Διόδοτος Τρύφων

Ο Διόδοτος Τρύφων ήταν κυβερνήτης της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών κατά την ελληνιστική περίοδο. Κυβέρνησε από το 142 μέχρι το 138 π.Χ.. Η ταυτότητα των γονέων του είναι άγνωστη. Γεννημένος στα Κασιανά, κοντά στην Απάμεια, ο Διόδοτος δεν αποτελεί μέλος της δυναστείας των Σελευκιδών εξ αίματος καθώς δεν ήταν απόγονος του Σέλευκου Α' Νικάτορος, αλλά στρατηγός που πήρε στα χέρια του την εξουσία.

 Ο Διόδοτος υπήρξε στρατηγός του βασιλιά των Σελευκιδών Δημητρίου Α' του Σωτήρος, μα αργότερα πέρασε στο στρατόπεδο του σφετεριστή του θρόνου, Αλεξάνδρου Βάλα, ο οποίος υποκίνησε επανάσταση και ανέβηκε στο θρόνο το 150 π.Χ. Ο Διόδοτος εξασφάλισε την κατάληψη της Αντιόχειας από τον τελευταίο. Μετά την ήττα του από τις πτολεμαϊκές στρατιές, ο Αλέξανδρος Α' Βάλας πέθανε στα χέρια μιας φυλής Ναβαταίων Αράβων. Με την υποστήριξη του Πτολεμαίου Στ' Φιλομήτορα στο θρόνο ανέβηκε ο Δημήτριος Β' Νικάτωρ, γιος του Δημητρίου Α'. Ο τελευταίος όμως δεν ήταν λαοφιλής και σοβαρές ταραχές δεν άργησαν να ξεσπάσουν στους δρόμους της Αντιόχειας. Ο στρατηγός και υποστηρικτής του Αλεξάνδρου, Διόδοτος, που είχε απομακρύνει με ασφάλεια το μικρό Αντίοχο, γιο του Αλεξάνδρου, κατέλαβε την πρωτεύουσα του κράτους περίπου το 145 π.Χ. και ανέβασε το μικρό του προστατευόμενο στο θρόνο, με το όνομα Αντίοχος Στ' Διόνυσος. Ο Δημήτριος απέτυχε να ανακτήσει την πόλη, ωστόσο διασώθηκε και εγκαταστάθηκε στη Σελεύκεια. Ακολούθως ο Διόδοτος προσπάθησε να θέσει υπό την επιρροή του την Κοίλη Συρία όπου ο Δημήτριος Β' είχε υπάρξει μισητός εξαιτίας της συμπεριφοράς του απέναντι στους Ιουδαίους. Καθώς η επικράτεια των Σελευκιδών όλο και συρρικνωνόταν, ο Διόδοτος ήταν τόσο απελπισμένος να βρει συμμάχους που φρόντισε να αποδοθούν τα εδάφη της Ιουδαίας στους Ασμοναίους με αντάλλαγμα βοήθεια. Πιστά στην υπόσχεσή τους ιουδαϊκά στρατεύματα προελάσαν ενάντια στον εχθρό του Διόδοτου, τον έκπτωτο Δημήτριο Β'. Αργότερα όμως ο Διόδοτος προέλασε ενάντια των Ιουδαίων και στις συμπλοκές που ακολούθησαν ο πρώην σύμμαχος του Διόδοτου, ο Αρχιερέας των Ιουδαίων Ιωνάθαν, θανατώθηκε το 143 π.Χ. Εξαιτίας όμως της λαϊκής αντίστασης ο Διόδοτος δεν κατάφερε να πάρει την εξουσία, αφήνοντάς τη στα χέρια του Σίμωνα Μακκαβαίου, αδερφού του Ιωνάθαν, με μικρό οικονομικό κέρδος. Ο Αντίοχος την εποχή εκείνη ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία, οπότε πρακτικά κυβερνούσε ο Διόδοτος. Περίπου το 140 π.Χ. ο Διόδοτος, θανάτωσε τον Αντίοχο Στ', διεκδικώντας το θρόνο για τον εαυτό του, με την επωνυμία Διόδοτος Τρύφων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Τίτο Λίβιο, ο Διόδοτος δωροδόκησε τους βασιλικούς ιατρούς ώστε να υποστηρίξουν πως το αγόρι υπέφερε από κάποια ασθένεια των οργάνων και άφησε την τελευταία του πνοή στο χειρουργικό τραπέζι. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία που ήταν ανερχόμενη δύναμη τότε στην περιοχή της Μεσογείου αρνήθηκε να αναγνωρίσει το νέο βασιλιά. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των αναταραχών άρχισε να γίνεται υπολογίσιμη δύναμη η Αυτοκρατορία της Παρθίας, η οποία στα επόμενα χρόνια κατέκτησε διαδοχικά πολλά από τα εδάφη των Σελευκιδών. Ανάμεσα στα κατορθώματά της ήταν και η αιχμαλωσία του Δημητρίου Β' το 138 π.Χ. Τελικά, το 138 π.Χ. ο Διόδοτος δέχτηκε επίθεση και ηττήθηκε στην Αντιόχεια από τον αδερφό του Δημητρίου Β', τον Αντίοχο Ζ' Σιδήτη. Μετά την ήττα του, ο Διόδοτος αυτοκτόνησε στην Απάμεια. Η αγγλόφωνη, γαλλόφωνη και ιταλόφωνη wikipedia. Διόδοτος Τρύφων στο www.livius.com Αρχειοθετήθηκε 2008-12-04 στο Wayback Machine. Διόδοτος Τρύφων στο virtualreligion.net Τίτος Λίβιος, Περιοχαί, 55 Αρχειοθετήθηκε 2007-12-25 στο Wayback Machine. Αππιανός, Συριακά, §68 Αρχειοθετήθηκε 2015-10-20 στο Wayback Machine. Στράβων, Γεωγραφία, Βιβλίο XVI, §2.10 Δυναστεία των Σελευκιδών Αλέξανδρος Α' Βάλας Αντίοχος Στ' Διόνυσος Αντίοχος Ζ' Σιδήτης Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική περίοδος