Χανς Λέβυ

Ο Χανς Λέβυ (Hans Lewy, 20 Οκτωβρίου 1904 - 23 Αυγούστου 1988) ήταν Αμερικανοεβραίος μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις και τη θεωρία των συναρτήσεων πολλών μιγαδικών μεταβλητών

 Ο Λέβυ γεννήθηκε στο Μπρέσλαου της Σιλεσίας στις 20 Οκτωβρίου 1904. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το 1922, αφού τον συμβούλεψαν να αποφύγει τον τοπικό πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου επειδή ήταν πολύ παλιομοδίτικο, ενώ κατά τη διάρκεια του υπερπληθωρισμού της Βαϊμάρης συντηρούσε τον εαυτό του με μια παράλληλη εργασία στη συντήρηση σιδηροδρόμων. Στο Γκέτινγκεν σπούδασε τόσο μαθηματικά όσο και φυσική- στους καθηγητές του συγκαταλέγονταν οι Μαξ Μπορν, Ρίτσαρντ Κουράν, Τζέιμς Φρανκ, Ντέιβιντ Χίλμπερτ, Έντμουντ Λαντάου, Έμι Νέτερ και Αλεξάντερ Οστρόφσκι. Πήρε το διδακτορικό του το 1926, όταν μαζί με τον φίλο του Κουρτ Ότο Φρίντριχς έγιναν βοηθοί του Κουράν και ιδιωτικοί διδάκτορες στο Γκέτινγκεν. Η περίφημη συνθήκη Κουράν-Φρίντριχς-Λιούι χρονολογείται από αυτή την περίοδο, το 1928. Με σύσταση του Κουράν, ο Λέβυ έλαβε υποτροφία Ροκφέλερ, την οποία χρησιμοποίησε το 1929 για να ταξιδέψει στη Ρώμη και να μελετήσει αλγεβρική γεωμετρία με τους Τούλιο Λέβυ-Κιβίτα και Φεντερίγκο Ενρίκες, και στη συνέχεια το 1930 στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε το σεμινάριο του Ζακ Χανταμάρ. Μετά την εκλογή του Χίτλερ ως καγκελάριου το 1933, ο Λέβυ συμβουλεύτηκε από τον Χέρμπερτ Μπούσεμαν να εγκαταλείψει και πάλι τη Γερμανία. Του προσφέρθηκε μια θέση στη Μαδρίτη, αλλά την απέρριψε, φοβούμενος για το μέλλον του υπό τον Φρανσίσκο Φράνκο. Επέστρεψε στην Ιταλία και τη Γαλλία και στη συνέχεια, μετά από πρόσκληση της Επιτροπής Έκτακτης Ανάγκης για την Ενίσχυση των Εκτοπισμένων Ξένων Επιστημόνων και με τη βοήθεια του Χανταμάρ, βρήκε μια διετή θέση στην Αμερική στο Πανεπιστήμιο Μπράουν. Στο τέλος αυτής της θητείας, το 1935, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ . Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Λέβυ πήρε δίπλωμα πιλότου, αλλά στη συνέχεια εργάστηκε στο Aberdeen Proving Ground. Παντρεύτηκε την Έλεν Κρόσμπι το 1947. Το 1950 ο Λέβυ απολύθηκε από το Μπέρκλεϊ επειδή αρνήθηκε να υπογράψει όρκο πίστης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1952 και το 1953 , πριν αποκατασταθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καλιφόρνια στην υπόθεση Τόλμαν κατά Άντερχιλ. Συνταξιοδοτήθηκε από το Μπέρκλεϊ το 1972 και το 1973 έγινε ένας από τους δύο καθηγητές μαθηματικών Ordway στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Πέθανε στις 23 Αυγούστου 1988 στο Μπέρκλεϊ. Ο Λέβυ είναι περισσότερο γνωστός για τη συμβολή του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις. Το 1957, το περίφημο παράδειγμά του για μια γραμμική μερική διαφορική εξίσωση δεύτερης τάξης ήταν τόσο εντυπωσιακό και απροσδόκητο που ολόκληρο το πεδίο πήρε νέα κατεύθυνση και διαμόρφωσε τη σύγχρονη ανάλυση με σημαντικό τρόπο. Με βάση αυτό το παράδειγμα, ο Λουίς Νίρενμπεργκ, ο Λαρς Χερμάντερ και άλλοι σκιαγράφησαν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στη θεωρία και τη δομή του πεδίου. Πολλοί αναλυτές και μαθηματικοί το είδαν αυτό ως μια σημαντική εξέλιξη. Εργάστηκε επίσης πάνω σε διάφορες μιγαδικές μεταβλητές σε σχέση με μη γραμμικές υπερβολικές και ελλειπτικές εξισώσεις, πάνω στην αξία των προβλημάτων αρχικών τιμών κυματομετώπου (που σήμερα είναι ευρέως γνωστά ως χώροι Sobolev) στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πάνω στις λύσεις των κλασικών προβλημάτων Χέρμαν Βάιλ και Χέρμαν Μινκόφσκι για αναλυτικά δεδομένα (το αρχικό πρόβλημα λύθηκε από τον Λουίς Νίρενμπεργκ το 1949 στο πλαίσιο της διδακτορικής του διατριβής), την επεκτασιμότητα των ελάχιστων επιφανειών και την αναλυτική φύση των ορίων τους που είναι εντελώς ελεύθερα ή μερικώς ελεύθερα, τα προβλήματα ελεύθερων ορίων των κυματικών μετώπων στην υδροδυναμική, και την απόδειξη του τετραγωνικού θεωρήματος αμοιβαιότητας στη θεωρία αριθμών από "υδροδυναμική" άποψη. Ο Λέβυ εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 1964 και ήταν επίσης μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών . Έγινε ξένο μέλος της Ακαδημίας των Λιντσέων το 1972. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Leroy P. Steele το 1979 και το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά το 1986 για το έργο του στις μερικές διαφορικές εξισώσεις.Το 1986, το Πανεπιστήμιο της Βόννης τον αναγόρευσε σε επίτιμο διδάκτορα. Constance Reid: Hans Lewy - 1904–1988. In: Michael Atiyah u. a.: Miscellanea Mathematica, Springer Verlag, 1991. D. Kinderlehrer (Hrsg.): Selecta Hans Lewy, 2 Bände, Birkhäuser, Boston, Massachusetts 2001 (mit Beiträgen von François Treves, Louis Nirenberg, Jean Leray, dem Beitrag von Constance Reid und von Hans Lewy selbst) Donald J. Albers, G. L. Alexanderson, Constance Reid: More Mathematical People - Contemporary Conversations, Academic Press, 1994. Lewy, Hans, in: Joseph Walk (Hrsg.): Kurzbiographien zur Geschichte der Juden 1918–1945. München : Saur, 1988, ISBN 3-598-10477-4, S. 232