IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
8

Το έτος 8 ήταν ένα δίσεκτο έτος που αρχίζει την Κυριακή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Κάμιλλου και Κουινκτιλιανού (ή, λιγότερο συχνά, το 761 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 8 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 8 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 3 Αυγούστου - Ο Ρωμαίος στρατηγός Τιβέριος νικά τους επαναστάτες Ιλλυριούς στη Δαλματία, κοντά στον ποταμό Μπόσνα, αλλά η εξέγερση στην περιοχή δεν κατεστάλη ακόμα. Η Ιουλία η Νεότερη εξορίζεται. Ο Λούκιος Αιμίλιος Παύλος και η οικογένειά του πίπτουν σε δυσμένεια. Ο Αύγουστος διακόπτει τον αρραβώνα του Κλαύδιου με την κόρη του Παύλου, Αιμιλία Λεπίδα. Γίνεται προσπάθεια να αρραβωνιαστεί ο Κλαύδιος με τη Λιβία Μεντουλίνα Καμίλα. Ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος εξορίζεται από τη Ρώμη και καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα κοντά στην Τόμη (σημερινή Κωνστάντζα). Ευρώπη Ο Τινκομάρος, έκπτωτος βασιλιάς των Ατρεμπάτων, φεύγει από τη Βρετανία για τη Ρώμη. Ο Έπιλλος γίνεται βασιλιάς. Περσία Ο Βονώνης Α΄ γίνεται βασιλιάς (σάχης) της Παρθικής Αυτοκρατορίας. Ιουδαία Εύρεση στο Ναό: Ο Ιησούς βρίσκεται στο Ναό της Ιερουσαλήμ να συλλογίζεται με τους λόγιους άνδρες της Ιουδαία. Κίνα Έναρξη της εποχής Τσούσι της Κινεζικής Δυναστείας Χαν. Ο Ουάνγκ Μανγκ συντρίβει μια εξέγερση από τον Τσάι Α΄ και στο χειμερινό ηλιοστάσιο (που έχει ημερομηνία 10 Ιανουαρίου του επόμενου έτους) αναλαμβάνει επίσημα τον τίτλο του αυτοκράτορα, ιδρύοντας τη βραχύβια Δυναστεία Σιν. Τέχνες Μετά την ολοκλήρωση των Μεταμορφώσεων, ο Οβίδιος ξεκινά το Fasti (Ημερολόγιο), 6 βιβλία που περιγράφουν λεπτομερώς τους πρώτους 6 μήνες του έτους και παρέχουν πολύτιμες γνώσεις για το ρωμαϊκό ημερολόγιο. Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας, μέλος της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας (θ. 33 μ.Χ.) Τίτος Φλάβιος Σαβίνος, Ρωμαίος πρόξενος και αδελφός του Βεσπασιανού (θ. 69 μ.Χ.) Μάρκος Βαλέριος Μεσάλας Κορβίνος, Ρωμαίος στρατηγός (γ. 64 π.Χ.) (θ. 8 ή περ. 12 μ.Χ.)
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» λαμβάνει μέρος κάθε χρόνο σε επιλεγμένους κινηματογράφους της Αθήνας με σκοπό «να φωτίσει άγνωστες πτυχές του ποιοτικού ανεξάρτητου διεθνούς κινηματογράφου».

 Το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 από την Κινηματογραφική Εταιρία Αθηνών και έκτοτε διεξάγεται ανελλιπώς ετησίως τον ίδιο μήνα. Για πρώτη φορά το 2020, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, αποφασίστηκε και η ψηφιακή προβολή μέρους του προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, "Νύχτες Πρεμιέρας", για τους θεατές που δε θα μπορούν να παραστούν στις προβολές. Τα διαγωνιστικά και μη τμήματα του φεστιβάλ είναι: Διεθνές Διαγωνιστικό: Αποτελεί το επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ στο οποίο παίρνουν μέρος ταινίες που αποτελούν το πρώτο, το δεύτερο ή το τρίτο έργο του σκηνοθέτη και ταυτόχρονα προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Μουσική & Φιλμ (Διαγωνιστικό) Πανόραμα Ελληνικές μικρές ιστορίες (Διαγωνιστικό) Μουσική & Φιλμ (Εκτός Διαγωνιστικού) Ντοκιμαντέρ Σινεμά στα όρια Μετά τα Μεσάνυχτα Πρεμιέρες Μικρές Πρεμιέρες Ειδικά Αφιερώματα Τα κινηματογραφικά βραβεία που απονέμονται στο φεστιβάλ είναι: Στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα Χρυσή Αθηνά Βραβείο Σκηνοθεσίας της Πόλης των Αθηνών Βραβείο Σεναρίου Στο διαγωνιστικό τμήμα Μουσική & Φιλμ Χρυσή Αθηνά Βραβείο Κοινού Ελληνικές μικρές ιστορίες Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη Δύο βραβεία για πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Άνδρα Ηθοποιού Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενης Γυναίκας Ηθοποιού Επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ
Εουζένι δ' Ορς

Ο Εουζένι ή Εουχένιο δ' Ορς ι Ροβίρα (Eugeni ή Eugenio d'Ors i Rovira, Βαρκελώνη, 28 Σεπτεμβρίου 1880 - Μπιλανόβα ι λα Ζελτρού, 24 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν Καταλανός διανοούμενος, συγγραφέας, φιλόσοφος, κριτικός τέχνης και δοκιμιογράφος. Θεωρείται ένας από τις σημαντικότερες μορφές της καταλανικής και ισπανικής διανόησης του 20ού αιώνα, έχοντας συνεισφέρει τόσο στον καταλανικό πολιτισμό των πρώτων δεκαετιών του αιώνα ως γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών και ως πρωτοπόρος του ρεύματος του noucentisme όσο και στον ισπανικό ιδιαίτερα μετά την ένταξή του στη φασιστική Φάλαγγα.

 Μεγάλωσε στη Βαρκελώνη των τελών του 19ου αιώνα, εποχή που είδε την άνοδο του πολιτικού και πολιτιστικού καταλανισμού. Σπούδασε φιλοσοφία και το 1912 ορίστηκε γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών. Η κοπιώδης δημοσιογραφική-δοκιμιογραφική του πορεία στην εφημερίδα La Veu de Catalunya τον ανέδειξε σε πρωτοπόρο του κλασικιστικού κινήματος του noucentisme που επήλθε ως αντίδραση στον καταλανικό μοντερνισμό της πρώτη δεκαετίας. Προώθησε τη δημιουργία δημόσιων βιβλιοθηκών και το επάγγελμα του βιβλιοθοικονόμου στις γυναίκες μέσω της Σχολής Βιβλιοθοικονόμων όπου υπήρξε και καθηγητής. Το 1917 ανέλαβε τη θέση του υπεύθυνου της δημόσιας παιδείας της Ένωσης των Καταλανικών Επαρχιών. Ωστόσο η διαμάχη του με τον έτερο διανοούμενο Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ και η αποστασιοποίησή του από το πολιτικό κόμμα της Ρεζιοναλιστικής Λίγκας επέφεραν την απομάκρυνσή του από επίσημα θεσμικά πόστα της Καταλονίας και την αυτοεξορία του στη Μαδρίτη. Βρισκόμενος στην ισπανική πρωτεύουσα, το 1926 ορίστηκε μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (θέση που αποδέχθηκε μόλις το 1938) ενώ τάχθηκε υπέρ των εξεγερμένων κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, εντασσόμενος στην Ισπανική Φάλαγγα. Με αυτόν τον τρόπο αποτέλεσε έναν από τους ελάχιστους αξιόλογους διανοούμενους της πρώτης δεκαετίας της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Καταλονία όπου και απεβίωσε. Ο Εουζένι δ' Ορς στο LletrA και τον Σύλλογο Συγγραφέων στα Καταλανικά Eugeni d'Ors, viatge de tornada ('Ταξίδι επιστροφής'). Ντοκιμαντέρ της Καταλανικής Τηλεόρασης για τη ζωή του Εουζένι δ'Ορς
Ηλίας Γκότσης

Ο Ηλίας Γκότσης (Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1989) είναι Έλληνας γυμναστής, επιχειρηματίας, παρουσιαστής και τηλεοπτική προσωπικότητα. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στον έκτο κύκλο του reality επιβίωσης Survivor Greece, το 2018, όπου κατέκτησε την πρώτη θέση.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989 όπου και μεγάλωσε. Ολοκληρώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές του στην Γυμναστική Ακαδημία τελειώνοντας κάποια χρόνια μετά. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα πάνω στο personal training ενώ ξεκίνησε να εργάζεται ως γυμναστής. Τον Δεκέμβριο του 2017 δήλωσε συμμετοχή στον έκτο κύκλο του reality επιβίωσης Survivor. Τον Ιανουάριο του 2018, ύστερα από την συμμετοχή του σε διάφορα casting, απέκτησε μία θέση για την ομάδα των Μαχητών του Survivor 2018. Έτσι στα μέσα του ίδιου μήνα ταξίδεψε στο Σάντο Ντομίγκο για τις ανάγκες των γυρισμάτων της εκπομπής. Στις 13 Ιουλίου του 2018 ανακηρύχθηκε ως νικητής του Survivor κερδίζοντας το έπαθλο των 100.000€. Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Open για την παρουσίαση καλοκαιρινής εκπομπής. Έτσι από τον Ιούλιο του ίδιου έτους παρουσιάζει μαζί με την Κατερίνα Ζαρίφη και τον Παύλο Σταματόπουλο την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή "Καλοκαίρι-not". Τον ίδιο μήνα ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει ταξιδιωτική εκπομπή με συμπαρουσιάστρια την Σόφη Πασχάλη.Από τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτος ξεκίνησε να παρουσιάζει και πάλι μαζί με την Κατερίνα Ζαρίφη και τον Παύλο Σταματόπουλο την μεσημεριανή ψυχαγωγική εκπομπή Μεσημέρι #yes. Πέρα της ενασχόλησής του με τον personal training διατηρεί και το δικό του γυμναστήριο με την ονομασία "Need for fitness" στην περιοχή του Νέου Ψυχικού.
Ιουδήθ της Βαυαρίας (1100-1130)

Η Ιουδήθ της Βαυαρίας (19 Μαΐου 1100 - 27 Αυγούστου 1130) από τον Οίκο των Γουέλφων έγινε δούκισσα της Σουαβίας μέσω του γάμου της με τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας και μητέρα του κορυφαίου Γερμανού βασιλιά Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα. Η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρης του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας. Αδελφοί της ήταν ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, ο Κορράδος και ο Γουέλφος ΣΤ΄ μαργράβος της Τοσκάνης, ενώ αδελφές της ήταν η Σοφία, η Ματίλντα και η Βόλφχιλντ. Η "Ιστορία των Γουέλφων" καταγράφει τα ονόματα Ιουδήθ, Ματίλντα, Σοφία και Βόλφχιλντ σαν τις τέσσερις κόρες του δούκα Ερρίκου Θ΄ και της Βολφχίλντε, συνεπώς η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη. Είχε επιπλέον έναν ετεροθαλή αδελφό, τον άνταλμπερτ, νόθο γιο τού Ερρίκου Θ΄ από μία ανώνυμη ερωμένη.

 Την περίοδο 1119 - 1121 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουαβίας. Ο γάμος έφερε την ένωση ανάμεσα στις δύο κορυφαίες Γερμανικές οικογένειες, του Οίκου των Γουέλφων και του Οίκου των Χοενστάουφεν. Η "Ιστορία Γουελφόρουμ" γράφει τον γάμο της Ιουδήθ με τον δούκα Φρειδερίκο Β΄, αλλά χωρίς να αναφέρει την ημερομηνία. Ο πατέρας της υποστήριξε αρχικά τον γαμπρό του Φρειδερίκο Β΄ σαν διάδοχο του άτεκνου Ερρίκου Ε΄ των Σαλίων στο βασίλειο της Γερμανίας, αλλά στην συνέχεια άλλαξε και υποστήριξε τον Λοθάριο Β΄. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε τεράστια προβλήματα ανάμεσα στις δύο οικογένειες και έφερε εμφύλιες συγκρούσεις, που διατηρήθηκαν ολόκληρο τον 12ο αιώνα. Δεν είναι γνωστές οι σχέσεις του ζεύγους μετά την αλλαγή αυτή· το βέβαιο είναι ότι η Ιουδήθ δεν έκανε άλλα παιδιά μετά τη γέννηση τής κόρης της Μπέρτας (1123). Πέθανε (27 Αυγούστου 1130) και τάφηκε στην Αλσατία· ο σύζυγός της νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Άγκνες τού Σααρμπρύκεν. Με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας απέκτησε: Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα 1122-1190, βασιλιάς της Γερμανίας, Γ΄ ως δούκας της Σουαβίας. Μπέρτα 1123-1195, παντρεύτηκε τον Ματθαίο Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Charles Cawley, Medieval Lands, Bavaria, Dukes
Ερμενγάρδη του Ανζού (αποβιώσασα το 1076)

Η Ερμενγάρδη (Ermengarde d'Anjou, 1018 – 18 Μαρτίου 1076) από τον Οίκο του Ινζελζέ ήταν κόρη του κόμη του Ανζού και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Γκατινέ και μετά δούκισσα της Βουργουνδίας.

 Ήταν κόρη του Φούλκωνα Γ΄ κόμη του Ανζού και της Χίλντεγκαρντ του Ζούντγκαου. Γεννήθηκε στο Ανζού και ήταν γνωστή και ως Ερμενγάρδη - Λευκή. Δολοφονήθηκε στην εκκλησία του Φλερύ–συρ–Ους στο Κοτ ντ' Ορ. Με τον πρώτο της σύζυγο Γοδεφρείδο Β΄ κόμη του Γκατινέ (1035) & κύριο του πύργου του Λαντόν (από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς), απέκτησε: Χίλντεγκαρντ, παντρεύτηκε τον Ζοσλέν Α΄ κύριο του Κουρτεναί (από τον Οίκο του Κουρτεναί). Γοδεφρείδος Γ΄ 1040-1096, κόμης του Ανζού. Φούλκων Δ΄ 1043-1109, κόμης του Ανζού.Με τον δεύτερο σύζυγό της Ροβέρτο Α΄ της Βουργουνδίας απέκτησε: Χίλντεγκαρντ π.1056-1104, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ δούκα της Ακουιτανίας. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II: Die Ausserdeutschen Staaten Die Regierenden Häuser der Übrigen Staaten Europas (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη

Το Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη (1990-) είναι ένα λειτουργικό μουσείο, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Ζωγράφου. Στεγάζει μόνιμα την καλλιτεχνική συλλογή του Κωνσταντίνου Ιωαννίδη και φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις και καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Στεγάζεται στο (αρχικά) εξοχικό σπίτι (βίλλα Κοτοπούλη) της γνωστής ηθοποιού του 20ου αιώνα, Μαρίκας Κοτοπούλη, από την οποία πήρε το όνομά του και διευθύνεται από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζωγράφου. Βρίσκεται στην οδό Αλεξάνδρου Παναγούλη 17 στο δήμο Ζωγράφου στη διασταύρωση με την οδό Υπολοχαγού Θ. Καββαθά.

 Ο χώρος ήταν το εξοχικό της γνωστής ηθοποιού, Μαρίκας Κοτοπούλη, στην τότε οδό Βασιλέως Γεωργίου (στη σημερινή Αλεξάνδρου Παναγούλη). Άρχισε να κτίζεται το 1918 και ολοκληρώθηκε το 1923 ή το 1926. Το 1929, το εξοχικό της Κοτοπούλη μαζί με άλλα λίγα σπίτια που είχαν χτιστεί στην περιοχή, χαρακτηρίζονται ως οικισμός με όνομα Ζωγράφου, το οποίο πήρε από τον Ιωάννη Ζωγράφο πολιτικό και καθηγητή πανεπιστημίου, μεγαλοιδιοκτήτη της περιοχής κατά τα προηγούμενα χρόνια. Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, το σπίτι επιτάχθηκε. Κατόπιν, στέγασε το Αστυνομικό Τμήμα του Δήμου και, τελικά, ο Δήμος συνεπικουρούμενος με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ανέλαβε με πολλή προσοχή την αναπαλαίωση του κτιρίου, το οποίο κηρύχθηκε διατηρητέο. Το κτίριο, ανέδειξε την αρχιτεκτονική του μορφή καθώς και τους εσωτερικούς του χώρους. Η βίλα Κοτοπούλη έδωσε το όνομά της στη στάση των λεωφορείων των αστικών συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ), στη λεωφόρο Στρατάρχου Παπάγου, σε κοντινή απόσταση από το Μουσείο Κοτοπούλη. Το μουσείο εγκαινιάστηκε στις 9 Μαΐου 1990. Μέχρι το 2001, υπεύθυνος για το μουσείο ήταν ο Κώστας Ιωαννίδης. Το κτίριο, φιλοξενεί εκδηλώσεις υψηλής πολιτιστικής δημιουργίας και έκφρασης καθώς και ως μόνιμος εκθεσιακός χώρος. Είναι ένα από τα τέσσερα μουσεία – εκθεσιακούς χώρους του Δήμου Ζωγράφου και αναφέρεται ότι φιλοξενεί το «Μουσείο Ελληνικού Θεάτρου Σκιών» του Δήμου Ζωγράφου το οποίο ιδρύθηκε το 2003 Greekmuseums.gr Marika Kotopouli Αρχειοθετήθηκε 2022-09-27 στο Wayback Machine. ThisisAthens.org Museum Marika Kotopouli GreekTravelPages.gr Marika Kotopouli Museum Μουσείο Γουναρόπουλου
Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον

Ο Γκούδνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον (ισλ. Guðni Thorlacius Jóhannesson, προφορά: Κύδνι Τχόρλασίυς Γιόουχαννεσσόν, Δ.Φ.Α.: [ˈkʏðnɪ ˈtʰɔrlaˌsiːjʏs ˈjouːhan(ː)ɛsˌsɔn], 26 Ιουνίου 1968-) είναι ο σημερινός πρόεδρος της Ισλανδίας. Ανέλαβε την 1 Αυγούστου 2016 ύστερα από την προεδρική εκλογή του 2016. Εργάστηκε ως καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας, ενώ έχει δημοσιεύσει εργασίες πάνω στην ιστορία της Ισλανδίας και, συγκεκριμένα, στους πολέμους του μπακαλιάρου, την οικονομική κρίση του 2008-11 και την ισλανδική προεδρία, μεταξύ άλλων. Επανεξελέγη πρόεδρος το 2020.

 Ο Γκούντνι είναι γιος της δασκάλας και δημοσιογράφου Μαργκρέτ Θορλάσιους και του προπονητή Γιοχάνες Σέμουντσον. Ο αδερφός του Πάτρεκουρ Γιοχάνεσον ήταν μέλος της εθνικής ομάδας χειροσφαίρισης της Ισλανδίας. Ο ίδιος ασχολούνταν με τη χειροσφαίριση στα νιάτα του.Έλαβε πτυχίο ιστορίας και πολιτικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ το 1991 και πτυχίο μάστερ ιστορίας από το Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας το 1997. Επίσης, έχει σπουδάσει γερμανικά και ρώσικα σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Το 1999 απέκτησε δεύτερο πτυχίο μάστερ ιστορίας από το Κολλέγιο Σαιντ Άντονις του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και το 2003 απέκτησε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Κουίν Μέρι. Ο Γκούντνι εργάστηκε ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας, στο Πανεπιστήμιο Μπίφρεστ και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Σήμερα διδάσκει ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας. Έχει δημοσιεύσει εργασίες πάνω στην ιστορία της Ισλανδίας και, συγκεκριμένα, στους πολέμους του μπακαλιάρου, την οικονομική κρίση του 2008-11 και την ισλανδική προεδρία, μεταξύ άλλων. Επίσης, έχει γράψει τη βιογραφία του πρώην πρωθυπουργού Γκούναρ Θόροντσεν και ένα βιβλίο σχετικά με την προεδρία του Κρίστιαν Έλντγιαρν. Ο Γκούντνι ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Ισλανδίας στις 5 Μαΐου 2016. Στην πλατφόρμα του συμπεριλαμβανόταν, μεταξύ άλλων, η περίληψη τροπολογίας του Συντάγματος σχετικά με την πραγματοποίηση δημοψηφισμάτων ύστερα από πρωτοβουλίες πολιτών. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις φανέρωσαν ισχυρή λαϊκή στήριξη στην υποψηφιότητά του, γεγονός που ενισχύθηκε από την αποχώρηση του Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον από την προεδρική εκλογή. Τελικά, εξελέγη πρόεδρος της Ισλανδίας στις 25 Ιουνίου 2016, λαμβάνοντας το 39,1% των ψήφων.Ο ίδιος δεν συνδέεται με κανένα από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα της Ισλανδίας. Έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να είναι ένας «λιγότερο πολιτικός πρόεδρος» σε σχέση με τον προκάτοχό του. Ο Γκούντνι ανέλαβε την προεδρία της χώρας την 1 Αυγούστου 2016 σε ηλικία 48 ετών, όντας ο νεότερος πρόεδρος της ιστορίας της χώρας. Περίπου έναν μήνα μετά την ορκωμοσία του, το ποσοστό αποδοχής του έφτασε το 68,6%, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό αποδοχής που έχει καταγραφεί ποτέ από το 2011, οπότε και ξεκίνησε η καταγραφή του. Ο Γιοχάνεσον επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Ιουνίου 2020 με ποσοστό 92,2% των ψήφων.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00 ήταν η 61η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 11η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2000-2001.Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2000. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1998-99, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1999-00 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1998-99 Αναγέννηση Δερύνειας, Εθνικός Άσσιας και ΑΠΟΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ευαγόρας Πάφου, η Δόξα Κατωκοπιάς και ο Άρης Λεμεσού που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1Επειδή η δευτεραθλήτρια Ομόνοια είχε κατακτήσει το Κύπελλο Κύπρου 1999-00 εξασφαλίζοντας συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2000-2001 μέσω του θεσμού του κυπέλλου, τη θέση που εδικαιούτο η Κύπρος στην ίδια διοργάνωση μέσω πρωταθλήματος εξασφάλισε η ομάδα που τερμάτισε στην τρίτη θέση, ΑΠΟΕΛ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1999/2000 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Α΄ κατηγορία». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 22. 8 Μαΐου 2000. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 146. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 354. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1999-00 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Land of the Free

Land of the Free ("Γη των Ελευθέρων") είναι ο εθνικός ύμνος της Μπελίζ. Οι στίχοι είναι του Σάμιουελ Άλφρεντ Χέινς (Samuel Alfred Haynes) και η μουσική του Σέλουιν Γουόλφορντ Γιανγκ (Selwyn Walford Young). Η σύνθεσή του έγινε το 1963 και η επίσημη καθιέρωσή του το 1981, όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο αρχικός τίτλος του ύμνου ήταν "Land of the Gods" ("Γη των Θεών") και υπογράμμιζε την οργανωμένη θρησκεία στο κράτος.

 O, Land of the free by the Carib Sea, Our manhood we pledge to thy liberty! No tyrants here linger, despots must flee This tranquil haven of democracy. The blood of our sires, which hallows the sod, Brought freedom from slavery oppression's rod, By the might of truth and the grace of God, No longer shall we be hewers of wood.Χορωδία: (επανάληψη μετά τη δεύτερη στροφή) Arise! ye sons of the Baymen's clan, Put on your armour, clear the land! Drive back the tyrants, let despots flee - Land of the Free by the Carib Sea!Nature has blessed thee with wealth untold, O'er mountains and valleys where prairies roll; Our fathers, the Baymen, valiant and bold Drove back the invader; this heritage hold From proud Rio Hondo to old Sarstoon , Through coral isle, over blue lagoon; Keep watch with the angels, the stars and moon; For freedom comes tomorrow's noon. Ω, Γη των ελευθέρων της Καραϊβικής Θάλασσας, Υποσχόμαστε την ανδρειοσύνη μας για την ελευθερία σου! Δε μένουν εδώ τύραννοι, οι δεσποτικοί άρχοντες πρέπει να φύγουν Αυτό το ήσυχο καταφύγιο της δημοκρατίας. Το αίμα των γεννητόρων μας, που αγιάζει το χώμα, Έφερε την ελευθερία από τη σκλαβιά του μαστιγίου των καταπιεστών, Με τη δύναμη της αλήθειας και τη χάρη του Θεού, Δεν θα είμαστε πια πελεκητές ξύλων.Χορωδία: (επανάληψη μετά τη δεύτερη στροφή) Ξυπνήστε! εσείς παιδιά της φυλής Μπέιμεν, Βάλτε την πανοπλία σας, εξασφαλίστε τη γη σας! Πηγαίνετε τους τυράννους από εκεί που ήρθαν, διώξτε τους δεσποτικούς άρχοντες - Γη των ελευθέρων της Καραϊβικής Θάλασσας!Με την ευλογία της φύσης με τον ανείπωτο πλούτο, Πάνω από τα όρη και τις κοιλάδες όπου εκτείνονται οι σαβάνες Οι πατέρες μας, οι Μπέιμεν, ανδρείοι και τολμηροί Έδιωξαν τον εισβολέα. Η παράδοση αυτή συνεχίζεται Από τον περήφανο Ρίο Όντο ως τον αρχαίο ποταμό, Μέσα από τη νησίδα με τα κοράλλια, πάνω από την γαλάζια λιμνούλα Συνέχισε να βλέπεις τους αγγέλους, τα αστέρια και το φεγγάρι Για την ελευθερία του αύριο. αρχείο ήχου σε μορφή MIDI
Χειμάρρα (πλοίο)

Το Ε/Γ Χειμάρρα ήταν ένα επιβατηγό ατμόπλοιο που εκτελούσε τη διαδρομή Πειραιά - Θεσσαλονίκης. Το πλοίο προσέκρουσε σε ύφαλο και βυθίστηκε στις 19 Ιανουαρίου 1947 στον Ευβοϊκό κόλπο, παρασύροντας στο θάνατο περίπου 400 ανθρώπους. Είναι το πιο πολύνεκρο ναυτικό ατύχημα στην Ελλάδα.

 Το πλοίο κατασκευάστηκε το 1905 ως SS Hertha (de) στο ναυπηγείο Stettiner Oderwerke του Στσέτσιν της Πομερανίας. Είχε συνολικό μήκος 76 μέτρων, πλάτος 10 μ., χωρητικότητα 1,221 τόνων και ταχύτητα 16 κόμβων. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τη μεταφορά ταχυδρομείου και μετά το 1914 ως νοσοκομειακό και ναρκοθετικό πλοίο στην υπηρεσία του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Το καλοκαίρι του 1946 μεταβιβάστηκε στο ελληνικό κράτος ως γερμανική πολεμική αποζημίωση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μετονομάστηκε σε Χειμάρρα από την ομώνυμη πόλη της Βορείου Ηπείρου. Στις 18 Ιανουαρίου 1947, το Χειμάρρα απέπλευσε από τη Θεσσαλονίκη προς τον Πειραιά με 86 άτομα πλήρωμα και περίπου 550 επιβάτες. Με τον εμφύλιο πόλεμο σε εξέλιξη, 36 από τους επιβάτες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι καθ' οδόν προς την εξορία. Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, ο καπετάνιος Σπυρίδωνας Μπιλλίνης αποφάσισε να χαράξει πορεία μέσω του Ευβοϊκού Κόλπου και να αποφύγει το επικίνδυνο ακρωτήριο Καφηρέα (Κάβο Ντόρο) στο νοτιοανατολικό άκρο της Εύβοιας. Μετά από μια ενδιάμεση στάση στη Χαλκίδα όπου αποβίβασε 10 επιβάτες, το πλοίο ξεκίνησε ξανά στις 01.30 π.μ. Περίπου στις 4:00 π.μ. της 19ης Ιανουαρίου 1947, και ενώ έπλεε στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο μέσα σε ομίχλη, το πλοίο προσέκρουσε σε ύφαλο κοντά στις νησίδες Βερδούγια, μεταξύ Αγίας Μαρίνας και Νέων Στύρων. Η σύγκρουση προκάλεσε βλάβη του πηδαλίου και του ασυρμάτου καθώς και εισροή υδάτων.Το Χειμάρρα βυθίστηκε μιάμιση ώρα μετά το ατύχημα, μόλις ένα μίλι από τη νησίδα Καβαλλιανή. Ωστόσο, ο πανικός κατά την άτακτη εγκατάλειψη του σκάφους, σε συνδυασμό με τα ανεπαρκή σωστικά μέσα, τις χαμηλές θερμοκρασίες και τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα, οδήγησε σε απώλεια περίπου 400 ανθρώπων. Αρκετές πηγές αναφέρουν 383 θύματα, αλλά ο ακριβής αριθμός είναι άγνωστος καθώς ο αριθμός των επιβατών δεν επιβεβαιώθηκε. Το ναυάγιο ανακαλύφθηκε το 1999 από την καταδυτική ομάδα που αποτελούσαν οι Αντώνης Γράφας, Αριστοτέλης Ζερβούδης, Κώστας Θωκταρίδης και Βασίλης Λάμπρου. Οι πρώτες εκτιμήσεις απέδωσαν το ατύχημα σε σύγκρουση του σκάφους με θαλάσσια νάρκη, ωστόσο δεν επιβεβαιώθηκαν. Οι έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πλοίο είχε παρεκκλίνει αρκετά μίλια από την πορεία του. Λόγω του μεγάλου αριθμού θυμάτων, το ατύχημα αποκλήθηκε Ελληνικός Τιτανικός. Χειμάρρα (Ε/Γ-Ο/Γ) Εξπρές Σάμινα (Ε/Γ-Ο/Γ) Ηράκλειον Η τραγωδία της "Χειμάρρας", εφημερίδα Ελευθερία, 21 Ιανουαρίου 1947.
Οράν

To Οράν (αραβικά: وهران) είναι λιμάνι στη Μεσόγειο στις ακτές της Αλγερίας και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Αλγέρι. Σύμφωνα με στοιχεία του 2011, το Οράν έχει 671.576 κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει 1.619.940 κατοίκους. Απέχει 430 χιλιόμετρα από το Αλγέρι. Ένας χείμαρρος χωρίζει το Οράν σε νέα και παλιά πόλη. Η πόλη στα αραβικά ονομάζεται Ουαχράν, και το Οράν είναι η μεταγραφή του ονόματος στα γαλλικά, και το όνομά της σημαίνει δύο λιοντάρια. Τα λιοντάρια είναι σύμβολο της πόλης και δύο γιγάντια αγάλματα βρίσκονται στην είσοδο του δημαρχείου του Οράν.

 Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία, αλλά η σημερινή πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε το 10ο αιώνα μ.Χ. από Μαυριτανούς Ανδαλουσιανούς εμπόρους σαν βάση για το εμπόριο με τη βόρεια Αφρική. Η πόλη άκμασε λόγω του εμπορίου, ενώ στο τέλος του 15ου αιώνα δέχτηκε τους Μαυριτανούς και εκδιώχθηκαν από την Ισπανία. Το 1509, το Οράν κατακτήθηκε από τους Ισπανούς οι οποίοι την οχύρωσαν. Οι Ισπανοί είχαν την πόλη στη κατοχή μέχρι το 1708 όταν κατελήφθη από τους Οθωμανούς. Οι Ισπανοί ανέκτησαν το Οράν το 1732, μέχρι που το εγκατέλειψαν μετά από ένα σεισμό το 1790 και το 1792 πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών. Το 1831 το κατέλαβαν οι Γάλλοι και μετέτρεψαν το γειτονικό Μερς Ελ Κεμπίρ σε ναυτική βάση. Στις 3 Ιουλίου 1940 οι Βρετανοί βύθισαν μεγάλο μέρος του γαλλικού στόλου για να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών. Πέρασε ξανά στην κατοχή των Συμμάχων τον Νοέμβριο του 1942. Το Οράν είχε μεγαλύτερο ποσοστό Ευρωπαίων από ότι οποιαδήποτε άλλη πόλη της Βόρειας Αφρικής και υπήρχαν τριβές ανάμεσα σε Γάλλους και Άραβες. Οι περισσότεροι Γάλλοι έφυγαν μετά την ανεξαρτητοποίηση της Αλγερίας το 1962. Σήμερα το Οράν είναι το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Αλγερίας μετά το Αλγέρι, από όπου μεταφέρονται σιτάρι, κρασί, λαχανικά, κρέας, μαλλί, τσιγάρα και μεταλλεύματα σιδήρου. Είναι εμπορικό, οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της δυτικής Αλγερίας. Το λιμάνι συνδέεται ακτοπλοϊκά με το Αλικάντε, τη Βαρκελώνη και τη Μασσαλία. Αξιοθέατα της πόλης είναι το Μεγάλο Τζαμί, ανοικτό για το κοινό, και ο Καθεδρικός της Σακρ-Κερ, που σήμερα είναι βιβλιοθήκη. Διάσημοι άνθρωποι από το Οράν είναι ο Αλμπέρ Καμύ και ο Υβ Σαιν Λωράν.
ΚΚΚ ΜΟΣιΡ Κρόσνο

Η ΚΚΚ ΜΟΣιΡ Κρόσνο (KKK MOSiR Krosno), για λόγους χορηγίας ονομάζεται Μιάστο Σκλα Κρόσνο (Miasto Szkła Krosno), είναι πολωνικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Κρόσνο. Ο σύλλογος παίζει σήμερα στην 1 Λίγκα, την υψηλότερη κατηγορία καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία.

 Τη σεζόν 2015-16, η Κρόσνο κέρδισε την 1 Λίγκα και προήχθη στην κορυφαία κατηγορία. Στην πρώτη της σεζόν, η ομάδα τερμάτισε στην 12η θέση της κανονικής περιόδου. Για λόγους χορηγίας, ο σύλλογος έχει υπάρξει γνωστός ως: 1 ΛίγκαΠρωταθλητές (1): 2015-16Κύπελλο PZKosz Νικητές (1): 2012-13
Τελικός ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023)

Ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023) θα είναι ο τελευταίος αγώνας του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022-23, της δεύτερης σεζόν του τριτοβάθμιου τουρνουά ποδοσφαίρου της Ευρώπης που διοργανώνει η UEFA . Οι νικητές θα πληρούν τις προϋποθέσεις για να εισέλθουν στην φάση ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2023-24, εκτός εάν έχουν ήδη προκριθεί για το Τσάμπιονς Λιγκ ή το Γιουρόπα Λιγκ μέσω της απόδοσής τους στο πρωτάθλημα (στην περίπτωση αυτή η λίστα πρόσβασης θα εξισορροπηθεί).

 Μια διαδικασία υποβολής προσφορών ξεκίνησε από την UEFA για να επιλέξει τους χώρους των τελικών του UEFA Europa Conference League το 2022 και το 2023. Οι ενώσεις που ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν έναν από τους τελικούς είχαν έως τις 20 Φεβρουαρίου 2020 να υποβάλουν φακέλους προσφοράς. Το στάδιο επιλέχθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA κατά τη συνεδρίασή της στις 3 Δεκεμβρίου 2020.Η απόφαση είχε αρχικά προγραμματιστεί να ληφθεί στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020, αν και καθυστέρησε.
Νγκουγιέν Μιν Τριετ

Ο Νγκουγιέν Μιν Τριετ (Nguyễn Minh Triết, 8 Οκτωβρίου 1942 - ...) είναι πολιτικός από το Βιετνάμ, μεταρρυθμιστής ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος της πόλης Χο Τσι Μιν, πρόεδρος της χώρας από το 2006 ως το 2011.

 Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1942. Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε κυβερνήτης της επαρχίας Μπινχ Ντουόνγκ, της σημαντικότερης όσον αφορά τις επενδύσεις από το εξωτερικό μετά την πρώην Σαϊγκόν. Εξελέγη στις 27 Ιουνίου του 2006 νέος πρόεδρος του Βιετνάμ στη θέση του Τραν Ντουκ Λουόνγκ, που αποχώρησε. Ο Τριετ, που ήταν και ο μοναδικός υποψήφιος για τη θέση αυτή, εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση με ποσοστό 94,12%. Μία από τις πρώτες ενέργειες του Τριετ ήταν να προτείνει επίσημα τον υποψήφιο του Κόμματος, τον Ντουνγκ, ως διάδοχο του πρωθυπουργού Φαν Βαν Κάι, ο οποίος παραιτήθηκε επίσης, σε ηλικία 72 ετών. Ο Νγκουγιέν επανεξελέγη σε εκλογές που έγιναν χωρίς καθολική ψηφοφορία στις 24 Ιουλίου του 2007 με ποσοστό 98,78%. Συνέντευξη του πολιτικού στο περιοδικό Σπίγκελ
Ελισάβετ Καρλόττα του Άνχαλτ-Χάρτσγκεροντε

Η Ελισάβετ-Καρλόττα, γερμ.: Elisabeth Charlotte von Anhalt-Harzgerode (11 Φεβρουαρίου 1647 - 20 Ιανουαρίου 1723) από τον Οίκο των Ασκάνια-Μπέρνμπουργκ ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χάρτσγκεροντε και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Κέτεν και μετά κόμισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χάρτσγκεροντε και της πρώτης συζύγου του Ιωάννας-Ελισάβετ των Νάσσαου, κόρης του Ιωάννη-Λουδοβίκου κόμη του Νάσσαου-Χάνταμαρ. Μετά το τέλος του δεύτερου συζύγου της, έζησε στην ιδιοκτησία χηρείας της (wittum), στο κάστρο Όστερχολμ στο νησί Αλς. Στη διαμάχη σχετικά με τον μοργανατικιό γάμο του Χριστιανού-Καρόλου και την ικανότητα τού γιου του να κληρονομήσει το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Πλεν, υποστήριξε τη νύφη της και την πρώην κυρία των τιμών Δωροθέα-Χριστίνα. Παντρεύτηκε δύο φορές: ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν. Αυτός απεβίωσε το 1665, χωρίς να έχουν αποκτήσει τέκνα. Έπειτα η Ελισάβετ-Καρλόττα έκανε δεύτερο γάμο με τον Αύγουστο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Ιωακείμ-Φρειδερίκος (1668-1722), δούκας του Σ.Χ.Σ.Πλεν. Ελισάβετ-Αυγούστα (1669-1709), μοναχή στο αβαείο Χέρφορντ. Σοφία-Καρλόττα (1672-1720). Χριστιανός-Κάρολος (20 Αυγούστου 1674 – 23 Μαΐου 1706), αξιωματικός του Πρωσικού στρατού. Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα-Χριστίνα του Άιχελμπεργκ (1674-1762), που έγινε από το 1702 κυρία του Κάρλσταϊν και από το 1722 πριγκίπισσα της Δανίας. Ιωάννα-Δωροθέα (24 Δεκεμβρίου 1676 - 29 Νοεμβρίου 1727), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ πρίγκιπα του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1670-1724).
Κουρασάο

Το Κράτος του Κουρασάο (ολλανδικά: Land Curaçao· παπιαμέντο: Pais Kòrsou) είναι νησιωτική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που βρίσκεται στο νότιο μέρος της Καραϊβικής Θάλασσας. Αποτελείται από το ομώνυμο νησί Κουρασάο (έκταση 444 τ.χλμ.) και την ακατοίκητη νησίδα (έκταση 1,7 τ.χλμ.) Κλάιν Κουρασάο (Μικρό Κουρασάο). Μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 άνηκε στις Ολλανδικές Αντίλλες. Ο πληθυσμός του είναι 151.066 κάτοικοι σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση για το 2022.Το Κουρασάο έχει πρωτεύουσα το Βίλλεμσταντ.

 Στις 15 Μαΐου του 2009 διενεργήθηκε δημοψήφισμα για το καθεστώς του νησιού. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφανθούν για το αν δέχονται την προταθείσα συμφωνία για να γίνει αυτόνομο το Κουρασάο στα πλαίσια του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (ως τμήμα της διάλυσης των Ολλανδικών Αντιλλών) ή όχι. Το 52% των ψηφισάντων ενέκριναν τη συμφωνία. Το Κουρασάο απέκτησε Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου 2010. Πρώτος κυβερνήτης ανέλαβε ο Φριτς Γκέντγκεντραγκ και πρωθυπουργός ο Γκέριτ Σχότε. Στις 3 Αυγούστου 2012 ο Σχότε παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και στη θέση του ανέλαβε προσωρινά ο Στάνλεϊ Μπετριάν, από τις 29 Σεπτεμβρίου ως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Το 2015 ο Ιβάρ Ασιές αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Μπέρναρντ Γουάιτμαν, ο οποίος παραιτήθηκε το 2016 και την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Χένσλεϊ Κούιμαν. Την άνοιξη του 2019 πρωθυπουργός ανέλαβε ο Εζέν Ρούγνατ και το 2021, έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στη θέση ανέλαβε ο Γκίλμαρ Πίσας. Από το 2010, έχουν αναλάβει Κυβερνήτες οι εξής:
Purple Passages

Το Purple Passages είναι μια συλλογή τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1972 σε μορφή διπλού βινυλίου μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ιαπωνία και περιείχε κομμάτια αποκλειστικά από την πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple, με τον Ροντ Έβανς στα φωνητικά και το Νικ Σίμπερ στο μπάσο. Το συγκεκριμένο άλμπουμ περιείχε τις καλύτερα τραγούδια της περιόδου 1968-1969 του συγκροτήματος και έφτασε ως το # 57 των Αμερικανικών τσαρτ. Παρόλα αυτά απογοήτευσε το συγκρότημα, αφού κυκλοφόρησε, χρονικά, ανάμεσα στους πολύ επιτυχημένους δίσκους "Fireball", "Machine Head" και "Made in Japan" και το μόνο που κατάφερε ήταν να μπερδέψει τους οπαδούς τους.

 1. And the Address (Blackmore, Lord) - 4.532. Hey Joe (Roberts) - 6.573. Hush (South) - 4.204. Emmaretta (Lord, Blackmore, Evans) - 2.585. Chasing Shadows (Lord, Paice) - 5.316. Bird Has Flown (Evans, Blackmore, Lord) - 5.307. Why Didn't Rosemary (Blackmore, Lord, Evans, Simper, Paice) - 5.008. Hard Road (Wring That Neck) (Blackmore, Lord, Simper, Paice) - 5.119. The Shield (Blackmore, Evans, Lord) - 6.0210. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 6.0311. Kentucky Woman (Diamond) - 4.4412. April (Blackmore, Lord) - 12.03 Purple Passages (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1972 Η πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple είχε αντοχή μόλις ένα χρόνο, αφού μετά την κυκλοφορία τριών δίσκων ο τραγουδιστής Ροντ Έβανς και ο μπασίστας Νικ Σίμπερ απολύθηκαν από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, για να έρθουν στη θέση τους ο Ίαν Γκίλαν και ο Ρότζερ Γκλόβερ, αντίστοιχα. Η σύνθεση του συγκροτήματος είχε την εξής μορφή: Ροντ Έβανς - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Νικ Σίμπερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Deep Purple's official "history" (Archive) - Progressive Ears
Εθνική Καταλονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Καταλονίας (καταλανικά: Selecció de futbol de Catalunya) είναι η ομάδα ποδοσφαίρου της αυτόνομης κοινότητας της Καταλονίας, αυτόνομης κοινότητας της Ισπανίας. Η εθνική ομάδα ελέγχεται από την Καταλανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, και δεν είναι αναγνωρισμένη διεθνώς. Συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο ή το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Από το 1912, παίζει φιλικούς αγώνες απέναντι σε χώρες ή ομάδες, ή απέναντι σε άλλες κοινότητες της Ισπανίας. Ο Γιόχαν Κρόιφ, ιστορικός παίκτης και προπονητής της Μπαρτσελόνα, ήταν ο ομοσπονδιακός προπονητής της Καταλονίας από τις 2 Νοεμβρίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία διαδέχτηκε τον Πέρε Γκρατακός στην τεχνική της ηγεσία. Τον Κρόιφ αντικατέστησε ο Τζεράρντ Λόπεζ.

 Το 1904, χάρη στη στήριξη της Καταλανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, η εθνική ομάδα της Καταλονίας δίνει τον πρώτο της αγώνα. Ωστόσο, από το 1912 που κάνει τα "σοβαρά" ξεκινήματα της με έναν αγώνα απέναντι στη Γαλλία. Στη διάρκεια των δεκαετιών 10, 20 και 30, η εθνική ομάδα της Καταλονίας έζησε τις χρυσές στιγμές της. Με τον ερχομό του Φράνκο στην εξουσία, οι καταλανικές ομάδες διεγράφηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα της Ισπανίας. Με τον θάνατο του δικτάτορα ξεκινάει μία άλλη εποχή για την εθνική ομάδα της Καταλονίας. Το 1976 η Καταλονία παίζει αγώνα απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, αλλά έπειτα κάνει 14 χρόνια να ξαναπαίξει αγώνα. Ο Γιόχαν Κρόιφ, Ολλανδός παλιός μεγάλος παίκτης και προπονητής της Μπαρτσελόνα, αναλαμβάνει ομοσπονδιακός προπονητής της Καταλονίας από τις 2 Νοεμβρίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία διαδέχτηκε τον Πέρε Γκρατακός στην τεχνική της ηγεσία. Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, όταν ανακοίνωσε τη λίστα με τους παίκτες που είχαν κληθεί για τον αγώνα με αντίπαλο την Τυνησία, ο Γιόχαν Κρόιφ δήλωσε πως είχε στη διάθεσή του την καλύτερη καταλανική ομάδα στην ιστορία. Τερματοφύλακες Βίκτορ Βαλντές Φράνθεσκ ΑρνάουΑμυντικοί Κάρλες Πουγιόλ Ζεράρ Πικέ Βίκτορ Ρουίθ Αντρέου Φοντάς Νταβίντ Γκαρθία Αλμπέρτο ντε λα Μπέλα Μαρκ Μπαρτρά Νταμιά ΑμπελάΜέσοι Τσάβι Ερνάντεζ Σέρχιο Γκονζάλεθ Σέρχιο Μπουσκέτς Θεσκ Φάμπρεγας Μοϊσές Ουρτάδο Χοάν Βερδού Όσκαρ Σεράνο Επιθετικοί Μπόγιαν Κρκιτς Σέρχιο Γκαρσία (Καταλανικά) Επίσημη ιστοσελίδα ομοσπονδίας
Ρεγκάν

Το Ρεγκάν (από το βερβερικό Αργκάν, γαλλικά: Reggane‎, αραβικά: رقان‎) είναι πόλη και κοινότητα και πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος, στην επαρχία Αντράρ της κεντρικής Αλγερίας. Το Ρεγκάν βρίσκεται στην έρημο της Σαχάρας κοντά σε όαση. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει πληθυσμό 20.402 κατοίκων, από 14.179 το 1998, σημειώνοντας ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,8%. Βερβερικές φυλές και άνθρωποι ζουν μέσα και γύρω από το Ρεγκάν.

 Στα ανατολικά του Ρεγκάν υπήρχε μέχρι το 1965 σταθμός εκτόξευσης πυραύλων όπου εκτοξεύτηκαν πολυάριθμοι πολιτικοί και στρατιωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι. Η Γαλλία ξεκίνησε πρόγραμμα πυρηνικών δοκιμών κοντά στο Ρεγκάν, διεξάγοντας τέσσερις τέτοιες δοκιμές κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας το 1960 και το 1961, πριν από την ανεξαρτησία. Η πόλη του Ρεγκάν και οι γειτονικοί της οικισμοί βρίσκονται δίπλα στη νοτιότερη όαση της περιοχής Τουάτ, η οποία εκτείνεται προς βορρά έως το Αντράρ. Η περιοχή Τιντικέλτ, μια πεδιάδα με απομονωμένες οάσεις, βρίσκεται στα ανατολικά, περιλαμβάνοντας πόλεις όπως το Ιν Σαλάχ, το Ιν Γκαρ, το Αουλέφ και το Τιτ. Στα δυτικά βρίσκεται η έρημος Εργκ Σες, ενώ στα νότια βρίσκεται η τεράστια άγονη πεδιάδα Τανεζρούφτ. Το Ρεγκάν έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και σύντομους, πολύ ζεστούς χειμώνες. Το κλίμα είναι θερμό και σχεδόν χωρίς βροχοπτώσεις. Οι ημερήσιες θερμοκρασίες προσεγγίζουν σταθερά τους 50 °C το καλοκαίρι και τη νύχτα οι θερμοκρασίες παραμένουν συνήθως πάνω από 30 °C. Οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις είναι εξαιρετικά χαμηλές, με μόνο 10 χιλιοστά να πέφτουν ετησίως. Το Ρεγκάν είναι η τελευταία πόλη στη διαδρομή του Τανεζρούφτ με κατεύθυνση νότια προς το Μάλι. Ο τελωνειακός και αστυνομικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός στην πόλη πριν τη διέλευση προς την Έρημο Σαχάρα. Η διαδρομή Τανεζρούφτ είναι το νοτιότερο τμήμα της εθνικής οδού Ν6 της Αλγερίας η οποία συνδέει το Αντράρ στα βόρεια και το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ στα νότια. Ακόμη μία εθνική οδός, η Ν52, συνδέει το Ρεγκάν με το Τιντικέλτ και το Ιν Σαλάχ. Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Ρεγκάν, περίπου 10 χλμ. ανατολικά της πόλης. Το 6,0% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και ένα άλλο 15,6 έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο συνολικός βαθμός αλφαβητισμού είναι 75,9%, και είναι 85,0% στους άνδρες και 66,3% στις γυναίκες.
Κέδρος

Ο κέδρος (Cedrus) είναι κωνοφόρο αειθαλές δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των Πευκοειδών (Pinaceae). Περιλαμβάνει τρία είδη και ένα υποείδος. Δάση από κέδρους συναντώνται στην Τουρκία και στο Λίβανο (Cedrus libani subsp. libani - Κέδρος του Λιβάνου), στα όρη του Άτλαντα στην Αλγερία (Cedrus atlantica - Κέδρος του Άτλαντα), στα Ιμαλάια (Cedrus deodara - Κέδρος των Ιμαλαΐων) και στην Κύπρο (Cedrus libani subsp. brevifolia - Κέδρος της Κύπρου ή ο βραχύφυλλος). Ο κέδρος αναφέρεται στο γένος Cedrus και διαφέρει από το κέδρο που αναφέρεται στο γένος Juniperus (η άρκευθος).

 Ο κέδρος χαρακτηρίζεται από το μεγάλο μέγεθος του κορμού του Τα φύλλα του είναι βελονοειδή και άκαμπτα, ενώ καθένα από αυτά διαθέτει δύο ρητινοφόρους αγωγούς. Το φύλλο ενός κέδρου παραμένει στο δέντρο από 3 ως 6 χρόνια. Οι θηλυκοί κώνοι του κέδρου έχουν πράσινο ή πορφυρό χρώμα. Κέδρους συναντάμε συχνά σε ελατοδάση, διότι οι κέδροι αρχικά παρέχουν τη σκιά που απαιτούν τα έλατα για να μεγαλώσουν κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους. Το ξύλο ενός κέδρου όταν καίγεται δίνει ένα άρωμα, και γι' αυτό χαρακτηρίζεται και ως αρωματικό δέντρο. Ο κέδρος δεν χρειάζεται πολύ νερό για να αναπτυχθεί, ούτε έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από το έδαφος. Ο κέδρος είναι ένα από τα δέντρα που περιλαμβάνονται στην κελτική αστρολογία. Ο κέδρος εμφανίζεται στην αμερικάνικη λογοτεχνία ως τίτλος του βιβλίου "Χιόνι πάνω στους κέδρους", του συγγραφέα David Guterson. Το βιβλίο αυτό μεταφέρθηκε και στην κινηματογραφική οθόνη το 1999 με τον ίδιο τίτλο και πρωταγωνιστή των Ήθαν Χωκ. Ένας πράσινος κέδρος εμφανίζεται τόσο στη σημαία, όσο και στο εθνόσημο, του Λιβάνου.
Σύμβαση της Επισημείωσης της Σφραγίδας της Χάγης

Η σύμβασης της Χάγης για την κατάργηση της υποχρέωσης επικύρωσης των αλλοδαπών δημοσίων εγγράφων, ή απλά η Σύμβαση της Επισημείωσης της Σφραγίδας της Χάγης είναι μια διεθνής συνθήκη που καταρτίστηκε από τη Διάσκεψη της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο. Καθορίζει τις λεπτομέρειες μέσω των οποίων, ένα έγγραφο που εκδίδεται σε μία από τις συμβαλλόμενες χώρες, μπορεί να πιστοποιηθεί για νομικούς σκοπούς σε όλα τα άλλα υπογράφοντα κράτη. Η πιστοποίηση αυτή καλείται επισημείωση (αγγλικά: apostille, γαλλικά: certification) ή σφραγίδα της Χάγης. Πρόκειται για μια διεθνή πιστοποίηση συγκρίσιμη με συμβολαιογραφική πράξη στο εσωτερικό δίκαιο, και συνήθως συμπληρώνει την κατά τόπους κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου.

 Η καθαυτή επισημείωση είναι μια σφραγίδα ή έντυπη φόρμα, που αποτελείται από δέκα αριθμημένα πεδία, γραμμένα στην επίσημη (ή δεύτερη) γλώσσα του τόπου της εκδούσας αρχής ή/και σε μια αναγνωρίσιμη γλώσσα (π.χ. αγγλικά ή γαλλικά). Ωστόσο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 της Σύμβασης, για να είναι έγκυρη η επισημείωση, στην κορυφή της τοποθετείται πάντα η επιγραφή: Apostille και από κάτω το κείμενο "Convention de La Haye du 5 octobre 1961" (Σύμβαση της Χάγης της 5ης Οκτωβρίου 1961) γραμμένο εντός παρένθεσης στη γαλλική γλώσσα (αποκλειστικά ή παράλληλα με τη γλώσσα του τόπου της εκδούσας αρχής). Τα πεδία, που περιλαμβάνονται είναι τα ακόλουθα: - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Χώρα[ (π.χ. ΕΛΛΑΣ) ] Το παρόν δημόσιο έγγραφο έχει υπογραφεί από[ όνομα υπογράφοντος το δημόσιο έγγραφο ] που ενήργησε με την ιδιότητα του[ ιδιότητα υπογράφοντος (π.χ. συμβολαιογράφου) ] φέρει τη σφραγίδα / επίσημα[ (από το) δημόσιος φορέας (π.χ. Εφετείο Αθηνών) ] Η βεβαίωση χορηγείται εν/(τόπος)[ τόπος έκδοσης (π.χ. Αθήνα) ] τη/(ημερομηνία)[ ημερομηνία έκδοσης (.../.../...) ] από[ εκδούσα αρχή ] με αριθμό[ αριθμός πρωτοκόλλου πράξης ] Σφραγίδα / επίσημα[ σφραγίδα φορέα έκδοσης ] Υπογραφή[ ονοματεπώνυμο και υπογραφή βεβαιούντος ]- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Αυτές οι πληροφορίες μπορούν είτε να τοποθετηθούν στο πίσω μέρος του ιδίου εγγράφου είτε να επισυναφθούν μαζί με αυτό. κείμενο της συνθήκης (HCCH) κατάσταση (HCCH)
115 Πτέρυγα Μάχης

Η 115 Πτέρυγα Μάχης (115 ΠΜ) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Η 115 ΠΜ εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Σούδας στον κόλπο της Σούδας, ενώ τμήμα της χρησιμοποιούν οι δυνάμεις των ΗΠΑ.

 Η ιστορία της ξεκινάει το 1958, με τη συγκρότηση της 115 Σμηναρχίας Μάχης. Έκτοτε έχει αναδιοργανωθεί ορισμένες φορές, σε συνδιασμό με την ανανέωση των αεροσκαφών. Κύριο στοιχείο του εμβλήματος της 115 Πτέρυγας Μάχης είναι ο Μινώταυρος, πλάσμα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΑΡΕΤΑ ΔΙΑ ΜΟΧΘΩΝ ΒΑΙΝΕΙ (Η αρετή επιτυγχάνεται με μόχθους). Το έμβλημα διαμορφώθηκε το 1979. Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 115 Πτέρυγας Μάχης είναι η εξής: 115 Πτέρυγα Μάχης (115 ΠΜ), με έδρα τη Σούδα 343 Μοίρα «Αστέρι» 340 Μοίρα «Αλεπού» Mοίρα Εκπαίδευσης Αέρος Εδάφους (ΜΕΑΕ) Επίσημος ιστότοπος
Ντιν Σμιθ

Ο Ντιν Έντουαρντς Σμιθ (Dean Edwards Smith, 28 Φεβρουαρίου 1931 – 7 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Περιγραφόμενος ως «θρύλος της προπονητικής» από το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, ήταν προπονητής για 36 χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ από το 1961 έως το 1997 και αποχώρησε με 879 νίκες, που ήταν το ρεκόρ του Κολεγιακού Πρωταθλήματος (NCAA) Πρώτης Κατηγορίας εκείνη την εποχή. Έχει το ένατο υψηλότερο ποσοστό νικών από οποιονδήποτε προπονητή μπάσκετ κολεγίου ανδρικών ομάδων (77,6 %).

 Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, όπου κέρδισε ένα εθνικό πρωτάθλημα το 1952. Το 1961 έγινε επικεφαλής προπονητής της Βόρειας Καρολίνας, κληρονομώντας ένα πρόγραμμα που είχε κερδίσει το πρωτάθλημα NCAA το 1957. Κορυφαίος καινοτόμος, ταυτίστηκε ίσως καλύτερα με την επίθεση των τεσσάρων γωνιών, η οποία σχεδιάστηκε για να τρέχει το χρόνο χωρίς αγωνιστηκή δράστηριότητα για τη διατήρηση προβαδίσματος. Αυτή η στρατηγική ήταν τόσο επιτυχημένη, που αργότερα οδήγησε στην υιοθέτηση χρονομέτρησης στο κολεγιακό μπάσκετ. Άλλες τακτικές που επινόησε περιελάμβαναν την άμυνα run-and-jump (άμυνα πίεσης σε όλο το γήπεδο που περιλάμβανε τους παίκτες να αλλάζουν αμυντικές εργασίες στο τρέξιμο) και η συσσώρευση φάουλ (στην οποία ένας παίκτης μετέφερε οδηγίες από τον Σμιθ στους άλλους παίκτες πριν από ένα μια ελεύθερη βολή). Χαρακτηριστικά των ομάδων του ήταν ότι οι παίκτες αναγνώριζαν μια πάσα από έναν συμπαίκτη τους αφού σημείωσαν ένα καλάθι και χρησιμοποίησαν τη γροθιά τους για να δηλώσουν ότι ήταν κουρασμένοι και χρειάζονταν αλλαγή. Περισσότερο από το 95 τοις εκατό των παικτών του Σμιθ κέρδισαν τα πτυχία τους και πολλοί από αυτούς, συμπεριλαμβανομένων των Μάικλ Τζόρνταν και Τζέιμς Ουόρθι, διακρίθηκαν αργότερα στο NBA.Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως επικεφαλής προπονητής, η Βόρεια Καρολίνα κέρδισε δύο εθνικά πρωταθλήματα NCAA και εμφανίστηκε σε 11 φάιναλ φορ. Το 1976 ήταν προπονητής της Εθνικής ΗΠΑ που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. Το 2007 εισήχθη στο Hall of Fame της FIBA. Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1976 2 × Πρωτάθλημα NCAA (1982, 1993) 11 × NCAA Περιφέρειας – φάιναλ φορ (1967–1969, 1972, 1977, 1981, 1982, 1991, 1993, 1995, 1997) 13 × τουρνουά ACC (1967–1969, 1972, 1975, 1977, 1979, 1981, 1982, 1989, 1991, 1994, 1997) 17 × κανονική περίοδος ACC (1967–1969, 1971, 1972, 1976–1979, 1982–1985, 1987, 1988, 1993, 1995) NIT (1971) Naismith College προπονητής της χρονιάς (1993) 8 × ACC προπονητής της χρονιάς (1967, 1968, 1971, 1976, 1977, 1979, 1988, 1993) Naismith Memorial Basketball Hall of Fame : 1983 College Basketball Hall of Fame : 2006 FIBA Hall of Fame : 2007
Μουσείο της Καμάργκ

Το Μουσείο της Καμάργκ ευρίσκεται στο Μα ντυ Πον-ντε-Ρουστί (σε απόσταση περίπου 10 χλμ. από την Αρλ μέσω της νομαρχιακής οδού 570 με κατεύθυνση το Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ)

 Το 1973, το Ίδρυμα του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου της Καμάργκ αγόρασε οικόπεδα και κτίρια του Μα ντυ Πον-ντε-Ρουστί, προκειμένου να τα μετατρέψει σε ένα μουσείο αφιερωμένο στην Καμάργκ. Σήμερα, είναι ένα Μικτό Συνδικάτο το οποίο διαχειρίζεται το Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο της Καμάργκ. Το μουσείο αυτό εξιστορεί την εξέλιξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο Δέλτα του Ροδανού. Ένα μονοπάτι για πεζούς, μήκους 3,5 χλμ., δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να ανακαλύψει τις διάφορες πτυχές της σημερινής Καμάργκ, καθώς και τα διάφορα εναλλασσόμενα φυσικά τοπία της περιοχής: καλλιέργειες, βοσκότοποι και έλη. Το μουσείο προσφέρει, μεταξύ άλλων, προσωρινές εκθέσεις, ξεναγήσεις, εργαστήρια για παιδιά. Το Μουσείο της Καμάργκ στην ιστοσελίδα του Περιφερειακού Πάρκου της Καμάργκ Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου της Καμάργκ
Αμέλια Ουόρνερ

Η Αμέλια Ουόρνερ (γεν. στις 4 Ιουνίου 1982 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας ως Αμέλια Κάθριν Μπένετ) είναι Βρετανίδα ηθοποιός. Ως μουσικός, είναι γνωστή με το ψευδώνυμο Slow Moving Millie.

 Είναι το μόνο παιδί των ηθοποιών Ανέτ Έκμπλομ και Άλουν Λιούις. Όταν οι γονείς της χώρισαν, η Ουόρνερ μετακόμισε με τη μητέρα της στο Λονδίνο. Φοίτησε στη Βασιλική Μασονική Σχολή Θηλέων (Royal Masonic School for Girls). Το 1998 ξεκίνησε να φοιτά στο Κολλέγιο Καλών Τεχνών στο Λονδίνο. Σπούδασε ιστορία τεχνών στο Κολέγιο Γκόλντσμιθς στο Λονδίνο. Το 2000 εμφανίστηκε σε μια τηλεοπτική προσαρμογή του βιβλίου Lorna Doone από το BBC. Έχει παίξει σε διάφορους υποστηρικτικούς ρόλους για ταινίες. Από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 2001 ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Κόλιν Φάρελ. Είναι παντρεμένη με τον βορειοϊρλανδό ηθοποιό Τζέιμι Ντόρναν από τον Απρίλιο του 2013. Στα τέλη Νοεμβρίου 2013 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, ένα κορίτσι. Τον Μάρτιο του 2016 απέκτησαν το δεύτερο παιδί τους, επίσης κορίτσι, ενώ αργότερα απέκτησαν άλλη μια κόρη. 1999: Mansfield Park 2000: Τηλεοπτική προσαρμογή του Lorna Doone από το BBC 2000: Quills 2002: Nine Lives 2004: Love's Brother 2005: Winter Passing 2005: Æon Flux 2006: Stoned 2007: Gone 2007: The Seeker: The Dark Is Rising 2008: The Echo Άλμπουμ 2011: RenditionsΣινγκλ 2011: Please, Please, Please, Let Me Get What I Want