IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ενβέρ Μάριτς

Ο Ενβέρ Μάριτς (Enver Marić, γεννήθηκε 23 Απριλίου 1948) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη) πρώην τερματοφύλακας της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας και νυν προπονητής τερματοφυλάκων στην Χέρτα Βερολίνου.

 Ο Μάριτς γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1948 στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (τότε ήταν μέρος της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας) και ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την τοπική Βελέζ Μόσταρ, όπου υπήρξε και συμπαίκτης με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Το 1976 μεταγράφηκε στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη ΦΚ Σάλκε 04 όπου παρέμεινε για μια διετία. Το 1978 επέστρεψε στη Βελέζ Μόσταρ όπου και έκλεισε την καριέρα του το 1985. Ο Μάριτς διατέλεσe 32 φορές διεθνής με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ακολούθησε καριέρα προπονητή τερματοφυλάκων με θητεία στις Βελέζ Μόσταρ (1987-90), Φορτούνα Ντύσσελντορφ (1993-98) και Χέρτα Βερολίνου από το 2003 μέχρι και σήμερα.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20

Το Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20 είναι η 28η σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ, του κορυφαίου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στην Αγγλία από τότε που μετονομάστηκε το 1992. Η Μάντσεστερ Σίτι κατέκτησε το περυσινό πρωτάθλημα για 2η σερί σεζόν. Η σεζόν ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου 2019 και αναμενόταν να ολοκληρωθεί στις 17 Μαΐου 2020. Επί του παρόντος έχει σταματήσει η διεξαγωγή του λόγω της πανδημία κορονοϊού 2019–20. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Λίβερπουλ μετά από 30 χρονιά για 19η φορά στην ιστορία της και πρώτη φορά από τότε που η διοργάνωση ονομάστηκε Πρέμιερ Λιγκ. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται χρήση του VAR στο αγγλικό πρωτάθλημα.

 Είκοσι ομάδες ανταγωνίζονται στο πρωτάθλημα - οι κορυφαίες δεκαεπτά ομάδες από την προηγούμενη σεζόν και τρεις ομάδες που προωθήθηκαν από το πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ. Οι νέες ομάδες αυτή τη σεζόν είναι οι Άστον Βίλα, η Νόριτς Σίτι και η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι αντικαθιστούν την Κάρντιφ Σίτι, την Φούλαμ ΦΚ και την Χάντερσφιλντ Τάουν. Σημείωση: Ο πίνακας αναγράφεται με αλφαβητική σειρά. Τελευταία ενημέρωση: 16 Αυγούστου 2020 14:35. Πηγή: Επίσημος ιστότοπος^1 – Από την στιγμή που η νικήτρια του Carabao Cup 2019-20, Μάντσεστερ Σίτι, εξασφάλισε απευθείας πρόκριση για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ τότε το εισιτήριο για τον 2ο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ πηγαίνει στην 6η θέση.^2 – Η Άρσεναλ προκρίθηκε στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης περιόδου ως νικήτρια του FA Cup 2019-20.
Αιθυλοκυκλοπροπάνιο

Το αιθυλοκυκλοπροπάνιο (αγγλικά Εthylcyclopropane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C5H10 ή πιο αναλυτικά (C3H5)CH2CH3. Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας αλεικυκλικός υδρογονάνθρακας. Δομικά αποτελείται από έναν κυκλοπροπανικό δακτύλιο (δηλαδή ανήκει στα «θυγατρικά» κυκλοπροπάνια) και από μια αιθυλομάδα (CH3CH2-). Το αιθυλοκυκλοπροπάνιο ανήκει στην ομόλογη σειρά των κυκλοαλκανίων, δηλαδή των κορεσμένων υδρογονανθράκων με έναν (τουλάχιστον) δακτύλιο.

 Με την τροποποιημένη αντίδραση Φρέουντ (Freund reaction) με Zn, που δίνει μεγαλύτερη απόδοση στην ενδομοριακή αντίδραση. Σ' αυτήν την περίπτωση η στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης γίνεται: Η απόδοση είναι μέτρια, γιατί παράλληλα με την ενδομοριακή αντίδραση διεξάγεται αναπόφευκτα και διαμοριακή, τα κύρια προϊόντα της οποίας είναι τα ακόλουθα τρία (3): 3,8-διβρωμοδεκάνιο (CH3CH2CHBrCH2CH2CH2CH2CHBrCH2CH3). 3-αιθυλο-1,6-διβρωμοκτάνιο [CH3CH2CHBrCH2CH2CH(CH2CH3)CH2CH2Br]. 3,4-διαιθυλο-1,6-διβρωμεξάνιο [BrCH2CH2CH(CH2CH3)CH(CH2CH3)CH2CH2Br]. Με παρεμβολή αιθυλιδενίου (καρβένιο) σε κυκλοπροπάνιο: 1. Όπως όλα τα κυκλοαλκάνια, το αιθυλοκυκλοπροπάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και νερό (H2O): Αν και η αντίδραση είναι μια έντονα εξώθερμη, δεν συμβαίνει σε μέτριες θερμοκρασίες, γιατί για την έναρξή της πρέπει να υπερπηδηθεί πρώτα το εμπόδιο της διάσπασης των δεσμών C-C, των δεσμών C-H και των δεσμών (Ο=Ο) του O2. Στην αναφερόμενη θερμότητα καύσεως εμπεριέχεται και η χημική ενέργεια που έχει αποθηκευθεί ως ενέργεια παραμόρφωσης κατά το σχηματισμό του τριμελούς δακτυλίου και απελευθερώνεται με την καύση. Η ενέργεια αυτή για τριμελή ισοκυκλικό ανθρακούχο δακτύλιο υπολογίστηκε, όπως αναφέρεται στο κυκλοπροπάνιο, σε 117 kJ/mole.2. Παραγωγή υδραερίου: 3. Καταλυτική οξείδωση:Με καταλυτική οξυγόνωση δίνει (κυρίως) 2-αιθυλοξετάνιο: 4. Με υπερμαγγανικό κάλιο προς 1-αιθυλοκυκλοπρονόλη: Με καταλυτική υδρογόνωση - Παράγεται (κυρίως) πεντάνιο. Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται (κυρίως) 2-αλοπετάνιο: Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται (κυρίως) 1-αλο-3-πεντανόλη: Με επίδραση θειικού οξέως σε αιθυλοκυκλοπροπάνιo παράγεται (κυρίως) όξινος θειικός 3-πεντυλεστέρας [CH3CH2CH(SO4H)CH2CH3], που υδρολύεται σχηματίζοντας 3-πεντανόλη [CH3CH2CH(OH)CH2CH3]: Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε αιθυλοκυκλοπροπάνιo, παρουσία καρβοξυλκών οξέων παράγεται (κυρίως) 1,3-πεντανοδιόλη: Παράγεται (κυρίως) 1,3-διαλοπεντάνιο: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ (αγγλικά: Rugby League European Federation, RLEF) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για το άθλημα του ράγκμπι λιγκ στην Ευρώπη και στο Βόρειο Ημισφαίριο. Υποστηρίζει τη Διεθνή Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ (RLIF). Η RLEF "επιβλέπει και συντονίζει την ανάπτυξη του αθλήματος σε όλες τις χώρες μέλη της και στους γειτονικούς οργανισμούς που συνδέονται με τη RLEF". Η RLEF διεξάγει πολλές διοργανώσεις, κυρίως το Ευρωπαϊκό Κύπελλο.

 Η ομοσπονδία ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2003 με πρωτοβουλία του Ρίτσαρντ Λιούις, εκτελεστικού προέδρου της βρετανικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ (RFL) και του Γάλλου ομόλογού του Ζαν Πωλ Φερ. Το πρώτο καταστατικό της RLEF εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2004 και εκλέχθηκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας. Το πρώτο αυτό Διοικητικό Συμβούλιο απαρτιζόταν από τον Ζαν Πωλ Φερ ως Πρόεδρο και τον Ρίτσαρντ Λιούις ως Αναπληρωτή Πρόεδρο με τους Νάιτζελ Γουντ και Νικολά Λαρά να είναι τα άλλα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Συμμετείχαν εκπρόσωποι από το Μαρόκο, την Ιταλία, τη Σερβία, τη Ρωσία, τον Λίβανο, την Ιρλανδία, τη Σκωτία και την Ουαλία. Η Ρωσία έγινε πλήρες μέλος της RLEF, ενώ αμέσως μετά προσχώρισαν η Βρετανία, η Γαλλία και η RLIF.Κατά την ίδρυσή της, η RLEF έδωσε «ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία χρηματοδότησης για την ανάπτυξη σε κάθε χώρα». Ιστορικά, μεγάλο μέρος του αναπτυξιακού έργου που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη χρηματοδοτήθηκε από την RFL. Μετά το κερδοφόρο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2008, οι RFL και RLEF προετοίμασαν να υποβάλουν προσφορές για κεφάλαια για την ενίσχυση των δραστηριοτήτων τους.Το Δεκέμβριο του 2009, ο Κέβιν Ραντ, πρώην διεθνής παίκτης ράγκμπι λιγκ της Σκωτίας, παραιτήθηκε από εκτελεστικός υπάλληλος της RLEF μετά από περισσότερα από πέντε χρόνια θητείας. Ο πρόεδρος της RLEF, Ρίτσαρντ Λιούις, δήλωσε ότι ο Ραντ "έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και δημιούργησε πλατφόρμα, δομή και πλαίσιο ανταγωνισμού που μπορεί να μας οδηγήσει στο μέλλον". Τον Ραντ διαδέχθηκε ο Ντάνι Καζαντζιάν. Ο Καζαντζιάν υπήρξε προηγουμένως βασικός παράγωντας στην ίδρυση του ράγκμπι λιγκ στο Λίβανο και είχε οδηγήσει την αναπτυξιακή προσπάθεια της RLEF στις περιοχές της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ως Διευθυντής Ανάπτυξης για την ευρωμεσογειακή περιφέρεια. Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας: Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ευρωπαϊκό Σίλντ Ευρωπαϊκό Μπόουλ Βαλκανικό Κύπελλο Σκανδιναβικό Κύπελλο Κύπελλο Ζερόμ Αποικιακό Κύπελλο Κύπελλο Οχάνα Κύπελλο Καρναβαλιού Καραϊβικής Επίσημος ιστότοπος
Τζέσι Λάσκι

Ο Τζέσι Λάσκι (Jesse Louis Lasky, 13 Σεπτεμβρίου 1880 - 13 Ιανουαρίου 1958) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών. Και ένας από τους ιδρυτές της Paramount Pictures, μαζί με τον Άντολφ Ζούκορ.

 Ο Λάσκι γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές, έως ότου ασχοληθεί με την ψυχαγωγία, με την οποία ξεκίνησε ως ερμηνευτής βοντβίλ. Αυτή η δουλειά τον οδήγησε να ασχοληθεί με την κινηματογραφική βιομηχανία. Το 1911 ο Λάσκι έκανε την παραγωγή σε δύο έργα που ανέβηκαν στο Μπρόντγουεϊ, το Hello, Paris και το A La Broadway. Από εκεί είχε γνωριστεί με τον Σέσιλ Ντε Μιλ, πριν ξεκινήσουν αμφότεροι την ασχολία τους με τον κινηματογράφο, το 1913. Παράλληλα, η αδελφή του Λάσκι, η Μπλαντς, παντρεύτηκε τον Σάμιουελ Γκόλντγουιν, και περί τα 1913 ο Λάσκι, ο Γκόλντγουν, ο Ντε Μιλ, αλλά και ο Όσκαρ Άπφελ, συνεργάστηκαν και δημιούργησαν την εταιρεία Jesse L. Lasky Feature Play Company. Το κεφάλαιο τους δεν ήταν υψηλό. Έτσι νοίκιασαν έναν στάβλο κοντά στο Λος Άντζελες, όπου εκεί έκαναν την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, σε σκηνοθεσία Ντε Μιλ, την The Squaw Man (1914). Σήμερα το μέρος αυτό είναι δημοφιλές ως Lasky-DeMille Barn. Και αποτελεί μουσειακό χώρο. Το 1916, η εταιρεία του συγχωνεύθηκε με την εταιρεία Άντολφ Ζούκορ, Famous Players Film Company, και την ονόμασαν Famous Players-Lasky. Το 1920, η εταιρεία έχτισε ένα μεγάλο στούντιο στην Αστόρια, της Νέας Υόρκης, γνωστό σήμερα ως Kaufman Astoria Studios. Το 1927, ο Λάσκι ήταν ανάμεσα στου τριάντα έξι ανθρώπους που ίδρυσαν την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη βιομηχανία εξ αιτίας της Παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, είχαν ως αποτέλεσμα τη χρεωκοπία της εταιρείας, το 1933. Τότε ο Λάσκι συνεργάστηκε με τη Μαίρη Πίκφορντ, αλλά εκείνη διέλυσε πρόωρα τη συνεργασία τους. Έπειτα ο Λάσκι βρήκε δουλειά σε ένα από τα μεγαλύτερα στούντιο, μέχρι το 1945, όπου και δημιούργησε τη δική του εταιρεία. Την τελευταία του ταινία την έκανε το 1951, ενώ το 1957 εξέδωσε τη βιογραφία του. Ο Λάσκι πέθανε σε ηλικία 77 ετών στο Μπέβερλι Χιλς, από ανακοπή καρδιάς. Και ενταφιάστηκε στο Hollywood Forever Cemetery, έναντι των στούντιο της Paramount, στο Χόλιγουντ. Για την προσφορά του στην κινηματογραφική βιομηχανία ο Λάσκι κατέχει ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας, στο 6433 της Λεωφόρου του Χόλυγουντ. Επίσης, ονομάστηκε δρόμος στο Μπέβερλι Χιλς, προς τιμήν του. Τζέσι Λάσκι στην IMDb
Μαρία Άννα του Άνχαλτ-Ντέσαου

Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna, 14 Σεπτεμβρίου 1837 - 12 Μαΐου 1906) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Δούκα του Άνχαλτ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Πρωσίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Δ΄ του Άνχαλτ και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Λουδοβίκου Καρόλου της Πρωσίας. Αδέλφια της ήταν η Αγνή, σύζυγος του Ερνέστου Α΄ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, και ο Φρειδερίκος Α΄ του Άνχαλτ. Απεβίωσε στη Φριντριχρόντα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα (σήμερα κωμόπολη της Θουριγγίας) σε ηλικία 69 ετών. Παντρεύτηκε το 1854 τον δεύτερο εξάδελφό της Φρειδερίκο Κάρολο της Πρωσίας και είχε τέκνα: Μαρία (1855-1888), παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο των Κάτω Χωρών (1820-1879) και μετά τον Αλβέρτο του Αλτεμβούργου. Ελισάβετ Άννα (1857-1895), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο Β΄ του Ολδεμβούργου. Λουίζα Μαργαρίτα (1860-1917), παντρεύτηκε τον Αρθούρο, Δούκα του Κόννωτ & Στράθερν (Οίκος Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα). Φρειδερίκος Λεοπόλδος (1865-1931), πρίγκιπας της Πρωσίας. Radziwill, Catherine (1915). Memories of Forty Years. London: Funk & Wagnalls Company.
Αμπέλια Παλαιοκάτουνου Άρτας

Τα Αμπέλια είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοκάτουνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1951 ο οικισμός ονομαζόταν Αβαρίτσα.

 Τα Αμπέλια είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκονται κοντά στους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και κοντά στη βόρεια όχθη του ποταμού Σαραντάπορου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Ο οικισμος απέχει 57 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως Αβαρίτσα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουργαρελίου του νομού Άρτας. Το 1950 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοκατούνου και το 1951 μετονομάστηκε σε Αμπέλια. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοκατούνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, νότια του οικισμού, με χαρακτηριστικό καμπαναριό Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ

Το Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ (αγγλικά: Trumbo) είναι αμερικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία Τζέι Ρόουτς και σενάριο του Τζον ΜακΝαμάρα. Η ταινία αναφέρεται στη ζωή του Ντάλτον Τράμπο, τον οποίο υποδύεται ο Μπράιαν Κράνστον, και βασίζεται στο βιογραφικό βιβλίο Dalton Trumbo του Μπρους Αλεξάντερ Κουκ.

 Ο Ντάλτον Τράμπο είναι ένας από τους πιο γνωστούς σεναριογράφους του Χόλυγουντ, ωστόσο διώκεται επειδή είναι μέλος του κομμουνιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Είναι ένας από τους 10 σεναριογράφους που καλούνται να καταθέσουν στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Οι σεναριογράφοι δεν απαντούν ευθέως στις ερωτήσεις της Επιτροπής, καθώς ελπίζουν ότι θα αθωωθούν ασκώντας έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, αφού η πλειοψηφία των δικαστών είναι Δημοκρατικοί. Όμως, ένας δικαστής πεθαίνει αιφνίδια και χάνεται η πλειοψηφία. Έτσι, ο Τράμπο μπαίνει στη φυλακή το 1950 και αποφυλακίζεται το 1951. Μετά την αποφυλάκιση, και καθώς η Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ διευρύνεται, ο Τράμπο δουλεύει και παραδίδει τα σενάρια με άλλο όνομα. Κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας για το Διακοπές στη Ρώμη, όμως το βραβείο πιστώνεται ο φίλος του Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ. Στη συνέχεια, μετακομίζει σε ένα άλλο σπίτι και δουλεύει με πέντε διαφορετικά ονόματα και με την γυναίκα του και τη μεγάλη του κόρη ως βοηθούς, γεγονός που προκαλεί οικογενειακές εντάσεις. Μία εταιρεία παραγωγής γυρίζει την ταινία The Brave One σε σενάριο του Τράμπο και την κυκλοφορεί αναγράφοντας τον σεναριογράφο ως Ρόμπερτ Ριτς. Η ταινία τελικά κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας και το παραλαμβάνει αντιπρόσωπος. Στη συνέχεια, ο Κερκ Ντάγκλας του ζητά να γράψει το σενάριο της ταινίας Σπάρτακος και ο σκηνοθέτης Ότο Πρέμιντζερ του ζητά το σενάριο για την ταινία Έξοδος. Και στις δύο περιπτώσεις, αναγράφεται το όνομα του Τράμπο ως σεναριογράφου. Κατά τη διάρκεια της προβολής του Σπάρτακος, πλήθος διαμαρτύρεται έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες, ωστόσο ο πρόεδρος Κένεντι δηλώνει δημόσια πως του άρεσε η ταινία. Μετά από χρόνια, ο Τράμπο, βγάζοντας λόγο, δηλώνει πόσο κακό έκανε στους σεναριογράφους η Μαύρη Λίστα, πως άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους λόγω αυτής και πόσοι άλλοι αναγκάστηκαν να απαρνηθούν τις ιδέες τους για να βρουν δουλειά. Ο Μπράιαν Κράνστον έλαβε υποψήφιότητα για το BAFTA, τη Χρυσή Σφαίρα και το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.Η Έλεν Μίρεν έλαβε υποψήφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου ρόλου. Επίσημος ιστότοπος Trumbo στην IMDb
Ερεικώδη

Τα Ερεικώδη (λατ. Ericales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών, βασική στον κλάδο των αστεριδών (asterids). Η τάξη αυτή περιλαμβάνει δενδρώδη και θαμνώδη φυτά, καθώς επίσης ποώδη και κληματίδες. Στα φυτά της τάξης των Ερεικωδών συναντάται ευρέως το φαινόμενο της μυκόρριζας που ουσιαστικά αποτελεί συνένωση των ριζών του φυτού με μύκητες. Η τάξη περιέχει 22 οικογένειες, 346 γένη και 12005 είδη.

 Την πιο μεγάλη σημασία από όλα τα φυτά της τάξης έχει το τσάι ή Καμέλια η σινική (Camellia sinensis) της οικογένειας Θεοειδών (Theaceae). Η τάξη των Ερεικωδών επίσης περιλαμβάνει το ακτινίδιο (Actinidia) και τον λωτό (Diospyros). Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Ερεικωδών περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες: Actinidiaceae - Ακτινιδιοειδή Balsaminaceae - Βαλσαμινοειδή Cyrillaceae Clethraceae Diapensiaceae Ebenaceae - Εβενοειδή Ericaceae - Ερεικοειδή Fouquieriaceae Lecythidaceae Marcgraviaceae Mitrastemonaceae Pentaphylacaceae Polemoniaceae Primulaceae - Ηρανθοειδή Roridulaceae Sapotaceae - Σαποτοειδή Sarraceniaceae Sladeniaceae Styracaceae Symplocaceae Tetrameristaceae Theaceae - Θεοειδή Σύμφωνα με το πιο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Ερεικωδών ήταν πολύ πιο μικρή και περιλάμβανε μόνο 8 οικογένειες: Ericaceae - Ερεικοειδή Cyrillaceae Clethraceae Grubbiaceae Empetraceae Epacridaceae Pyrolaceae Monotropaceae Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστεριδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξης των Ερεικωδών σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γερμανός ο Πησίμανδρος

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γερμανός ο Πησίμανδρος ήταν ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου, από το 1254, με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου. Από τις 3 Ιουλίου του 1260 ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος είχε στην πραγματικότητα στερηθεί των εξουσιών του λόγω της λατινοκρατίας στο μεσαιωνικό φεουδαλικό Βασίλειο της Κύπρου, από την καταπίεση της Λατινικής Εκκλησίας, με την επιβολή της εξουσίας του Πάπα της Ρώμης. Πάρα ταύτα, διατήρησε τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου μέχρι το θάνατό του.

 Τον Δεκέμβριο του 1251 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κύπρου από πιστούς και επισκόπους ο Γεώργιος Β΄, ο οποίος όμως δεν έλαβε την έγκριση του Πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ για το αξίωμα. Έτσι, μετά από λίγο καιρό, οι Κύπριοι επίσκοποι εξέλεξαν νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου τον Γερμανό Πησίμανδρο. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εκλογή αυτή, ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Λευκωσίας Αυγουστινός Ούγο εγκατέλειψε το νησί. Ο επόμενος Πάπας, Αλέξανδρος Δ΄ (1254-1261) αποφάσισε τελικά να καταργήσει την αυτονομία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου και απαίτησε από τον Αρχιεπίσκοπο Γερμανό να παρουσιαστεί στον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο Λευκωσίας για διαδικαστικά οικονομικά θέματα της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Κύπρου. Ωστόσο, ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός αρνήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, επειδή έκρινε ότι είναι ισότιμός του και όχι κατώτερός του. Ο Γερμανός ταξίδεψε μαζί με τρεις μητροπολίτες στη Ρώμη και συνάντησε τον Πάπα Αλέξανδρο Δ'. Εκείνος δέχτηκε την ορθόδοξη αντιπροσωπεία και άκουσε τους ισχυρισμούς τους περί παρενόχλησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου. Στις συνομιλίες αυτές παρέστησαν και εκπρόσωποι του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας Ugo di Fagiano. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής ήταν αποτυχία για τους Ορθοδόξους Κύπριους, καθώς ακολούθησε η Bulla Cypria ή Constitutio Cypria, που δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1260, σύμφωνα με την οποία οι Κύπριοι Ορθόδοξοι επίσκοποι, ο αριθμός των οποίων μειώθηκε από 14 σε 4, υπήχθησαν στη δικαιοδοσία του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, που τώρα έπρεπε να ορκιστεί. Ο τίτλος του Αρχιεπισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου καταργήθηκε επίσης. Ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός διατήρησε ως τον θάνατό του τον τίτλο, όπως και έναν αριθμό προνομίων. Για την τύχη του Γερμανού δεν υπάρχει σχεδόν καμία πληροφορία. Φαίνεται ότι πέθανε μετά από το 1274, καθώς ερευνητές θεωρούν ότι συμμετείχε στην Δεύτερη Σύνοδο της Λυών, αν και δεν αναφέρεται ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.
Ευρωπαϊκή ενυδρίδα

Η ευρωπαϊκή ενυδρίδα (Lutra lutra) είναι θηλαστικό, ευρωπαϊκό μέλος της οικογένειας των Μουστελιδών (μυιοϊκτίς), τυπικό είδος της βίδρας που χρησιμοποιεί ως ενδιαίτημα το γλυκό νερό. Είναι επίσης γνωστή ως βίδρα, ευρασιατική ενυδρίδα (ποτάμια), ή ενυδρίδα του Παλαιού Κόσμου, αλλά και ως κοινή ενυδρίδα. Συγγενεύει με το κουνάβι. Ζει περίπου 20 έτη και είναι νυκτόβιο και μάλλον μοναχικό ζώο. Η ενυδρίδα έχει κορμί μακρύ, ελαστικό και μυώδες, με παχιά γούνα, που κρατά στεγνό το σώμα της. Τα πόδια της είναι κοντά. Η θαλάσσια ενυδρίδα είναι μεγαλύτερη και βαρύτερη. Οι ενυδρίδες κολυμπούν γρήγορα, κουνώντας την ουρά και το ευλύγιστο σώμα τους. Χρησιμοποιούν σαν κουπιά τα πίσω πόδια τους, που έχουν νηκτικές μεμβράνες.

 Η ευρωπαϊκή ενυδρίδα είναι το ευρύτερα απαντώμενο είδος ενυδρίδας και το όνομα ευρωπαϊκή δεν ανταποκρίνεται στην ακτίνα κατανομής του, καθώς περιλαμβάνονται τμήματα της Ασίας και της Αφρικής πέραν της Ευρώπης. Θεωρείται εξαφανισμένο είδος στο Λίχτενσταϊν, τις Κάτω Χώρες και την Ελβετία. Οι πυκνότεροι πληθυσμοί απαντώνται στην ακτή της Νορβηγίας. Η διατροφή της συνίσταται κυρίως σε ψάρια, αλλά συμπεριλαμβάνονται επίσης πτηνά έντομα, βάτραχοι και μικρότερα θηλαστικά. Η ποικιλία της διατροφής της προϋποθέτει καθαρούς όγκους νερού, στους οποίους περιλαμβάνονται λίμνες, ποτάμια, ρυάκια, όσο παρέχουν επαρκείς ποσότητες τροφής. Ζουν επίσης σε παράκτιες περιοχές, που διαθέτουν όμως πρόσβαση σε γλυκό νερό, το οποίο χρειάζονται για να καθαρίζουν τη γούνα τους. Τους αρέσει να περιπλανώνται, ιδίως τη νύχτα, κυνηγώντας τη λεία τους και αναζητώντας νέους ψαρότοπους. Πολλές φορές παίζουν γλιστρώντας στη λάσπη των όχθεων ή στο χιόνι. Οι βίδρες ζουν μόνες τους στα όρια της επικράτειάς τους, που ορίζεται από 1-40 χλμ, (συνήθης μέσος όρος περίπου 18 χλμ.) ανάλογα με την πυκνότητα της διαθέσιμης τροφής. Τα άρρενα και θήλεα άτομα ζευγαρώνουν οποιαδήποτε στιγμή του έτους μέσα στο νερό. Μετά από περίοδο κύησης 63 ημερών γεννιούνται 1-4 κουτάβια, εξαρτώμενα από τη μητέρα τους επί ένα περίπου έτος. Το αρσενικό ασχολείται λίγο ή καθόλου με τη φροντίδα των νεογνών. Η βίδρα κυνηγά συνήθως το βράδυ, ενώ περνά την ημέρα της σε λαγούμι με υποβρύχια είσοδο. UK Οι βίδρες και η επιστροφή τους Διεθνής οργανισμός για την επιβίωση της βίδρας
Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης

Το Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης, στην αρχή του εμπορικού δρόμου της Ερμού. Στο ίδιο κτίριο στεγάζεται και το 2ο Λύκειο Μυτιλήνης και το 1ο Δημοτικό σχολείο.

 Ιδρύεται το 1839 μετά από έρανο μεταξύ επιφανών Μυτιληνιών στο χώρο του «Μεγάλου Περιβολιού» και εγκαινιάζεται το 1841 ως Ελληνική Σχολή Μυτιλήνης. Το δύο πρώτα χρόνια δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης διδακτικού προσωπικού, το 1843 προσκαλείται από την Αθήνα ο Νικόλαος Αργυριάδης ως Γυμνασιάρχης που θα προσέφερε πολλά στο σχολείο μέχρι το 1847. Ακολουθούν ο Χριστόφορος Λαίλιος και ο λόγιος Γεώργιος- Αριστείδης Πάπης με μεγάλη προσφορά στο Γυμνάσιο και γενικότερα πνευματική κίνηση και ζωή της Μυτιλήνης. Με την παραίτηση του Γ. Αρ. Πάπη κλείνει η πρώτη περίοδος του Γυμνασίου (1840-1863). Το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης ήταν πλέον επανδρωμένο με το αναγκαίο διδακτικό προσωπικό, με επαρκή αριθμό μαθητών, με καλά εξοπλισμένη βιβλιοθήκη και με εργαστήριο φυσικών οργάνων ικανό για την σπουδή των φυσικών επιστημών. Το κτίριο του σχολείου θα πληγεί από τον καταστροφικό σεισμό του 1867. Κατά τα έτη 1886-1891 χτίστηκε το σημερινό νεοκλασικό κτίριο του Γυμνασίου, με εργαστήριο Φυσικής, αίθουσα τελετών, βιβλιοθήκη και Μουσείο, σε σχέδια του Λέσβιου αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή. Το νέο καλλιμάρμαρο κτίριο θα καλύψει έκταση 1.800 τ.μ. με ρυθμό δωρικό στο ισόγειο και ιωνικό στον πάνω όροφο. Μετά την απελευθέρωση της Λέσβου από τους Τούρκους, το 1913 το Γυμνάσιο χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο καθώς και στην περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας. Αναγνώστου Στρατής, Ο Ευστράτιος Ι. Δράκος περιγράφει τη Μυτιλήνη του 1907, στα Λεσβιακά, Δελτίον της Εταιρείας Λεσβιακών Μελετών, τ. ΙΔ΄, Μυτιλήνη 1993: 24-39. Τάξης Σταύρος, Οικονόμος, Συνοπτική Ιστορία της Λέσβου και Τοπογραφία αυτής, Κάιρο 1909, (φωτομηχανική ανατύπωση, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Μυτιλήνη 1994). Τσιτιμάκη Μαίρη, Το Γυμνάσιο Μυτιλήνης και ο Αργύριος Αδαλής, στα Λεσβιακά , τ. ΚΑ΄, Μυτιλήνη 2006: 271-294. Τσιτιμάκη Μαίρη, Παραδοσιακή Ναοδομία στη Λέσβο (18ος και 19ος αι.), διδακτορική διατριβή στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα 2005. Χατζηλίας Χρήστος, Η Λέσβος και ο Πολιτισμός της πέτρας (1850 - 1950), Η περίπτωση του Σκαλοχωρίου και της Ανεμότιας, Διδακτορική διατριβή, Μυτιλήνη 2009. Ιστοσελίδα του σχολείου, Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης
Πέρι Κρίστι

Ο Πέρι Κρίστι (Perry Gladstone Christie, 21 Αυγούστου 1943-) είναι πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός στα νησιά Μπαχάμες από το 2002 ως το 2007 και από το 2012 ως το 2017. Είναι πρώην αθλητής του στίβου.

 Φοίτησε στο σχολείο της Νιου Πρόβιντενς και στο Κολέγιο (University Tutorial College), όπως επίσης στο Inner Temple του Λονδίνου και στο πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Το κόμμα του, Προοδευτικό Κόμμα των Φιλελευθέρων (PLP) κέρδισε τις εκλογές του 2002 και 29 έδρες στο Κοινοβούλιο Ο ηγέτης του PLP ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 3 Μαΐου 2002. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 2007, το κόμμα του Χιούμπερτ Ίνγκραμ κέρδισε 23 έδρες έναντι 18 για το Προοδευτικό Κόμμα των Φιλελευθέρων. Ο Κρίστι παραδέχθηκε σε τηλεφώνημα στον Ίγνκραχαμ την ήττα του και παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του FNM, ο Κρίστι ορκίστηκε επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.Τον Νοέμβριο του 2009 εξελέγη ξανά πρόεδρος του PLP στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος, συγκεντρώνοντας ποσοστό πάνω από 80% των ψήφων έναντι του Δρα Μπέρναρντ Νότιτζ. Έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν τον Μάιο του 2012, ο Πέρι Κρίστι επέστρεψε στην πρωθυπουργία, καθώς ο Ίνγκραμ ηττήθηκε, παραιτήθηκε από πρωθυπουργός αλλά και από την προεδρία του κόμματός του. Στις εκλογές που έγιναν στις 10 Μαΐου 2017 κέρδισε σαρωτική νίκη το Ελεύθερο Εθνικό Κίνημα (FNM), με το PLP να υφίσταται δεινή ήττα, καθώς κέρδισε μόνο 4 έδρες. Ο ίδιος ο Κρίστι έχασε την έδρα του στη Σέντερβιλ με διαφορά 4 ψήφων. Στην εν λόγω εκλογική περιφέρεια πολιτευόταν επί 40 συνεχή χρόνια. Συνακόλουθα, ο Κρίστι αποχώρησε από την πρωθυπουργία και αντικαταστάθηκε από τον νικητή των εκλογών, Χιούμπερτ Μίνις.
Αθλητικοί Αγώνες Αλεξανδρείας 1909

Στις 8 Μαΐου 1909 διοργανώθηκαν Αθλητικοί Αγώνες στην Αλεξάνδρεια στο ποδηλατοδρόμιο "Ρον Πουάν" (Rond Point) από τον Όμιλο Φιλάθλων Αλεξανδρείας που είχε ιδρυθεί το 1905 με σκοπό την προώθηση του κλασικού αθλητισμού. Αν και είχαν τοπικό χαρακτήρα, οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και αποτέλεσαν πρόκριμα ώστε να ανατεθεί στον Όμιλο από τον ΣΕΓΑΣ η διοργάνωση των Πανελλήνιων-Παναιγύπτιων Αγώνων το 1910. Πρωτεργάτης της επιτυχίας των αγώνων του 1909 υπήρξε ο παλιός πρωταθλητής Άγγελος Βολανάκης. Οι αγώνες περιλάμβαναν αγωνίσματα στίβου, άρσης βαρών και πάλης.

 Ο Όμιλος Φιλάθλων είχε ιδρυθεί το 1905 αλλά ως το 1908 δεν είχε επιδείξει σημαντική δραστηριότητα. Το έτος αυτό κατάφερε να αποκτήσει γήπεδο, το οποίο πάσχιζε να μετατρέψει σε αγωνιστικό χώρο κατάλληλο για αγώνες. Το Πάσχα του 1909 ο πρόεδρος Δημ. Κωνίδης και το νέο δραστήριο Δ.Σ. αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διοργάνωση αθλητικών αγώνων. Μέσα σε 15 ημέρες από την προκήρυξή τους διασκεύασαν το ποδηλατοδρόμιο Ρον Πουάν ώστε να μετατραπεί σε στάδιο κατάλληλο για στίβο. Οι αγώνες συγκέντρωσαν πλήθος κόσμου, δεδομένου πως για χρόνια δεν είχε υπάρξει κάποια αθλητική δραστηριότητα από τον "γηρασμένο" παλιό αλεξανδρινό σύλλογο Μίλωνα. Προσήλθαν σύσσωμες οι επίσημες αρχές της ομογένειας: ο Έλληνας πρόξενος Νικόλαος Σκωτίδης, ο διοικητής της πόλης, ο αρχιεπίσκοπος Τριπόλεως Λιβύης ως εκπρόσωπος του πατριάρχη Αλεξανδρείας και επιφανή μέλη της Ελληνικής Κοινότητας: Ζερβουδάκης, Συνοδινός κ.ά. Την ελλανόδικο επιτροπή αποτελούσαν οι: Άγγελος Βολανάκης (πρόεδρος), Κ. Πηλαβάκης, Γ. Μαυροκέφαλος, Π. Σαββίδης, Ν. Ακεστορίδης, Ι. Ψύχας, Δ. Σκαναβής. Οι αγώνες διάρκεσαν από τις 3 ως τις 7 μμ και η Ελληνική Φιλαρμονική συνόδευε τους αθλητές με εμβατήρια. Διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και στους δύο πρώτους νικητές απονεμήθησαν βραβεία: κότινος και διπλώματα. Πολυνίκης αθλητής αναδείχθηκε ο Νικόλαος Φραγκούλης με πέντε πρωτιές. Η διοργάνωση στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία αλλά τα ρεκόρ που σημειώθηκαν δεν ήταν αξιόλογα και αυτό αποδόθηκε στην κακή ποιότητα του αγωνιστικού χώρου. *Ο αγώνας διεξήχθη στη διαδρομή "Άγιος Στέφανος - Στάδιο". "Οι μεγάλοι αθλητικοί αγώνες της Αλεξανδρείας", εφ. Σκριπ, 13/5/1909.
15ος αιώνας

Ο 15ος αιώνας είναι η περίοδος μεταξύ των ετών 1401-1500 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Ο αιώνας αυτός αναγνωρίζεται από τους περισσότερους μελετητές ως το τέλος του Μεσαίωνα και η αυγή της Νεότερης Εποχής. Στη διάρκειά του λαμβάνουν χώρα τρία σημαντικά γεγονότα για την Ευρωπαϊκή ιστορία με παγκόσμιες επιπτώσεις: Η δεύτερη και οριστική Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, την οποία ακολουθεί η ραγδιαία ισχυροποίηση και γιγάντωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η θεμελίωση της τυπογραφικής μεθόδου από τον Γουτεμβέργιο που φέρνει ραγδιαίες εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή γραμματεία και τέλος η αρχή της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, με σημείο-ορόσημο την Ανακάλυψη της Αμερικής το 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο.

 1429 - Η Ιωάννα της Λωραίνης οδηγεί τους Γάλλους σε νίκη κατά της Αγγλίας. 1453 - Άλωση της Κωνσταντινούπολης: Η Κωνσταντινούπολη κατακτάται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Φυγή των Ελλήνων σοφών από την Κωνσταντινούπολη στην Φλωρεντία. 1457-1472 - Πρώτη επαναστατική απόπειρα Ελλήνων κατά Τούρκων δια Βησσαρίωνος. 1456 - Οι Τούρκοι κυριεύουν την Αίνο και τα νησιά του Θρακικού πελάγους. 1458 - Άλωση από τους Τούρκους της Κορίνθου και των Αθηνών. 1462 - Κυρίευση της Λέσβου από τους Τούρκους. 1463 - Κυρίευση Άργους, Αθήνας, Πειραιά, Ναυπάκτου, Ίμβρου, Σαμοθράκης, Θάσου από τους Ενετούς. 1468 - Θάνατος Γεωργίου Καστριώτη ή Σκετέρμπεη. 1479-1481 - Δεύτερη επαναστατική απόπειρα Ελλήνων δια του Κορκοδείλου Κλαδά στην Μάνη και Θεοδώρου Μπούα στο Άργος. 1492/1498 - Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει τα νησιά της Καραϊβικής και την Νότιο Αμερική. 1492 - 1498 - Τρίτη επαναστατική απόπειρα Ελλήνων κατά των Τούρκων δια του αρχιεπισκόπου Δυρραχίου, Ανδρέα Παλαιολόγου, Κωνσταντίνου Αριανήτου στην Ήπειρο, Θεσσαλία. Σφαγή Ελλήνων από τους Τούρκους και λεηλασία της χώρας. 1498 - Ο Πορτογάλος Βάσκο ντα Γκάμα φτάνει στην Ινδία μέσω θάλασσας. 1499 - Άλωση Ναυπάκτου από τους Τούρκους. Άγγελος Ακοτάντος, σημαντικός αγιογράφος της Κρητικής Σχολής. Λεονάρντο ντα Βίντσι, εφευρέτης και ζωγράφος. Βάσκο ντε Γκάμα, Πορτογάλος εξερευνητής, ανακάλυψε θαλάσσια διαδρομή για την Ινδία. Ερρίκος Ζ΄, βασιλιάς της Αγγλίας και ιδρυτής της δυναστείας των Τυδώρ. Ισαβέλλα της Καστίλης και Φερδινάνδος Β΄ της Αραγώνας, βασιλείς της Ισπανίας. Χριστόφορος Κολόμβος, ο εξερευνητής που ανακάλυψε την Αμερική. Μωάμεθ Β΄, Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατακτητής της Κωνσταντινούπολης. Η τυπογραφία εισήχθη από τον Γουτεμβέργιο.
Αλεξόπυργος Λήμνου

Η Μονή Αγίας Σωτήρας, γνωστό και ως Αλεξόπυργος ή Αλεξίου Πύργος, ήταν βυζαντινό και μεταβυζαντινό μοναστηριακό μετόχι που βρίσκεται στην νήσο Λήμνο, κοντά στον οικισμό Άγιο Δημήτριο.

 Υπήρξε μετόχι της μονής Παντοκράτορος του Αγίου Όρους. Η μονή απέκτησε τα πρώτα εδάφη στην περιοχή το 1393. Το 1396, σε νέο χρυσόβουλο ορίζεται ότι: "...εδόθη... γη κατά την Θεόσωστον νήσον Λήμνον, Άνω Χωρίον ονομαζομένη, πλησίον του αιγιαλού και του χωρίου του Πισπέραγος ένθα και πύργον εκ βάθρων ανήγειρε..." Το Άνω Χωρίον αναφέρεται και το 1361 σε κώδικα της μονής Μεγ. Λαύρας ενώ ο αναφερόμενος πύργος ταυτίζεται με τον Αλεξίου Πύργο, ονομασία που αποδίδεται στον αυτοκράτορα Αλέξιο Β΄ Κομνηνό, στην εποχή του οποίου (1180-83) κτίστηκε η μονή. Στο μετόχι διατηρείται το αναστηλωμένο δίπατο κτιριακό συγκρότημα με την τράπεζα, τα κελιά, τους ξενώνες, το πέτρινο πηγάδι στον περίβολο και τους λοιπούς χώρους. Στο χώρο δεσπόζει ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, βασιλική του 14ου αιώνα που ανακαινίστηκε το έτος ΑΧΝΑ΄, δηλαδή το 1651, από το μοναχό Γαλακτίωνα, σύμφωνα με εντοιχισμένη κακότεχνη μαρμάρινη επιγραφή: "ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΤΗ Ο ΝΑΟΣ ΟΥΤΟΣ ΗΠΟ ΓΑΛΑΚΤΗΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΕΤΟΣ ΑΧΝΑ΄". Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν μεταβυζαντινές τοιχογραφίες -πιθανόν του 18ου αιώνα- ενώ οι φορητές εικόνες εκτίθενται στο Εκκλησιαστικό Μουσείο στη Μύρινα. Παλιότερα αναφέρεται η ύπαρξη μιας μεγάλης καμπάνας, ρωσικής προέλευσης. Στην έκταση της μονή, βρίσκονται διασκορπισμένα ή εντοιχισμένα βυζαντινά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και μαρμάρινα κοσμήματα. Την περίοδο από το 1856 έως το 1859 το μετόχι ήταν ακατοίκητο. Όμως, φορολογήθηκε στα βασιλικά δοσίματα με 300 γρόσια. Το 1916 ήταν ενεργό με ηγούμενο τον ιεροδιάκονο Φώτιο, ο οποίος του Σωτήρος (6 Αυγούστου) "μετά την θείαν λειτουργίαν παρέθεσεν γεύμα εις αρκετόν πλήθος προσκυνητών που είχεν συρρεύσει εκ των πέριξ χωρίων" (εφ. Λήμνος, φ. 37, 14/8/1916). Το 1927 κατείχε έκταση 2.500 στρεμμάτων, η οποία απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε σε ακτήμονες κατοίκους των χωριών Πεσπέραγο, Αγγαριώνες, Σαρπί, Πορτιανού και σε πρόσφυγες της Νέας Κούταλης. Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986. Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994. Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη", 2007. "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Κρατερό Φλώρινας

Το Κρατερό (παλαιότερη ονομασία Ράκοβο ) είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, είναι 53 κάτοικοι.

 Το Κρατερό βρίσκεται ανατολικά του Εθνικού Πάρκου της λίμνης Πρέσπας και βρίσκεται στις πλαγιές της ανατολικής οροσειράς του Βαρνούντα. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 980 μέτρων, πολύ κοντά στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Τα γειτονικά χωριά περιλαμβάνουν το Εθνικό, τις Κάτω Κλεινές, τις Άνω Κλεινές και τον Ακρίτα. Το Κρατερό βρίσκεται περίπου 20 χλμ. βόρεια της Φλώρινας. Βρίσκεται κοντά στα ελληνικά σύνορα με την Αλβανία και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Παύλος Νικολαΐδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
Ιωάννης της Κοΐμπρα

Ιωάννης της Κοΐμπρα ή της Πορτογαλίας ή της Αντιόχειας (João de Coimbra, 1431 – 1457), ήταν τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιόχειας, ως σύζυγος της Καρλόττας βασίλισσας της Κύπρου & τιτουλάριας πριγκίπισσας της Αντιόχειας.

 Ήταν ο δεύτερος γιος του ινφάντη Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλλας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Ο Ιωάννης πήρε μέρος στην μάχη του Αλφαρρομπέιρα, όπου ο στρατός του πατέρα του ηττήθηκε από τον βασιλικό στρατό της Πορτογαλίας. Ο Ιωάννης φυλακίστηκε και ήταν έτοιμος να εκτελεστεί. Με την επέμβαση της θείας του Ισαβέλλας εξορίστηκε με τα αδέλφια του στη Βουργουνδία, όπου έμειναν υπό την προστασία της θείας τους και τού συζύγου της Φιλίππου Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Ο Ιωάννης έκανε γάμο με την Καρλόττα της Κύπρου, κόρη της Ελένης Παλαιολογίνας. Η Ελένη ήταν κόρη τού Θεοδώρου Β΄ δεσπότη τού Μωρέως. Ο ίδιος ο Ιωάννης έγινε αντιβασιλιάς της Κύπρου. Απεβίωσε από δηλητηρίαση και τάφηκε στη Λευκωσία. Νυμφεύτηκε την Καρλόττα των Πουατιέ βασίλισσα της Κύπρου, τιτουλάρια βασίλισσα της Ιερουσαλήμ & της Αρμενίας και τιτουλάρια πριγκίπισσα της Αντιόχειας, κόρη τού Ιωάννη Β΄ της Κύπρου. Δεν απέκτησαν απογόνους. Μετά τον γάμο του με την Καρλόττα ο θυρεός του Ιωάννη συνδύαζε τα σύμβολα από : Το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ Τα Πορτογαλο-Αγγλικά σύμβολα του πατέρα του Το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας Το Βασίλειο της ΚύπρουΣτην κορυφή υπήρχαν τα σύμβολα του Οίκου του Λουζινιάν. Raphael de Smedt (Ed.): Les chevaliers de l’ordre de la Toison d’or au XVe siècle. Notices bio-bibliographiques. (Kieler Werkstücke, D 3) Verlag Peter Lang, Frankfurt 2000, ISBN 3-631-36017-7, p. 135f. Genealogical information on John of Coimbra, Prince of Antioch (in Portuguese) Nobreza de Portugal e Brasil, Vol. I, pages 270/1. Published by Zairol Lda., Lisbon, 1989.
Son of Alerik

Το Son of Alerik είναι ορχηστρικό κομμάτι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ του τραγουδιού "Perfect Strangers", την ίδια περίοδο με την κυκλοφορία του ομώνυμου δίσκου. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι ουσιαστικά ένα σόλο κιθάρας του Ρίτσι Μπλάκμορ, ο οποίος βγάζει τους πιο περίεργους αλλά και μελωδικούς ήχους με την κιθάρα του.

 Ο τίτλος του κομματιού προέρχεται από το ρήμα "aleriking" το οποίο σημαίνει το να προσποιείσαι ότι εργάζεσαι. Η διάρκεια του κομματιού φτάνει τα δέκα λεπτά και ένα δευτερόλεπτο στην επανέκδοση του "Perfect Strangers" όπου συμπεριλήφθηκε ολόκληρη η ηχογράφηση του κομματιού, αφού στο σινγκλ το τραγούδι είχε περικοπεί για λόγους χωρητικότητας. Οι Deep Purple δεν έπαιξαν ποτέ το συγκεκριμένο τραγούδι ζωντανά. Το "Son of Alerik" κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ τον Οκτώβριο του 1984 όταν συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη πλευρά του σινγκλ του "Perfect Strangers" και τη δεύτερη πλευρά του "Knockin' at your Back Door", σε εκδόσεις που κυκλοφόρησαν στη Γερμανία και τον Καναδά, αντίστοιχα. Η ηχογράφηση του "Son of Alerik" πραγματοποιήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Perfect Strangers CD Booklet, Mercury, 1991 The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Son Of Alerik tablature Deep Purple - Son Of Alerik - YouTube
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1946

Η 19ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1946, έλαβε χώρα στις 13 Μαρτίου 1947. Την παρουσίαση ανέλαβε ο Τζακ Μπένι.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας Ερρίκος ο 5ος Μια Υπέροχη Ζωή Στην κόψη του ξυραφιού Θρύλοι του Δάσους Γουίλιαμ Γουάιλερ - Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας Ντέιβιντ Λην - Σύντομη συνάντηση Φρανκ Κάπρα - Μια Υπέροχη Ζωή Ρόμπερτ Σιόντμακ - Οι Δολοφόνοι Κλάρενς Μπράουν - Θρύλοι του Δάσους Φρέντρικ Μαρτς - Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας Λόρενς Ολίβιε - Ερρίκος ο 5ος Τζέιμς Στιούαρτ - Μια Υπέροχη Ζωή Λάρι Παρκς - Η Ιστορία του Τζολσον Γκρέγκορι Πεκ - Θρύλοι του Δάσους Ολίβια Ντε Χάβιλαντ - Δωσ' μου πίσω το Παιδί μου Σίλια Τζόνσον - Σύντομη συνάντηση Τζένιφερ Τζόουνς - Μονομαχία στον ήλιο Ρόζαλιντ Ράσελ - Sister Kenny Τζέιν Γουάιμαν - Θρύλοι του Δάσους Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Αυγενική Ηρακλείου

Η Αυγενική είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 310μ. στο 20,7 χλμ της αρτηρίας προς Τυμπάκι. Βρίσκεται σε πανοραμική θέση και ο τόπος είναι κατάφυτος από αμπελώνες. Παράγονται σταφίδες και ελαιόλαδο. Υδρεύεται επαρκώς από πηγές με εσωτερικό υδραγωγείο. Στην περιοχή λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αυγενικής περιλαμβάνει και τον οικισμό Βλαχιανά. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 9,091 χμ² (2011). Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Αυγενική, η (533) Βλαχιανά, τα (6)Συνολικά η κοινότητα έχει 539 κατοίκους. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Δερμιτζάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αυγενικής. Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το εξελληνισμένο όνομα που είχε κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας μπορεί να αποδοθεί ως Ευγενική, δηλαδή τόπος όπου κατοικούσαν ευγενείς. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το βρίσκουμε Evienichi με 205 κατοίκους το 1583. Με το όνομα Evienichi αναφέρεται και σε άλλους καταλόγους των χωριών της Κρήτης, στον Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 και στον Basilicata το 1630. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων Ασιατικός (ύπατος το 83 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων Ασιατικός, λατιν.: Lucius Cornelius Scipio Asiaticus, αποκαλούμενος και Σκιπίων Ασιαγενής, Scipio Asiagenes, (άκμασε το 82 π.Χ.) ήταν γιός τού Λ. Κ. Σκιπίωνα Α., εγγονός τού Λ. Κ. Σκιπίωνα Α. ταμία το 167, και δισεγγονός τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ασιατικού υπάτου το 190 π.Χ. νικητή της μάχης της Μαγνησίας (189 π.Χ.).

 Ο Σκιπίων Ασιατικός, γνωστός και ως Σκιπίων Ασιαγενής, ήταν συνύπατος με τον Γάιο Νορβανό το 83 π.Χ. Αυτός ο Σκιπίωνας αναφέρεται για πρώτη φορά το 100 π.Χ., όταν σήκωσε τα όπλα μαζί με τα άλλα μέλη της Συγκλήτου εναντίον τού Λεύκιου Απούλειου Σατουρνίνου. Στον Κοινωνικό Πόλεμο στάθμευσε με τον Λεύκιο Ακίλιο στην πόλη Aισερνία, και διέφυγε ντυμένος σκλάβος όταν πλησίασε ο Βέττιος Σκάτων. Ανήκε στο κόμμα τού Γ. Μάριου και τού Γ. Π. Κάρβωνα κατά τον εμφύλιο πόλεμο τού Σύλλα. Το 83 π.Χ. διορίστηκε ύπατος με τον Γάιο Νορβάνο. Αυτό το έτος ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας επέστρεψε στην Ιταλική Χερσόνησο και προχώρησε εναντίον των υπάτων. Νίκησε τον Νορβάνο στην Ιταλία, και έπεισε τα στρατεύματα του Σκιπίωνα να εγκαταλείψουν τον στρατηγό τους. Συνελήφθη αιχμάλωτος στο στρατόπεδό του μαζί με τον γιο του Λεύκιο, αλλά απολύθηκε από τον Σύλλα χωρίς να τραυματιστεί. Περιλήφθηκε, ωστόσο, στην προγραφή το επόμενο έτος, το 82 π.Χ., οπότε κατέφυγε στη Μασσίλια, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Η κόρη του ήταν παντρεμένη με τον Πόπλιο Σέστιο. Ο Κικέρων μιλά ευνοϊκά για τις ρητορικές δυνάμεις τού Σκιπίωνα Ασιατικού. RE Cornelius 338
Πύργος Δίφρος

Ο Πύργος Δίφρος είναι ένα κτήριο κατοικιών στο Χαλάνδρι επί της οδού Εθνικής Αντιστάσεως. Πρόκειται για ένα συγκρότημα τεσσάρων ανισοϋψών κτηρίων που συνδέονται ανά δύο με πυρήνες κατακόρυφης κυκλοφορίας. Συνολικά, περιλαμβάνει 43 διαμερίσματα των 3-6 δωματίων που συνοδεύονται και από υπόγειους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων Με αρχιτέκτονα τους Αλέξανδρο Τομπάζη και Δημήτρη Διαμαντόπουλο, το κτήριο ανέρχεται στους 18 ορόφους, γεγονός που το καθιστά από τα υψηλότερα της περιοχής του. Το όνομά του «κληρονόμησε» από αυτήν την περιοχή, την επονομαζόμενη «Δίφρος». Η κατασκευή (1971-1975) του έγινε ταυτόχρονα με την ανέγερση πολλών αξιοσημείωτων ψηλών κτηρίων στην Ελλάδα. Προτροπή για αυτήν την μεγάλη ανοικοδόμηση αποτέλεσε ο νόμος 395/1968, σύμφωνα με τον οποίο αυξήθηκε το ύψος δόμησης των κτηρίων. Χάρη σε αυτόν τον νόμο χτίστηκαν και άλλα ψηλά κτήρια, όπως για παράδειγμα ο Πύργος «Απόλλων».

 Η αρχιτεκτονική του είναι ιδιαίτερη για την εποχή που χτίστηκε και θεωρείται πρωτοπόρα. Είναι ένα κτήριο που έχει κριθεί από του ειδικούς ως αντισυμβατικό και τεχνολογικά καινοτόμο, με επιρροές από τον τον ιαπωνικό μπρουταλισμό και μεταβολισμό. Χαρακτηριστικές είναι οι έντονες εσοχές και εξοχές εξωστών στις δύο κύριες όψεις του. Ο Πύργος Δίφρου, αν και θεωρείται ως παράδειγμα αρχιτεκτονικής και χαρακτηριστικό τοπόσημο της περιοχής, αποτελεί μέρος ενός γενικότερου διλλήματος που σχετίζεται με την απορία του κατά πόσο άραγε τα ψηλά κτήρια είναι πιο αποδοτικά και χρήσιμα από τα πολλά μικρά κτήρια/σπίτια. Από τη μία πλευρά του προβλήματος υποστηρίζεται ότι ότι τα ψηλά κτήρια προσφέρουν περισσότερους ελεύθερους χώρους, κύρος, υπεραξία και εμβληματικά δείγματα στο αρχιτεκτονικό πεδίο μιας γκρίζας πόλης. Από την άλλη, υποστηρίζεται ότι αλλοιώνεται το Αττικό τοπίο, γίνεται μεγάλη σπατάλη ενέργειας την εποχή της κλιματικής αλλαγής ενώ εκπονούνται δαπανηρές κατασκευές σε περίοδο οικονομικής κρίσης . Ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει καταγράψει τις σκέψεις του σε ένα είδος αυτοβιογραφίας ενώ σε συνέντευξή του έχει μιλήσει για την αξία των ψηλών κτηρίων, αλλά και για το πότε και πώς πρέπει να οικοδομούνται χωρίς να διασπάνε το αστικό τοπίο, όπως και για την ιστορία του κτηρίου . Πύργος Αθηνών Πύργος Απόλλων
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71 ήταν η 32η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ολυμπιακός για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1970-71 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1971-72.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1971-72. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1971-1972.Επιπρόσθετα, ήταν σε ισχύ ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο η εκάστοτε πρωταθλήτρια Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο (εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα). Επειδή η ΕΠΑ που συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1970-1971 υποβιβάστηκε, η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1970-71 είχε το δικαίωμα συμμετοχής στην Α΄ Εθνική 1971-1972. Την περίοδο αυτή το σύστημα βαθμολόγησης άλλαξε. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1969-70, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1970-71 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1969-70, Διγενής Ακρίτας Μόρφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Άρης ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1970-71.Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της προηγούμενης περιόδου, ΕΠΑ, η οποία συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1970-1971 μέσω του θεσμού της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Ολυμπιακός (πρωταθλητής της Α΄ κατηγορίας 1968-69) ο οποίος συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1969-1970 από την οποία υποβιβάστηκε. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 88. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 62. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 139. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1970-71 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Βορειοανατολική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση

Η Βορειοανατολική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (γερμανικά: Nordostdeutscher Fußballverband, NOFV) είναι περιφερειακό διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Γερμανία. Η έδρα της βρίσκεται στο Βερολίνο. H NOFV αποτελεί ένα από τα 5 περιφερειακά μέλη της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

 Ο οργανισμός συστάθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1990 στη Λειψία για να αντικαταστήσει τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DFV), η οποία διαλύθηκε αμέσως πριν από τη δημιουργία της νέας ποδοσφαιρικής ένωσης στην ίδια θέση. Η DFV ήταν το ποδοσφαιρικό διοικητικό όργανο της Ανατολικής Γερμανίας, το οποίο έπαυσε να υφίσταται μετά τη γερμανική επανένωση στις 3 Οκτωβρίου 1990. Στην περιφερειακή ένωση υπάγονται οι εξής ενώσεις κρατιδίων: Ποδοσφαιρική Ένωση Βρανδεμβούργου Ποδοσφαιρική Ένωση Βερολίνου Ποδοσφαιρική Ένωση Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας-Άνχαλτ Ποδοσφαιρική Ένωση Θουριγγίας Επίσημος ιστότοπος