Bedford TA

Το Bedford TA (ονομάζεται επίσης Bedford A) είναι ένα φορτηγό μεσαίας χρήσης που παρήχθη από την Bedford Vehicles από το 1953 έως το 1958, ως αντικατάσταση της παλαιότερης σειράς Bedford M, η οποία ξεκίνησε να παράγεται το 1939 και τελικά σταμάτησε να κυκλοφορεί το 1952. Συνολικά κατασκευάστηκαν περίπου 230,000 φορτηγά TA, έως ότου τελικά εκσυγχρονίστηκε ως η νεότερη σειρά φορτηγών μεσαίας χρήσης TJ. Το φορτηγό ήταν ένα ολοκαίνουργιο όχημα σε σύγκριση με τον προκάτοχό του και ανταγωνιζόταν οχήματα όπως τα φορτηγά Ford Thames ET και Leyland Comet, αν και τα φορτηγά TA ήταν πιο δημοφιλή από τους περισσότερους ανταγωνιστές τους, λόγω του αρκετά Αμερικάνικου σχεδιασμού τους και των πιο γρήγορων και ανθεκτικών μηχανών τους.

 Με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τα εργοστάσια της Bedford είχαν μετατραπεί σε κατάλληλα μόνο για στρατιωτική παραγωγή για την πολεμική προσπάθεια και βρίσκονταν σε επισφαλή κατάσταση, επομένως η διαδικασία επαναφοράς στην πολιτική παραγωγή δεν ήταν εύκολη. Η εταιρεία βέβαια μερικώς τα έβγαλε πέρα με τα ξεπερασμένα και προπολεμικά μοντέλα Bedford M-Series και O-Series, έτσι, για να παραμείνει κερδοφόρα σαν εταιρία, αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στην παραγωγή της κυρίως για εξαγωγές, κάτι που συνέβη με όλες σχεδόν τις βρετανικές εταιρείες οχημάτων, με μια νέα μόδα που ονομάστηκε "Export or Die" που ήταν επίσης υπεύθυνη για την ανάπτυξη του Land Rover που κατέληξε να γίνεται θρύλος.Εκείνη την περίοδο η General Motors, η μητρική της Vauxhall Motors, που ήλεγχε την Bedford, ευημερούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με νέα μοντέλα όπως τα επιβατικά Chevrolet Bel Air και Chevrolet Deluxe, ενώ επίσης είχε αρκετά καλές πωλήσεις στον επαγγελματικό τομέα με τα φορτηγά Chevrolet Advance Design, τα οποία ήταν τα πιο δημοφιλή οχήματα στην αγορά ελαφριών-μεσαίων φορτηγών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Για να μειωθεί το κόστος, αποφασίστηκε να εισαχθεί ένα Chevrolet Advance Design στο εργοστάσιο της Bedford στο Λούτον, για να δημιουργηθεί ένα νέο μοντέλο βασισμένο στο αμερικάνικο φορτηγό αντί να αναπτυχθεί πλήρως ένα νέο.Το σασί του Bedford TA ήταν βασισμένο σε αυτό του Bedford S-Type φορτηγού "χωρίς μούρη", το οποίο ήταν και αυτό εμπνευσμένο από τα Αμερικάνικα φορτηγά, συγκεκριμένα από το Chevrolet 5400, μια παραλλαγή του Chevrolet Advance Design. Το Bedford TA αντίθετα ήταν "μουρωτό" φορτηγό και η καμπίνα του ήταν αρκετά εμπνευσμένη από το αντίστοιχο Αμερικάνικο μοντέλο, ενώ η μηχανή ήταν σχεδόν η ίδια. Το στυλ του Bedford TA ήταν επίσης παρόμοιο με αυτό του μεταπολεμικού Opel Blitz. Όταν το φορτηγό κυκλοφόρησε, παρουσιάστηκε σε αντιπροσωπείες και μεγάλους χειριστές φορτηγών που έδωσαν στο φορτηγό θετικές κριτικές και οι αρχικές πωλήσεις ήταν πολύ υψηλότερες από την παραγωγική ικανότητα στα εργοστάσια της Bedford, οπότε υπήρξαν ελλείψεις και καθυστερήσεις στην παραγωγή. Κατά τη διάρκεια του 1954, ορισμένες αλλαγές περιλάμβαναν ένα νέο καπό με μια υπερυψωμένη κορυφογραμμή σε σχήμα Τ που ενίσχυε το συνολικό μπροστινό άκρο του οχήματος. Η σειρά TA παρήχθη σε πολλές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των φορτηγών κουτιών, φορτηγών μόνο με καμπίνα και σασί χωρίς έτοιμη καρότσα, βαν, και μια παραλλαγή για αστυνομική χρήση κατασκευάστηκε επίσης για εξαγωγή στο Χονγκ Κονγκ. Το 1957 η σειρά εκσυγχρονίστηκε ως σειρά TD και έλαβε ένα ελαφρώς διαφορετικό μπροστινό μέρος. Λίγο αργότερα το όχημα έλαβε διαφορετική αναλογία αξόνων. Η παραγωγή τελείωσε το 1958, με 37,758 να παράγονται εκείνη τη χρονιά.Το 1958, η σειρά TD έλαβε ένα λίφτινγκ και μετονομάστηκε σε σειρά TJ. Αν και δεν πούλησε τόσο καλά στην Αγγλία, και αργότερα και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, η σειρά TJ έγινε αρκετά δημοφιλές ως όχημα εξαγωγής σε αναπτυσσόμενες χώρες και συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 1998. Bedford A2C