IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μονή Δισκουρίου

Η μονή Δισκουρίου είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στο δήμο Μυλοποτάμου, Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Έχει φρουριακό χαρακτήρα, αλλά η μορφή της έχει αλλοιωθεί από επεμβάσεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960.

 Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση στη θέση υπήρχε αρχαίο ιερό αφιερωμένο στους Διόσκουρους. Κοντά στη μονή βρίσκεται τοιχογραφημένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο. Η μονή αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630. Πιθανόν βομβαρδίστηκε το 1646, κατά τη διάρκεια του ενετοτουρκικού πολέμου. Η μονή γνώρισε περίοδο ακμής κατά τη διάρκεια των οθωμανικών χρόνων. Το 1658 μια χριστιανή με το όνομα Φλώρα δώρησε την περιουσία της στη μονή. Παράλληλα συγκέντρωσε αριθμό κωδίκων. Ένας από αυτούς, χρονολογουμένος στο 1794, γράφηκε από τον Γεώργιο Γουνάλε.Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η μονή πυρπολήθηκε από τους Οθωμανούς. Μετά την επανάσταση η μονή αποκαταστάθηκε από τους μοναχούς Συμεών και Mελέτιος, αλλά ο σεισμός του 1856 προκάλεσε μεγάλες ζημιές. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, η μονή διετέλεσε έδρα της επαναστατικής επιτροπής και παράλληλα ήταν αποθήκη τροφίμων και όπλων, ιατρείο και χώρος φιλοξενίας. Γι' αυτή τη δράσης της η μονή πυρπολήθηκε ξανά από τους Οθωμανούς το 1869. Η μονή άρχισε να ανακατασκευάζεται ξανά και το 1881 είχε τρεις μοναχούς και τέσσερις κοσμικούς, αλλά το 1897 στη μονή έμεναν μόνο τρεις μοναχοί, έτσι το 1900 κρίθηκε διαλυτέα, αλλά οι μοναχοί συνέχισαν να κατοικούν σε αυτή. Το 1935 προσαρτήθηκε στη Μονή Χαλέπας. Το 1993 εγκαταστάθηκε στη μονή ένας μοναχός. Στη μονή βρίσκεται η εικόνα του Αγίου Γεωργίου, στην οποία ορκίζονταν οι κτηνοτρόφοι για θέματα ζωοκλοπών, λέγοντας όρκο. Η εικόνα έχει την επιγραφή «Aυτή η εικών υπάρχει της Μονής του Δισκουρίου. Γέγονε δι’ εξόδων του θεοφιλεστάτου Αγίου Pεθύμνης και Aυλοποτάμου κυρίου Kαλλινίκου, ου ταις αγίαις πρεσβείαις μνήσθητι Xριστέ Bασιλεύ εν τη βασιλεία σου μετά γονέων και αδελφών αυτού.»
Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας

Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας είναι μία από τις Μητροπόλεις των Επαρχιών του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Έδρα της είναι το Γουέλινγκτον (Wellington), η πρωτεύουσα της Νέας Ζηλανδίας. Ο επίσημος τίτλος του μητροπολίτη είναι Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας, υπέρτιμος και έξαρχος Ωκεανίας.

 Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας ιδρύθηκε το 1970 με απόσπαση από την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ως Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας και Εξαρχία Ινδιών, Κορέας και Ιαπωνίας, αφού αρχικά περιλάμβανε, εκτός από τη Νέα Ζηλανδία, και τις περισσότερες χώρες της Νότιας και Ανατολικής Ασίας. Το 1996 αποσπάσθηκε από αυτήν η Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ (Κίνα, Ινδία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Κινεζική Ταϊπέι και οι χώρες της ΝΑ Ασίας) και το 2004 η Μητρόπολη Κορέας (Κορέα, Ιαπωνία). Το 2005 στη Μητρόπολη εντάχθηκαν τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού Φίτζι, Τόνγκα και Σαμόα, μαζί με τα μικρότερα νησιωτικά συμπλέγματα. Το ποίμνιο της ανέρχεται σε 10.000 περίπου πιστούς, κυρίως Έλληνες μετανάστες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς. Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας έχει χαρακτηρισθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Ιεραποστολική. Πέραν της εσωτερικής ιεραποστολής για τους Ορθοδόξους, διοργανώνεται και η ιεραποστολή προς τους υπόλοιπους κατοίκους της Νέας Ζηλανδίας (λευκούς και Μαορί) και τους κατοίκους των νησιών Φίτζι, Τόνγκα, Σαμόα και των υπόλοιπων νησιωτικών συμπλεγμάτων του Νότιου Ειρηνικού. Μητροπολίτες έχουν διατελέσει οι: Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας είναι οργανωμένη ως ακολούθως: Η επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης. Ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας στο Facebook H Ορθοδοξία στη Νέα Ζηλανδία, τα νησιά Φίτζι, Τόγκα και Σαμόα. Σεβ. Μητροπολίτης κ. Μύρωνας. Το Μήνυμα της Αγάπης και της Διαφορετικότητας από την Ωκεανία Ημερολόγιον του Οικουμενικού Πατριαρχείου έτους 2007, έκδοση Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας
Λιλάντρα Νεραμάνι

Η Λιλάντρα Νεραμάνι (αγγλικά: Lilandra Neramani) είναι φανταστική χαρακτήρας κόμικς της Marvel Comics. Αυτοκράτειρα της εξωγήινης φυλής των Shi'ar και σύντροφος του αρχηγού και μέντορα των X-Men, Καθηγητή Χ, η Λιντάρα εμφανίζεται συνήθως στις σελίδες των κόμικς που συνδέονται με την ως άνω ομάδα μεταλλαγμένων. Η Λιντάρα και ο Εξέβιερ υπήρξαν παντρεμένοι, ωστόσο ο γάμος τους ακυρώθηκε μετά τις εξελίξεις με την Cassandra Nova. Η πρώτη εμφάνιση της έγινε στο τεύχος The Uncanny X-Men vol. 1 #97 (1976), καθιστώντας την πρώτο μέλος της φυλής των Shi'ar που παρουσιάζεται σε κόμικ της Marvel. Ως Αυτοκράτειρα, η Λιντάρα προστατεύεται από την Αυτοκρατορική Φρουρά, της οποίας ηγείται ο Gladiator (Kallark). Από την ανάμιξή της στην ιστορία της Phoenix μέχρι σήμερα, η Λιντάρα έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο ως δευτερεύων χαρακτήρας στην ιστορία των X-Men. Ο έντονος συναισθηματικός δεσμός που τη συνδέει με τον Τσαρλς Εξέβιερ αποτέλεσε κεντρικό σημείο αναφοράς στην ανάπτυξη των δύο χαρακτήρων.

 Η Λιντάρα είναι αδελφή του D'Ken και του Deathbird, αλλά παρότι πρεσβύτερη των άλλων δύο, δεν της επιτράπηκε να καταλάβει το θρόνο καθώς κατηγορήθηκε για "ανείπωτα" εγκλήματα (τη δολοφονία της μητέρας και της αδελφής της) και εντέλει εξορίστηκε. Το θρόνο κατέλαβε ο D'Ken που σύντομα μετατράπηκε σε παρανοϊκό δικτάτορα. Η Λιντάρα ορίστηκε Μέγας Ναύαρχος του στόλου των Shi'ar, αλλά στράφηκε εναντίον του D'Ken όταν έμαθε τα σχέδιά του για τον κρύσταλλο Μ'κρααν. Κατηγορούμενη για προδοσία, η Λιντάρα κατέφυγε στη Γη για να ζητήσει βοήθεια από τους υπερήρωες του πλανήτη και στον τελικό αγώνα της κατά του D'Ken βρήκε συμμάχους της τους X-Men και τον Τσαρλς Εξέβιερ. Η Phoenix κατάφερε να ανατρέψει τα σχέδια του D'Ken και να αποκαταστήσει την ισορροπία του σύμπαντος που κινδύνευε να ανατραπεί από τον πανίσχυρο κρύσταλλο. Η Λιντάρα κατέλαβε το θρόνο με τον Εξέβιερ ως επίσημο σύμβουλό της, αλλά σύντομα η εξουσία της απειλήθηκε από την αδελφή της, το Πουλί του Θανάτου. Η Λιντάρα εξορίστηκε στη Γη, συμμάχησε με τους Starjammers του Corsair και με τη βοήθειά τους κατάφερε να επανακτήσει το θρόνο της. Ως μονάρχης, η Λιντάρα ανέλαβε σημαίνοντα ρόλο στις διαγαλαξιακές υποθέσεις, πότε απασχολούμενη με την απειλή του Μαύρου Φοίνικα και πότε κατηγορώντας τον Ριντ Ρίτσαρντς ότι τόλμησε να σώσει τη ζωή του καταβροχθέα πλανητών Galactus.
Ολέγκ Γιαροσλάβιτς

Ο Ολέγκ Γιαροσλάβιτς ο γιος της Ναστάσιας, ουκραν. Олег Ярославович Настасіч (μετά το 1161 - 1189) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Γαλικίας ήταν πρίγκιπας της Γαλικίας (1187, 89).

 Ήταν νόθος γιος τού Γιαροσλάβ τού νουνεχούς (osmomysl) και της ερωμένης του Ναστάσιας, κόρης ενός βογιάρου τού τόπου. Οι άλλοι βογιάροι την κατηγόρησαν για μαγεία και την έκαψαν· εξανάγκασαν τον Γιαροσλάβ να επαναφέρει τη νόμιμη σύζυγό του, που την είχε διώξει και να φυλακίσει τον Ολέγκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1187, αφήνοντας το Περεμίσλ στον μόνο νόμιμο γιο του Βλαντίμιρ Β΄ και όρισε τον Ολέγκ διάδοχό του στη Γαλικία, ζητώντας από τους κατοίκους να τον κρατήσουν ηγεμόνα τους. Όμως όταν απεβίωσε ο Βλαντίμιρ Β΄, ο Ολέγκ εκτοπίστηκε και ζήτησε τη συνδρομή τού Ρούρικ πρίγκιπα τού Σμολένσκ (4ου εξαδέλφου τού πατέρα του), αλλά δεν την έλαβε. Έτσι πήγε στον Καζιμίρ Β΄ της Πολωνίας τον δίκαιο. Ο Βλαντίμιρ Β΄ ήταν έκλυτος και ζούσε άσωτη ζωή· μάλιστα παντρεύτηκε τη σύζυγο ενός ιερέα. Όταν οι βογιάροι απείλησαν να την σκοτώσουν, ο Βλαντίμιρ Β΄ την πήρε με τους δύο γιους του και πήγαν στον Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Ένα μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει μία άλλη εκδοχή: ο Ολέγκ και ο Καζιμίρ Β΄ νίκησαν τον Βλαντίμιρ Β΄ και τον ανάγκασαν να φύγει στην Ουγγαρία· έτσι ο Καζιμίρ Β΄ εγκατέστησε τον Ολέγκ στη Γαλικία. Οι κάτοικοι της Γαλικίας τον δηλητηρίασαν και κάλεσαν τον Ρόμαν πρίγκιπα της Βολινίας (4ο εξάδελφο τού πατέρα του) να γίνει πρίγκιπας και της Γαλικίας. Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov – 1146–1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.
Μαρία Αντωνία των Δύο Σικελιών

Η Μαρία Αντωνία των Δύο Σικελιών (ιταλ. Maria Antonia di Borbone-Due Sicilie, Παλέρμο, 19 Δεκεμβρίου 1814 - Γκμούντεν, 7 Νοεμβρίου 1898) ήταν μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης και πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1833 - 1859), τέταρτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών και της συζύγου του Μαρίας Ισαβέλλας της Ισπανίας.

 Η Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Άννα έλαβε τα ονόματα Μαρία Αντωνία στη μνήμη της Μαρίας Αντουανέττας, αδελφής της γιαγιάς της, Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας. Όταν γεννήθηκε η οικογένεια της είχε μόλις μετακινηθεί στη Σικελία γιατί τα ναπολεόντεια στρατεύματα εισέβαλαν στο ηπειρωτικό τμήμα της χώρα. Λίγους μήνες αργότερα η οικογένεια της επέστρεψε στη Νάπολη ευχαριστώντας το Συνέδριο της Βιέννης. Είχε στενές σχέσεις με τον αδελφό της Φερδινάνδο Β΄, όπως και με την αδελφή της Μαρία Χριστίνα. Τoν Απρίλιο του 1859 ξέσπασε ο πόλεμος των Γάλλων και του Πεδεμοντίου κατά της Αυστρίας, ο σύζυγος Λεοπόλδος της κήρυξε ουδετερότητα αλλά η κυβέρνηση του μεγάλου δουκάτου έφτανε στο τέλος της. Τα στρατεύματα έδειχναν ανυποταξία και ο λαός χρησιμοποιούσε χυδαίες εκφράσεις εναντίον της Δούκισσας. Στις 27 Απριλίου τα εξαγριωμένα πλήθη ξεχύθηκαν στους δρόμους της Φλωρεντίας, ο Λεοπόλδος δραπέτευσε στην Μπολόνια δηλώνοντας παραίτηση υπέρ του μεγαλύτερου γιου τους Φερδινάνδου. Σε ηλικία 18 ετών παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ της Τοσκάνης, που ήταν κατά 17 χρόνια μεγαλύτερός της. Μαζί του απέκτησε: Μαρία Ισαβέλλα (1834 - 1901), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, Κόμη του Τράπανι. Φερδινάνδος Δ΄ (1835 - 1908), Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης. Μαρία Θηρεσία Αννουντσιάτα Ιωάννα Ιωσηφίνα Παυλίνα Λουίζα Βιργινία Απολλωνία Φιλομένα (1836 - 1838). Μαρία Χριστίνα Αννουντσιάτα Αγάθη Δωροθέα Ιωάννα Ιωσηφίνα Λουίζα Φιλομένα Άννα (1838 - 1849). Κάρολος Σαλβάτορ (1839 - 1892), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Μαρία Άννα Καρολίνα Αννουντσιάτα Ιωάννα Ιωσηφίνα Γαβριέλλα Θηρεσία Αικατερίνη Μαργαρίτα Φιλομένα (1840 - 1841). Ραϊνέριος Σαλβάτορ Μαρία Στέφανος Ιωσήφ Ιωάννης Φίλιππος Ιάκωβος Αντωνίνος Ζηνόβιος Αλοϋσιος Γκοντζάγκα (1842 - 1844). Μαρία Λουίζα (1845 - 1917), παντρεύτηκε τον Κάρολο του Ίζενμπεργκ-Μπύντινγκεν. Λουδοβίκος Σαλβάτορ (1847 - 1915), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Ιωάννης Σαλβάτορ (1852 - 1890), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
Ντζαμένα

Η Ντζαμένα (γαλλικά: N'Djamena, αραβικά: نجامينا‎ Niǧāmīnā), είναι η πρωτεύουσα του Τσαντ. Απαντάται και ως Τζαμένα. Το 2005 είχε γύρω στους 721.000 κατοίκους. Αποτελεί και τη μεγαλύτερη πόλη της αφρικανικής χώρας, όπως επίσης και λιμάνι στον ποταμό Σαρί. Συνδέεται με γέφυρα με την πόλη Κουσερί του Καμερούν. Είναι επίσης διοικητική επαρχία με ειδικό διάταγμα, που χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (arrondissements). Η Ντζαμένα είναι τοπική αγορά για ζώα, αλάτι, χουρμάδες και δημητριακά. Η κύρια βιομηχανική ασχολία είναι η επεξεργασία κρεάτων.

 Η αρχική ονομασία της πόλης ήταν Φορ Λαμί (Fort-Lamy) και ήταν αυτή που της έδωσε ο Γάλλος διοικητής Εμίλ Ζεντίλ στις 29 Μαΐου του 1900. Το όνομα προήλθε από τον Αμεντέ Φρανσουά Λαμί, στρατιωτικό που είχε φονευτεί στη μάχη του Κουσερί, λίγες ημέρες νωρίτερα. Η σημερινή ονομασία της πόλης σημαίνει "τόπος ηρεμίας" και δόθηκε από τον Πρόεδρο Φρανσουά Τομπαλμπαγιέ στις 6 Απριλίου του 1973. Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, η πόλη καταστράφηκε μερικώς το 1979 και ξανά το 1980. Στις 13 Απριλίου 2006 αντάρτες του Ηνωμένου Μετώπου για τη Δημοκρατική Αλλαγή επιτέθηκαν στην πόλη αλλά η επίθεση αυτή απωθήθηκε.Η πόλη έγινε ξανά στόχος επίθεσης από τους αντάρτες της Ένωσης Δυνάμεων για την Δημοκρατία και την Ανάπτυξη και του Συλλαλητηρίου Δημοκρατικών Δυνάμεων στις 2 Φεβρουαρίου 2008. Η επίθεση αυτή είχε απολογισμό δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, ενώ πολλοί άνθρωποι εκτοπίστηκαν στο γειτονικό Καμερούν. 1937 : 9.976 1940 : 12.552 1947 : 18.375 1968 : 126.483 1993 : 529.555 2005 : 721.000 Η πόλη έχει αρκετά αξιοθέατα, όπως Εθνικό Μουσείο, καθεδρικό ναό , πολλά τζαμιά και σχολεία, τεχνική σχολή, όπως επίσης και πανεπιστήμιο. Στα περίχωρα της πόλης βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ντζαμένα (κωδικός IATA NDJ). Τουλούζ, Γαλλία, από το 1980. Χάρτης Φωτογραφίες 1 Φωτογραφίες 2 Φωτογραφίες 3
Ρόντολφ Λιντ

Ο Ρούντολφ Λιντ (Rudolf Lindt) (16 Ιουλίου 1855 – 20 Φεβρουαρίου 1909), γνωστός συχνά με το φραγκοποιημένο όνομα Ρόντολφ Λιντ (Rodolphe Lindt), ήταν Ελβετός σοκολατοποιός και εφευρέτης. Δημιούργησε τη μάρκα Lindt της ελβετικής σοκολάτας και εφηύρε τη μηχανή ανάμειξης και άλλες διαδικασίες για τη βελτίωση της ποιότητας της σοκολάτας.

 Ο Λιντ γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1855 στη Βέρνη. Οι γονείς του ήταν ο φαρμακοποιός και πολιτικός, Γιόχαν Ρούντολφ Λιντ και η μητέρα του η Αμαλία Ευγενία Σάλχλι. Μεταξύ 1873 και 1875 έκανε μαθητεία στη Λωζάνη με την εταιρεία σοκολάτας Amédée Kohler & Fils, που στη συνέχεια διοικούνταν από τους γιους του Σαρλ-Αμεντέ Κολέρ. Το 1879 ίδρυσε το δικό του εργοστάσιο σοκολάτας στο Mattequartier, ένα τμήμα της Παλιάς Πόλης της Βέρνης.Τον Δεκέμβριο του 1879 πέτυχε να βελτιώσει την ποιότητα της σοκολάτας με την ανάπτυξη της μηχανής ανάμειξης, μιας συσκευής ανάδευσης που δίνει λεπτότερη συνοχή και αφήνει τα ανεπιθύμητα αρώματα να εξατμιστούν. Ήταν από τους πρώτους σοκολατοποιούς που πρόσθεσαν βούτυρο κακάο ξανά στη μάζα σοκολάτας. Αυτές οι δύο καινοτομίες συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην υψηλή ποιότητα της ελβετικής σοκολάτας. Το 1899, ο Λιντ πούλησε το εργοστάσιό του και το μυστικό της ανάδευσης στην Chocolat Sprüngli AG, η οποία από τότε διαπραγματεύεται ως Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG. Ο Σπρύνγκλι πλήρωσε 1,5 εκατομμύριο χρυσά φράγκα για τα δικαιώματα μάρκετινγκ και τη συνταγή. Hans Rudolf Schmid (1985), Lindt, Rudolf, 14, Berlin: Duncker & Humblot, σελ. 616–617 , (πλήρες κείμενο στο διαδίκτυο) Alex Capus: Patriarchen: Zehn Portraits. Albrecht Knaus Verlag, Μόναχο 2006, (ISBN 3-813502-73-2)
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαλαισίας

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαλαισίας, γνωστό και ως Σούπερ Λιγκ Μαλαισίας (μαλαϊκά: Liga Super Malaysia), αποτελεί την κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου ανδρών της Μαλαισίας. Την ευθύνη της διεξαγωγής της διοργάνωσης έχει η Football Malaysia LLP (FMLLP). Αποτελείται από 12 ομάδες και λειτουργεί σε σύστημα ανόδου και υποβιβασμού με τη Λίγκα Πρέμιερ Μαλαισίας (LP).

 Η εναρκτήρια περίοδος ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 2004. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από το Φεβρουάριο έως τον Οκτώβριο. Οι αγώνες αρχίζουν στις αρχές Φεβρουαρίου και διαρκούν μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, με διακοπή για ένα μήνα λόγω του Ραμαζανιού. Η κάθε ομάδα δίνει 22 αγώνες (εντός και εκτός έδρας), ενώ συνολικά για κάθε περίοδο διεξάγονται 132 αγώνες. Οι περισσότεροι αγώνες διεξάγονται τα Σάββατα, ενώ ορισμένοι αγώνες διεξάγονται τις καθημερινές. Η διοργάνωση δημιουργήθηκε το 2004 μετά την απόφαση της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Μαλαισίας (FAM) να ιδιωτικοποιήσει το πρωτάθλημα. Ως αποτέλεσμα, ιδρύθηκε η MSL Proprietary Limited με σκοπό να επιβλέπει τις εμπορικές πτυχές του πρωταθλήματος, αλλά δεν ιδιωτικοποιήθηκε πλήρως μέχρι το 2015, όταν δημιουργήθηκε η FMLLP στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Μαλαισίας. Η εταιρική σχέση αντιμετώπιζε και τις 24 ομάδες της Σούπερ Λιγκ και της Πρέμιερ Λιγκ, συμπεριλαμβανομένης της FAM ως διαχειριστικό εταίρο και της MP & Silva ως ειδικό εταίρο (συνολικός σύμβουλος μέσων ενημέρωσης και εμπορικός σύμβουλος της FAM) για να γίνουν ενδιαφερόμενα μέρη στην εταιρεία. Επίσημος ιστότοπος
Μοναδιαία πράξη

Στα μαθηματικά, μοναδιαία πράξη ή και μοναδιαίος τελεστής είναι η πράξη ή ο τελεστής που έχουν μόνο ένα όρισμα ή τελεσταίο αντίστοιχα. Αντιστοιχεί σε μια συνάρτηση με μία είσοδο.Συνήθως, οι μοναδιαίες πράξεις συμβολίζονται είτε με το σύμβολο πριν το όρισμα (π.χ. το +, - ή not), είτε με το σύμβολο μετά το όρισμα (π.χ. το παραγοντικό n ! {\displaystyle n!} ), είτε με συμβολισμό ως συνάρτηση (π.χ. sin ⁡ ( x ) {\displaystyle \sin(x)} , ή sin ⁡ x {\displaystyle \sin x} ). Στην περίπτωση της τετραγωνικής ρίζας, η οριζόντια γραμμή πάνω από το όρισμα επεκτείνεται για να καθορίσει το μέγεθος του ορίσματος, και έτσι δεν χρειάζονται παρενθέσεις.

 Οι μοναδιαίες πράξεις έχουν ένα μόνο όρισμα συνήθως αποτιμούνται πριν από κάθε άλλη πράξη. Για παράδειγμα, η μοναδιαία πράξη "αρνητικό": 3 − −2Εδώ το πρώτο '-' συμβολίζει την δυαδική πράξη της αφαίρεσης, ενώ το δεύτερο σύμβολο '-' συμβολίζει τη μοναδιαία πράξη του αρνητικού, που εφαρμόζεται στο δύο. Η παραπάνω έκφραση γράφεται πιο καθαρά: 3 − (−2) = 5Θεωρητικά υπάρχει και ένα μοναδιαίο θετικό πρόσημο για το 3, αλλά δεν χρειάζεται, αφού όλες οι απρόσημες τιμές θεωρούνται θετικές. (+2) = 2Το μοναδιαίο θετικό πρόσημο δεν αλλάζει την τιμή ενός αρνητικού αριθμού: (+(−2)) = (−2)Για να αλλάξει το πρόσημο της τιμής, χρησιμοποιείται το αρνητικό πρόσημο: (−(−2)) = (+2) η απόλυτη τιμή |x| στους πραγματικούς αριθμούς η συνάρτηση προσήμου ( s g n ( x ) {\displaystyle \mathrm {sgn} (x)} ) στους πραγματικούς αριθμούς η ύψωση σε συγκεκριμένη ακέραια δύναμη (τετράγωνο, κύβος, κλπ) στους πραγματικούς αριθμούς το παραγοντικό στους μη αρνητικούς ακεραίους οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις ( sin ⁡ x {\displaystyle \sin x} , cos ⁡ x {\displaystyle \cos x} , tan ⁡ x {\displaystyle \tan x} , cot ⁡ x {\displaystyle \cot x} , csc ⁡ x {\displaystyle \csc x} , sec ⁡ x {\displaystyle \sec x} ), και οι αντίστροφές τους, στους πραγματικούς αριθμούς ο φυσικός λογάριθμος ( ln ⁡ ( x ) {\displaystyle \ln(x)} ) στους πραγματικούς αριθμούς ο απλός λογάριθμος ( log ⁡ ( x ) {\displaystyle \log(x)} ) στους πραγματικούς αριθμούς η λογική πράξη της λογικής άρνησης σε λογικές τιμέςΓενικά μια μοναδιαία πράξη σε ένα δεδομένο σύνολο S {\displaystyle S} είναι μια συνάρτηση S → S {\displaystyle S\to S} , που λέγεται και ενδομορφισμός του S {\displaystyle S} .
Eurocup Basketball 2012-13

Το EuroCup 2012-2013 αποτελεί την 11η έκδοση της δεύτερης μεγαλύτερης διασυλλογικής διοργάνωσης στην ιεραρχία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μετά την Ευρωλίγκα. Η πρώτη φάση της κανονικής σεζόν έλαβε χώρα το διάστημα μεταξύ 7 Νοεμβρίου και 12 Δεκεμβρίου, ενώ η δεύτερη μεταξύ 9 Ιανουαρίου και 20 Φεβρουαρίου. Ο τελικός θα λάβει χώρα στις 13 Απριλίου 2013 στο Σαρλερουά.

 Οι ομάδες παίζουν μία φορά στην έδρα τους και μία φορά στην αντίπαλη έδρα.Η ομάδα που κάνει 2 νίκες ή νικάει με μεγαλύτερη διαφορά από την αντίπαλη προκρίνεται στο Final Four.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα της <<2ης ομάδας>> σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα. Οι ομάδες παίζουν μία φορά στην έδρα τους και μία φορά στην αντίπαλη έδρα.Η ομάδα που κάνει 2 νίκες ή νικάει με μεγαλύτερη διαφορά από την αντίπαλη προκρίνεται στον τελικό του Eurocup.Οι πρώτοι αγώνες θα πραγματοποιηθούν στις 19-20 Μαρτίου 2013 ενώ οι δεύτεροι 26-27 Μαρτίου 2013.
Βασίλειο της Ιταλίας

Το Βασίλειο της Ιταλίας (ιταλικά:Regno d'Italia) ήταν ένα κράτος που ιδρύθηκε το 1861 όταν ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ιταλίας. Το κράτος δημιουργήθηκε από την ενοποίηση της Ιταλίας υπό την επιρροή του βασιλείου της Σαρδηνίας. Το κράτος υφίσταται μέχρι το 1946 όταν οι Ιταλοί προτίμησαν ένα δημοκρατικό σύνταγμα.

 Η Ιταλία κήρυξε πόλεμο στην Αυστρία με σύμμαχο την Πρωσία το 1866: παρά τη σχετική αποτυχία της αποστολής, η Ιταλία έλαβε το Βένετο μετά τη νίκη του Όττο φον Μπίσμαρκ. Ιταλικά στρατεύματα μπήκαν στη Ρώμη το 1870 δίνοντας τέλος σε περισσότερα από χίλια χρόνια παπικής εξουσίας. Η Ιταλία δέχτηκε την πρόταση του Μπίσμαρκ να ενταχθεί σε τριπλή συμμαχία με τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία το 1882. Όμως παρ'όλο που οι σχέσεις με το Βερολίνο ήταν φιλικές, η συμμαχία με τη Βιέννη παρέμεινε καθαρά επίσημη καθώς τα ιταλικά εδάφη του Τρέντοκαι της Τεργέστης παρέμειναν υπό αυστροουγγαρική κυριαρχία. Έτσι το 1915 η Ιταλία δέχτηκε τη Βρετανική πρόσκληση να ενταχθεί με τους Συμμάχους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς οι δυτικοί σύμμαχοι υποσχέθηκαν στην Ιταλία εδαφική εξάπλωση (έναντι της Αυστροουγγαρίας). Η νίκη στον πόλεμο έδωσε στην Ιταλία μία μόνιμη θέση στο συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών. Η Ιταλία έγινε φασιστική την περίοδο της εξουσίας του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος την περίοδο 1922-1943 με δικτάτορα τον Μπενίτο Μουσολίνι. Οι φασίστες επέβαλλαν απολυταρχική διοίκηση διέλυσαν την πολιτική και πνευματική αντίσταση, ενώ πρόβαλαν τον οικονομικό μοντερνισμό, τις παραδοσιακές ηθικές κοινωνικές αξίες και την επαναπροσέγγιση με την Καθολική εκκλησία. Το φασιστικό καθεστώς πέρασε από έξι φάσεις. Η πρώτη φάση 1923-25 ήταν μια συνέχιση του κοινοβουλευτικού συστήματος, μολονότι υπήρχε μία νόμιμα οργανωμένη φασιστική εκτελεστική εξουσία.Η δεύτερη φάση ήταν η περίοδος 1925-1929. Η τρίτη φάση ήταν η περίοδος 1929-1934. Η τέταρτη φάση, 1935-40 χαρακτηρίστηκε από επιθετική εξωτερική πολιτική, πόλεμο στην Αιθιοπία, που ξεκίνησε από τα ιταλικά εδάφη στη Σομαλία και την Ερυθραία, εναντιώσεις με την Κοινωνία των Εθνών και οικονομική άνοδο. Η πέμπτη φάση ήταν εκείνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ η τελευταία φάση ήταν εκείνη της γερμανικής ηγεσίας το 1943-45. Η Ιταλία συμμάχησε με τη Ναζιστική Γερμανία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το 1943. Άλλαξε στρατόπεδο και υποστήριξε τους Συμμάχους μετά την απομάκρυνση του Μουσολίνι και των στρατευμάτων του από τη νότια, συμμαχικά ελεγχόμενη Ιταλία. Η βόρεια Ιταλία παρέμεινε πιστή στον Μουσολίνι και τα φασιστικά ιδεώδη και λειτούργησε ως γερμανικό προτεκτοράτο, η λεγόμενη Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία. Με τη λήξη του πολέμου και την ήττα του Άξονα η λαϊκή δυσαρέσκεια οδήγησε σε συνταγματικό δημοψήφισμα όπου η πλειοψηφία του λαού τάχθηκε κατά της μοναρχίας. Έτσι η Ιταλία εγκατέλειψε τη μοναρχία και πήρε τη σημερινή δημοκρατική της μορφή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kingdom of Italy (1861-1946) στο Wikimedia Commons
Ισαβέλλα του Κρόυ

Η Ισαβέλλα (γερμ. Isabel von Croÿ, 27 Φεβρουαρίου 1856 - 5 Σεπτεμβρίου 1931) από τον Οίκο του Κρόυ ήταν κόρη του Δούκα του Κρόυ και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας & δούκισσα του Τέσσεν.

 Η Ισαβέλλα Εδβίγη Φραγκίσκη Ναταλία ήταν κόρη του Ροδόλφου του Κρόυ και της Ναταλίας του Λιν. Παντρεύτηκε το 1878 τον Φρειδερίκο της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν, και είχε τέκνα: Μαρία Χριστίνα (1879 - 1962), παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ του Ζαλμ-Ζαλμ. Μαρία Άννα (1882 - 1940), παντρεύτηκε τον Ηλία της Πάρμα. Μαρία Ερριέττα (1883 - 1956), παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ. Ναταλία Μαρία (1884 - 1898). Στεφανία Μαρία Ισαβέλλα (1886 - 1890). Γαβριέλλα Μαρία Θηρεσία (1887 - 1954). Ισαβέλλα (1887 - 1973), παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Βαυαρίας. Μαρία Αλίκη (1893 - 1962), παντρεύτηκε τον Φρήντριχ Βάλντμποττ, Βαρόνο φον Μπάσσενχαϊμ. Αλβέρτος Φραγκίσκος (1897 - 1955), Αρχιδούκας της Αυστρίας και Δούκας του Τέσσεν. Radziwill, Catherine (1916). The Austrian Court From Within. London: Cassel and Company, LTD. ISBN 1-4021-9370-X.
419 π.Χ.

Το έτος 419 π.Χ. ήταν ένα έτος του προ-Ιουλιανού Ρωμαϊκού ημερολογίου. Τότε, ήταν γνωστό ως Έτος του Δικαστηρίου των Λανάτους, Ρούτιλους, Τρισίπιτινους και Αξίλλα (ή, πιο σπάνια, έτος 335 Ab urbe condita). Η ονομασία 419 π.Χ. για το έτος αυτό έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν η ημερολογιακή εποχή του μ.Χ. έγινε η διαδεδομένη μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.

 Παρά την ισχύ της ειρήνης του Νικιά, ο βασιλιάς της Σπάρτης Άγις Β΄ συγκεντρώνει έναν ισχυρό στρατό και κατηφορίζει στο Άργος πραγματοποιώντας την πορεία το το βράδυ από το βορρά. Οι συμμαχικές του Βοιωτικές δυνάμεις αποτυγχάνουν, αλλά είναι σε θέση να συνάψει μια συνθήκη με το Άργος. Παρουσιάζεται η Ανδρομάχη, έργο του Ευριπίδη. Παρουσιάζεται η Ηλέκτρα, έργο του Σοφοκλή. Το έργο παίρνει το θέμα του από τους Χοηφόρους του Αισχύλου.
Λουντοβίκ Γκοτέν

Ο Λουντοβίκ Γκοτέν(γεννημένος στις 5 Ιουλίου 1985 στις Αμπίμ), είναι ένας Γάλλος ποδοσφαιριστής από την Γουαδελούπη, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την ΚΣ Μουλιέν και την Εθνική Γουαδελούπης.

 Ύψους 1,76 μέτρων και βάρους 70 κιλών, ο παίκτης αναδείχτηκε μέσα από το σύστημα ακαδημιών της ΚΣ Μουλιέν, της οποίας και ήταν ο κορυφαίος σκόρερ για την σεζόν 2004-2005 στην DH Guadeloupe. Μετά από αυτή την καλή σεζόν, μετακόμισε στην ηπειριωτική Γαλλία, για λογαριασμό της ΚΣΑ (Κλαμπ Σπορτίφ Αβιονναί), με την ελπίδα να καταφέρει να βρει μια θέση στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αλλά επέστρεψε από την επόμενη σεζόν κιόλας στο νησί του. Στη διάρκεια των σεζόν 2006-2007 και 2007-2008, η ομάδα του (η ΚΣΜ) τερμάτισε πρωταθλήτρια της ζώνης της Γουαδελούπης του Κυπέλλου Γαλλίας, κάτι που είχε ξαναγίνει την σεζόν 2005-2006 (μετά από αυτή την νίκη, η ΚΣΜ υποδέχτηκε την ΟΣ Λεσκάν, από την οποία ηττήθηκε με σκορ 3-0) παρά την απουσία του, αλλά η απώλειά του στην επίθεση της ομάδας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Στις 22 Νομεβρίου 2006, η ομάδα ταξίδεψε στην ηπειρωτική Γαλλία, για να δώσει τον πρώτο της αγώνα απέναντι στην Κλερμόν Φουτ, όπου, όμως, γνώρισε την ήττα με σκορ 2-1. Το τέρμα της Μουλιέν, που έδωσε στην ομάδα το δικαίωμα να είναι μπροστά στο σκορ για ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο, σημειώθηκε από τον Λουντοβίκ Γκοτέν. Για μια ακόμη φορά, οι παίκτες της ΚΣΜ πήραν την πρόκριση για τον τελικό της ζώνης της Γουαδελούπης του Κυπέλλου Γαλλίας, απ'όπου, αφού τον κέρδισαν, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν, και πάλι, μια ομάδα της ηπειρωτικής Γαλλίας, όμως αυτή τη φορά, οι Γουαδελουπιανοί κατάφεραν να πάρουν την νίκη έπειτα από την ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι. Κλήθηκε στην Εθνική Γουαδελούπης για το Gold Cup 2007, όπου πέτυχε δύο τέρματα με την ομάδα του, στη διάρκεια του προκριματικού γύρου της διοργάνωσης, και συνέβαλε τα μέγιστα στην πρόκριση της Γουαδελούπης στην τελική φάση. (Αγγλικά) Ο Λουντοβίκ Γκοτέν στο National Football Teams
Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι

Ο Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι (Makhdoom Syed Yousaf Raza Gillani), στην ουρντού: مخدوم سيد يوسف رضا گیلانى , ήταν ο 26ος Πρωθυπουργός του Πακιστάν (2008-2012). Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Βουλής (1993-1997), Ομοσπονδιακός Υπουργός (1985-1986) και αντιπρόεδρος του Πακιστανικού Κόμματος του Λαού.

 Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1952 στο Καράτσι και κατάγεται από οικογένεια πολιτικών. Έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευση στο Σχολείο Σεντ Μαίρη και στο Λα Σαλ. Το 1970 πήρε το Μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες και αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Παντζάμπ το 1976. Ο Γκιλάνι ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από τον Πακιστανικό Μουσουλμανικό Σύνδεσμο, επί στρατιωτικού νόμου, που είχε κηρύξει ο Ζία Ουλ Χακ. Υπήρξε υπουργός στην τρίχρονη κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Μουχάμεντ Χαν Τζουνέτζο. Από τον Απρίλιο του 1985 ως τον Ιανουάριο του 1986 ήταν Υπουργός Δημοσίων Έργων και από τον Ιανουάριο ως το Δεκέμβριο του 1986 χρημάτισε Υπουργός Σιδηροδρόμων. Έγινε μέλος του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν το 1988. Επί πρωθυπουργίας της Μπεναζίρ Μπούτο (1988-1990), ο Γκιλάνι υπηρέτησε στο Υπουργείο Τουρισμού (1989-90) και ξανά στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων, από τον Ιανουάριο του 1990 ως και τον Αύγουστο του ισίου έτους. Στην περίοδο της κυβέρνησης Μπεναζίρ Μπούτο της περιόδου 1993-1996, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής, αξίωμα που διατήρησε ως το 1997. Εξελέγη επανειλημμένα βουλευτής στην περιφέρεια του Μουλτάν. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 κέρδισε τον ηγέτη του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν, (PML-Q) Σικαντάρ Χαγιάτ Μποσάν. Στις 11 Φεβρουαρίου του 2001 ο Γκιλάνι φυλακίστηκε και κατηγορήθηκε για διαφθορά και κακή διαχείριση όταν ήταν Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Καταδικάστηκε για διαφθορά και εξέτισε σχεδόν έξι χρόνια στη φυλακή.Έπειτα από φωνές διαμαρτυρίας για τη μεθοδευμένη φυλάκισή του, ο Γκιλάνι απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 2006. Ο πολιτικός γνωστοποίησε την υποψηφιότητά του για το αξίωμα του Πρωθυπουργού, στις 22 Μαρτίου του 2008. Στις 24 Μαρτίου του 2008 ο Γκιλάνι εξελέγη στην πρωθυπουργία από το Κοινοβούλιο, νικώντας τον αντίπαλό του, Τσοντρί Περβέζ Ελάσι, από το κόμμα PML (Q), με 264 υπέρ έναντι 42 κατά. Την επομένη, ο Γκιλάνι ανέλαβε την πρωθυπουργία. Η κυβέρνηση συνασπισμού ορκίστηκε στις 31 Μαρτίου του 2008. Το φθινόπωρο του ιδίου έτους ο Γκιλάνι διέφυγε δολοφονικής απόπειρας. Την ευθύνη για τη δολοφονία ανέλαβαν οι Ταλιμπάν. BBC News -- Προφίλ: Yusuf Raza Gilani Daily Times Yousaf Raza Gilani – Προφίλ
Αξέλ Τουπάν

Ο Αξέλ Τουπάν (γαλλικά: Axel Toupane), (Μυλούζ, 23 Ιουλίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Γαλλίας. Με ύψος 2,01 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ για την γαλλική Παρί.

 Γεννημένος στο Μυλούζ, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2011 με τη Στρασμπούρ, στην οποία παρέμεινε έως και το 2015. Από το 2016, έως και το 2017, αγωνιζόταν στο NBA, αλλάζοντας πολλές ομάδες: Ντένβερ Νάγκετς, Μιλγουόκι Μπακς και Νιου Ορλίνς Πέλικανς. Τη σεζόν 2017-18, γύρισε στην Ευρώπη για τη Ζάλγκιρις, με την οποία έφτασε στο Final-4 της Ευρωλίγκα και κατέκτησε το πρωτάθλημα Λιθουανίας για το 2018. Στην Ευρωλίγκα, σε σύνολο 44 αγώνων είχε μέσο όρο 14.8 λεπτά συμμετοχής, 5.9 πόντους (70.2% στις βολές, 52.5% στα δίποντα και 34% στα τρίποντα) και 2.3 ριμπάουντ. Στο Λιθουανικό Πρωτάθλημα, σε σύνολο 42 αγώνων είχε μέσο όρο 16.4 λεπτά συμμετοχής, 7.4 πόντους (80% στις βολές, 53.4 % στα δίποντα, 37.8% στα τρίποντα) και 2.5 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 2018 ήρθε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ωστόσο στις 13 Απριλίου 2019 ο Τουπάν προχώρησε σε μονομερή διακοπή του συμβόλαιό του, λόγω διαφωνιών με την διοίκηση του Ολυμπιακού. Σε 26 αγώνες στην Ευρωλίγκα με τους Πειραιώτες, μέτρησε 4,8 πόντους και 1,2 ασίστ. Στις 21 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από την Ουνικάχα Μάλαγα. Τον Φεβρουάριο του 2020, υπέστη μερική ρήξη αχίλλειου τένοντα στο αριστερό του πόδι. Τη σεζόν 2019-20, είχε 6,3 πόντους στην ισπανική λίγκα και 9,6 στο Γιούροκαπ. Τον Νοέμβριο του 2020 και ενώ είχε αρχίσει τη σεζόν με τη Στρασμπούρ, ενσωματώθηκε στο προπονητικό καμπ των Ουόριορς. Τελικά έμεινε στους Σάντα Κρουζ Ουόριορς (θυγατρική των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς) και αγωνίστηκε στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Εκεί είχε 17.9 πόντους από 38.6% στο τρίποντο και 54.4% στα συνολικά σουτ, 73.9% στις βολές, 5.2 ριμπάουντ, 3.6 ασίστ. Στις 15 Μαρτίου 2021, συμφώνησε με τους Μιλγουόκι Μπακς, υπογράφοντας two-way συμβόλαιο. Στις 19 Ιουλίου 2021, κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο το ΝΒΑ, αφοί οι Μπακς, κέρδισαν στους τελικούς του πρωταθλήματος τους Φοίνιξ Σανς 4-2.Στις 16 Οκτωβρίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς και την θυγατρική τους ομάδα Σάντα Κρουζ Ουόριορς.Στις 6 Ιανουαρίου 2022, επέστρεψε στην Ευρώπη και την πατρίδα του τη Γαλλία, προκειμένου να ενισχύσει την Παρί. Είναι μέλος της ανδρικής ομάδας των “τρικολόρ”, με τους οποίος έλαβε μέρος στο Ευρωμπάσκετ 2017. Επίσης ήταν μέλος των ομάδων U18 και U20. Με την U20 κατέκτησε το 2012 το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το χάλκινο στην αντίστοιχη διοργάνωση το 2011″. Official Website (Γαλλικά) Axel Toupane at euroleague.net Axel Toupane at nbadleague.com Axel Toupane at lnb.fr (Γαλλικά)
Δήμος Μεσσήνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Μεσσήνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Μεσσήνης και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 84,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 11.041 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του είναι η Μεσσήνη.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Μεσσήνης [ 6.912 ] η Μεσσήνη [ 6.693 ] ο Άγιος Κωνσταντίνος [ 85 ] ο Μυλωνάς [ 29 ] ο Ξινός [ 105 ] Δ.δ. Αβραμιού [ 591 ] το Αβραμιόν [ 413 ] ο Άγιος Αυγουστίνος [ 14 ] το Δρακονέριον [ 164 ] Δ.δ. Αναλήψεως -- η Ανάληψη [ 354 ] Δ.δ. Βελίκας [ 407 ] η Βελίκα [ 310 ] η Παραλία Βελίκας [ 97 ] Δ.δ. Καρτερολίου [ 599 ] το Καρτερόλι [ 529 ] το Μοσχοχώρι [ 70 ] Δ.δ. Λευκοχώρας -- η Λευκοχώρα [ 358 ] Δ.δ. Λυκοτράφου [ 347 ] ο Λυκότραφος [ 259 ] η Μυρτοποταμιά [ 88 ] Δ.δ. Μαδένης -- η Μάδενα [ 143 ] Δ.δ. Μαυρομματίου Παμίσου -- το Μαυρομμάτιον [ 388 ] Δ.δ. Νεοχωρίου Αριστομένους -- το Νεοχώρι [ 250 ] Δ.δ. Πιλαλίστρας -- η Πιλαλίστρα [ 196 ] Δ.δ. Πιπερίτσης -- η Πιπερίτσα [ 143 ] Δ.δ. Σπιταλίου -- το Σπιτάλι [ 141 ] Δ.δ. Τριόδου -- η Τρίοδος [ 212 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Γκόρνια Ντρέζνιτσα

Η Γκόρνια Ντρέζνιτσα (κυριλλικά: Горња Дрежница) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1.027 κατοίκους.

 Το Φυσικό Πάρκο του Μπλίντινιε, δημιουργηθέν το 1995, βρίσκεται τμηματικά εντός του εδάφους του χωριού, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Λίμνη του Μπλίντινιε. Εντός του εδάφους του χωριού βρίσκεται ιστορικός αρχαιολογικός τόπος, ο οποίος φιλοξενεί τέσσερις σταυροειδείς τάφους οι οποίοι χρονολογούνται από τον 14ο και 15ο αιώνα και οι οποίοι είναι καταγεγραμμένοι εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το 1991, η Γκόρνια Ντρέζνιτσα αποτελούσε τμήμα της τοπικής κοινότητας της Ντρέζνιτσα, η οποία αριθμούσε 3.076 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Εθνικά μνημεία του Μόσταρ Εθνικό Μνημείο (Βοσνία και Ερζεγοβίνη) (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Γκόρνια Ντρέζνιτσα στο fallingrain.com
Γιαν Γκάμαρνικ

Ο Γιάκοβ "Γιαν" Τζουντίκοβιτς Γκάμαρνικ (ουκρανικά : Я́ков Цу́дикович Гама́рни) (14 Ιουνίου 1894 – 31 Μαΐου 1937) ήταν Σοβιετικός, Ουκρανικής καταγωγής, πολιτικός αρχηγός του Κόκκινου Στρατού από το 1930-1937, αναπληρωτής επίτροπος άμυνας 1930-1934 και πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας 1928-1930.

 Ο Γκάρμανικ γεννήθηκε στο Ζιτομίρ σε εβραϊκή οικογένεια. Παρακολούθησε το Ψυχονευρολογικό Ινστιτούτο της Αγίας Πετρούπολης και τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Το 1917 έγινε μέλος και γραμματέας της επιτροπής Κιέβου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1921 έως το 1923 ήταν πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Κιέβου (Δήμαρχος Κιέβου). Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του, το Κίεβο χωρίστηκε σε πέντε περιφέρειες. Πέρασε από πολλές θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, πολιτικές και στρατιωτικές, π.χ. Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας από τον Δεκέμβριο του 1928 έως τον Οκτώβριο του 1929. Το 1937 κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε μια αντισοβιετική συνωμοσία μετά την υπόθεση της τροτσκιστικής αντισοβιετικής στρατιωτικής οργάνωσης. Ωστόσο αυτοκτόνησε λίγο αργότερα. Robert Conquest, The Great Terror: A Reassessment, Oxford University Press, May 1990, hardcover, (ISBN 0-19-505580-2) pp 201–202; Several versions of Gamarnik biography Gamarnik in the Fleet, with photo Trotsky about Gamarnik and others Profile at Handbook on the history of the Communist Party and the Soviet Union 1898 – 1991
You Can't Stop Rock 'n' Roll

Το You Can't Stop Rock 'n' Roll είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Ιουνίου του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Atlantic Records". Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,8 / 5 και το "Metal Archives" με 77%. Ο δίσκος έφθασε στο # 14 στην Μεγάλη Βρετανία, όπου τα σινγκλ "I Am (I'm Me)", "The Kids Are Back" και "You Can't Stop Rock 'n' Roll" μπήκαν στο Top-50. Παρ' όλα αυτά, δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεβαίνοντας μόλις στο # 130. Μετά την μεγάλη επιτυχία του άλμπουμ "Stay Hungry" το 1984, οι πωλήσεις του "You Can't Stop Rock 'n' Roll" ανέβηκαν ξεπερνώντας τα 500.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να βραβευθεί ως χρυσό.

 1. The Kids Are Back (Dee Snider) - 3:16 2. Like a Knife in the Back (Dee Snider) - 3:03 3. Ride to Live, Live to Ride (Dee Snider) - 4:04 4. I Am (I'm Me) (Dee Snider) - 3:34 5. The Power and the Glory (Dee Snider) - 4:20 6. We're Gonna Make It (Dee Snider) - 3:44 7. I've Had Enough (Dee Snider) - 4:02 8. I'll Take You Alive (Dee Snider) - 3:08 9. You're Not Alone (Suzette's Song) (Dee Snider) - 4:02 10. You Can't Stop Rock 'n' Roll (Dee Snider) - 4:40 You Can't Stop Rock 'n' Roll (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "You Can't Stop Rock 'n' Roll" ήταν οι εξής: Ντι Σνάιντερ - φωνητικά Jay Jay French - κιθάρα, φωνητικά Έντι Οτζέντα - κιθάρα, φωνητικά Μαρκ Μεντόζα - μπάσο, φωνητικά Α. Τζ. Πέρο - τύμπανα, κρουστά You Can't Stop Rock 'n' Roll - Twisted Sister | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Twisted Sister - You Can't Stop Rock 'n' Roll (album review) | Sputnikmusic Twisted Sister - You Can't Stop Rock 'n' Roll - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σαΐντ Μοχάμεντ Τζοχάρ

Ο Σαΐντ Μοχάμεντ Τζοχάρ (Said Mohamed Djohar, 1918-2006) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες, που χρημάτισε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος του νησιωτικού κράτους το 1989-95 και το 1995-1996. Τον διαδέχθηκε στην πρώτη του θητεία ο Κααμπί Ελ-Γιαχρουτού και στη δεύτερη ο Μοχάμετ Τακί.

 Γεννήθηκε στη Μαζούνγκα της Μαδαγασκάρης στις 22 Αυγούστου του 1918. Δίδυμος αδερφός του σοσιαλιστή προέδρου Αλί Σοϊλί, έγινε ανώτατος δικαστικός. Μετά τη δολοφονία του προέδρου Αχμέτ Αμπνταλά το 1989, ο Τζοχάρ έγινε αρχηγός της Προσωρινής Κυβερνήσεως. Ανατράπηκε από το Γάλλο μισθοφόρο Μπομπ Ντενάρ στις 27 Σεπτεμβρίου του 1995, με πραξικόπημα και επί πολλές ημέρες κρατείτο αιχμάλωτος σε στρατώνα. Η γαλλική κυβέρνηση τον φυγάδευσε για ιατρικούς λόγους στο νησί Ρεϊνιόν και τον εμπόδισε να επιστρέψει στις Κομόρες ως τον Ιανουάριο του 1996. Στις εκλογές εκείνης της χρονιάς ηττήθηκε από τον Μοχάμετ Τακί. Πέθανε σε ηλικία 87 ετών στο σπίτι του στο Μορονί, στις 23 Φεβρουαρίου του 2006. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Said Mohamed Djohar στο Wikimedia Commons Βιογραφία στο Rulers
Η χαραυγή της νίκης

Η χαραυγή της νίκης είναι ελληνική πολεμική ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα. Το σενάριο το έγραψε ο Γιώργος Λαζαρίδης. Η ταινία είναι μία συμπαραγωγή της Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης και της ΓΚΕ. Πρωταγωνιστεί ο Λάκης Κομνηνός.

 Οι συμμαχικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής αναθέτουν στον Νικήτα, τον γιο ενός μπεκρή συνεργάτη των Γερμανών, την καταστροφή του γερμανικού στρατιωτικού αεροδρομίου της Κρήτης. Ο Νικήτας και ο Λευτέρης, ο αρχηγός των ανταρτών, αγαπούν ταυτόχρονα την ίδια γυναίκα, την Μάρθα. Λίγο πριν την άφιξη των κομάντος, οι αντάρτες καταστρέφουν μια γέφυρα. Οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον πατέρα του Λευτέρη και τη Μάρθα, για να αναγκάσουν τον Λευτέρη να παραδοθεί. Αυτός όμως ούτε παραδίνεται, ούτε βοηθάει το Νικήτα στην αποστολή, γιατί την θεωρεί καθαρή αυτοκτονία. Στο τέλος όμως αποφασίζει με μια μικρή ομάδα ανταρτών να εισβάλουν στο αρχηγείο των Γερμανών, δίνουν σκληρή μάχη και τελικά ελευθερώνουν και τον πατέρα του και τη Μάρθα. Λάκης Κομνηνός .... Λευτέρης Σήφακας Μπέττυ Αρβανίτη .... Χρύσα Μιράντα Κουνελάκη .... Μάρθα Καλογερή Νίκος Δαδινόπουλος .... υπολοχαγός Νικήτας Πετράκης Γκίκας Μπινιάρης ....Μηνάς Σήφακας Ίλυα Λιβυκού .... Χρυσάνθη Πετράκη Δήμος Σταρένιος .... Φραντζέσκος Πετράκης Λευτέρης Βουρνάς .... ταγματάρχης Σούμπερτ Γιώργος Βελέντζας .... συνταγματάρχης Πετρίδης Άντα Πατρελή .... Αστερίτσα Νίκος Βανδώρος Λάκης Γκέκας Αντώνης Λιώτσης Τη μουσική έγραψε ο Κώστας Καπνίσης και τραγουδά και παίζει λύρα ο Νίκος Ξυλούρης στο ριζίτικο τραγούδι "Πότε θα σπάσει η παγωνιά". Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Ρέθυμνο τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1970, χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες της ταινίας ο αρχαιολογικός χώρος του κάστρου της Φορτέτζας. Γυρίσματα έγιναν και στην παλιά πόλη και τέλος χρησιμοποιήθηκε και το κτήριο της Νομαρχίας Ρεθύμνου. Επίσης γυρίσματα έγιναν, στο Κουρταλιώτικο και Πρασιανό φαράγγι, στο χωριό Σπήλι και στο χωριό Μύλοι, στο χωριό Μαρουλάς και στο οροπέδιο της Νίδας. Γυρίσματα έγιναν και στην πόλη των Χανίων. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971 στις 20 Σεπτεμβρίου,αλλά το κοινό την υποδέχτηκε με φοβερές αποδοκιμασίες. Οι παραγωγοί της ταινίας απείλησαν ότι θα διέκοπταν την προβολή, αν συνεχίζονταν οι αποδοκιμασίες, χωρίς αυτό να γίνει κατορθωτό. Το έργο τιμήθηκε με το βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου (Μιράντα Κουνελάκη) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971, επίσης προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού το Μάιο του 1971 στο Φεστιβάλ των Καννών με σκοπό την αγορά της από ξένες κινηματογραφικές εταιρείες. Στους κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου 1971 και κατά την προβολή της έκοψε 126.494 εισιτήρια και ήρθε στην 38η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της σεζόν 1971 - 1972. Η Χαραυγή της Νίκης στο cine.gr Η Χαραυγή της Νίκης στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αλεξάντερ Κλούμπεργκ

Ο Αλεξάντερ Κλούμπεργκ (εσθονικά: Aleksander Klumberg, 17 Απριλίου 1899 - 10 Φεβρουαρίου 1958) ήταν Εσθονός αθλητής του στίβου και χάλκινος ολυμπιονίκης. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να διακριθεί σε μια σειρά αθλημάτων που περιλάμβανε το δέκαθλο, το πένταθλο και τον ακοντισμό.

 Γεννήθηκε το 1899 στο Τάλιν της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν πρωτεύουσα της Εσθονίας) και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό στην ηλικία των 13 ετών. Χάρη στις επιδόσεις του σε διάφορα αθλήματα κατάφερε να ξεχωρίσει ήδη από την περίοδο 1915 - 1917 σε πανρωσικό επίπεδο. Το 1918-1919 συμμετείχε ως εθελοντής στον εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και αργότερα επέστρεψε στις αθλητικές του δραστηριότητες συμμετέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 και του 1924. Στους Αγώνες του 1920 που διεξήχθησαν στην Αμβέρσα, συμμετείχε σε τρία αγωνίσματα, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στον ακοντισμό με ρίψη στα 63,39 μ. και την όγδοη θέση στο πένταθλο (όπου στη δισκοβολία πραγματοποίησε την καλύτερη επίδοση από όλους τους αγωνιζόμενους), ενώ στο αγώνισμα του δεκάθλου δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τα αθλήματα για να βαθμολογηθεί. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, συγκέντρωσε 7.329,3600 πόντους (σύμφωνα με το σύστημα μέτρησης εκείνης της εποχής) στο αγώνισμα του δεκάθλου και αναδείχτηκε χάλκινος ολυμπιονίκης πίσω από τους Αμερικανούς αθλητές Χάρολντ Όσμπορν (χρυσό μετάλλιο) και Έμερσον Νόρτον (ασημένιο). Παράλληλα συμμετείχε και στο αγώνισμα του ακοντισμού όπου κατετάγη δέκατος έβδομος. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση διετέλεσε προπονητής των εθνικών ομάδων στίβου της Πολωνίας και της Εσθονίας, ιδιότητες με τις οποίες συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ (1928), του Λος Άντζελες (1932) και του Βερολίνου (1936). Πέρα από τον αθλητισμό ο Κλούμπεργκ εργάστηκε επί σειρά ετών ως καθηγητής φυσικής αγωγής στον εσθονικό στρατό και τα σώματα ασφαλείας της χώρας. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής της Εσθονίας εργάστηκε στην κρατική υπηρεσία αθλητισμού και στη σχολή αστυνομίας. Το 1944, μετά την κατάληψη της χώρας από τα σοβιετικά στρατεύματα, συνελήφθη από την NKVD και εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ρωσικής Άπω Ανατολής όπου παρέμεινε κρατούμενος μέχρι το 1956. Μετά την αποφυλάκισή του επέστρεψε στο Τάλιν όπου και απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1958. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aleksander Klumberg στο Wikimedia Commons
Δεσύλλας Μεσσηνίας

Ο Δεσύλλας (ή κάποιες φορές και Δεσύλλα) είναι χωριό του Νομού Μεσσηνίας, που ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας. Βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του νομού, στα σύνορα Μεσσηνιας - Αρκαδιας.

 Μια εκδοχή για το όνομά του, είναι ότι προέρχεται από έναν οπλαρχηγό με το όνομα Δεσύλλα (που ήταν κατά τα λεγόμενα, επικεφαλής των αρχών του οικισμού στα τέλη του 20ου αιώνα), όπως επίσης υπάρχουν και οι εκδοχές, ότι προέρχεται από έναν τσομπάνο με το όνομα Σύλλα, ή από το όνομα Ντε Σύλλα, ίσως διοικητή της περιοχής. Μέχρι το 1940, το χωριό το συναντάμε και με την ονομασία Δουσίλα. Το χωριό βρίσκεται σε πρόποδες βουνού και έχει πανοραμική θέα σε ολο τον Μεσσηνιακό κάμπο, ενώ βρίσκεται 3,5 χλμ. από το Διαβολίτσι, 7 χλμ. από τον Μελιγαλά, και 16 χλμ. από το Ιερό Ναό Αγίας Θεοδώρας, στην Άνω Μέλπεια. Από το χωριό διέρχεται η ιστορική μετρική σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Τριπόλεως - Καλαμάτας και στο βόρειο άκρο του βρίσκεται ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός (στο χιλιομετρικό σημείο 192,6), ο οποίος έχει υποστεί σημαντικές ζημιές από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007. Πριν την Ελληνική Επανάσταση το 1821, το χωριό βρισκόταν 1 χλμ. πάνω από το σημερινό χωριό, στη θέση που υπάρχει σήμερα το εξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων.Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε το 1900 ανάμεσα στα χωριά Δεσύλλα και Φίλια, ανακαλύφθηκαν δύο ψηφιδωτά που ανήκαν σε έπαυλη των Ρωμαϊκών χρόνων και τα οποία σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας στην Καλαμάτα. Το χωριό ανήκε μέχρι το Σχέδιο «Καποδίστριας» το 1997, στην Επαρχία Μεσσήνης, Κοινότητα Δεσύλλα, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Ανδανίας. Σήμερα, από το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας, Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, και αποτελεί την Κοινότητα Δεσύλλα. Έχει 255 μόνιμους κατοίκους (Απογραφή του 2011), που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Ψηφιδωτό στο Μουσείο Καλαμάτας Ψηφιδωτό στο Μουσείο Καλαμάτας Αρχειοθετήθηκε 2021-11-10 στο Wayback Machine.
Βοσνιακές γενικές εκλογές 2018

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στις 7 Οκτωβρίου 2018. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν το εθνικό Προεδρείο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και τους Προέδρους και τα νομοθετικά σώματα των δύο οντοτήτων και τα νομοθετικά σώματα των δέκα καντονιών της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

 Τα τρία μέλη του Προεδρείου εκλέγονται από την πλειοψηφία. Στην Σερβική Δημοκρατία οι ψηφοφόροι εκλέγουν τον Σέρβο αντιπρόσωπο, ενώ στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης οι ψηφοφόροι εκλέγουν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους και τους Κροάτες βουλευτές.Τα 42 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με ανοικτή λίστα και με αναλογική εκπροσώπηση σε δύο εκλογικές περιφέρειες, την Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και τη Σερβική Δημοκρατία. Συνολικά 3.352.933 πολίτες ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν: οι 2.092.336 στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και 1.260.597 στη Σερβική Δημοκρατία (οι πολίτες που ζουν στο Διαμέρισμα του Μπρτσκο ψηφίζουν σε μία από τις οντότητες). Συνολικά 77.814 άτομα ήταν εγγεγραμμένα ώστε να ψηφίσουν στις εκλογές εκτός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Εξ αυτών, τα 76.729 εγγράφηκαν για να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου και 1.085 για να ψηφίσουν σε διπλωματικές αποστολές. Η προσέλευση στο επίπεδο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν 53,36% (στην Ομοσπονδία 51,25%, στη Σερβική Δημοκρατία 57,30% και στο Διαμέρισμα του Μπρτσκο 46,81%). Το ποσοστό ήταν ελαφρώς χαμηλότερο σε σύγκριση με το 2014 που ήταν 54,14%. Μέλη του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εξελέγησαν οι Σεφίκ Τζαφέροβιτς (Βόσνιος Μουσουλμάνος, με το κόμμα SDA), Ζέλικο Κόμσιτς (Κροάτης, με το DF) και Μίλοραντ Ντόντικ (Σέρβος, με το SNSD). Σημειώθηκε διαμάχη για την εκλογή του μέλους για τους Κροάτες της Βοσνίας, καθώς ο μη εθνικιστής υποψήφιος Ζέλικο Κόμσιτς (Δημοκρατικό Μέτωπο) κέρδισε τον εθνικιστή Ντράγκαν Τσόβιτς (HDZ BiH), με τη βοήθεια των βοσνίων μουσουλμάνων ψηφοφόρων, και ο Κόμσιτς κέρδισε την πρώτη θέση σχεδόν αποκλειστικά σε δήμους χωρίς την κροατική σχετική πλειοψηφία. Το αποτέλεσμα πυροδότησε τις διαμαρτυρίες των Κροατών, οι οποίοι κατηγόρησαν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους ψηφοφόρους ότι ζήτησαν τη δημιουργία της δικής τους οντότητας ή εκλογικής περιφέρειας. Τις επόμενες ημέρες, διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στο Μόσταρ με συνθήματα όπως "Δεν είναι ο πρόεδρός μου" και "Αναπαύσου εν Ειρήνη Δημοκρατία", Τις μέρες μετά τις εκλογές, αρκετοί δήμοι με κροατική πλειοψηφία κήρυξαν τον Κόμσιτς ανεπιθύμητο (persona non grata).