Μπουένος Άιρες

Το Μπουένος Άιρες (ισπανικά: Ciudad Autónoma de Buenos Aires, Μπουένος Άιρες σημαίνει Καλοί Αέρες/Αέρηδες) είναι η πρωτεύουσα της Αργεντινής και η μεγαλύτερη πόλη και λιμάνι στη χώρα. Η αρχική ονομασία της πόλης ήταν Ciudad de la Santísima Trinidad y Puerto de Santa María del Buen Aire (Πόλη της Αγιοτάτης Τριάδας και Λιμάνι της Αγίας Μαρίας του Καλού Αέρα). Βρίσκεται στη Ν ακτή του Ρίο δε λα Πλάτα, στη ΝΑ ακτή της Νότιας Αμερικής, απέναντι από την Κολόνια δελ Σακραμέντο της Ουρουγουάης, με γεωγραφικές συντεταγμένες 34°40' Ν 58°24'Δ (-34.667, -58.40). Έντονα επηρεασμένο από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, το Μπουένος Άιρες αναφέρεται μερικές φορές ως "Παρίσι του νότου" ή "Παρίσι της Νότιας Αμερικής". Είναι μια από τις πιο περίπλοκες πόλεις στη Λατινική Αμερική, γνωστή για την αρχιτεκτονική, τη νυχτερινή ζωή και τα πολιτιστικά δρώμενα. Είναι επίσης από τις πιο πλούσιες πόλεις της Λατινικής Αμερικής, με μεγάλη μεσαία τάξη και μεγάλο αριθμό κατοίκων με ανώτερη εκπαίδευση. Μετά τις εσωτερικές συγκρούσεις του 19ου αιώνα, το Μπουένος Άιρες ομοσπονδοποιήθηκε και διαχωρίστηκε από την Επαρχία του Μπουένος Άιρες. Τα δημοτικά όρια επεκτάθηκαν και περιέλαβαν τις πρώην πόλεις Μπελγράνο και Φλόρες, οι οποίες σήμερα αποτελούν συνοικίες του Μπουένος Άιρες. Οι Αργεντίνοι συχνά αποκαλούν την πόλη Ομόσπονδη Πρωτεύουσα (Capital Federal) για να διαχωρίσουν την πόλη από την ομώνυμη επαρχία. Βάσει του Συντάγματος του 1994, το Μπουένος Άιρες είναι αυτόνομη πόλη.

 Το 1996, με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1994, η πόλη απέκτησε διοικητική αυτονομία και έγιναν οι πρώτες δημαρχιακές εκλογές (ο τίτλος της θέσης άλλαξε σε "Κυβερνήτη"). Νικητής ήταν ο Φερνάντο ντε λα Ρούα, ο οποίος αργότερα εξελέγη Πρόεδρος της χώρας. Ο διάδοχος του Ντε λα Ρούα, ο Ανίμπαλ Ιμπάρρα, κέρδισε δυο εκλογές, όμως καθαιρέθηκε στις 6 Μαρτίου 2006, ως αποτέλεσμα της πυρκαγιάς που είχε ξεσπάσει στο θέατρο República Cromagnon, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους σχεδόν 200 άνθρωποι. Η δημαρχία μεταβιβάστηκε στον Χόρχε Τέλερμαν, ο οποίος ήταν δημαρχεύων από τον Δεκέμβριο του 2005. Το Μπουένος Άιρες εκπροσωπείται στη Γερουσία από τρεις γερουσιαστές (από τον Αύγουστο του 2006, ο Ροδόλφο Τερράνιο, η Μαρία Λεγκισαμόν και η Βίλμα Ιμπάρρα). Επιπλέον, οι δημότες του Μπουένος Άιρες εκλέγουν 25 μέλη της Βουλής της χώρας. Η πόλη χωρίζεται σε 48 μπάρριος (συνοικίες) για διοικητικούς σκοπούς. Ο διαχωρισμός αυτός αρχικά βασίστηκε στις καθολικές ενορίες, αλλά από τη δεκαετία του 1940 και μετά έγιναν πολλές τροποποιήσεις. Βάσει πιο πρόσφατου διοικητικού διαχωρισμού, η πόλη χωρίστηκε σε 15 κομούνας (κοινότητες). Οι πιο γραφικές και γνωστές συνοικίες είναι η Λα Μπόκα, το Σαν Τέλμο, η Ρεκολέτα, το Παλέρμο και το Πουέρτο Μαδέρο. Οι κάτοικοι του Μπουένος Άιρες είναι γνωστοί ως porteños (πορτένιος - άνθρωποι του λιμανιού), ενδεικτικό της μεγάλης ιστορικής σημασίας που είχε το λιμάνι στην ανάπτυξη της πόλης και του έθνους, ή bonaerenses. Σύμφωνα με την απογραφή, η ίδια η πόλη έχει πληθυσμό 2.776.138 κατοίκους, ενώ το μητροπολιτικό Μπουένος Άιρες έχει περισσότερους από 12,4 εκατομμύρια κατοίκους. Ο πληθυσμός της ίδιας της πόλης παραμένει στάσιμος από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, λόγω της υπογεννητικότητας και της μετακίνησης πληθυσμού στα προάστια. Οι περισσότεροι πορτένιος κατάγονται από την Ευρώπη, με πιο συχνή την προέλευση από την Ισπανία (κυρίως τις περιοχές Γαλικία, Αστούριας και Χώρα των Βάσκων) και την Ιταλία (κυρίως τις περιοχές Καλαβρία, Λιγουρία, Πιεμόντε και Νάπολη). Άλλες ευρωπαϊκές χώρες προέλευσης περιλαμβάνουν τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Πολωνία, την Ιρλανδία, τη Γαλλία, την Κροατία και την Αγγλία. Τη δεκαετία του 1990 υπήρξε μικρό κύμα μετανάστευσης από τη Ρουμανία και την Ουκρανία. Υπάρχει μια μικρή μειονότητα μιγάδων από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας. Μετά τα μέσα του 20ού αιώνα ο πληθυσμός αυτός αυξήθηκε, κυρίως λόγω μεταναστευτικής εισροής στο Μπουένος Άιρες από την επαρχία και γειτονικές χώρες όπως τη Βολιβία, το Περού και την Παραγουάη. Κοινότητες Αράβων, κυρίως από τη Συρία και τον Λίβανο είχαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης από τις αρχές του 20ού αιώνα. Η εβραϊκή κοινότητα του Μπουένος Άιρες αριθμεί γύρω στα 150.000 μέλη και είναι η μεγαλύτερη στη Λατινική Αμερική. Οι περισσότεροι κατάγονται από την Ανατολική Ευρώπη (Ασκενάζι), αν και υπάρχουν και αρκετοί Σεφαρδίτες, κυρίως από τη Συρία. Η πρώτη μεγάλη κοινότητα ανατολικοασιατών στο Μπουένος Άιρες ήταν οι Ιάπωνες, κυρίως από την Οκινάουα. Παραδοσιακά, οι Ιαπωνο-Αργεντίνοι ήταν γνωστοί για την καλλιέργεια φυτών. Στην ίδια την πόλη σχεδόν μονοπωλούσαν τα στεγνοκαθαριστήρια. Οι μετέπειτα γενεές διείσδυσαν σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων. Από τη δεκαετία του 1970 υπάρχει συνεχές και σημαντικό ρεύμα μετανάστευσης από την Κίνα και την Κορέα. Η τυπική μουσική της πόλης του Μπουένος Άιρες είναι το ταγκό. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι καθολικοί. Το Μπουένος Άιρες είναι η έδρα του καθολικού επισκόπου (με δικαιοδοσία σε όλη την Αργεντινή), καθώς και διαφόρων ορθοδόξων και αγγλικανών ιεραρχών. Οι ευαγγελικές εκκλησίες αυξάνονται διαρκώς από τη δεκαετία του 1980. Σημαντικές κοινότητες Εβραίων και μουσουλμάνων υπάρχουν στην πόλη για πάνω από 100 χρόνια. Το Μπουένος Άιρες φιλοξενεί τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στη Λατινική Αμερική. Το Μπουένος Άιρες χαρακτηρίζεται από υγρό υποτροπικό κλίμα, με πολύ θερμά και υγρά καλοκαίρια, και ήπιους χειμώνες. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος όπου η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται στους 25.1 βαθμούς Κελσίου. Συχνά επικρατούν θερμοκρασίες από 28 έως 31 βαθμούς κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ κατά τη νύχτα κυμαίνονται από 16 έως 21. Τα κύματα καύσωνα που προέρχονται από τη Βραζιλία, μπορούν περιστασιακά να ανεβάσουν τη θερμοκρασία πάνω από τους 35 βαθμούς, ωστόσο η πόλη εξακολουθεί να έχει σύντομα διαστήματα λιγότερο θερμών ανέμων. Η σχετική υγρασία είναι 64 με 70% το καλοκαίρι. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν 43.3 βαθμοί στις 29 Ιανουαρίου του 1957. Οι περίοδοι μεταξύ του Σεπτεμβρίου και τα μέσα Δεκεμβρίου (άνοιξη), και τα μέσα Μαρτίου με μέσα Ιουνίου (φθινόπωρο) είναι γενικά ήπιες, με μέσες θερμοκρασίες περίπου 17 βαθμών Κελσίου και συχνές καταιγίδες. Οι χειμώνες είναι εύκρατοι, αν και στις ημιαστικές περιοχές συχνά επικρατεί παγετός από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, σε αντίθεση με τις κεντρικές περιοχές του Μπουένος Άιρες. Τα επίπεδα υγρασίας την περίοδο αυτή φτάνουν πάνω από 70%, κάτι που προκαλεί την εμφάνιση πυκνής ομίχλης. Ο Ιούλιος είναι ο μήνας με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες, με μέση θερμοκρασία 10.9 βαθμών, και με τα κρύα ρεύματα αέρα που προέρχονται από την Ανταρκτική να εμφανίζονται σχεδόν κάθε χρόνο. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στην πόλη ήταν −5.4 βαθμοί στις 9 Ιουλίου του 1918. Η χιονόπτωση αποτελεί πολύ σπάνιο φαινόμενο στην πόλη, με την πιο πρόσφατη -έως το 2016- να έχει συμβεί στις 9 Ιουλίου του 2007 όταν ολόκληρη η χώρα πλήχτηκε από σφοδρές χιονοθύελλες και έντονη χιονόπτωση, με το έτος αυτό να είναι και το πλέον κρύο των τελευταίων 30 ετών, και η χιονόπτωση να είναι η μεγαλύτερη στην πόλη των τελευταίων 89 ετών.Η πόλη δέχεται 1214.6 χιλιοστά βροχής ανά έτος, με τις βροχοπτώσεις -ενίοτε μαζί με χαλαζόπτωση- να συμβαίνουν καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Buenos Aires