IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δημογραφία της Κίνας

Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2017, ο πληθυσμός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας πλησιάζει τα 1.4 δισεκατομμύρια άτομα. Η Κίνα είναι η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, αν και εκτιμάται ότι ο πληθυσμός της Ινδίας θα ξεπεράσει αυτόν της Κίνας στην δεκαετία του 2020. Ο πληθυσμός της Κίνας χαρακτηρίζεται από υψηλή μέση ηλικία, συνέπεια της πολιτικής "μια οικογένειας - ένα παιδί". Ο ρυθμός αύξησης του κινεζικού πληθυσμού είναι 0.49% ετησίως, καταλαμβάνοντας την 151η θέση στον κόσμο (το 2011). . Η Κίνα χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά αστικοποίησης: το μερίδιο του αστικού πληθυσμού στη χώρα κατά την τριακονταπενταετία 1979-2014 αυξήθηκε από 19.0% σε 54.8% .

 Σύμφωνα με δεδομένα για την 1η Νοεμβρίου 2000, ο πληθυσμός της ηπειρωτικής Κίνας ανερχόταν σε 1.242.612.226 κατοίκους. Στις 6 Ιανουαρίου 2005 έφθασε τα 1.3 δισεκατομμύρια σύμφωνα με τη κυβέρνηση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2016, ο πληθυσμός της Κίνας είχε αυξηθεί στους 1.380.083.000 κατοίκους. Ο σημαντικότερος παράγοντας για την σταθεροποίηση του πληθυσμού της χώρας είναι η πολιτική μια οικογένεια - ένα παιδί, η οποία εφαρμοζόταν σε εθνικό επίπεδο με εξαιρέσεις για τις αγροτικές περιοχές και τις εθνικές μειονότητες. Η επίσημη πολιτική της κυβέρνησης είναι ενάντια στις αναγκαστικές αμβλώσεις και την αποστείρωση. Έτσι υπήρχαν και εξαιρέσεις για τον μη μειονοτικό ή αγροτικό πληθυσμό, καθώς οι τοπικοί αξιωματούχοι προσπαθούν να επιτύχουν τους στόχους της δημογραφικής πολιτικής. Ο στόχος της κυβέρνησης ήταν η σταθεροποίηση του πληθυσμού στα τέλη του 20ού αιώνα και στις αρχές του 21ου αιώνα. Σύμφωνα με ορισμένες τρέχουσες προβλέψεις, ο πληθυσμός της Κίνας θα φτάσει τα 1.44 δισεκατομμύρια το 2029 και μετά θα αρχίσει να μειώνεται. Το 2015, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ανακοίνωσε το τέλος της πολιτικής "μία οικογένεια, ένα παιδί". Από την 1η Ιανουαρίου 2016, όλες οι οικογένειες έχουν το δικαίωμα να έχουν δύο παιδιά . Πολλοί κινέζοι ανήκουν σε κάποια θρησκεία. Ο Βουδισμός, εξασκείται από περίπου 100 εκατομμύρια κατοίκους. Επίσης, πολλοί κινέζοι είναι Ταοϊστές. Επίσης, επίσημα στοιχεία αναφέρουν την ύπαρξη 18 εκατομμύρια μουσουλμάνων, 8 εκατομμύρια καθολικών και 10 εκατομμύρια προτεσταντών, αν και σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία αυτά τα στοιχεία είναι πολύ υψηλότερα. Στην Κίνα ομιλούνται πολλές γλώσσες: η πλειοψηφία μιλά κινεζικές διαλέκτους όπως τις πουτόνγκχουα (επίσημη μορφή της κινεζικής, με βάση τη διάλεκτο Πεκίνου), γιουέ (καντονέζικα), γου (Σαγκαης), Φουτσόου, Μινάν, Χόκιεν, Γκαν, Σετσουάν και άλλες. Επίσης ομιλούνται τουρκικές και άλλες γλώσσες. Το 95% του πληθυσμού του Μακάο είναι Κινέζοι Χαν. Οι κινέζοι του Μακάο έχουν συνήθως καντονέζικη ή χακκαϊκή καταγωγή. Λόγω του αποικιακού παρελθόντος της πόλης, σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι έχουν πορτογαλική ή μικτή σινοπορτογαλική καταγωγή. Οι επίσημες γλώσσες της πόλης είναι τα πορτογαλικά και τα κινέζικα, αν και οι κάτοικοι μιλούν κυρίως καντονέζικα. Αρκετοί κάτοικοι μιλούν και αγγλικά, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως σε τουριστικές περιοχές. Το Μακάο έχει πανεπιστήμιο (Πανεπιστήμιο του Μακάο) με 7.700 φοιτητές από το γειτονικό Χονγκ Κονγκ.
Πετί Παλαί

Το Πετί Παλαί (γαλλικά: Petit Palais, ελληνικά: Μικρό Παλάτι), αναφέρεται και ως Πτι Παλαί, είναι μουσείο τέχνης στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού της Γαλλίας. Κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια έκθεση του 1900 για να στεγάσει μια μεγάλη έκθεση έργων τέχνης και στεγάζει τώρα το Μουσείο Καλών Τεχνών του Παρισιού. Το Πετί Παλαί βρίσκεται απέναντι από το Γκραν Παλαί στη λεωφόρο Ουίνστον Τσώρτσιλ. Οι άλλες προσόψεις του κτηρίου είναι στραμμένες προς τον Σηκουάνα και τη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων. Το Πετί Παλαί είναι ένα από τα 14 μουσεία της Πόλης του Παρισιού, τα οποία έχουν συσταθεί την 1η Ιανουαρίου 2013 και τα διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας έχει καταχωρίσει το Πετί Παλαί ως ιστορικό μνημείο από το 1975.

 Το 1894 προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την κατασκευή του κτηρίου στην περιοχή της Παγκόσμιας έκθεσης του 1900. Στην περιοχή προϋπήρχε εκθεσιακός χώρος (το Παλαί ντε λ' Ιντυστρί) από την Παγκόσμια Έκθεση του 1855 αλλά θεωρήθηκε ακατάλληλος και επρόκειτο να αντικατασταθεί από κάτι νέο για την Έκθεση του 1900. Επελέγη ο αρχιτέκτονας Σαρλ Ζιρώ, ο οποίος συμμετείχε επίσης και στην κατασκευή του Γκραν Παλαί, και δημιούργησε το Πετί Παλαί ως ένα από τα κτήρια που αντικατέστησαν το Παλαί ντε λ' Ιντυστρί. Η κατασκευή του Πετί Παλαί ξεκίνησε τον Οκτώβριο 1897 και ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1900. Το συνολικό κόστος της κατασκευής ανήλθε στις 400.000 λίβρες.Από το 2001 έως το 2005 πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης του κτηρίου. Το Πετί Παλαί είναι διατεταγμένο γύρω από μια ημικυκλική εσωτερική αυλή με κήπο. Η πρόσοψη πλαισιώνεται από περιστύλιο με κολόνες ιονικού ρυθμού και έχει μεγάλη σκεπαστή είσοδο και έναν εντυπωσιακό θόλο. Η διακόσμηση της πρόσοψης συμπληρώνεται από πολυάριθμα ανάγλυφα και αγάλματα. Οι εκθεσιακοί χώροι βρίσκονται στον πρώτο όροφο, ενώ στο ισόγειο βρίσκονται τα γραφεία. Τα έργα τέχνης στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Παρισιού, που στεγάζεται στο Πετί Παλαί, κυμαίνονται από την αρχαιότητα μέχρι τον 20ό αιώνα. Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής είναι κληρονομιά του Ωγκύστ Ντυτυί, ο οποίος το 1902 κληροδότησε επίσης στο μουσείο επιπλέον χρήματα για να αγοράσει ακόμη περισσότερα έργα τέχνης. Το μουσείο διαθέτει επίσης γκραβούρες, εκατοντάδες ταπετσαρίες, γλυπτά, μεσαιωνικά αντικείμενα, σπάνια χειρόγραφα και εικόνες.Το Πετί Παλαί Τα εκθέματα χωρίζονται σε 3 ενότητες: Η συλλογή Ντυτυί περιλαμβάνει έργα τέχνης του Μεσαίωνα: πίνακες μεσαιωνικής και αναγεννησιακής ζωγραφικής, σχέδια και μεσαιωνικά έργα τέχνης. Η συλλογή Τυκ περιλαμβάνει μια συλλογή επίπλων του 18ου αιώνα και Η τρίτη συλλογή είναι μια τεράστια συλλογή έργων τέχνης και πινάκων ζωγραφικής της πόλης των Παρισίων.Εκτίθενται επίσης ιστορικά έργα διάσημων ζωγράφων όπως οι Ρέμπραντ, Ρούμπενς, Φραγκονάρ, Νικολά Πουσέν, Κλωντ Λορραίν, κ.ά. και επίσης μια αξιόλογη συλλογή πινάκων και έργων γλυπτικής του 19ου αιώνα από καλλιτέχνες όπως οι Ντελακρουά, Πισαρό, Ροντέν, Μονέ, Ενγκρ κ.α. Επιπλέον εκτίθεται μια μικρή συλλογή έργων αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής τέχνης.Η είσοδος για τις μόνιμες συλλογές είναι δωρεάν. Η ιστοσελίδα του Πετί Παλαί (γαλλικά, αγγλικά)
Φρίντριχ Αλεξάντερ Πάλεν

Ο Φρίντριχ Αλεξάντερ Γκραφ Φον ντερ Πάλεν (ρωσικά: Фёдор Петрович Пале), (2 Σεπτεμβρίου 1780 Μιτάου – 8 Ιανουαρίου 1863 Αγία Πετρούπολη) ήταν Γερμανός διπλωμάτης και διοικητής στην υπηρεσία του Ρώσου τσάρου.

 Ο Φρίντριχ ήταν ο νεότερος γιος του Πέτερ Λούντβιχ Φον ντερ Πάλεν, ενός εξέχοντος Ρώσου αυλικού. Εργάστηκε σε ρωσικές διπλωματικές αποστολές στη Σουηδία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Το 1809–1811 ήταν πρέσβης της Αυτοκρατορικής Ρωσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1811–1815 ήταν πρέσβης στη Βραζιλία και το 1815–1822 ήταν πρέσβης στη Βαυαρία. Αργότερα, έγινε Γενικός Κυβερνήτης της Νοβορωσίας και αναπληρωτής της Βεσσαραβίας, τότε επαρχίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας,και δήμαρχος της Οδησσού τις περιόδους 1826-1828, και 1830-1832. Ήταν επίσης μέλος του κρατικού συμβουλίου της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Στο πλαίσιο του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1828–1829, υπηρέτησε ως κυβερνήτης των Παραδουνάβιων Πριγκηπάτων, τα οποία διοικούνταν από τη Ρωσία εν αναμονή της πληρωμής των πολεμικών αποζημιώσεων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (ο επίσημος τίτλος του ήταν αυτός του Πληρεξουσίου Προέδρου των Ντιβανών στη Μολδαβία και τη Βλαχία). αντικαταστάθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1829. Στην εβραϊκή ιστορία, ο Πάλεν πιστώνεται το άνοιγμα του πρώτου κοσμικού εβραϊκού σχολείου στην Οδησσό. (Ρωσικά) Genealogia.ee, bio (Ρωσικά) Alexpolenov.chat.ru, Genealogy of Pahlens (Ρωσικά) Pahlens on wikiZnanie.ru Constantin C. Giurescu, Istoria Bucureștilor. Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre, Ed. Pentru Literatură, Bucharest, 1966
Γεώργιος Πετράκης

Ο Γεώργιος Πετράκης (1890 – 14 Σεπτεμβρίου 1972), περισσότερο γνωστός ως Πετρακογιώργης, ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, αντιστασιακός και πολιτικός. Την περίοδο 1941-44 αποτέλεσε ηγετική μορφή της Κρητικής Αντίστασης εναντίον των κατοχικών δυνάμεων του Άξονα και έμεινε γνωστός για τον πατριωτισμό, το θάρρος, την τιμιότητα και τον αλτρουισμό του.

 Γεννήθηκε στο χωριό Μαγαρικάρι της Μεσαράς, γιος του Εμμανουήλ Πετράκη και της Αντιόπης Παπαστεφανάκη. Πολέμησε ως αξιωματικός στην Μικρασιατική Εκστρατεία και μετά το 1922 εργάστηκε ως έμπορος, σε ελαιοτριβείο και σε σαπωνοποιείο. Αν και ήταν 50 χρονών, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο Πετρακογιώργης οργάνωσε τον αντιστασιακό πυρήνα στην Κρήτη στα 1941. Ο ίδιος πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης, όπου έχασε και τον γιο του, Μανόλη. Αφοσιώθηκε στον απελευθερωτικό αγώνα, με την οικογένειά του να καταφεύγει στη Μέση Ανατολή. Ήταν φίλα προσκείμενος στους Βρετανούς. Είχε την κωδική ονομασία Selfridge εξαιτίας του ότι το ελαιοτριβείο του μπορούσε να παρομοιαστεί με την μεγάλη επιχείρηση (των Σέλφριτζις). Η ομάδα του ονομαζόταν "Ψηλορείτης" και ήταν ενεργή στο όρος Ίδη, στο Όρος Κέδρος και στην ΄Κοιλάδα του Αμαρίου, ερχόμενη πολύ συχνά σε μάχες εκ του συστάδην με τις κατοχικές δυνάμεις σε διάφορες τοποθεσίες (Παπά το Πέραμα, Κουρουπητός, Κουτσουνάρες, Πόρος Σταυρού, Τραχήλι, Μαδαρή). Επίσης, η ομάδα του Πετρακογιώργη έλαβε μέρος σε σαμποτάζ και στην απαγωγή του στρατηγού Κράιπε. Η δράση του προκάλεσε την οργή των Ναζί, που κατέκαυσαν το χωριό του και άλλα χωριά της Μεσαράς και εκτέλεσαν πολλούς Κρητικούς. Στις 11 Οκτωβρίου 1944, ημέρα απελευθέρωσης του Ηρακλείου, ο Πετρακογιώργης εισήλθε θριαμβευτικά στην πόλη και από το 1944 ως το 1945 υπηρέτησε ως Φρούραρχος. Αργότερα εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με το Κόμμα Φιλελευθέρων τα έτη 1946, 1950, 1951 και 1952. Το 1950 η τρίτη κόρη του Πετρακογιώργη, Τασούλα (Αναστασία Αδαμίδου, 1930-2022), απήχθη από τον Κώστα Κεφαλογιάννη με σκοπό τον γάμο. Ο Κεφαλογιάννης (1916 - 1988) είχε επίσης πάρει μέρος στην αντίσταση και ο αδερφός του, Μανόλης, ήταν βουλευτής του αντίπαλου κόμματος, του Λαϊκού Κόμματος. Ο Πετρακογιώργης προσβλήθηκε από την ενέργεια αυτή και ο πληθυσμός της Κρήτης χωρίστηκε σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Ο φόβος για αναπόφευκτη πολεμική σύρραξη είχε ως αποτέλεσμα να ανασταλούν ορισμένα άρθρα του Συντάγματος, να κηρυχθούν απαγορευμένη ζώνη τα βουνά του Ψηλορείτη και να παραταχθούν περισσότεροι από 2.000 στρατιώτες και χωροφύλακες για να διασφαλιστεί η τάξη. Στο επεισόδιο της απαγωγής ενεπλάκησαν η πολιτική, στρατιωτική και εκκλησιαστική ηγεσία και τα εγχώρια αλλά και διεθνή ΜΜΕ ασχολήθηκαν εκτενώς με το θέμα. Το ζευγάρι παντρεύτηκε, έπειτα χώρισε και έκαναν άλλο γάμο. Δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ ως τον θάνατό τους. Ο Πετρακογιώργης πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 1972. Το 2009 ανεγέρθηκε προς τιμήν του ένας χάλκινος ανδριάντας κοντά στο Μαγαρικάρι.
Πυρόμετρο

Το πυρόμετρο είναι όργανο κατάλληλο για τη μέτρηση πολύ υψηλών θερμοκρασιών από απόσταση. Τα πυρόμετρα είναι συχνά εξοπλισμένα με ένα τηλεσκόπιο ευθυγράμμισης ή με μια διάταξη λέιζερ, που είναι είτε ενσωματωμένα ή βιδώνονται στο μπροστινό μέρος της συσκευής. Οι ακτίνες λέιζερ επιτρέπουν στο χρήστη να στοχεύσει στο σημείο μέτρησης γρήγορα και με ακρίβεια. Ειδικότερα, η εστίαση μέσω δέσμης λέιζερ είναι πολύ χρήσιμη για τη μείωση σφαλμάτων αλλά και τη μέτρηση θερμοκρασίας κινούμενων αντικειμένων ή όταν το αντικείμενο βρίσκεται σε κακές συνθήκες φωτισμού.

 Κάθε μορφή της ύλης σε θερμοκρασία T μεγαλύτερη του απόλυτου μηδενός εκπέμπει υπέρυθρη ακτινοβολία ανάλογα με τη θερμοκρασία στην οποία βρίσκεται. Αυτή η εκπεμπόμενη ακτινοβολία συνδέεται με την εσωτερική κίνηση των μορίων της ύλης, η ένταση της κίνησης των οποίων εξαρτάται από τη θερμοκρασία στην οποία βρίσκεται το υλικό. Το γεγονός ότι η κίνηση αυτή των μορίων αντιπροσωπεύει μετατόπιση φορτίου, έχει ως αποτέλεσμα την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, το φάσμα της οποίας κυμαίνεται από 0,7 έως 1000 μm μήκους κύματος. Για το λόγο αυτό, η εν λόγω ακτινοβολία βρίσκεται στην περιοχή του υπέρυθρου φάσματος και δεν είναι διακρίσιμη με γυμνό μάτι. Ένα σύγχρονο πυρόμετρο αποτελείται από ένα οπτικό σύστημα φακών και έναν ανιχνευτή. Το οπτικό σύστημα φακών εστιάζει τη θερμική ακτινοβολία στον ανιχνευτή. Η μέτρηση της θερμοκρασίας T που παρέχει ο ανιχνευτής σχετίζεται με τη θερμική ακτινοβολία j ⋆ {\displaystyle j^{\star }} (σε μονάδες W / m 2 {\displaystyle W/m^{2}} ) του αντικειμένου-στόχου μέσω του νόμου Στέφαν-Μπόλτζμαν: j ⋆ = ε σ T 4 {\displaystyle j^{\star }=\varepsilon \sigma T^{4}} , όπου σ η σταθερά αναλογίας Στέφαν-Μπόλτζμαν και ε η σταθερά εκπομπής του υλικού. Ως εκ τούτου, η θερμοκρασία ενός αντικειμένου-στόχου μπορεί να μετρηθεί χωρίς την άμεση επαφή πυρομέτρου και αντικειμένου.
Τζον Πετρούτσι

Ο Τζον Πετρούτσι (John Peter Petrucci, 12 Ιουλίου 1967) είναι Αμερικανός κιθαρίστας, συνθέτης και παραγωγός της Heavy Metal μουσικής, γνωστός ως κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Dream Theater.

 Ο Πετρούτσι γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1967 στο Κινγκς Παρκ του Λονγκ Άιλαντ. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα δώδεκα του χρόνια, κάνοντας πρόβες για έξι ώρες ημερησίως. Κύριες επιρροές του ήταν οι Στηβ Μορς, Άλεξ Λάιφσον, Στιβ Βάι, Στίβι Ρέι Βον, Ράντι Ρόουντς, Τζο Σατριάνι, κ.α.. Στα 18 του χρόνια αποφοίτησε από το λύκειο και ξεκίνησε την φοίτηση του στο μουσικό κολέγιο του Μπέρκλι, στην Βοστώνη, όπου γνώρισε τον Τζον Μιανγκ και τον Μάικ Πορντόι. Μαζί, αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα συγκρότημα το οποίο αρχικά ονομάστηκε Majesty και στην συνέχεια Dream Theater. Το συγκρότημα έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, με Top-10 επιτυχίες σε όλο τον κόσμο και εκτεταμένες παγκόσμιες περιοδείες. Το 2007, ο Πετρούτσι βραβεύθηκε ως "κιθαρίστας της χρονιάς" από το περιοδικό "Total Guitar" και "καλύτερος metal κιθαρίστας" από τους αναγνώστες του "Guitar Player". Τον ίδιο τίτλο κέρδισε το 2011 στα "Guitar Player's Choice Awards", ενώ την ίδια χρονιά ψηφίστηκε ως ένας από τους 20 σπουδαιότερους κιθαρίστες όλων των εποχών από το "Total Guitar". Το 1995, κυκλοφόρησε το πρώτο του διδακτικό βίντεο με τίτλο "Rock Discipline" και έγραφε την στήλη "Wild Stringdom" στο περιοδικό "Guitar World", από την οποία εκδόθηκε τελικά ένα βιβλίο με την ίδια ονομασία. Το 1998 σχημάτισε τους Liquid Tension Experiment, με τους οποίους κυκλοφόρησε τα "Liquid Tension Experiment" και "Liquid Tension Experiment 2", μαζί με τους Μάικ Πορντόι και Τζόρνταν Ρούντες από τους Dream Theater και τον μπασίστα Τόνι Λεβίν.Το 2000, δημιούργησε μαζί με την σύζυγο του, Ρένα Σαντς, την δισκογραφική εταιρεία "Sound Mind Music", κυκλοφορώντας το ακουστικό-ορχηστρικό άλμπουμ "An Evening With John Petrucci and Jordan Rudess". Την επόμενη χρονιά, ο Πετρουτσι συμμετείχε στην βορειοαμερικανική περιοδεία των G3, μαζί με τους Τζο Σατριάνι και Στιβ Βάι, συνεχίζοντας στο Μεξικό και την Ιαπωνία. Ακολούθησαν περιοδείες των G3 στην Νότια Αμερική με τον Σατριάνι και τον Έρικ Τζόνσον, στην Αυστραλία με τους Σατριάνι και Βάι και στην Βόρεια Αμερική με τους Σατριάνι και Πολ Γκίλμπερτ.Το 2005, ο Πετρούτσι κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Suspended Animation". Ο δίσκος αποτελούνταν από ορχηστρική μουσική και συμμετείχαν ο Ντέιβ ΛαΡου στο μπάσο και ο Ντέιβ ΝτιΚένσο στα τύμπανα. Πλέον, ο κιθαρίστας διαμένει στο Λονγκ Άιλαντ με την σύζυγο του και τα τρία τους παιδιά, Σαμάνθα, Ρένι και Κιάρα και τις δύο γάτες τους. Επίσης, είναι οπαδός της σωματοδόμησης (bodybuilding) και αφιερώνει αρκετό χρόνο στην εκγύμναση. John Petrucci - Biography - The Official John Petrucci Web Site Guitar Heroes: John Petrucci - Biography - Picks 'n' Licks John Petrucci : Biography - Spirit of Metal John Petrucci - Discography - Metal Storm John Petrucci - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives The Official John Petrucci Web Site John Petrucci | Facebook
Βουλευτικές εκλογές στο Μπουρούντι 2015

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπουρούντι στις 29 Ιουνίου 2015. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας και οι εκλογές επικρίθηκαν και από τη διεθνή κοινότητα. Τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης ακολούθησαν οι προεδρικές εκλογές (21 Ιουλίου) και οι έμμεσες εκλογές για τη Γερουσία (25 Ιουλίου).

 Η Εθνοσυνέλευση απαρτίζεται από 100 μέλη που εκλέγονται από το λαό σε 17 πολυεδρικές περιφέρειες με κλειστές λίστες και με το σύστημα της απλής αναλογικής. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο Ντ' Οντ και το όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή είναι το 2%. Άλλα 3 μέλη διορίζονται και προέρχονται από την εθνοτική ομάδα Τουά. Η κατανομή γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αναλογία 60 προς 40 ανάμεσα σε Χούτου και Τούτσι και το 30% να είναι γυναίκες βουλευτές.Η Γερουσία εκλέγεται από κολέγια τοπικών εκλεκτόρων, με 3 μέλη Τουά να διορίζονται και η κατανομή γίνεται έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αναλογία 50-50 ανάμεσα σε Χούτου και Τούτσι και το 30% των γερουσιαστών να είναι γυναίκες. Αρχικά οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 5 Ιουνίου 2015, ταυτόχρονα με τις τοπικές εκλογές, όμως αναβλήθηκαν εξαιτίας ταραχών. Γύρω στα 3,8 εκατ. ψηφοφόροι αναμενόταν να προσέλθουν στις κάλπες, όμως η συμμετοχή στις εκλογές ήταν χαμηλή και η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος. Ενδεικτικά, στην πρεσβεία του Μπουρούντι στο Λονδίνο ψήφισαν μόνο 12 άτομα από τα συνολικά 86 εγγεγραμμένα στους εκλογικούς καταλόγους. Η ημέρα της ψηφοφορίας επισκιάστηκε από επεισόδια βίας, με ανταλλαγή πυροβολισμών και ρίψη χειροβομβίδων στην πρωτεύουσα Μπουζουμπούρα και αλλού. Βίαια επεισόδια με απολογισμό περισσότερους από 80 νεκρούς σημειώθηκαν και τις παραμονές των εκλογών, από τις 26 Απριλίου, όταν ανακοινώθηκε η εκ νέου υποψηφιότητα του προέδρου Πιέρ Νκουρουνζίζα για τις προεδρικές εκλογές και περισσότεροι από 150.000 πολίτες κατέφυγαν σε όμορες χώρες. Η διεθνής κοινότητα εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της και ειδικότερα οι ΗΠΑ είχαν ζητήσει την αναβολή των εκλογών. Μία ημέρα πριν τις εκλογές η Αφρικανική Ένωση απέσυρε τους παρατηρητές της αναφέροντας ότι οι εκλογές δεν θα είναι "ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες". Το κυβερνών Εθνικό Συμβούλιο για την Άμυνα της Δημοκρατίας - Δυνάμεις για την Άμυνα της Δημοκρατίας (CNDD-FDD) δήλωσε ότι περιμένει μια "σαρωτική νίκη" στις βουλευτικές εκλογές. Τα προσωρινά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 7 Ιουλίου 2015 και έδειξαν ότι το CNDD–FDD κέρδισε τις 77 από τις συνολικά 100 έδρες, με 21 έδρες να πηγαίνουν στην αντιπολίτευση και 2 στο UPRONA. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 74,32%. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης παρέμεινε στα ψηφοδέλτια παρότι δεν έλαβε μέρος στις εκλογές και υποσχέθηκε να μην πάρει μέρος στην επόμενη Εθνοσυνέλευση. Η εκλογή των μελών της Γερουσίας έγινε από εκλεκτορικό κολέγιο στις 24 Ιουλίου. Το κολέγιο απαρτιζόταν από τοπικούς συμβούλους. Ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε κατά 2 με τη σύσταση της περιφέρειας Ρουμόνγκε.
Ρότζερ Ίμπερτ

Ο Ρότζερ Ίμπερτ (Roger Joseph Ebert, 18 Ιουνίου 1942 - 4 Απριλίου 2013) ήταν Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος και σεναριογράφος. Ήταν κριτικός κινηματογράφου για την Chicago Sun-Times από το 1967 μέχρι τον θάνατό του το 2013. Το 1975, ήταν ο πρώτος κριτικός κινηματογράφου που κερδίσε το βραβείο Pulitzer για την κριτική. Από το 2010, οι κριτικές του δημοσιεύονταν ταυτοχρόνως σε περισσότερες από 200 εφημερίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό. Ο Ίμπερτ επίσης δημοσίευσε πάνω από 20 βιβλία και δεκάδες συλλογές από κριτικές.

 Ο Ίμπερτ τελείωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και έγραφε κριτικές ταινιών για σχεδόν 40 χρόνια και είχε αποκτήσει μεγάλη δημοτικότητα από το 1982. Ο Ίμπερτ και ο κριτικός Τζίν Σίσκελ της Chicago Tribune βοήθησαν να γίνει δημοφιλής η τηλεοπτική κριτική ταινιών σε εθνικό επίπεδο όταν ήταν παρουσιαστές της εκπομπής Sneak Previews του PBS, την οποία ακολούθησαν διάφορα προγράμματα με διαφορετικά ονόματα. Δημιούργησαν και κατοχύρωσαν εμπορικά τη φράση "Two Thumbs Up" (ελληνικά: Διπλό Μράβο), που χρησιμοποιείται όταν και οι δύο παρουσιαστες έδιναν στην ίδια ταινία μια θετική κριτική. Αφότου ο Σίσκελ πέθανε το 1999, ο Ίμπερτ συνέχισε την εκπομπή με τον Richard Roeper. Κατά τη δεκαετία του 1970, έγραψε το σενάριο για τρεις ταινίες σε σκηνοθεσία Ρας Μέγιερ. Το 2005, ο Ίμπερτ έγινε ο πρώτος κριτικός κινηματογράφου που απέκτησε αστέρι στο Hollywood Walk of Fame. Ο Neil Steinberg της Chicago Sun-Times, δήλωσε πως ο Ίμπερτ "ήταν χωρίς αμφιβολία ο πιο διακεκριμένος και με επιρροή κριτικός κινηματογράφου του έθνους", ο Τομ Βαν Ρίπερ του Forbes τον περιέγραψε ως "τον πιο ονομαστό σχολιαστή στην Αμερική", και ο Κένεθ Τουράν των Los Angeles Times τον αποκάλεσε "ο πιο γνωστός κριτικός κινηματογράφου στην Αμερική".Ο Ίμπερτ ζούσε με καρκίνο του θυρεοειδούς και καρκίνο των σιελογόνων αδένων από το 2002. Συνέχισε να δημοσιεύει συχνά τόσο online όσο και σε έντυπη μορφή μέχρι λίγο πριν τον θάνατό του στις 4 Απριλίου 2013. Επίσημη ιστοσελίδα Οι κρτικές του στην εφημερίδα Sun-Times Ρότζερ Ίμπερτ στο IMDb
Πανεπιστήμιο της Κερύνειας

Το Πανεπιστήμιο της Κερύνειας (τουρκικά: Girne Üniversitesi) είναι το πρώτο πανεπιστήμιο στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου που ειδικεύεται στις ναυτιλιακές σπουδές. Ιδρύθηκε το 2013 στην Κερύνεια. Πρόεδρος του πανεπιστημίου είναι ο Τζεμρέ Σ. Γκιουνσέλ Χασκασάπ, ενώ χρώματά του είναι το τιρκουάζ και το άσπρο.

 Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών Μηχανική Διαχείριση Θαλάσσιων Μεταφορών Θαλάσσια ΜηχανικήΤμήμα θαλάσσιων επιστημών Μηχανική Αλιευτικής ΤεχνολογίαςΣχολή Ναυτικής Διαχείρισης και Διοίκησης Θαλάσσια ΔιαχείρισηΟδοντιατρική Σχολή Τμήμα ΟδοντιατρικήςΣχολή Εκπαίδευσης Αγγλική Γλώσσα Ψυχολογική συμβουλευτική και προσανατολισμός Ειδική Εκπαίδευση Τουρκική ΓλώσσαΣχολή Αεροπορίας-Αεροδιαστημικής Διαχείριση Αεροπορίας Πλοήγηση – Επαγγελματική Εκπαίδευση Αεροναυπηγική μηχανικήΝομική σχολή Τμήμα νομικήςΣχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών Τραπεζική και οικονομία Διοίκηση επιχειρήσεων Διαχείριση λογιστικής Κοινωνική Εργασία Τουρισμός και Διαχείριση Ξενοδοχείων Διεθνείς ΣχέσειςΣχολή Αρχιτεκτονικής Εσωτερικό Σχέδιο ΑρχιτεκτονικήΣχολή Μηχανικών Μηχανική Υπολογιστών Ηλεκτρολογία Πολιτική μηχανική Μηχανολόγος μηχανικόςΣχολή Επιστημών Υγείας Φυσικοθεραπεία και Αποκατάσταση ΝοσηλευτικήΙατρική σχολή Βασικές Επιστήμες Τμήμα Ιατρικών Επιστημών Χειρουργικές επιστήμες
Προφύλαξη μετά την έκθεση - PEP

Η προφύλαξη μετά την έκθεση ( PEP ), είναι οποιαδήποτε προληπτική ιατρική θεραπεία που ξεκινά μετά την έκθεση σε παθογόνο για να αποφευχθεί η εμφάνιση της λοίμωξης.

 Η έναρξη προφύλαξης μετά την έκθεση με τη χρήση αντιρετροϊκών φαρμάκων εξαρτάται από έναν αριθμό παραγόντων κινδύνου, αν και η θεραπεία ξεκινά συνήθως μετά από ένα γεγονός υψηλού κινδύνου. Προκειμένου να προσδιοριστεί εάν ενδείκνυται προφύλαξη μετά την έκθεση, θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη αξιολόγησης για να ληφθούν υπόψη παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την ανάπτυξη του HIV . Οι αξιολογήσεις σε αυτήν την επίσκεψη θα περιλαμβάνουν εάν το άτομο που κινδυνεύει ή το πιθανό άτομο προέλευσης είναι θετικό στον ιό HIV, λεπτομέρειες που αφορούν το πιθανό συμβάν έκθεσης στον HIV, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου και των περιστάσεων, εάν άλλα συμβάντα υψηλού κινδύνου έχουν συμβεί στο παρελθόν, δοκιμές για σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, δοκιμές για ηπατίτιδα Β και C (το nPEP είναι επίσης αποτελεσματικό κατά της ηπατίτιδας Β ) και τεστ εγκυμοσύνης για γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία. Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του HIV περιλαμβάνουν έκθεση των βλεννογόνων (κόλπος, ορθό, μάτι, στόμα, σπασμένο δέρμα ή κάτω από το δέρμα) ενός HIV-αρνητικού ατόμου σε σωματικά υγρά (αίμα, σπέρμα, ορθικές εκκρίσεις, κολπικές εκκρίσεις, μητρικό γάλα) ένα άτομο που είναι γνωστό ότι είναι θετικό στον ιό HIV . Για παράδειγμα, η σεξουαλική επαφή χωρίς προστασία με θετικό σύντροφο HIV θεωρείται επικίνδυνη, αλλά η κοινή χρήση σεξουαλικών παιχνιδιών, το φτύσιμο και το δάγκωμα θεωρείται αμελητέος κίνδυνος για την έναρξη προφύλαξης μετά την έκθεση. Ο υψηλότερος μη σεξουαλικός κίνδυνος είναι η μετάγγιση αίματος και ο υψηλότερος κίνδυνος σεξουαλικής επαφής είναι η δεκτική πρωκτική επαφή. Ο χρόνος έκθεσης δεν επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης HIV / AIDS, αλλά αλλάζει κατά πόσον θα συνιστάται προφύλαξη μετά την έκθεση. Οι εκθέσεις στον ιό που εμφανίστηκαν 72 ώρες ή λιγότερο στην έναρξη της θεραπείας είναι επιλέξιμες για προφύλαξη μετά την έκθεση. Εάν η έκθεση συνέβη πάνω από 73 ώρες πριν από την έναρξη της θεραπείας, δεν ενδείκνυται προφύλαξη μετά την έκθεση.
Λίχτενσταϊνερ

Οι Λίχτενσταϊνερ (γερμανικά: Liechtensteiners) είναι γερμανική εθνοτική ομάδα προερχόμενη από το Λίχτενσταϊν. Στις αρχές του 21ου αιώνα, ο παγκόσμιος πληθυσμός των Γερμανών Λίχτενσταϊνερ ήταν της τάξεως, περίπου, των 34.000.

 (Αγγλικά) Waldman, Carl· Mason, Catherine (2006). Encyclopedia of European Peoples. Infobase Publishing. σελ. 296. ISBN 1438129181. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2013. (Αγγλικά) Minahan, James (2000). One Europe, many nations: a historical dictionary of European national groups. Greenwood Publishing Group. σελ. 769. ISBN 0313309841. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2013.
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021

Οι σεισμοί της Ναυπάκτου ήταν μία σεισμική ακολουθία στον δυτικό Κορινθιακό κόλπο που ξεκίνησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020, ανοικτά του Μαραθιά Φωκίδας και διήρκησε αρκετούς μήνες. Ο ισχυρότερος σεισμός της ακολουθίας έλαβε χώρα στις Φεβρουαρίου 2021 και είχε μέγεθος Mw 5,3.

 Η σεισμική δραστηριότητα ξεκίνησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020 και ώρα 02:22:31 με σεισμό μεγέθους 4,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και στις 16:58:24 την ίδια μέρα με έναν ακόμα σεισμό 4,8 Ρίχτερ στην ίδια περιοχή ενώ λίγες ώρες αργότερα στις 22:02:26 σημειώθηκε πάλι σεισμός μεγέθους 4,3 Ρίχτερ, λίγες μέρες μετά στις 30 Δεκεμβρίου 2020 σημειώθηκε νέος σεισμός μεγέθους 4,5 Ρίχτερ. Ο πρώτος σεισμός έχει επίκεντρο στη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κοντά στον Μαραθιά Φωκίδας. Αυτοί οι σεισμοί αποτελούν το πρώτο σεισμικό σμήνος της ακολουθίας. Η συγκεκριμένη περιοχή είναι ιδιαίτερα ενεργή στις αρχές του 21ου αιώνα, δίνοντας ένα σμήνος σεισμών τον χρόνο (με εξαίρεση το 2003 και το 2005).Στις 13 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 00:09:57 σημειώθηκε σεισμός 5,2 Ρίχτερ και ακολούθησαν 3 ακόμα σεισμοί 4,6 Ρίχτερ (ώρα 00:29:39), 4,5 Ρίχτερ (ώρα 00:32:57), 4,7 Ρίχτερ (ώρα 00:56:48). Αυτοί οι σεισμοί αποτελούν το δεύτερο σεισμικό σμήνος και είχε επίκεντρο ανατολικότερα, κοντά στο νησί Τριζόνια.Στις 17 Φεβρουαρίου 2021 σημειώθηκε νέος σεισμός 4,3 Ρίχτερ (ώρα 04:33:41) και στις 05:36:07 σημειώθηκε ο κύριος σεισμός μεγέθους 5,5 Ρίχτερ και ακολούθησαν δύο μετασεισμοί μεγέθους 4,3 Ρίχτερ (ώρα 06:10:26) και 4,8 Ρίχτερ (ώρα 06:38:51). Αυτοί οι σεισμοί αποτελούν το τρίτο σεισμικό σμήνος της ακολουθίας και είχαν επίκεντρο κοντά στον Ψαθόπυργο Αχαΐας.Οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν μέχρι και τον Μάιο του 2021.Οι σεισμοί έγιναν αισθητοί σε Αχαΐα, Αιτωλοακαρνανία, Κορινθία, Φωκίδα, Βοιωτία και Φθιώτιδα ορισμένοι εκ των οποίων έγιναν αισθητοί και στην Αθήνα. Από τον σεισμό της 13ης Ιανουαρίου στο Μοναστηράκι Δωρίδας γκρεμίστηκε μάντρα σπιτιού ενώ στην Εθνική Οδό Ναυπάκτου-Ιτέας σημειώθηκε κατολίσθηση κοντά στην περιοχή του Μαραθιά. Πόλοι κάτοικοι των γύρω περιοχών βγήκαν και κοιμήθηκαν έξω από τα σπίτια τους.Οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή έφτασαν το VIII.
Τζιτζέλ

Το Τζιτζέλ (αραβικά: جيجل‎), το Ιγκιλγκιλί της κλασικής περιόδου, είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στη βορειοανατολική Αλγερία. Βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα στην περιοχή Κορνίς Τζιτζελιέν και είχε πληθυσμό 131.513 κατοίκων το 2008.Το Τζιτζέλ είναι το διοικητικό και εμπορικό κέντρο μιας περιοχής που ειδικεύεται στην επεξεργασία φελλού, στη βυρσοδεψία δέρματος και στην χαλυβουργία. Στις καλλιέργειες της περιοχής περιλαμβάνονται εσπεριδοειδή και σιτηρά. Η αλιεία έχει επίσης μεγάλη σημασία. Οι τουρίστες (κυρίως Αλγερινοί) επισκέπτονται το Τζιτζέλ για τα τοπία και τις αμμώδεις παραλίες του. Όντας θέρετρο, υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία και εστιατόρια. Υπάρχουν Φοινικικοί τάφοι στην ευρύτερη περιοχή.

 Το Τζιτζέλ βρίσκεται 30 χλμ. από το Εθνικό Πάρκο Τάζα. Το εθνικό πάρκο αυτό και άλλα χαρακτηριστικά γύρω από την περιοχή υποστηρίζουν ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Συγκεκριμένα, το Εθνικό Πάρκο Τάζα είναι οικότοπος του απειλούμενου βαρβαρικού μακάκου, Macaca sylvanus. Επιπλέον, το πρωτεύον αυτό προϊστορικά είχε πολύ ευρύτερη κατανομή από ότι σήμερα. Το Ιγκιλγκιλί κατοικήθηκε για πρώτη φορά από βερβερικές φυλές, η πιο σημαντική από τις οποίες ήταν η Κουτάμα. Αρχικά αποτελούσε φοινικική αποικία, αλλά στη συνέχεια η πόλη πέρασε στα χέρια των Καρχηδονίων, της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και Αυτοκρατορίας, των Βανδάλων, των Βυζαντινών, των Ομεϋαδών, των Γενουατών και των Οθωμανών. Κατακτήθηκε από τους τελευταίους τον 16ο αιώνα από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα. Τον Ιούλιο του 1664, οι Γάλλοι κατέλαβαν την πόλη. Η αντίσταση οργανώθηκε υπό τη διεύθυνση του Σαμπάν Αγά και οι Γάλλοι απομακρύνθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Το Τζιτζέλ παρέμεινε προπύργιο κουρσάρων μέχρι να επανακαταληφθεί από τους Γάλλους το 1839. Η ισχυρή τοπική αντίσταση, η οποία τελικά υποχώρησε το 1851, είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή τριών οχυρών κατά μήκος των νότιων περιθωρίων της πόλης καθώς και σε ελάχιστο αποικισμό. Η αρχική πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1856. Λόγω του άγριου τοπίου, το Τζιτζέλ είναι ελαφρώς απομονωμένο. Ωστόσο, συνδέεται οδικώς με μεγάλες πόλεις όπως η Μπετζάγια (90 χλμ. δυτικά), το Σετίφ (135 χλμ. νοτιοδυτικά) και η Κωνσταντίνη (150 χλμ. νοτιοανατολικά). Η πόλη διαθέτει επίσης το αεροδρόμιο Φερχάτ Αμπάς. Το Τζιτζέλ είναι χτισμένο σύμφωνα με μοντέρνα σχέδια με μεγάλους δρόμους πλαισιωμένους από δέντρα. Το περιβάλλον αποτελείται κυρίως από πυκνό δάσος από φελλόδεντρα και δρυς. Μια χερσόνησος βρίσκεται στην ακτή και υπάρχει μια ακρόπολη στο βορρά. Υπάρχει νοσοκομείο, παλαιότερα μια καθολική εκκλησία (η οποία κατεδαφίστηκε), τζαμιά και το Πανεπιστήμιο του Τζιτζέλ. Ένα σχετικά νέο λιμάνι έχει χτιστεί στο Τζεν Τζεν, ανατολικά του Τζιτζέλ, το οποίο μπορεί να εξυπηρετήσει μεγάλα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου που έχουν βύθισμα έως 18,2 μ. Επί του παρόντος, το λιμάνι χρησιμοποιείται κυρίως από πλοία μεταφοράς αυτοκινήτων χύδην φορτίου. C. Michael Hogan. 2008. Barbary Macaque: Macaca sylvanus, GlobalTwitcher.com, ed. Nicklas Stromberg Encyclopædia Britannica. 2002. 15η εκδ., τόμ. 6 (ISBN 0-85229-787-4), (ISBN 978-0-85229-787-2) Enterprise Portuaire de Djen Djen. 2009. Ιστοσελίδα λιμενικής αρχής
Σανσουσί

Το Σανσουσί (γαλλικά: Sanssouci) είναι ανάκτορο το οποίο βρίσκεται στο Πότσνταμ, κοντά στο Βερολίνο. Κατασκευάστηκε ως το θερινό ανάκτορο του Φρειδερίκου του Μεγάλου, βασιλιά της Πρωσίας και είναι κτισμένο σε ρυθμό ροκοκό. Αναφέρεται συχνά ως το γερμανικό αντίπαλο δέος των Βερσαλλιών, παρά το πολύ μικρότερο μέγεθός του. Περιβάλλεται από πάρκο, στο οποίο βρίσκονται αμπελώνες, κήποι, περίπτερα και ναοί. Τα περίτεχνα φανάρια μπροστά από το παλάτι κατασκευάστηκαν τιμής ένεκεν για τα 35α γενέθλια του βασιλιά απο τον διάσημο Αυστροούγγρο καλλιτέχνη Βόχτντενσταϊν.

 Το παλάτι σχεδιάστηκε/κτίστηκε από τον Γκέοργκ Βεντσεσλάους φον Κνόμπελσντορφ ανάμεσα στο 1745 και το 1747 για να εκπληρώσει την ανάγκη του βασιλιά Φρειδερίκου Β΄ για μία ιδιωτική κατοικία όπου θα μπορεί να ξεκουράζεται μακριά από το τελετουργικό και την επισημότητα της αυλής του Βερολίνου. Το όνομα του ανακτόρου δίνει έμφαση σε αυτό, καθώς προέρχεται από τη γαλλική φράση η οποία σημαίνει χωρίς έγνοιες, συμβολίζοντας το ανάκτορο ως χώρο ανάπαυσης και όχι εξουσίας. Το Σανσουσί είναι λίγο μεγαλύτερο από μία μεγάλη βίλα. Περιλαμβάνει μόνο δέκα κυρίως δωμάτια, τα οποία κτίστηκαν στην κορυφή ενός λόφου στο κέντρο του πάρκου. Η επιρροή του βασιλιά Φρειδερίκου στη διακόσμηση και στον σχεδιασμό ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο ρυθμός του παλατιού να αναφέρεται ως ροκοκό του Φρειδερίκου και τα αισθήματά του για το ανάκτορο ήταν τόσο έντονα ώστε είχε πει ότι «το μέρος θα πεθάνει μαζί του». Εξαιτίας μιας διαφωνίας για τη θέση του παλατιού, ο Κνόμπελσντορφ απολύθηκε το 1746 και το έργο ολοκλήρωσε ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Γιαν Μπούμαν. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το παλάτι έγινε κατοικία του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄. Προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Λούτβιγκ Πέρσιους για να ανακαινίσει και να μεγαλώσει το παλάτι, ενώ ο Φέρντιναντ φον Άρνιμ ανέλαβε να βελτιώσει τη θέα του παλατιού. Το Πότσνταμ, με τα παλάτια του, ήταν ένα αγαπημένο μέρος διαμονής της γερμανικής αυτοκρατορικής οικογένειας μέχρι τη πτώση του Οίκου των Χοεντσόλερν το 1918. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το παλάτι έγινε τουριστικό αξιοθέατο στην Ανατολική Γερμανία. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, το σώμα του Φρειδερίκου επιστράφηκε στο παλάτι και θάφτηκε σε ένα νέο τάφο με θέα τους κήπους. Το Σανσουσί και οι κήποι του ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1990. Εικονική περιήγηση του Σανσουσί από το Google Arts & Culture
Σοκολού Μεχμέτ Πασάς

Ο Σοκολού Μεχμέτ Πασάς (Τούρκ.: Sokollu Mehmed Paşa, Οθωμανικά: سوکلو محمد پاشا) ήταν Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1565 έως το 1579. Διατήρησε το αξίωμά του υπό την εξουσία τριών Σουλτάνων: Του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, του Σελίμ Β' και του Μουράτ Γ'.

 Ο Μεχμέτ γεννήθηκε το 1506 στο Σοκολόβιτσι ( Sokolovići) της Σερβίας. Ήταν Σερβικής καταγωγής. Το χριστιανικό όνομά του ήταν Μπάγιτσα ή Μπάγιο Νέναντιτς (Бајица Ненадић, Бајо). Το 1519 στο πλαίσιο του παιδομαζώματος προικισμένων Χριστιανών ο Μεχμέτ βρέθηκε αρχικά στην Αδριανούπολη και στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη, όπου ξεχώρισε γρήγορα για τις πνευματικές του ικανότητες. Ως απλός στρατιώτης πήρε μέρος στη μάχη του Μοχάτς (1526) και στην πρώτη πολιορκία της Βιέννης 1529. Το 1546, μετά το θάνατο του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα τον διαδέχθηκε ως αρχιναύαρχος (Καπουδάν Πασάς) του οθωμανικού στόλου. Το 1551 πήρε τον τίτλο του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης (Ευρωπαϊκό τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας). Ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν, εντυπωσιασμένος από τις ικανότητες που επιδείκνυε ο Μεχμέτ, του έδωσε το αξίωμα του τρίτου Βεζίρη το 1555. Το 1561 του απονεμήθηκε ο τίτλος του δεύτερου Βεζίρη. Το 1562 παντρεύτηκε την εγγονή του Σουλεϊμάν και κόρη του Ηγεμόνα Σελίμ (μετέπειτα Σελίμ Β'), Εσμαχάν Σουλτάν. Τον Ιούνιο του 1565, μετά το θάνατο του Σεμίζ Αλί Πασά, ο Σουλεϊμάν έδωσε στο Σοκολού το αξίωμα του Μεγάλου Βεζίρη. Μετά το θάνατο του Σουλεϊμάν και την άνοδο στο θρόνο του Σελίμ Β', ο Σοκολού όχι μόνο διατήρησε το αξίωμά του αλλά και έγινε αυτός ο ουσιαστικός κυβερνήτης της αυτοκρατορίας. Μετά το θάνατο του Σελίμ και την άνοδο στο θρόνο του Μουράτ Γ', ο Σοκολού διατήρησε το αξίωμά του αλλά έπρεπε πια να αντιμετωπίζει την αυξανόμενη δυσπιστία, που προερχόταν από την αύξηση της δύναμης και της επιρροής του. Στις 11 Οκτωβρίου 1579 ο Σοκολού Μεχμέτ Πασάς δολοφονήθηκε από έναν δερβίση.
Κροτούσα ωμοπλάτη

Η κροτούσα ωμοπλάτη ή σύνδρομο προστριβής της ωμοπλάτης (Αγγλικός όρος Grating Scapula) είναι μια σπάνια νοσολογική οντότητα στην ορθοπεδική κατά την οποία κατά τις κινήσεις της ωμοπλάτης προκαλείται ακουστός κριγμός, επώδυνος ή ανώδυνος..

 Στατιστικά στοιχεία στή διεθνή βιβλιογραφία δεν αναφέρονται, απλώς γράφουν ότι είναι "σπάνια νόσος"..Σε μιά ελληνική μηχανογραφημένη (computer) στατιστική 27 ετών επί 20.000 ασθενών Ορθοπεδικού Ιατρείου, καταγράφηκαν αλφαβητικά 6 μόνο περιστατικά, εκ των οποίων ένα χειρουργήθηκε. Η αναλογία αυτή αντιστοιχεί σε ένα περιστατικό ανά 3.333 ασθενείς Ορθοπεδικού ιατρείου. Ομως, το δείγμα αυτό δεν αντικατοπτρίζει τον γενικό πληθυσμό, δεν είναι τυχαίο δείγμα. Αν δεχθούμε ότι σε 30 χρόνια το 1/3 του πληθυσμού επισκέπτεται Ορθοπεδικό, τότε η νόσος είναι ακόμα πιό σπάνια στο γενικό πληθυσμό, δηλαδή το αποτέλεσμα αντιστοιχεί σε 6 άτομα στις 60.000 πληθυσμού. Το πρόβλημα προκαλείται από την τριβή της άνω έξω γωνίας της ωμοπλάτης επί του θωρακικού τοιχώματος (πλευρές). Το αίτιο είναι μάλλον κατασκευασστική ιδιομορφία, η οποία έγκειται στην ατροφία, λέπτυνση, ή φθορά των μαλακών μορίων πού παρεμβάλλονται ανάμεσα στην ωμοπλάτη και στις πλευρές του θωρακικού τοιχώματος (περιτονία, και θύλακος, και λίπος). Έτσι, αφού δεν υπάρχει "αποσβεστήρας τριβής" δημιουργούνται ήχος τριβής και ενοχλήματα (πόνος κατά τις κινήσεις και τοπικά σημεία φλεγμονής).. Θεωρητικά, στή βιβλιογραφία αναγράφονται τα εξής αίτια:. Ιδιοπαθής ατροφία περιτονίας μεταξύ ωμοπλάτης και πλευρών, Ατροφία μαλακών μορίων θυλάκου και μυών μεταξύ ωμοπλάτης και πλευρών ιδίως σε λεπτά άτομα. Φλεγμονή οπισθοωμοπλατιαίου θυλάκου, ιδίως σε αθλητές που καταπονούν τον ώμο. Ατροφία μυών λόγω αυχενικής δισκοκήλης σε ηλικιωμένους Σπανιότατα: Οστεόφυτα ωμοπλάτης ή εξόστωση ωμοπλάτης ή εξόστωση πλευράς ή όγκοι πλευρών και ωμοπλάτης. Πρακτικά δεν χρειάζονται εξετάσεις στήν πρώτη επίσκεψη, εκτός από τον καλό κλινικό έλεγχο. Χρειάζεται προσοχή, γιατί η πάθηση προκαλεί παρόμοια συμπτώματα με το σύνδρομο χαλαρού ώμου με υπεξάρθρημα σε πολλές κατευθύνσεις. Οπότε, καλό είναι η εξέταση να περιλαμβάνει και βαράκι 5 Κιλών με χαλαρό ώμο, γιά να αποκλεισθεί αυτή η περίπτωση.. Σε ειδικές περιπτώσεις με επιμένοντα έντονα ενοχλήματα μπορεί να προχωρήσουμε σε απλές ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία ή και μαγνητική τομογραφία.. Η θεραπεία της παθήσεως είναι συνήθως συντηρητική (ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσικοθεραπείες) και αποφυγή καταπόνησης και ασκήσεων που επιδεινώνουν το πρόβλημα.. Σπανιότατα χρειάζεται εγχείρηση αφαίρεσης της άνω γωνίας της ωμοπλάτης, η οποία συνήθως προκαλεί το πρόβλημα. Αυτό σήμερα μπορεί να γίνει και με αρθροσκόπιο ενδοσκοπικά. Εναλλακτικά μια σειρά ασκήσεων έλξεων σε μονόζυγο, μπορεί να ενισχύσει το πάχος των μυών και να πάψει ο κρότος. Τα τελευταία χρόνια μπορεί να γίνει θεραπευτικά και μία υποωμοπλατιαία έγχυση υαλουρονικού νατρίου.
Ερρίκος του Αρτουά

Ο Ερρίκος του Αρτουά, Κόμης του Σαμπόρ (γαλλ. Henri d'Artois, duc de Bordeaux, comte de Chambord, 29 Σεπτεμβρίου 1820 – 24 Αυγούστου 1883) από τον Οίκο των Βουρβόνων, υπήρξε Βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας για 7 μέρες (2 - 9 Αυγούστου 1830) ως Ερρίκος Ε΄. Ήταν νόμιμος διεκδικητής του γαλλικού Στέμματος από το 1844 μέχρι τον θάνατό του, όταν τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Κάρολος των Βουρβόνων-Ισπανίας.

 Ο Ερρίκος Κάρολος Φερδινάνδος Μαρία Θεόδοτος ήταν ο υστερότοκος γιος του Καρόλου Φερδινάνδου, Δούκα του Μπερρύ, και της Καρολίνας Φερδινάνδης Λουίζας των Δύο Σικελιών, και εγγονός του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1820 στο Παρίσι, στο Ανάκτορο Κεραμεικού, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, χωρίς να παραβρεθεί στο δωμάτιό του κανένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, κάτι που προκάλεσε κατάπληξη στους οπαδούς του Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης. Πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπορντώ και ονομάστηκε «Θεόδοτος» διότι, χωρίς τη γέννησή του, η κύρια βασιλική γραμμή θα είχε αφανιστεί. Κηρύχθηκε βασιλιάς μετά την παραίτηση του παππού και του θείου του, αλλά το μικρό παιδί βασίλευσε μόνο επτά ημέρες, αφού το συμβούλιο της επανάστασης έδωσε το στέμμα στον Λουδοβίκο Φίλιππο του Οίκου της Ορλεάνης. Το 1836, με τον θάνατο του παππού του, απέκτησε δια βίου τον τίτλο του μνηστήρα του θρόνου, από την πλευρά της νόμιμης γραμμής της δυναστείας, και οι οπαδοί του ονομάσθηκαν «Νόμιμοι», προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους «Ορλεανιστές» τους οπαδούς του διαδόχου Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης. Οι οπαδοί του ήταν πολύ λιγότεροι, λόγω της αντιπάθειας που είχε στον λαό ο παππούς του και ο θείος του. Ο Ερρίκος προτίμησε τελικά τον τίτλο του Κόμη του Σαμπόρ. Μετά την ήττα των Γάλλων στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο και την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄, το 1870, σχηματίστηκε μια προσωρινή Τρίτη Δημοκρατία η οποία επέτρεψε στους βασιλικούς να επανέλθουν στη χώρα. Οι βασιλικοί είχαν την πλειοψηφία στο Εθνικό Συμβούλιο και ο Ερρίκος ήταν έτοιμος να επανέλθει στον θρόνο. Οι Ορλεανιστές συμφώνησαν με τις αξιώσεις του, γιατί γνώριζαν ότι δεν είχε παιδιά, οπότε με τον θάνατό του αυτοί θα ήταν οι διάδοχοι. Αλλά, το 1871, η παράλογη απαίτηση του Ερρίκου να αντικατασταθεί η εθνική σημαία της Γαλλίας, η γνωστή Τρικολόρ, με την παλιά άσπρη με τον εραλδικό κρίνο ανέτρεψε την υπέρ του κατάσταση. Σταδιακά, η κοινή γνώμη είχε στραφεί υπέρ της εγκαθίδρυσης νέας δημοκρατίας, με πρόεδρο τον Αντόλφ Τιέρ, ενώ ο Ερρίκος έμεινε κοροϊδευτικά στη μνήμη των Γάλλων ως αναστηλωτής της Τρίτης Δημοκρατίας ή Γάλλος Ουάσινγκτον. Το 1846, νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου Δ΄ της Μόντενα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13

Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2012–2013 (γνωστό και ως Football League Ο.Π.Α.Π.) για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο διεξήχθη με τη συμμετοχή 21 ομάδων. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2012. Από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας είχαν υποβιβαστεί οι ομάδες Εργοτέλης Ηρακλείου, Παναιτωλικός και Δόξα Δράμας, ενώ από τη Γ΄ Εθνική Κατηγορία προβιβάστηκαν οι πρωταθλητές Βορείου και Νοτίου ομίλου Εθνικός Γαζώρου και Απόλλων Σμύρνης αντίστοιχα, αλλά και μέσω play offs η Νίκη Βόλου. Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε στις 26 Μαΐου 2013. Την απευθείας άνοδο εξασφάλισαν ο Απόλλων Σμύρνης, ο Εργοτέλης Ηρακλείου και η Α.Ε.Λ. Καλλονής, ενώ υποβιβάστηκαν ο Θρασύβουλος Φυλής και η Αναγέννηση Επανομής. Στα play-off για μία θέση στην Α΄ Εθνική Κατηγορία συμμετείχαν ο Παναιτωλικός, ο Ολυμπιακός Βόλου, η Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908 και η Νίκη Βόλου.

 Mε απόφαση που εξέδωσε το απόγευμα της Τετάρτης 12 Σεπτεμβρίου 2012, το συμβούλιο της Football League - Football League 2 δέχτηκε το αίτημα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας να αναδιοργανωθεί το πρωτάθλημα με τρεις ομάδες επιπλέον. Έτσι με την απόφαση της Φούτμπολ Λιγκ: «Σε εκτέλεση της από 12/09/2012 απόφασης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, το Διοικητικό Συμβούλιο της Football League ΟΠΑΠ-Football League 2 ΟΠΑΠ ενέταξε τις ομάδες Ολυμπιακός Βόλου, Καβάλα και Ηρακλής στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, τροποποιώντας την Προκήρυξη Πρωταθλήματος της αγωνιστικής περιόδου 2012-2013, εις τρόπον ώστε το πρωτάθλημα να διεξαχθεί με 21 ομάδες και στο τέλος του πρωταθλήματος να προβιβασθούν στη Super League τέσσερις (4) ΠΑΕ». Δηλαδή, το επόμενο πρωτάθλημα στην Σούπερ Λίγκα θα διεξαγόταν με 18 ομάδες αφού από την Football League θα ανέβαιναν 4 ομάδες, και από το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα θα έπεφταν δύο. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την επίσημη αποδοχή-επικύρωση της απόφασης από τη γενική συνέλευση της Σούπερ Λιγκ. 18 γκολ: Μιχάλης Μανιάς (Απόλλων Σμύρνης). Οι αγώνες των play off διεξήχθησαν μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 4 έως 7, οι οποίες ήταν ο Παναιτωλικός, ο Ολυμπιακός Βόλου, η Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908 και η Νίκη Βόλου. Με βάση τους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει οι ομάδες στο τέλος του πρωταθλήματος ξεκίνησαν τα play off με την εξής βαθμολογία: Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ & Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας
Εθνική Οδός 30 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 30 (ΕΟ30) είναι εθνική οδός στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Συνδέει την Άρτα με τον Βόλο, μέσω των Τρικάλων και της Καρδίτσας. Σε πολλά σημεία του έχει γίνει οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση. Το μήκος της διαδρομής είναι περίπου 250 χιλιόμετρα, κατατάσσοντάς την ως μία από τις μεγαλύτερες εθνικές οδούς της Ελλάδας.

 Το τμήμα Άρτας - Τρικάλων είναι το πιο δύσκολο από άποψη οδήγησης λόγω της στενότητας της οδού και των πολλών στροφών καθώς διασχίζει την οροσειρά της Πίνδου. Συχνά τα καιρικά φαινόμενα τον χειμώνα δυσχεραίνουν την οδήγηση. Κοντά στα Τρίκαλα, ο οδικός άξονας έχει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και διαχωριστική νησίδα ανάμεσα στις κατευθύνσεις. Η εθνική οδός σε αυτό το ύψος, ονομάζεται και Περιφερειακή Τρικάλων. Το 2015 κατασκευάστηκε ένα τμήμα της ΝΕΟ Τρικάλων Πύλης με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση με διαχωριστικό διάζωμα στην μέση. Πλέον, μετά και την ολοκλήρωση και παράδοση σε κυκλοφορία και του τμήματος της παράκαμψης της Πύλης έως το Παλαιομονάστηρο, που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2020, το σύνολο της διαδρομής από την Πύλη έως την γέφυρα του Καραβόπορου (λίγο πριν τη συμβολή με την περιφερειακή Τρικάλων) έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Κατάλογος κόμβων Το τμήμα από τα Τρίκαλα μέχρι την Καρδίτσα, έχει μήκος 25 χιλιόμετρα και έχει μια λωρίδα ανά κατεύθυνση. Τα κομμάτι αυτό αντικαταστάθηκε από τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδας (γνωστό ως Ε65). Παρόλα αυτά λόγω των διοδίων και της μικρής απόστασης μεταξύ Τρικάλων-Καρδίτσας πολλοί επιλέγουν το τμήμα αυτό έναντι του νέου αυτοκινητοδρόμου. Μετά από το Αρτεμίσιο γίνεται οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση χωρίς διαχωριστική νησίδα ανάμεσα στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Το τμήμα από την Καρδίτσα μέχρι τον Βόλο είναι το πιο ολοκληρωμένο τμήμα της εθνικής οδού. Από την Καρδίτσα μέχρι τους Σοφάδες, ο οδικός άξονας είναι ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση, χωρίς διαχωριστική νησίδα. Στα τέλη του 2020 ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός και ξεκίνησαν οι εργασίες για τη βελτίωση του τμήματος 6 χιλιομέτρων από τον κόμβο του Δέλτα (Α/Κ Καρδίτσας του Α3) έως και τη συμβολή της ΕΟ30 με τον περιφερειακό Καρδίτσας (κόμβος Αθηνών). Το έργο περιλαμβάνει τη διαπλάτυνση του τμήματος και την κατασκευή 5 ισόπεδων κόμβων, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2023. Από τους Σοφάδες μέχρι το Νέο Μοναστήρι, από το 2013 ξεκίνησαν έργα αναβάθμισης των τεχνικών χαρακτηριστικών της οδού με χαρακτηριστικά δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και διαχωριστική νησίδα. Από τον Νέο Μοναστήρι μέχρι τα Φάρσαλα, ο οδικός άξονας έχει μία λωρίδα ανά κατεύθυνση. Από τα Φάρσαλα μέχρι τον Βόλο, ο οδικός άξονας έχει δίιχνη διατομή και συναντάται με τον Αυτοκινητόδρομο 1 στον κόμβο της Νέας Αγχιάλου. Κατάλογος κόμβων Η Εθνική Οδός 30, περνά από τις ακόλουθες περιοχές: Άρτα Πέτα Βουργαρέλι Αθαμάνιο Κάψαλα Μεσοχώρα Βαθύρρευμα Στουρναραίικα Πύλη Τρίκαλα Αγναντερό Καρδίτσα Σοφάδες Νέο Μοναστήρι Βρυσιά Φάρσαλα Μικροθήβες Νέα Αγχίαλος Βόλος
Μπόρις Σμίλιανιτς

Ο Μπόρις Σμίλιανιτς (γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 στη Ζυρίχη) είναι πρώην Ελβετός διεθνής ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Κροατία και τη Σερβία, ο οποίος αγωνίστηκε ως αμυντικός για λογαριασμό των Γκρασχόπερς Ζυρίχης και ΦΚ Βασιλεία.

 Ο Σμίλιανιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της γενέτειράς του, Γκρασχόπερς Ζυρίχης το 1993, με την οποία και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη διάρκεια της σεζόν 1993–94. Αποτελούσε κυρίως αναπληρωματικό παίκτη στη διάρκεια των πρώτων σεζόν παρουσίας του στον σύλλογο, αλλά σύντομα οι αγωνιστικές και ηγετικές του ικανότητες τράβηξαν το ενδιαφέρον του προπονητή του συλλόγου, Κρίστιαν Γκρος, ο οποίος ξεκίνησε να τον συμπεριλαμβάνει στις αποστολές της ομάδας προτού φτάσει να τον χρησιμοποιεί ως βασικό ελέω των πολλών προβλημάτων τραυματισμών που αντιμετώπιζε αυτή. Η απόδοσή του ήταν ικανοποιητική στο ντεμπούτο του, με αποτέλεσμα να καταφέρει να διατηρήσει τη θέση του στην ομάδα. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να λάβει το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Γκρασχόπερς Ζυρίχης, ενώ πραγματοποίησε συνολικά πάνω από 200 συμμετοχές με την ομάδα, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ΦΚ Βασιλεία τον Ιανουάριο του 2003. Ο πρώην προπονητής του, Κρίστιαν Γκρος θυμόταν τις αγωνιστικές και ηγετικές του ικανότητες, με αποτέλεσμα να τον αποκτήσει για την ενίσχυση της αμυντικής γραμμής του συλλόγου της Βασιλείας. Στη Βασιλεία, κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού από την πρώτη στιγμή πραγματοποιώντας συνολικά 106 συμμετοχές. Ο Σμίλιανιτς επέστρεψε στην Γκρασχόπερς στις αρχές της σεζόν 2007–08 μετά την άφιξη των αμυντικών Φρανσουά Μαρκ από την ΦΚ Μπωλμ και Πάτρικ Μπάουμαν από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, βάζοντας σε κίνδυνο την παρουσία του στην ομάδα της Βασιλείας. Έλαβε τον παλαιό του αριθμό φανέλας, το 6, ενώ έλαβε εκ νέου το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Αν και μπορούσε να αγωνιστεί με την Κροατία ή τη Σερβία, τις χώρες καταγωγής των γονιών του, επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελβετίας, της γενέθλιας χώρας του. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του σε μια φιλική ήττα με σκορ 3–0 απέναντι στην Τσεχία στις 18 Αυγούστου 1999. Αγωνίστηκε άλλες δύο φορές με την Ελβετία, υπό τις οδηγίες του Ζιλμπέρ Γκρες, ωστόσο όταν τα ηνία της ομάδας ανέλαβε ο Έντζο Τροσσέρο, ο Σμίλιανιτς τέθηκε εκτός εθνικής. Πάραυτα, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην Εθνική Ελβετίας το 2006. Μπόρις Σμίλιανιτς στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ από την Ελβετική Φούτμπολ Λιγκ