Μπαρακούντα

Οι λούτσοι (barracuda στα αγγλικά) είναι ακτινοπτερύγιοι ιχθύες γνωστοί για το μεγάλο τους μέγεθος και την τρομακτική τους εμφάνιση. Αποτελούν μέλη τους γένους Σφύραινα (Sphyraena), το μόνο γένος στην οικογένεια Σφυραινίδες, και απαντά σε τροπικά και υποτροπικά αλμυρά νερά σε όλο τον κόσμο, κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας και σε κοραλλιογενείς υφάλους και υποθαλάσσια λιβάδια. Τα μεγάλα μπαρακούντα μπορεί να φτάσουν σε μήκος τα 1,7 μέτρα και βάρος τα 45 κιλά. Το γένος περιλαμβάνει 28 είδη.

 Οι λούτσοι έχουν μακρύ, λεπτό σώμα, σαν φίδι, με προεξέχοντα, μυτερά δόντια, όπως τα πιράνχας. Τα δύο ραχιαία πτερύγιά τους βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι λούτσοι είναι σκούρα μπλε, πράσινα, λευκά ή γκρι στο άνω τμήμα του σώματός τους, και ασημένια πλευρά και λευκή κοιλιά. Το χρώμα διαφέρει ανάμεσα στα είδη. Τα πτερύγια μπορεί να είναι κίτρινα ή σκούρα. Οι λούτσοι ζουν κυρίως στους ωκεανούς, αλλά κάποια είδη, όπως το μεγάλο μπαρακούντα (Sphyraena barracuda), ζουν σε υφάλμυρα νερά. Οι λούτσοι είναι άγριοι ευκαιριακοί θηρευτές, οι οποίοι βασίζονται στον αιφνιδιασμό και μικρές σε διάρκεια εκρήξεις ταχύτητας, μέχρι 43 χιλιόμετρα την ώρα, ώστε να φτάσουν την λεία. Τα ενήλικα των περισσότερων ειδών είναι λίγο-πολύ μοναχικά, ενώ τα μικρότερα ψάρια συχνά σχηματίζουν συναθροίσεις. Οι λούτσοι τρέφονται κυρίως με άλλα ψάρια (με μέγεθος ακόμη και ίσο με το δικό τους), όπως οι ροφοί, τα μαγιάτικα, μικροί τόνοι, οι κέφαλοι, οι ρέγγες και οι αντσούγιες, κόβοντάς τα στη μέση. . Σκοτώνουν και καταναλώνουν μεγάλη λεία κόβοντας κομμάτια σάρκας. Οι λούτσοι είναι ανταγωνιστικά είδη και συχνά ανταγωνίζονται με τα σκουμπριά, τις ζαργάνες και κάποιες φορές τα δελφίνια για τροφή. Προς το παρόν, 28 είδη αυτού του γένους έχουν αναγνωριστεί: Sphyraena arabiansis E. M. Abdussamad, Ratheesh, Thangaraja, Bineesh & D. Prakashan, 2015 (Arabian barracuda) Sphyraena acutipinnis F. Day, 1876 (Sharpfin barracuda) Sphyraena afra W. K. H. Peters, 1844 (Guinean barracuda) Sphyraena argentea Girard, 1854 (Pacific barracuda) Sphyraena barracuda (G. Edwards, 1771) (Great barracuda) Sphyraena borealis DeKay, 1842 (Northern sennet) Sphyraena chrysotaenia Klunzinger, 1884 (Yellowstripe barracuda) Sphyraena ensis D. S. Jordan & C. H. Gilbert, 1882 (Mexican barracuda) Sphyraena flavicauda Rüppell, 1838 (Yellowtail barracuda) Sphyraena forsteri G. Cuvier, 1829 (Bigeye barracuda) Sphyraena guachancho G. Cuvier, 1829 (Guachanche barracuda) Sphyraena helleri O. T. Jenkins, 1901 (Heller's barracuda) Sphyraena iburiensis Doiuchi & Nakabo, 2005 Sphyraena idiastes Heller & Snodgrass, 1903 (Pelican barracuda) Sphyraena intermedia Pastore, 2009 Sphyraena japonica Bloch & J. G. Schneider, 1801 (Japanese barracuda) Sphyraena jello G. Cuvier, 1829 (Pickhandle barracuda) Sphyraena lucasana T. N. Gill, 1863 (Lucas barracuda) Sphyraena novaehollandiae Günther, 1860 (Australian barracuda) Sphyraena obtusata G. Cuvier, 1829 (Obtuse barracuda) Sphyraena picudilla Poey, 1860 (Southern sennet) Sphyraena pinguis Günther, 1874 (Red barracuda) Sphyraena putnamae D. S. Jordan & Seale, 1905 (Sawtooth barracuda) Sphyraena qenie Klunzinger, 1870 (Blackfin barracuda) Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758) (Λούτσος) Sphyraena tome Fowler, 1903 Sphyraena viridensis G. Cuvier, 1829 (Yellowmouth barracuda) Sphyraena waitii W. Ogilby, 1908 Όπως οι καρχαρίες, κάποια είδη λούτσου έχουν τη φήμη ότι είναι επικίνδυνοι για τους κολυμβητές. Οι λούτσοι μπορεί να μπερδέψουν τους δύτες για μεγάλους θηρευτές και να τους ακολουθήσουν ελπίζοντας ότι θα φάνε τα αποφάγια της λείας τους. Κολυμβητές έχουν αναφέρει ότι έχουν δαγκωθεί από λούτσους, αλλά τέτοια περιστατικά είναι σπάνια και πιθανότατα οφείλονται σε κακή ορατότητα. Τα μεγάλα μπαρακούντα μπορεί να βρεθούν σε λασπώδη ρηχά νερά σε σπάνιες περιπτώσεις. Οι λούτσοι μπορεί να μπερδέψουν αντικείμενα που λάμπουν για λεία. Γενικά, όμως οι λούτσοι δεν επιτίθενται σε ανθρώπους. Η προσφορά τροφής με το χέρι ή επαφή με μεγάλα μπαρακούντα γενικά αποφεύγεται. Επίσης, το ψαροντούφεκο κοντά σε λούτσους μπορεί να είναι επίσης επικίνδυνο, καθώς μπορούν να κόψουν μεγάλο κομμάτι από το τραυματισμένο ψάρι.