Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης

Η Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης (ισπανικά: Luisa Isabel de Orleans, γαλλικά: Louise Elisabeth d'Orléans, 11 Δεκεμβρίου 1709 - 16 Ιουνίου 1742) ήταν βασίλισσα της Ισπανίας από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 1724 ως σύζυγος του Λουδοβίκου Α΄.

 Η Λουίζα Ελισάβετ ήταν μία από τις επτά κόρες του Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης και της συζύγου του Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων. Η μητέρα της ήταν νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρκησίας ντε Μοντεσπάν. Ήταν γνωστή ως Ελισάβετ. Γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών και ήταν η τέταρτη (επιζήσασα) κόρη (η μεγαλύτερη αδερφή της, Μαρία Ισαβέλλα, πέθανε 1 έτους). Πριν από το γάμο της, ήταν γνωστή ως "Δεσποινίς ντε Μονπενσιέ" (Mademoiselle de Montpensier). Μεγάλωσε ανάμεσα σε έναν αδελφό και πέντε αδελφές. Επειδή κανείς δεν ενδιαφερόταν γι' αυτήν, η Ελισάβετ έλαβε κακή εκπαίδευση και φάνηκε ότι προοριζόταν για γάμο με κάποιον άσημο Γερμανό ή Ιταλό πρίγκιπα. Όπως και η μικρότερη αδερφή της, η Λουίζα Νταϊάνα της Ορλεάνης, είχε μια εκπαίδευση σε μοναστήρια. Ήταν πολύ κοντά με τον αδερφό της, Λουδοβίκο, Δούκα του Σαρτρ, κατά τη γέννησή του, ο οποίος, μετά το θάνατο του πατέρα του το 1723, θα κληρονομήσει τον τίτλο του δούκα της Ορλεάνης. Από το 1715, ο πατέρας της ήταν de facto ηγέτης της Γαλλίας ως αντιβασιλέας του ανήλικου Λουδοβίκου ΙΕ΄. Το 1718 ξέσπασε ο Πόλεμος της Πενταπλής Συμμαχίας μεταξύ της Γαλλίας και των 4 συμμάχων της και της Ισπανίας. Το 1720, ο Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας ήθελε να κάνει ειρήνη και πρότεινε διπλό γάμο: η τρίχρονη κόρη του, Μαριάννα Βικτωρία, θα παντρευόταν τον εντεκάχρονο Λουδοβίκο ΙΕ΄ και ο γιος και κληρονόμος του Λουδοβίκος θα παντρευόταν μία από τις κόρες του Αντιβασιλέα. Εκείνη την εποχή, η Ελισάβετ και η αδελφή της Φιλιππίνη Ελισάβετ ήταν οι μοναδικές μη-έγγαμες κόρες του Αντιβασιλέα. Αργότερα αποφασίστηκε να παντρευτούν δύο πρίγκιπες της Ισπανίας. Επομένως, το 1721, στην ηλικία των έντεκα, η Ελισάβετ παντρεύτηκε δι' αντιπροσώπου τον Λουδοβίκο της Ισπανίας τον Νοέμβριο, στο Παρίσι. Στη συνέχεια η Λουίζα Ελισάβετ και η μικρότερη αδερφή της έφυγαν στη Μαδρίτη. Παρά την κρύα υποδοχή από την ισπανική βασιλική οικογένεια, ειδικά από την Ελισάβετ Φαρνέζε, τη μητέρα του μελλοντικού συζύγου της, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Ισπανίας στις 20 Ιανουαρίου 1722 στη Λέρμα. Η προίκα της ήταν 4 εκατομμύρια λίβρες. Ως σύζυγος του κληρονόμου της Ισπανίας, η Ελισάβετ είχε τον τίτλο της Πριγκίπισσας των Αστουριών. Η αδελφή της, Φιλιππίνη, αργότερα αρραβωνιάστηκε τον Κάρολο, έναν άλλο κληρονόμο στο θρόνο της Ισπανίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ και η αδελφή της στάλθηκε αργότερα στη Γαλλία όπου πέθανε στην ηλικία των δεκαεννέα στο Παρίσι. Στις 15 Ιανουαρίου 1724, ο συναισθηματικά ασταθής Φίλιππος Ε΄ παραιτήθηκε υπέρ του μεγαλύτερου γιου του, ο οποίος έγινε βασιλιάς. Η Ελισάβετ έγινε βασίλισσα της Ισπανίας, αλλά μετά από μόλις επτά μήνες βασιλείας, ο Λουδοβίκος πέθανε από ευλογιά. Επειδή πέθανε χωρίς κληρονόμο, ο πατέρας του ανέβηκε πάλι στο θρόνο. Η Ελισάβετ έμεινε στη Μαδρίτη για κάποιο χρονικό διάστημα μετά το θάνατο του συζύγου της, αλλά το ισπανικό βασίλειο ήταν εχθρικό προς την μοναχική έφηβη χήρα και την εκκεντρική συμπεριφορά της. Μετά το θάνατο του συζύγου της, επέστρεψε στη Γαλλία κατόπιν αιτήματος της μητέρας της, Δούκισσας της Ορλεάνης. Ήταν υποχρεωμένη να ζει ειρηνικά στο Παρίσι, μακριά από το βασίλειο του νεαρού ξάδερφού της, Λουδοβίκου ΙΕ΄. Ως χήρα του βασιλιά της Ισπανίας, επρόκειτο να λάβει ετήσια σύνταξη 600.000 λίβρες από το κράτος. Ωστόσο, η Ισπανία δεν πλήρωσε επειδή ο γάμος της είχε ακυρωθεί. Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, η Λουίζα Ελισάβετ ήταν επίσημα γνωστή ως βασίλισσα της Ισπανίας. Αυτό οδήγησε σε μια διαμάχη με την αδερφή της Καρλόττα Αγλαΐα, Δούκισσα της Μόντενα. Ο οδηγός της Καρλόττας έπρεπε να αφήνει την νεότερη Λουίζα Ελισάβετ να περνάει πρώτη, καθώς μια βασίλισσα είχε υψηλότερη θέση από μια δούκισσα. Η Λουίζα Ελισάβετ πέθανε 16 Ιουνίου 1742, σε ηλικία 32 ετών. Τότε θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι, κοντά στο Παλάτι του Λουξεμβούργου, όπου ο ετεροθαλής αδελφός της Λουί Σαρλ ντε Σαιν-Αλμπέν ήταν επίσκοπος. Pimodan (comte de), Louise-Élisabeth d'Orléans, reine d'Espagne 1709-1742, 393 p., Plon, Paris, 1928.