IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζον Ουέσλι Χάιατ

Ο Τζον Ουέσλι Χάιατ (28 Νοεμβρίου 1837 – 10 Μαΐου 1920) ήταν Αμερικανός εφευρέτης, που έμεινε κυρίως γνωστός για την απλοποίηση της παραγωγής του σελιλόιντ. Υπήρξε κάτοχος του μεταλλίου Perkin το οποίο περιλαμβάνεται στο National Inventors Hall of Fame και κατείχε 238 διπλώματα ευρεσιτεχνίας συμπεριλαμβανομένων βελτιώσεων σε μύλους ζαχαροκάλαμου και συσκευές φιλτραρίσματος νερού.

 Γεννήθηκε στο Starkey της Νέας Υόρκης και άρχισε να εργάζεται ως τυπογράφος όταν ήταν 16 ετών. Αργότερα, εφηύρε το πλαστικό, λαμβάνοντας αρκετές εκατοντάδες πατέντες. Από τις πιο γνωστές εφευρέσεις του ήταν αυτή του υποκατάστατου του ελεφαντόδοντου για την παραγωγή σε μπάλες μπιλιάρδου. Μαζί με την ευρεσιτεχνία αυτή έλαβε και ένα βραβείο 10.000 δολαρίων, που είχε θεσπιστεί από τον Michael Phelan το 1863 λόγω του κόστους του ελεφαντόδοντου και των ανησυχιών για την έλλειψή του. Με τη βοήθεια του αδελφού του Isaiah, ο Χάιατ πειραματίστηκε με την τότε ουσία, Parkesine, μια σκληρυμένη μορφή της νιτροκυτταρίνης. Το Parkesine είχε εφευρεθεί από τον Άγγλο Αλεξάντερ Πάρκες το 1862, και θεωρείται το πρώτο αληθινό πλαστικό, αν και δεν είχε επιτυχία ως εμπορικό ή βιομηχανικό προϊόν. Η υγρή νιτροκυτταρίνη, ή κολλώδιο, είχε χρησιμοποιηθεί ήδη από το 1851 από έναν άλλο Άγγλο εφευρέτη, τον Frederick Scott Archer, με πολλές φωτογραφικές εφαρμογές. Είχε επίσης χρησιμοποιηθεί εκτενώς ως φιλμ γρήγορου στεγνώματος για την προστασία των άκρων των δακτύλων των τυπογράφων. Το τελικό αποτέλεσμα του Χάιατ ήταν ένας εμπορικά βιώσιμος τρόπος παραγωγής στερεής, σταθερής νιτροκυτταρίνης, την οποία κατοχύρωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1869 με την ονομασία "Celluloid" (δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ΗΠΑ αρ. 50359).Το 1870 ίδρυσε την Albany Dental Plate Company για να παράγει, μεταξύ άλλων, μπάλες μπιλιάρδου, ψεύτικα δόντια και πλήκτρα πιάνου. Η εταιρεία του, ονόματι Celluloid Manufacturing Company ιδρύθηκε στο Albany της Νέας Υόρκης το 1872 και μετακόμισε στο Newark, στο New Jersey το 1873. Η ανακάλυψη του σελιλόιντ οδηγήθηκε στα δικαστήρια σε μια νομική διαμάχη για τα δικαιώματα της ευρεσιτεχνίας, με τον Άγγλο εφευρέτη, Daniel Spill, ο οποίος είχε κατοχυρώσει ουσιαστικά την ίδια ένωση στο Ηνωμένο Βασίλειο με το όνομα, "Xylonite". Ο Spill και ο Χάιατ ''συγκρούστηκαν'' στο δικαστήριο μεταξύ των ετών 1877 και 1884. Η τελική απόφαση ήταν ότι ο πραγματικός εφευρέτης του σελιλόιντ ήταν ο Parkes, αλλά και ότι όλη η παρασκευή του σελιλόιντ θα μπορούσε να συνεχιστεί, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας του Χάιατ. Οι άλλες κατοχυρωμένες με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εφευρέσεις του συμπεριλαμβάνουν την πρώτη μηχανή χύτευσης με έγχυση, το φρεζάρισμα ζαχαροκάλαμου, την εξαγωγή χυμού, τα ρουλεμάν κυλίνδρων και μια ραπτομηχανή πολλαπλών βελονιών. Ο ίδιος εισήχθη στο Plastics Hall of Fame το 1974. Το 1892 ίδρυσε την εταιρεία Hyatt Roller Bearing Company και πελάτες της εταιρείας ήταν η General Motors και η Ford Motor Company. Η εταιρεία τελικά πουλήθηκε στη General Motors το 1916. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Wesley Hyatt στο Wikimedia Commons
Πάντμα Σρι

Το Πάντμα Σρι είναι το τέταρτο υψηλότερο πολιτικό βραβείο στη Δημοκρατία της Ινδίας, μετά το Μπαράτ Ράτνα, το Πάντμα Βιμπουσάν και το Πάντμα Μπουσάν. Απονέμεται από την Κυβέρνηση της Ινδίας, κάθε χρόνο στην Ημέρα της Δημοκρατίας της Ινδίας.Το αμέσως επόμενο υψηλότερο βραβείο μετά το Πάντμα Σρι είναι το Σαρβοτάμ Τζιβάν Ράκσα Παντάκ.

 Τα βραβεία Πάντμα ιδρύθηκαν το 1954 και απονέμονται στους πολίτες της Ινδίας σε αναγνώριση της διακεκριμένης τους συμβολής σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων, όπως οι τέχνες, η παιδεία, η βιομηχανία, η λογοτεχνία, η επιστήμη, ο αθλητισμός, η ιατρική, η κοινωνική υπηρεσία και οι δημόσιες υποθέσεις. Έχει επίσης απονεμηθεί σε ορισμένα διακεκριμένα άτομα που δεν ήταν πολίτες της Ινδίας αλλά συνέβαλαν με διάφορους τρόπους στην Ινδία. Τα κριτήρια επιλογής έχουν επικριθεί σε ορισμένες πλευρές με το επιχείρημα ότι πολλοί άξιοι καλλιτέχνες έχουν παραμείνει για να ευνοήσουν ορισμένα άτομα. Η Ινδία έχει δημιουργήσει μια διαδικτυακή πλατφόρμα πρότασης για τους πολίτες της ώστε να προτείνουν τα άτομα που θα τιμηθούν στα ετήσια πολιτικά βραβεία "Πάντμα".Στην εμπρόσθια όψη του, οι λέξεις "Πάντμα", που σημαίνει λωτός στα σανσκριτικά, και "Σρι", ένα τιμητικό από την Σανσκριτική ισοδύναμο με τον "κ. ή "κα" (δηλ. "Ένας Ευγενής στο Άνθος"), εμφανίζονται στο αλφάβητο Ντεβανάγκαρι πάνω και κάτω από ένα λουλούδι λωτού. Το γεωμετρικό μοτίβο και από τις δύο πλευρές είναι σε γυαλισμένο χάλκινο. Όλα τα ανάγλυφα είναι σε λευκόχρυσο. Το 2017, 2.840 άτομα είχαν λάβει το βραβείο. Αρκετοί προοριζόμενοι τιμηθέντες, συμπεριλαμβανομένων του παίκτη του σιτάρ Βιλαγιάτ Χαν, τον ακαδημαϊκό και συγγραφέα Μαμόνι Ραϊσόμ Γκοσουάμι, τον δημοσιογράφο Κανάκ Σεν Ντέκα και ο αξιοσημείωτος σκηνοθέτης του Μπόλυγουντ Σαλίμ Χαν έχουν αρνηθεί το Πάντμα Σρι για διάφορους λόγους. Μερικοί προοριζόμενοι τιμηθέντες, όπως ο περιβαλλοντικός ακτιβιστής Σουντερλάλ Μπαχουγκούνα και ο πρωταθλητής του Αγγλικού μπιλιάρδου Μίκαελ Φερρέιρα, έχουν αρνηθεί την τιμή αλλά τελικά αποδέχθηκαν ένα πιο εξέχων βραβείο όπως το Πάντμα Μπουσάν ή το Πάντμα Βιμπουσάν. Άλλα πρόσωπα, όπως ο συγγραφέας Φανισουάρ Ναθ 'Ρένου', ο Παντζαμπικός συγγραφέας Νταλίπ Καούρ Τιουάνα και ο αξιοσημείωτος ποιητής Τζαγιάντα Μαχαπάτρα, επέστρεψαν την τιμή αφού αρχική την αποδέχθηκαν. Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1954–1959) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1960–1969) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1970–1979) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1980–1989) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1990–1999) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (2000–2009) Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (2010–2019) Κατάλογος βραβευθέντων με το Πάντμα Σρι στα αθλητικά Επίσημος ιστότοπος «Awards & Medals». Ministry of Home Affairs (India). 14 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2015. «MINISTRY OF HOME AFFAIRS (Public Section) Padma Awards Directory (1954-2017)» (PDF). Ministry of Home Affairs. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιουνίου 2017.
Arado Ar 66

Το Arado Ar 66 ήταν γερμανικό διπλάνο μονοκινητήριο διθέσιο εκπαιδευτικό αεροσκάφος που πέταξε για πρώτη φορά το 1933. Χρησιμοποιήθηκε σαν ελαφρύ νυχτερινό βομβαρδιστικό στο Ανατολικό Μέτωπο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν το τελευταίο σχέδιο του Βάλτερ Ρέτελ (Walter Rethel) πριν αποχωρήσει από την εταιρεία.

 Ο αρχισχεδιαστής της Arado Βάλτερ Ρέτελ ξεκίνησε τον σχεδιασμό ενός νέου διθέσιου εκπαιδευτικού το 1931. Την εξέλιξη του αεροσκάφους συνέχισε ο Βάλτερ Μπλούμε (Walter Blume) όταν ο Ρέτελ πήγε στην Messerschmitt, με το αρχικό πρωτότυπο -το Ar 66a- να πραγματοποιεί την παρθενική του πτήση το 1932.Το αεροσκάφος προωθούνταν από τον αερόψυκτο κινητήρα Argus As 10, ισχύος 240 hp, που κινούσε δίφυλλη έλικα διαμέτρου 2,5 m. Μετέφερε 205 L καυσίμου και 17 L λιπαντικού.Η άτρακτος ήταν κατασκευασμένη από ατσάλινες δοκούς και ήταν καλυμμένη με ύφασμα. Οι διπλές πτέρυγες παρείχαν υπεραρκετή άνωση, ακόμα και με χαμηλές ταχύτητες. Και οι δύο πτέρυγες είχαν το ίδιο εκπέτασμα και οπισθόκλιση 8°. Υπήρχαν aileron τόσο στην πάνω όσο και στην κάτω πτέρυγα. Το ουραίο ήταν συμβατικής σχεδίασης, με τον οριζόντιο σταθεροποιητή να βρίσκεται στο άνω άκρο της ατράκτου. Το σύστημα προσγείωσης ήταν σταθερό και είχε σχήμα "V".Το πλήρωμα ήταν διμελές, αποτελούμενο από τον εκπαιδευτή και τον εκπαιδευόμενο, που κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο σε ανοιχτά πιλοτήρια εξοπλισμένα με διπλά χειριστήρια. Το αεροσκάφος ήταν εξοπλισμένο με όργανα πτήσης ενώ προαιρετικά ήταν δυνατή η εγκατάσταση φωτογραφικών μηχανών. Τα Ar 66 εντάχθηκαν στην δύναμη της Luftwaffe το 1933 και παρέμειναν σε υπηρεσία σαν εκπαιδευτικά για πολλά χρόνια, ακόμα και μετά του ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1943 η Λουφτβάφε οργάνωσε μονάδες νυχτερινών βομβαρδιστικών που θα επιχειρούσαν στο Ανατολικό Μέτωπο με στόχο την παρενόχληση των εχθρικών στρατευμάτων. Το Ar 66 και το Gotha Go 145, κατά κύριο λόγο εξόπλισαν τις μονάδες αυτές. Πηγή: Ar 66a Πρωτότυπο Ar 66b δεύτερο πρωτότυπο, ολοκληρώθηκε σαν υδροπλάνο Ar 66B Εκπαιδευτικό υδροπλάνο, βασισμένο στο Ar 66C. Ar 66C Αεροσκάφος παραγωγής με διάφορες βελτιώσεις σε σχέση με τα πρωτότυπα. ΤσεχοσλοβακίαΤσεχοσλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία (μεταπολεμικά)ΓερμανίαΛουφτβάφεΙσπανίαΙσπανική Πολεμική Αεροπορία Smith, J.R and Kay, Antony L. German Aircraft of the Second World War. London: Putnam, 1972. ISBN 0-85177-836-4. Green, William (2010). Aircraft of the Third Reich (1st έκδοση). London: Aerospace Publishing Limited. σελ. 23. ISBN 978 1 900732 06 2. Πληροφορίες για το Arado Ar 66c (Αγγλικά)
Βλαντίμιρ Μασκόφ

Ο Βλανίμιρ Λβόβιτς Μασκόφ (Ρωσικά: Влади́мир Льво́вич Машко́в), είναι Ρώσος ηθοποιός και σκηνοθέτης, γεννημένος 27 Νοεμβρίου του 1963. Έγινε γνωστός από το ρόλο του στην ταινία "Επικίνδυνες αποστολές: πρωτόκολλο φάντασμα", με τον Τομ Κρουζ, τον Τζέρεμι Ρένερ, το Σάιμον Πεγκ και την Πόλα Πάττον.

 Ο Μασκόφ γεννήθηκε στο Νοβοκουζνέτσκ της Τούλας στη Ρωσία. Η μητέρα του ήταν διευθύντρια σε κουκλοθέατρο και ο πατέρας του ήταν ηθοποιός. Ο Μασκόφ έκανε έργα για το θέατρο Ολέγκ Ταμπακόφ ως ηθοποιός και ο κύριος σκηνοθέτης, αντικαθιστώντας τον Ταμπακόφ. Έχει εμφανιστεί σε μια σειρά από έργα, συμπεριλαμβανομένων "My Big Land", "Biloxi Blues" και "The inspector general". Το 1970, ο Μασκόφ μετακόμισε στο Νοβοσιμπίρσκ, όπου σύντομα εκδιώχθηκε από το σχολείο. Το 1990, αποφοίτησε από την Σχολή Θεάτρου και Τέχνης της Μόσχας. Ο Μασκόφ έχει μία κόρη από το γάμο του με την Γιελένα Σεφτσένκο, τώρα και οι δύο είναι χωρισμένοι. Ο Μασκόφ είναι υποστηρικτής της Ενωμένης Ρωσίας. Ταινίες Zelyonyy ogon' kozy (The Goat's Green Fire) (1989) Ha-bi-assy (1990) Delay – raz! ("Do It Once!") (1990) Lyubov na ostrove smerti (Love at the Death Island) (1991) Alyaska, ser! (Alaska, Sir!) (1992) Moi Ivan, toi Abraham (Me Ivan, You Abraham) (1993) .... Aaron Limita (1994) .... Ivan Katya Ismailova (1994) .... Sergey Amerikanskaya doch (American Daughter) (1995) .... Alexei Koroli i kapusta (Cabbages and Kings) (1996) (voice) Noch pered Rozhdestvom (1997) (voice) .... Devil Vor (The Thief) (1997) ... Tolyan Sirota kazanskaya (Sympathy Seeker) (1997) .... Stall holder Sochineniye ko dnyu pobedy (Composition for Victory Day) (1998) Dve luny, tri solntsa (Two Moons, Three Suns) (1998) .... Alexei Mama (Mommy) (1999) .... Nikolai Yuryev Russkiy bunt (The Captain's Daughter) (2000) .... Yemelyan Pugachyov Dancing at the Blue Iguana (2000) .... Sacha 15 Minutes (2001) .... Milos Karlova An American Rhapsody (2001) .... Frank The Quickie (2001) .... Oleg Behind Enemy Lines (2001) .... Sasha Oligarkh (Tycoon and Tycoon: A New Russian) (2002) .... Platon Papa (Daddy and Father) (2004) .... Abraham Schwartz Statskiy sovetnik (The State Counsellor) (2005) .... Kozyr Okhota na Piranyu (Piranha) (2006) .... Mazur Piter FM (2006) Domovoy (2008) ... The Ghost (Domovoy) Kandagar (2010) ... Sergei The Edge (2010) ... Ignat Rasputin (2011) ... Nicholas II Piepiel (Ashes) (2013) .... Igor Anatolievich Pietrov, former captain of the Red Army Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011) ... Anatoly Sidorov Τηλεόραση Casus Improvisus (1991) Dvadtsat minut s angelom (1996) The Idiot (2003) .... Parfyon Rogozhin Alias (2005) .... Milo Kradic Likvidatsya (2007) .... David Markovich Gotsman Raspoutine (2011) with Mashkov as Emperor Nicholas II and Gérard Depardieu as Grigori Rasputin Θέατρο My Big Land Biloxy Blues The Inspector General Don Juan Ταινία Sirota kazanskaya (Sympathy Seeker) (1997) Papa (Daddy and Father) (2004) Θέατρο A Star Hour By Local Time Passions for Bumbarash The Death-Defying Act The Threepenny Opera Papa (Daddy and Father) (2004) Papa (Daddy and Father) (2004) Βλαντίμιρ Μασκόφ στην IMDb
Έρντμουτε του Βρανδεμβούργου

Η Έρντμουντε, γερμ.: Erdmuthe von Brandenburg von Hohenzollern (26 Ιουνίου 1561 στο Βερολίνο - 13 Νοεμβρίου 1623 στο Στολπ ) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Ο Έρντμουτε ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον 2ο γάμο του με τη Σαβίνα των Χοεντσόλερν (1548–1575), κόρη του Γεωργίου δούκα του Bρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Η πριγκίπισσα ήταν το αγαπημένο παιδί τού πατέρα της, λόγω της αγάπης της για την επιστήμη και τη λατινική λογοτεχνία. Παντρεύτηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1577 στο Στετίν (Στσέτσιν) τον Ιωάννη-Φρειδερίκο δούκα της Πομερανίας (1542–1600). Είχε μνηστευτεί από την ηλικία των 7 ετών με τον 26χρονο Ιωάννη-Φρειδερίκο. Με την ευκαιρία αυτή, επαναπροσδιορίστηκαν η παλαιά συνθήκη κληρονομίας μεταξύ των δύο Οίκων και τα δικαιώματα σε περίπτωση που ένα από αυτά εκλείψει. Ο γάμος χαρακτηρίστηκε ευτυχισμένος, αλλά παρέμεινε άτεκνος. Μετά από αποβολή, η Ελισάβετ του Ντόμπερσυτς της έδωσε ένα φάρμακο για να μειώσει τον πυρετό. Η Ελισάβετ κατηγορήθηκε αργότερα ότι μάγεψε την Έρμουντε και την έκανε άγονη. Η Έρντμουντε έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην σύναψη του γάμου του ανιψιού της Χριστιανού Β΄ της Σαξονίας με τη Χέντβιχ της Δανίας . Το 1596 έγραψε ένα βιβλίο προσευχής για την αδελφή της Σοφία (1568–1622), το οποίο είναι ένα από τα παλαιότερα βιβλία προσευχής για τις γυναίκες. Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 1600, η Έρντμουντε έλαβε την περιοχή Στολπ ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum) και έζησε στο κάστρο του Στολπ. Επίσης μετά το τέλος του Σάντες του Tέσεν το 1608, αφιέρωσε χρόνο για το προτείχισμα του κάστρου Σμόλσιν. Διόρισε τον Mιχαήλ Μπρύγκεμαν ως ιερέα στην Εκκλησία του κάστρου στο Στολπ. Παντρεύτηκε το 1577 τον Ιωάννη-Φρειδερίκο δούκα τη Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Daniel Martin Ernst Kirchner: Οι εκλέκτορες και οι σύζυγοί τους στον θρόνο των Χόεντσολερν, Wiegandt & Greaves, 1867, σελ. 30Σημειώσεις γυναίκες στην εξουσία την περίοδο 1600-1640 (στα Αγγλικά)
Τέμενος Κοτζά Μουσταφά Πασά

To τζαμί Κοτζά Μουσταφά Πασά (τουρκ. Koca Mustafa Paşa Camii ή Sünbül Efendi Camii) είναι σήμερα τζαμί που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, παλαιότερα ελληνικό χριστιανικό μοναστήρι γνωστό ως μονή του Αγίου Ανδρέου εν τη Κρίσει. Είναι χτισμένο στη συνοικία Φατίχ.

 Η μονή είχε παλιά μεγάλο κήπο, ο οποίος σήμερα έχει μετατραπεί σε οικισμό. Στον περίβολο έστεκε ένα αιωνόβιο κυπαρίσσι, υψύκομο και ξηρότατο, με μια λεπτή σιδερένια αλυσίδα που κρεμόταν μέχρι την ρίζα του. Γύρω από τον κορμό του δέντρου υπήρχε ένα περίφραγμα. Στο περίφραγμα αυτό έμπαιναν αυτοί που ήταν να δικαστούν. Εξού και το όνομα της μονής «εν τη Κρίσει». Ένα μέρος του κήπου ήταν νεκροταφείο. Πίσω από τη μονή υπήρχαν βρύσες, στοές, κελιά των καλογριών και διάφορα δώματα διδασκαλίας. Αργότερα, μετά την μετατροπή της μονής σε οθωμανικό τέμενος, επεκτάθηκε με οθωμανικά ιδρύματα. Ο Άγιος Ανδρέας του οποίου η μνήμη τιμάται με την εκκλησία αυτή μαρτύρησε επί Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου και το σώμα του θάφτηκε σε έναν τόπο που λεγόταν Κρίση. Από τα πατριαρχικά έγγραφα ξέρουμε ότι η μονή ήταν γυναικεία. Ο Πατριάρχης αναφέρει ότι χτίστηκε από την Αρκαδία, την νεότερη αδελφή του Θεοδοσίου του νεωτέρου. Το 1483, ο Κοδζά Μουσταφά πασάς μετέτρεψε την μονή σε τζαμί. Σήμερα ονομάζεται Κοτζά μουσταφά πασά τζαμί, και δεν πρέπει να συγχέεται με την ομώνυμη Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Μάρκου. Το 1765 μέρος του τρούλου και μερικά από τα κτίρια κατέπεσαν από σεισμό και αργότερα ανακαινίστηκαν. Ο Παχυμέρης μας λέει ότι η Ραούλαινα Πρωτοβεστιάρισσα της μονής του Αγίου Ανδρέα εδεήθη στον βασιλιά για να καταθέσει το σώμα του αποθανόντος Πατριάρχη Αρσένιου στην μονή. Τότε ο βασιλεύς, η σύγκλητος και πάντες σχεδόν οι ιερωμένοι καθώς και πολύς λαός με λαμπάδες μετακόμισαν το λείψανο του πατριάρχη πρώτα στον ναό της Αγίας Σοφίας και μετά στην μονή του Αγίου Αντρέα. Στον περίβολο έστεκε ένα αιωνόβιο κυπαρίσσι, υψύκομο και ξηρότατο, με μια λεπτή σιδερένια αλυσίδα που κρεμόταν μέχρι την ρίζα του. Γύρω από τον κορμό του δέντρου υπήρχε ένα περίφραγμα. Στο περίφραγμα αυτό έμπαιναν αυτοί που ήταν να δικαστούν. Στο δικαστήριο αυτό δικάζονταν όσοι χρωστούσαν χρήματα. Η αλυσίδα λεν ότι έλεγε την αλήθεια. Καθυψώνονταν όταν ο κατηγορούμενος όφειλε χρήματα, και ανυψώνονταν αν είχε εξοφλήσει το χρέος του. Κάποια μέρα ένας Οθωμανός κατηγόρησε έναν Εβραίο ότι του χρωστούσε χρήματα από παλιά. Ο Εβραίος κρατούσε ένα κούφιο ραβδί στο οποίο είχε κρύψει τόσα λεφτά, όσα χρωστούσε στον Οθωμανό. Ο Εβραίος έδωσε το ραβδί στον Οθωμανό δήθεν να το κρατήσει. Και οι δυο μπήκαν στον περίφραγμα για να δικαστούν. Τότε έγινε το εξής: Η αλυσίδα στον Εβραίο ανυψώθηκε, δηλαδή έδειξε ότι είχε εξοφλήσει το χρέος του, ενώ στον Οθωμανό καθυψώθηκε, που σήμαινε ότι χρωστούσε χρήματα. Η αλυσίδα σήμερα φυλάγεται ως αξιοθέατο. Αλέξανδρος Πασπάτης, επιμ. (1877). Βυζαντιναί μελέται Τοπογραφικαί και ιστορικαί. Κωνσταντινούπολη: Τυπογραφείο Αντωνίου Κορομηλά, Βιβλιοπωλείο των Αδελφών Δεσπάστα. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Koca Mustafa Pasha Mosque στο Wikimedia Commons
Τυχαιοποίηση

Τυχαιοποίηση (επίσης τυχαία κατανομή) είναι μια διαδικασία στην οποία τα υποκείμενα δοκιμής (για παράδειγμα συμμετέχοντες ασθενείς) διαφοροποιούνται χρησιμοποιώντας τυχαίους μηχανισμούς. Αυτό έχει ως στόχο την κατά το δυνατόν ομοιόμορφη κατανομή γνωστών και αγνώστων χαρακτηριστικών των υποκειμένων σε πειραματικές ομάδες και ομάδες ελέγχου. Οι συνθήκες δοκιμής δημιουργούνται προκειμένου να επιτευχθεί υψηλότερη στατιστική ασφάλεια. Η μέθοδος χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, σε ψυχολογικά πειράματα (πειράματα πεδίου και εργαστηρίου ). Ο στόχος της διαδικασίας είναι να αποκλείσει άγνωστους παράγοντες που μπορούν να επιρεάσουν το αποτέλεσμα και να οδηγήσουν σε συστηματική προκατάληψη.

 Ο όρος τυχαιοποίηση χρησιμοποιείται συχνά στον πειραματικό σχεδιασμό για να δηλώσει το τυχαίο μοίρασμα των παραμέτρων σε διαφορετικές ομάδες δοκιμών. Μπορούμε ωστόσο να διακρίνουμε μεταξύ συγκεκριμένων τρόπων τυχαιοποίησης: random allocation αναφέρεται στην τυχαία κατανομή των εξεταζόμενων θεμάτων σε διαφορετικές ομάδες. random sampling περιγράφει, από την άλλη πλευρά, το τυχαίο σχέδιο δοκιμαστικών θεμάτων από τον πληθυσμό, βλέπε επίσης τυχαίο δείγμα . random assignment σημαίνει την τυχαία εκχώρηση μαθημάτων σε διαφορετικές συνθήκες εξέτασης (π.χ. Β. Για έλεγχο ή μία από τις πειραματικές συνθήκες). Ειδικά σε μεμονωμένες περιπτωσιολογικές μελέτες ή Μελέτες με πολύ μικρά δείγματα, τα υποκείμενα δοκιμής συχνά δεν ανατίθενται σε ομάδες, αλλά μόνο σε συνθήκες δοκιμής, καθώς αυτές διεξάγονται συχνά μόνο από ένα άτομο δοκιμής (π.χ. Β. Σε ένα σχέδιο δοκιμών με πολλαπλές τιμές βάσης.
Εμίλ Μπυσόν

Ο Εμίλ Μπυσόν (γαλλικά:Émile Buisson)( 19 Αυγούστου 1902- 28 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Γάλλος εγκληματίας, υπεύθυνος για περισσότερες από τριάντα δολοφονίες και εκατό ληστείες. Εκτελέστηκε το 1956 με γκιλοτίνα.

 Ο Εμίλ Μπυσόν είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία μεγαλώνοντας με έναν αλκοολικό πατέρα, ο οποίος ήταν φούρναρης .Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό που γεννήθηκε το 1895, και τρεις αδελφές Eugenie, Jeanne και Emma .Στην ηλικία των δεκαέξι ετών φυλακίστηκε για οπλοκατοχή και συνελήφθη με τον αδελφό του Jean-Baptiste για διάφορα αδικήματα κατά τη διάρκεια των δέκα ετών που ακολούθησαν. Κλήθηκε για στρατιωτική θητεία, και στάλθηκε λόγω του ιστορικού του στο αποικιακό πεζικό στο Μαρόκο.Όταν επέστρεψε πίσω στην πολιτική ζωή, συνέχισε τις ληστείες με τον αδερφό του. Το 1931, οι αδελφοί Εμίλ Μπυσόν εξορίστηκαν στη Σαγκάη, μια πόλη όπου πέρασαν πέντε χρόνια και εκεί συνάντησαν έναν γκάνγκστερ από το Σικάγο που τους εισήγαγε στις μεθόδους της σύγχρονης ληστείας.Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, ο Εμίλ Μπυσόν επέστρεψε και πάλι στο έγκλημα. Διαπράττοντας μια σειρά από δολοφονίες και ληστείες με πιο γνωστή εκείνη στην Τρουά στις 29 Δεκεμβρίου 1937, στην οποία κατάσχεσε 1,8 εκατομμύρια φράγκα και οδήγησε στη σύλληψή του λίγους μήνες αργότερα, στις 6 Απριλίου 1938, σε ένα ξενοδοχείο στη Λιλ. Παρόλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει.Στις 24 Φεβρουαρίου 1941, συμμετείχε σε ληστεία, στη διάρκεια της οποίας σκότωσε ένα άτομο. Την ίδια χρονιά, συνελήφθη με ψεύτικο όνομα και στις 13 Μαΐου 1943, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη ληστεία στην Τρουά. Προσποιήθηκε ότι υπέφερε από σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές και έτσι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα, από το οποίο κατάφερε να δραπετεύσει το 1947 με τη βοήθεια του Roger Dekker. Συνεχίζοντας την εγκληματική δράση έγινε νούμερο ένα καταζητούμενος και τελικά ο επιθεωρητής Roger Borniche κατάφερε να τον συλλάβει στις 10 Ιουνίου 1950 σε ένα εστιατόριο. Μετά από τρία χρόνια δικαστικής έρευνας για την αποσαφήνιση των 36 δολοφονιών και επιθέσεων που αποδίδονταν στην συμμορία του καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και έπειτα σε θάνατο. Αφού ο πρόεδρος René Coty αρνήθηκε να δείξει επιείκεια ,ο Μπυσόν αποκεφαλίστηκε με γκιλοτίνα στις 28 Φεβρουαρίου 1956 στο Παρίσι από τον εκτελεστή Αντρέ Ομπρέχτ.
Χάρης Ασημακόπουλος

Ο Χάρης Ασημακόπουλος (Αθήνα, 13 Νοεμβρίου 1978) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έγινε περισσότερο γνωστός από τη σειρά του Mega Η ζωή μας μια βόλτα, την περίοδο 1999-2000.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αθήνα και στο Ναύπλιο όπου είναι και ο τόπος καταγωγής του. Σπούδασε τουριστικά επαγγέλματα στην Ανωτάτη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Ρόδου και υποκριτική - ηθοποιία στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Αθηνών ''Γιώργος Θεοδοσιάδης''. Ασχολείται επίσης και με τη ζωγραφική. Ξεκίνησε να λαμβάνει ρόλους στην τηλεόραση από τα 15 του χρόνια. Έγινε ευρέως γνωστός με την συμμετοχή του, μέσω των τηλεοπτικών σειρών Η Ζωή μας μία Βόλτα του Χριστόφορου Παπακαλίατη, και ακόμη περισσότερο στην Πολυκατοικία'. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με την ηθοποιό Λυδία Κονιόρδου. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές των τηλεοπτικών σταθμών ΑΝΤ1, Alpha και Mega. Το 2005, συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ''Μένουμε Ελλάδα''. Σήμερα ασχολείται ως επί το πλείστον με το Θέατρο. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί, μεταξύ άλλων, στις σειρές: Άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ ,Η ζωή μας μια βόλτα, Κόκκινος Κύκλος, Επιφάνεια, Τρεις Ευχές, Ξέχασέ με ,Εραστής Δυτικών Προαστίων,Επτά Θανάσιμες Πεθερές,Το Κόκκινο Δωμάτιο,Safe Sex , Μαρία η άσχημη, Η Πολυκατοικία ,Μίλα Μου Βρώμικα ,Τρίχες, Οι Συμμαθητές ,Το σόι σου ,Γλυκάνισος
Βουδδλεΐα

Η βουδδλεΐα (Buddleja) είναι γένος φυτών, με παραλλαγές της επιστημονικής (λατινικής) του ονομασίας (Buddleia ή Buddlea) και περισσότερα από 140 είδη, από τα οποία τουλάχιστον τρία καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Είναι ενδημικά της Ασίας, της Αφρικής και της Αμερικής. Η ονομασία προέρχεται από το επώνυμο του αιδεσιμότατου Άνταμ Μπαντλ (A. Buddle, 1662-1715), Άγγλου βοτανολόγου και πάστορα, μετά από πρόταση του δρα. Γουίλιαμ Χούστουν στον Λινναίο. Ο Χούστουν έστειλε τα πρώτα φυτά του γένους αυτού (είδος Buddleja americana) στην Αγγλία από την Καραϊβική, περίπου 15 έτη μετά τον θάνατο του Μπαντλ. Παλαιότερα το γένος κατατασσόταν στην οικογένεια λογανιοειδή (Loganiaceae) ή και σε δική του ξεχωριστή οικογένεια, τα βουδδλεϊοειδή (Buddlejaceae, συνώνυμο: Oftiaceae).

 Σχεδόν όλα τα είδη βουδδλεΐας είναι θάμνοι με ύψος μικρότερο των 5 μέτρων, αλλά κάποια είδη είναι δένδρα, με το μεγαλύτερο να φθάνει τα τριάντα μέτρα ύψος. Τα είδη της τροπικής ζώνης είναι ημιαειθαλή ή αειθαλή, ενώ εκείνα της εύκρατης ζώνης είναι φυλλοβόλα. Τα φύλλα στα περισσότερα είδη είναι λογχοειδή και «αντίθετα», δηλαδή διατεταγμένα σε αντιτιθέμενα ζεύγη (είναι εναλλασσόμενα μόνο σε ένα είδος, το B. alternifolia), με μήκος από 1 μέχρι 30 εκατοστά. Τα άνθη των ασιατικών ειδών εκφύονται κυρίως σε ακραίες ταξιανθίες βότρυος με μήκη από 10 έως 50 εκατοστά, ενώ των αμερικανικών είναι διατεταγμένα σε μικρές σφαιρικές κεφαλές. Το κάθε άνθος έχει σωληνοειδές σχήμα και υποδιαιρείται σε 4 πέταλα με πλάτος 3 έως 4 χιλιοστόμετρα, ενώ το περιάνθιο έχει μήκη που διαφέρουν πολύ: περί τα 10 χιλιοστόμετρα στα ασιατικά είδη και από 3 έως 30 στα αμερικανικά. Η ευρεία κλίμακα στα δεύτερα οφείλεται στο ότι κάποια νοτιοαμερικανικά είδη έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να έχουν μακριά κόκκινα άνθη προκειμένου να προσελκύουν κολίβρια αντί έντομα ως αποκλειστικούς επικονιαστές. Το χρώμα των λουλουδιών ποικίλλει επίσης πολύ, από κυρίως παστέλ ρόδινα και γαλανά στην Ασία σε ζωηρά κίτρινα και κόκκινα στην Αμερική, ενώ καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν επιτύχει βαθύτερες αποχρώσεις. Τα άνθη είναι γενικώς πλούσια σε νέκταρ και συχνά έχουν έντονη μυρωδιά μελιού. Ο καρπός είναι μικρή κάψα, με μήκος περί το 1 εκατοστό και διάμετρο 1 έως 2 χιλιοστόμετρα. Περιέχει πολλούς μικρούς σπόρους. Σε λιγοστά είδη (που παλαιότερα κατατάσσονταν στο ξεχωριστό γένος νικοδημία, Nicodemia) η κάψα είναι μαλακή και σαρκώδης, σχηματίζοντας μια ράγα. Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 768
Σπύρος Πομώνης

Ο Σπύρος Πομώνης (12 Φεβρουαρίου 1944 - 28 Ιουλίου 2020) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη θέση του αριστερού ακραίου επιθετικού και φημιζόταν για την ταχύτητά του και την πολύ καλή του ντρίμπλα.

 Αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 1961 σε ηλικία 17 ετών στην ΑΕΚ, όπου καθιερώθηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1963 και παρέμεινε στην "Ένωση" 12 χρόνια. Το καλοκαίρι του 1973 αποχώρησε και ακολούθως μεταγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1 χρονιά πραγματοποιώντας 9 συμμετοχές και 1 τέρμα στο πρωτάθλημα και με το τέλος της περιόδου 1973-74 τερμάτισε και την επαγγελματική ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Το καλοκαίρι του 1974 μεταγράφηκε στην ομάδα του Σαρωνικού Αίγινας, όπου ως βετεράνος πλέον αγωνίστηκε στο ερασιτεχνικό τοπικό πρωτάθλημα του Πειραιά. Ο Σπύρος Πομώνης αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδας σε 5 αγώνες και σημείωσε ένα τέρμα (σκόραρε το νικητήριο τέρμα στη φιλική νικηφόρα αναμέτρηση με 2-1 εναντίον της Ιταλίας τον Μάρτιο του 1972), στο διάστημα 1964-72. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 8 Απριλίου 1964, στην εντυπωσιακή εντός έδρας νίκη με 4-1 επί της Αγγλίας για το προολυμπιακό τουρνουά εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964.Υπήρξε διεθνής και με την εθνική Νέων, αγωνιζόμενος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων του 1962. Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1967-68, 1970-71) Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1963-64, 1965-66) Οι κορυφαίοι Έλληνες των 60's, www.gazzetta.gr Παίκτες που έχουν γράψει ιστορία με τη φανέλα της ΑΕΚ, oneloveaek.blogspot.gr Το τελευταίο γκολ του Πομώνη, www.enwsi.gr 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
Ωρίωνες

Οι Ωρίωνες (Oriones) είναι ελληνικό ποπ ροκ μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1979 στην Αθήνα από τον Βασίλη Αβραμίδη (κιθάρα) και αποτελείται από τον ίδιο, τον Σάκη Αβραμίδη (ντραμς) και τον Γιάννη Νικολάου (μπάσο). Λίγο αργότερα, στη μπάντα προστέθηκε ο Νίκος Μπασούκος (πλήκτρα). Από το 1979 την γυναικεία φωνή στο γκρουπ την είχε η Ελένη Ασημακοπούλου. Από το 1984 μέχρι το 1985, τα φωνητικά έκανε η Τίνα Σιούντρη. Το 2005, τη θέση την πήρε η Τζίνα Αβραμίδου, ενώ από το 2009, στη μπάντα προστέθηκε και ο Τάσος Αβραμίδης (κιθάρα). Από τα πλήκτρα πέρασαν ο Γιώργος Βενιέρης και ο Πόλις Αδαμαντόπουλος.

 Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από τον αστερισμό Ωρίωνα. Ξεκίνησαν δισκογραφικά το 1979 με ένα δίσκο 45 στροφών σε κόκκινο βινύλιο που είχε τίτλο Κουρδιστά Ανθρωπάκια. Με το τραγούδι αυτό κέρδισαν το Α' βραβείο σύνθεσης και στίχου το 1978 στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ, Να η Ευκαιρία. Το οποίο κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών από την δισκογραφική εταιρεία Λύρα. Το 1985 έβγαλαν το maxi single Lady C. Το 1986 συμμετείχαν στη συλλογή της Music Box με τίτλο Rock Μέσα στη Νύχτα. Το 1989 κυκλοφόρησαν το LP που είχε τίτλο Babylon. Το 1993 ένα νέο άλμπουμ Αξιοκρατικά. Το 1998 συμπεριελήφθηκαν σε ένα διπλό sampler CD με τίτλο Στους δρόμους του Ροκ που κυκλοφόρησε από την Λύρα, με υλικό από καλλιτέχνες που είχε στο δυναμικό της. Το 2008 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ με τίτλο Οριακή Διαδρομή. Το 2010 κυκλοφόρησε αποκλειστικά σε μορφή βινυλίου ο Κύκλος, ο οποίος περιλαμβάνει ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις περιόδου 1978 έως 1982. Στα τέλη του 2012, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Δεσμώτης, το οποίο περιέχει 16 συνολικά κομμάτια.Έχουν παίξει σε δεκάδες άλλες συναυλίες κατά την διάρκεια πολιτιστικών εκδηλώσεων διαφόρων Δήμων, ανά την Ελλάδα. Τέλος, έχουν γράψει την μουσική επένδυση πολλών τηλεοπτικών εκπομπών και έχουν εμφανιστεί σε δεκάδες ελληνικές ταινίες.Το Μάρτιο του 2008 συνεργάστηκαν επί σκηνής με το Μάνο Ξυδούς, όταν σε συναυλία τους στο κλαμπ Κύτταρο ο Ξυδούς ήταν γκεστ σταρ. Επίσημη ιστοσελίδα Ωρίωνες στο IMDb Δισκογραφία στο Discogs
Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75

To Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 αποτέλεσε το 20ό πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΠΟΠ Πάφου για 4η φορά στην ιστορία του.

 Το καλοκαίρι του 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Όταν οι συνθήκες της περιόδου το επέτρεψαν, η ΚΟΠ αποφάσισε τη διεξαγωγή Ειδικού μικτού πρωτάθλημα Β΄- Γ΄ κατηγορίας 1974-75 πρωταθλήματος με συμμετοχή των ομάδων της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας χωρισμένο σε δύο ομίλους, αφού αρκετές ομάδες δεν ήταν σε θέση να συμμετάσχουν. Η συμμετοχή ήταν προαιρετική. Ο πρωταθλητής του πρωταθλήματος αυτού θεωρείται ως πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας 1974-75.Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 19 ομάδες και αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας και τον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου-Αμμοχώστου.Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε αγώνες μπαράζ. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Δεν ίσχυσε ο προβιβασμός στην Α΄ κατηγορία. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1974-75 ΑΣΙΛ ΛύσηςΟμάδες που δεν δήλωσαν συμμετοχή Νέος Αιώνας ΤρικώμουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1973-74: ΑΠΟΠ ΠάφουΕπιπρόσθετα η ΠΑΕΚ ενοποιήθηκε με την ΑΕΚ Καβαρά δημιουργώντας την ΠΑΕΚ/ΑΕΚ (που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ΠΑΕΕΚ). Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που δεν δήλωσαν συμμετοχή ΑΣΟΒ Βατυλής Φάρος Ακροπόλεως ΑΕΚ Αμμοχώστου ΑΕΚ Κυθραίας ΛΑΛΛ Λύσης (ανέστειλε τη λειτουργία της)Επιπρόσθετα η ΑΕΚ Καβαρά ενοποιήθηκε με την ΠΑΕΚ δημιουργώντας την ΠΑΕΚ/ΑΕΚ (που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ΠΑΕΕΚ). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής μεγάλου μέρους της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα, πολλές ομάδες απώλεσαν τις έδρες τους (ΑΕΜ Μόρφου, Δόξα Κατωκοπιάς, Ηρακλής Γερολάκκου, ΠΑΕΚ/ΑΕΚ Κερύνειας, Παρθενών Ζώδιας, Εθνικός Άσσιας, Εθνικός Άχνας). Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Στους αγώνες μπαράζ αναμετρήθηκαν ο Εθνικός Άσσιας και ο ΑΠΟΠ Πάφου. Στον πρώτο αγώνα ο ΑΠΟΠ κέρδισε με 2-1 εκτός έδρας. Στον δεύτερο αγώνα ο ΑΠΟΠ κέρδισε ξανά με 4-0 και αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄ Κατηγορίας για 4η φορά στην ιστορία του. «Βαθμολογία Μικτού Πρωταθλήματος». Χαραυγή: σελ. 4. 22 Απριλίου 1975. «Ο ΑΠΟΠ πρωταθλητής στο Μικτό». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 4. 7 Μαΐου 1975. «Ο ΑΠΟΠ κατέκτησε επάξια το μικτό πρωτάθλημα». Χαραυγή: σελ. 6. 7 Μαΐου 1975. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1974-75 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1974-75
Ακροποταμιά Ηλείας

Η Ακροποταμιά είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 200-230 μέτρων, ανάντη του Πηνειακού ή Νότιου Λάδωνα και νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Χαβαρίου), περίπου 34,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Καράτουλα) και περίπου 76 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω «111»). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 75 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Μπέχρος και υπήχθη στον τότε δήμο Σελληεντίας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Σελληεντίας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δελιμπαλίου (μετέπειτα Εφύρας). Με το ΦΕΚ 28Α της 8ης Φεβρουαρίου 1916 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δελιμπαλίου και υπήχθη στην Κοινότητα Λουκά. Με το ΦΕΚ 151Α της 15ης Ιουνίου 1933 υπήχθη στην Κοινότητα Νεοχωρίου Πηνειίων (μετέπειτα Ροδιάς) μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Με τον ΦΕΚ 11Α της 24ης Ιανουαρίου 1957 πήρε τη σημερινή του ονομασία. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Ροδιάς του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ροδιάς του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ακροποταμιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ροδιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1973

Η 46η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1973, έλαβε χώρα στις 2 Απριλίου 1974, και πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Κεντρικοί παρουσιαστές ήταν ο Μπαρτ Ρέυνολντς, ο Τζον Χιούστον, η Νταϊάνα Ρος και ο Ντέιβιντ Νίβεν.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Το κεντρί American Graffiti Ο εξορκιστής Απιστία με αξιοπρέπεια Κραυγές και ψίθυροι Τζορτζ Ρόι Χιλ - Το κεντρί Τζορτζ Λούκας - American Graffiti Γουίλιαμ Φρίντκιν -Ο εξορκιστής Ίνγκμαρ Μπέργκμαν - Κραυγές και ψίθυροι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι - Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι Τζακ Λέμον - Σώστε τον Τίγρη Τζακ Νίκολσον - Το Τελευταίο Απόσπασμα Ρόμπερτ Ρέντφορντ -Το κεντρί Αλ Πατσίνο - Σέρπικο Μάρλον Μπράντο - Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι Γκλέντα Τζάκσον - Απιστία με αξιοπρέπεια Έλεν Μπέρστιν - Ο εξορκιστής Μάρσα Μέισον -Σταχτοπούτα, η γκαρσόνα της νύχτας Μπάρμπρα Στρέιζαντ - Τα καλύτερά μας χρόνια Τζοάν Γούντγουορντ - Καλοκαιρινοί Πόθοι, Χειμωνιάτικα Όνειρα Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Σιδηροχώρι Καβάλας

Το Σιδηροχώρι (μέχρι το 1926 Δεμερλή) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 189 κατοίκους.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 110 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Σύμβολο. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Πιερέων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Σιδηροχωρίου. Το σύγχρονο όνομα του οικισμού προέρχεται από το γεγονός ότι στην περιοχή θεωρήθηκε ότι υπάρχουν εκμεταλλεύσιμα σιδηρομεταλλεύματα.Τη Μεγάλη Πέμπτη του 1897, κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου, πραγματοποιήθηκε στο Σιδηροχώρι μάχη ανάμεσα σε οθωμανικές δυνάμεις και Έλληνες αντάρτες υπό τους Παναγιώτη Δημαρά, Στάθη Καραβαγγέλη και Βελέντζα, οι οποίοι επιχείρησαν να προκαλέσουν δολιοφθορές στη γέφυρα της Αγγίστας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Δεδέαγατς. Από τη σύγκρουση επέζησαν μόλις 9 αντάρτες, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα μακεδονομάχος Κώστας Γαρέφης.Η κοινότητα αποτελείται από τέσσερις συνοικισμούς με συνολικό πληθυσμό 560 κατοίκων: το Μεσότοπο, τον Καραβαγγέλη, το Δημαρά και το Σιδηροχώρι. Ο Καραβαγγέλης αναφέρεται στις απογραφές ως ξεχωριστός οικισμός. Οι συνοικισμοί Δημαράς και Καραβαγγέλης φέρουν τα ονόματα των οπλαρχηγών Δημαρά από τα Βρέσταινα Λακωνίας, και Ευστάθιου Καραβαγγέλη από το Τρίκερι Μαγνησίας ή τον Πόντο, οι οποίοι σκοτώθηκαν στη μάχη του 1897.Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Σιδηροχώρι εγκαταστάθηκαν 62 οικογένειες.
Τίτε Κούμπο

Ο Νοριάκι Κούμπο (ιαπωνικά: 久保帯人‎, 26 Ιουνίου 1977) είναι Ιάπωνας καλλιτέχνης και γράφει με το όνομα Τίτε Κούμπο. Έγινε γνωστός μέσα από το μάνγκα Bleach, του οποίου είναι δημιουργός και εικονογράφος.

 Γιος ενός μέλους του συμβουλίου στην Fuchu, στην Χιροσίμα, ο Κούμπο αποφοίτησε το Λύκειο. Μετά από λίγο καιρό η πρώτη του προσπάθεια για μάνγκα, το "Ultra Unholy Hearted Machine" δημοσιεύτηκε το 1996. Μετά από αυτό ακολούθησαν άλλες 2 προσπάθειες, το 1999 εκδόθηκε το πρώτο του σήριαλ, το Zombie Powder, το οποίο συνέχισε να βγαίνει μέχρι το 2000. Το επόμενο του σήριαλ, Bleach, που είχε σχέση με ένα μαθητή λυκείου που πολεμάει κακά πνεύματα, βγήκε στο ίδιο περιοδικό όπως και το Zombie Powder το 2001. Ως άνιμε εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 2004. Η πρώτη ταινία Bleach βγήκε στην Ιαπωνία στις 16 Οκτωβρίου το 2006.Το 2018 κυκλοφόρησε το Burn the witch,ένα σύντομο μάνγκα με 62 σελίδες και διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν με το Bleach. Το τέλος έκδοσης του Zombie powder ήταν τραγικό χτύπημα για τον Τίτε Κούμπο, αλλά σύντομα άρχισε να δουλεύει πάνω σε ένα άλλο μάνγκα, το Bleach. Παρόλο που το Bleach τα πήγε καλά στην εξέταση, η ιστορία του απορρίφθηκε, καθώς οι εξεταστές είπαν ότι έμοιαζε πάρα πολύ στο Γιούγιου Χακούσο. Ο Κούμπο έπεσε σε κατάθλιψη, αλλά ο Άκιρα Τοριγιάμα διάβασε την ιστορία του Bleach και την βρήκε ενδιαφέρουσα. Έγραψε τότε ένα γράμμα ενθάρρυνσης στον Κούμπο και τον παρότρυνε να συνεχίσει. Αυτό έδωσε στον Κούμπο την δύναμη που ήθελε, και τελικά κατάφερε το 2001 να εκδώσει το Bleach.Ο Κούμπο για ένα χρονικό διάστημα αντιμετώπιζε προβλήματα όσο το έγραφε την ιστορία για το The lost substitute shinigami arc.Ωστόσο ένα γράμμα από έναν θαυμαστή του μάνγκα του έδωσε κουράγιο κι κίνητρο να τελειώσει την ιστορία ακριβώς όπως ήθελε ο ίδιος.Μετά από το Bleach ο Κούμπο δημιούργησε μία ιστορία spin off με τον τίτλο Burn The Witch. Bleach
Πάνελ πολυουρεθάνης

Τα πάνελ πολυουρεθάνης είναι σύνθετα συμπαγή θερμομονωτικά panel, τα οποία αποτελούνται από δυο διαμορφωμένα μεταλλικά γαλβανισμένα, ηλεκτροστατικά βαμμένα, ελασματόφυλλα, μεταξύ των οποίων υπάρχει σκληρός αφρός από πολυουρεθάνη. Το πάχος του στρώματος πολυουρεθάνης συνήθως είναι από 3 έως 8 cm, αλλά διαμορφώνεται ανάλογα με τις απαιτήσεις της αγοράς. Σε αντίθεση με τα πάνελ πετροβάμβακα, τα πάνελ πολυουρεθάνης δεν είναι πυράντοχα.

 Πολύ μεγάλη θερμική μόνωση, λόγω του στρώματος πολυουρεθάνης (γι' αυτό και χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ψυκτικών θαλάμων). Ηχομόνωση και υγρομόνωση. Μεγάλος συντελεστής αντοχής / βάρους. Ηλεκτρομαγνητική ανακλαστικότητα (λόγω της δομής των μεταλλικών ελασματόφυλλων.) Τα πάνελ πολυουρεθάνης χρησιμοποιούνται στην κάλυψη μεταλλικών κτιρίων, ιδιαίτερα σε βιομηχανικά κτίρια, αλλά και μεταλλικά προκάτ σπίτια και φορητούς οικίσκους. Στις κατασκευές κτιρίων χρησιμοποιούνται ως επί το πλείστον πάνελ πάχους 4 cm, πυκνότητας 40 1: 2 Kg/τ.μ. Επίσης χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ψυκτικών θαλάμων. Στις κατασκευές ψυκτικών θαλάμων, χρησιμοποιούνται συνήθως πάνελ πάχους 8 cm.
Ντιν Μαλένκο

Ο Ντιν Σάιμον (Dean Simon, 4 Αυγούστου 1960) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής, περισσότερο γνωστός ως Ντιν Μαλένκο. Αυτή την περίοδο εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων στην εταιρεία πάλης WWE.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη το 1979 και πέρασε από πάρα πολλές μικρής εμβέλειας εταιρείες. Ο πατέρας του, Μπόρις Μαλένκο, ήταν ένας από τους καλύτερους παλαιστές της εποχής του. Ο Ντιν ξεκίνησε αρχικά ως διαιτητής, ενώ διαιτήτευσε και στο WWE στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Αργότερα ξεκίνησε ως παλαιστής και αγωνίστηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά κυρίως σε Μεξικό και Ιαπωνία, όπου εξέλιξε τα προσόντα και τις ικανότητές του. Το 1994, υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Extreme Championship Wrestling και έμεινε εκεί για έναν χρόνο. Το 1995 μεταπήδησε στο World Championship Wrestling, όπου έμεινε μια πενταετία, για να μεταγραφεί το 2000, στο World Wrestling Entertainment. Στο τελευταίο θα μείνει για έναν χρόνο περίπου, αφού θα αποφασίσει να σταματήσει να αγωνίζεται στο υψηλό επίπεδο. Έχει κατακτήσει 11 σπουδαίους τίτλους στις τρεις κορυφαίες εταιρείες, αλλά ποτέ Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η προσωπική ιστοσελίδα του Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο IMDb.com Προφίλ στο OWoW.com
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος, 1960-2014)

Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960 και καταργήθηκε στις 14 Απριλίου 2014. Διαδέχθηκε από το Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

 Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων:
Μίλος Ντέλετιτς

Ο Μίλος Ντέλετιτς (Miloš Deletić, σερβικά κυριλλικά:Милош Делетић, 14 Οκτωβρίου 1993) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την ομάδα του Βόλου.

 Παρά τη νεαρή ηλικία του, ο Ντέλετιτς κατάφερε να αγωνιστεί σε πολλούς συλλόγους, κυρίως δεύτερης κατηγορίας, όπως οι σερβικές Μλαντένοβατς, Βοϊβοντίνα, Νάπρεντακ Κρούσεβατς, ΦΚ Γιαγκόντινα και οι ρουμανικές Σαγκεάτα Στεζάρου και Ακαντέμικα Κλιντσένι. Το 2016, είχε μία πολύ επιτυχημένη σεζόν με τη Ράντνικ Σουρντούλιτσα στο Πρωτάθλημα Σερβίας, παίζοντας ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός. Παρόλο που ο παίκτης διεκδικήθηκε από μεγάλους συλλόγους της Σερβίας και της Τουρκίας, στις 26 Ιουνίου 2016 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΛ, χάρη στη βοήθεια του πρώην ποδοσφαιριστή του συλλόγου Σλάνταν Σπάσιτς και του τότε τεχνικού διευθυντή Θωμά Κυπαρίσση. Η πρώτη του σεζόν ήταν αρκετά απογοητευτική, καθώς δεν κατάφερε να σκοράρει σε κανέναν από τους 28 αγώνες που αγωνίστηκε. Ο Ντέλετιτς ξεκίνησε τη σεζόν 2017-18 ως αδιαμφισβήτητος βασικός παίκτης. Το πρώτο του γκολ για την ομάδα, ήρθε στα τελευταία λεπτά ενός εντός έδρας αγώνα εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης, ο οποίος ολοκληρώθηκε με νίκη 1-0. Σχεδόν ένα μήνα αργότερα, σημείωσε ένα γκολ στη νίκη με 2-0 επί της Λαμίας, κερδίζοντας το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη. Στις 25 Φεβρουαρίου 2018, επέστρεψε σε αγώνα μετά από ένα μήνα εκτός δράσης λόγω τραυματισμού και σημείωσε το μοναδικό γκολ στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί του Πλατανιά. Στις 5 Μαΐου 2018, στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν σκόραρε στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Λαμίας. Συνολικά, είχε 30 συμμετοχές στη σεζόν, με 5 γκολ και 5 ασίστ, γεγονός που βοήθησε την ομάδα να αποφύγει τον υποβιβασμό. Στον πρώτο αγώνα της σεζόν 2018-19, ο Ντέλετιτς σκόραρε με μακρινό σουτ, στην εκτός έδρας νίκη με 0-1 επί του Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 20 Οκτωβρίου 2018, άνοιξε το σκορ στην εκτός έδρας ήττα με 2-1 εναντίον της Λαμίας. Στις 11 Νοεμβρίου 2018, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα.Στις 22 Νοεμβρίου 2018, φέρεται να συμφώνησε σε τριετή επέκταση του συμβολαίου του, με ρήτρα αποδέσμευσης στα 500.000 ευρώ. Στις 9 Ιανουαρίου 2019, άνοιξε το σκορ στην εντός έδρας νίκη με 3-2 εναντίον του Αστέρα Τρίπολης στη φάση των 16 του Κυπέλλου. Στις 27 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης με μία ωραία σόλο προσπάθεια, στην ισοπαλία 1-1 με τον Παναθηναϊκό, για να δώσει στην ομάδα του ένα σημαντικό βαθμό για την αποφυγή του υποβιβασμού. Την 1η Ιουλίου 2019, η ΑΕΚ ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Ντέλετιτς, με τριετές συμβόλαιο. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2020, σκόραρε για πρώτη φορά με την φανέλα της ΑΕΚ, στο ισόπαλο ντέρμπι, απέναντι στον ΠΑΟΚ. Αστέρας Τρίπολης (δανεισμός) Τον Ιανουάριο του 2020, μετακόμισε στην Τρίπολη ως δανεικός, με σκοπό να πάρει χρόνο συμμετοχής στον Αστέρα Τρίπολης. Με την φανέλα της Αρκαδικής ομάδας πέτυχε συνολικά 2 τέρματα σε 9 συμμετοχές. Λαμία (δανεισμός) Το καλοκαίρι του 2020, υπέγραψε στην Λαμία, ως δανεικός για έναν χρόνο. Ο Ντέλετιτς έχει 2 συμμετοχές με την Εθνική Σερβίας U19. Μέχρι τις 11 Μαρτίου 2019. (Αγγλικά) Προφίλ Μίλος Ντέλετιτς στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Κάιλ Γουίλτσερ

Ο Κάιλ Γκρέγκορι Γουίλτζερ, αγγλικά: Kyle Gregory Wiltjer (Πόρτλαντ (Όρεγκον), 20 Οκτωβρίου 1992) είναι Αμερικανό-Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,08 μ. και αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ στην Τενερίφη.

 Ξεκίνησε την κολλεγιακή του καριέρα στους Kentucky Wildcats, ενώ το 2013, μεταφέρθηκε στους Gonzaga Bulldogs. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε, ουσιαστικά, το 2016, όταν βρέθηκε στους Χιούστον Ρόκετς, ενώ την ίδια χρονιά δόθηκε δανεικός στους Rio Grande Valley Vipers.Τη σεζόν 2017-18, αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς.Τον Ιούλιο του 2018, μετακόμισε στην Ισπανία για λογαριασμό της Ουνικάχα Μάλαγα. Στη Μάλαγα είχε κατά μέσο όρο 11,3 πόντους και 2,7 ριμπάουντ στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, ενώ στο Eurocup είχε αντίστοιχα 10,3 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 1,3 ασίστ. Στις 24 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε από την Τουρκ Τέλεκομ. Τη σεζόν 2019-20 στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ είχε 17.9 πόντους, 6.5 ριμπάουντ και 1.5 ασίστ κατά μέσο όρο έχοντας 60.2% στα δίποντα, 42.9 στα τρίποντα και 72% από τη γραμμή των ελευθέρων βολών. Αντιστοίχως στο Πρωτάθλημα Τουρκίας "μέτρησε" 13.4 πόντους, 5.1 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ. Τον Μάιο του 2020 ανανέωσε το συμβόλαιό του με την τούρκικη ομάδα. Στις 23 Ιανουαρίου 2021, σκόραρε 35 πόντους με 2/5 δίποντα, 9/13 τρίποντα και 4/6 βολές, στην εντός έδρας νίκη της Τουρκ Τέλεκομ επί της Μπαχτσεσεχίρ (101-88) για το τουρκικό πρωτάθλημα. Τη σεζόν 2020-21, o Γουίλτζερ αγωνίστηκε σε 12 ματς στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας κατά μέσο όρο 15,2 πόντους, 5,2 ριμπάουντ, 2,2 ασίστ και 15 βαθμούς στην αξιολόγηση. Στο τουρκικό πρωτάθλημα, είχε 18,7 πόντους κατά μέσο όρο, με 44% στο τρίποντο, καθώς και 5,9 ριμπάουντ. Στις 13 Ιουλίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Τενερίφη. Στις 6 Μαίου, προκρίθηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον ημιτελικό του Final Four τη Χαποέλ Χολόν 78-71. Στις 8 Μαίου, κατέκτησε το τρόπαιο του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον τελικό τη Μανρέσα 98-87 με τον ίδιο να είναι από τους κορυφαίους των νικητών έχοντας νταμπλ-νταμπλ με 17 πόντους και 2 ριμπάουντ. Αν και κατέχει διπλή υπηκοότητα, αγωνίζεται στην Εθνική Καναδά, με την οποία έχει κερδίσει κι ένα ασημένιο μετάλλιο, στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2015. Το 2018, βοήθησε την Εθνική Καναδά να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 στην Κίνα, αφού σε σημαντική αναμέτρηση πρόκρισης κόντρα στη Βραζιλία, ολοκλήρωσε τον αγώνα με 25 πόντους (9/17 σουτ, 4/4 βολές), 7 ριμπάουντ και 26 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, πραγματοποίησε θετικές εμφανίσεις. Πατέρας του είναι ο πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής Γκρεγκ Γουίλτζερ. Ιμπεροστάρ Τενερίφη Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ: (2022) Draftexpress.com Profile Kyle Wiltjer at gozags.com Kyle Wiltjer at nbadraft.net