IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πάμπλο Κασάδο

Ο Πάμπλο Κασάδο (Pablo Casado Blanco, Παλένθια, 1η Φεβρουαρίου 1981) είναι Ισπανός δικηγόρος και πολιτικός, νυν πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος. Έχει αποτελέσει μέλος του κόμματος από το 2003 και έχει υπάρξει σύμβουλος του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ, βουλευτής στο Κοινοβούλιο της περιφέρειας της Μαδρίτης και το Ισπανικό Κοινοβούλιο και υπεύθυνος επικοινωνίας του Μαριάνο Ραχόι. Από το 2015 έως το 2018 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας του Λαϊκού Κόμματος. Από τον Ιούλιο του 2018 είναι πρόεδρος του κόμματος όταν αναδείχθηκε νικητής στις ενδοκομματικές εκλογές έναντι της τέως αντιπροέδρου Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία. Ιδεολογικά είναι κοινωνός των ιδεών του Αθνάρ, συντηρητικός φιλελεύθερος με θέσεις αντίστοιχες των νεοσυντηρητικών των ΗΠΑ και θεωρείται ότι το Λαϊκό Κόμμα με την εκλογή του τοποθετείται ακόμη πιο δεξιά σε σχέση με τον προκάτοχό του, Μαριάνο Ραχόι.

 Ο Κασάδο γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1981 στην Παλένθια. Ο πατέρας του είναι καθηγητής φυσικής και η μητέρα του ακαδημαϊκός. Η οικογένειά του διατηρεί μια οφθαλμολογική κλινική στην Παλένθια. Φοίτησε στο Douai School στην Αγγλία και στο Colegio Castilla ενώ ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην νομική στο ICADE (ίδρυμα στην Μαδρίτη που αποτελεί μέρος του Universidad Pontificia Comillas) το 1999 αλλά άλλαξε ίδρυμα και το 2004 εισήχθη στο Κέντρο Ανώτατων Σπουδών Cardenal Cisneros, ένα ιδιωτικό ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης υπό την εποπτεία του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 2007. Εγγράφηκε στο Λαϊκό Κόμμα το 2003 και μεταξύ 2005 και 2013 υπήρξε πρόεδρος της νεολαίας του κόμματος στην περιφέρεια της Μαδρίτης. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά στις περιφερειακές εκλογές της Μαδρίτης το 2007, θέση που διατήρησε για δύο χρόνια. Έκτοτε εργάστηκε ως υπεύθυνος του γραφείου του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ (μέχρι το 2012) ενώ ίδρυσε το φιλοσιονιστικό think tank Friends of Israel Initiative και συμμετείχε στο έτερο φιλοσιωνιστικό λόμπυ των ΗΠΑ American Israel Public Affairs Committee. Εκλέχθηκε τρεις φορές βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο για την Άβιλα στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2011, 2015 και 2016. Μετά την έξωση του Μαριάνο Ραχόι από την πρωθυπουργία λόγω της πετυχημένης πρότασης μομφής του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μάιο του 2018, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του κόμματος έναντι της τέως αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία και έχοντας λάβει την υποστήριξη σημαντικών μελών του κόμματος όπως της Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ.
Μπεράτ Αλμπαϊράκ

Ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ (Κωνσταντινούπολη, 21 Φεβρουαρίου 1978) είναι Τούρκος επιχειρηματίας και πολιτικός, γαμπρός του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών της 66ης κυβέρνησης της Τουρκίας μέχρι την απρόσμενη παραίτηση του στις 8 Νοεμβρίου του 2020, επικαλούμενος λόγους υγείας.

 Ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1978. Είναι γιος του Σαντίκ Αλμπαϊράκ, δημοσιογράφου και πολιτικού. Ο αδερφός του, Σεράτ, είχε επίσης ανώτερη θέση στο Çalık Holding. Αποφοίτησε από το τμήμα επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Συνέχισε τις σπουδές του στη Νέα Υόρκη, όπου και απέκτησε μεταπτυχιακό στο Lubin School of Business του Πανεπιστημίου Pace. Ο Αλμπαϊράκ έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στον τομέα των τραπεζικών και χρηματοοικονομικών με διατριβή σχετικά με τη χρηματοδότηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ο Αλμπαϊράκ ξεκίνησε την καριέρα του στις επιχειρήσεις το 1996. Ο Αλμπαϊράκ παντρεύτηκε την Έσρα Ερντογάν τον Ιούλιο του 2004. Έχουν τέσσερα παιδιά: Ahmet Akif (γεν. 2006), Emine Mahinur (γεν. 2009), Sadık (γεν. 2015) και Hamza Salih (γεν. 2020). Μπεράτ Αλμπαϊράκ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Μπεράτ Αλμπαϊράκ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Μπεράτ Αλμπαϊράκ στο Instagram
Αναλαντζιρόφο

Η Αναλαντζιρόφο (μαλαγασικά: Analanjirofo) είναι μια από τις τρεις περιφέρειες της Επαρχίας Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Τοαμασίνα. Έχει έκταση 21.930 τ.χλμ. και πληθυσμό 860.800 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 39.3 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Αναλαντζιρόφο βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης και βορειοανατολικά της Τοαμασίνα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Σόφια, στα νοτιοδυτικά με την Αλαότρα-Μανγκόρο, στα βόρεια με τη Σάβα και στα νότια με την Ατσινανάνα. Έχει έκταση 21.930 τ.χλμ. Η Αναλαντζιρόφο διαιρείται σε 6 δήμους: 6. Φενερίβε Εστ 8. Μανανάρα Νορντ 9. Μαροαντσέτρα 12. Νόσι Μποράα 13. Σοανιεράνα 17. Βαβατενίνα Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τοαμασίνα, που βρίσκεται στην Τοαμασίνα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Παουλίνα Γότο

Η Παουλίνα Γότο (Paulina Goto, γεννημένη ως Παουλίνα Χασμίν Γκόμες Τόρρες Paulina Jazmín Gómez Torres, 29 Ιουλίου 1990 -) είναι Μεξικανή τραγουδίστρια, ηθοποιός, μοντέλο, συνθέτης και τηλεπαρουσιάστρια.

 Roomies - 2008/09, ως Η ίδια/Τηλεπαρουσιάστρια Niña de mi corazón - 2010, ως Αντρέα Πας/Αντρές Πας El Knack - 2011, (θέατρο) Miss XV - 2012, ως Βαλεντίνα Κοντρέρας ντε λος Μοντέρος Vaselina - 2013/14, ως Σάντι Ταντάλες (θέατρο) Mi corazón es tuyo - 2014/15, ως Εστεφανία "Φάνι" Λασκουρέϊν Ντίες Mi corazón es tuyo - 2015, ως Εστεφανία "Φάνι" Λασκουρέϊν Ντίες (θέατρο) Theater Snobs - 2016, ως Η ίδια (ταινία) Un camino hacia el destino - 2016, ως Λουίσα Φερνάντα Πέρες Αλταμιράνο/Λουίσα Φερνάντα Μοντέρο Αλταμιράνο Pequeños Gigantes USA - 2017, ως Η ίδια (ριάλιτι) El vuelo de la victoria - 2017, ως Βικτόρια Τονανσίν Yo soy Pepito - 2017, ως Λουσία (ταινία) La Leyenda Del Diamante - 2018, ως Άνα (ταινία) Dios mío hazme viuda por favor - 2018, ως Σιλένε (θέατρο) Veinteañera, divorciada y fantástica - 2020, ως Ρεχίνα (ταινία) Vencer el miedo - 2020, ως Μαρσέλα Ντουράν Μπράτσο Vencer el desamor - 2020, ως Μαρσέλα Ντουράν Μπράτσο Diosas del asfalto - 2020, (ταινία) Madre sólo hay dos - 2021, ως Μαριάνα Ερρέρα Solo Studio Album Studio albumLive album Βραβεία TVyNovelasΒραβεία People en EspañolΒραβεία Kids Choice MéxicoΒραβεία Kids Choice ArgentinaΒραβεία Kids' Choice BrasilΒραβεία Juventud Παουλίνα Γότο στην IMDb Παουλίνα Γότο, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Παουλίνα Γότο στο Instagram Paulina Goto Official Site Mexican Talent Agency Profile
299

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 299 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 299 (CCXCIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1052 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 299 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ειρήνη της Νισίβιδος: ο Γαλέριος υπογράφει μία συμφωνία με τον Πέρση βασιλιά Ναρσή που θα διαρκέσει για 40 χρόνια. Οι Πέρσες αποδέχονται τη Ρωμαϊκή κυριαρχία στην Αρμενία και στη βόρεια Μεσοποταμία. Ο Τίγρης γίνεται το σύνορο μεταξύ της Ρώμης και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Ο Γαλέριος διατάζει την κατασκευή της Αψίδας του Γαλερίου στη Θεσσαλονίκη (Ελλάδα). Το οικοδόμημα χτίζεται για τον εορτασμό του πολέμου και της νίκης έναντι των Σασσανιδών. Κίνα Η Αυτοκράτειρα Τζαν Νενφάν κατηγορεί τον διάδοχο του θρόνου Γιου για προδοσία και τον εκθρονίζει. Τζιν Μινντί, αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 325) Τζούντα μπαρ Εζέκιελ, Βαβυλώνιος αμοραϊστής
Οκουμέ

Το είδος Okoume, βοτανικώς Aucoumea klaineana, αλλιώς γνωστό και ως gaboon, είναι τροπικό πλατύφυλλο δασοπονικό δέντρο της οικογένειας Burseraceae, που είναι ιθαγενές στην ισημερινή δυτική Αφρική, στη Γκαμπόν, στη Δημοκρατία του Κονγκό και στο Río Muni. Απαντάται σε μεγάλα σε όγκο δέντρα που φτάνουν τα 30-40 μ. σε ύψος, σπάνια μεγαλύτερο, και με κορμό διαμέτρου περίπου 1 - 2,5 μ. Το είδος μεγαλώνει γενικά σε μικρές συστάδες, με τις ρίζες των δέντρων του να μπλέκονται με γειτονικά δέντρα. Στη Γκαμπόν, αποτελεί το κύριο δασοπονικό είδος, από το οποίο προέρχεται η ομώνυμη ξυλεία, οκουμέ.

 Δίνει ξυλεία που έχει καφετί χρώμα, χαμηλής πυκνότητας, με χαμηλή αντοχή στη φθορά. Η κύρια χρήση του είναι στην παραγωγή του κόντρα πλακέ. Είναι περίπου 8–12% ελαφρύτερο από το άλλο κύριο κόντρα πλακέ θαλάσσης, αυτό που φτιάχνεται από μεράντι (meranti), που χρησιμοποιείται συνήθως στη ναυπήγηση σκαφών. Συχνά το οκουμέ είναι επενδεδυμένο με εποξειδική ρητίνη για να αυξήσει την αντοχή του στην κρούση και την τριβή και για να αυξήσει την αντοχή στο νερό σε σχέση με τα συμβατικά θαλάσσια χρώματα. Χρησιμοποιείται συχνά σε κατασκευές σάντουιτς. Η ελκυστική του εμφάνιση σημαίνει ότι χρησιμοποιείται συχνά διακοσμητικά ως καπλαμάς πάνω επιφάνειας σε επένδυση και έπιπλα, ή σε συμπαγή μορφή, σε είδη πολυτελείας, όπως λ.χ. κουτιά για πούρα ή άλλα αντικείμενα υψηλής αξίας (π.χ. εξοπλισμός ήχου). Το κόντρα πλακέ του οκουμέ χρησιμοποιείται επίσης στη γαλλική βιομηχανία αεροσκαφών για την κατασκευή ελαφρών αεροπλάνων. Ωστόσο, τα 'νερά' του, η ευκολία κατεργασίας τους και το μικρό ειδικό βάρος του ξύλου το καθιστούν δημοφιλή επιλογή για τους ερασιτέχνες κατασκευαστές αεροσκαφών Jodel μέχρι σήμερα. Με τη μορφή που είναι γνωστή ως κόντρα πλακέ οκουμέ, κατηγορίας θαλάσσης, θεωρείται ίσως το καλύτερο κόντρα πλακέ κατασκευής που διατίθεται τώρα για σκάφη, ειδικά όπου απαιτείται μικρότερο βάρος. Οι χρήστες του κυμαίνονται από μεμονωμένους ερασιτέχνες κατασκευαστές καγιάκ έως μερικούς από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ξύλινων σκαφών και γιωτ στον κόσμο. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εποξειδικές ρητίνες και υαλοβάμβακα, ο συνδυασμός των προσδίδει μια δομή που μπορεί να είναι ισχυρότερη και ελαφρύτερη από το πλαστικό ή το υαλοβάμβακα, συναγωνιζόμενη τα χαρακτηριστικά απόδοσης των πιο προηγμένων σύνθετων υλικών όπως λ.χ. ανθρακονήματα. Παρομοιάζεται -αρκετές φορές- η σχεδίασή του με αυτή του μαονιού και συχνά βερνικώνεται για κάθε διακοσμητική εμφάνιση. Χρησιμοποιείται και για τις πλάτες και τις πλευρές ακουστικών κιθάρων -υψηλής ποιότητας-, ενώ το οκουμέ -ακουστικά- παρουσιάζει πολλές από τις τονικές ιδιότητες του σφενδάμου. Οι κιθάρες που κατασκευάζονται με οκουμέ είναι αισθητά ελαφρύτερες σε βάρος από αυτές που κατασκευάζονται με μαόνι (african mahogany) ή τριανταφυλλιά (bubinga). Στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται κυρίως για το λεγόμενο κόντρα πλακέ θαλάσσης (marine plywood), επίσης σε ελαφρές κατασκευές, για έπιπλα, κυρίως για ξυλόφυλλα, σε μέρη οχημάτων, σε εσωτερικές επενδύσεις, μουσικά όργανα και παιχνίδια, ενώ απαντάται και σε κιβώτια. CIRAD (France) - Okoume "Δομή ξύλου", σελ. 149, Okoume Okoume - The Wood Database
Λυδία (όνομα)

Λυδία είναι γυναικείο μικρό όνομα. Το όνομα είναι ελληνικής προέλευσης και προέρχεται από τη λέξη λυδία (= όμορφος, ευγενής, άτομο από τη Λυδία / Περσία), μια θηλυκή μορφή του αρχαίου ονόματος Λυδός. Η περιοχή της Λυδίας λέγεται ότι πήρε το όνομά της από έναν βασιλιά που ονομαζόταν Λυδός. Το όνομα Λυδία αρχικά υποδήλωνε καταγωγή από ή κατοικία στην περιοχή της Λυδίας.

 Η Λυδία είναι και βιβλικό όνομα. Απαντάται στην Λυδία την Φιλιππησία, επιχειρηματίας στην πόλη των Θυατείρων. Κατονομάζεται στις Πράξεις των Αποστόλων της Καινής Διαθήκης. Ήταν η πρώτη γυναίκα που προσυλητίστηκε από τον Παύλο στους Φιλίππους και έτσι η πρώτη προσήλυτη στον Χριστιανισμό στην Ευρώπη. Η Λυδία φιλοξένησε τον Παύλο και τον Σίλα μετά την αποφυλάκισή τους. Είναι πιθανό ότι η Λυδία ήταν οικοδεσπότρια μιας οικιακής εκκλησίας εκείνη την περίοδο. Σύμφωνα με τον Κόουλμαν, «η Λυδία περιγράφεται ως «λάτρης του Θεού» (πιθανώς συνώνυμη με τον όρο «Θεοφοβούμενος», που χρησιμοποιείται αλλού στις Πράξεις) «από την πόλη των Θυατείρων» (στη Δυτική Μικρά Ασία) και «έμπορος στο πορφυρό ύφασμα» (αντικείμενο πολυτελείας στην αρχαία Μεσόγειο). Αυτή και το σπιτικό της σύντομα βαφτίστηκε και φιλοξενούσε τους περιοδεύοντες κήρυκες. Το σπίτι της Λυδίας γίνεται ο χώρος για την εκκλησία στους Φιλίππους, με την ίδια ως οικοδεσπότρια και ίσως αρχηγό. . . . Σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων, ο Παύλος και οι συνεργάτες του ίδρυσαν την εκκλησία στους Φιλίππους όταν η Λυδία και το σπιτικό της βαφτίστηκαν. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι αρκετές από τις γυναίκες από τον «τόπο της προσευχής» ήταν μεταξύ εκείνων που ενώθηκαν με τη Λυδία σε αυτό το νέο κίνημα.»
Δημοτική Ενότητα Κορεστίων

Η Δημοτική Ενότητα Κορεστίων είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Καστοριάς της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της περιφερειακής ενότητας στα όρια με την Π.Ε. Φλώρινας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής είναι τα διάσπαρτα εγκαταλελειμμένα πλινθόκτιστα χωριά του, με το εντυπωσιακό πορτοκαλί χρώμα. Η Δ.Ε. καταλαμβάνει έκταση 122,2 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 672 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Στη δημοτική ενότητα ανήκουν οι οικισμοί: Άγιος Αντώνιος Άνω Μελάς Γάβρος Κρανιώνας Μακροχώρι Μαυρόκαμπος Μελάς Νέος Οικισμός Χαλάρα Η ονομασία προέρχεται από παραφθορά της αρχαίας μακεδονικής χώρας, η οποία καλείτο Ορεστίς, από τους πρώτους κατοίκους της, που εγκαταστάθηκαν τη 2η χιλιετία π.Χ. Τα Κορέστια καλύπτουν γεωγραφικά τους δυτικούς πρόποδες του όρους Βέρνου, τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Όρλοβο και τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Τρικλάριου. Η περιοχή των Κορεστίων συνορεύει και με άλλες ιστορικές περιοχές της δυτικής Μακεδονίας, όπως την Πόπολη στα ανατολικά, και την περιοχή των Πρεσπών στα βόρεια. Τα χωριά της περιοχής των Κορεστίων, είναι κτισμένα δίπλα από τους παραποτάμους του Λιβαδοπόταμου (ή Λαδοπόταμου), του κυριότερου υδροφορέα της περιοχής, που στο άνω ρου του διαμορφώνει την κλειστή και μακρά κοιλάδα. Στην συνέχεια ο ποταμός εξέρχεται από την περιοχή, διασχίζει το φαράγγι της Κορομηλιάς και συναντά τον Αλιάκμονα στο οροπέδιο του Άργους Ορεστικού. Κύριο είδος φυλλοβόλου της περιοχής είναι η οξυά. Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική των χωριών είναι ιδιαίτερη για την περιοχή της δυτικής Μακεδονίας. Τα παλαιά σπίτια είναι κατασκευασμένα με πλίνθους με κοκκινόχωμα και άχυρο, που δίνουν το κοκκινωπό χρώμα στο τοπίο της περιοχής. Ο τρόπος κατασκευής των σπιτιών διατηρήθηκε έως τα μέσα του 20ου αιώνα και έπειτα εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία χρόνια μελετάται η ένταξη των οικισμών της δημοτικής ενότητας Κορεστίων σε καθεστώς προστασίας, από την Εφορεία Νεώτερων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας. Το μοναδικό μέχρι σήμερα χαρακτηρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό και διατηρητέο κτήριο της περιοχής, είναι το σπίτι όπου σκοτώθηκε ο ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς, το οποίο λειτουργεί σήμερα ως μουσείο Παύλου Μελά. Από τα πλινθόχτιστα σπίτια των Κορεστίων, που βρίσκονται στα όρια της δημοτικής ενότητας, έχουν διασωθεί εκατό περίπου σπίτια στους εγκαταλελειμμένους οικισμούς Γάβρος, Κρανιώνας και Μαυρόκαμπος, ενώ σε αντίστοιχο αριθμό έχουν διασωθεί σε καλύτερη κατάσταση, στους κατοικημένους οικισμούς Άγιος Αντώνιος, Μακροχώρι και Μελάς. Η συντήρηση αυτών των σπιτιών κρίνεται δύσκολη λόγω της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, αλλά και λόγω του φαινομένου της συνιδιοκτησίας. Δημήτριος Νταλίπης, οπλαρχηγός κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα από το χωριό Γάβρος Σταύρος Τσίλης, οπλίτης κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα από τον Μαυρόκαμπο
Ελισάβετ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Η Ελισάβετ, ολλανδ: Elisabeth van Nassau-Dillenburg (25 Σεπτεμβρίου 1542 στο Ντίλενμπουργκ - 18 Νοεμβρίου 1603 στο Ντίλενμπουργκ) ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ζολμς-Μπράουνφελς.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Γιουλιάνας του Στόλμπεργκ, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόμπεργκ-Βέρνιγκεροντε. Αδελφός της ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης, ηγέτης της εξέγερσης εναντίων των Ισπανών. Παντρεύτηκε στις 16 Ιουνίου 1559 τον Κόνραντ κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς και είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ (5 Μαρτίου 1563 - 14 Μαΐου 1623), παντρεύτηκε την Αγνή κόμισσα του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν. Είναι οι γονείς της Aμαλίας του Ζολμς-Μπράουνφελς. Φίλιππος-Φρειδερίκος (13 Οκτωβρίου 1560 - 26 Ιουνίου 1567), απεβ. 7 ετών. Γιουλιάνα (5 Φεβρουαρίου 1562 - 19 Φεβρουαρίου 1563), απεβ. 1 έτους. Έμπερχαρντ (11 Ιανουαρίου 1565 - 12 Φεβρουαρίου 1596). Eλισάβετ (18 Μαρτίου 1566 - 28 Ιουλίου 1570), απεβ. 4 ετών. Ερνέστος (18 Νοεμβρίου 1568 - 24 Αυγούστου 1595), απεβ. 27 ετών. Γουλιέλμος Α΄ (18 Απριλίου 1570 - 3 Φεβρουαρίου 1635), παντρεύτηκε τη Μαρία-Αμαλία του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Όθων (3 Ιανουαρίου 1572 - 23 Ιουλίου 1610), απεβ. 38 ετών. Ράινχαρντ (γενν. 27 Μαρτίου 1573), παντρεύτηκε πρώτα τη Βάλπουργκα-Άννα του Ντάουν και μετά την Eλισάβετ του Ζαλμ. Φίλιππος (29 Μαρτίου 1575 - 20 Ιανουαρίου 1628). Τζουλιάνα (7 Μαΐου 1578 - 1634), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν. Άννα-Ελισάβετ (15 Απριλίου 1580 - 18 Αυγούστου 1580), απεβ. νήπιο. Ερρίκος (10 Μαρτίου 1582 - 23 Απριλίου 1602), απεβ. 20 ετών. Άννα-Μαρία (3 Ιανουαρίου 1585 - 19 Ιουνίου 1586), απεβ. 1 έτους.Η Αμαλία του Ζολμς-Μπράουνφελς, κόρη του μεγαλύτερου γιου της Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄, παντρεύτηκε τον ανιψιό της Φρειδερίκο-Ερρίκο πρίγκιπα της Οράγγης. Η Μαρία-Αμαλία του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ, η δεύτερη σύζυγος του γιου της Γουιέλμου Α΄, ήταν κόρη του αδελφού της Eλισάβετ Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπυοργκ από τον δεύτερο γάμο του με την Kουνιγούνδη Ιακωβαία του Ζίμερν, οπότε η Eλισάβετ ήταν θεία της Μαρίας και ταυτόχρονα πεθερά της. Γενεαλογία του Nassau
Τουρκική Αστυνομία

Η Τουρκική Αστυνομία (τουρκικά: Türk Polis Teşkilatı, που σημαίνει Τουρκική Εθνική Αστυνομία), της οποίας προΐσταται η Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας (Emniyet Genel Müdürlüğü, EGM), αποτελεί την κρατική υπηρεσία, η οποία είναι υπεύθυνη για την επιβολή του νόμου στην Τουρκία.

 Στις επαρχίες, λειτουργεί υπό τη διοίκηση των τοπικών αρχόντων. Οι πολιτικές αρχές είναι υπεύθυνες για την ασφάλεια και την ευημερία των πόλεων και των περιφερειών. Η Τουρκική Αστυνομία αποτελεί τμήμα του συστήματος δημόσιας διοίκησης και εκτελεί τα καθήκοντά της υπό τη διοίκηση και τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας. Οι τοπικοί άρχοντες έχουν κυρίως το ρόλο του επόπτη.Η Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας είναι οργανωμένη ως εξής: Κεντρική οργάνωση Επαρχιακή οργάνωση 81 Περιφερειακές Αστυνομικές Διευθύνσεις 751 Αστυνομικές Διευθύνσεις των Δήμων συνδεδεμένες με επαρχίες 22 Αστυνομικές Διευθύνσεις συνοριακών πυλών 18 Αστυνομικά Τμήματα ελεύθερης ζώνης 834 Αστυνομικά Τμήματα σε 81 επαρχίες Επίσημος ιστότοπος
Apis mellifera anatoliaca

Η μέλισσα Apis mellifera anatoliaca ή επίσης Apis mellifera anatolica, είναι κοινώς γνωστή ως μέλισσα της Ανατολίας. Αυτός ο τύπος-μέλισσας είναι ένα υπο-είδος της Apis mellifera.

 Αυτή η μέλισσα, είναι ο ιθαγενής πληθυσμός της Τουρκίας, κατοικώντας τα κεντρικά τμήματα της χώρας (Alpatov 1929), εξαιρουμένης της βόρειο-ανατολικής και νοτιο-ανατολικής, αν και περιλαμβάνει την παλαιά Ρωμυλία. Αυτός ο τύπος μέλισσας, ανήκει στον κλάδο των μελισσών οι οποίοι ταξινομούνται από τον Ruttner (1988), ως Ανατολίτικη (Oriental). Πρόσφατη γενετική μελέτη, επιβεβαίωσε ότι τα υπο-είδη, που ανήκουν σε ένα κλάδο της Ανατολικής Ευρώπης, του γονότυπου των μελισσών. Η μιτοχονδριακή Deoxyribonucleaic οξέως (mtDNA) ανάλυση των Θρακικών μελισσών έδειξε ομοιότητες με την Apis mellifera carnica, παρόλο που αυτή η ίδια ομοιότητα, ήταν απούσα από δείγματα μελισσών της Anatolian (Smith και Brown (1990) & Meixner et al. (1993)). Η αιτία αυτή δίδεται, καθώς συντελείται αναπαραγωγή των ιθαγενών πληθυσμών, με τις γειτονικές μέλισσες της Αυστρίας, της Σλοβακίας και της Κροατίας. Η μέλισσες εορτάζονται κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας, στις 20 Μαΐου. Η 20ή Μαΐου, συμπίπτει με τα γενέθλια του Σλοβένου Anton Janša, ο οποίος κατά τον 18ο αιώνα πρωτοστάτησε στις σύγχρονες τεχνικές μελισσοκομίας στην πατρίδα του και εγκωμίαζε τις μέλισσες για την ικανότητά τους να εργάζονται τόσο σκληρά, ενώ χρειάζονται τόσο λίγη φροντίδα. Μελισσοκομία Μουσείο Μελισσοκομίας και Φυσικής Ιστορίας της Μέλισσας Apis mellifera adami Apis mellifera cecropia Apis mellifera macedonica Apis mellifera cypria Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) H. V. GENÇER, E. BAŞPINAR, Ç. FIRATLI (2003) website The Graphic Evaluation of Morphological Characters in Honey Bees (Apis mellifera L.) by Chernoff Faces TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ 2004, 10 (3) 245–249
Όθων Ερρίκος του Παλατινάτου

Ο Όθων Ερρίκος (10 Απριλίου 1502 - 12 Φεβρουαρίου 1559) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Νόιμπουργκ (Neuburg) το διάστημα 1505-59 και εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1556-1559.

 Γεννήθηκε στο Άμπεργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρούπρεχτ, επισκόπου του Φράιζινγκ και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Γεωργίου, δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ. Ο πάππος του Φίλιππος του Παλατινάτου είχε ηττηθεί στον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Λάντσχουτ από τον Αλβέρτο Δ΄, δούκα της Βαυαρίας και τιμωρήθηκε με την απώλεια του Νόιμπουργκ. Όμως ο άλλος πάππος του Γεώργιος, δούκας της Βαυαρίας τον έκανε κυβερνήτη του Νόιμπουργκ. Ο Όθων Ερρίκος διέταξε την ανακαίνιση του κάστρου Νόιμπουργκ και προστάτευσε τις τέχνες. Γι' αυτόν φτιάχτηκε ένα αντίγραφο τού χειρογράφου Notitia Dignitatum. Αλλά η διατήρηση δαπανηρής Αυλής τον ενέπλεξε σε διάφορες αντιπαραθέσεις και το τεράστιο βάρος των χρεών προκάλεσε την πτώχευσή του. Υποστήριξε την ομάδα των προτεσταντών πριγκίπων (Σμαλκαλδική Ένωση) με αποτέλεσμα ο καθολικός Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων να καταλάβει το Νόιμπουργκ. Το 1552 με την ειρήνη του Πάσσαου μπόρεσε να επιστρέψει στο Νόιμπουργκ. Το 1556 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Β΄ και τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας του Παλατινάτου, έτσι μπόρεσε να εξοφλήσει τα χρέη του. Επανεισήγαγε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και λίγο αργότερα ίδρυσε την Βιβλιοθήκη του Παλατινάτου. Απεβίωσε το 1543 στη Χαϊδελβέργη και τάφηκε στο ναό του Αγ. Πνεύματος (Heiliggeistkirche) της πόλης. Ήταν ο τελευταίος του κύριου κλάδου των Βίττελσμπαχ. Τον διαδέχθηκαν ο τέταρτος εξάδελφός του Φρειδερίκος Γ΄ του κλάδου Ζίμερν ως εκλέκτορας στο Παλατινάτο και ο επίσης τέταρτος εξάδελφός του Βόλφγκανγκ του κλάδου Τσβάιμπρυκεν ως κόμης του Νόιμπουργκ. Το 1529 νυμφεύτηκε τη Σουζάνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας, χήρα του Καζιμίρ των Χοεντσόλερν, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Η Σουζάνα έφερε τα πέντε παιδιά από τον πρώτο της γάμο· με τον Όθωνα Ερρίκο δεν απέκτησε τέκνα και απεβίωσε το 1543, πριν ο σύζυγός της γίνει εκλέκτορας του Παλατινάτου. Andreas Edel (1999), Ottheinrich, 19, Berlin: Duncker & Humblot, σελ. 655–656 Πρότυπο:Allgemeine Deutsche Biographie «Όθων Ερρίκος του Παλατινάτου». Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (στα Γερμανικά). Hans Kilian, Drawings from Elector Ottheinrich's alchemical laboratory Digital exhibition of the Ottheinrich-Bible
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1960

Οι προκριματικοί αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960 ήταν μία ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη μεταξύ Σεπτεμβρίου 1958 - Μαΐου 1960 για τον καθορισμό των τεσσάρων ομάδων που θα λάμβαναν μέρος στην τελική φάση της διοργάνωσης, η οποία διεξήχθη τον Ιούλιο του 1960 στη Γαλλία.

 Η προκριματική φάση αποτελείτο από ένα τουρνουά νοκ-άουτ αγώνων όπου οι ομάδες αγωνίζονταν μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια. Διεξήχθη ένας προκριματικός γύρος, η φάση των «16» και η προημιτελική φάση. Οι τέσσερις νικήτριες των προημιτελικών προκρίθηκαν στην τελική φάση της διοργάνωσης και μία από αυτές επιλέχθηκε για να τη διοργανώσει. 17 ομάδες συμμετείχαν στα προκριματικά, ενώ αξιοσημείωτες ήταν οι απουσίες της Δυτικής Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας και της Ολλανδίας. Δύο από τις συμμετέχουσες, η Τσεχοσλοβακία και η Ιρλανδία, επιλέχθηκαν να αγωνιστούν μεταξύ τους στον προκριματικό γύρο. Η νικήτρια αυτού του γύρου συμμετείχε με τις υπόλοιπες 15 ομάδες στη φάση των «16». Ο πρώτος αγώνας στην ιστορία των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος διεξήχθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1958 ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και την Ουγγαρία και το πρώτο γκολ σημειώθηκε από τον Ανατόλι Ιλίιν στο 4ο λεπτό του εν λόγω αγώνα. Στις 3 Δεκεμβρίου 1958, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χρονολογικά ομάδα που αποκλείστηκε από τη συνέχεια ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, μετά την ισοπαλία με 1-1 ενάντια στη Γαλλία στο «Απόστολος Νικολαΐδης» και ενώ είχε προηγηθεί η βαριά ήττα με 7-1 στο Παρίσι. Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 4-2. Προκρίθηκε η Γαλλία με συνολικό σκορ 8–2. Προκρίθηκε η Ρουμανία με συνολικό σκορ 3–2. Προκρίθηκε η Πορτογαλία με συνολικό σκορ 5–2. Προκρίθηκε η Αυστρία με συνολικό σκορ 6–2. Προκρίθηκε η Σοβιετική Ένωση με συνολικό σκορ 4-1. Προκρίθηκε η Ισπανία με συνολικό σκορ 7-2. Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 7-3. Προκρίθηκε η Γιουγκοσλαβία με συνολικό σκορ 3-1. Η Ισπανία αρνήθηκε να ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση για τον μεταξύ τους προημιτελικό και η Ε.Σ.Σ.Δ. πήρε την πρόκριση για την τελική φάση άνευ αγώνα. Προκρίθηκε η Γαλλία με συνολικό σκορ 9-4. Προκρίθηκε η Γιουγκοσλαβία με συνολικό σκορ 6-3. Προκρίθηκε η Τσεχοσλοβακία με συνολικό σκορ 5-0. 5 γκολ
Λοντοβίκο ντε Φερράρι

Ο Λοντοβίκο ντε Φερράρι (ιταλικά: Lodovico de Ferrari, 2 Φεβρουαρίου 1522 – 5 Οκτωβρίου 1565) ήταν Ιταλός μαθηματικός γνωστός για την εργασία του στις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις.

 Γεννήθηκε στην Μπολόνια στην βόρεια Ιταλία, και η οικογένεια του είχε καταγωγή από το Μιλάνο. Σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεαι ως υπηρέτης του πολυμαθή Τζερόλαμο Καρντάνο, και επέδειξε ενδιαφέρον και ικανότητα για τα μαθηματικά έτσι ο Καρντάνο άρχισε να τον διδάσκει. Με τον καιρό, ο Φεράρρι βοήθησε τον Καρντάνο στην επίλυση των τετραγωνικών και κυβικών εξισώσεων, ενώ υπήρξε ο κύριος μαθηματικός ως προς την επίλυση των τεταρτοβάθμιων εξισώσεων οι οποίες δημοσιεύτηκαν υπό τον Καρντάνο στο Ars Magna. Ο Φερράρι συνδέθηκε και με την έντονη ακαδημαϊκή αντιπαλότητα που υπήρχε μεταξύ του Καρντάνο και του Νικολό Φοντάνα Ταρτάλια, σε βαθμό όπου μετά από ένα έτος συνεχούς αντιπαράθεσης μέσω αλληλογραφίας, συναντήθηκαν ώστε να διαγωνιστούν για το ποιος καταλάβαινε καλύτερα τις κυβικές και τις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις, διαγωνισμό τον οποίο ο Ταρτάλια έχασε από τον Φερράρι. Κατόπιν ο Φερράρι κατάφερε να αποκτήσει εργασία ως καθηγητής στην Ρώμη αντικαθιστώντας τον Καρντάνο μετά την αποχώρηση του και ο οποίος τον είχε συστήσει. Ο Φερράρι συνταξιοδοτήθηκε σε νεαρή ηλικία μόλις 42 ετών, έχοντας όμως αποκτήσει αρκετά χρήματα. Επέστρεψε στην Μπολόνια και έζησε εκεί με την αρδερφή του, ενώ παράλληλα έγινε καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1565. Μετά από λίγο καιρό, πέθανε από δηλητηρίαση αρσενικού, και υπήρξε φημολογία πως τον δηλητηρίασε η αδερφή του έτσι ώστε να αποκτήσει την περιουσία του. Jayawardene, S. A. (1970–80). "Ferrari, Ludovico". Dictionary of Scientific Biography. 4. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 586–8. ISBN 978-0-684-10114-9.
Δωροθέα Σοφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

Η Δωροθέα Σοφία, γερμ. Dorothea Sophie (28 Σεπτεμβρίου 1636 - 6 Αυγούστου 1689) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πρώτα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Σοφίας Χέντβιγκ των Ασκάνια, κόρης του Φραγκίσκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1653 τον Χριστιανό Λουδοβίκο των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Δεν απέκτησε τέκνα, ενώ ο Χριστιανός Λουδοβίκος απεβίωσε το 1665. Το 1668 η Δωροθέα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας & εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα: Φίλιππος Γουλιέλμος 1669-1711, μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Μαρία Αμαλία 1670-1739, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο, διάδοχο του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο και μετά τον Μαυρίκιο Γουλιέλμο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς. Αλβέρτος Φρειδερίκος 1672-1731, μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Κάρολος Φίλιππος 1673-1695, μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Ελισάβετ Σοφία 1674-1748, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο Καζιμίρ των Κέττλερ, δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγαλλίας, έπειτα τον 2ο εξάδελφο του πάππου της Χριστιανό Ερνέστο των Χοεντσόλερν, μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και μετά τον Ερνέστο Λουδοβίκο Α΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Χριστιανός Λουδοβίκος 1677-1734, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Δωροθέα 1675-1676, απεβ. νήπιο. Biographie, Deutsche. "Dorothea - Deutsche Biographie". www.deutsche-biographie.de (γερμ.)
Μαχατσκαλά

Η Μαχατσκαλά (ρωσικά: Махачкала) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν, ομοσπονδιακού υποκειμένου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Βρίσκεται στη δυτική όχθη της Κασπίας Θάλασσας και στα εδάφη της βρίσκεται το μεγάλο τζαμί της Μαχατσκαλά, ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά οικοδομήματα της Ρωσίας. Στην απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 572.076 κατοίκων.

 Πρόγονος της πόλης της Μαχατσκαλά ήταν η πόλη Ταρκί, σήμερα προάστιό της, η ιστορία της οποίας εκτείνεται από το 15ο αιώνα μ.Χ. και πιθανώς πολύ πρωτύτερα. Η σύγχρονη πόλη της Μαχατσκαλά ιδρύθηκε το 1844 ως φρούριο και αποτέλεσε πόλη το 1857. Το αρχικό ρωσικό όνομα της πόλης ήταν Πετρόφσκογιε, από το Μεγάλο Πέτρο, ο οποίος επισκέφθηκε την περιοχή το 1722. Παρόλα αυτά, στους ντόπιους ήταν γνωστή ως Ανζί-Καλά (Φρούριο της Πατρίδας, Καλά σημαίνει Φρούριο στα αραβικά και τουρκικά). Η πόλη μετονομάστηκε σε Λιμάνι Πετρόφσκ το 1857, γνωστή και ως Πετρόφσκ απλώς, και σε Μαχατσκαλά το 1921. Στη δεκαετία του 1920 ονομάστηκε για λίγο ως Σαμιλκαλά. Τον Ιανουάριο του 1919, λεγόμενη Πετρόφσκ τότε, κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου, στην πόλη είχε την έδρα της η 221 Μοίρα της βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας (RAF). Το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς προστέθηκε στη δύναμη των Βρετανών στο τότε Πετρόφσκ, η 266 Μοίρα της RAF και μαζί με τη 221 Μοίρα έπαιρναν μέρος σε επιθέσεις βομβαρδισμού των δυνάμεων των Μπολσεβίκων στο Άστραχαν και αλλού. Τον Αύγουστο του 1919, αποσύρθηκαν οι δύο βρετανικές αεροπορικές Μοίρες από την πόλη. Η πόλη επλήγη από μεγάλο σεισμό και υπέστη μεγάλες ζημιές στις 14 Μαΐου 1970. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Makhachkala στο Wikimedia Commons
Άρμαντ Ντουπλάντις

Ο Άρμαντ Ντουπλάντις (Armand Duplantis, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1999), είναι Σουηδός και Αμερικανός πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ. Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο με άλμα στα 6,02 μέτρα, ενώ είναι κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ του αγωνίσματος με 6,23 μέτρα από το All Star Perche.

 Θεωρούταν ήδη από την παιδική του ηλικία ως ένα αυθεντικό ταλέντο του αθλήματος με πολύ μεγάλες προοπτικές.Είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ με 6,23 μ., που το πέτυχε στις 18 Σεπτεμβρίου 2023 στο All Star Perche. Ο Ντουπλάντις πέρασε με την πρώτη τα 5,70 μ., χρειάστηκε δεύτερο άλμα στα 5,87 μ. και στη συνέχεια πέρασε με την πρώτη τα 5,94 μ. και τα 6,00μ., που του εξασφάλισαν και το χρυσό. Επέλεξε να βάλει τον πήχη στα 6,06 μ. για ρεκόρ αγώνων, το οποίο το πέρασε πολύ άνετα με την πρώτη προσπάθεια και μετά ανέβηκε για το παγκόσμιο ρεκόρ στα 6,21 ύψος, όπου πέρασε εντυπωσιακά ψηλά με τη δεύτερη προσπάθεια. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο ίδιος από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Βελιγράδι με 6,20 μ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2020 στο Golden Gala στη Ρώμη είχε καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ ανοικτού στίβου με 6,15 μ., που κατείχε ο φημισμένος Ουκρανός Ολυμπιονίκης Σεργκέι Μπούμπκα από το 1994 με 6,14 μ.Ο ίδιος κατείχε και το προηγούμενο ρεκόρ στα 6 μ. και 18 εκ. (μίτινγκ στίβου στη Γλασκώβη, 15 Φεβρουαρίου 2020), ενώ το πρώτο του το πέτυχε λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 8 Φεβρουαρίου 2020 σε μίτινγκ κλειστού στίβου στο Τορούν, στη Πολωνία. Έχει στην κατοχή του ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κάτω των 20 ετών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με επίδοση 6,05 μ, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ κάτω των 20. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2022 επανέλαβε την επιτυχία του με νέο ρεκόρ αγώνων (6,06 μέτρα). Ανοικτός: 6,21 μ. (2022) ΠΡ Κλειστός: 6,22 μ. (2023)
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 2017

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 2016-17 διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων, όλες από την Α1 κατηγορία. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Βουλιαγμένη για 4η φορά στην ιστορία της.

 Διεξήχθη στις 19 και 20 Μαΐου 2017 στο Δημοτικό Κολυμβητήριο «Παύλος Μπακογιάννης» του Καρπενησίου. Ν.Ο. Βουλιαγμένης: Κυπελλούχος Ελλάδος 2017 Ολυμπιακός Εθνικός και Π.Α.Ο.Κ. "Η μεγάλη επιστροφή του ΝΟ Βουλιαγμένης, τροπαιούχος με 8-7 τον Ολυμπιακό" Ιστότοπος ΚΟΕ
Λουδοβίκος Βίκτωρ του Καρινιάνο

Ο Λουδοβίκος-Βίκτωρ (25 Σεπτεμβρίου 1721 - 16 Δεκεμβρίου 1778) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πρίγκιπας του Καρινιάνο (1741-1778). Απόγονοί του είναι τέσσερις βασιλείς της Ιταλίας, ένας της Σαρδηνίας και ένας της Ισπανίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Μαρίας-Βικτωρίας της Σαβοΐας, νόθης κόρης του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ βασιλιά της Σαρδηνίας. Το 1740 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα, κόρη του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και είχε τέκνα: Καρλότα-Μαρία-Λουίζα 1742-1794, μοναχή. Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ 1743-1780, πρίγκιπας του Καρινιάνο. Λεοπολδίνα 1744-1807, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Δ΄ Ντόρια-Παμφίλι-Λάντι πρίγκιπα του Μέλφι. Γαβριέλα 1748-1828, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο-Φίλιππο-Ιωσήφ πρίγκιπα του Λόμκοβιτς. Μαρία-Θηρεσία-Λουίζα 1749-1792, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Αλέξανδρο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Λαμπάλ. Ευγένιος 1753-1785, κόμης της Βιλαφράνκα. Κατερίνα-Μαρία-Λουίζα-Φραντσέσκα 1762-1823, παντρεύτηκε τον δον Φιλίππο-Τζιουζέπε-Φραντσέσκο Κολόνα πρίγκιπα του Παλιάνο. Guichenon, Samuel, Seigneur de Painesuyt. Histoire généalogique de la Royale Maison de Savoye. Lyon, 1660 (2 vols.; other editions published).
Σαμονίδα Θεσπρωτίας

Η Σαμονίδα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας, με πληθυσμό 35 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Σαμονίδας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σουλίου, του Δήμου Σουλίου.

 Η Σαμονίδα είναι έδρα της Κοινότητας Σαμονίδας και της Δημοτικής Ενότητας Σουλίου (πρώην Κοινότητα Σουλίου). Επίσης είναι η ιστορική έδρα του Δήμου Σουλίου. Έχει πολλά ιστορικά μνημεία και βρίσκεται σε υψόμετρο 432 μέτρων. Απέναντι από το Φρούριο Κιάφας Σουλίου και κοντά στο χωριό Σαμονίδα, βρίσκονται τα ερείπια του θρυλικού οχυρού Κούγκι. Στις 16-12-1803, ο Καλόγερος Σαμουήλ και άλλοι 5 Σουλιώτες, το πυρπόλησαν, για να μην πέσουν στα χέρια του στρατού του Αλή Πασά, τρόφιμα και πολεμοφόδια.
Accelerated Mobile Pages

Η AMP (αρχικά ακρώνυμο του Accelerated Mobile Pages - Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά αλλά πλέον αυτόνομος όρος) είναι ένα ανοικτού κώδικα πρότυπο αποκλειστικά για σελίδες που προβάλλονται σε mobile συσκευές από την Google που σχεδιάστηκε ως ανταγωνιστής του προτύπου Instant Articles.

 Το πρότυπο AMP ανακοινώθηκε από την Google στις 7 Οκτωβρίου, 2015 μετά από συζητήσεις με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Νέα Πρωτοβουλία (DNI), και με άλλους εκδοτικούς οίκους και εταιρείες τεχνολογίας από όλο τον κόσμο, με σκοπό τη βελτίωση της εμπειρίας των χρηστών από mobile συσκευές. Περισσότεροι από 30 εκδότες και εταιρείες τεχνολογίας (συμπεριλαμβανομένων των Twitter, Pinterest, LinkedIn και WordPress) είχαν αρχικά ανακοινωθεί ως συνεργάτες της Google για την ανάπτυξη του προτύπου AMP. Οι Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε χρήστες του Διαδικτύου τον Φεβρουάριο του 2016, όταν η Google άρχισε να δείχνει AMP εκδόσεις αντί των παραδοσιακών html ιστοσελίδων στα αποτελέσματα αναζήτησης χρηστών mobile συσκευών. Τον Φεβρουάριο του 2017, ένα χρόνο μετά τη δημόσια έναρξη του προτύπου, η Adobe δημοσίευσε έρευνα στην οποία παρουσίαζε ότι οι AMP σελίδες αντιπροσώπευαν το 7% του συνολικού web traffic για τους κορυφαίους εκδότες διαδικτύου στις Ηνωμένες Πολιτείες.Τον Μάιο του 2017, η Google ανέφερε ότι 900,000 web domains έχουν υιοθετήσει το πρότυπο δημοσιεύοντας ποιοτικές AMP σελίδες, με περισσότερες από δύο δισεκατομμύρια AMP σελίδες να δημοσιεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο.Τον Ιούνιο του 2017 το Twitter ξεκίνησε να δέχεται και να αναγνωρίζει links προς AMP σελίδες από τις iOS και Android εφαρμογές του.
Βίτσεμπσκ

Το Βίτσεμπσκ (Λευκορωσικά: Ві́цебск, IPA: /'vʲitsʲepsk/; Ρώσικα: Ви́тебск, Βίτεμπσκ) είναι πόλη της Λευκορωσίας κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία και τη Λεττονία. Είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας του Βιτσέμπσκ ενώ είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Λευκορωσίας, με πληθυσμό 342.381 κάτοικους (2004).

 Το Βίτσεμπσκ αναπτύχθηκε από ένα παραποτάμιο λιμάνι στην συμβολή του ποταμού Βίτσμπα (Віцьба, από όπου και το όνομα της πόλης) με τον Ντβίνα. Το επίσημο έτος ίδρυσης της πόλης, βάσει ενός αναχρονιστικού θρύλου σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε από την Αγία Όλγα, είναι το 974. Η πρώτη όμως ιστορική αναφορά της πόλης χρονολογείται το 1021, όταν ο Γιάροσλαβ ο σοφός του Κιέβου το παρέδωσε στον Μπριάτσισλαβ Εζιασλάβοβιτς, πρίγκιπα του Πόλοτσκ. Τον 12ο και τον 13ο αιώνα το Βίτσεμπσκ ήταν η έδρα μιας ελάσσονος ηγεμονίας, η οποία ευδοκίμησε στο σταυροδρόμι των ποτάμιων οδών μεταξύ της Βαλτικής, της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας. Το 1320 η πόλη ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας ενώ το 1569 αποτέλεσε μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Ο φαντασμένος

Ο φαντασμένος είναι ελληνική κωμική ταινία του 1973, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Το σενάριο το έγραψε ο Ανδρέας Βλασσόπουλος και η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ. Πρωταγωνιστεί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας.

 Ο Μάκης Καρασίνης, ένας φαντασμένος επιχειρηματίας, ευκατάστατος και επιτυχημένος μεν, αλλά που του αρέσει να φαίνεται πιο πάνω από ότι πραγματικά είναι, με μια κόρη, τη Νάσα, που είναι σε ηλικία γάμου και με μια γραμματέα, την Ισμήνη, με την οποία διατηρεί ερωτική σχέση - παρόλο που τα έχει και με την Πένυ, μια χαζοχαρούμενη κοπελίτσα - και η οποία προσπαθεί να τον προσγειώνει στην πραγματικότητα, από ένα λάθος νομίζει πως στο κτήμα του στα Μεσόγεια της Αττικής υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου. Με την επιπολαιότητα που τον διακρίνει, μπλέκει με τον δικηγόρο Ξεφτέρη, έναν απατεώνα που του τρώει λεφτά, ιδρύει εταιρεία πετρελαιοειδών και προσλαμβάνει υπαλλήλους και μάλιστα ανθρώπους που τους δελεάζει να παραιτηθούν από τη δουλειά τους και να έρθουν σε αυτόν. Συγχρόνως, προξενεύει την κόρη του με τον Κόκο, ένα ανόητο πλουσιόπαιδο - χωρίς να ξέρει ότι η κόρη του έχει δεσμό με ένα σοβαρό παιδί, τον Ντίνο - γιατί βρίσκει πως ο γάμος αυτός της ταιριάζει πιο πολύ, παρόλο που η μητέρα του υποψηφίου γαμπρού, η κυρία Τσουλόγλου, είναι μια λαϊκή γλωσσοκοπάνα. Όταν μαθαίνει για τον δεσμό της κόρης του, απορρίπτει την ιδέα ως απαράδεκτη, αναγκάζοντας την κόρη του να φύγει από το σπίτι και να παντρευτεί κρυφά τον αγαπημένο της. Σύντομα όμως θα φανεί η αλήθεια, ότι δηλαδή το χωράφι δεν έχει πετρέλαιο, αυτός θα προσγειωθεί στην πραγματικότητα, θα επιτρέψει το γάμο της κόρης του με αυτόν που αγαπάει και θα επιστρέψει στην αγκαλιά της αγαπημένης του γραμματέως. Λάμπρος Κωνσταντάρας - Μάκης Καρασίνης Μπέτυ Αρβανίτη - Ισμήνη Κώστας Ρηγόπουλος - δικηγόρος Ξεφτέρης Νόρα Κατσέλη - Νάσα Καρασίνη Ρίτα Μπενσουσάν - Πένυ Κώστας Παληός - ναύαρχος Μελεμετζίδης Μήτση Κωνσταντάρα - Τσουλόγλου Γιώργος Οικονόμου - Θανάσης Γιώργος Κωνσταντής - Κόκος Τσουλόγλου Δημήτρης Ζακυνθινός - Ευτύχιος Κακαρίδας Λάζος Τερζάς - Μανώλης Γιώργος Χριστοδούλου - Ντίνος Η συνεργασία του Λάμπρου Κωνσταντάρα με τον Φιλοποίμενα Φίνο (η οποία έκλεισε με αυτήν την ταινία) ξεκίνησε το 1939 με την ταινία Το τραγούδι του χωρισμού, τη μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε ο Φίνος πριν καν ιδρύσει την Φίνος Φιλμ. Ήταν η εποχή που το πετρέλαιο ήταν πολύ της μόδας στην Ελλάδα σαν θέμα συζήτησης, γιατί είχαν βρεθεί κοιτάσματα στο βόρειο Αιγαίο. Πρόκειται για μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του Στράτου Διονυσίου στον ελληνικό κινηματογράφο, ο οποίος ερμηνεύει το τραγούδι "Πού το πας και πού το φέρνεις" σε μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους Κώστα Βίρβου. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1973. Κόβοντας 95.665 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 10η θέση σε 44 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 9 Ιουνίου 2010. Ο φαντασμένος στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Ο φαντασμένος στη Φίνος Φιλμ
Λυτσελμπούρ

Το Λουτσελμπούρ (γαλλικά: Lutzelbourg‎, γερμανικά: Lützelburg‎) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Αυτή η πόλη βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Λωρραίνης και είναι μέρος της περιοχής του Σαρμπούρ. Οι κάτοικοί του ονομάζονται Λουτσελμπουρζουά. Βρίσκεται πάνω στο κανάλι Μάρνης-Ρήνου .

 Διασχίζεται από το κανάλι Μάρνη-Ρήνου, η πόλη του Λυτσελμπούρ βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από το Φαλσμπούρ, 10 χιλιόμετρα από το Σαβέρν και 4 χιλιόμετρα από το κεκλιμένο επίπεδο του Σαν-Λουί-Αρζβιλέρ. Το χωριό περιβάλλεται από τέσσερις λόφους. Ο σταθμός του Λυτσελμπούρ βρίσκεται στη γραμμή από το Παρίσι (ανατολικά)-Στρασβούργο-Βιλ και ήταν η αφετηρία της παλιάς γραμμής από το Λουτσελμπούρ-Ντρούλινγκεν, η οποία τώρα έχει υποβαθμιστεί και έχει πρακτικά καταργηθεί. Ο ποδηλατόδρομος κατά μήκος του καναλιού Μάρνη-Ρήνου οδηγεί στο Σαβέρν, το Στρασβούργο ή το Σαρμπούρ. Αδελφοποίηση πόλεων μεταξύ Λυτσελμπούρ/ Μοζέλ και Λιτσελμπούρ (Γκάμπλινγκεν) / Βαυαρίας. Εδώ και περίπου 20 χρόνια, η συνεργασία έχει τη μορφή τακτικών συναντήσεων. Το όνομα μπορεί να αναλυθεί σε δύο όρους στα μεσαία γερμανικά: « λίτσελ», δηλαδή «μικρό», και « Μπουρ», δηλαδή «οχυρωμένο μέρος, κάστρο» (αν και αυτό έδωσε τον όρο «bourg» στα γαλλικά με εντελώς διαφορετική σημασία). Τέλος, το όνομα μεταφράζεται ως «μικρή οχύρωση». Είναι η ίδια ετυμολογία με αυτή της πόλης του Λουξεμβούργου που λέγεται πάντα «Λέτσεμπουεργκ στα λουξεμβουργιανά». Τον 12ο αιώνα, η θητεία περιήλθε στον επίσκοπο του Μετς. Το οχυρό πολιορκήθηκε και καταστράφηκε από τον δούκα της Λωρραίνης το 1151. Τον 16ο αιώνα, το κάστρο είχε γίνει άντρο των ληστών, καταστράφηκε σίγουρα κατά τη διάρκεια των μαχών μεταξύ του κόμη του Χάναου και του Φραντς φον Σίκινγκεν το 1523. Ερχόμενος από το Μετς, ο Αδόλφος Χίτλερ, Καγκελάριος του Ράιχ, ήρθε στο Λυτσελμπούρ στις 26 Δεκεμβρίου 1940}, όπου έγινε δεκτός στο Οτελ ντε Βοζ, για μία παραμονή Χριστουγέννων, παρουσία των στρατευμάτων του τομέα. Το τεθωρακισμένο τρένο, σταθμευμένο στη σιδηροδρομική σήραγγα του Αρζβιλέρ, περίμενε τον «Φύρερ» στις 18:40 για την επιστροφή στο Βερολίνο, όπου έφτασε το επόμενο πρωί. Πολιτικά κτίρια Απομεινάρια αρχαίου αγροκτήματος ; Ίχνη ρωμαϊκού πύργου ; Μαρίνα ; Κάστρο του Λυτσελμπούρ ; Κεκλιμένο επίπεδο του Σαν-Λουί-Αρζβιλέρ (στα 4 χιλιόμετρα). Θρησκευτικά κτίρια Εκκλησία Σαν-Μισέλ (18ος αιώνας), διευρυμένη 1834 1869 ; Λουθηρανική Εκκλησία στην οδό Ρου ντε Φαλσμπούρ που χτίστηκε μεταξύ 1907 και 1909. Το 1900, ο Εζέν Κομπερλέ αγόρασε το κάστρο για να το εξυγιάνει, να πραγματοποιήσει αρχαιολογικές ανασκαφές και να το αποκαταστήσει. Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lutzelbourg στο Wikimedia Commons
Μαλ Χατούν

Η Μαλ (Μαλχούν) Χατούν(Οθ. Τούρκικα:المالحي خاتون) (Τούρκικα: Malhun Hatun, 1258 - Ιανουάριος 1324) ήταν η σύζυγος του Οσμάν Α', αρχηγός των Οθωμανών Τούρκων και ο ιδρυτής της δυναστείας που ιδρύθηκε και κυβέρνησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και μητέρα του Ορχάν.

 Ήταν σύζυγος του Οσμάν Α', ο οποίος ήταν ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν κόρη του διάσημου Σεΐχη Εντεμπαλί και ήταν πιστή σύντροφος του συζύγου της, Οσμάν. Η κόρη του Εντεμπαλί ονομάζεται με διαφορετικά ονόματα στις πηγές. Η κόρη του Σεΐχη Εντεμαπλί αναφέρεται ως "Ραμπιά" στην ιστορία του Uric και ως "Μαλ/Μαλχούν/Μπαλά" σε αυτές των Ασικπασαζάντε, Νεσρί, Ρουστέμ Πασά και Λουτφί Πασά. Πέθανε το 1324. Αν και προηγήθηκε του συζύγου της, Οσμάν, ενταφιάστηκε μαζί με τον πατέρα της στο Μπιλετζίκ. Ο τάφος της, μαζί με εκείνον της μητέρας της, είναι ένα διάσημο ιστορικό ορόσημο που βρίσκεται μέσα στο συγκρότημα του τάφου του Σεϊχη Εντεμπαλί. Αυτό το συγκρότημα χτίστηκε από τον Ορχάν και αργότερα ανακαινίστηκε από τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mal hatun στο Wikimedia Commons
Γιάννης Σισμανίδης

Ο Γιάννης Σισμανίδης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1956 μέχρι τα πρώτα χρόνια της Α' Εθνικής κατηγορίας.

 Ο Σισμανίδης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Άρη Κιλκίς και μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης το καλοκαίρι του 1956. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους "κίτρινους" στις 2 Δεκεμβρίου 1956, στη νίκη του Άρη επί του Ηρακλή με 2-0. Ενάμισι μήνα αργότερα, πέτυχε τα δύο γκολ των Θεσσαλονικέων που τους έδωσαν την εκτός έδρας νίκη κατά του Παναθηναϊκού, ενώ για το πρωτάθλημα Ελλάδος σκόραρε τέσσερις ακόμη φορές, βοηθώντας τον Άρη να κατακτήσει την έβδομη θέση.Την επόμενη σεζόν, ο Σισμανίδης έπαιξε σε πέντε από τους έντεκα αγώνες της ομάδας του για το τοπικό πρωτάθλημα, σκοράροντας δύο φορές στη νίκη του Άρη επί του Μακεδονικού με 6-1 στις 24 Νοεμβρίου 1957.Το 1958-59, ο Άρης κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης που διεξήχθη πριν την σύσταση της Α' εθνικής κατηγορίας, με τον Σισμανίδη να παίζει μόλις τρεις αγώνες, σημειώνοντας μόνο ένα τέρμα, στο πρώτο ματς της χρονιάς κατά του Μακεδονικού. Στην πρώτη χρονιά της εθνικής κατηγορίας, αγωνίστηκε σε περισσότερους από τους μισούς αγώνες του Άρη για το πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας τρία τέρματα. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του Άρη και σύντομα αποτέλεσε παρελθόν για τον σύλλογο. Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6 Σισμανίδης Γιάννης | aris.re
Ευφημία της Σουηδίας

Η Ευφημία Έρικσντοττερ, σουηδ. Eufemia Eriksdotter (1317 - 16 Ιουνίου 1370) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο ήταν κόρη του δούκα του Σάντερμανλαντ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου. Ο γιος της Αλβέρτος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας.

 Ήταν η μόνη κόρη του Έρικ δούκα του Σάντερμανλαντ και της Ίνγκεμποργκ των Σβέρρε, κόρης του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας. Παντρεύτηκε το 1336 τον Αλβέρτο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα: Ερρίκος Γ΄ π. 1337-1383, δούκας του Μεκλεμβούργου. Αλβέρτος π. 1338-1412, βασιλιάς της Σουηδίας. Μάγκνους Α΄ 1345-1384, δούκας του Μεκλεμβούργου. Ίνγκεμποργκ 1343/45-1395, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και έπειτα τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ. Άννα απεβ. 1415, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Θ΄ των Σάουεμπουργκ κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου. Nordberg, Michael (1995). I kung Magnus tid. Norstedts. ISBN 9119521227. Eufemia Eriksdotter, urn:sbl:15533, Svenskt biografiskt lexikon (art av Allan Mohlin. Art. stilistiskt bearbetad av redaktionen.), hämtad 2013-10-24.
Αντόνιο Τσόλακ

Ο Αντόνιο-Μίρκο Τσόλακ (κροατικά: Antonio-Mirko Čolak, γενν. στις 17 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για την Ρέιντζερς Γλασκώβης.

 Γεννημένος στο Λούντβιγκσμπουργκ, ο Τσόλακ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην δεύτερη ομάδα της Καρλσρούη ΣΚ. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 19 Οκτωβρίου 2013 σε έναν αγώνα της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη για τη Μπούντεσλιγκα εναντίον της Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Μπήκε στο γήπεδο στο 78 λεπτό στη θέση του Τομάς Πέκχαρτ. Τη σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε με δανεισμό στη Την 3η Ιουλίου 2015, ο Τσόλακ εντάχθηκε στη Χόφενχαϊμ 1899. Δεν αγωνίστηκε ποτέ με την ομάδα. Τη σεζόν 2015-16, αγωνίστηκε με μονοετή δανεισμό στην Καϊζερσλάουτερν. Στις 25 Ιουλίου 2016, ο Τσόλακ εντάχθηκε με δανεισμό στη Ντάρμστατ 98. Για την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε με δανεισμό στην Ίνγκολστατ της 2. Μπούντεσλιγκα. Μετά τον αμοιβαία συμφωνημένο τερματισμό του δανεισμού στην Ίνγκολστατ τον Ιανουάριο του 2018, ο Τσόλακ εντάχθηκε με δανεισμό στην Ριέκα μέχρι τον Ιούνιο του 2019. Μετά τη λήξη του δανεισμού στις 22 Ιουνίου 2019, ο Τσόλακ εντάχθηκε με μόνιμη μετακίνηση στην Ριέκα με τριετές συμβόλαιο. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, ο ΠΑΟΚ συμφώνησε με τη Ριέκα για τη μεταγραφή του Τσόλακ για 3 εκατομμύρια ευρώ, με τον παίκτη να υπογράψει τετραετές συμβόλαιο.Στις 6 Μαρτίου 2021, εντάχθηκε με δανεισμό στη σουηδική Μάλμε ΦΦ, μ΄χρι το τέλος του Δεκεμβρίου του 2021. Ο Τσόλακ έχει αγωνιστεί στις πολυ «μικρές» εθνικές Κροατίας U18, U19 και U20.Στις 27 Αυγούστου 2020, ο προπονητής της Εθνικής Κροατίας, Ζλάτκο Ντάλιτς, συμπεριέλαβε τον Τσόλακ στον κατάλογο των παικτών για τους αγώνες του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2020-21 εναντίον της Πορτογαλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2020 και της Γαλλίας στις 8 Σεπτεμβρίου 2020. Ριέκα Κύπελλο Κροατίας: 2018-19, 2019-20Μάλμε ΦΦ Άλσβενσκαν: 2020-21Ατομικές Κορυφαίος σκόρερ Πρωταθλήματος Κροατίας: 2019-20 (20 γκολ) (Αγγλικά) Προφίλ Antonio Čolak στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com