοι των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου κληρώθηκαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας στις 30 Ιουλίου 2011. Το τουρνουά πραγματοποιήθηκε στις Νήσους του Σολομώντα μεταξύ 1 και 10 Ιουνίου 2012. Τα Νησιά Φίτζι είχαν προταθεί για να φιλοξενήσουν το τουρνουά, αλλά τα δικαιώματα φιλοξενίας τους ανακλήθηκαν στις 14 Μαρτίου 2012. Οι τέσσερις ημι-φιναλίστ στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας του 2012 προχωρούν στον τρίτο γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, παρά την έκβαση των τελικών της φάσης νοκ-άουτ του ίδιου του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας. Τα τελικά αποτελέσματα των νοκ-άουτ αγώνων μετράνε με διαφορετικό τρόπο, στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς η FIFA καταμετρά τους σκόρερ στα στατιστικά στοιχεία των προκριματικών, όπως και τις κάρτες που έχουν δοθεί, οι οποίες λαμβάνονται υπ' όψη στον τρίτο γύρο των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι τέσσερις ομάδες που πέρασαν στον τρίτο γύρο έπαιξαν ένα διπλούς αγώνες μεταξύ 7 Σεπτεμβρίου 2012 και 26 Μαρτίου 2013, με την κορυφαία ομάδα να προχωρεί στο διηπειρωτικό μπαράζ. Σημειώστε ότι, σε αντίθεση με την προηγούμενη κατάταξή τους, η ομάδα που προχωρεί στο διηπειρωτικό μπαράζ μπορεί να είναι διαφορετική από την ομάδα που έχει κερδίσει το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας, και αυτή η ομάδα αντιπροσωπεύει την ΟΦΚ στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013. Η κλήρωση για τους αγώνες διεξήχθηκε στην έδρα της ΟΦΚ στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας στις 26 Ιουνίου 2012. Οι αγώνες ήταν προγραμματισμένοι να λάβουν χώρα κατά την περίοδο από τις 7 Σεπτεμβρίου 2012 έως τις 26 Μαρτίου 2013.