IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ανδρέας Ζάκος

Ο Ανδρέας Ζάκος (12 Νοεμβρίου 1931 - 9 Αυγούστου 1956) ήταν Κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Τον Δεκέμβριο του 1955 αιχμαλωτίστηκε από τις βρετανικές δυνάμεις έπειτα από αποτυχημένη ενέδρα στο Μερσινάκι και ακολούθως οδηγήθηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, όπου μερικούς μήνες αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού.

 Γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1931 στο Λινού της επαρχίας Λευκωσίας. Οι γονείς του ήταν ο Χαρίλαος και η Αφροδίτη Ζάκου και είχε τέσσερα αδέρφια. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λεύκας, στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και στην Ελληνική Σχολή Σολέας. Όταν άρχισε η ΕΟΚΑ τη δράση της για την ελευθερία της Κύπρου, ο Ζάκος εργαζόταν ως σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό. Εντάχθηκε νωρίς στις τάξεις της ΕΟΚΑ και ανήκε στην ομάδα του Μάρκου Δράκου. Έδρασε στην περιοχή Λεύκας - Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρα­τολόγησε νέα μέλη. Αργότερα, εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα της Γαληνής και του ανατέθηκαν από τον Γεώργιο Γρίβα καθήκοντα αναγνωρίσεων στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές. Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 η ομάδα του Μάρκου Δράκου έστησε ενέδρα σε αγγλικό στρατιωτικό αυτοκίνητο στο Μερσινάκι. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκε ο Χαράλαμπος Μούσκος, ο Μάρκος Δράκος αν και τραυματίας ξέφυγε, ενώ ο Ζάκος αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον Χαρίλαο Μιχαήλ. Ο Ζάκος οδηγήθηκε μαζί με τον Μιχαήλ στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, όπου αμφότεροι καταδικάστηκαν σε θάνατο και απαγχονίστηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Αυγούστου του 1956, μαζί με τον Ιάκωβο Πατάτσο. Έπειτα, ο Ζάκος, όπως και οι υπόλοιποι συναγωνιστές του θάφτηκαν στα Φυλακισμένα Μνήματα. Αργότερα, το 1958, στον τάφο του Ζάκου θάφτηκε και ο Κυριάκος Μάτσης.
Calligra Stage

Το Calligra Stage (παλαιότερα ονομάζονταν KPresenter) είναι ελεύθερο πρόγραμμα για την προβολή και επεξεργασία παρουσιάσεων (αγγλ. slide-show). Αποτελεί μέρος του πακέτου εφαρμογών γραφείου Calligra Suite και αναπτύσσεται από το εγχείρημα του KDE.

 Το Calligra Stage υποστηρίζει εξαγωγή αρχείων σε format OpenDocument. Επίσης επιτρέπει το άνοιγμα αρχείων Microsoft PowerPoint, MagicPoint, LibreOffice Impress και OpenOffice Impress.Το 2014 ανακοινώθηκε επίσης η ανάπτυξη του Calligra Gemini με επίσημη υποστήριξη για λειτουργικά συστήματα Windows.
Ουμάρ Ντιένγκ

Ο Ουμάρ Ντιένγκ (γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1972 στο Ντακάρ της Σενεγάλης) είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε με τα χρώματα της Γαλλίας ως αμυντικός στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1993.

 Γεννημένος στο Ντακάρ της Σενεγάλης, ο Ντιένγκ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία από την ΑΣΚ Ζαν ντ'Αρκ. Ο νεαρός αμυντικός μετακόμισε στη Γαλλία σε ηλικία 15 ετών, όπου και υπέγραψε στη Λιλ ΟΣΚ, έπειτα από σχετική εισήγηση του Μπερνάρ Λαμά. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Λιγκ 1 με τη Λιλ το 1989. Έπειτα από αριθμό λίγων αναμετρήσεων με τη Λιλ, παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Λουάν-Κουισό για διάστημα μίας σεζόν. Ο Ντιένγκ επέστρεψε στη Λιλ, όπου και παρέμεινε μέχρι τη μεταγραφή του στην Παρί Σεν Ζερμέν το 1996.Ο Ντιένγκλ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη γαλλική Λιγκ 1, ωστόσο αγωνίστηκε και για λογαριασμό της Σαμπντόρια της ιταλικής Σέριε Α, της Ρίζεσπορ, της Τραμπζονσπόρ και της Κόνιασπορ της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, καθώς και της Καβάλας της ελληνικής Σούπερ Λίγκας. Ο Ντιένγκ αγωνίστηκε με τα χρώματα της Γαλλίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα.
Γιώργος Νάζος

Ο Γιώργος Νάζος (1862 – 1934) ήταν Έλληνας καθηγητής μουσικής και διευθυντής του Ωδείου Αθηνών. Καταγόταν από μια γνωστή οικογένεια της Τήνου. Αναγνωρίστηκε για το μουσικό ταλέντο του σε νεαρή ηλικία. Το 1881 μετέβη στο Μόναχο της Γερμανίας για να σπουδάσει πιάνο και ανώτερη μουσική θεωρία, επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1886.

 Το 1891 ο Νάζος διορίστηκε μουσικός διευθυντής του Ωδείου Αθηνών, το οποίο αναδιοργάνωσε προσλαμβάνοντας ξένους εκπαιδευτές. Συγκεκριμένα προχώρησε σε εκγερμανισμό του προγράμματος σπουδών, ίσως επηρεασμένος από τις σπουδές του στο Μόναχο. Εφάρμοσε προοδευτικές εκπαιδευτικές μεθόδους και δημιούργησε τη μαθητική ορχήστρα του ωδείου. Αυτή ήταν το πρώτο βήμα στην ίδρυση αυτού που έγινε η μετέπειτα Κρατική Ορχήστρα Αθηνών μετά την εθνικοποίηση. Επίσης ίδρυσε (ή έπαιξε σημαντικό ρόλο) στην ίδρυση των τμημάτων δράματος, όπερας, Βυζαντινής μουσικής και στρατιωτικής μπάντας του ωδείου ενώ συνέβαλλε στην θέσπιση της σχετικής νομοθεσίας για την μουσική εκπαίδευση. Ως καθηγητής δίδαξε πιάνο, φωνητική και μουσική θεωρία. Στον τομέα του ασχολήθηκε με την επιστημονική έρευνα και συνέλεξε ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια από την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Αυτή η έρευνα δημοσιεύθηκε στην Αθήνα με τίτλο Πενήντα δημώδη άσματα Πελοποννήσου και Κρήτης. Ο Νάζος ήταν αφοσιωμένος επαγγελματίας μουσικός. Η συμβολή του σε ωδεία, σχολές, ορχήστρες και θέατρα ήταν σημαντική. Μέσα από 30 χρόνια προσπάθειας, έθεσε τα θεμέλια της ελληνικής μουσικής παιδείας. Κατοχιάνου Α., Τηλιακός Κ, Τσέλικας Ι. (2004). ). Εγκυκλοπαιδικό λεξικό της κλασικής μουσικής. Αθήνα, Δημοσιογραφικός οργανισμός Λαμπράκη. Λεοτσάκος Γ. Σύγχρονη ελληνική μουσική: Το Ωδείο Αθηνών και η Ελληνική Σχολή. Ανακτήθηκε από τοhttp://www.musicportal.gr/greek_modern_music_athens_conservatoire Λεοτσάκος Γ. (1999). Λύχνος υπό τον μόδιον. Νάζος Γ. (1931). Η περισυλλογή των δημωδών ασμάτων. Μουσικά χρονικά. 3, 1-4. Πάτσης, Κ. (1979). Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 18, σελ. 228-229. Πουρνάρα Ε., Μπουγάς Ν. (2001). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 44 σελ. 304. Romanou K. (2009). Serbian & Greek Art Music – A Patch to Western Music History. Chicago, IL: The University of Chicago Press.
Εθνική Πορτογαλίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Πορτογαλίας αντιπροσωπεύει την Πορτογαλία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Πορτογαλικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federação Portuguesa de Basquetebol).

 Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Πορτογαλίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Πορεία σε Αγώνες της Λουζοφωνίας Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Πορτογαλίας σε Αγώνες της Λουζοφωνίας: Portugal, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Federação Portuguesa de Basquetebol, επίσημος ιστότοπος. (Πορτογαλικά)
Μαρσέλ Σμέλτσερ

Ο Μαρσέλ Σμέλτσερ (Marcel Schmelzer) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1988 στο Μαγδεβούργο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αγωνίζεται στη θέση του αριστερού μπακ για την Μπορούσια Ντόρτμουντ στη γερμανική Μπουντεσλίγκα.

 Έχοντας περάσει από τις ακαδημίες της Μπορούσια Ντόρτμουντ, ο Μαρσέλ Σμέλτσερ κάνει το ντεμπούτο του με τις ρεζέρβες του συλλόγου στην Regionalliga Nord το 2007. Ένα χρόνο αργότερα, κάνει το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Μπουντεσλίγκα στην ηλικία των 20 ετών, αντικαθιστώντας τον Βραζιλιάνο Ντέντε, τον πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ποδοσφαιριστή της ομάδας στο αριστερό άκρο της άμυνας. Θα πάρει μέρος σε μόλις 12 αγώνες στην διάρκεια της πρώτης επαγγελματικής του χρονιάς, αλλά στη διάρκεια της επόμενης σεζόν, το 2009/2010, επιβάλλεται οριστικά εντός της ομάδας αποτελώντας βασική επιλογή του προπονητή του στη θέση του αριστερού μπακ. Ενσωματωμένος στην εθνική ελπίδων της Γερμανίας, κατακτά το 2009 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων. Στις 17 Νοεμβρίου 2010, πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Γερμανίας σε επίπεδο ανδρών απέναντι στη Σουηδία. Πραγματοποιεί το ξεπέταγμά του στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, όπου επιβάλλεται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του στην Μπουντεσλίγκα, και κατακτά με την ομάδα του την Μπορούσια Ντόρτμουντ το γερμανικό πρωτάθλημα. Ταυτόχρονα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στον ίδιο και τον Ντένις Αόγκο του Αμβούργου για την θέση του βασικού στην εθνική ομάδα. 2001-2005 : Μαγδεβούργο ΦΚ 2005-Σήμερα : Μπορούσια Ντόρτμουντ Μπορούσια Ντόρτμουντ Μπουντεσλίγκα (2) : 2011,2012 Κυπελλο Γερμανιας (1) : 2012 Νικητής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων το 2009. (Γερμανικά) Προφίλ του Σμέλτσερ στην ιστοσελίδα της Ντόρτμουντ
Μπιέλινα

Η Μπιέλινα ή Μπιγιέλινα (Bijeljina, Бијељина) είναι πόλη και δήμος στη βορειοανατολική Σερβική Δημοκρατία, μια από τις δύο οντότητες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Με πληθυσμό 114.663 το 2013 ήταν ο πέμπτος πολυπληθέστερος δήμος στη χώρα και ο δεύτερος πολυπληθέστερος στη Σερβική Δημοκρατία μετά τη Μπάνια Λούκα. Η πόλη έχει πληθυσμό 45.291 κατοίκων (2013) και είναι η έκτη μεγαλύτερη στη χώρα (μετά τις Σαράγεβο, Μπάνια Λούκα, Τούζλα, Ζένιτσα και Μόσταρ). Η πόλη βρίσκεται στην πεδιάδα Σεμπερίγια και απέχει 6 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Σερβία και 40 χιλιόμετρα από την Κροατία.

 Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης της περιοχής από τη νεολιθική εποχή, ενώ η περιοχή κοντά στα χωριά Μπάτκοβιτς και Οστογίτσεβο κατοικήθηκε από σλαβικά φύλα τον 7ο-12ο αιώνα. Η παλαιότερη αναφορά στη Μπιελίνα γίνεται το 1446. Το 1520 η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και το 1716 από τους Αυστριακούς και μετά τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας στη Γιουγκοσλαβία.To 1991, οι Σερβοβόσνιοι δημιούργησαν τη Σερβική Αυτόνομη Επαρχία της Βορειο-ανατολικής Βοσνίας, με έδρα τη Μπιέλινα. Το Μάρτιο του 1992 διεξήχθη δημοψήφισμα με το οποίο η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ανακηρύχθηκε αυτόνομο κράτος, με την ένθερμη υποστήριξη των Βόσνιων και των Κροατοβόσνιων, αλλά οι Σερβοβόσνιοι απείχαν. Τις 1 και 2 Απριλίου, η Σερβική Εθελοντική Φρουρά και ο Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός κατέλαβαν την πόλη και επιδόθηκαν σε θηριωδίες. Από τη σφαγή που επικράτησε επιβεβαιώθηκαν 48-78 θάνατοι, αλλά ο πραγματικός αριθμός τους παραμένει άγνωστος. Μετά ακολούθησε εθνοκάθαρση της περιοχής, όλα τα τζαμιά γκρεμίστηκαν και δημιουργήθηκαν εννέα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τους 30.000 Βόσνιους που κατοικούσαν στη Μπιέλινα μέχρι το τέλος του πολέμου είχαν μείνει μόνο 2.700. Μετά τον πόλεμο της Βοσνίας, λόγω του μεγάλου πληθυσμού μεταναστών που έφτασε στην πόλη έλαβε χώρα εντατική ανοικοδόμηση. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της περιοχής είναι το τζαμί Ατίκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1520-1566, κατεδαφίστηκε το 1993 και ξαναχτίστηκε, ο σερβικός ναός του Αγίου Γεωργίου, του 1872, και το μοναστήρι Τάβνα, στο νότιο άκρο του δήμου. Το 1932 ιδρύθηκε στην πόλη η βιβλιοθήκη Φίλιπ Βίσνιτς. Στη πόλη λειτουργεί ένα κρατικό (ιδρύθηκε το 2011) και δύο ιδιωτικά πανεπιστήμια. Η Μπιέλινα έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις: Κρούσεβατς, Σερβία Ρούσε, Βουλγαρία Κουμάνοβο, Βόρεια Μακεδονία Λανγκεχάγκεν, Γερμανία. Επίσημη ιστοσελίδα
Αντίοχος ΙΒ΄ Διόνυσος

Ο Αντίοχος ΙΒ' Διόνυσος ήταν ηγεμόνας της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν ο νεότερος γιος του Αντίοχου Η' του Γρυπού και της Τρύφαινας και διαδέχτηκε τον αδελφό του Δημήτριο Γ' τον Εύκαιρο στη διακυβέρνηση ενός κομματιού του κράτους των Σελευκιδών, και συγκεκριμένα την περιοχή γύρω από τη Δαμασκό. Η διακυβέρνησή του κράτησε την περίοδο 87 – 84 π.Χ.

 Τα χρόνια που ακολούθησαν το θάνατο του πατέρα του χαρακτηρίστηκαν από σφοδρές πολεμικές συγκρούσεις ανάμεσα στα μεγαλύτερα αδέλφια του και τα ξαδέρφια του, που διέσπασαν τα εναπομείναντα εδάφη της πάλαι ποτέ κραταιάς αυτοκρατορίας των Σελευκιδών σε μικρότερα τμήματα. Ταυτόχρονα επικίνδυνοι εξωτερικοί εχθροί εποφθαλμιούσαν τα εδάφη αυτά, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως η δυναστεία όδευε προς τη δύση της. Στην ταραγμένη αυτή περίοδο, ο Αντίοχος ΙΒ' ήταν ο τελευταίος από τους Σελευκίδες που έδειξε στρατιωτική δεινότητα αν και σε τοπικό επίπεδο. Πραγματοποίησε μια σειρά επιδρομών στο βασίλειο της Ιουδαίας και προσπάθησε να περιορίσει την επέκταση των Ναβαταίων Αράβων. Μια μάχη εναντίον του λαού αυτού αρχικώς αποδείχθηκε νικηφόρα, μέχρι που ο νεαρός βασιλιάς ενεπλάκη σε μία μάχη και σκοτώθηκε από έναν Άραβα στρατιώτη. Μετά το θάνατό του (84 π.Χ.) ο συριακός στρατός υποχώρησε και χάθηκε στην έρημο. Λίγο αργότερα, οι Άραβες κατέκτησαν τη Δαμασκό. Η αγγλόφωνη wikipedia. www.livious.org, Antiochus XII Dionysus Αρχειοθετήθηκε 2010-06-15 στο Wayback Machine. virtualreligion.net, Antiochus XII Dionysus Γουίλιαμ Σμιθ, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Antiochus XII", Βοστώνη, (1867) Δυναστεία των Σελευκιδών Φίλιππος Α' Φιλάδελφος Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική περίοδος
Ιωάννης Καλιτσουνάκης

Ο Ιωάννης Ε. Καλιτσουνάκης (και Καλλιτσουνάκης, Χανιά, 1878 - Βουκουρέστι, 1η Οκτωβρίου 1966), ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών το 1938 και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός το 1961.

 Γεννήθηκε στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σε ηλικία 24 ετών μετέβη στη Γερμανία με υποτροφία της Κρητικής Πολιτείας για να παρακολουθήσει φιλολογικά, φιλοσοφικά και παιδαγωγικά μαθήματα. Το 1905 διορίστηκε καθηγητής Ανατολικών Γλωσσών στο Βερολίνο. Από το 1924 ως το 1948 ήταν τακτικός καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1926 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1947 ανέλαβε για 1 έτος πρόεδρος της Ακαδημίας.Το 1933 ήταν πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών Ελλάδος. Από το 1936 ως το 1937 ήταν κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αργότερα έγινε καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και μετέπειτα επίτιμος εν ενεργεία καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του εν λόγω πανεπιστημίου. Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα.Το φθινόπωρο του 1966 μετέβη στο Βουκουρέστι ως εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών για τους εορτασμούς της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της Ρουμανικής Ακαδημίας. Πέθανε εκεί από καρδιακή προσβολή. Μεσαιωνικαί και νέαι ελληνικαί ερμηνείαι παρ' Ευσταθίω (1919) Επταδικαί έρευναι (1922) Η πρώτη επιστημονική έκδοση του Αριστοτέλη (1936) Αι περί Κρήτης εν τη Δυτική Ευρώπη ειδήσεις εκπνεούσης της Ενετοκρατίας εν τη νήσω (1938) Περί του γλωσσικού ζητήματος και του ζητήματος των τόνων (1944) Η αναβίωσις των κλασσικών σπουδών εν Ελλάδι από της απελευθερώσεως και εντεύθεν (1958) Βιογραφικό, Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ιωάννης Καλιτσουνάκης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Δέκα μυθιστορήματα και οι συγγραφείς τους

Δέκα μυθιστορήματα και οι συγγραφείς τους (αγγλικός τίτλος:Ten Novels and Their Authors) είναι έργο λογοτεχνικής κριτικής του Σόμερσετ Μομ που δημοσιεύθηκε το 1954. Ο συγγραφέας συγκέντρωσε αυτά που θεωρούσε ότι ήταν τα δέκα σημαντικότερα μυθιστορήματα και έγραψε κριτική για τα βιβλία και τους συγγραφείς.

 Το βιβλίο είναι μια συλλογή άρθρων που ο Σόμερσετ Μομ είχε γράψει στο παρελθόν για το περιοδικό Redbook. Τα μυθιστορήματα που αναφέρονται σε αυτά τα άρθρα είναι: Η ιστορία του Τομ Τζόουνς, ενός έκθετου του Χένρι Φίλντινγκ (1749) Περηφάνια και Προκατάληψη της Τζέιν Όστεν (1813) Το Κόκκινο και το Μαύρο του Σταντάλ (1830) Ο μπάρμπα-Γκοριό του Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1835) Ντέιβιντ Κόπερφιλντ του Τσαρλς Ντίκενς (1849) Μαντάμ Μποβαρύ του Γκυστάβ Φλωμπέρ (1856) Μόμπι-Ντικ του Χέρμαν Μέλβιλ (1851) Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλυ Μπροντέ (1847) Οι αδελφοί Καραμάζοφ του Ντοστογιέφσκι (1879-80) Πόλεμος και Ειρήνη του Τολστόι (1869)
Σωκράτης Μπουντούρης

Ο Σωκράτης Μπουντούρης είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην επίθεση. Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1977 στο Ξυνονέρι Καρδίτσας. Έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες Β' και Γ' εθνικής με ιδιαίτερη επιτυχία ενώ αποτελεί ίνδαλμα τόσο για τους φιλάθλους της Αναγέννησης Καρδίτσας όσο και για τους φιλάθλους του Ολυμπιακού Βόλου.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αναγέννηση Καρδίτσας όπου αγωνίστηκε από το 1996 έως το 2001. Το 2001 άφησε την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του για τον Πατραϊκό όπου μετά από μόλις 6 μήνες πήγε στο Γ.Σ. Μαρκό. Το 2002 έως το 2004 αγωνίστηκε στον Ποσειδώνα Νέων Πόρων και το 2004 έως το 2007 στον Ολυμπιακό Βόλου. Το 2007 επέστρεψε στην ομάδα της Αναγέννησης Καρδίτσας όπου αγωνίστηκε ως το 2010. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανθρακικό. Η συνεργασία του όμως με την ομάδα της Κομοτηνής διακόπηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Ο Μπουντούρης λίγες ημέρες μετά επέστρεψε στην Αναγέννηση Καρδίτσας. Την σεζόν 2011-12 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής και την άνοδο, ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ του Δ'ομίλου της Δ' Εθνικής με 20 γκολ. Την επόμενη σεζόν 2012-13, κατέκτησε την άνοδο και ο ίδιος βραβεύτηκε στα Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ ως ο πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος της Γ΄ Εθνικής. Αγωνίστηκε με την Αναγέννηση Καρδίτσας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2014, όποτε και σταμάτησε ουσιαστικά η επαγγελματική του καριέρα. Ακολούθως αγωνίστηκε μέχρι το 2016 στα ερασιτεχνικά τοπικά πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Καρδίτσας κατά σειρά με τους Ατρόμητο Παλαμά και Δόξα Μητρόπολης και κατόπιν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής. Βιογραφικό στην σελίδα του Πανθρακικου Βραβεία ΠΣΑΠ: Βραβεύτηκαν οι κορυφαίοι! Μπουντούρης: «Μίλησε η φανέλα και το όνομα» Σωκράτης Μπουντούρης στατιστικά στο myplayer Βιογραφικό και στατιστικά Σωκράτη Μπουντούρη, επίσημη σελίδα Facebook
Ζαφείρης Βάος

Ο Ζαφείρης Βάος ή Ζαφείριος Αντ. Βάος (1905-2003) ήταν Έλληνας συγγραφέας και λαογράφος από τη Μήλο, πρόεδρος Κοινότητας της Πλάκας Μήλου. Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο (αναφέρονται 27 βιβλία) με κύριο θέμα τη Μήλο (ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία), καθώς και δημοσιεύματα σε διάφορα έντυπα.

 Τόπος γέννησής του ήταν η Πλάκα της Μήλου και είχε υπηρετήσει από τις θέσεις του Προέδρου της Κοινότητας Πλάκας, του Προέδρου της Τοπικής Επιτροπής Τουρισμού, του Αντιπροέδρου της Ενώσεως Μηλίων εν Αθήναις. Ήταν Έφορος του Λαογραφικού Μουσείου Μήλου την πρώτη συλλογή του οποίου είχε συγκροτήσει ο ίδιος το 1967 και είχε επίσης θητεύσει Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής Αξιοποίησης των Χριστιανικών Κατακομβών.Είχε σημαντική συλλογή οψιδιανών από τη Μήλο, η οποία βρίσκεται σήμερα στο Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου. Mερικά από τα έργα του είναι: Το μαγικό ταξίδι, Αθήναι 1969 Το νησί σαν κλαίει και σαν γελά, Μήλος 1958 Εύθυμα από τη νησιωτική ζωή, Μήλος 1956 Κρήτες αγωνιστές ιδρυτές του Αδάμαντα Μήλου, Κοινότητα Αδάμαντα Μήλου, 1993 Ναοί και Ναΰδρια της Μήλου, Πνευματικό Κέντρου Δήμου Μήλου, 1999 Ρίμες και παλιά τραγούδια της Μήλου Βάος, Ζαφείρης - Νομικός, Στέφανος, Ο ανεμόμυλος στις Κυκλάδες. Κείμενα λαογραφίας και αρχιτεκτονικής, ΔΩΔΩΝΗ, Αθήνα 1993 Η παραδοσιακή υφαντική της Μήλου Μήλος, 18ος-19ος αι.: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Θρύλοι, μύθοι, παραδόσεις προλήψεις, δεισιδαιμονίες, παραμύθια, ISBN 9789600218862, 2005, Παπαζήσης Μήλος, 18ος-19ος αιώνας: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Το κάστρο, οικογενειακοί δεσμοί, οι πιλότοι του Κάστρου, ISBN 9789600218657, 2005, Παπαζήσης Μήλος, 18ος-19ος αιώνας: Κοινωνία, λαϊκός πολιτισμός: Μαγεία, γητέματα, λαϊκή θεραπευτική της Μήλου: Πρακτικοί τρόποι πρόγνωσης του καιρού στη Μήλο, ISBN 9789600218879, 2005, Παπαζήσης
287 Νέφθυς

Η Νέφθυς (Nephthys) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ομώνυμης Αιγύπτιας θεάς.

 Η μέση διάμετρος της Νέφθυος υπολογίσθηκε σε 67,6 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 323 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της 0,185 (εκτίμηση από δεδομένα του IRAS). Η Νέφθυς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 36 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κονστάντι Πλισόφσκι

Ο Κονστάντι Πλισόφσκι (πολωνικά: Konstanty Plisowski, 1890–1940) ήταν Πολωνός στρατιωτικός του 20ού αιώνα, ο οποίος συμμετείχε στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, καθώς και στους πολέμους της Πολωνίας με την Ουκρανία και τη Σοβιετική Ένωση κατά την περίοδο 1919-1920. Συγκαταλέγεται στα θύματα της σφαγής του Κατύν από τη σοβιετική NKVD.

 Ο Πλισόφσκι γεννήθηκε το 1890 στον οικισμό Nowosiółka, στην Ποντολία της σημερινής Ουκρανίας, η οποία εκείνη την εποχή αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ήταν το δέκατο τρίτο παιδί της πολωνικής οικογένειας του κτηματία και απόστρατου αξιωματικού Κάρολ Βίλχελμ Πλισόφσκι (1827–1900) και της Μαρία-Αμπρόζια Χόγουπ (1850–1939). Σε νεαρή ηλικία εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Δοκίμων της Οδησσού, από την οποία αποφοίτησε το 1911 ως αξιωματικός ιππικού του ρωσικού στρατού, με τον οποίο έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολεμώντας στο μέτωπο της Αυστρίας. Το 1918 προσχώρησε στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων του νεοσύστατου πολωνικού κράτους. Διακρίθηκε πρώτα ως διοικητής συντάγματος και κατόπιν ως διοικητής ταξιαρχίας του ιππικού στη διάρκεια των πολεμικών συρράξεων της Πολωνίας με την Ουκρανία και τη Σοβιετική Ένωση από το 1919 μέχρι το 1920. Αποστρατεύτηκε το 1930 για λόγους υγείας, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ταξίαρχου και το 1933 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Βαρσοβία, συντηρούμενος από τη στρατιωτική του σύνταξη και ένα εισόδημα που κέρδιζε από περιστασιακή εργασία. Ο Πλισόφσκι επανήλθε στην ενεργό δράση το 1939 κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση του Μπρεστ. Μετά την κατάρρευση της πολωνικής άμυνας υπό το βάρος της ταυτόχρονης σύγκρουσης με τα γερμανικά και τα σοβιετικά στρατεύματα που είχαν επίσης εισβάλει εντός του πολωνικού εδάφους, επιχείρησε να διαφύγει μαζί με άλλους αξιωματικούς προς την Ουγγαρία, ωστόσο αιχμαλωτίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1939 από τους Σοβιετικούς κοντά στο Λβοφ και ακολούθως εστάλη στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Σταρομπέλσκ της σημερινής Ουκρανίας, όπου μαζί με άλλους επτά υψηλόβαθμους στρατιωτικούς (μεταξύ των οποίων οι Στάνισλαφ Χάλερ, Λέον Μπίλεβιτς, Φράντσισεκ Σικόρσκι κ.ά.) κρατήθηκε σε ξεχωριστό χώρο. Την άνοιξη του 1940 εκτελέστηκε μαζί με άλλους Πολωνούς αξιωματικούς από τη σοβιετική NKVD στις μαζικές εκτελέσεις που έμειναν γνωστές ως σφαγή του Κατύν. Το 1996 το όνομα του Πλισόφκι δόθηκε σε μια τεθωρακισμένη ταξιαρχία του πολωνικού στρατού, ενώ τον Οκτώβριο του 2007 προήχθη μεταθάνατον σε στρατηγό. Koreś, Daniel (2019). Konstanty Plisowski. Βαρσοβία: Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. Patterson, Archibald L. (2010). Between Hitler and Stalin. The Quick Life and Secret Death of Edward Smigly Rydz, Marshal of Poland. Ιντιανάπολις: Dog Ear Publishing. Sanford, George (2005). Katyn and the Soviet Massacre of 1940. Truth, Justice and Memory. Λονδίνο και Νέα Υόρκη: Routledge. «Konstanty Plisowski». ipn.gov.pl (στα Πολωνικά). Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2021.
Πιέτα Χότσπερς ΦΚ

Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη club based in Πιέτα. Η ομάδα έχει ιδρυθεί το 1968 και αγωνίζεται στην Πρώτη κατηγορία Μάλτας.

 Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ έκανε το ντεμπούτο της στις 23 Οκτωβρίου 1934, αλλά όποιες ελπίδες επιτυχίας είχε διακόπηκαν λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου έλαβε μέρος στη Anglo Maltese Football League, πριν ενταχθεί στην Τρίτη Κατηγορία Μάλτας, όπου παρέμεινε για 10 περιόδους. Ωστόσο, το 1962 αντικαταστάθηκε από την ομάδα Pietà Atlanta, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Πιέτα Χότσπερς ΦΚ το 1973, εντασσόμενη στη Τέταρτη Κατηγορία Μάλτας το 1974. Η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα και την άνοδο, αλλά πέρασε 10 χρόνια στην Τρίτη Κατηγορία. Το 1985 ανέβηκε στη δεύτερη κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε σύντομα. Το 1988 ανέβηκε στη Δεύτερη κατηγορία και το 1994 στην Πρεμιέρ. Επίσημη Ιστοσελίδα Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ στη σελίδα Maltafootball.com Αρχειοθετήθηκε 2009-08-01 στο Wayback Machine.
Ελεονώρα του Ρουά

Η Ελεονώρα (γαλλ. Eleonor de Roye 24 Φεβρουαρίου 1535 - 23 Ιουλίου 1564) από τον Οίκο του Ρουσύ ήταν κόρη του κυρίου του Ρουά & του Μυρέ και κόμη του Ρουσύ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κονντέ.

 Ήταν η πρώτη κόρη και κληρονόμος του Καρόλου κυρίου του Ρουά & του Μυρέ και κόμη του Ρουσύ. Μητέρα της ήταν η Μαγδαληνή ντε Μαϊγύ, κυρία του Κοντί, κόρη του Φερρί ντε Μαϊγύ και της Λουίζας του Μονμορανσύ. Ετεροθαλή αδέλφια της μητέρας της ήταν ο Γκασπάρ Β΄ ντε Κολινύ κύριος του Σατιγιόν και ναύαρχος της Γαλλίας, o Οντέτ ντε Κολινύ καρδινάλιος και ο Φραγκίσκος ντε Κολινύ κύριος του Αντελό. H Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ πρίγκιπα του Κονντέ και τον μετέστρεψε στον Προτεσταντισμό. Αδελφός του συζύγου της ήταν ο Αντώνιος των Βουρβόνων δούκας του Βαντόμ, σύζυγος της βασίλισσας της Ναβάρρας και πατέρας του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Κληρονόμησε την κομητεία του Ρουσύ από τον πατέρα της και την κυριότητα του Κοντί από τη μητέρα της. Κατά τον πρώτο από τους Εμφυλίους Πολέμους και ιδιαίτερα το διάστημα 1560-63, η Ελεονώρα και η μητέρα της ανέλαβαν σημαντικές πολιτικές δραστηριότητες για να υποστηρίξουν τον σύζυγό της: Όταν δύο φορές ο πρίγκιπας του Κονντέ φυλακίστηκε από την υπερ-καθολική οικογένεια των Γκιζ, η σύζυγός του και η μητέρα της ενίσχυσαν συστηματικά τις συμμαχίες του με Γερμανούς πρίγκιπες και με την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Οπλισμένη με αυτή την υποστήριξη, η Ελεονώρα έκανε διαπραγματεύσεις με επιστολές και με άμεση επαφή με την αντιβασίλισσα Αικατερίνη των Μεδίκων· το αποτέλεσμα ήταν η ειρήνη του Αμπουάζ και η απελευθέρωση του Λουδοβίκου Α΄. Από τα οκτώ παιδιά της επέζησαν τρία. Όταν απεβίωσε η Ελεονώρα, ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο με τη Φραγκίσκη των Βαλουά-Ορλεάνης-Λονγκβίλ. Παντρεύτηκε το 1551 τον Λουδοβίκο Α΄ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ και είχε τέκνα: Ερρίκος Α΄ 1552-1588, πρίγκιπας του Κονντέ. Φραγκίσκος 1558-1614, πρίγκιπας του Κοντί. Κάρολος 1562-1594, καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος του Ρουέν. Μαργαρίτα 1556, Κάρολος 1557, Λουδοβίκος 1562, Μαγδαληνή 1563, Αικατερίνη 1564, απεβίωσαν νήπια. de Boislisle, A. (1902). "Trois Princes de Conde: A Chantilly". Annuaire-Bulletin de la Société de l'Histoire de France (in French). 39 (2). Knecht, R.J. (2000). The French Civil Wars. Pearson Education Limited. Lachèvre, Frédéric (1917). "Poésies inédites de Jacques Grévin". Revue d'Histoire littéraire de la France (in French). Laoutaris, Chris (2014). Shakespeare and the Countess: The Battle that Gave Birth to the Globe. Penguin Books Limited. ISBN 978-0-241-96021-9. Thompson, James Westfall (1915). The Wars of Religion in France, 1559-1576: The Huguenots, Catherine de Medici and Philip II. The University of Chicago Press.
MTV

Το MTV (Music Television) είναι ένα αμερικανικό δίκτυο της καλωδιακής τηλεόρασης με έδρα τη Νέα Υόρκη. Εγκαινίασε την λειτουργία του το 1981 παίζοντας μουσικά βίντεο (βιντεοκλίπ). Το πρώτο μουσικό βίντεο που μετέδωσε ήταν το τραγούδι των Buggles με τον τίτλο Video killed the radio star, ένα μουσικό κομμάτι του 1979. Στην Ευρώπη ξεκίνησε να μεταδίδεται την 1 Αυγούστου 1987. Σήμερα, έχει πολλές εκδοχές και μεταδίδει μία ποικιλία ψυχαγωγικών προγραμμάτων που απευθύνονται κυρίως σε εφήβους και σε νεαρούς ενήλικες.

 Τον Νοέμβριο του 1988 ξεκίνησε να μεταδίδεται αναλογικά μέσω της ΕΡΤ η Ευρωπαϊκή έκδοση του MTV, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της την 1η Αυγούστου 1987. Ωστόσο η ελεύθερη μετάδοσή του διεκόπη με την έλευση της συνδρομητικής τηλεόρασης καθώς η MTV Networks στην οποία ανήκε το κανάλι υπέγραψε σύμβαση με την Alpha Digital για την ένταξη της ευρωπαϊκής έκδοσης του δικτύου αυτού και του αδελφικού VH1 στην πλατφόρμα ώσπου ξεκίνησαν να εκπέμπουν στις 1 Ιουλίου του 2002, με παράλληλη προβολή μέρους του προγράμματος του πρώτου από το Polis. Εννιά μέρες αργότερα, ένα εορταστικό πάρτι για την ένταξη των καναλιών πήρε μέρος στο New York Summer Club, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Την 1 Σεπτεμβρίου 2008 άρχισε να μεταδίδεται και η ελληνική έκδοση του MTV, το MTV Greece. Το ελληνικό MTV είναι το 36o MTV στην Ευρώπη και αποτελούσε τμήμα ενός εκ των μεγαλύτερων εμπορικών σημάτων του κόσμου. Τα Διεθνή Δίκτυα του MTV (Networks International), έχουν παρουσία σε 160 χώρες, διαθέτουν πάνω από 141 κανάλια και μεταδίδονται σε 506.7 εκατομμύρια σπίτια σε όλο τον κόσμο. Τον Δεκέμβριο του 2015, ο όμιλος Ρέστη, στον οποίο ανήκε το κανάλι, ανακοίνωσε ότι διακόπτει τις σχέσεις του με το MTV. Στις 10 Ιανουαρίου 2016 ξεκίνησε ένας νέος σταθμός στην θέση του, το RISE (πρώην εκπομπή προτάσεων για νέους από το MTV), το οποίο ανήκει στον ίδιο όμιλο, διακόπτεται η λειτουργία της επίσημης ιστοσελίδας και επαναφέρεται στις ψηφιακές πλατφόρμες NOVA και COSMOTE TV, η διεθνής έκδοση του MTV.
Τζο Νάγκμπε

Ο Τζο Νάγκμπε (Joe Thunder Armstrong Nagbe) (γεν. 1968) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από τη Λιβερία, 96 φορές διεθνής. Έχει ύψος 1,84 και αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα Γαλλίας, ενώ έπαιξε για πέντε σεζόν στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική με ΠΑΟΚ, Πανιώνιο και ΠΑΣ Γιάννινα. Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι την ηλικία των 38 ετών σε ασιατικά πρωταθλήματα.

 Ο Τζο Νάγκμπε γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1968 στην περιοχή Νίμπα Κάουντι (Nimba County) της Λιβερίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην πατρίδα του, στην ομάδα "Γιανγκ Σερβάιβορς" της Κλάρα Τάουν (Young Survivor of Clara Town) το 1982. Σε ηλικία 18 ετών μεταγράφηκε στους "Ινβίνσιμπλ Ιλέβεν" (Invincible Eleven) της πρωτεύουσας Μονρόβια και στη συνέχεια στους "Μάιτι Μπάρολ" (Mighty Barrolle). Το 1988-89 έπαιξε στην Ουνιόν Σπορτίβ της Ντουάλα του Καμερούν και στη συνέχεια μετανάστευσε στη Γαλλία, όπου αγωνίστηκε ως το 1996. Ακολούθησε μια σεζόν στο ελβετικό πρωτάθλημα με τη Λουγκάνο και το 1997 υπέγραψε στον ΠΑΟΚ. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης έπαιξε τρία χρόνια, πραγματοποιώντας μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του στις 30 Σεπτεμβρίου 1997, όταν ο ΠΑΟΚ απέκλεισε την Άρσεναλ για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στη συνέχεια το 2000-01 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο και το 2001-02 στα Γιάννινα. Από το 2002 ως το 2006 περιπλανήθηκε σε πρωταθλήματα διαφόρων χωρών της Ασίας. Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο μετέβη στη Βραζιλία, όπου παρακολούθησε μαθήματα προπονητικής, με σκοπό να γίνει προπονητής ανγνωρισμένος από τη FIFA. Παράλληλα, από το 1985 ως το 2001 αποτελούσε βασικό μέλος της εθνικής ομάδας της Λιβερίας. Έπαιξε συνολικά σε 96 αγώνες και σημείωσε 20 γκολ. Με την Εθνική δεν κατάφερε να προκριθεί σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου αλλά προκρίθηκε δυο φορές σε τελική φάση του Κόπα Άφρικα, το 1996 και το 2002. Τον Ιούνιο του 2011 ο Τζο Νάγκμπε, παρα τα 42 του χρόνια, επέστρεψε στην εθνική Λιβερίας αγωνιζόμενος ως κεντρικός αμυντικός στην βασική ενδεκάδα. Απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής κατάφερε να πάρει τη νίκη χωρίς η ομάδα του να δεχτεί γκολ. Έχει δυο γιους και μια κόρη, που ασχολούνται επίσης με τον αθλητισμό. Οι γιοι του παίζουν ποδόσφαιρο στις ΗΠΑ και η κόρη του Μάρθα παίζει μπάσκετ. Πρωτάθλημα Λιβερίας: 1988 Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας Γαλλίας: 1994
Μουρμούρα

Η μουρμούρα ή βασιλόψαρο (Lithognathus mormyrus (Λινναίος, 1758) - Λιθόγναθος ο μόρμυρος) είναι Μεσογειακό ψάρι του αλμυρού νερού, που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών, στο γένος Λιθόγναθος.

 Η μουρμούρα είναι ψάρι με επίμηκες, με ωοειδές σώμα που έχει μήκος 20-30 εκ., μυτερό ρύγχος και σαρκώδη άσπρα χείλη.Το στόμα είναι αρκετά ανεπτυγμένο και τα μάτια μικρά τοποθετημένα ψηλά στο κεφάλι.Το χρώμα της είναι λαμπερό ασημί με 10-20 κάθετες καστανόμαυρες σειρές στη ράχη και στα πλευρά.Η ράχη είναι γκρι, τα πλευρά ασημί και η κοιλιά άσπρη. Η μουρμούρα είναι ψάρι σαρκοφάγο, ζει σε ρηχά νερά κοντά στις ακτές, σε βυθούς με άμμο ή αμμολάσπη και μαύρες φυκιάδες.Τη συναντάμε σε μικρά κοπάδια και σε βάθη που δεν ξεπερνούν τα 50 μέτρα.Τη μέρα κρύβεται, και τη νύχτα βγαίνει ως την αυγή και κυνηγά την τροφή της, που είναι μικρά ψάρια και καρκινοειδή. Αναπαράγεται την άνοιξη και το καλοκαίρι, μόλις κλείσει τα 2 χρόνια και φτάσει το μέγεθος των 14 εκατοστών. Η μουρμούρα ψαρεύεται με πεταχτάρι, με καθετή και με παραγάδια ψιλά. Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων Η Μουρμούρα στο homefood.gr Aφιέρωμα στα ψάρια της Ελλάδας, Μουρμούρα «Μουρμούρα: Το θαλασσινό τιγράκι» στην Καθημερινή
494 Βίρτους

Η Βίρτους (Virtus) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Βίρτους, τη ρωμαϊκή θεότητα της γενναιότητας και της στρατιωτικής αρετής, αντίστοιχη με την Αρετή της ελληνικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος της Βίρτους εκτιμάται σε 85,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 655 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,063 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Βίρτους γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ντορόν Λάιντνερ

Ο Ντορόν Λάιντνερ (εβραϊκά: דורון ליידנר‎) (γενν. 26 Απριλίου 2002) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον Ολυμπιακό. Από τον χειμώνα του 2023, αγωνίζεται ως δανεικός στην Αούστρια Βιέννης.

 Ο Λάιντνερ προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα της Χάποελ Τελ Αβίβ τη σεζόν 2019-20. Στις 29 Ιουλίου 2022, ο Λάιντνερ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, με κόστος μεταγραφής στα 2 εκατομμύρια ευρώ. Ο Λάιντνερ έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ισραήλ Κ18 και Κ21.Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ισραήλ στην ισοπαλία με 2–2 εναντίον της Ισλανδίας για το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ στις 2 Ιουνίου 2022. Ο Λάιντνερ γεννήθηκε στη Ρισόν Λε Ζιόν του Ισραήλ, σε οικογένεια εβραϊκής Ασκεναζί καταγωγής. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Παναγιώτης Σκούφος

Ο Παναγιώτης Σκούφος (Ραφήνα, 19 Φεβρουαρίου 1942 - 7 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Αγωνίστηκε το πλείστον της καριέρας του στην Προοδευτική, με την οποία συνέδεσε το όνομά του. Αξιοσημείωτο είναι πως το Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας, μετονομάστηκε σε Δημοτικό Γήπεδο Ραφήνας «Παναγιώτης Σκούφος», προς τιμήν του άλλοτε Ραφηνιώτη άσσου ποδοσφαιριστή.

 Γεννημένος στη Ραφήνα ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Τριγλία Ραφήνας. Αγωνιζόμενος στα αθηναϊκά γήπεδα με την Τριγλία Ραφήνας και παρά το νεαρό της ηλικίας του, έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, προκαλώντας το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων. Το 1959 ξεκίνησε αρχικά να προπονείται με τον Απόλλων Αθηνών, στον οποίο όμως, όπως εκμυστηρευόταν ο ίδιος στον αδερφό του, δεν υπήρχε καλό κλίμα, κάτι που τον δυσαρεστούσε. Εκείνο το διάστημα, ένας άλλος Ραφηνιώτης ποδοσφαιριστής, ο Νίκος Μητώσης που αγωνιζόταν στην Προοδευτική, τον παρότρυνε να πάει στους «βυσσινί», κάτι που τελικά και έγινε. Παραχωρήθηκε για ένα χρόνο δανεικός στον Άρη Πειραιώς, από όπου επέστρεψε στην Προοδευτική. Αγωνιζόμενος με τα «βυσσινί», κυρίως στην Α' Εθνική, μεγαλούργησε και έγινε πανελλαδικά γνωστός, κατά τη δεκαετία 1960-1970. Είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού και της Α.Ε.Κ., αλλά ο ίδιος δεν θέλησε να αφήσει την Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι το 1975, όποτε και αποσύρθηκε από την ενεργό ποδοσφαιρική δράση. Συνολικά έκανε 321 εμφανίσεις, σε Α' και Β' Εθνική και πετυχαίνοντας συνολικά 91 γκολ, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της Προοδευτικής. RPN.gr: Το καλύτερο μνημόσυνο για τον Παναγιώτη Σκούφο RPN.gr: ΚΥΡΙΑΚΗ 16:30 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ ΡΑΦΗΝΑΣ «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΟΥΦΟΣ» ΘΥΕΛΛΑ ΡΑΦΗΝΑΣ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ|Ποιος ήταν ο Παναγιώτης Σκούφος
Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης

Η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), έως το 2022 γνωστή ως Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.), είναι ΝΠΔΔ. Οι κυριότεροι στόχοι του είναι να προωθήσει την απασχόληση, να ασφαλιστούν οι άνεργοι και να προστατευτούν η οικογένεια και η μητρότητα. Σε τοπικό επίπεδο, οι υπηρεσίες απασχόλησης και ασφάλισης παρέχονται από τα Κέντρα Προώθησης της Απασχόλησης (ΚΠΑ2) του Ο.Α.Ε.Δ. Επίσης, πυλώνας του οργανισμού είναι η κατάρτιση και η επαγγελματική εκπαίδευση μέσω των ΕΠΑ.Σ. που λειτουργεί.

 Τον Σεπτέμβριο του 1922 είχαν κάνει την εμφάνισή τους τα πρώτα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας χωρίς να υπόκεινται σε κάποιο νομοθετικό πλαίσιο. Με το ΝΔ 2961/54 ιδρύεται ο Οργανισμός Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας (ΟΑΑΑ), με συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο. Στις 14 Ιουνίου 1969, με το Ν.Δ. 212/69 αντικαθίσταται από τον ΟΑΕΔ και δύο χρόνια αργότερα, τα Γραφεία Ευρέσεως αντικαταστάθηκαν από τα Γραφεία Εργασίας. Το 1996 κατέστη Εθνικός Φορέας Απασχόλησης. Με τον ν.4921/2022 – ΦΕΚ τεύχος Α 75/18.04.2022 ο ΟΑΕΔ μετονομάστηκε σε Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης. Η ΔΥΠΑ βρίσκεται υπό την εποπτεία του Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Διοικείται από τον Διοικητή και το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.). Στο Δ.Σ. συμμετέχουν: 5 εκπρόσωποι της Κυβέρνησης 4 εκπρόσωποι των μισθωτών (Γ.Σ.Ε.Ε.) από τους οποίους ο ένας καταλαμβάνει τη μία θέση Αντιπροέδρου 5 εκπρόσωποι των εργοδοτών (Σ.Ε.Β., Σ.Β.Β.Ε., Ε.Σ.Ε.Ε., Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε., Σ.Ε.Τ.Ε.), από τους οποίους ο ένας επίσης καταλαμβάνει τη θέση Αντιπροέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου 2 εκπρόσωποι των υπαλλήλων του Ο.Α.Ε.Δ.Πρόεδρος του Δ.Σ. και διοικητής της ΔΥΠΑ, από τις 3 Σεπτεμβρίου 2019, είναι ο Σπύρος Πρωτοψάλτης, PhD. Ανεργία Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Επίσημος ιστότοπος
Λόγω τιμής

Το Λόγω Τιμής είναι ελληνική κοινωνική και νεανική τηλεοπτική σειρά παραγωγής 1996-1997 που προβλήθηκε αρχικά από το Mega Channel, ενώ τη σεζόν 2019, το ριμέικ της προβλήθηκε από τον Τηλεόραση του ΣΚΑΪ.Το σενάριο της σειράς έχει γράψει η Μιρέλλα Παπαοικονόμου, ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Λάμπης Ζαρουτιάδης. Το τραγούδι των τίτλων αρχής της, "Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια", ερμήνευσε ο Γεράσιμος Ανδρεάτος ενώ τη μουσική έγραψε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και τους στίχους ο Μιχάλης Γκανάς. Στους τίτλους τέλους, ερμήνευσε, σε ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη, ''Το σκάκι'', πάλι σε μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 30 Σεπτεμβρίου 1996 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1997 σε 31 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου του 2019 στον ΣΚΑΪ με τον υπότιτλο ''20 Χρόνια Μετά'' και 12 νέα επεισόδια. Το φινάλε προβλήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2019. Στον δεύτερο κύκλο, στους τίτλους αρχής έχει ενσωματωθεί η ορχηστρική εκδοχή του χαρακτηριστικού τραγουδιού της σειράς. Στους τίτλους τέλους, ερμηνεύουν οι Θέμης Αδαμαντίδης και Βερόνικα Δαβάκη το άσμα ''Ένα τραγούδι μακρινό'', σε ποίηση Ναπολέοντος Λαπαθιώτη και μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου.

 Μετά την προβολή του 1ου κύκλου της σειράς, κυκλοφόρησε cd, με την ομώνυμη ονομασία, που περιείχε τα κομμάτια της σειράς. Τα περισσότερα τραγούδια ερμήνευσε ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, τη μουσική εξ ολοκλήρου ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. Ο δίσκος περιέχει δεκατρία τραγούδια. Για τον 2ο κύκλο, ο συνθέτης ανακοίνωσε την κυκλοφορία μεταποιημένων ορχηστρικών και καινούριων τραγουδιών, που ερμηνεύουν οι: Θέμης Αδαμαντίδης, Μπάμπης Βελλισάριος, η Βερόνικα Νταβάκη και ο Πάνος Παπαϊωάννου. Το 2017 υπήρξαν κάποιες φήμες σχετικά με την επιστροφή της σειράς, 20 χρόνια μετά, με νέο κύκλο επεισοδίων. Την άνοιξη του 2018 κυκλοφόρησε διαδικτυακά ένα τρέιλερ με σκοπό την αγορά του νέου αυτού κύκλου επεισοδίων από κάποιο τηλεοπτικό σταθμό. Ανάμεσα στα υποψήφια κανάλια ήταν ο Alpha, ο ΣΚΑΪ, το Star Channel και το Open με τον δεύτερο σταθμό να αγοράζει τον καινούργιο κύκλο επεισοδίων.Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτέμβριο του 2019 με την μετάδοση των πρώτων δύο επεισοδίων να γίνεται σε εβδομαδιαία βάση, κάθε Δευτέρα στις 23:00. Εξαιτίας του ανταγωνισμού σ'αυτή τη ζώνη, η σειρά ''μετακινήθηκε'' την ίδια ώρα την Πέμπτη. Παρ' όλα αυτά, η σειρά δεν είχε μεγάλη ακροαματικότητα και, με το φινάλε του κύκλου, ολοκληρώθηκε οριστικά. Mega Channel Αρχειοθετήθηκε 2019-08-18 στο Wayback Machine. ΣΚΑΪ Αρχειοθετήθηκε 2019-09-18 στο Wayback Machine. Λόγω τιμής στην IMDb Λόγω τιμής: 20 χρόνια μετά στην IMDb
Στάδιο Λόρο Μπορίτσι

Το Στάδιο Λόρο Μπορίτσι (αλβανικά: Stadiumi Loro Boriçi), παλαιότερα γνωστό ως Στάδιο Βόγιο Κούσι (αλβανικά: Stadiumi Vojo Kushi), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σκόδρα της Αλβανίας, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Είναι η έδρα της ΚΦ Βλαζνία Σκόδρας και έχει χωρητικότητα περίπου 16.000 θέσεων.

 Στις 17 Μαΐου 1950 ξεκίνησε η κατασκευή του σταδίου και την 1η Μαΐου 1952 το στάδιο εγκαινιάστηκε και πήρε το όνομά του από τον Βόγιο Κούσι, ο οποίος ήταν Αλβανός παρτιζάνος, ήρωας της Αλβανίας. Το 1990, κατά την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία, το στάδιο μετονομάστηκε προς τιμή του προπονητή ποδοσφαίρου και πρώην παίκτη Λόρο Μπορίτσι. Μεταξύ 2015 και 2016 το στάδιο ανακατασκευάστηκε σε ένα σύγχρονο στάδιο 16.022 θέσεις. Το στάδιο είναι επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο στάδιο στην Αλβανία, πίσω από το Στάδιο Κεμάλ Σταφά στα Τίρανα. Το στάδιο ανακαινίστηκε τελευταία φορά το 2001. Τον Οκτώβριο του 2014, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ανακοίνωσε την ανακατασκευή του γηπέδου. Στις 3 Μαΐου 2015 ξεκίνησαν επίσημα οι κατασκευαστικές εργασίες, όπου ανέβασαν την χωρητικότητα του σταδίου σε 18.100 θεατές. Στάδιο Λόρο Μπορίτσι στο EU-Football.info
Αντώνης Γιουκούδης

Ο Αντώνης Γιουκούδης (γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως κεντρικός επιθετικός. Πέρασε δέκα χρόνια παίζοντας στην Α' Εθνική για τον Άρη Θεσσαλονίκης και τον ΠΑΟΚ, ενώ αγωνίστηκε και στην ελληνική εθνική ομάδα.

 Ο Γιουκούδης εντάχθηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης από την Αναγέννηση Επανομής το 1987. Με την εθνική ομάδα αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας το 1991, εκεί που η Ελλάδα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Επίσης και τον Ιανουάριο του 1992, σ' ένα φιλικό εναντίον της Αλβανίας. Το καλοκαίρι του 1993 εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ όπου έκανε 125 εμφανίσεις. Τελείωσε την καριέρα του στον Ποσειδώνα το 1998.
Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας

Ο Δήμος Ποταμιάς ήταν καποδιστριακός δήμος και νυν δημοτική ενότητα του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου. Βρίσκεται στα νότια του νομού Ευρυτανίας και είχε σαν έδρα το Μεγάλο Χωριό. Ήταν ημιορεινός δήμος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 1.933 κατοίκους και έκταση 126.192 στρέμματα.

 Ο δήμος περιελάμβανε 10 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Μεγάλου Χωρίου το Μεγάλο Χωρίο ο Γαύρος το Νέο Δερμάτι Δ.δ. Ανιάδας -- η Ανιάδα Δ.δ. Δερματίου -- το Δερμάτι Δ.δ. Καρίτσης Καρπενησίου η Καρίτσα η Κάτω Καρίτσα Δ.δ. Κλαυσίου το Κλαύσι τα Κακουλιουραίικα Δ.δ. Μικρού Χωρίου το Νέο Μικρό Χωρίο το Μικρό Χωρίο Δ.δ. Μουζίλου -- το Μουζίλο Δ.δ. Νοστίμου -- το Νόστιμο Δ.δ. Συγκρέλλου -- ο Συγκρέλλος Δ.δ. Χελιδόνος -- η Χελιδώνα Σελίδα αφιερωμένη στο δήμο Ποταμιάς Στοιχεία για τον δήμο Ποταμιάς από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Δήμος Ποταμιάς. Διαδραστικός & Περιηγητικός Χάρτης με όλα τα αξιοθέατά του
Too Drunk to Fuck

Το Too Drunk to Fuck είναι τραγούδι του αμερικανικού πανκ συγκροτήματος Dead Kennedys. Κυκλοφόρησε σε σινγκλ, το τέταρτο του συγκροτήματος (μετά το «Kill the Poor»), τον Μάιο του 1981 από τις δισκογραφικές εταιρείες Alternative Tentacles (στις ΗΠΑ) και Cherry Red (στη Βρετανία). Στην πίσω όψη του, υπήρχε το τραγούδι «The Prey». Και τα δύο τραγούδια συμπεριελήφθησαν στο άλμπουμ-συλλογή με σπάνια κομμάτια του συγκροτήματος, με τίτλο Give Me Convenience or Give Me Death (1987). Το «Too Drunk to Fuck» χαρακτηρίζεται από το βαρύ σερφ ροκ - garage rock ριφ του κιθαρίστα East Bay Ray και τους σκωπτικούς στίχους του Τζέλο Μπιάφρα, που αναφέρονται σε ένα εξωφρενικό, ηλίθιο πάρτι. Το τραγούδι τελειώνει με τον ήχο ενός εμετού. Έχει διασκευαστεί -μεταξύ άλλων- από το γαλλικό συγκρότημα Nouvelle Vague, σε ρυθμό μπόσα νόβα.

 Το σινγκλ ανέβηκε μέχρι τη θέση 36 του βρετανικού Singles Chart, παρόλο που δε βρισκόταν στα ράφια όλων των καταστημάτων δίσκων, λόγω του προκλητικού τίτλου του. Ήταν το πρώτο σινγκλ που εισήλθε στο UK Top 40, και έφερε τη λέξη «fuck» στον τίτλο. Είχε απαγορευτεί από το Radio 1 του BBC. Στις σχετικές λίστες των τσαρτ εκείνου του καιρού αναφερόταν συνήθως ως «Too Drunk to» (Πολύ μεθυσμένος για να). Όταν έφτασε στο Top 40, ο παρουσιαστής Tony Blackburn το ανέφερε λέγοντας απλώς πως ήταν «ένα δισκάκι από ένα συγκρότημα που ονομάζεται Dead Kennedys». Οι Dead Kennedys εφοδίαζαν ορισμένα καταστήματα δίσκων που θεωρούσαν τον τίτλο του σινγκλ προσβλητικό με αυτοκόλλητα που ανέγραφαν: «Προσοχή: Είσαι το θύμα ενός ακόμα δυσκοίλιου λιανοπωλητή που φοβάται μήπως και πάθει κάτι το μυαλό σου επειδή θα σου αποκαλυφθεί ο τίτλος αυτού του δίσκου, γι' αυτό ξεκολλήστε αργά και δείτε …» Πολλοί νεαροί πανκ είχαν συλληφθεί από τη βρετανική αστυνομία, επειδή κυκλοφορούσαν με μπλουζάκια που είχαν επάνω τους τυπωμένο τον τίτλο του τραγουδιού. Too Drunk to Fuck Lyrics, Dead Kennedys Αρχειοθετήθηκε 2017-04-30 στο Wayback Machine.. MetroLyrics. Ανακτήθηκε στις 2017-12-24. . Dead Kennedys - Too Drunk To Fuck (ηχητικό). John Peel Archive. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26.
Enter Air

Η Enter Air ΕΠΕ είναι αεροπορική εταιρεία τσάρτερ με κεντρική έδρα τη Βαρσοβία της Πολωνίας και αεροπορική βάση στο Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπεν» και στο Αεροδρόμιο Κατοβίτσε. Διεξάγει πτήσεις διακοπών και τσάρτερ από πολωνικά και άλλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια.

 Στις 25 Απριλίου 2010, η Enter Air ολοκλήρωσε την εναρκτήρια πτήση της από το Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπεν» προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Ενφίδα-Χαμαμάτ. Η αεροπορική εταιρεία συνεργάζεται με μεγάλους ταξιδιωτικούς πράκτορες στην Πολωνία και λειτουργεί κυρίως από την Πολωνία προς δημοφιλείς προορισμούς διακοπών. Το μοντέλο χαμηλού κόστους την βοήθησε να αυξηθεί πάνω από 300% μεταξύ του 2010 και του 2012, παρά τις αυξανόμενες τιμές των καυσίμων και τα γεγονότα στην Τυνησία και την Αίγυπτο (Q1 2011), που έκανε ορισμένες αεροπορικές εταιρείες να μειώσουν το στόλο τους ή ακόμη και να εξαφανιστούν από την αγορά. Η Enter Air Group εισήχθει στο Χρηματιστήριο Αξιών της Βαρσοβίας από το IPO της στις 14 Δεκεμβρίου 2015. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2019, ο στόλος της Enter Air αποτελούταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επαρχίας Λευκωσίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1958. Κάθε χρόνο διοργανώνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Αποτελεί μία από τις 11 ομοσπονδίες του αγροτικού ποδοσφαίρου στην Κύπρο και είναι ιδρυτικό μέλος της Συνομοσπονδίας Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ).

 Η ΠΟΕΛ ιδρύθηκε το 1958 στην Λευκωσία έχοντας 22 σωματεία για ιδρυτικά μέλη: Η ΠΟΕΛ παρ' ότι εδρεύει στην επαρχία Λευκωσίας, έχει δεχθεί στις τάξεις της σωματεία και απο άλλες επαρχίες της Κύπρου, όπως ο Ερμής Αραδίππου και ο Απόλλων Αθηαίνου από την επαρχία Λάρνακας, η Ομόνοια Άσσιας από την επαρχία Αμμοχώστου και ο Αχιλλέας Δικώμου και ο Κέδρος Κορμακίτη από την επαρχία Κερύνειας. Σκοπός της ίδρυσης της ΠΟΕΛ υπήρξε η εξάπλωση και εξύψωση του ποδοσφαίρου, η διάδοση του αθλητισμού και του φίλαθλου πνεύματος,η συνεργασία και η ανάπτυξη του αισθήματος της αλληλεγγύης μεταξύ των σωματείων μελών του. Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ομοσπονδίας απαρτιζόταν από τους: Σαββάκης Γιωργαλλής, πρόεδρος Σάββας Καρσεράς, γενικός γραμματέας Κούλλης Πηλιάς, ταμίας Γιώργος Πελεκάνος, μέλος Κώστας Πέτρου, μέλος Τάκης Ανδρονίκου, μέλος Αναστάσης Μιχαήλ, μέλος Γιάννης Καραγιώργης, μέλος Σταύρος Φιλίππου, μέλος Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΠΟΕΛ σήμερα είναι: Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ Β΄ κατηγορία ΠΟΕΛ Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ Super Cup ΠΟΕΛ Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις ομάδες που ήταν μέλη της ΠΟΕΛ και ακολούθως συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου (τα οποία διοργανώνει η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) ή συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου και στη συνέχεια συμμετείχαν στα πρωταθλήματα της ΠΟΕΛ. Για κάθε ομάδα αναφέρεται η ανώτατη κατηγορία στην οποία έχει συμμετάσχει. Κοσιάρης, Σάββας (2018). Αντέχουμε! 60 χρόνια ΠΟΕΛ 1958-2018. Playfair Publications. Ειδήσεις ΠΟΕΛ