Τομόε Γκοζέν

Η Τομόε Γκοζέν (巴 御前, ιαπωνική προφορά: [tomo.e], ) ήταν μία όνα-μούσα (:γυναίκα πολεμίστρια), που εμφανίστηκε στην ιαπωνική λογοτεχνία του 14ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, υπηρέτησε τον Μιναμότο νο Γιοσινάκα κατά τη διάρκεια του πολέμου Γκένπέϊ και ήταν μέρος της σύγκρουσης που οδήγησε στο πρώτο σογκουνάτο. Η οικογένειά της είχε ισχυρές σχέσεις με τον Γιοσινάκα. Αν και ποτέ δεν αποδείχτηκε ότι ήταν ιστορική προσωπικότητα, η ιστορία της επηρέασε πολλές γενιές σαμουράι. Η Τομόε αναφέρεται συχνά σε βιβλία, μουσική, ποιήματα, ταινίες, ιστορικά μυθιστορήματα και τον πολιτισμό γενικότερα.

 Ο πατέρας της, Νακαχάρα Κανέτο, ήταν ισχυρός υποστηρικτής και θετός πατέρας του Γιοσινάκα, έχοντάς τον μεγαλώσει από τα δύο του χρόνια. Η μητέρα της ήταν η τροφός του Γιοσινάκα. Δύο από τα μεγαλύτερα αδέρφια της υπηρέτησαν επίσης τον Γιοσινάκα ως στρατηγοί. Είναι περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της στη μάχη του Αβάζου το 1184. Σύμφωνα με την επική αφήγηση, που γράφτηκε στις αρχές του 14ου αιώνα,«Η Τομόε ήταν ιδιαίτερα όμορφη, με λευκό δέρμα, μακριά μαλλιά και γοητευτικά χαρακτηριστικά. Ήταν επίσης μια αξιοσημείωτα δυνατή τοξότης, και ως ξιφομάχος ήταν μια πολεμίστρια αξίας χιλίων ανδρών, έτοιμη να αντιμετωπίσει έναν δαίμονα ή έναν θεό, είτε πάνω σε άλογο είτε με τα πόδια. Χειρίστηκε άγρια άλογα με εξαιρετική δεξιοτεχνία. Οδήγησε αλώβητη σε επικίνδυνες καταβάσεις. Κάθε φορά που μια μάχη ήταν επικείμενη, ο Γιοσινάκα την έστελνε ως τον πρώτο του καπετάνιο, εξοπλισμένο με ισχυρή πανοπλία, ένα μεγάλο ξίφος και ένα ισχυρό τόξο. Και έκανε περισσότερες πράξεις γενναιότητας από οποιονδήποτε από τους άλλους πολεμιστές του.»Η Ιστορία του Χέικε (平家物語, Χέικε Μονογκατάρι)Το 1182 διέταξε 300 σαμουράι σε έναν αγώνα ενάντια σε 2.000 πολεμιστές της αντίπαλης φυλής Τάιρα . Αφού νίκησε τους Τάιρα και τους οδήγησε στις δυτικές επαρχίες, ο Γιοσινάκα κατέλαβε το Κιότο και επιθυμούσε να είναι ο αρχηγός της φυλής Μιναμότο. Ο ξάδερφός του Γιοριτόμο παρακινήθηκε να συντρίψει τον Γιοσινάκα και έστειλε τους αδελφούς του Γισιτσούνε και Νοριγιόρι να τον σκοτώσουν. Ο Γιοσινάκα πολέμησε τις δυνάμεις του Γιοριτόμο στη μάχη του Αβάζου στις 21 Φεβρουαρίου 1184, όπου η Τομόε Γκοζέν φέρεται να πήρε τουλάχιστον ένα κεφάλι του εχθρού. Αν και τα στρατεύματα του Γιοσινάκα πολέμησαν γενναία, ήταν λιγότερα αριθμητικά και κατατροπώθηκαν. Όταν ο Γιοσινάκα ηττήθηκε εκεί, με λίγους μόνο στρατιώτες του να στέκονται, είπε στην Τομόε Γκοζέν να φύγει, επειδή ήθελε να πεθάνει με τον θετό αδερφό του Ιμάι νο Σίρο Κανεχίρα και είπε ότι θα ντρεπόταν, αν πέθαινε με μια γυναίκα. Υπάρχουν ποικίλες αφηγήσεις για το τι ακολούθησε. Στη μάχη του Αβάζου το 1184, είναι γνωστή για τον αποκεφαλισμό του Χόντα νο Μορισίγκε του Μουσάσι. Είναι επίσης γνωστή για το ότι σκότωσε τον Ουτσίντα Ιεγιόσι και για το ότι απέφυγε τη σύλληψη από τον Χατακεγιάμα Σιγκετάντα. Αφού η Τομόε Γκοζέν αποκεφάλισε τον αρχηγό της φυλής Μουσάσι παρουσίασε το κεφάλι του στον αφέντη της Γιοσινάκα. Faure, Bernard (2003). Η δύναμη της άρνησης: Βουδισμός, αγνότητα και φύλο . Princeton: Princeton University Press.(ISBN 978-0-691-09170-9)ISBN 978-0-691-09170-9 ;(ISBN 978-0-691-09171-6) ;OCLC 49626418 . Joly, Henri L. (1967). Θρύλος στην ιαπωνική τέχνη: Περιγραφή ιστορικών επεισοδίων, θρυλικοί χαρακτήρες, μύθοι λαϊκής παράδοσης, θρησκευτικός συμβολισμός, εικονογραφημένος στις τέχνες της παλιάς Ιαπωνίας . Rutland, Vermont: Tuttle.(ISBN 978-0-8048-0358-8)ISBN 978-0-8048-0358-8 ;OCLC 219871829 . Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, επιμ. (1975). The Tale of the Heike . Τόκιο: University of Tokyo Press.(ISBN 0-86008-128-1)ISBN 0-86008-128-1 ;OCLC 164803926 . McCullough, Helen Craig (1988). The Tale of the Heike . Palo Alto, Καλιφόρνια: Stanford University Press.(ISBN 978-0-8047-1418-1)ISBN 978-0-8047-1418-1 ;OCLC 16472263 . Nussbaum, Louis Frédéric και Käthe Roth (2005). Ιαπωνική Εγκυκλοπαίδεια . Cambridge: Harvard University Press .(ISBN 978-0-674-01753-5)ISBN 978-0-674-01753-5 ;OCLC 48943301 .