Ελληνική μαφία

Η ελληνική μαφία είναι όρος που χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε διάφορα στοιχεία οργανωμένου εγκλήματος που προέρχονται από την Ελλάδα. Οι αυτόχθονες οργανωμένες εγκληματικές ομάδες είναι καλά εδραιωμένες στα μεγαλύτερα ελληνικά αστικά κέντρα, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Το οργανωμένο έγκλημα έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα, εν μέρει, χάρη στην εκτεταμένη πολιτική διαφθορά στην ίδια τη χώρα. Η ελληνική μαφία δεν πρέπει να συγχέεται με τις ελληνικές συμμορίες δρόμου, οι οποίες συμμετέχουν σε μικρότερα εγκλήματα. Εκτός των εγχώριων ελληνικών εγκληματικών οργανώσεων, οι μαφίες της Αλβανίας, της Σικελίας, της Ρωσίας και της Γεωργίας, καθώς και η Καμόρα, ενεργοποιούνται στην Ελλάδα σε συνεργασία με τα εγχώρια εγκληματικά συνδικάτα.Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο όρος "ελληνική μαφία" μπορεί επίσης να περιλαμβάνει ή να αναφέρεται ειδικώς, σε διάφορες ελληνοαμερικανικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος. Αξιοσημείωτες ομάδες ελληνικής ή ελληνοαμερικανικής οργανωμένης εγκληματικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες, περιλαμβάνουν: την ελληνική μαφία της Φιλαδέλφεια στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια και την οικογένεια Βελέντζα στη Νέα Υόρκη. Οι ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες διαφέρουν ως προς την έκταση των συνδέσεών τους με τις ομάδες της ελληνικής μαφίας στην Ευρώπη. Ορισμένες ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες, ενδέχεται να είναι μόνο χαλαρά συνδεδεμένες ή ακόμη και εντελώς ανεξάρτητες από τις ελληνικές ομάδες μαφίας στην Ευρώπη, ενώ ορισμένες ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες μπορεί ουσιαστικά να είναι αμερικανικές επεκτάσεις ελληνικών ομάδων μαφίας στην Ευρώπη.

 Οι Έλληνες αρχηγοί του εγκλήματος περιγράφονται ως νονοί της νύχτας. Σε μεγάλο βαθμό λειτουργούν ως ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, οι ελληνικές εγκληματικές ομάδες είναι σε θέση να εκμεταλλεύονται τις παράνομες επιχειρήσεις τους από εκεί. Σε αντίθεση με την αλβανική μαφία ή τη σικελική μαφία, οι ελληνικές εγκληματικές ομάδες ακολουθούν την ίδια δομή που έχουν οι οργανωμένες συμμορίες της γαλλικής Milieu ή της ολλανδικής Penose. Στο εσωτερικό της χώρας, είναι σε μεγάλο βαθμό μικρότεροι πυρήνες οργανωμένου εγκλήματος, μερικές φορές οικογενειακοί, οι οποίοι συνεργάζονται, αλλά από καιρό σε καιρό συγκρούονται μεταξύ τους. Υπάρχουν περίπου 217 γνωστοί εγχώριοι εγκληματίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Σε διεθνές επίπεδο, οι πρακτικές λαθρεμπορίου και εκβιασμού έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια και δεν βασίζονται απαραίτητα μόνο στους Έλληνες πολίτες. Με την ανάγκη διείσδυσης και χειραγώγησης πολλών τύπων επιχειρήσεων προκειμένου να διεξαχθεί επιτυχώς λαθρεμπόριο σε διεθνές επίπεδο, οι οργανώσεις αυτές μοιάζουν περισσότερο με διεθνή επαγγελματικά καρτέλ, παρά με παραδοσιακές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος. Εκτιμάται ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έχουν δολοφονηθεί περισσότερα από 60 άτομα που σχετίζονται με τα κυκλώματα της νύχτας. Οι πιο πολλές από αυτές τις δολοφονίες αφορούν «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» που συνήθως έχουν να κάνουν με το μοίρασμα περιοχών ανάμεσα σε αντίπαλες συμμορίες. Από τα πιο γνωστά συμβόλαια θανάτου είναι: Στις 2 Αυγούστου 1991 του Θεόδωρου Καλλιμώρου. Στις 9 Μαρτίου 1992 του Κώστα Δεληκάρη. Στις 5 Ιουλίου 1996 του Γιώργου Φραγκογιάννη. Στις 12 Νοεμβρίου 1999 του Γιάννη Σωτηρόπουλου ή «Τσέλιγκα». Στις 19 Φεβρουαρίου 2000 του Θέμη Παπαμάλη. Στις 1 Μαΐου 2000 του Ανδρέα Ντούνη. Στις 7 Ιουνίου 2000 του Νίκου Γρηγοράκου. Στις 15 Ιουλίου 2000 του Βασίλη Γρηγοράκου. Στις 25 Ιουλίου 2000 του Θέμη Καλαποθαράκου ή «Βασιλιά της παραλιακής». Στις 18 Νοεμβρίου 2005 του Άρη Λακιώτη. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2006 του Γιάννη Γαβάκη. Στις 4 Ιανουαρίου 2007 του Σωτήρη Κούση. Στις 27 Ιανουαρίου 2007 του Αριστοτέλη Γιαγιά. Στις 29 Ιουνίου 2007 του Γιώργου Αυτιά. Στις 20 Οκτωβρίου 2007 του Γεράσιμου Μαυράκη. Στις 8 Νοεμβρίου 2008 του Αλέκου Κοσμόπουλου. Στις 2 Φεβρουάριου 2016 του Γιώργου Λίτσα ή «Μπούμπη». Στις 12 Μαΐου 2017 του Βασίλη Γρίβα.Στις 17 Ιανουαρίου 2018 του Βασίλη Στεφανάκου.Στις 1 Μαΐου 2018 του Σπύρου Παπαχρήστου.Στις 27 Ιουνίου 2018 του Μανώλη Καραγιάννη ή «Καράφλα». Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018 της Κατερίνας Αναγνωστοπούλου ή «bella mafia». Στις 10 Μαΐου 2019 του Παναγή Σιτοκωσταντίνου, ή «Κάβουρα». Στις 9 Δεκεμβρίου 2020 του Δημήτρη Καπετανάκη ή «Καπέ». Στις 15 Μαΐου 2021 του Μιχάλη Καπίρη ή «Κεφάλα».Στις 25 Απριλίου 2022 του Γιάννη Σκαφτούρου ή «Θείου Τζο».Στις 12 Ιουνίου 2023 του Βασίλη Ρουμπέτη. Σημαντικός αριθμός ελληνικών ομάδων οργανωμένου εγκλήματος επικεντρώνεται στην Αθήνα. Ωστόσο, πολλές άλλες (ημι-οργανωμένες) ομάδες λειτουργούν σε άλλες πόλεις, ακόμα και σε χωριά. Οι εγκληματικές φατρίες μπορούν να προέρχονται από όλη την Ελλάδα. Οι ομάδες μαφίας στις μεγαλύτερες πόλεις, εμπλέκονται ιδιαίτερα με τους εκβιασμούς, το λαθρεμπόριο πετρελαίου, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, τη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών, καθώς και τις δολοφονίες.Οι εγκληματικές ομάδες στην ηπειρωτική Ελλάδα έχουν επίσης επωφεληθεί από τις δραστηριότητες των διεφθαρμένων αξιωματούχων. Τα όπλα, τα ναρκωτικά και το πετρέλαιο, διακινούνται λαθραία από ελληνικές εγκληματικές οργανώσεις, συχνά σε συνεργασία με αλβανικές ή ρωσικές ομάδες μαφίας, από τοπικούς θαλάσσιους λιμένες μέχρι τα σημαντικά κέντρα προορισμού, όπως οι αποβάθρες της Νάπολη ή της Αμβέρσας. Εκτός των αστικών κέντρων, το νησί της Κρήτης είναι γνωστό ότι διαθέτει τοπικές οικογένειες εγκληματιών που εμπλέκονται στην καλλιέργεια και εμπορία μαριχουάνας, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Οι απαγωγές και η διακίνηση όπλων είναι επιλεγμένες δραστηριότητες, οι οποίες συχνά γίνονται με τη συνεργασία της αλβανικής μαφίας. Ένα παράδειγμα είναι το χωριό Ζωνιανά, το οποίο είναι φημισμένο για τους κρητικούς βαρώνους ναρκωτικών, όπως η οικογένεια Παρασύρη. Γενικά, οι ελληνικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος δραστηριοποιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. Η δραστηριότητα εστιάζεται κυρίως στους τομείς του λαθρεμπορίου τσιγάρων και της εμπορίας μαριχουάνας, χασίς και όπλων. Οι ευρωπαϊκές πόλεις πλήττονται βαθιά από το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα με τη μορφή του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Πρόσφατα, υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έντειναν τον πόλεμο τους στο λαθρεμπόριο, κάνοντας πολλές συλλήψεις και απενεργοποιώντας τους οργανισμούς σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες επιβολής του νόμου. Με την Ελλάδα να κατέχει ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας θαλάσσιας εμπορικής ναυτιλίας, μια σημαντική ποσότητα ελληνικής μαριχουάνας μεταφέρεται σε ολόκληρη την Ευρώπη σε ετήσια βάση. Καλλιεργείται σε απομακρυσμένες γεωργικές εκτάσεις και αγρούς, κυρίως στο νησί της Κρήτης και στην Πελοπόννησο και έχει βρει το δρόμο της στην καρδιά των περισσότερων δυτικών και κεντρικών ευρωπαϊκών πόλεων, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες που έγιναν για την παύση αυτού του φαινομένου. Ειδικότερα, η Ολλανδίας, με την επιεικής στάση της για τη χρήση κάνναβης, έχει πολλές συναλλαγές με διεθνείς (και συχνά μη εντοπίσημους) δακτυλίους λαθρεμπορίου. Αυτό καθίσταται επίσης εφικτό από την εκτεταμένη χρήση θαλάσσιων εμπορικών πλοίων και τη δυσκολία ελέγχου τους και επιθεώρησης του φορτίου. Οι νόμοι περί "ανοχής" σχετικά με την κάνναβη, κάνουν νόμιμη την πώληση και τη χρήση μαριχουάνας στην Ολλανδία. Ωστόσο, η καλλιέργεια και η μεταφορά κάνναβης εξακολουθεί να είναι παράνομη. Αυτό προσφέρει στους λαθρέμπορους μια ισχυρή αγορά με υψηλή ζήτηση για το προϊόν τους. Πιστεύεται, ότι σε μεγάλο βαθμό, τα καρτέλ παραγωγής κάνναβης με έδρα την Ελλάδα είναι υπεύθυνα. Ωστόσο, η ποινική δίωξη τέτοιων μελών είναι πολύ δύσκολη, λόγω του ισχυρού ιεραρχικού χαρακτήρα της κάθε οργάνωσης. Οι πόλεις της Βόρειας Αμερικής με μεγάλη ελληνική κοινότητα, παραδοσιακά φιλοξενούσαν ελληνικές εγκληματικές οργανώσεις. Γνωστές είναι, η Εγκληματική Οικογένεια Βελέντζα η ελληνική μαφία της Φιλαδέλφεια και το συνδικάτο των Λακώνων-Καναδικών εγκληματικών οικογενειών Βοϊδονικόλα-Γεωργακόπουλου-Λεουτσάκου. Αυτές οι οργανώσεις, έχουν λειτουργήσει κρυφά εδώ και δεκαετίες και είναι διαβόητα ισχυρές. Στην Αφρική, ένα μικρό ελληνικό συνδικάτο εγκλήματος διαχειρίζονταν καζίνο στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής και στη Νότια Αφρική, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990. Τα τυχερά παιχνίδια ήταν πάντα βασικό στοιχείο για τους Έλληνες. Ιπποδρομίες, χαρτιά, καζίνο και συμφωνίες μαύρης αγοράς. Είναι ασφαλές να υποθέσουμε, ότι το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα είναι δύσκολο να αποσυντεθεί, καθώς αυτές οι ομάδες σχηματίζονται, διαλύονται και επανασχηματίζονται όταν ταιριάζει στο ενδιαφέρον τους. Για το λόγο αυτό συγκρίνεται συχνά με την ιταλική Καμόρα, η οποία κατά καιρούς δούλεψε σε ένα παρόμοιο μοντέλο. Σημαντικές διαφορές, είναι πως η Καμόρα βασίζεται κυρίως σε εκβιασμούς και απάτες, ενώ το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα βασίζεται κυρίως στο λαθρεμπόριο. Μυστικοπαθής ελληνοκυπριακές εγκληματικές οικογένειες είναι γνωστό ότι λειτουργούν στην Κύπρο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και στη Νότια Αφρική. Υπάρχει επίσης παρουσία οργανωμένου εγκλήματος μεταξύ Πόντιων, οι οποίοι, όπως και οι Κύπριοι, είναι εθνικά Έλληνες, αλλά έχουν τις δικές τους παραδόσεις. Έξω από την Αμερική και την Ευρώπη, υπάρχει επίσης μια ισχυρή ελληνική παρουσία οργανωμένου εγκλήματος στην Αυστραλία. Τα ελληνικά μέλη του οργανωμένου εγκλήματος, ήταν πάντα καλοί στο να δουλεύουν με άλλες εθνοτικές ομάδες μαζί με τις δικές τους τοπικές ελληνικές ομάδες, που μερικές φορές τους δίνουν ένα πλεονέκτημα έναντι άλλων οργανώσεων. Υπήρξε επίσης μια ελληνική παρουσία στη μαφία του Σικάγο. Ανάλογα με διάφορες αναφορές, ήταν ο Gus Alex. H μαφία του Σικάγο, σε αντίθεση με τις οικογένεια της Νέας Υόρκης, είχε υψηλόβαθμους συνεργάτες σε θέσεις πραγματικής σημασίας και δύναμης τα τελευταία χρόνια. Ο Gus Alex ήταν ο ανώτατος μη Ιταλός συνεργάτης, καθώς αναφέρεται να σχημάτισε μία τριμελή κυρίαρχη ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα και στις αρχές του εβδομήντα. Αυτή η τριμελής ομάδα, που αποτελείται από έναν Έλληνα και δύο Ιταλούς, έτρεξε τη μαφία του Σικάγο για άγνωστο χρονικό διάστημα. http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=125029 Τα κράτη που φιλοξενούν το οργανωμένο έγκλημα