IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιούργκεν Ρέιλ

Ο Γιούργκεν Ρέιλ (Jürgen Reil, 29 Ιουνίου 1966) είναι Γερμανός μουσικός γνωστός ως ντράμερ των Kreator από το 1982 μέχρι σήμερα, με μία διετή παύση στα μέσα της δεκαετίας του '90.

 Ο Ρέιλ υπήρξε ένα εκ των ιδρυτικών μελών των Kreator, όταν σε ηλικία δεκαέξι ετών σχημάτισε τους Tyrant μαζί με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Μίλε Πετρόζα και τον μπασίστα Ρομπέρτο Φιορέτι. Λίγο αργότερα, μετονομάστηκαν σε Tormentor, ηχογραφώντας τα ντέμο "Blitzkrieg" και "End of the World". Σύντομα, άλλαξαν και πάλι το όνομα τους σε Kreator, κυκλοφορώντας το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Endless Pain".Μέσα στο επόμενα χρόνια, το συγκρότημα αναδείχθηκε σε έναν από τους κύριους αντιπρόσωπους του τευτονικού thrash metal, με σπουδαίους δίσκους του είδους όπως τα "Pleasure to Kill", "Extreme Aggression" και "Coma of Souls".Το 1994, αποχώρησε από το συγκρότημα, δίνοντας την θέση του στον Τζο Κανγκελόσι, επιστρέφοντας δύο χρόνια αργότερα και ηχογραφώντας τον δίσκο "Outcast". Έκτοτε, οι Kreator γνώρισαν την μεγαλύτερη εμπορική τους ανάπτυξη μετά την αλλαγή της χιλιετίας, με τα άλμπουμ "Enemy of God" και "Hordes of Chaos" να μπαίνουν στο Top-20 της πατρίδας τους, ενώ το "Phantom Antichrist" σκαρφάλωσε μέχρι το # 5 και μπήκε στο Billboard 200 των Ηνωμένων Πολιτειών.Το 1999, συνεργάστηκε με τους Ninnghizhidda, ενώ στα παρελθόν είχε συμμετάσχει σε κυκλοφορίες των Destruction και Sodom. Ο Ρέιλ έχει δικό του στούντιο για τατουάζ στο Έσσεν, όπου εργάζεται κιόλας. Επίσης, ο γιος του, Ζερόμ Ρέιλ, παίζει τύμπανα στους Final Depravity. Ventor - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Ventor | Credits | AllMusic Kreator | Biography & History | AllMusic Jürgen Reil Discography at Discogs
Βικιπαίδεια στα Σίντι

Η Βικιπαίδεια στα Σίντι (Σίντι: سنڌي وڪيپيڊيا) είναι μια δωρεάν εγκυκλοπαίδεια, η οποία ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου 2006. Είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σίντι. Σήμερα (Σεπτέμβριος 2018) έχει 10.409 λήμματα. Από το 2014, η εγκυκλοπαίδεια έχει βιώσει μια συνολική αύξηση στο περιεχόμενο, φτάνοντας από περίπου 500 λήμματα σε σχεδόν 10.000 λήμματα.

 Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Βικιπαίδεια στα Σίντι έχει επεκταθεί και κάποια τεχνικά θέματα έχουν επιλυθεί. Οι χρήστες έχουν βελτιώσει το περιεχόμενο, τις παραπομπές, τα τεχνικά θέματα, τη κατηγοριοποίηση, τα πρότυπα, και τα κουτιά πληροφοριών. Στις 28 Μαΐου 2017 έγινε εργαστήριο ευαισθητοποίησης για τη Βικιπαίδεια στο Καράτσι. (Σίντι) Βικιπαίδεια στα Σίντι (Σίντι) Έκδοση της Βικιπαίδειας στα Σίντι για κινητά (η αρχική σελίδα δεν έχει ακόμα ρυθμιστεί)
Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄

Ο Αλέξανδρος Ζ’ (Papa Alessandro VII, 13 Φεβρουαρίου 1599 - 22 Μαΐου 1667), κατά κόσμον Φάμπιο Κίτζι (Fabio Chigi), ήταν Πάπας από τις 7 Απριλίου 1655 έως το θάνατό του το 1667.

 Γεννήθηκε στη Σιένα της Ιταλίας και ήταν μέλος της επιφανούς οικογένειας τραπεζιτών Τσίγγι και ανιψιός του Πάπα Παύλου Ε΄ (1605–1621). Έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι και αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σιένα λαμβάνοντας διδακτορικά στη Φιλοσοφία, τη Νομική και τη Θεολογία. Το 1627 ξεκίνησε τη μαθητεία του ως παπικός λεγάτος στη Φερράρα, και μετά από συστάσεις δύο καρδιναλίων ανακηρύχτηκε Ιεροεξεταστής της Μάλτας και αργότερα, Νούντσιος στην Κολωνία (1639–1651). Εκεί, υποστήριξε την καταδίκη του Κορνηλίου Ιάνσεν από τον Ουρβανό Η΄ με την in eminenti παπική βούλα του 1642. Αν και περίμενε να λάβει μέρος στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, αρνήθηκε να συνεργαστεί με άτομα τα οποία η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία θεωρούσε αιρετικά και έτσι τελικά εναντιώθηκε στη Συνθήκη της Βεστφαλίας η οποία έδωσε τέλος στον Τριακονταετή Πόλεμο (1618–1648) και επανέφερε μία ισορροπία στην Ευρώπη η οποία διατηρήθηκε μέχρι και τα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης (1789). Ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ (1644–1655) ζήτησε από τον Κίτζι να επιστρέψει στη Ρώμη και τον τοποθέτησε στη θέση του Υπουργού Εξωτερικού του Βατικανού. Μετά το θάνατο του Ιννοκέντιου Ι΄, ο Κίτζι ως υποψήφιος με την υποστήριξη της Ισπανίας εξελέγη Πάπας στις 7 Απριλίου 1655, μετά από κονκλάβιο που διήρκεσε ογδόντα ημέρες, λαμβάνοντας το όνομα Αλέξανδρος Ζ’. Ο πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ πέθανε στις 22 Μαΐου 1667 και τάφηκε στο εσωτερικό της βασιλικής του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Το ταφικό του μνημείο κατασκευάστηκε το 1678 από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι. Πρόκειται για το τελευταίο σπουδαίο έργο του 80χρονου γλύπτη και αρχιτέκτονα. Το κονκλάβιο πίστευε πως ήταν ενάντιος στον νεποτισμό που εκείνα τα χρόνια επικρατούσε. Πράγματι, τον πρώτο χρόνο της θητείας του απαγόρευε στους συγγενείς του ακόμα και να επισκέπτονται τη Ρώμη. Στις 24 Απριλίου 1656 όμως, σε Συμβούλιο των Καρδιναλίων (κονσιστόριο) ανακοίνωσε πως ο αδελφός του και οι ανιψιοί του θα έρχονταν στην Ρώμη για να τον βοηθήσουν. Τελικά, τους έδωσε ισχυρές διοικητικές θέσεις, τους υψηλότερους μισθούς και κατοικίες αντάξιες του ονόματος των Κίτζι. Σουηδία Ο προσηλυτισμός της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας (1632–1654) συνέβη ενώ ο Αλέξανδρος Ζ’ ήταν Πάπας. Μετά την παραίτησή της από τον θρόνο, η βασίλισσα βρέθηκε στη Ρώμη όπου και βαπτίστηκε από τον Πάπα, τα Χριστούγεννα του 1655.
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1935

Tο 5ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1935 (στην πραγματικότητα το έκτο, αφού το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 θεωρήθηκε εκτός σειράς), διεξήχθη στη Σόφια από τις 16 ως τις 24 Ιουνίου 1935 και το κατέκτησε η Γιουγκοσλαβία για δεύτερη συνεχόμενη φορά.

 Στο Βαλκανικό Κύπελλο 1935 μετείχαν τέσσερις από τις έξι βαλκανικές χώρες. Δεν πήραν μέρος η Τουρκία και η Αλβανία, όπως στις περισσότερες διοργανώσεις της προπολεμικής περιόδου. Η διοργάνωση έγινε στη Σόφια, στα γήπεδα Λέφσκι και Γιουνάκ και υπήρξε η πιο αμφίρροπη από όλες τις προηγούμενες, αφού για πρώτη φορά ισοβάθμησαν δυο ομάδες στην πρώτη θέση και μάλιστα με την ίδια διαφορά τερμάτων και ο τίτλος κρίθηκε από τον καλύτερο συντελεστή. Κατά το καθιερωμένο σύστημα από το 1931, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο τριών ματς που έγινε στην ίδια πόλη. Έτσι το Κύπελλο ολοκληρώθηκε σε εννιά μόλις ημέρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία που ισοβάθμησε με τη Βουλγαρία. Οι δυο ομάδες τερμάτισαν αήττητες με δύο νίκες και ισοπαλία 3-3 στο μεταξύ τους ματς. Επίσης, είχαν την ίδια διαφορά στα γκολ: 11-4 έναντι 12-5 αλλά οι Γιουγκοσλάβοι είχαν καλύτερο συντελεστή: 11:4=2,75 έναντι 12:5=2,40 και πήραν το κύπελλο. Πρώτος σκόρερ με 5 γκολ αναδείχθηκε ο Βούλγαρος Ανγκέλοφ. Η διοργάνωση υπήρξε η πιο παραγωγική σε γκολ από όλες τις προηγούμενες, αφού σημειώθηκαν 30 γκολ σε 6 ματς. Όλοι αγώνες έγιναν στη Σόφια, στα γήπεδα "Βασίλι Λέφσκι" και "Γιουνάκ". 16/6/1935: Βουλγαρία - Ελλάδα: 5-2 17/6/1935: Γιουγκοσλαβία - Ρουμανία: 2-0 19/6/1935: Βουλγαρία - Ρουμανία: 4-0 21/6/1935: Γιουγκοσλαβία - Ελλάδα: 6-1 24/6/1935: Βουλγαρία - Γιουγκοσλαβία: 3-3 24/6/1935: Ελλάδα - Ρουμανία: 2-2 RSSSF
Φίλιστος

Ο Φίλιστος (περ. 430 π.Χ. - 356 π.Χ.) ήταν ιστορικός από τις Συρακούσες, ο οποίος διακρίθηκε και ως πολιτικός και στρατηγός. Είναι γνωστός για το έργο του Σικελικά στο οποίο εξιστορεί την ιστορία του Ελληνισμού της Δύσης.

 Σε νεαρή ηλικία υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκστρατείας των Αθηναίων στη Σικελία (415 - 413). Το 405 βοήθησε τον Διονύσιο Α' να καταλάβει την εξουσία και υπήρξε ο κύριος σύμβουλός του. Γνώρισε όμως και τη δυσμένειά του, γεγονός που είχε ως συνέπεια να εξοριστεί και να καταφύγει στην Ήπειρο. Αργότερα ανακλήθηκε από τον Διονύσιο Β' να διαδραμάτίσει ενεργό ρόλο στη διαμάχη του με τον Δίωνα, στην εξορία του οποίου ο Φίλιστος συνέβαλε (356). Στην εκστρατεία που ο Δίων οργάνωσε εναντίον του Διονυσίου, ο Φίλιστος, που κατείχε σημαντικό αξίωμα, δεν μπόρεσε να εμποδίσει την απόβαση του αντιπάλου του τυράννου στη Σικελία (357). Τον επόμενο χρόνο νικήθηκε σε ναυμαχία και λίγο αργότερα αυτοκτόνησε. Το ιστορικό του έργο Σικελικά σε 13 βιβλία (από τα οποία σώζονται λιγοστά αποσπάσματα), ο Φίλιστος το έγραψε σε μεγάλο μέρος κατά την περίοδο της εξορίας του στην Ήπειρο. Τα πρώτα επτά βιβλία, δηλαδή το πρώτο μέρος, που ίσως να αποτελούσε και ξεχωριστό έργο, περιλάμβανε την ιστορία της Σικελίας από τις αρχές ως το 406 π.Χ. Το δεύτερο μέρος σε έξι βιβλία διαπραγματευόταν τα σύγχρονα με τον ιστορικό γεγόνοτα από τον Διονύσιο Α' ως τα πρώτα χρόνια του Διονυσίου Β' (367 - 363). Το έργο του Φίλιστου κέρδισε την κοινή εκτίμηση κατά την αρχαιότητα, στάθηκε μάλιστα το μόνο ιστορικό έργο που ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του κατά την εκστρατεία του. Υπήρξε βασική πηγή για τους μεταγενέστερους ιστορικούς και μάλιστα για τον Τίμαιο και τον Έφορο, καθώς ο Φίλιστος είναι ο κυριότερος ιστορικός που ασχολήθηκε με τον Ελληνισμό της Δύσης και μάλιστα με ιδιαίτερη αξία, αφού είχε πολιτική πείρα και άμεση γνώση για πολλά από τα γεγονότα που αφηγήθηκε. Πρότυπό του θεωρείται ότι είχε τον Θουκυδίδη, κυρίως ως προς τη μέθοδο διαπραγμάτευσης και ότι ήταν αντίθετος στο δραματικό τρόπο αφήγησης άλλων ιστορικών. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς πίστευε ότι η σύνθεση του έργου είχε πολλά ελαττώματα και ότι ο Φίλιστος, τον οποίο δεν συμπαθούσε καθόλου, μιμήθηκε άσχημα τον Θουκυδίδη, ενώ αντίθετα ο Κικέρων τον επαίνεσε και τον χαρακτήρισε "σχεδόν μικρογραφία του Θουκυδίδη". Γενικά τα Σικελικά του Φίλιστου φαίνεται ότι ήταν όχι μόνο η πιο βασική πηγή για την περίοδο που διαπραγματεύθηκε, αλλά και ιστορικό έργο ιδιαίτερα σημαντικό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Philistus στο Wikimedia Commons
Lisa

Η Lalisa Manobal (προφέρεται και Manoban 27 Μαρτίου 1997), γνωστή απλώς ως Lisa, είναι Ταϊλανδή ράπερ, τραγουδίστρια και χορεύτρια με έδρα τη Νότια Κορέα. Είναι μέλος του γυναικείου συγκροτήματος Blackpink, της εταιρείας YG Entertainment. Η Lisa έκανε τη σόλο πρώτη εμφάνισή της με τον δίσκο Lalisa τον Σεπτέμβριο 2021.

 Γεννημένη ως Pranpriya Manobal στις 27 Μαρτίου 1997 στην επαρχία Buriram Province της Ταϊλάνδης, αργότερα άλλαξε νόμιμα το όνομά της σε Lalisa, που σημαίνει αυτόν που επαινείται και φέρνει ευημερία. Ως μοναχοπαίδι, ανατράφηκε από την Ταϊλανδή μητέρα της και τον Ελβετό πατριό της. Η μητέρα της ονομάζεται Chitthip Brüschweiler και ο πατριός της ονομάζεται Marco Brüschweiler και είναι γνωστός σεφ, που δραστηριοποιείται στην Ταϊλάνδη. Η Lisa ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Praphamontree School I και II. Ξεκίνησε μαθήματα χορού σε ηλικία τεσσάρων ετών και συμμετείχε σε αρκετούς διαγωνισμούς χορού καθ'όλη την παιδική της ηλικία, συμπεριλαμβανομένου του διαγωνισμού "To Be Number One", και έγινε μέλος της ενδεκαμελούς ομάδας χορού We Zaa Cool μαζί με τον BamBam του συγκροτήματος Got. Τον Σεπτέμβριο 2009, η ομάδα συμμετείχε στον διαγωνισμό LG Entertainment Million Dream Sanan World, που μεταδόθηκε στο Channel 9, και κέρδισε το βραβείο "Special Team". Η Lisa συμμετείχε επίσης σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού ως εκπρόσωπος του σχολείου της με τίτλο "Top 3 Good Morals of Thailand", που διοργανώθηκε από το Κέντρο Προώθησης της Ηθικής στις αρχές του 2009, όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση. Το 2010, η 13-χρονη Lisa πέρασε από οντισιόν για να ενταχθεί στη δισκογραφική εταιρεία YG Entertainment στην Ταϊλάνδη. Από νεαρή ηλικία, εκδήλωσε ένα ενδιαφέρον για την K-Pop και θαύμαζε τους καλλιτέχνες Big Bang, 2ΝΕ1 ενώ επιθυμούσε κάποια στιγμή να ακολουθήσει μια παρόμοια καριέρα. Lisa στην IMDb
Συμεών Στρατηγός

Ο Συμεών Φίλιππος Στρατηγός (ιταλικά: Simone Filippo Stratico‎) ήταν Έλληνας μαθηματικός και ναυσίπλοος που σπούδασε και έζησε στην Πάντοβα και στην Παβία της Ιταλίας τον 18ο αιώνα.

 Γεννήθηκε το 1733 στο Ζάνταρ από γονείς Ελληνικής καταγωγής από το Ηράκλειο οι οποίοι μετανάστευσαν στην Δαλματία λόγω της Οθωμανικής κατάκτησης της Κρήτης το 1669. Ο Στρατηγός αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Παδόβας στον τομέα της φαρμακευτικής και στην ηλικία των είκοσι πέντε έγινε καθηγητής. Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας που ταξίδεψε από τη Βενετία στην Αγγλία το 1761 για να συγχαρεί τον νέο βασιλιά Γεώργιο Γ΄. Παρέμεινε στη χώρα για λίγα χρόνια για να σπουδάσει και έγινε μέλος διαφόρων ακαδημιών συμπεριλαμβανομένης της βασιλικής εταιρείας του Λονδίνου. Εκείνη την εποχή εντυπωσιάστηκε πολύ από το μέγεθος και την οικονομική ισχύ του βρετανικού ναυτικού. Σύντομα μετακόμισε πίσω στην Πάντοβα, όπου αντικατέστησε τον Τζιοβάνι Πόλεν και έγινε ο πρόεδρος στον μαθηματικό τομέα της πόλης. Με αυτή την ιδιότητα, μελέτησε εκτενώς το υδατικό καθεστώς της Βενετικής Δημοκρατίας, εκτελώντας διάφορες παρεμβάσεις στο υδραυλικό σύστημα. Με την πτώση της Βενετίας το 1801 προσκλήθηκε να διδάξει ναυτική επιστήμη στο πανεπιστήμιο της Παβία και επίσης μελέτησε τη διδασκαλία της φυσικής υπό τον Αλεσάντρο Βόλτα. Κατά τη διάρκεια του Ναπολεόντειου βασιλείου της Ιταλίας ορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής Γεφύρων και Δρόμων και Πρόεδρος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών και Επιστημών Ινστιτούτου Λομβαρδίας στο Μιλάνο. Σε αναγνώριση του έργου του, εξελέγη γερουσιαστής το 1809. Έλαβε πολλά διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής και της Σιδερένιας Κορώνας. Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β´ της Αυστριακής Αυτοκρατορίας του απένειμε τον Σταυρό του Τάγματος του Λεοπόλδου και τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάντοβα και της Παβίας. Ο Συμεών Στρατηγός πέθανε στο Μιλάνο της Ιταλίας στις 16 Ιουλίου 1824 σε ηλικία 90 ή 91 ετών. Raccolta di proposizioni d'idrostatica e d'idraulica, Παντόβα 1773 Teoria compita della costruzione e del maneggio dei bastimenti (traduzione annotata dell'opera in francese di Eulero), Παντόβα, 1776 Elementi d'idrostatica e d'idraulica, Παντόβα, 1791 Vocabolario di marina nelle tre lingue Italiana, Inglese e Francese, Μιλάνο, 1813–1814 Bibliografia di marina, Μιλάνο, 1823
Μπονόμπο

Ο Μπονόμπο (Pan paniscus - Παν ο πανίσκος- ) είναι πρωτεύον της οικογένειας των Ανθρωποειδών. Ανήκει, μαζί με τον κοινό Χιμπαντζή στο βιολογικό γένος Παν (Pan). Αν και ο όρος χιμπαντζής, τεχνικά αναφέρεται σε κάθε είδος του γένους Pan, χρησιμοποιείται συνήθως μόνο όσον αφορά στον κοινό Χιμπαντζή και όχι στον Μπονόμπο.

 Πρόσφατες έρευνες στο DNA του Μπονόμπο και του κοινού Χιμπαντζή υποστηρίζουν πως η εξελικτική πορεία των δύο ειδών διαχωρίστηκε περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια πριν. Ο τελευταίος κοινός πρόγονος όλων των χιμπαντζήδων με τον άνθρωπο έζησε έξι εκατομμύρια χρόνια πριν. Επειδή κανένα άλλο είδος εκτός του ανθρώπου δεν επέζησε κατά την ανθρώπινη εξέλιξη στο γένος Homo, τα δύο είδη των χιμπαντζήδων αποτελούν τους πιο στενούς εξελικτικούς συγγενείς του ανθρώπου. Το γένος των χιμπαντζήδων, Παν, διαχωρίστηκε από το γένος των Γορίλων επτά εκατομμύρια χρόνια πριν. Το διωνυμικό όνομα του Μπονόμπου είναι Pan paniscus (Παν ο πανίσκος). Οι Μπονόμπος είναι ενδημικό είδος στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και απαντώνται στα κεντρικά και νότια δάση της χώρας. Ο ποταμός Κονγκό διαχωρίζει το είδος από τον κοινό Χιμπαντζή. Παλαιότερα οι Μπονόμπος κατοικούσαν νοτιότερα, στην βόρεια Ανγκόλα. Οι αρσενικοί ενήλικες έχουν βάρος μεταξύ 30 και 68 κιλών, ενώ οι θηλυκοί μεταξύ 27 και 38 κιλών. Οι Μπονόμπος είναι λίγο πιο μικρόσωμοι από τους κοινούς Χιμπαντζήδες. Το τρίχωμα τους είναι σκούρο καφέ ή μαύρο και το πρόσωπο, οι παλάμες, οι πατούσες και τα δάχτυλα είναι άτριχα. Σε αντίθεση με τους κοινούς Χιμπαντζήδες και τους Γορίλες, οι Μπονόμπος στηρίζονται στις παλάμες των χεριών τους και όχι στις αρθρώσεις των δαχτύλων τους όταν περπατούν στα τέσσερα. Υπολογίζεται πως κατά το 25% περίπου του συνολικού χρόνου της κίνησης τους στο έδαφος οι Μπονόμπος περπατούν στα δύο.
Πολιτική Άνοιξη

Η Πολιτική Άνοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1993 από τον Αντώνη Σαμαρά. Κατά τον καθηγητή πολιτικών επιστημών Θανάση Διαμαντόπουλο, αποτελούσε ένα προσωποπαγές κόμμα. Πριν από τις ευρωεκλογές του 2004, ο Σαμαράς και αρκετά στελέχη του κόμματος επέστρεψαν στη Νέα Δημοκρατία.

 Το κόμμα συγκροτήθηκε αφότου ο Αντώνης Σαμαράς αποχώρησε από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας όταν αποπέμφθηκε από υπουργός Εξωτερικών. Ο Σαμαράς θεωρείτο υπερασπιστής της σκληρής γραμμής ως προς την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Τουρκία. Η Πολιτική Άνοιξη προσδιορίστηκε ως ένα μονοθεματικό κόμμα, με έμφαση στο Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα.Εμπνευστής του ονόματος του κόμματος ήταν ο Οδυσσέας Ελύτης, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ο Αντώνης Σαμαράς. Η Πολιτική Άνοιξη αναδείχθηκε τρίτη σε μέγεθος κοινοβουλευτική δύναμη με ποσοστό 4,88% στις εθνικές εκλογές του 1993, κερδίζοντας δέκα έδρες στο Κοινοβούλιο. Στις ευρωεκλογές του 1994 έλαβε 8,70% και δύο έδρες. Στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 1995, η Πολιτική Άνοιξη πρότεινε τον Κωστή Στεφανόπουλο, πρόεδρο της Δημοκρατικής Ανανέωσης, υποψηφιότητα που στηρίχθηκε και από το ΠΑΣΟΚ. Τον Αύγουστο του 1996, η Δημοκρατική Ανανέωση προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη.Η πτώση των εκλογικών ποσοστών άρχισε στις εθνικές εκλογές του 1996, όταν έλαβε 2,94% (ακριβώς κάτω από το εθνικό κατώτατο όριο 3%) και, κατά συνέπεια, δεν εξασφάλισε έδρα στο Κοινοβούλιο. Συμμετείχε και στις ευρωεκλογές το 1999, όπου έλαβε 2,30% το οποίο ήταν και πάλι κάτω από το κατώτατο όριο που θα εξασφάλιζε εκπροσώπηση.Η Πολιτική Άνοιξη δεν συμμετείχε στις εκλογές του 2000 και στις εκλογές του 2004 υποστήριξε δημόσια μέσω του προέδρου της Αντώνη Σαμαρά τη Νέα Δημοκρατία ενώ το 2004 ανακοινώθηκε η οριστική αναστολή της λειτουργίας του κόμματος. Πριν από τις ευρωεκλογές του 2004, ο Σαμαράς και αρκετά στελέχη του κόμματος επέστρεψαν στη Νέα Δημοκρατία. Στις 23/05/1994 ο Ευστάθιος Γιώτας αντικατέστησε τον Νικήτα Κακλαμάνη, ύστερα από παραίτηση του τελευταίου Στις 5/8/1994 ο Χρήστος Καλαϊτζίδης εκλεγμένος με την ΝΔ στις Σέρρες προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη
Συμεών Θεσσαλονίκης

Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Συμεών ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Υπήρξε γενναίος υπέρμαχος της Ορθοδοξίας. Πέθανε λίγους μήνες πριν της αλώσεως της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς το 1429. Τα άπαντά του δημοσιεύτηκαν από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δοσίθεο στο Ιάσιο το 1683. Αγιοκατατάχθηκε στις 14 Απριλίου 1981 μ.Χ.

 Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. ΠΟΥΛΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ:ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ, Διδακτορική διατριβή,Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Θεολογική, Τμήμα Θεολογίας,1998 Μακρής, Γεράσιμος Σπυρανδρέα. «Ο μοναχισμός κατά τον Αγιον Συμεών Θεσσαλονίκης». Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας,2002. http://invenio.lib.auth.gr/record/359/files/gri-2003-038.pdf.
Τζορτζ Θόρογκουντ

Ο Τζορτζ Λορενς Θορογκουντ (γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1950) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός από το Wilmington, Delaware . Έκανε επιτυχία με το τραγούδι " Bad to the Bone " και " I Drink Alone ". Έχει επίσης βοηθήσει να γνωρίσουν τα παλαιότερα τραγούδια όπως το " Move it on Over ", το " Who You Love? " Και το "House Rent Blues / One Bourbon, One Scotch, One Beer ". Με την μπάντα του, Destroyers, ο Θορογκουντ κυκλοφόρησε πάνω από 20 άλμπουμ, εκ των οποίων δύο έχουν γίνει πλατινένιοι και έξι έχουν γίνει χρυσοί. Έχει πουλήσει 15 εκατομμύριους δίσκους παγκοσμίως. Ο Θορογκουντ και το συγκρότημα συνεχίζουν να περιοδεύουν εκτενώς με μια περιοδεία της Αυστραλίας / Νέας Ζηλανδίας που έχει προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2020 και το 2014 η μπάντα γιόρτασε την 40ή επέτειο της παρουσίας της.

 Ο Τζορτζ Θορογκουντ ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ως σόλο ερμηνευτής με το στυλ των Robert Johnson και Elmore James αφού εμπνεύστηκε από μια συναυλία του John P. Hammond . Ωστόσο, σύντομα σχημάτισε μια μπάντα, τους Delaware Destroyers, με τον φίλο και τον ντράμερ από το σχολείου Jeff Simon. Με πρόσθετα μέλη , οι Delaware Destroyers ανέπτυξαν τον ήχο του, ένα μείγμα από μπλουζ του Σικάγου και rock and roll . Οι πρώτες εμφανίσεις του συγκροτήματος ήταν στο Rathskeller στο Πανεπιστήμιο του Delaware και στην Ταβέρνα Deer Park. Τελικά, το όνομα του συγκροτήματος συρρικνώθηκε στα Destroyers. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, o Θορογκουντ δούλεψε ως roadie για Hound Dog Taylor . Το demo του Θορογκουντ , Better Than the Rest, ηχογραφήθηκε το 1974 και κυκλοφόρησε το 1979. Το σημαντικό ντεμπούτο του του έγινε το 1976 με το άλμπουμ George Thorogood and the Destroyers, το οποίο κυκλοφόρησε το 1977. Το 1978, ο Thorogood κυκλοφόρησε το επόμενο άλμπουμ του με τους Destroyers με τίτλο Move It on Over, το οποίο περιελάμβανε μια νέα έκδοση του Hank Williams " Move it on Over ". Ακολούθησε αυτές τις ηχογραφήσεις το 1979 με το "Please Set a Date" και την αναθεώρηση του τραγουδιού Bo Diddley " Who You Love " που κυκλοφόρησε το 1979. Η πρώιμη επιτυχία του συγκροτήματος συνέβαλε στην άνοδο της εφημερίδας Rounder Records . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα George Thorogood στο Wikimedia Commons
Μηλεϊνικός ανυδρίτης

Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης ή cis-βουτενοδιοϊκός ανυδρίτης ή 2,5-διοξοφουράνιο ή 2,5-διοξολένιο είναι μια οργανική ένωση με το συντακτικό τύπο: Είναι ο ανυδρίτης του μηλεϊνικού οξέος και στην καθαρή του κατάσταση είναι άχρωμο ή άσπρο στερεό με πικρή, πνιγηρή οσμή. Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης αρχικά παραγόταν από την ετερογενή καταλυτική οξείδωση των ατμών βενζολίου ή από άλλες αρωματικές ενώσεις. Από το 2006 μόνο ένας μικρός αριθμός εγκαταστάσεων συνεχίζουν να χρησιμοποιούν βενζόλιο. Λόγω των υψηλών τιμών του βενζολίου, σήμερα οι περισσότερες εγκαταστάσεις μηλεϊνικού ανυδρίτη χρησιμοποιούν το κ-βουτάνιο ή το κ-πεντάνιο ως πρώτη ύλη τροφοδοσίας:

 Η χημεία του μηλεϊνικού ανυδρίτη είναι πολύ πλούσια. Είναι ένα προϊόν που είναι διαθέσιμο και έχει πολλές εφαρμογές. Ενυδατώνεται παράγοντας μηλεϊνικό οξύ, cis-HOOC–CH=CH–COOH. Με τις αλκοόλες παράγει ημι-εστέρες, π.χ., cis-HOOC–CH=CH–COOCH3. Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης είναι ένα διενόφιλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αντίδραση Diels-Alder. Αποτελεί επίσης υποκαταστάτη σε σύμπλοκα μετάλλων χαμηλού σθένους (low valent), όπως το Pt(PPh3)2(MA) και το Fe(CO)4(MA). Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης διμερίζεται μέσω φωτοχημικής αντίδρασης σε κυκλοβουτάνο-τετρακαρβοξυλικό διανυδρίτη, CBTA. Αυτή η ένωση χρησιμοποιείται για την παραγωγή πολυιλιδίων και επίσης ως φιλμ ευθυγράμμισης για κρυσταλλικές οθόνες [2] [3]. ^ Merck Index, 11th Edition, 5586. Horie, T.; Sumino, M.; Tanaka, T.; Matsushita, Y.; Ichimura, T.; Yoshida, J. I. (2010). "Photodimerization of Maleic Anhydride in a Microreactor Without Clogging". Organic Process Research & Development 14: 100128104701019. doi:10.1021/op900306z. edit Reaction conditions Horie et al 2010 reaction conditions: microreactor , mercury lamp, ethyl acetate solvent, 15 °C International Chemical Safety Card 0799 NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards 0376 Chronic toxicity summary Maleic anhydride at Occupational Safety & Health Administration Categories: Acid anhydrides | Alkenes | 2,5-Dihydrofurans
The 1st Album (άλμπουμ)

Το 1st Album είναι το ντεμπούτο άλμπουμ του γερμανικού ντουέτου Modern Talking, που κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου 1985 από τη Hansa Records . Το άλμπουμ έφτασε στο Νο.1 στη Γερμανία στις 27 Μαΐου 1985, περνώντας τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή του chart και 18 εβδομάδες στο top 10. Τελικά πιστοποιήθηκε ως πλατινένιο από την Bundesverband Musikindustrie (BVMI), δηλώνοντας αποστολές άνω των 500.000 αντιτύπων στη Γερμανία.

 Το άλμπουμ δημιούργησε δύο single. Το βασικό, "You're My Heart, You're My Soul", βρέθηκε στην κορυφή των τσαρτ στη Γερμανία (όπου ήταν τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή), την Αυστρία, την Ελβετία και το Βέλγιο, ενώ μπήκε στην πρώτη πεντάδα στη Γαλλία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία. Το δεύτερο single, "You Can Win If You Want", έφτασε στο Νο.1 στη Γερμανία και την Αυστρία, στο νούμερο δύο στην Ελβετία και στο Βέλγιο και στο top 10 στη Γαλλία και την Ολλανδία. Και τα δύο single πέτυχαν το καθεστώς πωλήσεων χρυσού στη Γερμανία, έχοντας το καθένα πουλήσει πάνω από 250.000 μονάδες. Όλη η σύνθεση και στίχοι των τραγουδιών είναι από Ντίτερ Μπόλεν. Ντίτερ Μπόλεν – παραγωγή, διασκευές Μάνφρεντ Βόρνσταιν – καλλιτεχνική διεύθυνση, φωτογραφία εξωφύλλου Φρέντερικ Γκάμποβιτς – φωτογραφίες καλλιτεχνών
Α.Ο. Ίκαρος Πετρωτού Αχαΐας

Ο Αθλητικός Όμιλος Ίκαρος Πετρωτού είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Πετρωτό Αχαΐας που δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984 και έχει χρώματα το πράσινο και το κίτρινο. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, το οποίο έχει παρουσία στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

 Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών ιδρύθηκε παράλληλα με τον σύλλογο το 1984. Εντάχθηκε στην τότε Ε.Π.Σ. Πατρών, σημερινή Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Ξεκίνησε από την Γ΄ κατηγορία και τη σεζόν 1990–91 επί προεδρίας Δήμου Λιουρδή και με προπονητή τον Βασίλη Κατσουράνη προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία.Το 1996–97 επί προεδρίας Κώστα Αγγελόπουλου και με προπονητή τον Τάκη Παναγιωτόπουλο προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία όπου και παρέμεινε μέχρι το 2005-06.Ύστερα από μία τριετία στην Β΄, το 2009 επανήλθε στην Α΄ κατηγορία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010-11, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2014-15 υποβιβάστηκε από τη Β΄ στην Γ΄ κατηγορία, για να κατακτήσει τη σεζόν 2015-16 το πρωτάθλημα στον 3ο όμιλο και την επιστροφή στην Β΄ κατηγορία. Ακολούθησε μια τετραετία στη Β΄ και τη σεζόν 2019-20 κέρδισε την επιστροφή στην Α΄ κατηγορία, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου ιδρύθηκε το 2012. Δήλωσε συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική της περιόδου 2012-13 και στην πρώτη του επίσημη παρουσία κατέκτησε το πρωτάθλημα του 3ου ομίλου και την άνοδο στην Β΄ Εθνική, όπου την αμέσως επόμενη περίοδο πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2ου ομίλου και την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 2014-15 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Τη σεζόν 2017-18 τερμάτισε τελευταίος στον 3ο όμιλο της Β΄ και υποβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική. Ωστόσο ανέκαμψε άμεσα κατακτώντας το πρωτάθλημα στον 4ο όμιλο τη σεζόν 2018-19 και την επάνοδο στην Β΄ Εθνική.
Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ

Ο Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ (Almazbek Sharshenovich Atambayev, Атамбаев Алмазбек Шаршенович, γενν. στις 17 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν ο Πρόεδρος της Κιργιζίας από το 2011 έως το 2017. Υπηρέτησε επίσης ως 12ος Πρωθυπουργός, ο πρώτος πρωθυπουργός προερχόμενος από την αντιπολίτευση για χώρα της Κεντρικής Ασίας. Μέλος και από το 1999 ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Κιργιζίας, ο Αταμπάγιεφ έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 29 Μαρτίου του 2007 και υπηρέτησε ως τις 28 Νοεμβρίου 2007. Το 2010, έπειτα από τις ταραχές που οδήγησαν στην πτώση του καθεστώτος Μπακίγιεφ, επανήλθε στην πρωθυπουργία και υπηρέτησε στο αξίωμα ως τις 23 Σεπτεμβρίου 2011.

 Το 2000 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές και έλαβε μόλις το 6% των ψήφων . Υπηρέτησε ως Υπουργός βιομηχανίας, εμπορίου και τουρισμού (2005-06). Μετά την παραίτηση του Αζίμ Ιζαμπέκοφ το 2007, ο Αταμπάγιεφ διορίστηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία από τον Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ. Το Κοινοβούλιο με ψήφους 48-3 ενέκρινε το διορισμό του στις 30 Μαρτίου 2007 Ο Αταμπάγιεφ υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 24 Οκτωβρίου του ιδίου έτους. Στις 28 Νοεμβρίου του 2007 απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του και τον διαδέχθηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία ο Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ. Στις προεδρικές εκλογές τον Ιούλιο του 2009 κατήλθε υποψήφιος και ήρθε δεύτερος με ποσοστό γύρω στο 8%. Έπειτα από τον εξαναγκασμό του προέδρου Μπακίγιεφ σε παραίτηση και τις συνακόλουθες βουλευτικές εκλογές, ο Αταμπάγιεφ διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία και τέθηκε επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τα κόμματα SDPK, Respublika, και Ata-Zhurt (τα οποία κέρδισαν πλειοψηφία στη Βουλή).Ο Αταμπάγιεφ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2011 για να διαδεχθεί την Ρόζα Οτουνμπάγεβα. Την ημέρα των εκλογών, στις 30 Οκτωβρίου 2011, κέρδισε με σαρωτική πλειοψηφία (με 63% των ψήφων) τον Ανταχάν Μαντουμάροφ από το κόμμα Ata-Zhurt. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Δεκεμβρίου 2011, και τον διαδέχθηκε ο Σοορονμπάι Τζεενμπέκοφ στις 24 Νοεμβρίου 2017. Στις 7 Αυγούστου 2019 οι ειδικές δυνάμεις της Κιργιζίας επιτέθηκαν στην κατοικία του Αταμπάγιεφ στην Μπισκέκ, με το πρόσχημα των καταγγελιών για διαφθορά. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, τραυματίστηκαν 36 άτομα και σκοτώθηκε ένας στρατιώτης. Σε σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Τζεενμπέκοφ κατηγόρησε τον Αταμπάγεφ για "παραβίαση του συντάγματος". Την επομένη έγινε και δεύτερη επιδρομή, στη διάρκεια της οποίας ο Αταμπάγεφ παραδόθηκε στις δυνάμεις ασφαλείας.Στις 23 Ιουνίου 2020 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 11 ετών για διαφθορά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Almazbek Atambayev στο Wikimedia Commons
Ατενόλφος Γ΄ του Μπενεβέντο

Ο Ατενόλφος Γ΄ , που ονομαζόταν Ατενούλφος της Καρινόλα, (άκμασε 939 - 943) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν ο συγκυβερνήτης της Κάπουα και του Μπενεβέντο από το 933, όταν ο πατέρας του, Λανδούλφος Α΄, και ο θείος του, Ατενόλφος Β΄, τον έκαναν έτσι.

 Ο μικρότερος αδελφός του Λανδούλφος Β΄ ο Ερυθρός διαδέχθηκε τον συγκυβερνήτη Ατενόλφος Γ΄ το 939 ή το 940. Όταν ο μεγαλύτερος Λανδούλφος Α΄ απεβίωσε στις 10 Απριλίου 943, ο νεότερος Λανδούλφος Β΄ μετέφερε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ατενόλφος Γ΄ στο Μπενεβέντο και τον γιο τού θείου του Ατενόλφος Β΄, τον Λανδούλφος της Κόντσα στην Κάπουα. Φοβούμενοι για τη ζωή τους, οι δυο τους κατέφυγαν στον Γουαϊμάρος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο και ο Λανδούλφος Β΄ ο Ερυθρός έγινε μοναδικός πρίγκιπας. Ο Ατενόλφος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Ροτίλντα, κόρη του Γουαϊμάρος Β΄ ως πρώτη σύζυγό του. Ήταν ένας διπλωματικός γάμος. Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: IV Arconati – Bacaredda . Ρώμη, 1962.
Ιωσήφ Αμπάτης

Ο Ιωσήφ Αμπάτης ή Αββάτης (κορσικανικά: Giuseppe Abbati, Τζουζέππε Άμπατι· γαλλικά: Joseph Abbati‎, Ζοζέφ Αμπατί· Μπονιφάτσιο, 1780 - Αίγινα, 15 Απριλίου 1850) ήταν Γάλλος, Κορσικανός, αξιωματικός και φιλέλληνας, που συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση 1821-1829, συνταγματάρχης του στρατού του ελληνικού βασιλείου.

 Ο Ιωσήφ Αμπάτης γεννήθηκε το 1780 στο Μπονιφάτσιο, στο νησί της Κορσικής, το οποίο από το 1768 τελούσε υπό γαλλικό έλεγχο. Δεν έχουμε πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή του Αμπατί στους Ναπολεόντειους Πολέμους, αλλά έφτασε στην Κεφαλλονιά με την τάξη του αρχηγού των μηχανικών δυνάμεων του γαλλικού στρατού. Αμέσως μετά την άφιξή του την 1η Ιουνίου 1821, ο Αμπάτης εντάχθηκε στο πρώτο τακτικό σύνταγμα (στην πραγματικότητα τάγμα) του ελληνικού στρατού και συμμετείχε στη μάχη του Πέτα . Οι πληροφορίες που εμφανίζονται σήμερα περιστασιακά ότι κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης ο Αμπάτης κατέλαβε το τουρκικό έμβλημα είναι αμφίβολες, τόσο επειδή δεν επιβεβαιώνεται από ιστορικά έγγραφα όσο και από Έλληνες ιστορικούς, και επειδή κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης το κανονικό σύνταγμα ηττήθηκε και τα 2/3 της σύνθεσής του, Έλληνες εθελοντές και φιλέλληνα, σκοτώθηκαν . Μετά την ανασύσταση του συντάγματος και την ηγεσία του Γάλλου συνταγματάρχη Φαβιέρου, ο Αμπάτης πολέμησε υπό τη διοίκηση του ως στρατηγός. Ως αξιωματικός του μηχανικού σώματος, στις αρχές του 1826 ο Αμπάτης συμμετείχε στην κατασκευή μιας οχύρωσης στον ισθμό της χερσονήσου των Μεθάνων, τα ερείπια του οποίου σήμερα ονομάζονται Κάστρο του Φαβιέρου. Τον Νοέμβριο του 1826, υπό τη διοίκηση του Φαβιέρου, ο Αμπάτης συμμετείχε στις μάχες στην Ακρόπολη της Αθήνας. Ως αξιωματικός των μηχανικών δυνάμεων, ο Αμπάτης συμμετείχε στην κατασκευή οχυρώσεων στο Ναύπλιο, την Τρίπολη και τη Μονεμβασιά . Στο τέλος του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, ο Αμπάτης συμμετείχε στην αντιπαράθεση μεταξύ του Ναύαρχου Μιαούλη και του πρώτου κυβερνήτη της χώρας, Ιωάννη Καποδίστρια . Όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και τα πλοία μπλόκαραν τα επαναστατικά πλοία του Μιαούλη στη βάση του στόλου του Πόρου, ο Μιαούλης διέπραξε το «Μεγάλο Έγκλημα» , ανατινάζοντας τη ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου, τη φρεγάτα « Ελλάς ». Ταυτόχρονα, ο Αμπάτης ο οποίος στην τάξη των μεγάλων ήταν επικεφαλής της φρουράς του ναυτικού φρουρίου στο κοντινό νησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, ανατίναξε εκεί τις οχυρώσεις. Αφού οι κυβερνητικές δυνάμεις ανέλαβαν τον Πόρο, ο Αμπάτης βρέθηκε στο βρετανικό προξενείο, συνελήφθη και στάλθηκε στο Ναύπλιο. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την ίδρυση της μοναρχίας του Όθωνα στη χώρα, ο Αμπάτης απελευθερώθηκε. Το 1834 διορίσθηκε Φρούραρχος Μεθώνης. Τιμήθηκε με τον Αργυρούν Σταυρόν τον Ιπποτών το 1838, ενώ ήταν Φρούραρχος Μεθώνης με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη, ενώ είχε επίσης τιμηθεί με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος και το Αργυρό μετάλλιο του Ελληνικού Αγώνα. Συνταξιοδοτήθηκε το 1839 με το βαθμό του Συνταγματάρχη. Για τις υπηρεσίες του στην Ελλάδα, έλαβε μια αρκετά μεγάλη έκταση στην επαρχία της Καλλονής, στην Τροιζηνία . Ο συνταγματάρχης Αμπάτης πέθανε στο κτήμα του στην Αίγινα το 1850.
Υγεία στην Κύπρο

Το 2006, το προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες στην Κύπρο ήταν 79 χρόνια και για τις γυναίκες τα 82 χρόνια. Η βρεφική θνησιμότητα το 2002 ήταν 5 βρέφη ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων, συγκρινόμενη ευνοϊκά με τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες.Μια συστηματική πληθυσμιακή ανάλυση των θανάτων στον ενήλικο πληθυσμό (ηλικίας 15-59) που κυκλοφόρησε το 2010 στο ιατρικό περιοδικό The Lancet τοποθετεί τη Κύπρο ως τη χώρα με τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στις γυναίκες και τη 14η χαμηλότερη θνησιμότητα στους άνδρες.Μια νέα μέτρηση του αναμενόμενου ανθρώπινου κεφαλαίου υπολογισμένο για τις 195 χώρες από το 1990 έως το 2016 και ορισμένο για κάθε κοόρτι γεννήσεων ως τα προσδοκόμενα χρόνια ζωής από 20 έως 64 ετών και προσαρμοσμένα στο μορφωτικό επίπεδο, την εκμάθηση ή την ποιότητα της εκπαίδευσης, και τη λειτουργική κατάσταση της υγείας δημοσιεύτηκε από το ιατρικό περιοδικό The Lancet τον Σεπτέμβριο του 2018. Η Κύπρος είχε την 20η υψηλότερη θέση.

 Οι τρεις πιο κοινές αιτίες θανάτου είναι κυκλοφορικές παθήσεις, νεοπλάσματα, και ασθένειες του αναπνευστικού. Οι δύο πιο κοινές μορφές καρκίνου είναι ο καρκίνος του προστάτη και ο καρκίνος του μαστού. Η ανοσοποίηση ενάντια στην ιλαρά φτάνει στο ποσοστό του 86% για τα μωρά ενός έτους και είναι το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ. Από το 2013, το προσδόκιμο ζωής για τις γυναίκες ήταν 85 χρόνια και για τους άνδρες ήταν 80. Η βρεφική θνησιμότητα το 2002 ήταν 5 βρέφη ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων, συγκρινόμενη ευνοϊκά με τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Μια συστηματική ανάλυση του πληθυσμού των θανάτων στον ενήλικο πληθυσμό (ηλικίας 15-59) που κυκλοφόρησε το 2010 στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, κατατάσσει τη Κύπρο ως χώρα με τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας για τις γυναίκες και το 14ο χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας για τους άνδρες. Το 2015 εκτιμάται ότι το 10.2% του πληθυσμού έχει διαβήτη, με προσεγγιστικό κόστος 2.295 δολαρίων ανά άτομο ανά έτος. Τα ποσοστά των καπνιστών στην Κύπρο θεωρούνται υψηλά με βάση τα διεθνή πρότυπα. Τα στατιστικά στοιχεία του ΠΟΥ για το 1998 δείχνουν ότι το 38.5% των ανδρών ήταν καπνιστές.
Κατάλογος μοναρχών της Τοσκάνης

Οι άρχοντες της Τοσκάνης έχουν ποικίλει με την πάροδο του χρόνου: κάποιες φορές οι μαρκήσιοι της Τοσκάνης ήταν οι κυβερνήτες κομητειών και κάποιες άλλες φορές οι αρχηγοί των σημαντικότερων οικογενειών της περιοχής.

 Οίκος του Βονιφάτιου Ήταν αρχικά κόμιτες της Λούκα, που επέκτειναν την εξουσία τους με την κατάκτηση γειτονικών επαρχιώνΒονιφάτιος Α΄, 812-823 Βονιφάτιος Β΄ 828-834 Άγανος, 835-845 Αδαλβέρτος A΄, 847-886 Αδαλβέρτος B΄, 886-915 Γκυ, 915-929 Λάμπερτ, 929-931Οίκος του Μπόζο Αυτοί ήταν συγγενείς του Ούγου της Άρλ βασιλιά της Ιταλίας, ο οποίος τους διόρισε στη θέση τους, αφού έδιωξε τη δυναστεία του ΒονιφάτιουΜπόζο, 931-936 Ουμβέρτος, 936-961 Ούγος ο Μέγας, 961-1001Διάφοροι Βονιφάτιος (Γ΄), 1004-1011 Ράινιερ, 1014-1027Οίκος της Κανόσα Αυτοί ήταν απόγονοι των Κομήτων της Κανόσσα.Βονιφάτιος Γ΄, 1027-1052 Φρειδερίκος, 1052-1055 Ματθίλδη, 1052-1115Διάφοροι Κόνραντ φον Σκέιερμ, 1120-1127 Ένγκελμπερτ Γ΄, 1135-1137 Ερρίκος Ι΄, 1137-1139 Ούλριχ, 1139-1152 Γουέλφ ΣΤ΄, 1152-1160 Γουέλφ Ζ΄, 1160-1167 Γουέλφ Η΄, 1167-1173 Φίλιππος, 1195-1197Μετά από αυτά η Τοσκάνη χωρίστηκε σε ανταγωνιστικές δημοκρατίες: Φλωρεντία, Πίζα, Σιένα, Αρέτσο, Πιστόια και Λούκα. Από τον 14ο αιώνα, η Φλωρεντία άρχισε να κατακτά την Πιστόια (1306, επίσημα το 1530), το Αρέτσο (1384), την Πίζα (1406), και τη Σιένα (1559). Η Λούκα ήταν μια ανεξάρτητη Δημοκρατία μέχρι τη Ναπολεόντια περίοδο, τον 19οαιώνα. Κόζιμο 1434-1464 Πέτρος Α΄ ο Ποδάγρας 1464-1469 Λαυρέντιος Α΄ ο Μεγαλοπρεπής 1469-1492 Τζουλιάνο Α΄ 1469-1478, συγκυβερνήτης Πέτρος Β΄ ο Άτυχος 1492-1494αποκατάσταση της Δημοκρατίας 1494-1512Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα 1494-1498Πιέρο Σοντερίνι 1502-1512, αδελφός του καρδινάλιος Τζοβάννι 1512-1513 Τζουλιάνο Β΄ του Νεμούρ 1513-1516 Λαυρέντιος Β΄ του Ουρμπίνο 1516-1519 καρδινάλιος Τζούλιο 1519-1523 Ιππόλυτος 1523-1527αποκατάσταση της Δημοκρατίας 1527-1530 Αλέξανδρος 1530-1531 Η Τοσκάνη κατακτήθηκε από τη Γαλλία το 1807. Το 1809 δόθηκε στην Ελίζα Βοναπάρτη, αδελφή του Ναπολέοντα Α΄, με τον τιμητικό τίτλο της μεγάλης δούκισσας της Τοσκάνης (1809-14), αν και η Ελίζα δεν κυβέρνησε πραγματικά την περιοχή αυτή. Το 1814 η Τοσκάνη επεστράφη στον Φερδινάνδο Γ΄. Ο Λεοπόλδος Β' διώχθηκε από την Τοσκάνη από την επανάσταση της 21 Φεβρουαρίου του 1849 και πάλι στις 27 Απριλίου του 1859. Αυτός παραιτήθηκε και άφησε στη θέση του στον γιο του Φερδινάνδο Δ΄, στις 21 Ιουλίου του 1859. Ο Φερδινάνδος Δ΄ δεν αναγνωρίστηκε ποτέ στην Τοσκάνη και καθαιρέθηκε από την προσωρινή κυβέρνηση της 16ης Αυγούστου 1859. Τελικά η Τοσκάνη κατακτήθηκε από το Βασίλειο της Σαρδηνίας στις 22 Μαρτίου του 1860.
Μαρία της Βουλγαρίας

Η Μαρία, βουλγαρ. Мария (απεβ. 21 Νοεμβρίου, μετά το 1095) από τον Οίκο των Κομητόπουλων ήταν κόρη πρίγκιπα της Βουλγαρίας και με τον γάμο της έγινε πρωτοβεστιαρία. Ήταν η μητέρα της Αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας.

 Ήταν κόρη του Τρόιαν πρίγκιπα της Βουλγαρίας (γιου του Ιβάν Βλαντισλάβ της Βουλγαρίας, τελευταίου τσάρου της Α΄ Βουλγαρικής αυτοκρατορίας) και μίας Βυζαντινής ευγενούς από το γένος των Κοντοστέφανων ή των Φωκάδων. Παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Δούκα. Ο άνδρας της ήταν γιος του καίσαρα Ιωάννη, ισχυρού πολικά άνδρα της εποχής του και της Ειρήνης Πηγουνίτισσας. Ο Ιωάννης ήταν αδελφός του Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, έτσι ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος του Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα. Η Μαρία προικίστηκε με μία κληρονομιά αχανών εκτάσεων περί τη λίμνη Οχρίδα και το σημαντικό εισόδημά της χρησιμοποιήθηκε για να υποστηρίζει την πολυτελή ζωή του συζύγου της και τις πολιτικές φιλοδοξίες του. Όπως και τα άλλα τελευταία μέλη της δυναστείας της Βουλγαρίας, η Μαρία και οι κόρες της Ειρήνη και Άννα έφεραν, όχι μόνο τεράστιο πλούτο, αλλά και τη νομιμοποίηση της Ρωμαϊκής εξουσίας επί του Βουλγαρικού πληθυσμού: οι εξέχοντες γάμοι αυτής -και των κορών της- είναι η απόδειξη για την τελική αφομοίωση των απογόνων του Οίκου των Κομητόπουλων με τους ευγενείς της Αυλής της Κωνσταντινούπολης. Ως η μητέρα της Αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας, η Μαρία θα είχε επιρροή στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, αν και αυτή, ως χήρα, απέφευγε την Αυτοκρατορική Αυλή και είχε επιλέξει να ζει στην ιδιοκτησία της στη λίμνη Οχρίδα. Η εγγονή της Άννα Κομνηνή επαινεί την ομορφιά και τη σοφία της στην Αλεξιάδα. Παντρεύτηκε αρκετά πριν το 1066 τον Ανδρόνικο Δούκα πρωτοβεστιάριο και Δομέστικο των Σχολών (Αρχιστράτηγου) και είχε τέκνα: Μιχαήλ π.1061-πριν το 1117, πρωτοστράτορ. Κωνσταντίνος απεβ. 1179, σεβαστός, δούκας Δαλματίας & Δυρραχίου. Στέφανος. Ιωάννης π.1064-1137, κυβερνήτης Δυρραχίου, Μέγας Δούκας (Ναύαρχος). Ειρήνη π.1066-1138, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Άννα, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Παλαιολόγο. Πέμπτος απόγονός τους ήταν ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος. Θεοδώρα, μοναχή. Kouroupou, Matoula; Vannier, Jean-François (2005), "Commémoraisons des Comnènes dans le typikon liturgique du monastère du Christ Philanthrope (ms. Panaghia Kamariotissa 29)", Revue des études byzantines (in French) (63): 41–69, doi:10.3406/rebyz.2005.2305 Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: Athlone Press.
Σούλα Πιερράκου

Η Σούλα Πιερράκου γεννήθηκε στη Σκάλα Λακωνίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1943 και πέθανε στις 14 Απριλίου 2008. Είχε σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στo Πάντειο Πανεπιστήμιο και Θέατρο στη Σχολή Θεάτρου του Γρ. Βαφιά.

 Σε νεαρή ηλικία έγραψε τα μυθιστορήματα «Η Μπόρα Πέρασε» (1960) και «Σκιές Της Νύχτας» (1962) καθώς και 12 θεατρικά έργα για το παιδικό θέατρο. Αργότερα εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» (1964-1967) και ως κειμενογράφος στα ραδιοφωνικά «Ταξίδια Του Καιρού Μας», ΕΡΤ, 1976. Από το 1973 ασχολήθηκε συστηματικά με τη συγγραφή σεναρίων για την τηλεόραση και καθιερώθηκε ως μία από τις πρώτες Ελληνίδες επαγγελματίες σεναριογράφους, υπογράφοντας ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις δεκαετίες του 1970 και 1980, όπως τον μακροβιότατο "Μεθοριακό Σταθμό" (1974-1981), και τις τηλεοπτικές διασκευές μυθιστορημάτων του Γρ. Ξενόπουλου ("Αναδυομένη", Μυστικοί Αρραβώνες" κ.ά.) αλλά και των Σπ. Πλασκοβίτη, Ι. Μπουκουβάλα-Αναγνώστου και Τ. Αθανασιάδη. Κλειστό Κύκλωμα, μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Ν. Γιαννόπουλου, 1988. Συνεργασίες στις σειρές αυτοτελών επεισοδίων: Μαγική Νύχτα, σκηνοθεσία: Δ. Παναγιωτάτος, ΕΤ 1, 1995, Έρως Και Πάθος, ΜΕGΑ, 1994, και Τολμηρές Ιστορίες, σκηνοθεσία: Δ. Αρβανίτης, Θ. Αντωνίου, ΑΝΤ1, 1994. Χωρίς Μακιγιάζ, τηλεταινία σε σκηνοθεσία Ντ. Μαυροειδή, ΑΝΤ1, 1994. Οι Φρουροί Της Αχαΐας, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη, σκηνοθεσία: Γ. Διαμαντόπουλος, (40 επεισ.) ΜΕGΑ, 1992. Παρακαμπτήριος, σίριαλ, συνσεναριογράφος: Γ. Μαρούδας, σκηνοθεσία: Π. Μιχαήλ, (26 επεισ.) ΕΤ 1, 1991. Μυρτώ, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ιωάννας Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, σκηνοθεσία: Φρ. Κάραμποτ, (20 επεισ.) ΕΡΤ 1, 1990. Η Πόλη, διασκευή στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σπύρου Πλασκοβίτη, σκηνοθεσία: Δ. Παπακωνσταντής, (12 επεισ.) ΕΤ 2, 1990. Τις διασκευές των ομώνυμων μυθιστορημάτων του Γρηγορίου Ξενόπουλου για την ΥΕΝΕΔ σε σκηνοθεσίες Ερ. Ανδρέου: Ο Κόσμος Κι Ο Κοσμάς, 1981 (27 επεισ.), Η Απερίγραπτη, 1981 (26 επεισ.), Λάουρα, 1980 (26 επεισ.), Μυστικοί Αρραβώνες, 1979 (38 επεισ.), Τυχεροί Και Άτυχοι, 1979 (30 επεισ.), Η Αναδυομένη, 1978 (16 επεισ.) και Αφροδίτη, 1977 (26 επεισ.). Ο Φάρος, σίριαλ, σκηνοθεσία: Γ. Σκαλενάκης, (58 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1976. Μεθοριακός Σταθμός, σίριαλ, σκηνοθεσία: Γ. Πετρίδης, (349 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1974-1981. Ο Μικρός Ήρωας, σίριαλ, σκηνοθεσία: Τ. Βουγιουκλάκης, (27 επεισ.) ΥΕΝΕΔ, 1972. Ταξίδια Του Καιρού Μας, ραδιοφωνικά κείμενα, ΕΡΤ, 1976.
Εθνικό Πάρκο Γιουγκίντ Βα

Το Εθνικό Πάρκο Γιουγκίντ Βα (Κόμι, ρωσικά: Югыд ва‎) είναι εθνικό πάρκο στην Δημοκρατία των Κόμι, μια ομόσπονδη δημοκρατία της ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Ευρώπης (μπροστά από εθνικό πάρκο Βατναγιόκουλ στην Ισλανδία) και το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στη Ρωσία μέχρι τη δημιουργία του εθνικού πάρκου Βεριγγία το 2013.

 Το πάρκο δημιουργήθηκε από τη ρωσική Κυβέρνηση στις 23 Απριλίου 1994, με τους στόχους της προστασίας και την ψυχαγωγική χρήση της τάιγκα των Βόρειων Ουραλίων. Το 1995, η έκταση των δασών που περιλαμβάνει το εθνικό πάρκο Γιουγκίντ Βα και το κοντινό φυσικό καταφύγιο Πετσόρα-Ιλίτς αναγνωρίστηκαν από την Ουνέσκο ως μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς με τίτλο Παρθένα Δάση Κόμι. Περισσότερο από το ήμισυ του πάρκου καλύπτεται με τα αρκτικά δάση τάιγκα. Το υπόλοιπο μέρος αποτελείται ως επί το πλείστον τούνδρα σε υψηλότερα υψόμετρα. Υπάρχουν, επίσης, περίπου 20 χλμ2 λιβαδιών και μερικά βουνά. Περίπου 180 είδη πουλιών ζουν στο πάρκο, μερικά από τα οποία είναι αρκετά σπάνια. Είκοσι είδη ψαριών είναι γνωστά ότι ζουν στις λίμνες και ποταμούς του πάρκου. Υπάρχουν επίσης πέντε είδη αμφίβιων και ένα ερπετό στο πάρκο. Μεταξύ των θηλαστικών που ζουν στο πάρκο είναι ο λαγός των βουνών, ο τάρανδος, η ερμίνα, η βίδρα, η άλκη,, ο λύκος, η αλεπού, ο αδηφάγος, η αρκούδα, το δενδροκούναβο, η νυφίτσα και η Αρκτική αλεπού. Οι ψυχαγωγικές χρήσεις του πάρκου περιλαμβάνουν ράφτινγκ, κωπηλασία και πεζοπορία το καλοκαίρι και βορινό σκι το χειμώνα. Επιτρέπεται περιορισμένο κυνήγι, αλλά οι αιτήσεις για παραχώρηση άδειας πρέπει να κατατεθούν αρκετούς μήνες πριν το κυνήγι. Λόγω της απομακρυσμένης θέσης του πάρκου, το ποσό του τουρισμού είναι ακόμα αρκετά χαμηλό. Σύμφωνα με τη διοίκηση του πάρκου, αυτή τη στιγμή το επισκέπτονται περίπου 4.000 τουρίστες κάθε χρόνο, πολύ λιγότερο από τις δυνατότητες του πάρκου. Η διοίκηση αναφέρει ότι τα τέλη χρήστη (περίπου 2.4 εκατ. ρούβλια (100.000 δολάρια) το χρόνο) δεν καλύπτει τα έξοδα του πάρκα (περίπου 5 εκατ. ρούβλια ($200,000) ένα έτος). Yugyd Va Εθνικό Πάρκο (επίσημη ιστοσελίδα) (Ρωσικά) Χάρτης πάρκο (Ρωσικά) Yugyd Va Εθνικό Πάρκο (ρωσικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων site) (Ρωσικά)
Αραιθυρέα

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Αραιθυρέα ήταν κόρη του Άραντα, αυτόχθωνα κατοίκου της Πελοποννήσου που οικοδόμησε την πόλη Αραιθυρέα, την αρχαιότερη πόλη της Φλειούντας. Η Αραιθυρέα είχε ειδικότητα στις πολεμικές τέχνες, είχε έναν αδελφό τον Αορίς, σύζυγος της ήταν ο Διόνυσος και γιος της ο Φλίας που μετονόμασε την πόλη σε Φλειούς. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι τα μνημεία της Αραιθυρέας και του αδελφού της υπήρχαν στην εποχή του σε στρογγυλούς πυλώνες. Ο λαός της Φλειούς πριν καθιερωθούν τα μυστήρια της Δήμητρας λάτρευε τον Άρας και τα δύο του παιδιά με τα πρόσωπα στραμμένα στα μνημεία τους.

 Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Strabo, The Geography of Strabo. Edition by H.L. Jones. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924. Strabo, Geographica edited by A. Meineke. Leipzig: Teubner. 1877.
Κολοκυνθώδη

Τα Κολοκυνθώδη (λατ. Cucurbitales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών. Στο σύστημα ταξινόμησης APG IV κατατάσσεται στην ομάδα rosid I. Περιλαμβάνει 7 οικογένειες, 109 γένη και πάνω από τα 2990 είδη. Δενδρώδη, θαμνώδη ή ποώδη φυτά που εξαπλώνονται στις τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές. Σε αυτήν την τάξη ανήκουν τα μερικά είδη που έχουν μεγάλη διατροφική και οικονομική σημασία και καλλιεργούνται ευρέως όπως καρπούζι και κολοκυθιά.

 Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Κολοκυνθώδη περιλαμβάνει 7 οικογένειες: Anisophylleaceae Begoniaceae - Βεγονιοειδή Coriariaceae Corynocarpaceae - Κορυνοκαρποειδή Cucurbitaceae - Κολοκυνθοειδή Datiscaceae - Δατισκοειδή TetramelaceaeΣτο σύστημα του Κρόνκουιστ οι πρώτες 4 οικογένειες κατατάσσονταν στην τάξη Ιώδη. Οι υπόλοιπες οικογένειες υποτάχτηκαν σε διάφορες τάξεις. Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Κολοκυνθώδη σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016).