IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τράπεζα Αθηνών (1992-1999)

Την επωνυμία Τράπεζα Αθηνών έφερε από το 1992 ο τραπεζικός οργανισμός η ιστορία του οποίου ξεκινά από το 1906. Η Τράπεζα Αθηνών συγχωνεύτηκε το 1999 με την Τράπεζα Eurobank και ο νέος τραπεζικός οργανισμός που δημιουργήθηκε έφερε την επωνυμία EFG Eurobank. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ομώνυμη τράπεζα που λειτούργησε από το 1893 και συγχωνεύτηκε το 1953 με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

 Η ιστορία της τράπεζας ξεκινά από το 1906 με την λειτουργία τραπεζικού γραφείου στον Πύργο Ηλείας το οποίο το 1924 ενσωματώνεται στην νεοσυσταθείσα εταιρεία «Καπνοβιομηχανία και Τράπεζα Β. Καραβασίλη» με έδρα την Αθήνα. Δύο χρόνια μετά στις 23/08/1926 εισάγεται στο Χρηματιστήριο. Από τότε η επωνυμία της τράπεζας αλλάζει το 1937 σε «Τράπεζα Β. Καραβασίλη» και το 1952 «Τράπεζα Επαγγελματικής Πίστεως». Το 1964 εξαγοράσθηκε από τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος η οποία το 1992 την μετονομάζει σε Τράπεζα Αθηνών και τελικά το 1999 συγχωνεύεται με την EFG Eurobank. Σήμερα η ιστορία του τραπεζικού αυτού οργανισμού συνεχίζεται υπό την επωνυμία EFG Eurobank Ergasias. Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Ανάκτηση 8 Ιουλίου 2011) Ενημερωτικό δελτίο του 2002 της τράπεζας EFG EUROBANK ERGASIΑS (Ανάκτηση 8 Ιουλίου 2011) Μarketzone.gr Άρθρο ιστοσελίδας με οικονομικά θέματα. (Ανάκτηση 8 Ιουλίου 2011)
Ιωάννης Τσαλουχίδης

Ο Ιωάννης Τσαλουχίδης (1924 - 16 Ιουλίου 1999) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας. ποντιακής καταγωγής, υπηρέτησε ως βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης από το 1986 ως το 1989. Την περίοδο 1980-81 ο Ιωάννης Τσαλουχίδης ήταν διοικητής της 247 περιφέρειας του Ροταριανού Ομίλου, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης.

 Πολιτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε υπηρετήσει και ως δημοτικός σύμβουλος. Ο Τσαλουχίδης έγινε βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία μετά την παραίτηση του βουλευτή Σωτήρη Κούβελα που είχε κερδίσει τις εκλογές του 1985 αλλά παραιτήθηκε για να αναλάβει τα καθήκοντά του ως Δημάρχου Θεσσαλονίκης, στις 31 Δεκεμβρίου 1986. Έτσι, ο Τσαλουχίδης υπηρέτησε το υπόλοιπο της θητείας του Κούβελα στην έδρα της Α΄ Θεσσαλονίκης, ως τον Ιούνιο του 1989. "Τα μεγάλα ιστορικά αινίγματα της εποχής μας Από το 1830 ως το 1995" (με τους: Στ. Παπαθεμελή, Ε. Εμμανουηλίδη κ. ά.), επιμ. Αριστ. Κεσόπουλος, εκδ. Αλέξανδρος, 1990, ISBN 9789607750372 "Τα μεγάλα ιστορικά αινίγματα της εποχής μας Από το 1940 ως το 1995" (με τους: Στ. Παπαθεμελή, Ε. Εμμανουηλίδη κ. ά.), επιμ. Αριστ. Κεσόπουλος, εκδ. Αλέξανδρος, 1990, ISBN 9789607750365 "Τα μεγάλα ιστορικά αινίγματα της εποχής μας Από το 1830 ως το 1995" (με τους: Στ. Παπαθεμελή, Ε. Εμμανουηλίδη κ. ά.), επιμ. Αριστ. Κεσόπουλος, εκδ. Αλέξανδρος, 1990, ISBN 9789607750389 "Η Μακεδονία και η ιστορική ενοχή", εκδόσεις Κυριακίδη, 1994. ISBN 9789603432746 "Ελλάς - Τουρκία, εμπρός ολοταχώς για το 1930" εκδόσεις Κυριακίδη, 1994. ISBN 9789603432807
Α.Ο. Αχιλλέας Φαρσάλων

Ο Αθλητικός Όμιλος Φαρσάλων «Αχιλλεύς» γνωστός απλά και ως ή «Αχιλλέας Φαρσάλων», είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Φάρσαλα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928, έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα τον Αχιλλέα, ομηρικός ήρωας του έπους της Ιλιάδας. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Λάρισας. Έχει παρουσία στα εθνικά... πρωταθλήματα, με κορυφαία τη συμμετοχή του στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Φαρσάλων, χωρητικότητας 2.500 θεατών.

 Είναι μία από τις πιο ιστορικές ομάδες του νομού Λαρίσης καθώς έχει ιδρυθεί από το 1928. Το 1949 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αριθμό μητρώου 312 και άρχισε να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας, μέχρι την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Λάρισας της οποίας αποτέλεσε ένα από τα 22 συνολικά ιδρυτικά σωματεία της το 1960. Έχει αγωνιστεί 2 φορές στην Β' Εθνική, τη σεζόν 1973-1974 και τη σεζόν 1974-1975, ενώ άλλες 3 φορές διεκδίκησε την άνοδο στην δεύτερη εθνική κατηγορία μέσω του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ανόδου τις χρονιές 1970, 1971 και 1976. Επίσης έχει 6 παρουσίες στην Γ' Εθνική και 15 παρουσίες στην Δ' Εθνική. Έχει αρκετές διακρίσεις, που είναι μεταξύ άλλων η κατάκτηση 2 πρωταθλημάτων Δ΄ Εθνικής, καθώς και οι κατακτήσεις 10 πρωταθλημάτων Ε.Π.Σ. Λάρισας και 7 κυπέλλων Ε.Π.Σ. Λάρισας. Από το 2009 συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λάρισας, με εξαίρεση τη σεζόν 2017-18 που αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική. Β΄ Εθνική κατηγορία: 1973-74 1974-75 Γ΄ Εθνική κατηγορία: 1981-82 1985-86 1986-87 1988-89 1989-90 2017-18 Δ΄ Εθνική κατηγορία: Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής (2): 1985, 1988 Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λάρισας (10): 1970, 1971, 1973, 1976, 1978, 1979, 1981, 1996, 2003, 2017 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λάρισας (7): 1978, 1979, 1982, 1983, 1991, 2004, 2017 Ποδοσφαιριστές της ομάδας ήταν, μεταξύ άλλων, γνωστά ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως ο Νίκος Κεχαγιάς, Γιώργος Μουστάκας, Χρήστος Νταϊλιάνης. Οι δύο πρώτοι έχουν αγωνιστεί στην ομάδα του Α.Ο. Ξάνθης και ο τρίτος στον Ολυμπιακό Βόλου. Στην πιο πρόσφατη ιστορία του (μετά το 2000) έχουν αγωνιστεί στην ομάδα εξίσου γνωστοί ποδοσφαιριστές. Μερικοί από αυτούς είναι οι Νίκος Βούλγαρης (από ΑΕΚ), Βασίλης και Απόστολος Τσιανάκας (από ΑΕΛ), Χρήστος Οικονόμου (από Αναγέννηση Καρδίτσας), Κώστας Νεμπεγλέρας (από Ηρακλή, Άρη, ΑΕΛ, Ατρόμητο). Από την ομάδα έχουν περάσει επίσης διακεκριμένοι προπονητές, με τον πιο γνωστό, ίσως, από αυτούς τον Αργεντίνο Οράσιο Μοράλες, ο οποίος είχε διατελέσει βοηθός του Γιάτσεκ Γκμοχ στην ΑΕΛ, το 1988. Το Δημοτικό Στάδιο Φαρσάλων έχει χωρητικότητα περίπου 2.500 ατόμων και διαθέτει σκεπαστή εξέδρα και δρόμους στίβου. Θεωρείται από τα μεγαλύτερα γήπεδα του νομού, μετά από AEL F.C. ARENA και Αλκαζάρ. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο, καθώς και το άσπρο, κυρίως στους εκτός έδρας αγώνες. Το κίτρινο κυριαρχεί και στο έμβλημα του συλλόγου που αναπαριστά τον Αχιλλέα Οι φίλαθλοι της ομάδας, αποκαλούμενοι Μυρμιδόνες, όπως οι αρχαίοι πολεμιστές του ήρωα Αχιλλέα, ακολουθούν την ομάδα πιστά εντός και εκτός έδρας. Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου Επίσημη σελίδα Facebook του συλλόγου
Πριγκιπάτο της Σερβίας

Η Ηγεμονία της Σερβίας (σερβικά : Кнежевина Србија ) ήταν ένα ημι-ανεξάρτητο κράτος στα Βαλκάνια που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Σερβικής Επανάστασης η οποία διήρκεσε από το 1804 έως το 1817. Δημιουργήθηκε μέσω διαπραγμάτευσης και μιας άγραφης συμφωνίας μεταξύ Μίλος Ομπρένοβιτς, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης και του Οθωμανού Μαρασλί Πασά. Ακολούθησε σειρά νομικών εγγράφων-συμφωνιών που εκδίδονται από την Υψηλή Πύλη το 1828 το 1829 και τέλος το 1830- των Χαττ-ι-Σερίφ, που αναγνώρισαν τη Σερβία ως ηγεμονία αυτόνομη αλλά υποτελή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η de facto ανεξαρτησία του ακολούθησε το 1867, μετά την εκδίωξη όλων των οθωμανικών στρατευμάτων από τη χώρα. Η Συνθήκη του Βερολίνου (1878) αναγνώρισε διεθνώς την ανεξαρτησία της ηγεμονίας. Το 1882 η χώρα αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.

 Κατά τη Σερβική επανάσταση πρώτα ο Καραγιώργης και έπειτα ο Μίλος Ομπρένοβιτς, οι ηγέτες των επαναστατημένων Σέρβων, πέτυχαν τον στόχο τους να απελευθερώσουν τη Σερβία μετά από αιώνες Τουρκοκρατίας. Οι Οθωμανικές αρχές αναγνώρισαν το κράτος το 1830 με το διάταγμα γνωστό ως Χαττ-ι-Σερίφ και ο Μίλος Ομπρένοβιτς έγινε κληρονομικός ηγεμόνας (κνιαζ) της Ηγεμονίας της Σερβίας. Αρχικά η ηγεμονία περιελάμβανε μόνο το έδαφος του πρώην Πασαλικίου του Βελιγραδίου, αλλά το 1831-1833 επεκτάθηκε προς τα ανατολικά, νότια και δυτικά. Το 1866-1868 η Σερβία ξεκίνησε την εκστρατεία της σφυρηλάτησης της Πρώτης Βαλκανικής Συμμαχίας με την υπογραφή της σειράς συμφωνιών με άλλες Βαλκανικές οντότητες. Στις 18 Απριλίου 1867 η Οθωμανική κυβέρνηση διέταξε την οθωμανική φρουρά, που ήταν από το 1826 η τελευταία εκπροσώπηση της Οθωμανικής επικυριαρχίας στη Σερβία, να αποσυρθεί από το φρούριο του Βελιγραδίου. Ο μόνος όρος ήταν η Οθωμανική σημαία να συνεχίσει να κυματίζει πάνω στο φρούριο μαζί με τη Σερβική. Η de facto ανεξαρτησία της Σερβίας χρονολογείται από αυτό το γεγονός. Ένα νέο σύνταγμα το 1869 όριζε τη Σερβία ως ανεξάρτητο κράτος. Η Σερβία επεκτάθηκε περαιτέρω προς τα νοτιονατολικά το 1878 όταν η ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία έτυχε πλήρους διεθνούς αναγνώρισης με τη Συνθήκη του Βερολίνου. Η Ηγεμονία διήρκεσε μέχρι το 1882, όταν αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας. Σύμβαση Άκκερμαν (7 Oκτωβρίου 1826), συνθήκη μεταξύ Ρωσικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε 5 άρθρα για τη Σερβία: αυτονομία και επιστροφή των εδαφών που αφαιρέθηκαν το 1813, ενώ παραχωρήθηκε επίσης στους Σέρβους ελευθερία διακίνησης σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Απορρίφθηκε από το Μαχμούτ Β΄ το 1828. Χαττ-ι-Σερίφ του 1829 Χαττ-ι-Σερίφ του 1830 Χαττ-ι-Σερίφ του 1833 Η Ηγεμονία κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Ομπρένοβιτς, εκτός από μια περίοδο υπό τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο της δυναστείας Καραγιώργεβιτς. Οι Πρίγκιπες Μίλος και Μιχαήλο Ομπρένοβιτς βασίλεψαν δύο φορές ο καθένας. Кнежевина Србија - М.Ђ. Милићевић από το Scribd
Σημαιολογία

Η σημαιολογία (αγγλ. vexillology) είναι η μελέτη της ιστορίας, των συμβολισμών και της χρήσης των σημαιών ή, κατ 'επέκταση, κάθε ενδιαφέρον για σημαίες σε γενικές γραμμές. Ο διεθνής όρος είναι σύνθετο της λατινικής λέξης vexillum («σημαία») και του ελληνικού επιθήματος-λογία.Αυτός που μελετά τις σημαίες είναι σημαιολόγος, ο σχεδιαστής σημαιών ονομάζεται σημαιογράφος και η τέχνη του σχεδιασμού σημαίας ονομάζεται σημαιογραφία. Αυτός που ασχολείται με τις σημαίες από ερασιτεχνικό ενδιαφέρον ή χόμπι αποκαλείται σημαιόφιλος.

 Η μελέτη των σημαιών, η σημαιολογία, επισημοποιήθηκε από τον Αμερικανό μελετητή και φοιτητή Ουίτνεϊ Σμιθ το 1961 με τη δημοσίευση του The Flag Bulletin. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Σμιθ θέσπισε διάφορες οργανώσεις και διευθέτησε συναντήσεις, όπως το πρώτο Διεθνές Συνέδριο Σημαιολογίας (ICV), η Σημαιολογική Ένωση Βόρειας Αμερικής και η Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Σημαιολογίας(FIAV). Ο Σμιθ, ο οποίος αναγνωρίζεται ότι επινόησε τον όρο vexillology το 1957, έγραψε: «Επειδή η χρήση των σημαιών πηγαίνει πίσω στις πρώτες ημέρες του ανθρώπινου πολιτισμού, η μελέτη αυτής της χρήσης με σοβαρό τρόπο είναι τόσο πρόσφατη που ο όρος για αυτή (...) δεν εμφανίστηκε γραπτώς μέχρι το 1959.» Προηγουμένως, η μελέτη των σημαιών θεωρήθηκε γενικά μέρος της εραλδικής. Η συμμετοχή στη σημαιολογία συμπεριλαμβάνει ακαδημαϊκή εργασία σε τομείς όπως η κοινωνιολογία, η ιστορία ή ο σχεδιασμός σημαιών, καθώς και το ενδιαφέρον από όσους είναι απλώς παθιασμένοι με τις σημαίες. Οι ICV και οι τοπικές σημαιολογικές συναντήσεις καλύπτουν συχνά ευρύ φάσμα ενδιαφέροντος για τις σημαίες. Από το 1969 διοργανώνεται Διεθνές Συνέδριο Σημαιολογίας κάθε δύο χρόνια, υπό την αιγίδα της FIAV και οι εργασίες που παρουσιάζονται στο συνέδριο δημοσιεύονται στη συνέχεια ως Πρακτικά του Κογκρέσου. Γλωσσάριο της σημαιολογίας Σημαίες του Κόσμου Λίπσον, Μαρκ. Σημαία: Μια αμερικανική βιογραφία. Νέα Υόρκη: Thomas Dunne Books, 2005. Σμιθ, Ουίτνεϊ. Σημαίες κατά τη διάρκεια των αιώνων και σε ολόκληρο τον κόσμο. Νέα Υόρκη: McGraw-Hill, 1975. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vexillology στο Wikimedia Commons
Πράσινη Ευρώπη - Πράσινοι

Η Πράσινη Ευρώπη (ιταλικά: Europa Verde‎, EV), επίσημα Πράσινη Ευρώπη – Πράσινοι (Europa Verde – Verdi), είναι ένα πράσινο πολιτικό κόμμα στην Ιταλία. Οι ηγέτες του είναι ο Άντζελο Μπονέλι και η Ελεονώρα Έβι. Ιδρύθηκε ως εκλογικός συνασπισμός για να λάβει μέρος στις ευρωεκλογές του 2019 σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα. Η Πράσινη Ευρώπη έγινε πλήρες πολιτικό κόμμα τον Ιούλιο του 2021.

 Ενόψει των ευρωεκλογών του 2019, η Ομοσπονδία των Πράσινων και η Πράσινη Ιταλία συνήψαν συμφωνία με την Ιταλία στον Δήμο Φεντερίκο Πιτσαρότι για να σχηματίσουν εκλογικό συνασπισμό. Ωστόσο, τον Μάρτιο, η Ιταλία στο Δήμο εγκατέλειψε τη συμμαχία με τους Πράσινους, για να προσχωρήσει στην Περισσότερη Ευρώπη. Οι Πράσινοι στη συνέχεια συμφώνησαν με το Πιθανό, ενώ στη συμμαχία προσχώρησαν και οι Πράσινοι του Νοτίου Τιρόλου. Ο συνδυασμός έλαβε το 2,3% των ψήφων, αλλά δεν αρκούσε για να ξεπεράσει το όριο του 4% για την αναλογική εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Τον Ιούλιο του 2021, η Πράσινη Ευρώπη έγινε ένα πλήρες πολιτικό κόμμα, με αρχηγούς τον Άντζελο Μπονέλι και την Ελεονώρα Έβι.Τον Ιανουάριο του 2022, η Πράσινη Ευρώπη και η Ιταλική Αριστερά σχημάτισαν ένα «σύμφωνο διαβούλευσης», με στόχο τη συνεργασία στις προεδρικές εκλογές του 2022 που διεξήχθησαν στα τέλη του μήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα δύο κόμματα αποφάσισαν να στηρίξουν από κοινού τον Λουίτζι Μαντόνι, πρώην βουλευτή της Ομοσπονδίας των Πρασίνων, των Δημοκρατικών της Αριστεράς και του Δημοκρατικού Κόμματος, και ειδικό σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τον Ιούνιο του 2022, η εθνική συνέλευση της Ιταλικής Αριστεράς ενέκρινε επίσημα τη συμμαχία με την Πράσινη Ευρώπη.Τον Φεβρουάριο του 2022, τέσσερις βουλευτές, όλοι πρώην μέλη του Κινήματος Πέντε Αστέρων, σχημάτισαν την υποομάδα «Πράσινη Ευρώπη» στη Μικτή Ομάδα της Βουλής των Αντιπροσώπων. Τον Μάρτιο, ένας πέμπτος βουλευτής προσχώρησε στο κόμμα.Τον Ιούλιο του 2022, η Πράσινη Ευρώπη και η Ιταλική Αριστερά πραγματοποίησαν ένα κοινό συνέδριο στη Ρώμη με το όνομα «Νέες Ενέργειες», με σκοπό να προωθήσουν τη συνεργασία τους και ένα ενιαίο εκλογικό πρόγραμμα. Η συμμαχία εμπνεύστηκε σκόπιμα από τη Νέα Οικολογική και Κοινωνική Λαϊκή Ένωση, την αριστερή λίστα που σχηματίστηκε ενόψει των γαλλικών βουλευτικών εκλογών του 2022. Μετά την πτώση της κυβέρνησης Ντράγκι, την πρόωρη διάλυση του ιταλικού κοινοβουλίου και την προκήρυξη των γενικών εκλογών του 2022, ανακοινώθηκε επίσημα η Συμμαχία Πράσινων και Αριστεράς και παρουσιάστηκε το λογότυπό της. Στις 6 Αυγούστου 2022, η συμμαχία σύνηψε εκλογική συμφωνία με το Δημοκρατικό Κόμμα.
Ισότοπα του χλωρίου

Το χλώριο (Cl) έχει ισότοπα με μοριακές μάζες από 32 g/mol έως 40 g/mol. Υπάρχουν δύο σταθερά ισότοπα το 35Cl (με συμμετοχή στο φυσικό στοιχείο 75.77 %) και το 37Cl (με 24.23 %), τα οποία βρίσκονται σε σχέση μεταξύ τους περίπου 3:1. Έτσι, το χλώριο έχει σχετική ατομική μάζα 35.5.

 Ίχνη του ραδιοϊσοτόπου 36Cl υπάρχουν στο περιβάλλον, σε αναλογία περίπου 7x10-13 προς 1 με τα σταθερά ισότοπα. Το 36Cl παράγεται στην ατμόσφαιρα από τη διάσπαση του 36Ar από αλληλεπιδράσεις με πρωτόνια κοσμικών ακτίνων. Όσον αφορά το υπέδαφος, το 36Cl παράγεται κυρίως ως αποτέλεσμα της αρπαγής νετρονίων από το 35Cl ή αρπαγής μιονίων από το 40Ca. Το 36Cl διασπάται σε 36S και 36Ar, με συνολικό χρόνο ημιζωής 308.000 χρόνια. Ο χρόνος ημιζωής του ισοτόπου το καθιστά κατάλληλο για γεωλογική χρονολόγηση της τάξης των 60.000 έως 1 εκατομμύριο χρόνια. Μεγάλες ποσότητες 36Cl παράχθηκαν από ακτινοβόληση του θαλασσινού νερού κατά τη διάρκεια δοκιμών πυρηνικών όπλων μεταξύ 1952 και 1958. Ο χρόνος παραμονής του 36Cl στην ατμόσφαιρα είναι περίπου 1 εβδομάδα. Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.
Free Live!

Το Free Live! είναι το πρώτο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Free, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island Records". Επανεκδόθηκε με επτά επιπλέον κομμάτια σε μορφή CD, στις 5 Φεβρουαρίου 2002 από την "Island".Οι ηχογραφήσεις που συμπεριλήφθηκαν στο δίσκο πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 1970 στο Σάντερλαντ και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στο Κρόιντον. Η προσωρινή διάλυση του συγκροτήματος συνέπεσε με την κυκλοφορία του άλμπουμ με αποτέλεσμα την σημαντική άνοδο των πωλήσεων τους, με το "Free Live!" να ανεβαίνει στην τέταρτη θέση των βρετανικών τσαρτ, αν και στις Ηνωμένες Πολιτείες έφθασε μόλις στο # 89.

 1. All Right Now (Fraser, Rodgers) - 6:24 2. I'm A Mover (Fraser, Rodgers) - 3:46 3. Be My Friend (Fraser, Rodgers) - 5:56 4. Fire and Water (Fraser, Rodgers) - 3:56 5. Ride on a Pony (Fraser, Rodgers) - 4:30 6. Mr. Big (Fraser, Kirke, Kossoff, Rodgers) - 6:13 7. The Hunter (Cropper, Dunn, Jackson, Jones, Wells)) - 5:29 9. Get Where I Belong (Fraser, Rodgers) - 4:19 Highway (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Δεκέμβριος 1970 Το Free Live! ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Πωλ Ρότζερς - φωνητικά Πωλ Κοσσόφ - κιθάρα Άντι Φρέιζερ - μπάσο Σάιμον Κερκ - τύμπανα Free album reviews Live - Free | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Free and Bad Company - Wilson & Alroy's Record Reviews
SCS Software

Η SCS Software Ε.Π.Ε. είναι τσεχική εταιρεία με έδρα την Πράγα της Τσεχίας, η οποία παράγει βιντεοπαιχνίδια. Κυρίως παράγει βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης για τα λειτουργικά συστήματα Microsoft Windows, OS X και Linux, μεταξύ των οποίων είναι οι σειρές 18 Wheels of Steel και Truck Simulator.

 To Bus Driver είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης οδήγησης λεωφορείου, το οποίο κυκλοφόρησε το 2007. Το 2014, αναπτύχθηκε μια έκδοση του παιχνιδιού για κινητά με λειτουργικό σύστημα iOS με την ονομασία Bus Driver - Pocket Edition. Το 18 Wheels of Steel είναι σειρά προσομοίωσης οδήγησης φορτηγού, με το περιβάλλον να τοποθετήται κυρίως στην Βόρεια Αμερική. Η σειρά κυκλοφόρησε μέσω της εταιρείας ValuSoft από το 2002 με το Hard Truck: 18 Wheels of Steel μέχρι το 2011 με το 18 Wheels of Steel: Extreme Trucker 2. Η σειρά Truck Simulator περιλαμβάνει τα παιχνίδια Euro Truck Simulator, το οποίο κυκλοφόρησε το 2008, και, το επακόλουθό του, το Euro Truck Simulator 2, το οποίο κυκλοφόρησε το 2012. Και τα δύο βιντεοπαιχνίδια είναι προσομοίωσης οδήγησης φορτηγού και τοποθετούνται στην Ευρώπη, μερικές από τις χώρες είναι οι εξής: Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Τσεχία. Η SCS Software έχει κυκλοφορήσει μερικούς χάρτες, οι οποίο είναι με πληρωμή (DLC), για το Euro Truck Simulator 2. Η SCS Software ανακοίνωσε ότι το επόμενο παιχνίδι της σειράς θα είναι το American Truck Simulator, το οποίο θα κυκλοφορούσε στις 3 Φεβρουαρίου του 2016. Τελικά, κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου του 2016. Στην αρχή το παιχνίδι περιείχε μόνο τις πολιτείες της Καλιφόρνιας και της Νεβάδας. Τον Ιούνιο του 2016, προστέθηκε και η Αριζόνα, ως δωρεάν επέκταση. Οι υπόλοιπες πολιτείες θα είναι με πληρωμή. Επίσημη ιστοσελίδα
Ιωάννης Γουλιέλμος της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ

Ο Ιωάννης-Γουλιέλμος, γερμ. Johann-Wilhelm (13 Απριλίου 1600 - 2 Δεκεμβρίου 1632) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Άννας-Μαρίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου-Λουδοβίκου κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουρκ. Το 1632 απεβίωσε στο Μπζεκ σε ηλικία 32 ετών, άγαμος. E. Pasch. (1881), "Johann Wilhelm (Herzog von Sachsen-Altenburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 368
Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας (πατέρας του Σεπτίμιου Σεβήρου)

Ο Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας, λατιν.: Publius Septimius Geta (π. 110 - 171) ήταν πατέρας του Αυτοκράτορα Λεύκιου Σεπτίμιου Σεβήρου, πεθερός της Ιουλίας Δόμνας και πάππος των Αυτοκρατόρων Καρακάλλα και Γέτα. Εκτός από τις αναφορές στην Ιστορία των Αυγούστων, ο Π. Σεπτίμιος Γέτας είναι γνωστός από πολλές επιγραφές, δύο από τις οποίες βρέθηκαν στη Μεγάλη Λέπτιδα της Αφρικής (ανατολικά της Τρίπολης, στη σύγχρονη Λιβύη).

 Ο Σ. Γέτας προήρχετο από την Καρχηδόνα. Η οικογένειά του ήταν του τόπου, πλούσια και διακεκριμένη στη Leptis Magna, μία εξέχουσα πόλη της αρχαίας επικράτειας της Καρχηδόνας, που είχε ιδρυθεί από τους Φοίνικες. Ο πατέρας του Λεύκιος Σεπτίμιος Σεβήρος (π. 70 - 110) ήταν sufes και έπαρχος, όταν η Λέπτις έγινε colonia (αποικία) και στους κατοίκους του χορηγήθηκε το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη από τον Τραϊανό. Ο Λεύκιος ήταν στην πρώτη duumvir (δυανδρία) κυβερνητών της νέας αποικίας (IRT 412). Είναι πιθανότατα ο πλούσιος ιππέας, που τιμάται ιδιαίτερα από τον ποιητή της δυναστείας των Φλαβίων Φλάβιο Στάτιο (Silvae 4.5, 4. praef.). Οι παππούδες του Γέτα ήταν ο Μάρκος Σεπτίμιος Άπερ (γενν. π. 35) και η Οκταβία Ο Γέτα είχε επίσης μία αδελφή με το όνομα Σεπτιμία Πόλλα, η οποία προφανώς δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ο Γέτα τίμησε τη μνήμη της με ένα αργυρό άγαλμα. Ενώ ο Γέτα φαίνεται ότι δεν κατείχε πολιτικά αξιώματα, τοπικά ή αυτοκρατορικά, άλλα μέλη της οικογένειάς του διακρίθηκαν. Είχε δύο εξαδέλφια, που υπηρέτησαν ως ύπατοι υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αντωνίνο Πίο: ο Γάιος Σεπτίμιος Σεβήρος, αντικαταστάτης ύπατος το 160 και ο Πόπλιος Σεπτίμιος Άμπερ, αντικαταστάτης ύπατος τον Ιούλιο του 153. Ένας άλλος συγγενής του ήταν ο Γάιος Σεπτίμιος Σεβήρος Απερ αντικαταστάτης ύπατος το 207. Απεβίωσε αφού ο γιος του Σεπτίμιος Σεβήρος είχε επιτύχει την τάξη του quaestor (ταμία) και επρόκειτο να ξεκινήσει για τη Bαιτική να υπηρετήσει ως ανθύπατος, δηλαδή το 171. Ο Σεπτίμιος Σεβήρος αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αφρική, για να διευθετήσει τις υποθέσεις του πατέρα του. Ο Γέτα νυμφεύτηκε τη Φουλβία Πία (π. 125 - π. 198), μία γυναίκα ρωμαϊκής καταγωγής, που ανήκε στο γένος Φουλβίων, μία ιταλική οικογένεια πατρικίων, που καταγόταν από το Τούσκουλο . http://www.roman-emperors.org/sepsev.htm Αρχειοθετήθηκε 2011-02-26 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20000819000400/http://www.roman-empire.net/decline/sept-severus.html http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Historia_Augusta/Septimius_Severus*.html https://web.archive.org/web/20080108231453/http://www.ga.k12.pa.us/academics/MS/8th/romanhis/Forum/mattb/severus/index.htm
Μπάιρον Νέλσον

Ο Μπάιρον Νέλσον (4 Φεβρουαρίου 1912- 26 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν κορυφαίος Αμερικανός γκόλφερ, που διακρίθηκε από το 1935 μέχρι το 1946. Ήταν ο μόνος που κατέκτησε 11 διαδοχικά τουρνουά και συνολικά 18 τουρνουά το 1945. Αποχώρησε από το γκολφ σε ηλικία 34 ετών και αποσύρθηκε στο ράντσο του. Ήταν επίσης γνωστός για την ιπποτική συμπεριφορά του, που του είχε χαρίσει το προσωνύμιο «Λόρδος Βύρων».

 1935 (1) New Jersey State Open 1936 (1) Metropolitan Open 1937 (2) The Masters, Belmont Country Club Match Play 1938 (2) Thomasville Open, Hollywood Open 1939 (4) Phoenix Open, North and South Open, U.S. Open, Western Open 1940 (3) Texas Open, Miami Open, PGA Championship 1941 (3) Greater Greensboro Open, Tom O'Shanter Open, Miami Open 1942 (3) Oakland Open, The Masters, Tom O'Shanter Open 1944 (8) San Francisco Victory Open, Knoxville War Bond Tournament, New York Red Cross Tourney, Tom O'Shanter Open, Nashville Open, Texas Victory Open, San Francisco Open, Minneapolis Four-Ball (with Harold "Jug" McSpaden) 1945 (18) Phoenix Open, Corpus Christi Open, New Orleans Open, Charlotte Open, Greater Greensboro Open, Durham Open, Atlanta Open, Montreal Open, Philadelphia Inquirer, Chicago Victory National Open, Tom O'Shanter Open, Canadian Open, Knoxville Invitational, Esmeralda Open, Seattle Open, Glen Garden Open, PGA Championship, Miami Four-Ball (with Harold "Jug" McSpaden) 1946 (6) Los Angeles Open, San Francisco Open, New Orleans Open, Houston Open, Columbus Invitational, Chicago Victory National Open 1951 (1) Bing Crosby Pro-Am Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Byron Nelson στο Wikimedia Commons
Άσκγια

Το Άσκγια (ισλανδικά: Askja) είναι ηφαίστειο στα υψίπεδα της κεντρικής Ισλανδίας. Το όνομα Άσκγια αναφέρεται στο σύμπλεγμα καλντέρων μαζί με τα βουνά Ντινγιοφγιόλ τα οποία τις περιβάλλουν· ο όρος άσκγια στα ισλανδικά σημαίνει κουτί ή καλντέρα. Το ύψος του φτάνει τα 1.516 μέτρα. Η ισχυρότερη έκρηξη του Άσκγια έλαβε χώρα το 1875 και θεωρείται μια από τις ισχυρότερες που έχουν καταγραφεί στην Ισλανδία. Δημιούργησε μια μικρή καλντέρα η οποία πλημμύρισε και σχημάτισε τη λίμνη Οσκγιουβάτν. Η πιο πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου συνέβη το 1961.

 Η περιοχή του Άσκγια είναι προσβάσιμη λίγους μήνες το χρόνο. Βρίσκεται στην απάνεμη περιοχή του παγετώνα Βατναγιοκούλτ και έτσι δέχεται περίπου 450 χιλιοστά νερού. Η πρώτη ηφαιστειακή δραστηριότητα στην περιοχή παρατηρήθηκε όταν ήταν καλυμμένη με πάγο κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Η περιοχή του Άσκγια επιλέχθηκε από τη ΝΑΣΑ ώστε να εξασκηθούν οι Νιλ Άρμστρονγκ και Έντγουιν Όλντριν στο σεληνιακό τοπίο. Το Άσκγια αποτελείται από τρεις αλληλοκαλύπτουσες καλντέρες. Η μεγαλύτερη από αυτές έχει διάμετρο 8 χιλιόμετρα και έκταση 50 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η καλντέρα αυτή δημιουργήθηκε ύστερα από ισχυρή έκρηξη στα Ντινγιοφγιόλ πριν περίπου 10.000 χρόνια. Πέρα από την ισχυρή έκρηξη, στη δημιουργία καλντέρας συνεισέφεραν και πολλές περιφερειακές εκρήξεις. Εξαίτιας της έκρηξης του 1875, η οποία είχε ισχύ στη κλίμακα VEI 5, ο πυθμένας του ηφαιστείου κατάρρευσε και δημιουργήθηκε η νεότερη καλντέρα διαμέτρου 4,5 χιλιομέτρων, η οποία πλημμύρισε και σχημάτισε τη λίμνη Οσκγιουβάτν. Η Οσκγιουβάτν είναι η δεύτερη βαθύτερη λίμνη στην Ισλανδία, με βάθος 220 μέτρων. Η λίμνη έχει φωτεινό μπλε χρώμα. Η έκρηξη του 1875 δημιούργησε επίσης και το μικρότερο κρατήρα Βίνι, διαμέτρου περίπου 150 μέτρων, μέσα στον οποίο υπάρχει μια γαλανόλευκη λίμνη. Η λίμνη αυτή θερμαίνεται από το πυθμένα του κρατήρα και έχει θερμοκρασία περίπου 25 με 30 °C.
Βουρνή Τήνου

Το Βουρνή, γνωστό και ως Μπάλλος, είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Τήνου στο νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται μετά τα Κιόνια και απέχει 6 χιλιόμετρα από την Χώρα της Τήνου. .

 Στην περιοχή, υπάρχουν κυρίως μικρά νησιώτικα σπίτια και συγκροτήματα. Στο τέλος του οικισμού, υπάρχει η παραλία κάτω από το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Θαλασσινής. Η πρόσβαση στον οικισμό, είναι δυνατή μόνο από χωματόδρομο. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική ενότητα Εξωμβούργου, και στην τοπική κοινότητα Κάμπου. Καιρικές συνθήκες Η περιοχή, είναι προφυλαγμένη κατά πολύ από τους συνεχείς ανέμους που πνέουν στο νησί της Τήνου, ενώ το κλίμα είναι εύκρατο όπως σε όλες τις Κυκλάδες.
Παλλαμιακός

Ο Παλλαμιακός ήταν σύλλογος που δραστηριοποιούνταν στην Φθιώτιδα χρώματα της ήταν το πράσινο και το άσπρο. Εκτός από το ποδόσφαιρο, η ομάδα διατηρούσε και τμήματα καλαθοσφαίρισης. Έδρα του είχε το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Λαμίας.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999 και διαλύθηκε το 2005. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης που διατηρούσε ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2001. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου έφτασε μέχρι την Β΄ Εθνική Καλαθοσφαίρισης. Επίσης, έφθασε στην φάση των 16 του Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας. 2 πρωταθλήματα ΕΠΣΦ 4 κύπελλα ΕΠΣΦ 1 πρωτάθλημα Β΄ τοπικού ΕΠΣΦ 1 τουρνουά Πέτρος Αδαμαντίδης 8 πρωταθλήματα Α΄ Τοπικού μπάσκετ Φθιώτιδας 10 κύπελλα Α΄ Τοπικού μπάσκετ Φθιώτιδας
Πρόγραμμα Sign

Το Πρόγραμμα Sign (αγγλ.:Project Sign, «Σημάδι») υπήρξε μια επίσημη μελέτη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ σχετικά με τα άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα (ΑΤΙΑ), η οποία διεξήχθη από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και ήταν ενεργή κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1948. Η τελική έκθεση του Προγράμματος Sign, που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 1949, ανέφερε ότι ενώ ορισμένα ΑΤΙΑ φαίνονταν να αντιπροσωπεύουν πραγματικά αεροσκάφη, δεν υπήρχαν αρκετά δεδομένα για να προσδιοριστεί η προέλευσή τους. Παρά τους αξιόπιστους μάρτυρες, αναφέρθηκαν ορισμένα μη ικανοποιητικά χαρακτηριστικά. Το Πρόγραμμα Sign ακολουθήθηκε από το Πρόγραμμα Grudge καθώς θεωρήθηκε ότι η αξιολόγηση των ΑΤΙΑ αποτελεί μια αναγκαιότητα της στρατιωτικής συλλογής πληροφοριών εν μέσω ενός μεταπολεμικού κλίματος.Το Πρόγραμμα Sign έγινε για πρώτη φορά δημόσια γνωστό το 1956 μέσω του βιβλίου The Report on Unidentified Flying Objects του πρώην σμηναγού της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας Έντουαρντ Τζ. Ρούπελτ. Το σύνολο των αρχείων του Sign αποχαρακτηρίστηκαν το 1961.

 Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένοι από τους ερευνητές του Sign άλλαξαν τη στάση τους και έγιναν λιγότερο σκεπτικιστές. Η ιδέα ότι ορισμένα από αυτά τα ΑΤΙΑ θα μπορούσαν να είναι εξωγήινης προέλευσης εξετάστηκε από τους ειδικούς του Προγράμματος και οδήγησε στη σύνταξη μιας μυστικής έκθεσης με την ονομασία Estimate of the Situation («Εκτίμηση της Κατάστασης»). Η έκθεση αυτή εξηγούσε ότι δεδομένης της εναέριας επίδοσης ορισμένων ΑΤΙΑ και της αδυναμίας να αντιστοιχηθούν με γνωστά φυσικά φαινόμενα, η πιο πιθανή και λογική εξήγηση ήταν ότι ορισμένα από αυτά τα ΑΤΙΑ είχαν εξωγήινη προέλευση. Ωστόσο, αυτή η αναφορά απορρίφθηκε και καταστράφηκε. Το Αμερικανικό Πεντάγωνο δημοσίευσε την επίσημη έκθεση του Προγράμματος Sign, με τίτλο Εκτίμηση της Κατάστασης, στις 10 Δεκεμβρίου 1948 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι τα ΑΤΙΑ είναι είτε μη πραγματικά είτε προέρχονται από μια άγνωστη τεχνολογία της Σοβιετικής Ένωσης. Τότε, τον Δεκέμβριο του 1948, το Πρόγραμμα Sign τερματίστηκε και αντικαταστάθηκε από το Πρόγραμμα Grudge που αποτελούνταν από επιστήμονες που δεν πίστευαν στην εξωγήινη υπόθεση. Dolan, Richard M. (2002) UFOs and the National Security State: Chronology of a Cover-up 1941–1973 . Hampton Roads Publishing Company, (ISBN 1-57174-317-0) Peebles, Curtis (1994). Watch the Skies! - A Chronicle of the Flying Saucer Myth. Σμιθσόνιαν, (ISBN 1-56098-343-4) .
Σεισμός του Χίντου Κους (Δεκέμβριος 2015)

Ο Σεισμός του Χίντου Κους τον Δεκέμβριο του 2015 ήταν σεισμός 6.3 Ρίχτερ ο οποίος έπληξε τη Νότια Ασία, στις 25 Δεκεμβρίου του 2015. Μια γυναίκα σκοτώθηκε στο Πακιστάν. Τουλάχιστον 100 άνθρωποι τραυματίστηκαν στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Επίσης, ο σεισμός ήταν έντονα αισθητός στο Τατζικιστάν και την Ινδία. Το επίκεντρο του σεισμού ήταν στην παραμεθόρια περιοχή Αφγανιστάν-Τατζικιστάν, σε βάθος 203.4 χλμ.

 Ένας σεισμός 7.3 Ρίχτερ έπληξε την ίδια περιοχή τον Οκτώβριο του 2015, σκοτώνοντας 398 άτομα και τραυματίζοντας 2.536 στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν.Η οροσειρά των Ιμαλαΐων ωθείται από την σύγκρουση των τεκτονικών πλακών, με αποτέλεσμα να καθιστάται επιρρεπής σε σεισμούς. Ένας σεισμός τον Απρίλιο του 2015, ο χειρότερος στο Νεπάλ στα τελευταία 80 χρόνια, σκότωσε 8.600 άτομα.Ο τελευταίος μεγάλος σεισμός στην ίδια περιοχή με παρόμοιο μέγεθος (7.6 Ρίχτερ) συνέβη σχεδόν δέκα χρόνια πριν, τον Οκτώβριο του 2005, και είχε ως αποτέλεσμα των θάνατο 87.351 ανθρώπων, τον τραυματισμό 75.266 ατόμων, τον εκτοπισμό 2.8 εκατομμυρίων ατόμων και τον θάνατο 250.000 ζώων της φάρμας. Η αξιοσημείωτη διαφορά ανάμεσα σε αυτό το σεισμό και το σεισμό του 2005 είναι το βάθος της σεισμικής δραστηριότητας. Ο σεισμός του 2005 είχε βάθος 15 χιλιόμετρα ενώ αυτός ο σεισμός είχε βάθος 203.4 χιλιόμετρα, μειώνοντας τις επιπτώσεις στην επιφάνεια.Σε πρόσφατες μελέτες, οι γεωλόγοι ισχυρίζονται ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι ένας από τους λόγους για την αυξημένη σεισμική δραστηριότητα. Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες το λιώσιμο των πάγων και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας διαταράζει την ισορροπία της πίεσης στις τεκτονικές πλάκες της Γης, προκαλώντας έτσι αύξηση της συχνότητας και της έντασης των σεισμών. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένας από τους λόγους που τα Ιμαλάια είναι πιο επιρρεπή σε σεισμούς τα τελευταία χρόνια. Σεισμός στο Νεπάλ τον Απρίλιο του 2015 Κατάλογος των σεισμών το 2015 Κατάλογος των σεισμών στο Πακιστάν Τεκτονική ώθηση
Μηχανικό (Ελλάδα)

Το Μηχανικό (ΜΧ) είναι ένα από τα Όπλα του Ελληνικού Στρατού. Το Μηχανικό είναι Όπλο Υποστήριξης Μάχης. Κύριος ρόλος του μηχανικού στο θέατρο των επιχειρήσεων είναι η υποστήριξη των φιλίων δυνάμεων με την εκτέλεση έργων αρμοδιότητάς του, τα οποία διευκολύνουν τις κινήσεις και αυξάνουν τη μαχητική ικανότητα τους και αντίστροφα, παρεμποδίζουν τις κινήσεις του εχθρού και μειώνουν τη μαχητική ικανότητά του.

 Σε περιόδους ειρήνης το Μηχανικό βοηθά τοπικούς φορείς στην εκτέλεση δυσχερών έργων, καθώς διαθέτει τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Είναι, επίσης, επιφορτισμένο με την εξουδετέρωση παλαιών ναρκών, εκρηκτικών μηχανισμών και βλημάτων, τα οποία ανευρίσκονται ως υπολείμματα παλαιότερων ενόπλων συρράξεων. Επιπλέον είναι ο κατασκευαστής σχεδόν όλων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων (στρατοπέδων, σταθμών, αποθηκών, κ.τ.λ). Παλαιότερα στην μεταπολεμική Ελλάδα είχαν συγκροτηθεί οι «Μεικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως» (ΜΟΜΑ), οι οποίες με εξοπλισμό και τεχνικούς του Μηχανικού και τη συμμετοχή πολιτών κατασκεύαζαν δρόμους, γέφυρες και άλλα παρόμοια έργα υποδομής σε ολόκληρη την χώρα. Ορισμένες από τις γέφυρες αυτές (μεταλλικές τύπου Bailey) υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Σε καιρό πολέμου το Μηχανικό είναι επιφορτισμένο με τις εξής αποστολές: Οργάνωση εδάφους Κατασκευή έργων για διευκόλυνση των συγκοινωνιών Παραλλαγή/παραπλάνηση Στρώση/εκκαθάριση ναρκοπεδίων Κατασκευή πλωτών και σταθερών γεφυρών Καταστροφές ή παγιδεύσεις με χρήση εκρηκτικών υλών Έμβλημα του Μηχανικού στον Ελληνικό στρατό είναι ο Κριός, ο οποίος συμβολίζει την πολιορκητική και επιθετική μηχανή των αρχαίων Ελλήνων, την οποία χρησιμοποιούσαν για την παραβίαση οχυρωμένων θέσεων. Πάνω από τον κριό υπάρχει το επίγραμμα: ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΜ' ΕΡΓΟΝ (συγχρόνως με το λόγο και το έργο), πρέπει δηλαδή μόλις λαμβάνεται μια απόφαση να εκτελείται αμέσως. Επίσημος ιστότοπος Γ.Ε.Σ.
Tu quoque

Η προσφυγή στην υποκρισία, γνωστή και ως tu quoque (που στα λατινικά σημαίνει «κι εσύ επίσης» ή «το ίδιο κι εσύ») είναι ο τύπος του επιχειρήματος, που διατείνεται ή υπονοεί ότι κάποια θέση είναι εσφαλμένη και/ή απορριπτέα, μόνον επειδή ο υποστηρικτής της δεν ενεργεί με συνέπεια σύμφωνα με τις αρχές αυτής της θέσης. Το tu quoque τείνει να αποδείξει ότι μία κριτική ή ένσταση ισχύει εξίσου και για το άτομο το οποίο την προβάλλει. Αποτελεί επιχείρημα ad hominem, εφόσον επικεντρώνεται, όχι στην έλλογη απόκρουση της αντίθετης άποψης, αλλά στον φορέα της. Επίσης αποτελεί πλάνη συσχετισμού. Για παράδειγμα, «ο Δημήτρης ισχυρίζεται ότι η κλοπή είναι εσφαλμένη. Πώς όμως είναι δυνατόν αυτό, από τη στιγμή που ο ίδιος παραδέχεται ότι έχει κλέψει και ο ίδιος παλαιότερα;»

 Η εκδοχή αυτού του επιχειρήματος, έχει ως εξής: Ο Α προβάλλει την κριτική Β. Ο Α είναι επίσης ευάλωτος στην κριτική Β. Άρα, η κριτική Β απορρίπτεται.Πρόκειται για λανθασμένη λογική, διότι ο ηθικός χαρακτήρας του αντίπαλου, είναι γενικά άσχετος με τη λογική του επιχειρήματος. Χρησιμοποιείται ως τακτική τύπου red herring και είναι μια ειδική περίπτωση σφάλματος ad hominem (ομάδα λογικών σφαλμάτων, στα οποία ένα επιχείρημα ή κατηγορία απορρίπτεται, για λόγους που αφορούν το άτομο που απευθύνει ή στηρίζει την κατηγορία). Στην δίκη τού ναζιστή εγκληματία Κλάους Μπάρμπι, ο αμφιλεγόμενος δικηγόρος Jacques Vergès προσπάθησε να παρουσιάσει ένα επιχείρημα tu quoque. Κατά την περίοδο της πολέμου της Αλγερίας, Γάλλοι αξιωματικoί, όπως ο στρατηγός Ζακ Μασύ (Jacques Massu) διέπραξαν εγκλήματα παρόμοια με αυτά, για τα οποία κατηγορείτο ο Μπάρμοι και άρα η Γαλλική Πολιτεία δεν είχε ηθικό δικαίωμα να δικάσει τον Μπάρμπι. Αυτή η υπερασπιστική γραμμή απορρίφθηκε από το δικαστήριο, το οποίο καταδίκασε τον Ναζί εγκληματία. Bad Moves: Tu quoque, από τον Julian Baggini
Ζεμπ Κόλτερ

Ο Γουέιν Μόρις Κόουν (Wayne Maurice Keown, 29 Νοεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός μάνατζερ επαγγελματιών παλαιστών, προγραμματιστής αγώνων πάλης και περιστασιακός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι γνωστός ως Ζεμπ Κόλτερ και Ντατς Μαντέλ.

 Ο Κόουν αποφοίτησε απο σχολή στην πολιτεία της Νότιας Καρολίνας. Έπειτα πολέμησε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Έκανε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πάλη το 1973. Μετά απο χρόνια στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης ο Κόουν έγινε γνωστός ως ο "Ντέρτι" Ντατς Μαντέλ. Το 1990 συμμετείχε στο WCW, όπου και έμεινε για ένα χρόνο, ενώ απο το 1994 μέχρι το 1997 συμμετείχε στο WWE ως μάνατζερ παλαιστών. Έπειτα, επέστρεψε στην ανεξάρτητη σκηνή έχοντας και την ιδιότητα του προγραμματιστή αγώνων. Το 2003 υπέγραψε με το TNA Wrestling, ως ατζέντης, παραγωγός και σεναριογράφος του σόου. Αποδεσμεύτηκε το 2009 και επέστρεψε ξανά στις μικρές επιχειρήσεις της πάλης. Τον Φεβρουάριο του 2013 υπέγραψε με το WWE. Σύντομα εμφανίστηκε έχοντας το ψευδώνυμο "Ζεμπ Κόλτερ" και έγινε ο νέος μάνατζερ του Τζακ Σουάγκερ. Ο Κόλτερ υιοθέτησε τον ρόλο του εθνικιστή Αμερικανού, που μιλούσε υποτιμητικά για τους ξένους. Αργότερα συμμάχησαν με τον Αντόνιο Σεζάρο, ο οποίος μαζί μαζί με τον Σουάγκερ δημιούργησαν την ομάδα των "Αληθινών Αμερικάνων". Ήταν μάνατζερ των εξής παλαιστών: Τζακ Σουάγκερ Αντόνιο Σεζάρο Τζάστιν Μπράντσο Στιβ Κορίνο Μπλου Μπράδερς https://web.archive.org/web/20130718072559/http://www.onlineworldofwrestling.com/bios/d/dutch-mantell/
Ατφίχ

Η Ατφίχ (αραβικά : أطفيح) είναι πόλη της Αιγύπτου στην κάτω κοιλάδα της Μινίας περίπου δύο χλμ στη δεξιά όχθη και στα ανατολικά του Νείλου νότια της Μέμφιδας. Αυτή η επαρχιακή πρωτεύουσα των 106.300 κατοίκων (το 2001) ανήκει στο Κυβερνείο Γκίζας. Η πόλη είναι έδρα Κοπτικής επισκοπής.

 Το αρχαίο Αιγυπτιακό της όνομα είναι "Πνε μπτε φε", που σημαίνει «πρώτη από τις αγελάδες» αναφερόμενο στη θεά Άθωρ. Το όνομα αυτό έγινε "Πετπέχ" στα Κοπτικά. Η αρχαία πόλη είναι επίσης γνωστή και με ελληνορωμαϊκό της όνομα ως "Αφροδιτόπολις" οπότε ανήκε στην 22η νομή της Άνω Αιγύπτου. Η Άθωρ λατρευόταν εκεί με τη μορφή της ουράνιας ιερής αγελάδας. Στη φαραωνική εποχή η πόλη βρισκόταν στον εμπορικό δρόμο από την Μπαχαρίγια στο Δέλτα του Νείλου. Στην πόλη υπάρχει ένα τζαμί που λέγεται ότι έχει το «αποτύπωμα» του βιβλικού Μωυσή στην κόγχη του τεμένους του. Το 1834 η Ατφίχ αναφέρεται ως μικρό χωριό που βρισκόταν απέναντι από το χωριό Κετέχ. Ανάμεσα στα μνημεία που ανακαλύφθηκαν στην Ατφίχ είναι μια νεκρόπολη ζώων, ελληνορωμαϊκοί οικογενειακοί τάφοι και τάφοι αγελάδων σε γιγαντιαίους τάφους ασβεστόλιθου. Μία στήλη από βασάλτη βρέθηκε κοντά στην εκκλησία "Ντέιρ ελ Ροσέλ". Αυτή η στήλη ήταν το υπέρθυρο της πύλης του ναού. Το ανάγλυφο περιέχει μια διπλή σκηνή που δείχνει τον Ραμσή Β΄ να κάνει μια προσφορά στη θεά Άθωρ.
Le Coq Sportif

Η Le Coq Sportif (προφέρεται: [lə kɔk spɔʁtif], «ο αθλητικός κόκορας») είναι γαλλική εταιρεία παραγωγής αθλητικών παπουτσιών, αθλητικών ενδυμάτων και αθλητικών αξεσουάρ. Ιδρύθηκε το 1882 από τον Εμίλ Καμουζέτ και έχει έδρα το Έντζχαϊμ της Γαλλίας. Η εταιρεία παρήγαγε για πρώτη φορά αντικείμενα με την επωνυμία της με το πλέον διάσημο εμπορικό σήμα με τον κόκορα το 1948. Το όνομα και το εμπορικό σήμα της εταιρείας προέρχονται από τον γαλλικό κόκορα, ένα εθνικό σύμβολο της Γαλλίας. Η εταιρεία είναι θυγατρική της Airesis SA με έδρα την Ελβετία.

 Η εταιρεία έχει συμφωνίες χορηγίας με διάφορους ποδοσφαιρικούς συλλόγους, κυρίως με τους ευρωπαϊκούς συλλόγους Σαιντ-Ετιέν και Φιορεντίνα. Επιπλέον, η εταιρεία είναι χορηγός στις ομάδες ποδηλασίας Quick Step-Innergetic και Team Milram. Η Le Coq Sportif παρείχε εμφανίσεις στην ομάδα της Τότεναμ που κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας το 1981 και το 1982, στην Άστον Βίλα το 1982 που κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, στην Τσέλσι (1981-1986), στη Σάντερλαντ (1981 -1983), στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (1997-2000 και 2002-2009), στην Έβερτον (1983-1986 και 2009-2012) και στον Άγιαξ (1 / 1973-6/1977 και 7/1980-12/1984), καθώς και στις ομάδες που κέρδισαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Ιταλίας το 1982 και της Αργεντινής το 1986. Η εταιρεία ήταν επίσης χορηγός τη βραζιλιάνικης Ιντερνασιονάλ το 1982. Ο σύλλογος κέρδισε το παραδοσιακό Τρόπαιο Ζουάν Γκαμπέρ στο Καμπ Νόου της Βαρκελώνης ενώ χρησιμοποίησε εμφανίσεις της Le Coq. Η Ιντερνασιονάλ κέρδισε επίσης το Καμπεονάτο Γκαούτσο του 1982 φορώντας Le Coq Sportif. Η Φλουμινένσε είναι ένας άλλος σπουδαίος βραζιλιάνικος σύλλογος που φορούσε εμφναίσεις Le Coq Sportif στη δεκαετία του '80 και κέρδισε τον τίτλο του Εθνικού Πρωταθλήματος το 1984, καθώς τρεις διαδοχικές φορές το Καμπεονάτο Καριόκα το 1983, το 1984 και το 1985. Ο Νοτιοκορεάτης παίκτης του γκολφ Γιανγκ Γιονγκ-ουν φόρεσε φανέλα Le Coq Sportif την τελευταία ημέρα του πρωταθλήματος PGA το 2009, το οποίο κέρδισε. Η Le Coq Sportif προσέλαβε τοπικούς σχεδιαστές στην Ιαπωνία και στη Νότια Κορέα για να ολοκληρώσει και να προσαρμόσει την παγκόσμια συλλογή για την τοπική αγορά. Υπέγραψαν επίσης ορισμένες συνεργασίες για την κυκλοφορία ειδικών μοντέλων. Η Le Coq Sportif στην Ιαπωνία συνεργάστηκε με την Sou για τη δημιουργία χειροποίητων παπουτσιών και τάμπι. Κυκλοφόρησαν επίσης μια σειρά παπουτσιών με τον σχεδιαστή Καμίσιμα Τσινάμι. Για τη Le Coq Sportif Νότιας Κορέας, η συνεργασία έγινε με τον κατασκευαστή αυτοκινήτων Peugeot για τη δημιουργία ενός παπουτσιού με το όνομα «Peugeot 207cc». Τα παπούτσια ανακλήθηκαν το 2009 για σφάλμα προϊόντος, καθώς όταν το ύφασμα εκτέθηκε σε νερό το ράψιμο του παπουτσιού χαλούσε. Αυτό με τη σειρά του έφερε απώλεια εκατομμυρίων στα έσοδα της εταιρείας. Το 2012, η Le Coq Sportif επέστρεψε στην επαγγελματική ποδηλασία και δημιούργησε τις φανέλες για τον Γύρο της Γαλλίας βάσει ενός νέου πενταετούς συμβολαίου με την Amaury Sport Organisation. Η Le Coq Sportif άρχισε να χορηγεί για πρώτη φορά τον Γύρο της Γαλλίας το 1951. Επίσημος ιστότοπος
Λας Μενίνας

Las Meninas ( μετάφραση από τα ισπανικά: Οι Δεσποινίδες των Τιμών) είναι ένας πίνακας του 1656 από τον Ντιέγο Βελάθκεθ, τον σημαντικότερο καλλιτέχνη της Ισπανικής Χρυσής Εποχής, στο Μουσέο ντελ Πράδο στη Μαδρίτη. Η πολύπλοκη και αινιγματική σύνθεση του έργου εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση, και δημιουργεί ασαφή σχέση μεταξύ του θεατή και των απεικονιζόμενων φιγούρων. Εξαιτίας αυτών των περιπλοκών, οι Las Meninas είναι ένα από τους περισσότερο αναλυμένα έργα στη Δυτική ζωγραφική.

 Ο πίνακας δείχνει ένα μεγάλο δωμάτιο στο Βασιλικό Αλκάθαρ της Μαδρίτης κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας, και παρουσιάζει διάφορες φιγούρες, οι περισσότερες αναγνωριζόμενες στην Ισπανική αυλή, απεικονισμένες σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, σε μια συγκεκριμένη κίνηση ως στιγμιότυπο. Κάποιοι κοιτάζουν εκτός του καμβά προς τον θεατή, ενώ άλλοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Η νεαρή ινφάντα Μαργαρίτα Τερέσα είναι περικυκλωμένη από δύο δεσποινίδες επί των τιμών (εκ των οποίων η μια της προσφέρει ρόφημα και η δεύτερη υποκλίνεται), συνοδούς, σωματοφύλακα, δυο νάνους και ένα σκύλο. Λίγο πίσω τους ο Βελάθκεθ απεικονίζει τον εαυτό του να εργάζεται σε ένα μεγάλο καμβά. Ο Βελάθκεθ κοιτάζει προς τα έξω, εκτός του εικονιζόμενου χώρου, εκεί που θα στεκόταν ο θεατής του πίνακα. Στο φόντο υπάρχει ένας καθρέπτης που αντανακλά το άνω μέρος των σωμάτων του βασιλιά και της βασίλισσας. Φαίνονται να βρίσκονται εκτός του εικονιζομένου χώρου σε μια θέση παρόμοια με του θεατή, αν και ορισμένοι μελετητές έχουν πιθανολογήσει ότι η εικόνας τους είναι αντανάκλαση του πίνακα στον οποίο εργάζεται ο Βελάθκεθ. Οι Las Meninas έχουν από πολλού αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους πίνακες στη ιστορία της Δυτικής τέχνης. Ο μπαρόκ ζωγράφος Λούκα Τζορντάνο είπε ότι αντιπροσωπεύουν τη «θεολογία της ζωγραφικής» και το 1827 ο πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, Σερ Τόμας Λόρενς περιέγραψε το έργο σε μια επιστολή προς τον διάδοχό του Ντέιβιντ Ουίλκι ως την «αληθινή φιλοσοφία στην τέχνη». Πιο πρόσφατα, έχει περιγραφεί ως «το υπέρτατο επίτευγμα του Βελάθκεθ, μια ιδιαίτερα ενσυνείδητη, υπολογισμένη επίδειξη του τι μπορεί να επιτύχει η ζωγραφική, και ίσως το περισσότερο διερευνητικό σχόλιο που έγινε ποτέ για τις δυνατότητες της ζωγραφικής σε καβαλέτο». Museo Picasso "Las Meninas" A Hypertextual Study of Velázquez's Las meninas, 1996 από τον Joan Campàs Montaner, καθηγητή Ψηφιακής τέχνης και υπερκειμένου στο Universitat Oberta de Catalunya. La Kabala y Las Meninas Αρχειοθετήθηκε 2020-08-03 στο Wayback Machine. (Ισπανικά) Las Meninas at the Electronic Visualization Lab στο University of Illinois στο Chicago Αρχειοθετήθηκε 2008-12-05 στο Wayback Machine. Educational audio tour of "Las Meninas" Velázquez , κατάλογος έκθεσης του Metropolitan Museum of Art (πλήρως διαθέσιμος ως PDF), που περιέχει υλικό για το Las Meninas (δείτε το ευρετήριο) Diego Velázquez, Las Meninas, στο ColourLex
Σεντέφ Αβτζί

Η Σεντέφ Αβτζί Κασάμπαλι (τουρκικά: Sedef Avcı Kasabali, γενν. 22 Ιανουαρίου 1982) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο. Το 1997 ήταν νικήτρια του τουρκικού διαγωνισμού Elite Model Look και το 2001 εκπροσώπησε τη Τουρκία στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος. Έγινε ευρύτερα γνωστή από τους ρόλους της στις σειρές «Menekşe ile Halil» και «Ezel».

 Από το 2005 είναι παντρεμένη με τον Τούρκο ηθοποιό-μοντέλο Κιβάντς Κασάμπαλι και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Τζαν (γενν. 4 Οκτωβρίου 2013). Πάσα στον Έρωτα (Aşk Olsun) (2015) - Πινάρ Ρομαντική Κομεντί 2: Αντίο στην εργένικη ζωή (Romantik Komedi 2: Bekarlığa Veda) (2013) - Εσρά Ρομαντική Κομεντί (Romantik Komedi) (2009) - Εσρά Μην φοβάσαι τη ζωή (Hayattan Korkma) (2008) - Καρντέμ Η νύφη (Elkizi) 2021-… (Σε εξέλιξη) Το Άρωμα του Παιδιού Μου (Evlat Kokusu) (2017) - Ζουμρούτ (σε εξέλιξη) Ο Τελευταίος Θρύλος (Son Destan) (2017) - Νεργκίς (5 επεισόδια - Μίνι Σειρά) Το τίμημα (Bedel) (2015) - Μπεγκιούμ (20 επεισόδια) Λυγισμένοι λαιμοί (Boynu Bükükler) (2014) - Καθηγήτρια Μελέκ (7 επεισόδια)Τα Δάκρυα της Αιχμάλωτης Πόλης (Esir Şehrin Gözyaşları) (2012) - Σιρίν (5 επεισόδια) Το Παρελθόν, Πληγή στη Καρδιά μου (Mazi Kalbimde Yaradır) (2011) - Μουζγκάν (25 επεισόδια) Οι Επιβάτες της Ελπίδας (Umut Yolcuları) (2010) - Ασλί (13 επεισόδια) EZEL (2009 - 2010) - Μπαχάρ ♦ (30 επεισόδια) Μενεξέ (Menekşe ile Halil) (2007 - 2008) - Μενεξέ ♦ (36 επεισόδια) Η Πτώση των Φύλλων (Yaprak Dökümü) (2006) - Σελίν (3 επεισόδια) Καμένο Κουκούλι (Yanık Koza) (2005 - 2007) - Μπαλίμ (68 επεισόδια) Έτσι θα γίνει; (Böyle mi Olacaktı) (1997) - Ντενίζ http://www.imdb.com/name/nm1898746/ - Βιογραφία της ηθοποιού (Αγγλικά)
Σχέσεις Ισραήλ και Βόρειας Μακεδονίας

Οι σχέσεις Ισραήλ-Βόρειας Μακεδονίας αναφέρονται στις διμερείς πολιτικές σχέσεις μεταξύ του Κράτους του Ισραήλ και της Βόρειας Μακεδονίας. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών είναι στενές και φιλικές.Οι δύο χώρες καθιέρωσαν διπλωματικές σχέσεις στις 7 Δεκεμβρίου 1995. Η καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Βόρειας Μακεδονίας έγινε υπό το προσωρινό όνομα του ΟΗΕ για τη Μακεδονία - το Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας - ωστόσο το Ισραήλ αργότερα άλλαξε τη θέση του και αναγνώρισε τη χώρα με το συνταγματικό της όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, γίνοντας μια από τις 133 χώρες του κόσμου που αναγνωρίζουν τη Μακεδονία με το επιλεγμένο της όνομα. Η Βόρεια Μακεδονία είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρώπης (και στον κόσμο) χωρίς πολιτικές και διπλωματικές σχέσεις με την Παλαιστίνη, οποιουδήποτε είδους. Και οι δύο χώρες είναι διάδοχα κράτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Η ύπαρξη των Εβραίων στη Βόρεια Μακεδονία χρονολογείται από την αρχαιότητα.Σήμερα η εβραϊκή κοινότητα της Βόρειας Μακεδονίας είναι μια μικρή, αλλά ιδιαίτερα σεβαστή κοινότητα, η οποία χρησιμεύει ως γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και του Ισραήλ. Αριθμεί περίπου 200 άτομα, εκ των οποίων οι περισσότεροι ζουν στην πρωτεύουσα τα Σκόπια, αλλά και στην πόλη Στιπ.Οι εβραϊκές οργανώσεις της Βόρειας Μακεδονίας έχουν εκφράσει επανειλημμένα ότι δεν υπάρχει αντισημιτισμός στη Βόρεια Μακεδονία. Μετά από συνάντηση με το νέο πρεσβευτή από το Ισραήλ στη Βόρεια Μακεδονία στα τέλη του 2009, του είπαν ότι η Βόρεια Μακεδονία μπορεί να είναι η μόνη χώρα όπου δεν μπορεί να παρατηρηθεί αντισημιτισμός και ότι οι Εβραίοι της Βόρειας Μακεδονίας αισθάνονται ασφαλείς, έχοντας την αίσθηση να ζουν σε μια χώρα αγαπά τους Εβραίους και έχει πολύ καλές σχέσεις με το Ισραήλ.Η εβραϊκή κοινότητα της Βόρειας Μακεδονίας έχει ισχυρή σχέση με την εβραϊκή κοινότητα στη Σερβία και διατηρεί μακροχρόνιες και στενές σχέσεις με την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή.Το 2002, η Βόρεια Μακεδονία έγινε μια από τις λίγες χώρες που έχει διευθετήσει αξιώσεις εναντίον ανεκτικών εβραϊκών ιδιοκτησιών, υιοθετώντας ένα ψήφισμα που επέλυσε τις εκκρεμείς εβραϊκές κοινοτικές αξιώσεις ιδιοκτησίας.Η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας δημιούργησε ένα Μνημείο Ολοκαυτώματος στη πρωτεύουσα Σκόπια, ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία του Ολοκαυτώματος στον κόσμο. Το κράτος του Ισραήλ εκτιμά ιδιαίτερα αυτό το είδος της θρέψης της μνήμης του Ολοκαυτώματος και των μαρτυριών της εβραϊκής παρουσίας στη χώρα. Μια μικρομεσαία σλαβομακεδονική εβραϊκή κοινότητα έχει πολύ μεγάλη παρουσία στις ακτές της Μεσογείου, ειδικά στο Γκους Νταν και στο βόρειο Ισραήλ. Διεθνείς σχέσεις της Βόρειας Μακεδονίας Διεθνείς σχέσεις του Ισραήλ Ιστορία των Εβραίων στη Βόρεια Μακεδονία Πρεσβεία της Βόρειας Μακεδονίας στο Τελ Αβίβ (σλαβομακεδονικά και αγγλικά)
Άρτεμη Αμμοχώστου

Το Άρτεμη είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Artemi». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2018.