Μπιόμκες Τσακραμπάρτι

Ο δρ. Μπιόμκες Τσακραμπάρτι, που επίσης γράφεται ως Μπιόμκες Τσακραμπόρτυ ή Μπιόμκες Τσακραμπάρτυ (1923-1981) ήταν Βεγγαλέζος ερευνητής των εθνικών γλωσσών. Ήταν επίσης γνωστός εκπαιδευτής και ποιητής. Η σημαντική συμβολή στη γλωσσολογία ήταν η ανακάλυψη κάποιων βασικών σχέσεων μεταξύ της γλώσσας Σαντάλι και της βεγγαλικής γλώσσας. Έδειξε πως η βεγγαλική γλώσσα έχει μοναδικά χαρακτηριστικά, τα οποία είναι απόντα σε άλλες ινδικές γλώσσες, υπό την επίδραση των Σαντάλι. Η συμβολή του ήταν καθοριστική για την έρευνα σχετικά με την προέλευση και την ανάπτυξη της Βεγγαλικής γλώσσας και παρείχε πεδία έρευνας σε νεότερους ορίζοντες στη γλωσσολογία.

 Ο Μπιόμκες Τσακραμπάρτι, γιος των Σαράτ Τσάντρα Τσακραμπάρτι και Σιτάλα Σουντάρι Τσακραμπάρτι, γεννήθηκε στο χωριό Χαράρ-Γκοπιναθπούρ στην επαρχία Παστσίμ Μεντινιπούρ της Δυτικής Βεγγάλης της Ινδίας το 1923. Πήρε το πτυχίο Μ.Α. στην αγγλική και τη βεγγαλική γλώσσα από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτας. Ήταν ο πρώτος που έλαβε διδακτορικό στη γλώσσα Σαντάλι από αυτό το πανεπιστήμιο. Ο Τσακραμπάρτι ήρθε σε στενή επαφή με τους Δρ. Σουνίτι Κουμάρ Τσατερτζί και Δρ. Σουκουμάρ Σεν ως μαθητές τους και διδάχθηκε ικανότητες για γλωσσικές μελέτες από αυτούς τους εκπαιδευτικούς στο πεδίο. Η γνωριμία του με τις φυλετικές βάσεις της τότε επαρχίες Μεντινιπούρ τον έπεισε να μελετήσει τον πολιτισμό τους. Αυτός επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στον πολιτισμό των Σαντάλι και απέκτησε καλή γνώση της γλώσσας Σαντάλι. Αυτός διεξήγαγε συστηματική έρευνα σχετικά με την συγκριτική μελέτη της γλώσσας Σαντάλι και της βεγγαλικής γλώσσας. Ο δρ. Τσακραμπάρτι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως διευθυντής και στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Πρύτανη στο κολλέγιο Ράτζα Μπιρέντρα Τσάντρα, στο Κάντι της επαρχίας Μουρσινταμπάντ της Δυτικής Βεγγάλης. Ο θάνατος σε ηλικία 58 ετών έβαλε τέλος στη σταδιοδρομία του το 1981. Το έργο του Τσακραμπάρτι καλύπτει όλες τις πτυχές της φωνητικής και φωνολογίαςς, μορφολογίας, σύνταξης, σημασιολογίαςς, τα γενικά χαρακτηριστικά των γλωσσών στη λογοτεχνία, και το λεξιλόγιο. Τα Σαντάλι, που ανήκουν στην Αυστροασιατική οικογένεια και έχοντας μια παράδοση ανιχνεύσιμη από τις προάριες ημέρες διατήρησαν την ξεχωριστή ταυτότητά τους και συνυπήρχαν με τη βεγγαλική, μια γλώσσα που ανήκει στην Ινδοάρια οικογένεια, στη Βεγγάλη. Αυτή η σχέση είναι γενικά αποδεκτή, αλλά υπάρχουν πολλά ερωτήματα και γρίφοι. Στις σύγχρονες ινδικές γλώσσες, όπως τα δυτικά Χίντι, τα βήματα της εξέλιξης από τα Μέσα Πρακριτικά Σαουρασένι μπορούν να εντοπιστούν με σαφήνεια. Στην περίπτωση της βεγγαλικής τέτοια βήματα εξέλιξης δεν είναι πάντα σαφή και ευδιάκριτα. Θα πρέπει να εξεταστούν και άλλες επιρροές που σχημάτισαν τα βασικά χαρακτηριστικά της βεγγαλικής. Ο Τσακραμπάρτι διερεύνησε τη σύνθετη διαδικασία της αφομοίωσης των μη-άρειων στοιχείων, ιδιαίτερα των σανταλικών στοιχείων από τη βεγγαλική, και έδειξε τη συντριπτική επιρροή της βεγγαλικής στα σαντάλι. Τα σκευάσματα που βασίζονται στη λεπτομερή μελέτη των αμοιβαίων επιρροών σε όλες τις πτυχές και των δύο γλωσσών και να προσπαθήσει να αναδείξει τα μοναδικά χαρακτηριστικά των γλωσσών. B. Chakrabarti, A Comparative Study of Santali and Bengali, Halud Dupure, Jiban ar Kabita, Collected works of Byomkes Chakrabarti, Sahityika, Khargapurer Itihas, Pahar Puja in Dhalbhum Sk. Israil, Alor Arale (Nabapatra Prakashan, Kolkata, 2007) Sukumar Sen, Diner Pare Din je Gelo (Ananda Publishers, Kolkata, 2001) Sukumar Sen, Bangla Sahityer Itihas, τόμ. 3 (Ananda Publishers, Kolkata) Suhrid Kumar Bhowmik, Saotali Bhasay Rabindrasahityer Anubad Prasange (P-106, JAGAJJYOTI, Professor Kazo Azuma felicitation volume, Bouddha Dharmankur Sabha, 2001, (ISBN 978-81-86551-21-9))