IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγνή της Έσσης

H Αγνή, γερμ. Agnes (31 Μαΐου 1527 - 4 Νοεμβρίου 1555) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τους γάμους της έγινε πρώτα εκλέκτορας της Σαξονίας και μετά δούκισσα της Σαξονίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1541 τον Μαυρίκιο των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα: Άννα 1544-1577, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης. Αλβέρτος 1545-1546, απεβ. νήπιο.Το 1553 απεβίωσε ο Μαυρίκιος και η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη-Φρειδερίκο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Political correspondence of the Duke and Elector Maurice of Saxony, 6 vols, Berlin 1902-2006
Σάλπισμα

Σάλπισμα είναι μελωδία που παίζεται με κάποιο πνευστό όργανο ανάλογα με το είδος χρήσης του. Το σάλπισμα χρησιμοποιείται ως μέσο τακτικής συνεννόησης, για την αναγγελία κάποιου γεγονότος, ή και για τον τακτικό συντονισμό μιας ομαδικής ενέργειας. Στην πολεμική τέχνη τα σαλπίσματα χρησιμοποιήθηκαν από την αρχαιότητα, ενώ ειρηνικές χρήσεις του σαλπίσματος συναντάμε στην παραδοσιακή ταχυδρομία, το κυνήγι, την οδική κυκλοφορία και αλλού.

 Σαλπίσματα χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαϊκές Λεγεώνες με την βοήθεια του βούκινου και του κόρνου, μουσικά όργανα πρόδρομοι της σάλπιγγας. Στον τριακονταετή πόλεμο τα σαλπίσματα χρησιμοποιούντο σε συνδυασμό με τους ήχους του τύμπανου για την συνεννόηση κατά την διάρκεια της μάχης. Με την πάροδο του χρόνου καθιερώθηκαν συγκεκριμένα σαλπίσματα στους διάφορους στρατούς της Ευρώπης και της Αμερικής. Τα σαλπίσματα αυτά είχαν το κάθε ένα μια συγκεκριμένη και προκαθορισμένη σημασία, δηλαδή ίσχυε ως διαταγή. Παραδείγματα σύγχρονων σαλπισμάτων - διαταγών είναι «Αρχίσατε πυρ», «Παύσατε πυρ», «Τροχάδην», «Αλτ» κλπ. Σαλπίσματα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2018

Το δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 έγινε στο κέντρο διάθλου Αλπένσια, στις Νταεγκγουολγιόνγκ-μιεόν, Πιόντσανγκ, στην επαρχία Γκανγκουόν-ντο, της Νότιας Κορέας. Διεξήχθησαν 11 αγωνίσματα. Οι αγώνες έγιναν από τις 9 ως τις 23 Φεβρουαρίου 2018.

 Το πρόγραμμα των αγώνων ήταν το εξής. ΣημειώσειςΤο ατομικό 15 χιλιομέτρων των γυναικών αναβλήθηκε εξαιτίας ισχυρών ανέμων από τις 14 Φεβρουαρίου ως τις 15 Φεβρουαρίου.Όλες οι ώρες είναι (UTC+9). Στα αγωνίσματα του διάθλου έλαβαν μέρος συνολικά 219 αθλητές και αθλήτριες από 28 χώρες. (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών-τριών).
Νίκος Κολομπούρδας

Ο Νίκος Κολομπούρδας είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό. Ως ποδοσφαιριστής έκανε καριέρα στα πρωταθλήματα της Ελλάδας και της Κύπρου, αγωνιζόμενος στην άμυνα και τη μεσαία γραμμή.

 Γεννήθηκε στη Γερμανία στις 25 Απριλίου του 1972, εξού και το προσωνύμιο «Γερμανός» με το οποίο και ήταν γνωστός, ενώ κατάγεται από οικογένεια Ελλήνων μεταναστών. Ξεκίνησε την καριέρα του από τους ερασιτέχνες της Κολωνίας. Τον Ιανουάριο του 1997 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ ως κεντρικός αμυντικός, αποκτώντας εξ αρχής θέση βασικού, καθώς μέτρησε 17 συμμετοχές και ένα τέρμα για το πρωτάθλημα. Θεωρήθηκε ότι "έδεσε" την άμυνα του ΠΑΟΚ και συνέβαλλε στην έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από πέντε χρόνια απουσίας. Αποτέλεσε και την επόμενη σεζόν βασικό στέλεχος της ομάδας τόσο στο πρωτάθλημα (26 συμμετοχές) όσο και στις αναμετρήσεις με την Άρσεναλ και την Ατλέτικο Μαδρίτης για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα είχε ως αποτέλεσμα αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις και μια μακρά απουσία από τους αγωνιστικούς χώρους. Οι τελευταίες συμμετοχές του Κολομπούρδα με τον ΠΑΟΚ πραγματοποιήθηκαν τη σεζόν 1998/99. Το 2001/02 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Ηρακλή, στον οποίο αγωνίστηκε 9 φορές για το πρωτάθλημα κατά το β΄ μισό της περιόδου, συμβάλλοντας στην έξοδό του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στη συνέχεια πέρασε από τον Απόλλωνα Σμύρνης, τον Ονήσιλο, τη Βέροια και την Αλκή Λάρνακας, στην οποία ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2007. Στατιστικά στην Α΄ Εθνική Στη συνέχεια έγινε προπονητής του Αστέρα Αμπελοκήπων στην ΕΠΣΜ και το πρώτο του επαγγελματικό βήμα ως τεχνικός το έκανε το 2009 όταν ανέλαβε προπονητής της Φρέναρος FC 2000 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας της Κύπρου. Το 2010 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα Νέων του ΠΑΟΚ προωθώντας παίκτες όπως ο Κώστας Σταφυλίδης προς την πρώτη ομάδα αλλά και αναδεικνύοντας άλλους όπως οι μετέπειτα διεθνείς Κάτσε, Κίτσιου, και Πέλκας. Το 2013 ανέλαβε την Αγία Νάπα στην Κύπρο και στη συνέχεια τον Εθνικό Άχνας. Εργάστηκε επίσης στην ομάδα νέων της Αλ Νασρ στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τον Ιανουάριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι ήρθε σε συμφωνία με την Ομοσπονδία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την τεχνική ηγεσία της Κ-19, μετά από εισήγηση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Το 2021 προσελήφθη ως βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας 2022. Κύπελλο Ελλάδος:2001 Κύπελλο Ελλάδος: 2022 sport.gr Αρχειοθετήθηκε 2013-07-02 at Archive.is Κολομπούρδας: «Ο φετινός ΠΑΟΚ έχει τσαμπουκά» Στον Ηρακλή ο Κολομπούρδας
Αθηνά Αρεία

Η Αθηνά Αρεία ήταν χρυσομάρμαρο άγαλμα, έργο του Φειδία που ήταν τοποθετημένο στο πεδίο της μάχης των Πλαταιών προς τιμή της νίκης των Ελλήνων εναντίον των Περσών.

 Εικόνιζε την Αθηνά. Ήταν από μάρμαρο με χρυσό μανδύα και χρυσό οπλισμό. Λέγεται ότι είχε τη μορφή της Προμάχου Αθηνάς. Στη βάση του είχε ανάγλυφη εικόνα του στρατηγού Αρίμνηστου επικεφαλής των Πλαταιών στη μάχη του Μαραθώνα και των Πλαταιών.
Μπούλι Ρεϊ

Ο Μαρκ Λο Μόνακο (Mark LoMonaco, 14 Ιουλίου 1971) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιεί στα ρινγκ, Μπου Μπου Ρέι Ντάντλεϊ, Μπούμπα Ρέι, Μπράδερ Ρέι. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE.

 Ξεκίνησε να προπονείται για την επαγγελματική πάλη το 1991 και συμμετείχε σε αγώνες μικρότερων ανεξάρτητων εταιρειών. Από το 1996 έως το 1999 έγινε γνωστός στο ECW, ως Μπου Μπου Ρέι Ντάντλεϊ, στο πλευρό του Ντίβον Ντάντλεϊ. Εκεί κέρδισαν όλες τις κορυφαίες ομάδες και κατέκτησαν οκτώ φορές το ομαδικό πρωτάθλημα της εταιρείας, κάτι που αποτελεί ρεκόρ. Το 1999, υπέγραψαν στο WWE και συνέχισαν να εντυπωσιάζουν (άλλαξε το όνομά του σε Μπούμπα Ρέι). Για ορισμένο διάστημα στην νέα τους δουλειά, είχαν και τρίτο μέλος της ομάδας, τον Σπάικ Ντάντλεϊ. Στο WWE είχαν ανάλογη επιτυχία με το ECW, με πολλούς ομαδικούς τίτλους και σπουδαίους αγώνες και αντιπαλότητες. Μόνος του, στο WWE, ο Μπούμπα Ρεϊ, κατέκτησε οκτώ φορές το Σκληροπυρηνικό Πρωτάθλημα. Στις 5 Ιουλίου 2005, το συμβόλαιό τους έληξε και δεν ανανεώθηκε, ενώ στην συνέχεια υπήρξε αντιπαράθεση για τη μη χρήση του ψευδώνυμου Ντάντλεϊ, σε άλλες εταιρείες. Οι Ντίβον και Ρέι, συνέχισαν στο TNA, με το ψευδώνυμο "Μπράδερ". Η πορεία τους και στη νέα εταιρεία είχε τρεις ομαδικούς τίτλους. Η ομάδα το 2010, αποφάσισε να αποχωρήσει από την πάλη και έτσι ήρθε το τέλος της συνεργασίας των δύο, όμως ο Ντίβον δέχτηκε επίθεση από τον Μπούλι Ρέι και ξεκίνησαν μεταξύ τους κόντρα. Μετά το τέλος της οι δύο τους συνέχισαν σόλο καριέρα. Ο Μπούλι Ρέι έγινε αντιπαθής στο κοινό και πραγματοποίησε αντιπαλότητες με αρκετούς παλαιστές, ανερχόμενους και θρύλους. Τον Μάρτιο του 2013, συμμάχησε με τον Ντίβον και την ομάδα "Έισις & Έιτς", για να γίνει ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών για πρώτη φορά στη καριέρα του. Τον Αύγουστο ο Μπούλι Ρέι επανέκτησε τον τίτλο. Τον Ιούνιο του 2014, η θρυλική του ομάδα με τον Ντίβον αναγνωρίστηκε απο το TNA όταν οι δυο τους εντάχθηκαν στο Hall of Fame του TNA. Bubba Bomb (WWF/E) / Bully Bomb (TNA) (Full nelson bomb) Bubba Cutter (WWF/E) / Cutter, μερικές φορές προηγείται από belly to back suplex lift (TNA) Release powerbomb, μερικές φορές από το δεύτερο σχοινί η σε τραπέζι Bionic elbow German suplex Samoan drop Senton Side slamΜε τον Devon/Brother Devon/D-Von Dudley Τελειωτικές κινήσεις 3D – Dudley Death Drop / Deadly Death Drop (Flapjack (Devon) / Cutter (Ray) combination, μερικές φορές σε τραπέζι)Χαρακτηριστικές κινήσεις 3D II – Dudley Death Drop II / Deadly Death Drop II (Belly to back suplex (Ray) / Neckbreaker (Devon) combination) Aided superbomb Wassssup? (Diving headbutt low blow) Dudleyville Device (Doomsday Device) Προφίλ στο TNA Wrestling Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο IMDb.com
NGC 824

Ο NGC 824 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κάμινο και απέχει περίπου 260 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ το 1837.

 Δεδομένα για το NGC 824 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 824 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 824 στο Wikimedia Commons
Αμεδαίος, αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε

O Αμεδαίος, λατιν. Amadeus (γενν. 21 Φεβρουαρίου 1986) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης είναι τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε (από τον πατέρα του) και πρίγκιπας του Βελγίου (από τη μητέρα του).

 Γεννήθηκε στο Βολουβέ-Σαιν Λαμπέρ του Βελγίου και είναι ο πρωτότοκος γιος του Λόρεντς τιτουλάριου αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε και της Άστριντ των Βέττιν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου. Πήρε το όνομα του προπάππου του: ο Λόρεντς ήταν γιος της Μαργαρίτας Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου δούκα της Αόστης. Ο πατέρας τού Λόρεντς, ο Ροβέρτος έλαβε τον τίτλο τού πρίγκιπα της Μόντενα και έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου Αυστρίας-Έστε στον Οίκο του. Σπούδασε στη Σχολή Ιησουιτών Σιντ-Γιαν Μπέρχμανσκόλεγκε των Βρυξελλών, προσφιλή στους ευγενείς του Βελγίου. Συνέχισε στο Κεντ της Αγγλίας (2001-04) και στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βελγίου (2004-05). Από το Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς (2005-08) έλαβε B.Sc. στη Διοίκηση. Έκανε τη θητεία του στο στρατό, όπου έγινε αξιωματικός του Βελγικού στρατού. Εργάστηκε στη Ν. Υόρκη ως επιχειρηματικός αναλυτής και σύμβουλος διαχείρισης. Το 2013-14 έλαβε πτυχίο MBA στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το 1991 ο Αλβέρτος Β΄ έδωσε στα τέκνα της Άστριντ τον τίτλο του πρίγκιπα του Βελγίου και δικαίωμα διαδοχής. Ο Αμεδαίος ήταν 7ος στη σειρά. Το 2013 παραιτήθηκε ο Αλβέρτος Β΄ και ο Αμεδαίος έγινε 6ος στη σειρά. Νυμφεύτηκε το 2014 την Ελισάβετ-Μαρία, ιταλίδα δημοσιογράφο, κόρη του Έττορε Ρόσμποχ φον Βόλκενσταϊν, μακρινή συγγενή του και έχει τέκνο: Άννα-Άστριντ γενν. 2016.
Βαλιμή Αχαΐας

Η Βαλιμή είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η εξής: Βαλιμίτικα Αχαΐας Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βαλιμής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Βαλιμής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/12/2017.
Εκλογές στην Παραγουάη

Στην Παραγουάη διεξάγονται γενικές εκλογές σε εθνικό επίπεδο για τον Πρόεδρο και για το Κοινοβούλιο. Ο Πρόεδρος της Παραγουάης εκλέγεται για μία πενταετή θητεία από τον λαό. Το Εθνικό Κογκρέσο (Congreso Nacional) αποτελείται από δύο αίθουσες. Η Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) έχει 80 mμέλη, εκλεγμένα για πενταετή θητεία με αναλογική εκπροσώπηση. Η Γερουσία (Cámara de Senadores) αποτελείται από 45 αιρετά μέλη με 5ετή θητεία.

 Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Απριλίου 2018. Πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του Κόμματος Κολοράδο, Μάριο Άμπντο Μπενίτες. Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1928, 1943, 1948, 1950, 1953, 1954, 1958, 1960, 1963, 1967, 1968, 1973, 1977, 1978, 1983, 1988, 1989, 1991, 1993, 1998, 2000, 2003, 2008, 2013 και 2018. Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Απριλίου 2013 και έπειτα από αυτές επέστρεψε στην εξουσία το κόμμα Κολοράδο, που κυβέρνησε τη χώρα επί 60 χρόνια μέχρι το 2008, οπότε είχε ηττηθεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Ο υποψήφιος του Κολοράδο, Οράσιο Κάρτες, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, με ποσοστό 48,4% έναντι 39% για τον αντίπαλό του, Εφραΐν Αλέγρε του συνασπισμού της Παραγουάης Αλέγρε. Το Κόμμα Κολοράδο κέρδισε επίσης τις περισσότερες έδρες στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στη χώρα έχουν διενεργηθεί και τρία δημοψηφίσματα. Το πρώτο έγινε στις 15 Αυγούστου 1938 για την έγκριση της συνθήκης του Τσάκο με τη Βολιβία. Η συνθήκη υπερψηφίστηκε από το 91% των ψηφοφόρων. Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 4 Αυγούστου 1940 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα με ποσοστό 92,4%. Το τρίτο και πιο πρόσφατο δημοψήφισμα στη χώρα διεξήχθη στις 9 Οκτωβρίου 2011. Οι κάτοικοι υπερψήφισαν σε ποσοστό 78% το μέτρο να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους απόδημους πολίτες (κυρίως σε εκείνους που βρίσκονται στην Αργεντινή, την Ισπανία και τις ΗΠΑ), παρότι η προσέλευση στις εκλογές ήταν μόνο 12,5%.
Φαϊντίβα της Τουλούζης

Η Φαϊντίβα, γαλλ. Faidiva (1133 - 1154) από τον Οίκο της Τουλούζης ήταν κόρη του κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης & της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας & δούκα του Ναρμπόν. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν κόρη του Αλφόνσου-Ιορδάνη κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης, της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας και δούκα του Ναρμπόν. Ο πατέρας της γεννήθηκε στην Τρίπολη, κατά την Α΄ Σταυροφορία και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη, έτσι πρόσθεσε το Ιορδάνης στο όνομά του. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρουέργκ και τον ετεροθαλή αδελφό του ως κόμης της Τουλούζης & μαρκήσιος της Προβηγκίας. Όμως ο Γουλιέλμος Θ΄ δούκας της Ακουιτανίας κατέλαβε τη χώρα του Αλφόνσου-Ιορδάνη με τη βοήθεια των μοναχών του Σαιν-Ζιλ. Όταν ο Αλφόνσος την ανακατέλαβε, εκτόπισε τους μοναχούς και αφορίστηκε από τον πάπα. Έζησε στην Αυλή του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης και πήγε για προσκύνημα στον Άγ. Ιάκωβο της Κομποστέλα. Αν και αφορίστηκε πάλι, έλαβε μέρος μετά στη Β΄ Σταυροφορία και στην Κωνσταντινούπολη συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έφθασε στην Άκρα, αλλά απεβίωσε στην Καισάρεια, ίσως δηλητηριασμένος από συγγενείς του Γουλιέλμου Θ΄. Αδέλφια της Φαϊντίβας ήταν ο Ραϋμόνδος Ε΄ κόμης της Τουλούζης, ο Αλφόνσος και η Αγνή. Η Φαϊντίβα απεβίωσε 21 ετών· ο σύζυγός της έπειτα έκανε άλλους τρεις γάμους. Παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησε τέκνα. Joël Beucher, « Faydiva de Toulouse » [archive], sur http://www.histoireeurope.fr [archive], Histoire de l'Europe et de la Méditerranée (consulté le 16 mars 2013). Charles William Previté-Orton, The early history of the House of savoy (1000-1233), Cambridge, Cambridge University Press, 1912, 495 p. (ISBN 978-1578985913, lire en ligne [archive]), p. 318-319.
Φράγμα του Ενγκούρι

Το Φράγμα του Ενγκούρι είναι ένα υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Ενγκούρι, στη Γεωργία. Σήμερα είναι το δεύτερο υψηλότερο τοξωτό φράγμα από σκυρόδεμα (τσιμέντο) σε ολόκληρο τον κόσμο (μετά το Φράγμα Χσιαογουάν της Κίνας), με ύψος 271,5 μέτρα.. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση βορείως από την κωμόπολη Τζβάρι (= «Σταυρός»), σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 42°45΄33΄΄ Βόρειο και μήκος 42°01΄55΄΄ Ανατολικό. Ο υδροηλεκτρικός του σταθμός είναι υπόγειος και βρίσκεται μερικώς στη δεξιά όχθη του ποταμού, στην Αμπχαζία.

 Ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουστσόφ είχε προτείνει αρχικώς ένα μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Μπζιμπ, καθώς το αγαπημένο του θέρετρο βρισκόταν κοντά στις εκβολές του ποταμού, στην Πιτσούντα, και ήθελε να ενισχύσει την τοπική οικονομία. Ωστόσο, οι σύμβουλοί του τον πληροφόρησαν ότι ένα φράγμα στον Μπζιμπ θα προκαλούσε καταστροφική διάβρωση της παραλίας στην Πιτσούντα, και έτσι τελικώς το φράγμα σχεδιάστηκε επί του ποταμού Ενγκούρι, όπου η επίδραση στην ακτογραμμή εκτιμήθηκε ότι θα ήταν πολύ μικρότερη.Η ανέγερση του Φράγματος του Ενγκούρι άρχισε το 1961. Το φράγμα έγινε λειτουργικό το 1978, αλλά ολοκληρώθηκε μόλις το 1987. Το 1994 το φράγμα επιθεωρήθηκε από μηχανικούς της Hydro-Québec, που το βρήκαν «σε σπάνια κατάσταση ξεχαρβαλώματος». Το 1999 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δώρισε 9,4 εκατομμύρια € στη Γεωργία για επείγουσες επισκευές στον υδροηλεκτρικό σταθμό. Επιπροσθέτως, χορηγήθηκαν συνολικώς 116 εκατομμύρια € σε δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανάπτυξη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ιαπωνική κυβέρνηση, τη γερμανική τράπεζα KfW και τη γεωργιανή κυβέρνηση. Το 2011 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δάνεισε επιπλέον 20 εκατομμύρια € για την ολοκλήρωση της επαναλειτουργίας του υδροηλεκτρικού εργοστασίου και την εξασφάλιση της αβλαβούς εκκενώσεως των υδάτων προς τη Μαύρη Θάλασσα από το Βαρντνίλι. Το Φράγμα του Ενγκούρι δημιουργεί μια στενόμακρη τεχνητή λίμνη με μήκος επτά χιλιομέτρων. Με ύψος 271,5 μέτρα και πλάτος 750, είναι το μεγαλύτερο ανθρώπινο κατασκεύασμα σε ολόκληρο τον Καύκασο. Ο υδροηλεκτρικός σταθμός του είναι στην πραγματικότητα ένας «καταρράκτης» από επιμέρους υποσταθμούς σε 5 διαφορετικές τοποθεσίες. Αν και ολόκληρο το φράγμα βρίσκεται σε έδαφος ελεγχόμενο από τη Δημοκρατία της Γεωργίας, στην ιστορική επαρχία Σβάνετι (Σουανία), μερικοί από τους παραπάνω υποσταθμούς βρίσκονται στην αποσχισθείσα περιοχή της Αμπχαζίας. Συνολικά ο υδροηλεκτρικός σταθμός του Φράγματος του Ενγκούρι έχει 20 στροβιλογεννήτριες με ονομαστική ισχύ 66 MW η καθεμιά, αθροίζοντας έτσι μια συνολική ισχύ 1320 MW. Η μέση ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι 3,8 TWh (3,8 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες), που το 2007 αντιστοιχούσε στο 46% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής της χώρας. Ο σταθμός ανήκει στην κρατική εταιρεία «Engurhesi Ltd.» της Γεωργίας. Το ίδιο το φράγμα εγγράφηκε το 2015 στον κατάλογο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γεωργίας.
Γιασουνάρι Καβαμπάτα

Ο Γιασουνάρι Καβαμπάτα (ιαπωνικά: 川端 康成‎, 11 Ιουνίου 1899, Οζάκα – 16 Απριλίου 1972, Τόκιο) ήταν ο πρώτος Ιάπωνας λογοτέχνης που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1968. Τα πρώτα διηγήματα τα δημοσίευσε στα φοιτητικά χρόνια του, ενώ ταυτόχρονα δούλευε σε λογοτεχνικά περιοδικά. Η φήμη ήρθε για τον Καβαμπάτα το 1926 με τη δημοσίευση μιας σειράς διηγημάτων με τον τίτλο «Η χορεύτρια από το Ίζου». Το έργο που τον καθιέρωσε όμως ήταν «Η χώρα του χιονιού» που το έγραψε το 1934.

 1926, 1953: Izu no odoriko - Η μικρή χορεύτρια του Ιζού μτφ. Γιώργης Μαθόπουλος (εκδ. "Γαβριηλίδης/Άρκτος", 1992 και εκδ. "ΕΡΑΤΩ", 2000) Περιλαμβάνει πέντε νουβέλες και διηγήματα ("Η Χορεύτρια του Ίζου", "Ελεγεία", "Θηριοδαμαστής", "Συνάντηση" και "Φεγγάρι στο Νερό") 1948: Yukiguni - Η χώρα του χιονιού, μυθιστόρημα μτφ. Πολύβιος Βοβολίνης (εκδ. "ΔΗΜ.ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ", 1968) μτφ. Γιώργος Λεωτσάκος (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1968, 2006) 1955: Mizuumi - Η λίμνη, μυθιστόρημα μτφ. Ντίνα Κισκίνη (εκδ. "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ", 1986) μτφ. Καίτη Μπουλούκου-Τσισκάκη (εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 1996) 1961: Nemureru Bijo - Το σπίτι των κοιμισμένων καλλονών, νουβέλα μτφ. Δάφνη Πετρίδου, ως «Το πανδοχείο των απομάχων» (εκδ. "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ", χχ) μτφ. Έφη Κουκουμπάνη-Πολυτίμου, ως «Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών» (εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 1995, 2004, 2010, 2013). Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει επίσης τα διηγήματα «Περί ζώων και πουλιών» και «Το μπράτσο» 1965: Utsukushisa to kanashimi to - Ομορφιά και θλίψη μτφ. Παναγιώτης Ευαγγελίδης (εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 2009) 2001: Te no hira no shōsetsu - Ιστορίες της παλάμης, σύντομα λυρικά κείμενα μτφ Παναγιώτης Ευαγγελίδης (εκδ. "ΠΑΤΑΚΗ", 1997) 1962: Κιότο, μυθιστόρημα μτφ. Πόλλα Ζαχοπούλου-Βλάχου (εκδ. "ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ", 1994)
Χοσέ Αντόνιο Αμπρό

Ο Χοσέ Αντόνιο Αμπρό (ισπανικά: José Antonio Abreu Anselmi, 7 Μαΐου 1939 -24 Μαρτίου 2018) ήταν διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας, οικονομολόγος, παιδαγωγός, ακτιβιστής και πολιτικός από τη Βενεζουέλα.

 Γεννημένος στην πόλη Βαλέρα, ο Αμπρό αποφοίτησε ως οικονομολόγος από το Universidad Católica Andres Bello και ολοκλήρωσε στο ίδιο πανεπιστήμιο το PhD του το 1961. Έκανε επίσης μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Στα 1959-1964 διετέλεσε αναπληρωτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου της Βενεζουέλας. Αργότερα εργάστηκε ως καθηγητής οικονομικών και νομικής στο Πανεπιστήμιο Σιμόν Μπολιβάρ. Επανήλθε στον χώρο της πολιτικής το 1983, αυτή τη φορά ως Υπουργός Πολιτισμού και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τον Πολιτισμό. Πέραν αυτών διετέλεσε και πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικού Σχεδιασμού, όμως ένας συνδυασμός παραγόντων τον οδήγησε τελικά στην απόφαση να εγκαταλείψει την πολιτική και αφοσιωθεί στη μουσική. Ξεκίνησε να μαθαίνει μουσική με την Ντοραλίσα Χιμένες ντε Μεδίνα στο Μπαρκισιμέτο. Αργότερα έμαθε πιάνο με τον Μοϊσές Μολέιρο καθώς εκκλησιαστικό όργανο και τσέμπαλο με τον Εβένσιο Καστελλάνος. Το 1967 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Συμφωνικής Μουσικής και το 1975 ίδρυσε το El Sistema, το οποίο επισήμως είναι γνωστό ως Ίδρυμα για το Εθνικό Δίκτυο Ορχηστρών Παιδιών και Νέων της Βενεζουέλας. Στα πλαίσια αυτού η μουσική χρησιμοποιείται ως τρόπος για την κοινωνική και διανοητική βελτίωση των νέων. Ο Αμπρό έλαβε το 1979 το Εθνικό Μουσικό Βραβείο του για το έργο του στο El Sistema, το οποίο υπό την καθοδήγησή του έχει συμμετάσχει σε προγράμματα ανταλλαγής μαθητών και συνεργασίας με τον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Ισπανία και διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Biography on Right Livelihood Award The Work of José Antonio Abreu (Ισπανικά) Personalities to the service of the Unesco (Ισπανικά) Interview with José Antonio Abreu "La cultura para los pobres no puede ser una pobre cultura". Interview with José Antonio Abreu TED Talks: Jose Abreu on kids transformed by music at TED in 2009 Kajimoto Concert Management (supporting El Sistema's activities in Japan)
Τύπος δεδομένων αλήθειας

Στην πληροφορική, οι τύποι δεδομένων Αληθείας ή Boolean, μπορούν να πάρουν δύο τιμές (συνήθως αναφέρονται ως Αληθής/True ή Ψευδής/False), με κύριο σκοπό την αναπαράσταση των τιμών της Άλγεβρα Μπουλ. Πήραν το όνομα από τον Τζορτζ Μπουλ, ο οποίος καθόρισε το σύστημα λογικής αλγεβρικής αρίθμησης στα μέσα του 19ου αιώνα.

 Στις γλώσσες προγραμματισμού οι οποίες έχουν ενσωματωμένο αυτόν τον τύπο δεδομένων, όπως η Pascal και η Java, οι τελεστές σύγκρισης όπως ο '>' και ο '≠' επιστρέφουν συνήθως έναν τύπο δεδομένων Boolean. Οι γλώσσες προγραμματισμού χωρίς ενσωματωμένο τύπο δεδομένων Αληθείας, όπως η C/C++ και η Lisp, αναπαριστούν αυτόν τον τύπο δεδομένων με την χρήση άλλων. Η C χρησιμοποιεί Ακέραιος (INT) τύπο δεδομένων, όπου οι συγκριτικοί τελεστές i > j και οι λογικές εκφράσεις συνδεδεμένες με && και || έχουν τιμή 1 όταν είναι αληθείς ή 0 αν είναι ψευδείς, ενώ οι υπο-συνθήκη έλεγχοι και οι επαναληπτικές δομές if, while, for, κτλ, δέχονται κάθε μη-μηδενικό αριθμό ως αληθή. Πράγματι, μια μεταβλητή τύπου Boolean μπορεί να θεωρηθεί (και να εφαρμοστεί) σαν αριθμητική μεταβλητή με δύο μόνο τιμές (Bit). Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού, ακόμα και αυτές που δεν έχουν ξεχωριστό τύπο δεδομένων Αλήθειας, υποστηρίζουν πράξεις της άλγεβρας Bool όπως ένωση (AND, &, *), τομή (OR, |, +) και ισότητα (EQV, =, ==) καθώς και άρνηση(NOT, ~, !). Σε μερικές γλώσσες, όπως η Ruby και η Smalltalk, οι τιμές «Αληθής» και «Ψευδής» ανήκουν σε ξεχωριστές κλάσεις. Σε άλλες γλώσσες προγραμματισμού, αυτός ο τύπος δεδομένων περιέχει περισσότερες από 2 τιμές. Για παράδειγμα, στην SQL, μια τέτοια μεταβλητή θα μπορεί να είναι αληθής ή ψευδής ή ακόμα και "άγνωστο" (NULL).
Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου

Το Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο στην Αθήνα, Ελλάδα . Βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά της Ακρόπολης, στην περιοχή της Πλάκας (Θεωρίας 12). Ιδρύθηκε το 1976 και στεγάζει τη συλλογή των Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου , η οποία άρχισε να σχηματίζεται το 1923 και δωρήθηκε στο ελληνικό κράτος το 1972 . Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου. 6500 αντικείμενα προϊστορικής, αρχαίας ελληνικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης, που καλύπτουν σχεδόν έξι χιλιετίες ιστορίας (από τη Νεολιθική εποχή έως τον 19ο αιώνα).

 Το μουσείο στεγάζεται σε δύο κτίρια, τα οποία έχουν κοινή είσοδο στην οδό Θεωρίας. Το παλαιότερο κτίριο είναι ένα νεοκλασικό αρχοντικό που κατασκευάστηκε το 1894 ως κατοικία της οικογένειας Μιχαλέα. Έχει τρεις ορόφους, με εντυπωσιακές οροφογραφίες στον επάνω όροφο. Το αρχοντικό Μιχαλέα απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό κράτος τις δεκαετίες 1960-1970 και αναστηλώθηκε για να στεγάσει μόνιμα τη συλλογή Κανελλοπούλου. Το 2007 κατασκευάστηκε η Νέα Πτέρυγα του Μουσείου από τον αρχιτέκτονα Π. Καλλιγά, με δωρεά της Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου και του Ιδρύματος Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου . Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν πριν από την κατασκευή της Νέας Πτέρυγας έφεραν στο φως λείψανα υστεροβυζαντινής κατοικίας και μέρος της μεσαιωνικής οχύρωσης της Αθήνας (του λεγόμενου Ριζόκαστρου), που χτίστηκε τον 13ο αιώνα . Αυτά τα λείψανα έχουν διατηρηθεί στο υπόγειο της Νέας Πτέρυγας και είναι προσβάσιμα στο κοινό. Η συλλογή Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου περιλαμβάνει περίπου. 6500 αντικείμενα Προϊστορικής, Αρχαίας Ελληνικής, Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής τέχνης. Ανάμεσά τους ξεχωρίσουν τα ειδώλια και αγγεία της Νεολιθικής και της Εποχής του Χαλκού, τα πολυάριθμα αρχαϊκά και κλασικά αγγεία, τα μεταλλικά αντικείμενα (αγγεία, όπλα, αγαλματίδια, βάρη, τελετουργικά σκεύη ), τα μαρμάρινα γλυπτά, τα κοσμήματα διαφόρων περιόδων (από χρυσό, άργυρο, χαλκό, γυαλί), τα νομίσματα, τα πορτρέτα τύπου Fayum, τα υφάσματα, τα χειρόγραφα, οι πρώιμες έντυπες εκδόσεις και οι περισσότερες από 350 εικόνες που χρονολογούνται από τον 14ο έως τον 19ο αιώνα . Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το σύνολο των μελανόμορφων και ερυθρόμορφων αγγείων, που απεικονίζουν μυθολογικές σκηνές, τελετουργίες και καθημερινές δραστηριότητες της Αρχαϊκής και Κλασικής περιόδου. Ανάλογης σημασίας είναι και οι αττικές λευκές λήκυθοι του μουσείου, οι οποίες απεικονίζουν ταφικές σκηνές με τεχνική που θυμίζει τη μεγάλη ζωγραφική της Κλασικής περιόδου . Η συλλογή είναι διεθνώς γνωστή για τις εξαιρετικές βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες που περιλαμβάνει. Αντιπροσωπεύονται πολλοί ζωγράφοι της Κρητικής Σχολής, οι οποίοι συνδύαζαν τη βυζαντινή παράδοση με εκφραστικά στοιχεία της ευρωπαϊκής Αναγέννησης: Νικόλαος Τζαφούρης, Μιχαήλ Δαμασκηνός, Εμμανουήλ Λαμπάρδος, Φραγκιάς Καβερτζάς, Ιερεμίας Παλλαδάς, Βίκτωρ και Εμμανουήλ Τζάνες .
Κατάλογος των Εσθονών συνθετών

Αυτός είναι ένας κατάλογος των Εσθονών συνθετών κλασικής μουσικής. Πίνακας περιεχομένων: Αρχή - Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

 Γιοχάνες Μπλέιβε (1909-1991) Μαριλίις Βάλκονεν (γεννηθείς το 1981) Άντολφ Βέντρο (1890-1944) Βίλλου Βέσκι (γεννηθείς το 1962) Ενν Βετεμάα (1936-2017) Τούουντουρ Βεττίκ (1898-1982) Πέετερ Βέχι (γεννηθείς το 1955) Άνταλμπερτ Βιρκχάους (1880-1961) Μάρι Βίχμαντ (γεννηθείς το 1967) Λάουρι Γιόελεχτ (γεννηθείς το 1974) Ανατόλι Γκάρσνεκ (1918-1998) Ιγκόρ Γκάρσνεκ (γεννηθείς το 1958) Γκαλίνα Γκριγκόριεβα (γεννηθείς το 1962) Σβεν Γκρύνμπεργκ (γεννηθείς το 1956) Λίις Γιούργκενς (γεννηθείς το 1983) Χέινο Γιουρισάλου (1930-1991) Γιούχαν Γιούρμε (1896-1943) Χέιμαρ Ίλβες (1914-2002)
Ούλρικ της Δανίας (1611-1633)

Ο Ούλρικ, δανικά Ulrik (2 Φεβρουαρίου 1611 - 12 Αυγούστου 1633) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας. Έγινε διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και και της Άννας-Αικατερίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Γεννήθηκε στο ανάκτορο Φρέντερικσμπορκ του Χίλλεροτ. Ως γιος του βασιλιά της Δανίας είχε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1624 διαδέχθηκε τον θείο του Ούλρικ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Όμως το 1828 ο Αλβέρτος φον Βάλλενσταϊν εισέβαλε κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο στο Σβερίν και το κατέλαβε. Ο πατέρας του το επόμενο έτος αναγκάστηκε να αποκηρύξει όλες τις διεκδικήσεις επισκοπών της οικογένειάς του. Το 1631 οι Σουηδοί ελευθέρωσαν το Σβερίν, αλλά ο Ούλρικ δεν κατάφερε να επανέλθει εκεί ως διοικητής. Απεβίωσε το 1633 στο Σβάιντνιτς σε ηλικία 22 ετών. Martin Opitz von Boberfeldt, An den Durchlauchten, Hochgebornen Fürsten und Herren, Herren Uldrichen, Postulirten Administratorn desz Stiffts Schwerin, Erben zu Norwegen, Hertzog zu Schleswig, Holstein, Stormarn undt der Ditmarschen, ... Lobgetichte (praising poems in honour of Duke Ulrik), Brieg: Gründer, 1633. Julius Albert Fridericia, "Ulrik, 1611–33, Hertug", in: Dansk biografisk leksikon, vol. XVIII: Ubbe - Wimpffen, pp. 75seqq. Georg Christian Friedrich Lisch, "Katharine Hahn, Gemahlin des Herzogs Ulrich, Prinzen von Dänemark, Administrators des Bisthums Schwerin", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 23 (1858), pp. 33–40 Franz Schildt, "Das Bisthum Schwerin in der evangelischen Zeit", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 49 (1884), pp. 145–279, here pp. 177–191
Οικογένεια Σπίνολα

Η Οικογένεια Σπίνολα, ιταλ.: Casa di Spinola ήταν μία ηγετική στην πολιτική της Ιταλίας οικογένεια, που είχε επίκεντρο τη Δημοκρατία της Γένουας. Η επιρροή της έφθασε στην πιο μεγάλη έκτασή της κατά τον 13ο και 14ο αι.

 Ο Γκουίντο Σπινόλα ήταν ένα από τα πρώτα σημαντικά μέλη της οικογένειας. Υπηρέτησε ως ύπατος (consul) στη Γένουα το 1102. Ο Οίκος, που δημιούργησε τον πλούτο του με το εμπόριο και χρηματοδότησε και την απόκτηση γης, ξεκίνησε από τους αδελφούς Γκουίντο και Ομπέρτο, εγγονούς του Μπέλο Μποτσούμι. Ο επόμενος που έγινε εξέχων ήταν ο Ομπέρτο Σπινόλα. Το 1266 ο Ομπέρτο ηγήθηκε του Γενουατικού στόλου σε μία νίκη εναντίον των Βενετών. Το 1271 ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ομπέρτο Ντόρια για να εκτοπίσουν τον ξένο ποντεστά της Γένουας από την εξουσία και να αναμορφώσουν τη διακυβέρνηση. Κατάφεραν να τον διώξουν και να τον αντκαταστήσουν από δύο καπιτάνι ντελ πόπολο, που εκλέχθηκαν για 22 έτη, με πρώτους τον Ομπέρτο Σπινόλα και τον Ομπέρτο Ντόρια που εξελέγησαν στο αξίωμα αυτό. Πόσο χρόνο έμεινε ο Ομπέρτο Σπινόλα δεν είναι σαφές. Ωστόσο ο Τομάζο Σπινόολα ήταν ένας διακεκριμένος ναύαρχος στον πόλεμο της Γένουας με την Πίζα. Περί το 1289 ο Κορράντο Σπινόλα έγινε καπιτάνο ντελ πόπολο στη θέση του πατέρα του Ομπέρτο. Το 1301 ο Κορράντο παραιτήθηκε από το αξίωμα του καπιτάνο ντελ πόπολο, όπως έκανε και ο Λάμπα Ντόρια. Το αξίωμα έπειτα αντικαταστάθηκε από έναν ξένο ποντεστά και έναν ηγούμενο του λαού. Η επόμενη εμπλοκή της οικογένειας έγινε με τον Οπιτσίνο Σπίνολα. Αυτός πάντρεψε την κόρη του με τον Θεόδωρο Α΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου, γιο του Ανδρόνικου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Γκαλεόττο Σπινόλα διορίστηκε καπιτάνο του λαού το 1335, μαζί με τον Ραφαέλε Ντόρια. Εκτόπισαν την ισχύ του Ροβέρτου της Νάπολης από τη Γένουα. Το 1435 ο Φραντσέσκο Σπινόλα ήταν επιτυχής στην πολιορκία της Γκαέτα (λιμανιού βόρεια της Νάπολης) στον Πόλεμο για τον έλεγχο της Νάπολης. Σύντομα μετά ο Φραντσέσκο οδήγησε μία εξέγερση, που έπαυσε την εξουσία των Βισκόντι του Μιλάνου επί της Γένουας. Ο μεγάλος Ιταλο-Ισπανικός στρατηγός Αμπρότζιο Σπινόλα, αρχιναύαρχος του στρατού της Φλάνδρας το διάστημα 1603-1629, είναι μέλος του Οίκου. Μπατίστα Σπινόλα 47ος δόγης. Λούκα Σπινόλα, 57ος δόγης Σιμόνε Σπινόλα 66ος δόγης. Τομάζο Σπινόλα 90ος δόγης. Αντρέα Σπινόλα 99ος δόγης. Αλεσσάντρο Σπινόλα 112ος δόγης. Αγκοστίνο Σπινόλα 125ος δόγης. Λούκα Σπινόλα, 129ος δόγης Ντομένικο Σπινόλα 151ος δόγης Νικολό Σπινόλα 155 ος δόγης Φερναντίνο Σπινόλα 172ος δόγης. Malleson, George Bruce. Studies in Genoese History. p. 294ff
ΑΣΚ Ζαν ντ'Αρκ

Η ΑΣΚ Ζαν ντ'Αρκ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντακάρ στη Σενεγάλη. Ιδρύθηκε το 1923. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Léopold Sédar Senghor, χωρητικότητας 60000 θεατών. Συμμετέχει στην Senegal Premier League. Έχει κερδίσει 10 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα Σενεγάλης.

 Senegal Premier League: 101960, 1969, 1973, 1985, 1986, 1988, 1999, 2001, 2002, 2003Senegal FA Cup: 61962, 1969, 1974, 1980, 1984, 1987Senegal Assemblée Nationale Cup: 31986, 1989, 2001CAF Cup: 0Finalist : 1998French West African Cup: 21951, 1952 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής: 4 εμφανίσεις2000 - Ομίλοι 2002 - Ομίλοι 2003 - Δεύτερος γύρος 2004 - ΗμιτελικάΚύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής: 5 εμφανίσεις1970: Δεύτερος γύρος 1974: Ημιτελικά 1986: Πρώτος γύρος 1987: Πρώτος γύρος 1989: Πρώτος γύροςCAF Cup: 2 εμφανίσεις1993 - Πρώτος γύρος 1998 - ΦιναλίστCAF Cup Winners' Cup: 4 εμφανίσεις1975 - Ημιτελικά 1981 - Πρώτος γύρος 1985 - Προημιτελικά 1988 - Δεύτερος γύρος AFRICAN SOCCER UNION - The Home of African Football www.winnou.com, 8 September 2008. League Champions and Cup winners, Rec.Sports.Soccer.Foundation
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς

Ο Νικόδημος Βαλληνδράς (κατά κόσμον Νικόλαος Βαλληνδράς του Λεωνίδα, 1915-2008) ήταν μητροπολίτης Πατρών την περίοδο από το 1974 ως το 2005, οπότε και παραιτήθηκε. Νωρίτερα είχε διατελέσει μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 1915. Αφού έλαβε τη εγκύκλια εκπαίδευση, εισήλθε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1936. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το κήρυγμα και με το κατηχητικό έργο της Εκκλησίας. Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας χειροτονήθηκε διάκονος το 1939 και διετέλεσε αρχιδιάκονος του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου από το ίδιο έτος έως και το 1941. Παράλληλα, κατείχε και τη θέση του Γραμματέα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, την οποία και κράτησε μέχρι το 1957. Το 1944 χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης και το διάστημα μεταξύ του 1946-1947 ήταν ιεροκήρυκας στην αρχιεπισκοπή Αθηνών και στην μητρόπολη Ιωαννίνων. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας της 75ης Ταξιαρχίας, με την οποία βρέθηκε στο μέτωπο του Γράμμου καθώς και στη Μακρόνησο. Μετά τη λήξη του Εμφυλίου, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Ανοικοδομήσεως των ανά την επικράτεια κατεστραμμένων, ένεκα των πολεμικών συγκρούσεων, ναών. Από το 1950 ως το 1965 διετέλεσε ιερέας σε διάφορους ναούς της Αθήνας καθώς και καθηγούμενος της μονής Ασωμάτων Πετράκη για μια τριετία, από το 1957. Επίσης χρημάτισε Διευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη (1961-1962). Στις 22 Νοεμβρίου 1965, εξελέγη μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου, ενώ στις 22 Μαΐου 1974 μετετέθη στη μητρόπολη Πατρών. Στις 12 Ιανουαρίου 2005 υπέβαλε την παραιτήσή του λόγω προχωρημένης ηλικίας. Ο Νικόδημος Βαλληνδράς ήταν μόνιμος κάτοικος Πατρών. Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου διέμενε τα τρία τελευταία χρόνια του βίου του, στις 16 Νοεμβρίου του 2008 σε ηλικία 93 ετών. Ο Βαλληνδράς διακρινόταν για την ποιμαντικό, κηρυγματικό, μουσικολογικό, λειτουργικό, υμνογραφικό αλλά και το εν γένει πολύπλευρο συγγραφικό του έργο. Έγραψε πολλές αγιολογικές μελέτες, υμνολογικά και κηρυγματικά έργα καθώς και μονογραφίες ιστορικού και εκκλησιαστικού περιεχομένου. Αρθρογράφησε σε πολλά εκκλησιαστικά περιοδικά, υπήρξε μέλος της Ιεράς Συνόδου, της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών καθώς και της Εταιρίας Πελοποννησιακών Σπουδών. Έλαβε μέρος σε αποστολή στις Η.Π.Α. για εκπαίδευση ελληνορθοδόξων κληρικών καθώς και στις αντιπροσωπίες της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εθιμοτυπικές επισκέψεις στο Πατριαρχείο Σερβίας και την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ενώ τρεις φορές προτάθηκε και παρασημοφορήθηκε αντίστοιχα για τις εθελοντικές υπηρεσίες που πρόσφερε στις ένοπλες δυνάμεις μέσω ομιλιών, διαλέξεων και παραδόσεων μαθημάτων. Στο ενεργητικό του Νικοδήμου καταγράφονται και δύο γεγονότα υψίστης σημασίας για την Πόλη των Πατρών: αφενός η εγκαινίαση του Ιερού Ναού του πολιούχου της πόλεως Αγίου Ανδρέα και αφετέρου η επιστροφή, έπειτα από ενέργειές του, του σωζόμενου τμήματος του σταυρού του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα από τη Μασσαλία το έτος 1980. Αθανασίου Θ. Βουρλή, Ελληνορθόδοξος Υμνογραφία Εικοστού Αιώνος, 1900-2000. Υμνογράφοι και Υμνογραφήματα, τ. Α', Επίσκοποι, εκδόσεις Συμμετρία, Αθήνα 2004.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2016

Τα 42α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2016.

 Καλύτερη Ταινία: Moonlight Επιλαχών: La La Land Καλύτερη Σκηνοθεσία: Barry Jenkins – Moonlight Επιλαχών: Damien Chazelle – La La Land Α' Ανδρικός Ρόλος: Adam Driver – Paterson Επιλαχών: Κάσεϊ Άφλεκ – Manchester by the Sea Α' Γυναικείος Ρόλος: Ιζαμπέλ Υπέρ – Elle and Things to Come Επιλαχούσα: Rebecca Hall – Christine Β' Ανδρικός Ρόλος: Mahershala Ali – Moonlight Επιλαχών: Issey Ogata – Silence Β' Γυναικείος Ρόλος: Lily Gladstone – Certain Women Επιλαχών: Michelle Williams – Manchester by the Sea Καλύτερο Σενάριο: Γιώργος Λάνθιμος και Ευθύμης Φιλίππου – Ο Αστακός Επιλαχών: Kenneth Lonergan – Manchester by the Sea Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: James Laxton – Moonlight Επιλαχών: Linus Sandgren – La La Land Καλύτερο Μοντάζ: Bret Granato, Maya Mumma, and Ben Sozanski – O.J.: Made in America Επιλαχών: Tom Cross – La La Land Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Ryu Seong-hee – The Handmaiden Επιλαχών: David Wasco – La La Land Καλύτερη Μουσική: Justin Hurwitz, Benj Pasek, και Justin Paul – La La Land Επιλαχών: Mica Levi – Jackie Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The Handmaiden • South Korea Επιλαχών: Toni Erdmann • Germany Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: I Am Not Your Negro Επιλαχών: O.J.: Made in America Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Your Name Επιλαχών: The Red Turtle Βραβείο Νέας Γενιάς: Trey Edward Shults and Krisha Fairchild – Krisha Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Σίρλεϊ ΜακΛέιν The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Deborah Stratman – The Illinois Parables Ειδικό Βραβείο: Turner Classic Movies Ο Επίσημος ιστότοπος
Ναυμαχία του κάβο Μπαμπά

Η Ναυμαχία του κάβο Μπαμπά ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21. Ήταν το τελευταίο κατόρθωμα στη θάλασσα στην επανάσταση του 21 και συμπολέμησαν σε αυτό οι ναύαρχοι, ο Μιαούλης και ο Κωνσταντίνος Κανάρης.

 Ο Καποδίστριας το Μάη τού 1828 έστειλε μοίρα του στόλου να προστατέψει τη Σάμο από αιφνιδιαστική επίθεση. Οι Τούρκοι, έπειτα από την καταστροφή τού στόλου τους στο Ναβαρίνο,δούλευαν σε όλους τούς ταρσανάδες τους να φτιάξουν καινούργια πλοία. Ο Μιαούλης μαθαίνει πως στη Μυτιλήνη ναυπήγησαν μια κορβέτα, πού θα έφευγε για τα Δαρδανέλια. Στις 26 τού Μάη ο Μιαούλης, με τη φρεγάτα "Ελλάδα", ξεχωρίζει δυο τουρκικά πλοία, το ένα τρικάταρτο και το άλλο δικάταρτο, και βάζει πλώρη καταπάνω τους. Τα δυο τούρκικα, μπροστά στον κίνδυνο, άραξαν κάτω από το κάστρο τού κάβο Μπαμπά (αρχαίο Λεκτόν), για να προστατευτούν από τα κανόνια του. Τα ρηχά νερά και οι ξέρες εμπόδιζαν τη φρεγάτα να μανουβράρει για να χτυπήσει. Ο Μιαούλης έκρινε εύλογον να καλέσει από τη Σάμο τον Κανάρη με το πυρπολικό του. Στις 30 τού Μάη, προχωρά πρώτη ή φρεγάτα και αρχίζει φωτιά. Καθώς απλώθηκε καπνός, ο Κανάρης, κάτω από πυροβολισμούς των καραβιών και τού κάστρου, κολλά το μπουρλότο του στην πλώρη της κορβέτας και το ανάβει. Μα οι τουρκικές φελούκες κατορθώνουν να αποτραβήξουν το πυρπολικό. Η κορβέτα είχε για την ώρα σωθεί. Ο Μιαούλης τότε, αδιαφορώντας για όλα, προχωρεί και της αδειάζει μια ομοβροντία με τα 32 κανόνια της μιας πλευράς της φρεγάτας του. Ή "Ελλάδα" μανουβράρει και αδειάζει μια δεύτερη ομοβροντία με τα κανόνια της άλλης πλευράς. Μία τρίτη ομοβροντία αποτελειώνει την κορβέτα. Το δικάταρτο όμως είχε γλιτώσει. Οι Τούρκοι το κάθισαν στα ρηχά. Την άλλη μέρα, αφού αλάφρωσαν το φορτίο του, το ξανασήκωσαν. Μα η «Ελλάδα» ζύγωσε και με μια μόνη ομοβροντία το βύθισε. Δημήτρης Φωτιάδης, «Κανάρης», Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις 1960, σ.396-399. Δημήτρης Φωτιάδης, Ή Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971, τ.Δ, σ.71-73.
Οίκος της Μπραγκάνσα

Ο Οίκος της Μπραγκάνσα είναι ένας δυναστικός Οίκος, που τα μέλη του ήταν δούκες της Μπραγκάνσα, βασιλείς της Πορτογαλίας και αυτοκράτορες της Βραζιλίας. Είναι πλάγιος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών-Πορτογαλίας. Ο Οίκος έδωσε επτά δούκες της Μπραγκάνσα, ένδεκα βασιλείς της Πορτογαλίας και τρεις αυτοκράτορες της Βραζιλίας.

 Αλφόνσος (1442-61) Φερδινάνδος Α΄ (1461-78) Φερδινάνδος Β΄ (1478-83) Ιάκωβος (1483-1532) Θεοδόσιος Α΄ (1532-63) Ιωάννης Α΄ (1563-1583) Θεοδόσιος Β΄ (1583-1630) Ιωάννης Β΄ δούκας της Μπραγκάνσα (1630-45) και Δ΄ ως βασ. της Πορτογαλίας. Ιωάννης Δ΄ (1640-56) Αλφόνσος ΣΤ΄ (1656-83) Πέτρος Β΄ (1683-1706) Ιωάννης Ε΄ (1706-50) Ιωσήφ (1750-77) Πέτρος Γ΄ (1777-86), σύζυγος της Μαρίας Α΄ Μαρία Α΄ (1777-1816) και βασίλισσα της Βραζιλίας Ιωάννης ΣΤ΄ (1816-22) και βασιλιάς, μετά αυτοκράτορας, της Βραζιλίας Πέτρος Δ΄ (1826) και Α΄ ως αυτοκράτορας της Βραζιλίας Μιχαήλ (1828-34) Μαρία Β΄ (1826-28, 34-53) μαζί με τον σύζυγό της Φερδινάνδο Β΄.Οι απόγονοί τους ήταν του Οίκου της Σαξονίας - Κόμπουργκ & Γκότα, κλάδου των Βέττιν. Μαρία (1815-16) ως βασίλισσα της Βραζιλίας. Επίσης βασίλισσα της Πορτογαλίας (ως Μαρία Α΄) Ιωάννης (1816-22) ως βασιλιάς, μετά αυτοκράτορας της Βραζιλίας. Επίσης βασιλιάς της Πορτογαλίας (ως Ιωάννης ΣΤ΄) Πέτρος Α΄ (1822-31) και βασιλιάς της Πορτογαλίας (ως Πέτρος Δ΄) Πέτρος Β΄ (1831-89) Barbosa, Ignacio de Vilhena (1860). As cidades e villas da Monarchia portugueza que teem brasão d'armas: Volume I. Lisboa: Typographia do Panorama. Berry, William (1828). Encyclopaedia Heraldica or Complete Dictionary of Heraldry: Volume I. London: Sherwood, Gilbert and Piper. Brazil (1890). Collecção das leis do Brazil de 1812. Rio de Janeiro: Imprensa Nacional. Leal, Augusto Soares de Azevedo Barbosa de Pinho (1882). Portugal Antigo e Moderno; Diccionario: Volume X. Lisboa: Mattos Moreira. McMurdo, Edward (1889). History of Portugal: Volume 3. London: S. Low, Marston, Searle, & Rivington. Nicolas, Sir Nicholas Harris (1841). History of the orders of knighthood of the British Empire; of the order of the Guelphs of Hanover; and of the medals, clasps and crosses, conferred for naval and military services; Volume I. London: Pickering, Rodwell. Sousa, D. Antonio Caetano de (1736). Historia Genealogica da Casa Real Portugueza: Tomo II. Lisboa: Joseph Antonio da Sylva.
Διώρυγα της Καληδονίας

Η διώρυγα της Καληδονίας είναι θαλάσσιο κανάλι μήκους 97 χλμ. στην Σκωτία, το οποίο συνδέει την βόρεια θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό στο βόρειο μέρος της Ιρλανδικής Θάλασσας. Περιλαμβάνει πλωτές διώρυγες σύνδεσης μήκους 35 χλμ. με 29 υδατοφράκτες.

 Η πρώτη ιδέα του ανοίγματος του καναλιού ξεκίνησε το 1773 από τον James Watt, για να μπορέσει να υπάρξει ασφαλής διάπλους για τα ξύλινα ιστιοφόρα της εποχής , τα οποία θα απέφευγαν την διαδρομή της βόρειας ακτής. Τελικά στις 27 Ιουλίου του 1803, στο Κοινοβούλιο ψηφίστηκε νόμος για την αδειοδότηση του έργου, και ο μηχανικός Thomas Telford κλήθηκε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το κανάλι. Το έργο ξεκίνησε από τα δύο άκρα του, δηλαδή σημείο εισόδου η πόλη Ινβερνές (Inverness) και σημείο εξόδου το Fort William. Εργάστηκαν περίπου 3000 κάτοικοι της περιοχής και τελικά το κανάλι άνοιξε το 1822, και κόστισε 910.000 £. Εν τω μεταξύ, η ναυπηγική βιομηχανία είχε προχωρήσει, με την κατασκευή των ατμοκίνητων πλοίων, πολλά από τα οποία ήταν πλέον πολύ μεγάλα για να χρησιμοποιήσουν το κανάλι με αποτέλεσμα την πολύ μικρή χρησιμότητά του. Κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου υπήρξε μια έξαρση της εμπορικής κίνησης λόγω της μεταφοράς υλικών . Σήμερα λειτουργεί κανονικά με διελεύσεις φορτηγίδων και γιοτ, θεωρείται μνημείο και το επισκέπτονται περίπου 500.000 τουρίστες το χρόνο.
Βοϊβοδαλίκι

Σε διάφορα διοικητικά έγγραφα της Χώρας Μετσόβου, του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, καταγράφεται ο όρος βοϊβοδαλίκι. Προέρχεται από την λέξη βοεβόδας, τίτλο που έφερε ο εκάστοτε Οθωμανός νομέας της περιοχής και, ως έννοια, προσδιορίζει το τοπικό σύστημα είσπραξης και απόδοσης των φόρων στο οθωμανικό κράτος.

 Το βοϊβοδαλίκι συνιστούσε τη σημαντικότερη κοινοτική λειτουργία της Χώρας Μετσόβου και απασχολούσε έντονα την ηγετική της ομάδα. Η επίγνωση ότι, η φορολογική και πολιτική αυτοδιάθεση της Χώρας συνδέονταν άμεσα με την υπεύθυνη διαχείριση του βοϊβοδαλικίου, οδηγούσε συχνά σε ξέσπασμα εσωτερικών αναταραχών. Γενεσιουργός αιτία τους ήταν ο φόβος μήπως, οι κατά καιρούς λανθασμένοι χειρισμοί της ηγετικής ομάδας, οδηγήσουν τον mukata‘a του Μετσόβου σε μη ελεγχόμενα από τους κατοίκους του πρόσωπα. Η απόδοση του φόρου και η εξασφάλιση των σχετικών εγγράφων από τον εκάστοτε βοεβόδα, συνιστούσε την εξωτερική πτυχή του βοϊβοδαλικίου. Όμως, για τα κατώτερα στρώματα του πληθυσμού το βοϊβοδαλίκι ταυτίζονταν με την αρχοντική κοινωνία του Μετσόβου, εφόσον τα όργανα που αναλάμβαναν τη διεκπεραίωσή του προέρχονταν από αυτή. Οι ακολουθούμενες εισπρακτικές διαδικασίες αναπαρήγαγαν σε τοπική κλίμακα γνωστές μεθόδους του οθωμανικού δημοσιονομικού συστήματος. Με ειδικά συμφωνητικά, στα οποία αναγράφονταν τα εισπραττόμενα ποσά καθώς και οι υποχρεώσεις ή τα δικαιώματα του εκάστοτε ελτιζαμτζή (iltizâm),όπως αποκαλούνται στα έγγραφα της εποχής οι εκμισθωτές των φόρων, καθορίζονταν απόλυτα το πλαίσιο δράσης τους. Η εφαρμογή αυτού του συστήματος είχε διττό σκοπό. Από τη μία, τη σύσταση ενός μηχανισμού είσπραξης των φόρων και από την άλλη την εμπλοκή των χρηματικών κεφαλαίων των εύπορων κατοίκων του Μετσόβου στην εξυπηρέτηση του βοϊβοδαλικίου. Β. Cvetkova, «Η εξέλιξη του τουρκικού φεουδαλικού καθεστώτος από τα τέλη του ΙΣΤ΄ως τα μέσα του ΙΗ΄ αιώνα» στο Η οικονομική δομή των Βαλκανικών χωρών στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας ιε΄ -ιθ΄ αι., εκδ. Μέλισσα, σελ. 93 -95. Β. Cvetkova, «Recherches sur le système d’ affermage (iltizam) dans l’ Empire ottoman au cours du XVIe-XVIIIe s. par rapport aux contrées bulgares», Rocznik Orientalistyncy, 27/2 (1964), σελ. 111-119. G. Ηamilton - H. Bowen, Islamic Society and the Wes, Islamic Society in the Eighteenth Century, Vol. I2, London-N.York-Toronto 1957, σελ. 17-21. H. Inalcik, The Emergence of bigfarms, çiftliks: state, landlords and tenants, Collection Turcica III, Peeters, Leuvain 1983, σελ. 111-112. Θ. Δασούλας, Αγροτικές κοινωνίες του ορεινού χώρου κατά οθωμανική περίοδο: ο γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" (18ος-19οςαι.), ΕΑΔΔ (Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών), 2009, σελ. 333-347, 358-361.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Ζηλανδίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Ζηλανδίας (αγγλικά: New Zealand Football, NZF) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Νέα Ζηλανδία. Είναι υπεύθυνη για τις εγχώριες διασυλλογικές διοργανώσεις του πρωταθλήματος και του κυπέλλου και για τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων.

 Ιδρύθηκε το 1891 ως «Ποδοσφαιρικός Σύνδεσμος Νέας Ζηλανδίας» (New Zealand Soccer Association) και προσχώρησε στη FIFA το 1948. Τον Μάιο του 2007 η οργάνωση μετονομάστηκε σε «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Ζηλανδίας» (New Zealand Football), αντικαθιστώντας τη λέξη "soccer" με την αντίστοιχη "football" όπως ονομάζεται το άθλημα γενικά στον υπόλοιπο κόσμο. Επίσημη ιστοσελίδα New Zealand Αρχειοθετήθηκε 2013-07-23 στο Wayback Machine. στην ιστοσελίδα της FIFA New Zealand στην ιστοσελίδα της OFC
Αθλητικός Ναυτικός Όμιλος Αργυρούπολης

Ο Α.Ν.Ο. Αργυρούπολης, γνωστός και ως Αθλητικός Ναυτικός Όμιλος Αργυρούπολης, είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην Αργυρούπολη του νομού Αττικής. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1984 και ασχολείται με τον υγρό στίβο και απασχολεί τμήματα διάφορων αθλημάτων: κολύμβησης, καταδύσεων και υδατοσφαίρισης.

 Το τμήμα υδατοσφαίρισης ιδρύθηκε το 2017. Έναν χρόνο αργότερα το καλοκαίρι του 2018 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Πανελληνίο πρωτάθλημα της Γ εθνικής όπου και έκανε μια νίκη και δυο ήττες εκ των οποίων η μια, απο την πρωταθλήτρια του πρωταθλήματος Α.Ε.Κ. (υδατοσφαίριση) Επίσημη ιστοσελίδα