IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λιύντικα

Ο Λιύντικα ή Λεβέντε, ουγγρ. Liüntika / Levente (απεβ. πριν το 907) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αρπάντ μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων και αρχηγός φυλής. Ως στρατιωτικός ηγέτης συμμετείχε στην κατάκτηση της Ουγγαρίας.

 Κατά το έθος των Γκόκτουρκς (Μπλε Τούρκων) και Χαζάρων, ο εστεμμένος πρίγκιπας αναγορευόταν από το συγκεντρωμένο πλήθος. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τις πηγές, όπου ο Λιύνντικα εμφανίζεται ως αρχηγός των Καμπάρων. Αυτοί ήταν η τελευταία εθνότητα, που ενώθηκε με τον Ουγγρικό λαό. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων τον πορφυρογέννητο, που ακολουθεί τον κριτή Μπουλκσού, ένας άρχων διοικούσε τις τρεις φυλές των Καμπάρων. Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ πιστεύει, ότι ο Λιύντικα ήταν ο αρχηγός κατά τη διάρκεια της κατάκτησης. Πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων, ενώ ο πατέρας του Αρπάντ άρχισε με τον κύριο στρατό του και τους συμμάχους του Μοραβούς να επιτίθεται στην Παννονία και τα Βουλγαρικά σύνορα, στη μεγάλη Ουγγρική πεδιάδα. Έπειτα από την κατάκτηση μάλλον έγινε ηγεμόνας της Μοραβίας, διότι εκεί αναφέρεται ένα κάστρο με το όνομα Λαβέντενμπουρτς σε έγγραφο τού 1054. Kristó Gyula (főszerk.), Engel Pál, Makk Ferenc: Korai magyar történeti lexikon (9-14- század). Akadémiai Kiadó, Budapest, 662. o. ISBN 963-05-6722-9 (1994)
Αζάλι Λασιθίου

Το Αζάλι είναι οικισμός της Κοινότητας Λιθινών, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αζάλι είναι πεδινός οικισμός στο Α. ΑΚ. τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στο φαράγγι που σχηματίζουν οι κορυφές «Δάφνη» (937 μ.) στα δυτικά και «Ετιανή Κεφάλα» (715 μ.) στα ανατολικά, κοντά στις Λιθίνες και στον επαρχιακό δρόμο Ιεράπετρας - Σητείας (ΕΠ 28), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 95. Απέχει 67 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου (μέσω Παχιάς Άμμου). Το Αζάλι δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Τον Δεκέμβριο του 1828, Κρητικοί αγωνιστές ανατίναξαν βενετσιάνικο φρούριο στην περιοχή του οικισμού, μαζί με τους Τούρκους που βρίσκονταν σ’ αυτό. Οι κάτοικοι παρήγαγαν, παλιότερα, ξανθή σταφίδα εξαιρετικής ποιότητας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιθήνων (Λιθινών) του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιθινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γιαλού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μακρύ Γιαλού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας. Με το ΦΕΚ 239Α - 09/11/2011 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιεράπετρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
3-οξετανόνη

Η 3-οξετανόνη (αγγλικά: 3-oxetanone) ή 1,3-εποξυ-2-προπανόνη είναι οργανική ετεροκυκλική ένωση με μοριακό τύπο C3H4O2. Είναι μια οξετανική κετόνη, καθώς και ισομερής θέσης της β-προπιολακτόνης. Η χημικά καθαρή 3-οξετανόνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρή, με (κανονική) θερμοκρασία βρασμού τους 140 °C. Είναι ένα ειδικό χημικό, που χρησιμοποιείται για την έρευνα και τη σύνθεση άλλων οξετανίων, (κυρίως) φαρμακολογικού ενδιαφέροντος. Η 3-οξετανόνη, επίσης, υπήρξε αντικείμενο θεωρητικών μελετών.

 Μηλονικός ανυδρίτης ή 2,4-οξεταδιόνη. 1,2-διοξεταδιόνη. Β-προπιολακτόνη Οξετάνιο Κυκλοβουτανόνη Βάρβογλης Α. "Χημεία Οργανικών Ενώσεων", Θεσσαλονίκη 1986. Μανωλκίδης Κ., Μπέζας Κ. "Στοιχεία οργανικής χημείας", Έκδοση 13η, Αθήνα 1985. Αλεξάνδρου Ν. Ε. "Γενική Οργανική Χημεία, Δομή-Φάσματα-Μηχανισμοί", Τόμοι 1ος και 2ος, Θεσσαλονίκη 1985. Τσακιστράκης Α. "Οργανική Χημεία", Αθήνα 1993 Κεχαγιόγλου Α. Χ. "Βιομηχανική Οργανική Χημεία", Θεσσαλονίκη 1989. Morrison R. T., Boyd R. N. "Οργανική Χημεία" Τόμοι 1ος,2ος,3ος, Μετάφραση:Σακαρέλλος-Πηλίδης-Γεροθανάσης, Ιωάννινα 1991. Meislich H., Nechamkin H., Sharefkin J. "Οργανική Χημεία", Μετάφραση:Βάρβογλης Α., Αθήνα 1983. Ιακώβου Π. "Οργανική Χημεία. Σύγχρονη Θεωρία και Ασκήσεις", Θεσσαλονίκη 1995. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985
Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ

Ο Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ (αγγλικά: James, Earl of Wessex and Forfar, 17 Δεκεμβρίου 2007) είναι το νεότερο παιδί και ο μοναδικός γιος του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Εδιμβούργου και της Σοφίας, Δούκισσας του Εδιμβούργου. Είναι 14ος στην σειρά διαδοχής για τον Βρετανικό Θρόνο. Είναι ο νεότερος εγγονός της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και του Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου. και ανιψιός του Βασιλιά Καρόλου Γ΄.

 Ο Ιάκωβος Αλέξανδρος Φίλιππος Τεό Μαουντμπάττεν-Ουίνδσορ, γεννήθηκε με καισαρική τομή, στις 17 Δεκεμβρίου 2007 και ώρα 16:20 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Φρίμλεϊ Παρκ στο Σάρρεϋ της Αγγλίας. Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος ήταν παρών στη γέννηση του δεύτερου παιδιού του, παρατήρησε ότι η γέννα ήταν "πολύ πιο ήρεμη από ότι η πρώτη λόγω της έκτακτης καισαρικής", η σύζυγός του "ήταν πολύ καλά στην υγεία της", και ότι ο γιος του ήταν "σαν τα περισσότερα μωρά, πολύ μικρός, πολύ γλυκός και πολύ χαριτωμένος". Το μωρό και η μητέρα του πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 20 Δεκεμβρίου και την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκαν τα ονόματά του.Βαπτίστηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου Ουίνδσορ, στις 19 Απριλίου 2008. Νονοί του ήταν η Ντενίζ Πάλτον, η Τζιάνιε Ίργουιν, ο Άλασταιρ Μπρους, ο Ντάνκαν Μπάλιβαντ και ο Τομ Χιλ.Από το 2020, ο Ιάκωβος παρακολουθεί το γυμνάσιο "Eagle House School" στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας. 17 Δεκεμβρίου 2007 – 10 Μαρτίου 2023: Ιάκωβος, Υποκόμης του Σέβερν Νομικά: Η Αυτου Βασιλική Υψηλότητα, ο Πρίγκιπας Ιάκωβος του Ουέσσεξ 10 Μαρτίου 2023-σήμερα: Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ. Νομικά: Η Αυτου Βασιλική Υψηλότητα, ο Πρίγκιπας Ιάκωβος του Ουέσσεξ.Μέχρι τις 10 Μαρτίου του 2023 ο Ιάκωβος ήταν γνωστός ως Υποκόμης του Σέβερν, με τον μεγαλύτερο δευτερεύοντα τίτλο του πατέρα του. Έκτοτε, αφ' ότου ο πατέρας του χρίσθηκε Δούκας του Εδιμβούργου, ο Ιάκωβος χρησιμοποιεί τους ανώτερους τίτλους του πατέρα του, αυτούς του Κόμη του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ.
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών του Αγίου Μαρίνου

Η Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου διατηρεί ένα εκτεταμένο διπλωματικό δίκτυο σε σχέση με το μικρό της μέγεθος. Ο Άγιος Μαρίνος διατηρεί επίσημες σχέσεις με περισσότερες από 100 κράτος, εκ των οποίων οι 12 είναι σε πρεσβευτικό επίπεδο κάτοικου πρέσβη.

 Ηνωμένες Πολιτείες Ουάσινγκτον (Πρεσβεία) Ινδονησία Τζακάρτα (Πρεσβεία) Ιαπωνία Τόκυο (Πρεσβεία) Μογγολία Ουλάν Μπατόρ (Πρεσβεία) Αυστρία Βιέννη (Πρεσβεία) Βέλγιο Βρυξέλλες (Πρεσβεία) Βοσνία και Ερζεγοβίνη Σαράγεβο (Πρεσβεία) Γαλλία Παρίσι (Πρεσβεία) Βατικανό Ρώμη (Πρεσβεία) Ιταλία Ρώμη (Πρεσβεία) Σερβία Βελιγράδι (Πρεσβεία) Ισπανία Μαδρίτη (Πρεσβεία) Βρυξέλλες (Αποστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση) Γενεύη (Αντιπροσωπεία στην Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Στρατού και αποστολή προς τα σώματα του ΟΗΕ στη Γενεύη) Νέα Υόρκη (Αποστολή στα Ηνωμένα Έθνη) Παρίσι (Αποστολή στην Ουνέσκο) Στρασβούργο (Αποστολή στο Συμβούλιο της Ευρώπης) Διεθνείς σχέσεις του Αγίου Μαρίνου Κατάλογος διπλωματικών αποστολών στον Άγιο Μαρίνο
Φένλο

Το Φένλο (Ολλανδικά: Venlo) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Ολλανδία. Βρίσκεται στην επαρχία της Λιμβουργίας. Το 2001 ενσωματώθηκαν στον δήμο του Φένλο οι πρώην δήμοι Μπέλφελντ και Τέχελεν, ενώ το 2010 ενσωματώθηκε στον δήμο και ο πρώην δήμος Άρσεν εν Φέλντεν. Το Φένλο είναι περισσότερο γνωστό για την ποδοσφαιρική ομάδα ΦΦΦ Φένλο, που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Ολλανδίας, την Eredivisie, καθώς και για τις καφετέριές της που, όπως και εκείνες του Μάαστριχτ, πουλούσαν σε πελάτες τους ναρκωτικά.

 Στην περιοχή του Φένλο έχουν βρεθεί Ρωμαϊκά και Κέλτικα νομίσματα, ενώ έγγραφα του 9ου αιώνα μαρτυρούν πως η πόλη ήταν εμπορικό κέντρο. Αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1343, ενώ το 1375 έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Λόγω της στρατηγικής του θέσης, το Φένλο πολιορκήθηκε αρκετές φορές, με σημαντικότερη εκείνη του 1702 από τον Μέννο φαν Κούχορν, ενώ αργότερα προσχώρησε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Στις 9 Νοεμβρίου 1939, απήχθησαν στην πόλη δύο Βρετανοί πράκτορες από την Sicherheitsdienst, τη μυστική υπηρεσία της Ναζιστικής Γερμανίας. Το γεγονός αυτό έγινε γνωστό ως το Γεγονός του Φένλο. Το γεγονός αυτό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για να συνδέσουν τη Μεγάλη Βρετανία με την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αδόλφου Χίτλερ από τον Γκέοργκ Έλσνερ δύο μέρες πριν. Στις 13 Οκτωβρίου 1944 άρχισε βομβαρδισμός της πόλης από τους Συμμάχους, που διήρκεσε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, που προκάλεσαν μεγάλες ζημιές. Οι βομβαρδισμοί είχαν ως στόχο την καταστροφή των γεφυρών που βρίσκονταν κοντά στην πόλη, προκειμένου να ανακόψουν τον ανεφοδιασμό των Ναζί. Οι βομβαρδισμοί κόστισαν τη ζωή σε 300 κατοίκους της πόλης, ενώ καταστράφηκαν πολλά από τα ιστορικά κτήρια της πόλης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το Φένλο έγινε, όπως και το κοντινό Μάαστριχτ, κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, όπως Χασίς και Κάνναβης, που παρατηρήθηκε κυρίως σε πολλές καφετέριες της πόλης. Έτσι, πολλοί Γερμανοί πολίτες, που προέρχονταν από πόλεις όπως το Ντίσελντορφ και την Κολωνία και, γενικότερα, από πόλεις της Κοιλάδας του Ρουρ, έρχονταν στο Φένλο, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, προκειμένου να προμηθευτούν τα ναρκωτικά αυτά. Οι τοπικές αρχές προσπαθούν να περιορίσουν σήμερα το πρόβλημα αυτό. Το 2012 είναι η πόλη διοργανώτρια της Floriade. http://www.venlostad.nl/, http://www.venlo.nl Επίσημος ιστότοπος
Ευάγγελος Σουσουρογιάννης

Ο Ευάγγελος Σουσουρογιάννης του Αθανασίου (1928 - 20 Αυγούστου 2011) ήταν Έλληνας δικηγόρος που χρημάτισε βουλευτής ΝΔ στο νομό Πιερίας από το 1974 ως το 1981. και ευρωβουλευτής το 1981.

 Ο Ε. Σουσουρογιάννης με καταγωγή από το Ραχώνι Θάσου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1928. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό εκτός από την πολιτική. Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας και Πρόεδρος της ΠΑΕ Πιερικός. Υπήρξε επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ναυτικού Ομίλου Κατερίνης για πολλά έτη. Σύζυγός του ήταν η Ευτυχία Σουσουρογιάννη (Σαλασίδου). Είχε 2 γιούς (Ηλίας και Αθανάσιος) και 3 εγγόνια (Ευάγγελος, Ευάγγελος, Έλενα). Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη με 17.235 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές το 1977 επανεξελέγη βουλευτής με 8.018 ψήφους. Υπήρξε προσωπικός και πολιτικός φίλος του Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο και στήριξε στην υποψηφιότητά του για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας το 1980 κόντρα στον Γεώργιο Ράλλη. Το 1981 υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής της ΝΔ από τον Ιανουάριο ως τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Ήταν ένας εκ των πρώτων 24 Ελλήνων Ευρωβουλευτών. Ήταν μέλος της Επιτροπής Ενεργείας και Ερευνών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από το Φεβρουάριο ως τον Οκτώβριο του 1981. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία και τη χρονιά 1993 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, χωρίς να κατορθώσει να εκλεγεί ωστόσο. Ήταν ενεργός με τα κοινά ακόμα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το 2009 στήριξε με κοινή δήλωση 7 πρώην βουλευτών της ΝΔ τον Αντώνη Σαμαρά. Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (Ιταλία)

Το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (ιταλικά: Istituto Nazionale di Statistica; Istat) είναι ο κύριος παραγωγός των επίσημων στατιστικών στην Ιταλία. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν την απογραφή του πληθυσμού, οικονομικές απογραφές και μια σειρά από κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές έρευνες και αναλύσεις. Το Istat είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός των στατιστικών στοιχείων στην Ιταλία, και είναι ενεργό μέλος του Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος, που συντονίζεται από την Eurostat. Οι δημοσιεύσεις του διατίθεται βάσει της άδειας χρήσης Creative Commons "Αναφορά" (CC-BY).

 Το Istat δημιουργήθηκε το 1926 ως «Κεντρικό Ινστιτούτο Στατιστικής» (Istituto di Statistica Centrale), να συλλέξει και να οργανώσει βασικά δεδομένα για το κράτος. Πήρε την τρέχουσα ονομασία του με τη μεταρρύθμιση του 1989. Αυτή έδωσε επίσης στο Istat την εκ του νόμου ευθύνη για τον συντονισμό και την τυποποίηση των επίσημων στατιστικών στοιχείων που συλλέγονται ή δημοσιεύεται υπό την αιγίδα του εθνικού στατιστικού συστήματος SISTAN, στα μέλη της οποίας περιλαμβάνονται οι στατιστικές υπηρεσίες των υπουργείων, εθνικών οργανισμών, περιφέρειες, επαρχίες, δήμοι, επιμελητήρια, και παρόμοια όργανα. Από τις 4 Αυγούστου του 2009, ο Enrico Giovannini, πρώην επικεφαλής στατιστικολόγος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), είναι ο πρόεδρος του ινστιτούτου. Το 2014, το Istat ονομάστηκε ο νικητής αυτού του έτους του βραβείου Ig Νόμπελ για την Οικονομία αφότου ξεκίνησε να συμπεριλαμβάνει εκτιμήσεις των παράνομων συναλλαγών (που περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε πορνεία, ναρκωτικά και λαθρεμπόριο) στο επίσημο μέγεθος της οικονομίας της χώρας. Istituto Centrale di Statistica: Alberto Canaletti Gaudenti (1945 - 1949) Lanfranco Maroi (1949 - 1961) Giuseppe De Meo (1961 - 1980) Guido Maria Rey (1980 - 1989)Istituto Nazionale di Statistica: Guido Maria Rey (1989 - 1993) Alberto Zuliani (1993 - 2001) Luigi Biggeri (2001 - 2009) Enrico Giovannini (2009 - 2013) Antonio Golini (2013 - 2014 pro tempore) Giorgio Alleva (2015 - ) Το Istat έχει 18 περιφερειακά γραφεία που στεγάζουν δημόσια σημεία πρόσβασης που ονομάζονται Centri di informazione statistica, Κέντρα στατιστικών πληροφοριών. Το κέντρο της Ρώμης προσφέρει επίσης στοιχεία από την Eurostat. Η βιβλιοθήκη, που ιδρύθηκε το 1926, είναι ανοικτή για το κοινό και περιλαμβάνει τις δημοσιεύσεις του Istat, εθνικών και διεθνών έργων σχετικά με στατιστικά και κοινωνικοοικονομικά θέματα, περιοδικά από άλλες εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και διεθνείς οργανισμούς (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ΟΟΣΑ, Ηνωμένα Έθνη κ.λπ.). Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει 400.000 τόμους και δέχεται περίπου 2800 περιοδικά. Υπάρχουν επίσης 1.500 τόμοι που τυπώθηκαν πριν από το 1900. Official Website SISTAN
SoShy

Η Ντέμπορα Σάρα Έπστεϊν, περισσότερο γνωστή ως SoShy, είναι γαλλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1982. Τα παιδικά της χρόνια έζησε στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες.. Η μητέρα της κατάγεται από την Αργεντινή και Ιταλία και ο πατέρας της από τη Ρωσία και Ουκρανία.

 Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός αλλά γρήγορα διαπίστωσε την αγάπη της για τη μουσική. Για πολλά χρόνια δούλευε ως ντίτζεϊ. Στα δεκατρία της χρόνια ξεκίνησε να τραγουδάει σε κλαμπ.Το 2003 γνώρισε τον Γάλλο παραγωγό, Λόουν, και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σόνι Μιούζικ. Από τότε ταξίδεψε σε πολλές χώρες για να διαφημίσει το άλμπουμ-ντεμπούτο της. Συνέθεσε τραγούδια για πολλούς καλλιτέχνες όπως Μαρκ Ρόνσον, Εστέλ, Κόβαλ και πολλούς άλλους. Ευρέως γνωστή έγινε από τη συνεργασία της με το γνωστό συνθέτη Timbaland καθώς τραγουδάει στο τραγούδι "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ", το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Συμμετείχε σε μεγάλα μουσικά σόου παγκοσμίου φήμης. Το 2009 υπήρξε συνθέτης του γνωστού άλμπουμ του Τίμπαλαντ "Σοκ Βάλιου". Το σινγκλ της "Ντόροθι" αποτέλεσε σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2010 και το τραγούδι της "Δε γουέϊ Άι" αποτέλεσε επίσημο σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2006. Υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σφερ Μιούζικ του Καναδά. Τα πρώτα της δύο σινγκλ "Γουατέβα Μαν" και "Σίτι οφ Έιντζελς" διατίθενται στα Άι Τιούνς. Το "Γουατέβα Μαν" έκανε πρεμιερα στο Βίβο 3 Σεπτεμβρίου 2014. Συνεχίζει την καριέρα της στο τραγούδι ετοιμάζοντας το καινούργιο της άλμπουμ. Επιπλέον, συνεχίζει να ασχολείται με την υποκριτική και ως ντίτζεϊ. Κρακ δε κόουντ 9 Σεπτεμβρίου 2014 2005- "ΔΕ ΓΟΥΕΙ ΑΙ", 2009- "ΝΤΟΡΟΘΙ", 2014-"ΓΟΥΑΤΕΒΑ ΜΑΝ", 2014-"ΣΙΤΥ ΟΦ ΈΪΝΤΖΕΛΣ" "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" γαλλικη εκδοχή, "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" Β ΒΟΥ ΦΙΞ ΡΕΜΙΞ
785 Τσβετάνα

Η Τσβετάνα (Zwetana) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,233. Ανακαλύφθηκε το 1914 από τον Γερμανό αστρονόμο Άνταμ Μάσινγκερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Τσβετάνα Πόποβα, κόρης του Βούλγαρου Κ. Ποπόφ.

 Η μέση διάμετρος της Τσβετάνα εκτιμάται σε 48,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι M(σύσταση με τα μέταλλα σίδηρο και νικέλιο, όπως δείχνουν παρατηρήσεις ραντάρ), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1245. Η Τσβετάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 55 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
ΜΚ Χίμκι

Η ΜΚ Χίμκι (ρωσικά: БК «Химки») είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης που εδρεύει στο Χίμκι της Περιφέρειας Μόσχας. Η πρώτη ομάδα του συλλόγου συμμετέχει στην Ευρωλίγκα και στην Γεντίναϊα Λίγκα. Το πλήρες επίσημο όνομα του συλλόγου στις διεθνείς διοργανώσεις είναι Χίμκι Περιφέρειας Μόσχας (Khimki Moscow Region).

 Η Χίμκι διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Μπασκετμπόλνι Τσεντρ Χίμκι, χωρητικότητας 6.000 θεατών, τόσο στα εγχώρια πρωταθλήματα όσο και σε ορισμένους αγώνες στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ξεκινώντας από την περίοδο 2015/2016, η Χίμκι άρχισε να διεξάγει τους αγώνες της Ευρωλίγκας στο Ντβόρετς Σπόρτα Κριλάτσκογε. Τελευταία ενημέρωση: 28 Ιουλίου 2017 Ρωσικό Πρωτάθλημα (RSL / PBL):Δεύτερη θέση (8): 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 Κύπελλο Ρωσίας:Κυπελλούχος (1): 2008 Φιναλίστ (1): 2006 Γεντίναϊα ΛίγκαΠρωταθλήτρια (1) 2011 Δεύτερη θέση (1): 2015 ΓιούροκαπΝικήτρια (2): 2012, 2015 Δεύτερη θέση (1): 2009EuroChallengeΔεύτερη θέση (1): 2006 Στις 9 Αυγούστου του 2016, η Χίμκι υιοθέτησε ένα νέο λογότυπο για τον εορτασμό της 20ης επετείου της, το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο που χρησιμοποιούνταν από το 2006. Επίσημος ιστότοπος
Ευτύχης Μπλέτσας

Ο Ευτύχης Μπλέτσας (6 Ιανουαρίου 1980, Αθήνα) είναι Έλληνας κινηματογραφιστής, παρουσιαστής, συγγραφέας, μάγειρας, μουσικός και YouTuber. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από την παρουσίαση της τηλεοπτικών σειρών μαγειρικής Η Κουζίνα της Μαμάς, Happy Cook, Food IQ, Ταξίδι στις Γεύσεις αλλά και από την ταξιδιωτική εκπομπή Happy Traveller.

 Κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, ενώ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αγγλία και έχει κατάρτιση στη Διατροφολογία, την Ψυχολογία και στις Παιδαγωγικές Επιστήμες. Πήρε Bachelor in Computer and Networks στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και MSc in Advanced Computing στο Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου. Επίσης, είναι απόφοιτος του Anthony Robbins Mastery University & Leadership Mastery και του Experts Academy όντας μαθητής του Μπρέντον Μπέρνχαρντ. Στην Ελλάδα, έκανε σπουδές στο Θέατρο και τη Μουσική. Το 2004 έγραψε το βιβλίο Το Παστίτσιο της Μαμάς (2004). Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση, με την παρουσίαση της εκπομπής μαγειρικής Η Κουζίνα της Μαμάς, η οποία προβλήθηκε αρχικά από την ΕΡΤ3 το 2005 και έπειτα συνεχίστηκε το 2007 στον Alpha TV έως το 2009 όπου συνεργάστηκε με την αγγλική εκπομπή Planet Food, συμμετέχοντας σε ένα επεισόδιο γυρισμένο στην Ελλάδα, αφιερωμένο στην ελληνική κουζίνα. Το 2010 έγραψε το βιβλίο Μαγειρική Οικονομία. Το 2011 ασχολούνταν με την εκπαιδευτική παράσταση και βιβλίο Μουσικομαγειρέματα και επίσης έγραψε το Ακίνητοι... Νηστεία. Επίσης, παρουσίασε την εκπομπή Food IQ στο Μακεδονία TV το 2012, ενώ την ίδια χρονιά έγραψε το βιβλίο Θετική Ενέργεια.Το 2013, παρουσίασε την εκπομπή Ταξίδι στις Γεύσεις στο New Epsilon TV, για δύο κύκλους. Τον Δεκέμβριο του 2014, παρουσίασε την καθημερινή εκπομπή μαγειρικής Happy Cook στον ΣΚΑΪ. Από το 2015, παρουσιάζει την ταξιδιωτική εκπομπή Happy Traveller στο ίδιο κανάλι.Μέχρι το τέλος του 2019, το κανάλι του στο YouTube είχε περισσότερους από 200 χιλιάδες συνδρομητές. Το 2008, για μία περίοδο έπασχε από νευρική ανορεξία, την οποία ξεπέρασε.Έχει παντρευτεί με την Ηλέκτρα Αστέρη (αρχισυντάκτρια του Happy Traveller), την οποία γνώρισε μέσω διαδικτύου αποκτώντας μαζί της 2 κόρες. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2022-10-12 στο Wayback Machine. Ευτύχης Μπλέτσας στο Facebook Ευτύχης Μπλέτσας στο Twitter Ευτύχης Μπλέτσας στο YouTube
Ακίνητο

Η ακίνητη περιουσία αποτελείται από γη και τα κτίρια σε αυτήν, μαζί με τους φυσικούς πόρους που περιέχονται σε ένα κομμάτι γης, όπως καλλιέργειες (π.χ. ξυλεία), ορυκτά ή νερό και άγρια ζώα. Συνήθως στην οικονομία ο όρος ακίνητη περιουσία αναφέρεται σε οικιστικές μονάδες. Η ακίνητη περιουσία διαφέρει από την προσωπική περιουσία, επειδή δεν μπορεί να μεταφερθεί. Η προσωπική περιουσία περιλαμβάνει οχήματα, βάρκες, κοσμήματα, έπιπλα, εργαλεία, το τροχαίο υλικό μιας φάρμας και ζώα φάρμας.

 Το φυσικό δικαίωμα ενός ατόμου να έχει κάτι στην ιδιοκτησία του είναι μια έννοια που άρχισε να εμφανίζεται στο ελληνικό και ρωμαϊκό δίκαιο. Το επάγγελμα του εκτιμητή αξίας της ακίνητης περιουσίας μπορεί να θεωρηθεί ότι άρχισε να υπάρχει στην Αγγλία κάπου μέσα στον 16ο αιώνα, καθώς οι γεωργικές ανάγκες απαιτούσαν την εκκαθάριση και τη προετοιμασία της γης πριν πωληθεί σε νέο ιδιοκτήτη. Η έννοια του φυσικού δικαίου (ή «καθολικό δίκαιο») συζητήθηκε μεταξύ των συγγραφέων του 15ου και 16ου αιώνα, καθώς αφορούσε τη «θεωρία της ιδιοκτησίας» και τις διακρατικές σχέσεις που αφορούσαν τις ξένες επενδύσεις και την προστασία της ιδιοκτησίας των πολιτών μιας χώρας στο εξωτερικό. Η έννοια του φυσικού δικαίου ίσως επέδρασε τον Έμεριχ ντε Βατέλ στο βιβλίο του «Δίκαιο των Εθνών» το 1758, ο οποίος έδινε ορισμό στην ιδέα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.Μία από τις μεγαλύτερες αρχικές συμφωνίες μεταφοράς ακίνητης περιουσίας στην ιστορία, γνωστή ως «Αγορά της Λουιζιάνας» συνέβη το 1803 όταν υπογράφηκε η Συνθήκη Αγοράς της Λουιζιάνας, και οι ΗΠΑ απέκτησαν ένα τεράστιο κομμάτι γης. Αυτή η συνθήκη άνοιξε το δρόμο για την επέκταση των ΗΠΑ προς τα δυτικά και έκανε τις ΗΠΑ ιδιοκτήτες της «Εδάφους της Λουιζιάνας», καθώς η αποικία της Λουιζιάνας αγοράστηκε από την Γαλλία για 15 εκατομμύρια δολάρια ήτοι 4 σεντς το στρέμμα. Η παλαιότερη μεσιτική εταιρεία ιδρύθηκε στο 1855 στο Σικάγο και ήταν αρχικά γνωστή ως "LD Olmsted & Co." αλλά είναι πλέον γνωστή με την ονομασία «Baird & Warner».Το κραχ του 1929 και η επακόλουθη Μεγάλη Ύφεση στις ΗΠΑ προκάλεσαν σημαντική πτώση στην αξία και τις τιμές των ακινήτων. Οι τιμές των κατοικιών στην Αμερική έπεσαν στο μισό σε τέσσερα χρόνια.Η εμφάνιση του διαδικτύου οδήγησε στην επέκταση του τομέα των ακινήτων και στο διαδίκτυο. Πλέον πολλά σπίτια αγοράζονται ή ενοικιάζονται αφού κάποιος αγοραστής ή ενοικιαστής τα εντοπίσει σε κάποια πλατφόρμα διάθεσης ακινήτων. Επίσης έχει ανθίσει η βραχυπρόθεσμη μίσθωση (Airbnb), με ιδιοκτήτες να θέτουν τα σπίτια τους σε πλατφόρμες του διαδικτύου.
Γιούζεφ Ουρμπανόβιτς

Ο Γιούζεφ Ουρμπανόβιτς (πολωνικά: Józef Urabanowicz) (25 Μαρτίου 1916 – 6 Ιουλίου 1989) ήταν Σοβιετικός/Πολωνός στρατηγός και πολιτική προσωπικότητα. Ο Ουρμπανόβιτς υπηρέτησε ως επικεφαλής της Κύριας Πολιτικής Διεύθυνσης του Πολωνικού Στρατού το (1965-1971) και υφυπουργός Άμυνας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (1968-1984).

 Γεννήθηκε στο Κυβερνείο Όριολ σε μια πολωνική εργατική οικογένεια. Το 1920 εγκαταστάθηκε στη Ρίγα με την οικογένειά του. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο της Πολωνίας, σπούδασε για μικρό χρονικό διάστημα στο Πολωνικό Γυμνάσιο της Ρίγας το 1932, από το οποίο εγκατέλειψε τις σπουδές του λόγω έλλειψης κεφαλαίων και κομμουνιστικών πεποιθήσεων. Από το 1932 έως το 1935 ήταν μεταλλουργός. Από το 1934 έως το 1938 φοίτησε στη Ναυτική Σχολή της Ρίγας. Από το 1935 έως το 1938 ήταν ναύτης του εμπορικού ναυτικού. Από το 1938 έως το 1939 υπηρέτησε στον Λετονικό Στρατό στο Αλούκσνε. Το 1939, εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Λετονίας.Μετά τη σοβιετική προσάρτηση της Λετονίας, έγινε ο κύριος συντάκτης της πολωνικής εφημερίδας Czerwony Sztandar (Κόκκινο Πανό). Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση, υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Κόκκινο Στρατό κοντά στη Μόσχα και τη Σταράγια Ρούσα. Το 1943, με την ίδρυση των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Σοβιετική Ένωση, έγινε μέρος τους. Από το 1943 έως το 1945 διετέλεσε Υποδιοικητής σε Πολιτικές Υποθέσεις της 4ης Μεραρχίας.Μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, υπηρέτησε στον Πολωνικό Στρατό ως μέλος του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος. Από το 1945 έως το 1952 ήταν Αρχηγός του Πολιτικού Τμήματος του Πολωνικού Ναυτικού και αργότερα κατείχε παρόμοιες θέσεις στην Πολεμική Περιοχή της Πομερανίας και στην Ακαδημία Γενικού Επιτελείου. Από το 1958 έως το 1960 ήταν διοικητής της Πολιτικής-Στρατιωτικής Ακαδημίας Ντζεζχίνσκι. Ο Ουρμπανόβιτς ήταν αναπληρωτής από το 1960 έως το 1965 και επικεφαλής της Πολιτικής Διεύθυνσης του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού από το 1965 έως το 1971. Από το 1968 έως το 1984, Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας της Πολωνίας. Από το 1984 έως το 1987 ήταν Πρέσβης της Πολωνίας στη Μογγολία. Ο Ουρμπανόβιτς ήταν μέλος του Σέιμ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας από το 1965 έως το 1985 και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας από το 1971 έως το 1986.Πέθανε στη Βαρσοβία και τάφηκε στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι, όπου έλαβε κρατική κηδεία.
Θόδωρος Μπέφας

Ο Θόδωρος Μπέφας ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας στην πρώτη ομάδα από το 1932 μέχρι το 1937, πριν συνεχίσει στη Ρουμανία.

 Ο Μπέφας γεννήθηκε στο Νυμφαίο και εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1929, όταν και έγινε μέλος της τρίτης ομάδας του συλλόγου. Την επόμενη χρονιά, ανέβηκε στη δεύτερη ομάδα, ενώ από το 1932 και έπειτα έπαιζε στην πρώτη ομάδα του Άρη. Την σεζόν 1932-33, κατέκτησε με τους "κίτρινους" το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου, αλλά στην τελική φάση κατέλαβε τη δεύτερη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό. Ο Μπέφας σκόραρε στην εντός έδρας ήττα του Άρη από τους ερυθρόλευκους με 2-3, μειώνοντας το σκορ λίγο πριν τη λήξη του αγώνα. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης τερμάτισε δεύτερος στον Βόρειο Όμιλο, χάνοντας την πρόκριση στην τελική φάση από τον Ηρακλή. Ακολούθησε η πρώτη θέση του 1934-35, αλλά η διεξαγωγή του πανελλήνιου πρωταθλήματος αναβλήθηκε και εν συνεχεία ματαιώθηκε με σκοπό την πληρέστερη προετοιμασία της Εθνικής Ελλάδος για το πέμπτο Βαλκανικό Κύπελλο.Ο Μπέφας ήταν μέλος της ομάδας του Άρη στο πρωτάθλημα του 1936, όπου οι "κίτρινοι" παρέμειναν τέταρτοι πίσω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Απόλλωνα Αθηνών.Το 1936-37, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ο Μπέφας μετακόμισε στο Βουκουρέστι, όπου συνέχισε την καριέρα του στη Βένους Βουκουρεστίου. Αγωνίστηκε μέχρι το 1945, συνεχίζοντας την καριέρα του ως προπονητής στη Ρουμανία. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Μπέφας Θόδωρος | aris.re
Ισαβέλλα της Μπραγκάνσα, δούκισσα του Γκουιμαράες

H Ισαβέλλα, πορτογαλ. Isabel (1514 - 16 Σεπτεμβρίου 1576) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του δούκα της Μπραγκάνσα και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γκουιμαράες.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ελεονώρας Πέρες ντε Γκουζμάν, κόρης του Ιωάννη-Αλφόνσου-Πέρεζ 3ου δούκα της Μεντίνα-Σιντόνια. Παντρεύτηκε το 1537 τον Εδουάρδο των Αβίς 4ο δούκα του Γκουιμαράες και είχε τέκνα: Μαρία 1538-1577, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας. Αικατερίνη 1540-1614, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Μπραγκάνσα (εγγονό του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα). Εδουάρδος 1541-1576, 5ος δούκας τού Γκουιμαράες. Isabel de Bragança, Infanta of Portugal, 16th c.
Πετροχημεία

Η Πετροχημεία είναι ένας κλάδος της χημείας, ο οποίος μελετά την μετατροπή του αργού πετρελαίου (πετρέλαιο) και του φυσικού αερίου σε χρήσιμα προϊόντα ή πρώτες ύλες. Αυτά τα λεγόμενα και πετροχημικά έχουν γίνει ένα ουσιαστικό μέρος της χημικής βιομηχανίας σήμερα.

 Είναι δυνατόν να παραχθεί πετρέλαιο από οποιοδήποτε είδος οργανικής ύλης κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες. Η συγκέντρωση της οργανικής ύλης δεν είναι πολύ υψηλή στις αρχές, αλλά το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εξελίχθηκαν σε μέρη που ευνόησαν τη διατήρηση τέτοιων στοιχείων, όπως η περίκλειση του πορώδους ψαμμίτη. Το πετρέλαιο που παράγεται από φυσικές μεταβολές των οργανικών υλικών που διαρκούν εκατομμύρια έτη, συσσωρεύεται κάτω από την επιφάνεια της Γης σε εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες. Η πρώτη εμπορική εταιρεία πετρελαίου ιδρύθηκε το 1859, δύο χρόνια αργότερα συστάθηκε και το πρώτο διυλιστήριο πετρελαίου. Η βιομηχανία αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Η ζήτηση για τα προϊόντα που προέρχονται από την πετροχημική βιομηχανία αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ζήτηση για συνθετικά υλικά σταδιακά αυξήθηκε, και αυτή η αυξανόμενη ζήτηση καλύφθηκε με την αντικατάσταση δαπανηρών και μερικές φορές λιγότερο αποδοτικών προϊόντων από τα συνθετικά υλικά. Αυτό συντέλεσε στο να εξελιχθεί η επεξεργασία των πετροχημικών σε μια μεγάλη βιομηχανία. Πριν από αυτή την εξέλιξη, η πετροχημική βιομηχανία ήταν ένας προσωρινός κλάδος, όπου πραγματοποιούνταν διάφορα πειράματα. Η βιομηχανία χρησιμοποίησε βασικά υλικά: συνθετικά καουτσούκ κατά τη δεκαετία του 1900, βακελίτη, το πρώτο πετροχημικό που προήλθε από πλαστικό το 1907, οι πρώτοι διαλύτες πετροχημικών στη δεκαετία του 1920, πολυστυρένιο στη δεκαετία του 1930. Μετά την περίοδο αυτή, η βιομηχανία παρήγαγε υλικά για ένα μεγάλο φάσμα τομέων, από είδη οικιακής χρήσης (συσκευές κουζίνας, κλωστοϋφαντουργίας, έπιπλα), ιατρικής (βηματοδότες, σάκους μετάγγισης), αναψυχής (αθλητικά παπούτσια, υπολογιστές) ή είδη για εξαιρετικά εξειδικευμένους τομείς όπως αυτά για ανίχνευση στην αρχαιολογία και την εγκληματολογία. Πετρέλευση Πετροχημικά Θεοδωρόπουλος Π., Παπαθεοφάνους Π., Σιδέρη Φ., Χημεία Γ΄ Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, 2009. Πετροχημεία στην Ευρώπη Εκπαιδευτικοί πόροι για την Πετροχημεία
Σαμοτούουι

Το Σαμοτούουι (πολωνικά: Szamotuły, γερμανικά: Samter) είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, περίπου 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου του Πόζναν. Είναι η έδρα του Πόβιατ Σαμοτούουι και της μικρότερης διοικητικής περιοχής, Γκμίνα Σαμοτούουι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 18.853 κάτοικοι.

 Το Σαμοτούουι ιδρύθηκε πιθανώς τον 11ο αιώνα και αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα το 1231. Ο Δούκας Πσέμισλ Α΄ της Μείζονος Πολωνίας πραγματοποίησε τοπικές εκθέσεις πριν από το 1257. Το Σαμοτούουι έλαβε προνόμια πόλης το 1383 ή νωρίτερα. Ήταν μια ιδιωτική πόλη Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Πόζναν του Βοεβοδάτου Πόζναν στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.Κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1939, στην πόλη πραγματοποιήθηκε εισβλή και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1939, οι γερμανικές Einsatzgruppe VI μπήκαν στην πόλη για να διαπράξουν διάφορες φρικαλεότητες εναντίον των Πολωνών στο πλαίσιο του Ιντελιγκέντσακτιον. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών με το πρόσχημα της «συγκέντρωσης, συνωμοσίας και κακοποίησης των Volksdeutsche και της αντιγερμανικής δραστηριότητας». Οι Πολωνοί που συνελήφθησαν από την πόλη και το πόβιατ φυλακίστηκαν σε μια νεοϊδρυθείσα ναζιστική φυλακή και στη συνέχεια εκατοντάδες σφαγιάστηκαν στα κοντινά δάση των Μπίτιν, Κομπιλνίκι και Μεντζίσκο μεταξύ Οκτωβρίου 1939 και Ιανουαρίου 1940. Στις 12-13 Οκτωβρίου και στις 13 Δεκεμβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν επίσης δημόσιες εκτελέσεις Πολωνών στην πόλη. Τον Δεκέμβριο του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν τις πρώτες εκδιώξεις των Πολωνών ιντελιγκέντσια και ιδιοκτητών καταστημάτων και εργαστηρίων, οι οποίες στη συνέχεια παραδόθηκαν στους Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής του Lebensraum. Περαιτέρω απελάσεις των Πολωνών πραγματοποιήθηκαν το 1940-1941 και το 1944. Παρά αυτές τις συνθήκες, το πολωνικό κίνημα αντίστασης ήταν ενεργό στην πόλη και οργανώθηκαν δομές του Πολωνικού Υπόγειου Κράτους. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν επίσης το προπολεμικό μνημείο των Πολωνών ανταρτών της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας. Το 1945 η γερμανική κατοχή τελείωσε και η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980. Τον Ιούνιο του 1945, ο Εσωτερικός Στρατός πραγματοποίησε μια επιτυχή επίθεση σε μια κομμουνιστική φυλακή και απελευθέρωσε τα μέλη της αντίστασης. Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Σπάρτα Σαμοτούουι. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες. Το Σαμοτούουι είναι αδελφοποιημένο με: Επίσημος ιστότοπος της πόλης
Τεχνικό Πανεπιστήμιο Αμβούργου - Αρβούργο

Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Αμβούργου, (Γερμ. Technische Universität Hamburg (TUHH)) είναι το δεύτερο σε μέγεθος πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Ανήκει στην περιοχή Αρβούργο. Περίπου 100 καθηγητές διδάσκουν τους 4.900 φοιτητές του πανεπιστημίου.

 Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Αμβούργου - Αμβούργο δημιουργήθηκε το 1978 με στόχο να προάγει τη δομική αλλαγή της περιοχής. Περί το 1982-83 στο πανεπιστήμιο ξεκίνησε να γίνεται έρευνα. Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του μαθήματα παραδίδονταν σε μπυραρίες ή ταβέρνες, αλλά παράλληλα άρχισαν να χτίζονται νέα κτίρια. Ένα από αυτά είναι το Audimax (αμφιθέατρο), στο οποίο χωράνε γύρω στους 700 φοιτητές. Το 1998 δημιουργήθηκε μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου το «Βόρειο Ινστιτούτο Τεχνολογίας» (Northern Institute of Technology NIT), στο οποίο προς το παρόν φοιτούν 70 φοιτητές από 42 χώρες. Αυτοί οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα παράλληλα με τις σπουδές τους στο TUHH, να αποκτήσουν ένα πτυχίο MBA. Το TUHH είναι ένα αρκετά διεθνές πανεπιστήμιο. Το καλοκαιρινό εξάμηνο του 2004, το 28% των φοιτητών κατάγονταν από χώρα εκτός Γερμανίας. Το TUHH προσφέρει τις ακόλουθες διπλωματικές σπουδές: Ηλεκτροτεχνική (Ηλεκτρολόγων Μηχανικών) / Elektrotechnik Βιοτεχνολογία-Χημικών Μηχανικών / Biotechnologie-Verfahrenstechnik Χημικών Μηχανικών / Verfahrenstechnik Μηχανολογία / Maschinenbau Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος / Bauingenieurwesen und Umwelttechnik Ενέργειας και Μηχανικών Περιβάλλοντος / Energie- und Umwelttechnik Πληροφορική / Informatik-Ingenieurwesen Ναυπηγών Μηχανικών / Schiffbau Μηχανικών Χωροταξίας / Stadtplanung Οι διπλωματικές σπουδές στο πανεπιστήμιο αυτή τη στιγμή αναμορφώνονται σύμφωνα με τη συμφωνία της Μπολόνια. Οι σπουδές τακτοποιούνται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Πόντων (European Credit Transfer System ECTS). Επίσης η κατάληξη των σπουδών θα είναι στο μέλλον, όπως είναι και στο παρόν σε αρκετές περιπτώσεις, το πτυχίο Μάστερ. Από το Φθινόπωρο του 2001 το πανεπιστήμιο έχει «συνδεθεί» με τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο πιο γνωστός αντιπρόσωπος του κελιού του Αμβούργου είναι ο Μοχάμεντ Άτα, ο οποίος σπούδασε από το 1993 μέχρι το 1999 Μηχανικός Χωροταξίας (Stadtplanung) στο πανεπιστήμιο. Ο ιστότοπος του πανεπιστημίου
Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1897)

Η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης ήταν μια συνθήκη μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ελλάδας, η οποία υπεγράφη στις 4 Δεκεμβρίου 1897 λήγοντας έτσι τον ελληνοτουρκικό πόλεμο εκείνου του έτους, αν και οι εχθροπραξίες είχαν λήξει.

 Το νησί της Κρήτης ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά ο πληθυσμός του αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από Έλληνες ορθόδοξους Χριστιανούς. Οι κάτοικοι του νησιού είχαν επιδιώξει κατ'επανάληψιν την ένωση του νησιού τους με την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας εξέγερσης, στις 2 Φεβρουαρίου 1897 τα ελληνικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στην Κρήτη με στόχο να ολοκληρώσουν την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Αυτή η ελληνική απόβαση στη Κρήτη οδήγησε στο ξέσπασμα του λεγόμενου ατυχούς πολέμου (όπως αποκαλείται στην Ελλάδα) μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ελλάδας. Οι μάχες έλαβαν χώρα κυρίως στην Θεσσαλία και στην Ήπειρο. Στη Θεσσαλία, ο τεχνολογικά ανώτερος οθωμανικός στρατός με διοικητή τον Ετέμ Πασά νίκησε τους Έλληνες και κατέλαβε πολλά εδάφη. Η Ελλάδα ζήτησε ειρήνη και οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης επενέβησαν για να αναγκάσουν την οθωμανική κυβέρνηση να επιστρέψει στην Ελλάδα τον έλεγχο της πλειονότητας των εδαφών που κατέλαβαν τα οθωμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου και να παραχωρήσουν αυτονομία στην Κρήτη. Οι ειρηνευτικές συνομιλίες ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου 1897 και η συνθήκη υπεγράφη στις 4 Δεκεμβρίου 1897. Οι όροι της ήταν οι παρακάτω: Η Θεσσαλία, η οποία είχε καταληφθεί από τους Οθωμανούς κατά την διάρκεια του πολέμου, επεστράφη σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχωρήθηκαν μικρές εκτάσεις γης στα σύνορα με τη Θεσσαλία. Το μόνο κατοικούμενο έδαφος που έπεσε σε οθωμανικά (εκ νέου) χέρια ήταν η Κουτσούφλιανη. Η Ελλάδα συμφώνησε να πληρώσει βαριές αποζημιώσεις. Οι Οθωμανοί δεν θα απέσυραν τα στρατεύματα τους πριν πληρωθούν αποζημιώσεις. Οι Οθωμανοί συμφώνησαν να προωθήσουν το καθεστώς της Κρήτης ως αυτόνομου κράτους με οθωμανική επικυριαρχία. Αν και ο Οθωμανικός στρατός πέτυχε μια στρατιωτική νίκη το 1897, σε πολιτικό επίπεδο η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ωφελήθηκε από τη νίκη. Στη πορεία το νέο καθεστώς της Κρήτης αποδείχθηκε εντελώς αναποτελεσματικό και η Κρήτη κήρυξε μονομερώς ένωση με την Ελλάδα το 1908. Η διακήρυξη του 1908 επισημοποιήθηκε με τη νίκη της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Πολέμους, με το νησί να ενώνεται με την Ελλάδα την 1η Δεκεμβρίου 1913. Στην ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ο μουσουλμανικός πληθυσμός του νησιού μεταφέρθηκε στην Τουρκία και αρκετοί Έλληνες από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη μεταφέρθηκε σε οικισμούς του νησιού.
Το Τρίγωνο του Μίσους

Το Τρίγωνο του Μίσους (αγγλικά: Three, γνωστό επίσης με τον τίτλο Survival Island) είναι μια ταινία του 2006 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Στιούαρτ Ράφιλ. Πρωταγωνιστούν οι Κέλλυ Μπρουκ, Μπίλυ Ζέην και Χουάν Πάμπλο Ντι Πάτσε.

 Ο Τζακ, πλούσιος επιχειρηματίας και η νεαρή όμορφη γυναίκα του Τζένιφερ, ναυαγούν κατά τη διάρκεια μιας εξωτικής κρουαζιέρας όταν το σκάφος τους πιάνει φωτιά. Η Τζένιφερ θα βρεθεί απομονωμένη σε ένα παραδεισένιο νησί μαζί με τον νεαρό και όμορφο Μανουέλ, ένα από τα μέλη του πληρώματος. Δεν θα μείνουν για πολύ μόνοι τους καθώς ο σύζυγος της Τζένιφερ εμφανίζεται μερικές μέρες μετά. Ένα επικίνδυνο ερωτικό τρίγωνο σχηματίζεται που απειλεί την ευαίσθητη ισορροπία του μικρού ειδυλλιακού κόσμου τους. Η ταινία γυρίστηκε το 2003 και θα έβγαινε στις αίθουσες το 2004. Τελικά βγήκε κατευθείαν στο βίντεο το 2006. Οι ηθοποιοί Κέλλυ Μπρουκ και Μπίλυ Ζέην γνωρίστηκαν στη διάρκεια των γυρισμάτων και αργότερα αρραβωνιάστηκαν. Στα τέλη του 2005 το ζευγάρι Μπρουκ και Ζέην απαίτησαν από τους παραγωγούς την διαγραφή των γυμνών σκηνών της Μπρούκ από την τελική κόπια κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε δεκτό. Στο DVD υπάρχουν ακέραιες όλες οι σκηνές.[1] Η ταινία Three στην IMDb SoundtrackCollector Soundtrack Information ComingSoon.net Αρχειοθετήθηκε 2006-07-13 στο Wayback Machine.
Φωνητική

Ως Φωνητική ορίζεται η επιστημονική μελέτη των γλωσσικών ήχων και της ανθρώπινης ομιλίας και επικοινωνίας. Αποτελεί κλάδο της γλωσσολογίας. Αντικείμενο μελέτης της επιστήμης αποτελούν οι φυσικές ιδιότητες των φώνων (phones) αλλά και των μη-γλωσσικών ήχων. Η επιστήμη της φωνητικής εξετάζει την παραγωγή των ήχων (αρθρωτική φωνητική), την πρόσληψή τους (ακουστική φωνητική) και την κατανόησή τους (αντιληπτική φωνητική).

 Η φωνητική αντιδιαστέλλεται με τη φωνολογία, η οποία εξετάζει τη λειτουργία των φθόγγων στο πλαίσιο συγκεκριμένων γλωσσικών συστημάτων. Η φωνητική ασχολείται με τους ήχους καθ' εαυτούς και όχι με τον ρόλο τους στη γλώσσα. Ως εκ τούτου, τα ζητήματα που άπτονται της έννοιας (σημασιολογία) είναι άτοπα στο επίπεδο αυτό γλωσσολογικής ανάλυσης. Η φωνητική περιλαμβάνει τα ακόλουθα τρία κύρια υποπεδία: Αρθρωτική φωνητική (articulatory phonetics) που ασχολείται με την άρθρωση (φυσιολογία) της ομιλίας: τη θέση, το σχήμα και την κίνηση των οργάνων της ομιλίας, όπως χείλη, γλώσσα και φωνητικές χορδές του ομιλούντα. Ακουστική φωνητική (acoustic phonetics) που ασχολείται με την ακουστική (ποιοτικά χαρακτηριστικά) της ομιλίας: τις φασματο-χρονικές ιδιότητες των ηχητικών κυμάτων της ομιλίας, όπως συχνότητα, πλάτος και χροιά (αρμονική δομή), κατά τη φυσική μεταφορά των ήχων της ομιλίας από τον ομιλούντα μέχρι τον ακροατή. Αντιληπτική φωνητική (auditory phonetics) που ασχολείται με την αντίληψη της ομιλίας: την αντίληψη, την κατηγοριοποίηση και την αναγνώριση των ήχων της ομιλίας καθώς και το ρόλο του ανθρώπινου συστήματος ακοής (πειραματική φωνητική).
Σκυλλούρα

H Σκυλλούρα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Skylloura». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2018.
Γκραμ παντσαγιάτ

Ένα γκραμ παντσαγιάτ (συμβούλιο του χωριού) είναι το μόνο επίπεδο βάσης του παντσαγιάτι ρατζ στο επισημοποιημένο σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης στην Ινδία σε επίπεδο χωριού και μικρής πόλης. Ο εκλεγμένος επικεφαλής είναι ο σαρπάντς.Οι αποτυχημένες προσπάθειες ενασχόλησης με τοπικά θέματα σε εθνικό επίπεδο προκάλεσε την επαναφορά του συστήματος των γκραμ παντσαγιάτ το 1992. Υπάρχουν περίπου 250.000 γκραμ παντσαγιάτ στην Ινδία, τα οποία έχουν σύνδεση gigabit broadband από τη πρωτοβουλία BharatNet και Digital India.

 Τα γκραμ παντσαγιάτ είναι παντσαγιάτ σε επίπεδο βάσης των ιδρυμάτων παντσαγιάτ ρατζ, τα οποία διέπονται από τη 73η Συνταγματική Τροπολογία που αφορά τις αγροτικές τοπικές κυβερνήσεις. Παντσαγιάτ στο Επαρχιακό Επίπεδο Παντσαγιάτ στο Ενδιάμεσο Επίπεδο Παντσαγιάτ στο Επίπεδο ΒάσηςΤο γκραμ παντσαγιάτ χωρίζεται σε τομείς και κάθε τομέας αντιπροσωπεύεται από ένα Μέλος ή Επίτροπο, επίσης γνωστός ως Παντς ή Παντσαγιάτ. Αυτός εκλέγεται άμεσα από τους χωρικούς. Το παντσαγιάτ βρίσκεται υπό την προεδρία του προέδρου του χωριού, που είναι γνωστός ως σαρπάντς. Η θητεία των εκλεγμένων εκπροσώπων είναι πέντε χρόνια. Ο Γραμματέας του παντσαγιάτ είναι μη εκλεγμένος αντιπρόσωπος. Διορίζεται από την κυβέρνηση για να επιβλέπει τις δραστηριότητες των παντσαγιάτ. Σύμφωνα με το Τμήμα. 6 (3) του Νόμου Παντσαγιάτ Ρατζ του Άντρα Πραντές το 1994, τα γκραμ σάμπα των χωριών της πολιτείας πρέπει να συνεδριάσουν τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο. Χαπ Λαμπαρντάρ Παντσαγιάτι ρατζ Ζαϊλντάρ website of Ministry of Panchayati Raj Government of India Subramaniam Vincent (28 February 2002). «Ugly duckling to swan». India Together. http://www.indiatogether.org/2003/apr/gov-kardcrefm.htm. "Indian local governments" (Harvard University) Αρχειοθετήθηκε 2016-01-26 στο Wayback Machine. "Indian local governments" (National Backward Krishi Vidyapeeth Solapur in India)
Αγροκήπιο Λάρισας

Το Αγροκήπιο είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγναντερής, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν Τσελτσιξή και μέχρι το 1928 Τελτιξί.

 Το Αγροκήπιο είναι οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του υψώματος «Παλαιόκαστρο» (683 μ.), πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Μαγνησίας και την Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 38 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λάρισας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Τσελτσιξή και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρμενίου του νομού Λαρίσης. Το 1912 μετονομάστηκε σε Τελτιξί. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγναντερής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Ραβδί ανδρών

Το ραβδί ανδρών ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η μοναδική φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

 Το αγώνισμα διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά τρεις ξιφομάχοι, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ένα απλό ξύλινο ραβδί. Ιστορικά, το ραβδί χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως ένας ασφαλέστερος τρόπος προπόνησης των ξιφομάχων, αλλά με τον καιρό εξελίχθηκε σε αγώνισμα. Τέτοιοι αγώνες καταγράφονται από τον 16ο αιώνα, όμως συναντώνται όλο και πιο σπάνια από τον 20ο αιώνα και μετά. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ, αθλητής αμερικανικής καταγωγής που όμως η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον καταχωρεί ως Κουβανό. Μάλιστα, ο ίδιος συμμετείχε και κατέκτησε μετάλλια σε όλα τα αγωνίσματα ξιφασκίας των Αγώνων του 1904. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Γουίλιαμ Ο'Κόνορ και στην τρίτη ο Γουίλιαμ Γκρέμπε. De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Η στέπα (Τσέχωφ)

Η στέπα, με υπότιτλο Ιστορία ενός ταξιδιού ( Ρωσικός τίτλος: Степь. Исто́рия одно́й пое́здки ) είναι νουβέλα του Αντόν Τσέχοφ που γράφτηκε το 1888 με βάση τις εντυπώσεις του συγγραφέα από ένα ταξίδι στη βόρεια ακτή της Αζοφικής Θάλασσα την άνοιξη του 1887. Ο αδελφός του συγγραφέα Αλέξανδρος χαρακτήρισε το διήγημα αυτοβιογραφικό. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο ρωσικό λογοτεχνικό περιοδικό Σεβέρνι Βέστνικ το 1888 στην Αγία Πετρούπολη.Η νουβέλα αναφέρεται σε ένα ταξίδι στη στέπα μέσα από τα μάτια ενός νεαρού αγοριού. Το κείμενο δεν είναι απλώς μια περιγραφή ταξιδιού, αλλά παρουσιάζει ποιητική περιγραφή της φύσης και απεικονίζει τη ρωσική ζωή στην επαρχία. Είναι σχετικά μεγάλη, αποτελείται από περίπου 100 σελίδες, και περιλαμβάνει οκτώ μέρη. Ο συγγραφέας είχε σχεδιάσει μια συνέχεια που δεν έγραψε ποτέ.Το 1978, διασκευάστηκε σε κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία Σεργκέι Μπονταρτσούκ.

 Την άνοιξη του 1887, εξαντλημένος από την υπερβολική εργασία και την κακή υγεία, ο Τσέχωφ πραγματοποίησε ένα ταξίδι στο Ντονέτς για να επισκεφτεί συγγενείς στην περιοχή γύρω από τη γενέτειρά του Ταγκανρόγκ στην Αζοφική Θάλασσα. Εκεί, αναβίωσαν οι ποιητικές μνήμες της παιδικής ηλικίας και της νεότητας του καταπονημένου και άρρωστου συγγραφέα σχετικά με την ομορφιά και την απεραντοσύνη της ουκρανικής στέπας. Κατά την επιστροφή του, έγραψε τη νουβέλα που μπορεί να διαβαστεί και ως αυτοβιογραφία, την οποία χαρακτήρισε «κάτι μάλλον περίεργο και πολύ πρωτότυπο». Ο Ιγκόρουσκα, ένα εννιάχρονο αγόρι, φεύγει με τον θείο του, τον έμπορο Ιβάν Κουσμίτσοβ, τον ιερέα της ενορίας Χριστόφορ Σιρίσκι και μια υπηρέτρια σε μια άμαξα στη στέπα. Είναι ορφανός και η μητέρα του τον στέλνει να σπουδάσει στο γυμνάσιο της γειτονικής πόλης. Αρχικά υποφέρει που φεύγει από το σπίτι του, σύντομα όμως ανακαλύπτει την ομορφιά και τους απρόβλεπτους κινδύνους της απέραντης ουκρανικής στέπας. Περιγράφει τη ζέστη, τη στάση σε ένα φθηνό πανδοχείο που διοικούν Εβραίοι, τη γνωριμία με τον πλούσιο Βαρλάμοφ που έχει δεκάδες χιλιάδες στρέμματα και σχεδόν εκατό χιλιάδες πρόβατα, τις μέρες που πέρασε στο κομβόι με άλλες άμαξες, τον καβγά με τον Ντίμοφ, τις διάφορες συναντήσεις, τις ιστορίες που διηγούνται οι αμαξάδες δίπλα στο τζάκι κατά τη νυχτερινή ανάπαυση, η μια πιο τρομερή από την άλλη, τη σφοδρή καταιγίδα, τη φιλοξενία στα πανδοχεία στο δρόμο, τον πυρετό του και την άφιξη στην πόλη στο σπίτι της γνωστής της μητέρας του, που δέχεται να τον πάρει οικότροφο. Τότε, ο θείος του και ο ιερέας τον εμπιστεύονται στην κυρία και φεύγουν. Είναι μόνος. 1962: Η Στέπα, ιταλική ταινία σε σκηνοθεσία Αλμπέρτο Λατουάντα 1978: Η Στέπα, ρωσική ταινία σε σκηνοθεσία Σεργκέι Μπονταρτσούκ. Η Στέπα, Η Ιστορία ενός ταξιδιού, μετάφραση: Ευτυχία Παμπούκη, εκδόσεις Καστανιώτης, 2018