IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Tesla Model S

Το Tesla Model S είναι αμιγώς ηλεκτρικό πολυτελές αυτοκίνητο μεγάλων διαστάσεων, της κατηγορίας F, που κατασκευάζεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla, Inc. από τις 22 Ιουνίου 2012 έως σήμερα.

 Από την εισαγωγή του, οι παγκόσμιες αθροιστικές πωλήσεις του ανήλθαν σε 18.200 μονάδες μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013, με πάνω από 1.000 αυτοκίνητα να παραδίδονται στην Ευρώπη. Τον Δεκέμβριο του 2013, οι συνολικές πωλήσεις του διεθνώς έφτασαν τα 25.000 αντίτυπα και τον Μάρτιο του 2015 τα 66.800 αντίτυπα. Επίσης, το Model S κατατάχθηκε ως το κορυφαίο σε πωλήσεις plug-in ηλεκτρικό αυτοκίνητο στη Βόρεια Αμερική κατά το πρώτο τρίμηνο του 2013, με 4.900 αντίτυπα να έχουν πωληθεί τότε, ξεπερνώντας έτσι το Chevrolet Volt (με 4.421 αντίτυπα) και το Nissan Leaf (με 3.695 αντίτυπα). Μάλιστα το Model S ήταν το νούμερο 1 σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη Νορβηγία τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2013, που αντιστοιχεί σε μερίδιο αγοράς 5,1% του συνόλου των πωλήσεων των νέων αυτοκινήτων στη χώρα κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα, και έτσι κατάφερε να γίνει το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο στην κορυφή των πωλήσεων κατάταξης σε οποιαδήποτε χώρα. Τα έτη 2015 και 2016, επίσης, ήταν το πρώτο σε ετήσιες πωλήσεις plug-in ηλεκτρικό αυτοκίνητο διεθνώς, ενώ στη συνέχεια την πρώτη θέση κατέλαβε το μικρότερου μεγέθους και χαμηλότερης τιμής Tesla Model 3, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιούλιο του 2017. Το Tesla Model S έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία και την ευρύτερη αναγνώριση, όπως το Παγκόσμιο Πράσινο Αυτοκίνητο της Χρονιάς για το 2013, το Motor Trend Car of the Year για το 2013, το περιοδικό Automobile's 2013 Αυτοκίνητο της Χρονιάς, το βραβείο του περιοδικού Time Best 25 Εφευρέσεις της Χρονιάς για το 2012 και την κορυφαία βαθμολόγηση αυτοκινήτων του Consumer Reports. Tesla, Inc. Ηλεκτρικό αυτοκίνητο Frank van Gilluwe (2013). Tesla Model S - Best Car Ever! (1st. ed.). ISBN 978-0-9860689-0-4. Nick J. Howe (2014). Owning Model S: The Definitive Guide to Buying and Owning the Tesla Model S (1st. edition). Model S Αρχειοθετήθηκε 2020-09-23 στο Wayback Machine. - Ο επίσημος ελληνικός ιστότοπος του Tesla Model S. Δοκιμή του Tesla Model S. Αρχειοθετήθηκε 2013-12-03 στο Wayback Machine.
Ντιρχάμ Μαρόκου

Το ντιρχάμ (ντιρχάμ, {αραβικά: درهم, πληθυντικός: درهمان , دراهم ή درهما) είναι το νόμισμα του Μαρόκου. Ο πληθυντικός του προφέρεται darahim, παρ' ότι στα αγγλικά και στα γαλλικά χρησιμοποιείται κοινά ο τύπος "ντιρχάμς". Ο κωδικός του ISO 4217 είναι "MAD". Υποδιαιρείται σε 100 σαντιμάτ (ενικός: σαντίμ, αραβικά, ενικός: سنتيم, πληθυντικός: سنتيما ή سنتيمات). Το ντιρχάμ εκδίδεται από την κεντρική τράπεζα του Μαρόκου, την Τράπεζα Αλ-Μαγκρίμπ. Αποτελεί επίσης ντε φάκτο νόμισμα της Δυτικής Σαχάρας. Παρά το γεγονός ότι το ντιρχάμ είναι πλήρως μετατρέψιμο νόμισμα, απαγορεύεται η εξαγωγή του τοπικού νομίσματος διά νόμου.

 Πριν την εισαγωγή σύγχρονων κερμάτων το 1882, το Μαρόκο κυκλοφόρησε κέρματα από χαλκό σε αξίες των φαλούς, ασημένια κέρματα σε ονομαστική αξία ντιρχάμ και χρυσά κέρματα σε ονομαστική αξία μπεντούκι. Από το 1882 το ντιρζάμ έγινε υποδιαίρεση του Ριάλ Μαρόκου, με 1 ριάλ να ισούται με 10 ντιρχάμ. Το 1960 επανεισήχθη το ντιρχάμ. Αντικατέστησε το φράγκο ως τη σημαντικότερη νομισματική μονάδα. Το φράγκο συνέχιζε να κυκλοφορεί ως το 1974. 1 ντιρχάμ ήταν ίσο με 100 φράγκα. Το 1974 το φράγκο αντικαταστάθηκε από το σαντίμ. Το 1960 εισήχθησαν ασημένια κέρματα του ενός ντιρχάμ. Ακολούθησαν κέρματα από νίκελ του 1 ντιρχάμ και από άργυρο των 5 ντιρχάμ το 1965. Το 1974, με την εισαγωγή του σαντίμ, κόπηκαν νέα νομίσματα σε αξίες του 1 και 5, 10, 20 και των 50 σαντιμάτ, καθώς επίσης και του 1 ντιρχάμ. Τα κέρματα του 1 σαντίμ ήταν από αλουμίνιο, ενώ τα κέρματα μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας ήταν κατασκευασμένα από χαλκονικέλιο. Από το τελευταίο ήταν κατασκευασμένα και τα κέρματα των 5 ντιρχάμ, που πρωτοκυκλοφόρησαν το 1980. Το 1987 αντικαταστάθηκαν από διμεταλλικά κέρματα, που έφεραν δύο ημερομηνίες κοπής, το 1987, με βάση το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και το 1407 με βάση το Μουσουλμανικό Ημερολόγιο.Το 1987 το ½ ντιρχάμ αντικατέστησε τα 50 σαντιμάτ. Το 1995 εισήχθη κέρμα των 10 ντιρχάμ και το 2002 χαλκονικέλινα κέρματα των 2 ντιρχάμ. Τα πρώτα χαρτονομίσματα ντιρχάμ ήταν αντίγραφα χαρτονομισμάτων του φράγκου, που κυκλοφορούσαν νωρίτερα, σε αξίες των 50 ντιρχάμ (στα 5.000 φράγκα) και των 100 ντιρχάμ (στα 10.000 φράγκα). Νέα χαρτονομίσματα κυκλοφόρησαν το 1965 για τα 5, 10 και τα 50 ντιρχάμ. Το 1970 εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 100 , το 1991 των 200 και το 1996 αυτά των 20 ντιρχάμ. Τα τραπεζογραμμάτια των 5 ντιρχάμ αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 1980, όπως συνέβη και με τα χαρτονομίσματα των 10 ντιρχαμ, το 1995. Numismo
Πολιτική στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας

Η Πολιτική στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας λειτουργεί στο πλαίσιο μιας ομοσπονδιακής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και το υπουργικό του συμβούλιο, ενώ η νομοθετική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και το Κογκρέσο. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.Η εσωτερική δομή της Μικρονησίας βασίζεται στο σύνταγμα του 1979 , το οποίο εγγυάται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και καθιερώνει το διαχωρισμό των κυβερνητικών εξουσιών. Η Ομοσπονδία βρίσκεται σε ελεύθερη ένωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από τις 3 Νοεμβρίου 1986.

 Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται για τετραετή θητεία από το Κογκρέσο, μεταξύ τεσσάρων γερουσιαστών. Ο Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας είναι αρχηγός του κράτους, καθώς και επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος υποστηρίζονται από ένα υπουργικό συμβούλιο. Το Κογκρέσο των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας αποτελείται από δεκατέσσερα ακομμάτιστα μέλη, εκ των οποίων οι δέκα για δύο χρόνια θητεία και οι τέσσερις για τέσσερα χρόνια θητεία. Η δικαστική εξουσία βρίσκεται υπό την ηγεσία του Ρικ Γκράιμς και χωρίζεται στα πρωτόβαθμα και δευτερόβαθμα δικαστήρια. Ο Πρόεδρος διορίζει τους δικαστές έχοντας υπολογίσει στην απόφασή του τις συμβουλές και την έγκριση του Κογκρέσου. Ο Μάρτιν Γίνουγκ είναι ο επικεφαλής του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Politics of the Federated States of Micronesia στο Wikimedia Commons
Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε

Η Σάντος (πλήρες όνομα: Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε, πορτογαλικά: Santos Futebol Clube) είναι βραζιλιάνικη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα, με έδρα την ομώνυμη πόλη Σάντος, στην πολιτεία του Σάο Πάολο. Συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Πολιτείας του Σάο Πάολο και στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βραζιλίας. Είναι η δεύτερη σε κατακτήσεις ομάδα στη Σέριε Α (8). Επίσης είναι δεύτερη σε συνολικούς τίτλους στη Βραζιλία με (17) έναν πίσω από τη Σάο Πάολο (18). Κατέχει το ρεκόρ των 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων (1961-1965). Κορυφαίος ποδοσφαιριστής της είναι ο Πελέ, ο «βασιλιάς του ποδοσφαίρου».

 Ιδρύθηκε στις 14 Απριλίου του 1912, από τρεις ειδικούς του αθλητισμού, τους Ραϊμούντο Μάρκες, Μάριο Φεράζ ντε Κάμπος και Αρζεμίρο ντε Σόουζα Τζούνιορ. Ο σύλλογος έγινε σύμβολο του όμορφου και διασκεδαστικού ποδοσφαίρου, γνωστό στη Βραζιλία ως "ποδόσφαιρο - τέχνη". Είναι μια από τις πιο πλούσιες ποδοσφαιρικές ομάδες στη χώρα, αλλά και γενικότερα σε όλο τον κόσμο. Η Σάντος είναι ένα ιδρυτικό μέλος ενός κλαμπ των δεκατριών ισχυρότερων ομάδων της Βραζιλίας. Έχει κατακτήσει 22 Πρωταθλήματα Πολιτείας Σάο Πάολο, ένα Κύπελλο Βραζιλίας και είναι δεύτερη στη λίστα των εθνικών πρωταθλημάτων στη Βραζιλία με 8 κατακτήσεις. Παγκοσμίως είναι μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της Βραζιλίας, με επτά τίτλους, ανάμεσά τους 3 Κόπα Λιμπερταδόρες (το ένα χωρίς ήττα το 1963) και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Το 1962, έγινε η πρώτη ομάδα στον κόσμο που έκανε τρεμπλ, δηλαδή κατέκτησε Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Κόπα Λιμπερταδόρες. Επίσης εκείνη τη χρονιά, κέρδισε και τον τέταρτο τίτλο σε διοργάνωση που συμμετείχε κάνοντας το 4 στα 4, αφού κατέκτησε και το Διηπειρωτικό. Την περίοδο εκείνη απέκτησε το προσωνύμιο "λευκό μπαλέτο" λόγω της εμφάνισης και του εντυπωσιακού τρόπου παιχνιδιού της. Η επιτυχημένη ιστορία της, οδήγησε την FIFA στην ψήφισή της ως πέμπτης καλύτερης ομάδας του 20ού αιώνα και την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του ποδοσφαίρου (IFFHS) να την κατατάξει ανάμεσα στις 20 καλύτερες ομάδες της Νότιας Αμερικής τον 20ό αιώνα. Το 1963 για τον δεύτερο τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου κόντρα στη Μίλαν, η Σάντος κατέγραψε το δικό της ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα με 132.728 θεατές. Η Σάντος κέρδισε τον αγώνα με 4–2 ενώ σε επαναληπτικό τρίτο τελικό για την απονομή του παγκόσμιου πρωταθλητή, η Σάντος επικράτησε με 1–0. Είναι η πρώτη ομάδα στον κόσμο σε οποιαδήποτε κατηγορία που ξεπέρασε τα 10.000 τέρματα στην ιστορία της και συγκεκριμένα στις 20 Ιανουαρίου 1998. Μάλιστα, την περίοδο της μεγαλύτερης ακμής της, μεταξύ 1961 και 1963 σκόραρε σε 73 συνεχόμενα επίσημα παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις σημειώνοντας 245 τέρματα, έχοντας 51 νίκες, 14 ισοπαλίες και 9 ήττες. Η επίδοση είναι η τρίτη καλύτερη όλων των εποχών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Επίσημη ιστοσελίδα (Πορτογαλικά) Τίτλοι ανά έτος Σελίδα στη FIFA Santos fc : Idols Αρχειοθετήθηκε 2015-05-04 στο Wayback Machine.
Κλέλια Πανταζή

Η Κλέλια (Χαρίκλεια) Πανταζή (γενν. Μυτιλήνη, 18 Μαρτίου 1985) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια και Ολυμπιονίκης της ρυθμικής γυμναστικής. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την εθνική ομάδα του ανσάμπλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ.

 Γεννήθηκε το 1985 στη Μυτιλήνη και ξεκίνησε την ενασχόληση της με τη ρυθμική γυμναστική στο Γυμναστικό Σύλλογο Μοσχάτου. Οι πρώτες της μεγάλες διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο ήρθαν το 2002, στη Νέα Ορλεάνη, όταν κατέκτησε τρία μετάλλια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Συγκεκριμένα, πρώτευσε στα τρία σχοινάκια – δύο μπάλες και κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο, ενώ κέρδισε και από ένα χάλκινο μετάλλιο στις κορδέλες και στο σύνθετο ομαδικό, στην ίδια διοργάνωση. Το 2000, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, προκρίθηκε στον τελικό του ανσάμπλ, μαζί με τις υπόλοιπες αθλήτριες της εθνικής Ελλάδος. Το ανσάμπλ κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στις 30 Σεπτεμβρίου και η Πανταζή έγινε η νεότερη σε ηλικία Ελληνίδα Ολυμπιονίκης όλων των εποχών, καθώς τη χρονιά εκείνη ήταν μόλις 15 ετών. Η ελληνική ομάδα αποτελούνταν επίσης από τις Ειρήνη Αϊνδηλή, Εύα Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, και Άννα Πολλάτου και έλαβαν 39.285 βαθμούς. Αδελφή της είναι η επίσης αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής, Άννυ Πανταζή. Από το 2018 είναι παντρεμένη με τον επιχειρηματία Λευτέρη Τσάκαλο και έχουν αποκτήσει δύο γιους: τον Μιχαήλ-Άγγελο (γενν. 8 Δεκεμβρίου 2019) και τον Αλέξανδρο-Ιωάννη (γενν. 3 Ιανουαρίου 2022).
Αλτέα

Η Αλτέα (Βαλενθιάνικα: [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[aɫˈtea]]]], Ισπανικά: alˈtea) είναι πόλη και δήμος η οποία βρίσκεται στο νομό της Αλικάντε στην Ισπανία, στα βόρεια του Αλικάντε στο τμήμα της μεσογειακής ακτογραμμής που είναι γνωστό ως Κόστα Μπλάνκα. Σήμερα, η οικονομία της Αλτέα βασίζεται στον τουρισμό, η οποία άρχισε να ανθεί στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 λόγω του καλού καιρού της, των παραλιών και των λαβυρινθωδών δρόμων με τα ασπρισμένα με ασβέστη σπίτια τα οποία χαρακτηρίζουν την πόλη. Η Αλτέα είναι προστατευμένη στα βόρεια από τα υψώματα της Σέρα ντε Μπέρνια, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ήπιο μικροκλίμα. Η παραθαλάσσια εσπλανάδα της είναι κατάφυτη με φοίνικες.

 Στους παράκτιους ιβηρικούς οικισμούς που βρίσκονταν στις εκβολές του ποταμού Αλγάρ στον ευρύτερο κόλπο της Αλτέα, ήρθε αργότερα να προστεθεί μια ελληνική εμπορική αποικία, η οποία ονομαζόταν Αλθαία. Οι Έλληνες οικιστές της έδωσαν το όνομα αυτό προς τιμήν της Αιτωλής Αλθαίας, συζύγου του βασιλιά της Καλυδώνας (στην Αιτωλία) Οινέως και μητέρας του ήρωα Μελεάγρου. Η πόλη κατελήφθη από τον Αννίβα το 220 π.Χ. και στη συνέχεια περιήλθε στους Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Βησιγότθους, Άραβες. Στη διάρκεια της κυριαρχίας των Μαυριτανών η περιοχή των περιχώρων της Αλτεά υπαγόταν στο Ταϊφά της Ντένια έως ότου ανακαταληφθεί από τους Χριστιανούς το 1244 υπό τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας. Η πόλη σύντομα οχυρώθηκε, ενώ τείχη ανεγέρθηκαν περιμετρικά για να προστατέψουν το τμήμα που σήμερα είναι γνωστό ως η «παλιά πόλη» από τους εισβολείς. Αυτός ο λαβύρινθος λιθόστρωτων και στραβών δρόμων με θέα τον κόλπο είναι ένα από τα ομορφότερα αξιοθέατα της πόλης. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν την εκκλησία της La Mare de Déu del Consol ("Παναγία του Σολάς"), εύκολα διακριτή από τους γραφικούς μπλε και άσπρους τρούλους της, οι οποίοι είναι στρωμένοι με εφυαλωμένα κεραμικά. Υπάρχει πληθώρα γραφικών εστιατορίων πλησίον της εκκλησίας, με ορισμένα εξ αυτών, μάλιστα, να έχουν θέα στη Μεσόγειο. Σημειώστε, ωστόσο, ότι θα πρέπει να παρκάρετε αρκετά μακριά της περιοχής της εκκλησίας, καθώς η γειτονεύουσα περιοχή είναι είτε απαγορευμένης πρόσβασης για τα οχήματα είτε οι δρόμοι είναι τόσο στενοί και ανηφορικοί (ή έχουν σκαλοπάτια) που καθιστούν την πρόσβαση των οχημάτων αδύνατη. Η Αλτέα στεγάζει ένα τμήμα του Πανεπιστημίου Μιγκέλ Ερνέντεθ. Η Αλτέα είναι ιδρυτικό μέλος της Douzelage, μιας μοναδικής στο είδος της ένωσης αδελφοποίησης πόλεων αποτελούμενη από 24 πόλεις κατά μήκος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η ενεργή μορφή αδελφοποίησης πόλεων ξεκίνησε το 1991, ενώ διοργανώνεται σειρά εκδηλώσεων στα πλαίσια αυτής, όπως μία αγορά πώλησης προϊόντων από την καθεμία χώρα και διάφορα φεστιβάλ. Συζητήσεις για την αποδοχή ως μέλη βρίσκονται, επίσης, σε εξέλιξη για την αποδοχή τριών επιπλέον πόλεων (Αγρός από την Κύπρο, Σκόφια Λόκα από τη Σλοβενία και Τρυάβνα από τη Βουλγαρία). Portaltea, Πύλη της Αλτέα Altea-Info, Τουριστικός Οδηγός Πληροφοριών για την Αλτέα - στα γερμανικά και τα αγγλικά Douzelage: Altea Altea-Info, φωτογραφίες της Αλτέα
Ισαβέλλα της Καστίλης, βασίλισσα της Αραγωνίας

Η Ισαβέλλα, ισπαν. Isabella (1283 - 1328) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης & Λεόν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Αραγωνίας και μετά δούκισσα της Βρετάνης.

 Γεννήθηκε στο Τόρο και ήταν η πρώτη κόρη του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρία της Μολίνα, κόρης του Αλφόνσου κυρίου της Μολίνα. Ήταν 8 ετών όταν το 1291 παντρεύτηκε για πρώτη φορά στη Σόρια τον 28 ετών Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας. Το 1295 ο πατέρας της απεβίωσε και ο Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας, θέλοντας να επωφεληθεί από την εσωτερική αναστάτωση στην Καστίλη, άλλαξε συμμάχους. Ακύρωσε τον γάμο του και έκανε δεύτερο με τη Λευκή των Καπετιδών-Ανζού, έτσι ο γάμος της Ισαβέλλας δεν ολοκληρώθηκε. Παντρεύτηκε το 1291 τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας, ο οποίος ακύρωσε τον γάμο το 1295, όταν η Ισαβέλλα ήταν 12 ετών. Το 1310 η Ισαβέλλα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ιωάννη Γ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης. Δεν απέκτησε τέκνα ούτε από αυτόν τον γάμο. Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Alfonso X of Castile". Genealogy.EU.
Ας δώσουμε ώθηση στη Σερβία

Το Ας δώσουμε ώθηση στη Σερβία (σερβικά κυριλλικά: Покренимо Србију, σερβικά λατινικά: Pokrenimo Srbiju) ήταν σερβικός πολιτικός συνασπισμός, του οποίου ηγείτο ο Τόμισλαβ Νίκολιτς. Έλαβε μέρος στις σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, όπου συγκέντρωσε ποσοστό της τάξεως του 24,04 % επί του συνόλου τω ψήφων, με συνέπεια να καταλάβει 73 έδρες επί συνόλου 250 στην Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας.

 Ο συνασπισμός αποτελείτο από τα παρακάτω πολιτικά κόμματα και ενώσεις: Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα (SNS), εθνικοσυντηρητική δεξιά Νέα Σερβία (NS) Κίνημα Σοσιαλιστών (PS), αντικαπιταλιστικό Κίνημα Δύναμη της Σερβίας-BK (PSSBK) Ένωση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και επιχειρηματιών της Σερβίας (APPS) Συνασπισμός των ενώσεων προσφύγων της Δημοκρατίας της Σερβίας (KUIRS) Εθνικό Αγροτικό Κόμμα (NSS) Εθνικό Βοσνιακό Κόμμα (BNS) Δημοκρατικό Κόμμα των Μακεδόνων (DPM) Κόμμα των Ρομά (RP) Κίνημα της Βλάχικης Ενότητας (PVU) Κίνημα για την οικονομική ανανέωση της Σερβίας (PPPS) Μια επιλογή για μια καλύτερη ζωή Πολιτικά κόμματα της Σερβίας Σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές 2012 Σερβικές προεδρικές εκλογές 2012
Μανγκοφόρος

Η Μανγκοφόρος (Mangifera) είναι ένα γένος αγγειόσπερμου φυτού στην οικογένεια Ανακαρδίδες (Anacardiaceae) όπου ανήκει και το φυτό κάσιους Περιέχει περίπου 69 είδη, με το πιο γνωστό να είναι το κοινό μάνγκο (Μανγκοφόρος η ινδική (Mangifera indica)). Το κέντρο της διαφορετικότητας είναι στον υποτροπικό και τροπικό της νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ ο μεγαλύτερος αριθμός των ειδών συναντάται στη χερσόνησο της Μαλαισίας, Βόρνεο και Σουμάτρα. Είναι γενικά θολωτά δέντρα στα πεδινά τροπικά δάση, φθάνοντας σε ύψος 30-40 μέτρα (98 με 131 πόδια).

 Τα είδη της μανγκοφόρου καλλιεργούνται ευρέως στην Ασία και αλλού. Περισσότερα από 27 είδη του γένους φέρουν βρώσιμα, σαρκώδη φρούτα, ιδιαίτερα το κοινό μάνγκο (Μανγκοφόρος η ινδική (Mangifera indica)). Άλλα, όπως η Μανγκοφόρος η δυσώδης (Mangifera foetida), αποδίδουν στυπτικά φρούτα που μπορεί να φαγωθούν τουρσί. Bouea oppositifolia (Roxb.) Meisn. (σαν M. oppositifolia Roxb.) Elaeodendron glaucum (Rottb.) Pers. (σαν M. glauca Rottb.) Irvingia gabonensis (Aubry-Lecomte πρώην O'Rorke) Baill. (σαν M. gabonensisAubry-Lecomte πρώην O'Rorke) Spondias pinnata (J.Koenig πρώην L.f.) Kurz (σαν M. pinnata J.Koenig πρώην L.f.) Μάνγκο Common Mango Αρχειοθετήθηκε 2012-01-29 στο Wayback Machine. Mango Mango Nutrition Information from USDA SR 22 database Mango-related dermatitis Sorting Mangifera species Pine Island Nursery's Mango Variety viewer Crop of the Day: Mango, Mangifera indica έχει ένα κατάλογο με χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με αυτό το είδος.
Μάχη του Γκεντέρ

Η μάχη του Γκεντέρ, επίσης γνωστή ως Μάχη του Γκαντέρ, ήταν μια στρατιωτική συμπλοκή που διεξήχθη μεταξύ δύο αντίπαλων ηγεμόνων της Ιάβας στις αρχές του 13ου αιώνα. Η μάχη είχε ως αποτέλεσμα την νίκη του ενός ηγεμόνα, του Κεν Αρόκ, επί του αντιπάλου του και την καταδίωξη του στρατού του. Η μάχη ενίσχυσε τον έλεγχο του Αρόκ πάνω στην Ανατολική Ιάβα και οδήγησε στην κυριαρχία του και την ίδρυση της δυναστείας των Ρατζασά.

 Από τον 8ο έως τον 12ο αιώνα, το νησί της Ιάβας κυβερνήθηκε από πολλούς βασιλιάδες και ευγενείς οικογένειες. Στο ανατολικό τμήμα του νησιού, τα γεωργοκεντρικά φεουδαρχική έθνη κατά διαστήματα πολεμούσαν για την αρώσιμη γη στην οποία καλλιεργούσαν ρύζι. Στις αρχές του 13ου αιώνα, αυτοί οι μαχητές αμφισβητήθηκαν από την εμφάνιση μιας νέας πολιτικής δύναμης στην περιοχή. Αυτός ο αμφισβητίας ήρθε με τη μορφή του Κεν Αρόκ, αρχηγού χωριού που προσπάθησε να αυξήσει την πολιτική του δύναμη. Αργότερη λαϊκή λαογραφία που περιβάλλει την φιγούρα θα προσθέσει ότι ο Αρόκ ήταν προικισμένος με μια μεγάλη αίσθηση προσωπικής φιλοδοξίας. Ο Αρόκ κατάφερε να συμμαχήσει το χωριό του με το Βασίλειο του Τουμαπέλ και με αυτόν τον τρόπο έγινε ένας σημαντικός σύμβουλος του βασιλιά του έθνους, Τουνγκούλ Αμετούνγκ. Μετά από μια σειρά μηχανορραφιών, ο Αρόκ έγινε βασιλιάς μετά από εκδίκηση του Τουνγκγκούλ, σκοτώνοντας τον δολοφόνο του τελευταίου. Μερικές ιστορίες υποθέτουν ότι ο Αρόκ κανόνισε την ίδια δολοφονία ή σκότωσε ο ίδιος τον Αμετούνγκ. Αφού αντικατέστησε τον Αμετούνγκ ως βασιλιά του Τουμαπέλ, ο Αρόκ άρχισε να εδραιώνει τη στρατιωτική και πολιτική δύναμή του για να πολεμήσει ενάντια στο Βασίλειο του Κεντίρι, τον μακροπρόθεσμο αντίπαλο του Τουμαπέλ. Ο βασιλιάς του Κέντιρι, ο Κερτατζάγια, επίσης διέταξε τις δυνάμεις του και ήταν έτοιμος να συναντήσει τον Αρόκ στη μάχη. Η κλιμακωτή δέσμευση της σύγκρουσης έλαβε χώρα είτε στο 1221 είτε στο 1222 σε ένα μέρος που ονομάζεται Γκεντέρ (επίσης αποκαλούμενο Γκαντέρ) στο ανατολικό Κέντιρι. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Αρόκ νίκησε τον Κερτατζάγια (είτε με τη δολοφονία του ή εξαναγκάζοντάς τον να παραδοθεί), προκαλώντας την υποχώρηση του στρατού του Κεντίρι. Η μάχη που διεξήχθη στο Γκεντέρ σημάδεψε το τέλος του Βασιλείου του Κέντιρι. Στην αντίθετη πλευρά, η νίκη των δυνάμεών του στη Μάχη του Γκεντέρ επέτρεψε στον Αρόκ να εδραιώσει τη δική του βασιλική γραμμή αίματος. Αυτή η γραμμή έγινε η δυναστεία Ρατζασά, η οποία κυβερνούσε το Βασίλειο του Σιγνκασάρι .
Γκι Παρμελέν

Ο Γκι Παρμελέν (Guy Parmelin, 9 Νοεμβρίου 1959 -) είναι Ελβετός πολιτικός, πρόεδρος για το 2021 και μέλος του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος. . Υπηρέτησε επίσης ως Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2020. Ασχολείται με το εμπόριο και την καλλιέργεια αμπελιών. Εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο από το 2003. Στις 9 Δεκεμβρίου 2015 εξελέγη από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στη θέση της Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ.

 Έπειτα από τη μεγάλη νίκη που κατήγαγε το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP) με ποσοστό άνω του 29% στις γενικές εκλογές του 2015, το μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε την επανεκλογή της στο Συμβούλιο. Η Σλουμφ είχε αποπεμφθεί από το SVP λίγο μετά την εκλογή της και στη συνέχεια ίδρυσε το Συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Παρμελέν είναι το πρώτο μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου που είναι και μέλος του SVP από το γαλλόφωνο τμήμα της Ελβετίας.Επιλέχθηκε ως επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού, αντικαθιστώντας τον Ουέλι Μάουρερ, ο οποίος ανέλαβε επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος των Οικονομικών. Στο τμήμα Άμυνας υπηρέτησε ως τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Στη συνέχεια έγινε επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος Οικονομίας, Παιδείας και Έρευνας, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2019. Τον Δεκέμβριο του 2019 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2020. Στις 9 Δεκεμβρίου 2020 ο Παρμελέν εξελέγη Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2021. Ορκίστηκε πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2021. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Guy Parmelin στο Wikimedia Commons
Τζιμ Χάινς

Ο Τζέιμς "Τζιμ" Χάινς (James "Jim" Hines, 10 Σεπτεμβρίου 1946 - 3 Ιουνίου 2023) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα για 15 χρόνια. Το 1968 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που έσπασε το φράγμα των 10 δευτερολέπτων στα 100 μέτρα με ηλεκτρονική χρονομέτρηση και κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού στα 100 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα.

 Έχοντας για προπονητή τον χρυσό Ολυμπιονίκη των αγώνων ταχύτητας Μπόμπι Μόροου, στις 20 Ιουνίου του 1968, ο Τζιμ Χάινς κατέρριψε στο Σακραμέντο, (Καλιφόρνια), στον ημιτελικό του αμερικανικού πρωταθλήματος στίβου, το παγκόσμιο ρεκόρ των 100 μ. με χρόνο 9,9 (χρονόμετρο χειρός) (10,03 με ηλεκτρονικό). Οι θεατές χειροκρότησαν έντονα τον πρώτο άνθρωπο που έτρεξε κάτω από τα 10 δευτερόλεπτα, το νέο παγκόσμιο ρέκορντμαν. Ο Τζιμ Χάινς είναι και πρώτος στη λίστα της νέας εποχής, αφού στις 14 Οκτωβρίου του 1968, στους Ολυμπιακούς του Μεξικού κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ (με ηλεκτρονική χρονομέτρηση) επιτυγχάνοντας χρόνο 9,95 δευτερόλεπτα. Η επίδοση του Χάινς παρέμεινε ακατάρριπτη επί 15 χρόνια. Το 1983, ο Κάλβιν Σμιθ κατέρριψε το ρεκόρ του Χάινς επιτυγχάνοντας χρόνο 9,93.Στις 20 Οκτωβρίου 1968, στην Πόλη του Μεξικού, συμμετείχε στην ομάδα σκυταλοδρομίας 4x100 των Η.Π.Α., μαζί με τους Τσάρλι Γκριν, Μελ Πέντερ και Ρόνι Ρέι Σμιθ, που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 38,24. Ο Χάινς ήταν ο τρίτος δρομέας και έτρεξε εξαιρετικά.Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού ακολούθησε σύντομη καριέρα στο αμερικανικό ποδόσφαιρο με τους Μαϊάμι Ντόλφινς. Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 76 ετών Πέρα από τα όρια Archived: Wayback Machine Το Βήμα «Οι απόγονοι των σκλάβων τρέχουν γρήγορα» Καθημερινή
Supaplex

Το Supaplex είναι βιντεοπαιχνίδι παζλ που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1991. Ήταν αρχικά δημιουργία δύο Ελβετών φοιτητών, των Μίκαελ Στοπ και Φίλιπ Τζέσπερσεν, και αποτελούσε κλώνο (με εκτεταμένες προσθήκες) του επιτυχημένου παιχνιδιού Boulder Dash. Εκδόθηκε από την Dream Factory στις πλατφόρμες Atari ST, DOS, Commodore Amiga, ZX Spectrum και MS-DOS.

 Η αρχική σκέψη ήταν να φτιαχτεί ένας κλώνος του Boulder Dash με μέγεθος αρκετά μικρό ώστε να χωράει σε μια δισκέτα για Amiga. Η πρόκληση ήταν αρκετά μεγάλη προκειμένου να χωρέσουν τόσο τα 111 συνολικά επίπεδα του παιχνιδιού όσο και κάποια αξιοπρεπή γραφικά σε τόσο περιορισμένο χώρο. Το παιχνίδι προγραμματίστηκε εξολοκλήρου σε Assembler με αποτέλεσμα εξαιρετικά γραφικά και μεγάλες ταχύτητες.Το παιχνίδι μεταφέρθηκε σε PC ενώ υπήρξε και μια προσπάθεια μεταφοράς σε Atari ST που τελικά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Με το πέρασμα των χρόνων και την εξέλιξη των PC το παιχνίδι έγινε αδύνατο να παιχθεί λόγω της υπερβολικά μεγάλης ταχύτητας. Ο Χέρμαν Περκ δημιούργησε τότε μια έκδοση του παιχνιδιού με την ονομασία SpeedFix που έλυνε το πρόβλημα και αποκαθιστούσε την αρχική ταχύτητα εκτέλεσης. Πολλά επιπλέον επίπεδα δημιουργημένα από απλούς χρήστες έκαναν την εμφάνιση τους με το πέρασμα των χρόνων, ενώ πλέον το παιχνίδι διανέμεται ως δωρεάν λογισμικό. Megaplex WinPlex SubTerra Igor Diamond Dash Rocks'n'Diamonds New Supaplex Infotron DroidPlex! Επίσημη Ιστοσελίδα Ιστοσελίδα θαυμαστών Το Supaplex στο MobyGames Supaplex clone online (https://web.archive.org/web/20180808180942/http://supaplex.eu/)
Σταθμός Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Ο σταθμός και η επέκταση παραδόθηκαν στο κοινό στις 26 Ιουλίου 2013, αν και ήταν έτοιμα από τις αρχές του 2010, αλλά παραδόθηκαν με καθυστέρηση 3,5 ετών, λόγω της εμπλοκής του προμηθευτή του συστήματος σηματοδότησης, της εταιρείας Siemens, σε σκάνδαλο δωροδοκιών.

 Ο σταθμός πήρε το όνομά του από το Δήμο Ηλιούπολης, τον οποίο εξυπηρετεί. Επίσης, ο Δήμος Ηλιούπολης, και συγκεκριμένα ο δήμαρχος (μεταξύ 2011 και 2019) Βασίλειος Βαλασόπουλος, είχε από χρόνια αιτηθεί προς την Αττικό Μετρό, ο σταθμός να φέρει και το όνομα του αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη, λόγω του ότι ο ανδριάντας του φιλοξενούνταν σε πλατεία στο χώρο όπου βρίσκεται η ανατολική είσοδος / έξοδος του σταθμού. Τελικώς, την άνοιξη του 2015 το αίτημα έγινε δεκτό και το Σάββατο 22 Μαΐου 2015 ο σταθμός μετονομάστηκε σε «Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης».Η χρονική διάρκεια της διαδρομής από το σταθμό Ηλιούπολης έως το σταθμό Συντάγματος είναι περίπου 11 λεπτά και έως το σταθμό Ανθούπολης περίπου 22 λεπτά. Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Επίσης, διαθέτει δύο εισόδους / εξόδους, με αναγνωρίσιμα στέγαστρα, εκ των οποίων η ανατολική βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πύρρωνος και Κλεάνθους, στη Β΄ Είσοδο Ηλιούπολης, και η δυτική επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης. Διαθέτει τρία επίπεδα και ένα ημιεπίπεδο. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται η είσοδος / έξοδος του σταθμού. Στο ημιεπίπεδο βρίσκονται οι κλίμακες που οδηγούν από το επίπεδο της οδού στο εσωτερικό του σταθμού και ξεκινάνε αυτές που οδηγούν στο επίπεδο των εκδοτηρίων. Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκεται το γραφείο του υπεύθυνου του σταθμού, τα εκδοτήρια εισιτηρίων και οι αυτόματοι πωλητές εισιτηρίων, τα ακυρωτικά μηχανήματα, καθώς και ο ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκονται οι δύο αποβάθρες, οι οποίες είναι πλευρικές και μήκους 110 μέτρων, εκ των οποίων η μία χρησιμοποιείται από τους συρμούς που έχουν κατεύθυνση προς Ελληνικό και η άλλη από αυτούς που έχουν κατεύθυνση προς Ανθούπολη. Στο εσωτερικό του σταθμού έχουν κατασκευαστεί συνολικά 12 σταθερές κλίμακες και αντίστοιχος αριθμός κυλιόμενων, ενώ η μετακίνηση των επιβατών μπορεί να γίνει και με 4 ανελκυστήρες που είναι τοποθετημένοι, για να συνδέουν τόσο το επίπεδο της οδού με το επίπεδο διακίνησης επιβατών (εκδοτήρια), όσο και το δεύτερο με τις αποβάθρες. Mεταξύ των σταθμών μετρό Αγίου Δημητρίου και Ηλιουπόλεως κατά το 2005 αναφερόταν ενδιάμεσος σταθμός με την ονομασία Άλιμος στο ύψος της εκκλησίας Άγιος Βασίλειος Μπραχαμίου, ο οποίος τελικά δεν κατασκευάστηκε κατά την διάρκεια της επέκτασης του μετρό προς το Ελληνικό.
Λεύκανση δοντιών

Είναι η πιο ενδεδειγμένη μέθοδος με τα καλύτερα και πιο μακροχρόνια αποτελέσματα, γιατί λευκαίνει σε βάθος και διάρκεια.Η λεύκανση των δoντιών στοχεύει στην αλλαγή του χρώματος και της φωτεινότητας των δoντιών. Η χημική λεύκανση είναι μια μέθοδος της οδοντιατρικής επιστήμης που θεωρείται συντηρητική, σχετικά ασφαλής, είναι ανώδυνη και εφαρμόζεται στα δόντια χωρίς να επηρεάζει το σχήμα τους. Η λεύκανση με τη χρήση οδοντόπαστων δεν είναι χημική και η λεύκανση επιτυγχάνεται με την τριβή του δoντιού με σκληρό υλικό σε μορφή σκόνης που βρίσκεται στην οδoντόπαστα και κάνει απόξεση του δoντιού προκαλώντας ενδεχομένως φθορά στο προστατευτικό επίστρωμα του δoντιού και ανάπτυξη ευαισθησίας. Η χημική λεύκανση δεν επιδρά στο σχήμα, διαφοροποιεί όμως ποιοτικά τις εξωτερικές επιστρώσεις του δoντιού.

 Η λεύκανση των δoντιών μπορεί να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι, ενώ η διαδικασία της λεύκανσης μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι, μετά από οδηγίες που του έχουν δοθεί από τον οδοντίατρο, είτε από τον οδοντίατρο στο χώρο του οδοντιατρείου ή συνδυασμός των δύο παραπάνω. Πραγματοποιείται με την χρήση ειδικών διαλυμάτων που περιέχουν υπεροξείδιο του υδρογόνου ή υπεροξείδιο του καρβαμιδίου, τα οποία έχουν την δυνατότητα αφού διεισδύσουν στα δόντια να προκαλέσουν τον αποχρωματισμό των χρωστικών που βρίσκονται μέσα σε αυτά. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει ο οδοντίατρος την λεύκανση των δοντιών. Η μέση διάρκεια αυτής της μεθόδου είναι μία ώρα. H διαδικασία λεύκανσης δοντιών στο οδοντιατρείο είναι η εξής: Καταγραφή αρχικού χρώματος Καθαρισμός Τοποθέτηση προστατευτικού υλικού στα ούλα Δημιουργία του προστατευτικού νάρθηκα Εφαρμογή λευκαντικού ζελέ Τοποθέτηση ειδικού λαμπτήρα για την ενεργοποίηση του λευκαντικού παράγοντα Απομάκρυνση του λευκαντικού ζελέ Ξέπλυμα της επιφάνειας Αφαίρεση του προστατευτικού νάρθηκα Ο οδοντίατρος κατασκευάζει δυο πλαστικά μασελάκια (δισκάρια) που περιέχουν το υλικό της λεύκανσης, με τα οποία προμηθεύει τον ασθενή, μαζί με τις οδηγίες χρήσης αυτών. Για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα λεύκανσης δοντιών είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται το μασελάκι με το λευκαντικό gel για τουλάχιστον 4 ώρες το πρωί ή το βράδυ για τις επόμενες 10 – 20 μέρες. Λεύκανση δοντιών, τρόποι λεύκανσης Ασφαλεια της Λεύκανσης Αρχειοθετήθηκε 2020-09-18 στο Wayback Machine. Λεύκανση δοντιών, μέθοδοι και συχνές ερωτήσεις Smile Clinic Μαρία Λάλουση Dental Clinic
Άγιος Βασίλειος Κέρκυρας

Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Κάτω Κορακιάνας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φαιάκων, του δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινός οικισμός στην ΒΚ. Κέρκυρα, κοντά στην κύρια επαρχιακή οδό του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 110. Απέχει περίπου 16 χλμ ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στον κοινότητα Κάτω Κορακιάνας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Κορακιάνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιάκων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φαιάκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στο κέντρο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Έβαν Μπορν

Ο Μάθιου Τζόσεφ Κόρκλαν (γεννημένος στις 19 Μαρτίου 1983) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Στον χώρο της πάλης, είναι γνωστός με δύο ψευδώνυμα που χρησιμοποιεί, το Ματ Σαϊντάλ και το Έβαν Μπορν. Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στην εταιρεία πάλης WWE.

 Ο Κόρκλαν ξεκίνησε να εκπαιδεύεται πάνω στην επαγγελματική πάλη από το 2000. Από τότε έως και το 2007 εμφανιζόταν σε διάφορες εταιρείες πάλης και σε ανεξάρτητα σόου, καταφέρνοντας να γίνει γνωστός σε μια μερίδα του κοινού. Το 2004-2005 πέρασε από το Total Nonstop Action Wrestling, ενώ από το 2004 εμφανιζόταν και στο Ring of Honor, έως το 2007, και πρόλαβε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH με τον Κρίστοφερ Ντάνιελς. Είχε ένα πέρασμα και από τα Dragon Gate και Wrestling Society X, την περίοδο 2006–2007. Το 2007 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE. Αμέσως στάλθηκε σε θυγατρικές εταιρείες να εξασκηθεί και να προπονηθεί από τους εκπαιδευτές. Μέχρι το 2008 έμεινε στα θυγατρικά και την ίδια χρονιά, προωθήθηκε στο ρόστερ του ECW και έμεινε για περίπου έναν χρόνο, ως τα τέλη του Ιουνίου του 2009. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο Raw και αντιμετώπισε γνωστούς παλαιστές, όπως ο Κρις Τζέρικο και ο Σέιμους. Τον Αύγουστο του 2011 κατέκτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE στο πλευρό του Κόφι Κίνγκστον. Σύντομα, πιάστηκε να χρησιμοποιεί παράνομες ουσίες και για ένα μήνα αποκλείστηκε από τα σόου. Αφού επέστρεψε στα τέλη του 2011, σε σύντομο διάστημα πιάστηκε για δεύτερη φορά να χρησιμοποιεί παράνομες ουσίες και για δύο μήνες δεν συμμετείχε στις διοργανώσεις του WWE. Τον Μάρτιο του 2012, ενώ ήταν έτοιμος να επιστρέψει, τραυματίστηκε σε ατύχημα με το αυτοκίνητό του και έμεινε εκτός δράσης. Έπειτα δεν χρησιμοποιήθηκε απο την εταιρεία στα τηλεοπτικά σόου και αποδεσμεύτηκε τον Ιούνιο του 2014. Και οι δύο γονείς του Κόρκλαν είναι δάσκαλοι. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Μάικ, που είναι επίσης παλαιστής και εμφανίζεται με το ψευδώνυμο "Μάικ Σαϊντάλ". Ο Κόρκλαν έχει σπουδάσει διαφημιστής, αφού δεν ήξερε κατά πόσο μπορεί να ζήσει από την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη. Πάλευε ταυτόχρονα με την σχολή του. Μάλιστα έχει εργαστεί σε μια μικρή εταιρεία στο Σεντ Λούις, αλλά σύντομα τα παράτησε για την πάλη. Προφίλ στο ProWrestlingAbout.com Αρχειοθετήθηκε 2012-11-19 στο Wayback Machine.
Μπραζιλέρο

Το Μπραζιλέρο είναι μια ελληνική ταινία του 2001 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σωτήρη Γκορίτσα. Πρωταγωνιστούν οι Στέλιος Μάινας, Ιβάνο Μαρεσκότι, Ρούφους Μπεκ, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Παναγιώτης Σαπουνάκης και η μουσική είναι του Νίκου Πορτοκάλογλου.Συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 42ου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

 Ο ευκατάστατος παράγοντας μιας ελληνικής επαρχιακής πόλης δέχεται ξαφνικά την αιφνιδιαστική επίσκεψη δυο Ευρωπαίων οικονομικών ελεγκτών, μιας τρόικας της εποχής, που έρχονται κατεπειγόντως να ελέγξουν την κατάληξη των ευρωπαϊκών δανείων σε Έλληνες επιχειρηματίες. Η ταινία αφηγείται την κωμικοτραγική περιπέτεια της σύγκρουσης του Έλληνα με τους Ευρωπαίους ελεγκτές. Μια σάτιρα τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρώπης.
Γιάννης Μπατζακίδης

Ο Γιάννης Μπατζακίδης (Αίνος Ανατολικής Θράκης, 1911 - Περιστέρι Αττικής, 2006) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ με έντονη συνδικαλιστική δράση και πρώτος δήμαρχος Αιγάλεω.

 Ο Γιάννης Μπατζακίδης γεννήθηκε στην Ανατολική Θράκη το 1911. Μετά το 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Κατοικούσε στο Αιγάλεω και εργαζόταν ως γραφέας στο δήμο Περιστερίου. Αυτός και ο Βασ. Μπαρμπούνης ήσαν οι δύο πρώτοι δημοτικοί υπάλληλοι που ορκίστηκαν το 1934, αμέσως μετά την ίδρυση του δήμου, με δήμαρχο το Σταμάτη Καστριώτη. Διώχθηκε επί δικτατορίας Μεταξά, αλλά αργότερα δικαιώθηκε από τα δικαστήρια. Επί κατοχής ο Γιάννης Μπατζακίδης εντάχθηκε στο αντιστασιακό κίνημα και διετέλεσε μέλος της Τοπικής Οργάνωσης και στρατολογητής του ΕΑΜ. Καλλιεργημένος και προοδευτικός, με νομικές σπουδές, είχε αποκτήσει μεγάλο πολιτικό κύρος και ως αναγνώριση της προσφοράς του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα εκλέχθηκε "δια βοής" πρώτος δήμαρχος Αιγάλεω, τον Αύγουστο του 1944 ύστερα από ανοικτή συνέλευση των κατοίκων στην Πλατεία Εσταυρωμένου. Στο δημοτικό του συμβούλιο μετείχαν οι Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός (ο ανιψιός του τότε Αρχιεπίσκοπου), Ελευθερία Στ. Μιχιώτη, Δούκας, Πορτέλης, Χυτόπουλος και Βουγιουκλάκης. Μετά τα Δεκεμβριανά παύτηκε, όπως και ο Περιστεριώτης Ευγένης Χαραλαμπίδης και άλλοι λαϊκοί δήμαρχοι, για να γνωρίσει στη συνέχεια έναν αδυσώπητο και πολύχρονο κατατρεγμό. Ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (Π.Ε.Α.Ε.Α.). Ο Γιάννης Μπατζακίδης πέθανε πλήρης ημερών στην Αθήνα 2006. Εφημερίδα «Ελεύθερος Διάλογος Περιστερίου». Εφημερίδα «Αιγάλεω».
Ποινή

Ποινή είναι η τιμωρία που επιβάλλεται από ποινικό δικαστήριο σε αυτόν που καταδικάστηκε για κάποιο έγκλημα, προκειμένου να σωφρονισθεί ο ίδιος και να παραδειγματισθούν τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας ώστε να αποτρέπονται από την τέλεση εγκλημάτων.

 Τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να επιβάλλουν οποιαδήποτε ποινή σε αυτούς που διέπραξαν εγκλήματα, αλλά μόνο αυτές που προβλέπονται από τον Νόμο. Ο Νόμος, προβλέπει αφενός κατά τρόπο γενικό ποιες ποινές μπορεί να επιβληθούν σε αυτούς που διέπραξαν εγκλήματα και αφετέρου κατά τρόπο ειδικότερο ποια ποινή είναι αρμόδιο να επιβάλει το ποινικό δικαστήριο σε αυτόν που καταδικάστηκε για συγκεκριμένο έγκλημα. Σωματικές ποινές-βασανιστήρια: ακρωτηριασμών π.χ. μαστίγωση, φάλαγγας, δεν χρησιμοποιούνται πια. Σε κάποιες χώρες χρησιμοποιείται η ποινή του θανάτου. Κύριες Ποινές. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι κύριες ποινές που προβλέπονται είναι α)ποινές στερήσεως της ελευθερίας (δηλαδή εγκλεισμός του ενόχου σε δημόσιο σωφρονιστικό κατάστημα), β)ποινές σε χρήμα.Οι ποινές στερήσεως της ελευθερίας στην ελληνική έννομη τάξη διακρίνονται , κατά σειρά μεγέθους σε α)ισόβια κάθειρξη (δηλαδή ποινή στερήσεως της ελευθερίας για 21 έτη), β)πρόσκαιρη κάθειρξη (δηλαδή ποινή στερήσεως της ελευθερίας που διαρκεί από πέντε έτη ως δεκαπέντε έτη), γ)φυλάκιση (δηλαδή ποινή στερήσεως της ελευθερίας που διαρκεί από δέκα ημέρες ως πέντε έτη) και δ)κράτηση (καταργήθηκε με τον νέο ΠΚ). Επίσης, ποινές στέρησης της ελευθερίας είναι ο περιορισμός σε ειδικό κατάστημα κρατήσεως νέων και ο περιορισμός σε ψυχιατρικό κατάστημα . Οι ποινές σε χρήμα στην ελληνική έννομη τάξη διακρίνονται σε α)χρηματική ποινή (μείζων ποινή σε χρήμα) και β)πρόστιμο (ελάσσων ποινή σε χρήμα) . Το μέγεθος της χρηματικής ποινής και του προστίμου ορίζεται κατά τρόπο γενικό στον Ποινικό Κώδικα , αλλά σε κάθε έγκλημα που τιμωρείται με χρηματική ποινή ή πρόστιμο είναι δυνατό να ορίζεται (κατά παρέκκλιση από τη γενικόλογη διάταξη του Ποινικού Κώδικα και κατά περίπτωση) το μέγεθος της χρηματικής ποινής ή του προστίμου, που θα επιβάλει ο δικαστής για την τιμωρία του δράστη. Από το είδος της ποινής που προβλέπει ο Νόμος να επιβληθεί για την τέλεση του εγκλήματος προκύπτει και ο χαρακτηρισμός του εγκλήματος, με κριτήριο τη σοβαρότητα του εννόμου αγαθού που προσβάλλει. Έτσι, όσα εγκλήματα τιμωρούνται με κάθειρξη (ισόβια ή πρόσκαιρη, αλλά τουλάχιστον 5 έτη) χαρακτηρίζονται ως κακουργήματα, όσα εγκλήματα τιμωρούνται με φυλάκιση(έως 5 έτη) και/ή χρηματική ποινή χαρακτηρίζονται ως πλημμελήματα και όσα εγκλήματα τιμωρούνται με κράτηση και/ή πρόστιμο χαρακτηρίζονται ως πταίσματα . Παρεπόμενες ποινές. Εκτός από τις κύριες ποινές (που αναφέρθηκαν παραπάνω), στον Ποινικό Κώδικα προβλέπεται και η επιβολή παρεπομένων ποινών, οι οποίες έχουν επικουρικό-συμπληρωματικό χαρακτήρα σε σχέση με τις κύριες ποινές. Ως παρεπόμενες ποινές ο ισχύων Ποινικός Κώδικας προβλέπει α)την αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του δράστη , β)την απαγόρευση ασκήσεως επαγγέλματος , γ)τη δημοσίευση της καταδικαστικής αποφάσεως . Ένα πολύ ενδιαφέρον και ευσυνύνοπτο δοκίμιο για την ποινή περιέχεται στο βιβλίο του Ι. Μανωλεδάκη,Δίκαιο & Ιδεολογία-Κριτικές σκέψεις (2011),σελ. 159-166.
Παραλία Περιστερές

Η παραλία Περιστερές ανήκει στην τοπική κοινότητα του Ροδακίνου του Αγίου Βασιλείου. Ο Περιστερές βρίσκεται 47 χλμ νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, ανάμεσα στο Φραγκοκάστελο και στο Ροδάκινο. Σχηματίζεται στα δυτικά του λόφου Κάστελου, όπως ονομάζεται και το ανατολικό τμήμα της, και εκτείνεται στα δυτικά ως την Αγία Μαρίνα. Οφείλει την ονομασία του στις σπηλιές που σχηματίζονται ανατολικά της παραλίας, στον Κάστελο, όπου φωλιάζουν άγρια περιστέρια.

 Ο Περιστερές αποτελεί τον τελευταίο σταθμό στην επιχείρηση απαγωγής του υποστράτηγου Κράιπε. Συγκεκριμένα, στις 14 Μαίου του 1944 οι Βρετανικές Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών (SOE) με αρχηγό τον Πάτρικ Λη Φέρμορ και τη βοήθεια αντρών της Κρητικής αντίστασης οδήγησαν τον Κράιπε, δύο Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου και έναν άρρωστο Σοβιετικό λιποτάκτη στην παραλία του Περιστερέ, όπου επιβιβάστηκαν σε ένα Βρετανικό μηχανοκίνητο σκάφος στις 10:00μ.μ., ολοκληρώνοντας έτσι την αποστολή τους με την άφιξή τους στην Μάρσα Ματρούχ στην Αίγυπτο.Στον Περιστερέ προσάραζαν συμμαχικά υποβρύχια και αντιτορπιλικά κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, μεταφέροντας εφόδια και πυρομαχικά για των αγώνα κατά των Γερμανών. Η παραλία του Περιστερέ αποτελούσε τόσο παλαιότερα όσο και σήμερα έναν σύμμαχο για τους ντόπιους. Παλαιότερα οι ντόπιοι εκμεταλλεύονταν τις γούρνες που σχηματίζονται χαμηλά στον βράχο Καστέλο, οι οποίες τους θερινούς μήνες με την αύξηση της θερμοκρασίας μετατρέπονται σε αλικές, για την εξόρυξη αλατιού. Στις μέρες μας, η παραλία του Περιστερέ συνιστά έναν δημοφιλή καλοκαιρινό πόλο έλξης συμβάλλοντας έτσι στην τοπική οικονομία. ABDUCTING A GENERAL: The Kreipe Operation and SOE in Crete, Patrick Leigh Fermor https://www.cretanbeaches.com/el/
Δήμος Ζέλινο

Ο Δήμος Ζέλινο (σλαβομακεδονικά: Желино‎ Mk-Zhelino.ogg , αλβανικά: Zhelinë‎) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Ζέλινο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ζέλινο.

 Ο Δήμος Ζέλινο συνορεύει με: τον Δήμο Γεγκούνοφτσε στα βόρεια τα Σκόπια στα ανατολικά τον Δήμο Τέτοβο στα βορειδυτικά τον Δήμο Μπρεβένιτσα στα δυτικά τον Δήμο Σόπιστα στα νοτιοανατολικά τον Δήμο Μακέντονσκι Μπροντ στα νότια Επίσημος ιστότοπος
Φίλιπ Σαχπεκίδης

Ο Φίλιπ Φίλιππος Λαρς Σαχπεκίδης (σουηδικά: Filip Filipos Lars Sachpekidis) (γενν. 3 Ιουλίου 1997) είναι Σουηδός-Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για το Λεβαδειακό.

 Ο Σαχπεκίδης είναι ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της Άλσβενσκαν, καθώς στις 3 Αυγούστου 2013 σημείωσε ένα γκολ στη νίκη της Κάλμαρ ΦΦ με 1–0 εναντίον της Συριάνσκα ΦΚ, σε ηλικία 16 ετών και 1 μηνός.Τον Ιανουάριο του 2023 υπέγραψε συμβόλαιο με το Λεβαδειακό. Ο Σαχπεκίδης αγωνίστηκε στις «μικρές» εθνικές Σουηδίας Κ15, Κ16, Κ17, Κ18 και Κ19. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Μπριζί Ραφινί

Ο Μπριγκί Ραφινί (Brigi Rafini, γενν. 7 Απριλίου 1953) ήταν πολιτικός του Νίγηρα, ο οποίος διατέλεσε πρωθυπουργός από το 2011 ως το 2021. Κατάγεται από την Ιφερουάν, στην Επαρχία Αγκαντέζ και ανήκει στους Τουαρέγκ. Ο Ραφινί ήταν υπουργός Γεωργίας στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και 4ος Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης του Νίγηρα από το 2004 ως το 2009. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον Μαχαμαντού Ισουφού, μετά την εκλογική νίκη του τελευταίου, το 2011.

 Γεννήθηκε το 1953 και στη γενέτειρά του Ιφερουάν, όπως και στο Αγκαντέζ, ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Την περίοδο 1971-74 παρακολούθησε τη σχολή Διοικήσεως (ENA) στη Νιαμέι και επέστρεψε για ανώτερες σπουδές από το 1978 ως το 1981. Το 1983 φοίτησε για ένα χρόνο στο Διεθνές Γαλλικό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (IIAP) στο Παρίσι. Επέστρεψε στο Παρίσι λίγο αργότερα, στην Γαλλική Σχολή Διοικήσεως (ENA) από το 1994 ως το 1995. Από την δεκαετία του 1980, ο Ραφινί έχει εκπροσωπήσει 4 διαφορετικά πολιτικά κόμματα. Ειδικότερα, ήταν μέλος του Εθνικού Κινήματος για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας (MNSD) όταν ήταν το μοναδικό κόμμα (1989-1991). Αργότερα αποχώρησε και έγινε μέλος του κόμματος που προήλθε από το σχίσμα στο MNSD, με την ονομασία Νιγηρική Συμμαχία για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο (ANDP) κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δημοκρατίας (1993-1996). Έπειτα συνετέλεσε στην ίδρυση του κυβερνώντος Συναγερμού για Δημοκρατία και Πρόοδο (RDP-Jama'a) επί προεδρίας του Ιμπραχίμ Μπάρε Μαϊνασαρά (1996-1999). Κατά την Πέμπτη Δημοκρατία υπηρέτησε ως βουλευτής και ως αξιωματούχος της Συνέλευσης με το RDP στην αντιπολίτευση (1999-2009).Σήμερα είναι μέλος του Νιγηρικού Κόμματος για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό (PNDS), το οποίο ανήλθε στην εξουσία το 2011. Μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2011, ο Μαχαμαντού Ισούφου διόρισε Πρωθυπουργό τον Ραφινί. Η κυβέρνηση με αρχηγό το Ραφινί ορκίστηκε στις 21 Απριλίου 2011, με 23μελή σύνθεση. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Brigi Rafini στο Wikimedia Commons
Λάουρα Γκέμσερ

Η Λάουρα Γκέμσερ (αγγλ. Laura Gemser, 5 Οκτωβρίου 1950 - ...) είναι ηθοποιός από την Ιάβα της Ινδονησίας, περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της σε ερωτικές ταινίες της δεκαετίας του 1970. Θεωρείται μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του συγκεκριμένου κινηματογραφικού είδους που γνώριζε την εποχή εκείνη τρομαχτική άνθιση. Έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς τα ψευδώνυμα Moira Chen, Laura M. Gemser και Laurette Marcia Gemser.

 Μετά από μια μικρή σταδιοδρομία ως μοντέλο σε διάφορα περιοδικά στην Ολλανδία, η Λάουρα άρχισε να συμμετέχει σε ερωτικές ταινίες. Έγινε διεθνώς γνωστή υποδυόμενη σε αρκετές ταινίες το ρόλο της Μαύρης Εμανουέλλας. Οι ταινίες αυτές εκτός από την αρχική απήχηση που είχαν στα σινεμά, έκαναν μια δεύτερη καριέρα στα πρώτα συνδρομητικά και δορυφορικά κανάλια στη δεκαετία του '80 καλύπτοντας τις μεταμεσονύχτιες ώρες. Για τούς περισσότερους έφηβους και ενήλικους στη δεκαετία του 1980 η Λάουρα υπήρξε μια από τις πιο δημοφιλής στάρλετ. Αν και συμμετείχε σε κάποιες ταινίες σκληρού πορνό η ίδια ποτέ δεν γύρισε τέτοιου είδους σκηνές. Οι σκηνές σεξ που γύρισε ήταν πάντα "προσομοιωμένες" (simulated) ή είχε γίνει χρήση εναλλακτικού μοντάζ (inserts). Οι περισσότερες από τις συμμετοχές της ήταν σε ταινίες του Τζο Ντ'Αμάτο και θεωρούνται σήμερα κλασσικά δείγματα του Ιταλικού ερωτικού σινεμά. Ανάμεσα τους ταινίες όπως οι: Emmanuelle 2 (1975), Black Emanuelle (1975), Eva Νera (1976), Emanuelle in America (1976), Emanuelle E Gli Ultimi Cannibali (1977) και Caligola: La Storia Mai Raccontata (1981). Μέτα από μια δεκαετία και πλέον μπροστά από τις κάμερες σαν σύμβολο του σεξ, η Λάουρα άρχισε να δουλεύει σαν ενδυματολόγος (αν και έκανε κάποιες ακόμα μικρές εμφανίσεις σε ταινίες). Το 1976 παντρεύτηκε με τον ηθοποιό Γκαμπριέλε Τίντι. Εμφανίστηκαν μαζί σε πάνω από 20 ταινίες. Η Λάουρα αποσύρθηκε εντελώς από τον κινηματογράφο μετά το θάνατο του, το 1991. Una Tenera storia (1992) Metamorphosis (1990) Quest for the Mighty Sword Undici giorni, undici notti 2 (1990) Top Model (1988) Riflessi di luce (1988) Voglia di guardare (1986) Il Piacere (1985) L'Alcova (1984) Emanuelle fuga dall'inferno (1983) Déchaînement pervers de Manuela (1983) Endgame (1983) Horror Safari (1982) Violenza in un carcere femminile (1982) La Belva dalla calda pelle (1982) The Bushido Blade (1981) Die Todesgöttin des Liebescamps (1981) Μάυρη Εμανουέλλα (1979) La Via della prostituzione (1978) Emanuelle e gli ultimi cannibali (1977) Emanuelle - perché violenza alle donne? (1977) Suor Emanuelle (1977) Emanuelle in America (1977) Emanuelle nera orient reportage (1976) Emmanuelle 2 (1975) ... as Masseuse Door to Silence (1991) La Donna di una sera (1991) Ritorno dalla morte (1991) Hot steps - passi caldi (1990) Troll 2 (1990) Metamorphosis (1990) La Casa (1990) Contamination .7 (1990) La Stanza della parole (1990) Amore sporco (1988) Top Model (1988) Η Λάουρα Γκέμσερ στην IMDb The New York Times - Laura Gemser