Πλας ντυ Τερτρ

Η Πλας ντυ Τερτρ (Γαλλικά: Place du Tertre, στα ελληνικά αποδίδεται και ως Πλατεία Τερτρ) είναι πλατεία στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού της Γαλλίας, στην περιοχή Μονμάρτρη. Το όνομα της πλατείας αναφέρεται στην τοποθεσία της στην κορυφή του λόφου (Tertre σημαίνει μικρός λόφος) και είναι το υψηλότερο σημείο του Παρισιού, στα 130 μέτρα. Η συρροή καλλιτεχνών, η ζωή και τα έργα τους, την έκαναν ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα του Παρισιού και διάσημη σε όλο τον κόσμο.

 Η Πλας ντυ Τερτρ ήταν το κέντρο σημαντικού γυναικείου αβαείου Βενεδεκτίνων μοναχών, που ιδρύθηκε το 1133 από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ'. Η εκκλησία Σαιν Πιέρ της Μονμάρτρης, εκκλησία του αβαείου, σε απόσταση λίγων μέτρων από την πλατεία, καθαγιάσθηκε από τον Πάπα Ευγένιο Γ' το 1147 και είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες στο Παρίσι. Το αβαείο της Μονμάρτρης λειτουργούσε για αιώνες και μέχρι τη Γαλλική επανάσταση υπό την αιγίδα των βασιλέων της Γαλλίας. Η πλατεία δημιουργήθηκε το 1635 και ήταν η κεντρική πλατεία του παλαιού χωριού Μονμάρτρη, που ήταν γεμάτο ανεμόμυλους και αμπελώνες, το μεγαλύτερο τμήμα του οποίου από το 1860 ενσωματώθηκε στην πόλη του Παρισιού. Στο παρελθόν υπήρξε τόπος απαγχονισμού καταδίκων. Βρίσκεται κοντά στην κορυφή της περιοχής της Μονμάρτρης, μόλις λίγα δρομάκια μακριά από τη Βασιλική της Σακρέ Κερ και το καμπαρέ Λαπέν Αζίλ. Θεωρείται ότι η λέξη μπιστρό εφευρέθηκε στο παλαιότερο εστιατόριο της πλατείας, το Μερ Κατρίν, το 1814 κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατοχής μετά τη μάχη του Παρισιού. Οι Ρώσοι στρατιώτες απολάμβαναν τα ποτά τους εκεί και συχνά φώναζαν «μπιστρό!» (που σημαίνει «γρήγορα» στα ρωσικά) είτε για να σερβιριστούν γρήγορα είτε για να πιέσουν τους συντρόφους τους να τελειώσουν το ποτό για να επανέλθουν στις τάξεις τους. Στο τέλος της πολιορκίας του Παρισιού από τους Πρώσους το 1870-71, οι Εθνοφρουροί αποθήκευσαν μέρος των 171 κανονιών που ήταν αποθηκευμένα στο λόφο. Στις 18 Μαρτίου 1871, ο στρατηγός Λεκόντ προσπάθησε να τα απομακρύνει, γεγονός που προκάλεσε το ξέσπασμα ταραχών που κατέληξαν στην Κομμούνα του Παρισιού του 1871. Από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ολόκληρη η Μονμάρτρη ήταν τόπος διαβίωσης και συνάντησης καλλιτεχνών, σχεδόν όλων της εποχής: ζωγράφοι, συγγραφείς και ποιητές συνέδεσαν τη ζωή τους με την περιοχή δημιουργώντας μια καλλιτεχνική κοινότητα και συνέβαλαν στην μποέμικη ατμόσφαιρα. Η Πλας ντυ Τερτρ είναι γεμάτη με γραφικά καφέ, μπιστρό και εστιατόρια-ταβέρνες, το εστιατόριο Μερ Κατρίν χρονολογείται από το 1793. Με πολυάριθμους καλλιτέχνες να πωλούν υπαίθρια τα έργα τους και να δημιουργούν πορτρέτα καθημερινά για τους τουρίστες, η πλατεία θυμίζει την εποχή που η Μονμάρτρη ήταν η Μέκκα της σύγχρονης τέχνης. Στο τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού, πολλοί ζωγράφοι, όπως ο Τουλούζ-Λωτρέκ, ο Πάμπλο Πικάσο, ο Αμεντέο Μοντιλιάνι, ο Μωρίς Ουτριλό, ο Ανρί Ματίς, έζησαν εκεί, μερικοί στο κοντινό κτήριο Μπατώ Λαβουάρ. Το μουσείο της Μονμάρτρης, πρώην κατοικία και στούντιο καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων ο Πιέρ-Ωγκύστ Ρενουάρ, η Σουζάν Βαλαντόν κ.ά. και το Νταλί Παρί, ένα μουσείο αφιερωμένο κυρίως στα γλυπτά και τα σχέδια του Σαλβαντόρ Νταλί, βρίσκονται κοντά στην πλατεία Τερτρ. Πλας ντυ Τερτρ Η Πλας ντυ Τερτρ στην ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού του Παρισιού (επιλογή γλώσσας) Virtual tour 360 degrees