IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παπιανίλα (σύζυγος του Σιδώνιου Απολλινάριου)

Η Παπιανίλλα, λατιν.: Papianilla, (άκμασε στο β' ήμισυ του 5ου αι.) ήταν η κόρη του Επάρχιου Άβιτου, ο οποίος προερχόταν από την Γαλλο-Ρωμαϊκή συγκλητική αριστοκρατία για να γίνει Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 455 έως το 456.

 Η Παπιανίλλα είχε δύο αδέλφια, τον Aγρίκολα και τον Eκδίκιο, και πιθανώς μερικές αδελφές. Ήταν συγγενής με μία άλλη Παπιανίλλα (σύζυγος του πραιτωριανού επάρχου Toνάντιου Φερεόλου). Πριν από την άνοδο του πατέρα της στον θρόνο (455), παντρεύτηκε τον Σιδόνιο Απολλινάρι, έναν άλλον αριστοκράτη, με τον οποίο απέκτησε τρία ή τέσσερα παιδιά: τον Απολλινάρι, τη Σεβεριάνα, τη Ρόσκια και την Αλκίμα (η τελευταία αναφέρεται μόνο στον Γρηγόριο του Τουρ και όχι στις επιστολές του Σιδώνιου., όντας πιθανώς ένα άλλο όνομα για τη Σεβεριάνα ή τη Ρόσκια). Η Παπιανίλλα έφερε ως προίκα στον σύζυγό της το κτήμα Avitacum στο Ωβέρν. Ο σύζυγός της έδωσε αργυρά σκεύη από το σπίτι τους στους φτωχούς, αλλά εκείνη τον επέκρινε και έτσι αυτός τα αγόρασε πίσω. "Papianilla 2", Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 2, p. 830.
Μια στιγμή δυο ζωές

Μια στιγμή δυο ζωές είναι τίτλος ελληνικής καθημερινής κοινωνικής σειράς που έκανε πρεμιέρα στις 30 Δεκεμβρίου του 2007 στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Η σειρά προβλήθηκε για δύο σεζόν και αποτελείται από 308 επεισόδια ενώ το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε την 1η Ιουνίου του 2009.Το σενάριο της σειράς βασίζεται σε αυτό της ισπανικής τηλενουβέλας Amor Descarado. Τη διασκευή του σεναρίου στα ελληνικά ανέλαβαν ο Γιώργος Χρυσοβυτσάνος και η Ανθή Αθανασιάδου ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν ο Δημήτρης Αρβανίτης, ο Θανάσης Ιατρίδης και ο Σίμος Κορεξενίδης.Τον διπλό πρωταγωνιστικό ρόλο της σειράς ερμήνευσε ο Ιωάννης Παπαζήσης ενώ το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ αποτελείται από τους Δημήτρη Γεροδήμο, Μιχάλη Γιαννάτο, Κάτια Νικολαΐδου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και Δήμητρα Χατούπη ενώ στο δεύτερο κύκλο της σειράς προστέθηκαν κι άλλοι βασικοί ρόλοι που ερμηνεύουν οι Μυρτώ Πισπινή, Χρήστος Νομικός και Αθανασία Αντωναράκου.

 Ο Πέτρος Ιωάννου και ο Ορέστης Αντωνίου είναι δίδυμα αδέρφια. Ο Ορέστης έχει δοθεί για υιοθεσία (δεν το γνωρίζει κανείς, εκτός από τους γονείς) σε μια πολύ πλούσια οικογένεια και είναι πλέον πρόεδρος στην εταιρεία της οικογένειας που τον υιοθέτησε. Ένα πρωί, ο Πέτρος τυχαίνει να παρευρεθεί σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που έχει ως θύμα τον δίδυμο αδερφό του. Μένει έκπληκτος από την ομοιότητα και, αφού πάρει την ταυτότητα και το πορτοφόλι του, πηγαίνει στην έπαυλη που μένει ο Ορέστης να παραδώσει τα αντικείμενα. Στην έπαυλη επρόκειτο να τελεστεί ο γάμος του Ορέστη με την Πωλίνα. Ο Πέτρος εκμεταλλεύεται την περίσταση και αφού ακυρώνει τον γάμο γίνεται πλέον μέλος της οικογένειας Αντωνίου με το όνομα του Ορέστη. Ο Ορέστης πηγαίνει στο νοσοκομείο, όπου θα διαπιστωθεί ότι έχει αμνησία. Η οικογένεια του Πέτρου πηγαίνει και τον παίρνει και πηγαίνουν στην φτωχογειτονιά που κατοικεί η οικογένεια Ιωάννου. Έτσι πλέον ο Πέτρος που ήταν φτωχός ζει σε μια έπαυλη, ενώ ο Ορέστης που είχε μάθει να ζει μέσα στην χλιδή ζει σε μια φτωχογειτονιά. Μια στιγμή δυο ζωές στην IMDb Μια στιγμή δυο ζωές Μια στιγμή δυο ζωές
Λαγερστροιμία η μεγαλοπρεπής

Η Λαγερστροιμία η μεγαλοπρεπής (Lagerstroemia Speciosa) ή γιγαντιαία κρεπ-μυρτιά, κρεπ-μυρτιά της Βασίλισσας, φυτό banabá στις Φιλιππίνες, είναι ένα είδος Λαγερστροιμία (Lagerstroemia), το οποίο προέρχεται από την τροπική Νότιο Ασία.

 Το γένος Λαγερστροιμία (Lagerstroemia) περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Κάρολο Λινναίο (Carl Linnaeus). Το όνομα Λαγερστροιμία (Lagerstroemia), προέρχεται από τον Magnus von Lagerstroem, ένα Σουηδό φυσιοδίφη που παρείχε στον Λινναίο, δείγματα από την Ανατολή. Είναι ένα μικρό έως μεσαίου μεγέθους δέντρο, που αναπτύσσεται έως και 20 μέτρα (66 πόδια) ψηλά, με λείο, λεπιοειδή φλοιό. Τα φύλλα είναι φυλλοβόλα, οβάλ προς ελλειπτικά, μήκους 8-15 εκατοστά (3,1 έως 5,9 in) και πλάτους 3-7 εκατοστά (1,2 - 2,8 in), με μια οξεία κορυφή. Τα άνθη παράγονται σε όρθιες ανθήλες (panicles) μήκους 20-40 εκατοστών (7,9-15,7 in), κάθε λουλούδι με έξι λευκά προς μωβ πέταλα μήκους 2-3,5 εκατοστών (0,79-1,38 in). Καλλιεργείται στη Νότια Ασία, την Ινδία και τις Φιλιππίνες. Καλλιεργείται επίσης, ευρέως ως καλλωπιστικό φυτό στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Τα φύλλα της banabá και άλλα μέρη της, χρησιμοποιούνται ευρέως στις Φιλιππίνες, την Ταϊβάν και την Ιαπωνία για την προετοιμασία του τσαγιού. Το βότανο banabá είναι ένα από τα 69 βότανα που προωθούνται από το Υπουργείο Υγείας των Φιλιππίνων. Οι χημικές ενώσεις που έχουν απομονωθεί από το εκχύλισμα, περιλαμβάνουν: κοροζολικό οξύ, lager-stroemin, flosin Β και reginin Α. Στον Τ(θ)εραβάντα Βουδισμό (Theravāda Buddhism), αυτό το φυτό λέγεται ότι έχει χρησιμοποιηθεί ως το δέντρο για την επιτευχθείσα διαφώτιση ή Μπόντι (Bodhi) από τον ενδέκατο Κύριο Βούδα ("Paduma - පදුම") και το δωδέκατο Κύριο Βούδα ("Naarada - නාරද"). Το φυτό αυτό είναι γνωστό ως මුරුත (Murutha) στα Σινχάλα και "Mahaasona - මහාසොණ" στα Σανσκριτικά. Παραπομπές σημειώσεων Κοιλρευτερία η θυσανώδης (Koelreuteria paniculata) Λαγερστροιμία η ινδική (Lagerstroemia indica) Flora of Pakistan: Lagerstroemia speciosa [1]
Ωδαί Σολομώντος

Οι Ωδαί του Σολομώντος είναι απόκρυφο ποιητικό κείμενο το οποίο συγκροτείται από 42 Ωδές και που τοποθετείται χρονικά στα τέλη του 1ου και στις αρχές του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

 Δύο συριακά χειρόγραφα το διασώζουν: το πρώτο από την 3η έως την 42η και το δεύτερο από το μέσο της 17ης έως τη 42. Επίσης μία κοπτική,με 5 μόνο Ωδές και ένα ελληνικό χειρόγραφο με την 11η μόνο Ωδή. Η συσχέτισή τους με τον Σολομώντα δεν είναι προϊόν της προθέσεως του συντάκτη τους, αλλά από λάθος οφειλόμενο στη χειρόγραφη εκδοτική σύνδεσή τους με τους Ψαλμούς του Σολομώντα στο ίδιο συριακό χειρόγραφο. Δεν είναι σίγουρο αν έχουν γραφτεί από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Όπως επίσης αν συντάχθηκαν συγχρόνως όλοι. Ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου υποστηρίζει πως δεν αποκλείεται να προέρχονται από ένα πρόσωπο, τον γνωστικό Βαρδεσάνη ή και τον γιο του Αρμόνιο. Αυτό πιστοποιείται από τη θεματική ταύτιση της 23ης ωδής με ποιητικά αποσπάσματα του Βαρδεσάνη. Αντίθετα ο Στυλιανός Παπαδόπουλος υποστηρίζει πως κάτι τέτοιο είναι αστήρικτο. Άλλοι ερευνητές δέχονται την απήχηση του γνωστικού κλίματος των βιβλίων των Ύμνων και των Ιωβηλαίων που βρέθηκαν στη Νεκρά Θάλασσα. Αυτό αποδεικνύει «ότι ο συγγραφέας των Ωδών ήταν μέλος της κοινότητας των Εσσαίων, που κατόπιν έγινε χριστιανός» Ο συντάκτης τους απευθύνει δοξολογία, ευχαριστία και παράκληση προς τον Θεό. Βιώνει μια ευφρόσυνη πνευματική κατάσταση, όπως αυτή προκείπτει από την ένωσή του από τον Θεό. Υπάρχουν τρεις απόψεις επί του θεματος από τους ερευνητές: η πρώτη θεμελιούμενη στον πάπυρο Bodmer XI του 3ου αιώνα, ο οποίος περιέχει την 11η Ωδή στα ελληνικά, αλλά και η χρήση ελληνικών λέξεων στο συριακό κείμενο, υποστηρίζει την πρωτοτύπως σύνταξή τους στα ελληνικά. Η άλλη δέχεται πως γράφτηκαν πρωτοτύπως στα συριακά και η τρίτη πως ταυτόχρονα γράφτηκαν στις δύο αυτές γλώσσες.
Μωντ της Νορμανδίας

Η Μωντ/Μαχώ/Ματθίλδη, γαλλ. Maud/Mahaut/Matilde (απεβ. 1106) από τον Οίκο της Νορμανδίας ήταν κόρη του κόμη του Ρουέν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπλουά.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ριχάρδου Α΄ κόμη του Ρουέν και της Γκούννορ, κόρης δασοφύλακα από το Πεΐ ντε Κω. Έκανε τον γάμο της με τον Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά, αλλά η Μωντ απεβίωσε νέα. Έπειτα από αυτό, ο Όντο Β΄ ξεκίνησε έριδα με τον αδελφό της Ροβέρτο Β΄ δούκα της Νορμανδίας για την προίκα της, που ήταν ένα μέρος της πόλης του Ντρε. Τότε ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας, σύζυγος της Μπέρτας των Παλαιών Γουέλφων μητέρας του Όντο Β΄, επέβαλε τη διαιτησία του στους δύο αντιπάλους το 1007 και αποφάσισε να αφήσει το Ντρε στον Όντο Β΄. Αργότερα ο Όντο Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ερμενγκάρντε, κόρη του Ροβέρτου Α΄ του Ωβερν και απέκτησε απογόνους. Παντρεύτηκε τον Όντο Β΄ των Σατιγιόν κόμη του Μπλουά. Δεν απέκτησαν απογόνους. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II: Die Ausserdeutschen Staaten Die Regierenden Häuser der Übrigen Staaten Europas (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984), Tafel 46
Αντώνης Κάντας

Ο Αντώνης Κάντας (γεν. το 1941) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία (Ταξίαρχος της Πολεμικής Αεροπορίας), που διετέλεσε αναπληρωτής διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από το 1997 μέχρι το Μάρτιο του 2002, οπότε και απομακρύνθηκε από τον τότε υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου. Σήμερα ο Κάντας είναι προφυλακισμένος, καθώς εντοπίστηκαν λογαριασμοί του ύψους περίπου 16 εκατομμυρίων ευρώ, που σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές (αλλά και την ομολογία του ίδιου του Κάντα) είναι προϊόν δωροδοκίας.

 Ο Αντώνης Κάντας γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1941 στα Μελίκια Λευκίμμης Κέρκυρας. Παιδί μίας πολύ φτωχής οκταμελούς οικογένειας αγροτών, ο Κάντας περιγράφεται από τους συντοπίτες του ως ένας ήσυχος, συντηρητικός και βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος. Το 2010, μάλιστα, είχε κατασκευάσει με δικά του έξοδα την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην τοποθεσία Σκάλωμα Λευκίμμης.Αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας και σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Σύμφωνα με τους συναδέλφους του, ο Κάντας ήταν εξαίρετος αξιωματικός, πολιτικά «άχρωμος» και ικανός γνώστης δύσκολων τεχνικών λεπτομερειών. Τελικά αποστρατεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του '90 ως ταξίαρχος. Πέραν της στρατιωτικής του μόρφωσης, απέκτησε πτυχία Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, και μετά την αποστρατεία του δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ έγραψε και βιβλίο με θέμα την Αμυντική Οικονομία, το οποίο παρουσίασαν και προλόγισαν δύο γνωστά ονόματα της ελληνικής πολιτικής, ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, που ήταν φίλοι του.Το 1997 ο Αντώνης Κάντας τοποθετήθηκε αναπληρωτής γενικός διευθυντής Εξοπλισμών. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2001 το υπουργείο ανέλαβε ο Γιάννος Παπαντωνίου, και η θέση του Κάντα έγινε δύσκολη, καθώς ο νέος υπουργός, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν τον εμπιστευόταν και τον είχε στον πάγο». Τελικά αντικαταστάθηκε το Μάρτιο του 2002. Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εφοδιάστηκαν με καινούρια και ακριβά οπλικά συστήματα. Το Δεκέμβριο του 2013 ο Κάντας συνελήφθη όταν, στα πλαίσια της δικαστικής έρευνας για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, εντοπίστηκε λογαριασμός του σε τράπεζα της Σιγκαπούρης ύψους 13.7 εκατομμυρίων δολαρίων που δεν μπορούσε να δικαιολογήσει, ενώ αργότερα ο ίδιος υπέδειξε και άλλους λογαριασμούς (όλοι μαζί συνολικά 16 εκατομμύρια ευρώ) που διαθέτει στους ανακριτές δεσμευόμενος να επιστρέψει όλα τα ποσά στο ελληνικό Δημόσιο. Όπως ο ίδιος ομολόγησε στους ανακριτές, πολλές φορές δωροδοκήθηκε από μεσάζοντες και επιχειρηματίες, άλλοτε για να παρέμβει ενεργά υπέρ της προμήθειας εξοπλισμού από συγκεκριμένη εταιρεία έναντι των διάφορων ανταγωνιστών της, και άλλοτε απλώς για να μην φέρει αντιρρήσεις.Κατά τη διάρκεια της απολογίας του κατονόμασε διάφορους επιχειρηματίες, δικηγόρους και μεσάζοντες που, σύμφωνα με τον ίδιο, εμπλέκονται στην υπόθεση.
Σιναμπούνγκ

Το όρος Σιναμπούνγκ είναι στρωματοηφαίστειο της Βόρειας Σουμάτρας στην Ινδονησία, το οποίο βρίσκεται, όπως και όλη η Ινδονησία, στο λεγόμενο Δαχτυλίδι της Φωτιάς. Η δημιουργία του τοποθετείται μεταξύ της Πλειστοκαίνου προς Ολοκαίνου περιόδου. Το Σιναμπούνγκ έχει 4 κρατήρες, από τους οποίους ο ένας είναι ενεργός. Η δημιουργία του οφείλεται στην βύθιση της Ινδικής πλάκας κάτω από την Ινδο-Αυστραλιανή. Στην σύνθεσή του περιέχει ανδεσίτη και δακίτη. Το ύψος του είναι 2.460 μέτρα.

 Μεγάλη ροή λάβας από αυτό είχε πραγματοποιηθεί το 1600, αλλά από τότε το ηφαίστειο έμεινε ανενεργό για περισσότερα από 400 χρόνια. Στα τέλη Αυγούστου του 2010 ξεκίνησε να εμφανίζει "ορισμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα", με τις αρχές της Ινδονησίας να θέτουν την περιοχή σε συναγερμό. Περίπου 30.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους. Στις 29 Αυγούστου το ηφαίστειο εξερράγη, εκτοξεύοντας άμμο και στάχτη ενάμισι χιλιόμετρο ψηλά, η οποία δεν προκάλεσε προβλήματα, ενώ λάβα παρατηρήθηκε στον κρατήρα. Ένας άνθρωπος πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα καθώς απομακρυνόταν από το σπίτι του. Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά τις 3 Σεπτεμβρίου και τις 7 Σεπτεμβρίου. Η έκρηξη στις 7 Σεπτεμβρίου ήταν η ισχυρότερη, εκτοξεύοντας στάχτη πέντε χιλιόμετρα ψηλά. Η έκρηξη δεν δημιούργησε προβλήματα στις αεροπορικές μεταφορές. Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά το Σεπτέμβριο του 2013, αναγκάζοντας τις αρχές να εκκενώσουν την περιοχή γύρω του. Από την περιοχή απομακρύνθηκαν περίπου 6.200 άτομα. Η δραστηριότητα του ηφαιστείου στη συνέχεια μειώθηκε, αλλά το Νοέμβριο άρχισε να εκρήγνυται ξανά, με τις εκρηκτικές στήλες να φτάνουν σε ύψος 7 χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση περίπου 1.300 ανθρώπων. Στο ηφαίστειο άρχισε να αναπτύσσεται ένας δόμος λάβας. Το ηφαίστειο συνέχισε να αυξάνει την ισχύ των εκρήξεών, με πυροκλαστικές ροές στη νοτιοανατολική πλαγιά οι οποίες έφτασαν 4,5 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο. Μερική κατάρρευση του δόμου είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ροών λάβας. Το ηφαίστειο την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου του 2014 εξεράγη 220 φορές. Για την προστασία των πολιτών ορίστηκε ζώνη εκκένωσης 5 χιλιόμετρων γύρω από το ηφαίστειο, η οποία έφτασε τα εφτά χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση σχεδόν 30.000 ανθρώπων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε προσωρινούς καταβλυσμούς. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε να μειώνεται με αποτέλεσμα οι αρχές να θεωρήσουν ότι ήταν ασφαλές να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους την 31η Ιανουαρίου 2014. Όμως το ηφαίστειο εξερράγη την επόμενη μέρα με αποτέλεσμα το θάνατο 16 ανθρώπων από πυροκλαστικές ροές κοντά στο χωριό Σουκαμεριάχ, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων φοιτητών που είχαν πάει να μελετήσουν το ηφαίστειο.Τις 22 Μαΐου 2016, πυροκλαστική ροή από έκρηξη του ηφαιστείου σκότωσε εφτά άτομα.Από τότε αναφέρονται εκρήξεις του ηφαιστείου κατά τακτά χρονικά διαστήματα, με την τελευταία στις 2 Μαρτίου 2021.
Rebelde

Η σειρά Rebelde είναι μια μεξικάνικη τηλενουβέλα της οποίας την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία Televisa και δημιουργήθηκε από την Κρις Μορένα (ισπανικά: Cris Morena). Είναι μια διασκευή της διάσημης αργεντίνικης τηλενουβέλας "Rebelde Way" (Ανυπότακτες Καρδιές), στην οποία αναπροσάρμοσαν τους χαρακτήρες ώστε να ανταποκρίνονται στο μεξικάνικο κοινό. Η σειρά διήρκεσε τρεις τηλεοπτικές σεζόν και γυρίστηκε στο "Elite Way School", ένα πολυτελές ιδιωτικό σχολείο στην Πόλη του Μεξικό. Είναι αξιοσημείωτο πως οι βασικοί ηθοποιοί της σειράς, ερμηνεύοντας ένα συγκρότημα της σειράς, σχημάτισαν πραγματικά το δικό τους με το όνομα RBD και η μουσική τους έγινε το σάουντρακ της σειράς.

 Η σειρά "Rebelde" προβλήθηκε στις Η.Π.Α από την Univision. Ξεκίνησε στις 4 Οκτωβρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 9 Ιουνίου 2006. Επίσης, μεταδόθηκε σε 65 ακόμη χώρες όπως στο Περού, στη Ρουμανία, στη Βραζιλία και στην Ισπανία Αφού ολοκληρώθηκαν τα επεισόδια ανακοινώθηκε ότι θα γυριζόταν μια ταινία, μετά την περιοδεία των RBD, αλλά τελικά ακυρώθηκε εξαιτίας του χωρισμού του συγκροτήματος. Το Φεβρουάριο του 2009 ανακοινώθηκε ότι η Τζένιφερ Λόπεζ θα ήταν η παραγωγός της αμερικάνικης εκδοχής του "Rebelde" που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει. Οι βασικοί ηθοποιοί έχουν σχηματίσει ένα συγκρότημα το οποίο ονομάζεται RBD (στα ισπανικά προφέρεται έρε-βε-δε ). Το συγκρότημα αποτελείται από 6 μέλη: Αναΐ (Anahí), Πόντσο (Poncho), Ντούλσε Μαρία (Dulce María), Μάιτε Περρόνι (Maite Perroni)Κρίστοφερ (Christopher), και Κριστιάν (Cristian). Οι RBD γνωρίζουν τεράστια επιτυχία σε όλη την Αμερική, την Ισπανία, Ιαπωνία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το Δεκέμβριο του 2006 κυκλοφόρησαν το πρώτο αγγλόφωνο album τους με τον τίτλο 'Rebels', ενώ έπειτα ακολούθησαν άλλοι δίσκοι όπως ο "Celestial" και ο " Empezar Desde Cero". Το συγκρότημα μετά από κάποια χρόνια όμως διαλύθηκε. https://web.archive.org/web/20120102151645/http://www.grupo-rbd.com/ http://musica.univision.com/artistas/rbd
Στέφεν Στράιχ

Ο Στέφεν Στράιχ (αγγλ. Steffen Streich) είναι Γερμανός ποδηλάτης μεγάλων αποστάσεων, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα, αγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες με τα ελληνικά χρώματα. Το έτος 2015 κέρδισε τον διεθνή ποδηλατικό αγώνα Trans Afrika και το 2016 ήταν δεύτερος στον ποδηλατικό αγώνα TransAmerica.

 Γεννήθηκε στο Βερολίνο τον Ιούνιο του 1969. Ο πατέρας του ήταν αγρότης και η μητέρα του δασκάλα. Το 1990 πήγε στο Μόναχο και εργάστηκε ως πωλητής στις αυτοκινητοβιομηχανίες Ford και BMW. Το 2003 μετακόμισε με την οικογένειά του στη Λέσβο και από τότε ζει μόνιμα εκεί. Αρχικά, εργάστηκε ως εργάτης γης και στη συνέχεια ήταν υπεύθυνος για την ενοικίαση τουριστικών δωματίων. Σήμερα έχει τη δική του επιχείρηση στη Λέσβο και δραστηριοποιείται στα κοινά. Από το 2010 συμμετέχει σε αγώνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με ποδήλατο.Το 2011 συμμετείχε στο Παρίσι-Βρέστη-Παρίσι και το 2013 στο Λονδίνο-Εδιμβούργο-Λονδίνο. Από το 2014, συμμετέχει σε διαγωνισμούς σε μεγάλες διαδρομές χωρίς υποστήριξη. Έχει συμμετάσχει στην Transcontinetal Race, τη TransAfrika, τη TransAmerika, τον Indian Pacific Wheel Race, και τον ποδηλατικό γύρο NordkapTarifa. Το 2015 κέρδισε τον Trans Afrika Bicycle Race από το Μπέιτμπριτζ στο Κέιπ Τάουν με χρόνο 8 ημερών 19 ωρών και 28 λεπτών, δημιουργώντας ένα νέο ρεκόρ για το συγκεκριμένο αγώνα.Τερμάτισε δεύτερος στο διεθνή ποδηλατικό αγώνα TransAmerica το 2016, διανύοντας με το ποδήλατό του 7.000 χιλιόμετρα σε 18 μέρες, δύο ώρες και 20 λεπτά. Έχει δύο γιους και ζει μόνιμα στο ορεινό χωριό Στύψη, στο νησί της Λέσβου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2016

Το 102ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2016 διεξήχθη στις 18–19 Ιουνίου 2016 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, εκτός από τα πρωταθλήματα βάδην, 10χλμ, 20χλμ, 50χλμ, επτάθλου, δεκάθλου και μαραθωνίου που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για δέκατη φορά στην ιστορία του.

 Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 93 σωματεία. Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής. Δέκαθλο. Το δέκαθλο διεξήχθη στις 4-5 Ιουνίου 2016, στις Σέρρες, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Συνθέτων Αγωνισμάτων. 10.000μ. Οι πανελλήνιοι αγώνες 10.000μ διεξήχθησαν στις 21 Μαΐου 2016, στο Δημοτικό Στάδιο Μεγάρων. Ημιμαραθώνιος. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ημιμαραθωνίου Ανδρών – Γυναικών διεξήχθη στις 20 Μαρτίου 2016 στο κέντρο της Αθήνας παράλληλα με λαϊκούς αγώνες 5χλμ, 3χλμ και 1.000μ ΑΜΕΑ και Special Olympics. Μαραθώνιος Διεξήχθη στις 8 Νοεμβρίου 2015 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2015-2016), ταυτόχρονα με τον 33ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθήνας. 20χλμ βάδην. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα βάδην 20χλμ Ανδρών – Γυναικών και Νέων διεξήχθη στις 27/3/2016. Παράλληλα έγιναν ημερίδες 10χλμ για αθλητές των κατηγοριών Εφήβων – Νεανίδων – Παίδων και 5χλμ Κορασίδων. 50χλμ βάδην. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Βάδην 50χλμ διεξήχθη στις 10/1/2016 στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, στο Μαραθώνα. Μετείχαν πέντε αθλητές, τερμάτισαν τέσσερις. Εγκατέλειψε ο Σταμέλος του Φιλίππου Βέροιας. stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2016 Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ:Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-17 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 10.000μ 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-18 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 20χλμ 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-21 στο Wayback Machine. stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 50χλμ 2016 Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Συνθέτων 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-18 στο Wayback Machine. stivoz.gr: Αποτλέσματα Ημιμαραθώνιου 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-11-01 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Μαραθωνίου 2015
Ινδική άμυνα της βασίλισσας

Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας (Queen's Indian Defense) ή πιο σύντομα Ινδική της βασίλισσας είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 (σε αλγεβρική σημειογραφία).

 Το άνοιγμα είναι συμπαγής άμυνα στην παρτίδα πιονιού της βασίλισσας. Η κίνηση 3...β6 αυξάνει τον έλεγχο των μαύρων πάνω στα λευκά κεντρικά τετράγωνα ε4 και δ5 καθώς προετοιμάζει το φιανκέτο του αξιωματικού της βασίλισσας, έτσι το όνομά του ανοίγματος προκύπτει από αυτόν τον ελιγμό. Όπως και στις άλλες Ινδικές άμυνες, τα μαύρα επιχειρούν να ελέγξουν το κέντρο με κομμάτια, αντί του κλασικού στυλ της κατοχής του με πιόνια. Τα λευκά παίζοντας 3.Ιζ3 παρακάμπτουν την Νιμζοϊνδική άμυνα, η οποία προκύπτει μετά 3.Ιγ3 Αβ4. Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας θεωρείται αδελφό άνοιγμα της Νιμζοϊνδικής, αφού και τα δύο ανοίγματα έχουν ως στόχο να παρεμποδίσουν τις προσπάθειες των λευκών να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του κέντρου προωθώντας το πιόνι τους στο τετράγωνο e4. Από κοινού, αποτελούν δύο από τις πιο σεβαστές απαντήσεις των μαύρων στην κίνηση 1.δ4. Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων στους κωδικούς E12–E19. E12 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 E13 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.Ιγ3 Αβ7 5.Αη5 E14 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.ε3 E15 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.η3 E16 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.η3 Αβ7 E17 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.η3 Αβ7 5.Αη2 Αε7 E18 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.η3 Αβ7 5.Αη2 Αε7 6.0-0 0-0 7.Ιγ3 E19 – 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Ιζ3 β6 4.η3 Αβ7 5.Αη2 Αε7 6.0-0 0-0 7.Ιγ3 Ιε4 8.Βγ2 Gurevich, Mikhail (1992). Queen's Indian Defence: Kasparov System. Batsford Chess Library. ISBN 0-8050-2315-1. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Queen's Indian Defense
Κέραμος Καρίας

Η Κέραμος ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρία της Μικράς Ασίας. Βρισκόταν ανατολικά της Αλικαρνασσού, στη βόρεια ακτή του Κεραμεικού κόλπου, ο οποίος ονομάστηκε από την πόλη.

 Η προέλευση της φαίνεται πως ήταν Καρική (γηγενής) αν και έχουν ανακαλυφθεί αρχαϊκά ελληνικά έργα τέχνης. Υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής συμμαχίας με την καταβολή 9.000 δραχμών, και μια από τις πόλεις τις Χρυσαωρικής συμμαχίας. Στην πόλη βρισκόταν και ο ναός του Χρυσαώριου Διός. Κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. ήταν υποτελής στη Ρόδο, και αργότερα στη Στρατονίκεια. Έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα τα οποία δείχνουν πως υπήρχε επιρροή από τη Σαμιακή τεχνοτροπία, όπως η μεγάλου μεγέθους μαρμάρινη αρχαϊκή κεφαλή με εμφάνιση κούρου.Από την Κέραμο καταγόταν ο Πολίτης, ο οποίος ήταν πολυολυμπιονίκης του 1ου αιώνα μ.Χ. σε αγωνίσματα δρόμου. Κατά την Καθολική εγκυκλοπαίδεια υπάρχουν 3 γνωστοί επίσκοποι από την πόλη αυτή, ο Σπουδάσιος ο οποίος παρευρέθηκε στην πρώτη σύνοδο της Εφέσου του 431, ο Μαυριανός ο οποίος συμμετείχε στη σύνοδο της Νίκαιας το 787, και ο Συμεών στη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 879.Η πόλη αναφέρονταν στους επισκοπικούς καταλόγους (Notitiae Episcopatuum) της καθολικής εκκλησίας έως τον 12ο ή 13ο αιώνα ως περιοχή η οποία θρησκευτικά υπάγονταν στην Αφροδισιάδα, και εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται στις ανενεργές επισκοπικές έδρες της, και παράλληλα βρίσκεται στη θρησκευτική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολεως. Σε κοντινή τοποθεσία βρίσκεται η πόλη του Ορέν της επαρχίας Μουγλών της Τουρκίας. Archaeological Atlas of the Aegean Catholic Encyclopedia, "Ceramus" at New Advent Hazlitt, Classical Gazetteer
Εθνικό Πάρκο Σανρίκου Φούκκο

Το Εθνικό Πάρκο Σανρίκου Φούκκο (三陸復興国立公園, Sanriku Fukkō Kokuritsu Kōen) (κυριολεκτικά "Ανάπλαση Εθνικού Πάρκου Σανρίκου") είναι εθνικό πάρκο, που εκτείνεται κατά μήκος της ακτής Σανρίκου της Ιαπωνίας από το Χατσινόχε στο νομό Αομόρι δια μέσου του νομού Ιβάτε στη Κεσενούμα στο νομό Μιγιάγκι. Το εθνικό πάρκο δημιουργήθηκε στις 24 Μαΐου 2013 και καλύπτει μία έκταση 28.537 εκταρίων.

 Στις 2 Μαΐου 1955 το Εθνικό Πάρκο Ρικούτσου Κάιγκαν (陸中海岸国立公園, Rikuchū Kaigan Kokuritsu Kōen) δημιουργήθηκε στην περιοχή Τοχόκου του νησιού Χονσού στη βόρεια Ιαπωνία. Το πάρκο επεκτάθηκε για 180 χιλιόμετρα από βορρά προς νότο κατά μήκος της ακτογραμμής του Ειρηνικού Ωκεανού από το βόρειο νομό Μιγιάγκι έως τον βόρειο νομό Ιβάτε. Είχε έκταση 121,98 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στις 24 Μαΐου 2013 το πάρκο ενσωματώθηκε στο Εθνικό Πάρκο Σανρίκου Φούκκο. Αυτό συνέβη στον απόηχο του σεισμού και του τσουνάμι του Τοχόκου το 2011. Περιλαμβάνει επίσης το πρώην νομαρχιακό φυσικό πάρκο Τανεσάσι Κάιγκαν Χασικαμιντάκε. Στις 31 Μαρτίου 2015, το Υπουργείο Περιβάλλοντος επέκτεινε το πάρκο για να συμπεριλάβει το πρώην Οιονεί Εθνικό Πάρκο Μινάμι Σανρίκου Κινκάσαν. Στη συνέχεια, το πάρκο θα επεκταθεί, για να συμπεριλάβει το Νομαρχιακό Φυσικό Πάρκο Κεσενούμα, το Νομαρχιακό Φυσικό Πάρκο Κεντζόσαν Μανγκοκούρα και το Νομαρχιακό Φυσικό Πάρκο Ματσουσίμα. Ολόκληρη η ακτογραμμή είναι γνωστή λόγω της θαλάσσιας διάβρωσης, με πολυάριθμους βραχώδεις πυλώνες και νησιά. Η βόρεια ακτή είναι ένα δείγμα ανυψωμένης ακτογραμμής και είναι μια περιοχή, που έχει υποστεί αρκετούς ισχυρούς σεισμούς και τσουνάμι στην πρόσφατη ιστορία. Η νότια ακτή είναι ένα παράδειγμα μιας ria ακτογραμμής βυθισμένων κοιλάδων ποταμών, με βαθιούς κολπίσκους και στενές χερσονήσους, σχηματίζοντας πολλούς μικρούς κόλπους και όρμους. Στο βόρειο τμήμα του εθνικού πάρκου υπάρχει μία περιοχή βράχων μήκους 8 χιλιομέτρων και ύψους 200 μέτρων, που ονομάζονται Κίτα Γιαμαζάκι. Οι γραφικοί παράκτιοι βραχώδεις σχηματισμοί έχουν το παρατσούκλι "Άλπεις της Θάλασσας". Η χλωρίδα περιλαμβάνει δάση με ιαπωνική κόκκινη πεύκη, ροδόδεντρα και Rosa rugosa. Η πανίδα περιλαμβάνει πολλά είδη πουλιών, συμπεριλαμβανομένου του γλάρου με μαύρη ουρά και του μύχου. Όσον αφορά τα μεγαλύτερα ζώα, έχει επίσης θεαθεί στην περιοχή το καμοσίκα.
Περγαμόντο

Το περγαμόντο είναι ο καρπός του δέντρου περγαμοντιά η οποία ανήκει στα εσπεριδοειδή. Το επιστημονικό όνομα της περγαμοντιάς είναι Κίτρος η περγάμιος (Citrus bergamia) του γένους Κίτρος (Citrus) της οικογένειας των Ρυτοειδών (Rutaceae). Είναι δέντρο αειθαλές, σχετικά μικρό σε μέγεθος και με φύλλωμα που ποικίλλει σε σχήμα. Οι βλαστοί του είναι χρώματος ανοικτού πράσινου. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, λογχοειδή και μυτερά. Τα άνθη είναι λευκά, ενώ οι καρποί του είναι σχετικά μεγάλοι είτε πεπλατυσμένοι είτε στρογγυλοί και έχουν χρώμα κίτρινο προς πορτοκαλί. Οι καρποί έχουν προεξέχουσες βάσεις και κορυφές με ανθεκτικούς ποδίσκους.

 Καθώς είναι ευαίσθητη στο ψύχος, η περγαμοντιά καλλιεργείται κυρίως σε θερμά κλίματα, όπως στην Καλαβρία, στην Ακτή Ελεφαντοστού και στην Ελλάδα, στην Κορινθία, στην Αργολίδα, στην Ηλεία, στην Κέρκυρα, στην Κεφαλλονιά, στην Άνδρο και στην Κρήτη. Το περγαμόντο δεν έχει σαφή καταγωγή και οι περισσότεροι ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για μετάλλαξη άλλων εσπεριδοειδών. Βάσει γενετικών αναλύσεων πιθανολογείται ότι είναι υβρίδιο δύο ειδών Κίτρου των Citrus limetta και Citrus aurantium. Όσο για τη χώρα προέλευσής του υπάρχουν διάφορες θεωρίες, επικρατέστερες των οποίων είναι οι ακόλουθες: Κίνα, Ελλάδα, Ισπανία, Κανάριοι Νήσοι, Μπαρμπάντος. Όσον αφορά στην ονοματολογία, λέγεται ότι το περγαμόντο προέρχεται από την τουρκική λέξη "μπεγκ - άρμοντι" (το αχλάδι του κυρίου). Το εσωτερικό του καρπού του περγαμόντου δεν τρώγεται ωμό, όμως γίνεται γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα. Το ξύσμα του φλοιού χρησιμοποιείται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική. Το άρωμα του περγαμόντου είναι ξεχωριστό και έντονο και χρησιμοποιείται σε τεράστια ποικιλία τσαγιών, με διασημότερο το τσάι Earl Grey, καθώς και στα λουκούμια. Επίσης το περγαμόντο χρησιμοποιείται ως συστατικό σε κουλουράκια, σε σοκολάτες, στον χαλβά, σε φρουί γλασέ, σε αρωματισμένο γάλα (Χιώτικο γάλα), καθώς και σε σοκολάτα κουβερτούρα. Τέλος, το περγαμόντο χρησιμοποιείται περιορισμένα ως συστατικό και στη μαγειρική, κυρίως ως συνοδευτικό κρέατος. Στην Άνδρο παρασκευάζεται και έχει ιδιαίτερη αξία το πράσινο, ολόκληρο περγαμόντο, όπως και το καρουλάκι φλοιού περγαμόντο στο τέλος του χειμώνα. Μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές του είναι στην καλλυντική βιομηχανία, στην οποία χρησιμοποιείται εδώ και περίπου τρεις αιώνες, σε σαπούνια, αρώματα, λοσιόν, αποσμητικά κ.ά.. Η χρήση του τοποθετείται χρονικά στην εποχή που εμφανίστηκε και η κολόνια (νερό της Κολωνίας). Οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι πολλές: αναλγητικές, αντικαταθλιπτικές, αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και κατευναστικές. Το αιθέριο έλαιο του περγαμόντου είναι περιζήτητο και χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία.
Σοφία του Μεκλεμβούργου

H Σοφία, γερμ. Sophia von Mecklenburg (18 Δεκεμβρίου 1481 - 12 Ιουλίου 1503) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας. Παντρεύτηκε το 1500 τον Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνο: Ιωάννης-Φρειδερίκος Α΄ εκλέκτορας της Σαξονίας. Friedrich Wigger: Stammtafeln des Großherzoglichen Hauses von Meklenburg, in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, vol. 50, 1885, p. 111-326 (Online) Peter Findeisen, Heinrich Magirius (eds.): Die Denkmale der Stadt Torgau, in the series Die Denkmale im Bezirk Leipzig, Seemann, Leipzig, 1976 Ingetraut Ludolphy: Friedrich der Weise, Kurfürst von Sachsen. 1463–1525, Göttingen, 1984, ISBN 3-525-55392-7
Side to Side

Το Side To Side είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια της διεθνούς φήμης τραγουδίστριας, Ariana Grande, σε συνεργασία με την εξίσου επιτυχημένη rapper, Nicky Minaj. Ανήκει στην κατηγορία της raggae-pop μουσικής. Είναι το πέμπτο τραγούδι και το τρίτο single του τρίτου άλμπουμ της Grande που φέρει τον τίτλο Dangerous Woman. Κυκλοφόρησε στις 20 Μάϊου του 2016 από την δισκογραφική εταιρεία Republic Records, συνοδευόμενο από ένα βίντεο κλιπ διάρκειας 3 λεπτών και 57 δευτερολέπτων με πρωταγωνίστριες τις δύο ερμηνεύτριες στον χώρο ενός γυμναστηρίου .

 Οι στιχουργοί του Side To Side είναι η ίδια η Ariana Grande, αλλά και οι Max Martin, ILYA, Savan Kotecha, Alexander Kronlund,καθώς και η Nicki Minaj. Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis, η οποία έχει σκηνοθετήσει πολλά άλλα γνωστά βίντεο κλιπ για τραγούδια της Grande, όπως για το Focus, το Into You και το 7 Rings . Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, το οποίο σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis, κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2016. Το μουσικό αυτό βίντεο ξεκινάει με την Grande να γυμνάζεται πάνω σε ένα ποδήλατο γυμναστικής μαζί με άλλες χορεύτριες. Στη συνέχεια, την βλέπουμε να περιπλανιέται και στους υπόλοιπους χώρους του γυμναστηρίου, μέχρι που καταλήγει στη σάουνα, όπου την περιμένει η Minaj και ένα πλήθος καλογυμνασμένων ανδρών . Το Side To Side βρίσκεται στην 7η θέση του Hot 100 του Billboard, ανάμεσα σε 71 μουσικά κομμάτια της Grande και έχει ξεπεράσει μεγάλες επιτυχίες της ερμηνεύτριας, όπως το No Tears Left To Cry (8η θέση) και το God Is A Woman (15η θέση) .
Μεσιέ 108

Ο Μεσιέ 108 (γνωστός και ως Μ108 και NGC 3556) είναι σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση περίπου 50 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Είναι ένα αποκομμένο μέλος του σμήνους της Μεγάλης Άρκτου. Ο Μεσιέ 108 αρχικά δεν συμπεριλαμβανόταν στα αντικείμενα Μεσιέ, αλλά προστέθηκε αργότερα.

 Ο Μεσιέ 108 ανακαλύφθηκε από τον Πιερ Μεσαίν, σύμφωνα με τον Σαρλ Μεσιέ, στις 19 Φεβρουαρίου 1781, 3 μέρες μετά το Μεσιέ 97, όπως συνέβη και με τον Μεσιέ 109 τις 12 Μαρτίου 1781, αλλά δεν τα συμπεριέλαβε στον κατάλογό του. Αυτό το έκανε ο Owen Gingerich το 1953. Καθώς η ανακάλυψή του δεν είχε ανακοινωθεί, ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανεξάρτητα ανακάλυψε ξανά το Μεσιέ 108 και τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του ως Η V.46. Στον Μεσιέ 108 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN 1969B, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 13,9. Αυτός ο γαλαξίας έχει μία εκτιμώμενη μάζα 125 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες και περιλαμβάνει περίπου 290 ± 80 σφαιρωτά σμήνη. Ύστερα από εξέταση της κατανομής ουδέτερου υδρογόνου σε αυτό το γαλαξία, διακρίνονται κελύφη επεκτεινόμενου αερίου που εκτείνονται σε απόσταση πολλών κιλοπαρσέκ, γνωστά και ως υπερκελύφη Η1. Αυτά μπορεί να είναι αποτελέσματα αστρογόνων διαδικασιών, που έχουν ως αποτέλεσμα εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι αποτέλεσμα πτώσης αερίου έξω από τον γαλαξία ή από ραδιολοβούς.Παρατηρήσεις από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ «Τσάντρα» έχουν αναγνωρίσει 83 πηγές ακτίνων Χ, συμπεριλαμβανόμενης μιας πηγής που βρίσκεται στον πυρήνα. Η λαμπρότερη από αυτές τις πηγές μπορεί να είναι μία ενδιάμεσης μάζας μαύρη τρύπα. Το φάσμα από την πηγή ακτίνων Χ που βρίσκεται στον πυρήνα μοιάζει με αυτό ενός ενεργού γαλαξία, αλλά διερεύνηση στις υπέρυθρες ακτίνες από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ δεν έδειξε κάποια δραστηριότητα. Η υπέρμαζη μαύρη τρύπα στον πυρήνα έχει μάζα περίπου 2,5 x 107 ηλιακές μάζες. SEDS: Ο σπειροειδής γαλαξίας M108 Αρχειοθετήθηκε 2005-05-10 στο Wayback Machine.
268

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 268 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 268 (CCLXVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Πατέρνου και Εγνατίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1021 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 268 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Σεπτέμβριος - Μάχη της Ναϊσσού: ο Αυτοκράτορας Γαλλιηνός, συνεπικουρούμενος από τον Αυρηλιανό, νικά έναν Γοτθικό συνασπισμό (50.000 πολεμιστών) κοντά στη Ναϊσσό (η σημερινή Νις στη Σερβία). Ο Γαλλιηνός φονεύεται από τους δικούς του ανώτερους αξιωματικούς στα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο) ενώ πολιορκείται από τον αντίπαλό του, Αουρέολο, ένας από τους Ρωμαίους Τριάκοντα Τυράννους. Ο Αουρέολος δολοφονείται με τη σειρά του από την Πραιτωριανή φρουρά.Ο Μάρκος Αυρήλιος Κλαύδιος κατηγορείται, κατά τη Σύγκλητο, για τη δολοφονία του Γαλλιηνού (δεν θα αποδειχτεί ποτέ). Γίνεται ο νέος αυτοκράτορας της Ρώμης και θα βασιλεύσει ως ο Κλαύδιος Β΄. Ο Κλαύδιος Β΄ ζητά από τη Σύγκλητο να χαριστεί στις ζωές της οικογένειας του Γαλλιηνού και των πολιτικών του υποστηρικτών. Ο Αυτοκράτορας Γαλλιηνός αποθεώνεται και θάβεται σε έναν οικογενειακό τάφο κατά μήκος της Αππίας Οδού. Οι Αλαμαννοί εισβάλλουν στην Ιταλία βόρεια του Πο Ποταμού. Οι Βησιγότθοι πρωτοεμφανίζονται ως ξεχωριστός λαός. Νοέμβριος - Μάχη της Λίμνης Βενάκου: ένα Ρωμαϊκό στράτευμα (35.000 ανδρών) υπό τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β΄ συντρίβει τα Γερμανικά φύλα των Αλαμαννών κατά μήκος της όχθης της Λίμνης Γκάρντα. Ευρώπη Ο Βικτωρίνος ανακοινώνεται ως αυτοκράτορας της Γαλατικής Αυτοκρατορίας από τις λεγεώνες της Αυγούστας Τρεβερόρου (Τρίρ), ύστερα από τις δολοφονίες των προκατόχων του. Αναγνωρίζεται από τις επαρχίες της Γαλατίας και της Βρετανίας, αλλά η Ισπανία είχε ήδη επανενωθεί με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Θρησκεία 26 Δεκεμβρίου - Ο Πάπας Διονύσιος πεθαίνει στη Ρώμη μετά από μία ηγεμονία 9 ετών και τον διαδέχεται ο Πάπας Φήλιξ Α΄. Σεπτέμβριος - Γαλλιηνός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γεννιέται το 218) 26 Δεκεμβρίου - Πάπας Διονύσιος Αουρέολος, Ρωμαίος σφετεριστής Λαιλιανός, Ρωμαίος σφετεριστής Μάρκος Αυρήλιος Μάριος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (Γαλατίας) Πόστουμος, Ρωμαίος αυτοκράτορας της Γαλατικής Αυτοκρατορίας
Σημαία της Βικτώριας

Η σημαία της Βικτώριας χρησιμοποιείται στην πολιτεία Βικτώρια της Αυσταλίας και αποτελείται από μια αλλαγή της βρετανικής σημαίας με το έμβλημα της πολιτείας να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Το έμβλημα αποτελείται από το Σταυρό του Νότου με το βασιλικό στέμμα στην κορυφή (σημερινό Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου). Τα αστέρια του Σταυρού του Νότου έχουν λευκό χρώμα και κυμαίνονται από πέντε σε οκτώ ακτίνες με το καθένα αστέρι να έχει μια ακτίνα που να δείχνει προς την κορυφή της σημαίας. Η σημαία χρονολογείται από το 1877 και έχει υποστεί μικρές αλλαγές, με πιο πρόσφατες εκείνες του 1953.

 Η πρώτη σημαία της Βικτώριας καθιερώθηκε το 1870 και για πρώτη φορά υψώθηκε στο πλοίο Nelson στις 9 Φεβρουαρίου 1870. Και εκείνο ήταν μια παραλλαγή της γαλάζιας βρετανικής σημαίας με το Σταυρό του Νότου να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Τα αστέρια του Σταυρού του Νότου είναι λευκά και έχουν 5, 6, 6, 7, 8 και 9 ακτίνες με κάθε αστέρι να έχει μία ακτίνα που βλέπει προς το πάνω μέρος της σημαίας. Η σημαία υιοθετήθηκε όταν η Βικτώρια έγινε η πρώτη αυστραλιανή αποικία που απέκτησε ένα πολεμικό πλοίο στο στόλο της και υπό την Βρετανική Πράξη για την Ναυτική Άμυνα του 1865 η Βικτώρια χρησιμοποίησε μια σημαία για να διακρίνονται τα πλοία της από τα άλλα βρετανικά πλοία. Την ίδια στιγμή, η κόκκινη σημαία χρησιμοποιούνταν εσφαλμένα από πολιτικά σκάφη που ανήκαν στο στόλο της αποικίας της Βικτώριας. Παρά την λανθασμένη έγκριση, η σημαία συνέχισε να χρησιμοποιείται και χρησιμοποιήθηκε μαζί με τη βρετανική σημαία στη διάρκεια των εορτασμών για την ανακήρυξη της Ομοσπονδίας το 1901. Η κόκκινη σημαία δεν είχε αλλαγές και δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα στέμμα, ούτε άλλαξε η κατεύθυνση των αστεριών ως προς το πάνω μέρος της σημαίας. Η σημερινή σημαία της πολιτείας καθιερώθηκε το 1877 με τα αστέρια του Σταυρού του Νότου να έχουν 5, 6, 7, 7 και 8 ακτίνες. Οι απεικονίσεις στη σημαία άλλαξαν ανάλογα με τις επιλογές του εκάστοτε Μονάρχη και τα έθιμα. Στη διάρκεια της βασιλείας της Βικτωρίας, το στέμμα είχε διαφορετικές καμάρες. Στο διάστημα γύρω στο 1901–1952, επί βασιλείας Εδουάρδου Ζ΄ , Γεωργίου Ε΄, Εδουάρδου Η΄ και Γεωργίου ΣΤ΄, η απεικόνιση του στέμματος ήταν γνωστή ως το "Στέμμα των Τιδόρ". Το 1953 το στέμμα των Τιδόρ αντικαταστάθηκε από το Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου. Σημαία της ΒικτώριαςΣημαίες από το HMVS Cerberus
Χρήστος Ναλμπάντης

Ο Χρήστος Ναλμπάντης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1965 μέχρι το 1976, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το κύπελλο Ελλάδας του 1970.

 Ο Ναλμπάντης ξεκίνησε την καριέρα του από τη Δόξα Νεάπολης και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1965. Πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στο εκτός έδρας ευρωπαϊκό παιχνίδι του Άρη εναντίον της Κολωνίας, όπου οι κίτρινοι ηττήθηκαν με 2-0. Καθιερώθηκε στους "κίτρινους" στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, παίζοντας μαζί τους για έντεκα χρόνια. Κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1970, όταν ο Άρης κέρδισε τον ΠΑΟΚ με 1-0 στο Καυτατζόγλειο, ενώ πιο πριν υπήρξε από τους πιο καλύτερους ποδοσφαιριστές της ομάδας στην πορεία για την κατάκτηση του τίτλου.Αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδος σε δύο αγώνες, στις 30 Σεπτεμβρίου 1971 στην ήττα με 0-1 από το Μεξικό και στις 12 Απριλίου 1972 στο 0-0 με την Ισπανία.Την σεζόν 1975-76 έγινε αρχηγός του Άρη, αλλά αυτή ήταν η τελευταία του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Την επόμενη σεζόν έπαιξε στη Λάρισα και την δεύτερη κατηγορία, ενώ τη σεζόν 1977-78 έπαιξε για τον Μακεδονικό, όπου και έκλεισε την καριέρα του.Ανέλαβε καθήκοντα στο τεχνικό τιμ του Άρη και υπήρξε υπηρεσιακός προπονητής των "κίτρινων" το 1981, ενώ υπήρξε προπονητής του Πανσερραϊκού για έξι παιχνίδια στο τέλος της σεζόν 1987-88. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
ESPN MLS GameNight

Το ESPN MLS GameNight είναι βιντεοπαιχνίδι αθλητικού είδους που κυκλοφόρησε το 2000 από την Konami και την Saffire . Το παιχνίδι θεωρείται ότι είναι ένα βελτιωμένο ριμέικ του ISS Pro Evolution, που επίσης εκδόθηκε από την Konami. Είναι το μόνο παιχνίδι MLS που έχει κυκλοφορήσει στο PlayStation εκτός από το FIFA 2000. Η συνέχεια, ESPN MLS ExtraTime 2002, κυκλοφόρησε για το PlayStation 2 το 2001 και για τοGameCube και Xbox το 2002. Το παιχνίδι διέθετε επίσης τη δυνατότητα επιλογής είτε αγγλικού σχολιασμού (παρέχεται από τον Bob Ley ) είτε ισπανικού σχολιασμού (παρέχεται από τον Luis Omar Tapia).

 Έχει τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 12 ομάδες από το MLS είτε 53 διεθνείς ομάδες για ένα γρήγορο, φιλικό παιχνίδι Έκθεσης. Στη λειτουργία Season Mode, ο παίκτης συμμετέχει σε μια πλήρη σεζόν 32 παιχνιδιών Major League Soccer, όπου έχει την αποστολή να αντιμετωπίσει ρεαλιστικούς τραυματισμούς, απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες και ανταλλαγές στη μέση της σεζόν. Υπάρχει επίσης μια λειτουργία Custom League και μια επιλογή προσαρμοσμένου παίκτη που επιτρέπει στον παίκτη να δημιουργήσει έως και 22 πρωτότυτπους παίκτες. Το παιχνίδι έλαβε μέτριες κριτικές σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Metacritic. Το Game Informer του έδωσε μια ευνοϊκή κριτική, σχεδόν δύο μήνες πριν από την κυκλοφορία του παιχνιδιού. ESPN MLS GameNight στο MobyGames
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2014-2015

Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας ανδρών για την περίοδο 2014−15 διεξήχθη με τη συμμετοχή 35 ομάδων χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Οι ομάδες Α.Ο. Ταταύλα, Κολλέγιο Αθηνών, Ερμής Ηγουμενίτσας, και Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης, δεν δήλωσαν συμμετοχή στο πρωτάθλημα παρότι δεν υποβιβάστηκαν από την Α2 την περίοδο 2013-14. Νέες ομάδες στο πρωτάθλημα ειναι: Α' Όμιλος: Εθνικός Πειραιώς, Απόλλων Σμύρνης, Ροδίων Άθλησις, Ελληνικά Ναυπηγεία (από Β' Εθνική) Β' Όμιλος: Παναχαϊκή (από Βόλεϊλιγκ), Πήγασος Ν. Κόσμου, ΓΕ Μεσολογγίου, Κόροιβος Αμαλιάδας, Φθία Λαμίας, Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων (από Β' Εθνική) Γ' Όμιλος: Νίκη Αιγινίου (από Βόλεϊλιγκ), ΑΕ Κομοτηνής, Αίας Ευόσμου, Πήγασος Πολίχνης, ΧΑΝΘ και Πιερικός Κατερίνης (από Β' Εθνική)Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου συμμετείχαν στα μπαράζ ανόδου, όπου ο Ηρακλής Θεσ. και η Παναχαϊκή κέρδισαν την την άνοδο στη Βόλεϊλιγκ της περιόδου 2015-16.

 * Ο Οδυσσεύς αποχώρησε από το πρωτάθλημα και έχει 11 μηδενισμούς. * Ο Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων αποχώρησε από το πρωτάθλημα και έχει 3 μηδενισμούς. Στα μπαράζ ανόδου μετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου και έγιναν σε δύο φάσεις στο Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο της Λαμίας. Στην πρώτη φάση αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε μονούς αγώνες, οι ομάδες που κατέλαβαν τη δεύτερη θέση σε κάθε όμιλο. Η πρώτη ομάδα προκρίθηκε στη δεύτερη φάση, όπου βρέθηκαν απευθείας οι πρώτες των ομίλων. Αποτελέσματα Βαθμολογία Στη δεύτερη φάση μετείχαν οι πρώτες των ομίλων και η ομάδα που προκρίθηκε από την πρώτη φάση. Οι ομάδες αγωνίστηκαν μεταξύ τους πάλι σε μονούς αγώνες. Οι δύο πρώτες κέρδισαν την άνoδο στην Α1 κατηγορία. Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα / Βαθμολογία Α' ομίλου και αγώνες μπαράζ Αρχειοθετήθηκε 2015-01-26 στο Wayback Machine. www.greekvolley.com Αποτελέσματα / Βαθμολογία Β' ομίλου www.greekvolley.com Αποτελέσματα / Βαθμολογία Γ' ομίλου www.greekvolley.com Αποχωρηση Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων www.volley24.gr Μη συμμετοχη Α.Ο. Ταταύλα www.volley24.gr
Ταμίλ (λαός)

Οι Ταμίλ (Ταμίλ: தமிழர்) είναι λαός της ινδικής υποηπείρου που δεν ταυτίζεται με συγκεκριμένο έθνος (εθνοτική ομάδα κατά τη σύγχρονη ορολογία), με καταγεγραμμένη ιστορία μεγαλύτερη των δύο χιλιετιών, αν κρίνουμε από τη γλώσσα τους.

 Οι αρχαιότερες κοινότητες των Ταμίλ είναι αυτές της νότιας Ινδίας και της βορειοανατολικής Σρι Λάνκα. Υπάρχουν επίσης κοινότητες απόδημων Ταμίλ διασκορπισμένες σε όλον τον κόσμο, ιδίως στη Μαλαισία, τη Νότια Αφρική, τη Σιγκαπούρη και τον Μαυρίκιο, ενώ πιο πρόσφατοι μετανάστες υπάρχουν στην Αυστραλία, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Επίσης, στην κεντρική Σρι Λάνκα. Συνολικά υπολογίζεται ότι υπάρχουν περί τα 77 εκατομμύρια Ταμίλ στον κόσμο, εκ των οποίων 63 εκατομμύρια ζουν στην Ινδία, 2,6 εκατομμύρια ζουν στη Σρι Λάνκα, 1,5 εκατομμύριο στη Μαλαισία και 250 χιλιάδες στη Σιγκαπούρη. Η τέχνη και η αρχιτεκτονική των Ταμίλ περιλαμβάνει κάποιες από τις μεγαλύτερες συνεισφορές της Ινδίας στην παγκόσμια τέχνη. Η αρχαία μουσική των Ταμίλ, η αρχιτεκτονική των ναών και τα στιλιζαρισμένα γλυπτά τους διδάσκονται ακόμα και παράγονται από αυτούς. Η κλασική γλώσσα τους, μία από τις αρχαιότερες καταγεγραμμένες της Ινδίας, έχει τα αρχαιότερα σωζόμενα γραπτά κείμενα από τις δραβιδικές γλώσσες. Σύμφωνα με τον Άγγλο ιστορικό Μάικλ Γουντ, ο πολιτισμός των Ταμίλ είναι ο τελευταίος κλασικός πολιτισμός που επιβιώνει σήμερα λόγω της διατήρησης πολλών από τις αρχαίες παραδόσεις τους παρά την επίδραση της παγκοσμιοποίησης.Αντίθετα με πολλές εθνοτικές ομάδες, οι Ταμίλ δεν κυβερνιόνταν από μία ενιαία πολιτική οντότητα κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους. Το Ταμιλακάμ, παραδοσιακό όνομα για τα εδάφη που ζουν οι Ταμίλ, ήταν ενωμένο μόνο για μία σύντομη σχετικώς περίοδο ανάμεσα στον 9ο και τον 12ο αιώνα, υπό τη δυναστεία των Chola. Η ταυτότητα των Ταμίλ είναι κυρίως γλωσσική, παρά το ότι πιο πρόσφατα περιλαμβάνει και απογόνους μεταναστών που διατηρούν τον πολιτισμό και τις παραδόσεις των Ταμίλ, ακόμα κι αν δε συνεννοούνται πλέον κυρίως στη γλώσσα Ταμίλ. Από θρησκευτικής πλευράς, οι Ταμίλ είναι ινδουιστές, χριστιανοί, μουσουλμάνοι, βουδιστές και τζαϊνιστές. Οι Ταμίλ συγγενεύουν φυλετικά, γλωσσικά και πολιτιστικά με τους άλλους Δραβίδες της ινδικής υποηπείρου. Ταμίλ: ένας αρχαίος λαός Sastri, K.S. Ramaswamy: The Tamils: The People, Their History and Culture, Τόμος 1: An Introduction to Tamil History and Society, Cosmo Publications, Νέο Δελχί 2002, ISBN 81-7755-406-9
Ιωάννης Φραγκίσκος Δεζιδεράτος του Νάσσαου-Ζίγκεν

Ο Ιωάννης Φραγκίσκος Δεζιδεράτος, γερμ. Johann Franz Desideratus (28 Ιουλίου 1627 - 17 Δεκεμβρίου 1699) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ζίγκεν (1638-1699) και κυβερνήτης του Λίμπουργκ και του Άνω Γκέλντερς.

 Γεννήθηκε στο Νοζερουά και ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Η΄ κόμη του Νάσσαου-Ζίγκεν και της Ερνεστίνας Γιολάντας ντε Λιν, κόρης του Λαμοράλ πρίγκιπα ντ' Επινουά. Ο πατέρας του είχε μεταστραφεί στον Καθολικισμό. Το 1638 διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Ζίγκεν, αλλά αναγκάστηκε να παραχωρήσει ένα μέρος της κομητείας στον Προτεσταντικό κλάδο του Οίκου του. Συνέχισε να αγωνίζεται εναντίον των Προτεσταντών γειτόνων του και να καταπιέζει τους Καλβινιστές της περιοχής του. Ως κυβερνήτης έκανε κακή διαχείριση και χρέη. Όπως και ο πατέρας του, ήταν στρατηγός στην υπηρεσία των Ισπανών. Το 1652 αναβιβάστηκε σε πρίγκιπα από τον βασιλιά της Γερμανίας και χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος το 1661. Η Ισπανία τον έθεσε κυβερνήτη (stadtholder) του Λίμπουργκ (1665-84) και του Άνω Γκέλντερν (1680-99). Έζησε το περισσότερο διάστημα στο Ρουρμόντ και απεβίωσε εκεί το 1699. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμος Υάκινθος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1651 την Ιωάννα-Κλαυδία κόμισσα του Κένιγκσεγκ-Ρότενφελς-Άουλεντορφ, κυρία των τιμών της Ελεονώρας Γκοντζάγκα, συζύγου του Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων. Είχε τέκνα: Μαρία-Λεοπολδίνα-Ελεονώρα-Γαβριέλλα 1652-1675, παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο, κόμη του Νάσσαου-Χάνταμαρ. Ερνεστίνα-Ελεονώρα-Αντωνία 1656-1675, μοναχή στο Μετς. Κλάρα-Τζουλιάνα-Μαργαρίτα-Φελίσιτας 1657-1727, ηγουμένη του Αυτοκρατορικού αββαείου του Τορν και της μονής του Αγ. Βάαντρου στο Μονς. Αλμπερτίνα-Άννα-Γκαμπριέλλα 1658-1718, ηγουμένη του αββαείου του Αγ. Αλντεγκόντε στο Μωμπέζ.Το 1663 απεβίωσε η Ιωάννα-Κλαυδία και ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Ελεονώρα-Σοφία του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα: Γουλιέλμος-Υάκινθος 1667-1743.Το 1668 απεβίωσε η Μαρία-Ελεονώρα και ο Ιωάννης έκανε τρίτο γάμο με την Ισαβέλλα-Κλάρα, βαρόνη του Πουζέ ντε λα Σερ και είχε τέκνα: Αλέξιος-Ανδρέας-Αντώνιος-Φερδινάνδος-Χριστιανός 1673-1734, αρχιμανδρίτης, πρύτανης ναού, διάκονος, ιερέας, ηγούμενος. Φραγκίσκος-Oύγος-Φερδινάνδος-Γκερεόν 1678-1735, βοηθός κυβερνήτης του Νάσσαου-Ζήγκεν. Άννα-Λουίζα-Φρανσίσκα 1682-1724, παντρεύτηκε τον Φρανσίσκο ντε Σόουσα Πασέκο. Εμμανουήλ-Ιγνάτιος 1688-1735, πρίγκιπας-επίτροπος του Νάσσαου-Ζήγκεν. Ιωάννα-Βαπτιστή-Ιωσηφίνα 1690-1745, ηγουμένη της μονής του Αγ. Βάαντρου στο Μονς. Genealogy of the House of Nassau-Siegen. Complete Genealogy of the House of Nassau.
Σάσα Μάρκοβιτς

Ο Σάσα Μάρκοβιτς, γεννημένος στις 21 Ιουλίου 1977 στην Τούζλα της Βοσνίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,10 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

 Ο Μάρκοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Παρτιζάν Βελιγραδίου και το καλοκαίρι του 1995 συμφώνησε με την ομάδα του Παναθηναϊκού, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 1997-98, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α1 με την ομάδα του Πανιωνίου. Ακολούθησε ένας χρόνος αγωνιστικής απραξίας, πριν συμφωνήσει με την ομάδα του Ηρακλείου την σεζόν 1999-00, βοηθώντας την να κερδίσει την παραμονή της στην ανώτερη κατηγορία με 5,4 πόντους σε 16 αγώνες.Το 2000-01, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου αγωνίστηκε σε 22 αγώνες με μέσους όρους 7,5 πόντων, 6,2 ριμπάουντ και 1,0 κοψίματος ανά αγώνα. Ακολούθησε ο ΚΑΟΔ, όπου δεν κατάφερε να κερδίσει την παραμονή του, παρ' ότι ο Μάρκοβιτς έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του με 11,5 πόντους ανά αγώνα.Το 2002-03, κατέκτησε την όγδοη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, βοηθώντας την ομάδα των Αθηνών να κερδίσει την συμμετοχή της στο ULEB Cup της επόμενης χρονιάς.Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ιταλική Σναϊντέρο Ούντινε, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν όντας αναπληρωματικός, πριν συνεχίσει το 2005 στην Αβελίνο για έξι αγώνες. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2006-07, για να αγωνιστεί με την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών.Το 2007-08, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Λεμεσού από την Κύπρο και αγωνίστηκε σε τρία παιχνίδια με την γαλλική Λιμόζ, πριν κλείσει την καριέρα του στην ICBS, το 2008-09. insports.eu: soccer stats | basketball statistics L'Air ingaggia Sasa Markovic - Legabasket Sasa Theodorakis-Markovic - Limoges – Joueurs - Pro A – LNB.fr