Σεισμός της Σαανσί το 1556

Ο σεισμός της Σαανσί το 1556 ή σεισμός της Χουασίαν (απλοποιημένα κινεζικά: 华县大地震, παραδοσιακά κινεζικά: 華縣大地震, πινγίν: Huáxiàn Dàdìzhèn) ή σεισμός του Τσιατσίνγκ (κινεζικά: 嘉靖大地震, πινγίν: Jiājìng Dàdìzhèn), είναι ο πιο θανατηφόρος σεισμός στην καταγεγραμμένη ιστορία. Σύμφωνα με τα αυτοκρατορικά αρχεία, 830.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.Συνέβη το πρωί της 23ης Ιανουαρίου 1556 στην επαρχία Σαανσί, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ. Επηρεάστηκαν περισσότερες από 97 περιφέρειες στις επαρχίες Σαανσί, Σανσί, Χενάν, Κανσού, Χεμπέι, Σαντόνγκ, Χουμπέι, Χουνάν, Τσιανγκσού και Ανχουέι. Τα κτίρια υπέστησαν ελαφριές ζημιές στις πόλεις του Πεκίνου, του Τσενγκτού και της Σανγκάης. Μια περιοχή 840 χιλιομέτρων καταστράφηκε και σε ορισμένες επαρχίες σκοτώθηκε το 60% του πληθυσμού. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της περιοχής εκείνη την εποχή ζούσε σε γιαοντόνγκ, τεχνητές σπηλιές σε κιτρινόχωμους βράχους. Αυτά κατέρρευσαν σε μεγάλο αριθμό, προκαλώντας πολλά θύματα.

 Το επίκεντρο του σεισμού της Σαανσί βρισκόταν στην κοιλάδα του ποταμού Ουέι στην επαρχία Σαανσί, κοντά στη Χουασίαν (τώρα Περιοχή Χουατσόου του Ουεϊνάν), το Ουεϊνάν και τη Χουαγίν. Στη Χουατσόου, κάθε κτίριο και σπίτι κατεδαφίστηκαν, σκοτώνοντας περισσότερους από τους μισούς κατοίκους της πόλης, με τον αριθμό θανάτων να εκτιμάται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Η κατάσταση στο Ουεϊνάν και τη Χουαγίν ήταν παρόμοια. Σε ορισμένες περιοχές, ρωγμές βάθους 20 μέτρων άνοιξαν στη γη. Η καταστροφή και ο θάνατος ήταν παντού, επηρεάζοντας μέρη έως και 500 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο. Ο σεισμός προκάλεσε επίσης κατολισθήσεις, οι οποίες συνέβαλαν στον τεράστιο αριθμό θανάτων. Ο σεισμός σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Τσιατσίνγκ της δυναστείας Μινγκ. Ως εκ τούτου, στην κινεζική ιστορική καταγραφή, αυτός ο σεισμός αναφέρεται συχνά ως ο Μεγάλος Σεισμός του Τσιατσίνγκ.Σύγχρονες εκτιμήσεις, βασισμένες σε γεωλογικά δεδομένα, δίνουν στον σεισμό μέγεθος μάλλον 8 Mw στην κλίμακα σεισμικής ροπής, αν και πιο πρόσφατες ανακαλύψεις έχουν δείξει ότι ήταν πιο πιθανό να ήταν μεγέθους 7,9 M.w. Επίσης, υπολογίζουν ότι το μέγιστο επίπεδο αντιληπτής έντασης του σεισμού έφτασε στο επίπεδο έντασης XI (11) της κλίμακας Μερκάλι, δηλαδή «ασύλληπτα καταστροφικός» [με μέγιστο επίπεδο στην κλίμακα Μερκάλι το XII (12), δηλαδή «ολική καταστροφή»]. Ενώ ήταν ο πιο θανατηφόρος σεισμός και η τρίτη θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία, έχουν και σεισμοί με σημαντικά υψηλότερα μεγέθη. Μετά τον σεισμό, οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν αρκετές φορές κάθε μήνα για μισό χρόνο.Στα χρονικά της Κίνας περιγράφεται με αυτόν τον τρόπο: Το χειμώνα του 1556, σημειώθηκε καταστροφικός σεισμός στις επαρχίες Σαανσί και Σανσί. Στην περιφέρεια Χουασίαν σημειώθηκαν διάφορες κακοτυχίες. Βουνά και ποτάμια άλλαξαν μέρη και καταστράφηκαν δρόμοι. Σε ορισμένα μέρη, το έδαφος ξαφνικά σηκώθηκε και σχημάτισε νέους λόφους ή βυθίστηκε απότομα και έγιναν νέες κοιλάδες. Σε άλλες περιοχές, ένα ρεύμα ξέσπασε σε μια στιγμή ή το έδαφος έσπασε και εμφανίστηκαν νέοι ρεματιές. Οι καλύβες, τα επίσημα σπίτια, οι ναοί και τα τείχη της πόλης κατέρρευσαν ξαφνικά. Ο σεισμός έπληξε άσχημα πολλές στήλες του Δάσους των Στηλών. Από τα 114 κλασικά πέτρινα Καϊτσένγκ, τα 40 έσπασαν από τον σεισμό.Ο μελετητής Τσιν Κέντα επέζησε από τον σεισμό και κατέγραψε λεπτομέρειες. Ένα συμπέρασμα που συνήγαγε ήταν ότι «στην αρχή ενός σεισμού, οι άνθρωποι σε εσωτερικούς χώρους δεν πρέπει να βγουν αμέσως. Απλά σκύψτε και περιμένετε. Ακόμα κι αν η φωλιά έχει καταρρεύσει, ορισμένα αυγά ενδέχεται να παραμείνουν άθικτα». Το κούνημα μείωσε το ύψος της Μικρής Παγόδας της Άγριας Χήνας στη Σιάν κατά τρία επίπεδα. Εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν εκείνη την εποχή σε τεχνητές σπηλιές κίτρινου ασβέστη σε ψηλούς βράχους στην περιοχή του οροπεδίου του κιτρινοχώματος. Το κιτρινόχωμα είναι το ασβεστούχο λασπώδες χώμα που οι ανεμοθύελλες έχουν εναποθέσει στο οροπέδιο με την πάροδο των αιώνων. Ο μαλακός κίτρινος ασβεστούχος πηλός σχηματίστηκε για χιλιάδες χρόνια λόγω του ανέμου που φυσάει τη λάσπη στην περιοχή από την έρημο Γκόμπι. Το κιτρινόχωμα είναι ένα πολύ επιρρεπές στη διάβρωση έδαφος που είναι ευαίσθητο στις δυνάμεις του ανέμου και του νερού. Το οροπεδίου του κιτρινοχώματος και το σκονισμένο έδαφος του καλύπτουν σχεδόν όλες τις επαρχίες Σανσί, Σαανσί και Κανσού, καθώς και τμήματα άλλων επαρχιών. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζούσε σε κατοικίες που ονομάζονται γιαοντόνγκ σε αυτούς τους βράχους. Αυτός ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για τον εξαιρετικά υψηλό αριθμό θανάτων. Ο σεισμός κατέρρευσε πολλές σπηλιές και προκάλεσε κατολισθήσεις, οι οποίες κατέστρεψαν ακόμη περισσότερες. Το κόστος των ζημιών που προκλήθηκαν από τον σεισμό είναι σχεδόν αδύνατο να καταμετρηθεί με σύγχρονους όρους. Ο αριθμός των νεκρών, ωστόσο, έχει παραδοσιακά δοθεί από 820.000 έως 830.000. Η συνοδευτική ζημία περιουσίας θα ήταν ανυπολόγιστη - μια ολόκληρη περιοχή της εσωτερικής Κίνας είχε καταστραφεί και εκτιμάται ότι σκοτώθηκε το 60% του πληθυσμού της περιοχής. Ο Πορτογάλος Δομινικανός μοναχός Γκασπάρ ντα Κρουζ, ο οποίος επισκέφθηκε τη Γκουανγκτζόου αργότερα το 1556, άκουσε για τον σεισμό και αργότερα τον ανέφερε στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του A Treatise of China (Μια πραγματεία της Κίνας, 1569). Θεώρησε τον σεισμό ως πιθανή τιμωρία για τις αμαρτίες των ανθρώπων και τον μεγάλο κομήτη του 1556 ως, πιθανώς, το σημάδι αυτής της καταστροφής (καθώς και ίσως το σημάδι της γέννησης του Αντίχριστου). Κατάλογος μεγαλύτερων σεισμών Κατάλογος σεισμών στην Κίνα Χοουά, Τσιάν-Τσουν; Χανμπ, Μου-Κανγκ; Τσαΐμπ, Μπάο-Λονγκ; Χανκ, Χενγκ-Γιουέ (1998), «Geomorphological observations of active faults in the epicentral region of the Huaxian large earthquake in 1556 in Shaanxi Province, China», Journal of Structural Geology 20 (5): 549–557, doi:10.1016/S0191-8141(97)00112-0 . Ερείπια του σεισμού της Χουασίαν Αρχειοθετήθηκε 2007-10-25 στο Wayback Machine.