Κριστιάν Αμανπούρ

Η Κριστιάν Αμανπούρ (αγγλικά: Christiane Amanpour, περσικά: کریستین امان‌پور‎), (12 Ιανουαρίου 1958 είναι Βρετανο-ιρανικής καταγωγής δημοσιογράφος και παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών. Δούλεψε για το ειδησεογραφικό κανάλι CNN, στην αρχή ως πολεμική ανταποκρίτρια και στη συνέχεια ως παρουσιάστρια δελτίων ειδήσεων και τηλεοπτικών πολιτικών εκπομπών. Γνωστή στο ευρύ κοινό έγινε με τις πολεμικές ανταποκρίσεις της κατά τη διάρκεια της ιρακινής εισβολής στο Κουβέιτ το 1990 και τον επακόλουθο Πρώτο Πόλεμο στον Περσικό κόλπο, για λογαριασμό του CNN. Σημαντική επιτυχία είχαν και οι ανταποκρίσεις της από το Σαράγεβο κατά τη διάρκεια του πολέμου (1992-1995) που οδήγησε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Το 2007 η Αμανπούρ τιμάται από την Βασίλισσα της Αγγλίας με το παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) για την προσφορά της στη δημοσιογραφία, ένα από τα δεκάδες βραβεία και τιμητικές διακρίσεις που δεχτεί κατά τη διάρκεια της καριέρας της.Σήμερα παρουσιάζει στο CNN International's βραδυνή τηλεοπτική εκπομπή που φέρει ως τίτλο το επίθετό της: "Amanpour" και στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC εκφωνεί και παρουσιάζει στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού, το "ABC news", το τμήμα των διεθνών ειδήσεων. Είναι παντρεμένη, από το 1998, με τον Τζέιμι Ρούμπιν (Jamie Rubin)- υφυπουργό Εξωτερικών και εκπρόσωπο Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα και έχουν ένα γιο, τον Ντάριους Ρούμπιν.

 Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1958 από μουσουλμάνο, Ιρανό, πατέρα, τον Μαχμούτ Αμανπούρ, και βρετανίδα χριστιανή μητέρα, την Πατρίτσια Χιλ. Η οικογένεια μετακόμισε στην Τεχεράνη σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση της κόρης τους και εκεί έζησε κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Σάχη της Περσίας, με τον οποίο οι Αμανπούρ είχαν άριστες σχέσεις. Στην Τεχεράνη μεγάλωσε και έζησε η Αμανπούρ μέχρι περίπου την ηλικία των 12 χρονών, όταν έφυγε για το Λονδίνο όπου μπήκε εσωτερική σε παρθεναγωγείο. Το 1971 και λόγω και της Ιρανικής επανάστασης εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και η υπόλοιπη οικογένεια (η Κριστιάν έχει ακόμα μία αδερφή, τη Λίζυ). Η Αμανπούρ ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές στο περίφημο καθολικό κολλέγιο "New Hall School" ενώ τις ανώτερες σπουδές στη δημοσιογραφία τις έκανε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο δημόσιο Πανεπιστήμιο του Ρόουντ Άϊλαντ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο το 1983 και κατάφερε να βρει θέση βοηθού δημοσιογράφου στα γραφεία του CNN international στην Ατλάντα. Το 1986 πραγματοποιεί την πρώτη αποστολή της στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα στην Ανατολική Ευρώπη, και το 1989 γίνεται επίσημη ανταποκριτής του δικτύου στέλνοντας ρεπορτάζ για την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις πρώην ανατολικές χώρες. Το 1990 στέλνεται ως ανταποκριτής του δικτύου στο πόλεμο του Περσικού κόλπου ενώ ακολουθούν πολεμικές ανταποκρίσεις τόσο από τον πόλεμο της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης όσο και την εμφύλια σύρραξη στη Ρουάντα. Από το 1992 ως και το 2010 είναι διευθύντρια του γραφείου ανταποκριτών του CNN ενώ την περίοδο 1996 - 2005 συνεργάζεται και με τη διάσημη εκπομπή "60 Minutes" του CBS, ως αναλύτρια διεθνών θεμάτων. Το 2009 έχει τη δική της εκπομπή στο CNN, με τίτλο "Amanpour", στην οποία παίρνει συνέντευξη από σημαίνοντα πρόσωπα της επικαιρότητας αλλά την περίοδο 2010 - 2011 έφυγε από το CNN για το δίκτυο ABC News για να αναλάβει την εκπομπή "This Week". Αν και η εκπομή σταμάτησε μέσα σε ένα χρόνο, η Αμανπούρ συνέχισε τη συνεργασία με το δίκτυο αυτό, παράλληλα με την ανανέωσης της συνεργασίας της με το CNN. Το 2012 επανήλθε με την εκπομή της, "Amanpour", την οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα, αν και από το 2013 και μετά μεταδίδεται από τα γραφεία του δικτύου στο Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Αμανπούρ έχει πάρει συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωριστή θέση κατέχουν οι συνεντεύξεις που πήρε: το 2014 από το πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο το 2013 από τον πρόεδρο του Ιράν, Χασάν Ρουχανί, ο οποίος εκφώνησε και το πρώτο τηλεοπτικό μήνυμα Ιρανού προέδρου στα αγγλικά για το αμερικανούς πολίτες το 2011 από τον Μουαμάρ Καντάφι και τους δυο γιούς του το 2008 από τον Δαλάι Λάμα το 2003 από τον Τόνι Μπλερ και τον Ζακ Σιράκ λίγο πριν τον πόλεμο στο Ιράκ το 2002 από τον Γιασέρ Αραφάτ κατά τη διάρκεια του εγκλωβισμού του στη Ραμάλα το 2001 από τον πρόεδρο του Πακιστάν Περβέζ Μουσάραφ κατά τη διάρκεια του πολέμου των Η.Π.Α και των συμμάχων τους, με το Αφγανιστάν και το 1999 από τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στην επέτειο των 10 χρόνων από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης Το 2009 παρουσίασε τον ντοκυμαντέρ "Generation Islam" όπου εξερευνά τη σχέση των νέων μουσουλμάνων με τον Ισλαμισμό. Το 2008 αφού επισκέφτηκε τον Δαλάι Λάμα και τους υποστηρικτές του, παρουσίασε το ντοκυμαντέρ "Buddha's Warriors". Το 2008 επισκέφτηκε μαζί με τη «Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης» τη Βόρεια Κορέα. Τις εντυπώσεις της από αυτήν την κλειστή στους περισσότερους δυτικούς χώρα, τις παρουσίασε στο πολυσυζητημένο ντοκυμαντέρ "Notes from North Korea". Το 2007 επισκέπτεται για 8 μήνες, 8 διαφορετικές χώρες και καταγράφει την άνοδο των φονταμενταλιστικών κινημάτων στον Ιουδαϊσμό, τον Ισλαμισμό και τον Χριστιανισμό, στο ντοκυμαντέρ της "God's Warriors". Το 2006 οργάνωσε και παρουσίασε το δίωρο ντοκυμαντέρ "In the Footsteps of bin Laden" για τη ζωή του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Το ντοκυμαντέρ αυτό, που βασίστηκε στο βιβλίο του δημοσιογράφου Πήτερ Μπέργκεν (Peter Bergen) "The Osama bin Laden I Know", βραβεύτηκε από τη "Society of Professional Journalist" (SPJ) των Η.Π.Α..