IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γενικές εκλογές στα Φώκλαντ (2017)

Οι γενικές εκλογές των Νήσων Φώκλαντ για το 2017 πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017. Εξελέγησαν και τα οκτώ μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρία από την εκλογική περιφέρεια της Καμπ με καθολική ψηφοφορία, με κάθε μέλος της Στάνλεϊ να έχει μέχρι 5 ψήφους και το κάθε μέλος της Καμπ να έχει μέχρι 3 ψήφους. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 80% στη Στάνλεϊ και 86% στο στρατόπεδοην περιφέρεια Καμπ.Ήταν η τρίτη εκλογή από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, που αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο των Νήσων Φώκλαντ (που υπήρχε από το 1845). Δεδομένου ότι κανένα πολιτικό κόμμα δεν δραστηριοποιείται στις Φώκλαντ, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Μόνο τρία μέλη της προηγούμενης συνέλευσης κέρδισαν επανεκλογή, με τον Ίαν Χάνσεν να είναι το μόνο μέλος της κυβέρνησης που άυξησε το ποσοστό της ψήφου του.

 Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Συντάγματος των Νήσων Φώκλαντ, οι γενικές εκλογές δεν χρειαζόταν να πραγματοποιηθούν πριν από τις 19 Ιανουαρίου 2018. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2017, η Νομοθετική Συνέλευση ανακοίνωσε ότι πρόωρες γενικές εκλογές προγραμματίστηκαν για τις 9 Νοεμβρίου 2017 (σχεδόν ακριβώς τέσσερα χρόνια μετά τις προηγούμενες γενικές εκλογές του 2013). Οι εκλογές επικρίθηκαν από την κυβερνήτρια της επαρχίας Τιέρα ντελ Φουέγο, Ροσάνα Μπερτόνε, η οποία περιέγραψε την ψηφοφορία ως «παράνομη νομοθετική εκλογική πράξη» και δήλωσε ότι οι μόνες νόμιμες εκλογές για τα νησιά ήταν οι επαρχιακές εκλογές της Αργεντινής, που διεξήχθησαν το 2015 στη Γη του Πυρός, στη δικαιοδοσία της οποίας υπάγονται οι Φώκλαντ σύμφωνα με την διεκδίκηση κυριαρχίας της Αργεντινής στα νησιά. Στην εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ εξελέγησαν οι Ρότζερ Κένεθ Σπινκ (651 ψήφοι), Λιόνα Λουσίλα Βιντάλ Ρόμπερτς (559), Μαρκ Τζον Πόλαρντ (534), Στέισι Τζον Μπράγκερ (476) και Μπάρι Ελσμπάι (404 ψήφοι). Στην περιφέρεια Καμπ εξελέγησαν οι Ίαν Χάνσεν (149 ψήφοι), Τέσλιν Σιόμπαν Μπάρκμαν (139) και Ρότζερ Άντονι Έντουαρντς (130).
Νέα Ενότητα

Η Νέα Ενότητα (λετονικά: Jaunā Vienotība‎, JV) είναι μια κεντροδεξιά πολιτική συμμαχία στη Λετονία. Μέλη του είναι η Ενότητα, το «Κόμμα Λατγαλίας» και τέσσερα άλλα περιφερειακά κόμματα, και προσανατολίζεται προς τον φιλελεύθερο-συντηρητισμό και τον φιλελευθερισμό.

 Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2018, η Ενότητα σχημάτισε τη συμμαχία της «Νέας Ενότητας» τον Απρίλιο του 2018 μαζί με τα περιφερειακά κόμματα «Για τον Δήμο Kuldīga», «Για τη Βάλμιερα και το Βίντζεμε» και «Για το Τούκουμς», στα οποία προσχώρησε το «Περιφερειακό Κόμμα Γιέκαμππιλς» τον Ιούνιο.Το «Κόμμα Λατγαλίας», πρώην εταίρος της Ενότητας, που αρχικά ήταν αβέβαιο αν θα συμμετάσχει στη συμμαχία, καθώς μια ομάδα του κόμματος υποστήριξε μια εταιρική σχέση με τη Λετονική Ένωση Περιφερειών, τελικά υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας τον Ιούλιο. Πρόταση για ένταξη στη λίστα επεκτάθηκε και στο φιλελεύθερο Κίνημα Υπέρ! και στους κεντροαριστερούς Προοδευτικούς, αλλά και τα δύο κόμματα τελικά αρνήθηκαν.Τελικά, η λίστα της Νέας Ενότητας είχε κακή απόδοση στις εκλογές, ξεπερνώντας το όριο του 5% μόνο κατά 1,7% και έγινε το μικρότερο κόμμα στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, η επακόλουθη αποτυχία των υποψηφίων για τη θέση του πρωθυπουργού από το Νέο Συντηρητικό Κόμμα και το «Σε ποιον ανήκει το κράτος;» να σχηματίσουν η κυβέρνηση μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου 2019, προέτρεψε τον Πρόεδρο της Λετονίας, Ράιμοντς Βέγιονις, να προσφέρει την ευκαιρία στον υποψήφιο της Νέας Ενότητας, πρώην ευρωβουλευτή Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς. Το υπουργικό συμβούλιο του Καρίνς, που αποτελείται από τη Νέα Ενότητα, το Νέο Συντηρητικό Κόμμα, το «Σε ποιόν ανήκει το κράτος», το Ανάπτυξη/Υπέρ!, την Εθνική Συμμαχία εγκρίθηκε από τη Σαϊμά στις 23 Ιανουαρίου 2019. Παράλληλα με το γραφείο του πρωθυπουργού, η Νέα Ενότητα ελέγχει δύο υπουργεία: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών .
NGC 4503

Ο NGC 4503 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 41-74 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 15 Μαρτίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.

 Δεδομένα για το NGC 4503 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4503 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4503 στο Wikimedia Commons
Φραντς Μπέρβαλντ

Ο Φραντς Άντολφ Μπέρβαλντ (Franz Adolf Berwald, 23 Ιουλίου 1796 - 3 Απριλίου 1868) ήταν σουηδός συνθέτης της ρομαντικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, η μουσική του δεν εκτιμήθηκε και εξαιτίας αυτού άσκησε προς το ζειν κυρίως το επάγγελμα του ορθοπεδικού ενώ αργότερα διετέλεσε διευθυντής πριονιστήριου και υαλουργίας.

 Ο Μπέρβαλντ κατάγονταν από οικογένεια με μουσική παράδοση τεσσάρων γενεών. Ο πατέρας του που ήταν βιολονίστας στην Ορχήστρα της Βασιλικής Όπερας, τον δίδαξε βιολί από μικρή ηλικία, και σύντομα άρχισε να εμφανίζεται σε κονσέρτα. Το 1811, ο Κάρολος ΙΓ' της Σουηδίας απεκατέστησε το Βασιλικό Παρεκκλήσιο. Από τον επόμενο χρόνο ο Μπέρβαλντ άρχισε να δουλεύει εκεί, καθώς και να παίζει βιολί στην ορχήστρα και την όπερα της αυλής, κάνοντας μαθήματα τον ίδιο καιρό με τον Edouard du Puy, ξεκινώντας παράλληλα να συνθέτει. Τα καλοκαίρια η ορχήστρα έπαυε τη λειτουργία της και έτσι ο Μπέρβαλντ ταξίδευε στη Σκανδιναβία, τη Φινλανδία και τη Ρωσία. Από τα έργα του εκείνης της περιόδου, ένα σεπτέτο και μία σερενάτα τα θεωρούσε αξιόλογα μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Franz Berwald στο Wikimedia Commons
Κώστας Σιγανίδης

Ο Κώστας Σιγανίδης (1924-2018), του Χρήστου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Πέλλας από το 1963 ως το 1967 και αργότερα νομάρχης από το 1982 ως το 1983.

 Γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 28 Απριλίου 1924. Στις εκλογές του 1963 και του 1964 εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου.Μεταπολιτευτικά ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις χωρίς να εκλεγεί, αν και συγκέντρωσε 2.192 ψήφους. Τον Μάρτιο του 1982 διορίστηκε Νομάρχης Καστοριάς, υπηρετώντας στη θέση αυτή για έναν χρόνο, ως το 1983. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 10 Ιουνίου 2018.
Κοινό κινητικό νεύρο

Το κοινό κινητικό ή οφθαλμοκινητικό νεύρο είναι αμιγώς κινητικό νεύρο, που αναδύεται από την αύλακα του κοινού κινητικού νεύρου στην έξω επιφάνεια του εγκεφαλικού σκέλους. Οι ίνες του για τους οφθαλμικούς μυς εκφύονται από τον πυρήνα του ομώνυμου νεύρου, ενώ οι ίνες για τον ακτινωτό και σφιγκτήρα μυ της κόρης από τον πυρήνα των Edinger-Westphal.

 Πορεύεται προς τα εμπρός, μέσα στη μεσοσκελιαία δεξαμενή, στη συνέχεια φέρεται διαμέσου του έξω τοιχώματος του σηραγγώδους κόλπου για να αποσχισθεί στους κλάδους του, δηλαδή τον άνω και κάτω κλάδο. Ο κάτω κλάδος αποσχίζεται σε τρία κλωνία για τον έσω ορθό, τον κάτω ορθό και τον κάτω λοξό μυ του οφθαλμού. Από το τελευταίο κλωνίο εκφύεται η βραχεία ρίζα του οφθαλμικού γαγγλίου διαμέσου της οποίας φέρονται προγαγγλιακές παρασυμπαθητικές ίνες, για τον ακτινωτό και σφιγκτήρα μυ του οφθαλμού. Ο άνω κλάδος εισέρχεται στον οφθαλμικό κόγχο μέσω του υπερκόγχιου σχίσματος (όπως και ο κάτω κλάδος) και αποσχίζεται σε δυο κλάδους, για τον άνω ορθό και τον ανελκτήρα του άνω βλεφάρου.
Μπαρτσελόνα (καλαθοσφαίριση)

Η ΦΚ Μπαρτσελόνα Μπάσκετ (ισπανικά: FC Barcelona Bàsquet) είναι ισπανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης και αποτελεί τμήμα της Μπαρτσελόνα. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε στις 24 Αυγούστου του 1926. Η ομάδα αγωνίζεται στο Παλάου Μπλαουγκράνα, 7.585 θέσεων, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1971. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Καταλονίας, ενώ το 1956 ήταν από τους ιδρυτές του ισπανικού πρωταθλήματος, το οποίο κατέκτησε για πρώτη φορά το 1959. Το 1961 ο τότε πρόεδρός της αποφάσισε να σταματήσει το τμήμα. Οι οπαδοί της ομάδας αντέδρασαν και την επόμενη χρονιά η ομάδα επανασχηματίστηκε. Αν και τη δεκαετία του 1990 έφτασαν 6 φορές στο Final Four του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, φτάνοντας τις 4 από αυτές στον τελικό, κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο τους Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2003. Μεταξύ των παικτών εκείνης της χρονιάς ήταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Η Μπαρτσελόνα κατέκτησε για δεύτερη φορά την Ευρωλίγκα το 2010 με προπονητή τον Τσάβι Πασκουάλ.

 Banca Catalana FC Barcelona (1991–97) Winterthur FC Barcelona (2004–07) AXA FC Barcelona (2007–08) Regal FC Barcelona (2008–2011) FC Barcelona Regal (2011–2013) FC Barcelona Lassa (2015–2019) Το λογότυπο του τμήματος καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα, κατά καιρούς εμπεριέχει στο κάτω μέρος την ονομασία του συλλόγου, όπως και την επωνυμία της εκάστοτε εταιρείας που αποτελεί τον κύριο χορηγό του τμήματος. Πρωταθλήματα Ισπανίας (20): 1958-59, 1980-81, 1982-83, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 2000-01, 2002-03, 2003-04, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2013-14, 2020-21, 2022-23Κύπελλα Ισπανίας (27): 1942-43, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1948-49, 1949-50, 1958-59, 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1986-87, 1987-88, 1990-91, 1993-94, 2000-01, 2002-03, 2006-07, 2009-10, 2010-11, 2012-13, 2017-18, 2018-19, 2020-21, 2021-22Σούπερ Καπ Ισπανίας (6): 1988, 2005, 2010, 2011, 2012, 2015Prince of Asturias Cup (1): 1987-88Πρωταθλήματα Καταλονίας (9): 1942, 1943, 1945, 1946, 1947, 1948, 1950, 1951, 1955Λίγκα Καταλονίας (21): 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1990, 1994, 1996, 2001, 2002, 2005, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 Ευρωλίγκα (2): 2002-03, 2009-10Κύπελλα Κυπελλούχων (2): 1984-85, 1985-86Κύπελλα Κόρατς (2): 1986-87, 1998-99Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 1984-85 Επίσημη ιστοσελίδα
4G

Το 4G είναι η τέταρτη γενιά της τεχνολογίας ευρυζωνικών κυψελοειδών δικτύων, που διαδέχθηκε το 3G. Ένα σύστημα 4G πρέπει να παρέχει δυνατότητες που ορίζονται από την ITU στο IMT Advanced. Οι πιθανές και τρέχουσες εφαρμογές περιλαμβάνουν την τροποποιημένη πρόσβαση στο κινητό ιστό, τις IP, τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών, την κινητή τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας, την τηλεδιάσκεψη και την τρισδιάστατη τηλεόραση. Το πρότυπο Long Term Evolution (LTE) πρώτης έκδοσης (υποψήφιο σύστημα 4G) έχει αναπτυχθεί εμπορικά στο Όσλο και τη Στοκχόλμη από το 2009. Ωστόσο, έχει συζητηθεί εάν οι εκδόσεις πρώτης έκδοσης θα πρέπει να θεωρηθούν 4G.

 Τον Μάρτιο του 2008, ο Διεθνής Τηλεπικοινωνιακός Σύνδεσμος (ITU-R) καθόρισε ένα σύνολο απαιτήσεων για τα πρότυπα 4G, με την ονομασία International Advanced Mobile Telecommunications Advanced (IMT Advanced), που καθορίζει απαιτήσεις αιχμής για υπηρεσίες 4G στα 100 megabits ανά δευτερόλεπτο (Mbit/s) για επικοινωνία υψηλής κινητικότητας (όπως από τρένα και αυτοκίνητα) και 1 gigabit ανά δευτερόλεπτο (Gbit /s) για επικοινωνία χαμηλής κινητικότητας (όπως πεζοί) Σε αντίθεση με προηγούμενες γενιές, ένα σύστημα 4G δεν υποστηρίζει την παραδοσιακή υπηρεσία τηλεφωνίας με κυκλώματα μεταγωγής, αλλά επικοινωνία βασισμένη στο πρωτόκολλο Internet IP, όπως η IP τηλεφωνία. Όπως φαίνεται, η ραδιοφωνική τεχνολογία εξάπλωσης φάσματος που χρησιμοποιείται σε συστήματα 3G εγκαταλείπεται σε όλα τα υποψήφια συστήματα 4G και αντικαθίσταται από τη μετάδοση πολλαπλών φορέων OFDMA και από άλλα συστήματα εξισορρόπησης τομέα συχνοτήτων (FDE), καθιστώντας δυνατή τη μεταφορά πολύ υψηλών ρυθμών μετάδοσης δεδομένων πολλαπλών διαδρομών διάδοσης πορειών. Ο ρυθμός bit κορυφής βελτιώνεται περαιτέρω από έξυπνες συστοιχίες κεραίας για επικοινωνίες MIMO.
Φεντερίκο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο

Ο Φεντερίκο Β΄ Πάολο Νοβέλλο, ιταλ.: Federico II Paolo Novello da Montefeltro (απεβ. π. το 1370) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόμης του Ουρμπίνο από το 1364 μέχρι το τέλος του.

 Ήταν γιος του Νόλφο κόμη του Μοντεφέλτρο. Είχε τέσσερις γιους, εκ των οποίων ο Αντόνιο Β΄ επέστρεψε, για να γίνει κόμης του Ουρμπίνο το 1364 . Γιος του ήταν ο: Αντόνιο Β΄ 1348-1404, κόμης του Ορμπίνο. Νόλφο Β΄. Γκαλάσο. Γκούιου.
Διαβήτης (αστερισμός)

Ο Διαβήτης (Λατινικά: Circinus, συντομογραφία: Cir) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Λύκο, Κένταυρο, Μυία, Πτηνόν, Νότιον Τρίγωνον και Γνώμονα. Βρίσκεται ολόκληρος στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας και είναι αόρατος από την Ελλάδα. Δεν υπάρχει σε όλο τον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τρίτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ο Γκουλντ του απέδιδε 48 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

 Ο α Διαβήτου είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 3,19 και φασματικό τύπο Ap με φασματικές γραμμές στροντίου, ευρωπίου και χρωμίου. Ο β Διαβήτου έχει φαινόμενο μέγεθος 4,07 και φασματικό τύπο A3 V. Ο γ είναι διπλός, με συνολικό φαινόμενο μέγεθος 4,51 και φασματικούς τύπους B5 IV και F8. Ο δ έχει φαινόμενο μέγεθος 5,09 και φασματικό τύπο O8 V (κυανός νάνος). Ο ε έχει φαινόμενο μέγεθος 4,86 και φασματικό τύπο K2 III. Ο θ έχει φαινόμενο μέγεθος 5,11 και φασματικό τύπο B4 Vpe. Επειδή τέμνεται (στο βόρειο μέρος του) από τον γαλαξιακό ισημερινό, ο Διαβήτης είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία: Τα ανοικτά σμήνη αστέρων NGC 5823 και NGC 5715 έχουν φαινόμενα μεγέθη 7,9 και 9,8 αντιστοίχως. Τα πλανητικά νεφελώματα PK 318-2.2 (φαιν.μέγεθος 10,6) και PK 318-2.1 (φαιν.μέγεθος 11,1) είναι προσιτά σε μεγάλα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, ενώ το σκοτεινό νεφέλωμα Be 145 διακρίνεται και με κιάλια. Στο Διαβήτη βρίσκεται και ο χιλιοστός πάλσαρ (pulsar) που ανακαλύφθηκε ποτέ, ο PSR B1524-5709, που ανακαλύφθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1998. Αλλά και ένας γαλαξίας της Τοπικής Ομάδας, ο Νάνος του Διαβήτου ή ESO 097-G013 με φαιν. μέγεθος 10,6, βρίσκεται στον αστερισμό, ενώ στον Διαβήτη, τον Κένταυρο και την `Υδρα κείται το υπερσμήνος που είναι γνωστό με την ονομασία «Μέγας Ελκυστής» (Great Attractor). Κατάλογος αστέρων του Διαβήτη
Καυτός Ποσειδώνας

Ο όρος καυτός Ποσειδώνας (Hot Neptune ή Hoptune) αφορά έναν τύπο γιγάντιου εξωπλανήτη με μάζα παρόμοια με εκείνη του Ουρανού ή του Ποσειδώνα σε τροχιά κοντά στο άστρο του, συνήθως λιγότερο από 1 AU. Ο πρώτος ζεστός Ποσειδώνας ανακαλύφθηκε το 2007 και ήταν ο Gliese 436 b, ένας εξωπλανήτης σε απόσταση 33 έτη φωτός. Πρόσφατες παρατηρήσεις έχουν αποκαλύψει ένα μεγαλύτερο δυναμικό πληθυσμό καυτών Ποσειδώνων στον γαλαξία μας, μεγαλύτερο από ότι νομίζαμε πριν. Αυτό το είδος των πλανητών μπορεί να έχουν σχηματιστεί είτε επί τόπου, είτε σε μεγαλύτερη τροχιά σε αρχικό χρόνο πριν μεταναστεύσουν στην κοντινή τροχιά.

 Λόγω της κοντινής απόστασης από το μητρικό τους άστρο, οι καυτοί Ποσειδώνες έχουν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα και ευκαιρία να διέρχονται από το άστρο τους, όπως φαίνονται από ένα απομακρυσμένο σημείο, από ό, τι έχουν πλανήτες με την ίδια μάζα σε μεγαλύτερες τροχιές. Αυτό αυξάνει τις πιθανότητες ανακάλυψής τους. Στους διερχόμενους καυτούς Ποσειδώνες περιλαμβάνονται ο Gliese 436 b και ο HAT-P-11b, ο οποίος πρόσφατα παρατηρήθηκε από την αποστολή Kepler. Ο Gliese 436 b (επίσης γνωστός ως GJ 436b) ήταν ο πρώτος καυτός Ποσειδώνας που ανακαλύφθηκε με βεβαιότητα το 2007. Ο εξωπλανήτης Mu Arae c (ή HD 160691 c), που ανακαλύφθηκε το 2004, θα μπορούσε επίσης να είναι ένας καυτός Ποσειδώνας, αλλά δεν έχει αποδειχθεί οριστικά. Η πρώτη θεωρητική μελέτη για το πώς θα μπορούσε να σχηματιστεί ένας καυτός Πωσειδώνας πραγματοποιήθηκε το 2004. Καυτός Δίας Μίνι-Ποσειδώνας Υπεργαία Gillon, et. al. (September 2007). «Detection of transits of the nearby hot Neptune GJ 436 b». Astronomy and Astrophysics 472 (2): L13–L16. doi:10.1051/0004-6361:20077799. Bibcode: 2007A&A...472L..13G. Paul Gilster (16 Μαΐου 2007). «Transiting 'Hot Neptune' Found». Centauri Dreams. Μια συζήτηση για την "Ανίχνευση των διελεύσεων από το κοντινό ζεστό Ποσειδώνα GJ 436 β" χαρτί.
Ειρήνη Γκίνη

Η Ειρήνη Γκίνη ή Μίρκα Γκίνοβα (σλαβομακεδόνικα: Мирка Гинова, 1916-1946) ήταν Σλαβομακεδόνισσα αντάρτισσα από την Ελλάδα που έδρασε κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου ως μέλος του ΕΛΑΣ και αργότερα του ΝΟΦ. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε από το ελληνικό κράτος κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο.

 Η Γκίνη καταγόταν από το Ρουσίλοβο (νυν Ξανθόγεια) του νομού Πέλλης και προερχόταν από φιλοβουλγαρική οικογένεια. Σπούδασε σε σχολή νηπιαγωγών της Καστοριάς, από όπου αποφοίτησε το 1936 και ήταν νηπιαγωγός ή δασκάλα. Στη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε μέλος εαμικών αντιστασιακών οργανώσεων, της ΟΚΝΕ και αργότερα του ΚΚΕ, δρώντας στον νομό Πέλλας. Αντιθέτως, ορισμένοι συγγενείς της συνδέθηκαν με τη Βουλγαρική Λέσχη Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια η Γκίνη μετατέθηκε σε σχολείο της Άρνισσας, από όπου όμως αποπέμφθηκε κατηγορούμενη για ανάρμοστη ηθική συμπεριφορά. Παράλληλα, αντιμετώπιζε κατηγορίες για συμμετοχή στην εκτέλεση δύο ατόμων. Ακολούθως κατέφυγε στη Γιουγκοσλαβία και συγκεκριμένα στο έδαφος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου αναδείχτηκε σε καθοδηγητικό στέλεχος του ΝΟΦ, σλαβομακεδονικής εθνικιστικής οργάνωσης που ιδρύθηκε με υπόδειξη της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης και διεκδικούσε την απόσπαση ελληνικών εδαφών και τη δημιουργία της Μεγάλης Μακεδονίας στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβίας. Παράλληλα ήταν μέλος της «Αντιφασιστικής Ένωσης Γυναικών», οργάνωσης Σλαβομακεδόνων της Ελλάδας. Αιχμαλωτίστηκε από ελληνικές κυβερνητικές δυνάμεις τον Ιούλιο του 1946 μαζί με άλλους ένοπλους του ΝΟΦ και του ΚΚΕ. Η Γκίνη καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο με την κατηγορία της συνωμοσίας για την απόσπαση ελληνικών εδαφών. Μαζί με άλλους έξι κομμουνιστές εκτελέστηκε από χωροφύλακες τα χαράματα της 26ης Ιουλίου του 1946 λίγο έξω από τα Γιαννιτσά.Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδας. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη με την πλειονότητα των διωχθέντων Σλαβομακεδόνων την περίοδο αυτή, η είδηση της καταδίκης και της εκτέλεσης της Γκίνη διαδόθηκε διεθνώς.Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας η Γκίνη θεωρούνταν ηρωίδα του «εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στη Μακεδονία του Αιγαίου» και τη δεκαετία του 1960 είχε ονομαστεί προς τιμήν της ένα εργοστάσιο στα Σκόπια. Επιπλέον ο πολιτιστικός οργανισμός του δήμου Ντέμιρ Κάπιγια φέρει το όνομά της, ενώ το 2006 στήθηκε προτομή της στο Μοναστήρι. Τον Ιανουάριο του 2019, κατά τη συζήτηση για τη συμφωνία των Πρεσπών, η αναφορά στο όνομα της Γκίνη έγινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου ανάμεσα στον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα και τον γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Δημήτρη Κουτσούμπα. Η Γκίνη είχε αποκτήσει ένα τέκνο εκτός γάμου, το οποίο δεν επέζησε, ωστόσο αποτέλεσε την αφορμή για να διωχθεί από το σχολείο που υπηρετούσε στην Άρνισσα. Αργότερα, σύμφωνα με μια άποψη, συνδέθηκε ερωτικά με τον γραμματέα του ΝΟΦ Πέλλας, Β. Αγιανόφσκι-Ότσε. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mirka Ginova στο Wikimedia Commons
Γεράρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ

Ο Γεράρδος ΣΤ΄, γαλλ.: Gerard VI vicomte de Fezensaguet, (1235–1285), ήταν υποκόμης του Φεζενσαγκέ από το 1240 έως το 1285, στη συνέχεια κόμης του Aρμανιάκ και του Φεζενσάκ από το 1256 έως το 1285. Ήταν γιος του Ρογήρου υποκόμη του Φεζενσαγκέ, και της Πινσέλ ντ' Αλμπρέ.

 Το 1249 αμφισβήτησε την κατοχή του Armagnac και του Fézensac που οδήγησε σε πόλεμο με τον Arnaud Odon, τον Viscount Lomagne και τον Auvillars, σύζυγο του Mascarós I του Armagnac, κληρονόμου των κομητειών Armagnac και Fezensac και πατέρα του Mascarós Lomagne II. Σε αυτόν τον πόλεμο ο Gerald υποστηρίχθηκε από τον άρχοντά του, κόμη Raymond VII της Τουλούζης. Συνελήφθη, αφέθηκε ελεύθερος για λύτρα και συνέχισε τον αγώνα με επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, η μητέρα του, Pincelle d'Albret, παρουσίασε στο όνομά του την κομητεία Fezensaguet ως φόρο τιμής στον Alphonse of Poitiers, τον διάδοχο του Raymond VII, σε αντάλλαγμα για συνεχή υποστήριξη. Μόλις το 1255 ο Gaston, Viscount of Bearn, κατάφερε να συμφιλιώσει τους αντιπάλους. Το 1256, μετά τον θάνατο του άτεκνου Mascarós II Lomagne, ο Gerald, ως ο στενότερος συγγενής της, κληρονόμησε τις κομητείες Armagnac και Fezensac. Μετά από πολυάριθμες διαμάχες με τον Σενεσχάλ του Λανγκεντόκ, συνελήφθη και φυλακίστηκε δύο χρόνια στο κάστρο του Περόν. Απελευθερωμένος, απέτισε φόρο τιμής στον Εδουάρδο Α', βασιλιά της Αγγλίας. Το 1260 παντρεύτηκε τη Mάτε ντε Μπεάρν (1250 - μετά το1317), κόρη του Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν και της Mάρτας υποκόμισσας του Μαρσάν . Είχαν έξι παιδιά: Bερνάρδος ΣΤ΄ (1270 - 1319), κόμης του Αρμανιάκ και Φεζενσάκ. Γκαστόν (1275 - 1320), δημιούργησε τον κλάδο των υποκομήτων του Φεζενσαγκέ. Ροζέρ (απεβ. 1339), αρχιεπίσκοπος του Ωχ (auch), επίσκοπος του Λαόν και του Λαβώρ. Mασκαρός (γενv.1285), σύζυγος του Γκυγιώμ Αρνώ Φυμέλ (γενν. 1280), υποκόμης του Λαμπάρ (Labarthe) και Ωρ (Aure). Aλαρκόν (1285 - 1313), παντρεύτηκε τον Bερνάρδο Η΄ (1285 - 1336), κόμη του Κομένζ (Comminges). Μάτε (1285 - 1313), παντρεύτηκε τον Μπερνάρ Τρενκελεόν Λομάν (1280 - 1337), κύριο του Φιμαρκόν. Bulletin de la Section de géographie, Vol.15, Ed. Ernest Leroux, Imprimerie Nationale, 1900. Revue de gascogne, Τόμος 21, Εκδ. Société historique de Gascogne, Imprimerie et Lithographie Felix Foix, 1880.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1983-84

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1983-84 ήταν η 45η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 13η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1983-84 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1984-85.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1984-85. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1984-1985. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1982-83, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1983-84 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1982-83 Ερμής Αραδίππου και Εθνικός Άχνας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και ο ΑΠΟΠ Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1983-84. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1983/84 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 114. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 154. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 145. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1983-84 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Εδιμβούργο των 7 Θαλασσών

Το Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών είναι ο μοναδικός κύριος οικισμός του νησιού Τριστάν ντα Κούνια. Μαζί με τα νησιά της Αγίας Ελένης,της Ασενσιόν καθώς και μερικά ακόμα ακατοίκητα νησιά αποτελούν το Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος της Αγίας Ελένης, Ασενσιόν και Τριστάν ντα Κούνια στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Μεταξύ των ντόπιων αναφέρεται πάντα ως ο Οικισμός (The Settlement) ή το Χωριό (The Village). Το Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών θεωρείται ως ο πιο απομακρυσμένος μόνιμος οικισμός στην Γη, έχοντας 2.173 χιλιόμετρα (1.350 μίλια) απόσταση από τον εγγύτερο οικισμό, στην νήσο της Αγίας Ελένης.

 Ο οικισμός βρίσκεται στην βόρεια ακτή του νησιού με συντεταγμένες 37°4′2.2″S 12°18′36″W και έχει πληθυσμό περίπου 250 κατοίκους, ενώ πήρε το όνομά του προς τιμή του Πρίγκιπα Alfred, Δούκα του Εδιμβούργου, ο οποίος επισκέφτηκε το νησί το 1867. Στο Εδιμβούργο των Επτά Θαλασσών υπάρχει ένα μικρό λιμάνι, η κατοικία του Διοικητή, ταχυδρομείο καθώς και επιστημονικός σταθμός παρακολούθησης ΄ Η πρόσβαση στον οικισμό και γενικότερα στο νησί Τριστάν ντα Κούνια γίνεται πάντα και μόνο με πλοίο. Η διάρκεια του ταξιδιού είναι συνήθως 6 ημέρες καλύπτοντας 2810 χλμ. ή 1750 μίλια από το λιμάνι του Κέιπ Τάουν. Η τελική αποβίβαση εξαρτάται από τον καιρό και συνήθως γίνεται άμεσα με ελικόπτερο, εκτός εάν επικρατούν πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Χείμαρρος Νάξου

Η Χείμαρρος (παλαιότερη ονομασία Κουτσοχεράδο ή Κουτσοχεράδος) είναι η ονομασία οικισμού της κεντρικής Νάξου που βρίσκεται κοντά (περίπου 1 χλμ) και ανατολικά του οικισμού του Χαλκείου. Από το 1981 και μετά, αποτελεί μαζί με τον οικισμό Τσικαλαριό, το χωριό Ζωοδόχος Πηγή με 174 κατοίκους. Μαζί με το Χαλκείο και τον μικρό οικισμό Ράχη αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Χαλκείου, που υπάγεται στο Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.

 Για τα έτη 1835 έως 1879 δεν έχουμε πληθυσμιακά στοιχεία για τον οικισμό λόγω του ότι απογράφεται μαζί με το Τσικαλαριό. Το ίδιο ισχύει και για τα έτη από 1981 έως 2011 γιατί απογράφεται μαζί με το Τσικαλαριό ως Ζωοδόχος Πηγή. Το 1835, ο οικισμός Κουτσοχεράδο μαζί με τον οικισμό Τσικαλαριό έχει 182 κατοίκους (57 οικογένειες) και προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα Δήμο Τραγαίας της επαρχίας Νάξου, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου. Το 1889, στην απογραφή οι οικισμοί Κουτσοχεράδο και Τσικαλαριό αναγνωρίζονται σε ξεχωριστούς οικισμούς. Το 1912, ο Δήμος Τραγαίας καταργείται και δημιουργείται η κοινότητα Χαλκείου, όπου και προσαρτάται. Το 1955, ο οικισμός από Κουτσοχεράδος μετονομάζεται σε Χείμαρρος. Το 1981, στην απογραφή, καταργείται σαν «ανεξάρτητος» οικισμός και μαζί με τον οικισμό Τσικαλαριό αποτελούν το χωριό Ζωοδόχος Πηγή που υπάγεται στην κοινότητα του Χαλκείου. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα του Χαλκείου καταργείται και ο οικισμός (ως Ζωοδόχος Πηγή) προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Δρυμαλίας με έδρα τον οικισμό Χαλκείο. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος Δρυμαλίας και ο οικισμός (ως Ζωοδόχος Πηγή) προσαρτάται στο νεοσύστατο Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.
Ανδρόνικος Πάικος

Ο Ανδρόνικος Πάικος ( 1796 ή 1799 - 1879 ) ήταν Μακεδόνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, καθηγητής πανεπιστημίου, πολιτικός, πληρεξούσιος σε δυο εθνοσυνελεύσεις και υπουργός σε τρεις κυβερνήσεις.

 Γεννήθηκε το 1796 ή το 1799 στη Θεσσαλονίκη και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Η έκρηξη της Επανάστασης τον βρήκε στην Πάδουα της γειτονικής Ιταλίας όπου σπούδαζε νομικά. Παρόλα αυτά, συγκέντρωσε όσα χρήματα μπόρεσε, προμηθεύτηκε όπλα και πολεμοφόδια και αφού ναύλωσε ένα ιστιοφόρο, κατέπλευσε στην Καλαμάτα το Νοέμβριο του 1821 και εντάχθηκε στο σώμα του Δημήτριου Υψηλάντη λαμβάνοντας, τα επόμενα χρόνια, μέρος σε πολλές μάχες σε ολόκληρη την Πελοπόννησο και κατορθώνοντας να προαχθεί μέχρι το βαθμό του λοχαγού. Μετά την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια αποφάσισε να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ευρώπη. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832. Στην Ελλάδα επανήλθε το έτος 1833 και κατάφερε να αποκτήσει την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση του βασιλιά Όθωνα. Πέτυχε επανειλημμένα να καταλάβει τα αξιώματα του υπουργού: Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837 υπουργός επί της Δικαιοσύνης, Κυβέρνηση Όθωνος 1837 επί της Δικαιοσύνης και των Εξωτερικών. Επί βασιλείας Όθωνα διετέλεσε επίσης εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Παράλληλα, κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για τη δημιουργία και ανάπτυξη του δικαστικού κλάδου στην Ελλάδα. Έγινε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση του 1843 και αργότερα υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή του 1849. Ο Πάικος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από την πολιτική, απεβίωσε στην Αθήνα την 22α Ιανουαρίου του 1880 Παύλος Διομήδης, επιμ. (27 Ιανουαρίου 1880). Δελτίον της Εστίας - αριθ. 161. Αθήνησι: Τύποις Πέτρου Περρή. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010. Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 19ος, σελ 344. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.46
Δαμοκλής

Ο Δαμοκλής (αρχαία ελληνικά: Δαμοκλῆς, σύνθετη λέξη που αποτελείται από τα δῆμος και κλέος και σημαίνει "η δόξα του λαού") είναι μορφή που αναφέρεται σε ανέκδοτο με ηθικό δίδαγμα υπό τον τίτλο Δαμόκλειος Σπάθη. Πρόκειται για έναν υπαινιγμό για τον άμεσο και παντοτινό κίνδυνο που συναντάται σε άτομα μεγάλης εξουσίας. Ο Δαμοκλής που αναφέρεται στο ανέκδοτο ήταν ένας δουλοπρεπής αυλικός και κόλακας στην αυλή του Διονυσίου Β', ενός τυράννου των Συρακουσών της Σικελίας τον 4ο αιώνα π.Χ. Το ανέκδοτο βρέθηκε στη χαμένη ιστοριογραφία της Σικελίας από τον Τιμαίο τον Ταυρομενίτη (356-260 π.Χ). Ο Ρωμαίος ρήτορας, Κικέρωνας, ίσως το διάβασε στον Διόδωρο Σικελιώτη, ο οποίος το χρησιμοποίησε στο "Ερωτήσεις Τυσκυλανές" (5, 61-62), πράγμα το οποίο σημαίνει πως έτσι πέρασε και στην ευρωπαϊκή κουλτούρα.

 Μία ημέρα ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή, τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας, όλα τα προνόμια του άρχοντα, αλλά μόνο για μία ημέρα. Ο Δαμοκλής δέχθηκε με χαρά αυτήν την απρόσμενη πρόσκληση, απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια. Με διαταγή του ίδιου του Διονυσίου του φόρεσαν τη βασιλική ενδυμασία και τον συνόδευσαν στη μεγάλη τραπεζαρία, όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Ο Δαμοκλής απολάμβανε τη βασιλική μεταχείριση περιεργαζόμενος το χώρο γύρω του, όταν παρατήρησε επάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί, το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του. Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε την απορία του σχετικά με το σπαθί στον Διονύσιο εκείνος του απάντησε: "Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ ο ίδιος εκεί για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για το λαό μου και σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά". Ο Δαμοκλής, όταν άκουσε την εξήγηση του Διονυσίου, πανικοβλήθηκε, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός άρχοντα, συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Για αυτό τον λόγο άφησε αμέσως τη ζωή του άρχοντα, αδιαφορώντας για τα μεγαλεία, τις αξιώσεις και τις τιμές και ζήτησε να μεταφερθεί στη παλαιά ταπεινή του θέση. Η φράση αυτή χρησιμοποιείται συμβολικά για να δηλώσει είτε μία επικείμενη μεγάλη καταστροφή, είτε την απειλή τιμωρίας μεγάλου μεγέθους. Η φράση χαρακτηρίζει τον συνεχή φοβερό και θανάσιμο κίνδυνο, που απειλεί τον άνθρωπο κάθε στιγμή, όταν αυτός θέτει ως προτεραιότητα της ζωής του την προσωπική ευημερία, τη ματαιοδοξία και τον υλισμό. Όπως ο αυλοκόλακας Δαμοκλής, υπό το φόβο της τιμωρίας, άλλαξε και έγινε ταπεινός, έτσι και αυτή η φράση είναι και μια προειδοποίηση για αλλαγή, σε όσους ακολουθούν στη ζωή τους το δρόμο της ανευθυνότητας, του υλισμού και της ηδονοθηρίας και παραβλέπουν τις ατομικές ευθύνες που πρέπει να έχουν αν επιθυμούν να είναι ελεύθεροι. Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, Εκδ. Δομή τομ. Α΄ISBN 960-6669-32-7 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sword of Damocles στο Wikimedia Commons
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μυκόνου

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Μυκόνου. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Μυκόνου έχει πληθυσμό 10134 κατοίκους.

 Έδρα του Δήμου είναι η Μύκονος. Ο Δήμος Μυκόνου έχει μόνιμο πληθυσμό 10134 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Άνω Μεράς Μυκόνου [ 1737 ]η Άνω Μερά [ 1459 ] η Καλαφάτη [ 278 ] τα Κταπόδια (νησίδα) [ 0 ] το Τραγονήσι (νησίδα) [ 0 ]Δημοτική Κοινότητα Μυκονίων [ 8397 ]ο Άγιος Ιωάννης Διακόφτης [ 259 ] ο Άγιος Στέφανος [ 178 ] η Δήλος (νησίδα) [ 24 ] ο Κάβουρας (νησίδα) [ 0 ] ο Κλουβάς [ 953 ] το Κρομμύδι (νησίδα) [ 0 ] το Μαρμαρονήσι (νησίδα) [ 0 ] ο Μπάος επί της νήσου Αγίου Γεωργίου [ 0 ] η Μύκονος [ 3783 ] ο Ορνός [ 1025 ] ο Πλατύς Γιαλός [ 833 ] το Πλιντρί [ 544 ] η Ρήνεια (νησίδα) [ 0 ] το Σφοντήλι (νησίδα) [ 0 ] ο Τούρλος [ 669 ] ο Φάρος Αρμενιστής [ 109 ] η Ψαρρού [ 20 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Αδελαΐδα του Άιλενμπουργκ

Η Αδελαΐδα, γερμ.: Adelheide von Eilenburg von Wettin (π. 1030 - 26 Ιανουαρίου 1071) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν γερμανίδα ευγενής, κόρη του μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ (= Κάτω Λουσατίας) και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Αυστρίας.

 Ήταν η μόνη κόρη του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ και της πρώτης συζύγου του Όντας της Λουσατίας, κόρης του Τήτμαρ μαργράβου του Σαξονικής Όστμαρκ. Το 1060 παντρεύτηκε τον Eρνέστο ων Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας· ήταν η πρώτη του σύζυγος. Είχαν παιδιά: Λεοπόλδος Β΄ 1050-1095, μάργραβος της Αυστρίας. Aδαλβέρτος Α΄ απεβ. 1100, κόμης του Πέρνεγκ. μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Πόιγκεν. Γιουστίτια, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ κόμη του Ντήσεν-Βόλφρατσχαουζεν.
Στράτσιμιρ Ζάβιντοβιτς

Ο Στράτσιμιρ, γιος του Ζάβιντα, σερβ.: Страцимир Завидовић από τον Οίκο των Βουκάνοβιτς (12ος αι.) ήταν ευγενής Σέρβος, ζουπάνος (πρίγκιπας) του Δυτικού Μοράβα, που ήταν υποδιαίρεση του μεγάλου πριγκιπάτου της Σερβίας. Την περιοχή του την είχε ως πρόσοδο (appanage) και την κυβέρνησε το διάστημα 1163-66.

 Ήταν γιος του Ζάβιντα, ζουπάνου (πρίγκιπα) της Ζαχούμλια. Του δόθηκε η επαρχία (oblast) του Δυτικού Μοράβα να την κυβερνήσει ως πρίγκιπας, έπειτα από τη διαίρεση της Σερβικής γης από τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Οι αδελφοί του έλαβαν και αυτοί περιοχές: ο Μίροσλαβ το Ζαχούμλιε και την Τραβούνια, ο Στέφανος Νέμανια τις Τόπλιτσα, Ράσινα και Ρέκε, ενώ ο πρωτότοκος Τίχομιρ έλαβε την ανώτερη εξουσία του πριγκιπάτου. Ο Στράσιμιρ έκτισε το φρούριο του Μόραβσκι Γκράντατς, το μοναστήρι της Θεοτόκου στο Σάσακ, όπου ήταν η έδρα του. Το 1166 ο Στέφανος Νέμανια εκτόπισε τον Τίχομιρ με ένα πραξικόπημα και εκδίωξε τους αδελφούς του στη Ρωμανία το 1167/68. Ο Στέφανος Νέμανια νίκησε τον Τίχομιρ και τον Ρωμαϊκό στρατό του, που είχε έρθει ως σύμμαχος. Ο Τίχομιρ πνίγηκε σε έναν ποταμό και από τους αδελφούς του αφαιρέθηκαν οι τίτλοι τους· ο Στέφανος Νεμάνια έγινε ηγεμόνας όλης της Σερβίας και ιδρυτής του Οίκου των Νέμανιτς. Συγχώρεσε τους αδελφούς του και ο Στράσιμιρ συνέχισε να εξουσιάζει την επικράτειά του. Όταν ο Στέφανος Νέμανια πολιόρκησε και ανέκτησε τον έλεγχο της Ντούκλιας/Διόκλειας στη δεκαετία του 1180, ο Στράσιμιρ και ο Μίροσλαβ επιτέθηκαν στις δυνάμεις του συγγενούς τους Μιχάηλο Γ΄ ηγεμόνα της Ντούκλιας. Андрија Веселиновић, Радош Љушић, Српске династије, Нови Сад – Београд 2001, 35–36. ISBN 86-83639-01-0 Живковић, Тибор (2006). Портрети српских владара: IX-XII век (Portraits of Serbian Rulers: IX-XII Century). Београд: Завод за уџбенике и наставна средства., 119–124.
Σεμπάστιαν Χάφνερ

Ο Σεμπάστιαν Χάφνερ (Sebastian Haffner, ψευδώνυμο του Ράιμουντ Πρέτσελ, Raimund Pretzel, 27 Δεκεμβρίου 1907 - 2 Ιανουαρίου 1999) ήταν Γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το έργο του συγκεντρώθηκε κυρίως γύρω από τη νεότερη ιστορία της Γερμανίας. Ο Χάφνερ είναι από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της ιστορικής λογοτεχνίας.

 Γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1907. Το 1938 εγκατέλειψε τη Γερμανία με την εβραία αρραβωνιαστικιά του και πήγε μαζί της στο Λονδίνο, όπου δούλεψε μέχρι το 1954 σαν δημοσιογράφος και συγγραφέας της αγγλικής εφημερίδας The Observer. Για να μη φέρει όμως σε κίνδυνο την οικογένεια του που εξακολουθούσε να ζει στη Γερμανία, αποφάσισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Σεμπάστιαν Χάφνερ για την εργασία του. Το 1954 επιστρέφει στο Βερολίνο όπου εξακολουθεί να εργάζεται για την αγγλική εφημερίδα μέχρι τις 13 Αυγούστου 1961, τη μέρα δηλαδή που άρχισε να χτίζεται το τείχος του Βερολίνου. Μέχρι το 1975 γράφει για διάφορες γερμανικές εφημερίδες ("Die Welt", "Stern" magazine). Επίσης είχε δική του εκπομπή στη γερμανική τηλεόραση. Πέθανε στο Βερολίνο το 1999. 1940 Germany: Jekyll & Hyde, (γερμανικά) ISBN 3-930278-04-9 1964 Die sieben Todsünden des deutschen Reiches im Ersten Weltkrieg 1967 Winston Churchill, Βιογραφία (γερμανικά) ISBN 3-463-40413-3 1968 Der Verrat (περί της επανάστασης του Νοέμβριου 1918 στη Γερμανία) 1978 The Meaning of Hitler ISBN 0-674-55775-1, μετάφραση του Anmerkungen zu Hitler, Publishing house. Fischer Taschenbuch, Frankfurt am Main. ISBN 3-596-23489-1. 1979 Preußen ohne Legende 1980 Überlegungen eines Wechselwählers, Publishing house. Kindler GmbH, München. ISBN 3-463-00780-0 1985 Im Schatten der Geschichte: Historisch-politische Variationen,. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart. ISBN 3-421-06253-6 1987 Von Bismarck zu Hitler: Ein Rückblick, Publishing house Kindler GmbH, München. ISBN 3-463-40003-0 1989 Der Teufelspakt: Die deutsch-russischen Beziehungen vom Ersten zum Zweiten Weltkrieg, Publishing house Manesse, Zürich. ISBN 3-7175-8121-X 1995 Der Verrat: Deutschland 1918/19. Publishing house 1900, Berlin. ISBN 3-930278-00-6 1997 Zwischen den Kriegen. Essays zur Zeitgeschichte, ISBN 3-930278-05-7 2000 Defying Hitler: A Memoir ISBN 0-312-42113-3, μετάφραση του Geschichte eines Deutschen. Die Erinnerungen 1914-1933. (Γράφτηκε περίπου το 1940, δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του) ISBN 3-423-30848-6 Εκτίμηση του βιβλίου από τον Charles Taylor στο www.Salon.com Αρχειοθετήθηκε 2004-10-26 στο Wayback Machine. 2000 Der Neue Krieg, Publishing house Alexander, Berlin. ISBN 3-89581-049-5 2002 Die Deutsche Frage: 1950 - 1961: Von der Wiederbewaffnung bis zum Mauerbau, Publishing house Fischer Taschenbuch, Frankfurt am Main. ISBN 3-596-15536-3 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sebastian Haffner στο Wikimedia Commons
Μαρία Γκοντζάγκα, δούκισσα του Μομφερράτου

Η Μαρία (ιταλ. Maria Gonzaga, 29 Ιουλίου 1609 - 14 Αυγούστου 1660) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του Δούκα της Μάντουας & του Μομφερράτου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μαγιέν.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Φραγκίσκου Δ΄ της Μάντοβας & του Μομφερράτου και της Μαργαρίτας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας. Παντρεύτηκε το 1627 τον Κάρολο Γκοντζάγκα, Δούκα του Μαγιέν, και είχε τέκνο: Μαρία (;). Κάρολος Β΄ (1629 - 1665), Δούκας της Μάντουα & του Μομφερράτου. Ελεονώρα (1630 - 1686), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Sardimpex.com : Gonzaga - Marchesi e Duchi sovrani di Mantova, indice L1[permanent dead link] Marek, Miroslav. "Gonzaga family". Genealogy.EU.
Πατρίσιο Αλεχάντρο Καμπς

Ο Πατρίσιο Αλεχάντρο Καμπς (Patricio Alejandro Camps) είναι Αργεντινός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 29 Ιανουαρίου 1972 στο Μπουένος Άιρες. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και κεντρικός επιθετικός.

 Αγωνίστηκε για 14 χρόνια στη Βέλες Σάρσφιλντ της Αργεντινής (από τα παιδικά τμήματα) έχοντας 216 συμμετοχές στο πρωτάθλημα Αργεντινής και 69 γκολ. Το 2000 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με το ποσό 1,6 δισ. δρχ. (περίπου 4,7 εκ. ευρώ), αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που έχει αποκτήσει ποτέ η ομάδα. Ο Πατρίσιο Καμπς ήταν πρωταγωνιστής στη μεγάλη νίκη πρόκριση του ΠΑΟΚ απέναντι στην Ουντινέζε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις 9 Νοεμβρίου 2000 με σκορ 3-0. Η Ουντινέζε ήταν πρωτοπόρος του ιταλικού πρωταθλήματος και έχοντας κερδίσει στην πρώτη αναμέτρηση 1-0, έδειχνε να ελέγχει τον αγώνα, τον οποίο ανέτρεψε με την είσοδό του στο παιχνίδι ο Πατρίσιο Καμπς, σκοράροντας με κεφαλιές τα 2 πρώτα γκολ. Μετά τη θητεία του στον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στη Βέλες Σάρσφιλντ, στην Κίλμες αλλά και στην Ολίμπια Ασουνσιόν της Παραγουάης. 1991-1994 Velez Sarsfield Buenos Aires 1994-1995 CA Banfield 1995-2000 Velez Sarsfield Buenos Aires 2000-2001 ΠΑΟΚ 2001-2002 Velez Sarsfield Buenos Aires 2002-2003 Tecos UAG Guadalajara 2003-2004 Quilmes AC 2004-2005 Olimpia Asuncion 1993 Πρωτάθλημα Αργεντινής 1996 Πρωτάθλημα Αργεντινής 1994 Κύπελλο Λιμπερταδόρες 1994 Διηπειρωτικό Κύπελλο 1996 Πρωτάθλημα Απερτούρα 1996 Κύπελλο Ιντεραμερικάνα 1996 Σούπερ Καπ Ν. Αμερικής 1997 Κύπελλο Κυπελλούχων Ν. Αμερικής Ήταν διεθνής 12 φορές με την εθνική Αργεντινής. Ασπρόμαυροι ήρωες
Κομπάι Σεγκούντο

Ο Μάξιμο Φρανσίσκο Ρεπιλάδο Μουνιός Τέλλες (Máximo Francisco Repilado Muñoz, 18 Νοεμβρίου 1907 - 14 Ιουλίου 2003), γνωστός ως Κομπάι Σεγκούντο (Compay Segundo), ήταν Κουβανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης.

 Κομπάι Σεγκούνδο τον λέγανε χαϊδευτικά, διότι στις μουσικές ενφανίσεις ακομπανιάριζε πάντα παίζοντας το δεύτερο όργανο. Γεννήθηκε στο Σιμπόνι της Κούβας, και μετακόμισε στο Σαντιάγο δε Κούβα μικρό παιδί στα εννέα. Πρωτοεμφανίστηκε στη Δημοτική Μπάντα του Σαντιάγο δε Κούβα. Το 1934, αφου για ένα διάστημα είχε παίξει σε ένα κουιντέτο, μετακόμισε στην Χαβάνα, όπου επίσης έπαιζε κλαρινέτο στην Δημοτική Μπάντα. Επίσης, είχε μάθει να παίζει κιθάρα και τρες (κουβανέζικη κιθάρα). Εφηύρε την επτάχορδη κιθάρα, το λεγόμενο αρμόνικο, που το ονόμασε έτσι επειδή ακομπανιάριζε όλο αρμονία τόσο την ισπανική, όσο και την κουβανέζικη κιθάρα. Στη δεκαετία του 1950 γνώρισε επιτυχία με τους Los Compadres, ένα ντουέτο που σχημάτισε με τον Λορέντζο Ιερεζουέλο το 1947. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Compay Segundo στο Wikimedia Commons
NGC 5728

Ο NGC 5728 είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου Sab ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό του Ζυγού. Έχει γωνιακή έκταση 3.1 "x 1.8" και φαινόμενο μέγεθος 11,4mag. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 7 Μαΐου του 1787.

 Δεδομένα για το NGC 5728 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 5728 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 5728 στο Wikimedia Commons
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ

Η Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ (Aysel Teymurzadə, 25 Απριλίου 1989), γνωστή ως Αϊσέλ, είναι τραγουδίστρια της ποπ μουσικής και της ριθμ εντ μπλουζ από το Αζερμπαϊτζάν. Το 2009 επιλέχθηκε από τον İTV (κρατικό κανάλι του Αζερμπαϊτζάν) να εκπροσωπήσει τη χώρα της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision σε ντουέτο με τον Άρας. Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν Αlways και κατέκτησε τελικά την τρίτη θέση.

 Γεννήθηκε στο Μπακού και είναι η νεότερη από τις τρεις κόρες μιας δημοσιογράφου και ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Ξεκίνησε να τραγουδάει σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών ενώ έκανε επίσης και μαθήματα πιάνου. Είναι απόφοιτη του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Γλωσσών του Αζερμπαϊτζάν. Τον Ιανουάριο του 2009, η Αϊσέλ επιλέχθηκε από το ITV (κρατικό κανάλι του Αζερμπαϊτζάν) να εκπροσωπήσει το Αζερμπαϊτζάν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision μαζί με τον Ιρανό-Σουηδό τραγουδιστή Αράς και το τραγούδι «Always». Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας εκείνη την χρονιά. Στις 16 Μαΐου 2009, η Αϊσέλ και ο Αράς έλαβαν την τρίτη θέση (από τις 25 χώρες) με 207 πόντους στον μεγάλο τελικό. Στις 28 Μαΐου 2009, η Αϊσέλ και ο Αράς ανακοίνωσαν την ευρωπαϊκή περιοδεία τους, περιλαμβάνοντας συναυλίες σε χώρες όπως Σουηδία, Ελλάδα και Ρωσία. Την ίδια περίοδο, η Αϊσέλ έγινε το κεντρικό πρόσωπο της διαφήμισης γιαουρτιών της εταιρείας Danone, η οποία προβλήθηκε σε Αζερμπαϊτζάν και Γεωργία. Το 2012, η Αϊσέλ μαζί με πέντε ακόμη καλλιτέχνες από το Αζερμπαϊτζάν ήταν στην κριτική επιτροπή του τελικού της Δανίας για τη συμμετοχή στη Eurovision. Το 2012, η Αϊσέλ παντρεύτηκε τον Μουράντ Αντιγκοσάλοβ και επέλεξε να αποσυρθεί από το τραγούδι. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, δύο γιους και μια κόρη.
Stones (τραγούδι των Zibbz)

Το "Stones" είναι τραγούδι από το ελβετικό ντουέτο Zibbz. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 9 Ιανουαρίου 2018 από τη δισκογραφική 6003 Records και γράφτηκε από τους Zibbz μαζί με τον Καναδό τραγουδοποιό Λαουρέλ Μπάρκερ. Εκπροσώπησε την Ελβετία στη Eurovision 2018 αλλά απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό του διαγωνισμού.

 Στις 9 Ιανουαρίου 2018, οι Zibbz ανακοινώθηκαν ως μία από τις έξι συμμετοχές του ESC 2018 – Die Entscheidungsshow, του Ελβετικού εθνικού τελικού για τη Eurovision 2018. Ο τελικός έλαβε χώρα στις 4 Φεβρουαρίου 2018 και το "Stones" ανακοινώθηκε το νικητήριο τραγούδι αφού έλαβε τους περισσότερους βαθμούς και από τη διεθνή κριτική επιτροπή και από το Ελβετικό κοινό. Τώρα, θα εκπροσωπήσει την Ελβετία στη Eurovision 2018.Το τραγούδι έλαβε μέρος στον πρώτο ημιτελικό στις 8 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Ευρωμπάσκετ 1991

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης του 1991 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1991) ήταν η 27η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν οκτώ εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Ιταλία και έλαβε χώρα στη Ρώμη. Νικήτρια ήταν η ομάδα της Γιουγκοσλαβίας, που μάλιστα κέρδισε στον τελικό τη διοργανώτρια Ιταλία με 88-73.

 Στον προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι δύο πρώτες ομάδες συνέχισαν στον ημιτελικό γύρο, ενώ οι δύο τελευταίες οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 ως 8. Γκρουπ A Γκρουπ B Θέσεις 5 ως 8 Τελική φάση Γιουγκοσλαβία: Τόνι Κούκοτς, Ζάρκο Πάσπαλι, Άριαν Κόμαζετς, Βλάντε Ντίβατς, Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς, Ζόραν Γιοβάνοβιτς, Ζόραν Σάβιτς, Ζόραν Σρετένοβιτς, Ντίνο Ράτζα Ιταλία: Άριο Κόστα, Σάντρο Ντελ'Ανιέλο, Αλεσάντρο Φαντότσι, Φερντινάντο Τζεντίλε, Αντρέα Γκράτσις, Βάλτερ Μανίφικο, Νταβίντε Πεσίνα, Ρικάρντο Πίτις, Ρομπέρτο Πρέμιερ, Αντονέλο Ρίβα, Στέφανο Ρουσκόνι, Ρομπέρτο Μπρουναμόντι Ισπανία: Ενρίκε Αντρέου, Χοσέ Μιγκέλ Αντούνεθ, Φερνάντο Αρθέγα, Μανέλ Μποσκ, Σιλβάνο Μπούστος, Ζοζέπ Καργόλ, Μιγκέλ Ηάνσεν, Ραφαέλ Χοφρέσα, Αντόνιο Μαρτίν, Χουάν Αντόνιο Ορένγκα, Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο, Τζόρντι Βιγιακάμπα Ελλάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Λιβέρης Ανδρίτσος, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου, Νίκος Γκάλης, Ντίνος Αγγελίδης, Δημήτρης Παπαδόπουλος, Βασίλης Λυπηρίδης, Γιάννης Μυλωνάς, Τζορτζ Παπαδάκος, Κώστας Παταβούκας, Γιώργος Γάσπαρης, προπονητής: Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου FIBA Europe Eurobasket 1991
Ερυθρό του Κονγκό

Το ερυθρό του Κονγκό είναι οργανική ένωση, άλας νατρίου του 3,3'-([1,1'-διφαινυλ]-4,4'-διυλ)δις(4-αμινοναφθαλινο-1-σουλφονικού οξέος). Είναι αζωχρωστική . Το ερυθρό του Κονγκό είναι υδατοδιαλυτό, σχηματίζοντας ένα κόκκινο κολλοειδές διάλυμα. Η διαλυτότητά του είναι μεγαλύτερη σε οργανικούς διαλύτες. Η χρήση του έχει εγκαταλειφθεί εδώ και καιρό, κυρίως λόγω των καρκινογόνων ιδιοτήτων του. Σε pH κάτω από 3,0 γίνεται μπλε, ενώ σε pH πάνω από 5,2 γίνεται κόκκινο, και έτσι χρησιμοποιείται ως δείκτης pH.

 Στην ιστολογία και τη μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για χρώση στην αμυλοείδωση και για τα κυτταρικά τοιχώματα φυτών και μυκήτων και για την εξωτερική μεμβράνη αρνητικών κατά Gram βακτηρίων. Επιπλέον, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του ορότυπου Shigella flexneri 2a, όπου η χρωστική δεσμεύει τη μοναδική δομή λιποπολυσακχαρίτη του βακτηρίου. Επιπλέον, το κόκκινο του Κονγκό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση έκφρασης του συστήματος έκκρισης τύπου III της Shigella flexneri, προκαλώντας την έκκριση IpaB και IpaC, που σχηματίζουν πόρους μετατόπισης εντός της μεμβράνης του κυττάρου ξενιστή, επιτρέποντας στις πρωτεΐνες τελεστές να περάσουν και να αλλάξουν το κύτταρο ξενιστή. Η χρωστική μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ανίχνευση Acanthamoeba, Naegleria και άλλων αμοιβάδων. Στην ομοεστιακή μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σταθερή φθορίζουσα χρώση.