Γιουλιάνα Λουίζα της Ανατολικής Φρισίας

Η Γιουλιάνα-Λουίζα, γερμ.: Louise Juliane von Ostfiesland von Cirksena (16 Νοεμβρίου 1657 στο Άουριχ - 30 Οκτωβρίου 1715 στο Αμβούργο) ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας. Ήταν η πρώτη κόρη του πρίγκιπα Έννο-Λουδοβίκου πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας και της δεύτερης συζύγου του Γιουλιάνας-Σοφίας του Μπάρμπυ.

 Μετά το τέλος του πατέρα της το 1660, έζησε με τη μητέρα της και την αδελφή της Σοφία-Βιλελμίνη στο κάστρο Μπέρουμ κοντά στο Άουριχ. Υπήρξαν επίμονες διαμάχες κληρονομιάς με τον θείο τους Γεωργιο-Χριστιανό και, μετά το τέλος του, με τη χήρα του Χριστίνα-Καρλόττα της Βυρτεμβέργης, η οποία κυβέρνησε την Ανατολική Φρισία ως επίτροπος για τον ανήλικο γιο της. Η διαφορά επιλύθηκε με συμβιβασμό το 1695. Σύμφωνα με την παράδοση, η Γιουλιάνα-Λουίζα έλαβε το ποσό των 59.000 τάλερ, το οποίο πληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Όταν η μητέρα της Γιουλιάνας-Λουίζας απεβίωσε το 1677, η γιουλιάνα-Λουίζα ήταν χωρίς χρήματα και μετακόμισε στον κηδεμόνα της Ροδόλφο-Αύγουστο στο Βόλφενμπυτελ. Όταν και ο Ροδόλφος-Αύγουστος απεβίωσε το 1686, η πριγκίπισσα μετέβη στον συγγενή της Ιωάννη-Αδόλφο στο Πλεν. Όταν έλαβε τα 59.000 τάλερ το 1697, έγινε οικονομικά ανεξάρτητη. Το 1698 μετακόμισε στο Αμβούργο, όπου ζούσε σε ένα σπίτι στο Γιούνγκφερνστηγκ. Είχε επίσης ένα εξοχικό σπίτι στο Ότενσεν. Το 1700 παντρεύτηκε τον αιδεσιμότατο Γιόαχιμ Μόργκενβερκ, έναν ιεροκήρυκα στο ορφανοτροφείο της Εκκλησίας της Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής. Ο γάμος έγινε κρυφά, επειδή η σχέση μεταξύ ευγενούς γυναίκας και απλού πάστορα εθεωρείτο γενικά ένα σκάνδαλο το 1700. Ζούσαν χωριστά και δεν προκάλεσαν αναστάτωση. Η Γιουλιάνα-Λουίζα απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1715 πιθανώς λόγω της πανώλης (λοιμού). Κληροδότησε το ποσό των 3.000 μάρκων στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής, το οποίο θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για τη συντήρηση του τάφου της. Κληροδότησε στον Μόργκενβερκ το δικαίωμα να ζει στο σπίτι στο Ότενσεν για το υπόλοιπο της ζωής του. Ένας εξάδελφός της έπληξε τη διαθήκη, καθυστερώντας την πληρωμή των 3.000 μάρκων. Το κοιμητήριο δεν απελευθέρωσε τον τάφο, έως ότου αυτό πληρώθηκε. Η επιτάφιια πλάκα της στεκότανε για 18 μήνες στον διάδρομο του διαμερίσματος στο Γιούνγκφερνστηγκ, έως ότου τελικά μπόρεσε αυτή να ταφεί τον Μάρτιο του 1717. Η εκκλησία της Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής κατεδαφίστηκε το 1807. Ο τάφος της Γιουλιάνας-Λουίζας μεταφέρθηκε σε ένα κοιμητήριο έξω από το Ντάμτορ και ξανατάφηκε εκεί. Όταν έκλεισε αυτό το κοιμητήριο, τάφηκε στο κοιμητήριο Όλσντορφ και έτσι μετακινήθηκε ξανά ο τάφος της. Η επιτάφια πλάκα της είναι μία από τις παλαιότερες στο νέο κοιμητήριο. Ανακαινίστηκε το 2010. Αρχικά ο τάφος της είχε επιγραφή: αυτός ο τάφος δεν πρέπει να ανοίξει, όσο φυσάει ο άνεμος και τα κοράκια κράζουν. Σήμερα, η επιγραφή γράφει: Αυτός ο τάφος δεν πρέπει ποτέ να ανοίξει. Otto Benecke: Die Prinzessin von Ostfriesland, σε: Hamburgische Geschichten und Denkwürdigkeiten, Perthes-Besser & Mauke, Hamburg, 1856, σελ. 250-279; auch als Online Franklin Kopitzsch και Dirk Brietzke (επιμ. ): Hamburgische Biografie-Personenlexikon, τομ. 2, Wallstein Verlag, Αμβούργο, 2003,(ISBN 3-7672-1366-4), Sp. 204, διαδικτυακά Helmut Schoenfeld, Norbert Fischer, Barbara Leisner, Lutz Rehkopf: Der Ohlsdorfer Friedhof. Ein Handbuch von A – Z, Έκδοση Temmen, Βρέμη, 2006,(ISBN 3-86108-086-9) . Τύπος Αρχείο του νεκροταφείου Ohlsdorf