Κωνσταντία της Μείζονος Πολωνίας

Η Κωνσταντία της Μείζονος Πολωνίας, γνωστή και ως Κωνσταντία του Πόζναν (πολωνικά: Konstancja wielkopolska (poznańska)‎) (1245/46 – 8 Οκτωβρίου 1281), ήταν πριγκίπισσα της Μείζονος Πολωνίας, μέλος του Οίκου των Πιαστ, και από γάμο σύζυγος το Μαργράβου του Βρανδεμβούργου–Στένταλ. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Πσέμισλ Α΄, δούκα της Μείζονος Πολωνίας και του Πόζναν, από τη σύζυγό του, Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Β΄ του Ευσεβή, δούκα του Βρότσουαφ. Πιθανότατα πήρε το όνομά της από τη θεία της μητέρας της Κωνσταντίας, δεύτερη σύζυγο του Καζιμίρ Α΄, δούκα της Κουγιαβίας.

 Το 1255, η Κωνσταντία αρραβωνιάστηκε τον Κορράδο του Βρανδεμβούργου-Στένταλ, γιο του Ιωάννη Α΄, Μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Στις 19 Δεκεμβρίου εκείνου του έτους, ο Πάπας Αλέξανδρος Δ΄ της έδωσε άδεια για να εορτάσει το γάμο, κάτι που ήταν απαραίτητο επειδή και η Κωνσταντία και ο Κορράδος ήταν δισέγγονα του Μιέσκο Γ΄ του Γηραιού (η Κωνσταντία μέσω του γιου του Μιέσκο Γ΄, Όντον του Πόζναν και ο Κορράδος μέσω της κόρης του Μιέσκο Γ΄, Ελισάβετ). Με αυτή τη συμμαχία, ο Δούκας Πσέμισλ Α΄ και ο αδελφός του, Μπολέσλαφ ο Ευσεβής, θέλησαν να δημιουργήσουν θερμότερες σχέσεις με το διευρυνόμενο Βρανδεμβούργο, το οποίο έγινε επικίνδυνο για τους Δούκες της Μείζονος Πολωνίας κατά τη δεκαετία του 1250. Ο επίσημος γάμος μεταξύ της Κωνσταντίας και του Κορράδου πραγματοποιήθηκε στη συνοριακή πόλη Σάντοκ το 1260, μετά το θάνατο του Πσέμισλ Α΄. Η προίκα της Κωνσταντίας ήταν το καστελανάτο του Σάντοκ, αν και χωρίς την κύρια πόλη, που παρέμεινε στην Μείζων Πολωνία, η οποία δόθηκε στο Μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου με τη συγκατάθεση ενός βιέχ (wiec) και επανενώθηκε στη Μείζων Πολωνία, που έλαβε χώρα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους στο Πόζναν. Το καστελανάτο εγγυήθηκε το ποσό που υποσχέθηκε ο Πσέμισλ Α΄ ως προίκα για την κόρη του το 1255. Κατά τη διάρκεια του γάμου της, η Κωνσταντία γέννησε τέσσερα παιδιά, τρεις γιους (Ιωάννη Δ΄, Όθωνας Η΄ και Βάλντεμαρ) και μια κόρη (Αγνή, μετέπειτα σύζυγο του Αλβέρτου Α΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ). Ο γάμος μεταξύ της Κωνσταντίας και του Κορράδου δεν έφερε την αναμενόμενη ειρήνη μεταξύ των ηγεμόνων του Βρανδεμβούργου και της Μείζονος Πολωνίας: μέχρι το 1265, πολεμούσαν για την κατοχή του Σάντοκ αφού το Βρανδεμβούργο κατέλαβε την κύρια πόλη. Ο πόλεμος διεξήχθη κατά διαστήματα και τελείωσε μόνο το 1278, όταν η Μείζων Πολωνία ανέκτησε όλες τις χαμένες περιοχές της.Ο Μαργράβος Ιωάννης Α΄ πέθανε στις 4 Απριλίου 1266. Το Βρανδεμβούργο χωρίστηκε τότε σε δύο μέρη: το ένα κατείχε ο αδερφός του Ιωάννη Α' και συγκυβερνήτης, Όθωνας Γ΄ (ο οποίος επέζησε μόνο για ένα χρόνο), που ονομαζόταν Βρανδεμβούργο- Ζάλτσβεντελ, και το άλλο που διοικούνταν από τους γιους του Ιωάννη Α΄ (συμπεριλαμβανομένου του Κορράδου), ονόματι Βρανδεμβούργο-Στένταλ. Επειδή όλοι χρησιμοποίησαν από κοινού τον τίτλο του Μαργράβου, η Κωνσταντία έγινε Μαργραβίνα σύζυγος του Βρανδεμβούργου-Στένταλ, αφού ο σύζυγός της έγινε συγκυβερνήτης του Βρανδεμβούργου-Στένταλ. Η Κωνσταντία πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1281 και θάφτηκε στο μοναστήρι των Κιστερκιανών στο Κόριν. Ο σύζυγός της δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ και πέθανε το 1304. Οι μόνοι απόγονοι της Κωνσταντίας ήταν από την κόρη της, Αγνή, πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ: μέσω αυτής, ήταν ένας από τους προγόνους της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας.