IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επισκοπική έδρα

Μια επισκοπική έδρα είναι, με τη συνήθη έννοια της φράσης, η περιοχή μιας εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας ενός επισκόπου.Οι φράσεις που αφορούν ενέργειες που συμβαίνουν εντός ή εκτός μίας επισκοπικής έδρας είναι ενδεικτικές της γεωγραφικής σημασίας του όρου, καθιστώντας τον συνώνυμο με τον όρο επισκοπή.Η λέξη έδρα προέρχεται από την αρχαία ελληνική ἕδρα, που σημαίνει κάθισμα, θέση, βάση, και συμβολίζει την θέση εξουσίας ενός επισκόπου από την εποχή ακόμη του πρώιμου χριστιανισμού. Αυτό το συμβολικό κάθισμα είναι επίσης γνωστό ως καθέδρα. Η εκκλησία στην οποία τοποθετείται η καθέδρα είναι γνωστή για το λόγο αυτό ως καθεδρικός ναός, δηλαδή η εκκλησία της καθέδρας (λατινικά: ecclesia cathedralis). Η λέξη θρόνος χρησιμοποιείται επίσης, ειδικά στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, τόσο για το κάθισμα όσο και για την περιοχή της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας.Ο όρος «έδρα» χρησιμοποιείται επίσης για τον προσδιορισμό της πόλης όπου βρίσκεται ο καθεδρικός ναός ή η κατοικία του επισκόπου.

 Μέσα στον Καθολικισμό, κάθε επισκοπή θεωρείται ως μία έδρα από μόνη της, με μια καθορισμένη υποταγή στην Έδρα της Ρώμης. Η ιδέα της έδρας ως κυρίαρχη οντότητα είναι κάπως περίπλοκη λόγω της ύπαρξης των 23 Ξεχωριστών Εκκλησιών της Καθολικής Εκκλησίας. Η Δυτική Εκκλησία και οι Ανατολικοί Καθολικοί ομόλογοί της διατηρούν ένα επίπεδο σχετικής αυτονομίας, όμως κάθε ένα από αυτά τα τμήματα υποδιαιρείται σε ακόμη μικρότερες έδρες (επισκοπές και αρχιεπισκοπές). Η επισκοπική έδρα του Πάπα, Επισκόπου της Ρώμης, είναι γνωστή ως «η Αγία Έδρα», που διεκδικεί την Παπική υπεροχή. Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί όλους τους επισκόπους μυστηριακά ίσους και ότι κατ΄ αρχήν κατέχουν ίση εξουσία, ο καθένας πάνω στη δική του έδρα. Ορισμένοι επίσκοποι μπορεί να έχουν πρόσθετα διοικητικά καθήκοντα σε ευρύτερες περιοχές (όπως στην ιδέα της Πενταρχίας), αλλά αυτές οι εξουσίες είναι περιορισμένες και δεν εκτείνονται ποτέ σε ολόκληρη την Εκκλησία. Έτσι, η Ορθοδοξία αντιτίθεται στην ιδέα της παπικής υπεροχής ή σε οποιαδήποτε παρόμοια υπεροχή από οποιονδήποτε επίσκοπο. Η Ηνωμένη Μεθοδιστική Εκκλησία περιλαμβάνει τα λεγόμενα Ετήσια Συνέδρια, σε κάθε ένα από τα οποία προεδρεύει ένας επίσκοπος, ο οποίος είναι επίσκοπος με την έννοια μιας καθορισμένης επισκοπικής περιοχής ή έδρας. Αυτή η έδρα είναι συνήθως η μεγαλύτερη, ή μερικές φορές η πιο κεντρικά τοποθετημένη, πόλη του Ετήσιου Συνεδρίου. Οι επίσκοποι των Ηνωμένων Μεθοδιστών εκλέγονται σε περιφερειακά κονκλάβια, που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, τις «Διασκέψεις περί Δικαιοδοσίας». Οι νέοι επίσκοποι εκλέγονται για ισόβια θητεία και χειροτονούνται στις Διασκέψεις περί Δικαιοδοσίας. Κάθε επίσκοπος αναλαμβάνει την διοίκηση μιας επισκοπικής περιοχής ή έδρας για μια περίοδο τεσσάρων ετών. Αποστολική διαδοχή Sede vacante «See» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) 1911
Επιθέσεις στο αεροδρόμιο του Ορλύ το 1975

Στις 13 και 19 Ιανουαρίου 1975, αντίστοιχα πραγματοποιήθηκαν τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των αεροσκαφών της ισραηλινής εταιρείας El Al στο αεροδρόμιο του Ορλύ του Παρισιού από μέλη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης με επικεφαλής τον Κάρλος το Τσακάλι. Παρόλο που οι δυο επιθέσεις των τρομοκρατών απέτυχαν, υπήρξαν παράπλευρες ζημιές στην πρώτη επίθεση ενώ στην δεύτερη οδήγησε σε πυροβολισμούς και σε μια κατάσταση ομηρίας δεκαεπτά ωρών.

 Στην πρώτη επίθεση στις 13 Ιανουαρίου, ο Κάρλος και ο Γιοχάνες Βάινριχ των Επαναστατικών Πυρήνων με την χρήση δυο αντιαρματικών ρουκετοβόλων τύπου RPG προσπάθησαν να χτυπήσουν ένα αεροσκάφος της El Al, αλλά αστόχησαν και χτύπησαν ένα γιουγκοσλαβικό αεροπλάνο και ένα κτίριο διοίκησης, τραυματίζοντας τρία άτομα. Έξι ημέρες αργότερα στις 19 Ιανουαρίου, ο Κάρλος επέστρεψε και πάλι στο αεροδρόμιο μαζί με τρεις Παλαιστίνιους τρομοκράτες και επιχείρησε μια νέα απόπειρα χρησιμοποιώντας ξανά τα RPG για την επίθεση σε αεροπλάνο της El Al αλλά αυτήν αποτράπηκε την τελευταία στιγμή από τις διωκτικές αρχές, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια κατάστασης ομηρίας 10 ατόμων και ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία. Είκοσι άνθρωποι τραυματίστηκαν μετά την ρίψη χειροβομβίδων από τους τρομοκράτες προς τον τερματικό σταθμό του αεροδρομίου. Το κτίριο του τερματικού σταθμού περιβαλλόταν από εκατοντάδες Γάλλους αστυνομικούς καθώς και από τον Γάλλο Υπουργό Εσωτερικών Μισέλ Πονιατόφσκι, ο οποίος έφτασε στο αεροδρόμιο και σύμφωνα με πληροφορίες συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με τους τρομοκράτες. Μετά από δεκαεπτά ώρες, οι δέκα όμηροι, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού, αφέθηκαν ελεύθεροι σε αντάλλαγμα για τους τρεις εναπομείναντες τρομοκράτες, εξαιρουμένου του Κάρλος που κατάφερε να διαφύγει κατά τη διάρκεια της ομηρίας, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στη Βαγδάτη του Ιράκ.
Χαρίτων Πνευματικάκις

Ο Χαρίτων Πνευματικάκις (Παλαιλώνι, Δήμου Αποκορώνου, 18 Αυγούστου 1908 - Κανάγκα, Κονγκό, 29 Μαρτίου 1998) ήταν θεολόγος ιεροκήρυκας, που ως ιερέας υπηρέτησε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος, ενώ αφιέρωσε τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του ως ιεραπόστολος στην Κανάγκα.

 Ο Χαράλαμπος Πνευματικάκις γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1908 στο χωριό Παλαιλώνι της Δημοτικής ενότητας Βάμου του Δήμου Αποκορώνου Χανίων. Σε νεαρή ηλικία τελείωσε την Ιερατική Σχολή Χανίων και τον Οκτώβριο του 1932 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών . Το 1934 πήγε στο Βόλο και ανέλαβε ως βιβλιοφύλακας την αναδιοργάνωση της Βιβλιοθήκης του Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου «Οι Τρεις Ιεράρχες». Το 1935 επέτυχε, με πρωτοβουλία του, την έκδοση ενός δεκαπενθήμερου φυλλαδίου με τίτλο «Το Φως του Κόσμου», το οποίο αρχικά έγραφε ο ίδιος και τυπωνόταν από τον Σύλλογο των Τριών Ιεραρχών . Το 1940 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο και πήρε το όνομα Χαρίτων. Ως ιερέας υπηρέτησε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος. Τον Ιούλιο του 1973 , ο πατήρ Χαρίτων μετέβη στην Κανάγκα (Kananga) του Κονγκό, για να συνεχίσει το έργο του Χρυσόστομου Παπασαραντόπουλου. Εκεί παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1998. Ετάφη στην Κανάγκα, πίσω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου, που είχε κτίσει ο ίδιος.
Φρίντριχσχαφεν

Το Φρίντριχσχαφεν (γερμανικά: Friedrichshafen) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας που βρίσκεται στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Χτισμένη πάνω στις όχθες της λίμνης της Κωνσταντίας βρίσκεται στα σύνορα με την Ελβετία και με την Αυστρία και αριθμεί περί τους 58.000 κατοίκους.

 Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Γερμανός μηχανολόγος Κόμης Φερδινάνδος φον Ζέπελιν ίδρυσε στο Φρίντριχσχαφεν την εταιρία κατασκευής αερόπλοιων Ζέπελιν (Luftschiffbau Zeppelin GmbH). Τα αερόπλοια της Ζέπελιν γνώρισαν μεγάλη επιτυχία για τις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και αποτέλεσαν ορόσημο στην παγκόσμια αεροναυπηγική. Παράλληλα με την Ζέπελιν και άλλες μεγάλες βιομηχανίες αναπτύχθηκαν στην πόλη, συχνά και ως υποστηρίχτηκες στις δραστηριότητες της Ζέπελιν, όπως η εταιρία κατασκευής κινητήρων και μετέπειτα οχημάτων Μάιμπαχ (Maybach), η εταιρία κατασκευής μηχανολογικών εξαρτημάτων ZF Friedrichshafen, αλλά και η εταιρία κατασκευής αεροπλάνων του Γάλλου μηχανικού Κλόντ Ντορνιέ (Claude Dornier) η οποία στην συνέχεια αποτέλεσε το σημαντικότερο κεφάλαιο της γερμανικής αεροναυπηγικής κατά τον 20 αιώνα. Σήμερα η πόλη του Φρίντριχσχαφεν εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο στην γερμανική βιομηχανία και οικονομία με μεγάλες εταιρίες να εδρεύουν και να δραστηριοποιούνται στην πόλη, όπως η ZF Friedrichshafen, η MTU Friedrichshafen, η Rolls-Royce Power Systems, η Ζέπελιν, αλλά και η ευρωπαϊκή πολυεθνική Airbus Defence and Space διατηρεί σημαντικές εγκαταστάσεις έξω από την πόλη. Πέρα από την βιομηχανία το Φρίντριχσχαφεν αποτελεί σήμερα και δημοφιλή τουριστικό προορισμό κυρίως λόγω της λίμνης της Κωνσταντίας και ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης στην πόλη υπάρχει το μουσείο της ιστορίας του Ζέπελιν και το μουσείο αεροναυπηγικής και διαστημικής τεχνολογίας Ντορνιέ που συγκεντρώνουν μεγάλο τουριστικό ενδιαφέρον. Ακόμα υπάρχει ένα από τα σημαντικότερα εκθεσιακά κέντρα της Γερμανίας (Messe Friedrichshafen) όπου πολλές διεθνής εκθέσεις λαμβάνουν χώρα σε ετήσια βάση. Στο Φρίντριχσχαφεν υπάρχει και το ιδιωτικό πανεπιστήμιο Ζέπελιν (Zeppelin Universität) με σχολές διοίκησης επιχειρήσεων και οικονομικών, κοινωνικών σπουδών. Το Φρίντριχσχαφεν διαθέτει το διεθνές αεροδρόμιο Μπόντενζε (Bodensee-Airport). Η πόλη είναι συνδεδεμένη και ακτοπλοϊκά τόσο με την Ελβετία μέσω φέρι μποτ όσο και με την πόλη της Κωνσταντίας στην δυτική όχθη της λίμνης μέσω Καταμαράν. Στην πόλη έχει την έδρα της η ομάδα πετοσφαίρισης ΒφΜ Φρίντριχσχαφεν με πολλές διακρίσεις ανάμεσά τους και τον τίτλο του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος της σεζόν 2006–07. City of Friedrichshafen (Γερμανικά) Τουριστικές πληροφορίες (Αγγλικά) Μουσείο Zeppelin (Γερμανικά) Bodensee Airport Friedrichshafen (Αγγλικά) Zeppelin University (Αγγλικά)
Λουδοβίκος Ερρίκος Β΄ του Κοντέ

Ο Λουδοβίκος Ερρίκος Β΄ (1756 – 1830) από το Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ ήταν πρίγκιπας του Κοντέ, και δούκας των Βουρβόνων από το 1818 έως το 1830.

 Ο Λουδοβίκος Ερρίκος Ιωσήφ ήταν ο μοναδικός γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Ιωσήφ του Κοντέ και της Σαρλότ ντε Ροάν, κόρης του Σαρλ ντε Ροάν, Πρίγκιπα του Σουμπίζ. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, διέφυγε και έμεινε στην Αγγλία στο πλευρό του πατέρα του. Έτσι γλύτωσε τις ομαδικές εκτελέσεις όλων των Βουρβόνων που ζούσαν στη Γαλλία (1793-1794) από το δολοφονικό καθεστώς του Ροβεσπιέρου, που ξεκίνησε με τους αποκεφαλισμούς του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Μαρίας Αντουανέττας. Επέστρεψε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα Α΄, ξαναπήρε την περιουσία του και αποκαταστάθηκε στους τίτλους του. Το 1804, ο γιος του Λουδοβίκος Αντώνιος του Ανγκιέν, εκτελέστηκε στα χαρακώματα του Κάστρου της Βενσέν, αφού πρώτα απήχθη από άντρες που βρίσκονταν υπό τις διαταγές του Ναπολέοντα. Χωρίς να έχει κανέναν άλλον γιο, ανιψιό, αδελφό, εξάδελφο, η γραμμή του Οίκου των Βουρβόνων-Κοντέ εξαλείφθηκε με τον θάνατό του το 1830 σε ηλικία 74 ετών, λίγο μετά την Ιουλιανή Επανάσταση. Οι τίτλοι και η περιουσία του πέρασαν στον βαπτιστικό του, Ερρίκο της Ορλεάνης, Δούκα του Ωμάλ, τέταρτο γιο του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας. Το 1770 νυμφεύτηκε την Ματθίλδη της Ορλεάνης, κόρη του Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης, και είχε τέκνο: Λουδοβίκος Αντώνιος (1772 - 1804), Δούκας του Ανγκιέν.Ο γάμος δεν ήταν ευτυχής, αφού το ζευγάρι χώρισε μετά από λίγα χρόνια, το 1780. Ο Λουδοβίκος Ερρίκος δεν ξαναπαντρεύτηκε. Αμέσως μετά το χωρισμό του ξέσπασε σκάνδαλο για τη σχέση του με την τραγουδίστρια της όπερας Μαργκερίτ Μισελό, με την οποία έκανε δύο εξώγαμες κόρες: Αντελαΐντ "Αντέλ" (1780 - 1874), Δεσποινίδα των Βουρβόνων. Λουίζ Σαρλότ Αγκλαέ (1782 - 1831).Απέκτησε ακόμη δύο παιδιά με τη Σόφι Χάρρις: κόρη (Δεκέμβριος 1817), έζησε μόνο μερικές μέρες. γιος (Μάιος 1819), θνησιγενής.
Επαρχία Λα Ριόχα (Αργεντινή)

Η Λα Ριόχα (ισπανικά: La Rioja‎, Ισπανική προφορά: la ˈrjoxa) είναι επαρχία της Αργεντινής που βρίσκεται στα δυτικά της χώρας. Το τοπίο της επαρχίας αποτελείται από μια σειρά ξηρών έως ημίξηρων οροσειρών και ενδιάμεσων καλλιεργήσιμων κοιλάδων. Σε μία από αυτές τις κοιλάδες βρίσκεται η πρωτεύουσα της επαρχίας, η πόλη Λα Ριόχα. Οι γειτονικές επαρχίες είναι από τα βόρεια δεξιόστροφα η Καταμάρκα, η Κόρδοβα, το Σαν Λουίς και το Σαν Χουάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας είναι 333.642 κάτοικοι. Ο δεινόσαυρος Riojasaurus πήρε το όνομά του από την επαρχία.

 Βρίσκεται στη βορειοδυτική περιοχή της Αργεντινής, το τοπίο της είναι ξηρό έως ημίξηρο και το ξηρό κλίμα λαμβάνει ετησίως 200 χιλιοστά βροχόπτωσης, έχει σύντομους χειμώνες και πολύ ζεστά καλοκαίρια. Από τις Άνδεις στα δυτικά, με κορυφές που φτάνουν τα 6.795 μέτρα (Μόντε Πίσσις), το υψόμετρο του εδάφους κατεβαίνει προς τις οροσειρές της γειτονικής ξηρής ζώνης των Πάμπας. Οι περισσότερες οροσειρές στη Λα Ριόχα έχουν προσανατολισμό βορρά-νότου. Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της επαρχίας, η Λα Ριόχα και το Τσιλεσίτο χωρίζονται από τη Σιέρα ντε Βελάσκο και δυτικά του Τσιλεσίτο και της Φαματίνα υψώνεται η Σιέρα ντε Φαματίνα με ύψη έως και 6.250 μ. Το Εθνικό Πάρκο Ταλαμπάγια είναι ένα ξηρό φαράγγι κόκκινου εδάφους του ξηρού ποταμού Ταλαμπάγια, το οποίο περιέχει πολλούς απόκρημνους τοίχους και βραχώδεις σχηματισμούς που το καθιστούν έναν ενδιαφέροντα τουριστικό προορισμό. Η οικονομία της επαρχίας είναι πολύ καλά διαφοροποιημένη. Η γεωργία αποτελεί λιγότερο από το 5% στην παραγωγή της. Η γεωργία της Λα Ριόχα (όπως και οι πόλεις) αναπτύσσεται στις όχθες των λίγων μόνιμων ποταμών και των οάσεων που επιτρέπουν την άρδευση, με μόλις 190 τετραγωνικά χιλιόμετρα καλλιεργούμενης γης. Οι αμπελώνες, οι ξηροί καρποί και οι φυτείες ελιάς είναι οι πιο διαδεδομένες, ακολουθούμενες από το βαμβάκι. Η επαρχία χωρίζεται σε 18 νομούς (ισπανικά departamentos). Θεωρούνται επίσημα ως ένας ενιαίος δήμος και συνήθως περιέχουν ένα ή περισσότερα πληθυσμιακά κέντρα (δηλ. κωμοπόλεις και πόλεις). Αραούκο (Αϊμογάστα) Βιντσίνα (Βιντσίνα) Ινδεπενδένσια (Πατκιά) Κάστρο Μπάρος (Αμίνγκα) Κορονέλ Φελίπε Βαρέλα (Βίγια Ουνιόν) Πρωτεύουσα (Λα Ριόχα) Ροσάριο Βέρα Πενιαλόσα (Τσέπες) Σαν Μπλας δε λος Σάουκες (Σαν Μπλας δε λος Σάουκες) Σαναγάστα (Βίγια Σαναγάστα) Τσαμικάλ (Τσαμικάλ) Τσιλεσίτο (Τσιλεσίτο) Φαματίνα (Φαματίνα) Χενεράλ Άνχελ Βισέντε Πενιαλόσα (Τάμα) Χενεράλ Λαμαδρίδ (Βίγια Καστέλι) Χενεράλ Μπελγράνο (Όλτα) Χενεράλ Οκάμπο (Μιλάγρο) Χενεράλ Σαν Μαρτίν (Ουλάπες) Χενεράλ Χουάν Φακούνδο Κιρόγα (Μαλασάν)
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας

Το Πρωτάθλημα Σλοβενίας (σλοβενικά: Prva Slovenska nogometna liga - 1. SNL), γνωστή και ως PrvaLiga Telekom Slovenije για εμπορικούς λόγους, διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (NZS). Το διάστημα 2001-12 την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η Združenje 1. SNL. Ξεκίνησε την περίοδο 1991-92 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση στη Σλοβενία. Ως το 1991 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο τοπικό πρωτάθλημα (Slovenian Republic Football League - Slovenska republiška nogometna liga). Οι δύο καλύτερες, Ολίμπια Λιουμπλιάνα και ΝΚ Μάριμπορ, μετείχαν ανελλιπώς στο Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας, χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις, αφού ποτέ δεν τερμάτισαν στην πρώτη τριάδα.

 Στο Α’ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Σλοβενίας μετέχουν 10 ομάδες. Η αγωνιστική σεζόν τυπικά ξεκινά τον Ιούλιο και λήγει τον Μάιο. Συνολικά 45 ομάδες έχουν αγωνιστεί στην κατηγορία και 9 εξ αυτών έχουν καταφέρει να κατακτήσουν το τίτλο του πρωταθλητή. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Μάριμπορ με 16 πρωταθλήματα και η οποία κατέχει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με σερί 7 πρωταθλημάτων (1997-2003). Ακολουθούν οι Ολίμπια και Γκοριτσά με 4 πρωταθλήματα εκάστη. 1991-92: Ολίμπια 1992-93: Ολίμπια 1993-94: Ολίμπια 1994-95: Ολίμπια 1995-96: Γκόριτσα 1996-97: Μάριμπορ 1997-98: Μάριμπορ 1998-99: Μάριμπορ 1999-2000: Μάριμπορ 2000-01: Μάριμπορ 2001-02: Μάριμπορ 2002-03: Μάριμπορ 2003-04: Γκόριτσα 2004-05: Γκόριτσα 2005-06: Γκόριτσα 2006-07: Ντομζάλε 2007-08: Ντομζάλε 2008-09: Μάριμπορ 2009-10: Κόπερ 2010-11: Μάριμπορ 2011-12: Μάριμπορ 2012-13: Μάριμπορ 2013-14: Μάριμπορ 2014-15: Μάριμπορ 2015-16: Ολίμπια Λιουμπλιάνα 2016-17: Μάριμπορ 2017-18: Ολίμπια Λιουμπλιάνα 2018-19: Μάριμπορ 2019-20: Τσέλιε 2020-21: Μούρα 2021-22: Μάριμπορ 2022-23: Ολίμπια Λιουμπλιάνα Επίσημη ιστοσελίδα Βαθμολογία, πρόγραμμα, αποτελέσματα, στατιστικά 2017/18
Αετορράχη Λάρισας

Η Αετορράχη είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Ελασσόνας, του ομώνυμου δήμου στον νομό Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 77 μόνιμους κατοίκους.

 Ο οικισμός είναι χτισμένος στην πεδιάδα της Ελασσόνας σε υψόμετρο 340 μέτρων, στους πρόποδες μιας σειράς λόφων της νότιας πλευράς του Ολύμπου. Απέχει από την Ελασσόνα έξι χιλιόμετρα, στο δήμο της οποίας ανήκει διοικητικά. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους και χτίστηκε το 1976. Στο χωριό υπάρχουν επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Νικολάου. Σε κοντινή απόσταση από την Αετορράχη βρίσκονται δύο σπήλαια, τα οποία αν και ανεκμετάλλευτα έχουν χαρακτηριστεί ως τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Η Αετορράχη δημιουργήθηκε το 1923 από Πόντιους πρόσφυγες (συνολικά 78 άτομα) που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια του, εγκαταλελειμμένου από τις αρχές του 19ου αιώνα, χωριού Βελεσνίκος, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1961 όταν και ο οικισμός έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Μετά την ερήμωσή του, ο αρχικός οικισμός μετατράπηκε σε τσιφλίκι οθωμανικής οικογένειας της Ελασσόνας, ενώ οι εκτάσεις του ενοικιάζονταν κατά καιρούς σε νομάδες κτηνοτρόφους. Λίγο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η περιοχή παραχωρήθηκε από την Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων σε οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Αργότερα, στο χωριό εγκαταστάθηκαν και μερικές βλαχόφωνες οικογένειες από την περιοχή των Χασίων. Διοικητικά, η Αετορράχη αποτέλεσε αρχικά οικισμό της κοινότητας Τσαριτσάνης. Μέχρι το 1997 υπαγόταν στην επαρχία Ελασσόνας ως κοινότητα του ομώνυμου δήμου, στον οποίο παρέμεινε παρά τις διοικητικές μεταβολές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω των προγραμμάτων Καποδίστριας και Καλλικράτης. Η Αετορράχη διαθέτει Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο θεμελιώθηκε το 1986 και ολοκληρώθηκε χάρη σε συνεισφορές των κατοίκων του χωριού αλλά και φορέων και οργανισμών όπως η Εκκλησία της Ελλάδος, το Υπουργείο Πολιτισμού και οι τοπικές δημοτικές και νομαρχιακές αρχές. Το κτίριο διαθέτει αίθουσα πολλαπλών χρήσεων 400 τ.μ., δανειστική βιβλιοθήκη, τα γραφεία του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου κ.ά. Αξιοποιείται για θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, χοροεσπερίδες, διαλέξεις και άλλες πνευματικές και κοινωνικές εκδηλώσεις.
Νικόλαος Ντρίβας

Ο Νικόλαος Ντρίβας ήταν αγωνιστής του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Μονεμβασίας. Υπηρέτησε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και σε πολλές άλλες μάχες και τιμήθηκε από τον στρατηγό Κολοκοτρώνη.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Βιωσιμότητα

Βιωσιμότητα (ή αειφορία) είναι ένα πρότυπο παραγωγής το οποίο στοχεύει στο καλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα τόσο για τον Άνθρωπο όσο και για το φυσικό περιβάλλον, τόσο στο παρόν όσο και στο αόριστο μέλλον. Βασικό της στοιχείο είναι η ισορροπία μεταξύ παραγωγής αγαθών και πρώτης ύλης (που δαπανήθηκε για να επιτευχθεί η παραγωγή). Στόχος των βιώσιμων διαδικασιών είναι να επιτύχουν περισσότερη παραγωγή με μικρότερη δαπάνη πρώτης ύλης, γι' αυτό η βιωσιμότητα αναφέρεται μαζί με την ανακύκλωση, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Η βιωσιμότητα υπονοεί ότι οι φυσικοί πόροι υφίστανται εκμετάλλευση με ρυθμό μικρότερο από αυτόν με τον οποίον ανανεώνονται, διαφορετικά λαμβάνει χώρα περιβαλλοντική υποβάθμιση. Θεωρητικά, το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα της περιβαλλοντικής υποβάθμισης είναι η ανικανότητα του γήινου οικοσυστήματος να υποστηρίξει την ανθρώπινη ζωή (οικολογική κρίση). Κατ' επέκταση, στο πολιτικό πεδίο, ο όρος βιωσιμότητα μπορεί να σχετίζεται με τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, τόσο στο παρόν όσο και στο αόριστο μέλλον. Η έννοια της βιωσιμότητας επομένως, στο πλαίσιο μίας αναλυτικότερης προσέγγισης, μπορεί να υποδιαιρεθεί σε «περιβαλλοντική βιωσιμότητα», «οικονομική βιωσιμότητα» και «πολιτικοκοινωνική βιωσιμότητα». Οι τρεις αυτές κατηγορίες βιωσιμότητας αλληλεπιδρούν αλλά δεν ταυτίζονται απαραιτήτως ως αντικειμενικοί στόχοι. Για περισσότερα στοιχεία δείτε το άρθρο βιώσιμη ανάπτυξη.

 Η βιώσιμη μόδα ή αλλιώς «αργή μόδα» είναι ένα κίνημα και μια διαδικασία προώθησης της αλλαγής στα προϊόντα μόδας και το σύστημα μόδας προς μεγαλύτερη οικολογική ακεραιότητα και κοινωνική δικαιοσύνη και αφορά το σχεδιασμό, την παραγωγή και την αγορά προϊόντων μόδας με πιο συνειδητό και βιώσιμο τρόπο. Εχθρός της βιώσιμης μόδας είναι η «γρήγορη μόδα» ή «fast fashion», η οποία ορίζεται ως η «προσέγγιση στο design, τη δημιουργία, και το marketing των ρούχων που εστιάζει στην προσπάθεια οι τάσεις της μόδας να γίνονται γρήγορα και φθηνά διαθέσιμες στους καταναλωτές.» Η Stella McCartney είναι από τους πρώτους σχεδιαστές που συμμετέχουν ενεργά στο κίνημα για βιώσιμη και ηθική μόδα. Κατά την έρευνα Fashion Research 2019, μία καταγραφή της Ελληνικής online αγοράς μόδας που υλοποιείται με έρευνες σε τακτά χρονικά διαστήματα από τη μηχανή αναζήτησης μόδας GLAMI, οι Έλληνες καταναλωτές ενδιαφέρονται για τα προϊόντα βιώσιμης μόδας και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ακριβότερα. Ωστόσο, αυτό που τους λείπει είναι η σαφής και ολοκληρωμένη πληροφόρηση, η κατανόηση της έννοιας της βιωσιμότητας και τι εκπροσωπεί και η ξεκάθαρη ενημέρωση για τα brand που μπορούν να θεωρηθούν βιώσιμα. Προχωρούν όμως σε πιο συνειδητές και ηθικές αγορές. Το 55% των ερυτώμενων αγοράζει προϊόντα καλύτερης ποιότητας και το 41% δεν αγοράζει πλαστικές σακούλες και ψωνίζει από e-shops που προσφέρουν συσκευασίες φιλικές προς το περιβάλλον.
Πέρε Λουίς δε Μπόρχα

Ο Πέρε Λουίς δε Μπόρχα, ισπαν.: Pedro Luis de Borja, δούκας του Σπολέτo και μαρκήσιος της Τσιβιταβέκια (1432 – 26 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο των Βοργία ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ροδρίγο Μπόρχια (μετέπειτα πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία) και ανιψιός του καρδινάλιου Aλόνσο ντε Μπόρχα, ο οποίος το 1455 έγινε ο πάπας Κάλλιστος Γ΄. Τον αποκαλούσαν δον Πέδρο Λούις.

 Μολονότι δεν ήταν ιερέας αλλά λαϊκός, λίγο μετά την ανάδειξη τού θείου του στην παπική εξουσία, ανέλαβε πολλά αξιώματα και τιμές. Την άνοιξη του 1456 ονομάστηκε στρατηγός της Εκκλησίας και καστελάνος του Σαντ'Άντζελo· το φθινόπωρο του ίδιου έτους ο πάπας τον έκανε κυβερνήτη των Tέρνι, Nάρνι, Tόντι, Ριέτι, Oρβιέτo, Σπολέτo, Φολίνιo, Nοτσέρα, Ασίζη, Αμέλια, Τσιβιτά Καστελλάνα και Nέπι· και στις αρχές του 1457 προστέθηκαν σε αυτά οι κυβερνήσεις των επαρχιών της Πατριμονία και της Τοσκάνα. Την ίδια περίοδο ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροδρίγκο Μπόρχια έγινε καρδινάλιος-διάκονος, αρχιστράτηγος των παπικών στρατευμάτων και αντιπρόεδρος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, ενώ ένας άλλος συγγενής του, ο Λούις Χουάν ντελ Μίλα ι Μπόρχα αναβιβάστηκε επίσης σε καρδινάλιο. Τέτοιες γρήγορες προαγωγές νεαρών συγγενών του Ισπανού πάπα Καλλίξτου Γ΄ επικρίθηκαν από πολλούς, μεγαλύτερους καρδινάλιους (π.χ. Ντομένικο Καπρανίκα) και συνάντησαν επίσης την αντίθεση του μάλλον ξενοφοβικού λαού της Ρώμης. Ιδιαίτερα η οικογένεια Ορσίνι αντιτάχθηκε στον Βοργία. Η εχθρότητά τους απέναντί στους Βοργίες αυξήθηκε, όταν ο δον Πέδρο Λούις στάλθηκε να ανακτήσει για την Εκκλησία μερικά φρούρια, που κρατούσαν οι Ορσίνι και στις 19 Αυγούστου 1457 διορίστηκε έπαρχος της Ρώμης, ως διάδοχος τού Αντόνιο Ορσίνι. Για να εξισορροπήσει τον Ορσίνι, ο Κάλλιστος Γ΄ συντάχθηκε με την οικογένεια Κολόνα, αντιπάλους των Ορσίνι, αλλά το σχέδιο τού γάμου τού δον Πέδρο Λούις με την οικογένεια Κολόνα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.Λέγεται ότι ο πάπας Κάλλιστος Γ΄ ήθελε να τον κάνει αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης μετά την ανάκτησή της από τους Οθωμανούς.Ο δον Πέδρο Λούις ήταν μισητός στους Ρωμαίους, όπως όλοι σχεδόν οι συγγενείς και σύμμαχοι του Καλλίστου Γ΄, που τους αποκαλούσαν «Καταλανούς» λόγω της Ισπανικής καταγωγής τους. Στις 6 Αυγούστου 1458, την ίδια ημέρα που απεβίωσε ο θείος του ο πάπας, αναγκάστηκε να διαφύγει μακριά από τη Ρώμη, επειδή είχε ξεκινήσει μία εξέγερση κατά των «Καταλανών». Απεβίωσε καθοδόν προς τη Τσιβιταβέκια, εγκαταλειμμένος από σχεδόν όλους τους συντρόφους του· ήταν μόλις 26 ετών. (Αγγλικά) Von Pastor, Ludwig (1899). History of the Popes. 2. Λονδίνο: Kegan Paul, Trench, Trübner & Co. σελίδες 460–478.
It's Oh So Quiet

Το "It's Oh So Quiet" είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Betty Hutton, που κυκλοφόρησε το 1951 ως B-side στο σινγκλ "Murder, He Says". Είναι επανεκτέλεση του Γερμανικού τραγουδιού "Und jetzt ist es still", του Horst Winter το 1948. Η μουσική γράφτηκε από τον Αυστριακό συνθέτη Hans Lang και οι Γερμανικοί στίχοι από τον Erich Meder. Οι αγγλικοί τίτλοι γράφτηκαν από τον Bert Reisfeld.

 Το τραγούδι επανεκτελέθηκε από την Ισλανδή μουσικό Μπιορκ το 1995. Κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου 1995, ως το τρίτο σινγκλ από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ της Post του ίδιου έτους. Είναι η μεγαλύτερή της επιτυχία, φτάνοντας στη θέση 4 στο Ηνωμένο Βασίλειο και παραμένοντας για 15 εβδομάδες στο UK Singles Chart. Έφτασε ακόμη στη θέση 9 των "Bubbling Under Hot 100 Singles" του Billboard. Παρ' όλα αυτά δε συμπεριλήφθηκε στη συλλογή της Greatest Hits, το 2002. Το "It's Oh So Quiet" κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου 1995. Τα B-sides του στα δύο CD που κυκλοφόρησαν περιλαμβάνουν τα "You've Been Flirting Again" (με Ισλανδικούς στίχους), "Hyperballad" (έγινε το επόμενο σινγκλ λίγο αργότερα), "Sweet Sweet Intuition" (μια επανεκδοχή του B-side "Sweet Intuition") και το "My Spine", που συμπεριλήφθηκε ένα χρόνο αργότερα στο ρεμίξ άλμπουμ της Telegram. Το μουσικό βίντεο του τραγουδιού σκηνοθετήθηκε από τον Spike Jonze και γυρίστηκε στην Καλιφόρνια. Κατά τη διάρκεια του βίντεο, όταν η Μπιορκ τραγουδάει τα κουπλέ όλα παρουσιάζονται σε αργή κίνηση και σε στυλ μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ. Όταν φτάνουν τα ρεφρέν, η ταχύτητα επανέρχεται φυσιολογικά και όλοι χορεύουν μαζί της. Το βίντεο αρχίζει με τη Μπιορκ στο μπάνιο ενός συνεργείου αυτοκινήτων και στο πρώτο ρεφρέν χορεύει μαζί με τους εργάτες. Στη συνέχεια βγαίνει από το μαγαζί και χορεύει μαζί με περαστικούς στο πεζοδρόμιο. Μετά το δεύτερο ρεφρέν περπατάει στο δρόμο με μερικές ηλικιωμένες και τις ομπρέλες τους και στέκεται σε ένα γραμματοκιβώτιο πριν το τελευταίο ρεφρέν. Το γραμματοκιβώτιο ζωντανεύει και χορεύει μαζί της. Το βίντεο τελειώνει με τη Μπιορκ να επιπλέει στο πλήθος και να κάνει την κίνηση της σιωπής στην κάμερα. Αποδοχή Το βίντεο του "It's Oh So Quiet" απέκτησε έξι υποψηφιότητες στα MTV Video Music Awards το 1996, στις κατηγορίες Best Female Video, Best Art Direction, Breakthrough Video, Best Direction in a Video, International Viewer's Choice Award (MTV Europe) και Best Choreography in a Video, κερδίζοντας την τελευταία. Το βίντεο ήταν υποψήφιο και για βραβείο Γκράμμι, στην κατηγορία Best Music Video - Short Form (έχασε από το "Scream" του Μάικλ Τζάκσον και της αδελφής του, Τζάνετ). Τον Οκτώβριο του 2007, το Καναδέζικο μουσικό κανάλι M3 τοποθέτησε το "It's Oh So Quiet" στη θέση 8 των 40 πιο αξιομνημόνευτων βίντεο κλιπ στο Listed. UK CD1 "It's Oh So Quiet" – 3:40 "You've Been Flirting Again" (Flirt Is a Promise Mix) – 3:23 "Hyperballad" (Over the Edge Mix) – 4:33 "Sweet Sweet Intuition" – 6:07UK CD2 "It's Oh So Quiet" – 3:40 "Hyperballad" (Brodsky Quartet Version) – 4:21 "Hyperballad" (Girls Blouse Mix) – 5:07 "My Spine" – 2:33ΣΗΜ.: Τα δύο CD κυκλοφόρησαν και στην Ευρώπη με διαφορές δευτερολέπτων στη διάρκεια. Το CD2 κυκλοφόρησε επίσης στην Ιαπωνία και την Αυστραλία.
Ctype.h

Αυτό το αρχείο κεφαλίδα δηλώνει συναρτήσεις για τον έλεγχο χαρακτήρων. Όλες παίρνουν int σαν τη μόνη παράμετρο και επιστρέφουν int. Η παράμετρος πρέπει να είναι είτε EOF ή κάποιος χαρακτήρας ο οποίος χωράει σ' ένα unsigned char.

 Επιστρέφουν διάφορο του μηδενός (αληθές) αν το c είναι αυτό που ψάχνουν. Επιστρέψει αληθές αν ο χαρακτήρας είναι γράμμα ή δεκαδικό ψηφίο. Επιστρέφει αληθές αν ο χαρακτήρας είναι γράμμα. Επιστρέφει αληθές αν είναι χαρακτήρας ελέγχου. Αληθές αν είναι δεκαδικό ψηφίο. Αληθές για όλους τους εκτυπώσιμους χαρακτήρες πλην του κενού. Αληθές αν είναι πεζό γράμμα. Αληθές για όλους τους εκτυπώσιμους χαρακτήρες μαζί με το κενό. Αληθές αν είναι κάποιο σύμβολο( !, @, #, κτλ ). Αληθές αν είναι κάποιος χαρακτήρας στοίχισης, όπως το κενό, το tab, το newline κ.α. Αληθές αν είναι κεφαλαίο γράμμα. Αληθές αν είναι δεκαεξαδικό ψηφίο. Επιστρέφουν τον αλλαγμένο χαρακτήρα ή c αν ο χαρακτήρας δεν είναι αυτό που θέλουν. Παίρνει ένα χαρακτήρα και αν είναι κεφαλαίο γράμμα, επιστρέφει το αντίστοιχο πεζό γράμμα. Παίρνει ένα χαρακτήρα και αν είναι πεζό γράμμα, επιστρέφει το αντίστοιχο κεφαλαίο γράμμα. Prentice Hall - The C Programming Language- Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie, 2nd ed.
313

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 313 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 313 (CCCXIΙΙ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίνου και Λικινιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1066 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 313 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 3 Φεβρουαρίου - Διάταγμα των Μεδιολάνων: ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο συναυτοκράτορας Λικίνιος συναντώνται σε μία σύσκεψη στα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο). Προτάσσουν μία πολιτική θρησκευτικής ελευθερίας για όλους, τελειώνοντας τον διωγμό των Χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και επιστρέφοντας την κατασχεμένη περιουσία από τους Χριστιανούς. Ο Αυτοκράτορας Μαξιμίνος Β΄ διασχίζει το Βόσπορο με έναν στρατό 70.000 ανδρών και στήνει την πολιορκία της Ηράκλειας (Τουρκία). Αιχμαλωτίζει την πόλη μετά από οχτώ ημέρες. 30 Απριλίου - Μάχη του Τζιράλλου: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Λικίνιος νικά τον Μαξιμίνο Β' και ενοποιεί την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Μαξιμίνος δραπετεύει στη Νικομήδεια και αυτοκτονεί. 13 Ιουνίου - Αναρτάται στη Νικομήδεια το Διάταγμα των Μεδιολάνων, το οποίο υπέγραψαν ο Κωνσταντίνος Α΄ και ο συναυτοκράτορας Λικίνιος παραχωρώντας θρησκευτική ελευθερία σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ασία 14 Μαρτίου - Ο Αυτοκράτορας Τζιν Ουιντί εκτελείται από το Λου Κον, ηγεμόνα των Σιονγκ-νου (Χαν Τζάο). Στο αυτοκρατορικό νέο έτος αυτός και ένας αριθμός πρώην αξιωματούχων των Τζιν δηλητηριάζονται. Ο διάδοχος του θρόνου Τζιν Μινντί, διαδέχεται, στο Τσανγκ' εάν, το θείο του Τζιν Ουιντί και γίνεται νέος αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν. Ο Νιντόκου, ο τέταρτος γιος του Οτζίν, γίνεται ο 16ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Τέχνες Η Βασιλική του Μαξέντιου και του Κωνσταντίνου (Νέα Βασιλική) στη Ρώμη ανοικοδομείται πλήρως. Θρησκεία 3 Φεβρουαρίου - Διάταγμα των Μεδιολάνων: ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο συναυτοκράτορας Λικίνιος συναντώνται σε μία σύσκεψη στα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο). Προτάσσουν μία πολιτική θρησκευτικής ελευθερίας για όλους, τελειώνοντας τον διωγμό των Χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και επιστρέφοντας την κατασχεμένη περιουσία από τους Χριστιανούς. 13 Ιουνίου - Αναρτάται στη Νικομήδεια το Διάταγμα των Μεδιολάνων, το οποίο υπέγραψαν ο Κωνσταντίνος Α΄ και ο συναυτοκράτορας Λικίνιος παραχωρώντας θρησκευτική ελευθερία σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. 2 Οκτωβρίου - Λατερανική Σύνοδος: ο Δονατισμός ανακηρύσσεται αίρεση. Ο Άρειος κηρύττει την ανθρώπινη υπόσταση του Χριστού. Δίδυμος ο Τυφλός, Αλεξανδρινός θεολόγος (πεθαίνει περίπου το 398) Κύριλλος Α΄, επίσκοπος Ιεροσολύμων Σι Χον, αυτοκράτορας των Τζιά (πεθαίνει το 334) 14 Μαρτίου - Τζιν Ουιντί, Κινέζος αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 284) Ιούνιος - Πάπας Αχιλλάς της Αλεξάνδρειας Αύγουστος - Μαξιμίνος Β΄, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γεννιέται το 270) Χήρα Τζαν, αυτοκράτειρα των Σιονγκ-νου (Χαν Τζάο) Τζαν Χουιγκουάν, αυτοκράτειρα των Σιονγκ-νου (Χαν Τζάο)
Εκλογές στις Βερμούδες

Εκλογές διεξάγονται στις Βερμούδες για εθνοσυνέλευση. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Μετά την παραίτηση του Γιούαρτ Μπράουν, στις 29 Οκτωβρίου 2010, πρωθυπουργός ανέλαβε η Πόλα Κοξ και αντικαταστάθηκε μετά τη νίκη του Συνασπισμού Μία Βερμούδα στις εκλογές του 2012 από τον Κρεγκ Κανονίερ. Ο τελευταίος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το Μάιο του 2014 λόγω εμπλοκής σε σκάνδαλο (γνωστό ως "Τζετγκέιτ") και προσωρινά στη θέση του ανέλαβε ο Μάικλ Ντάνκλεϊ.

 Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 18 Δεκεμβρίου 2007, το Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα (PLP) κέρδισε τρίτη κυβερνητική θητεία με 22 έδρες έναντι 14 για το αντιπολιτευόμενο Ενωμένο Κόμμα των Βερμούδων (UBP). Αμφότερα τα κόμματα κέρδισαν ίδιο αριθμό εδρών με τις προηγούμενες εκλογές, οι οποίες είχαν διεξαχθεί το 2003. Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2012 κέρδισε ο Συνασπισμός Μία Βερμούδα, με 19 επί συνόλου 36 εδρών στη Συνέλευση (House of Assembly). Η έως τότε πρωθυπουργός, Πόλα Κοξ, απώλεσε την έδρα της και παραιτήθηκε από πρωθυπουργός και από την ηγεσία του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος. Στις γενικές εκλογές του 2017 το αντιπολιτευόμενο Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε τη νίκη με 24 από τις συνολικά 36 έδρες της Συνέλευσης. Ο 38χρονος Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ έγινε ο νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία των Βερμούδων. Στις 23 Ιουνίου 2016 διενεργήθηκε ένα μη δεσμευτικό δημοψήφισμα στις Βερμούδες για τον γάμο μεταξύ ομοφύλων.
ΧΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας

Η ΧΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ρωσικά: ХК ЦСКА Москва) είναι ρωσική ομάδα χόκεϊ επί πάγου που μετέχει στο πρωτάθλημα του Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ. Αναφέρεται και ως "Ομάδα του Κόκκινου Στρατού" καθώς στο παρελθόν υπάγωνταν στο σοβιετικό στρατό, γνωστό ως το Κόκκινο Στρατό. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κέρδισε τα περισσότερα σοβιετικά πρωταθλήματα και ευρωπαϊκά κύπελλα από κάθε άλλη ομάδα στην ιστορία. Ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι η μεγαλύτερη πετρελαϊκή εταιρεία της Ρωσίας, Rosneft, η οποία με τη σειρά της ελέγχεται κατά πλειοψηφία από τη ρωσική κυβέρνηση.

 Σοβιετικό Πρωτάθλημα / ΚΧΛ: 321947–48, 1948–49, 1949–50, 1954–55, 1955–56, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1962–63, 1963–64, 1964–65, 1965–66, 1967–68, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89Σοβιετικό Κύπελλο: 121954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973, 1977, 1979, 1988 Κοντινένταλ Καπ: 22014–15, 2015–16 Ευρωπαϊκό Τσάμπιονς Καπ: 201969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990Spengler Cup: 11991Cassovia Hockey Cup: 12011 Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Νίκος Ρίζος

Ο Νίκος Ρίζος (Πέτα Άρτας, 30 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 20 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Πρωταγωνίστησε σε πολλές κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου. Παντρεύτηκε την επίσης ηθοποιό, Έλσα Ρίζου (Ελένη Λαμπροπούλου γ. 10/12/1933), με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο (γ. 1/5/1966). Έπαιξε σε πολύ γνωστές ταινίες όπως Ο μπακαλόγατος και Ο θησαυρός του Μακαρίτη

 Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην κλασική επιθεώρηση «Άνθρωποι, άνθρωποι» το 1948, στο θέατρο «Μετροπόλιταν» και απέκτησε δικό του θίασο το 1959, ενώ το 1961 δημιούργησε τον θίασο "Βασίλης Αυλωνίτης - Γεωργία Βασιλειάδου - Νίκος Ρίζος", που διατηρήθηκε, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, μέχρι το 1965, παρουσιάζοντας διάφορες κωμωδίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία για τους μετανάστες. Το 1986 μετέτρεψε τον κινηματογράφο «Άστορ» της οδού Σταδίου σε θέατρο, το οποίο λειτούργησε υπό την καλλιτεχνική διεύθυνσή του μέχρι το 1990. Ο Νίκος Ρίζος, άλλωστε, υπήρξε πολύ επιτυχημένος θεατρικός επιχειρηματίας επί 27 χρόνια. Έπαιξε σε περίπου 130 κινηματογραφικές ταινίες, όπως Το σωφεράκι του Γιώργου Τζαβέλλα, Ο θησαυρός του μακαρίτη του Νίκου Τσιφόρου, Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός, επίσης του Τσιφόρου, Συμμορία εραστών κ.ά. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη στη σειρά Ο δρόμος του Κώστα Λυχναρά, σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη και το 1999 στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του ακαδημαϊκού Τάσου Αθανασιάδη Η αίθουσα του θρόνου στον τηλεοπτικό σταθμό Mega. Ήταν η τελευταία του εμφάνιση στην τηλεόραση, μιας και την ημέρα προβολής του τελευταίου επεισοδίου της σειράς ο Νίκος Ρίζος έφυγε από την ζωή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του κατοικούσε στου Γκύζη. Ο Νίκος Ρίζος υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 20 Απριλίου του 1999 σε ηλικία 75 ετών και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου και κατέληξε από πνευμονικό οίδημα. Κηδεύτηκε, παρουσία πλήθους κόσμου, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ (1995) Αχ! και να 'μουν γκόμενος (1989) Ο δόκτωρ της κομπίνας (1988) ..... Σβίγγος Ο κοντός και οι μνηστήρες (1988) Μας φάγανε οι τρέλες στις Σεϋχέλλες (1988) ..... Σπέκουλας Είναι ο μάγκας ο ψηλός με τη γραβάτα (1987) Γιαννάκης ο προβληματικός (1986) Ένα κορίτσι και πολύ ανδράκι (1986) ..... Μήτσος Γάτα ο κοντός (1986) Οι ερωτιάρηδες (1986) Ο Βάρβαρος και η Βαρβάρα (1986) ...... Νώντας Η Κόμπρα από τα Γιάννενα (1985) ..... Κόμπρα Κόκορας στο χαρέμι του (1985) Μια νύφη για όλους (1985) Η αίθουσα του θρόνου (1998-1999) ..... ΔήμαρχοςΣτο ρόλο του εαυτού του Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα (1968) ..... Ρίνγκο Η Αθήνα τη νύχτα (1962) Άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Νίκος Ρίζος (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μέτκοβιτς

Το Μέτκοβιτς (κροατικά: Metković) είναι πόλη της επαρχίας Ντουμπρόβνικ-Νέρετβα, στη νοτιοανατολική Κροατία. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Νερέτβα, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο δήμος έχει 16.788 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, από τους οποίους οι 15.329 κατοίκους στην πόλη του Μέτκοβιτς.

 Στη θέση του χωριού Βιντ, κοντά στο Μέτκοβιτς, βρισκόταν η αρχαία πόλη Ναρώνα, σημαντικός εμπορικός σταθμός των Ρωμαίων, μετά την νίκη τους στου Ιλλυρικούς πολέμους επί της Δαορσώνας, πρωτεύουσας των Δαούρσιων, η οποία βρίσκεται κοντά στο σημερινό Στόλακ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η πόλη συνέχιζε να ακμάζει μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ., οπότε και άρχισε η εγκατάλειψή της, ιδίως μετά από ένα ισχυρό σεισμό τον 4ο αιώνα. Με την άφιξη των Σλαβονικών φυλών, η Ναρώνα εγκαταλείφθηκε και καλύφθηκε από υλικά που έφερε ο ποταμός Νερέτβα. Η παλαιότερη αναφορά στο Μέτκοβιτς γίνεται σε έγγραφο του 1422, όπου αναφέρεται ως αγροτικό χωριό. Παρέμεινε έτσι μέχρι τον 19ο αιώνα, οπότε και οι Αυστριακοί άρχοντες της περιοχής έκτισαν στο Μέτκοβιτς ταχυδρομικό γραφείο και σχολείο και παράλληλα αυξήθηκε το εμπόριο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδηγώντας την πόλη σε ακμή. Η πόλη ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, στο Σαντζάκι της Ερζεγοβίνης από το 1494 μέχρι το 1685 και στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή της Δημοκρατίας της Βενετίας μέχρι το 1797, οπότε και πέρασε για σύντομο χρονικό διάστημα στους Γάλλους και το 1815 στους Αψβούργους. Η ανάπτυξή της συνέχισε και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ η πόλη βομβαρδίστηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.Ο πολιούχος της πόλης είναι Προφήτης Ηλίας και η εκκλησία του είναι ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Η εκκλησία χτίστηκε πριν το 1700, όμως μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα είχε καταστεί μικρή για τις ανάγκες της ενορίας και έτσι κρίθηκε σκόπιμη η κατασκευή ενός μεγαλύτερου ναού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1867. Η οροφή ολοκληρώθηκε το 1870 και το 1872 εγκρίθηκαν τα κονδύλια για την κατασκευή του καμπαναριού. Το 1875 τοποθετήθηκε στο καμπαναριό ρολόι. Οι εργασίες στο εσωτερικό συνεχίστηκαν μέχρι το 1903, οπότε και ο ναός καθαγιάστηκε. Ο ναός έχει διαστάσεις 20 επί 15 μέτρα και το καμπαναριό έχει ύψος 35 μέτρα.
Εζίλια Mπανκς

Η Εζίλια Αμάντα Μπανκς (Azealia Banks, ΔΦΑ /əˈziːliə/) γεννημένη στις 31 Μαΐου 1991) είναι Αμερικανίδα ράπερ, τραγουδίστρια, στιχουργός, και ηθοποιός. Μεγάλωσε στο Χάρλεμ, γειτονιά της Νέας Υόρκης, και άρχισε να κυκλοφορεί τη μουσική της μέσω του Myspace το 2008, πριν υπογράψει συμβόλαιο με την XL Recordings, όταν ήταν 17 ετών. Μετά το 2012 με το single "212" κατέκτησε πολλά διεθνή charts, αλλά έκλεισε και το συμβόλαιο με την Interscope και Polydor Records. Η Μπανκς έχει κυκλοφορήσει δύο mixtapes (Fantasea το 2012 και Slay-Z το 2016), ένα στούντιο άλμπουμ (Broke with Expensive Taste το 2014) και ένα άλμπουμ (1991 το 2012). Το δεύτερο άλμπουμ Fantasea II:The Second Wave κυκλοφόρησε το 2018.

 Η Εζίλια Αμάντα Μπανκς γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1991, στη Νέα Υόρκη στο Μανχάταν. Η μητέρα της τη μεγάλωσε μαζί με τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της στο Χάρλεμ, αφού ο πατέρας τους είχε πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος, όταν ήταν δύο ετών. Μετά το θάνατο του πατέρα της, Η Μπανκς καταγγέλλει ότι η μητέρα της "έγινε πραγματικά καταχρηστική—σωματικά και λεκτικά. Όπως και με τις αδελφές μου σε σημείο που έφτασε να μας χτυπά με ρόπαλα του μπέιζμπολ, να χτυπά τα κεφάλια μας πάνω σε τοίχους, και κάθε φορά γινόταν και χειρότερο. Θυμάμαι μια φορά πέταξε έξω όλα τα τρόφιμα από το ψυγείο, ώστε να μην έχουμε τίποτα να φάμε". Λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, η Μπανκς μετακόμισε από το σπίτι της μητέρας της στην ηλικία των 14 ετών για να ζήσει με τη μεγαλύτερη αδελφή της.Σε νεαρή ηλικία η Εζίλια έδειξε το ενδιαφέρον της για το μουσικό θέατρο, το χορό, την υποκριτική και το τραγούδι. Στην ηλικία των 16 ετών, η Μπανκς πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή της κωμωδίας-νουάρ, Πόλη των Αγγέλων, όπου και ανακαλύφθηκε από έναν παραγωγό και στάλθηκε στις ακροάσεις για το TBS, Nickelodeon, και το Law & Order, χωρίς όμως να έχει κάποια τύχη. Σε αυτή τη φάση της ζωής της η Μπανκς αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα της, επικαλούμενη το μεγάλο άγχος του ανταγωνισμού και τη συνολική αίσθηση του ανικανοποίητου ως λόγους για την αποχώρησή της. Εξαιτίας αυτού, η Μπανκς άρχισε να γράφει ραπ και R&B τραγούδια ως μια δημιουργική διέξοδο. Αν και δεν είχε τελειώσει το λύκειο, επέλεξε να ακολουθήσει το όνειρό της να γίνει καλλιτέχνης. Με το ψευδώνυμο Miss Bank$, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του recording της "Gimme a Chance" σε απευθείας μετάδοση στις 9 νοεμβρίου,το 2008. Η Μπανκς έστειλε δύο κομμάτια στον Αμερικανό DJ Diplo Αργότερα εκείνο το έτος, Η Μπανκς υπέγραψε συμφωνία με δισκογραφική εταιρεία XL Recordings και άρχισε να δουλεύει με τον παραγωγό Ρίτσαρντ Ράσελ στο Λονδίνο, αφήνοντας το αργότερα το ίδιο έτος, λόγω αντικρουόμενων ιδεών. Studio άλμπουμBroke with Expensive Taste (2014) Fantasea II: The Second Wave (2018) The American Ruling Class (2005) Love Beats Rhymes (2017) Headlining Mermaid Ball (2012–13) Broke with Expensive Taste Tour (2014–15) Azealia Banks: North American Tour 2017 (2017)Featured act ShockWaves NME Awards Tour (2012)
Ματτέο Α΄ Βισκόντι

Ο Ματτέο Α΄, ιταλ. Matteo I (15 Αυγούστου 1250 - 24 Ιουνίου 1322) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κοντοτιέρος και κυβερνήτης του Μιλάνου (1294-1302, 1311-1322).

 Ήταν γιος του Τεομπάλντο Βισκόντι και της Αναστασίας Πιροβάνο. Έγινε κυβερνήτης του Μιλάνου το διάστημα 1294-1302 και μετά πάλι το 1311-1322. Νυμφεύτηκε το 1269 τη Μπονακόσα Μπόρι, κόρη του Σκουαρκίνα Μπόρρι υποστηρικτή των Βισκόντι. Είχε τέκνα: Φλοραμόντα, παντρεύτηκε τον Γκουίντο Μαντέλλι κόμη του Mακάνιο. Γκαλεάτσο Α΄ 1277-1328, κυβερνήτης του Μιλάνου. Μπεατρίτσε π. 1280- ; , παντρεύτηκε τον Σπινέτα Μαλασπίνα μαρκήσιο του Βερουκόλα. Αικατερίνη π. 1282 - ; , παντρεύτηκε τον Αλμποΐνο Α΄ ντελα Σκάλα. Λουκίνο 1287-1349, κυβερνήτης του Μιλάνου. Στέφανο π. 1287 - 1327 κόμης της Αρόνα. Μάρκο π. 1289- ; . Τζοβάννι 1290-1354, αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου και καρδινάλιος. Tζακαρίνα π. 1295 - ; , παντρεύτηκε τον Όττο Ρουσκόνι. Αγκνέζε, παντρεύτηκε τον Τσεκίνο ντελα Σκάλα.
Οβελίσκος της Χατσεψούτ

Ο Οβελίσκος της Χατσεψούτ είναι αρχιτεκτονικό μνημειώδες έργο αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης. Πρόκειται για στήλη με πυραμιδοειδή κορυφή που βρίσκεται στο Λούξορ. Ανεγέρθηκε με εντολή της Φαραώ Χατσεψούτ που βασίλευσε από το 1473 ως το 1458 π.Χ.

 Η Χατσεψούτ, κατά τη διάρκεια της βασιλείας της, διέταξε την ανέγερση δύο οβελίσκων στο Καρνάκ στον μεγάλο ιερό ναό του θεού Άμωνα. Οι οβελίσκοι αυτοί τοποθετήθηκαν ανάμεσα στον 4ο και τον 5ο πυλώνα. Και οι δύο ήταν μονολιθικής κατασκευής, ύψους 30 μέτρων. Η ανέγερσή τους ήταν τόσο θεαματική, που απαθανατίστηκε σε μεταγενέστερα μνημεία της Χατσεψούτ, όπου εξυμνούνταν τα επιτεύγματά της. Από τους δύο οβελίσκους, ένας μόνο έχει διατηρηθεί ενώ τα συντρίμμια του άλλου βρίσκονται σήμερα κοντά στην ιερή λίμνη του ναού. Επίσης έχει βρεθεί και τρίτος οβελίσκος, ύψους 40 μέτρων, ο οποίος είχε ραγίσει κατά την κατασκευή του και αχρηστεύτηκε. Ο Φαραώ Τούθμωσης Γ΄ μάταια αποπειράθηκε την αποπεράτωσή του, με μικρότερο ύψος. Το λείψανό του βρίσκεται ακόμα στο λατομείο του Ασουάν. Ο οβελίσκος έχει σχήμα στήλης, τετραγωνικής διατομής, ύψους 30 μέτρων. Η πυραμιδοειδής κορυφή του ήταν επίχρυση και λαμπύριζε στο άπλετο φως του καλοκαιρινού αιγυπτιακού ήλιου. Έφερε δε επιγραφές της πανηγυρικής στέψης της Φαραώ Χατσεψούτ. Στις τέσσερις πλευρές της στήλης είναι σμιλευμένες αιγυπτιακές επιγραφές που εξιστορούν τα επιτεύγματα της Φαραώ και τα γεγονότα της εποχής της βασιλείας της. Η ερμηνεία της στήλης της Χατσεψούτ εναρμονίζεται με την ερμηνεία του οβελίσκου στην αρχαία αιγυπτιακή τέχνη. Ο ήλιος στην αρχαία Αίγυπτο είχε εξουσία. Έδινε ζωή, και την αφαιρούσε. Η γερακοκέφαλη θεότης Ρα, ένας σημαντικός θεός στην αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία, ο οποίος προσδιορίζεται κατά κύριο λόγο με τον ήλιο, ήταν η δημιουργική δύναμη που έδινε και έπαιρνε. Κάθε νύχτα έδινε μάχη και νικούσε τις δυνάμεις του σκότους. Γι' αυτό και κάθε Φαραώ ταυτιζόταν με αυτή την θεότητα και εθεωρείτο τέκνο του επί Γης. https://web.archive.org/web/20140308175551/http://www.karnak.de/obelisk-der-hatschepsut.html
Θίοντορ Τζιλ

Ο Θίοντορ Νίκολας Τζιλ (21 Μαρτίου, 1837 – 25 Σεπτεμβρίου, 1914) ήταν Αμερικανός ιχθυολόγος, θηλαστικολόγος και βιβλιοθηκάριος. Γεννημένος και εκπαιδευμένος στη Νέα Υόρκη με κατ' οίκον εκπαιδευτές μετά τον θνατο της μητέρας του, ο Τζιλ έδειξε από νωρίς το ενδιαφέρον του για τη φυσική ιστορία. Συνεργάστηκε με τον Τζ. Κάρσον Μπρίβουρτ (J. Carson Brevoort) στην τακτοποίηση των εντομολογικών και ιχθυολογικών συλλογών του τελευταίου, πριν μεταβεί στην Ουάσινγκτον το 1863 για να εργαστεί στο Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν. Καταλογογράφησε θηλαστικά, ψάρια και μαλάκια πριν εργαστεί με άλλες τάξεις ζώων. Ήταν βιβλιοθηκάριος του ιδρύματος και βοηθός στη Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου. Καθηγητής της ζωολογίας στο πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ήταν επίσης μέλος της λέσχης Μεγαθήριον στο Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον. Το 1897 ήταν πρόεδρος της «Αμερικανικής Εταιρείας για την Πρόοδο της Επιστήμης».

 Πέραν των 500 τουλάχιστον διακριτών δημοσιεύσεων σε επιστημονικά ζητήματα οι μείζονες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνουν: 1871. Arrangements of the Families of Mollusks. 49 σσ. 1872. Arrangement of the Families of Mammals. 98 σσ. 1872. Arrangement of the Families of Fishes. 1875. Catalogue of the Fishes of the East Coast of North America. 1882. Bibliography of the Fishes]] of the Pacific of the United States to the End of 1879. Reports on Zoology for the annual volumes of the Smithsonian Institution from 1879. Abbott, R.T., and M.E. Young (eds.). 1973. American Malacologists: A national register of professional and amateur malacologists and private shell collectors and biographies of early American mollusk workers born between 1618 and 1900. American Malacologists, Falls Church, Virginia. Consolidated/Drake Press, Philadelphia. Νεκρολογία στο The Auk, Οκτώβριος 1914, no 4. James Grant Wilson, John Fiske and Stanley L. Klos (eds) Appleton's Cyclopedia of American Biography, Six volumes, New York: D. Appleton and Company, 1887–1889 Smithsonian biography of Theodore Gill A pdf biography of T.H. Gill Αρχειοθετήθηκε 2013-10-19 στο Wayback Machine.
Χίλντε Σραμ

Η Χίλντε Σραμ (γεννήθηκε ως Χίλντε Σπέερ, 17 Απριλίου 1936) είναι Γερμανίδα πολιτικός για την Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (Bündnis 90/Die Grünen). Διεθνώς είναι γνωστή ως η κόρη του γερμανού αρχιτέκτονα και του υψηλόβαθμου αξιωματικού του Ναζιστικού Κόμματος Άλμπερτ Σπέερ (1905-1981), και η μικρότερη αδελφή του Άλμπερτ Σπέερ του νεότερου (1934-2017)

 Ως έφηβη, η Σραμ βραβεύτηκε με μια ανταγωνιστική υποτροφία για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρχικά της αρνήθηκε μια θεώρηση, αλλά άλλαξε την απόφασή της στο πρόσωπο της δημοσιότητας, συμπεριλαμβανομένων των προσφορών για φιλοξενία από διάφορες οικογένειες (μερικές από αυτές ήταν Εβραϊκές).Η Σραμ έγινε εξέχουσα Ευρωπαϊκή πολιτική προσωπικότητα που διέκρινε τον εαυτό της για να βοηθήσει τα θύματα του αντισημιτισμού και των Ναζιστικών θηριωδιών. Το 1994 τιμήθηκε με το Βραβείο Μωυσής Μέντελσον από το Βερολίνο για την εργασία της. Η Σραμ είναι ενεργή στην πολιτική και υπήρξε ηγέτης του Κόμματος των Πρασίνων στο Βερολίνο. Έχει διατελέσει μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βερολίνου από το 1985 έως το 1987 και το 1989 έως το 1991 και Αντιπρόεδρος μεταξύ του 1989 και του 1990.Για το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του 2005 Speer und Er δέχτηκε αρκετές συνεντεύξεις. Η Σραμ είχε μακρά αλληλογραφία με τον πατέρα της ενώ βρισκόταν στην φυλακή Σπάνταου, από την οποία αποφυλακίστηκε τον Οκτώβριο του 1966. Hilde Schramm in an interview 'I feel ashamed' Schramm receives the Moses Mendelssohn Award
Επαρχία Τομπουκτού

Η Επαρχία Τομπουκτού είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Τομπουκτού, Μαλί. Έχει έκταση 347.488 τ.χλμ. και πληθυσμό 124.546 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Τομπουκτού.

 Η Επαρχία Τομπουκτού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και βορειοανατολικά της Περιφέρειας Τομπουκτού. Συνορεύει στα δυτικά με την Επαρχία Γκουντάμ, στα νότια με την Επαρχία Γκουρμά-Ραρούς, στα βόρεια και βορειοανατολικά με την Αλγερία, στα βορειοδυτικά με τη Μαυριτανία, στα βόρεια-κεντρικά με την Περιφέρεια Κιντάλ και στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Γκαό. Η Επαρχία Τομπουκτού διαιρείται σε 6 διαμερίσματα: Αλαφιά Λαφιά Μπερ Μπουρέμ-Ιναλύ Σαλάμ Τομπουκτού Επαρχίες του Μαλί