Μίλος Τζούριτς

Ο Μίλος Ν. Τζούριτς (Σέρβικα Κυριλλικά : Милош Н. Ђурић), ήταν Σέρβος κλασικός φιλόλογος, ελληνιστής, κλασικός μεταφραστής, φιλόσοφος, καθηγητής πανεπιστημίου και πλήρες μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών . Τα βιβλία του Τζούριτς και οι μεταφράσεις κλασικών λογοτεχνικών έργων όπως η Ιλιάδα, η Οδύσσεια και η Ποιητική του Αριστοτέλη εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται. Σύμφωνα με την Δρ Ξένια Μαρίτσκι Γκατζάνσκι, οι πολυάριθμες συνεισφορές του Τζούριτς στον σερβικό πολιτισμό τον βάζουν στην κλίμακα παλαιότερων Σέρβων διαφωτιστών όπως ο Άγιος Σάββας και ο Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς.

 Ήταν ο μεγαλύτερος γιος μιας οικογένειας οκτώ παιδιών. Ο πατέρας του Τζούριτς, Νικόλα, ήταν δάσκαλος και συγγραφέας, που τον εισήγαγε στην Σερβική επική ποίηση, που θα επηρέαζε τη μελλοντική του καριέρα. Ξεκίνησε να γράφει και να δημοσιεύει ποίηση και λογοτεχνική κριτική νωρίς στη ζωή. Το 1918, ο Τζούριτς ζούσε στο Όσιγιεκ, όπου προσπάθησε να δημοσιεύσει ένα έργο για τη Σερβική επική ποίηση με τίτλο Smrt majke Jugovića. Οι κρατικοί λογοκριτές της Αυστροουγγαρίας, που είχαν έδρα στο Όσιγιεκ, απαγόρευσαν το έγγραφο με το επιχείρημα ότι "απειλεί τα εθνικά συμφέροντα". Ο Τζούριτς αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου και υπερασπίστηκε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1929. Εργάστηκε ως δάσκαλος σε ένα γυμνάσιο στο Ζέμουν και τη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, όπου δημοσίευσε ποιήματα και δοκίμια σε ένα τοπικό περιοδικό Σερβία. Συνέχισε να εργάζεται ως καθηγητής πανεπιστημίου διδάσκοντας την ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μια θέση που κατείχε για τέσσερις δεκαετίες. Η μαριονέτα κυβέρνηση της Σερβίας τον ανάγκασε σε πρόωρη συνταξιοδότηση και τον έστειλε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μπάντζικα. Ο μοναδικός του γιος ο Ράστκο πέθανε στο μέτωπο στη Σλαβονία το 1945. Ο Τζούριτς αφιέρωσε όλα του τα έργα από εκείνο το σημείο και μετά σε αυτόν. Η Μουσική Εταιρεία Κορνέλιε Στάνκοβιτς του Βελιγραδίου τον εξέλεξε πλήρες μέλος και ο Τζούριτς αργότερα διετέλεσε πρόεδρος της οργάνωσης. Μεταξύ 1952 και 1957 ο Τζούριτς υπηρέτησε ως πρόεδρος της σερβικής λογοτεχνικής συντεχνίας, επικεφαλής εκδότης αρκετών ακαδημαϊκών περιοδικών και συνεισφέροντας σε 96 περιοδικά και περιοδικά. Η Ψυχαναλυτική Εταιρεία του Βελιγραδίου τον έκανε πλήρες μέλος και μετέφρασε μερικά από τα πιο σημαντικά έργα της ψυχαναλυτικής λογοτεχνίας στα Σέρβικα. Μια πλήρης βιβλιογραφία των έργων του Τζούριτς αποτελείται από περίπου 400 τίτλους, που περιέχουν περισσότερες από 10.000 σελίδες. Η μαριονέτα κυβέρνηση της Σερβίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ζήτησε από τους διακεκριμένους διανοούμενους να υπογράψουν ένα έγγραφο που απαιτούσε «τάξη και υπακοή» από αυτούς και «πατριωτισμό στην καταπολέμηση των κομμουνιστών». Ο Τζούριτς αρνήθηκε να το υπογράψει με την αιτιολογία ότι περισσότεροι από τους μισούς μαθητές του ήταν μέρος των Γιουγκοσλαβικών Παρτιζάνων. Όταν ένας καθηγητής μουσικής τον σταμάτησε και τον προειδοποίησε ότι οι Γερμανοί δεν θα ξεχάσουν την ανυπακοή του, ο Τζούριτς απάντησε: «Είναι εύκολο για εσάς. Παίζετε κουτάλα, ενώ διδάσκω ηθική στους μαθητές! " Αυτή η δήλωση έγινε σύμβολο προσωπικής ακεραιότητας στη σερβική και γιουγκοσλαβική κοινωνία. Ο Τζούριτς έλαβε το βραβείο Οκτωβρίου της πόλης του Βελιγραδίου, το βραβείο της έβδομης Ιουλίου, το τάγμα του Αγίου Σάββα και το Γιουγκοσλαβικό τάγμα Εργασίας. Ένας δρόμος στο Καράμπουρμα πήρε το όνομά του. Η Ένωση Μεταφραστών Λογοτεχνίας της Σερβίας απονέμει το Βραβείο Μίλος N. Τζούριτς ετησίως από το 1969. Θεωρείται το σημαντικότερο σερβικό βραβείο για μετάφραση. Ο Μιχάηλο Πούπιν έγραψε ιδιαίτερα για το έργο και τη φιλοσοφία του. Ο τίτλος μιας από τις ποιητικές συλλογές του Μίλοβαν Βιτέζοβιτς- Na času kod profesora Miloša N. Đurića - τον τιμά. Τα προσωπικά του αντικείμενα και έργα φυλάσσονται από τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Πρωτότυπα έργαVidovdanska etika, 1914 Smrt Majke Jugovića, 1918 Filosofija panhumanizma, 1922 Mit o sunčevoj sestri, 1925 Pred slovenskim vidicima, 1928 Racionalizam u savremenoj nemačkoj filosofiji, 1928 Problemi filosofije kulture, 1929 Ogledi iz grčke filosofije i umetnosti, 1936 Etika i politika u Eshilovoj tragediji, 1937 Aristotelovo etičko učenje, 1940 Helenska agonistika i likovne umetnosti, 1940 Istorija helenske književnosti u vremenu političke samostalnosti, 1951 Sofisti i njihov istorijski značaj, sa bibl. dotadašnjih radova, 1955 Kroz helensku istoriju, književnost i muziku (studije i ogledi), 1955 Sofoklove tebanske tragedije, 1955 Istorija starih Grka do smrti Aleksandra Makedonskog, 1955 Na izvorima umetničke lepote, ogledi o Homeru, 1957 Iz helenskih riznica (μελέτες), 1959 Aristotel, 1959 Platonova akademija i njen politički rad, 1960 Istorija helenske etike, 1961 Patnja i mudrost, 1962 Značenje izraza "radojički" u pesmi Do pojasa Laze Kostića, 1968 Antologija stare helenske lirike, 1962 Istorijski izvori istorija i filosofija, 1997 Επιλεγμένα έργα, I-VI, 1997 Μεταφραστής και εκδότηςΙλιάδα, Όμηρος Οδύσσεια, Όμηρος Ποιητική, Αριστοτέλης Iκέτιδες, Αισχύλος Πέρσες, Αισχύλος Επτά επί Θήβας, Αισχύλος Προμηθεύς Δεσμώτης, Αισχύλος Ορέστεια, Αισχύλος Αντιγόνη, Σοφοκλής Οιδίπους τύραννος, Σοφοκλής Μήδεια, Ευριπίδης Ιππόλυτος, Ευριπίδης Ιφιγένεια εν Ταύροις, Ευριπίδης Δάφνις και Χλόη, Λόγγος Συμπόσιο, Πλάτων Ίων, Πλάτων Απολογία, Πλάτων Φαίδρος, Πλάτων Φαίδων, Πλάτων Κρίτων, Πλάτων Κριτική των Παράλληλων Βίων, Πλούταρχος Εγχειρίδιο του Επίκτητου, Αρριανός De Vita Beata, Σενέκας ο νεότερος Epistulae Morales ad Lucilium, Σενέκας ο νεότερος Grčke tragedije, συλλογή, 1982 Διάφορα σύντομα έργα από τους Alfred Adler, Carl Jung, Maxim Gorky, Will Durant, Nikolai Berdyaev and Rabindranath TagoreSrpske narodne pesme, I-XIV, εκδότης Srpske narodne pripovetke, I-II, εκδότης Antologija stare helenske lirike, 1962, εκδότης