IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μονοπλακοφόρα

Τα Μονοπλακοφόρα είναι μία πολυφυλετική ομοταξία μαλακίων που ζούνστον βυθό της βαθιάς θάλασσας. Δεν ήταν γνωστοί σωζόμενοι αντιπρόσωποι μονοπλακοφόρων μέχρι το 1952· προηγουμένως ήταν γνωστά μόνο από απολιθώματα.

 Lemche, Henning 1957. A new living deep-sea mollusc of the Cambro-Devonian class Monoplacophora. Nature, 179: 413–416, London. Lemche, Henning, in Marie Jenkins. 1972. The Curious Mollusks, New York. Horný, Radwan 1963. On the systematic position of cyrtonelloids (Mollusca). Časopsis národního Muzea, oddil přírodovědný, 132: 90–93, Prague. Rozov, S. N. 1975. A new order of the Monoplacophora. Paleontological Journal, 9: 39–43, Washington. Michael Schrödl, Katrin Linse and Enrico Schwabe (August 2006). «Review on the distribution and biology of Antarctic Monoplacophora, with first abyssal record of Laevipilina antarctica». Polar Biology 29 (9): 721–727. doi:10.1007/s00300-006-0132-7. http://www.springerlink.com/content/2280180506873217/. Anatomy DiscoverLife: Taxonomy of Monoplacophora Animal Diversity Web: Monoplacophora Washington Nature Mapping Program: Monoplacophora Palaeos.com, Tryblidiida (Monoplacophora) Includes pictures and thorough discussion of cladistic issues. images of Monoplacophora
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2021

Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2021 αποτελούσε την 11η διοργάνωση του θεσμού αυτού. Επρόκειτο να διαξαχθεί το 2021 στο Κατάρ , τη χώρα που θα διοργανώσει και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, αλλά ακυρώθηκε λόγω μετάθεσης του EURO 2020 την ίδια εποχή.

 Οι ομάδες της διοργάνωσης εφόσον διεξαγόταν θα ήταν: ο νικητής του Κόπα Αμέρικα 2019 , ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 , ο νικητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 , ο νικητής του Ασιατικού Κυπέλου Εθνών Ποδοσφαίρου 2019 , ο διοργανωτής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 , Κατάρ , ο νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 , ο νικητής του Γκολντ Καπ 2019 και ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας. FIFA Confederations Cup Αρχειοθετήθηκε 2018-05-04 στο Wayback Machine., FIFA.com
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2016-2017

Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2016-17 ήταν η 6η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή της Ορεστιάδας, που μας άφησε τόσο πρόωρα τον Ιανουάριο του 2013. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2016-17. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, για 4η φορά στην ιστορία του.

 Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 14 με 16 Οκτωβρίου 2016 και οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τριών. Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Η τελική φάση (Φάιναλ-4) επρόκειτο να διεξαχθεί στην Κύπρο το διήμερο 26 και 27 Ιανουαρίου 2017, στην πρωτεύουσα Λευκωσία. Οι αρχές του νησιού όμως δεν πήραν την ευθύνη για την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων, και έτσι ουσιαστικά δεν έγινε φάιναλ-4. Η διοργάνωση συνεχίστηκε με τους αγώνες (ημιτελικοί και τελικός) να διεξάγονται σε έδρες των ομάδων που προέκυψαν με κλήρωση. Ο 1ος ημιτελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό έγινε στο Ρέντη και ο 2ος ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Ηρακλή στην Πυλαία. Ο τελικός έγινε στις 28 Ιανουαρίου στον Πειραιά με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports. Ο τελικός έγινε στον Πειραιά, στο Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP): Κονσταντίν Τσούπκοβιτς (Ολυμπιακός Πειραιώς) Διαιτητές: Γεωργουλέας - Θέμελης Συνθέσεις: Ολυμπιακός (Μπόσκαν): Σουλτανόπουλος 4 (2/3 επ, 2 μπλοκ), Στιβαχτής, Κοκκινάκης 6 (4/9 επ, 1 άσσος, 1 μπλοκ, 73% υπ - 47% άριστες), Κόστα 10 (8/10 επ, 2 μπλοκ), Αγκάμεζ 13 (13/26 επ), Τσούπκοβιτς 14 (14/22 επ, 40% υπ - 10% άριστες) / Στεφάνου (λ, 78% υπ - 56% άριστες), Ζουπάνης, Φιλίποφ, Φράγκος Π.Α.Ο.Κ. (Καλμαζίδης): Πέτκοβιτς, Σακόγλου 15 (14/27 επ, 1 μπλοκ), Ανδρεάδης 7 (4/6 επ, 1 άσσος, 2 μπλοκ), Τακουρίδης 4 (4/9 επ), Σαφράνοβιτς 4 (4/12 επ, 75% υπ - 67% άριστες), Ντάντε 14 (13/24 επ, 1 μπλοκ, 69% υπ - 50% άριστες) / Γκαράς (λ, 50% υπ - 23% άριστες), Κωνσταντινίδης (λ, 40% υπ - 40% άριστες), Παντακίδης, Τερζής, Σωτηρίου 4 (4/7 επ, 50% υπ - 40% άριστες), Σμαραγδής, Παπαδόπουλος Το πανόραμα του Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς" 2016-17 www.volleyleague.gr Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς" 2016-17 - Πρόγραμμα Ομίλων www.volleyleague.gr Τελικός Λιγκ Καπ 2016-17 - Χρυσή Βίβλος www.volleyleague.gr Ο Τσούπκοβιτς Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) Λιγκ Καπ 2016-17 www.volleyleague.gr Πλήρη αποτελέσματα-στατιστικά των αγώνων του Λιγκ Καπ 2016-17 www.volleyleague.gr
Γιώργος Κουμεντάκης

Ο Γιώργος Κουμεντάκης (Ρέθυμνο, 1959) είναι Έλληνας συνθέτης. Το 2004 διορίστηκε μουσικός διευθυντής και δημιουργός του μουσικού σεναρίου για τις τελετές Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ από το 2017 ανέλαβε τα καθήκοντα του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Από τις 26 Μαΐου του 2023 είναι υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά.

 Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο από τον Ιωάννη και την Ευαγγελία Κουμεντάκη. Έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής το 1964 στο Ωδείο Ρεθύμνου, μαθαίνοντας ακορντεόν και πιάνο, ενώ ξεκίνησε τις πρώτες του απόπειρες να συνθέσει στην ηλικία των 15. Το 1977 συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο της Αθήνας με καθηγητή τον Διαμαντή Διαμαντόπουλο. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τον Πιερ Μπουλέζ, τον Γκιέργκι Λίγκετι, τον Ιάννη Ξενάκη και τον Αλεξάντερ Γκερ. Σελίδα στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου Σελίδα στο Instagram
Μπαγιάν

Το μπαγιάν (ρωσικά: бая́н‎) είναι είδος χρωματικού ακορντεόν με κουμπιά που αναπτύχθηκε στη Ρωσία στις αρχές του 20ου αιώνα. Πήρε το όνομα του από τον βάρδο Μπογιάν, ο οποίος έζησε τον 11ο αιώνα.

 Το μπαγιάν διαφέρει από τα δυτικά χρωματικά ακορντεόν κουμπιών σε μερικές λεπτομέρειες της κατασκευής: Το καλάμι είναι ευρύτερο και ορθογώνιο (και όχι τραπεζοειδές). Τα καλάμια συχνά συνδέονται σε μεγάλες ομάδες σε μια κοινή πλάκα (και όχι σε ζεύγη). Οι πλάκες βιδώνονται στο μπλοκ καλαμιού (και δεν συνδέονται με κερί). Το πληκτρολόγιο της πλευράς της μελωδίας συνδέεται κοντά στη μέση του σώματος (και όχι στο πίσω μέρος). Τα καλάμια γενικά δεν συντονίζονται με τρέμολο. Οι διακόπτες της έκτασης φωνής μπορεί να λειτουργούν με το πηγούνι σε ορισμένα μεγαλύτερα μοντέλα. Αυτό είναι επίσης δυνατόν σε μερικά μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ακορντεόν που διαθέτουν κουμπιά. Η μειωμένη σειρά χορδών μετατοπίζεται, έτσι ώστε η μειωμένη χορδή G να είναι εκεί που θα περίμενε κανείς να βρίσκεται η μειωμένη χορδή C στο Σύστημα μπάσων Στραντέλλα. Οι διακόπτες των μετατροπέων που μεταβαίνουν από τις τυποποιημένες προεγκατεστημένες χορδές στο ελεύθερο μπάσο (μεμονωμένες νότες μπάσων) είναι κοινές στα μεγαλύτερα όργανα. Σε αντίθεση με τις δυτικές συμβάσεις, στην λειτουργία ελεύθερου μπάσου οι χαμηλές νότες είναι στο κάτω μέρος του οργάνου και οι υψηλές νότες στο πάνω μέρος. Τα νεότερα όργανα μπορεί να διαθέτουν μια έκταση φωνής όπου κάθε τόνος που παίζεται στην πραγματικότητα παράγει ένα τέλειο πέμπτο.Οι διαφορές στην εσωτερική κατασκευή δίνουν στο μπαγιάν μια διαφορετική χρώμα τόνου από τα δυτικά όργανα, ενώ το μπάσο έχει πολύ πληρέστερο ήχο. Λόγω της εμβέλειας και της καθαρότητας του τόνου του μπαγιάν, τα μπαγιάν είναι συχνά το όργανο επιλογής για τους βιρτουόζους του ακορντεόν που παίζουν κλασική και σύγχρονη κλασική μουσική. Δύο σοβιετικοί συνθέτες νοτών που έγραφαν συνθέσεις για μπαγιάν είναι οι Βλαντισλάβ Ζολοτάριοφ και Σοφία Γκουμπαϊντουλίνα. Ο Σλοβάκος συνθέτης Πέτερ Μαχάιντικ συνέθεσε το Κοντσέρτο για δύο Μπαγιάν και Ορχήστρα, το οποίο πρωτοπαίχτηκε από το Acco Duo (Μίραν Βαουπότιτς και Ιβάνα Λέβακ-Βαουπότιτς), με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Πομοριανής Φιλαρμονικής υπό τον Αλεξάντερ Γκρεφ, στη Φιλαρμονική Παντέρεφσκι στο Μπίντγκοστς της Πολωνίας στις 4 Ιουνίου 2009. Ο Ρώσος δεξιοτέχνης μπαγιάν Στας Βεγκλέφσκι έχει κάνει πρεμιέρα σε σύγχρονα έργα των Γιεχούντα Γιανάι, Άντονι Γκάλα-Ρίνι και Γουίλιαμ Σούσμαν. Cherkaskyi, L. Ukrainski narodni muzychni instrumenty. Tekhnika, Kyiv, Ukraine, 2003. 262 pages. (ISBN 978-966-575-111-3)ISBN 978-966-575-111-3.
Άννα Μαγδαληνή του Παλατινάτου-Μπίρκενφελτ-Μπίσβαϊλερ

H Άννα-Μαγδαληνή (γερμ. Anna-Magdalena von Pfalz-Birkenfeld-Bischweiler, 14 Φεβρουαρίου 1640 - 12 Δεκεμβρίου 1693) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Μπίρκενφελτ-Μπίσβαϊλερ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Χριστανού Α΄ δούκα του Παλατινάτου-Μπίρκενφελτ-Μπίσβαϊλερ και της Μαγδαληνής-Αικατερίνης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Πλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Παντρεύτηκε το 1659 τον Ιωάννη-Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και είχε τέκνα: Ιωάννα-Μαγδαληνή 1660-1715, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ. Λουίζα-Σοφία 1662-1751, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ. Φραγκίσκη-Αλμπερτίνα 1663-1736, άγαμη. Φίλιππος-Ράινχαρντ 1664-1712, κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Ιωάννης-Ράινχαρντ Γ΄ 1665-1736, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Katalog der fürstlich Stolberg-Stolberg’schen Leichenpredigten-Sammlung. Bd. 3, Leipzig 1930. Katalog der Leichenpredigten und sonstigen Trauerschriften im Hessischen Staatsarchiv Darmstadt = Marburger Personalschriften-Forschungen, vol. 13, Sigmaringen, 1991. Rudolf Lenz u.a.: Katalog der Leichenpredigten und sonstigen Trauerschriften in der Universitätsbibliothek Gießen = Marburger Personalschriften-Forschungen, vol. 7,1. Marburg,1985. Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, in: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894, Hanau, 1894. Reinhard Suchier: Die Grabmonumente und Särge der in Hanau bestatteten Personen aus den Häusern Hanau und Hessen, in: Programm des Königlichen Gymnasiums zu Hanau, Hanau, 1879μ p. 1 - 56 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land., 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978
Παγκόσμιο κύπελλο μπέιζμπολ γυναικών

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπέιζμπολ Γυναικών αποτελεί διεθνή διοργάνωση του μπέιζμπολ στην οποία μετέχουν ομάδες από όλο τον πλανήτη. Αρμόδια για τη διεξαγωγή του είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Μπέιζμπολ. Στις συνολικά 5 διοργανώσεις που έχουν ως τώρα διεξαχθεί, η Ιαπωνία έχει κατακτήσει τον τίτλο 3 φορές και οι ΗΠΑ 2 φορές. Η Ιαπωνία κατέκτησε για 3η φορά τον τίτλο στην πιο πρόσφατη διοργάνωση, που ολοκληρώθηκε στις 19 Αυγούστου 2012.

 Το πρώτο παγκόσμιο κύπελλο γυναικών διεξήχθη στην πόλη Έντμοντον από τις 30 Ιουλίου ως τις 8 Αυγούστου 2004. Προτού διεξαχθεί αυτή η διοργάνωση, το μοναδικό τουρνουά γυναικών στο μπέιζμπολ ήταν το World Series, γυναικών, με τη συμμετοχή 4 χωρών (Αυστραλία, ΗΠΑ, Καναδάς, Ιαπωνία). Εξ αυτών, οι ΗΠΑ ελάμβαναν μέρος περιστασιακά.Στη διάρκεια της διοργάνωσης του 2010 σημειώθηκε τραυματισμός αθλήτριας από πυρά. Όλες οι χώρες που συμμετέχουν αγωνίζονται σε ένα παιχνίδι με μία άλλη χώρα για αντίπαλο. Οι 4 πρώτες ομάδες προκρίνονται στους ημιτελικούς. Η ομάδα που κατατάσσεται πρώτη αγωνίζεται στη συνέχεια με εκείνη που κατατάχθηκε 4η και η ομάδα που ήταν 2η παίζει με την ομάδα που βγήκε 3η. Οι ηττημένοι των ημιτελικών αγωνίζονται για το χάλκινο μετάλλιο και οι νικητές παίζουν στον τελικό. Ο νικητής του τελικού κερδίζει την 1η θέση και το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο φιναλίστ κατακτά το αργυρό μετάλλιο. Όλοι οι αγώνες βάσει κανονισμού διαρκούν 7 innings με εξαίρεση του χαριστικού κανονισμού (mercy rule ) που εφαρμόζεται όταν η ομάδα προηγείται κατά 10 runs έπειτα από 5 innings ή 4 innings όταν προηγείται κατά 12 runs.
Σπαρμός Λάρισας

Ο Σπαρμός, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ολύμπου του Δήμου Ελασσόνας, απέχει από την Ελασσόνα 20 χλμ. και 60 χιλιόμετρα από τη Λάρισα. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 670 μ. Ως την ημέρα της απελευθέρωσης από τους Γερμανούς, ήταν χτισμένος στη νότια πλαγιά της Μονής Αγίας Τριάδος. Το 1955 το χωριό ενσωματώθηκε και συνυπάρχει με την Ολυμπιάδα. Έχει πληθυσμό 150 κατοίκους. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και τηρούν πιστά τις παραδόσεις και τα έθιμα του τόπου τους. Για τους επισκέπτες, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ναός της Αγίας Τριάδας (Μονή Σπαρμού) που πανηγυρίζει τη μέρα του Αγίου Πνεύματος με πλήθος κόσμου και εκδηλώσεων.

 Η Μονή είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1000 μ. στη νότια πλευρά του Ολύμπου. Ιδρύθηκε το 13ο αιώνα και έλαβε το όνομα του από το Βυζαντινό οικισμό, Σφαρημό. Έχει εξαιρετικές τοιχογραφίες, ανέδειξε αξιόλογους λόγιους μοναχούς (όπως ο Ιωνάς Σπαρμιώτης) και υπήρξε καταφύγιο κλεφτών και ανταρτών του Ολύμπου. Η μονή ανακαινίσθηκε τα τελευταία χρόνια και αναβιώνει με μοναστική αδελφότητα. Στο δρόμο προς το μοναστήρι υπάρχει πλατανόδασος στις όχθες του ποταμού, ιδανικό για εκδρομή και αναψυχή. Από το Σπαρμό ξεκινάει ο δρόμος που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο Ολύμπου στη θέση "Βρυσοπούλες", σε υψόμετρο 1800 μ. Εκεί υπάρχει και ορειβατικό καταφύγιο που λειτουργεί όλο το χρόνο, ενώ υπάρχει και καταφύγιο ανάγκης λίγο ψηλότερα (2450 μ.). Εξαιρετική διαδρομή για ορειβάτες και φυσιολάτρες είναι από το καταφύγιο ως την κορυφή Άγιος Αντώνιος (2815 μ.), με εξαίρετη θέα. Η αρχική έκδοση του άρθρου προήλθε από το site www.elassona.com.gr κατόπιν άδειας.Επαρχία Ελασσόνας - Ιστορία Σπαρμού
Ομέρ Χιλμί Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Ομέρ Χιλμί Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:عمر حلمى أفندى) (Τούρκικα: Şehzade Ömer Hilmi Efendi, 2 Μαρτίου 1886 - 6 Απριλίου 1935) ήταν γιος του σουλτάνου Μεχμέτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Ομέρ Χιλμί γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1886 στο Παλάτι Βελιάχντ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Μεχμέτ Ε΄ και της δεύτερης συζύγου του Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι. Ο Ομέρ Χιλμί έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη στο περιοριστικό περιβάλλον του παλατιού Ντολμαμπαχτσέ. Μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Χαλιφάτου, ολόκληρη η οθωμανική αυτοκρατορική οικογένεια αναγκάστηκε να εξοριστεί τον Μάρτιο του 1924. Εγκατέλειψε την Τουρκία και δεν επέστρεψε ποτέ, αφού πέθανε πριν από την άρση του διατάγματος της εξορίας. Πήγε στην εξορία με τη μητέρα του, Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι, και τα παιδιά του. Όπως και όλα τα υπόλοιπα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, εγκατέλειψαν την Κωνσταντινούπολη από το σιδηροδρομικό σταθμό Sirkeci και πρώτα πήγαν στη Βουδαπέστη, όπου έζησαν για μερικούς μήνες, και στη συνέχεια μετακόμισαν στη Βιέννη, στη συνέχεια στο Παρίσι, πριν εγκατασταθούν στη Νίκαια της Γαλλίας. Έζησε στην Ελβετία για σύντομο χρονικό διάστημα, και ο ξάδερφος του, ο τελευταίος Χαλίφης του Ισλάμ Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, μετακόμισε επίσης στη Νίκαια. Ο Ομέρ Χιλμί πέρασε τα επόμενα 11 χρόνια της ζωής του στη Νίκαια, αγωνιζόμενος να προσαρμοστεί στη ζωή στην εξορία, πριν μετακομίσει στην Αλεξάνδρεια, τον Ιανουάριο του 1935 με την οικογένειά του. Η ζωή στην εξορία ήταν πάντα πολύ δύσκολη, καθώς τα μέλη της αυτοκρατορικής οθωμανικής οικογένειας δεν είχαν οικονομικά μέσα και όλοι θέλησαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ο Ομέρ Χιλμί παντρεύτηκε πέντε φορές: την Νεσιμτέρ Χανίμ (?-?), δεν απέκτησαν παιδιά. την Γκιουλνέβ Χανίμ (1890-1919), απέκτησαν: την Εμινέ Μουκμπιλέ Σουλτάν (1911-1995) τον Ηγεμόνα Μαχμούτ Ναμίκ (1913-1963) την Φάϊκα Χανίμ (?-?), δεν απέκτησαν παιδιά. την Μπαχτιτέρ Χανίμ (1897-1984), δεν απέκτησαν παιδιά. την Μεντιχά Χανίμ (1903-1971), δεν απέκτησαν παιδιά.Ο Ομέρ Χιλμί υπέφερε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε σύντομα μετά την εγκατάστασή του στην Αλεξάνδρεια, στις 6 Απριλίου 1935 σε ηλικία 49 ετών. Είναι θαμμένος στο Μαυσωλείο Χεδίβη Τεβφίκ στο Κάιρο. Δυναστικές Κολάρο του Οίκου του Οσμάν Nishan-i Ali ImtiazΞένες Ιππότης του Τάγματος του Μαύρου Αετού της Πρωσίας Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Βικτωριανού Βασιλικού Τάγματος (21 Νοεμβρίου 1911) Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Καμαμπέρ

Το Καμαμπέρ (γαλ. Camembert de Normandie AOC) είναι γαλλικό τυρί από την περιοχή της Νορμανδίας. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι το λευκό περίβλημα του τυριού και η ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά του.

 Σύμφωνα με την παράδοση, το τυρί αυτό πρωτοπαρασκευάστηκε από την αγρότισσα Μαρί Φονταίν Αρέλ από το χωριό Καμαμπέρ, στην οποία ο αβάς Σαρλ-Ζαν Μπονβύστ από την περιοχή Μπρι κοντά στο Παρίσι είχε βρει καταφύγιο στον καιρό της Γαλλικής επανάστασης. Αυτός ήταν που της εκμυστηρεύτηκε την συνταγή. Μπρί Jörg Zipprick: Camembert, Manchego und Co. Augustus Verlag, Augsburg 2002, ISBN 978-3-8043-3112-9 Camembert der Normandie AOC Camembert – Un Village, Un Fromage Marie Harel, Joseph Knirim und der Camembertkäse
Δημήτρης Κουκουλίτσιος

Ο Δημήτρης Κουκουλίτσιος (Λάρισα, 1960 - Θήβα, 6 Σεπτεμβρίου 1979) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της δεκαετίας του 1970. Στην επαγγελματική του καριέρα αγωνίστηκε μόνο για την ομάδα της πατρίδας του την ΑΕΛ από το 1975 έως το 1979. Έγινε επαγγελματίας στην νεαρή ηλικία των 15 ετών και πήρε μέρος σε 119 αγώνες, σημειώνοντας 22 γκολ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν μέλος των εθνικών ομάδων U-17, U-19 και U-21 της Ελλάδας.

 Ο Δημήτρης Κουκουλίτσιος άρχισε να παίζει επαγγελματικά ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 15 ετών στη Λάρισα και έγινε αρχηγός της Εθνικής ομάδας Νέων που το 1978 κέρδισε το Βαλκανικό Κύπελλο μέσα στη Τουρκία. Συνήθως αγωνιζότανε στη θέση του ακραίου ή μέσου επιθετικού. Ο Κουκουλίτσιος πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη Θήβα στις 6 Σεπτεμβρίου 1979 σε ηλικία 19 ετών, μαζί με τον συμπαίκτη του Δημήτρη Μουσιάρη, ο οποίος ήταν και ο οδηγός του αυτοκινήτου την μέρα που έγινε το δυστύχημα. Στο αυτοκίνητο επίσης επέβαινε και ο Γιάννης Βαλαώρας ο οποίος επέζησε και έγινε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστέςς όλων των εποχών της ΑΕΛ. Προς τιμήν των δύο αδικοχαμένων ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ, ο Δήμος Λαρισαίων διοργανώνει επί αρκετά χρόνια το ποδοσφαιρικό τουρνουά, «Κουκουλίτσιος-Μουσιάρης», ενώ το γήπεδο που έχει έδρα ο Τοξότης Λάρισας ο οποίος αγωνίζεται στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λάρισας. πήρε την ονομασία των δύο παιδιών «Δημήτρη Κουκολίτσιου-Δημήτρη Μουσιάρη».
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1998-99

Το Κύπελλο Κύπρου 1998-99 ήταν η 25η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (22η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1998-99. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στην κλήρωση της Α΄ φάσης συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5 έως 10 της τελικής κατάταξης του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1998-99 (ΑΠΟΕΛ, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, Αναγέννηση, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, Αχιλλέας Καϊμακλίου, Διόνυσος Στρουμπίου). Από αυτές τις έξι ομάδες κληρώθηκαν δύο ζευγάρια ενώ δύο πέρασαν στην προημιτελική φάση χωρίς αγώνα.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας). Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 29 Απριλίου 1999. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και ο Παφιακός. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 30 Απριλίου 1999 στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 3-0 σετ (25-23, 25-21, 25-21). «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Κέβιν Μάγκνουσεν

Ο Κέβιν Μάγκνουσεν (Kevin Magnussen, γενν. 5 Οκτωβρίου 1992) είναι Δανός οδηγός. Ξεκίνησε την καριέρα του στο σπορ το 2014 με τη Μακλάρεν όπου είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Το 2015 μέχρι τη μέση περίπου παρέμεινε στην ίδια ομάδα όπου είχε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή και το 2016 πήγε στη Renault Sport όπου του δώσανε και πάλι θέση κανονικού οδηγού. Το 2017(2017) βρίσκονταν στη Haas Formula 1 όπου πήρε τη θέση του Μεξικανού Εστέμπαν Γκουτιέρες.Στην θέση αυτή έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν του 2020. Το 2022 με την ατυχή έξοδο του Νικίτα Μάζεπιν από την Haas η ομάδα επέλεξε να φέρει πίσω τον Κέβιν Μάγκνουσεν ως αντικαταστάτη του.

 Γεννήθηκε στο Ροσκίλντε της Δανίας στις 5 Οκτωβρίου του 1992 και είναι γιος του παλαίμαχου οδηγού Γιαν Μάγκνουσεν. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Το 2008 εντάχθηκε στη Φόρμουλα Φορντ Δανίας όπου κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Επίσης την ίδια περίοδο συμμετείχε και στο Πρωτάθλημα ADAC Formel Masters. Το 2009 ο Magnussen ανέβηκε στην κατηγορία Formula Renault 2.0 με την ομάδα Motopark Academy. Τερμάτισε δεύτερος μετά τον António Félix da Costa στην διοργάνωση Northern European Cup και 7ος στο Eurocup. Το 2010 ο Magnussen συμμετείχε στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Formula Three με την ομάδα Motopark Academy, κερδίζοντας τον πρώτο γύρο της σεζόν στο Oschersleben και δύο ακόμη νίκες σε αγώνες. Τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα. Το 2011 ο Magnussen αγωνίστηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Formula 3 με την ομάδα Carlin. Πήρε 7 νίκες σε αγώνες και τερμάτισε δεύτεροσ στο πρωτάθλημα μετά τον ομόσταβλό του Φελίπε Νασρ. Συμμετείχε επίσης στον αγώνα Masters of Formula 3 στο Zandvoort, τερματίζοντας 3ος. Το 2011 σηματοδότησε την πρώτη και μοναδική εμφάνιση του Magnussen στο Grand Prix του Μακάο. Τοποθετήθηκε 7ος στις κατατακτήριες, αλλά αναγκάστηκε να ξεκινήσει από το πίσω μέρος της σχάρας εκκίνησης στον αγώνα πρόκρισης αφού αγνόησε τις κίτρινες σημαίες. Ξεκίνησε τον κύριο αγώνα από την 19η θέση, αλλά αποκλείστηκε μετά από μια σύγκρουση υψηλής ταχύτητας αργά στον αγώνα.
Christ unser Herr zum Jordan kam, BWV 7

Η καντάτα Christ unser Herr zum Jordan kam (Χριστός, ο Κύριός μας ήλθε στον Ιορδάνη) , με αριθμό BWV 7, είναι το έβδομο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο εισήγαγε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα. Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές καντάτες του μεγάλου κάντορα και, συγκεκριμένα, στις κοράλ καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του. Παρουσιάστηκε στις 24 Ιουνίου 1724 στην Λειψία, κατά την Εορτή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (Festo St. Joannis Baptistae).

 Ο Μπαχ έγραψε την καντάτα Christ unser Herr zum Jordan kam το 1724, κατά το δεύτερο έτος παραμονής του στη Λειψία, και είναι η τρίτη κατά σειράν από τις καντάτες τού περίφημου δεύτερου ετήσιου κύκλου καντατών. Τα προβλεπόμενα αναγνώσματα για την συγκεκριμένη ημέρα παρουσίασής της (24 Ιουνίου 1724) ήταν από τον Ησαΐα «...η φωνή ενός ιεροκήρυκα στην έρημο» (Ησαΐας 40: 1-5), και από το Ευαγγέλιο του Λουκά, (Γέννηση του Ιωάννη Βαπτιστή και το Ευλογητός του Ζαχαρία (Κατά Λουκάν 1: 57-80). Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η καντάτα- ανήκει στον Λούθηρο και σχετίζεται με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και την έλευση του Χριστού προς αυτόν. Η μελωδία του ύμνου κινείται στον δωρικό τρόπο (dorian mode). Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ-, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παρέφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες. Η καντάτα είναι γραμμένη στην Μι Ελάσσονα και έχει 7 μέρη. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τρεις σολίστες φωνής (A, T, Β), τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από δύο όμποε d’ amore, δύο βιολιά κοντσερτάντε, δύο βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο. Στο κοράλ του φινάλε, τα όργανα παίζουν colla parte στις 3 φωνές των χορωδών (S, A, T). (S: Σοπράνο, A: Άλτο, T: Τενόρος, B: Μπάσος) Η τονικότητα στα ρετσιτατίβα αναφέρεται μόνον για τα πρώτα μέτρα, ενώ μπορεί να αλλάζει δραματικά στην τελική πτώση Το μπάσο κοντίνουο δεν αναφέρεται ξεχωριστά διότι παίζει σε όλα τα μέρη Gardiner, John Eliot (2005). "Cantatas for the Nineteenth Sunday after Trinity / Erlöserkirche, Potsdam" (PDF). bach-cantatas.com. Retrieved26 October 2011. Gardiner, John Eliot (2007). "Cantatas for Easter Sunday, Easter Monday and Easter Tuesday / Georgenkirche, Eisenach" (PDF). Bach-Cantatas Dellal, Pamela. "BWV 5 – Wo soll ich fliehen hin".Emmanuel Music Dürr, Alfred (2006). ‘’The Cantatas of J. S. Bach: With Their Librettos in German-English Parallel Text. Translated byRichard D. P. Jones’’. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-929776-4 Hofmann, Klaus (2002). "Christ unser Herr zum Jordan kam, BWV 7 / Christ our Lord came to the Jordan" (PDF). bach-cantatas.com. p. 8. Wolff, Christoph (2002). Johann Sebastian Bach: The Learned Musician. Oxford University Press. ISBN 978-0-393-32256-9.
Ημέρα του Λαμπερού Αστεριού

Η Ημέρα του Λαμπερού Αστεριού (κορεατικά: 광명성절, Kwangmyŏngsŏng-jŏl) είναι μία δημόσια γιορτή και αργία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βόρειας Κορέας τη 16η Φεβρουαρίου, επέτειο γέννησης του δεύτερου Ανώτατου Ηγέτη της χώρας, Κιμ Τζονγκ-ιλ (πατέρας του τωρινού Ανώτατου Ηγέτη, Κιμ Γιονγκ-ουν). Οι γιορτές ολοκληρώνονται την επομένη, στις 17 Φεβρουαρίου. Και μαζί με την Ημέρα του Ήλιου (15 Απριλίου), επέτειο του πρώτου Ανώτατου Ηγέτη της χώρας Κιμ Ιλ-σουνγκ, είναι δύο από τις πιο σημαντικές εθνικές εορτές της Βόρειας Κορέας.

 Ο Κιμ Τζονγκ-ιλ γεννήθηκε το 1941 στη Σοβιετική Ένωση, αν και η βορειοκορεατική προπαγάνδα αναφέρει τον τόπο γέννησης του στην περιοχή του Όρους Πέκτου, στις 16 Φεβρουαρίου 1942, αντί το 1941. Το μέρος αποτελεί μυθολογικά τον τόπο προέλευσης των Κορεατών γενικά, για τους Κορεάτες. Μάλιστα, εκεί θεωρητικά είχε στρατόπεδο και ο Κιμ Ιλ-σουνγκ, κατά τη διάρκεια του αντιστασιακού αγώνα. Στην πραγματικότητα οι αντιστασιακοί είχαν στρατοπεδεύσει στη Μαντζουρία.Επίσημη εθνική εορτή (όχι με αυτό την ονομασία) έγινε το 1982, όταν ξεκίνησε να συμμετάσχει στην κεντρική επιτροπή του Εργατικού Κόμματος Κορέας. Γενικώς, κατά τη διάρκεια των γενεθλίων του δεν έκανε κάποιες δημόσιες εμφανίσεις. Το 2012, ήτοι έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, η εορτή έλαβε το σημερινό της όνομα. Η γιορτή αυτή λαμβάνει χώρα κυρίως στην πρωτεύουσα της χώρας Πιονγιάνγκ. Οι δραστηριότητες της ημέρας αυτής ποικίλουν, μεταξύ άλλων, γίνονται μαζικές αθλοπαιδιές, μουσικές παραστάσεις, πυροτεχνήματα, στρατιωτικές επιδείξεις, καθώς και μαζικές γιορτές που συμπεριλαμβάνουν χορευτικά. Την ημέρα αυτή οι πολίτες της χώρας λαμβάνουν μεγαλύτερη διανομή τροφής και περισσότερη ώρα ηλεκτρικής παροχής. Εκατομμύρια πολίτες παρευρίσκονται στην πρωτεύουσα εκείνη την ημέρα, χωρίς όμως η υπόλοιπη χώρα να έχει τον ίδιο εορταστικό χρωματισμό της πρωτεύουσας. Μάλιστα, οι προετοιμασίες της αρχίζουν περίπου 2 μήνες πριν. Και σε όλη αυτή την περίοδο διάφορες δραστηριότητες γίνονται στη χώρα. Επίσης, τη μέρα εκείνη είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που νέοι εισέρχονται στην Ένωση Παιδιών της Κορέας.Με το ντοκιμαντέρ Under the Sun (2015), του Βιτάλι Μάνσκι, η εορτή έγινε περισσότερο προσιτή (οπτικά) και γνωστή διεθνώς. Day of the Shining Star Αρχειοθετήθηκε 2018-07-01 στο Wayback Machine. at Naenara 2014 photos at CNN 2016 photos at NewsOK
Κώστας Πρέκας

Ο Κώστας Πρέκας (Αιγάλεω 26 Αυγούστου 1941) είναι Έλληνας ηθοποιός και θιασάρχης. Κατά τη διάρκεια των νεανικών του χρόνων ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και διατέλεσε πρωταθλητής Ελλάδος ως καταδύτης του Ολυμπιακού, ενώ ήταν αθλητής και στην ομάδα υδατοσφαίρισης.

 Ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στη Σχολή Θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη το 1964. Τον ίδιο χρόνο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό "σανίδι" στο έργο "Τρεις αδελφές" του Τσέχοφ, μετέχοντας στο θίασο του Κώστα Μουσούρη. Το 1971, ίδρυσε το δικό του θίασο ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του '80 στράφηκε ολοκληρωτικά στο θέατρο, υπηρετώντας κυρίως το κλασικό ρεπερτόριο. Αρκετά νωρίτερα είχε ξεκινήσει να αναπτύσσει καλλιτεχνικές συνεργασίες με διαφόρους θιάσους, ενώ συνεργάστηκε και με το Εθνικό Θέατρο. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως και το 2010, είχε αποκτήσει ιδιόκτητο χώρο, το θέατρο "Όραμα", στην περιοχή του Παπάγου. Ο Πρέκας έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός και από τον κινηματογράφο, όπου πρωταγωνίστησε σε περίπου 20 ταινίες, κάποιες από τις οποίες ήταν υπερπαραγωγές. Για την ερμηνεία του στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα, Στα σύνορα της προδοσίας, τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1968. Κατά τη διάρκεια της επταετίας, ο Κώστας Πρέκας έλαβε μέρος σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές. Ο ίδιος σε κατά καιρούς δηλώσεις και εμφανίσεις του στα ΜΜΕ δεν έχει κρύψει ότι παραμένει λάτρης εκείνης της περιόδου, όπως και παλαιότερων παρόμοιων καταστάσεων. Ο Κώστας Πρέκας ήταν πρωταθλητής Ελλάδας στις καταδύσεις στο αναπηδητήριο το 1963, 1964, 1965, 1966 και 1967, καθώς και από τραμπολίνο 3 μέτρων το 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966 και 1967. Βιογραφικό του ηθοποιού Φιλμογραφία του ηθοποιού Αρχειοθετήθηκε 2012-05-05 στο Wayback Machine. Φιλμογραφία & θεατρογραφία του ηθοποιού
Έμβλημα του Βερολίνου

Το έμβλημα του Βερολίνου χρησιμοποιείται από το ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας όπως επίσης και από την ίδια την πόλη. Η μαύρη αρκούδα που εικονίζεται περιέχεται στη σημαία του Βερολίνου. Η γλώσσα της και τα νύχια της είναι κόκκινα και παρουσιάζεται ελεύθερη.

 Όταν το 12ο αιώνα και το 13ο αιώνα όλο και περισσότερες πόλεις ιδρύονταν, οι πόλεις χρειάζονταν σφραγίδες για επίσημες περιστάσεις, όπως για τα έγγραφα των αρχών. Στη συνέχεια αυτές αντικαταστάθηκαν από εμβλήματα. Το Βερολίνο και η Κελν (Cölln, όχι η σημερινή Κολωνία) ήταν υπό τη διοίκηση του Βραδεμβούργου. Το σύμβολο του τελευταίου ήταν ο κόκκινος αετός και αυτό ήταν το σύμβολο που είχε το Βερολίνο πριν την αρκούδα. Η παλαιότερη γνωστή σφραγίδα του Βερολίνου χρονολογείται από το 1253. Εικονίζει τον αετό, σύμβολο του Βραδεμβούργου και στο κείμενο διαβάζουμε SIGILLVM DE BERLIN BVRGENSIVM (σφραγίδα των πολιτών του Βερολίνου). Οι κάτοικοι του Βερολίνου επέλεξαν για άγνωστους λόγους άλλο σύμβολο και αυτό ήταν η αρκούδα. Πιθανότατα να αναφέρεται στο προσωνύμιο του ηγεμόνα Αλβέρτου Α΄, που ήταν «αρκούδα». Άλλη εκδοχή κάνει λόγο για την πρώτη συλλαβή του ονόματος του Βερολίνου, που ακούγεται σαν «Bär» (αρκούδα στα γερμανικά). Ωστόσο, η λέξη «Βερολίνο» είναι σλαβική και σημαίνει σε ελώδη περιοχή. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες για την ονομασία, οι οποίες όμως είναι υποθετικές. Το Βερολίνο και το έμβλημά του (Γερμανικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Coats of arms of Berlin στο Wikimedia Commons
Ογιάμα Ιβάο

Ο Ογιάμα Ιβάο (ιαπωνικά: 大山 巌‎, 12 Νοεμβρίου 1842, Σατσούμα — 10 Δεκεμβρίου 1916 Επίτιμο Μέλος του Τάγματος της Αξίας, νομαρχία Φυκουόκα) ήταν Ιάπωνας στρατιωτικός και συγκεκριμένα Στρατάρχης της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας.

 Γεννήθηκε στη Σατσούμα σε οικογένεια Σαμουράι. Συμμετείχε στον Πόλεμο των Μπόσιν. Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσσικού Πολέμου, πολεμούσε στο πλευρό των Πρώσων. Από το 1871 μέχρι το 1874 - μαθητής στις στρατιωτικές ακαδημίες της Γαλλίας και της Ελβετίας. Όταν το 1887, ο συγγενής του, Σάιγκο Τακαμόρι κήρυξε την επανάσταση των Σαμουράι στη Σατσούμα, ο Ογιάμα έμεινε πιστός στη κυβέρνηση. Το 1879 διορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και διοικητής της αστυνομίας του Τόκιο. Από το 1880, Υπουργός Άμυνας, από το 1882, διοικητής του Κυρίου Συμβουλίου. Το 1883 πραγματοποίησε ταξίδι στην Ευρώπη για να μελετήσει την οργάνωση των ευρωπαϊκών στρατών. Μετά την επιστροφή του, από το 1885 μέχρι το 1896 (με κάποια διαλείμματα) ήταν Υπουργός Άμυνας. Το 1894, μετά την αρχή του Σινοϊαπωνικού Πολέμου των ετών 1894 και 1895 ήταν διοικητής της 2ης Στρατιάς, η οποία με πολιορκία κατέλαβε το Λιουϊσούν. Μετά, η Στρατιά μεταφέρθηκε στη Κίτρινη Θάλασσα και κατέλαβε το οχυρό στο Βεϊχάι. Χάρη στα αποτελέσματα του πόλεμου έλαβε τον τίτλο του μαρκήσιου και έγινε μέλος του Κρυφού Συμβουλίου. Στις 20 Ιανουαρίου 1898 έλαβε τον βαθμό του Στρατάρχη της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας. Από το 1899 μέχρι το 1904 - διοικητής του Κύριου Συμβουλίου. Υπό την ηγεσία του δημιουργήθηκε το σχέδιο του πολέμου με τη Ρωσία. Τον Ιούνιο του 1904 διορίστηκε Κύριος Διοικητής των Ιάπώνων στρατιωτών στη Μαντσουρία και στη Χερσόνησο Λιαοντούνσκ. Υπό τη διοίκηση του, οι Ιάπωνες νίκησαν στη Μάχη της λίμνης Σάχε, στη Μάχη της Χερσονήσου Λιαογιάνσκ και, χάρη στη βοήθεια της 4ης Στρατιάς του Νογκί Μαρεσούκιε, στη Μάχη του Μουκντένσκ. Το 1906 έγινε επίτιμο μέλος του Αγγλικού Τάγματος της Αξίας. Το 1907, ο Αυτοκράτορας του έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα. Από το 1912 - γκενρό. Bix, Herbert B. (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0060931302. Dupuy, Trevor N. (1992). Encyclopedia of Military Biography. I B Tauris & Co Ltd. ISBN 1-85043-569-3. Jansen, Marius B. (1986). Japan in Transition: From Tokugawa to Meiji. Princeton University Press. ISBN 1-85043-569-3. Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Balknap Press. ISBN 0674009916. Keane, Donald (2005). Emperor Of Japan: Meiji And His World, 1852-1912. Columbia University Press. ISBN 0231123418. Ояма Ояма (дополнение к статье) National Diet Library. «Oyama Iwao». Portraits of Modern Historical Figures. Adachi, Kinnosuke (1905-07-23). «The Wife of Japan’s Great General Oyama». New York Times. http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9E05E3D8173DE733A25750C2A9619C946497D6CF. Ανακτήθηκε στις 2010-05-20. VancouverIsland.com. «Oyama, Lake Country, Okanagan Valley, BC». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2010.
Αγάθη Μαρία του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

H Aγάθη-Μαρία, γερμ.: Agatha Marie von Hanau-Lichtenberg (22 Αυγούστου 1599 - 23 Μαΐου 1636) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε (κόμισσα;) του Ράπολτσταϊν.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη-Ράινχαρντ Α΄ (1569-1625) κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Μαρίας-Ελισάβετ του Χόενοε-Νόιενσταϊν (1576-1605), κόρης του Βόλφγκανγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ. Γεννήθηκε στο Μπούσβαϊλερ (τώρα ονομάζεται Μπουξβιλέρ). Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 1636 στην πόλη του Μπάντεν (τώρα Μπάντεν-Μπάντεν) και τάφηκε στο Ράπολτσβαϊλερ (τώρα Ριμποβιλέ). Παντρεύτηκε στις 10 (Π.Η.) / 20 Nοεμβρίου (Ν.Η.) 1623 τον Γεώργιο-Φρειδερίκο του Ράπολτσταϊν (14 Ιουλίου 1593 - 20 (Π.Η.) / 30 (Ν.Η.) Αυγούστου 1651 στο Στρασβούργο). Ήταν γιος του Έμπερχαρντ του Ράπολτσταϊν (12 Μαρτίου 1570 - 17 Αυγούστου 1637 στο Στρασβούργο) και της Άννας, κόρης του βιλντ- και ρίνεγκραβου του Κύρμπουργκ-Μέρχινγκεν (1572 - 25 Αυγούστου 1608). Μετά το τέλος της Aγάθης-Μαρίας, ο Γεώργιος-Φρειδερίκος ξαναπαντρεύτηκε το 1640 με την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη του κόμη του Ζολμς-Ζόνεβαλντε. Από το γάμο της, η Αγάθα-Μαρία είχε παιδιά: θνησιγενής γιος (8 Π.Η. / 18 Ν.Η. Σεπτεμβρίου 1626). Aγάθη-Φρειδερίκη (13 Π.Η. / 23 Ν.Η. Ιουλίου 1627 - 6 Π.Η. / 16 Ν.Η. 1627). Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung στο dem Hanauischen, στη σειρά Hanauer Geschichtsblätter, vol. 34, Χάναου, 1996,(ISBN 3-9801933-6-5) Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, σε: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. Αύγουστος 1894, Χάναου, 1894 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978
Γκουλού

Το Γκουλού είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ουγκάντα. Είναι η πρωτεύουσα της Βόρειας περιφέρειας και του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 154.300 κατοίκων. Εκεί βρίσκεται το ομώνυμο αεροδρόμιο και το ομώνυμο πανεπιστήμιο. Η πόλη έχει μια κεντρική αγορά.

 Το Γκουλού βρίσκεται στην βορειοανατολική Ουγκάντα, 320 χιλιόμετρα (54 μίλια) βορειοανατολικά της Καμπάλα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 02°46′48″Β 32°18′00″Α. Ανεξάρτητο Νοσοκομείο Γκουλού Γενικό Νοσοκομείο Γκουλού Νοσοκομείο Αγίας Μαρίας Μπάρκλεϊς Κρέιν Τράπεζα Αφρικής DFCU Εκατονταημερής Τράπεζα Εμπορική Τράπεζα Κένυας (ΕΤΚ) Όριεντ Στάνμπικ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gulu στο Wikimedia Commons
Μυλοπόταμος Κυθήρων

Το χωριό Μυλοπόταμος βρίσκεται στα Κύθηρα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Στο χωριό υπάρχουν πολλών ειδών φυσικά και πολιτιστικά αξιοθέατα, όπως το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας, οι Μύλοι, ο διατηρητέος οικισμός Κάτω Χώρα με το Ενετικό Κάστρο, ο Βυζαντινός ναός του Αγίου Πέτρου. Οι οικισμοί του χωριού είναι, Άγιος Σώστης, Αραίοι, Κάτω Χώρα, Πίσω πηγάδι, Ρίζα.

 Κάτω Χώρα, διατηρητέος οικισμός του Μυλοποτάμου, με το Ενετικό κάστρο, το Αγγλικό σχολείο και τα αυθεντικά παραδοσιακά σπίτια. Καταρράκτης Νεράιδα (ή Καταρράκτης της Φόνισσας) Νερόμυλοι Μυλοποτάμου Μονή Παναγία Ορφανή, δυτικά του Χωριού, χτισμένο πάνω σε γκρεμό, με βλάστηση από κέδρους. Άγιος Πέτρος, βυζαντινή εκκλησία του 13ου αιώνα, μία από της σημαντικότερες στο Νησί, στον οικισμό Αραίοι. Κάστρο Κάτω Χώρας, χτισμένο από τους Ενετούς. Σπήλαιο Αγίας Σοφίας. Στην είσοδό του υπάρχουν τοιχογραφίες του 13ου αιώνα και το Νυίδριο της Αγίας Σοφίας, έχει τουριστική διαδρομή μήκους 200 μ. με σταλακτίτες και φυσικούς σχηματισμούς. Το συνολικό μήκος του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί μέχρι σήμερα από σπηλαιολόγους ανέρχεται στα 550 μ. Δεν μπορεί να προσδιοριστεί το τελικό μήκος του σπηλαίου αφού δεν έχει ολοκληρωθεί η εξερεύνησή του. http://www.mylopotamo.gr https://visitkythera.com/el/in/mylopotamos/ https://www.kithera.gr/κύθηρα/μυλοποταμος/
Φάμπιο Στάρτζεον

Ο Φάμπιο Μιγκέλ ντος Σάντος Στάρτζεον (Fábio Miguel dos Santos Sturgeon, 4 Φεβρουαρίου 1994) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για τον ΟΦΗ.

 Γεννήθηκε στην Αλμάδα από Άγγλο πατέρα και Πορτογαλίδα μητέρα, ο Στάρτζεον εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Μπελενένσες σε ηλικία 16 ετών. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, παίζοντας για ένα λεπτό στην εκτός έδρας ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Πεναφιέλ για Τάσα ντα Λίγα.Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Σεγούντα Λίγα στις 24 Απριλίου 2013, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εντός έδρας ήττα με 0-2 εναντίον της Ολιβεϊρένσε. Έκανε 4 εμφανίσεις, καθώς η ομάδα του κέρδισε το πρωτάθλημα, παίζοντας βασικός στις 12 Μαΐου, σε μία νίκη με 2-1 επί της Τροφένσε.Αφού χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον ως αναπληρωματικός στη πρώτη σεζόν του στην Πριμέιρα Λίγα, ο Στάρτζεον έκανε την ανάκαμψη του τη σεζόν 2014-15, παίζοντας σε 31 αγώνες. Στον εναρκτήριο αγώνα, στις 17 Αυγούστου 2014, σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό γκολ του, στο 6ο λεπτό μίας εκτός έδρας νίκης με 3-1 επί της Πεναφιέλ και το δεύτερο του στις 4 Απριλίου, στη νίκη με 2-0 επί της Μορειρένσε.Ο Στάρτζεον ξεκίνησε βασικός και στους δέκα αγώνες του Γιουρόπα Λιγκ 2015-16, όπου η ομάδα του αποκλείστηκε στους ομίλους. Στις 26 Ιανουαρίου 2017, αφού παρακολουθούταν από τη Σέλτικ, υπέγραψε συμβόλαιο 4,5 ετών με τη Βιτόρια Γκιμαράες. Αγωνίστηκε σε 38 αγώνες κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ομάδα. Τον Ιούλιο του 2018, εντάχθηκε σε άλλη ομάδα της Πριμέρια Λίγα, τη Φεϊρένσε, με τριετές συμβόλαιο. Μόλις στο δεύτερο αγώνα του, άνοιξε το λογαριασμό των γκολ του, στις 20 Αυγούστου, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ στη νίκη επί της προηγούμενης ομάδας του. Ξάνθη (δανεισμός) Στις 20 Ιουλίου 2019, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Ξάνθη, με δικαίωμα αγοράς στο τέλος της σεζόν 2019-20. Ολοκλήρωσε την σεζόν με 32 συμμετοχές και 1 γκολ στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκ με τα χρώματα της θρακικής ομάδας. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, ο Στάρτζεον υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον ΟΦΗ. Ο Στάρτζεον ήταν επιλέξιμος να εκπροσωπεί διεθνώς την Αγγλία και την Πορτογαλία.Αγωνίστηκε για την Εθνική Πορτογαλίας U20 στο Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν το 2014 και έκανε τη πρώτη και μοναδική συμμετοχή του για την Εθνική Πορτογαλίας U21 στις 13 Νοεμβρίου 2014, παίζοντας 21 λεπτά σε μία εκτός έδρας φιλική ήττα με 1-3 εναντίον της Αγγλίας. Μπελενένσες Σεγούντα Λίγα: 2012-13 (Πορτογαλικά) Φάμπιο Στάρτζεον στο ForaDeJogo Φάμπιο Στάρτζεον – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Δεδομένα στην Εθνική ομάδα (Πορτογαλικά) (Αγγλικά) Προφίλ Φάμπιο Στάρτζεον στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
516 Αμχερστία

Η Αμχερστία (Amherstia) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,27. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το Κολέγιο Άμχερστ της Μασαχουσέτης, από όπου είχε αποφοιτήσει ο Ντάγκαν.

 Η μέση διάμετρος της Αμχερστίας εκτιμάται σε 73,1 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της σε 410 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της από 0,163 ως 0,173. Η Αμχερστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7,5 ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λέκκο

Το Λέκκο (ιταλικά: Lecco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, της οποίας και αποτελεί έδρα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στο νότιο άκρο του ανατολικού βραχίονα της λίμνης Κόμο, στο σημείο όπου ο ποταμός Αδούας εκρέει από τη λίμνη. Περιβάλλεται από βουνά, τμήμα των Άλπεων, και συγκεκριμένα τα Γκρίνιο και Ρεζεγκόνε.

 Το Λέκκο ήταν έδρα μαρκιωνίας και τον 11ο αιώνα πέρασε στην κατοχή του Κόμο και έπειτα στο Δουκάτο του Μιλάνου. Οι Βισκόντι οχύρωσαν την πόλη τον 14ο αιώνα. Επίσης το 1336-1338 κτίστηκε η Πόντε Γράντε επί του Αδούα, η οποία διατηρείται μέχρι σήμερα. Το 1647 έγινε έδρα κόμη. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση του 18ου αιώνα, το Λέκκο γνώρισε γρήγορη ανάπτυξη. Σήμερα είναι ένα από τα βιομηχανικά κέντρα της βόρειας Ιταλίας, με εξειδίκευση στη μεταλλουργία, τη μηχανολογία, τα υφάσματα και την κονσερβοποιία, και τουριστικός προορισμός. Επίσης στην περιοχή του Λέκκο παράγεται το τυρί γκοργκοντζόλα. Από τα κτίρια της πόλης ξεχωρίζουν το νεοκλασικό Τεάτρο ντέλα Σοσιετά, στην Πιάτσα Γκαριμπάλι, και οι αψίδες στην Πιάτσα 20ής Σεπτεμβρίου, όπου βρίσκεται επίσης ο Τόρρε Βισκοντέα, κατάλοιπο των μεσαιωνικών τειχών της πόλης. Ο πύργος στεγάζει το ιστορικό μουσείο της πόλης. Ο καθεδρικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Το Λέκκο είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται το μυθιστόρημα Οι αρραβωνιασμένοι (1825-1827) του Αλεσσάντρο Μαντσόνι. (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Η Βραδυνή

Η Βραδυνή, ή απλά Βραδυνή, είναι μια αθηναϊκή ελληνική εφημερίδα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1923, μένοντας στα περίπτερα έως το 1989. Επαναλειτούργησε το 1997, συνεχίζοντας την καθημερινή κυκλοφορία της έως την Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013, κρατώντας ανοικτή την κυριακάτικη έκδοση, η οποία από τις αρχές του 2017, κυκλοφορεί από το Σάββατο. Η τιμή της είναι 1 ευρώ. Έχει φιλελεύθερη προσέγγιση για την οικονομία και παραδοσιακά η εφημερίδα αποτελεί μέσο έκφρασης του συντηρητικού χώρου.

 Το 1973 η Βραδυνή δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, που καλούσε το στρατιωτικό καθεστώς να αποκαταστήσει τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Ως αποτέλεσμα η ελληνική δικαιοσύνη εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του εκδότη και του αρχισυντάκτη της εφημερίδας. Στις 2 Δεκεμβρίου του 1973 το απριλιανό καθεστώς έκλεισε με τη συνδρομή της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας (ΕΣΑ) την εφημερίδα, λόγω ενός άρθρου που ασκούσε κριτική στη κυβέρνηση για την έλλειψη ενεργειών προς αποκατάσταση του κοινοβουλευτισμού. Στις 19 Μαρτίου 1983 ο τότε διευθυντής της Βραδυνής Τζώρτζης Αθανασιάδης δολοφονήθηκε μέσα στα γραφεία της εφημερίδας, ένα έγκλημα που έμεινε ανεξιχνίαστο από τις διωκτικές αρχές. Επίσημος ιστότοπος
Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ

Ο Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ (1281 - 22 Σεπτεμβρίου 1345) από τον Οίκο του Ανζού, 3ος κόμης του Λάνκαστερ και 3ος Κόμης του Λέστερ από την δεύτερη δημιουργία ήταν μικρότερος γιος του Εδμόνδου Κράουτσμπακ και της Λευκής του Αρτουά, εγγονός του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Προβηγκίας. Ο Ερρίκος είχε πρωταγωνιστήσει στην εκθρόνιση του πρώτου του ξαδέλφου Εδουάρδου Β' της Αγγλίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ διαδέχθηκε τον πατέρα τους στο Λάνκαστερ (1296) αλλά ο Ερρίκος είχε εγγραφεί στα μητρώα κάτι που του επέτρεψε να αποκτήσει δικαιώματα διαδοχής, τον Ιούλιο του 1300 συμμετείχε στην πολιορκία του Καρλάβεροκ. Ύστερα από μια μακρά περίοδο συγκρούσεων με τον ξάδελφο του Εδουάρδο Β΄ και τους οπαδούς του ο αδελφός του Τόμας εκτελέστηκε για προδοσία ύστερα από δίκη και τα εδάφη του κατασχέθηκαν (1322). Ο Ερρίκος αν και δεν συμμετείχε στις εξεγέρσεις του αδελφού του έχασε τα εδάφη και τους τίτλους του, στις 29 Μαρτίου 1324 του παραχωρήθηκε η κομητεία του Λέστερ και λίγα χρόνια αργότερα με την άνοδο του νεαρού Εδουάρδου Γ΄ (1327) δέχτηκε την κομητεία του Λάνκαστερ με πολλές άλλες.

 Με την επιστροφή της βασίλισσας Ισαβέλλας της Γαλλίας και του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου κόμη του Μαρς στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 1326 ενώθηκε μαζί τους προσφέροντας πολύτιμη βοήθεια στην ανατροπή των Ντεσπένσερ, συνέλαβε τον Εδουάρδο Β΄ στο κάστρο του Νιθ στην νότια Ουαλία και ανέλαβε την φύλαξη του στο κάστρο του Κένιλγουερθ. Ο Ερρίκος διορίστηκε "κυρίαρχος σύμβουλος" του νεαρού Εδουάρδου Γ΄ και στρατάρχης των βασιλικών δυνάμεων της Αγγλίας στην Σκωτία. Διορίστηκε Κοντόσταυλος στο κάστρο του Λάνκαστερ και υψηλός σερίφης του Λάνκασιρ (1327), βοήθησε τέλος τον νεαρό βασιλιά να τερματίσει την ηγεμονία του Μόρτιμερ που εκτελέστηκε (1330). Τυφλώθηκε (1330) και πέρασε τα τελευταία 15 χρόνια στο κάστρο του Λέστερ, ίδρυσε νοσοκομείο για τους φτωχούς που έγινε γνωστό σαν Νιούαρκ και τάφηκε στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου, το βασιλικό ζεύγος επέβλεψε την κηδεία του. Ο γιος και διάδοχος του Ερρίκος μετέφερε τα οστά του στην εκκλησία του Ευαγγελισμού της Παναγίας στο Νιούαρκ και έκανε επέκταση στην κατασκευή του πατέρα του. Με την σύζυγο του Μοντ Τσάουορθ (1296) απέκτησε: Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ Ματθίλδη του Λάνκαστερ, κόμισσα του Όλστερ Ιωάννα του Λάνκαστερ Ισαβέλλα του Λάνκαστερ (1317 - 1347) Ελεονώρα του Λάνκαστερ Μαρία του Λάνκαστερ, μητέρα του Χένρι Πέρσι, 1ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ Armitage-Smith, Sir Sydney (1904). John of Gaunt: king of Castile and Leon, duke of Aquitaine and Lancaster. Archibald Constable and Co. Ltd. Burke, John (1831). A general and heraldic dictionary of the peerages of England, Ireland, and Scotland. London: Henry Colburn and Richard Bentley. "Archaeologia cambrensis". Cambrian Archaeological Association. London: W.Pickering. 3. 1852. Leese, Thelma Anna (2007). Blood royal: issue of the kings and queens of medieval England, 1066–1399. Heritage Book Inc. Εκκλησία του Ευαγγελισμού της Παναγίας στο Νιούαρκ
Ρούμπεν Πάρντο Γκουτιέρες

Ο Ρούμπεν Πάρντο Γκουτιέρες {ισπανικά : Rubén Pardo Gutiérrez} (γεννημένος στις 22 Οκτωβρίου 1992), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Άρη Θεσσαλονίκης της Super League.

 Γεννημένος στο Λογρόνιο της επαρχίας Λα Ριόχα, στη βορειοανατολική Ισπανία ο Ρούμπεν ξεκίνησε την καριέρα τη σεζόν 2009–10, αγωνιζόμενος στις «ρεζέρβες» της Ρεάλ Σοσιεδάδ, στην Τερθέρα Ντιβισιόν, βοηθώντας τους να πετύχουν την άνοδο. Έπειτα, εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα τον Ιανουάριο του 2012. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη πρώτη ομάδα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, πραγματοποιώντας συνολικά 194 επίσημες εμφανίσεις, 7 γκολ και 34 ασίστ, ενώ το Γενάρη του 2017 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Ρεάλ Μπέτις. ΜΕ την πράσινη φανέλλα αγωνίσθηκε συνολικά σε δεκαέξι αγώνες, τους δεκαπέντε εξ αυτών ως βασικός.Στις 31 Ιανουαρίου 2020, μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στην καριέρα του, με προορισμό τη γαλλική Μπορντό, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δυόμισι ετών. Η παρθενική του εμφάνιση στη Γαλλική Λιγκ 1 έλαβε χώρα στις 5 Φεβρουαρίου 2020, όταν συμμετείχε για 30 λεπτά στην εκτός έδρας ισοπαλία 1–1 με το Σταντ Μπρεστουά 29. Σκόραρε για πρώτη φορά για τη νέα του ομάδα 18 ημέρες αργότερα, ερχόμενος από τον πάγκο και σημειώνοντας το τελευταίο γκολ της ήττας 4–3 από την πρωτοπόρο Παρί Σεν Ζερμέν.Ο Πάρντο επέστρεψε στην Ισπανία στις 28 Σεπτεμβρίου 2020, αφού συμφώνησε να παραχωρηθεί με ετήσιο δανεισμό στη ΚΝ Λεγανές στη δεύτερη κατηγορία. Την επόμενη 28 Αυγούστου, εντάχθηκε στον σύλλογο με μόνιμο διετές συμβόλαιο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Λεγανές, ο Πάρντο είχε συνολικά 107 αγώνες, έξι γκολ και 15 ασίστ σε LaLiga, LaLiga2 και Κύπελλο Ισπανίας. Στις 29 Αυγούστου 2023, ο Πάρντο εντάχθηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους «κίτρινους» στο εκτός έδρας ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στις 17 Σεπτεμβρίου 2023 (τελικό σκορ 0-0). . Σημείωσε το πρώτο του τέρμα με τον Άρη, στην εκτός έδρας ήττα με 4-1 από τον Ολυμπιακό, στις 27 Σεπτεμβρίου 2023. Ο Πάρντο υπήρξε μέλος της ομάδας της Ισπανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κ17 2009, αν και έπαιξε μόνο σε ένα παιχνίδι, ως αλλαγή εναντίον της Εθνικής Γαλλίας Κ17. Επίσης επιλέχθηκε από την Εθνική Ισπανίας Κ-18 για το ανεπίσημο τουρνουά «Copa del Atlántico» του 2010, το οποίο κέρδισε η χώρα του. Ο Πάρντο εμφανίστηκε σε κάθε αγώνα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19 του 2011, βοηθώντας την εθνική ομάδα να κατακτήσει το τουρνουά στη Ρουμανία. Ισπανία Κ19 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-19: 2011