Άντρες με τα όλα τους

Το Άντρες με τα όλα τους (Αγγλικά: The Full Monty) είναι μια βρετανική κωμωδία του 1997 σε σκηνοθεσία Πίτερ Κατάνεο, με πρωταγωνιστές τους Ρόμπερτ Καρλάιλ, Μαρκ Άντι, Γουίλιαμ Σνέιπ, Στιβ Χουίζον, Τομ Γουίλκινσον, Πολ Μπάρμπερ και Χιούγκο Σπιρ. Το σενάριο έγραψε ο Σάιμον Μποφόι. Η ταινία διαδραματίζεται στο Σέφιλντ της Βόρειας Αγγλίας κατά τη δεκαετία του 1990 και αφηγείται την ιστορία έξι ανέργων, τέσσερις από τους οποίους πρώην εργάτες χάλυβα, που αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα ανδρικό στριπτίζ για να βγάλουν χρήματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Γκαζ, θα μπορέσει να βλέπει τον γιο του. Ο Γκαζ δηλώνει ότι το σόου τους θα είναι πολύ καλύτερο από τους διάσημους χορευτές Chippendales, επειδή θα κάνουν στριπτίζ μέχρι τέλους, βγάζοντας όλα τους τα ρούχα. Παρά το γεγονός ότι η ταινία είναι κωμωδία, αγγίζει και σοβαρά θέματα όπως ανεργία, τα πατρικά δικαιώματα, η κατάθλιψη, η ανικανότητα, η ομοφυλοφιλία, η εικόνα του σώματος, η κουλτούρα της εργατικής τάξης και η αυτοκτονία Το Άντρες με τα όλα τους έκανε μεγάλη επιτυχία κατά την κυκλοφορία και είχε διεθνή εμπορική επιτυχία, με εισπράξεις άνω των 250 εκατομμυρίων δολαρίων με προϋπολογισμό μόλις 3,5 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι που ξεπεράστηκε σε πωλήσεις από τον Τιτανικό. Κέρδισε το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, ενώ προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, κερδίζοντας το τελευταίο. Το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε το Άντρες με τα όλα τους στην 25η θέση των καλύτερων βρετανικών ταινιών του 20ού αιώνα. Η ταινία διασκευάστηκε σε μιούζικαλ το 2000, θεατρική παράσταση το 2013 και αναμένεται να γίνει τηλεοπτική σειρά.

 Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα κάποτε επιτυχημένα χαλυβουργεία του Σέφιλντ, στο Νότιο Γιόρκσιρ, έκλεισαν και το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού απολύθηκε. Οι πρώην χαλυβουργοί Γκάρι Σόφιλντ (Γκαζ) και Ντέιβ Χόρσφολ πάνε να κλέψουν παλιοσίδερα από τα εγκαταλειμμένα εργοστάσια για να τα πουλήσουν για να βγάλουν χρήματα, παίρνοντας μαζί τους τον γιο του Γκαζ, Νέιθαν, για βοήθεια, αλλά ένας φύλακας τους αιφνιδιάζει και να τους κλειδώνει μέσα στο χαλυβουργείο. Ο Γκαζ αντιμετωπίζει προβλήματα από την πρώην σύζυγό του Μάντι και τον φίλο της Μπάρι σχετικά με τις πληρωμές για τη διατροφή του Νέιθαν που δεν είναι σε θέση να πληρώσει από τότε που έχασε τη δουλειά του. Ο Νέιθαν ζει με τη Μάντι και τον Μπάρι, αλλά ο Γκαζ έχει κοινή επιμέλεια του παιδιού μαζί με τη Μάντι. Ο Νέιθαν θα ήθελε να μπορεί να κάνει πιο «κανονικά πράγματα» με τον πατέρα του, Γκαζ. Η Μάντι προσπαθεί να πάρει την αποκλειστική επιμέλεια του Νέιθαν, τον οποίο ο Γκαζ υπεραγαπά. Ο Γκαζ ψάχνει απελπισμένα να βρει χρήματα και να κερδίσει την αγάπη του Νέιθαν. Μια μέρα, ο Γκαζ εντοπίζει ένα πλήθος γυναικών που κάνουν ουρά έξω από ένα τοπικό κλαμπ για να δουν ανδρικό στριπτίζ και εμπνέεται να δημιουργήσει τη δική του ομάδα στριπτίζ χρησιμοποιώντας ντόπιους άνδρες, ελπίζοντας να βγάλει αρκετά χρήματα για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του για τη διατροφή του Νέιθαν. Ο πρώτος που μπαίνει στην ομάδα είναι ο Λόμπερ, ένας φύλακας στο χαλυβουργείο όπου εργάζονταν κάποτε ο Ντέιβ και ο Γκαζ, του οποίου οι δυο τους διακόπτουν την απόπειρα αυτοκτονίας. Στη συνέχεια, στρατολογούν τον Τζέραλντ Κούπερ, τον πρώην επιστάτη τους, ο οποίος κρύβει την ανεργία του από τη γυναίκα του. Ο Γκαζ και ο Ντέιβ βλέπουν τον Τζέραλντ και τη σύζυγό του, Λίντα, να κάνουν μάθημα χορού και τον στρατολογούν για να τους διδάξει χορευτικές κινήσεις. Αναζητώντας περισσότερους εθελοντές, οι τέσσερις άντρες πραγματοποιούν ανοιχτή ακρόαση και επιλέγουν τον Χορς, έναν ηλικιωμένο που είναι ωστόσο καλός χορευτής και τον Γκάι, που δεν ξέρει καθόλου να χορεύει, αλλά αποδεικνύεται ασυνήθιστα προικισμένος σωματικά. Οι έξι άνδρες αρχίζουν να εξασκούνται. Στη συνέχεια, ο Γκαζ μαθαίνει ότι πρέπει να πληρώσει προκαταβολή 100 λιρών για να εξασφαλίσει το κλαμπ για τη νύχτα. Δεν μπορεί να το αντέξει οικονομικά, αλλά ο Νέιθαν παίρνει τις καταθέσεις του από την τράπεζα, λέγοντας ότι εμπιστεύεται τον Γκαζ, ο οποίος θα τον ξεπληρώσει. Όταν δύο ντόπιες γυναίκες του βλέπουν να κολλάνε αφίσες για το σόου, ο Γκαζ καυχιέται ότι είναι καλύτεροι από πραγματικούς στρίπερ επειδή θα τα βγάλουν όλα. Ο Ντέιβ, που δεν του αρέσει η εικόνα του σώματός του, τα παρατάει και βρίσκει δουλειά ως φύλακας σε σουπερμάρκετ. Οι άλλοι κάνουν δημόσια πρόβες στο εργοστάσιο μπροστά σε κάποιες συγγενείς του Χορς, αλλά ένας διερχόμενος αστυνομικός τους πιάνει στη μέση της παράστασης και ο Γκαζ, ο Τζέραλντ και ο Χορς συλλαμβάνονται για προσβολή δημόσιας αιδούς, γεγονός που κάνει τον Γκαζ να χάσει το δικαίωμα να βλέπει τον Νέιθαν. Ο Λόμπερ και ο Γκάι καταφέρνουν να δραπετεύσουν και καταλήγουν στο σπίτι του Λόμπερ, όπου κοιτάζονται ερωτικά και αρχίζουν μια σχέση. Η Λίντα πετά έξω από το σπίτι τον Τζέραλντ όταν οι δικαστικοί επιμελητές φτάνουν στο σπίτι τους και τους κατάσχουν τα υπάρχοντά τους για να πληρώσουν τα χρέη του Τζέραλντ, με αποτέλεσμα να πρέπει να μείνει με τον Γκαζ. Αργότερα ο Γκαζ πηγαίνει στο σουπερμάρκετ και ζητά από τον Ντέιβ να «δανειστεί» ένα σακάκι για την κηδεία της μητέρας του Λόμπερ. Ο Ντέιβ συμφωνεί και αποφασίζει να εγκαταλείψει τη δουλειά του ως φύλακας. Οι δυο τους κλέβουν δύο κοστούμια και πηγαίνουν μαζί στην κηδεία. Στο μεταξύ, η σύλληψη των μελών της ομάδας την έχει κάνει δημοφιλή. Συμφωνούν να παραιτηθούν από το σχέδιο, ώσπου ο Γκαζ μαθαίνει ότι το σόου έχει ξεπουλήσει. Πείθει τους άλλους να το κάνουν μόνο για ένα βράδυ. Ο Τζέραλντ δεν είναι σίγουρος, καθώς βρήκε πλέον μια δουλειά την οποία ο Γκαζ και ο Ντέιβ είχαν προσπαθήσει να σαμποτάρουν, αλλά συμφωνεί να το κάνει μόνο μία φορά. Αρχικά ο Ντέιβ εξακολουθεί να αρνείται, αλλά ανακτά την αυτοπεποίθησή του μετά από ενθάρρυνση της συζύγου του, Τζιν, και εντάσσεται στο υπόλοιπο γκρουπ λίγα λεπτά πριν βγουν στη σκηνή. Ο Νέιθαν έρχεται κρυφά με τον Ντέιβ και λέει στον Γκαζ ότι είναι εκεί και η Μάντι, αλλά χωρίς τον Μπάρι. Ο Γκαζ αρνείται να κάνει το νούμερο επειδή υπάρχουν άνδρες στο κοινό (μεταξύ των οποίων και οι αστυνομικοί που παρακολούθησαν το βίντεο της κάμερας ασφαλείας που τους είχε καταγράψει), παρόλο που οι αφίσες έγραφαν ότι το σόου ήταν μόνο για γυναίκες. Οι άλλοι πέντε ξεκινούν το νούμερο και ο Νέιθαν διατάζει τον πατέρα του να βγει στη σκηνή. Ο Γκαζ, περήφανος για τον γιο του, βγαίνει μαζί με τους άλλους και εμφανίζεται μπροστά στο κοινό και τη Μάντι φαίνεται να τον βλέπει διαφορετικά. Η ταινία τελειώνει με την ομάδα να εκτελεί το νούμερο μπροστά σε ένα γεμάτο ενθουσιασμό κοινό, ενώ παίζει το "You Can Leave Your Hat On" σε εκτέλεση του Τομ Τζόουνς. Το τελευταίο ρούχο που πετούν είναι τα καπέλα τους. Η Channel 4 Films πλήρωσε για να γραφτεί το σενάριο, αλλά στη συνέχεια αρνήθηκε να επενδύσει μετοχικό κεφάλαιο στην ταινία. Η Fox Searchlight τελικά τη χρηματοδότησε δίνοντας σχεδόν 3 εκατομμύρια λίρες. Η διάσημη σκηνή με το τραγούδι " Hot Stuff ", στην οποία οι χαρακτήρες χορεύουν στην ουρά του ταμείου ανεργίας, επρόκειτο αρχικά να κοπεί στο μοντάζ καθώς θεωρήθηκε "μη ρεαλιστική". Λέγεται ότι οι ηθοποιοί συμφώνησαν ότι και οι έξι θα έβγαζαν πραγματικά όλα τους τα ρούχα στο τέλος μπροστά σε 50 κομπάρσους, υπό την προϋπόθεση ότι έκαναν μία μόνο λήψη. Τα γυρίσματα λέγεται επίσης ότι ήταν πολύ δύσκολα. Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου μέσα και γύρω από το Σέφιλντ τον Απρίλιο του 1996, εκτός από μερικές τοποθεσίες στο Σάιρμπρουκ του Ντέρμπισιρ. Στην ταινία γίνεται συχνή χρήση της βρετανικής αργκό, και ειδικότερα της διαλέκτου του Σέφιλντ. Η ταινία εξέπληξε τους κριτικούς όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, κερδίζοντας σχεδόν καθολική αναγνώριση και στη συνέχεια ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Γράφοντας στο περιοδικό Time Out New York αναφορικά με την ταινία, ο Άντριου Τζόνστον δήλωσε: «Το Άντρες με τα όλα τους είναι πολύ λιγότερο ακραίο από όσο ακούγεται. Οι πιο αστείες στιγμές είναι συχνά οι πιο υπαινικτικές, όπως όταν οι πέντε στρίπερ που στέκονται στην ουρά του ταμείου ανεργίας χορεύουν ασυναίσθητα όταν το ραδιόφωνο παίζει το "Hot Stuff" της Ντόνα Σάμερ». Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 96% των κριτικών έχει δώσει στην ταινία θετική κριτική με βάση 50 κριτικές και με μέσο όρο βαθμολογίας 7,50/10. Στο Metacritic, το οποίο αξιολογεί ταινίες με βαθμολογία στα 100, η ταινία έχει βαθμολογία 75 με βάση 31 κριτικές κριτικών και "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Όταν η ταινία κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο, έμεινε στην κορυφή του box office για δεκατρείς εβδομάδες και έγινε η βρετανική ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών μετά από εννέα εβδομάδες, ξεπερνώντας το Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία. Έφτασε επίσης στο νούμερο ένα στην Αυστραλία όπου παρέμεινε για πέντε εβδομάδες. Στη Γαλλία, βγήκε στις αίθουσες ταυτόχρονα με το Ο Χαμένος Κόσμος: Jurassic Park και βρέθηκε στην τρίτη θέση ανάμεσα στις ταινίες της εβδομάδας. Στις 27 Ιανουαρίου 1997 ξεπέρασε Jurassic Park και έγινε η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Άντρες με τα όλα τους κέρδισε Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας το 1997, ξεπερνώντας τους πρωτοπόρους Τιτανικό και Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό και ο Καρλάιλ κέρδισε Βραβείο BAFTA καλύτερου ηθοποιού σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία ήταν υποψήφια για τέσσερα συνολικά Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Το 1997, το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες: Δραματική και Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Υπό το πρίσμα του μεγάλου νικητή του 1997, του Τιτανικού, η ταινία κέρδισε μόνο το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Μιούζικαλ ή Κωμωδίας της Αν Ντάντλεϊ, ενώ τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας απέσπασε ο Τιτανικός και ο σκηνοθέτης του Τζέιμς Κάμερον και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου οι Μπεν Άφλεκ και Ματ Ντέιμον για την ταινία Ο ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ. Το 1999, η ταινία κατατάχθηκε στο #25 μεταξύ των 100 κορυφαίων βρετανικών ταινιών του BFI. Το 2000, οι αναγνώστες του περιοδικού Total Film ψήφισαν το Άντρες με τα όλα τους ως την 49η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών. Μέχρι εκείνη τη χρονιά είχε κερδίσει περίπου 194 εκατομμύρια λίρες στο box office παγκοσμίως. Το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής της Αν Ντάντλεϊ ήταν μια έκπληξη και ορισμένοι κριτικοί ένιωσαν ότι δεν το άξιζε, καθώς το βραβείο δίνεται για πρωτότυπη μουσική, ενώ οι χαρακτηριστικότερες στιγμές της ταινίας συνοδεύτηκαν από παλιά, αγαπημένα κομμάτια. Η Ντάντλι συνέθεσε "περίπου 20 λεπτών μουσική" για την ταινία. Ο Μπομπ Στράους αποκάλεσε το Όσκαρ «άξιο», ενώ η Πολίν Ρέι ένιωσε ότι η Ντάντλι συμπλήρωνε τις γνωστές επιτυχίες. Το άλμπουμ The Full Monty: Music from the Motion Picture Soundtrack περιλαμβάνει δύο πρωτότυπα κομμάτια της Ντάντλεϊ συν τις ποπ επιτυχίες, μεταξύ των οποίων τη διασκευή του "You Can Leave Your Hat On" από τον Τομ Τζόουνς σε παραγωγή της Ντάντλεϊ, η οποία είχε συνεργαστεί με τον Τζόουνς το 1988 στη διασκευή του κομματιού "Kiss" του Prince. "The Zodiac" - David Lindup (3:06) "You Sexy Thing" – Hot Chocolate (4:03) "You Can Leave Your Hat On" - Τομ Τζόουνς (4:26) "Moving on Up" – M People (5:29) "Make Me Smile (Come Up and See Me)" - Steve Harley & Cockney Rebel (3:59) "The Full Monty" - Αν Ντάντλεϊ (3:04) "The Lunchbox Has Landed" - Αν Ντάντλεϊ (2:14) "Land of a Thousand Dances" – Γουίλσον Πίκετ (2:24) "Rock & Roll, Pt. 2" – Γκάρι Γκλίτερ (3:02) " Hot Stuff " – Ντόνα Σάμερ (3:49) "We Are Family" - Sister Sledge (3:35) "Flashdance... What a Feeling" – Αϊρίν Κάρα (3:49) " The Stripper " – Joe Loss & His Orchestra (2:11) Το 1998 η ταινία έγινε βιβλίο από τη Βρετανίδα συγγραφέα Γουέντι Χόλντεν. Η ταινία διασκευάστηκε σε μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ του 2000 με τον ίδιο τίτλο, ενώ οι χαρακτήρες και το σκηνικό αμερικανοποιήθηκαν. Το μιούζικαλ προβλήθηκε στο West End στην αίθουσα Prince of Wales Theatre το 2002. Στην Ελλάδα, το Άντρες με τα όλα τους έκανες πρεμιέρα στις 4 Νοεμβρίου 2022 στο θέατρο Βέμπο, στην Αθήνα. Η σκηνοθεσία ήταν της Θέμιδας Μαρσέλλου και πρωταγωνιστούσαν οι Αντώνης Λουδάρος, Σωτήρης Καλυβάτσης, Γιώργος Γαλίτης, Ησαΐας Ματιάμπα, Θανάσης Πατριαρχέας και Ντάνιελ Νούρκα. Σε άλλους ρόλους εμφανίζονταν οι Ελένη Καρακάση, Παρθένα Χοροζίδου, Ιζαμπέλα Φούλοπ, Κατερίνα Στικούδη και Ζέτα Μαστροδούκα. Τα σκηνικά ήταν της Μαίρης Τσαγκάρη. Billy Elliot (2000) Pride (2014) Άντρες με τα όλα τους στο Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου Άντρες με τα όλα τους στην IMDb Άντρες με τα όλα τους στο Rotten Tomatoes Άντρες με τα όλα τους στο Metacritic Άντρες με τα όλα τους στο Box Office Mojo