IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Chevrolet Task Force

Το Chevrolet Task Force ήταν μια σειρά από επαγγελματικά οχήματα που παράχθηκαν από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet (μέλος του ομίλου της General Motors) από το 1955 μέχρι το 1962. Το φορτηγό αντικατέστησε την αρκετά επιτυχημένη σειρά Chevrolet Advance Design, η οποία σταμάτησε να παράγεται το 1955, αν και μερικές εκδόσεις της συνέχισαν για μερικά χρόνια ακόμα μαζί με το Task Force. Αν και το Task Force πούλησε καλά, δεν μπόρεσε ποτέ να φτάσει την δημοτικότητα του προκάτοχού του.

 Το μοντέλο ήταν το πρώτο που παράχθηκε με τον καινούριο V8 κινητήρα της Chevrolet, ο οποίος ήταν ο πρώτος V8 της Chevrolet από το 1919 και τοποθετήθηκε εξ αρχής και σε άλλα μοντέλα της General Motors. Επίσης άρχισε να προσφέρεται και η πληρέστερη σε εξοπλισμό έκδοση Cameo Carrier.Η GMC ονόμασε το μοντέλο "Blue Chip". Τα 2 οχήματα διαφοροποιήθηκαν από της μηχανές και τους εσωτερικούς χώρους. Η Chevrolet χρησιμοποίησε κινητήρες Chevrolet και η GMC χρησιμοποίησε εξακύλινδρες μηχανές GMC και Pontiac V8 μηχανές (Oldsmobile V8 μηχανές στα βαρέα φορτηγά). Το νέο αμάξωμα διέθετε το πρώτο περιτυλιγμένο παρμπρίζ της βιομηχανίας φορτηγών, και προαιρετικό πίσω παρμπρίζ για μοντέλα καμπίνας Deluxe. Οι προβολείς ενσωματώθηκαν στα φτερά. Η καμπίνα έγινε ψηλότερη και τα σκαλοπάτια της καμπίνας αντικατέστησαν τις σανίδες κύλισης των προηγούμενων μοντέλων.Ένα «σκαλοπάτι» μεταξύ της καμπίνας και του πίσω φτερού βοηθούσε την πρόσβαση σε αντικείμενα μέσα στην καρότσα. Τα επανασχεδιασμένα φτερά καρότσας μεταφέρθηκαν μέσω του αμαξώματος της επόμενης γενιάς και συνέχιζαν να παράγονται μέχρι το 1966. Η παραγωγή του μοντέλου έληξε οριστικά το 1962, αν και η General Motors είχε κυκλοφορήσει τα καινούρια της επαγγελματικά οχήματα Chevrolet C/K ήδη από το 1959, για τη σεζόν (model year) του 1960. «1955 Chevrolet truck brochure»
Α.Ο. Πολυκράτης Πυθαγορείου

Ο Αθλητικός Όμιλος Πολυκράτης Πυθαγορείου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο νησί της Σάμου, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Πυθαγορείου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1931 και χρώματά του το μαύρο και το κόκκινο. Λαμβάνει το όνομά του από τον αρχαίο τύραννο της Σάμου, τον Πολυκράτη, που έζησε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και κολύμβησης.

 Μέχρι σήμερα η ομάδα έχει κατακτήσει 6 τίτλους: Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Σάμου: 6 (1952, 1960, 1999, 2000, 2001, 2010) Το ανδρικό τμήμα του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Σάμου κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11. Κατά συνέπεια έλαβε για πρώτη φορά στην ιστορία του το δικαίωμα συμμετοχής στη Γ' Εθνική Κατηγορία.Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα της Σάμου τερμάτισε στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα του 2ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής, εξασφαλίζοντας την παραμονή της στην κατηγορία. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Ο. Πολυκράτης Πυθαγορείου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Μελανό σημείο της χρονιάς υπήρξαν τα επεισόδια που έλαβαν χώρα κατά τον αγώνα της ομάδας με εκείνη του Μίλωνα για τα οποία η πρώτη τιμωρήθηκε με την ποινή των δύο αγωνιστικών ημερών κεκλεισμένων των θυρών.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Πυθαγορείου. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Βαγγέλης Καρράς. Α.Ο. Πολυκράτης Πυθαγορείου, επίσημος ιστότοπος του τμήματος πετοσφαίρισης.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1981-82

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1981-82 αποτέλεσε το 11ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Διγενής Ακρίτας Ύψωνα για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1981-82 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1982-83. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1981-82 Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών Απόλλων ΛυμπιώνΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Φάρος ΑκροπόλεωςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1980-81 Ηρακλής Γερολάκκου Νέος Αιώνας ΤρικώμουΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα μέσω του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Ορφέας Αθηένου Λίβανος Κορμακίτη Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση «Ύψωνας-Δερύνεια στη Β΄ κατηγορία». Η Σημερινή: σελ. 10. 21 Απριλίου 1982. «Βαθμολογία Γ΄ κατηγορίας». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 6. 21 Απριλίου 1982. ΚΟΠ (Δεκέμβριος 2016). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 68-71. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-07-21. https://web.archive.org/web/20220721135140/https://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP-T24%20LR.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-12-28. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1981-82 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1981-82 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1981-82
Φρειδερίκος του Μονμπελιάρ

Ο Φρειδερίκος, γαλλ.: Frederick de Montbéliard, γερμ.: Mömpelgard (απεβ. 29 Ιουνίου 1091) ήταν από τον ευγενή Οίκο του Μονμπελιάρ της Λωρραίνης (γερμ.: Λοθαριγγίας). Μέσω του γάμου έγινε de jure μάργραβος του Τορίνου (1080–1091).

 Ήταν ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου κόμη του Μομπελιάρ (απεβ. το 1071) και της Σοφίας των Αρντέν κόμισσας του Μπαρ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. Αναφέρεται σε έγγραφα στην Ιταλία από το 1071 και μετά ως μάρτυρας των καταστατικών τής εκ μητρός θείας του Bεατρίκης του Μπαρ και της κόρης της Mατθίλδης της Τοσκάνης. Το 1080 ο Φρειδερίκος νυμφεύτηκε την Aγνή της Σαβοΐας, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Η Αγνή ήταν κληρονόμος τού πατέρα της, έτσι αφού ο Φρειδερίκος νυμφεύτηκε την Αγνή, περιβλήθηκε με τον τίτλο του μαργράβου του Τορίνου. Κυβέρνησε μόνο ονομαστικά, καθώς η πραγματική δύναμη παρέμεινε στα χέρια τής γιαγιάς τής Aγνής, τής Aδελαΐδας τής Σούζα. Ο Φρειδερίκος επρόκειτο να διαδεχθεί de facto την Αδελαΐδα, αλλά απεβίωσε πριν από αυτή τον Ιούνιο του 1091. Νυμφεύτηκε την Αγνή της Σαβοΐας, μαργραβίνα του Τορίνου, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη της Σαβοΐας]] και είχε παιδιά: Πέτρος. Μπρούνο. Ζήγκφρηντ. CW Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy (1000–1233) (Cambridge, 1912), προσβάσιμο online στο: archive.org S. Hellmann, Die Grafen von Savoyen und das Reich: bis zum Ende der staufischen Periode (Ίνσμπρουκ, 1900), προσβάσιμο στο διαδίκτυο (αλλά χωρίς αριθμούς σελίδας) στο: Genealogie Mittelalter G. Poull, La Maison souveraine et ducale de Bar (1994) Ε. Goez, Beatrix von Canossa und Tuszien. Eine Untersuchung zur Geschichte des 11. Jahrhunderts (Sigmaringen, 1995). Έργο μεσαιωνικής γης: Μπαρ Friedrich, Graf von Mömpelgard (στα γερμανικά)
Βραχυχίτων ο σφενδαμνόφυλλος

Ο Βραχυχίτων ο σφενδαμνόφυλλος (Brachychiton acerifolius), κοινώς γνωστός ως δέντρο φλόγα Ιλλαουάρα (Illawarra flame tree), είναι ένα μεγάλο δέντρο της οικογένειας των Μαλαχοειδών (Malvaceae), γηγενές στις υποτροπικές περιοχές της ανατολικής ακτής της Αυστραλίας. Είναι διάσημο για τα φωτεινά κόκκινα σε σχήμα καμπάνας άνθη που συχνά καλύπτουν όλο το δέντρο, όταν είναι χωρίς φύλλα. Μαζί με άλλα μέλη του γένους Brachychiton, συνήθως αναφέρεται ως Κουρατζόνγκ (Kurrajong).

 Ο Brachychiton acerifolius, περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1855 από τους W. Macarthur και C. Moore. Μερικές φορές γράφεται ως Brachychiton acerifolium, κάτω από την υπόθεση ότι το όνομα του γένους Brachychiton (στα Ελληνικά) είναι ουδέτερο. Στην πραγματικότητα, το Brachychiton, είναι αρσενικό (είναι ένα bahuvrihi, και το πρώτο συστατικό είναι το περιγραφικό στοιχείο) και ως εκ τούτου το σωστό επίθετο του είδους είναι acerifolius. Η ονομασία Brachychiton προέρχεται από το Ελληνικό brachys, που σημαίνει ΄κοντό΄ και chiton, ένα είδος ΄χιτώνα΄, αναφορικά με την επίστρωση των σπόρων προς σπορά. Το συγκεκριμένο επίθετο acerifolius υποδηλώνει την εμφάνιση του φυλλώματος με εκείνη του γένους Acer, των σφενδάμων. Αυτό το δέντρο είναι ανεκτικό σε εύκρατα κλίματα και τώρα πλέον καλλιεργείται παγκοσμίως για την ομορφιά του. Ωστόσο, το μέγιστο ύψος των 40 m (130 ft) επιτυγχάνεται μόνο μέσα στο αρχικό, θερμότερο περιβάλλον. Συνήθως, φύεται και φτάνει περίπου το ύψος των 20 m (66 ft). Ομοίως με τους kurrajong συγγενείς, τα φύλλα είναι μεταβλητά, με έως και 7 βαθύς λοβούς. Είναι φυλλοβόλο - που ρίχνει τα φύλλα του, μετά την ξηρή περίοδο. Η εντυπωσιακή ανθοφορία εμφανίζεται στα τέλος της άνοιξης και το νέο φύλλωμα είναι έτοιμο για τις καλοκαιρινές βροχές. Σε περιοχές όπου ο χειμώνας δεν είναι ιδιαίτερα ξηρός, αυτός ο φυσικός ρυθμός μπορεί να γίνει κάπως ασταθής και το δέντρο μπορεί να ανθίσει μόνο εν μέρει.Τα άνθη είναι ερυθρές καμπάνες με 5 εν μέρει συγχωνευμένα πέταλα. Οι σαν περικάρπιο καρποί (τεχνικά γνωστοί ως θυλάκια) είναι σκούρο καφέ, πλατύς, σχήματος βάρκας και μήκους περίπου 10 cm. Περιέχουν μάζες λεπτών τριχών που κολλούν στο δέρμα των ανθρώπων, καθώς και κίτρινους σπόρους. Είναι θρεπτικοί και τρώγονται από τους Ιθαγενείς μετά το ψήσιμο. Σπαθοδέα Δηλόνιξ η βασιλική Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Holliday, I. A field guide to Australian trees (3rd edition), Reed New Holland, 2002 (Αγγλικά) The University of Sydney: Our Indigenous garden
Αλιακές Ρεθύμνης

Οι Αλιακές ή Αλιάκεςείναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δαμαβόλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κουλούκωνα, του δήμου Μυλοποτάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν την κατάργηση και επανασύστασή του, ανήκε στην επαρχία Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Πριν την κατάργηση και επανασύστασή του, το 2011, ο οικισμός ονομαζόταν Αλιάκες.

 Οι Αλιακές βρίσκονται στην περιοχή του Μυλοποτάμου, σε απόσταση 36 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Ρέθυμνο (μέσω Πάνορμο) και 9 χλμ ΝΔ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου), ανάμεσα στον Δαμαβόλο και στους Αβδανίτες. Το χωριό αναφέρεται στην απογραφή του 1650 να κατοικείται από 28 φορολογούμενες οικογένειες και 4 άγαμους, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1670 αναφέρεται οι 58 ιδιοκτήτες του χωριού να κατέχουν 1.098 ελαιόδεντρα και 177,5 τσερίπια (καλλιεργήσιμες γαίες) χωραφιών από τα οποία 9 ήταν με αμπέλια. Από την περίοδο της τουρκοκρατίας διασώζονται ερείπια τουρκικών φυλακών που υπήρχαν. Το χωριό είναι τόπος καταγωγής του οπλαρχηγού Λεωνίδα Ματθαιουδάκη που πολέμησε στο Αρκάδι το 1866, υπήρξε πληρεξούσιος Κρήτης το 1878, και συνυπέγραψε τη Σύμβαση της Χαλέπας το 1878. Στην νότια άκρη του υπάρχει ο κοιμητηριακός ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου (τέλη 18ου με αρχές του 19ου αιώνα) καθώς και η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης. Αναφέρεται επίσημα ως Αλιάκες, μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Μάμμαντος της επαρχίας Μυλοποτάμου. Το 2011 αναφέρεται ξανά ως Αλιακές να απογράφεται στον τότε δήμο Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με Δαμαβόλο και τους Αβδανίτες αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαμαβόλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουλούκωνα του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκων.
Λουίς Νέτο

Ο Λουίς Κάρλος Νόβο Νέτο (πορτογαλικά: Luís Carlos Novo Neto, Πορτογαλική προφορά: ˈlwiʒ ˈnɛtu, γεννημένος στις 26 Μαΐου 1988) είναι Πορτογάλος κεντρικός αμυντικός που αγωνίζεται στη ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

 Γεννημένος στην Πόβοα ντε Βαρζίμ, αγωνιζόταν από την ηλικία των 10 ετών στη Βαρζίμ ΣΚ. Αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός παίκτης για τέσσερις χρονιές (από τις πέντε) και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 10 Φεβρουαρίου 2017 στον αγώνα με τη Μπενφίκα (2:1) - για δύο λεπτά - στα πλαίσια του Κυπέλλου Πορτογαλίας.Τον Ιούλιο του 2011, ο Νέτος υπέγραψε συμβόλαιο με την πορτογαλική ΚΝ Νασιονάλ ως ελεύθερος ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια των συμμετοχών του με τη φανέλα της Νασιονάλ προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Πόρτο και της Άρσεναλ, ωστόσο, μετεγράφη στην ιταλική ΣΣ Ρόμπουρ Σιένα για 1.7 εκατομμύρια ευρώ.Ο Νέτο ήταν μέλος της αρχικής ενδεκάδας της Σιένα στο πρώτο μισό της χρονιάς και πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την Ρόμα (1:3). Στις 1 Φεβρουαρίου 2013, ωστόσο, μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Στις 19 Μαΐου πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την Βόλγκα Νίζνι Νόβγκοροντ (3:1). Ο Νέτο αγωνίστηκε για την Εθνική Πορτογαλίας κάτω των 21 στο 2009 Lusophony Games. Αγωνίστηκε σ' όλους τους αγώνες της διοργάνωσης (4) και έλαβε τ' αργυρό μετάλλιο. Στις 4 Οκτωβρίου 2012, ο Νέτο έλαβε κλήση στην Εθνική Πορτογαλίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014, στους αγώνες με την Εθνική Ρωσίας και την Εθνική Βορείου Ιρλανδίας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 6 Φεβρουαρίου 2015, ωστόσο, στον φιλικό αγώνα με την Εθνική Εκουαδόρ που έληξε με ήττα (2:3).Στις 19 Μαΐου 2014 συμπεριλήφθη στον τελικό κατάλογο των 23 ποδοσφαιριστών της Εθνικής Πορτογαλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, ωστόσο, δεν αγωνίστηκε. Τελευταία ενημέρωση: 3 Δεκεμβρίου 2016 Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας: 2014-2015 Κύπελλο ποδοσφαίρου Ρωσίας: 2015-2016 Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2015, 2016 Αναδυόμενος Παίκτης της Χρονιάς στη Segunda Liga: 2010-2011 Λουίς Νέτο στο footballzz.co.uk (Πορτογαλικά) Λουίς Νέτο στο ForaDeJogo Λουίς Νέτο στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Λουίς Νέτο – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Portugal stats at Eu-Football
123 (αριθμός)

Το 123 (εκατόν είκοσι τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 122 και πριν από το 124. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 123 συμβολίζεται ως CXXIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΚΓ΄ ή ρκγ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 123 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 41 και 123, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 124. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 123 είναι 123 = 3 · 41 (ημιπρώτος αριθμός). Αποτελεί τον 10ο αριθμό Λούκας. Ο προηγούμενος είναι ο 76 και ο επόμενος ο 199. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Η 123 Βρουνχίλδη είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.
Άλεκ Μπάλντουιν

Ο Άλεκ Μπάλντουιν (αγγλικά: Alexander Rae Baldwin III‎), (γενν. 3 Απριλίου, 1958) είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός και συγγραφέας. Μέλος της οικογένειας Μπάλντουιν, ο μεγαλύτερος από τέσσερις αδερφούς που είναι όλοι ηθοποιοί (Ντάνιελ, Ουίλιαμ Στίβεν Μπάλντουιν).Ο Μπάλντουιν κέρδισε την αναγνώριση του κοινού μετά την εμφάνισή του στις σεζόν 6 και 7 του τηλεοπτικού δράματος Knots Landing του CBS, στον ρόλο του Joshua Rush. Έχει παίξει τόσο σε πρωταγωνιστικούς όσο και σε δευτερεύοντες ρόλους σε ταινίες όπως η φανταστική ταινία Σκαθαροζούμης (Beetlejuice, 1988), το θρίλερ δράσης The Hunt (1990), την ρομαντική κωμωδία The Marrying Man (1991) και τις δυο ταινίες του Μάρτιν Σκορτσέζε - το βιογραφικό The Aviator (2004) και το νουάρ δράμα Ο Πληροφοριοδότης (2006). Η ερμηνεία του στο ρομαντικό δράμα The Cooler το 2003 τού χάρισαν μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί και στις σειρές: Τα Φιλαράκια, Nip/Tuck, Will & Grace και Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα. Έχει δώσει τη φωνή του στο Μαδαγασκάρη 2, Τόμας το Τρενάκι και The Simpsons. Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε στην πέμπτη έκδοση της σειράς Επικίνδυνη Αποστολή, αυτή η ταινία κυκλοφόρησε στις 31 Ιουλίου 2015. Το 2009 ήταν μαζί με τον Στιβ Μάρτιν παρουσιαστής των Βραβείων Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

 Ο Μπάλντουιν γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1958 στην Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στην συνοικία Νασάου. Είναι ο μεγαλύτερος γιος της Κάρολ Νιούκομπ (γεννημένη το 1930 ως Μαρτινώ) και του Αλεξάντερ Μπάλντουιν Τζούνιορ (26 Οκτωβρίου 1927 - 15 Απριλίου 1983), καθηγητή ιστορίας / κοινωνικών επιστημών και προπονητή ποδοσφαίρου. Έχει τρεις μικρότερους αδερφούς : Ντάνιελ, Γουίλιαμ και Στήβεν που έγιναν και αυτοί ηθοποιοί. Έχει επίσης δυο αδερφές: Μπεθ και Τζέιν. Ο Μπάλντουιν και τα αδέρφια του ανατράφηκαν ως Ρωμαίοι καθολικοί. Έχουν γαλλο-καναδική, αγγλική, ιρλανδική, σκωτσέζικη και γερμανική καταγωγή. Από την πλευρά του πατέρα του, ο Μπάλντουιν κατάγεται από τον Mayflower John Howland και αποτελεί την 13η γενιά που γεννήθηκε στην Βόρεια Αμερική και την 14η γενιά που έζησε στην Βόρεια Αμερική. Φοίτησε στο λύκειο Alfred G. Berner και έπαιζε ποδόσφαιρο με προπονητή τον Bob Reifsnyder. Στην Νέα Υόρκη εργάστηκε στην ντίσκο Studio 54. Από το 1976 έως το 1979 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο George Washington. Το 1979 έχασε την προεδρία στις φοιτητικές εκλογές και έλαβε μια προσωπική επιστολή από τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον (με τον οποίο είχε μια αμοιβαία φιλία) ο οποίος τον ενθάρρυνε να χρησιμοποιήσει αυτή την ήττα ως μελλοντική εμπειρία. Στην συνέχεια μετακόμισε στο Tisch School of Arts στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης όπου σπούδασε μαζί με τους Geoffrey Horne και Mira Rostova στο Ινστιτούτο Θεάτρου Lee Strasberg. Το 1994 έλαβε το πτυχίο Bachelor of Fine Arts από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Στις 12 Μαΐου 2010 ο Μπάλντουιν έγινε διδάκτορας στο Τμήμα Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Γλώσσα Αουάντι

Η Αουάντι (Ντεβανάγκαρι: अवधी) είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται κυρίως στην περιοχή Αουάντ του Ούταρ Πραντές και στο Τεράι του Νεπάλ. Η Αουάντι χαρακτηρίστηκε ως Ανατολική Χίντι από τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον, ο οποίος έγγραψε τη Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας.

 Σημαντικά έργα στα Αουάντι είναι το Κανταγιάν του Μαουλάνα Ντα'ούντ, το Παντμαβάτ του Μαλίκ Μοχαμάντ Τζαϊσί (1540 μ.Χ.), οι Ραμτσαριτμάνα και Χανουμάν Τσαλίσα του Τουλσίντας (1575 μ.Χ.), το Ντόχε του Καμπίρ ονομασμένο ως Μπιτζάκ, Ιντραβάτι από τον Νουρ Μουχαμμάντ (1757 μ.Χ.) και ο ποιητής Σουρ. Τα Αουάντι ομιλούνται στην περιοχή Αουάντ στο κεντρικό Ούταρ Πραντές. Ομιλείται κυρίως στις επαρχίες Μπαχράιτς, Αλλαχαμπάντ, Μπαραμπάνκι, Γκόντα, Φαϊζαμπάντ και το Λάκναου. Ομιλείται επίσης στο Πραταπγκάρ, το Τζαουνπούρ και τις επαρχίες Σουλτανπούρ και Μπάστι. Επίσης, υπάρχουν μικρότερες κοινότητες ομιλητών της γλώσσας στο Ούταρ Πραντές, την Ινδία και το εξωτερικό. Μια μορφή της Αουάντι χρησιμοποιείται ως λίνγκουα φράνκα για τους Ινδούς στα νησιά Φίτζι. Τα Φίτζι Χίντι είναι μια παλαιότερη διάλεκτος της Αβάντι/Αουάντι που έχει αναμειχθεί με άλλες ινδικές γλώσσες και διαλέκτους, αλλά διατηρεί τα περισσότερα γραμματικά χαρακτηριστικά της γλώσσας Αβάντι/Αουάντι. Ομιλείται από περίπου 460.000 άτομα στα Φίτζι και τη διασπορά στη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Στη βιομηχανία του κινηματογράφου στη γλώσσα Χίντι, η γλώσσα έχει χρησιμοποιηθεί ως γλώσσα χωρικών και ανθρώπων κατώτερου μορφωτικού επιπέδου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η Γκάνγκα Τζαμούνα και η Λαγκάν είναι μεταξύ των ταινιών όπου οι περισσότεροι διάλογοι είναι στα Αουάντι. Στη δεύτερη αναμειγνύεται με τη Μπρατζ Μπάσα, καθώς η Αουάντι είναι πολύ ευέλικτη, κατανοητή και εύκολα συνδέσιμη με τα Χίντι. Χρησιμοποιήθηκε ως η γλώσσα μικρών και άλλων χαρακτήρων στην ινδική τηλεοπτική σειρά Ραμαγιάν του 1986. Στην τηλεοπτική σειρά Yudh, ο Αμιτάμπ Μπατσάν εκφώνησε μέρη του διαλόγου του στα Αουάντι λαμβάνοντας κριτική. Σύμφωνα με τους Hindustan Times: Απλά αγαπήσαμε τον Αμιτάμπ Μπατσάν όπου ομιλούσε τα Αουάντι στη τηλεόραση! Μόνο ένας ηθοποιός του είδους του θα μπορούσε να μετατρέψει τον εαυτό του από έναν Άγγλο επιχειρηματία υψηλής κλάσης σε φτωχό για να πει τους διαλόγους στα Αουάντι. Το έχει κάνει στο παρελθόν μερικές φορές για μερικές ταινίες στο Μπόλιγουντ και περιφερειακές ταινίες, αλλά όχι τόσο τακτικά όσο θα του άρεσε, για να δείξει τη γνώση του στη γλώσσα. Ήταν υπέροχο να τον δεις να μιλάει άπταιστα Αουάντι στο επεισόδιο της Τετάρτης." Αουάντ Γλώσσες στην Ινδία Γλώσσες με επίσημο καθεστώς στην Ινδία Κατάλογος Ινδικών γλωσσών ανά συνολικούς ομιλητές Ινδουστανικά του Φίτζι Ινδουστανικά της Καραϊβικής
Δάφνη Τρούλλων

Η Δάφνη Τρούλλων είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τους Τρούλλους της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε το 1952. Διαθέτει τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τμήμα σκοποβολής και τμήμα πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Παλαιότερα διατηρούσε και ποδοσφαιρικές ομάδες ανδρών και γυναικών. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το άσπρο.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα γυναικών της Δάφνης ιδρύθηκε το 1998. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα ανελλιπώς από την πρώτη χρονιά λειτουργίας του, την περίοδο 1998-99, έως και την περίοδο 2015-16, χωρίς ωστόσο να είχε κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2016 ανέστειλε την λειτουργία του. Η ποδοσφαιρική ομάδα ανδρών της Δάφνης δημιουργήθηκε το 1952. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΠΕΛ και συμμετείχε στις διοργανώσεις διάφορων επαρχιακών ομοσπονδιών (ΕΠΕΛ, ΣΕΚ, ΕΠΟΕΛ, ΑΠΟΛ), με τελευταία την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ). Το 2008 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην μοναδική συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 2008-09, τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΛ έως το 2015. To 2015, το ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών της Δάφνης ενοποιήθηκε με το Σουρουκλή Τρούλλων δημιουργώντας την ομάδα Τρούλλοι FC 2015. Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚΠρωταθλήτρια (1): 2007 Κύπελλο ΣΤΟΚΚυπελλούχος (2): 1986, 2012 Ασπίδα ΣΤΟΚ (2): 2007, 2012Πρωτάθλημα ΕΠΕΛΠρωταθλήτρια (7): 1964, 1965, 1966, 1967, 1974, 1977, 1990 Κύπελλο ΕΠΕΛΚυπελλούχος (7): 1974, 1977, 1983, 1986, 1990, 1993, 2003 Πρωτάθλημα ΣΕΚΠρωταθλήτρια (1): 1968 Πρωτάθλημα ΕΠΟΕΛΠρωταθλήτρια (1): 1971 Κύπελλο ΑΠΟΛΚυπελλούχος (1): 1987 Πρωτάθλημα ΠΟΑΛΠρωταθλήτρια (3): 2007, 2008, 2010, 2011 Κύπελλο ΠΟΑΛΚυπελλούχος (1): 2007 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Επίσημος ιστότοπος Δάφνη Τρούλλων, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Αργύρης Γαβαλάς

Ο Αργύρης (Ανάργυρος) Γαβαλάς (27 Νοεμβρίου 1907 – 28 Δεκεμβρίου 1998) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής. Θεωρείται ο άνθρωπος που έθεσε τα θεμέλια του ποδοσφαίρου στη Λεμεσό, όντας προπονητής και αναμορφωτής των δύο μεγάλων ομάδων της πόλης, ΑΕΛ και Απόλλων, από την ίδρυση τους. Απεβίωσε το 1998 στη Λεμεσό.

 Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, από το 1930 έως και το 1932.Το Νοέμβριο του 1932 πήγε στην Κύπρο και ανέλαβε προπονητής της ΑΕΛ Λεμεσού. Διετέλεσε προπονητής στην ομάδα για 22 χρόνια, από το 1932 έως το 1954. Μάλιστα, από το 1940 έως το 1954 πρόσφερε τις υπηρεσίες του αμισθί. Ανέδειξε πολλούς πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές. Με την ΑΕΛ κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα. Το 1954 αποχώρησε από την ΑΕΛ λόγω διαφωνιών με το διοικητικό συμβούλιο της ομάδα.Το 1956 ανέλαβε προπονητής στον νεοσύστατο Απόλλωνα Λεμεσού στον οποίο παρέμεινε έως το 1962.Ο Αργύρης Γαβαλάς ήταν προπονητής των διαφόρων μικτών ομάδων της Κύπρου, οι οποίες συγκροτήθηκαν κατά καιρούς (1933, 1949, 1954).Το 1960 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Κύπρου. Ήταν ο πρώτος προπονητής στην ιστορία της ομάδας. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 1967. Παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία της ομάδας.Κατά διαστήματα διετέλεσε και διαιτητής και ήταν ιδρυτικό μέλος του συνδέσμου διαιτητών Κύπρου το 1957. Ως προπονητής της ΑΕΛ: Πρωτάθλημα Κύπρου (2): 1940-41, 1952-53Κύπελλο Κύπρου (3): 1939, 1940, 1948Ασπίδα Κύπρου (1): 1953 Μελετίου, Γιώργος (19 Μαρτίου 2015). «Ας ονομαστεί Στάδιο «Αργύρης Γαβαλάς»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2015. «Για τη Λεμεσό «Στάδιο Αργύρης Γαβαλάς»». 2017-10-16. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-10-16. https://archive.today/20171016154312/http://goal.philenews.com/podosfero/kypros/a-katigoria/gia-ti-lemeso-stadio-argyris-gavalas/. Ανακτήθηκε στις 2017-10-16. Προφίλ στην ιστοσελίδα eu-football.info Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6.
Μωρίς Πολί

Ο Μωρίς Πολί είναι Γάλλος ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Τυνησία. Ξεκίνησε την καριέρα του στην δεκαετία του 1960, και επανήλθε στον κινηματογράφο στην δεκαετία του 1980. Εκτός από πρωταγωνιστικούς ρόλους δημιούργησε και ως βοηθός σεναριογράφου. Πήρε μέρος σε πάνω από 20 ταινίες κινηματογράφου.

 1961 : La Quille 1961 : Le Mauvais Chemin (La Viaccia) 1962 : Conquérants héroïques (La Leggenda di Enea) : Mezensio, Turno's Henchman 1962 : Le Jour le plus long (The Longest Day) : Jean 1963 : Le Sandokan - Le tigre de Bornéo (Sandokan, la tigre di Mompracem) : Girobatol 1965 : Sept hommes en or (Sette uomini d'oro) : Alfred (le français) 1965 : La Cage de verre : Antoine 1967 : Tom Dollar 1967 : Le CIA mène la danse (Il Grande colpo dei sette uomini d'oro) : Alfred 1967 : Poker d'as pour Django (Le Due facce del dollaro) : Django 1968 : Provinces (émission "La chevelure d'Atalante"), réalisation de Robert Mazoyer 1969 : Quella dannata pattuglia : Corporal Marwell 1969 : L'Enfer des Philippines (Un Posto all'inferno) : Mario 1969 : La Loi des gangsters (La Legge dei gangsters) : Rino 1970 : L'Île de l'épouvante (5 bambole per la luna d'agosto) : Nick Chaney 1970 : Shango, la pistola infallibile : Martinez 1971 : Il 13º è sempre Giuda 1972 : Baron vampire (Gli Orrori del castello di Norimberga) : Land surveyor 1972 : Alléluia défie l'Ouest (Il West ti va stretto, amico... è arrivato Alleluja) 1972 : Canterbury interdit (Le Mille e una notte all'italiana) 1972 : On m'appelle Providence (La Vita, a volte, è molto dura, vero Provvidenza?) : Sheriff Keensburg 1973 : La Padrina 1973 : Lo chiamavano Tresette... giocava sempre col morto 1973 : Croc-Blanc de Lucio Fulci (Zanna Bianca) : Mountie 1974 : Cani arrabbiati de Mario Bava : Dottore 1975 : Il Lupo dei mari 1977 : Brigade anti racket (Ritornano quelli della calibro 38) : Tennis Coach 1977 : Mimì Bluette ... fiore del mio giardino 1978 : Et mourir de plaisir (Papaya dei Caraibi) : Vincent 1979 : Amanti miei 1981 : La Cameriera seduce i villeggianti 1984 : Ces adorables victoriennes 2 (Malombra) : Oswald Raininger 1984 : Les Orgies de Caligula (Roma. L'antica chiave dei sensi) : Ptolomeus 1984 : Maladonna 1985 : Il Peccato di Lola 1985 : The Assisi Underground : Vito 1985 : Mai con le donne 1986 : Mercenari dell'apocalisse 1986 : Penombra 1987 : Black Cobra (Cobra nero) : Chief Max Walker 1987 : Urban Warriors 1988 : La Vendetta : Milo 1988 : Soupçons de mort (Quando Alice ruppe lo specchio) : TV Newscaster #1 1988 : Scheggia di vento (TV) : Corti 1988 : Fuoco incrociato : General Romero 1989 : Miami Cops 1989 : Massacre : Frank 1989 : Obsession - una storia di straordinaria follia 1989 : Non aver paura della zia Marta : Caretaker 1989 : Casa di piacere : Antique Dealer 1989 : La Storia di Lady Chatterley 1990 : Detective Malone : Chief Max Walker 1990 : Hansel e Gretel 1990 : Un Gatto nel cervello : Nightmare Victum 1990 : La Mia preda 1991 : Ritorno dalla morte : Hoffner 1993 : Le Occasioni di una signora per bene 1996 : Delitti a Luce Rossa : Carlo
Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών 2020

Οι εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020, διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου του 2020, προκειμένου να αναδειχθούν οι βουλευτές για τις 435 κογκρεσιακές περιφέρειες των 50 πολιτειών των ΗΠΑ. Στις 3 Νοεμβρίου 2020 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, για τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων του 117ου Κογκρέσου των ΗΠΑ. Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν η προεδρική εκλογή και οι εκλογές γερουσιαστών.

 Τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με άμεσες, δημοκρατικές εκλογές, με καθολική ψηφοφορία στις 50 πολιτείες των ΗΠΑ. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται ανά πολιτεία είναι ανάλογος του πληθυσμού της.Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες των ΗΠΑ ηλικίας άνω των 18 ετών. Για πρώτη φορά από το 1990, τα δύο μεγάλα κόμματα μονοπώλησαν όλες τις υποψηφιότητες και κανένα άλλο κόμμα δεν μπήκε στα ψηφοδέλτια. Υποσημείωση 1: Ο ξαφνικός θάνατος του εκλεγμένου Άσλι Χέιστινγκς οδήγησε σε επαναληπτικές εκλογές στη συγκεκριμένη περιφέρεια. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Ιανουαρίου 2022 κα ανέδειξαν νικήτρια την επίσης Δημοκρατική Σίλα Σέρφιλους-Μακόρμικ.
Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ

Το Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ (γερμανικά: Fürstentum Calenberg) ήταν μια δυναμική διαίρεση του Γουελφικού δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ που ιδρύθηκε το 1432. Το Κάλενμπεργκ κυβερνήθηκε από το Ανόβερου από το 1635 και μετά. Οι πρίγκιπες έλαβαν τον ένατο εκλεκτορικό τίτλο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1692. Η επικράτειά τους έγινε ο πυρήνας του Εκλεκτοράτου του Ανόβερου, που κυβερνούσε σε προσωπική ένωση με το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας από το 1714 και μετά. Το πριγκιπάτο έλαβε το όνομά του από το κάστρο Κάλενμπεργκ, μια κατοικία των δούκων του Μπράουνσβαϊγκ.

 Güßfeld, Ludwig; Erben, Homann (1786/2002). Die Fürstenthümer Grubenhagen, Calenberg, Wolfenbüttel und Blankenburg 1786. Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza, Reprint 1786/2002, (ISBN 3-936030-51-0) (Historic map) Historisches Museum Hannover (1979). Calenberg – Von der Burg zum Fürstentum. Hanover Hauptmeyer, Carl-Hans (1983) Calenberg – Geschichte und Gesellschaft einer Landschaft. Hanover Havemann, Wilhelm (1974/75). Geschichte der Lande Braunschweig und Lüneburg. 3 volumes. Reprint. Hirschheydt, Hanover 1974/75, (ISBN 3-7777-0843-7) (Original edition: Verlag der Dietrich'schen Buchhandlung, Göttingen 1853-1857) Kalthof, Edgar (1982). Geschichte des südniedersächsischen Fürstentums Göttingen und des Landes Calenberg im Fürstentum Calenberg 1285–1584, Verlag Otto Zander, Herzberg (Harz)-Pöhlde, (ISBN 3-923336-03-9) Patze, Hans (Begr.) (1977). Geschichte Niedersachsen. 7 volumes. Hahnsche Buchhandlung, Hanover (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen, 36) (Overview by the publishers) Pischke, Gudrun (1987). Die Landesteilungen der Welfen im Mittelalter. Lax, Hildesheim, (ISBN 3-7848-3654-2)
Ιωάννης Α. Τσουκαλάς

Ο Ιωάννης Αργυρίου Τσουκαλάς, είναι Έλληνας πολιτικός, ευρωβουλευτής της ΝΔ την περίοδο 2009 - 2014 και μέλος της κoιvoβoυλευτικής ομάδας τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς. Είναι μέλος: της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, της Αντιπροσωπείας στις Επιτροπές Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας ΕΕ-Αρμενίας, ΕΕ-Αζερμπαϊτζάν και ΕΕ-Γεωργίας καθώς και της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Euronest.Αναπληρωματικό μέλος στις παρακάτω Επιτροπές και Αντιπροσωπείες: Επιτροπή Αλιείας. Επιτροπή Αναφορών. Αντιπροσωπεία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ.

 Ο Καθηγητής Ι. Α. Τσουκαλάς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1941. Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα, στο αντικείμενο Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, το 1975. Πραγματοποίησε μετα-διδακτορικές σπουδές στην Αγγλία (Πανεπιστήμιο Liverpool), στη Γερμανία (Πολυτεχνείο Braunschweig), στη Γαλλία (Grenoble ), στις Η.Π.Α (ΜΙΤ - Βοστώνη). Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Ανάπτυξης (2004-2008), Γραμματέας Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών (1998 - 2004), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕ "Κοινωνία της Πληροφορίας" (2001 - 2004) και μέλος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (2003 - 2004), εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (2004 - 2007), επιστημονικός υπεύθυνος σε μεγάλο αριθμό ερευνητικών και αναπτυξιακών έργων ευρωπαϊκής και εθνικής χρηματοδότησης. Από το 2008 είναι Ομότιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εντεταλμένος υφηγητής της Φυσικομαθηματικής Σχολής (ΦΜΣ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) (1980), καθηγητής του Τμήματος Φυσικής (1986 - 1996) στο γνωστικό αντικείμενο Φυσική Στερεάς Καταστάσεως (Υλικά Υψηλής Τεχνολογίας), Καθηγητής του Τμήματος Πληροφορικής του Α.Π.Θ. (1995-2008). Είναι μέλος διεθνών και ελληνικών επιστημονικών ενώσεων και εταιρειών.Κριτής σε διεθνή περιοδικά. Επέβλεψε μεγάλο αριθμό διδακτορικών διατριβών.Μέλος εισηγητικών επιτροπών εκλογής καθηγητών στην Ελλάδα και το εξωτερικό.Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής του Α.Π.Θ (1984-1989) και του Τμήματος Πληροφορικής (1990-1997). Από το 1996 μετεκλήθη στο Τμήμα Πληροφορικής της Σχολής Θετικών Επιστημών στο γνωστικό πεδίο «Τεχνολογία Υλικών Πληροφορικής».Μέλος του επιστημονικού Συμβουλίου ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» (1990-1993), του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών (1998- 1999) και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (1996-2000).Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών του ΑΠΘ (1998 - 2004).Πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών και Δημοσίων Σχέσεων του ΑΠΘ (1997 - 1998).Πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του ΑΠΘ (1995- 1996).Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων του ΑΠΘ(1997-2001).Μέλος της Συγκλήτου του ΑΠΘ (1984 - 1997, 2003 - 2004).Εθνικός εκπρόσωπος στο Πρόγραμμα VALUE (1990 - 1993).Μέλος του ΔΣ της ΑΕ «Κοινωνία της Πληροφορίας» (2001 - 2004).Μέλος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (2003 -2004).Μέλος του ΔΣ του ΕΔΕΤ (2003 - 2004). Το επίσημο site του κ. Ι.Α.Τσουκαλά Βιογραφικό στο site του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου Αρχειοθετήθηκε 2010-02-01 στο Wayback Machine.
Κυριακές στη Βιλ ντ' Αβρέ

Η ταινία Οι Κυριακές στην Πόλη Αβραί (γαλλ. Les dimanches de Ville d'Avray, αγγλ. Sundays and Cybele), γνωστή επίσης και με τον τίτλο Κυριακές στη Βιλ Ντ' Αβρέ, είναι δράμα παραγωγής 1962 σε σκηνοθεσία Σερζ Μπουργκινιόν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Χάρντι Κρούγκερ, Νικόλ Κουρσέλ και Πατρίσια Γκότζι. Τα γεγονότα της ταινίας μας μεταφέρουν στο προάστειο του Παρισιού Βιλ ντ' Αβρέ κατά τα τέλη της δεκαετίας του '50, όπου ένας απόμαχος του Πολέμου της Ινδοκίνας παλεύοντας να αποβάλλει τις μνήμες του πολέμου γνωρίζεται και συνάπτει φιλία με ένα ορφανό κορίτσι. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

 Ο Πιερ (Χάρντι Κρούγκερ), πιλότος του γαλλικού στρατού στον Πόλεμο της Ινδοκίνας, χάνει τη μνήμη του μετά την ο αναχαίτιση του αεροπλάνου του, το οποίο προσγειώθηκε ανώμαλα σκοτώνοντας ένα κοριτσάκι. Μετά τη μεταφορά του σε γαλλικό νοσοκομείο, ο νεαρός άνδρας ζει στοιχειωμένος από την απώλεια της μνήμης του στο προάστιο του Παρισιού, Αβρέ, μαζί με την νοσοκόμα Μαντλέν (Νικόλ Κουρσέλ). Η Μαντλέν είναι ερωτευμένη με τον Πιερ, αλλά η σχέση τους δε γεμίζει τον μελαγχολικό άνδρα. Ο άνδρας προσπαθεί να θυμηθεί τι ήταν αυτό το τόσο τραγικό πράγμα που έκανε πριν χάσει τη μνήμη του. Μια μέρα ενώ κοιτάει τα τραίνα να καταφθάνουν στο σταθμό, παρατηρεί ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι, την Συμπέλ (=Κυβέλη, Πατρίτσια Γκότζι), την οποία ο πατέρας της παρατάει σε οικοτροφείο που διοικείται από καλόγριες, χωρίς να έχει τη διάθεση να επιστρέψει για να την ξαναδεί. Ο Πιερ συμπαθεί το μικρό εγκαταλελειμμένο κορίτσι και πηγαίνει να το συναντήσει κάθε Κυριακή, παριστάνοντας τον πατέρα της. Η φιλία τους δίνει ένα νέο νόημα στη ζωή του Πιερ, αλλά παρερμηνεύεται τόσο από τη Μαντλέν, όσο και από τον κοινωνικό περίγυρο, προκαλώντας τραγικές συνέπειες. Οι Κυριακές στην Πόλη Αβρέ, ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπερνάρ Εσκασεριό, ο οποίος συμμετείχε και στην κινηματογραφική διασκευή, βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1962 (κατατροπώνοντας μεταξύ των άλλων και τη συμμετοχή της Ελλάδας με την Ηλέκτρα του Μιχάλη Κακογιάννη). Σε μια χρονιά που η Γαλλία είχε να επιδείξει το Ζυλ και Ζιμ (Jules Et Jim, 1962) του Τρυφώ και το Ζούσε τη Ζωή της (Vivre Sa Vie) του Γκοντάρ, αυτή η μελοδραματική και σχεδόν νεορεαλιστική ταινία δεν αντιμετωπίστηκε ευνοϊκά από τους κριτικούς του Cahiers du Cinéma, οι οποίοι την θεώρησαν λιγότερο τολμηρή και καινοτόμο σε σχέση με τις προαναφερθείσες. Η ιστοσελίδα Rotten Tomatoes της δίνει βαθμολογία 57/100 που προκύπτει από τις αναλύσεις 7 κριτικών. Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1962. Βράβευση: Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας - Ρομέν ΠινέΥποψηφιότητα: Μουσικής Επένδυσης - Μορίς Ζαρ Διασκευασμένου Σεναρίου - Σερζ Μπουργκινιόν & Αντουάν Τιντάλ Κυριακές στη Βιλ ντ' Αβρέ στην IMDb
Πανεπιστήμιο της Ορλεάνης

Το Πανεπιστήμιο της Ορλεάνης(γαλλικά Université d'Orléans) είναι παλαιότατο δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη Ορλεάνη της Γαλλίας. Από τον Ιούλιο του 2015 είναι μέλος της Περιφερειακής Ομάδας Πανεπιστημίων «Λεονάρντο ντα Βίντσι».

 Το έτος 1230, όταν οι διδάσκοντες στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού είχαν διασκορπισθεί, μερικοί από αυτούς κατέφυγαν στην Ορλεάνη και φαίνεται ότι κάποιοι παρέμειναν και δίδασκαν εκεί: το 1298, όταν ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ εξέδωσε το έκτο βιβλίο των Decretals, όρισε τους διδάκτορες του Πανεπιστημίου της Μπολόνια και τους «διδάκτορες της Ορλεάνης» προκειμένου να εκφέρουν τη γνώμη τους για αυτό. Αλλά και ο Άγιος Υβ (1253-1303) σπούδασε νομικά στην Ορλεάνη. Ο σημαντικότερος όμως στάθηκε ο Πάπας Κλήμης Ε΄, που μελέτησε εκεί «νομικά και γράμματα», καθώς με μια παπική βούλα που εκδόθηκε στη Λυών στις 27 Ιανουαρίου 1306, χάρισε στα διδακτικά ιδρύματα της Ορλεάνης τον τίτλο και τα προνόμια πανεπιστημίου. Δώδεκα μεταγενέστεροι Πάπες εξεχώρησαν στο νέο πανεπιστήμιο πολλά άλλα προνόμια. Τον 14ο αιώνα είχε τουλάχιστον 5 χιλιάδες φοιτητές, προερχόμενους εκτός από τη Γαλλία (Λωρραίνη, Βουργουνδία, Καμπανία, Πικαρδία, Νορμανδία, Τουραίν, Γκιγιέν), από τη Γερμανία και τη Σκωτία. Τον 18ο αιώνα δίδαξε στο ίδρυμα ο εξέχων δικαστικός Ρομπέρ Ζοζέφ Ποτιέ. Το σημερινό πανεπιστήμιο επανιδρύθηκε το 1960, μετά το κλείσιμο του μεσαιωνικού προκατόχου του κατά τη Γαλλική Επανάσταση, το 1793, και τη συγχώνευσή του με το Πανεπιστήμιο της Γαλλίας το 1808. Ιωάννης Καλβίνος (1509-1564), θεολόγος και κορυφαία προσωπικότητα της προτεσταντικής Μεταρρυθμίσεως Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, γνωστός ως Μολιέρος (1622-1673), θεατρικός συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους κλασικούς κωμωδιογράφους παγκοσμίως Πιερ ντε Φερμά (1607-1665), μαθηματικός και νομικός Ύβ Ελορύ του Κερμαρτέν (θάν. 1303), προστάτης άγιος των δικηγόρων Γιόχαν Ρόιχλιν (1455-1522), Γερμανός λόγιος ουμανιστής και νομικός Γκιγιόμ Μπυντέ (1468-1540), λόγιος ουμανιστής, συνιδρυτής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας Ετιέν ντε Λα Μποεσί (1530-1563), δικαστής, συγγραφέας και πολιτικός φιλόσοφος Αγκριπά ντ'Ωμπινιέ (1552-1630), Ουγενότος συγγραφέας και ποιητής Τεοφράστ Ρενωντό (1586-1653), φιλάνθρωπος ιατρός Σαρλ Περώ (1628-1703), λαογράφος και συγγραφέας, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Ζαν ντε Λα Μπρυγιέρ (1645-1696), συγγραφέας Ιστότοπος
Κοιλιά

Η κοιλία ή κοιλιά είναι το τμήμα του σώματος ανάμεσα στον θώρακα και την πύελο στους ανθρώπους και άλλα σπονδυλωτά. Στα αρθρόποδα είναι το οπίσθιο τμήμα το σώματος, μετά τον θώρακα ή τον κεφαλοθώρακα. Η κοιλιά εμπεριέχει το μεγαλύτερο τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος και μέρος του ουροποιητικού συστήματος. Τα τοιχώματα της κοιλιάς είναι μυϊκά, με το διάφραγμα να αποτελεί το άνω άκρο και οι μύες της πυέλου το κάτω.

 Στα σπονδυλωτά, η κοιλιά είναι μια μεγάλη κοιλότητα η οποία περιβάλλεται από τους κοιλιακούς μύες, οριζόντια και κάθετα, και από τη σπονδυλική στήλη οπισθίως. Οι κατώτερες πλευρές μπορεί να καλύπτουν κάποια κοιλιακά σπλάχνα. Η κοιλιά περιλαμβάνει τα περισσότερα από τα κοίλα όργανα (ή σπλάχνα) της πεπτικής οδού, καθώς και αρκετά συμπαγή όργανα. Τα κοίλα όργανα περιλαμβάνουν το στομάχι, το λεπτό έντερο και το παχύ έντερο, με την σκωληκοειδή απόφυση. Όργανα όπως το ήπαρ, μαζί με την προσκολημμένη σε αυτό χοληδόχο κύστη, και το πάγκρεας λειτουργούν σε στενή συνεργασία με την πεπτική οδό και επικοινωνούν μαζί της μέσω πόρων. Ο σπλήνας, τα νεφρά και τα επινεφρίδια βρίσκονται επίσης μέσα στην κοιλία, μαζί με πολλά αιμοφόρα αγγεία, όπως η αορτή και η κάτω κοίλη φλέβα. Ανατόμοι μπορεί να θεωρήσουν ότι η ουροδόχος κύστη, η μήτρα, οι σάλπιγγες και οι ωοθήκες είτε ως κοιλιακά όργανα είτε ως πυελικά. Τέλος η εσωτερική κοιλότητα της κοιλιάς επενδύεται από μια εκτεταμένη μεμβράνη γνωστή ως περιτόναιο. Μια πτυχή περιτόναιου μπορεί να καλύπτει κάποια όργανα, ενώ σε όργανα κοντά στο τοίχωμα περιβάλλει μόνο μια πλευρά. Αυτά τα όργανα ονομάζονται οπισθοπεριτοναϊκά. Τα κοιλιακά όργανα μπορεί να είναι πολύ εξειδικευμένα σε κάποια ζώα. Για παράδειγμα, το στομάχι των μηρυκαστικών χωρίζεται σε τέσσερις θαλάμους. Το μυικό τοίχωμα της κοιλίας είναι πολυεπίπεδο και έχει την ικανότητα όχι μόνο να συσπάται αλλά και να διατείνεται σημαντικά, όπως π.χ. στην περίπτωση εγκυμοσύνης. Το προσθιοπλάγιο τοίχωμα έχει τρία επίπεδα μυών. Αυτά είναι από έξω προς τα μέσα ο έξω πλάγιος, ο έσω πλάγιος και ο εγκάρσιος κοιλιακός μυς. Οι μυικές τους ίνες έχουν ποικίλες κατευθύνσεις, αυξάνοντας έτσι την ισχύ του μυικού τοιχώματος, και συγχέονται στο πρόσθιο τμήμα του τοιχώματος σχηματίζοντας μια σκληρή μεμβράνη (απονεύρωση), η οποία σχηματίζει τη θήκη του ορθού κοιλιακού. Στη μέση γραμμή οι ίνες των μυών διαπλέκονται με αυτές των μυών της άλλης πλευράς σχηματίζοντας τη λευκή γραμμή.
Στάκα Σκεντέροβα

Η Στάκα Σκεντέροβα (1831 - 26 Μαΐου 1891) ήταν Βόσνια δασκάλα, κοινωνική λειτουργός, συγγραφέας και λαογράφος. Πιστεύεται ότι ίδρυσε το πρώτο σχολείο για κορίτσια του Σεράγεβο στις 19 Οκτωβρίου 1858. Το επόμενο έτος, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιευμένη συγγραφέας στη σύγχρονη Βοσνία.

 Η Σκεντέροβα γεννήθηκε το 1831 στο Σεράγεβο από μετανάστες γονείς από τη Σερβική πόλη Πριτζέπολι. Ο μεγαλύτερος αδερφός της έραβε για το οθωμανικό στρατό, και η Σκεντέροβα έμαθε την τουρκική γλώσσα σε νεαρή ηλικία και δίδαξε τον εαυτό της να γράφει. Στη Σκεντέροβα, με την άδεια των οθωμανικών αρχών, επετράπει να ανοίξει το πρώτο σχολείο για κορίτσια στο Σεράγεβο το 1858. Ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα δασκάλα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Τελικά αποφάσισε να γίνει καλόγρια. Δεδομένου ότι η Βοσνία δεν είχε τότε γυναικείο μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, χειροτονήθηκε ως καλόγρια της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ το 1870. Η Σκεντέροβα πέθανε τον Μάιο του 1891. Ενώ διασκέδαζε στην Ιλίντα, μία άμαξα έπεσε πάνω στο πλήθος και η Σκεντέροβα τραυματίστηκε σοβαρά. Την φρόντισε μία φίλη, η Πολίνα Ίρμπυ, αλλά πέθανε από τους τραυματισμούς της λίγο μετά. Η Ίρμπυ τακτοποίησε την κηδεία και η Σκεντέροβα θάφτηκε στο Σεράγεβο. Ljetopis Bosne, 1825–1856 («Το Βοσνιακό Χρονικό, 1825–1856», 1859)
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2003-04

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2003-04 ήταν η 49η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα για 4η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2003-04 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2004-05. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2004-05. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2003-04 Αναγέννηση Δερύνειας Δόξα Κατωκοπιάς Ονήσιλος ΣωτήραςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2003-04: Χαλκάνορας Ιδαλίου ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα Αναγέννηση ΓερμασόγειαςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2002-03 Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου Άρης Λεμεσού Αλκή ΛάρνακαςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2002-03: ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Ακρίτας Χλώρακας Ομόνοια Αραδίππου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2003/04 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία (τελική)». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 29. 10 Μαΐου 2004. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2003-04 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι

Ο Ζμπίσεκ Εουγκένιους Γκοντλέφσκι (πολωνικά: Zbigniew Eugeniusz Godlewski) (3 Αυγούστου 1952 – 17 Δεκεμβρίου 1970) ήταν ένας Πολωνός έφηβος που πυροβολήθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Πολωνία το 1970 στην πόλη Γκντίνια. Το γεγονός έγινε δημοφιλές σε όλη τη χώρα με ποίημα και τραγούδι, γνωστά με το όνομα Μπαλάντα του Γιάνεκ Βισνιέφσκι.

 Στις 17 Δεκεμβρίου 1970, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Πολωνίας κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος, ο στρατός πυροβόλησε το πλήθος των εργατών που έβγαιναν από ένα προαστιακό στη Γκντίνια, με το πρόσχημα της αποτροπής μιας βιομηχανικής δολιοφθοράς. Τουλάχιστον 40 αθώοι άνθρωποι σκοτώθηκαν από την αστυνομία. Η εικόνα του σώματος ενός ανώνυμου νεαρού άνδρα που μεταφέρθηκε σε ένα πάνελ πόρτας μέσα από τον κλοιό της αστυνομίας και των τανκς ενέπνευσε τον συγγραφέα Κσίστοφ Ντοβγκιάουουο να γράψει το ποίημα γι΄ αυτόν. Το όνομα Γιάνεκ Βισκιέφσκι επινοήθηκε από τον Ντοβγκιάουουο για τη μπαλάντα για να συμβολίσει έναν 18χρονο εργάτη που σκοτώθηκε από τον στρατό ή την πολιτοφυλακή. Μη γνωρίζοντας το πραγματικό του όνομα, ο συγγραφέας του έδωσε ένα συμβολικό όνομα που ακούγεται τυπικά πολωνικό και το οποίο αποδείχθηκε αρκετά ανθεκτικό. Αργότερα διαπιστώθηκε από την αντιπολίτευση ότι ο άνδρας που πυροβολήθηκε ονομαζόταν Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι και ζούσε στο κοντινό Έλμπλονγκ. Η μουσική για το τραγούδι Pieśń o Janku z Gdyni (γνωστό και ως Ballada o Janku Wiśniewskim) γράφτηκε από τον Μιετσίσουαφ Χολέβ. Το τραγούδι, μαζί με την ιστορία του Γιάνεκ Βισκιέφσκι, έγινε δημοφιλές όταν ερμηνεύτηκε στο τέλος της ταινίας Ο άνθρωπος από σίδερο του 1981 (από την ηθοποιό Κριστίνα Γιάντα, μαζί με τον Γιάτσεκ Κατσμάρσκι). Μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία, ένας μεγάλος δρόμος στη Γκντίνια πήρε το όνομά του από τον Γιάνεκ Βισκιέφσκι και επίσης ένας δρόμος στο Έλμπλονγκ πήρε το όνομά του από τον Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι. Το 2011, μια πολωνική ταινία για τα γεγονότα της 17ης Δεκεμβρίου, με τίτλο "Czarny Czwartek - Janek Wiśniewski padł" («Μαύρη Πέμπτη - Ο Γιάνεκ Βισκιέφσκι έπεσε»), κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους. Ο τίτλος εμπνεύστηκε από μια ατάκα στο "Pieśń o Janku z Gdyni". Το τραγούδι διασκευάστηκε από τον Κάζικ Στασέφσκι και χρησιμοποιήθηκε στο τρέιλερ της ταινίας.