IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λουντοβίκο Αριόστο

Ο Λουντοβίκο Αριόστο (Ludovico Ariosto, 8 Σεπτεμβρίου 1474 - 6 Ιουλίου 1533) ήταν Ιταλός ποιητής και κωμωδιογράφος της Αναγέννησης. Είναι περίφημος για το έπος του Μαινόμενος Ορλάνδος (Orlando furioso).

 Γεννήθηκε στο Ρέτζο νελλ'Εμίλια και ήταν γιος του Νικκολό Αριόστο, φρουράρχου της πόλης. Ο Νικκολό Αριόστο ανάγκασε το γιο του να μελετήσει νομικά ενάντια στις επιθυμίες του. Όταν ο Λοντοβίκο ήταν ελεύθερος να ενεργήσει σύμφωνα με τη θέλησή του, μελέτησε τους κλασικούς με τον Γκρεγκόριο ντα Σπολέτο από τον οποίο έμαθε τα λατινικά. Ο Γκρεγκόριο ωστόσο έφυγε σύντομα για το Παρίσι, στερώντας από τον Λουντοβίκο την ευκαιρία να μελετήσει τα ελληνικά, δεδομένου ότι αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του εκείνος έπρεπε να διαχειριστεί όλα τα οικογενειακά θέματα συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης των εννέα αδελφών του, ένας από τους οποίους μάλιστα ήταν ακρωτηριασμένος. Κατόρθωσε να συνθέσει μερικές κωμωδίες και λυρική ποίηση που τον βοήθησαν να κερδίσει την προστασία του καρδινάλιου Ιππόλιτο ντ' Έστε, αδελφού του Δούκα της Φερράρας (συζύγου της Λουκρητίας Βοργία). Η φιλαργυρία του καρδιναλίου σύντομα οδήγησε τον Αριόστο στην υπηρεσία του γενναιόδωρου Αλφόνσο Α΄, Δούκα της Φερράρας. Ο δούκας τον έστειλε σε διάφορες ατυχείς διπλωματικές αποστολές -στη μία τον συνέλαβαν και σε κάποια άλλη ο πάπας παρ' ολίγο να τον εκτελέσει. Διορίστηκε τελικά έπαρχος της Γκαρφανιάνα στα Απέννινα όρη. Αποχωρώντας από την ενεργό δράση και τα αξιώματα, παντρεύτηκε την δεκατεσσάρων ετών ερωμένη του και έγραψε κωμωδίες, τις παραστάσεις των οποίων επιτηρούσε προσωπικά. Βοήθησε επίσης να χτιστεί θέατρο στη Φερράρα και εξέδωσε το γνωστότερο έργο του, το ρομαντικό επικό ποίημα, Orlandο furioso, (Μαινόμενος Ορλάνδος). Περιφημότερο έργο του Αριόστο είναι το ιπποτικό έπος του, Orlandο furioso (Ορλάνδος μαινόμενος). Ο Αριόστο έγραψε και πέντε κωμωδίες που ανήκουν στο είδος της Κομέντια ερουντίτα: La cassaria (Το σεντούκι) 1508, η πρώτη ιδιωματική κωμωδία που παρουσιάστηκε σε αυλή στην Ιταλία και θεωρείται αληθινή αρχή της λόγιας κωμωδίας. I suppositi (Οι Υποτιθέμενοι) 1509, όπου σατιρίζει ήθη και ανώτερους υπαλλήλους Il Negromante (Ο νεκρομάντης) 1520 Gli studenti (Οι Σπουδαστές) 1518-19 La Lena (Η προαγωγός) 1528, στο οποίο σατιρίζονται δευτερεύοντες δημοτικοί υπάλληλοι και απεικονίζεται ζωντανά η καθημερινή ζωή της Φερράρα.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1940-41

Η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας 1940–41 ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου 1940 αλλά διεκόπη μετά την 1η αγωνιστική λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου που ξέσπασε την 28η Οκτωβρίου 1940, χωρίς φυσικά να ολοκληρωθεί.

 Στη διοργάνωση είχαν δηλώσει συμμετοχή συνολικά 95 σύλλογοι από όλη την Ελλάδα αλλά εγκρίθηκε η συμμετοχή των 79 από έξι ποδοσφαιρικές ενώσεις. Μεταξύ άλλων δεν εγκρίθηκε η συμμετοχή των ομάδων της Ένωσης Ηρακλείου Κρήτης λόγω έλλειψης κατάλληλων γηπέδων. Από τις 79 ομάδες, οι 71 ξεκίνησαν από την προκριματική φάση ανά τοπική ένωση, με προοπτική να καταλήξουν 8 στην φάση των 16. Εκεί θα συναντούσαν τις 8 "ισχυρές" ομάδες των τριών μεγάλων Ενώσεων (Αθήνας, Πειραιά, Θεσσαλονίκης) που είχε οριστεί να προκριθούν ως την φάση αυτή χωρίς αγώνες (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, Απόλλων Αθ., Ολυμπιακός, Εθνικός, ΠΑΟΚ, Άρης και Ηρακλής). Σκορ-ρεκόρ διαφοράς τερμάτων και συνολικών γκολ: "Δόξα Δράμας - ΑΕ Αρμενίων "Άραξ" Καβάλας: 10-0". Εγκρίθηκε η συμμετοχή 79 ομάδων από έξι ποδοσφαιρικές Ενώσεις, ως εξής: Ε.Π.Σ. Αθηνών: 18 ομάδες, οι 15 στην προκριματική φάση και οι 3 (ΠΑΟ, ΑΕΚ, Απόλλων) χωρίς αγώνες στη φάση των 16. Ε.Π.Σ. Πειραιώς: 12 ομάδες, οι 10 στην προκριματική φάση και οι 2 (Ολυμπιακός, Εθνικός) χωρίς αγώνες στη φάση των 16. Ε.Π.Σ. Μακεδονίας: 14 ομάδες, οι 11 στην προκριματική φάση και οι 3 (Άρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής) χωρίς αγώνες στη φάση των 16. Ε.Π.Σ. Αν. Μακεδονίας-Θράκης: 11 ομάδες. Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας: 12 ομάδες. Ε.Π.Σ. Πατρών: 12 ομάδες. Οι αγώνες της προκριματικής φάσης ξεκίνησαν την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 1940, αλλά δεν πρόλαβε να διεξαχθεί άλλη αγωνιστική, διότι ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και η διοργάνωση διακόπηκε. Είναι γνωστά τα αποτελέσματα: ΕΠΣ Αθηνών (ομάδες Β΄ και Γ΄ κατηγορίας) Ολυμπιάς - Άτλας Θυμαρακίων: 3-2 ΑΕ Νέας Ιωνίας - ΑΕ Ιεραπόλεως: 4-2 (2-2, παρ.) ΑΟ Κηφισιάς - Πανερυθραϊκός: 4-1 Μικρασιατική Αθηνών - Ελληνορωσικός: 3-5 Ολυμπιακός Αθηνών - Αττικός: 2-0 ΕΠΣ Πειραιώς Αργοναύτης - Ε.Φ. Νεάπολις: 1-5 Α.Γ.Ο. Παλαιά Κοκκινιά - Φίλαθλοι: 1-2 Πανελευσινιακός - Φαληρική Ένωσις: 2-0 ά.α. ΕΠΣ Θεσσαλίας Αναγέννηση Καρδίτσας - ΠΟ Τρικάλων: Ηρακλής Λάρισας - Ηρακλής Βόλου: 3-0 Κένταυρος Βόλου - Οδυσσεύς Βόλου: 4-1 Νίκη Βόλου - Κεραυνός Βόλου: 1-2 ΕΠΣ Μακεδονίας Απόλλων Καλαμαριάς - Εθνικός Καλαμαριάς: 3-3 Απόλλων Σερρών - Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης: 2-4 Ολυμπιακός Νάουσας - Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης: ΕΠΣ Αν. Μακεδονίας-Θράκης ΑΕ Κομοτηνής - ΑΕ Αλεξανδρουπόλεως: Δόξα Δράμας - Ένωσις Αρμενίων "Άραξ" Καβάλας: 10-0 Ελπίδα Δράμας - Άρης Δράμας: 5-1 Ασπίδα Ξάνθης - Ορφέας Ξάνθης: ΕΠΣ Πατρών Εθνικός Πατρών - Ηρακλής Πατρών: αναβλήθηκε λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου. Παναιγιάλειος - Πατρεύς: 3-1 Αχιλλεύς Πατρών - Θύελλα Πατρών: 6-1 Παναιτωλικός - Αστήρ Πατρών: 2-0 ά.α. (ο Αστήρ αρνήθηκε να μεταβεί στο Αγρίνιο) Εθνικός Πύργου - Απόλλων Πατρών: 2-0 ά.α. (ο Απόλλων τιμωρήθηκε με 8μηνο αποκλεισμό από κάθε αγώνα) εφ. "Αθλητισμός", φύλλα Οκτωβρίου 1940. Αρχειοθετήθηκε 2016-02-04 στο Wayback Machine. Greek Cup 1940-41 (RSSSF)
Αλλούβιες αποθέσεις

Οι αλλούβιες ή αλλουβιακές αποθέσεις (Λατιν. alluvium) ή προσχώσεις είναι οι αποθέσεις αργίλου, άμμου, λατυπών (χαλικιών) και άλλων φερτών υλικών που παράγονται εξαιτίας της ροής ύδατος σε ένα ποτάμιο περιβάλλον.

 Αλλούβιες αποθέσεις αφήνουν οι ποταμοί στις παραποτάμιες πεδιάδες και στα δέλτα ποταμών. Οι αποθέσεις αυτές δημιουργούνται σταδιακά από τη συσσώρευση κλαστικών προϊόντων αποσάθρωσης και θρυμματισμού πετρωμάτων. Τα θραύσματα παρασύρονται από τη ροή του νερού και, όταν αυτό ελαττώσει την ταχύτητα της ροής του, τα φερτά υλικά δεν μπορούν πλέον να μεταφερθούν και αποτίθενται. Σε γενικές γραμμές αυτού του είδους οι αποθέσεις είναι πλούσιες σε οργανικά υλικά και πιθανώς σε ευρήματα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Πρόσχωση Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Alluvium» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press
Πίρι πίρι

Η πιπεριά πίρι πίρι (piri piri) ή πίλι πίλι, πέρι πέρι, ονομάζεται και African bird's eye chili, είναι μια ποικιλία του είδους Καψικόν το θαμνώδες (Capsicum frutescens), μία από τις πηγές της πιπεριάς τσίλι η οποία αναπτύσσεται τόσο άγρια όσο και εξημερωμένη. Είναι ένα μικρό μέλος του γένους Καψικόν (Capsicum). Φύεται στην Ανγκόλα, Ουγκάντα, Μαλάουι, Νότια Αφρική, Γκάνα, Νιγηρία, Ζάμπια, Ζιμπάμπουε, Μοζαμβίκη, τα τροπικά δάση του Νοτίου Σουδάν και τα υψίπεδα της Αιθιοπίας. Την είχαν φέρει οι Πορτογάλοι, από την Γκόα, στην Ινδία.

 Η πίρι πίρι (piri piri) είναι η λέξη των Σουαχίλι για το "πιπέρι πιπέρι". Άλλες διαφορετικές ορθογραφίες, περιλαμβάνουν την pili pili στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ή peri peri στο Μαλάουι, που απορρέουν από τις διαφορές προφοράς της λέξης, στις τοποθεσίες των Μπαντού-ομιλουμένων γλωσσών της Αφρικής. Πίρι πίρι (piri piri) είναι η ορθογραφία της ονομασίας, όπως χρησιμοποιείται στην Πορτογαλική γλώσσα και συγκεκριμένα στην Πορτογαλόφωνη κοινότητα της Μοζαμβίκης.Το Oxford English Dictionary σημειώνει την πίρι πίρι (piri piri) ως ξένη λέξη, η οποία σημαίνει "μια πολύ καυτή σάλτσα που γίνεται με κόκκινες πιπεριές τσίλι" και δίνοντας την προέλευσή της, από τη λέξη για το "πιπέρι", στη γλώσσα Ronga της νοτίου Μοζαμβίκης. Τα φυτά είναι συνήθως πολύ θαμνώδη και αναπτύσσονται σε ύψος από 45-120 cm (18-47 in) με φύλλα μήκους 4-7 cm (1,6–2,8 in) και πλάτους 1,3–1,5 cm (0,51–0,59 in). Οι καρποί γενικά είναι κωνικοί σε ένα αμβλύ σημείο και έχουν μήκος έως και 8-10 cm (3-4 in). Το ανώριμο περικάρπιο (pod) έχει χρώμα πράσινο, το χρώμα του ώριμου είναι φωτεινό κόκκινο ή μοβ. Ορισμένες ποικιλίες μετρούν έως 175.000 Scoville heat units (SHU). Όπως και όλες οι πιπεριές τσίλι, οι πίρι πίρι (piri piri) προέρχονται από ποικιλίες της Νότιας Αμερικής, αλλά οι πίρι πίρι (piri piri) έχουν αναπτυχθεί εδώ και αιώνες σε άγρια κατάσταση στην Αφρική και σήμερα καλλιεργούνται εμπορικά στη Ζάμπια, Ουγκάντα, Μαλάουι και Ζιμπάμπουε. Φύεται κυρίως στο Μαλάουι, Ζάμπια, Νότια Αφρική, Γκάνα, Νιγηρία, Ζιμπάμπουε και Μοζαμβίκη. Καλλιεργείται τόσο για την εμπορική επεξεργασία των τροφίμων όσο και τη φαρμακευτική βιομηχανία. Η καλλιέργεια της πίρι πίρι (piri piri) είναι εντατικής εργασίας. Η σάλτσα πίρι πίρι (piri piri) (που χρησιμοποιείται ως καρύκευμα ή μαρινάδα) είναι Πορτογαλικής προέλευσης και "ιδιαιτέρως διαδεδομένη στην Ανγκόλα, Ναμίμπια, Μοζαμβίκη και Νότια Αφρική". Κατασκευάζεται από θρυμματισμένες πιπεριές τσίλι, φλούδα εσπεριδοειδών, κρεμμύδι, πιπέρι, αλάτι, χυμό λεμονιού, δάφνη, πάπρικα, pimiento, βασιλικό, ρίγανη και εστραγκόν.Οι συνταγές διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, αλλά τα κοινά συστατικά θα είναι το τσίλι, λεμόνι, λάδι και κόκκινες πιπεριές φούσκες. Σήμερα αυτό μπορεί να γίνει εύκολα σε ένα μπλέντερ ή ανακινώντας τα συστατικά σε μια γυάλα. Τσίλι Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Pepper Profile: African Birdseye at www.fiery-foods.com
Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια

Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια (αγγλικά: Georgia House of Representatives) είναι η κάτω βουλή της Γενικής Συνέλευσης της Τζόρτζια (το πολιτειακό νoμοθετικό σώμα) της πολιτείας Τζόρτζια των ΗΠΑ.

 Σύμφωνα με το πολιτειακό σύνταγμα του 1983, αυτό το σώμα δεν πρέπει να αποτελείται από λιγότερα από 180 μέλη εκλεγμένα για διετείς θητείες. Ο παρών πολιτειακός νόμος προβλέπει 180 μέλη. Οι εκλογές διεξάγονται την πρώτη Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα τον Νοέμβριο στα άρτια έτη. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη κάτω βουλή στις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά από αυτήν του Νιου Χάμσαϊρ (400) και της Πεννσυλβάνια) (203).Κάτι ενδιαφέρον είναι ότι, για το 2011, οι δικηγόροι αποτελούν μόλις το 16,11% περίπου της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια. Η βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγει τον Πρόεδρος της καθώς και τον Προσωρινό Πρόεδρο. Ο παρών πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια είναι ο Ντέιβιντ Ράλστον. Ο παρών Προσωρινός Πρόεδρος είναι ο Γιαν Τζόουνς. Ο Προσωρινός Πρόεδρος γίνεται Πρόεδρος σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης, ή μόνιμης ανικανότητας του Προέδρου. Ο Προσωρινός Πρόεδρος υπηρετεί μέχρι την εκλογή ενός νέου Προέδρου. 150η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2009–2010) 149η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2007–2008) 148η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2005–2006) 147η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2003–2004) 146η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2001–2002) Γερουσία της Τζόρτζια Official Website of the General Assembly of Georgia Αρχειοθετήθηκε 2010-02-05 στο Wayback Machine.
Δέσποινα Αναγνωστοπούλου

Η Δέσποινα Αναγνωστοπούλου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Διεθνών Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με γνωστικό αντικείμενο τις Πολιτικές και Θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάτοχος της Έδρας Jean Monnet 'Νέες διαστάσεις στις Ευρωπαϊκές νομικές σπουδές' του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

 Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν: το Δίκαιο Ευρωπαϊκής Ένωσης (Θεσμοί και πολιτικές), το Ευρωπαϊκό Οικονομικό Δίκαιο. ο Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών, το Διεθνές Οικονομικό Δίκαιο (ΠΟΕ), το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο κατά των Διακρίσεων. Έχει συγγράψει πενήντα δημοσιεύσεις σε θέματα, όπως ο χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην ΕΕ, ο ρόλος του εθνικού δικαστή στο δίκαιο της ΕΕ, ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θέματα αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών, διαδικασίες και κυρώσεις στην ΕΕ, ο ρόλος της ΕΕ στο διεθνές εμπόριο, η ψηφιακή ατζέντα της ΕΕ, το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο διεθνών συναλλαγών, η κινητικότητα των ερευνητών στην ΕΕ και στα Δυτικά Βαλκάνια, οι συμβάσεις μεταφοράς τεχνογνωσίας και δίκαιο ανταγωνισμού, η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, οι τελωνειακές και φορολογικές διατάξεις, καθώς και το ηλεκτρονικό εμπόριο. Το 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή της χορήγησε την Έδρα Jean Monnet «Νέες διαστάσεις στις Ευρωπαϊκές Νομικές Σπουδές», το πλαίσιο του προγράμματος Δια Βίου Μάθησης–Δράση Jean Monnet. Η Δέσποινα Αναγνωστοπούλου αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του ΑΠΘ με άριστα, ολοκλήρωσε με διάκριση τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών κατόπιν υποτροφίας του ΙΚΥ και έγινε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ με άριστα. Έκανε επτάμηνη (5 μήνες +2 μήνες παράταση) άσκηση στη Νομική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1990), οπότε και επιλέχθηκε κατόπιν διαγωνισμού για την δεκαπενθήμερη αποστολή των ασκουμένων στην Ιαπωνία. Διετέλεσε υπότροφος Jean Monnet ( Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία‐1992), υπότροφος Ευρυγένη (1989‐1992) και επιστημονική συνεργάτις του Κέντρου Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου Αρχειοθετήθηκε 2017-04-28 στο Wayback Machine. (1994‐2005) με εμπειρία στον συντονισμό ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Δίδαξε Θέματα Ευρωπαϊκού Δικαίου στην Εθνική Σχολή Δικαστών (1997‐2002), Δίκαιο της ΕΕ για ένα θερινό εξάμηνο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Capital των ΗΠΑ (1995) και Ουσιαστικό Δίκαιο της ΕΕ σε δίμηνα θερινά προγράμματα για φοιτητές αμερικανικών νομικών σχολών στη Βόρεια Ελλάδα που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο Capital σε συνεργασία με το ΚΔΕΟΔ Αρχειοθετήθηκε 2017-04-28 στο Wayback Machine. και το ΔΠΘ (1997‐2005). Της απονεμήθηκε διάκριση από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης για τη συμβολή της στα εθνικά θέματα ως μέλους της υποστηρικτικής ομάδας των πληρεξουσίων δικηγόρων της Ελληνικής Δημοκρατίας για την αντίκρουση της προσφυγής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά των ελληνικών αντιμέτρων σε βάρος της ΠΓΔΜ το 1994. Ιστοσελίδα της Δέσποινας Αναγνωστοπούλου στο ΠΑΜΑΚ Αρχειοθετήθηκε 2009-03-28 στο Wayback Machine. Δημοσιεύσεις Ιστοσελίδα Έδρας Jean Monnet Αρχειοθετήθηκε 2017-03-17 στο Wayback Machine.
Μεχιστέ Καντινεφέντι

Η Ατιγιέ Μεχιστέ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ميهيستي معام) (Τούρκικα: Atiye Mehisti Kadinefendi, 27 Ιανουαρίου 1896 - 1964) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου Χαλίφη του Ισλάμ Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ και πρώην διαδόχου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Η Μεχιστέ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1896 στο αρχοντικό Γιονγκαλίκ στο Ανταπαζαρί της Κωνσταντινούπολης, και ήταν κόρη του Χατζιμάφ Μπέη Ακάλσμπα και της συζύγου του Σαφιγιέ Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ατιγιέ Ακάλσμπα. Είχε δυο αδελφούς, τον Καμίλ Μπέη και τον Φεβζί Μπέη, και τρεις αδελφές, την Ζαχιντέ Χανίμ, την Αϊσέ Μιχριντίλ Χανίμ και την Μιχριβεφά Χανίμ. Ήταν ψηλή, με ανοιχτά καστανά μαλλιά και μπλε μάτια.Παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ στις 16 Απριλίου 1912 στο Παλάτι Μπαλαρμπασί. Στις 26 Ιανουαρίου 1914, γέννησε το μοναδικό της παιδί, μια κόρη, την Χατιτζέ Χαϊριγιέ Αϊσέ Ντουρουσεχβάρ Σουλτάν. Το 1924, έφυγε στην εξορία μαζί με τα άλλα μέλη της οικογένειας. Πρώτα πήγαν στην Ελβετία και στη συνέχεια στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της εξορίας, η κόρη της, Ντουρουσεχβάρ παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αζάμ Τζαχ, τον μεγαλύτερο γιο του Οσμάν Αλί Χαν, Ασάφ Τζαχ Ζ΄ του Νίζαμ του Χαϊντεραμπάντ στη Νίκαια, στις 12 Νοεμβρίου 1931, και πήγε να ζήσει στη Βρετανική Ινδία. Μετά το θάνατο του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ το 1944, η Μεχιστέ εγκαταστάθηκε στο Μίντλσεξ του Λονδίνου. Η Μεχιστέ Καντινεφέντι πέθανε το 1964 από από το εγκεφαλικό επεισόδιο στο Μίντλσεξ σε ηλικία 67 ή 68 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Μπρούκγουντ του Λονδίνου. Μετά το θάνατο της Ντουρουσεχβάρ το 2006, θάφτηκε δίπλα της. Harun Açba (2007). Kadın efendiler: 1839-1924. Profil. ISBN 978-9-759-96109-1. Necdet Sakaoğlu (2007). Bu Mülkün Kadın Sultanları. Beyoğlu, İstanbul : Oğlak Yayıncılık ve Reklamcılık. ISBN 978-9-753-29299-3.
Ελευσίς Κεντρικής Αιγύπτου

Για την πόλη στις εκβολές του Νείλου, δες Ελευσίς ΑιγύπτουΗ Ελευσίς ήταν ένα αρχαίο ελληνικό χωρίον (οικισμός δηλαδή ή χωριό) στην όαση του Ελ Φαγιούμ, πλησίον της αρχαίας επίσης ελληνικής Αρσινόης.

 Η ύπαρξη του χωρίου της Ελευσίνος μαρτυρείται σε 44 έγγραφα από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ., ενό υπάρχει ένα κενό για τον 4ο αιώνα μ.Χ. Το χωριό έλαβε προφανώς από την ομώνυμη πόλη δίπλα στην πτολεμαϊκή Αλεξάνδρεια, η οποία με την σειρά της έλαβε την ονομασία από την Ελευσίνα και ήταν κέντρο λατρείας της Δήμητρας κοντά στην Αλεξάνδρεια. Έτσι και η νέα αυτή Ελευσίνα έγινε με την σειρά της κέντρο λατρείας της Δήμητρας. Μερικοί επιστήμονες ωστόσο υποστηρίζουν ότι η ονομασία προήλθε περισσότερο από την λατρεία της Δήμητρας, παρά από την αττική μητρόπολη . Πάντως το εθνικό των κατοίκων του χωριού Ελευσίνιος. Παραδόξως κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. το χωριό ονομάστηκε Ελευσίνα -σε νεώτερη ελληνική απόδοση(. Stud.Pal XX 249)-, το οποίο είναι επίσης το όνομα της Ελευσίνας στην Ελλάδα σήμερα. Η αιγυπτιακή Ελευσίνα βρισκόταν στο βόρειο τμήμα της μερίδος του Πολέμωνος, στο δρόμο από την προαναφερθείσα Αρσινόη προς την Οξύρρυγχο. Δεν απείχε πολύ μακριά από την πρωτεύουσα του νομού που ήταν η Αρσινόη. Περίπου το 251/0 π.Χ. ίσως να ανήκε στην νομαρχία του Διογένη (Héral 1992). Κατά την περίοδο του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ. ήταν μέρος του Θεοδοσιοπολίτου νομού. Ο ιστορικός Banaji Jairus (2002) προτείνει την σύγχρονη Itsa ως πιθανή τοποθεσία . Τα γειτονικά χωριά της Ελευσίνος ήταν τα: Μούχις, Αφροδιτόπολις, Κυνόπολις, Οξύρρυγχος, Θεογονίς και Τεβέτνυ. Ίσως να συνόρευε με το κανάλι που οδηγούσε από το Τεβέτνυ και την Κερκέσηφι στην Κέρκησι. Οι τόποι Νάρκισσον και Τεστώ ήταν μικρά χωριουδάκια κοντά στην Ελευσίνα. Από τότε που η Ελευσίνα ήταν στενά συνδεδεμένη με την Mούχι, που πιθανότατα βρισκόταν κοντά στη σύγχρονη πόλη της Deir el-Azab, το χωριό πιθανότατα βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Το χωριό μαρτυρείται ως εποίκιον τον 5ο αιώνα μ.Χ. και ως χωρίον από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και μετά. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. η Ελευσίνα απετέλεσε ένα μεγάλο μέρος μια ακίνητης περιουσίας μαζί με την Κερκέσηφι και την Μούχι. Ελευσίνα Κεντρικής Αιγύπτου.
Άγιος Νικόλαος Αλέας Αργολίδας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα χωριό στην ορεινή Δυτική Αργολίδα σε υψόμετρο 750 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Εξοχή και το Πλατάνι συναποτελούν τη Κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αλέας του Δήμου Άργους - Μυκηνών. Στις αρχές του 20ου αιώνα φέρεται να είχε περί τους 350 κατοίκους που ήταν όλοι γεωργοί και κτηνοτρόφοι, αλλά σήμερα, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, κατοικείται από 7 μόνιμους κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 54,854 χμ² (2011).

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι κτισμένος στις πλαγιές του όρους Φαρμακάς, βρίσκεται στα ΒΔ. του Νομού Αργολίδας και νότια της λίμνης Στυμφαλίας σε απόσταση 15 χλμ. Το χωριό έχει τρεχούμενα γάργαρα νερά άριστης ποιότητας. Είναι κτισμένο σε πολύ στέρεο (πετρώδες) έδαφος και είναι εύκολα προσβάσιμο από το Κιάτο Κορινθίας (51 χλμ.), από την Κόρινθο μέσω Νεμέας (68 χλμ.), από τη Νεμέα (35 χλμ.), από την Τρίπολη (45,5 χλμ.) καθώς και από τον κόμβο της Στέρνας της Ε.Ο. Κορίνθου Τρίπολης (20 χλμ.). Ένα από χαρακτηριστικά του χωριού είναι τα παλιά (ακατοίκητα κι ερειπωμένα πλέον) πετρόχτιστα σπίτια, με τη σφραγίδα (κάψιμο) επάνω τους του περάσματος των Γερμανών την περίοδο της Κατοχής. Από το 2008 έχει δημιουργηθεί και δραστηριοποιείται ο "Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου Αργολίδας". Κάθε χρόνο (το δεύτερο Σάββατο του Ιουλίου) πραγματοποιείται με επιτυχία στο προαύλιο του Σχολείου του Χωριού, το «αντάμωμα», που είναι και η σημαντικότερη από τις εκδηλώσεις του Συλλόγου. Σήμερα (01.06.2023), οι κάτοικοι του χωριού, δυστυχώς, είναι μόνο δύο (2), μάνα και γιος. Αυτή, όπως φαίνεται, είναι η κατάσταση της ελληνικής υπαίθρου. Καμία θετική πρόβλεψη δεν υπάρχει για το μέλλον των περισσότερων ορεινών περιοχών της πατρίδας μας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο πληθυσμός του Αγίου Νικόλαου είχε σταθερή αύξηση μέχρι και το 1928. Έκτοτε ο πληθυσμός έχει μειωθεί δραματικά με τον κίνδυνο το χωριό να ερημώσει στις επόμενες απογραφές. https://agiosnikol.blogspot.gr/2012/10/74.html Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Το Αστέρι του Νότου

Το Αστέρι του Νότου είναι μυθιστόρημα του Πασκάλ Γκρουσέ, που κυκλοφόρησε ως έργο του Ιουλίου Βερν από τον εκδότη, για εμπορικούς λόγους. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1884.

 Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Νότια Αφρική, όπου τα αδαμαντωρυχεία έχουν προσελκύσει τυχοδιώκτες από όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο Γάλλος χημικός Συπριέν Μερέ, ο οποίος έχει επισκεφτεί το μέρος με σκοπό να μελετήσει το σχηματισμό των διαμαντιών. Κατά τη διαμονή του εκεί ερωτεύεται την κόρη του κυρίου Ουότκινς, ο οποίος είναι πλούσιος γαιοκτήμονας και αδαμαντωρύχος της περιοχής, την Άλις, και την ζητάει σε γάμο. Όμως ο κύριος Ουότκινς δεν θέλει για γαμπρό τον Συπριέν, διότι τα πτυχία του και οι σπουδές του δεν τον εντυπωσιάζουν. Τότε ο Συπριέν αποφασίζει να κερδίσει την Άλις κατασκευάζοντας το πρώτο συνθετικό διαμάντι. Το Άστρο του Νότου ενέπνευσε τον διάσημο Ιταλό κομίστα Ρομάνο Σκάρπα να γράψει και να σχεδιάσει ιστορία με τον ίδιο τίτλο, όπου όμως το αντικείμενο του πόθου δεν είναι διαμάντι, αλλά ένα σπάνιο κοχύλι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα The Vanished Diamond στο Wikimedia Commons
Θειικό νικέλιο

Το θειικό νικέλιο αναφέρεται συνήθως στην ένυδρη ανόργανη χημική ένωση, άλας του νικελίου, με τον μοριακό χημικό τύπο NiSO4(H2O)6. Αυτό το πολύ ευδιάλυτο στο νερό βαθυγάλαζο άλας παράγεται σε βιομηχανική κλίμακα (περίπου 40 χιλιάδες τόνοι το έτος 2005), χρησιμοποιούμενο κυρίως για τον γαλβάνωση του νικελίου.Το 2005–2006 το θειικό νικέλιο ήταν το κορυφαίο αλλεργιογόνο σε δερματικές δοκιμές (19,0%).

 Τουλάχιστον επτά θειικά άλατα του (δισθενούς) νικελίου είναι γνωστά. Αυτά διαφέρουν μόνο στον βαθμό ενυδατώσεώς τους ή στη μοριακή δομή τους. Το πιο συνηθισμένο, το εξάυδρο θειικό νικέλιο, κρυσταλλώνεται σε τετραγωνικούς κρυστάλλους από υδατικό διάλυμα σε θερμοκρασίες μεταξύ 30,7 και 53,8 °C. Κάτω από τους 30,7 βαθμούς κρυσταλλώνεται επτάυδρο θειικό νικέλιο, ενώ πάνω από τους 53,8 βαθμούς σχηματίζεται εξάυδρο, αλλά στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα. Η λευκοκίτρινη άνυδρη μορφή, NiSO4, είναι στερεό που σπανίως το συναντάμε στο εργαστήριο. Παράγεται με τη θέρμανση των ένυδρων μορφών πάνω από τους 330 °C. Σε ακόμα υψηλότερες θερμοκρασίες, διασπάται προς οξείδιο του νικελίου.Μετρήσεις με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ δείχνουν ότι το NiSO4·6H2O αποτελείται από οκταεδρικά ιόντα [Ni(H2O)6]2+, τα οποία είναι δεσμευμένα με δεσμούς υδρογόνου με τα θειικά ιόντα. Η διάλυση του άλατος στο νερό δίνει διαλύματα που περιέχουν το υδρομεταλλικό σύμπλοκο [Ni(H2O)6]2+. `Ολες οι μορφές του θειικού νικελίοu είναι παραμαγνητικά υλικά. Το άλας παράγεται συνήθως ως παραπροϊόν τεχνικών εξαγωγής χαλκού. Παράγεται επίσης από τη διάλυση μεταλλικού νικελίου ή οξειδίων του σε θειικό οξύ. Υδατικά διαλύματα θειικού νικελίοu αντιδρούν με ανθρακικό νάτριο δίνοντας ως ίζημα ανθρακικό νικέλιο, μια πρόδρομη ένωση για την παρασκευή καταλυτών και βαφών βασισμένων στο νικέλιο. Η προσθήκη θειικού αμμωνίου σε πυκνά υδατικά διαλύματα θειικού νικελίοu προκαλεί τη δημιουργία και καθίζηση Ni(NH4)2(SO4)2·6H2O. Αυτό το κυανό στερεό είναι ανάλογο με το άλας του Mohr, Fe(NH4)2(SO4)2·6H2O.Το θειικό νικέλιο χρησιμοποιείται και στα εργαστήρια χημείας και βιοχημείας. Οι στήλες για τη σήμανση πολυϊστιδίνης αναδημιουργούνται με χρήση θειικού νικελίοu. Υδατικά διαλύματα NiSO4·6H2O και άλλων ένυδρων μορφών αντιδρούν με την αμμωνία δίνοντας [Ni(NH3)6]SO4 και με την αιθυλενοδιαμίνη δίνοντας [Ni(H2NCH2CH2NH2)3]SO4. Η τελευταία ένωση χρησιμοποιείται περιστασιακά ως βαθμονομητής σε μετρήσεις μαγνητικής επιδεκτικότητας, επειδή δεν έχει τάση να ενυδατώνεται. Το θειικό νικέλιο συναντάται στο σπάνιο ορυκτό ρετγκερσίτη, στην εξάυδρη μορφή του.
4-αιθυλοπυριδίνη

Η 4-αιθυλοπυριδίνη (αγγλικά 4-ethylpyridine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 4-αιθυλοπυριδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις τρεις (3) ισομερείς του αιθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που η αιθυλομάδα (-CH2CH3) τους επισυνάπτεται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.

 Η παραγωγή της 4-αιθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών. Με μείγμα 1-βουτινίου (CH3CH2C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και υδροκυανίου (HCN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τριών (3) αιθυλοπυριδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγoνται 2-αιθυλοπυριδίνη, 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: Με επίδραση αιθεναμίνης (CH2=CΗNH2) σε 3-οξοπεντανάλη [CH3CH2COCH2CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπεντ-2-ενάλης [CH3CH2C(ΟΗ)=CΗCHO], οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 4-αιθυλοπυριδίνης: Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε 1-βουτένιο (CH3CH2CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 3-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη και 4-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: Η 4-αιθυλοπυριδίνη είναι μονοϋποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη. Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 4-αιθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 4-αιθυλοπυριδινωνίου. Ο σχηματισμός του 4-αιθυλοπυριδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων. Πυριδίνη 2-μεθυλοπυριδίνη 3-μεθυλοπυριδίνη 4-μεθυλοπυριδίνη 2-αιθυλοπυριδίνη 3-αιθυλοπυριδίνη 2,3-λουτιδίνη 2,4-λουτιδίνη 2,5-λουτιδίνη 2,6-λουτιδίνη 3,4-λουτιδίνη 3,5-λουτιδίνη Αιθυλοβενζόλιο Ανιλίνη Βενζυλαμίνη
Τσούκερο

Ο Τζούκερο (Zucchero, 25 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Ιταλός τραγουδιστής της ροκ. Γεννήθηκε ως Adelmo Fornaciari στη Ρέτζο Εμίλια (Reggio Emilia) και είναι γνωστός διεθνώς για την επιτυχία του Senza Una Donna, ντουέτο με τον Paul Young το 1991. Ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα το 1970 και το πρώτο του album κυκλοφόρησε το 1983. Τραγουδάει στα ιταλικά, ισπανικά και αγγλικά, με γνωστά ντουέτα με τους Τζο Κόκερ, Μάιλς Ντέιβις, Πωλ Γιάνγκ, Στινγκ, Λουτσιάνο Παβαρόττι, Τομ Τζόουνς, Τζώνυ Χάλινταιη. Έκανε μεγάλες επιτυχίες στην Ευρώπη με τραγούδια, όπως Il Volo, Cosi Celeste, Baila (sexy thing), Diamante και Wonderful World (με τον Έρικ Κλάπτον). Το 2005, ο Τσούκερο έλαβε μέρος στις συναυλίες του Live 8 σε Ρώμη και Παρίσι.

 Un po' di Zucchero (1983) Zucchero and the Randy Jackson Band (1985) Rispetto (1986) Blue's (1987) Snack bar Budapest original movie soundtrack (1988) Oro incenso & birra (1989) Zucchero sings his hits in English (1990) Zucchero (1991) Zucchero Live at the Kremlin (1991) Miserere (1992) Diamante (1994) Spirito divino (1995) The best of Zucchero Sugar Fornaciari's greatest hits (1996) Bluesugar (1999) Overdose d'amore the ballads (1999) Bluesugar & Whitechristmas (1999) Shake (2001) - από αυτό το άλμπουμ το τραγούδι Baila Morena. ZU & Co (2004) ZU & Co live at the Royal Albert Hall - May 6 2004 (2004) ZU & CO - American edition (2005) #84 US ZU & Co ultimate duets collection (2 CDs + DVD) (2005) Fly (2006) Chocabeck (2010) La sesion cubana (2012) Black Cat (2016) D.O.C. (2019) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Zucchero στο Wikimedia Commons
Κώστας Κουρκούτης

Ο Κώστας Κουρκούτης (1944-2013) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Θηβαίων από τον Ιούνιο του 1975 ως τις 30 Μαΐου 1989, οπότε παραιτήθηκε από τη δημαρχία, προκειμένου να πολιτευτεί στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1989 με το ΚΚΕ.(ΕΑΡ)

 Το 1974 ήταν Γενικός Γραμματέας Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Καραμανλή. Ήταν ο πρώτος αιρετός δήμαρχος Θηβαίων μετά την πτώση της χούντας και ο νεότερος σε ηλικία εκλεγμένος δήμαρχος, καθώς εξελέγη σε ηλικία 31 ετών.Επανεξελέγη δήμαρχος το 1978, 1982 και το 1986. Μεταξύ των έργων του είναι και η επιτυχημένη εφαρμογή του πολεοδομικού σχεδίου, η προστασία του πρασίνου και της αγροτικής γης, η καθιέρωση του πολιτιστικού θεσμού "Πινδάρεια", η κατασκευή δημοτικού νεκροταφείου, .Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του 1990, 1994, 2002 και του 2006, υπηρετώντας από το 1991 ως το 1998 και από το 2003 ως το 2010.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και δύο μήνες πριν τον θάνατό του είχε αναλάβει περιφερειακός σύμβουλος, στη θέση της Δέσποινας Σπανούδη στο "Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς".Ο Κουρκούτης απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών από καρκίνο στις 9 Μαρτίου 2013.Ο Μάνος Χατζιδάκις τον είχε χαρακτηρίσει "Δήμαρχο των Δημάρχων".
Αντρέας Ομπστ

Ο Αντρέας Ομπστ (Χάλλε (Ζάαλε),13 Ιουλίου 1996) είναι Γερμανός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την Μπάγερν Μονάχου του Πρωταθλήματος Γερμανίας και της Ευρωλίγκα, καθώς και για την Εθνική Γερμανίας.

 Στις 14 Ιουνίου 2016, ο Ομπστ στάλθηκε δανεικός στην Γκίσεν 46ερς από την Μπρόζε Μπάμεργκ.Στις 5 Ιουλίου 2017, υπέγραψε με τους Έτινγκερ Ρόκετς, νεοφώτιστους στην πρώτη κατηγορία της ΓερμανίαςΣτις 2 Ιουνίου 2018, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Μόνμπους Οπραντόιρο του Ισπανικού Πρωταθλήματος.Την 1η Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ράτιοφαρμ Ουλμ του Πρωταθλήματος Γερμανίας.Στις 6 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με την Μπάγερν Μονάχου του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL). Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας, αφού η Μπάγερν επικράτησε στον τελικό της Όλντενμπουργκ 90-78, με τον ίδιο να έχει 5 πόντους, 2 ριμπάουντ και 2 ασίστ. Στις 17 Μαρτίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το 2026. Το 2016, ο Ομπστ επιλέχθηκε για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γερμανίας, για να παίξει στους προκριματικούς γύρους για το Ευρωμπάσκετ 2017.Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική Γερμανίας στο Ευρωμπάσκετ 2022. Η Γερμανία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, αφού νίκησε στον μικρό τελικό στο Βερολίνο την Πολωνία με 82-69.Ήταν παρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2023. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2023 στον ημιτελικό κόντρα στις Η.Π.Α, πραγματοποίησε κορυφαία εμφάνιση αφού αγωνίστηκε κάτι λιγότερο από 31 λεπτά και σε αυτό το διάστημα μέτρησε 24 πόντους (2/3 δίποντα, 4/8 τρίποντα, 8/9 βολές), 6 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 λάθος και αναδείχτηκε MVP του ημιτελικού. Τελικά στις 10 Σεπτεμβρίου η Γερμανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, νικώντας στον τελικό την Σερβία, ενώ ολοκλήρωσε και όλο το τουρνουά αήττητη. Μπάγερν Μονάχου Κύπελλο Γερμανίας: (2023)
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου ΟΥΕΦΑ του 2004 ήταν πλούσιο σε εκπλήξεις και ανατροπές: Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία αποκλείστηκαν στη φάση των ομίλων, ενώ η υπερασπιστή της πρωταθλήτριας Γαλλίας έμεινε στη τετράδα και πήραν μέρος 16 εθνικές ομάδες. Απο αυτές, η Πορτογαλία προκρίθηκε αυτόματα ως διοργανώτρια χώρα, ενώ οι υπόλοιπες 15 πέρασαν από την προκριματική φάση, στην οποία μετείχαν 50 ομάδες. Το τρόπαιο κατέκτησε η Ελλάδα, ενάντια σε όλα τα προγνωστικά. Μετείχε μόλις για δεύτερη φορά σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (μετά το 1980) και ήταν ένα από τα αουτσάιντερ του τουρνουά. Έκανε την πρώτη έκπληξη στην πρεμιέρα, νικώντας με σκορ 2-1 τη διοργανώτρια Πορτογαλία. Στη συνέχεια, υπό την καθοδήγηση του Ότο Ρεχάγκελ και με όπλο την πολύ καλή άμυνα προκρίθηκε στα προημιτελικά, απέκλεισε διαδοχικά τη Γαλλία και την Τσεχία και έφτασε στον τελικό της 4ης Ιουλίου. Εκεί, συνάντησε πάλι την Πορτογαλία, την οποία κέρδισε με 1-0, με σκόρερ τον Άγγελο Χαριστέα.

 Κατά τον Οκτώβριο του 1999, τρεις υποψηφιότητες είχαν απομείνει για να αναλάβουν τη διοργάνωση: της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και η συνδιοργάνωση Αυστρίας-Ουγγαρίας. Στις 11 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ διενήργησε ψηφοφορία, από την οποία επιλέχθηκε η Πορτογαλία. Στη διοργάνωση χρησιμοποιήθηκαν 10 στάδια, τα περισσότερα από τα οποία κατασκευάστηκαν ή ανακαινίστηκαν, ειδικά για το Euro 2004. Η UEFA ανακοίνωσε το επίσημο πρόγραμμα στις 10 Μαρτίου 2003 στο Πόρτο. Σε περίπτωση ισοβαθμίας οι ομάδες κατατάσσονται με βάση τα εξής κριτήρια: Βαθμοί που συγκεντρώθηκαν στους αγώνες μεταξύ των ομάδων που ισοβαθμούν. Διαφορά γκολ στους αγώνες μεταξύ των ομάδων που ισοβαθμούν. Αριθμός των γκολ στους αγώνες μεταξύ των ομάδων που ισοβαθμούν (αν ισοβαθμούν περισσότερες από δύο ομάδες). Διαφορά γκολ σε όλους τους αγώνες του ομίλου. Αριθμός των γκολ σε όλους τους αγώνες του ομίλου. Κατάταξη ομάδων με βάση τα πρόσφατα αποτελέσματά τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2002 και Euro 2004 (προκριματικά και τελική φάση). Fair play στη διάρκεια της τελικής φάσης. Κλήρωση.Σε περίπτωση που προκύψει ισοβαθμία μεταξύ δύο και μόνο ομάδων που αγωνίζονται μεταξύ τους στον τελευταίο αγώνα του ομίλου και οι δύο ομάδες έχουν πετύχει και έχουν δεχθεί τον ίδιο αριθμό γκολ, τότε η πρόκριση θα κριθεί με διαδικασία των πέναλτι. Καλύτερη ομάδαΗ τεχνική επιτροπή της ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε τη σύνθεση της καλύτερης ομάδας, η οποία αποτελείται από 23 παίκτες που διακρίθηκαν στη διοργάνωση. Μια ομάδα οκτώ αναλυτών παρακολούθησε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης, πριν πάρουν την απόφαση μετά τον τελικό. Πέντε παίκτες από την πρωταθλήτρια Ελλάδα επιλέχθηκαν στην καλύτερη ομάδα, ενώ οι Μίχαελ Μπάλακ και Τζανλούκα Τζαμπρότα ήταν οι μόνοι παίκτες από ομάδες που αποκλείστηκαν στη φάση των ομίλων.
Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι Αθηνών

Το Αθλητικό Σωματείο Παγοδρομιών Αθηνών Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του χόκεϊ επί πάγου, με έδρα την Αθήνα. Αγωνίζεται στο ελληνικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1984, και εντάχθηκε στο νέο ελληνικό πρωτάθλημα το 1989. Τερμάτισαν στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα μετά από ήττα από τον Άρη στις σεζόν 1989, 1990, και 1991. Την επόμενη χρονιά, το 1992 κέρδισαν το πρωτάθλημα για πρώτη φορά και ξανά το 1993. Λόγω οικονομικών προβλημάτων το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη μέχρι το 2000. Οι Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι κέρδισαν και το πρωτάθλημα του 2000. Ωστόσο το πρωτάθλημα δεν διεξαγόταν μέχρι το 2007. Το 2008 τερμάτισαν πρώτοι στη βαθμολογία με ρεκόρ 5-0-0, και κέρδισαν τα πλέι-οφ σε δύο παιχνίδια έναντι των Albatros Αθηνών. Οι Παγοδρόμοι είχαν αήττητη σεζόν το 2009, με 6-0-0 στην κανονική περίοδο και 3-0-0 στα πλέι-οφ. Τη σεζόν 2010, με 8-0-0 κέρδισαν τον τίτλο του πρωταθλητή. Τη σεζόν 2011, με 9-0-0 κέρδισαν τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο σύλλογος δεν έλαβε μέρος στο πρώτάθλημα της σεζόν 2012. Το 2013, ήταν πάλι ήταν άηττητοι με 10-0-0, με 129 γκολ υπέρ και μόνο για 13 κατά. Το 2018 με 4-0-0 κέρδισαν τον τίτλο και πάλι. Από το 2008 έως και το το 2018 οι Ιπτάμενοι Αθηνών έχουν φτάσει το εξωπραγματικό 46 συνεχόμενες νίκες (!) από το 2008 έως και σήμερα. Στην ουσία δεν έχει χάσει κανένα παιχνίδι από τότε που ξεκίνησε και πάλι το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2008. Επίσης, έχει σημειώσει 619 τέρματα σε 46 αγώνες και έχει δεχτεί μόλις 57. Απίστευτα στατιστικά από αναμφισβήτητα μία πολύ μεγάλη ομάδα! 2018 - 1η θέση 2014-2017 - δεν διοργανώθηκε 2013 - 1η θέση 2012 - δεν υπάρχει πρωτάθλημα 2011 - δεν συμμετείχαν 2010 - 1η 2009 - 1η 2008 - 1η 2001-2007 - δεν διοργανώθηκε 2000 - 1η 1994-1999 - δεν διοργανώθηκε 1993 - 1η 1992 - 1η 1991 - 2η 1990 - 2η 1989 - 2η Επίσημος ιστότοπος
Τόμπι Μπέιλι

Ο Τόμπι Μπέιλι, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1975 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,98 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

 Ο Μπέιλι αγωνίστηκε στο πανεπιστήμιο του UCLA από το 1994 ως το 1998, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα της περιφέρειας τους το 1995, με 26 πόντους και 9 ριμπάουντ στον τελικό εναντίον των Ρέιζορμπακς του Αρκάνσας. Επιλέχθηκε στην καλύτερη δεκάδα της δυτικής περιφέρειας το 1996, 1997 και 1998, ενώ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του το 1996 και το 1998. Το καλοκαίρι του 1998, επιλέχθηκε στην 45η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Λος Άντζελες Λέικερς και δόθηκε στους Φοίνιξ Σανς όπου παρέμεινε μέχρι το 2000, παίζοντας συνολικά σε 73 παιχνίδια με 3,3 πόντους μέσο όρο.Το 2000-01, αγωνίστηκε στο ABA με τους Λος Άντζελες Σταρς και την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην ιταλική Ίμολα. Το 2002-03 κατέκτησε την ενδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Πανιωνίου και το 2003-04 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας με την ομάδα του Άρη, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο, αλλά έπεσαν στην πέμπτη θέση μετά τη διαδικασία των πλέι-οφ. Ο Μπέιλι πέτυχε 367 πόντους σε 26 αγώνες (μ.ο. 14,1), ενώ έκανε το καλύτερο του παιχνίδι στην ήττα του Άρη από την ΑΕΚ με 101-107 στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ, όπου πέτυχε 37 πόντους.Το 2004-05, φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ, η οποία παρά το γεγονός ότι τερμάτισε έκτη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, κατατάχθηκε δεύτερη μετά τα πλέι-οφ, χάνοντας με 3-1 στις νίκες από τον Παναθηναϊκό. Σε 33 αγώνες με τον δικέφαλο του Νότου, πέτυχε συνολικά 449 πόντους (μ.ο. 13,6).Το 2005-06, φόρεσε τη φανέλα της Οστάνδης από το Βέλγιο και αν και δεν ανανεώθηκε για δεύτερη χρονιά, μετά τον τραυματισμό του Βέσελιν Πέτροβιτς επέστρεψε εκεί τον Οκτώβριο του 2006. Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2006-07 στους Ολίμπιανς Πεκίνου και ξεκίνησε την επόμενη χρονιά στους Σάντα Μπάρμπαρα Μπρέικερς του IBL, συνεχίζοντας στους 99ers της Κολωνίας.Το 2009 και το 2010, αγωνίστηκε στους Άρτλαντ Ντράγκονς από τη Γερμανία και τους Λος Άντζελες Λάιτνινγκ του IBL, για να κλείσει την καριέρα του στη γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ το 2010-11.Το 2012, ίδρυσε το "Sky Sports Management" μαζί με τον Ντιν Γουόλ, το οποίο ενώθηκε με το "Rival Sports Group" δύο χρόνια,με τους δύο μάνατζερ να συνεχίζουν ως αντιπρόεδροι του τμήματος καλαθοσφαίρισης. Toby Bailey NBA Stats | Basketball-Reference.com Toby Bailey Player Profile, New York Knicks Toby Bailey Stats, Bio - ESPN - ESPN.com
Πετρ Πάβελ

Ο Πετρ Πάβελ (τσεχικά: Petr Pavel, προφέρεται: [ˈpɛtr̩ ˈpavɛl], γεννημένος την 1η Νοεμβρίου 1961 ) είναι Τσέχος πολιτικός και πρώην στρατηγός που είναι πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας από τον Μάρτιο του 2023. Προηγουμένως υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από το 2015 έως το 2018 και ως aρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Τσεχίας από το 2012 έως το 2015.

 Γεννημένος στην Πλάνα σε στρατιωτική οικογένεια, ο Πάβελ κατατάχθηκε αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1983. Υπηρέτησε στον Λαϊκό Στρατό της Τσεχοσλοβακίας και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας το 1985. Μετά τη Βελούδινη Επανάσταση το 1989 και την επακόλουθη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, ο Πάβελ υπηρέτησε στον νεοσύστατο Τσεχικό Στρατό και συμμετείχε στην εκκένωση της Βάσης Καρίν στην Κροατία, η οποία του χάρισε έπαινο και διεθνή αναγνώριση. Ο Πάβελ ανήλθε στις βαθμίδες του στρατού για να γίνει αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Τσεχίας από το 2012 έως το 2015. Στη συνέχεια επιλέχθηκε ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ μεταξύ 2015 και 2018, και έγινε ο πρώτος στρατιωτικός από το πρώην Ανατολικό Μπλοκ που κατείχε τη θέση. Αποσύρθηκε από το στρατό έπειτα από 44 χρόνια και απολύθηκε με τιμές μετά τη λήξη της θητείας του. Το 2021 ο Πάβελ ανακοίνωσε την προεδρική του υποψηφιότητα στις εκλογές του 2023 . Κατήλθε με μια πλατφόρμα στενότερης συνεργασίας με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, υποστήριξης για την Ουκρανία και μεγαλύτερης συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ασπάστηκε μια επιθετική στάση απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα. Ο Πάβελ κέρδισε τον πρώτο γύρο των εκλογών με 35 τοις εκατό και κέρδισε τον δεύτερο γύρο έναντι του Αντρέι Μπάμπις με 58 τοις εκατό των ψήφων, για να γίνει ο τέταρτος πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας και ο 12ος πρόεδρος από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Τσεχοσλοβακίας. Ο Πάβελ ορκίστηκε στις 9 Μαρτίου 2023, διαδεχόμενος τον Μίλος Ζέμαν. Είναι ο δεύτερος πρόεδρος με στρατιωτικό υπόβαθρο (μετά το Λούντβικ Σβομπόντα ) και ο πρώτος χωρίς πολιτική εμπειρία.
Αθανάσιος Αγγελόπουλος

Ο Αθανάσιος Αγγελόπουλος (γενν. Κατερίνη, 1939) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και θεολόγος. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού (Καρίπειο Μέλαθρο στη Θεσσαλονίκη).

 Γεννήθηκε στην Κατερίνη το Νοέμβριο του 1939 και σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Βελιγραδίου, όπου και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές. Από το 1973 έως το 1981, διετέλεσε υφηγητής της Θεολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Το 1982, κατέλαβε θέση αναπληρωτή καθηγητή και το 1984 έγινε τακτικός καθηγητής εκκλησιαστικής ιστορίας στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ιδίου πανεπιστημίου. Συνταξιοδοτήθηκε το 2006. Είναι εξωτερικός συνεργάτης και περιστασιακά αρθρογράφος της εφημερίδας «Το Παρόν». Είναι ιδρυτής και επί τιμή Πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Μέσω του Ιδρύματος, είναι συνδιοργανωτής, μαζί με τον Αθηναίο εκδότη Σταύρο Πανουσόπουλο της Ελληνικής Εθνικής Γραμμής, του προγράμματος «Οικουμενικός Ελληνισμός» που εφαρμόζει προγράμματα πάνω στον απόδημο Ελληνισμό, την Ορθοδοξίας, την διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Ο οργανισμός τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και έχει την υποστήριξη δήμων, μητροπόλεων και επιχειρηματιών από την Ελλάδα και την ομογένεια. Έχει τιμηθεί με το οφφίκιο του Άρχοντος Ακτουαρίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1980), καθώς και με άλλες διακρίσεις και παρασημοφορήσεις από εκκλησίες, κράτη και ιδρύματα. Έχει διατελέσει στο παρελθόν γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1974, σύμβουλος της Επιτροπής Ορθοδοξίας της Βουλής των Ελλήνων και ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης. Είχε αναπτύξει προσωπική φιλία με τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβο. Ο Έλληνας ιεράρχης τον είχε επιλέξει για την επιστημονική επιμέλεια και της έκδοση της ανέκδοτης αλληλογραφίας του. Έχει τιμηθεί και διοριστεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Ειδικός Επιστημονικός της Σύμβουλος επί Ιστορικοκανονικών ζητημάτων. Πρόγραμμα Οικουμενικός Ελληνισμός
Θανάσης Σκουλάς

Ο Αθανάσιος Σκουλάς (1931 - 10 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Κορυδαλλού, βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ και γενικός γραμματέας στα υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

 Γεννήθηκε το 1931 στα Ανώγεια Ρεθύμνου. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του είχε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση: μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Σπουδάζουσας Νεολαίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1960 υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «Κρητικό Φως».Στις δημοτικές εκλογές του 1964 εκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού με την υποστήριξη της Ένωσης Κέντρου, θέση από την οποία παύθηκε μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Κατά τη διάρκεια της χούντας ήταν μέλος του ΠΑΚ Εσωτερικού. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, επανεκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού το 1975, στις πρώτες δημοτικές εκλογές της Μεταπολίτευσης. Το 1977 εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), το 1990 και το 1993. Από το 1982 μέχρι το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το 1986 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, θέση που κατείχε έως το 1989.Πέθανε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου το Δεκέμβριο του 2001, από αναπνευστικό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ντόνια Μπίσνια

Η Ντόνια Μπίσνια (σερβικά κυριλλικά: Доња Бишња) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 148 κατοίκους.

 Το 1991, το χωριό αριθμούσε 320 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι · : Το 1991, η Ντόνια Μπίσνια ήταν τμήμα της τοπικής κοινότητας της Μπίσνια, η οποία αριθμούσε 2.265 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Ντόνια Μπίσνια στο fallingrain.com
Βλαντιμίρ Νταρίντα

Ο Βλαντιμίρ Νταρίντα (Τσεχικά: ˈvlaɟɪmiːr ˈdarɪda, γεννημένος στις 8 Αυγούστου του 1990) είναι Τσέχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Άρη Θεσσαλονίκης. Παλαιότερα εκπροσωπούσε την εθνική ομάδα της Τσεχίας.

 Γεννημένος στο Πίλζεν, ο Νταρίντα εντάχθηκε στις ακαδημίες της Βικτόρια Πλζεν, περνώντας επίσης ως δανεικός στην Μπάνικ Σόκολοβ την πρώτη του χρονιά ως επαγγελματίας το 2011. Στην Βικτόρια κατέγραψε συνολικά 93 συμμετοχές και 18 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Έγινε μέλος της γερμανικής Φράιμπουργκ το 2013. Στις 2 Νοεμβρίου 2014, εκτέλεσε εύστοχα ένα πέναλτι, το οποίο έκρινε τον εκτός έδρας αγώνα με την Κολωνία, δίνοντας στον σύλλογο την πρώτη του νίκη έπειτα από 10 αγώνες μέσα στην σεζόν, απομακρύνοντάς τον από τις θέσεις του απευθείας υποβιβασμού. Ο Νταρίντα μετακινήθηκε στην Χέρτα, από την υποβιβασμένη, Φράιμπουργκ πριν από την έναρξη της σεζόν 2015–16, έναντι άγνωστης αμοιβής. Του παραδόθηκε η φανέλα με το νούμερο 6. Έκανε άμεσα αισθητή την παρουσία του στην Χέρτα, σκοράροντας στο ντεμπούτο του, σε έναν αγώνα του κυπέλλου Γερμανίας απέναντι στην Αρμίνια Μπίλεφελντ σε μια νίκη της ομάδας του με 2–0. Μοίρασε την πρώτη του ασίστ της σεζόν, βγάζοντας πάσα στον Σαλομόν Καλού, στην ήττα της ομάδας του με 3-1 από την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2015, πέτυχε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα για την σεζόν 2015-16, σημειώνοντας το γκολ της ισοφάρισης σε μία εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1 απέναντι στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης. Τον Δεκέμβριο του 2022 ο Νταρίντα υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Ο Βλάντιμιρ Νταρίντα αναδείχθηκε ως κορυφαίος παίκτης της Σούπερλιγκ για τον μήνα Απρίλιο, αλλά και MVP της ομάδας του για ολόκληρη τη σεζόν 2022-2023, μετά από σχετική ψηφοφορία μεταξύ των φίλων των «κιτρινόμαυρων». Στις 28 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε ότι ο Βλαντιμίρ Νταρίντα θα συμπεριληφθεί στην ομάδα της Τσεχίας για το Euro του 2012. Αντικατέστησε τον τραυματισμένο Ντάνιελ Πούντιλ. Στον προημιτελικό αγώνα με την Πορτογαλία, σημείωσε την δεύτερη συμμετοχή του και πρώτη του σε επίσημη διοργάνωση, ξεκινώντας στη θέση του τραυματία Τόμας Ρότσισκι. Αντικαταστάθηκε μετά από 61 λεπτά αγώνα από τον Γιαν Ρέζεκ και η Τσεχία εν τέλει ηττήθηκε με 1–0. Τελευταία ενημέρωση: 21 Δεκεμβρίου 2022 Οι βαθμολογίες και τα αποτελέσματα απαριθμούν πρώτα τον αριθμό τερμάτων της Τσεχίας, η στήλη σκορ δείχνει το σκορ μετά από κάθε γκολ του Νταρίντα. Βικτόρια Πλζεν Πρωτάθλημα Τσεχίας: 2010–11, 2012–13 Κύπελλο Τσεχίας: 2009–10 Σούπερ Καπ Τσεχίας: 2011Τσεχία Χάλκινο μετάλλιο, Κύπελλο Κίνας: 2018 Ατομικές Τσέχος ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2017 (Τσεχικά) Βλαντιμίρ Νταρίντα από την CMFS Vladimír Darida – Czech First League statistics at Fotbal DNES (in Czech) (Αγγλικά) Προφίλ Βλαντιμίρ Νταρίντα στο Soccerway