Παβλοχράντ

Το Παβλοχράντ (ουκρανικά: Павлоград‎, ρωσικά: Павлогра́д‎) είναι πόλη και δήμος στην κεντροανατολική Ουκρανία, που βρίσκεται εντός του Όμπλαστ του Ντνιπροπετρόβσκ. Λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο του Ραγιόν Παβλοχράντ. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 101.430 κάτοικοι (εκτίμηση 2022). Οι ποταμοί Βόβτσα (ρέει μέσα από την πόλη για 12,85 χλμ. προς τον ποταμό Σαμαρά), Χνίζντκα (3,9 χλμ.) και Κοσερχά (2,9 χλμ.) ρέουν μέσω του Παβλοχράντ. Η έκταση της πόλης είναι 59,3 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στην πόλη λειτουργούν 20 σχολεία και 1 λύκειο.

 Το Παβλοχράντ, ένας από τους παλαιότερους σύγχρονους οικισμούς στο Όμπλαστ του Ντνιπροπετρόβσκ εμφανίζεται σε έγγραφα του 17ου αιώνα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1770, ο Ζαπορόζιος Κοζάκος Μάτβιι Χίζνιακ έχτισε χειμερινές συνοικίες (Ματβέεβκα). Το 1779, ο Ματβέεβκα μετονομάστηκε σε Λουχάνσκε, καθώς το τελευταίο έγινε αρχηγείο του συντάγματος του Λουχάνσκ, με επικεφαλής τον Μιχαήλ Κουτούζοφ. Με την ίδρυση της Αντιβασιλείας του Αικατερινοσλάβ το 1783, το Παβλοχράντ, που μετονομάστηκε προς τιμή του μελλοντικού αυτοκράτορα Παύλου Α΄ της Ρωσίας (κυβ. 1796–1801 ), έγινε μέρος αυτής της διοικητικής ενότητας ως επαρχιακή πόλη. Το 1784, το Παβλοχράντ έλαβε το καθεστώς της πόλης. Στα τέλη του 18ου αιώνα στην πόλη υπήρχαν 426 σπίτια και 2.419 κάτοικοι. Οι κάτοικοι του Παβλοχράντ ζούσαν σε ξύλινες καλύβες. Το πρώτο πέτρινο κτίριο ήταν ο καθεδρικός ναός της Ανάληψης στην Πλατεία Σομπόρνα. Το πρώτο οικόσημο της πόλης επικυρώθηκε στις 29 Ιουλίου 1811 και το δεύτερο στις 26 Σεπτεμβρίου 1979. Το σχέδιο πόλης του Σκωτσέζου αρχιτέκτονα Γουίλιαμ Χέστε επιβεβαιώθηκε από τον Αυτοκράτορα Νικόλαο Α΄ της Ρωσίας στις 31 Ιουλίου 1831. Το 1871, ο τοπικός έμπορος Α. Κ. Σαλίν εξελέγη πρώτος επικεφαλής της πόλης. Ο κεντρικός δρόμος πήρε το όνομά του (Οδός Σαλίν, ul. Shalinskaya) και αργότερα μετονομάστηκε σε οδός Λένιν (ul. Lenina). (Το 2015, η ουκρανική κυβέρνηση ενέκρινε νόμους που απαγόρευαν τα κομμουνιστικά σύμβολα και τα ονόματα των δρόμων). Το 2022, ο δρόμος ονομάστηκε «Σομπόρνα». Ο έμπορος Α. Β. Περμανίν εξελέγη κυβερνήτης της πόλης το 1892. Υπό την ηγεσία του η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται γρήγορα: χτίστηκαν πολλές εκκλησίες, ναοί, στρατώνες, γυμναστήρια και εργοστάσια. Στη δεκαετία του 1870, ένας σιδηρόδρομος που ένωνε την Αγία Πετρούπολη και τη Συμφερόπολη περνούσε από το Παβλοχράντ. Το 1896, η οικογένεια Γκολενίστσεφ-Κουτούζοφ έχτισε το «Θέατρο του Κόμη». Το 1930, μια εξέγερση κατά της σοβιετικής κυριαρχίας έλαβε χώρα στο Παβλοχράντ. Από το 1780 έως το 1941, μια σημαντική εβραϊκή κοινότητα υπήρχε στην πόλη. Ο εβραϊκός πληθυσμός πριν από το Ολοκαύτωμα ήταν περίπου 4.000 άτομα. Η πόλη καταστράφηκε το 1941 κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής λειτούργησαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης (Dulag 111) και ένα εβραϊκό γκέτο στο Παβλοχράντ. Ένα μεγάλο μέρος της κοινότητας πέθανε κατά τη διάρκεια του πολέμου και κατά τις μαζικές εκτελέσεις. Το εβραϊκό νεκροταφείο του Παβλοχράντ περιέχει όχι μόνο εβραϊκές, αλλά και χριστιανικές ταφές, στις οποίες συμφώνησαν οι ηγέτες της τοπικής εβραϊκής κοινότητας το 1995. Στις 22 Μαΐου 2011, αναφέρθηκε ότι άγνωστοι είχαν βεβηλώσει το νεκροταφείο της πόλης - επιτύμβιες στήλες ανατράπηκαν και έσπασαν σε μια προφανώς αντισημιτική ενέργεια.Μέχρι τις 18 Ιουλίου 2020, το Παβλοχράντ ενσωματώθηκε ως πόλη με σημασία περιφέρειας και χρησίμευε ως διοικητικό κέντρο του Ραγιόν Παβλοχράντ, αν και δεν ανήκε στο ραγιόν. Τον Ιούλιο του 2020, ως μέρος της διοικητικής μεταρρύθμισης της Ουκρανίας, η οποία μείωσε τον αριθμό των περιοχών του Όμπλαστ του Ντνιπροπετρόβσκ σε επτά, η πόλη Παβλοχράντ συγχωνεύθηκε στο Ραγιόν Παβλοχράντ.Κατά τη διάρκεια της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, το Παβλοχράντ - ένας σημαντικός κόμβος σιδηροδρομικών μεταφορών - δέχτηκε ρωσικές επιθέσεις. Στις 22 Μαρτίου, μια επίθεση πυραύλων κατέστρεψε τον σιδηροδρομικό σταθμό Παβλοχράντ-2 στην πόλη, σκοτώνοντας τουλάχιστον ένα άτομο. Στην πόλη βρίσκεται το Μηχανικό εργοστάσιο του Παβλοχράντ που δημιουργήθηκε το Δεκέμβριο του 1963 ως εξειδικευμένη μονάδα παραγωγής του εργοστασίου αρ. 586. Το εργοστάσιο είναι αφιερωμένο στη συναρμολόγηση, την τελειοποίηση και την παραγωγή πυραυλοκινητήρων και πυραύλων με στερεά καύσιμα. Μέχρι το 1975, το εργοστάσιο έγινε το μεγαλύτερο εργοστάσιο στερεών πυραύλων στο Υπουργείο Γενικής Μηχανουργίας της ΕΣΣΔ. Το εργοστάσιο παράγει δεξαμενές καυσίμου για ενισχυτικούς πυραύλους και πλαστικά περιβλήματα κινητήρων πυραύλων ICBM, εξαρτήματα και συγκροτήματα για την κατασκευή αεροδιαστημικών συστημάτων. Το Παβλοχράντ είναι αδελφοποιημένο με τις: Λούμπσκο, Πολωνία Σαν Σεμπαστιάν, Ισπανία Η δολοφονία των Εβραίων του Παβλοχράντ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στον ιστότοπο του Γιαντ Βασσέμ.