IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δημήτρης Σαριδάκης

Ο Δημήτρης Σαριδάκης (Κασταμονίτσα Ηρακλείου, 1912 – 1977) ήταν Έλληνας ζωγράφος γνωστός για τα βυζαντινής τέχνης έργα του. Χαρακτηριστικά έργα του αποτελούν η Παράδοση της Κάρας του Αγίου Τίτου, που βρίσκεται στο παρεκκλήσι Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, καθώς και οι μεγάλες εικόνες στο ναό του Αγίου Τίτου.

 Γεννήθηκε το 1912 στην Κασταμονίτσα Ηρακλείου και φοίτησε στο Γυμνάσιο Καστελλίου. Το 1936 εισήχθη στο προκαταρτικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και κατόπιν στα εργαστήρια, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε δύο φάσεις, εξαιτίας του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Kατά την φοίτησή του στην σχολή, παρακολούθησε μαθήματα με καθηγητές τους Σπύρο Βικάτο, Παύλο Μαθιόπουλο, Επαμεινώνδα Θωμόπουλο, Ζαχαρία Παπαντωνίου στο μάθημα της ιστορίας της τέχνης. Μετά την αποφοίτησή του υπηρέτησε ως έμμισθος υπάλληλος στην Υγειονομική Υπηρεσία Στρατού. Λίγο μετά το 1950 εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο, όπου και άνοιξε εργαστήριο αγιογραφίας. Πέθανε το 1977. Το 1942 εκλάπησαν από το πατρικό του σπίτι από τις κατοχικές δυνάμεις όλα τα πρώιμα έργα του, τα οποία δεν έχουν βρεθεί μέχρι και σήμερα. Ο Σαριδάκης είχε κηρυχθεί καταζητούμενος κατά την διάρκεια της κατοχής και κρύβονταν σε συγγενικά σπίτια ή σε λαγκάδια της Δίκτης. Αλεβίζου, Ντενίζ-Χλόη (2013). Δημήτριος Σαριδάκης (1912–1977). Ηράκλειο: Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη. ISBN 9607970594.
Μέτωπο του Ντον

Το Μέτωπο του Ντον ήταν ένα από τα μέτωπα του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ Σεπτεμβρίου 1942 και Φεβρουαρίου 1943. Διοικήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του από τον Κονσταντίν Ροκοσόφσκι. Πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ντον στη Ρωσία.

 Το μέτωπο δημιουργήθηκε με εντολή STAVKA της Ανώτατης Διοίκησης στις 28 Σεπτεμβρίου 1942, προκειμένου να σχηματίσει μια πιο συνεκτική δομή διοίκησης στις πολύ ενισχυμένες σοβιετικές δυνάμεις, που πολεμούσαν μέσα και γύρω από το Στάλινγκραντ. Η αρχική σύνθεση του Μετώπου ήταν η εξής: 1η Στρατιά Φρουρών - Κίριλ Μοσκαλένκο 21η Στρατιά - Νικολάι Κρίλοφ 24η Στρατιά - Ντμίτρι Τιμοφέιεβιτς Κοζλόφ 63η Στρατιά - Βασίλι Κουζνέτσοφ 66η Στρατιά - Ροντιόν Μαλινόφσκι 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων - Βασίλι Κριουτσένκιν 16η Αεροπορική Στρατιά - Σεργκέι ΡουντένκοΗ διοίκηση του νέου μετώπου προήλθε σχεδόν εξ ολοκλήρου από το Μέτωπο Μπριάνσκ του Ροκοσόφσκι, ηγέτες που εμπιστευόταν και τον ακολοήθησαν, μέχρις ότου του δόθηκε εντολή να αναλάβει τη διοίκηση του 2ου Λευκορωσικού Μετώπου στα τέλη του 1944. Με βάση την οδηγία STAVKA της 5ης Φεβρουαρίου 1943, το Μέτωπο Ντον μετατράπηκε σε Κεντρικό Μέτωπο στις 15 Φεβρουαρίου 1943.
Επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια (2023)

Το βράδυ της 7ης Αυγούστου 2023 σημειώθηκαν αιματηρά επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια μεταξύ οπαδών του νεοναζιστικού συνδέσμου χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Bad Blue Boys, με τη βοήθεια χούλιγκαν της Θύρα 13 έναντι οπαδών της Α.Ε.Κ. όπου επρόκειτο την επομένη να διεξαχθεί επίσημος αγώνας μεταξύ της ΑΕΚ και της Ντιναμό.

 Πρόκειται για κονβόι περίπου διακοσίων οχημάτων που ξεκίνησε δύο ημέρες πριν από την πρωτεύουσα της Κροατίας, το Ζάγκρεμπ, και διέσχισαν 1.480 χιλιόμετρα, με την UEFA να έχει απαγορεύσει τη μετακίνηση των χούλιγκαν της Ντιναμό. Η πλειονοψηφία των χούλιγκαν πέρασε από το τελωνείο της Κακαβιάς και ακολούθησε την Εθνική Οδό, ενώ κυκλοφορούσα διάφορα βίντεο με την αυτοκινητοπομπή στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Από το πρωί της Δευτέρας φαίνεται πως γνώριζαν και οι Αλβανικές και οι Ελληνικές αρχές για την επικείμενη έλευση των χούλιγκαν, μέχρι και τις πινακίδες κυκλοφορίας.Από τα επεισόδια σημειώθηκαν δέκα τραυματισμοί, πέντε Ελλήνων και πέντε Κροατών, ενώ υπάρχουν αναφορές για τον τραυματισμό 13χρονου κοριτσιού. Στις 4:00 περίπου βγήκε ανακοίνωση για τον θάνατο 22χρονου φιλάθλου της ΑΕΚ μετά από θανάσιμες μαχαιριές στις αρτηρίες του χεριού του. Μετά από τα επεισόδια υπάρχει βίντεο που δείχνει τους χούλιγκαν να επιβιβάζονται σε συρμούς του Ηλεκτρικού. Η αστυνομία προχώρησε στην προσαγωγή ενενήντα οκτώ ατόμων, οι οποίες όλες μετετράπησαν σε συλλήψεις, στη συντριπτική πλειονότητα Κροάτες ενώ έχουν συλληφθεί ένας Αυστριακός, Βόσνιος, Αλβανός, Γερμανός και δύο Έλληνες. Το μεσημέρι της Τρίτης οι αρχές προχώρησαν στην προσασγωγή άλλων τριών χούλιγκαν της Ντιναμό. Περίπου στις 12 το μεσημέρι, ο Άρειος Πάγος διέταξε έρευνα για τα αιματηρά επεισόδια.
Εθνικό Αρχείο και Βιβλιοθήκη της Βολιβίας

Το Εθνικό Αρχείο και Βιβλιοθήκη της Βολιβίας (ABNB) (ισπανικά: Archivo y Biblioteca Nacionales de Bolivia, lyhennys) είναι ένας εθνικός οργανισμός υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Κεντρικής Τράπεζας της Βολιβίας (Fundación Cultural Banco Central de Bolivia), ο οποίος διατηρεί την ιστορική και βιβλιογραφική τεκμηρίωση της Βολιβίας από την περίοδο της αποικιοκρατίας έως τη σύγχρονη εποχή.

 Το ίδρυμα αυτό αποτελείται από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Βολιβίας και τα Εθνικά Αρχεία της Βολιβίας, τα οποία συγχωνεύθηκαν το 1935 για να σχηματίσουν το Εθνικό Αποθετήριο, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Βολιβίας. Από το 1986 βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας της Βολιβίας και το 1995, με νόμο της Δημοκρατίας, ανατέθηκε η διαχείρισή του στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Κεντρικής Τράπεζας της Βολιβίας . Τον Ιούλιο του 1825, ο Αντρές Ντι Σάντα Κρούζ πρότεινε στον Αντόνιο Χοσέ ντε Σούκρε την ίδρυση δημόσιας βιβλιοθήκης στην Τσουκισάκα. Στις 23 Ιουλίου 1825, δημιουργήθηκε η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Τσουκισάκα και ο στρατάρχης του Αγιακούτσο διόρισε τον Agustín Fernández de Córdoba ως τον πρώτο διευθυντή και βιβλιοθηκάριο της βιβλιοθήκης της Τσουκισάκα, μαζί με άλλους τρεις αξιωματούχους. Oι κυβερνήσεις που ακλούθησαν ενθάρρυναν τη ύπαρξη και τη λειτουργία βιβλιοθηκών, και ιδίως της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Βολιβίας. Το 1844 το λεγόμενο διάταγμα "Ereccional" υποχρέωνε τις βιβλιοθήκες να εγγράφονται σε λογοτεχνικά, πολιτικά, βιομηχανικά και εμπορικά περιοδικά, για να συγκροτήσουν συλλογές όλων των επίσημων εφημερίδων της Δημοκρατίας σε επίσημες εκδόσεις. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ναρκίσο Καμπέρο, το Γενικό Αρχείο του Έθνους και του Βασιλικού Ακροατηρίου του Charcas "Archivo General de la Nación el de la antigua Audiencia de Charcas" θεσπίστηκε με νόμο της Δημοκρατίας που τέθηκε σε ισχύ στις 18 Οκτωβρίου 1883. Λίγους μήνες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου 1898, ο πρόεδρος Σεβέρο Φερνάντες προκήρυξε νόμο που επικύρωνε τον προηγούμενο νόμο και έδινε το όνομα "Archivo General de la Nación"(Γενικό Αρχείο του Έθνους). Ο Γκαμπριέλ Ρενέ Μορένο βοήθησε στη συγκέντρωση και μεταφορά αρχείων στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βολιβίας, που ήταν διασκορπισμένα σε διάφορα αποθετήρια και συνέβαλε επίσης στη δημιουργία του Εθνικού Αρχείου της Βολιβίας. Από το 1874 συνέλεξε μεγάλο αριθμό ιστορικών εντύπων από τoν πρώην Βασιλικό Aκροατήριο του Charcas, και μαζί με αυτά δημιούργησε μια προσωπική συλλογή με περισσότερα από 3.000 έργα που ονομάστηκε Βολιβιανή Βιβλιοθήκη, η οποία αργότερα δωρίθηκε στο Εθνικό Αρχείο και τη Βιβλιοθήκη της Βολιβίας. Ο Γκούναρ Μεντόζα οργάνωσε το Εθνικό Αρχείο της Βολιβίας και ήταν διευθυντής του Εθνικού Αρχείου και Βιβλιοθήκης για 50 χρόνια, από το 1944 έως το 1994. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Βολιβία Σούκρε Επίσημη ιστοσελίδα
Κυβερνείο Ατζλούν

Το Κυβερνείο Ατζλούν (αραβικά: محافظة عجلون‎) είναι ένα από τις κυβερνεία της Ιορδανίας, που βρίσκεται βόρεια του Αμμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας. Το Κυβερνείο Ατζλούν έχει την τέταρτη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Ιορδανία (μετά τα κυβερνεία Ιρμπίντ, Γέρασα και Μπάλκα) και πυκνότητα πληθυσμού 350.1 άτομα ανά τ.χλμ. (εκτίμηση 2012). Συνορεύει με το κυβερνείο Γέρασα στα νοτιοανατολικά, με το κυβερνείο Ιρμπίντ στα βόρεια και δυτικά και με το κυβερνείο Μπάλκα στα νότια.

 Το άρθρο 14 του Διοικητικού Συστήματος του Υπουργείου Εσωτερικών χωρίζει το κυβερνείο Ατζλούν σε δύο διαμερίσματα. 1. Διαμέρισμα Πρωτεύουσας: περιλαμβάνει 50 πόλεις και χωριά, με διοικητικό κέντρο το Ατζλούν. 2. Διαμέρισμα Κοφραντζάχ: περιλαμβάνει 19 πόλεις και χωριά, με διοικητικό κέντρο είναι το Κοφραντζάχ. Ευρισκόμενο σε υψηλό υψόμετρο, το Ατζλούν έχει ένα από τα πιο όμορφα δάση στην Ιορδανία, και είναι γνωστό για την μακρούς κρύους χειμώνες. Είναι γνωστή για το κάστρο (Κάστρο Ατζλούν), παλαιότερα γνωστό ως Καλ-ατ Σαλάχ αν-Ντέιν. Το κάστρο χτίστηκε ως φυλάκιο για την προστασία της στρατηγικής θέσης του Ατζλούν από τους σταυροφόρους. Το Ατζλούν είναι γνωστό για το υψηλό υψόμετρο, το οποίο είναι μια από τις πιο δροσερές πόλεις της Ιορδανίας, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου να είναι 8.2 βαθμοί Κελσίου, ενώ η μέση χαμηλότερη θερμοκρασία για τον ίδιο μήνα είναι 2.8 βαθμών Κελσίου. Το χιόνι είναι συνηθισμένο το χειμώνα και η πόλη του Ατζλούν προετοιμάζεται για τέτοιες περιπτώσεις. Ο πληθυσμός των επαρχιών σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τελευταίων απογραφών: Η οικονομία του κυβερνείου Ατζλούν εξαρτάται κυρίως από τη γεωργία. Το 2008, οι ελαιώνες, οι φάρμες σταφυλιών και φρούτων αποτελούσαν μια συνολική έκταση 141,4 τ.χλμ. που αποτελεί το 34% της έκτασης του κυβερνείου Ατζλούν. Υπάρχουν 28 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο κυβερνείο, από τα οποία τα περισσότερα είναι δημόσια, εκτός από το Κολλέγιο του Πανεπιστημίου Ατζλούν, το οποίο είναι ένα δημόσιο κολέγιο και το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ατζλούν το οποίο είναι ένα μικρό ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Οι πιο αξιόλογες πόλεις και χωριά στο κυβερνείο Ατζλούν (εκτός από την πόλη Ατζλούν) είναι τα εξής: Ιμπίν, Σάχρα, Μρατζάμ, Ρασούν, Τζάνα, Κουφράντζαχ, Αντζάρα και Αλ Χασίμιγια.
Άγιος Ιωάννης Βαρνάβα Αττικής

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βαρνάβα του δήμου Μαραθώνα, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται στη ΒΑ. Αττική, μεταξύ Βαρνάβα και Αγίων Αποστόλων και νοτιοανατολικά των Αγίων Αναργύρων (θέση «Σαμάρι»), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 490. Απέχει 41 χλμ. περίπου Β.ΒΑ. της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαρνάβα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βαρνάβα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαραθώνος. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, νότια του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000) eetaa.gr
Καρτελάς Μεσσηνίας

Ο Καρτελάς είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας. Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Καρτελά.

 Ο οικισμός, ο οποίος βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους, βρίσκεται βόρεια της Κυπαρισσίας, από την οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα. Ο Καρτελάς είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο οικισμός του Καρτελά, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 43 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στο Καλό Νερό και την Κυπαρισσία. Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Καρτελά, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 1 χιλιομέτρου και η ακτή της αποτελείται από άμμο και βότσαλα. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή οργανωμένη υποδοχή με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καντίνα μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού. Κυπαρισσία Δήμος Τριφυλίας Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας πρώην Δήμος Κυπαρισσίας Δήμος Τριφυλίας, από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.
Μιτσούο Φουσίντα

Ο Μιτσούο Φουσίντα (ιαπωνικά: 淵田 美津雄‎, 3 Δεκεμβρίου 1902 – 30 Μαΐου 1976) ήταν πλοίαρχος στη Αεροπορία του Αυτοκρατορικού Ναυτικού της Ιαπωνίας , και αεροπόρος βομβαρδιστής στο Ιαπωνικό Ναυτικό πριν και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου και πιθανόν ο μεγαλύτερος αεροπόρος του εικοστού αιώνα. Εγινε γνωστός γιατι ήταν επικεφαλής του πρώτου κύματος αεροπλάνων που επιτέθηκε στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941. Υπηρετώντας υπό τον αντιναύαρχο Τσουίτσι Ναγκούμο, (Chūichi Nagumo), διοικητή του στόλου, ο Μιτσούο Φουσίντα ήταν ο σχεδιαστής της επίθεσης. Μετά το πέρας του πολέμου ο Φουσίντα έγινε χριστιανός ευαγγελικός και ταξίδεψε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, προκειμένου να αφηγηθεί την ιστορία του. Εγκαταστάθηκε οριστικά στις ΗΠΑ αλλά δεν έγινε ποτέ Αμερικανός πολίτης.

 Ο Φουσίντα είναι συγγραφέας τριών βιβλίων. Το ένα αφορά στη Ναυμαχία του Μίντγουεϊ, το δεύτερο αφορά σε απομνημονεύματα και το τρίτο στον εκχριστιανισμό του. Midway: The Battle that Doomed Japan, the Japanese Navy's Story με τον Μασατάκε Οκουμίγια. For That One Day: The Memoirs of Mitsuo Fuchida, the Commander of the Attack on Pearl Harbor From Pearl Harbor to Calvary, αρχική δημοσίευση ως From Pearl Harbor to Golgotha. «Capt. Mitsuo Fuchida (1902–1976)». Beyond the Movie: Pearl Harbor. National Geographic Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2013. Fuchida, Mitsuo (2011). For That One Day: The Memoirs of Mitsuo Fuchida, Commander of the Attack on Pearl Harbor (ebook). Translated by Douglas T. Shinsato and Tadanori Urabe. Waimea, Hawaii: eXperience, inc. ISBN 0-9846745-0-0.
Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν

Ο Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν (γερμ. Karl Ferdinand Braun, γενν. 6 Ιουνίου 1850, Φούλντα - απεβ. 20 Απριλίου 1918, Νέα Υόρκη) ήταν Γερμανός φυσικός, εφευρέτης και νομπελίστας φυσικής. Ο Μπράουν συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της τεχνολογίας του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Το 1909 μοιράστηκε με τον Γκουλιέλμο Μαρκόνι το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.

 Ο Μπράουν γεννήθηκε στη Φούλντα της Γερμανίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, και το 1872 πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Φυσικής και καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου το 1895. Το 1897 κατασκεύασε τον πρώτο καθοδικό σωλήνα (CRT) που έλαβε το όνομά του (σωλήνας Braun) και το αντίστοιχο παλμοσκόπιο. Η τεχνολογία του καθοδικού σωλήνα άρχισε να αντικαθίσταται έναν αιώνα μετά, στις αρχές του 21ου αιώνα με τεχνολογίες επίπεδης οθόνης όπως LCD, LED και Plasma. U.S. Patent 0,750,429, Wireless Electric Transmission of Signals Over SurfacesU.S. Patent 0,763,345, Means for Tuning and Adjusting Electric Circuits K.F. Braun: "On the current conduction in metal sulphides (title translated from German into English)", Ann. Phys. Chem., 153 (1874), 556. (In German) An English translation can be found in "Semiconductor Devices: Pioneering Papers", edited by S.M. Sze, World Scientific, Singapore, 1991, pp. 377-380. Keller, Peter A.: The cathode-ray tube: technology, history, and applications. New York: Palisades Press, 1991. ISBN 0-9631559-0-3. Keller, Peter A.: "The 100th Anniversary of the Cathode-Ray Tube," Information Display, Vol. 13, No. 10, 1997, pp. 28-32. F. Kurylo: "Ferdinand Braun Leben und Wirken des Erfinders der Braunschen Röhre Nobelpreis 1909", München: Moos Verlag, 1965.
Άρθουρ Σάμουελ

Ο Άρθουρ Σάμουελ (5 Δεκεμβρίου, 1901 – 29 Ιουλίου, 1990) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ήταν αυτός που επινόησε τον όρο " Μηχανική Μάθηση" το 1959. Το λογισμικό για το παιχνίδι της Ντάμας που ανέπτυξε ήταν ανάμεσα στα πρώτα επιτυχημένα προγράμματα υπολογιστή που μπορούσαν να μαθαίνουν από μόνα τους.

 Ο Σάμουελ γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1901 στην πόλη Εμπόρια του Κάνσας. Αποφοίτησε από το Κολέγιο της πόλης Εμπόρια το 1923. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο MIT από όπου πήρε και τον μεταπτυχιακό του τίτλο το 1926 και δίδαξε σε αυτό ως εκπαιδευτής για δύο χρόνια. Το 1928 ξεκίνησε να εργάζεται στα εργαστήρια Bell όπου ασχολήθηκε κυρίως με τις λυχνίες κενού, καθώς και με βελτιώσεις στα ραντάρ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις όπου ξεκίνησς το πρότζεκτ ILLIAC αλλά το εγκατέλειψε πριν ο υπολογιστής αυτός ολοκληρωθεί. 1987. Βραβείο Πρωτοπόρου Υπολογιστών.
Γεώργιος Μ. Παπαγεωργίου

Ο Γεώργιος Μιχ. Παπαγεωργίου (1908 - 25 Ιανουαρίου 1990) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, βουλευτής Λασιθίου με το κόμμα της ΕΔΑ από το 1958 ως το 1961. Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα.

 Γεννημένος στον Μύρτο Λασιθίου, ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Ιεράπετρα και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Αποφοίτησε το 1932, χρονιά που πήρε το πτυχίο του και εργάστηκε ως βοηθός του καθηγητή Γερουλάνου. Τρία χρόνια μετά, επέστρεψε στην Ιεράπετρα και παντρεύτηκε την Καίτη Λιοπυράκη. Ανέπτυξε πολεμική και κοινωνική δράση μετά το 1940, όταν παρουσιάστηκε στην Κοζάνη ως έφεδρος ανθυπίατρος. Ζήτησε ο ίδιος να πάει στην πρώτη γραμμή του Μετώπου στο Τεπελένι και για την προσφορά του προήχθη σε υπίατρο. Παρέμεινε στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων και εν συνεχεία επέστρεψε ξανά στο Μύρτος, όπου ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Συνεργάστηκε, ανάμεσα σε άλλους και με το Μιλτιάδη Πορφυρογένη. Μετά την απελευθέρωση το 1944, ανέλαβε πρόεδρος της επιτροπής του λαού, η οποία είχε σχηματιστεί με σκοπό να πληρωθεί το κενό εξουσίας. Συνελήφθη από τον Μπαντουβά (με πρόσχημα την επίθεση που έκανε ο Ποδιάς στην Ιεράπετρα) μαζί με τη Μαρία Λιουδάκη και τη Μαρία Δρανδάκη και εγκλείστηκε στο σταύλο του Μπαντουβά. Απελευθερώθηκε έπειτα από τις διαμαρτυρίες του ιατρικού κόσμου, χωρίς όμως να καταφέρει να σώσει και τις δύο γυναίκες, οι οποίες εκτελέστηκαν. Για την αντιστασιακή του δράση κρίθηκε "επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια" και τιμωρήθηκε από το υπουργείο Δημοσίας Τάξης με υποβιβασμό σε απλό οπλίτη από Υπίατρο. Ωστόσο, η πολιτική και αγωνιστική του δράση συνεχίστηκε. Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με την ΕΔΑ. Το όνομά του φέρει κεντρικός δρόμος της Ιεράπετρας. Νίκος Γ. Τζώρτζης, Τα Οδωνυμικά της Ιεράπετρας, β΄έκδοση, Δήμος Ιεράπετρας 2002, σελ. 65.
Ζιλμπέρ Ουνγκμπό

Ο Ζιλμπέρ Ουνγκμπό (Gilbert Fossoun Houngbo, 1961-) είναι πολιτικός από το Τόγκο, που χρημάτισε πρωθυπουργός του αφρικανικού κράτους από το 2008 ως τον Ιούλιο του 2012.

 Γεννήθηκε το 1961. Ακολούθησε σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Λομέ, ενώ επίσης κατέχει ακαδημαϊκό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ του Τρουά Ριβιέ, στον Καναδά, στα λογιστικά και στην οικονομία. Το 2003 ανέλαβε σε σημαντικές θέσεις στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), ανάμεσα στις οποίες και περιφερειακός διευθυντής του προγράμματος για την Αφρική Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2008 διορίστηκε από τον πρόεδρο Φωρ Γκνασινγκμπέ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Διαδέχθηκε έτσι τον Κομλάν Μαλί, ο οποίος είχε παραιτηθεί δύο ημέρες πρωτύτερα. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη, καθώς δεν ήταν ως τη στιγμή εκείνη σημαντικό πολιτικό πρόσωπο για τη χώρα. Ο Ουνγκμπό παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 2012. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία το 2012 ο Κουέζι Αουμέι-Ζουνού. Τον Ιανουάριο του 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Διακυβέρνησης Φυσικών Πόρων (NRGI). Την 1η Οκτωβρίου 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας.
Βουκ Γέρεμιτς

Ο Βουκ Γέρεμιτς (σερβικά : Вук Јеремић) (Βελιγράδι, 3 Ιουλίου 1975) είναι Σέρβος πολιτικός και διπλωμάτης. Ο πρώην πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και πρώην υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς.

 Είναι γιος του Μιχαήλο και της Σένα και προγονός του ήταν αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης και από τους ηγέτες της Κράινας Μουράτ Αγάς Πόζντερατς. Αποφοίτησε από το πρώτο γυμνάσιο του Βελιγραδίου όπου δίδασκε ψυχολογία ο Μπόρις Τάντιτς. Αποφοίτησε από την σχολή θεωρητικής και πειραματικής φυσικής του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ το 1998. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της δημόσιας διοίκησης και της διεθνούς ανάπτυξης, Μάστερ στη δημόσια διοίκηση στη διεθνή ανάπτυξη, απέκτησε το 2003 στο Χάβαρντ των ΗΠΑ. Είναι παντρεμένος με την Νατάσα Γέρεμιτς μία πολύ γνωστός δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Από το 2011 είναι πρόεδρος της ομοσπονδίας τένις της Σερβίας . Εισήλθε στην πολιτική ως μέλος του Δημοκρατικού κόμματος. Το 2004 όταν ο Μπόρις Τάντιτς έγινε πρόεδρος της Σερβίας, ο Γέρεμιτς έγινε σύμβουλος του στην εξωτερική πολιτική. Υπουργός εξωτερικών της Δημοκρατίας της Σερβίας εξελέγη στις 15 Μαΐου 2007 παράμενοντας στην θέση έως τις 7 Ιούλιος 2008 παρόλο που άλλαξαν 2 ακόμα κυβερνήσεις , του Σλάβιτσα Ντιούκιτς Ντεγιάνοβιτς και του Μίρκο Τσβέτκοβιτς. Στις 8 Ιούνιος 2012 εξελέγη πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Από ένα σύνολο 190 ψηφίσαντον ο Γέρεμιτς πήρε 99 ψήφους και ο αντίπαλός του Λιθουανός Νταλιούγιους Τσεκουόλις πήρε 85 ψήφους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 18 Σεπτέμβριος 2012. Στις 14 Φεβρουάριο του 2013 η εκτελεστική επιτροπή του Δημοκρατικού κόμματος αποφάνθηκε ότι ο Γέρεμιτς παραβίασε την κομματική πειθαρχία και το καταστατικό της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και έπρεπε να επιστρέψει την υπουργική του θέση στο κόμμα. Ο Γέρεμιτς κατέθεσε ενώπιον του συνταγματικού δικαστηρίου και έφυγε από το Δημοκρατικό κόμμα. Биографија на сајту Кокалис програма Харвардског универзитета Интервју из Курира из 2004. године Радио-телевизија Републике Српске: Вук Јеремић, председник Генералне скупштине УН, 8. 6. 2012.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αρχ. ελλ. προ- + έδρα) είναι ο Αρχηγός ενός κράτους και τυπικά ο πρώτος πολίτης του. Είναι ο "φύλακας" του Συντάγματος μίας χώρας, διότι προσυπογράφει τους νόμους, οι οποίοι είναι σύμφωνοι με το Σύνταγμα ή τους καταργεί, εάν σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι αντισυνταγματικοί. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνήθως ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Επίσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός και έχει τη δυνατότητα να επανεκλεγεί. Το αξίωμα υπάρχει συνήθως σε χώρες στις οποίες έχει καταργηθεί η μοναρχία. Στην Προεδρική Δημοκρατία ο Πρόεδρος είναι ταυτόχρονα και Αρχηγός της Κυβέρνησης. Στην περίπτωση του Ημιπροεδρικού συστήματος, ο Πρωθυπουργός είναι πρόεδρος της κυβέρνησης, αλλά ο ΠτΔ έχει σημαντικές αρμοδιότητες που ανάλογα με τη χώρα μπορεί να είναι μεγαλύτερες, μικρότερες ή ισάξιες σε σύγκριση με τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού. Αντίθετα, στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες.

 Στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός, δεν εκλέγεται απευθείας από τον λαό, αλλά από το Κοινοβούλιο και έχει περιορισμένες πολιτικές αρμοδιότητες, όπως στην Ελλάδα. Σε ορισμένες Προεδρευόμενες Δημοκρατίες και ο Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό π.χ. Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία κ.α. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός. Στην Προεδρική Δημοκρατία, o Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι μόνο Αρχηγός του Κράτους, αλλά και Αρχηγός της Κυβέρνησης και εκλέγεται άμεσα από το λαό ή από ένα ειδικό σώμα εκλεκτόρων, όπως οι ΗΠΑ, η Κυπριακή Δημοκρατία κ.ά. Υπάρχουν περιπτώσεις που μια Προεδρική Δημοκρατία μπορεί να έχει και το αξίωμα του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έχει κάποιο ουσιαστικό ρόλο. Χώρες όπως η Λευκορωσία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Τατζικιστάν κτλ., για παράδειγμα, έχουνε πλήρη προεδρική δημοκρατία με τις υπερεξουσίες του προέδρου και τον απόλυτα συμβολικό ρόλο του πρωθυπουργού. Στο ημιπροεδρικό σύστημα, το οποίο είναι παραλλαγή της Προεδρικής Δημοκρατίας, υπάρχει και Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός μοιράζονται την εκτελεστική εξουσία είτε με τον πρώτο να κατέχει πιο μεγάλη εξουσία όπως Ρουμανία, Γαλλία, Ρωσία κ.α., είτε με τον δεύτερο να έχει πιο μεγάλο ρόλο όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία, η Πολωνία κτλ. Προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία Προεδρική κοινοβουλευτική Δημοκρατία Ημιπροεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Αμάδο Αλόνσο

Ο Αμάδο Αλόνσο (Λερίν, Ναβάρα, 13 Σεπτεμβρίου 1896 - Άρλινγκτον, Μασαχουσέτη, 26 Μαΐου 1952) ήταν Ισπανοαργεντινός γλωσσολόγος και φιλόλογος, ένας από τους πρωτοπόρους της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας.

 Υπήρξε μαθητής του Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ στο Ινστιτούτο Ιστορικών Μελετών όπου εργάστηκε γύρω από ζητήματα φωνητικής και γλωσσολογική γεωγραφία. Έζησε στο Μπουένος Άιρες από το 1927 μέχρι το 1946 όταν και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να εργαστεί στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ μέχρι τον θάνατό του. Υπήρξε ο ιδρυτής του Νέου Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας στο Κολέγιο του Μεξικού, διάδοχου του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας. Δημοσίευσε σημαντικά έργα φωνητικής, γραμματικής και υφολογίας με μελέτες γύρω από τη χρήση των μεταφορών και τον ποιητικό λόγο του Πάμπλο Νερούδα· μετέφρασε τα Μαθήματα Γενικής Γλωσσολογίας του Φερντινάντ ντε Σωσσύρ και προλόγησε έτερους συγγραφείς σταθμούς της εποχής όπως τον Σαρλ Μπαλί και του Καρλ Φόσλερ. Ακαδημαϊκό περιοδικό Cauce, αφιέρωμα στον Αμάδο Αλόνσο
Ανάμεσα στους τοίχους

Το Ανάμεσα στους τοίχους (πρωτότυπος τίτλος: Entre les murs) είναι γαλλική ταινία του 2008 σε σκηνοθεσία του Λοράν Καντέ. Το σενάριο είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα Entre les murs του Φρανσουά Μπεγκοντό.

 Ο Φρανσουά Μαρίν (Φρανσουά Μπεγκοντό) είναι ένας καθηγητής, ο οποίος εργάζεται σε ένα σχολείο σε εργατική συνοικία του Παρισιού, της οποίας οι περισσότεροι κάτοικοι δεν έχουν γεννηθεί στη Γαλλία. Ο Φρανσουά διδάσκει γαλλικά σε έφηβους μαθητές. Ήδη από την αρχή τα προβλήματα είναι εμφανή καθώς υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με τις μεθόδους διδασκαλίας, λεκτικές αντιπαραθέσεις και προβληματικές συμπεριφορές από την πλευρά των μαθητών. Η κατάσταση οξύνεται όταν ένας μαθητής παραπέμπεται στο γραφείο του διευθυντή μετά από μια σύγκρουση με έναν συμμαθητή του. Ο Φρανσουά τον υποστηρίζει, ωστόσο αποφασίζεται να αποπεμφθεί από το σχολείο και κινδυνεύει με απέλαση στην χώρα καταγωγής του, το Μάλι. Στο τέλος της χρονιάς, Φρανσουά ρωτά τους μαθητές τι αποκόμισαν από τη σχολική χρονιά και όλοι γράφουν από κάτι, εκτός από μία μαθήτρια που λέει ότι δεν έμαθε τίποτα. Έπειτα, στο προαύλιο παίζουν ποδόσφαιρο και ο Φρανσουά σκοράρει ένα πολύ ωραίο γκολ. Κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 61ο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ ήταν υποψήφια και για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Γραμματικό Αττικής

Το Γραμματικό είναι ημιορεινό χωριό της Βορειοανατολικής Αττικής, πλησίον του Μαραθώνα. Εκτείνεται στο βορειοανατολικό άκρο του Νομού, μεταξύ των ορεινών όγκων που απαρτίζουν τη μορφολογία της περιοχής. Στηρίζεται στην αγροτική και κτηνοτροφική εκμετάλλευση όπως και η γειτονική κωμόπολη του Μαραθώνα, σε πολλές από τις εκτάσεις της οποίας εργάζονται οι κάτοικοι. Η περιοχή συνδέεται με την Αθήνα μέσω γραμμής των ΚΤΕΛ. Πορεία του πληθυσμού:

 Η ονομασία του χωριού καθιερώθηκε επί τουρκοκρατίας. Ο μπέης της περιοχής έδρευε λίγο έξω από τον Μαραθώνα (στη σημερινή διασταύρωση της Λεωφόρου Μαραθώνα προς Σχοινιά) όπου ο τοπικός συνοικισμός φέρει την ονομασία "Μπέη". Ο γραμματέας του έπασχε από άσθμα και για μεγάλο διάστημα διέμενε στη περιοχή του Γραμματικού όπου το κλίμα ήταν πιό ξηρό από τη πεδιάδα του Μαραθώνα. Όποιος λοιπόν πήγαινε στο Μπέη και ζητούσε κάποιο χαρτί, αυτός τον παρέπεμπε στο "γραμματικό" του και έτσι καθιερώθηκε η ονομασία του οικισμό σε Γραμματικό. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων (στη πλατεία), απέχει από την Αθήνα 50 χιλιόμετρα και υπάρχει πρόσβαση από το Μαραθώνα καθώς και από τη Λίμνη Μαραθώνα και από το Καπανδρίτι. Η κοινότητα Γραμματικού έχει πληθυσμό 1.486 κατοίκους και περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Μαρίνα με 62 κατοίκους και το Σέσι με 133 κατοίκους. Ο κύριος οικισμός του Γραμματικού, διατηρεί την εικόνα του παραδοσιακού χωριού ενώ διαθέτει όλες τις σύγχρονες υποδομές και δέχεται πολλούς επισκέπτες κυρίως τα Σαββατοκύρικα στις παραδοσιακές ταβέρνες του. Επίσης στη περιφέρεια της κοινότητας περιλαμβάνεται ο οικισμός "Σέσι" με τις δύο υπέροχες παραλίες στον Ευβοϊκό (μικρό και μεγάλο Σέσι) και τις γνωστές ταβέρνες. Στον οικισμό της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται το πορθμείο επικοινωνίας της Αττικής με τα Νέα Στύρα και Αλμυροπόταμο Ευβοίας. Κοντά στο Γραμματικό βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα. Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης το Γραμματικό εντάχθηκε στον διευρυμένο δήμο Μαραθώνα στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1912. Με την εφαρμογή της τότε διοικητικής διαίρεσης το Γραμματικό ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας Γραμματικού η οποία αρχικά συμπεριέλαβε στα όριά της, εκτός από το Γραμματικό, τους οικισμούς Αγία Μαρίνα και Άνω Σούλι. Στην συνέχεια το Άνω Σούλι εντάχθηκε στον δήμο Μαραθώνος ενώ στην κοινότητα Γραμματικού αναγνωρίστηκε και ο οικισμός Σέσι. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 2010 ενώ από την 1η Ιανουαρίου θα αποτελέσει μέρος του νέου διευρυμένου δήμου Μαραθώνος. Το Γραμματικό συγκλονίστηκε από την πτώση της πτήσης 522 των Αερογραμμών Helios στις 14 Αυγούστου του 2005. Η συντριβή έγινε αρκετά μακριά από τον οικισμό, ενώ οι κάτοικοι προς τιμήν των επιβατών έκτισαν ναό στην μνήμη τους και φύτεψαν κυππαρίσια που καθένα φέρει το όνομα ενός επιβάτη. Κοινότητα Γραμματικού Ραμνούντας Δήμος Μαραθώνος, Γραμματικό
Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος

Ο Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος του Γεωργίου (Καρδίτσα, 12 Αυγούστου 1936 - Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία.

 Ο πατέρας του, Γεώργιος, ήταν βουλευτής της ΕΠΕΚ και εν συνεχεία της Ένωσης Κέντρου. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και εργάστηκε στο δικηγορικό επάγγελμα στον τραπεζικό τομέα. Το 1974 ο Θεόδωρος ήταν Νομάρχης Καρδίτσας (διορισμένος). Μετά τις εκλογές του 1989 εξελέγη αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974, με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ). Επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία (στην οποία προσχώρησε το 1981), το 1985, Ιούνιο 1989, Νοέμβριο 1989, Απρίλιο 1990, 1993 και το 2000.Υπηρέτησε ως υπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 8 Αυγούστου 1991 έως τις 3 Δεκεμβρίου 1992 και υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τις 3 Δεκεμβρίου 1992 έως τις 13 Οκτωβρίου 1993, οπότε και επαναλειτούργησε η σιδηροδρομική γραμμή Ναυπλίου. Πέθανε το 2012 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ο γιος του Γεώργιος εξελέγη κι εκείνος βουλευτής το 2007.
Κορόνα Νορβηγίας

Η νορβηγική κορόνα είναι το νόμισμα της Νορβηγίας. Η νορβηγική ονομασία είναι «krone», ο πληθυντικός του είναι «kroner» και διαιρείται σε 100 έρε (ενικός και πληθυντικός). Ο κωδικός ISO 4217 είναι ΝΟK.

 Η κορόνα είναι νόμισμα της Νορβηγίας από το 1875, οπότε η χώρα προσχώρησε στη Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μεταξύ Δανίας και Σουηδίας. Η Ένωση διαλύθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι τρεις χώρες διατήρησαν τα ανεξάρτητα νομίσματά τους με το ίδιο όνομα. Κεντρική Τράπεζα της Νορβηγίας
Γιάνικ Φράνκε

Ο Γιάνικ Έρτον Φράνκε (ολλανδικά: Yannick Ayrton Franke) (21 Μαΐου 1996) είναι Ολλανδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Είναι διεθνής με την Εθνική Ολλανδίας ανδρών.

 Ο Φράνκε ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ολλανδική ΖΖ Λέιντεν τη σεζόν 2013–14. Τον Δεκέμβριο μεταγράφηκε σε χαμηλότερη κατηγορία, στην ΚΣ Ρότερνταμ, όπου μπορούσε να πάρει περισσότερο χρόνο παιχνιδιού. Τη σεζόν 2014-15, ο Φράνκε είχε μια χρονιά ξεπετάγματος. Ήταν ο νεότερος κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ολλανδίας, αφού κατέγραψε 19,6 πόντους ανά παιχνίδι σε ηλικία 19 ετών. Κέρδισε επίσης τα βραβεία «Πολυτιμότερος Παίκτης Κ23» και «Πιο Βελτιωμένος Παίκτης». Για τη σεζόν 2015–16, ο υπέγραψε με την Ντόναρ Χρόνινγκεν. Στις 15 Φεβρουαρίου 2016, ο Φράνκε έφυγε από την Ντόναρ.Στις 29 Φεβρουαρίου 2016, υπέγραψε για το υπόλοιπο της σεζόν με την Μπάισονς Λόιμα από τη Φινλανδία.Στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, ο υπέγραψε με τον Προμηθέα Πάτρας, αλλά έφυγε από την ομάδα χωρίς να παίξει σε αγώνα. Στις 16 Οκτωβρίου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ Αθηνών, αλλά έμεινε ελεύθερος στις 25 Νοεμβρίου, χωρίς να παίξει σε επίσημο αγώνα της ομάδας.Στις 11 Ιανουαρίου 2017, υπέγραψε με την κροατική Ζαντάρ. Στις 31 Μαρτίου 2017, έφυγε από τη Ζαντάρ έχοντας 6 πόντους και 2 ριμπάουντ μέσο όρο ανά αγώνα στην Αδριατική Λίγκα.Στις 11 Αυγούστου 2017, ο υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ιταλική Άκουιλα Μπάσκετ Τρέντο. Τη σεζόν 2017–18, ο Φράνκε έφτασε στους τελικούς με την Τρέντο, όπου έχασε από την Ολίμπια Μιλάνο. Τον Οκτώβριο του 2018, ο υπέγραψε με τη λιθουανική Πιένο ζβάιγκζντες.Στις 12 Ιουλίου 2019, ο υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Χάμπουργκ Τάουερς του Πρωταθλήματος Γερμανίας.Στις 8 Αυγούστου 2020, ο υπέγραψε με την ΣΛΟΚ Νανσί Μπασκέτ της γαλλικής LNB Pro B.Στις 17 Δεκεμβρίου 2020, ο υπέγραψε με την πολωνική Σταρτ Λούμπλιν.Στις 2 Αυγούστου 2021, υπέγραψε με την πολωνική Τρεφλ Σόποτ.Στις 2 Μαρτίου 2022, υπέγραψε με την ΜΚ Ανδόρρα της Liga ACB.Στις 11 Ιουλίου 2022, ο υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ, όπου συμμετείχε και στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Φράνκε έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ολλανδίας στις 31 Ιουλίου 2015, σε μια ήττα με 55–59 από τη Γερμανία. Ο Φράνκε ήταν μέλος της ολλανδικής ομάδας που έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου η ομάδα είχε ρεκόρ 1–4. Ο Φράνκε έπαιξε σε ένα παιχνίδι, στην ήττα με 72–78 από την Κροατία, όπου σημείωσε 3 πόντους στον αγώνα. Ο Φράνκε προέρχεται από μια πολύκροτη μπασκετική οικογένεια. Ο πατέρας του, Ρολφ Φράνκε, ήταν οκτώ φορές πρωταθλητής Ολλανδίας τη δεκαετία του 1990, έπαιξε 60 αγώνες με την Εθνική Ολλανδίας και ήταν προπονητής της ΖΖ Λέιντεν από το 2018 έως το 2020. Ο παππούς του, Βιμ Φράνκε, θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές της χώρας τη δεκαετία του 1960 και έκανε 47 διεθνείς συμμετοχές. Προφίλ στο Eurobasket.com
Αά (ποταμός της Γαλλίας)

Ο Αά (γαλλ. Aa) είναι ποταμός στη βορειότατη περιοχή της Γαλλίας, ο οποίος έχει μήκος 85 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τα υψώματα της περιοχής Αρτουά και εκβάλλει στη Βόρεια Θάλασσα, κοντά στη μικρή πόλη Γκραβλέν, δηλαδή κοντά στο ανατολικό όριο της Μάγχης. Η κοίτη του διακόπτεται από διώρυγες (κανάλια) που συνδέουν το Καλαί και τη Δουνκέρκη με τη Φλάνδρα. Ο Αά σχηματίζει μεγάλο μέρος των συνόρων μεταξύ των νομών Πα-ντε-Καλαί (στον οποίο κυρίως ανήκει) και Νορ. Η λέξη `Αα / Αά στην παλαιοολλανδική γλώσσα σημαίνει «νερό» και στην παλαιογερμανική «τρεχούμενο νερό», ρίζα που μπορεί να αναχθεί στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή μορφή της. Το ποτάμι είναι πολύ γνωστό στους λύτες σταυρολέξων.

 Η γεωγραφία του Αά έχει δύο μέρη: Το πρώτο εκτείνεται από τις πηγές του στα υψώματα της περιοχής Αρτουά (κοντά στο χωριό Μπουρτ]]) μέχρι το χωριό Σαιντ-Ομέρ. Σε αυτό το μέρος είναι ένα μικρό ρέμα, παρόμοιο με τον Σομ, το οποίο αποστραγγίζει το μικρό υψίπεδο του Αρτουά και έχει μήκος 56 χιλιόμετρα. Το δεύτερο μέρος του ρου του Αά εκτείνεται από το Σαιντ-Ομέρ μέχρι τις εκβολές του και είναι πλωτό (μήκος περί τα 29 χιλιόμετρα). Ως υδάτινη αρτηρία κυκλοφορίας, αυτό το τμήμα συνδέει το Κανάλι του Καλαί με το Καλαί και με το Κανάλι του Μπουρμπούρ (Canal de Bourbourg) που οδηγεί στη Δουνκέρκη. Κατά την προϊστορική εποχή η θέση του σημερινού χωριού Σαιντ-Ομέρ βρισκόταν στην απαρχή των εκβολών του Αά, ενώ το Καλαί ήταν παραθαλάσσιο στο δυτικό όριό τους και η κωμόπολη Μπεργκ στο ανατολικό. Μέχρι τα χρόνια των καταυλισμών των Βίκινγκ σε αυτό το μέρος της ακτής, η Δουνκέρκη αναπτυσσόταν στην περιοχή των αμμόλοφων και επιχωματώνοντας τον βάλτο των εκβολών από το Μπεργκ. Μετά την «καταπάτηση» των βάλτων των εκβολών, η Γκραβλέν έμεινε το λιμάνι στο τελικό στόμιο του Αά. Οι χρονολογήσεις αυτών των μεταβολών είναι ασαφείς, αλλά η σημερινή κατάσταση είχε ήδη επικρατήσει το έτος 1588, την εποχή της Ισπανικής Αρμάδας, όταν μια προσέγγιση του σημερινού κάτω ρου του ποταμού χρησίμευε ως το σύνορο ανάμεσα στις Ισπανικές Κάτω Χώρες and Γαλλία. Τις τελευταίες δεκαετίες το ποτάμι έχει σημαντικά προβλήματα από τα βιομηχανικά απόβλητα και την εναπόθεση ιλύος, η οποία κατέστησε το τμήμα του Αά από το Σαιντ-Ομέρ έως την ένωση με το Κανάλι Δουνκέρκης-Escaut μη πλωτό από τη δεκαετία του 1970. Aa river guide: Ναυσιπλοΐα με χάρτες
Μάρκο Μιχόγεβιτς

Ο Μάρκο Μιχόγεβιτς (21 Απριλίου 1996) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην τουρκική Γκεζτεπέ ΣΚ, καθώς και στην Εθνική Βοσνίας. Η θέση στην οποία αγωνίζεται είναι αυτή του κεντρικού αμυντικού.

 Ο Μάρκο Μιχόγεβιτς άρχισε τη σταδιοδρομία του στην Λέοταρ. Έκανε το ντεμπούντο του σε ηλικία 16 ετών στις 6 Οκτωβρίου του 2012. Τον Φεβρουάριο του 2014 πήγε στην Σαράγεβο και εκεί πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του. Μάλιστα τον Ιούνιο του 2017 έγινινε αρχηγός της Σαράγιεβο σε ηλικία 21 ετών. ΠΑΟΚ Στις 31 Ιανουαρίου του 2018, ο Μιχόγιεβιτς πήγε στην Σούπερ λιγκ για τον ΠΑΟΚ πέρνοντας το νούμερο 16. Έκανε το ντεμπούτο του στο ματς με τον Πλατανιά, ωστόσο δεν ήταν στην 18άδα του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ στον τελικό κυπέλλου. Παρόλα αυτά, σε εκείνο τον αγώνα πανηγύρισε το τρόπαιο. ΟΦΗ Το καλοκαίρι του 2018 πήγε ως δανεικός στον ΟΦΗ. Συνολικά έπαιξε σε 27 ματς (πρωταθλήματος και κυπέλλου). Την επόμενη χρονιά (2019-2020) πήγε δανεικός στην Γερμανική Άουε. ΣαράγεβοΠρωτάθλημα Βοσνίας και Ερζεγοβίνης: 1 2014-15ΠΑΟΚΚύπελλο Ελλάδας: 1 2017-18
Θεολογική αγνωσία

Θεολογική αγνωσία είναι η θέση ότι η θρησκευτική γλώσσα -κυρίως σε ότι αφορά έννοιες όπως Θεός- δεν μπορούν να έχουν γνωστικό νόημα. Μερικές φορές θεωρείται συνώνυμη με τον ιγνωστικισμό.

 Οι θεολογικοί αγνωστιστές επιχειρηματολογούν με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τι νόημα αποδίδει ο καθένας στις διάφορες λέξεις. Ένα επιχείρημα είναι ότι οι ορισμοί για τον Θεό δεν μπορούν να αναλυθούν, είναι αυτοαναφορικοί, σχετικιστικοί και κυκλικοί. Για παράδειγμα η φράση «ο Θεός είναι Αυτός που δημιούργησε τα πάντα εκτός από τον εαυτό του» είναι κυκλική. Ο φιλόσοφος Μάικλ Μάρτιν γράφοντας ως επαληθευσιστής καταλήγει ότι η θρησκευτική γλώσσα δεν έχει νόημα επειδή δεν μπορεί να επαληθευτεί.Ο Τζορτζ Σμιθ επιχειρηματολογεί ότι δεν υπάρχουν ιδιότητες με νόημα, μόνο αρνητικά οριζόμενες ιδιότητες , οι οποίες νοηματοδοτούν τον κάθε όρο. Για παράδειγμα: Σκεφτείτε την πρόταση για την ύπαρξη ενός Ροζ Μονόκερου. Όταν εξετάζει κανείς την πρόταση, μπορεί να χρησιμοποιήσει ιδιότητες που μπορούν να περιγράψουν την ιδέα ώστε να την περιγράψει με λέξεις. Όταν δεν ξέρει όμως κανένας κάποιο Ροζ Μονόκερο, μπορεί ελάχιστα να περιγραφεί χρησιμοποιώντας τις λέξεις «ροζ», «κέρας» και «άλογο». Μόνο τότε μπορεί η πρόταση να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί.Η απόρριψη ή αποδοχή της πρότασης, είναι διαφορετική από την έννοια. Ο καθηγητής φιλοσοφίας Steven J. Conifer ισχυρίζεται για πως άθεος είναι όχι μόνο αυτός που δεν έχει πίστη στους θεούς αλλά επιπλέον, αρνιέται ότι οι θεοί υπάρχουν, αλλά αυτός που έχει θεολογική αγνωσία δεν απαντά γιατί δεν υπάρχει κάτι κατανοητό στο οποίο δεν πιστεύει.
FIFA: Road to World Cup 98

Το FIFA: Road to World Cup 98 (γνωστό και ως FIFA 98) είναι βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου που αναπτύχθηκε από την EA Canada και εκδόθηκε από την Electronic Arts. Είναι το πέμπτο παιχνίδι της σειράς FIFA και το τρίτο τρισδιάστατο στις κονσόλες 32-bit. Είναι επίσης το τελευταίο παιχνίδι της σειράς που κυκλοφόρησε για το Sega Mega Drive στην Ευρώπη.

 Το παιχνίδι διαθέτει ένα επίσημο soundtrack και μια εκλεπτυσμένη μηχανή γραφικών, επιλογές για την προσαρμογή της ομάδας και του παίκτη, 16 γήπεδα, βελτιωμένη τεχνητή νοημοσύνη και τη λειτουργία Road to World Cup, με όλες τις 172 εθνικές ομάδες που έχουν εγγραφεί στη FIFA. Καμία από τις επόμενες εκδόσεις της σειράς FIFA δεν είχε προσπαθήσει να επαναλάβει την συμμετοχή της κάθε εθνικής ομάδας της FIFA όσο το FIFA 98, μέχρι το 2010 FIFA World Cup South Africa που περιελάμβανε όλες τις 199 ομάδες της FIFA που συμμετείχαν σε προκριματικά. Για πρώτη φορά σε ένα παιχνίδι FIFA, ο κανόνας του οφσάιντ εφαρμόζεται σωστά. Στα προηγούμενα παιχνίδια, όταν ένας παίκτης βρισκόταν σε οφσάιντ κάνοντας οτιδήποτε εκτός από το να τρέχει, αυτός ο παίκτης θα τιμωρούνταν για οφσάιντ ακόμα και όταν η μπάλα είχε περάσει. Οι εκδόσεις 32-bit και 64-bit του FIFA 98 διορθώνουν αυτό το πρόβλημα έτσι ώστε το παιχνίδι να απονέμει μόνο ένα ελεύθερο λάκτισμα για το οφσάιντ αν η μπάλα περάσει περίπου στο σημείο όπου ήταν ο παίκτης. Το παιχνίδι διαθέτει 16 γήπεδα που αντιπροσωπεύουν 16 χώρες από τις έξι συνομοσπονδίες της FIFA. Το παιχνίδι ήταν ένα μπεστ σέλλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο για 2 μήνες. Το περιοδικό Play έδωσε στην έκδοση PlayStation ένα 88%. Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι ένα 8.8. FIFA: Road to World Cup 98 στο MobyGames
Πεδεμόντιο

Το Πεδεμόντιο, (ιταλικά: Piemonte) είναι περιφέρεια της Ιταλίας. Συνορεύει δυτικά με Γαλλία, βορειοδυτικά με την Κοιλάδα της Αόστα, βόρεια με την Ελβετία, ανατολικά με τη Λομβαρδία, νοτιοανατολικά με την περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια και νότια με τη Λιγουρία. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 4.386.852 κατοίκους (2007) και η έκτασή του σε 25.399 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι το Τορίνο.

 Μεγαλύτερες πόλεις εκτός της πρωτεύουσας Τορίνο είναι οι Νοβάρα, Βερτσέλλι, Αλεσσάντρια, Άστι, Μονκαλιέρι, Καζάλε Μονφεράτο, Κιβάσο, Ιβρέα, Μπιέλα, Σάκρα ντι Σαν Μικέλε, Πινερόλο, Μπρα, Κούνεο, Τορτόνα, Νόβι Λίγκουρε και άλλες μικρότερες κωμοπόλεις. Στην περιοχή δεσπόζουν στα σύνορα με Γαλλία οι Άλπεις Κότσιε και οι Άλπε Μαρίτιμε, το Όρος Μονφεράτο στο κέντρο της περιοχής, το Λόγκε, το Βάλε ντι Σούζα και το Βαλ ντ άλα . Το Πεδεμόντιο το διασχίζουν πολλοί μικροί ποταμοί οι περισσότεροι των οποίων είναι παραπόταμοι του Πάδου, όπως ο Στούρα, ο Μπέλμπο, ο Πέλτσε, ο Ντόρα Ριπάρια, ο Κιζόνε, ο Όρκο, ο Μάιρα, ο Τάναρο, ο Όρμπα, ο Τσέρβα, ο Βαλ Γκραν, ο Σέζιο, και ο Μπόρντμεο. Επίσης έχει αρκετές λίμνες όπως η Βερμπάνια. Η μητροπολιτική περιοχή του Τορίνο γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960, λόγω μεγάλου μεταναστευτικού ρεύματος από την νότια Ιταλία και σήμερα ο πληθυσμός της φτάνει τα 2.000.000 κατοίκους περίπου. Το 2006, σύμφωνα με στοιχεία της ISTAT, της ιταλικής Στατιστικής Υπηρεσίας, σε σύνολο 4.352.828 κατοίκων ζούσαν 252.302 μετανάστες, που αντιστοιχούσαν στο 5,8% του συνολικού του πληθυσμού. Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης του Πεδεμόντιου έγινε η κεντροαριστερή Μερσέντες Μπρέσσο, μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν το 2005. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2006, στις ιταλικές εθνικές εκλογές ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Σίλβιο Μπερλουσκόνι έλαβε το 50,5% των ψήφων και στις εθνικές εκλογές του 2008 το 34,3% των ψήφων. Από τις 6 Ιουνίου 2019 πρόεδρος είναι ο Αλμπέρτο Τσίριο (από το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια), ο οποίος κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 49,9%. Το Πεδεμόντιο χωρίζεται σε 8 επαρχίες οι οποίες είναι: Επαρχία της Αλεξάνδρειας Επαρχία του Άστι Επαρχία της Βερμπάνια Επαρχία του Βερτσέλλι Επαρχία του Κούνεο Επαρχία της Μπιέλλα Επαρχία της Νοβάρα Επαρχία του Τορίνο Επίσημος ιστότοπος της περιφέρειας του Πεδεμοντίου (στα ιταλικά) Πεδεμόντιο: ιστορία, οικονομία, τέχνη, πολιτισμός (στα ιταλικά) Webcam Πεδεμοντίου Πεδεμόντιο στο Curlie
Κατερίνα Παβλένκο

H Κατερίνα Ανατόλιεβνα Παβλένκο (ουκρανικά: Катери́на Анато́ліївна Павле́нко; γεννημένη στις 10 τον Αύγουστο 1988) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια, λαογράφος, συνθέτρια και η κύρια τραγουδίστρια του ουκρανικού συγκροτήματος Go_A.

 Γεννήθηκε το 1988 στην Νίζιν της περιοχής Τσερνιχίβσκα. Η μητέρα της δούλευε αμισθί στον στρατό και η ίδια ανατράφηκε από τους παππούδες της ,οι οποίοι την μύησαν στην παραδοσιακή μουσική Ως παιδί η Κατερίνα ανέπτυξε μια σοβαρή πνευμονοπάθεια και υποβλήθηκε σε δύο διαφορετικές πνευμονικές χειρουργικές επεμβάσεις. Στη πρώτη χειρουργική επέμβαση έπρεπε να αφαιρεθεί ένας όγκος από τον πνεύμονα. Σύμφωνα με την ίδια δεν περίμενε πως θα επιβίωνε από τη δεύτερη επέμβαση, για αυτό και όταν ανάρρωσε, δεν ήξερε τι να κάνει με τη ζωή της, καθώς δεν είχε προγραμματίσει να κάνει κάτι .Δυσκολεύτηκε να τραγουδήσει μετά την ασθένειά της, αλλά το ξεπέρασε αλλάζοντας τον τρόπο που αναπνέει.Κατά τα σχολικά της χρόνια σπούδασε στη Μουσική Σχολή της Νίζιν και τραγουδούσε στην παιδική χορωδία του Syaivo. Το 2009 αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτισμού και Τεχνών της Νίζιν.Από το 2009 έως το 2013 σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών του Κιέβου στη Σχολή Μουσικής Τέχνης με ειδίκευση στη λαογραφία.Το 2012, εντάχθηκε στο γκρουπ Go_A , έξι μήνες μετά τη δημιουργία του. Αρχικά έκανε δεύτερα φωνητικά και αργότερα έγινε σολίστ. Στα πλαίσια του γκρουπ Go A, κυκλοφόρησε 1 στούντιο άλμπουμ "Go to Sound" και αρκετά single. Η Παβλένκο έχει οργανώσει πολλά λαϊκά σύνολα, συμπεριλαμβανομένης της βετερανικής χορωδίας στο Μπέρεζαν. Παράλληλα με αυτά, γράφει ποιήματα και σόλο τραγούδια, τα οποία δημοσιεύει με το ψευδώνυμο "Monokate" . Στις 22 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με το γκρουπ Go_A, κέρδισε στον εθνικό τελικό για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 με το τραγούδι " Nightingale ". Λόγω της πανδημίας του κοροναϊού, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, αλλά το γκρουπ Go_A εκπροσώπησε εκ νέου την Ουκρανία το επόμενο έτος στην Eurovision του 2021 με το τραγούδι SHUM . Στον τελικό του διαγωνισμού, η ομάδα κατέκτησε την 5η θέση.
Tuntex Sky Tower

Ο Tuntex Sky Tower, γνωστός και ως T & C Tower ή 85 SKYTOWER (κινέζικα: 高雄85大樓), είναι ένας ουρανοξύστης 85 ορόφων, ο οποίος βρίσκεται στη πόλη Καοσιούνγκ της Ταϊβάν. Το κτήριο έχει ύψος 347,5 μέτρα. Μια κεραία στην κορυφή του ανεβάζει το ύψος του στα 378 μέτρα. Κατασκευάστηκε από το 1994 μέχρι και το 1997 ήταν ο ψηλότερος ουρανοξύστης στην πόλη της Καοσιούνγκ, και υπήρξε ο ψηλότερος σε όλη την Ταϊβάν μέχρι και την ολοκλήρωση του Ταϊπέι 101, που βρίσκεται στην Ταϊπέι της Ταϊβάν.

 Το κτήριο σχεδιάστηκε από τις εταιρείες C.Y. Lee & Partners και Kassabaum Hellmuth, Obata & Kassabaum και έχει ένα ασυνήθιστο σχέδιο δίκρανου με 2 ξεχωριστά τμήματα 39 ορόφων στη βάση του, τα οποία καταλήγουν σε έναν κεντρικό πύργο. Αυτός ο σχεδιασμός αφήνει ένα μεγάλο κενό ανάμεσα στα δύο κατώτερα τμήματα. Το σχέδιο του κτηρίου είναι εμπνευσμένο από το κινεζικό Κάο (ή Γκάο 高), που σημαίνει «ψηλός», και είναι επίσης το πρώτο συνθετικό της ονομασίας της πόλης. Ο Τζον Μίλτον ήταν ο επικεφαλής του έργου εκ μέρους της Turner International Inc. (Νέα Υόρκη), μιας θυγατρικής της Turner Construction. Το κτήριο ανήκει στον όμιλο Tuntex Group (η Chien-Tai είναι θυγατρική) και κατά κύριο λόγο αποτελείται από γραφεία, αλλά περιλαμβάνει και χώρο κατοικιών, ένα τμήμα καταστημάτων ενώ το ξενοδοχείο Splendor Kaohsiung καταλαμβάνει τους ορόφους από τον 37ο έως και τον 70ο. Στον 75 όροφο υπάρχει παρατηρητήριο, το οποίο προσφέρει θέα σε όλη την πόλη της Καοσιούνγκ, το «Ποτάμι της Αγάπης» (Love River) και το λιμάνι της πόλης, ενώ είναι προσπελάσιμος από ταχύτατους ανελκυστήρες, που είναι δυνατό να κινούνται με ταχύτητα μέχρι και 10,17 μέτρα/δευτ. Το κτήριο είναι προσβάσιμο με τα πόδια από τα δυτικά και από τον σταθμό Sanduo Shopping District του μετρό της Καοσιούνγκ. 34170948 Tuntex Sky Tower στο OpenStreetMap