IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ

Η Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ είναι το τέταρτο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου. Διοργανώνεται από την Συνομοσπονδία Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ) σε συνεργασία με την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) και οι ομάδες που αγωνίζονται σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται στο μητρώο μελών της ΚΟΠ όπως ισχύει και για τις ομάδες που αγωνίζονται στις υπόλοιπες παγκύπριες κατηγορίες που διοργανώνει η ΚΟΠ. Ιδρύθηκε το 2015. Κάθε σεζόν οι κορυφαίες ομάδες της επίλεκτης προβιβάζονται και συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας της νέας περιόδου, ενώ οι ομάδες που υποβιβάζονται συμμετέχουν στην Α' κατηγορία των αγροτικών πρωταθλημάτων των τοπικών τους ομοσπονδιών και διαγράφονται από το μητρώο μελών της ΚΟΠ και εντάσσονται στο μητρώο μελών της ΣΤΟΚ.

 Η Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ ξεκίνησε την περίοδο 2015-16 αντικαθιστώντας την Δ΄ Κατηγορία. Το πρωτάθλημα 2015-16 ήταν το πρώτο στην ιστορία του θεσμού. Στις πλείστες περιόδους το πρωτάθλημα διεξαγόταν σε δύο γύρους, όπου η κάθε ομάδα αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Με την μορφή αυτή διεξάγεται και σήμερα. Εξαίρεση αποτέλεσε η περίοδο 2021-22 όπου στο πρωτάθλημα δημιουργήθηκαν δύο παράλληλοι όμιλοι. Την περίοδο 2019-20 και την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού. Οι ομάδες του πρωταθλήματος ΣΤΟΚ μπορούν να συμμετέχουν (προαιρετικά) στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το πρωτάθλημα Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ διεξάγεται ως ένα ενιαίο πρωτάθλημα (χωρίς ομίλους) όπου κάθε ομάδα αναμετριέται με όλες τις υπόλοιπες ομάδες δύο φορές, μία στην έδρα της και μία στην έδρα της αντίπαλης ομάδας. Εξαίρεση αποτέλεσε η περίοδος 2021-22 όταν το πρωτάθλημα διεξήχθη με τις ομάδες να χωρίζονται σε δύο ομίλους. Το σύστημα βαθμολογίας του πρωταθλήματος ήταν πάντοτε το ίδιο: η νίκη βαθμολογείται με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 1 βαθμό και η ήττα με 0 βαθμούς. Στο πρωτάθλημα Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2023-24 συμμετέχουν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχθεί η ομάδα που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 2 και 3 θα εξασφαλίσουν την άνοδο τους στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2024–25. Οι τέσσερεις τελευταίες ομάδες θα υποβιβαστούν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα είναι: Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
Σαλ Ρέι

Η Σαλ Ρέι (πορτογαλικά: Sal Rei, Βασιλιάς Αλατιού) είναι μια κωμόπολη του Πράσινου Ακρωτηρίου. Είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Μπόα Βίστα. Έχει πληθυσμό 6.357 κατοίκων (2012).

 Η Σαλ Ρέι βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και βορειοδυτικά του Δήμου Μπόα Βίστα. Βρίσκεται βόρεια της Ραμπίλ και βορειοανατολικά του Νησιού Σαλ Ρέι, το οποίο πήρε το όνομά του από αυτήν. Η Σαλ Ρέι βρίσκεται σε συντεταγμένες 16° 10′ 45″ Β 22° 55′ Δ. Κατάλογος οικισμών του Πράσινου Ακρωτηρίου
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι

Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Escasany, γενν. 16 Νοεμβρίου 1943) από τον Οίκο των Βουρβόνων είναι 5ος δούκας της Σεβίλλης.

 Είναι γιος του Φραγκίσκου-Ερρίκου αντιστράτηγου και της Ενρικέτας Εσκασάνυ υ Μιγουέλ. Είναι 4ος εξάδελφος του Χουάν-Κάρλος της Ισπανίας. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1973 την Βεατρίκη φον Χάρντενμπεργκ, κόρη και κληρονόμο του Γκούντερ κόμη του Χάρντενμπεργκ και είχε τέκνα: Ολίβια γενν. 1974, επιχειρηματία και υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων για εταιρείες κοσμημάτων. Κριστίνα γενν. 1975, σεφ και υπεύθυνη εξυπηρέτησης τροφοδοσίας. Φρανθίσκο γενν. 1979, επιχειρηματία. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά του TLC "Μυστικοί πρίγκιπες". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Francisco de Borbón y Escasany, 5th Duke of Seville στο Wikimedia Commons
Ζιεμόμισλ της Κουγιάβια

Ο Ζιεμόμισλ, πολων. Ziemomysł (π. 1245 - 24 Δεκεμβρίου 1287) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Ινόβροτσλαφ (1267-71, 78-87) και κυβερνήτης τού Μπίντγκοστς (1267-69, 78-87).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιάβια και της Κωνσταντίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Ερρίκου Β΄ τού Ευσεβούς δούκα της Σιλεσίας. Το 1257 η μητέρα του απεβίωσε και ο πατέρας του σύντομα νυμφεύτηκε για τρίτη φορά με την Ευφροσύνη των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Καζιμίρ δούκα τού Οπόλε. Η μητριά του προξένησε συγκρούσεις στην οικογένεια, προσπαθώντας να κερδίσει εδαφικά οφέλη για τα δικά της τέκνα (από τα οποία πρώτο ήταν ο Βλάντισλαφ Α΄), εις βάρος τού Ζιεμόμισλ και του μεγαλύτερου αμφιθαλούς αδελφού του Λέσεκ Β΄. Μερικά χρονικά κατηγορούν την Ευφροσύνη, ότι προσπάθησε ακόμη και να δηλητηριάσει τους δύο πρίγκιπες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Έπειτα από την αποβίωση τού πατέρα του το 1267 ο Ζιεμόμισλ κληρονόμησε την περιοχή τού Ινόβροτσλαφ. Στην αρχή της εξουσίας του στο μικρό πριγκιπάτο, κατάφερε να επιζήσει της εισβολής των αξιοσημείωτων δυνάμεων τού Ότακαρ Β΄ της Βοημίας, πού περιοριζόταν σε Σταυροφορία εναντίον της Λιθουανίας. Μάλλον τότε ο Ζιεμόμισλ δημιούργησε στενές επαφές με το Τευτονικό Τάγμα και τον Σαμμπόρ Β΄ δούκα της Πομερανίας, σύμμαχοι που γρήγορα του έφεραν σοβαρά προβλήματα, όπως την εξέγερση των υπηκόων του. Νυμφεύτηκε πιθανώς το 1268 τη Σαλωμέα, κόρη τού Σαμμπόρ Β΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα: Ευφημία απεβ. νέα το 1268/78. Φενένα π. 1268/77-1295, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Γ΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. Κωνσταντία 1268/80-1331, μοναχή. Λέσεκ 1275/6-1339, δούκας τού Ινόβροτσλαφ. Πσέμισλ π. 1278-1339, δούκας τού Ινόβροτσλαφ. Καζιμίρ Γ΄ 1280/4-1345/50, δούκας τού Ινόβροτσλαφ και κυβερνήτης τού Γκνήφκοβο. Benedykt Zientara: Społeczeństwo Polski od X do XX wieku, 1999, p. 198.
Λεοπόλδος Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος (γερμ. Liupold Ferdinand von Habsburg-Lothringen, 2 Δεκεμβρίου 1868 - 4 Ιουλίου 1935) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, διάδοχος μέγας δούκας της Τοσκάνης.

 Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος Σαλβάτορ Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Ζηνόβιος Ροβέρτος Λουδοβίκος Κάρολος Ιάκωβος Βίβιαν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης και της Αλίκης των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Πάρμας. Το 1892/93 συνόδευσε τον Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας σε ένα θαλάσσιο ταξίδι: μέσω του Σουέζ θα πήγαιναν στην Ινδία και από εκεί στην Αυστραλία. Όμως διαπληκτίστηκαν και ο Λεοπόλδος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ταξίδι στο Σίδνευ και να επιστρέψει στην Αυστρία. Καθαιρέθηκε από το Αυστρο-Ουγγρικό Ναυτικό και μπήκε στην υπηρεσία του Πεζικού, όπου έγινε συνταγματάρχης. Υπέφερε από αλκοολισμό και ερωτεύθηκε μία πόρνη. Αφού υποβλήθηκε σε θεραπεία από το αλκοόλ, οι γονείς του τού πρόσφεραν 100.000 φλωρίνια για να την εγκαταλείψει. Στις 29 Δεκεμβρίου 1902, με διαταγή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄, καθαιρέθηκε από αρχιδούκας και από όλους τους τίτλους του και αποκηρύχθηκε από την οικογένεια των Αψβούργων. Με το όνομα Λεοπόλδος Βόλφλιγκ εξορίστηκε στην Ελβετία, όπου ζούσε με ένα εισόδημα από τους γονείς του, της τάξης των 200.000 φλωρινιών. Επέστρεψε στην Αυστρία μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου κατόρθωσε να επιβιώσει, ανοίγοντας ένα παντοπωλείο με αλλαντικά και ελαιόλαδο. Το 1924 έγραψε την αυτοβιογραφία του στα τσεχικά, η οποία μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες. Παντρεύτηκε τρεις φορές. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1903 στο Βεϋριέ της Γενεύης τη Βιλελμίνε Αντάμοβιτς (1877-1909), διαζεύχθηκαν το 1907. Έπειτα σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Μαγκνταλένα Ρίττερ (1876/77-1924) το 1907, που την εγκατέλειψε το 1916 και μετά τη χώρισε. Το 1933 έκανε τρίτο γάμο με την Κλάρα Χέντβιχ Παβλόβσκι (1894-1978). Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Ανδρέας Μαλανδρίνος

Ο Ανδρέας Μαλανδρίνος (Λίβερπουλ, 14 Νοεμβρίου 1888 - Σάρρεϋ, Αγγλία, 11 Ιουλίου 1970) ήταν Άγγλος ηθοποιός με ελληνική καταγωγή, ο οποίος έκανε καριέρα στον βρετανικό κινηματογράφο και στο Χόλιγουντ.

 Γονείς του ήταν ο Βασίλειος Μαλανδρίνος, Έλληνας πρόξενος στο Λίβερπουλ και η Ιουλία Σεργιάδη, με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια. Το 1918 νυμφεύθηκε την Μαίρη Κάθλην Χάουζ. Στη δεκαετία του '30 εγκατέλειψε τις δημόσιες εμφανίσεις του ως τραγουδιστής για να αφιερωθεί στον κινηματογράφο. Αναφέρεται συχνά ότι στη σταδιοδρομία του ως ηθοποιός τον βοήθησε το γεγονός ότι μπορούσε να μιλήσει έξι γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ελληνικά, Ιταλικά και Ισπανικά). Μετά τον θάνατο της συζύγου του ο Μαλανδρίνος και ο γιος του διάνυσαν μια δύσκολη οικονομικά περίοδο, παρόλο που δεν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο και το 1939 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Έφινχαμ, του Σάρρεϊ. Σύμφωνα με αφηγήσεις συγγενών του 1970 ο Μαλανδρίνος έπεσε, γλυστρώντας σε σκαλοπάτια. Βρέθηκε δύο μέρες αργότερα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου απεβίωσε από υποθερμία. Εκτεταμένη αναφορά στη φιλμογραφία και θεατρική εργογραφία (συνολικά περίπου 300 έργα) με τεκμηρίωση δια του τύπου της εποχής του στο Christopher J. Hogger 2022, με την πρόσθετη υποστήριξη της οικογένειας του Μαλανδρίνου. Christopher J. Hogger and Malandrtinos Family, Andrea Basil Malandrinos στο Effingham Local History Group. Σελίδα στην IMDb
Δίκτυο υπολογιστών

Δίκτυο υπολογιστών είναι τηλεπικοινωνιακό σύστημα από αυτόνομους ή μη αυτόνομους διασυνδεδεμένους υπολογιστές. Οι υπολογιστές ή αλλιώς κόμβοι, θεωρούνται διασυνδεδεμένοι όταν είναι σε θέση να ανταλλάξουν πληροφορίες σε μορφή κειμένου ήχου η και εικόνας μεταξύ τους και αυτόνομοι όταν δεν είναι δυνατό κάποιος υπολογιστής να ελέγξει τη λειτουργία (π.χ. εκκίνηση ή τερματισμό) κάποιου άλλου. Η επιστημονική μελέτη των δικτύων υπολογιστών γίνεται από τα υπολογιστικά συστήματα, ένα βασικό κλάδο της πληροφορικής. Το θεμελιώδες ηλεκτρονικό υλικό των τηλεπικοινωνιακών συσκευών μελετάται επίσης από την ηλεκτρονική μηχανική. Σε ένα δίκτυο υπολογιστών μπορούν να διασυνδέονται μεταξύ τους εκτός από τα παραδοσιακά επιτραπέζια PC και άλλου τύπου συσκευές όπως PDAs (Personal Digital Assistants), κινητά τηλέφωνα, τηλεοράσεις, εκτυπωτές, σαρωτές.

 Τα δίκτυα φέρουν τους εξής χαρακτηρισμούς, που καθορίζουν και την κατηγορία τους : Ανάλογα με το φυσικό μέσο διασύνδεσής τους χαρακτηρίζονται ως «ενσύρματα» ή «ασύρματα».Ανάλογα με τον τρόπο πρόσβασης σε αυτά χαρακτηρίζονται ως «δημόσια» ή «ιδιωτικά» δίκτυα.Ανάλογα με την γεωγραφική κάλυψη του δικτύου χαρακτηρίζονται ως «τοπικά» (LAN και WLAN), «μητροπολιτικά» (MAN και WMAN), «ευρείας κάλυψης» (WAN και WWAN) και «προσωπικά» (PAN και WPAN).Οι χαρακτηρισμοί με το πρόσθετο W ανταποκρίνονται στον ασύρματο (Wireless) τρόπο σύνδεσης. Τοπικά Τα «τοπικά δίκτυα» ή και «LAN» (local area networks) είναι δίκτυα που συνδέουν υπολογιστές σε κοντινές αποστάσεις, π.χ. από υπολογιστές που βρίσκονται σε ένα δωμάτιο μέχρι υπολογιστές που απέχουν μερικά χιλιόμετρα μεταξύ τους. Χρησιμοποιούνται συνήθως για να συνδέουν προσωπικούς υπολογιστές και σταθμούς εργασίας σε γραφεία εταιρειών, εργοστάσια, πανεπιστήμια κ.λπ. Μητροπολιτικά Ένα «μητροπολιτικό δίκτυο» ή και «MAN» (metropolitan area network) είναι μια μεγαλύτερη εκδοχή ενός τοπικού δικτύου καθώς καλύπτει μεγαλύτερες αποστάσεις, π.χ. από μια ομάδα γειτονικών γραφείων μιας εταιρείας έως μια πόλη. Ευρείας περιοχής Τα «δίκτυα ευρείας περιοχής» ή «WAN» (wide area network) καλύπτουν μεγάλες γεωγραφικές περιοχές, π.χ. από σύνδεση μεταξύ διαφορετικών πόλεων μέχρι μιας ολόκληρης ηπείρου και μπορούν να συνδέσουν ακόμη και περισσότερα από ένα τοπικά δίκτυα καθώς και ομάδες τοπικών δικτύων. Τα περισσότερα δίκτυα ευρείας περιοχής χρησιμοποιούν τηλεφωνικά δίκτυα ή τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους. Διαδίκτυα Τα «διαδίκτυα» είναι δίκτυα ευρείας περιοχής τα οποία καλύπτουν γεωγραφικές περιοχές μίας ή περισσοτέρων ηπείρων διασυνδέοντας επιμέρους δίκτυα. Σε ένα διαδίκτυο μπορεί να συνυπάρχουν διασυνδεδεμένοι υπολογιστές και δίκτυα που χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνολογίες και λειτουργικά συστήματα. Το Διαδίκτυο (Internet) είναι το μεγαλύτερο τέτοιου είδους δίκτυο. Tanenbaum, Andrew S. [1996] 2000, "Δίκτυα Υπολογιστών", Τρίτη Έκδοση, Πρώτη Ελληνική Έκδοση, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, ISBN 960-7510-70-4 Σιδερίδη, Αλέξανδρου Β. 1998, "Εισαγωγή στην επιστήμη των υπολογιστών", ISBN 960-85647-1-4 James F. Kurose, Keith W. Ross [2003] 2004, "Δικτύωση Υπολογιστών", Δεύτερη Έκδοση, Εκδόσεις Μ. Γκιούρδας, ISBN 960-512-387-8
Αντώνιος Δαμιλάς

Ο Αντώνιος Δαμιλάς ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα. Τέλος είληφα τα παρόντα γράμματα χειρί εμού Αντωνίου Μεδιολανέως, έτι και Κρητός το έθνος δυναμένου λέγεσθαι δια το των γονέων πρότερον οικητόρων εν Κρήτη γενομένων, και αυτόν εν ταύτη γεννηθείναι και τραφήναι και ανδρωθήναι, και των παρ' αυτής δωρεών ούκ έλαττον ή τούς άλλους Κρήτας απολαύσαι, άνευ του ψεύστην είναι.

 Γεννήθηκε στην Κρήτη, και κατέφυγε στην Ιταλία μετά την άλωση του Βυζαντίου. Διέτριβε κυρίως στο Μιλάνο, από όπου πήρε και το όνομα Μεδιολανεύς. Διέπρεψε ως έξοχος καλλιγράφος και λόγιος. Διέτριβε από το 1489 – 1485 στην Κρήτη. Αντέγραψε διάφορα ελληνικά χειρόγραφα, την Ιλιάδα του Ομήρου, και άλλα. Διάφορα χειρόγραφά του φυλάγονται στην Εσκουμάλη. Κωνσταντίνος Σάθας (1868). Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821). Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Φραγκίσκη της Βραζιλίας

Η Φραγκίσκη (πορτογαλ. Francisca de Bragança, princesa do Brasil, 2 Αυγούστου 1824 - 27 Μαρτίου 1898) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Αυτοκράτορα της Βραζιλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Ζουανβίλ.

 Η Φραγκίσκη Καρολίνα Ιωάννα Καρλόττα Λεοπολδίνα Ρωμανή Ξαβερία ντε Πάουλα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκοντζάγκα ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας (Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας) και της Μαρίας Λεοπολδίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Β΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1843 τον Φραγκίσκο, Πρίγκιπα του Ζουανβίλ, και είχε τέκνα: Φραγκίσκη (1844-1925), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ροβέρτο, Δούκα του Σαρτρ. Πέτρος (1845-1919), Δούκας του Παντιέβρ. Μαρία Λεοπολδίνη (30 Οκτωβρίου 1849), θνησιγενής. Barman, Roderick J. (1999). Citizen Emperor: Pedro II and the Making of Brazil, 1825–1891. Stanford: Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-3510-0. Sauer, Arthur (1889). Almanak Administrativo, Mercantil e Industrial (in Portuguese). Rio de Janeiro: Laemmert & C. OCLC 36598004.
Γερτρούδη του Κόμπουργκ

H Γερτρούδη, γερμ. Gertude (απεβ. 1130/31) από τον Οίκο του Ρότενμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Ρότενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γερμανίας & της Λομβαρδίας.

 Ήταν κόρη του Ερρίκου κόμη του Ρότενμπουργκ και της Γκέπα του Μέργκενχαϊμ. Ο άνδρας της Κορράδος το 115 τοποθετήθηκε ως δούκας της Φραγκονίας από τον εκ μητρός θείο του Ερρίκο Ε΄ των Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας. Όταν ο θείος του απεβίωσε το 1125, ο Κορράδος ήταν υποψήφιος για τον θρόνο, ωστόσο υποστήριξε την εκλογή του μεγαλύτερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄. Τελικά εξελέγη ο Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ. Οι δύο αδελφοί είχαν κληρονομήσει τις ιδιωτικές ιδιοκτησίες του θείου τους Ερρίκου Ε΄ και διεκδικούσαν τα εδάφη που εκείνος είχε κερδίσει κατά τη βασιλεία του. Αυτά όμως διεκδικούσε και ο Λοθάριος Β΄. Η σύγκρουση έληξε με την εκλογή του Κορράδου το 1127 ως βασιλιά της Γερμανίας. Έγινε ο Κορράδος Γ΄ και η Γερτρούδη στέφθηκε βασίλισσα. Η διένεξη πάντως συνεχίστηκε ως το τέλος του Κορράδου Γ΄. Παντρεύτηκε π. το 1115 τον Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίς & της Λομβαρδίας και είχε τέκνα: Μπέρτα, ηγουμένη του αββαείου του Έρσταϊν το 1153. Γκέρτρουντ. Αγνή;, παντρεύτηκε τον Ιζιασλάβ Β΄ των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.Ο Κορράδος Γ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του απέκτησε δύο τέκνα και από την ερωμένη του πέντε νόθα. Cawley, Charles, KONRAD III 1138-1152, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed] in Cawley, Charles, Medieval Lands: A prosopography of medieval European noble and royal families. Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Frederick I, Duke of Swabia". Genealogy.EU.[self-published source][better source needed]
Φρουκτόζη

Η φρουκτόζη, αλλιώς οπωροσάκχαρο, είναι οργανική ένωση που ανήκει στην ομάδα των υδατανθράκων, και συγκεκριμένα των μονοσακχαριτών. Πρόκειται για φυσικό σάκχαρο που συναντάται στα φρούτα. Λέγεται και σάκχαρο των φρούτων. Η φρουκτόζη είναι ο γλυκύτερος μονοσακχαρίτης που βρίσκεται ελεύθερος στη φύση. Συνήθως συνοδεύει τη γλυκόζη στα σταφύλια και άλλα φρούτα, εξ' ου και η ονομασία, οπωροσάκχαρο. Επίσης απαντάται σε διάφορα λαχανικά καθώς και σε σιρόπια. Η φρουκτόζη μαζί με τη γλυκόζη αποτελούν τα συστατικά του δισακχαρίτη σακχαρόζη, της κοινής επιτραπέζιας ζάχαρης, καθώς επίσης και πολυσακχαριτών, όπως π.χ. της ινουλίνης.Ανακαλύφθηκε το 1847 από τον Γάλλο χημικό Ογκιστάν Πιέρ-Ντιμπρανφό (Augustin-Pierre Dubrunfaut).

 Τα φωσφορικά παράγωγα της φρουκτόζης όπως η 1-φωσφορική φρουκτόζη και η 1,6- διφωσφορική φρουκτόζη κρίνονται πολύ σημαντικά στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Η φρουκτόζη θεωρείται ότι είναι άτυπη κετόζη επειδή δεν ενεργεί ως ανάγον σάκχαρο στο φελίγγειο υγρό. Ο χημικός τύπος της φρουκτόζης είναι C6H12O6, στον οποίο αντιστοιχούν και δύο οπτικοί αντίποδες, η D-φουρανόζη και η L-φουρανόζη. (Πολλοί τις αποκαλούν ομοίως και ως D- και L- φρουκτόζες). Ο πρώτος από τους δύο αντίποδες, που είναι και αριστερόστροφος, η D-φουρανόζη, γνωστή και ως λαιβουλόζη, είναι η μορφή που απαντάται ελεύθερη στη φύση, ουσιαστικά με τη μορφή της φουρανόζης (ή φρουκτοφουρανόζης). Ο μεταβολισμός της φρουκτόζης γίνεται στο ήπαρ σε γλυκόζη ή πιο συχνά σε κάποιο προϊόν του μεταβολισμού της γλυκόζης και συντελεί στο σχηματισμό του γλυκογόνου. Στο ήπαρ με την παρουσία του ενζύμου φρουκτοκινάση ή φωσφοφρουκτοκινάση, μετατρέπεται σε φωσφορική-1-φρουκτόζη η οποία στη συνέχεια διασπάται σε γλυκεραλδεΰδη και διυδροξυ-ακετόνη, οι οποίες είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν από τους ιστούς ως πηγή ενέργειας. Η φρουκτόζη απορροφάται από το έντερο με πιο αργό ρυθμό από αυτόν της γλυκόζης αλλά καταβολίζεται με γρηγορότερο ρυθμό. Ο μεταβολισμός της φρουκτόζης δεν εξαρτάται από την ινσουλίνη και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άτομα που είναι ευαίσθητα στη γλυκόζη. Αξιόλογες ποσότητες φρουκτόζης περιέχουν τα φρούτα, το μέλι και είναι συστατικό της ζάχαρης και άλλων πιο σύνθετων σακχάρων. Fructose - Μοριακή δομή, Χημ. ιδιότητες (Αγγλικά) www.acs.org Εγκυκλοπαίδεια «ΠΑΠΥΡΟΣ - ΛΑΡΟΥΣ - ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ», τόμος 60, σελ. 180 Εγκυκλοπαίδεια ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ, τόμος 10, σελ. 123
Το καφέ του έρωτα

Το καφέ του έρωτα είναι ένα cd που κυκλοφόρησε από την HEAVEN το 2005 και περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Τους στίχους του cd έχει γράψει ο Χάρης Ρώμας. Στο cd τραγουδιστές είναι ο Δημήτρης Μπάσης, η Λένα Αλκαίου, ο Γιώργος Λιανός και η Δόμνα Κουντούρη. Συνθέτες είναι: Στέφανος Κορκολής, Χριστόφορος Γερμενής, Θοδωρής Λαχανάς, Λεονάρδος Βαλενστάιν και ο Γρηγόρης Πετράκος.

 01. Ας εκτεθώ - Γιώργος Λιανός Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 3:55 02. Παλιατζίδικο - Δημήτρης Μπάσης Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:21 03. Καινούργια σελίδα - Λένα Αλκαίου Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:24 04. Ιθάκη - Γιώργος Λιανός Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:38 05. Δυο λόγια - Λένα Αλκαίου Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:29 06. Γεια σου λοιπόν - Δημήτρης Μπάσης Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:53 07. Αφετηρία - Δόμνα Κουντούρη Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:18 08. Το πριμ - Λένα Αλκαίου Χάρης Ρώμας, Λεονάρδος Βαλενστάιν 4:21 09. Παροδικό - Δημήτρης Μπάσης Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:43 10. Ουράνιο τόξο - Γιώργος Λιανός & Δόμνα Κουντούρη Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:51 11. Φωτογραφία καλοκαιριού - Δόμνα Κουντούρη Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:40 12. Ολοταχώς - Χάρης Ρώμας και Γιώργος Λιανός Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:29 greekbooks
Άγιος Νικόλαος Αιθήκων Τρικάλων

Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αιθήκων, του δήμου Πύλης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Καμνάι και μέχρι το 1961 ονομαζόταν Ψυχή.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο στις κλιτύς της κορυφής «Τσούκα» (1.727 μ.) του Αυγού, στις βόρειες όχθες του Καμναΐτικου ποταμού και δυτικά από το Περτούλι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 950. Απέχει 68 χλμ. περίπου Δ. των Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 10,893 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Καμνάι και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμάνων του νομού Τρικάλων. Το 1955 μετονομάστηκε σεΨυχή και το1961 μετονομάστηκε σε Άγιος Νικόλαος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιθήκων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιθήκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πύλης. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, σε εξαιρετική βραχώδη τοποθεσία, δυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
396

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 396 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 396 (CCCXCVI ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Αυγούστου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1149 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 396 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Στιλίχων, Ρωμαίος στρατηγός (στρατιωτικός μάγισσος), ελέγχει τον νέο αυτοκράτορα Ονώριο ως αντιβασιλέα του και γίνεται ο πραγματικός ηγεμόνας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Επιστρατεύει τους Αλαμαννούς και τους Φράγκους για να προστατεύσουν τα Ρηνικά σύνορα. Οι Βησιγότθοι, καθοδηγούμενοι από τον Αλάριχο Α΄, βιαιοπραγούν στην Ελλάδα και λεηλατούν την Κόρινθο, το Άργος και τη Σπάρτη. Ισοπεδώνουν το Ναό της Ελευσίνας και παρενοχλούν τους Πελοποννησίους. Ο Στιλίχων συνάπει ειρήνη με τους Γότθους και τους επιτρέπει την εγκατάστασή τους στην Ήπειρο (Βαλκάνια). Οι Ούννοι καταλαμβάνουν την Βλαχική Κοιλάδα (σημερινή Ρουμανία). Κίνα Ο Τζιν Αν Ντι, σε ηλικία 14 ετών, διαδέχεται τον πατέρα του Αυτοκράτορα Ξαογού, ως ηγεμόνας της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν, ύστερα όμως δολοφονείται από την παλλακίδα του, την Τιμώμενη Λαίδη Τζανγκ. Ο Λου Γκουάνγκ αξιώνει τον τίτλο του Ουράνιου Πρίγκιπα (Τιαν Ουάνγκ), σηματοδοτώντας τις αξιώσεις του από το Βασίλειο του Μετέπειτα Λιανγκ. Πετρόνιος Μάξιμος, Δυτικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει το 455) Ντουάν Γιουανφέι, αυτοκράτειρα και σύζυγος του αυτοκράτορα Μουρόνγκ Τσούι (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Χήρα Χελάν, μητέρα του αυτοκράτορα Ουέι Νταογουντί (γεννιέται το 351) Τζιν Ξαογουντί, αυτοκράτορας της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 362) Μουρόνγκ Τσούι, στρατηγός και ιδρυτής του Μετέπειτα Γιαν (γεννιέται το 326)
Εικοσάγωνο

Στη γεωμετρία το εικοσάγωνο είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με είκοσι πλευρές και είκοσι κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε εικοσαγώνου έχουν άθροισμα 3.240 μοίρες (°), ενώ το σχήμα έχει 170 διαγωνίους.

 Συνήθως ο όρος εικοσάγωνο αναφέρεται σε ένα κανονικό εικοσάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο εικοσάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με 162° η καθεμιά, ώστε η κάθε εξωτερική γωνία είναι ίση με 18°. Το σύμβολο Schläfli του κανονικού εικοσαγώνου είναι {20}. Το εμβαδό (E) ενός κανονικού εικοσαγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση: E = 5 a 2 ( 1 + 5 + 5 + 2 5 ) ≃ 31 , 5687 a 2 . {\displaystyle E={5}a^{2}(1+{\sqrt {5}}+{\sqrt {5+2{\sqrt {5}}}})\simeq 31,5687a^{2}.} Εκφραζόμενο με την ακτίνα R του περιγεγραμμένου κύκλου, το παραπάνω εμβαδό δίνεται από τη σχέση: E = 5 R 2 2 ( 5 − 1 ) ; {\displaystyle E={\frac {5R^{2}}{2}}({\sqrt {5}}-1);} Το κανονικό εικοσάγωνο καταλαμβάνει το 98,36% περίπου του εμβαδού του δίσκου του περιγεγραμμένου κύκλου. Το κανονικό εικοσάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη, είτε με διχοτόμηση πλευρών ενός κανονικού δεκαγώνου (ή διπλή διχοτόμηση των πλευρών κανονικού πενταγώνου), είτε με ανεξάρτητο τρόπο: Το «Globe», το υπαίθριο κυκλικό θέατρο του θιάσου του Σαίξπηρ στην Αγγλία, ανακαλύφθηκε ότι είχε κτίσθεί πάνω σε εικοσάγωνα θεμέλια, από μια μερική ανασκαφή το 1989. Ως σχήμα με εμβαδό, η σβάστικα είναι ένα μη κανονικό και μη κυρτό ορθογώνιο εικοσάγωνο, έχοντας εσωτερικές γωνίες 90 και 270 μοιρών. Το κανονικό εικοσάγωνο μαζί με ένα τετράγωνο και ένα κανονικό πεντάγωνο μπορούν επαναλαμβανόμενα να καλύψουν πλήρως ένα επίπεδο. Κατά τον Κόξετερ κάθε «ζωνόγωνο» (ένα 2m-γωνο του οποίου οι απέναντι πλευρές είναι ίσες και παράλληλες) μπορεί να διαμερισθεί σε m(m-1)/2 παραλληλόγραμμα. Αυτό ισχύει και στην ειδικότερη περίπτωση των κανονικών πολυγώνων με άρτιο αριθμό πλευρών, οπότε τα παραλληλόγραμμα είναι όλα τους ρόμβοι. Για το εικοσάγωνο, m = 10 και μπορεί να διαμερισθεί σε 45 ρόμβους, από τους οποίους οι 5 είναι τετράγωνα. Αυτός ο μερισμός βασίζεται σε προβολή ως πολύγωνο Πέτρι ενός δεκαδιάστατου υπερκύβου. Υπάρχουν περαιτέρω διαμερισμοί, όπως σε 180 παραλληλόγραμμα. Το αστεροειδές πολύγωνο με είκοσι πλευρές ονομάζεταιεικοσάγραμμα. Υπάρχουν τρεις κανονικές μορφές του, που συμβολίζονται με τα σύμβολο Schläfli {20/3}, {20/7} και {20/9}. Επίσης υπάρχουν πέντε κανονικά αστεροειδή σχήματα (σύνθετα) με την ίδια διάταξη κορυφών: τα 2{10}, 4{5}, 5{4}, 2{10/3}, 4{5/2} και 10{2}. Παραπέρα τομές του κανονικού δεκαγώνου και δεκαγράμματος μπορούν να δώσουν ισογώνιες ενδιάμεσες μορφές εικοσαγράμματος με ισαπέχουσες κορυφές.Κάθε κανονικό εικοσάγραμμα, {20/9}, μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ημιδιχοτομημένο (quasitruncated) δεκάγωνο: t{10/9}={20/9}. Παρόμοια ένα δεκάγραμμα, που συμβολίζεται με {10/3}, έχει μια ημιδιχοτόμηση t{10/7}={20/7}, και τέλος μία απλή διχοτόμηση ενός δεκαγράμματος δίνει t{10/3}={20/3}.
Τιμράβα

Η Μποζένα Σλαντσίκοβα (σλοβακικά: Božena Slančíková) (2 Οκτωβρίου 1867 - 27 Νοεμβρίου 1951), ευρέως γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Τιμράβα (Timrava), ήταν Σλοβάκα μυθιστοριογράφος, συγγραφέας διηγημάτων και θεατρική συγγραφέας. Έγραψε επίσης με το καλλιτεχνικό όνομα «Θεία Πολίχνα». Το όνομα «Τιμράβα» προήλθε από το όνομα μιας δημοφιλούς μικρής λίμνης με πηγή, όπου της άρεσε να κάθεται για να γράφει.

 Η Τιμράβα γεννήθηκε στην οικογένεια του Πάουλ Σλάντσικ, ενός λουθηρανού ποιμένα, ο οποίος ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Matica slovenská. Είχε δέκα αδέλφια από τα οποία έξι επέζησαν έως την ενηλικίωση. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, παρακολούθησε για λίγο ένα δημόσιο οικοτροφείο στη Μπάνσκα Μπίστριτσα, διαφορετικά η εκπαίδευσή της πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου στο σπίτι, όπου έζησε μέχρι το θάνατο του πατέρα της το 1909. Παρόλο που έκανε αρκετές προσπάθειες να φύγει, δεν είχε μεγάλη επιτυχία στην εύρεση δουλειάς. Για τρεις μήνες, ήταν η συντροφιά μιας πλούσιας χήρας στο Ντόλνι Κουμπίν και αργότερα έγινε η επιστάτρια συλλογών στο Εθνικό Μουσείο της Σλοβακίας στο Μάρτιν, αλλά αυτό διήρκεσε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Μετά το θάνατο του πατέρα της, μετακόμισε με τη μητέρα της, κοντά στον δίδυμο αδελφό της, στον κληρικό οίκο του Αμπελόβα. Ενώ βρισκόταν στο Μάρτιν, γνώρισε την Έλενα Μαρότι-Σολτέσοβα, μέλος του γυναικείου κινήματος της Σλοβακίας, που την ενθάρρυνε να γίνει συγγραφέας. Ωστόσο, τα δικαιώματα ήταν περιορισμένα και αναγκάστηκε να αναλάβει θέση ως δασκάλα νηπιαγωγείου, μια θέση που κατείχε από το 1919-1929, όταν αποσύρθηκε. Η μικρή σύνταξή της δεν ήταν αρκετή και τα δικαιώματα από τα συγγράματα της δεν αυξήθηκαν, οπότε μετακόμισε στο Λούτσενετς το 1945, για να ζήσει με συγγενείς. Το 1947, της απονεμήθηκε ο τίτλος του «Εθνικού Καλλιτέχνη». Αν και έζησε σε σχετική απομόνωση για ολόκληρη τη ζωή της, είχε συναντήσεις με πολλές επιφανείς σλοβακικές πολιτιστικές προσωπικότητες, όπως η ποιήτρια Κολομόν Μπασνέλ, η Έμα Γκολντπεργκέροβα (μία από τους συνιδρυτές του Εθνικού Μουσείου της Σλοβακίας) και η Όλγκα Περιάνοβα (η μητέρα του Στεφάν Κρτσμέρι). Τα πρώτα της έργα εκδόθηκαν σε ένα χειρόγραφο περιοδικό με τίτλο «Ratolest» (Κλαδί), το οποίο εξέδωσε μαζί με την αδερφή της, Ιρένε. Οι σατιρικοί στίχοι αποτελούσαν τα περισσότερα από τα πρώτα έργα της, αλλά τελικά στράφηκε σε μυθιστορήματα και διηγήματα, με περιστασιακό έργο. Τα γραπτά της περιγράφουν τους ανθρώπους και τις σκέψεις τους, καθώς επίσης και προσφέρουν κάποια κριτικά σχόλια για πολιτικά και εθνοτικά θέματα. Οι ιστορίες συνήθως συμβαίνουν σε ένα χωριό ή μια μικρή πόλη στην πατρίδα της και πολλές από αυτές βασίζονται στις δικές της εμπειρίες. Παρόλο που η αγάπη είναι συχνά το κύριο κίνητρο στις ιστορίες της, δεν έγινε ποτέ συναισθηματική, η οποία ήταν η τάση των πιο παλιών σλοβάκικων πεζογραφιών. That Alluring Land: Slovak Stories, μετάφραση και επεξεργασία από την Νόρμα Λ. Ρουντίτσκι. Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, (1992) (ISBN 0-8229-3709-3) DOKweb: Η θεία μου η Τιμράβα (ταινία ντοκιμαντέρ) Ιστότοπος για την Τιμράβα Αρχειοθετήθηκε 2020-09-29 στο Wayback Machine. (σλοβακικά)
Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστραλίας

Η εθνική βιβλιοθήκη της Αυστραλίας (αγγλικά: National Library of Australia) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της Αυστραλίας, και σύμφωνα με το καταστατικό της σκοπός της λειτουργίας της είναι η διατήρηση και η ανάπτυξη μιας εθνικής συλλογής υλικού βιβλιοθηκών, σχετικών με την Αυστραλία και τον λαό της Αυστραλίας. Ιδρύθηκε το 1960 στην Καμπέρα όπου και εδρεύει, και έως το 2012–2013 η συλλογή της αριθμούσε 6.496.772 αντικείμενα, καθώς και χειρόγραφα συνολικής έκτασης 15 χιλιομέτρων.

 Το 1907, η Μικτή Επιτροπή για τη Βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου, υπό την προεδρία του Sir Frederick William Holder, όρισε τον σκοπό της Βιβλιοθήκης ως εξής: Η Επιτροπή της Βιβλιοθήκης έχει μπροστά της την ιδανική οικοδομή, έως ότου ιδρυθεί το Κοινοβούλιο στην Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα, μια μεγάλη Δημόσια Βιβλιοθήκη σύμφωνα με αυτή της παγκοσμίου φήμης Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον. ως βιβλιοθήκη, θα είναι πράγματι το καμάρι του Αυστραλιανού Έθνους. Το σπίτι της λογοτεχνίας, όχι ενός κράτους ή μιας εποχής, αλλά ολόκληρου του κόσμου και για όλες τις εποχές. Το 1960, ο νόμος περί Εθνικής Βιβλιοθήκης δημιούργησε την Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας. Η πράξη στοχεύει στη διατήρηση και ανάπτυξη μίας παγκόσμιας βιβλιογραφικής συλλογής, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο εθνικό τμήμα για την Αυστραλία και τον Αυστραλιανό λαό. Αυτή είναι η νόμιμη κατάθεση για την Αυστραλία. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στην Αυστραλία. Οι συλλογές της ξεπερνούν τα δέκα εκατομμύρια τεκμήρια με βιβλία, περιοδικά και άλλα αρχεία. Εκτός από την αυστραλιανή συλλογή, κατέχει σημαντικές συλλογές για τον ασιατικό πολιτισμό και τη λογοτεχνία. Το σημερινό κτίριο της βιβλιοθήκης, που βρίσκεται δίπλα στη λίμνη Burley Griffin, μοιάζει κάπως με τον Παρθενώνα. Σχεδιάστηκε από το στούντιο Bunning & Madden του αρχιτέκτονος Walter Bunning και εγκαινιάστηκε το 1968. Ο μαρμάρινος διάδρομος είναι στολισμένος με βιτρό του Leonard French και με τρεις ταπετσαρίες του Mathieu Matégot. 1901-1927 Arthur Wadsworth 1927-1947 Kenneth Binns 1947-1970 Harold White 1970-1974 Allan Fleming 1974-1980 George Chandler 1980-1985 Harrison Bryan 1985-1999 Warren Horton 1999-2010 Jan Fullerton 2011- Anne-Marie Schwirtlich
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης είναι Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, μέχρι το 2019 του Υπουργείου Οικονομικών. Φιλοξενεί τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, ΑΑΔΕ καθώς και των περισσοτέρων υπηρεσιών του δημοσίου. Απασχολεί περί τους 320 εργαζομένους.

 Συστήνεται αρχικά ως Μηχανογραφικό Κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών έπειτα από τη συνένωση των αντίστοιχων υπηρεσιών της Τελωνειακής Υπηρεσίας, των ΔΟΥ και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους το 1979. Μετά από εννέα χρόνια, το 1988 εξελίσσεται σε Κέντρο Πληροφορικής του Υπουργείου Οικονομικών, αποτελούμενο από τρεις διευθύνσεις. Το 1997, με το Π.Δ. 61/1997, ιδρύεται η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Αμέσως αναπτύσσονται τα πληροφοριακά συστήματα TAXISnet, το πόρταλ της Τελωνειακής Υπηρεσίας ICISnet και το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Ελεγκτικών Υπηρεσιών ELENXIS. Το 2017 η ΓΓΠΣ αναδιαρθρώνεται πλήρως βάσει του Π.Δ. 142/2017 - ΦΕΚ 181/Α/23-11-2017 και πλέον αποτελείται από δύο Γενικές Διευθύνσεις, πέντε διευθύνσεις δεκαέξι τμήματα και δύο αυτοτελή τμήματα. Το 2019 μετονομάζεται σε Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης και υπάγεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Το 2023 λαμβάνει την παρούσα ονομασία μετά την συγχώνευση της με την Γενική γραμματεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Επίσημος ιστότοπος
Αχμέντ Μουμπάρακ Αλ Μαχαϊζρί

Ο Αχμέντ Μουμπάρακ Ομπαΐντ Αλ Μαχαϊζρί (αραβικά: أحمد مبارك أحمد عبيد المحيجري‎), γεννήθηκε 23 Φεβρουαρίου 1985), γνωστός ως Αχμέντ Μουμπάρακ ή Αχμέντ Κανό, είναι Ομανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Αλ Σουβάικ Κλαμπ. Είναι ο πρώτος σε διεθνείς συμμετοχές ποδοσφαιριστής της χώρας του με 183.

 Ο Αχμέντ Μουμπάρακ έχει παίξει στο παρελθόν για διάφορους συλλόγους σε χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, όπως: οι Αλ Ουέντα Κλαμπ, Αλ Αχλί Σαουντί ΦΚ, Αλ Φάτεχ Σ.Κ. και Ετιφάκ Φ.Κ. της Σαουδικής Αραβίας, οι Αλ Αΐν ΦΚ και Ντουμπάι ΚΣΚ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι Αλ Ουακρά ΣΚ, Αλ Ραγιάν ΣΚ και Αλ Σαϊλία ΣΚ του Κατάρ και Αλ Νάσερ Σ.Κ. του Κουβέιτ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Φάνγια Σ.Κ. του Πρωταθλήματος Ομάν. Στις 13 Ιουλίου 2014, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την πρώτη του επαγγελματική ομάδα στο Ομάν, την Αλ Ορούμπα Σ.Κ.. Ο Αχμέντ Μουμπάρακ επιλέχθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ομάν το 2003. Ο Αχμέντ Μουμπάρακ αγωνίστηκε στις διοργανώσεις 2003, 2004, 2007, 2009, 2010, 2013, 2014 και 2017 του Κυπέλλου Αραβικού Κόλπου. Στη διοργάνωση του 2003, σημείωσε ένα γκολ σε μια σημαντική νίκη με 2-0 εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Στη διοργάνωση του 2014, σημείωσε ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον του Ιράκ. Στη διοργάνωση του 2017, σκόραρε ένα κρίσιμο πέναλτι σε μια δύσκολη νίκη με 1-0 εναντίον της διοργανώτριας χώρας, Κουβέιτ. Κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη στο Κύπελλο Αραβικού Κόλπου 2017, για τη συνεισφορά του στην επιτυχία του Ομάν στη διοργάνωση. Ο Αχμέντ Μουμπάρακ έχει εμφανιστεί στους προκριματικούς των Ασιατικών Κυπέλλων του 2004, του 2007, του 2011, του 2015 και του 2019, καθώς και στην τελική φάση των διοργανώσεων του 2004, 2007, 2011 και 2015. Έχει συμμετάσχει στις προκριματικές του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, τους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 και 14 εμφανίσεις στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014. Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, σημείωσε ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 με αντίπαλο την Ιαπωνία. Σημείωσε τρία γκολ στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014: το πρώτο στον δεύτερο γύρο των προκριματικών στη νίκη με 2-0 επί της Μιανμάρ και τα άλλα δύο γκολ στον τέταρτο γύρο, το ένα στη νίκη με 2−1 επί της Ιορδανίας και το άλλο στην ήττα με 1−2 από την Ιαπωνία. Το Ομάν μπήκε στο τελευταίο παιχνίδι της φάσης ομίλων με την ευκαιρία να προκριθεί τουλάχιστον στα πλέι οφ, αλλά η ήττα με 1-0 από την Ιορδανία το απέκλεισε από τη διοργάνωση. Τελευταία ενημέρωση: 9 Ιουνίου 2021 Αλ Ορούμπα Πρωτάθλημα Ομάν : 2001-02 Σούπερ Καπ Ομάν (2): 2000, 2002Αλ Αΐν ΦΚ Κύπελλο ΗΑΕ : 2005 Κύπελλο Ομοσπονδίας ΗΑΕ : 2005Αλ Ραγιάν ΣΚ Κύπελλο Εμίρη του Κατάρ : 2006Φάνγια Κύπελλο Ομάν : 2013 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές (Αγγλικά) Προφίλ Ahmed Mubarak στο Soccerway (Γαλλικά) «Προφίλ του Ahmed Kano». footballdatabase.eu. Ahmed Mubarak Al-Mahaijri - ASIAN CUP Αυστραλία 2015 Προφίλ στο transfermarkt.com
Ασιατική γάτα

Η Ασιατική, γνωστή και ως Μαλαισιανή γάτα, είναι μια ράτσα γάτας παρόμοια με τη Βιρμανική, αλλά σε διαφορετικά χρώματα και σχέδια τριχώματος. Η ράτσα ομαδοποίται στο ξένο τμήμα στις εκθέσεις γατών.

 Η ράτσα αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, ξεκινώντας με μια γέννα με γατάκια που εκτράφηκαν το 1981 από τη βαρόνη Μιράντα βον Κίρχμπεργκ . Έχει φαρδύ, στρογγυλεμένο στήθος και λεπτά πόδια με ουρά μεσαίου μήκους. Τα στρογγυλά και φαρδιά μάτια συνήθως έχουν το χρώμα του κίτρινου. Τα θηλυκά δεν είναι τόσο μεγάλα όσο τα αρσενικά. Μπορούν να ζυγίζουν από 6 έως 13 κιλά. Τρίχωμα και χρώματα Το κοντότριχο τρίχωμα της ράτσας είναι γυαλιστερό και μπορεί να είναι πολλαπλών χρωμάτων και σχεδίων. Η Ασιατική γάτα είναι πολύ στοργική και καλή με τα παιδιά, αλλά και γενικά με τους ανθρώπους. Μοιράζονται παρόμοια χαρακτηριστικά με την Βιρμανική γάτα. Τους αρέσει να εξερευνούν και ακόμη και να απολαμβάνουν τα ταξίδια. Είναι μια αρκετά ομιλητική και μάλλον θορυβώδης γάτα με φαινομενικά ισχυρή θέληση. Αυτές οι γάτες θα φροντίσουν να της δώσετε την προσοχή που ζητά και πάντα φαίνεται να θέλουν να τις κρατάτε και να τις αγκαλιάζετε. Θα αλληλεπιδρούν συνεχώς με ανθρώπους, ακόμα και με αγνώστους. Τους αρέσουν πολύ τα χάδια. Είναι μια καλή οικόσιτη γάτα. Ωστόσο, συνιστάται να μπορεί να μένει μόνο σε διαμερίσματα, εάν δεν αφορά την πόλη. Δεν απολαμβάνει δυνατούς θορύβους από αυτοκίνητα, λεωφορεία ή φορτηγά. Επομένως, εάν χρειάζεται να ζήσετε σε ένα διαμέρισμα, πρέπει να είναι κοντά σε ένα ήσυχο προάστιο, διότι η ράτσα είναι ευαίσθητη σε θορύβους και δεν της αρέσει καθόλου η πόλη. Για να φροντίσετε το τρίχωμα μιας ασιατικής γάτας, θα πρέπει να βουρτσίζεται κάθε εβδομάδα. Αυτές οι γάτες ζουν μεταξύ 12-18 ετών. Ως αποτέλεσμα της δομής του προσώπου τους, μπορεί να έχουν προβλήματα με το ροχαλητό, αλλά εκτός από αυτό δεν έχουν πάρα πολλά προβλήματα. Τα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν γατάκια από την ηλικία περίπου επτά έως οκτώ μηνών. Αν και είναι ξεχωριστή ράτσα, μπορεί να γεννηθεί και από την Βιρμανική γάτα, αφού είναι σχεδόν ίδια ράτσα. Ένα γατάκι μπορεί να παράγει και Βιρμανικά γατάκια, αλλά και Ασιάτικα γατάκια. Bombay και Asian Self Breed Club Αρχειοθετήθηκε 2021-07-08 στο Wayback Machine. Ένωση Ασιατικής Γάτας Ασιατική Ομάδα Γάτων Φωτογραφίες από Ασιάτες Σελίδα φυλής FBRL: Ασιατική
Χάπι Βάλεϊ ΑΑ

Η Χάπι Βάλεϊ ΑΑ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Χονγκ Κονγκ. Είναι μια απο τις πιο πετυχημένες ομάδες της χώρας, έχοντας κερδίσει 6 πρωταθλήματα και συμμετείχε συνεχώς στην πρώτη κατηγορία μέχρι την περίοδο 2009-10 που διαβαθμίστηκε. Μετά από 3 περιόδους στη δεύτερη κατηγορία, επέστρεψε στη ανώτατη κατηγορία την περίοδο 2013-14. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950. Αγωνίζεται στο Siu Sai Wan Sports Ground, χωρητικότητας 11981 θεατών.

 Hong Kong First Division League Νικήτρια (6): 1964-65, 1988–89, 1998–99, 2000–01, 2002–03, 2005–06 Φιναλίστ (16): 1959-60, 1960–61, 1961–62, 1963–64, 1965–66, 1974–75, 1977–78, 1978–79, 1979-70, 1981–82, 1985–86, 1987–88, 1990–91, 1999-00, 2001–02, 2004–05Hong Kong League Cup Νικήτρια (1): 2000-01 Φιναλίστ (5): 2002-03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07Hong Kong Senior Shield Νικήτρια (6): 1969-70, 1977–78, 1982–83, 1989–90, 1997–98, 2003–04 Φιναλίστ (9): 1966-67, 1983–84, 1984–85, 1987–88, 1994–95, 1999-00, 2002–03, 2004–05, 2005–06Hong Kong FA Cup Νικήτρια (2): 1999-00, 2003–04 Φιναλίστ (4): 1986-87, 1993–94, 2004–05, 2005–06, 2006–07Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας Προημιτελικά (1): 1998-99 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας: 2 εμφανίσεις2000: Πρώτος γύρος 2002: Δεύτερος γύροςΚύπελλο Ασιατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου: 4 εμφανίσεις2004: Ομίλοι 2005: Ομίλοι 2006: Ομίλοι 2007: ΟμίλοιΚύπελλο Κυπελλούχων Ασίας: 2 εμφανίσεις1998/99: Προημιτελικά 2000/01: Δεύτερος γύρος Happy Valley at HKFA.com Happy Valley at the-AFC.com
Ανότε Τονγκ

Ο Ανότε Τονγκ (汤安诺, 11 Ιουνίου 1952-) ήταν πρόεδρος του Κιριμπάτι από το 2003 έως το 2016. Έγινε πρόεδρος της χώρας το 2003 και επανεξελέγη το 2007 και το 2012.

 Γιος Κινέζου μετανάστη και γυναίκας από τα νησιά Γκίλμπερτ, σπούδασε στο London School of Economics. Παντρεύτηκε μια γυναίκα από τη χώρα του ονόματι Μέμε και έχουν 7 παιδιά. Κέρδισε τις εκλογές του Ιουλίου του 2003 με οριακή πλειοψηφία (47,4%) έναντι του αδερφού του δρα Χάρι Τονγκ (43,5%) και του Μπανουέρα Μπερίνα (9,1%). Η Αντιπολίτευση ισχυρίστηκε ότι έγινε νοθεία στις εκλογές εκείνες, κάτι που απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στις 7 Νοεμβρίου του 2003 σύναψε διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν και έτσι η Κίνα διέκοψε τις σχέσεις της με το μικρό νησιωτικό κράτος και εκκένωσε τη βάση δορυφόρων της σχεδόν ένα μήνα μετά. Το κόμμα του «Πυρσοί της Αλήθειας» κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές τον Αύγουστο του 2007. Στις 17 Οκτωβρίου του 2007 ο Τονγκ κέρδισε ξανά τις προεδρικές εκλογές, με το 65% των ψήφων έναντι περίπου 33% για το Ναμπούτι Μουεμουενικαράουα. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν περί το 50%. Η νίκη του στις εκλογές επαναλήφθηκε τον Ιανουάριο του 2012. Ειδικότερα, ο Τονγκ απέσπασε 14.315 ψήφους ή το 42% των συνολικών ψήφων, με διαφορά 2.500 ψήφων από τον Τεταούι Ταϊτάι. Ο τρίτος υποψήφιος, Ριμέτα Μπενιάμινα έλαβε μόνο 7.738 ψήφους. Ο πρόεδρος Τονγκ κέρδισε σε 14 επί συνόλου 23 εκλογικών περιφερειών.Τον Μάρτιο του 2016 τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Τανέτι Μαμάου. ABC News: President of Kiribati: 'Our Very Lives Are At Stake'
Σημαία της Ρηνανίας-Παλατινάτου

Η σημαία του κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου καθιερώθηκε στις 18 Μαΐου του 1947. Οι διαστάσεις της είναι 2:3. Συνδέεται ιστορικά με τη σημαία της Γερμανίας, εξ ου και η ομοιότητά της. Η σημαία είναι τόσο αστική όσο και κρατική (κυβερνητική), όπως γίνεται και με τις σημαίες της Κάτω Σαξονίας και του Σάαρλαντ. Στο ομόσπονδο κρατίδιο χρησιμοποιούνται και κάθετες σημαίες.

 Τρία χρώματα είναι κυρίαρχα στη σημαία: αυτά είναι το κόκκινο, το χρυσό και το μαύρο και περιέχονται επίσης στο έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Η σημαία σχεδιάστηκε το 1947 έπειτα από την ίδρυση του κρατιδίου (Bundesland) από το Γάλλο ύπατο αρμοστή στη Γερμανία. Συμβολίζει την αφοσίωση της Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία και στις δημοκρατικές της παραδόσεις. Για το λόγο αυτό στη σημαία υπάρχει και η σημαία της Γερμανίας με τα τρία χρώματα. Τα σύμβολα συμβολίζουν την εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και τα αντίστοιχα εμβλήματα: Ο κόκκινος σταυρός σε φόντο ασημί συμβολίζει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Τρίερ. Ο αργυρός τροχός σε ερυθρό φόντο αντιπροσωπεύει τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Μάιντς και Το χρυσό λιοντάρι σε μαύρο φόντο είναι για τον Πρίγκιπα-Εκλέκτορα του Παλατινάτου.Το στέμμα αποτελείται από αμπελόφυλλα και καταδεικνύει τη σημασία της αμπελοκαλλιέργειας για την οικονομία του τόπου. H σημαία του ομοσπόνδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου στις Σημαίες του Κόσμου. Έμβλημα της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Ανδρέας Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Ο Ανδρέας Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Андрей Александрович (24 Ιανουαρίου 1897 - 8 Μαΐου 1981) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας. Απεβίωσε το 1981 στο Πρόβεντερ Χάουζ του Φάβερσχαμ, στο Κεντ της Αγγλίας, σε ηλικία 84 ετών. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισαβέτα Ρούφφο-Σάσσο και είχε τέκνα: Ξένια 1919-2000, παντρεύτηκε πρώτα τον Καλχούν Ανκρούμ και μετά τον Γκέοφρεϋ Τουθ. Μιχαήλ 1920-1998, πρίγκιπας της Ρωσίας. Ανδρέας γενν. 1923, πρίγκιπας της Ρωσίας.Η Ελισάβετ απεβίωσε σε έναν βομβαρδισμό το 1940 και το 1942 ο Ανδρέας έκανε δεύτερο γάμο με την Ναντίν ΜακΝτούγκαλλ, κόρη του Χέρμπερτ ΜακΝτούγκαλλ, αντιστράτηγου και είχε τέκνο: Όλγα γενν. 1950, παντρεύτηκε τον Τόμας Μάθιου. Princess Olga Romanoff. My father and his family. Royalty Digest Quarterly. 2007 N 1. Van Der Kiste, John & Hall, Coryne. Once a Grand Duchess: Xenia, Sister of Nicholas II. Sutton Publishing, 2002. ISBN 0-7509-2749-6. Willis, Daniel. The Romanovs in the 21st Century: a genealogical Biography. VDM, 2009. ISBN 978-3-639-17480-9. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Andrey Alexandrovich Romanov στο Wikimedia Commons
Μιχαήλ της Ουγγαρίας

Ο Μιχαήλ (ουγγρικά: Mihály, 955 - 990) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν μάλλον δούκας της Νίτρα (π. 971-997). Όλοι οι ηγεμόνες της Ουγγαρίας από το 1046 και μετά κατάγονται από αυτόν.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ζόλταν μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων και της συζύγου του από τη φυλή των Κουμάνων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γκυόργκυ Γκυόρφφυ έλαβε ένα δουκάτο από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκέζα μεγάλο πρίγκιπα της Ουγγαρίας, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους. Σλοβάκοι ιστορικοί αναφέρουν ότι κυβέρνησε το δουκάτο της Νίτρα (971-997). Οι απόψεις αυτές δεν έγιναν καθολικά αποδεκτές. Ο ανώνυμος συγγραφέας του χρονικού Gesta Hungarorum αναφέρει ότι η μητέρα του ήταν Κουμάνα, αλλά η περιοχή που εγκαταστάθηκαν αργότερα οι Κουμάνοι εκατοικείτο την περίοδο αυτή από Πετσενέγκους. Έτσι η μητέρα του μάλλον ήταν κόρη φυλάρχου των Πετσενέγκων, ή ίσως των Χαζάρων ή των Βουλγάρων. Περί το 995/997 απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λαδίσλαος (π. 977-995, 1001-πριν το 1030) και μετά ο Βαζούλ (πριν το 1030-1031). Τα ονόματα των γιων του είναι δημοφιλή στους Ορθοδόξους και ιδιαίτερα στον Οίκο των Κομητοπούλων της Βουλγαρίας· έτσι υποθέτουμε ότι η σύζυγός του ήταν Βουλγάρα. Ο γάμος θα έγινε μόλις ενηλικιώθηκε, δηλ. π. το 980. Είχε τέκνα: Βαζούλ πριν το 997-1031/32, δούκας της Νιτρίας. Πατέρας των: Ανδρέας Α΄ και Μπέλα Α΄, βασιλέων της Ουγγαρίας. Λαδίσλαος ο φαλακρός πριν το 997-πριν το 1030, δούκας της Νιτρίας. Anonymus, Notary of King Béla: The Deeds of the Hungarians (Edited, Translated and Annotated by Martyn Rady and László Veszprémy) (2010). In: Rady, Martyn; Veszprémy, László; Bak, János M. (2010); Anonymus and Master Roger; CEU Press; ISBN 978-963-9776-95-1. Györffy, György (1994). King Saint Stephen of Hungary. Atlantic Research and Publications. ISBN 0-88033-300-6. Györffy, György (2000). István király és műve [=King Stephen and his Work] (in Hungarian). Balassi Kiadó.
Χαράλαμπος Φραντζής

Ο Χαράλαμπος Φραντζής του Παντελή (1928) ήταν Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης και επιθεωρητής δημοσίων έργων, εκπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνή συνέδρια οδοποιίας και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας μεταφορών στον ΟΗΕ.

 Ο Χ. Φραντζής γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1928 στην Πρέβεζα. Φοίτησε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο λαμβάνοντας πτυχίο το 1953 όπου και από το 1956 ανέλαβε μηχανικός στην υπηρεσία οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Το 1967 μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία όπου και επιστρέφοντας το 1972, ανέλαβε την επίβλεψη και μελέτη των σημαντικότερων έργων οδοποιίας, γεφυροποιίας και διανοίξεων που έγιναν στη διάρκεια της χούντας. Μετά την μεταπολίτευση, το 1975 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1977 εξελέγη καθηγητής της συγκοινωνιακής τεχνικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θράκης. Το 1973 εκπροσωπώντας την Ελλάδα, έλαβε μέρος στο 7ο Διεθνές Συνέδριο Οδοποιίας στο Μόναχο και από τον επόμενο χρόνο αποτέλεσε μέλος της σχετικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, καθώς και στη Σύνοδο Διυπουργικής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας το 1976. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλές πραγματείες μεταξύ των οποίων είναι: "Περί μιας ιδιότητος των επιπέδων καμπυλών" "Κύρια γεωμετρικά στοιχεία μελέτης οδού εν οριζοντιογραφία" "Κανονισμός μελέτης υπεραστικών οδών" Who's Who 1979 (Αθήνα) σελ.729.
Πάπας Ορμίσδας

Ο Πάπας Ορμίσδας (Papa Ormisda, 450 - 6 Αυγούστου 523) ήταν Πάπας από τις 20 Ιουλίου του 514 έως το θάνατό του το 523. Ο παπισμός του χαρακτηρίστηκε από τις προσπάθειές του να δώσει λύση στο ακακιανό σχίσμα, που είχε ξεκινήσει το 484 από τις προσπάθειες του Πατριάρχη Ακάκιου να εξευμενίσει τους Μονοφυσίτες. Οι προσπάθειές του να επιλύσει αυτό το σχίσμα ήταν επιτυχείς και, στις 28 Μαρτίου του 519, η επανένωση μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Ρώμης επικυρώθηκε στον καθεδρικό ναό της Κωνσταντινούπολης μπροστά σ' ένα μεγάλο πλήθος.

 Γεννήθηκε στο Φροζινόνε της Ιταλίας. Ήταν χήρος και Ρωμαίος διάκονος όταν έγινε Πάπας. Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Πάπας Ορμίσδας φρόντισε να δώσει οριστικό τέλος στο Λαυρεντιανό σχίσμα στην Ρώμη, φέρνοντας τους διαφωνούντες πίσω στην Καθολική Εκκλησία. Ως Πάπας ασχολήθηκε κυρίως με την επανένωση μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μετά το Ακακιανό σχίσμα του 484 που κράτησε 35 χρόνια. Το αίτιο του σχίσματος ήταν οι υποχωρήσεις της Ανατολικής Εκκλησίας σε δογματικά ζητήματα προς όφελος των Μονοφυσιτών. Η άρση του σχίσματος αυτού έγινε αφού χρειάστηκε να υπογράψουν όλοι οι επίσκοποι της Ανατολικής Εκκλησίας ένα κείμενο γνωστό ως «Ο τύπος του Πάπα Ορμίσδα». Ο Πάπας Ορμίσδας έχει ανακηρυχθεί Άγιος την μνήμη του οποίου τιμά η Καθολική Εκκλησία ανήμερα του θανάτου του στις 6 Αυγούστου του 523.