Βερμούδο Γ΄ του Λεόν

Ο Βερμούδο Γ΄, ισπαν.: Bermudo/Vermudo III (π. 1015 – 4 Σεπτεμβρίου 1037) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν ο βασιλιάς του Λεόν από το 1028 μέχρι το τέλος του. Ήταν γιος του Αλφόνσου Ε' του Λεόν από την πρώτη του σύζυγο Ελβίρα Μενέντεθ και ήταν ο τελευταίος γόνος του Πέτρου της Κανταβρίας, που κυβέρνησε το βασίλειο του Λεόν Όπως αρκετοί από τους προκατόχους του, μερικές φορές έφερε τον αυτοκρατορικό τίτλο: το 1030 εμφανίζεται ως regni imperii Ueremundo principis, το 1029/1032 ως imperator domnus Veremudius στην Gallecia, και το 1034 ως regni imperii Veremundus rex Legionensis. Ήταν παιδί, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1034 διώχθηκε από τον θρόνο του από τον βασιλιά Σάντσο Γ' της Παμπλόνα και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλικία. Επέστρεψε στην εξουσία, αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε πολεμώντας ενάντια στον κουνιάδο του, Φερδινάνδο κόμη της Καστίλης, στη μάχη του Tαμαρόν.

 Ο Βερμούδο Γ' ήταν γιος του Αλφόνσου Ε' του Λεόν από την πρώτη του σύζυγο Ελβίρα Μενέντεθ. Τον διαδέχτηκε στον θρόνο του Λεόν το 1027. Ο Βερμούδο παντρεύτηκε τη Χιμένα Σάντσεθ, η οποία ήταν κόρη του βασιλιά Σάντσο Γ' της Παμπλόνα. Το 1029 ο Γκαρσία Σάντσεθ κόμης της Καστίλης επρόκειτο να νυμφευτεί τη Σάντσα του Λεόν, τη μεγαλύτερη αδελφή των Βερμούδου, μία συμφωνία που προφανώς ενέκρινε ο βασιλιάς της Ναβάρρας, όταν ο κόμης δολοφονήθηκε στην πόλη Λεόν από τους Βέλας, μία μερίδα. των Καστιλιανών ευγενών εξόριστων από τη χώρα τους, οι οποίοι είχαν καταφύγει στο Λεόν. Το Λεόν και η Ναβάρρα αμφισβήτησαν τη διαδοχή στην κομητεία της Καστίλης, και έτσι έμεινε κενή. Ο Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνας ήταν νυμφευμένος με τη Μουνιαδόνα, κόρη του Σάντσο Γκαρθία της Καστίλης και αδελφή του δολοφονηθέντος κόμη. Ο Σάντσο διεκδίκησε την κομητεία της Καστίλης στο όνομα της συζύγου του και εγκατέστησε σε αυτήν τον γιο τους, Φερδινάνδο, ως νέο κόμη της Καστίλης. Κατέλαβε τα σύνορα μεταξύ των ποταμών Σέα και Πισουέργα, ακριβώς επάνω από την πρωτεύουσα του Λεόν, για πολύ καιρό σημείο έριδας μεταξύ Λεόν και Καστίλης. Το 1032 ο Σάντσο της Παμπλόνα ανάγκασε έναν γάμο μεταξύ του γιου του, Φερνάντο της Καστίλης, και της Σάντσας του Λεόν, έτσι αυτά τα εδάφη πήγαν στην Καστίλη ως μέρος της προίκας της. Το 1034 ο Σάντσo απέσπασε την ίδια την πόλη Λεόν από τον γαμπρό του, Bερμούδo, ο οποίος υποχώρησε στη Γαλικία. Όταν ο Σάντσo απεβίωσε το 1035, η Mεσέτα βόρεια του Δούρου (Duero) κυριαρχούνταν από το βασίλειο των Πυρηναίων της Ναβάρρας. Μετά το t;elow του Σάντσο, ο Bερμούδο Γ' παραλήφθηκε αμέσως πίσω στο Λεόν και σύντομα ξεκίνησε μία εκστρατεία για την ανάκτηση της αμφισβητούμενης περιοχής μεταξύ της Σέα και της Πισουέργα από την Καστίλη και τον κουνιάδο του Φερδινάνδο. Ο Βερμούδο Γ' σκοτώθηκε στη μάχη του Ταμαρόν στις 4 Σεπτεμβρίου 1037. Η αυτοψία των λειψάνων του δείχνει ότι μπορεί να απεβίωσε από δόρατα πεζικού ή ακόντια, αφού έπεσε από το άλογό του. Εφόσον ο τελευταίος απεβίωσε χωρίς κληρονόμο, το βασίλειο του Λεόν αναγνώρισε πλέον τη Σάντσα και τον σύζυγό της ως ηγεμόνες του και ο Φερδινάνδος Α΄ χρίστηκε βασιλιάς στη βασιλική πόλη στις 22 Ιουνίου 1038. Το ενιαίο βασίλειο της Λεόν και της Καστίλλης, με τις περιφέρειες της Αστούριας και της Γαλικίας, θα γινόταν το πολιτικό κέντρο της βόρειας ιβηρικής χριστιανικής κοινωνίας. Από τη σύζυγό του Χιμένα, κόρη του Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνα, ο Βερμούδο Γ΄ απέκτησε ένα παιδί, έναν γιο που ονομαζόταν Αλφόνσο, ο οποίος γεννήθηκε και απεβίωσε το 1030. Κάστρο Λάμπιο González Jiménez, Manuel (2011). «La idea de imperio antes y después de Alfonso VI». Alfonso VI Imperator totius orbis Hispanie (στα Ισπανικά). Fernando Suárez y Andrés Gambra, coord. Madrid: Sanz y Torres. ISBN 978-84-92948-45-1. Pérez de Urbel, Justo· Del Arco y Garay, Ricardo (1964). España cristiana, comienzo de la reconquista (711-I038). Historia de España. 6 (2 έκδοση). Madrid: Espasa Calpe. Portass, Robert (2017). The Village World of Early Medieval Northern Spain: Local Community and the Land Market. Boydell. Reilly, Bernard F. (1998). The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VI. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 9788487103032. Salazar y Acha, Jaime de (1988). «Una hija desconocida de Sancho el Mayor» (στα es). Revista Príncipe de Viana (Pamplona: Institución Príncipe de Viana) (Anejo): 183–192. ISSN 1137-7054.