Αρτεμίσα

Η Αρτεμίσα (ισπανικά: Artemisa) είναι πόλη και δήμος της Κούβας, με 59.130 κατοίκους (η πόλη) το 2012. Σύμφωνα με νόμο που πέρασε από το κοινοβούλιο της χώρας τον Αύγουστο του 2010, η Αρτεμίσα έγινε η πρωτεύουσα μιας νέας, ομώνυμης επαρχίας, που δημιουργήθηκε από οκτώ δήμους που αποσπάσθηκαν από την Επαρχία της Αβάνας και τρεις δήμους από την Επαρχία του Πινάρ δελ Ρίο.

 Η προέλευση του ονόματος «Αρτεμίσα», που δεν πρέπει να συγχέεται με το «Αρτεμισία», είναι αβέβαιη. Παρά το ότι έχει υποστηριχθεί η προέλευση από το όνομα της αρχαίας θεάς Αρτέμιδος, μπορεί να οφείλεται στην αφθονία (τότε που ιδρύθηκε η πόλη) του φυτού Ambrosia artemisifolia. Η πόλη ιδρύθηκε το 1818 από τον Φρανσίσκο δε Αράνγο υ Παρένιο (Francisco de Arango y Parreño). Από την Αρτεμίσα προέρχονταν αρκετοί μαχητές που στήριξαν την Κουβανική Επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο στην έναρξή της με την επίθεση κατά του στρατοπέδου «Μονκάδα» (1953), αλλά και αργότερα στη Σιέρα Μαέστρα (1956-1959). Το σχετικό «Μαυσωλείο των Μαρτύρων» (Mausoleo de los Mártires) στην πόλη ανήκει στα «Εθνικά Μνημεία της Κούβας». Η Αρτεμίσα είναι κτισμένη σε υψόμετρο περίπου 50 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της πόλης πλάτος 22°48΄49΄΄ Βόρειο και μήκος 82°45΄48 Δυτικό. Η πόλη είχε 59.130 κατοίκους το 2012, ενώ ολόκληρος ο δήμος είχε 81.209 κατοίκους το 2004. Ο Δήμος της Αρτεμίσα έχει έκταση 690 τετραγωνικά χιλιόμετρα και υποδιαιρείται σε εννέα barrios (διαμερίσματα ή συνοικίες), τα Λας Κάνιας, Λαβαντέρο, Καγιαχάμπος, Λίνκολν, Πιχιρίγουα (Pijirigua), Πουέρτα δε λα Χουίρα, Λας Μάνγκας, Νεπτούνο και Ελ Κοροχάλ. Οι κάτοικοι αποκαλούνται «Αρτεμισένιος» και οι ίδιοι αποκαλούν μεταφορικά τον δήμο τους Jardín de Cuba (= «Κήπο της Κούβας»). Το σιδηρούχο κοκκινωπό έδαφός του είναι πράγματι εξαιρετικά γόνιμο και παράγει μπανάνες, καπνό, ζαχαροκάλαμα και μικρά φρούτα. Εξαιτίας του κοκκινωπού χρώματος του εδάφους, η Αρτεμίσα είναι γνωστή και ως Villa Roja (= «Κοκκινούπολη»). Τοποθεσία ιστορικής σημασίας θεωρείται η Cafetal (= φυτεία καφέ) Angerona, με τις υποδομές της σήμερα ερειπωμένες. Τα ερείπια αυτά ανακαλούν μνήμες μιας εποχής μεγάλης αφθονίας, αναπτύξεως, άνομων ερώτων και δουλείας: η φυτεία ανήκε στον Γερμανό επιχειρηματία Κορνήλιο Souchay, ο οποίος ερωτεύτηκε μια μαύρη Αϊτινή, την Ούρσουλα Λαμπέρ. Το ζευγάρι έζησε τον έρωτά του στα κρυφά, εξαιτίας των προκαταλήψεων της εποχής εκείνης. Το Ξενοδοχείο Campoamor, που έκτισε ο Φερνάνδο Γκονσάλες-Καμποάμορ, διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο από το έτος των εγκαινίων του το 1911. Πολλές σημαντικές μορφές του πνεύματος και των τεχνών το επισκέπτονταν, μεταξύ των οποίων οι Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Γκαμπριέλα Μιστράλ και Ιγνάθιο Βίγια. Οι «σεντράλες azucareros (= ζαχαρόμυλοι)» Πιλάρ και Λαβαντέρο αποτελούν τοπόσημα για την πόλη, όπως και το μέγαρο του μεγιστάνα της ζάχαρης Χούλιο Λόμπο (Julio Lobo y Olavarria, 1898-1983). Ο πολιούχος της Αρτεμίσα είναι ο Άγιος Μάρκος ο Ευαγγελιστής. Ο ναός του βρίσκεται στο πάρκο και ανακαινίσθηκε χάρη στις προσπάθειες του ιερέα Αντόνιο Ροδρίγες Δίας, την προσωπική εργασία και συνεργασία πολλών Αρτεμισένιος, καθώς και τις δωρεές Γερμανών πιστών. Υπάρχει επίσης και το Δημοτικό Μουσείο της Αρτεμίσα, που ιδρύθηκε το 1982 και φιλοξενεί ιστορική συλλογή και συλλογή παλαιών όπλων.