Βέφα

Η Βέφα είναι μέρος της συνοικίας Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη και βρίσκεται μέσα σε αυτό, που κάποτε ήταν η παλιά περιτειχισμένη πόλη της Κωνσταντινούπολης. Βρίσκεται περίπου βορειοδυτικά του ανατολικού τμήματος του Υδραγωγείου του Ουάλεντος και είναι πλούσια σε μνημεία, τόσο βυζαντινά όσο και οθωμανικά. Πήρε το όνομά της από τον μουσουλμάνο άγιο (βαλής, wali) Σεΐχη Εμπού'λ Βέφα, που είναι θαμμένος στο δικό του τζαμί σ' αυτήν την περιοχή. Το Βέφα βρίσκεται ανατολικά του πολυσύχναστου Ατατούρκ Μπούλβαρι, του κεντρικού δρόμου που χάραξε στην παλιά πόλη ο Γάλλος αρχιτέκτονας Ανρί Προστ τη δεκαετία του 1950. Αμέσως στα βόρεια της βρίσκεται η υποβαθμισμένη περιοχή του Κιουτσούκ παζάρι (Küçükpazarı) ενώ στα ανατολικά η συνοικία Σουλεϊμανίγιε γύρω από το τεράστιο συγκρότημα του Τζαμιού Σουλεϊμανίγιε. Λεωφορεία διέρχονται στο Ατατούρκ Μπούλβαρι, που συνδέει τη Βέφα με το Ταξίμ, το Εμίνονου, το Φατίχ και το Μπεγιαζίτ. Η στάση Βεζνετζιλέρ του μετρό στη γραμμή Μ2 βρίσκεται σε μικρή απόσταση με τα πόδια, όπως και η στάση Τζιμπαλί του τραμ στον Κεράτιο Κόλπο.

 Η Βέφα είναι περισσότερο γνωστή για το γραφικό κατάστημα Βέφα Μποζατζίσι, που βρίσκεται σε ένα δρομάκι. Είναι το παλαιότερο κατάστημα (που ιδρύθηκε το 1876) που εξακολουθεί να πουλά μπόζα, ένα κριθαρένιο ποτό στο οποίο συνήθως τοποθετούνται επιπλέον πάνω του ρεβίθια. Ο Ατατούρκ ήρθε εδώ για να πιει μπόζα και το φλιτζάνι του διατηρείται σε μια προθήκη στον τοίχο. Το μαγαζί αναφέρεται πολλές φορές στο μυθιστόρημα του Ορχάν Παμούκ, Κάτι παράξενο στο νου μου, το οποίο αφηγείται την ιστορία ενός πλανόδιου πωλητή αυτού του ποτού. Το τζαμί Μουλά Γκιουρανή (ή Τέμενος Βέφα Κιλίσε) είναι μια μικρή βυζαντινή εκκλησία στην ίδια περιοχή, πιθανώς αρχικά αφιερωμένη στον Άγιο Θεόδωρο (Άγιος Θεόδωρος). Χρονολογείται στη μεσοβυζαντινή περίοδο της αρχιτεκτονικής τον 10ο έως τον 11ο αιώνα. Η εκκλησία είχε εντελώς παραμεληθεί. Ωστόσο, τώρα έχει αποκατασταθεί πλήρως. Κοντά στην εκκλησία βρίσκεται η Βιβλιοθήκη Ατίφ Εφέντη από τούβλα και πέτρα, η δεύτερη βιβλιοθήκη που χτίστηκε στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του 1740. Επίσης, έχει αποκατασταθεί. Μια άλλη βιβλιοθήκη των αρχών του 18ου αιώνα, που παραγγέλθηκε από τον Νταμάντ Σεχίρ Αλή Πασά, βρίσκεται στους χώρους του γυμνασίου Βέφα (Vefa Lisesi), που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κεμαλετίν Μπέι τη δεκαετία του 1920. Όχι πολύ μακριά από το Βέφα Μποζατζίσι βρίσκεται το υπέροχο Ρετζάι Μεχμέτ Εφέντη sibyan mektep , ένα οθωμανικό δημοτικό σχολείο, που άνοιξε το 1775, με την πρόσοψή του εξ ολοκλήρου καλυμμένη με μαρμάρινα γλυπτά που ενσωματώνουν σιντριβάνια και ένα σεμπίλ από το οποίο μοιράζονταν ποτά στους περαστικούς. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το Εκμεκτζιζάντε Αχμέτ Πασά Μεντρεσί, μια οθωμανική θεολογική σχολή, που χτίστηκε το αργότερο το 1618 για έναν βεζίρη του σουλτάνου. Κοντά στη στάση Βεζνετζιλέρ του μετρό βρίσκεται το μεγάλο τζαμί Καλεντέρχανε, που αρχικά λειτουργούσε ως η κυρίως μεσοβυζαντινή εκκλησία της Θεοτόκου Κυριώτισσας και βρίσκεται δίπλα στα λιγοστά ερείπια ενός πρώιμου βυζαντινού λουτρού. Κατά μήκος της μίας πλευράς της εκκλησίας εκτείνεται ένα τμήμα του Υδραγωγείου του Ουάλεντος, που έφερνε νερό στην πόλη από τη Θράκη (Trakya) στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Το Βέφα φιλοξενεί επίσης το Vefa SK, ένα από τα ιστορικά ποδοσφαιρικά κλαμπ της Κωνσταντινούπολης.