IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντένις Στράτον

Ο Ντένις Γουίλιαμ Στράτον (αγγλ. Dennis William Stratton) είναι Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, όπου έπαιξε στον πρώτο τους δίσκο.

 Ο Στράτον γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1952 στο Λονδίνο. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε εφηβική ηλικία και στις αρχές της δεκαετίας του '70 σχημάτισε τους Harvest. Το 1973, μετονομάστηκαν σε Wedgewood παίζοντας για πρώτη φορά στο "Cart and Horses" του Στράτφορντ. Έγιναν γνωστοί παίζοντας διασκευές για τα επόμενα δύο χρόνια. Το 1975, δημιούργησε τους Remus Down Boulevard με τον κιθαρίστα Ντέιβ Έντουαρτς, οι οποίοι ηχογράφησαν κάποιες από τις συναυλίες τους χρησιμοποιώντας τις σαν ντέμο. Η "UK Records" τους πρότεινε συμβόλαιο και αποφάσισε να ηχογραφήσει το πρώτο τους άλμπουμ ζωντανά με τίτλο "Live at the Marquee". Παρ' όλη την ετοιμασία και την ηχογράφηση του άλμπουμ, η εταιρεία αποφάσισε να μην εκδώσει το δίσκο. Το συγκρότημα ανέλαβε η "Quarry Management", η οποία δούλευε με καλλιτέχνες όπως ο Ρόρι Γκάλαχερ, οι Status Quo, κ.α.. Οι Remus Down Boulevard περιόδευσαν στην Ευρώπη για τρεις μήνες, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Status Quo. Παρά τις προσπάθειες τους, δεν κατάφεραν να βρουν συμβόλαιο συνεργασίας με κάποια εταιρεία και διαλύθηκαν. Ο Στράτον γνώρισε τον Στιβ Χάρις, όταν απάντησε σε μία αγγελία στο "Melody Maker" που είχε διαβάσει η σύζυγος του. Αφού έγινε μέλος των Iron Maiden και έμαθε όλα τα τραγούδια που είχε γράψει ο Χάρις, έπαιξε στον ομώνυμο δίσκο του συγκροτήματος, ο οποίος γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 4 των βρετανικών τσαρτ και παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για 15 εβδομάδες, ενώ ξαναμπήκε στο τσαρτ το 1985. Τον Οκτώβριο του 1980, ο Στράτον αποχώρησε από τους Iron Maiden λόγω μουσικών διαφορών και αντικαταστάθηκε από τον Άντριαν Σμιθ. Μετά την αποχώρηση του, σχημάτισε τους Lionheart με τον Τζες Κοξ των Tygers of Pan Tang. Αργότερα, έγινε μέλος των Praying Mantis ηχογραφώντας μαζί τους έξι στούντιο δίσκους, από την επανένωση τους το 1990 μέχρι το 2004. Το συγκεκριμένο συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, με πιο επιτυχημένο άλμπουμ το "A Cry for the New World" το οποίο έφθασε στο # 35 των τσαρτ, αλλά και τα "Nowhere to Hide" και "Forever in Time" που μπήκαν στο Top-40.Μετά την αποχώρηση του από τους Praying Mantis, συνεργάστηκε με τον νοτιοαφρικανό κιθαρίστα Μάικ ντε Τζάγκερ βιντεοσκοπώντας τη ζωή του Στράτον, για ένα επικείμενο ντοκιμαντέρ. Το 2008, οι δύο κιθαρίστες περιόδευσαν με τους Ιταλούς Clairvoyants παίζοντας κομμάτια από τον πρώτο δίσκο των Iron Maiden. Επίσημη ιστοσελίδα του Ντένις Στράτον Επίσημη ιστοσελίδα των Iron Maiden Βιογραφικό στην επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2013-11-23 στο Wayback Machine. Dennis Stratton - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Stratton Dennis (Iron Maiden (UK-1))- Musician Profile - Spirit of Metal
Κόσμος 138

Ο Κόσμος 138 (ρωσικά: Космос 138) ή Ζενίτ-2 Νο.43 ήταν σοβιετικός κατασκοπευτικός δορυφόρος που εκτοξεύτηκε το 1967. Ήταν τεσσαρακοστός πέμπτος δορυφόρος Ζενίτ-2 που εκτοξεύτηκε.Είχε μάζα 4730 kg.

 Είχε αριθμό σειράς N15001-05 και εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-2, από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στις 19 Ιανουαρίου 1967. Αφού τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά του δόθηκε η ονομασία Κόσμος 138, η διεθνής ονομασία 1967-004A και ο αριθμός 2646 στον Κατάλογο Δορυφόρων. Ο δορυφόρος τέθηκε σε λίγο χαμηλότερη τροχιά από την προβλεπόμενη αλλά ολοκλήρωσε την αποστολή του χωρίς προβλήματα.Τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά που την 21η Ιανουαρίου 1967 (εποχή) είχε περίγειο 190 χλμ., απόγειο 276 χλμ., κλίση τροχιάς 64,5 μοιρών και τροχιακή περίοδο 89,16 λεπτών. Μετά από οκτώ ημέρες σε τροχιά, ο Κόσμος 138 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα ενώ η κάψουλα επανεισόδου -στην οποία μεταφέρονταν το φιλμ- έφτασε στην Γη στις 27 Ιανουαρίου (06:14 UTC). Διαστημικές αποστολές το 1967
Η Απεργία των Ψηφοφόρων

Η Απεργία των Ψηφοφόρων (La Grève des électeurs) είναι χρονικό του συγγραφέα Οκτάβιου Μιρμπό, που εκδόθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1888 στην εφημερίδα Le Figaro. Στη συνέχεια γνώρισε πολλές επανεκδόσεις με μορφή φυλλαδίου, συνήθως συνδεδεμένο με ένα άλλο χρονικό, το «Prélude», επίσης στη Le Figaro, στις 24 Ιουλίου 1889.

 Όπως όλοι οι αναρχικοί, ο Μιρμπό δε βλέπει την παγκόσμια ψηφοφορία και την προσφυγή στις εκλογές παρά μια απάτη με την οποία οι κυρίαρχοι αποκτούν φτηνά τη συγκατάθεση αυτών των ίδιων που καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται. Απευθυνόμενος στον μέσο ψηφοφόρο, «αυτό το σκεφτόμενο δίποδο, το προικισμένο, όπως πολλοί ισχυρίζονται, με βούληση, για να ασκεί υπερηφάνως το εκλογικό του δικαίωμα, με τη βεβαιότητα ότι εκπληρώνει το καθήκον του, εναποθέτοντας σε μια κάλπη ένα οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο, ανεξαρτήτως του αναγραφόμενου ονόματος ή κόμματος» αναλαμβάνει λοιπόν να απομυθοποιήσει, να δυσφημίσει και να απονομιμοποιήσει το υποτιθέμενο δικαίωμα ψήφου, χάρη στο οποίο οι καταπιεσμένοι δεόντως αλλοτριωμένοι και αποβλακωμένοι, επιλέγουν ελεύθερα τα ίδια τους τα αρπακτικά: «Ανάμεσα στους κλέφτες και τους δημίους του, έχει τις προτιμήσεις του και ψηφίζει υπέρ του πιο άπληστου ή του πιο αιμοδιψούς. Ψήφισε χθες, θα ψηφίσει αύριο, θα ψηφίζει πάντα. Τα πρόβατα οδηγούνται στο σφαγείο. Είναι σιωπηλά και δεν ελπίζουν τίποτα. Τουλάχιστον όμως δεν ψηφίζουν τον σφαγέα τους ή τον αστό που θα τα καταβροχθίσει. Πιο ζώο από τα ζώα, πιο πρόβατο από τα πρόβατα, ο ψηφοφόρος εκλέγει τον σφαγέα του και επιλέγει τον αστό του. Έκανε τις επαναστάσεις για να κατακτήσει αυτό το δικαίωμα.» Αντί να αποδεχθεί την ελευθερία του, ο ψηφοφόρος, αυτός ο «ανείπωτος ηλίθιος» δεν κάνει στην πραγματικότητα παρά να διαλέγει στον εαυτό του έναν κύριο, που τον θαμπώνει με υποσχέσεις αδύνατες να κρατήσει και που δεν έχει την παραμικρή έννοια για τα συμφέροντα των μεγάλων μαζών: συμμετέχει, κάνοντας το με την ίδια του την υποδούλωση. Ο Μιρμπό καλεί τους ψηφοφόρους να κάνουν την απεργία των κάλπεων και να συμπεριφερθούν, όχι ως αγελαία πρόβατα, αλλά ως αντικειμενικοί πολίτες. Η Απεργία των Ψηφοφόρων είναι το πιο γνωστό και το πιο εύκολα προσβάσιμο κείμενο του Μιρμπό στο διαδίκτυο (στα Γαλλικά υπάρχει σε αρκετούς ιστότοπους) γιατί διαδόθηκε μαζικά από ευρωπαϊκές αναρχικές ομάδες όλων των πιστεύω που έβλεπαν στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, βασιζόμενη στις εκλογές, μια αυταπάτη εξαιρετικά επικίνδυνη για την πνευματική χειραφέτηση των προλετάριων. Με τη μορφή προκήρυξης, εκδόθηκε σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες: στα Γερμανικά, στα Αγγλικά, στα Ισπανικά, στα Ελληνικά, στα Ιταλικά, στα Ολλανδικά, στα Πολωνικά, στα Πορτογαλικά, στα Ρωσικά (« Стачка избирателей »), στα Σερβικά και στα Αρμενικά. (Γαλλικά) Octave Mirbeau, La Grève des électeurs, Éditions du Boucher, 2002. (Γαλλικά) Pierre Michel, « Octave Mirbeau : Οι αντιφάσεις ενός αναρχικού συγγραφέα », Littérature et anarchie (Λογοτεχνία και Αναρχία), Presses de l’Université du Mirail, 1998, 31-50. (Γαλλικά) Λήμμα « Εκλογές », Dictionnaire Octave Mirbeau. (Αγγλικά) The Voters Strike στο marxists.org
Μονή Δοχειαρίου

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Δοχειαρίου είναι μία από τις είκοσι μονές του Αγίου Όρους και κατατάσσεται δέκατη (10η) στην ιεραρχική τάξη των Αγιορείτικων μονών. Ιδρυμένη κατά τον 11ο αιώνα, είναι αφιερωμένη στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και αποτελεί τη δέκατη κατά σειρά στην ιεραρχία των μοναστηριών της Αθωνικής Πολιτείας, καθώς και την έβδομη παλαιότερη. Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Δοχειαρίτης.

 Βρίσκεται σε παραθαλάσσια τοποθεσία μεταξύ των μοναστηριών Ξενοφώντος και Κωνσταμονίτου, ενώ σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τον μοναχό Ευθύμιο, μαθητή του αγίου Αθανασίου του Αγιορείτη. Το έτος ίδρυσής της ανάγεται στα τέλη του 10ου αιώνα ή στις αρχές του 11ου, ενώ η ονομασία της οφείλεται στην ιδιότητα του δοχειαρίου-αποθηκάριου που εξασκούσε ο Ευθύμιος κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη μονή Μεγίστης Λαύρας, υπό τον Αθανάσιο. Ευεργέτης και ανακαινιστής του μοναστηριού θεωρείται o Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας (1071-1078) ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο διάδοχός του, Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης (1078-1081). Το 1568 χτίστηκε και τοιχογραφήθηκε ο κεντρικός ναός, ο οποίος είναι αφιερωμένος στο όνομα των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Στο μοναστήρι υπάρχουν 9 παρεκκλήσια, ενώ η βιβλιοθήκη διαθέτει περισσότερα από 400 χειρόγραφα, 5000 βιβλία και διάφορα έγγραφα βυζαντινής, οθωμανικής κ.ά. προέλευσης. Άλλα κειμήλια φυλάσσονται στους χώρους του σκευοφυλακίου και του εικονοφυλακίου. Σήμερα (2011), η μονή αριθμεί 53 μοναχούς.
Το Κόμμα Μας

Το Κόμμα Μας (Βοσνιακά, Κροατικά και Σερβικά : Naša stranka / Наша странка, NS / НС) είναι σοσιαλφιλελεύθερο και πολυεθνικό πολιτικό κόμμα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που ιδρύθηκε το 2008. Τρέχων ηγέτης του είναι ο Πρέντραγκ Κόγιοβιτς. Οι ιδρυτές του κόμματος είναι οι παγκοσμίου φήμης Βόσνιοι σκηνοθέτες Ντάνις Τάνοβιτς και Ντίνο Μούσταβιτς. Το κόμμα στοχεύει να σπάσει την κυριαρχία των εθνικιστικών κομμάτων στο βοσνιακό πολιτικό σύστημα. Στις 4 Ιουνίου 2016, το Κόμμα Μας έγινε μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη. Στις 19 Μαΐου του 2019. Ο Πρέντραγκ Κόγιοβιτς επανεκλέχθηκε ως πρόεδρος του Κόμμα Μας. Οι Σρντζάν Μάντιτς, Ίμμα Μπαράλιγια και Μίρσαντ Κάμτζιτς εξελέγησαν αντιπρόεδροι. Μετά το συνέδριο, η Σαμπίνα Κούντις εξελέγη πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου του Κόμμα Μας. Ο Νιχάντ Ουκ είναι επί του παρόντος γενικός γραμματέας του Κόμματος.

 Το Κόμμα Μας (Naša Stranka) είναι σοσιαλφιλελεύθερο κόμμα που επιδιώκει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Είναι επίσης υπέρ της ΕΕ και υπέρ του ΝΑΤΟ, το οποίο είναι γενικά κοινό με όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το Κόμμα μας πιστεύει επίσης ότι τα συλλογικά δικαιώματα δεν πρέπει να έχουν προτεραιότητα έναντι των ατομικών δικαιωμάτων και είναι εναντίον της διαδικασίας λήψης αποφάσεων που βασίζεται σε εθνικό επίπεδο. Πιστεύουν ότι τα δικαιώματα των συνταγματικών εθνών της Βοσνίας και της Ερζεγοβίνης πρέπει να διατυπωθούν και να απαριθμηθούν με σαφήνεια και η πεποίθηση του κόμματος είναι ότι το Συνταγματικό Δικαστήριο πρέπει να είναι εκείνο που προστατεύει το ζωτικό εθνικό συμφέρον και όχι η Βουλή των Προσώπων, η οποία σύμφωνα με το Κόμμα Μας πρέπει να καταργηθεί. Δεν συμφωνούν γενικά με την έννοια της ιδιωτικοποίησης, αλλά πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει στρατηγικά και ότι οι δημόσιες εταιρείες θα πρέπει να διατηρούνται δημόσιες εάν είναι οικονομικά εφικτό. Το Κόμμα Μας δηλώνει στο επίσημο οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος του 2015 ότι θεωρεί ότι το κόστος εργασίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι πολύ υψηλό. Ένα από τα έγγραφα του κόμματος ονομάστηκε "Τρίτος Δρόμος", που αντικατοπτρίζει την ισχυρή υποστήριξη του κόμματος στις νεοφιλελεύθερες ιδέες, όπως η υποστήριξη της ελεύθερης αγοράς, του ελεύθερου εμπορίου, της απορρύθμισης, της ιδιωτικοποίησης, της μείωσης των φόρων για ιδιωτικές εταιρείες, των συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα κ.λπ.Το Κόμμα Μας πιστεύει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι απαραίτητες για την οικονομική ανάπτυξη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με την πλατφόρμα του κόμματος, οι φόροι θα πρέπει να μειωθούν για να προσελκύσουν επενδύσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Το κόμμα υποστηρίζει επίσης την προοδευτική φορολογία και διαφοροποιημένους συντελεστές ΦΠΑ, προκειμένου να καταστούν φθηνότερες οι βασικές ανάγκες. Το Κόμμα μας υποστηρίζει επίσης την μείωση της υπερμεγέθους διοίκησης που σύμφωνα με αυτούς θα βελτιώσει σημαντικά την οικονομική κατάσταση της Βοσνίας. Το κόμμα πιστεύει, σε αντίθεση με τα εθνικά κόμματα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ότι η οικονομία είναι ο κύριος μηχανισμός ολοκλήρωσης.
Μονή Μαλεβής Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Μαλεβής είναι ένα ιστορικό μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και υπάγεται στην Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας. Βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. από το Άστρος και 5 χλμ. από το χωριό Άγιος Πέτρος, στις πλαγιές του όρους Πάρνωνας σε υψόμετρο 900 μέτρων.

 Η ονομασία Μαλεβή προέρχεται από την τοπική ονομασία της κορυφής του Πάρνωνα, Μαλεβός. Σύμφωνα με την παράδοση, η πρώτη μονή ιδρύθηκε κατά τον 8ο αι. (περί το 717 μ.Χ.) σε διαφορετική όμως θέση από την σημερινή και πιο συγκεκριμένα σε ένα προστατευμένο σημείο (για να αποφεύγονται οι επιδρομές κακοποιών) στην τοποθεσία "Κανάλοι". Όπως επίσης θρυλείται, ένας βαρύτατος χειμώνας που ενέσκηψε κάποτε, έγινε αιτία να λιμοκτονήσουν οι μοναχοί και τελικά να αποβιώσουν όλοι εκ πείνας. Τον 10ο αιώνα ένας τσοπάνος, σύμφωνα πάντα με το θρύλο, ανακάλυψε την εικόνα της Παναγίας μέσα σε θάμνους και έτσι αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον της θρησκευτικής κοινότητας για τη Μονή. Η πρώτη μετακίνηση πραγματοποιήθηκε το 1320, σύμφωνα με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Λίγα χρόνια αργότερα επαργυρώθηκε η θαυματουργή, μυροβλήζουσα εικόνα της Παναγίας, έργο πιθανόν του Ευαγγελιστή Λουκά. Στις αρχές του 17ου αι. η μονή λειτουργούσε, αφού το 1609 οι τουρκικές αρχές έδωσαν την άδεια να ανοικοδομηθεί ερειπωμένη εκκλησία στον Πλάτανο. Η δεύτερη μετακίνηση της μονής πραγματοποιήθηκε το 1616, σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, από τον ηγούμενο Ιωσήφ Καρατζά. Τα επόμενα χρόνια στην μονή μόνασε ο Άγιος Νείλος ο μυροβλήτης (κατά κόσμον Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος αργότερα ασκήτευσε στο Άγιο Όρος. Στις 8 Μαΐου 1786 οι Τούρκοι, προκειμένου να εκδικηθούν για την ήττα τους από τους κλέφτες του Ζαχαριά και τους Αγιοπετρίτες κλέφτες, με σημαντικότερους τους Θανάση Καράμπελα και Αντωνάκη Αλεβίζο, πυρπόλησαν την μονή. Κατά τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο ηγούμενος της μονής, Καλλίνικος Τσιαμούρης, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και βοήθησε αρκετά ως γιατρός πολλούς αγωνιστές και τον Δημήτριο Υψηλάντη. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε τη μονή. Χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, οι Γερμανοί βομβάρδισαν την μονή, γιατί εκεί στεγαζόταν νοσοκομείο που βοηθούσε τους αντάρτες του Πάρνωνα. Το καθολικό της μονής ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο και εσωτερικά· είναι αγιογραφημένο πρόσφατα. Στο πάνω μέρος του προαυλίου χώρου, έχει χτιστεί πρόσφατα ένας βυζαντινού τύπου ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν νεόκτιστα και ανακαινισμένα κελιά και βοηθητικοί χώροι καθώς και τα παρεκκλήσια του Αγίου Νείλου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αγίου Γεωργίου. Η Μονή Μαλεβής έχει μετόχι τον Άγιο Χαράλαμπο στο χωριό Κορακοβούνι. Η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία το 1949 και απαριθμεί σήμερα 14 μοναχές. Το καθολικό της εορτάζει στην Απόδοση της Θεοτόκου, στις 23 Αυγούστου. Φαράγγι Λεπίδας Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000. ISBN 960-91420-0-1. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μονής Μαλεβής Αρκαδίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/12/2017. Iερά Mονή Μαλεβής. ecclesia.gr. Ανακτήθηκε: 02/10/2016.
Νικολό Σαγκρέντο

Ο Νικολό Σαγκρέντο (Ιταλικά : Nicolò Sagredo, 8 Δεκεμβρίου 1606 - 14 Αυγούστου 1676) ήταν Δόγης της Βενετίας (6 Φεβρουαρίου 1675 - 14 Αυγούστου 1676). Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα για την περίοδο που ήταν δόγης, η Δημοκρατία της Βενετίας προσπαθούσε να ανακάμψει αφού ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος με την Οθωμανική Αυτοκρατορία τελείωσε την εποχή του προκατόχου του.

 Ο Νικολό Σαγκρέντο ήταν γιος του Ζαχαρία Σαγκρέντο και της Πάολας Φόσκαρι, η σταδιοδρομία του αμαυρώθηκε από την συμπεριφορά του πατέρα του ο οποίος συμμετείχε τον Μάιο του 1630 στον Πόλεμο Διαδοχής της Μάντοβας και εγκατέλειψε την μάχη. Ο Νικολό δεν μπόρεσε ύστερα από αυτό το περιστατικό να ξεκινήσει την πολιτική του σταδιοδρομία με προοπτικές. Η οικογένεια του στην συνέχεια κατόρθωσε με πολλά μέλη της να πάρει σημαντικές διακρίσεις στον Κρητικό Πόλεμο, αυτό βοήθησε τον ίδιο να συμμετέχει σε πολλές πρεσβείες για λογαριασμό της Βενετίας και τελικά διορίστηκε Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Ο Ντομένικο Β΄ Κονταρίνι πέθανε υπέργηρος (14 Αυγούστου 1676) και ο Νικολό Σαγκρέντο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας (6 Φεβρουαρίου 1676), γιόρτασε την εκλογή του με πολλές εκδηλώσεις και πανηγύρια, αυτό ήταν η μοναδική πληροφορία για την περίοδο που κυβέρνησε. Το 1675 γιόρτασε με πανηγυρικές εκδηλώσεις τον γάμο της πόλης με την θάλασσα, παραδοσιακή γιορτή στην Βενετία που κρατούσε πολλούς αιώνες. Πέθανε ύστερα από τρεις μέρες σε αναισθησία (14 Αυγούστου 1676). Νικολό Σαγκρέντο Δόγηδες της Βενετίας
Βιλαέτι του Πρίζρεν

Το Βιλαέτι του Πρίζρεν ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διοικητικό κέντρο του ήταν η πόλη Πρίζρεν όπου οφείλει και το όνομα του. Το βιλαέτι δημιουργήθηκε το 1868 όταν αποσπάστηκαν το Σαντζάκι της Νις, το Σαντζάκι του Πρίζρεν, το Σαντζάκι Σκοπίων και το Σαντζάκι της Ντίμπρα δημιούργησαν το νέο βιλαέτι που υπήρξε μέχρι το 1877. Το βιλαέτι περιλάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Βόρεια Μακεδονία, και του Κοσσυφοπεδίου.

 Σαντζάκι της Νις Σαντζάκι του Πρίζρεν Σαντζάκι των Σκοπίων Σαντζάκι της Ντίμπρα Grandits, Hannes· Nathalie Clayer· Robert Pichler (2010). Conflicting Loyalties in the Balkans The Great Powers, the Ottoman Empire and Nation-building. Gardners Books. σελ. 309. ISBN 978-1-84885-477-2. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2011. In 1868 the vilayet of Prizren was created with the sancaks of Prizren, Dibra, Skopje and Niš; it only existed till 1877 Grandits, Hannes· Nathalie Clayer· Robert Pichler (2010). Conflicting Loyalties in the Balkans The Great Powers, the Ottoman Empire and Nation-building. Gardners Books. σελ. 309. ISBN 978-1-84885-477-2. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2011. In 1868 the vilayet of Prizren was created with the sancaks of Prizren, Dibra, Skopje and Niš; it only existed till 1877 Akşin Somel, Selçuk (2001). The modernization of public education in the Ottoman Empire, 1839-1908. Netherlands: Brill. σελ. 234. ISBN 90-04-11903-5. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2011. to vilayet of Prizren was founded in 1871- Το βιαλέτι του Πρίσρεν ιδρύθηκε το 1871
Κλίβελαντ Τόμας

Ο Κλίβελαντ ''Πανκέικ'' Τόμας (γεννήθηκε στο Μπατόν Ρουζ (Λουιζιάνα) στις 2 Δεκεμβρίου 1993) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής. Με ύψος 1,93 μέτρων παίζει στις θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ.

 Αφού πέρασε δύο χρόνια στους Νιου Μέξικο Λόμπος, μια χρονιά στους Χάρτφορντ Χοκς και την τελευταία κολεγιακή χρονιά στις τάξεις των Γουέστερν Κεντάκι Χιλτόπερς, στo Κεντάκι, όπου είχε μέσο όρο 13,8 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ ανά παιχνίδι. Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2017, υπέγραψε στην Μίτελντοϊτσερ της 1ης Γερμανίας . Στις 6 Σεπτεμβρίου 2021, ο Τόμας εντάχθηκε στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής για την περίοδο 2021-22. Προφίλ στο realgm.com Βιογραφικό στους Γουέστερν Κεντάκι Χιλτόπερς Βιογραφικό στους Χάρτφορντ Χοκς
Αλέξανδρος Συγκλητικός

Ο Αλέξανδρος Συγκλητικός υπήρξε Έλληνας λόγιος κληρικός του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κύπρο. Έγινε καθηγητής των Εκκλησιαστικών νόμων στην Πάδοβα. Ήταν άνδρας σοφός με βαθιά γνώση της Θεολογίας και της Ιερής ιστορίας.

 Μελέτιος, μητροπολίτης Αθηνών (1783–1795). Εκκλησιαστική Ιστορία, μετενεχθείσα εκ της ελληνικής εις την ημετέραν απλοελληνικήν φράσιν, εις τόμους τρεις διαιρεθείσα και πλουτισθείσα με πολλάς χρησίμους, και αναγκαίας υποσημειώσεις, και ακριβείς πίνακας παρά Γεωργίου Βενδότη εκ Ζακύνθου, και παρ' αυτού διορθωθείσα. Εν Βιέννη της Αουστρίας: Παρά Ιωσήπω Βαουμεϊστέρω, Νομοδιδασκάλω, και Τυπογράφω. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Λέα του Βελγίου

Η Λέα του Βελγίου (Léa de Belgique, γεννημένη ως Λέα Βόλμαν Léa Wolman, 2 Δεκεμβρίου 1951 -) είναι η χήρα σύζυγος του Πρίγκιπα Αλέξανδρου του Βελγίου.

 Γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1951 στις Βρυξέλλες, και είναι κόρη του έμπορου Σιγισμούνδου Βόλμαν και της Λίζας Μπόρνστεϊν.Η Λέα έχει παντρευτεί τρεις φορές: πρώτα τον Ρώσο αριστοκράτη Σέργιο Βικτόροβιτς Σπετσίνσκι στις 27 Μαΐου 1975. Το 1976 γεννήθηκε η κόρη τους Λετίσια. Το ζευγάρι χώρισε στις 28 Μαρτίου 1980. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Παύλο Ροβέρτο Μπιτσάρα στις 23 Ιουλίου 1983 και την 1η Σεπτεμβρίου 1983 γεννήθηκε ο γιος τους Ρενό. Πήραν διαζύγιο στις 25 Αυγούστου 1987. Ο τρίτος γάμος της ήταν με τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο του Βελγίου στις 14 Μαρτίου 1991 στο Ντέμπενχαμ του Σάφλοκ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Ο γάμος τους έμεινε κρυφός μέχρι το 1998. Ο γάμος του Αλεξάνδρου παραβίαζε το άρθρο 85 του βελγικού συντάγματος, το οποίο του στερούσε από το δικαίωμα κληρονομικής διαδοχής στο θρόνο.Το 2008 έκδωσε ένα βιβλίο από τη ζωή του συζύγου της και της οικογένειάς του, με τίτλο Le Prince Alexandre de Belgique. Στις 29 Νοεμβρίου 2009 η Λέα έχασε τον σύζυγό της από πνευμονική εμβολή. Royal House of Belgium «Monarchies of Europe». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2012.
Σκιός

Ο σκιός (Sciaena umbra) είναι ψάρι του γένους σκιαίνη, που ζει σε ρηχά νερά και αμμώδη πυθμένα. Αλιεύεται με σκοπό την κατανάλωσή του από τους ανθρώπους, ειδικά στη Μεσόγειο.

 Η λέξη "Umbra" προέρχεται από τη λατινική γλώσσα και σημαίνει σκιά ή φάντασμα ενώ το γενικό όνομα προέρχεται από την Ελληνική λέξη "σκιά". Ο σκιός απαντάται στον Ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό, από τη Μάγχη μέχρι τη Σενεγάλη και στο Πράσινο Ακρωτήριο, συμπεριλαμβανομένων των Καναρίων Νήσων. Επίσης στη Μεσόγειο Θάλασσα, στη Μαύρη Θάλασσα και στη Θάλασσα Αζόφ. Ζει σε βάθη μεταξύ 5 και 200 μ. και κυρίως πάνω από βραχώδεις και αμμώδεις υποστρώματα, ενώ ζει και σε ποταμούς. Ο Σκιός έχει μήκος μεταξύ 30 και 40 εκ. αλλά μπορεί να φτάσει τα 60. Έχει μια επίπεδη κοιλιά και έντονα τοξωτή πλάτη, που του δίνει ένα εύκολα αναγνωρίσιμο σχήμα, το σώμα συμπιέζεται πλευρικά και το μεγάλο, οριζόντιο στόμα φτάνει στο επίπεδο του ματιού και περιέχει οδοντωτά δόντια. Τα ραχιαία πτερύγια και το περικομμένο ουραίο πτερύγιο είναι κίτρινα με μαύρο περίγραμμα. Το σώμα είναι γκρι με λάμψεις από χρυσό και ασήμι. Το βάρος του κοιμαίνεται από 0,2 - 3,5 κιλά με σπανιότερες συλλήψεις ψαριών βάρους 5 - 5,5 κιλών. Ο δκιός είναι \εμπορικό είδος σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου να το εκμεταλλεύεται. Αλιεύεται κυρίως με Υποβρύχια αλιεία και δίχτυα και είναι εκτεταμένα εκτεθειμένη στην αλιεία κατά τη διάρκεια των ωοτοκικών συγκεντρώσεων στα στόμια των εκβολών ποταμών.Επισης αλιεύεται με καθετή από τη βάρκα και με casting από την ακτή. Η ερασιτεχνική και επαγγελματική αλιεία αυτού του είδους απαγορεύτηκε στην Τουρκία από το 2003 μέχρι το 2006 για να συμβάλει στη διατήρηση του είδους.
Γόπα

Η γόπα είναι μικρό ψάρι μήκους 20 – 35 εκατοστών και συγγενεύει με τη σάλπα, τον σπάρο και τον σαργό. Υπάγεται στα τελεόστεα ή υποβραχιόνια και έχει τα γενικά χαρακτηριστικά τους. Το επιστημονικό όνομά του είναι Βόωψ ο γνήσιος (Boops boops) είναι ο αρχαίος «Bόωψ ο γνήσιος» και ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae). Οι γόπες ζουν κοπαδιαστά σε βραχώδεις ακτές και σε φυκιάδες, είναι δε άφθονες στις ελληνικές θάλασσες. Το κρέας τους είναι εύγευστο παρά την κάπως βαριά οσμή τους.

 Το μήκος της μπορεί να φθάσει τα 35 εκατοστά. Το χρώμα της είναι γκριζογάλαζο στη ράχη, λίγο πιο ανοικτό ασημί στα πλευρά και στην κοιλιά και γυαλιστερό. Πίσω από τα μάτια αρχίζουν 4 κίτρινες γραμμές που καταλήγουν στη ρίζα της ουράς. Φέρει επίσης πλευρική γραμμή σκούρα καφέ. Το κεφάλι της γόπας έχει μήκος περίπου το 1/4 του συνολικού μήκους του ψαριού. Έχει μάτια σχετικά μεγάλα στο μισό ύψος του κεφαλιού και εξ αυτού ονομάστηκε «βόωψ» από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «βοώπις» (= αυτή που έχει μεγάλα μάτια κυριολεκτικά «αυτή που έχει μάτια σαν του βοδιού»). Το ρύγχος της στρογγυλεύει και στο στόμα της, που φέρει κλίση προς τα πάνω, έχει στην πάνω σιαγόνα κοπτήρες ενώ στην κάτω κυνόδοντες, αν και θεωρείται φυτοφάγο ψάρι. Οι γόπες ψαρεύονται με δίχτυα της τράτας και με γρι-γρί καθώς και με τσαπαρί και καθετή. Τον χειμώνα είναι παχιές και νόστιμες. Οι αυγωμένες ψαρεύονται τον Απρίλιο και Μάιο. Η αλιεία της γόπας στις ελληνικές θάλασσες παρακολουθείται από στατιστική άποψη. Συγκεκριμένα το 2001 αλιεύθηκαν 3.674 τόνοι, το 2002 3.793 τόνοι και το 2003 4.025 τόνοι. Στο γένος βόωψ, στο οποίο ανήκει η γόπα, ανήκει και το νόστιμο ψάρι σάρπα ή σάλπα. Το εν λόγω ψάρι είναι διαδεδομένο και στις ελληνικές θάλασσες. Η λέξη «βόωψ» προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά: βους και ωψ (μάτια σαν του βοδιού, δηλαδή μεγάλα μάτια). Η λέξη προτάθηκε από τον Αθήναιο το Ναυκρατίτη ο οποίος εξηγούσε ότι κακώς ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει το ψάρι ως «βώκα», ενώ έπρεπε να το λέει βώοπα, γιατί αν και μικρό έχει μεγάλα μάτια, δηλαδή βόωψ, αυτός που έχει μάτια σαν του βοδιού. Από τον Πατριάρχη Φώτιο, αναφέρεται ως βωψ, ενώ αργότερα αναφέρεται και ως βοῦπα (με κοινή προφορά γοῦπα). Στην Κύπρο λέγεται και βόππα ή γόππα. Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, 2006.
Νομός Ημαθίας

Ο Νομός Ημαθίας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας. Βρίσκεται στη Μακεδονία και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του νομού είναι η Βεροια. Συνορεύει στα βόρεια με το Νομό Πέλλας, στα ανατολικά με το Νομό Θεσσαλονίκης, στα νότια με το Νομό Πιερίας και στα δυτικά με το Νομό Κοζάνης.

 Ημαθία ονομαζόταν απ΄ αρχής η παρά τον Θερμαϊκό κόλπο πεδιάδα, όταν σχηματίσθηκε το Βασίλειο της Μακεδονίας. Με το όνομα αυτό δηλωνόταν η περιοχή μεταξύ του Αλιάκμονα και του Λουδία, η οποία, επειδή υπήρξε ο πυρήνας του Βασιλείου, ονομάστηκε επίσης και Μακεδονία (Ηρόδοτος Ζ 127). Η Ημαθία αυτή περιελάμβανε τις Αιγές, αρχαία πρωτεύουσα και ιερή πόλη της Μακεδονίας, την πόλη Βέροια, το Κίτιον (σημ. Νάουσα) κ.ά. Διοικητικά η Ημαθία χωριζόταν μέχρι το 1997 σε δυο επαρχίες: Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, το οποίο ίσχυσε από το το 1999 μέχρι το 2010, ο Νομός Ημαθίας απαρτιζόταν από 12 δήμους και υπαγόταν διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Ο Νομός Ημαθίας, από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας (με έδρα τη Βέροια) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Με τη συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 12 σε 3 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι: Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, όπως ίσχυσε έως το 2010 και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καποδίστριας δείτε: Διοικητική διαίρεση νομού ΗμαθίαςΓια την πλήρη διοικητική διαίρεση της Π.Ε. Ημαθίας όπως ισχύει από το 2011 σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», δείτε:Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Ημαθίας. Βέροια (πρωτεύουσα του Νομού, και μεγαλύτερη πόλη) Νάουσα (πόλη ιστορικής σημασίας, φέρει τον τίτλο Ηρωική) Αλεξάνδρεια (σημαντικό αστικό κέντρο του νομού, άλλοτε κεφαλοχώρι του κάμπου της Ημαθίας) Μακροχώρι Μελίκη Βεργίνα Κοπανός Αγγελοχώρι Επισκοπή Πλατύ (κομβικό σημείο του ΟΣΕ μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης) Σταυρός Ροδοχώρι Κουλούρα Γιαννακοχώρι 'Ετη 2011-2014: Προσωρινά στοιχείαΠηγή Δεδομένων: ΕΛΣΤΑΤ, Ελληνική Στατιστική Αρχή Πιέρια Όρη 2.193 μ. Βέρμιο 2.052 μ. Αλιάκμονας 297 χλμ. Λουδίας 60 χλμ. Τριπόταμος 20 χλμ. Τάφρος 66 30 χλμ. Η τουριστική ανάπτυξη του Ν. Ημαθίας ξεκίνησε σχετικά αργά, αν και η πόλη της Νάουσας ήδη από τη δεκαετία του 1920 ήταν ένας δημοφιλής προορισμός για παραθεριστές κυρίως από τη Θεσσαλονίκη. Σήμερα η τουριστική κίνηση στην Ημαθία επικεντρώνεται κυρίως στον πολύ γνωστό αρχαιολογικό χώρο των Αιγών (Βεργίνα) και καταπράσινο άλσος του Αγίου Νικολάου στις πηγές του ποταμού Αράπιτσα στη Νάουσα.
Εθνική Αρμενίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Αρμενίας αντιπροσωπεύει την Αρμενία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Αρμενίας (Basketball Federation of Armenia).

 Μέχρι τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας το 1991 οι αθλήτριες με καταγωγή από την Αρμενία διέθεταν το δικαίωμα συμμετοχής στην Εθνική Σοβιετικής Ένωσης. Η Ομοσπονδία της χώρας εντάχθηκε στους κόλπους της FIBA το 1992, αν και η πρώτη επίσημη συμμετοχή της γυναικείας ομάδας σε κάποια διοργάνωση έλαβε χώρα 6 χρόνια μετά και συγκεκριμένα το 1998.Την τελευταία δεκαπενταετία η ομάδα μετρά συμμετοχές μόνο στο κατώτερο τη τάξει πρωτάθλημα ευρωπαϊκής εμβέλειας, γνωστό ως «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA». Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αρμενίας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Εθνική Αρμενίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Armenia, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
Λίντα Βέρο Μπαν

Η Λίντα Βέρο Μπαν (ουγγρικά: Verő Bán Linda‎, γεν. το 1976) είναι Ουγγαρέζα συγγραφέας, ρεμπέτζιν (σύζυγος ραβίνου), και Εβραία εκπαιδευτικός. Η Μπαν γεννήθηκε στη Βουδαπέστη όπου ζει ακόμα.

 Η Μπαν γεννήθηκε το 1976 στη Βουδαπέστη ωε μέλος μιας παραδοσιακής εβραϊκής οικογένειας. Έχει αναγνωριστεί ως «ένα από τα πρώτα άτομα που ανοικοδόμησαν την εβραϊκή ζωή στη Βουδαπέστη, ως έφηβη μετά την κομμουνιστική εποχή», λαμβάνοντας πολύ ενεργό μέρος στην αναβίωση της εβραϊκής παράδοσης της στην Ουγγαρία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. «Δεν μπορούσες να ασκείς τη θρησκεία σου επί κομμουνισμού, οπότε μόνο μετά την πτώση του καθεστώτος άρχισε ο κόσμος να προσπαθεί να ανακτήσει την ταυτότητά του», αναφέρει η ίδια. «Δεν πηγαίνουν σε συναγωγή, αλλά εξακολουθούν να θέλουν να εκφράσουν την εβραϊκή κουλτούρα τους», εξήγησε σε συνέντευξή της σε δημοσιογράφο το 2013. Η Λίντα Μπαν αποφοίτησε στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και συγκεκριμένα από το Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης και Γενικών Ανθρωπιστικών Σπουδών. Η Μπαν εργάστηκε ως shlicha (πράκτορας) του κινήματος Μασόρτι Ολάμι, ενώ στη συνέχεια πέρασε έναν χρόνο στο πρόγραμμα υποτροφιών του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Εβραϊκών Σπουδών (Παιδεία) στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το 2002, η Μπαν παντρεύτηκε τον ραβίνο Τάμας Βέρο και από τότε εργάζεται στην άτυπη εβραϊκή εκπαίδευση και την οικοδόμηση κοινότητας στη συναγωγή Φρανκέλ στη Βουδαπέστη. Εκεί διευθύνει το κατηχητικό σχολείο και την οικογένεια Kabalat Shabat, και τον Σεπτέμβριο του 2015 ίδρυσε την BBYO Hungary για νέους ηλικίας μεταξύ 12 και 16 ετών. Την τελευταία δεκαετία, η Μπαν έγραψε και δημοσίευσε 13 βιβλία για νέες οικογένειες σχετικά με τις εβραϊκές παραδόσεις και την εβραϊκή ταυτότητα. Αυτά είναι τα πρώτα σύγχρονα εκπαιδευτικά εβραϊκά παιδικά βιβλία που εκδόθηκαν στα ουγγρικά μετά το Ολοκαύτωμα. Μερικά από τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και γερμανικά, σλοβακικά, γαλλικά, ρωσικά και κροατικά. Το βιβλίο Τι σημαίνει να είσαι Εβραίος; της Μπαν επιλέχθηκε για έπαινο στην κατηγορία του εβραϊκού βιβλίου από την εφημερίδα Huffington Post. Πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο επιλέχθηκε από τον συγγραφέα του ιστολογίου της εφημερίδας ως "Καλύτερο εβραϊκό βιβλίο για το 2010". Τι σημαίνει να είσαι Εβραίος;(ISBN 978-0684842981) Γεια σου Θεέ μου! – Διαδραστικό εβραϊκό βιβλίο προσευχής για παιδιά Οι οικογενειακές φωτογραφίες της Μπέκα – Η εβραϊκή ζωή στη Βουδαπέστη Η ζωή της εβραϊκής κοινότητας στη Βουδαπέστη
Σκλαβιά Χίου

Τα Σκλαβιά είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 45 κατοίκους. Εκεί βρίσκονται κατασκηνώσεις.

 Με βάση την ελληνική μυθολογία στην περιοχή αυτή λούστηκε η Ωραία Ελένη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της προς την Τροία. Κατά την περίοδο της κατοχής της Χίου από τους Γενουάτες τμήμα του οικισμού φαίνεται να ανήκε στην οικογένεια Ιουστινιάνη (Gioustiniani). Η οικογένεια αυτή είχε στη διάθεση της αρκετούς σκλάβους, οι οποίοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Η απόπειρα τους απέτυχε λόγω προδοσίας και έτσι όσοι δε θανατώθηκαν, εξορίστηκαν. Σήμερα σώζονται ερείπια από το γενουάτικο οικισμό, αλλά τα Σκλαβιά είναι πλέον γνωστά από το πευκοδάσος τους, στο οποίο στεγάζονται οι κατασκηνώσεις του Υπουργείου Απασχόλησης και της Ένωσης Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή».
Γαβριήλ της Γεωργίας

Ο Τζιμπραήλ, γεωργιανά: ჯიბრაელი, επίσης γνωστός ως Γαβριήλ გაბრიელი, (13 Αυγούστου 1788 – 29 Φεβρουαρίου 1812) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι . Ήταν γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας, έζησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου ήταν γνωστός ως τσάρεβιτς Γκαβριήλ Γκεοργκίεβιτς (ρωσικά: Гавриил Георгиевич‎).

 Ο Γαβριήλ ήταν ο δεύτερος γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ και της βασίλισσας Μαριάμ. Ήταν 13 ετών το 1801, όταν το βασίλειο της Γεωργίας προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία μετά το τέλος τού Γεωργίου ΙΒ΄ και τις επακόλουθες δυναστικές διαμάχες. Η ρωσική διοίκηση θεωρούσε τον Γαβριήλ ασήμαντο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Γεωργίας, επειδή οι σωματικές του ικανότητες περιορίζονταν από μία έντονη σπονδυλική παραμόρφωση . Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μιχαήλ, ζήτησε μάλιστα από τον τσάρο να χορηγήσει σύνταξη στον Γαβριήλ, λόγω τού ότι ήταν κυφωτικός και δεν ήταν κατάλληλος για στρατιωτική θητεία. Ο Γαβριήλ εξακολουθούσε να παίζει ρόλο στην αντιπαράθεση μεταξύ τού νέου καθεστώτος και της πρώην βασιλικής οικογένειας. Έτσι, ο Ρώσος στρατηγός Ιβάν Λαζάρεφ, σε επικοινωνία του προς την Αγία Πετρούπολη, κατηγόρησε τον πρίγκιπα ότι παρενοχλούσε τους χωρικούς της Σίλντα. Αυτός ο Λαζάρεφ σύντομα ανέλαβε να επιβλέπει την απέλαση της βασίλισσας Ντόουαγερ Μαριάμ και των παιδιών της στη Ρωσία. Φτάνοντας στην έπαυλη της βασίλισσας στην Τιφλίδα, βρήκε το τέλος του στα χέρια της Μαριάμ στις 19 Απριλίου 1803. Μία αναφορά, ότι ο διοικητής της πόλης Ταγματάρχης Σαακάτζε στον στρατηγό Πάβελ Τσιτσιάνοβ, υποδεικνύει τον ρόλο τού Γαβριήλ στο περιστατικό. Η αναφορά αναφέρει ότι ο νεαρός πρίγκιπας και η αδελφή του Τάμαρ, με στιλέτα στα χέρια τους, απείλησαν τον Ρώσο αξιωματικό Σουρόκοβ και τους συντρόφους του να εγκαταλείψουν την έπαυλη της βασίλισσας, προκαλώντας την επέμβαση τού στρατηγού Λαζάρεφ, ο οποίος αντιμετώπισε τη Μαριάμ για το ζήτημα της επανεγκατάστασης και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από αυτήν. Ο Γαβριήλ αφοπλίστηκε, συνελήφθη και συνοδεύτηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του και απεβίωσε άγαμος και χωρίς παιδιά, σε ηλικία 23 ετών. Κηδεύτηκε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέβσκι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gabriel Batonishvili στο Wikimedia Commons
Σάαλαχ

Ο Σάαλαχ (γερμανικά: Saalach) είναι ποταμός μήκους 103 χλμ στην Αυστρία και στη Γερμανία και αριστερός παραπόταμος του Σάλτσαχ. Έχει συνολική λεκάνη απορροής 1.043 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

 Ο ποταμός ξεκινά στο Αυστριακό ομόσπονδο κρατίδιο Τιρόλο στις Άλπεις Κίτσμπιλ στη λίμνη Τόρζεε σε υψόμετρο 2.178 μέτρων. Από εκεί ρέει αρχικά προς την κοιλάδα Γκλέμταλ, μέσα από το Χίντεργκλεμ και μετά από το χιονοδρομικό κέντρο Σάαλμπαχ. Ακολουθεί μια πλατιά κοιλάδα προς το Σάαλφελντεν και σχηματίζει μαιάνδρους. Έπειτα εισέρχεται σε ένα στενό φαράγγι, γνωστό για τις αθλητικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται εκεί (κυρίως ράφτινγκ). Στη συνέχεια, διασχίζει τα σύνορα με τη Βαυαρία (Γερμανία). Λίγο πριν το Μπαντ Ράιχνενχαλ, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα αποταμιεύει τα νερά του ποταμού. Το φράγμα παρέχει την ενέργεια για τους σιδηροδρομικούς σταθμούς του Σάλτσμπουργκ, του Φράιλασινγκ και του Μπαντ Ράιχενχαλ. Έχοντας περάσει το Στάουφενεκ,ο ποταμός αφήνει τα βουνά και εισέρχεται σε επίπεδα δάση που ονομάζονται Σάαλαχαου. Μετά ενώνεται με τον ποταμό Σάλτσαχ.
Πλέι-Οφ NBA 2019

Τα Πλέι-Οφ του NBA διεξάγονται κάθε χρόνο μετά την κανονική περίοδο για να καθοριστεί ο πρωταθλητής της σεζόν στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών των ΗΠΑ. Ξεκίνησαν στις 13 Απριλίου 2019 και ολοκληρώθηκαν στις 13 Ιουνίου 2019.

 Στα Πλέι Οφ προκρίθηκαν οι 8 πρώτες ομάδες από κάθε περιφέρεια του NBA (δυτική και ανατολική). Σε κάθε περιφέρεια, οι 8 ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρές αγώνων μέχρι εν τέλει να μείνει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και αυτές οι 2 ομάδες θα αναμετρηθούν στου Τελικούς του NBA και ο νικητής θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλες τις σειρές αγώνων νικήτρια είναι η ομάδα που φτάνει τις 4 νίκες. Πλεονέκτημα έδρας έχει η ομάδα που είχε καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια. Οι πρώτοι 2 αγώνες διεξάγονται στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, οι 2 επόμενοι είναι στην έδρα της άλλης ομάδας και μετά αν χρειαστούν και άλλα ματς πάει ως εξής: 5ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, 6ο ματς στην έδρα της άλλης ομάδας και 7ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα. Στους τελικούς του NBA έχει πλεονέκτημα έδρας η ομάδα με το καλύτερο ρεκορ στην κανονική διάρκεια. Σε περίπτωση ισοβαθμίας τότε μετράει το ρεκόρ μεταξύ των 2 ομάδων των τελικών. Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν. (1) Μιλγουόκι Μπακς - (8) Ντιτρόιτ Πίστονς (2) Τορόντο Ράπτορς - (7) Ορλάντο Μάτζικ (3) Φιλαδέλφεια 76ερς - (6) Μπρούκλιν Νετς (4) Μπόστον Σέλτικς - (5) Ιντιάνα Πέισερς Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν. (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (8) Λος Άντζελες Κλίπερς (2) Ντένβερ Νάγκετς - (7) Σαν Αντόνιο Σπερς (3) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς - (6) Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ (4) Χιούστον Ρόκετς - (5) Γιούτα Τζαζ Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν. (1) Μιλγουόκι Μπακς - (4) Μπόστον Σέλτικς (2) Τορόντο Ράπτορς - (3) Φιλαδέλφεια 76ερς Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας που βρίσκεται η γηπεδούχος ομάδα. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν. (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (4) Χιούστον Ρόκετς (2) Ντένβερ Νάγκετς - (3) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (1) Μιλγουόκι Μπακς - (2) Τορόντο Ράπτορς (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (3) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς NBA 2018-19
Στεφάνη Πρέβεζας

Η Στεφάνη είναι χωριό του νομού Πρέβεζας, που ανήκει στον δήμο Πρέβεζας. Ο πληθυσμός του φτάνει τους 440 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται βόρεια του Αμβρακικού κόλπου και του ποταμού Λούρου. Ενώ στον Βορρά του αρχίζει η Μικρή Λάκα Σουλίου, την ανατολή του την κρύβει το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, και δυτικά του το Ύψωμα Ράντος και το Ζάλογγο ρίχνουν την σκιά τους. Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν και παραμένει η γεωργία και η κτηνοτροφία. Ο πλούσιος βάλτος που σχηματίζει ο ποταμός Λούρος έθρεψε τους κατοίκους με τα χέλια του και τις αγριόπαπιες σε καιρούς δύσκολους, ενώ τώρα ακολουθεί την μοίρα της ευρύτερης περιοχής του Αμβρακικού κόλπου.

 Αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Φίνλεϊ σαν "στενό του Κάντζα" (Κάντζας είναι η παλιά του ονομασία), όταν οι Σουλιώτες έστειλαν στρατό για βοήθεια στο Πέτα της Άρτας (Αύγουστος 1822) όπου έγινε και η ιστορική μάχη. Πριν οι Σουλιώτες φτάσουν στο Πέτα και περνώντας από τον Κάντζα δέχθηκαν την επίθεση των Τούρκων. Σήμερα οι ντόπιοι το φωνάζουν και "Καντζά". Βόρεια του χωριού βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Βάτιας, αποικίας των Ηλείων (7ος αι.π.Χ). Γεωγραφικά ανήκει στα όρια της Αρχαίας Κασσώπης. Στην ευρύτερη περιοχή της Στεφάνης έχουν εντοπιστεί λίθινα-πυριτολιθικά εργαλεία της Μέσης Παλαιολιθικής Περιόδου (περίπου 40.000-24.000 π.Χ.), οχυρωμένη θέση-κάστρο ελληνιστικής εποχής (323-31 π.Χ.), καθώς και λείψανα του ρωμαϊκού υδραγωγείου της Νικόπολης (31 π.Χ. και μετά). Τέλος, ο περίφημος θησαυρός της Στεφάνης (περίπου 1300-1000 π.Χ. ο οποίος αποτελείται από αμφίστομους πέλεκεις, αιχμές δοράτων και τμήματα χάλκινου τόξου. Οι πέλεκεις ανήκουν στον γνωστό ελλαδικό τύπο. Είναι όμοιοι με τους χάλκινους πέλεκεις από την Καταμάχη Ιωαννίνων και χρονολογούνται στους υστεροελλαδικούς χρόνους. Ο θησαυρός της Στεφάνης ανακαλύφθηκε από τον Θεόδωρο Κριτσιμά του Νικολάου (κάτοικο Στεφάνης) στις 16 Μαρτίου 1985, ο οποίος τον παρέδωσε άμεσα στο τμήμα ασφαλείας Πρεβέζης. Συνολικά ο θησαυρός της Στεφάνης αποτελείται από: 4 ολόκληρους πέλεκεις, 6 σπασμένους στη μέση, 3 πέτρες για ακόνισμα, 3 δόρατα διαφόρων σχημάτων και διαφόρου μήκους, 1 σιδερένια βέργα κομμένη στα δύο, και 6 μικρά μπρούτζινα τεμάχια. Σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο Ιωαννίνων. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου του χωριού, δεσπόζει σε ένα ύψωμα πάνω από το χωριό. Ο ναός είναι χτισμένος τον 17ο αιώνα με υπέροχες τοιχογραφίες σε όχι και τόσο καλή κατάσταση. Η σημερινή μορφή του ναού είναι η τρίτη αφού τις προηγούμενες δυο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά. Στο ξυλόγλυπτο τέμπλο του αναγράφεται η χρονολογία 1867. Ανατολικά του χωριού υπάρχει το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας το οποίο χτίστηκε το 1937 πάνω στα ερείπια μεσοβυζαντινού ναού. Σε εργασίες συντήρησης που έγιναν στο ναό πριν μερικά χρόνια βρέθηκε μπροστά από την ωραία πύλη τάφος, τα στοιχεία του οποίου παραμένουν άγνωστα ακόμη. Η παλαιά ονομασία του οικωνυμίου ήταν Καντζάς. Το 1927 μετονομάστηκε σε Στεφάνη.
Ντέιβιντ Στεργάκος

Ο Ντέιβιντ «Ντέιβ» Στεργάκος (αγγλικά: David "Dave" Stergakos, Νιου Τζέρσεϊ, 24 Οκτωβρίου 1956) είναι Ελληνοαμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μ. αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ψηλούς καθώς και μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

 Γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Απόφοιτος του Κολεγίου Bloomfield (όπου αγωνιζόταν στην ομάδα μπάσκετ του Κολεγίου με το όνομα Ντέιβιντ Νέλσον) στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων, το 1978 επιλέχθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς στο νούμερο 72 του ντραφτ του ΝΒΑ. Το 1978 εντάχθηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι έμελλε να είναι το ένα και μοναδικό σωματείο στο οποίο αγωνίστηκε στην επαγγελματική του καριέρα καθώς παρέμεινε εκεί για 14 χρόνια. Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε το πρωτάθλημα τις χρονιές 1980, 1981, 1982, 1984. Τη σεζόν 1987-1988 ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 12.2 μ.ο. Επίσης κατέκτησε το κύπελλο το 1979, 1982, 1983 και το 1986, όντας ο πρώτος σκόρερ του τελικού κόντρα στον Ολυμπιακό με 25 πόντους. Ήταν φιναλίστ κυπέλλου το 1985. Συνολικά είναι στην έκτη θέση των σκόρερ στους τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας με 87 πόντους. Έγινε τακτικό μέλος της Εθνικής από το 1986, μολονότι απουσίασε από το Ευρωμπάσκετ 1987. Το 1988 συμμετείχε στο Προολυμπιακό Τουρνουά του Ρότερνταμ. Πήρε μέρος στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989, όπου η Εθνική Ελλάδος κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και ήταν βασικός. Επίσης συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990, όπου η Ελλάδα κατέκτησε την 6η θέση, στην τελευταία του διοργάνωση με το εθνόσημο. Έλαβε μέρος επίσης σε τρία Τουρνουά Ακρόπολις το 1988, 1989 και 1990. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε 65 αγώνες σκοράροντας 591 πόντους (9 μ.ο.). Διετέλεσε προπονητής στις ομάδες του Ζωγράφου, του Μίλωνα και του Παπάγου. Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε με την ιδιότητα του τιμ μάνατζερ της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού την χρονιά που οι πράσινοι κατέκτησαν την Ευρωλίγκα του 1996 στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο 2003 ανέλαβε το πόστο του μάνατζερ στο Μαρούσι. Παραιτήθηκε το χειμώνα του 2007 για προσωπικούς λόγους. Είναι παντρεμένος με την Θεοδώρα και έχουν ένα γιο τον Θεόδωρο και μια κόρη την Ντενίς (Διονυσία). Παναθηναϊκός 4x Πρωταθλήματα Ελλάδας: (1980, 1981, 1982, 1984) 4x Κύπελλα Ελλάδας: (1979, 1982, 1983, 1986) Πρώτος σκόρερ τελικού Κυπέλλου Ελλάδος: (1986) Πρώτος στα ριμπάουντ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα: (1988) Ντέιβιντ Στεργάκος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014

Ο Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που έλαβε χώρα στις 13 Ιουλίου 2014 στο Στάδιο του Μαρακανά στο Ρίο ντε Τζανέιρο για να καθοριστεί ο νικητής του 20ου Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014 που διοργανώθηκε στη Βραζιλία.Ο αγώνας άρχισε στις 16:00 τοπική ώρα (UTC-3).

 Η Γερμανία βρισκόταν στον 7ο όμιλο, μαζί με την Πορτογαλία, τις ΗΠΑ και τη Γκάνα. Συγκέντρωσε 7 βαθμούς και κατέλαβε την 1η θέση του ομίλου, παίρνοντας το εισιτήριο για τους αγώνες νοκ-άουτ. Στη φάση των 16, αντιμετώπισε την Αλγερία. Κατάφερε να πάρει τη νίκη στην παράταση με σκορ 2-1. Στους προημιτελικούς, κατάφερε να αποκλείσει τη Γαλλία, κερδίζοντας την με 1-0. Στους ημιτελικούς συνέτριψε τη διοργανώτρια χώρα Βραζιλία, με το εντυπωσιακό σκορ 7-1 και πήρε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό. Το μεγάλο της αστέρι θεωρείται ο Τόμας Μίλερ, ο οποίος έχει πετύχει 5 γκολ σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Αργεντινή ήταν στον Όμιλο ΣΤ΄ μαζί με τις εθνικές ομάδες της Νιγηρίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και του Ιράν. Συγκέντρωσε 9 βαθμούς, νικώντας και στα τρία ματς και προκρίθηκε στη Φάση των 16. Εκεί αντιμετώπισε την Ελβετία, την οποία νίκησε στην παράταση με 1-0 . Στα προημιτελικά αγωνίστηκε εναντίον του Βελγίου, το οποίο νίκησε με 1-0 . Στα ημιτελικά τέθηκε αντίπαλος με την Ολλανδία την οποία κέρδισε στα πέναλτι με 4-2 (0-0 ο κανονικός αγώνας και η παράταση). Η μπάλα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, που παρουσιάστηκε στις 29 Μαΐου 2014, ήταν η Adidas Brazuca Final Rio, η οποία είναι διαφορετική από αυτές της φάσης των ομίλων και των πλέι οφ αγώνων. Ο σχεδιασμός της Brazuca Final Rio είναι εμπνευσμένος από το πράσινο και το χρυσό στο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA και είναι μια παραλλαγή της μπάλας Brazuca που χρησιμοποιήθηκαν σε άλλα στάδια του τουρνουά. Η Brazuca Final Rio είναι η τρίτη μπάλα που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ειδικά για τον τελικό του Μουντιάλ 2014, μετά την Teamgeist του Βερολίνου το 2006, και το Jo'bulani το 2010, αντίστοιχα.
Κρήνες Κορινθίας

Οι Κρήνες είναι χωριό του νομού Κορινθίας με πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 780 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Βέλου-Βόχας. Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Κόρινθο και 95 από την Αθήνα. Η οικονομία του χωριού στηρίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή εσπεριδοειδών, βερύκοκου, σουλτανίνας και λαδιού. Καταγωγη από τις Κρήνες έχει και ο Ολυμπιονίκης του τζούντο στην Ατλάντα Χάρης Παπαϊωάννου στα υπερβαρέα, πατέρας του ο Αθανάσιος Παπαϊωάννου με μεγάλη θητεία στα κοινά υπηρετούντες σαν Κοινοτάρχης επί εικοσαετίας αναμορφώνουν τας την κοινότητα και η μητέρα του η μεγάλη ερμηνεύτρια Ελίζα Μαρελλι

 Το χωριό Κρήνες φαίνεται να έχει ιστορία αιώνων, δεδομένου ότι οι παλαιότερες πληροφορίες για την ύπαρξη του χάνονται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Τότε η ονομασία του ήταν «Ιμπραΐμπεη» ή «Μπραήμπι», προφανώς από το όνομα του Τούρκου αξιωματούχου του οποίου βρισκόταν υπό την διοίκησή του, Ιμπραΐμ Μπεή. Όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι η περιοχή κατοικούταν από τα αρχαία χρόνια, εφόσον είναι σε πολύ μικρή απόσταση από την Αρχαία Σικυώνα και ανάμεσα στις σημαντικότατες πόλεις της Αρχαίας Σικυώνας και της Αρχαίας Κορίνθου. Η ευρύτερη κατοικημένη περιοχή στην οποία ανήκε γεωγραφικά το σημερινό χωριό μάλλον ονομαζόταν Επιείκεια και αποτελούσε προάστιο της Αρχαίας Σικυώνας. Η οδός που συνέδεε τις δύο αυτές πόλεις, διασχίζει το χωριό ακόμα και σήμερα (Δημοσιά). Επίσης σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι και κατά τους Βυζαντινούς χρόνους η περιοχή πρέπει να κατοικούταν, ενώ φαίνεται ότι στο νοτιότερο τμήμα του χωριού λειτουργούσε χώρος, όπου κατασκευάζονταν πήλινα δοχεία, κεραμικά σκεύη και συναφή αντικείμενα, δεδομένου ότι ακόμα και σήμερα σε μικρό βάθος γης μπορεί κάποιος να ανακαλύψει υπολείμματα κεραμικών. Πολύ κοντά στα όρια του χωριού, στα Ταρσινά, σώζεται ο Βυζαντινός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος του 14ου αιώνα, σημαντικής ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι η περιοχή ήταν τα χρόνια εκείνα κατοικημένη. Από πληροφορίες που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, φαίνεται πως κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, οι κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά, με αποκορύφωμα τη μάχη που έγινε στο βόρειο μέρος του χωριού, επί της Δημοσιάς, κατά τμήματος του αποδυναμωμένου στρατού του Δράμαλη, μετά την καταστροφή που υπέστη στη μάχη των Δερβενακίων. Η σημερινή ονομασία του χωρίου, δόθηκε το 1917, κατόπιν εισηγήσεως του τότε δασκάλου του Δημοτικού σχολείου Παπαδόπουλου Ιωάννη, ο οποίος το εμπνεύστηκε από τις βρύσες (κρήνες = βρύσες) που ανάβλυζαν άφθονο νερό στην κεντρική πλατεία, κάτω από τον υπεραιωνόβιο πλάτανο – σήμα κατατεθέν - του χωριού. Εντούτοις, ακόμα και σήμερα, οι παλιότεροι συνηθίζουν να χρησιμοποιούν το παλιότερο όνομα. Κρήνες Κορινθίας