IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δήμος Πιερέων

Ο Δήμος Πιερέων ήταν ένας από τους 11 Δήμους του νομού Καβάλας, με 5.002 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Μουσθένη. Αποτελείτο από παραδοσιακούς οικισμούς. Αντιδήμαρχος ΔΕ Πιερέων είναι ο Κώστας Γάκης.

 Ο δήμος έλαβε την ονομασία του από την Πιερία, πρώτη πατρίδα των σημερινών κατοίκων του, που ονομάζονταν Πίερες γενική Πιερέων, (προέρχονταν από τους Πίερες Θράκες). Προήλθε από τη συνένωση των Κοινοτήτων Μουσθένης, Αυλής, Δωματίων, Μελισσοκομείου, Μεσίας, Μεσορόπης, Πλατανοτόπου, Σιδηροχωρίου από το Σχέδιο «Καποδίστριας». Ο δήμος ήταν αδελφοποιημένος με τον Δήμο Δίου, με κοινή ιστορική αναφορά την καταγωγή των κατοίκων από την Κονταριώτισσα, η οποία ήταν η αρχαία πόλη Πιερίς.. Μάλιστα, στην περιοχή του Δήμου Πιερέων υπάρχει και κοιλάδα που ονομάζεται Πιερία. Στον Δήμο περιλαμβάνονταν: Δ.δ. Μουσθένης -- η Μουσθένη [ 1.075 ] Δ.δ. Αυλής -- η Αυλή [ 556 ] Δ.δ. Δωματίων -- τα Δωμάτια [ 590 ] Δ.δ. Μελισσοκομείου [ 512 ] το Μελισσοκομείο [ 365 ] το Πυργοχώρι [ 147 ] Δ.δ. Μεσιάς [ 412 ] η Μεσιά [ 191 ] η Μέλισσα [ 221 ] Δ.δ. Μεσορόπης -- η Μεσορόπη [ 610 ] Δ.δ. Πλατανοτόπου -- ο Πλατανότοπος [ 631 ] Δ.δ. Σιδηροχωρίου [ 616 ] ο Καραβαγγέλης [ 395 ] το Σιδηροχώρι [ 221 ] Ταυτότητα του Δήμου Ιστορικά και άλλα στοιχεία για το Δήμο
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 2011

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 2011 (τελική φάση) διεξήχθη στo Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, από 15 ως 24 Ιουλίου 2011, στο πλαίσιο των Παγκόσμιων Στρατιωτικών Αγώνων με συμμετοχή 12 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αλγερία.

 Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους των 4 ομάδων. Η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου και η καλύτερη δεύτερη σε βαθμούς-γκολ προκρίθηκαν στα ημιτελικά, όπου αγωνίστηκαν σε αγώνες νοκ άουτ. Βαθμολογία (3 αγώνες) Βραζιλία: 9β. (15-0) Αλγερία : 6β. (12-1) Σουρινάμ: 3β. (2-14) Ουρουγουάη: 0β. (1-15) Βαθμολογία (3 αγώνες) Αίγυπτος : 9β. (11-1) Εκουαδόρ: 6β. (4-7) Κένυα: 3β. (4-5) Γαλλία: 0β. (2-8) Βαθμολογία (3 αγώνες) Κατάρ : 9β. (5-2) Γερμανία: 6β. (8-4) Τρίνινταντ και Τομπάγκο: 3β. (3-6) Καμερούν: 0β. (3-7) 21 Ιουλίου 2011 Αλγερία – Βραζιλία: 0-0 (4-1 πέν.) Αίγυπτος - Κατάρ: 5-0 23 Ιουλίου 2011 Βραζιλία - Κατάρ 1-0 (παρ.) 24 Ιουλίου 2011 Αλγερία – Αίγυπτος 1-0 RSSSF World Military Games 2011 (Rio de Janeiro)
Σκελετός φορέματος

Oι όροι «Panniers» (σκελετός φορέματος) ή «side hoops» (πλαϊνό φουρό) αναφέρονται σε γυναικεία εσώρουχα που φοριόντουσαν τον 17ο και 18ο αιώνα για να επεκταθεί ο όγκος του φορέματος στα πλαϊνά σημεία του, αφήνοντας το μπροστινό και το πίσω μέρος σχετικά επίπεδο. Με αυτόν τον τρόπο τα υφαντά σχέδια, οι περίτεχνες διακοσμήσεις και τα πλούσια κεντήματα μπορούσαν να αναδεικνύονται σε πλήρη βαθμό.

 Το στυλ αυτό, προήλθε από το ισπανικό βασιλικό φόρεμα του 17ου αιώνα, το οποίο συναντούσε κανείς σε πολλά από τα πορτρέτα του Ντιέγο Βελάθκεθ. Η μόδα εξαπλώθηκε στη Γαλλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη μετά τα έτη 1718–1719, όταν ορισμένα Ισπανικά φορέματα είχαν ήδη εμφανιστεί στο Παρίσι. Υποστηρίζεται επίσης ότι το έντονο φουρό προήλθε από τη Γερμανία ή την Αγγλία το 1710 και εμφανίστηκε στο γαλλικό παλάτι τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ’.Η παλαιότερη μορφή του εσωτερικού σκελετού του φορέματος είχε σχήμα παρόμοιο με το κρινολίνο του 19ου αιώνα. Συγκεκριμένα ήταν φαρδιά και θολωτή στην περιφέρεια. Όμως, καθώς στην πορεία τα φουρά αρχίσαν να εξελίσσονται, αυτά διέφεραν από τα παλαιότερα ισοδύναμα τους, όπως το «farthingale» (είδος φουρού) στα τέλη του 16ου αιώνα, και δεν επεκτεινόταν περιμετρικά σε όλο το φόρεμα, αλλά ήταν πολύ φαρδύ στα πλαϊνά μέρη, και δεν εξείχαν τόσο μπροστά όσο και πίσω. Μέχρι τα μέσα του αιώνα, οι "ώμοι" του ρούχου ήταν μάλλον έντονοι, και όχι ελαφρώς καμπυλωτοί. Μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα, μια κομψά ενδεδυμένη γυναίκα καταλάμβανε τρεις φορές περισσότερο χώρο από έναν άνδρα και πάντα παρουσίαζε ένα επιβλητικό θέαμα. Στην πιο ακραία τους κατάσταση, οι εσωτερικές πλατφόρμες του ρούχου θα μπορούσαν να επεκτείνουν το κάτω μέρος του ενδύματος αρκετά εκατοστά σε κάθε πλευρά. Μέχρι τη δεκαετία του 1780, τα φουρά συνήθως φοριόντουσαν μόνο με πολύ επίσημα φορέματα , όπως σε στυλ βασιλικής ενδυμασίας. Το όνομα του («Panniers»), προέρχεται από ένα γαλλικό όρο που αναφερόταν στα ψάθινα καλάθια που κρέμονται στις δύο πλευρές ενός ζώου. Μόδα των ετών 1750–1795 Σιλουέτα και υποστήριξη του δέκατου όγδοου αιώνα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Το μανιφέστο του κοστουμιού: Η κοπή των γυναικείων ενδυμάτων 1700–1800 Paniers
Ρομπέρτο Μαντσίνι

Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι (ιταλικά: Roberto Mancini) είναι Ιταλός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αυτή την περίοδο προπονεί τη Εθνική Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε για τρεις ιταλικές ομάδες (Μπολόνια, Σαμπντόρια και Λάτσιο), καθώς και στην Εθνική Ιταλίας, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στην αγγλική Λέστερ Σίτι τη χρονιά 2000-2001. Ως προπονητής εργάστηκε σε τρεις ιταλικές ομάδες (Φιορεντίνα, Λάτσιο και δύο φορές στην Ίντερ), στην αγγλική Μάντσεστερ Σίτι και στην τουρκική Γαλατασαράι, ενώ πρόσφατα (Ιούνιος 2017) υπέγραψε συμβόλαιο με την ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης διάρκειας 3 ετών, με πιθανή επέκταση του για ακόμα 2 χρονιές.

 Σύλλογοι Εθνική Ιταλίας Τελευταία ενημέρωση: 14 Μαΐου 2016 ΣαμπντόριαΠρωτάθλημα Ιταλίας: 1990-1991 Κύπελλο Ιταλίας: 1984-1985, 1987-1988, 1988-1989, 1993-1994 Σούπερ Καπ ποδοσφαίρου Ιταλίας: 1991 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1989-1990ΛάτσιοΠρωτάθλημα Ιταλίας: 1999-2000 Κύπελλο Ιταλίας: 1997-1998, 1999-2000 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 1998 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1998-1999 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1999Ατομικές διακρίσειςGuerin d'Oro: 1987-1988, 1990-1991 Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ιταλίας: 1996-1997 Ιταλός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ιταλίας: 1996-1997 ΦιορεντίναΚύπελλο Ιταλίας: 2000-2001ΛάτσιοΚύπελλο Ιταλίας: 2003-2004ΊντερΠρωτάθλημα Ιταλίας: 2005-2006, 2006-2007, 2007-2008 Κύπελλο Ιταλίας: 2004-2005, 2005-2006 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2005, 2006Μάντσεστερ ΣίτιΠρωτάθλημα Αγγλίας: 2011-2012 Κύπελλο Αγγλίας: 2010-2011 Σούπερ Καπ Αγγλίας: 2012ΓαλατασαράιΚύπελλο Τουρκίας: 2013-2014Ατομικές διακρίσειςPanchina d'Oro: 2007-2008 Προπονητής του Μήνα στην Αγγλική Πρέμιερ Λιγκ: Δεκέμβριος 2010, Οκτώβριος 2011 Αίθουσα της Δόξας του Ιταλικού Ποδοσφαίρου: 2015 Ε' Τάξεως/Ιππότης: Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana (Τάγμα της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας): 1991 Κατάλογος των προπονητών που βγήκαν νικητές στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αγγλίας
Ρόμπερτ Χάμπεκ

Ο Ρόμπερτ Χάμπεκ (γερμανικά: Robert Habeck) (γενν. 2 Σεπτεμβρίου 1969, Λύμπεκ) είναι Γερμανός πολιτικός και συγγραφέας. Είναι Αντικαγκελάριος της Γερμανίας και Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων και Προστασίας του Κλίματος από τις 8 Δεκεμβρίου 2021.

 Από τις 27 Ιανουαρίου 2018, είναι ομοσπονδιακός πρόεδρος του κόμματος Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι, μαζί με την Αναλένα Μπέρμποκ. Για τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2021, αυτός και η Μπέρμποκ ήταν το ηγετικό δίδυμο των Πρασίνων, με την Μπέρμποκ να είναι υποψήφια για καγκελάριος. Το 2009, ο Χάμπεκ εισήλθε στο κοινοβούλιο της πολιτείας Σλέσβιχ-Χόλσταϊν για πρώτη φορά μέσω του κρατικού καταλόγου των Πρασίνων, όπου έγινε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας. Στις πρόωρες εκλογές το 2012 και στις πολιτειακές εκλογές του 2017, ήταν ο κορυφαίος υποψήφιος του κόμματός του. Από το 2012 έως το 2018 διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Ενέργειας Μετάβασης, Γεωργίας, Περιβάλλοντος και Φύσης (επίσης για την Ψηφιοποίηση από το 2017) στο Υπουργικό Συμβούλιο του Τόρστεν Άλμπιχ και στο Υπουργικό Συμβούλιο του Ντάνιελ Γκύντερ. Αφού εξελέγη ομοσπονδιακός πρόεδρος του κόμματός του το 2018, παραιτήθηκε από την υπουργική του θέση. Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2021, κέρδισε την άμεση εντολή των Πρασίνων στην εκλογική περιφέρεια Φλένσμπουργκ-Σλέσβιχ με 28,1% των πρώτων ψήφων.
Γαρδίκι Φθιώτιδας

Το Γαρδίκι Φθιώτιδας είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Απέχει 25 χλμ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 56 χλμ. από τη Λαμία. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Γαρδικίου, της Δημοτικής Ενότητας Σπερχειάδας και υπάγεται στον Δήμο Μακρακώμης.

 Το Γαρδίκι είναι ορεινό χωριό του Νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές των Βαρδουσίων, χτισμένο σε υψόμετρο 1025 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Μακρακώμης και ο πληθυσμός του είναι 353 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στο παρελθόν, επειδή στη Φθιώτιδα υπήρχαν δύο οικισμοί με το όνομα Γαρδίκι (σήμερα το ένα έχει μετονομαστεί σε Πελασγία), αναφερόταν ως Γαρδίκι Ομιλαίων, από τον τέως Δήμο Ομιλαίων, όπου ανήκε και του οποίου απετέλεσε έδρα. Το Γαρδίκι με 353 κατοίκους, μαζί με τους οικισμούς Κουτσούφλιανη με 66 κατοίκους και Κουρελέικα με 35 κατοίκους, αποτελούν την Κοινότητα Γαρδικίου Φθιώτιδας, με συνολικό πληθυσμό 454 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας, υπήρξε μεγάλο χωριό με πληθυσμό που ξεπερνούσε τους 1.000 κατοίκους, ωστόσο, από τη δεκαετία του 1950, ο πληθυσμός του άρχισε να ελαττώνεται, ακολουθώντας παρόμοια πορεία, με τα περισσότερα ορεινά χωριά της Ελλάδας. Το Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας, υπήρξε πρωτεύουσα του Δήμου Ομιλαίων, που λειτούργησε μέχρι το 1912. Στο διάστημα 1912-1998 υπήρξε έδρα ξεχωριστής Κοινότητας. Με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καποδίστριας» το 1999, εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Σπερχειάδας, ενώ με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» το 2011, εντάχθηκε στον Δήμο Μακρακώμης. Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδας (ιστότοπος)
Τζερμέιν Ντεφόου

Ο Τζερμέιν Ντεφόου ή Ζερμέν Ντεφό (αγγλικά: Jermain Colin Defoe, 7 Οκτωβρίου 1982) είναι Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την Σάντερλαντ. Έχοντας σκοράρει, περισσότερες από 120 φορές, ο Ντεφόου σήμερα είναι ο 14ος σκόρερ όλων των εποχών στην Πρέμιερ Λιγκ. Επίσης, έχει αγωνιστεί 55 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Αγγλίας, έχοντας πετύχει 19 γκολ.

 Ο Ντεφόου, αρχικά εντάχθηκε στις μικρές ομάδες της Τσάρλτον, ενώ στα δεκαέξι του μετακινήθηκε στην Γουέστ Χαμ. To 2000 έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, και έπειτα από μία σεζόν όπου αγωνίστηκε ως δανεικός στην Μπόρνμουθ, καθιερώθηκε στην Γουέστ Χαμ. Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας του, τον Ιανουάριο του 2004, ο Ντεφόου πήρε μεταγραφή στην Τότεναμ, όπου αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, μέχρι που μετακινήθηκε στην Πόρτσμουθ τον Ιανουάριο του 2008. Έπειτα από έναν χρόνο, ο Ντεφόου πήρε και πάλι μεταγραφή στην Τότεναμ, όπου παρέμεινε μέχρι το 2014, οπότε και εντάχθηκε στο δυναμικό της ομάδας της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, Τορόντο ΦΚ. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Ντεφόου επέστρεψε και πάλι στην Πρέμιερ Λιγκ, υπογράφοντας συμβόλαιο 3,5 ετών με την Σάντερλαντ. Μετά από δύο σεζόν, ξαναέπαιξε για την ομάδα της Μπόρνμουθ. Τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Σκωτσέζικη Ρέιντζερς, όπου και κατέκτησε το πρωτάθλημα. jermaindefoe.com: Η επίσημη σελίδα του Τζερμέιν Ντεφόου (Αγγλικά) Jermain Defoe – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Jermain Defoe Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Καρλόττα Αικατερίνη ντε Λα Τρεμουάλ

Η Καρλόττα-Αικατερίνη, γαλλ. Charlotte Catherine de La Trémoille (1568 - 29 Αυγούστου 1629) από τον Οίκο ντε Λα Τρεμουάλ ήταν κόρη του δούκα του Τουάρ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κονντέ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα του Τουάρ και της Άννας του Λαβάλ, κόρης του Γκυ ΙΣΤ΄ κόμη του Λαβάλ. Παντρεύτηκε το 1586 τον Ερρίκο Α΄ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ και είχε τέκνα; Ελεονώρα 1787-1619, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Γουλιέλμο των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης. Ερρίκος Β΄ 1588-1646, πρίγκιπας του Κονντέ. van de Pas, Leo. "Charlotte Catherine de La Trémouille". Genealogics .org. Retrieved 2010-03-21. Béguin, Katia. Le Princes de Condé. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-21.
Τζέιν Φέλοους

Η Τζέιν Φέλοους (Jane Fellowes, γεννημένη ως Σίνθια Τζέιν Σπένσερ Cynthia Jane Spencer, 11 Φεβρουαρίου 1957 -) είναι Βρετανίδα ευγενής και αδελφή της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.

 Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1957 στο Παρκ Χάουζ του Σάντρινγκχαμ, και είναι το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Σπένσερ, 8ου Κόμη Σπένσερ και πρώτης συζύγου της Φράνσις Ρουθ Ρότς. Το 1961 ήταν παράνυφος στον γάμο του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ και της Αικατερίνης Γουόρσλεϊ. Όπως και οι αδελφές της, σπούδασε στο οικοτροφείο West Heath του Κεντ. Στις 20 Απριλίου 1978 παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Φέλοους, Βαρώνο Φέλοους στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Λάουρα Τζέιν (γενν. το 1980-), παντρεύτηκε τον Νικόλαο Πέτρο Πέτμαν. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Αλέξανδρο Ροβέρτο (γενν. το 1983-), παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Φίνλεϊ. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Ελεονόρα Ρουθ (γενν. το 1985-)Το καλοκαίρι του 1980 η Νταϊάνα πήγε στη Σκωτία για να είναι κοντά στην αδελφής που μόλις είχε γεννήσει, και φέρεται να υπήρχε φλερτ από τον Πρίγκιπα της Ουαλίας. Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, εκφράστηκαν αντιφατικές απόψεις για τη σχέση των δύο αδελφών. Ο μπάτλερ της Νταϊάνα, Παύλος Μπάρελ, δήλωσε ότι η σχέση τους ήταν τεταμένη λόγω της θέσης του Λόρδου Φέλοους ως γραμματέας της βασίλισσας, μέχρι και τη στιγμή του θανάτου της Νταϊάνα δεν είχαν μιλήσει για αρκετά χρόνια.Από την άλλη πλευρά, η νταντά της Νταϊάνα, η Μαίρη Κλαρκ, συγγραφέας των απομνημονευμάτων για την εμπειρία της νταντάς στην ανατροφή της Νταϊάνα, δήλωσε ότι οι σχέσεις μεταξύ της Τζέιν και της Νταϊάνα δεν ήταν τόσο πικρές, όπως υποτίθεται ότι είπε ο μπάτλερ και κάποιοι άλλοι.Δεν είναι ξεκάθαρο πότε η σχέση τους επιδεινώθηκε (αν συνέβη τελικά), αλλά οι αδελφές ήταν γειτόνισσες στο κτήμα του Παλατιού του Κένσινγκτον, με την Νταϊάνα να ζει στα διαμερίσματα 8 και 9, και η Τζέιν να ζει σε ένα σπίτι που ονομάζεται Old Barracks.Η Σάρα και η Τζέιν πέταξαν στο Παρίσι με τον πρώην γαμπρό τους Πρίγκιπα Κάρολο για να πάρουν το σώμα της πριγκίπισσας πίσω στο Λονδίνο. Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, ο Λόρδος και η Λαίδη Φέλοους έζησαν μια πιο ιδιωτική ζωή μαζί με τα τρία παιδιά τους. Ήταν παρών στους γάμους των ανιψιών της, Πρίγκιπα Ουίλιαμ με την Κέιτ Μίντλετον στις 29 Απριλίου 2011, και του Πρίγκιπα Χάρι με την Μέγκαν Μαρκλ στις 19 Μαΐου 2018.Η κόρη της Λάουρα είναι ανάδοχος της Πριγκίπισσας Σάρλοτ, κόρη του Πρίγκιπα Ουίλιαμ. 11 Φεβρουαρίου 1957 - 9 Ιουνίου 1975: Η Αξιότιμη Τζέιν Σπένσερ 9 Ιουνίου 1975 - 20 Απριλίου 1978: Η Λαίδη Τζέιν Σπένσερ 20 Απριλίου 1978 - 12 Ιουλίου 1999: Η Λαίδη Τζέιν Φέλοους 12 Ιουλίου 1999 - μέχρι σήμερα: Τζέιν Φέλοους, Βαρώνη Φέλοους Williamson, D. (1981a). «The Ancestry of Lady Diana Spencer». Genealogist's Magazine 20 (6): 192–199. Williamson, D. (1981b). «The Ancestry of Lady Diana Spencer». Genealogist's Magazine 20 (8): 281–282.
Δήμος Χάλκειας

Ο Δήμος Χάλκειας ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε το 1994 με την εθελοντική συνένωση των τοπικών κοινοτήτων Άνω Βασιλικής, Βασιλικής, Γαβρολίμνης, Καλαβρούζας και Τρικόρφου, της νοτιοδυτικής Ναυπακτίας, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Η έδρα του Δήμου Χάλκειας ήταν στη Γαβρολίμνη. Μετά από μερικά χρόνια, με το πρόγραμμα Καποδίστριας, στον προϋπάρχοντα Δήμο Χάλκειας προστέθηκαν και οι κοινότητες Γαλατά και Περιθωρίου ως νεότερα δημοτικά διαμερίσματα. Το 2010 καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ναυπακτίας.

 Ο δήμος Χάλκειας βρισκόταν νότια του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Νότια του υπάρχει ο Πατραϊκός κόλπος, ανατολικά ο Δήμος Μεσολογγίου, δυτικά ο Δήμος Αντιρρίου και βόρεια ο Δήμος Μακρυνείας. Ουσιαστικά στον δήμο περιλαμβάνονται όλοι οι οικισμοί που υπάρχουν γύρω από την Βαράσοβα. Πήρε το όνομα της από την Ομηρική πόλη Χάλκεια (Χαλκίς) ή Αγχίαλο Χαλκίδα που ήταν κτισμένη σ' έναν αυχένα της Βαράσοβας πάνω από την τοποθεσία Λιμνοπούλα, δυτικά της Κάτω Βασιλικής. Η Αγχίαλος Χαλκίδα μνημονεύεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ως μια από τις 5 Αιτωλικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο η πόλη περιήλθε στους Αιτωλούς. Από το λιμάνι της εξόρμησε ο αθηναϊκός στόλος του Φορμίωνα, κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου και νίκησε το στόλο Κορινθίων και Σπαρτιατών. Δ.δ. Τρικόρφου -- το Τρίκορφο [440] Δ.δ. Άνω Βασιλικής -- η Άνω Βασιλική [177] Δ.δ. Βασιλικής [329] η Κάτω Βασιλική [261] το Πέραμα [68] Δ.δ. Γαβρολίμνης -- η Γαβρολίμνη [363] Δ.δ. Γαλατά [1.212] ο Γαλατάς [1.090] το Κρυονέριον [122] Δ.δ. Καλαβρούζης [132] η Κάτω Καλαβρούζα [95] η Καλαβρούζα [37] Δ.δ. Περιθωρίου -- το Περιθώριο [210] Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2020-2029)

Με την είσοδο στη νέα δεκαετία, η Ελλάδα βρέθηκε αρχικά στη 17η και την επόμενη χρονιά στην 20η θέση της κατάταξης της ΟΥΕΦΑ γεγονός που σήμαινε ότι θα έχει ένα εκπρόσωπο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και τρείς εκπροσώπους στα προκριματικά του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.

 Στη σεζόν 2023-24 η Ελλάδα εκπροσωπείται από την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, από τον Ολυμπιακό στο Γιουρόπα Λιγκ και από τους Άρη και ΠΑΟΚ στο Κόνφερενς Λιγκ. Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1960-1969) Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1970-1979) Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1980-1989) Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1990-1999) Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2000-2009) Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2010-2019)
Όττο Μαρσέους φαν Σρικ

Ο Όττο Μαρσέους φαν Σρικ (Otto Marseus van Schrieck, περ. 1613, Ναϊμέχεν – τάφηκε στις 22 Ιουνίου 1678, Άμστερνταμ ) ήταν ζωγράφος της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής. Είναι περισσότερο γνωστός για τους πίνακες ζωγραφικής χλωρίδας και πανίδας.

 Ο Όττο Μαρσέους φαν Σρικ πέρασε την περίοδο 1652-1657 στη Ρώμη και τη Φλωρεντία με τους ζωγράφους Ματτίας Βίτχοος (Matthias Withoos) και Βίλλεμ φαν Ελστ και εντάχθηκε στην εκεί Ολλανδική Συντεχνία Καλλιτεχνών . Αργότερα εργάστηκε στην Αυλή του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης και ταξίδεψε σε όλη την Αγγλία και τη Γαλλία, μετά την οποία εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ . Στις 25 Απριλίου 1664, παντρεύτηκε τη Μαργκαρίτα Χάισελς (θυγατέρα του Κορνέλιους Χάισελς, χαράκτη). Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν στη βιογραφία του Όττο αναφέρει ότι προσεχώρησε στους Bentvueghels στη Ρώμη και επονομαζόταν snuffelaer ή “ferreter” ("μυριστής"), επειδή ήταν πάντα στον κήπο ψάχνοντας για λεπτομέρειες. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει τη σύζυγο του Όττο, η οποία, μετά από δύο γάμους, ζούσε ακόμη όταν αυτός έγραψε το βιβλίο του. Σύμφωνα με αυτήν, ο Όττο Μαρσέους φαν Σρικ εξέτρεφε φίδια και σαύρες σε ένα υπόστεγο στο πίσω μέρος του σπιτιού του, καθώς και σε ένα κομμάτι γης έξω από την πόλη, που ήταν περιτειχισμένο για αυτό το σκοπό. Πολλοί από τους πίνακες του είναι, σε σκοτεινές αποχρώσεις, μελέτες φυτών, συχνά με σαύρες στη βάση τους και έντομα στα φύλλα και κλαδιά. Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, οπαδοί του ήταν οι Βίλλεμ φαν Ελστ, Άντονι φαν Μπόρσσομ (Anthonie van Borssom), Ελίας φαν ντερ Μπρουκ (Elias van den Broeck), Γ. Φαλκ (J. Falk), Καρλ Βίλχελμ ντε Χάμιλτον (Carl Wilhelm de Hamilton), Τράιαν Χιουζ (Trajan Hughes), Νικολάες Λαχτρόπιους (Nicolaes Lachtropius), Γιάκομπ Μάρρελ (Jacob Marrel), Αμπραχάμ Μινιόν (Abraham Mignon), Ράχελ Ρόις, Κρίστιεν Στριπ (Christiaen Striep), Ίσακ Φρόμανς (Isac Vromans), Ματτίας Βίτχοος (Matthias Withoos) και Πίτερ Βίτχοος (Pieter Withoos). Μια αξιοσημείωτη παράλειψη σε αυτήν τη λίστα είναι η θυγατέρα και αδελφή των δύο τελευταίων, Αλίντα Βίτχοος (Alida Withoos), η οποία συνεργάστηκε με αυτόν για τη δημιουργία ζωγραφικής του κήπου του Vijverhof για τη συλλογή του άλμπουμ κήπων της Άγκνες Μπλοκ (Agnes Block). Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Bentvueghels Καταχώριση στην Artcyclopedia με πολλούς συνδέσμους Έργα και λογοτεχνία στο PubHist
Άλφρεντ Χιρβ

Ο Άλφρεντ Αλεξαντρόβιτς Χιρβ (εσθ: Alfred Hirv και ρωσ: Альфред Гирв, 1880 - 1918) ήταν Εσθονός ζωγράφος των αρχών του 20ού αιώνα που έγινε γνωστός κυρίως για τα έργα του με θέμα τη νεκρή φύση.

 Ο Χιρβ γεννήθηκε το 1880 στο Πετσόρι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στη σημερινή εποχή υπάγεται στην περιφέρεια Πσκοφ της Ρωσίας και βρίσκεται πολύ κοντά στη ρωσοεσθονική μεθόριο). Σε ηλικία 15 ετών μετοίκησε στην Αγία Πετρούπολη όπου δύο χρόνια αργότερα εγκαινίασε την εκθεσιακή του δραστηριότητα συμμετέχοντας στην ομαδική έκθεση μιας τοπικής καλλιτεχνικής ομάδας. Στη ρωσική μητρόπολη σπούδασε στη Σχολή Τέχνης Στίγκλιτς και στο εργαστήριο του Τζούλιους φον Κλέβερ, ενώ αργότερα πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στη Ρώμη και το Μόναχο (υπό τον Άντον Άζμπε). Παράλληλα παρουσίασε τα έργα του στο Τάλιν και το Τάρτου και στη συνέχεια έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γαλλία και την Ισπανία προτού εγκατασταθεί μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη. Απεβίωσε στις 26 Μαΐου του 1918 στο Πσκοφ. Έργα του βρίσκονται στις συλλογές των Μουσείων Τέχνης του Τάλιν και του Κράσνονταρ. Υπέγραφε τους πίνακές του με το κυριλλικό Гирв. Αν και οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από ποικιλία και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων προσωπογραφίες, ημίγυμνα, καθώς και έργα εικονιστικής τέχνης, ο Χιρβ απέκτησε μεγάλη αναγνωρισιμότητα - που διήρκησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του - κατά κύριο λόγο για τα έργα του με θέμα τη νεκρή φύση. Οι συγκεκριμένοι πίνακες του Χιρβ ήταν επηρεασμένοι από τα αντίστοιχα έργα της Χρυσής Περιόδου της ολλανδικής ζωγραφικής και διακρίνονταν για τα ήπια χρώματα και τα νατουραλιστικά χαρακτηριστικά τους. Μερικά από τα στοιχεία που συνήθως επαναλαμβάνονταν στα εικαστικά του μοτίβα ήταν αντικείμενα όπως τα σταφύλια, τα καλάθια και τα μπουκάλια, με τον ίδιο να δίνει ιδιαίτερη σημασία στη εκάστοτε σύνθεση αλλά και στη θέση με την οποία παρουσιαζόταν το κάθε αντικείμενο.
The Home & Home Tour

Η The Home & Home Tour ήταν μια περιοδεία από τους ράπερ Jay-Z και Eminem. Η περιοδεία περιλαμβάνει δύο συναυλίες στο Comerica Park στο Ντιτρόιτ, και δυο συναυλίες στο Yankee Stadium στη Νέα Υόρκη. Αυτές οι δυο περιοχές επιλέχθηκαν μιας και είναι οι περιοχές απ' όπου κατάγονται οι δυο ράπερ˙ ο Eminem από το Ντιτρόιτ και ο Jay-Z από τη Νέα Υόρκη. Το audio της εμφάνισης του Eminem στο Ντιτρόιτ έχει κυκλοφορήσει από το ραδιοφωνικό σταθμό του ράπερ Shade 45.

 Στις αρχές Μαΐου του 2010, ο Jay-Z και ο Eminem παρακολούθησαν έναν αγώνα baseball μεταξύ των Detroit Tigers και New York Yankees, ομάδες από τον τόπο καταγωγής η πρώτη του Eminem και η δεύτερη του Jay-Z, όπου τους ήρθε η ιδέα να οργανώσουν μαζί συναυλίες στον τόπο καταγωγής τους, στα στάδια του baseball των δυο πόλεων. Η περιοδεία αρχικά περιείχε μόνο δύο ημερομηνίες (μια στη Νέα Υόρκη και μια στο Ντιτρόιτ), αλλά μετά την πώληση όλων των εισιτηρίων και για τις δυο παραστάσεις από την πρώτη κιόλας μερα αποφάσισαν να προσθέσουν δυο ακόμα ημερομηνίες. Αργότερα ανακοινώθηκε τον Αύγουστο ότι ο ράπερ B.o.B θα άνοιγε για το δίδυμο σε όλες τις ημερομηνίες της mini περιοδείας, και πως θα έφερνε μαζί του τον συνεργάτη του Playboy Tre. Ο καλλιτέχνης της G-Unit, Tony Yayo, επιβεβαίωσε ότι αυτός και ο επί καιρό προστατευόμενος του Eminem, 50 Cent ήταν backstage στην πρόβα για το πρώτο Show στο Ντιτρόιτ, και ανακοίνωσε πως μπορεί να κάνουν συμμετοχές στην περιοδεία.Στις 2 Σεπτεμβρίου, κατά το πρώτο show στο Comerica Park, καλεσμένοι για τον Jay-Z ήταν οι Memphis Bleek, Bridget Kelly και Young Jeezy. Πολλοί καλεσμένοι ήρθαν και για το set του Eminem, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών της Shady Records: 50 Cent, D12 και The Alchemist. Άλλοι guests στο set του Eminem ήταν οι Trick Trick, G-Unit και Drake. Ο μακροχρόνιος μέντορας του Eminem, Dr. Dre, φορώντας μια μπλούζα που έγραφε "R.I.P. Proof", έκανε επίσης μια εμφάνιση έκπληξη και εκτέλεσε κάποια τραγούδια με τους επί καιρό προστατευόμενους του από την Aftermath, Eminem και 50 Cent. Στις 3 Σεπτέμβρη, οι ίδιοι καλεσμένοι συμμετείχαν και ξαναεμφανίστηκαν την δεύτερη ημέρα παραστάσεων, εκτός από τον Καναδό ράπερ Drake. Η pop star Lady Gaga, ο σκηνοθέτης Shawn Levy, ο ράπερ και μακροχρόνιος φίλος του Eminem, Royce da 5'9", ο τραγουδιστής Akon και ο τραγουδιστής Michael Bivins των New Edition όλοι παρευρέθηκαν στο show, αλλά μόνο ως θεατές. Ο ράπερ Kool Herc εμφανίστηκε στο κοινό, και ανέβηκε στη σκηνή κατά την παράσταση του Jay-Z.Εκτός από τον B.o.B, ο καλλιτέχνης της Roc Nation, J. Cole, είχε επιβεβαιωθεί πως θα ανοίξει τις παραστάσεις της Νέας Υόρκης του Jay-Z και του Eminem για το δεύτερο μισό της περιοδείας.
Κίσο Κουροκάβα

Ο Κίσο Κουροκάβα (ιαπωνικά: 黒川 紀章‎) (Kisho Kurokawa) γεννήθηκε το 1934 στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο του Κιότο. Αποφοίτησε με πτυχίο bachelor το 1957. Έπειτα πήγε στο πανεπιστήμιο του Τόκιο, όπου και πήρε το μεταπτυχιακό του το 1959. Ύστερα αποφάσισε να κάνει διδακτορικό στη φιλοσοφία όπου και τα παράτησε το 1964. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 2007. Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 μαζί με άλλους συναδέλφους του, όπως ο Κικουτάκε και ο Σιμπούγια, ίδρυσε το κίνημα των Γιαπωνέζων μεταβολιστών. Ήταν μια ριζοσπαστική ιαπωνική avant-garde που επιδίωκε τη συγχώνευση και την ανακύκλωση του στυλ αρχιτεκτονικής μέσα σε ένα ασιατικό πλαίσιο. Το κίνημα αυτό ανταποκρινόμενο στον υπερπληθυσμό της Ιαπωνίας πρότεινε περισσότερες μεγακατασκευές με κατοικήσιμους πυρήνες. Η παρακμή του οράματος των μεταβολιστών ήρθε με την ιδεολογική κενότητα της έκθεσης της Οσάκα το 1970, όπου και το κίνημα αυτό διαλύθηκε. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε ασχοληθεί με την έννοια της βιώσιμης και οικολογικής αρχιτεκτονικής εδώ και τέσσερις δεκαετίες, η ασχολία του αυτή έγινε πιο συστηματική τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Επίσης, το 2007, δημιούργησε το Πανεπιστημίου Anaheim Kisho Kurokawa Green Institute, το οποίο βοηθά στην ανάπτυξη με περιβαλλοντικά συνειδητές επιχειρηματικές πρακτικές.

 Το κτίριο είναι ένα σπάνιο παράδειγμα χτισμένο στις αρχές του ιαπωνικού μεταβολισμού και εκφράζει τη μεταπολεμική εποχή της Ιαπωνίας. Το κτίριο αποτελείται από δύο πύργους σκυροδέματος, έντεκα και δεκατριών ορόφων αντίστοιχα. Σε αυτούς, στεγάζονται 140 προκατασκευασμένες μονάδες που είναι αυτόνομες, οι «κάψουλες». Αυτές οι μονάδες έχουν κατασκευαστεί έτσι, ώστε να μπορούν να αποκολληθούν από το κτήριο και να αντικατασταθούν σε πιθανές βλάβες. Οι χώροι αυτοί έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν κάποιοι ως διαμερίσματα και κάποιοι ως γραφεία. Είναι ένα συγκρότημα που αποτελείται από δύο αίθουσες και έναν εκθεσιακό χώρο, που βρίσκεται στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Το θέατρο έχει δύο αίθουσες. Η μεγάλη αίθουσα έχει χωρητικότητα περίπου 700 θέσεις και χρησιμοποιείται κυρίως για παραστάσεις. Στη μικρότερη εκτελούνται παραστάσεις σε σχέση με τις παραδοσιακές τέχνες και την ιαπωνική μουσική. Η τοποθεσία του μουσείου επιλέχθηκε επειδή πολλά απολιθώματα έχουν βρεθεί στην γύρω περιοχή. Το μουσείο έχει δύο ορόφους, ενώ υπάρχουν επίσης εκθέματα και στον υπαίθριο χώρο γύρω από το μουσείο, όπου έχει διαμορφωθεί πάρκο ανασκαφών στο οποίο οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθούν τις εργασίες ανασκαφών. http://www.designboom.com/architecture/kisho-kurokawa-nakagin-capsule-tower-building/ http://architecturalmoleskine.blogspot.gr/2011/10/metabolist-movement.html Kenneth Frampton, Μοντέρνα Αρχιτεκτονική, Θεμέλιο, 2009, ISBN 978-960-310-071-3 Kisho Kurokawa, Metabolism and Recent Work, Jovis Verlag GmbH, 2001, ISBN 3-936314-44-6 Rem Koolhaas, Hans Ulrich Obrist, Project Japan: Metabolism Talks, TASCHEN, 2012, ISBN 978-3836525084
Λεόναρντ Μαρκόνι

Ο Λεόναρντ Μαρκόνι (Leonard Marconi) (6 Οκτωβρίου 1835, Βαρσοβία – 1 Απριλίου 1899, Λβιβ) ήταν Πολωνός-Αυστροούγγρος αρχιτέκτονας και γλύπτης. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Βαρσοβία, στη συνέχεια στη Γαλικία, κυρίως στο Λβουφ (τώρα Λβιβ, Ουκρανία).

 Ο Μαρκόνι γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1835 στη Βαρσοβία, σε γνωστή καλλιτεχνική οικογένεια ιταλικής καταγωγής. Ήταν γιος του γλύπτη Φεράντε Μαρκόνι, ανιψιού του αρχιτέκτονα Ενρίκο Μαρκόνι, και ξάδερφου του Λεάντρο Μαρκόνι, ενός διάσημου αρχιτέκτονα. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας και στη συνέχεια την Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη. Το 1861 επέστρεψε στην Πολωνία και άνοιξε ένα ατελιέ στη Βαρσοβία. Αρκετά επιτυχημένος ως γλύπτης, το 1873 προσκλήθηκε στο Λβουφ (τότε στην Αυστροουγγρική Γαλικία) για να γίνει καθηγητής στην Τεχνική Ακαδημία (πολωνικά: Akademia Techniczna‎), προκάτοχος του Πολυτεχνείου του Λβιβ. Πέθανε στο Λβιβ την 1η Απριλίου 1899 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι.
ButanGas

Η ButanGas είναι ρουμανική εταιρεία διανομής υγραερίου. Η Grupul ButanGas δραστηριοποιείται στην Αλβανία, την Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία, το Μαρόκο, την Πολωνία τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Ο συγκεκριμένος όμιλος εταιρειών ιδρύθηκε το 1948 από τον Ρουμάνο επιχειρηματία Ιόσιφ Κονσταντίν Ντραγκάν, ενώ, με σημείο εκκίνησης το 2001, ο Ιόσιφ Κονσταντίν Ντραγκάν έχει παραχωρήσει τον έλεγχο της επιχείρησης στη σύζυγό του. Το 2008, ο συγκεκριμένος όμιλος εταιρειών σημείωσε κύκλο εργασιών, σε διεθνές επίπεδο, της τάξεως των 1 δισεκατομμυρίων ευρώ.

 Κύκλος εργασιών: 530 εκατομμύρια ευρώ (2009) Το 2007, η εταιρεία αποτελούσε τον ηγέτη της αγοράς διανομής προπανίου στη Ρουμανία, με ποσοστό της τάξεως του 35%, το οποίο αντιστοιχούσε σε ποσότητα της τάξεως των 50.000 τόνων ετησίως. Τον Ιούλιο του 2010, η ButanGas προχώρησε στην εξαγορά ποσοστού της τάξεως του 90% επί του συνόλου των μετοχών της Romconstruct Top Constanța, εταιρείας παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας με κύκλο εργασιών, το 2008, της τάξεως του 1,7 εκατομμυρίων RON. Κύκλος εργασιών: 2007: 68,3 εκατομμύρια ευρώ 2006: 55,6 εκατομμύρια ευρώ (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
Μισέλ Χαζαναβίσιους

Ο Μισέλ Χαζαναβίσιους (γαλλικά: Michel Hazanavicius, 29 Μαρτίου 1967) είναι Γάλλος σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος γνωστός κυρίως για τις κατασκοπευτικές παρωδίες OSS 117: Αποστολή στο Κάιρο (OSS 117: Cairo, Nest of Spies, 2006) και Ο Κατάσκοπος που Γύρισε από το... Ρίο! Μυστικός Πράκτορας OSS 117 (OSS 117: Lost in Rio, 2009) . Το 2011 σκηνοθέτησε και έγραψε τη βωβή ταινία The Artist η οποία έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών το 2011. Ο Χαζαναβίσιους κέρδισε Όσκαρ σκηνοθεσίας, BAFTA καλύτερης σκηνοθεσίας και πρωτότυπου σεναρίου, Βραβείο Σεζάρ και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας και σεναρίου.

 Ο Μισέλ Χαζαναβίσιους γεννήθηκε από εβραϊκή οικογένεια με καταγωγή τη Λιθουανία και την Πολωνία. Πριν ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία ταινιών, ασχολήθηκε με την τηλεόραση όπου εργάστηκε σαν σκηνοθέτης το 1988. Αρχικά ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία διαφημιστικών και αργότερα σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία La Classe Αméricaine για την τηλεόραση. Το 1997 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους και ακολούθησε η πρώτη του κινηματογραφική ταινία Mes Αmis, στην οποία πρωταγωνίστησε ο αδερφός του και ηθοποιός Σερζ Χαζαναβίσιους. Επτά χρόνια αργότερα, ο Χαζαναβίσιους έγραψε και σκηνοθέτησε τη δεύτερη κινηματογραφική ταινία του OSS 117: Αποστολή στο Κάιρο (OSS 117: Cairo, Nest of Spies), μια παρωδία των κατασκοπευτικών ταινιών της δεκαετίας του '60. Η ταινία αποδείχτηκε εισπρακτική επιτυχία με 23 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2009 ακολούθησε μια συνέχεια με τίτλο Ο Κατάσκοπος που Γύρισε από το... Ρίο! Μυστικός Πράκτορας OSS 117 (OSS 117: Lost in Rio). Το 2011 σκηνοθέτησε και έγραψε την ταινία The Artist. Η ταινία έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών του 2011 και ο Χαζαναβίσιους βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας, BAFTA Καλύερης Σκηνοθεσίας και Πρωτότυπου Σεναρίου και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας και σεναρίου. Συνολικά η ταινία έλαβε 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας 5, 6 για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας 3 και 12 υποψηφιότητες για BAFTA κερδίζοντας 7. Και στους τρεις αυτούς θεσμούς, η ταινία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Ο Χαζαναβίσιους είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Μπερενίς Μπεζό, η οποία έπαιξε στις ταινίες OSS 117: Αποστολή στο Κάιρο (OSS 117: Cairo, Nest of Spies) και The Artist.
Λη Ταρλάμης

Ο Λη Ταρλάμης (Lee Tarlamis) γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1975 στην Αυστραλία. Είναι Αυστραλός πολιτικός ελληνικής καταγωγής, από το νησί της Λήμνου. Ανήκει στο Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα.

 Στις 27 Νοεμβρίου 2010 εξελέγη στην Άνω Βουλή της πολιτείας Βικτωρίας (αγγλικά Victorian Legislative Council) ως εκπρόσωπος της ΝΑ μητροπολιτικής περιοχής (South Eastern Metropolitan Region). Ο Λη Ταρλάμης είναι μέλος πολλών οργανισμών, όπως: Διεθνής Αμνηστία Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση Ελληνισμού (World Hellenic Inter Parliamentary Association) Justice of the Peace Community & Public Sector Union Noble Park RSL Royal Victorian Association of Honorary Justices Springvale Benevolent Society Electoral Matters Committee Lee Tarlamis BIO Αρχειοθετήθηκε 2012-03-21 στο Wayback Machine.
Ναβίν Ραμγκούλαμ

Ο Ναβίν Ραμγκούλαμ (Navin Ramgoolam , 14 Ιουλίου 1947) είναι πολιτικός από το Μαυρίκιο , ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του νησιωτικού κράτους από το 2005 ως το 2014. Εκτός από πρωθυπουργός, υπηρέτησε και ως υπουργός Εσωτερικών και Άμυνας. Είναι μέλος του Τάγματος του Αστεριού και του Κλειδιού του Ινδικού Ωκεανού (GCSK). Ανήκει στο Εργατικό Κόμμα του Μαυρίκιου. Είναι παντρεμένος με τη Βίνα Ραμγκούλαμ. Στις 13 Δεκεμβρίου 2014 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.

 Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου του 1947 και είναι Ινδουιστής.. Γιος του βετεράνου ηγέτη της χώρας Σιγουσάγκουρ Ραμγκούλαμ, εκπαιδεύτηκε στην Ιατρική στο Δουβλίνο και το 1977 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρακολούθησε το London School of Economics και έκανε μάστερ στη Νομική. Αρχικά έγινε πρωθυπουργός στις 22 Δεκεμβρίου του 1995 μετά την σαρωτική εκλογική του νίκη στις 20 Δεκεμβρίου του 1995, στις οποίες ο συνασπισμός του (συναποτελούμενος από το Εργατικό Κόμμα του Μαυρίκιου και το Μαχητικό Κίνημα του Μαυρίκιου) κέρδισε 60 από συνολικά 62 έδρες και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 17 Σεπτεμβρίου του 2000. Η περίοδος της πρώτης πρωθυπουργικής του θητείας αμαυρώθηκε από φυλετικές ταραχές με αφορμή το θάνατο στη φυλακή του τραγουδιστή Ρέτζιναλντ Τοπίζε, διάσημου καλλιτέχνη της σέγκε μουσικής. Ωστόσο, κατάφερε να κερδίσει δύο επαναληπτικές εκλογές. Ηττήθηκε στις εκλογές που διεξήχθησαν το 2000 από τον Πολ Μπερενζέ.Από το 2000 ως το 2005 ήταν αρχηγός της Αντιπολίτευσης, καθώς ηττήθηκε στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, λόγω της συμμαχίας δύο αντιπάλων του, του Πολ Μπερενζέ και του Άνρουντ Τζάγκνοτ.Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Σεπτεμβρίου του 2000 ο συνασπισμός του Μαχητικού Κινήματος του Μαυρίκιου και του Σοσιαλιστικού Κινήματος του Μαυρίκιου κέρδισε 51,7% των ψήφων (54 επί συνόλου 62 εδρών) ένατι 36,5% και 6 έδρες για το Εργατικό Κόμμα του Μαυρίκιου και το Κόμμα του Μαυρίκιου του Ξαβιέ Ντιβάλ. Επαναδιορίστηκε στο αξίωμα του πρωθυπουργού στις 5 Ιουλίου 2005, έπειτα από τη νίκη του συνασπισμού του (Σοσιαλιστικός Συνασπισμός- Alliance Sociale) (Εργατικό Κόμμα, Κόμμα Μαυρικίου του Ξαβιέ-Λικ Ντιβάλ και άλλα μικρότερα κόμματα) επί του συνασπισμού των MMM-MSM του Πολ Μπερενζέ στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου του 2005. Ο Σοσιαλιστικός Συνασπισμός κέρδισε 56 επί συνόλου 140 εδρών, ενώ ο συνασπισμός του Μπερενζέ έλαβε 22 έδρες.Ως πρωθυπουργός εισήγαγε την δωρεάν μεταφορά με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας για τους ηλικιωμένους και για τους νέους. Στην οικονομική πολιτική, προέβη σε μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό σύστημα. Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στις 5 Μαΐου 2010, ο Ραμγκούλαμ επανεξελέγη στην πρωθυπουργία, με 41 έδρες για το Εργατικό Κόμμα έναντι 18 έδρες για το MMM του Μπερενζέ και 1 έδρα για τον Σελ Μία του FSM. Μετά την ήττα που υπέστη στις εκλογές του 2014, ο Ραμγκούλαμ αποχώρησε από την πρωθυπουργία.
Νικίας της Ινδίας

Ο Νικίας ήταν Ινδο-Έλληνας βασιλιάς, που κυβέρνησε στην Παροπαμισάδα. Τα περισσότερα από τα σχετικά λίγα νομίσματά του έχουν βρεθεί στο βόρειο Πακιστάν, υποδεικνύοντας ότι κυβερνούσε μία μικρότερη επαρχία γύρω από την κοιλάδα της Καμπούλ. Ήταν πιθανώς συγγενής του Μενάνδρου Α΄.

 Ο νομισματολόγος Μποπεαράχχι προτείνει ότι ο Nicias κυβέρνησε π. 90-85 π.Χ. Η τελευταία ημερομηνία υποστηρίζεται από την απουσία νομισμάτων Αττικού τύπου (δείτε παρακάτω). Από την άλλη πλευρά, ο R.C. Senior τον τοποθετεί ως διάδοχο του Μενάνδρου Α΄, π. 135–125 π.Χ., σύμφωνα με την ερμηνεία του σχετικά με τα ευρήματα συνόλων νομισμάτων ("θησαυρών"). Ανεξάρτητα από το ποια περίοδος είναι η σωστή, το γεγονός ότι ο Νικίας ηλικιώνεται ορατά στα νομίσματά του, φαίνεται να δείχνει κάποια μακρά διάρκεια στην εξουσία του. Ο Νικίας έκοψε Ινδικές αργυρές δραχμές, όπου στην εμπρόσθια όψη τους φέρει διάδημα (ταινία νικητή) ή κράνος. Η πίσω όψη είναι τριών τύπων: Ένας όρθιος βασιλιάς με πανοπλία, που κάνει μία χειρονομία ευλογίας, βρέθηκε σε πολλές δραχμές. Μία προτομή σε κατατομή (en face) της Αθηνάς με κεραυνό. Βρέθηκε σε ένα μοναδικό τετράδραχμο. Στον 3ο τύπο οπίσθιας όψης, ο βασιλιάς ιππεύει άλογο που αναπηδά. Η απεικόνιση χρησιμοποιήθηκε από τον Αντίμαχο Β΄ της Ινδίας, που βρέθηκε σε μία μόνο δραχμή.Τα χάλκινά του παριστούν Δία (ή δελφίνι) με τον βασιλιά σε άλογο που αναπηδά. Ορισμένες παραλλαγές είναι τραχιές, με ημισεληνοειδή σίγμα και τετράγωνα όμκρον. Παρόλο που ο Νικίας κυβέρνησε στα δυτικά της Ινδο-Ελληνικής σφαίρας, δεν βρέθηκαν νομίσματα Αττικού τύπου. Τα μονογράμματά του γενικά ταιριάζουν με εκείνα των βασιλέων Θεοφίλου και Φιλοξένου. Τα ίδια μοιράζεται και με τον Θράσωνα, τον βραχύβιο γιο του Μενάνδρου Α΄. Ελληνο-βακτριανό βασίλειο Σελευκιδική Αυτοκρατορία Ελληνοβουδισμός Ινδο-Σκύθες Ινδο-Παρθικό Βασίλειο Kushan Empire Το σχήμα της αρχαίας σκέψης. Συγκριτικές μελέτες ελληνικής και ινδικής φιλοσοφίας από τον Thomas McEvilley (Allworth Press and the School of Visual Arts, 2002)(ISBN 1-58115-203-5) Οι Έλληνες στη Βακτρία και την Ινδία, WW Tarn, Cambridge University Press. Ινδο-ελληνική ιστορία και νομίσματα Αρχαία νομίσματα των ελληνο-βακτριανών και ινδο-ελληνικών βασιλείων Le Roi indo-grec Nicias Le Sauveur
Κάστρο του Πλεσσί-λε-Τουρ

Το Κάστρο του Πλεσσί-λε-Τουρ (γαλλικά: Château de Plessis-lez-Tours) είναι ό,τι έμεινε από ένα υστερογοτθικό κάστρο στην πόλη Λα Ρις στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ. Περί τα 3/4 του αρχικού οικοδομήματος κατεδαφίστηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση, το 1796. Βρίσκεται νοτιο-δυτικά του Τουρ, μεταξύ των ποταμών Αντρ και Λίγηρα (γαλλ. Λουάρ).

 Το Πλεσσί-λε-Τουρ ήταν η κατοικία που προτιμούσε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, ο οποίος απεβίωσε εκεί στις 39 Αυγούστου 1483. Έγινε το μέρος της συνάντησης το 1589 τού Ερρίκου Γ΄ των Βαλουά της Γαλλίας με τον μέλλοντα Ερρίκο Δ΄ των Βουρβόνων, η οποία κατέληξε σε συμμαχία ενάντια στην Καθολική Ένωση. Το τωρινό κτήριο είναι ένα μικρό μόνο κομμάτι του κάστρου, που αρχικά κτίστηκε από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ στον 15ο αι. Το αρχικό κάστρο είχε τρεις πτέρυγες σε σχήμα Π. Το δωμάτιο όπου απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ είναι επισκέψιμο: έχει ξύλινα πλεκτά πλέσια των τελών του 15ου αι. Ο πρώτος όροφος έχει ζωγραφιές και γλυπτά αφερωμένα στον Άγ. Φραγκίσκο της Πάολα, τον οποίο ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ κάλεσε να ζήσει κοντά του ως το τέλος εκείνου. Μέσα στο κάστρο είναι μία έκθεση σιδηρών κλουβιών, κρεμασμένων από την οροφή, που εχρησιμοποιούντο για να βάζουν μέσα τους φυλακισμένους Τα κλουβιά είναι τόσο μικρά, που οι φυλακισμένοι δεν μπορούσαν να σταθούν όρθιοι. Η υπόλοιπη πτέρυγα, που εδώ και πολύ καιρό χρησιμοποιείται ως γαλακτοπαραγωγικό αγρόκτημα και εργοστάσιο παραγωγής ποτών, συναριθμείται στα ιστορικά Μνημεία από το 1927 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. Châteaux de la Loire, Michelin Guide de Tourisme, 1987 Edition French Ministry of Culture database entry Κάστρα του Λίγηρα
Σιδηροδρομικός σταθμός Μπακού

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Μπακού (αζέρικα: Bakı Dəmir Yolu Vağzalı) είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του Μπακού, πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο κέντρο του Μπακού, περίπου 3 χλμ. βορειοανατολικά από τον ιστορικό πυρήνα του Μπακού, την Παλιά Πόλη (İçərişəhər). Συνδέεται με τον παρακείμενο σταθμό του μετρό «28η Μαΐου» με σήραγγα πεζών. Είναι επίσης ο τερματικός σταθμός του κυκλικού προαστιακού σιδηρόδρομου Μπακού.

 Το πρώτο κτίριο του σταθμού χρονολογείται από το 1880, με την έναρξη του σιδηροδρομικής γραμμής Μπακού-Τιφλίδας. Η αρχιτεκτονική του πρώτου κτιρίου ήταν στο στιλ της Μαυριτανικής Αναγέννησης. Το 1926, το δεύτερο συγκρότημα σταθμών, ο σταθμός Σαμπουντζού (Sabunchu), σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί τον ηλεκτροκίνητη σιδηροδρομική γραμμή Μπακού-Σαμπουντζού. Η αρχιτεκτονική του δεύτερου κτιρίου είναι επίσης σε στυλ Μαυριτανικής Αναγέννησης. Το 1967, ο σταθμός του μετρό «28η Μαΐου» χτίστηκε και συνδέθηκε με το σταθμό Σαμπουντζού με σήραγγα πεζών. Το 1977, ο σταθμός υπέστη μια σημαντική ανακαίνιση, κατά την οποία χτίστηκε ένα σύγχρονο κτίριο σταθμού, δίπλα στον παλιό σταθμό Σαμπουντζού. Azerbaijan Railways Σιδηροδρομικές μεταφορές στο Αζερμπαϊτζάν Σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδας-Καρς
Πιερ Νγκαϊονί

Ο Πιερ Νγκαϊονί (Pierre Ngaiohni, γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1955) είναι πολιτικός από τη Νέα Καληδονία, Κανάκ στην καταγωγή και τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Γαλλία. Εξελέγη αντιπρόεδρος στις 15 Ιουνίου του 2009 και αντικατέστησε τον Ντεβέ Γκοροντέι, και υπηρέτησε στη θέση έως τις 11 Μαρτίου 2011.

 Γεννήθηκε στο νησί Μαρέ, των Νησιών της Πίστης. Πέντε εβδομάδες μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2009, εξελέγη αντιπρόεδρος. Η εκλογή του ήταν η τρίτη απόπειρα για εκλογή νέου αντιπροέδρου. Η υποψηφιότητά του ήταν επιτυχής επειδή τα κόμματα που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας είχαν συμφωνήσει σε έναν υποψήφιο κοινής αποδοχής. Με την εκλογή του Νγκαϊονί άνοιξε ο δρόμος και για τον καταμερισμό των υπολοίπων κυβερνητικών υπουργείων, έντεκα τον αριθμό.Ο προκάτοχός του στην αντιπροεδρία, ο Γκοροντέι, είχε υπηρετήσει επί προεδρίας τριών διαφορετικών προέδρων μετά την υιοθέτηση της Συμφωνίας της Νουμέα, του 1998. Με βάση την εν λόγω συνθήκη, αντιπρόεδρος θα πρέπει να είναι ένας πολιτικός που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας, σε περίπτωση που πρόεδρος τελεί ένας πολιτικός που είναι αντίθετος με την ανεξαρτησία. Ο πρόεδρος Φιλίπ Γκομέ είναι γαλλόφιλος και κατά της ανεξαρτησίας. Η θητεία του είναι πενταετής. Pacnews: Ngaiohni elected vice president of New Caledonia
Συνταγματική ιστορία της Ελλάδας

Στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ξεκινώντας από την Εθνεγερσία, υιοθετήθηκαν μια σειρά από Συντάγματα με τελευταίο αυτό του 1975 που αναθεωρήθηκε το 1986, το 2001, το 2008 και το 2019.

 Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, υιοθετήθηκαν από τις Εθνοσυνελεύσεις, τα εθνικά αντιπροσωπευτικά πολιτικά συνέδρια των Ελλήνων επαναστατών, τρία συνταγματικά κείμενα (Συντάγματα του 1822, 1823 και 1827). Ο βασιλιάς Όθωνας κυβέρνησε για περισσότερα από 10 χρόνια χωρίς συνταγματικούς περιορισμούς, δεδομένου ότι το «ηγεμονικό» ελληνικό Σύνταγμα του 1832 δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο Δημήτριος Καλλέργης και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης ηγήθηκαν του κινήματος της έκδοσης Συντάγματος από τον Όθωνα. Οι συμμετέχοντες αρνήθηκαν να υποχωρήσουν μέχρις ότου ο βασιλιάς να συμφωνήσει να παραχωρήσει σύνταγμα. Το ελληνικό Σύνταγμα του 1844 ορίζει ότι το πολίτευμα της χώρας είναι συνταγματική μοναρχία, προβλέποντας ένα κοινοβούλιο με δύο σώματα, αποτελούμενο από μια Βουλή των Αντιπροσώπων και μια Γερουσία. Το ελληνικό Σύνταγμα του 1864 ήταν κάπως πιο φιλελεύθερο και μεταβίβασε το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας στο κοινοβούλιο. Το 1911 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τροποποίησε 54 από τα 110 άρθρα του Συντάγματος, προσπαθώντας να ευθυγραμμίσει το σύνταγμα με τις αρχές του Φιλελεύθερου Κόμματος. Παρ 'όλα αυτά, ο εθνικός διχασμός προκάλεσε τεράστια συνταγματική κρίση, καθώς σχηματίστηκαν δύο κυβερνήσεις: μία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη. Το Σύνταγμα του 1925 προέβλεπε αβασίλευτη Δημοκρατία σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος του 1924. Ωστόσο, στις 24 Ιουνίου 1925, αξιωματικοί πιστοί στον Θεόδωρο Πάγκαλο, φοβούμενοι ότι η πολιτική αστάθεια θέτει τη χώρα σε κίνδυνο, ανέτρεψαν την κυβέρνηση. Στις 24 Αυγούστου 1926, ο Παύλος Κουντουριώτης επέστρεψε ως πρόεδρος. Δεδομένου ότι το προηγούμενο Σύνταγμα δεν εφαρμόστηκε πλήρως, το Σύνταγμα του 1927 καθιέρωσε επίσημα τη Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία και προέβλεπε ως αρχηγό κράτους τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μετά το δημοψήφισμα του 1935, ο βασιλιάς Γεώργιος Β επέστρεψε, αλλά το τρίτο αναθεωρητικό κοινοβούλιο του 1936 δεν είχε τον χρόνο να τροποποιήσει το Σύνταγμα. Αντ' αυτού, το Σύνταγμα του 1911 αποκαταστάθηκε, φαινομενικά σε προσωρινή βάση. Οι εκλογές του 1936 προκάλεσαν πολιτικό αδιέξοδο και, ως εκ τούτου, ο Γεώργιος Β διορίζει τον Ιωάννη Μεταξά ως προσωρινό πρωθυπουργό και στις 4 Αυγούστου διαλύει το κοινοβούλιο.
Παραλία Καλαμακίου Αχαΐας

Για οικισμούς κ.λπ. με την ονομασία Παραλία στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία. Για οικισμούς κ.λπ. με την ονομασία Παραλία στην Αχαΐα, δείτε: Παραλία Αχαΐας (αποσαφήνιση).Η Παραλία Καλαμακίου είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λιμνοχωρίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Λιμνοχωρίου.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981. Ο πληθυσμός του οικισμού αυξάνεται κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες, καθότι αποτελείται από πολλές εξοχικές κατοικίες. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλαμάκι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παραλίας Καλαμακίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λιμνοχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/06/2018.