Αμωρί Γ΄ του Μονφόρ

Ο Αμωρί Γ΄, γαλλ. Amaury III (απεβ. 1337) από τον Οίκο του Μονφόρ-λ'Αμωρί ήταν Γάλλος ευγενής, κύριος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί, Επερνόν, Ουντάν στην Ιλ-ντε-Φρανς (1098-π.1137) και κόμης τού Εβρέ (1118-π.1137).

 Ήταν γιος τού Σίμωνα Α΄ του Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ. Το 1098 ο Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας εκστράτευσε στη Γαλλία και πέρασε το Βεκσάν (βόρεια τού Σηκουάνα). Το πρώτο κάστρο στο οποίο επιτέθηκε, ήταν τού Ουντάν, που το υπερασπιζόταν ο Αμωρύ Γ΄. Ο τελευταίος παραδόθηκε γρήγορα και ακολούθησε τον στρατό τού Γουλιέλμου Β΄. Ο Αμωρί Γ΄ βοήθησε τον βασιλιά εναντίον των κάστρων τού αδελφού του Σίμωνα Β΄, δηλ. των κάστρων Μονφόρ-λ'Αμωρί και Επερνόν. Αλλά ο Σίμων Β΄ και άλλοι καστελάνοι αμύνθηκαν με επιτυχία, ώσπου υπογράφτηκε ανακωχή και ο Γουλιέλμος Β΄ επέστρεψε στην Αγγλία. Περί το 1104 απεβίωσε ο Σίμων Β΄ και ο Αμωρί Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κύριος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί. Όταν ο εκ μητρός θείος του Γουλιέλμος κόμης του Εβρέ απεβίωσε το 1118, δεν είχε απογόνους, έτσι ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας κατέλαβε τα εδάφη του. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο πιο απεχθής εχθρός τού βασιλιά: αδελφή του ήταν η διάσημη Βερτράνδη του Μονφόρ, μητέρα τού Φούλκωνα Ε΄ κόμη τού Ανζού, από τον πρώτο της γάμο, ενώ ο δεύτερος σύζυγός της είχε -από προηγούμενό του γάμο- γιο τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Αμωρί Γ΄ είχε παρακινήσει τον Φούλκωνα Ε΄ να επιτεθεί στα εδάφη τού Ερρίκου Α΄ στο παρελθόν· τώρα οι βασιλείς της Γαλλίας και της Αγγλίας ήταν πάλι σε αντιπαράθεση. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο τελευταίος, που ο Ερρίκος Α΄ θα ΄θελε να είναι κόμης στο κέντρο της Νορμανδίας. Ο Αμωρί Γ΄ που εδικαιούτο την κομητεία τού Εβρέ, παραπονέθηκε στον Λουδοβίκο ΣΤ΄, ο οποίος τού παραχώρησε την κομητεία. Για έξι μήνες ο Ερρίκος Α΄ κρατούσε τον Αμωρύ μακριά από το Εβρέ και τού αρνιόταν την κομητεία, με το να διατηρεί φρουρά στο κάστρο από τον στρατό του. Όταν όμως ο Ερρίκος Α΄ ήταν στο Ρουέν, ο κοντόσταυλός του Γουλιέλμος Πουαντέλ έδωσε το κάστρο στον Αμωρί Γ΄. Ο Ερρίκος Α΄ πρότεινε στον Αμωρί Γ΄ την κομητεία, με τον όρο να τού επιστρέψει το κάστρο, αλλά ο Αμωρί Γ΄ δεν δέχθηκε. Η διαμάχη συνεχίστηκε και ο Αμωρί Γ΄ ενθάρρυνε περισσότερους Νορμανδούς να επιτεθούν στον Ερρίκο Α΄. Το 1119 ο Ερρίκος Α΄ πολιόρκησε το κάστρο τού Εβρέ εκ νέου, αλλά ο ανιψιός του Θεοβάλδος Β΄ κόμης της Καμπανίας, διαπραγματεύθηκε ανακωχή μεταξύ τους. Ο Αμωρί Γ΄ παρέδωσε το κάστρο στον βασιλιά, ο οποίος τον επικύρωσε ως κόμη τού Εβρέ. Το επόμενο έτος ο Αμωρί πολέμησε στη μάχη τού Μπουργκτερούλντ, υποστηρίζοντας τον Γουλιέλμο Κλίτο εναντίον τού θείου εκείνου Ερρίκου Α΄, αλλά καθώς διέφευγε από τη μάχη, αιχμαλωτίστηκε από τον Γουλιέλμο τού Γκραντκούρ. Όμως ο τελευταίος, αντί να τον παραδώσει στον Ερρίκο Α΄, τον ακολούθησε στην εξορία. Αργότερα το ίδιο έτος ο Αμωρί Γ΄ έκανε ειρήνη με τον Ερρίκο Α΄ και για το υπόλοιπο της βασιλείας του έμεινε σε φιλικές σχέσεις με αυτόν. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ριχίλδη, κόρη τού Βαλδουίνου Β΄ κόμη τού Αινώ, αλλά την απέπεμψε το 1118. Το 1118 έκανε δεύτερο γάμο, με την Αγνή των Γκαρλάντ, κόρη τού Ανσώ κόμη τού Ροσφόρ-αν-Υβελίν και είχε τέκνα: Αμωρί Δ΄ απεβ. 1140, κόμης τού Εβρέ. Σίμων Γ΄ απεβ. 1188, κύριος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί. Βερτράνδη, παντρεύτηκε τον Ούγο ντε Κεβέλιογκ, 5ο κόμη τού Τσέστερ. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 4 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1989), Tafel 642 Frank Barlow, William Rufus (Berkeley: University of California Press, 1983), p. 393