IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνικός ύμνος του Ιράν

Ο εθνικός ύμνος του Ιράν (περσ. سرود ملی جمهوری اسلامی ایران, μεταγραφή: Σορουδε Μελλι-ε Δζομͱουρι-ε Εσλαμι-ε Ιραν) συνετέθη από το Χασάν Ριγιαχί. Υιοθετήθηκε το 1990, αντικαθιστώντας τον εθνικό ύμνο που χρησιμοποιούνταν κατά την περιόδο του Αγιατολλάχ Χομεϊνί.

 Ψηλά στον ορίζοντα σηκώθηκε ο Ήλιος της Ανατολής1 Το φως στα μάτια των Πιστών στη Δικαιοσύνη2. Ο Bahman3 είναι το ζενίθ της πίστης μας. Το μήνυμά σου, ω Ιμάμη, 4, Εθνικής Κυριαρχίας5 και Ελευθερίας αποτυπώνεται στις ψυχές μας. Μάρτυρες! Οι κραυγές σας αντηχούν στο χρόνο: Ας είναι ανθεκτική, διαρκής και αιώνια η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. 1 Mehr = Ήλιος, αγάπη, καλοσύνη2 Haqq = Αλήθεια, δικαιοσύνη, Θεός3 Bahman = Φρόνηση, ο μήνας που έγινε η Ισλαμική επανάσταση.4 Imam = Αρχηγός, τίτλος του Αγιατολλάχ Χομεϊνί5 Esteqlal = Εθνική Κυριαρχία, Ανεξαρτησία Ω Ιράν ο ύμνος σε μορφή MP3- ορχηστρικός και με τραγούδι Ο ύμνος σε ορχηστρική έκδοση σε μορφή RealAudio
Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας

Το Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας είναι πάρκο στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην Αττική. Βρίσκεται στο Βόρειο τμήμα του δήμου, στα σύνορα με την Νέα Ιωνία και καλύπτει μία έκταση 420 στρεμμάτων. Οι πρώτες δενδροφυτεύσεις ξεκίνησαν το 1914 και έκτοτε έχουν γίνει αρκετές δενδροφυτεύσεις μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης. Στο Άλσος συναντά κανείς πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας, μονοπάτια, ποδηλατόδρομους και χώρους άθλησης. Από το 1959 λειτουργεί θερινός κινηματογράφος, ενώ το 1956 εγκαταστάθηκε μετεωρολογικός σταθμός της ΕΜΥ και το 1955 δημιουργήθηκε ζωολογικός κήπος, ο οποίος όμως σταμάτησε να λειτουργεί το 1997. Το 1966 ολοκληρώθηκε η κατασκευή της Λίμνης του Άλσους, η οποία αποτελεί σημαντικό κομμάτι του ακόμα και σήμερα.

 Στο νότιο άκρο του Άλσους βρίσκεται ιστορικά (από το 1926) η έδρα της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως. Μεταξύ του 1930 και του 2003 στο σημείο βρισκόταν το Στάδιο Νίκος Γκούμας. Το νέο γήπεδο, η Αγιά Σοφιά, εγκαινιάστηκε στο ίδιο σημείο το 2022. Εγκαταστάθηκε στον χώρο του Άλσους το 1956 από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία αλλά η λειτουργία του σταμάτησε το 2010. Άρχισε να επαναλειτουργεί την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, παράλληλα με τον αυτόματο μετεωρολογικό σταθμό. Η συγκέντρωση των ζώων στον χώρο του Άλσους ξεκίνησε το 1955, ο ζωολογικός κήπος όμως εγκαινιάστηκε στις 25 Μαΐου 1986. Λειτούργησε μέχρι το 1997, όπου απομακρύνθηκε το τελευταίο άγριο ζώο, ένα λιοντάρι, ενώ όλες οι αρκούδες είχαν μεταφερθεί στο Νυμφαίο από το 1995. Στη συνέχεια ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για τη στέγαση αδέσποτων ζώων. Η λίμνη με τον χαρακτηριστικό ανεμόμυλο και τα σιντριβάνια, κατασκευάστηκε το 1966, δέκα χρόνια μετά την έγκριση της κατασκευής της, ενώ περιφράχθηκε το 1959. Στο χώρο της λίμνης δημιουργήθηκε το 1976 τουριστικό περίπτερο. Στο άλσος λειτουργούσαν συνολικά δεκατρία τέτοια περίπτερα, όμως το 2012 τα δύο είχαν πυρπολυθεί ενώ τα υπόλοιπα ήταν κλειδωμένα. Το Άλσος είναι προσβάσιμο μέσω λεωφορείων και τρόλεϊ τα οποία πραγματοποιούν στάσεις κοντά και στις 2 εισόδους του στην Λεωφόρο Δεκελείας.
Αντώνης Τουρκογιώργης

Ο Αντώνης Τουρκογιώργης (18 Φεβρουαρίου 1951) είναι Έλληνας ροκ μουσικός. Έγινε αρχικά γνωστός ως μπασίστας και τραγουδιστής των Socrates Drank the Conium. Αργότερα ακολούθησε σόλο καριέρα. Το 2007 κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό βιβλίο του, με τίτλο «Το Συγκρότημα». Αδερφός του είναι ο κιθαρίστας Άκης Τουρκογιώργης.

 «Τα Μάτια 14» (1986) «Επεισόδιο» (1988) «Μόνον Όρθιοι» (1990) «Πυρ, Γυνή και Rock and Roll» (1991) (με τη Λίνα Μπαμπατσιά) «Βήματα» (1992) «Ουφ!» (1998) «Socrates Drank the Conium» (1972) «Taste of Conium» (1972) «On the Wings» (1973) «Phos» (1976) «Waiting for Something» (1980) «Breaking Through» (1981) «Plaza» (1984) Το Συγκρότημα (Ιανός, 2007) Ο Αντώνης Τουρκογιώργης στο Discogs
Ιωσήφ Καίσαρης

Ο Ιωσήφ Καίσαρης (1845 - 1923) ήταν σπουδαίος Έλληνας συνθέτης. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Σπυρίδωνα Καίσαρη επίσης σπουδαίου συνθέτη, που είχε και εκείνος καταταχθεί στη στρατιωτική μουσική.

 Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1845. Σπούδασε μουσική στη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας έχοντας καθηγητή τον Μάντζαρο και μετά την ολοκλήρωση των εκεί σπουδών του συνέχισε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε μουσικός καθηγητής σε φιλαρμονικές της Επτανήσου. Το 1889 κατατάχθηκε στη στρατιωτική μουσική μπάντα στην οποία και αναδείχθηκε ταχύτατα. Το 1905 ανέλαβε τον βαθμό του γενικού ανωτάτου επιθεωρητού της στρατιωτικής μουσικής και της μπάντας της ανακτορικής φρουράς. Ο Ιωσήφ Καίσαρης πέθανε το 1923. Υπήρξε συνθέτης συμφωνιών, οπερέτας, πολλών εμβατηρίων, όπως το «Νενικήκαμεν» των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, το εμβατήριο "Αβέρωφ", το βασιλικό πένθιμο του βασιλέως Γεωργίου Α΄, ή το πριγκιπικό γαμήλιο εμβατήριο του πρίγκιπα Γεωργίου και Μαρίας Βοναπάρτη, αλλά και πολλών άλλων μικρότερων έργων, όπως θεατρικά και κυρίως ευρωπαϊκά χορευτικά, ιδιαίτερα πόλκες, όπως η "Καρδερίνα" και πολλά βαλς, για τα οποία μάλιστα είχε χαρακτηριστεί ο «Έλληνας Γιόχαν Στράους» ή «Γιόχαν Στράους της Ελλάδος». Από τα βαλς του Ι. Καίσαρη ξεχώριζε το «Μη μου άπτου». «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ.10ος, σελ. 58
Μυός Όρμος

Ο Μυός Όρμος (όρμος μυδιών) ήταν λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας που κατασκευάστηκε από τους Πτολεμαίους γύρω στον 3ο αιώνα π.Χ. Μετά από ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα από τον David Peacock και την Lucy Blue του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, υπολογίζεται ότι βρισκόταν στην σημερινή Quseir al-Quadim (παλιά Quseir), οκτώ χιλιόμετρα βόρεια της σύγχρονης πόλης της Αλ Κουσαΐρ στην Αίγυπτο.

 Μετά την βασιλεία των Πτολεμαίων, ο Μυός Όρμος ήταν μαζί με την Βερενίκη (νοτιότερα στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας) ένα από τα δύο σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια της ρωμαϊκής Αιγύπτου με την Ινδία, την Αφρική και ίσως και την Κίνα. G.W.B. Huntingford. The Ethnology and History of the Area Covered by the Periplus in Huntingford ed., "Periplus of the Erythraean Sea" (London, 1980) Λεπτομερής Χάρτης της Ρωμαϊκής Αιγύπτου με την τοποθεσία του Μυός Όρμου [1]
Λιντς

Το Λιντς (αγγλικά: Leeds) είναι πόλη της Αγγλίας στην κομητεία του Δυτικού Γιορκσάιρ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πόλη έχει συνολικό πληθυσμό 840.083 κατοίκων, καθιστώντας την τρίτη σε μέγεθος στην Αγγλία, ενώ η αστική περιοχή έχει πληθυσμό 1.800.000 κατοίκους. Μαζί με τη γειτονική πόλη του Μπράντφορντ και δεκάδες άλλες μικρότερες πόλεις σχηματίζουν ενιαία μητροπολιτική περιοχή με πληθυσμό 2.302.000 κατοίκους. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τις μεγάλες βαριές βιομηχανίες, αλλά τώρα είναι ένα οικονομικό κέντρο.

 Το Λιντς κυβερνάται από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, που υπάρχει με τη σημερινή του μορφή από το 1974 και περιλαμβάνει τις πρώην ανεξάρτητες περιοχές της Γουέδερμπι, Ότλεϊ, Έρμπορο, Πάντσεϊ και Μόρλεϊ. Η πόλη βρίσκεται στην μητροπολιτική περιοχή του Δυτικού Γιορκσάιρ. Η πόλη Λιντς έχει κύριο σιδηροδρομικό σταθμό, που εξυπηρετεί το προαστιακό και εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Διαθέτει επίσης το Διεθνές Αεροδρόμιο Λιντς-Μπράντφορντ (Leeds-Bradford), το οποίο διεξάγει πτήσεις προς τους περισσότερους μεγάλους ευρωπαϊκούς αερολιμένες, καθώς και πτήσεις προς το Πακιστάν και τις ΗΠΑ. Τα ερείπια του Αββαείου Κέρκσταλ, μιας κιστερκιανής μονής που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, βρίσκονται σε ένα ανοικτό πάρκο δίπλα στον ποταμό Aire, δυτικά του κέντρου της πόλης. Στα ανατολικά του κέντρου της πόλης, το Temple Newsam χρονολογείται από τις αρχές του 16ου αιώνα και διαθέτει κήπους και αγρόκτημα. Το σπίτι πουλήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης το 1922 και διακρίνεται για τη ιακωβιτική αρχιτεκτονική του. Στα βόρεια βρίσκεται το Roundhay Park, το μεγαλύτερο πάρκο της πόλης. Το πάρκο φιλοξενεί πολλές συναυλίες, όπως στο παρελθόν του Ρόμπι Γουίλιαμς, της Μαντόνα και του Μάικλ Τζάκσον. Η εικόνα της πόλης έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια, κάτι που οφείλεται στην κατασκευή πολλών ουρανοξυστών στο κέντρο της πόλης, όπως το Bridgewater Place. Η πόλη έχει μακρά αθλητική ιστορία και ομάδες που την εκπροσωπούν σε όλα τα μείζονα εθνικά αθλήματα. Η Λιντς Γιουνάιτεντ είναι η κύρια ομάδα ποδοσφαίρου. Οι Λιντς Ράινος (ράγκμπι), Λιντς Κάρνεγκι και Γιορκσάιρ Κάουντι Κρίκετ Κλαμπ βασίζονται επίσης στην πόλη, μεταξύ πολλών άλλων ομάδων που παίζουν τόσο σε εθνικό όσο και περιφερειακό επίπεδο. Το γήπεδο Elland Road συχνά φιλοξενεί διεθνείς αγώνες Rugby League, ενώ οι αγγλικοί αγώνες κρίκετ πραγματοποιούνται συχνά στο γήπεδο Headingley. Leeds City Council
Μάιερλινγκ

Το Μάιερλινγκ είναι ένα μικρό χωριό (πληθ. 200) στην Κάτω Αυστρία που ανήκει στον δήμο του Άλλαντ στην περιφέρεια του Μπάντεν. Βρίσκεται στον ποταμό Σβέχατ, στην οροσειρά του Δρυμού της Βιέννης (Βίνερβαλντ) των Βορείων Άλπεων, 24 χλμ. νοτιοδυτικά της Βιέννης. Από το 1550 ήταν στην κατοχή της Μονής του Χάιλιγκενκροϊτς (Ιερού Σταυρού).

 Το 1886 ο πρίγκιπας Ροδόλφος της Αυστρίας, μοναδικός γιος του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και διάδοχος του Αυστροουγγρικού στέμματος, απέκτησε την έπαυλη και την μετέτρεψε σε κυνηγετικό περίπτερο. Ήταν σε αυτό το κτίριο όπου στις 30 Ιανουαρίου 1889 βρέθηκε νεκρός, μαζί με την ερωμένη του βαρόνη Μαρία Βετσέρα, ως αποτέλεσμα αυτοκτονίας τους. Είναι άγνωστο τι ακριβώς συνέβη, αλλά στις 31 Ιουλίου 2015 η Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη έδωσε στη δημοσιότητα αντίγραφα τριών αποχαιρετιστηρίων επιστολών της Μαρία Βετσέρα προς τη μητέρα της και άλλα μέλη της οικογένειάς της. Τα γράμματα -γραμμένα στο Μάιερλινγκ λίγο πριν τον θάνατό τους— δηλώνουν σαφώς και κατηγορηματικά ότι η Μαρία ετοιμαζόταν να αυτοκτονήσει μαζί με τον Ροδόλφο, "από αγάπη".Μετά τον θάνατο του Ροδόλφου και της Μαρία, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, ο οποίος ήθελε να ιδρύσει μια νέα εκκλησία, μετέτρεψε το κτίριο σε μοναστήρι, στο οποίο εγκαταστάθηκαν μοναχές του Τάγματος των Ανυπόδητων Καρμελιτών. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν το άγαλμα της Παναγίας στον γυναικωνίτη της εκκλησίας. Έχει το πρόσωπο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και ένα στιλέτο στην Άμωμη Καρδιά. Η θέση του κυρίου σταυρού στο παρεκκλήσι υποτίθεται ότι βρίσκεται στο σημείο όπου βρισκόταν το κρεβάτι του Ροδόλφου και της Μαρία. Σήμερα το κτίριο είναι μουσείο και τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχές λένε ακόμη προσευχές για την ανάπαυση της ψυχής του Πρίγκιπα Ροδόλφου. Ταξίδι στην Αυστρία Πληροφορίες για το Μάιερλινγκ
Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ της Αυστρίας-Έστε

Ο Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ (γερμ. Ferdinand Karl Joseph, 25 Απριλίου 1781 - 5 Νοεμβρίου 1850) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης - Αυστρίας-Έστε ήταν διοικητής του Αυστριακού στρατού κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας και της Μαρίας Βεατρίκης των Έστε Δούκισσας της Μάσσα & της Καρράρα. Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στο Ανάκτορο Έμπεντσβαϊερ στο Άλτμυνστερ, κοντά στο Γκμούντεν της Αυστρίας. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 1.
Πρίγκιπας (σκάκι)

Ο πρίγκιπας (prince) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που κινείται όπως ο βασιλιάς, χωρίς όμως να έχει τη βασιλική ιδιότητα. Είναι γνωστός ακόμα ως άνθρωπος (Mann), σοφός (Sage), φύλακας (Guard), πολίτης (Commoner), τοξότης (archer), άμαξα (chariot), κ.ά., ανάλογα με την παραλλαγή που συμμετέχει. Στο λήμμα αυτό, ο πρίγκιπας συμβολίζεται ως ανεστραμμένος βασιλιάς.

 Σε γενικές γραμμές, ο πρίγκιπας έχει περίπου ίση αξία με τον ίπππο. Συχνά χρειάζονται μερικές κινήσεις για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωστά ένας πρίγκιπας στο άνοιγμα. Είναι πολύ αποτελεσματικό να έχει δυνάμεις κοντά του, αν και είναι αργός, ο πρίγκιπας είναι αρκετά καλός τόσο στην επίθεση, όσο και στην άμυνα, με τα κοντινά κομμάτια και πιόνια, όπως για παράδειγμα και ο βασιλιάς. Ο πρίγκιπας φτάνει στη μέγιστη αξία του κατά τη διάρκεια του φινάλε, κατά το οποίο η δύναμή του στη μάχης είναι ελαφρώς ενισχυμένη με αξία μεγαλύτερη αυτής του ίππου, παρά την ελαφρώς χαμηλότερη που είχε από τον ίππο στην αρχική φάση του παιχνιδιού. Στο Ρωμαϊκό σκάκι το κομμάτι ονομάζεται τοξότης ή άμαξα και τοποθετείται για τα λευκά στα τετράγωνα γ1 και θ1, ενώ αντίστοιχα για τα μαύρα στα τετράγωνα γ10 και θ10. Στην παραλλαγή Δύο βασιλείς ο καθένας ο βασιλιάς, που βρίσκεται πλησιέστερα στην στήλη 'α', είναι αυτός στον οποίο πρέπει να κάνεις ματ για να κερδίσεις την παρτίδα, ο άλλος παίζει το ρόλο του πρίγκιπα. Εάν οι βασιλείς βρεθούν στην ίδια στήλη, τότε πρέπει να κάνεις ματ σε αυτόν που βρίσκεται πλησιέστερα στη γραμμή '1'.Στην παραλλαγή Κούριερ σκάκι του 12ου αιώνα, το κομμάτι ονομάζεται άνθρωπος ή καγκελάριος και κατά την παράταξη εκκίνησης τοποθετείται δίπλα ακριβώς στον βασιλιά και προς την πλευρά της στήλης 'α', δηλαδή, στο τετράγωνο ε1 για τα λευκά και αντίστοιχα στο ε8 για τα μαύρα. Ένας πρίγκιπας και ένας βασιλιάς μπορούν να κάνουν ματ σε έναν μοναχικό βασιλιά, παρασύροντάς τον κοντά σε μια γωνία της σκακιέρας. Στο παράδειγμα παρακάτω, παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε τέσσερις κινήσεις:
Κόμης Μαρκελλίνος

Ο Κόμης Μαρκελλίνος (Conte Marcellino, ... - 534) ήταν Λατίνος χρονικογράφος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ιλλυρός από τη γέννηση, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην αυλή της Κωνσταντινούπολης, η οποία και αποτελεί το επίκεντρο του έργου του που έχει διασωθεί.

 Σώζεται μόνο ένα έργο του, το χρονογράφημα Annales, το οποίο αποτελεί συνέχεια της Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Ευσέβιου. Καλύπτει την περίοδο από το 379 έως το 534, αν και ένας ανώνυμος συγγραφέας πρόσθεσε μία συνέχεια έως το 566. Αν και το έργο του είναι γραμμένο στα λατινικά, περιγράφει κυρίως ζητήματα που αφορούν την Ανατολή. Όντως, ο συγγραφέας λέει ότι "παρακολούθησε μόνο την Ανατολική Αυτοκρατορία". Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες για τη Δυτική Ευρώπη, οι οποίες αντλούνται από το Historia adversus paganos (Ιστορία κατά των ειδωλολατρών) του Ορόσιου, και το De viris illustribus (Περί διάσημων ανδρών) του Γεννάδιου, στο βαθμό που αυτές έχουν σχέση με την Κωνσταντινούπολη. Το χρονικό του είναι γεμάτο από λεπτομέρειες και ανεκδοτολογικές αναφορές για την πόλη και την αυλή. Ο Μαρκελλίνος ήταν ασυμβίβαστος ορθόδοξος, και έχει να πει λίγα καλά στο έργο του για τους αιρετικούς. «Marcellinus Comes». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913. Opera Omnia by Migne Patrologia Latina with analytical indexes
Βορειοδυτική Ισλανδία

Η Βορειοδυτική Ισλανδία (ισλανδ. Norðurland vestra) αποτελεί μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Σάουδαρκροκουρ. Έχει έκταση 12.737 τ. χλμ. και πληθυσμό 7.128 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,6 κατοίκων ανά τ. χλμ.

 Η Βορειοδυτική Ισλανδία βρίσκεται βορειοδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Βορειοανατολική, στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική και τα Δυτικά Φιόρδ και στα νοτιο-κεντρικά με τη Νότια. Έχει 12.737 τ. χλμ.. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική και τη Βορειοανατολική. Στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Λανγκιοκούλ και στα νοτιοανατολικά από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Η σημαντικότερη λίμνη είναι η Μπλοντουλόν και δεύτερη σημαντικότερη η Χοπ. Άλλες λίμνες είναι η Βεστουρχοπβάτν (Δυτική Χοπ), η Σβιναβατν, η Μιοαβάτν, η Γκαλταμπόλ, η Εϋγιαβάτν, η Σμαλατιόρν και η Βεστάρα-Φριδμουνταρβάτν. Η Βορειοδυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Άουστουρ-Χουναβατνσσίσλα, την Βέστουρ Χουναβατνσσίσλα και την Σκαγκαφιαρδαρσίσλα. Η Βορειοδυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 7 δήμους: Ακραρεπούρ Μπλοντουός Σκαγκαμπίγκδ Σκαγκαφιορδούρ Σκαγκαστρόντ Χουναβατνσρεπούρ Χουναθίνγκ βέστρα Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοδυτική Ισλανδία είχε 7.128 κατοίκων με πυκνότητα 0,6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σάουδαρκροκουρ με πληθυσμό 2.546 κατοίκων. Βαρμαλίδ Μπλοντουός Σάουδαρκροκουρ Χβαμμστάγκι Χοφσός Περιφέρειες της Ισλανδίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Norðurland vestra στο Wikimedia Commons
Αλφόνσος Β΄ των Έστε

O Αλφόνσος Β΄, ιταλ. Alfonso II, (22 Νοεμβρίου 1533 - 27 Οκτωβρίου 1598) από τον Οίκο των Έστε ήταν δούκας της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο. Ήταν ο τελευταίος δούκες της Φερράρα· μετά από αυτόν οι Έστε περιορίστηκαν στο δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έρκολε Β΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της συζύγου του Ρενέα των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας. Αδελφός του ήταν ο καρδινάλιος Λουδοβίκος. Στα νεαρά του χρόνια του πολέμησε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας εναντίον των Αψβούργων. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Λίγο αργότερα ο Πάπας Πίος Δ΄ τον πίεσε και έστειλε πίσω στη Γαλλία τη μητέρα του λόγω της Καλβινιστικής της πίστης. Το 1570 έγινε μεγάλος σεισμός στη Φερράρα και οι ζημιές που έγιναν στο καστέλο Εστένσε αποκαταστάθηκαν από τον Αλφόνσο Β΄. Το 1583 συμμάχισε με τον Ροδόλφο Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας εναντίον των Οθωμανών στην Ουγγαρία. Ήταν προστάτης των Τεχνών και ανύψωσε το γόητρο της Φερράρα στο ύπατο σημείο. Ο ίδιος μιλούσε πολύ καλά λατινικά και γαλλικά. Ήταν προστάτης του Τορκουάτο Τάσσο, του Τζοβάννι Μπατίστα Γκουαρίνι, του Τσέζαρε Κρεμονίνι και ευνόησε τις τέχνες και τις επιστήμες, όπως έκαναν πάντα οι ηγεμόνες των Έστε. Ο Λουτσάσκο Λουτσάσκι ήταν ο οργανίστας της Αυλής του. Ήταν ο χρηματοδότης του Κονσέρτου των κυριών, μίας ομάδας τραγουδιστριών, ιδέα που αντιγράφτηκε σε όλη την Ιταλία. Οι δαπάνες του όμως ζημίωσαν το δημόσιο θησαυροφυλάκιο. Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν εγγονός του Αλφόνσου Α΄. Αν και νυμφεύτηκε τρεις φορές, δεν είχε τέκνα. Απεβίωσε το 1597 και ως διάδοχός του αναγνωρίστηκε ο εξάδελφός του Τσέζαρε από τον Ροδόλφο Β΄. Ο πάπας Κλήμης Η΄ Αλντομπραντίνι όμως δεν αναγνώρισε τη διαδοχή, διότι ο πατέρας του Τσέζαρε, ο Αλφόνσος ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου Α΄. Ενσωμάτωσε τη Φερράρα στο Παπικό κράτος, αφήνοντας στον Τσέζαρε τη Μόντενα και το Ρέτζο. Ο νέος δούκας και η οικογένειά του αναγκάστηκαν να αφήσουν τη Φερράρα, όπου εγκαταστάθηκε παπικός απεσταλμένος (legatus). Ο ποιητής Ρόμπερτ Μπράουνινγκ εμπνεύστηκε το ποίημά του Η τελευταία μου δούκισσα από τη σύζυγο του Αλφόνσου Β΄. Το 1558 νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουκρητία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Η Λουκρητία απεβίωσε δύο έτη αργότερα. Υπήρχε υποψία δηλητηρίασης, αλλά νεότερες έρευνες έδειξαν ότι απεβίωσε από φυματίωση. Ο Αλφόνσος Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1565, με τη Βαρβάρα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Γερμανίας. Η Βαρβάρα απεβίωσε το 1572. Έκανε τον τρίτο του γάμο το 1579 με την ανιψιά της Βαρβάρας, τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβα . Και από αυτόν το γάμο δεν απέκτησε τέκνα.
Δαμάστα Ηρακλείου

Η Δαμάστα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι στο 27ο χλμ. της κεντρικής αρτηρίας προς Ρέθυμνο. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις βόρειες πλαγιές του υψώματος Κοίτη (υψ. 729 μ.) στο ορεινό συγκρότημα του Ψηλορείτη. Σήμερα αποτελεί την έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Τυλίσου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Εκτός από μέλι παράγονται και κτηνοτροφικά προϊόντα. Ονομαστά είναι και τα καρπούζια της Δαμάστας. Στα δυτικά του χωριού βρίσκεται ο Κάμπος, εύφορη περιοχή, όπου παράγονται επιτραπέζια σταφύλια, σταφίδα και κηπευτικά. Το χωριό υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στη θέση Πλατάνι του υψώματος Βασιλικό. Στον οικισμό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος και ο Αθλητικός Όμιλος Δαμάστας, ο οποίος αγωνίζεται στο πρωτάθλημα στην Γ΄ εθνική κατηγορία. Υπάρχει επίσης γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρητικότητας 300 ατόμων. Στο ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα υπάγεται και ο ακατοίκητος σχεδόν οικισμός Αστρινό, με 2 κατοίκους το 2001.

 Η ονομασία προέρχεται, κατά τον ιστορικό Νικόλαο Πλάτωνα, από το Δα Μα= Μήτηρ Γη. Η Μητέρα Γη ήταν προελληνική θεότητα. Το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακααναφέρεται Damasta με 338 κατοίκους. Κατά την Ενετοκρατία υπαγόταν στην επαρχία Μυλοποτάμου. Το 1881 δεν υπήρχαν Τούρκοι στο χωριό, σύμφωνα με την τότε απογραφή (αριθμούσε 222 Χριστιανούς). Στην επαρχία Μυλοποτάμου υπαγόταν έως και τις αρχες του 20ου αιώνα. Την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής, οι κάτοικοι οργάνωσαν την Εθνική Αντίσταση. Για το λόγο αυτό η Δαμάστα καταστράφηκε από τους Γερμανούς και 37 της κάτοικοι εκτελέστηκαν στη θέση Κερατίδι. Εκεί βρίσκεται το μνημείο με τα ονόματα των εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς κατά τη ναζιστική Κατοχή. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τον οικισμό Αστρινό, αποτελούν την κοινότητα Δαμάστας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 244 κατοίκους. Δείτε Κοινότητα Δαμάστας Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Καρολίνα Λουίζα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

H Καρολίνα Λουίζα (γερμ. Caroline Louise von Sachsen-Weimar-Eisenach, 18 Ιουλίου 1786 - 20 Ιανουαρίου 1816) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισα διαδόχου του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Παντρεύτηκε το 1910 τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνα: Αλβέρτος (1812 - 1834). Ελένη (1814 - 1858), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Φίλιππο της Ορλεάνης. Μάγκνους (1815 - 1816). Hélène de Mecklembourg-Schwerin; Madame la duchesse d'Orléans; Nouvelle édition. Paris: Michel Lévy, 1859. DC 269 .O7 M34 1859
Πιέρος Σωτηρίου

Ο Πιέρος Σωτηρίου (γενν. 13 Ιανουαρίου 1993) είναι Ελληνο - Κύπριος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ιαπωνική Σανφρέτσε Χιροσίμα στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας και για την Εθνική Κύπρου.

 Στις 10 Οκτωβρίου 2012, ο Σωτηρίου κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κύπρου για τους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΦΙΦΑ 2014 εναντίον της Σλοβενίας και της Νορβηγίας, αλλά παρέμεινε στον πάγκο και στους δύο αγώνες. Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα στις 14 Νοεμβρίου 2012, σε φιλικό αγώνα ενάντια στη Φινλανδία στο Στάδιο ΓΣΠ, που έρχεται ως 63η λεπτό αναπληρωτής στην ήττα της Κύπρου με 0–3. Πέτυχε το πρώτο γκολ με τη φανέλα της εθνικής στις 13 Νοεμβρίου 2016, στη νίκη της Κύπρου με 3–1 επί του Γιβραλτάρ για τους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΦΙΦΑ του 2018. Το 2011 ξεκίνησε τη σχέση του με την Κύπρια δημοσιογράφο Μαρία Κορτζιά. Παντρεύτηκαν στις 28 Δεκεμβρίου 2019 και απέκτησαν δύο γιους, τον Σοφοκλή (γενν. 9 Δεκεμβρίου 2020) και τον Γιώργο (γενν. 14 Ιουνίου 2022). Ο Πιέρος Σωτηρίου στο National-Football-Teams.com
Μετόχια

Η Μετόχια (σερβικά κυριλλικά: Метохија‎, προφέρεται [mɛtɔ̌xija]) ή Ντουκαγίνι (αλβανικά: Rrafshi i Dukagjinit‎, προφέρεται [ˈrafʃi θα dukaˈɟinit])) είναι μεγάλη λεκάνη και το όνομα της περιοχής που καλύπτει το νοτιοδυτικό τμήμα του Κοσσυφοπεδίου. Η περιοχή καλύπτει το 35% (3.891 χλμ2) της συνολικής έκτασης του Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 700.577 κάτοικοι.

 Περιλαμβάνει τρεις από τις επτά επαρχίες του Κοσσυφοπεδίου: Το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αντικείμενο εδαφικής διαμάχης μεταξύ της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου και της Δημοκρατίας της Σερβίας. Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 17 Φεβρουαρίου 2008, αλλά η Σερβία εξακολουθεί να την διεκδικεί ως μέρος της δικής της κυριαρχικής επικράτειας. Οι δύο κυβερνήσεις άρχισαν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους το 2013, στο πλαίσιο της συμφωνίας των Βρυξελλών. Το Κοσσυφοπέδιο έχει λάβει επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος από 113 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Metohija στο Wikimedia Commons
Καστρί Καρύστου Ευβοίας

Το Καστρί (Γεραιστός) είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Εύβοιας με πληθυσμό 37 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 19 χλμ. νοτιοανατολικά της Καρύστου και διαθέτει μικρό λιμάνι με μικρή τουριστική κίνηση. Διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Πλατανιστού του Δήμου Καρύστου. Πρόκειται για ένα μικρό και απόμερο χωριό που παρουσιάζει κάποια μικρή τουριστική και οικοδομική κίνηση λόγω της παράκτιας ζώνης στην οποία βρίσκεται, ενώ το φυσικό του λιμάνι είναι από τα λίγα σημεία - στην ευρύτερη περιοχή της Καρύστου - που είναι προφυλαγμένο από βορειοανατολικούς και δυτικούς ανέμους.

 Το Καστρί αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους οικισμούς στην περιοχή του Καφηρέα (Κάβο Ντόρο), αναφέρεται μάλιστα από τον Ηρόδοτο, τον Όμηρο καθώς και από άλλους αρχαίους συγγραφείς. Το φυσικό και απάνεμο λιμάνι του χρησίμευε ως καταφύγιο των πλοίων από την αρχαιότητα. Λεγόταν Γεραιστός και είναι συνδεδεμένο με πολλά ιστορικά γεγονότα από την εποχή του Τρωικού πολέμου έως τα χρόνια του Ιουστινιανού. Στο λιμάνι του Γεραιστού βρήκαν καταφύγιο ο Μενέλαος και ο Νέστορας με τους συντρόφους του επιστρέφοντας από την Τροία, ενώ στην περιοχή μάλιστα ο Αγησίλαος, βασιλιάς της Σπάρτης - και ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της αρχαίας Ελλάδας - συγκέντρωσε 8.000 στρατό κατά του Αρταξέρξη το 396 π.Χ. Όμως οι διάφορες επιδρομές που υπέστη κατά καιρούς, κυρίως των κουρσάρων που λεηλατούσαν τις περιοχές του Αιγαίου κατά τον 14ο αι. αλλά και πλοίων που έβρισκαν καταφύγιο, είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί ότι θύμιζε την σπουδαιότητα αυτής της περιοχής. Ο χώρος της αρχαίας πόλης Γεραιστού έχει κηρυχθεί από το 2007 αρχαιολογικός επειδή "διατηρούνται σημαντικές αρχαιότητες, όπως αρχαία οικοδομήματα δημόσιου και ιδιωτικού χαρακτήρα, που χρονολογούνται από τους προϊστορικούς έως τους μεσαιωνικούς χρόνους". Η παραλία του χωριού εκτείνεται κυκλικά για 350 μέτρα, έχοντας κατά τμήματα άμμο, βότσαλο αλλά και μικρούς βράχους ενώ ο βυθός της είναι αμμώδης με ενίοτε μικρούς σχηματισμούς βράχων και νερά ήρεμα και γαλήνια. Η παραλία Αναφορές συγγραφέων για τη περιοχή Γεραιστός Αρχειοθετήθηκε 2021-09-20 στο Wayback Machine. Στην νότια Εύβοια και το Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καστρί.
Γιάννης Σοφοκλέους

Ο Γιάννης Σοφοκλέους (γεν: 1979) είναι Έλληνας αθλητής του Kick Boxing που έχει αγωνσιτεί σε πάνω από 200 αγώνες και οι 195 ήταν νικηφόροι, και έχει γίνει δημοφιλής στην Ελλάδα αλλα και παγκοσμίως. Επίσης είναι μέλος της Εθνικής Ελληνικής Ομάδας Πυγμάχων. Γεννήθηκε στη Νέα Ηρακλείτσα στον Νομό Καβάλας και ανήκει στον Αθλητικό Σύλλογο 'Μαχητές Νέας Περάμου'. Έχει παλέψει με μεγάλα ονόματα στον χώρο του Kick Boxing, ενώ είχε δείξει ενδιαφέρον και στον χώρο της Μικτής Πολεμικής Τέχνης (MMA). Στο πλευρό του είναι ενας άλλος πρώην αθλητής του Kick Boxing, ο Σωκράτης Καρα'ί'της, ο οποίος προπονεί τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή. Τέλος, είναι γνωστός και με το προσωνύμιο "Psycho" και στην πλούσια καριέρα του έχει ταξιδέψει για να παλέψει σε Ευρώπη, Ασία και Ωκεανία (συγκεκριμένα στη χώρα της Αυστραλίας).

 Άρχισε να ασχολείται με τις Πολεμικές Τέχνες (πρώτα με το άθλημα του Μπόξ), τη δεκαετία του '90 συμμετέχοντας σε Διεθνής Τουρνουά Εφήβων όπου το 1997 κατέλαβε την 1η θέση ενώ κάτι αντίστοιχο συνέβη και στο Ελληνικό Τουρνουά Εφήβων, που πήρε την 1η θέση την ίδια χρονιά. Την καριέρα του την ξεκίνησε επαγγελματικά με το Thai Boxing όπου και έπαιξε σε δυο αγώνες όπου έγιναν στην Ελλάδα και στη Γαλλία, οι πρώτοι στην καριέρα του. Έχει γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής του αθλήματος Κίκ Μπόξινγκ με τις ζώνες της WPKA, της WAKO και της Ευρωπα'ι'κής Ζώνης το 2001. Παρακάτω οι διακρίσεις του Έλληνα Κικμπόξερ: 3η θέση στο Πρωτάθλημα "Ακρόπολις" (81Kg) – 2007 3η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Πρώτης Κατηγορίας Ανηλίκων (81 Kg) – 2007 3η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Πρώτης Κατηγορίας Ανηλίκων (75 Kg) – 2003 1η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Εθνικών Δυνάμεων (81 Kg) – 2002 1η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Δεύτερης Κατηγορίας Ανηλίκων (81 Kg) – 2002 1η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Εφήβων (75 Kg) - 1997 1η θέση στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Δεύτερης Κατηγορίας Ανηλίκων (75 Kg) – 1997 1η θέση στο Διεθνές Πρωτάθλημα Εφήβων (75 Kg) - 1997 Πρωταθλητής Μεσογείου (76 Kg) - 1999 1η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κικ Μπόξιγνκ (76 Kg) - 2000 Πρωταθλητής Ευρώπης (76 Kg) - 2001 1η θέση στο Ανοιχτό Πρωταθλημα Ασίας WPKA (79 Kg) - 2001 1η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κικ Μπόξινγκ (76 Kg) - 2002 1η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κικ Μπόξιγνκ (76 Κg) - 2004 Παγκόσμιος Πρωταθλητής WPKA (76 Kg) - 2007 1η θέση στο ΠΟΚ (81 Kg) - 2007 1η θέση στο Διεθνές Πρωτάθλημα K1 (82 Kg) - 2008 Παγκόσμιος Πρωταθλητής WAKO - 2010 Παγκόσμιος Πρωταθλητής WPKA - 2012 WKU European Title-Belt K-1 (Κρήτη Οκτώβριος 2013) WKU European Title-Belt K-1 (Αθήνα Μάρτιος 2014) WKU World Title-Belt Low Kicks (Καβάλα Μάιος 2014) WKU World Title-Belt K-1 (Κύπρος Ιούλιος 2014) WKU World Title-Belt K-1 (Γερμανία Σεπτέμβριος 2014) WKU World Title-Belt K-1 (Κίνα Οκτώβριος 2014) ISKA Intercontinental Title-Belt, (Αθήνα Μάρτιος 2015) Σοφοκλέους Γιάννης (PSYCHO) Έκλεισε ο πρώτος αγώνας MMA του Γιάννης Σοφοκλέους Γιάννης Σοφοκλέους Αρχειοθετήθηκε 2012-10-14 στο Wayback Machine. Γιάννης Σοφοκλέους: Ένας Παγκόσμιος πρωταθλητής στο Εργασιακό πρωτάθλημα μπάσκετ
Αριστείδης Καλαντζάκος

Ο Αριστείδης Καλαντζάκος (10 Απριλίου 1928 - 26 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Μεσσηνία, ο οποίος υπήρξε βουλευτής από το 1958 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1996, και είχε υπηρετήσει ως υπουργός Εργασίας (1990-1993), Εμπορίου (1980-1981) καθώς και ως υφυπουργός Οικονομικών (1967) και Συντονισμού και Πληροφοριών (1976-1977).

 Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Παρισίων και Νανσί, στη Γαλλία. Ήταν διδάκτορας Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν της Γερμανίας. Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1958 και επανεξελέγη το 1961, 1963 και 1964. Στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών από τις 4 Απριλίου 1967 ως την ανατροπή της από τη Χούντα, στις 21 Απριλίου 1967.Έπειτα από τη Μεταπολίτευση προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1974, 1977, 1981, 1985, Ιούνιο 1989, Νοέμβριο 1989, 1990 και το 1993. Από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977 θήτευσε ως υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή. Επί πρωθυπουργίας του Γεωργίου Ράλλη χρημάτισε υπουργός Εμπορίου, από τις 11 Οκτωβρίου 1980 ως τις 21 Οκτωβρίου 1981. Από τις 11 Απριλίου 1990 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993 υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας. Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 2017. Ο Καλαντζάκος είχε καταγωγή από οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του Γεώργιος Καλαντζάκος ήταν δήμαρχος Κυπαρισσίας (τελευταία θητεία το 1964) και οι θείοι του ήταν, ο μεν Νίκος Καλαντζάκος βουλευτής το 1920 και το 1926 και ο γιατρός Αλέξανδρος Καλαντζάκος βουλευτής από το 1928 έως το 1957 και υπουργός.Σύζυγός του ήταν η Δωροθέα Λαντζούνη με την οποία είχαν μια κόρη, τη Σοφία, η οποία εξελέγη επίσης βουλευτής Μεσσηνίας και έγινε υφυπουργός Απασχόλησης το 2007.
Ενέ Έργκμα

Η Ενέ Έργκμα (γεννημένη στις 29 Φεβρουαρίου 1944, στο Ράκβερε) είναι Εσθονή πολιτικός, μέλος του Εσθονικού Κοινοβουλίου (κοινοβούλιο της Εσθονίας) και επιστήμονας. Ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος Union of Pro Patria και Res Publica και πριν από τη συγχώνευση των δύο κομμάτων, μέλος του κόμματος Res Publica. Την 1η Ιουνίου 2016, η Έργκμα ανακοίνωσε την παραίτησή της από το κόμμα, επειδή το κόμμα είχε χάσει την ταυτότητά του και είχε γίνει λαϊκιστικό.

 Η Έργκμα έλαβε το δίπλωμα της μετ' επαίνων (ισοδύναμο BSc / MSc) στην αστρονομία και διδακτορικό στη φυσική και τα μαθηματικά από το κρατικό πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας και πτυχίο DSc από το Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας της Μόσχας. Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε ως καθηγήτρια Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Τάρτου της Εσθονίας (από το 1988). Το 1994, εξελέγη στην Εσθονική Ακαδημία Επιστημών. Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής της έρευνας έχει γίνει για την εξέλιξη των συμπαγών αντικειμένων (όπως λευκοί νάνοι και αστέρια νετρονίων) και επίσης εκρήξεις ακτίνων γάμμα. Από τον Μάρτιο του 2003 έως τον Μάρτιο του 2006, η Έργκμα ήταν Πρόεδρος του εσθονικού κοινοβουλίου. Από τον Μάρτιο του 2006 έως τον Απρίλιο του 2007, ήταν η δεύτερη Αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου. Στις 2 Απριλίου 2007 επανεκλέχθηκε Πρόεδρος της βουλής και παρέμεινε στη θέση μέχρι τον Μάρτιο του 2014.Η Έργκμα ήταν η μόνη υποψήφια στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2006 στο κοινοβούλιο, στις 28 Αυγούστου 2006. Συγκέντρωσε 65 ψήφους, 3 ψήφους λιγότερες από τις τουλάχιστον 2/3 των ψήφων που είναι απαραίτητες για την εκλογή. Διεκδίκησε, επίσης, μαζί με τον Volli Kalm και τον Birute Klaas την προεδρία του Πανεπιστημίου του Τάρτου, αλλά δεν εξελέγη. Είναι η πρόεδρος της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας του κοινοβουλίου.
Ferrari 612 Scaglietti

Η Ferrari 612 Scaglietti ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο, τύπου grand tourer και με σαλόνι διάταξης 2+2, που παρήχθη από την ιταλική κατασκευάστρια σπορ αυτοκινήτων Ferrari, μεταξύ του 2004 και του 2011, σε 3.025 αντίτυπα. Πρόκειται για ένα μεγάλο 2-πορτο κουπέ, με συνολικό μήκος κοντά στα 5 μέτρα, που σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει την κάπως μικρότερη Ferrari 456 M και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2004. Αν και τυπικώς αναφέρεται ως αυτοκίνητο με σαλόνι 2+2, το μεγαλύτερο μέγεθός του, πρακτικώς το καθιστά ένα πραγματικό τετραθέσιο αυτοκίνητο, με αρκετό χώρο στα πίσω καθίσματα ακόμα και για ενήλικες. Τον Μάρτιο του 2011 αντικαταστάθηκε από την Ferrari FF.

 Η 612 Scaglietti ήταν το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας που κατασκευαζόταν εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο, μετά την 360 Modena, που εισήχθη το 1999. Το χωροδικτύωμα της 612 αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Alcoa, με το αλουμινένιο αμάξωμα να συγκολλάται σε αυτό. Επίσης, το σασί της 612 Scaglietti αποτέλεσε και τη βάση της Ferrari 599 GTB Fiorano. Η 612 Scaglietti χρησιμοποίησε τον κινητήρα της Ferrari 575M Maranello, η οποία παρήχθη μεταξύ του 2002 και του 2006. Το μηχανικό αυτό σύνολο έχει σχέση συμπίεσης 11,2:1 και προσδίδει στην 612 Scaglietti τελική ταχύτητα 320 χιλιόμετρα την ώρα και χρόνο επιτάχυνσης 0-100 km/h μόλις 4,0 δευτερόλεπτα. Η Ferrari 612 προσφέρθηκε με 6-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων ή με το 6-τάχυτο «F1A» ημι-αυτόματο σύστημα αλλαγής ταχυτήτων στο τιμόνι, το οποίο ήταν μια πολύ πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του ημι-αυτόματου συστήματος F1 της 360 Modena. Στην πράξη, ωστόσο, σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι πελάτες την παρήγγειλαν με το εξατάχυτο F1A και μάλιστα από τα 3.025 αντίτυπα της 612 που κατασκευάστηκαν συνολικά, μόλις τα 199 παρήχθησαν με το χειροκίνητο κιβώτιο. Από την άλλη όμως, οι 612 με το χειροκίνητο κιβώτιο αναμένεται να γίνουν άκρως συλλεκτικές στο μέλλον και με εξαιρετικά υψηλές τιμές μεταπώλησης, λόγω της σπανιότητάς τους. Eckhard Schimpf: Die Makellosigkeit des teuren Schillerns. In: Frankfurter Allgemeine Zeitung. 9. Mai 2006, ISSN 0174-4909, S. T4. Ferrari 612 Scaglietti in police livery for Ferrari's 60th Anniversary relay. Special 30th Anniversary edition for Japan. Ferrari 60th Anniversary Version.
Flops

Τα FLOPS (Floating-point Operations per Second) ή Flop/s, δηλαδή ο αριθμός πράξεων κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο, είναι μια μετρική της απόδοσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πρόκειται για ένα είδος μονάδας μέτρησης της ταχύτητας, που βασίζεται στο πόσες πράξεις κινητής υποδιαστολής μπορεί να εκτελέσει ο υπολογιστής σε ένα δευτερόλεπτο.

 Οι πραγματικοί αριθμοί αποθηκεύονται στους υπολογιστές σε μορφή κινητής υποδιαστολής. Μια πράξη μεταξύ αριθμών κινητής υποδιαστολής, που μπορεί να είναι είτε πρόσθεση, είτε αφαίρεση, είτε πολλαπλασιασμός, είτε διαίρεση, ονομάζεται flop (floating point operation). Mετρώντας τoν συνολικό αριθμό πράξεων κινητής υποδιαστολής, μπορούμε να ποσοτικοποιήσουμε τον όγκο εργασίας που απαιτεί κάποιος υπολογισμός που εκτελείται στον υπολογιστή. Πολλές φορές δημιουργείται σύγχυση μεταξύ της λέξης "flops" όταν αυτή είναι χρησιμοποιείται ως πληθυντικός της λέξης "flop" και του flops όταν αυτή εκφράζει τον αριθμό πράξεων κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο, όπως αναφέρεται και στον αρχικό ορισμό. Για το λόγο αυτό χρειάζεται να διευκρινίζεται εξ αρχής ποια από τις δύο σημασίες της λέξης flops χρησιμοποιείται στην ανάλυση της απόδοσης ενός αλγορίθμου ή της επίδοσης ενός υπολογιστικού συστήματος. Η αναφορά στα flops ως μονάδα μέτρησης της απόδοσης, έχει ιδιαίτερη σημασία στον τομέα των επιστημονικών υπολογισμών, όπου γίνεται βαριά χρήση πράξεων κινητής υποδιαστολής. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα flops είναι και η προτιμότερη μετρική απόδοσης, σε σχέση με την μέτρηση του αριθμού εντολών που εκτελούνται ανά δευτερόλεπτο. Με βάση τη μετρική των flops, το ισχυρότερο υπολογιστικό σύστημα τον κόσμο τον Ιούνιο του 2019 έχει Rmax=148,600 TFlop/s , όπου Rmax είναι η μέγιστη τιμή των flop/s όπως υπολογίστηκε με ειδικό λογισμιμό (HPLinpack) Το ισχυρότερο υπολογιστικό σύστημα στην Ελλάδα για επιστημονικές εφαρμογές σήμερα (2019) είναι το σύστημα ARIS (Advanced Research Information System). Τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2015 από την ΕΔΕΤ Α.Ε. και έχει μέγιστη θεωρητική υπολογιστική ισχύ 444 TFlop/s.
Moby

Ο Moby (Richard Melville Hall, 11 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Αμερικανός DJ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός. Το πραγματικό του όνομα είναι Ρίτσαρντ Μέλβιλ Χολ, ενώ το ψευδώνυμο Moby οφείλεται στον Χέρμαν Μέλβιλ, τον συγγραφέα του «Μόμπι Ντικ». Ο Moby τραγουδάει και παίζει πλήκτρα, κιθάρα, μπάσο και ντραμς. Σημείωσε επιτυχία στην ambient μουσική σκηνή και οχτώ σινγκλς του κατάφεραν να μπουν στο τοπ-40 των Βρετανικών τσαρτς, στη δεκαετία του 1990.

 Το 1999 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Play, το οποίο ήταν ένα μείγμα chill-out, ambient και ηλεκτρονικής μουσικής. Ξεχώρισαν οχτώ σινγκλς, με δημοφιλέστερα τα Porcelain, Natural Blues και Why Does My Heart Feel So Bad?. Το Play έγινε ένα εμπορικό και πολιτιστικό φαινόμενο, πουλώντας πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα είναι το ηλεκτρονικό άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις που κυκλοφόρησε ποτέ. Τα δεκαοκτώ τραγούδια του είχαν μια άνευ προηγουμένου ζήτηση για σάουντρακ σε ταινίες και για εμπορικές διαφημίσεις. 1992 - Moby 1993 - Ambient 1994 - Everything Is Wrong 1996 - Animal Rights 1999 - Play 2002 - 18 2005 - Hotel 2008 - Last Night 2009 - Wait for Me 2011 - Destroyed 2013 - Innocents 2016 - Long Ambients 1: Calm. Sleep. 2016 - These Systems Are Failing 2017 - More Fast Songs About the Apocalypse 2018 - Everything Was Beautiful, and Nothing Hurt 2019 - Long Ambients 2 2020 - All Visible Objects 2020 - Live Ambients – Improvised Recordings Vol. 1 2021 - Reprise Επίσημη σελίδα
Αλ Χαζίνι

Ο Αλ Χαζίνι (πλήρες όνομα Αμπού αλ-Φαθ Αμπντ αλ-Ραχμάν Μανσούρ αλ Χαζίνι, αραβικά: أبو الفتح الخازني‎, περσικά: ابولفتح خازنی‎, 12ος αιώνας) ήταν μουσουλμάνος αστρονόμος, μαθηματικός, φυσικός και μηχανικός ελληνικής καταγωγής από την Μερβ, η οποία την εποχή εκείνη βρισκόταν στην περιοχή Χορασάν της Περσίας -περιοχή που αντιστοιχεί στο σημερινό Τουρκμενιστάν-, και αποτελούσε ένα από τα πνευματικά κέντρα του ισλαμικού κόσμου κατά τον Μεσαίωνα.

 Υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία τα οποία είναι γνωστά για την ζωή του. Ο αλ Χαζίνι ήταν Έλληνας του Βυζαντίου και σκλαβώθηκε σε νεαρή ηλικία με την επέκταση των Σελτζούκων Τούρκων στα Βυζαντινά εδάφη της ανατολικής Μικράς Ασίας. Ως ευνούχος σκλάβος στην Μερβ, πήρε το όνομα του από παραφθορά του ονόματος του αφέντη του, του αλ-Χαζίν, ο οποίος ήταν εύπορος αξιωματούχος της πόλης και φρόντισε για την εκπαίδευση του αλ Χαζίνι στα μαθηματικά και την φιλοσοφία. Ο αλ Χαζίνι έδειξε μεγάλη κλίση στα μαθηματικά, και επέκτεινε τις γνώσεις του σημαντικά μαθητεύοντας κοντά στον διάσημο μαθηματικό και αστρονόμο Ομάρ Καγιάμ.Ήταν μοναχικός και μετριόφρων άνθρωπος και αρνούνταν να πληρωθεί για τα έργα και διδασκαλία του, λέγοντας πως δεν χρειάζεται πολλά χρήματα για να ζήσει καθώς στο σπιτικό του ζούσαν μόνο αυτός και η γάτα του. Τα σημαντικότερα συγγράμματα του έχουν να κάνουν με μελέτες σχετικά με την αστρονομία και τα αστρονομικά όργανα παρατήρησης: Το βιβλίο της ισορροπίας της σοφίας (Κιτάμπ Μιζάν αλ-χίκμα), ιδιαίτερα σημαντικό τετράτομο έργο σχετικά με τα θέματα μηχανικής ρευστών, βαρύτητας υλικών, λεπτομερείς μετρήσεις μεγεθών, και υδροστατικής ισορροπίας. Περιέχει πολλά από τα θεωρήματα των αρχαίων Ελλήνων Αλεξανδρινών όπως του Πάππου τα οποία και επεκτείνει, καθώς και άλλων μουσουλμάνων επιστημόνων όπως του αλ Μπιρούνι. Οι αστρονομικοί πίνακες της Σαντζάρ (αλ-Ζιζ αλ-Σαντζάρι), έργο το οποίο περιέχει αστρονομικές και γεωγραφικές μετρήσεις αλλά και περιγραφή για την κατασκευή συσκευών για την παρατήρηση των αστέρων και πλανητών. Ήταν γνωστό στους Βυζαντινούς και χρησιμοποιήθηκε από τον Γρηγόριο Χιονιάδη στην Τραπεζούντα, και κατόπιν από τον Θεώδορο Μελιτηνιώτη στην Κωνσταντινούπολη. Αντίγραφα του έργου διασώζονται στην βιβλιοθήκη του Βατικανού και στο Βρετανικό Μουσείο. Πραγματεία περί των οργάνων (Ρισάλα φιλ-αλάτ), σχετικά με τα αστρονομικά όργανα παρατήρησης όπως διόπτρα, εξάντας, αστρολάβος κ.α.. Al-Khazini, Book of the Balance of Wisdom (Eng). Το βιβλίο της ισορροπίας της σοφίας, αγγλική μετάφραση
Λομονόσοφ (πόλη)

Το Λομονόσοφ (ρωσικά: Ломоно́сов), παλαιότερα γνωστό ως Οράνιενμπαουμ (ρωσικά: Ораниенба́ум), είναι πόλη της βορειοδυτικής Ρωσίας, στις νότιες ακτές του Φινλανδικού Κόλπου (Βαλτική Θάλασσα). Υπάγεται στην Περιφέρεια Λένινγκραντ και απέχει 35 χμ από το κέντρο της Αγίας Πετρούπολης.

 Η ιστορία της πόλης ξεκινά το 1707 - τέσσερα χρόνια αφότου ο Μέγας Πέτρος θεμελίωσε την Αγ. Πετρούπολη. Στα πλαίσια του σχεδιασμού του να μετατρέψει την Αγ. Πετρούπολη σε πρωτεύουσα της Ρωσίας, διορίζει κυβερνήτη της ευρύτερης περιοχής τον αδελφικό του φίλο Αλέξανδρο Μένσικοφ. Ο τίτλος συνοδεύεται από την εκχώρηση γης, ώστε ο Μένσικοφ να έχει δικά του κτήματα και να κτίσει το παλάτι του. Το παλάτι θεμελιώθηκε το 1710 και ολοκληρώθηκε 17 χρόνια αργότερα από ιταλούς αρχιτέκτονες. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα κατοικιών, ναών και βοηθητικών κτηρίων. Το σύμπλεγμα πήρε την ονομασία Οράνιεν-μπάουμ (Oranienbaum), από τη γερμανική λέξη για την πορτοκαλιά, λόγω της συνήθειας των ευγενών να διακοσμούν τις ταράτσες των επαύλεών τους με πορτοκαλιές φυτεμένες σε μαρμάρινες γλάστρες. Ταυτόχρονα με την ανέγερση των κτηρίων δημιουργήθηκε ο Κάτω Κήπος, διακοσμημένος με συντριβάνια και γλυπτά, ο οποίος επίσης περιείχε ειδικό θερμοκήπιο για την καλλιέργεια εξωτικών φυτών. Μετά το θάνατο της Αικατερίνης Α', χήρας και διαδόχου του Πέτρου, ο Μένσικοφ έπεσε σε δυσμένεια και πέθανε στην εξορία. Το 1743, το παλάτι γίνεται θερινή κατοικία για το Μέγα Δούκα Πέτρο Φιοντόροβιτς (μετέπειτα τσάρο Πέτρο Γ'). Ο Πέτρος προσέλαβε τον ιταλό αρχιτέκτονα Ραστρέλι που το ανακαίνισε, το εμπλούτισε με νέα αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία, και προσέθεσε τους Άνω Κήπους και το Φρούριο Πέτρ-στάντ στην όχθη του ποταμού Κάροστ. Την ίδια περίοδο, σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Οράνιεν-μπάουμ αναπτύσσεται η επεξεργασία του γυαλιού από το χημικό επιστήμονα και βιομήχανο Μιχαήλ Λομονόσοφ. Το 1762 η Μεγάλη Αικατερίνη διέταξε την ανέγερση στην περιοχή της εξοχικής της κατοικίας. Για το λόγο αυτό, ο Ραστρέλι ανέγειρε πλήθος νέων κτηρίων με κυριότερο το Κινεζικό Παλάτι, μια μίξη μπαρόκ, κλασικιστικών και κινεζικών στοιχείων. Έκτοτε το Οράνιενμπάουμ αναπτύχθηκε σε πόλη - θέρετρο των αριστοκρατών της Αγίας Πετρούπολης έως την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, η οποία ανακήρυξε τα παλάτια και τους κήπους των ευγενών ως δημόσια περιουσία. Το 1948 μετονομάσθηκε σε Λομονόσοφ, προς τιμήν του πρωτοπόρου χημικού. Στην απογραφή του 2002, το Λομονόσοφ είχε 37.766 κατοίκους και (μαζί με το γειτονικό Πέτερχοφ) θεωρείται ως το άκρο της Αγ. Πετρούπολης προς δυσμάς. Λόγω του αρχιτεκτονικού και φυσικού του κάλλους, η UNESCO το έχει χαρακτηρίσει Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά. Σήμερα το Λομονόσοφ αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών, αφ' ενός λόγω της μικρής του απόστασης από την Αγ. Πετρούπολη, αφ' ετέρου γιατί το Οράνιεν-μπάουμ είναι το μόνο περιφερειακό παλάτι που γλίτωσε από τους Γερμανούς κατά την Πολιορκία του Λένινγκραντ και διατηρείται άθικτο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lomonosov town στο Wikimedia Commons
Εύμαιος

Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο μυθικό πρόσωπο. Για το ομώνυμο γένος εντόμων, δείτε εύμαιος (πεταλούδα).Στην ελληνική μυθολογία ο Εύμαιος είναι ένα αρκετά σημαντικό πρόσωπο της Οδύσσειας του Ομήρου.

 Ο Εύμαιος ήταν ο πιστός χοιροβοσκός του Οδυσσέα, που έκανε κάθε προσπάθεια για να διατηρηθεί η περιουσία του κυρίου του κατά τη διάρκεια της εικοσάχρονης απουσίας του. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στην Οδύσσεια στο οποίο ο ποιητής της απευθύνεται στο δέυτερο πρόσωπο: «δι Ευμαίη» = «εσύ, Εύμαιε». Ο Εύμαιος ήταν γιος του Κτησία του Ορμενίδη, βασιλιά της νήσου Συρίης, που βρισκόταν πάνω από την Ορτυγία, στις Κυκλάδες. Αλλά μια δούλη από τη Φοινίκη έκλεψε τον Εύμαιο όταν αυτός ήταν μικρό παιδί και τον πούλησε σε φοινικικό πλοίο. Από το πλοίο αυτό πουλήθηκε στον Λαέρτη, τον πατέρα του Οδυσσέα, οπότε παρέμεινε πλέον στην Ιθάκη για όλη του τη ζωή. Μόλις ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη μετά το δεκάχρονο ταξίδι του, ύστερα από συμβουλή της θεάς Αθηνάς πήγε και συνάντησε πρώτο τον Εύμαιο στην καλύβα του, και από αυτόν έμαθε λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν κατά την απουσία του. Τις ίδιες ημέρες επέστρεψε στην Ιθάκη και ο Τηλέμαχος από τη Σπάρτη και την Πύλο. Ο Εύμαιος τον υποδέχθηκε με πατρική στοργή και τον άφησε να πάει να αναγγείλει στην Πηνελόπη το χαρμόσυνο γεγονός. Στην καλύβα του Ευμαίου, με τη θεϊκή επέμβαση της Αθηνάς έγινε η αναγνώριση Τηλεμάχου και Οδυσσέα. Μετά από αυτά, ο Εύμαιος οδήγησε τον Οδυσσέα μεταμφιεσμένο σε φτωχό ζητιάνο στο παλάτι, για να ξεγελάσει τους μνηστήρες, και τον παρουσίασε στην Πηνελόπη. Στο τέλος ο Εύμαιος απέκτησε την ελευθερία του από τον Τηλέμαχο και έγινε ο γενάρχης του γένους των Κολιαδών στην Ιθάκη. Στο κλασικό μυθιστόρημα του Γουόλτερ Σκοτ Ιβανόης (1819), ο χοιροβοσκός Gurth αναφέρεται ως «αυτός ο δεύτερος Εύμαιος» μετά τη συζήτηση για την άδικη κατάσχεση του κρέατος των κοπαδιών από τους Νορμανδούς βαρόνους. Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969