Williams Grand Prix Engineering

Η «Williams Grand Prix Engineering Limited» (ελληνικά: Γουίλιαμς Γκραν Πρι), που σήμερα αγωνίζεται στον μηχανοκίνητο αθλητισμό ως Williams Racing, είναι βρετανική ομάδα και κατασκευαστής της Φόρμουλα 1. Ιδρύθηκε και διευθύνεται από τον ιδιοκτήτη της ομάδας σερ Φρανκ Γουίλιαμς και τον μηχανικό αυτοκινήτων σερ Πάτρικ Χεντ. Όλα τα μονοθέσια της ομάδας ονομάζονται "FW", ακολουθούμενα από έναν αριθμό, καθώς F και W είναι τα αρχικά του Φρανκ Γουίλιαμς (Frank Williams). Η ομάδα είναι ευρύτερα γνωστή ως «Γουίλιαμς Φόρμουλα 1» (Williams F1) και απλούστερα ως «Γουίλιαμς» (Williams).

 Η ομάδα εισήλθε στο πρωτάθλημα το 1977, μετά από δύο προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες του Φρανκ Γουίλιαμς με την Frank Williams Racing Cars (1969–1975) και την Wolf-Williams Racing (1976). Ο πρώτος αγώνας της Γουίλιαμς ήταν το ισπανικό Γκραν Πρι του 1977, όπου η νέα ομάδα αγωνίστηκε με ένα μονοθέσιο που είχε αμάξωμα της March. Η Γουίλιαμς ξεκίνησε την κατασκευή δικών της μονοθεσίων το επόμενο έτος. Η Γουίλιαμς έχει συνεργαστεί με πολλούς αξιόλογους κατασκευαστές κινητήρων, πιο επιτυχώς με την Ρενώ, αφού με τους κινητήρες της γαλλικής εταιρείας η Γουίλιαμς κέρδισε τους πέντε από τους εννέα τίτλους κατασκευαστών που κατέχει. Η Γουίλιαμς μαζί με τις Φερράρι, Μακλάρεν, Μπένετον και Ρενώ, αποτελούν το γκρουπ των πέντε ομάδων που κέρδισαν όλα τα πρωταθλήματα κατασκευαστών από το 1979 έως το 2008 και όλα τα πρωταθλήματα οδηγών από το 1984 έως το 2008. Η Γουίλιαμς έχει επίσης επιχειρηματικά συμφέροντα πέραν από τους αγώνες της Φόρμουλα 1, καθώς έχει ιδρύσει την Williams Advanced Engineering και την Williams Hybrid Power, εταιρείες οι οποίες παίρνουν την τεχνολογία που αρχικά αναπτύχθηκε για την ομάδα της Φόρμουλα 1 και την προσαρμόζουν σε άλλες εμπορικές εφαρμογές. Η Williams Advanced Engineering είχε και ένα τεχνολογικό κέντρο στο Κατάρ μέχρι το 2014 που το έκλεισε, ενώ η Williams Hybrid Power πωλήθηκε στην GKN τον Απρίλιο του 2014. Ο Ελβετός Κλέι Ρεγκατσόνι κέρδισε το πρώτο Γκραν Πρι της ομάδας στη Μεγάλη Βρετανία το 1979. Επίσης, στη Μεγάλη Βρετανία το 1997, ο Καναδός Ζακ Βιλνέβ σημείωσε την 100η νίκη της ομάδας, κάνοντας την Γουίλιαμς μία από τις μόλις τρεις ομάδες στη Φόρμουλα 1 που πετυχαίνουν 100 νίκες, μαζί με την ιταλική Φερράρι και τη συναδελφική βρετανική ομάδα Μακλάρεν. Η Γουίλιαμς κέρδισε εννέα πρωταθλήματα κατασκευαστών μεταξύ του 1980 και του 1997. Που αποτελούσε ρεκόρ μέχρι το 2000 όπου το ξεπέρασε η Φερράρι. Πατρίκ Νεβ (1977) Άλαν Τζόουνς (1978–1981) Κλέι Ρεγκατσόνι (1979) Κάρλος Ρόιτεμαν (1980-1982) Μάριο Αντρέτι (1982) Ντέρεκ Ντέιλι (1982) Κέκε Ρόσμπεργκ (1982–1985) Ζακ Λαφίτ (1983-1984) Τζόναθαν Πάλμερ (1983) Νάιτζελ Μάνσελ (1985–1988, 1991–1992, 1994) Μάρτιν Μπραντλ (1988) Ζαν - Λουί Σιεσέ (1988) Νέλσον Πικέ (1986–1987) Ρικάρντο Πατρέζε (1987-1992) Τιερί Μπουτσέν (1989-1990) Αλαίν Προστ (1993) Ντέιμον Χιλ (1993–1996) Άιρτον Σένα (1994) Ντέιβιντ Κούλθαρντ (1994-1995) Ζακ Βιλνέβ (1996–1998) Χάιντς - Χάραλντ Φρέντσεν (1997-1998) Αλεσάντρο Ζανάρντι (1999) Ραλφ Σουμάχερ (1999-2004) Τζένσον Μπάτον (2000) Χουάν Πάμπλο Μοντόγια (2001-2004) Μαρκ Ζενέ (2004) Αντόνιο Πιτζόνια (2004-2005) Νικ Χάιντφελντ (2005) Μαρκ Γουέμπερ (2005-2006) Νίκο Ρόσμπεργκ (2006-2009) Αλεξάντερ Βουρτς (2007) Καζούκι Νακατζίμα (2007-2009) Ρούμπενς Μπαρικέλο (2010-2011) Νίκο Χούλκενμπεργκ (2010-2011) Παστόρ Μαλδονάδο (2011-2013) Μπρούνο Σένα (2012) Βαλτέρι Μπότας (2013-2016) Φελίπε Μάσα (2014-2017) Λανς Στρολ (2017-2018) Πολ Ντι Ρέστα (2017) Σεργκέι Σιρότκιν (2018) Τζορτζ Ράσελ (2019-2021) Ρόμπερτ Κούμπιτσα (2019) - Νίκολας Λατίφι (2020-2022) Αλεξάντερ Άλμπον (2022) Νικ Ντε Φρίς (2022)Με εξαίρεση τον Άιρτον Σένα, τον Τζένσον Μπάτον, τον Αλεσάντρο Ζανάρντι, τον Ράλφ Σουμάχερ, τον Ντέιβιντ Κούλθαρντ, τον Χουάν Πάμπλο Μοντόγια, τον Αντόνιο Πιτσόνια, τον Νικ Χάιτφελντ, τον Μαρκ Γουέμπερ, τον Αλεξάντερ Βουρτς, τον Καζούκι Νακατζίμα, τον Ρούμπενς Μπαρικέλο και τον Νίκο Χούλκενμπεργκ οι παραπάνω έχουν κατακτήσει με την ομάδα τουλάχιστον ένα πρωτάθλημα οδηγών. Είναι ενδιαφέρον ότι, από αυτούς που έχουν κερδίσει πρωτάθλημα με την Γουίλιαμς, μόνο οι Άλαν Τζόουνς, Κέκε Ρόζμπεργκ και Ζακ Βιλνέβ υπερασπίστηκαν τον τίτλο τους παραμένοντας στην ομάδα. Ο Νέλσον Πικέ πήγε στη Λότους μετά τη νίκη του το 1987, ο Νάιτζελ Μάνσελ μεταπήδησε στο αμερικανικό πρωτάθλημα των Indy Cars μετά τη νίκη του το 1992, ο Αλαίν Προστ αποσύρθηκε από τους αγώνες μετά το τέταρτο παγκόσμιο πρωτάθλημα που κατέκτησε το 1993, ενώ ο Ντέιμον Χιλ πήγε στην Άροους μετά τη νίκη του το 1996. Επίσημος ιστότοπος