IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ

Ο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ (21 Μαρτίου 1947 - 4 Δεκεμβρίου 2017) ήταν πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο 1ος πρόεδρος της Υεμένης από τις 22 Μαΐου 1990 ως τις 27 Φεβρουαρίου 2012. Άνηκε στο Γενικό Λαϊκό Κογκρέσο.

 Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1942 ή του 1947. Ήταν Πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης από το 1978 μέχρι το 1990 και έγινε Πρόεδρος του ενιαίου κράτους στις 22 Μαΐου του 1990. Έγινε ο πρώτος απευθείας εκλεγμένος Πρόεδρος το 1999, με 91,2% των ψήφων. Με δημοψήφισμα, το 2001 η προεδρική θητεία του παρατάθηκε κατά 7 έτη. Παράλληλα συστάθηκε συμβούλιο από ειδικούς με νομοθετική εξουσία και 111 μέλη. Εξαιτίας της κίνησης αυτής το Freedom House κατέταξε πιο χαμηλά την Υεμένη από 5 σε 6 αναφορικά με τις πολιτικές ελευθερίες. Τον Ιούλιο του 2002 ο Σαλέχ ανακοίνωσε ότι δε θα ήταν υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2006 άλλαξε τη γνώμη του και αποδέχτηκε το χρίσμα για να είναι υποψήφιος του κόμματος GPC. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2006, τουλάχιστον 51 άτομα ποδοπατήθηκαν μέχρι θανάτου και περισσότεροι από 230 τραυματίστηκαν σε στάδιο της Υεμένης όπου πραγματοποιούσε προεκλογική συγκέντρωση ο πρόεδρος Σαλέχ. Το περιστατικό στην περιοχή Ιμπ, 192 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Σαναά, σημειώθηκε λίγα λεπτά αφότου ο πρόεδρος ολοκλήρωσε την ομιλία του και αναχώρησε από το στάδιο όπου είχαν συγκεντρωθεί περίπου 100.000 άνθρωποι. Πολλοί είχαν μείνει έξω από το στάδιο πριν αρχίσει η συγκέντρωση και όταν οι πόρτες άνοιξαν προσπάθησαν να εισέλθουν, θεωρώντας ότι ο πρόεδρος συνεχίζει την ομιλία, με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να ποδοπατηθούν. ο Σαλέχ επανεξελέγη με ποσοστό 77,2%, στις 20 Σεπτεμβρίου του 2006. Από την τελική καταμέτρηση των ψήφων προέκυψε ότι ο αντίπαλός του, Φαϊζάλ μπίν Σαλμάν, συγκέντρωσε ποσοστό 21,8% στις προεδρικές εκλογές. Ο Σαλέχ ορκίστηκε πρόεδρος για μια ακόμη θητεία στις 27 Σεπτεμβρίου. Ο Σαλέχ ήρθε αντιμέτωπος με μία μεγάλη εξέγερση του λαού το 2011. Στις 2 Φεβρουαρίου 2011 ανακοίνωσε την παραίτησή του σε ισχύ το 2013. Αργότερα, στις 23 Απριλίου 2011, ανακοίνωσε την προθυμία του να παραιτηθεί με αντάλλαγμα να του δοθεί ασυλία και να μην παραπεμφθεί σε δίκη. Στις 18 Μαΐου 2011 συμφώνησε να υπογράψει συμφωνία με την αντιπολίτευση, υπαινισσόμενος ότι θα υπέβαλλε την παραίτησή του σε έναν μήνα. Ωστόσο, αργότερα αθέτησε τη δέσμευσή του.Στις 3 Ιουνίου ο Σαλέχ τραυματίστηκε σε επίθεση με χειροβομβίδα που εκτοξεύτηκε με ρουκέτα στην προεδρική του κατοικία. Την επομένη μετήχθη σε στρατιωτικό νοσοκομείο στη Σαουδική Αραβία όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε στη θέση του Σαλέχ ο αντιπρόεδρος Αμπντ αλ-Ραμπ Μανσούρ αλ-Χαντί. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ali Abdullah Saleh στο Wikimedia Commons Ανεπίσημος ιστοχώρος του Προέδρου Αρχειοθετήθηκε 2005-12-23 στο Wayback Machine.
Λύστρα

Τα Λύστρα είναι αρχαία πόλη της κεντρικής Μικράς Ασίας, στη σημερινή Τουρκία. Αναφέρεται πέντε φορές στην Καινή Διαθήκη. Τα Λύστρα είχε επισκεφθεί αρκετές φορές ο Απόστολος Παύλος μαζί με τον Απόστολο Βαρνάβα ή τον Απόστολο Σίλα. Εκεί ο Παύλος συνάντησε τον νέο μαθητή Τιμόθεο.

 Ο αρχαιολογικός χώρος των Λύστρων βρίσκεται νότια της πόλης του Ικονίου. Ένα μικρό μουσείο μέσα στο χωριό Hatunsaray εμφανίζει αντικείμενα από την αρχαία Λύστρα. Τα Λύστρα επισκέφθηκε ο Απόστολος Παύλος. Εκεί βρίσκεται το σημερινό χωριό με το όνομα "Klistra" κοντά στο Gökyurt, ένα χωριό της της Επαρχία Ικονίου. Αρχαία ερείπια της πόλης υπάρχουν κοντά στο σημερινό χωριό Klistra, συμπεριλαμβανομένων μιας εκκλησίας με ένα μεγάλο σταυρό στον τοίχο, ενός οινοποιείου κ.ά. Ερείπια της πόλης βρίσκονται πάνω από την κορυφή του λόφου, η οποία είναι τοπικά ονομάζεται "Alusumas". Εκεί υπάρχει μια ακόμη ερειπωμένη εκκλησία. Σύμφωνα με τους κατοίκους, η πόλη ήταν χτισμένη πάνω στο λόφο για να προστατεύεται από τους εχθρούς της αρχαίας Ανατολίας. Αυτό το τμήμα είναι ακόμα σε αναμονή ανασκαφής. Κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τα Λύστρα έγιναν αποικία το 6 π.Χ, ενδεχομένως για να αποκτηθεί καλύτερος έλεγχος των φυλών στα βουνά προς τα δυτικά. Αργότερα ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας. Από Αντωνίνου του Πίου μέχρι το τέλος του 3ο αι. μ.Χ. υπήρχε το "Κοινόν Λυκαονίας" του οποίου μέλη ήταν οι πόλεις: Ικόνιο, Λύστρα, Λάρανδα και Δέρβη Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τα Λύστρα για να κηρύξει το Ευαγγέλιο το 48 μ.Χ. και πάλι το 51 μ.Χ στο πρώτο και το δεύτερο ιεραποστολικό ταξίδι, μετά τις διώξεις που τον οδήγησαν μακριά από το Ικόνιο. Κατά τους χριστιανικούς χρόνους τα Λύστρα ήταν έδρα επισκόπου. Ο Άγιος Απόστολος Αρτεμάς ήταν επίσκοπος Λύστρων και ένας εκ των Εβδομήκοντα αποστόλων. Ο Αρχαιολόγος και Μελετητής της Καινής Διαθήκης Σερ Γουίλιαμ Μίτσελ Ramsay έγραψε το 1907: "Η ανασκαφή στα Λύστρα είναι επειγόντως αναγκαία προς το συμφέρον της ιστορίας και της μελέτης της Καινής Διαθήκης". Το 1941 έγραψε: "ελπίζουμε ότι κάποιος με ενθουσιασμό θα διαθέσει τα απαιτούμενα χρήματα για να διαφωτίσει την τοπογραφία των Λύστρων, και κάποια κομμάτια, σημερα χωρίς αξία, μπορούν να ολοκληρωθούν με τις νέες ανακαλύψεις". Χάρτης της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία), η οποία δείχνει Λύστρα στην επαρχία Lycaonia Φωτογραφίες από Λύστρα Δορυφορικό χάρτη με Πρώτο Ιεραποστολικό Ταξίδι BIAA - Site.638 'Hatunsaray (Λύστρα)' Νομίσματα από την Αρχαία πόλη Λύστρα
Περιφέρεια Γκαό

Η Περιφέρεια Γκαό (γαλλικά: Région de Gao, αραβικά: منطقة غاو) είναι μια Περιφέρεια του Μαλί. Έχει έκταση 170.452 τ.χλμ. και πληθυσμό 544.120 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι το Γκαό.

 Η Περιφέρεια Γκαό βρίοσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Κιντάλ, στα δυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα νότια και ανατολικά με τον Νίγηρα. Έχει έκταση 170.452 τ.χλμ.. Η Περιφέρεια Γκαό έχει 544.120 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 3,8 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 3,19 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι το Γκαό με πληθυσμό 86.633 κατοίκων. Αλατά Ανσονγκό Αντεραμπουκάν Αντσαουαντί Γκαμπρό Γκαό Γκουνζουρέιγ Ινκάρ Μενακά Μπαμπά Μπαρά Μπουρέμ Μπουρρά Ν'Τιλλίτ Ουατταγκουνά Σονί Αλιμπέ Ταλατάιγ Ταμπόιγ Ταρκίντ Τεμερά Τεσσίτ Τιλεμσί Τιν-Χαμά Τιντρμέν Η Περιφέρεια Γκαό διαιρείται σε 4 επαρχίες: Το 1991 το βόρειο κομμάτι της Περιφέρειας Γκαό χωρίστηκε και έγινε η σημερινή Περιφέρεια Κιντάλ. Περιφέρειες του Μαλί
Κράμβη η μέλαινα

Η Κράμβη η μέλαινα (Brassica nigra) ή κοινώς η μαύρη μουστάρδα (Σανσκριτικά: राजक्षवक, rajakshavak· Μαραθικά: काळी मोहरी, Kali Mohari), είναι ετήσιο (annual) φυτό που καλλιεργείται για τους σπόρους του, οι οποίοι συνήθως χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό.

 Το φυτό πιστεύεται ότι είναι εγγενές στην νότια περιοχή της Ευρώπης και ενδεχομένως, τη Νότια Ασία, όπου έχει καλλιεργηθεί για χιλιάδες χρόνια. Το μπαχαρικό αποτελείται γενικά από αλεσμένους σπόρους του φυτού χωρίς το σπερματικό κέλυφος. Οι μικροί (1 mm) σπόροι είναι σκληροί και ποικίλλουν στο χρώμα από σκούρο καφέ έως μαύρο. Είναι γευστικοί, αν και δεν έχουν σχεδόν καθόλου άρωμα. Οι σπόροι συνήθως χρησιμοποιούνται στην Ινδική κουζίνα, για παράδειγμα, κάρυ, όπου είναι γνωστό ως rai. Οι σπόροι συνήθως ρίχνονται σε καυτό λάδι ή γκι (ghee), μετά το οποίο θα σκάσουν, απελευθερώνοντας μια χαρακτηριστική καρυοειδή γεύση. Οι σπόροι περιέχουν ένα σημαντικό ποσό λιπαρών ελαίων. Στην Ινδία, συχνά αυτό το λάδι, χρησιμοποιείται ως μαγειρικό λάδι. Στην Αιθιοπία, όπου και καλλιεργείται ως λαχανικό στο Γκόνταρ, Χάραρ και Σάουα (Shewa), οι βλαστοί και τα φύλλα καταναλώνονται μαγειρεμένα και οι σπόροι χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό. Η ονομασία του στα Αμχαρικά είναι senafitch (σαναφίτς). Αλεσμένοι σπόροι του φυτού, αναμειγνυόμενοι με μέλι, χρησιμοποιούνται ευρέως στην ανατολική Ευρώπη, ως κατασταλτικό του βήχα. Στον Ανατολικό Καναδά, η χρήση της mouche de moutarde για τη θεραπεία των αναπνευστικών λοιμώξεων, ήταν δημοφιλής πριν από την έλευση της σύγχρονης ιατρικής. Αυτή συνίστατο στη μείξη τριμμένων σπόρων μουστάρδας με αλεύρι και νερό και τη δημιουργία ενός καταπλάσματος με την πάστα. Το κατάπλασμα τοποθετείτο στο στήθος ή την πλάτη και παρέμενε έως ότου το άτομο ένιωθε μια αίσθηση τσιμπήματος. Το φυτό μπορεί να φτάσει το ύψος από δύο έως οκτώ πόδια (0,61 μ - 2,4 μ.), με βότρεις από μικρά κίτρινα άνθη. Αυτά τα άνθη συνήθως έχουν πλάτος έως 1⁄3 in (0,83 εκ.), έκαστο με τέσσερα πέταλα. Τα φύλλα καλύπτονται με τριχίδια τα οποία δύναται να μαραθούν τις ζεστές μέρες, αλλά ανακτούν τη νύκτα. Από τη δεκαετία του 1950, το μαύρο σινάπι έχει γίνει λιγότερο δημοφιλές σε σχέση με τη Brassica juncea, επειδή κάποιες ποικιλίες της μουστάρδας Ινδίας, έχουν σπόρους οι οποίοι μπορούν να συγκομιστούν μηχανικά, με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Το μαύρο σινάπι είναι ο σπόρος που ανέφερε ο Ιησούς στο κατά Ματθαίον 13:31-32. Παρά τις παρόμοιες κοινές ονομασίες τους, η μαύρη μουστάρδα και η λευκή μουστάρδα (το γένος Σινάπι), δεν είναι στενά συνδεδεμένες. Το μαύρο σινάπι ανήκει στο ίδιο γένος με το λάχανο. Η B. nigra, επίσης, μοιάζει με την Hirschfeldia incana ή Σεβάσμια μουστάρδα, (πρώην Brassica geniculata), η οποία είναι ένα πολυετές φυτό (perennial). Σινάπι Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Entry in Gernot Katzer's spice pages, with pictures and detailed information (Αγγλικά) Entry in Illinois Wildflowers (Αγγλικά) Mustards
Βσέβολοντ του Πσκοβ

Ο Βσέβολοντ Μστισλάβιτς, ρωσ. Всеволод Мстиславич (1103 - 1138) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Νόβγκοροντ (1117-32), Περεσλάβλ & Τούροβ (1132), Πσκοβ (1137-38) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1125-38). Είναι ο προστάτης άγιος του Πσκοβ και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Φεβρουαρίου.

 Ήταν γιος τού Μστισλάβ Α΄ του μεγάλου πρίγκιπα του Νόβγκοροντ και μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Χριστίνας των Στένκιλ, κόρης τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας. Γεννήθηκε στο Νόβγκοροντ, όταν ο πατέρας του ήταν εκεί πρίγκιπας και του δόθηκε το όνομα Γαβριήλ. Μάλλον σε ανάμνηση της γέννησής του ο Μστισλάβ Α΄ έκτισε τον ναό τού Ευαγγελισμού στην αγορά το 1103. Το 1117 ο πατέρας του έγινε μέγας πρίγκιπας τού Κιέβου και ο Βσέβολοντ πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ· το 1136 οι Νοβγκοροντιανοί τον εκτόπισαν. Το 1123 τους οδήγησε εναντίον των Εσθονών και οι εκστρατείες συνεχίστηκαν ως το 1130 και κατά τα επόμενα επτά έτη. Όπως και ο μεγάλος θείος τού πατέρα του Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ, ο Βσέβολοντ ήταν σε σύγκρουση με τους Φινλανδούς. Το 1132 αποβίωσε ο πατέρας του και ο θείος του Γιαροπόλκ Β΄ του Κιέβου τον έκανε πρίγκιπα τού Περεσλάβλ. Ο Βσέβολοντ πήγε εκεί για τη στέψη, αλλά οι Νοβγκοροντιανοί, στους οποίους είχε ορκιστεί ότι θα αποβιώσει στην πόλη τους, δυσαρεστήθηκαν και όταν επέστρεψε δεν τον δέχθηκαν στο Νόβγκοροντ. Ωστόσο το 1133 οδήγησε έναν στρατό από Νοβγκοροντιανούς και κατέλαβε το Γιουρίεβ (νυν Τάρτου Εσθονίας). Νυμφεύτηκε το 1123 μία κόρη του Σβιετοσλάβ Νταβίντοβιτς πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και είχε τέκνα: Ιβάν απεβ. 1128. Βιατσεσλάβα 1125-1162, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Δ΄ τον Σγουρό υψηλό δούκα της Πολωνίας. Arsenii Nikolaevich Nasanov, ed., Novgorodskaia pervaia letopis': Starshego i mladshego izvoda (Moscow and Leningrad: Nauka, 1950), 21, 206; Robert Michell and Neville Forbes, The Chronicle of Novgorod 1016-1471 (New York: American Medieval Society, 1970), 9.
Δασονομία

Η Δασονομία, ή Δασοφυλακή, είναι ιδιαίτερη δημόσια Αρχή, εκτελεστικού χαρακτήρα, με καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα τα δάση. Η Αρχή αυτή επιμελείται την τήρηση της κατά τόπο δασικής νομοθεσίας και τη δίωξη κάθε σημειούμενης παράβασης της. Στην Ελλάδα η Αρχή αυτή διαρθρώνεται ως Δασική Διοίκηση, υπό την Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Γεωργίας, (του σημερινού Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), με κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες νομαρχιακού επιπέδου στις οποίες περιλαμβάνονται Δασαρχεία, Δασονομεία και Δασοφυλάκεια.

 Κύριο λήμμα: Ελληνική Αγροφυλακή Η πρώτη υπηρεσία για την προστασία των δασών και των χωραφιών ιδρύθηκε το 1836 με την ονομασία Αγροφυλακή. Το 1956 ήταν οργανωμένη με πρότυπο την Ελληνική Χωροφυλακή και υπάχθηκε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Το 2011, η Αγροφυλακή καταργήθηκε και οι υπηρεσίες της μεταβιβάστηκαν στις διάφορες περιφερειακές δασικές υπηρεσίες. Από το 2017 και έπειτα, όλοι οι δασοφύλακες είναι ένστολοι. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.19ος,σελ.425. Κ. Μ. Σταμάτης "Αστυνομικό Δίκαιο" - Αθήναι 1972, σελ.20.
81 (αριθμός)

Το 81 (ογδόντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 80 και πριν από το 82. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 81 συμβολίζεται ως LXXXI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΠΑ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 81 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 9, 27 και 81, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 82. Το 81 είναι ένας τετραγωνικός αριθμός («τέλειο τετράγωνο»), αφού 81 = 9². Ο επόμενος τετραγωνικός αριθμός είναι το 100. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 81 είναι 81 = 34. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 81 αντιστοιχεί στο θάλλιο. Ο Μεσιέ 81, γνωστός και ως γαλαξίας του Μπόντε, είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 12 MLy στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου.
Πωλ και Προσπέρ Ανρύ

Ο Πωλ-Πιερ Ανρύ (Paul-Pierre Henry, 21 Αυγούστου 1848 – 4 Ιανουαρίου 1905) και ο αδελφός του Προσπέρ-Ματιέ Ανρύ (Prosper-Mathieu Henry, 10 Δεκεμβρίου 1849 – 25 Ιουλίου 1903) ήταν Γάλλοι οπτικοί και αστρονόμοι.

 Οι δύο αδελφοί κατασκεύασαν διοπτρικά τηλεσκόπια και όργανα για αστεροσκοπεία. Επίσης, συγκαταλέγονται μεταξύ των εμπνευστών του μεγάλου προγράμματος Carte du Ciel. Ανεκάλυψαν μαζί συνολικά 14 αστεροειδείς. Το Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως καταγράφει τις ανακαλύψεις τους με τα αρχικά «P.P. Henry» και «P.M. Henry», αντιστοίχως. Τους απονεμήθηκε από κοινού το πρώτο χρονικά Βραβείο Valz το 1877 για τους χάρτες του ουρανού που συνέταξαν ειδικά για τη διευκόλυνση των ανακαλύψεων αστεροειδών. Ο αστεροειδής 1516 Ανρύ, που ανακαλύφθηκε το 1938 Ο κρατήρας Ανρύ Φρερ (Henry Frères, δηλ. «Αδελφοί Ανρύ» στη γαλλική γλώσσα), στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης Ο μεγάλος κρατήρας Ανρύ στον πλανήτη Άρη. AN 167 (1905) 223/224 (στη γερμανική) MNRAS 65 (1905) 349 Obs 28 (1905) 110 PASP 17 (1905) 77 (μία παράγραφος) AN 163 (1903) 381/382 (στη γαλλική) MNRAS 64 (1904) 296 Obs 26 (1903) 396 (μία παράγραφος) PASP 15 (1903) 230
Αντώνης Σαμαράκης

Ο Αντώνης Σαμαράκης (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1919 – Πύλος Μεσσηνίας, 8 Αυγούστου 2003) ήταν Έλληνας πεζογράφος της μεταπολεμικής γενιάς, το έργο του οποίου είναι διεθνούς αναγνώρισης.

 Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Μετά το απολυτήριο από το Β' Γυμνάσιο της Βαρβακείου Σχολής, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής συμμετείχε στην εθνική αντίσταση.Το 1944 συνελήφθη από τους Ναζί και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να αποδράσει. Το 1963 νυμφεύτηκε την Ελένη Κουρεμπανά. Εργάσθηκε ως εμπειρογνώμων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες για κοινωνικά θέματα και το 1989 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου. Η πρώτη του ουσιαστική εμφάνιση στον λογοτεχνικό χώρο γίνεται το 1954 με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων Ζητείται ελπίς. Πρόκειται για έναν από τους περισσότερο μεταφρασμένους Έλληνες πεζογράφους, καθώς τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Το έργο του Σαμαράκη έχει έντονο το στοιχείο της κοινωνικής καταγγελίας και αντικατοπτρίζει τις προσωπικές του ανησυχίες για το παρόν και το μέλλον της σύγχρονης κοινωνίας. Χρησιμοποίησε απλή γλώσσα και μη επιτηδευμένο ύφος και προσέγγισε τα θέματά του από μια έντονα ανθρωποκεντρική γωνία. Χαρακτηριζόταν από την αγάπη του για τους νέους. Δική του ιδέα ήταν η δημιουργία της Βουλής των Εφήβων, που οδήγησε στη διοργάνωση άτυπων συνεδριάσεων της Βουλής, όπου δίνεται ο λόγος σε νέους από όλη τη χώρα. Ο Αντώνης Σαμαράκης έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου του 2003. Σύμφωνα με επιθυμία του, το σώμα του δωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για έρευνες των φοιτητώv της Ιατρικής. Ζητείται Ελπίς (1954) Σήμα κινδύνου (1959) Αρνούμαι (1961) Γραφείον Ιδεών (1962) Το λάθος (1965) Το Διαβατήριο (1973) Η Κόντρα (1992) Αυτοβιογραφία (1919-1996) Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1962 για το Αρνούμαι) Βραβείο των Δώδεκα - Έπαθλο Κώστα Ουράνη (1966 για Το λάθος) Μέγα Βραβείο Αστυνομικής Λογοτεχνίας στη Γαλλία (1970 για Το λάθος) Europalia (1982, για τη συνολική προσφορά του) Σταυρός του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών (1995) Κρατικό Βραβείο Τεχνών και Λογοτεχνίας. (1995, Γαλλία) Ιστοσελίδα της Unicef αφιερωμένη στον Α. Σαμαράκη Αντώνης Σαμαράκης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Αντώνης Σαμαράκης - Διδάκτωρ η Ελπίς (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μαώ του Αρτουά

Η Μαώ/Ματθίλδη του Αρτουά (Γαλ.: Mahaut d'Artois, 1268 - Παρίσι, 27 Οκτωβρίου 1329), ήταν Κόμισσα του Αρτουά (1302 - 1329) και αντιβασίλισσα της κομητείας της Βουργουνδίας ως κηδεμόνας του γιου της Ροβέρτου.

 Ήταν κόρη και το μεγαλύτερο παιδί του Ροβέρτου Β΄ του Αρτουά και της Αμικίας του Κουρτεναί. Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά και η Ματθίλδη της Βραβάντης, ενώ οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Πέτρος ντε Κουρτεναί, άρχοντας του Κόνς και η Πετρονίλλα του Ζουανί. Τα αδέλφια της Μαώς ήταν ο Φίλιππος του Αρτουά (1269 - 1298) και ο Ροβέρτος του Αρτουά. Παντρεύτηκε τον Όθωνα Δ΄ κόμη της Βουργουνδίας, με τον οποίο απέκτησε: Ιωάννα Β΄ 1292-1330, κόμισσα της Βουργουνδίας, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Ε΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας. Λευκή 1296-1326, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας Ροβέρτος π.1300-1317, κόμης της Βουργουνδίας. Μετά το πρόωρο τέλος τού αδελφού της Φιλίππου έγινε διάδοχος της κομητείας του Αρτουά (1298), την οποία κληρονόμησε μετά την τελευτή τού πατέρα της. Ο ανιψιός της Ροβέρτος Γ΄ του Αρτουά αμφισβήτησε τα κληρονομικά δικαιώματα της Μαώς στην κομητεία του Αρτουά, αλλά η εκλογή της επικυρώθηκε από το Γαλλικό κοινοβούλιο και τη βασιλική Αυλή. Στάθηκε ικανή κυβερνήτης και κατάφερε να καταστείλει όλες τις εξεγέρσεις των ευγενών· βασικός συγκυβερνήτης της ήταν ο Καθολικός επίσκοπος του Αρράς Τιερί του Έρισσον. Τη Μαώ διαδέχθηκε στην κομητεία της Βουργουνδίας (1329) η μεγαλύτερη κόρη της Ιωάννα Β΄ ως κόμισσα της Βουργουνδίας, χήρα του Φιλίππου Ε΄ του Υψηλού βασιλιά της Γαλλίας Η Μαώ είναι βασικός χαρακτήρας στο έργο του σύγχρονου μεγάλου συγγραφέα Μωρίς Ντρυόν Οι Καταραμένοι βασιλείς. Ο Ντρυόν περιγράφει ότι η Μαώ δηλητηρίασε τον Λουδοβίκο Ι΄ της Γαλλίας και τον γιο του διάδοχο Ιωάννη Α΄ της Γαλλίας πέντε ημέρες μετά τη γέννησή του, αλλά δηλητηριάστηκε και η ίδια από τη Βεατρίκη του Ιρσόν, την ίδια γυναίκα που την βοήθησε να δηλητηριάσει τον βασιλιά. Ο Άλλαν Μάσι γράφει με την σειρά του στην Γουώλ Στρήτ Ζούρναλ ότι "Η κόμισσα Μαώ ήταν από τις ελάχιστες ιστορικές μορφές, που είχε την ικανότητα να δολοφονήσει και να ανεβάσει βασιλείς" Dana L. Sample. ‘Philip VI’s Mortal Enemy: Robert of Artois and the Beginning of the Hundred Years War’, The Hundred Years War (Part II): Different Vistas, L.J. Andrew Villalon and Donald J. Kagay, eds. (Leiden, Netherlands: Brill, 2008) Lentz III, Harris M. (7 May 2015). Obituaries in the Performing Arts, 2014 Massie, Allan (27 March 2015). "The Original Game of Thrones" Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888) Sample, Dana L. ‘Philip VI’s Mortal Enemy: Robert of Artois and the Beginning of the Hundred Years War’, The Hundred Years War (Part II): Different Vistas. L.J. Andrew Villalon and Donald J. Kagay, eds. Leiden, Netherlands: Brill, 2008. Small, Carola M. (1990). "Messengers in the County of Artois, 1295-1329". Canadian Journal of History. 25 (2): 163–175. Archived from the original
Τζορτζ Σάκιερ

Ο Τζορτζ Σάκιερ (αγγλικά: George Sakier, 1897 - 1988) ήταν Αμερικανός σχεδιαστής και καλλιτέχνης. Υπήρξε σημαντικός υπερασπιστής της Αρ Ντεκό τέχνης. Στις δεκαετίες του 30’ και του 40’ εργάστηκε ως επικεφαλής σχεδίου της Fostoria Glass Company.

 Γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, το 1897, μελέτησε αρχικά στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένης Μηχανικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια και στο Ινστιτούτο Πρατ. Έχοντας συνθέσει το κείμενο Machine Design and Descriptive Geometry στην ηλικία των 19, εργάστηκε ως τεχνικός καμουφλάζ κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου πολέμου, και συνέχισε στο μέλλον να εργάζεται ως σχεδιαστής, συνδυάζοντας την τεχνολογία με τον κλασικισμό.Στο ξεκίνημα της καριέρας του εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής για τα περιοδικά Vogue, για το Harper’s Bazaar και Modes and Manners. Αργότερα στράφηκε στο βιομηχανικό σχέδιο, αποδίδοντας την πρώτη διεθνή έκθεση σχεδίου στο Μόναχο ως έμπνευσή του. Ξεκινώντας το 1927, ο Σάκιερ ανέπτυξε σχέδια για την American Radiator και Standard Sanitation Company σχεδιάζοντας σύγχρονες βρύσες και μαζικά παραγόμενα προκατασκευασμένα μπάνια. Το πρώτο σχέδιο λουτρών του εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο Waldorf - Astoria στην πόλη της Νέας Υόρκης, το 1931. Το 1934, ως επικεφαλής του γραφείου της ανάπτυξης σχεδίου της American Radiator & Standard Sanitary Corporation, το όνομά του ήταν ανάμεσα σε αυτά που αναφέρθηκαν, στο άρθρο ορόσημο του 1934 του περιοδικού Fortune για το νέο τότε επάγγελμα του βιομηχανικού σχεδίου, μαζί με των Λόουι, Ντρέιφους, Τιγκ, και άλλων πρωτοπόρων του επαγγέλματος. Από το 1929 έως το 1979 σχεδίαζε γυάλινα οικιακά ήδη για τη Fostoria Glass Company.Ο Σάκιερ πέθανε στο Παρίσι, το 1988.
Σκωρίαση

Η σκωρίαση στα λατινικά (Uredinalis, «uredio» σημαίνει σφαδάζω εξ ου και η φράση «σφάκελος νόσος»), είναι ομάδα ασθενειών των σπερματοφύτων οι οποίες οφείλονται σε παρασιτικούς βασιοδιομύκητες, τους σκωριομύκητες, και προκαλούν συχνά ζημιές στις καλλιέργειες. Πήρε το όνομά της από το χρώμα της σκουριάς (σκωρία) που έχουν τα μέρη που έχουν προσβληθεί.

 Η ασθένεια μεταδίδεται με σπόρια τα οποία μεταφέρονται από φυτό σε φυτό με τον αέρα ή δονήσεις. Η υγρασία και το νερό ευνοούν την ασθένεια. Για να προστατευτεί η καλλιέργεια πρέπει να τοποθετείται παράλληλα με τους ανέμους. Επίσης πρέπει τα ήδη προσβεβλημένα φυτά να απομακρύνονται και να καίγονται. Μετά την συγκομιδή μπορούν να γίνουν προληπτικοί ψεκασμοί κάθε 10 – 15 μέρες με μυκητοκτόνα. Αν παρ’ όλα αυτά υπάρξει προσβολή χρησιμοποιούνται διασυστηματικά μυκητοκτόνα. Το φθινόπωρο απομακρύνεται και καίγεται και το υπέργειο τμήμα του φυτού. Μετά από αυτό το στάδιο η προστασία της καλλιέργειας ολοκληρώνεται με τον ψεκασμό του εδάφους με DNOC (δινιτροορθοκρεζόλη). Ελληνική Φυτοπαθολογική Εταιρεία
Flightradar24

Το Flightradar24 είναι σουηδική υπηρεσία μέσω διαδικτύου που παρέχει πληροφορίες πτήσης εμπορικών αεροσκαφών σε πραγματικό χρόνο σε έναν χάρτη. Περιλαμβάνει διαδρομές πτήσης, προέλευση και προορισμούς, αριθμούς πτήσεων, τύπους αεροσκαφών, θέσεις, υψόμετρο, κατεύθυνση πορείας και ταχύτητες. Μπορεί επίσης να εμφανίσει αναδρομικές ανακλήσεις προηγούμενων κομματιών και ιστορικά δεδομένα πτήσης από αεροπορική εταιρεία, αεροσκάφος, τύπο αεροσκάφους, περιοχή ή αεροδρόμιο. Συγκεντρώνει δεδομένα από πολλές πηγές, αλλά, εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως επί το πλείστον από crowdsourced συλλογή πληροφοριών από εθελοντές με ADS-B δέκτες. Η υπηρεσία ιδρύθηκε ως χόμπι το 2006 από δύο Σουηδούς λάτρεις της αεροπορίας. Διατίθεται μέσω μιας ιστοσελίδας ή εφαρμογής κινητών τηλεφώνων. Η εφημερίδα The Guardian θεωρεί ότι ο ιστότοπος είναι "έγκυρος".

 Η υπηρεσία ιδρύθηκε to 2006 ως Flygbilligt.com και στη συνέχεια Flygradar.nu για τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη. Η υπηρεσία επεκτάθηκε το 2009, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε με έναν κατάλληλο δέκτη ADS-B να συνεισφέρει δεδομένα.Από τις 3 Μαρίου 2020, τα ADS-B δεδομένα που συλλέγονται μέσω δορυφόρου έγιναν διαθέσιμα σε όλους τους χρήστες. Αεροσκάφη που παρακολουθούνται μέσω δορυφορικών δεδομένων εμφανίζονται με μπλε χρώμα στο χάρτη, και με κίτρινο αν παρακολουθούνται από επίγειους δέκτες.Η υπηρεσία έγινε πολύ δημοφιλής το 2010 όταν ΜΜΕ από όλο τον κόσμο την χρησιμοποιήσαν για να περιγράψουν τις ακυρώσεις πτήσεων στο Βόρειο Ατλαντικό και την Ευρώπη που δημιουργήθηκαν από τις εκρήξεις του ηφαιστείου Eyjafjallajökull στην Ισλανδία το 2010.Το 2014 χρησιμοποιήθηκε από πολλά ΜΜΕ στην παρακολούθηση πολλαπλών αεροπορικών ατυχημάτων. Η εξαφάνιση της πτήσης MH370 της Malaysian Airlines,, η κατάρριψη της πτήσης ΜΗ17 στην Ουκρανία, και το Δεκέμβρη όταν η πτήση 8501 της Indonesia AirAsia χάθηκε από τα ραντάρ. Το Flightradar24 ανέφερε ότι η επισκεψιμότητά του ανέβηκε κατά περίπου 50 φορές και δημιούργησε προβλήματα πρόσβασης στους χρήστες του. Το Νοέμβριο του 2015, η εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι η πτήση Metrojet Flight 9268 προς Αγία Πετρούπολη από το Sharm el-Sheikh International Airport είχε εκραγεί στον αέρα με βάση πληροφορίες διαθέσιμες από το Flightradar24. Η υπηρεσία μπλοκάρει κάποιες ADS-B πληροφορίες για λόγους "ασφάλειας και ιδιωτικότητας". Για παράδειγμα, η θέση του αεροσκάφους Japanese Air Force One που χρησιμοποιείται από τον Αυτοκράτορα και τον Πρωθυπουργό της Ιαπωνίας φαινόταν στην υπηρεσία μέχρι τον Αύγουστο του 2014, όταν το Ιαπωνικό Υπουργείο Άμυνας ζήτησε να αφαιρεθούν οι συγκεκριμένες πληροφορίες. Από τότε δεν δημοσιοποιούνται πληροφορίες για τις πτήσεις και τη θέση του συγκεκριμένο αεροσκάφους στην υπηρεσία.
Ματιέ Στραζέλ

Ο Ματιέ Νέλσον Στραζέλ (Μπουρ-λα-Ρεν, 5 Αυγούστου 2002), είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,82 μ. και αγωνίζεται στη θέση του πλέι μέικερ για την Μονακό του Πρωταθλήματος Γαλλίας και της Ευρωλίγκα.

 Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, ο Στραζέλ υπέγραψε συμβόλαιο για να ενταχθεί στα τμήματα νεών της ΑΣΒΕΛ αφού ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τον τροφοδοτικό σύλλογό της, Μαρν-λα-Βαλέ. Την περίοδο 2017–18, μοίρασε τον χρόνο μεταξύ της ομάδας κάτω των 18 ετών του συλλόγου και με την Εσπουάρ Λυόν στο Πρωτάθλημα Ελπίδων (γαλλικό πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών), όπου έπαιζε ερχόμενος από τον πάγκο. Το 2018–19, έγινε κανονικός παίκτης των Εσπουάρ, έχοντας κατά μέσο όρο 14.5 πόντους, 4.7 ασίστ και 3.8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 6 Μαΐου 2019, ο Στραζέλ σημείωσε 44 πόντους για την ΑΣΒΕΛ Κάτω των 18 σε μία ήττα με 110–100 από την JL Μπουρκ Κάτω των 18, κατά τη διάρκεια των ημιτελικών του γαλλικού πρωταθλήματος Κάτω των 18. Στις 31 Ιουλίου 2019, όταν ήταν 16 ετών, ο Στραζέλ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην πρώτη ομάδα στις 6 Οκτωβρίου, παίζοντας πέντε λεπτά σε μία νίκη με 85–76 επί της Σολέ. Στις 29 Οκτωβρίου, ο Στραζέλ έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα, πετυχαίνοντας εννιά πόντους με τρία τρίποντα σε 13 λεπτά για να νικήσει την Μπασκόνια, με 66–63. Στις 10 Μαρτίου 2020, σημείωσε 17 πόντους (ατομικό ρεκόρ σεζόν), σε μία νίκη με 95–83 επί της Μονακό. Στις 10 Ιουνίου, ο Στραζέλ υπέγραψε επέκταση συμβολαίου με την ομάδα μέχρι το 2025. Την σεζόν 2020-21, κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα, όσο και το Κύπελλο Γαλλίας, πραγματοποιώντας το νταμπλ. Στις 25 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας, αφού η Βιλερμπάν κέρδισε στους τελικούς τη Μονακό με 3-2 στη σειρά των τελικών. Στην Ευρωλίγκα την σεζόν 2021-22, μέτρησε 3.4 πόντους, 0.7 ριμπάουντ και 1.9 ασίστ κατά μέσο όρο σε 30 αγώνες. Στις 21 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Μονακό. Στις 22 Απριλίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, αφού η Μονακό νίκησε στον τελικό την Βιλερμπάν 90-70, με τον ίδιο να έχει 10 πόντους. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας αφού η Μονακό κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μετροπολιτάν 3-0. Βιλερμπάν 2x Πρωτάθλημα Γαλλίας: (2021, 2022) Κύπελλο Γαλλίας: (2021) Μονακό Πρωτάθλημα Γαλλίας: (2023) Κύπελλο Γαλλίας: (2023) Προφίλ στην ΑΣΒΕΛ
Ούθερ Πεντράγκον

Ο Ούθερ Πεντράγκον είναι θρυλικός βασιλιάς της Βρετανίας και πατέρας του Αρθούρου. Η βιογραφία του πρωτοεμφανίζεται στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ Historia Regum Britanniae (Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας) και η προσωπικότητά του έχει αρκετές διακυμάνσεις: περιγράφεται σαν ισχυρός βασιλιάς και υπερασπιστής του λαού, αλλά εξαπατά την Ιγκρέιν, μητέρα του Αρθούρου, και περνάει τη νύχτα μαζί της, την ίδια στιγμή που ο στρατός του εισβάλλει στο κάστρο του άντρα της και τον σκοτώνουν.

 Ο Ούθερ πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην εξορία στη Βρετάνη μαζί με το μεγαλύτερο αδερφό του, Αμβρόσιο Αυρηλιανό. Όταν γυρίζουν στη Βρετανία, εκθρονίζουν το Βόρτιγκερν κι ο Αμβρόσιος Αουρελιανός γίνεται βασιλιάς. Ο Ούθερ οδηγεί το στρατό του αδερφού του στην Ιρλανδία για να βοηθήσει τον Μέρλιν να φέρει τις πέτρες του Στόουνχεντζ από εκεί στη Βρετανία. Στο δρόμο για τη μάχη, ο Ούθερ βλέπει ένα όραμα στον ουρανό που έχει το σχήμα δράκου κι ο Μέρλιν το ερμηνεύει σαν οιωνό για το θάνατο του Αμβρόσιου και μελλοντική δόξα για τον Ούθερ. Από εδώ μάλλον προέρχεται και το προσωνύμιο του Ούθερ «Πεντράγκον», που κυριολεκτικά σημαίνει «κεφάλι δράκου». Στο γυρισμό, ανακαλύπτουν ότι ο Αμβρόσιος έχει δολοφονηθεί με δηλητήριο κι έτσι ο Ούθερ γίνεται βασιλιάς. Σε μια συγκέντρωση ευγενών στην αυλή του, ο Ούθερ ερωτεύεται την Ιγκρέιν, σύζυγο του Γκορλουά, Δούκα της Κορνουάλης. Εκείνη όμως τον αρνείται, επιτείνοντας τον πόθο του γι' αυτήν. Αποφασισμένος ο Ούθερ, οδηγεί ένα μικρό στρατό εναντίον του Δούκα. Όταν ο Γκορλουά βγαίνει από το κάστρο για να αντιμετωπίσει το στρατό, ο Μέρλιν με μαγεία αλλάζει τη μορφή του Ούθερ, ώστε να μοιάζει στον Γκορλουά, κι έτσι εκείνος περνά τη νύχτα με την Ιγκρέιν, η οποία νομίζει πως είναι ο άντρας της. Ο αληθινός Γκορλουά πεθαίνει στη μάχη κι έτσι ο Ούθερ παίρνει την αληθινή του μορφή και παντρεύεται την Ιγκρέιν. Ως αντάλλαγμα για τη βοήθειά του, ο Μέρλιν ζητάει να του δοθεί το παιδί που θα γεννηθεί από αυτή την ένωση. Καρπός εκείνης της νύχτας ήταν ο Αρθούρος. Το υπόλοιπο της ζωής του υποφέρει από κακή υγεία και συνεχείς διαμάχες με τους Σάξονες. Περίπου δεκαέξι χρόνια αργότερα δολοφονείται από τους Σάξονες με δηλητήριο. Σύμφωνα με το θρύλο, ενταφιάστηκε δίπλα στον αδερφό του στο Στόουνχεντζ.
Πολ Χατζόπουλος

Ο Πολύβιος (Πολ) Χατζόπουλος (17 Ιουλίου 1961) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο και στην ΑΕΚ ως κεντρικός αμυντικός και ως μέσος. Διακρινόταν για το επιτελικό του παιχνίδι και το συντονισμό του παιχνιδιού της ομάδας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στον Παναρκαδικό στα τέλη της δεκαετίας του '70. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ομάδα του Πανιώνιου στα μέσα της δεκαετίας του '80 για 5 χρόνια. Το 1985 πήρε μεταγραφή για την ΑΕΚ όπου και παρέμεινε για 3,5 χρόνια. Το 1989 αγωνίστηκε στον Διαγόρα Ρόδου και ακολούθησε μια διετία (1989-91) στην Ξάνθη. Συνέχισε σε μικρότερες κατηγορίες, επιστρέφοντας για μια διετία στον Παναρκαδικό και έκλεισε την καριέρα του το 1995 αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στη Σπάρτη. Ο Χατζόπουλος ήταν «προϊόν» της καλής εθνικής Ελπίδων των αρχών της δεκαετίας του '80. Το 1983 αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα στους Μεσογειακούς αγώνες. Συμμετείχε σε τρεις αγώνες και πέτυχε το μοναδικό τέρμα στη νίκη εναντίον της Λιβύης (1-0), στο 81΄. Επίσης, το 1983 αγωνίστηκε στην ολυμπιακή ομάδα.Με την Ανδρών πραγματοποίησε, συνολικά, δύο διεθνείς συμμετοχές. Η πρώτη συμμετοχή του ήταν στις 11 Απριλίου 1984 σε εντός έδρας φιλικό αγώνα με την Κύπρο (1-1). Η δεύτερη και τελευταία συμμετοχή του ήταν στις 17 Οκτωβρίου 1984 στον εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 με την Πολωνία (1-3). Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό αγωνιστική δράση, ο Πολ Χατζόπουλος παρέμεινε δραστήριος στον χώρο του ποδοσφαίρου αναλαμβάνοντας διάφορους ρόλους, όπως, μεταξύ άλλων, σκάουτερ, πρώτου προπονητή, προπονητή τμημάτων υποδομής, ομοσπονδιακού προπονητή, τόσο σε τοπικό και συλλογικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό επίπεδο. «Αρκαδικές Αθλητικές Ιστορίες: Ο Πολ Χατζόπουλος ξετυλίγοντας το νήμα της καριέρας του (vid)». Arcadia Portal. 5 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023. (Αγγλικά) «Polyvios Chatzopoulos (Player)». National Football Teams. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023. (Αγγλικά) «Polyvios Chatzopoulos». Transfermarkt. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023.
Χριστόφορος του Έισελστεϊν

Ο Χριστόφορος ολλανδ.: Christoffel van IJsselstein (απεβ. μετά το 1510) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν ο νόθος γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μπούρεν & Λέερνταμ, κυρίου του Έισελστεϊν (απεβ. το 1521) και μίας άγνωστης μητέρας.

 Διορίστηκε ως βάιλος των Σιντ-Μάαρτενσνταϊκ και Σέρπενισε από τον πατέρα του και αναφέρεται ως τέτοιος το 1500 και το 1505. Εκείνος και οι απόγονοί του είχαν οικόσημο χωρισμένο σε τέσσερα μέρη, με τους θυρεούς του Έχμοντ και του Έισελστεϊν. Με τον γάμο του με την 'Eλισάβετ του Ράνεσε, είχε τα ακόλουθα παιδιά: Γουλιέλμος (απεβ. το 1588 ή πριν), σερίφης (Ολλανδικά: drost) του Χένεμουιντεν. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Mαργαρίτα Γιόοστντρ φαν Βέινχααρντεν, και μετά με την Ελισάβετ Μπέκερ, με τις οποίες απέκτησε απόγονους. Γιος από την πρώτη σύζυγό του ήταν ο: Χριστόφορος (απεβ. 1593), αντιστράτηγος (1579) στον στρατό των Ηνωμένων Επαρχιών κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Εξέγερσης και λειτούργησε ως διοικητής της Γκέρτρουιντενμπεργκ (1573-1575) και Χόισντεν (1588). Φραγκίσκη, παντρεύτηκε τον Κούνρατ φαν Ντήπολντ (απεβ. 1572), στρατάρχη της Κάτω-Επισκοπής της Ουτρέχτης και του Μόντφοορτ, καστελάνο του Άμπκουντε.
Νατάσα Αντόνοβα

Η Νατάσα Αντόνοβα (σλαβομακεδονικά: Наташа Андонова‎, γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1993) είναι ποδοσφαιρίστρια από τη Βόρεια Μακεδονία, η οποία είναι αρχηγός της εθνικής ομάδας. Είναι η μικρότερη αδερφή της Σίγσε Αντόνοβα, η οποία είναι επίσης παίκτρια ποδοσφαίρου. Είναι η πρώτη σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Βόρειας Μακεδονίας.

 Η Αντόνοβα ξεκίνησε την καριέρα της στην ZFK Τικβεσάνκα στη Βόρεια Μακεδονία. Ήρθε για πρώτη φορά στη διεθνή προσοχή στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2010 Under 19, που φιλοξενήθηκε στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Παρά το γεγονός ότι έπαιξε στην πιο αδύναμη ομάδα του διαγωνισμού, η Αντόνοβα ανακηρύχθηκε η καλύτερη παίκτρια του τουρνουά. Μέχρι τότε είχε ήδη εκπροσωπήσει την ανώτερη εθνική ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας. Το καλοκαίρι του 2010 η Αντόνοβα μεταφέρθηκε στη ZFK Μπόρετς, παίζοντας στο προκριματικό στάδιο του Champions League 2010–11 γυναικών και στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο υπέγραψε στην Τουρμπίνε Πότσνταμ, την πρωταθλήτρια της Ευρώπης, μαζί με την αδελφή της Σίγσε. Προήχθη στην πρώτη ομάδα τον Φεβρουάριο και έπαιξε τον πρώτο της αγώνα στην Μπουντεσλίγκα τον ίδιο μήνα. Σημείωσε το πρώτο της γκολ για την Τουρμπίνε στους ημιτελικούς του Γερμανικού Κυπέλλου Γυναικών 2010-11 εναντίον της Μπάγερν Μονάχου.Ήταν η δεύτερη σκόρερ του Κυπέλλου της Μπουντεσλίγκα 2011 με 7 γκολ. Τον Μάιο του 2015 η Αντόνοβα έφυγε από την Τουρμπίνε για τους πρωταθλητές Σουηδίας Ρόζενγκαρντ, οι οποίοι βρισκόταν στην αγορά για μία επιθετικό μετά την αναχώρηση της Άνγια Μίταγκ για την Παρί Σεν Ζερμέν.Στις 31 Ιανουαρίου 2017, η Παρί Σεν Ζερμέν ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με την Αντόνοβα για μόνιμη συμφωνία μέχρι το τέλος της σεζόν τον Ιούνιο του 2017. Στην PSG, η Αντόνοβα φορούσε τον αριθμό 15.Η παίκτρια δεν ανανέωσε ο συμβόλαιο της με την PSG και εντάχθηκε στη Βαρκελώνη τον Ιούνιο του 2017. Η Αντόνοβα φορούσε τον αριθμό 21 με τη Μπαρτσελόνα. «Προφίλ Turbine Potsdam» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2014. Νατάσα Αντόνοβα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Nataša Andonova «Εγχώρια στατιστικά παικτών» (στα Γερμανικά). DFB. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2017. Μακεδονικό ποδόσφαιρο (Αγγλικά) Προφίλ Νατάσα Αντόνοβα στο Soccerway Άρθρο σχετικά με την υπογραφή της Barca στο l'Équipe (in French)
Λιούμπιτσα Βουκομάνοβιτς

Η Λιούμπιτσα Βουκομάνοβιτς (προφέρεται [ʎûbit͡sa ʋukomǎːnoʋit͡ɕ], σερβικά κυριλλικά: Љубица Вукомановић‎, Σεπτέμβριος 1788 – 26 Μαΐου 1843) ήταν πριγκιπική σύζυγος του Πριγκιπάτου της Σερβίας ως σύζυγος του Μίλος Ομπρένοβιτς, πρίγκιπα της Σερβίας, και ιδρυτή της δυναστείας Ομπρενόβιτς, που κυβέρνησε τη Σερβία σε σχεδόν αδιάλειπτη γραμμή από την εκλογή του ως πρίγκιπα έως τo πραξικόπημα του Μαΐου το 1903. Η Λιούμπιτσα παντρεύτηκε τον Μίλος το 1805 και έγινε πριγκίπισσα της Σερβίας στις 6 Νοεμβρίου 1817 μέχρι την παραίτηση του συζύγου της στις 25 Ιουνίου 1839. Είχε τουλάχιστον επτά επιζώντα παιδιά.

 Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1788 στο Σρέζογιεβτσι της Σερβίας, κόρη του πλούσιου ιδιοκτήτη Ράντοσλαβ Βουκομάνοβιτς και της πρώτης συζύγου Μαρίγια Ναμγιάνοβιτς. Ωστόσο, η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη. Το 1805 παντρεύτηκε τον Μίλο Ομπρένοβιτς, ο οποίος στις 6 Νοεμβρίου 1817 εξελέγη πρίγκιπας της Σερβίας, κάνοντας την πριγκιπική σύζυγο. Η Λιούμπιτσα ήταν ενεργή και είχε επιρροή στη σερβική πολιτική. Ο γάμος της, ωστόσο, ήταν ασταθής, συχνά διαφωνούσε με τον σύζυγό της και κάποια στιγμή χώρισαν. Ο Μίλος ήταν συχνά άπιστος και η Λιούμπιτσα μία φορά παραλίγο να σκοτώσει μία από τις ερωμένες του σε μια βίαιη σωματική επίθεση. Μεταξύ 1819 και 1821 ο πρίγκιπας Μίλος ανέθεσε να χτιστεί σε ένα αρχοντικό στο Βελιγράδι για τη Λιούμπιτσα και τα παιδιά τους. Αυτό είναι γνωστό ως κατοικία της πριγκίπισσας Λιούμπιταα και χτίστηκε από τον διάσημο Χάντζι-Νεϊμάρ. Η διακυβέρνηση του συζύγου της ήταν σκληρή και αυταρχική. Τον Ιούνιο του 1839, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το θρόνο υπέρ του μεγαλύτερου γιου τους, του Μιλάν, ο οποίος πέθανε λίγο αργότερα. Τον Μιλάν διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος τους, ο Μιχαήλ. Η Λιούμπιτσα πέθανε στη Βιέννη στις 26/14 Μαΐου 1843 και θάφτηκε στη Μονή Κρουσεντόλ στο βουνό Φρούσκα Γκόρα. Μαζί, ο Μίλος και η Λιούμπιτσα είχαν τουλάχιστον επτά παιδιά: Η Πριγκίπισσα Πέτρια (5 Αυγούστου 1810 - 1870), παντρεύτηκε το 1834 Τόντορ Μπάγιτς δε Βαραντίγια. Η πριγκίπισσα Ελισάβετ (Σάβκα) (28 Μαρτίου 1814 - 5 Οκτωβρίου 1848), παντρεύτηκε το 1831, τον Γιόβαν Νίκολιτς, από τον οποίο είχε τρεις γιους. Οι απόγονοί τους παντρεύτηκαν στην αυστροουγγρική αριστοκρατία. Ο πρίγκιπας Μιλάν (21 Οκτωβρίου 1819 - 8 Ιουλίου 1839), πέθανε άγαμος και άτεκνος μετά τη σύντομη βασιλεία του. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ (16 Σεπτεμβρίου 1823 [NS] - 10 Ιουνίου 1868 [NS]), κυβέρνησε ως πρίγκιπας της Σερβίας από τις 8 Ιουλίου 1839 μέχρι την εκθρόνηση του στις 14 Σεπτεμβρίου 1842. Ανέλαβε την εξουσία ξανά από τις 26 Σεπτεμβρίου 1860 μέχρι τη δολοφονία του οκτώ χρόνια αργότερα μαζί με την πρώτη ξαδέλφη του πριγκίπισσα Άνκα Ομπρένοβιτς. Δεν είχε κανένα νόμιμο απόγονο από τη σύζυγό του, Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι . Η πριγκίπισσα Μαρία (γεννήθηκε και πέθανε στις 9 Ιουλίου 1830) Ο πρίγκιπας Τόντορ (πέθανε νέος) Ο πρίγκιπας Γαβριήλ (πέθανε νέος) Κατάλογος Σερβικών βασιλικών συζύγων Η κατοικία της πριγκίπισσας Λιούμπιτσα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ljubica Obrenović στο Wikimedia Commons
44 Νύσα

Η Νύσα είναι ένας μεγάλος και πολύ λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών: έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,03 και φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 8,53 ως 12,16. Ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι. Η Νύσα έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη μυθική χώρα όπου οι Υάδες ανέθρεψαν τον θεό Διόνυσο. Η Νύσα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Νύσας», μία ομάδα αστεροειδών με παρόμοιες τροχιές που ανήκουν συνήθως στον φασματικό τύπο F.

 Η μέση διάμετρος της Νύσας υπολογίσθηκε σε 70,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 370 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Το σχήμα που εξάγεται από την καμπύλη φωτός της Νύσας είναι κωνικό, πράγμα που υποδεικνύει ότι ο αστεροειδής ίσως στην πραγματικότητα είναι διπλός, αποτελείται δηλαδή από δύο σώματα που βρίσκονται σε επαφή ή σχεδόν σε επαφή. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Νύσας εκτιμάται σε 1,97 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 500 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 37 m/sec. Η Νύσα ανήκει στον σπάνιο τύπο E, και είναι ίσως ο μεγαλύτερος αστεροειδής αυτού του τύπου (ο 55 Πανδώρα είναι πάντως ελάχιστα μικρότερος). Το άλβεδό της είναι 0,546. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 122 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Νύσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς (Βαρσοβία)

Το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς στη Βαρσοβία (πολωνικά: Pomnik Adama Mickiewicza w Warszawie) είναι μνημείο αφιερωμένο στον Άνταμ Μιτσκιέβιτς, στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε στη συνοικία Σρουντμιέστσιε της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Το νεοκλασικιστικό μνημείο κατασκευάστηκε τα έτη 1897-1898 από τον γλύπτη Τσίπριαν Γκοντέμπσκι.

 Στις 13 Φεβρουαρίου 1897, το περιοδικό Głos δημοσίευσε ένα άρθρο που προωθούσε την ιδέα της κατασκευής του μνημείου. Άλλες εφημερίδες ακολούθησαν σύντομα την ιδέα. Ο συγγραφέας Χένρικ Σιενκιέβιτς βοήθησε στην ευαισθητοποίηση της ιντελιγκέντσια της Βαρσοβίας και με την προσπάθειά του, οι ρωσικές αρχές επέτρεψαν την κατασκευή του μνημείου. Μια δημόσια επιτροπή ιδρύθηκε από τους Σιενκιέβιτς, Κόμη Μίχαου Ραντζίβιου Ρούντι και Ζίγκμουντ Βασιλέφσκι. Η επιτροπή ζήτησε από τους ανθρώπους οικονομικές συνεισφορές για να βοηθήσουν στην κατασκευή του μνημείου. Η οικονομική υποστήριξη αυξήθηκε γρήγορα και το έργο ανατέθηκε στον γλύπτη Τσίπριαν Γκοντέμπσκι. Το μνημείο χτίστηκε σε ένα μέρος όπου βρίσκονταν πολλά κτίρια, που κατεδαφίστηκαν το 1865. Από το 1897 σμιλεύτηκε από τον Γκοντέμπσκι στην Ιταλία. Το χάλκινο άγαλμα ύψους 4,2 μ. εκμαγεύτηκε στην Πιστόια της Ιταλίας. Η στήλη και τα θεμέλια από κόκκινο γρανίτη παρήχθη από μια ιταλική εταιρεία στο Μπαβένο, κοντά στο Μιλάνο. Το άγαλμα δείχνει τον Μιτσκιέβιτς να στέκεται όρθιος, με το κεφάλι ελαφρώς ανασηκωμένο και το δεξί του χέρι στην καρδιά. Το μνημείο παρουσιάστηκε εθιμοτυπικά στις 24 Δεκεμβρίου 1898, στην 100η επέτειο από τη γέννηση του ποιητή. Η τελετή σχεδιάστηκε να είναι πολύ μεγαλύτερη, ωστόσο οι τσαρικές αρχές φοβόντουσαν ότι θα μπορούσε να μετατραπεί σε πατριωτική εκδήλωση και απαγόρευσαν κάθε πορεία και ομιλία. Το μνημείο αποκαλύφθηκε έτσι σιωπηλά, μπροστά σε 12.000 άτομα.Μετά το τέλος της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944 καταστράφηκε σκόπιμα από τους Γερμανούς Ναζί. Τα υπόλοιπα τμήματα του κατεδαφισμένου μνημείου μεταφέρθηκαν τελικά στη Γερμανία. Μετά τον πόλεμο, οι Πολωνοί στρατιώτες βρήκαν το κεφάλι και πολλά μέρη του αγάλματος στο Αμβούργο. Ο γλύπτης Γιαν Στσεπκόφσκι δημιούργησε το αντίγραφο του αρχικού αγάλματος. Αποκαλύφθηκε ξανά στις 28 Ιανουαρίου 1950. Τα τελευταία μέρη του μνημείου επέστρεψαν στην Πολωνία ήδη από τη δεκαετία του 1980.
Μπέρτα του Τορίνο

Η Μπέρτα, ιταλ.: Bertha, (π. 1020/4 – μετά το 1064/5) από τον Οίκο των Aρδουινιδών ήταν κόρη του μαργράβου του Τορίνο και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Δυτικής Λιγουρίας.

 Ήταν κόρη του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ μαργράβου του Τορίνο και της Μπέρτας, κόρης του Ομπέρτο Β΄ μαργράβου του Μιλάνου. Μεγαλύτερη αδερφή της ήταν η Αδελαΐδα της Σούζα. Η Μπέρτα διέθετε ιδιοκτησίες στο νότιο τμήμα της κομητείας Άστι, μεταξύ των ποταμών Μπέλμπο και Tάναρo. Παντρεύτηκε τον Όττο (ή Τέτο) της Σαβόνα, μάργαβο της Δυτικής Λιγουρίας, περί το 1036. Ο Όττο ήταν μέλος της δυναστείας των Αλεράμιτσι, του κλάδου των ντελ Βάστο. Με τον Όττο είχε τουλάχιστον έξι παιδιά: Βονιφάτιος ντελ Βάστο, μάργραβος της Σαβόνα και της Δυτικής Λιγουρίας. Mάνφρεντ, πατέρας του: Ερρίκου ντελ Βάστο και της Aδελαΐδας ντελ Βάστo. Άνσελμ. Ερρίκος. Όθων. Γκέρμπεργκα. H. Bresslau, Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Konrad II., 2 τόμοι. (1884), προσβάσιμο διαδικτυακά στη διεύθυνση: archive.org CW Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy (1000-1233) (Cambridge, 1912), προσβάσιμο στο διαδίκτυο στη διεύθυνση: archive.org W. Trillmich, Kaiser Konrad II und seine Zeit (1991)
Βάλκα

Η Βάλκα (λετονικά: Valka) είναι μια μικρή πόλη της βόρειας Λετονίας κοντά στα σύνορα με την Εσθονία. Έχει 5.489 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2016. Η Βάλκα είναι δίδυμη πόλη με την εσθονική πόλη Βάλγκα (Valga), καθώς τις δύο πόλεις χωρίζουν τα εσθονολετονικά σύνορα. Ωστόσο, οι δύο πόλεις χρησιμοποιούν το σύνθημα "Μία πόλη, Δύο Κράτη". Το σύνορο μεταξύ των δύο πόλεων οριοθετήθηκε το 1920. Με την εφαρμογή της Συνθήκης του Σένγκεν από τις δύο χώρες το 2007 οι δύο πόλεις υιοθέτησαν κοινές αστικές συγκοινωνίες.

 Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στα γερμανικά με το όνομα "Βαλκ" (Walk) το 1286. Η σημερινή ονομασία της οφείλεται στον Πολωνό βασιλιά Στέφαν Μπάτορι το 1584. Η πόλη απέκτησε αίγλη μόλις τον 19ο αιώνα όταν λειτούργησε παιδαγωγική ακαδημία. Στις 15 Νοεμβρίου 1918 στη Βάλκα διακηρύχθηκε η ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λετονίας. Η σημερινή σημαία της Λετονίας με τη λευκή ρίγα μεταξύ των δύο κόκκινων υψώθηκε εδώ για πρώτη φορά. Την 1η Ιουλίου 1920 η πόλη χωρίστηκε μεταξύ των νεοϊδρυθεισών τότε Λετονίας και Εσθονίας. Στην πόλη λειτουργεί δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο. Επίσης λειτουργεί παράρτημα του Πανεπιστημίου της Λετονίας. Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
Ντάνιελ Νεγκρεάνου

Ο Ντάνιελ Νεγκρεάνου (Daniel Negreanu, γενν. 26 Ιουλίου 1974) είναι Καναδός επαγγελματίας παίκτης πόκερ. Έχει κερδίσει έξι βραχιόλια στο World Series of Poker και δύο τίτλους του πρωταθλήματος World Poker Tour. Βρίσκεται στην πρώτη θέση της λίστας των παικτών με τα περισσότερα κέρδη καριέρας όλων των εποχών.

 Ο Νεγκρεάνου γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1974 στο Τορόντο, στο Οντάριο του Καναδά. Οι γονείς του μετανάστευσαν από τη Ρουμανία στις ΗΠΑ για ένα καλύτερο μέλλον. Τελικά η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στο Τορόντο του Καναδά καθώς εκεί βρήκε δουλειά ο πατέρας του Constantin. Πήγε γυμνάσιο στο North York. Σαν μαθητής φημίζοταν για τις αταξίες του καθώς ο διευθυντής του σχολείου έκανε συχνά παράπονα στους γονείς του για τη συμπεριφορά του αφού καταπατούσε συνέχεια τους κανόνες του σχολείου. Έμαθε να παίζει πόκερ στην ηλικία των 15. Στην ηλικία των 16 ασχολούνταν με αθλητικά στοιχήματα καθώς επίσης έπαιζε και χαρτιά σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Ο Νεγκρεάνου αφού καταλαβε το ιδιαίτερο ταλέντο του στο πόκερ εγκατέλειψε τη μέση εκπαίδευση και ασχολήθηκε πιο σοβαρά με το πόκερ. Ξεκίνησε να παίζει σε τοπικά καζίνο και έψαχνε παράνομα παιχνίδια στα οποία ήξερε οτι θα αποκομίσει εμπειρία και θα βελτιώσει το τρόπο παιχνιδιού του. Αφού κατόρθωσε να κερδίσει αρκετά χρήματα από τα τοπικά παιχνίδια και να χτίσει το κεφάλαιό του μετακόμισε στο Λας Βέγκας στην ηλικία των 22 για να πραγματοποιήσει το όνειρο του δηλαδή να γίνει επαγγελματίας παίκτης πόκερ. Παρ'όλα αυτά μετά από ορισμένα παιχνίδια στο Λας Βέγκας έχασε το αρχικό κεφάλαιο του και αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στο Τορόντο για να το ξαναχτίσει. Όταν ξαναγύρισε στο Λας Βέγκας ήταν περισσότερο έμπειρος και βελτιωμένος στον τρόπο παιχνιδιού του. Ο Νεγκρεάνου κέρδισε το πρώτο του μπρασελέ World Series Of Poker το 1998 στην ηλικία των 24 και κατάφερε να γίνει ο νεότερος παίκτης με μπρασελέ και κράτησε αυτό το ρεκόρ μέχρι το 2004. Το 2004 ήταν μία αξιοζήλευτη χρονιά για τον Ντάνιελ καθώς ονομάστηκε Παίκτης της χρονιάς. Συνολικά έχει κερδίσει 4 μπρασελέ World Series Of Poker και 2 World Poker Tour μέχρι τώρα. Τα κέρδη του από ζωντανά τουρνουά ξεπερνούν τα 16.000.000 δολάρια. Ο Νεγκρεάνου είναι συγγραφέας του βιβλίου "Power Hold'em Strategy" και συμμετέχει στο βιβλίο του Doyle Brunson "Super System 2". Power Hold'em Strategy (2008) ISBN 1-58042-204-7 Master Poker Texas Holdem (2011) ISBN 978-960-488-667-8 Hold'em Wisdom for all Players(2007) ISBN 1-58042-210-1