IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αζερικές βουλευτικές εκλογές (2015)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αζερμπαϊτζάν την 1η Νοεμβρίου 2015. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το κυβερνών Νέο Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν, που κέρδισε 70 επί συνόλου 125 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Η αντιπολίτευση προτίμησε να μποϊκοτάρει τις εκλογές.

 Τα 125 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος ο νικητής τα παίρνει όλα. Τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως το Musavat, δεν πήραν μέρος στις εκλογές και κατήγγειλαν "εκτεταμένες παρατυπίες". Τα αποτελέσματα στην 90η περιφέρεια του Αγκντάς ακυρώθηκαν εξαιτίας παρατυπιών, έπειτα από την ένσταση που άσκησαν στο εφετείο δύο υποψήφιοι. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Τσινγκίζ Ασασουλάγεφ προηγείτο.
Χέρμπερτ Βασίλιεφ

Ο Χέρμπερτ Χάραλντοβιτς Βασίλιεφ (λετ. Herberts Vasiļjevs, ρωσ. Херберт Харальдович Васильев, γενν. 23 Μαΐου 1976, Ρίγα, ΕΣΣΔ) ήταν Λετονός παίκτης χόκεϊ επί πάγου, σέντερ και δεξιός εξτρέμ. Αποσύρθηκε ως παίκτης στο τέλος της σεζόν 2016/2017. Γνωστός για το ότι έπαιξε για το Krefeld Penguin της γερμανικής ένωσης χόκεϋ, για το οποίο έπαιξε συνολικά 12 σεζόν. Έχει γερμανική υπηκοότητα. Γιος του παίκτη χόκεϋ και προπονητή χόκεϋ Χάραλντ Βασίλιεφ.

 Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πατέρα του Χάραλντ, μετακόμισε στη Γερμανία, όπου ο Χέρμπερτ Βασίλιεφ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χόκεϊ. Σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε την καριέρα του στο κλαμπ Krefeld Penguin, παίζοντας στη γερμανική ένωση χόκεϋ. Ο Βασίλιεφ πέρασε τη σεζόν 1995/96 στο Ontario Hockey League, παίζοντας για τον σύλλογο Guelph Storm. Την επόμενη σεζόν 1996/97, ο Βασίλιεφ υπέγραψε συμβόλαιο με τον σύλλογο NHL Φλόριντα Πάνθερς. Ωστόσο, για πρώτη φορά έπαιξε για τις αγροτικές λέσχες Carolina Monarchs, Port Huron Border Cats και Best New Haven. Έπαιξε 5 παιχνίδια για τη Φλόριντα τη σεζόν 1998/99. Από το 1999 έως το 2001, έπαιξε για τους Ατλάντα Θράσερς, αλλά πέρασε τους περισσότερους αγώνες στο farm club για το Orlando Solar Bears club. Μετά τη λήξη του συμβολαίου με τους Thrashers, ο Βασίλιεφ υπέγραψε συμβόλαιο με τους Βανκούβερ Κάνακς, αλλά πέρασε μόνο ένα μέρος της σεζόν 2001/02 στο NHL, πέρασε το υπόλοιπο αυτής της σεζόν και τη σεζόν 2002/03 στη φάρμα, παίζοντας για τον σύλλογο Μανιτόμπα Μους. Τη σεζόν 2003/04 έπαιξε στη ρωσική Super League για την Αμούρ Χαμπάροφσκ. Το 2004, υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική ομάδα Νυρεμβέργης Ice Tigers. Το 2005 επέστρεψε στο κλαμπ Krefeld Penguin, όπου ξεκίνησε την καριέρα του. Είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του συλλόγου. Από το 2007 μόνιμος αρχηγός της ομάδας. Νικητής Turner Cup με Orlando Solar Bears (2000/01) Ο καλύτερος σκόρερ της γερμανικής ένωσης χόκεϋ (30 γκολ τη σεζόν 2006/07) Παίκτης της Χρονιάς στη γερμανική ένωση χόκεϋ (2007) Μέλος των αγώνων all-star της Γερμανικής Λίγκας Χόκεϋ (2006/07, 2007/08, 2008/09) Καλύτερη χρησιμότητα στο γερμανικό πρωτάθλημα (+25 το 2012/13) Херберт Васильев — статистика на The Internet Hockey Database (англ.) Херберт Васильев — статистика на European Ice Hockey Online AB (англ.) Херберт Васильев — статистика на «Eliteprospects.com» (англ.)
Θεώρημα του Μενελάου

Το Θεώρημα του Μενελάου, που πήρε το όνομά του από τον Μενέλαο τον Αλεξανδρέα, αναφέρεται σε ένα τρίγωνο ΑΒC της Επιπεδομετρίας. Σύμφωνα με τη διατύπωση του θεωρήματος, αν μία ευθεία τέμνει τις πλευρές BC, CA, AB του τριγώνου στα σημεία D, E, F αντίστοιχα (που είναι διαφορετικά από τα A, B, C), τότε A F F B × B D D C × C E E A = − 1. {\displaystyle {\frac {AF}{FB}}\times {\frac {BD}{DC}}\times {\frac {CE}{EA}}=-1.} ή πιο απλά A F × B D × C E = − F B × D C × E A . {\displaystyle AF\times BD\times CE=-FB\times DC\times EA.} Η εξίσωση χρησιμοποιεί προσανατολισμένα μήκη, δηλ. το μήκος ΑΒ είναι θετικό ή αρνητικό αν το Α είναι στα αριστερά ή στα δεξιά του Β σύμφωνα με κάποιον σταθερό προσανατολισμό της ευθείας. Για παράδειγμα, το ΑF/FΒ έχει θετική τιμή αν το F είναι μεταξύ του Α και του Β και αρνητική διαφορετικά. Το αντίστροφο είναι επίσης αληθές: αν για τα σημεία D, E, F των πλευρών BC, CA, AB ισχύει ότι A F F B × B D D C × C E E A = − 1 , {\displaystyle {\frac {AF}{FB}}\times {\frac {BD}{DC}}\times {\frac {CE}{EA}}=-1,} τότε τα D, E, F είναι συγγραμμικά. Το αντίστροφο συχνά περιλαμβάνεται ως μέρος του θεωρήματος. Το θεώρημα του Μενελάου είναι όμοιο με αυτό του Τσέβα: τα δύο θεωρήματα διαφέρουν μόνο στο πρόσημο.

 Δεν είναι βέβαιο, ποιος ανακάλυψε το θεώρημα· πάντως η πιο αρχαία εμφάνισή του υπάρχει στα Σφαιρικά του Μενελάου. Εκεί εμφανίζεται η εκδοχή του θεωρήματος στο επίπεδο ως λήμμα, για την απόδειξη της εκδοχής του θεωρήματος στη σφαίρα. Στην Αλμαγέστη ο Κλαύδιος Πτολεμαίος εφαρμόζει το θεώρημα σε πολλές περιπτώσεις της Σφαιρικής Γεωμετρίας. Κατά τη χρυσή περίοδο του Ισλάμ (8ος-14ος αι.) οι Μουσουλμάνοι λόγιοι αφιέρωσαν έναν αριθμό από έργα, που σχετίζονται με τη σπουδή του θεωρήματος του Πτολεμαίου και αναφέρονται ως η πρόταση η σχετική με τις τέμνουσες (shakl al-qatta). Το πλήρες τετράπλευρο εκαλείτο το σχήμα των τεμνουσών στην ορολογία τους. Στο έργο Τα κλειδιά της Αστρονομίας ο Αλ-Μπιρουνί έχει κατάλογο αυτών των εργασιών, που μπορεί να ταξινομηθούν είτε ως σπουδές σαν μέρος των σχολίων στην Αλμαγέστη του Πτολεμαίου (όπως είναι οι εργασίες του αλ-Ναϋρίζι και του αλ-Καζίν, οι οποίες δείχνουν ειδικές περιπτώσεις του θεωρήματος του Μενελάου, όπως ο νόμος των ημιτόνων), είτε ως ανεξάρτητες εργασίες όπως: Η Μελέτη στη μορφή των τεμνουσών (Risala fi shakl al-qatta) του Ταμπίτ ιμπν Κουρρά. Το έργο Βγάζοντας το πέπλο του μυστηρίου από τη μορφή των τεμνουσών (Kashf al-qina' 'an asrar al-shakl al-qatta), πιο απλά γνωστό ως Το βιβλίο επί των τεμνουσών (Kitab al-shakl al-qatta) ή στην Ευρώπη ως Η μελέτη επί του πλήρους τετραπλεύρου. Η χαμένη αυτή μελέτη αναφέρεται από τον Αλ-Τουσί και τον Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τουσί. Εργασία του αλ-Σίτζι. Το έργο Tahdhib του Αμπού Νασρ ιμπν Ιράκ. Roshdi Rashed και Αθανασίου Παπαδοπούλου: Τα σφαιρικά του Μενελάου: πρώιμη μετάφραση και η έκδοση του al-Mahani'/al-Harawi. Είναι μία κριτική έκδοση στα Σφαιρικά του Μενελάου από Αραβικά χειρόγραφα, με ιστορικά και μαθηματικά σχόλια. De Gruyter, Series: Scientia Graeco-Arabica, 21, 2017, 890 pages. (ISBN 978-3-11-057142-4)
Ινές Γκαρσία

H Μαρία Ινές ντε λα Πας Γκαρσία ι Μαρτίνες Ουσκάνγκα (María Inés de la Paz García y Martínez Uzcanga, 21 Ιανουαρίου 1811 - 23 Αυγούστου 1844) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Αντόνιο Λόπεζ ντε Σάντα Άνα. Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1811 στο Αλβαράδο της Βερακρούς. Το 1825 παντρεύτηκε τον στρατηγό Αντόνιο Λόπεζ ντε Σάντα Άνα και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Αντόνιο, την Γουαδαλούπε, την Μαρία ντελ Κάρμεν και τον Μανουέλ. Πέθανε μετά σύντομη αρρώστια στις 23 Αυγούστου 1844 σε ηλικία 33 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία της Παναγίας της Γουαδαλούπης στον Καθεδρικό Ναό του Μεξικού.

 Calderón de la Barca, Frances. (1976). La vida en México durante una residencia de dos años en ese país. Tr. Ed. Porrúa México, Porrúa. Dos tomos. Fowler, Will. (2007). Santa Anna of Mexico. EE.UU., Universidad de Nebraska López de Santa Anna, Antonio. "Testamento de Don Antonio López de Santa Anna" (7 de septiembre de 1844) en Postash, R. A. Testamentos... p. 430-434. López de Santa Anna, Antonio. "Testamento de Don Antonio López de Santa Anna" (29 de octubre de 1874) en Postash, R. A. Testamentos... p. 434-440. Potash Robert A. Testamentos de Santa Anna. El Colegio de México. https://web.archive.org/web/20150402141848/http://codex.colmex.mx:8991/exlibris/aleph/a18_1/apache_media/3DU9XVQ6L2K8NPR4RKNTH1VP6BERAL.pdf Serchovich, Sara. (2010) La suerte de la consorte. Las esposas de los gobernantes de México: historia de un olvido y relato de un fracaso. México, Océano. p. 87-89
Επιχείρηση Παλιά Γέφυρα

Η Επιχείρηση Παλιά Γέφυρα(αγγλικά: Operation Old Bridge), ήταν η κωδική ονομασία μιας επιχείρησης του FBI για τις συλλήψεις μελών της εγκληματικής οικογένειας Γκαμπίνο, στην Ιταλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες που πραγματοποιήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Μεταξύ των μελών που απαγγελθήκαν κατηγορίες ήταν τα φημισμένα αφεντικά Τζάκι Ντ'Αμίκο, Νικόλας Καρόζο και ο Κονσιλιέρι Τζόσεφ Καρόζο. Τα κατηγορητήρια περιλαμβάναν: δολοφονία, διακίνηση ναρκωτικών, ληστείες και εκβιασμούς.

 Το ομοσπονδιακό γραφείο ερευνών (FBI) ήταν σε θέση να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες μέσα από πληροφοριοδότη Τζόσεφ Βολάρο, (ιδιοκτήτη μιας εταιρείας φορτηγών στο Στάτεν Αΐλαντ), ο οποίος κρυφά κατέγραφε αρκετές συζητήσεις με τα μέλη της οικογένειας Γκαμπίνο. Περισσότερα από 80 άτομα κατηγορήθηκαν στην Ανατολική Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Αρχικά η υπόθεση είχε ανατεθεί στον δικαστή Νικόλας Τζιραούφις, αλλά αργότερα ανέλαβε ο Δικαστής Τζακ Γουέινστιν. Το αφεντικό της οικογένειας Γκαμπίνο, Νικόλας Καρόζο έγινε φυγόδικος αφού είχε προηγηθεί η συλλήψη της κόρης του και αλλων μελών της οικογένειας Γκαμπίνο. Στις 29 Μαΐου του 2008, ο Καρόζο τελικά θα παραδοθεί στις αμερικανικές αρχές παρουσία του δικηγόρου του. Από τις 62 Αμερικανούς κατηγορούμενους, οι 60 ομολόγησαν την ενοχή τους με τουλάχιστον 52 από αυτούς να αντιμετωπίζουν όχι περισσότερο από τρία χρόνια ποινή φυλάκισης. Η επιχείρηση του FBI είχε σαν στόχο να περιορίσει την αυξανόμενη συμμαχία μεταξύ της οικογένειας Γκαμπίνο και της σικελικής μαφίας, η οποία ήθελε να επεκταθεί περαιτέρω στο εμπόριο ναρκωτικών. Ένας από τους συλληφθέντες στις ΗΠΑ ήταν ο Φρανκ Κάλι, ένας λοχάγος της οικογένειας Γκαμπίνο. Αυτός σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του «πληροφοριοδότη» στις ΗΠΑ ήταν ο μεσολαβήτης με την οικογένια Ιντσερίλο της Σικελίας. Το όνομα της αστυνομικής επιχείρησης, «Παλιά Γέφυρα», αναφέρεται στους ιστορικούς δεσμούς των εξορίστων μαφιόζων της Σικελίας πέρα ​​από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Μετά το δεύτερο πόλεμο της μαφίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τα επιζώντα μέλη της Οικογένειας Ιντσερίλο τους είχε «επιτραπεί» να μεταναστεύσουν στη Νέα Υόρκη για να αποφευχθεί η εξόντωση τους από την συμμορία των Κορλεόνεζι και στη συνέχεια από τον νικητή του πολέμου αρχινονό Σαλβατόρε Ριίνα. Οι Αμερικανοί συγγενείς και συνεργάτες της οικογένειας Γκαμπίνο παρενέβησαν για λογαριασμό των Ιντσερίλο. Τους επετράπη να εγκατασταθούν στην Αμερική σε αντάλλαγμα με την υπόσχεση: Ούτε αυτοί, ούτε και τα παιδιά τους θα μπορούσαν ποτέ να πατήσουν πάλι το πόδι τους στο εδάφος της Σικελίας. Δύο δεκαετίες αργότερα, οι εξορίστοι Ιντσερίλο επέστρεψαν στο Παλέρμο, οι οποίοι είχαν καλούς λόγους: Ο Τότο Ριίνα και ο διάδοχός του Μπερνάρντο Προβεντσάνο συνελήφθησαν και οι δύο και καταδικαστηκαν σε ισόβια στην Ιταλία. Η εξόριστη γενιά των Ιντσερίλο φέρεται να ανοικοδόμησε την «Παλιά Γέφυρα» ανάμεσα στην Αμερική και τη Σικελία, την αποκατάσταση δεσμών για την ενάρξη κοινών επιχειρήσεων και της διακίνησης ναρκωτικών μεταξύ των μαφιόζων της Σικελίας και της Αμερικής. Η Επιχείρηση Παλιά Γέφυρα του FBI
Ρυέιγ-Μαλμαιζόν

Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν (γαλλικά: Rueil-Malmaison) είναι κοινότητα στα δυτικά προάστια του Παρισιού, στο νομό Ω-ντε-Σεν της Γαλλίας. Βρίσκεται 12.6 χιλιόμετρα (8 μίλια) από το κέντρο του Παρισιού. Είναι ένα από τα πλουσιότερα προάστια του Παρισιού.

 Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν αρχικά ονομαζόταν απλώς Ρυέιγ. Στους μεσαιωνικούς χρόνους το όνομα Ρυέιγ προφερόταν διαφορετικά ως Roialum, Riogilum, Rotoialum, Ruolium ή Ruellium. Αυτό το όνομα προέρχεται από την κελτική λέξη ialo (που σημαίνει "τοποθεσία"), με μια κατάληξη που σημαίνει "ρυάκι" (λατινικά rivus, αρχαία γαλλικά rû) ή ίσως από μια κατάληξη που σημαίνει "πέρασμα ποταμού" (κελτικά ritu).Το 1928, το όνομα της κοινότητας μετονομάστηκε επίσημα σε Ρυέιγ-Μαλμαιζόν ως αναφορά στο διασημότερο τουριστικό θέρετρό της, το κάστρο του Μαλμαιζόν, που ήταν το σπίτι της πρώτης συζύγου του Ναπολέοντα, Ιωσηφίνας ντε Μπωαρναί.Το όνομα Μαλμαιζόν προέρχεται από την λατινική λέξη mala mansio, που σημαίνει «τόπο κακής τύχης». Στον πρώιμο Μεσαίωνα, το Μαλμαιζόν ήταν μια περιοχή βασιλικής κατοικίας που καταστράφηκε από τους Βίκινγκς το 846. Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν εξυπηρετείται από τον σταθμό Ρυέιγ-Μαλμαιζόν στο Paris RER γραμμή A. Δημόσια σχολεία : 15 νηπιαγωγεία 15 δημοτικά 6 γυμνάσια : Les Bons-Raisins, Henri-Dunant, La Malmaison, Les Martinets, Marcel-Pagnol, Jules-Verne 2 λύκεια : Lycée Richelieu, Lycée polyvalent Gustave-EiffelΙδιωτικά σχολεία : Collège et lycée Passy-Buzenval Collège et lycée Madeleine-Daniélou Collège Notre-Dame École maternelle et élémentaire Saint-Charles-Notre Dame Ecole maternelle élémentaire Charles-Peguy Ecole Montessori Bilingue de Rueil-MalmaisonΥπάρχουν αρκετά ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην περιοχή. Ο Ζαν-Μαρί λε Πεν και η σύζυγός του, Jany Le Pen, κατοικούν σε ένα διώροφο σπίτι στην οδό Hortense. Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν έχει αδελφοποιηθεί με τις ακόλουθες πόλεις :
Κοίτα τι Έκανες

Η θρυλική εκπομπή "Κοίτα τι Έκανες" ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2002 από το πρώτο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης. Σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης που άγγιζαν το 65%. Εμπνεύστρια, παρουσιάστρια και αρχισυντάκτρια της εκπομπής ήταν η Σεμίνα Διγενή. Το κόνσεπτ της εκπομπής της Σεμίνας Διγενή, αντέγραψαν πολλές εκπομπές της δημόσιας και ιδιωτικής τηλεόρασης.

 Η θεματολογία κάθε εκπομπής περιστρεφόταν γύρω από ένα διάσημο πρόσωπο το οποίο ερχόταν στο στούντιο μαζί με τους φίλους του και παρουσίαζε άγνωστα περιστατικά της ζωής και της καριέρας του. Ακόμα, υπήρχε ζωντανή ορχήστρα και η παρουσιάστρια έκανε στο τιμώμενο πρόσωπο ευχάριστες εκπλήξεις. Το σκηνικό περιλάμβανε εκτός από την ορχήστρα που προαναφέρθηκε, δυο ημικυκλικούς καναπέδες με ένα τραπεζάκι στη μέση αλλά και την πολυθρόνα της παρουσιάστριας ανάμεσα στους καναπέδες. Διάφορα γνωστά πρόσωπα πέρασαν από την εκπομπή της όπως ο Γιώργος Μαρίνος, ο Τόλης Βοσκόπουλος με την Άντζελα Γκερέκου,η Μαριάννα Τουμασάτου, ο Γιάννης Μπέζος, ο Πασχάλης Τερζής ,ο Δημήτρης Μητροπάνος , η Καίτη Γαρμπή κλπ. Το Σεπτέμβριο του 2003 η εκπομπή μεταφέρεται στη ΝΕΤ από την ΕΤ1. Από τον Οκτώβριο του 2004 η εκπομπή προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha έως το Φεβρουάριο του 2007. Το Σεπτέμβριο του 2005, ο μουσικός παραγωγός Ηλίας Μπενέτος αναλαμβάνει καθήκοντα συμβούλου εκπομπής. Το Σεπτέμβριο του 2006 μετά την αποχώρηση του Μάκη Τσιλιμιδού αναλαμβάνει την επιμέλεια της εκπομπής η Άννα Βλαβιανού και το συντονισμό ο Ηλίας Μπενέτος.
Πάουλι Έλεφσεν

Ο Πάουλι Έλεφσεν (Joen Pauli Højgaard Ellefsen, 20 Απριλίου 1936 – 24 Αυγούστου 2012) ήταν πολιτικός και μέλος του Κόμματος Ένωσης των Νήσων Φερόε. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1981 ως το 1985. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος της Δανικής Σημαίας και ανακηρύχθηκε ιππότης πρώτης τάξης (Ridder af 1. grad) στις 7 Μαΐου 1984.

 Ο Έλεφσεν είχε άλλα 7 αδέρφια και ο ίδιος παντρεύτηκε την Χένι Έγκχολμ (Ράσμουσεν). Ήταν ο αδερφός του πρώην βουλευτή Σβεντ Άαγκε Έλεφσεν και γαμπρός του πρώην μέλους του Κοινοβουλίου Γιόανες Ντάλσγκαρντ. Από το 1954 ως το 1956 εργάστηκε ως ψαράς και έπειτα ως τεχνίτης τηλεπικοινωνιών. Εν συνεχεία φοίτησε σε σχολή επιχειρήσεων στην Κοπεγχάγη. Έζησε για αρκετό χρονικό διάστημα (ενώ σπούδαζε) στη Δανία, για να επιστρέψει αργότερα στα Φερόε, μαζί με την οικογένειά του. Συνεργάστηκε με τον Γιόγκβαν Σουντστάιν, μετέπειτα Πρωθυπουργό των Φερόε, ως λογιστές. Το 1975 ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση. Ο Έλεφσεν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στο Løgting το 1974. Από 1974 ως το 1990 χρημάτισε πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης, το οποίο είναι υπέρ των στενότερων σχέσεων των Φερόε με τη Δανία. Την περίοδο 1977-87 και 1988-90 υπηρέτησε ως ένα από τα δύο μέλη του Δανέζικου Κοινοβουλίου. Εκπροσώπησε τους κατοίκους των Φερόε στο Σκανδιναβικό Συμβούλιο από το 1975 ως το 1976 και ξανά το 1979. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές στις 8 Νοεμβρίου 1980, το Κόμμα της Ένωσης ήρθε πρώτο με 8 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο Έλεφσεν ανέλαβε πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 1981. Παρέμεινε στην εξουσία για 4 χρόνια. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 1984 το Ενωτικό Κόμμα έχασε από τους Σοσιαλδημοκράτες και η θητεία του Έλεφσεν τερματίστηκε. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 11 Ιανουαρίου 1985 ο Άτλι Νταμ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ξανά στον πρωθυπουργικό θώκο. Løgtingið 150 - Hátíðarrit. Tórshavn 2002, Volume 2, p. 276 (PDF-Download Αρχειοθετήθηκε 2006-09-27 στο Wayback Machine.)
Λουτσιάνο Παβαρόττι

Ο Λουτσιάνο Παβαρόττι (Ιταλικά: Luciano Pavarotti, 12 Οκτωβρίου 1935 - 6 Σεπτεμβρίου 2007, Μόντενα) ήταν Ιταλός τενόρος, γνωστός για την δεξιοτεχνία του στους υψηλότερους φθόγγους της έκτασης του τενόρου, για την οποία είχε κερδίσει το προσωνύμιο «βασιλιάς των υψηλών ντο». Θεωρούνταν ένας από τους εκλεκτότερους τραγουδιστές του μπελ κάντο των τελευταίων χρόνων. Ακόμη και στην υψηλότερη έκταση, η φωνή του παρουσίαζε αξιοσημείωτη καθαρότητα και τονική ακρίβεια.

 Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1935 στη Μόντενα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν αρτοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος φωνητικής και, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '50, αποφάσισε να γίνει τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του άρχισε το 1961, όταν κέρδισε το διαγωνισμό Ρέτζο Εμίλια και τραγούδησε στην όπερα Πουτσίνι. Από τότε κατέκτησε το ιταλικό ακροατήριο. Το 1963 για πρώτη φορά εμφανίστηκε έξω από την Ιταλία, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Από εκεί άνοιξαν οι δρόμοι για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το 1965 είχε πλέον εμφανιστεί σε όλη την Ευρώπη, σημειώνοντας παντού τεράστια επιτυχία, προκαλώντας πρωτοφανή ενθουσιασμό. Τραγούδησε στις μεγαλύτερες όπερες. Συνέχισε πηγαίνοντας στην Αμερική, την Αυστραλία και την Άπω Ανατολή. Το 2004 εμφανίστηκε για τελευταία φορά σε σκηνή της όπερας, αν και συνέχισε να τραγουδάει σε συναυλίες. Η τελευταία εμφάνισή του ήταν το Φεβρουάριο του 2006 στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Τορίνο. Είχε τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία Γκράμι. Τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τον Ιούλιο του 2006 και στη συνέχεια αποσύρθηκε στη γενέτειρά του Μόντενα. Απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2007. Terme di caracalla (1990) - Italia London - Hyde Park (1991) New York - Central Park (1993) Los Angeles (1994) Paris (1998) Viena - Christmas concert (1999) Seoul (2001)
Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας

O Φερδινάνδος Κάρολος (γερμ. Ferdinand Karl, 17 Μαΐου 1628 - 30 Δεκεμβρίου 1662) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας, που περιείχε το Τυρόλο, το διάστημα 1646-62.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου Ε΄ της Πέραν Αυστρίας-Τυρόλο και της Κλαυδίας των Μεδίκων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Τοσκάνης. Το 1632 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν 4 ετών και επίτροπος ανέλαβε η μητέρα του. Ο ίδιος ανέλαβε τη διακυβέρνηση το 1646, όταν ενηλικιώθηκε. Για να χρηματοδοτεί τον υπερβολικό τρόπο ζωής του, πωλούσε αγαθά και τίτλους. Δαπάνησε το υπερβολικό ποσό, που η Γαλλία πλήρωσε στους Αψβούργους του Τυρόλου για την εκχώρηση των φέουδων δυτικά του Ρήνου: Αλσατίας, Σούνντγκαου & Μπράιζαχ. Καθόρισε τα σύνορα του Γκράουμπυντεν το 1652. Ο Φερδινάνδος Κάρολος ήταν απολυταρχικός ηγεμόνας· δεν συγκάλεσε καμία Συνέλευση (Δίαιτα) μετά το 1648 και -έπειτα από μία μυστική δίκη- εκτέλεσε παράνομα τον καγκελάριό του Βίλχελμ Μπήνερ. Από την άλλη του άρεσε η μουσική και ιταλικές όπερες δινόταν στην Αυλή του. Απεβίωσε στο Κάλτερν σε ηλικία 34 ετών. Νυμφεύτηκε την Άννα των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Β΄ της Τοσκάνης, και είχε τέκνα: Κλαυδία Φελίσιτας 1653-1676, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Λεοπόλδο Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. θνησιγενής κόρη 1654. Μαρία Μαγδαληνή 1656-1669. Wurzbach, Constantin, von, ed. (1860). "Habsburg, Leopold V." . Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich [Biographical Encyclopedia of the Austrian Empire] (in German). 6. p. 416
Ερνστ Μος

Ο Ερνστ Μος (γερμ. Ernst Mosch) (1925 - 1999) υπήρξε Γερμανός μουσικός, συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας. Ίδρυσε την μουσική ορχήστρα πνευστών με τίτλο Original Egerländer Musikanten, η οποία γνώρισε τεράστια διεθνή επιτυχία και του επέφερε τον υποκοριστικό τίτλο «βασιλιάς της πνευστής μουσικής» (γερμ. König der Blasmusik).

 Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1925 στην Τσεχοσλοβακία. Γονείς του ήταν οι γερμανικής καταγωγής Αντρέας και Αλμπίνε Μος. Ο πατέρας του ήταν εργάτης στα ορυχεία, η μητέρα του δούλευε σε υφαντουργείο. Ο μικρός Ερνστ μπήκε και αυτός στο μεροκάματο το 1935, όταν ο πατέρας του έμεινε ανάπηρος μετά από δυστύχημα στο ορυχείο που δούλευε. Παράλληλα έπαιζε τρομπέτα (γερμ. Flügelhorn) στην ορχήστρα ενός ιδιωτικού ωδείου. Τέλειωσε το σχολείο και έπιασε δουλειά ως μηχανικός σε ένα εργοστάσιο κατασκευής αεροπλάνων. Γρήγορα όμως εγκατέλειψε για να γίνει επαγγελματίας μουσικός. Το 1940 γράφτηκε σε δημόσιο ωδείο για να συνεχίσει τις μουσικές του σπουδές. Έμαθε βιολί και τρομπόνι. Κλήθηκε στο στρατό το 1943 και υπηρέτησε στα γερμανικά πάντσερ. Εκεί κατά την διάρκεια της θητείας του ανακαλύφτηκε από τον διοικητή του που τον μετέθεσε στην στρατιωτική μπάντα. Το 1944 επέστρεψε στο Φάλκεναου και γνωρίστηκε την γυναίκα που παντρεύτηκε το 1945, και με την οποία απόκτησε τρεις θυγατέρες. Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στην Βαυαρία και άρχισε να παίζει μουσική τζαζ στα κλαμπ των Αμερικανών στρατιωτών. Το 1946 ίδρυσε δικό του συγκρότημα και γνώρισε μια κάποια επιτυχία. Την εποχή αυτή συνεργάστηκε και με διάφορες άλλες ορχήστρες, ενώ άρχισε να παρουσιάζεται και ως τραγουδιστής. Απέκτησε την φήμη του καλύτερου τζαζ τρομπονίστα της δεκαετίας του 1950. Η μεγάλη ευκαιρία του δόθηκε το 1955, όταν ανέλαβε την διεύθυνση μιας μεγάλης ορχήστρας σε κάποια σημαντική εορταστική εκδήλωση της γερμανικής κυβέρνησης. Λίγο αργότερα ίδρυσε δική του μεγάλη ορχήστρα και ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο. Την ορχήστρα του την ονόμασε Die Egerländer Musikanten, με την οποία έκανε διεθνώς περιοδείες και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 1999 στο Γκέρμαρινγκεν. Der Falkenauer Marsch Ein Lied aus der Heimat Dompfaff Egerländer Musikantenmarsch Saazer Hopfen Bis bald auf Wiederseh'n Wir sind Kinder von der Eger Sterne der Heimat Du, nur Du Mondschein an der Eger Böhmischer Wind Die Musik, die geht uns ins Blut Μουσικός εκδοτικός οίκος Μος
Αμφιθέα Ιωαννίνων

Η Αμφιθέα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Περάματος, του δήμου Ιωαννιτών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1979 ο οικισμός ονομαζόταν Στρούνι.

 Η Αμφιθέα είναι χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Μιτσικέλι και πάνω στην επαρχιακή οδό Παναγίας-Ιωαννίνων (ΕΟ 6), στη βόρεια όχθη της Παμβώτιδας και ακριβώς απέναντι από το νησάκι της λίμνης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 500. Απέχει 6 χλμ. περίπου ΒΑ. των Ιωαννίνων. Η τοπική κοινότητα Αμφιθέας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 5,974 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Στρούνι(ον) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Περάματος του νομού Ιωαννίνων. Το 1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1979 μετονομάστηκε σε Αμφιθέα. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμφιθέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Περάματος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Περάματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωαννιτών. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Επαρχία του Ντόμπριτς

Η Επαρχία Ντόμπριτς αποτελεί μια από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας και μία από τις 3 που έχουν πρόσβαση στην Μαύρη Θάλασσα. Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα της, το Ντόμπριτς. Σε επίσημη απογραφή του Φεβρουάριου του 2011 αριθμούσε 186,016 κατοίκους και σε εκτιμήσεις του 2015 αριθμούσε 182,808 κατοίκους. Η επαρχία διαιρείται σε 8 δήμους.

 Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 215,232 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2011, εκ των οποίων το 49,3% ήταν άνδρες και 50,7% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμεί 199,705 εκ των οποίων το 23.8% είναι κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών. Εθνοτικές ομάδες (απογραφή του 2011): Προσδιορίστηκαν: 189.677 άτομα: Βούλγαροι: 131.114 (75,4%) Τούρκοι: 23.484 (13,5%) Ρομά: 15.323 (8,81%) Άλλοι και απροσδιόριστοι: 3.978 (2,29%)Άλλα 15.000 άτομα στην επαρχία δεν δήλωσαν την εθνοτική τους ομάδα στην απογραφή του 2011. Στην απογραφή του 2001, 208.766 από τους τότε 215.217 κατοίκους της επαρχίας Ντόμπριτς δήλωσαν ως θρήσκευμα (με ποσοστό του συνολικού πληθυσμού) ένα από τα ακόλουθα:
Βουλευτικές εκλογές του Τατζικιστάν (2020)

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Τατζικιστάν την 1η Μαρτίου 2020. Το αποτέλεσμα ήταν μια μεγάλη νίκη για το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 47 από τις 63 έδρες. Το μόνο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, έλαβε μόλις το 0,3% των ψήφων. Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη επέκρινε τις αρχές για τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών.

 Τα 63 μέλη της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων εκλέγονται με δύο μεθόδους: 41 μέλη εκλέγονται σε μονομελή εκλογική περιφέρεια χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων, ενώ 22 έδρες εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, με εκλογικό όριο 5 %. Οι ψηφοφόροι έδωσαν μία ψήφο για έναν υποψήφιο στην μονομελή εκλογική τους περιφέρεια, με τις συνολικές ψήφους που έλαβαν σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των αναλογικών εδρών. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια, η προσέλευση των ψηφοφόρων πρέπει να είναι τουλάχιστον 50% για να κηρυχθεί έγκυρη η εκλογή. Συνολικά 241 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, οι 65 για τις 22 έδρες της κομματικής λίστας και 176 για τις 41 έδρες. Το Ισλαμικό Κόμμα Αναγέννησης του Τατζικιστάν δεν μπόρεσε να συμμετάσχει, έχοντας απαγορευτεί από τις αρχές για κατηγορίες τρομοκρατίας το 2015.
Μπερναρντίνο Ραματσίνι

Ο Μπερναρντίνο Ραματσίνι (Bernardino Ramazzini, 3 Νοεμβρίου 1633 - 5 Νοεμβρίου 1714) ήταν Ιταλός γιατρός, που θεωρείται ο ιδρυτής της ιατρικής των επαγγελμάτων. Ήταν επίσης ο πρώτος που υποστήριξε σθεναρά τη χρήση κιγχόνης για τη θεραπεία της ελονοσίας.

 Γεννήθηκε στο Κάπρι στις 3 Νοεμβρίου του 1633 και ήταν ο πρώτος που κατέγραψε τη σχέση ανάμεσα στις ασθένειες και την εργασία των ασθενών. Ασχολήθηκε με θέματα εξαερισμού και εισηγήθηκε τη χρήση μάσκας στους εργάτες. Έγραψε το πρώτο συστηματικό έργο για το θέμα, τη διατριβή De Morbis Artificum Diatriba (1700). Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πάδουας μέχρι το θάνατό του (στις 5 Νοεμβρίου του 1714). Εγκυκλοπαίδεια Επιστήμη και Ζωή. Franco G, Franco F. Bernardino Ramazzini: The Father of Occupational Medicine. Am J Publ Health 2001;91:1380-1382 Franco G. Ramazzini and workers’ health. Lancet 1999;354:858-61 Αρχειοθετήθηκε 2016-05-07 στο Wayback Machine. Franco G. Prevention is far better than cure - Revisiting the past to strengthen the present: the lesson of Bernardino Ramazzini (1633-1714) in public health. YCP Publisher (2020) ([1]) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bernardino Ramazzini στο Wikimedia Commons Κολέγιο Ραματσίνι
Περραιβία

Η Περραιβία ήταν αρχαία ελληνική χώρα της Ηπειρωτικής Ελλάδας στα βόρεια της Θεσσαλίας που ούτε ανεξάρτητη υπήρξε ποτέ, ούτε και με συγκεκριμένα όρια. Οι Περραιβοί ήταν περίοικος λαός της αρχαίας Θεσσαλίας. Σήμερα ταυτίζεται με την επαρχία Ελασσόνας.

 Κατά το 5ο αιώνα π.Χ. η Περραιβία εκτεινόταν μεταξύ του Ολύμπου και του Πηνειού περιοριζόμενη γεωγραφικά από τις διαβάσεις των Τεμπών, της Πέτρας και του Σαρανταπόρου. Κατά δε τον 2ο αιώνα φαίνεται να είχε περιοριστεί στη μεταξύ Ολύμπου, Πιερίων και Καμβουνίων πεδιάδα, διαρρεόμενη από τον παραπόταμο του Πηνειού Εύρωπο, τον ομηρικό Τιταρήσιο. Κύριες πόλεις της Περραιβίας ήταν τότε το Πύθιο, η Δολίχη και η Άζωρος που αποτελούσαν και την λεγόμενη Περραιβική Τρίπολη. Αρχαιότερες πόλεις της Περραιβίας που μνημονεύει ακόμα και ο Όμηρος ήταν η Κύφος και η "δυσχείμερος Δωδώνη" (η θεσσαλική) των οποίων οι κάτοικοι Αινιάνες (Αινιάνες) και "μενεπτόλεμοι" (= ατρόμητοι), Περραιβοί είχαν συμμετάσχει στην εκστρατεία στην Τροία υπό τον Γουνέα, καθώς επίσης και οι πόλεις Άργισσα, Όρθη, Ηλώνη, Γυρτώνη και Ολοσσών των οποίων οι κάτοικοι είχαν εκστρατεύσει ομοίως υπό τον Πολυποίτητο γιο του ήρωα Πειρίθου. Υπήρχαν ακόμη και οι Χυρετίαι, που είναι το σημερινό Δομένικο, το Ερεικίνιον και άλλες. Απ΄ όλες τις παραπάνω πόλεις κατά τους ιστορικούς χρόνους σώζωνταν μόνο η Ολοοσσών, η Γυρτώνη, που μετονομάστηκε Άργουρα, η Άργισσα που μετονομάστηκε σε Λειμώνη, η Ηλώνη, ενώ νεότερα φέρεται να κτίσθηκαν οι πόλεις Γόννοι, στην είσοδο των Τεμπών, η Φάλαννα, στα ερείπια της ομηρικής Όρθης και η Άτραξ, καθώς και οι πόλεις της παραπάνω Περραιβικής Τρίπολης. Επίσης οι Χυρετίαι, η σημαντικότερη πόλη νότια της Ολοοσσών στη κοιλάδα του Τιταρήσιου μετονομάστηκαν Δομένικο,ονομασία που διατηρείται ακόμη και σήμερα. Περραιβοί "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.65 Τσακνάκης Β., 2013. Αρχαία Περραιβία και Περραιβική Τρίπολις. Αντανακλάσεις του Μύθου και της Ιστορίας. Στο Ανιστόρητον (Μονογραφίες 2013). Αθήνα. http://www.anistor.gr/greek/grback/Perraivia_2013_Anistoriton.pdf https://perevia.gr
Απασχολησιοθεραπεία

Ο όρος Εργοθεραπεία έχει αντικαταστήσει το δόκιμο όρο απασχολησιοθεραπεία, ο οποίος έχει πλέον καταργηθεί. Ως απασχολησιοθεραπεία νοείτω η χρησιμοποίηση μιας απασχόλησης κατ' επιλογή για την προαγωγή και τη διατήρηση της υγείας, την πρόληψη αναπηρίας, την εκτίμηση της συμπεριφοράς και τη θεραπεία ή την εκπαίδευση ασθενών με σωματική ή ψυχοκοινωνική δυσλειτουργία. Η μορφή αυτής της θεραπείας αναπτύχθηκε από την αναγνώριση του γεγονότος ότι η εργασία βοηθά στην αποκατάσταση του ψυχικά και σωματικά ασθενούς, ιδίως ύστερα από την πάροδο της οξείας φάσης της νόσου. Επειδή οποιαδήποτε μορφή θεραπείας πρέπει να συναρτάται με τυχόν άλλες, κάθε θεραπευτικό πρόγραμμα, σχεδιασμένο από τον ειδικό θεραπευτή, συντονίζεται με την εργασία ιατρών, νοσοκόμων και του άλλου συναφούς ειδικού προσωπικού στον καταρτισμό ειδικού προγράμματος για τον ασθενή.

 Ασθενείς έχουν χρησιμοποιηθεί από πολλύ καιρό στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας των ψυχιατρείων.Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα έγιναν πειράματα για τη χρησιμοποίηση χειροτεχνικών δραστηριοτήτων προς απασχόληση των ψυχασθενών. Η εφαρμογή αυτή δημιούργησε τα πρώτα εργαστήρια απασχολησιοθεραπείας και αργότερα σχολές για την εκπαίδευση ειδικών θεραπευτών. Κατά τη δεκαετία του 1920 η θεραπεία των ψυχιατρικών ασθενών στρέφονταν στην ανάπτυξη πιο ικανοποιητικών σχέσεων με το γύρω κόσμο και στη βοήθεια προς τους ασθενείς για να απαλλαγούν από τις συναισθηματικές τους απογοητεύσεις ή να τις εξιδανικεύσουν. Μεταγενέστερες εξελίξεις περιλάμβαναν τεχικές επιλύσεις προβλημάτων, χειροτεχνίες και εργασιακές μεθόδους για νέα άτομα και ακόμη βιομηχανικά και εργασιακά προγράμματα απασχολήσεων για ενδονοσοκομιακούς ασθενείς. Το 1952 σχηματίστηκε μια Παγκόσμια Ομοσπονδία Εργοθεραπευτών και το 1954 οργανώθηκε το πρώτο διεθνές συνέδριο στο Εδιμβούργο. Ο παγκόσμιος οργανισμός χρησιμεύει ως σύνδεσμος περισσότερων από 20 εθνικές οργανώσεις, που οι ίδιες εξετάζουν και εγγράφουν τους θεραπευτές. Η απασχολησιοθεραπεία, επιστήμη-πρόγονος της Εργοθεραπείας, σχεδιαζόταν ως ειδική θεραπεία αποκατάστασης των σωματικών λειτουργιών και για τη δημιουργία μεθόδων αυτοβοήθειας σε απλές λειτουργίες, όπως το φαγητό, το ντύσιμο και το γράψιμο, σε όση έκταση επιτρέπουν τα μόνιμα όρια των δυνατοτήτων του αρρώστου. Ο απασχολησιοθεραπευτής, όπως καλείτω τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα ο τωρινός Εργοθεραπευτής, προκειμένου να διεξάγει τη θεραπεία που έχει ορισθεί από το γιατρό, έπρεπε να έχει επαρκείς γνώσεις ανατομίας, φυσιολογίας, ιατρικής, χειρουργικής, ψυχιατρικής και ψυχολογίας, καθώς και γνώση των τεχνικών που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία. Η ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Αρχείο .pdf ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΙΟΘΕΡΠΕΙΑ (Ή ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ) Αρχειοθετήθηκε 2011-05-20 στο Wayback Machine. Απασχολησιοθεραπεία στη LivePedia.gr Εργοθεραπεία - Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής
Μιλέβα Μάριτς

Η Μιλέβα Μάριτς (Милева Марић Ајнштајн, 19 Δεκεμβρίου 1875 - 4 Αυγούστου 1948) ήταν Σέρβα φυσικός και σύζυγος του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Έχει υποστηρίξει πως βοήθησε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στις έρευνές του. Παραμένει μυστήριο αν ο ισχυρισμός της Μιλέβας Μάριτς είναι αληθινός.

 Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1875 από μια πλούσια οικογένεια. Παντρεύτηκε με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και έκανε τρία παιδιά μαζί του. Την Lieserl (1902) (εκτός γάμου), τον Hans Albert (1904) και τον Eduard (1910). Η ακριβής τύχη της Lieserl είναι άγνωστη, καθώς άλλοι ισχυρίζονται πως δόθηκε για υιοθεσία και άλλοι πως πέθανε το 1903. Με τον Αϊνστάιν χώρισε το 1919. Ιστοσελίδα για την Μιλέβα Μάριτς (Γερμανικά) Βιογραφικό σημείωμα σε Ιστοσελίδα για τον Αϊνστάιν Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine.(Γερμανικά) Εκτενέστερο βιογραφικό σημείωμα(Γερμανικά) Who did Einstein’s Mathematics?: A Response to Troemel-Ploetz Αρχειοθετήθηκε 2008-08-28 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Mutter der Relativitätstheorie von Judith Rauch, Emma, Oktober 1990 (Γερμανικά) Gesellschaft zu Fraumünster, Zürich (Γερμανικά)
101ο χιλιόμετρο

Η φράση 101ο χιλιόμετρο (101-й километр, sto pervyy kilometr) είναι μια κοινή ονομασία για το νόμο που περιόριζε την ελευθερία κυκλοφορίας στην Σοβιετική Ένωση. Η φράση επινοήθηκε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980, όταν όλα τα "ανεπιθύμητα στοιχεία" (πόρνες, αλκοολικοί, κλπ.) απομακρύνθηκαν βίαια πέρα από το ανατολικό όριο της Περιφέρειας Μόσχας, το οποίο βρίσκεται 101 χλμ. από τη Μόσχα.

 Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής, εγκληματίες και άλλοι ανεπιθύμητοι, συμπεριλαμβανομένων των υποτιθέμενων αποκατεστημένων πολιτικών κρατουμένων που επέστρεφαν από τα Γκουλάγκ, συχνά εξορίζονταν από τα αστικά κέντρα όπως η Μόσχα. Έγινε εν μέρει για να κρατήσει τα ανεπιθύμητα στοιχεία μακριά από αλλοδαπούς, οι οποίοι συνήθως περιορίζονταν σε περιοχές εντός 25 χιλιομέτρων από τα κέντρα της πόλης. Τα δικαιώματα ενός κρατούμενου να κυκλοφορεί ελεύθερα εντός της χώρας μετά την απελευθέρωση από μια φυλακή θα ήταν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντί των τακτικών εγγράφων, οι κρατούμενοι θα λάμβαναν ένα προσωρινό υποκατάστατο, ένα εισιτήριο λύκου (ρωσικά: волчий билет‎), που θα τους καταδίκαζε σε εσωτερική εξορία χωρίς το δικαίωμα να εγκατασταθούν εγγύτερα από 100 χιλιόμετρα σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπου θα πρέπει να τους αρνηθεί η άδεια παραμονής (προπίσκα). Στη σύγχρονη Ρωσία, αυτός ο περιορισμός των 100 χιλιομέτρων καταργήθηκε, αν και μια έκδοση της προπίσκα εξακολουθεί να παραμένει και η έκφραση χρησιμοποιείται σε ένα πλαίσιο παρόμοιο με αυτό της ερημιάς. Το πολιτιστικό χάσμα της γραμμής των 100 χιλιομέτρων εξακολουθεί να υπάρχει στη Ρωσία σε κάποιο βαθμό. Λισένετς Κατοικιακή διαχώριση Εισιτήριο λύκου (Ρωσία)
Συνταγματικό δημοψήφισμα στην Αίγυπτο 2014

Στην Αίγυπτο διεξάχθηκε συνταγματικό δημοψήφισμα στις 14 και 15 Ιανουαρίου 2014, με τους Αιγυπτίους της διασποράς να ψηφίζουν το διάστημα μεταξύ 8 και 12 Ιανουαρίου. Το νέο Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 18 Ιανουαρίου 2014.

 Ο Μοχάμεντ Μόρσι ανατράπηκε έπειτα από το πραξικόπημα του 2013. Ο μεταβατικός πρόεδρος Αντλί Μανσούρ όρισε χρονοδιάγραμμα, με σκοπό την άμεση αλλαγή με αρχική αναθεώρηση του ανασταλθέντος Συντάγματος του 2012.Η διαδικασία για την αναθεώρηση του συντάγματος του 2012 ξεκίνησε με μία 10μελή επιτροπή απαρτιζόμενη από ειδικούς νομικούς. Η επιτροπή των 10 προέβη σε αξιοσημείωτες αλλαγές σε σύγκριση με το σύνταγμα του 2012. Η εργασία της επιτροπής των 10 ολοκληρώθηκε στις 20 Αυγούστου 2013.Η δεύτερη φάση της διαδικασίας συμπεριελάμβανε τις αλλαγές από μια επιτροπή με 50 άτομα, τα οποία ανακοινώθηκαν την 1η Σεπτεμβρίου 2013. Ο Αμρ Μούσα επιλέχθηκε ως πρόεδρος της επιτροπής των 50. Το σχέδιο του συντάγματος δόθηκε στον πρόεδρο Μανσούρ στις 3 Δεκεμβρίου 2013.Η τελευταία πρόταση του συντάγματος ήταν η απαγόρευση στα πολιτικά κόμματα που έχουν ως βάση τη "θρησκεία, τη φυλή, το φύλο ή τη γεωγραφία". Κρατική θρησκεία ορίζεται το Ισλάμ και σε αυτό εδράζεται το δικαστικό σύστημα. Ταυτόχρονα, εγγυάται την ανεξιθρησκεία. Η θητεία του Προέδρου θα είναι τετραετής και θα μπορεί να υπηρετεί ως και 2 θητείες. Για τα επόμενα 8 χρόνια, ο Υπουργός Άμυνας θα ορίζεται από το στρατό. Το Tamarod, η ΕΕ και 27.000 παρατηρητές μετέβησαν στη χώρα προκειμένου να επιβλέψουν την ψηφοφορία. Οι δικαστές που ανήκουν στην Αδερφότητα των Μουσουλμάνων να αποκλείονται από την επιτήρηση των εκλογών στα εκλογικά κέντρα.Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), σε συγκρούσεις που έγιναν στις 14 Ιανουαρίου 2014 σκοτώθηκαν 11 άνθρωποι. Ωστόσο, από το Υπουργείο Υγείας αναφέρθηκαν 8 νεκροί κατά την πρώτη ημέρα της ψηφοφορίας και άλλοι 2 κατά τη δεύτερη ημέρα. Γύρω στο 90% των ψηφοφόρων υπερψήφισαν το νέο σύνταγμα. Αιγυπτιακό δημοψήφισμα για Σύνταγμα 2014 Egypt's constitution 2013 vs. 2012: A comparison Αρχειοθετήθηκε 2014-01-11 στο Wayback Machine., Al Ahram-English, 9-12-2013 (Σύγκριση του Συντάγματος του 2013 με εκείνο του 2012) Αγγλική μετάφραση του σχεδίου Συντάγματος του 2013, Atlantic Council, 6-12-2013 The Draft in the media (Opinions)
Λα Γομέρα

Η Λα Γομέρα (ισπανικά: La Gomera) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων στον Ατλαντικό ωκεανό, δυτικά των βορειοαφρικανικών ακτών. Η λέξη Γομέρα, που είναι αραβική, σημαίνει «μικρός δαυλός». Ο πληθυσμός του νησιού κατά την απογραφή του 2011 ανερχόταν στους 21.680 κάτοικους. Η διοίκηση του νησιού (cabildo insular) εδρεύει στην πρωτεύουσα του, το Σαν Σεμπαστιάν με 8.699 κατοίκους το 2013.

 Το νησί είναι ηφαιστειογενούς προέλευσης και σχεδόν κυκλικού σχήματος, με 22 χλμ. διάμετρο και μεγαλύτερο υψόμετρο τα 1.487 μ. που είναι η κορυφή Γαραχονάι (Garajonay). Το βουνό καλύπτεται κυρίως από βλάστηση δάφνης ή και με εκτεταμένα υγρά δαφνοδάση. Το άνω μέρος της δασώδους αυτής ζώνης καλύπτεται μόνιμα από σύννεφα και στροβιλοειδείς ομίχλες, τα οποία φαινόμενα δημιούργησαν εκεί μια πλούσια και ποικίλη βλάστηση. Αυτός είναι ο Εθνικός Δρυμός του Γαραχονάιο, ο οποίος συγκαταλέγεται ως προστατευόμενη περιοχή από την UNESCO. Οι πλαγιές διασχίζονται από πολυάριθμα μονοπάτια, προσφέροντας ποίκιλλα επίπεδα διαδρομής στους περιπατητές με θαυμάσια θέα ανταμείβοντας την ενέργεια. Τα κεντρικά βουνά συλλαμβάνουν την υγρασία των νεφών που φέρνουν οι αληγείς άνεμοι δημιουργώντας ένα κλίμα ζούγκλας πλούσιο σε βλάστηση ψηλότερα στον δροσερότερο αέρα, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τα ηλιοψημένα βράχια δίπλα στη θάλασσα. Ανάμεσα σε αυτές τις διαφορετικές μεταξύ τους περιοχές υπάρχει μια αξιόλογη έκταση βλάστησης και οι ιθαγενείς καλλιεργούν αιώνες τώρα τις χαμηλότερες εκτάσεις, αρδεύοντας νερό για την παραγωγή των αμπελιών τους, και φρούτων και λαχανικών, όπως μπανάνες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα La Gomera στο Wikimedia Commons Cabildo de La Gomera
Ericsson Globe

Το Στάδιο Γκλόμπεν (Ericsson Globe, αρχικά γνωστό ως Stockholm Globe Arena) είναι ένας κλειστός χώρος για αγώνες και συναυλίες στη Σουηδία. Βρίσκεται στην περιοχή Johanneshov της Στοκχόλμης (Stockholm Globe City). Η Ericsson Globe είναι μέχρι και σήμερα το μεγαλύτερο ημισφαιρικό κτίριο στον κόσμο και χρειάστηκαν δυόμισι χρόνια για να κατασκευαστεί. Διαμορφωμένο σαν μια τεράστια λευκή μπάλα, έχει διάμετρο 110 μέτρα (361 πόδια) και εσωτερικό ύψος 85 μέτρα (279 πόδια). Ο όγκος του κτιρίου είναι 605.000 κυβικά μέτρα (21.188.800 κυβικά πόδια). Έχει χωρητικότητα 16.000 θεατών για παραστάσεις και συναυλίες, και 13.850 για το χόκεϊ επί πάγου. Το σχήμα του κλειστού σταδίου αντιπροσωπεύει τον ήλιο στη Σουηδία γιατί έχουν τη μεγαλύτερη κλίμακα στον κόσμο του Ηλιακού Συστήματος. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2009, τα δικαιώματα ονομασίας της Globe Arena της Στοκχόλμης επίσημα αποκτήθηκε από τη σουηδική εταιρεία τηλεπικοινωνιών Ericsson, και έγινε γνωστή ως η Ericsson Globe.

 Το στάδιο χρησιμοποιείται συχνά, κατά κύριο λόγο για αγώνες χόκεϊ επί πάγου, και είναι η πρώην έδρα της AIK, της Τζουργκάρντεν, και της Χάμαρμπι. Άνοιξε το 1989 και τα καθίσματα (από το 2005) είναι στον αριθμό 13.850 για αγώνες χόκεϊ επί πάγου, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για μουσικές παραστάσεις, καθώς και άλλα αθλήματα εκτός από το χόκεϊ επί πάγου, για παράδειγμα, για ποδόσφαιρο Σάλας (ποδόσφαιρο σε κλειστό χώρο). Ο ιδιοκτήτης είναι ηFCA Fastigheter. Η τρίτη ομάδα που αναγκάστηκε να παίξει ένα παιχνίδι για το πρωτάθλημα σε αυτό το γήπεδο ήταν η Huddinge IK.(τρία εντός έδρας παιχνίδια εκεί, όλα το 1993), και από τη Χάμαρμπι (20 εγχώρια παιχνίδια στο Στάδιο Γκλόμπεν) και η AC Camelen (ένα παιχνίδι το 1998, σε πρωτάθλημα έκτης κατηγορίας, με 92 θεατές). Το πρώτο διεθνές παιχνίδι που παίχτηκε στο στάδιο Γκλόμπεν ήταν μεταξύ της Χάμαρμπι (Σουηδία) και η Jokerit (Φινλανδία),μερικές εβδομάδες πριν από το μεγάλο επίσημο άνοιγμα, αν και οι παίκτες ήταν μόλις 12 ετών. Το παιχνίδι ήταν ενας φιλικός αγώνας. Η αρένα φιλοξένησε τον τελικό του 45ου Διαγωνισμόυ Τραγουδιού της Eurovision το 2000. Επίσης, φιλοξένησε τους 2 ημιτελικούς και τον τελικό του 61ου Διαγωνισμόυ Τραγουδιού της Eurovision το 2016, που ήταν μια παραγωγή της Sveriges Television. Ένα μικρό σπίτι από αλουμίνιο, με μέγεθος 12 τετραγωνικά μέτρα (130 τετραγωνικά πόδια), τοποθετήθηκε στην οροφή του σταδίου στις 26 Μαΐου 2009. Η πρόθεση του καλλιτέχνη είναι να παρουσιάσει δύο σημαντικά σύμβολα για τη Σουηδία: την υψηλή τεχνολογία του σταδίου Globe και το παραδοσιακό στοιχείο, σαν ένα απλό εξοχικό σπίτι στην ύπαιθρο Falu με κόκκινες γωνίες, βαμμένο σε λευκό χρώμα. Το σπίτι αυτό είχε τοποθετηθεί σε κάποια απόσταση από την κορυφαία θέση του κόσμου. Ο καλλιτέχνης με αυτό τον τρόπο θέλει να καταφέρει τελικά να τοποθετήσει κάτι παρόμοιο στη Σελήνη. Το σπίτι παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 2009. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Avicii Arena στο Wikimedia Commons
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α2 Εθνικής Κατηγορίας

Η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α2 Εθνικής Κατηγορίας (Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής) ή Super League 2, αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με έδρα την Αθήνα και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της δεύτερης επαγγελματικής εθνικής κατηγορίας της Super League 2 στην Ελλάδα.

 Το 2006 η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών» (Ε.Π.Α.Ε.) μετονομάστηκε σε «Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ και Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας», και ανέλαβε τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας και της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Από το 2010, η Β΄ Εθνική Κατηγορία χρησιμοποιούσε τη διακριτική ονομασία «Football League» και η Γ΄ Εθνική Κατηγορία χρησιμοποιούσε τη διακριτική ονομασία «Football League 2». Από το 2013 και κατά την περίοδο αναδιάρθρωσης των ελληνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου, ήταν υπεύθυνη για τη διοργάνωση μόνο του επαγγελματικού πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League). Αν και τυπικά δεν είχε αλλάξει επωνυμία, από το 2013 έως το 2019 αναφέρονταν ως «Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ Εθνικής Κατηγορίας». Με την αναδιάρθρωση του 2019 και τη δημιουργία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας (Super League 2) μετονομάστηκε σε «Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α2 και Β΄ Εθνικής Κατηγορίας» και ανέλαβε τη διοργάνωση τόσο της Β΄ Εθνικής όσο και της νέας Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Με την αναδιάρθρωση του 2021 και την κατάργηση της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League), ονομάζεται πλέον ως «Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α2 Εθνικής Κατηγορίας». Ως τακτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.) μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Π.Ο. με αντιπροσώπους της. Η λειτουργία της Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας βασίζεται στη Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο, και τα Δικαιοδοτικά Πειθαρχικά όργανα. Γενική Συνέλευση Τη Γενική Συνέλευση απαρτίζουν όλα τα μέλη της Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Διοικητικό Συμβούλιο Η τρέχουσα σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας είναι η εξής: Επιτροπές Πρωτοβάθμια Πειθαρχική Επιτροπή Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ελλάδας Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας – Επίσημος ιστότοπος Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας στο Instagram Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας, επίσημος λογαριασμός στο YouTube.
Γιώργος Ρυμικής

Ο Γιώργος Ρυμικής γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1959 στην Αθήνα και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και πιο συγκεκριμένα του κεντρικού αμυντικού. Αγωνίστηκε κυριότερα σε Α' Εθνική και Β' Εθνική κατηγορία.

 Μεγαλωμένος στο Περιστέρι ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών του Ατρόμητου Αθηνών. Την περίοδο 1975-76 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του Ατρόμητου ξεκινώντας επίσημα την καριέρα του, κάνοντας ντεμπούτο στην Α' Εθνική τις 2 πρώτες χρονιές (1975-76 και 1976-77) και κατόπιν αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, κατακτώντας το πρωτάθλημα τη σεζόν 1979-80 και κάνοντας μια σύντομη επανεμφάνιση στην Α' Εθνική τη σεζόν 1980-81. Κατά τη θητεία του στον Ατρόμητο είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Αντώνη Αντωνιάδη, Γιώργο Στολίγκα, Νίκο Τσιαντάκη κ.α. Αποτέλεσε βασικός ποδοσφαιριστής του Ατρομήτου και σήμερα είναι μέσα στους 10 κορυφαίους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου.Το καλοκαίρι του 1986 πήρε μεταγραφή στη Βέροια με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε 1 χρονιά στην Α' Εθνική (1986-87) και για τελευταία φορά στην καριέρα του, έχοντας συμπαίκτες του μεταξύ άλλων τους Γιώτη Τσαλουχίδη και Αλέξη Αλεξανδρή. Το 1987 πήρε μεταγραφή στην Κόρινθο, όπου αγωνίστηκε για 2 χρονιές στην Β' Εθνική. Το 1989 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για 2 χρονιές, αρχικά στην Γ' Εθνική τη σεζόν 1989-90 για πρώτη φορά στην καριέρα του κατακτώντας την άνοδο με προπονητή τον Γιάννη Κυράστα και κατόπιν στην Β' Εθνική τη σεζόν 1990-91, για τελευταία φορά στην καριέρα του. Το 1991 μεταπήδησε στον Ήφαιστο Περιστερίου με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 3 χρόνια, αρχικά τις 2 πρώτες χρονιές στην Δ' Εθνική (1991-92 και 1992-93) και κατόπιν στο πρωτάθλημα Αθηνών όποτε και το 1994 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έπειτα από το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, δραστηριοποιείται σαν βετεράνος ποδοσφαιριστής με το Σύλλογο Βετεράνων του Ατρόμητου Αθηνών, καθώς και με του Ήφαιστου Περιστερίου. ψηφιακό αρχείο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" “Φτερούγισμα στη δόξα” ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΑΘHΝΩΝ 1923-2006, Παύλος Κατώνης, εκδ. 2006
Αγία Βαρβάρα Τριταίας Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Αγία Βαρβάρα Αχαΐας Η Αγία Βαρβάρα Πατρών είναι μικρό χωριό της Αχαΐας ανατολικά του όρους Σκόλλις. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου. Στην ομώνυμη τέως κοινότητα υπάγεται και ο οικισμός του Γάλαρου.

 Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Κρασέτζα, ή και Κρασέντζα, το οποίο ίσως έχει αρβανίτικη προέλευση. Υπάρχει η άποψη ότι η τυχόν σλαβική προέλευση της παλιάς αυτής ονομασίας είναι παραφθορά στα σλαβικά της ελληνικής λέξης "κρασίτσα", δηλ. οινότοπος. Στα 1713 αποτελούσε μαζί με τα χωριά Ρένεσι και Μάνεσι μία ενορία. Ο οικισμός απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τρεις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα. Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Κρασέτζας. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Βαρβάρα Πατρών ενώ την 16/10/1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Αγία Βαρβάρα Πατρών. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 17,038 χμ² (2011). Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής: (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISΒN 960-86704-8-9. Χρήστου Π. Κορύλλου, Χωρογραφία της Ελλάδος. Α'. Νομός Αχαΐας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων "Ανέστη Κωνσταντινίδου", Εν Αθήναις 1903. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885. Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κρασέντζα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Βαρβάρας Τριταίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίας Βαρβάρας Τριταίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/11/2017.