IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη

Ο Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μαρτύρησε στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης το έτος 1774. Η μνήμη του τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου.

 Ο άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε το 1749 στην Κουλακιά (σημερινή Χαλάστρα), άλλοτε έδρα της επισκοπής Καμπανίας της Μακεδονίας, γι'αυτό και συναντάται σε συναξάρια ως Αθανάσιος ο Κουλακιώτης. Φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης, στο οποίο δάσκαλος ήταν ο ιερομόναχος Αθανάσιος ο Πάριος. Ακολούθως, για να συμπληρώσει τις σπουδές του μετέβη στην Αθωνιάδα Ακαδημία του Αγιου Όρους, όπου δίδασκε ο λόγιος Διδάσκαλος Παναγιώτης Παλαμάς. Ο Αθανάσιος διακρίθηκε μάλιστα για την πολύ καλή επίδοση του. Στη συνέχεια, διδάχτηκε και τη Λογική του Ευγενίου, έχοντας δάσκαλο τον Νικόλαο Τζαρτζούλιο, ο οποίος αποστάλθηκε στον Άθωνα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όταν έφυγε ο διδάσκαλος του από την Αθωνιάδα προς την Κωνσταντινούπολη, τον ακολούθησε και ο Αθανάσιος.Μετά από περίπου δύο έτη επέστρεψε στο Άγιο Όρος και στο διάστημα αυτό επισκέφτηκε και την ιδιαίτερη πατρίδα, την Κουλακιά. Εκεί υπήρχε Βασιλικός Μελτζιχανάς (τόπος θρησκευτικών συγκεντρώσεων), τον οποίο συνήθιζε, όταν βρισκόταν στο χωριό του, να επισκέπτεται, για να συζητά και να ακούει διάφορες ειδήσεις. Μια μέρα μαζί με τον Αθανάσιο να βρίσκεται εκεί και κάποιος εμίρης. Κατά τη συζήτηση ο Αθανάσιος, που γνώριζε την τουρκική και την αραβική γλώσσα, ανέφερε στον εμίρη προφορικά τις λέξεις που συνόψιζαν την μουσουλμανική πίστη. Ο εμίρης, όμως, μόλις άκουσε την απλή εκφορά των συγκεκριμένων λόγων τη θεώρησε τέλεια ομολογία πίστης και είπε προς τον Αθανάσιο πως έκανε σαλαβάτι (ομολογία) και έγινε οθωμανός. Ο Αθανάσιος εξήγησε πως η απλή εκφορά από μέρος του λέξεων στις οποίες περικλειόταν η οθωμανική πίστη δε σήμαινε πως και ο ίδιος ασπαζόταν αυτή την πίστη. Ο Τούρκος αξιωματούχος δεν πείστηκε και τον παρέδωσε στον Οθωμανό επιστάτη του Μελτζιχανά, ζητώντας του να τον προσέχει έως ότου ο ίδιος επιστρέψει. Εκείνος έφυγε αμέσως για τη Θεσσαλονίκη και παρουσιάστηκε στον Μουλά, στον οποίο δήλωσε ότι ο Αθανάσιος ομολόγησε την πίστη τους, μα κατόπιν άλλαξε γνώμη και την αρνήθηκε περιπαίζοντας την. Τότε ο Μουλάς έδωσε εντολή να φέρουν τον Αθανάσιο στη Θεσσαλονίκη. Έτσι τον έφεραν για να ακούσει από τον ίδιο την υπόθεση της κατηγορίας. Ύστερα από αρκετές μέρες, απαίτησε να τον φέρουν και πάλι μπροστά του για να τον εξετάσει. Όταν διαπίστωσε, όμως, ότι ο Αθανάσιος παρέμενε σταθερός, εξέδωσε εναντίον του καταδικαστική απόφαση. Έτσι τον παρέλαβαν οι δήμιοι και τον απαγχόνισαν έξω από την πόλη στην περιοχή Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης. Το μαρτύριο του αγίου Αθανασίου, που ήταν 25 ετών, έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου του 1774. Ο Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Ξηροκρήνης επί της οδού Λαγκαδά, θεμελιώθηκε το 1897 με μέριμνα της τότε Ελληνικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, εγκαινιάστηκε το 1900 και αποτελεί ιστορικό μνημείο της περιοχής. Το Ιερό Παρεκκλήσιο Νεομάρτυρος Αθανασίου του εν Ξηροκρήνη μαρτυρήσαντος, βρίσκεται εντός του άλσους της Αγίας Παρασκευής κοντά στον ομώνυμο ναό και αφιερώθηκε στον νεομάρτυρα Αθανάσιο που μαρτύρησε σε εκείνο το σημείο το έτος 1774.
Κωστής Ευσταθίου

Ο Κωστής (Κωνσταντίνος) Ευσταθίου (Λευκωσία, 13 Ιουνίου 1961) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.. Διετέλεσε επίσης Δήμαρχος Λατσιών.

 Ο Κωστής Ευσταθίου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 13 Ιουνίου 1961. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ευρωπαϊκό δίκαιο στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στο Βέλγιο και στο δίκαιο του ανταγωνισμού στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, απέκτησε προδιδακτορικό δίπλωμα (D.E.A.) στο ευρωπαϊκό δίκαιο του ανταγωνισμού στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1990.Είναι νυμφευμένος με την Κατερίνα Τιμοθέου και έχει δύο υιούς και μία κόρη. Διετέλεσε μέλος της Νεολαίας Δώρου Λοΐζου και της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ. Την περίοδο των σπουδών του οργανώθηκε στον Αγώνα Αθήνας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΦΕΚ Αθηνών.Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λατσιών. Στις Δημοτικές εκλογές του 2001 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λατσιών.Την περίοδο 2012-2015 ήταν δεύτερος αντιπρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ, ενώ από τον Μάρτιο του 2015 έως τον Μάιο του 2017 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος.Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής. Επιπρόσθετα, είναι αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Κωνσταντίνος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2021. «ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Κωνσταντίνος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
Κωνσταντίνος Λάζαρος

Ο Κωνσταντίνος Λάζαρος Ήταν Έλληνας, 2ος ολυμπιονίκης ,απο την Πάτρα στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 και στο αγώνισμα της Διελκυστίνδας μαζί με τους Γ. Ψάχο, Β. Ψάχο, Παρνασσά Σπυρίδων Λάζαρος, Αντώνιος Τσίτας, Σπυρίδων Βέλλας, Γεώργιος Παπαχρήστου και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Ήταν αθλητής της Γ.Ε. Πατρών.

 Πανελλήνιοι αγώνες 1906 :1ος με την ομάδα διελκυστίνδας της ΓΕΠ Κώστας Α. Κοκκοβίκας, Αχαΐα. Περί αθλητικού παρελθόντος, έκδοση: Ακτίνα. Επικοινωνία-Προβολή. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ, Πάτρα 2004 Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Β΄, Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997. ISBN 960716492X Νίκος Ε. Πολίτης, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Α΄, Η πρώτη δεκαετία 1891-1900, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 9607164911
Ζωοδόχος Πηγή Ακαδημίας

Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής βρίσκεται στο κέντρο των Αθηνών και συγκεκριμένα στο οικοδομικό τετράγωνο που σχηματίζουν οι οδοί Ακαδημίας, Γεωργίου Γενναδίου, Φειδίου και Εμμανουήλ Μπενάκη. Γύρω από τον ναό έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία.

 Το 1843, οι κάτοικοι της περιοχής αποφάσισαν να οικοδομήσουν ναό για να καλύψουν τις λατρευτικές τους ανάγκες, χωρίς όμως να έχουν τους απαραίτητους πόρους, με αποτέλεσμα να διενεργούν συνεχώς εράνους. Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής άρχισε, τελικά, να οικοδομείται το 1846 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Δημητρίου Ζέζου. Την ευθύνη της ανοικοδόμησης είχε αναλάβει προσωπικά ο Γεώργιος Γεννάδιος, ο οποίος δώρισε και τον χώρο που χρειαζόταν. Η πρώτη επιτροπή ανεγέρσεως αποτελούνταν από τους Γεώργιο Γεννάδιο, Κωνσταντίνο Σχινά, Γεώργιο Σκούφο, Κ. Καρατζά και Δεκόζη Βούρο. Τελικά μετά από πολλές δυσκολίες η αποπεράτωση έγινε τον Μάρτιο του 1852. Ο ναός συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 20 ενοριών της πόλεως των Αθηνών (Β.Δ. 1858) και έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό και καλλιτεχνικό οικοδόμημα (Φ.Ε.Κ. 1112/21-12-1972). Ήταν αρχικά μια τρίκλιτη βασιλική με επιμήκη κάτοψη σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου. Το 1950 με σχέδια του αρχιτέκτονα Βασιλείου Κασσάνδρα προστέθηκε ακόμη ένα κλίτος στην νότια πλευρά του αρχικού ναού, στο οποίο υπάρχουν γυναικωνίτης και υπόγεια αίθουσα. Το 1900 κτίσθηκε το κωδωνοστάσιο και το 1935 το οικονομάτο του ναού. Η εσωτερική διακόσμηση περιλαμβάνει αγιογραφίες αναγεννησιακού ρυθμού του ζωγράφου Τάσου Λουκίδη (από το 1920). Μικρότερα θέματα και τις εικόνες του τέμπλου φιλοτέχνησε ο Π. Γεραλής και ο Νικολάου, ενώ οι βυζαντινές προσθήκες είναι έργα Σπυριδ. Καρδαμάκη. Η συνοικία της Ζωοδόχου Πηγής συνορεύει με τις συνοικίες Ακαδημία, Πλατεία Κάνιγγος και Εξάρχεια. Πήρε την ονομασία της απ' τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής γύρω απ' τον οποίο αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' το Σταθμό Πανεπιστήμιο του Μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ. http://www.zoodohospigi.gr Αρχειοθετήθηκε 2013-03-02 στο Wayback Machine. Λόντος Σπυρίδων, Πρωτ. Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής Αθηνών, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2002. Λόντος Σπυρίδων, Πρωτ. Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής,οδού Ακαδημίας 1852-2012, 160 χρόνια Ενοριακής ζωής και μαρτυρίας, 2012
Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων

H Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή της Ελληνικής Δημοκρατίας με αρμοδιότητες τη βεβαίωση και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, την προάσπιση της δημόσιας υγείας και την έκδοση εγκυκλίων και προτάσεων για τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος. Συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2017, αντικαθιστώντας τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Εποπτεύεται από τη Βουλή των Ελλήνων και όχι από το Υπουργείο Οικονομικών στην οποία και λογοδοτεί. Διοικείται από έναν Διοικητή και το πενταμελές Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και άλλα τέσσερα μέλη. Υπάρχει επίσης ο Εμπειρογνώμονας που έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα.

 Η ΑΑΔΕ συστάθηκε βάσει του ν.4389/2016 (Φ.Ε.Κ. 94/Α), αποτελώντας διάδοχο της ΓΓΔΕ του ΥΠΟΙΚ. Η ΓΓΔΕ προέκυψε από την κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων τον Νοέμβριο του 2012, αποτελούμενη από το Γραφείο Γενικού Γραμματέα, τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας, τη Γενική Διεύθυνση Φορολογικών Ελέγχων και Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, τη Γενική Διεύθυνση Τελωνείων και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, τη Γενική Διεύθυνση Γενικού Χημείου του Κράτους, τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικής Επιθεώρησης και τη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης. Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, στην τρέχουσα δομή της σύμφωνα με την αρ. πρωτ. Δ.ΟΡΓ.Α 1125859/2020 (Φ.Ε.Κ.4738/Β’/ 26-10-2020) Απόφαση, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, διαρθρώνεται σε: Κεντρικές Υπηρεσίες. Ειδικές Αποκεντρωμένες Υπηρεσίες υπαγόμενες απευθείας στον Διοικητή της Αρχής και Ειδικές Αποκεντρωμένες Υπηρεσίες υπαγόμενες στις Γενικές Διευθύνσεις. Περιφερειακές Υπηρεσίες υπαγόμενες απευθείας στον Διοικητή της Αρχής και Περιφερειακές Υπηρεσίες υπαγόμενες στις Γενικές Διευθύνσεις (ΥΕΔΔΕ, ΔΟΥ, Τελωνεία, Χημικές Υπηρεσίες, ΟΔΔΥ). Επίσημος ιστότοπος
Ελισάβετ της Νυρεμβέργης

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Nürnberg von Wettin (1358 - 26 Ιουλίου 1411) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου & βασίλισσα της Γερμανίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ των Χοεντσόλερν μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισσεν. Παντρεύτηκε το 1374 τον Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα: Ρούπερτ Πίπαν 1375-1397, απεβίωσε 22 ετών. Μαργαρίτα 1376-1434, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Φρειδερίκος π. 1377-1401, απεβίωσε 24 ετών. Λουδοβίκος Γ΄ 1378-1436, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Αγνή 1379-1401, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Α΄ δούκα της Κλέβης. Ελισάβετ 1381-1408, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Ιωάννης 1383-1443, παλατινός κόμης του Νόιμαρκτ. Ο γιος του: Χριστόφορος Γ΄ 1416-1448, έγινε βασιλιάς της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Στέφανος 1385-1459, παλατινός κόμης του Ζίμερν-Τσβάιμπρυκεν. Από τον κλάδο αυτόν προέρχονται έξι βασιλείς της Βαυαρίας, τρεις της Σουηδίας και ένας της Ελλάδας. Απόγονοί του υπάρχουν ως τις ημέρες μας. Όθων Α΄ 1390-1461, παλατινός κόμης του Μόσμπαχ και μετά του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ. Hlavacek, Ivan (2000). "The Empire:The Luxembourgs and Rupert of the Palatinate, 1347-1410". The New Cambridge Medieval History:c.1300-1415. Volume 6. Cambridge University Press.
Οινούσσες

Οι Οινούσσες ή Οινούσσα είναι συστάδα νησιών του Βορείου Αιγαίου, αποτελούμενη από 1 κατοικημένο νησί και 8 μικρότερα. Βρίσκονται περίπου 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Χίου και 8 χιλιόμετρα από τα παράλια της Τουρκίας. Το νησί έχει 826 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Στην αρχαιότητα το νησί ήταν φημισμένο για το καλό κρασί του και πιστεύεται ότι από τη ρίζα της λέξης οίνος προέρχεται και το όνομα Οινούσσες. Η ονομασία Εγνούσα, που χρησιμοποιούν οι κάτοικοι του νησιού προέρχεται από το αρχαία όνομα του φυτού λυγαριάς, «άγνος», που υπάρχει παντού στο νησί. Αναφέρεται ήδη κατά τον 6ο αι. π.Χ. από τον Εκαταίο και αργότερα από τον Θουκυδίδη. Ο Ηρόδοτος μάς πληροφορεί ότι όταν οι Φωκαείς ζήτησαν από τους Χίους να τους επιτρέψουν να εγκατασταθούν εκεί, ύστερα από την καταστροφή της πόλης τους από τους Πέρσες, οι Χίοι αρνήθηκαν να τους πουλήσουν το νησί για να μην χάσουν τα εμπορικά προνόμια. Στο νησί δεν έχουν πραγματοποιηθεί συστηματικές ανασκαφές, έχουν εντοπιστεί όμως λιγοστές αρχαιότητες (οικιστικά λείψανα, ψηφιδωτά κλπ).Στο λιμάνι της Οινούσσας υπάρχει το άγαλμα της Οινουσσιώτισσας, μιας χάλκινης γοργόνας με στέμμα και ιστιοφόρο στο αριστερό χέρι. Το άγαλμα αποτελεί αναφορά στη ναυτική παράδοση του νησιού, καθώς οι ελάχιστοι πόροι των νησιών έστρεψαν τους κατοίκους προς τη ναυτιλία και δεν είναι τυχαίο ότι από εδώ κατάγονται πολλοί εφοπλιστές. Στο νησί βρίσκονται το Ναυτικό Λύκειο, το Ναυτικό Μουσείο, η Ακαδημία του Εμπορικού Ναυτικού, το Πνευματικό Κέντρο, ο ιστορικός ναός του Αγίου Νικολάου καθώς και η Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. "Οινούσες: Οινούσες ευφραίνουσες". Ειδικό αφιέρωμα περιοδικού Γεωτρόπιο τεύχος 85 σ. 86-90 (Νοέμ.. 2001) Αγλαΐα Αρχοντίδου Αργύρη, «Οινούσες» στο:Ανδρέας Βλαχόπουλος (επίμ.), Αρχαιολογία-νησιά του Αιγαίου, εκδ. Μέλισσα, Αθήνα, 2005, σελ.134 Αναπτυξιακό Κέντρο Οινουσσών Αιγαίου Στοιχεία για τον δήμο Οινουσσών από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-09-02 στο Wayback Machine. Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου Θαλασσινά σταυροδρόμια (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα: Χίος-Οινούσσες (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Βασιλική της Μεταμορφώσεως

Η Βασιλική της Μεταμορφώσεως είναι μια φραγκισκανική βασιλική στο Όρος Θαβώρ των Αγίων Τόπων (στο τμήμα το οποίο ανήκει στο Κράτος του Ισραήλ) στην Γαλιλαία. Βρίσκεται στο σημείο, όπου, σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, τελέστηκε το γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού δίπλα στον Μωυσή και τον προφήτη Ηλία.

 Η εκκλησία κατασκευάστηκε από τους Φραγκισκανούς το 1924, στη διάρκεια της βρετανικής παρουσίας στην περιοχή, με την ύπαρξη παραπλήσιας Μονής. Βρίσκεται στα ερείπια παλαιοχριστιανικής εκκλησίας η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα, καθώς και σε αυτά εκκλησίας που είχε κατασκευαστεί από τους Σταυροφόρους κατά τον 12ο αιώνα. Τα ερείπια αυτά ανακαλύφτηκαν στη διάρκεια της κατασκευής του νέου Ναού. Η βασιλική βρίσκεται στην κορυφή του όρους και προσφέρει εξαιρετική πανοραμική θέα. Μια ελληνορθόδοξη εκκλησία βρίσκεται χτισμένη σε κοντινή απόσταση και είναι αφιερωμένη στο ίδιο ευαγγελικό γεγονός. Τα έργα ανατέθηκαν από τους Φραγκισκανούς μοναχούς στον Ιταλό αρχιτέκτονα Αντόνιο Μπαρλούτσι. Η εκκλησία είναι ρομανο-συριακού ρυθμού που ήταν σε χρήση στην περιοχή μεταξύ του 4ου αιώνα και της αραβικής εισβολής. Στην πρόσοψη προστίθενται δύο πανομοιότυπο πύργοι, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός μεγάλου τόξου, το οποίο στηρίζεται σε κολόνες. Η Βασιλική είναι τρίτοξη. Στην αψίδα, η οποία βρίσκεται πάνω από το ιερό, υπάρχει ένα μεγάλο επιχρυσωμένο μωσαϊκό που αναπαριστά την Μεταμόρφωση του Κυρίου. Η κρύπτη διαθέτει αρκετά αρχιτεκτονικά στοιχεία τα οποία χρονολογούνται από την βυζαντινή και την σταυροφορική περίοδο. Αν και η εκκλησία είναι αφιερωμένη στο καθολικό θρήσκευμα, μεγάλος είναι και ο αριθμός των Ορθόδοξων προσκυνητών που έρχονται να προσευχηθούν. Φραγκισκανική Κουστοδία των Αγίων Τόπων
Κυβερνείο του Χαλεπίου

Το Κυβερνείο του Χαλεπίου (αραβικά: محافظة حلب) είναι ένα κυβερνείο της Συρίας. Έχει έκταση 18.482 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.744.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι το Χαλέπι.

 Το Κυβερνείο του Χαλεπίου βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Συρίας. Συνορεύει στα ανατολικά με το Κυβερνείο Αρ-Ράκκα, στα νοτιοδυτικά με την Κουνέιτρα, στα νότια με τη Χάμα και στα βόρεια και βορειοδυτικά με την Τουρκία. Έχει έκταση 18.482 τ.χλμ.. Το Αλέππο διαιρείται σε 10 επαρχίες: Κυβερνεία της Συρίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aleppo Governorate στο Wikimedia Commons Ιστοσελίδα του Κυβερνείου του Χαλεπίου
Εμβόλια παρωτίτιδας

Τα εμβόλια παρωτίτιδας προλαμβάνουν επιτυχώς την παρωτίτιδα. Όταν χορηγούνται στην πλειοψηφία, μειώνουν τις επιπλοκές σε επίπεδο πληθυσμού. Η αποτελεσματικότητά τους εκτιμάται σε 85%, όταν το 90% του πληθυσμού είναι εμβολιασμένο. Για μακροχρόνια πρόληψη απαιτούνται δύο δόσεις. Η χορήγηση της πρώτης δόσης συνιστάται στην ηλικία των 12-18 μηνών. Η δεύτερη δόση συνήθως χορηγείται στην ηλικία των 2-6 ετών. Η χρήση μετά την έκθεση στον ιό σε εκείνους που δεν είναι ήδη άνοσοι μπορεί να είναι χρήσιμη.

 Τα εμβόλια κατά της παρωτίτιδας είναι πολύ ασφαλή και έχουν γενικά ήπιες παρενέργειες. Ενδέχεται να προκαλέσουν ήπιο πόνο και οίδημα στο σημείο έγχυσης, καθώς επίσης ήπιο πυρετό. Σημαντικές παρενέργειες είναι σπάνιες. Δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να συσχετίζουν το εμβόλιο με επιπλοκές, όπως για παράδειγμα νευρολογικές επιπτώσεις. Το εμβόλιο δεν πρέπει να χορηγείται σε εγκύους ή σε άτομα με σοβαρή ανοσοκαταστολή. Υπάρχουν πενιχρά αποτελέσματα από την εξέταση παιδιών από μητέρες που είχαν εμβολιαστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα οποία όμως δεν έχουν τεκμηριωθεί. Παρόλο που το εμβόλιο έχει αναπτυχθεί στα κύτταρα εμβρύων κότας, μπορεί να χορηγηθεί σε άτομα με αλλεργία στο αυγό. Το εμβόλιο περιλαμβάνεται στα προγράμματα εμβολιασμού των περισσότερων χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου και πολλών του αναπτυσσόμενου κόσμου συνήθως σε συνδυασμό με το εμβόλιο ιλαράς και το εμβόλιο ερυθράς, γνωστό ως το τριπλό εμβόλιο MMR. Ένα σκεύασμα σε συνδυασμό των τριών προηγούμενων και του εμβολίου ανεμοβλογιάς, γνωστό ως MMRV, είναι επίσης διαθέσιμο. Το 2005, 110 χώρες παρείχαν το εμβόλιο σ’ αυτήν τη μορφή. Σε περιοχές όπου έχει διεξαχθεί εκτεταμένος εμβολιασμός, έχει διαπιστωθεί μια μείωση του επιπέδου της ασθένειας μεγαλύτερη από 90%. Έχουν χορηγηθεί περίπου μισό δισεκατομμύριο δόσεις ενός συγκεκριμένου τύπου του εμβολίου. Ένα εμβόλιο παρωτίτιδας εγκρίθηκε πρώτη φορά το 1948, αλλά είχε μόνο βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητα. Βελτιωμένα εμβόλια διατέθηκαν στην αγορά τη δεκαετία του 1960. Ενώ το πρώτο εμβόλιο ήταν αδρανοποιημένο, τα μεταγενέστερα παρασκευάσματα είναι ζώντα στελέχη του ιού σε εξασθενημένη μορφή. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Από το 2007 υπάρχουν διάφοροι τύποι του εμβολίου προς χρήση. Παρωτίτιδα
Γκόντεσκαλκ του Μπενεβέντο

Ο Γκόντελσκακ, Godescalc, Godescalco, Gottschalk, Godescalcus ή Gotteschalchus (άκμασε 740 - 743) ήταν δούκας του Μπενεβέντο στη μικρή Λογγοβαρδία (Νότια Ιταλία) από το 740 έως τη δολοφονία του το 743. Η ανάρρηση του Γκόντελσκακ έγινε χωρίς την έγκριση του βασιλιά των Λομβαρδών.

 Με την επιστροφή του Θρασιμούνδου Β΄ στην εξουσία στο Σπολέτο, η οργή του Λιουτπράνδου βασιλιά των Λομβαρδών στράφηκε στην κεντρική και νότια Ιταλία. Αφού φρόντισε τον Θρασιμούνδο Β΄, ο Λιουτπράνδος μετέβη στο Μπενεβέντο, όπου ο Γκόντελσκακ ετοιμαζόταν να διαφύγει. Ο δούκας είχε ήδη φορτώσει ένα πλοίο με προμήθειες· με τη σύζυγό του Άννα και την υπόλοιπη οικογένειά του προσπαθούσαν να τραπούν σε φυγή, όταν οι άνθρωποι, πιστοί στη μνήμη του Ρομουάλδου Β΄, τον σκότωσαν. Η γυναίκα και η υπόλοιπη οικογένεια τού Γκόντελσκακ διέφυγαν στην Ελλάδα. Παύλος ο Διάκονος, Historia Langobardorum . Διαθέσιμο στο Northvegr.
Αβαδδών

Με τον όρο Αβαδδών (ελληνικό αντίστοιχο Απολλύων) αποδίδεται ο τόπος ολέθρου, δηλαδή της καταστροφής, και ένας άγγελος στο εννοιολογικό πλαίσιο της Παλαιάς και της Καινής διαθήκης, όπως επίσης και των Γνωστικών Κειμένων.

 Σύμφωνα με το λεξικό Μπράουν Ντράιβερ Μπριγκς το εβραϊκό abaddon (Εβραϊκά: אבדון; avadon) είναι εντατική μορφή σημιτικής προέλευσης της ρηματικής ρίζας abad (אָבַד) "απόλλυμι", και απαντάται 184 φορές στην εβραϊκή Βίβλο. Στη μετάφραση των Ο', ο αβαδδών αποδίδεται ως "απώλεια", ενώ ο ελληνικός Απολλύων κατάγεται από ἀπόλλυμι, "καταστρέφω." Ο ελληνικός όρος "ο Καταστροφέας" (Ἀπολλύων) είναι ενεργητική μετοχή του 'ἀπόλλυμι. Ο όρος δεν χρησιμοποιείται σαν όνομα σε αρχαία ελληνικά κείμενα. Οι χριστιανικές γραφές εμπεριέχουν την πρώτη γνωστή περιγραφή του Αββαδώνος ως εξατομικευμένη οντότητα και όχι ως τόπο. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Θ΄ 11 κ.ύ.) ο Αβαδδών αναφέρεται ως άγγελος της αβύσσου. Βασιλεύς τεραστίων και τρομερών ακρίδων που φέρουν ανθρώπινα πρόσωπα, μακριά γυναικεία μαλλιά, δόντια λιονταριού, στήθος θωρακισμένο, ενώ τα απαίσια φτερά τους είναι τόσο θορυβώδη όπως οι άμαξες με πολλά άλογα που τρέχουν στη μάχη. Αυτά τα φοβερά όντα, συνεχίζει ν΄ αναφέρει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, έχουν επ΄ αυτούς βασιλέα της αβύσσου τον λεγόμενο εβραϊκά Αβαδδών και στην ελληνική απόδοση το όνομα "Απολλύων". Με το σάλπισμα δε του πέμπτου αγγέλου ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου απ΄ όπου και ανέρχεται καπνός που σκιάζει τον Ήλιο και τον αέρα, τότε εξορμούν τα τέρατα εκείνα του Άδη και βασανίζουν επί πέντε μήνες τους ανθρώπους που δεν φέρουν στο μέτωπό τους τη σφραγίδα του Θεού. Επίσης στον Ελεύθεροτεκτονισμό η ονομασία Αβαδδών αποτελεί περισπούδαστο αξίωμα, τεκτονικό βαθμό με τη σημασία του "Αγγέλου του εξολοθρευτή", που στρέφεται ενάντια της κάθε κακής κοινωνίας προκειμένου να δημιουργήσει στη συνέχεια μια νέα κοινωνία ηθική και δίκαια. Κατά τη δαιμονολογία που αναπτύχθηκε στο Μεσαίωνα, θιασώτες της οποίας συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα, ο Αβαδδών κατέχει την ανώτατη τάξη της δαιμονικής ιεραρχίας με συνέπεια, όπως υποστηρίζεται από τη σχετική αντίληψη, να μην ισχύουν επ΄ αυτού αλλά και ούτε επί τους ομότιμούς του οι συνήθεις εξορκισμοί. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποστηρίζουν ότι ο Αβαδδών δεν είναι σατανικός, αλλά ότι είναι ουσιαστικά ένα άλλο όνομα του αναστημένου και ενθρονισμένου Χριστού, σημειώνοντας ότι στην Αποκάλυψη Ιωάννου 20: 1-3 ο κλειδοκράτορας της Αβύσσου εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του Θεού από τον παράδεισο και, αντί να είναι "σατανικός", είναι εκείνος που δένει τον ίδιο τον Σατανά και τον πετάει μέσα στην άβυσσο. Metzeger, Bruce M. (ed.)· Michael D. Coogan (ed.) (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-504645-5. Halley, Henry H.· James E. Ruark (ed.) (2000). Halley's Bible Handbook. Grand Rapids, MI: Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-22479-9. MacDonald, William· Art Farstad (ed.) (1995). Believer's Bible Commentary. Nashville, TN: Thomas Nelson Publishers. ISBN 0-8407-1972-8. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ. 1ος, σ. 17 Αρμαγεδδών Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, Abaddon
Γιάννος Κρανιδιώτης

Ο Γιάννος Κρανιδιώτης (25 Σεπτεμβρίου 1947 - 14 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν Κύπριος διεθνολόγος, διπλωμάτης και πολιτικός, κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, συνιδρυτής της ΕΔΕΚ (κυπριακού σοσιαλιστικού κόμματος) και σύμβουλος στο γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 25 Σεπτεμβρίου 1947. Ήταν γιος του Κύπριου διπλωμάτη, ποιητή και συγγραφέα Νίκου Κρανιδιώτη. Αποφοίτησε με Άριστα από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στο Χάρβαρντ των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν επίσης επίτιμος διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Από το 1976 ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ και την περίοδο 1981-1984 υπηρέτησε ως σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για το Κυπριακό. Την περίοδο 1981–1989 διετέλεσε ειδικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών με αρμοδιότητα τα ευρωπαϊκά θέματα, και κατόπιν ως γενικός γραμματέας (1993-1994) από το 1988 ως το 1990 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και από τις 8 Ιουλίου 1994 υφυπουργός Εξωτερικών, έως τον Ιανουάριο του 1995. Το 1995 έγινε Ευρωβουλευτής στη θέση του Χρήστου Παπουτσή, ο οποίος ορίστηκε τότε Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις 3 Φεβρουαρίου 1997 ορίστηκε ξανά υφυπουργός Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 1999 το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον εξέλεξε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους ανέλαβε αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του, στις 14 Σεπτεμβρίου 1999. Την ημέρα εκείνη ο Γιάννος Κρανιδιώτης μαζί με το γιο του και άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες μετέβαινε με το υπηρεσιακό αεροσκάφος τύπου Φάλκον της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Βουκουρέστι, προκειμένου να συμμετάσχει σε Διαβαλκανική Διάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών. Είκοσι λεπτά πριν την προσγείωση, το αεροσκάφος υπέστη σφοδρές αναταράξεις και έχασε απότομα ύψος, πέφτοντας από τα 25.000 στα 5.000 πόδια. Αποτέλεσμα ήταν να βρουν τραγικό θάνατο έξι από τους 13 συνολικά επιβαίνοντες που εκείνη την ώρα δεν ήταν δεμένοι στις θέσεις τους: ο Γιάννος Κρανιδιώτης, ο γιος του, Νικόλας, οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Πανταζόπουλος (της ΕΡΤ) και Νίνα Ασημακοπούλου (της ΕΡΑ), ο εικονολήπτης της ΕΡΤ Παναγιώτης Πούλος, ο συνοδός της φρουράς του, αστυνόμος Νίκος Ασημακόπουλος και ο μηχανικός του αεροσκάφους Μιχάλης Παπαδόπουλος.Ήταν κάτοικος Αθηνών, νυμφευμένος με τη διπλωματική υπάλληλο Αικατερίνη Μπούρα και από προηγούμενο γάμο είχε έναν γιο, το Νικόλα, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί του στο ίδιο δυστύχημα. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ. 115 (ISBN 9789600329414) Γιάννος Κρανιδιώτης στον Πανδέκτη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Αγία Φωτεινή Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης

Για τον συνώνυμο οικισμό στον νομό Ρεθύμνης δείτε το λήμμα: Αγία Φωτεινή Αμαρίου Ρεθύμνης Η Αγία Φωτεινή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κεραμέ, της δημοτικής ενότητας Λάμπης, του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Παρόλο που η επίσημη ονομασία του οικισμού είναι Αγία Φωτεινή, ο οικισμός είναι περισσότερο γνωστός στην Κρήτη ως «Αγία Φωτιά», από την φερώνυμη παραλία (βλ. αξιοθέατα).

 Η Αγία Φωτεινή είναι πεδινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού, κοντά στον Κεραμές. Είναι κτισμένος κοντά στη θάλασσα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 50 χλμ. περίπου Ν. του Ρεθύμνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεραμέ Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεραμέ και προσαρτήθηκε στον δήμο Λάμπης Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λάμπης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλείου(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=26816) Η βοτσαλωτή, μη οργανωμένη παραλία της «Αγίας Φωτιάς», από τις γνωστότερες στην Κρήτη. Κατ’ ουσίαν πρόκειται για πολλές, μικρές και διαδοχικές παραλίες ανάμεσα στα βράχια («Κεραμιανή Γιαλιά»), με επίκεντρο το μικρό λιμανάκι της Αγίας Φωτεινής, που συγκεντρώνουν πολύ κόσμο ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες Οι παραλίες «Γιαλοπόταμα» και «Λίγρες» νοτιοανατολικά του οικισμού Ίχνη της αρχαίας πόλης Κιονίας, σε λόφο κοντά στον οικισμό, η οποία ήκμασε τα προμινωικά χρόνια. Σήμερα, τα ερείπια της έχουν μια έκταση πάνω από 150μ. ανατολικά προς δυτικά και 100μ. από βορρά προς νότο, ενώ η άλλη μισή πόλη βρίσκεται θαμμένη σε μικρό βάθος κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής Το μικρό ποτάμι, που διέρχεται μέσα από κατάφυτη ρεματιά με καλάμια και πικροδάφνες, και φέρνει τα νερά από την περιοχής της Βίγλας λίγο βόρεια από τον Κεραμέ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=wEujWCsEuVs
Γρηγόρης Γλιγλής

Ο Γρηγόρης Γλιγλής είναι ζωγράφος και παραγωγός βιολογικού ελαιόλαδου από τη Λέσβο. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1965, αλλά είναι μεγαλωμένος στην Αθήνα. Σήμερα ζει και εργάζεται στο Σκόπελο Λέσβου.

 Ο Γρηγόρης Γλιγλής έχει καταφέρει να συνδυάσει την αγροτική ζωή με τη ζωγραφική. Το 1978 συνδέεται φιλικά με τον ζωγράφο Θάνο Κουτσοτάσιο και αποκτά τις πρώτες γνώσεις του επάνω στο ελεύθερο σχέδιο και στο χρώμα. Κατόπιν συνεχίζει στo τμήμα ζωγραφικής στη Σχολή του Γιώργου Κουπλάκα. Παράλληλα σπουδάζει Μηχανικός Ηλεκτρολόγος στο Πολυτεχνείο. Παρουσιάζει σε ηλικία 18 ετών τα έργα του για πρώτη φορά. Από το 1983 έχει πραγματοποιήσει δώδεκα συλλογικές εκθέσεις σε Ρόδο, Μυτιλήνη, Κύπρο, στην γκαλερί "Ηλιοτρόπιο" στην Αθήνα, στη Γερμανία και οκτώ ομαδικές. Το 2007 εκθέτει τα έργα του στο Επιμελητήριο Λέσβου μαζί με τον Αλέξανδρο Βακιρτζή. Λεύκωμα Έκθεση Λέσβιων Ζωγράφων, Βιογραφίες Καλλιτεχνών Έκδοση του Επιμελητηρίου Λέσβου και του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης «Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ», Μυτιλήνη 2002 Συνέντευξη του κου. Γλιγλή
Λίνας Κλέιζα

Ο Λίνας Κλέιζα (λιθουανική γλώσσα: Linas Kleiza, 3 Ιανουαρίου 1985) είναι Λιθουανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν τζένεραλ μάνατζερ της Λιέτουβος Ρίτας. Διαθέτοντας ύψος 2,03 μ. αγωνιζόταν στις θέσεις σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ.

 Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1985 στο Κάουνας της Λιθουανίας. Στα 16 του έφυγε για τις Η.Π.Α. και το Χριστιανικό Σχολείο Μοντρόουζ, από όπου αποφοίτησε το 2003. Έπαιξε στη λιθουανική εθνική ομάδα εφήβων με την οποία κατέκτησε τη 2η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003. Στη διοργάνωση ήταν πρωταγωνιστής και πρώτος σκόρερ, με μέσο όρο 29,1 πόντους και 58% ποσοστό ευστοχίας. Ο Κλέιζα έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι. Ψηφίστηκε στην καλύτερη 12άδα (Honorable Mention All-Big 12) από τους προπονητές όταν ήταν δευτεροετής. Επιλέχθηκε στο ντραφτ των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο Νο. 27 και αγωνίστηκε στους Ντένβερ Νάγκετς στο NBA, κυρίως παρέχοντας στήριξη στον Κάρμελο Άντονι. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη οργίασαν και οι φήμες περί μεταγραφής του. Στις 17 Ιανουαρίου του 2008 ο Κλέιζα πέτυχε τους περισσότερους βαθμούς στην καριέρα του (41 πόντους) σε αγώνα με τους Γιούτα Τζαζ. Ο μέσος όρος που σκόραρε ήταν 11,1 πόντους ανά αγώνα και το ποσοστό ευστοχίας έφτανε το 47%. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο δεν είχε τόσο μεγάλες επιτυχίες, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Στις 10 Αυγούστου του 2009 ο Κλέιζα συμφώνησε με την ομάδα της Α1 στο ελληνικό πρωτάθλημα, τον Ολυμπιακό Πειραιώς για δύο χρόνια και για το ποσό των 12,2 εκατ. $. Επέστρεψε στο NBA (Τορόντο Ράπτορς) το 2010. Το 2009 ανακηρύχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής στη χώρα του στον ιστότοπο "krepsinis.net". Τον Ιανουάριο του 2011, κι ενώ είχε ενταχθεί στο δυναμικό των Τορόντο Ράπτορς του NBA, υπέστη ρήξη μηνίσκου, μένοντας εκτός αγωνιστικής κατάστασης μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012. Το καλοκαίρι του 2013 αφέθηκε ελεύθερος. Το καλοκαίρι του του 2013 έκλεισε 2ετές συμβόλαιο στην τουρκική Φενέρμπαχτσε Ούλκερ, με φημολογούμενη αμοιβή 3.3 εκ. ευρώ/έτος. Το 2014 μετακόμισε στην Αρμάνι Τζινς Μιλάνο. Ο Κλέιζα αγωνίστηκε με την εθνική ανδρών της Λιθουανίας, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006 και στο Ευρωμπάσκετ του 2007. Στην τελευταία διοργάνωση κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο, ενώ αγωνίστηκε με την εθνική Λιθουανίας και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008. Ο Κλέιζα μετά από πολλά προβλήματα τραυματισμών και μη έχοντας βρει ομάδα από το 2015, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2016 σε ηλικία 31 ετών. Μετά την απόσυρσή του, παρουσιάστηκε από την Λιέτουβος Ρίτας ως ο νέος αντιπρόεδρος και νέος Αθλητικός διευθυντής της ομάδας του Βίλνιους. (Αγγλικά) Kleiza, Linas, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της EuroLeague.
334

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 334 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 334 (CCCXXXIV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Οπτάτου και Καισονίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1087 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 334 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Φλάβιος Δαλμάτιος καταπνίγει μία επανάσταση στην Κύπρο καθοδηγουμένη από τον Καλόκαιρο. Ο Καλόκαιρος οδηγείται στην Ταρσό (Κιλικία) και εκτελείται. Οι Γότθοι προστατεύουν τα σύνορα του Ίστρου Ποταμού (Δούναβη) από μία εισβολή των Βανδάλων. Ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος αναθεωρεί για την μονομαχική μάχη. Ο Ιούλιος Φιρμίκος Ματέρνος διατυπώνει την πρώτη καταγεγραμμένη παρατήρηση στις ηλιακές προεξοχές, κατά τη διάρκεια μίας δακτυλιοειδούς έκλειψης (17 Ιουλίου). Ουεϊγιουέν, Κινέζος Βουδιστής δάσκαλος και ιδρυτής του Ναού Ντονγκλίν (πεθαίνει το 416) Σάββας ο Γότθος, Χριστιανός αναγνώστης και άγιος (πεθαίνει το 372) Βίριος Νικόμαχος Φλαβιανός, Ρωμαίος ιστορικός και πολιτικός (πεθαίνει το 394) Πάπας Σιρίκιος (πεθαίνει το 399) 5 Δεκεμβρίου - Λι Μπεν, αυτοκράτορας του Τσανγκ Χαν (γεννιέται το 288) Καλόκαιρος, Ρωμαίος σφετεριστής Αυτοκράτειρα Χήρα Τσανγκ Λι Σανγκ, πρώτος αυτοκράτορας του Τσανγκ Χαν (γεννιέται το 274) Σι Χονγκ, αυτοκράτορας των Τζιά (γεννιέται το 313) Τάο Καν, στρατηγός της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 259) Ουέι Χουκέν, ιδρυτής της σέκτας Σανγκτσίνγκ του Ταοϊσμού (γεννιέται το 252)
Στρέμσγκοντσετ ΙΦ (ποδόσφαιρο)

Η Στρέμσγκοντσετ ΙΦ είναι νορβηγικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Ντράμεν. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου Στρέμσγκοντσετ ΙΦ. Έδρα της ομάδας είναι το Μάριενλιστ Στάντιον. Έχει κατακτήσει 2 φορές το πρωτάθλημα Νορβηγίας και άλλες 5 το Κύπελλο Νορβηγίας.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ: Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας:Πρωταθλήτρια (2): 1970, 2013 Φιναλίστ (2): 2012, 2015Κύπελλο Νορβηγίας:Κυπελλούχος (5): 1969, 1970, 1973, 1991, 2010 Φιναλίστ (2): 1993, 1997Α΄ κατηγορία Νορβηγίας:Πρωταθλήτρια (1): 2006 Επίσημος ιστότοπος
375 Ούρσουλα

Η Ούρσουλα (Ursula) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,47. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ούρσουλας υπολογίσθηκε σε 216 χιλιόμετρα (από επιπρόσθηση στις 15 Νοεμβρίου 1984), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούρσουλας θα είναι περίπου 6,04 cm/sec (162 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 114,2 m/sec (411 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Η Ούρσουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 375 Ursula στο Wikimedia Commons Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τσαγκαντζόρ

Το Τσαγκαντζόρ (αρμενικά: Ծաղկաձոր, Τσαγ'καντ'ζόρ) είναι λουτρόπολη και αστική δημοτική κοινότητα, καθώς και ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα υγείας στην Αρμενία, που βρίσκεται στα βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν στην επαρχία Κοτάικ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 1.256 κατοίκων, μειωμένος σε σχέση με τους 3.350 που αναφέρθηκαν στην απογραφή του 1989. Επί του παρόντος, η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.

 Τσαγκαντζόρ κυριολεκτικά σημαίνει κοιλάδα λουλουδιών ή φαράγγι λουλουδιών στα αρμενικά. Η ονομασία του Τσαγκαντζόρ συνδέεται με την ονομασία των κοντινών Όρεων Τσαγκουνιάτς, που βρίσκονται δυτικά της πόλης. Αρχικά, ήταν γνωστό ως Τσαγκουνιάτς Ντζορ (Կաղկունյաց ձոր) από την ίδρυσή του κατά τον 3ο αιώνα. Τον 11ο αιώνα, η πόλη ήταν γνωστή ως Κετσαρούικ (Կեչառույք) ή Κετσαρίς (αρμενικά: Կեչառիս) προερχόμενα από το Πριγκηπάτο Κετσαρίς υπό την αρμενική οικογένεια Παχλαβουνί. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, η πόλη αποκαλούταν Νταρατσιτσάκ από τους τουρκικούς εισβολείς, διατηρώντας το όνομα αυτό μέχρι το 1947, όταν και μετονομάστηκε σε Τσαγκαντζόρ.
Permanent Waves

Το Permanent Waves είναι το έβδομο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε την πρωτοχρονιά του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records".

 Το "Permanent Waves" παρουσίασε μία μεγάλη αλλαγή στο μουσικό στυλ του συγκροτήματος, με την εισαγωγή ρέγκε και new wave στοιχείων, όπως και την έντονη και συνεχή χρήση συνθεσάιζερ. Οι Rush ακολούθησαν έναν πιο εμπορικό δρόμο σε κομμάτια όπως το "The Spirit of Radio" και το "Freewill", δύο σινγκλ τα οποία βοήθησαν το άλμπουμ να ανέβει στο Top-5 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Μεγάλη Βρετανία. Οι στίχοι του Νιλ Πιρτ είχαν να κάνουν με ανθρωπιστικά και κοινωνικά θέματα, αφήνοντας στο παρελθόν τις φανταστικές και αλληγορικές επικές ιστορίες που περιγράφονταν στα μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια τους. Το εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν δημιουργία του Χιου Σάιμ και παρουσίαζε μία ασπρόμαυρη εικόνα με το μοντέλο Πόλα Τέρνμπουλ σε πρώτο πλάνο, την εφημερίδα "Chicago Tribune" με το λανθασμένο εξώφυλλο "Dewey Defeats Truman" (Ο Ντιούι νικά τον Τρούμαν), το οποίο δημοσιεύθηκε από λάθος στις 3 Νοεμβρίου 1948 και παρουσίαζε ανάποδα το εκλογικό αποτέλεσμα της αναμέτρησης του Χάρυ Τρούμαν με τον Τόμας Ντιούι, μεγάλες αφίσες στο φόντο, με διαφημίσεις της Coca-Cola, με τα ονόματα των μελών των Rush στην θέση του λογότυπου της εταιρείας, κ.α. Ο δίσκος έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3 / 5 και το "Metal Archives" 90%. Το "The Spirit of Radio" έγινε το πρώτο Top-20 σινγκλ του συγκροτήματος, φθάνοντας στο # 13 στα τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ το άλμπουμ βραβεύθηκε ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και ως χρυσό στην Μεγάλη Βρετανία. 1. The Spirit of Radio (Lee, Lifeson, Peart) - 4:59 2. Freewill (Lee, Lifeson, Peart) - 5:24 3. Jacob's Ladder (Lee, Lifeson, Peart) - 7:28 4. Entre Nous (Lee, Lifeson, Peart) - 4:37 5. Different Strings (Lee, Lifeson) - 3:50 6. Natural Science (Lee, Lifeson, Peart) - 9:17 I. Tide Pools - 2:21 II. Hyperspace - 2:47 III. Permanent Waves - 4:08 Permanent Waves (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Permanent Waves" ήταν οι εξής: Τζέντι Λι - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Άλεξ Λάιφσον - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα Νιλ Πιρτ - τύμπανα, κρουστά Permanent Waves - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Rush - Permanent Waves (album review) | Sputnikmusic Rush - Permanent Waves - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Εθνική Γιουγκοσλαβίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Γιουγκοσλαβίας αντιπροσώπευε τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (1935-1991) και κατόπιν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (1991-2003) στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργάνωνε η FIBA.

 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Γιουγκοσλαβίας θεωρούταν η τρίτη ισχυρότερη ομάδα του κόσμου πίσω από εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, παρόλο που δεν κατάφερε ποτέ να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου των μεγαλύτερων διεθνών διοργανώσεων. Κατέκτησε, ωστόσο, δύο ολυμπιακά μετάλλια (ασημένιο και χάλκινο), ένα ασημένιο μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και έξι μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, τέσσερα ασημένια και δύο χάλκινα. Κατά την περίοδο από το 1992 έως το 2006, μετά τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και τους πολέμους που ακολούθησαν, συμμετείχε στις διεθνείς διοργανώσεις ουσιαστικά ως αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου με δύο ονόματα: την περίοδο 1992-2003, διατηρώντας την επωνυμία «Εθνική Γιουγκοσλαβίας» την περίοδο 2003-2006, με την επωνυμία «Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου»Το καλοκαίρι του 2006, οπότε και το Μαυροβούνιο ανεξαρτητοποιήθηκε, η Σερβία αποτέλεσε μοναχή της κρατική οντότητα, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισής της διαιρέθηκε και κατά συνέπεια και η εθνική ομάδα.Από την πάλαι πότε Γιουγκοσλαβία προέκυψαν οι σημερινές ομάδες: Εθνική Βόρειας Μακεδονίας · Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης · Εθνική Κροατίας · Εθνική Μαυροβουνίου · Εθνική Σερβίας · Εθνική Σλοβενίας. Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γιουγκοσλαβίας σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γιουγκοσλαβίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα: Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γιουγκοσλαβίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: Πορεία σε Μεσογειακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Γιουγκοσλαβίας σε Μεσογειακούς Αγώνες: Yugoslavia, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
Αρκούδι Ηλείας

Το Αρκούδι είναι μικρός τουριστικός παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας, κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 1-25 μέτρων. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 157 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τον τριτογενή και τον πρωτογενη τομέα της οικονομίας.

 Βρίσκεται στην περιοχή της βορειοδυτικής Ηλείας, στο ακρωτήριο της Τρυπητής της χερσονήσου της Κυλλήνης, και εγγύς των κωμοπόλεων Βαρθολομιό, Ανδραβίδα, Γαστούνη και Κυλλήνη. Βρίσκεται επίσης αρκετά κοντά τόσο στον οικισμό των Λουτρών Κυλλήνης όσο και στον οικισμό Κάστρο και το εκεί μεσαιωνικό κάστρο Χλεμούτσι. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 43 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Πύργου και περίπου 83,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 14η Μαρτίου 1971 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λυγιάς. Αποτελούσε οικισμό της μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Λυγιάς του Δήμου Βαρθολομιού. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Λυγιάς του «καλλικρατικού» δήμου Πηνειού. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αρκουδιού Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λυγιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Βαρθολομιού. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνειού. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Μπαγιανχονγκόρ

Το Μπαγιανχονγκόρ (μογγολικά: Баянхонгор) είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπαγιανχονγκόρ (αϊμάγκ) στη Μογγολία. Η διοίκηση του σουμ Μπαγιανχονγκόρ (επαρχία), βρίσκεται επίσης στο ίδιο μέρος. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 1859 μέτρω πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, και έχει πληθυσμό 26.252 κατοίκων (2006).

 Το Μπαγιανχονγκόρ έχει κρύο ημίξηρο κλίμα (τύπος BSk της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με μεγάλους, ξηρούς και πολύ ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. τα δεδομένα περιοχής της πόλης σε αναφερόμενες πηγές είναι ασυνεπής. Το Σαργκαλτζούουτ είναι οικισμός αστικού τύπου υπό την δικαιοδοσία του σουμ του Μπαγιανχονγκόρ. Το Σαργκαλτζούουτ βρίσκεται 54 χλμ βορειοανατολικά της πόλης του Μπαγιανχονγκόρ. Το Αεροδρόμιο του Μπαγιανχονγκόρ (BVN/ZMBH) έχει δύο διαδρόμους. Ο ένας από αυτούς είναι ασφαλτοστρωμένος και εξυπηρετεί τακτικές πτήσεις προς την Ουλάν Μπατόρ. Ρόμπι Τζο Ρόμπιν, αξιοσημείωτος Μογγόλος φιλόσοφος, χορευτής και κλόουν Μπατζορίγκ Βααντσίγκ, μέλος της μουσικής ομάδας Χουσουγκτούν Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bayankhongor στο Wikimedia Commons
Απ' το χιόνι

Το Απ' το χιόνι είναι ελληνική ταινία του 1993, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα, βασισμένο στο διήγημα «Στο χιόνι» του Σωτήρη Δημητρίου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βασίλης Ελευθεριάδης, Αντώνης Μανωλάς και Μάνια Παπαδημητρίου.

 Η ταινία περιγράφει τη διαδρομή τριών Βορειοηπειρωτών, του Θωμά Λέκκα, του Αχιλλέα Νάσιου και του ορφανού δεκάχρονου Νίκου, από τα χιόνια της Αλβανίας μέχρι την Αθήνα, όπου φτάνουν με τα πόδια διασχίζοντας ολόκληρη τη χώρα. Από τη στιγμή που θα φτάσουν στην Ομόνοια, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την πείνα, την ζοφερή πραγματικότητα που εξαφανίζει τα όνειρά τους και τον ρατσισμό. Οι περιπέτειες των τριών Βορειοηπειρωτών καταλήγουν με τον θάνατο του Θωμά από ατύχημα σε μια οικοδομή και την απόφαση των άλλων δύο να επιστρέψουν στο χωριό τους, πίσω στο χιόνι. Γεράσιμος Σκιαδαρέσης - Αχιλλέας Νάσιος Βάσιας Ελευθεριάδης - Θωμάς Λέκκας Αντώνης Μανωλάς - Νίκος Μάνια Παπαδημητρίου - Κατερίνα Δρόσου Λάζαρος Ανδρέου - Άλκης Κατσάρης Στέλιος Παύλου - Βορειοηπειρώτης Μενέλαος Ντάφλος - αφεντικό Έκτορας Καλούδης - αστυνομικός Βασίλης Καμίτσης - ξενοδοχοϋπάλληλος Μαρία Κυριάκη - Δέσποινα Αλέκος Μάνδηλας - τηλεπωλητής Δημήτρης Μαυρόπουλος - Μάκης Ανδρέας Νάτσιος - συνοροφύλακας Σοφία Ολυμπίου - γιαγιά Δήμητρα Κώστας Στεφανάκης - προδότης Το Απ' το χιόνι έκανε κινηματογραφική πρεμιέρα στις 16 Μαρτίου 1993. Κυκλοφόρησε σε DVD στις 13 Φεβρουαρίου 2002. Χρυσός Αλέξανδρος (βραβείο καλύτερης ταινίας), βραβείο σεναρίου, βραβείο φωτογραφίας, Fipresci στο ελληνικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Βραβείο καλύτερης ταινίας του Περιοδικού Σινεμά Βραβείο καλύτερης ταινίας (Licorne d'Or) στο Φεστιβάλ Αμιέν Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Τρόιας Quinzaine des Realisateursστο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Κανών Τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Μανχάιμ Απ' το χιόνι στο IMDb Το Απ' το χιόνι στην TMDb Το Απ' το χιόνι Αρχειοθετήθηκε 2021-08-13 στο Wayback Machine. στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου Αρχειοθετήθηκε 2021-08-12 στο Wayback Machine. Κριτική της ταινίας από την Ιωάννα Χουλιαρά Βίντεο από τα γυρίσματα
Ερνάνι Ζόρζε Σάντος Φόρτες

Ο Ερνάνι Χόρχε Σάντος Φόρτες (πιο γνωστός ως Ερνάνι) (πορτογαλικά: Hernâni Jorge Santos Fortes, 20 Αυγούστου 1991) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως στην Πριμέιρα Λίγκα, για τη Ρίο Άβε.

 Ο Ερνάνι γεννήθηκε στη Λισαβόνα, με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο. Η καριέρα του ξεκίνησε στην Ατλέτικο Κλούμπε ντε Πορτουγάλ. Την πρώτη του σεζόν έκανε 21 συμμετοχές, βοηθώντας την ομάδα του να ανέβει ξανά στη Σεγκούντα Λίγκα. Το ντεμπούτο του το έκανε 4 Σεπτεμβρίου 2011, ως αλλαγή κόντρα στην ομάδα ΚΝ Σάντα Κλάρα, την οποία και κέρδισε 1-2, εκτός έδρας.Τον Ιανουάριο του 2013, ο Ερνάνι υπέγραψε στη Βιτόρια Γκιμαράες, ξεκινώντας αρχικά να παίζει με τη Β ομάδα της. Κατά τ' άλλα το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγκα, το έκανε στις 28 Απριλίου του ίδιου έτους, σε έναν αγώνα που έληξε 2-2, κόντρα στη ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα. Τον Ιανουάριο του 2015, στην τελευταία μέρα των χειμερινών μεταγραφών εντάχθηκε στην Πόρτο, αφού πρώτα ήδη είχε σκοράρει 4 γκολ με τη Βιτόρια Γκιμαράες. Το ντεμπούτο το με την Πόρτο το έκανε ως αλλαγή, στις 13 Φεβρουαρίου (του ίδιου έτους) σε έναν αγώνα που έληξε 1-0 υπέρ της Πόρτα, κόντρα στην παλιά του ομάδα, αντικαθιστώντας τον Ρικάρντο Κουαρέσμα. Στις 31 Αυγούστου του 2015, ο Ερνάνι, πήγε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τη μορφή δανεισμού. Το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού το έκανε σε έναν αγώνα κόντρα στον Πλατανιά, με τελικό σκορ 3-1, μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Τζίμι Ντουρμάζ. Hernâni στο footballzz.co.uk (Πορτογαλικά) Hernâni στο ForaDeJogo (Αγγλικά) Προφίλ Hernâni στο Soccerway