Λουδοβίκος του Σάουενμπουργκ

Ο Λουδοβίκος ο Πηδών, γερμ. Ludwig der Springer (1042 - 1123) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν κόμης τού Σάουενμπουργκ και κόμης της Θουριγγίας (1056-1123). Αν και αναφέρεται σε πολλούς θρύλους, λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν.

 Ήταν γιος τού Λουδοβίκου τού Γενειοφόρου και μέλος ευγενούς οικογένειας της Φραγκονίας. Ο Λουδοβίκος ο Πηδών βαπτίστηκε στον ενοριακό ναό τού Άλτενμπεργκεν (σήμερα μέρος τού Λάιναταλ). Περί το 1800 ο Λουδοβίκος και ο αδελφός του Μπερίνγκε ίδρυσαν τη μονή Σένραϊν. Σε ένα έγγραφο τού 1100, οι δύο αδελφοί αποκαλούνται τού Σάουενμπουργκ από ένα κάστρο, που ο πατέρας τους είχε κτίσει κοντά στην πόλη Φρήντριχροντα. Γενικά πιστεύεται ότι ο Λουδοβίκος έκτισε το κάστρο Βάρτμπουργκ, το οποίο έγινε ο πυρήνας τού λανγκραβάτου της Θουριγγίας. Ο ίδιος ο Λουδοβίκος δεν χρησιμοποιούσε τον τίτλο λάντγκραβος· ο γιος του ήταν ο πρώτος, που χρησιμοποίησε τον τίτλο αυτόν. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Λουδοβίκος έλαβε το παρωνύμιό του ο Πηδών, όταν έκανε ένα τολμηρό πήδημα στο ποτάμι: Προσπάθησε να αποκτήσει την παλατινή κομητεία (δουκάτο) της Σαξονίας, δηλ. την περιοχή δυτικά τού ποταμού Ζάαλε και βόρεια από τον ποταμό Ούνστρουτ. Στο τέλος μαχαίρωσε τον Φρειδερίκο Γ΄ παλατινό κόμη της Σαξονίας. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο Γκήμπιχενσταϊν στην πόλη Άλλε. Έπειτα από τρία έτη αιχμαλωσίας περίμενε να εκτελεστεί. Δραπέτευσε, πηδώντας από τον πύργο τού κάστρου στο ποτάμι Ζάαλε, όπου ένας υπηρέτης τον περίμενε με μία βάρκα και το αγαπημένο του άλογο, ένα λευκού χρώματος με το όνομα "Κύκνος". Ως εξιλέωση για τον φόνο τού Φρειδερίκου Γ΄ έκτισε τον ναό τού Αγ. Ούλριχ στο Ζάνγκερχαουζεν και αργότερα ίδρυσε το αββαείο τού Ράινχαρντσμπρουνν, το οποίο έγινε το οικογενειακό αββαείο των Λουδοβικιδών. Άλλος θρύλος περιγράφει πώς έκτισε το Βάρτμπουργκ. Το ίδρυσε το 1067, ενώ κυνηγούσε στην περιοχή. Όταν είδε το βουνό, αναφώνησε: "Περίμενε βουνό, θα φέρεις το κάστρο μου!". Όμως το βουνό αυτό ήταν έξω από την περιοχή του. Για να ξεπεράσει το πρόβλημα, διέταξε τους άνδρες του να κουβαλήσουν χώμα από την περιοχή του και να το αφήσουν στο βουνό· έπειτα διέταξε 12 ιππότες του να σταθούν στο σημείο, να θέσουν τα ξίφη τους επάνω στο χώμα αυτό και να ορκιστούν ότι το χώμα, επάνω στο οποίο στεκόταν, ανήκε νόμιμα στον Λουδοβίκο. Ο Λουδοβίκος ήταν ένας εξέχων αντίπαλος των Σαλίων βασιλέων Ερρίκου Δ΄ και Ερρίκου Ε΄ της Γερμανίας κατά την Έριδα της Περιβολής. Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα τού Στάντε, χήρα τού Φρειδερίκου Γ΄ παλατινού κόμη της Σαξονίας, και είχε τέκνα: Χέρμαν. Λουδοβίκος Α΄ απεβ. 1440, λάντγκραβος της Θουριγγίας. Ερρίκος Ράσπε Α΄ απεβ. 1130. Ούντο Α΄ απεβ. 1148, επίσκοπος τού Νάουμμπουργκ. Κικιλία απεβ. 1141, παντρεύτηκε τον Γκέρλαχ Α΄ κόμη τού Βέλντεντς. Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Β΄ μάργραβο της Καρνιόλης. Κόνραντ. Wilfried Warsitzka: Die Thüringer Landgrafen, Verlag Dr. Bussert & Stadeler, 2002, ISBN 3932906225 Wolfgang Hartmann: Vom Main zur Burg Trifels — vom Kloster Hirsau zum Naumburger Dom. Auf hochmittelalterlichen Spuren des fränkischen Adelsgeschlechts der Reginbodonen, in the series Veröffentlichungen des Geschichts- und Kunstvereins Aschaffenburg e.V., vol. 52, Aschaffenburg, 2004. Karl Robert Wenck (1884), "Ludwig der Springer", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 589–590