Γκουνχίλντα της Δανίας

H Γκουνχίλντα της Δανίας, (γερμανικά: Gunjhilda, περί το 1020 - 18 Ιουλίου 1038) μέλος του Οίκου των Κνύτλινγκα ήταν Βασίλισσα της Γερμανίας μέσω του γάμου της με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Ε΄ από τον Οίκο των Σαλίων. Η Γκουνχίλντα ήταν κόρη του Κνούτου του Μέγα που κυβερνούσε τον βόρεια Άγγλο-Σκανδιναβική αυτοκρατορία με την Έμμα της Νορμανδίας κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας κόμη του Ρουέν. Αδελφός της ήταν ο Αρθακανούτος, τα ετεροθαλή αδέλφια της από πατέρα ήταν ο Σβεν της Νορβηγίας και ο Χάρολντ ο Λαγοπόδαρος, τα ετεροθαλή αδέλφια της από μητέρα ήταν ο Άλφρεντ Έθελινγκ και ο Εδουάρδος ο Ομολογητής.

 Η Γκουνχίλντα μετέβη στη Γερμανία σε παιδική ηλικία (1025) για να αρραβωνιαστεί τον Ερρίκο γιο του αυτοκράτορα Κορράδου Β΄. Ο αρραβώνας έγινε σαν μέρος της συμφωνίας με τον πατέρα της για να διατηρηθεί η ειρήνη στα Δανέζικα σύνορα, στο Δουκάτο του Σλέσβιχ και στο Χόλσταϊν στην περιοχή του Κίελο, η συμφωνία ολοκληρώθηκε πριν τον θάνατο του Κνούτου (1035).Το Πάσχα του 1028 ο Ερρίκος χρίστηκε από τον πατέρα του διάδοχος με την υποστήριξη των πριγκίπων και πήρε τα Δουκάτα της Βαυαρίας και της Σουαβίας. Ο πεθερός της είχε στόχο να παντρέψει τον γιο του με τη Ζωή την Πορφυρογέννητη κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄. Όταν απέτυχαν οι προσπάθειες προχώρησε ο αρραβώνας την Πεντηκοστή του 1035 στο Μπάμπεργκ, ο γάμος έγινε έναν χρόνο αργότερα στο Ναϊμέχεν, μετά τον γάμο η Γκουνχίλντα πήρε το Γερμανικό όνομα "Κουνιγούνδη". Οι χρονικογράφοι Αλβερίκιο του Τρουα και ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφουν ότι η Γκουνχίλντα κατηγορήθηκε για μοιχεία και υπερασπίστηκε τον εαυτό της σε δίκη με δοκιμασία, στη συνέχεια αποσύρθηκε σαν μοναχή αλλά συμφιλιώθηκε με τον σύμμαχο της σύντομα. Τον Δεκέμβριο του 1038 ο Κορράδος Β΄ προχώρησε σε εκστρατεία στην Ιταλία, η Γκιζέλα με τον γιο της και τη νύφη της γιόρτασαν τα Χριστούγεννα στο Ρέγκενσμπουργκ. Μετά από μία βίαιη σύγκρουση με τον εριστικό αρχιεπίσκοπο Αριμπέρτ του Μιλάνου (970 - 1045), ο Κορράδος Β΄ ζήτησε την υποστήριξη τού γιου του, ο Ερρίκος Γ΄ και η Γκουνχίλντα συνόδευσαν τον αυτοκράτορα στην εκστρατεία. Η Γκουνχίλντα γέννησε το μοναδικό της παιδί: τη Βεατρίκη Α΄, ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ (απεβ. το 1061), που έγινε αργότερα ηγουμένη στο Κβέντλινμπουργκ και το Γκάντερσχαϊμ. Η εκστρατεία στο Μιλάνο κατέληξε σε αποτυχία, ο Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο και ο Πάντουλφ Δ΄ της Κάπουα ζήτησαν από τον αυτοκράτορα να παρέμβει για να λύσει τη σύγκρουση μεταξύ τους. Ο Κορράδος Β΄ ταξίδευσε στη Νότια Ιταλία, υποστήριξε τον Γουαϊμάρος, παρέλαβε την Κάπουα και εκθρόνισε τον Πάντουλφ Δ΄, το μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Ιταλίας έμεινε πιστό στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στο ταξίδι επιστροφής στη Γερμανία στα αυτοκρατορικά στρατεύματα ξέσπασε μεγάλη επιδημία ελονοσίας, ανάμεσα στα θύματα βρέθηκαν η μικρή Γκουνχίλντα και ο Χέρμαν Δ΄ της Σουαβίας. Το σώμα της μεταφέρθηκε στη Γερμανία και τάφηκε στο "Αβαείο του Λίμπουργκ", ο σύζυγος της δεν στέφτηκε ποτέ Βασιλιάς των Ρωμαίων μέχρι το τέλος του πεθερού της (1039), συνεπώς η Γκουνχίλντα δεν πήρε ποτέ τον τίτλο της βασίλισσας. Black-Veldtrup, Mechthild, 1995: Kaiserin Agnes (1043-1077): Quellenkritische Studien. Cologne: Bohlau Boshof, Egon, 2000: Die Salier. Stuttgart: Kohlhammer Kronenberg, Kurt, 1981: Die Abtissinen des Reichsstifts Gandersheim. Bad Gandersheim: Verlag Gandersheimer Tageblatt Vogtherr, Thomas, 2002: Die salischen Abtissinnen des Reichsstifts Quedlinburg, in: Von sacerdotium und regnum, pp. 405–420.