IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ώρα Ανατολικής Ευρώπης

Η Ώρα Ανατολικής Ευρώπης, στα Αγγλικά Eastern European Time ή EET, είναι ζώνη ώρας που βρίσκεται δύο ώρες μπροστά από τη UTC και χρησιμοποιείται σε χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

 Μια χώρα χρησιμοποιεί την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης καθ' όλη τη διάρκεια του έτους: ΛιβύηΟι παρακάτω χώρες ή περιοχές τη χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα: Βόρεια Ευρώπη Φινλανδία, σε χρήση από το 1921Ανατολική Ευρώπη Λευκορωσία, σε χρήση από την περίοδο 1922-1930, ως μέρος της ΕΣΣΔ, και ξανά από το 1991, ως ανεξάρτητη χώρα Μολδαβία, σε χρήση από την περίοδο 1924-1940, ως μέρος της ΕΣΣΔ, και ξανά από το 1991, ως ανεξάρτητη χώρα Ουκρανία, σε χρήση από την περίοδο 1924-1930, ως μέρος της ΕΣΣΔ, και ξανά από το 1990, ως ανεξάρτητη χώραΒαλτικές Χώρες Εσθονία, σε χρήση από την περίοδο 1921-1940, ως μέρος της ΕΣΣΔ και ξανά από το 1989, ως ανεξάρτητη χώρα Λετονία, σε χρήση από την περίοδο 1926-1940, ως μέρος της ΕΣΣΔ και ξανά από το 1989, ως ανεξάρτητη χώρα Λιθουανία, σε χρήση από το 1920, ως μέρος της ΕΣΣΔ και από το 1989, ως ανεξάρτητη χώρα με διακοπή χρήσης το διάστημα 1998-1999Μέση Ανατολή Αίγυπτος Ισραήλ, εφαρμόστηκε από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1948 Κράτος της Παλαιστίνης, εφαρμόστηκε, παράλληλα με το Ισραήλ, το 1948 Κύπρος, εφαρμόστηκε από την ανεξαρτησία του Νησιού, από το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1960 ΛίβανοςΑνατολικά Βαλκάνια Βουλγαρία, από το 1894 Ελλάδα, από το 1916 Ρουμανία, από το 1931
Διαδικτυακή κυκλοφορία

Διαδικτυακή Κυκλοφορία είναι η ροή δεδομένων σε ολόκληρο το Διαδίκτυο ή σε ορισμένους δικτυακούς συνδέσμους των δικτύων του. Οι κοινές μετρήσεις της κίνησης είναι ο συνολικός όγκος, σε μονάδες πολλαπλάσια του byte, ή ως ρυθμοί μετάδοσης σε bytes ανά συγκεκριμένες μονάδες χρόνου. Καθώς η τοπολογία του Διαδικτύου δεν είναι ιεραρχική, δεν είναι δυνατή καμία ενιαία μέτρηση για τη συνολική κίνηση στο Διαδίκτυο. Τα δεδομένα κίνησης μπορούν να ληφθούν από τα σημεία ανταλλαγής κίνησης των παρόχων δικτύου της κατηγορίας 1 για ενδείξεις όγκου και ανάπτυξης. Αυτά τα δεδομένα, ωστόσο, δεν περιλαμβάνουν την κυκλοφορία που παραμένει εντός ενός δικτύου ενός παρόχου υπηρεσιών καθώς και την κίνηση που διασχίζει ιδιωτικά σημεία ανάκτησης.

 Η κοινή χρήση αρχείων αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της κίνησης του Διαδικτύου. Η συνήθης τεχνολογία για κοινή χρήση αρχείων είναι το πρωτόκολλο BitTorrent, το οποίο είναι ένα σύστημα peer-to-peer (P2P) που διαμεσολαβεί μέσω ευρετηρίων τοποθεσιών που παρέχουν καταλόγους πόρων. Τα μοντέλα κυκλοφορίας των συστημάτων P2P συχνά χαρακτηρίζονται ως προβληματικά και προκαλούν συμφόρηση. Σύμφωνα με μια έρευνα της Sandvine το 2013, το μερίδιο της Bit Torrent στην κίνηση στο Διαδίκτυο μειώθηκε κατά 20% σε 7,4% συνολικά, μειωμένο από 31% το 2008. Το Διαδίκτυο δεν χρησιμοποιεί καμία επίσημη κεντρική υποδομή για τη διαχείριση της κυκλοφορίας. Τα προγονικά δίκτυά του, ιδίως το ARPANET, δημιούργησαν υποδομς εποχής ραχοκοκαλιάς (backbone), που μετέφερε την κυκλοφορία μεταξύ μεγάλων κέντρων ανταλλαγής κίνησης, με αποτέλεσμα ένα κλιμακωτό ιεραρχικό σύστημα παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου (ISPs) εντός των οποίων τα δίκτυα της κατηγορίας 1 παρείχαν ανταλλαγή κίνησης μέσω της δρομολόγηση της κίνησης σε επίπεδα κατώτερου επιπέδου των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου. Η δυναμική ανάπτυξη του παγκόσμιου δικτύου είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχώς αυξανόμενη διασύνδεση σε όλα τα επίπεδα peering του Διαδικτύου, έτσι ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό σύστημα που θα μπορούσε να μεσολαβήσει σε αποτυχίες σύνδεσης, σημεία συμφόρησης και άλλη συμφόρηση σε πολλά επίπεδα.
Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ

Το Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ είναι τουρνουά που παίζεται κάθε σεζόν από 18 ομάδες των πρωταθλημάτων πρώτης και δεύτερης κατηγορίας του Κατάρ. Η πιο επιτυχημένη ομάδα είναι η Αλ Σαντ, η οποία έχει κερδίσει το τουρνουά 17 φορές. Το Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ διεξήχθη για πρώτη φορά το 1972, το οποίο κέρδισε η Αλ Αχλί Σ.Κ..

 Η Αλ Αχλί Σ.Κ. κέρδισε το πρώτο Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ, νικώντας την Αλ Ραγιάν με 6-1. Μέχρι σήμερα, είναι το μεγαλύτερο σκορ που έχει καταγραφεί ποτέ στον τελικό του Κυπέλλου. Ο Αμπντουλά Σιντίκι σημείωσε το πρώτο γκολ σε τελικό του Κυπέλλου. Δύο χρόνια αργότερα, η Αλ Αχλί έχασε τον τίτλο του Κυπέλλου σε έναν κλειστό αγώνα εναντίον της Αλ Σαντ, η οποία κέρδισε με 4-3. Σε αυτόν τον αγώνα, το πρώτο χατ τρικ στο τουρνουά σημείωσε ο Ιρανός Κάσιμ Φάλα της Αλ Αχλί. Ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου που μεταδόθηκε στην έγχρωμη τηλεόραση ήταν ο τελικός του 1975 που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Αλ Αχλί. Το μεγαλύτερο σκορ στο Κύπελλο επιτεύχθηκε τη σεζόν 1981-82 μεταξύ της Αλ Σαντ και της Αλ Σαμάλ Σ.Κ., με την πρώτη να κερδίζει με 16-2. Η σεζόν 1991-92, ήταν η μόνη σεζόν που πραγματοποιήθηκε σύστημα εντός/εκτός έδρας. Η Αλ Αχλί κέρδισε εκείνο το Κύπελλο, νικώντας στον τελικό την Αλ Ραγιάν. Τη σεζόν 1992-93, το τουρνουά είδε έναν αριθμό ρεκόρ από κόκκινες κάρτες σε έναν αγώνα, με τους παίκτες της Αλ Σαντ να δέχονται 4 κόκκινες κάρτες, ενώ η Αλ Αραμπί δέχτηκε μόνο 1. Η Αλ Αραμπί κέρδισε τον αγώνα με 3-0. Ο Άλι Άμπσι ήταν ο πρώτος ξένος διαιτητής που διαιτήτευσε αγώνα, στην πρώτη έκδοση του Κυπέλλου.Το Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ έχει υποστεί αλλαγές στη μορφή από τότε που διοργανώθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το 1999, αποφασίστηκε να συμπεριληφθούν οι ομάδες της δεύτερης κατηγορίας μαζί με τις ομάδες της πρώτης κατηγορίας του Κατάρ. Το 2004, το τουρνουά είχε πολλές κατηγορίες όπου η διοργάνωση είχε διάρκεια πέντε γύρων. *Μέχρι τη σεζόν 2020.
Νιμζοϊνδική άμυνα

Η Νιμζοϊνδική άμυνα (Nimzo-Indian Defence) (κωδικοί ECO E20–E59) είναι ένα σκακιστικό άνοιγμα το οποίο χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις: 1. δ4 Ιζ6 2. γ4 ε6 3. Ιγ3 Αβ4Οι κινήσεις αυτές είναι εφικτές και με άλλη σειρά, όπως 1.γ4 ε6 2.Ιγ3 Ιζ6 3.δ4 Αβ4.

 Αυτό το υπερμοντέρνο άνοιγμα αναπτύχθηκε από τον γκρανμαίτρ Άρον Νίμζοβιτς, ο οποίος το εισήγαγε στο ανώτερο επίπεδο για το σκάκι στις αρχές του 20ού αιώνα. Αντίθετα από τις περισσότερες Ινδικές άμυνες, η Νιμζοϊνδική δεν συνεπάγεται κάποιο άμεσο φιανκέτο, αν και τα μαύρα συχνά απαντούν με ...β6 και ...Αβ7. Με το κάρφωμα του λευκού ίππου τα μαύρα εμποδίζουν το 4.ε4 και επιδιώκουν να προκαλέσουν δίπλωμα των λευκών πιονιών. Τα λευκά θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα κέντρο πιονιών και να αναπτύξουν τα κομμάτια τους ώστε να προετοιμαστούν για μια επίθεση στη πλευρά των μαύρων. Η καθυστέρηση των μαύρων να συμμετάσχουν σε μια δομή πιονιών κάνει την Νιμζοϊνδική (μερικές φορές αναφέρεται κοινώς και ως "Νίμζο") μια πολύ ευέλικτη άμυνα στο 1.δ4. Μπορεί επίσης να μεταφερθεί σε γραμμές του Γκαμπί της βασίλισσας ή της Ινδικής άμυνας της βασίλισσας. Η Νιμζοϊνδική είναι μια εξαιρετικά σεβαστή άμυνα απέναντι στο 1.δ4, παίζεται σε όλα τα επίπεδα και έχει παιχτεί από κάθε παγκόσμιο πρωταθλητή μετά τον Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα. Τα λευκά παίζουν συχνά 3.η3 ή 3.Ιζ3 για να αποφευχθεί η Νιμζοϊνδική, επιτρέποντας στα μαύρα να ανταποκριθούν με 3.Ιζ3 Αβ4+ (σε Μπογκοϊνδική άμυνα) παίζοντας 4.Αδ2 ή 4.Ιβδ2, παρά 4.Ιγ3. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Nimzo-Indian Defence
Αμρίτ Καούρ

Η (Πριγκίπισσα) Αμρίτ Καούρ (λατινικό αλφάβητο : (Rajkumari) Amrit Kaur , Χίντι : (राजकुमारी अमृत कौर), ) (Λάκναου, 2 Φεβρουαρίου 1889 - Νέο Δελχί, 6 Φεβρουαρίου 1964), ήταν Ινδή πολιτικός και πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος υπουργός Υγείας της ανεξάρτητης Ινδίας και υπηρέτησε για δέκα χρόνια υπό την ιδιότητα αυτή. Ήταν οπαδός του Μαχάτμα Γκάντι, μαχήτρια της ελευθερίας και κοινωνική ακτιβίστρια. Η Κάουρ ήταν επίσης μέλος της συντακτικής συνέλευσης, του οργάνου που συνέταξε το σύνταγμα της Ινδίας.

 Η Αμρίτ Καούρ γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1889 στο Λάκναου, του Ούταρ Πραντές (τότε United Provinces), της τότε Βρετανικής Ινδίας. Είχε επτά ακόμα αδέλφια και ήταν κόρη του Ράγια Χάνραμ Σινγκ, μέλος της πριγκιπικής οικογένειας της Καρπουρθάλα στην περιοχή του Παντζάμπ και κόρη της Ρανί Χάνραμ Σινγκ, η οποία ήταν κόρη μεικτού γάμου, η μητέρα της ήταν από την Βεγγάζη και ο πατέρας της Άγγλος. Η Αμρίτ, γνωστή και με το παρωνύμιο "Μπίμπι" (Bibi) φοίτησε στο σχολείο θηλέων του Σέρμπορν στο Ντόρσετ της Αγγλίας και έπειτα της στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στην Αγγλία, επέστρεψε στην Ινδία. Ο πατέρας της, Ράγια Χάνραμ Σινγκ, απολάμβανε την εμπιστοσύνη πολλών ηγετών των κόμματος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου (INC). Μετά την επιστροφή της στην Ινδία από την Αγγλία, έδειξε ενδιαφερόταν για τον αγώνα της Ινδίας για ελευθερία μέσω των περιστασιακών επισκέψεων αυτών των ηγετών στο σπίτι του πατέρα της. Μετά από προσωπική συνάντηση με τον Μαχάτμα Γκάντι το 1918 και την Σφαγή της Jalianwala Bagh το 1919 αισθάνθηκε σύμφωνη με τις σκέψεις και το όραμά του για τη χώρα κι εντάχθηκε στο εθνικό κογκρέσο όπου εργάστηκε ως γραμματέας του Γκάντι για δεκαέξι χρόνια. Φυλακίστηκε πολλές φορές από τις Βρετανικές αρχές για την συμμετοχή της στο κίνημα ανεξαρτησίας της Ινδίας. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης ταμείου εκπαίδευσης γυναικών όλης της Ινδίας, μέλος του συμβουλευτικού συμβουλίου εκπαίδευσης, ιδρυτικό μέλος της διάσκεψης γυναικών της Ινδίας, ίδρυσε το ινστιτούτο φυματίωσης της Ινδίας και το κεντρικό ινστιτούτο Ερευνών. Συμμετείχε ως μέλος της ινδικής αντιπροσωπείας στις διασκέψεις της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Λονδίνο και το Παρίσι το 1945 και το 1946, αντίστοιχα. Το 1950 εκλέχτηκε πρόεδρος της παγκόσμιας συνέλευσης υγείας, πρώτη πρόεδρος και ιδρυτικό μέλος του ινστιτούτου ιατρικών επιστημών της Ινδίας στο Νέο Δελχί, επίσης πρόεδρος του Ινδικού ερυθρού σταυρού και πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της κοινωνίας αθενοφόρων του Αγίου Ιωάννη. Ήταν επίσης πρόεδρος της ομοσπονδίας αντισφαίρισης όλης της Ινδίας από το 1953 έως το 1958 και ιδρύτρια του εθνικού αθλητικού συλλόγου. Στο σχολείο του Σέρμπορν όπου φοίτησε ασχολήθηκε με το χόκεϊ, κρίκετ και λακρός όπου ήταν και η αρχηγός των αντίστοιχων σχολικών ομάδων. Επίσης ασχολήθηκε στα νεανικά της χρόνια και με την αντισφαίριση όπου ήταν πολύ καλή αθλήτρια. Ήταν φιναλίστ στο απλό στο πρωτάθλημα του Παντζάμπ στη Λαχόρη (που τότε ήταν πόλη της Ινδίας), το 1914,
Αζίζ Ντουγουάικ

Ο Αζίζ Ντουγουάικ (Aziz Duwaik, στα αραβικά: عزيز دويك) (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1948) είναι πολιτικός από την Παλαιστίνη, Πρόεδρος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC) από την εκλογή του στη θέση, στις 18 Ιανουαρίου 2006. Ως πρόεδρος της PLC, αναγνωρίζεται από πολλούς Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κατοικούν στη Γάζα, ως ο μεταβατικός Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής από τις 19 Οκτωβρίου 2016, οπότε διαλύθηκε η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Αναγνωριζόταν επίσης ως μεταβατικός πρόεδρος από τις 15 Ιανουαρίου 2009, όταν επίσημα τερματίστηκε η θητεία του εκλεγμένου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, έως τις 2 Ιουνίου 2014, όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Φυλακίστηκε στο Ισραήλ στις 6 Αυγούστου του 2006 με την κατηγορία ότι ήταν μέλος της Χαμάς και απελευθερώθηκε στις 22 Ιουνίου του 2009.

 Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο An-Najah στη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης. Έχει διδακτορικό στον περιφερειακό και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Ο Ντουγουάικ συνελήφθη πολλές φορές και εξορίστηκε από τα παλαιστινιακά εδάφη και απεστάλη στο νότιο Λίβανο, μαζί με 400 ακόμα μέλη της Χαμάς το 1992.Συνελήφθη από το Ισραήλ στις 29 Ιουνίου του 2006 στα πλαίσια της επιχείρησης Θερινές Βροχές του Ισραήλ. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε και έπειτα συνελήφθη ξανά στις 6 Αυγούστου του 2006. Ο ίδιος κατήγγειλε τον άγριο ξυλοδαρμό του κατά την κράτησή του. Οι δικηγόροι του επίσης ισχυρίστηκαν ότι κρατούνταν ο πελάτης τους υπό ανθυγιεινές συνθήκες. Τον Αύγουστο του 2006 απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον του Ντουγουάικ ως μέλους της Χαμάς και επίσης ότι είχε επαφές με τον Χαλέντ Μεσάαλ, ηγέτη της Χαμάς. Ο ίδιος κατηγόρησε το Ισραήλ ότι χρησιμοποιούσε τον "πολιτικό εκβιασμό", ισχυριζόμενος ότι η σύλληψή του ήταν κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Παρά την βουλευτική ασυλία, ο Ντουγουάικ φυλακίστηκε μαζί με άλλα μέλη της Χαμάς. Δυο μήνες πριν εκτίσει την τριετή ποινή του, το Ισραήλ απελευθέρωσε τον Ντουγουάικ. Αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Χανταρίμ, κοντά στο Τελ Αβίβ και στη συνέχεια οδηγήθηκε σε ισραηλινό στρατιωτικό φυλάκιο έξω από την πόλη Τουλκαρέμ. Η απόφαση για την αποφυλάκισή του, για λόγους υγείας, λήφθηκε από στρατιωτικό δικαστήριο στη Ραμάλα.
Χοσέ Πάμπλο Μάινορ

Ο Χοσέ Πάμπλο Μάινορ (José Pablo Minor, γεννημένος ως Χοσέ Πάμπλο Μάινορ Μεδράνο José Pablo Minor Medrano, 23 Μαρτίου 1991 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιαστής.

 Τηλενουβέλες Miss XV - 2012, ως Αντόνιο Ερνάντες La tempestad - 2013, ως Σαμουέλ (γκεστ εμφάνιση) Qué pobres tan ricos - 2013/14, ως Τάτο Muchacha italiana viene a casarse - 2014/15, ως Γκαέλ Άνχελες Pasión y poder - 2015/16, ως Νταβίντ Γκόμες- Λούνα Βαγιάδο Sin rastro de ti - 2016, ως Λουίς Λάρα Enamorándome de Ramón - 2017, ως Σαντιάγο Ιριάρτε (γκεστ εμφάνιση) Mi marido tiene familia - 2017/18, ως Γκαμπριέλ Μούσι ΛοσάνοΤηλεόραση Gossip Girl Acapulco - 2013, ως Ρικάρδο Ρουίς ντε Ινοχόσα Como dice el dicho - 2013, ως Χοσέ Μαρία/Ρόμπέρτο Zona Trendy México - 2014, ως Παρουσιαστής Los Espookys - 2019, ως Χουάν Κάρλος/Χουάν Πάμπλο Cuna de lobos - 2019, ως Μιγκέλ Τερρανόβα De brutas, nada - 2020/21, ως Ροδρίγο ΦλόρεςΤαινίες Plan Virgen - 2018 Βραβεία TVyNovelas Χοσέ Πάμπλο Μάινορ στην IMDb Χοσέ Πάμπλο Μάινορ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Άγιος Δημήτριος Ικαρίας

Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα (τέως δήμο) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινό χωριό της ΒΔ. Ικαρίας, στις βορειοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Αμμούδια» (913 μ.), δίπλα στον Χριστό και σε υψόμετρο 343. Απέχει 64 χλμ. περίπου Δ. του Αγίου Κηρύκου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραχών του νομού Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Ραχών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από το δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ικαρίας. Ο χείμαρρος Χάρακας του χωριού Το εκκλησάκι της Παναγίτσας στη νότια είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Παλάτι του Πατάουντι

Το παλάτι του Πατάουντι, που ονομάζεται επίσης Ιμπραχίμ Κότι, είναι ένα παλάτι της πρώην κυβερνώσας οικογένειας Πατάουντι, στην πόλη Πατάουντι της περιφέρειας Γκοργκέον, στην πολιτεία Χαρυάνα της Ινδίας. Το παλάτι κληρονόμησε ο Μανσούρ Άλι Καν, ο τελευταίος νοάμπ από τον πατέρα του, Ίφφικαρ Άλι Καν. Επί του παρόντος, το παλάτι αποτελεί κτήση του γιου του Μανσούρ Άλι Καν, Σάιφ Άλι Καν, ο οποίος το χρησιμοποιεί ως πατρική κατοικία.

 Μετά τον γάμο μεταξύ του νοάμπ του Πατάουντι και της Μπέγκαμ του Μπόχαλ, ο νοάμπ αισθάνθηκε ότι το παλιό οικογενειακό σπίτι δεν ήταν αρκετά μεγάλο για να στεγάσει τη νέα νύφη του με τον τρόπο που είχε συνηθίσει. Μετά από αίτημα του Ίφφικαρ Άλι Καν (1910-52), το κτήριο σχεδιάστηκε στο στυλ των αρχοντικών της αποικιακής εποχής του αυτοκρατορικού Δελχί από τον Ρόμπερ Τορ Ρούσσελ (1888-1972) με τη βοήθεια του Au Molt von Heinz. . Ο γιος του Ίφφικαρ, Μανσούρ Άλι Καν, είχε μισθώσει το παλάτι ως ξενοδοχείο στην Neemrana Hotels και λειτούργησε από το 2005 έως το 2014. Τότε, ο Σάιφ Άλι Καν ανέκτησε την κυριότητα του παλατιού και άρχισε εργασίες αποκατάστασης και ανακαίνισης, οι οποίες κράτησαν μέχρι τον Ιούλιο του 2015. Η αποκατάσταση και η ανακαίνιση έχουν πλέον τελειώσει και η οικογένεια ζει στο σπίτι τους κατά τους χειμερινούς μήνες. Το παλάτι έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες Bollywood, όπως οι Veer Zara, Mangal Pandey, Rang De Basanti, Gandhi My Father και στην ταινία αμερικάνικης παραγωγής Eat Pray Love.
Δήμος Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης

Ο Δήμος Αγίου Αθανασίου ήταν Καποδιστριακός Δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο ενιαίο δήμο Χαλκηδόνος. Βρισκόταν 20 χιλιόμετρα δυτικά της Θεσσαλονίκης και αποτελούνταν από πρώην κοινότητες που απότέλεσαν δημοτικά διαμερίσματα με το Σχέδιο Καποδίστριας. Είχε έδρα την κωμόπολη Άγιος Αθανάσιος.

 Ο δήμος Αγίου Αθανασίου είχε (πραγματικό) πληθυσμό 14.683 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στον δήμο περιλαμβάνονταν οι οικισμοί: Δ.Δ. Αγίου Αθανασίου -- ο Άγιος Αθανάσιος [ 4.932 ] Δ.Δ. Βαθυλάκκου -- ο Βαθύλακκος [ 2.316 ] Δ.Δ. Γεφύρας -- η Γέφυρα [ 3.052 ] Δ.Δ. Νέας Μεσημβρίας -- η Νέα Μεσημβρία [ 3.048 ] Δ.Δ. Αγχιάλου -- η Αγχίαλος [ 738 ] Δ.Δ. Ξηροχωρίου [ 597 ] τα Μπαλαίικα [ 34 ] το Ξηροχώρι [ 563 ] Ιστορία του χωριού Αγίου Αθανασίου (από το Ενιαίο Λύκειο Αγίου Αθανασίου) Ιστορία του Βαθυλάκκου (από το Δημοτικό Σχολείου Βαθυλάκκου)
Φραγκίσκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ

Ο Φραγκίσκος (Franz von Sachsen-Coburg-Saalfeld, 15 Ιουλίου 1750 - 9 Δεκεμβρίου 1806) ήταν Δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ (1800- 1806), προπάτορας της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου.

 Ο Φραγκίσκος Φρειδερίκος Αντώνιος ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ερνέστου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Σοφίας Αντουανέττας των Γουέλφων, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Έλαβε πολύ καλή εκπαίδευση και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες βιβλίων και εικόνων της εποχής του. Στην προσωπική του βιβλιοθήκη στο κάστρο "Φέστε Κόμπουργκ" είχε συλλέξει το 1775 γύρω στις 300.000 χαλκογραφίες. Νυμφεύτηκε το 1776 τη Σοφία των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου Φρειδερίκου Γ΄ της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν, η οποία απεβίωσε επτά μήνες αργότερα, χωρίς απογόνους. Το 1777 ο Φραγκίσκος έκανε δεύτερο γάμο με την Αυγούστα, κόρη του Ερρίκου ΚΔ΄ του Ρόις-Έμπερσντορφ, και απέκτησε τέκνα: Σοφία (1778 - 1835), παντρεύτηκε τον Εμμάνουελ, Κόμη του Μένσντορφ-Πουιγύ. Αντουανέττα (1779 - 1824), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης, στρατηγό. Ιουλιανή (μετέπειτα Άννα Φεοντόροβνα) (1781 - 1860), παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Πάβλοβιτς της Ρωσίας. θνησιγενής γιος (1782). Ερνέστος Α΄ (1784 - 1844), Δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Οι απόγονοί του έγιναν βασιλείς του Ηνωμένου Βασιλείου με το όνομα του Οίκου του Ουίνδσορ (κύριος κλάδος) και δούκες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα (πλάγιος κλάδος). Φερδινάνδος (1785 - 1851), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Έγινε ιδρυτής οίκου: οι απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Πορτογαλίας (κύριος κλάδος) και βασιλείς της Βουλγαρίας (πλάγιος κλάδος). Βικτωρία (1786 - 1861), παντρεύτηκε πρώτα τον Έμιχ-Καρολο του Λάινινγκεν και έπειτα τον Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ & Στράθερν. Κόρη της από τον δεύτερο γάμο ήταν η: Βικτωρία (1819 - 1901), Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μαριάννα Καρλόττα (1788 - 1794). Λεοπόλδος Α΄ (1790 - 1865), Βασιλιάς του Βελγίου. Ιδρυτής οίκου βασιλέων του Βελγίου. Φραγκίσκος Μαξιμιλιανός Λουδοβίκος (1792 - 1793).
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου

Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου (Αθήνα, 11 Απριλίου 1957) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.Παράλληλα με τις σπουδές της στην ΑΣΟΕΕ ασχολείται με την τέχνη του κουκλοθεάτρου . Αργότερα θα αποφοιτήσει με άριστα από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης ενώ το 1989 θα της απονεμηθεί το βραβείο Καρόλου Κουν. Το 1992 θα εγκατασταθεί στη Γαλλία -Παρίσι και Βρέστη- δουλεύοντας και διδάσκονταs στο Théâtre de l’Instant και στο Εθνικό Θέατρο της Βρετάνης. Μετά την επιστροφή της και έως σήμερα αναλαμβάνει ρόλους στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και συνεργάζεται μεταξύ άλλων με το Κ.Θ.Β.Ε.

 (1975-1979): Τελειόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ). (1977-1984): Παράλληλα με τις σπουδές της, μαθαίνει την τέχνη του κουκλοθεάτρου και συνεργάζεται με το «Κουκλοθέατρο Αθηνών – ο Μπάρμπα Μυτούσης» της Ελένης Θεοχάρη-Περάκη. (1980–1983): Σπουδάζει στην Ανωτέρα Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», από την οποία αποφοιτά με άριστα. (1988–1989): Της απονέμεται το ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ πρωταγωνιστικού γυναικείου ρόλου (Ελισσάβετ) στο «Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα» του Έντεν φον Χόρβατ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. (1992-2001): Εγκαθίσταται στη Γαλλία (Παρίσι και Βρέστη), όπου εργάζεται επί 7 χρόνια στο θέατρο ως ηθοποιός και διδάσκουσα. (2003-2010): Συνεργάζεται με την Μιρέλλα Παπαοικονόμου στις τηλεοπτικές σειρές «Λένη», «Ιωάννα της Καρδιάς» και «Το Νησί». 2021 «Αγγελική», του Στ. Μπλάτσου 2010 «Το νησί», του Θ. Παπαδουλάκη 2008 «Ο ψεύτης παππούς», του Ν. Καβουκίδη 2007 «Ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα - Έγκλημα στο Κολωνάκι», του Χ. Παληγιαννόπουλου 2006 «Η Ιωάννα της καρδιάς», της Β. Μανώλη 2005 «Σαν όνειρο», του Στ. Μπλάτσου 2003 «Λένη», του Λ. Ζαρουτιάδη 1989 «Σιγά… η πατρίδα κοιμάται», του Γιάννη Σμαραγδή 1987 «Το μπουρίνι», του Γ. Διαμαντόπουλου Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου στο IMDb
Προεδρικές εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ (2009)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 15 Μαρτίου. Οι κύριοι διεκδικητές του προεδρικού θώκου ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα από την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (ARENA) και ο υποψήφιος του κόμματος των πρώην ανταρτών, Μαουρίσιο Φούνες από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του.

 O Φούνες ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, καθώς έλαβε 51,3% των ψήφων. Αντιπρόεδρός του είναι ο Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν (Salvador Sánchez Cerén). Ο αντίπαλός του , Άβιλα, πήρε 48,7% των ψήφων. Ήταν η πρώτη φορά που το ARENA ηττήθηκε σε εκλογές έπειτα από 18 χρόνια. Ο νικητής χαρακτήρισε τη νύχτα των εκλογών ως την "ευτυχέστερη νύχτα της ζωής του" και λίγο μετά ο Άβιλα παραδέχθηκε την ήττα του. Οι εκλογικοί παρατηρητές από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών δεν ανέφεραν επεισόδια, παρότι σε εκλογικό κέντρο στην Τορόλα , του διαμερίσματος Μορασάν, υπήρξαν καταγγελίες ότι ψήφισαν και κάτοικοι από την Ονδούρα. Χώρες όπως η Ταϊβάν και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι ανυπομονούσαν να συνεργαστούν με τη νέα κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ. Ο νέος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου του 2009.
Οπερόνιο

Στο γονιδίωμα των προκαρυωτικών οργανισμών τα γονίδια των ενζύμων που παίρνουν μέρος σε μια μεταβολική οδό, όπως η διάσπαση της λακτόζης ή η βιοσύνθεση διάφορων αμινοξέων, οργανώνονται σε οπερόνια, δηλαδή σε ομάδες που υπόκεινται σε κοινό έλεγχο της έκφρασής τους.

 Ένα οπερόνιο αποτελείται από τις εξής αλληλουχίες DNA: Δομικά γονίδια: Είναι τα γονίδια που κωδικοποιούν ένζυμα και βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο πάνω στο γονιδίωμα του βακτηρίου και αποτελώντας μια μονάδα, έχουν κοινό υποκινητή και αλληλουχίες λήξης μεταγραφής Ρυθμιστικό γονίδιο: Παράγει την πρωτεΐνη-καταστολέα που εμποδίζει την έκφραση των δομικών γονιδίων(όταν δεν χρειάζεται το κύτταρο τις πρωτεΐνες) και βρίσκεται πριν τον υποκινητή Υποκινητής: Πάνω σε αυτόν προσδένεται η RNA πολυμεράση με σκοπό να προχωρήσει στην μεταγραφή των γονιδίων βρίσκεται ανάμεσα στο ρυθμιστικό γονίδιο και τον χειριστή Χειριστής: Πάνω σε αυτόν προσδένεται η πρωτεΐνη-καταστολέας για να εμποδίσει την RNA πολυμεράση να μεταγράψει τα γονίδια και βρίσκεται μετά τον υποκινητή Όταν τα βακτήρια Escherichia coli βρεθούν σε περιβάλλον όπου υπάρχει λακτόζη, αντί για γλυκόζη που χρησιμοποιούν συνήθως ως πηγή άνθρακα, ρυθμίζουν την παραγωγή κατάλληλων ενζύμων που διασπούν τη λακτόζη στα μονομερή της, γλυκόζη και γαλακτόζη. Τα ένζυμα αυτά αυτά είναι τρία, η β-γαλακτοζιδάση, η περμεάση και η τρανσακετυλάση, που κωδικοποιούνται από τα δομικά γονίδια Ζ, Υ και Α αντίστοιχα. Τα γονίδια αυτά βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο πάνω στο γονιδίωμα του βακτηρίου E. coli και αποτελούν το οπερόνιο της λακτόζης, όπως ονομάστηκε από τους François Jacob και Jacques Monod το 1961. Στο οπερόνιο της λακτόζης περιλαμβάνονται, εκτός από τα τρία δομικά γονίδια, ένα ρυθμιστικό γονίδιο, ο υποκινητής και ο χειριστής, όπως και σε κάθε οπερόνιο. Το οπερόνιο της λακτόζης σε καταστολή Τα δομικά γονίδια του οπερονίου βρίσκονται υπό καταστολή, όταν από το θρεπτικό υλικό του βακτηρίου E. coli απουσιάζει η λακτόζη. Η καταστολή αυτή επιτυγχάνεται όταν η πρωτεΐνη-καταστολέας, που κωδικοποιείται από το ρυθμιστικό γονίδιο, προσδεθεί ισχυρά στον χειριστή. Έτσι το ένζυμο RNA πολυμεράση εμποδίζεται από το να ξεκινήσει τη μεταγραφή των δομικών γονιδίων. Σημειώνεται πως το ρυθμιστικό γονίδιο μεταγράφεται συνεχώς και παράγει μόρια της πρωτεΐνης-καταστολέα, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή όχι λακτόζης. Επαγωγή του οπερονίου της λακτόζης Όταν στο θρεπτικό υλικό του βακτηρίου E. coli υπάρχει μόνο λακτόζη, τότε ο ίδιος ο δισακχαρίτης προσδένεται στην πρωτεΐνη-καταστολέα και δεν της επιτρέπει να προσδεθεί στον χειριστή. Έτσι, η RNA πολυμεράση είναι ελεύθερη να ξεκινήσει τη μεταγραφή των δομικών γονιδίων. Τα γονίδια μεταγράφονται και μεταφράζονται από το ίδιο μόριο mRNA, το οποίο διαθέτει κωδικόνιο έναρξης και κωδικόνιο λήξης για κάθε γονίδιο, οπότε και συντίθενται τα τρία απαραίτητα ένζυμα. Συμπερασματικά, η ίδια η λακτόζη ενεργοποιεί τη διαδικασία για την αποικοδόμησή της, λειτουργεί, δηλαδή, ως επαγωγέας της μεταγραφής των δομικών γονιδίων του οπερονίου. Όταν η λακτόζη διασπαστεί πλήρως, η πρωτεΐνη-καταστολέας είναι ελεύθερη να προσδεθεί και πάλι στο χειριστή και να καταστείλει τη λειτουργία των δομικών γονιδίων.
Συνθετικοί

Οι Συνθετικοί είναι ελληνική μπάντα ηλεκτρονικής μουσικής που δημιουργήθηκε το 1985 στην Δραπετσώνα από τους Αποστόλη "Λοβέρδο" Αυγερινό (στίχοι, σύνθεση, φωνή, κιθάρα) και τον Διονύση Αυγερινό (στίχοι, σύνθεση, φωνή, πλήκτρα), που κατάγονται από το Ληξούρι.

 Οι Αποστόλης και Διονύσης Αυγερινός γεννήθηκαν στο Ληξούρι Κεφαλλονιάς. Η σχέση τους με την μουσική ξεκινάει από πολύ νωρίς, τόσο λόγω της πλούσιας μουσικής παράδοσης του τόπου που μεγάλωσαν, όσο και των μουσικών ερεθισμάτων μέσα από την ίδια την οικογένεια, που όλοι σχεδόν παππούδες ,πατέρας, θείοι, ήταν ερασιτέχνες μουσικοί ενώ πρόγονος τους είναι ο συνθέτης Νικόλαος Αυγερινός, ο οποίος έζησε στην Οδησσό της Ρωσίας. Ήταν συνθέτης κυρίως εκκλησιαστικής τετράφωνης μουσικής και ενορχηστρωτής σε κάποια έργα του Τσαϊκόφσκι.Πριν από την εφηβεία, εγκαθίστανται οικογενειακά στην Αθήνα, όπου τα μουσικά ακούσματα των αδελφών Αυγερινών από την ροκ, την πανκ, τα blues, αλλά και την ηλεκτρονική μουσική, τους οδηγούν να υλοποιήσουν την ιδέα σχηματισμού της μπάντας "Συγχρονισμοί". Αργότερα αλλάζουν το όνομα σε «Συνθετικοί», το οποίο και καθιερώνεται, κυκλοφορώντας το πρώτο τους ομώνυμο βινύλιο. Ακολουθώντας ηλεκτρονικά μονοπάτια, καθιερώνουν το δικό τους ξεχωριστό ύφος, μέσα από την όσμωση του μινιμαλισμού, των ψυχεδελικών πλήκτρων, αλλά και της ηλεκτρικής κιθάρας, με τα ψηλά φωνητικά του Αποστόλη Αυγερινού και τον υπερρεαλιστικό στίχο. Το πρωτόγνωρο για την εποχή ύφος των Συνθετικών δεν έχει την ανάλογη ανταπόκριση και έτσι τρία χρόνια αργότερα το συγκρότημα διαλύεται. Στη συνέχεια, οι Αποστόλης και Διονύσης κυκλοφόρησαν ως "Αποστόλης και Διονύσης Αυγερινός" τα δύο cd Φώτα Μου, Ήλιε Μου το 1997 και Ήλεκτρον το 2006, με το δεύτερο να αποτελεί ένα εξ' ολοκλήρου ορχηστρικό άλμπουμ ηλεκτρονικής μουσικής, με επιρροές από την ελληνική παραδοσιακή επτανησιακή παραδοσιακή, αλλά και την βυζαντινή μουσική. Το 2010, και ύστερα από απαίτηση μερίδας κόσμου, οι Συνθετικοί επανασυνδέθηκαν. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν νέα τραγούδια που εμπεριέχονται στο άλμπουμ με τίτλο Προσωπεία- Εφιάλτες. Το 2013, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Ανθρώπινες Ιστορίες.Το 2018 βγαίνει ο τέταρτος δίσκος της μπάντας με τίτλο Την Τρέλα θα Αγγίξω και τον Μάρτη του 2020 κυκλοφορεί το 5ο τους άλμπουμ Σκιά του τρόμου. Σήμερα, οι Συνθετικοί συνεχίζουν να εμφανίζονται σε συναυλίες. Παράλληλα, οι Αποστόλης και Διονύσης Αυγερινός, εργάζονται επάνω στη σύνθεση και την ηχογράφηση ενός διαφορετικού project με ακουστικά όργανα και μελοποίηση ποιημάτων του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Ως Συνθετικοί Συνθετικοί (1990) Προσωπεία - Εφιάλτες (2010) Ανθρώπινες Ιστορίες (2013) Την Τρέλα θα Αγγίξω (2018) Σκιά του τρόμου (2020)Ως Αποστόλης και Διονύσης Αυγερινός Φώτα Μου Ήλιε Μου (1997) Ήλεκτρον (2006) https://www.synthetiki.com/ https://www.discogs.com/artist/1619971-%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF
Κάρολος Εμμανουήλ της Σαβοΐας-Καρινιάν

Ο Κάρολος Εμμανουήλ (Carlo Emanuele di Savoia-Carignano , 24 Οκτωβρίου 1770 – 16 Αυγούστου 1800) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πρίγκιπας του Καρινιάνο (1780 - 1800). Ο γιος του έγινε βασιλιάς της Σαρδηνίας, ο εγγονός του (και απόγονοί του) βασιλιάς της Ιταλίας και ένας δισέγγονός του βασιλιάς της Ισπανίας.

 Ο Κάρολος Εμμανουήλ Φερδινάνδος Ιωσήφ Λουδοβίκος Μαρία γεννήθηκε στο Παλάτσο Καρινιάνο και ήταν το μόνο τέκνο του Βίκτωρος Αμεδαίου Β΄ του Καρινιάνο και της Ιωσηφίνας της Λωρραίνης, κόρης του Λουδοβίκου Καρόλου του Μπριόν. Το 1797 νυμφεύτηκε τη Μαρία Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου της Κουρλάνδης, και είχε τέκνα: Κάρολος Αλβέρτος (1798 - 1849), Βασιλιάς της Σαρδηνίας. Ελισάβετ (1800 - 1856), παντρεύτηκε τον Ράινερ Ιωσήφ της Αυστρίας. Guichenon, Samuel, Seigneur de Painesuyt. Histoire généalogique de la Royale Maison de Savoye. Lyon, 1660 (2 vols.; other editions published).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1931

Το Α΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1931 διεξήχθη από το Σάββατο 24 έως τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 1931 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας με διοργανωτή το ΣΕΓΑΣ και περιλάμβανε 11 αγωνίσματα της α΄ κατηγορίας και 10 της β΄. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου. Ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν επίσημοι πανελλήνιοι αγώνες γυναικών. Τα προηγούμενα χρόνια την έλλειψη πανελληνίου πρωταθλήματος κάλυπταν οι ετήσιοι «Αγώνες Αθλητριών» που διοργανωνε ο Πανιώνιος από το 1926 ως το 1929. Το 1930 είχαν γίνει τοπικά πρωταθλήματα γυναικών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από τον ΣΕΓΑΣ.

 Στους αγώνες μετείχαν «υπερπεντήκοντα αθλήτριες Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων». Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, που έτσι κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου πρωταθλητή Ελλάδος στίβου γυναικών. Τους αγώνες παρακαλούθησε αρκετός αριθμός φιλάθλων που επευφήμησε τις πρωτοπόρες Ελληνίδες αθλήτριες. Επειδή υπήρχαν και αθλήτριες μικρότερης ηλικίας, χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες: Αθλήτριες α΄ κατηγορίας: γυναίκες και νεάνιδες από 17 ετών και άνω. Αγωνίσματα (11): 60μ, 100μ, 80μ εμπ., 4Χ100μ, δίσκος, σφαίρα, ακόντιο, ύψος και μήκος με φορά κα άνευ φοράς. Αθλήτριες β΄ κατηγορίας: κορασίδες 14 ως 16 ετών. Αγωνίσματα (10): 50μ, 80μ, 4Χ50μ, δίσκος, σφαίρα, ακόντιο, ύψος και μήκος με φορά κα άνευ φοράς.Αρχικά είχε προγραμματιστεί να διεξαχθούν παράλληλα και κάποια σπάνια αγωνίσματα ανδρών με σκοπό την κατάρριψη ατομικών και πανελλήνιων ρεκόρ, όπως: 300μ, μίλι (1609μ), ελληνικός ακοντισμός, μήκος άνευ φοράς και ελεύθερη δισκοβολία. Τελικά, τα ανδρικά αγωνίσματα μεταφέρθηκαν για την Κυριακή 1 Νοεμβρίου.Οι σύλλογοι που δήλωσαν συμμετοχή ήταν : Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, Πανιώνιος Γ.Σ., Απόλλων, Α.Ο. Νεανίδων, Πειραϊκός Σύνδεσμος, Πειραϊκός Όμιλος Φιλάθλων, Ολυμπιακός Σ.Φ.Π., Παναχαϊκή Γ.Ε., Εθνικός Πειραιώς, Γ.Σ. Τα Ολύμπια Λεμεσού, Ελληνορωσικός, Νήαρ Ήστ, Νέοι Βύρωνος κ.α.. Τις περισσότερες αθλήτριες δήλωσε το Παλαιό Φάληρο 12 και ο Ελληνορωσικός με 10. * Οι βαθμοί υπολογίστηκαν συνολικά για Α΄ και Β΄ κατηγορία. "Μακεδονία", 23/10/1931. "Μακεδονία", 25/10/1931. "Μακεδονία", 27/10/1931. "Μακεδονία", 28/10/1931. "Ακρόπολις", 25, 26 και 27/10/1931, ψηφ. σελ. 194, 202 και 210. Αγώνες Αθλητριών Πανιωνίου 1926 Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1927 Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1928 Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1929 Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες 1930
Νανσί Πένα

Ο Νανσί Πένα (γαλλικά: Nancy Peña, 13 Αυγούστου 1979 στην Τουλούζη), είναι Γάλλος καλλιτέχνης κόμικς, ιδιαίτερα γνωστός στη Μπεζανσόν, όπου είναι πολύ δραστήριος. Σπούδασε στο École Normale Supérieure στο Κασάν, όπου απέκτησε πτυχίο Εφαρμοσμένων Τεχνών το 2003.

 La montagne en marche. Pieds sous Terre, Frontignan 2006, ISBN 978-2-910431-93-8. Au point de devant. Boîte à bulles, Antony 2006, ISBN 978-2-84953-021-4. Au point d'entre-deux. Boîte à bulles, Antony 2007, ISBN 978-2-84953-051-1. Tea party. Dibbuks, Madrid 2009, ISBN 978-84-936880-3-5. Nancy Peña. Édition Charrette, Libourne 2012, ISBN 978-2-91547807-5. Madame: L’année du chat. Boîte à bulles, Saint-Avertin 2015, ISBN 978-2-84953-254-6.
Μητροπολίτης Κασσανδρείας Νικόδημος

Ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας και Πολυγύρου Νικόδημος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, Σίφνος, 1942), είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας, από τον Ιανουάριο του 2001.

 Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, γεννήθηκε το 1942 στη Σίφνο. Είναι τέκνο της Άννας και του Ελευθερίου Κορακή. Αφού παρακολούθησε τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απ'όπου έλαβε και πτυχίο το 1967.Στις 6 Αυγούστου 1965, χειροτονήθηκε Διάκονος από τον (τότε) επίσκοπο Θαυμακού Χρυσόστομο (μετέπειτα μητροπολίτη Μεσσηνίας), και το 1969, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Πειραιώς Χρυσόστομο Ταβλαδωράκη. Υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, από το 1969 έως το 1974. Από το 1974 έως το 2001, υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς.Στις 12 Ιανουαρίου 2001, εξελέγη Μητροπολίτης Κασσανδρείας και Πολυγύρου, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (με 62 ψήφους στο τριπρόσωπο και 55 ψήφους, μεταξύ των πρώτων). Χειροτονήθηκε την επομένη, 13 Ιανουαρίου, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ενθρονίστηκε στον Πολύγυρο στις 18 Φεβρουαρίου. Ιστοσελίδα Ι.Μ. Κασσανδρείας
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1952

Η 25ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1952, έλαβε χώρα στις 19 Μαρτίου 1953. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Παντάγιες στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας. Ήταν η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ η οποία μεταδόθηκε από την τηλεόραση.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Το Όγδοο Θαύμα Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές Ιβανόης Μουλέν Ρουζ Ο Ήσυχος Άνθρωπος Τζον Φορντ – Ο Ήσυχος Άνθρωπος Σέσιλ Ντε Μιλ – Το Όγδοο Θαύμα Τζον Χιούστον – Μουλέν Ρουζ Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς – Υπόθεση Κικέρων Φρεντ Τσίνεμαν – Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές Γκάρι Κούπερ – Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές Άλεκ Γκίνες – Η Συμμορία των Εντιμότατων Μάρλον Μπράντο – Βίβα Ζαπάτα! Κερκ Ντάγκλας – Η Ωραία και το Κτήνος Χοσέ Φερρέρ – Υπόθεση Κικέρων Σίρλεϊ Μπουθ – Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα Τζόαν Κρόφορντ – Πύρινος Εφιάλτης Μπέτι Ντέιβις – The Star Τζούλι Χάρις – The Member of the Wedding Σούζαν Χέιγουορντ – Σ' έχω κλείσει στην καρδιά μου Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Άρχερμος

Ο Άρχερμος υπήρξε αρχαίος Έλληνας γλύπτης, από το νησί της Χίου που δραστηριοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.. Είναι ένας από τους λίγους γλύπτες της αρχαϊκής περιόδου για τον οποίο υπήρξαν αναφορές σε λογοτεχνικές πηγές και επιγραφές.

 Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν εγγονός του Μέλαντα και γιος του Μικκιάδη, αμφότεροι γλύπτες. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ότι έργα του Άρχερμου βρίσκονταν στη Δήλο. Από σχολιαστή της κωμωδίας Όρνιθες του Αριστοφάνη πληροφορούμαστε ότι πρώτος αυτός παράστησε τη Νίκη με φτερά. Το όνομά του μνημονεύεται σε επιγραφή σε βάση αγάλματος που βρέθηκε στη Δήλο και κοντά σε γλυπτό μιας φτερωτής Νίκης που σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Επίσης μνημονεύεται σε επιγραφή που βρέθηκε στην Ακρόπολη, ώστε ο Άρχερμος ή εργάζονταν εκεί, ή κατασκεύαζε τα αγάλματά του στη Χίο και τα έστελνε στην Ακρόπολη.Γιοί του ήταν ο Βούπαλος και ο Άθηνις, όπως μας αναφέρει ο Πλίνιος. Νίκη (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 21) Παναγής Καββαδίας (1886). Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. Αρχαιολογική Εφημερίς. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου των Αδελφών Περρή. σελίδες 133-136. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2012.
Σκάκι τρελλού βασιλιά

Το Σκάκι τρελλού βασιλιά (ινδικά: Shatranj Diwana Shah, διεθνώς: The Mad King's Game), γνωστό και ως Μαχαραγιάς και Σιπάι (Maharajah and the Sepoys), ή Σκάκι του μαχαραγιά (Maharajah chess) είναι μια δημοφιλής παραλλαγή στο σκάκι με διαφορετικούς στρατούς για τα λευκά και τα μαύρα, που παίχτηκε για πρώτη φορά στην Ινδία τον 19ο αιώνα.

 Τα μαύρα έχουν ένα πλήρες σετ σκακιστικών κομματιών, που ονομάζουν Σιπάι (από το περσικό سپاهی, σιπάχι που σημαίνει πεζικό) και παρατάσσεται στη σκακιέρα ως συνήθως, ακολουθώντας τους συμβατικούς κανόνες, εκτός της προαγωγής που δεν ισχύει για τα πιόνια. Τα λευκά περιορίζονται σε ένα ενιαίο κομμάτι, που ονομάζουν Μαχαραγιά (από το σανσκριτικό महाराज, μαχά=μέγας και ραντζά=βασιλιάς), το οποίο είναι βασιλιάς που μπορεί να κινηθεί είτε ως βασίλισσα είτε ως ίππος, δηλαδή πρόκειται για το κομμάτι αμαζόνα με τη βασιλική ιδιότητα επιπλέον. Στόχος των μαύρων είναι να κάνουν ματ στον Μαχαραγιά, ενώ τα λευκά προσπαθούν να κάνουν ματ στον βασιλιά των μαύρων.Με προσεκτικό παίξιμο τα μαύρα κερδίζουν πάντα σε αυτό το παιχνίδι, τουλάχιστον σε μια σκακιέρα 8×8. Η ασυμμετρία του παιχνιδιού αμφισβητεί την ευελιξία κίνησης και την ευκινησία εναντίον μιας μεγαλύτερης σε αριθμό δύναμης. Σύμφωνα με τον Hans Bodlaender: Με προσεκτικό παίξιμο τα μαύρα θα πρέπει να είναι σε θέση να κερδίσουν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, και σε πολλές περιπτώσεις, όταν ο λευκός Μαχαραγιάς σπάσει τις γραμμές των μαύρων, έχει καλές πιθανότητες να κερδίσει. Ο Μαχαραγιάς αποτελεί σοβαρή απειλή και μπορεί να κερδίσει ενάντιον ενός αδύναμου αντίπαλου. Η στρατηγική του έχει ως κύρια τακτική να αιχμαλωτίσει, όσο το δυνατόν στις αρχές της παρτίδας, όσα περισσότερα μαύρα κομμάτια μπορεί, χρησιμοποιώντας πιρούνια (επιθέσεις σε περισσότερα από ένα απροστάτευτα κομμάτια ταυτοχρόνως), έτσι μετά από επαρκή καθαρισμό της σκακιέρας, να κυνηγήσει κάνοντας σαχ τον μαύρο βασιλιά, αποσπώντας τον από τα άλλα κομμάτια του και οδηγώντας τον σε μια γωνία ώστε να του κάνει ματ. Η κρίσιμη αδυναμία του Μαχαραγιά είναι ότι είναι μόνος του και δεν μπορεί να κάνει ανταλλαγές, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει μαύρα κομμάτια, τα οποία προστατεύονται. Έτσι, η νικηφόρα τακτική των Σιπάι είναι να παίζουν κινήσεις με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα κομμάτια τους να παραμένουν προστατευμέναι ενώ σταδιακά κερδίζουν χώρο στην σκακιέρα έναντι του Μαχαραγιά. Είναι εξίσου σημαντικό να βεβαιωθούν ότι ο Μαχαραγιάς δεν μπορεί να κάνει σαχ. Για παράδειγμα, μια ακολουθία κινήσεων που αναγκάζει τα λευκά σε ματ, μετά από 24 κινήσεις και ανεξάρτητα από τις κινήσεις των λευκών, είναι η εξής (σε αλγεβρική σημειογραφία): Στο σημείο αυτό, αν ο Μαχαραγιάς είναι π.χ. στο τετράγωνο α1 τότε: 23... Πβ1 24... Π3β2# 0-1αλλιώς: 23... Βδ1# 0-1
Φρέναρος FC 2000

Το Φρέναρος FC 2000 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Φρέναρος της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2000. Χρώματα της ομάδας είναι το γκρίζο, το κίτρινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Φρενάρους.

 Το Φρέναρος FC 2000 ιδρύθηκε το 2000 από την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών τμημάτων του Φωτειακού Φρενάρους και της Ολυμπιάς Φρενάρου. Η ομάδα κατά την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ.Το 2001 εξασφάλισε την ένταξη της στην Κυπριακή Ομοσπονδία ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας μέσω του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ. Στην πρώτη συμμετοχή της, την περίοδο 2001-02, τερμάτισε στην έβδομη θέση. Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την περίοδο 2003-04 τερμάτισε στην τέταρτη θέση.Την περίοδο 2004-05 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία, στην οποία παρέμεινε για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 2008-09 τερματίζει στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2009-10 τερματίζει στη 12η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάζεται στη Γ΄ κατηγορία. Παραμένει στη Γ΄ κατηγορία για τρεις περιόδους, έως την περίοδο 2012-13 που τερματίζει στη 13η θέση και υποβιβάζεται στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην ένατη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας.Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση. Όπως είχε προαποφασιστεί, η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία για τη Δ΄ κατηγορία. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 6 έως 14 εντάχθηκαν στη νεοϊδρυθείσα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Την περίοδο 2017-18 υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΠΟΑΛ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2017-18. Δ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 2005 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου «Ιστορική Αναδρομή Φρέναρος FC». phrenaros.org.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2015.
Μοντέλο για Φόνο

Το Μοντέλο για Φόνο (Πρωτότυπος τίτλος: Copycat) είναι αμερικανικό αστυνομικό, ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 1995 σε σκηνοθεσία Τζον Άμιελ και πρωταγωνιστούν οι Σιγκούρνι Γουίβερ και Χόλι Χάντερ.

 Αφού τέλειωσε με τη διάλεξή της στην ψυχολογία εγκλήματος σε ένα Πανεπιστήμιο, η Έλεν Χάντσον, ειδική στους κατά συρροή δολοφόνους, στριμώχνεται στην τουαλέτα από τον ψυχοπαθή Ντάριλ Λι Κάλλουμ, ο οποίος σκοτώνει έναν αστυνομικό και επιχειρεί να δολοφονήσει και την ίδια. Μετά την επίθεσή της, η Έλεν παθαίνει αγοραφοβία. Έτσι κλείνεται στο πλήρως εξοπλισμένο σπίτι της και ζει τη ζωή της πίσω από έναν υπολογιστή, έχοντας την υποστήριξη του φίλου της, Άντι. Όταν μια σειρά φόνων προκαλεί φόβο και πανικό στην πόλη στο Σαν Φρανσίσκο και κάθε φόνος φαίνεται να είναι απομίμηση προηγούμενων δολοφονιών που έκαναν γνωστοί μανιακοί δολοφόνοι, η αστυνομικός Εμ Τζέι Μόναχαν μαζί με το συνεργάτη της Ρούμπιν Γκοτζ ζητούν τη βοήθεια της Έλεν. Αρχικά διστακτική, η Έλεν βρίσκει να ιντριγκάρεται από το παιχνίδι του δολοφόνου να μιμείται άλλους, ειδικά όταν συνειδητοποιεί ότι μπορεί με τις γνώσεις της να καταλάβει το σχέδιό του. Καθώς οι φόνοι συνεχίζονται και με τον Κάλλουμ ακόμα στη φυλακή, το σχέδιο του δολοφόνου έχει συμπεριλάβει την Έλεν. Ο δολοφόνος έχει καταφέρει να μπει αρκετές φορές στο σπίτι της, παίζοντας με το μυαλό της. Τότε έρχεται για μία ακόμη φορά σε μεγάλο κίνδυνο και η Μόναχαν θα τρέξει απαγνωσμένα να τη σώσει. Σιγκούρνι Γουίβερ στο ρόλο της Έλεν Χάντσον Χόλι Χάντερ στο ρόλο της Εμ Τζέι Μόναχαν Ντέρμοτ Μαλρόνεϊ στο ρόλο του Ρούμπιν Γκοτζ Γουίλιαμ ΜακΝαμάρα στο ρόλο του Πίτερ Φόλεϊ Χάρι Κόνικ Τζούνιορ στο ρόλο του Ντάριλ Λι Κάλλουμ Γουίιλ Πάτον στο ρόλο του Νικολέτι Τζον Ρόθμαν στο ρόλο του Άντι Προϋπολογισμός: 20.000.000 δολάρια Θέση ανοίγματος: 4η Πρεμιέρα (άνοιγμα τριημέρου): 5.000.000 δολάρια Εισπράξεις στην Αμερική: 32.000.000 δολάρια Μοντέλο για Φόνο στο IMDb
Ινδική απογραφή του 1991

Η Ινδική απογραφή του 1991 ήταν η 13η σε μια σειρά απογραφών που διεξάγονται στην Ινδία κάθε δέκα χρόνια από το 1871.Ο πληθυσμός της Ινδίας στην απογραφή του 1991 καταγράφηκε στα 838.583.988 άτομα. Ο αριθμός των απαριθμητών ανήλθε στα 1.6 εκατομμύρια άτομα.

 Οι Ινδουιστές απαριθμούσαν 69.01 κρορ (690.100.000 ή 81.53%) και οι μουσουλμάνοι απαριθμούσαν 10.67 κρορ (106.700.000 ή 12.61%) στην απογραφή του 1991. Πληθυσμιακές τάσεις για τις κύριες θρησκείες στην Ινδία (1991) Η απογραφή του 1991 αναγνωρίζει 1.576 ταξινομημένες "μητρικές γλώσσες". Σύμφωνα με την απογραφή του 1991, 22 «γλώσσες» είχαν πάνω από ένα εκατομμύριο μητρικές ομιλητές, 50 είχαν περισσότερους από 100.000 και 114 είχαν περισσότερους από 10.000 μητρικούς ομιλητές. Το υπόλοιπο αντιστοιχούσε συνολικά σε 566.000 γηγενείς ομιλητές (από συνολικά 838 εκατομμύρια Ινδούς το 1991). Ο αριθμός των ομιλητών της Σανσκριτικής στην Ινδία το 1991 απαριθμούσαν 49.736 άτομα. Οι πόλεις απογραφής στην απογραφή του 1991 στην Ινδία ήταν 1.702. Το Τζαμού και Κασμίρ αποκλείστηκαν από την απογραφή του 1991 λόγω της αναταραχής στο Τζαμού και Κασμίρ. Ο αριθμός για το Τζαμού και Κασμίρ προέρχεται από παρεμβολή για τον πληθυσμό θρησκευτικών κοινοτήτων στο κράτος. Η απογραφή δεν διεξήχθη στο Ασσάμ κατά την προηγούμενη απογραφή το 1981 λόγω των αποσχιστικών κινημάτων εκείνη την εποχή. Τα στοιχεία απογραφής για το Ασσάμ έγιναν με βάση μια παρεμβολή. Ινδική απογραφή του 1951 Δημογραφία της Ινδίας Πόλη απογραφής Επίσημος ιστότοπος
Γεώργιος (όνομα)

Το Γεώργιος είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα αντρικά ονόματα της Ελληνικής γλώσσας. Χρησιμοποιείται συνήθως στη νεοελληνική μορφή Γιώργος καθώς και ενίοτε σε άλλες παραλλαγές και υποκοριστικά. Το γυναικείο αντίστοιχο όνομα είναι Γεωργία.

 Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από την λέξη γεωργία με την έννοια της καλλιέργειας της γης. Αυτή με τη σειρά της προέρχεται από την σύνθεση των λέξεων γη + έργο. Εορτάζει στις 23 Απριλίου (γιορτή του Αγ. Γεωργίου), εκτός αν η ημερομηνία αυτή βρίσκεται ημερολογιακά πριν από την Κυριακή του Πάσχα, οπότε γιορτάζεται τη 2η ημέρα του Πάσχα (δηλαδή τη Δευτέρα της Λαμπρής). Αγγλικά: George, γυν. Georgia Αραβικά: Girgis Βασκικά: Gorka Βουλγαρικά: Георги (Georgi) Γαλλικά: Georges Γερμανικά: Georg, Jörg, Jürgen, Jörgen Γεωργιανά: გიორგი (Giorgi) Δανέζικα: Jørgen Εσθονικά: Jüri Ιρλανδικα: Seoirse Ισπανικά: Jorge Ιταλικά: Giorgio Καταλανικά: Jordi Κυπριακή διάλεκτος: Γιώργος, Γιώρκος,Κόκος Λιθουανικά: Jurgis Νορβηγικά: Jørgen, Georg Ολλανδικά: Joris, Sjors Ουγγρικά: György Πολωνικά: Jerzy Πορτογαλικά: Jorge Ρωσικά: Георгий (Georgiy), Юрий (Yury), Егор (Yegor) Σλοβάκικα: Juraj Σουηδικά: Göran, Jörgen, Örjan, Georg Τσέχικα: Jiří Φινλανδικά: Jyrki, Yrjö Γεώργιος Γ' (Νάιτζελ Χόθορν) - Η τρέλα του βασιλιά Γεωργίου (Αγγλικά: The Madness of King George) του Νίκολας Χάιτνερ Τζορτζ, ο γκαφατζής της ζούγκλας (Μπρένταν Φρέιζερ) - Ο γκαφατζής της ζούγκλας (Αγγλικά: George of the Jungle) του Σαμ Γουάισμαν Η τρέλα του βασιλιά Γεωργίου (Αγγλικά: The Madness of King George) του Νίκολας Χάιτνερ Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται του Γιάννη Δαλιανίδη Ο κυρ Γιώργης και οι τρέλες του ή Διακοπές στην Κύπρο μας του Ορέστη Λάσκου Άγιε μου Γιώργη, Λυκαβηττέ μου, με τον Νίκο Γούναρη Έχασες το Γιώργη, των Γρηγόρη Μπιθικώτση (μουσική) και Κώστα Βίρβου (στίχοι), με τον ίδιο το Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Βούλα Γκίκα. Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου, του Γιώργου Μητσάκη με τη Μαρίκα Νίνου Κυρα-Γιώργαινα, των Γιώργου Κατσαρού (μουσική) και Πυθαγόρα (στίχοι) με τον Γιάννη Καλατζή και τη Λίτσα Διαμάντη Μια μέρα ο Άγιος Γεώργιος, του Χάρη Παπαδόπουλου με τον Αργύρη Μπακιρτζή Ο Γιώργος, του Λουκιανού Κηλαηδόνη με τον ίδιο Ο Γιώργος, του Σταμάτη Κραουνάκη με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη και τη Χαρούλα Αλεξίου Ο μπαρμπα-Γιώργος, του Μίμη Πλέσσα με τον Γιώργο Νταλάρα Όπου Γιώργος και μάλαμα, του Γιώργου Μητσάκη με το Δημήτρη Ρουμελιώτη Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη, του Διονύση Σαββόπουλου με τον ίδιο και τον Γιώργο Νταλάρα Με λένε Γιώργο, του Γιώργου Χατζηνάσιου με τον Μανώλη Μητσιά
Πέραμα Πεταλείας Κέρκυρας

Το Πέραμα (παλαιότερη ονομασία Σαλιβανάμπελα) είναι μικρός οικισμός που σχεδόν έχει εγκαταλειφθεί από την δεκαετία του 1980. Στην απογραφή του 2011 δεν δηλώθηκε κάποιος κάτοικος, ενώ το 2001, ύπήρξε ένας κάτοικος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, κοντά και δυτικά της κορυφής του όρους Παντοκράτορας. Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πετάλεια (121 κ.) και Στρινύλα (38 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας. Απέχει περίπου 29 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και 2,3 χλμ από την Πετάλεια.

 Για τα έτη από 1961 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο. Το 1961, κατά την απογραφή, ο οικισμός με την τότε ονομασία «Σαλιβανάμπελα» και 37 κατοίκους, αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Πεταλείας με έδρα τον οικισμό Πετάλεια. Το 1962, ο οικισμός μετονομάζεται σε «Πέραμα, το». Το 1989, η κοινότητα Πεταλείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Περιθείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Ο οικισμός υπάγεται στο δήμο Θιναλίου. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.Σήμερα ο οικισμός μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πετάλεια (121 κ.) και Στρινύλα (38 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.