Κλάους Ροθ

Ο Κλάους Φρίντριχ Ροθ ήταν Βρετανός μαθηματικός που γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1925 στο Μπρέσλαου (Κάτω Σιλεσία) και πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 2015 (σε ηλικία 90 ετών) στο Ινβερνές (Σκωτία). Είναι γνωστός για το έργο του σχετικά με τη διοφαντική προσέγγιση, το μεγάλο κόσκινο και την Ισοκατανεμημένη ακολουθία.

 Ο Ροθ γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια στο Μπρέσλαου της Πρωσίας στις 29 Οκτωβρίου 1925. Οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο το 1933 για να γλιτώσουν από τις ναζιστικές διώξεις και ο ίδιος μεγάλωσε και σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πατέρας του, ήταν δικηγόρος και είχε εκτεθεί σε δηλητηριώδη αέρια κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και πέθανε ενώ ο Ροθ ήταν ακόμη μικρός. Ο Ροθ ήταν μαθητής στο σχολείο St Paul's School του Λονδίνου από το 1939 έως το 1943 και μαζί με το υπόλοιπο σχολείο εκκενώθηκε από το Λονδίνο στο Easthampstead Park κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού. Στο σχολείο, ήταν δημοφιλής για τις ικανότητές του τόσο στο σκάκι όσο και στα μαθηματικά. Προσπάθησε να ενταχθεί στην Αεροπορική Σχολή, αλλά στάθηκε εμπόδιο η γερμανική του υπηκοότητα και στη συνέχεια επειδή δεν είχε τον κατάλληλο βαθμό συντονισμού που απαιτείται για έναν πιλότο. Ο Ροθ σπούδασε μαθηματικά στο Πίτερχαους του Κέιμπριτζ και έπαιξε στην πρώτη ομάδα σκακιού του Κέιμπριτζ, μέχρι το 1945. Παρά τις μαθηματικές του ικανότητες, κατέλαβε μόνο την τρίτη θέση στο διαγωνισμό μαθηματικών, διότι δεν τα κατάφερνε στις εξετάσεις. Ο καθηγητής του στο Κέιμπριτζ, ο Τζον Τσαρλς Μπέρκιλ, δεν ήταν υπέρ να συνεχίσει ο Ροθ τις μαθηματικές του σπουδές, αντιθέτως του συνέστησε να αναλάβει "μια εμπορική εργασία με κλίση στη στατιστική". Αντ' αυτού, έγινε για λίγο δάσκαλος στο Γκόρντονσταουν, μεταξύ του τέλους των σπουδών του στο Κέιμπριτζ και της έναρξης των μεταπτυχιακών του σπουδών. Μετά από σύσταση του Χάρολντ Ντάβενπορτ, έγινε δεκτός το 1946 σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στα μαθηματικά στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου, όπου εργάστηκε υπό την επίβλεψη του Θεόδωρου Έστερμαν. Πήρε μεταπτυχιακό πτυχίο το 1948 και διδακτορικό το 1950. Η διατριβή του είχε τίτλο: Απόδειξη ότι σχεδόν όλοι οι θετικοί ακέραιοι αριθμοί είναι αθροίσματα ενός τετραγώνου, ενός θετικού κύβου και μιας τέταρτης δύναμης. Ο Ροθ κέρδισε το μετάλλιο Φιλντς το 1958 για το έργο του στη διοφαντική προσέγγιση. Ήταν ο πρώτος Βρετανός βραβευμένος με μετάλλιο Φιλντς. Εκλέχθηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας το 1960 και αργότερα έγινε επίτιμο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου, μέλος του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου, μέλος του Αυτοκρατορικού Κολλεγίου του Λονδίνου και επίτιμο μέλος του Πιτερχάουζ. Τον διασκέδαζε το γεγονός ότι το μετάλλιο Φιλντς, η εκλογή του στη Βασιλική Εταιρεία και η καθηγητική έδρα του ήρθαν με την αντίστροφη σειρά του κύρους τους. Η Μαθηματική Εταιρεία του Λονδίνου απένειμε στον Ροθ το μετάλλιο του Ντε Μόργκαν το 1983. 1991, η Βασιλική Εταιρεία του απένειμε το μετάλλιο Σιλβέστερ "για τις πολλές συνεισφορές του στη θεωρία των αριθμών και ιδιαίτερα για τη λύση του διάσημου προβλήματος σχετικά με την προσέγγιση των αλγεβρικών αριθμών από τους ρητούς ". Το 2009, προς τιμήν των 80ων γενεθλίων του Ροθ, δημοσιεύθηκε ένα εορταστικό αφιέρωμα με 32 δοκίμια σε θέματα που σχετίζονται με την έρευνα του Ροθ, ενώ το 2017 οι συντάκτες του περιοδικού Mathematika αφιέρωσαν ένα ειδικό τεύχος στον Ροθ. Μετά το θάνατο του Ροθ, το Τμήμα Μαθηματικών του Αυτοκρατορικού Κολεγίου θέσπισε την υποτροφία Ροθ προς τιμήν του. Roth, K. F. (1949). «Proof that almost all positive integers are sums of a square, a positive cube and a fourth power». Journal of the London Mathematical Society. Second Series 24: 4–13. doi:10.1112/jlms/s1-24.1.4. Zbl 0032.01401. Roth, K. F. (1951a). «On a problem of Heilbronn». Journal of the London Mathematical Society. Second Series 26 (3): 198–204. doi:10.1112/jlms/s1-26.3.198. Zbl 0043.16303. Roth, K. F. (1951b). «On the gaps between squarefree numbers». Journal of the London Mathematical Society. Second Series 26 (4): 263–268. doi:10.1112/jlms/s1-26.4.263. Zbl 0043.04802. Roth, K. F. (1953). «On certain sets of integers». Journal of the London Mathematical Society. Second Series 28: 104–109. doi:10.1112/jlms/s1-28.1.104. Zbl 0050.04002. Roth, K. F. (1954). «On irregularities of distribution». Mathematika 1 (2): 73–79. doi:10.1112/S0025579300000541. Zbl 0057.28604. Roth, K. F. (1955). «Rational approximations to algebraic numbers». Mathematika 2: 1–20, 168. doi:10.1112/S0025579300000644. Zbl 0064.28501. Roth, K. F. (1965). «On the large sieves of Linnik and Rényi». Mathematika 12: 1–9. doi:10.1112/S0025579300005088. Zbl 0137.25904. Roth, K. F. (1976). «Developments in Heilbronn's triangle problem». Mathematika 22 (3): 364–385. doi:10.1016/0001-8708(76)90100-6. Zbl 0338.52005. Roth, K. F. (1978). «Inefficiency in packing squares with unit squares». Journal of Combinatorial Theory. Series A 24 (2): 170–186. doi:10.1016/0097-3165(78)90005-5. Zbl 0373.05026.