IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
A Dramatic Turn of Events

Το A Dramatic Turn of Events είναι το ενδέκατο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Roadrunner Records".

 Οι Dream Theater μπήκαν στα "Cove City Sound Studios" στις 3 Ιανουαρίου 2011 με σκοπό την ηχογράφηση του διαδόχου του "Black Clouds And Silver Linings". Η σύνθεση των νέων κομματιών ολοκληρώθηκε στις 2 Μαρτίου, από τους Τζον Πετρούτσι, Τζέιμς ΛαΜπρι, Τζον Μιανγκ και Τζόρνταν Ρούντες. Στην συγκεκριμένη διαδικασία δεν συμμετείχε ο νέος ντράμερ του σχήματος, Μάικ Μαντσίνι, ο οποίος αντικατέστησε τον Μάικ Πορτνόι. Η μίξη του ήχου ολοκληρώθηκε στις 28 Ιουνίου από τον Άντι Γουάλας.Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011 ανεβαίνοντας στην όγδοη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Top-10 σε 15 χώρες. Το σινγκλ του δίσκου, "On the Backs of Angels", προτάθηκε για βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Hard Rock/Metal Performance" και αποτέλεσε την πρώτη υποψηφιότητα του συγκροτήματος για Γκράμι.Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Popmatters" 5 / 10, η "Montreal Gazette" 4 / 5 και το "Metal Archives" 82%.Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 4 Ιουλίου 2011 στην Ρώμη και μετά το ευρωπαϊκό κομμάτι συνεχίστηκε στην Βόρεια Αμερική με support συγκρότημα τους Trivium. Στην συνέχεια, επέστρεψαν στην Ευρώπη με τους Periphery να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, μετέβησαν στην Ασία με τον Andy McKee, και πάλι στην Βόρεια Αμερική με τους Crimson Projekct και ολοκλήρωσαν την περιοδεία στην Λατινική Αμερική. Στο τελευταίο αυτό κομμάτι, ηχογραφήθηκε ο ζωντανός δίσκος "Live at Luna Park", στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. 1. On the Backs of Angels (Petrucci, Rudess, Myung) - 8:42 2. Build Me Up, Break Me Down (Petrucci, Rudess, Myung, LaBrie) - 6:59 3. Lost Not Forgotten (Petrucci, Rudess, Myung, LaBrie) - 10:11 4. This Is the Life (Petrucci, Rudess) - 6:57 5. Bridges in the Sky (Petrucci, Rudess, Myung) - 11:01 6. Outcry (Petrucci, Rudess, Myung) - 11:24 7. Far from Heaven (Petrucci, Rudess, LaBrie) - 3:56 8. Breaking All Illusions (Petrucci, Rudess, Myung) - 12:25 9. Beneath the Surface (Petrucci) - 5:26 A Dramatic Turn of Events (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 12 Σεπτεμβρίου 2011 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Dramatic Turn of Events" ήταν οι εξής: Τζέιμς ΛαΜπρι - φωνητικά Τζον Πετρούτσι - κιθάρα, φωνητικά Τζόρνταν Ρούντες - πλήκτρα, continuum Τζον Μιανγκ - μπάσο Μάικ Μαντζίνι - τύμπανα, κρουστά A Dramatic Turn of Events - Dream Theater | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Dream Theater Discography list Dream Theater - A Dramatic Turn of Events - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Βόρνεο

Το Βόρνεο (ινδονησιακά: Kalimantan, μαλαισιανά: Borneo) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο και το μεγαλύτερο νησί της Ασίας. Βρίσκεται βόρεια της Αυστραλίας, στη θαλάσσια περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σε σχέση με άλλα μείζονα νησιά της Ινδονησίας, βρίσκεται βόρεια της Ιάβας, δυτικά του Σουλαουέζι και ανατολικά της Σουμάτρα. Το νησί ανήκει διοικητικά σε τρεις χώρες: Μπρουνέι και Μαλαισία στον βορρά, και Ινδονησία στον νότο. Περίπου το 73% της έκτασης του νησιού ανήκει στην Ινδονησία, το 26% στη Μαλαισία και το υπόλοιπο 1% της συνολικής έκτασης σχηματίζει το κράτος του Μπρουνέι. Το τοπωνύμιο του νησιού είναι Καλιμαντάν, αν και συχνά ως Καλιμαντάν αναφέρεται μόνο το τμήμα του νησιού που ανήκει στην Ινδονησία. Το Βόρνεο περιλαμβάνει ένα από τα παλαιότερα τροπικά δάση στον κόσμο.

 Το νησί είναι γνωστό με πολλά ονόματα, διεθνώς όμως είναι γνωστό ως Βόρνεο, από το Μπρουνέι, εξ αιτίας της ιστορικής επαφής των Ευρωπαίων με το βασίλειο κατά το 16ο αιώνα, την Εποχή των Ανακαλύψεων. Το όνομα Μπρουνέι τελικώς προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη "varun" (वरुण), που σημαίνει ωκεανός ή ο μυθολογικός Βαρούνα, «θεός του ωκεανού». Ωστόσο, οι Ινδονήσιοι ιθαγενείς αποκαλούσαν το νησί Καλιμαντάν. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη Kalamanthana, η οποία έχει την έννοια του «νησιού με το καιόμενο κλίμα» και περιγράφει προφανώς το ζεστό και υγρό, τροπικό κλίμα του νησιού. Πριν από τους Ευρωπαίους, το 977, κινεζικά αρχεία αναφέρονται στο Βόρνεο με τον όρο Πο-νι (Po-ni), όπως και ο Κινέζος αξιωματούχος Τσούα Τζου-Κούα το 1225. Το ιαβανέζικο χειρόγραφο Ναγκαρακρεταγκάμα, το οποίο έγραψε ο ποιητής της αυλής του βασιλείου Ματζαπαχίτ Μπου Πραπάνκα το 1365, αναφέρει το νησί ως Νούσα Ταντζουνγκναγκάρα που σημαίνει το νησί όπου βρίσκεται το βασίλειο Ταντζουνγκπούρα. Το Βόρνεο περιβάλλεται βόρεια από τη θάλασσα της Νότιας Κίνας, βορειοανατολικά από τη Θάλασσα Σουλού, ανατολικά από τη Θάλασσα της Κελέβης και νότια από τη Θάλασσα της Ιάβας. Έχει έκταση 743.330 τετρ. χιλιόμετρα. Δυτικά της νήσου βρίσκεται η Χερσόνησος της Μαλαισίας και η Σουμάτρα, νότια η Ιάβα, ανατολικά το Σουλαουέζι και βορειοανατολικά οι Φιλιππίνες. Η υψηλότερη κορυφή του νησιού είναι στο όρος Κιναμπάλου, στην Πολιτεία Σαμπάχ της Μαλαισίας, με υψόμετρο 4.095 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το μεγαλύτερα ποτάμια είναι: το Καπούα με μήκος 1.143 χλμ., που εκβάλλει στα δυτικά και αποτελεί το μεγαλύτερο ποτάμι της Ινδονησίας, το Ρατζάνγκ με μήκος 562,5 χιλιόμετρα, το οποίο είναι το μεγαλύτερο ποτάμι της Μαλαισίας, και τα ποτάμια Μαχακάμ και Μπαρίτο.
Cort Guitars

H Cort Guitars (Cor-Tek Corporation) είναι κατασκευαστής κιθαρών από τη Νότια Κορέα, με έδρα τη Σεούλ. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές κιθαρών στον κόσμο, κατασκευάζοντας μουσικά όργανα και για άλλες εταιρείες. Εργοστάσιά της υπάρχουν στην Κίνα και την Ινδονησία. Τα βασικά της προϊόντα είναι ακουστικές, κλασικές, ηλεκτροακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες, ηλεκτρικά κι ακούστικά μπάσα και Ουκουλέλε.

 Η Cort ιδρύθηκε το 1960 ως εισαγωγέας πιάνων από τον πατέρα του σημερινού CEO Πακ Γέουνγκ-χου. Εκείνη την εποχή, η εταιρεία ονομαζόταν Soo Doh Piano. Η επιχείρηση εξελίχθηκε σιγά σιγά από εισαγωγέας πιάνου σε κατασκευαστή πιάνων και κατέληξε σε κατασκευαστή κιθάρας το 1973. Σε αυτό το πρώιμο στάδιο της ιστορίας της εταιρείας, η Soo Doh ήταν αυστηρά προμηθευτής OEM σε άλλες εταιρείες. Η εταιρεία τελικά άλλαξε το όνομά της σε Cort Musical Instruments, επικεντρώθηκε στις κιθάρες καθώς έγινε πολύ πιο ικανή σε αυτόν τον τομέα παρά την παραγωγή πιάνων και κυκλοφόρησε τις πρώτες κιθάρες με το σήμα Cort το 1982. Η Cort ξεκίνησε την παραγωγή ακέφαλων κιθαρών (headless guitar) το 1984 με σχέδια αποκλειστικά με άδεια από τη Ned Steinberger για το εμπορικό σήμα της Cort καθώς και για μάρκες όπως οι Hohner και Kramer. Αυτή η εξέλιξη βοήθησε την Cort να μπει στην αγορά ηλεκτρικής κιθάρας και τράβηξε την προσοχή άλλων γνωστών εταιρειών που αναζητούσαν κατασκευαστές κιθάρας στην Κορέα. Από το 1997, μια διαμάχη ξεκίνησε στα κορεατικά εργοστάσια Cort και Cor-Tek λόγω της υποτιθέμενης κακομεταχείρισης των εργαζομένων στο εργοστάσιο. Η κατάσταση συνεχίστηκε ως που στα τέλη της δεκαετίας του 2000 υπήρξαν εξελίξεις: το κλείσιμο του εργοστασίου της Ντέτζον χωρίς προειδοποίηση στις 9 Απριλίου 2007, τις μαζικές απολύσεις όλου του προσωπικού από το εργοστάσιό της στην Ίντσον στις 12 Απριλίου 2007 και την απόλυση αξιωματούχων και μελών του συνδικάτου.Στις 12 Ιουλίου 2007, ένας εργάτης της Cort αυτοπυρπολήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και στις 15 Οκτωβρίου 2008, οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν 30ήμερη απεργία πείνας και καθιστική κατάληψη σε έναν πύργο ηλεκτρικού ρεύματος μήκους 40 μέτρων. Ο κιθαρίστας των Rage Against the Machine Tom Morello και ο frontman των System of a Down, Serj Tankian - οι δύο δημιουργοί του οργανισμού Axis of Justice - ενώθηκαν με τους εκπροσώπους των εργαζομένων της Cort σε μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια της Cort και Cor-tek στις 13 Ιανουαρίου 2010, στο Nanum Cultural Center στο Λος Άντζελες. Ο Morello είπε «Υποστηρίζω πλήρως τα αιτήματα των Κορεατών εργατών για δικαιοσύνη στο χώρο εργασίας. Όλοι οι Αμερικανοί κατασκευαστές κιθάρας και οι άνθρωποι που τις χρησιμοποιούν θα πρέπει να θεωρούν την Cort υπεύθυνη για τον απαίσιο τρόπο με τον οποίο φέρθηκαν στους εργάτες τους».Αυτή η διαμάχη πέρασε από διάφορα νομικά στάδια στην Κορέα από το 2007 έως το 2012. Τελικά, η Cort έλαβε ευνοϊκές αποφάσεις από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κορέας που έληξαν κάθε περαιτέρω ευθύνη εκ μέρους της Cort έναντι των απολυθέντων υπαλλήλων. Το δικαστήριο αποφάσισε ότι το κλείσιμο του εργοστασίου το 2008 και η επακόλουθη απόλυση ήταν δικαιολογημένες. Cortguitars.com
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2012

Την σεζόν 2011-2012 η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών διεξήχθη στο Αργοστόλι στις 18 και 19 Μαΐου 2012. Δεν έγινε μικρός τελικός. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης.

 Λόγω μη λειτουργίας του κολυμβητηρίου Ηρακλείου, ο αγώνας Ο.Φ.Η. - ΟΥΚ Βόλου αναβλήθηκε και ο ΟΥΚ Βόλου προκρίθηκε άνευ αγώνα. Αποχώρησαν από τη διοργάνωση τέσσερις ομάδες: Τρίτων Αμαρουσίου, Ν.Α.Ο. Κέρκυρας, Ποσειδών Ιλισίων και Ηλυσιακός. Τέσσερις ομάδες προκρίθηκαν χωρίς αγώνα: Ν.Ο. Χανίων, Ν.Ε. Πατρών, Ν.Ο. Πατρών και Ν.Ο. Λάρισας. Ο Ν.Ο. Καλαμακίου, η Ν.Ε. Πατρών και τα Χανιά αποχώρησαν από τη διοργάνωση. Ο ΠΑΟΚ αποχώρησε από τη διοργάνωση. Έγινε στο Αργοστόλι στις 18 και 19 Μαΐου 2012. 18 Μαΐου 19 Μαΐου Ν.Ο. Βουλιαγμένης : Κυπελλούχος Ελλάδος 2012 Ν.Ο. Χίου Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός "Αποχώρησαν 4 ομάδες από το Κύπελλο Ελλάδος ανδρών!" Ιστότοπος aquaticsnews.com "Πέρασε το Καλαμάκι" Ιστότοπος aquaticsnews.com "Δεν είχε πρόβλημα το Αργοστόλι" Ιστότοπος aquaticsnews.com "Άνετη πρόκριση ο Ηρακλής" "Έξι ματς στους «16» του Κυπέλλου" Ιστότοπος gazzetta.gr "«Μίλησαν» τα φαβορί στο Κύπελλο" Ιστότοπος gazzetta.gr "Προημιτελική φάση Κυπέλλου με τρεις αγώνες" Ιστότοπος aquaticsnews.com
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1982-83

Το Κύπελλο Κύπρου 1982-83 ήταν η 9η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (6η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικήτρια ήταν η Νέα Σαλαμίνα για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στον τελικό προκρίθηκαν η Νέα Σαλαμίνα και η Ανόρθωση. Ο τελικός διεξήχθη στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο. Νικήτρια ήταν η Νέα Σαλαμίνα με σκορ 3-1 σετ. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ

Ο Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ (Zeger Jacob van Helmont, 1683 Αμβέρσα – 1726 Βρυξέλλες ), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί, που ειδικεύτηκε σε πορτρέτα και ιστορικούς πίνακες. Εκπαιδεύτηκε με τον πατέρα του στην Αμβέρσα, αλλά σταδιοδρόμησε στις Βρυξέλλες, όπου εργάστηκε για τις τοπικές εκκλησίες και ταπισερί.

 Ο Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ γεννήθηκε στην Αμβέρσα ως γιος της ιστορίας και του πορτραίτου ζωγράφου Γιαν φαν Χέλμοντ και της Ιζαμπέλλα λε Ρουσσώ (Isabella le Rousseau). Εκπαιδεύτηκε με τον πατέρα του αλλά δεν εντάχθηκε στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα. Αντ' αυτού, μετοίκησε, το 1711, στις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα των Ισπανικών Κάτω Χωρών και τοποθεσία της Αυλής. Στις Βρυξέλλες προσχώρησε στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά με την ελπίδα να βρει έτοιμη αγορά για το έργο του. Ως αποτέλεσμα του βομβαρδισμού των Βρυξελλών, το 1695, από τα γαλλικά στρατεύματα, πολλές εκκλησίες, συντεχνίες και τοπικές αρχές παράγγειλαν νέα έργα τέχνης, για να αντικαταστήσουν αυτά που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού. Ο φαν Χέλμοντ εξασφάλισε πολλές παραγγελίες από αυτά τα ιδρύματα. Ασχολήθηκε, επίσης, με την παραγωγή καρτούν (χαρτόνια με σχέδια) για τα τοπικά εργαστήρια ταπισερί. Απεβίωσε στις Βρυξέλλες. Είναι γνωστός για πίνακες ζωγραφικής και ταπισερί ιστορικών αλληγοριών, θρησκευτικών συνθέσεων και πορτραίτων ζωγραφισμένων σε κλασικό ύφος. Έκανε μια σειρά από πορτρέτα, τα οποία έγιναν και χαρακτικά, όπως το Πορτρέτο του Bruno van der Dussen, αντιβασιλέα της Χάουντα, το οποίο χαράχτηκε από τον Φλαμανδό Μπερνάρ Πικάρ (Bernard Picart) . Ζωγράφισε, επίσης, ένα πορτρέτο του συναδέλφου του ζωγράφου Ζακ Ιχνάτιους ντε Ρόορε (1712, Μουσείο Καλών Τεχνών της Βαλανσιέν) Δημιούργησε διάφορα θρησκευτικά έργα για τις εκκλησίες των Βρυξελλών. Ο φαν Χέλμοντ δημιούργησε σχέδια για τα εργαστήρια των Βρυξελλών. Το εργαστήριο Leyniers παράγγειλε μια σειρά σχεδίων από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου και ο φαν Χέλμοντ αντέγραψε έργα του Γάλλου ζωγράφου Σαρλ ντε Λα Φος για αυτή την παραγγελία. Δημιούργησε, επίσης μια σειρά από σκηνές ζωής στην ύπαιθρο «από τον Τένιερς» μαζί με τον ζωγράφο τοπίων Άουγκουστιν Κόππενς (Augustin Coppens). Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Zeger Jacob van Helmont στο Wikimedia Commons
Ανδαλουσίτης

Ο Ανδαλουσίτης είναι ένα νεοπυριτικό ορυκτό αργιλίου, με χημικό τύπο Al2SiO5. Αυτό το ορυκτό ονομάστηκε ανδαλουσίτης από τον Delamétehrie, ο οποίος νόμιζε ότι προερχόταν από την Ανδαλουσία της Ισπανίας. Σύντομα, έγινε σαφές ότι επρόκειτο για λάθος τοποθεσίας και ότι τα δείγματα που μελετήθηκαν ήταν στην πραγματικότητα από το El Cardoso de la Sierra, στην ισπανική επαρχία της Γκουαδαλαχάρα και όχι από την Ανδαλουσία. Ο Ανδαλουσίτης είναι τριμορφικός με κυανίτη και σιλλιμανίτη, που είναι το πολύμορφο χαμηλότερης πίεσης μέσης θερμοκρασίας. Σε υψηλότερες θερμοκρασίες και πιέσεις, ο ανδαλουσίτης μπορεί να μετατραπεί σε σιλλιμανίτη. Έτσι, όπως και με τα άλλα πολύμορφά του, ο ανδαλουσίτης είναι ένα αργιλοπυριτικό ορυκτό, που παρέχει ενδείξεις για το βάθος και τις πιέσεις που εμπλέκονται στην παραγωγή του πετρώματος "ξενιστή".

 Η ποικιλία χιαστόλιθος συνήθως περιέχει σκούρα εγκλείσματα άνθρακα ή αργίλου, που σχηματίζουν ένα σταυρόσχημα, όταν εμφανίζονται σε διατομή. Αυτό το ορυκτό ήταν γνωστό τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα, καθώς μεταφέρθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ως ενθύμιο, από προσκυνητές που επέστρεφαν από το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Η βιριδίνη είναι μια πράσινη ποικιλία ανδαλουσίτου, στην οποία το μαγγάνιο υποκαθιστά το αλουμίνιο. Ο κανοναΐτης είναι ένα πρασινομαύρο ορυκτό που σχετίζεται με τον ανδαλουσίτη και έχει την κατά προσέγγιση σύνθεση Μια σαφής ποικιλία που βρίσκεται στη Βραζιλία και τη Σρι-Λάνκα μπορεί να κοπεί σε πολύτιμο λίθο. Οι πολύπλευρες πέτρες από ανδαλουσίτη δίνουν ένα παιχνίδι κόκκινων, πράσινων και κίτρινων χρωμάτων που μοιάζει με μια σιωπηλή μορφή ιριδισμού, αν και τα χρώματα είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα ασυνήθιστα ισχυρού πλεοχρωισμού. Ο Ανδαλουσίτης είναι ένα κοινό μεταμορφωμένο ορυκτό, που σχηματίζεται υπό χαμηλή πίεση και σε χαμηλές έως υψηλές θερμοκρασίες. Τα ορυκτά κυανίτης και σιλλιμανίτης είναι πολύμορφα του ανδαλουσίτη, καθένα από τα οποία εμφανίζεται κάτω από διαφορετικά καθεστώτα θερμοκρασίας-πίεσης, και επομένως, σπάνια βρίσκονται μαζί στον ίδιο βράχο. Εξαιτίας αυτού, τα τρία ορυκτά είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για να βοηθήσουν στον εντοπισμό των μονοπατιών πίεσης-θερμοκρασίας του πετρώματος ξενιστή, στον οποίο βρίσκονται. Συνδέεται ιδιαίτερα με πελιτικά μεταμορφωμένα πετρώματα όπως ο σχιστόλιθος μαρμαρυγίας. Ο Ανδαλουσίτης χρησιμοποιείται ως πυρίμαχο σε φούρνους, κλιβάνους και άλλες βιομηχανικές διεργασίες. Η Νότια Αφρική κατέχει μακράν το μεγαλύτερο μέρος των γνωστών κοιτασμάτων ανδαλουσίτη στον κόσμο. Κατάλογος ορυκτών
Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας

Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας είναι μια ελληνική ταινία του 1978 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Όλγα Καρλάτου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος, Νικήτας Τσακίρογλου και Γιώργος Διαλεγμένος.

 Ένας πατέρας και οι τρεις γιοι του κληρονομούν ένα αρχοντικό σπίτι μαζί με την υπηρέτρια. Απομακρύνονται από τα εγκόσμια για τα επόμενα επτά χρόνια και ενεργοποιούνται μόνο για να φάνε και να έρθουν σε ερωτική επαφή με την υπηρέτρια. Ο μόνος που αντιδρά είναι ο μικρότερος γιος, και αυτός όμως δεν φαίνεται να έχει τη δύναμη να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση. Το σενάριο βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Αλμπέρ Κοσερί «Les Fainéants dans la vallée fertile» («Oι τεμπέληδες στην εύφορη κοιλάδα», εκδόσεις Χατζηνικολή). Η ταινία έλαβε το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Λοκάρνο καθώς και το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Σικάγο. Γράφει η Μαρία Κατσουνάκη στην εφημερίδα Η Καθημερινή:Τι σημαίνει αυτή η ιστορία, αυτοί οι άνθρωποι; Οι κριτικές του 1978 μιλούσαν για την αποχαύνωση και παρακμή της αστικής τάξης. O ίδιος ο σκηνοθέτης δήλωνε τότε ότι πρόκειται για μια πολιτική ταινία, με θέμα την οκνηρία και τη χαλαρότητα που έχει διαβρώσει όλες τις κοινωνικές βαθμίδες. H αλληγορική διάσταση της ταινίας ίσως έχει υποχωρήσει με τον χρόνο μπροστά σε μια πιο ανάλαφρη και χιουμοριστική ανάγνωση. Παραμένει η ευρηματικότητα του σεναρίου και η στέρεα δομημένη ατμόσφαιρα που κυκλώνει τον θεατή. Η ταινία στο IMDb
Π.Α.Κ.Σ. Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς

Το Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Κοινωνικό Σωματείο Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς, επίσης γνωστό και με την ονομασία Ολυμπιακός Αργοστολίου, υπήρξε αθλητικός σύλλογος στην πρωτεύουσα του νησιού. Ιδρύθηκε το 1932, κατά άλλους το 1933 ή 1934, από μέλη του Παγκεφαλληνιακού ΓΣ. Είχε χρώματα κόκκινο-άσπρο και τις δραστηριότητές του ανέστειλε το 2011 (ή 2012).

 Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το πρώτο και μάλλον μοναδικό που σχηματίστηκε με την ίδρυση. Εξαιρουμένων δύο αγωνιστικών περιόδων στη Δ' Εθνική, μετείχε στις διοργανώσεις της τοπικής Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας-Ιθάκης (ΕΠΣΚΙ), της οποίας αποτέλεσε ένα από τα 10 ιδρυτικά μέλη το 1980. Κατείχε τον αριθμό μητρώου 165 στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).Οι Μαυρομάτης, Τζιβάνης, Βουτσινάς, Βιτωράτος, Ματθαίος κ.ά στελέχωσαν την ενδεκάδα στον παρθενικό αγώνα της 1ης Ιουνίου 1934 και την ήττα 6-0 από τον Παγκεφαλληνιακό.. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Ολυμπιακός υπήρξε η β' ομάδα εκείνου, ενώ σημειώνεται η διοργάνωση ετήσιου χορού από την έναρξη ακόμα της δράσης του.Κατά την διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου και της Ιταλικής κατοχής, δεν αναφέρεται κάποια δραστηριότητα των συλλόγων της Κεφαλονιάς. Το 1953 ο Ολυμπιακός επανενεργοποιείται –επίσημα– σε φιλική αναμέτρηση με την ομάδα τμήματος του Ελληνικού Στρατού, όταν και νίκησε 2-1. Τη χρονική αυτή περίοδο καταγράφεται ως το μοναδικό ενεργό αθλητικό σωματείο στο νησί. Το 1959, αφότου είχε επανιδρυθεί και ο Παγκεφαλληνιακός, έγινε μία προσπάθεια συνένωσής τους που δεν καρποφόρησε, κατόπιν της οποίας πλήθος μελών του τελευταίου μεταπήδησαν στον Ολυμπιακό.Από την δεκαετία του '60 μετείχε στη Β' και Γ' κατηγορία της ΕΠΣ Πατρών (έπειτα Αχαΐας) και αργότερα επί μακρόν στην Α' του περιφερειακού πρωταθλήματος της ίδιας (ομάδες εκτός πόλης της Πάτρας). Με την ίδρυση της ΕΠΣΚΙ, ανακηρύχθηκε ο παρθενικός πρωταθλητής της.Τη αγωνιστική περίοδο 1987-88 αγωνίστηκε στον 3ο όμιλο της Δ' Εθνικής, ενώ την 2010-11 στον αντίστοιχο 6ο, από όπου επίσης υποβιβάστηκε. 5 Πρωταθλήματα Α' κατηγορίας ΕΠΣΚΙ: 1981, 1983, 1985, 1989, 2010 10 Κύπελλα ΕΠΣΚΙ: 1982, 1983, 1984, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 2010, 2011 – (πολυνίκης). Ευρυδίκη Λειβαδά-Ντούκα, Παγκεφαλληνιακός Γυμναστικός Σύλλογος • Το ταξίδι στον αιώνα, Αργοστόλι 1999
Επιτροπή Φον ντερ Λάιεν

Η Επιτροπή φον ντερ Λάιεν είναι η τρέχουσα Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Δεκεμβρίου 2019 και αναμένεται να λήξει έως τον χειμώνα του 2024. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία προεδρεύει του Κολεγίου των 26 (ένας Επίτροπος από κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από τη Γερμανία, η οποία είναι η χώρα προέλευσης της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πρότεινε υποψήφιο, λόγω της αναμενόμενης Εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή αλλιώς Brexit).

 Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επιλέγει και προτάθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 3 Ιουλίου 2019 μετά από τριήμερες διαπραγματεύσεις μεταξύ ηγετών των κρατών-μελών. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αντιμετώπισε πολλούς επικριτές, ιδίως Ευρωβουλευτές, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αγνόησε το λεγόμενο σύστημα spitzenkandidat (κορυφαίος υποψήφιος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με βάση τις Ευρωεκλογές) για την πρόταση για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής. Ακόμη και πριν από την επιβεβαίωση της φον ντερ Λάιεν, δεσμεύτηκε να ορίσει τον Φρανς Τίμερμανς, τον spitzenkandidat του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, ως τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, κατά δήλωση της Φον ντερ Λάιεν, η Μαργκρέιτε Βέστεϊγιερ, θα οριστεί και εκείνη Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Φιλ Χόγκαν παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 2020 απο την θέση του Ευρωπαΐου Επιτρόπου Εμπορίου και αντικαταστάθηκε από την Μαρέιντ Μαγκίνες. Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την νέα Πρόεδρο της Επιτροπής
Ιάκωβος του Καμέρος

Ο Ιάκωβος του Καμέρος, (Ισπανικά ː Jaime infante de Castilla y señor de los Cameros,, 11 Ιουλίου 1268 - 9 Αυγούστου 1284) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν πρίγκιπας (infante) της Καστίλης και κύριος του Καμέρος.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και της Γιολάντας της Αραγωνίας μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν οι Φερδινάνδος δε λα Θέρδα, διάδοχος, ο Σάντσο Δ΄ της Καστίλης, ο Πέτρος της Λεδέσμα και ο Ιωάννης, κύριος της Βαλένθια δε Κάμπος. Γεννήθηκε στην Καστίλη και το 1281 έγινε ιππότης από τον πατέρα του στο Μπούργος ταυτόχρονα με τους γάμους των αδελφών του Πέτρου και Ιωάννη. Ο Φρειδερίκος -αδελφός του Αλφόνσου Ι΄- και ο ανιψιός του Σιμόν Ρούιθ κύριος του Καμέρος προσπάθησαν να λάβουν τον θρόνο, αλλά ο Αλφόνσος Ι΄ τους εκτέλεσε το 1277 και έκανε τον Ιάκωβο κύριο του Καμέρος (Cameros). Στον επόμενο εμφύλιο μεταξύ του αδελφού του Σάντσο και του πατέρα τους Αλφόνσου Ι΄, ο Ιάκωβος έλαβε αρχικά το μέρος του αδελφού του, αλλά το 1283 μεταστράφηκε στην υπηρεσία του πατέρα του. Μάλιστα το ίδιο έτος με τη συνεργασία τού Χουάν Αλφόνσο δε Άρο ξεσήκωσε τις πόλεις Σορία και Άγρεδα εναντίον του Σάντσο. Ο Αλφόνσος Ι΄, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, τού έδινε με τη διαθήκη του το βασίλειο της Μούρθια, με τον όρο ότι αυτό είναι υποτελές στο βασίλειο της Καστίλης. Την Καστίλη την κληροδότησε στον εγγονό του Αλφόνσο, γιο τού πρωτότοκου γιου του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα, διαδόχου. Τελικά ο Σάντσο σφετερίστηκε το θρόνο και εκτόπισε τον 14ετή Φερδινάνδο.
NGC 53

Ο NGC 53 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δακτύλιο ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Τουκάνα και έχει διάμετρο της τάξεως των 120.000 ετών φωτός.Τον ανακάλυψε ο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 15 Σεπτεμβρίου 1836.

 Δεδομένα για το NGC 53 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 53 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 53 στο Wikimedia Commons
Νατζ αντ-Ντιν Ιλγκαζί ιμπν Αρτούκ

Ο Νατζ αντ-Ντιν Ιλγκαζί ιμπν Αρτούκ (Necmeddin İlgazi bin Artuk, 1062 - 8 Νοεμβρίου 1122), γνωστότερος ως Ιλγκαζί, ήταν Τουρκομάνος Ορτοκίδης ηγέτης του Μαρντίν από το 1107 έως το 1122.

 Ο πατέρας του, Αρτούκ, ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Ορτοκιδών και είχε διοριστεί κυβερνήτης της Ιερουσαλήμ από τον Σελτζούκο εμίρη Τουτούς. Το 1096 ο Ιλγκαζί συμμάχησε με τον Ντουκάκ της Δαμασκού και τον Γιαγκί Σιγιάν της Αντιόχειας εναντίον του Ραντβάν στο Χαλέπι. Τα αδέλφια Ντουκάκ και Ραντβάν εμάχοντο ανηλεώς μεταξύ τους για τον έλεγχο της Συρίας, μετά το θάνατο του πατέρα τους, Τουτούς Α΄. Όμως οι σύμμαχοι Ιλγκαζί και Ντουκάκ ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους και ο Ιλγκαζί φυλακίστηκε από τον Ντουκάκ, με αποτέλεσμα την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον αδελφό του και ταυτόχρονα αντίπαλό του, εμίρη της Άμιδας Σοκμέν, αλλά ο Ιλγκαζί ανακατέλαβε την πόλη όταν απελευθερώθηκε. Την κράτησε μέχρι την κατάληψή της από το Φατιμίδη βεζίρη της Αιγύπτου, Μαλίκ αλ-Αφντάλ, το 1098. Μετά από το γεγονός αυτό, προσπάθησε να φτιάξει το όνομά του στην Τζεζίρα (Μεσοποταμία), όπου τα αδέλφια του ήδη είχαν ιδρύσει τις δικές τους ηγεμονίες (εμιράτα). Εισήλθε στην υπηρεσία του Σελτζούκου σουλτάνου Μαχμούτ Α΄, ο οποίος του παραχώρησε τη Χουλουάν και τον έκανε σίχνα της Βαγδάτης, αξίωμα που αφορούσε την εποπτεία των υποθέσεων του χαλίφη εκ μέρους του σουλτάνου.
Σημαία του Μόντρεαλ

Η Σημαία της Πόλης του Μόντρεαλ τέθηκε σε χρήση για πρώτη φορά τον Μάιο του 1939. Χρησιμοποιεί τα κυριότερα εραλδικά σύμβολα του εμβλήματος: τον κόκκινο εραλδικό σταυρό σε λευκό φόντο, καθώς και τα πέντε εμβληματικά φυτά. Οι διαστάσεις της σημαίας είναι 2 ως προς το μήκος και 1 ως προς το πλάτος.

 Ο δήμαρχος Ντενί Κοντέρ ανακοίνωσε, στις 12 Φεβρουαρίου 2017, πως η σημαία θα τροποποιούνταν, στα πλαίσια των εορτασμών των 375ων γενεθλίων του Μόντρεαλ, ώστε να τοποθετηθεί εντός αυτής ένα σύμβολο επιλεγμένο από τους αυτόχθονες. Η νέα σημαία του Μόντρεαλ, η οποία υιοθετήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2017, φέρει, πλέον, ένα λευκό πεύκο, το οποίο συμβολίζει το Δέντρο της Ειρήνης στους αυτόχθονες λαούς, στο κέντρο της. (Γαλλικά) Επίσημη ιστοσελίδα της Πόλεως του Μόντρεαλ (Γαλλικά) Πρώτο έμβλημα της Πόλεως του Μόντρεαλ, το 1833
Βικτωρία της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ-Κοχάρι

Η Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ-Κοχάρυ (γερμανικά: Viktoria von Sachsen-Coburg-Saalfeld-Koháry, 4 Φεβρουαρίου 1822 - 10 Νοεμβρίου 1857) ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Νεμούρ.

 Η Βικτωρία Φραγκίσκη Αντωνία Ιουλιανή Λουίζα ήταν η μόνη κόρη του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Μαρίας Αντωνίας, κόρης του Φέρεντς Γιόζεφ Κοχάρυ ντε Τσάμπραγκ & Σίτνυα. Παντρεύτηκε το 1840 τον Λουδοβίκο, Δούκα του Νεμούρ, και είχε τέκνα: Γκαστόν (1842 - 1922), Κόμης του Ε. Φερδινάνδος (1844 - 1910), Δούκας του Αλανσόν. Μαργαρίτα (1846 - 1893), παντρεύτηκε τον Βιάντσυσιαφ Τσαρτορύσκι από την Πολωνία. Λευκή Μαρία Αμαλία Καρολίνα Λουίζα Βικτωρία (1857 - 1932). Bragança, Jose Vicente de (2014). "Agraciamentos Portugueses Aos Príncipes da Casa Saxe-Coburgo-Gota" [Portuguese Honours awarded to Princes of the House of Saxe-Coburg and Gotha]. Pro Phalaris (in Portuguese). 9–10: 9. Retrieved 28 November 2019.
Φρανσέσκ ντε Καστελβί και Βικ

Ο Φρανσέσκ (Φράνσι) ντε Καστελβί και Βικ (καταλανικά: Francesc (Franci) de Castellví i de Vic, ισπανικά: Francisco (Φρανθίσκο), – 6 Σεπτεμβρίου 1506) ήταν ποιητής, ευγενής και πολιτικός από το μεσαιωνικό Βασίλειο της Βαλένθια.

 Ο Φράνσι ντε Καστελβί ήταν ένας από τους συγγραφείς του ποιήματος Scachs d'amor (Σκάκι της Αγάπης), το οποίο βασίζεται σε μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα στον ίδιο (ως Άρης) και τον Ναρσίς Μπινιόλες (ως Αφροδίτη), ενώ ο Μπέρνατ Φενολιά (ως Ερμής) σχολιάζει την παρτίδα και θέτει τους κανόνες. Είναι η πρώτη παρτίδα που, μέσω του ποιήματος αυτού, επιβεβαιώνεται ότι παίχτηκε με τους σύγχρονους σκακιστικούς κανόνες.
Καζίμιες Μπάρτελ

Ο Καζίμιες Βουαντίσουαφ Μπάρτελ (πολωνικά: Kazimierz Władysław Bartel) (3 Μαρτίου 1882 – 26 Ιουλίου 1941) ήταν Πολωνός μαθηματικός, τέκτονας, λόγιος, διπλωμάτης και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως 15ος, 17ος και 19ος Πρωθυπουργός της Πολωνίας τρεις φορές μεταξύ 1926 και 1930 και Γερουσιαστής της Πολωνίας από το 1937 μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. cessdate=28 Δεκεμβρίου 2016}}</ref>

 Ο Μπάρτελ διορίστηκε Υπουργός Σιδηροδρόμων μεταξύ 1919 και 1920, το 1922-1930 ήταν μέλος του Σέιμ της Πολωνίας. Μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου του Γιούζεφ Πιουσούτσκι το 1926, έγινε πρωθυπουργός και κατείχε αυτή τη θέση κατά τη διάρκεια τριών σπαστών θητειών: 1926, 1928–29, 1929–1930. Ο Μπάρτελ ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός μεταξύ 1926-1928 και υπουργός Θρησκευτικών Πεποιθήσεων και Δημόσιας Διαφώτισης, όταν ο ίδιος ο Πιουσούτσκι ανέλαβε την πρωθυπουργία. Ωστόσο, ο Μπάρτελ ήταν στην πραγματικότητα de facto πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς ο Πιουσούτσκι δεν ασχολήθηκε με τις καθημερινές λειτουργίες του υπουργικού συμβουλίου και της κυβέρνησης.Το 1930, εγκαταλείποντας την πολιτική, επέστρεψε στο πανεπιστήμιο ως καθηγητής μαθηματικών. Το 1930 έγινε πρύτανης του Πολυτεχνείου του Λβουφ και σύντομα αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας και μέλος της Πολωνικής Μαθηματικής Ένωσης. Το 1937 διορίστηκε Γερουσιαστής της Πολωνίας και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τη σοβιετική εισβολή και κατοχή στην ανατολική Πολωνία, του επετράπη να συνεχίσει να δίνει διαλέξεις στο Τεχνικό Ινστιτούτο. Το 1940 κλήθηκε στη Μόσχα και του προσφέρθηκε μια θέση στο σοβιετικό κοινοβούλιο. Στις 30 Ιουνίου 1941, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, η γερμανική Βέρμαχτ μπήκε στο Λβουφ και άρχισε να διώκει τους ντόπιους ιντελιγκέντσια. Ο Μπάρτελ φυλακίστηκε δύο μέρες αργότερα από την Γκεστάπο και του προσφέρθηκε η ανώτατη θέση σε μια πολωνική κυβέρνηση-μαριονέτα. Η τελική του άρνηση των γερμανικών όρων θεωρήθηκε ως πράξη προδοσίας από τους Γερμανούς. Με εντολή του Χάινριχ Χίμλερ, ο Μπάρτελ δολοφονήθηκε στις 26 Ιουλίου 1941, λίγο μετά το τέλος της σφαγής των καθηγητών του Λβουφ.<ref>«Bartel Kazimierz - Ludzie - Wirtualny Sztetl». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2016. Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με το Τάγμα του Λευκού Αετού (1932) για εξαιρετικά επιτεύγματα, τη γαλλική Λεγεώνα της Τιμής (τάξη Ι), τον Σταυρό της Ανδρείας, τον Σταυρό της Ανεξαρτησίας και τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1922). Rzuty cechowane Νυρεμβέργη. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (Τόμος 5) (ρωσικά) Нюрнбергский процесс. Преступления против человечности (том 5) Москва "Юридическая литература" 1991(ISBN 5-7260-0625-9) (μέρος που σχετίζεται με τη δολοφονία του Καζίμιες Μπάρτελ και των συναδέλφων του) Προφίλ συγγραφέα στη βάση δεδομένων zbMATH
Trois nouvelles études

Οι Trois nouvelles études (Τρεις νέες σπουδές) είναι τρεις σπουδές, που γράφτηκαν το 1839. Οι τρεις αυτές νέες σπουδές του γράφτηκαν χάρις το βιβλίο Méthode des méthodes de piano, των Ίγκνατς Μόσελες και Φρανσούα-Ζοζέφ Φετίς. Οι συγκεκριμένες σπουδές δεν συμπεριλαμβάνονται ούτε στο Opus 10 ούτε το Opus 25 του συνθέτη, ενώ είναι λιγότερο τεχνικές από τις προηγούμενες του.

 Η πρώτη από τις τρεις γράφτηκε σε Φα ελάσσονα και πρόκειται για πολυρυθμικό έργο. Το ίδιο και η δεύτερη, η οποία γράφτηκε όμως σε Λα ύφεση μείζονα, στην οποία συναντώνται συγχορδίες στο δεξί χέρι και απλή μπασογραμμή στο αριστερό. Η τρίτη γράφτηκε σε Ρε ύφεση μείζονα, η οποία είναι και η πιο τεχνική κι από τις τρεις. Και οι τρεις μαζί περίπου διαρκούν 7 λεπτά. Chopin, Trois Nouvelles Études, B. 130 Sheet music (with introductory note) at Musopen Frédéric Chopin, Trois nouvelles études, for piano, KK IIb/3, CT. 38-40 (B. 130): Description by Robert Cummings at AllMusic
Ζέλεζνα Ρούντα

Η Ζέλεζνα Ρούντα (τσεχ. Železná Ruda), γνωστή στη γερμανική γλώσσα ως Άιζενσταϊν (Eisenstein, ή και «Μαρκτ Άιζενσταϊν», Markt Eisenstein, για να διαφοροποιείται από το Βαυαρικό Άιζενσταϊν), ονομασίες που σημαίνουν αντιστοίχως «σιδηρομετάλλευμα» και «σιδηρόπετρα», είναι χωριό και δήμος στο Κράι του Πλζεν της Τσεχίας. Η Ζέλεζνα Ρούντα, που μνημονεύεται για πρώτη φορά το έτος 1569, είχε 1.631 κατοίκους στην απογραφή του 2021.

 Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 820 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, μέσα στον Βοημικό Δρυμό, κοντά στα σύνορα με τη Βαυαρία και στο γερμανικό χωριό «Βαυαρικό Άιζενσταϊν». Η Ζέλεζνα Ρούντα είναι ένα από τα σημαντικά κέντρα αθλητισμού και τουρισμού στον Βοημικό Δρυμό. Καθώς υποδηλώνουν οι ονομασίες της, στην περιοχή της είχαν ανακαλυφθεί και εξορύσσονταν πλούσια κοιτάσματα σιδήρου επί σχεδόν ενάμισυ αιώνα, και αυτά οδήγησαν στη δημιουργία του χωριού. Μετά την εξάντλησή τους, περί τα μέσα του 17ου αιώνα, επειδή υπάρχουν αποθέματα χαλαζία και ασβεστόλιθου στην περιοχή, η τοπική οικονομία προσανατολίσθηκε προς την υαλουργία. Σήμερα η κυρίαρχη οικονομική δύναμη είναι ο τουρισμός, με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά να διαδραματίζουν και εδώ έναν σημαντικό ρόλο: υπάρχουν οι γραφικές λίμνες Τσερνέ Γιεζερό (δηλαδή «Μαύρη Λίμνη» στα ελληνικά) και Τσέρτοβο Γιεζερό, καθώς και το παρακείμενο βουνό Σπίτσακ (Špičák) με κορυφή σε υψόμετρο 1.202 μέτρα. Κάτω από το βουνό διέρχεται σιδηροδρομική σήραγγα μήκους 1.747 μέτρων, που ήταν η μακρύτερη σιδηροδρομική σήραγγα σε ολόκληρη την Τσεχία έως το 2007. Η Ζέλεζνα Ρούντα είναι «αδελφοποιημένη» με τους εξής τρεις οικισμούς: Αλντένο της Ιταλίας Βαυαρικό Άιζενσταϊν της Γερμανίας Τσέρνετς της Ελβετίας
Μάτι Αττικής

Το Μάτι είναι παραθεριστικός οικισμός στο δήμο Μαραθώνος της Ανατολικής Αττικής, στα διοικητικά όρια της Δημοτικής Ενότητας Νέας Μάκρης, στο νοτιότερο σημείο των συνόρων με τη Ραφήνα. Εξυπηρετείται συγκοινωνιακά από τη Λεωφόρο Μαραθώνος, μέσω λεωφορειακών γραμμών ΚΤΕΛ και από τη λεωφορειακή γραμμή 310 του ΟΑΣΑ. Την ονομασία του έλαβε, πιθανώς, λόγω της επιβλητικής θέας προς τη θάλασσα. Ανήκε πάντοτε διοικητικά στο Δήμο Νέας Μάκρης, παρ' ότι βρίσκεται σε πιο κοντινή απόσταση με τη γειτονική Ραφήνα. Στις πυρκαγιές του 2018, στις 23 Ιουλίου, το Μάτι καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, με τελικό απολογισμό 104 νεκρούς.Ο υπολογισμός των ζημιών της πυρκαγιάς εκτιμήθηκε με βάση τα Στοιχεία του πυροσβεστικού σώματος και της πολιτικής Προστασίας για το χρονικό διάστημα 2017 - 2018. Τελικώς, υπολογίστηκε επίσημα στα 850 εκατομμύρια ευρώ. Οι τραυματίες και εγκαυματίες έφτασαν τους 147.

 Συνορεύει στα βόρεια με τον παραθεριστικό στρατιωτικό οικισμό Άγιο Ανδρέα Νέας Μάκρης, νότια με τη Ραφήνα, δυτικά με το Νέο Βουτζά Ραφήνας και ανατολικά βρέχεται από τον κόλπο των Πεταλίων, στο Nότιο Ευβοϊκό. Το Μάτι υπαγόταν στον Δήμο Νέας Μάκρης, στη 10η Πολεοδομική Ενότητα, ενώ από το 2011 αποτελεί τμήμα του ευρύτερου Καλλικρατικού δήμου Μαραθώνα. Κατοικήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1960, ως αραιοκατοικημένος παραθεριστικός οικισμός στην αρχή με εξοχικές κατοικίες, ιδιαίτερα παραθεριστών από την Αθήνα. Το 1965 ιδρύθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Μάτι Αττικής (ΝΑΟΜΑ) με σκοπό την προώθηση της ιστιοπλοΐας και άλλων αθλημάτων, όπως θαλάσσιο σκι και βόλεϊ. Την ίδια εποχή με βασιλικό διάταγμα (1962) αποφασίστηκε η ένταξη της περιοχής σε θρησκευτική ενορία και η ανέγερση εκκλησίας του ιερού ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου. Ο ναός ολοκληρώθηκε (1978) επί μητροπολίτη Αττικής Δωρόθεου. Η εκκλησία είναι έδρα ενορίας που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος, στην Ε' Αρχιερατική Περιφέρεια Νέας Μάκρης. Από την δεκαετία του 2000 ο οικισμός σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη, έγινε πολύ περισσότερο πυκνοκατοικημένος, αλλά δεν έχασε ποτέ τον παραθεριστικό του χαρακτήρα. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε σταδιακά η ένταξη της περιοχής στο σχέδιο πόλεως της Νέας Μάκρης και εκλήθησαν οι ιδιοκτήτες να προσκομίσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Στην περιοχή εδρεύουν πολυτελή ξενοδοχεία με πολλούς τουρίστες όλο τον χρόνο, καθώς και παραθεριστικές και ναυταθλητικές υποδομές. Επίκεντρο ο ΝΑ.Ο.ΜΑ. με το λιμανάκι με πλήθος από δραστηριότητες όλο τον χρόνο και τα πολυτελή ξενοδοχεία με τις παραλίες γύρω από αυτόν. Η περιοχή εξακολούθησε να είναι ελκυστική, επειδή δεν είχε πολυκαταστήματα και μεγάλη εμπορική κίνηση.
349 Ντεμπόφσκα

Η Ντεμπόφσκα (Dembowska) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 5,93. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον Ιταλό (πολωνικής καταγωγής) αστρονόμο βαρόνο Ηρακλή Ντεμπόφσκι (1812-1881).

 Η διάμετρος της Ντεμπόφσκα υπολογίσθηκε σε 140 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,86 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι R (τύπος λιθώδους), ενώ το άλβεδό της είναι ασυνήθιστα υψηλό για αστεροειδή: 0,384 (από δεδομένα του IRAS). Από τους αστεροειδείς με διάμετρο μεγαλύτερη των 75 χλμ. μόνο η 4 Εστία έχει υψηλότερο άλβεδο. Η Ντεμπόφσκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 42 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 125 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μελίτη (ναϊάδα)

Στην ελληνική μυθολογία, η Μελίτη ήταν μία από τις Ναϊάδες, κόρη του θεού Αιγαίου και μία από τις πολλές ερωμένες του Δία και του γιου του, Ηρακλή. Δεδομένης της επιλογής, επέλεξε τον Ηρακλή έναντι του Δία που έφυγε για αναζήτηση άλλων αναζητήσεων. Γέννησε τον γιο του Ηρακλή, 'Υλλο. Μερικοί υποδηλώνουν ότι ήταν μια ξεχωριστή φιγούρα από τον Ύλλο, γιο του Ηρακλή από τη Δηιάνειρα.

 Ο Ηρακλής προσπάθησε να βρει καταφύγιο στο μυθικό νησί Σχερία, που θεωρείται ευρέως ως το νησί της Κέρκυρας στη σύγχρονη Ελλάδα, μετά τον φόνο των παιδιών του. Αποφάσισε να ξεκουραστεί κοντά σε μια λίμνη. Αυτή η λίμνη έμοιαζε να είναι το μέρος στο οποίο κατοικούσαν η Μελίτη και οι αδελφές της. Όταν η Μελίτη είδε τον Ηρακλή, τον έκρυψε μακριά από τα αδέλφια της σε ένα βαθύτερο και πιο σκοτεινό μέρος της λίμνης όπου έκανε έρωτα μαζί του. Στη συνέχεια, οι δύο τους ταξίδεψαν σε ένα άλλο μέρος του νησιού και έμειναν εκεί έως ότου η Μελίτη γέννησε τον Ύλλο.Ο Δίας ήταν οργισμένος για την επιλογή ενός θνητού αντί γι αυτόν και γι αυτό έκανε έκκληση στον πατέρα της ο οποίος δεν θα της άφηνε να έχει πλέον παιδιά με τον Ηρακλή ή οποιαδήποτε ερωτική επαφή. Ο Ηρακλής άφησε αμέσως τη Μελίτη για άλλες θνητές. Ήταν μία από τις γυναίκες που θρηνούσαν τον θάνατο του Ηρακλή. Ο Ύλλος δεν ήθελε να είναι υποτελής του Βασιλιά Ναυσίθοου, οπότε ταξίδεψε στα βόρεια της Ελλάδας, όπου έγινε βασιλιάς και επώνυμο σε μια μη ελληνική φυλή, του Υλλείς.
Στραπόν

Το στραπόν(ή στράπον), είναι ερωτικό βοήθημα. Είναι σχεδιασμένο για την χρήση σε ερωτικά παιχνίδια. Φοριέται σαν σλιπάκι και χρησιμεύει ως πλήρες υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού όταν φοριέται από γυναίκες. Χρησιμοποιείται στο λεσβιακό σεξ και όταν ο άνδρας είναι παθητικός σε ετεροφυλικό σεξ.

 Κάποια στραπόν είναι διπλά, με την έννοια ότι υπάρχει ένα τμήμα που δρα ως υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού και ένα άλλο που εισέρχεται στο αιδοίο της χρήστριας ή δονείται. Έτσι κατά τη χρήση αυτού του στραπόν η ικανοποίηση είναι αμοιβαία. Υπάρχουν ακόμη τα τριπλά στραπόν, τα οποία λειτουργούν με την ίδια αρχή με τα διπλά με τη διαφορά όμως ότι διαθέτουν ένα επιπλέον τμήμα που εισέρχεται στον πρωκτό της χρήστριας.
Μαρκάτο

Το Μαρκάτο είναι κεντρική συνοικία της Πάτρας. Εδώ βρίσκονται πολλά μαγαζιά διαφόρων ειδών, εξάλλου το μέρος θεωρείται παραδοσιακά και διαχρονικά η τοπική αγορά της πόλης. Η συνοικία διαθέτει και πλατεία, που από τη δεκαετία του 1970 έχει λάβει την ονομασία του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου κυβερνήτη του Ελληνικού κράτους, ενώ στην πλατεία έχει τοποθετηθεί και προτομή του. Επί της οδού Ερμού, δίπλα στην πλατεία του Μαρκάτου, βρίσκεται το Αστυνομικό Μέγαρο της Πάτρας.

 Η ονομασία της συνοικίας προέρχεται από την ιταλική γλώσσα και σημαίνει Αγορά. Αυτό συνέβη διότι το 1699 οι Ενετοί, κύριοι τότε της Πάτρας, έκτισαν στην περιοχή τη δημοτική αγορά της πόλης. Επί Τουρκοκρατίας η αγορά αυτή γκρεμίστηκε αλλά η περιοχή πάντως μέχρι και σήμερα θεωρείται το κέντρο της αγοράς της Πάτρας και δικαίως διατηρεί το όνομά της. Τα παλιά κτίρια της αγοράς ήταν πανομοιότυπα με μαγαζί στο ισόγειο και κατοικία στον επάνω όροφο, η είσοδος για την κατοικία βρισκόταν πάντα σε πλαϊνό σοκάκι για να είναι όλη η πρόσοψη ελεύθερη για το κατάστημα. Όλα είχαν καμάρες και μία από αυτές ήταν πιο μεγάλη για να περνάνε από κάτω τα κάρα με τα εμπορεύματα. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995. Κώστας Λογαράς, Πάτρα μια πόλη στην λογοτεχνία, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9.
Ιωάννης Αλφόνσος δε λα Θέρδα

Ο Ιωάννης-Αλφόνσος δε λα Θέρδα, ισπαν. Juan-Alfonso de la Cerda (1295 - 7 Αυγούστου 1347) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος του Γκιμπραλεόν, Ουέλβα, Ρεάλ ντε Μανθανάρες και Ντέθα .

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφόνσου δε λα Θέρδα του άκληρου, βαρόνου του Λουνέλ και της Ματίλντε των Μπριέν, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ε. Αδέλφια του ήταν ο Φερνάνδος-Αλφόνσος, ο Αλφόνσος, ο Ερρίκος και ο Λουδοβίκος. Υπηρέτησε υπό τον 2ο εξάδελφό του Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης στην πολιορκία του Αλγεθίρας (1342-44), η οποία κορυφώθηκε με την παράδοση της πόλης. Απεβίωσε το 1347 σε ηλικία 52 ετών. Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Αλφόνσα από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας, νόθη κόρη του Διονύσιος Α΄ της Πορτογαλίας.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1976-77 αποτέλεσε το 6ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ακρίτας Χλώρακας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1976-77 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία 1977–78. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1976-77 Ερμής ΑραδίππουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που επαναλειτούργησαν μετά την τουρκική εισβολή. ΑΣΟΒ Βατυλής ΑΕΚ ΑμμοχώστουΟμάδες που εντάχθηκαν στην ΚΟΠ Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας Ολυμπιάδα Νεάπολης Άδωνις Ιδαλίου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Πηγή: «Τελική βαθμολογία της Γ΄ κατηγορίας». Χαραυγή: σελ. 2. 14 Απριλίου 1977. «Τελική βαθμολογία της Γ΄ κατηγορίας». Χαραυγή: σελ. 2. 14 Απριλίου 1977. ΚΟΠ (Φεβρουάριος 2016). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 68-70. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-02-27. https://www.webcitation.org/6fbwu9Pgh?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOP-T19%20FOR%20WEBSITE.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-02-27. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1976-77
Μεθανοσουλφονικό οξύ

Το μεθανοσουλφονικό οξύ ή μεθυλοσουλφονικό οξύ (MSA, MethaneSulfonic Acid) είναι ένα άχρωμο υγρό με σύντομο συντακτικό τύπο CH3SO3H. Είναι το απλούστερο σουλφονικό οξύ και θεωρητικά προκύπτει από το θειικό οξύ, με την αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από μεθύλιο (CH3-). Είναι ένα ισχυρό οξύ (pKa = -2), αν και ασθενέστερο από το ίδιο το θεικό οξύ. Ως αποτέλεσμα των όξινων ιδιοτήτων του, δίνει σουλφονικά άλατα και σουλφονικούς εστέρες. Επίσης μπορεί να θεωρηθεί ως ενδιάμεση ένωση μεταξύ θειικού οξέος και διμεθυλοσουλφόνης(CH3SO2CH3), που αποτελεί διμεθυλιωμένο παράγωγο του πρώτου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί (μεταξύ άλλων) για την παραγωγή βορανίου (BH3) από βοριοϋδρίδιο του νατρίου (NaBH4) σε απρωτικό διαλύτη, όπως το τετραϋδροφουράνιο (THF) ή το διμεθυλυλοσουλφίδιο (DMS), οπότε το BH3 σταθεροποιείται σχηματίζοντας σύμπλοκο με το χρησιμοποιούμενο διαλύτη.

 Με οξείδωση μεθανοθειόλης παράγεται μεθανοσουλφονικό οξύ: Με επίδραση θειώδους νατρίου (Na2SO3) σε μεθυλαλογονίδιο παράγεται μεθανοσουλφονικό οξύ: Το μεθανοσουλφονικό οξύ είναι ένα ισχυρό οξύ και άρα δίνει τις ακόλοθες αντιδράσεις, παράγοντας μεθανοσουλφονικά άλατα: Το μεθανοσουλφονικό οξύ με αμμωνία (NH3), πρωτοταγείς και δευτεροταγείς αμίνες δίνει μεθανοσουλφοναμίδια: Το μεθανοσουλφονικό οξύ με αλογονωτικά μέσα δίνει σουλφομεθοξυαλογονίδια: Για το σουλφομεθοξυφθορίδιο προτιμάται η υποκατάσταση σε σουλφομεθοξυχλωρίδιο: Με επίδραση καρβενίων παράγεται ένα μίγμα προϊόντων. Π.χ. με μεθυλένιο έχουμε περίπου την παρακάτω στοιχειομετρική εξίσωση: Η παραπάνω στοιχειομετρική εξίσωση είναι άθροισμα κατά μέλη των ακόλουθων δράσεων:Παρεμβολή στους τρεις (3) δεσμούς C-H. Παράγεται αιθανοσουφονικό οξύ, ένα σουλφονικό οξύ. Παρεμβολή στον ένα (1) δεσμό O-H. Παράγεται μεθανοσουλφονικός μεθυλεστέρας, ο μεθυλεστέρας του μεθανοσουλφονικού οξέος. Προσθήκη στους δύο (2) δεσμούς S=O. Παράγεται S-μεθυλο-S-οξο-S-υδροξυθειοξιράνιο, μια ετεροκυκλική ένωση .Συνολικά δηλαδή έξι (6) παράγωγα προϊόντα, που είναι πρακτικά ισοδύναμα (σ' αυτήν την περίπτωση) σε παραγωγή, εξαιτίας της μεγάλης δραστικότητας του μεθυλενίου, που ως δίριζα κάνει σχεδόν απόλυτα κινητικές (δηλαδή όχι εκλεκτικές) τις αντιδράσεις του. SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999. Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982.
Μιλάτσο

Το Μιλάτσο (σικελικά: Milazzu, λατινικά: Mylae) είναι η τρίτη πόλη και κοινότητα της Μητροπολιτικής πόλης της Μεσσίνας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία της Μεσσίνας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015). Το Μιλάτσο είναι η τρίτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης μετά την πρωτεύουσα Μεσσήνη και την Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο, έχει σύμφωνα με την Απογραφή του 2018 πληθυσμό 31.500 κατοίκους.

 Η περιοχή είχε έντονη παρουσία από τη Νεολιθική εποχή, στην Οδύσσεια του Ομήρου το Μιλάτσο ήταν η περιοχή που ο Οδυσσέας ναυάγησε και συνάντησε τον Πολύφημο. Το αρχαίο Παλάτσο ήταν μια περιφερειακή πόλη της Μεσσήνης, ιδρύθηκε πριν το 648 π.χ. πιθανότατα και πριν το 716 π.χ., οι Αθηναίοι το κατέλαβαν (426 π.χ.). Ο Διονύσιος ο Πρεσβύτερος ίδρυσε την Τυνδαρίς, το Ρήγιο σαν αντάλλαγμα μετέφερε τους εξόριστους από τη Νάξο και την Κατάνια στο Μιλάτσο αλλά ο Διονύσιος το κατέλαβε. Στον κόλπο του Μιλάτσο η Ρωμαϊκή Δημοκρατία νίκησε για πρώτη φορά την Καρχηδόνα με τον στρατηγό Γάϊο Δουίλιο (260 π.χ.) Στη "ναυμαχία του Μιλάτσο" (36 π.χ.) συγκρούστηκαν ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας αρχηγός του στόλου του Οκταβιανού Αύγουστου και ο Σέξτος Πομπήιος. Η ναυμαχία ήταν ισόπαλη αλλά ο Σέξτος Πομπήιος δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει τις απώλειες και γνώρισε τη συντριβή την ίδια χρονιά στη "ναυμαχία του Ναύλοχου". Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η πόλη πέρασε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και έγινε η πρώτη επισκοπική έδρα στη Σικελία, το Μιλάτσο κατακτήθηκε τον 9ο αιώνα από τους Άραβες που ίδρυσαν το πρώτο κάστρο. Ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν εξόπλισε περισσότερο την πόλη και δημιούργησε ένα κυνηγητικό πάρκο, ο Κάρολος Κουίντος έκτισε αργότερα ξανά το κάστρο. Στο Μιλάτσο έγιναν αργότερα πολλές μάχες όπως ανάμεσα στην Ισπανία και την Αυστρία (1718) και ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι πολέμησε στην "Εκστρατεία των Χιλίων" απέναντι στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών. Αποτελεί σημαντικό κέντρο στο Στενό της Μεσσήνης δίπλα από την πόλη Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο, βρίσκεται στη βάση χερσονήσου που εισέρχεται στην Τυρρηνική θάλασσα με ένα μικρό ακρωτήριο, απέχει 43 χιλιόμετρα από την πόλη της Μεσσήνης. E. A. Freeman, History of Sicily, I. Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World ISTAT Αρχειοθετήθηκε 2019-06-30 στο Wayback Machine.
4P/Φαΰ

Ο Κομήτης Φαΰ (4P/Faye) είναι μικρός περιοδικός κομήτης με περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο σήμερα 7,5 γήινα έτη. Αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε κομήτη της «Οικογένειας του Δία». Πήρε το όνομά του από τον Γάλλο αστρονόμο Ερβέ Φαΰ, από τον οποίο ανακαλύφθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1843, με παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Η τελευταία φορά που πέρασε από το περιήλιο της τροχιάς του ήταν στις 29 Μαΐου 2014 και η επόμενη θα είναι στις 8 Σεπτεμβρίου 2021.

 Η συννεφιά εμπόδισε τον Ερβέ Φαΰ να επιβεβαιώσει την ανακάλυψή του μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1843. Ο κομήτης ήταν τόσο αμυδρός, ώστε είχε ήδη περάσει από το περιήλιο έναν μήνα πριν την ανακάλυψή του και μόνο μια κοντινή διέλευση από τη Γη επέτρεψε την ανακάλυψή του. Ο Όττο Βίλχελμ φον Στρούβε ανέφερε ότι ο κομήτης ήταν ορατός με γυμνό μάτι στα τέλη Νοεμβρίου. Παρέμεινε ορατός με μικρά τηλεσκόπια μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 1844 και τελικώς εξαφανίσθηκε ακόμα και με τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της εποχής στις 10 Απριλίου 1844.Το 1844 ο Τόμας Χέντερσον υπολόγισε ότι επρόκειτο για έναν κομήτη βραχείας περιόδου, βρίσκοντας μέχρι τον Μάιο την τιμή 7,43 έτη. Ο Ουρμπέν Λεβεριέ προέβλεψε τις θέσεις του για την εμφάνιση του 1851 με περιήλιο τον Απρίλιο του 1851. Ο κομήτης βρέθηκε κοντά στην προβλεφθείσα θέση στις 28 Νοεμβρίου 1850 από τον Τζέιμς Τσέλις.Ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε κατά τις προσεγγίσεις στο περιήλιο του 1903 και του 1918 εξαιτίας της μεγάλης αποστάσεως από τη Γη. Το 2006 έφθασε σε φαινόμενο μέγεθος περίπου 9, δηλαδή ήταν ορατός και με κιάλια.Η διάμετρος του πυρήνα του κομήτη Φαΰ εκτιμάται σε περίπου 3,5 χιλιόμετρα. Τροχιακή προσομοίωση από το JPL (Java) Ο 4P στον Κατάλογο Κομητών του Seiichi Yoshida Λεπτομερέστερο ιστορικό και φωτογραφίες στην Kronk's Cometography Ο 4P/Faye στη βάση δεδομένων του Κέντρου Ελασσόνων Πλανητών της IAU