IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κατά Κατιλίνα

Οι Κατιλιναϊκές δημηγορίες (λατ. In Catalinam orationes) είναι οι τέσσερις λόγοι που εκφώνησε ο Κικέρων ως Ύπατος το 63 π.Χ., δύο ενώπιον της Συγκλήτου και δύο από το βήμα του Δήμου.

 Έχοντας την πλήρη εξουσιοδότηση της Συγκλήτου, εκφώνησε τον τέταρτο λόγο: Κατά Κατιλίνα το 63 π.Χ., ζητώντας την καταδίκη των συνωμοτών σε θάνατο και την άμεση εκτέλεσή τους. Με την πράξη του αυτή έσωσε τη Ρώμη, αλλά και το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Αναφορά στην πράξη του αυτή κάνει πολλές φορές στις Επιστολές του, για να θυμίζει στους αποδέκτες τους τη σημαντική συνεισφορά του στην Πόλη και στο πολίτευμα, που ήταν η προάσπιση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του λαού. Τότε χαιρετίστηκε ως «πατέρας της πατρίδας» (Pater Patriae), αλλά πολύ σύντομα δέχτηκε την επίθεση του λαϊκού κόμματος και ιδιαίτερα του Ποπλίου Κλωδίου, ο οποίος είχε εκλεγεί δήμαρχος χάρη στην εύνοια του Καίσαρα. Η τριανδρία (Πομπήιος, Ιούλιος Καίσαρ, και Κράσσος) τον εγκατέλειψαν, ενώ βάσει ενός νόμου που καταδίκαζε όποιον είχε διατάξει τη θανάτωση πολίτη χωρίς τη λαϊκή κρίση και απόφαση, ο Κικέρων αναγκάστηκε να πάρει το δρόμο της εξορίας και η περιουσία του δημεύτηκε. Δίων Κάσσιος, Ρωμαϊκή Ιστορία ή Ρωμαϊκά, Βιβλίο 37 (ΧXXVI), κεφ. 29 Tullius Cicero, Marcus (1908). «Orationes in Catilinam». M. Tullius Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes: Recognovit brevique adnotatione critica instruxit Albertus Curtis Clark Collegii Reginae Socius. Albert Curtis Clark. Oxonii. e Typographeo Clarendoniano (στα Latin). Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2009. Οι τέσσερις Καταλινικοί Λόγοι σε ενιαίο κείμενο Cicero's Orations (Latin and English)
Ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας

Οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας (αραβικά: قوات الأمن العراقية, αγγλικά: Iraqi security forces, ISF) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών (DoD) για την περιγραφή των δυνάμεων επιβολής του νόμου και των στρατιωτικών δυνάμεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Δημοκρατίας του Ιράκ.

 Οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας αποτελείται από τους ακόλουθους οργανισμούς και τμήματα: Υπουργείο Άμυνας Ιρακινές Ένοπλες Δυνάμεις Ιρακινός Στρατός Ξηράς Ιρακινό Πολεμικό Ναυτικό Ιρακινή Πολεμική Αεροπορία Υπουργείο Εσωτερικών Ιρακινή Αστυνομία Υπηρεσία Προστασίας Εγκαταστάσεων Τμήμα Διασυνοριακής Αστυνόμευσης Λαϊκές Δυνάμεις Κινητοποίησης Ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ Επίσημος ιστότοπος Υπουργείου Άμυνας Επίσημος ιστότοπος Υπουργείου Εσωτερικών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ 2001

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλύ του 2001 ήταν το 31ο πρωτάθλημα του WRC και είχε 14 γύρους, πρωταθλητής οδηγών αναδείχθηκε ο Άγγλος οδηγός της Subaru Ρίτσαρντ Μπέρνς και πρωταθλητής κατασκευαστών αναδείχθηκε η Peugeot.

 Το WRC για άλλη μια χρονιά διοργάνωσε το 31 πρωτάθλημα της σεζόν του 2001. Το πρωτάθλημα άρχισε από το Ράλλυ του Μονακού η αλλιώς του Μόντε Κάρλο. Στα βουνά των Άλπεων έγινε το 100ο ράλλυ όπως και κάθε χρόνο. Ο Νικητής του ράλλυ αυτού ήταν ο Τόμι Μάκινεν με Μιτσουμπίσι Εβο του 2001. Δεύτερος βγήκε ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος ο Φράνσις Ντέλεκουρ. Και από τα βουνά του Μονακού πάμε στις χιονισμένες διαδρομές της Σουηδίας στο Κάρλσταντ και βαθμούς κελσίου κάτω από το 0. Εκεί έγινε μια μεγάλη κόντρα ανάμεσα σε τρεις οδηγους. Ο Τόμι Μάκινεν, ο Μάρκους Γκρόνχολμ και Ο Χάρι Ροβαπέρα. Τελικά νικητής βγήκε ο τρίτος κάτι που ούτε ο ίδιος δεν πίστευε πως θα νικήσει.Οι άλλοι δύο τα παράτησαν τη δεύτερη ημέρα και τελικά βγήκαν οι Κάρλος Σάινθ και Ο Τόμας Ράνστρομ. Και πάμε στην Ιβηρική χερσόνησο και συγκεκριμένα στην Πορτογαλία. Στα βουνά του Πόρτο επικράτησε ο Φινλανδός τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής, Τόμι Μάκινεν. Δεύτερος ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος Ο Μάρκους Γκρόνχολμ. Μετά από τρεις γύρους, ο επόμενος μας μεταφέρει στην Καταλονία στους δρόμους της Κόστα Μπράβα. Ο Νικητής θα έπρεπε να ήταν ο συμπατριώτης της χώρας του αλλά είναι Γάλλος δηλαδή ο Ντιντιέρ Αουριόλ. Την τριάδα συμπλήρωσε Ο Τζιλ Πανίζι και τρίτος ο Τόμι Μάκινεν. Και ξαναγυρνάμε στο χωμάτινο τερέν στο Ράλλυ της Αργεντινής. Στα βουνά της Κόρδοβα έγινε το 21ο Ράλλυ της Αργεντινής και έστεψε νικητές τους Κόλιν Μάκ Ρέι,Ριτσαρντ Μπέρνς και Κάρλος Σάινθ. Ο Κόλιν Μακ Ρέι ο οποίος δεν έδωσε σημάδι ζωής όμως νίκησε και στα δυο επόμενα ράλλυ(Κύπρος,Ελλάδα).Στο ράλλυ Σαφάρι το δυσκολότερο ράλλυ το πρωταθλήματος νικητής βγήκε ο Τόμι Μάκινεν. Αφού αποκαλύψαμε τον νικητή του 6ου και 7ου ράλλυ, ας συνεχίσουμε στο 8ο ράλλυ της Φινλανδίας. Το μέρος όπου το φιλοξένησε είναι το Γιουρβασκύλα όπου περιέχει πολύ γρήγορες διαδρομές και μεγάλες ευθείες με αποτέλεσμα να είναι το γρηγορότερο ράλλυ του 2001. Νικητής Ο Μάρκους Γκρόνχολμ όπου είχε καιρό να γευτεί την κατάκτηση ενός κυπέλλου. Και πάμε στη Νέα Ζηλανδία. Το ράλλυ έγινε έξω από την πόλη του Οκλαντ. Οι διαδρομές ήταν περισσότερο λασπωμένες από χώμα κάτι που είχε συνηθίσει όσες φορές έχει πάει το WRC. Νικητής για μια μόνο φορά ήταν Ο Ρίτσαρντ Μπέρνς. Στα επόμενα τρία ράλλυ (Σαν Ρέμο, Κορσική, Ουαλία) νίκησαν οι Τζιλ Πανίζι,Τζίσους Πούρας,Μάρκους Γκρόνχολμ. Αλλά ο Ρίτσαρντ Μπερνς έστω και με μία νίκη κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2001 κάνοντας ρεκόρ το οποίο αποκλείεται να σπάσει. Δεύτερος με μικρή διαφορά βγήκε ο Κόλιν Μακ Ρει. Τρίτος βγήκε ο Τόμι Μάκινεν όπου κατάλαβε πως το όνειρο για τον 5ο του παγκόσμιο τίτλο άρχισε ήδη να απομακρύνεται. FIA World Rally Championship 2001 at ewrc-results.com
Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι

Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ناوك مثال خانم) (Τούρκικα: Navekmisal Hanımefendi, 1838 - 5 Αυγούστου 1854) ήταν η δέκατη έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Beşinci Ikbal Navekmisal Hanım Efendi Hazretleri

 Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι γεννήθηκε τo 1838 στον Βόρειο Καύκασο, και ήταν κόρη του Ρουσρέμ Μπέη Μπιμπέρντ και της συζύγου του Φατμά Χανίμ Κιζιλμπέκ. Είχε μια αδελφή την Σουζιντιλάρα Χανίμ. Η θεία της Πριγκίπισσα Κεσφιράζ Χανίμ, ήταν τροφός της Ρεφιά Σουλτάν. Για το λόγο αυτό η Ναβεκμισάλ και η αδελφή της στάλθηκαν για να ζήσουν μαζί της στην Κωνσταντινούπολη. Η Ναβεκμισάλ μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα στο αυτοκρατορικό χαρέμι. Εισήλθε στην υπηρεσία του παλατιού και έγινε Κυρία Επί των Τιμών της Βαλιντέ Μπεζμιαλέμ Σουλτάν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Αμπντούλ Μετζίτ πρόσεξε την Ναβεκμισάλ και παντρεύτηκαν το 1853. Η φυματίωση είχε πολλά θύματά τον δέκατο ένατο αιώνα, και η Ναβεκμισάλ ήταν ένα από αυτά. Στάλθηκε στο Παλάτι Σεμσιπασά στο Σκούταρι. Η Ναβεκμισάλ Χανιμεφέντι Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Γκαρθία Γκαλίντεθ της Αραγωνίας

Ο Γκαρθία Γκαλίντεθ (ισπανικά: García Galíndez) ονομαζόμενος και ως ο Κακός (ισπανικά: el Malo, πέθανε το 833) ήταν Κόμης της Αραγωνίας (820-833). Τα λίγα στοιχεία για τη ζωή του, που συλλέχθηκαν από μεταγενέστερους ιστορικούς, βρίσκονται στον Κώδικα της Ρόδας.

 Ήταν γιος του Γκαλίντο Βελάσκο και της Φάκιλο, παντρεύτηκε την Ματρώνα, κόρη του Αθνάρ Α´ Γκαλίντεθ, κόμη της Αραγωνίας. Σκότωσε τον κουνιάδο του Θέντουλο και αποκήρυξε την Ματρώνα προκειμένου να παντρευτεί μια κόρη αγνώστου ονόματος (πιθανώς Νούνιλα), του βασιλιά της Παμπλόνα, Ίνιγο Αρίστα με την οποία είχε ένα γιο, τον Γκαλίντο Γκαρθές. Για την ενέργειά του αυτή απέκτησε το προσωνύμιο "ο Κακός". Σύμφωνα με την παράδοση, ο λόγος ήταν πως ο Θέντουλο και ο αδελφός του Γκαλίντο Α´ Αθνάρεθ του έκαναν μια φάρσα σε έναν αχυρώνα τη νύχτα της γιορτής του Σαν Χουάν. Ο Ίνιγο Αρίστα του έδωσε ένα μικρό στρατό με τον οποίο καθαίρεσε τον Αθνάρ Α´ Γκαλίντεθ και πήρε η κυβέρνηση της κομητείας της Αραγωνίας το 820. Το ίδιο έτος, επαναστάτησε ενάντια στην καρολίγγεια εξουσία, με τις δυνάμεις του ενωμένες με εκείνες του πεθερού του, του μονάρχη της Παμπλόνα.Το έτος 824 υποστήριξε τον Ινίγκο Αρίστα ενάντια σε μια φραγκική αποστολή στη Ναβάρρα που είχε διαταχθεί από τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή, υπό την ηγεσία των κομητών Αέμπλους και Αθνάρ Σάντσεθ. Με τη βοήθεια του μουσουλμάνου ηγέτη Μούσα ιμπν Μούσα (Musa ibn Musa), της οικογένειας των Μπανού Κασί, οι Φράγκοι ηττήθηκαν στη δεύτερη μάχη της Ρονκεσβάλλ. Κατάλογος μοναρχών της Αραγωνίας Lacarra de Miguel, José María (1945). «Textos navarros del Códice de Roda» (στα ισπανικά). Estudios de Edad Media de la Corona de Aragón 1: 193-284. OCLC 694519776. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-03. https://web.archive.org/web/20160303214937/http://cema.unizar.es/wp-content/uploads/2011/08/textos-navarros-codice-roda.pdf. Ανακτήθηκε στις 2017-11-21. Martínez Díez, Gonzalo (2007). Sancho III el Mayor Rey de Pamplona, Rex Ibericus (στα Ισπανικά). Μαδρίτη: Marcial Pons Historia. ISBN 978-84-96467-47-7.
Σεισμός της Σπάρτης (464 π.Χ.)

Το έτος 464 π.Χ. έγινε σεισμός στην Σπάρτη που σύμφωνα με ιστορικές πηγές προκάλεσε 20.000 θύματα, κατέστρεψε την πόλη και έγινε αφορμή για εξέγερση των ειλώτων. Ελάχιστες αναφορές έχουμε για τα στοιχεία του σεισμού, για το οποίο κάνουν λόγο ο Στράβων, ο Παυσανίας, ο Πλούταρχος και ο Θουκυδίδης. Το επίκεντρο του σεισμού δεν είναι ακριβώς γνωστό. Αν και η ένταση του σεισμού δεν είναι γνωστή, αφού η αντίστοιχη μονάδα μέτρησης είναι μεταγενέστερη ανακάλυψη, οι ιστορικοί τον περιγράφουν ως «μέτριο ως ισχυρό». Αιτία της σεισμικής δόνησης ήταν πιθανή κάθετη μετακίνηση μιας τεκτονικής πτυχής στον Ταΰγετο. Το 1991 έγινε γεωλογική μελέτη με σκοπό την εξακρίβωση της τοποθεσίας του επίκεντρου και της έντασης του σεισμού. Το πόρισμα λέει, ότι αν ο σεισμός του 464 π.Χ. έγινε στο σημείο που εντόπισε η μελέτη αυτή, τότε η έντασή του θα πρέπει να ήταν περίπου 7,2 βαθμοί της κλίμακας Surface wave magnitude.

 Οι καταστροφές του σεισμού δημιούργησαν ένα κλίμα ανασφάλειας και αυξανόμενης δυσπιστίας των Σπαρτιατών απέναντι στους Αθηναίους, των οποίων η πόλη-κράτος γίνονταν όλο και πιο ισχυρή δύναμη. Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι πολλές άλλες ελληνικές πόλεις έστειλαν στρατιωτικές δυνάμεις στην Σπάρτη για να την ενισχύσουν και να καταστείλουν την επανάσταση των Ειλώτων. Οι Αθηναίοι έστειλαν τον Κίμωνα με περίπου 4.000 οπλίτες. Οι Σπαρτιάτες δέχτηκαν μεν την βοήθεια των υπόλοιπων πόλεων, αρνήθηκαν όμως την βοήθεια των Αθηναίων, γιατί φοβήθηκαν ότι μπορεί να πάρουν το μέρος των Ειλώτων. Οι Αθηναίοι προσβλήθηκαν και αρνήθηκαν την περαιτέρω συμμαχία με τους Σπαρτιάτες. Μετά την καταστολή της επανάστασης, μερικοί από τους Είλωτες βρήκαν καταφύγιο στην Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στην Ναύπακτο και στον Κορινθιακό κόλπο. Οι πολιτικές σχέσεις μεταξύ Σπάρτης και Αθηνών έμειναν από κει και πέρα ψυχρές και οι δύο πόλεις δεν ξαναέκλεισαν ποτέ συμμαχία, μέχρι την έκρηξη του Πρώτου Πελοποννησιακού Πολέμου το 460 π.Χ. Ανάγλυφον ψηφίσματος Μεσσηνίων
Μανουέλ ντα Ασσουμπσάο

Ο Μανουέλ ντα Ασσουμπσάο (Manuel da Assumpção, παλιά ορθογραφία Manoel da Assumpçam) ήταν πορτογάλος ιεραπόστολος, ο οποίος έγραψε την πρώτη γραμματική της βεγγαλικής γλώσσας το 1743, με τίτλο "Vocabulario em idioma bengalla e portugueza" (Λεξιλόγιο της Βεγγαλικής γλώσσας και πορτογαλικών, αρχαϊκά πορτογαλικά: Vocabolario em idioma Bengalla, e Portuguez dividido em duas partes‎).

 Η γραμματική γράφτηκε στην πορτογαλική γλώσσα. Ο Μανουέλ έγραψε την πρώτη γραμματική για τη Βεγγαλική γλώσσα μεταξύ του 1734 και 1742 στο κτήμα Μπαουάλ στο Μπανγκλαντές. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1743 στη Λισαβόνα. Η γραμματική βασιζόταν στο μοντέλο της λατινικής γραμματικής και χρησιμοποιούσε λατινική γραφή για τη γραφή βεγγαλικών λέξων. Ο Μανουέλ ντα Ασσουμπσάο έγραψε το Crepar Xaxtrer Orth, Bhed. Ήταν δίγλωσσο βιβλίο που δημοσιεύθηκε στη Λισαβόνα το 1735. Ήταν ιεραποστολικό βιβλίο σε μορφή διαλόγου μεταξύ του κληρικού και του μαθητή του. Το κυρίως κείμενο τυπώθηκε στη δεξιά σελίδα, ενώ η μετάφραση στα Βεγγαλικά εμφανιζόταν στα αριστερά. Όλο το βιβλίο γράφτηκε στο λατινικό αλφάβητο. Rahman, Aminur (2012). «Grammar». Στο: Islam, Sirajul. Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.
Σεργκέι Πριχόντκο

Ο Σεργκέι Εντουάρντοβιτς Πριχόντκο (ρωσικά: Сергей Эдуардович Приходько‎· γενν. 12 Ιανουαρίου 1957 στη Μόσχα) είναι Ρώσος διπλωμάτης και πολιτικός. Το 2013 μετά την παραίτηση του Βλαντισλάβ Ζουρκόφ διορίστηκε εντός της κυβερνήσεως Πούτιν β΄ αναπληρωτής πρωθυπουργός και επίσης αρχηγός του επιτελείου της Κυβέρνησης.

 Αποφοίτησε από το Ινσιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας το 1980. Μετά την αποφοίτηση του διορίστηκε Πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία. Στη συνέχεια υπηρέτησε σε διάφορες πολιτικές θέσεις εντός της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας. Για παράδειγμα διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας την περίοδο 1993-1997 καθώς και βοηθός του Προέδρου. Το 2013 διορίστηκε β' αναπληρωτής πρωθυπουργός εντός της Κυβέρνησης Μεντβέντεφ.
Φρανσέσκ Μπισέντ

Ο Φρανσέσκ Μπισέντ (Francesch Vicent, Σεγόρβε, 1450 — Σεγόβια, γύρω στο 1512) ήταν βαλενθιανός συγγραφέας, ο οποίος έγραψε το πρώτο βιβλίο με κανόνες στο σκάκι (στα καταλανικά), με την ονομασία Llibre dels jochs partits dels schacs en nombre de 100, που εκδόθηκε στη Βαλένθια στις 15 Μαΐου 1495. Δεν έχει διασωθεί κανένα αντίτυπο από το έργο εκείνο. Ο Μπισέντ έφυγε από τη Βαλένθια και εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, εξαιτίας των προβλημάτων που αντιμετώπισε με την Ιερά Εξέταση.

 Θεωρείται ο θεμελιωτής του σημερινού σκακιού, καθώς οι εργασίες του διαδόθηκαν στην Ευρώπη. Ανάμεσα στα άλλα φέρεται να εισήγαγε στο παιχνίδι το πιόνι της βασίλισσας. Για πρώτη φορά γίνεται μνεία για τον πεσσό της βασίλισσας στο ποίημα Scachs d'amor (1475) που έγραψαν οι Μπερνάτ Φενολιά, Ναρσίς Μπινιόλες και Φράνσι δε Καστέλβι. Για το λόγο αυτό πιστεύεται ότι η παρτίδα πιονιού της βασίλισσας καθιερώθηκε στη Βαλένθια και έτσι ονομάστηκε Βαλενθιανή Βασίλισσα. Ο αστεροειδής 78071 Μπισέντ, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2002, φέρει το όνομά του.
Θρησκειορνιθίδαι

Η οικογένεια Θρησκειορνιθίδαι (Threskiornithidae), γνωστή στο παρελθόν και ως Πλαταλείδες (Plataleidae), αποτελείται από μερικά μεγάλα πουλιά που ζουν συνήθως δίπλα σε υγροτόπους. Περιλαμβάνει 34 είδη. Παραδοσιακά ανήκει στην τάξη Πελαργόμορφα (Ciconiiformes) αλλά σύμφωνα με νεότερες έρευνες (Hackett et al. 2008, Chesser et al. 2010) ανακαλύφθηκε πως σχετίζονται περισσότερο με τα πουλιά της τάξης των Πελεκανόμορφων (Pelecaniformes), με την Διεθνή Ορνιθολογική Επιτροπή (International Ornithological Congress - IOC) να προχωρά στην αναταξινόμηση της οικογένειας, καθώς και της οικογένειας των Ερωδιίδων, κάτω από την τάξη των Πελεκανόμορφων.

 Σε αυτή την οικογένεια ανήκουν είδη με ψηλά πόδια και μακρύ ράμφος που ζουν στους υγροβιότοπους προτιμώντας τις ζώνες με λιμνάζοντα νερά όπως έλη και λίμνες. Τα είδη που ανήκουν εδώ έχουν το χαρακτηριστικό ότι δεν χρησιμοποιούν την όραση για να κυνηγήσουν αλλά το ράμφος τους που είναι πολύ ευαίσθητο όταν έρχεται σε επαφή με τα αντικείμενα και μπορούν να ξεχωρίσουν εάν πρόκειται για λεία ή όχι. Οι λείες τους αποτελούνται από ψάρια, ασπόνδυλα, αμφίβια και μικρά ερπετά. Κατά την πτήση εναλλάσσουν το χτύπημα των φτερών με στιγμές αιώρησης. Κατά την πτήση έχουν τον λαιμό και τα πόδια τεντωμένα. Τα περισσότερα είδη ζουν και φωλιάζουν σε αποικίες χρησιμοποιούν κυρίως τα δέντρα. Στην ανατροφή των μικρών συμμετέχουν και οι δύο γονείς.Τα είδη που ζούνε στις εύκρατες περιοχές είναι μεταναστευτικά. Τα βρίσκουμε σε όλες τις εύκρατες και τροπικές περιοχές όλων των ηπείρων. Στην Ελλάδα βρίσκουμε 2 είδη: Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) Χουλιαρομύτα (Platalea leucorodia) Γένος Ajaia Ajaia ajaja (συνώνυμο του Platalea ajaja) Γένος Bostrychia Bostrychia carunculata Bostrychia hagedash Bostrychia olivacea Bostrychia rara Γένος Cercibis Cercibis oxycerca Γένος Eudocimus Eudocimus albus Eudocimus ruber Γένος Geronticus Geronticus calvus Φαλακρή Ίβιδα (Geronticus eremita) Γένος Harpiprion Harpiprion caerulescens Γένος Lophotibis Lophotibis cristata Γένος Mesembrinibis Mesembrinibis cayennensis Γένος Nipponia Nipponia nippon Γένος Phimosus Phimosus infuscatus Γένος Platalea Platalea alba Platalea flavipes Χουλιαρομύτα (Platalea leucorodia) Platalea minor Platalea regia Γένος Plegadis Plegadis chihi Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) Plegadis ridgwayi Γένος Pseudibis Pseudibis davisoni Pseudibis gigantea Pseudibis papillosa Γένος Theristicus Theristicus branickii Theristicus caerulescens Theristicus caudatus Theristicus melanopis Γένος Θρησκιόρνις (Threskiornis) Ιερή ίβιδα (Threskiornis aethiopicus) Μαυροκέφαλη ίβιδα (Threskiornis melanocephalus) Threskiornis molucca Threskiornis spinicollis Όλα τα πουλιά της Ελλάδας, Έκδοση Ελέυθερου Τύπου με την επιστημονική επιμέλεια της Ε.Ο.Ε. (1996) [1] Τα πουλιά της Ελλάδας και της Ευρώπης, Έκδοση Χρυσός τύπος. Των Roger Peterson, Guy Mountfort & P.A.D. Hollom Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία Ζωοποικιλία
Nintendo 3DS

Το Nintendo 3DS (ιαπωνικά: ニンテンドー 3DS, Χέπμπορν: Nintendō Surī Dī Esu, συντομογραφία: 3DS) είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Nintendo. Η συσκευή κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 26 Φεβρουαρίου 2011, στην Ευρώπη στις 25 Μαρτίου 2011, στην Βόρεια Αμερική στις 27 Μαρτίου 2011, και στην Αυστραλία στις 31 Μαρτίου 2011. Είναι συμβατή με λογισμικό Nintendo DS, συμπεριλαμβανομένου και του λογισμικού του Nintendo DSi.

 Το κεντρικό χαρακτηριστικό της συσκευής είναι η ικανότητα της να παράγει 3D εφέ χωρίς ανάγκη ειδικών γυαλιών, μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αυτοστερεοσκοπία. Έχει νέες ικανότητες, όπως πρόσβαση στο Νintendo e-shop, το οποίο επιτρέπει αποθήκευση λογισμικού, 3D trailers μελλοντικών παιχνιδιών για το 3DS και παιχνίδια του Game Boy, φτιαγμένα σε 3D. Επίσης, επιτρέπει τη σύνδεση στο Web Browser, που υπάρχει για το Nintendo DSi. Τον Ιούλιο 2012 κυκλοφόρησε και η XL έκδοση με 90% μεγαλύτερες οθόνες. Επίσης στις 13 Φεβρουαρίου 2015 κυκλοφόρησαν τα New Nintendo 3DS και New Nintendo 3DS XL με δυνατότερο επεξεργαστή, βελτιωμένες λειτουργίες 3D, δυνατότητα χρήσης Amiibo, έναν νέο μοχλό με το όνομα C-stick και τα δύο νέα κουμπιά ZL και ZR.
Focke-Wulf Fw 62

Το Focke-Wulf Fw 62 ήταν αναγνωριστικό υδροπλάνο το οποίο αναπτύχθηκε από την εταιρεία Focke-Wulf για τις κύριες μονάδες επιφανείας του γερμανικού πολέμικου ναυτικού (Kriegsmarine). Κατασκευάστηκαν μονάχα τέσσερα, διότι στον σχετικό διαγωνισμό επιλέχθηκε το ανταγωνιστικό Arado Ar 196.

 Το 1936 το Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ (γερμ. Reichsluftfahrtministerium, RLM) εξέδωσε προδιαγραφές που αφορούσαν στην ανάπτυξη ενός νέου αναγνωριστικού το οποίο θα απονηόνωνταν από τα πλοία του ναυτικού προκειμένου να πραγματοποιήσει αναγνωριστικές αποστολές. Το νέο αεροσκάφος θα αντικαθηστούσε τα Heinkel He 114 και έπρεπε να είναι ελαφρύ, να έχει δυνατότητα απονήωσης με καταπέλτη και να μεταφέρει διμελές πλήρωμα. Επίσης θα έπρεπε να μεταφέρει τον ελάχιστο δυνατό εξοπλισμό και οπλισμό.Η πρόταση που υπέβαλε η Focke-Wulf ήταν το Fw 62, ένα διπλάνο συμβατικής διάταξης. Ήταν μικτής κατασκευής και προωθούνταν από αστεροειδή κινητήρα BMW 132K μέγιστης ισχύος 945 hp που έστρεφε δίφυλλη έλικα. Οι δύο πτέρυγες είχαν ίδιο εκπέτασμα και μπορούσαν να αναδιπλωθούν προκειμένου να εξοικονομείται χώρος επί του πλοίου. Το αρχικό πρωτότυπο (Fw 62 V1) πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 23 Οκτωβρίου 1937 και διέθετε δύο πλωτήρες. Ακολούθησε το δεύτερο πρωτότυπο (Fw 62 V2) που είχε έναν μεγάλο πλωτήρα καθώς και μικρούς σταθεροποιητικούς πλωτήρες. Οι επίσημες δοκιμές ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1937 στο Τραβεμύντε (Travemünde). Αποδείχθηκε μία αρκετά καλή σχεδίαση και απέσπασε θετικές κριτικές από τους δοκιμαστές πιλότους, όμως το ανταγωνιστικό μονοπλάνο Arado Ar 196 ήταν πολύ πιο σύγχρονο σχεδιαστικά και τεχνολογικά και τελικά επικράτησε στον διαγωνισμό. Παρόμοια αεροσκάφηArado Ar 196 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Focke-Wulf Fw 62 στο Wikimedia Commons
Τζον Λορινάιτις

Ο Τζον Τζόσεφ Λορινάιτις (31 Ιουλίου 1962 - ...) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής και νυν διοικητικό στέλεχος στην εταιρεία πάλης WWE. Όταν αγωνιζόταν ήταν γνωστός και με το ψευδώνυμο Τζόνι Έις. Είναι αδερφός του παλαιστή Ρόουντ Γουόριορ Άνιμαλ.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 1986, και ως το 1990, αγωνίστηκε για τις εταιρείες National Wrestling Alliance και World Championship Wrestling, αλλά και μικρότερες. Τα επόμενα δέκα χρόνια (1990-2000), τον βρήκανε στην Ιαπωνία για το All Japan Pro Wrestling (AJPW), εκεί κατέκτησε επτά τίτλους, από τους οποίους μόνο ο ένας ήταν ατομικός. Επέστρεψε στις Η.Π.Α. για την τελευταία χρονιά του WCW, προτού εξαγοραστεί από το WWE. Εκεί είχε ρόλο σεναριογράφου. Μετά την εξαγορά, συνέχισε στο WWE, σε ρόλο ανιχνευτή ταλέντων. Αργότερα αναβαθμίστηκε σε άλλους ρόλους, όπως ως υπεύθυνος των νέων ταλέντων. Από το 2011, ξεκίνησε εμφανίσεις σε ρόλο αφεντικού στα προγράμματα του WWE, Raw και SmackDown. Για αρκετό διάστημα ήταν Γενικός Διευθυντής και στα δύο ταυτόχρονα. Επίσης επέστρεψε ενεργά σε αγώνες για μερικές φορές. Τελευταία του εμφάνιση ήταν απέναντι στον Τζον Σίνα, αγώνα που έχασε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί, αφού όποιος έχανε, θα απολυόταν. Προφίλ του Λορινάιτις στο WWE.com Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο IMDb.com
Καντόνι του Άπεντσελ Άουσερροντεν

Το καντόνι του Άπεντσελ Άουσερροντεν ( Γερμανικά: [ˈapənˌtsɛl ˈaʊ̯sərˌroːdən], στα Αγγλικά μερικές φορές Appenzell Outer Rhodes) είναι καντόνι της Ελβετίας. Η έδρα της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου είναι το Χεριζάου, ενώ οι δικαστικές αρχές εδρεύουν στο Τρόγκεν. Το Άπεντσελ Άουσερροντεν βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Ελβετίας και συνορεύει με τα καντόνια του Σανκτ Γκάλεν και του Άπεντσελ Ίνερροντεν.

 Ο οικισμός στο Άπεντσελ ανάγεται στον 7ο και 8ο αιώνα δίπλα στον ποταμό Γκλατ. Το μοναστήρι του Σανκτ Γκάλεν είχε μεγάλη επιρροή στον πληθυσμό της περιοχής. Το 907 αναφέρεται για πρώτη φορά το Χεριζάου, ενώ το καντόνι Άπεντσελ (Appenzell: abbatis cella) ονομάστηκε έτσι για πρώτη φορά το 1071. Το Μέγα Συμβούλιο του καντονιού είναι το νομοθετικό σώμα. Αποτελείται από 140 έδρες, με τα μέλη του να εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Οι τελευταίες εκλογές διενεργήθηκαν στις 18 Οκτωβρίου 2020. Η σύνθεση της βουλής του καντονιού μετά τις εκλογές του 2007 είναι: Ο ανώτερος δικαστής (Landammann) είναι ο επικεφαλής του καντονιού. Από την 1η Ιουνίου 2019 στο αξίωμα υπηρετεί ο Άλφρεντ Στρίκερ.
1,3-κυκλοεπταδιένιο

Το 1,3-κυκλοεπταδιένιο (αγγλικά: 1,3-cycloheptadiene) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C7H10. Πιο συγκεκριμένα, το 1,3-κυκλοεπταδιένιο είναι ένα εξαιρετικά εύφλεκτο συζυγές [δηλαδή εναλλάξ απλοί και τουλάχιστον δύο (2) διπλοί δεσμοί] κυκλοεπταδιένιο, δηλαδή συζυγές κυκλοαλκαδιένιο με επταμελή δακτύλιο, που, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο διαυγές υγρό. Έχει πάνω από 66 ισομερή θέσης.

 Η ονομασία «κυκλοεπταδιένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα της κύριας ονομασίας «επτ-» δηλώνει την παρουσία επτά (7) ατόμων άνθρακα στην κύρια (και εδώ μοναδική) ανθρακική αλυσίδα (εδώ δακτυλίου), το ενδιάμεσο «-διεν-» δείχνει την παρουσία δύο (2) διπλών δεσμών στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας. Το αρχικό πρόθεμα «κυκλο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ισοκυκλικού δακτυλίου στο μόριο της ένωσης. Η σχετική θέση των διπλών δεσμών δίνεται με τους αριθμούς θέσης, που προκύπτουν μετά από αρίθμηση της κύριας αλυσίδας. Παρουσιάζει τις ιδιότητες συζυγούς διενίου. Δίνει αντιδράσεις προσθήκης, συνήθως πρώτα 1,4- και έπειτα 2,3-. Η σειρά των αντιδράσεων προσθήκης είναι δυνατό να μεταβληθεί, με την επιλογή των κατάλληλων συνθηκών. Δίνει αντιδράσεις Diels–Adler, τόσο ως διένιο, όσο και ως διενόφιλο. Παραδείγματα: Αντιδρώντας ως διένιο με αιθένιο, παράγεται Δ1,7-δικυκλο[5.2.0]εννεένιο:Αντιδρώντας ως διενόφιλο με 1,3-βουταδιένιο, παράγεται 2,9-δικυκλο[5.4.0]ενδεκαδιένιο: Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε 1,3-κυκλοεπταδιένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε (κυρίως) 1,2,3,4-κυκλοεπτανοτετραόνη: Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985: Σελ.126, 6.1. Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991
Ντέιβιντ Σέντλεϋ

Ο Ντέιβιντ Σέντλεϋ (αγγλικά: David Neil Sedley‎, 30 Μαίου 1947) είναι Άγγλος φιλόσοφος και ιστορικός της αρχαίας φιλοσοφίας. Έχει σπουδάσει στο Trinity College, Oxford από όπου αποφοίτησε το 1969. Για το διδακτορικό του (1974) έχει διαβάσει, μεταφράσει και σχολιάσει το κείμενο του 28ου βιβλίου του Περί Φύσεως του Επίκουρου που διασώζεται αποσπασματικά σε πάπυρο της βιβλιοθήκης του Φιλοδήμου.

 The Hellenistic Philosophers (with A. A. Long), Cambridge 1987 Lucretius and the Transformation of Greek Wisdom, Cambridge 1998 The Cambridge Companion to Greek and Roman Philosophy, Cambridge 2003 Plato's Cratylus, Cambridge 2003 The Midwife of Platonism. Text and Subtext in Plato's Theaetetus, Oxford 2004 Creationism and its Critics in Antiquity, Berkeley and Los Angeles 2007 Pyrrhonists, Patricians, Platonizers. Hellenistic Philosophy in the Period 155-86 BC (edited with A. M. Ioppolo), Naples, 2007
Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Ο Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. Raimundo de Lencastre (απεβ. 1666) από τον κλάδο των Αβίς-Λενκάστρε ήταν 4ος δούκας τού Αβέιρο (1636-63). Επίσης δούκας και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1632-36).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 1ου δούκα τού Τόρρες Νόβας και της Άννα Μανρίκε δε Καδένας, κόρης τού 3ου δούκα της Μακουέδα από την Ισπανία. Το 1632 απεβίωσε ο πατέρας του Γεώργιος και τον διαδέχθηκε ως 4ος μαρκήσιος τού Τόρρες Νοβας και 2ος δούκας τού Τόρρες Νόβας. Το 1636 απεβίωσε η μητέρα τού Γεωργίου, η Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε 3η δούκισσα του Αβέιρο, την οποία ο Ραϊμούνντο διαδέχθηκε ως 4ος δούκας τού Αβέιρο. Το 1640 ο κλάδος Αβίς-Μπραγκάνσα εκτόπισε τους Αψβούργους από την Πορτογαλία και ο Ραϊμούνντο ήταν υποψήφιος για το Συμβούλιο τού Κράτους. Ωστόσο το 1659 διέφυγε στη Βρέστη της Βρεττάνης και μετά μετέβη στην Ισπανία, όπου υποστήριξε τα δικαιώματα των Αψβούργων στον Πορτογαλικό θρόνο. Τον υποδέχθηκε στη Μαδρίτη ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας και τού απένειμε τον τίτλο τού δούκα τού Κιουδάδ Ρεάλ. Αν και η μητέρα και η αδελφή του ζούσαν στη Μαδρίτη, δεν ένοιωθε άνετα μεταξύ των συντηρητικών ευγενών εκεί. Το 1663 στην Πορτογαλία καταδικάστηκε για προδοσία· ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας κατάσχεσε το δουκάτο τού Ραϊμούνντο και το παραχώρησε στον θείο αυτού Πέτρο ντε Λενκάστρε, υποστηρικτή των Μπραγκάνσα. Το 1665 οι Ισπανοί προσπάθησαν για τελευταία φορά να καταλάβουν την Πορτογαλία. Ο Ραϊμούνντο συμβούλευσε μία ταυτόχρονη ναυτική εκστρατεία, που θα ξεκινούσε από το Κάδιθ και τελικά ηγήθηκε αυτής. Η εκστρατεία δεν ήταν επιτυχής και ο Ραϊμούνντο απεβίωσε το 1666 στο Κάδιθ. Νυμφεύτηκε τη Λουίζα-Κλαίρη τού Λιν, κόρη τού Κλαύδιου Λαμοράλ 3ου πρίγκιπα τού Λιν, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Από μη νόμιμη σχέση είχε τέκνα: (νόθος) Πέντρο, απεβ. πολεμώντας στη Σικελία. (νόθη) Ζενέμπρα-Σιμόες. Οι απόγονοί της είναι η οικογένεια Μεϊρέλες Γκαρρίντο στην Πορτογαλία. (νόθη) Μικαέλα-Μαρία ντε Μεντόσα απεβ. 1718, παντρεύτηκε τον Ζοάο Μπότο Πιμέντελ Κόρτε-Ρεάλ. ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, pages 344 and 345; Vol. III, pages 446 and 447. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.
Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, Δαμιανός

Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός (κατά κόσμον Δημήτριος Σαμαρτζής, Αθήνα, 4 Απριλίου 1935) είναι Έλληνας κληρικός, και θεολόγος, επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαθήμενος της Αυτόνομης Εκκλησίας του Όρους Σινά με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά.

 Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1959. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του παρακολούθησε διαλέξεις για την ιατρική. Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό και μετά την αποφοίτησή του το 1961 έγινε δεκτός ως αρχάριος στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά. Το 1962 χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Πορφύριο και το 1965 ιερομόναχος. Από το 1970 έως το 1971 βρισκόταν στην Ανατολική Αφρική ως μέλος ορθόδοξης ιεραποστολής. Αργότερα διετέλεσε γραμματέας του Καθεδρικού Ναού των πρεσβυτέρων της μονής, δίδαξε στη μοναστηριακή σχολή «Abetion» στο Κάιρο και στη συνέχεια άνοιξαν μια κλινική για ιατρική περίθαλψη για τους Βεδουίνους. Το 1973 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Σινά. Ο Αρχιμανδρίτης Δαμιανός χειροτονήθηκε επίσκοπος και ανυψώθηκε στο βαθμό του αρχιεπισκόπου στις 23 Δεκεμβρίου 1973 από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο. Επισκέφτηκε επανειλημμένα τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία με ειρηνικές επισκέψεις (το 1987 επισκέφτηκε τη Μόσχα και αργότερα το Κίεβο). Ένα από τα κύρια καθήκοντά του ως Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν να κάνει την πλούσια κληρονομιά της μονής προσιτή στους ευρύτερους κύκλους της επιστημονικής κοινότητας: τον Δεκέμβριο του 2001, στα μοναστήρια της Αρχιεπισκοπής Σινά διοργάνωσε εορτασμούς προς τιμή της 3300ης επετείου του Μωσαϊκού νόμου και της 2000ης επετείου του Χριστιανισμού, που τίμησαν με την παρουσία τους ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Βαρθολομαίος και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η πρωτοβουλία του για τις εν' εξέλιξη εργασίες σχετικά με την ψηφιακή επεξεργασία αρχαίων χειρογράφων της μοναστηριακής βιβλιοθήκης, την έκδοση καταλόγων μοναστηριακών αρχαιοτήτων κ.λπ. Από τις 3 Οκτωβρίου 2012 είναι ο αρχαιότερος ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ με επισκοπικό χειρισμό. Με τη συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού γράφτηκαν πλήθος επιστημονικών και λαϊκών επιστημονικών δημοσιεύσεων για τον πολιτισμό της Μονής Σινά: «Θησαυροί της Μονής Αγίας Αικατερίνης». 2006. ISBN 978-88-544-0142-6 ( ISBN 88-544-0142-0 ) «Μονή Αγίας Αικατερίνης, Σινά, Αίγυπτος» «Εικόνες από το Σινά» ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ κ.κ. ΔΑΜΙΑΝΟΣ (Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου Αμπετείου Σχολής) Αρχειοθετήθηκε 2022-01-30 στο Wayback Machine. Дамиан (Самардзис Димитриос) Православная энциклопедия. Т. 13 Дамиан, Высокопреосвященнейший Архиепископ Синайский, Фаранский и Раифский Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός: 50 χρόνια φύλαρχος της παλαιότερης Χριστιανικής Μονής στον Κόσμο, της Αγίας Αικατερίνης
Δυο μέρες μόνο

Το Δυο μέρες μόνο ήταν μια ελληνική κοινωνική τηλεοπτική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, η οποία προβλήθηκε το πρώτο μισό της σεζόν 2005 - 2006 και το πρώτο μισό της σεζόν 2006 - 2007, από το κανάλι Mega. Αν και σημείωσε ικανοποιητικά νούμερα τηλεθέασης, δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των υπευθύνων, καθώς η προηγούμενη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Κλείσε τα μάτια», είχε θεαματικές επιδόσεις στους πίνακες της AGB. Το ομότιτλο τραγούδι είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το 1991 στο δίσκο της συνεργασίας της Δήμητρας Γαλάνη με τον Παρασκευά Καρασούλο, "Φως".

 Ο Άρης και η Σοφία ήταν κάποτε ζευγάρι. Συναντιούνται ξανά ένα βράδυ τυχαία, δυο μέρες προτού ο Άρης πάει στο στρατό και η Σοφία παντρευτεί. Ο έρωτας ξαναφουντώνει, παρόλο που ο Άρης συζεί με την Έρση και η Σοφία δηλώνει ερωτευμένη με τον μέλλοντα σύζυγό της Χρήστο. Παράλληλα οι κολλητοί φίλοι τους, ο Σάββας και η Βίκυ, ζουν το δικό τους σύντομο ειδύλλιο. Ο Άρης πρότεινε στη Σοφία να περάσουν μαζί αυτές τις δυο μέρες μόνο. Η Σοφία ενδίδει. Την επομένη όμως εκείνος δεν εμφανίζεται. Έτσι συνεχίζουν τις ζωές τους χώρια, ώσπου ξανασυναντιούνται. Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου του 2005 με τέσσερα πρώτα επεισόδια της σειράς να προβάλλονται κάθε Κυριακή στις 21:00. Το πέμπτο επεισόδιο αυτού του κύκλου προβλήθηκε την Δευτέρα 14 Νοεμβρίου του 2005 στις 23:00. Το έκτο και τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς προβλήθηκε στις 21 Νοεμβρίου του 2005 στις 23:00. Έκτακτες συμμετοχές Κωνσταντίνα Τζώρτζη ως Μαρία (4 επεισόδια) Κώστας Φαλελάκης ως Νίκος (3 επεισόδια) Μαρία Κατσανδρή ως Λίνα (2 επεισόδια) Αλεξάνδρα Παντελάκη ως Αλεξάνδρα (2 επεισόδια) Δήμητρα Γαλάνη ως ο εαυτός της (1 επεισόδιο) Κώστας Κάππας ως φίλος Σάββα (1 επεισόδιο) Άννα Μονογιού ως Μαρία (1 επεισόδιο) Γιώργος Μιχαλάκης ως πατέρας Βίκυς (1 επεισόδιο) Στέλλα Παπαδημητρίου ως Μυρσίνη (1 επεισόδιο) Λευτέρης Πλασκοβίτης ως πατέρας Σοφίας (1 επεισόδιο) Γιάννης Καρατζογιάννης ως υπεύθυνος λιμενικού (1 επεισόδιο) Γιώργος Κώνστας ως γιατρός Δραντάκης (1 επεισόδιο) Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 2 Οκτωβρίου του 2006 και προβαλλόταν κάθε Δευτέρα στις 23:00. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 2006. Έκτακτες συμμετοχές Παρ' όλα αυτά, για τις ανάγκες της σειράς η δημοφιλής ερμηνεύτρια ερμήνευσε ξανά το τραγούδι, σε μια πιο ροκ εκτέλεση. Το 2005 κυκλοφόρησε το βιβλίο των Χριστόφορος Παπακαλιάτης-Χριστινα Μπρεμπου «Δυο μέρες μόνο», θέμα του οποίου οι ζωές των ηρώων πριν τους συμβούν τα γεγονότα της σειράς. Δυο μέρες μόνο στην IMDb
Λιρά Λακωνίας

Τα Λιρά είναι ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται στην νότια Λακωνία και υπάγεται στον Δήμο Μονεμβασίας. Μαζί με τα Τέρια και τις Καλύβες αποτελούν την κοινότητα Λιρών.

 Το χωριό ιδρύθηκε περίπου τον 7ο αιώνα μ.Χ. και αναπτύχθηκε σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Το 1461 τα Λιρά κατακτήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά την διάρκεια των Ορλωφικών οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό και επέστρεψαν μετά από 10 χρόνια. Εκεί ακόμα και σήμερα διατηρούνται αρκετά παλαιά σπίτια καθώς και αρκετοί βυζαντινοί ναοί.
Ευχέριος

Ο Ευχέριος (περίπου 389 - 408) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, γιος του Ρωμαίου στρατηγού Στιλίχωνα που ουσιαστικά κυβέρνησε τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ονώριου. Δολοφονήθηκε μετά την πτώση του πατέρα του.

 Γεννήθηκε στη Ρώμη. Ήταν γιος του Στιλίχωνα, στρατηγού βαρβαρικής καταγωγής και της Σερένας, θετής κόρης και ανιψιάς του Θεοδοσίου Α΄, από τον οποίο έλαβε το όνομά του, Φλάβιος Ευχέριος. Ήταν ακόμα βρέφος κατά την επίσκεψη του Θεοδοσίου στη Ρώμη, το 389. Ο Ευχέριος είχε δυο αδερφές, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που αργότερα έγιναν σύζυγοι του αυτοκράτορα Ονώριου. Χάρη στην επιρροή του πατέρα του, ο Ευχέριος διορίστηκε tribunus et notarius το 396, αν και δεν άσκησε το αξίωμά του, λόγω της μικρής ηλικίας του. Ο πατέρας του ήλπιζε να παντρευτεί, όταν ενηλικιωθεί, τη Γάλλα Πλακιδία, κόρη του Θεοδοσίου Α΄ και ως εκ τούτου ξαδέρφη της Σερένας. Το 404 ο Ευχέριος βρισκόταν στην Ρώμη κατά την επίσκεψη του Ονώριου.Τον Αύγουστο του 408, ο Στιλίχων κατηγορήθηκε άδικα ότι συνωμοτούσε εναντίον του Ονώριου και ότι σχεδίαζε να τοποθετήσει τον Ευχέριο στον θρόνο. Ο Ευχέριος κατέφυγε τότε στη Ρώμη (η αυλή βρισκόταν στη Ραβέννα), με τη βοήθεια μερικών βαρβαρικών στρατιωτών του πατέρα του. Μετά τη δολοφονία του Στιλίχωνα, ο Ονώριος διέταξε να σκοτωθεί και ο Ευχέριος, αλλά κατέφυγε σε μια εκκλησία, έλαβε άσυλο και διεσώθη για κάποιο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, ωστόσο, δύο ευνούχοι του Ονώριου, ο Αρσάκιος και ο Τερέντιος, που είχαν σταλεί στη Ρώμη για να συνοδεύσουν την Θερμαντία στη μητέρα της, τη Σερένα που ήταν εκεί, τον πήραν και τον σκότωσαν, με διαταγή του Ονώριου. Μερικοί αρχαίοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ο Στιλίχων φιλοδοξούσε πραγματικά να βάλει τον Ευχέριο στον αυτοκρατορικό θρόνο δηλώνοντας μάλιστα ότι ο Ευχέριος, που σύμφωνα με αυτούς ήταν ειδωλολάτρης, σχεδίαζε να κερδίσει την υποστήριξη των ειδωλολατρών αποκαθιστώντας τη ρωμαϊκή θρησκεία. Claudio Claudiano, De tertio consulatu Honorii Augusti; De Sexto Consulatu Honorii Augusti; De consulatu Stilichonis Filostorgio, Storia ecclesiastica Giordane, Romana Marcellino, Cronaca Olimpiodoro di Tebe, Discorsi storici Paolo Orosio, Consultatio Sozomeno, Storia ecclesiastica Zosimo, Storia nuova Cameron, Alan, Claudian. Poetry and Propaganda at the Court of Honorius, Oxford University Press Reprints, 1970, ISBN 0198143516, pp. 47–48, 54, 154, 272. Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Euchrius 1", The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0521072336, pp. 404–405.
Σοπίλα

Η Σοπίλα (σερβοκροατικά: Sopile) είναι ένα παραδοσιακό ξύλινο πνευστό μουσικό όργανο με διπλή γλωττίδα, που παίζεται στα βόρεια της κροατικής Αδριατικής θάλασσας, στον κόλπο του Κβάρνερ και στο νησί Κρκ. Στην Ίστρια το όργανο ονομάζεται Ροζενίτσα (σερβοκροατικά: Roženica) ενώ στην περιοχή του Κάσταβ χρησιμοποιείται και το όνομα Τορόρο.Η Σοπίλα είναι όργανο της οικογένειας των μεσαιωνικών όμποε και συγγενεύει με παρόμοια όργανα της δυτικής Μεσογείου και της Βρετάνης (Πιφερο, Μπομπάρντε, Ταρότα ). Παίζεται πάντα σε ζεύγη, με μία μικρή σοπίλα (Mala sopila) που συνοδεύεται από μία μεγάλη σοπίλα (Vela sopila). Η σοπίλα έχει χαρακτηριστικό διεισδυτικό ήχο.

 Το ξύλινο σώμα της Σοπίλα έχει μία κωνική καμπάνα και 6 ανοικτές οπές στην πλευρά και στη βάση του οργάνου για έλεγχο με τα δάχτυλα. Το επιστόμιο (pisak) συνδέεται με τη σπείρα (špulet). Ο σωλήνας του οργάνου (prebiralica) ανοίγει σε μια καμπάνα (krilo). Η μικρή σοπίλα έχει μήκος ~50 εκ. και η μεγάλη 65-70 εκ. Κατασκευάζονται από ξύλο ελιάς, οξιάς, σφενδάμου, καρυδιάς ή οπωροφόρων δέντρων. ακούω Η χαρακτηριστική διμερής αρμονία της Ιστριανής μουσικής κλίμακας χρησιμοποιείται και στο τραγούδι, με τις φωνές να μιμούνται τα χαρακτηριστικά της Σοπίλα. Αυτό το είδος τραγουδιού και μουσικής έχει αναγνωριστεί ως άυλη παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Παραδοσιακά, η σοπίλα παίζεται σε ζεύγη για το χορό μετά την εκκλησία, κυρίως σε γάμους. Izdaje Etnografski muzej. σελίδες 67 S. Meštri svirci i kantaduri, istarski narodni pjevači, svirači i graditelji glazbala.
BBC Entertainment

Το BBC Entertainment (BBC Ψυχαγωγία) είναι ένα διεθνές τηλεοπτικό κανάλι του BBC Worldwide, το οποίο μεταδίδει κωμωδίες, δραματικές σειρές, ελαφρά ψυχαγωγικά προγράμματα, ριάλιτι εκπομπές και παιδικά προγράμματα του BBC, του ITV και του Channel 4. Το κανάλι μεταδίδει τα προγράμματά του με τέτοιο τρόπο, ώστε να ταιριάζουν στην τοπική ώρα της κάθε χώρας. Το κανάλι αντικατέστησε το BBC Prime.

 Το κανάλι έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2006, αντικαθιστώντας το κανάλι BBC Prime στις Ασιατικές χώρες, όπως τη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, την Ταϊλάνδη και τη Νότια Κορέα. Ωστόσο, το 2016 σταμάτησε να εκπέμπει από τις δύο πρώτες. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στη Μαλαισία στις 28 Δεκεμβρίου 2006 μέσω της δορυφορικής πλατφόρμας Astro (ιδιοκτησία της Astro Malaysia Holdings) μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2009, ώσπου αντικαταστάθηκε από το Granada TV μετέπειτα ITV Choice και έκλεισε στις 16 Ιανουαρίου 2017. Τον Αύγουστο του 2012 ξεκίνησε να εκπέμπει εκ νέου στη Μαλαισία μέσω της πλατφόρμας UniFi (ιδιοκτησία της Telekom Malaysia η οποία με τη σειρά της ανήκει στη Khazanah Nasional) μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015 που έπαψε οριστικώς να λειτουργεί. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στην Ινδία τον Μάϊο του 2007 μέσω της δορυφορικής πλατφόρμας Tata Sky (κοινοπραξία Tata Sons, 21st Century Fox και κρατικής Temasek Holdings) μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2012.Το κανάλι έκανε πρεμιέρα στην Πολωνία, στην πλατφόρμα Cyfrowy Polsat, τον Δεκέμβριο του 2007. Στη Νότια Αφρική έκανε πρεμιέρα στις 1 Σεπτεμβρίου 2008 και αντικατέστησε το BBC Prime. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει μαζί με τα συνεργαζόμενα κανάλια του (BBC Knowledge, BBC Lifestyle και BBC HD) στις Νορδικές χώρες τον Νοέμβριο του 2008 αντικαθιστώντας το BBC Prime από τις πλατφόρμες Canal Digital (ιδιοκτησία της Telenor), Com Hem (ιδιοκτησία της Kinnevik AB), Telia Digital-TV (ιδιοκτησία της Telia Company) και FastTV. Στο Μεξικό ξεκίνησε να εκπέμπει τον Αύγουστο του 2008 από την πλατφόρμα SKY México (ιδιοκτησία της Televisa και της θυγατρικής της AT&T). Το κανάλι αντικατέστησε το BBC Prime στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή τον Νοέμβριο του 2009. Επίσης στις 1 Μαρτίου του 2010 σταμάτησε η μετάδοση του καναλιού και από το Sky Italia. Επίσημη Ιστοσελίδα
Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών

Το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών δόθηκε στη δημοσιότητα από την UNESCO και είναι ολοκληρωμένος κατάλογος των απειλούμενων με εξαφάνιση γλωσσών του κόσμου. Έχει αντικατασταθεί από το Παγκόσμιος Άτλαντας Απειλούμενων Γλωσσών, επίσης της UNESCO. Σύμφωνα την UNESCO (2003) η γλώσσα κινδυνεύει όταν οι φυσικοί ομιλητές της παύουν να τη χρησιμοποιούν σε διακριτούς τομείς της ανθρώπινης επικοινωνίας και ταυτόχρονα παύουν να εξασφαλίζουν την επιβίωση από γενεά σε γενεά και στερώντας τη από νέους ομιλητές, είτε αυτοί είναι παιδιά είτε ενήλικες

 Το 1992 στο «Διεθνές Συνέδριο Γλωσσολογίας» (CIOL) στο Κεμπέκ συζητήθηκε το θέμα των απειλούμενων γλωσσών. Το αποτέλεσμα της συζήτησης ήταν ο σχηματισμός μιας επιτροπής που θα ασχολείτο με το ζήτημα της εξαφάνισης των γλωσσών. Έγινε διεθνής συνάντηση, επίσης, το 1992 στο Παρίσι ώστε να δημοσιοποιηθεί το θέμα και να αναληφθεί δράση. Η συνάντηση θεωρήθηκε αρκετά σημαντική, ώστε να τεθεί υπό την αιγίδα της UNESCO. Με προτροπή του Στήβεν Βουρμ (Stephen Wurm), η επιτροπή αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ερευνητικό κέντρο, το Διεθνές Γραφείο Ερευνών για τους Απειλούμενες Γλωσσών (ICHEL) και να δημοσιεύσει μέσω της UNESCO το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών βάσει συλλογής δεδομένων. Ο Σιγκέρου Τσουκίντα (Shigeru Tsuchida) ξεκίνησε το ερευνητικό κέντρο το 1994 στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο με τον Ταζάκου Τσουνόντα (Tasaku Tsunoda) διευθυντή του. Εν τω μεταξύ συλλέχθηκαν οι πρώτες αναφορές που υποβλήθηκαν για απειλούμενες γλώσσες από ειδικούς το 1993. Το Διεθνές Γραφείο δημιούργησε ιστοσελίδα για το Κόκκινο Βιβλίο, που ανανεώνεται τακτικά βάσει νέων αναφορών. Η online έκδοση του Άτλαντα ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2009 από την UNESCO παρέχοντας δεδομένα από όλον τον κόσμο, με πολύ περισσότερες πληροφορίες από ό,τι οι προηγούμενες έντυπες εκδόσεις και προσφέροντας τη δυνατότητα στους χρήστες να παρέχουν σε απευθείας σύνδεση σχόλια, ενόψει της διαρκούς ενημέρωσής του. «UNESCO Interactive Atlas of the World's Languages in Danger» (στα English, French, και Spanish). UNESCO. 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2011.
Νίκος Τσώνας

Ο Νίκος Τσώνας είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '40, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

 Ο Τσώνας ήταν μέλος της ομάδας του Άρη που κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου μεταπολεμικού πρωταθλητή το 1946. Συμμετείχε και στα τέσσερα παιχνίδια της ομάδας του για την τελική φάση του πρωταθλήματος, αποτελώντας μαζί με τον Βαχάκ Αμπραχαμιάν το δίδυμο των σέντερ μπακ των "κίτρινων".Συνέχισε ως βασικός τις δύο επόμενες σεζόν, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, ενώ το 1949 αγωνίστηκε σε μόλις δύο συναντήσεις του Άρη για το τοπικό πρωτάθλημα, με την ομάδα των "κίτρινων" να καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδας.Από εκεί και έπειτα δεν αγωνίστηκε ξανά στην πρώτη ομάδα του Άρη, έχοντας φθάσει στην ηλικία των τριάντα ετών. Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6 Τσώνας Λάκης (Νίκος) | aris.re
Αλβανική προεδρική εκλογή 2022

To 2022 διεξήχθη εκλογή για τον Πρόεδρο της Αλβανίας. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη στις 16 Μαΐου 2022 και απέτυχε επειδή όλα τα κόμματα απέτυχαν να συμφωνήσουν για έναν υποψήφιο. Ο δεύτερος και ο τρίτος γύρος που διεξήχθησαν στις 23 και 30 Μαΐου απέτυχαν για τον ίδιο λόγο. Ο Μπαϊράμ Μπεγκάι, 26ος Αρχηγός Γενικού Επιτελείου των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων, εξελέγη πρόεδρος στον τέταρτο γύρο, με 95,12% των ψήφων.

 Ο πρόεδρος της Αλβανίας, Ιλίρ Μέτα, ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Ιουλίου 2017 και η θητεία του τερματίστηκε στις 24 Ιουλίου 2022. Ο Ιλίρ Μέτα ολοκλήρωσε τη θητεία του μέχρι εκείνη την ημερομηνία. Η νέα προεδρική θητεία ορίστηκε να ξεκινήσει το 2022 και να τερματιστεί στις 24 Ιουλίου 2027. Ο Μέτα ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή για δεύτερη και τελευταία πενταετή θητεία το 2022. Στις 10 Μαΐου 2022 οι αρχηγοί επιτροπών και κομμάτων συναντήθηκαν για να αποφασίσουν πότε θα διεξαχθεί ο πρώτος γύρος ψηφοφορίας στο Κοινοβούλιο. Αυτή η συνάντηση σηματοδότησε την επίσημη έναρξη της διαδικασίας επιλογής, με τον πρώτο γύρο να απαιτηθεί εντός επτά ημερών. Το σύνταγμα ορίζει ότι οι προεδρικές εκλογές πρέπει να διεξαχθούν όχι περισσότερο από 60 ημέρες και τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του νυν προέδρου. Ο Πρόεδρος της Αλβανίας εκλέγεται με μυστική ψηφοφορία και χωρίς συζήτηση στο κοινοβούλιο της Αλβανίας. Ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει ψήφους από τα τρία πέμπτα του συνολικού αριθμού των βουλευτών για να κερδίσει. Εάν δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, διεξάγεται δεύτερος γύρος εντός επτά ημερών. Εάν και πάλι δεν επιτευχθεί η πλειοψηφία, πρέπει να διεξαχθεί τρίτος γύρος εντός περαιτέρω περιόδου επτά ημερών. Εάν απαιτείται, πρέπει να διεξαχθούν άλλοι δύο γύροι εντός επτά ημερών, με την πλειοψηφία που απαιτείται για τη νίκη να μειώνεται σε απόλυτη πλειοψηφία 50% +1 ψήφους του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Στον πέμπτο γύρο διατηρούνται μόνο οι δύο πρώτοι υποψήφιοι από τον τέταρτο γύρο. Εάν μετά από πέντε γύρους ψηφοφορίας κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία που περιγράφεται για κάθε γύρο ψηφοφορίας, το Κοινοβούλιο θα διαλυθεί και οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εντός 45 ημερών. Μπαϊράμ Μπεγκάι Πολιτική της Αλβανίας Πρόεδρος της Αλβανίας
Βαγράτιος της Ιμερετίας

Ο Βαγράτ, γεωργιανά: ბაგრატი, (1741–1800) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι τoύ Ιμερέτi. Ήταν ο κοινός πρόγονος όλων των αρρένων απογόνων των βασιλέων τού Ιμερετι, που επέζησαν μέχρι τον 21ο αι.

 Ήταν γιος τού βασιλιά Αλέξανδρου Ε΄ τού Ιμερέτι από τη σύζυγό του, την Τάμαρ Αμπασίτζε. Ήταν, λοιπόν, νεότερος αδελφός τού βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι και θείος τού Σολομώντα Β΄, του τελευταίου βασιλιά τού Ιμερέτι. Ο πρίγκιπας Βαγράτ νυμφεύτηκε τη Μαριάμ (1741–1820), κόρη του πρίγκιπα Γεωργίου, εριστάβι της Γκουρίας. Είχε δύο παιδιά: Σίμων (γενν. 1771), φυσικός γιος, προπάτορας της ευγενούς (aznauri) οικογένειας των Μπαγκρατιόν, που είναι ο μόνος κλάδος των Ιμερετίων Μπαγκρατιόνι που επιζεί ακόμη στη Γεωργία με άρρενα μέλη. Δαβίδ (1781-1820), γιος της πριγκίπισσας Μαριάμ. Ήταν ο πρόγονος των πριγκίπων Μπαγκρατιόν, οι οποίοι εξέλιπαν σε άρρενα μέλη το 1937.
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (πατέρας του Βεσπασιανού)

Ο Τίτος Φλάβιος Σαβίνος I, λατιν. Titus Flavius Sabinus (1ος αι. μ.Χ.) από το γένος των Φλαβίων ήταν ο πατέρας του Βεσπασιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

 Ήταν γιος του Τίτου Φλάβιου Πέτρο και της Τερτούλλας, κόρης του Τερτούλλου. Ανήκε στην τάξη των ιππέων (eques) και ήταν από το Ρεάτε της Σαβινίας, στην περιοχή Λάτιο της κεντρικής Ιταλίας. Υπηρέτησε ως αξιωματούχος δασμών και έπειτα ως τραπεζίτης στην επαρχία της Ασίας, όπου τιμήθηκε με τη διάκριση τού "Έντιμου Συλλέκτη Φόρων" και έπειτα ως τραπεζίτης στο Αβέντικουμ, πρωτεύουσα των Ελβέτιων στη Γαλατία, όπου απεβίωσε. Νυμφεύτηκε τη Βεσπασία Πόλλα, κόρη του Βεσπάσιου Πολλίο και είχε τουλάχιστον τα εξής τέκνα: Τίτος Φλάβιος Σαβίνος II ύπατος το 47 μ.Χ.. Τίτος Φλάβιος Βεσπασιανός 9 μ.Χ. - 79, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Φλαβία Βεσπασία, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Ίσως είχε και έναν μεγαλύτερο τέκνο, του οποίου γιος ήταν ο: Τίτος Φλάβιος Σαβίνος III ύπατος το 69 μ.Χ.. Gaius Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum, Vespasian 1. Tillemont, Histoire des empereurs et autres princes qui ont régné pendant les six premiers siècles de l'Église, Note 1 sur Othon. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, Editor.