Nier

Το Nier (μορφοποιημένο ως: NieR, ιαπωνικά: ニーア, Χέπμπορν: Nīa) είναι hack and slash βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε από την Cavia και κυκλοφόρησε από την Square Enix στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία στις 22 Απριλίου του 2010, στις 23 Απριλίου στην Ευρώπη και στις 27 του ίδιου μήνα στη Βόρεια Αμερική. Οι ιαπωνικές κυκλοφορίες έχουν δύο διαφορετικούς τίτλους: NieR Gestalt (ιαπωνικά: ニーアゲシュタルト, Χέπμπορν: Nīa Geshutaruto) για το Xbox 360 και NieR RepliCant (ιαπωνικά: ニーアレプリカント, Χέπμπορν: Nīa Repurikanto) για το PlayStation 3 (στη συγκεκριμένη εκδοχή πρωταγωνιστεί νεότερος χαρακτήρας). Μία ακόμη εκδοχή του παιχνιδιού ετοιμαζόταν για το PlayStation Vita, αλλά ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 2011, λόγω προτεραιότητας του Dragon Quest X. Το Nier είναι spin-off της σειράς Drakengard και ακολουθεί τον πέμπτο τερματισμό του πρώτου παιχνιδιού, τα γεγονότα του οποίου άφησαν τον πλανήτη Γη σε κατάσταση αποσύνθεσης. Τοποθετημένο χίλια χρόνια μετά από αυτό, το παιχνίδι βάζει τον παίκτη στο ρόλο του πρωταγωνιστή Nier, καθώς προσπαθεί να βρει θεραπεία για μια ασθένεια γνωστή ως Black Scrawl, στην οποία έχει υποκύψει η κόρη του, Yonah. Στο δρόμο του γίνεται σύμμαχός με ένα βιβλίο που μιλάει, τον Grimoire Weiss, ταξιδεύει μαζί με άλλους δύο χαρακτήρες, την Kainé και τον Emil, καθώς σκοτώνει πλάσματα που καταστρέφουν τον κόσμο, γνωστά ως Shades. Ο τρόπος παιχνιδιού δανείζεται στοιχεία από διάφορα είδη βιντεοπαιχνιδιών, με αρκετές μεταβάσεις σε αυτά και έπειτα με επαναφορά στο βασικό είδος, που είναι hack and slash δράσης ρόλων. Το Nier αναπτύχθηκε με τρόπο τέτοιο, ώστε να είναι ελκυστικό και στο μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και στο κοινό εκτός Ιαπωνίας, όπου δημιουργήθηκε. Τη μουσική του συνέθεσε ο Κεΐτσι Οκάμπε, επικεφαλής του στούντιο Monaca. Όταν κυκλοφόρησε, το παιχνίδι απέσπασε ανάμεικτες κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την ιστορία, τους χαρακτήρες και τη μουσική, και να έχουν ασαφή άποψη για το πόσο καλά έδεναν οι διαφοροποιήσεις του gameplay. Επίσης, επικρίθηκαν κάποια στοιχεία του gameplay, κυρίως τα side quests, και τα γραφικά του παιχνιδιού, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως κατώτερα της νόρμας. Ωστόσο, το Nier, με την πάροδο του χρόνου, έγινε κλασικό παιχνίδι ανάμεσα στην κοινότητα των παικτών, που το θεωρούν καλτ. Ένα πιο επιτυχημένο sequel αναπτύχθηκε από την PlatinumGames και κυκλοφόρησε το 2017 για τα PlayStation 4 και Microsoft Windows και το 2018 για το Xbox One, με τον τίτλο Nier: Automata. Στις 29 Μαρτίου του 2020 και μέσω της επίσημης σελίδας του παιχνιδιού στο Twitter, ανακοινώθηκε βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης μια αναβαθμισμένη εκδοχή του παιχνιδιού για τα PlayStation 4, Xbox One και PC, με τίτλο NieR Replicant ver.1.22474487139. Η ιστορία θα εστιάζει στον νεαρό Nier που αναζητά θεραπεία για τη μικρή του αδερφή.

 Ο παίκτης ελέγχει τον Nier —έναν άντρα μέσης ηλικίας στο Nier Gestalt και ένα έφηβο αγόρι στο Nier Replicant— αν και το όνομά του μπορεί να αλλάξει από τον παίκτη. Το παιχνίδι εξελίσσεται σε οπτική τρίτου προσώπου με ελεύθερη περιστρεφόμενη κάμερα και ο χαρακτήρας αλληλεπιδρά με άλλους χαρακτήρες, αντικείμενα και εχθρούς. Ο τρισδιάστατος χώρος του παιχνιδιού είναι χωρισμένος σε περιοχές που ενώνονται με loading screens και ο παίκτης μπορεί να περπατήσει, να τρέξει, να κάνει άλματα και να σκαρφαλώνει σκάλες. Σε συγκεκριμένους χώρους και κτίρια, η κάμερα παίρνει top-down θέση.Όσο ταξιδεύει, ο παίκτης δέχεται συνεχώς επιθέσεις από τέρατα, τα οποία περιλαμβάνουν σκιώδεις φιγούρες (Shades), μεγάλα ζώα και ρομπότ. Όταν τους κατατροπώνει, κερδίζει βαθμούς εμπειρίας, οι οποίοι μεγαλώνουν την μπάρα υγείας και τη μπάρα μαγείας του Nier. Συχνά αφήνουν συγκεκριμένα υλικά, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αυξήσουν την υγεία του χαρακτήρα, να πωληθούν, ή να χρησιμοποιηθούν για την αναβάθμιση των όπλων του. Πολλά από αυτά τα υλικά επίσης αγοράζονται, αλλά και βρίσκονται διάσπαρτα σε συγκεκριμένα σημεία στον κόσμο του παιχνιδιού. Ο Nier αρχικά χρησιμοποιεί σπαθιά δύο χεριών, ενώ μετά από κάποια γεγονότα του παιχνιδιού μπορεί να σηκώσει επίσης σπαθιά ενός χεριού και δόρατα. Επιπλέον, χρησιμοποιεί μαγικά ξόρκια, τα οποία για να πραγματοποιηθούν απαιτούν να είναι γεμάτο ένα συγκεκριμένο ποσοστό της αναπληρούμενης μπάρας μαγείας. Τα ξόρκια αυτά περιλαμβάνουν βολές μαγείας, σκιώδεις γροθιές, περιστρεφόμενα μαγικά σπαθιά, απορρόφηση εχθρικής μαγείας και άλλα. Νέα ξόρκια αποκτούνται κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους του παιχνιδιού, με την ολοκλήρωση συγκεκριμένων, σεναριογραφημένων μαχών. Πέρα από την κύρια ιστορία, το παιχνίδι επίσης διαθέτει πολυάριθμα side-quests, τα οποία δίνουν στον χαρακτήρα πόντους εμπειρίας και χρήματα, ενώ παράλληλα βοηθούν τη διαδικασία του farming. Ο πρόλογος του παιχνιδιού εξελίσσεται στο καλοκαίρι του 2049 σε μία χιονοθύελλα. Ο Nier και η μικρή κόρη του, Yonah, βρίσκονται σε ένα σύγχρονου σχεδιασμού αλλά κατεστραμμένο κατάστημα, με ελάχιστες προμήθειες. Καθώς ο Nier κοιμάται, έχοντας δίπλα του ένα μαγικό βιβλίο, ακούει τη φωνή του βιβλίου που τον παραπέμπει να πάρει τις μαγικές του δυνάμεις με αντάλλαγμα την ψυχή του, ώστε να σώσει την Yonah, και ξυπνάει απότομα. Ξαφνικά εμφανίζονται περίεργα πλάσματα ονόματι Shades, τα οποία παλεύει ο Nier. Αφού εξουδετερώνει προσωρινά τα τέρατα, τσεκάρει τη Yonah, η οποία τώρα βήχει ακόμα πιο έντονα. Τα τέρατα επανεμφανίζονται αλλά η αντοχή του Nier έχει εξασθενίσει και αποφασίζει να αγγίξει το βιβλίο που βρίσκεται στο έδαφος. Τότε αποκτά τις μαγικές δυνάμεις, με τις οποίες εξουδετερώνει τεράστιες ορδές τεράτων. Επιστρέφει πίσω στη Yonah, η οποία του προσφέρει ένα μπισκότο που βρήκε, αλλά καταρρέει στην αγκαλιά του. Μια περίεργη γραφή εμφανίζεται στη σώμα της, το Black Scrawl, και ο Nier φωνάζει με απόγνωση για βοήθεια.Το παιχνίδι κάνει μετάβαση 1,312 χρόνια αργότερα, σε ένα χωριό χτισμένο στα ερείπια μια παλιάς πόλης. Εκεί μένουν ένας άντρας, ονόματι πάλι Nier, και μια άρρωστη κοπέλα, πάλι με το όνομα Yonah. Το χωριό τους διαθέτει χαμηλή τεχνολογία, όπως και τα γειτονικά χωριά, και είναι περιτριγυρισμένο από απομεινάρια, όπως σιδηροδρομικές γραμμές μηχανοκίνητων μηχανών. Οι περιοχές μεταξύ των πόλεων είναι γεμάτες με τα τέρατα Shades, που επιτίθενται στους ταξιδιώτες. Το χωριό έχει ως αρχηγούς τις δίδυμες αδελφές Devola και Popola. Η Devola είναι μία ευχάριστη βάρδος, ενώ η Popola θεωρείται σοφότερη και βρίσκεται πάντα στη βιβλιοθήκη. Οι δυο τους, όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι του χωριού, στέλνουν τον Nier σε διάφορες αποστολές.Η Yonah συνηθίζει να επισκέπτεται τη βιβλιοθήκη, θέλοντας να βρει κάποια θεραπεία για την αρρώστια της. Μια μέρα, μαθαίνει από την Popola ότι μπορεί να βρει στο Lost Shrine ένα λουλούδι που πραγματοποιεί ευχές, το Lunar Tear, για το οποίο είχε μάθει εξ αρχής από τον πατέρα της. Μόλις το μαθαίνει αυτό, ο Nier τρέχει να τη βρει και μέσα στο ναό αντιμετωπίζει δύο bosses. Κατά τη διάρκεια της μάχης, ελευθερώνει ένα βιβλίο που αυτοαποκαλείται Grimoire Weiss και αυτό συμμαχεί μαζί του. Ο Grimoire Weiss αναφέρει ότι με τα πολλά χτυπήματα του Nier, έπαθε αμνησία. Μαζί, σκοτώνουν τους εχθρούς και σώζουν τη Yonah. Αποκαλύπτεται ότι η Yonah πάσχει από τον ιό Black Scrawl, που σχετίζεται με τα Shades. Επιστρέφοντας στο χωριό του, ο Nier συναντά την Devola, η οποία αναγνωρίζει τον Grimoire Weiss ως ένα από τα σημαντικά βιβλία που αναφέρει στο τραγούδι της, με τίτλο Song of the Ancients. Τον προτρέπει να ρωτήσει την Popola για περισσότερες πληροφορίες, πράγμα που κάνει. Με την βοήθεια του Grimoire Weiss, επιτρέπεται στον Nier να χρησιμοποιήσει μαγεία, και ξεκινούν ένα ταξίδι ώστε να βρουν τα Sealed Verses, για τα οποία ο Nier πιστεύει ότι θα δώσουν τη δύναμη στον Grimoire Weiss να καταστρέψει το σκοτάδι και να σώσει την κόρη του. Στην αναζήτησή τους συναντούν την Kainé, μία ευέξαπτη ξιφομάχο, και τον Emil, ένα ευγενικό αγόρι που έχει καλυμμένα με ύφασμα τα μάτια του επειδή πετρώνουν όποιον άνθρωπο κοιτάξει. Μετά από αρκετά ταξίδια και αφού συγκέντρωσαν όλα τα Sealed Verses, οι πρωταγωνιστές πολεμούν ένα τεράστιο και με ικανότητες αναγέννησης Shade που επιτίθεται στο χωριό του Nier και κατευθύνεται προς τη βιβλιοθήκη. Στο τέλος της μάχης, η Yonah απάγεται από ένα αρχηγικό Shade, τον Shadowlord, ο οποίος έχει το δικό του ομιλόν βιβλίο που ονομάζεται Grimoire Noir, και η Kainé μετατρέπεται οικειοθελώς σε πέτρα από τον Emil, για να προστατέψει τους φίλους της. Το παιχνίδι προχωρά πέντε χρόνια αργότερα. Ο Nier και οι υπόλοιποι προσπαθούν να βρουν το κλειδί που πιστεύουν ότι θα τους οδηγήσει στους Shadowlord και Grimoire Noir. Τα χρόνια είναι δύσκολα και για τους χωρικούς, που φοβούνται για κάποια άλλη επίθεση τεράτων στο χωριό, το οποίο πλέον έχει σχεδόν απομονωθεί με τις πύλες του να κλείνουν και τα αποθέματα τροφής να εξαντλούνται. Επιπλέον, τα Shades είναι πιο δυνατά και φορούν κράνη και πανοπλίες και κρατούν σπαθιά. Ο Emil πιστεύει ότι βρήκε τον τρόπο να γιατρέψει την "κατάρα" του και να επαναφέρει την Kainé. Αυτός, ο Nier και ο Grimoire Weiss πηγαίνουν σε ένα κρυμμένο εργαστήριο που βρίσκεται κάτω από την έπαυλή του. Εκεί, θυμάται το παρελθόν του: αυτός και η αδερφή του, Halua, ήταν αντικείμενα σε πειράματα έρευνας για το "απόλυτο όπλο", στα πλαίσια του Project Gestalt. Η αδερφή του, η "Νούμερο 6", μετατράπηκε σε ένα μεγάλο σκελετικό τέρας και ο ίδιος, ο "Νούμερο 7", απέκτησε την ικανότητα να πετρώνει άλλα άτομα. Ωστόσο, στη διαδρομή η αδερφή του έχασε τη λογική της, και κλειδώθηκε στο κατώτερο επίπεδο του εργαστηρίου, ενώ ο Emil κρατήθηκε ως εφεδρικός. Ο Nier καταστρέφει το τέρας και ο συντετριμμένος Emil αποκτά τις μαγικές δυνάμεις του, αλλά και τη σκελετική μορφή του. Έπειτα, επιστρέφουν στη βιβλιοθήκη, επαναφέρουν την Kainé, καταστρέφουν το Shade που είχε κλειδωθεί εκεί και ο Emil συνειδητοποιεί ότι όλο τον προηγούμενο καιρό μάλλον μπέρδευε την Kainé με την αδερφή του. Έπειτα, η Popola τους παροτρύνει να ξεκινήσουν ένα ταξίδι για να βρουν τα κομμάτια ενός κλειδιού, το οποίο και αποκρυπτογραφεί γι'αυτούς, που θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν τον Shadowlord. Η ομάδα βρίσκει όλα τα κομμάτια του κλειδιού, με κάθε κομμάτι να βρίσκεται υπό δραματικές συνθήκες, πράγμα που ο Grimoire Weiss υποπτεύεται ως παγίδα. Η ομάδα επιστρέφει στο Lost Shrine όπου βρήκε τον Grimoire Weiss, με σκοπό να σκοτώσει τον Shadowlord. Εκεί βρίσκουν την Devola και την Popola οι οποίες, ενώ προηγουμένως καθοδηγούσαν τους χαρακτήρες στην αποστολή τους, τώρα προσπαθούν να τους σταματήσουν. Εξηγούν ότι πριν από 1,300 χρόνια, η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με εξαφάνιση εξ αιτίας μιας ανίατης ασθένειας. Σε μια προσπάθεια να επιζήσουν, χώρισαν την ψυχή από το σώμα χρησιμοποιώντας τους Grimoire Noir και Weiss. Δημιούργησαν κλώνους ανθεκτικούς στην ασθένεια, τα Replicants, τα οποία σκόπευαν μετά θάνατον να επανασυνδέσουν με τις ψυχές, όταν η ασθένεια θα εξαφανιζόταν. Η Devola και η Popola είναι ανδροειδή δημιουργημένα από τους πραγματικούς ανθρώπους του παρελθόντος, με μοναδικό σκοπό ύπαρξης την επίβλεψη του πρότζεκτ. Με τον καιρό, τα Replicants ανέπτυξαν δικές τους ταυτότητες, ενώ αντίθετα τα Gestalts (ή Shades) έχασαν τις δικές τους και έγιναν εχθρικά. Τότε, το αντίστοιχο Replicant τους εμφάνισε σημάδια πάνω του, πράγμα που ονομάστηκε Black Scrawl. Το γεγονός αυτό ονομάστηκε relapse (υποτροπή) και όλο αυτό τον καιρό ο Nier σκότωνε υποτροπιασμένα gestalts. Οι δίδυμες πολεμούν τον Nier και τους φίλους του και όταν η Devola σκοτώνεται, η Popola παλεύει την ομάδα και απειλεί να καταστρέψει τα πάντα. Ο Emil αυτοθυσιάζεται για να σιγουρέψει την πρόοδο των φίλων του, παρά τις ενστάσεις τους.Οι Nier, Kainé και Weiss μπαίνουν στην αίθουσα του Shadowlord και, αφού καταστρέφουν τον Grimoire Noir, ανακαλύπτουν ότι ο Shadowlord είναι ο γνήσιος Nier, αυτός του προλόγου του παιχνιδιού, ο οποίος ήταν το πρώτο πείραμα του Project Gestalt, με κινητήριο δύναμη την επιθυμία να προστατεύσει την κόρη του. Έχοντας απαγάγει την Replicant Yonah, δίνει το σώμα της στην γνήσια, gestalt Yonah. Ωστόσο, αυτή συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να το κρατήσει, επειδή ακούει την Replicant Yonah μέσα της να φωνάζει τον μπαμπά της. Πηγαίνει κοντά σε ένα παράθυρο το οποίο την λούζει με άφθονο ηλιακό φως, σκοτώνοντάς τη, όπως κάνει στα gestalts. Ο Nier και ο Shadowlord πολεμούν, κατά τη διάρκεια της μάχης ο Weiss χάνει όλες τις δυνάμεις του και εξαφανίζεται, και ο Nier πολεμά πλέον μόνος. Εξοντώνει τον Shadowlord και ξανασμίγει με τη Yonah. Ωστόσο, χωρίς τις ψυχές τους, είναι καταδικασμένοι να εξαφανιστούν. Το Nier διαθέτει τέσσερα playthroughs και, συνεπώς, τερματισμούς. Μετά τον πρώτο, οι επόμενοι τερματισμοί ξεκινούν πάντα μετά τη μέση του παιχνιδιού, και συγκεκριμένα στην επιστροφή του Nier πέντε χρόνια αργότερα. Κάθε νέος τερματισμός προσθέτει περισσότερα νέα στοιχεία από τον προηγούμενο:Πρώτος και δεύτερος Στον τερματισμό του πρώτου playthrough, αποκαλύπτονται γεγονότα από το παρελθόν της Kainé. Γνωστοποιείται ότι είναι ίντερσεξ, ότι στην παιδική της ηλικία ήταν θύμα εκφοβισμού από τα άλλα παιδιά της ηλικίας της, ότι οι γονείς της πέθαναν και ότι είχε παρατήσει το χωριό της μαζί με την υποστηρικτική γιαγιά της, Kali. Αποκαλύπτεται επίσης ότι η γιαγιά της πέθανε και ότι την ίδια στιγμή το μισό σώμα της Kainé είχε καταληφθεί από ένα αρσενικό Shade, ονόματι Tyrann. Επιπρόσθετα, ο παίκτης αποκτά την ικανότητα να καταλαβαίνει τα λόγια των όλων shades, πράγμα που ωστόσο δεν συμβαίνει με τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού εκτός από την Kainé, που ήδη επικοινωνούσε με τον Tyrann. Προβάλλονται επιπλέον σκηνές, οι οποίες αποκαλύπτουν τα κίνητρα και το backstory κάθε shade boss που σκοτώνεται. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για νοήμονες ανθρώπους, που προσπαθούν να προστατεύσουν τους φίλους τους από τον Nier. Στο τέλος του δεύτερου τερματισμού παρουσιάζεται ο Emil, ο οποίος τελικά επιβιώνει της αυτοθυσίας του και ψάχνει τους φίλους του, ενώ ο Gestalt Nier με τη Yonah ξανασμίγουν μετά θάνατον. Τρίτος και τέταρτος Στο τέλος του τρίτου playthrough, ο παίκτης μαθαίνει από τον Tyrann, που πλέον συμπονά την Kainé, ότι έχει δύο επιλογές: να σκοτώσει την πλέον μεταμορφωμένη shade Kainé, ελευθερώνοντάς την από την βασανιστική ζωή της (τρίτος τερματισμός), ή να ανταλλάξει την ύπαρξή του για τη δική της, με τίμημα να διαγραφεί ο ίδιος από τη μνήμη των υπόλοιπων χαρακτήρων (τέταρτος τερματισμός). Αν επιλέξει να την σκοτώσει, αυτή θα του ψελλίσει ότι τον ευχαριστεί. Αν επιλέξει να θυσιαστεί, διαγράφεται το save file του παίκτη καθώς και το inventory του, μαζί με όσα υλικά και στοιχεία είχε μαζέψει. Επιπλέον, αν ο παίκτης ξεκινήσει νέα παιχνίδι, δεν μπορεί να διαλέξει το όνομα που επέλεξε στο προηγούμενο playthrough για τον χαρακτήρα Nier. Θεωρείται ότι αυτός είναι και ο canon τερματισμός, καθώς το sequel Nier: Automata τοποθετείται μετά από αυτόν. Το κόνσεπτ το οποίο έγινε το Nier αναφέρθηκε μετά την κυκλοφορία του Drakengard 2 για το PlayStation 2 και την αποκάλυψη των κονσολών έβδομης γενιάς. Η αρχική ιδέα αφορούσε μια τρίτη προσθήκη στη σειρά Drakengard, η οποία θα κυκλοφορούσε στο PlayStation 3, επειδή μειωνόταν το ενδιαφέρον του κοινού για το PlayStation 2. Ωστόσο, καθώς το πρότζεκτ εξελισσόταν οι αρχικές ιδέες άλλαξαν και το παιχνίδι τελικά έγινε spin-off της βασικής σειράς. Παρ' όλα αυτά, ο σκηνοθέτης Γιόκο Τάρο συνεχίζει να σκέφτεται το Nier ως το τρίτο παιχνίδι Drakengard. Μαζί με την διαμόρφωση της ιδέας, η συνολική διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης διήρκεσε τρία χρόνια, με τα δύο από αυτά να αξιοποιούνται στην ανάπτυξη του ίδιου του παιχνιδιού. Αρχικά, επρόκειτο για ένα πρότζεκτ μικρής έκτασης, αλλά τελικά εξελίχθηκε σε ολοκληρωμένο παιχνίδι ρόλων. Την ανάπτυξη ανέλαβε η Cavia, με βοήθεια από την Square Enix, η οποία είχε στείλει προσωπικό που προηγουμένως είχε εργαστεί στα Drakengard. Η Square Enix είχε μικρή τοποθέτηση το όραμα του Τάρο για την ατμόσφαιρα και την ιστορία του Nier, πράγμα που του έδωσε μεγάλο χώρο για να δημιουργήσει.Το Nier τοποθετείται χρονικά πάνω από 1000 χρόνια μετά τον πέμπτο τερματισμό του Drakengard. Σε αυτό το σενάριο, οι πρωταγωνιστές Caim και Angelus (δράκος) ταξιδεύουν ώστε να πολεμήσουν ένα τέρας. Αφού νικούν τη μάχη και το σκοτώνουν, πυροβολούνται από ένα πολεμικό τζετ και σκοτώνονται. Η πτώση του δράκου στο Τόκιο προκαλεί την εξάπλωση της μαγείας στη Γη και οι άνθρωποι, μέσα από έρευνες για τη μαγεία, καταλήγουν στο Black Scrawl. Ο Τάρο, μετά από την σκοτεινή πλοκή του Drakengard, αποφάσισε να εστιάσει στα πιο ευχάριστα θέματα της φιλίας και της συλλογικής προσπάθειας. Μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού εμπνεύστηκε από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 και τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Από αυτά τα γεγονότα, ο Τάρο πήρε την ιδέα ενός τραγικού συμβάντος στο οποίο και οι δύο πλευρές νομίζουν ότι κάνουν το σωστό, και ήθελε να δείξει στον παίκτη τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ίδιων γεγονότων. Επιπλέον, σε μία σημείωση στο παιχνίδι αναφέρεται ότι τα γενέθλια του Nier είναι την 11η Σεπτεμβρίου. Ο όρος "Replicant" πάρθηκε από την ταινία επιστημονικής φαντασίας Blade Runner (1982), αν και ο Τάρο δεν ανέφερε κάποια συγκεκριμένη πηγή για το όνομα του Nier, αφήνοντάς το να θεωρηθεί ως ένα κωδικό όνομα που παρέμεινε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού σχεδιάστηκαν από τον Κιμίχικο Φουτζισάκα, ο οποίος εργάστηκε και στα προηγούμενα Drakengard. Για τον χαρακτήρα Nier είχαν δημιουργηθεί δύο σχέδια. Οι developers θεωρούσαν ότι το ιαπωνικό κοινό θα έδειχνε καλύτερη ανταπόκριση σε έναν νεότερο χαρακτήρα, ενώ τα μη-ιαπωνικά κοινά θα προτιμούσαν έναν ενήλικα. Πέραν του ότι άλλαξαν την εμφάνιση του Nier και μερικά κομμάτια του διαλόγου ώστε να ταιριάζει στον εκδοχή πατέρα ή αδερφού, οι συντελεστές δεν έκαναν άλλες αλλαγές στην πλοκή των δύο εκδοχών. Ενώ αρχικά θεωρήθηκε ότι ο μεγαλύτερος Nier ήταν ο γνήσιος, ο Τάρο ξεκαθάρισε ότι ο νεαρός Nier ήταν το αρχικό του όραμα. Αρκετοί χαρακτήρες υπέστησαν αλλαγές και κάποιοι κόπηκαν εντελώς. Αρχικά, υπήρχαν δεκατρία Grimoires, ενώ κρατήθηκαν στο παιχνίδι μόνο τα τρία από αυτά, τα Weiss, Noir και Rubrum. Ο χαρακτήρας του Emil προέκυψε από έναν θηλυκό χαρακτήρα ονόματι Halua, ενώ η Kainé ήταν αρχικά ένας πολύ θηλυπρεπής χαρακτήρας που έκρυβε τη βίαια φύση του. Το γνήσιο ιαπωνικό όνομα της Yonah (ヨナ, Yona) προήλθε από το βιβλικό Jonah: δεν γινόταν να μεταγραφεί αυτολεξεί στις τοπικοποιήσεις, καθώς πρόκειται για όνομα που αναφέρεται σε άντρα. Ο χαρακτήρας της Kainé άλλαξε σε ιντερσέξουαλ, αφού η ομάδα ένιωθε ότι αυτό ταίριαζε με το σκληρό της backstory. Το ίντερσεξ στοιχείο της Kainé δημιούργησε κάποια σύγχυση στις χώρες της Δύσης, πράγμα το οποίο δεν επεδίωξε η ομάδα. Τα στοιχεία της μάχης και της δράσης του παιχνιδιού Nier είναι εμπνευσμένα από τη σειρά God of War, την οποία είχαν απολαύσει οι Τάρο και Σάιτο. Αν και τα παιχνίδια της συγκεκριμένης σειράς δεν ήταν ιδιαιτέρως τόσο δημοφιλή στην Ιαπωνία όσο στη βόρεια Αμερική, οι δύο δημιουργοί ένιωσαν ότι το να χρησιμοποιούνται διαφορετικά και όχι συνηθισμένα είδη παιχνιδιών στις μάχες με bosses, θα ήταν ελκυστική η ιδέα στους παίκτες και των δύο περιοχών. Τα εναλλασσόμενα είδη, όπως και οι περιστασιακές αλλαγές στη γωνία και την κίνηση της κάμερας, έγιναν με σκοπό "να υπερτονίσουν το κενό μεταξύ του πραγματικού, μοντέρνου τοπίου και του φανταστικού κόσμου". Στόχος του παιχνιδιού ήταν να ελκύσει μεγαλύτερους παίκτες: μια αγορά μεγαλύτερη ηλικιακά από από αυτή του Kingdom Hearts της Square Enix. Έτσι δικαιολογήθηκε η ηλικία 30+ του Nier, το περισσότερο αίμα και οι βρισιές που ακούγονται στο παιχνίδι, πράγματα που δεν θεωρούνται τυπικά σε παιχνίδια της Square Enix. Η σύνδεση διαφορετικών ειδών gameplay θεωρήθηκε ως homage (φόρος τιμής) σε παιχνίδια όπως τα Resident Evil, Diablo και The Legend of Zelda.Αρχικά, το Nier θα κυκλοφορούσε αποκλειστικά για το Xbox 360, αλλά όταν η ομάδα αποφάσισε να το κυκλοφορήσει και για το PlayStation 3, αποφάσισε επίσης να ξεχωρίσει την ιαπωνική εκδοχή. Το Nier Gestalt κυκλοφόρησε για το για το Xbox 360 και περιλαμβάνει τον ενήλικα Nier, ενώ το Nier Replicant για το PlayStation 3 και περιλαμβάνει τον νεαρό χαρακτήρα. Οι τοπικοποιήσεις του παιχνιδιού —σε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά— πραγματοποιήθηκαν παράλληλα με την ανάπτυξη του παιχνιδιού, ώστε όλες οι εκδοχές να κυκλοφορήσουν την ίδια στιγμή, και ώστε η Cavia και η Square Enix να αποσπάσουν feedback για το αν αρέσουν στο βορειοαμερικανικό και το ευρωπαϊκό κοινό.Η ανακοίνωση για το Nier έγινε στην Electronic Entertainment Expo τον Ιούνιο του 2009 για τα PlayStation 3 και Xbox 360. Εξαιτίας του μεγάλου επιπέδου βίας, το Nier βαθμολογήθηκε με D στην κλίμακα CERO στην Ιαπωνία. Σκηνοθετήθηκε από τον Γιόκο Τάρο και την παραγωγή ανέλαβε ο Τακούγια Ιβασάκι της Cavia και ο Γιόσουκε Σάιτο της Square Enix. Το soundtrack του Nier δημιουργήθηκε ως συνεργασία του στούντιο MoNACA, με διευθυντή τον Κεΐτσι Οκάμπε, και της Cavia, με ένα προσωπικό συμπεριλαμβανομένων των Κάκερου Ισιχάμα, Κεΐγκο Χοάσι και Τακαφούμι Νισιμούρα. Ο Οκάμπε εργάστηκε ως βασικός συνθέτης και αλλά σκηνοθέτης του γενικότερου πρότζεκτ του ήχου. Προστέθηκε στην ομάδα ανάπτυξης ήδη από την αρχή του κόνσεπτ, και εργάστηκε στο soundtrack διακεκομμένα για τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρι την κυκλοφορία του παιχνιδιού. Η σύνθεση της μουσικής του παιχνιδιού έγινε εντελώς χωριστά από την ανάπτυξή του. Σχεδιάστηκε με τρόπο τέτοιο, ώστε να εμφανίζονται διαφορετικά μοτίβα στις συνθέσεις, αλλά και να βγάζουν μια αίσθηση σταναχώριας, ακόμα και στα πιο "ευχάριστα" κομμάτια. Ο Οκάμπε είχε μεγάλη ελευθερία για το πώς θα ακουγόταν η μουσική, και η βασική επιθυμία του σκηνοθέτη Τάρο ήταν να χρησιμοποιήσει πολλά φωνητικά. Η μουσική αποτελείται από πολλά μελαγχολικά ακουστικά κομμάτια, που διανθίζονται από τα φωνητικά της Έμι Έβανς, μιας τραγουδίστριας από την Αγγλία που κατοικεί στο Τόκιο. Εκτός από τα φωνητικά, της ζητήθηκε να γράψει και στίχους σε φουτουριστικές γλώσσες. Οι συνθέτες της έδωσαν τις αρχικές εκδοχές των τραγουδιών και το στυλ της γλώσσας που ήθελαν να χρησιμοποιηθεί, όπως η γαελική και τα γαλλικά, και αυτή επινόησε τις λέξεις. Έγραψε τραγούδια σε εκδοχές γαελικών, πορτογαλικών, ισπανικών, ιταλικών, αγγλικών και ιαπωνικών, σκεπτόμενη πώς θα ακούγονταν μετά από 1000 χρόνια εξέλιξης.Η Square Enix κυκλοφόρησε το άλμπουμ με το soundtrack στις 21 Απριλίου του 2010, δίνοντάς του τον τίτλο Nier Gestalt & Replicant Original Soundtrack. Έφτασε την 24η θέση στα μουσικά τσαρτς Japanese Oricon, και παρέμεινε σ' αυτά για 11 εβδομάδες. Συμπεριλήφθηκαν δύο μίνι-άμλπουμς ως μπόνους στις προπαραγγελείες, τα Nier Gestalt Mini Album and Nier Replicant Mini Album.Ένα άλμπουμ συνθέσεων με τίτλο NieR Gestalt & Replicant 15 Nightmares & Arrange Tracks κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2010 από τη Square Enix. Το άλμπουμ έφτασε στην 59η θέση των τσαρτς του Oricon, θέση που κράτησε για μία εβδομάδα. Οι πέντε πρώτες συνθέσεις, που έχουν techno στυλ, συμπεριλήφθηκαν στο Nier DLC, ενώ τα υπόλοιπα είναι εκδοχές πιάνο, ορχηστρικών, φωνητικών και chiptune.Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2011, κυκλοφόρησε και ένα άλλο άλμπουμ με τίτλο NieR Tribute Album -echo-, ενώ στις 21 Μαρτίου του 2012 κυκλοφόρησε το Piano Collections Nier Gestalt & Replicant, περιέχοντας συνθέσεις με πιάνο.Στις 13 Μαρτίου του 2019 κυκλοφόρησε το blu-ray με τίτλο NieR Orchestra Concert 12018. Πρόκειται τη μαγνητοσκοπημένη και με υπότιτλους εκδοχή της συναυλίας με το ίδιο όνομα που πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2018 στην αίθουσα Pacifico Yokohama της Γιοκοχάμα. Το blu-ray βρισκόταν για επτά ημέρες στην τρίτη θέση των Κορυφαίων 10 Μουσικών Blu-rays την περίοδο Φεβρουάριος-Μάρτιος, σύμφωνα με την Oricon. Στην Ιαπωνία, το Nier Gestalt πούλησε περισσότερα από 12 χιλιάδες κομμάτια την εβδομάδα της κυκλοφορίας του, ενώ το Replicant περισσότερα από 60 χιλιάδες και ήταν το κορυφαίο παιχνίδι σε πωλήσεις στην Ιαπωνία εκείνη την εβδομάδα. Μέχρι το τέλος του Μαΐου του 2010, το δεύτερο πούλησε 121 χιλιάδες κομμάτια και μέχρι το τέλος της χρονιάς 134 χιλιάδες. Μέχρι το τέλος του 2018, οι δύο εκδοχές του παιχνιδιού πούλησαν παγκοσμίως περίπου 700 χιλιάδες αντίγραφα. Το Nier απέσπασε ανάμεικτες κριτικές. Οι κριτικοί κατέκριναν τα γραφικά του, με τον Ράιαν Κλέμεντς του IGN να αναφέρει ότι είναι "ένα από τα μεγαλύτερα ψεγάδια του", ενώ ο Κέβιν ΒανΌρντ του GameSpot παραπονέθηκε για τα "άγευστα γραφικά" και τα "χωρίς ζωντάνια" περιβάλλοντά του. Ο Ντάστιν Κουίλεν του 1UP.com είπε ότι το παιχνίδι "μοιάζει απόλυτα προϊστορικό", ενώ ο Έιντριαν ντεν Όουντεν του RPGamer, ο οποίος του έδωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία από τους περισσότερους, ανέφερε ότι "τα περιβάλλοντα είναι αδιάφορα και άσχημα rendered".Επαινέθηκαν η μουσική και η ηθοποιία φωνής, για τα οποία ο Κλέμεντς είπε ότι είναι "και τα δύο εξαιρετικά", και ο ντεν Όουντεν αποκάλεσε το soundtrack "απόλυτα φανταστικό". Ο Κρις Σίλινγκ του Eurogamer δήλωσε ότι η μουσική είναι γεμάτη με "αξιομνημόνευτα θέματα", και ένας από τους τέσσερις κριτικούς του ιαπωνικού Weekly Famitsu το χαρακτήρισε "μία κλάση πάνω".Οι κριτές είχαν διαφορετικές απόψεις για την αποτελεσματικότητα των πολλαπλών ειδών παιχνιδιού που χρησιμοποιήθηκαν. Ο Σεθ Σίζελ των New York Times ανέφερε ότι "ενώ υπάρχουν πολλά παιχνίδια που το ξεπερνούν σε κάθε τομέα", το Nier ένωσε όλα τα είδη μαζί σε ένα "συνεκτικό, συναρπαστικό σύνολο". Ειδικότερα, επαίνεσε ένα σημείο του παιχνιδιού που παρουσιάζεται ολόκληρο με τη μορφή κειμένου. Ο Πάτρικ Κόλαν του IGN Australia είπε ότι, ενώ τα διαφορετικά είδη παιχνιδιού ήταν "ενδιαφέροντα" και ένα από τα καλύτερα στοιχεία του Nier, δεν είχαν καλή εκτέλεση και συνοχή, και άφησαν το παιχνίδι με "σύνδρομο πολλαπλής προσωπικότητας". Ο Κλέμεντς δήλωσε ότι οι ιδέες της ομάδας ανάπτυξης "κάποιες φορές επισκίαζαν την εκτέλεση", καθώς υπερτόνιζαν τα στοιχεία του gameplay ως το κομμάτι που έκανε το παιχνίδι διασκεδαστικό. Ο ντεν Όουντεν κατονόμασε την ποικιλία του παιχνιδιού ως το καλύτερο σημείο του, ωστόσο αναγνωρίζοντας ότι κανένα από τα υπόλοιπα δεν ήταν "απίθανο" μόνο του και μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί κακό.Η μορφή μάχης θεωρήθηκε δυνατή, αν όχι εξαιρετική, και τα sidequests επαναλαμβανόμενα. Ο Κουίλεν να λέει ότι είναι "τόσο πολλά, όσο είναι εντελώς άμυαλα", ο ΒανΌρντ τα χαρακτηρίζει ως "μια σειρά μονότονων γεγονότων, συχνά συνδεδεμένα από μακρά διαστήματα του τίποτα", και ο κριτικός του Famitsu ανέφερε ότι δεν έβλεπε "και πολύ σκοπό" σε αυτά. Ο Κλέμεντς δήλωσε ότι το σύστημα μάχης πρόσφερε "ένα σεβαστό ποσό ικανοποίησης" αν και οι παίκτες "δεν θα πρέπει να περιμένουν κάτι πολύ τρομερό". Γενικότερα, θετικές κριτικές απέσπασαν η πλοκή και οι χαρακτήρες του παιχνιδιού: στον ΒανΌρντ άρεσαν οι περισσότεροι χαρακτήρες αλλά θεώρησε ότι ο Nier ήταν αδιάφορος και η ιστορία "λασπωμένη", ενώ ο Σίζελ αποκάλεσε την ιστορία "προκλητική" και "βαθυστόχαστη", αναφέροντας ότι επιτυγχάνει στο να "θέσει τις βάσεις για την συναισθηματική επένδυση στους χαρακτήρες και τον κόσμο του". Ο Κουίλεν είπε πως η πλοκή "παίρνει κάποιες γοητευτικές και πολύ γνήσιες στροφές" και ότι το Nier διαθέτει "ένα υποστηρικτικό καστ αποτελούμενο από πραγματικά ενδιαφέροντες τύπους". Ο Σίλινγκ δήλωσε ότι η ιστορία έκανε το παιχνίδι "δύσκολο να μην αρέσει [σε κάποιον]". Ο κριτικός του Famitsu είδε το παιχνίδι με την πιο θετική ματιά, λέγοντας ότι "τον άφησε άφωνο" με τους πολλαπλούς τερματισμούς του και ότι δεν είναι "τίποτε από αυτά που έχουν ξανασυμβεί στο gaming".Το 2015, ο Τζέφρι Μάτουλεφ του Eurogamer χαρακτήρισε το Nier ως "ένα σπάνιο παιχνίδι που γίνεται καλύτερο με τον χρόνο". Έγραψε ότι παρά τις "μικρές πωλήσεις και τις χλιαρές κριτικές", το παιχνίδι απέκτησε το καλτ κοινό του, γεγονός το οποίο ο ίδιος απέδωσε στην μυστηριώδη αφήγησή του, την σύμπτυξη ποικίλων στοιχείων του gameplay, και την μελαγχολική του διάθεση. Στις 11 Μαΐου του 2010, η Square Enix κυκλοφόρησε ένα πακέτο διαθέσιμο για κατέβασμα, με τίτλο The World of Recycled Vessel. Το μικρό αυτό πακέτο περιλαμβάνει μια σειρά δεκαπέντε μαχών με την μετενσάρκωση του Nier. Ο Nier μπαίνει στις μάχες, μέσω ενός σημειωματάριου που βρίσκεται στο σπίτι του, σε έναν ονειρικό κόσμο. Η επέκταση εισάγει στο παιχνίδι νέα κοστούμια και όπλα. Ο εξέχων παραγωγός της Square Enix, Γιόσουκε Σάιτο, σχολίασε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη "ένας αριθμός πραγμάτων" για το Nier, και ότι θα υπήρχε ενημέρωση το 2011. Η ανακοίνωση αυτή τελικά δεν αφορούσε κάποιο νέο παιχνίδι, αλλά ένα live γεγονός για τη μουσική του παιχνιδιού με τίτλο Nier Night ~ Evening of Madness, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 2011.Το Nier είναι το τελευταίο παιχνίδι που ανέπτυξε η Cavia, καθώς η εταιρεία απορροφήθηκε τον Ιούλιο του 2010 από τη μητρική AQ Interactive. Τον Μάρτιο του 2011, έγιναν σχέδια μεταξύ του Γιόκο Τάρο και Τακούγια Ιβασάκι, παραγωγών του Drakengard, να αναπτυχθεί ένα port του Nier για το PlayStation Vita από την εταιρεία του Ιβασάκι, Orca. Το port θα περιείχε υλικό και από τις δύο εκδοχές του παιχνιδιού, Gestalt και Replicant. Όταν επιλέχθηκε η εταιρεία για να αναπτύξει το Dragon Quest X, το πρότζεκτ εγκαταλείφθηκε. Σημαντικά μέλη της ομάδας ανάπτυξης του Nier, συμπεριλαμβανομένων των Γιόκο Τάρο και Κεΐτσι Οκάμπε, επανενώθηκαν αργότερα για το Drakengard 3, νέα προσθήκη στην ομώνυμη σειρά, της οποίας είναι spin-off το Nier. Στις 10 Μαρτίου του 2017 κυκλοφόρησε παγκοσμίως το sequel του Nier με τίτλο Nier: Automata, που αναπτύχθηκε από την PlatinumGames και εκδόθηκε από την Square Enix για το PlayStation 4. Η εκδοχή του για PC κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του ίδιου έτους, και ένα χρόνο αργότερα για το Xbox One. Στις προηγούμενες θέσεις τους επέστρεψαν οι Τάρο, Σάιτο και Οκάμπε. Άλλοι συντελεστές είναι ο παραγωγός Ατσούσι Ινάμπα και ο καλλιτέχνης Ακίχικο Γιοσίντα. Επιπλέον, στο παιχνίδι περιλαμβάνονται και κοστούμια από το Nier. Επίσημη ιστοσελίδα (αρχειοθετημένη) NieR στη Wikia NieR RepliCant στη Wikia