IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ευφυή συστήματα υποστήριξης λήψης αποφάσεων

Τα ευφυή συστήματα υποστήριξης λήψης αποφάσεων (IDSS) αποτελούν υποκατηγορία της γενικότερης κατήγοριας των Συστημάτων υποστήριξης λήψης αποφάσεων (DSS). Αυτό που τα διαφοροποιεί από τα παραδοσιακά DSS είναι η χρήση ευφυών τεχνικών βασισμένες σε τεχνολογίες και έρευνα στο πεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), με σκοπό την αξιόπιστη μοντελοποίηση ανθρωπίνων ικανοτήτων λήψης αποφάσεων. Η χρήση των IDSS παρατηρείται σε τομείς όπως δρομολόγηση σε δίκτυα υπολογιστών, οικονομική ανάλυση και σχεδιασμός, νομικό σκεπτικό, χρονοδρομολόγηση πλοίων και εκτίμηση χρόνου ολοκλήρωσης έργων.

 Το πρώτο IDSS ονομαζόταν DENDRAL και δημιουργήθηκε το 1965, βασισμένο στα Έμπειρα Συστήματα. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία και άλλων τέτοιων συστημάτων, όπως το MYCIN, το οποίο βοηθούσε στην διάγνωση ασθενειών του αίματος.Όροι όπως Συστήματα Βασισμένα σε Γνώση (KBS) και Συστήματα Προτάσεων (Suggestion Systems) άρχισαν να χρησιμοποιούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όμως ο όρος IDSS φαίνεται να προέρχεται από τους Bonczek, Holsapple και Whinston, οι οποίοι με το βιβλίο τους ανέπτυξαν το ενδιαφέρον για την χρήση τεχνικών της ΤΝ στα DSS. Τα τελευταία χρόνια, η σύνδεση των IDSS με Βάσεις Δεδομένων μέσου του Διαδικτύου έχει αυξήσει την χρήση και την αποτελεσματικότητα τους. Τα IDSS μπορούν να ταξινομηθούν σε 2 κύριες γενεές: Η πρώτη γενεά κάνει χρήση Έμπειρων Συστημάτων βασισμένα σε ένα σύνολο κανόνων που ονομάζεται βάση γνώσης. Η μηχανή εξαγωγής συμπερασμάτων διατρέχει τους κανόνες και εφαρμόζει όσους ενεργοποιούνται από τα στοιχεία εισόδου. Αυτά τα συστήματα φαίνεται να έχουν επιτυχία σε καλά δομημένα προβλήματα, τα οποία μπορούν να λυθούν με την χρήση ευρετικών μεθόδων και κανόνων, και επί του παρόντος λύνονται από ανθρώπους. Αντιθέτως, παρουσιάζεται δυσκολία στην επίλυση δυσκολότερων προβλημάτων, υψηλής ασάφειας. Για την επίλυση αυτών το προβλημάτων αναπτύχθηκαν συστήματα δεύτερης γενεάς. Η δεύτερη γενεά περιλαμβάνει τεχνικές όπως η Περιπτωσιολογική Συλλογιστική (CBR), τα Συστήματα Ασαφούς Λογικής (Fuzzy Logic), τα Νευρωνικά δίκτυα (Neural Networks), οι Γενετικοί αλγόριθμοι (Genetic Algorithms) και οι Ευφυείς Πράκτορες (Intelligent Agents). Αυτές οι τεχνικές επιτρέπουν την επίλυση μεγαλύτερων προβλημάτων ή προβλημάτων υψηλής ασάφειας.
Καικιλία της Γαλλίας

H Καικιλία, γαλλ. Cecile de France (1097 - μετά το 1145) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Γαλιλαίας και μετά κόμισσα της Τρίπολης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (μόνη κόρη από τον 2ο γάμο) του Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας και της Βερτράδης, κόρης του Σίμωνα Α΄ κυρίου του Μονφόρ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ταγκρέδο των Ωτβίλ πρίγκιπα της Γαλιλαίας. Αυτός απεβίωσε το 1112. Το ίδιο έτος η Καικιλία έκανε δεύτερο γάμο με τον Πονς του Οίκου της Τουλούζης κόμη Τρίπολης και είχε τέκνα: Ραϋμόνδος Β΄ π.1116-1152, κόμης της Τρίπολης. Φίλιππος. Αγνή, παντρεύτηκε τον Ρενώ Β΄ κύριο του Μαργκά. Hodgson, Natasha R. (2007). Women, Crusading and the Holy Land in Historical Narrative. The Boydell Press. McDougall, Sara (2017). Royal Bastards: The Birth of Illegitimacy, 800-1230. Oxford University Press. Lewis, Kevin James (2017). The Counts of Tripoli and Lebanon in the Twelfth Century: Sons of Saint-Gilles. Routledge.
Τζον Σίριλ Κάμπελ

Ο Τζον Σίριλ Κάμπελ ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, αθλητής και προπονητής. Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της καταξίωσης του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών και του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου, της ομάδας που εξελίχθηκε στο σημερινό Παναθηναϊκό.

 Ο Τζον Σίριλ Κάμπελ ήταν πρωταθλητής με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα όπου διηύθυνε αντιπροσωπεία αγγλικών οίκων μόδας στην Αθήνα. Υπήρξε επίσης γαμπρός του προέδρου του ΠΟΑ Μαρίνου Μαρινάκη. Προερχόμενος από τον Εθνικό Αθηνών, το 1908 ανέλαβε τη θέση του γενικού αρχηγού του ΠΟΑ και έγινε ο πρώτος προπονητής της ομάδας. Αγωνίστηκε και ως ποδοσφαιριστής με τον ΠΟΑ. Συμμετείχε στον αγώνα που έδωσε ο ΠΟΑ για τα εγκαίνια της ομάδας, ανάμεσα στις δυο ομάδες που είχε καταρτίσει στις 11 Μαΐου του 1908. Αγωνίστηκε επίσης και στον πρώτο επίσημο αγώνα της ομάδας απέναντι στο Διαγόρα στις 21 Μαΐου του 1908 καθώς και σε άλλους αγώνες. Μετά την αποχώρηση του ιδρυτικού κορμού του ΠΟΑ και τη δημιουργία του Πανελλήνιου Ποδοσφαρικού Ομίλου, ο Κάμπελ ακολούθησε το Γιώργο Καλαφάτη στον ΠΠΟ εγκαταλείποντας τον πεθερό Μαρίνο Μαρινάκη με τους λιγοστούς εναπομείναντες. Το 1912 ο Κάμπελ ίδρυσε το τμήμα ξιφασκίας και το τμήμα πυγμαχίας του ΠΠΟ. Παράλληλα προπονούσε και τους αθλητές του ΠΠΟ που ασχολούνταν με το στίβο. Το 1914 μετά από ένα σοβαρό ατύχημα αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία. ]]
Δειπνοσοφισταί

Οι Δειπνοσοφισταί είναι δεκαπεντάτομο έργο του αρχαίου Έλληνα Αθήναιου από την Ναυκρατίδα της Αιγύπτου. Σημαντικό έργο της Ελληνιστικής εποχής δίνει στοιχεία για την Ρώμη. Πρωταγωνιστές του είναι γραμματικοί, λεξικογράφοι, ρήτορες, σοφιστές, μουσικοί και άλλοι φιλόσοφοι. Στους Δειπνοσοφιστές ο Αθήναιος διηγείται στον φίλο του Τιμοκράτη όσα ειπώθηκαν σε ένα συμπόσιο που είχε παραθέσει ο πλουσιότατος και πολυμαθέστατος Ρωμαίος Λαρήνσιος. Το έργο χαρακτηριστικό εγχειρίδιο γαστρονομίας είναι ένας πανδέκτης εγκυκλοπαίδειας και μια σύνθεση από αλλεπάλληλες καταγραφές παραθεμάτων από εκατοντάδες συγγραφείς. Υπάρχουν ακόμα και κείμενα για το κρασί, τα σύκα, τα μήλα, τα καρύδια κλπ.

 Πρόκειται για συλλογή διαλόγων που γίνονται από τους θαμώνες συμποσίων στο σπίτι του λόγιου και εύπορου χορηγού των τεχνών, Λαρένσιου. Από τους τριάντα τρεις καλεσμένους αναφέρονται ονομαστικά οι Γαληνός, ο νομομαθής Ουλπιανός, Πλούταρχος, ο κυνικός Κυνούλκος, που λεγόταν έτσι γιατί έσερνε πίσω του πολυάριθμα σκυλια, αλλά ίσως να πρόκειται για φαντασιακά πρόσωπα που απλώς ονομάζονται έτσι. Οι ομιλούντες απαγγέλλουν στίχους από έργα σχεδόν 700 αρχαίων Ελλήνων και μνημονεύουν σχεδόν 1.500 άλλα έργα που στις ημέρες μας δεν σώζονται. Θέματα είναι το φαγητό, κρασί, η πολυτέλεια, μουσική, σεξουαλική ηθική, τα κουτσομπολιά, η φιλολογία και η Αφροδίτη Καλλίπυγος. Αθήναιος Ναυκρατίτης, Άπαντα (Τόμοι 15), εκδ. Κάκτος Πλακουντοποιικόν σύγγραμμα 14 τόμοι του έργου στα αρχαία ελληνικά
Επανάσταση της 23ης Οκτωβρίου 1862

Η επανάσταση της 23ης Οκτωβρίου 1862 ήταν μια λαϊκή εξέγερση που οδήγησε στην ανατροπή του Βασιλιά Όθωνα. Ξεκινώντας στις 18 Οκτωβρίου στην Βόνιτσα, σύντομα εξαπλώθηκε και σε άλλες πόλεις και έφτασε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου.

 Την 1η Φεβρουαρίου 1862, ξέσπασε η πρώτη εξέγερση στο Ναύπλιο, με επικεφαλής τον Δημήτριο Γρίβα, τον Πέτρο Α. Μαυρομιχάλη και τον Δημήτριο Μπότσαρη. Σύντομα, η εξέγερση άρχισε να εξαπλώνεται στη Σαντορίνη, την Ύδρα, την Τρίπολη και την Μεσσηνία. Ωστόσο, οι βασιλικές αρχές κατάφεραν να επανακτήσουν τον έλεγχο των περιοχών και μέχρι τις 20 Μαρτίου, η επανάσταση είχε κατασταλεί. Στις 16 Οκτωβρίου, ο Βασιλιάς Όθωνας και η βασίλισσα εγκατέλειψαν το παλάτι για μια βασιλική επίσκεψη στην Πελοπόννησο, προκειμένου να ενισχυθούν οι δεσμοί μεταξύ του ελληνικού λαού και του στέμματος. Ωστόσο, δύο μέρες αργότερα, ξέσπασε μια νέα αναταραχή στη Βόνιτσα, λιμάνι του Αμβρακικού Κόλπου, με επικεφαλής τον Δημήτριο Βούλγαρη, τον Κωνσταντίνο Κανάρη και τον Βενιζέλο Ρούφο. Σύντομα, η εξέγερση εξαπλώθηκε στο Μεσολόγγι και τη Πάτρα. Στις 22 Οκτωβρίου, η εξέγερση έφτασε στην πρωτεύουσα Αθήνα και ανακηρύχθηκε προσωρινή κυβέρνηση με τον Ρούφο ως Πρωθυπουργό. Την επομένη, οι επαναστάτες κήρυξαν τον Όθωνα και τη βασίλισσα έκπτωτο. Ύστερα συγκάλεσαν συνέλευση για την εκλογή νέου μονάρχη. Το βασιλικό ζεύγος μεταφέρθηκε στη Καλαμάτα από τον Υπουργό της Αστυνομίας και τέθηκαν υπό τη προστασία του Βρετανικού πολεμικού πλοίου HMS Scylla. Την ίδια στιγμή, η περιουσία του βασιλικού ζεύγους που παρέμεινε στο Παλιό Βασιλικό Παλάτι καταγράφηκε πριν επιστρέψει στους νόμιμους κατόχους. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων πρότειναν στο βασιλικό ζεύγος να εγκαταλείψει τη χώρα, όπως και έκανε. Παρ'όλα αυτά, ο βασιλιάς αρνήθηκε να παραιτηθεί και δεν οραματιζόταν ότι η αναχώρηση θα ήταν οριστική. Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου Ελληνικό δημοψήφισμα του 1862 Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1862 Driault, Édouard· Lhéritier, Michel (1926). Histoire diplomatique de la Grèce de 1821 à nos jours (στα Γαλλικά). II. Paris: PUF.
Αιθεναμίνη

Η αιθεναμίνη ή αμινοαιθένιο ή βινυλαμίνη ή ΜVΑ ή 1-αζαπροπένιο-2 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHNH2. Είναι η απλούστερη αλκεναμίνη (ή και γενικότερα εναμίνη), δηλαδή άκυκλη μονοαμίνη με ένα διπλό δεσμό. Με βάση το χημικό τύπο της, C2H5N, έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης: Αιθανιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3CH=NH. Ν-μεθυλομεθανιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: CH2=NCH3. Αζιριδίνη ή επαζαιθάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο: .

 Βασική ιδιότητά της είναι η ταυτομέρεια με την αιθανιμίνη, με την οποία βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία, έντονα μετατοπισμένη σε όφελος της ιμίνης, η οποία όμως δεν είναι δυνατό να απομονωθεί χωρίς την παρουσία ανιχνεύσιμων ιχνών αιθεναμίνης. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων, βάσεων ή ουσιών που απομακρύνουν ποσότητες από τη μια από τις δύο ενώσεις: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, Οργανική Χημεία, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Κινηματογράφος στη Σερβία

Ο κινηματογράφος στη Σερβία περιλαμβάνει την τέχνη κινηματογραφικών ταινιών και δημιουργικών ταινιών που εκτελούνται στο κράτος της Σερβίας. Η Σερβία (τόσο ως ανεξάρτητη χώρα όσο και εντός της Γιουγκοσλαβίας) έχει φιλοξενήσει πολλές ταινίες και σκηνοθέτες διεθνώς αναγνωρισμένους.

 Η Σερβία έχει μια σημαντική θεατρική παράδοση διαθέτοντας πολλά θέατρα. Το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας ιδρύθηκε το 1861, με το κτίριό του να χρονολογείται στο 1868. Σε αυτό υπήρξαν εκτελέσεις όπερας από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ μόνιμες παραστάσεις όπερας καθιερώθηκαν το 1947. Ο ίδιος οργανισμός προχώρησε στην ίδρυση μιας εταιρείας μπαλέτου.Το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου (BITEF) είναι ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμο. Το «Νέες Θεατρικές Τάσεις» είναι ο σταθερός υπότιτλος του Φεστιβάλ. Ιδρύθηκε το 1967 και ακολουθεί και υποστηρίζει συνεχώς τις τελευταίες τάσεις του θεάτρου. Έχει γίνει ένα από τα πέντε σημαντικότερα και μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ενώ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά ιδρύματα της Σερβίας.Ο κινηματογράφος έφθασε αρκετά νωρίς στη Σερβία, με 12 ταινίες να έχουν παραχθεί πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πιο αξιοσημείωτη από τις προπολεμικές ταινίες ήταν η Μάχη του Κοσόβου του Μιχάιλο Πόποβιτς, το 1939.Ο κινηματογράφος ευημερούσε τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πιο αξιοσημείωτος μεταπολεμικός σκηνοθέτης ήταν ο Ντούσαν Μακαβέγιεφ, ο οποίος ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος για την ταινία Υπόθεση Αγάπης ή η Υπόθεση του Χαμένου Χειριστή του Τηλεφωνικού Κέντρου, το 1969, εστιάζοντας στη γιουγκοσλαβική πολιτική. Η ταινία Μαυροβούνιο του Μακαβέγιεφ γυρίστηκε στη Σουηδία το 1981. Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς ήταν ένας από τους πιο αξιοσημείωτους ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου.Ο σερβικός κινηματογράφος συνέχισε να σημειώνει πρόοδο τη δεκαετία του 1990 έως και σήμερα. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε δύο Χρυσούς Φοίνικες για την καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, πρώτα για την ταινία Ο πατέρας λείπει σε ταξίδι για δουλειές (19850 και για την Υπέδαφος (1995). Το 1998 ο Κουστουρίτσα κέρδισε ένα Ασημένιο Λέοντα για τη σκηνοθεσία του Μαύρη Γάτα, Άσπρη Γάτα.
Stagecoach Theatre Arts

Το Stagecoach Theatre Arts plc είναι επαγγελματική σχολή θεατρικών τεχνών, που λειτουργεί σε χιλιάδες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο, με πάνω από 600 σχολεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι σπουδαστές εκπαιδεύονται στο τραγούδι, χορό και υποκριτική. Το Stagecoach έχει σχολές θεατρικών τεχνών μερικής απασχόλησης στην Αυστραλία, τον Καναδά, τη Γερμανία, το Γιβραλτάρ, την Ιρλανδία, τη Μάλτα, την Ισπανία, την Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.

 Τζέιμι Μπελ, Άγγλος ηθοποιός Έσμε Μπιάνκο, Αγγλίδα μοντέλο, ηθοποιός και εργαζόμενη σε καμπαρέ Ζόε Μπίρκετ, Pop Idol Κύκλος 1ος (2001/02) Φιναλίστ, Αγγλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός Frazer Μπράουν, Άγγλος παραγωγός και ηθοποιός Τζόνι Κλαρκ, Άγγλος ηθοποιός Τζο Κάμινγκς,, Άγγλος ηθοποιός Λόρνα Φιτζέραλντ, Βρετανίδα παιδί ηθοποιός Έλιοτ Φράνσις, Άγγλος ηθοποιός Ματ Τζόνσον, Popstars: The Rivals finalist, μέλος του συγκροτήματος One True Voice Μιλένα Κλας, Αγγλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο, πιανίστρια,παρουσιάστρια στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση Σερ Λόιντ, The X Factor (UK) (2010) φιναλίστ Άαρον Renfree, τραγουδιστής του συγκροτήματος S Club 8, ηθοποιός Σάρον Σάντερς, Τραγουδίστρια Νταϊάνα Βίκερς, The X Factor (UK) (2008) φιναλίστ Έμμα Γουάτσον, Αγγλίδα ηθοποιός Σαρλότ Βακεφιλντ, Ηθοποιός του μιούζικαλ Spring Awakening Myles and Connor Britain's Got Talent (2010) Φιναλίστς Τομ Φλέτσερ, Τραγουδιστής και στιχουργός του συγκροτήματος Mcfly Stagecoach Theatre Arts
Πετράκης Γιάλλουρος

Ο Πέτρος ή Πετράκης Γιάλλουρος (29 Αυγούστου 1938 - 7 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Ελληνοκύπριος μαθητής που σκοτώθηκε από τις βρετανικές δυνάμεις σε μαθητική διαδήλωση στην Αμμόχωστο, κατά την διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ.

 Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1938 στο Ριζοκάρπασο και ήταν μαθητής στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Με το ξέσπασμα του αγώνα της ΕΟΚΑ εντάχθηκε τον Οκτώβριο του 1955 στην νεολαία της οργάνωσης (ΑΝΕ) και γρήγορα αναδείχτηκε σε ένα από τα κυριότερα στελέχη της ΑΝΕ στο σχολείο του. Η δράση του περιλάμβανε μεταξύ άλλων απόκρυψη οπλισμού, μοίρασμα φυλλαδίων και οργάνωση μαθητικών διαδηλώσεων. Στις αρχές του 1956, ενώ συνεχίζονταν οι συνομιλίες Μακαρίου - Χάρντιγκ, ο Γεώργιος Γρίβας στα βουνά της Κύπρου προσπαθούσε να αναδιοργανώσει την ΕΟΚΑ. Ωστόσο επειδή δεν ήθελε να τορπιλίσει τις συνομιλίες με επιθέσεις της ΕΟΚΑ, επέλεξε σύμφωνα με τον Ρίχτερ να καλέσει την νεολαία να οργανώσει «επιθετικές διαδηλώσεις». Οι μαθητές ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό, και σε ορισμένα γυμνάσια, άρχισαν να απέχουν από τα μαθήματα τους. Στις 26 Ιανουαρίου οι μαθητές έκαναν κατάληψη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, ενώ στις 6 Φεβρουαρίου ξέσπασαν μαθητικές ταραχές στην Αμμόχωστο, οι οποίες οδήγησαν στο κλείσιμο το σχολείου.Την επόμενη μέρα οργανώθηκε διαδήλωση μαθητών του Γυμνασίου και φοιτητών του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, κατά την οποία οι διαδηλωτές έστησαν οδοφράγματα και εκτόξευσαν πέτρες εναντίον των Βρετανών στρατιωτών, οι οποίοι - με εντολή του επικεφαλής τους - απάντησαν με χρήση πυρών. Από τους πυροβολισμούς τραυματίστηκε θανάσιμα ο Πέτρος Γιάλλουρος στη συμβολή των οδών Ερμού και Κυπριανού στην Αμμόχωστο. Η κηδεία του έγινε την επόμενη ημέρα στο Ριζοκάρπασο. Ο Πέτρος Γιάλλουρος ήταν ο πρώτος νεκρός μαθητής του απελευθερωτικού αγώνα. Μετά τη δολοφονία του Γιάλλουρου οργανώθηκαν απεργιακές κινητοποιήσεις, μαθητές κατέστρεψαν στα σχολεία τους βρετανικές σημαίες και εικόνες της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, ενώ τέσσερις μέρες αργότερα, μια ομάδα εκτελεστών της ΕΟΚΑ πήρε εκδίκηση εκτελώντας στη Λευκωσία τρεις αδειούχους άνδρες των βρετανικών δυνάμεων. Μετά τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανεγέρθη μνημείο προς τιμήν του Γιάλλουρου στο Ριζοκάρπασο, το οποίο ωστόσο απομακρύνθηκε μετά την κατάληψη της κωμόπολης από τον τουρκικό στρατό ως συνέπεια της εισβολής του 1974, ενώ στο νεκροταφείο διασώζεται σε κακή κατάσταση έτερο μνημείο. Το 2006, ο Κύπριος λογοτέχνης Κυριάκος Χαραλαμπίδης συμπεριέλαβε στο έργο του «Κυδώνιον Μήλον», ποίημα με τίτλο «Πετράκης Γιάλλουρος Καρπασεώτης». Ρίχτερ, Χάιντς Α. (2011). Ιστορία της Κύπρου. B΄ (1950-1959). Mετάφραση: Χαράλαμπος Παπαχρήστου. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. ISBN 978-960-05-1502-2.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σρι Λάνκα

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σρι Λάνκα, γνωστό και ως Τσάμπιονς Λιγκ Σρι Λάνκα (αγγλικά: Sri Lanka Champions League), είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου ανδρών της Σρι Λάνκα. Διοικείται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σρι Λάνκα. Αποτελείται από 18 ομάδες και λειτουργεί με ένα σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Πρέμιερ Λιγκ 1 Σρι Λάνκα.

 Η διοργάνωση έχει διεξαχθεί με διάφορες μορφές. Εκτός από το σύστημα πρωταθλήματος, μια φάση πλέι οφ συμπεριλήφθηκε στη σεζόν 2013-14. Επί του παρόντος, 18 ομάδες συμμετέχουν στη διοργάνωση. Η Σόντερς Σ.Κ. έχει κερδίσει τους περισσότερους τίτλους στο πρωτάθλημα (12 τίτλους). Η Ρατνάμ Σ.Κ. έχει 5 τίτλους, η Ρινάουν Σ.Κ. έχει 4 τίτλους και η Κολόμπο Φ.Κ. έχει 3 τίτλους. Τα τελευταία χρόνια, διαφορετικές ομάδες κατάφεραν να κερδίσουν τον τίτλο του πρωταθλήματος. Η Κολόμπο Φ.Κ. έχει κερδίσει τον τίτλο τρεις φορές και είναι οι τωρινοί πρωταθλητές. Στην τρέχουσα δομή του πρωταθλήματος, 18 ομάδες ανταγωνίζονται για τον τίτλο. Στο πρώτο στάδιο οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους των εννέα ομάδων. Αυτές οι ομάδες ανταγωνίζονται σε μορφή round robin. Οι τέσσερις καλύτερες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίνονται στο Γύρο του Πρωταθλήματος. Σε αυτό το στάδιο, οι 8 ομάδες ανταγωνίζονται σε μορφή γύρου robin robin και ο νικητής του ομίλου είναι ο πρωταθλητής της σεζόν. Οι δύο χειρότερες ομάδες κάθε ομίλου στο πρώτο στάδιο υποβιβάζονται στην Πρέμιερ Λιγκ 1 Σρι Λάνκα. Ο πρωταθλητής της διοργάνωσης κερδίσει την ευκαιρία να εκπροσωπήσει τη Σρι Λάνκα στο ΑΦΚ Καπ, το οποίο διοργανώνεται από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Επίσης προκρίνονται στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Ασίας. Ωστόσο, οι κάτοχοι τίτλου δεν συμμετείχαν σε καμία από τις παραπάνω διοργανώσεις μέχρι το 2014. Η πρώτη ομάδα που έπαιξε στο AFC Cup ήταν η Κολόμπο Φ.Κ., η οποία κέρδισε τον τίτλο το 2015. Μέχρι τη σεζόν 2019-20 Ο αριθμός των εθνικών τίτλων πρωταθλήματος που έχουν κερδίσει οι ομάδες στη Σρι Λάνκα. Ο χορηγός τίτλου της τρέχουσας σεζόν είναι η Dialog Axiata. Έτσι το πρωτάθλημα είναι γνωστό ως Dialog Τσάμπιονς Λιγκ Σρι Λάνκα. Στο παρελθόν, η Cargills έχει υπάρξει χορηγός του πρωταθλήματος. Η επίσημη μπάλα παρέχεται από την Molten. Ο επίσημος συνεργάτης μετάδοσης είναι το The papare.com. Οι περισσότερες ομάδες στο πρωτάθλημα δεν έχουν γήπεδα με τις προδιαγραφές της FIFA. Έτσι, οι περισσότεροι αγώνες διεξάγονται στο Στάδιο Σουγκαταντάσα και στο Ποδοσφαιρικό Συγκρότημα Κελανίγια. Μερικές ομάδες παίζουν τους αγώνες τους στα γήπεδά τους που βρίσκονται στο Κολόμπο, την Ανουρανταπούρα, την Κελανίγια και την Καλουτάρα. Πρωτάθλημα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. στη FIFA Πρωτάθλημα στο soccerway.com
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 ήταν η 47η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 13η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1985-86 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Αν και η προκήρυξη προνοούσε τον υποβιβασμό δύο ομάδων στη Β΄ κατηγορία 1986-87 (αρχικά υποβιβάστηκαν ΑΠΟΠ και Ερμής), εντούτοις λόγω της παράτυπης μετεγγραφής του Γιώργου Γκαβασιάδη από τον Πανιώνιο στον Απόλλωνα που είχε ως αποτέλεσμα πολλές ομάδες να υποβάλλουν ένταση κατά του κύρους του αγώνα τους με τον Απόλλων η ΚΟΠ, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, να μην ισχύσει ο υποβιβασμός σε καμία κατηγορία της.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1986-87. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1986-1987. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1984-85, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1985-86 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1984-85 Ερμής Αραδίππου και ΑΠΟΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Ομόνοια Αραδίππου και ο Ευαγόρας Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1985-86. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. 1Η Νέα Σαλαμίνα χρησιμοποίησε δύο έδρες. Τα 7 από τα 13 εντός έδρας παιχνίδια τα έδωσε στο Στάδιο Αναγέννησης Δερύνειας και τα υπόλοιπα 6 στο Παλιό ΓΣΖ. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1985/86 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 118. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 170. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 146. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1985-86 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
The Rise of Chaos

The Rise of Chaos είναι ο τίτλος του επερχόμενου, 15ου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο θα κυκλοφορήσει μέσω της "Nuclear Blast" στις 4 Αυγούστου 2017.

 Η νέα σύνθεση του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση των Χέρμαν Φρανκ και Στέφαν Σβάρτσμαν, με τον Ούβε Λούλις στην κιθάρα και τον Κρίστοφερ Ουίλιαμς στα τύμπανα, ξεκίνησε να συνθέτει το νέο άλμπουμ μετά το πέρας της περιοδείας για το "Blind Rage", το φθινόπωρο του 2015.Ο Βολφ Χόφμαν έκανε γνωστό ότι σκοπός τους ήταν ο νέος δίσκος να κυκλοφορήσει τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2017. Την παραγωγή του δίσκου έχει αναλάβει ο Άντι Σνιπ, με τον οποίο έχουν συνεργαστεί και για τις τρεις προηγούμενες στούντιο κυκλοφορίες τους, από το 2010 και έπειτα.Στα μέσα Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο τίτλος του δίσκου θα είναι "The Rise of Chaos" και θα κυκλοφορήσει στις 4 Αυγούστου, ενώ στις αρχές Ιουνίου δόθηκε στην δημοσιότητα το εξώφυλλο του, μαζί με το πρώτο σινγκλ του νέου άλμπουμ, το οποίο ήταν το ομώνυμο κομμάτι. Το "The Rise of Chaos" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μαρκ Τορνίλο - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Ούβε Λούλις - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Κρίστοφερ Ουίλιαμς - τύμπανα Accept To Release 'The Rise Of Chaos' Album In August Blabbermouth.net Accept Detail 'The Rise of Chaos' Album, Digitally Release Title Track
Άλπεις Μαριτίμαι

Οι Άλπεις Μαριτίμαι, λατιν.: Alpes Maritimae (ie Άλπεις [παρα]θαλάσσιες), ήταν μία μικρή επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που ιδρύθηκε το 63 μ.Χ. από τον Νέρωνα. Ήταν μία από τις τρεις επαρχίες, που αποτελούσαν τις Άλπεις μεταξύ της σύγχρονης Γαλλίας και της Ιταλίας, μαζί με τις Άλπεις Γραίαι και Ποινιναί βόρεια και τις Άλπεις Κοττίαι ενδιάμεσα. Το Alpes Maritimae περιλάμβανε τμήματα των σημερινών γαλλικών διαμερισμάτων Aλπ-Μαριτίμ (στο οποίο σώζεται το όνομα), Aλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς και Ωτ-Αλπ. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν το Cemenelum (σημερινό Cimiez, μία γειτονιά της Νίκαιας), μέχρι που αντικαταστάθηκε από το Eburodunum (σημερινό Embrun) κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Διοκλητιανού (284–305).

 Μετά την υποταγή των τοπικών φυλών της Λιγουρίας το καλοκαίρι του 14 π.Χ., η περιοχή διοικήθηκε από έναν έπαρχο πόλεως (praefectus civitatium), στη συνέχεια έλαβε τα Λατινικά δικαιώματα το 63 μ.Χ. και τέθηκε υπό τη διοίκηση ενός επιτρόπου (procurator). Το Cemenelum (σημερινό Cimiez), η κύρια πόλη των Vediantii, έγινε η πρωτεύουσα της νέας επαρχίας. Επί Διοκλητιανού (284–305) η επαρχία επεκτάθηκε μέσω της ενσωμάτωσης τμημάτων της Ναρβωνική Γαλατία και των Άλπεων Κοττίων και κατανεμήθηκε στην επισκοπή της Βιέννης (praefectura Galliarum). Η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Eburodunum (σημερινό Embrun), το οποίο ήταν μέρος των Άλπεων Κοττίων μέχρι εκείνη την εποχή. Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας περιλαμβάνουν: Cemenelum (Cimiez) Νίκαια (Νίκαια) Αντίπολις (Αντίμπ) Portus Herculis Monoeci ( Μονακό) Salinae (Καστελάν) Sanitium (Senez) Vintium (Vence)Μετά το 297 η επαρχία επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει: Ebrodunum (Embrun) Brigantiο (Μπριανσόν) Brigomagus (Briançonnet) Civitas Rigomagensium / Rigomagus (Chorges) Graßl, Herbert (2006). «Alpes Maritimae». Brill's New Pauly. doi:10.1163/1574-9347_bnp_e116390. Morabito, Stéphane (2010). «Entre Narbonnaise et Italie : le territoire de la province des Alpes Maritimae pendant l'Antiquité romaine (I er S. av. J.-C.-V e S. apr. J.-C.)». Gallia 67 (2): 99–124. ISSN 0016-4119.
Σύνταγμα της Σλοβακίας

Το Σύνταγμα της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβάκικα: Ústava Slovenskej republiky) υιοθετήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1992, ενώ είχε ψηφιστεί από το Εθνικό Συμβούλιο της Σλοβακίας ένα μήνα πριν, την 1η Σεπτεμβρίου. Η μέρα ψήφισης του συντάγματος αποτελεί εορτή στη Σλοβακία.

 Το κείμενο του συντάγματος χωρίζεται στο προοίμιο και σε 9 μέρη (τα περισσότερα μέρη χωρίζονται σε κεφάλαια), τα οποία με τη σειρά τους διαιρούνται σε 156 άρθρα. Το προοίμιο Πρώτο μέρος Γενικές διατάξεις (αρ. 1 ως 7Α) Κρατικά σύμβολα (αρ. 8 και 9) Πρωτεύουσα της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 10) Δεύτερο μέρος - Θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες Γενικές διατάξεις (αρ. 11 ως 13) Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες (αρ. 14 ως 25) Πολιτικά δικαιώματα (αρ. 26 ως 32) Δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων και εθνικών ομάδων (αρ. 33 και 34) Οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα (αρ. 35 ως 43) Δικαίωμα στην προστασία του περιβάλλοντος και την πολιτιστική κληρονομιά (αρ. 44 και 45) Δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας και άλλης νομικής προστασίας (αρ. 46 ως 50) Κοινές διατάξεις μέρους ένα και μέρους δύο (αρ. 51 ως 54) Τρίτο μέρος Οικονομία στην Σλοβακική Δημοκρατία (αρ. 55 ως 59) Ανώτατος Έλεγχος της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 60 ως 63) Τέταρτο μέρος - Νομικά αυτοδιοικούμενα όργανα (no chapters, αρ. 64 ως 71) Πέμπτο μέρος - Νομοθετική εξουσία Εθνικό Συμβούλιο της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 72 ως 92) Δημοψήφισμα (αρ. 93 ως 100) Έκτο μέρος - Εκτελεστική εξουσία Πρόεδρος της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 101 ως 107) Κυβέρνηση της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 108 ως 123) Έβδομο μέρος - Δικαστική εξουσία (2 κεφάλαια) Συνταγματικό Δικαστήριο της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 124 ως 140) Δικαστικό σύστημα της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 141 ως 148) Όγδοο μέρος - Υπηρεσία των δημοσίων κατηγόρων στη Σλοβακική Δημοκρατία Δημόσιοι κατήγοροι της Σλοβακικής Δημοκρατίας (αρ. 149 ως 151) Διαμεσολαβητής (αρ. 151Α) Ένατο μέρος - Μεταβατικές και τελικές διατάξεις (χωρίς κεφάλαια, αρ. 152 ως 156)
Γενικές εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα 2022

Στις 4 – 22 Ιουλίου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα, για να εκλεγούν τα 118 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου.Η ψηφοφορία ήταν μονοήμερη σε ορισμένες περιφέρειες και πολυήμερη σε άλλες. Για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας λειτούργησαν γύρω στα 10.500 εκλογικά τμήματα, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα. 3.625 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 118 έδρες στο Εθνικό Κοινοβούλιο, από τους οποίους οι 1.276 ήταν μέλη 51 πολιτικών κομμάτων και οι 2.349 ήταν ανεξάρτητοι.Οι εκλογές επισκιάστηκαν από περιστατικά βίας κατά την προεκλογική περίοδο, στα οποία τουλάχιστον 30 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Παπούας Νέας Γουινέας, τα μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, για πενταετή θητεία. Από τα 118 μέλη, 96 μέλη εκλέγονται από «ανοιχτές» εκλογικές περιφέρειες, 20 μέλη από επαρχίες, 1 μέλος από την Περιφέρεια Εθνικής Πρωτεύουσας και 1 μέλος από την Αυτόνομη Περιφέρεια του Μπουγκαινβίλ.Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό με περιορισμένο αριθμό προτιμήσεων. Οι εκλογείς πρέπει να επιλέξουν μέχρι τρεις υποψήφιους και να τους κατατάξουν κατά σειρά προτίμησης, δηλαδή να γράψουν τον αριθμό «1» για τον υποψήφιο πρώτης προτίμησης, τον αριθμό «2» για την δεύτερη και τον αριθμό «3» για την τρίτη. Στην πρώτη φάση της καταμέτρησης των ψήφων, δίνεται προτεραιότητα στους ψήφους 1ης προτίμησης. Ο υποψήφιος που εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στην πρώτη φάση δεν αναδειχθεί νικητής, τότε ξεκινά η δεύτερη φάση του διαγωνισμού. Ο υποψήφιος που συγκέντρωσε τις λιγότερες ψήφους αποκλείεται και οι ψήφοι του μεταφέρονται στις επόμενες προτιμήσεις των εκλογέων του. Η διαδικασία αποκλεισμού υποψηφίων και μεταφοράς ψήφων συνεχίζεται μέχρι να αναδειχθεί νικητής.Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Παπούας Νέας Γουινέας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να είναι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι. Στις προηγούμενες εκλογές ο αριθμός των μελών του Εθνικού Κοινοβουλίου ήταν 111, αλλά στις 22 Μαρτίου 2022 εγκρίθηκε η απόφαση για αύξηση των μελών σε 118.Για τη συμμετοχή των υποψηφίων στις εκλογές δεν ισχύει απαίτηση για ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων, ανδρών και γυναικών. Σε αυτές τις εκλογές, από τους 3.625 υποψήφιους μόνο οι 167 ήταν γυναίκες, δηλαδή 5% του συνόλου.
Ανιές Βαρντά

Η Ανιές Βαρντά (Agnès Varda, 30 Μαΐου 1928 - 29 Μαρτίου 2019) ήταν Γαλλίδα σκηνοθέτρια, σεναριογράφος, ηθοποιός, παραγωγός και φωτογράφος. Θεωρείτο πρωτοπόρος του κινηματογράφου και μία απο τις καλύτερες και πιο σημαντικές σκηνοθέτριες όλων των εποχών. Είναι γνωστή ως "Η Γιαγιά της Γαλλικής Νουβέλ Βαγκ". Το έργο της είναι επίσης αξιόλογο για την σημαντικότητα του στο πεδίο του φεμινιστικού κινηματογράφου. Μαζί με τον σύζυγο της, ηταν μέλος της κινηματογραφικής ομάδας Left Bank (Rive Gauche), μια απο τις δυο ομάδες απο τις οποίες απαρτιζόταν το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ.

 Γεννήθηκε το 1928 στο Βέλγιο και έχει γαλλική και ελληνική καταγωγή. Σπούδασε ιστορία και φωτογραφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στη Γαλλία. Ήταν παντρεμένη με τον φημισμένο σκηνοθέτη Ζακ Ντεμί από το 1962 μέχρι τον θάνατό του το 1990 και οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και επαγγελματικά. Ορισμένες απο τις ταινίες της είναι φόροι τιμής στον Ντεμί. Πιθανότατα η πιο αναγνωρισμένη και σημαντική ταινία της είναι το Cléo de 5 a 7, μια εμβληματική ταινία για το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ. Επιπλέον, η ταινία της Vagabond του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα. To 2017, η Βαρντά -μαζι με τον αστικό καλλιτέχνη JR- σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ Faces Places, το οποίο απέσπασε υποψηφιότητα Όσκαρ για καλύτερο ντοκιμαντέρ, κάνοντας την το μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο που να έχει ποτέ προταθέι για Όσκαρ. Άλλες αξιοσημείωτες δουλείες της συμπεριλαμβάνουν τις ταινίες Le Bonheur, La Pointe Courte, Les Glaneurs et la Glaneuse, L'une chante, l'autre pas και το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ Les Plages d'Agnes. Έχει τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της έχει απονεμηθεί o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ, το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ (κάνοντάς την την πρώτη γυναίκα που να λάβει αυτό το βραβείο). Στις 29 Mαρτίου του 2019 πέθανε από καρκίνου του στήθους. Η τελευταία της ταινία πρίν το θάνατό της ήταν το ντοκιμαντέρ Varda par Agnès, μια ανασκόπηση της κινηματογραφικής καριέρας της.
Βέζερσταντιον

Το Βέζερσταντιον (γερμ. Weserstadion) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στη Βρέμη στο ομώνυμο ομόσπονδο κρατίδιο στη Γερμανία. Παλαιότερα ήταν γήπεδο πολλαπλών χρήσεων, σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για αγώνες ποδοσφαίρου. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του ποταμού Βέζερ, απ' όπου πηγάζει και η ονομασία Βέζερσταντιον και σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από το κέντρο της πόλης. Αποτελεί έδρα της Βέρντερ Βρέμης που αγωνίζεται στην Μπουντεσλίγκα. Για το ποδόσφαιρο το γήπεδο διαθέτει χωρητικότητα 42.354 θέσεων, εκ των οποίων οι 30.623 είναι καθημένων, 10.100 ορθίων, 1.504 σε σουίτες και 127 θέσεις για ανάπηρους. Στη διάρκεια διεθνών αγώνων όλοι οι θεατές πρέπει να είναι καθισμένοι, συνεπώς η χωρητικότητα του γηπέδου "πέφτει" στις 37.441 θέσεις καθημένων. Για τις συναυλίες μπορεί να φιλοξενήσει κοινό μεγαλύτερο των 45.000 θεατών. Το Βέζερσταντιον διαθέτει αρκετούς χώρους VIP, ανάμεσά τους 70 σουίτες πολυτελείας, μια μεγάλη κερκίδα επισήμων 700 θέσεων και άλλες διευκολύνσεις.

 Το 1909 κατασκευάζεται ένας πρώτος αθλητικός χώρος, που περιλαμβάνει και μια ξύλινη κερκίδα με την οικονομική βοήθεια του δήμου της Βρέμης. Το 1926 ξεκινά η κατασκευή της πρώτης μεγάλης κερκίδας με αποδυτήρια και εστιατόριο έναντι 1.250.000 μάρκων (Reichsmark). Ο πρώτος αγώνας της Βέρντερ Βρέμης στο Βέζερσταντιον έλαβε χώρα με αντίπαλο την ΒφΛ Όσναμπρικ το 1947. Με το πέρασμα του χρόνου, το γήπεδο εξελίχθηκε, περιλαμβάνοντας σουίτες και κερκίδες VIP, διαφημιστικές πινακίδες, θέσεις αναπήρων κτλ. Στη διεθνή σκηνή το Βέζερσταντιον φιλοξένησε για πρώτη φορά αγώνα της Εθνικής Γερμανίας στις 2 Μαΐου 1939. Οι Γερμανοί υποδέχτηκαν εκείνη τη μέρα την Ιρλανδία (1-1). Το γήπεδο έθεσε υποψηφιότητα για να συμπεριληφθεί στη λίστα των γηπέδων, όπου θα φιλοξενούνταν αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, αλλά τελικά απορρίφθηκε, έστω κι αν διέθετε μεγαλύτερη χωρητικότητα από ορισμένα επιλεγέντα στάδια. Στο Βέζερσταντιον είναι που η Μπάγερν Μονάχου πέτυχε το υπ' αριθμόν 3.000 τέρμα της στην Μπουντεσλίγκα. Η Βέρντερ είχε κερδίσει με 3-1 και ο Ρόι Μακάι είχε μπει στην ιστορία στις 21 Οκτωβρίου 2006. Συναυλίες του Μάικλ Τζάκσον στις 31 Μαΐου και στις 6 Ιουνίου 1997. Συναυλία των The Rolling Stones στις 2 Σεπτεμβρίου 1998 Συναυλία των Metallica στις 16 Ιουνίου 2004 Βέρντερ Βρέμης (Γερμανικά) Επίσημη ιστοσελίδα του Βέζερσταντιον
Βερτρούδη

Η Βερτρούδη, γαλλ.: Bertrude, comtesse de Vermandois, (περί το 582 – 618 ή 619) ήταν κόμισσα του Βερμαντουά και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Φράγκων από το 613 έως το 618. Ήταν παντρεμένη με τον Χλοτάριο Β'.

 Η προέλευσή της είναι αβέβαιη και ανεπιβεβαίωτη. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι ο μαγιορδόμος του παλατιού Eρχινοάλδ ήταν εξάδελφος του βασιλιά Δαγοβέρτ Α΄ μέσω της μητέρας του, καθιστώντας αυτήν αδελφή της Αγ. Γερβέργας και, επομένως, κόρη του Ριχομέρ και της Αγ. Γερτρούδης τού Αμάζ (Hamage). Επειδή ο Χλοτάριος Β΄ είχε τρεις συζύγους (τις Χαλδετρούδη, Bερτρούδη και Σιχίλδη) και δεν είναι γνωστό ποια ήταν η μητέρα των γιων του Δαγοβέρτ Α΄ και Χαριβέρτ Α΄, δεν είναι σαφές ότι αυτή η κόρη του Ριχομέρ ήταν η Bερτρούδη. Είναι επίσης πιθανό, η Bερτρούδη να ήταν κόρη του Βάγκον Β΄. Σύμφωνα με το Chronique du Pseudo-Frédégaire, η Bερτρούδη αγαπούσε ειλικρινά τον Χλοτάριο Β΄. Την περιέγραψαν και ως δημοφιλή βασίλισσα. Αναφέρεται ότι αποκάλυψε -και απέτρεψε- μία απόπειρα συνωμοσίας από τον Βουργουνδό Αλήθηο, ο οποίος σχεδίαζε να σκοτώσει τον Χλοτάριο Β΄ και να αναγκάσει την Βερτρούδη να τον παντρευτεί. Η Bερτρούδη απεβίωσε κατά το 35ο έτος της βασιλείας του Χλοτάριου Β΄, είτε το 618 είτε το 619. Η κόρη τους λεγόταν Βέρθα. Κρίστιαν Σετιπάνι . Les Ancêtres de Charlemagne, 1989.(ISBN 2-906483-28-1) . 2-86594-042-Χ
Χλωραραχνιόφυτα

Τα χλωραραχνιόφυτα είναι θαλάσσιοι μονοκύτταροι φωτοσυνθετικοί οργανισμοί που έχουν αποκτήσει το πλαστίδιο τους μέσω δευτερογενούς ενδοσυμβίωσης μεταξύ ενός χλωροφύκους, που είναι στενά συσχετισμένο με την Brypsidales της κλάσης Ulvophyceae, κι ενός κερκόζωου πρωτίστου. Η ονομασία τους οφείλεται στον πράσινο χρωματισμό του πλαστιδίου και στο αραχνοειδές σχήμα των αμοιβαδοειδών κυττάρων.

 Φύλο:Cercozoa Υπόφυλο:Filosa Κλάση:Chlorarachniophyceae Τάξη:Minorisida Οικογένεια:Minorisidae Τάξη:Chlorarachniales Οικογένεια:Chlorarachniaceae Τα χλωραραχνιόφυτα απαντώνται ευρέως σε θαλάσσια περιβάλλοντα από τις τροπικές ακτές μέχρι και τον ανοιχτό ωκεανό. Αναπτύσσονται μεταξύ των κόκκων άμμου, επί της ιλύος,σε παλιρροϊκούς λιμνίσκους, σε θαλάσσια μακροφύκη ή στο πλαγκτό και διαθέτουν ποικίλους κυτταρικούς τύπους όπως αμοιβαδοειδή, κοκκιοειδή και μαστιγοφόρα κύτταρα. Τα περισσότερα είδη διαθέτουν δύο ή περισσότερους κυτταρικούς τύπους κι έχουν συγκεκριμένες μεταμορφώσεις μεταξύ των τύπων καθ΄όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, αλλά ο αριθμός των τύπων ποικίλλει από γένος σε γένος. Τα μισά από τα είδη των χλωραραχνιοφύτων διαθέτουν -και τους τρεις κυτταρικούς τύπους στον κύκλο ζωής τους και τα μισά από αυτά έχουν έλλειψη ενός ή δύο κυτταρικών τύπων. Σε κάθε κύτταρο χλωραραχνιοφύτου απαντώνται ένα ή πολλά δίλοβα πλαστίδια , κάθε ένα από τα οποία περιέχει ένα μεγάλο πυρηνοειδές. Η μορφή του πυρηνοειδούς αποτελεί σημαντικό ταξινομικό κριτήριο. Τα πλαστίδια των χλωραραχνιοφύτων περιβάλλονται από τέσσερις περιελιγμένες μεμβράνες και περιλαμβάνει ένα υψηλά μειωμένο πυρήνα, γνωστό ως πυρηνοειδές, του ενδοσυμβιώτη του χλωροφύκους στο περιπλαστιδιακό διαμέρισμα ανάμεσα στα εσωτερικά και εξωτερικά ζεύγη των μεμβρανών του φακέλου του χλωροπλάστη. Graham E.L., Graham M.J., Wilcox W.L., (2009). Algae. Pearson Education, Inc. Hirakawa Y., Howe A., James E.R., Keeling P.J., (2011). Morphological diversity between culture strains of a chlorarachniophyte, Lotharella globosa. PLoS One. 6(8):e23193. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0023193. PMID 21858028; PMCID: PMC3156133. Suzuki S., Hirakawa Y., Kofuji R. et al. (2016). Plastid genome sequences of Gymnochlora stellata, Lotharella vacuolata, and Partenskyella glossopodia reveal remarkable structural conservation among chlorarachniophyte species. J Plant Res. 129:581–590. https://doi.org/10.1007/s10265-016-0804-5
Δωροθέα Μαρία της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ

H Δωροθέα Μαρία (γερμ. Dorothea Marie von Sachsen-Gotta-Altenburg von Wettin, 22 Ιανουαρίου 1674 - 18 Απριλίου 1713) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και της Μαγδαληνής Σιβύλλας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Βάισενφελς. Παντρεύτηκε το 1704 τον Ερνέστο Λουδοβίκο Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα: Ιωσήφ Βερνάρδος (1706-1724). Φρειδερίκος Αύγουστος (4 Νοεμβρίου-25 Δεκεμβρίου 1707). Ερνέστος Λουδοβίκος Β΄ (1709-1729), Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Λουίζα Δωροθέα (1710-1767), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Κάρολος Φρειδερίκος (1712-1743), Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. L. Hertel: Meiningische Geschichte von 1680 bis zur Gegenwart. Schriften des Vereins für Sachsen-Meiningische Geschichte und Landeskunde, 47. Heft, Hildburghausen 1904.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1865

Οι Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1865 διεξήχθησαν από την Κυβέρνηση Κουμουνδούρου του Μαρτίου 1865, στις 4 Μαΐου 1865, με βάση τον εκλογικό νόμο του 1864 που είχε ψηφίσει η εν Αθήναις Β' Εθνική Συνέλευση, που προέβλεπε έναν βουλευτή για «κάθε 10.000 ψυχές». Απετέλεσαν τις πρώτες εκλογές με το νέο Σύνταγμα του 1864 σε ισχύ, τις πρώτες βουλευτικές μετά την περίοδο βασιλείας του Όθωνα και είχαν αναβληθεί για μικρό χρονικό διάστημα λόγω της παραίτησης της Κυβέρνησης Κωνστ. Κανάρη στις αρχές Μαρτίου. Θεωρούνται οι πρώτες εκλογές στη σύγχρονη ελληνική ιστορία που διεξήχθησαν με ομαλό τρόπο χωρίς παρεμβάσεις ή σοβαρά επεισόδια κατά τη διάρκεια των εκλογών. Κάποιοι από τους εκλεγμένους βουλευτές παρουσιάζονται παρακάτω σύμφωνα με τον Τρύφωνα Ευαγγελίδη.

 Κωνσταντίνος Θεοδώρου Ανδρέας Μιχαλόπουλος Αιακός Λογιωτατίδης Αναγνώστης Γινουλίδης Μιχ. Θ. Καΐρης Ν. Π. Καΐρης Δημήτριος Τσάκρης Δ. Λαμπρινίδης Κ. Μανουσάκης Όθων Μακρυγιάννης Περ. Ανάργυρος Πετράκης Δημήτριος Καλλιφρονάς Παν. Κυριακός Αριστ. Μπαλάνος Σπυρ. Καραϊσκάκης Ανδρ. Στράτος Δημήτριος Γρίβας Γ. Γεροθανάσης Παναγ. Ι. Πετιμέζης Ευθ. Δηληγιάννης Γεώργ. Δ. Πλαπούτας Αντ. Αντωνόπουλος Αθαν. Γόντικας Χ. Σακελλαριάδης Ηλ. Μαυρομιχάλης Α. Πετροπουλάκης Χρ. Μαστραπάς Ιω. Σαφάκας Ν. Παπαμιχαλόπουλος Γεώργιος Ζουμπουλάκης Α. Μήτσας Π. Γουζουάζης Δ. Τσιτσάρας Γ. Αποστολίδης Πάνος Μανωλίδης Δ. Ζώτος Κωνσταντίνος Λομβάρδος Δημ. Πατέλης ή Πατέλλης Σ. Λεονταράκης Ι. Πλαίσσας Ανδρ. Γαΐτας Φωσκάρδης Λ. Κατσίνας Αντ. Δημητρίου Π. Ζαννές Ι. Βλαβιανός Σπυρίδων Μαλασπίνας Κ. Πεταλάς Α. Μιχαλόπουλος Ι. Ζαΐμης Ν. Ανδρίκου Σ. Πετμεζάς Λ. Πετμεζάς Α. Οικονομόπουλος Ι. Παπαδόπουλος Ι. Φλέσσας Πέτρος Α. Μαυρομιχάλης Γεώργιος Περωτής ή Περρωτής Κ. Δημητριάδης Α. Κοντόσταυλος Ι. Μπαλάφας Τρ. Λαζαρέτος Κ. Κυπριάδης Σ. Παδοβάς Σ. Κουρής Θεόδωρος Ζερβός Ν. Καρύδας Ν. Παγκράτης Π. Κωνσταντάς Θ. Ρωμάνος Ν. Λούβρος |
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ταϊβάν

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ταϊβάν (κινέζικα: 國立臺灣圖書館) βρίσκεται στην περιοχή Ζονγκέ, Νέα Ταϊπέι, Ταϊβάν. Είναι η παλαιότερη δημόσια βιβλιοθήκη στην Ταϊβάν. Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1914 και φιλοξενεί μεγάλη συλλογή εντύπων σχετικά με την ιστορία, τον πολιτισμό, την πολιτική και τη γεωγραφία της Ταϊβάν.

 Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1914 κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής αποικιακής περιόδου ως Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη της με εντολή του κυβερνήτη Σακούμα Σαμάτα. Η πρώτη μόνιμη έδρα της βιβλιοθήκης στην οδό Μπο'άι στην Ταϊπέι καταστράφηκε από βομβαρδισμό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αφού οι εθνικιστές πήραν τον έλεγχο του νησιού μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βιβλιοθήκη μετονομάστηκε σε Επαρχιακή Βιβλιοθήκη της Ταϊβάν (κινεζικά: 臺灣省圖書館) και μεταφέρθηκε σε προσωρινό χώρο. Το υπονοούμενο αυτής της ονομασίας, καθώς και όλων των επόμενων ονομασιών, είναι ότι η Ταϊβάν αποτελεί μόνο ένα τμήμα της Δημοκρατίας της Κίνας. Το 1947, μετονομάστηκε και πάλι, αυτή τη φορά σε Taiwan Provincial Taipei Library (κινέζικα: 臺灣省立臺北圖書館) και με αυτό το όνομα η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στην οδό Xinsheng South Road (新生南路) το 1963. Το σημερινό όνομα της βιβλιοθήκης επιλέχθηκε το 1973, ο πλήρης επίσημος τίτλος είναι Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη, Παράρτημα Ταϊβάν (κινεζικά: 國立中央圖書館臺灣分館,). Αφού η βιβλιοθήκη επεκτάθηκε, μεταφέρθηκε το 2004 στο 8-23 Memorial Park στο Zhonghe της κομητείας Ταϊπέι (σημερινή Νέα πόλη της Ταϊπέι). Το 2007, η Huang Wen-ling διορίστηκε ως η εικοστή διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ταϊβάν, και η πρώτη γυναίκα που κατέχει αυτή τη θέση. Η βιβλιοθήκη στεγάζει μια μεγάλη συλλογή εντύπων σχετικά με την Ταϊβάν, ορισμένα από τα οποία χρονολογούνται από την εποχή της δυναστείας Τσινγκ στην Ταϊβάν (δηλαδή πριν από το 1895). Υπάρχουν 210.000 έγγραφα από την εποχή της Ιαπωνίας (1895-1945) και η συλλογή διευρύνεται συνεχώς από τότε. Σκοπός της βιβλιοθήκης είναι να αποτελέσει ένα ειδικό ερευνητικό κέντρο για όσους ενδιαφέρονται για σπουδές στη Ταϊβάν, προσφέροντας παραδοσιακές γραπτές πηγές καθώς και πηγές πληροφοριών που επιτρέπουν στους ερευνητές να εντοπίσουν τα αρχεία ή τις πληροφορίες που χρειάζονται. Πρωτοπόρος στις τεχνικές συντήρησης βιβλίων στην Ταϊβάν, η βιβλιοθήκη φιλοξενεί σήμερα ένα ειδικό "Νοσοκομείο Βιβλίων", το οποίο χρησιμεύει όχι μόνο ως κέντρο αποκατάστασης παλαιών βιβλίων, αλλά και ως τόπος όπου προσωπικό από άλλα ιδρύματα μαθαίνει την τέχνη . Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Ταϊβάν Επίσημη ιστοσελίδα
Κωνσταντίνος Τσάκος

Ο Κωνσταντίνος Τσάκος είναι έλληνας αρχαιολόγος. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο εκεί Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία και έκανε διδακτορική διατριφή στο Μόναχο. Προσλήφτηκε το 1965 στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Πήρε μέρος σε αξιόλογες ανασκαφές και δημοσίευσε πολλές έρευνές του.

 Allegro ma non troppo, Μια διήγηση με άλλο τρόπο Αρχαιολογικές αναμνήσεις (2015) Αντιγόνη Δήλος, Μύκονος Η Ακρόπολη Σάμος Ολυμπία Ισθμός Κορίνθου Sailing in the Aegean Ομήρου Οδύσσεια Α΄ γυμνασίου Γνωρίζοντας την Ακρόπολη Dialogues on the Acropolis Σάμος: Τα αρχαιολογικά μουσεία Το υδραγωγείο του Ευπαλίνου στη Σάμο Πρωτοπορία: Τσάκος, Κωνσταντίνος - Βιβλία
Ευάγγελος Στάικος

Ο Ευάγγελος Στάικος (1935—2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Διετέλεσε βουλευτής Φθιώτιδας με το ΠΑΣΟΚ (1977—1989 και 1996—2000) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης (1993—1996).

 Γεννήθηκε το 1935 στο Πουρνάρι Δομοκού. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από το 1957 έως το 1959 διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου των Φοιτητών Φθιώτιδας στην Αθήνα.Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, μετακόμισε στη Λαμία και άσκησε μαχόμενη δικηγορία. Από το 1962 έως το 1967 εκλέχθηκε δύο φορές νομαρχιακός σύμβουλος Φθιώτιδας εκπροσωπώντας την επαρχία Δομοκού. Μεταπολιτευτικά, ήταν υποψήφιος βουλευτής Φθιώτιδας το 1974 με την Ένωση Κέντρου — Νέες Δυνάμεις, χωρίς να εκλεγεί. Το 1975 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο και εκλέχθηκε βουλευτής Φθιώτιδας το 1977, 1981, 1985 και 1996. Ήταν επίσης υποψήφιος, χωρίς να εκλεγεί, το 1989, 1990 και 1993. Από τον Οκτώβριο του 1993 έως το Σεπτέμβριο του 1996 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Τσιλαφάκη και είχε δύο παιδιά: τον Θωμά, δικηγόρο και αντιπεριφερειάρχη Φθιώτιδας την περίοδο 2011—2014 και τη Βασιλική, επίσης δικηγόρο. Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 30 Ιουλίου 2015.
Τζενέτ ΜακΚέρντι

Η Τζενέτ Μισέλ Φέι ΜακΚέρντι (Jennette Michelle Faye McCurdy, 26 Ιουνίου 1992) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας, σκηνοθέτης, podcaster, παραγωγός ταινιών, τραγουδίστρια και πρώην ηθοποιός. Είναι κυρίως γνωστή για την συμμετοχή της στην σειρά iCarly ως Sam Puckett.

 Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1992 στην περιοχή Λονγκ Μπιτς και μεγάλωσε στην περιοχή Γκάρντεν Γκρόουβ της Καλιφόρνια. Έχει τρεις μεγαλύτερους αδερφούς, τους Μάρκους, Ντάστιν και Σκοτ. Όταν η ΜακΚέρντι ήταν τριών ετών, η μητέρα της, Ντέμπρα, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Η μητέρα της, Ντέμπρα, απεβίωσε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2013, ούσα αντιμέτωπη με τον καρκίνο του μαστού επί 17 χρόνια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jennette McCurdy στο Wikimedia Commons
Βουνό Χίου

Το Βουνό ή το Βουνός (παλαιότερη επίσημη ονομασία ο Βουνός) είναι χωριό και Μαστιχοχώρι της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο νοτιοανατολικό μέρος της, με πληθυσμό 171 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (160 μέτρα το κέντρο του χωριού), σε οδική απόσταση 21 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από την πόλη της Χίου.

 Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Βουνού είναι πλάτος 38°15΄ Βόρειο και μήκος 26°05΄ Ανατολικό. Είναι χτισμένο στην εύφορη λοφώδη περιοχή της νοτιοανατολικής Χίου, όπου πολλά μικρά χωριά βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Κοντινότερο χωριό σε ευθεία γραμμή είναι τα Φλάτσια, 0,5 χιλιόμετρο προς τα νότια του Βουνού, και ακολουθούν η Κοινή, 1 χιλιόμετρο προς τα βορειοδυτικά, και τα Νένητα, το μεγάλο χωριό της περιοχής, λιγότερο από 1,5 χιλιόμετρο προς τα ανατολικά-νοτιοανατολικά. Από τη θάλασσα απέχει 2,2 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, προς τα ανατολικά. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με βασική καλλιέργεια αυτή της ελιάς, ενώ παράγεται και Μαστίχα. Διοικητικά το Βουνό υπάγεται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (της οποίας αποτελεί τον μεγαλύτερο οικισμό), της Δημοτικής Ενότητας Ιωνίας του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Η κοινότητα είχε έκταση 5 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 4,1 (4.100 στρέμματα) καλλιεργήσιμη έκταση. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82100. Η εξέλιξη του πληθυσμού του Βουνού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το μικρό βουνό (μάλλον λόφο) στο οποίο βρίσκεται. Αντίστοιχα τοπωνύμια στη Χίο υπάρχουν στα Μεστά και στα Καρδάμυλα. Ο κάτοικος του χωριού αποκαλείται Βουνούσης στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα (και το θηλυκό Βουνούσαινα). Από τους περιηγητές και τους Ιουστινιάνες σώζονται οι πληροφορίες ότι το χωριό είχε άλλοτε μεγάλο και οχυρό πύργο, τετράγωνο τείχος, πολλούς ναούς, ευφορία και ευμάρεια με περισσότερους από 500 κατοίκους. Σήμερα ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») του Βουνού τιμάται στη μνήμη της Αναλήψεως του Σωτήρος (ονομαζόμενη απλώς «Χριστός»), ενώ παλαιότεροι ναοί μέσα στο χωριό είναι ο παλαιός ναός του Χριστού, ο Άγιος Γεώργιος, οι Άγιοι Απόστολοι, ο Προφήτης Ηλίας, ο Άγιος Νικόλαος (δύο ναοί), οι Άγιοι Βίκτωρες και η Ευαγγελίστρια. Παλαιά εξωκκλήσια κοντά στο χωριό είναι της Αγίας Άννας, της Αγίας Παρασκευής, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Παντελεήμονα. Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 822 Γεωργίου Ι. Ζολώτα: Ιστορία της Χίου, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 609. Το Βουνό στο aplotaria.gr Σύντομη περιγραφή Αρχειοθετήθηκε 2018-08-08 στο Wayback Machine. με φωτογραφία Βουνό Χίος - Vouno Chios στο https://www.youtube.com/