IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρώτη Δυναστεία της Ουρ

Η Πρώτη Δυναστεία της Ουρ διήρκεσε 177 έτη και χρονολογείται από το 2.600 - 2.423 π.Χ. περίπου. Κέρδισε την εξουσία της περιοχής από τη Δεύτερη Δυναστεία της Κις. Στη διάρκεια τής διακυβέρνησης τών βασιλέων της πρώτης δυναστείας τής Ουρ, η πόλη ήταν σε διαρκείς πολέμους με την Ουρούκ και την Κις, για τον έλεγχο της Νιππούρ. Έτσι εξασθένισαν, και τελικά μια ξένη δυναστεία, τής Ελαμικής πόλης - κράτους Αβάν έθεσε τέλος στην πρώτη δυναστεία της Ουρ. Μετά το τέλος της πρώτης δυναστείας, ακολούθησαν για την πόλη οι σκοτεινοί αιώνες της Δεύτερης Δυναστείας της Ουρ έως την Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. (1)

 Μεσανιπαδάς (ή Μες-Ανι-Παδά), (περίπου 2.560-2.525 π.Χ.)Α-Ανί-Παδά (περίπου 2.525 - 2485 π.Χ.) Γιος τού Μες-Ανί-Παδά.Μεσκιαγκνούνα (περίπου 2485 - 2450 π.Χ.) Γιος και διάδοχος τού Μες-Ανι-Παδά, έχασε πάλι τη Νιππούρ από τον Γκιλγκαμές. Μια ταμπλέτα αφιέρωσης της συζύγου του είναι η παλαιότερη (Σημιτική) βασιλική επιγραφή Ακκαδίων τής Σουμερίας.Ελουλού (Ελιλί) (περίπου 2445 π.Χ.) Μερικές μεταφράσεις συλλαβίζουν το όνομα Ελιλί.Βαλουλού (Βαλιλί) (Περίπου 2440 π.Χ.) Μερικές μεταφράσεις συλλαβίζουν το όνομα Balili. Η ισχύς του βασιλείου του θρυμματίστηκε με την κατάκτηση των εδαφών της Ουρούκ και της Λαγκάς, και έπειτα νικήθηκε από το Ελαμιτικό κράτος-πόλη Αβάν. Δεύτερη Δυναστεία της Ουρ Τρίτη Δυναστεία της Ουρ (1) Κόρπους Νο 5: σ. 49
Σεισμοί Ιράν-Τουρκίας του 2020

Ο πρώτος και πιο καταστροφικός από τους σεισμούς Ιράν-Τουρκίας του 2020 σημειώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου, κοντά στο Χόι του βορειοδυτικού Ιράν, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, οδηγώντας στον θάνατο εννέα ατόμων στο Μπασκάλε της περιοχής Βαν. Ο σεισμός σημειώθηκε στις 9:23 π.μ τοπική ώρα (05:53 Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα) με μέγεθος 5,8 Mw σε βάθος 6 χιλιομέτρων και το επίκεντρο ήταν η περιοχή Κοτούρ, σύμφωνα με το Σεισμολογικό Κέντρο του Ιράν (IRSC). Περίπου 10 ώρες αργότερα η ίδια περιοχή επλήγη από έναν ακόμη μεγάλο σεισμό 6,0 Mw.

 Το βορειοδυτικό Ιράν και η ανατολικότερη πλευρά της Τουρκίας βρίσκονται εντός της ζώνης πολύπλοκης δομής που σχετίζεται με τη συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ της αραβικής πλάκας και της ευρασιατικής πλάκας. Σε αυτό το τμήμα του ορίου η σύγκρουση είναι αρκετά καμπύλη και το ρήγμα ώσης κατά μήκος του μπροστινού τμήματος της ζώνης αναδίπλωσης και ώθησης συνοδεύεται από μια σειρά από ΒΔ προς ΝΑ ρήγματα κρούσης ολίσθησης, όπως είναι το βόρειο ρήγμα Tabriz και το ρήγμα Gailatu–Siah Chesh-meh–Khoy. Στο σύνολό του, το σύστημα ρηγμάτων είναι ενεργό και έχει συσχετιστεί με μια σειρά από καταστροφικούς σεισμούς. Ο πρώτος από τους πιο ισχυρούς σεισμούς είχε μέγεθος 5,8 Mw σε βάθος 10 χιλιομέτρων (ANSS), 5,8 Mw σε βάθος 8 χιλιομέτρων (KOERI), ή 5,7 mbLg σε βάθος 6 χιλιομέτρων (Σεισμολογικό Κέντρο του Ιράν, IRSC). Ακολούθησε λίγο περισσότερο από 10 ώρες αργότερα το δεύτερο συμβάν, το οποίο είχε μέγεθος 6,0 Mw σε βάθος 10 χιλιομέτρων (ANSS), 5,8 Mw σε βάθος 5 χιλιομέτρων (KOERI), ή 5,9 mbLg σε βάθος 12 χιλιομέτρων (IRSC). Η περιοχή η οποία υπέστη τις σοβαρότερες υλικές ζημιές εκτείνεται από την τουρκική πόλη Βαν στα δυτικά μέχρι το Χόι στο Ιράν στα ανατολικά. Περισσότερα από 1.000 κτήρια καταστράφηκαν στην Τουρκία, ενώ πολλά άλλα κτήρια υπέστησαν υλικές ζημιές σε ένα σύνολο 43 πληγέντων χωριών στο Ιράν. Το τουρκικό υπουργείο Υγείας ανέφερε ότι εννέα άτομα έχασαν τη ζωή τους, τέσσερα από τα οποία ήταν παιδιά, και άλλα 66 τραυματίστηκαν. Στο Ιράν, τραυματίστηκαν 75 άτομα. Δεν έχουν αναφερθεί περαιτέρω θύματα στην Τουρκία μετά τον σεισμό μεγέθους 6,0 Mw. Ο αριθμός των νεκρών ανέβηκε στους 10, όταν ένας έφηβος εξέπνευσε αργότερα ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.
Λουδοβίκος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ

Ο Λουδοβίκος-Φρειδερίκος (γερμ.: Ludwig Friedrich von Württemberg-Mömpelgard, 29 Ιανουαρίου 1586 - 26 Ιανουαρίου 1631) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ (1617-1631).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Σίβυλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ. Το 1631 απεβίωσε στο Μονμπελιάρ σε ηλικία 45 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδος-Φρειδερίκος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1617 την Ελισάβετ-Μαγδαληνή, κόρη του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τέκνα: Ερριέττα-Λουίζα 1623-1650, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ των Χοεντσόλερν μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Λεοπόλδος-Φρειδερίκος 1624-1662, δούκας της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ.Το 1624 απεβίωσε η Ελισάβετ-Μαγδαληνή και ο Λουδοβίκος-Φρειδερίκος έκανε το 1625 δεύτερο γάμο με την Άννα-Ελεονόρα, κόρη του Ιωάννου-Καζιμίρ κόμη του Νασσάου-Γκλάιμπερκ και είχε τέκνα: Γεώργιος Β΄ 1626-1699, δούκας της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ. Paul Friedrich von Stälin (1878), "Georg, Herzog von Württemberg-Mömpelgard", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 709–710
Χάρι Άλεν

Ο Χάρι Άλεν (Harry Allen, 5 Νοεμβρίου 1911 – 14 Αυγούστου 1992) , ήταν Άγγλος δήμιος που απαγχόνιζε τους Ελληνοκύπριους αγωνιστές της ΕΟΚΑ στις φυλακές της Λευκωσίας, κατά τη δεκαετία του 1950, την εποχή που οι Βρετανοί προσπαθούσαν να καταπνίξουν τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.

 Οι απαγχονισθέντες από τον Άλεν ήταν: Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου (10 Μαΐου 1956), Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος και Χαρίλαος Μιχαήλ (9 Αυγούστους 1956), Μιχάλης Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομμάτης και Ανδρέας Παναγίδης (21 Σεπτεμβρίου 1956) Ευαγόρας Παλληκαρίδης (14 Μαρτίου 1957).Φέρεται επίσης να είναι ο εκτελεστής της 54χρονης Ελληνοκύπριας, Στυλλούς Παντοπίου Χριστοφή, που καταδικάστηκε τότε για τον φόνο της γερμανικής καταγωγής νύφης της. Ο εκτελεστής κρατούσε ημερολόγιο και ενθύμια από τις τελευταίες στιγμές των θυμάτων του. Τα ενθύμια αυτά παραδόθηκαν στον Πρόεδρο της Βουλής, Γιαννάκη Ομήρου, από αντιπροσωπεία αποδήμων. Τα αντικείμενα αυτά είναι ένα ρολόι, ένα ρόπαλο, αριθμός φωτογραφιών του ιδίου και κατάλογος τριών δακτυλογραφημένων σελίδων με τις λεπτομέρειες των εκτελέσεων των εννέα Ελληνοκυπρίων. Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται στοιχεία όπως ημερομηνία γεννήσεως, ημερομηνία απαγχονισμού και πόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν να περάσουν μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή ο καθένας από τους εκτελεσθέντες. Στα αντικείμενα περιλαμβάνονται επίσης δύο επάργυρα ποτήρια με επιγραφές αφιερώματα προς αυτόν από φίλους του και ένα παραδοσιακό νεροκόλοκο με την επιγραφή “εσκαλίσθη εις τας Κεντρικάς Φυλακάς στις 12 Σεπτεμβρίου του 1958”. Έχει εκδοθεί βιβλίο για τη ζωή του, με τίτλο Ο τελευταίος δήμιος της Βρετανίας, που εξέδωσε το Μουσείο των φυλακών Wandsworth. ΕΟΚΑ
Στάδιο Ντέλλε Άλπι

Το Στάδιο Ντέλλε Άλπι (ιταλικά: Stadio delle Alpi) ήταν ποδοσφαιρικό και αθλητικό στάδιο στο Τορίνο της Ιταλίας και αποτελούσε την έδρα της Γιουβέντους και της Τορίνο από το 1990 ως το 2006. Στα ελληνικά το όνομα του σταδίου σημαίνει «Στάδιο των Άλπεων», λόγω της κοντινής απόστασης των Άλπεων από το Τορίνο. Το γήπεδο κατεδαφίστηκε το 2006 και στη θέση του χτίστηκε το Στάδιο Γιουβέντους, που εγκαινιάστηκε το 2011. Σχεδιάστηκε από το Studio Hutter, ενώ χτίστηκε για να φιλοξενήσει αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 και να αντικαταστήσει το «γηρασμένο» Ολυμπιακό Στάδιο Τορίνου. Η χωρητικότητα του σταδίου αρχικά έφτανε στις 69.041 θέσεις, όμως η ανάγκη συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές της FIFA μείωσε την χωρητικότητα σε 67.229.

 Η κατασκευή του σταδίου ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1988 και ολοκληρώθηκε μέσα σε δύο χρόνια. Το Ντέλλε Άλπι κατασκευάστηκε μετά από έγκριση του συμβουλίου του Τορίνο. Το στάδιο δεν προοριζόταν μόνο για αγώνες ποδοσφαίρου, αλλά και για αγώνες στίβου. Έτσι κατασκευάστηκε διάδρομος στίβου γύρω από τον αγωνιστικό χώρο. Όμως αγωνίσματα στίβου σπάνια έλαβαν χώρα στο στάδιο. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 31 Μαΐου 1990 με τον αγώνα Μικτής Γιουβέντους-Τορίνο με την Πόρτο (4-3). Λόγω του αυξημένου ενοικίου του γηπέδου, δημιουργήθηκαν διαφορές ανάμεσα στις ομάδες του Τορίνο και του συμβουλίου της πόλης. Το 1994 το διοικητικό συμβούλιο της Γιουβέντους διερευνούσε την ιδέα της κατασκευής ενός νέου σταδίου, που θα ανήκε στο σύλλογο. Το καλοκαίρι του 2003 η Γιουβέντους αγόρασε το Ντέλλε Άλπι από την πόλη του Τορίνο, έναντι 25.000.000 €. Το ρεκόρ προσέλευσης του σταδίου ήταν 66.299 και έγινε στις 14 Μαΐου 2003 στον αγώνα Γιουβέντους-Ρεάλ Μαδρίτης στο πλαίσιο του Τσάμπιονς Λιγκ 2002-03 (3-1 υπέρ της Γιουβέντους ). Το Ντέλλε Άλπι επικρίθηκε έντονα λόγω της κακής ορατότητας από κάποια σημεία των κερκίδων. Για το λόγο αυτό, αλλά και εξαιτίας της τοποθεσίας του σταδίου, που το εξέθετε στα καιρικά φαινόμενα, δεν υπήρχε μεγάλη επισκεψιμότητα στα περισσότερα παιχνίδια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο αγώνας του Κυπέλλου Ιταλίας με αντίπαλο τη Σαμπντόρια, όπου υπήρχαν μόνο 237 άτομα στις εξέδρες. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 και φιλοξένησε τους εξής αγώνες: Άρθρο στο stadiumguide.com World Stadium Pictures Stadium Attendances Article
Λογγιβαρδόπουλος

Ο Λογγιβαρδόπουλος («γιος του Λομβαρδού», fl. 1071–1073) ήταν Βυζαντινός στρατηγός, αρχηγός μισθοφόρων, ένας από τους διοικητές που έδρευαν στην Μακεδονία κατά την Εξέγερση του Γκεόργκι Βόιτεχ (1072).

 Λομβαρδός αρχηγός, ή πιθανά Ιταλονορμανδός, εντάχθηκε στο βυζαντινό στρατό, αντί να υποταχθεί στους Νορμανδούς κατά τη διάρκεια της κατάκτησης της νότιας Ιταλίας.Το 1072, μια εξέγερση παρασκευάστηκε από τη βουλγαρική και σλαβική αριστοκρατία στα Σκόπια με επικεφαλής τον Γκεόργκι Βόιτεχ, γνωστή στη νεότερη ιστοριογραφία ως η Εξέγερση του Γκεόργκι Βόιτεχ. Οι επαναστάτες επέλεξαν τον Κωνσταντίνο Μπόντιν, ένα Σέρβο πρίγκιπα, γιο του Μιχαήλ Α' της Ντούκλια, ως ηγέτη τους, καθώς ο ίδιος ήταν από την μητέρα του απόγονος του Βούλγαρου αυτοκράτορα Σαμουήλ. Το φθινόπωρο του 1072 ο Κωνσταντίνος Μπόντιν έφτασε στο Πρίζρεν, όπου ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας των Βουλγάρων. Ένας Βυζαντινός στρατός υπό τον Δαμιανό Δαλασσηνό στάλθηκε αμέσως από την Κωνσταντινούπολη για να βοηθήσει τον στρατηγό του Θέματος της Βουλγαρίας, Νικηφόρος Καραντινό. Στη μάχη που ακολούθησε ο βυζαντινός στρατός νικήθηκε ολοκληρωτικά. Ο Δαλασσηνός και πολλοί άλλοι Βυζαντινοί διοικητές, συμπεριλαμβανομένου του Λογγιβαρδόπουλου, συνελήφθησαν και τα Σκόπια καταλήφθηκαν από τις επαναστατικές δυνάμεις.Ο Λογγιβαρδόπουλος στη συνέχεια παντρεύτηκε με την αδελφή του Κωνσταντίνου Μπόντιν, και τέθηκε στη διοίκηση ενός στρατού που αποτελούνταν κυρίως από «Λομβαρδούς και Σέρβους». Στάλθηκε εναντίον των Βυζαντινών, τους οποίους προηγουμένως είχε υπηρετήσει.Παρά κάποια αρχική επιτυχία, ο Μπόντι στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε στο Ταόνιον ή Πάουνι (στο νότιο Κοσσυφοπέδιο), το Δεκέμβριο 1073, στη συνέχεια στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και μετά στην Αντιόχεια, όπου πέρασε αρκετά χρόνια, ενώ ο Βόιτεχ πέθανε στη διαδρομή. Όταν ο Μιχαήλ της Ντούκλια έμαθε για τη σύλληψη του γιου του, έστειλε τον Λογγιβαρδόπουλο να τον σώσει, αλλά αντ 'αυτού, ο Λογγιβαρδόπουλος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς. Ιωάννης Σκυλίτζης «Longibardopoulos, ally of the Serbs in 1072». Prosopographical Reading of Byzantine Sources, 1025-1150. 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2015.
Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον

Η Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον είναι επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Φόξμπορο η οποία συμμετέχει στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Είναι μια από τις 10 ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα από την ίδρυση του. Ιδρύθηκε το 1995. Έδρα της ομάδας είναι το Gillette Stadium, χωρητικότητας 68.756 θεατών.

 North American SuperLiga Νικήτρια (1): 2008 Φιναλίστ (1): 2010 MLS Cup Φιναλίστ (5): 2002, 2005, 2006, 2007, 2014MLS Supporters' Shield Νικήτρια (1): 2007 Φιναλίστ (1): 2005Lamar Hunt U.S. Open Cup Φιναλίστ (1): 2001MLS Eastern Conference Νικήτρια (Κανονική περίοδος) (2): 2002, 2005 Νικήτρια (Playoff) (5): 2002, 2005, 2006, 2007, 2014 Επίσημος ιστότοπος
Kia K9

Το Kia K9, γνωστό ως Kia K900 στις ΗΠΑ και στον Καναδά και ως Kia Quoris στις άλλες εξαγωγικές αγορές, είναι ένα μεγάλο πολυτελές 4-πορτο σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που κατασκευάζεται από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Kia Motors, από το 2012 έως σήμερα. Τον Μάρτιο του 2018 παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του και κυκλοφόρησε στις αγορές λίγους μήνες μετά.

 Η πρώτη γενιά του K9 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Νότια Κορέα τον Μάιο του 2012, ενώ οι εξαγωγές ξεκίνησαν στα τέλη του 2012. Μέχρι τον Ιούνιο του 2013, ήταν πλέον διαθέσιμο στη Νότια Κορέα, στη Μέση Ανατολή, στην Κολομβία, στη Χιλή, στη Γουατεμάλα, στο Περού, στη Ρωσία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά. Για τη δεύτερη γενιά του, που εισήχθη το 2018 για τη σεζόν (model year) του 2019, υπάρχουν σχέδια να εξαχθεί και στην Κίνα, αν και η Kia Motors δεν έχει δικαίωμα χρήσης του ονόματος Quoris στη χώρα αυτή, καθώς το έχασε σε σχετική δικαστική διαμάχη. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Το K900 διακόπηκε το 2018 στον Καναδά και το 2021 στις ΗΠΑ, λόγω της διαρκούς εμπορικής καθίζησης των σεντάν ως αποτέλεσμα της ολοένα και αυξανόμενης απήχησης των SUV. Μάλιστα το 2020 μόλις 305 αντίτυπα του K900 πωλήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η διεθνής ιστοσελίδα του Kia K9. Η αμερικανική ιστοσελίδα του Kia K900.
Ανθρώπινη φυσιολογία

Ανθρώπινη Φυσιολογία ή Φυσιολογία του Ανθρώπου, όπως απαντάται συχνότερα, είναι μία επιστήμη, κλάδος της Βιολογίας Ανθρώπου και θεμελιώδες αντικείμενο μελέτης στην Ιατρική και νοσηλευτική και η οποία ασχολείται με τη μελέτη της λειτουργίας των ανθρωπίνων κυττάρων και παραπέρα των οργανικών συστημάτων του ανθρωπίνου σώματος και συνολικότερα με τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Αποτελεί τμήμα του γενικότερου βιολογικού κλάδου της Φυσιολογίας, που ασχολείται με τη μελέτη της λειτουργίας του συνόλου των διαφορετικών οργανισμών.

 Κάθε μονάδα ζωής είναι ένα σύνολο δομών που έχει στόχο την παραγωγή κάποιου έργου, υποσυνόλου της λειτουργίας του συστήματος ή σώματος στο οποίο ανήκει. Για παράδειγμα, το κύτταρο είναι η μικρότερη μονάδα ζωής που υπάρχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα κύτταρα μπορεί να έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά αλλά το καθένα εμφανίζει ιδιαιτερότητες και σε επίπεδο κατασκευής αλλά πιο πολύ σε επίπεδο λειτουργίας. Πολλά κύτταρα μαζί σχηματίζουν τους ιστούς και πολλοί ιστοί σχηματίζουν τα όργανα και τους αδένες του ανθρωπίνου σώματος. Τα όργανα του σώματος κατα κατηγορίες (ανάλογα με τη λειτουργία στην οποία συμμετέχουν) σχηματίζουν σύνολα ανατομικά και λειτουργικά, τα οποία ονομάζονται οργανικά συστήματα ή απλώς συστήματα. Τα οργανικά αυτά σύνολα, από άποψη κατασκευής τα μελετά η ανατομική του ανθρώπου κι από άποψη λειτουργίας τα μελετά η φυσιολογία. Τα οργανικά συστήματα είναι το αναπνευστικό σύστημα, το καρδιαγγεικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα, το ερειστικό σύστημα, το πεπτικό σύστημα, το ουροποιητικό σύστημα, το γεννητικό σύστημα, το σύστημα των αισθητηρίων οργάνων, το σύστημα των ενδοκρινών αδένων ή ορμονικό σύστημα και τέλος το δέρμα με τα εξαρτήματά του, που μελετάται ως ένα ενιαίο σύστημα. Κάποιοι θεωρούν ότι το δέρμα δεν αποτελεί αυτόνομο οργανικό σύστημα αλλά ανήκει στο σύστημα των αισθητηρίων οργάνων του ανθρώπου. Κάποιοι άλλοι πάλι θεωρούν το ουροποιητικό και το γεννητικό σύστημα ως ένα ενιαίο, λόγω γειτονίας και κάποιας λειτουργικής συσχέτισης των δύο αυτών οργανικών συστημάτων, και γι' αυτό σε αρκετά βιβλία ανατομίας ή φυσιολογίας συναντάται ο όρος ουροποιογεννητικό σύστημα. Με τη λειτουργία λοιπόν των κυττάρων, των ιστών, των οργάνων, των συστημάτων και του οργανισμού ασχολείται η φυσιολογία του ανθρώπου. Επειδή τα όρια της ανατομικής και της φυσιολογίας δεν είναι απόλυτα, υπάρχει ένας κλάδος ή μία μέθοδος μελέτης του ανθρωπίνου σώματος που ονομάζεται λειτουργική ανατομική, που μελετά την κατασκευή των δομών του ανθρωπίνου σώματος σε σχέση με τη λειτουργία τους. Αυτή αποτελεί μια πιο ολοκληρωμένη διδακτική μέθοδο στις επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο και την υγεία του (ιατρική, νοσηλευτική, οδοντιατρική, φαρμακευτική, επιστήμη φυσικής αγωγής, φυσικοθεραπεία).
Ερίκ Μπωτεάκ

Ο Ερίκ Μπωτεάκ, γεννημένος στις 24 Αυγούστου 1987 στο Μπανιόλ-συρ-Σεζ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Ομόνοια Λευκωσίας.

 Ο Ερίκ Μπωτεάκ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΑΣ Οράνζ, όπου εντοπίστηκε από τους ανθρώπους της ΑΣ Σαιντ-Ετιέν. Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής των Stéphanois το 2000 και αγωνίστηκε μετά το 2006, σε 33 αναμετρήσεις, πετυχαίνοντας επτά τέρματα με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Η ομάδα δεν του προσέφερε, τελικά, επαγγελματικό συμβόλαιο και έπειτα από δοκιμαστικά στις Σταντ Μπρεστουά και ΑΚ Αρλ, εντάχθηκε στην ΑΣ Κάννες, ομάδα της Νασιονάλ τον Οκτώβριο του 2007. Έχοντας πραγματοποιήσει δύο πολύ καλές σεζόν το διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, ο Μπωτεάκ κατάφερε να τραβήξει το ενδιαφέρον ορισμένων ομάδων της Λιγκ 2, και μεταγράφηκε στην Ντιζόν ΦΚΟ ενόψει της σεζόν 2010-2011, μαζί με τον συμπαίκτη του στις Κάννες, Στεβέν Πωλ. Στη διάρκεια αυτής της σεζόν, η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος, παίρνοντας, έτσι, την άνοδο στην Λιγκ 1, για πρώτη φορά στην ιστορία της, στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012. Ο Μπωτεάκ κατάφερε, σε σύντομο διάστημα, να ξεχωρίσει χάρη στην ταχύτητά του, την τεχνική του κατάρτιση και κυρίως την μαχητικότητά του. Μαζί με τους Μπενζαμάν Κορνιέ και Μπρις Ζοβιάλ, πέτυχε 3 τέρματα στο πρωτάθλημα, ωστόσο, η ομάδα του υποβιβάστηκε με το πέρας της σεζόν. Την Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τριών σεζόν με την ΟΖΚ Νις. Όπως και το σύνολο των συμπαικτών του, έτσι κι ο ίδιος είχε μια πολύ θετική παρουσία κατά το πρώτο μισό της σεζόν σε ρόλο αριστερού επιθετικού μέσου, έχοντας πολύ καλή συνεργασία με τους Βαλεντάν Εϊσερίκ, Καμέλ Μεριέμ και Ντάριο Τσβίτανιτς στην επιθετική γραμμή του συλλόγου. Στις 2 Δεκεμβρίου 2012, διακρίθηκε στο Σταντ ντυ Ράι πετυχαίνοντας ένα τέρμα και, στη συνέχεια, δίνοντας μια ασίστ στη διάρκεια της νίκης της Νις με σκορ 2-1 επί της ΠΣΖ. Πέτυχε τα πρώτα του δύο τέρματα στη διάρκεια μιας αναμέτρησης για την Λιγκ 1, στις 6 Απριλίου 2013, απέναντι στην ΤΦΚ, με το ένα να προέρχεται από απευθείας εκτέλεση φάουλ, βοήθησε την Νις να επικράτησε με σκορ 4-3 εκτός έδρας και να παραμείνει σε επαφή με την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης του πρωταθλήματος, με το πέρας της 31ης αγωνιστικής. Στις 5 Μαΐου 2013, ο Μπωτεάκ πέτυχε ένα τέρμα απέναντι στην Ρεν, με την Νις να παίρνει τη νίκη στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 3-0, με το Τσβίτανιτς να πετυχαίνει δύο τέρματα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2013, ήταν ο πρώτος Γάλλος παίκτης που να πετυχαίνει τέρμα στη νεόκτιστη Allianz Riviera και ο πρώτος παίκτης που να πετυχαίνει τέρμα στο συγκεκριμένο γήπεδο με μη-στημένη φάση. Επίσημη Ιστοσελίδα
Τεντούρα

Η τεντούρα είναι το παραδοσιακό ηδύποτο της Πάτρας, το οποίο έχει ιδιαίτερα γλυκιά και ευχάριστη γεύση (αλλά και αρκετά σημαντική περιεκτικότητα αλκοόλ) και παρασκευάζεται με αρωματισμό ή εκχύλιση διαφόρων τύπων αποσταγμάτων, όπως ρούμι ή μπράντι ή και αλκοόλη ποτοποιίας με συνοδεία διαφόρων βοτάνων και μπαχαρικών, με κύρια συστατικά την κανέλα και το γαρύφαλλο. Στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή σήμερα όλες οι ποτοποιίες παρασκευάζουν τεντούρα και η καθεμία με τη δική της ξεχωριστή γεύση.

 Η τεντούρα έχει μαύρο χρώμα και πολύ γλυκιά γεύση. Πίνεται σκέτη ή με πάγο σαν απεριτίφ, ακόμα και σαν χωνευτικό μετά το φαγητό λόγω των συστατικών της. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική σαν αρωματικό στα φαγητά, στα γλυκά, στον καφέ, καθώς και σε κοκτέιλ ποτών. Σύμφωνα με μία παράδοση η προέλευσή της ανάγεται στον 15ο αιώνα, την εποχή της Ενετοκρατίας. Οι παλιοί Πατρινοί την ονόμαζαν επίσης και «μοσχοβολήθρα» επειδή είχε έντονο άρωμα και την έπιναν συνήθως μετά από ένα καλό γεύμα, σαν χωνευτικό λικέρ, αλλά και κατά τα διαλείμματα μιας κοπιαστικής αγροτικής εργασίας, κυρίως στα αλώνια. Η ετυμολογική της προέλευση πιθανολογείται στη λατινική λέξη tinctura που μεταφράζεται ως «βάμμα - εκχύλισμα».Άλλη παράδοση λέει ότι φτιαχνόταν και πινόταν από λίγους καλόγερους και άρχοντες, άγνωστο πότε φτιάχτηκε πρώτη φορά και σύμφωνα με την παράδοση αυτή το ποτό αυτό δεν είχε συγκεκριμένο ή και καθόλου όνομα. Όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πελοπόννησο και την χώρισαν σε βαρονίες, άρχισαν να διοργανώνουν και αγώνες για την διασκέδαση τους τις γνωστές κονταρομαχίες. Σε μια τέτοια κονταρομαχία το 1218 που νίκησε ο βαρόνος της Χαλανδρίτσας Κουράνδος, και δόθηκε γεύμα προς τιμήν του όπου σερβιρίστηκε και το ποτό. Τότε σηκώθηκε κάποιος και κάλεσε και τους υπόλοιπους να κάνουν πρόποση για τον νικητή φωνάζοντας "ten hurrah" , αυτοί σηκώθηκαν και φώναξαν "tent hurrah" και από έμεινε η ονομασία τεντούρα προς ανάμνηση του γεγονότος. Τηλεοπτικός σταθμός Skai, Video εκπομπής "Γυρίσματα" Video - Ποτό Τεντούρα Απόψεις σε θέματα Νομοθεσίας για την παρασκευή τεντούρας
Μαρία Ιακωβία της Βάδης-Σπόνχαϊμ

Η Μαρία Ιακωβία, γερμ. Maria Jakobäa von Baden (25 Ιουνίου 1507 - 16 Νοεμβρίου 1580) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φίλιππου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν και της Ελισάβετ του Βίττελσμπαχ, κόρης του Φίλιππου εκλέκτορα του Παλατινάτου. Παντρεύτηκε το 1522 τον Γουλιέλμο Δ΄ των Βίττελσμπαχ, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Θεόδωρος 1526-1534, απεβ. 8 ετών. Αλβέρτος Ε΄ (1528-1579), δούκας της Βαυαρίας. Γουλιέλμος 1529-1530, απεβ. 1 έτους. Μέχτιλντ (1532-1565), παντρεύτηκε τον Φιλιβέρτο μαργράβο του Μπάντεν-Μπάντεν. Hans and Marga Rall: Die Wittelsbacher – Von Otto I. bis Elisabeth I., Weltbild (1994) ISBN 3-85001-485-1
356 Λιγουρία

Η Λιγουρία (Liguria) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,22. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιφέρεια της βορειοδυτικής Ιταλίας.

 Η διάμετρος της Λιγουρίας υπολογίσθηκε σε 131,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,37 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053 (από δεδομένα του IRAS). Η Λιγουρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ώρες και 49 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αββαείο Αγίου Αγγέλου της Πέτρας

Το Αββαείο Αγίου Αγγέλου της Πέτρας (γαλλικά: Abbaye Saint-Ange de Pétra) είναι πρώην κιστερκιανό αββαείο στην Κωνσταντινούπολη, πρωτεύουσα της βραχύβιας Λατινικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Ιστανμπούλ της Τουρκίας), επί της ευρωπαϊκής ακτής του Βοσπόρου. Η ύπαρξή του, καθώς και η θυγατρική σχέση του, είναι επιβεβαιωμένες, ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο για την τοποθεσία του. Πιθανώς, επρόκειτο για τη Μονή Παντοκράτορος.

 Έπειτα από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους κατά την Δ΄ Σταυροφορία, η τελευταία κατέστη η έδρα της Λατινικής Αυτοκρατορίας, η οποία και διήρκεσε έως το 1261. Μοναχοί προερχόμενοι από τη Δύση κλήθηκαν προκειμένου να προχωρήσουν στην ίδρυση μοναστικών κοινοτήτων εντός των βυζαντινών εδαφών. Καθώς το Τάγμα των Κιστερκιανών βρισκόταν, εκείνη την περίοδο, στο απόγειό του, οι Φράγκοι απηύθυναν κάλεσμα, μεταξύ άλλων, στο Αββαείο του Ωτκόμπ. Από εκεί, Κιστερκιανοί μοναχοί κατέφθασαν και ίδρυσαν το αββαείο, κατά πάσα πιθανότητα εντός προϋπαρχόντων κτιρίων. Ο Ραιμόν Ζανέν εικάζει, δίχως, ωστόσο, να είναι απόλυτα σίγουρος, πως το αββαείο ιδρύθηκε εντός της Μονής Παντοκράτορος. Κατά τη διάρκεια της βραχύχρονης περιόδου ύπαρξής του, το αββαείο της Πέτρας άκμασε, προχωρώντας, παράλληλα, στην ίδρυση δύο θυγατρικών αββαείων, ένα ανδρικό το 1225, των Ρουφινιανών, και ένα γυναικείο το 1221, του Περχειό. Το 1261, έπειτα από την ανακατάληψη της πόλης από τους Βυζαντινούς, τα αββαεία έπαυσαν την λειτουργία τους και οι μοναχοί τους εκδιώχθηκαν. Οι μοναχοί των ανδρικών αββαείων επέστρεψαν στο Ωτκόμπ, ενώ οι Κιστερκιανές μοναχές του Περχειό προχώρησαν στην ίδρυση νέου αββαείου στη Σικελία ή στο Ρίμινι.
Κλέμενς φον Κέττελερ

Ο Κλέμενς φον Κέττελερ (γερμανικά: Clemens von August Freiherr Ketteler, 1853 - 1900) από τον Οίκο των Κέττλερ ήταν Γερμανός διπλωμάτης. Δολοφονήθηκε στις 20 Ιουνίου 1900, στο Πεκίνο, κατά την Εξέγερση των Μπόξερ.

 Ο Κλέμενς φον Κέττελερ γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1853 στο Πότσδαμ και ήταν γόνος οικογένειας ευγενών, των von Ketteler, από την ιστορική περιοχή Μούστερλαντ. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών εισήλθε στον πρωσικό στρατό και το 1879 διορίστηκε στην Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, όπου στη δεκαετία 1880-1889 διορίστηκε διερμηνέας στο γερμανικό προξενείο στην Καντόνα και Τιεντσίν της Κίνας. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το υπουργείο Εξωτερικών, την περίοδο 1892-1896 διορίστηκε πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ουάσιγκτον και στη συνέχεια, από 1896 έως 1899 διορίστηκε πρέσβης στο Μεξικό. Στις 11 Απριλίου του 1899 ο Κέττελερ ανέλαβε πρέσβης στο Πεκίνο. Στις 20 Ιουνίου του 1900, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης εξέγερση των Μπόξερς ξεκινώντας από τη συνοικία των πρεσβειών με τον διερμηνέα του για να μεταβεί στο κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών για διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, περνώντας την Πύλη Χα-Τα-Μεν, πυροβολήθηκε σχεδόν εξ επαφής θανάσιμα από έναν Κινέζο ονόματι Εν-Χάι δεκανέα του Μαντζουριανού συντάγματος που είχε στρατοπεδεύσει σε κοντινή απόσταση. Ο δράστης συνελήφθη και αργότερα στη δίκη που ακολούθησε δήλωσε ότι ενήργησε υπό τις διαταγές ανώτερου του κυβερνητικού παράγοντα και δεν είχε καμία σχέση με τους Μπόξερς. Τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού. Η δολοφονία του Κέττελερ ήταν η αφορμή για τη στρατιωτική επέμβαση ενός κοινού εκστρατευτικού σώματος από διάφορες μεγάλες δυνάμεις στην Κίνα, της λεγομένης Οκταεθνούς Συμμαχίας. Η σορός του Κέττελερ μεταφέρθηκε στη Γερμανία και ενταφιάστηκε με τιμές στο κεντρικό νεκροταφείο του Μούνστερ. Διάδοχός του ως πρεσβευτής στο Πεκίνο ήταν ο Αλφόνς Μουμ Σβαρτσενστάιν, ο οποίος και υπέγραψε το Πρωτόκολλο Μπόξερς για λογαριασμό της Γερμανίας ενώ το επόμενο έτος ανεγέρθηκε στη θέση της δολοφονίας μνημείο σε μορφή πύλης που φέρει το όνομά του. Susanne Kuß, Bernd Martin (επιμ.): "Das Deutsche Reich und der Boxeraufstand". (= Το γερμανικό Ράιχ και η Εξέγερση των Μπόξερ). Iudicium-Verlag, Μόναχο 2002, ISBN 3-89129-781-5 (Erfurt σειρά για την ιστορία της Ασίας 2). Jean Mabire: "Blutiger Sommer in Peking; Der Boxeraufstand in Augenzeugenberichten" (= Αιματηρό Καλοκαίρι στο Πεκίνο? Η Εξέγερση των Μπόξερ από αυτόπτες μάρτυρες). CA Κουκ Verlag Nachf., Βερολίνο-Darmstadt Βιέννη 1978α ΠΑΡΝΕΛ: "Ιστορία του 20ου Αιώνος" Χρυσός Τύπος Αθήναι 1974 τομ. 1ος, σ.33 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Clemens von Ketteler στο Wikimedia Commons
Ματθίλδη της Βραβάντης, κόμισσα του Αρτουά

Η Ματθίλδη της Βραβάντης (14 Ιουνίου 1224 - 29 Σεπτεμβρίου 1228 από τον Οίκο του Ρετζινάρ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και της πρώτης συζύγου του Μαρίας της Σουαβίας.

 Η Ματθίλδη παντρεύτηκε σε ηλικία 13 ετών (14 Ιουνίου 1237) τον πρώτο της σύζυγο, τον 21χρονο Ροβέρτο Α΄ κόμη τού Αρτουά. Ο Ροβέρτος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ του Λέοντος και της Λευκής της Καστίλης, αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου. Μαζί του η Ματθίλδη απέκτησε: Λευκή 1248 – 1302, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο Α΄ της Ναβάρρας και σε δεύτερο τον Εδμόνδο Κράουτσμπακ. Ροβέρτος Β΄ 1250 – 1302, διάδοχος του Ροβέρτου στην κομητεία του Αρτουά.Ο Ροβέρτος Α΄ δολοφονήθηκε, ενώ συμμετείχε στη Ζ΄ Σταυροφορία (8 Φεβρουαρίου 1250). Έπειτα η Ματθίλδη παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Γκυ Γ΄ κόμη τού Σαιν-Πολ, μικρότερο γιο του Ούγου Α΄ κόμη του Μπλουά και της Μαρίας των Αβέν. Μαζί του απέκτησε: Ούγος Β΄ απεβ. 1307, κόμης του Σαιν-Πολ και αργότερα του Μπλουά. Γκυ Δ΄ π. 1254-1317, κόμης του Σαιν-Πολ. Ιάκωβος απεβ. 1302, κύριος των Λεζ, Κονντέ, Καρενσύ, Ουκουά & Ωμπινύ. Βεατρίκη απεβ. 1304, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Μπριέν κόμη του Ε. Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ του Σωβινύ, κύριο του Σατωρού. Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press. Gee, Loveday Lewes (2002). Women, art, and patronage from Henry III to Edward III, 1216-1377. The Boydell Press. Nieus, Jean-François (2005). Un pouvoir comtal entre Flandre et France: Saint-Pol, 1000-1300. De Boeck & Larcier. Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.
Ερωτομανία

Ερωτομανία ή αλλιώς σύνδρομο του Clérambault είναι μία αυταπάτη, στην οποία ένα άτομο έχει την πεποίθηση ότι ένα άλλο άτομο συνήθως μεγαλύτερο σε ηλικία υψηλού κοινωνικού status και μακριά από το περιβάλλον του ασθενούς είναι ερωτευμένο μαζί του. Η ασθένεια εμφανίζεται συχνά κατά την διάρκεια της ψύχωσης ιδιαίτερα σε ασθενείς με σχιζοφρένεια η διπολική μανία. Σε μια περίπτωση ερωτομανίας αναφέρθηκε ότι ένας ασθενής υποβλήθηκε σε επέμβαση για ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος. Κατά την διάρκεια της ασθένειας ο/η ερωτομανής πιστεύει ότι ένας κρυφός θαυμαστής εκφράζει τον έρωτα του μέσα από τηλεπάθεια, σήματα, ειδικές ματιές ή μέσω των ΜΜΕ. Συνήθως τότε ο ασθενής στέλνει κάρτες, δώρα η μηνύματα. Η ερωτομανία συνδέεται συχνά με τη βασανιστική αγάπη ή την έμμονη αγάπη ή τον παθολογικό έρωτα.

 Το πυρηνικό σύμπτωμα της διαταραχής είναι ότι ο πάσχων έχει μια ακλόνητη πεποίθηση ότι ένας κρυφός θαυμαστής είναι ερωτευμένος μαζί του. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο πάσχων μπορεί να πιστεύει ότι πολλοί θαυμαστές είναι ερωτευμένοι μαζί του. Υπάρχουν τρία στάδια της ασθένειας: Το στάδιο της αναμονής (που μπορεί να διαρκέσει έως και χρόνια) όπου ο ασθενής περιμένει το είδωλο του να εκδηλωθεί. Το στάδιο όπου αρχίζει να βλέπει ότι το είδωλο του δεν ανταποκρίνεται στον έρωτα του, με αποτέλεσμα να έχει τάσεις αυτοκτονίας και να πέφτει σε κατάθλιψη. Το τελικό στάδιο όπου ο ασθενής αρχίζει και γίνεται επιθετικός ακόμα και σε τρίτα πρόσωπα, τα οποία νομίζει ότι στέκονται εμπόδιο στην επιτυχία τους. Τα αίτια της ασθένειας μπορεί να είναι : η έλλειψη αγάπης από την ζωή του ασθενούς. όταν δεν υπάρχει το σωστό ανδρικό/γυναικείο πρότυπο για την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου. όταν υπάρχει μια απειρία στον έρωτα από την πλευρά του ασθενούς, με αποτέλεσμα να παρεξηγεί αθώες κινήσεις όπως η στάση του σώματος.Η θεραπεία μπορεί να γίνει με τα αντιψυχωσικά. Μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως και χρόνια. Παραδείγματα ερωτομανίας μπορούμε να εντοπίσουμε, για παράδειγμα, από την γαλλική ταινία Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά, όπου πρωταγωνιστεί η Ωντρέ Τοτού, γνωστή από την ταινία Αμελί. Στην ταινία "Enduring Love" επίσης έχει γραφτεί τραγούδι από το συγκρότημα Dream Theater με τίτλο Ερωτομανία. αυταπάτη σχιζοφρένεια διπολική διαταραχή μανία
Μαγδαληνή της Βαυαρίας

Η Μαγδαληνή (γερμ. Magdalene von Bayern, 4 Ιουλίου 1587 - 25 Σεπτεμβρίου 1628) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ.

 Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ της Βαυαρίας και της Ρενάτας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Λωρραίνης. Παντρεύτηκε το 1613 τον Βόλφγκανγκ Γουλιέλμο του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και είχε τέκνο: Φίλιππος Γουλιέλμος 1615-1690, κόμης του Νόιμπουργκ, δούκας του Γιύλιχ-Μπέργκ και εκλέκτορας του Παλατινάτου. F. A. Förch: Neuburg und seine Fürsten: ein historischer Versuch als Beitrag zur Geschichte des Fürstenthums Pfalz-Neuburg, A. Prechter, 1860, p. 74. Dieter Albrecht: Maximilian I. von Bayern 1573-1651, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 1998, p. 155.
Τσάρεβετς

Το Τσάρεβετς (βουλγαρικά: Царевец) είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται πάνω στον ομώνυμο λόφο στο Βέλικο Τάρνοβο, στη βόρεια Βουλγαρία. Ο λόφος Τσάρεβετς έχει ύψος 206 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ήταν το κύριο οχυρό της πρωτεύουσας της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας από το 1185 μέχρι το 1393, όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, και στέγαζε το βασιλικό παλάτι και το πατριαρχικό μέγαρο. Σήμερα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

 Η κύρια είσοδος του κάστρου βρίσκεται στα δυτικά και προστατεύεται από τέσσερις διαδοχικές πύλες τις οποίες προστατεύουν πύργοι. Πριν την πρώτη πύλη βρισκόταν κινητή γέφυρα. Μετά την εσωτερική πύλη βρίσκονταν οι στρατώνες. Εντός του κάστρου, τα δύο μεγαλύτερα συγκροτήματα ήταν το ανάκτορο του βασιλιά και το πατριαρχικό συγκρότημα. Το ανάκτορο είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα στο κάστρο, με εμβαδόν 2.872 τετραγωνικά μέτρα. Το ανάκτορο ανακατασκευάστηκε πολλές φορές όσο ήταν πρωτεύουσα. Περιβαλλόταν από ισχυρό τείχος και προμαχώνες. Στο κέντρο του συγκροτήματος βρίσκεται εσωτερική αυλή. Στο ανάκτορο πέρα από την αίθουσα του θρόνου και τα δωμάτια του βασιλιά, στεγάζονταν πολλές κρατικές υπηρεσίες. Στην βασιλική εκκλησία βρίσκονται τα λείψανα της Αγίας Παρασκευής. Η οικία του Πατριάρχη, εμβαδού 2.413 τετραγωνικών μέτρων, προστατευόταν και αυτή από ψηλό τοίχο. Το συγκρότημα περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, κελιά μοναχών και την πατριαρχική εκκλησία, αφιερωμένη στην Ανάληψη του Χριστού, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της εσωτερικής αυλής και διαθέτει κωδωνοστάσιο. Στην πατριαρχική εκκλησία βρίσκονται τα λείψανα του Αγίου Μιχαήλ Βόιν και των Βουλγάρων Πατριαρχών Ιωακείμ Α΄ και Ιωακείμ-Μακαρίου Γ΄. Η εκκλησία έχει αγιογραφηθεί από τον Θεοφάνη Σοκέροφ.Το υπόλοιπο κάστρο ήταν πυκνοκατοικημένο. Έχουν ανασκαφεί τα θεμέλια 470 κατοικιών, μιας αριστοκρατικής κατοικίας και ενός πανδοχείου. Εντός του κάστρου βρίσκονταν 23 ναοί και τέσσερα αστικά μοναστήρια. Το βράδυ λαμβάνει χώρα παράσταση «ήχος και φως» (Звук и светлина) η οποία χρησιμοποιεί λέιζερ, ποικίλα φώτα, δραματική μουσική και ήχους καμπάνας. Η παράσταση αφηγείται την πτώση του Τάρνοβου στους Οθωμανούς, καθώς και άλλα σημαντικά σημεία στην ιστορία της Βουλγαρίας. Η παράσταση λαμβάνει χώρα στο Τσάρεβετς από το 1985, όταν εορτάστηκε η 800η επέτειος από την εξέγερση των Ασέν και Πέτρου. Σχεδιάστηκε από βουλγαρο-τσεχοσλοβακική ομάδα με επικεφαλής τους Βάλο Ρέντεβ και Γιαρόμιρ Χνικ. Sound and Light show fansite Official site of the Sound and Light Show at Tsarevets
Ντίτερ Άλτχαους

Ο Ντίτερ Άλτχαους (Dieter Althaus) είναι Γερμανός πολιτικός που από το 1985 ανήκει στην Χριστιανοδημοκρατική Ένωση. Διετέλεσε πρωθυπουργός του κρατιδίου της Θουριγγίας από το 2003 ως την παραίτησή του, το 2009.

 Γεννήθηκε στη Χάιλμπαντ Χαϊλιγκενστάτ (Heilbad Heiligenstadt) της Θουριγγίας, στις 29 Ιουνίου του 1958. Δίδαξε Φυσική και Μαθηματικά στην Ανωτάτη Πολυτεχνική Σχολή στην Γκάισμαρ την περίοδο από το 1983 and 1989, όπου ανέλαβε διευθυντής το 1987. Το 2000 έγινε πρόεδρος του CDU στη Θουριγγία και το 1990 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της τοπικής Βουλής (Landtag). Στην κυβέρνηση του Μπέρνχαρτ Φόγκελ το 1992 έγινε υπουργός παιδείας και πολιτισμού στη Θουριγγία. Στις 5 Ιουνίου του 2003 εξελέγη ο ίδιος πρωθυπουργός και διαδέχθηκε τον Φόγκελ στο αξίωμα, ο οποίος είχε παραιτηθεί για λόγους ηλικίας. Ο Άλτχαους υπηρέτησε επίσης την περίοδο 2003-04 ως πρόεδρος της Βουλής (Bundesrat). Παντρεύτηκε την Καταρίνα και απέκτησαν δύο παιδιά. Ενεπλάκη σε ατύχημα ενώ έκανε σκι στη Στυρία της Αυστρίας την 1η Ιανουαρίου του 2009, στο οποίο τραυματίστηκε σοβαρά. Ο Άλτχαους έκανε χιονοδρομία και ξαφνικά πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε μετωπικά με μία 41χρονη γυναίκα.. Η γυναίκα υπέκυψε τελικά στα τραύματά της, καθώς δεν φορούσε προστατευτικό κράνος, σε αντίθεση με τον Άλτχαους. Στον πολιτικό επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 33.300 € για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές στη Θουριγγία, στις 30 Αυγούστου του 2009, το κόμμα του Άλτχαους, το CDU υπέστη βαριά ήττα, καθώς δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει ακόμα και τις απαιτούμενες έδρες για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το FDP. Ο Άλτχαους υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία και από την προεδρία του CDU στη Θουριγγία. (Γερμανικά) Προσωπικός ιστότοπος
Επίθεση στην Πτήση 253 της El Al

Η επίθεση στην πτήση El Al 253 έγινε στην Αθήνα σε αεροσκάφος τύπου Boeing 707 καθ' οδόν από το Τελ Αβίβ του Ισραήλ προς τη Νέα Υόρκη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο δέχθηκε επίθεση από δύο Παλαιστίνιους μαχητές στις 26 Δεκεμβρίου 1968, ενώ ήταν έτοιμο να αναχωρήσει από ενδιάμεση στάση στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού. Το περιστατικό συνέβη πέντε μήνες αφότου μια ομάδα Παλαιστινίων - Αράβων καταδρομέων κατέλαβε ένα άλλο αεροσκάφος της El Al (την πτήση 426 της El Al στις 23 Ιουλίου 1968) λίγο μετά την απογείωσή του από τη Ρώμη προς το Τελ Αβίβ και το υποχρέωσε να πετάξει στο Αλγέρι. Η Αλγερινή κυβέρνηση τελικά απελευθέρωσε όλους τους επιβάτες, το πλήρωμα και το αεροσκάφος.

 Οι δυο τρομοκράτες της Αθήνας ήταν ο 19χρονος Naheb H. Suleiman, γεννημένος στην Τρίπολη της Λιβύης, από Παλαιστίνιους γονείς και ο 25χρονος Mahmoud Mohammad Issa Mohammad, γεννημένος στην Παλαιστίνη. Ήταν μέλη της οργάνωσης Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Οι δύο Άραβες όρμησαν έξω από την αίθουσα transit του αεροδρομίου της Αθήνας, ενώ το ισραηλινό αεροπλάνο, το οποίο ήταν σταθμευμένο σε απόσταση περίπου 180 μέτρων, ετοιμαζόταν να απογειωθεί. Ο Mohammed πυροβολούσε κατά του αεροσκάφους για περισσότερο από ένα λεπτό, με ένα οπλοπολυβόλο, σκοτώνοντας ένα άτομο, ενώ ο Suleiman πέταξε δύο χειροβομβίδες δημιουργώντας πανικό εντός του αεροσκάφους, το οποίο μετέφερε 41 επιβάτες και 10μελές πλήρωμα. Ένας επιβάτης, ο Ισραηλινός Leon Shirdan, 50 ετών, από την Χάιφα, μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, έπεσε νεκρός ευρισκόμενος εντός του αεροσκάφους και καθισμένος στη θέση του, καθώς μια από τις σφαίρες διαπέρασε το αεροπλάνο. Τραυματίστηκαν επίσης δυο μη ταυτοποιηθείσες γυναίκες, η μια από σφαίρα και η άλλη καθώς πήδηξε από το αεροσκάφος όταν άνοιξε η πόρτα. Η Αστυνομία συνέλαβε τους δύο άνδρες και ανακοίνωσε ότι ομολόγησαν ότι ήταν μέλη της Παλαιστινιακής οργάνωσης, η οποία είχε προγραμματίσει να καταστρέψει το τζετ και να σκοτώσει όλους τους Ισραηλινούς επιβάτες. Οι δύο άνδρες είχαν φθάσει στην Αθήνα με πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το Κάιρο. Οι 37 από τους 41 επιβάτες επιβιβάστηκαν στην πτήση από το Τελ Αβίβ και οι τέσσερις επιβιβάστηκαν στην Αθήνα. Οι δύο τρομοκράτες, συνελήφθησαν από τις Ελληνικές Αρχές. Ο Mohammad καταδικάστηκε σε φυλάκιση 17 χρόνων και 5 μηνών. Απελευθερώθηκε σε λιγότερο από τέσσερις μήνες όταν μια άλλη Παλαιστινιακή τρομοκρατική ομάδα κατέλαβε ένα Ελληνικό αεροσκάφος και απαίτησε την απελευθέρωσή του. Στη συνέχεια μετανάστευσε στον Καναδά. Μόλις οι Καναδικές Αρχές έμαθαν για το έγκλημα που διέπραξε ο Mohammad, ξεκίνησαν τη διαδικασία έκδοσής του, η οποία ολοκληρώθηκε με την έκδοσή του το 2013, στο Λίβανο.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1994-1995

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο ανδρών της περιόδου 1994−95, ήταν το 9ο πρωτάθλημα στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ολυμπιακού επικρατώντας στους τελικούς της Εθνικού με 3–0 νίκες. Η κανονική περίοδος έληξε στις 20 Μαΐου 1995.

 ΝΑΟ Κέρκυρας – Άρης Νίκαιας 2–0 νίκες ΟΦ Θαλάσσης – ΟΦΗ 2–0 Στην προημιτελική και ημιτελική φάση οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα έδρας. Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε στο κύπελλο πρωταθλητριών. Εθνικός και Γλυφάδα προκρίθηκαν στο κύπελλο συνομοσπονδίας. Ο ΝΟ Πάτρας προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων. Η Βουλιαγμένη προκρίθηκε στο Μεσογειακό Κύπελλο. Στην Α2 υποβιβάστηκαν Ποσειδών Ιλισίων και Ηρακλής. Εφημερίδα «Έθνος», 22/5/1995 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 22/5/1995 σελίδα 7 Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»
Χριστιανή Σοφία Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ

H Χριστιανή Σοφία Καρλόττα, (γερμ. Christiane Sophie Charlotte von Brandenburg-Bayreuth von Hohenzollern, 15 Οκτωβρίου 1733 - 8 Οκτωβρίου 1757) από τον Οίκο του Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου Χριστιανού του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και της Βικτωρίας Καρλόττας των Ασκάνια, κόρης του Βίκτωρα Α΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόιμ. Παντρεύτηκε το 1757 τον Ερνέστο Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και είχε τέκνο: Μαρία Σοφία Φρειδερίκη Καρολίνα 1757, απεβίωσε 13 ημέρες μετά τη γέννησή της.Η Χριστιανή Σοφία Καρλόττα πέθανε 4 μέρες μετά τη γέννηση της κόρης της. Heinrich Ferdinand Schoeppl: Die Herzoge von Sachsen-Altenburg, Bolzano, 1917, reprinted: Altenburg, 1992 Dr. Rudolf Armin Human: Chronik der Stadt Hildburghausen, Hildburghausen, 1886
Μαργκερίτ Ντυράς

Η Μαργκερίτ Ντυράς (Marguerite Duras, 4 Απριλίου 1914 - 3 Μαρτίου 1996) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και σκηνοθέτις γεννημένη στην Ινδοκίνα. Το 1984 κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ για το μυθιστόρημά της L'Amant (Ο Εραστής).

 Γεννήθηκε στη Σαϊγκόν, στη Γαλλική Ινδοκίνα (σημερινό Βιετνάμ) στις 4 Απριλίου 1914. Οι γονείς της έφτασαν στην Ινδοκίνα εξαιτίας μιας καμπάνιας για την εργασία στις αποικίες. Ο πατέρας της πέθανε λίγο μετά. Η δύσκολη ζωή της υπήρξε πηγή έμπνευσής για τα έργα της. Στα 17 της πήγε στη Γαλλία για να σπουδάσει μαθηματικά, αλλά τα παράτησε και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομική. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δούλευε για την κυβέρνηση του Βισύ, αλλά ταυτόχρονα ήταν μέλος της Γαλλικής Αντίστασης και γι' αυτό στάλθηκε στο Μπούχενβαλντ, απ' όπου μετά βίας επέζησε. Το 1943 δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα Les Impudents. Un barrage contre le Pacifique (Ένα φράγμα κατά του Ειρηνικού, 1950) Moderato cantabile, 1958 Hiroshima mon amour (Χιροσίμα, αγάπη μου, 1960) Dix heures et demie du soir en été (Δέκα και μισή καλοκαίρι βράδυ, 1960) - ελλην. μετάφραση Τατιάνα Μηλιώνη-Τσαλίκη ("ΟΔΥΣΣΕΑΣ") Le Ravissement de Lol V. Stein (Η σαγήνευση της Λολ Β. Στάιν, 1964) Le Vice-Consul (Ο υποπρόξενος, 1965) L'Amant (Ο εραστής, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, 1984) - ελλην. μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου ("ΕΞΑΝΤΑΣ") La Musica, 1965 - ελλην. μετάφραση Κωστούλα Μητροπούλου ("ΔΩΔΩΝΗ") Des journées entières dans les arbres (Μέρες ολόκληρες πάνω στα δέντρα, 1968) - ελλην. μετάφραση Κωστούλα Μητροπούλου ("ΔΩΔΩΝΗ") India Song, 1973 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marguerite Duras στο Wikimedia Commons
Αγία Παρασκευή Λασιθίου

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της κοινότητας Ελούντας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της βορειοανατολικής Κρήτης. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Σπιναλόγκα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 15 χλμ. Β. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελούντας του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελούντας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, στη νότια είσοδο του οικισμού Η μικρή παραλία του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Αιμιλία Λεπίδα (μνηστή του Κλαύδιου)

Η Αιμιλία Λεπίδα, λατιν.: Aemilia Lepida, (5 π.Χ. – περ. 43 μ.Χ.) ήταν ευγενής Ρωμαία και ματρόνα. Ήταν το πρώτο δισέγγονο του Αυτοκράτορα Αυγούστου.

 Ήταν το πρώτο δισέγγονο του Αυτοκράτορα Αυγούστου και της ευγενούς Σκριβωνίας, όντας το πρωτότοκο παιδί της Ιουλίας της Νεότερης, η οποία ήταν η μοναχοκόρη τους, η πρώτη κόρη της Ιουλίας της Πρεσβύτερης. Ο πατέρας της ήταν ο Λούκιος Αιμίλιος Παύλος, ο οποίος ήταν γιος του Λούκιου Αιμίλιου Λέπιδου Παύλου, και εγγονός του Λούκιου Αιμίλιου Λέπιδου Παύλου, και επομένως ανιψιός του Μ. Αι. Λέπιδου ενός της Τριανδρίας και από μια διακεκριμένη και αρχαία οικογένεια πατρικίων, των Aιμιλίων Λεπίδων. Πιθανώς να είχε έναν αδελφό ονόματι Mάρκο Αιμίλιο Λέπιδο (6-39) που ήταν νυμφευμένος με την αγαπημένη αδελφή του Καλιγούλα, Ιουλία Δρουσίλλα. Στα νεότερα της χρόνια, η Λεπίδα αρραβωνιάστηκε με τον Κλαύδιο, αλλά οι γονείς της έπεσαν στη δυσμένεια του Αυγούστου και έτσι ο Αυτοκράτορας διέκοψε τον αρραβώνα. Το 8 μ.Χ. η μητέρα της Ιουλία η Νεότερη (αλλιώς ονομαζόμενη Βιψανία Ιουλία) εξορίστηκε για μοιχεία, όπως η ίδια η μητέρα της Ιουλία. Ο πατέρας της Λούκιος εκτελέστηκε το 14 για συμμετοχή σε συνωμοσία εναντίον του Αυγούστου. Μέχρι το 13 μ.Χ., η Λεπίδα είχε παντρευτεί τον Mάρκο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, μέλος του κλάδου πατρικίων του αρχαίου γένους των Ιουνίου. Τα παιδιά τους ήταν: Μάρκος Ιούνιος Σιλανός (14 μ.Χ.–54), ύπατος το 46, θανατώθηκε για να εξασφαλίσει τη διαδοχή του Νέρωνα και να τον αποτρέψει από το να εκδικηθεί το τέλος του αδελφού του, Λεύκιου. Ιουνία Καλβίνα (άκμασε το 79 μ.Χ.), παντρεύτηκε τον Λούκιο Βιτέλλιο, αδελφό του μελλοντικού Αυτοκράτορα Βιτέλλιου. Κατηγορούμενη για αιμομιξία με τον μικρότερο αδελφό της, εξορίστηκε από τον Κλαύδιο, για να ανακληθεί δέκα χρόνια αργότερα από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα. Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος (απεβ. 64 μ.Χ.), ύπατος το 53, αναγκάστηκε από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, όταν κατηγορήθηκε ότι καυχιόταν για την καταγωγή του από τον Αύγουστο. Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος ο Πρεσβύτερος (απεβ. 49 μ.Χ.), πραίτορας το 48, αρραβωνιάστηκε την Οκταβία, κόρη του Κλαύδιου. Η Ιουλία Αγριππίνα διέδωσε τη φήμη, ότι αυτός είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή του, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από τη Σύγκλητο και να στερηθεί το αξίωμά του. Αυτοκτόνησε την ημέρα, που παντρεύτηκαν ο Κλαύδιος και η Ιουλία Αγριππίνα. Ιουνία Λεπίδα, παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και μεγάλωσε τον ανιψιό της Λούκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον Νεότερο (50-66) μετά τη δολοφονία του πατέρα του, Μάρκου. Η Ιουνία Λεπίδα ήταν η γιαγιά της Αυτοκράτειρας Δομιτίας Λογγίνας.Η ημερομηνία του τέλους της δεν είναι γνωστή. Μερικές φορές λέγεται, ότι δηλητηριάστηκε με εντολή της Ιουλίας Αγριππίνας (Αγριππίνας της Νεότερης) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα, αλλά αυτή η Λεπίδα ήταν προφανώς η Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη, μητέρα της Βαλερίας Μεσσαλίνας και η δεύτερη σύζυγος του Αππίου Ιουνίου Σιλανού. γένος των Ιουνίων Gaius Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum, Claudius, 26. Publius Cornelius Tacitus, Annales.
Νυχτερινή περιπέτεια

Το Νυχτερινή περιπέτεια είναι μια δραματική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής 1954. Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη «Η μενεξεδένια πολιτεία», προσαρμοσμένο από τον ίδιο τον συγγραφέα, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Πρόκειται για τη μοναδική ταινία του Άγγελου Τερζάκη, ο οποίος είχε παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου στην Ιταλία.

 Ο Διαμαντής Νικολάου (Βασίλης Διαμαντόπουλος) ερωτεύεται τη νεαρή Νίνα (Νταίζη Μαυράκη) αφού τη σώσει από την αυτοκτονία στις ράγες του τρένου. Αφού τη συνοδεύει σ’ ένα κέντρο για να πιουν κάτι και να συνέλθει από την περιπέτειά της και την επομένη την επισκέπτεται για να βεβαιωθεί ότι είναι καλά, αρχίζει η σχέση τους. Σιγά σιγά, οδηγεί τον εαυτό του και την οικογένειά του σε ακραίες καταστάσεις. Νταίζη Μαυράκη - Νίνα Βασίλης Διαμαντόπουλος - Διαμαντής Νικολάου Μαρία Αλκαίου - Μαρία Νικολάου Νίκος Τζόγιας - Πέτρος Τσινώτος Ντίνος Ηλιόπουλος - Ζούμης Χριστίνα Παυλάκη - Σοφίκα Νικολάου Μιχάλης Καλογιάννης - συνάδελφος Διαμαντή Γιάννης Αποστολίδης - διευθυντής Κώστας Πομόνης - βοηθός διευθυντή Νάντια Χωραφά - Λουλού Λέλα Πατρικίου - σπιτονοικοκυρά Σοφία Λαμπράκη - Λίτσα Κίμων Φλέτος - Γιάννης Η μουσική της ταινίας είναι του Μάνου Χατζιδάκι, ενώ η ηχογράφηση έγινε ειδικά για την ταινία και στα δύο πιάνα έπαιζαν ο συνθέτης και ο Αργύρης Κουνάδης. Η πρωταγωνίστρια, Νταίζη Μαυράκη, ήταν η νικήτρια λίγο καιρό νωρίτερα των πρώτων μεταπολεμικών καλλιστείων. Η ταινία έκοψε 33.379 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή στους κινηματογράφους της Αθήνας και του Πειραιά, γεγονός που την κατέταξε στη 13η θέση ανάμεσα στις 20 ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής περιόδου 1953-54. Σαν σήμερα: Άγγελος Τερζάκης Γιάννης Σολδάτος, «Ένας αιώνας ελληνικός κινηματογράφος», 1ος τόμος, εκδόσεις Κοχλίας, Αθήνα 2001, σελίδα 134, ISBN 960-8228-02-6
Αγία Παρασκευή Ευρυτανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγία Παρασκευή (αποσαφήνιση) Η Αγία Παρασκευή είναι ορεινό χωριό της του νομού Ευρυτανίας σε υψόμετρο 740 μέτρων.

 Η Αγία Παρασκευή είναι κτισμένη σε ομαλή και προσήλια πλαγιά με πολλά νερά. Λόγω της ευνοϊκής τοποθεσίας της στην περιοχή υπήρχαν τα καλύβια των κατοίκων των Δομιανών, οι οποίοι στη συνέχεια άρχισαν να κτίζουν σπίτια και μόνιμες κατοικίες δημιουργώντας έτσι τον σημερινό οικισμό. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας Καρδίτσας και απέχει 29 χλμ. από το Καρπενήσι στα βόρεια και 7,5 χλμ. από τους Δομιανούς στα δυτικά. Ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που κτίστηκε το 1850. Είναι τρίκογχη με τρούλο και πετρόρριχτη σκεπή. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δομιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Δομιανούς αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δομιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κτημενίων του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 43 κατοίκους. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4