Pulp Fiction

Το Pulp Fiction είναι αμερικανική αστυνομική νεο-νουάρ κινηματογραφική ταινία μαύρης κωμωδίας του 1994 που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο, βασισμένη σε μια ιστορία του Ταραντίνο και του Ρότζερ Άβαρυ. Η σκηνοθεσία της ταινίας χαρακτηρίζεται από το έντονο στυλ της. Η πλοκή της ταινίας αφορά τις διασταυρούμενες ιστορίες συμμοριτών, ατόμων του υποκόσμου, μικροεγκληματιών και ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα. Ο τίτλος της ταινία αναφέρεται στα περιοδικά pulp και τις hardboiled crime νουβέλες, που ήταν δημοφιλείς στα μέσα του 20ού αιώνα, γνωστά για την εικονογραφημένη βία και τους δυναμικούς διαλόγους. Το σενάριο του Pulp Fiction γράφτηκε μεταξύ των ετών 1992 και 1993, και υιοθέτησε κάποιες σκηνές που γράφτηκαν αρχικά από τον Άβαρυ για την ταινία True Romance (1993). Το σενάριό του, όπως και άλλες δουλειές του Ταραντίνο, παρουσιάζεται εκτός χρονολογικής σειράς. Επίσης, στην ταινία γίνονται αυτοαναφορές στο σημείο της έναρξής της, όπου δίνεται μια κάρτα δύο ερμηνειών του "pulp". Αφιερώνεται αρκετός χρόνος σε μονολόγους και απλές συζητήσεις με έντονο διάλογο, που αποκαλύπτουν τις οπτικές γωνίες κάθε χαρακτήρα για διάφορα θέματα, ενώ η ταινία διαθέτει ένα συνδυασμό ειρωνείας και έντονης βίας. Το σενάριό της απορρίφθηκε από την Columbia TriStar επειδή θεωρήθηκε "υπερβολικά τρελό". Ωστόσο, ο συν-προεδρεύων της Miramax, Χάρβι Ουάινστιν, σαγηνεύτηκε αμέσως από αυτό, και η ταινία έγινε η πρώτη που χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τη Miramax. Το 2013 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Η ταινία αποτελείται από 4 ιστορίες (σε πραγματική χρονολογική σειρά): Την ανάκτηση ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα από τους δύο γκάνγκστερ εκτελεστές Βίνσεντ Βέγκα (Τζον Τραβόλτα) και Τζουλς Ουίνφιλντ (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) και "Η Περίπτωση της Μπόνι", "Το Δείπνο" (και τα δύο μισά, όπως εμφανίζονται στην ταινία), "Μία Γουάλας" "Το Χρυσό Ρολόι".Ο Τζουλς Ουίνφιλντ και ο Βίνσεντ Βέγκα δουλεύουν σαν εκτελεστές για τον γκάνγκστερ Μαρσέλους Ουάλας. Σε μια «δουλειά» σώζονται σαν από θαύμα και ο Τζουλς αποφασίζει να τα παρατήσει. Ο Ουάλας κλείνει συμφωνία με τον μποξέρ Μπουτς Κούλιτζ (Μπρους Ουίλις), να χάσει σε αγώνα που είναι να δώσει και τον πληρώνει γι' αυτό. Τελικά όμως δεν τηρείται η συμφωνία και ο μποξέρ σχεδιάζει να φύγει από την πόλη. Αναγκάζεται όμως να γυρίσει μια τελευταία φορά στο διαμέρισμά του για να πάρει μαζί το ρολόι του πατέρα του, γνωρίζοντας ότι, πιθανώς, θα τον περιμένουν εκεί οι εκτελεστές του Ουάλας. Ο Ταραντίνο αρχικά δεν είχε αποφασίσει εάν θα παίξει τον ρόλο του Τζίμι ή του Λανς. Επέλεξε τελικά τον Τζίμι, για να βρίσκεται πίσω από την κάμερα στη σκηνή με την υπερβολική δόση. Οι ρόλοι των Χάνι Μπάνι και Πάμπκιν γράφτηκαν ειδικά για τους Αμάντα Πλάμερ και Τιμ Ροθ. Ο Τζουλς χρησιμοποιεί στο σύνολο δυο φορές ένα δήθεν εδάφιο της Αγίας Γραφής που αναφέρει (Ιεζεκιήλ 25:17): μια φορά πριν πυροβολήσει τον Μπρετ και μια άλλη όταν εξηγεί τον Πάμπκιν γιατί αποφάσισε να αλλάξει την ζωή του. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για εδάφιο της Αγίας Γραφής αλλά για υπαινιγμό για την ταινία Karate Kiba όπου αναφέρεται το ίδιο κείμενο ως εδάφιο του Βιβλίου Ιεζεκιήλ. Προέλευση Πράγματι υπάρχει στο Κεφάλαιον ΚΕ' του Βιβλίου Ιεζεκιήλ της Αγίας Γραφής το εδάφιο 17, το κείμενο του οποίου όμως είναι το εξής: «καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.». Το κείμενο του Pulp Fiction προφανώς αποτελεί σύνθεση διάφορων φράσεων από διαφορετικά σημεία της Αγίας Γραφής: «Το μονοπάτι των ενάρετων ανθρώπων (Ψαλμοί 1:6, 23:3, 37:5, Παροιμίαι 2:20) περιστοιχίζεται απ' όλες τις μεριές από τις αδικίες των εγωιστών και την τυραννία των σατανικών ανθρώπων (Ψαλμοί 52:3, 53:2 και 6:71). Ευλογημένος είναι αυτός, που στο όνομα της φιλανθρωπίας και της καλής θελήσεως, οδηγεί τους αδύναμους (Παροιμίαι 14:21) ανάμεσα από την κοιλάδα του σκότους (Ψαλμοί 23:4), γιατί είναι πραγματικά ο φύλακας του αδερφού του (Γένεσις 4:9) και ο ευρετής χαμένων παιδιών (Ψαλμοί 79:11, 102:21, Ιερεμίας 3:14 και 22) [βλ. επίσης Ιεζεκιήλ 34:16] Και θα κεραυνοβολήσω αυτούς με μεγάλη εκδικητικότητα και μανιώδη θυμό αυτούς που επιχειρούν να δηλητηριάσουν και να καταστρέψουν τα αδέρφια Μου! (Δευτερονόμιον 32:40), Και θα ξέρεις ότι το όνομά Μου, είναι Κύριος όταν θα στρέψω την εκδικητικότητα Μου πάνω σ' αυτούς!» (Ιεζεκιήλ 25:17). Δεν γράφτηκε μουσική για το Pulp Fiction. Ο Ταραντίνο χρησιμοποίησε ένα σύνολο surf, rock and roll, soul, και pop μουσικής. Στο CD της ταινίας βρίσκονται επίσης αποσπάσματα διαλόγων όπως π.χ. η συζήτηση για τα ευρωπαϊκά χάμπουργκερ ή το εδάφιο Ιεζεκιήλ. Ακολουθεί το περιεχόμενο του soundtrack: Pumpkin And Honey Bunny 2:27 ομιλητές: Tim Roth & Amanda Plummer Misirlou μουσική: Dick Dale & His Del-Tones Royale With Cheese 1:42 ομιλητές: Samuel L. Jackson & John Travolta Jungle Boogie 3:05 μουσική: Kool & The Gang Let's Stay Together 3:15 μουσική: Al Green Bustin' Surfboards 2:26 μουσική: The Tornadoes Lonesome Town 2:13 μουσική: Ricky Nelson Son of a Preacher Man 2:25 μουσική: Dusty Springfield Zed's Dead, Baby 2:39 ομιλητές: Maria de Medeiros & Bruce Willis Bullwinkle Part II μουσική: The Centurians Jack Rabbit Slims Twist Contest 3:12 You never can tell ομιλητές: Jerome Patrick Hoban & Uma Thurman μουσική: Chuck Berry Girl, You'll be a Woman Soon 3:09 μουσική: Urge Overkill If Love is a Red Dress (Hang me in rags) 4:55 μουσική: Maria McKee Bring Out The Gimp 2:10 ομιλητές: Peter Green & Duane Whitaker Comanche μουσική: The Revels Flowers on the Wall 2:23 μουσική: The Statler Brothers Personality Goes A Long Way 1:00 gesprochen von: Samuel L. Jackson & John Travolta Surf Rider 3:18 μουσική: The Lively Ones Ezekiel 25:17 0:51 ομιλητές: Samuel L. Jackson Bailey, Jason (2013). Pulp Fiction: The Complete Story of Quentin Tarantino's Masterpiece. Voyageur Press. ISBN 978-0-7603-4479-8. Barker, Martin· Austin, Thomas (2000). From Antz to Titanic: Reinventing Film Analysis. Pluto Press. ISBN 0-7453-1579-8. Bart, Peter (2000). The Gross: The Hits, the Flops—The Summer That Ate Hollywood. New York: St. Martin's. ISBN 0-312-25391-5. Bell, David (2000). «Eroticizing the Rural». Στο: Shuttleton, David· Watt, Diane· Phillips, Richard. De-Centering Sexualities: Politics and Representations Beyond the Metropolis. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-19466-0. Biskind, Peter (2004). Down and Dirty Pictures: Miramax, Sundance, and the Rise of Independent Film. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-684-86259-X. Brooker, Peter· Brooker, Will (1996). «Pulpmodernism: Tarantino's Affirmative Action». Στο: Simpson, Philip· Utterson, Andrew· Shepherdson, Karen J. Film Theory: Critical Concepts in Media and Cultural Studies. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-25971-1. Charyn, Jerome (2006). Raised by Wolves: The Turbulent Art and Times of Quentin Tarantino. New York: Thunder's Mouth Press. ISBN 1-56025-858-6. Christopher, Nicholas (2006). Somewhere in the Night: Film Noir and the American City. Emeryville, Calif.: Shoemaker & Hoard. ISBN 1-59376-097-3. Conard, Mark T. (2006). «Symbolism, Meaning, and Nihilism in Pulp Fiction». The Philosophy of Film Noir. Lexington: University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2377-1. Constable, Catherine (2004). «Postmodernism and Film». Στο: Connor, Steven. The Cambridge Companion to Postmodernism. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-64840-8. Dancyger, Ken (2002). The Technique of Film and Video Editing: History, Theory, and Practice (3rd έκδοση). New York: Focal Press. ISBN 0-240-80420-1. Dargis, Manohla (1994a). «Pulp Instincts». Sight and Sound 4 (5): 6–11. https://archive.org/details/Sight_and_Sound_1994_05_BFI_GB/page/n7/mode/2up. collected in Peary, Gerald, επιμ. (1998). Quentin Tarantino: Interviews. Jackson: University Press of Mississippi. ISBN 1-57806-051-6. Dargis, Manohla (1994b). «Quentin Tarantino on Pulp Fiction». Sight and Sound 4 (11). Davis, Todd F.; Womack, Kenneth (1998). «Shepherding the Weak: The Ethics of Redemption in Quentin Tarantino's Pulp Fiction». Literature/Film Quarterly 26 (1). Dawson, Jeff (1995a). Quentin Tarantino: The Cinema of Cool. New York and London: Applause. ISBN 1-55783-227-7. Desser, David (2003). «Global Noir: Genre Film in the Age of Transnationalism». Στο: Grant, Barry Keith. Film Genre Reader III. Austin: University of Texas Press. ISBN 0-292-70185-3. Dinshaw, Carolyn (1997). «Getting Medieval: Pulp Fiction, Gawain, Foucault». Στο: Frese, Dolores Warwick· O'Keeffe, Katherine O'Brien. The Book and the Body. Notre Dame: University of Notre Dame Press. ISBN 0-268-00700-4. Ebert, Roger (1997). Questions for the Movie Answer Man. Kansas City, Mo.: Andrews McMeel. ISBN 0-8362-2894-4. Fraiman, Susan (2003). Cool Men and the Second Sex. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-12962-9. Fulwood, Neil (2003). One Hundred Violent Films that Changed Cinema. London and New York: Batsford/Sterling. ISBN 0-7134-8819-0. Gallafent, Edward (2006). Quentin Tarantino. London: Pearson Longman. ISBN 0-582-47304-7. Giroux, Henry A. (1996). Fugitive Cultures: Race, Violence, and Youth. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-91577-5. Gormley, Paul (2005). The New-Brutality Film: Race and Affect in Contemporary Hollywood Cinema. Bristol, UK, and Portland, Ore.: Intellect. ISBN 1-84150-119-0. Groth, Gary (1997). «A Dream of Perfect Reception: The Movies of Quentin Tarantino». Στο: Frank, Thomas· Weiland, Matt. Commodify Your Dissent: Salvos from The Baffler. New York: W.W. Norton. ISBN 0-393-31673-4. Hirsch, Foster (1997). «Afterword». Στο: Clarens, Carlos. Crime Movies (revised έκδοση). Cambridge, Mass.: Da Capo. ISBN 0-306-80768-8. Hoffman, David (2005). The Breakfast Cereal Gourmet. Kansas City, Mo.: Andrews McMeel. ISBN 0-7407-5029-1. King, Geoff (2002). Film Comedy. London: Wallflower Press. ISBN 1-903364-35-3. Kolker, Robert (2000). A Cinema of Loneliness: Penn, Stone, Kubrick, Scorsese, Spielberg, Altman. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-512350-6. Miklitsch, Robert (2006). Roll Over Adorno: Critical Theory, Popular Culture, Audiovisual Media. SUNY Press. ISBN 978-0791467343. Miller, Stephen Paul (1999). The Seventies Now: Culture As Surveillance. Durham, N.C: Duke University Press. ISBN 0-8223-2166-1. Mottram, James (2006). The Sundance Kids: How the Mavericks Took Back Hollywood. New York: Macmillan. ISBN 0-571-22267-6. O'Brien, Geoffrey (1994). «Quentin Tarantino's Pulp Fantastic». Castaways of the Image Planet: Movies, Show Business, Public Spectacle. Washington, D.C.: Counterpoint. ISBN 1-58243-190-6. Parker, Philip (2002). The Art and Science of Screenwriting (2nd έκδοση). Bristol, UK: Intellect. ISBN 1-84150-065-8. Polan, Dana (2000). Pulp Fiction. London: BFI. ISBN 0-85170-808-0. Rabinowitz, Paula (2002). Black & White & Noir: America's Pulp Modernism. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11480-X. Real, Michael R. (1996). Exploring Media Culture: A Guide. Thousand Oaks, Calif., London, and New Delhi: Sage. ISBN 0-8039-5877-3. Reinhartz, Adele (2003). Scripture on the Silver Screen. Louisville: Westminster John Knox Press. ISBN 0-664-22359-1. Rubin, Martin (1999). Thrillers. Cambridge, New York, and Melbourne: Cambridge University Press. ISBN 0-521-58839-1. Silver, Alain· Ursini, James (2004). Film Noir. Cologne: Taschen. ISBN 3-8228-2261-2. Tarantino, Quentin (1994). Pulp Fiction: A Screenplay. New York: Hyperion/Miramax. ISBN 0-7868-8104-6. Thomas, Brian (2003). VideoHound's Dragon: Asian Action & Cult Flicks. Canton, Mich.: Visible Ink Press. ISBN 1-57859-141-4. Tincknell, Estella (2006). «The Soundtrack Movie, Nostalgia and Consumption». Στο: Conrich, Ian· Tincknell, Estella. Film's Musical Moments. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-2344-2. Walker, David (2005). «Tarantino, Quentin». Στο: Sim, Stuart. The Routledge Companion to Postmodernism' (2nd έκδοση). London and New York: Routledge. ISBN 0-415-33358-X. Waxman, Sharon (2005). Rebels on the Backlot: Six Maverick Directors and How They Conquered the Hollywood Studio System. New York: HarperCollins. ISBN 0-06-054017-6. White, Glyn (2002). «Quentin Tarantino». Στο: Tasker, Yvonne. Fifty Contemporary Filmmakers. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-18973-X. Willis, Sharon (1997). High Contrast: Race and Gender in Contemporary Hollywood Film. Durham, N.C.: Duke University Press. ISBN 0-8223-2041-X. Το Pulp Fiction στην IMDb Το Pulp Fiction στο Cine.gr Pulp Fiction essay by Jami Bernard at National Film Registry Επίσημος ιστότοπος Pulp Fiction στον κατάλογο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου Pulp Fiction στο AllMovie Pulp Fiction στο Box Office Mojo Pulp Fiction στο Metacritic Pulp Fiction στο Rotten Tomatoes Pulp Fiction bibliography (via UC Berkeley) Discussion of Pulp Fiction use of Ezekiel 25:17 at Bibledex.com