Χόουπ Σόλο

Η Χόουπ Αμέλια Σόλο (Hope Solo) γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου το 1981 στο Ρίτσλαντ της Ουάσινγκτον ΗΠΑ. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στη σχολική ομάδα του γυμνασίου όπου φοίτησε. Στη συνέχεια έγινε μία από τις κορυφαίες τερματοφύλακες. Στους Ολυμπιακούς του 2004 κλήθηκε να μπει στην ομάδα αλλά δεν αγωνίστηκε. Το 2008 και 2012 αντιθέτως αγωνίστηκε και κατέκτησε με την ομάδα των ΗΠΑ το χρυσό μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς του 2012 βρέθηκε να χρησιμοποιεί μία απαγορευμένη ουσία την οποία όμως έπαιρνε για προβλήματα υγείας και της χορηγούνταν από γιατρό. Για αυτό και της επιτράπηκε εν τέλει να αγωνιστεί.

 Η Χόουπ Σόλο έπαιξε σε κατώτερες ομάδες των ΗΠΑ σε επίπεδο εθνικό μέχρι το 2000, όπου και εντάχθηκε στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Το ανώτερο ντεμπούτο της ήρθε σε μια νίκη με 8-0 επί της Ισλανδίας στο Ντάβιντσον της Νότια Καρολίνα, τον Απρίλιο του 2000. Το 2004 η Σόλο ήταν αναπληρωματικό μέλος της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Από το 2005 η Σόλο έγινε η πρώτη επιλογή ως τερματοφύλακας της ομάδας των ΗΠΑ. Η Σόλο ήταν η βασική τερματοφύλακας για την ομάδα των ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Κύπελλο των γυναικών της FIFA το 2007, εισπράττοντας μόλις δύο γκολ σε τέσσερα παιχνίδια συμπεριλαμβανομένων των διαδοχικών παιχνιδιών με τη Σουηδία, τη Νιγηρία και την Αγγλία. Στον ημιτελικό αγώνα με τη Βραζιλία, ο προπονητής των ΗΠΑ Γκεκ Ράιαν είχε ως φαβορί τη Σόλο για τη βασική θέση ενάντια της 36χρονης βετεράνου τερματοφύλακα των ΗΠΑ Μπριάνα Σκούρρυ, η οποία είχε μια θετική ιστορία σχετικά με την απόδοσή της ενάντια στους Βραζιλιάνους αλλά δεν είχε παίξει ολόκληρο παιχνίδι για τρεις μήνες. Οι ΗΠΑ έχασαν από τη Βραζιλία 4-0, και έσβησε το αήττητο σερί των 51 παιχνιδιών, παίζοντας ένα μεγάλο μέρος του αγώνα με μόνο 10 παίκτες μετά την αποβολή της Σάνον Μποξ, η οποία έλαβε δύο κίτρινες κάρτες στα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου. Στις 23 Ιουνίου του 2008, ανακοινώθηκε πως η Σόλο θα αγωνιζόταν ως πρώτη τερματοφύλακας της αποστολής της ομάδας των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Η Μπριάνα Κάρρι, η οποία αγωνιζόταν στη θέση της πρώτης τερματοφύλακας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, θα βρισκόταν στον πάγκο. Στις 21 Αυγούστου του ίδιου έτους η ομάδα των ΗΠΑ κέρδισε την ομάδα της Βραζιλίας με 1-0 στην παράταση και κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο. Η Σόλο ψηφίστηκε ως η καλύτερη αθλήτρια του τελικού, καθώς στέρησε πολλές φορές από τις Βραζιλιάνες την ευκαιρία να σκοράρουν. Μετά τον θρίαμβο των Ολυμπιακών Αγώνων η Σόλο εμφανίστηκε στην εκπομπή "NBC Today Show" και εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Αν και έχασε την προκριματική φάση της διοργάνωσης, λόγω τραυματισμού που υπέστη στον ώμο, η Σόλο κλήθηκε να αγωνιστεί με τη φανέλα της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ για το Παγκόσμιο Κύπελλο που θα διοργανώνονταν στη Γερμανία. Με τη βοήθεια της Σόλο η ομάδα των ΗΠΑ τερμάτισε δεύτερη στη φάση των ομίλων στον όμιλο Γ, αφού κέρδισε την Κολομβία και τη Νότια Κορέα. Η μόνη ήττα που δέχτηκαν ήταν απέναντι στη Σουηδία με 2-1. Έτσι πέρασαν στον επόμενο γύρο όπου τους περίμενε η Βραζιλία. Στην προημιτελική φάση ο αγώνας έφτασε στο εκατοστό εικοστό λεπτό με τις δύο ομάδες να μένουν στο ισόπαλο 2-2. Όλα κρίθηκαν στα πέναλτι, οπότε η Σόλο απέκρουσε το τρίτο πέναλτι της Βραζιλίας εκτελεσμένο από την Νταϊάν. Αυτό αρκούσε για την ομάδα των ΗΠΑ για να πάρει την πρόκριση στον ημιτελικό, όπου τους περίμενε η πανίσχυρη ομάδα των Γαλλίδων. Μετά από τη μεγάλη επιτυχία απέναντι στη Βραζιλία η Σόλο θεωρήθηκε ως η ψυχή της ομάδας και το σχολίασε αυτό λέγοντας: " Αν και αγωνιζόμασταν με μία παίχτρια λιγότερη και με ένα γκολ πίσω στο σκορ δεν το βάλαμε κάτω, παλέψαμε και εν τέλει καταφέραμε και πήραμε τη μεγάλη νίκη. Αυτό δεν μας το δίδαξε κανείς. Είχαμε τη θέληση και τα καταφέραμε." Στον ημιτελικό οι ΗΠΑ κέρδισαν με 3-1 τις Γαλλίδες, με τη Σόλο να συμπληρώνει το εκατοστό της παιχνίδι με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Μετά τον αγώνα δήλωσε: " Ήταν μια δύσκολη διαδρομή μέχρι εδώ και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να πάρουμε τον τίτλο. Στον τελικό της διοργάνωσης στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας η ομάδα των ΗΠΑ ηττήθηκε με 3-1 στα πέναλτι από την ιαπωνική εθνική ομάδα, μετά το 1-1 της κανονικής διάρκειας του αγώνα και το 2-2 της παράτασης. Η Σόλο κέρδισε το "χρυσό γάντι" ως η καλύτερη τερματοφύλακας της διοργάνωσης και τη "χάλκινη σφαίρα" ως η τρίτη καλύτερη αθλήτρια της διοργάνωσης. Τέλος βρίσκονταν και στην ομάδα των καλύτερων παικτριών της διοργάνωσης. Λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, η Σόλο βρέθηκε να χρησιμοποιεί μια απαγορευμένη ουσία. Δήλωσε πως της χορηγούταν με συνταγή γιατρού και πως δεν γνώριζε την περιεκτικότητά της. Μετά από έρευνα της Οργάνωσης Ελέγχου Αναβολικών των ΗΠΑ η Σόλο αθωώθηκε και της επιτράπηκε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Στον πρώτο αγώνα η ομάδα των ΗΠΑ κέρδισε με 4-2 τη γαλλική εθνική ομάδα, στον οποίο οι Γαλλίδες προηγούνταν ήδη από το 15ο λεπτό με 2-0. Με τα γκολ των Γουάμπαχ και Μόργκαν στο 19ο και 32ο λεπτό αντίστοιχα η ομάδα των ΗΠΑ κατάφερε να ισοφαρίσει το σκορ και εν τέλει να πάρει τη νίκη. Στις 9 Αυγούστου, η Σόλο κατέκτησε το δεύτερο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο της καριέρας της μαζί με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ, νικώντας με 2-1 την ισχυρή ομάδα των Ιαπωνίδων αθλητριών. Η Χόουπ Σόλο κατάφερε σε 3 αγώνες να μην δεχθεί κανένα γκολ, ενώ σε όλη τη διοργάνωση δέχτηκε μόνο 6. Η Σόλο, τέλος, είναι μια από τις 3 αθλήτριες των ΗΠΑ που αγωνίστηκαν 570 λεπτά σε όλη τη διοργάνωση. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hope Solo στο Wikimedia Commons