IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κουμκουάτ

Το κουμκουάτ ανήκει στο γένος Κιτρέα και στην οικογένεια ρυτοειδών (Rutaceae) (= εσπεριδοειδών (Hesperidaceae)) και περιλαμβάνει πέντε είδη αειθαλών θάμνων ή δέντρων.Η καταγωγή του είναι από την Κίνα όπου το καλλιεργούσαν από το 12ο αιώνα, έφτασε δε να καλλιεργείται στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα ως καλλωπιστικό φυτό.Η ονομασία κουμκουάτ στα Κινέζικα σημαίνει χρυσό πορτοκάλι. Το κουμκουάτ έχει ύψος που φτάνει τα 4 μέτρα και σήμερα καλλιεργείται στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές της γης για τον ομώνυμο καρπό της, αλλά και ως διακοσμητικό φυτό. Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα, λογχοειδή και στιλπνά, τα άνθη του μοιάζουν με αυτά της πορτοκαλιάς και είναι μικρά, οδοντωτά και φύονται μόνα τους ή σε μικρές ταξιανθίες.

 Ο καρπός του είναι στρογγυλός ή ωοειδής ανάλογα με το είδος και έχει διάμετρο που φτάνει τα 4 εκατοστά. Το χρώμα του είναι πορτοκαλί ή πορτοκαλοκίτρινο και η φλούδα του καρπού είναι αρωματική και έχει γλυκιά γεύση. Η σάρκα του καρπού δεν είναι ιδιαίτερα χυμώδης και η γεύση της είναι λίγο όξινη και γλυκιά. Τρώγεται νωπό, σε κονσέρβες αλλά κυρίως γίνεται γλυκό, μαρμελάδα, ζελέ. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο ψύχος και αντέχει περισσότερο από όλα τα εσπεριδοειδή. Στην Ελλάδα καλλιεργείται κυρίως στην Κέρκυρα και στα άλλα Ιόνια νησιά το είδος μαργαρίτα για τον καρπό του, που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, γίνεται γλυκό του κουταλιού και λικέρ. Ανθίζει στα μέσα του καλοκαιριού και ο πολλαπλασιασμός αλλά και η καλλιέργειά του είναι ίδια όπως τα άλλα εσπεριδοειδή. Τα κουμκουάτ είναι πηγή βιταμινών C και Α. Μια μερίδα 100 γραμμαρίων περιέχει περίπου 44 mg βιταμίνη C. Τα κουμκουάτ έχουν ισοδύναμη θερμιδική αξία με εκείνη των σταφυλιών. Τα 100 γρ φρέσκα κουμκουάτ παρέχουν μόνο 71 θερμίδες. Η υψηλή περιεκτικότητα του κουμκουάτ σε φυτικές ίνες το καθιστούν ευεργετικό για τον έλεγχο της όρεξης και τον διαρκή κορεσμό. Μια μερίδα 100 γραμμαρίων κουμκουάτ περιέχει περίπου 6,5 γραμμάρια φυτικών ινών. Τα κουμκουάτ προσδίδουν ευεργετικές ιδιότητες στην υγεία κυρίως λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών (πολυφαινολικών ενώσεων και φλαβονοειδών), όπως το καροτένιο, η λουτεΐνη, οι τανίνες, η ζεαξανθίνη, κλπ. Επιπλέον, η φλούδα κουμκουάτ αποτελείται από πολλά σημαντικά αιθέρια έλαια, όπως λιμονένιο, πινένιο, α-bergamotene, καρυοφυλλένιο, α-humulene και α-muurolene. Όλες μαζί αυτές οι ενώσεις προσδίδουν στον καρπό των εσπεριδοειδών το ιδιαίτερο άρωμα. Το κουμκουάτ είναι καλή πηγή βιταμινών του συμπλέγματος Β, όπως η θειαμίνη, νιασίνη, πυριδοξίνη, φυλλικό και παντοθενικό οξύ. Αυτές οι βιταμίνες λειτουργούν ως συµπαράγοντες για το μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπών. Επίσης το κουμκουάτ είναι μέτρια πηγή μετάλλων όπως ασβέστιο, χαλκός, κάλιο, μαγγάνιο, σίδηρος, σελήνιο και ψευδάργυρος. (Το ασβέστιο είναι το κυριότερο στοιχείο που απαιτείται για το σχηματισμό των οστών και των δοντιών).
Ρέι Κέρζουελ

Ο Ρέι Κέρζουελ (αγγλικά: Ray Kurzweil, ΔΦΑ: /ˈkɜːrzwaɪl/, επίσημο όνομα Ρέιμοντ/Raymond, 12 Φεβρουαρίου 1948) είναι Αμερικανός συγγραφέας, επιστήμονας υπολογιστών, εφευρέτης, και μελλοντολόγος, ο οποίος εργάζεται στην Google στον τομέα της μηχανικής εκμάθησης και επεξεργασίας φυσικής γλώσσας.

 Εκτός από την μελλοντολογία, ασχολείται επίσης με τις τεχνολογίες της οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων (OCR), μετατροπή κειμένου σε ομιλία, αναγνώριση ομιλίας, και ηλεκτρονικά μουσικά πλήκτρα. Έχει γράψει αρκετά βιβλία στα οποία ασχολείται με την τεχνολογία και πως επιδρά σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης ζωής, όπως στην υγεία, επιπτώσεις και ωφέλειες από την τεχνητή νοημοσύνη, μετανθρωπισμό, και τεχνολογική μοναδικότητα. Είναι προβεβλημένος υποστηρικτής για τα κινήματα της μελλοντολογίας και του μετανθρωπισμού, και συχνά δίνει δημόσιες ομιλίες στις οποίες μοιράζεται την αισιόδοξη οπτική του σχετικά με τις τεχνολογίες επέκτασης ζωής και το μέλλον της νανοτεχνολογίας, ρομποτικής, και βιοτεχνολογίας. Υπήρξε ο κύριος εφευρέτης για: τον πρώτο ψηφιακό επίπεδο σαρωτή, της πρώτης εφαρμογής οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων όλων των χαρακτήρων, της πρώτης μηχανής μετατροπής κειμένου σε λόγο για τους τυφλούς, του πρώτου εμπορικού μετατροπέα για μετατροπή κειμένου σε λόγο, ο δημιουργός του διαδεδομένου μοντέλου πλήκτρων Kurzweil K250 Το 1999 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνολογίας και Καινοτομίας από τις ΗΠΑ από τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον στον Λευκό Οίκο. Κέρδισε επίσης το βραβείο τεχνολογικής καινοτομίας Lemelson-MIT το 2001, και το 2002 έγινε μέλος στο National Inventors Hall of Fame (διάκριση για τους κορυφαίους αμερικανούς εφευρέτες). Διαθέτει 20 τιμητικά διδακτορικά, και τιμητικές διακρίσεις από 3 Αμερικανούς προέδρους. Έχει περιγραφεί ως ιδιαίτερα ευφυής επιστήμονας με τα αποτελέσματα της εργασίας του να έχουν τεράστια επιρροή.Στα 7 βιβλία που έχει εκδώσει, τα 5 σημείωσαν πολύ υψηλές πωλήσεις στις ΗΠΑ, ενώ το βιβλίο του με τίτλο The Age of Spiritual Machines έχει μεταφραστεί σε 9 γλώσσες. Ο ιστότοπος που διατηρεί, έχει πάνω από 3 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Από το 2012 εργάζεται στην Google ως υπεύθυνος διαφόρων τεχνολογικών προγραμμάτων, ιδίως σε ότι σε σχετίζεται με τεχνητή νοημοσύνη και μηχανική εκμάθηση. Επίσημος ιστότοπος - kurzweilai.net Raymond Kurzweil στην IMDb NAMM Oral History20.01.2007
Άνθιμος Γαλάνης

Ο Άνθιμος Γαλάνης ή παπά Άνθιμος, (γεννήθηκε ως Παντελής Γαλάνης, Κωσταράζι Καστοριάς 1879, 27 Ιουλίου 1943) ήταν Έλληνας κληρικός από το Παλαιό Κωσταράζι Καστοριάς, εθνομάρτυρας και εφημέριος του Ιερού Ναού Της Γέννησης Της Θεοτόκου στο Παλιό Κωσταράζι.

 Γεννήθηκε το 1879 στο χωριό Παλαιό Κωσταράζι στην Καστοριά. Το πραγματικό του όνομα ήταν Παντελής Γαλάνης, ήταν παντρεμένος και πατέρας τριών αγοριών. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1934 από τον Μητροπολίτη Καστοριάς Νικηφόρο ο οποίος και του έδωσε το όνομα Άνθιμος προς τιμή του Κωσταραζινού εθνομάρτυρα αρχιμανδρίτη Άνθιμου Γιοβανόπουλου. Στις 26 Ιουλίου 1943, στο χωριό είχαν καταλύσει Έλληνες αντιστασιακοί. Την επόμενη μέρα, όταν το αντάρτικο σώμα είχε αποχωρήσει από το χωριό, κατέφτασε γερμανικό απόσπασμα, έπειτα από πληροφορίες που είχαν ότι στον οικισμό υπήρχαν αντάρτες. Κατευθύνθηκαν προς τον ιερέα του χωριού παπά Άνθμιμο, τον οποίο κατηγόρησαν ότι ξεσήκωνε τους κατοίκους του χωριού εναντίον των δυνάμεων κατοχής. Ο ίδιος παρ'όλα αυτά, δεν το αρνήθηκε. Οι Γερμανοί επέμεναν να τους επιβεβαιώσει εάν μέσα στον οικισμό υπήρχαν αντάρτες, αλλά εκείνος αρνούνταν να τους δώσει κάποια πληροφορία, για να μην προδώσει τους αντιστασιακούς. Παρά την προτροπή των Γερμανών στρατιωτών να τους πει την αλήθεια που είχαν ήδη επιβεβαιώσει και να τον αφήσουν ελεύθερο, ο ιερέας ήταν ανένδοτος. Τελικά οι Γερμανοί, αφού τον βασανίζουν, τον εκτελούν και θάβουν πρόχειρα την σορό του κάτω από πέτρινες πλάκες. Αρχείο Ιεράς Συνόδου, Φάκελος Εθνομαρτύρων Κληρικών, Έκθεση, υπ' αριθ. εμπ. πρωτ. 7/24.5.1944 του Μητροπολίτου Φλωρίνης Βασιλείου προς τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό.
Κλερ Χολτ

Η Κλερ Χολτ (αγγλικά: Claire Rhiannon Holt, 11 Ιουνίου 1988) είναι Αυστραλή ηθοποιός, γνωστή από τον ρόλο της ως Emma Gilbert στη σειρά H2O: Just Add Water. Έπαιξε τον ρόλο Chastity Meyer στην ταινία Mean Girls 2 και την Rebekah Mikaelson στο The CW, στη σειρά The Vampire Diaries και τώρα πρωταγωνιστεί στη σειρά The Originals.και Aquarius καθώς πρωταγωνίστησε και στην ταινία 47 meters down.

 Η Κλερ γεννήθηκε στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Αποφοίτησε από την Σχολή Stuartholme στο Toowong στο τέλος του 2005. Ασχολείται με διάφορα αθλήματα: κολύμβηση, βόλεϊ, υδατοσφαίριση, και Taekwondo, στο οποίο έχει μαύρη ζώνη. Όταν ήταν μικρή ήταν στην σχολική χορωδία. Η Κλερ Χολτ παντρεύτηκε, τον τωρινό της σύζυγο Άντριου Τζόμπλον, στις 18/8/18 και έκαναν το πρώτο τους παιδί, στις 29 Μαρτίου του 2019 και το ονόμασαν Τζέιμς Χολτ Τζόμπλον. Το 2006, η Κλερ κέρδισε τον ρόλο της Έμμα Γκίλμπερτ. Έχει κερδίσει ένα βραβείο Logie και Nickelodeon Αυστραλία Kids' Choice Award. Η Holt έχει εμφανιστεί σε διαφημίσεις για Dreamworld, Sizzler και διάσωσης του Queensland. BuddyTV την τοποθέτησε στο νούμερο 55 με τις τηλεοράσεις 100 πιο σέξι γυναίκες της λίστας για το 2011. τον Αύγουστο του 2011, Holt επιβεβαιώθηκε να είναι στην τηλεοπτική σειρά The Vampire Diaries ως Rebekah. στις 13 Ιανουαρίου 2013, το CW ανακοίνωσε ότι Holt θα πρωταγωνιστεί στην καινούρια σειρά The Originals στο ρόλο ως Rebekah Mikaelson.αποχώρησε από την σειρά στο δέκατο έκτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν March 11, 2014.* Το 2015 η Κλέρ δοκιμάστηκε για την σειρά supergirl στο κανάλι CBS αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει τον ρόλο . Το 2015-2016 πρωταγωνίστησε στην σειρά Aquarius στο κανάλι NBC στο πλάι του Ντέιβιντ Ντάτσονβι. Η σειρά ολοκληρώθηκε στις 10 Σεπ. 2016 καθώς ακυρώθηκε λόγω χαμηλής τηλεθέασης. Το καλοκαίρι του 2016 έπαιξε στο πλάι της Mandy Moore στην ταινία τρόμου In the deep ( 47 meters down ) η ταινία θα παιχτεί στον Σινεμά του 2017. Εντωμεταξύ συνέχισε της guest εμφανίσεις της στην σειρά the originals .* Αναμένουμε για 2 νέες ταινίες με πρωταγωνίστρια την Κλερ Wolf in the wild Divorce Party*Η Κλερ Χολτ επειδή έφυγε από την σειρά the originals δεν σημαίνει ότι δεν ξανά έπαιξε καθώς έκανε στα εξής επεισόδια special guest star 1ος κύκλος επεισόδιο 22 2ος κύκλος επεισόδια 1,8,9,10,22 3ος κύκλος επεισόδια 1,5,6,9,22 4ος κύκλος επεισόδια 2,3,4,10,11,12,13 2014 we are done - The Madden Brothers 2017 small town boy - Dustin Lynch 2014 teen choice awards - Choice TV Actress: Sci-Fi/Fantasy - The Originals Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Claire Holt στο Wikimedia Commons
Μαργαρίτα Γιολάντα της Σαβοΐας

Η Μαργαρίτα Γιολάντα (ιταλ. Margarita Yolanda, 15 Νοεμβρίου 1635 - 29 Απριλίου 1663) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πάρμας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Α΄ της Σαβοΐας και της Χριστίνας των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε το 1660 τον Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Το πρώτο τους παιδί ήταν μια θνησιγενής κόρη και το δεύτερο ήταν αγόρι, που έζησε μία ημέρα. https://web.archive.org/web/20110526032759/http://www.italycyberguide.com/History/factspersons/wxyz.htm (Retrieved January 23, 2005)
Αδελαΐδα του Βερμαντουά

Η Αδελαΐδα του Βερμαντουά (Aleidis van Vermandois, 916 - Μπρυζ, 10 Οκτωβρίου 960), κόμισσα της Φλάνδρας (934 - 960), ήταν πριγκιπισσα της δυναστείας των Καρολιδών κόρη του Ερβέρτου Β΄ του Βερμαντουά και της Αδέλης κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Ροβέρτου Α΄.

 Με τον γάμο της με τον Αρνούλφο τον Γηραιό, κόμη της Φλάνδρας στον δεύτερο γάμο του (934) παιδιά τους ήταν : Ιλδεγκάρδη (934 - 990) Λιουτγκάρδη (935 - 962) Εγβέρτος (πέθανε το 953) Βαλδουίνος Γ΄ της Φλάνδρας Ελφτρούδη The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds. & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011), pp. 21 n. 77, 92 Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Tafel 5 Heather J. Tanner, Families, Friends and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England, C.879-1160 (Brill, Leiden, Netherlands, 2004) p. 55 n. 143 ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΗΤΩΝ ΤΗΣ ΦΛΑΝΔΡΑΣ
Γρατιανός ο Πρεσβύτερος

Ο Γρατιανός ο Πρεσβύτερος, λατιν. Gratianus Major (έζησε το πρώτο ήμισυ του 4ου αι.) καταγόταν από την Ιλλυρία και έγινε στρατιωτικός στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι γιοί του Ουαλεντινιανός Α΄ και Ουάλης έγιναν αυτοκράτορες.

 Καταγόταν από την πόλη Κιβάλαι (νυν Βινκόβτσι) στη νότια Παννονία Σακούνδα (νυν Κροατία), μάλλον στη δεκαετία του 280. Κατά τη νεότητά του απέκτησε το προσωνύμιο funarius (σχοινέμπορος), καθώς αυτό ήταν το επάγγελμά του. Ο Γρατιανός εισήλθε στον στρατό και ανήλθε τους βαθμούς, ώσπου έγινε protector domesticus κατά τη βασιλεία τού Κωνσταντίνου Α΄. Ένας protector domesticus με το όνομα "...atianus" πιστοποιείται στα Σαλώνα (δίπλα στο Σπαλάτον, Σπλιτ). Αν είναι αυτός, τότε στάθμευε εκεί. Το πρώτο αξίωμα που του ανατέθηκε ήταν τού τριβούνου, μάλλον του κινητού στρατού του Κωνσταντίνου Α΄. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 320 ή τις αρχές τής επόμενης, έγινε κόμης της Αφρικής, ίσως για να επιβλέπει το σύνορο εκεί. Πάντως ο Γρατιανός ανακλήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 340 και έγινε κόμης της Βρετανίας. Θα πρέπει να ανακλήθηκε για να διοικήσει μία μονάδα υπό τον Κώνσταντα κατά την εκστρατεία του στη νήσο τον χειμώνα τού 342/3. Όταν τελείωσε η στρατιωτική σταδιοδρομία του, ο Γρατιανός επέστρεψε στην πατρίδα του και έζησε ως ιδιώτης πολίτης με καλή φήμη.Όμως ο Κωνστάντιος Β΄ (βασ. 337-360), που τον υποπτευόταν για συνεργασία με τον σφετεριστή Μαγνέντιο, κατέσχεσε όλες τις ιδιοκτησίες εκείνου. Παρ' όλα αυτά ήταν ακόμη δημοφιλής στο στράτευμα και πρέπει αυτό να συνέβαλε στην επιτυχημένη σταδιοδρομία των γιων του. Όταν ο γιος του Ουάλης έγινε αυτοκράτορας το 364, η Σύγκλητος στην Κωνσταντινούπολη αποφάσισε την ανέγερση ενός ορειχάλκινου ανδριάντα του. Είχε τέκνα: Ουαλεντινιανός Α΄ 321-375, αυτοκράτορας των Ρωμαίων (364), αυτοκράτορας της Δύσης (364-375). Ουάλης 328-378, αυτοκράτορας της Ανατολής (364-378). Roberts, Walter E. (10 August 2010). "Valentinian I (364-375 A.D)". De Imperitoribus Romanis. Roman Emperors. Rodgers, N. (2005). The History and Conquests of Ancient Rome. Hermes House. https://web.archive.org/web/20060516084430/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1409.html
Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο

Το Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο ήταν το ανώτατο κρατικό όργανο διαβούλευσης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τα έτη 1726-1730 που αποτελούταν από 7-8 άτομα. Δημιουργήθηκε από την αυτοκράτειρα Αικατερίνη Α΄ ως συμβουλευτικό όργανο, στην πραγματικότητα όμως αποφάσιζε για σημαντικά ζητήματα του κράτους.

 Η άνοδος στο θρόνο της Αικατερίνης Α΄μετά το θάνατο του Πέτρου Α΄ προκάλεσε την ανάγκη δημιουργίας ενός τέτοιου οργάνου το οποίο θα ενημέρωνε την αυτοκράτειρα για την κατάσταση που επικρατεί στο κράτος και να ελέγχει την κυβέρνηση κάτι που η Αικατερίνη Α΄ δεν αισθανόταν ικανή να πράττει. Αυτό το όργανο ονομάστηκε Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο. Το διάταγμα για τη δημιουργία του Συμβουλίου εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 1726. Τα μέλη της διορίστηκαν: Στρατάρχης-αρχιστράτηγος Πρίγκιπας Αλεξάντρ Μένσικοφ Γενικός-ναύαρχος Κόμης Φιοντόρ Ματβέεβιτσς Απραξιν Καγκελάριος Κόμης Γαβριήλ Γκολόβκιν Κόμης Πέτρ Αλεξέεβιτς Τολστόι Πρίγκιπας Ντμίτρι Μηχάιλοβιτς Γκολίτσιν Βαρόνος Αντρέι Ιβάνοβιτς Όστερμαν Ένα μήνα μετά προστέθηκε και ένα άλλο μέλος, ο γαμπρός της αυτοκράτειρας, ο Δούκας Κάρλος Φρειδερίκος του Χόλσταϊν, στον οποίον όπως έλεγε «μπορούσε να βασιστεί πλήρως». Τα μελή του συμβουλίου από νωρίς ξεκίνησαν τη διαμάχη μεταξύ τους για περισσότερη επιρροή μέσα σ'αυτό, με αποτέλεσμα το συμβούλιο να διοικείται από λίγους μόνο συμβούλους. Από τα ιδρυτικά μέλη του συμβουλίου ήταν οι τρεις με μεγαλύτερη δύναμη: οι Γκολόβκιν, Γκολίτσιν και ο Όστερμαν. Το 1727 η κατάσταση άλλαξε υπέρ του νέου μέλους του συμβουλίου του Βασίλη Ντολγκορούκι. Τα μελή συχνά αντιμάχονταν ο ένας τον άλλον, δημιουργούσαν συμμαχίες για να πολεμήσουν το δυνατότερο. Η εξουσία τους ολοένα και αυξανόταν. Οι αποφάσεις που λάμβαναν οι σύμβουλοι καθόριζαν την τύχη των διαδόχων αυτοκρατόρων και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας γενικότερα. Έτσι το 1930 με μανιφέστο της αυτοκράτειρας Άννα Ιβάνοβνα το Συμβούλιο διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε με Υπουργικό Συμβούλιο. Μερικοί από αυτούς απεβίωσαν, κάποιο απολύθηκαν ενώ 4 από τα αδέλφια του Ντολγκορούκοφ εκτελέστηκαν. Η Προεδρική Βιβλιοθήκη, Ίδρυση του Ανώτατου Μυστικού Συμβουλίου Supreme Privy Council of Imperial Russia
Άγιος Αθανάσιος Άρτας

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Άνω Καλεντίνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηρακλείας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ημιορεινός οικισμός στο κέντρο του νομού Άρτας, στους βορειοδυτικούς πρόποδες των ορέων Βάλτου και στις ανατολικές όχθες του ποταμού Καλεντίνη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 30 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Καλεντίνης Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Καλεντίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείας Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010Ο αποσπάστηκε από τον δήμο Ηρακλείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη(Πηγή: ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Απόλυτος κίνδυνος

Ο απόλυτος κίνδυνος (ΑΚ) είναι η πιθανότητα ενός συμβάντος σε κλειστό πληθυσμό κατά την διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Στην επιδημιολογία, αναφέρεται στον αριθμό των συμβάντων (π.χ. μιας ασθένειας) που συνέβησαν σε μια σειρά ατόμων, διαιρούμενο με τον αριθμό των ατόμων σε αυτήν την σειρά. Ο απόλυτος κίνδυνος είναι ένας από τους πιο κατανοητούς τρόπους επεξήγησης των κινδύνων για την υγεία στο ευρύ κοινό.

 Ο απόλυτος κίνδυνος κάποιας έκβασης μπορεί να εκτιμηθεί από μελέτες σειράς ή κλινικές δοκιμές. Σε αυτές τις ιατρικές μελέτες, διερευνάται η συσχέτιση μεταξύ ενός παράγοντας έκθεσης ή μιας θεραπείας και μιας έκβασης, όπως είναι κάποια ασθένεια ή πιθανότητα ίασης. Κατά την στατιστική ανάλυση, υπολογίζονται και απόλυτα και σχετικά μέτρα συσχέτισης. Αυτά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη συνδυαστικά για την καλύτερη εκτίμηση της επιρροής που έχει ο παράγοντας έκθεσης στην υγεία του πληθυσμού. Απόλυτη μείωση κινδύνου Σχετικός κίνδυνος Σχετική μείωση κινδύνου Know Your Chances: Understanding Health Statistics (βιβλίο σχετικό με τις ιατρικές πιθανότητες)
Ράινς Πρίμπους

Ο Ρέινχολντ Ρίτσαρντ Πρίμπους (αγγλικά: Reinhold Richard "Reince" Priebus, 18 Μαρτίου 1972), είναι Αμερικανός ομογενής πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 27ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου από τις 20 Ιανουαρίου 2017 έως τις 31 Ιουλίου 2017, υπό τον 45ο Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Επίσης, υπήρξε Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (RNC) από το 2011 έως το 2017.

 Ο Πρίμπους, γεννήθηκε το 1972 στο Ντόβερ του Νιου Τζέρσεϊ. Ο πατέρας του, Ρίτσαρντ Πρίμπους, είναι Αμερικανός ηλεκτρολόγος (γερμανικής καταγωγής), και η μητέρα του, Δήμητρα Πιτσιλαδή, είναι Ελληνίδα μεσίτρια (γεννημένη στο Σουδάν).Μεγάλωσε στο Νέτκονγκ του Νιου Τζέρσεϊ και στο Γκριν Μπέι του Ουισκόνσιν. Το 1990, αποφοίτησε το λύκειο "Tremper High School" στην Κενόσα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1994 με διάκριση. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1998. Κατόπιν, συνέχεια εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο στο Μιλγουόκι. Προσωπική ζωή Ο Πρίμπους, είναι παντρεμένος από το 1999, με την Σάλι Σέροου, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Επιπλέον, είναι άρχων οφφικιάλιος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Πρώιμη πολιτική καριέρα Ως μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το 2004, ο Πρίμπους, ήταν υποψήφιος για να γίνει πολιτειακός Γερουσιαστής στην Γερουσία του Ουισκόνσιν, όμως απέτυχε να εκλεγεί (48% έναντι 52% του τότε Δημοκρατικού αντιπάλου του). Το 2007, ύστερα από μία επιτυχημένη εκστρατεία, εξελέγη Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στην πολιτεία του Ουισκόνσιν. Δύο χρόνια αργότερα, το 2009, ο Πρίμπους, ανέλαβε διευθυντής νομικών υπηρεσιών (γενικός σύμβουλος) του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (2011-2017) Τον Ιανουάριο του 2011, εξελέγη Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικανών - RNC), ως αντικαταστάτης του Μάικλ Στιλ. Επανεξελέγη ομόφωνα στην θέση το 2013 και το 2015. Παρέμεινε ως Πρόεδρος του Κόμματος, έως τις 19 Ιανουαρίου 2017. Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου (2017) Στις 13 Νοεμβρίου 2016, ο τότε εκλεγμένος Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε ότι ο Ράινς Πρίμπους, θα αναλάμβανε το αξίωμα του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου.Ο Πρίμπους, ανέλαβε το αξίωμα ως 27ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, στις 20 Ιανουαρίου 2017. Παρέμεινε στο αξίωμα έως τις 31 Ιουλίου 2017. https://web.archive.org/web/20140730000548/http://www.gop.com/our-party/leadership/reince-priebus/ http://www.washingtonpost.com/Error/Generic;jsessionid=942A79D7EA2CA8DFC0ADF8CB3E0ECEC2 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 στο National and University Library of Iceland http://topics.nytimes.com/top/reference/timestopics/people/p/reince_r_priebus/index.html
Κριστιάν Παβόν

Ο Κριστιάν Νταβίντ Παβόν (ισπανικά: Cristian David Pavón) (21 Ιανουαρίου 1996) είναι Αργεντίνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος/επιθετικός για τη Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο.

 Ο Παβόν έπαιξε για την Κλουμπ Ατλέτικο Ταγιέρες Κ20 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2012, όταν υπέγραψε το επαγγελματικό του συμβόλαιο για την ομάδα. Το έκανε σε ηλικία 16 ετών. Στις 9 Ιουλίου 2014, ο Παβόν υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπόκα Τζούνιορς. Λος Άντζελες Γκάλαξι (δανεισμός) Στις 8 Αυγούστου 2019, ο Παβόν εντάχθηκε με δανεισμό στην Λος Άντζελες Γκάλαξι του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ για το υπόλοιπο της σεζόν του 2019, με επιλογή για μόνιμη μεταγραφή στο τέλος της σεζόν. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 25 Αυγούστου 2019 εναντίον της Λος Άντζελες ΦΚ. Η ομάδα ενεργοποίησε την επιλογή να παρατείνει το δανεισμό του για τη σεζόν 2020 στις 19 Νοεμβρίου 2019. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ο Παβόν εκπροσώπησε την Ολυμπιακή ομάδα της Αργεντινής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Το 2017, κλήθηκε στην Εθνική Αργεντινής για τους φιλικούς αγώνες εναντίον της Ρωσίας και της Νιγηρίας. Είχε ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο εναντίον της Ρωσίας, δίνονταν ασίστ στον Σέρχιο Αγουέρο για το μοναδικό γκολ του παιχνιδιού. Έδωσε άλλη μια ασίστ στον Αγουέρο στον αγώνα εναντίον της Νιγηρίας σε ένα παιχνίδι που τελικά έληξε με ήττα 4-2. Τον Μάιο του 2018, ο Παβόν ορίστηκε στην προκαταρκτική ομάδα 35 ατόμων της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Αργότερα τον ίδιο μήνα, συμπεριλήφθηκε στην τελική ομάδα 23 ατόμων του Χόρχε Σαμπάολι για τη διοργάνωση και έλαβε τον αριθμό φανέλας Νο 22. Μπόκα Τζούνιορς Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής: 2015, 2016-17, 2017-18 Κύπελλο Αργεντινής: 2014-15 Σούπερ Καπ Αργεντινής: 2018 (Αγγλικά) Προφίλ Κριστιάν Παβόν στο Soccerway
Τα ποδήλατα του Φερνάνδο Τραβέρσο

Στις 24 Μαρτίου του 2001, ο Φερνάντο Τραβέρσο, ένας Αργεντίνος νοσηλευτής, πολιτικός ακτιβιστής και καλλιτέχνης, ξεκίνησε να ζωγραφίζει με στένσιλ μια σειρά από είκοσι-εννέα αληθινού μεγέθους ποδήλατα σε όλους τους δρόμους της πόλη Ροσάριο ως συμβολικό μνημείο στη μνήμη των είκοσι-εννέα φίλων του που απήχθησαν, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Βρώμικου Πολέμου της Αργεντινής . Σήμερα, υπάρχουν 350 ποδήλατα ζωγραφισμένα με στένσιλ σε ολόκληρο το Ροσάριο, που μνημονεύουν κάθε έναν από τους 350 πολίτες της που εξαφανίστηκαν κάτω από την στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής, και την Εθνική Διαδικασία Αναδιοργάνωσης (1976 έως το 1983).

 Για τα περισσότερα μέλη της αντίστασης, τα ποδήλατα ήταν ο κύριος τρόπος μεταφοράς. Όταν οι φίλοι του Τραβέρσο άρχισαν να εξαφανίζονται μετά το πραξικόπημα της Ιζαμπέλ Μαρτίνες ντε Περόν το 1976 και την επακόλουθη de facto προεδρία του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, μόνο τα ποδήλατα τους θα έμεναν πίσω. Βλέποντας ένα παρατημένο ποδήλατο ήταν συχνά το πρώτο σημάδι ότι ο ιδιοκτήτης του είχε εξαφανιστεί. Αυτά τα ποδήλατα που αφέθηκαν να στέκονται στους δρόμους του Ροσάριο έμειναν ως μνημεία σε εκείνους που συνελήφθησαν. Ο Τραβέρσο έκανε αυτά τα μνημεία πιο μόνιμα μέσω της ζωγραφικής με στένσιλ της εικόνας των ποδηλάτων σε κτίρια σε όλη την πόλη. Τώρα, αυτό έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και ο Τραβέρσο συνεργάζεται με πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και με πληγείσες κοινότητες για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για εκείνους που εξακολουθούν να εξαφανίζονται σήμερα. Traverso's Website The Museum of Horrors The Politics of Memory Museums (The Daily Beast) Explanation of the bicycles painted in the streets of Rosario (in Spanish) Good Memory/Buena Memoria (Marcelo Brodsky) 30,000 (Nicolas Guagnini) Αρχειοθετήθηκε 2017-04-09 στο Wayback Machine. Identity (a collaboration by Carlos Alonso, Nora Aslan, Mireya Baglietto, Remo Bianchedi, Diana Dowek, Leon Ferrari, Rosana Fuertes, Carlos Gorranena, Adolfo Nigro, Luis Felipe Noe, Daniel Ontiveros, Juan Carlos Romero and Marcia Schvartz)
Σαμαρίντα

Η Σαμαρίντα είναι πόλη και περιοχή της Ινδονησίας, στο νησί Βόρνεο. Είναι η πολυπληθέστερη πόλη στο Βόρνεο, με 842.691 κατοίκους σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2014.

 Η Σαμαρίντα ήταν μια μικρή πόλη το 1942 με πολλά μικρά κοιτάσματα πετρελαίου στην περιοχή. Καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες μετά την πτώση των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών. Ο πληθυσμός της περιοχής το 2014 ήταν πάνω από 800.000, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 6,7% τα τελευταία 5 χρόνια. Η πλειοψηφία των ανθρώπων της Σαμαρίντα είναι ινδονησιακή και κινεζική καταγωγής. Υπάρχουν επίσης Αμερικανοί, Καναδοί, Ιάπωνες και Κορεάτες που εργάζονται στην πόλη. Ο μέσος όρος ζωής στη Σαμαρίντα ήταν 73,6 έτη το 2014. Οι κύριες θρησκείες της Σαμαρίντα είναι το Ισλάμ, ο Βουδισμός και ο Κομφουκιανισμός. Μια χριστιανική κοινότητα περίπου 89.000 αποτελεί περίπου το 10,2% του συνολικού πληθυσμού. Υπάρχουν επίσης ινδουιστικές κοινότητες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Samarinda στο Wikimedia Commons
Κορυφή του Αδάμ

Η Κορυφή του Αδάμ (σιναλέζικα: සමනල කන්ද, Σαμαναλακάντα) είναι ένα κωνικό ιερό βουνό που βρίσκεται στη Νοτιοδυτική Σρι Λάνκα με ύψος 2.243 μέτρων. Είναι γνωστή για το Σρι Πάντα (σιναλεζικά: ශ්‍රී පාද), δηλαδή το «ιερό αποτύπωμα», έναν σχηματισμό βράχου 1,8 μέτρων, που στη βουδιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Βούδα, στην ινδουιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Χάνουμαν ή του Σίβα (ταμίλ: சிவனொளிபாதமலை, «Σιβανολιπάταμαλαϊ»), δηλαδή, «βουνό του φωτός του Σίβα», και σε ορισμένες ισλαμικές και χριστιανικές παραδόσεις θεωρείται το αποτύπωμα του Αδάμ, ή του Αγίου Θωμά.

 Το βουνό βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των κεντρικών υψιπέδων, στις επαρχίες Ρατναπούρα και Νουβάρα Ελίγια της περιφέρειας Σαμπαραγκαμούα και της Κεντρικής Περιφέρειας αντίστοιχα. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρατναπούρα και 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χάττον. Η γύρω περιοχή είναι σε μεγάλο βαθμό δασώδης, ενώ δεν υπάρχει άλλο βουνό συγκρίσιμου ύψους κοντά. Η περιοχή γύρω από το βουνό είναι βιότοπος, φιλοξενώντας πολλά ζώα όπως ελέφαντες και λεοπαρδάλεις και ενδημικά φυτά. Η Κορυφή του Αδάμ είναι σημαντική ως υδάτινο κοίτασμα. Οι επαρχίες νότια και ανατολικά του βουνού είναι πλούσιες σε πετρώματα, δίνοντας την αρχαία ονομασία Ρατναντβίπα στο νησί. Το Σρι Πάντα αναφέρεται για πρώτη φορά (ως Σαμανθακούτα) στη Ντιπαβάμσα, το παλαιότερο χρονικό στη γλώσσα Πάλι, (4ος αιώνας), και επίσης στο χρονικό του 5ου αιώνα Μαχαβάμσα, όπου αναφέρεται ότι ο Βούδας επισκέφθηκε την κορυφή του βουνού. Το χρονικό Ρατζαβαλίγια αναφέρει ότι ο Βασιλιάς Βαλαγκάμπα (1ος αιώνας π.Χ.) είχε καταφύγει στα δάση της Κορυφής του Αδάμ για να προστατευτεί από εισβολείς από την Ινδία και αργότερα επέστρεψε στην Ανουρανταπούρα. Το Μαχαβάμσα αναφέρει και πάλι την επίσκεψη του Βασιλιά Βιτζαγιαμπάχου Α΄ (1058–1114) στο βουνό. Ο διάσημος Κινέζος προσκυνητής και Βουδιστής ταξιδιώτης Φα Χιεν έμειναν στη Σρι Λάνκα το 411–12 μ.Χ. και αναφέρει το Σρι Πάντα, αν και δεν είναι σαφές εάν το επισκέφτηκε. Ο Ιταλός έμπορος Μάρκο Πόλο στα Ταξίδια το 1298 μ.Χ. σημείωσε ότι η Κορυφή του Αδάμ ήταν ένα σημαντικό μέρος προσκυνήματος, αλλά δεν ανέφερε ίχνος στο βράχο. Ο Άραβας ταξιδιώτης Ιμπν Μπατούτα ανέβηκε στην κορυφή του βουνού που ονόμασε Σαραντίμπ το 1344 μ.Χ. Στην περιγραφή του αναφέρει μια σκάλα και σιδερένιους ορθοστάτες με αλυσίδες για να βοηθούν τους προσκυνητές. Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή από έναν Άγγλο έγινε από τον υπολοχαγό Ουίλιαμ Μάλκολμ του 1ου συντάγματος της Κεϋλάνης στις 26 Απριλίου του 1815, από την πλευρά της Ρατναπούρα. Η έκθεση του για την ανάβαση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης της 10ης Μαΐου του 1815. Ο Τζον Ντέιβι, αδελφός του διάσημου χημικού Χάμφρι Ντέιβι, επισκέφθηκε την κορυφή το 1817. Κατέγραψε την παρατήρησή του, ένα τεράστιο αποτύπωμα ποδιού σκαλισμένο σε πέτρα και διακοσμημένο με ένα μόνο περιθώριο ορείχαλκου και γεμάτο με πολύτιμους λίθους.
Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων (πραίτωρ το 174 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων, λατιν.: Lucius Cornelius P.f. P.n. Scipio, (άκμασε το 174 π.Χ.), ήταν Ρωμαίος πραίτορας το 174 π.Χ.. Ήταν ο νεότερος γιος του Π. Κ. Σκιπίωνα τού Αφρικανού, του μεγάλου Ρωμαίου στρατηγού και πολιτικού από τη σύζυγό του Αιμιλία. Ήταν γιος (P.f., δηλ. Puplius filius) και εγγονός (P.n., δηλ. Puplius neptis) Ρωμαίων υπάτων, αλλά η προσωπική του ζωή και η πολιτική του σταδιοδρομία αλλοιώθηκαν από τις άσωτες συνήθειές του και πιθανώς από τη συνεχιζόμενη κακή του υγεία.

 Τίποτε δεν είναι γνωστό για την πρώιμη ζωή του Λεύκιου, εκτός από το ότι γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού πολέμου (218-202 π.Χ.). Αν οι γονείς του παντρεύτηκαν περίπου το 212 π.Χ. (πιθανόν νωρίτερα ή αργότερα), και αν είχε μεγαλύτερο αδελφό, πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 210 π.Χ. ή το 209 π.Χ. όταν ο πατέρας του βρισκόταν ήδη στην Hispania. Σε αυτή την περίπτωση, θα είχε περάσει ολόκληρη την παιδική του ηλικία βλέποντας λίγα πράγματα από τον πατέρα του, που κέρδιζε εδάφη της Ρώμης στην Ιβηρική και στη συνέχεια νίκησε στη Zάμα τον Αννίβα. Ο Λεύκιος είναι πιο αξιοσημείωτος, επειδή είναι πιθανώς ο ανώνυμος γιος, που αιχμαλωτίστηκε από πειρατές περί το 192 π.Χ. Αυτός ο γιος αφέθηκε ελεύθερος χωρίς λύτρα από τον Αντίοχο Γ' της Συρίας πριν από τη μάχη της Μαγνησίας (190 π.Χ.). Το γεγονός ότι ο Π. Κ. Σκιπίων δεν πλήρωσε λύτρα για την απελευθέρωση τού γιου του, τού προκάλεσε πολιτικά προβλήματα με τη Σύγκλητο δύο χρόνια αργότερα. Είναι πιθανό ότι ο Λεύκιος έμαθε στη Συρία τις φαύλες συνήθειες και τον τρόπο ζωής, που σημάδεψαν το υπόλοιπο της ζωής του. Το 174 π.Χ. εξελέγη πραίτωρ (preator) με τη βοήθεια τού πρώην γραμματέα τού πατέρα του, Γάιου Κικερείου, τώρα ενός αρκετά πλούσιου ελεύθερου. Ωστόσο, την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε από τη Σύγκλητο, ένα χαμηλό σημείο για τους Σκιπίωνες. Η ημερομηνία τού τέλους του είναι άγνωστη, αλλά πιθανότατα απεβίωσε μεταξύ 174 π.Χ. και 170 π.Χ. Επειδή ο αδελφός του Πόπλιος δεν είχε άρρενες κληρονόμους, είναι πιθανό το τέλος του Λεύκιου να ανάγκασε τον Πόπλιο να υιοθετήσει τον πρώτο του εξάδελφο ως κληρονόμο του. Αυτός ο θετός γιος ήταν ο Σκιπίων Αιμιλιανός.
Αρθρίτις κροταφογναθικής αρθρώσεως

Η Αρθρίτις της Κροταφογναθικής Αρθρώσεως (Temporomandibular Joint Arthritis) είναι μια συχνή σχετικά κλινική οντότητα, η οποία εκδηλώνεται σε νέα συνήθως άτομα (από 20-50 ετών) με πόνο στην κροταφογναθική άρθρωση κατά την μάσηση και κατά το χασμουρητό (βαθύ άνοιγμα) (Χαράλαμπος Γκούβας, 1995). Η φλεγμονή της αρθρώσεως προφανώς αφορά όλα τα ανατομικά στοιχεία της από τον υμένα, το δίσκο, το χόνδρο αλλά και τον τένοντα του έξω πτερυγοειδούς μυός (Χαράλαμπος Γκούβας, 1998).

 Η περιπλοκότητα της κατασκευής αυτής της αρθρώσεως (βλέπε φωτογραφία) όπως και η ιδιομορφία της να κινείται κάνοντας υπεξάρθρημα στο άνοιγμα, εξηγεί τις συχνές φλεγμονές της. Συχνά εκλυτικά αίτια αρθρίτιδας της κροταφογναθικής είναι η υπερκαταπόνηση στη μάσηση, η χάσμη (χασμουρητό), η συνεχής μάσηση τσίχλας ή σκληρών τροφίμων, αλλά και άλλοι αστάθμιτοι παράγοντες όπως ιογενείς λοιμώξεις και σπάνια ρευματολογικά νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτις. Η αναφερόμενη τραυματική βλάβη του ενδαρθρικού μηνίσκου της κροταφογναθικής δεν έχει τεκμηριωθεί στατιστικά με σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους όπως είναι η μαγνητική τομογραφία. Ο κρότος πού αισθάνονται συχνά οι ασθενείς δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρόκειται για ρήξη του διάρθριου μηνίσκου, αλλά συχνά πρόκειται για απλή αναπήδησή του από την πίεση του κονδύλου της κάτω γνάθου. Στο Κλασσικό σύγγραμμα Κλινικής Ορθοπεδικής εξέτασης ‘’Clinical Orthopaedic Examination’’ του Stanley Hoppenfeld (Lippincot Editions, USA, 1977), υπάρχει ειδικό κεφάλαιο με πρωτόκολλο κλινικής εξέτασης της κροταφογναθικής άρθρωσης. Περιλαμβάνει τις εξής παραμέτρους (πρωτότυπο κείμενο στα Αγγλικά): Name of Patient, Birth Date, Examination Date, Inspection, Bony Palpation, Soft Tissue Palpation, External Pterygoid Muscle, Articular Disc, Range of Motion, Active Range of Motion, Passive Range of Motion, Neurologic Examination, Opening the Mouth, Closing the Mouth, Jaw Reflex, Special Tests, Shvostek Test, Related Areas: p.e. Parotid Gland, Facial nerve, Radiography. Παλιά, μέχρι και τη δεκαετία 80, επικρατούσαν ακραίες και άσκοπες τακτικές θεραπείας της αρθρίτιδας της κροταφογναθικής, λόγω της άγνοιας της ανατομίας και της παθοφυσιολογίας της. Γινόταν περίδεση οδόντων άνω και κάτω γνάθου από οδοντίατρο ή γναθοχειρουργό και ο ασθενής σιτίζονταν για 1 μήνα με ρευστή τροφή με καλαμάκι. Σήμερα η θεραπεία της παθήσεως είναι πολύ απλή και πρακτικά τεκμηριωμένη. Χρειάζεται απλώς για 10-20 μέρες αποφυγή μάσησης σκληρών τροφών και φάρμακα αντιφλεγμονώδη. Συνήθως τα συμπτώματα υποχωρούν σε 5-10 μέρες. Σε σπάνιες περιπτώσεις πού δεν υποχωρήσουν τα ενοχλήματα μπορεί να γίνουν τοπικά φυσικοθεραπείες με υπέρηχο ή Laser ή σπανιώτατα να γίνει τοπικά ½ ένεσης Κορτιζόνης Celestone ® Chronodose. (Χαράλαμπος Γκούβας, 2007). Θεωρητικά υπάρχει και εγχείρηση αφαίρεσης ενός ραγέντος κροταφογναθικού δίσκου από γναθοχειρουργό, αλλά αυτό δεν αποτελεί τακτική συνήθη λόγω των κινδύνων εκ του προσωπικού νεύρου.
Άγιος Ιωάννης Σταβιών Ηρακλείου

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της κοινότητας Σταβιών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόφινα, του δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται κοντά στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Κόφινα και δυτικά του ακρωτηρίου Μαρτέλος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει 60 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σταβιών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σταβιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόφινα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κόφινα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας. Η παραλία του οικισμού Η παραλία «Ελυγιά» στις εκβολές του φαραγγιού Βαλαχά, ανατολικά μετά το χαρακτηριστικό ακρωτήρι του οικισμού Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στο ακρωτήρι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000) eetaa.gr
Γκούσταβ Άισμαν

Ο Γκούσταβ Ιβάνοβιτς Άισμαν (ρωσικά : Густав Иванович Эйсман) (1824, Κίεβο, Ρωσική Αυτοκρατορία - 1884, Κίεβο, Ρωσική Αυτοκρατορία) ήταν ιδιοκτήτης πολλών ακινήτων στο Κίεβο, καθηγητής στο αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο του Αγίου Βλαντιμίρ του Κιέβου, και δήμαρχος Κιέβου το 1872-1873 και το 1879-1884.)

 Ο Άισμαν γεννήθηκε στο Κίεβο, σε οικογένεια ενός πλούσιου φαρμακοποιού, ήταν απόγονος ενός Λουθηρανού πάστορα Σαξονικής-Κοβουργικής καταγωγής, που μετακόμισε στο Κίεβο το 1812. Έχοντας λάβει πλήρη εκπαίδευση στο σπίτι, το 1841 εισήλθε στη νομική σχολή του αυτοκρατορικού πανεπιστήμιου του Αγίου Βλαντιμίρ του Κιέβου, από το οποίο αποφοίτησε το 1845 και έλαβε πτυχίο νομικής. Το 1847 έλαβε μεταπτυχιακό στο αστικό δίκαιο και τον Σεπτέμβριο του 1848 ανέλαβε βοηθητική θέση στο τμήμα αστικού δικαίου στο πανεπιστήμιο της πατρίδας του. Δίδαξε αρχαία και σύγχρονη ιστορία της ρωσικής νομοθεσίας και οικογενειακό δίκαιο. Από το 1856, υπηρέτησε ως γραμματέας της νομικής σχολής του πανεπιστημίου, το 1861 έλαβε τον βαθμό του κρατικού συμβούλου, την ίδια χρονιά, μετά το θάνατο του πατέρα του, συνταξιοδοτήθηκε. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες ακινήτων στο Κίεβο, αλλά κατείχε και πολλά κτήματα και ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίου τούβλων στο Lybid. Στις πρώτες εκλογές για τη Δούμα της πόλης μετά την υιοθέτηση των νέων κανονισμών πόλης τον Ιανουάριο του 1871, ο Άισμαν εξελέγη,, κι εντάχθηκε στην κυβέρνηση της πόλης, αλλά τον Μάιο της ίδιας χρονιάς παραιτήθηκε. Το 1872, εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος, αλλά το 1873 αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω οικογενειακού πένθους - η κόρη του Άισμαν πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού και ο γαμπρός του αυτοκτόνησε πέφτοντας από τη Γέφυρα των Αλυσίδων. Το 1875 επανεξελέγη στη δούμα της πόλης, εξελέγη και πάλι δήμαρχος, αλλά αρνήθηκε να δεχτεί τη θέση, αντί γι' αυτόν, ο Νικολάι Ρενενκάμπφ εξελέγη στη θέση του δημάρχου. Μετά τις τρίτες εκλογές το 1879, ο Άισμαν επανεκλέγει δήμαρχος και παρέμεινε στην θέση ως τον θάνατο του. Υπήρξε αυταρχικός δήμαρχος και μερικές φορές έδινε λύσεις σε δημοτικά προβλήματα με δικά του έξοδα. Λίγο πριν πεθάνει του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου Γ' τάξεως. Πέθανε στις 11 Απριλίου 1884 με τον βαθμό του κρατικού συμβούλου, κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Μπαΐκοβε.
Timeo hominem unius libri

Timeo hominem unius libri που σημαίνει φοβούμαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου, κατά το «Time Danaos et dona ferentes= φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» του Βιργιλίου που αναφέρεται στην Αινειάδα, είναι μια λατινική φράση που αποδίδεται στον Ακινάτη.

 Η φράση αντιπαραβλήθηκε από ορισμένους με τη ρήση του Αρχίλοχου : «πόλλ᾽ οἶδ᾽ ἀλώπηξ, ἀλλ᾽ ἐχῖνος ἓν μέγα» (απόσπασμα 201 West) δηλαδή «Πολλά ξέρει η αλεπού ενώ ο σκαντζόχοιρος ένα (αλλά) μεγάλο» και ερμηνεύτηκε ότι η ενασχόληση με το κεφαλαιώδες και ουσιαστικό βιβλίο που έχει ως αποτέλεσμα τη βαθύτερη γνώση, μας απαλλάσσει από περιττά και ανώφελα πράγματα. Ενώ η δεύτερη εκδοχή που υιοθετείται από τον Ακινάτη, λόγω του εύρους των γνώσεων του, μπορεί να συγκριθεί με τον στίχο του Αισχύλου «χωρίς τα άλλα είμαι μονόφρων» που αιτιοκρατείται από την απόλυτη προσήλωση του ατόμου στην μονομέρεια που έχει ως συνέπεια τη μονοφροσύνη, που κάτω από κατάλληλες συνθήκες, οδηγεί στο φανατισμό και στη σύγκρουση. δίχα δ' ἄλλων μονόφρων εἰμί. Λουκιανός, Ερμότιμος ή περί αιρέσεων Lucuzioni latine
Θαλασσαετός (γένος)

Ο Θαλασσαετός ή επιστημονικά Αλιαετός (Haliaeetus) είναι γένος αρπακτικών πουλιών της τάξης Αετόμορφα. Περιλαμβάνει όλους τους θαλασσαετούς και τους ψαραετούς, πλην του ψαραετού του είδους Pandion haliaetus. Στην Ελλάδα απαντάται ο ευρωπαϊκός θαλασσαετός.

 Οι θαλασσαετοί έχουν ευρεία κατανομή σε όλον τον κόσμο, από τη Σιβηρία εώς την Αυστραλία, πλην της Νοτίου Αμερικής και της Ανταρκτικής. Σε αντίθεση με τους περισσότερους αετούς, οι θαλασσαετοί προτιμούν τους υγρότοπους, από αλπικές λίμνες μέχρι ανοιχτά πελάγη, όπου προσλαμβάνουν την κύρια πηγή τροφής τους, τα ψάρια. Μερικά είδη πηγαίνουν και σε ιχθυοκαλλιέργειες για πιο εύκολη συλλογή τροφής. Φωλιάζουν σε κορυφές κωνοφόρων δέντρων γενικά κοντά στο νερό, ενώ τα είδη που ζουν σε τροπικές περιοχές φωλιάζουν σε ποικιλίες τροπικών δέντρων. Το γένος Αλιαετός περιλαμβάνει 8 είδη: (Ευρωπαϊκός) Θαλασσαετός (Haliaeetus albicilla) Λευκοκέφαλος θαλασσαετός (Haliaeetus leucochephalus) Λευκόγαστρος θαλασσαετός (Haliaeetus leucogaster) Θαλασσαετός του Σανφόρντ (Haliaeetus sanfordi) Θαλασσαετός του Στέλερ (Haliaeetus pelagicus) Αφρικανικός ψαραετός (Haliaeetus vocifer) Ψαραετός της Μαδαγασκάρης (Haliaeetus vociferoides) Καστανός ψαραετός (Haliaeetus leucoryphus)
Γκρυγιέρ

Το χωριό της Ελβετίας Γκρυγιέρ (Gruyères) βρίσκεται στις Άλπεις και απέχει 121 χλμ από τη Γενεύη και 56 χλμ από τη Λωζάνη. Έχει σπίτια του 15ου και του 17ου αιώνα, ενώ από πάνω του δεσπόζει το Σατό ντε Γκρυγιέρ. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός και το καλοκαίρι επικρατεί συνωστισμός.

 Σατό ντε ΓκρυγιέρΤο κάστρο αυτό χτίστηκε τον 11ο αιώνα και μέχρι τα μέσα του 16ου αιώνα κατοικούσαν εδώ οι κόμητες του Γκρυγιέρ. Τότε, ο χρεοκοπημένος 19ος κόμης το έσκασε και η γη του μοιράστηκε στους άρχοντες της Βέρνης και του Φριμπούρ. Το 1848 το κάστρο αγοράστηκε από την εύπορη οικογένεια Μποβύ της Γενεύης, η οποία το ανακαίνισε. Το 1939 πέρασε στη δικαιοδοσία των καντονιακών αρχών του Φριμπούρ. Σήμερα στις αίθουσες με τις νωπογραφίες και με τα μεγαλοπρεπή τζάκια, στεγάζεται μουσείο. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται φλαμανδικές ταπισερί του 16ου αιώνα και λάφυρα από τη μάχη του Μούρτεν (1476). Επίσης υπάρχουν έργα του μεγάλου ζωγράφου Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό (1796-1875), ο οποίος έμεινε για ένα διάστημα στο κάστρο. Λα Μαιζόν ντε ΓκρυγιέρΓαλακτοκομείο στην άκρη του χωριού, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει πώς παρασκευάζεται το τοπικό τυρί γκριγιέρ (gruyère), που προσομοιάζει με την ελληνική γραβιέρα και συχνά συγχέεται μ' αυτήν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gruyères στο Wikimedia Commons Ιστοχώρος τυριού Le Gruyère A.O.P. (Αγγλικά)
Φραγκίσκος ντε Πάουλα του Λίχτενσταϊν

Ο Φραγκίσκος ντε Πάουλα, γερμ. Franz de Paula (25 Φεβρουαρίου 1802 - 31 Μαρτίου 1887) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν νεότερος αδελφός του Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Ιωακείμ-Έγκον λάντγκραβου του Φύρστενμπερκ-Βάιτρα. Τον αδελφό του διαδέχθηκαν οι γιοί εκείνου Ιωάννης Β΄ άγαμος και Φραγκίσκος άτεκνος. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο εγγονός του Φραγκίσκου ντε Πάουλα, ο Άλοϋς, ο οποίος προτίμησε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Β΄. Ο Φραγκίσκος ντε Πάουλα απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 85 ετών. Νυμφεύτηκε το 1841 την Ιουλία (1818-1895), κόρη του Άλφρεντ-Βόιτσεχ Ποτόκι, ευγενούς από την Πολωνία και είχε τέκνα: Αλφρέδος 1842-1907. Άλοϋς 1846-1920. Ερρίκος-Κάρολος-Αύγουστος 1853-1914, άγαμος. Egger: Liechtenstein Franz Prinz von und zu. In: Austrian Biographical Dictionary 1815-1950 (ÖBL). Volume 5. Science Academy of Austria, Vienna 1972, Pag. 204.
Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Ελλάδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος περιέχει όλες τις στρατιωτικές βάσεις της Ελλάδας. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και μικρά αποσπάσματα του στρατού διασκορπισμένα σχεδόν σε κάθε περιοχή της χώρας, ιδιαίτερα στις ακριτικές, αλλά εδώ αναφέρονται οι αξιοσημείωτες στρατιωτικές βάσεις με στρατηγική σημασία.

 Λάρισα 39°37′53″N 22°24′27″E Κοζάνη 40°17′36″N 21°46′43″E Κουφόβουνο 41°21′01.5″N 26°25′13″E Αλεξανδρούπολη 40°51′47″N 25°51′56″E Μεγάλο Πεύκο 38°00′26″N 23°25′44″E Πάχη 37°58′50″N 23°23′12″E Στρατόπεδο Μαλούντα Στρατόπεδο Αγίου Ιωάννη Στρατόπεδο Αθαλάσσας Ναύσταθμος Σαλαμίνας 37°58′10″N 23°31′40″E Ναύσταθμος Κρήτης (Σούδα Χανίων) 35°29′46.5″N 24°08′51.5″E Ναύσταθμος Αμφιάλης Σ.Δ.Α.Μ. (Στρατηγείο Διοικήσεως Ανατολικής Μεσογείου) 38°00′17″N 23°50′21″E [1] Ραδιοφωνικός σταθμός του Ναυτικού 38°09′12.6″N 024°01′40″E Ναυτική Βάση Νοτίου Ευβοϊκού 38°11′28″N 024°03′48″E Κέντρο Λήψεως Αιγίνης 37°45′55″N 023°33′27.5″E Ναυτικό Π/Ρ Κυριαμαδίου 35°18′05″N 26°17′34″E Ναυτικό Π/Ρ Κυθήρων Ναυτικός Σταθμός Κέρκυρας Ναυτικός Σταθμός Λήμνου 39°52′15″N 25°03′19″E Ναυτικός Σταθμός Ρόδου Ναυτικός Σταθμός Λέσβου Ναυτικός Σταθμός Χίου Ναυτικός Σταθμός Σάμου Ναυτικός Σταθμός Σαμοθράκης Ναυτικός Σταθμός Κω Ναυτικός Σταθμός Σκύρου Κ.Ε. Πόρος Κ.Ε. Παλάσκας Ν.Β. Κανελλόπουλος Ν.Δ.Β.Ε. (Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος) Ν.Δ.Α. (Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου) Ν.Δ.Ι. (Ναυτική Διοίκηση Ιονίου) Κ.Σ.Α.Ν. (Κεντρικός Σταθμός Αυτοκινήτων Ναυτικού) Αρχηγείο Στόλου Κέντρο Εκπομπής Αγγελοχωρίου Θεσσαλονίκης Προμηθευτικός Οργανισμός Ναυτικού (Π.Ο.Ν.) Ναυτικό Μουσείο Πειραιώς Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (Σ.Μ.Υ.Ν.) Θ/Κ Αβέρωφ Α/Τ Βέλος Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Αγρινίου Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας Κρατικός Αερολιμένας Αράξου - (Πάτρα) Αεροπορική Βάση Δεκέλειας (Τατόι) Αεροπορική Βάση Ελευσίνας 38°03′50″N 23°33′21″E Αεροπορική Βάση Τανάγρας 38°20′23″N 23°33′52″E Κρατικός Αερολιμένας Λάρισας «Θεσσαλία» Διεθνής Αερολιμένας Χανίων «Ιωάννης Δασκαλογιάννης» Αεροδρόμιο Τυμπακίου Αεροδρόμιο Σέδες (Θεσσαλονίκη) Αεροπορική Βάση Τριπόλεως Αεροδρόμιο Λήμνου Αεροδρόμιο Σκύρου 38°58′03″N 24°29′02″E Κρατικός Αερολιμένας Καστελλίου Αεροδρόμιο Ακτίου Αεροδρόμιο Μαριτσών / Ρόδου Αεροδρόμιο Λαμίας Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Τουρκίας
Ταγιέ Ταϊβό

Ο Ταγιέ Ισμαΐλα Ταϊβό (16 Απριλίου 1985) είναι Νιγηριανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στην ΧΓΚ Ελσίνκι. Είναι γνωστός για τα δυνατά και πολύ καλά μακρινά του σουτ, ενώ έχει πολύ καλές ικανότητες στην εκτέλεση των στημένων φάσεων. Η βασική θέση του Ταϊβό είναι αυτή του αριστερού μπακ.

 Ο Ταγιέ Ταϊβό γεννήθηκε στο Λάγκος της Νιγηρίας. Αφού πέρασε μια χρονιά στην ομάδα της Β' Κατηγορίας Νιγηρίας, Γκάμπρος Ιντερνάσιοναλ, ο Ταϊβό αποκτήθηκε από την ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Νιγηρίας, Λόμπι Σταρς. Πέρασε μία σεζόν στους Λόμπι Σταρς. Το 2005, σε ηλικία 20 ετών, ο Ταϊβό αποκτήθηκε από την γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Το σκεπτικό της απότκησής του, ήταν να καλύψει το κενό που είχε αφήσει η αποχώρηση του Μπιτσεντέ Λιζαραζού για την Μπάγερν Μονάχου. Ο Νιγηριανός αριστερός μπακ πέτυχε το νικητήριο γκολ της Μαρσέιγ απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, στις 21 Μαρτίου 2010, με ένα δυνατό αριστερό σουτ από μακρινή απόσταση. Πέτυχε, επίσης, το νικητήριο τέρμα της Μαρσέιγ, απέναντι στην ΟΣ Μπουλόν, στις 17 Απριλίου 2010. Στις 23 Απριλίου 2011, ο Ταϊβό πέτυχε το μοναδικό τέρμα της ομάδας του στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2011 που έλαβε χώρα στο Σταντ ντε Φρανς, με αντίπαλο την Μονπελιέ ΣΚ. Μετά τον αγώνα, ο Ταϊβό πήρε ένα μικρόφωνο και άρχισε να τραγουδά με τους οπαδούς της ομάδας έναν υβριστικό σύνθημα με αποδέκτη την Παρί Σεν Ζερμέν, μια πράξη που λίγο έλειψε να του κοστίσει την τιμωρία του από την LFP. Στις 9 Μαΐου 2011, ο, τότε, προπονητής της ΑΚ Μίλαν, Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, επιβεβαίωσε την απόκτηση του Ταϊβό, καθώς και του Γάλλου αμυντικού Φιλίπ Μεξές. Οι δυο τους θα αγωνίζονταν στην Μίλαν για την σεζόν 2011-12. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 24 Σεπτεμβρίου 2011 σε μία εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της Τσεζένα, όπου αντικαταστάθηκε, στην συνέχεια, από τον Λούκα Αντονίνι. Τον Δεκέμβριο του 2011, έδωσε συνέντευξη στην γαλλική εφημερίδα L'Équipe, δηλώνοντας απογοητευμένος από την κατάσταση στην ΑΚ Μίλαν, αναφέροντας προβλήματα με τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι και το γεγονός πως αγωνιζόταν ελάχιστα. Αν και περνούσε το μεγαλύτερο τμήμα της σεζόν στον πάγκο των αναπληρωματικών της ομάδας του, ο Ταϊβό ξεκαθάρισε πως παρέμενε πιστός στην ιταλική ομάδα. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς εξασφάλισε την απόκτηση του Ταϊβό από την Μίλαν, υπό την μορφή δανεικού έως το τέλος της σεζόν, με οψιόν αγοράς του παίκτη ύψους £3.5 εκατομμυρίων. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του την 1η Φεβρουαρίου, σε έναν αγώνα της νέας του ομάδας απέναντι στην Άστον Βίλα που έλαβε χώρα στο Μπέρμινγκχαμ, και ο οποίος έλειξε ισόπαλος με σκορ 2-2. Μετά από δύο αγώνες με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, ο Ταϊβό έκανε δηλώσεις στις οποίες ανέφερε πως θα παρέμενε στην ομάδα και μετά την λήξη του δανεισμού του. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την ομάδα με μία εξαιρετική εκτέλεση φάουλ από απόσταση 27 γιαρδών, στην ήττα της ομάδας του με σκορ 3-1 από την Σάντερλαντ ΦΚ, στις 24 Μαρτίου 2012. Στις 31 Ιουλίου 2012, ο Ταϊβό εντάχθηκε στην ΦΚ Ντιναμό Κιέβου ως δανεικός για έναν χρόνο με οψιόν αγοράς του με την λήξη της σεζόν. Προφίλ από την LFP
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1949

Το Α΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου 1949 στη Νέα Φιλαδέλφεια, με αφετηρία και τερματισμό το γήπεδο της ΑΕΚ και τον κυρίως αγώνα να διεξάγεται στο εκεί Άλσος, σε διαδρομή μήκους 1.200μ.

 Ο πρώτος δοκιμαστικός αγώνας ανωμάλου δρόμου γυναικών στην Ελλάδα διεξήχθη από την ΤΕ Γυναικών του ΣΕΓΑΣ στις 1 Φεβρουαρίου 1949 στο Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, σε απόσταση 800μ. Συμμετείχαν 15 αθλήτριες και τερμάτισαν οι 11. Η νικήτρια Τασία Καρολόγου έκανε χρόνο 2.59.0. Η επιτυχία του δοκιμαστικού αυτού αγώνα, που είχε χαρακτήρα ανεπίσημου περιφερειακού αγώνα Αττικής, οδήγησε το ΣΕΓΑΣ στην προκήρυξη του πρώτου πανελληνίου πρωταθλήματος. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στις 30 Ιανουαρίου 1949 στη Νέα Φιλαδέλφεια. Αφετηρία και τερματισμός του υπήρξε το γήπεδο της ΑΕΚ. Ο αγώνας διεξήχθη στο γειτονικό Άλσος, σε διαδρομή μήκους 1.200μ. Μετείχαν 17 αθλήτριες από τρία σωματεία: Παναθηναϊκός (10), Πανελλήνιος (5) και Πανιώνιος (2). Τερμάτισαν οι 11. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Τασία Καρολόγου του Πανιωνίου, ενώ στο ομαδικό πρώτευσε ο Παναθηναϊκός. Οι 17 αθλήτριες που έλαβαν μέρος στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα γυναικών ανωμάλου δρόμου ήταν οι εξής: Παναθηναϊκός (10): Λάβδα, Χαλκιαδάκη, Αλεξάνδρου, Παναγιωτοπούλου, Ρομποτά, Πατέλη, Κωνσταντινίδου, Δημητροπούλου, Κούγια, Καγκαδή. Πανελλήνιος (5): Κουμανάκου, Σταμάτη, Κολιδάκη, Λομπιάνκο, Τσόχλη. Πανιώνιος (2): Καρολόγου, Φραγκίσκου. *Στη βαθμολογία δεν υπολογίστηκαν οι βαθμοί των θέσεων των αθλητριών του Πανιωνίου που δεν είχε πλήρη ομάδα με τρεις αθλήτριες. "Αθλητική Ηχώ", 28/2/1949. "Ελευθερία", 3/2/1949.