IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γλώσσα Μινανγκαμπάου

Η Μινανγκαμπάου (αυτωνύμιο: Baso Minang(kabau), ινδονησιακά: Bahasa Minangkabau) είναι Αυστρονησιακή γλώσσα που ομιλείται από τους Μινανγκαμπάου της Δυτικής Σουμάτρα, το δυτικό τμήμα του Ριάου, τη νότια αντιβασιλεία Ατσέχ, στο βόρειο τμήμα της Μπενγκούλου και του Τζάμπι και επίσης σε διάφορες πόλεις σε όλη την Ινδονησία από μετανάστες Μινανγκαμπάου. Η γλώσσα είναι επίσης lingua franca στη δυτική παράκτια περιοχή της επαρχίας της Βόρειας Σουμάτρα, και χρησιμοποιείται ακόμη και σε μέρη του Ατσέχ, όπου η γλώσσα ονομάζεται Ανέουκ Τζαμέε. Ομιλούνται επίσης σε κάποια μέρη της Μαλαισίας, ειδικά στο Νεγκέρι Σεμπιλάν. Λόγω της μεγάλης γραμματικής ομοιότητας μεταξύ των Μινανγκαμπάου και των Μαλαϊκών, υπάρχει κάποια διαμάχη σχετικά με τη σχέση μεταξύ των δύο γλωσσών. Κάποιοι βλέπουν τη Μινανγκαμπάου ως διάλεκτο των Μαλαϊκών, που είναι μία από τις κύριες ποικιλίες της Μαλαισιακής γλώσσας που ομιλείται στη πολιτεία Νεγκέρι Σεμπιλάν, ενώ άλλοι βλέπουν την Μινανγκαμπάου ως ξεχωριστή Μαλαϊκή γλώσσα.

 Εκτός από Ινδονησία, η Μινανγκαμπάου ομιλείται επίσης στη Μαλαισία, από κάποιους απογόνους μεταναστών από την περιοχή Μινάνγκ στη Σουμάτρα (Ρανάχ Μινάνγκ, Τανάχ Μινάνγκ, ή Γη των Μινάνγκ). Σημαντικός αριθμός πρώτων μεταναστών που εγκαταστάθηκαν σε αυτό που είναι γνωστό ως η σημερινή πολιτεία της Μαλαισίας Νεγκέρι Σεμπιλάν. Τα Μαλαϊκά του Νεγκέρι Σεμπιλάν είναι γνωστή ως Μπαχάσο Νογκορί / Μπάσο Νογκογκί. Οι πιο πρόσφατοι μετανάστες είναι γνωστοί ως Μινάνγκ. Η γλώσσα Μινανγκαμπάου έχει πολλές διαλέκτους, που μερικές φορές διαφέρουν μεταξύ των κοντινών χωριών (π. χ. που χωρίζονται από ένα ποτάμι). Οι διάλεκτοι είναι οι Ράο Μαπάτ Τουνγκούλ, Μουάρο Σουνγκάι Λόλο, Παγιακουμπούχ, Πανγκαλάν-Λουμπούκ Αλάι, Αγκάμ-Τανάχ Ντατάρ, Παντσουνγκσοάλ, Κοτομπάρου, Σουνγκάι Μπεντούνγκ Άιρ και Καρανγκανγιάρ. Στην καθημερινή επικοινωνία μεταξύ των Μινανγκαμπάου από διαφορετικές περιοχές, η διάλεκτος Αγκάμ-Τανάχ Ντατάρ (Μπάσο Παντάνγκ ή Μπάσο Ουράνγκ Αουάκ, που σημαίνει η (των ανθρώπων) γλώσσα μας") χρησιμοποιείται συχνά και έχει γίνει ένα είδος προτύπου. Η γλώσσα Ταπάν, που μιλιέται στην πόλη του Ταπάν στο νότιο μέρος της επαρχίας Δυτικής Σουμάτρας, είναι ένα πρόσφατα ανακαλυμμένη Μαλαϊκή γλώσσα η οποία έχει προταθεί ως σχετιζόμενη αλλά δεν είναι μέρος των Μινανγκαμπάου. Μαζί, τα Ταπάν και τα Μινανγκαμπάου θα σχηματίσουν μια Ευρύτερη Υποομάδα Μινανγκαμπάου. Οι δύο γλώσσες, οι Ταπάν και Μούκο-Μούκο σχηματίζουν την Λουνανγκική υποομάδα της Μινανγκικής (Ευρύτερη Μινανγκαμπάου) γλωσσικής ομάδας.Η Μινανγκική υποομάδα χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες αλλαγές ήχων τελικής λέξης. *V[hi]ŋ > V[hi]ăŋ *us > uĭh *at > eʔ *as > eh *is > ih Η φωνολογία και η ορθογραφία της Μινανγκαμπάου παρατίθενται παρακάτω: Μινανγκαμπάου (έθνος) Απόδημοι Μινανγκαμπάου Nurlela Adnan, Ermitati, Rosnida M. Nur, Pusat Bahasa (Indonesia), Balai Pustaka (Persero), PT. 2001 - Indonesian-Minangkabau dictionary (Kamus bahasa Indonesia-Minangkabau), 841 pages. Tata Bahasa Minangkabau, Gerard Moussay (original title La Langue Minangkabau, translated from French by Rahayu S. Hidayat), (ISBN 979-9023-16-5).
Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση περίπου 15 χλμ νοτιοδυτικά του Άστρους και κοντά στην Μελιγού Αρκαδίας.

 Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλιο του Πατριάρχη Νεόφυτου Β΄ το 1612, όταν της αποδίδεται το σταυροπηγιακό της προνόμιο. Η αρχική της ονομασία ήταν Αγία Τριάδα Ελεούσα. Σύμφωνα με την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε περί το 1500, όπως αποδεικνύει και ο αρχιτεκτονικός της τύπος. Σίγουρα, ιδρύθηκε πριν το 1611, όταν χτίστηκε το μετόχι της, ο ναός των Αγίων Αποστόλων, στο Καστράκι Μελιγούς. Ο ναός αυτός, ανήκε πρώτα στην Μονή Παλαιοπαναγιάς, αλλά αφιερώθηκε στην μονή το 1612. Στους επόμενους αιώνες, η μονή απέκτησε μεγάλη κτηματική περιουσία, κυρίως με ελαιώνες και αμπέλια. Επιπλέον, παρήγαγε εκλεκτό κρασί, για το οποίο έγινε διάσημη. Στις 3 Αυγούστου 1826, η μονή καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ Πασά. Την εποχή εκείνη, η μονή είχε 3 μετόχια: τους Αγίους Αποστόλους στο Καστράκι της Μελιγούς, τον Άγιο Χαράλαμπο κοντά στο Κορακοβούνι και ένα μετόχι στην θέση Σαβανάς, κοντά στην Ορεινή Μελιγού. Όλα της τα μετόχια, καταστράφηκαν επίσης από τον Ιμπραήμ. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα και οι λίγοι μοναχοί της, κατέφυγαν στην γειτονική Μονή Παλαιοπαναγιάς. Από την μονή, σώζεται σήμερα, σε καλή κατάσταση, το καθολικό του ναού. Γύρω από το καθολικό, υπάρχουν ακόμη τα ερείπια κτισμάτων, που παλαιότερα αποτελούσαν τα κελιά της μονής. Το καθολικό, που εντυπωσιάζει από το μέγεθός του, ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Ο τρούλος του ναού είναι οκτάπλευρος και στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Ο ναός, διαθέτει τρεις κόγχες, είναι δηλαδή τρισυπόστατος. Εσωτερικά, είναι αγιογραφημένος, με αγιογραφίες του 18ου αι., από άγνωστο λαϊκό ζωγράφο. Οι περισσότερες αγιογραφίες έχουν καταστραφεί από τον χρόνο, από βανδαλισμούς, αλλά και από την πυρπόληση της, καθώς είναι ορατά, ακόμη και σήμερα, τα σημάδια πυρκαγιάς στις ξυλοδεσίες του ναού. Εσωτερικά, η εκκλησία, είναι στρωμένη με πλάκες, ενώ υπάρχει και δικέφαλος αετός, όπως και σε άλλα μοναστήρια της Κυνουρίας. Η μονή, διέθετε κάποτε πολλά κειμήλια και αντικείμενα, όπως ασημένια και χρυσά σκεύη, εικόνες, καντήλια και πολλά άλλα. Στους τοίχους του καθολικού, βρίσκονται εντοιχισμένα γλυπτά, μάρμαρα και επιστήλια. Η κτητορική επιγραφή είναι κατεστραμμένη, επομένως, δεν μπορούμε να ξέρουμε το ακριβές έτος ίδρυσης της μονής, ούτε και τον αγιογράφο που εργάστηκε εκεί. Το 1966, ο ναός, κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια - Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1 Νικολάου Φλούδα - Θυρεατικά, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας, Αθήνα 1982
By the Way (τραγούδι)

To By the Way είναι το πρώτο single από το ομώνυμο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, By the Way. Κυκλοφόρησε στις 10 Ιουνίου του 2002. Έφτασε το #1 των charts και δημιούργησε ένα σερί 3 συνεχόμενων #1 και ήταν τότε το έκτο #1 της μπάντας. Το τραγούδι είναι από τις μεγάλες επιτυχίες της μπάντας και έχει ερμηνευθεί live πάνω από 350 φορές. To βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τους Jonathan Dayton και Valerie Faris. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που εξιστορούν την ιστορία της Dani (Californication - By the Way - Dani California). Οι Rene Amesz και Peter Gelderblom έχουν δημιουργήσει ένα ρεμίξ του τραγουδιού, με όνομα "Waiting 4". To ρεμίξ αυτό κυκλοφόρησε στις 26 Νοεμβρίου του 2007.

 CD single / Australia CD1 "By the Way" (Album) – 3:35 "Time" (Previously Unreleased) – 3:47 "Teenager in Love" (Previously Unreleased) – 3:01CD version 2 / Australia CD2 "By the Way" (Album) – 3:35 "Search and Destroy" (Live) – 12:13 "What Is Soul?" (Live) – 3:58CD version 3 "By the Way" (Album) "Time" (Previously Unreleased) "Search and Destroy" (Live)CD version 4 / UK CD single "By the Way" (Album) – 3:35 "Time" (Previously Unreleased) – 3:47 "Teenager in Love" (Previously Unreleased) – 3:01 "Search and Destroy" (Live) – 12:137" single / Canada CD single "By the Way" (Album) "Time" (Previously Unreleased)DVD single "By the Way" (Music Video) – 3:36 - σκηνοθετημένο από τους Jonathan Dayton και Valerie Faris "Obsessive, Compulsive, Psychologically, Misarranged Cabdriver/Fan (aka the making of "By the Way")" – 13:45 - σκηνοθετημένο από τους Byron Shaw και Bart Lipton "By the Way" (Performance Version) – 3:36
Σαντάφ Καντέμ

Η Σαντάφ Καντέμ, γεννημένη στις 23 Ιανουαρίου 1995 στην Τεχεράνη του Ιράν, είναι Ιρανή πυγμάχος. Αποτελεί την πρώτη Ιρανή η οποία συμμετείχε σε επίσημο αγώνα πυγμαχίας, έπειτα από την Ιρανική Επανάσταση του 1979.

 Η Σαντάφ Καντέμ αναδείχθηκε νικήτρια κατά τη διάρκεια του πρώτου διεθνή αγώνα της, ο οποίος διεξήχθη στις 14 Απριλίου 2019 στο Ρουαγιάν της Γαλλίας, επικρατώντας της Γαλλίδας πυγμάχου Ανν Σωβέν εμπρός σε φίλαθλο κοινό 1.500 θεατών. Αφιέρωσε τη συγκεκριμένη νίκη της «σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που έδωσαν την ζωή τους για την υπεράσπιση της χώρας (της), κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ιράν-Ιράκ». Προπονητής της Καντέμ είναι ο Μαχιάρ Μονσιπούρ, Γαλλοϊρανός, πρώην πρωταθλητής Γαλλίας το 1996 και το 1997, καθώς και παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία σούπερ πετεινού της αγγλικής πυγμαχίας μεταξύ του 2003 και του 2006. Μετά το πέρας του συγκεκριμένου αγώνα, γνωστοποίησε πως εις βάρος της ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί στο Ιράν, μην επιτρέποντάς της, ως αποτέλεσμα, μαζί με τον Μαχιάρ Μονσιπούρ, να επιστρέψει στη χώρα.
Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2011

Το Ασιατικό Κύπελλο του 2011 έγινε στο Κατάρ από τις 7 έως τις 29 Ιανουαρίου 2011. Διοργανώθηκε από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου και ήταν η 15η ποδοσφαιρική διοργάνωση της Ασίας. Στον τελικό της Ντόχα νικήτρια ανδείχτηκε η ομάδα της Ιαπωνίας νικώντας με 1 - 0 την αντίστοιχη της Αυστραλίας.

 Στην ψηφοφορία που έγινε στη Τζακάρτα της Ινδονησίας στις 29 Ιουλίου 2007 για το πια χώρα θα αναλάβει τη διοργάνωση του 2011 αναδείχτηκε νικητής το Κατάρ με 6 ψήφους, επικρατώντας του Ιράν με 3 και της Ινδίας με 1. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης πως η χώρα της Ασίας θα διοργανώσει και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022. Αγώνες Αγώνες Αγώνες Αγώνες Τελικός Ιαπωνία Αυστραλία Νότια Κορέα Ουζμπεκιστάν
Κοινότητα Συκάμινου

Η κοινότητα Συκάμινου ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής η οποία λειτούργησε στο διάστημα 1929-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής και συνόρευε με τις κοινότητες Ωρωπού, Σκάλας Ωρωπού και τον δήμο Αυλώνα. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 18,9 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 1.522 κάτοικοι. Έδρα της κοινότητας ήταν το Συκάμινο.

 Η κοινότητα περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001): Κ.δ. Συκαμίνου [ 1.522 ] το Συκάμινο [ 865 ] το Καμάρι [ 104 ] το Κατηφόρι [ 78 ] το Νέο Συκάμινο [ 270 ] ο Πευκιάς [ 205 ] Η κοινότητα Συκαμίνου συστάθηκε το 1929 οπότε και αποσπάστηκε από την κοινότητα Ωρωπού στην οποία ανήκε μέχρι τότε. Παλαιότερα η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Ωρωπίων. Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών μέσα στα όρια της κοινότητας Ωρωπού αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Καμάρι, Κατηφόρι, Νέο Συκάμινο και Πευκιάς. Η κοινότητα διατηρήθηκε αμετάβλητη με την διοικητική διαίρεση του 1997 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011, οπότε συνενώθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Ωρωπού. Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Between the Buttons

Το Between the Buttons είναι το πέμπτο βρετανικό άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου του 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Decca". Η αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, όντας η έβδομη επίσημη κυκλοφορία τους στην Βόρεια Αμερική.

 Οι αρχικές ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στα "RCA Studios" του Λος Άντζελες από τις 3 ως τις 11 Αυγούστου 1966, κατά την αμερικάνικη περιοδεία του συγκροτήματος, με μηχανικό ήχου τον Ντέιβιντ Χάσιντζερ. Οι Rolling Stones επέστρεψαν στο Λονδίνο, συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις στα "IBC Studios" από τις 31 Αυγούστου μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ολοκληρώνοντας το κομμάτι "Have You Seen Your Mother, Baby, Standing in the Shadow?", το οποίο αποτέλεσε και την επόμενη Top-10 επιτυχία του συγκροτήματος και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1966, το συγκρότημα περιόδευσε στην πατρίδα του για τελευταία φορά μέχρι το 1971 και μπήκαν στα "Olympic Sound Studios" και τα "Pye Studios" του Λονδίνου το Νοέμβριο του 1966, όπου ολοκλήρωσαν το άλμπουμ, όπως και το σινγκλ "Ruby Tuesday".Το εξώφυλλο του δίσκου είναι μία φωτογραφία του Τζέρεντ Μάνκοβιτζ, τραβηγμένη στο Πρίμροουζ Χιλ του βόρειου Λονδίνου το Νοέμβριο του 1966, ενώ στο οπισθόφυλλο υπάρχει ένα καρτούν του συγκροτήματος με ένα ποίημα του ντράμερ Τσάρλι Γουάτς.Το "Between the Buttons" κυκλοφόρησε στις 20 Ιανουαρίου 1967, ανεβαίνοντας στην τρίτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και την αντίστοιχη δεύτερη στο αμερικάνικο Billboard, όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος. Το σινγκλ "Let's Spend the Night Together" μπήκε στο Top-5 των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, ενώ το "Ruby Tuesday" ανέβηκε στην κορυφή του Billboard Hot-100 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,8 / 5, ο Mark Prindle 8 / 10 και το "Rolling Stone" 5 / 5. Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς. Between the Buttons (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Between the Buttons" ήταν οι εξής: Μικ Τζάγκερ - φωνητικά, κρουστά Κιθ Ρίτσαρντς - κιθάρα, φωνητικά, μπάσο, πιάνο, πλήκτρα Μπράιαν Τζόουνς - κιθάρα, πιάνο, πλήκτρα, σαξόφωνο, φυσαρμόνικα, κρουστά Μπιλ Γουάιμαν - μπάσο, πλήκτρα, φωνητικά Τσάρλι Γουάτς - τύμπανα, κρουστάΓκεστ συμμετοχέςΙαν Στιούαρτ - πιάνο Τζακ Νίτσε - πιάνο, πλήκτρα, αρπίχορδο Νικ Ντε Κάρο - ακορντεόν Between the Buttons - The Rolling Stones | Songs, Reviews, Credits | AllMusic The Rolling Stones - Between the Buttons | Sputnikmusic Between the Buttons | The Rolling Stones
Λούτσα Πρέβεζας

Η Λούτσα Πρέβεζας είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στον Δήμο Πάργας. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 340 άτομα (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Στο χωριό υπάρχουν πέντε εκκλησίες, ο Άγιος Γεώργιος (πολιούχος), η Παναγιά, ο Άγιος Νικόλαος, η Αγία Βαρβάρα και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Κατά τον εορτασμό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου γίνεται και η ετήσια πανήγυρις, κατά την οποία πλήθος κόσμου από τις γύρω περιοχές καθώς και τουρίστες προσέρχονται. Από την βόρεια πλευρά του χωριού έως τα παραλια , εκτείνεται πευκοδάσος συνολικης έκτασης περίπου 800m² , το οποίο χαρίζει μοναδική γοητεία στην περιοχή και ενθουσιάζει τον επισκέπτη. Η Λούτσα έχει τουριστικό χαρακτήρα λόγω της παραλίας της, η οποία διαθέτει πολλά ξενοδοχεία, καφετέριες και ταβέρνες. Στην παραλία γίνονται επίσης δραστηριότητες water sports. Παλαιότερα το χωριό είχε Δημοτικό σχολείο, το οποίο έκλεισε το 2009

 Στην παραλία που εκτείνεται δυτικά του οικισμού και πριν την τουριστική αξιοποίησή της περίπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στην εκβολή ρυακιού βρισκόταν λίθινος Νερόμυλος (θέση ''Μύλος Φλέβα''), ο οποίος δεν διασώζεται και ανήκε στην οικογένεια Φλέβα, ενώ είχε αγορασθεί απευθείας από τον Τούρκο κάτοχό του (το πωλητήριο συμβόλαιο διασώζεται ως σήμερα). Μέλη της οικογένειας μετοίκησαν στην Πρέβεζα σε θέση άμεσα βορείως του Κάστρου Αγίου Ανδρέα (εσωτερική ακρόπολη) και σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη βόρεια Πύλη του Κάστρου της Πρέβεζας, όπου συνδέθηκαν με επιγαμίες με άλλες οικογένειες όπως την Οικογένεια Τζίμα, κ.ά., ενώ απόγονοί τους συνεχίζουν να διαμένουν στην ίδια περιοχή. Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία της Κωνσταντίνας Φλέβα (συζύγου Ευαγγέλου Τζίμα), κατά το α' τέταρτο του 20ού αιώνα η οικογένειά της ξεκινούσε από την Πρέβεζα με καϊκι για την διεκπεραίωση εργασιών που σχετίζονταν με τον νερόμυλο και το ταξίδι διαρκούσε μία ημέρα. Ως τα τέλη του ίδιου αιώνα, η θέση αποτελούσε ιδιοκτησία των Οικογενειών Φλέβα και Τζίμα. Σήμερα, στη θέση του νερόμυλου, μέλη της οικογένειας Φλέβα διατηρούν τουριστικό κατάλυμα του οποίου η επωνυμία του (Flevas' Mill Apartments) διατηρεί την παραδοσιακή χρήση του χώρου.
Bank Millennium

Η Bank Millennium Α.Ε. είναι μια εμπορική τράπεζα με έδρα στη Βαρσοβία της Πολωνίας, η οποία ανήκει στην Πορτογαλική Εμπορική Τράπεζα (Millennium BCP). Είναι μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες στην Πολωνία, η οποία λειτουργεί από το 1989.

 Η Bank Millennium Α.Ε. ιδρύθηκε το 1989 ως Bank Inicjatyw Gospodarczych BIG Α.Ε. Το 1992 οι μετοχές της Τράπεζας - οι πρώτες μετοχές ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος - εντάχθηκαν στο Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας. Το 1997 η Τράπεζα συγχωνεύτηκε με την Bank Gdański Α.Ε. (1997). Ένα χρόνο αργότερα, σε συνεργασία με τον Πορτογάλο μέτοχο και συνεργάτη της Banco Comercial Portugues (Πορτογαλική Εμπορική Τράπεζα), η Τράπεζα ξεκίνησε το δίκτυο λιανικής εξυπηρέτησης της Millennium. Σήμερα η Πορτογαλική Εμπορική Τράπεζα κατέχει το 50,1% των μετοχών της Bank Millennium.Στις 31 Μαΐου 2019, η Bank Millennium Α.Ε. πήρε τον έλεγχο της Euro Bank ως αποτέλεσμα της απόκτησης περίπου του 99,79% των μετοχών που αγόρασε από την Société Générale. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, η Πολωνική Αρχή Οικονομικής Εποπτείας χορήγησε άδεια συγχώνευσης τραπεζών. Την 1η Οκτωβρίου 2019, έγινε μια νομική συγχώνευση και η Bank Millennium και η Euro Bank έγιναν μία τράπεζα. Η Τράπεζα προσφέρει τις υπηρεσίες της μέσω ενός δικτύου καταστημάτων, διαδικτυακής, τηλεφωνικής και κινητής τραπεζικής σε προσωπικούς πελάτες (σε τμήματα λιανικής, Prestige και Private Banking), σε μεμονωμένους εμπόρους και μικροεπιχειρήσεις, καθώς και σε μεσαίες και μεγάλες εταιρείες στο τμήμα Corporate Banking. Το 2018, η Τράπεζα είχε περισσότερους από 1,8 εκατομμύρια ενεργούς μεμονωμένους πελάτες. Στην αναπτυξιακή της στρατηγική, η τράπεζα εστιάζει σε σύγχρονα τρόπους υπηρεσιών. Ο αριθμός των πελατών που χρησιμοποιούν ενεργά την ηλεκτρονική τραπεζική ξεπέρασε τα 1,36 εκατομμύρια το 2018 και από την εφαρμογή Millenet για κινητά τις 963 χιλιάδες (+ 36% ετησίως). Εκτός από την τράπεζα, οι σημαντικότερες εταιρείες του Ομίλου είναι: Millennium Leasing (lease business), Millennium Dom Maklerski (χρηματιστηριακή επιχείρηση), Millennium TFI (αμοιβαία κεφάλαια) και Millennium Goodie. Η προσφορά αυτών των εταιρειών συμπληρώνει τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που προσφέρει η Τράπεζα. Η μετοχική εταιρεία έχει εισαχθεί από το 1992 στο Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας. Οι μετοχές της Τράπεζας περιλαμβάνονται στους δείκτες WIG30 και Respect Index. Η Bank Millennium περιλαμβάνεται πλέον στο FTSE4Good Emerging Index, το οποίο περιλαμβάνει εταιρείες από περισσότερες από 20 χώρες, οι οποίες ξεχωρίζουν όσον αφορά τις περιβαλλοντικές προσπάθειες, την εταιρική κοινωνική ευθύνη και την εταιρική διακυβέρνηση. Περιουσιακά στοιχεία: 98,1 δις ζουότι Ίδια κεφάλαια: 8,9 δισ. ζουότι Συνολικές καταθέσεις: 81,5 δισ. ζουότι Σύνολο δανείων: 69,8 δισ. ζουότι Καθαρό κέρδος: 561 εκατ. ζουότι Απόδοση ιδίων κεφαλαίων: 6,4% Συνολική αναλογία κεφαλαίου: 20,1% Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bank Millennium στο Wikimedia Commons
Στέφανος Βελδεμίρης

Ο Στέφανος Βελδεμίρης (1937-1961), ήταν στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ που δολοφονήθηκε από τον χωροφύλακα Σ. Φιλίππου στις 26 Οκτωβρίου 1961, λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 1961, στη Θεσσαλονίκη, που έμειναν στην ιστορία ως εκλογές βίας και νοθείας.

 Γεννήθηκε το 1937 στις Συκιές Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στη Σχολή Ηλεκτροτεχνιτών και στη συνέχεια έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη Σχολή Τεχνιτών του Πολεμικού Ναυτικού από όπου όμως διώχθηκε λίγο αργότερα όταν έγινε γνωστό ότι ο πατέρας του, ο Σίμος Βελδεμίρης, ήταν αριστερός που είχε εξοριστεί στη Μακρόνησο. Άρχισε να εργάζεται ως ηλεκτρολόγος ενώ συγχρόνως, ως στέλεχος της Νεολαίας της ΕΔΑ, είχε πλούσια συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα. Υπηρέτησε στο στρατό στο περιβόητο «Τάγμα Σκαπανέων Κολινδρού», όπου συγκέντρωναν τους στρατιώτες αριστερών πεποιθήσεων. Στις 26 Οκτωβρίου του 1961 ο Στέφανος Βελδεμίρης και ο Μόρφης Στεφούδης νοίκιασαν ένα ταξί και από τα πίσω παράθυρα του αυτοκινήτου μοίραζαν προκηρύξεις της ΕΔΑ στη δυτική Θεσσαλονίκη. Σε ένα μπλόκο της αστυνομίας στους Αμπελόκηπους ο χωροφύλακας Σπυρίδων Φιλίππου πυροβόλησε στο πίσω τζάμι του ταξί και πέτυχε με δύο σφαίρες στο κεφάλι το Βελδεμίρη ο οποίος εξέπνευσε την επομένη στο Λαϊκό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης (νυν Ιπποκράτειο). Αρχικά αποκρύφτηκε ότι αυτός που είχε σκοτώσει το Βελδεμίρη ήταν χωροφύλακας. Ότι ο δράστης ανήκε στη χωροφυλακή έγινε γνωστό μετά τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου του 1961. Στις 18 Ιανουαρίου του 1962, ο βουλευτής της ΕΔΑ Βασίλης Εφραιμίδης κατά τη συνεδρίαση της βουλής έκανε σημαντικές αποκαλύψεις για τη δολοφονία του 24χρονου νέου.Η δίκη του Σπύρου Φιλίππου έγινε πέντε μήνες αργότερα στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης. Τόσο ο ίδιος ο κατηγορούμενος όσο και οι συνάδελφοί του που κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης ισχυρίστηκαν ότι ο Φιλίππου πυροβόλησε στα λάστιχα του αυτοκινήτου (και ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε) επειδή υπήρχαν πληροφορίες ότι θα μοιραστούν ναρκωτικά στην περιοχή. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Φιλίππου σε 4 χρόνια φυλάκιση σε αγροτικές φυλακές και ύστερα από δύο χρόνια αφέθηκε ελεύθερος, αλλά δεν επέστρεψε στη χωροφυλακή.Στις 7 Δεκεμβρίου του 2010, το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης με ομόφωνη απόφαση τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα (στην οποία αναγράφεται: Εδώ δολοφονήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1961 ο νεολαίος αγωνιστής της δημοκρατίας, Στέφανος Βελδεμίρης) στη συμβολή των οδών Φιλιππουπόλεως και Πέραν στο σημείο της δολοφονίας. Στις Συκιές Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε υπάρχει οδός με το όνομά του.Ο Γιάννης Ρίτσος, στο ποίημα του «Ωδή στον Στέφανο Βελδεμίρη» έγραψε μεταξύ άλλων για τον Βελδεμίρη: «Στέφανε αγκαθοστέφανε, το αγκάθινο στεφάνι στο μέτωπό σου πελώριο φωτοστέφανο στους κροτάφους του σύμπαντος...» Γιώργος Αναστασιάδης, Το παλίμψηστο του αίματος-Πολιτικές δολοφονίες και εκτελέσεις στη Θεσσαλονίκη (1913-1968)
Λουκ ντε Γιονγκ

Ο Λουκ ντε Γιονγκ (ολλανδικά: Luuk de Jong) (27 Αυγούστου 1990) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μπαρτσελόνα, με δανεισμό από τη Σεβίλλη.

 Ο ντε Γιονγκ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την Ντε Χράαφσχαπ και το 2009 αποκτήθηκε από την Τβέντε, με την οποία κέρδισε ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο. Το 2012 αποκτήθηκε από την Μπορούσια Μενχεγκλάντμπαχ για 15 εκατομμύρια ευρώ, την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού συλλόγου. Τον Ιανουάριο του 2014 δόθηκε δανεικός στη Νιούκαστλ και το 2014 επέστρεψε στην Ολλανδία, καθώς αποκτήθηκε από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν για 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Κέρδισε τρία πρωταθλήματα και τη σεζόν 2018-19 ήταν πρώτος σκόρερ με 28 γκολ. Το 2019 αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη με την οποία κατέκτησε το Γιουρόπα Λιγκ, με τον ίδιο να σκοράρει δις στον τελικό. Τη χρονιά 2021-22 δόθηκε δανεικός στη Μπαρτσελόνα. Ο ντε Γιονγκ πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την Εθνική Ολλανδίας το 2011. Έχει περισσότερες από 35 συμμετοχές και έχει σκοράρει 8 γκολ. Ήταν μέλος της αποστολής της Ολλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Στατιστικά Ολλανδίας Κ19 στο OnsOranje (ολλανδικά) Στατιστικά Ολλανδίας Κ21 στο OnsOranje (ολλανδικά)
Montenegro Airlines

H Montenegro Airlines (μαυροβουνιακά: Монтенегро ерлајнс) είναι ο εθνικός αερομεταφορέας του Μαυροβουνίου. Η έδρα της αεροπορικής εταιρίας είναι στην Ποντγκόριτσα. Πραγματοποιεί πτήσεις σε όλη την Ευρώπη από το αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα και από το αεροδρόμιο Tivat.

 Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1994 από την κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Το πρώτο αεροσκάφος της ήταν ένα Fokker 28 Mk4000 (με το ψευδώνυμο "Lovćen") που αγοράστηκε σχεδόν δύο χρόνια αργότερα το 1996. Η πρώτη εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου του 1997 μεταξύ της Ποντγκόριτσα και του Μπάρι της Ιταλίας.Τον Απρίλιο του 2000, η Montenegro Airlines έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Αεροπορικών Μεταφορών (IATA). Τον Ιούνιο του 2000, απόκτησε το πρώτο από τα πέντε αεροσκάφη Fokker 100. Η αεροπορική εταιρεία εντάχθηκε στην Amadeus CRS στις 5 Μαρτίου 2003. Το 2004, οι πιλότοι της Montenegro Airlines ήταν οι πρώτοι στην περιοχή που έπρεπε να λάβουν το πιστοποιητικό IIIA. Τον Αύγουστο του 2016, αναφέρθηκε ότι οι λογαριασμοί που ανήκουν στη Montenegro Airlines έχουν παγώσει, αφού η αεροπορική εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με τη δικαστική απόφαση σχετικά με την πληρωμή χρεών προς τον αερομεταφορέα της χώρας. Η Montenegro Airlines οφείλει στην εταιρεία περισσότερα από 15 εκατομμύρια δολάρια. Από τον Ιούλιο του 2018, η Montenegro Airlines κάνει πτήσεις σε 21 διαφορετικούς προορισμούς, στη Δανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στη Ρωσία, στην Αυστρία, στη Σλοβενία, στη Σερβία, στην Ελβετία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Montenegro Airlines έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες: Adria Airways Air France Air Air Alitalia Austrian Airlines Etihad Airways S7 Airlines Από τον Ιούλιο του 2018, ο στόλος του Montenegro Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη: Η αεροπορική εταιρεία είχε παλιά τα ακόλουθα αεροσκάφη: Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Montenegro Airlines στο Wikimedia Commons
Αλιρέζα Φιρούζια

Ο Αλιρέζα Φιρούζια (περσικά: علی‌رضا فیروزجا‎, γεννημένος στις 18 Ιουνίου 2003) είναι Ιρανο-Γάλλος γκραν μάστερ σκακιού. Από την 1η Δεκεμβρίου 2021, κατέχει τη θέση νο. 2 στην παγκόσμια κατάταξη σκακιού της FIDE και είναι ο νεότερος παίκτης με βαθμολογία (FIDE) >2800, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του παγκόσμιου πρωταθλητή Νορβηγού Μάγκνους Κάρλσεν, για περισσότερο από πέντε μήνες.

 Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 2003 στην κωμόπολη Babol του Ιράν. Άρχισε να παίζει σκάκι σε ηλικία οκτώ ετών. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Mohammadreza, γεννημένο το 1998, ο οποίος παίζει επίσης σκάκι. Όντας παιδί-θαύμα στο σκάκι, αρχικά κέρδισε το Ιρανικό Πρωτάθλημα Σκάκι στην ηλικία των 12 και απέκτησε τον τίτλο του Διεθνή Γκρανμαίτρ μόλις στα 14. Στα 16 του, έγινε ο δεύτερος νεότερος παίκτης με βαθμολογία >2700 και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γρήγορου Σκακιού το 2019. Κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Blitz 2021. Αποχώρησε από την Ιρανική Σκακιστική Ομοσπονδία το 2019 λόγω της πολιτικής που εφάρμοζε εναντίον των Ισραηλινών σκακιστών. Έπαιζε υπό τη σημαία της FIDE μέχρι τα μέσα του 2021, όταν και απέκτησε την γαλλική υπηκοότητα και άρχισε να εκπροσωπεί τη Γαλλία. Σήμερα ζει μόνιμα στη Γαλλία, όπου και σπουδάζει. Το 2021 εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού, όπου σημείωσε σκοπ 8/9 απέναντι σε αντίπαλο μεγάλου μάστερ για βαθμολογία απόδοσης τουρνουά πάνω από 3000. Τα δύο αποτελέσματα του Νοεμβρίου ανέβασαν τη βαθμολογία του πάνω από το 2800 για πρώτη φορά και στο νο. 2 του κόσμου. Αφού κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού 2021, ο παγκόσμιος πρωταθλητής Μάγκνους Κάρλσεν δήλωσε: «Μόνον αν ο Φιρούζια κερδίσει το επόμενο Τουρνουά Διεκδικητών θα αγωνιστώ μαζί του, ειδάλλως είναι απίθανο να συμμετάσχω στον επόμενο αγώνα του παγκόσμιου πρωταθλήματος».Στις 29-30 Δεκεμβρίου 2021, συμμετείχε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Blitz, όπου ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με 15/21 βαθμούς και τελικά κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο μετά από τάι-μπρέικ.
Κύπελλο Ιντερτότο 1961-62

Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 1961-62 ήταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Ιντερτότο (ή Κυπέλλου Ράπαν, όπως ήταν πιο γνωστό), ενός ποδοσφαιρικού τουρνουά για ευρωπαϊκές ομάδες που δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής σε άλλη ευρωπαϊκή διοργάνωση. Το πρώτο τουρνουά κατακτήθηκε από τον ΑΦΚ Άγιαξ, ο οποίος κέρδισε τη Φέγενορντ στον τελικό. Στη διοργάνωση συμμετείχαν 32 ομάδες, σχεδόν αποκλειστικά από την κεντρική Ευρώπη. Αυστρία, Τσεχοσλοβακία, Ανατολική Γερμανία, Ολλανδία, Ελβετία και Σουηδία συμμετείχαν με 4 ομάδες, η Πολωνία με δύο και η Δυτική Γερμανία με 6 ομάδες. Τελικά ο τελικός έγινε μεταξύ δύο ολλανδικών ομάδων, του ΑΦΚ Άγιαξ και της Φέγενορντ.

 Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 4 ομάδων ο καθένας. Οι όμιλοι διαχωρίστηκαν με βάση γεωγραφικά κριτήρια. «Α» για τις ανατολικές χώρες (Αυστρία, Τσεχοσλοβακία, Ανατολική Γερμανία και Πολωνία) και «B» για τις δυτικές χώρες (Ολλανδία, Σουηδία και Ελβετία). Οι ομάδες από τη Δυτική Γερμανία τοποθετήθηκαν και στις δύο περιφέρειες. Οι οκτώ νικήτριες των ομίλων (παρουσιάζονται με έντονη γραφή στους παρακάτω πίνακες) προκρίθηκαν στους νοκ-άουτ γύρους, με τις 4 ομάδες από τους ομίλους της περιφέρειας «Α» να αντιμετωπίζουν ομάδες από τους ομίλους της περιφέρειας «Β». Το παιχνίδι μεταξύ της ΦΚ Μπάνικ Όστραβα και της ΒφΛ Όσναμπρικ αναφέρεται επίσης και σαν 3–2, αλλά επίσημα καταγράφεται σαν 3–1. Ο τελικός ήταν μονός τελικός και διεξήχθη στο Άμστερνταμ. Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1961-62 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1961-62 Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων 1961-62 Αποτελέσματα στο Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation Intertoto Cup 1961/62 από τον Pawel Mogielnicki
Κούρτσιο Μαλαπάρτε

Ο Κούρτσιο Μαλαπάρτε (ψευδ. του Κουρτ Έριχ Σούκερτ) (1898-1957) ήταν Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τα αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα του Καπούτ (Kaputt) και Το δέρμα (La pelle) (έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά) στα οποία καταγράφει τις εμπειρίες του ως δημοσιογράφου και αξιωματικού από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ψευδώνυμο Μαλαπάρτε αποτελεί παρονομασία του ονόματος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

 Ο Κούρτσιο Μαλαπάρτε γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1898 στο Πράτο, στην Τοσκάνη της Ιταλίας από Γερμανό πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, θέλοντας να πολεμήσει κατά των δυνάμεων της Αυστρουγγαρίας (που τότε κατείχε εδάφη που σήμερα ανήκουν στην Ιταλία) και καθώς στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ιταλία ήταν ουδέτερη, ο Μαλαπάρτε κατετάγη στην Legione Garibaldina, μια μονάδα της Λεγεώνας των Ξένων που αποτελούνταν αποκλειστικά από Ιταλούς. Το 1915 η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Δυνάμεων της Ανταντ και ο Μαλαπάρτε κατετάγη στο σώμα των Αλπινιστών του Βασιλικού Στρατού της Ιταλίας. Η συντριβή του ιταλικού στρατού στο Caporetto της Σλοβενίας το 1917 οδήγησε τον Μαλαπάρτε να γράψει το πρώτο του βιβλίο που, αρχικά, είχε τον τίτλο Viva Caporetto!. Στο αφηγηματικό αυτό δοκίμιο ο Ιταλός συγγραφέας αποδίδει την ήττα του ιταλικού στρατού τον Νοέμβριο του 1917 στο Caporetto, όπου σκοτώθηκαν χιλιάδες απλοί Ιταλοί στρατιώτες, στην ανικανότητα και στην ανευθυνότητα της τότε ηγεσίας του ιταλικού στρατού και των πολιτικών που προερχόταν από τις ανώτερες τάξεις. Το βιβλίο αυτό ο Μαλαπάρτε δυσκολεύτηκε να το εκδόσει, καθώς το απέρριψαν πολλοί εκδότες, μεταξύ των οποίων και ο φίλος του Giuseppe Prezzolini και τελικά το εξέδωσε με δικά του έξοδα. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του (1921) το βιβλίο κατασχέθηκε και τελικά επανεκδόθηκε την ίδια χρονιά με τον τίτλο La rivolta dei santi maledetti. Βιβλιονέτ, Μαλαπάρτε, Κούρτσιο. Βιογραφία του Μαλαπάρτε στα αγγλικά Άρθρο για τον Μαλαπάρτε
Αθυμία

Η αθυμία είναι η έλλειψη ευδιαθεσίας, βαρυθυμία, δυσθυμία, ακεφιά, στενοχώρια. Στην αρχαιότητα, ο όρος κυριολεκτικώς σήμαινε την ψυχική κατάσταση χωρίς οργή ή πάθος, την έλλειψη θάρρους, την ανησυχία, τη λιποψυχία, την αποθάρρυνση και τη δειλία. Συνώνυμα οι λέξεις ακεφιά, βαρυθυμία, κακοδιάθεση, κακοκεφιά. Στην Ψυχιατρική και την Ψυχολογία, αθυμία σημαίνει την (παθολογική) απουσία συναισθημάτων, την αβουλία και τις μειωμένες επιδιώξεις, παρορμήσεις ή επιθυμίες, που ως συμπτώματα απαντούν σε διάφορες ψυχικές νόσους. Ειδικότερα, η αθυμία εκφράζει απλώς την έλλειψη διάθεσης και ευχάριστων συναισθημάτων μέχρι και την πλήρη αδιαφορία (απάθεια). Ο αυτός όρος μπορεί, επίσης, να δηλώνει συγγενή έλλειψη του θύμου αδένα.

 Ο όρος «αθυμία» προέρχεται από το στερητικό «α» και την λέξη «θυμός». Με τον όρο «θυμός» δεν εννοείται η οργή, αλλά η ζωτική ενέργεια του θυμοειδούς μέρους της ψυχής, η οποία φέρει τον άνθρωπο να βρίσκεται σε ζωηρή και ενεργητική ψυχοσωματική διάθεση. Οπότε «αθυμία» είναι η νοσηρή εκείνη κατάσταση, η οποία παραλύει τα νεύρα της ψυχής και άρα τον όλο άνθρωπο. Αυτή η παράλυση του αφαιρεί την δύναμη και την δυνατότητα να κινηθεί προς τον Θεό Δημιουργό του, προς τον συνάνθρωπό του, αλλά και προς τον ίδιο τον εαυτό του, ώστε να δη τι του συμβαίνει η πως πορεύεται. Έτσι διαλύεται ως προσωπικότητα.Στην Π.Δ. γίνεται λόγος για «καρδίαν αθυμούσαν» (Δευτ. 28, 65), με την ψυχολογική σημασία τού όρου, δηλ. για μία βαριά θλίψη (Α’ Βασ. 1, 6). Ομοίως, ο όρος μπορεί να δηλώνει αποκαρδίωση και απογοήτευση για την ηθική και πνευματική κατάπτωση μιας κοινωνίας (Ψαλμ. 118, 53) ή να εκφράζει γενικώς τα δεινά και τη δυσχερή κοινωνικο-οικονομική θέση των πτωχών και αδικουμένων (Ησ. 25, 4). Στην Κ.Δ. απαντά, επίσης, το ρήμα «αθυμώ» (Κολ. 3, 21), με τη σημασία τού δειλιάζω και απελπίζομαι. Για τους Ανατολικούς Πατέρες τής Εκκλησίας (Μάξιμο Ομολογητή, Ιωάννη Δαμασκηνό, Αντώνιο Μοναχό κ.ά.), που συνδέουν την αθυμία με τη λύπη και την ακηδία, η εν μέτρω αθυμία είναι δοσμένη από τον Θεό στην ανθρώπινη φύση (Ιω. Χρυσ., MPG 63, 685), όταν διαπράττουμε αμαρτία (MPG 47, 491), για να μας σμιλεύει τον χαρακτήρα (MPG 52, 596-597) και να μας διατηρεί σε πνευματική εγρήγορση. Εντούτοις, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, η αθυμία πολλές φορές προέρχεται από τον κόρο, σχετιζόμενη έτσι με την ανία. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Τσιτσίγκος Σ. Κ., «Αθυμία», τ. Α’, σ. 394, Αρτέμη Ε. Α., «Η ευθυμία στη σκέψη τού ιερού Χρυσοστόμου και οι τρόποι αποφυγής τής αθυμίας», ΚΟΙΝΩΝΙΑ 2 (2003) 169-177· Παπαδόπουλος Ν. Γ., Λεξικό τής Ψυχολογίας, Αθήνα 2005· Τσιτσίγκος Σ. Κ., Η ψυχή τού ανθρώπου κατά τον ιερό Χρυσόστομο, Αθήνα 2000.
Πολίτικη διάλεκτος

Η Πολίτικη διάλεκτος ή Κωνσταντινοπολίτικη διάλεκτος είναι η διάλεκτος της Ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιείται από περίπου διακόσιες χιλιάδες Ρωμιούς (Έλληνες Κωνσταντινοπολίτες) στην Ελλάδα και μερικές χιλιάδες Ρωμιούς της Πόλης. Σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιείται ως επίσημος γραπτός λόγος, αλλά είναι η κοινή ομιλουμένη των περισσοτέρων Ελλήνων Κωνσταντινοπολιτών. Συνήθως, σε επίσημο περιβάλλον θεωρείται πιο αποδεκτή η χρήση της Κοινής Νέας Ελληνικής (όπως στα σχολεία, στο κοινοβούλιο, στα μέσα ενημέρωσης και παρουσία μη Πολίτων ομιλητών της Ελληνικής). Πολλοί λογοτέχνες, συνήθως ποιητές αλλά και πεζογράφοι, χρησιμοποιούν ακόμα την Πολίτικη διάλεκτο. Υπάρχει επίσης πληθώρα πολίτικών τραγουδιών (παραδοσιακά, δημοτικά και σύγχρονα), αλλά και σκετς και θεατρικά που χρησιμοποιούν τη διάλεκτο.

 Η Πολίτικη διάλεκτος αποτελεί μια σύσμιξη ελληνικών λέξεων,αγγλικών,τούρκικων και γαλλικών.Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της διαλέκτου, οι οποίοι άφησαν αξιοσημείωτα ίχνη στη σύγχρονη μορφή της, υπήρξαν η Ενετοκρατία (από το 1204) και κατόπιν η Τουρκοκρατία (από το 1453). Τέλος, η ισχυρή πολιτιστική επιρροή της αγγλικής γλώσσας είναι εμφανής (από το 1800) και συνεχής στην Πολίτικη διάλεκτο. Από διαλεκτολογικής πλευράς η Πολίτικη συγκαταλέγεται στα βορεια ιδιώματα της Ελληνικής γλώσσας, καθώς διατηρεί εκτεταμένες κωφώσεις και μειώσεις. Ακόμη ανήκει στη λεγόμενη ζώνη του με και σε', επειδή χρησιμοποιεί την αντωνυμία «με» αντί της αντωνυμίας «μου». Τα κύρια χαρακτηριστικά του Κωνσταντινουπολίτικου γλωσσικού ιδιώματος είναι: - η σύνταξη των ρημάτων αρέσω, λέγω, δίνω, με αιτιατική προσώπου: σε λέγω (σε το είπα, τον λέω) ότι δεν θέλω, -η έρρινη προφορά των μπ, ντ, γκ, -το ρήμα εμφανίζεται ενίοτε στο τέλος της φράσης (τουρκική επίδραση): η Μαρία ωραία είναι...»
Apple III

Ο Apple III ήταν ο τρίτος προσωπικός υπολογιστής 8-bit, της Apple ο οποίος παρουσιάστηκε τον Μάιο του 1980. Συμπλήρωσε τον Apple II, ως περισσότερο επαγγελματική εκδοχή του, αλλά αποτέλεσε εμπορική αποτυχία. Ο βασικός λόγος ήταν η πολύ υψηλή τιμή πώλησης και η έλλειψη καινοτομίας σε όλα τα επίπεδα σχεδίασης του. Ήταν μερικώς συμβατός με τον Apple II. Η αρχική τιμή πώλησης στις ΗΠΑ ήταν από 4.340 δολάρια. Η παραγωγή του σταμάτησε τον Απρίλιο του 1984 έχοντας πουλήσει περίπου 70.000 κομμάτια.. Τον διαδέχθηκε ο Apple Lisa και ο Apple IIe.

 Apple III Apple III Plus, (παρουσιάστηκε τον Δεκέμβρη του 1983, όταν και σταμάτησε η παραγωγή του Apple ΙΙΙ). Διέθετε 256Kb μνήμη RAM, ενσωματωμένο ρολόι χρονισμού, περιπλεγμένη σάρωση στην οθόνη (video interlacing), επανασχεδιασμένο πληκτρολόγιο (στο πρότυπο του IIe) και σημαντικά χαμηλότερη τιμή, στα 2.995 δολάρια. Τέλος υπήρχε κιτ αναβάθμισης (με την ανάλογη πλακέτα) για τους κατόχους του παλαιού ΙΙΙ. Μικροεπεξεργαστής: Synertek 6502A @ στα 2 MHz. Μνήμη RAM: 128Kb επεκτεινόμενη στα 512kB και 256Kb στον III PLUS Μνήμη ROM 16Kb. Το πληκτρολόγιο 74 πλήκτρων ενσωματώνονταν στην κεντρική μονάδα μαζί με το τροφοδοτικό και τα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Η οθόνη ήταν αυτόνομη συσκευή. Ενσωματωμένος 5.25" οδηγός δισκέτας (Disk Drive), χωρητικότητας 160Kb. Ένα κανάλι ήχου με 7 οκτάβες. Έξοδοι: Video out (composite), 4 θύρες επέκτασης (internal slots), σειριακή θύρα (RS-232), και έξοδο οδηγού δισκέτας (Floppy Disk Port). Απεικόνιση σε κείμενο: 40 ή 80 χαρακτήρες επί 24 γραμμές. Απεικονίσεις σε γραφικά: 40 x 40-48 (16 χρώματα), 280 x 160-192 (6 χρώματα), 560 x 160-192 (2 χρώματα) Λειτουργικό σύστημα, Apple SOS (Sophisticated Operating System). Γλώσσα προγραμματισμού, Business BASIC και αργότερα εκδόσεις της UCSD Pascal 4 θύρες επέκτασης (expansion slots), που δέχονταν και κάρτες για τον Apple II. Δυνατότητα για τοποθέτηση 5 MB εξωτερικής μονάδας σκληρού δίσκου, διπλού οδηγού δισκέτας (floppy disc unit), κάρτας έγχρωμου video και επέκτασης μνήμης. Διαστάσεις : 44,4 (πλάτος) x 46,2 (βάθος) x 12,2 (ύψος) σε εκατοστά. Τιμή πώλησης: Ανάλογα με την έκδοση από $4,340 μέχρι $7,800 στις ΗΠΑ και 1.995 λίρες Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1983. Inside the Apple III The Ill-Fated Apple III Many manuals and diagrams Sara – Apple /// emulator
Ούλριχ της Πομερανίας

Ο Ούλριχ, γερμαν. Ulrich (12 Αυγούστου 1589 - 31 Οκτωβρίου 1622) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν Λουθηρανός διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Καμμίν και μη κυβερνών δούκας της Πομερανίας.

 Ήταν ο πέμπτος γιος τού Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας και της Κλάρας των Γουέλφων, κόρης τού Φραγκίσκου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκίφχορν. Το 1606 διαδέχθηκε τον πατέρα του και οι πέντε αδελφοί συμφώνησαν να διαιρέσουν την Πομερανία: ο Φίλιππος Β΄ έλαβε το Στέττιν, ο Φραγκίσκος το Μπαρτ και έγινε διοικητής της επισκοπής τού Καμμίν, ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ και ο Γεώργιος Β΄ έλαβαν το Ρύγκενβάλντεν και ο Ούλριχ μία ετήσια απολαβή. Το 1617 απεβίωσε ο Γεώργιος Β΄· το επόμενο έτος απεβίωσε ο Φίλιππος Β΄ και το Στέττιν περιήλθε στον Φραγκίσκο. Το 1620 απεβίωσε ο Φραγκίσκος και η επισκοπή τού Καμμίν περιήλθε στον Ούλριχ, ενώ το Στέττιν & Μπαρτ στον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄. Ο Φραγκίσκος και ο Ούλριχ είχαν έδρα το Κοστσαλίν. Το 1622 απεβίωσε ο Ούλριχ και τάφηκε στο ναό τού κάστρου στο Στεττίν. Ο ιστορικός Μάρτιν Βέρμανν (1861-1937) περιγράφει τον Ούλριχ ως "νέο, που διατηρούσε μία χαρούμεν καλοσύνη με τη σύζυγό του στην Αυλή του στο Κοστσαλίν". Ο Ούλριχ ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄. Νυμφεύτηκε το 1619 τη Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρη τού Ερρίκου-Ιουλίου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπύτελ· δεν απέκτησαν απογόνους. Η χήρα του εγκαταστάθηκε στο Νόιστεττίν, όπου ίδρυσε Γυμνάσιο το 1640, που έφερε το όνομά της. Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw XIII.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 418 (additional entry) Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 2, Second Edition, Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1921, ISBN 3-89350-112-6 Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Herzogshauses, i the series Veröffentlichungen der landesgeschichtlichen Forschungsstelle für Pommern, series 1, vol. 5, Leon Saunier, Stettin 1937, p. 128–129
Μιουόσουαφ

Το Μιουόσουαφ (πολωνικά: Miłosław) είναι πόλη του Πόβιατ Βζέσνια, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Είναι η διοικητική έδρα της Γκμίνα Μιουόσουαφ. Τα έτη 1975–1998, η πόλη διοικητικά ανήκε στο Βοεβοδάτο Πόζναν. Ο πληθυσμός του είναι 3.514 κάτοικοι (2020).Το Μιουόσουαφ απέκτησε προνόμια πόλης το 1397, υποβαθμίστηκε πριν από το 1500 και έλαβε εκ νέου προνόμια πόλης το 1539.Από το Νοέμβριο του 2018, ο Χούμπερτ Γκρουστσίνσκι (Hubert Gruszczyński) είναι ο δήμαρχος. Ανέλαβε τη θέση του Ζμπίγκνιεφ Σκικιέβιτς (Zbigniew Skikiewicz), ο οποίος συνδέθηκε με τη θέση του δημάρχου για σχεδόν 20 χρόνια.

 Η πρώτη αναφορά του Μιουόσουαφ προέρχεται από το 1314, όταν η πόλη ανήκε στην οικογένεια Μιουοσουάφσκι του οικοσήμου Ντολίβα. Το 1382, πραγματοποιήθηκε ένα συνέδριο των ιπποτών της Μείζονος Πολωνίας κατά της παράδοσης του Πολωνικού στέμματος στον Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου. Έλαβε προνόμια πόλης πριν από το 1397, και ξανά από το 1539. Από το 1487, ανήκε στην οικογένεια Γκούρσκι (Górski). Κατά τη διάρκεια του Δεκατριετούς Πολέμου, το 1458, το Μιουόσουαφ έστειλε 4 πεζούς στρατιώτες για να βοηθήσουν το πολιορκημένο πολωνικό πλήρωμα του Κάστρου του Μάλμπορκ.Κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης, ήταν ένα ισχυρό κέντρο του Προτεσταντισμού - μέχρι το 1627, όταν οι Γκούρσκι ασπάστηκαν τον Καθολικισμό. Αργότερα, ήταν υπό την κατοχή της οικογένειας Γκράμπσκι (Grabski), και από το 1777 - της οικογένειας Μιελζίνσκι (Mielżyński). Μέχρι το διαμελισμό της Πολωνίας, η πόλη βρισκόταν εντός των ορίων της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1793, μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, η πόλη, μαζί με ολόκληρη την Μείζων Πολωνία, ήταν υπό πρωσική κυριαρχία. Το 1806, η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας, νικηφόρα για τους Πολωνούς, ξέσπασε στη Μείζων Πολωνία, με αποτέλεσμα το 1807 η πόλη να ενσωματωθεί στο Δουκάτο της Βαρσοβίας. Στις 30 Απριλίου 1848, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας που ξέσπασε κατά την Άνοιξη των Εθνών, η πόλη ήταν ο τόπος μιας νικηφόρας μάχης μεταξύ των ανταρτών και του Πρωσικού Στρατού. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, ήταν το κέντρο των σχολικών απεργιών ενάντια στην αναγκαστική γερμανοποίηση. Το 1893, το Μιουόσουαφ αγοράστηκε από τον Γιούζεφ Κοστσιέλσκι του οικοσήμου Ογκόντσικ. Το Μιουόσουαφ παρέμεινε στα χέρια της οικογένειας Κοστσιέλσκι μέχρι το 1939. Κατά τη διάρκεια των αποκαλυπτηρίων του μνημείου του Γιούλιους Σουοβάτσκι το 1899, μίλησε μεταξύ άλλων ο Χένρικ Σιενκιέβιτς, και η ομιλία του με τίτλο Η πολωνική ομιλία δημοσιεύτηκε αργότερα.Στο Μιουόσουαφ διεξάγεται η τελετή απονομής του Βραβείου Κοστσιέλσκι. Ηλικιακή πυραμίδα κατοίκων του Μιουόσουαφ το 2014.(Kobiety=Γυναίκες, Mężczyźni=Άνδρες) Στο Μιουόσουαφ υπάρχει η ζυθοποιεία Fortuna, καθώς και το εργοστάσιο επεξεργασίας κρέατος «Miłosław». Powstanie poznańskie w 1848 roku. Λβουφ 1900: Towarzystwo wydawnicze Poznań - księgarnia A. Cybulskiego.
Ασκληπιείο Κω

Το ασκληπιείο Κω είναι κτισμένο στις πλαγιές ενός λοφίσκου με πλούσια βλάστηση και θέα στη θάλασσα και τις μικρασιάτικες ακτές. Αποτελεί το σπουδαιότερο αρχαιολογικό μνημείο του νησιού, αλλά και ένα από τα πιο φημισμένα ασκληπιεία της αρχαιότητας. Στους αρχαίους χρόνους αποτελούσε χώρο λατρείας του θεού Ασκληπιού και χώρο θεραπείας αλλά και διδασκαλίας της ιατρικής. Εκεί δίδαξε ο Ιπποκράτης, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιατρικής κατά την αρχαιότητα, στη σχολή που είχε ιδρύσει ο ίδιος στον χώρο του Ασκληπιείου. Σε αντίθεση με το ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, στην Κω αναπτύχθηκε ιδιαίτερα η επιστημονική ιατρική.

 Τα ασκληπιείο της Κω, του οποίου τα σωζόμενα ερείπια χρονολογούνται μετά τον 4ο αιώνα π.Χ, βρίσκεται νοτιοδυτικά της σημερινής πόλης της Κω σε απόσταση περίπου 3,4 χιλιομέτρων. Χρονολογείται στην ελληνιστική εποχή, άποψη που ενισχύεται από την εκμετάλλευση του χώρου που παρουσιάζουν τα τρία αλλεπάλληλα επίπεδα - στοιχείο ανατολίτικης αρχιτεκτονικής που εισχώρησε στην ελληνική αρχιτεκτονική με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ένα καθοριστικό γεγονός που συνέβη στην Κω κατά την περίοδο της βασιλείας των Πτολεμαίων, το 260 π.Χ. ήταν η πανελλήνια αναγνώριση του δικαιώματος της ασυλίας του ιερού χώρου του Ασκληπιού για την καθιέρωση του πανηγυρικού εορτασμού την Μεγάλων Ασκληπιείων. Η επιδίωξη από τους Κείους της παραχώρησης ασύλου σε κάθε καταδιωγμένο που ζήταγε προστασία στο Ασκληπιείο φανερώνει πόσο περήφανοι ένοιωθαν οι Κείοι για την ύπαρξή του, θεωρώντας συνάμα τον ναό κέντρο της πόλης τους. Η ανακάλυψη του ασκληπιείου έγινε το 1902 από τον Γερμανό αρχαιολόγο Ρούντολφ Χέρζογκ και τον Κείο ιστοριοδίφη Ιάκωβο Ζαρράφτη, ο οποίος μάλιστα υπολόγισε και υπέδειξε την ορθή θέση του ιερού. Αφορμή για να να εντατικοποιηθούν οι έρευνες για την ανεύρεσή του ήταν ο τέταρτος μίμος του Ηρώνδα «Γυναίκες με τάματα και θυσίες στο Ασκληπιείο», στον οποίο ο συγγραφέας αφήνει να φανούν ο θαυμασμός και η λατρεία του προς την Κω, αλλά και περιγράφει τις εικόνες και τα αγάλματα από το ασκληπιείο. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τους Λουτσιάνο Λαουρέντζι (1930) και Λουίτζι Μορικόνε (1937-38), μαζί με εργασίες αναστήλωσης και αποκατάστασης. Αξίζει να αναφερθεί πως πολλά αντικείμενα από τις ανασκαφές φυγαδεύτηκαν στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη.
Γέτι: Ο Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων

Γέτι: Ο Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων (αγγλικά: Abominable) είναι ταινία κινουμένων σχεδίων και περιπέτειας που παράγεται από το DreamWorks Animation και το Pearl Studio. Γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τους Jill Culton και Karey Kirkpatrick και συν-σκηνοθετήθηκε από τους Todd Wilderman και Tim Johnson, και παρουσίασε τις φωνές των Chloe Bennet, Albert Tsai, Tenzing Norgay Trainor, Eddie Izzard, Σάρα Πόλσον, Tsai Chin, Michelle Wong.

 Όταν η έφηβη Γι συναντάει ένα νεαρό Γέτι στην ταράτσα του διαμερίσματός της στην Σαγκάη, μια φιλία ξεκινάει και μαζί με τους ατίθασους και άτακτους φίλους της Τζιν και Πενγκ, του δίνουν το όνομα «Έβερεστ» και ξεκινάνε μαζί του ένα μαγευτικό ταξίδι σε αναζήτηση της οικογένειάς του, στο πιο ψηλό σημείο της Γης. Προκειμένου η ομάδα των τριών φίλων να καταφέρει να φτάσει στο σπίτι του Γέτι, πρέπει να καταφέρει να ξεφύγει από τον Μπέρνις, έναν εύπορο άντρα που θέλει να αιχμαλωτίσει το Γέτι, αλλά και από την επιστήμονα ζωολόγο Ζάρα. Γέτι (μυθολογία) Γέτι: Ο Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων στην IMDb
Θανάσης Ζελίδης

Ο Θανάσης (Σάκης) Ζελίδης ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Πανσερραϊκό και συνέχισε στον Άρη και την Κόρινθο. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του αγωνιζόταν στην Τριανταφυλλιά Σερρών, ως παίκτης και προπονητής.

 Ο Ζελίδης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πανσερραϊκό το 1973, σε ηλικία δεκαεννέα ετών. Αφού έπαιξε σε 29 παιχνίδια και σκόραρε τέσσερα γκολ, κλήθηκε στην εθνική νέων της Ελλάδας, με την οποία έφθασε ως την ημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος νέων του 1974.Συνέχισε να αγωνίζεται στην πρώτη εθνική κατηγορία για τα επόμενα τρία χρόνια με τον Πανσερραϊκό, γράφοντας περισσότερες από εκατό συμμετοχές σε πρωτάθλημα και κύπελλο, με καλύτερη θέση την δωδέκατη που κατέκτησε το 1974-75.Το καλοκαίρι του 1977 μεταγράφηκε στον Άρη, όπου παρέμεινε ως τον Δεκέμβριο του 1980. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε 81 αγώνες και έπαιξε για μία και μοναδική φορά σε αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όταν μπήκε ως αλλαγή στον εντός έδρας αγώνα απέναντι στην Ίπσουιτς το φθινόπωρο του 1980.Συνέχισε στην Κόρινθο, παίζοντας στην πρώτη κατηγορία ως το 1982 και συνεχίζοντας για άλλον ένα χρόνο στην Β' Εθνική.Τις τελευταίες σεζόν της καριέρας του, ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής της ομάδας του Α.Ο. Τριανταφυλλιάς Σερρών και άφησε την τελευταία του πνοή στο γήπεδο, στις 10 Μαρτίου 1985, από καρδιακή προσβολή. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου

Η Άστρα Τζιούρτζιου (ρουμανικά: Astra Giurgiu) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Τζιούρτζιου της Ρουμανίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1921. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το μαύρο. Έδρα της ομάδας είναι το Σταντιόνουλ Μαρίν Αναστασοβίτσι. Τα περισσότερα χρόνια αγωνιζόταν στις μικρές κατηγορίες της Ρουμανίας. Το 2009 προβιβάστηκε στη Λίγκα 1 όπου και παραμένει. Την περίοδο 2012-13 εξασφάλισε για πρώτη φορά τη συμμετοχή της στο Γιουρόπα Λιγκ, τερματίζοντας στην 4η θέση στο εγχώριο πρωτάθλημα. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2012 ήταν γνωστή με το όνομα Άστρα Πλοέστι, όταν μετακινήθηκε από την πόλη Πλοέστι στην Τζιούρτζιου, από τον ιδιοκτήτη της ομάδας Ιοάν Νικουλάε.

 Οι ονομασίες της ομάδας στο πέρασμα του χρόνου: 1921 – Κλούμπουλ Σπόρτιβ Άστρα-Ρομάνα (Clubul Sportiv Astra-Română) 1934 – Άστρα Ρομάνα Καμπίνα (Astra Română Câmpina) 1937 – Άστρα Ρομάνα Πλοέστι (Astra Română Ploiești) 1938 – Κολόμπια Πλοέστι (Colombia Ploiești) 1945 – Άστρα Ρομάνα Πλοέστι (Astra Română Ploiești) 1959 – Ραφινόρουλ Πλοέστι (Rafinorul Ploiești) 1990 – ΚΣ Άστρα Πλοέστι (CS Astra Ploiești) 1996 – ΑΣ Ντανουμπιάνα Πλοέστι (AS Danubiana Ploiești) 1998 – ΚΣ ΦΚ Άστρα Πλοέστι (SC FC Astra Ploiești) 2005 – ΚΣΜ Πλοέστι (CSM Ploiești) 2007 – ΦΚ Πλοέστι (FC Ploiești) 2009 – ΦΚ Άστρα Πλοέστι (FC Astra Ploiești) 2012 – ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου (FC Astra Giurgiu) Πρωτάθλημα ΡουμανίαςΠρωταθλήτρια (1): 2016Κύπελλο ΡουμανίαςΚυπελλούχος (1): 2014Σούπερ Καπ ΡουμανίαςΝικήτρια (2): 2014, 2016 Ομόνοια: Το πρώτο εμπόδιο (vids) Σλοβενία ή Ρουμανία η Ομόνοια Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου Αρχειοθετήθηκε 2021-04-02 στο Wayback Machine. (Ρουμανικά) Η ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου στην επίσημη ιστοσελίδα της UEFA (Αγγλικά)