Κροατικό Μουσείο Ναΐφ Τέχνης

Το Κροατικό Μουσείο Ναΐφ Τέχνης (κροατικά: Hrvatski muzej naivne umjetnosti) είναι ένα μουσείο καλών τεχνών στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, αφιερωμένο στο έργο ναΐφ καλλιτεχνών του 20ου αιώνα. Στην κατοχή του μουσείου βρίσκονται πάνω από 1.850 έργα τέχνης (πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, σχέδια και χαρακτικά), κυρίως κροατικής προέλευσης, αλλά και διεθνών καλλιτεχνών αυτού του είδους. Το μουσείο διοργανώνει, κατά καιρούς, θεματικές εκδηλώσεις και αναδρομικές εκθέσεις από ναΐφ καλλιτέχνες, συνεδριάσεις ειδικών και εκπαιδευτικά προγράμματα. Βρίσκεται σε ένα κτίριο του 18ου αιώνα, έκτασης 350 τετραγωνικών μέτρων.

 Την 1η Νοεμβρίου 1952 ιδρύθηκε η Αγροτική Πινακοθήκη του Ζάγκρεμπ (Seljačka umjetnička galerija). Μέχρι το 1956 ήταν γνωστή ως Πινακοθήκη Πρωτόγονης Τέχνης και ήταν μέρος των Δημοτικών Πινακοθηκών του Ζάγκρεμπ. Το 1994, έπειτα από απόφαση του Κοινοβουλίου της Κροατίας, ο τίτλος του άλλαξε σε Κροατικό Μουσείο Ναΐφ Τέχνης.Θεωρείται ότι είναι το πρώτο μουσείο στον κόσμο ναΐφ τέχνης. Από το 1997 το μουσείο έχει αναλάβει πολλά παιδαγωγικά εγχειρήματα και από το 2002, το μουσείο έχει επικεντρωθεί σε προβολή του προς τη σχολική και φοιτητική κοινότητα. Κάθε χρόνο την Διεθνή Ημέρα Μουσείων, στις 18 Μαΐου, το μουσείο διοργανώνει εκπαιδευτικές εκθέσεις, εργαστήρια και φυλλάδια προσανατολισμένα προς το νεανικό κοινό, προκειμένου να εκπαιδεύσει και να αυξήσει την επισκεψιμότητά του. Το Κροατικό Μουσείο Ναΐφ Τέχνης κατέχει πάνω από 1.850 έργα τέχνης, εκ των οποίων περίπου 80 κομμάτια εκτίθενται, που χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 μέχρι τη δεκαετία του 1980. Η εστίαση γίνεται κυρίως σε έργα Κροατών καλλιτεχνών, καθώς και σε σημαντικά έργα ανεξάρτητων και ξένων καλλιτεχνών. Η συλλογή διαθέτει έργα από τους πρώτους καλλιτέχνες της Σχολής Χλέμπινε, όπως του διάσημου ζωγράφου Ιβάν Γκενεράλιτς. Άλλοι καλλιτέχνες από την πρώτη γενιά της σχολής περιλαμβάνουν τον Φράνιο Μραζ, σύγχρονο του Γκενεράλιτς, και τον Μίρκο Βίριους, του οποίου η αναγνωρισιμότητα έφθασε λίγα χρόνια αργότερα. Τα πέτρινα γλυπτά του Λάβοσλαβ Τόρτι και του Πέταρ Σμάγιτς αποτελούν τα πρώτα παραδείγματα της κροατικής ναΐφ γλυπτικής.Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, τα κοινωνικά ζητήματα κυριαρχούν και ο αγροτικός ρεαλισμός αντικατοπτρίζεται στα πρώιμα θέματα και το θαρραλέο στυλ. Αργότερα τα έργα δείχνουν ένα πιο εξιδανικευμένο τοπίο, που χρωστά περισσότερα στη φαντασία, παρά από το εξωτερικό σκηνικό. Τα έργα της δεύτερης γενιάς της σχολής Χλέμπινε, όπως αυτά των καλλιτεχνών Ιβάν Βέτσεναϊ και ο Μίγιο Κόβατσιτς χρονολογούνται στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 και περιλαμβάνουν γελοίες και αλλόκοτες φιγούρες, καθώς και έργα εμπνευσμένα από βιβλικά θέματα, με μια ισχυρή χρήση του χρώματος. Ο ζωγράφος Ιβάν Λάσκοβιτς Σροάτα, που είναι γνωστός για τις σκηνές λυκόφωτος και τα διακριτικά, μελαγχολικά επιμήκη τοπία, θεωρείται ένας από τους πιο λαμπρούς και αξιόλογους ζωγράφους της ναΐφ τέχνης.Η συλλογή περιλαμβάνει, επίσης, έργα ανεξάρτητων καλλιτεχνών, όπως ο Τζον Ραμπούτζιν ο οποίος δημιούργησε έργα με λυρισμό με συστηματική αφηρημάδα και γραφιστική απεικόνιση. Τα έργα του Έμεριτς Φέγιες αποτελούν παράδειγμα αστικής αφηρημάδας, με θέματα αποκλειστικά σκηνές πόλης και αρχιτεκτονικής. Ο Ματίγια Σκουργένι, ένας άλλος διακεκριμένος καλλιτέχνης, δημιούργησε έργα φαντασίας με λυρικά τοπία και δυναμικές παραμορφώσεις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Croatian Museum of Naïve Art στο Wikimedia Commons