Φλόρα Μπροβίνα

Η Φλόρα Μπροβίνα (γεννημένη στις 30 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Αλβανή ποιήτρια, παιδίατρος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Γεννήθηκε στην πόλη Σρμπίκα στην κοιλάδα Ντρένικα του Κοσσυφοπεδίου και μεγάλωσε στην Πρίστινα, όπου πήγε στο σχολείο και άρχισε να σπουδάζει ιατρική. Αφού ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές της σπουδές στο Ζάγκρεμπ, όπου ειδικεύτηκε στην παιδιατρική, επέστρεψε στο Κοσσυφοπέδιο και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα ως δημοσιογράφος στην Αλβανική εφημερίδα Rilindja. Λίγο αργότερα, επέστρεψε στο επάγγελμα της υγειονομικής περίθαλψης και εργάστηκε για πολλά χρόνια στο τμήμα παιδιατρικής του γενικού νοσοκομείου της Πρίστινα.

 Καθώς η πολιτική κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο επιδεινώθηκε τη δεκαετία του 1990 και ξέσπασαν οι μάχες, η Μπροβίνα διεύθυνε μια κλινική υγείας στην Πρίστινα στην οποία διέδωσε πληροφορίες για την υγειονομική περίθαλψη σε θέματα τόσο διαφορετικά, όπως τα δαγκώματα φιδιών, οι επίδεσμοι πληγών και η γέννηση μωρών. Χρησιμοποίησε επίσης το κέντρο για να στεγάσει ορισμένα ορφανά παιδιά, πολλά από τα οποία είχαν χάσει τους γονείς τους κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων και των απελάσεων. Αυτή και οι συνάδελφοί της φρόντιζαν έως και 25 παιδιά κάθε φορά. Στις 20 Απριλίου 1999 κατά τη διάρκεια του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου, η Μπροβίνα απήχθη από οκτώ μασκοφόρους παραστρατιωτικούς της Σερβίας από το σπίτι στο οποίο έμενε και οδηγήθηκε με αυτοκίνητο σε έναν αρχικά άγνωστο προορισμό. Ήταν έτσι σε αιχμαλωσία στη Σερβία, όταν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ κατέλαβαν την πρωτεύουσα και τα σερβικά στρατεύματα αποσύρθηκαν από τη χώρα. Τα πρώτα νέα για την απαγωγή της έγιναν γνωστά στις 24 Απριλίου 1999 όταν ο γιος της κατάφερε να επικοινωνήσει με τη διεθνή ένωση συγγραφέων, PEN, με επείγουσα έκκληση ότι τα νέα της απαγωγής της θα γίνουν γνωστά όσο το δυνατόν ευρύτερα. Μεταφέρθηκε σε σερβική φυλακή στο Ποζάρεβατς και, τον πρώτο μήνα της κράτησής της, υποβλήθηκε σε ανακρίσεις πάνω από 200 ώρες σε 18 ξεχωριστές συνεδρίες, που διαρκούσαν συνήθως από τις 7 π.μ. έως τις 5 μ.μ. Στις 9 Δεκεμβρίου 1999, σε μια δίκη, ήταν κατηγορούμενη για «τρομοκρατικές δραστηριότητες» σύμφωνα με το άρθρο 136 του Γιουγκοσλαβικού Ποινικού Κώδικα. Πέρασε ενάμισι χρόνο στις Σερβικές φυλακές πριν απελευθερωθεί ως αποτέλεσμα της διεθνούς πίεσης. Ως συγγραφέας, η Φλόρα Μπροβίνα είναι συγγραφέας τριών τόμων ποιημάτων. Η πρώτη συλλογή, Verma emrin tim (Φώναξε με με το όνομά μου), που περιείχε 42 στίχους, δημοσιεύθηκε στην Πρίστινα το 1973 όταν ήταν μόλις είκοσι τεσσάρων ετών. Έξι χρόνια αργότερα, το 1979, ακολούθησε η συλλογή Bimë e zë (Εργαστάσιο και φωνή). Σε αυτήν τη συλλογή αποκρυσταλλώνονται ορισμένα από τα κύρια θέματα της ποίησης της Μπροβίνα. Ξεχωρίζει μεταξύ τους η μοίρα των γυναικών στην κοινωνία, και ιδίως ο ρόλος των γυναικών ως μητέρων, ως τροφών και ζωοδότων. Εδώ κάνουν την εμφάνισή τους οι γεννήσεις, οι ομφάλιοι λώροι, το αμνιακό υγρό και τα θηλάζοντα στήθη. Μαζί με τα φυτά, αυτά είναι ίσως τα πιο πανταχού παρόντα σύμβολα της παραγωγής στίχων της. Η τρίτη και τελευταία συλλογή πρωτότυπου στίχου της, με τίτλο Mat e çmat (Με την ταινία μετρά), δημοσιεύθηκε στην Πρίστινα το 1995. Το Mat e çmat εμφανίστηκε σε μια εποχή, που το Κοσσυφοπέδιο προφανώς στρεφόταν προς τον πόλεμο. Αν και αυτή η τρίτη συλλογή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως πολιτικός στίχος σε μεγάλο βαθμό, υπάρχουν πολλά ποιήματα στον τόμο, που αντικατοπτρίζουν την ανησυχία της όχι μόνο για τα προβλήματα και τις φιλοδοξίες των ατόμων, αλλά και για τη μοίρα του λαού της, με ελευθερία και αυτοπροσδιορισμό. Το 1999, η Φλόρα Μπροβίνα ήταν αποδέκτης του ετήσιου βραβείου Τουχόλσκυ του σουηδικού PEN Club, ένα βραβείο που απονεμήθηκε σε άλλους συγγραφείς όπως οι Σαλμάν Ρούσντι, Άνταν Ζαγκαγιέφσκι, Νουρουντίν Φάρα, Τασλίμα Νασρίν, Σιραλί Νουρμουάντοφ και Βινσέντ Μαγκόμπ . Είναι επίσης η αποδέκτης του PEN / Barbara Goldsmith Freedom to Write Award από το PEN American Center και το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ στο Βερολίνο. Παρά τη διεθνή αναγνώριση, είναι περίεργο να σημειωθεί ότι, ως ποιήτρια, η Φλόρα Μπροβίνα δεν υπήρξε ποτέ μέρος του λογοτεχνικού ιδρύματος του Κοσσυφοπεδίου, ούτε η ποίησή της βρήκε το δρόμο της στο ρεύμα της σύγχρονης Αλβανικής λογοτεχνίας. Μια συλλογή των ποιημάτων της έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά στο "Flora Brovina, Call me by my Name, Poetry from Kosova" σε μια δίγλωσση Αλβανική-Αγγλική Έκδοση, που μεταφράστηκε από τον Robert Elsie, Νέα Υόρκη: Gjonlekaj 2001. Αφού ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο το Κοσσυφοπέδιο, η Φλόρα Μπροβίνα έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου το 2001 στον κατάλογο του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου (PDK), μία υποψηφιότητα έκπληξη αντί του ηγέτη του κόμματος Χασίμ Θάτσι. Έκτοτε, είναι μέλος του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου κατά τη διάρκεια κάθε νομοθετικής περιόδου.