IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φρειδερίκη Καρλόττα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Φρειδερίκη Καρλόττα (γερμ. Friederike Charlotte von Hessen-Darmstadt, 8 Σεπτεμβρίου 1698, Ντάρμστατ - 22 Μαρτίου 1777, Ντάρμστατ) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος στρατάρχη του Οίκου της Έσσης-Κάσσελ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερνέστου Λουδοβίκου της Έσσης-Ντάρμστατ (1667-1739) και της συζύγου του Δωροθέας Καρλόττας των Χόεντσολλερν (1661-1705), κόρης του Aλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Στις 6 Οκτωβρίου 1720 μνηστεύθηκε με τον στρατάρχη Μαξιμιλιανό της Έσσης-Κάσσελ (1689–1753), παντρεύτηκαν στις 28 Νοεμβρίου 1720 στο Ντάρμστατ. Έκανε 8 παιδιά και απεβίωσε 79 ετών, 24 έτη μετά τον σύζυγό της. Παντρεύτηκε το 1720 τον Μαξιμιλιανό του Οίκου της Έσσης-Κάσσελ, αρχιστράτηγο και στρατάρχη της Γερμανίας, και είχε τέκνα: Κάρολος (30 Σεπτεμβρίου 1721, Κάσσελ - 23 Νοεμβρίου 1722, Κάσσελ). Ουλρίκη Φρειδερίκη Βιλελμίνη (31 Οκτωβρίου 1722, Κάσσελ - 28 Φεβρουαρίου 1787, Οϊτίν), παντρεύτηκε το 1752 τον Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ του Όλντενμπουργκ. Χριστίνα Καρλόττα (11 Φεβρουαρίου 1725, Κάσσελ - 4 Ιουνίου 1782, Kάσσελ), από τις 17 Απριλίου 1765 έγινε μέλος του Συλλόγου στο Αββαείο του Χέρφορντ, και από την 12 Ιουλίου 1766 έγινε βοηθός ηγουμένη του Χέρφορντ. Μαρία (25 Φεβρουαρίου 1726, Κάσσελ - 14 Μαρτίου 1727, Κάσσελ). Βιλελμίνη (1726-1808), παντρεύτηκε το 1752 τον Ερρίκο της Πρωσίας. θνησιγενές τέκνο (Οκτώβριο 1729, Κάσσελ). Eλισάβετ Σοφία Λουίζα (10 Νοεμβρίου 1730 στο Κάσσελ - 4 Φεβρουαρίου 1731 στο Κάσσελ). Καρολίνα Βιλελμίνη Σοφία (10 Μαΐου 1732, Κάσσελ - 22 Μαΐου 1759, Τσέρμπστ), παντρεύτηκε το 1753 τον Φρειδερίκο Αύγουστο του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Πέτρος ντε Πάου

Ο Πέτρος ντε Πάου (ισπανικά: Don Petro de Pau, αναφερόμενος και ως Pere de Pau), ήταν στρατιωτικός και ο τελευταίος Καταλανός υπερασπιστής της Ακρόπολης των Αθηνών.

 Ο γενικός επίτροπος Ραϊμόνδος ντε Βιλανόβα του δουκάτου της Αθήνας αναγκάζεται να φύγει από την Αθήνα, λόγω οικογενειακών διαφορών μεταξύ του Πέτρου Δ΄ και του γιου του Ιωάννη Α΄. Αναθέτει την στρατιωτική διοίκηση στους Ρογήρο Β΄ και Αντουάν ντε Λούρια γιους του Ρογήρο Α΄ ντε Λούρια, που είχε υπηρετήσει κατά το παρελθόν ως γενικός επίτροπος. Τη φρουρά της Ακρόπολης, της πόλης των Αθηνών και των άλλων περιοχών των δουκάτων, την αναθέτει στον στρατιωτικό Πέτρο ντε Πάου.Τον Ιούλιο του 1385, ο άρχοντας της Κορίνθου Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι, μετά από επίθεση καταλαμβάνει το δουκάτο των Αθηνών, εκτός από την Ακρόπολη της οποίας την υπεράσπιση έχει αναλάβει ο Πέτρος ντε Πάου.Τον Ιανουάριο του 1387, πεθαίνει οι Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας και γίνεται βασιλιάς ο γιος του Ιωάννης ο Α΄ που είναι και ο νέος δούκας Αθηνών και Νέων Πατρών. Το Μάρτιο του 1387, είχε στείλει τον Ροδονέλο στη Βαρκελώνη, στον βασιλιά της Ισπανίας Ιωάννη Α΄, για να λάβει εντολές σχετικά με την τύχη του δουκάτου.Ο Πάου είχε κατορθώσει μέχρι το τέλος του 1387 να βρίσκεται σε επικοινωνία με την κυβέρνηση της Ισπανίας.Στις 2 Μαΐου του 1388, ο Νέριο Ατσαγιόλι καταλαμβάνει και την Ακρόπολη.Ο ιστορικός Ουΐλλιαμ Μίλλερ τον εκθειάζει για την σθεναρή υπεράσπιση της Ακρόπολης λέγοντας ότι «το όνομά του είναι άξιο να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των ηρώων του ιερού βράχου». Μίλλερ, Ουΐλλιαμ· Λάμπρος, Σπυρίδων Π. (1909–1910). Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566). Μετάφρασις Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων. Tόμος A'. Αθήνα: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
Journal of Volcanology and Geothermal Research

To Journal of Volcanology and Geothermal Research (= Ημερολόγιο της Ηφαιστειολογίας και Γεωθερμικής Έρευνας) είναι ένα επιστημονικό περιοδικό διεθνούς κυκλοφορίας που εκδίδεται στο Άμστερνταμ (Ολλανδία) από τον εκδοτικό οίκο ELSEVIER. Την ύλη του, που εστιάζεται σε θέματα ηφαιστειακών και γεωθερμικών διεργασιών και των επιπτώσεών τους στην κοινωνία και το περιβάλλον, επιμελείται ειδική συντακτική επιτροπή από διακεκριμένους καθηγητές διαφόρων πανεπιστημίων.

 Το εν λόγω περιοδικό αποτελεί μια ελεύθερη αλλά και ταχεία δημοσιογραφική πρόσβαση κυρίως των ηφαιστειολόγων για δημοσίευση ερευνών, εκθέσεων απόψεων ή σχολίων. Βασικά θέματα της ύλης του είναι κατά κατηγορία: Γεωλογικές έρευνες των ηφαιστειακών συστημάτων: όπως στρωματογραφία, τεκτονική δομή και επιρροή, ιστορία και εξέλιξη των ηφαιστειακών γεωμορφών, οι ηφαιστειακές εκρήξεις και διασπορά, πρότυπα της λάβας και τέφρας, μέχρι και ανάλυση των παρατηρήσεων εκρήξεων. Γεωχημικές και πετρολογικές έρευνες των ηφαιστειακών πετρωμάτων: του μάγματος (γένεση, εξέλιξη, κρυστάλλωση, πτητικές συνθέσεις, διαλυτότητα, και εξαέρωση, ηφαιστειακή πετρογραφία και η ανάλυση υφής. , Θέματα υδρολογίας, γεωχημείας και μετρήσεις των ηφαιστειακών και υδροθερμικών ρευστών, ηφαιστειακές εκπομπές αερίων, ατμίδες, λίμνες κρατήρων καθώς και υδροθερμική μεταλλοφορία. Γεωφυσικές έρευνες των ηφαιστειακών συστημάτων: όπως φυσικές ιδιότητες των ηφαιστειακών πετρωμάτων και μαγμάτων, μελέτες ροής θερμότητας, ηφαιστειακή σεισμολογία, γεωδαισία και τηλεπισκόπησης. Υπολογιστική μοντελοποίηση και πειραματική προσομοίωση των μαγματικών και υδροθερμικών διαδικασιών: δυναμική έκρηξη, μάγμα μεταφορά και αποθήκευση, δυναμική λοφίου και διασπορά τέφρας, δυναμική ροή λάβας, υδροθερμικές ροές ρευστού και θερμοδυναμική υγρών. Κίνδυνοι σε ηφαίστειο και κίνδυνοι της έρευνας: μεθοδολογία ζωνώσεων, ανάπτυξη των εργαλείων πρόβλεψης, καθώς και τεχνικές αξιολόγησης για την ευπάθεια και τις επιπτώσεις. Επίσημη ιστοσελίδα του Journal of Volcanology and Geothermal Research Αρχειοθετήθηκε 2014-10-21 στο Wayback Machine.
Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse

Το Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse είναι side-scroller βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε από την Traveller's Tales και κυκλοφόρησε από τη Sony Imagesoft για τα Sega Mega Drive, Mega CD και Super Nintendo Entertainment System το 1994. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει τον χαρακτήρα της Disney, Μίκυ Μάους, ο οποίος πρέπει να προχωρήσει μέσα από τα επίπεδα, κάθε ένα σχεδιασμένο και βασισμένο σε κλασσικά καρτούν με πρωταγωνιστή τον ίδιο, από το 1928 έως το 1990. Το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε το 1996 στο PlayStation, υπό τον τίτλο Mickey's Wild Adventure.

 Το Mickey Mania είναι παιχνίδι πλατφόρμας, όπου ο παίκτης χειρίζεται τον Μίκυ Μάους μέσα από διάφορες περιοχές, που απεικονίζουν καρτούν στα οποία πρωταγωνίστησε στο παρελθόν, από το ντεμπούτο του στο Steamboat Willie ως το τότε πιο πρόσφατο, The Prince and the Pauper. Ο Μίκυ μπορεί να επιτεθεί στους αντιπάλους του είτε πηδώντας πάνω τους, είτε πετώντας τους μάρμαρα, τα οποία βρίσκονται στο εκάστοτε επίπεδο, σε περιορισμένο αριθμό. Ο Μίκυ μπορεί να αντέξει μέχρι πέντε χτυπήματα. Τα επίπεδα του παιχνιδιού προσφέρουν μία πληθώρα προκλήσεων για να αντιμετωπίσει ο παίκτης. Τα επίπεδα του παιχνιδιού βασίζονται κατά σειρά στα εξής καρτούν όπου έχει εμφανιστεί ο Μίκυ: Steamboat Willie (1928), The Mad Doctor (1933), Moose Hunters (1937), Lonesome Ghosts (1937), Mickey and the Beanstalk (1947), The Band Concert (1935) (δεν συμπεριλήφθηκε στην εκδοχή του Super NES), The Prince and the Pauper (1990). Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο GameSpot Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο IGN Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο GameFAQs
Τζον Βάγκνερ

Ο Τζον Βάγκνερ (John Wagner) είναι Αμερικανικής καταγωγής Βρετανός βραβευμένος συγγραφέας και σεναριογράφος, δημιουργός κόμικς. Γεννήθηκε στην Πενσιλβάνια το 1949 αλλά πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη Σκοτία. Εργάσθηκε ως συγγραφέας ιστοριών για παιδιά και ενήλικες τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Θεωρείται ένας από τους στυλοβάτες της 9ης τέχνης, παγκοσμίως.

 Ο Βάγκνερ ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος του κοινού για τα κόμικς της Μεγάλης Βρετανίας, κατά τη δεκαετία του ’70. Η συνεισφορά του στη δημιουργία νέων περιοδικών που συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον των αναγνωστών, αναθερμάνοντας, παράλληλα, την αγορά των εικονογραφημένων εντύπων, ήταν καθοριστική. Ήταν από τους ιδρυτές του περιοδικού πολεμικής δράσης «Battle Picture Weekly» (1975), στο οποίο συνέγραψε τη σειρά «Darkie’s Mob» που φιλοτεχνήθηκε από το Μάικ Ουέστερν. Μαζί με τον εκδότη Πατ Μιλς ανάπτυξαν το περιοδικό 2000AD (1977), στο οποίο δημοσιεύτηκαν πολλές νέες σειρές που έκαναν αίσθηση. Μεταξύ του ήταν εκείνη με τίτλο «Δικαστής Ντρεντ» της οποίας το σενάριο έγραψε ο Βάγκνερκαι εικονογράφησε ο Κάρλος Εζκουέρα. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία και συνεχίζεται έως σήμερα. Ο Βάγκνερ συνεργάστηκε κυρίως με την εταιρεία D.C. Thomson & Co, ενώ συνήθιζε να χρησιμοποιεί καλλιτεχνικά ψευδώνυμα, με πλέον γνωστό το T.B. Grover. Πολλές συνεργασίες είχε με το συνάδελφό του, Alan Grant, ενώ συνεχίζει να συνεισφέρει στο περιοδικό Judge Dredd Megazine. Για την πλούσια καριέρα του στο χώρο έχει τιμηθεί επανειλημμένως με σπουδαίες διακρίσεις κι έχει προσκληθεί σε πολλά διεθνή συνέδρια και εκδηλώσεις. Βιογραφία του Τζον Βάγκνερ
Άρθουρ Ντάιον Χάνα

Ο Άρθουρ Ντάιον Χάνα (Arthur Dion «A.D.» Hanna, 1928-2021) ήταν Γενικός Κυβερνήτης στις Μπαχάμες από το 2006 ως το 2010. Την περίοδο 1960 - 1992 διετέλεσε βουλευτής με το Προοδευτικό Φιλελεύθερο Κόμμα και την περίοδο 1967-1984 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

 Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1928. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Παντρεύτηκε την Αγγλίδα από το Μπρίστολ, Μπέριλ Τσερτς και απέκτησαν 4 παιδιά, το ένα εκ των οποίων απεβίωσε το 2005. Έγινε μέλος του Προοδευτικού Κόμματος των Φιλελευθέρων, με το οποίο εκλεγόταν βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ανς Τάουν από το 1960 ως το 1992. Ανάμεσα στα άλλα διετέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, από το 1967 ως την παραίτησή του το 1984. Η παραίτησή του έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διατήρηση ενός υπουργού (κατηγορούμενου για διαφθορά) στην κυβέρνηση του Λίντεν Πίντλινγκ. Έγινε Γενικός Κυβερνήτης την 1η Φεβρουαρίου του 2006. Παρέμεινε στο αξίωμά του ως τις 14 Απριλίου 2010. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Άρθουρ Φάουλκς. Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 3 Αυγούστου 2021. Φωτογραφία του Χάνα στον ιστότοπο της κυβέρνησης των Μπαχάμων.
Βουτενίνιο

Το βουτενίνιο ή βινυλακετυλένιο είναι το απολούστερο αλκενίνιο (δηλαδή άκυκλος υδρογονάνθρακας με ένα διπλό και έναν τριπλό δεσμό), με χημικό τύπο C4H4 και σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHC≡CH. Στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο αέριο που χρησιμοποιούνταν στη βιομηχανία πολυμερών. Ως αλκενίνιο, συνδυάζει τις συμπεριφορές των αλκενίων και των αλκινίων, εφόσον διαθέτει και τα δυο είδη δεσμών. Τα δυο (2) άτομα άνθρακα, του τριπλού δεσμού, που περιέχει βρίσκονται σε υβριδισμό sp και συνδέονται με τριπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και δύο (2) π, ενώ τα (2) άτομα άνθρακα, του διπλού δεσμού, που περιέχει βρίσκονται σε υβριδισμό sp2 και συνδέονται με διπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και έναν (1) π. Έχει τα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης: Βουτατριένιο Κυκλοβουταδιένιο Μεθυλενοκυκολοπροπένιο Δικυκλοβουτένιο-1 Δικυκλοβουτένιο-Δ1,3

 1. Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου από 4,4-διαλοβουτένιο-1, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο: 2. Με απόσπαση ενός μορίου υδραλογόνου από 4-αλοβουτίνιο-1, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο: 3. Με απόσπαση τριών μορίων υδραλογόνου από 1,1,4-τριαλοβουτάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο: 1. Με απόσπαση δύο μορίων αλογόνου από 3,3,4,4-τετραλοβουτένιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο: 2. Με απόσπαση ενός μορίου αλογόνου από 3,4-διαλοβουτίνιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο: 3. Με απόσπαση τριών μορίων αλογόνου από 1,1,2,2,3,4-εξαλοβουτάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο: Το αιθινικό νάτριο μπορεί να βινυλιωθεί με βινυλαλογονίδιο: Το αιθίνιο διμερίζεται προς βουτενίνιο παρουσία χλωριούχου υποχαλκού (Cu2Cl2): Εμφανίζει όλες τις χαρακτηριστικές ιδιότητες των ακόρεστων υδρογονανθράκων. Ο τριπλός δεσμός αντιδρά πρώτος. Με επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση) σε βουτενίνιο, παρουσία ιόντων υδραργύρου (Hg), παράγεται 3-υδροξυβουτενόνη(CH2=CHCOCH3) : Ενδιάμεσα παράγεται βουταδιεν-1,3-όλη-2 (ασταθής ενόλη) που ισομερειώνεται σε βουτενόνη, που υφίσταται προσθήκη της περίσσειας ύδατος στο διπλό δεσμό, παράγοντας τελικά 3-υδροξυβουτενόνη. Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βουτενίνιο παράγεται 1,4-διαλο-3-υδροξυβουτανόνη: Το HOX παράγεται συνήθως επιτόπου με την αντίδραση: Ενδιάμεσα παράγεται αρχικά 1-αλοβουταδιεν-1,3-όλη-2 (ασταθής ενόλη) που ισομερειώνεται σε 1-αλοβουτενόνη, που υφίσταται προσθήκη της περίσσειας υπαλογονώδους οξός στο διπλό δεσμό, παράγοντας τελικά 1,4-διαλο-3-υδροξυβουτανόνη Speight J. G., “Chemical and Process Design Handbook”, McGraw-Hill, 2002. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης

Η Ελισάβετ (γερμ. Elisabet von Württemberg, 21 Απριλίου 1767 - 18 Φεβρουαρίου 1790) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

 Η Ελισάβετ Βιλελμίνη Λουίζα ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης, κόρης του Φρειδερικου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, τότε αρχιδούκα της Αυστρίας και διάδοχο της αυτοκρατορίας. Το 1790 απεβίωσε η Ελισάβετ. Το ίδιο έτος ο Φραγκίσκος έκανε 2ο γάμο με τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Το 1792 ο Φραγκίσκος Β΄ έγινε αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και το 1808 και το 1816 έκανε άλλους δύο γάμους. Παντρεύτηκε το 1788 τον Φραγκίσκο, Αρχιδούκα της Αυστρίας, Διάδοχο της αυτοκρατορίας. Δεν είχαν επιζών τέκνο. Brigitte Hamann: Die Habsburger, ein biographisches Lexikon. Verlag Carl Ueberreuter, Vienna, 1988
Subtitle Edit

Το Subtitle Edit είναι δωρεάν πρόγραμμα επεξεργασίας υποτίτλων ανοικτού κώδικα για τη δημιουργία, επεξεργασία, προσαρμογή και συγχρονισμό υποτίτλων για βίντεο. Η εφαρμογή διαθέτει ένα πολύ εύκολο στη χρήση περιβάλλον εργασίας που περιέχει λίστα με υπάρχοντες υπότιτλους, κυματομορφή για την απεικόνιση ηχητικών κυμάτων και έναν player που μοιάζει με το Windows Media Player. Η εφαρμογή χρησιμοποιεί τα προγράμματα VLC, Mpv, το MPC-HC και το DirectShow για την αναπαραγωγή πολυμέσων. Το Subtitle Edit υποστηρίζει 280 και πλέον αρχεία υπότιτλων. Μερικά από τα πιο δημοφιλή αρχεία είναι το SubRip, το Timed Text, το SubStation Alpha, το MicroDVD, το D-Cinema, και το BdSub. Διατίθεται σε 34 γλώσσες και περιλαμβάνει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά ενός προγράμματος επεξεργασίας υπότιτλων.

 Το 2001, ο Δανός προγραμματιστής Nikolaj Lynge Olsson ξεκίνησε την ανάπτυξη για την έκδοση Subtitle Edit, η οποία συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο του 2009. Στις 6 Μαρτίου 2009 κυκλοφόρησε η έκδοση 2.0 Beta (build 42401). Με την πάροδο του χρόνου περισσότεροι προγραμματιστές συνέβαλαν στην ανάπτυξη της εφαρμογής SE και είναι ακόμα ενεργή. Στις 17 Μαΐου 2011 ο ίδιος προγραμματιστής ανακοίνωσε την δοκιμαστική έκδοση του SE 3.2 για το GNU / Linux. Χρησιμοποιεί τον ίδιο κώδικα που αναπτύχθηκε για τα Windows, για να το εφαρμόσει και στο GNU / Linux χρησιμοποιώντας το Mono Project. Στις 17 Οκτωβρίου 2011 ο Olsson ανακοίνωσε τη διαθεσιμότητα σταθερής έκδοσης για το GNU / Linux, ο οποίος δήλωσε ότι λειτουργεί και στο Ubuntu. Επίσημος ιστότοπος Github
Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης

Ο Αθλητικός Σύλλογος Κώων «Ο Ιπποκράτης» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο νησί της Κω, ένα από τα Δωδεκάνησα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1978. Οι αθλητές του αγωνίζονται με πρωταρχικά χρώματα το κόκκινο και το λευκό, ενώ συμπληρωματικά χρησιμοποιούνται κατά καιρούς το μπλε και το μαύρο. Αντλεί το όνομά του από τον Ιπποκράτη τον Κώο, αρχαίο κάτοικο του νησιού που χαρακτηρίζεται συχνά για τη συνεισφορά του στην επιστήμη ως «Πατέρας της Ιατρικής».Έδρα των τμημάτων του Ιπποκράτη είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Κω. Καλλιεργεί το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, ενώ στο παρελθόν είχε και τμήμα στίβου.

 Η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ήταν το πρώτο από τα τμήματά του που δημιουργήθηκε και ειδικότερα το 1978. Αρχικά ξεκίνησε την πορεία του αποκλειστικά με Κώες αθλητές και προπονητές, πολλοί από τους οποίους παρέμειναν και παραμένουν στα σπλάχνα του συλλόγου σε διάφορες θέσεις επί σειρά ετών. Ο Ιπποκράτης έχει αναδειχθεί επτά φορές Πρωταθλητής Δωδεκανήσου (1993 · 1995 · 1997 · 2003 · 2008 · 2013 · 2015). Επιπροσθέτως το Νοέμβριο του 2011 ο σύλλογος της Κω αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπελλούχος Δωδεκανήσου.Ο Ιπποκράτης ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ' Εθνική Κατηγορία την περίοδο 1993-94. Η πρώτη του παρουσία στη Β' Εθνική έλαβε χώρα τη χρονιά 2017-18, ενώ την αμέσως επόμενη βρέθηκε για πρώτη φορά στα γήπεδα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου έχει αναδειχθεί Πρωταθλήτρια της Τ.Ε. Δωδεκανήσου σε έξι περιστάσεις, κατά τα έτη 2004 · 2006 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011. Το καλοκαίρι του 2011 ο Ιπποκράτης ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2011, έλαβε μέρος στο πρώτο του παιχνίδι για το Κύπελλο Ελλάδος. Το καλοκαίρι του 2013 ανήλθε στην κορυφαία Α1 Εθνική Κατηγορία, όπου έμεινε για τρεις αγωνιστικές περιόδους. Η καλύτερη θέση στην οποία τερμάτισε ήταν η 5η. Την άνοιξη του 2014 τερμάτισε στην 3η θέση του Κυπέλλου, το Final-4 του οποίου φιλοξένησε στην Κω. Μετά την ολοκλήρωση της περιόδου 2015-16 η ομάδα επέστρεψε λόγω σοβαρών διοικητικών και αγωνιστικών προβλημάτων στο Πρωτάθλημα Δωδεκανήσου όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Στο παρελθόν ο Ιπποκράτης καλλιεργούσε και τμήμα στίβου το οποίο σήμερα βρίσκεται σε αδράνεια. Σημειώνεται πως από το 2014 δραστηριοποιείται στο νησί ομώνυμος ανεξάρτητος σύλλογος στίβου και ρυθμικής γυμναστικής με επίσημη ονομασία «Γ.Σ. Ιπποκράτης ο Κώος». Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης, επίσημος ιστότοπος. Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Κλειστό Δ.Α.Κ. Κω, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Ιωράμ του Αχαάβ

Ο Ιωράμ (εβραϊκά: יְהוֹרָם‎) ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Αχαάβ και της Ιεζάβελ και αδερφός του Οχοζία και της Γοθολίας. Ήταν ο ένατος βασιλιάς του βόρειου Βασιλείου του Ισραήλ. Ο Ουίλιαμ Φ. Όλμπραϊτ χρονολόγησε τη βασιλεία του το 849-842 π.Χ., ενώ ο E. Ρ. Θιλ πρότεινε το 852-841 π.Χ.

 Ο Ιωράμ άρχισε να βασιλεύει στο Ισραήλ το 18ο έτος του Ιωσαφάτ του Ιούδα, και κυβέρνησε για 12 έτη.Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, ο Ιωράμ δεν λάτρεψε τον Βάαλ και αφαίρεσε μάλιστα τον βωμό του, πιθανώς έναν ειδικό βωμό που είχε δημιουργήσει ο Αχαάβ κοντά στο παλάτι του στην πόλη Ιζρέελ για τη δική του λατρεία και της Ιεζάβελ. Ωστόσο, ο συγγραφέας του Δ' Βασιλειών λέει ότι εξακολούθησε να «ακολουθεί τους τρόπους του Ιεροβοάμ, γιου του Νεμπάτ, ο οποίος οδήγησε τους Ισραηλίτες στην αμαρτία». Στον πόλεμο μεταξύ Αραμαίων της Δαμασκού και Ισραήλ, ο Ελισαίος έκανε φίλο τον Ιωράμ, αποκαλύπτοντας σε αυτόν τα σχέδια του εχθρού. Στη συνέχεια, όταν ο Μπεν-Χαντάντ πολιόρκησε τη Σαμάρεια, φτάνοντας την πόλη σχεδόν σε λιμοκτονία και κανιβαλισμό, ο Ιωράμ προσπάθησε να αποκεφαλίσει τον προφήτη. Ο προφήτης, ωστόσο, προείπε ότι θα επικρατούσε μια περίοδος αφθονίας. Η πολιορκία σταμάτησε σύντομα, τα εφόδια της πόλης αναπληρώθηκαν και αποκαταστάθηκε η παλιά σχέση μεταξύ του βασιλιά και του προφήτη. Όταν ο Αζαήλ, ο βασιλιάς των Αραμαίων, εξεγέρθηκε βίαια στη Δαμασκό, όπως είχε προβλέψει ο Ελισαίος, ο Ιωράμ έκανε συμμαχία με τον ανιψιό του Οχοζία, βασιλιά του Ιούδα. Οι δύο βασιλείς ξεκίνησαν να πάρουν την Ραμόθ-Γιλιάδ από τον Αράμ, η μάχη όμως απέτυχε. Ο Ιωράμ τραυματίστηκε στη μάχη και αποσύρθηκε από την Ιζρέελ για να ανακάμψει. Ως αποτέλεσμα, ενώ ο Ιωράμ ανάρρωνε στην Ιζρέελ, ο στρατηγός του, Ιηού, προκάλεσε εξέγερση. Ο Ιηού εκτέλεσε τον Ιωράμ ρίχνοντάς του στην πλάτη ένα βέλος και αργότερα πέταξε το σώμα του στο χωράφι του Ναβουθαί, του Ιζρεελίτη, ως τιμωρία για την αμαρτία των γονιών του στην παράνομη αρπαγή της γης του Ναβουθαί. Με το θάνατο του Ιωράμ και των άλλων μελών της οικογένειάς του, η δυναστεία του Αχαάβ έληξε. Ο Ιηού διεκδίκησε το θρόνο του Ισραήλ ως δικό του. Επίσης ο Ιηού έβαλε τους υπηρέτες της Ιεζάβελ να την πετάξουν από το παράθυρο, όπου το άλογο του Ιηού την ποδοπάτησε.
Ερρίκος του Παρισιού (1933-2019)

Ο Ερρίκος γαλλ. Henri d'Orléans (14 Ιουνίου 1933 - 21 Ιανουαρίου 2019) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν ο αυτοαποκαλούμενος κόμης του Παρισιού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος (Ζ΄), της Γαλλίας.

 Ήταν γιος του Ερρίκου (ΣΤ΄) κόμη του Παρισιού και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (ΣΤ΄), της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου-Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά. Το 1957 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία-Θηρεσία, κόρη του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης και έχει τέκνα: Μαρία/Μαρί γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Γκουαντάκερ του πριγκιπικού Οίκου του Λίχτενσταϊν. Φραγκίσκος γενν. 1961, κόμης του Κλερμόν. Μπλανς γενν. 1963. Ιωάννης γενν. 1965, δούκας του Βαντόμ. Εντ/Εύδης γενν. 1968, δούκας του Ανγκουλέμ.Το 1984 διαζεύχθηκαν και ο Ερρίκος έκανε το 1984 δεύτερο γάμο με τη Μικαέλα Κοουσίνιο υ Κινιόνες (γενν. 1938). Δεν έχουν αποκτήσει παιδιά. Opfell, Olga S. (2001). H.R.H. Henri, Count of Paris: Royal House of France House of Bourbon-Orleans. Royalty Who Wait: The 21 Heads of Formerly Regnant Houses of Europe. Jefferson: McFarland & Company, Inc.,. Mallalieu, Huon (December 9, 2015). «Art Market: Vive la Revolution!». Country Life. http://www.countrylife.co.uk. Official website of The Count of Paris Lawsuit brought by the comte de Clermont against the duc d'Anjou (1987–89)
Στέφανος Ληναίος

Ο Στέφανος Ληναίος (πραγματικό όνομα Διονύσιος Ληναίος-Μυτιληναίος, Μεσσήνη Μεσσηνίας, 6 Αυγούστου 1928) είναι Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός επιχειρηματίας ενώ ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως μέλος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής Α΄ Αθηνών το 1989 - 1990.

 Αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Αθηνών το 1951 και το 1969 από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (Royal Academy of Dramatic Art - RADA) του Λονδίνου. Την περίοδο 1954 - 1967 συνεργάσθηκε με περισσότερους από 20 θιάσους σε 100 θεατρικά έργα ενώ εμφανίστηκε σε 100 κινηματογραφικές ταινίες, ραδιοφωνικές εκπομπές και στην τηλεόραση. Από το 1970 σκηνοθέτησε και πήρε μέρος σε 50 θεατρικά έργα και σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Είναι ο ιδρυτής του θιάσου Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο στο θέατρο Άλφα της Αθήνας. Έγραψε διηγήματα όπως "Μερικοί θάνατοι" και πολλές μελέτες μεταξύ των οποίων "Σύγχρονο θέατρο" και "TV μέσο Παιδείας", το οποίο λήφθηκε υπ΄ όψη στην καθιέρωση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης της ΕΡΤ. Έχει διατελέσει γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών το 1966-1967, οπότε παύθηκε από τη Χούντα λόγω πολιτικών φρονημάτων, και είναι σύμβουλος της ΠΕΕΘ από το 1975 και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου από το 1977. Είναι επίσης μέλος του Σωματείου Βρετανών Ηθοποιών. Κόρη του είναι η Μαργαρίτα-Κυριακή Μυτιληναίου (1968), διευθύντρια του Δεύτερου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και γιος του ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μυτιληναίος (1970) και σύζυγός του η ηθοποιός Έλλη Φωτίου. Είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Ιλίσια). Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Στέφανος Ληναίος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2020-2021

Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2020–21 ήταν η 23η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Ξεκίνησε στις 31 Μαρτίου λόγω των συνεχόμενων αναστολών στη διεξαγωγή διαφόρων αθλητικών διοργανώσεων στη χώρα απο την πανδημία του κορονοϊού και αποφασίστηκε να συμμετάσχουν μόνο οι 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο.Κ. για 1η φορά στην ιστορία του.

 Οι δώδεκα ομάδες αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε δύο αγώνες (εντός-εκτός) με γηπεδούχο του πρώτου αγώνα την ομάδα που βγήκε πρώτη από την κληρωτίδα. Στην επόμενη φάση προκρίθηκε η ομάδα που συμπλήρωσε δύο νίκες, ενώ στην περίπτωση που και οι δύο διαγωνιζόμενες ομάδες είχαν από μία νίκη, στους δύο μεταξύ τους αγώνες, δημιουργήθηκε βαθμολογία (3 βαθμοί για νίκη με 3-0 ή 3-1 σετ, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2 σετ, 1 βαθμό για ήττα με 2-3 σετ και Ο βαθμοί για ήττα με 1-3 και 0-3 σετ). Εάν με την βαθμολογία αυτή έχουν τους ίδιους βαθμούς, τότε μετά τη λήξη του 2ου αγώνα θα διεξαγόταν Χρυσό Σετ (golden set). Οι έξι ομάδες μπήκαν στην κληρωτίδα απ' την οποία βγήκαν 2 ζευγάρια νοκ άουτ και 2 ομάδες πέρασαν στα ημιτελικά άνευ αγώνος. Αυτές ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης και ο Παναθηναϊκός. Οι τέσσερις ομάδες μπήκαν στην κληρωτίδα απ' την οποία βγήκαν τα 2 ζευγάρια των ημιτελικών. Ο τελικός διεξήχθη στις 16 Απριλίου στο Δημοτικό Γυμναστήριο Α' Ηλιούπολης με ώρα έναρξης 20:00 και καλύφθηκε τηλεοπτικά απ' την ΕΤ3. Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP): Μόνικα Πότοκαρ Διαιτητές: Μυλωνάκης, Κυριοπούλου. Συνθέσεις: Π.Α.Ο.Κ. (Τάκης Φλώρος): Πολυνοπούλου 8 (3/10 επ., 1 άσσος, 4 μπλοκ), Μερτέκη 12 (8/17 επ., 3 άσσοι, 1 μπλοκ, 60% υπ. - 44% άριστες), Κούμπουρα 18 (17/36 επ., 1 άσσος), Βεργίδου 1 (1/3 επ.), Πότοκαρ 13 (10/27 επ., 3 μπλοκ, 53% υπ. - 40% άριστες), Τσιόγκα 2 (2/4 επ.) / Ξανθοπούλου (λ, 83% υπ. - 83% άριστες), Καλαντάτζε, Κλέπκου (25% υπ. - 25% άριστες).. Α.Ο. Θήρας (Κώστας Παπαδόπουλος): Σάντος 3 (3/6 επ.), Ντάλκε 16 (14/34 επ., 1 άσσος, 1 μπλοκ, 48% υπ. - 32% άριστες), Βλαχάκη 10 (10/23 επ., 43% υπ. - 27% άριστες), Διώτη 2 (1/8 επ., 1 μπλοκ), Χατζηευστρατιάδου 8 (6/15 επ., 2 μπλοκ), Τσομπανίδου 6 (2/4 επ., 4 μπλοκ) / Αρτακιανού (λ, 80% υπ. - 70% άριστες), Κοντούδη, Γουάλας 8 (6/14 επ., 2 άσσοι).. Ειδική Προκήρυξη Κυπέλλου Γυναικών 2020-21 www.volleyball.gr
Τζάλμα Κάμπος

Ο Τζάλμα Κάμπος (γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1987), είναι ένας Ανγκολέζος ποδοσφαιριστής που παίζει για την Πορτογαλική ομάδα ΣΚ Φαρένσε, ως επιθετικός. Ο Τζάλμα έπαιξε το μεγαλύτερο μέρος της καρίερας του στην Πορτογαλία, ξεκινώντας με την Μαρίτιμο, με την οποία παρέμεινε πέντε αγωνιστικές περιόδους. Το 2011 υπέγραψε με την Πόρτο, και, επίσης, πέρασε αρκετά χρόνια στην Σούπερ Λιγκ Τουρκίας.

 Είναι ο γιος του Άμπελ Κάμπος, ενός εξτρέμ που έπαιζε αρκετές αγωνιστικές περιόδους σε συλλόγους στην Πορτογαλία, συμπεριλαμβάνλοντας την Μπενφίκα και την Μπράγκα. ο Τζάλμα γεννήθηκε στην Λουάντα και έπαιξε ποδόσφαιρο ως νέος στην περιοχή της Λισαβόνας. Το καλοκαίρι του 2006 υπέγραψε με τη Μαρίτιμο στην Πριμέιρα Λίγκα. Ο Τζάλμα έγινε ένα σημαντικό μέλος της πρώτης ομάδας από το 2008-09 και μετά, σημειώνοντας έξι γκολ σε 28 αγώνες στην 2009-10 αγωνιστική περίοδο, και διαμορφώνοντας μια αποτελεσματική επιθετική συνεργασία με τον Σενεγαλέζο Μπάμπα Ντιαβάρα. Στις 25 Οκτωβρίου 2009, σκόραρε δύο φορές σε μία εντός έδρας νίκη με σκορ 3-1 ενάντια στην Πάσος ντε Φερέιρα. Στις 2 Μαΐου 2011, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Πόρτο. Ήταν αναπληρωματικός παίκτης στην πρώτη του χρονιά, ωστόσο εμφανίστηκε σε 19 επίσημα παιχνίδια για να βοηθήσει τους βόρειους να κερδίσουν το εθνικό πρωτάθλημα, σκοράροντας το μοναδικό του γκολ στην σεζόν (τρία στο σύνολο) στην τελευταία αγωνιστική στην έδρα της Ρίο Άβε, σε μία νίκη με σκορ 5-2.Από το 2012 έως το 2016, ο Τζάλμα έπαιξε για τις Κασίμπασα, Κόνιασπορ και Γκεντσλερμπιρλιγκί, με όλες τις ομάδες να συμμετέχουν στην τουρκική Σούπερ Λιγκ. Στις 14 Ιουνίου 2016 εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ που συμμετέχει στην ελληνική Σούπερ Λίγκα, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο και ύψους 800.000 ευρώ μισθό ανά αγωνιστική περίοδο. Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, κατάφερε να κατακτήσει το κύπελλο Ελλάδος, αφού ο ΠΑΟΚ επικράτησε στο τελικό της ΑΕΚ με 2-1. Ο ίδιος αγωνίστηκε στον τελικό για 73', ενώ ήταν αυτός που έδωσε την ασσίστ για το πρώτο γκολ της ομάδος του. Την επόμενη χρονιά είχε πάλι ενεργή παρουσία στην ομάδα ξεκινώντας βασικός σε πολλούς αγώνες. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά Κυπελλούχος Ελλάδας. Σε επανάληψη του περυσινού τελικού, ο ΠΑΟΚ έπαιξε ξανά με την ΑΕΚ. Ο ίδιος έπαιξε στον τελικό για 52' και αντικαταστάθηκε από τον Ρόμπερτ Μακ. Το τελικό σκορ ήταν 2-0 για την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Αυτός ήταν ο δεύτερος τίτλος του Κάμπος με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Το καλοκαίρι του 2018 πήρε μεταγραφή στην τούρκικη Αλάνιασπορ. Ο Τζάλμα έλαβε την πρώτη του κλήση στην εθνική ομάδα της Αγκόλα το 2008. Μετά από αρκετές επιτυχημένες εμφανίσεις για τη Μαρίτιμο, είχε επιλεγεί για τις ομάδες και στις δύο διοργανώσεις, του 2010 και του 2012 Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Ο Τζάλμα σκόραρε το πρώτο του διεθνές γκολ κόντρα στη Μάλτα τον Οκτώβριο του 2009, σε μία φιλική νίκη με σκορ 2-1. Το δεύτερο ήρθε στις 3 Ιουνίου 2012, σε έναν αγώνα εναντίον της Ουγκάντας στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014. ΠόρτοΠριμέιρα Λίγα: 1 (2011-2012) Σούπερ Καπ Πορτογαλίας: 1 2013ΠΑΟΚΚύπελλο Ελλάδας: 2 (2016-17), (2017-18)
Ιερά Μητρόπολις Γάνου και Χώρας

Η Ιερά Μητρόπολις Γάνου και Χώρας ήταν μια επαρχία (Μητρόπολη) του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα παράλια της θάλασσας του Μαρμαρά στην Ανατολική Θράκη. Η επισκοπή υπήρχε έως το 1922 με έδρα της παλαιότερα το Γάνος (σήμερα Gaziköy), και από το 16ο αιώνα τη Χώρα (σήμερα Hoşköy). Ο τίτλος του Μητροπολίτη Γάνου και Χώρας, υπερτίμου και εξάρχου Θράκης παραλίας αποδίδεται πλέον σε τιτουλάριους επισκόπους του Πατριαρχείου και είναι κενός από τις 3 Οκτωβρίου 2022, οπότε παραιτήθηκε ο τελευταίος Μητροπολίτης Αμφιλόχιος (Τσούκος).

 Ο Γάνος (η Γάνος, αργότερα το Γάνος) ιδρύθηκε από Μεγαρείς αποίκους τον 6ο αιώνα π.Χ., στην ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά, 165 χλμ. νοτιοδυτικά της Κωνσταντινούπολης. Η Χώρα ιδρύθηκε γύρω στο 1235 από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη, επίσης παραθαλάσσια, 5 χλμ. νοτιοδυτικά του Γάνου. Πριν τον 13ο αιώνα, ο Γάνος αποτελούσε τμήμα της επισκοπής Πανίου της Μητροπόλεως Ηρακλείας. Πριν το 1324 έγινε αυτόνομη αρχιεπισκοπή και πριν το 1347 προβιβάστηκε σε Μητρόπολη. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης. Η Μητρόπολη Γάνου και Χώρας συνόρευε βόρεια και δυτικά με τη Μητρόπολη Ηρακλείας, νοτιοανατολικά με τη Θάλασσα του Μαρμαρά και νοτιοδυτικά με τη Μητρόπολη Μυριοφύτου και Περιστάσεως. Kiminas, Demetrius (31 Μαρτίου 2009). The Ecumenical Patriarchate: A History of Its Metropolitanates with Annotated Hierarch Catalogs. Wildside Press LLC. σελίδες 56–57. ISBN 978-1434458766. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2014. Βέης, Νίκος. Ο κώδιξ της Ορθοδόξου Εκκλησίας Άνδρου και Σύρου (PDF). Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών.
Who's Greatest Hits

Greatest Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Γκράχαμ Χιουζ. Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την καριέρα του συγκροτήματος με τον Κιθ Μουν στα τύμπανα, ξεκινώντας με τον δίσκο "My Generation" και μέχρι το "Who Are You" του 1978, την τελευταία ηχογράφηση πριν τον θάνατο του ντράμερ. Στις 8 Φεβρουαρίου 1993, βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος δίσκος, ενώ κατά την κυκλοφορία του μπήκε στο Top-20 του Billboard και το Top-40 στην πατρίδα του συγκροτήματος.

 1. Substitute (Townshend) - 3:502. The Seeker (Townshend) - 3:143. Magic Bus (Townshend) - 3:254. My Generation (Townshend) - 3:195. Pinball Wizard (Townshend) - 3:036. Happy Jack (Townshend) - 2:127. Won't Get Fooled Again (Townshend) - 3:388. My Wife (Entwistle) - 3:369. Squeeze Box (Townshend) - 2:4210. Relay (Townshend) - 3:4811. 5:15 (Townshend) - 4:5312. Love Reign O'er Me (Townshend) - 3:0713. Who Are You (Townshend) - 5:02 Greatest Hits (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 23 Νοεμβρίου 1983 Greatest Hits (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος Το "Greatest Hits" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρότζερ Ντάλτρι - φωνητικά, φυσαρμόνικα Πιτ Τάουνσεντ - κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά Τζον Εντουίστλ - μπάσο, πλήκτρα, φωνητικά Κιθ Μουν - τύμπανα, φωνητικά Greatest Hits - The Who | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Who, The - Greatest Hits (Vinyl, LP) at Discogs Greatest Hits - The Who
Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας Νυμφαίου

Το Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας Νυμφαίου είναι εθνογραφικό μουσείο στο χωριό Νυμφαίο της Δυτικής Μακεδονίας, στην Ελλάδα. Το μουσείο άνοιξε στις 10 Σεπτεμβρίου 2000 και εγκαινιάστηκε από τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, πρόεδρο της Ελλάδας εκείνη τη χρονιά.

 Το Νυμφαίο είναι ένα παραδοσιακό μακεδονικό χωριό με αρμάνικη κληρονομιά, που έχει μετατραπεί σε θέρετρο. Το μουσείο βρίσκεται σε ένα τριώροφο αρχοντικό στο κέντρο του χωριού σε παραδοσιακό στυλ γνωστό ως Σπίτι των Χρυσοχόων της Νεβέσκα (Νέβεσκα είναι το παλιό όνομα του Νυμφαίου). Το μοντέρνο κτήριο είναι διακοσμημένο με παλιές τοιχογραφίες και επιπλωμένο με αυθεντικά έπιπλα και οικιακές ανέσεις ενός σπιτιού του 19ου αιώνα.Το μουσείο διαθέτει προθήκες με δύο σετ σπάνιων εργαλείων χρυσοχόου και μια συλλογή έργων χρυσοχόου (συμπεριλαμβανομένων ανδρικών και γυναικείων κοσμημάτων, εκκλησιαστικών αντικειμένων, πόρπες, ζώνες, ταμπακιέρες και οικιακά σκεύη). Υπάρχουν επίσης προθήκες με αυθεντικές γυναικείες ενδυμασίες καθώς και φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά του Μακεδονικού Αγώνα, συμπεριλαμβανομένων πρωτότυπων επιστολών που γράφτηκαν από τους ηγέτες του Μακεδονικού Αγώνα όπως ο Παύλος Μελάς, ο Ευθύμιος Καούδης, ο Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Γεώργιος Κατεχάκης και ο Στρατηγός Παπούλας και έγγραφα από το αρχείο των Ευθυμίου Καούδη και Νικολάου Μέρτζου. Πληροφορίες στο i-lovegreece.com
Αυγή Ηλείας

Η Αυγή είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 125 μέτρων, στις νότιες όχθες του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 29 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 64,5 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πορτών). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 59 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Κάτω Λουκάβιτσα και υπήχθη στον τότε δήμο Εφύρας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Εφύρας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Αποτέλεσε έδρα του τότε δήμου Πηνειίων τις χρονικές περιόδους 8/3/1841-19/9/1849 και 27/5/1864-12/6/1865. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Λουκαβίτσης (μετέπειτα Αυγής), όντας η έδρα της, και αποτελούσε την ομώνυμη Κοινότητα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Πήρε τη σημερινή του ονομασία με το ΦΕΚ 287Α της 10ης Οκτωβρίου 1955, όπως και η Κοινότητα. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Αυγής του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Αυγής του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Η Τοπική Κοινότητα Αυγής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,244 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Ωραία. Πληθυσμός (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αυγής Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αυγής Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Στρέπτσι

Το Στρέπτσι (σερβικά κυριλλικά: Штрепци) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 732 κατοίκους.

 Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων της Στρέπατσκα Ριέκα, παραποτάμου της Ζοβίτσιτσα. Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα του Στρέπτσι στο fallingrain.com
Προφορική λογοτεχνία

Η προφορική ή λαϊκή λογοτεχνία ως τμήμα της προφορικής παράδοσης, περιέχει τις πλέον σύνθετες, ειδολογικά διακριτές, μορφές προφορικού λόγου. Στην προφορική λογοτεχνία έχουμε να κάνουμε με μία νέα παραλλαγή του ίδιου έργου, που διαρκώς αλλάζει από στόμα σε στόμα αλλά ο κεντρικός πυρήνας του παραμένει αμετάβλητος.

 Το έργο που εντάσσεται στη λαϊκή παράδοση είναι ομαδικό. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει δημιουργός, εκείνος που εμπνεύστηκε το έργο, αλλά ότι ταυτίζεται με την κοινωνία όπου ζει. Στο έργο του δεν εκφράζει τις προσωπικές του εμπειρίες, αλλά τη γενική αντίληψη που έχει για τον κόσμο η κοινωνική ομάδα όπου ανήκει. Δεν προσπαθεί να επινοήσει νέα θέματα, δεν έχει προσωπικό ύφος. Για τον λόγο αυτόν, το έργο της λαϊκής παράδοσης αφενός εκφράζει τις κοινές αντιλήψεις και αφετέρου δεν τελειώνει μόλις φύγει από τα χέρια του δημιουργού του. Περνάει στη χρήση των πολλών, που το κατεργάζονται και το προσαρμόζουν ακόμα περισσότερο στο κοινό αίσθημα. Από την άλλη πλευρά, στα έργα της λόγιας παράδοσης οι γνώσεις, οι σκέψεις, τα συναισθήματα και τα έργα των ανθρώπων συχνά παραδίδονται με την υπογραφή και τη σφραγίδα μιας προσωπικότητας και αναγνωρίζουμε σε αυτά, εκτός από την πείρα, το ιδίωμα του συγκεκριμένου ατόμου που το δημιούργησε. Το έργο της λόγιας παράδοσης διαποτίζεται βέβαια από τις ιστορικές πραγματικότητες και τις καλλιτεχνικές τάσεις της εποχής και του τόπου, εκφράζει όμως τον τρόπο με τον οποίο βλέπει, συναισθάνεται και εξηγεί τον κόσμο ο δημιουργός του. Εκφράζει δηλαδή, τις ατομικές εμπειρίες του δημιουργού του. Η λαϊκή και η λόγια παράδοση συνδέονται καθώς παρατηρείται μια αδιάκοπη ανταλλαγή μεταξύ τους. Εκείνο που προσδιορίζει πότε υπερισχύει και πότε όχι ο λαϊκός πολιτισμός είναι η μορφή της κοινωνίας. Σύμφωνα με τον Στιβ Ρις, "το σύνολο της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας είχε σε κάποιον βαθμό προφορική μορφή, ενώ τα παλαιότερα έργα ήταν εξ ολοκλήρου προφορικά". Μεγάλο μέρος της επικής ποίησης του Ομήρου δημιουργούνταν και διαδιδόταν προφορικά. Στα είδη της λαϊκής λογοτεχνίας συγκαταλέγονται τα παραμύθια, τα δημοτικά τραγούδια, οι παροιμίες, τα ξόρκια, οι ευχές και οι κατάρες, εκφραστικές χειρονομίες και κινήσεις, οι μύθοι, οι ευτράπελες διηγήσεις, οι θρύλοι, οι λαογραφικές λέξεις και τα αινίγματα. Για να ενταχθεί στη λαϊκή λογοτεχνία ένα είδος, δύο είναι τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει: Πολλαπλή ύπαρξη, δηλαδή το έργο να απαντάται σε περισσότερους από έναν τόπους και εποχές. Ύπαρξη παραλλαγών (κατά την προφορική διάδοση αυτών των ειδών, από στόμα σε στόμα, το πρωτότυπο έργο υφίσταται παραλλαγές).Εδώ χρειάζεται να επισημανθεί ότι δύο παραλλαγές δεν είναι ποτέ ίδιες μεταξύ τους. Τα δύο ανωτέρω χαρακτηριστικά βοηθούν στο να διακρίνουμε τα είδη της λαϊκής λογοτεχνίας από τα είδη του ονομαζόμενου λόγιου πολιτισμού, και να τα ξεχωρίσουμε από τα είδη της μαζικής κουλτούρας. Τα είδη της λαϊκής λογοτεχνίας αποτελούν μία μορφή ψυχαγωγίας των μελών μίας κοινωνίας. Δεν είναι είδη διασκέδασης, αλλά κυρίως διαπαιδαγώγησης των νεότερων μελών της κοινότητας.
Α.Ο. Πανιώνιος Δαλαμανάρας

Ο Αθλητικός Όμιλος "Πανιώνιος" Δαλαμανάρας, περισσότερο γνωστός ως Πανιώνιος Άργους είναι αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην ομώνυμη Κοινότητα, που απέχει 3,5 χλμ από την πόλη στον δρόμο Άργους - Ναυπλίου. Ιδρύθηκε το 1989 και διατηρεί τμήματα για ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίριση ανδρών και γυναικών, χειροσφαίριση, πετοσφαίριση, ενδεχομένως και πινγκ πονγκ.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου Άργους είναι το πρώτο αθλητικό τμήμα που ίδρυσε ο σύλλογος. Ανήκει στη δύναμη της ΕΠΣ Αργολίδας και κατέχει τον αριθμό μητρώου 4711 της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο Δαλαμανάρας. Μετέχει σε διοργανώσεις από το 1990 και έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα όλων των τοπικών κατηγοριών. Από τον Πανιώνιο αναδείχθηκε ο Νίκος Κωστάκης, τερματοφύλακας αργότερα του συνονόματου συλλόγου της Νέας Σμύρνης. Για την περίοδο 2014-15 έλαβε μέρος στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣ Αργολίδας. Αγωνιστική περίοδος 2019-20. 1.Λαμπροπουλος Παναγιώτης 2.Κωτσακος Δημήτρης 3.Μαστρογιαννης Δημήτρης 4.Καρπερος Παναγιώτης 5.Κατσανης Ιωάννης 6.Κολυτουμπας Χρήστος 7.Secara Alexandru 8.Μουτσας Παναγιώτης 9.Χαραλαμποπουλος Νίκος 10.Αντι 11.Μουλλας Δημήτρης 12.Ριμπας Ιωάννης 13.Δουδουμης Ηλίας 14.Μπουρδερης Παναγιώτης 15.Γιαννοπουλος Ιωάννης 16.Ροκιζας Αλέξανδρος 17.Γεωργοπουλος Ευάγγελος 18.Ζουγλης Ανδρέας Ο Πανιώνιος Άργους διατηρεί ανδρικό και γυναικείο τμήμα μπάσκετ από τη δεκαετία του '90. Οι άνδρες μετέχουν στα πρωταθλήματα της τοπικής Ένωσης Σωματείων Καλαθόσφαιρας Αργολίδας-Κορινθίας (ΕΣΚΑΚ), ενώ οι γυναίκες έχουν προβιβαστεί στην Α2 εθνική κατηγορία για μία χρονιά. Πρόκειται για το πλέον γνωστό του συλλόγου, λόγω της συμμετοχής την περίοδο 2007-08 στην Α2 Εθνική. Παρουσίασε ανοδική πορεία από το 2004 και με προπονήτρια την Κατερίνα Χατζηδάκη τη διετία 2005-2007, κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΚ επιτυγχάνοντας 31 συνολικά νίκες και μία μόνο ήττα. Στο Ειδικό πρωτάθλημα ανόδου που ακολούθησε, κατέκτησε την πρώτη θέση του ομίλου του επικρατώντας στο ντέρμπι με τα Χανιά για ένα πόντο χάρις σε τρίποντο κατά τη λήξη της παράτασης, οπότε ανήλθε στην Α2 πρώτη φορά στην ιστορία του. Παρά τη βοήθεια του Πανιωνίου της Αθήνας, ο οποίος παραχώρησε στην ομάδα παίκτριες (Γρηγορέα, Λάβαρη) για ενίσχυση στην ανώτερη κατηγορία, υποβιβάστηκε σημειώνοντας μία μόνο νίκη. Την περίοδο 2014-15 αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία της ΕΣΚΑΚ. Πορεία 2004-05: Α΄ ΕΣΚΑΚ, πρωταθλήτρια (15 νίκες – 1 ήττα) 2005-06: Α΄ ΕΣΚΑΚ, πρωταθλήτρια (16 νίκες – 0 ήττες) 2006-07: Α΄ ΕΣΚΑΚ, πρωταθλήτρια2006-07: Ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στην Α2, πρωταθλήτρια ομίλου και άνοδος2007-08: Α2 εθνική κατηγορία, 14η θέση (1 νίκη – 25 ήττες) και υποβιβασμός. Σύνθεση Το 2007-08 στην Α2, το ρόστερ στελεχώθηκε από τις Γρηγορέα, Ελευθερίου, Καζαρά, Κομνηνού, Κουτσουμπού, Κυριακίδου, Λάβαρη, Μακρή, Μάργαρη, Μπρούλια, Νικητάκου, Νικολακάκη και Παπαμάρκου, ενώ προπονητής διετέλεσε ο Λάγιος. Για την περίοδο 2014-15 μετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα.
Αυτοκινητόδρομος 24 (Ελλάδα)

Ο Αυτοκινητόδρομος 24 (πρώην Αυτοκινητόδρομος 67) είναι ένας αυτοκινητόδρομος ο οποίος συνδέει την Εγνατία Οδό (Κόμβος Ευκαρπίας Κ4), με την Καλαμαριά και τις παραλίες της Χαλκιδικής. Αποτελείται από το ανατολικό τμήμα της Περιφερειακής Οδού και την επέκταση προς Νέα Μουδανιά. Προς το παρόν δεν είναι αυτοκινητόδρομος, αλλά οδός ταχείας κυκλοφορίας.

 Το τμήμα αυτό κατασκευάστηκε την δεκαετία του '90, ως τμήμα της Περιφερειακής Οδού. Διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση, ενώ το 2005 αναβαθμίστηκε σε οδό ταχείας κυκλοφορίας, με κατάργηση των ισόπεδων κόμβων. Εξυπηρετεί περισσότερα από 120.000 οχήματα την ημέρα, αντί των 30.000 που προοριζόταν να χειριστεί όταν σχεδιάστηκε το 1975. Ο οδικός άξονας από την Θεσσαλονίκη μέχρι τα Νέα Μουδανιά ξεκίνησε να κατασκευάζεται την δεκαετία του '90 και ολοκληρώθηκε σταδιακά μεταξύ των τελών της ίδιας δεκαετίας και του 2003. Σε αρκετά τμήματα έχει Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης και όλοι οι κόμβοι του είναι ανισόπεδοι. Παρόλα αυτά δεν είναι αυτοκινητόδρομος, αλλά οδός ταχείας κυκλοφορίας. Ξεκινάει από τον Κ12 και συνεχίζει με 3 λωρίδες ανά κατεύθυνση, χωρίς ΛΕΑ, μέχρι το Αεροδρόμιο Μακεδονία. Από εκεί μέχρι την Νέα Μουδανιά ο άξονας συνεχίζει με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση και σε πολλά σημεία με ΛΕΑ. Συνολικά το τμήμα αυτό περιλαμβάνει 18 ανισόπεδους κόμβους (5 στο τμήμα με 3 λωρίδες, 13 στο τμήμα με 2 λωρίδες). Ο Αυτοκινητόδρομος 24 είναι κάθετος της Εγνατίας Οδού. Ξεκινάει από τον κόμβο Ευκαρπίας (Κ4) με τον Αυτοκινητόδρομο 2 στη Θεσσαλονίκη και συνεχίζει προς τα νότια, όπου και διασταυρώνεται με την Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης (Κ5) και συνεχίζουν μαζί ως κοινό τμήμα μέχρι και τον κόμβο Χαριλάου (Κ12). Στην συνέχεια ο αυτοκινητόδρομος συνεχίζει προς τα νοτιοανατολικά για την Χαλκιδική όπου διασταυρώνεται ανισόπεδα με άλλους δευτερεύοντες άξονες που συνεχίζουν για συνοικίες της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής. Τέλος ο Α24 τερματίζει στον κόμβο Νέων Μουδανιών (Κ25) και τη φυσική συνέχεια του άξονα αποτελεί ο Οδικός Άξονας Κασσάνδρας. Ο κύριος λόγος της κατασκευής του αυτοκινητοδρόμου ήταν να απορροφήσει τον φόρτο των αυτοκινήτων στη Χαλκιδική ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Η Χαλκιδική πάντα υπέφερε από μεγάλα μποτιλιαρίσματα, καθώς η πλειονότητα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης ταξιδεύει εκεί για να κάνει τις καλοκαιρινές διακοπές. Παρόλο όμως την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου το πρόβλημα της κίνησης είναι ακόμα πολύ εμφανές καθώς ο μέσος όρος ταξιδιού από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Χαλκιδική είναι 2 με 2,3 ώρες δηλαδή η μέση ταχύτητα είναι γύρω στα 30 χιλιόμετρα την ώρα. Από το 2011 είναι σε μελέτη η δημοπράτηση για τη διαπλάτυνση - αναβάθμιση του αυτοκινητοδρόμου, από τον Κ12 (Χαριλάου) μέχρι τον κόμβο του αεροδρομίου «Μακεδονία», σε μήκος περίπου 9 χλμ. Η μελέτη προβλέπει τη διαπλάτυνση του δρόμου κατά μία λωρίδα εκατέρωθεν, με πρόβλεψη πλήρους παράπλευρου δικτύου και κόμβων, καθώς και αναβάθμιση υφιστάμενων κόμβων της αρτηρίας και των υπόλοιπων ισόπεδων προσβάσεων. ΦΕΚ 253ΑΑΠ/2015 Χαρακτηρισμός και Αρίθμηση Αυτοκινητοδρόμων Ομάδα Εργασίας για τα έργα προτεραιότητας του Ενιαίου Στρατηγικού Σχεδίου Υποδομών Μεταφορών της ευρύτερης περιοχής Θεσσαλονίκης
66 Μάγια

Η Μάγια (Maja) είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,36. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Αμερικανό αστρονόμο Χόρας Παρνέλ Τατλ, ο οποίος παρατηρούσε από τις ΗΠΑ και της έδωσε το όνομα της Μαίας, της μικρότερης από τις Πλειάδες στην αρχαία ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Μάγιας υπολογίσθηκε σε 72,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 400 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μάγιας είναι 2,03 cm/sec² (482 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 38,5 m/sec (139 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Μάγιας είναι C (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,062 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Μάγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 44 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ποσειδωνία Σύρου

Η Ποσειδωνία, παλαιότερα γνωστή ως Ντελαγκράτσια, είναι οικισμός της Σύρου. Bρίσκεται στο φαρδύ κόλπο του Φοίνικα και απέχει 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Αποτέλεσε για πολλά χρόνια το θέρετρο των πλουσίων Συριανών.

 Το πρώτο όνομα προέρχεται από την αρχαία Ποσειδωνία που εικάζεται ότι βρισκόταν εκεί και ήταν αφιερωμένη στο θεό Ποσειδώνα, ενώ το δεύτερο όνομα προέρχεται από τη μικρή καθολική εκκλησία Μαντόνα Ντε λα Γκράτσια (Παναγία της Χάριτος) που βρίσκεται δίπλα στο μικρό κοιμητήριο του οικισμού. Στον οικισμό είναι αξιοπρόσεκτες οι νεοκλασσικής αρχιτεκτονικής εξοχικές επαύλεις, με πύργους και μεγάλους κήπους με πεύκα και φοίνικες, που κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα. Η πιο γνωστή είναι η έπαυλη Τσιροπινά (πρώην δήμαρχος Ερμουπόλεως), η οποία έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό και διατηρητέο μνημείο. Σήμερα, το κτήριο χρησιμοποιείται για διαφόρων ειδών εκδηλώσεις. Στην Ποσειδωνία επίσης βρίσκεται ο ορθόδοξος ναός του Αγίου Ιωάννη και η λέσχη με το γήπεδο του τένις. Στο λόφο δεσπόζει ο καθολικός ναός του Αγίου Πέτρου από το 1860. Στην περιοχή λειτουργεί και δημοτικό σχολείο. Κοντά στον οικισμό υπάρχουν οι παραλίες Φετουρή, Βούλγαρη, Αγκαθωπές και Κόμητο, που προσελκύουν πολλούς παραθεριστές τους καλοκαιρινούς μήνες. Στις Αγκαθωπές βρίσκεται μεγάλος πληθυσμός θαλάσσιων κρίνων. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 760 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine. Syros.gr Holiday.gr