Σουζάνα Αντωνακάκη

Η Σουζάνα Αντωνακάκη (γενν. 1935) είναι αρχιτέκτονας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών και διετέλεσε πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτόνων του Τεχνικού Επιμελητηρίου, ιδρυτικό μέλος του αρχιτεκτονικού γραφείου Α66 και Β66, αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής και μέλος της Εθνικής Γραμματείας της UIA.

 Η Σουζάνα Κολοκυθά-Αντωνακάκη γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1935 στην Αθήνα και σπούδασε στην Αρχιτεκτονική σχολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου από το 1954 έως το 1959. Από τότε συνεργάστηκε με τον σύντροφό της Δημήτρη Αντωνακάκη, αναλαμβάνοντας μαζί του τα περισσότερα από τα έργα της. Ήταν μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών (ΣΑΔΑΣ), 1971-1972 και πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτόνων του Τεχνικού Επιμελητηρίου (1982-84). Ιδρυτικό μέλος του αρχιτεκτονικού γραφείου Α66 (1987) και του Β66 (1991). Αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής (Academie d' Architecture), 1995. Ήταν μέλος της Εθνικής Γραμματείας της UIA. Συμμετείχε σε συνέδρια και συναντήσεις (Κάιρο, Λευκωσία, Μπράιτον, Παρίσι, Βερολίνο, Μόντρεαλ, Σικάγο). Guest Lecturer και ήταν μέλος, μετά από πρόσκληση του καθηγητή Herman Hertzberger, της διδακτικής ομάδας του International Design Seminar 1987 στην Αρχιτεκτονική Σχολή του TU Delft και το 1988 στο Split. Μέλος της Εθνικής Γραμματείας και της Κριτικής Επιτροπής του Europan 1989. Εργα και κείμενά της έχουν καταχωρηθεί στο International Archive of Women in Architecture (iawa) VP & SU Virginia. Η Σουζάνα Αντωνακάκη προέρχεται από μια γενιά αρχιτεκτόνων που ήταν μάρτυρες των σημαντικών έργων του Άρη Κωνσταντινίδη και παρακολούθησε μαθήματα από τον μαθητή και φίλο του Ludwig Mies van der Rohe James Speyer. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως στα έργα της, ιδίως τα πρώτα, φαίνεται αρκετά καθαρά η επιρροή των δύο αυτών μεγάλων αρχιτεκτόνων. Το έργο της, σε συνεργασία πάντα με τον σύντροφό της Δημήτρη Αντωνακάκη, αποτελεί ένα συγκερασμό ελληνικού και ξένου μοντερνισμού, παράδοσης και νεωτερικότητας. Μεγάλη σημασία στα έργα της έχουν οι έννοιες και τα εργαλεία του κάναβου και της πορείας-μονοπατιού όπως σημειώθηκε από τους Αλέξανδρο Τζώνη και Liane Lefaivre το 1981, όταν συνέδεσαν την αρχιτεκτονική της με το ρεύμα του κριτικού τοπικισμού. Τον κάναβο χρησιμοποιεί τόσο στα κατασκευαστικά στοιχεία ενός κτιρίου, υποστυλώματα, δοκάρια, όσο και στην οργάνωση λειτουργικών ζωνών, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως υποτάσσει όλο το κτίσμα σε αυτόν. Το μονοπάτι από την άλλη χρησιμοποιείται και αυτό ως μέσο οργάνωσης των λειτουργιών, όχι όμως με την στενή έννοια του διαδρόμου που συνδέει δύο γειτονικούς χώρους, αλλά ως στοιχείο πολιτισμικό που μεταφέρεται από τις συνδέσεις των πόλεων σε μικρογραφία μέσα στον μικρόκοσμο του εκάστοτε συγκροτήματος, σπιτιού ή διαμερίσματος. Τα δύο αυτά βασικά στοιχεία συνδυάζονται αρμονικά δημιουργώντας ένα καλά μετριασμένο σύνολο. Διαμορφώνοντας έτσι μια σαφή αρχιτεκτονική γλώσσα με στοιχεία παράδοσης και μνήμης. Συγκρότημα κατοικιών των μεταλλείων Μπάρλου στο Δίστομο Βοιωτίας, 1965 Αρχαιολογικό μουσείο της Χίου, 1965 Ξενοδοχειακό συγκρότημα Ερμιόνης, 1965 Κατοικία διακοπών στο Πόρτο Χέλι, 1967 Κατοικία στο Παλαιό Φάληρο, 1967 Πολυκατοικία στη Εμμανουήλ Μπενάκη, 1973 Εξοχική κατοικία στα Σπάτα, 1974 Κατοικία στη Μοντεβάρδια Χανίων, 1975 Κατοικία διακοπών και ατελιέ στον Οξύλινθο Ευβοίας, 1977 Πολυκατοικία στην περιοχή της Ακρόπολης, 1978 Lyttos Hotel στην Κρήτη, 1979 Μονοκατοικία Καραγεωργίου στην Ύδρα, 1980 Φοιτητική εστία στα Λαγκάδια, 1980 Συγκρότημα 220 κατοικιών στην Κομοτηνή, 1981 Σπίτι στην Πέρδικα της Αίγινας, 1981 Φιλοσοφική Σχολή Κρήτης, 1981 Πολυτεχνείο Κρήτης, 1982 Νοσοκομείο Σητείας, 1982 Κατοικία στη Σίφνο, 1984 Κατοικία στην Κάτω Μυρτιά της Νέας Πεντέλης, 1987 Πολυκατοικία στην Αμαλιάδα, 1988 Κέντρο Λαϊκής Τέχνης Ιωαννίνων, 1989 Κατοικία στη Νέα Κηφισιά, 1990 Νέο Μουσείο της Ακρόπολης 1 (Συμμετοχή σε διαγωνισμό), 1990 Στούντιο ζωγράφου στην Πέρδικα της Αίγινας, 1990 Κατοικία στην Κηφισιά, 1993 Θέατρο στο δάσος στη Θεσσαλονίκη, 1996 Δύο κατοικίες στο Ηράκλειο Κρήτης, 1997 Ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας, 1997 Είσοδος εγκαταστάσεων πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 1997 Σιδηροδρομικός σταθμός Καλλιθέας, 2002 Κατοικία Γορουγιάννη στην Παύλιανη, 2003 Ανάπλαση πλατείας Κολωνακίου, 2003 Σιδηροδρομικός σταθμός Άνω Πατησίων, 2003 Βιβλιοθήκη της Σχολής Καλών Τεχνών, 2005 Κτίριο γραφείων στο Ηράκλειο Κρήτης, 2005