IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζέιν Γκρέυ

Η Λαίδη Τζέην Γκρέυ (π. 1537 – 12 Φεβρουαρίου 1554), επίσης γνωστή ως Λαίδη Τζέην Ντάντλεϋ (μετά το γάμο της) και ως Βασίλισσα των Εννέα Ημερών, ήταν Αγγλίδα ευγενής και η ντε φάκτο Βασίλισσα της Αγγλίας και της Ιρλανδίας από τις 10 Ιουλίου μέχρι τις 19 Ιουλίου 1553.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Χένρυ Γκρέυ, 1ου Δούκα του Σάφφοκ, και της Φράνσες Μπράντον. Η Φράνσις ήταν κόρη του Τσαρλς Μπράντον, 1ου Δούκα του Σάφφοκ, και της Μαρίας Τυδώρ, κόρης του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας. Έτσι η Τζέην ήταν δισεγγονή του Ερρίκου Ζ΄. Η μητέρα της Φράνσες ήταν εξαδέλφη του Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας. Η Τζέην είχε εξαιρετική ανθρωπιστική εκπαίδευση και ήταν μία από τις πιο μορφωμένες νέες γυναίκες της εποχής της.Τον Μάιο του 1553 παντρεύτηκε τον Λόρδο Γκίλφορντ Ντάντλεϋ, τον νεότερο γιο του πρωθυπουργού του Εδουάρδου ΣΤ΄, του Τζον Ντάντλεϋ, 1ου Δούκα του Νορθάμπερλαντ. Τον Ιούνιο του 1553 ο Εδουάρδος ΣΤ΄ έγραψε τη διαθήκη του, ορίζοντας την Τζέην και τους άρρενες απογόνους της ως διαδόχους τού Στέμματος, εν μέρει επειδή η ετεροθαλής αδελφή του Μαρία ήταν Καθολική, ενώ η Τζέην ήταν αφοσιωμένη Διαμαρτυρόμενη και θα υποστήριζε την αναμορφωμένη Εκκλησία της Αγγλίας. Αυτό θα αφαιρούσε το δικαίωμα από τη Μαρία και την αδελφή της Ελισάβετ να αποτελούν μέρος της σειράς διαδοχής λόγω παρανομίας, ανατρέποντας τις αξιώσεις τους σύμφωνα με τον Τρίτο Νόμο Διαδοχής. Μετά το τέλος του Εδουάρδου ΣΤ΄, η Τζέην έγινε βασίλισσα στις 10 Ιουλίου 1553 και ανέμενε τη στέψη της στον Πύργο του Λονδίνου. Η υποστήριξη όμως για τη Μαρία μεγάλωσε πολύ γρήγορα και οι περισσότεροι υποστηρικτές τής Τζέην την εγκατέλειψαν. Το Συμβούλιο του Στέμματος της Αγγλίας άλλαξε ξαφνικά παράταξη και ανακοίνωσε ότι η Μαρία Α΄ θα είναι η βασίλισσα της Αγγλίας στις 19 Ιουλίου 1553, καθαιρώντας την Τζέην. Ο βασικός της υποστηρικτής, ο Δούκας του Νορθάμπερλαντ, κατηγορήθηκε για προδοσία και εκτελέστηκε αργότερα, σε λιγότερο από έναν μήνα. Η Τζέην φυλακίστηκε στον Πύργο και καταδικάστηκε τον Νοέμβριο του 1553 για εσχάτη προδοσία, η οποία τιμωρείτο με θάνατο, αν και αρχικά η Μαρία Α΄ προσπάθησε να σώσει τη ζωή της. Ωστόσο, η Τζέην σύντομα θεωρήθηκε απειλή για το αγγλικό στέμμα, όταν ο πατέρας της Χένρυ Γκρέυ, 1ος Δούκας του Σάφφοκ, ενεπλάκη στην Εξέγερση του Ουάιατ εναντίον της πρόθεσης της Μαρίας Α΄ να παντρευτεί τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Τόσο η Τζέην όσο και ο σύζυγός της εκτελέστηκαν στις 12 Φεβρουαρίου του 1554.
Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το Δημόσιον

Ο Υπέρ Αριστοφάνους χρημάτων είναι δικανικός υπερασπιστικός λόγος του Λυσία που γράφτηκε για λογαριασμό του κουνιάδου ενός Αριστοφάνη, που είχε ήδη εκτελεσθεί μαζί με τον πατέρα του Νικόφημοα[›] και είχαν δημευθεί οι περιουσίες τους.β[›]

 Όμως τώρα κινδυνεύει και η δική του περιουσία, που την «έβαλαν στο μάτι» οι συκοφάντες, παρά το γεγονός ότι έχει να εκθρέψει και να φροντίσει για τη μόρφωση των παιδιών της χήρας αδελφής του και γυναίκας του Αριστοφάνη, που τους περιμάζεψε στο δικό του σπίτι ύστερα από την έξωση, στην οποία προχώρησε το κράτος σωρευτικά με την καταδίκη του Αριστοφάνη σε θάνατο. Λίγο πολύ θεωρείται η περιουσία του «αποδοχή κλοπιμαίων, αποδοχή προϊόντων εγκλήματος». Ούτε αξιόλογα ή ακριβά έπιπλα και σκεύη είχε ο Αριστοφάνης. Όπως πιθανόν κάθε Αθηναίος, είχε λίγα επίχρυσα ή επάργυρα σκεύη, επιτραπέζια, είδη κουζίνας και σερβίτσια. Ήταν όμως ελάχιστα, αφού, όταν φιλοξένησε στο σπίτι του την αντιπροσωπεία του Ευαγόρα της Κύπρου, ζήτησε δανεικά από γείτονες και φίλους. Για ό,τι άφησε ο Αριστοφάνης στο σπίτι του μετά το θάνατό του έχει μάρτυρες για να τα απαριθμήσουν. ^ α: Τα κύρια ονόματα (Νικόφημος δηλ. φήμη της νίκης) απέβλεπαν στο τομέα που επιθυμούσαν να διακριθούν τα παιδιά τους, όπως Περικλής (Κλέος→ δόξα), Δημοσθένης (σθένος→ ψυχική δύναμη), Αγησίλαος (άγω→ οδηγώ) κ.α. ^ β: Αυτοί θεωρήθηκαν ένοχοι για μια αποτυχημένη αποστολή δέκα εξοπλισμέων Αθηναϊκών καραβιών στον Ευαγόρα της Κύπρου, που ήταν σε πόλεμο με τον βασιλιά των Περσών. Τα πλοία, με ναύαρχο τον Φιλοκράτη, τα συνέλαβαν στην πορεία τους για την Κύπρο οι Σπαρτιάτες κοντά στη Ρόδο, που συνέπρατταν τότε με τους Πέρσες. Λυσίας, Οι Υπερασπιστικοί του λόγοι «Υπέρ των Αριστοφάνους χρημάτων προς το Δημόσιον», εκδ. ΖΗΤΡΟΣ, 2002 ISBN 960-7760-79-4
Μάρεκ Οστρόφσκι

Ο Μάρεκ Οστρόβσκι (Marek Ostrowski, 22 Νοεμβρίου 1959, Σκρβίλνο - 6 Μαρτίου 2017, Στοκεράου, Αυστρία) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής (αμυντικός), ο οποίος αγωνίστηκε με την Εθνική Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.

 Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες της Πόγκον Στσέτσιν κατά την περιοδό του στην ομάδα, καθώς έπαιξε σε 222 αγώνες, σημειώνοντας 30 γκολ. Ο Οστρόβσκι έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πολωνίας τον Ιανουάριο του 1981, σε φιλικό εναντίον της Ιαπωνίας και συνολικά είχε 37 συμμετοχές, σημειώνοντας 1 γκολ. Η τελευταία του συμμετοχή έγινε σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Τσεχοσλοβακίας τον Οκτώβριο του 1987. Νοσηλεύτηκε τον Ιανουάριο του 2017 μετά από καρδιακή προσβολή. Πέθανε στον ύπνο του το Μάρτιο του 2017, λίγες μέρες μετά την εξαγωγή του από το νοσοκομείο. (Αγγλικά) Μάρεκ Οστρόφσκι – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Μάρεκ Οστρόφσκι στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Τονκολίλι

Το Τονκολίλι (αγγλικά: Tonkolili) είναι μια από τις 5 επαρχίες της Βόρειας περιφέρειας, Σιέρρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Μαγκμπουράκα. Έχει έκταση 7.003 τ.χλμ. (τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Β. περιφέρειας), πληθυσμό 375.363 κατοίκων (τρίτη μεγαλύτερη) και πυκνότητα 53,6 κατοίκων ανά τ.χλμ. (τέταρτη μεγαλύτερη).

 Το Τονκολίλι βρίσκεται κεντρικά της χώρας και της Βόρειας περιφέρειας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Κοϊναντούγκου, στα νοτιοανατολικά με το Κόνο και την Κενέμα, στα νότια-κεντρικά με το Μπο, στα νοτιοδυτικά με τη Μογιάμπα, στα βόρεια με το Μπομπάλι και στα βορειοδυτικά με το Πορτ Λόκο. Επαρχίες της Σιέρρα Λεόνε
Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες

Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1992-1994 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Η έμπνευση του σεναρίου της σειράς προήλθε από την αμερικάνικη κωμική σειρά Τα χρυσά κορίτσια που προβλήθηκε στην αμερικανική τηλεόραση από το 1985 μέχρι το 1992. Η σειρά αποτελείται από δύο κύκλους με συνολικά 75 επεισόδια. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς είναι διαφορετικό στον κάθε κύκλο με τους ηθοποιός Μαρία Φωκά και Κώστα Παληό να παραμένουν και τις δύο σεζόν.

 1ος Κύκλος:Η Μιρέλα βρίσκεται στο Λονδίνο με την κόρη της, ενώ για την διαμονή τους εκεί αντάλλαξαν το διαμέρισμά τους στην Αθήνα με δυο Ελληνίδες που χήρεψαν στο Λονδίνο και αποφάσισαν μετά από 18 χρόνια γάμου να επιστρέψουν στην Ελλάδα, την Καίτη και τη Γεωργία. Όταν, όμως, φτάνουν στο διαμέρισμα της Μιρέλας, η Καίτη και η Γεωργία, ανακαλύπτουν ότι στο σπίτι δεν λειτουργεί τίποτα από τους απλήρωτους λογαριασμούς, καθώς, όμως, και από τις αυθαίρετες μετατροπές που έχει κάνει στην διαρρύθμιση ο πρώην σύζυγος τη Μιρέλας, ο Σωτήρης. Αυτός, για να μην αποκαλυφθεί τίποτα, δέχεται μετά από έναν μικρό εκβιασμό να πληρώσει τους λογαριασμούς και να κάνει το σπίτι κατοικήσιμο. Με την ξαφνική εμφάνιση της Ειρήνης και της Ουρανίας στο σπίτι της Μιρέλας δημιουργήθηκε μια μεγάλη παρεξήγηση μεταξύ αυτών και της Καίτης με την Γεωργία. Η Ουρανία, συγγενής της κυρίας Ειρήνης, ήρθε να μείνει μόνιμα στην Αθήνα μαζί της, μια και η κόρη της κυρίας Ειρήνης γνώρισε έναν Αυστραλό στη Χαλκιδική και έφυγε μαζί του. Τώρα οι τέσσερις γυναίκες, η Καίτη, η Γεωργία, η Ουρανία και η κα Ειρήνη πρέπει να συμβιώσουν, πράγμα όχι και τόσο εύκολο. 2ος Κύκλος:H Καίτη και η Γεωργία επιστρέφουν στην Ελλάδα από το Λονδίνο ύστερα από 18 χρόνια, έπειτα από τους θανάτους των συζύγων τους σε τροχαίο ατύχημα στην Αγγλία. Εγκαθίστανται στο σπίτι της Μιρέλλας, έπειτα από συμφωνία που έχουν κάνει μαζί της προκειμένου να αλληλοφιλοξενηθούν στα σπίτια τους στο Λονδίνο και την Αθήνα. Παράλληλα, στο σπίτι επιστρέφει η Ειρήνη μαζί την Ουρανία, η οποία αμοίβεται από την Άσπα για να φροντίζει την μητέρα της όσο αυτή είναι στην Αυστραλία. Η αρμονική συμβίωση των τεσσάρων διαφορετικών γυναικών μοιάζει να είναι μια δύσκολη υπόθεση. Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες στην IMDb
Άνω Μπουλαριοί Λακωνίας

Οι Άνω Μπουλαριοί είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Οι Άνω Μπουλαριοί είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην περιοχή της Μάνης που βλέπει προς τον όρμο του Γερολιμένα και στις νοτιοδυτικές απολήξεις του Σαγγιά, κοντά στην επαρχιακή οδό Γερολιμένα-Αρεόπολης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Ο οικισμός απέχει 83 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Άνω Μπουλαριών είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,516 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βαθιά, Γιαλιά, Κάτω Μπουλαριοί και Λεοντάκης. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μέσσης του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Μπουλαριών και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Ο παραδοσιακός πύργος των Μαντουβαλαίων Ο παραδοσιακός πύργος Ανεμοδουρά Ο ναός της Αγίας Βαρβάρας στη βόρεια είσοδο του οικισμού Ο ερειπωμένος ναΐσκος του Aγίου Nικολάου, που διασώζει δίκογχο επιχωσμένο ανατολικό τοίχο και λείψανα βυζαντινών τοιχογραφιών, πιθανότατα του 13ου αιώνα. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο Η εκκλησία της Παναγίας, μονόκλιτη με είδος νάρθηκα και δίλοβο κωδωνοστάσιο που ανήκει στην κατηγορία των μεγαλιθικών μανιάτικων εκκλησιών. Στο εσωτερικό διασώζονται λείψανα τοιχογραφιών. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο Το μνημείο και οι προτομές των τριών πεσόντων Μακεδονομάχων (1913-45) με καταγωγή από την περιοχή, στη νοτιοδυτική έξοδο του οικισμού Το ημιερειπωμένο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, στη βορειοδυτική έξοδο του οικισμού. Πολύ παλαιό (8ος αιώνας), αξιόλογο μεσαιωνικό μνημείο με αξιοπρόσεκτη αρχιτεκτονική του Ιερου Βήματος και τοιχογραφικό στολισμό (10ος αιώνας. Αποτελεί το αρχαιότερο παράδειγμα σε ελληνικό έδαφος, μονόχωρης εκκλησίας με δύο κόγχες Αγίου Βήματος. Η κοιμητηριακή εκκλησία του Σωτήρα (Πυργάκια), στο δρόμο προς Κάτω Μπουλαριούς Η θέση «Δίπορο», παλαιός οικισμός στα βόρεια, με σημαντικές μικρές εκκλησίες. Από αυτές η σημαντικότερη είναι του Αγίου Στρατηγού (Αϊ Στράτηγου) από τις παλαιότερες της Μάνης Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://naoistimani.blogspot.com/p/blog-page_67.html https://www.youtube.com/watch?v=VjUg4Y4m_gE
Viva

Η Viva Services είναι προμηθευτής ηλεκτρονικών υπηρεσιών στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό γραφείο, τηλεπικοινωνιακό πάροχο με άδεια της Ελληνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και εγγεγραμμένο ασφαλιστικό πράκτορα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε απευθείας σύνδεση ταξιδιωτικούς πράκτορες και παρόχους υπηρεσιών εκδόσεως εισιτηρίων, καθώς και ο μεγαλύτερος παροχέας VoIP (Voice over IP) στην Ελλάδα. Η εταιρεία είναι θυγατρική της Viva Wallet Holdings S.A.H Viva.gr είναι η κορυφαία εταιρεία στην διάθεση εισιτηρίων θεαμάτων στην ελληνική αγορά, παρέχοντας εισιτήρια για θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αθλητικά γεγονότα, συνέδρια κ.α.

 Ιδρύθηκε το 2006 παρέδωσε φθηνή τηλεφωνία VoIP (Voice over IP). Ταυτόχρονα, δημιούργησε το Viva Numbers που είναι ελληνικοί τηλεφωνικοί αριθμοί για χρήση σε συνδυασμό με το δίκτυο VoIP που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως IVR, FAX ή φωνητικό ταχυδρομείο. Το 2010 επεκτάθηκε στον ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό τομέα που παρέχει online κράτηση πτήσεων, ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ξενοδοχεία και ενοικιάσεις αυτοκινήτων. Ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που παρείχε online εισιτήρια για λεωφορεία και τραίνα. Το 2011 ανοίγει το πρώτο της κατάστημα σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Αθήνας, The Mall Athens και επεκτείνεται σε εισιτήρια για θεάματα, συναυλίες και αθλητικές εκδηλώσεις. Το 2012 ξεκινάει μια υπηρεσία επιγραμμικής κινητής τηλεφωνίας για προπληρωμένα τηλέφωνα. Το 2013 αρχίζει να προσφέρει online υπηρεσίες ασφάλισης αυτοκινήτου μέσω μιας ηλεκτρονικής μηχανής σύγκρισης που συγκρίνει τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, εγκαινιάζει το Viva Wallet, μία υπηρεσία που ενσωματώνει όλες τις ηλεκτρονικές του υπηρεσίες σε κινητές συσκευές. Στις 3 Αυγούστου 2020 η Viva Wallet απέκτησε την τραπεζική άδεια της Praxia Bank. Δραστηριοποιείται σε 24 χώρες της ΕΕΑ και είναι μία από τις λίγες neobanks με τραπεζική άδεια. Τον Ιανουάριο του 2022, η αμερικανική τράπεζα J.P. Morgan συνάπτει συμφωνία εξαγοράς του 49% των μετοχών της Viva Wallet.
Ρομπέρ Ντόρφμανν

Ο Ρομπέρ Ντόρφμανν (γαλλικά: Robert Dorfmann 3 Μαρτίου 1912 -11 Αυγούστου1999) ήταν Γάλλος παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών που εργάστηκε από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970. Οι αξιοσημείωτες ταινίες του περιλαμβάνουν την Τριστάνα του Λουίς Μπουνιουέλ (1970), τον Ο Κόκκινος Κύκλος του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ (1970), το Τράφικ του Ζακ Τατί (1971) και τον Πεταλούδα του Φράνκλιν Σάφνερ (1973).Το 1978 του απονεμήθηκε ένα Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ για την προσφορά του στην έβδομη τέχνη.

 1951 : Garou-Garou, le passe-muraille του Ζαν Μπόγερ 1951 : Le Dindon του Κλοντ Μπαρμά 1952 : Agence matrimoniale του Ζαν-Πωλ ντε Σανουά 1952 : Jeux interdits του Ρενέ Κλεμάν 1954 : Μην αγγίζετε την λεία του Ζακ Μπεκέρ 1956 : La Meilleure Part του Υβ Αλεγκρέ 1958 : Les Tricheurs του Μαρσέλ Καρνέ 1959 : L'Ambitieuse του Ιβ Αλεγκρέ 1961 : La Princesse de Clèves του Ζαν Ντελανουά 1963 : La Cuisine au beurre του Ζιλ Γκρέιντζερ 1963 : Château en Suède του Ροζέ Βαντίμ 1965 : Le Corniaud του Ζεράρ Ουρί 1966 : Ασύλληπτη απόδραση του Ζεράρ Ουρί 1967 : Le Petit Baigneur του Ρομπέρ Ντερί 1968 : Μανόν 70 του Ζαν Ωρέλ 1968 : Μεγερλινγκ του Τέρενς Γιανγκ 1968 : La Prisonnière του Ανρί-Ζωρζ Κλουζό 1968 : Les colts brillent au soleil του Σέρτζιο Μερόλε 1969 : L'Arbre de Noël του Τέρενς Γιανγκ 1970 : Τριστάνα του Λουίς Μπουνιουέλ 1970 : Η Εξομολόγηση του Κώστα Γαβρά 1970 : De la part des copains του Τέρενς Γιανγκ 1970 : La Route de Salina του Ζωρζ Λοτνέρ 1970 : Ο Κόκκινος Κύκλος του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ 1971 : Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο του Τέρενς Γιανγκ 1971 : La Maison sous les arbres του Ρενέ Κλεμάν 1971 : Trafic του Ζακ Τατί 1972 : Ο Μπάτσος του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ 1973 : Ο Πεταλούδας του Φράνκλιν Τζ. Σάφνερ Ο Ρομπέρ Ντόρφμανν στην IMDb
Πάπας Γρηγόριος Θ΄

Ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ (Papa Gregorio IX, 1170 – 22 Αυγούστου 1241), γεννημένος Ugolino di Conti, ήταν πάπας από τις 19 Μαρτίου 1227 μέχρι τον θάνατό του. Όντας διάδοχος του Πάπα Ονωρίου Γ΄, κληρονόμησε πλήρως τις παραδόσεις του Πάπα Γρηγορίου του Ζ΄ και του εξαδέλφου του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, και συνέχισε με ζήλο την πολιτική τους σχετικά με την Παπική υπεροχή.

 Ο Ουγκολίνο γεννήθηκε στο Ανάνι. Η ημερομηνία γέννησής του ποικίλλει στις πηγές μεταξύ περίπου του 1145 και του 1170.Χρίσθηκε Καρδινάλιος-Διάκονος της εκκλησίας του Αγίου Ευσταθίου από τον εξάδελφό του Ιννοκέντιο Γ΄ τον Δεκέμβριο 1198. Το 1206 προήχθη σε Καρδινάλιος της Όστια ε Βελλέτρι. Έγινε Κοσμήτορας το Ιερού Κολλεγίου των Καρδιναλίων το 1218 ή το 1219. Ήταν επίσης Καρδινάλιος Προστάτης του Τάγματος των Φραγκισκανών. Ως Καρδινάλιος Επίσκοπος της Όστια καλλιέργησε μια μεγάλη ποικιλία διασυνδέσεων, μεταξύ αυτών τη Βασίλισσα της Αγγλίας εκείνη την περίοδο, την Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ. Μετά την άνοδό του στον παπικό θρόνο μετά το πέρας της παπική εκλογή του 1227, ο Γρηγόριος Θ΄ ανέθεσε στον Κορράδο του Μάρμπουργκ να εξαλείψει τις αιρέσεις σε όλη τη Γερμανία. Ο Γρηγόριος Θ΄ άρχισε τη θητεία του παύοντας τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκο Β', ο οποίος τότε ήταν άρρωστος στο Οτράντο, για την αναβλητικότητά του στην πραγματοποίηση της υπεσχημένης Έκτης Σταυροφορίας. Εισήγαγε την «Ιερά Εξέταση» κατ' απαίτηση αυστηρών μοναχικών ταγμάτων. Iben Fonnesberg‐Schmidt, The Popes and the Baltic Crusades 1147–1254 (Leiden, Brill. 2007) (The Northern World, 26). Catholic Encyclopedia: Pope Gregory IX
Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath 1970-1978

Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath 1970-1978 είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Warner Bros." σε μορφή διπλού CD και περιέχει τραγούδια από τους δίσκους των Black Sabbath οι οποίοι κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του '70, με τον Όζι Όσμπορν στα φωνητικά.

 CD 1 1. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:19 2. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:08 3. The Wizard (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:24 4. Warning (Dunbar/Dmochowski/Hickling/Moorshead) - 10:28 5. Evil Woman (Larry Weigand, Dick Weigand and David Wagne) - 3:25 6. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:53 7. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:58 8. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:55 9. Fairies Wear Boots (Osbourne, Butler) - 6:13 10. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:05 11. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:18 12. Into the Void (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:13 13. Lord of this World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:27CD 2 1. After Forever (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:25 2. Snowblind (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:33 3. Laguna Sunrise (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:55 4. Changes (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:44 5. Tomorrow's Dream (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:11 6. Supernaut (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:49 7. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:45 8. Fluff (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:11 9. Sabbra Cadabra (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:56 10. Am I Going Insane (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:16 11. Symptom of the Universe (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:29 12. Hole in the Sky (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:59 13. Rock 'n' Roll Doctor (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:30 14. Dirty Women (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:13 15. Never Say Die (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:50 16. A Hard Road (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:04 Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath 1970-1978 ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Μπιλ Γουόρντ - τύμπανα The Official Black Sabbath Website :: The History of Black Sabbath Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath (1970-1978) - AllMusic Symptom of the Universe – Black Sabbath Online
Όλα για την αγάπη

Όλα για την αγάπη (Iσπανικά: Por tu amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1999. Είναι ρεμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1960, Ο Άλλος (El otro) σε σενάριο της Καριδάδ Μπράβο Άνταμς. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 2000 από τον Alpha TV. Πρωταγωνιστούν Γκαμπριέλα Σπάνικ, Σαούλ Λισάσο, Κέιτ Μπάρμπερι, Χεράρδο Μουργκία και Ρομπέρτο Βάντερ.

 Σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη που ονομάζεται Σαν Κάρλος εμφανίζεται ένας πλούσιος και όμορφος άνδρας με το όνομα Μάρκο Ντουράν, για να εδραιώσει τις επιχειρήσεις τους στην περιοχή και για να ξεφύγει από την Μιράντα Ναρβάες, την βασανιστική και ασταθής σύντροφο του. Σε μια παραλία ο Μάρκο αντικρίζει, την Μαρία ντελ Σιέλο Μοντάλβο μια νεαρή όμορφη κοπέλα, της οποίας η ομορφιά και ο δυναμικός χαρακτήρας ξυπνά το θαυμασμό πολλών ανδρών στην περιοχή. Ο Μάρκο την ερωτεύεται κεραυνοβόλα, και όταν μαθαίνει το όνομα της και που κατοικεί, σπεύδει να ζητήσει το χέρι της από τον πατέρα της. Είναι η γυναίκα που πάντα ονειρευόταν. Ωστόσο η Σιέλο αρνείται να τον παντρευτεί καθώς τον θεωρεί ένα ακόμα άτομο που ήρθε στην περιοχή για να διαταράξει με τα χρήματα του, την ήσυχη ζωή του Σαν Κάρλος και δεν κρύβει την περιφρόνηση της για εκείνον. Επίσης, έχει μάτια μόνο για τον αρραβωνιαστικό της, τον γιατρό Σέρτζιο Σαμπράνο, τον οποίο θεωρεί άνδρας της ζωής της και ετοιμάζεται να τον παντρευτεί. Εντούτοις, η Μπρίσα, η μικρότερη αδελφή της Σιέλο είναι κρυφά τρελά ερωτευμένη με τον Σέρτζιο, και ένα βράδυ δίνεται σε εκείνον. Αυτή η κατάσταση διαλύει τον επικείμενο γάμο της Σιέλο με τον Σέρτζιο. Παρόλο που ο Σέρτζιο αναγκάζεται να παντρευτεί την Μπρίσα, συνεχίζει να πολιορκεί την Σιέλο. Γι' αυτό τον λόγο, η Σιέλο κάνει μια συμφωνία με τον Μάρκο: δέχεται να τον παντρευτεί, με την προϋπόθεση ότι ο γάμος τους θα είναι λευκός και θα διαρκέσει το πολύ δύο χρόνια. Την αλήθεια για αυτή την συμφωνία την γνωρίζει επίσης η Παζ Μοντάλβο, η γιαγιά των δύο αδελφών και ο φίλος και συνεργάτης του Μάρκο, ο Λασάρο Ρομπλέδο. Στην Ελλάδα η τηλενουβέλα προβλήθηκε μεταγλωτισμένη το 2000 από τον Alpha TV. Ακολούθησαν επαναλήψεις τις σειράς το 2002 ημιτελής, και το 2003 ολοκληρωμένη. Η μεταγλώττιση έγινε στο στούντιο SPK VIDEO FILM TELEVISION για τον Alpha TV (2000). Η προσαρμογή διαλόγων και η σκηνοθεσία έγινε από την Δήμητρα Δημητριάδου, ενώ η μετάφραση έγινε από την Δέσποινα Κυριακίδου και τον Κώστα Μακέδο. Οι ηθοποιοί που ακούστηκαν στη σειρά: ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΚΟΣ ΛΟΠΗ ΔΟΥΦΕΞΗ ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΛΑΘΑΣ ΡΕΝΑΤΑ ΚΑΛΔΕΡΑΡΗ ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΔΑΚΗ ΝΟΡΑ ΛΙΑΜΗ ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΛΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΡΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΙΚΟΣ ΧΡΥΣΑ ΣΑΜΑΡΑ ΝΤΙΝΟΣ ΣΟΥΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑΙΚΟΥ ΤΖΕΝΝΥ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΥΡΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ ΘΕΜΗΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Όλα για την αγάπη στην IMDb
Γκραίκας Αχαΐας

Ο Γκραίκας, παλαιότερα και Γκρέκα, είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

 Ο Γκραίκας ευρίσκεται σταθερά απογεγραμμένος από συστάσεως του Νέου Ελληνικού Κράτους, απαντάται δε τόσο στo Βενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας του 1700 ως χωριό «Πάνω και Κάτω Γκρέκα» κατοικούμενο από πέντε (5) οικογένειες, όσο και στα Οθωμανικά Κατάστιχα της Πελοποννήσου που συνετάχθησαν με την ολοκλήρωση της καταλήψεως της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς, κατά τα έτη 1460-1463, όπου ο μεν Γκραίκας εμφανίζεται κατοικούμενος από τέσσερα (4) νοικοκυριά (η βασική φορολογική μονάδα του φορολογικού συστήματος των Οθωμανών), το δε παρακείμενο βυζαντινό οχυρό Λίστραινα ή Λιστρίνα από 14 νοικοκυριά και τέσσερεις (4) χήρες. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γκραίκα Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Γκραίκα Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/12/2017.
Θόδωρος Παπαδόπουλος

Ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος (16 Ιουλίου 1931 - 3 Ιουλίου 2015) του Ιωάννη ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) από το 1981 ως το 1993.

 Γεννήθηκε το 1931 και σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος τη δεκαετία του '60. Ανέπτυξε φιλανθρωπική δραστηριότητα, ενώ ως δικηγόρος συνέδραμε τους φτωχούς πελάτες του, χωρίς να τους παίρνει χρήματα για τα παράβολα. Εντάχθηκε αρχικά στην ΕΠΕΝ, εν συνεχεία όμως προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία. Ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά και 3 εγγόνια. Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ για πρώτη φορά το 1981 με 10.832 σταυρούς προτίμησης και επανεξελέγη το 1985, τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989 και τον Απρίλιο του 1990. Το 1993 ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής Σερρών, έλαβε 14.291 ψήφους και δεν εξελέγη.Πέθανε από καρκίνο το καλοκαίρι του 2015 και κηδεύτηκε από το ναό Κωνσταντίνου και Ελένης στο Α’ κοιμητήριο Σερρών.
Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία (συντογραφία στα αγγλικά:BOC, λευκορωσικά: Беларуская праваслаўная царква‎, ρωσικά: Белорусская православная церква‎) είναι η επίσημη ονομασία της Εξαρχίας του Πατριαρχείου Μόσχας στη Λευκορωσία. Ιδρύθηκε με απόφαση του Συμβουλίου Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τον Οκτώβριο του 1989 και αντιπροσωπεύει την ένωση με τις υπόλοιπες Ρωσικές Ορθόδοξες Επαρχίες, στο έδαφος της Λευκορωσίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη θρησκευτική οργάνωση στη χώρα, ενώνοντας την κυρίαρχη πλειοψηφία των Ανατολικών Ορθοδόξων Χριστιανών. Πατριαρχικός Έξαρχος της Λευκορωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το 2020 είναι ο Επίσκοπος Βιενιαμίν (Vital Tupieka), με τίτλο Μητροπολίτης Μινσκ και Ζασλάβσκι.Η εκκλησία δεν συγκρίνεται με τον βαθμό αυτονομίας της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας), η οποία είναι μια πλήρως αυτοδιοικούμενη οντότητα που συνδέεται πνευματικά με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αντιτίθεται σθεναρά στην έτερη σχισματική εκκλησιαστική οντότητα, με την ονομασία Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Λευκορωσίας, που είναι βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στη μετανάστευση.

 Δομικά, η Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελείται από 15 επισκοπές: Επαρχία Μπαμπρουϊσκ και Μπιχάου Επαρχία του Μπάρισο Επαρχία Μπρεστ και Κόμπριν Επαρχία Χρόντνα και Βόκαβισκ Επαρχία Χόμελ και Ζλόμπιν Επαρχία της Λήδας Επαρχία του Μινσκ Επαρχία Μαχιλίου και Μστσισλάου Επαρχία της Μαλατζιέτσνα Επαρχία του Ναβαχρουδάκ Επαρχία Πινσκ και Λουνινέτς Επαρχία Πολάτσκ και Χλιμπόκαγιε Επαρχία του Σλούτσκ Επαρχία του Τούραου και του Μαζίρ Επαρχία Βιτσέμπσκ και Ορσά Η Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει επικριθεί για την προώθηση Εκρωσισμού και για υποστήριξη της αυταρχικής κυβέρνησης του Αλεξάντερ Λουκασένκο. Σε δήλωσή του από το 2023, η εξόριστη Ράντα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας κατηγόρησε την Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ότι δεν καταδίκασε τη βία στη Λευκορωσία μετά τις διαδηλώσεις του 2020-2021, καθώς και ότι παρεμβαίνει στις υποθέσεις άλλων χριστιανικών εκκλησιών και ως εκ τούτου είναι "η κύρια πηγή διαθρησκευτικής έντασης στη Λευκορωσία". Η BNR Rada χαρακτήρισε την εκκλησία ως "ρωσικό αποικιακό ίδρυμα" και "έναν από τους ιδεολογικούς πυλώνες του καθεστώτος του Α. Λουκασένκα".Το 2022 και το 2023, το Μοναστήρι της Αγίας Ελισάβετ στο Μινσκ διοργανώνει δημόσιες εκδηλώσεις για την υποστήριξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και συγκέντρωσε κεφάλαια για να υποστηρίξει τα ρωσική στρατεύματα. Το μοναστήρι έχει επίσης συμμετάσχει στην προώθηση του ρωσικού αλυτρωτισμού, της ομοφοβίας και άλλων αντιπαραθέσεων. Επίσημος ιστότοπος Η Αυξανόμενη Δύναμη της Λευκορωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας-Λευκορωσία Photo Digest
Live in Germany 1976

Live in Germany 1976 είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor". Οι ηχογραφήσεις του δίσκου έγιναν στην Κολωνία στις 25 Σεπτεμβρίου 1976, στο Ντίσελντορφ δύο ημέρες αργότερα, στις 28 Σεπτεμβρίου στη Νυρεμβέργη και στις 29 Σεπτεμβρίου 1976 στο Μόναχο κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Rainbow Rising". Το 2006 κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία το πακέτο έξι CD με τίτλο "Deutschland Tournee 1976" και περιελάμβανε ολόκληρες τις ηχογραφήσεις των τριών πρώτων συναυλιών οι οποίες αναφέρονται παραπάνω.

 CD 1 1. Kill the King (Blackmore, Dio, Powell) - 5:25Μόναχο, 29/9/1976 2. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 16:00Μόναχο, 29/9/1976 3. Sixteenth Century Greensleeves (Blackmore, Dio) - 7:50Κολωνία, 25/9/1976 4. Catch the Rainbow (Blackmore, Dio) - 14:50Ντίσελντορφ, 27/9/1976 CD 2 5. Man on the Silver Mountain (Blackmore, Dio) - 13:37Νυρεμβέργη, 28/9/1976 6. Stargazer (Blackmore, Dio) - 17:10Κολωνία, 25/9/1976 7. Still I'm Sad (Smith, McCarty) - 15:00Κολωνία, 25/9/1976 8. Do You Close Your Eyes (Blackmore, Dio) - 9:45Μόναχο, 29/9/1976 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Live in Germany 1976" είχε την εξής μορφή:Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικάΡίτσι Μπλάκμορ - κιθάραΤόνι Κάρεϊ - πλήκτραΤζίμι Μπέην - μπάσοΚόζι Πάουελ - τύμπανα Allmusic review Discogs review Sputnik Music review
Heinkel He 280

Το He 280 υπήρξε το δεύτερο μόλις αεριωθούμενο αεροσκάφος της ιστορίας, και το πρώτο πολεμικό αεριωθούμενο στον κόσμο, το πρώτο δικινητήριο και το πρώτο που δεν ήταν απλά ένα πειραματικό πρωτότυπο. Δημιούργημα της Ernst Heinkel AG, ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος της εταιρίας για τις υψηλές ταχύτητες πτήσης και βασίστηκε στις εμπειρίες από την ανάπτυξη του πρωτότυπου αεριωθουμένου He 178.

 Η εταιρία προχώρησε στην ανάπτυξη του He 280 με δική της πρωτοβουλία μετά την ενθουσιώδη επιτυχία του προγράμματος He 178, αλλά για κακή τύχη του αεροσκάφος, αυτό εμφανίστηκε σε μια περίοδο που η ηγεσία του τρίτου Ράιχ δεν ενδιαφέρονταν για τίποτε άλλο εκτός από προϊόντα που θα συνέβαλαν στον Κεραυνοβόλο Πόλεμο και ένα μη-άμεσα αξιοποιήσιμο πρωτοποριακό αεροσκάφος σαν αυτό, χωρίς καμία θέση στο δόγμα του Blitzkrieg αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, παρά τις πρωτοφανείς του αρετές. Το αρχικό πρωτότυπο ξεκίνησε να αναπτύσσεται σαν He 180 στα τέλη του 1939 και ολοκληρώθηκε σαν He 280 V1, το Σεπτέμβριο του 1940 και οι κινητήρες Heinkel HeS 8 που προορίζονταν να χρησιμοποιήσει αντιμετώπιζαν προβλήματα και έτσι στις 11 Σεπτεμβρίου πέταξε δοκιμαστικά σαν ρυμουλκούμενο ανεμόπτερο. Στις 2 Απριλίου 1941 έγινε η πρώτη πτήση με φυγοκεντρικούς κινητήρες HeS 8A, ώσεως 585 Kg. Μα η ηγεσία της Luftwaffe προτίμησε να αφήσει αυτή την ιστορική ευκαιρία να προσπεράσει. Έλλειψη χρηματοδότησης δεν επέτρεψε την επίλυση των προβλημάτων και τα εμπόδια για την τελειοποίηση ενός αεριωθουμένου καταδιωκτικού δεν έμελε να ξεπεραστούν έγκαιρα. Στα 1942 ένας νέος κινητήρας, ο Heinkel HeS 30, με πιο αξιόπιστα χαρακτηριστικά εμφανίστηκε προσωρινά σαν αντικαταστάτης του HeS 8. Εξετάστηκε ακόμα και ο κινητήρας Argus As 014, διάσημος για τη χρήση του από τις «Ιπτάμενες βόμβες» V-1. Τελικά, το τρίτο πρωτότυπο πέταξε και πάλι με HeS 8. Τελικά εννέα πρωτότυπα αεριωθούμενα κατασκευάστηκαν αλλά χωρίς να κινήσουν το ενδιαφέρον. Σε μια εικονική αερομαχία στις 22 Δεκεμβρίου του 1943 ανάμεσα σε ένα Heinkel He 280 και ένα Fw190, το αεριωθούμενο νίκησε εύκολα το κορυφαίο Γερμανικό καταδιωκτικό. Τελικά η Γερμανική ηγεσία αντιλήφθη την αξία των αεροσκαφών αυτών, πολύτιμος χρόνιος είχε ήδη χαθεί ενώ τεχνικοί και πολιτικοί λόγοι οδήγησαν τελικά στην επιλογή του Messerschmitt Me 262 ως του πρώτου καταδιωκτικού αεριωθουμένου μαζικής παραγωγής. Ο προβλεπόμενος οπλισμός αυτού του εξαιρετικής ταχύτητας και ευελιξίας αεροσκάφους θα ήταν τρία πυροβόλα MG των 20 mm, ενώ το He 280B θα έφερε έξι παρόμοια πυροβόλα και βόμβες συνολικού βάρους 500 Kg. Το V6 ζύγιζε άδειο 3.350 Kg και γεμάτο 5.200 Kg. Είχε ταχύτητα 817 Km/h και 615 Km εμβέλεια. Messerschmitt Me 262 Gloster Meteor P-59 Airacomet Caproni Campini N.1 Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών ΒιβλιογραφίαTony Wood / Bill Gunston “Hitler’s Luftwaffe”. Salamander House. ISBN 0-86101-005-1Σημειώσεις Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Heinkel He 280 στο Wikimedia Commons
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-77

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1976-77 ήταν η ενδέκατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στην ιδιαίτερα κοσμοπολίτικη τότε Μαγιόρκα της Ισπανίας, συναντήθηκαν η Φορστ Καντού (4η στα χρονικά ιταλική ομάδα που έφτανε στον Τελικό'), με τη Ραντνίτσκι Μπεόγκραντ, 3η διαφορετική ομάδα από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Στα ημιτελικά η Καντού απέκλεισε την κάτοχο του τίτλου Τσιντσάνο Μιλάνο (που είχε ξεκινήσει τους αγώνες της από το δεύτερο γύρο) και οι σέρβοι εκτόπισαν τους ισπανούς της Ζοβεντούτ Schweppes.

 Στη διοργάνωση πήραν μέρος 25 ομάδες, πέντε περισσότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση με έντεκα ζευγάρια (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια φάση των 12 (6 ζεύγη), ακολούθως ο προημιτελικός γύρος δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα. Έγιναν έντεκα διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (Χαποέλ Γκιβάτ Γιαγκούρ), της Ελβετίας (Ολίμπικ Φρίμπουργκ), της Αγγλίας (London YMCA), της Ελλάδας (ΑΕΚ ), της Ολλανδίας (Φλαμίνγκος Χάαρλεμ), της Βουλγαρίας (Τσερνομόρετς Μπουργκάς), της Αλβανίας (Παρτιζάνι Τιράνων), της Γερμανίας (Βόλφενμπυτελ MTV), της Νορβηγίας (Ντιάρντβικ UMFN), του Λουξεμβούργου (Έτσελα Έτελμπρυγκ) και της Αιγύπτου (Αλ Ζαμαλέκ Κάιρο). Εδώ, το παιχνίδι έχασαν ακόμη έξι σύλλογοι: Η Βιμπρζέζε Γκντανσκ (Πολωνία), η Κόρτραϊλ BC (Kortrijl) (Βέλγιο), η Boroughmuir Εδιμβούργο (Σκοτία), η Μπεσίκτας Ιστάνμπουλ, η Βιένα Τρεντ (Αυστρία) και η σουηδική Χέγκσμπο Γκέτεμποργκ. Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η Στεάουα Βουκουρεστίου, η Σλάβια Πράγας, η Σπαρτάκ Λένινγκραντ και η γαλλική ASVEL Βιλερμπάν. Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε, έπειτα από συναρπαστικό αγώνα, με μισό καλάθι της αντιπάλου της (87-86). Για τους Iταλούς (που τότε ξεκινούσαν μια αξιοσημείωτη δυναστεία στο θεσμό) είχαν αγωνισθεί οι αμερικανοί Μπομπ Λίνχαρτ και Χάρτθορν Ουίνγκο και οι Πιερλουίτζι Μαρτσοράτι, Ρεκαλκάτι, Κορτινόβις, Ντέλα Φιόρι, Κατίνι, Ναταλίνι, Τομπολάτο, Μενεγκέλ, Νεγκροκούσα, Καπελέτι, Καραπάκι, Πρετσάτι. Το Βελιγράδι έπαιξε με τους Βούτσινιτς, Ζούπανσιτς, Μπάνιανιν, Νταμιάνοβιτς, Ντράγκαν "Ντράγκι" Ίβκοβιτς, Στάνκοβιτς, Πρέλεβιτς, Τάσιτς, Γιάριτς και Μάροβιτς. Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.
Beau Jeu

Η Beau Jeu είναι η επίσημη μπάλα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2016 το οποίο θα διεξαχθεί στη Γαλλία από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου 2016. Κατασκευάστηκε από τη γερμανική εταιρεία αθλητικών ειδών Adidas, ενώ τα αποκαλυπτήριά της έγιναν στις 12 Νοεμβρίου 2015 στον ηλεκτρονικό λογαριασμό του Ζινεντίν Ζιντάν στο Instagram.

 Η Adidas ανέφερε πως χρησιμοποίησε εκ νέου τα καινοτόμα χαρακτηριστικά της Brazuca, της μπάλας του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014 στη Βραζιλία. Είναι ευδιάκριτα, άλλωστε, τα ίδια φύλλα πολυουρεθάνης που φέρουν και οι δύο σφαίρες. Ο σχεδιασμός της Beau Jeu είναι συνδεδεμένος με τη Γαλλία μέσω της χρήσης των τριών χρωμάτων της γαλλικής σημαίας, δηλαδή του μπλε, του άσπρου και του κόκκινου. Η Adidas συμπεριέλαβε, επίσης, ασημένιες λεπτομέρειες οι οποίες υπενθυμίζουν στο τρόπαιο Ανρί-Ντελωναί. Τα γραφιστικά χαρακτηριστικά που απεικονίζονται στα φύλλα της μπάλας απεικονίζουν τα γράμματα E, U, R και Ο και τους αριθμούς 2, 0, 1 και 6.
Just Go Ahead Now: A Retrospective

Το "Just Go Ahead Now: A Retrospective" είναι η πρώτη best of συλλογή των Spin Doctors. Κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου του 2000. Παραγωγός της συλλογής ήταν ο Bruce Dickinson. Περιέχει 17 τραγούδια που καλύπτουν όλη τη δισκογραφία της μπάντας με την Epic Records.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Chris Barron, Aaron Comess, Eric Schenkman και Mark White,εκτός από τα σημειωμένα Τα κομμάτια 1-5 προέρχονται από το Pocket Full of Kryptonite, 1991 Τα κομμάτια 6-10 προέρχονται από το Turn It Upside Down, 1994 Τα κομμάτια 11-14 & 16 προέρχονται από το You've Got to Believe in Something, 1996 Το κομμάτι 17 προέρχεται από το Homebelly Groove...Live, 1992 Το κομμάτι 15 προέρχεται από το single του She Used to Be Mine, 1996 Chris Barron - φωνή Aaron Comess - κρουστά, κόνγκα, ντραμς, όργανο Hammond, φωνητικά Eric Schenkman - κιθάρα, πιάνο, φωνητικά (κομμάτια 1-10,17) Mark White - μπάσο Anthony Krizan - κιθάρα, φωνητικά (κομμάτια 11-16) John Bush - κόνγκα Robin Clarke - φωνητικά Babi Floyd - φωνητικά Frank Floyd - φωνητικά Diva Gray - φωνητικά Jeremy Gross - backmasking Biz Markie - φωνητικά (κομμάτι 11) John Popper - φυσαρμόνικα, φωνητικά Bernie Worrell - πλήκτρα Bruce Dickinson, Frank Aversa, Peter Denenberg, Frankie La Rocka, Spin Doctors, Danny "Kootch" Kortchmar - παραγωγή Joseph M. Palmaccio - mastering Patty Matheny και Darren Salmeri - A&R John Christiana - packing manager Howard Fitzson - art direction Ken Scheles, Steve Eichner, Paul LaRaia, Starfile, Melis Van Iperen/Retna, AJ Barrett/Retna - φωτογραφία Steve Eichner- εξώφυλλο
Σελεγούδι Λακωνίας

Το Σελεγούδι Λακωνίας είναι χωριό της Έξω Μάνης (Μανιάτικα Μπαρδουνοχώρια) και βρίσκεται 22 χλμ ΒΔ του Γυθείου. Ανήκει στο Δημοτικό Διαμερισμα Σμύνους του δήμου Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας και βρίσκεται κοντά στην πηγή του ποταμού Σμήνου.

 Το Σελεγούδι αναφέρεται ως μανιάτικος οικισμός από πολλές πηγές: από τον Νικήτα Νηφάκη το 1798 ως Σελεγούδι, στον κώδικα Muazzo το 1695 ως villa Selegadi, στην απογραφή Grimani το 1700 ως Sellegudhi στην Alta Maina, στη στατιστική Exped. Scient. το 1829 ως Σελεγούδιον τμήμα (section) Μαλευρίου και αλλού.Έχει κτιστεί κοντά στο παλιό χωριό Σάρμπια το οποίο ξεθεμελίωσαν πειρατές. Το Σελεγούδι ανήκε στην καπετανία του Παναγιώταρου Βενετσανάκη. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Πρωτάς, το οποίο ανήκει στην οροσειρά του Ταΰγετου. Σύμφωνα με την παράδοση στη σημερινή θέση μεταφέρθηκαν οικισμοί από άλλες θέσεις, κατά το 17ο αι. ώστε να μην είναι ορατός ο οικισμός από το Λακωνικό κόλπο, για το φόβο των πειρατικών επιδρομών.
Αντίπαπας Χριστόφορος

Ο Χριστόφορος διεκδίκησε τη θέση του πάπα από τον Οκτώβριο του 903 έως τον Ιανουάριο του 904 Αν και περιλαμβανόταν ως νόμιμος πάπας στους περισσότερους σύγχρονους καταλόγους παπών μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αι., η φαινομενικά αντικανονική μέθοδος με την οποία απέκτησε το αξίωμα του πάπα οδήγησε στην απομάκρυνσή του από τον σχεδόν επίσημο κατάλογο των παπών, το Ποντιφικό Ημερολόγιο (Annuario Pontificio.). Ως εκ τούτου, θεωρείται πλέον αντίπαπας από την Καθολική Εκκλησία.

 Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Χριστοφόρου. Η έλλειψη αξιόπιστων, συνεπών πηγών καθιστά δύσκολη τη δημιουργία μίας συνοπτικής βιογραφίας. Πιστεύεται ότι ήταν Ρωμαίος και ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Λέων. Ήταν καρδινάλιος-ιερέας τιτουλάριος του ναού του Αγίου Δαμάσου, όταν έγινε πάπας. Ο προκάτοχός του, Λέων Ε΄, καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, πιθανότατα γύρω στον Οκτώβριο του 903. Καθώς πιστεύεται ότι ο Λέων Ε΄ απεβίωσε στη φυλακή, ο Χριστόφορος μπορεί να θεωρηθεί ως πάπας μετά το τέλος του. Ωστόσο, η αφήγηση του Αυξίλιου της Νάπολης λέει ότι ο πάπας Σέργιος Γ΄ δολοφόνησε τον Λέοντα Ε΄ και τον Χριστόφορο. Ένα ελληνικό έγγραφο του 11ου αι. λέει ότι ο Χριστόφορος ήταν ο πρώτος πάπας που δήλωσε ότι το Άγιο Πνεύμα προήλθε «από τον Πατέρα και από τον Υιό ». Ωστόσο, το έγγραφο υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος έκανε αυτή την ομολογία στον Σέργιο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Τότε, όμως, ο Νικόλαος Μυστικός ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καθιστώντας την αναφορά ιστορικά ύποπτη. (Ο Σέργιος Α΄ ήταν Πατριάρχης το 610-638 και ο Σέργιος Β' το 1001-1019 στην Κωνσταντινούπολη.) Ο Χριστόφορος εκδιώχθηκε από τη θέση τού αντίπαπα από τον πάπα Σέργιο Γ' (904–911). Ο Χερμάνους Κοντράκτους υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος αναγκάστηκε να τελειώσει τις μέρες του ως μοναχός. Ωστόσο, ο ιστορικός Ευγένιος Βουλγκάριος λέει ότι στραγγαλίστηκε στη φυλακή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Χριστόφορος ήταν νόμιμος πάπας, ανεξάρτητα από τα παράνομα μέσα με τα οποία φαίνεται ότι απέκτησε τον τίτλο. Το όνομά του περιλαμβάνεται σε όλους τους μεγάλους καταλόγους των παπών μέχρι τις αρχές του 20ού αι. Το πορτρέτο του φιγουράρει μεταξύ των άλλων ομοιωμάτων των παπών στη βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών στη Ρώμη και μεταξύ των τοιχογραφιών των παπών του 10ου αι. που ζωγραφίστηκαν τον 13ο αι. στους τοίχους της αρχαίας εκκλησίας του Σαν Πιέτρο α Γκράντο, έξω από την Πίζα. Αναγνωρίστηκε, εξάλλου, ως πάπας από τους διαδόχους του. Για παράδειγμα, επιβεβαιώνοντας τα προνόμια του Αβαείου του Κορμπί στη Γαλλία, ο Λέων Θ' ανέφερε τις προηγούμενες χορηγίες του Βενέδικτου και του Χριστόφορου. Αυτό το προνόμιο είναι το μόνο από τις πράξεις του Χριστόφορου που σώζεται. Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει θεωρηθεί ως νόμιμος πάπας από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα και έχει διαγραφεί από το Annuario Pontificio, τη λίστα των Παπών. Παπική επιλογή πριν από το 1059 Πρότυπο:Catholic Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: Πάπας Χριστόφορος
Ονόμαρχος

Ο Ονόμαρχος ήταν σημαντικός πολιτικός και στρατηγός των Φωκέων που διακρίθηκε στον Γ΄ Ιερό Πόλεμο. Ήταν γιος του Θεότιμου και αδελφός του Φιλόμηλου. Μετά την ήττα των Φωκέων στο Νέον και το θάνατο του αδελφού του, που ήταν ο στρατηγός των Φωκέων, συγκέντρωσε και έσωσε τα αποδεκατισμένα τμήματα του φωκικού στρατού και το 354 π.Χ. έπεισε τους συμπατριώτες του να συνεχίσουν τον πόλεμο και να του παραχωρήσουν έκτακτες εξουσίες, με την ανακήρυξή του σε στρατηγό.

 Έχοντας αυτή την εξουσία ο Ονόμαρχος χρησιμοποίησε τους θησαυρούς από το ιερό των Δελφών που είχε ήδη υφαρπάξει ο Φιλόμηλος, με σκοπό τον εξοπλισμό του φωκικού στρατού προκειμένου να αντιμετωπίσει το συνασπισμό Λοκρών και Θηβαίων. Επιπλέον ιδιοποιήθηκε περιουσιακά στοιχεία των πόλεων που είχαν αντιταχθεί στο Φωκικό Κοινό. Έκοψε νέα νομίσματα (με το όνομά του) τα οποία του επέτρεψαν τη στρατολόγηση περίπου 20.000 μισθοφόρων και τον καλύτερο εξοπλισμό του στρατού του. Μετά από αυτές τις προετοιμασίες κατέλαβε το Θρόνιο στη Λοκρίδα, υπέταξε την Άμφισσα, κυρίευσε τη Δωρική Τετράπολη και τέλος κατέλαβε και τον Ορχομενό, πολιορκώντας τη Χαιρώνεια αλλά χωρίς επιτυχία. Μετά από από πρόσκληση του τυράννου των Φερών Λυκόφρονος, που δεχόταν επίθεση από τους Μακεδόνες, έστειλε τον αδελφό του [Φάυλλος|Φάυλλο]] επικεφαλής εκστρατευτικού σώματος στη Θεσσαλία. Ο Φάυλλος όμως απέτυχε και ο Ονόμαρχος ηγήθηκε ο ίδιος όλου του φωκικού στρατεύματος και εισέβαλε δύο φορές στη Θεσσαλία (354-353 π.Χ.) αναγκάζοντας ύστερα από ισάριθμες νίκες το Φίλιππο το Β΄να επιστρέψει στη Μακεδονία. Η επιτυχία του αυτή συνετέλεσε στο να θεωρείται ο Ονόμαρχος το 353 π.Χ. ως η σημαντικότερη προσωπικότητα της Ελλάδας. Ωστόσο το 352 π.Χ η νέα εκστρατεία εναντίον του Φιλίππου, ύστερα από νέα πρόσκληση του Λυκόφρονος, είχε μοιραίο τέλος για τον Ονόμαρχο. Σε μάχη που έγινε στη θέση Κρόκιον πεδίον κοντά στον Παγασητικό κόλπο οι δυνάμεις των Φωκέων ηττήθηκαν και ο Ονόμαρχος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης. Οι πηγές περιγράφουν διαφορετικά τον τρόπο του θανάτου του: άλλοι παραδίδουν ότι πνίγηκε (Ευσέβιος) στην προσπάθειά του να φτάσει κολυμπώντας στον αθηναϊκό στόλο, ενώ άλλοι, όπως ο Διόδωρος και ο Έφορος υποστήριζαν ότι συνελήφθη και θανατώθηκε από τον Φίλιππο, και ο Παυσανίας , τέλος, θεωρούσε ότι σκοτώθηκε από τα βέλη των ίδιων του των στρατιωτών. Μετά το τέλος της μάχης ο Φίλιππος κατόρθωσε να περισυλλέξει το πτώμα του και διέταξε τη σταύρωση του για παραδειγματισμό. Κάποιοι συγγραφείς παραδίδουν ότι επέδειξε ιδιαίτερη σκληρότητα και προς τους αιχμαλωτισθέντες Φωκείς στρατιώτες (περίπου 3.000), τους οποίους έπνιξε στη θάλασσα. Η δικαιολογία της τιμωρίας τους ήταν η ιεροσυλία που είχαν διαπράξει το 354 π.Χ., όταν και είχαν λεηλατήσει τους θησαυρούς στους Δελφούς. Carney, e., Ogden, D., Philip II and Alexander: Father and Son. Lives and Afterlives, Oxford 2010 Buckler, J., Beck, H., Central Greece and the Politics of Power in the Fourth Century B.C., Cambridge 2008
Eat Pray Love

Eat Pray Love είναι αμερικανική αισθηματική δραματική κομεντί παραγωγής 2010. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ και πρωταγωνιστεί η Τζούλια Ρόμπερτς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου 2010 στις ΗΠΑ και στις 7 Οκτωβρίου 2010 στην Ελλάδα.

 Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ είχε τα πάντα τα οποία μια μοντέρνα γυναίκα υποτίθεται ότι πρέπει να έχει: σύζυγο, σπίτι, καριέρα. Παρ' όλα αυτά όμως, βρίσκεται σε απόγνωση, μπερδεμένη και ψάχνει αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή. Χωρίζει με το σύζυγό της και αποφασίζει να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, σε μια προσπάθεια να βρει τον εαυτό της, ρισκάροντας να αλλάξει ριζικά τη ζωή της. Στα ταξίδια της, ανακαλύπτει την αληθινή απόλαυση του φαγητού στην Ιταλία, την εσωτερική γαλήνη και ισορροπία της πραγματικής αγάπης στο Μπαλί. Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ Χαβιέρ Μπαρδέμ στο ρόλο του Φελίπε Μπίλι Κράνταπ στο ρόλο του Στίβεν, πρώην σύζυγος της Ελίζαμπεθ Ρίτσαρντ Τζένκινς στο ρόλο του Ρίτσαρντ Βαϊόλα Ντέιβις στο ρόλο της Ντίλια Σιράζ, κολλητή της Ελίζαμπεθ Τζέιμς Φράνκο στο ρόλο του Ντέιβιντ Σόφι Τόμσον στο ρόλο της Κορέλα Μάικ Ο' Μάλεϊ στο ρόλο του Άντι Σιράζ Κριστίν Χακίμ στο ρόλο της 'Γουέιαν Χάντι Σουμπιγιάντο στο ρόλο του Κετούτ Τούβα Νοβότνι στο ρόλο της Σόφι Λούκα Αρτζεντέρο στο ρόλο του Τζιοβάνι Το Eat Pray Love ξεκίνησε γυρίσματα τον Αύγουστο του 2009. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στη Ρώμη και στη Νάπολη, στο Δελχί και στο Μπαλί. Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στη 2η θέση με 23,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στο αμερικανικό box office απέφερε 80,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 124 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 204,5 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2010-11-09 στο Wayback Machine. Eat Pray Love στο IMDb
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1976

Το Κύπελλο Κύπρου 1976 ήταν η 2η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου). Νικήτρια ήταν η Αναγέννηση Δερύνειας για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στον τελικό προκρίθηκαν η Αναγέννηση Δερύνειας και ο Ολυμπιακός Λευκωσίας. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Αναγέννηση Δερύνειας με σκορ 3-2 σετ. Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Αγριακόνα Αρκαδίας

Η Αγριακόνα είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου, δήμου Τριπόλεως, στην Αρκαδία της Ελλάδας. Κατά το έτος 2011 η Αγριακόνα είχε πληθυσμό 39 κατοίκων. Η Αγριακόνα βρίσκεται σε απομακρυσμένη περιοχή στη νοτιοανατολική πλαγιά του όρους Τσεμπερού, σε υψόμετρο 660 μέτρων. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Σκορτσινού, 5 χιλιόμετρα δυτικά της Δάφνης (Κουτρουμπούχι), 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Κολλινών, 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μεγαλόπολης και 23 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης. Η τοπική κοινότητα Αγριακόνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 2,182 χμ² (2011).

 Ξεχωρίζει, λίγο έξω από το χωριό, το βυζαντινό εκκλησάκι των Ταξιαρχών, με βυζαντινές τοιχογραφίες που χρονολογούνται γύρω στα 1400μ.χ, και στον δρόμο προς αυτό, το πηγάδι που δίπλα του ακόνιζε σε μία πέτρα ο Κολοκοτρώνης το γιαταγάνι του. Ανατολικά βρίσκεται το ρέμα της Λαγκάδας (άνω ρους του ποταμού Ευρώτα) και η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών. Η Αγριακόνα υπέστη ζημιές από τις πυρκαγιές του 1993 τού 2007 και 2011. Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ιστορία και πληροφορίες της Αγριακόνας Αγριακόνα στο GTP Travel Pages Αγριακόνα, Παλιόχωρα Καλτεζών, Λαγκάδα (Άνω ρους του Ευρώτα)