IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Θρεόζη

Η θρεόζη (σε δύο (2) οπτικά ισομερή αντιπροσωπεύει τα δύο (2) από τα τέσσερα (4) συνολικά στερεοϊσομερή της 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλης και είναι μια αλδόζη με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, δηλαδή μια τετρόζη. Για την ακρίβεια, μόνο το D-ισομερές της, δηλαδή η 2S,3R,4-τριυδροξυβουτανάλη, είναι φυσικό.

 Κατά την οξείδωση της θρεόζης, για παράδειγμα με νιτρικό οξύ (HNO3), σχηματίζεται ταρταρικό οξύ. Κατά την αναγωγή της, για παράδειγμα με νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4 ), παράγεται θρεϊτόλη. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Νίκολα Κάλινιτς (ποδοσφαιριστής)

O Νίκολα Κάλινιτς (Nikola Kalinić, 5 Ιανουαρίου 1988) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Ρόμα, ως δανεικός από την Ατλέτικο Μαδρίτης, στη θέση του επιθετικού. Ήταν μέλος της Εθνικής Κροατίας από το 2008 έως το 2018.

 Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2005 στη Χάιντουκ Σπλιτ, όπου έπαιξε μέχρι το 2009. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στην Μπλάκμπερν και το 2011 πήρε μεταγραφή για την Ντνίπρο. Από το 2015 ως το 2018 ανήκε στη Φιορεντίνα και το καλοκαίρι του 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στη Μίλαν. Το 2018 έγινε παίκτης της Μίλαν και τον Αύγουστο του ίδιου έτους υπέγραψε στην Ατλέτικο Μαδρίτης, με την οποία κατέκτησε ένα ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ. Τον Σεπτέμβριο του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρόμα. Αγωνιζόταν στην Εθνική Κροατίας από το 2008 έως το 2018. Έχει λάβει μέρος στα Euro του 2008, του 2012 και του 2016. Πέτυχε το πρώτο του γκολ με την Κροατία το 2010 σε έναν αγώνα με τη Μάλτα για τα προκριματικά του Euro του 2012. Στο Μουντιάλ 2018 επελέγη στο ρόστερ της ομάδας, όμως την πέμπτη ημέρα της διοργάνωσης εκδιώχθηκε λόγω τραυματισμών.
Τεχνητό αιδοίο

Το τεχνητό αιδοίο είναι τεχνητή κατασκευή, η οποία βρίσκει εφαρμογή στην ερωτική ψυχαγωγία, ενώ χρησιμοποιείται και στην κτηνοτροφία, για τη συλλογή ζωικού σπέρματος μέσα στα πλαίσια της βιομηχανοποιημένης τεχνητής γονιμοποίησης.

 Τεχνητά αιδοία για την προσωπική χρήση διατίθενται σε διάφορα σχήματα και υλικά, ενίοτε και ηλεκτρικά δονούμενα με μπαταρίες. Η εξωτερική τους εμφάνιση μιμείται τον γυναικείο κόλπο, με ή χωρίς παρθενικό υμένα. Ιδιαίτερη περίπτωση συνιστά το ταξιδιωτικό τεχνητό αιδοίο σε σχήμα κύστης, το οποίο είναι αδειανό για την εύκολη μεταφορά, ενώ γεμίζεται με ζεστό νερό πριν χρησιμοποιηθεί. Παρόμοιας κατασκευής είναι και ο τεχνητός πρωκτός, ο οποίος μιμείται το πίσω μέρος του ανθρώπινου σώματος. Το τεχνητό ζωικό αιδοίο προσφέρει ανεκτίμητη βοήθεια στην κτηνοτροφία, αφού χρησιμοποιείται για τη συλλογή του ζωικού σπέρματος, το οποίο ακολούθως εκλεπτύνεται και χρησιμοποιείται στην τεχνητή γονιμοποίηση. Κατεξοχήν κλάδοι είναι η εκτροφή ίππων, χοίρων και ταύρων, αλλά και άλλων οικόσιτων ζώων. Το αρσενικό ζώο που προορίζεται ως δότης σπέρματος ερεθίζεται μπροστά στη θέα μιας θελκτικής του συντρόφου, ενώ παράλληλα το πέος του παραπέμπεται στην είσοδο τεχνητού αιδοίου, το οποίο καταλήγει σε δοχείο συλλογής του σπέρματος.
Μπρούνο Φορναρόλι

Ο Μπρούνο Φορναρόλι (Bruno Fornaroli Mezza) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που έχει γεννηθεί στις 7 Σεπτεμβρίου 1987 στην πόλη Σάλτο της Ουρουγουάης. πλέον δεν είναι παίκτης του Παναθηναϊκού. Είναι γνωστός με το παρατσούκλι "El Tuna".

 Τον Ιούλιο του 2007 ο Φορναρόλι, ο οποίος έχει ιταλικές ρίζες, πήρε μεταγραφή στη Σαμπντόρια από τη Νασιονάλ, την ομάδα από όπου είχε ξεκινήσει την καριέρα του. Απέκτησε ιταλικό διαβατήριο το 2008 και έτσι έγινε ευκολότερη η μετακίνηση του σε ευρωπαϊκές ομάδες*. Τον Αύγουστο του 2009 μετακινήθηκε (δανεικός) στην Ρεκρεατίβο Ουέλβα (Recreativo Huelva). Τον Ιανουάριο του 2011 γύρισε πίσω στη Νασιονάλ με την μορφή δανεισμού από τη Σαμπντόρια, όπου και γύρισε τον Αύγουστο του 2011. Ο Παναθηναϊκός κατέθεσε πρόταση αγοράς του παίκτη τον Ιούλιο του 2012 και τον έκανε δικό του.Στις 2 Σεπτεμβρίου 2013 έληξε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό. Παρουσίαση στο www.soccerfame.gr
Σάββας Κωφίδης

Ο Σάββας Κωφίδης (Αλμάτι, 5 Φεβρουαρίου 1961) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Με τη λήξη της επαγγελματικής ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάζεται ως προπονητής. Έχει αναλάβει προπονητής ακαδημιών στον Πανσερραϊκό από τον Ιούλιο του 2023.

 Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου και ήταν εξαιρετικός χειριστής της μπάλας ενώ διέθετε αξιόλογη τεχνική κατάρτιση. Πρωταγωνίστησε για 7 χρόνια με την ομάδα του Ηρακλή δίπλα στον Βασίλη Χατζηπαναγή και κέρδισε το Βαλκανικό Κύπελλο το 1985, ενώ το 1987 συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Το ντεμπούτο ήταν στις 18 Ιανουαρίου 1981 χρονιά που ο Ηρακλής αγωνιζόταν στη Β' Εθνική. Το 1988 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό και αγωνίστηκε πλάι στον Λάγιος Ντέταρι. Κατέκτησε 2 Κύπελλα (1989-90, 1991-92) και ένα Σούπερ Καπ το 1992, στα 4 χρόνια που αγωνίστηκε στην ομάδα του Πειραιά. Τα πέντε επόμενα χρόνια τον βρήκαν να αγωνίζεται με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, ενώ τις τρεις τελευταίες χρονιές της καριέρας του αγωνίστηκε και πάλι στον Ηρακλή. Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 9 Οκτωβρίου 1982 και σε 67 αγώνες σημείωσε 1 τέρμα (9/1/1985 εναντίον του Ισραήλ). Αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ και στους τρεις αγώνες της Ελλάδας στη διοργάνωση αυτή. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε την προπονητική με μεγαλύτερη επιτυχία την τέταρτη θέση που κατέλαβε ο Ηρακλής την περίοδο 2005-06 και την έξοδο στο Κύπελλο UEFA. Πριν αναλάβει την τεχνική ηγεσία του "Γηραιού", προηγήθηκε η παρουσία του στον πάγκο της ομάδας, ως βοηθός προπονητή, τις περιόδους 2002-03 και 2003-04, δίπλα στους Ιβάν Γιοβάνοβιτς και Σέρχιο Μαρκαριάν, αντίστοιχα. Την επιτυχημένη παρουσία του Ηρακλή την περίοδο 2005-06 ακολούθησε η πώληση βασικών παικτών της ομάδας, με αποτέλεσμα η ομάδα να ξεκινήσει την περίοδο 2006-07 με 10 συνεχείς αγώνες χωρίς νίκη και παράλληλα με τον πρόωρο αποκλεισμό στο Κύπελλο UEFA, από την πολωνική Βίσλα Κρακοβίας οδήγησαν τον Κωφίδη σε παραίτηση. Τον Ιανουάριο του 2007 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ξάνθης, διαδεχόμενος στον πάγκο τον Τάκη Λεμονή. Στις 30 Οκτωβρίου του 2009 ανέλαβε ξανά τον Ηρακλή σε αντικατάσταση του Όλεγκ Προτάσοφ. Από το 2019 έχει αναλάβει χρέη συντονιστή των τμημάτων υποδομής του Ο.Φ.Η. Η καριέρα του Σάββα Κωφίδη στο National Football Teams Το προφίλ του Σάββα Κωφίδη στο transfermarkt
Φοινικική άρκευθος

Το είδος Juniperus phoenicea ή κοινώς φοινικική άρκευθος είναι άρκευθος που απαντάται σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου, από το Μαρόκο και την Πορτογαλία ανατολικά μέχρι την Κροατία, την Ιταλία, την Τουρκία και την Αίγυπτο, νότια στα βουνά του Λιβάνου, στην περιοχή της Παλαιστίνης και στη δυτική Σαουδική Αραβία κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και στη Μαδέρα και τα Κανάρια Νησιά.Το είδος αυτό στην Ελλάδα απαντάται με τις κοινές ονομασίες: θαμνοκυπάρισσο, άγριο κυπαρίσσι, κέδρος, ήμερος κέδρος, φίδα, βένι ή αόρατος. Αναπτύσσεται ως επί το πλείστον σε χαμηλά υψόμετρα κοντά στις ακτές της θάλασσας αλλά φτάνει και σε υψόμετρο τα 2.400 μ. στα βουνά του Άτλαντα.

 Είναι σαν ένας μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο με ύψος 5-8 μ. με κορμό μέχρι 1-2 μ. σε διάμετρο και στρογγυλεμένη ή ακανόνιστη κορυφή. Ο φλοιός, ο οποίος μπορεί να ξεφλουδιστεί σε λωρίδες, και είναι σκούρος γκριζοκαφέ. Υπάρχουν δύο ποικιλίες του είδους που αντιμετωπίζονται ως υποείδη από ορισμένους συγγραφείς και ως ξεχωριστά είδη από άλλους: Juniperus phoenicea var. phoenicea = J. phoenicea. Χαρακτηριστικά: κώνοι σφαιρικοί, περίπου όσο το μήκος. Τα φύλλα είναι μικρά και αμβλεία. Ρίχνει την γύρη την άνοιξη. Juniperus phoenicea var. turbinata (συν. Juniperus turbinata). Χαρακτηριστικά: περιορίζεται σε παραθαλάσσια ενδιαιτήματα αμμόλοφων. Κώνοι οβάλ, στενότεροι. Τα φύλλα του είναι μακριά και λεπτά. Ρίχνει την γύρη το φθινόπωρο. Το ξύλο του είδους είναι πολύτιμο ιδίως σε νησιωτικές περιοχές. Έχει χαρακτηριστικά «νερά», είναι μετρίως βαρύ, εξόχως αρωματικό, και χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλή αντοχή και φυσική διάρκεια και ανθεκτικότητα στη σήψη και στις προσβολές από έντομα και μύκητες. Στην Ελλάδα, ιδίως στις Κυκλάδες, τα Κύθηρα και αλλού χρησιμοποιείται για δομικές μικρές κατασκευές σε κατοικίες ως υποστηρίγματα, επίσης πάσσαλος για φράκτες και συχνά σε γεωργικά σκεύη. Παλιότερα η βασική του χρήση ήταν ως δομικό στοιχείο για δοκάρια στις στέγες και σε σκέπαστρα ή άλλα.
Γιώργος Θυρώτος

Ο Γιώργος Θυρώτος (1954 - 8 Ιανουαρίου 2002) ήταν Κύπριος διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής από τη Λεμεσό, ηγετική μορφή της ΑΕΛ Λεμεσού και της Εθνικής Κύπρου. Αγωνιζόταν στη θέση του Point Guard.

 Το 1967 και σε ηλικία 13 ετών εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΑΕΛ Λεμεσού υπό τις οδηγίες του μέντορά του, Μιχαλάκη Νικολαΐδη. Έγινε μέλος της ανδρικής ομάδας στα 14 του, βασικός παίκτης στα 15 του και διεθνής στα 16 του. Αρχισε την καριέρα του ως Shooting Guard, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε εγκεφαλικό και ευφυή Point Guard, από τους κορυφαίους που ανέδειξε ποτέ το κυπριακό μπάσκετ. Ηταν αρχηγός της καλαθοσφαιρικής ομάδας της Α.Ε. Λεμεσού τη χρυσή δεκαετία 1970-1980. Πανηγύρισε οκτώ Πρωταθλήματα Κύπρου, έξι Κύπελλα και δύο Ασπίδες. Από το 1980 διατηρούσε το διπλό ρόλο του προπονητή-παίκτη στην ομάδα.Με τα χρώματα της Εθνικής Κύπρου αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 16 ετών εναντίον της Μικτής Θεσσαλονίκης στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Hταν αρχηγός της Εθνικής από την επαναδραστηριοποίησή της (μέσα της δεκαετίας του '70) μέχρι τη λήξη της καριέρας του. Συμπλήρωσε 17 χρόνια σταδιοδρομίας με την Εθνική, έχοντας συμμετάσχει σε τρία Challenge Round Ευρωμπάσκετ, ενώ πανηγύρισε και την κατάκτηση χρυσού μεταλλίου στους πρώτους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης το 1985 στο Σαν Μαρίνο. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ως παίκτης το 1987 κλείνοντας την καριέρα του στους Α.Μ.Κ.Ε. του Μονακό. Από το 1988 εργάστηκε αποκλειστικά ως προπονητής αναλαμβάνοντας την ομάδα του Κεραυνού Στροβόλου. Εκεί παρέμεινε για 3,5 χρόνια περίπου, προτού επιστρέψει στη Λεμεσό. Παράλληλα εργαζόταν ως καθηγητής φυσικής αγωγής σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης.Υπήρξε προπονητής των Εθνικών Ομάδων ανδρών και γυναικών της Κύπρου στο άθλημα. Ένα χρόνο πρίν το θάνατό του εργάστηκε ως τεχνικός σύμβουλος και βοηθός προπονητή στην ομάδα ανδρών του Απόλλωνα Λεμεσού, ενώ την επόμενη χρονιά διετέλεσε προπονητής της ομάδας κορασίδων της ίδιας ομάδας.Διετέλεσε ακόμη Πρόεδρος του Συνδέσμου Προπονητών Καλαθόσφαιρας της Κύπρου. Απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου 2002, ώρα 2 π.μ., σε ηλικία 48 χρόνων, από ανακοπή καρδιάς. Ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά.Η Α.Ε. Λεμεσού, τιμώντας τη μνήμη του, έδωσε το όνομά του στην οδό όπου βρίσκεται το Κλειστό Γυμναστήριό της, το οποίο κοσμεί η φανέλα του με το Νο.15. Α.Ε. Λεμεσού: 3 Πρωταθλήματα (1974, 1978, 1980) και 2 Κύπελλα (1978, 1980) Εθνική Κύπρου: 1 χρυσό μετάλλιο σε Α.Μ.Κ.Ε. (1985)Το 1974 αναδείχθηκε από την Ε.Α.Κ. «Κορυφαίος Κύπριος αθλητής της Χρονιάς» και άλλες τρεις φορές ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες ως καλύτερος καλαθοσφαιριστής της χρονιάς (1978, 1980, 1981) Α.Ε. Λεμεσού: 4 Πρωταθλήματα (1982, 1983, 1985, 1987), 3 Κύπελλα (1981,1982, 1983), 1 Σούπερ Καπ (1985) Α.Ε. Λεμεσού: 1 Πρωτάθλημα (1988), 1 Σούπερ Καπ (1988) Εθνική Γυναικών: 3 χάλκινα μετάλλια σε Α.Μ.Κ.Ε. (1991, 1993, 1997)
Άντριους Κουμπίλιους

Ο Άντριους Κουμπίλιους (Andrius Kubilius) είναι Λιθουανός πολιτικός, πρωθυπουργός της χώρας του από τις 27 Νοεμβρίου του 2008 ως τις 22 Νοεμβρίου 2012. Υπήρξε για μία ακόμη φορά πρωθυπουργός, το 1999. Μιλά λιθουανικά, ρωσικά και αγγλικά. Η σύζυγός του είναι βιολίστρια στην Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Λιθουανίας και έχουν δύο γιους. Διετέλεσε πρόεδρος του συντηρητικού κόμματος Ένωση Μητέρα Πατρίδα- Λιθουανοί Χριστιανοδημοκράτες από το 2003 εως το 2015.

 Γεννήθηκε στο Βίλνιους στις 8 Δεκεμβρίου του 1956. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο 22ο Γυμνάσιο-Λύκειο του Βίλνιους. Στη συνέχεια εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του και σπούδασε Φυσικός, ως το 1979. Συνέχισε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, από το 1981 ως το 1984. Έγινε μέλος του κινήματος Sąjūdis και ανέλαβε και εκτελεστικό αξίωμα στο συμβούλιο του εν λόγω κινήματος. Εξελέγη βουλευτής μετά την επανάκτηση της ανεξαρτησίας της χώρας του. Το 1993 έγινε μέλος του κόμματος Ένωση Μητέρα Πατρίδα. Το 2003 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος, διαδεχόμενος το Βιτάουτας Λαντσμπέργκις. Ο Κουμπίλιους έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 3 Νοεμβρίου του 1999. Η πρώτη του θητεία διήρκεσε μόλις ένα χρόνο. Διαδέχθηκε την Ιρένα Ντεγκουτιένε. Στις 9 Νοεμβρίου του 2000 η πρώτη του θητεία έλαβε τέλος και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ρολάντας Πάκσας. Ο πρώην πρωθυπουργός οδήγησε το κόμμα του Ένωση Μητέρα Πατρίδα- Λιθουανοί Χριστιανοδημοκράτες στις βουλευτικές εκλογές του 2008. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Οκτωβρίου και στις 28 Οκτωβρίου και σε αυτές οι Συντηρητικοί πέτυχαν νίκη επί των Σοσιαλδημοκρατών. Ο Κουμπίλιους έγινε ο κύριος υποψήφιος για να διαδεχθεί τον έως τότε πρωθυπουργό, Γκεντίμινας Κιρκίλας. Στις 27 Νοεμβρίου του 2008 διορίστηκε πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο (Seimas). Έλαβε 89 ψήφους υπέρ, 27 κατά και υπήρχαν 16 αποχές. Στις 28 Νοεμβρίου ο διορισμός του επισημοποιήθηκε, καθώς εγκρίθηκε και από τον πρόεδρο Βάλντας Άνταμκους.Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άλγκιρντας Μπουτκεβίτσιους. Ο πολιτικός στον επίσημο ιστότοπο της Seimas (Βουλή) Προσωπικό ιστολόγιο
Χέρμπερτ Νόρκους

Ο Χέρμπερτ Νόρκους (γερμ. Herbert Norkus, 1916-1932) ήταν Γερμανός, μέλος της Νεολαίας του Χίτλερ που δολοφονήθηκε από κομμουνιστές σε διαδήλωση, και γι' αυτό έγινε σύμβολο από τους Ναζί.

 Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1916 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του είχε υπηρετήσει στον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο και πιθανόν να ήταν μέλος της SA. Η μητέρα του έπασχε από νευρικό κλονισμό. Ο Νόρκους πήγαινε σχολείο και οργανώθηκε στην Νεολαία του Χίτλερ. Το πρωί της 24ης Ιανουαρίου 1932 μοίραζε προκηρύξεις στο Βερολίνο μαζί με ομοϊδεάτες του. Κάποιοι άλλοι κομμουνιστές τους επιτέθηκαν και τους κυνήγησαν. Ο Νόρκους χτυπήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και υπέκυψε στις 24 Ιανουαρίου 1932. Την επόμενη μέρα κυκλοφόρησε η εφημερίδα των Εθνικοσοσιαλιστών με τίτλο «Πώς δολοφονήθηκε ο χιτλερικός νεολαίος Χέρμπετ Νόρκους από τους κομμουνιστές». Στο περιστατικό αυτό βασίστηκε το σενάριο του έργου Hitlerjunge Quex το 1933. Arnold Littmann: Herbert Norkus und die Hitlerjungen vom Beußelkietz. Berlin: Steuben. 1934. Hermann Gerstmayer (Hsrg.): Herbert Norkus, der Hitlerjunge. Berlin: Neues Verlagshaus für Volksliteratur. 1934. Rudolf Ramlow: Herbert Norkus? - hier! Opfer und Sieg der Hitler-Jugend. Stuttgart u.a.: Union Deutsche Verlagsgesellschaft. 1933. Wolfgang Schwarz: Kameradschaft Herbert Norkus. Breslau: Handel. 1934. Artur Axmann: "Das kann doch nicht das Ende sein." Hitlers letzter Reichsjugendführer erinnert sich. Koblenz: Bublies. 1995. (Norkus gehörte zu Axmanns Gefolgschaft in Berlin) ISBN 3-926584-33-5
Λουίζα Ερριέττα Φραγκίσκη της Λωρραίνης

Η Λουίζα-Ερριέττα-Φραγκίσκη, γαλλ. Louise-Henriette-Françoise de Lorraine-Harcourt (1707 - 31 Μαρτίου 1737) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του κόμη του Αρκούρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπουγιόν.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωσήφ κόμη του Αρκούρ και της Μαρίας-Λουίζας-Ζαννίν ντε Καστίγ, κόρης του Γκασπάρ-Ζαννίν ντε Καστίγ, μαρκησίου του Μοντιέ. Παντρεύτηκε το 1725 τον Εμανουήλ-Θεοδόσιο ντε Λα Τουρν ντ'Ωβέρν δούκα του Μπουγιόν και είχε τέκνα: Μαρία-Καρλόττα 1729-1763, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Ζυστ ντε Μπωβώ πρίγκιπα του Κραόν. Collins, Charles W. Great Love Stories of the Theatre. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-25. Commire, Anne; Klezmer, Deborah. "Lecouvreur, Adrienne (1690–1730)". Dictionary of Women Worldwide: 25,000 Women Through the Ages. Detroit: Yorkin Publications. Retrieved 4 April 2014.
Mitsubishi RVR

Το Mitsubishi RVR είναι μια σειρά αυτοκινήτων που παράγονται από την την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mitsubishi από το 1991 έως το 1999 η πρώτη γενιά του, από το 1997 έως το 2002 η δεύτερη γενιά του, και στη συνέχεια από το 2010 έως σήμερα η τρίτη γενιά του. Οι δύο πρώτες γενιές ταξινομήθηκαν ως συμπαγή οχήματα πολλαπλών χρήσεων (MPV) και το μοντέλο που παρουσιάστηκε το 2010 είναι ένα SUV subcompact crossover. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο πουλάει αρκετά καλά σε πολλές χώρες, ειδικά στην Ευρώπη.

 Ειδικότερα στην τρίτη γενιά του, η ονομασία RVR διατηρήθηκε μόνο στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα και στον Καναδά. Στις περισσότερες αγορές, διατίθεται ως Mitsubishi ASX (ακρωνύμιο του «Active Sports Crossover»), καθώς και ως Mitsubishi Outlander Sport στις ΗΠΑ, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία και στην Ινδονησία. Με την τρίτη γενιά του, η Mitsubishi έδωσε έμφαση στην οικονομία καυσίμου και στις χαμηλές εκπομπές καυσαερίων του RVR, ως μέρος της στρατηγικής της εταιρείας, να επανατοποθετηθεί ως κατασκευάστρια μικρότερων και πιο οικονομικών αυτοκινήτων, σε αντίθεση με το ίματζ του παρελθόντος ως εταιρεία μεγάλων SUV (ιδίως με το Mitsubishi Pajero). «2020 Mitsubishi ASX unveiled before debut in Geneva»
Φορμίων ο Αλικαρνασσαίος

Ο Φορμίων ο Αλικαρνασσαίος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αλικαρνασσό ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας κατά τους 97ους (392 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Κατά την επόμενη διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων, ήταν ένας από τους αθλητές οι οποίοι δωροδοκήθηκαν από τον Εύπωλο τον Θεσσαλό ώστε να χάσουν από αυτόν.

 [5-21.3] πρῶτοι δὲ ἀριθμὸν ἓξ ἐπὶ τῆς ὀγδόης ἔστησαν καὶ ἐνενηκοστῆς Ὀλυμπιάδος: Εὔπωλος γὰρ Θεσσαλὸς χρήμασι διέφθειρε τοὺς ἐλθόντας τῶν πυκτῶν, Ἀγήτορα Ἀρκάδα καὶ Πρύτανιν Κυζικηνόν, σὺν δὲ αὐτοῖς καὶ Φορμίωνα Ἁλικαρνασσέα μὲν γένος, Ὀλυμπιάδι δὲ τῇ πρὸ ταύτης κρατήσαντα. τοῦτο ἐξ ἀθλητῶν ἀδίκημα ἐς τὸν ἀγῶνα πρῶτον γενέσθαι λέγουσι, καὶ πρῶτοι χρήμασιν ἐζημιώθησαν ὑπὸ Ἠλείων Εὔπωλος καὶ οἱ δεξάμενοι δῶρα παρὰ Εὐπώλου. δύο μὲν δὴ ἐξ αὐτῶν ἔργα Κλέωνος Σικυωνίου: τὰ δὲ ἐφεξῆς τέσσαρα ὅστις ἐποίησεν, οὐκ ἴσμεν. [5-21.3] Τα πρώτα έξι στήθηκαν στην ενενηκοστή όγδοη ολυμπιάδα, στην οποία ο Θεσσαλός Εύπωλος δωροδόκησε τους πυγμάχους που συμμετείχαν στους αγώνες, τον Αρκάδα Αγήτορα και τον Κυζικηνό Πρύτανη, καθώς και τον Αλικαρνασσέα Φορμίωνα, ο οποίος ήταν νικητής της πυγμαχίας στην προηγούμενη ολυμπιάδα. Λένε ότι αυτό ήταν το πρώτο παράπτωμα που σημειώθηκε από αθλητές σε αγώνες• ο Εύπωλος καθώς και αυτοί που δωροδόκησε ήταν οι πρώτοι από τους Ηλείους που τιμωρήθηκαν με χρηματικά πρόστιμα. Δύο από τα αγάλματα είναι έργα του Σικυωνίου Κλέωνα, αλλά δεν γνωρίζω ποιος έκανε τα υπόλοιπα τέσσερα. Αρχαία Αλικαρνασσός: Αξιόλογες προσωπικότητες των γραμμάτων, της πολιτικής, του αθλητισμού
Βάνις Κβαμπέμπι

Το Βάνις Κβαμπέμπι (Γεωργιανά: ვანის ქვაბები) είναι ένα μοναστηριακό συγκρότημα λαξευμένο στα σπήλαια βράχων που βρίσκεται κοντά στις πόλεις Ασπίντζα και Βάρτζια, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι, στη Νότια Γεωργία. Η ονομασία της τοποθεσίας σημαίνει «Σπήλαια του Βάνι», και πρόκειται για ένα Γεωργιανό αρχιτεκτονικό και ιστορικό μνημείο του 8ου αιώνα. Το συγκρότημα περιλαμβάνει προμαχώνα που κατασκευάστηκε το 1204 και ένα λαβύρινθο από σήραγγες που διατρέχουν από αρκετά επίπεδα στην πλαγιά του βουνού. Επίσης, δύο εκκλησίες, εκ των οποίων η νεότερη είναι σε καλή κατάσταση και βρίσκεται κοντά στην κορυφή του τείχους, ενώ η μικρότερη θολωτή βρίσκεται χαμηλότερα.

 Το μοναστηριακό συγκρότημα ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα. Τον 9ο-11ο αιώνα επεκτάθηκε και κατασκευάστηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Το 1089 το κεντρικό τμήμα του συγκροτήματος κατάρρευσε από έναν σεισμό. Το 1191-1204 ήταν στα χέρια του βασιλιά. Κατά την περίοδο βασιλείας της Θαμάρ (1184-1213) έγιναν εργασίες ανακατασκευής. Το μοναστήρι διακοσμήθηκε με εικόνες και κατασκευάστηκε ένα ευκτήριον. Το 1265-1283 κατασκευάστηκε η Καθεδρική του Γεωργίου. Το 1283 το μοναστήρι υπέστη ζημιές από έναν σεισμό. Τους 14ο-18ο αιώνες το μοναστήρι είχε ζωή. Το 1551 οι Πέρσες και το 1576 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην περιοχή. Το μοναστηριακό συγκρότημα περιλαμβάνει τα οικήματα των μοναχών, 6 εκκλησίες, σήραγγες και διαδρόμους, τάφους, κρύπτη, σύστημα υδροδότησης και δεξαμενές νερού. Στο κέντρο του συγκροτήματος βρίσκεται η θολωτή καθεδρική του Αγίου Γεωργίου με σκαλιστές πύλες και καμπαναριό. Με αρχαιολογικές εκσκαφές ήρθαν στην επιφάνεια ένα κελάρι, ένα εργαστήριο κεραμικής και ενδείξεις αμπελουργίας. Βρέθηκαν επίσης, πολυάριθμες επιγραφές που θεωρούνται σημαντικό μέρος της Γεωργιανής λογοτεχνίας. გაფრინდაშვილი გ., არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძიებანი ვანის ქვაბში 1967 და 1968 წწ., წგნ.: საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიური ექსპედიციები, ტ. 2, თბ., 1971; მისივე, ვანის ქვაბის განძი, «ძეგლის მეგობარი», 1966, № 6; მისივე, ვარძია და მისი მიდამოების ქვაბები, თბ., 1957; ონიანი შ., ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია, «საბჭოთა ხელოვნება», 1959, № 7; 1960, № 8; ცისკარიშვილი ვ., წარწერები ასპინძის რაიონიდან, «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», 1954, ნაკვ. 30; გაფრინდაშვილი გ., ონიანი შ., ქსე, ტ. 4, გვ. 293-294, თბ., 1979
Καλπάνα Τσάβλα

Η Καπλάνα Τσάβλα (Kalpana Chawla 17 Μαρτίου 1962 - 1 Φεβρουαρίου 2003) ήταν Αμερικανίδα αστροναύτης, μηχανικός, η πρώτη γυναίκα ινδικής καταγωγής που ταξίδεψε στο διάστημα. Η πρώτη της πτήση ήταν με το διαστημικό λεωφορείο Columbia το 1997 ως ειδικός της αποστολής και βασική χειρίστρια ρομποτικού βραχίονα. Το 2003, η Τσάβλα ήταν ένα από τα επτά μέλη του πληρώματος που πέθαναν στην καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Columbia όταν το διαστημικό σκάφος αποσυντέθηκε κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης. Της απονεμέθηκε το Congressional Space Medal of Honor (Τιμητικό Μετάλλιο Διαστήματος του Κογκρέσου) και ορισμένοι δρόμοι, πανεπιστήμια και ιδρύματα έχουν ονομαστεί προς τιμήν της. Θεωρείται εθνική ηρωίδα στην Ινδία.

 Η Τσάβλα γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1962 στο Καρνάλ της Χαρυάνα στην Ινδία, αλλά η επίσημη ημερομηνία γέννησής της άλλαξε σε 1 Ιουλίου 1961 για να της επιτραπεί να γίνει δεκτή στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο. Σε παιδική ηλικία, η Καλπάνα γοητεύτηκε από τα αεροπλάνα και τις πτήσεις. Επισκέφθηκε τοπικές αερολέσχες και παρακολούθησε τα αεροπλάνα με τον πατέρα της. Η Τσάβλα είχε κάποτε πει: "Κάθε πότε ρωτούσαμε τον πατέρα μας αν μπορούσαμε να κάνουμε μια βόλτα με ένα από αυτά τα αεροπλάνα. Και τελικά μας πήγε στην αερολέσχη και κάναμε μια πτήση ("joyride") με το αεροπλάνο τύπου Pushpak και ένα ανεμόπλανο που είχε η αερολέχη". Το 1976, η Τσάβλα αποφοίτησε από το ιδιωτικό Σχολείο Tagore, στο οποίο ήταν μαθήτρια υψηλών επιδόσεων. Μετά την απόκτηση πτυχίου Bachelor of Engineering στην Αεροναυπηγική Μηχανική από το Πανεπιστήμιο Punjab Engineering College της Ινδίας, μετακόμισε το 1982 στις Ηνωμένες Πολιτείες και έλαβε πτυχίο μεταπτυχιακού επιπέδου (Master of Science degree in Aerospace Engineering), επίσης στην Αεροναυπηγική Μηχανική, από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Arlington το 1984. Η Τσάβλα συνέχισε στην απόκτηση ενός δεύτερου μεταπτυχιακού (Masters) το 1986 και ενός διδακτορικού (PhD) στην Αεροδιαστημική Μηχανική το 1988 από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Boulder . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kalpana Chawla στο Wikimedia Commons
Αλεξάντερ Φέλινγκ

Ο Αλεξάντερ Φέλινγκ (Alexander Fehling) είναι Γερμανός ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1981 στο Ανατολικό Βερολίνο και σπούδασε υποκριτική στην ανώτατη δραματική σχολή «Ernst Busch». Έγινε γνωστός από την ταινία Άδωξοι Μπάσταρδη του Κουέντιν Ταραντίνο και από τη συμμετοχή του στον 5ο κύκλο της σειράς Homeland.

 2006 And Along Come Tourists 2007 Buddenbrooks 2008 13 Semester 2009 Άδωξοι Μπάσταρδη 2009 Η δίκη 2010 Ο νεαρός κύριος Γκαίτε! 2011 If Not Us, Who? 2012 Ο κυνηγημένος 2014 Ο λαβύρινθος της σιωπής 2015 Atomic Falafel 2017 In Zeiten des abnehmenden Lichts 2007 Der Kriminalist 2007 KDD - Kriminaldauerdienst 2015 Homeland
Ετουάλ Σπορτίβ Φρεζυσιέν

Η Ετουάλ Σπορτίβ Φρεζυσιέν ήταν γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1938 και έδρα την πόλη Φρεζύς. Η Φρεζύς αγωνίστηκε για την σεζόν 2008-2009 στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (D4), σε μια σεζόν που ήταν και η τελευταία στην ιστορία του συλλόγου. Η Ετουάλ Σπορτίβ Φρεζυσιέν αγωνιζόταν, μέχρι εκείνη την στιγμή, για να πετύχει την επάνοδό της στην Νασιονάλ. Στις 16 Μαρτίου 2009, η ομάδα συγχωνεύτηκε και επισήμως με την γειτονική Σταντ Ραφαελουά, η οποία, τότε, είχε μόλις προβιβαστεί στο CFA. Η νέα ομάδα-προϊόν αυτής της συγχώνευσης είναι η Ετουάλ Φουτμπόλ Κλαμπ Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ.

 Πρωταθλήτρια Γαλλίας Ντιβιζιόν 4 : 1991 Πρωταθλήτρια Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ Μεσογείου : 1986 Φάση των 64 του Κυπέλλου Γαλλίας το 2001 και ΤΟ 2008 Το Σταντ Εζέν Πουρσέν κατασκευάστηκε το 1947. Η παλιά κερκίδα του γηπέδου αποτελούσε δωρεά της Ρεάλ Μαδρίτης, μετά την τραγωδία του Μαλπασέ στις 2 Δεκεμβρίου 1959. Η κερκίδα αυτή μετονομάστηκε σε Κερκίδα Ρενέ Φελίξ το 2005. Η χωρητικότητά της είναι της τάξεως των 600 θέσεων καθήμενων, με το γήπεδο να είναι σε θέση να φιλοξενήσει, συνολικά, 2.500 θεατές. Η ομάδα που αγωνιζόταν στο CFA, έδινε τις εντός έδρας αναμετρήσεις της κυρίως σε αυτό το γήπεδο, ενώ, την ίδια σεζόν, φιλοξένησε και το ετήσιο ποδοσφαιρικό τουρνουά που διοργανώνει ο Δήμος του Φρεζύς και το οποίο απευθύνεται στις ηλικιακές κατηγορίες Προπαίδων και Παμπαίδων. 1983-1987 : Γκι Νταβίντ 2005-2007 : Ντανιέλ Μπρεάρ 2007-2008 : Γκι Νταβίντ 2008-2011 : Ατός Μπαντινί 2011-Δεκέμβριος 2011: Φ. Πριού 2012-: Μισέλ Εστεβάν Αμντί Φάι Ζαν-Φιλίπ Κορνέ Ζεράρ Γκνανουάν Αντίλ Ραμί Αντουάν Γκουλάρ Αϊμέν Εναϊνί Γκι Νταβίντ Χαβιέρ Νοβαρίνι
454 Μάθησις

Η Μάθησις (Mathesis) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,2. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό αστρονόμο Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Μαθήσεως υπολογίσθηκε σε 81,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 568 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι CB (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,056 (από δεδομένα του IRAS). Η Μάθησις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 4,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιωάννης Ζαΐμης

Ο Ιωάννης Ζαΐμης (1797-1882) ήταν έλληνας πολιτικός, γόνος της ιστορικής οικογένειας των Ζαΐμηδων, που διετέλεσε πρώτος δήμαρχος Πατρέων, από το 1836 έως το 1837 βουλευτής Καλαβρύτων και πληρεξούσιος.

 Γεννήθηκε το 1797 και ήταν γιος του Ασημάκη Ζαΐμη, γόνου της ισχυρής οικογένειας των Ζαϊμηδων. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και εγκαταστάθηκε στην Πάτρα. Παντρεύτηκε την Αγγελική Κανακάρη-Ρούφου. Το 1824-25 είχε μεταβεί στο Λονδίνο για τη σύναψη των εθνικών δανείων. Το 1836 διορίστηκε δήμαρχος από την δημαιρεσιακή επιτροπή της Αντιβασιλείας, αντικαθιστώντας τον τελευταίο εκπρόσωπο του θεσμού της δημογεροντίας, το δημογέροντα Δημήτριο Ρετινιώτη. Τον επόμενο χρόνο όμως παραιτήθηκε για να τον αντικαταστήσει ο Ιωάννης Μπουκαούρης. Στη δεύτερη δημαρχιακή εκλογή (1837) έγινε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το 1841 διορίστηκε βουλευτής Καλαβρύτων ενώ το 1843 ξαναχρημάτισε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Πέθανε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1882. Ήταν θείος του μετέπειτα πρωθυπουργού Θρασύβουλου Ζαΐμη. Ανδρέου Ζ. Μάμουκα, Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος, ήτοι, συλλογή των περί την αναγεννώμενην Ελλάδα συνταχθέντων πολιτευμάτων, νόμων και άλλων επισήμων πράξεων από του 1821 μέχρι του 1832, Τόμος Δ', Τυπογραφία Ηλίου Χριστοφίδου "Η αγαθή τύχη", Πειραιάς 1839 Χρήστος Α. Μούλιας, Το λιμάνι της σταφίδας, Πάτρα 1828-1900, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2000. ISBN 960-86814-0-5 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση Φώτιος Χρυσανθόπουλος, Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως, Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου, Αθήνα 1888 Πέτρος Ψωμάς, Δήμαρχοι Πατρέων 1836-2006, Εκδόσεις "Το Δόντι", Πάτρα 2007. ISBN 978-960-88046-2-3 Ιωάννης Ζαΐμης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Κνούτος Ε΄ της Δανίας

Ο Κνούτος Ε΄ της Δανίας (δανικά: Knud V Magnussen, περί το 1129 - 9 Αυγούστου 1157) βασιλιάς της Δανίας ( 1146 - 1157) ως συμβασιλέας σε μεταβαλλόμενες συμμαχίες με τον Σβεν Γ΄ της Δανίας και τον Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας ήταν γιος του Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας και εγγονός του Νιλς της Δανίας. Δεν είναι γνωστά πολλά γύρω από τη βασιλεία του πέρα ότι βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο με τον ξάδελφο του Σβεν Γ της Δανίας, και σκοτώθηκε στο λουτρό αίματος που πραγματοποίησε ο Σβεν με πρόφαση ένα δείπνο.

 Μετά την παραίτηση του Ερρίκος Γ΄ της Δανίας για λόγους υγείας (1146) οι ευγενείς του Σγιέλαν εξέλεξαν νέο βασιλιά της Δανίας τον Σβεν Γ΄ ενώ οι ευγενείς της Γιουτλάνδης εξέλεξαν νέο βασιλιά τον Κνούτο Ε΄. Τα επόμενα χρόνια ο Κνούτος προσπάθησε να ανατρέψει τον Σβεν στη Σγιέλαν αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα, συμφιλιώθηκε προσωρινά μαζί του για την πραγματοποίηση Σταυροφορίας εναντίον των Σλάβων (1147) αλλά αμέσως μετά τη λήξη της οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν. Ο Σβεν συμμάχησε με τον τρίτο διεκδικητή του θρόνου ξάδελφο του Βάλντεμαρ γιο του Κνούτου Λαβάρντ τον οποίο είχε σκοτώσει ο πατέρας του νίκησαν τον Κνούτο στη Γιουτλάνδη (1150) και τον ανάγκασαν να δραπετεύσει στον πεθερό του Σβέρκερ Α΄ της Σουηδίας, όλες οι προσπάθειες που έκανε να ανακαταλάβει τα εδάφη του ήταν αποτυχημένες, γι'αυτό κατέφυγε στον Γερμανό αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα για βοήθεια. Με τη μεσολάβηση του Βαρβαρόσσα βρέθηκε μια συμβιβαστική λύση να είναι ο Σβεν βασιλιάς και ο Κνούτος αντιβασιλιάς αλλά σύντομα ο Σβεν την παραβίασε και ο Κνούτος κατάλαβε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από τον σκληρό πόλεμο. Ο Βάλντεμαρ στο μεταξύ άλλαξε στάση και πήγε με το μέρος του Κνούτου, οι δυο διεκδικητές με τη βοήθεια του πεθερού του Κνούτου επιτέθηκαν στη Δανία ανατρέποντας τον Σβεν (1154) ο οποίος εξορίστηκε 3 χρόνια στη Γερμανία. Το 1157 ο Σβεν με νέες δυνάμεις που του παραχώρησε ο δούκας της Βαυαρίας Ερρίκος ο Λέων έκανε νέα επίθεση στη Δανία, οι Δανοί ευγενείς αποφάσισαν να τριχοτομήσουν το βασίλειο στους τρεις πρίγκιπες διεκδικητές. Στις 9 Αυγούστου 1157 ο Σβεν προσκάλεσε ύπουλα σε έναν δείπνο στο Ρόσκιλντ το γνωστό ως "λουτρό αίματος" τον ίδιο τον Κνούτο και τον Βάλντεμαρ με σκοπό να τους σκοτώσει και να απαλλαγεί οριστικά μαζί τους, ο Κνούτος δολοφονήθηκε από τους ιππότες του βασιλιά αλλά ο Βάλντεμαρ δραπέτευσε, λίγο αργότερα κατόρθωσε να ανατρέψει τον Σβεν και να τον διαδεχθεί ως Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Με τη σύζυγο του Έλενα της Σουηδίας παιδιά του ήταν : Άγιος Νιλς του Άαρχους (1157 - 1180), μοναχός Κνούτος Βάλντεμαρ, επίσκοπος του Σλέσβιχ (1158 - 1236). Μπριγκίττε (ή Γιούτα), παντρεύτηκε τον Βερνάρδο κόμη του Άνχαλτ. Ιλδεγάρδη. Ιγκεράρδη. Bricka, Carl Frederik (ed.), Dansk Biografisk Lexikon, vol. IX [Jyde – Køtschau], 1895. "Knud (Magnussen)" Κνούτος Ε΄ Βασιλείς και βασίλισσες της Δανίας
Μπαράκες Αχαΐας

Οι Μπαράκες είναι οικισμός στην περιοχή της Τριταίας του Νομού Αχαΐας στο νότιο σημείο του κάμπου της Βουντούχλας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 283 μέτρων. Αποτελεί μέρος του χωριού Σκιαδά. Βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Σκιαδάς, Καρπέτα, Πηγάδια, Σκούρας, το μοναστήρι των Νοτενών καθώς και το Σκιαδοβούνι.

 Είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Μπαράκες με το ΦΕΚ της 05/04/1981 και υπήχθη στην κοινότητα Σκιαδά έως το 1997, που με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 όπου και εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Το όνομα του οικισμού προέκυψε από μία "μπαράκα", δηλ. μία πρόχειρη, ξύλινη κατασκευή που στέγασε εκεί ένα καφενείο τα παλαιότερα χρόνια. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μπαρακών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σκιαδά Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017.
Τα Χριστούγεννα του Ηρακλή Πουαρό

Το Εφιαλτικά Χριστούγεννα - (Hercule Poirot’s Christmas), είναι αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Λέσχη Αστυνομικών Βιβλίων Κόλλινς στις 19 Δεκεμβρίου 1938 (αν και η πρώτη έκδοση έχει κατοχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα το 1939). Κυκλοφόρησε με τιμή επτά σελίνια και έξι πέννες(7/6). Δημοσιεύτηκε στις ΗΠΑ από τους Ντοντ, Μηντ και Σια το Φεβρουάριο του 1939 υπό τον τίτλο "Murder for Christmas".. Η έκδοση αυτή είχε λιανική τιμή 2 δολλαρίων. Μια χαρτόδετη έκδοση στις ΗΠΑ από τις εκδόσεις Έιβον το 1947 άλλαξε τον τίτλο σε "A Holiday for Murder". Πρωταγωνιστικός χαρακτήρας είναι ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Λυχνάρι», με αρ.55 στη σειρά «βιβλίων περιπτέρου» με τίτλο «Βιβλιοθήκη Αστυνομικής Φιλολογίας» (η β' έκδοση είναι του 1970), σε μετάφραση Ε. Γονατόπουλου.

 Όταν ο πολυεκατομμυριούχος Σίμεον Λι απρόοπτα προσκαλεί την οικογένεια του στο σπίτι του για τα Χριστούγεννα, η χειρονομία φαίνεται ύποπτη σε πολλούς από τους προσκεκλημένους. Ο Σίμεον δεν είναι επιρρεπής στον οικογενειακό συναισθηματισμό και κάποιοι στην οικογένεια δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις ο ένας με τον άλλο. Για να χειροτερέψει τα πράγματα, έχει προσκαλέσει το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, τον Χάρρυ, και την εγγονή του, Πιλάρ, τους οποίους δεν έχει ξανασυναντήσει κανένας από τους υπόλοιπους προσκεκλημένους. Ο Σίμεον σκοπεύει να παίξει ένα θανάσιμο και σαδιστικό παιχνίδι με την οικογένεια του. Ένας απρόβλεπτος καλεσμένος - ο Στήβεν Φαρρ, γιος του πρώην συνεταίρου του Σίμεον στα αδαμαντωρυχεία, ισχυρίζεται ότι το σπίτι είναι γεμάτο πιθανούς υπόπτους, όταν το παιχνίδι γίνεται θανάσιμο. Ηρακλής Πουαρό, ο Βέλγος ντετέκτιβ Συνταγματάρχης Τζόνσον, Διοικητής της Αστυνομίας Επιθεωρητής Σάγκντεν, ο ερευνητής αστυνομικός Σάιμον Λη, ένας ηλικιωμένος εκατομμυριούχος Άλφρεντ Λη, γιος του Σάιμον Λύντια Λη, σύζυγος του Άλφρεντ Τζωρτζ Λη, γιος του Σάιμον Μάντελιν Λη, σύζυγος του Τζωρτζ Ντέιβιντ Λη, γιος του Σάιμον Χίλντα Λη, σύζυγος του Ντέιβιντ Χάρρυ Λη, γιος του Σάιμον Πιλάρ Εστραβάδος, μοναδική εγγονή του Σάιμον Στήβεν Φαρρ, Γιος του πρώην επιχειρηματικού συνεταίρου του Σάιμον Χόρμπαρυ, θαλαμηπόλος του Σάιμον Τρεσσίλιαν, ο μπάτλερ Ουόλτερ, ο υπηρέτης
Βασίλισσα Μαμπ

Η Bασίλισσα Μαμπ (Queen Mab) είναι μέρος της βρετανικής και κέλτικης (ιρλανδικής) παράδοσης και είναι η βασίλισσα των νεράιδων. Πρόκειται για ένα χαρακτήρα παιχνιδιάρικο που κάνει αταξίες από τη μία, αλλά από την άλλη είναι πολύ καλή. Στο "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" έχει το ρόλο μιας μαίας νεράιδας. Εκεί αναλαμβάνει να απαλλάξει από τις βαθιές επιθυμίες τους και να τις πραγματοποιήσει με τη μορφή ονείρων. Στο διάσημο ποίημα του Μάικλ Ντρέυτον Nymphidia (1627), η Μαμπ είναι η σύζυγος του βασιλιά Όμπερον και βασίλισσα άλλων νεράιδων. Απεικονίζεται σαν ξωτικό-νεράιδα στα έργα των Ρόμπερτ Έρικ, Μπεν Τζόνσον και Τζον Μίλτον. Κάποια στιγμή αντικαταστάθηκε από την Τιτάνια, σύζυγο του Όμπερον στο έργο "Όνειρο Θερινής Νυκτός".

 Αναφέρεται στο έργο από τον Μερκούτιο στην Πρώτη Πράξη, Στίχος 4, και δεν είναι εφεύρεση του Σαίξπηρ αφού υπήρχε αιώνες πιο πριν. Ωστόσο λέγεται ότι ήταν η πρώτη αναφορά αυτής στη λογοτεχνία. Μετά από αυτό έγινε αγαπητή ανάμεσα στους ποιητές. Το 1813 γράφτηκε το ποίημα Queen Mab από τον Σέλλεϋ.Στο έργο, ο Ρωμαίος μπερδεύει τον Μερκούτιο καθώς του λέει ότι η Μαμπ επισκέφτηκε τον αγαπημένο του φίλο. Ο αναγνώστης καταλαβαίνει αρχικά ότι πρόκειται για νεράιδα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μερκούτιου, όπως αυτές του "Ονείρου Θερινής Νυκτός". Όμως έπειτα γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για μια στριμμένη τιμωρό ανήθικων γυναικών που προκαλεί φούσκωμα στα χείλη τους και κόμπους στα μαλλιά με συνέπεια άσχημες πληγές στο σώμα. Από τα λόγια του Μερκούτιου μπορεί να θεωρηθεί ότι η Μαμπ είναι πρόλογος του κακού και βοηθά στην εμφάνιση της Βερόνα που μπαίνει εμπόδιο στην αγάπη των εραστών. Η παρομοίωση της Μαμπ στο "Βασιλιά Ληρ" από τον Έντγκαρ με το "foul fiend Flibbertigibbet" δεν είναι τυχαία αφού και στις δυο περιπτώσεις πρόκειται για κάτι σαν δαίμονα που προκαλεί καταρράκτη και κάνει τα παιδιά να γεννιούνται με σχισμένο χείλος. Μέσα από το έργο του ο Τζόνσον αναφέρεται στην βασίλισσα Μαμπ στην μουσικοχορευτική παράσταση που προσέφερε στην Άννα της Δανίας όταν αυτή έφτασε από την Σκωτία στην Αγγλία το 1603. Το έργο αυτό αποδόθηκε αργότερα ως Entertainment at Althorpe του Μπεν Τζόνσον. Το 1627 το ποίημα Nymphidia του Ντρέυτον περιγράφει τι ακριβώς συμβαίνει στην αυλή της βασίλισσας Μαμπ. Το σημαντικότερο όμως από αυτά ήταν το δοκίμιο του Σέλλεϋ Queen Mab, το οποίο αφιερώνει στην Μαμπ και επικεντρώνεται στο χρονο-άρμα της. Ουίλλιαμ Σαίξπηρ https://www.youtube.com/watch?v=_r4a-vgIqgM
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1989

Το 33ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στην Καζέρτα της Ιταλίας, από 3 ως 16 Ιουλίου 1989. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ιταλίας.

 Στην τελική φάση προκρίθηκαν 9 χώρες, έπειτα από προκριματικούς αγώνες. Οι χώρες που προκρίθηκαν και όσα ματς είναι γνωστά από την προκριματική φάση έχουν ως εξής: Διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στον Α΄ γύρο οι εννιά ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων. Στον Β΄ γύρο (ημιτελικό) προκρίθηκαν έξι ομάδες, που αγωνίστηκαν σε δύο νέους ομίλους με βαθμολογία. Στον τελικό γύρο οι επικεφαλής των δύο ημιτελικών ομιλών αγωνίστηκαν στον τελικό ενώ οι υπόλοιπες ομάδες, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν, έδωσαν αγώνες για τις θέσεις 7η-8η-9η (οι τελευταίες ομάδες των τριών ομίλων του Α΄ γύρου), 5η-6η, 3η-4η, για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Ιταλία. Όλοι οι αγώνες έγιναν στην πόλη Καζέρτα της Ιταλίας. 7η-9η θέση Κατάρ-Γουινέα: 1-1. Κατάρ-ΗΠΑ: [;] Γουινέα-ΗΠΑ: [;] 5η θέση (Πορτίτσι) Ολλανδία-Ζάμπια: 2-1. 3η θέση (15/7/89, Κάβα ντέι Τιρένι) Βέλγιο-Η.Α.Ε.: 1-0. ΤΕΛΙΚΟΣ (16/7/89, Καζέρτα) Ιταλία- Μαρόκο: 3-1 (Μαντσίνι 25΄, 40΄, Σιμόνε 73΄ - Ελ Ουαρντί 78΄). RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία
Ανδριολάτα Κεφαλονιάς

Τα Ανδριολάτα είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Ξενόπουλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελειού-Πρόννων, του δήμο Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κραναίας του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Τα Ανδριολάτα είναι ημιορεινός οικισμός της ΝΑ. Κεφαλονιάς. Βρίσκονται μεταξύ των νοτιοανατολικών απολήξεων του Αίνου και των νοτιοδυτικών του Άτρου, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ξενόπουλου-Αγίου Νικολάου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 310. Ο οικισμός απέχει 35 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. του Αργοστολίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείου του νομού Κεφαλληνίας. Το 1869 προσαρτήθηκε στον δήμο Πρόννων και το 1912 στην κοινότητα Ξενόπουλου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ξενόπουλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελειού-Πρόννων. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελειού-Πρόννων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α – 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργοστολίου.< Ο ναός Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Η γιορτή του Αγίου Ιωάννη στις 26 Σεπτεμβρίου. Προσφέρεται στους προσκυνητές και τους επισκέπτες γίδα βραστή και άφθονο ντόπιο κρασί, με φροντίδα των κατοίκων του χωριού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Κεφαλονιά-Ιθάκη 1:70.000) eetaa.gr
Μπανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ

Η Μπανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ (Βεγγαλικά: বঙ্গীয় সাহিত্য পরিষৎ‎) είναι μια λογοτεχνική κοινωνία στη Βεγγάλη. Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της εποχής των Βρετανικών Ινδιών. Ο στόχος της είναι να προωθήσει την Βεγγαλική λογοτεχνία, τόσο με τη μετάφραση έργων από άλλες γλώσσες στα Βεγγαλικά και την προώθηση της παραγωγής της πρωτότυπης Βεγγαλικής λογοτεχνίας.

 Η οργάνωση ιδρύθηκε από τον Λ. Λέοταρντ και τον Κσετραπάλ Τσακραμπόρτι το 1893. Τότε ήταν γνωστή ως "Βεγγαλική Ακαδημία Λογοτεχνίας". Στις 29 Απριλίου 1894, το όνομα της και η ίδια η κοινωνία άλλαξε σε "Βανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ'. Το 1894, απέκτησε τους πρώτους αξιωματικούς, με τον Ρομές Τσούντερ Ντουτ ως πρώτο πρόεδρο και τον Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και τον Ναβιντσάντρα Σεν ως αντιπροέδρους. Την ίδια χρονιά έγινε η πρώτη έκδοση της εφημερίδας της κοινωνίας που ήταν προηγουμένως στην αγγλική γλώσσα καθώς οι περισσότερες εργασίες της κοινωνίας στα Βεγγαλικά. Το 1900ο αδερφός του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, ο Σατγιεντρανάθ, έγινε Πρόεδρος. Η κοινωνία, η οποία μεταφέρθηκε στη μόνιμη κατοικία της το 1909, γρήγορα επεκτάθηκε σε πάνω από 30 παραρτήματα. Τα αξιόλογα μέλη περιλαμβάνουν τους Ντεμπέντρα Πρασάντ Γκος, Ρομές Τσούντερ Ντουτ, Σατζανικάντα Ντας και Ραμέντρα Σουντάρ Τριμπέντι.
Bösendorfer

Η L. Bösendorfer Klavierfabrik GmbH, ευρύτερα γνωστή ως Bösendorfer, είναι αυστριακή εταιρεία κατασκευής πιάνων και από το 2008 αποτελεί θυγατρική της Yamaha Corporation. Η εταιρεία έχει ξεχωρίσει μεταξύ άλλων, καθώς κατασκευάζει μοντέλα με 92 και 97 νότες στο πληκτρολόγιο του οργάνου σε αντίθεση με τις άλλες που έχουν τυπικά 88 και χρησιμοποιεί 3 χορδές ανά νότα. Η Bösendorfer μαζί με τις εταιρείες Steinway, C. Bechstein και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες, Big Four, στην κατασκευή πιάνων.

 Η Bösendorfer είναι μία εκ των παλαιοτέρων εταιρειών κατασκευής πιάνων και ιδρύθηκε στις 25 Ιουλίου του 1828 στη Βιέννη από τον Ίγκνατς Μπεζεντόρφερ, ενώ έχει αποκτήσει φήμη στην παραγωγή μουσικών οργάνων υψηλών προδιαγραφών. Το 1830, η αυστριακή αυτοκρατορία έδωσε στην εταιρεία το δικαίωμα να είναι ο επίσημος κατασκευαστής πιάνων της.Έπειτα από το θάνατο του Μπεζεντόρφερ το 1859, ο γιος του, Λούντβιχ, απέκτησε την πλήρη διαχείριση της εταιρείας, η οποία εκείνη την περίοδο είχε αξία 145.000 φιορινιών, λειτουργώντας σε νεοαποκτηθείσες εγκαταστάσεις από το 1860.Το διάστημα 1872 μέχρι και το κλείσιμό της το 1913, η Αίθουσα Μπεζεντόρφερ που βρισκόταν στο Παλάτι του Λίχτενσταϊν ήταν μία από τις κορυφαίες αίθουσες συναυλιών στη Βιέννη. Την 1η Μαρτίου του 1909, ο Καρλ Χότερστρασερ αγόρασε την εταιρεία από τον Μπεζεντόρφερ και τον διαδέχτηκαν οι γιοι του Αλεξάντερ και Βόλφγκανγκ το 1931.Το 1966, η Jasper Corporation, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Kimball International, μητρική εταιρεία της Kimball Pianos, ανέλαβε τον έλεγχο της Bösendorfer. Επίσημος ιστότοπος
Τζένιφερ Α. Ντούντνα

Η Τζένιφερ Α. Ντούντνα (αγγλ. Jennifer A. Doudna, γεννημένη στις 19 Φεβρουαρίου 1964, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ) είναι Αμερικανίδα βιοχημικός και μοριακή βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (ΗΠΑ). Συνέβαλε στην αποσαφήνιση σύνθετων δομών καταλυτικά ενεργού RNA (ριβοζύμες) και κυρίως στην εξέλιξη της πρωτοποριακής τεχνικής (επεμβατικής) αναδιοργάνωσης του γονιδιώματος, CRISPR. Γι' αυτή τη σημαντική καινοτομία, το 2020, έλαβε -από κοινού- την κορυφαία διάκριση του βραβείου Νόμπελ Χημείας μαζί με τη Γαλλίδα ερευνήτρια δρ. Εμμανουέλ Σαρπαντιέ, στενή συνεργάτιδά της τα τελευταία έτη.

 Μεγάλωσε στην πόλη Hilo της Χαβάης. Απέκτησε το πτυχίο της στο κολέγιο Pomona το 1985, και εκπόνησε διδακτορικό με τον Jack W. Szostak στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (1989). Ως μεταδιδακτορικός συνεργάτης, συνεργάστηκε με τους Szostak και Thomas R. Cech στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Το 1994 έγινε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Το 2000/2001 ήταν επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ πριν μετακομίσει στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ το 2003. Είναι παντρεμένη με τον Jamie H. Cate (γενν. 1968), έναν από τους πρώτους φοιτητές της και, από το 2019, επίσης καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ. Η Ντούντνα πραγματοποίησε καινοτόμες έρευνες που επέτρεψαν την κρυστάλλωση μεγάλων μορίων RNA. Με την έρευνά της προσδιορίστηκε η κρυσταλλική δομή των καταλυτικά ενεργών μορίων RNA (ριβοζύμες) και του μορίου RNA που σχηματίζει τον πυρήνα ριβονουκλεοπρωτεΐνης του σωματιδίου αναγνώρισης σήματος. Αποκάλυψε τις δομικές ιδιότητες αυτών των μορίων και έτσι επέτρεψε μια βαθύτερη κατανόηση του ρόλου του RNA στην κατάλυση και τη βιοσύνθεση των πρωτεϊνών. Μαζί με την Emmanuelle Charpentier δημοσίευσαν μία σημαντική ερευνητική εργασία, σχετικά με την τεχνική CRISPR/Cas9 μέσω της ανάδειξης της χρήσης του Cas9 στην περικοπή οποιασδήποτε ακολουθίας στο DNA.Από το 2014 ασχολείται με το ρόλο της δομής του mRNA στη ρύθμιση γονιδίων μέσω μίκρο-RNA, με την εσωτερική θέση εισόδου ριβοσωμάτων, με τον δομικό και βιοχημικό χαρακτηρισμό του βακτηριακού ανοσοποιητικού συστήματος που διαμεσολαβείται από το CRISPR, με τη δομή και τη λειτουργία των σωματιδίων αναγνώρισης σήματος και με την αναγνώριση RNA από ένζυμα Dicer. Εκτός από το βραβείο Νόμπελ Χημείας, έχει πάρει πολυάριθμες άλλες αναγνωρίσεις και βραβεία. Jennifer A. Doudna και Doudna Lab στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (berkeley.edu) Jennifer Doudna Αρχειοθετήθηκε 2014-08-21 στο Wayback Machine. στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley (lbl.gov) Jennifer A. Doudna, PhD στο Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes (hhmi.org) Walter Isaacson: The Code Breaker: Jennifer Doudna, Gene Editing και το μέλλον του ανθρώπινου αγώνα. Simon & Schuster, Νέα Υόρκη 2021, ISBN 978-1-9821-1585-2 . Melissa Marino: Βιογραφία της Jennifer A. Doudna. Σε: Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών . 101, 2004, σελ. 16987-16989, doi: 10.1073 / pnas.0408147101 .
Αντονίνα Ζέτοβα

Η Αντονίνα Ζέτοβα (γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Βουλγάρα παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνιζόταν ως διαγώνιος. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας της, αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Βουλγαρίας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Ελλάδας.

 Η Αντονίνα Ζέτοβα έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, στην οποία βρέθηκε το 1989. Στη βουλγαρική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1995 έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει αρκετούς τίτλους σε εγχώριο επίπεδο και συγκεκριμένα τέσσερα Πρωταθλήματα (1991, 1992, 1993, 1995) και δύο Κύπελλα Βουλγαρίας (1993, 1995). Το 1995 ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Εσκασίμπασι, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Τουρκίας (1997). Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε πάλι στο τουρκικό πρωτάθλημα, αυτή τη φορά με τη φανέλα της Βακίφμπανκ. Από το 1998 και μέχρι το 2007, η Αντονίνα Ζέτοβα αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο σε ομάδες της Ιταλίας καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει αρκετούς τίτλους τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε ήταν οι: Ομνιτέλ Μοντένα, Λίμιτιντ Μοντένα, Φοπαπεντρέτι Μπεργκάμο, Έντισον Μοντένα, Παγιαβόλο Τσιέρι, Μπίγκματ Κέρακολ και Ντεσπάρ Περούτζια. Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την επταετία συνεχούς παρουσίας της Ζέτοβα στην Ιταλία ήταν ένα πέρασμά της από την τουρκική Εσκασίμπασι (2002-03), με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ Τουρκίας για το 2003. Την περίοδο 2008-09, η Αντονίνα Ζέτοβα αγωνίστηκε σε Ελλάδα και Ισπανία για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Πάλμας Βόλλει αντίστοιχα. Το 2009, η Ζέτοβα επέστρεψε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για ένα χρόνο στη Ντεσπάρ Περούτζια. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στη Φαμίλα Τζενεράλι, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 2012 αποφάσισε σε ηλικία 39 ετών να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Η Αντονίνα Ζέτοβα ήταν διεθνής με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Βουλγαρίας για κάτι λιγότερο από μια δεκαετία και συγκεκριμένα από το 1993 μέχρι το 2012. Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στα Πρωταθλήματα Ευρώπης του 2001 και του 2010. 4 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 1991, 1992, 1993, 1995 2 Κύπελλα Βουλγαρίας: 1993, 1995 2 Πρωταθληματα Τουρκίας: 1997, 2003 2 Κύπελλα Τουρκίας: 1997, 2003 3 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 2000, 2002, 2007 1 Κύπελλο Ιταλίας: 2007 1 Λιγκ Καπ Ιταλίας: 2006 1 CEV Cup: 2002 1 Top Teams Cup: 2005 Το προφίλ της Αντονίνα Ζέτοβα στο legavolleyfemminile.it Βόμβα μεγατόνων με Ζέτοβα ο Ολυμπιακός Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2008-09