Πρότυπα Ζουάνγκ

Τα Πρότυπα Ζουάνγκ (αυτονύμιο: Zhuang, Vahcuengh (πριν το 1982: Vaƅcueŋƅ, Σαουντίπ: 话壮), απλοποιημένα κινέζικα: 壮语, πινγίν: Zhuàngyǔ, παραδοσιακά Κινέζικα: 壯語, πινγίν: Zhuàngyǔ) είναι η επίσημη τυποποιημένη μορφή των Γλωσσών Ζουάνγκ, οι οποίες είναι μέρος των Βόρειων Γλωσσών Τάι. Η προφορά βασίζεται στην διάλεκτο Γιονγκμπέι Ζουάνγκ στο Σουανγκτσιάο στην Επαρχία Γουμίνγκ στο Κουανγκσί με μερική επιρροή από την Φουλιάνγκ, επίσης στην Επαρχία Γουμίνγκ, ενώ το λεξιλόγιο βασίζεται κυρίως στις βόρειες διαλέκτους. Το επίσημο πρότυπο καλύπτει τόσο τα προφορικά Ζουάνγκ, καθώς και τα γραπτά Ζουάνγκ. Είναι το εθνικό πρότυπο των γλωσσών Ζουάνγκ, αν και στο Γιουνάν χρησιμοποιείται ένα τοπικό πρότυπο.

 Τα πρότυπα Ζουάνγκ έχουν 6 τόνους, ενώ υπάρχει ένας μακρύς και ένας σύντομος έβδομος τόνος ο (αριθμημένες 7-8). Οι συλλαβές είναι οι εξής: Η πρόταση Son mwngz hwnj max gvaq dah (σημαίνει "Να σου μάθω να ανέβεις σε ένα άλογο για να διασχίσεις ένα ποτάμι") χρησιμοποιείται συχνά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να θυμούνται τα έξι τόνους. Τα Πρότυπα Ζουάνγκ είναι τεχνητό μείγμα που αποτελείται από αρκετές γλώσσες Ζουάνγκ. Το λεξικό βασίζεται σε διάφορες Βόρειες Ζουάνγκ διαλέκτους. Η φωνολογία είναι κυρίως αυτή της Σουανγκτσιάο, με την προσθήκη των συλλαβών νι, έι, ου από την διάλεκτο Φουλιάνγκ, η οποία ομιλείται στην διάλεκτο Γουμίνγκ. Ο Ζανγκ (1999), μαζί με άλλους Κινέζους μελετητές, κατατάσσει την διάλεκτο Σουανγκτσιάο ως Βόρεια Τάι (Βόρεια Zhuang), ενώ ο Πιτταγιαπόρν το 2009 έβαλε την γλώσσα έξω από τις Βόρειες Τάι γλώσσες, αν και είναι στενά συνδεδεμένη με αυτές. Η διάλεκτος Σουανγκτσιάο επιλέχθηκε για την πρότυπη προφορά την δεκαετία του 1950, επειδή θεωρήθηκε ότι ήταν μια Βόρεια Ζουάνγκ γλώσσα, αλλά με χαρακτηριστικά της Νότιας Ζουάνγκ. Τα Πρότυπα Ζουάνγκ χρησιμοποιούνται περισσότερο σε τομείς όπου παλαιότερα υπήρχε σπάνια χρήση των γραπτών Ζουάνγκ, όπως στις εφημερίδες, στις μεταφράσεις της κομμουνιστικής βιβλιογραφίας και στην πεζογραφία. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Κίνας που εμφανίζεται σε χαρτονομίσματα. Επίσης, όλοι οι κινέζικοι νόμοι πρέπει να είναι τυπωμένοι στα Ζουάνγκ, και χρησιμοποιείται για δίγλωσσες πινακίδες. Ενώ χρησιμοποιείται για προγράμματα αλφαβητισμού για ενήλικες, σήμερα διδάσκεται σε ένα πολύ μικρό ποσοστό πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σχολείων σε περιοχές που ομιλείται η γλώσσα. Σε λιγότερο επίσημους τομείς το παραδοσιακό σύστημα Σαουντίπ χρησιμοποιείται πιο συχνά. Στα δημοτικά τραγούδια το Σαουντίπ παραμένει το κυρίαρχο είδος, με τις περισσότερες εκδόσεις στα Πρότυπα Ζουάνγκ να βασίζονται σε εκδόσεις του Σαουντίπ. Το 2012, η πρώτη εξέταση αριστείας στα Ζουάνγκ είχε 328 συμμετέχοντες, ενώ το 58% πέρασε τις εξετάσεις. Ενώ τα Τυποποιημένα Ζουάνγκ προφέρονται σε μεγάλο βαθμό όπως στην Διάλεκτο Σουανγκτσιάο Γουμίνγκ, υπάρχει ένας βαθμός σκόπιμου μείγματος μεταξύ των διαλέκτων στο λεξιλόγιο: Το 1957 η λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας εισήγαγε νέο αλφάβητο για την τυποποιημένη γλώσσα Ζουάνγκ. Το αλφάβητο περιελάμβανε ένα μείγμα τροποποιημένων Κυριλλικών και γραμμάτων του ΔΦΑ. Μια ορθογραφική μεταρρύθμιση αφαίρεσε τα γράμματα του Κυριλλικού αλφαβήτου και του ΔΦΑ, και αντικαταστάθηκαν από το λατινικό αλφάβητο για την διευκόλυνση της εκτύπωσης και της υπολογιστικής χρήσης της. Αυτά τα αλφάβητα αποτελούν μέρος των Πρότυπων Ζουάνγκ. Το παλιό αλφάβητο της γλώσσας Ζουάνγκ, το Σαουντίπ, είναι ένα αλφάβητο βασισμένο στους Κινεζικούς χαρακτήρες, παρόμοιο με το βιετναμέζικο τσου νομ. Κάποια λογογράμματα του Σαουντίπ έχουν δανειστεί απευθείας από την Κινεζική γλώσσα, ενώ άλλα δημιουργήθηκαν από τα υπάρχοντα στοιχεία των Κινεζικών χαρακτήρων. Το Σαουντίπ έχει χρησιμοποιηθεί για πάνω από χίλια χρόνια για πολλές διάλεκτους Ζουάνγκ. Σε αντίθεση με τα Κινέζικα, τα Σαουντίπ δεν είχαν ποτέ τυποποημένη έκδοση, με αποτέλεσμα να διαφέρουν οι επιλογές των συγγραφέων στους χαρακτήρες, καθώς και στην ορθογραφία. Σήμερα, το Σαουντίπ δεν είναι μέρος του επίσημου συστήματος γραφής. Το πρώτο άρθρο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.