IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κοίλα Ευβοίας

Τα Κοίλα Εύβοιας, (αρχαία Κοίλα) είναι μια άγνωστη γεωγραφικά περιοχή του νησιού την οποία αναφέρει ο Ηρόδοτος, Στράβωνας, Δίων Χρυσόστομος και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς. Για την τοποθεσία της υπήρχαν διαφορετικές απόψεις, καθώς επίσης αν πρόκειται για κάποια πόλη ή απλώς μια περιοχή. Η επικρατέστερη άποψη είναι, ότι πιθανότατα, να ήταν περιοχή των ανατολικών ακτών της Εύβοιας η οποία εκτεινόταν από το ακρωτήρι Καφηρέας έως την Οχθονιά Κύμης.

 Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι στην περιοχή ναυάγησε, κατά τη διάρκεια της Ναυμαχίας του Αρτεμισίου, ο στόλος των Περσών, εξαιτίας των νότιων ανέμων καθώς και της καταιγίδας που ξέσπασε, τη στιγμή που περιέπλεαν στην περιοχή. Πληροφορίες για την περιοχή καθώς και για τους κατοίκους της παρέχει ο αρχαίος φιλόσοφος Δίων Χρυσόστομος (40-120), ο οποίος ταξιδεύοντας από τη Χίο ναυάγησε στις ακτές της Εύβοιας (περίπου 100). Ο ίδιος αναφέρει ότι δέχτηκε τη περιποίηση και τη φιλοξενία από κάτοικο της περιοχής. Αναφέρει ότι οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πολύ φιλόξενοι, ενώ μάλιστα είχαν προσφέρει τη βοήθεια τους σε πολλούς ναυαγούς. Πλέον το μόνο που υπάρχει για να θυμίζει τα Κοίλα Ευβοίας, είναι η παλιά ονομασία του χωριού Εκάλη Εύβοιας που έως το 1954 ονομαζόταν Κοίλωση και πιθανώς αποτελεί παραφθορά της ονομασίας της περιοχής των νοτιοανατολικών ακτών της Εύβοιας. Ηρόδοτου Ιστορία ; Ιστορία της Νήσου Εύβοιας ;
Αμμόλοφος του Πιλά

Ο αμμόλοφος του Πιλά (Γαλλικά: Dune du Pilat) βρίσκεται στις ακτές του Ατλαντικού ωκεανού στη Γαλλία, στο νομό Ζιρόντ της Νέας Ακουιτανίας. Είναι ο ψηλότερος αμμόλοφος στην Ευρώπη. Με περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως, ο αμμόλοφος του Πιλά είναι ένας διάσημος τουριστικός προορισμός.

 Ο αμμόλοφος του Πιλά βρίσκεται στη νότια είσοδο του κόλπου του Αρκασόν, 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπορντώ, στην περιοχή Πιλά-συρ-Μερ, η οποία είναι διοικητικά εξαρτώμενη από την κοινότητα Λα Τεστ-ντε-Μπυς, στο κέντρο των Λαντ της Γασκώνης. Ο αμμόλοφος του Πιλά εκτείνεται σε πλάτος 616 μέτρα από δυτικά προς ανατολικά και σε μήκος 2,9 χιλιόμετρα από βορρά προς νότο. Περιέχει περίπου 60 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου.Το ύψος του είναι σήμερα περίπου 110 μέτρα έως 115 μέτρα, ανάλογα με το έτος, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο αμμόλοφος εκτείνεται παράλληλα με την ακτογραμμή, πίσω από την γραμμή παλίρροιας της παραλίας. Βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, κινούμενος προς την ξηρά. Ευρισκόμενος μεταξύ του ωκεανού και του δάσους, μετακινείται 1 έως 5 μέτρα ετησίως ανατολικά υπό την επίδραση των επικρατούντων ανέμων και της παλίρροιας. Έτσι, σταδιακά καλύπτει τον παρακείμενο δρυμό των Λαντ. Η πρόσβαση στην κορυφή του αμμόλοφου διευκολύνεται από σκάλα. Στις 24 Ιανουαρίου 2009 σημειώθηκε μια μέγιστη ταχύτητα ανέμου 175 χλμ. / ώρα κατά τη διάρκεια καταιγίδας στον αμμόλοφο του Πιλά. Η λέξη Πιλά προέρχεται από τη γασκωνική λέξη Pilhar, η οποία αναφέρεται σε σωρό ή ανάχωμα.Η σημερινή τοποθεσία του αμμόλοφου του Πιλά χρησιμοποιήθηκε από την προϊστορική εποχή ως προσωρινή εγκατάσταση για δραστηριότητες που σχετίζονταν με την εξόρυξη θαλασσινού αλατιού. Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα άρχισαν το 1922. Το 2013, βρέθηκαν αντικείμενα από την εποχή του Σιδήρου, 800 χρόνια π.Χ., στην άμμο στους πρόποδες του αμμόλοφου. Λόγω της εκτεθειμένης θέσης του κατά μήκος της θάλασσας και της απότομης κλίσης, ο αμμόλοφος του Πιλά είναι ένα διάσημο σημείο για αλεξίπτωτο πλαγιάς (παραπέντε). Το 2014, το συγκρότημα Fréro Delavega κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο Le chant des sirènes (Το τραγούδι των Σειρήνων) στο οποίο εμφανίζεται ο στίχος «Τα χρόνια περνούν, η ηχώ δραπετεύει στον αμμόλοφο του Πιλά». Το κλιπ γυρίστηκε στον αμμόλοφο και στο παρακείμενο δάσος.Το 2018, το συγκρότημα Collectif Métissé κυκλοφόρησε ένα τραγούδι που ονομάζεται La dune du Pilat (Ο αμμόλοφος του Πιλά), του οποίου το κλιπ γυρίστηκε στον αμμόλοφο. Η ιστοσελίδα του αμμόλοφου του Πιλά (επιλογή γλώσσας)
Μονή Ρεοντινού Αρκαδίας

Η Μονή Ρεοντινού Αρκαδίας, είναι μία ιστορική, εγκαταλελειμμένη σήμερα, μονή. Βρίσκεται χτισμένη σε απόσταση 12 χλμ από τον Πραστό και ανάμεσα στα μοναστήρια της Αρτοκωστάς και Καρυάς. Η μονή αυτή, ήταν από ιστορικότερα και σημαντικότερα μοναστήρια της Τσακωνιάς.

 Η μονή, πήρε το όνομά της από την κοντινή μεσαιωνική πόλη του Οριόντα, που παραφθαρμένα ονομαζόταν Ρεοντινό. Η πόλη του Οριόντα, γνώρισε μεγάλη ακμή από την Βυζαντινή περίοδο έως και τον 17ο αιώνα, οπότε και εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα ο Πραστός, να αποκτήσει δύναμη και να γίνει πρωτεύουσα της Τσακωνιάς. Το μοναστήρι υπαγόταν στην Επισκοπή Ρέοντος - Πραστού. Σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, η μονή χτίστηκε το 1634, από τον Εμμανουήλ Αλαγιούτζη και υπήρξε σταυροπηγιακό από την ίδρυση του. Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, όταν ο πραστιώτης Γεώργιος Καραμάνος έδωσε χρήματα για την ανακαίνισή του. Το 1734, σύμφωνα με επιγραφή, ανακαινίστηκε για άλλη μια φορά, από τον πραστιώτη προύχοντα Εμμανουήλ Καραμάνο. Η μονή αναφέρεται επίσης το 1792, το 1812 και το 1825, όταν ηγούμενος της μονής ήταν ο Παρθένιος. Στην προσπάθεια του Ιωάννη Καποδίστρια το 1829 για την ανέγερση σχολείων, η μονή προσέφερε χρήματα στον μεγάλο έρανο του Λεωνιδίου για τον ίδιο σκοπό. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα και οι μοναχοί της εγκαταστάθηκαν στην γειτονική Μονή Αρτοκωστάς. Μετά από πολλές προσπάθειες, οι μοναχοί επέστρεψαν στο Ρεοντινό, μέχρι το 1853 οπότε και διαλύθηκε οριστικά. Η μονή, βρίσκεται χτισμένη σε μια κατάφυτη ρεματιά σε υψόμετρο περίπου 700 μ. Από την μονή, σώζεται το καθολικό και ερείπια των κελιών. Το καθολικό της μονής, έχει χτιστεί σε ρυθμό σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο, ενώ το δάπεδό του, έχει στρωθεί με μεγάλες πλάκες, φέροντας παραστάσεις λέοντος και δικέφαλου αετού, όπως σε πολλά μοναστήρια της Κυνουρίας. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου, αγιογραφήθηκε το 1698. Οι αγιογραφίες του διακρίνονται για την θερμότητα των χρωμάτων τους και τις ελεύθερες και ζωντανές εκφράσεις στις μορφές των αγίων. Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1 Θάνου Κ. Βεγενά, Ιστορικά Τσακωνιάς και Λεωνίδιου, Δαπάνη Δήμου Λεωνιδίου, Αθήνα 1971
Γιώργος Αμυράς

Ο Γιώργος Αμυράς (22 Δεκεμβρίου 1967, Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος. Έχει διατελέσει βουλευτής με το Ποτάμι και τη Νέα Δημοκρατία και υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το διάστημα 2006–2013 υπήρξε παρουσιαστής της εκπομπής Μένουμε Ελλάδα στη ΝΕΤ (σημ. ΕΡΤ 2) μαζί με τη Ρένια Τσιτσιμπίκου.

 Στις δημοτικές εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων χωρίς κομματική στήριξη με τον συνδυασμό Επιμένουμε Αθήνα. Έλαβε στον Α' γύρο ποσοστό 7,37% λαμβάνοντας την τέταρτη θέση.Στις ευρωεκλογές του 2014 είχε ενταχθεί στο ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, μετά από πρόσκληση του Αντώνη Σαμαρά γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις στο κόμμα. Τελικά, κατέλαβε την έβδομη θέση με 127.037 ψήφους και δεν εξελέγη ευρωβουλευτής. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με το Ποτάμι στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και ξανά στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Την 1 Μαρτίου 2016 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Ποταμιού, αντικαθιστώντας τον Χάρη Θεοχάρη.Στις 21 Ιανουαρίου 2019 ανεξαρτητοποιήθηκε από το Ποτάμι με αφορμή την αντίθεσή του στην υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Στις 10 Απριλίου παραιτήθηκε και παρέδωσε την βουλευτική του έδρα στο Ποτάμι· τη θέση του κατέλαβε η επιλαχούσα Αντιγόνη Λυμπεράκη. Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του με τη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές του 2019. Κατέλαβε την ένατη θέση με 175.821 ψήφους και δεν εξελέγη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία. Κατά τον ανασχηματισμό της 4ης Ιανουαρίου 2021 ορίστηκε υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θέση που διατήρησε μέχρι τον Μάιο του 2023. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 δεν επανεξελέγη βουλευτής.
Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου

Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου είναι κλειστό γυμναστήριο πολλαπλών χρήσεων στο Γαλάτσι της Αθήνας. Ήταν ο χώρος στον οποίο διεξήχθησαν οι αγώνες επιτραπέζιας αντισφαίρισης και ρυθμικής γυμναστικής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου έχει χωρητικότητα 6.200 θέσεων, εκ των οποίων οι 5.141 είναι μόνιμες στο άνω τμήμα. Οι υπόλοιπες ανήκουν σε πτυσσόμενες κερκίδες στο κάτω τμήμα.

 Η κατασκευή του γυμναστηρίου ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2004, και εγκαινιάστηκε επισήμως στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Μετά την Ολυμπιάδα, το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου, αποτέλεσε έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΑΕΚ, προτού αυτή μετακομίσει στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο το 2006. Ο χώρος της εγκατάστασης στη συνέχεια παραχωρήθηκε στις ιδιωτικές εταιρείες Ακροπόλ Χαραγιώνης και Sonae Sierra SGPS S.A, και χρησιμοποιήθηκε ως εμπορικό κέντρο. Το φθινόπωρο του 2015 το γυμναστήριο άρχισε να αποτελεί προσωρινός χώρος διαμονής προφύγων. Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου @ Stadia.gr
Γιάννης Μπαδογιαννάκις

Ο Γιάννης Μπαδογιαννάκις, γεννημένος τον Οκτώβριο του 1926, είναι πολιτικός μηχανικός γνωστός κυρίως από το συγγραφικό-επιστημονικό του έργο, το οποίο εκπόνησε παράλληλα με την επαγγελματική του απασχόληση στον τεχνικό κλάδο.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από το οποίο αποφοίτησε το 1953 . Ήδη από τη δεκαετία του 1950 αρχίζει να μελετά και να συγγράφει θεωρητικά δοκίμια, τα οποία όμως εκδίδει από τη δεκαετία του 1990 και εξής. Το επίκεντρο των ενδιαφερόντων του αποτελεί η έννοια του χρόνου μέσα στις ποικίλες εκφάνσεις της: μυθικές, φιλοσοφικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, τεχνολογικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές. Έτσι, τον απασχολούν τόσο οι φιλοσοφικές απόψεις που διατυπώθηκαν ανά τους αιώνες, όσο και ο κοινωνιολογικά ιδωμένος «ελεύθερος χρόνος». Στο βιβλίο του Καθένας με το χρόνο του (2005) διευρύνει τη θεματική του χρόνου σε βιολογικές και ψυχολογικές περιοχές . Το ύφος των συγγραμμάτων του είναι απλό και κατανοητό, καθιστώντας προσιτό στον αναγνώστη ένα δύσβατο αλλά πολυσήμαντο θέμα. Η πορεία προς την τρίτη χιλιετία, 1992.Ελεύθερος χρόνος: Η μεγάλη πρόκληση. Εκδόσεις Singular, Αθήνα 1994, 130 σελίδες.Χρόνος. Οδοιπορικό χωρίς τέλος. Εκδόσεις Πορεία, Αθήνα 2000, 377 σελίδες, ISBN 960-7043-48-0. (2η βελτιωμένη έκδοση, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2007, 384 σελ. ISBN 978-960-03-4383-0)Καθένας με το χρόνο του. Η φύση, ο χρόνος και ο άνθρωπος. Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2005, 360 σελίδες. ISBN 960-03-4083-8Χρονο-λόγια: Αναφορές στο χρόνο από την αρχαιότητα στις μέρες μας. Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2007, 295 σελίδες. ISBN 978-960-03-4391-5Ο κόσμος του χρόνου. Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2009, ISBN 978-960-03-4895-8Ο χρόνος. Μια πρώτη γνωριμία μαζί του. Απλές απαντήσεις σε εύλογα ερωτήματα. Αυτοέκδοση, Αθήνα 2009, ISBN 978-960-931569-2Μεγάλες στιγμές της επιστήμης στον 20ό αιώνα : από τον Αϊνστάιν στην... Σύνθια. Αυτοέκδοση, Αθήνα 2010, 87 σ.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1999-2000

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000 ήταν το 41ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 21ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και 29η στην ιστορία του, τερματίζοντας τέσσερις βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Λόγω της επικείμενης μείωσης των ομάδων από 18 σε 16 από την επόμενη περίοδο, υποβιβάστηκαν τέσσερις ομάδες στη Β΄Εθνική. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα και πιο θεαματικά πρωταθλήματα στην ιστορία της Α΄ εθνικής. Ο πρωταθλητής Ολυμπιακός είχε 30 νίκες, 2 ήττες και 2 ισοπαλίες, ενώ ο δεύτερος Παναθηναϊκός, που παρουσίασε μια άκρως επιθετική και ανταγωνιστική ομάδα με προπονητή τον Γιάννη Κυράστα, τερμάτισε πολύ κοντά με 28 νίκες, 2 ήττες και 4 ισοπαλίες.

 Ολυμπιακός Προπονητές: Ντούσαν Μπάγεβιτς (1η-6η αγ.), Αλμπέρτο Μπιγκόν (7η-26η αγ.), Γιάννης Μαντζουράκης (27η-34η αγ.). Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Γιάννου (δεν αγωνίστηκε), Ελευθερόπουλος (32), Τοχούρογλου (3). Αμυντικοί: Αμανατίδης (30/3), Αμπονσά (5), Ανατολάκης (25/1), Άντζας (16/1), Καραταΐδης (17), Κωστούλας (17), Μαυρογενίδης (32), Πουρσαϊτίδης (14), Τζιωρτζιόπουλος (10). Μέσοι: Γιαννακόπουλος (29/10), Ζάχοβιτς (14/7), Καραπιάλης (14/6), Λουτσιάνο (15/7), Νινιάδης (26/3), Πασσαλής (27), Πουρσανίδης (32), Σφακιανάκης (2), Τζόρτζεβιτς (30/12). Επιθετικοί: Αλεξανδρής (29/15), Γκόγκιτς (22/4), Οφορίκουε (4/1), Τζιοβάνι (14/8), Χούτος (13/7). Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 1 βαθμός - Ήττα: 0 βαθμοί Για την έκτη θέση του πρωταθλήματος που εξασφάλιζε συμμετοχή στο κύπελλο UEFA της επόμενης περιόδου ορίστηκαν αγώνες μπαράζ, στους οποίους επικράτησε ο Ηρακλής που διατηρούσε και το πλεονέκτημα έδρας. Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 1999-00 Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς 29 Μαΐου 2000, σελίδες 14, 15
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01 ήταν η 62η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 18η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2001-02.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2001-2002.Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2001. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1999-00, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2000-01 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 Διγενής Ακρίτας Μόρφου, Άρης Λεμεσού και Δόξα Κατωκοπιάς. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Εθνικός Άσσιας, η Αναγέννηση Δερύνειας και η Αλκή Λάρνακας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01.Toν Ιούνιο του 2000, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, ο ΑΠΟΠ Πάφου και ο Ευαγόρας Πάφου συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την Αθλητική Ένωση Πάφου (ΑΕΠ), η οποία πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στο πρωτάθλημα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2000/01 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Α΄ κατηγορία». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 22. 7 Μαΐου 2001. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 148. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 364. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2000-01 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Μικοναζόλη

Η μικοναζόλη (αγγλ. miconazole) είναι χημική δραστική ουσία, η οποία ανήκει στις αζόλες και έχει τη πλήρη ονομασία, -1-(2-(2,4-Διχλωροβενζυλοξυ)-2-(2,4-διχλωροφαινυλ-)αιθυλο-1H-ιμιδαζόλη, και ως φάρμακο συνήθως ως αλοιφή, πωλείται με τις επωνυμίες Combi, Daktarin, Monistat, Desenex, Sarmel κ.ά.

 Η μικοναζόλη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων ιμιδαζόλης. Λειτουργεί μειώνοντας ή εξαλείφοντας την ικανότητα των μυκήτων να παράγουν εργοστερόλη, ένα σημαντικό συστατικό δομικό στοιχείο της κυτταρικής μεμβράνης τους. Η βασική δράση της εν λόγω αζόλης είναι ότι αλληλεπιδρά με τη δεμεθυλάση του κυτοχρώματος P-450, το οποίο είναι ένζυμο κρίσιμης σημασίας για τη μεταλλαγή της λανοστερόλης σε εργοστερόλη. Η εργοστερόλη αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης των μυκήτων, οπότε η αναστολή της σύνθεσής της, έχει ως συνέπεια την αύξηση της διαπερατότητας της μεμβράνης των μυκήτων, εξ ου και την έξοδο του κυτταροπλασματικού περιεχομένου. Η εν λόγω ουσία συνδυαζόμενη με τη νιτρική της μορφή (νιτρική μικοναζόλη), με ή χωρίς υδροκορτιζόνη, χρησιμοποιείται ευρέως ως αντιμυκητιασικό σκεύασμα -αποτελεσματικά- για την καταπολέμηση λ.χ. μυκητιάσεων του δέρματος, δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε Trichophyton sp., δερματοφυτία των ποδιών («πόδι αθλητού»), μηρογεννητικών πτυχών και σκελών (Tinea cruris), ή/και δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε ζυμομύκητες (Candida sp.) π.χ. καντιντιάσεις. Εφαρμόζεται επίσης και στον κόλπο, ως κρέμα ή αλοιφή σε ορισμένες περιπτώσεις. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: φαγούρα ή ερεθισμό της περιοχής στην οποία εφαρμόζεται. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη θεωρείται ασφαλής για τα μωρά. Η μικοναζόλη κατοχυρώθηκε με παγκόσμιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1968 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1971. Η μικοναζόλη είναι ενταγμένη στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Ακτινογραφία

Η ακτινογραφία είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης. Χρησιμοποιείται βασικά για διαγνωστικούς σκοπούς και μπορεί, θεωρητικά, να απεικονίσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Είναι ουσιαστικά μια φωτογράφιση μιας περιοχής του ανθρωπίνου σώματος που δίνει ιατρικές πληροφορίες λόγω χρήσης της ακτινοβολίας Χ

 Οι ακτίνες Χ ανακαλύφθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γερμανό φυσικό Βίλχελμ Ρέντγκεν. Ο ίδιος πιθανότατα έβγαλε την πρώτη ακτινογραφία της ιστορίας, στις 8 Νοεμβρίου 1895, όταν "φωτογράφισε" το χέρι της συζύγου του. Η αρχή της λήψης ακτινογραφιών βασίζεται στο γεγονός ότι οι ακτίνες Χ διαπερνούν σε ποικίλο βαθμό τα μαλακά μόρια του σώματος και τον αέρα, ενώ αντίθετα η πορεία τους διακόπτεται στα συμπαγή μόρια. Το σημείο του σώματος που προορίζεται να αποτυπωθεί στην ακτινογραφία τοποθετείται μπροστά στο ακτινολογικό φιλμ και μια πηγή ακτίνων Χ, αφού επικεντρώσει κατάλληλα, το ακτινοβολεί (σε διαφορετική απόσταση και για διαφορετική χρονική διάρκεια ανάλογα με την εξέταση). Η εικόνα που λαμβάνεται στο φιλμ, εκτυπώνεται και είναι ασπρόμαυρη και διαφανής. Ο αέρας απεικονίζεται μαύρος (αυτό αποκαλείται διαύγαση) και τα συμπαγή μόρια, άσπρα (σκίαση ή πύκνωση). Eisenberg Ronald L, "Εγχειρίδιο κλινικής ακτινολογίας", Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 2000, ISBN 960-8122-71-6
Δημήτρης Μουστάκας

Ο Δημήτρης Μουστάκας είναι Έλληνας νομικός και δικαστικός ο οποίος διετέλεσε Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου το 2015.

 Ο Δημήτρης Μουστάκας γεννήθηκε στο Αχλάδι της Εύβοιας και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Εντάχθηκε στο δικαστικό σώμα το 1975 και επί του παρόντος είναι ανώτερος δικαστής. Επιμελήθηκε τη λογοτεχνική στήλη του περιοδικού Δικαστικά Νέα, που εξέδιδε η Ένωση Δικαστικών και Εισαγγελέων.Ορίστηκε ως υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου, στις 28 Αυγούστου 2015.Ο Δημήτρης Μουστάκας έχει εκδώσει τρεις προσωπικές συλλογές ποίησης, μια εκ των οποίων ήταν για παιδιά. Το 2001 το απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο διηγήματος στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό διαγωνισμό του Πειραϊκού Συνδέσμου και το 2008, του απονεμήθηκε το δεύτερο βραβείο ποίησης στον Πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας.
Πύλη των Λεόντων (Ιερουσαλήμ)

Η Πύλη των Λεόντων (εβραϊκά: שער האריות‎ Sha'ar ha-Arayot, αραβικά: باب الأسباط‎), επίσης Πύλη του Αγίου Στεφάνου ή Πύλη των Προβάτων, είναι μία από τις Πύλες της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι η ανατολική πύλη από τις επτά ανοικτές πύλες στα τείχη της Παλαιάς Πόλης.

 Η έναρξη του παραδοσιακού χριστιανικού εορτασμού της τελευταίας πορείας του Ιησού από τη φυλακή στη σταύρωση, η Οδός του Μαρτυρίου (Via Dolorosa), ξεκινά από την Πύλη των Λεόντων. Στον τοίχο επάνω από την πύλη είναι σκαλισμένα τέσσερα λιοντάρια, δύο στα αριστερά και δύο στα δεξιά. Ο Σουλεϊμάν Α΄ ο μεγαλοπρεπής έφτιαξε το ανάγλυφο αυτό, για να εορτάσει τη νίκη των Οθωμανών επί των Μαμελούκων το 1517. Ο θρύλος λέει, ότι ο προκάτοχος τού Σουλεϊμάν Σελίμ Α', ο οποίος σχεδίαζε να ισοπεδώσει την πόλη, ονειρεύτηκε λιοντάρια που επρόκειτο να τον φάνε. Γλίτωσε, μόνο αφού υποσχέθηκε να προστατεύσει την πόλη κτίζοντας ένα τείχος γύρω της. Αυτό οδήγησε στο να γίνει το λιοντάρι το εραλδικό σύμβολο της Ιερουσαλήμ. Ο ιστορικός Μοσέ Σαρόν σημειώνει την ομοιότητα των γλυπτών λιονταριών με παρόμοια ζεύγη στο Jisr Jindas και στο Κασρ αλ Μπάσα στη Γάζα. Αυτά τα ζεύγη αντιπροσωπεύουν τον ίδιο σουλτάνο: τον Μπαϊμπάρς. Ο Σαρόν εκτιμά, ότι όλα χρονολογούνται περίπου στο 1273 Η πύλη είναι μέρος των σωζόμενων τειχών της πόλης, που κτίστηκαν από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ το 1538. Τα τείχη εκτείνονται για περίπου 4,5 χλμ. και ανεβαίνουν σε ύψος 5-15 μ., με πάχος 3 μ. Όλα μαζί τα τείχη της Παλαιάς Πόλης περιέχουν 43 πύργους επιτήρησης και 11 πύλες, επτά από τις οποίες είναι επί του παρόντος ανοιχτές. The Old City Gates: www.jewishvirtualibrary.org Αρχειοθετήθηκε 2016-11-29 στο Wayback Machine.
Καρίνολα

Η Καρίνολα (Carinola) είναι μικρή πόλη και δήμος (comune) στην Καμπανία της Ιταλίας, και συγκεκριμένα στην Επαρχία της Καζέρτας. Η Καρίνολα βρίσκεται περίπου 45 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νάπολης και περί τα 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλεως Καζέρτας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 41°11΄ Βόρειο και μήκος 13°59΄ Ανατολικό. Ο δήμος της Καρίνολα συνορεύει με τους εξής άλλους 4 δήμους: Φαλτσιάνο ντελ Μάσσικο, Φρανκολίζε, Σέσσα Αουρούνκα και Τεάνο.

 Η πόλη Καρίνολα ιδρύθηκε υπό την ονομασία Ουρμπάνα (Urbana) από Πελασγούς που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα, στη διασταύρωση των οδών προς το Τεάνο και προς το Κασκάνο. Αργότερα έγινε πόλη των Ετρούσκων και αργότερα των Ρωμαίων. Μετά τη διάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η πόλη καταστράφηκε πρώτα από τους Βανδάλους του Γιζέριχου τον 5ο αιώνα και μετά από τους Σαρακηνούς το 750. Ξανακτίσθηκε όμως σχετικώς σύντομα ως η νεότερη Καρίνολα στους γειτονικούς λόφους, καθιστάμενη και έδρα επισκόπου το 1087. Στις 8 Νοεμβρίου 2004 ο Πρόεδρος της Ιταλίας απένειμε στην πόλη Καρίνολα το «Αργυρό Μετάλλιο Πολεμικής Αρετής» ως αναγνώριση για τον ρόλο της κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 15
STS-102

STS-105 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια αποστολή του Διαστημικού Λεωφορείου Ντισκάβερι της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS) το 2001. Σκοπός της πτήσης ήταν η ανεφοδιασμός του ISS και η μεταφορά αεροναυτών για να γίνει αλλαγή πληρώματος της 1ης και 2ης Αποστολής.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση: Ελλιμενισμός: 10 Μαρτίου, 2001, 06:38:00 UTC Απόπλευση: 19 Μαρτίου, 2001, 04:32:00 UTC Διαμονή: 8 ημέρες, 21 ώρες, 9', 54" Voss και Helms - EVA 1 EVA 1 Αρχή: 11 Μαρτίου, 2001 - 05:12 UTC EVA 1 Τέλος: 11 Μαρτίου, - 14:08 UTC Διάρκεια: 8 ώρες, 56' Thomas and Richards - EVA 2 EVA 2 Αρχή: 13 Μαρτίου, 2001 - 05:23 UTC EVA 2 Τέλος: 13 Μαρτίου - 11:44 UTC Διάρκεια: 6 ώρες, 21' Η STS-102 ήταν η όγδοη πτήση διαστημικού λεωφορείου με στόχο τον διεθνή διαστημικό σταθμό και την μεταφορά μελών πληρώματος. Το Ντισκάβερι μετέφερε το πλήρωμα της 2ης Αποστολής στον διαστημικό σταθμό και παρέλαβε το πλήρωμα της 1ης Αποστολής για την επαναφορά του πίσω στην γη. Το σημαντικότερο φορτίο της αποστολής ήταν η πολυμορφική μονάδα εφοδιασμού Leonardo (αγγλ. Multi-Purpose Logistics Module, MPLM), με έξι ράφια για την αμερικάνικη εργαστηριακή μονάδα Ντέστινι που είχε ήδη μεταφερθεί στον σταθμό από την πτήση STS-98. Το πλήρωμα της STS-102 σύνδεσε προσωρινά το Leonardo με το διεθνή διαστημικό σταθμό προκειμένου να ξεφορτώσει το φορτίο του. Το πλήρωμα της πτήσης έκανε δύο διαστημικούς περιπάτους με περιεχόμενο την αποπεράτωση εργασιών συναρμολόγησης. Στον πρώτο διαστημικό περίπατο οι αστροναύτες Σούζαν Ηέλμς και Τζιμ Φος μετακίνησαν το στόμιο ελλιμενισμού για να κάνουν το χώρο για το MPLM και συνέδεσαν τον γερανό συναρμολόγησης στην κορυφή του εργαστηρίου. Η αποτέλεσμα των εργασιών επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί στην πτήση STS-100 για την σύνδεση του Canadarm2 με το σταθμό. Στον δεύτερο διαστημικό περίπατο, οι αστροναύτες Άντι Θόμας και Πολ Ρίτσαρντς συνέδεσαν μια εξωτερική πλατφόρμα εναποθήκευσης και μια αντλία ψυκτικών υγρών με την μονάδα Ντέστινι. περιληπτική περιγραφή (Αγγλικά)
Γιώργος Μποσγανάς

Ο Γιώργος Μποσγανάς, γεννημένος στις 20 Μαΐου 1968 στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Διαθέτει ύψος 2,01 και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από τόν Χαραυγιακό Ηλιούπολης και στήν συνέχεια αποκτήθηκε από το Παγκράτι. Μετά από την μεταγραφή του στον Πανιώνιο καταξιώθηκε και είχε τις καλύτερες στιγμές στη σταδιοδρομία του κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας το 1991. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στις ομάδες Παπάγου, Σπόρτιγκ και Ιωνικό Ν.Φ. Σήμερα εργάζεται ως προπονητής. Με την Εθνική Ελλάδος συμμετείχε σε 7 αγώνες και σημείωσε 31 πόντους. Ήταν μέλος της εθνικής στο Ευρωμπάσκετ 1993 και στο τουρνουά Ακρόπολις την ίδια χρονιά. Έχει αγωνιστεί και με τις εθνικές ομάδες ελπίδων και εφήβων. Γιώργος Μποσγανάς, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Γιώργος Κ. Γεωργιάδης

Ο Γιώργος Κ. Γεωργιάδης (Μητρούσι Σερρών, 14 Νοεμβρίου 1987) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος επιθετικός για τον Ηρακλή Αμμουδιάς. Συνηθίζεται να αναφέρεται με το αρχικό γράμμα ή ολόκληρο το πατρώνυμό του (ως Γ.Κ. Γεωργιάδης ή Γιώργος Γεωργιάδης του Κωνσταντίνου), για να διαχωρίζεται από τους συνονόματους του Γ.Χ. (του Χαραλάμπους) και Γ.Σ. (του Σάββα) Γεωργιάδη.

 Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ και το 2005 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Πανσερραϊκό. Την πρώτη του χρονιά στα «λιοντάρια», την περίοδο 2005-06, είχε 14 συμμετοχές και συνολικά μέχρι το 2011 όταν και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, είχε συμπληρώσει 145 συμμετοχές και 26 τέρματα. Η πρώτη του χρονιά με τον ΠΑΟΚ ξεκίνησε ιδανικά, όταν στις 30 Νοεμβρίου 2011 για το Europa League (2011-12) ήταν αυτός που με τις δύο ασίστ στους Δημήτρη Σαλπιγγίδη και Στέφανο Αθανασιάδη οδήγησε την ομάδα του στη σπουδαία εκτός έδρας νίκη εναντίον της Τότεναμ (2-1), που της εξασφάλισε την πρόκριση για τους "32" της διοργάνωσης. Η συνέχεια ωστόσο δεν υπήρξε ανάλογη για τον ίδιο και τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2014 αποχώρησε ως ελεύθερος, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τη Βέροια.Τον Αύγουστο του 2016 ήρθε σε συμφωνία με την ΑΕΛ Λεμεσού, πραγματοποιώντας 28 συμμετοχές στην πρώτη του χρονιά στο κυπριακό πρωτάθλημα, στο οποίο παρέμεινε και την περίοδο 2017-18, υπογράφοντας συμβόλαιο με τον Ερμή Αραδίππου. Με την εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί τρεις συνολικά φορές. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2010 στον εκτός έδρας νικηφόρο φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Αυστρία (2-1), όταν υπό τις οδηγίες του Φερνάντο Σάντος πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, αντικαθιστώντας τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο. Ο Γιώργος Κ. Γεωργιάδης στο soccerway Το προφίλ του Γιώργου Κ. Γεωργιάδη στο transfermarkt Η καριέρα του Γιώργου Κ. Γεωργιάδη στο Onsports.gr
Σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα

Η Σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα (σλαβομακεδονικά: македонски знаковен јазик‎ ή македонски гестовен јазик, makedonski gestoven jazik) είναι η νοηματική γλώσσα της κοινότητας κωφών στη Βόρεια Μακεδονία. Όπως όλες οι νοηματικές γλώσσες, η σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα είναι επίσης βασισμένη σε χειρονομίες και κινήσεις του σώματος, ιδιαίτερα σε κινήσεις με τα χέρια. Ο ακριβής αριθμός χρηστών της νοηματικής γλώσσας στη Βόρεια Μακεδονία δεν είναι γνωστός, αλλά 6.000 άτομα είχαν ζητήσει ειδήσεις στη νοηματική γλώσσα στη τοπική τηλεόραση. Η εκμάθηση, χρήση της γλώσσας καθώς και τα δικαιώματα της κοινότητας των κωφών στη Βόρεια Μακεδονία ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο.

 Το αλφάβητο αποτελείται από 31 νοήματα, τα οποία ισοδυναμούν στους 31 ήχους της σλαβομακεδονικής. Κάθε γράμμα έχει το δικό του νόημα. Υπάρχουν δύο τύποι του αλφαβήτου, αυτό που εκφράζεται με ένα χέρι και το αλφάβητο που εκφράζεται με δύο χέρια. Η σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα ρυθμίζεται από τον εθνικό νόμο της 21ης Αυγούστου 2009. Ο βορειομακεδονικός νόμος το ορίζει ως εξής: Η Νοηματική γλώσσα, σύμφωνα με τον νόμο αυτό, αναγνωρίζεται ως ένας φυσικός τρόπος επικοινωνίας, ισότιμη με την προφορική επικοινωνία. Η Νοηματική γλώσσα είναι γλώσσα που χρησιμοποιείται για την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των ανθρώπων με προβλήματα ακοής, δηλαδή είναι φυσικό μέσο επικοινωνίας μεταξύ αυτών και άλλα φυσικά και νομικά πρόσωπα. Η γλώσσα είναι ένα οπτικό σύστημα νοημάτων, που κατανοεί τις ειδικές θέσεις, τις κατευθύνσεις και τις κινήσεις των χεριών και των δακτύλων και το μιμητισμό στο πρόσωπο. Ωστόσο, ο νόμος περιλαμβάνει πολλά πράγματα, όπως: ορισμός της γλώσσας, δικαιώματα των κωφών της Βόρειας Μακεδονίας, μελέτη της γλώσσας και την προετοιμασία κατάλληλων διερμηνέων, ορισμός των καθηκόντων της Εθνικής Ένωσης Κωφών της Βόρειας Μακεδονίας. Επίσης ορίζει την χρηματοδότησή της και εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή του δικαιώματος των κωφών. Βασικά, κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ζητήσει διερμηνέα της νοηματικής γλώσσας και ο φορέας όπου υποβλήθηκε το αίτημα ή το ίδιο το άτομο είναι υποχρεωμένο να βρει ένα. Σλαβομακεδονικό νοηματικό αλφάβητο στην ιστοσελίδα της NADPM. Εθνική ένωση κωφών της Βόρειας Μακεδονίας Το MTV εγκαινιάζει νέα για τους κωφούς
Σπίτι από Άμμο και Ομίχλη

Σπίτι από Άμμο και Ομίχλη (αγγλικός τίτλος: House of Sand and Fog), είναι ο τίτλος ταινίας αμερικανικής παραγωγής που προβλήθηκε την περίοδο 2003-2004. Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Αντρέ Ντουμπούς ΙΙΙ. Ο σκηνοθέτης Βαντίμ Πέρελμαν ήταν μέχρι τότε γνωστός κυρίως για τη σκηνοθεσία διαφημιστικών.

 Ένας Ιρανός μετανάστης (Κίνγκσλεϊ), πρώην συνταγματάρχης του ιρανικού στρατού, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ιράν μετά την ισλαμική επανάσταση και την πτώση του Σάχη, ζει στο Σαν Φρανσίσκο και αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές για να συντηρεί την οικογένειά του, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να αποκρύψει από τους δικούς του το γεγονός ότι δεν είναι πλέον ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Όταν του δίνεται η ευκαιρία να επενδύσει σε ένα σπίτι που βγαίνει σε πλειστηριασμό λόγω ενός απλήρωτου φόρου, αγοράζει το σπίτι με σκοπό να το πουλήσει τέσσερις φορές πιο ακριβά από την τιμή που το αγόρασε. Η προηγούμενη ιδιοκτήτρια (Τζένιφερ Κόνελι), έχασε το σπίτι λόγω ενός γραφειοκρατικού λάθους της Νομαρχίας και προσπαθεί με τη βοήθεια ενός βοηθού Σερίφη (Ρον Έλνταρντ) να το πάρει πίσω. Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν είναι τραγικά. Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ: μουσικής (Τζέιμς Χόρνερ), α' ανδρικού ρόλου (Μπεν Κίνγκσλεϊ), και β' γυναικείου ρόλου (Σορέ Αγκντασλού). Τζένιφερ Κόνελι: Κάθι Νίκολο Μπεν Κίνγκσλεϊ: Μασούντ Αμίρ Μπεράνι Σορέ Αγκντασλού: Ναντερέ Μπεράνι Ρον Έλνταρντ: Λέστερ Μπέρντον Φράνσις Φίσερ: Κόνι Γουόλς Κιμ Ντίκενς: Κάρολ Μπέρντον Τζόναθαν Αντούτ: Εσμαέλ Μπεράνι Κριτική της ταινίας από τον Ρότζερ ΈμπερτΑρχειοθετήθηκε 2010-12-16 στο Wayback Machine. Επίσημη ιστοσελίδα Κριτική στο Rotten Tomatoes
Στέλλα της Σουηδίας

Η Στέλλα της Σουηδίας (σουηδικά: Estelle av Sverige, 23 Φεβρουαρίου 2012) είναι το μεγαλύτερο παιδί της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώρια της Σουηδίας και του Πρίγκιπα Δανιήλ, Δούκα του Βέστεργκετλαντ. Είναι το πρώτο εγγόνι του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, και δεύτερη στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τη μητέρα της.

 Η Πριγκίπισσα Στέλλα γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2012 και τοπική ώρα 04:26 π.μ. στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα. Η γέννηση της έγινε δεκτή, με δύο χαιρετισμούς των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Τα ονόματά της και ο τίτλος της ανακοινώθηκαν στις 24 Φεβρουαρίου 2012 από τον παππού της, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, πραγματοποιήθηκε μια δοξολογία στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού. Πριν από την επίσημη ανακοίνωση του ονόματος και του τίτλου της, ένα λάθος είχε ως αποτέλεσμα στη βασιλική ιστοσελίδα να εμφανιστεί το ψευδές όνομα και τίτλος Ουλρίκα Μαριάννα Αννίκα Δαβίδ - Δούκισσα της Ούπλαντς Βάσμπι, που αργότερα αφαιρέθηκε. Το προσωπικό αποκάλυψε τελικά ότι ήταν ο έλεγχος του συστήματος. Η Στέλλα βαφτίστηκε στις 22 Μαΐου 2012 στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού της Στοκχόλμης στη Στοκχόλμη. Νονοί της ήταν ο μητρικός θείος της Κάρολος Φίλιππος (αδελφός της μητέρας της), η πατρική θεία της Άννα Βέστλινγκ Σόντερστρομ (αδελφή του πατέρα της), ο Γουλιέλμος-Αλέξανδρος, Διάδοχος Πρίγκιπας της Ολλανδίας, η Μαίρη, Διάδοχος Πριγκίπισσα της Δανίας (από την οποία πήρε το τέταρτο όνομα) και ο Χάακον, Διάδοχος Πρίγκιπας της Νορβηγίας. 23 Φεβρουαρίου 2012 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Στέλλα της Σουηδίας, Δούκισσα του Έστεργκετλαντ Σουηδικές Σουηδία Μέλος του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (23 Φεβρουαρίου 2012, παρουσιάστηκε στις 22 Μαΐου 2012) Σουηδία Αναμνηστικό Μετάλλιο του Ρουμπίνιου Ιωβηλαίου της Αυτού Μεγαλειότητας Ο Βασιλιάς (15 Σεπτεμβρίου 2013) Σουηδία Αναμνηστικό Μετάλλιο των 70ων Γενεθλίων της Αυτού Μεγαλειότητας Ο Βασιλιάς (30 Απριλίου 2016) Royal Court of Sweden- Princess Estelle Αρχειοθετήθηκε 2015-06-21 στο Wayback Machine.
Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1235)

Η Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1235) ήταν μιία κοινή πολιορκία Βουλγαρίας-Νίκαιας στην πρωτεύουσα της Λατινικής αυτοκρατορίας . Ο Λατίνος αντιβασιλιάς Ιωάννης του Μπριέν πολιορκήθηκε από τον Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη και τον τσάρο Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας . Η πολιορκία ήταν ανεπιτυχής.

 Μετά το τέλος του αυτοκράτορα Ροβέρτου του Κουρτεναί το 1228, δημιουργήθηκε μία αντιβασιλεία υπό τον Ιωάννη του Μπριέν. Μετά την καταστροφική ήττα της ηγεμονίας της Ηπείρου από τους Βουλγάρους στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας, η απειλή του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα για τη Λατινική αυτοκρατορία έπαυσε, μόνο για να αντικατασταθεί από την απειλή της Νίκαιας, η οποία άρχισε να αποκτά εδάφη στην Ελλάδα. Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης της Νίκαιας συνήψε με τη Βουλγαρία συμμαχία, η οποία το 1235 είχε ως αποτέλεσμα μία κοινή εκστρατεία κατά της Λατινικής Αυτοκρατορίας. Το 1235 ο Άγγελος Α΄ Σανούδος, δεύτερος δούκας της Νάξου, έστειλε μία ναυτική μοίρα για την υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης, όπου ο αντιβασιλιάς Ιωάννης του Μπριέν επολιορκείτο από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα της Νίκαιας και τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Η κοινή πολιορκία Νίκαιας-Βουλγαρίας ήταν ανεπιτυχής. Οι σύμμαχοι υποχώρησαν το φθινόπωρο, λόγω του επερχομένου χειμώνα. Ο Ιβάν Ασέν Β΄ και ο Βατάτζης συμφώνησαν να συνεχίσουν την πολιορκία τον επόμενο χρόνο, αλλά ο Βούλγαρος τσάρος αργότερα αρνήθηκε να στείλει στρατεύματα. Με το τέλος του Ιωάννη του Μπριέν το 1237, οι Βούλγαροι έσπασαν τη συνθήκη με τον Βατάτζη, λόγω της πιθανότητας του Ιβάν Ασέν Β΄ να γίνει αντιβασιλιάς της Λατινικής αυτοκρατορίας. Με την περαιτέρω παρέμβαση του Αγγέλου Α΄, υπογράφηκε ανακωχή μεταξύ των δύο κρατών για δύο χρόνια. Μέχρι το 1247, οι της Νικαίας είχαν περικυκλώσει αποτελεσματικά την Κωνσταντινούπολη, με μόνο τα ισχυρά τείχη της Πόλης να τους συγκρατούν· η Μάχη της Πελαγονίας το 1258 σηματοδότησε την αρχή του τέλους της Λατινικής κυριαρχίας στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι στις 25 Ιουλίου 1261, με τα περισσότερα από τα Λατινικά στρατεύματα μακριά σε εκστρατεία, ο στρατηγός της Νίκαιας Αλέξιος Στρατηγόπουλος βρήκε μια χωρίς φύλαξη πύλη της πόλης και εισήλθε με τα στρατεύματά του, αποκαθιστώντας τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για τον Αυτοκράτορά του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1203) Πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1260) Langdon, John S. (1985). «The Forgotten Byzantino-Bulgarian Assault and Siege of Constantinople 1235–1236 and the Breakup of the 'Entente Cordiale' Between John III Ducas Vatatzes and John Asen II in 1236 as Background to the Genesis of the Hohenstaufen-Vatatzes alliance of 1242». Byzantine Studies in Honor of Milton V. Anastos. Malibu. σελίδες 105–36. ISBN 0-89003-168-1. Η Λατινική κατοχή στα Ελληνικά εδάφη - Η Λατινική Αυτοκρατορία, από το Ίδρυμα του Ελληνικού Κόσμου
Ανάλυση RFM

Η ανάλυση RFM (αρκτικόλεξο των λέξεων Recency-πρόσφατος, Frequency-συχνότητα, Monetary Value- χρηματική αξία) είναι τεχνική μάρκετινγκ η οποία χρησιμοποιείται για την ανάλυση της συμπεριφοράς των πελατών και αντίστοιχα την κατηγοριοποίηση των πελατών ανάλογα με τη συμπεριφορά τους. Η τεχνική αυτή υιοθετείται από τις επιχειρήσεις , κυρίως του λιανικού εμπορίου και της άμεσης εμπορίας, για την λήψη αποφάσεων και ανάπτυξη στρατηγικών. Επίσης χρησιμοποιείται και από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) για να στοχεύσουν σε πιθανούς πελάτες-δωρητές, για παράδειγμα, πελάτες που δώρισαν μία φορά είναι πιθανότερο να δωρήσουν ξανά.

 Η τεχνική RFM κατηγοριοποιεί τους πελάτες της με βάση 3 παραμέτρους. I. R. Πιο πρόσφατη επίσκεψη. Ποια ήταν η τελευταία φορά που ένας πελάτης επιστέφτηκε και αγόρασε κάτι από την επιχείρηση. II. F. Συχνότητα. Πόσο συχνά ένας πελάτης αγοράζει από την επιχείρηση. III. Μ. Χρηματική αξία. Πόσα χρήματα δαπανά ένας πελάτης στην επιχείρηση. Για κάθε μία από τις παραπάνω παραμέτρους βαθμολογείται. Με αυτό τον τρόπο είναι εύκολο για μία επιχείρηση να γνωρίζει τους καλύτερους πελάτες της κάνοντας απλά μία ταξινόμηση στη βάση δεδομένων όπου διατηρούνται οι βαθμολογίες RFM. Ειδικοί τονίζουν ότι οι επιχειρήσεις δεν πρέπει να παραβλέπουν τους πελάτες με κακή βαθμολογία RFM, αντιθέτως πρέπει να λαμβάνουν τέτοια μέτρα ώστε να μετατραπούν σε καλύτερους πελάτες.
Κίσελ

Το κίσελ (πολωνικά: kisiel, ρώσικα: кисель, λευκορωσικά: кісель, εσθονικά: kissell, φινλανδικά: kiisseli, λετονικά: ķīselis, λιθουανικά: kisielius, ουκρανικά: кисiль, λιβονικά: kīsõl) είναι ιξώδες πιάτο φρούτων, δημοφιλές ως επιδόρπιο και ως ποτό στη Βόρεια, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Αποτελείται από τον ζαχαρούχο χυμό μούρων, όπως το μορς, αλλά γίνεται παχύρρευστο με άμυλο αραβοσίτου, άμυλο πατάτας ή μαραντία. Μερικές φορές προστίθεται κόκκινο κρασί ή φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα.Το κίσελ μπορεί να σερβιριστεί είτε ζεστό είτε κρύο, μαζί με ζαχαρούχο κουάρκ ή πουτίγκα σιμιγδαλιού. Μπορεί επίσης να σερβιριστεί σε τηγανίτες ή με παγωτό. Εάν το κίσελ παρασκευάζεται με λιγότερο πυκνωτικό άμυλο, μπορείτε να καταναλωθεί ως ρόφημα - αυτό είναι συνηθισμένο στην Πολωνία, τη Ρωσία και την Ουκρανία.

 Το όνομά του προέρχεται από μια σλαβική λέξη που σημαίνει «ξινός» (ρωσικό кислый kisly), μετά από ένα παρόμοιο παλιό σλαβικό πιάτο - ένα ζυμωτό χυλό αλευριού (ή μαλακό προζύμι) που παρασκευαζόταν από δημητριακά - συνήθως βρώμη, αλλά οποιοδήποτε σιτάρι, ακόμη και όσπρια όπως μπιζέλια ή φακές, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, αν και συνήθως τα φασόλια κίσελ δεν είχαν ζυμωθεί — και δεν είχαν τη γλυκύτητα των σύγχρονων παραλλαγών. Το κίσελ αναφέρεται για πρώτη φορά στο παλιό Ανατολικοσλαβικό Πρώτο Χρονικό, όπου υπάρχει μια ιστορία για το πώς έσωσε τη ρωσική πόλη Μπέλγκοροντ Κιέφσκι του 10ου αιώνα, που πολιορκήθηκε από Πετσενέγους νομάδες το 997. Όταν το φαγητό στην πόλη λιγόστεψε και άρχισε η πείνα, οι κάτοικοι της πόλης ακολούθησαν τη συμβουλή ενός γέρου, που τους είπε να φτιάξουν κίσελ από τα υπολείμματα σιτηρών και ένα γλυκό ποτό από το τελευταίο υδρόμελι που βρήκαν. Έπειτα γέμισαν ένα ξύλινο δοχείο με το κίσελ και ένα άλλο με το ρόφημα από υδρόμελι, έβαλαν αυτά τα δοχεία στις τρύπες στο έδαφος και έφτιαξαν δύο ψεύτικα πηγάδια πάνω τους. Όταν οι Πετσενέγοι πρεσβευτές ήρθαν στην πόλη, είδαν πώς οι κάτοικοι έπαιρναν το φαγητό από εκείνα τα «πηγάδια», και στους Πετσενέγους επετράπη ακόμη και να δοκιμάσουν το κίσελ και το ρόφημα από υδρόμελι. Εντυπωσιασμένοι από αυτό το σόου και τη γευσιγνωσία, οι Πετσενέγοι αποφάσισαν να άρουν την πολιορκία και να φύγουν, έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Ρουθήνιοι τρέφονταν μυστηριωδώς από την ίδια τη γη. Στα ρωσικά παραμύθια, η χώρα των θαυμάτων περιγράφεται ως η χώρα των «ποταμών γάλακτος και των όχθων κίσελ». Αυτή η έκφραση έγινε ιδίωμα στα ρωσικά για την ευημερούσα ζωή ή τον «επίγειο παράδεισο».Μια άλλη φράση κοινή στη Ρωσία και την Πολωνία, «το έβδομο νερό μετά το κίσελ» (πολωνικά: siódma woda po kisielu, «σιούντμα βόντα πο κισιέλου»), χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν μακρινό συγγενή. Κομπόστα Κόμποτ Κίσελ με μήλο και κράνμπερι με γλυκόξινη κρέμα Συνταγή κίσελ μούρων Κίσελ με κράνμπερι Κίσελ με ζεστά κράνμπερι Καλοκαιρινό κίσελ με μπούρα και βασιλικό
Αλέξανδρος Καραθόδωρος

Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος (1908 - Απρίλιος 1981) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και υπουργός. Ήταν παντρεμένος με τη Λίτσα Καραθόδωρου και είχαν 2 παιδιά, την Κυριακή και το Θεόδωρο.

 Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος γεννήθηκε το 1908 στην περιοχή των Τρικάλων. Μεγάλωσε στο περιβάλλον μιας νομαδικής οικογένειας Σαρακατσαναίων που τα καλοκαίρια μετακινούνταν με τα κοπάδια στην περιοχή "Μηλιάκι" Βερμίου. Σε ηλικία 12 ετών (1920) η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στο (Σπανό) Λατόμι Πολυκάστρου της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του σπούδασε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκλέγονταν ανελλιπώς βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης από το 1946 έως το 1967. Αρχικά εκλέγονταν με το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (του Απόστολου Αλεξανδρή) και στη συνέχεια με το Λαϊκόν Κόμμα. Το 1952, συμμετέχοντας στον Ελληνικό Συναγερμό, ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου. Μετά το 1954 αποχώρησε από το κόμμα του Αλέξανδρου Παπάγου και ακολούθησε τον Σπύρο Μαρκεζίνη, στο Κόμμα Προοδευτικών. Διατέλεσε επίσης υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου το 1965. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών συνελήφθη και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Πέθανε στην Αθήνα το 1981 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο, στις 20 Απριλίου. Στο χωριό του, στο Λατόμι Κιλκίς διατηρείται η οικία του που αποτελεί και αξιοθέατο της περιοχής.
Κανέλλος Κανελλόπουλος

Ο Κανέλλος Κανελλόπουλος (Βραχνέικα Αχαΐας, 25 Μαρτίου 1957) είναι πρωταθλητής της ποδηλασίας και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποδηλάτες. Υπήρξε αθλητής του Π.Ο. Πάτρας από το 1973 έως το 1993. Είναι 15 φορές Πρωταθλητής Ελλάδος Ανδρών σε αγωνίσματα δρόμου και πίστας, 16 φορές Βαλκανιονίκης σε αγωνίσματα δρόμου και πίστας, ομαδικά και ατομικά (2 χρυσά) και 2ος Μεσογειονίκης στην Καζαμπλάνκα. Έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους και σε μικρότερους αγώνες. Ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας ποδηλασίας από το 1977 μέχρι το 1993 με 530 συμμετοχές. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984 μαζί με τον Ηλία Κελεσίδη, στον αγώνα αντοχής ποδηλασίας δρόμου (190,2 χιλιόμετρα) αλλά εγκατέλειψε από πτώση. Προς τιμήν του στην γενέτειρά του τα Βραχνέικα διοργανώνεται ο αγώνας «Ανάβαση Βραχνέικων Κανέλλος Κανελλόπουλος».

 Ο Κανέλλος Κανελλόπουλος επιλέχθηκε να είναι ένας από τους πέντε ποδηλάτες που θα επανδρώσουν μία πειραματική πτήση για την επίδειξη των δυνατοτήτων αεροσκαφών χωρίς κινητήρα· έτσι, στις 23 Απριλίου 1988 πέταξε με πεταλοκίνητο αεροπλάνο, τον «Δαίδαλο», μάζας 32 χιλιογράμμων, ξεκινώντας από το Ηράκλειο Κρήτης, πάνω από το Αιγαίο Πέλαγος, καλύπτοντας τη διαδρομή από τις βόρειες ακτές της Κρήτης μέχρι τη Θήρα (119 χλμ.) σε 3 ώρες και 54 λεπτά, επίδοση που δημιούργησε νέο παγκόσμιο ρεκόρ αποστάσεως και διάρκειας πτήσεως με αεροσκάφος κινούμενο με μυική δύναμη, κάτι ανάλογο με τα φτερά που είχαν χρησιμοποιήσει και οι μυθικοί Δαίδαλος και Ίκαρος. Το ρεκόρ καταγράφηκε στο Βιβλίο Γκίνες. 1ος στο Διεθνή Γύρος Θυσίας (1981, 1982, 1983, 1986, 1991) 1976 1ος, Βαλκανικό Πρωτάθλημα Σόφιας . 1980 1ος, Διεθνής Γύρος Αιγύπτου. 1983 2ος, στον αγώνα αντοχής, Μεσογειακοί αγώνες της Καζαμπλάνκα. 1985 1ος, Διεθνής Γύρος Αλγερίας. 1986 2ος, Διεθνής Γύρος Ελλάδας. 1988 Ρεκόρ Γκίνες με πτήση με πεταλοκίνητο αεροσκάφος. Όντας αυτοδίδακτος ζωγράφος από μικρό παιδί, μετά το τέλος της αγωνιστικής ποδηλασίας το 1993, ο Κανέλλος Κανελλόπουλος ασχολείται συστηματικά με την ορθόδοξη εικονογραφία. Ξεκίνησε μαθήματα με τον καθηγητή Γιώργο Κόρδη στο πλευρό του οποίου παραμένει ανελλιπώς μέχρι σήμερα, ως μαθητής και συνεργάτης. Ιδρυτικό μέλος της «Εικονουργίας» όπου και παραδίδει μαθήματα σχεδίου, χρώματος, τεχνικών κ.λ.π. από το 1995 μέχρι σήμερα, με τον Γιώργο Κόρδη επικεφαλής. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής-αγιογραφίας με τον Σύλλογο Φίλων του Αθλητισμού. Επίσης συμμετέσχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις αγιογραφίας, κυρίως ως μέλος της «Εικονουργίας». Έχει συμμετάσχει στην αγιογράφηση μεγάλων επιφανειών (τοιχογραφίες) με τον Γιώργο Κόρδη σε ιερές μονές (καθολικά–παρεκκλήσια-τράπεζες), σε ιδιωτικές ή ενοριακές εκκλησίες, καθώς και σε εικονογράφηση τέμπλων και φορητών εικόνων.
Υπουργείο Παιδείας

Υπουργείο Παιδείας ονομάζεται το υπουργείο που είναι υπεύθυνο για θέματα εκπαίδευσης. Υπουργείο με τέτοιο χαρτοφυλάκιο υπάρχει σε διάφορα κράτη με διάφορες ονομασίες, όπως Υπουργείο Εκπαίδευσης, Τμήμα Εκπαίδευσης, Υπουργείο Δημόσιας Παιδείας.

 Κατά την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το Εκτελεστικό σώμα εξέλεξε οκτώ μινίστρους μονοετούς θητείας. Ο επίσκοπος Ανδρούσης Ιωσήφ εξελέγη ως «Μίνιστρος τῶν Θρησκευτικῶν». Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση όρισε έξι Γραμματείς της Επικρατείας, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται και «ὁ ἐπὶ τοῦ δικαίου καὶ τῆς παιδείας Γραμματεύς». Με το ΦΕΚ 2 Α΄/22-02-1833 διορίζεται «ὁ ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καὶ τῆς Δημοσίου Ἐκπαιδεύσεως Γραμματεύς της Επικρατείας». Το 1844 μετονομάστηκε σε Υπουργείο. Με το ΦΕΚ 140 Α΄/29-04-1926 μετονομάζεται σε Υπουργείο Θρησκευμάτων και Παιδείας. Με τον Αναγκαστικό Νόμο ΦΕΚ 267 Α΄/15-07-1937 μετονομάζεται σε «Υπουργείο Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας» και το 1951 (ΦΕΚ 33 Α΄/28-01-1951) λαμβάνει την ονομασία Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με την απόφαση 2876/7.10.2009 του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων συγχωνεύτηκε στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού. Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, συνεστήθη το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού με τη συγχώνευση, μεταξύ άλλων, του πρώην Υπουργείου Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων με το πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Στις 25 Ιουνίου 2013, με το Π.Δ. 118/2013, το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και ιδρύθηκε το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Στις 27 Ιανουαρίου 2015 με απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα ανασυστάθηκε με την ονομασία Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ.) λαμβάνοντας τις αρμοδιότητες του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2015 με το Προεδρικό Διάταγμα 70/2015 μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ενώ αφαιρέθηκαν από τις δραστηριότητές του, αυτές που είχε παλαιότερα το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, το οποίο ανασυστάθηκε. Στις 8 Ιουνίου 2019, με το Π.Δ. 81/2019 , το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
Γεώργιος Κορμάς

Ο Γεώργιος Κορμάς ήταν αγωνιστής του 1821. Γεννήθηκε στο χωριό Κεφαλινός του Νομού Μεσσηνίας το 1785 και απεβίωσε το 1845. Ήταν αδελφός του Οπλαρχηγού Ηλία Κορμά που έπεσε ηρωικά στο Μανιάκι.

 Ηλίας Κορμάς Κωνσταντίνος Κορμάς Θεόδωρος Μ. Τσερπές,(1952), Ιστορία της Μεσσηνίας από της εποχής των Σταυροφόρων μέχρι του 1830, Έκδοση 1952, σελ. 100. Μεσσηνιακά 1968,εκδόσεις «Αριστομένης», Αθήναι 1972,σελ. 462-466. Μεσσηνιακά 1969-70, εκδόσεις «Αριστομένης» Αθήναι 1972, σελ. 482-483. Εφημερίδα "Τo Βλάσι, Σελ 6 Λυράσι