IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Tear Your Soul Apart

Το Tear Your Soul Apart είναι ΕΡ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Under One Flag Records". Κυκλοφόρησε ανάμεσα στα άλμπουμ "Prime Evil" και "Temples of Ice", όπου η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον τραγουδιστή και μπασίστα Τόνι Ντόλαν και τον κιθαρίστα Αλ Μπαρνς, μαζί με τους Mantas και Abaddon. Τα κομμάτια "The Ark" και "Civilised" προέρχονται από τις ηχογραφήσεις για το "Prime Evil", ενώ το "Hellbent" είναι διασκευή στο κομμάτι των Judas Priest, με τους στίχους διαφοροποιημένους σε "Hell bent for Metal" αντί για το γνωστό "Hell bent for Leather".

 1. Skool Daze (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:50 2. Burstin' Out (Live) (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:39 3. The Ark (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:43 4. Civilised (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:28 5. Angel Dust (Live) (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:38 6. Hellbent (Tipton) - 2:22 Το "Tear Your Soul Apart" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Mantas - κιθάρα Αλ Μπαρνς - κιθάρα Τόνι Ντόλαν - φωνητικά, μπάσο Abaddon - τύμπανα Tear Your Soul Apart - Venom | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Venom - Tear Your Soul Apart - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Venom - Tear Your Soul Apart (album review) | Sputnikmusic
Αρνόβιος

Ο Αρνόβιος ή Αρνόβιος de Sicca (;-;320) ήταν βορειοαφρικανός χριστιανός απολογητής ο οποίος έζησε στα τέλη του 3ου με αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.

 Έζησε στην βορρειοαφρικανική πόλη Sicca στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. Ήταν διδάσκαλος της ρητορικής. Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια το έτος γέννησής του. Σε μεγάλη ηλικία, γύρω στα εξήντα χρονών και ίσως ανάμεσα στο 304 και 310 θα γίνει χριστιανός. Η μεταστροφή του αυτή δεν έγινε ανεπιφύλακτα δεκτή από τον τοπικό επίσκοπο, επειδή γνώριζε το αντιχριστιανικό παρελθόν του Αρνόβιου. Δεν γνωρίζουμε το ακριβές έτος θανάτου του, αλλά ίσως είναι γύρω στο 320 Ο Αρνόβιος θα συντάξει ένα έργο με τον τίτλο Adversus nationes (Κατά Εθνών). Αφορμή θα είναι η εκ μέρους του τοπικού επισκόπου της Sicca αμφισβήτηση της ειλικρίνειας της μεταστροφής του στο χριστιανισμό. Αποτελείται από επτά βιβλία και το ύφος του είναι «υπερβολικά χρωματισμένο» Απορρίπτει εξ ολοκλήρου την θύραθεν σκέψη και αρχαία θρησκεία και με τρόπο απόλυτο. Δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τον αρχαίο κόσμο, από τον οποίο έχει επηρεαστεί, μα σε κάποια σημεία έχει επιφανειακή γνώση γι΄ αυτόν. Έτσι για παράδειγμα, τους πενήντα έναν Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς που παραθέτει τους αξιολογεί άνευ επιχειρημάτων, κι απ΄αυτούς τους σαράντα εννέα τους γνωρίζει από ανθολογίες της εποχής του. Υποστήριξε ότι η έννοια του Θεού είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση, άρα κάθε αμφιβολία για την ύπαρξή του, είναι αδικαιολόγητη. Δεν αποδεικνύεται βαθύς γνώστης και της χριστιανικής διδασκαλίας,κι ας μιλά γι΄ αυτήν με ενθουσιασμό, κι ούτε της Αγίας Γραφής. Χαρακτηριστικά, ο Θεός-πατέρας ονομάζεται κυρίως θεός, ενώ ο Χριστός δευτέρας τάξεως θεός, στον οποίο οι ειδωλολατρικοί θεοί οφείλουν την ύπαρξή τους. Κάθε ερευνητική διάθεση εκ μέρους του ανθρώπου είναι καταδικαστέα, λέει ο Αρνόβιος, ο οποίος επαινεί την αμάθεια και την τυφλή πίστη. Για την ψυχή ισχυρίζεται το φθαρτό και θνητό της φύσης της. Επομένως δεν προέρχεται από τον Θεό αλλά από κάποιον άλλον κατώτερο Θεό. Αυτό δεν αποκλείει την δυνατότητα να γίνει αθάνατη αν ο άνθρωπος που την φέρει πιστέψει στον Θεό και τηρήσει τις εντολές του. Αρνόβιος: Adversus nationes - Κατά εθνικών. Βιβλίο Β΄, επιμέλεια: Φώτιος Ιωαννίδης, Νικόλαος Ζαρωτιάδης, εκδ.Βάνιας, 2011 Αρνόβιος, Adversus nationes - Κατά Εθνικών. Βιβλίο Γ', εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια, Νικόλαος Ζαρωτιάδης, εκδ. Βάνιας 2019 Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.78-79 H. J. Rose, Ιστορία της Λατινικής Λογοτεχνίας, τομ.2ος,μτφρ.Κ.Χ.Γρόλλιου, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 1980, σελ.197 Θεοδόσης Πελεγρίνης, «Αρνόβιος», Λεξικό της Φιλοσοφίας, εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2005, σελ.703-704
Recorded Live

Recorded Live είναι ο τίτλος του δεύτερου, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου τον Ιούνιο του 1973 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με το φορητό στούντιο ηχογραφήσεων των Rolling Stones στην κεντρική Ευρώπη, κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Rock & Roll Music to the World" και η μίξη του πραγματοποιήθηκε στα "Olympic Studios" του Λονδίνου. Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Γουόλτερ Βάγκνερ και της Visualeyes. Tο "Recorded Live" σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Γερμανία, την Αυστρία και τη Νορβηγία. Το 2013, επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD από τη "Chrsyalis" με επτά επιπλέον κομμάτια.

 1. One of These Days (Alvin Lee) - 5:362. You Give Me Loving (Alvin Lee) - 5:253. Good Morning Little Schoolgirl (Williamson) - 7:154. Hobbit (Ric Lee) - 7:155. Help Me (Williamson/Dixon/Bass) - 10:446. Classical Thing (Alvin Lee) - 0:557. Scat Thing (Alvin Lee) - 0:548. I Can't Keep From Cryin', Sometimes (part 1) (Kooper) - 1:579. Extension on One Chord (Alvin Lee) - 10:4610. I Can't Keep From Cryin', Sometimes (part 2) (Kooper) - 3:2111. Silly Thing (Alvin Lee) - 0:2612. Slow Blues in 'C (Alvin Lee) - 7:2413. I'm Going Home (Alvin Lee) - 9:3014. Choo Choo Mama (Alvin Lee) - 2:56 Recorded Live (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1972 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Recorded Live" είναι οι εξής: Άλβιν Λι - κιθάρα, φωνητικά Λίο Λάιονς - μπάσο Τσικ Τσέρτσχιλ - πλήκτρα Ρικ Λι - τύμπανα Ten Years After - Recorded Live | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ten Years After - Recorded Live | Sputnikmusic Ten Years After reviews
Έσκιλ Μάγκνουσον

Ο Έσκιλ Μάγκνουσον, σουηδ.: Eskil Magnusson, (π. 1175 – περ. 1227) ήταν ευγενής και νομομαθής (Lagman) του Βέστεργκετλαντ. Είναι ο πρώτος πιστοποιημένος νομικός υπάλληλος στη σημερινή Σουηδία, για τον οποίο έχουμε εκτενείς πληροφορίες.

 Ήταν μέλος του Οίκου του Μπγιέλμπο ή του Οίκου των Φόλκουνγκ (Folkungaätten), που στη δεκαετία του 1250 έγινε η βασιλική δυναστεία της Σουηδίας. Ήταν γιος του Mάγκνους Μίνισκιελντ και ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Μπίργιερ Γιάρλ (Birger Magnusson), του πιο ισχυρού άνδρα της Σουηδίας στα μέσα του 13ου αι. Γύρω στο 1217, παντρεύτηκε την Χριστίνα Νίλσντοτερ, χήρα του Νορβηγού κόμη Χάακον του Τρελού (Håkon Galen), του οποίου ο γιος Kνουτ Χάακονσον ήταν υποψήφιος του νορβηγικού θρόνου. Λόγω της θέσης της δικαιοδοσίας του και του γάμου του με τη Χριστίνα, ο Έσκιλ είχε καλές επαφές στη Νορβηγία και μπορεί να λειτουργούσε ως διαπραγματευτής μεταξύ των Σουηδών και Νορβηγών μοναρχών. Κατά τη διάρκεια του 1218-1220, τον επισκέφτηκε ο Ισλανδός ιστορικός Σνόρι Στούρλουσον. Ο Έσκιλ διακρίθηκε για τη μάθησή του και φαίνεται ότι είχε σημαντικό ρόλο στην κωδικοποίηση του νόμου του Βέστεργκετλαντ, (Västgötalagen), του παλαιότερου γνωστού σουηδικού κειμένου γραμμένου στη λατινική γραφή. Ο κατάλογος των νομομαθών του Βέστεργκετλαντ που επισυνάπτεται στο Västgötalagen λέει ότι συνέλεξε και επεξεργάστηκε τους νόμους της επαρχίας και απένειμε τη δικαιοσύνη με μεγάλη προσοχή. Είχε καλή κρίση, γνώση των κληρικών και ήταν ανώτερος από όλους τους φυλάρχους του βασιλείου. Η λίστα υποστηρίζει επίσης ότι διακρίθηκε σε γενναιότητα, και ότι θα χρειαζόταν πολύς χρόνος, μέχρι να γεννηθεί άλλος άνδρας αυτού του είδους. Wiktorsson, Per-Axel (2011) Äldre Västgötalagen och dess bilagor (Skara: Föreningen för Västgötalitteratur)(ISBN 978-91-978079-2-0) Owl Edition of Nordisk familjebok, Σουηδική Εγκυκλοπαίδεια που τυπώθηκε το 1904-1926.
Πίππα Μίντλετον

Η Φιλίππα Σάρλοτ Μάθιους (το γένος Μίντλετον) (αγγλικά: Philippa Charlotte Middleton, 6 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Βρετανή, μέλος της υψηλής κοινωνίας, συγγραφέας και αρθρογράφος σε εφημερίδα. Είναι η μικρότερη αδερφή της Δούκισσας του Κέιμπριτζ και έλαβε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης όταν εμφανίστηκε ως παράνυφος στον γάμο της αδερφής της με τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ.

 Γεννήθηκε στο νοσοκομείο Royal Berkshire του Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας. Είναι το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Μάικλ Μίντλετον (γενν. 1949), πρώην πιλότου της British Airways, και της Καρόλ Μίντλετον (γενν. 1955), πρώην αεροσυνοδού. Βαφτίστηκε χριστιανή στην εκκλησία St Andrew's Bradfield στο Μπέρκσαιρ. Το 1995, η οικογένειά της μετακόμισε στο Bucklebury του Μπέρκσαιρ. Όπως η αδερφή της, η Μίντλετον εκπαιδεύτηκε αρχικά στο ιδιωτικό σχολείο St Andrew's School στο Pangbourne και έπειτα στο Downe House School, σχολείο θηλέων στο Cold Ash. Η Μίντλετον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας. Κατά την διάρκεια των σπουδών της, συγκατοικούσε με τον Lord Edward Innes-Ker, γιο του Δούκα του Roxburghe, και με την Earl Percy, κληρονόμος του Δούκα του Northumberland. Η επίσημη ανακοίνωση του γάμου της αδερφής της έγινε στις 16 Νοεμβρίου 2010. Η Μίντλετον ήταν η παράνυφος. Στον γάμο, το λευκό φόρεμα της Μίντλετον, το οποίο, όπως και το νυφικό, είχε σχεδιάσει ο Αλεξάντερ ΜακΚουίν, επαινέθηκε αρκετά στα μέσα ενημέρωσης. Αντίγραφα του φορέματος ήταν σύντομα διαθέσιμα σε πολυκαταστήματα και υπήρξε μεγάλη ζήτηση. Τον Απρίλιο του 2013, η Μίντλετον έγινε πρέσβειρα του Mary Hare School για τα κωφάλαλα παιδιά στο Μπέρκσαιρ. Τον Ιούνιο του 2014, η Μίντλετον έγινε πρέσβειρα του British Heart Foundation (BHF). Τον ίδιο μήνα, συμμετείχε στο Race Across America, έναν αγώνα με ποδήλατα 3,000 μιλίων σε όλες τις ΗΠΑ. Ακολούθησε το Bosphorus Cross-Continental Swimming Race, ένας αγώνας κολύμβησης 6.5 km στην Κωνσταντινούπολη. Το ποδήλατό της πουλήθηκε στο eBay και τα έσοδα πήγαν στο BHF. Έπειτα συμμετείχε στο Roll out the Red Ball στο ξενοδοχείο Park Lane Hotel στις 10 Φεβρουαρίου 2015. Πούλησε ένα από τα φορέματά της L.K.Bennett στην ίδια εκδήλωση. Συμμετείχε στο Brighton Bike Ride που έλαβε χώρα στο Λονδίνο στις 21 Ιουνίου 2015. Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Μίντλετον κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της, Heartfelt, τα έσοδα του οποίου πήγαν στο British Heart Foundation. Τον Ιούλιο του 2016, αρραβωνιάστηκε τον πρώην οδηγό αγώνων Τζέιμς Μάθιους και στις 20 Μαΐου 2017 παντρεύτηκαν στο Μπέρκσαϊρ. Τα ανίψια της Μίντλετον, Πριγκίπισσα Σάρλοτ και Πρίγκιπας Τζορτζ του Κέιμπριτζ ήταν παράνυμφοι. Η Μίντλετον και ο Μάθιους έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά: τον Άρθουρ Μάικλ Ουίλιαμ (γενν. 15 Οκτωβρίου 2018) και την Γκρέις Ελίζαμπεθ Τζέιν (γενν. 15 Μαρτίου 2021). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pippa Middleton στο Wikimedia Commons
Σεντρίκ Φωρέ

Ο Σεντρίκ Φωρέ (γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1979 στην Τουλούζ) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού για λογαριασμό της ομάδας της γαλλικής Λιγκ 2, Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ.

 Μεγαλωμένος στο χωριό Μιρμόν της Ωτ-Γκαρόν, ο Φωρέ αγωνιζόταν ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν για μία εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών, προτού πραγματοποιήσει το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Τουλούζ το 2002. Στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα, πέτυχε 20 τέρματα (κάνοντάς τον τον κορυφαίο σκόρερ της Λιγκ 2 εκείνης της σεζόν), βοηθώντας έτσι την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα και μαζί την άνοδο για την Λιγκ 1. Την επόμενη σεζόν, αν και αγωνιζόταν ελάχιστα, κατάφερε να πετύχει συνολικά 10 τέρματα. Στην συνέχεια μεταγράφηκε στην Γκανγκάμπ, όπου ήλπιζε να πάρει περισσότερα λεπτά συμμετοχής. Παρά μια καλή σεζόν (13 γκολ σε 32 αγώνες πρωταθλήματος), αποχώρησε για την ΦΚ Ιστρ και, έξι μήνες αργότερα, δόθηκε δανεικός στην Λε Μαν, όπου ήταν αλλαγή του Βραζιλιάνου επιθετικού Γκραφίτε. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Ρενς το καλοκαίρι του 2006. Σε σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμόστηκε και τα πολλά του γκολ τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στις τάξεις των οπαδών της ομάδας. Παρόλα αυτά, ο ομάδα απέτυχε να πάρει την άνοδο για την Λιγκ 1. Τον Απρίλιο του 2008, ανακοίνωσε πως αποχωρούσε με προορισμό την Χάβρη, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Λιγκ 1. Στις 19 Δεκεμβρίου 2008, η Χάβρη ανακοίνωσε πως ο Φωρέ θα επέστρεφε στην Ρενς για διάρκεια 3,5 ετών. Τουλούζ ΦΚ Λιγκ 2 (2003) Πρώτος σκόρερ της Λιγκ 2 (2003) Προφίλ του παίκτη - L'Equipe.fr
Μονή Ζίτσα

Η μονή Ζίτσα (σερβικά: Жича/Žiča) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι του 13ου αιώνα κοντά στο Κράλιεβο, στη νοτιοδυτική Σερβία. Η μονή κτίστηκε από τον πρώτο βασιλιά της Σερβίας Στέφανο τον Πρωτόστεπτο και τον πρώτο προκαθήμενο της εκκλησίας της Σερβίας, του Αγίου Σάββα. Η μονή Ζίτσα ήταν έδρα αρχιεπισκόπου (1219-1253) και σύμφωνα με την παράδοση τόπος στέψης των Σέρβων βασιλέων. Η μονή αποτελεί από το 1979 πολιτιστικό μνημείο εξαιρετικής σημασίας για τη Σερβία και προστατεύεται από το σερβικό κράτος.

 Ο Άγιος Σάββας, γιος του Στέφανου Α΄ Νεμάνια, μόναζε στη μονή Χιλανδαρίου μέχρι που επέστρεψε στη Σερβία το 1207, μεταφέροντας μαζί του τα λείψανα του πατέρα του, τα οποία τα τοποθέτησε στη μονή Στουντένιτσα, αφότου συμφιλίωσε τον Στέφανο με τον Βουκάν οι οποίοι διαφιλονικούσαν για τη διαδοχή. Ο Άγιος Σάββας μαζί με τον Στέφανο τον Πρωτόστεπτο ίδρυσε τη μονή Ζίτσα, η οποία κατασκευάστηκε την περίοδο 1208-1230 με τη βοήθεια Ελλήνων μαστόρων.Το 1219, η εκκλησία της Σερβίας κέρδισε την αυτοκεφαλία της από τον αυτοκράτορα Θεόδωρο Λάσκαρη και τον πατριάρχη Μανουήλ Α΄, και ο αρχιμανδρίτης Σάββας έγινε ο πρώτος Σέρβος αρχιεπίσκοπος. Το μοναστήρι ορίστηκε έδρα του αρχιεπισκόπου πασών των Σερβικών εδαφών. Ο Άγιος Σάββας έστεψε τον μεγαλύτερο αδελφό του Στέφανο ως «βασιλιά πάσης Σερβίας» στη μονή Ζίτσα. Το 1221 στη μονή έλαβε χώρα σύνοδος, η οποία καταδίκασε τους Βογομίλους. Όταν οι Ούγγροι εισέβαλαν στη Σερβία, ο Άγιος Σάββας έστειλε τον αρχιεπίσκοπο Αρσένιο να βρει ένα ασφαλέστερο μέρος στο νότο για την κατασκευή της νέας αρχιεπισκοπής έδρας. Το 1253, η έδρα της αρχιεπισκοπής(μετέπειτα πατριαρχείο) μεταφέρθηκε στο Πετς, στο πατριαρχικό μοναστήρι του Πετς. Οι Κουμάνοι έκαψαν τη μονή κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1276 και το 1289. Το 1289-90 τα κειμήλια της Ζίτσας, μεταξύ των οποίων τα λείψανα του Αγίου Γιεβστατίγιε Α΄, μεταφέρθηκαν στο Πετς. Ο βασιλιάς Στέφανος Μίλουτιν ανακαίνισε τη μονή την περίοδο 1292-1309, και ζωγραφίστηκε ένα νέο στρώμα τοιχογραφιών, κτίστηκε ένας πύργος και η εκκλησία καλύφθηκε με μολύβδινη οροφή. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Ανάληψη του Κυρίου. Αποτελεί παράδειγμα της αρχιτεκτονικής σχολής της Ράσκας. Διαθέτει ευρύχωρο κλίτος με μεγάλο ιερό στο ανατολικό άκρο του. Ο κεντρικός χώρος φέρει τρούλο. Η εκκλησία είναι φτιαγμένη από πέτρα και πλίνθους. Αρχιτεκτονικά έχει βυζαντινές επιρροές. Έχει τρία στρώματα τοιχογραφιών, με το κάθε στρώμα να αποτελεί ξεχωριστή οντότητα. Οι παλαιότερες τοιχογραφίες χρονολογούνται από την κατασκευή της μονής. Με την ανακαίνιση από τον Στέφανο Μίλουτιν, ζωγραφίστηκε ένα νέο στρώμα τοιχογραφιών και διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες η τραπεζαρία. Πολλές από αυτές τις τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και σπαράγματά τους σώζονται στον ανατολικό τοίχο του περάσματος κάτω από τον πύργο, όπου απεικονίζονται ο Στέφανος με τον γιο του Ράντοσλαβ, στον νάρθηκα, στο κλίτος και τα παρεκκλήσια.Από τις τοιχογραφίες ξεχωρίζουν ο Παντοκράτορας και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Επίσημη ιστοσελίδα Εναέριο βίντεο της μονής
Κρήνη Λάρισας

Η Κρήνη είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Κρήνης, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.Φαίνεται η Μάχη των Φαρσάλων να έλαβε χώρα βόρεια του ποταμού Ενιπέως, κοντά στο σημερινό χωριό της Κρήνης. Εορτάζει στις 26 Ιουλίου της Αγίας Παρασκευής της Μεγαλομάρτυρος.

 Η Κρήνη Λάρισας βρίσκεται σε υψόμετρο 163 μέτρων και έχει πληθυσμό 480 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1957, ονομαζόταν Δρίσκολη. Αποτελεί ένα από τα 3 κεφαλοχώρια της περιοχής. Βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης των Φαρσάλων, σε απόσταση 13 χιλιομέτρων και 4 χιλιόμετρα βόρεια του Ενιπέα,παραπόταμου του Πηνειού. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Κρήνη Λάρισας (Δρίσκολη Λάρισας) (εξωτερικός σύνδεσμος). 5. ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ: http://pandektis.ekt.gr/dspace/handle/10442/169910
Γκομπάλντ του Μπορντώ

Ο Γκομπάλντ ή Γκουντομπάλντ (απεβ. μετά το 998) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μπορντώ από το 989 έως το τέλος του. Ήταν ο episcopus Gasconum, επίσκοπος των Γασκώνων, από το 978, κρατώντας τo επισκοπικό αξίωμα σε όλες τις έδρες της Γασκώνης.

 Ήταν ο 3ος γιος του Σάντσο Δ΄ της Γασκώνης και έτσι αδελφός του Σάντσο Ε΄ και του Γουλιέλμου Β΄, διαδοχικών δούκων της Γασκώνης. Το 977 ίδρυσε ξανά το μοναστήρι του Λα Ρεόλ (La Réole). Αυτός και ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ είχαν από κοινού τον πλήρη έλεγχο της εκκλησιαστικής και κοσμικής διοίκησης της Γασκώνης, κάτι που επέτρεψε στο δουκάτο να ευημερήσει και να επανέλθει στην ιστορία -μετά από μια περίοδο αφάνειας- κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής τους. Ο Γκ[ουντ]ομπάλντ ανυψώθηκε τελικά στο αρχιεπισκοπικό αξίωμα του Μπορντώ. Αφιέρωσε το μοναστήρι στο Μαϊλέζαϊς (Maillezais). Τον Ιούνιο του 989 ηγήθηκε της συνόδου του Σαρού (Charroux), στην οποία ανακηρύχθηκε για πρώτη φορά η ειρήνη (εκεχειρία) του Θεού. Απήγγειλε αφορισμό σε όλους εκείνους που λεηλάτησαν εκκλησίες, επιτέθηκαν στους κληρικούς, ή λήστεψαν φτωχούς χωριάτες. Higounet, Charles. Μπορντό μενταγιόν le haut moyen ηλικίας . Μπορντό, 1963. Τζόρνταν, Γουίλιαμ Τσέστερ . Η Ευρώπη στον Μεσαίωνα . Λονδίνο: Viking, 2003.
Ηλίας Αναστασάκος

Ο Ηλίας Αναστασάκος είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σπάρτη στις 3 Μαρτίου 1978. Αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Κατάγεται από το Δαφνί Λακωνίας όπου στην τοπική ομάδα έκανε και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα. Αυτή την περίοδο αγωνίζεται με τον Άρη Σκάλας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα του Α.Ο. Δαφνίου Λακωνίας , ενώ από τα 15 του χρόνια αγωνίστηκε στη Δ' εθνική με τον Πανγυθεατικό και τον Λεωνίδα Γλυκόβρυσης. Το καλοκαίρι του 1995 αποκτήθηκε από την ΑΕΚ ως ερασιτέχνης κι ενώ ήταν ήδη διεθνής με την Εθνική Παίδων και ο τότε προπονητής της Ντούσαν Μπάγεβιτς εισηγείται να γίνει ημιεπαγγελματίας. Το 1996 είναι μέλος της Εθνικής Νέων, με την οποία κατέκτησε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων που είχε γίνει στην Αυστρία. Από την ΑΕΚ δόθηκε δανεικός στον Άρη Πετρούπολης, στον Απόλλωνα Αθηνών και στην Καλαμάτα, ενώ τρεις φορές ενδιάμεσα υπήρξε μέλος του ρόστερ της ΑΕΚ με την οποία όμως πήρε ελάχιστες ευκαιρίες, καθώς αγωνίστηκε μόλις σε έναν αγώνα πρωταθλήματος την περίοδο 1999-2000 εναντίον του Ιωνικού, καθώς και σε 4 αγώνες κυπέλλου, στην προκριματική φάση των ομίλων του 2001-02. Η πρώτη του συμμετοχή στην Α' εθνική είχε γίνει με τη φανέλα του Απόλλωνα, σε έναν αγώνα κατά του Εθνικού (4-0 στις 17 Ιανουαρίου 1999), όπου μάλιστα σκόραρε το ένα από τα τέσσερα γκολ της ομάδας του. Αποδεσμεύτηκε από την ΑΕΚ τον Ιανουάριο του 2002 και αγωνίστηκε στη συνέχεια διαδοχικά στους Αθηναϊκό, Απόλλωνα Αθηνών για δεύτερη φορά, Αστέρα Τρίπολης και Θρασύβουλο, με τον οποίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Β' εθνικής την περίοδο 2007-08, έχοντας πετύχει 18 γκολ. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο, ενώ συνέχισε από το 2009 την καριέρα του στον Ατρόμητο, με τον οποίο έφτασε σε δύο τελικούς Κυπέλλου το 2011 και το 2012. Το συμβόλαιό του με την ομάδα του Περιστερίου τελείωσε το καλοκαίρι του 2012 και έχοντας μείνει ελεύθερος, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του, στον Πλατανιά Χανίων.Από το 2015 είναι παίχτης της Σπάρτης και πέτυχε δυο σημαντικά γκολ ενάντια στον Α.Ο Κυπαρισσίας στον αγώνα μπαράζ για άνοδο της Α.Ε Σπάρτης στη Γ' εθνική.Σε περίπτωση ανανέωσης του συμβολαίου του θα αγωνίζεται με την ομάδα της Σπάρτης στη Γ' εθνική. Δημήτρης Τσακίρης, «Who is Who 2004», Εκδόσεις Αθλότυπο, Αθήνα 2003, σελίδες 88 - 89, ISBN 960-7378-47-4 Οι πρώτοι σκόρερς της ενιαίας Β' εθνικής
Αγία Τριάδα Μελιγγών Ιωαννίνων

Για το συνώνυμο οικισμό νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Αγία Τριάδα Αγίου ΔημητρίουΓια οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση) Η Αγία Τριάδα Μελιγγών είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 50 κατοίκους.

 Η Αγία Τριάδα βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τόμαρος (Ολύτσικας) σε υψόμετρο 660 μέτρων. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 2,5 χλμ. Β. από τους Μελιγγούς και 1,5 χλμ. από την εθνική οδό Ιωαννίνων - Δωδώνης. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και υπαγόταν στην επαρχία Δωδώνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Μελιγγούς αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιγγών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης.
Καστανιά Λακωνίας

Η Καστανιά Λακωνίας (ή Καστάνιτσα ή Καστάνια) είναι χωριό που ανήκει στα Μανιάτικα Μπαρδουνοχώρια της Λακωνίας. Ανήκει στο Δ. Δ. Σμύνους του Δήμου Ανατολικής Μάνης του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται 28 χλμ. Β.Δ. του Γυθείου σε υψόμετρο 780 μ. στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου. Λίγο υψηλότερα βρίσκεται η Ιερά Μονή της Παναγίας Γιάτρισσας Ταϋγέτου.

 Η Καστάνια απαντάται στο ποίημα του Νηφάκη του 1789, στον Ληκ το 1805 ως Kastanitza, στη στατιστική της Exped.Scient. το 1829 ως Καστάνιτζα. Οι Μανιάτες την ονόμαζαν Μικρή Καστάνια ή Καστάνιτσα για να την ξεχωρίζουν απο την Καστάνια της Μεσσηνιακής Μάνης. Είναι πατρίδα του Παναγιώταρου Βενετσανάκη και έμεινε γνωστή από την πολιορκία της τον Ιούλιο του 1780 (Πολιορκία της Καστανίτσας) από 14.000 Τούρκους, με σκοπό την εξόντωση του Παναγιώταρου, αλλά και του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη (πατέρα του Γέρου του Μοριά), την οποία και τελικά πέτυχαν μετά από αποτυχημένη έξοδο των πολιορκημένων στις 19 προς 20 Ιουλίου 1780 ύστερα από δώδεκα μέρες γενναίας αντίστασης. Η πολιορκία του Κροκόδειλου Κλαδά το 1481 από τους Τούρκους επίσης συνέβη στη Καστάνιτσα. Ο δήμος Μελιτίνης της επαρχίας Λακεδαίμονος Γ΄ τάξεως, ο οποίος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1835, περιελάμβανε τα χωριά Καστάνιτσα, Σελεγούδι, Άγιος Νικόλαος, Κόκκινα Λουριά, Μαλτσίνα, Αρχοντικό. Το 1912 χωρίστηκαν σε κοινότητες. Το 1998 τα χωριά ενσωματώθηκαν στον νέο Δήμο Σμύνους Λακωνίας που δημιουργήθηκε. Με τη θέσπιση καλλικρατικών δήμων το 2010 και τη δημιουργία πέντε συνολικά δήμων στη Λακωνία, ο Δήμος Σμύνους εντάχθηκε στο Δήμο Ανατολικής Μάνης Π.Ε. Λακωνίας. Γειτονικά χωριά το Σελεγούδι, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 5 χλμ νότια, ο Άγιος Νικόλαος, τα Κόκκινα Λουριά και η Μέλισσα (Μαλτσίνα). Η φυσική οχυρωματική της θέση της έδινε το δικαίωμα να είναι ο άγρυπνος φρουρός της περιοχής ενάντια στους Τουρκομπαρδουνιώτες, που λυμαίνονταν την περιοχή της Βαρδούνιας Λακωνίας προεπαναστατικά. Τα χωριά Αρχοντικό, Μέλισσα, Κόκκινα Λουριά, Άγιος Νικόλαος, Σελεγούδι και Καστάνια ανήκαν, κατά τη δεύτερη Τουρκοκρατία 1715-1821, στη Μάνη και όχι στα Μπαρδουνοχώρια. Στη Μάνη ανήκαν μόνο τα παραπάνω 6 χωριά που αποτελούσαν την καπετανία του Παναγιώταρου Βενετσανάκη, γιατί σε αυτά ζούσαν μόνο Έλληνες και δεν χτίστηκε ποτέ πύργος Τουρκομπαρδουνιωτών, χωρίζονταν δε από τα υπόλοιπα χωριά από τον ποταμό Σμήνο. Ο Γ. Καψάλης εντάσσει τα χωριά αυτά στα Μπαρδουνοχώρια, αλλά διευκρινίζει ότι υπάγονται στη Μάνη. Τα Μπαρδουνοχώρια Λακωνίας βρίσκονται σε νευραλγικό σημείο του νομού, αφού είναι ο συνδετικός κρίκος της Σπάρτης με την Μάνη.
Ράντυ Σάβατζ

Ο Ράντυ Μάριο Πόφο (Randy Mario Poffo, 15 Νοεμβρίου 1952 - 20 Μαΐου 2011) ήταν Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Ράντυ Σάβατζ (Randy Savage). Στην καριέρα του είχε αποκτήσει το υποκοριστικό "Macho Man (Μάτσο Μαν)". Πέθανε σε ηλικία 58 ετών.

 Ήταν γνωστός για τις φανταχτερές του ενδυμασίες, με ρούχα ακραία για την εποχή του. Εκτός αυτού, ήταν διάσημος για τον εκπληκτικό δυναμικό τόνο που έδινε στην φωνή του, όταν μιλούσε στο μικρόφωνο πριν από αγώνες του. Στην καριέρα του, κατέκτησε συνολικά 20 τίτλους και θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους παλαιστές όλων των εποχών. Ήταν το alter ego του Χαλκ Χόγκαν, με τον οποίο έχουν αφήσει εποχή οι κόντρες τους, όπως και αυτές με τον Ούλτιμεϊτ Γουόριορ, με τον οποίο είχε γίνει και ομάδα για μικρό διάστημα. Γεννήθηκε στο Κολόμπους του Οχάιο, ο πατέρας του ήταν Ιταλός και η μητέρα του Ρωσίδα. Ο Ράντυ Πόφο παντρεύτηκε το 1984 την Ελίζαμπεθ Χιουλέτ, που αργότερα έγινε γυναίκα παλαιστής. Χώρισαν το 1992. Το 2010 ο Σάβατζ παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την Μπάρμπαρα Πέιν. Ο θάνατός του, το 2011 οφείλεται σε ανακοπή καρδιάς, την ώρα που οδηγούσε, με το αυτοκίνητό του να σταματάει με μικρή ταχύτητα σε ένα δέντρο. Ο Ράντυ Πόφο "Σάβατζ" ήταν και ηθοποιός σε μικρούς ρόλους. Το 2002 είχε υποδυθεί τον παλαιστή Bonesaw McGraw, στην ταινία Spider-Man. Σε πολλές περιπτώσεις, εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές ως ο εαυτός του. Πρωτάθλημα WWE (2 φορές) Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE (1 φορά) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WCW (4 φορές) WWE.com IMDb.com pwhf.org LordofRings.gr Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Randy Savage στο Wikimedia Commons
122 Γκέρντα

Η Γκέρντα (Gerda) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,87. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα της συζύγου του θεού Φρέιρ στη σκανδιναβική μυθολογία. Η τροχιά της είναι παρόμοια με εκείνες των αστεροειδών της «ομάδας της Εκάβης», οι οποίοι βρίσκονται σε μέσο τροχιακό συντονισμό 2 προς 1 με τον πλανήτη Δία.

 Η μέση διάμετρος της Γκέρντας είναι 81,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 570 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Γκέρντας εκτιμάται σε 2,28 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 429 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 43,2 m/sec (155,5 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Γκέρντας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 118 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Σύμφωνα με φωτομετρικές παρατηρήσεις του 2007, η Γκέρντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 41 λεπτά, με διαφορά λαμπρότητας μεταξύ των όψεών της έως 0,16 μέγεθος. Μεταγενέστερες παρατηρήσεις (2009) από το Νέο Μεξικό έδωσαν μία πιο χονδροειδή καμπύλη φωτός, με περίοδο 10 ώρες 43 λεπτά και διαφορά λαμπρότητας έως 0,11 μέγεθος, συμβατή με προηγούμενες μελέτες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τζον Βέρντον

Ο Τζον Π. Βέρντον είναι Αμερικανός μυθιστοριογράφος. Το 2010 ο εκδοτικός οίκος Crown/Random House δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο της κατηγορίας μυστηρίου-θρίλερ, Σκέψου Έναν Αριθμό, το πρώτο μυθιστόρημα στην αστυνομική σειρά βιβλίων του ντετέκτιν Ντέιβ Γκάρνεϊ.

 Ο Βέρντον είναι απόφοιτος του λυκείου Regis στη Νέα Υόρκη και του πανεπιστημίου Fordham. Η αρχή της καριέρας του ήταν στον τομέα της διαφημιστικής βιομηχανίας στη Νέα Υόρκη, όπου δούλεψε στα δημιουργικά σκέλη πολλών μεγάλων επιχειρήσεων. Αφού συνταξιοδοτήθηκε από τον διαφημιστικό τομέα, ο ίδιος και η σύζυγός του αποφάσισαν να φύγουν από την πόλη και να μετακομίσουν στην αγροτική περιοχή των δυτικών πρόποδων των βουνών Κάτσκιλ. Η πρώτη του επιδίωξη αφού έφυγε από την πόλη ήταν να σχεδιάσει και να φτιάξει έπιπλα τύπου Shaker -μία καριέρα την οποία ακολούθησε για τα επόμενα 10 χρόνια. Επίσης, έγινε θαυμαστής των κλασσικών αστυνομικών περιπετειών, σε όλες τις εκδοχές τους από τον Άρθουρ Κόναν Ντόυλ εώς τον Ρος Μακντόναλντ και τον Ρέτζιναλντ Χιλ. Η σύζυγός του, Ναόμι, τον ενέπνευσε να γράψει το πρώτο του μυθιστόρημα μυστηρίου. Δύο χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε το πρώτο του βιβλίο, το Σκέψου Έναν Αριθμό. Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε σε 27 χώρες και βρέθηκε στις λίστες των ευπώλητων βιβλίων και στην Ελλάδα. Η μεταγενέστερη επιτυχία του τόσο ανάμεσα στο αγοραστικό κοινό όσο και στους κριτικούς βιβλίων τον ώθησε να γράψει και δέυτερο βιβλίο, το Κράτα Τα Μάτια Σου Κλειστά, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν οι ίδιοι κεντρικοί χαρακτήρες. Αυτή ήταν η αρχή μίας σειράς αστυνομικών-θρίλερ βιβλίων με πρωταγωνιστή τον συνταξιοδοτημένο ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών Ντέιβ Γκάρνεϊ. Τα βιβλία της σειράς έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 24 γλώσσες. Σκέψου Έναν Αριθμό (2010 Κράτα Τα Μάτια Σου Κλειστά (2011) Άσε Το Διάβολο Ήσυχο (2012) Ο Πίτερ Παν Πρέπει Να Πέθάνει (2014) Η Λίμνη Των Λύκων (2016) Ο Λευκός Ποταμός Φλέγεται (2018) Ο Δολοφόνος Είναι Νεκρός (2021)
Δίθυρα

Τα Δίθυρα είναι ομοταξία μαλακίων, των οποίων το κύριο γνώρισμα είναι η παρουσία διπλού οστράκου. Ονομάστηκαν έτσι από τον Αριστοτέλη. Λέγονται επίσης και ακέφαλα ή πελεκύποδα, επειδή το πόδι τους έχει σχήμα τσεκουριού. Γνωστότεροι αντιπρόσωποι των δίθυρων είναι τα μύδια, τα στρείδια, τα χτένια, οι αχιβάδες, οι πίννες , τα κυδώνια, οι λιθοδόμοι και άλλα ζώα. Η εσωτερική τους επιφάνεια ονομάζεται μανδύας. Σε μερικά είδη σχηματίζονται μαργαριτάρια, εξ αιτίας της έκκρισης του μάργαρου, ουσίας που έχει σκοπό να απομονώσει ξένα σώματα που παρεισφρέουν ανάμεσα στο μανδύα. Τα φυσικά μαργαριτάρια δημιουργούνται λόγω ενός παράσιτου που εισέρχεται μεταξύ του όστρακου και του μανδύα. Τα είδη των Διθύρων φθάνουν τα 13.000 περίπου και πολλά από αυτά είναι χρήσιμα στον άνθρωπο, ως τροφή και ως βιομηχανική χρήση (όστρακο). Η ομοταξία τους παρουσιάζει μεγάλη ομοιογένεια, κάτι που διευκολύνει την ταξινόμησή τους. Απαντώνται σε όλο τον κόσμο σε πολυάριθμες κοινωνίες.

 Στα δίθυρα το όστρακό τους αποτελείται από δύο μισά, τις θυρίδες. Αυτά συνδέονται μεταξύ τους με μία ουσία από κερατίνη, που λέγεται ελαστικός σύνδεσμος. Με αυτόν το όστρακο ανοίγει, ενώ το κλείσιμο γίνεται με μυς. Γύρω από αυτόν βρίσκεται ο σπόνδυλος. Όταν το ζώο ηρεμεί, στο βυθό ακουμπά μόνο το ένα από τα δύο μισά. Η σύλληψη και η μεταφορά της τροφής τους γίνεται με βράγχια. Η πρόσληψη της τροφής τους γίνεται μαζί με το νερό και η είσοδος – έξοδός του γίνεται με δύο σωλήνες, τους σίφωνες. Ο σίφωνας της εισόδου του νερού φέρει και οσφρητικά όργανα. Τα όργανα της αφής και της όρασης βρίσκονται στο μανδύα. Η τροφή μαζί με το νερό μπαίνει στον οισοφάγο , περνά από το στομάχι και απορροφάται στο έντερο, το οποίο καταλήγει στην έδρα. Τα δίθυρα έχουν τρίχωρη καρδιά και νεύρα (τρία ζεύγη γαγγλίων). Τα περισσότερα είδη είναι γονοχωριστικά (υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά) και ελάχιστα παρουσιάζουν ερμαφροδιτισμό. Στην περίπτωση αυτή, όπως π.χ. στα στρείδια, πρώτα ωριμάζουν τα σπερματοζωάρια και έπειτα τα ωάρια. Η εξάπλωσή τους γίνεται με τα ψάρια. Ζώα υδρόβια, τα Δίθυρα τρέφονται με μικροοργανισμούς που επίσης ζουν στο νερό. Πολλά είδη, όπως το στρείδι προσκολλώνται στα βράχια, μόνιμα ή παροδικά, με τη βοήθεια του βύσσου. Ο βύσσος σχηματίζεται από νημάτια, που σχηματίζουν τα εκκρίματα ενός αδένα στη βάση του ποδιού. Η κίνηση των δίθυρων γίνεται με το πόδι τους, έρποντας στο βυθό ή κλείνοντας το όστρακό τους. Γαστερόποδα Κεφαλόποδα Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, 2006, τ. 7, σελ. 458-460. Museum of Paleontology - Παλαιοντολογία, από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, στην Καλιφόρνια. Ιστότοπος στο Κολέγιο του Γούστερ για τη βιοδιάβρωση
Χλόη Μαγνησίας

Η Χλόη είναι χωριό του νόμου Μαγνησίας που ανήκει στον δήμο Ρηγα Φεραίου. Έχει υψόμετρο 101 μέτρα πάνω από την θάλασσα. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 360 κατοίκους.

 Στο χωριό κατά τη μυκηναϊκη εποχή υπήρχε νεκροταφείο ενώ από τη γεωμετρική μέχρι την κλασική εποχή λειτουργούσε ο ναός του Θαυλίου Διός. Τα πρώτα σπίτια πιθανός να χτίστηκαν την περίοδο της τουρκοκρατίας. Το 1927 οι οικισμοί Κόνιαρη και Ταμπίγλη ενώθηκαν και ονομάστηκαν Χλοη. Το χωριό καταστράφηκε το 1943 από τις δυνάμεις του Άξονα και τα ΕΑΣΑΔ. Στο χωριό εγκαταβίωσε για μικρό χρονικό διάστημα ο άγιος Γεδεών. Το χωριό έχει κυρίως καλλιεργήσιμες εκτάσεις και λιγότερα βοσκοτόπια και κτηνοτροφικές μονάδες. Έτσι κατά κύριο λόγο οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία. Πόλος έλξης ο ναός Θαυλίου Διός στο Βελεστίνο Τα 54 χωριά και τοποθεσίες της Μαγνησίας που άλλαξαν όνομα Χλόη - Χάρτης Ι.Ν. Αναλήψεως του Χριστού, Χλόης Βελεστίνου
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα της Πομερανίας

Η Μαργαρίτα, γερμ. Margaret (1511 - 3 Νοεμβρίου 1577) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας και μετά πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρης του Ιωάννη της Δανίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1530 τον Γεώργιο Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνο: Γεωργία 1531-1573, παντρεύτηκε τον Στανίσλαους Λατάλσκι κόμη του Λαμπίσιν.Το 1531 απεβίωσε ο Γεώργιος Α΄ και η Μαργαρίτα έκανε το 1534 δεύτερο γάμο, με τον Ιωάννη Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και είχε τέκνα: Κάρολος Α΄ 1534-1561, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Ιωακείμ-Ερνέστος 1536-1586, πρίγκιπας του Άνχαλτ. Μαρία 1538-1563, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Ι΄ του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Βερνάρδος Ζ΄ 1540-1570, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Ελισάβετ 1545-1574, παντρεύτηκε τον Βόλφγκανκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Dirk Schleinert: Georgia von Pommern (1531-1573). Studien zum Leben einer Fürstin des 16. Jahrhunderts, in: Jahrbuch für die Geschichte Mittel- und Ostdeutschlands, vol. 55, 2009, pp. 71-120 Martina Schattkowsky: Witwenschaft in der frühen Neuzeit, Leipziger Universitätsverlag, Leipzig, 2003, p. 101 Johannes Voigt: Die Fürstin Margarethe von Anhalt, geborne Markgräfin von Brandenburg. Aus archivalischen Quellen, in: Schmidt´s Zeitschrift für Geschichtswissenschaft, vol. IV, 1845, p. 357 ff
Εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως

Το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2012. Κύριο σύμβολό του είναι δύο χελώνες, οι οποίες γεννούν τα αυγά τους στο νησί. Για επίσημες περιστάσεις χρησιμοποιούνταν πριν από το σημερινό εθνόσημο το Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου.

 Το εθνόσημο αποτελείται από έναν θυρεό που έχει κύματα λευκού-μπλε (εναλλάξ) χρώματος, με ένα πράσινο βέλος που βλέπει προς τα πάνω, όπου πετούν δύο πουλιά (σαν γλάροι) και ένα ακόμα ίδιο πτηνό, αλλά λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος από τα άλλα δύο, στη βάση του θυρεού. Τα πουλιά είναι ζωγραφισμένα μέσα στα μπλε κύματα. Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται μια γαλάζια περικεφαλαία και πάνω της ένα τρικάταρτο ιστιοφόρο πλοίο, με τη σημαία της Αγγλίας καρφωμένη στα δεξιά του. Πάνω από το καράβι (το οποίο φαίνεται να είναι πάνω σε κύματα) βλέπουμε ένα τρίγωνο πράσινου χρώματος. Το θυρεό στηρίζουν δύο όρθιες χελώνες, που κοιτούν αμφότερες προς την περικεφαλαία και βρίσκονται επάνω σε δύο βράχους, όπου έχουν φυτρώσει πράσινα φυτά (χόρτα). Κάθε χελώνα κάθεται πάνω σε έναν τέτοιο βράχο. Η πρόταση για ένα νέο σχέδιο εθνοσήμου με σκοπό να χρησιμοποιείται στα νησιά έγινε από το Συμβούλιο των Όπλων (College of Arms) στο Λονδίνο και κατατέθηκε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Οι κάτοικοι του νησιού ρωτήθηκαν για το τι ήθελαν να περιλαμβάνεται στο εθνόσημο και επικράτησε η πρόταση να συμπεριληφθούν οι χελώνες. Σημαία της Νήσου Αναλήψεως
Αχυρώνας

Ένας αχυρώνας ή μία αχυρώνα είναι ένα γεωργικό κτίριο συνήθως σε αγροκτήματα και χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς. Συνήθως, ένας αχυρώνας χρησιμοποιείται ως δομή που φιλοξενεί ζώα, συμπεριλαμβανομένων των βοοειδών και των αλόγων, καθώς και για αποθήκευση ζωοτροφών, είδη γεωργίας όπως λιπάσματα, σπόρους. Επίσης χρησιμοποιείται και ως αποθήκη διαφόρων ειδών. Στα Βρετανικά Νησιά, ο όρος αχυρώνας περιορίζεται κυρίως σε δομές αποθήκευσης για σιτηρά και ζωοτροφές που δεν έχουν κοπεί, οι όροι ή τα σκεύη εφαρμόζονται στα καταφύγια των αγελάδων, ενώ τα άλογα φυλάσσονται σε κτίρια γνωστά ως στάβλοι. Επιπλέον, οι αχυρώνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση εξοπλισμού, ως καλυμμένο χώρο εργασίας και για δραστηριότητες όπως το αλώνισμα.

 Ο σύγχρονος αχυρώνας αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τρία είδη μεσαιωνικών αχυρώνων, γνωστοί ως αχυρώνα ή μοναστήρι. Αυτό, με τη σειρά του, προήλθε από την παράδοση του κτιρίου του 12ου αιώνα, που εφαρμόζεται και σε αίθουσες και εκκλησιαστικά κτίρια. Τον 15ο αιώνα, αρκετές χιλιάδες από αυτούς τους τεράστιους αχυρώνες βρισκόταν στη Δυτική Ευρώπη. Με την πάροδο του χρόνου, η μέθοδος κατασκευής της υιοθετήθηκε από κανονικές εκμεταλλεύσεις και σταδιακά επεκτάθηκε σε απλούστερα κτίρια. Κατά κανόνα, ο ανοιχτός αχυρώνας είχε μεγάλες πόρτες εισόδου και διάδρομο διέλευσης για φορτωμένα βαγόνια. Τα δάπεδα αποθήκευσης μεταξύ των κεντρικών στύλων ή των διαδρόμων ήταν γνωστά ως κόλποι ή κούρνια. Οι κύριοι τύποι ήταν μεγάλοι αχυρώνες με διόδους, συμπαγείς αχυρώνες με κεντρική είσοδο και μικρότερες αχυρώσεις με εγκάρσιο πέρασμα. Κάθε φορά που εφαρμόζονταν πέτρινοι τοίχοι, ο σκελετός από ξύλο συχνά έδινε τη θέση του σε μονόχωρα κτίρια. Ένας ειδικός τύπος ήταν διαμερίσματα. Όλοι όμως δεν εξελίχθηκαν από τον μεσαιωνικό αχυρώνα. Άλλοι τύποι προέρχονταν από τις προϊστορικές εκκλησίες ή άλλες οικοδομικές παραδόσεις. Μια από τις τελευταίες ήταν η χαμηλή γερμανική (αίθουσα) κατοικία, στην οποία η συγκομιδή φυλασσόταν στη σοφίτα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο αποικιακός αχυρώνας του Νέου Κόσμου εξελίχθηκε από το στυλ σπιτιού της Κάτω Γερμανίας, το οποίο μετατράπηκε σε πραγματικό αχυρώνα από αποικίες πρώτης γενιάς από την Ολλανδία και τη Γερμανία.
Ωδείο της Μόσχας

Το Ωδείο της Μόσχας (ρωσικά: Московская государственная консерватория имени Петра Ильича Чайковского‎) είναι εξέχον ωδείο της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1866 από τον Νικολάι Ρουμπινστάιν (αδελφό του διάσημου Ρώσσου πιανίστα και συνθέτη, Άντον Ρουμπινστάιν, ο οποίος ίδρυσε το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης το 1862) και τον Πρίγκηπα Νικολάι Πέτροβιτς Τρουμπέτζκοϊ. Στο ωδείο είχε διοριστεί από την αρχή ο Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι ως καθηγητής θεωρίας και αρμονίας, θέση την οποία κράτησε μέχρι το 1878 περίπου. Από το 1940 το ωδείο φέρει το όνομα του Τσαϊκόφσκι.

 Βλαντίμιρ Ασκενάζι - πιανίστας και μαέστρος Σοφία Γκουμπαϊντουλίνα - συνθέτρια Ντμίτρι Καμπαλέφσκι - συνθέτης και πιανίστας Λέονιντ Κόγκαν - βιολονίστας Αράμ Χατσατουριάν - συνθέτης Λεβ Ομπόριν - πιανίστας Νταβίντ Όιστραχ - βιολονίστας Αλεξάντρα Παχμούτοβα - συνθέτρια Σβιάτοσλαβ Ρίχτερ - πιανίστας Μστισλάβ Ροστροπόβιτς - βιολοντσελίστας και μαέστρος Γκενάντι Ροζντέστβενσκι - μαέστρος Άλφρεντ Σνίτκε - συνθέτης Αλεξάντρ Σεργκέγιεβιτς Σοκόλοφ - Υπουργός Πολιτισμού της Ρωσίας Ροντιόν Σρέντριν - συνθέτης και πιανίστας Εβγκένι Σβετλάνοφ - μαέστρος, πιανίστας και συνθέτης The Moscow Conservatory. Information Booklet. Second Edition. Moscow, 2001. ISBN 5-89598-111-9. Moscow Conservatoire. Moscow, 1994. ISBN 5-86419-006-3. Moscow Conservatory: Traditions of Music Education, Art, and Science 1866-2006. Moscow: "Moskovskaya Konservatoriya" Publishing House, 2006. Loomis, George (April 18, 2001), «Moscow's Great Hall Turns 100», International Herald Tribune, http://www.iht.com/articles/2001/04/18/loomis_ed2_.php, ανακτήθηκε στις 2009-04-03 Moscow Η Ιστοσελίδα του Ωδείου (Ρωσικά) (Αγγλικά)
Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας

Το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα στο Βόλο, αποτελεί σπάνιο δείγμα διασωζόμενου βιομηχανικού συγκροτήματος στον ελληνικό χώρο. Ανήκει στο Δίκτυο Θεματικών Τεχνολογικών Μουσείων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ). To μουσείο στοχεύει στην ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας της πόλης του Βόλου και αποτελεί έναν ισχυρό μουσειακό πόλο. Συμβάλλει στην ενίσχυση του πολιτισμικού αποθέματος της περιφέρειας Θεσσαλίας, στη διάσωση και προβολή της βιομηχανικής κληρονομιάς καθώς και στην ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού στην ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας.

 Το Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας ιδρύθηκε το 1926 από τους αδερφούς Τσαλαπάτα. Η συνολική έκτασή του ανέρχεται σε 22.000 τ.μ. Στο εργοστάσιο αυτό κατασκευάζονταν ποικίλοι τύποι πλίνθων και κεράμων. Απασχολούσε στην ακμή της λειτουργίας του 250 άτομα και η εγκατεστημένη ισχύς του σε μηχανήματα, έφθανε τους 300 ίππους. To Εργοστάσιο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα τερμάτισε τη λειτουργία του τo 1978. Το 2004 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς ανέλαβε να δημιουργήσει, στους χώρους του κυρίως εργοστασίου (5.000 τ.μ), ένα πρότυπο Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας. Δύο χρόνια μετά το Εργοστάσιο Τσαλαπάτα εγκαινιάζεται ως μουσείο. Έχει γίνει ανασύνθεση της παραγωγικής διαδικασίας, με τα τριβεία, τις πρέσες, τους κοφτήρες, τις δεξαμενές αργίλου, τα βαγονέτα και την κάμινο Hoffmann. Το μουσείο παρουσιάζει το παραδοσιακό επάγγελμα του πλινθοκεραμοποιού και τις τεχνικές εξειδίκευσης και κατεργασίας των πρώτων υλών. Η μόνιμη έκθεση, που αναπτύσσεται στις κτιριακές εγκαταστάσεις όπου γινόταν η παραγωγή, πλαισιώνεται από μακέτες και πλούσιο εποπτικό υλικό ενώ ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα και εκδηλώσεις διασφαλίζουν, για το κοινό, την άμεση επαφή του με όλα τα στάδια της παραγωγής πλίνθων και κεράμων. Η επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου
Μπεγλέρι

Το μπεγλέρι είναι μικρό παιχνίδι δεξιοτήτων το οποίο αποτελείται από ένα ή περισσότερα σφαιρίδια σε κάθε άκρο μιας μικρής χορδής ή αλυσίδας. Μπορεί να γυριστεί και να περιστραφεί γύρω από τα δάχτυλα με σκοπό την εκτέλεση κόλπων. Το μπεγλέρι προέρχεται από την Ελλάδα και προέρχεται από το κομπολόι, όργανο το οποίο συχνά χρησιμοποιείται ως ασχολία για να περάσει ο χρόνος ή για να είναι τα χέρια απασχολημένα. Ενώ τα κομπολόγια έχουν σφαιρίδια που σχηματίζουν κλειστό κύκλο, τα σφαιρίδια του μπεγλεριού σπειρώνονται σε ανοιχτό κλώνο, συνήθως σε συμμετρικό σχηματισμό, με ίση στάθμιση και στα δύο άκρα. Τα μπεγλέρια έχουν σε πολλές μορφές, αποτελούμενες από ημιπολύτιμες πέτρες ή μεταλλικές χάντρες. Μπορούν να έχουν παρόμοια μορφή με το κρουστό όργανο κασάκα, αλλά είναι πολύ μικρότερο ως προς το μέγεθος.

 Ιστορικά, το μπεγλέρι συνδέθηκε με την Ελληνική υποκουλτούρα του μάγκα, και το ρεμπέτικο, το οποίο ήταν δημοφιλές μέχρι τη δεκαετία του 1960. Τα τελευταία χρόνια, η δημοτικότητα του μπεγλεριού εκτός της Ελλάδας έχει αυξηθεί, ως παιχνίδι δεξιοτήτων και καθημερινό στοιχείο μεταφοράς. Αυτό έχει οδηγήσει σε πολλαπλασιασμό των σχεδίων και στυλ του μπεγλεριού, χρησιμοποιώντας κάθε είδος σύγχρονων υλικών. Η πρόσφατη άνοδος του ενδιαφέροντος μεταξύ των συλλεκτών και των φίλων των παιχνιδιών δεξιοτήτων χρονολογείται τουλάχιστον από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, όταν άρχισε να κερδίζει δημοτικότητα στους κύκλους των χομπιστών. Καθώς η δημοτικότητα του παιχνιδιού αυξήθηκε στα διαδικτυακά φόρουμ και κοινωνικά μέσα, άρχισαν να εμφανίζονται διαφορετικά στυλ παιχνιδιού. Έχει αναπτυχθεί ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών μορφών παιχνιδιού και κατηγοριών κόλπων, πολλά από τα οποία μπορούν να εκτελεστούν μόνο με σχετικά μακρόστενα μπεγλέρια, που ονομάζεται "μακριά παιχνίδια" από άτομα που είναι φίλοι του είδους. Λόγω της φύσης του παιχνιδιού, το μπεγλέρι έχουν μετατοπιστεί από τις παραδοσιακές περίτεχνες χάντρες σε απλούστερες χάντρες προσανατολισμένες στην απόδοση. Δύο συνηθισμένοι τύποι μπεγλεριού είναι οι "χάντρες με πυγμή μαϊμούς", κατασκευασμένες από παράχορδα, καθώς και οι συμπαγείς χάντρες, οι οποίες μπορούν να κατασκευαστούν από μέταλλο (αργίλιο, χάλυβας, τιτάνιος), ακρυλική ρητίνη, Ντελρίν, ή ξύλο. Ο πρώτος τύπος κατασκευάζονται συνήθως από άτομα που αρχίζουν να ασκούν "σφεντόνα" (ο κοινός όρος για την χειραγώγηση του μπεγλεριού). Οι χάντρες στερεού τύπου αυξάνουν την δημοτικότητα τους. Υπάρχουν μερικές εταιρείες οι οποίες αναπτύσσουν χάντρες με νέες γεωμετρικές διαστάσεις, βασισμένες στα σχόλια από τους καταναλωτές.
Ρέα (δορυφόρος)

Η Ρέα (αγγλικά: Rhea) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και ανακαλύφθηκε το 1672 από τον Τζιοβάνι Ντομένικο Κασίνι. Η Ρέα ονομάστηκε από την τιτανίδα Ρέα της ελληνικής μυθολογίας. Αναφέρεται επίσης ως Κρόνος V (Saturn V).

 Η χαμηλή πυκνότητα της Ρέας υποδεικνύει ότι αποτελείται από ένα βραχώδη πυρήνα, που αποτελεί περίπου το ένα τρίτο της μάζας της, με τα υπόλοιπα δυο τρίτα να αποτελούνται από πάγο νερού. Μοιάζει αρκετά με τη Διώνη, άλλο δορυφόρο του Κρόνου, καθώς έχει παρόμοια σύσταση, γεωλογική ιστορία και σύγχρονη με τον Κρόνο τροχιά. Η επιφάνειά της πρέπει να έχει υποστεί δραματικές αλλαγές, καθώς χαρακτηρίζεται από πολύ μακριές ανοιχτόχρωμες ρωγμές και χωρίζεται σε δυο περιοχές με διαφορετικά μεγέθη και χαρακτηριστικά κρατήρων. Το ημισφαίριο προς τη διεύθυνση της τροχιάς της είναι διάστικτο από μεγάλους κρατήρες και πιο φωτεινό από το άλλο ημισφαίριο, που είναι πιο σκοτεινό, έχει λιγότερους και μικρότερους κρατήρες και χωρίζεται από ανοιχτόχρωμες ρωγμές, που πρέπει να είναι φαράγγια από πάγο, δημιουργήματα παλιότερης ηφαιστειακής δραστηριότητας. Η Ρέα είναι ένα παγωμένο σώμα, χωρίς ατμόσφαιρα και με μέση θερμοκρασία γύρω στους -200 °C. Υπάρχουν ενδείξεις ισχνού συστήματος δακτυλίων, και αν υπάρχουν όντος δακτύλιοι τότε θα είναι το πρώτο φεγγάρι που θα έχουν ανακαλυφθεί. Στις 26 Νοεμβρίου 2010 η NASA ανακοίνωσε Αρχειοθετήθηκε 2011-09-16 στο Wayback Machine. πως το διαστημόπλοιο Κασσίνι εντόπισε την ύπαρξη λεπτής ατμόσφαιρας στην Ρέα, αποτελούμενης από μόρια οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα, ακυρώνοντας έτσι τις προηγούμενες πεποιθήσεις μη ύπαρξης ατμόσφαιρας. Η πυκνότητα του οξυγόνου στην επιφάνεια της Ρέας είναι 5 τρισεκατομμύρια φορές μικρότερη από την πυκνότητα του οξυγόνου στην επιφάνεια της Γης. Ρέα από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Επαρχία Γυθείου

Η επαρχία Γυθείου ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Έδρα της ήταν το Γύθειο. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα της Μάνης την οποία μοιραζόταν με την επαρχία Οιτύλου.

 Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Οιτύλου τον νεοσύστατο νομό Λακωνικής που περιλάμβανε ολόκληρη την Μάνη και καταργήθηκε το 1909. Η επαρχία Γυθείου καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας, οπότε και αντικαταστάθηκε από τους δήμους Ανατολικής Μάνης και Γυθείου. Με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την περιοχή της πρώην επαρχίας Οιτύλου αποτέλεσε τον δήμο Μάνης.
Άγιος Πέτρος, Μπαρμπάντος

Ο Άγιος Πέτρος (αγγλικά: Saint Peter) είναι μια ενορία του Μπαρμπάντος. Έχει έκταση 34 τ.χλμ. και πληθυσμό 11.160 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Σπάιτσταουν.

 Ο Άγιος Πέτρος βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα βόρεια με την Αγία Λουκία, στα νότια με τον Άγιο Ιάκωβο και στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα. Στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 34 τ.χλμ.. Αλεϋνεντάλ Χωλ Βουεμόν Γουέλτσταουν Έμπγουορθ Κλίνκετς Κόλλετον Μέιναρντς Μουρ Χιλ Μπέννυ Χωλ Οξφόρδη Ρόουζ Χιλ Σιξ Μενς Σπάιτσταουν Φαρς Φρεντς Βίλλατζ Ο Άγιος Πέτρος είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 11.160 κατοίκους με πυκνότητα 328 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Σπάιτσταουν με 3.634 κατοίκους. Ενορίες του Μπαρμπάντος
369 Αερία

Η 369 Αερία (Aëria) (προσωρινή ονομασία:1893 AE) είναι μεγάλος αστεροειδής της κύριας ζώνης αστεροειδών που ανακαλύφθηκε στις 4 Ιουλίου 1893 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από την Μασσαλία. Το φαινόμενο μέγεθός της είναι 12,7, ενώ όταν βρίσκεται σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας έχει απόλυτο μέγεθος 8,52. Πήρε το όνομά της από τον αέρα, με την αριστοτελική έννοια του ενός από τα 4 θεμελιώδη στοιχεία του Σύμπαντος.

 Η διάμετρος της Αερίας υπολογίσθηκε σε 60 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 226 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,192 (από δεδομένα του IRAS). Η Αερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 47 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Θεόδοτος ο Βυζάντιος

Ο Θεόδοτος ο Βυζάντιος ή Σκυτεύς ήταν αρχηγέτης των δυναμικών μοναρχιανών-υιοθετιστών και ήκμασε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν. Ήταν υποδηματοποιός ο οποίος θα παίξει σημαντικό ρόλο στη θεολογία. Μεταβαίνοντας στη Ρώμη θα ανοίξει σχολή και θα αποκτήσει οπαδούς, τους ΄΄Θεοδοτιανούς΄΄, ενώ θα αποκηρυχθεί από τον επίσκοπο Βίκτωρα.

 Για τον Θεόδοτο ο Ιησούς ήταν ψιλός άνθρωπος απλός άνθρωπος δηλαδή, αν και γεννήθηκε μετά από θεία βούληση από την Παρθένο Μαρία και υιοθετήθηκε από τον Θεό-Πατέρα κατά το βάπτισμά του λόγω της υπερβολικής αρετής του. Θεός έγινε μετά την Ανάστασή του. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.644-645 Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.312