Ιωάννα του Κεντ

Η Ιωάννα, 4η κόμισσα του Κεντ και 5η βαρόνη του Λίντελ (29 Σεπτεμβρίου 1328 - 7 Αυγούστου 1385) γνωστή ως «η ισχυρή κυρία του Κεντ» ήταν σύζυγος του Εδουάρδου, του μαύρου πρίγκηπα μεγαλύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και μητέρα του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας. Η Ιωάννα ήταν κόρη του Εδμόνδου του Γούντστοκ, 1ου κόμη του Κεντ και της Μαργαρίτας Γουέι, 3ης βαρόνης του Λίντελ. Ο πατέρας της ήταν γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας από τη δεύτερη σύζυγο του Μαργαρίτα της Γαλλίας κόρη του Φιλίππου του Τολμηρού. Ο πατέρας της υποστήριξε τον ετεροθαλή αδελφό του Εδουάρδο Β΄ που ήρθε σε σκληρή σύγκρουση με τη σύζυγο του Ισαβέλλα της Γαλλίας και τον ερωμένο της Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ο κόμη του Μαρς. Ο Εδμόνδος του Γούντστοκ εκτελέστηκε μετά την ανατροπή του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας και η σύζυγος του Μαργαρίτα Γουέι φυλακίστηκε στο κάστρο του Αραντέλ με τα παιδιά της, η Ιωάννα ήταν τότε μόλις δυο ετών.

 Όταν ο νεαρός Εδουάρδος Γ΄ ενηλικιώθηκε και πήρε την κατάσταση στα χέρια του ανέτρεψε τη μητέρα του με τους σφετεριστές και πήρε τη μικρή του ξαδέλφη υπό την προστασία του, η νέα βασίλισσα Φιλίππη του Αινώ ήταν επίσης δεύτερη ξαδέλφη της Ιωάννας. Σε ηλικία 12 ετών (1340) παντρεύτηκε μυστικά τον Τόμας Χόλλαντ, κόμη του Κεντ χωρίς συγκατάθεση του βασιλιά κάτι απαραίτητο για τις βασιλικές οικογένειες της εποχής. Τον επόμενο χειμώνα ενώ ο σύζυγος της απουσίαζε στο εξωτερικό (1341) οι συγγενείς της την πίεσαν να παντρευτεί τον Γουλιέλμο Μοντακιού γιο και διάδοχο του 1ου κόμη του Σόλσμπερι, η Ιωάννα δεν ομολόγησε τον γάμο της με τον Τόμας επειδή φοβήθηκε ότι θα τον εκτελέσουν με την επιστροφή του. Μερικά χρόνια αργότερα ο Τόμας επιστρέφοντας οριστικά από τις Σταυροφορίες ομολόγησε τη σχέση και τον μυστικό γάμο του με την Ιωάννα, ο κόμης του Σόλσμπερι συνέλαβε την Ιωάννα και την κράτησε αιχμάλωτη σπίτι του. Ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ ακύρωσε τον δεύτερο γάμο της Ιωάννας νομιμοποιώντας τον πρώτο της γάμο Ιωάννας με τον Τόμας Χόλλαντ (1349), έζησε τα επόμενα 11 χρόνια μαζί του μέχρι τον θάνατο του (1360). O Εδουάρδος, ο μαύρος πρίγκιπας την ερωτεύτηκε εκφράζοντας σφοδρή επιθυμία να την παντρευτεί, ο έρωτας φάνηκε σε μια επιγραφή που ο μαύρος πρίγκηπας έγραψε για την ίδια σε ένα ασημένιο κύπελλο που είχε πάρει λάφυρο στις νεανικές στρατιωτικές του εκστρατείες. Οι γονείς του Εδουάρδος Γ΄ και Φιλίππη εξέφρασαν σοβαρές αντιρρήσεις για τον γάμο αυτό για δυο λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι ο γάμος της με τον κόμη του Σόλσμπερι δεν είχε διαλυθεί και μπορούσε να νομιμοποιήσει τα παιδιά τους σαν δικά του, ο δεύτερος λόγος ήταν οι πολύ στενοί δεσμοί αίματος αφού ήταν πρώτη ξαδέλφη του βασιλιά. Ο πρώτος μυστικός γάμος έγινε το 1360, οι γονείς του συμβιβάστηκαν μετά την επέμβαση του πάπα ο οποίος έδωσε ολική απαλλαγή στο ζεύγος για τους δεσμούς συγγένειας. Η επίσημη γαμήλια τελετή έγινε στο κάστρο του Ουίνδσορ (10 Οκτωβρίου 1361) παρουσία των γονέων του μαύρου πρίγκιπα και του Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι. Την επόμενη χρονιά (1362) ο σύζυγος της χρίστηκε δούκας της Ακουιτανίας από τον πατέρα του, η Ακουιτανία ήταν επαρχία του Αγγλικού βασιλείου από τον γάμο του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας με την Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Το νεαρό ζευγάρι μετακινήθηκε στο Μπορντό όπου έζησε τα επόμενα 9 χρόνια και εκεί γεννήθηκαν οι δυο γιοι τους, επέζησε μονάχα ο μικρότερος Ριχάρδος που διαδέχθηκε τον παππού του. Η πιο σημαντική μάχη του συζύγου της ήταν η αποκατάσταση στον θρόνο του Πέτρου της Καστίλης που είχε ανατραπεί από τον σφετεριστή ετεροθαλή αδελφό του Ερρίκο Β΄ της Καστίλης, ο Πέτρος δεν είχε χρήματα να τον πληρώσει και όταν έχασε την υποστήριξη του μαύρου πρίγκιπα δολοφονήθηκε από τον αδελφό του. Ο μαύρος πρίγκηπας είχε μεγάλη ανάγκη από χρήματα επειδή οι εξεγέρσεις των κατοίκων ήταν ασταμάτητες λόγω της αυταρχικής του πολιτικής, την περίοδο που απουσίαζε από την Ακουιτανία υπήρχε κίνδυνος ανατροπής του. Ο μαύρος πρίγκιπας δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του δούκα της Ακουιτανίας λόγω της ασθένειας του και επέστρεψε στον πατέρα του στην Αγγλία (1371). Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην τελευταία αποτυχημένη εκστρατεία του πατέρα του στη Γαλλία (1372), από τότε η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε έντονα μέχρι τον θάνατο του (1376). Την επόμενη χρονιά πέθανε και ο πεθερός της Εδουάρδος Γ΄ (21 Ιουνίου 1377) και τον διαδέχθηκε ο γιος της Ριχάρδος Β΄ μόλις 10 ετών, ο γιος της όταν ενηλικιώθηκε βρέθηκε αντιμέτωπος με την "Επανάσταση των Χωρικών". Η Ιωάννα ήταν ήρεμη και αγαπητή δύναμη στους Άγγλους ως βασιλομήτωρ και μπόρεσε σε πολλές περιπτώσεις να συγκρατήσει τα λαϊκά πλήθη που είχαν εξεγερθεί στον αυταρχικό γιο της λόγω της αγάπης για την ίδια. Αναφέρθηκε περίπτωση μετά την επιστροφή της από προσκύνημα στο ιερό του Μπέκετ (1381) συνάντησε εξαγριωμένους διαδηλωτές οι οποίοι όχι μόνο δεν την ενόχλησαν αλλά τη χαιρέτησαν με φιλιά και της πρόσφεραν προστασία για το υπόλοιπο ταξίδι. Ο Σερ Τζων Χόλλαντ γιος της Ιωάννας από τον πρώτο γάμο συγκρούστηκε με τον Σερ Ραλφ Στάφορντ, γιο του δεύτερου κόμη του Στάφορντ (1385) που ήταν ευνοούμενος της βασίλισσας Άννας της Βοημίας. Ο Ραλφ Στάφορντ σκοτώθηκε και ο Σερ Τζων Χόλλαντ κατέφυγε στο ιερό του Αγίου Ιωάννη στο Μπέβερλι, ο Ριχάρδος Β΄ επέστρεψε διέταξε την εκτέλεση του. Η βασιλομήτωρ πριν εκτελέσουν τον Τζων Χόλλαντ παρακάλεσε τον Ριχάρδο Β΄ να μείνει 4 μέρες μαζί του, ο Ριχάρδος το δέχθηκε αλλά την πέμπτη μέρα πριν την εκτέλεση του πέθανε η ίδια η Ιωάννα από τη λύπη της. Ο Ριχάρδος συγκινημένος από τον θάνατο της μητέρας του χάρισε τη ζωή στον ετεροθαλή αδελφό του και τον έστειλε για προσκύνημα στους Άγιους Τόπους. Με τον πρώτο σύζυγο της Τόμας Χόλλαντ, 1ο κόμη του Κεντ απέκτησε: Τόμας Χόλλαντ, 2ος κόμης του Κεντ Τζων Χόλλαντ, 1ος δούκας του Έξετερ Ιωάννα Χόλλαντ, δούκισσα της Βρετάνης, παντρεύτηκε τον δούκα Ιωάννη Δ΄ της Βρετάνης Ματθίλδη Χόλλαντ, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ούγο Κουρτεναί, εγγονό του Ούγου Κουρτεναί, 10ου κόμη του Ντέβον και σε δεύτερο γάμο τον Ουαλερανός Γ΄ του Λουξεμβούργου-Λινί Έντμοντ ΧόλλαντΜε τον δεύτερο σύζυγο της Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκηπα απέκτησε: Εδουάρδος του Ανγκουλέμ. Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας. Tait, James (1892). "Joan". Dictionary of National Biography. 29: 392–393. The Times Kings & Queens of The British Isles by Thomas Cussans (page 92) Wentersdorf, Karl P. (1979). "The clandestine marriages of the Fair Maid of Kent". Journal of Medieval History.