Μέσο σταθμικό κόστος κεφαλαίου

Το μέσο σταθμικό κόστος κεφαλαίου ή weighted average cost of capital (WACC), όπως αποδίδεται ο όρος στα αγγλικά, είναι η ελάχιστη απόδοση που αναμένεται να καταβάλει η επιχείρηση κατά μέσο όρο στους μετόχους της για την χρηματοδότηση των περιουσιακών της στοιχείων. Οι επιχειρήσεις για να χρηματοδοτήσουν τα διάφορα επενδυτικά τους προγράμματα χρησιμοποιούν ως πηγές χρηματοδότησης κυρίως δανειακά κεφάλαια, προνομιούχες μετοχές, κοινές μετοχές και παρακρατηθέντα κέρδη. Όταν η επιχείρηση αντλεί νέα κεφάλαια για την χρηματοδότηση νέων επενδυτικών προγραμμάτων, προσπαθεί η δομή των κεφαλαίων αυτών να είναι παρόμοια με την κεφαλαιακή της διάρθρωση έτσι ώστε αυτή να παραμένει σχετικά σταθερή διαχρονικά και η τιμή της μετοχής της επιχείρησης να διατηρείται αμετάβλητη. Επομένως, για να προσδιορίσουμε το μέσο σταθμικό κόστος κεφαλαίου πρέπει να έχουμε υπολογίσει προηγουμένως το κόστος της κάθε πηγής χρηματοδότησης. Στη συνέχεια, το κόστος των πηγών αυτών σταθμίζεται σύμφωνα με την ποσοστιαία συμμετοχή καθεμιάς στην κεφαλαιακή διάρθρωση της επιχείρησης. Άρα, το μέσο σταθμικό κόστος κεφαλαίου μιας επιχείρησης αποδίδεται ως ο σταθμικός μέσος όρος του κόστους των διαφόρων πηγών χρηματοδότησης με συντελεστές στάθμισης τα ποσοστά συμμετοχής της κάθε πηγής στη σύνθεση του κεφαλαίου – κεφαλαιακή διάρθρωση της επιχείρησης. Η γνώση του κόστους κεφαλαίου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να εκτιμηθεί η βιωσιμότητα μιας επένδυσης, η ορθότητα των χρηματοδοτικών αποφάσεων, η αξία μιας επιχείρησης και οι αποφάσεις αποτιμήσεων.

 Το μέσο σταθμικό κόστος κεφαλαίου μιας επιχείρησης δίνεται από τον τύπο: WACC= wd rd (1-T) + wp rp + ws (rs ή re), όπουrd = το κόστος των δανειακών κεφαλαίωνrp = το κόστος των προνομιούχων μετοχώνrs = το κόστος των παρακρατηθέντων κερδώνre = το κόστος των νεοεκδιδόμενων κοινών μετοχώνwd, wp, ws = τα ποσοστά συμμετοχής των δανειακών κεφαλαίων, των προνομιούχων μετοχών και των κοινών μετοχών αντίστοιχα στο σύνολο των μακροπρόθεσμων κεφαλαίων που έχει σαν στόχο η επιχείρησηT= ο συντελεστής φορολόγησης της επιχείρησης Για την ορθή χρησιμοποίηση του μέσου σταθμικού κόστους κεφαλαίου ως επιτοκίου προεξόφλησης νέων επενδύσεων, πρέπει να ισχύουν οι εξής βασικές προϋποθέσεις: Η κεφαλαιακή διάρθρωση της εταιρείας να είναι άριστη. Η νέα χρηματοδότηση να μην επηρεάζει την άριστη κεφαλαιακή διάρθρωση της εταιρείας. Οι νέες επενδύσεις να υπάγονται στην ίδια κατηγορία επιχειρηματικού κινδύνου με τις υπάρχουσες επενδύσεις της εταιρείας. Οι τιμές των μετοχών και των ομολογιών να εκφράζουν την οικονομική τους αξία. Έστω ότι η επιχείρηση ΧΥΖ χρειάζεται να αντλήσει 1.000.000€ για την χρηματοδότηση των νέων επενδυτικών της προγραμμάτων. Για να διατηρήσει την κεφαλαιακή της διάρθρωση θα πρέπει να κατανείμει το νέο της κεφάλαιο ως εξής: 30% δανειακά κεφάλαια, 10% προνομιούχες μετοχές και 60% κοινές μετοχές. Το κόστος των δανειακών κεφαλαίων προ φόρων έχει υπολογιστεί από την επιχείρηση σε 11,23%, το κόστος των προνομιούχων μετοχών σε 12,61% και το κόστος των παρακρατηθέντων κερδών σε 15,60%. Ο συντελεστής φορολόγησης της επιχείρησης είναι 40%. Απάντηση: Για να παραμείνει αμετάβλητη η κεφαλαιακή διάρθρωση της επιχείρησης ΧΥΖ, θα πρέπει να χρηματοδοτήσει τα νέα επενδυτικά της προγράμματα με 300.000€ δανειακά κεφάλαια, 100.000€ προνομιούχες μετοχές και 600.000€ παρακρατηθέντα κέρδη. Το μέσο σταθμικό κόστος του 1.000.000€ υπολογίζεται ως εξής: WACC= wd rd(1-T) + wp rp+ ws rsWACC= (0,30 x 0,1123)(1-0,40) + (0,10 x 0,1261) + (0,60 x 0,1560) = 0,1264 ή 12,64%Επομένως, το μέσο κόστος για κάθε ένα ευρώ που χρησιμοποιεί η επιχείρηση για τη χρηματοδότηση των επενδυτικών της προγραμμάτων ανέρχεται σε 12,64%. Κόστος Κεφαλαίου Αρτίκης Γεώργιος, Χρηματοοικονομική Διοίκηση: Αποφάσεις Επενδύσεων, Εκδόσεις Αθ. Σταμούλης, 1999 Βασιλείου Δημήτριος, Ηρειώτης Νικόλαος, Χρηματοοικονομική Διοίκηση: Θεωρία και Πρακτική, Εκδόσεις Rosili, 2008 Καραθανάσης Γεώργιος, Χρηματοοικονομικά θέματα, Εκδόσεις Γ. Μπένου, 2002 https://web.archive.org/web/20190603013013/http://www.siriopoulos.tk/