Λαϊκή Ολυμπιάδα

Η Λαϊκή Ολυμπιάδα (καταλαν.: Olimpíada Popular, ισπ.: Olimpiada Popular) προγραμματίστηκε να διεξαχθεί στη Βαρκελώνη της Ισπανίας ως αντίδραση κατά της Ολυμπιάδας του Βερολίνου, στην οποία οι Ναζί είχαν δώσει προπαγανδιστικό και ρατσιστικό χαρακτήρα.

 Η αριστερή ισπανική κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, που εκλέχτηκε το Φεβρουάριο του 1936, αποφάσισε να μποϊκοτάρει τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου και να φιλοξενήσει δικούς της αγώνες στη Βαρκελώνη από τις 19 ως τις 26 Ιουλίου του ίδιου έτους, μια εβδομάδα πριν από τους αγώνες του Βερολίνου. Εκτός από τα αθλητικά γεγονότα στο πρόγραμμα είχαν ενταχθεί επίσης το σκάκι, λαϊκοί χοροί, μουσική και θέατρο. Την πρόσκληση αποδέχτηκαν 6.000 αθλητές από 22 κράτη, μεταξύ των οποίων και από την Ελλάδα. Οι μεγαλύτερες αποστολές ήταν από ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Τσεχοσλοβακία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία και Γαλλική Αλγερία. Επίσης, υπήρχαν αθλητές από τη Γερμανία και την Ιταλία, που ήταν εξόριστοι από τις χώρες τους καθώς και ξεχωριστές ομάδες για αθλητές από τη Γαλικία, Καταλωνία, Αλσατία, Χώρα των Βάσκων κλπ. Οι περισσότεροι αθλητές είχαν σταλεί από τις εργατικές ενώσεις των χωρών τους, εργατικά σωματεία και ομοσπονδίες, σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα και αριστερούς ομίλους και όχι από κρατικές αθλητικές ομοσπονδίες. Το ξέσπασμα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου ακριβώς με την έναρξη των αγώνων ματαίωσε την πραγμάτωσή τους. Μερικοί αθλητές δεν έφτασαν καν, αφού τα σύνορα έκλεισαν, ενώ όσοι βρίσκονταν στην πόλη για την έναρξη προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο φυγής. Όμως, τουλάχιστον 2.000 αθλητές παρέμειναν στην Ισπανία και μετείχαν στον εμφύλιο πόλεμο στο πλευρό των Ισπανών εργατών, υπερασπίζοντας την Ισπανική Δημοκρατία. Η Ελλάδα δεν μετείχε επίσημα αλλά μεμονωμένοι αθλητές ενδιαφέρθηκαν να λάβουν μέρος. Την όλη οργάνωση της ελληνικής συμμετοχής είχε αναλάβει η "Λαϊκή Ολυμπιακή Επιτροπή", η οποία διεξήγε έρανο για την κάλυψη των εξόδων της αποστολής: "Η Ελλάς δεν εδήλωσεν επίσημως συμμετοχήν. Εν τούτοις ιδεολόγοι φίλαθλοι παρακολουθούντες και συναισθανόμενοι τους κόπους και τας στερήσεις των εργαζομένων αθλητών ανέλαβον την πρωτοβουλίαν της αποστολής ομάδος εκ φοιτητών και εργατών αθλητών δια του προϊόντος ευρυτάτου εράνου τον οποίον διενεργούν μεταξύ του σκεπτομένου και εργαζομένου κόσμου." Στις 8 Ιουλίου 1936 αναφέρεται η αναχώρηση για τη Βαρκελώνη των Ελλήνων πρωταθλητών στίβου του Πανελληνίου: Φώτη Αδαμίδη, εφημεριδοπώλη, πρωταθλητή Ελλάδος στα 800 και 1500μ και Ηλία Βεργίνη, σφαιροβόλου που ήταν κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ και βαλκανιονίκης. Στις 17 Ιουλίου 1936 αναχώρησε άλλη μια ομάδα, την οποία αποτελούσαν οι αθλητές: στίβου: Μαυραπόστολος, Σταυρινός, Νίτσας, Ζώγας. κολύμβησης: Κουραχάνης, Βεργόπουλος, Δουνάκης. πάλης: Μητρόπουλος, Παπαδάκης.Μαζί τους ταξίδεψε και ο δημοσιογράφος Αρ. Αγγελόπουλος, απεσταλμένος της εφ. "Ακρόπολις". Το ιαπωνέζικο μουσικό θεατρικό έργο "Never Say Goodbye", παραγωγής του Cosmos Troupe του γυναικείου μουσικού θεάτρου "Takarazuka Revue" περιέχει αναφορές στο γεγονός της παραμονής τόσων αθλητών για να βοηθήσουν στην επιβίωσης της Ισπανικής Δημοκρατίας.Το θεατρικό έργο "The Man That Lovelock Couldn't Beat" του Dean Parker από τη Νέα Ζηλανδία περιλαμβάνει έναν φανταστικό χαρακτήρα, τον Tommy Morehu, ο οποίος ταξίδεψε στην Ισπανία για τη Λαϊκή Ολυμπιάδα και αργότερα σκοτώθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο. Εργατική Ολυμπιάδα Σπαρτακιάδα