IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνικισμός του Παντζάμπ

Ο εθνικισμός του Παντζάμπ είναι μια άποψη που υποστηρίζει ότι οι ομιλητές Παντζάμπι είναι ένα έθνος και προωθεί την πολιτιστική ενότητα των Παντζάμπι και των ποικίλων εθνοτικών πληθυσμών που κατοικούν στην εθνογλωσσική περιοχή του Παντζάμπ. Ο Μπάμπα Σέιχ Φάριντ θεωρείται ο πατέρας του εθνικισμού του Παντζάμπ. Ο Μπάμπα Μπουλέχ Σαχ ( έγραψε το Καφίς), ο Ουαρίς Σαχ ( έγραψε το Χηρ Ραντσά) και ο Βιρ Σινγκ (Σύγχρονη Λογοτεχνία της Πουντζάμπι) έχουν τεράστια συνεισφορά στη γλώσσα Παντζάμπι.Ο Μπατζάν Λαλ πρότεινε την ιδέα της Επανένωσης των Παντζάμπι, στην οποία οι σύγχρονες ινδικές πολιτείες του Παντζάμπ, Χαρυάνα, και Χιμάτσαλ Πραντές θα επανενωθούν σε ένα ενιαίο κράτος του Παντζάμπ εντός της Ινδίας, με τα σύνορά του να αντιστοιχούν στο πρώην κράτος του Ανατολικού Παντζάμπ. Η ιδέα της επανένωσης αυτών των κρατών με την περιοχή που αντιστοιχεί στο Δυτικό Παντζάμπ δεν έχει εξεταστεί βαθιά πέρα ​​από το πλαίσιο της Ινδικής Επανένωσης γενικά.

 Η πράξη της ενοποίησης με τη φυσική συγγένεια και την προσέλκυση των διαφόρων φυλών, καστών και κατοίκων του Παντζάμπ σε μια ευρύτερη κοινή ταυτότητα «Παντζάμπι» με την προετοιμασία «εθνικισμού του Παντζάμπι» ξεκίνησε από την αρχή του 18ου αιώνα, όταν η «Αυτοκρατορία των Σιχ με την Κοσμική Εξουσία τωβ Παντζάμπι» ιδρύθηκε από τον Μαχαραγιά Ρατντζίτ Σινγκχ. Πριν από αυτό δεν υπήρχε η αίσθηση και η αντίληψη μιας κοινής εθνοκοινωνικής ταυτότητας και κοινότητας «Παντζάμπι», παρόλο που η πλειονότητα των διαφόρων κοινοτήτων του Παντζάμπ είχε από καιρό κοινές γλωσσικές, πολιτιστικές και φυλετικές κοινότητες. Οι Βρετανοί ηγέτες γνωρίζουν καλά το γεγονός ότι κατάφεραν να καταλάβουν το Παντζάμπ, αλλά δεν κατέκτησαν το έθνος των Παντζάμπι. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί ηγέτες επέβαλαν στρατιωτικό νόμο στο Παντζάμπ για να κυβερνήσουν το Πατζάμπ και λόγω φόβου από τον εθνικισμό των Παντζάμπι. Οι Βρετανοί ηγέτες άρχισαν να εξαλείφουν το έθνος των Παντζάμπι σε κλάσματα μεταβάλλοντας τα χαρακτηριστικά των Μουσουλμάνων Παντζάμπι, Ινδουιστών Παντζάμπι και Σιχ Παντζάμπι από τη «Συνάφεια του Έθνους στα Συναισθήματα Θρησκείας".Για την κατεδάφιση του εθνικισμού και την προώθηση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στο Παντζάμπ, οι Βρετανοί δεν επέτρεπαν στους Παντζάμπι να χρησιμοποιήσουν τη μητρική τους γλώσσα ως εκπαιδευτική και επίσημη γλώσσα. Ως εκ τούτου, οι Βρετανοί εισήγαγαν για πρώτη φορά την Ουρντού ως επίσημη γλώσσα στο Παντζάμπ και έφεραν τους ομιλούντες Ουρνούου μουσουλμάνους μουλάδες και τους Χίντι Ινδουιστές στο Παντζάμπ για τους σκοπούς της εκπαιδευτικής διδασκαλίας των ανθρώπων του Παντζάμπ μαζί με την γραφειοκρατία και εγκατάσταση για το σκοπό της διοίκησης του Παντζάμπ.
Κυβερνήτης του Μπιχάρ

Ο Κυβερνήτης του Μπιχάρ είναι ονομαστικός επικεφαλής και εκπρόσωπος του Προέδρου της Ινδίας στην πολιτεία του Μπιχάρ. Ο Κυβερνήτης διορίζεται από τον Πρόεδρο για περίοδο 5 ετών. Ο Σάτια Παλ Μαλίκ είναι ο σημερινός κυβερνήτης του Μπιχάρ.

 Ο Κυβερνήτης έχει: Εκτελεστικές αρμοδιότητες που σχετίζονται με τη διοίκηση, τους διορισμούς και τις απολύσεις, Νομοθετικές εξουσίες που σχετίζονται με τη νομοθέτηση και το κρατικό νομοθετικό σώμα, που είναι η Βιντχάν Σαμπχά ή Βιντχάν Παρισάντ, και Εξουσίες κρίσης που διενεργούνται σύμφωνα με τη κρίση του Κυβερνήτη.Στην εκτός του γραφείου ικανότητα, ο Κυβερνήτης του Μπιχάρ είναι Καγκελάριος των πανεπιστημίων του Μπιχάρ (επί του παρόντος 12) σύμφωνα με το Νόμο των Πανεπιστημίων. Μπιχάρ Κυβερνήτες της Ινδίας Κατάλογος κυβερνητών του Μπιχάρ και της Οντίσα
Αγία Ειρήνη Ρεθύμνης

Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Ρεθύμνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ρεθύμνης του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Ειρήνη είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του Βρύσινα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει περίπου 5 χλμ Ν. του Ρεθύμνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ρουσοσπητίου του νομού Ρεθύμνης. Το 1927 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ρουσοσπητίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρεθύμνης. Το μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης, κτίσμα του 10ου αιώνα, από τα παλαιότερα της Κρήτης, νότια του οικισμού. Λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Τούρκους στα τέλη του 19ου αιώνα και είχε εγκαταλειφθεί μέχρι πρόσφατα, το 1989, οπότε επαναλειτούργησε ως γυναικεία μονή. Περιλαμβάνει μικρό μουσειακό χώρο και εκθετήριο εικόνων και κεντημάτων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr https://web.archive.org/web/20140330205702/http://www.agiairini.eu/
Προτάσιος Μεδιολάνων

Ο Προτάσιος (ιταλικά: Protaso) ήταν ο ένατος επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, τον 4ο αιώνα. Τιμάται ως άγιος στην καθολική εκκλησία, και εορτάζεται στις 24 Νοεμβρίου, ημέρα του θανάτου του .

 Ο Προτάσιος εξελέγη επίσκοπος Μεδιολάνων το 328, και υπηρέτησε μέχρι το θάνατό του, περίπου το 343. Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας, στο Apologia ad Constantium, ανέφερε ότι ο Προτάσιος ήταν μαζί του όταν μίλησε στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β', αυτό το επεισόδιο μπορεί να χρονολογηθεί περίπου το 342 ή το 343. Το 343, ο Προτάσιος παρευρέθηκε στη Σύνοδο της Σαρδικής και υπέγραψε τα διατάγματά της, αντιστάθηκε στους Αρειανούς υποστηρίζοντας την πίστη της Συνόδου της Νίκαιας. Ο Προτάσιος πέθανε περίπου το 343 στις 24 Νοεμβρίου. Το σώμα του θάφτηκε στο Μιλάνο στην εκκλησία του Αγίου Βιτορίου όπου και τιμάται ακόμη. Μια ύστερη παράδοση, χωρίς ιστορική βάση, συνδέει τον Προτάσιο με μια οικογένεια Μιλανέζων, τους Αλγήσι.
Ραμπιά Μπαλά Χατούν

Η Ραμπιά Μπαλά Χατούν (Οθ. Τούρκικα:ربيعة العسل فاتنة) (Τούρκικα: Râbi'a Bâlâ Hâtun, 12ος αιώνας - 1324) ήταν η σύζυγος του σουλτάνου Οσμάν Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν κόρη του Σεΐχη Εντεμπαλί και μητέρα του Αλαεντίν Πασά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Râbi'a Bâlâ Hâtun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Ραμπιά Μπαλά γεννήθηκε ως κόρη του Σεΐχη Εντεμπαλί, απόγονος της φυλής Ταμίμ (αραβικά: بنو تميم) και της οικογένειας Αλ Κατέρ (αραβικά: خاطر) Σύμφωνα με το μύθο, μετά την πρώτη τοπική νίκη του Οσμάν πάνω στους γειτονικούς βυζαντινούς άρχοντες, είχε ένα όνειρο το νόημα του οποίου ήταν ασαφής σ 'αυτόν. Σε αυτό το όνειρο, ένα φεγγάρι ανήλθε από το στήθος του ευρέως σεβαστού σεΐχη Εντεμπαλί και τέθηκε στο στήθος του Οσμάν και από εκεί ξεφύτρωσε ένα δέντρο που έριξε σκιά σε όλο τον κόσμο. Κάτω από τα κλαδιά του δέντρου ήταν βουνά, από όπου έρεε νερό που χρησίμευε για να σβήσει τη δίψα κάποιων και για την άρδευση των πεδιάδων. Όταν ο Οσμάν ζήτησε από τον Εντεμπαλί να του εξηγήσει το νόημα του ονείρου εκείνος του εξήγησε ότι το φεγγάρι εκπροσωπούσε την κόρη του, με την οποία ο Οσμάν ενώθηκε αμέσως με γάμο. Σύμφωνα με τα αρχεία της κεντρικής κυβέρνησης το ακίνητο που έλαβε ήταν το χωριό Κοζαγάτς, στην περιοχή Μπελιτσίκ. Η επιτυχία της πρώιμης οθωμανικής στρατιωτικής επιχείρησης, καθώς και η μετατροπή του μεγάλου αριθμού των Χριστιανών των Βαλκανίων, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην πνευματική δικαιοδοσία των ηγετών, όπως ο Εντεμπαλί. Ο γάμος του Οσμάν Α' και της Ραμπιά Μπαλά Χατούν ήταν ίσως το πρώτο παράδειγμα της εξυπηρετικής παγιοποίησης των δεσμών της δυναστεία με αυτούς του ηγέτες. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1324 στο Σογιούτ. Παρά το γεγονός, ότι ο θάνατος της προηγήθηκε του θανάτου του συζύγου της Οσμάν Α', θάφτηκε με τον πατέρα της στο Μπελιτσίκ ίσως γιατί δεν είχε γίνει ακόμη καμία σκέψη για την κατάλληλη τοποθεσία για έναν αυτοκρατορικό τάφο. "Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014. Ahmed Akgündüz, Said Öztürk (2011). Ottoman History: Misperceptions and Truths. Oxford University Press. ISBN 978-9-090-26108-9. Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. Oxford University Press. pp. 106–107. ISBN 978-0-195-08677-5.
Ναδέρ Ναδέρ

Ο Ναδέρ Ναδέρ (αγγλικά: Nader Nader; ρωσικά: Надер Надер) γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1958. Είναι επιχειρηματίας, και επενδυτής, με μεγάλο φιλανθρωπικό έργο, που δραστηριοποιείται κυρίως στους τομείς του χάλυβα και των ακινήτων. Είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της City Palace Ltd, της εταιρείας πίσω από την οικοδόμηση του ουρανοξύστη Evolution Tower, στο Διεθνές Επιχειρηματικό Κέντρο της Μόσχας. Ο Ναδέρ παρέχει, επίσης, υπηρεσίες εμπορικής διαμεσολάβησης στις μεγαλύτερες εταιρείες της ρωσικής βιομηχανίας χάλυβα.

 Ο Ναδέρ Ναδέρ (Nader Nader) γεννήθηκε το 1958 στην πόλη Χομς της Συρίας. Το 1962 μετακόμισε με την οικογένειά του στην τότε Σοβιετική Ένωση όπου ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του με εξειδίκευση στην αγγλική γλώσσα. Το 1982, ο Ναδέρ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική, αποφοιτώντας από την Ιατρική Ακαδημία της Μόσχας. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο Ναδέρ δραστηριοποιείται στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα. Έχοντας αποκτήσει μεγάλη πείρα στη ρωσική αγορά, ο Ναδέρ επικεντρώνεται στον τομέα των σιδηροκραμάτων, σε διεθνές επίπεδο. Από το 1985 έως το 1992, διετέλεσε εκπρόσωπος της Fercometal SA στη Μόσχα. Το 1992 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή στην Merz Merkur Stahlfinanz Anstalt, μίας καταξιωμένης εταιρείας στο χώρο του εμπορίου προϊόντων χάλυβα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1998. Από το 1997 και μέχρι σήμερα, ο Ναδέρ ασχολείται παράλληλα με τον τομέα των ακινήτων. Στις τελευταίες του δραστηριότητες, περιλαμβάνονται τα έργα ST Tower και Evolution Tower. Πρόκειται για δύο ουρανοξύστες που αποτελούν ορόσημο του Διεθνούς Επιχειρηματικού Κέντρου της Μόσχας. Από το 2010, ο Ναδέρ κατέχει τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της City Palace Ltd, της αναπτυξιακής εταιρείας του Evolution Tower. Ο Ναδέρ βρίσκεται πάντοτε στο πλευρό του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας και πάσης Ανατολής στη Μόσχα. Για το φιλανθρωπικό του έργο, ο Ναδέρ έχει τιμηθεί με το Παράσημο του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ (3ος βαθμός) της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Ναδέρ είναι παντρεμένος με την Όλγα Ρούμπτσοβα. Έχουν δύο παιδιά, μία κόρη τη Στεφανία και έναν γιο, τον Ναδέρ Μανουέλ.
Διφθοροσιλάνιο

Το διφθοροσιλάνιο (αγγλικά: difluorosilane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο SiH2F2. Είναι ένα από τα απλούστερα αλοσιλάνια. Το χημικά καθαρό διφθοροσιλάνιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι αέριο. Ο όρος διφθοροσιλάνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, και αναφέρεται, επίσης, και σε μια ευρύτερη ομάδα «θυγατρικών» διφθοροσιλανίων, ανόργανων και οργανικών, που περιέχουν δυο (2) δεσμούς Si-F.

 Η ονομασία διφθοροσιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH4), δηλαδή σιλάνιο, δύο (2) άτομα υδρογόνου του οποίου, έχουν αντικατασταθεί από δύο (2) άτομα φθορίου. Η μοριακή δομή του διφθοροσιλανίου ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του διφθορομεθάνιου. Ωστόσο, οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επίσης, η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και φθορίου (3,98 κατά Paouling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - φθορίου. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλο ποσοσστό ετεροπολικότητας στο δεσμό Si-F. Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου σε διχλωροσιλάνιο, παράγεται διφθοροσιλάνιο: Με επίδραση υδροφθόριου ή κάποιου διφθοραλκάνιου (π.χ. τύπου RCHF2) σε σιλάνιο, παράγεται διφθοροσιλάνιο Παράγονται ως παραπροϊόντα και άλλα φθοροσιλάνια. Βασική ιδιότητα του διφθοροσιλανίου είναι η υδρόλυσή του, από την οποία παράγεται (τελικά) υδρογόνο, υδροφθόριο και πυριτικό οξύ: Σημείωση: Αρχικά υδρολύονται τα άτομα φθορίου, παράγοντας σιλανοδιόλη [SiH2(OH)2] και υδροφθόριο, αλλά στη συνέχεια υδρολύονται και τα άτομα υδρογόνου, αφού τα σιλάνια έχουν ιδιότητες υδριδίων, παράγοντας πυριτικό οξύ και υδρογόνο.Γενικότερα, το διφθοροσιλάνιο μπορεί να υποστεί πυρινόφιλες υποκαταστάσεις, με το μηχανισμό SN1. Στόχος των τελευταίων είναι αρχικά τα άτομα του φθορίου και σε δεύτερο χρόνο τα άτομα υδρογόνου. Για πυρηνόφιλα αντιδραστήρια γενικού τύπου AZ, όπου Z το πυρηνόφιλο τμήμα του αντιδραστηρίου, έχουμε τις ακόλουθες αντιδράσεις: Επειδή ούτε το φθόριο ούτε το υδρογόνο είναι καλές αποχωρούσες ομάδες οι αντιδράσεις είναι (αρκετά) αργές, ώστε συνήθως τα προϊόντα μερικής υποκατάστασης είναι απομονώσιμα. Όταν είναι επιθυμητή η επιτάχυνση των αντιδράσεων αυτών χρησιμοποιείται καταλύτης, όπως το τριφθοριούχο βόριο (BF3). Η παραπάνω αναφερόμενη υδρόλυση αποτελεί ειδική περίπτωση της γενικής για A = H, Z = OH και πρόσθεση κατά μέλη των αντίστοιχων στοιχειομετρικών εξισώσεων. Παρόμοια περίπτωση αποτελεί η επίδραση αλκοόλης (ROH) σε διφθοροσιλάνιο, οπότε έχουμε A = R και Z = OH: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Μοναστηράκι Αρκαδίας

Το Μοναστηράκι είναι χωριό του Νομού Αρκαδίας, το οποίο ανήκει διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Κοντοβάζαινας του Δήμου Γορτυνίας. Σύμφωνα με στοιχεία της Απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 103 κατοίκους, ενώ η ομώνυμη τοπική κοινότητα όπου ανήκουν επίσης οι οικισμοί Αρσιναία και Πελέκι, έχει συνολικό πληθυσμό 135 κατοίκους.

 Το χωριό βρίσκεται χτισμένο στην δυτική πλευρά του βόρειου τμήματος της Αρκαδίας και σε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Χαμηλότερα από τον οικισμό και στα δυτικά αυτού ρέει το ρέμα Βολιμοίρη, ενώ στα ανατολικά ρέει το ρέμα Άρση (ή Πατσουριά)· στα νοτιοανατολικά έξω από το χωριό συμβάλουν μεταξύ τους. Όμορα χωριά με το Μοναστηράκι είναι ο Βούτσης και το Βιδιάκι, ευρισκόμενα νοτιοανατολικά και βορειοδυτικά αυτού αντιστοίχως. Το χωριό απέχει μέσω του οδικού δικτύου 11 χιλιόμετρα από το κεφαλοχώρι της Κοντοβάζαινας και 92 χιλιόμετρα από την πόλη της Τρίπολης. Στο χωριό ήταν χτισμένος ο πύργος του Αλή Φαρμάκη, όπου σήμερα διασώζονται μόνο λείψανα αυτού. Στην περιοχή υπάρχουν τα παραδοσιακά πετρόχτιστα γεφύρια Κρεμμυδούς και Τρανής Βρύσης και Βρυσούλας. Στο Μονοαστηράκι υπάρχει τοποθετημένος ανδριάντας του αρχιστράτηγου και οπλαρχηγού της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εκκλησίες του χωριού είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου (κτήση 1857), ο Άγιος Ιωάννης και ο Άγιος Νικόλαος. Η τοπική οικονομία βασίζεται στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού απασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Στις 24/04/1835 το Μοναστηράκι προσαρτήθηκε στον Δήμο Βελημαχίας (από 1837 Δήμος Πανιών). Στις 21/06/1836 (ΦΕΚ 28Α) από την Επαρχία Διποταμίας όπου άνηκε, υπάγεται στην Επαρχία Γορτυνίας. Στις 08/03/1841 (ΦΕΚ 5Α) το Μοναστηράκι αποσπάται από τον Δήμο Πανιών και προσαρτάται στον Δήμο Ελευσίνος. Στις 24/08/1912 (ΦΕΚ 252Α), με την θέσπιση του των κοινοτήτων, δημιουργήθηκε η Κοινότητα Μοναστηρακίου. Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α) και σύμφωνα με την Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας» (Ν. 2539/97) η άλλοτε Κοινότητα Μοναστηρακίου θα αποτελέσει δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Κοντοβάζαιανας. Στις 07/06/2010 (ΦΕΚ 87Α) σύμφωνα με το Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010), το χωριό προσαρτάται στον Δήμο Γορτυνίας και το πρώην δημοτικό διαμέρισμα Μοναστηρακίου αποτελεί πλέον τοπική κοινότητα. Παπαγεωργάκης, κληρικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Θεόδωρος Καρατζάς, νομικός και Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ε.Ε.Τ.Α.Α. (ιστοσ. Eetta.gr) - Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.: Μοναστηράκι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. (ιστοσ. Eetta.gr) - Διοικητικές μεταβολές της Τ.Α.: Κοινότητα Μοναστηρακίου. Arcadia.ceid.upatras.gr - Μοναστηράκι-Γορτυνία-Αρκαδία. Exploring-Greece.gr - Μοναστηράκι (1). Exploring-Greece.gr - Μοναστηράκι (2).
Ελισάβετ της Αυστρίας, βασίλισσα της Γαλλίας

Η Ελισάβετ (γερμ. Elisabeth von Österreich, 5 Ιουλίου 1554 - 22 Ιανουαρίου 1592) από τον Οίκο των Αψβούργων γεννήθηκε, ως κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας, πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όσο ήταν παιδί έζησε με τα αδέλφια της Άννα και Ματθία σε ένα περίπτερο του νεόδμητου Στάλλμπουργκ, τμήματος του συγκροτήματος του ανακτόρου Χόφμπουργκ στη Βιέννη. Έζησε προνομιακή και απομονωμένη ζωή και ανατράφηκε ως Καθολική. Ο πατέρας της την επισκεπτόταν συχνά και ήταν η αγαπημένη του κόρη. Του έμοιαζε στην εμφάνιση και στον χαρακτήρα: ήταν έξυπνη και γοητευτική όπως εκείνος. Παντρεύτηκε το 1570 τον Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας και απέκτησαν μια κόρη: Μαρία Ελισάβετ (1572 - 1578). Brainne, C, Debarbouiller, J., Lapierre, C. F., Femmes célèbres de l'Orléanais in Les Hommes illustres de l’Orléanais, Imprimerie d'Alex, Jacob, Orléans, 1852, Tome 2, p. 335. Brantôme, Isabelle d'Autriche, femme de Charles IX, Roi de France, in Collection universelle des Mémoires particuliers, relatifs à l'Histoire de France, Tome LXIV, 16e siècle, Londres, Paris, 1790. Hamann, Brigitte, Elisabeth, [in:] Die Habsburger: Ein biographisches Lexikon, Wirtschaftsverlag Ueberreuter; Auflage: 2, 1988, p. 87. ISBN 978-3800032471
Εξέγερση των μισθοφόρων

Η Εξέγερση των Μισθοφόρων, αναφέρεται και ως Πόλεμος των Μισθοφόρων, είναι εξέγερση που οργανώθηκε από μισθοφόρους του καρχηδονιακού στρατού μετά τη λήξη του Α΄ Καρχηδονιακού πολέμου (264-241 π.Χ.), στον οποίο οι Καρχηδόνιοι ηττήθηκαν. Διήρκεσε τρία χρόνια και τέσσερις μήνες, από το φθινόπωρο 241 έως το τέλος 238 π.Χ. ή αρχές του 237 π.Χ. και τελείωσε με την ήττα των μισθοφόρων.Η εξέγερση έλαβε χώρα αμέσως μετά την ειρήνη που συνήφθη ανάμεσα στην Καρχηδόνα και τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Υποστηριζόμενη από εξεγέρσεις αφρικανικών πληθυσμών που εξεγέρθηκαν κατά της καρχηδονιακής κυριαρχίας, έλαβε μεγάλες διαστάσεις.

 Ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος έληξε με συντριπτική ήττα των Καρχηδονίων που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τον έλεγχο της Σικελίας και των Αιολίδων Νήσων και περισσότερα από 500 πλοία. Σημαντικό ρόλο στην ήττα τους έπαιξε η αδυναμία των μελών της Καρχηδονιακής ολιγαρχίας να αντιμετωπίσουν το υπέρογκο κόστος της σύγκρουσης. Η ειρήνη του 241 π.Χ. μετά από συγκρούσεις επί 23 χρόνια, είχε υψηλό τίμημα για την Καρχηδόνα, καταβολή πολεμικής αποζημίωσης στη Ρώμη και σοβαρή οικονομική κρίση καθώς τα ταμεία του κράτους άδεια.Η εξέγερση προήλθε αρχικά από το γεγονός ότι οι μισθοφόροι, περίπου 20.000 άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων, που είχαν υπηρετήσει κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, δεν έλαβαν τη συμφωνημένη αμοιβή τους. Οι αρχές της Καρχηδόνας αμφιταλαντεύονταν. Όταν φάνηκε ότι είχε επιτευχθεί συμβιβασμός, ο στρατός ξέσπασε σε πλήρη ανταρσία υπό την ηγεσία του απελεύθερου δούλου Σπένδιου και του Μάθου. Η ένταση κλιμακώθηκε και οδήγησε σε ανοιχτή σύγκρουση αυτούς που πριν λίγο είχαν πολεμήσει μαζί στη Σικελία κατά των Ρωμαίων.Στους εξεγερμένους προστέθηκε και δυσαρεστημένο τμήμα του πληθυσμού της Καρχηδόνας, γεγονός που έδωσε στη σύγκρουση τον χαρακτήρα εμφυλίου πολέμου. Αν και η αιτία της εξέγερσης αρχικά προήλθε από τη μη καταβολή των μισθών των μισθοφόρων, στη συνέχεια, και καθώς συμμετείχαν και αφρικανικοί πληθυσμοί που εξεγέρθηκαν κατά του καρχηδονιακού ζυγού, προστέθηκαν και άλλες πιο πολιτικές διεκδικήσεις που σχετίζονταν με το ζήτημα της καρχηδονιακής κυριαρχίας στους πληθυσμούς της περιοχής. Μετά τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν και από τις δύο πλευρές από τους εμπόλεμους, ο πόλεμος σκληρύνθηκε. Περιγράφεται ως «ανελέητος» στις Ιστορίες του Πολύβιου, τη μόνη μας πηγή σχετικά με το θέμα: οι φρικαλεότητες ξεπέρασαν κατά πολύ αυτές που είχαν διαπραχθεί μέχρι τότε και τα έθιμα του πολέμου παραβιάσθηκαν. Ο Αμίλκας, έμπειρος στρατηγός από τις εκστρατείες στη Σικελία, τελικά νίκησε τους επαναστάτες το 237 π.Χ.Τον 19ο αιώνα, το γεγονός γνώρισε μεγάλη απήχηση, καθώς η εξέγερση των μισθοφόρων χρησίμευσε ως ιστορικό πλαίσιο για το μυθιστόρημα του Γκυστάβ Φλωμπέρ Σαλαμπό (1862), επηρεασμένο από τον οριενταλισμό του 19ου αιώνα: η αφήγηση του Φλωμπέρ είναι μια φανταστική μυθοπλασία, ωστόσο ο συγγραφέας παραμένει πιστός στην απεικόνιση των ιστορικών γεγονότων όπως τα περιέγραψε ο Πολύβιος, στο έργο του οποίου βασίστηκε.
Κόνορ Σουίντελς

Ο Κόνορ Ράιαν Σουίντελλς που γεννήθηκε 19 Σεπτεμβρίου 1996 είναι Άγγλος ηθοποιός και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα του στα μέσα του 2010 και ήρθε στο φως της δημοσιότητας όταν υποδύθηκε τον Adam Groff στο Netflix στις σειρές κωμικού δράματος Σεξουαλική Αγωγή.

 Γεννήθηκε στο Λιούις του ανατολικού Σάσσεξ. Η μητέρα του πέθανε από καρκίνο του εντέρου όταν ήταν επτά χρονών. Μετά τον θάνατο της, αυτός με τον πατέρα του πήγαν να ζήσουν με τους γονείς του πατέρα του στο δυτικό Chiltington ώσπου μετακόμισαν στο Billingshurst. O Swindells φοίτησε στο κοινοτικό κολλέγιο Rydon και στο σχολείο μέσης εκπαίδευσης Steyning. Ξεκίνησε να ασχολείται με την ηθοποιία όταν είδε μία αφίσα για οντισιόν σε μία τοπική θεατρική παράσταση και οι φίλοι του τον προκάλεσαν να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Έπειτα συμμετείχε σε άλλες δύο τοπικές θεατρικές παραστάσεις και στο τέλος της τρίτης απέκτησε μάνατζερ. Το 2017 είχε φιλική συμμετοχή σε ένα επεισόδιο στη σειρά Harlots, υποδύοντας το Mostyn. Επίσης εμφανίστηκε και στο βρετανικό κανάλι Sky One σε ένα επεισόδιο της δραματικής σειράς Jamestown, παίζοντας το Fletcher. Το Μάρτιο του 2017 επιλέχθηκε για να αντικαταστήσει τον Τζο Άλγουιν υποδύοντας το Ντόναλντ στην ταινία Aπαγωγή, που είναι ένα σκωτσέζικο ψυχολογικό θρίλερ σκηνοθετημένο από τον Kristoffer Nyholm. Το 2018 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία VS που σκηνοθετήθηκε από τον Εντ Λίλι. Από το 2019 βρέθηκε στο πλάι του Έισα Μπάτερφιλντ και της Τζίλιαν Άντερσον στο κωμικό δράμα του Netflix Σεξουαλική Αγωγή ως τον γιο του διευθυντή, Άνταμ Γκροφ, έναν νταή που έχει κακή και έντονη σχέση με τον πατέρα του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Connor Swindells στο Wikimedia Commons
Σαμπάβα

Η Σαμπάβα (μαλαγασικά: Sambava) είναι πόλη της Μαδαγασκάρης. Έχει πληθυσμό 40.000 κατοίκων (2001). Είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Σάβα και του δήμου Σαμπάβα στην Επαρχία Αντσιρανάνα.

 Η Σαμπάβα βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαδαγασκάρης και ανατολικά της Αντσιρανάνα και της Σάβα. Βρίσκεται βόρεια της Αντοχαμάρο. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αρρασάρτ, που βρίσκεται κοντά στην Αντσιρανάνα. Σημαντικότερη καλλιέργεια είναι η βανίλια, ενώ άλλα σημαντικότερα προϊόντα είναι η ινδική καρύδα και το ρύζι. Κατάλογος πόλεων της Μαδαγασκάρης
Ίρβιν Γουίνκλερ

Ο Ίρβιν Γουίνκλερ (Irwin Winkler, 25 Μαΐου 1931) είναι Αμερικανός παραγωγός ταινιών και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Σε μακροχρόνια συνεργασία με τον παραγωγό Ρόμπερτ Τσάρτοφ παρήγαγε πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίας. Το 1977 πήραν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για την ταινία Ρόκυ. Είναι επίσης παραγωγός τηλεοπτικών σειρών, μεταξύ άλλων και της σειράς MacGyver. Η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα ήταν η ταινία Ένοχος χωρίς Αποδείξεις (1991) με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Το 2000 απέκτησε αστέρι στη λεωφόρο Walk of Fame. Είναι παντρεμένος με την Μάργκο Γουίνκλερ και έχει δυο γιους, τους Τσαρλς και Ντέιβιντ Γουίνκλερ, οι οποίοι εργάζονται ως σκηνοθέτες.

 1977 - Όσκαρ (Ρόκυ) 1981 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (Οργισμένο είδωλο) 1984 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (Οι κατάλληλοι Άνθρωποι) 1986 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (Ρόκυ Νο 4 και Revolution) 1990 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (Τα καλά Παιδιά) 1991 - BAFTA Film Award (Τα καλά Παιδιά) 1991 - Υποψηφιότητα: Χρυσός Φοίνικας (Ένοχος χωρίς Αποδείξεις) 1991 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (Ρόκυ Νο 5) Home of the Brave - Οι Σημαδεμένοι (2006) Rocky Balboa (2006) De-Lovely (2004) Enough - Αρκετά! (2002) Life as a House - Ένα σπίτι μια Ζωή (2001) The Shipping News - Τα Ναυτιλιακά Νέα (2001) At first Sight - Με την πρώτη Ματιά (1999) The Juror - Η Ένορκος (1996) The Net - Παγιδευμένη στο δίκτυο (1995) GoodFellas - Τα καλά Παιδιά (1991) Guilty by Suspicion - Ένοχος χωρίς Αποδείξεις (1991) Ρόκυ Νο 5 (1990) Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία (1985) The Right Stuff - Οι κατάλληλοι Άνθρωποι (1984) Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος (1982) Raging Bull - Οργισμένο είδωλο (1981) Ρόκυ Νο 2 (1979) Comes a Horseman - Ελεύθερος Καβαλάρης (1978) New York, New York (1977) Ρόκυ (1977) Up the Sandbox (1972) Leo the Last - Λέων ο Έσχατος (1970) The Strawberry Statement (1970) They Shoot Horses, Don`t They? - Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν (1969) Point Blank - Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ (1967) Ο Ίρβιν Γουίνκλερ στο cine.gr
Παναγιώτα Τσινοπούλου

Η Παναγιώτα Τσινοπούλου (γεννημένη στις 16 Οκτωβρίου 1990 στην Καρδίτσα) είναι Ελληνίδα αθλήτρια στο αγώνισμα του βάδην.Είναι μία από τις καλύτερες Ελληνίδες αθλήτριες του βάδην, με αρκετές επιτυχίες στο ενεργητικό της, εντός και εκτός συνόρων. Αγωνίστηκε στο αγώνισμα των 20 χλμ. βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο (2016) και τερμάτισε στην 47η θέση με χρόνο 1:38:24.

 Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1990. Κατέχει πτυχίο της Γυμναστικής Ακαδημίας (ΤΕΦΑΑ).Είναι παντρεμένη με τον ουρολόγο Βασίλειο Κυρήκο. Οι σημαντικότερες στιγμές της στον αθλητισμό υπήρξαν: -η κατάκτηση της 3ης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κορασίδων (2007, Οστράβα), -η συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο Βάδην το 2016 στη Ρώμη, και επίσης, -κορυφαία στιγμή της καριέρας της η συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο (Βραζιλία), το 2016.Αγωνίζεται με τα χρώματα της ομάδας Γ.Σ. Βέλος Παλαιού Φαλήρου. Προπονητής της είναι ο Θανάσης Δεληγιάννης. 2019 1η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών2018 1η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών2017 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών 2η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην2016 47η θέση, Ολυμπιακοί Αγώνες του Ρίο 34η θέση, Παγκόσμιο πρωτάθλημα ομάδων βάδην 1η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 4η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών2015 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών2012 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην νέων γυναικών 2η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών2011 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην νέων γυναικών 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών 4η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην γυναικών2010 2η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην νέων γυναικών 3η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα βάδην γυναικών 3η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην γυναικών2009 4η θέση, Ευρωπαϊκό κύπελλο βάδην 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα νεανίδων2008 12η θέση, Παγκόσμιο κύπελλο βάδην 16η θέση, Παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα νεανίδων 4η θέση, Βαλκανικό πρωτάθλημα νεανίδων2007 3η θέση, Παγκόσμιο πρωτάθλημα κορασίδων 1η θέση, Πανελλήνιο πρωτάθλημα κορασίδων (Αγγλικά) Ολυμπιακό προφίλ Panagiota Tsinopoulou στο sports-reference.com
Πτελέα Δράμας

Η Πτελέα ή Πτελέα Πλατανιά είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. Στο παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού στεγάζεται το Μουσειακό Εκθετήριο Πτελέας.

 Έως το 1927 αναφέρεται ως Μπέριστα, και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 116 οικογένειες προσφύγων (414 άτομα) από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Αναφέρεται μετά την απελευθέρωση ως Μπέριστα το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ και στο ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε Πτελέα. Το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 μετονομάστηκε σε Φτελιά και το 1961 με το όνομά της διορθώθηκε σε Πτελέα Πλατανιά.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2008-2009

Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2008−2009. Το κύπελλο πετοσφαίρισης για τις γυναίκες τη σαιζόν 2008−2009 διεξήχθη σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που βρέθηκαν στις θέσεις 5−12 στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος. Οι ομάδες που βρέθηκαν στις θέσεις 1−4 εισήλθαν στη διοργάνωση από τη δεύτερη φάση. Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη στη Σύρο 27 και 28 Μαρτίου 2009. Το κύπελλο κατέκτησε για τέταρτη φορά στην ιστορία του ο Παναθηναϊκός.

 4 Φεβρουαρίου 2009 4 Μαρτίου 2009 Φάιναλ−4, Σύρος 27 και 28 Μαρτίου 2009 27 Μαρτίου 28 Μαρτίου MVP: Ρούξι Ντουμιτρέσκου Παναθηναϊκός: Χατζηνίκου 4 π. (2 άσοι, 2/4 επιθ.), Σαπαρέφσκα 5 π. (2 άσοι, 3/4 επιθ.), Τότσκο 9 π. (9/17 επιθ.), Ντουμιτρέσκου 10 π. (9/14 επιθ., 1 μπλοκ), Τομάσεβιτς 11 π. (5 άσοι, 4/14 επιθ. 2 μπλοκ), Φερνάντεζ 14 π. (2 άσοι, 8/15 επιθ., 4 μπλοκ), Μυλωνά (λίμπερο, 64%), Παπαγεωργίου. Ηρακλής: Μοντάνο 9 πόντοι (2 άσοι, 6/22 επιθέσεις, 1 μπλοκ), Κυριακίδου 11 π. (8/9 επιθ., 3 μπλοκ), Κιόση 13 π. (2 άσοι, 10/28 επιθ., 1 μπλοκ), Χαντάβα 5 π. (4/12 επιθ., 1 μπλοκ), Γεωργακοπούλου 3 π. (2/3 επιθ., 1 μπλοκ), Κάτιτς 3 π. (2/2 επιθ., 1 μπλοκ), Βούγιοβιτς (λίμπερο, 62%), Αναγνώστου 1 π. (1/1 επιθ.), Γεωργιάδου, Λαζαρίδου, Γιακούμπ 4 π. (2 άσοι, 1/3 επιθ., 1 μπλοκ). Αποτελέσματα Α' φάσης Ιστότοπος exedrasports.gr Αποτελέσματα προημιτελικών Ιστότοπος exedrasports.gr Ηρακλής−Α.Ο. Μαρκοπούλου 3−2 Ιστότοπος exedrasports.gr Παναθηναϊκός−Ολυμπιακός 3−0 Ιστότοπος redplanet.gr Παναθηναϊκός−Ηρακλής 3−0 Ιστότοπος exedrasports.gr
Νίκος Μαρινάκης

Ο Νίκος Μαρινάκης (γενν. Ηράκλειο Κρήτης, 12 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός. Είναι ανιψιός του παλιού παίκτη του ΟΦΗ και της Σεβίλλης, Πέτρου Μαρινάκη.

 Ο Μαρινάκης αποτελεί ποδοσφαιρικό «προϊόν» των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 28 Ιουνίου 2012, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας έως το 2015, ενώ τον Αύγουστο του 2014 το ανανέωσε έως το 2016 και στη συνέχεια παραχωρήθηκε δανεικός για έναν χρόνο στη Νίκη Βόλου, όμως τον Ιανουάριο του 2015 επέστρεψε στους "πράσινους". Τον Ιούνιο του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος, για να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναιτωλικό, με τον οποίο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έχει διατελέσει διεθνής με τις μικρότερες εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων και Ελπίδων). Παναθηναϊκός Κυπελλούχος Ελλάδας την περίοδο 2013-2014 Το προφίλ του Νίκου Μαρινάκη στο transfermarkt.co.uk Η καριέρα του Νίκου Μαρινάκη στο soccerway.com
Γλώσσα Παντζάμπι

Η Παντζάμπι είναι μία από τις πολλές ινδικές γλώσσες. Γλωσσολογικά ανήκει στη κατηγορία της βόρειας ομάδας των Ινδοάριων γλωσσών που γεωγραφικά μιλιέται στη περιοχή του Παντζάμπ, της Λαχώρης στο Πακιστάν και του Αμριτσάρ που σήμερα έχει διχοτομηθεί μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Η Παντζάμπι γράφεται κυρίως με τα αλφάβητα: Γκουρμούχι, Σαμούχι και Ντεβαναγκάρι.

 Η γλώσσα Πατζάμπι στο Πακιστάν φέρεται σήμερα να έχει συγχωνευτεί με τη τεχνητή γλώσσα Λάντα (Lanhda). Αντίθετα στην Ινδία, σύμφωνα με το υφιστάμενο σύνταγμα, αποτελεί μία από τις επίσημες αναγνωρισμένες ομιλούμενες γλώσσες του κράτους. Γενικά το λεξιλόγιο της Παντζάμπι παρουσιάζει πολλές και μεγάλες ομοιότητες με εκείνο της δυτικής Χίντι και Ούρντου. Η λογοτεχνία σε γλώσσα Πατζάμπι είναι περιορισμένη όπως επίσης και δάνεια από άλλες γλώσσες π.χ. την περσική, αραβική και σανσκριτική φέρονται πολύ περιορισμένα. Η Παντζάμπι περιλαμβάνει πολλές επιμέρους διαλέκτους με σημαντικότερη τη διάλεκτο Μάτζα (Majha), που ομιλείται στην ομώνυμη περιοχή. Συγκεκριμένα λέγοντας "δυτική Παντζάμπι" χαρακτηρίζεται αυτή που ομιλείται στο Πακιστάν. Υπολογίζεται σήμερα, την γλώσσα αυτή να ομιλούν 104 εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων 29 εκατομμύρια είναι Ινδοί και 76 εκατομμύρια Πακιστανοί, χωρίς να υπολογίζεται ο αριθμός των μεταναστών σε άλλες χώρες Ευρώπης και Αμερικής. Αρχαιότερο κείμενο σε γλώσσα Παντζάμπι ανάγεται στον 11ο αιώνα. Στη σύγχρονη εποχή με τον όρο «Παντζάμπι Σούμπα» (Punjabi Suba) λέγεται η κοινή καθομιλουμένη. Στο Πακιστάν η Παντζάμπι, καλούμενη και «χίντκο» είναι η δεύτερη κυρίαρχη γλώσσα. Οι ομιλητές της Παντζάμπι καλούνται Παντζάμπι και χρησιμοποιούν περισσότερο περσοαραβικό λεξιλόγιο στο Πακιστάν και περισσότερο σανσκριτικό λεξιλόγιο στην Ινδία. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Laroussse Britannica" τομ.48ος, σελ.78. Punjabi γλώσσα ιστοσελίδα [1] Punjabi γλώσσα Ψηφιακή Βιβλιοθήκη [2] Burling, Robbins. 1970. Man's many voices ("Οι πολλές φωνές του ανθρώπου"). New York: Holt, Rinehart and Winston. Εθνολογία: Indo-Aryan Ινδο-Άρια Ταξινόμηση από 219 γλώσσες που έχουν ανατεθεί στην Ινδο-Άρια ομάδα του Ινδο-ιρανική κλάδο των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Εθνολογία. Γλώσσες της Ινδίας Εθνολογία. Γλώσσες του Πακιστάν Grierson, George A. 1904–1928. Grierson's Γλωσσική έρευνα της Ινδίας. Καλκούτα. Masica, Colin. 1991. Οι Ινδο-Αριανές γλώσσες. Cambridge Univ. Press. Bhatia, Tej. 1993 και 2010. Punjabi: μια γνωστική-περιγραφική γραμματική . Λονδίνο: Routledge. Σειρά: Περιγραφικές γραμματικές. HS Gill [Harjit Singh] και Gleason, HA 1969. Μια γραμματική αναφοράς Παντζάμπι. Αναθεωρημένη έκδοση. Patiala, Πουντζάμπ, Ινδία: Γλώσσες Deparmtent, Πανεπιστήμιο του Πουντζάμπ. Αγκύλιο, Γ. 1972. Παντζάμπι. Λονδίνο: Unirs. Press. Chopra, RM, Λέξεις Παντζάμπι σε Περσο-Αραβική: Ινδο-Iranica Vol.53 (1-4). Chopra, RM., Η κληρονομιά του Πουντζάμπ, 1997, Punjabee Bradree, Καλκούτα. Μάθετε σχετικά για τη γλώσσα Πντζάμπι Μάθετε πως να διαβάζετε Γκουρμούκι, Μουχάρι και μέτρηση σε Γκουρμούκι Ακούστε μερικές βασικές λέξεις γλώσσα Παντζάμπι στο WikiBabel Online Punjabi Σύνδεση πληκτρολογίου για πληκτρολόγηση σε Παντζάμπι Αρχειοθετήθηκε 2012-10-15 στο Wayback Machine. Punjabi Forum - punjabi.cc
Κατάλογος αστέρων του Γλυφείου

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Γλυφείου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Γλυφείο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2007. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4.2)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Feb)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Μασιέλ Λίνο

Ο Ντορβαλίνο Άλβες Μασιέλ, περισσότερο γνωστός ως Μασιέλ Λίνο, γεννημένος την 1η Ιουνίου 1977 στο Σάο Πάολο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πλάγιος αμυντικός στην αριστερή πτέρυγα στον ΠΑΟΚ.

 Ο Μασιέλ Λίνο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Κορίνθιανς το 1997 όπου όμως δεν είχε συμμετοχές. Στη συνέχεια πέρασε από πολλές ομάδες της πατρίδας του. Πρωτοήρθε στην Ευρώπη το 2006 για λογαριασμό της πορτογαλικής Ακαδέμικα Κοΐμπρα η πολύ καλή χρονιά του στην ομάδα τον έφερε την επόμενη σεζόν στην ΦΚ Πόρτο. Έμεινε στην ομάδα 1,5 χρόνο αγωνιζόμενος κυρίως ως αλλαγή, πανηγύρισε στο διάστημα αυτό δύο πρωταθλήματα. Τον Δεκέμβριο του 2008 ενδιαφέρθηκε για την απόκτησή του ο ΠΑΟΚ, που τελικά τον ενέταξε στο δυναμικό στις αρχές Ιανουαρίου του 2009. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην ομάδα της Θεσσαλονίκης ξεχώρισε, πέρα από τις αμυντικές του ικανότητες και για τη δεινότητά του στις εκτελέσεις φάουλ. Η παρουσία του στον ΠΑΟΚ υπήρξε πετυχημένη γεγονός που οδήγησε τον Απρίλιο του 2010, σε ανανέωση του συμβολαίου του για άλλα δύο χρόνια, με αύξηση στις απόδοχές τουΤην περίοδο 2011-2012 πραγματοποίησε πολύ καλή χρονιά, κερδίζοντας διακρίσεις κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, ενώ στην ετήσια βράβευση συμπεριλήφθηκε στους δεκαοκτώ καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος της περιόδου 2011-12. Πριν την ολοκλήρωση της χρονιάς ο ΠΑΟΚ φρόντισε να ανανεώσει την συνεργασία μαζί του, ανανεώνοντας το συμβόλαιό του για άλλα δύο χρόνια. Ένα πρωτάθλημα Πορτογαλίας: (2008) Το 2012 βραβεύθηκε ως μέλος της καλύτερης 18άδας του ελληνικού πρωταθλήματος 2011-12 από τα Βραβεία Nova Superleague 2012. Το 2013 βραβεύθηκε ως πολυτιμότερος παίκτης του ΠΑΟΚ για την σεζόν 2012-13. Λίνο Ντορβαλίνο Άλβες&paiktisid=5178/ Η καριέρα του Λινο με αριθμούς contra.gr Τα... στοιχήματα του "νέου" Λίνο] record.xl.pt Lino: «Sede de vitória ainda não acabou»] sport24.gr Λίνο: Αν γινόταν θα έπαιζα στην Εθνική Ελλάδας sport24.gr Λίνο: "Δέθηκα με τον ΠΑΟΚ και θέλω να μείνω"] olapaok.gr Συνέντευξη Λίνο
Η Τριλογία της Νέας Υόρκης

Η Τριλογία της Νέας Υόρκης (1987, πρωτότυπος τίτλος στα Αγγλικά: The New York Trilogy) είναι μυθιστορηματική τριλογία του πολυβραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα Πολ Όστερ. Αποτελείται από τα μυθιστορήματα «Γυάλινη πόλη» (1985), «Φαντάσματα» (1986) και «Το κλειδωμένο δωμάτιο» (1986), τα οποία αρχικά εκδόθηκαν ξεχωριστά, πριν συγκεντρωθούν και τα τρία μαζί σε έναν τόμο το 1987. Τα τρία μυθιστορήματα που αποτελούν την Τριλογία της Νέας Υόρκης διαπλέκονται αριστοτεχνικά μεταξύ τους συνθέτοντας μια μεταμοντέρνα ερμηνεία αστυνομικής λογοτεχνίας που εξερευνά διάφορα φιλοσοφικά θέματα.

 Το πρώτο μυθιστόρημα παρουσιάζει έναν συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, τον Ντάνιελ Κουίν, που αποφασίζει να παραστήσει τον ιδιωτικό ερευνητή και πέφτει στην τρέλα καθώς εμπλέκεται στην έρευνα μιας υπόθεσης. Τα αρχικά του Ντάνιελ Κουίν είναι ίδια με εκείνα του Δον Κιχώτη (D. Q.: Daniel Quinn και Don Quixote). Το δεύτερο μυθιστόρημα είναι για έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ που ονομάζεται Μπλε, εκπαιδευμένο από τον Καφέ, ο οποίος ερευνά έναν άνδρα που ονομάζεται Μαύρος για έναν πελάτη που ονομάζεται Λευκός. Ο Μπλε παραδίδει γραπτές αναφορές στον Λευκό που με τη σειρά του τον πληρώνει για τη δουλειά του. Ο Μπλε απογοητεύεται και χάνει τον εαυτό του καθώς βυθίζεται στη ζωή του Μαύρου. Το τρίτο μυθιστόρημα είναι η ιστορία ενός συγγραφέα που δεν έχει τη δημιουργικότητα να παράγει μυθοπλασία. Ο Φάνσοου, παιδικός του φίλος, έχει δημιουργήσει λογοτεχνικό έργο και όταν εξαφανίζεται, ο συγγραφέας δημοσιεύει το έργο του και τον αντικαθιστά στην οικογένειά του. Σε αυτό το βιβλίο ο Πολ Όστερ σπάει και τον τέταρτο τοίχο γράφοντας για το πώς οδηγήθηκε στη συγγραφή των τριών βιβλίων. Τα τρία μυθιστορήματα αρχικά κυκλοφόρησαν ξεχωριστά το 1991 σε μετάφραση της Σάρα Μπενβενίστε από τις εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος. Και τα τρία μαζί κυκλοφορούν σε έναν τόμο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Σταυρούλας Αργυροπούλου. The New York Trilogy by Paul Auster - Reviewed by Ted Gioia
269 Δικαιοσύνη

Η Δικαιοσύνη (Justitia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1887 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα του Δικαίου, αντίστοιχη προς την ελληνική Θέμιδα.

 Η μέση διάμετρος της Δικαιοσύνης εκτιμάται σε 54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος δεν είναι γνωστός, ενώ το άλβεδό της είναι 0,097. Η Δικαιοσύνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 33 λεπτά, μία μάλλόν αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γουλιέλμος του Βολπιάνο

Ο Άγιος Γουλιέλμος του Βολπιάνο (Guglielmo da Volpiano, Ιούνιος/Ιούλιος 962 – 1 Ιανουαρίου 1031) ή Γουλιέλμος της Ντιζόν ή Γουλιέλμος του Αγίου Μπενίν ή Γουλιέλμος του Σαιν Μπενίν (αγγλ.: Saint William of Volpiano, William of Dijon, William of Saint Benignus, ιταλ.: Guglielmo da Volpiano, γαλλ.: Guillaume de Volpiano) ήταν Λατίνος μοναχός, μεταρρυθμιστής και αρχιτέκτονας. Ο Γουλιέλμος του Βολπιάνο γεννήθηκε το 962 στο φρούριο της Νήσου του Σαιν Τζιούλιο, στην λίμνη Όρτα στην περιοχή Νοβάρα, και πέθανε από φυσικά αίτια στο Φεκάμπ το 1031. Υπηρέτησε την Καθολική Εκκλησία ως κληρικός φτάνοντας στο αξίωμα του Ηγουμένου. Η Καθολική Εκκλησία τον τίμησε για την προσφορά του προσφωνώντας τον Άγιο.

 Ήταν γιος ευγενούς της Σουαβίας, του Κόμητος Ρομπέρτο του Βολπιάνο. Η μητέρα του, Περινθία, τον γέννησε κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στο φρούριο της Νήσου του Σαιν Τζιούλιο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Όθων Α΄. Η επίθεση ήταν επιτυχής, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει ο Όθων πατριός και προστάτης του γιου του Κόμητος Ρομπέρτο. Το 969, ο Γουλιέλμος ξεκίνησε τις σπουδές του στο Αββαείο Βενεδικτίνων της Λοκάντας στην περιοχή Βερτσέλλι. Έγινε μοναχός σε αυτό το Αββαείο, και το 987, έγινε μοναχός στο Αββαείο του Κλυνύ υπό του Αγίου Μαγιόλου. Επέδειξε ζήλο για τη μεταρρύθμιση, αναδιοργάνωσε το Αββαείο του Σαιν Σερνίν στον ποταμό Ροδανό. Ο Γουλιέλμος χειροτονήθηκε το 990 και υπηρέτησε ως ηγούμενος στο Αββαείο του Αγίου Μπενίν στη Ντιζόν, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Μπενίν (μαθητή του Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης), πολιούχο της πόλης Ντιζόν, το οποίο ίδρυσε και έχτισε, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας. Υπό την καθοδήγηση του Γουλιέλμου, και τον ζήλο του για την Κλουνιακή μεταρρύθμιση, το Αββαείο του Αγίου Μπενίν έγινε το κέντρο της πνευματικότητας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Επίσης, έγινε το μητρικό Αββαείο για περίπου σαράντα άλλα Αββαεία στη Βουργουνδία, τη Λωρραίνη, τη Νορμανδία, και τη βόρεια Ιταλία. Είχε επιλεγεί ως εργολάβος για το Αββαείο του Μον-Σαιν-Μισέλ κατά τον 11ο αιώνα. Σχεδίασε την Ρωμανική εκκλησία του Αββαείου, τοποθετώντας τολμηρά το εγκάρσιο κλίτος διέλευσης στην κορυφή του βουνού. Πολλές υπόγειες κρύπτες και παρεκκλήσια έπρεπε να κατασκευαστούν για να αντισταθμίσουν αυτό το βάρος. Αυτά αποτέλεσαν τη βάση για την υποστηρικτική ανοδική δομή που μπορεί να δει κανείς σήμερα. Έχει επίσης ανακατασκευάσει και το Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε στο Παρίσι. Το 1001, κλήθηκε από τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας να μεταρρυθμίσει το Αββαείο του Φεκάμπ (το σημερινό τμήμα του Σαιν-Μαριτίμ), όπου είχαν το παλάτι τους οι δούκες της Νορμανδίας. Αποτελούσε επίσης το σημείο που οι δούκες της Νορμανδίας είχαν επιλέξει για να ταφούν. Αγιοπολίτικη Οκτώηχος: Γουλιέλμος της Ντιζόν, Tonary Book. (Γαλλικά) Ο Γουλιέλμος του Βολπιάνο στην Νορμανδία, Πανεπιστήμιο Καέν (2002). (Αγγλικά) Κλουνιακή μεταρρύθμιση, Εγκυκλοπαίδεια "Societas Christiana". (Αγγλικά) Ιστορία της Νορμανδίας: Ιδρυτές, το έργο των πρώτων Δόγηδων 933–1035, Πρόγραμμα "Ραφαήλ" της ΕΕ.
Ποντόλσκ

Το Ποντόλσκ (ρωσικά: Подо́льск) είναι βιομηχανική πόλη της Ρωσίας, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Μόσχας. Βρίσκεται πάνω στον ποταμό Πάκχρα, που είναι παραπόταμος του Μόσκοβα. Είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Περιφέρειας Μόσχας, με 187.961 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

 Το Ποντόλσκ δημιουργήθηκε ύστερα από την ανάπτυξη του χωριού Ποντόλ που, κατά τον 18ο αιώνα ανήκε στο Μοναστήρι Ντανίλοφ στη Μόσχα. Έγινε πόλη το 1791 από την Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, σε μια περίοδο μεγάλης ανάπτυξης στις πόλεις. Πριν από τη Ρωσική Επανάσταση, το Ποντόλσκ ήταν μία από τις πιο βιομηχανοποιημένες πόλεις της Ρωσίας. Η οικογένεια του Βλαντιμίρ Λένιν κατοικούσε στο Ποντόλσκ, ενώ ο ίδιος διέθετε στην πόλη μια μικρή αγροικία. Μάλιστα, είχε μια συνάντηση με σοσιαλδημοκράτες για την ίδρυση της εφημερίδας Ίσκρα. Κατά τη σοβιετική εποχή, ήταν μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανοποιημένες πόλεις της Ρωσίας. Το 2000, ιδρύθηκε εκεί μία μεγάλη στρατιωτική βάση. Σήμερα βρίσκεται στην πόλη το Κεντρικό Αρχείο του Ρωσικού Υπουργείου Άμυνας. Άμστετεν, Αυστρία Μπέλτσι, Μολδαβία Μπαρ, Μαυροβούνιο Μπαρίσαβ, Λευκορωσία Τσερνίβτσι, Ουκρανία Χενάν, Κίνα Καβάρνα, Βουλγαρία Κλάντνο, Τσεχία Οχρίδα, ΠΓΔΜ Σαιντ-Ουέν, Γαλλία Σούμεν, Βουλγαρία Σουχούμ, Αμπχαζία, Γεωργία , Τρίερ-Λαντ, Ρηνανία-Παλατινάτο, Γερμανία Βαναντζόρ, Αρμενία Βαρμίνσκο-Μαζούρσκιε, Πολωνία
Στέφανος Γαϊτάνος

Ο Στέφανος Γαϊτάνος είναι Έλληνας προπονητής και βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός. Συνέδεσε το όνομά του με αυτό του Γ.Α.Σ. Βέροια, αγωνιζόμενος με την ομάδα της Βέροιας τα περισσότερα χρόνια της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, με τους φιλάθλους και τον τοπικό τύπο της εποχής να του δίνουν το προσωνύμιο «Στρατηγός».

 Γεννήθηκε στη Βέροια το 1948, με καταγωγή από την Κορνοφωλιά Έβρου από την πλευρά του πατέρα του.Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Γ.Α.Σ. Βέροια και ένανε ντεπούτο σε ηλικία 15,5 ετών στις 24 Νοεμβρίου του 1963 στον αγώνα Ολυμπιακός Βόλου - Γ.Α.Σ. Βέροια 2-2 για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας και έκτοτε καθιερώθηκε ως βασικός. Στην ομάδα της «Βασίλισσας του Βορρά» παρέμεινε για 10 συνεχή χρόνια, πανηγυρίζοντας 2 ανόδους στην Α΄ Εθνική το 1966 και το 1970. Ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική έκανε στις 30 Οκτωβρίου του 1966 στον αγώνα Γ.Α.Σ. Βέροια - Α.Ο. Τρίκαλα 1-0 για τη 2η αγωνιστική.Το 1973 πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές, εκ των οποίων τη σεζόν 1973-74 στην Α΄ Εθνική σημειώνοντας 18 συμμετοχές. Το 1975 επέστρεψε στην «Βασίλισσα του Βορρά», όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια πανηγυρίζοντας μία ακόμα ανόδο το 1977 και τρίτη συνολικά με τον Γ.Α.Σ. Βέροια, προτού κλείσει την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Μετά από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική. Πρώτος σταθμός της προπονητικής του σταδιοδρομίας ήταν η Δόξα Μακροχωρίου το 1978. Σε επαγγελματικό επίπεδο ως προπονητής εργάστηκε για πρώτη φορά στον Φ.Α.Σ. Νάουσα το 1981 στην Β΄ Εθνική, ενώ τα επόμενα χρόνια εργάστηκε επίσης στον Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια, στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας την οποία ανέβασε από την Γ΄ στην Β΄ Εθνική και στον Εορδαϊκό τον οποίο ανέβασε επίσης στην Β΄ Εθνική, στον Ολυμπιακό Βόλου, στον Παναργειακό, στην Προοδευτική, στον Απόλλωνα Αθηνών κ.α. Επίσης διετέλεσε σε διάφορα διάστηματα προπονητής του Γ.Α.Σ. Βέροια, τόσο ως βασικός όσο ως υπηρεσιακός, ενώ υπηρέτησε την ομάδα ως προπονητής υποδομών, αλλά και ως Γενικός Διευθυντής, έχοντας την ευθύνη όλων των τμημάτων του συλλόγου.Επίσης έχει ιδρύσει ακαδημία ποδοσφαίρου με τον ονομασία Σχολή Ποδοσφαίρου Α.Ε.Π. Βέροιας «Στέφανος Γαϊτάνος», με σκοπό την ανάδειξη ταλέντων και την προώθησή τους στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας.
Λάτας Ηλείας

Ο Λάτας είναι οικισμός (υψόμ. 155 μ.) του Νομού Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πηνείας του καλλικρατικού Δήμου Ήλιδας. Είναι σχεδόν παραλίμνιο χωριό, κοντά στις όχθες της τεχνητής Λίμνης Πηνειού. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο χωριό υπάρχει ο ναός του Αγίου Νικολάου αλλά και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία έξω από τον Λάτα.

 Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης − Πρόγραμμα Καλλικράτης, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 1ο, φ. 87 (7 Ιουνίου 2010) Εγκυκλοπαίδεια Μαλλιάρης Παιδεία Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λάτα Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λάτα Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
Κεβίν Μαγιέρ

Ο Κεβίν Μαγιέρ (Γαλλικά: Kevin Mayer, [kevin majɛʁ], γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1992) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου. Είναι δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής (2017, 2022), δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης (2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και 2021 στο Τόκιο) και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο δέκαθλο.

 Παιδί παλαιών πρωταθλητών επέδειξε χάρισμα για γρήγορη απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων και το 2008 σε ηλικία μόλις 16 ετών, άφησε την ιδιαίτερη πατρίδα του για να πάει στο Μονπελιέ και σε λιγότερο από ένα χρόνο στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής U18 στο όκταθλο. Τον επόμενο χρόνο εξασφάλισε τον παγκόσμιο τίτλο του δεκάθλου U20 και 12 μήνες αργότερα στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης νέων. Σε ηλικία 20 ετών πέτυχε ατομικό ρεκόρ με 8.447 βαθμούς στις Βρυξέλλες, ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012 έχοντας προσδοκίες ότι θα μπορούσε να κερδίσει ένα μετάλλιο στο ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, τερμάτισε στη 15η θέση. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2018 στο Ταλάνς της Γαλλίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 9.126 βαθμούς. Kevin MAYER