Σλίβεν

Το Σλίβεν (βουλγαρικά: Сливен, ελληνικά: Σήλυμνος) είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας και διοικητικό και βιομηχανικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Το Σλίβεν φημίζεται για τους Βούλγαρους Χαϊντούκους του, που πολεμούσαν κατά των Οθωμανών Τούρκων το 19ο αιώνα και είναι επίσης γνωστό και ως η «Πόλη των 1000 Βοεβόδων» όπου Βοεβόδας ήταν ο αρχηγός των Χαϊντούκων. Ο περίφημος βραχώδης ορεινός όγκος Σινίτε Καμάνι (Сините камъни, «Οι Μπλε Βράχοι») και το σχετικό εθνικό πάρκο, ο καθαρός αέρας και οι ιαματικές πηγές προσφέρουν πολλές ευκαιρίες για αναψυχή και τουρισμό. Επενδυτές διερευνούν τη δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρισμού από τον περίφημο τοπικό άνεμο (Μπόρα). Ένα άλλο σημείο ενδιαφέροντος και σημαντικό σύμβολο της πόλης, όπως εμφανίζεται στο θυρεό της, είναι η υπερδισχιλιετής Σταργιάτ Μπριάστ (Γέρικη Φτελιά), μια τεράστια φτελιά στο κέντρο της πόλης. Την εποχή της Οθωμανικής κυριαρχίας οι Τούρκοι αξιωματούχοι συνήθιζαν να κρεμούν σε αυτή τους Βούλγαρους Επαναστάτες. Σήμερα η πόλη βοηθά το δένδρο να επιβιώσει με συχνούς ελέγχους και ενίσχυση της βάσης του. Εξελέγη Βουλγαρικό δένδρο της χρονιάς το 2013. Στις 19 Μαρτίου του 2014 σε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκαλύφθηκαν τα αποτελέσματα διαδικτυακής δημοσκόπησης και η «Γέρικη Φτελιά» ψηφίσθηκε ευρωπαϊκό δένδρο της χρονιάς για το 2014.

 Το Σλίβεν βρίσκεται 300 χλμ. ανατολικά της πρωτεύουσας της Βουλγαρίας, της Σόφιας, 100 χλμ. από το Μπουργκάς, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της χώρας, 130 χλμ. από τα σύνορα με την Ελλάδα και 130 χλμ. από τα σύνορα με την Τουρκία. Βρίσκεται πολύ κοντά στις πόλεις Γιάμπολ και Νόβα Ζαγόρα. Δυτικά της πόλης βρίσκεται η λεγόμενη Κοιλάδα των Ροδακίνων, που περιέχει μεγάλους οπωρώνες με ροδακινιές. Η πόλη είναι επίσης δημοφιλής για τις ιαματικές πηγές της, των οποίων το νερό χρησιμεύει στη θεραπεία ασθενειών του συκωτιού και του νευρικού συστήματος. Η γεωγραφική θέση - αξιοθέατο της πόλης που δέχεται τις περισσότερες επισκέψεις είναι το Καράντιλα. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου, σε υψόμετρο 1.050 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με θέα μοναδικής ομορφιάς πάνω από την πόλη. Στο Καράντιλα είναι ο βραχώδης σχηματισμός Χάλκατα («Δακτύλιος»). Είναι μια βραχώδης προεξοχή με μια ενδιαφέρουσα, περίεργη τρύπα στο κέντρο της. Σύμφωνα με το μύθο, αν κάποιος κατορθώσει να περάσει μέσα από το δακτύλιο θα εκπληρωθεί η πιο θερμή του επιθυμία. Το Καράντιλα είναι ο τόπος του ετήσιου πανηγυριού των Ελλήνων Σαρακατσάνων, που οργανώνεται από την Ομοσπονδία Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Συλλόγων Σαρακατσάνων στη Βουλγαρία (Ο.Π.Ε.Σ.Σ.Β.) κάθε Ιούλιο. Το Καράντιλα βρίσκεται στο πάρκο της φύσης Σίνιτε Κάμανι, του οποίου η κορυφή Μπούλγκαρκα (1.181 μ.) είναι η ψηλότερη στον ανατολικό Αίμο. Ο Δήμος του Σλίβεν βρίσκεται στην πεδιάδα κάτω από τον Αίμο, στη ζώνη του μεταβατικού-ηπειρωτικού κλίματος. Στην περιοχή του Σλίβεν οι χειμώνες είναι ήπιοι και τα καλοκαίρια σχετικά ζεστά. Το φθινόπωρο διαρκεί περισσότερο από την άνοιξη. Χαρακτηριστικός της περιοχής είναι ο τοπικός άνεμος «Μπόρα». Σύμφωνα με το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο το Φεβρουάριο του 2011 ο πληθυσμός του Δήμου του Σλίβεν ήταν 125.268 κάτοικοι, ενώ στην πόλη ζούσαν 91.620 κάτοικοι. Η πόλη ονομάζεται πρωτεύουσα των ανήλικων μητέρων της Ευρώπης με 177 τέτοιες γεννήσεις το 2008. Βούλγαροι: 68.853 (87,1%) Ρομά: 5.666 (7.2%) Τούρκοι: 2.637 (3,3%) Έλληνες, Αρμένιοι και άλλοι: 1.388 (1,8%) Απροσδιόριστοι: 491 (0,6%) Μη δηλώσαντες: 12.585 (13,7%)Σύνολο: 91.620 Στο Δήμο του Σλίβεν 88.750 δηλώθηκαν ως Βούλγαροι, 12.153 ως Ρομά, 4.209 ως Τούρκοι και 18.641 δεν δήλωσαν την εθνότητά τους. Η πόλη, ο Δήμος και η Επαρχία του Σλίβεν έχουν το μεγαλύτερο αριθμό Ρομά στη Βουλγαρία. Τα υπολείμματα των αρχαιότερων οικισμών στην περιοχή του Σλίβεν χρονολογούνται γύρω στα 6.000 π.Χ. της Νεολιθικής περίοδου. Ερείπια ενός Θρακικού οικισμού του 5ου-3ου αιώνα π.Χ., καθώς και Θρακικά κεραμεικά και Ελληνιστικά νομίσματα έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή του Χισάρλακα - μικρό λόφο του Σλίβεν. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως Σήλυμνος. Η περιοχή που καταλαμβάνεται από το σημερινό Σλίβεν είχε στο παρελθόν αποικισθεί από Θρακικές φυλές που διατήρησαν την ανεξαρτησία τους μέχρι την εποχή που τις κατέκτησαν ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας και ο Αλέξανδρος ο Μέγας. Ο 2ος αιώνας π.Χ. σημάδεψε την αρχή της Ρωμαϊκής κατάκτησης της βορειοανατολικής Θράκης. To Σλίβεν καταλήφθηκε από τη Ρώμη περί το 72–71 π.Χ., όταν καταλήφθηκαν οι Θρακικές και κατόπιν Ελληνικές πόλεις Καβύλη και Απολλωνία. Με την ίδρυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η περιοχή της πόλης αποτέλεσε τμήμα της Επαρχίας της Θράκης. Νέα φάση στην ιστορία της πόλης άρχισε το 2ο-4ο αιώνα. Οι πρώτες γραπτές μαρτυρίες του ονόματος του οικισμού Τουίντα/Σουίντα/Τσουίντα χρονολογούνται από την περίοδο αυτή. Το όνομα είναι πιθανότατα Θρακικής προέλευσης, αλλά προς το παρόν η ετυμολογία του δεν έχει βρεθεί. Γνωστό από τους Τούρκους ως "Ισλίμιγιε", κατά την Τουρκοκρατία ήταν κέντρο σαντζακίου πρώτα του εγιαλετίου της Ρούμελης, μετά της Σιλίστρα και του Οζι, της Αδριανούπολης, όντας τελικά για λίγο κέντρο διαμερίσματος στην αυτόνομη επαρχία της Ανατολικής Ρωμυλίας πριν την ενσωμάτωσή της στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας το 1885. Τα νεότερα χρόνια το Σλίβεν έγινε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης, με διατηρούμενη ακόμη και εμπλουτισμένη την παλιά του κληρονομιά και προσφέρει σήμερα στους πολίτες και τους επισκέπτες του πολλές ευκαιρίες πολιτιστικής ζωής. Υπήρξε γενέτειρα πολλών διακεκριμένων Βουλγάρων, που συνέβαλαν στο διαφωτισμό όπως ο Χάτζι Ντιμίταρ, ο Ντόμπρι Τσιντούλοφ, ο Εβγκένι Τσαπκάνοφ, ο Ιβάν Σελιμίνσκι και πολλοί άλλοι. Άλλος σημαντικός ντόπιος είναι ο Αντον Παν, συνθέτης του εθνικού ύμνου της Ρουμανίας. Άλλος σημαντικός κάτοικος είναι ο Γιόρνταν Λέτσκοφ, του οποίου το γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 απέκλεισε την πρωταθλήτρια Γερμανία. Ο Λέτσκοφ ήταν δήμαρχος του Σλίβεν από το 2003 ως το 2011. Η οικονομία του Σλίβεν έχει επικεντρωθεί στη βιομηχανία από τις αρχές του 19ου αιώνα. Το 1834 ο Ντόμπρι Ζελιάκοφ ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο στη Βουλγαρία, αρχίζοντας έτσι τη βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας. Το Σλίβεν ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα στη Βουλγαρία, παίζοντας σημαντικό ρόλο κατά τη Βουλγαρική Εθνική Αναγέννηση (1762-1878). Εχει μακροχρόνια παράδοση στην υφαντουργία, την κατασκευή μηχανημάτων, την υαλουργία, την παραγωγή χημικών προϊόντων, καθώς και τις βιομηχανίες τροφίμων. Μετά την κομμουνιστική επικράτηση στη Βουλγαρία το 1944 οι περισσότερες βιομηχανίες εθνικοποιήθηκαν και προωθήθηκε η κατασκευή και η ανάπτυξη βιομηχανιών. Η βιομηχανία συνέχισε να αναπτύσσεται μέχρι την πτώση του Κομμουνισμού, οπότε μεγάλο μέρος της ήδη υπάρχουσας βιομηχανίας παρέμεινε στάσιμο, πολλά εργοστάσια έκλεισαν και υπήρξε ελάχιστη ανάπτυξη. Στη σύγχρονη εποχή το Σλίβεν έχει βιώσει μια ταχεία οικονομική άνοδο, με αύξηση των επενδύσεων και των τραπεζικών ιδρυμάτων και έχουν αρχίσει να αναδύονται νέες βιομηχανίες. Η γαλακτοκομική βιομηχανία, με μακρά παράδοση, συνεχίζει να αναπτύσσεται και να ευδοκιμεί. Η οινοποιία, με εταιρείες όπως η Βίνπρομ και η Βίνι Σλίβεν και άλλες δέκα περίπου, συνεχίζει να αναπτύσσεται, καθώς τα σταφύλια καλλιεργούνται εύκολα, λόγω των κλιματικών συνθηκών. Από την άποψη της βαριάς βιομηχανίας, η πόλη παράγει ηλεκτρικά φώτα και ηλεκτρικές μηχανές. Η ελαφρά βιομηχανία στο Σλίβεν συνίσταται κυρίως στην κλωστοϋφαντουργία με πολλές επιχειρήσεις που παράγουν μάλλινα ρούχα, κάλτσες και τρόφιμα. Υπάρχουν στην πόλη πολλά κτίρια, χτισμένα στο ρυθμό της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης, όπως η Κατοικία-Μουσείο του Χάτζι Ντιμίταρ. Είναι στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης και παρουσιάζει στους επισκέπτες ένα συγκρότημα μιας τοπικής παραδοσιακής κατοικίας και ενός παλιού παραδοσιακού πανδοχείου. Στη βόρεια πλευρά του Σλίβεν είναι η Παραδοσιακή Κατοικία-Μουσείο Ντόμπρι Τσιντούλοφ, που ήταν κατοικία του δάσκαλου και ποιητή της Βουλγαρικής Αναγέννησης Ντόμπρι Τσιντούλοφ. Το θέατρο της πόλης βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της. Έχει πάρει το όνομά του από το γεννημένο στο Σλίβεν, Στέφαν Κίροφ, διακεκριμένο ηθοποιό και σκηνοθέτη. Στο Σλίβεν εδρεύει η Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσαναίων Βουλγαρίας και διαθέτει κτήριο που λειτουργεί και ως λαογραφικό μουσείο. Άλμπα Ιούλια, Ρουμανία Γκέρα, Γερμανία Πετς, Ουγγαρία Βορόνεζ, Ρωσία Σβιετλαχόρσκ, Λευκορωσία Tέρνοπιλ, Ουκρανία Ραιδεστός, Τουρκία Τσονγκτσίνγκ, Κίνα Κουτάισι, Γεωργία Καισαριανή, Ελλάδα Γέρασα, Ιορδανία Τσεονάν, Νότια Κορέα