IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Έλβα (νήσος)

Η νήσος Έλβα (ιταλ. Elba, λατ. Ilva, αρχ. ελλ. Αιθαλίς ή Αιθαλία) είναι το μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους και το τρίτο μεγαλύτερο στην Ιταλία μετά τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Το νησί έχει πληθυσμό 31.572, έκταση 224 τ.χλμ και ακτογραμμή μήκους 147 χλμ. Το μεγαλύτερο αστικό κέντρο είναι το Μαγγατζίνι. Το τοπίο είναι άγριο με πολλούς λόφους και χαμηλά όρη. Το ψηλότερο σημείο είναι η κορυφή του όρους Καπάνε με υψόμετρο 1.018 μέτρα και βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Απέχει περίπου 10 χλμ. από την ηπειρωτική Ιταλία. Μπορεί κανείς να πάει στο νησί είτε με πλοίο, με ταξίδι περίπου μίας ώρας, είτε αεροπορικώς.

 Το νησί είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τα πλούσια κοιτάσματα σιδήρου. Τα πρώτα ορυχεία φτιάχτηκαν από τους Ετρούσκους και αργότερα από τους Ρωμαίους. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έπεσε θύμα επιδρομών από διάφορα βαρβαρικά φύλα και Σαρακηνούς. Από τις αρχές του 11ου αιώνα υπήρξε υπό την κυριαρχία Βενετών και Μεδίκων. Το λιμάνι του Πορτοφερράιο υπήρξε η πρώτη έδρα του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Στεφάνου που ιδρύθηκε το 1561 από τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων. Το 1603 καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β' της Ισπανίας. Το 1802 βρέθηκε υπό γαλλική κυριαρχία και είδε μεγάλη οικονομική άνθιση. Μετά από την αναγκαστική παραίτησή του ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης εξορίστηκε στο νησί όπου και έμεινε για 9 μήνες και 21 μέρες μέχρι την δραπέτευση του την 26 Φεβρουαρίου, 1815. Κατά την περίοδο αυτή του δόθηκε το αξίωμα του αυτοκράτορα της νήσου με προσωπική φρουρά 600 ανδρών. Το 1860 η νήσος ενώθηκε με το Βασίλειο της Ιταλίας. Πιο πρόσφατα έχει γίνει γνωστή για το κρασί της, επίσης είναι δημοφιλές τουριστικό θέρετρο. Ιστορικοί χάρτες από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη [1]
Αμυγδαλιές Γρεβενών

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αμυγδαλιές (αποσαφήνιση) Οι Αμυγδαλιές, επίσημα Αμυγδαλέαι, είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 850 μέτρα.

 Οι Αμυγδαλιές βρίσκονται προς τα βόρεια του νομού σε απόσταση 12 χλμ. ΒΔ. από τα Γρεβενά. Είναι κτισμένες στις πλαγιές λοφοσειράς σε περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές, κερασιές, αμυγδαλιές και άλλα οπωροφόρα δέντρα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη δεντροκαλλιέργεια, παλιότερα της αμυγδαλιάς - απ' όπου προέρχεται η ονομασία του χωριού και τα τελευταία χρόνια της κερασιάς, για τα οποία φημίζεται. Αξιοθέατα είναι ο νεόδμητος ενοριακός ναός του Αγίου Δημητρίου ο οποίος κτίστηκε στη θέση παλαιότερου (με χρονολογία κτήσης το 1735) που το 1930 είχε κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά. Διασώθηκαν μόνο οι αξιολογότατες τοιχογραφίες οι οποίες έπαθαν μικροζημίες (αλλοίωση χρωμάτων). Βορειοδυτικά είναι η κορυφή Κουτσόραχος (υψόμετρο 992 μέτρα) με θέα τον Όλυμπο, τον Άσκιο (Σινιάτσικο), τον Βούρινο, την οροσειρά της Πίνδου, τα Χάσια, το Βόϊο. Την περίοδο της κατοχής, στις 7 Ιουλίου 1944, οι Γερμανοί εκτέλεσαν οχτώ άμαχους του χωριού. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Πρεβενίτσα και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1919 με το ΦΕΚ 229Α - 17/10/1919 μετονομάστηκε σε Πικριβενίτσα και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 σε Αμυγδαλιές, ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Αμυγδαλέαι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Τριάδα και τη Λόγχμη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλεών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 500 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 446. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 28,652 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Αμυγδαλιές Γρεβενών - Πολιτιστικός Σύλλογος Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ιχθυόσαυρος

Ο Ιχθυόσαυρος ήταν μεγάλο πελαγίσιο ερπετό της δευτερογενούς εποχής. Είχε μορφή ψαριού και έμοιαζε με δελφίνι. Όπως και τα σύγχρονα κητώδη, ανέπνεε αερά. Εικάζεται επίσης, ότι ο ιχθυόσαυρος είχε παρόμοια εξελικτική πορεία με αυτά.

 Υπάρχουν πολλά είδη του γένους Ιχθυόσαυρος, που σημαίνει "ερπετό ψάρι" ή "σαύρα ψάρι". Αυτά τα κοινά και ιδιαίτερα εξαπλωμένα πλάσματα δεν ήταν ούτε ψάρια, ούτε σαύρες, ούτε δεινόσαυροι. Αποτελούσαν μια ξεχωριστή ομάδα ερπετών που εμφανίστηκε στις θάλασσες περίπου την ίδια εποχή που οι δεινόσαυροι εξαπλώνονταν στην ξηρά. Οι ιχθυόσαυροι είναι πολύ καλά γνωστοί από λείψανα που βρέθηκαν σε δεκάδες τοποθεσίες της Ευρώπης. Απ' όλα τα ερπετά ήταν τα καλύτερα προσαρμοσμένα στο νερό, με πτερύγια για κολύμβηση αντί για βαδιστικά μέλη. Πήραν το όνομά τους το 1818, πριιν από όλους τους δεινόσαυρους, από τον Τσαρλς Κένιγκ. Τα διάφορα είδη Ιχθυόσαυρου και οι συγγενείς του έζησαν από την Πρώιμη Ιουρασική περίοδο μέχρι την Πρώιμη Κρητιδική, περισσότερα από 60 εκατομμύρια χρόνια. Ο τυπικός Ιχθυόσαυρος είχε περίπου 2 μέτρα μήκος. Σε απολιθώματα εξαιρετικής ποιότητας φαίνονται τα μαλακά μέρη του σώματος, όπως η σάρκα και το δέρμα, προσφέρνοντας μια πλήρη εικόνα του ζώου. Εξωτερικά έμοιαζε εντυπωσιακά με ψάρι ή δελφίνι εξαιτίας της συγκλίνουσας εξέλιξης, κατά την οποία ζωντανά πλάσματα διαφορετικών ομάδων καταλήγουν να μοιάζουν μεταξύ τους λόγω του παρόμοιου τρόπου ζωής τους σε παρόμοια περιβάλλοντα. Ο Ιχθυόσαυρος είχε τέσσερα άκρα σαν κουπιά που επέτρεπαν έλεγχο της πλοήγησης, ένα ραχιαίο πτερύγιο για ισορροπία σε μεγάλες ταχύτητες και μία ουρά με δύο λοβούς που κουνιόταν δεξιά αριστερά δίνοντας την κύρια ώση στην κολύμβηση. Πρόσφατες μελέτες του τεράστιου γένους Ιχθυόσαυρος προτείνουν να τοποθετήσουν διάφορα είδη του σε άλλα γένη, σε μια αναδιάταξη που γίνεται κατά καιρούς στην Παλαιοντολογία. Στους δεινόσαυρους συνήθως συμβαίνει το αντίθετο: πολλά γένη συνενώνονται σε ένα.
Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 94 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος Ι, λατιν.: Lucius Domitius Ahenobarbus, ήταν πολιτικός στην αρχαία Ρώμη στα τέλη τού 2ου και στις αρχές το. ύ 1ου αιπ.Χ.

 Υπηρέτησε ως πραίτορας στη Σικελία, πιθανότατα το 96 π.Χ., λίγο μετά τον Β΄ Δουλικό Πόλεμο, όταν οι σκλάβοι είχαν απαγορευτεί να φέρουν όπλα. Διέταξε να σταυρώσουν έναν δούλο, επειδή σκότωσε ένα αγριογούρουνο με κυνηγετικό δόρυ. Υπήρξε ύπατος το 94 π.Χ. Στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ τού Γάιου Μάριου και τού Σύλλα, πήρε το μέρος τού τελευταίου και δολοφονήθηκε στη Ρώμη από τον πραίτορα Δαμάσιππο με εντολή τού Γάιου Μάριου τού Νεότερου . Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙΙΙ υπάτου το 122 π.Χ., και αδελφός τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου ΙV υπάτου το 96. Aηνόβαρβος (αποσαφήνιση), ή άλλοι αυτής της οικογένειας
Αίγα Σκοπέλου

Η αίγα Σκοπέλου είναι ελληνική φυλή κατσίκας. Πιθανολογείται ότι κατάγεται από αγριοκάτσικα από τα Γιούρα και άλλα ακατοίκητα νησιά των Σποράδων. Συγκαταλέγεται στις σπάνιες ελληνικές φυλές, καθώς το 2016 ο συνολικός πληθυσμός ανερχόταν σε 9.387 άτομα. Εκτρέφεται στη Σκόπελο, στην Αλόννησο, στη Σκιάθο και σε ορισμένα χωριά της Θεσσαλίας.

 Τα ζώα της φυλής χαρακτηρίζονται από απαλό και βραχύ τρίχωμα, ερυθρόφαιου χρωματισμού. Πρόκειται για μεγαλόσωμη σχετικά φυλή. Οι τράγοι μπορούν να φτάσουν σε βάρος τα 87 kg και σε ύψος τα 81 cm, ενώ οι αίγες τα 56 kg και 68 cm αντίστοιχα. Τα αυτιά τους είναι μικρά και τα πόδια τους κοντά και ισχυρά. Τα περισσότερα άτομα, είτε αρσενικά, είτε θηλυκά, φέρουν κέρατα. Η αίγα Σκοπέλου είναι ζώο υψηλών αποδόσεων, με τη γαλακτοπαραγωγή να κυμαίνεται στα 320 kg. Το μέσο διάστημα αρμέγματος είναι γύρω στις 190-203 ημέρες, αλλά μπορεί να φτάσει και τους εννέα μήνες. Η λιποπεριεκτικότητα είναι ιδιαίτερα υψηλή, συνήθως γύρω στο 5,6%, και η μέση περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη είναι 4,6%. Τα θηλυκά γεννούν κατά μέσο όρο 1,4 έως 1,5 νεογνά ανά έτος.Όσον αφορά την κρεοπαραγωγή, το σφάγιο θεωρείται καλής ποιότητας.
Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ

Ο Λούκιος Κορνήλιος Αλέξανδρος, αποκαλούμενος συχνά Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ, γνωστός και ως Αλέξανδρος ο Μιλήσιος (Μίλητος - ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, γραμματικός και φιλόσοφος του 1ου αιώνα.

 Γεννήθηκε στη Μίλητο ή στη Μύνδο της Μικράς Ασίας και άκμασε περί το 70 π.Χ.. Πνευματικό τέκνο της γραμματικής σχολής της Περγάμου, υπήρξε τόσο παραγωγικός συγγραφέας, ώστε του δόθηκε το προσωνύμιο «πολυίστωρ», δηλαδή «πολυμαθέστατος». Αιχμαλωτίσθηκε από τους Ρωμαίους του Σύλλα κατά τη διάρκεια του Μιθριδατικού Πολέμου και μεταφέρθηκε στη Ρώμη ως δάσκαλος. Μετά την απελευθέρωσή του από τον κύριό του Κορνήλιο Λευτούλο, υιοθέτησε το όνομα Κορνήλιος και εξακολούθησε να ζει στην Ιταλία ως Ρωμαίος πολίτης. Τα περισσότερα κείμενά του έχουν χαθεί, αλλά τα αποσπάσματα που απομένουν ρίχνουν πολύτιμο φως σε θέματα της αρχαίας εποχής. Ο Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ συνόδευσε τον Κράσσο στις εκστρατείες του κατά των Πάρθων, και πέθανε όταν καταστράφηκε από πυρκαγιά το σπίτι του στο Λαουρέντουμ (Laurentum - Λαυρενταίς) - παραλιακή πόλη κοντά στη Ρώμη. Σημαντική πηγή για τη ζωή του είναι ο Σούδας, όπου αναφέρεται ότι η σύζυγός του ονομαζόταν Ελένη και η οποία μόλις έμαθε το θάνατό του αυτοκτόνησε (απαγχονίστηκε). Ως φιλόσοφος, ο Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ ανήκε στους Νεοπυθαγόρειους και συνέγραψε το έργο «Φιλοσόφων διαδοχαί», που αναφέρεται συχνά από τον Διογένη τον Λαέρτιο στους «Βίους φιλοσόφων». Από όσα ο Λαέρτιος περιγράφει ή παραφράζει από το έργο του, ο Αλέξανδρος κατέγραψε διάφορες σκέψεις περί των αντιφάσεων, της μοίρας, της ζωής, της ψυχής και των μερών της, των τέλειων σχημάτων. Η «Ιστορία των Χαλδαίων» του βασίσθηκε στους Σιβυλλικούς χρησμούς, Βιβλίο III, ειδικά στην περιγραφή του Πύργου της Βαβέλ. Από τους μαθητές του Αλεξάνδρου ξεχωρίζει ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος, σημαντικός συγγραφέας και φίλος του Οβιδίου. Η σημαντικότερη πραγματεία του Αλεξάνδρου του Πολυίστορος είχε 42 βιβλία που πραγματεύονταν ιστορικά και γεωγραφικά θέματα όλων σχεδόν των χωρών του αρχαίου κόσμου. Ενδεικτικά αναφέρονται: Αιγυπτιακά (3 βιβλία) Περί Βιθυνίας Περί Ιουδαίων Ιταλικά Περί Κύπρου Λυβικά (3 βιβλία) Περί Λυκίας / Λυκίας περίπλους Περί Ρώμης βιβλία πέντε Περί Συρίας Περί Παφλαγονίας Περί Ιλλυρίας Περί Ευξείνου Πόντου Περί Φρυγίας Περί Κιλικίας Ινδικά Ιστορία των Χαλδαίων Θαυμασίων συναγωγή Περί των εν Δελφοίς χρηστηρίου Φιλοσόφων διαδοχαί Περί Πυθαγορικών συμβόλων Περί των παρ' Αλκμάνι τοπικών ειρημένων Κορίννης υπομνήματα Δείγμα κειμένου του «Alexander Polyhistor», λήμμα στο Internet Encyclopaedia of Philosophy
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1952

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1952 διεξήχθη από τις 17 έως τις 22 Σεπτεμβρίου, παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Μετείχαν 6 σύλλογοι που αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε έναν γύρο. Ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής για όγδοη φορά στην ιστορία του.

 17/9/1952 ΝΟ Πατρών - Άρης 7-018/9/1952 ΝΟ Μυτιλήνης - Άρης 5-3 Ολυμπιακός - Παλαιό Φάληρο 3-2 Εθνικός - ΝΟ Πατρών 2-219/9/1952 Ολυμπιακός - ΝΟ Πατρών 3-2 Εθνικός - ΝΟ Μυτιλήνης 4-3 Παλαιό Φάληρο - Άρης 1-120/9/1952 Εθνικός - Παλαιό Φάληρο 4-2 Ολυμπιακός - Άρης 5-3 ΝΟ Πατρών - ΝΟ Μυτιλήνης 4-121/9/1952 Ολυμπιακός - ΝΟ Μυτιλήνης 2-1 Εθνικός - Άρης 5-2 ΝΟ Πατρών - Παλαιό Φάληρο 9-022/9/1952 ΝΟ Μυτιλήνης - Παλαιό Φάληρο 4-0 Ολυμπιακός - Εθνικός 3-3 Στη Β' κατηγορία μετείχαν έξι ομάδες, που χωρίστηκαν αρχικά σε δύο ομίλους και έδωσαν αγώνες κατάταξης. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αχιλλέας Πάτρας. Τελικος: Αχιλλέας Πάτρας - Ηρακλής Θ. 5-3 Θέσεις 3-4: Εθνικός ΓΣ - ΝΟ Βόλου 4-3 Εφ. Αθλητική Ηχώ Φύλλα 16/9/1952 σελίδα 1, 17/9 σελίδα 4, 18/9 σελίδες 1, 3, 19/9 σελίδες 1, 4, 20/9 σελίδα 4, 21/9 σελίδα 4, 22/9 σελίδες 1, 3, 23/9 σελίδες 1, 4 Εφ. Ελευθερία Φύλλα 17/9 σελίδα 2, 18/9 σελίδα 4, 19/9 σελίδα 3, 20/9 σελίδα 3, 23/9 σελίδα 4 Εφ. Έθνος Φύλλα 17/9 σελιδα 2, 18/9 σελίδα 2, 19/9 σελίδα 2, 20/9 σελίδα 2, 22/9 σελίδα 4, 23/9 σελίδα 2
Μαριάνα Φερνάντεθ δε Κόρδοβα

Η Μαριάνα, ισπαν.: Mariana Fernández de Córdoba y Ayala (π.1394 - 1431) από τον Οίκο δε Κόρδοβα, ήταν η 4η κυρία του Κασαρούμπιος ντελ Μόντε στην επαρχία του Τολέδο. Ήταν η κόρη του Ντιέγκο Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Καρίγιο, 1ου κυρίου της Βαένα και της Iνές Αγιάλα υ Τολέδο, τρίτης κυρίας Κασαρούμπιος ντελ Μόντε.

 Η Μαριάνα παντρεύτηκε τον Φαδρίκε Ενρίκεθ δε Μεντόθα, από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, ναύαρχο της Καστίλης και κύριο της Μεδίνα δε Ριοσέκο περίπου τον Ιούλιο του 1425. Είχαν μία κόρη: Ιωάννα Ενρίκεθ 1425–1468, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας. Cañas Galvez, Φρανσίσκο. "Colección diplomática de Santo Domingo el Real de Toledo". Μαδρίτη: Silex Ediciones (2010) Royal Academy of History, Salazar y Castro Συλλογή παραπομπών (στα Ισπανικά) Γενεαλογία της Μεσαιωνικής Ισπανίας
Far Cry 2

Το Far Cry 2 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου. Την ανάπτυξη του παιχνιδιού δεν ανέλαβε η Crytek, ομάδα δημιουργίας αρχικού παιχνιδιού Far Cry, αλλά η Ubisoft Montreal και η διανομή έγινε από τη Ubisoft. Είναι το δεύτερο της σειράς Far Cry. Κυκλοφόρησε στις 21 Οκτωβρίου 2008 στη Βόρεια Αμερική, στις 23 Οκτωβρίου 2008 στην Αυστραλία και στις 24 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στην Ευρώπη.

 Το Far Cry 2 έχει λίγες ομοιότητες με το πρωτότυπο παιχνίδι. Διαθέτει νέους χαρακτήρες και ρυθμίσεις, καθώς και ένα νέο τρόπο παιχνιδιού που επιτρέπει στον παίκτη μεγαλύτερη ελευθερία εξερεύνησης διαφόρων τοπίων της Αφρικής, όπως ερήμους, ζούγκλες και σαβάνες. Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε ένα σύγχρονο έθνος της κεντρικής Αφρικής σε κατάσταση αναρχίας και εμφυλίου πολέμου. Ο παίκτης παίρνει τον έλεγχο ενός μισθοφόρου, σε μια διαδρομή για να εντοπίσει και να δολοφονήσει το "Τσακάλι", ένα διαβόητο έμπορο όπλων. Από τις 23 Ιανουαρίου του 2009, το παιχνίδι έχει πουλήσει 2,9 εκατομμύρια αντίτυπα.
Ντμίτρι Μεντβέντεφ

Ο Ντμίτρι Ανατόλιεβιτς Μεντβέντεφ (Дми́трий Анато́льевич Медве́дев, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [ˈdmʲitrʲɪj ɐnɐˈtolʲjɪvʲɪt͡ɕ mʲɪˈdvʲedʲɪf], 14 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Ρώσος πολιτικός. Διατέλεσε πρωθυπουργός της Ρωσίας, ή αλλιώς υπουργός του Κράτους της Ρωσίας, από τις 8 Μαΐου 2012 ως τις 14 Ιανουαρίου 2020. Στις 16 Ιανουαρίου 2020 διορίστηκε στην θέση του Αντιπρόεδρου του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στο παρελθόν είχε εκλεγεί 3ος πρόεδρος της Ρωσίας το 2008, αντικαθιστώντας τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

 Ο Μεντβέντεφ γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη (πρώην Λένινγκραντ) στις 14 Σεπτεμβρίου του 1965 και είναι γιος καθηγητών πανεπιστημίου. Μεγάλωσε σε προάστιο προλετάριων Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ το 1987 και στη συνέχεια ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Ιλιά, γεννημένο το 1996. Στα τέλη του 1999 ορίστηκε σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις από τον Πρόεδρο Πούτιν και έλαβε μέρος στην εκστρατεία για την εκλογή του τελευταίου του 2000. Την ίδια περίπου περίοδο, ο Μεντβέντεφ ήταν από το 2000 ως το 2001, πρόεδρος της εταιρείας Γκάζπρομ (Gazprom) και αντιπρόεδρος το 2001-2002. Τον Ιούνιο του 2002 έγινε για δεύτερη φορά πρόεδρος της Γκάζπρομ και το Νοέμβριο του 2005 διορίστηκε από τον Πούτιν και τον τότε πρωθυπουργό Μιχαήλ Φραντκόφ στο αξίωμα του πρώτου αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Θεωρείται γενικά μετριοπαθής και φιλελεύθερος πολιτικόςΕίναι συγγραφέας βιβλίων για το Ιδιωτικό Δίκαιο και δηλώνει λάτρης της χαρντ ροκ μουσικής. Στις 10 Δεκεμβρίου 2007, προτάθηκε ανεπίσημα για υποψήφιος Πρόεδρος στις εκλογές του 2008 από το μεγαλύτερο σε δύναμη κόμμα, το κόμμα Ενωμένη Ρωσία. Έλαβε επίσημα το χρίσμα στις 17 Δεκεμβρίου του 2007. Σε δημοσκόπηση το 63% των Ρώσων υποστήριξαν τον Μεντβέντεφ στις εκλογές.. Ο Μεντβέντεφ αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές της 2ας Μαρτίου 2008 με μεγάλη συμμετοχή. Ο υποψήφιος του συνδυασμού Ενωμένη Ρωσία έλαβε ποσοστό 70,28%, έναντι 17,72% για τον κομμουνιστή Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, 9,35 για τον υπερεθνικιστή Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος Ρωσίας (LDRR) και 1,30% για τον Αντρέι Μπογκντάνοφ (από το Δημοκρατικό Κόμμα). Η ορκωμοσία του Μεντβέντεφ ως Προέδρου έλαβε χώρα στις 7 Μαΐου του 2008 και στην ομιλία του ο νέος πρόεδρος ευχαρίστησε τον προκάτοχο και μέντορά του, Βλαντίμιρ Πούτιν. Κατάλογος Πρωθυπουργών της Ρωσικής Ομοσπονδίας Κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας Levy, Clifford J. (11 Δεκεμβρίου 2007) Putin Backs a Young Loyalist As Hic Choice to Follow Him. The New York Times, New York White, Gregory L.; Osborn, Andrew; Cullison, Alan (11 Δεκεμβρίου 2007) Putin Chooses Young Loyalist As Successor. The Wall Street Journal, New York. Προφίλ στην Gazprom J. Bernstein, Dmitrii Medvedev: Compromise In The Kremlin A cautious welcome in Europe for Medvedev, από το Stephen Castle, IHT, 11 Δεκεμβρίου 2007
Fight Like a Brave

Το Fight Like a Brave είναι το πρώτο κομμάτι από το τρίτο άλμπουμ του αμερικανικού funk ροκ συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers "The Uplift Mofo Party Plan". Κυκλοφόρησε ως το πρώτο single για το άλμπουμ. Παρά το γεγονός ότι είναι single, το τραγούδι δεν έχει ερμηνευτεί ζωντανά από το 1989. Σύμφωνα με ένα περιοδικό παίχτηκε μια φορά το 1991, αλλά λείπουν πληροφορίες και δεν εμφανίζεται στις setlists του συγκροτήματος. Το single περιλαμβάνει επίσης μια διασκευή στο κλασικό "Fire" του Jimi Hendrix, ως b-side. Θα εμφανιζόταν αργότερα στο "The Abbey Road EP" και το "Mother's Milk" ως φόρο τιμής στον κιθαρίστα Χίλελ Σλόβακ, ο οποίος πέθανε το 1988. "Fight Like a Brave" εμφανίζεται στο video game Tony Hawk's Pro Skater 3. . Το "Fight Like a Brave" εμφανίζεται στην ταινία του 1986 Tough Guys . Ένα μέρος των στίχων του τραγουδιού, "Κανείς δεν μπορεί να σας πει ότι πρέπει να φοβάστε» χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον Bradley Nowell στο τραγούδι των Sublime " All You Need ".

 Οι περισσότεροι από τους στίχους του τραγουδιού περιστρέφονται γύρω από τον εθισμό του Anthony Kiedis στην ηρωίνη . Στο χαμηλότερο σημείο του εθισμού του Kiedis, ο Flea τον έδιωξε από τους Chili Peppers χωρίς την πρόθεση να τον αφήσει να επιστρέψει, αν δε γυρνούσε νηφάλιος. Αφού βγήκε καθαρός από διάφορα προγράμματα αποκατάστασης, κάλεσε τον Flea να του πει για την επιτυχία του, και έγινε δεκτός πίσω στο συγκρότημα. Καθώς επέστρεφε στην Καλιφόρνια με το αεροπλάνο, ο Kiedis έγραψε αυτό το τραγούδι για τους αγώνες του με τα ναρκωτικά και την αντιμετώπισή τους. Το τραγούδι είναι κυρίως μια προσπάθεια για να εμπνεύσει τους άλλους ανθρώπους, όπως οι συνεδρίες αποκατάστασης ήταν κίνητρα για τον Kiedis να εγκαταλείψει τα φάρμακα. Ανέφερε επίσης ότι στο τραγούδι εκφράζεται η δυσαρέσκεια της μπάντας με την EMI, την δισκογραφική τους, εκείνη την εποχή. 7" single (1987) "Fight Like a Brave (Album)" "Fire"12" single (1987) "Fight Like a Brave (Not Our Mix)" "Fight Like a Brave (Boner Beats Mix)" "Fight Like a Brave (Mofo Mix)" "Fire"12" Pic Disc/12" Promo (1987) "Fight Like a Brave (Mofo Mix)" "Fight Like a Brave (Knucklehead Mix)" "Fire"
Αθανάσιος Δίπλας

Ο Αθανάσιος Δίπλας (Θεσσαλονίκη, 1965), αγγλ.: Athanassios Diplas, είναι Ελληνοαμερικανός οικονομολόγος και πρώην διευθυντικό στέλεχος στις εταιρείες Goldman Sachs και Deutsche Bank, ο οποίος ειδικεύεται στη διαχείριση συστημικού ρίσκου και τις συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS). Σήμερα είναι τακτικό μέλος Δ.Σ. και στέλεχος της βιοτεχνολογικής εταιρείας BioMech Holdings.Έχει διατελέσει πρόεδρος στην επιτροπή διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association (ISDA) των ΗΠΑ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αγορά των παραγώγων.

 Γεννήθηκε τον Ιανουάριο 1965 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο 3ο Γενικό Λύκειο της Θεσσαλονίκης το 1982. Έκανε προπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ και έλαβε με άριστα το πτυχίο του το 1986. Έφυγε στις ΗΠΑ το 1987 μετά από υποτροφία και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον. Στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικά στη φημισμένη σχολή οικονομικών, Σχολή Ουάρτον, από όπου έλαβε ΜΒΑ και πτυχίο Οικονομικών το 1997. Από τον Αύγουστο 1997 μέχρι τον Απρίλιο 2003 απασχολήθηκε στην αγορά παραγώγων και στην ανάληψη ρίσκου στην χρηματοοικονομική εταιρεία Goldman Sachs στις ΗΠΑ. Το διάστημα 2003 - 2012 εργάστηκε ως διευθυντής διαχείρισης συστημικού ρίσκου και μάνατζερ COO στη διεθνή τράπεζα Deutsche Bank στη Νέα Υόρκη. Διετέλεσε μέλος Δ.Σ. στην ICE Trust. Τον Ιούνιο 2011, μετά από πρόταση που του έγινε, ανέλαβε μαζί με τον οικονομολόγο Charlie Mulhern, την προεδρία της επιτροπής διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association.Τον Απρίλιο 2023, η αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία BioMech Holdings, τον προσέλαβε στο Δ.Σ. της εταιρείας με χρέη τεχνικού συμβούλου για θέματα οικονομικού ρίσκου. Ζει μόνιμα στην συνοικία Chatham στο Νιου Τζέρσεϊ στις ΗΠΑ. Είναι παντρεμένος με την αμερικανίδα Julie Kolehouse και έχουν μαζί τρία ενήλικα τέκνα. Athanassios Diplas Linkedin.com
Meaty Beaty Big and Bouncy

Meaty Beaty Big and Bouncy είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Track Records". Όλα τα κομμάτια της συλλογής κυκλοφόρησαν στην Μεγάλη Βρετανία σε μορφή σινγκλ, με εξαίρεση το "Boris the Spider". Τα σινγκλ αυτά γνώρισαν επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Μεγάλη Βρετανία και ο τίτλος της συλλογής προήλθε από παρωνύμια των μελών του συγκροτήματος. Στο εξώφυλλο του δίσκου, τα μέλη του συγκροτήματος κοιτούν τέσσερα παιδιά και ο αρχικός του τίτλος ήταν "The Who Looks Back". Το "Meaty Beaty Big and Bouncy" έφθασε στο # 9 στην πατρίδα του συγκροτήματος και το # 11 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου βραβεύθηκε ως πλατινένιο.

 1. I Can't Explain (Townshend) - 2:052. The Kids Are Alright (Townshend) - 2:453. Happy Jack (Townshend) - 2:124. I Can See for Miles (Townshend) - 4:065. Pictures of Lily (Townshend) - 2:436. My Generation (Townshend) - 3:187. The Seeker (Townshend) - 3:118. Anyway, Anyhow, Anywhere (Daltrey, Townshend) - 2:429. Pinball Wizard (Townshend) - 2:5910. A Legal Matter (Townshend) - 2:4811. Boris the Spider (Entwistle) - 2:2812. Magic Bus (Townshend) - 4:3313. Substitute (Townshend) - 3:4914. I'm a Boy (Townshend) - 3:41 Meaty Beaty Big and Bouncy (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 30 Οκτωβρίου 1971 Meaty Beaty Big and Bouncy (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Το "Meaty Beaty Big and Bouncy" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρότζερ Ντάλτρι - φωνητικά Πιτ Τάουνσεντ - κιθάρα Τζον Εντουίστλ - μπάσο Κιθ Μουν - τύμπανα Meaty Beaty Big and Bouncy - The Who | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic The Who - Meaty Beaty Big and Bouncy (album review ) | Sputnikmusic The Who - Meaty, Beaty, Big And Bouncy
Έριχ Χέκε

Ο Έριχ Χέκε (Erich Hecke, 20 Σεπτεμβρίου 1887 - 13 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Γερμανός μαθηματικός. Έλαβε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν υπό την εποπτεία του Ντάβιντ Χίλμπερτ. Οι Κουρτ Ρεϊντεμέιστερ και Χέινριχ Μπένκε ήταν μεταξύ των μαθητών του.

 Ο Χέκε γεννήθηκε στο Μπουκ του Πόσεν στη Γερμανία (τώρα Πόζναν, Πολωνία) και πέθανε στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Η πρώιμη εργασία του περιελάμβανε την καθιέρωση της λειτουργικής εξίσωσης για τη ζήτα συνάρτηση Ντέντεκιντ, με απόδειξη βασισμένη στις θήτα συναρτήσεις. Η μέθοδος εκτείνεται στις L-συναρτήσεις, που συσχετίζονται με μία τάξη χαρακτήρων που είναι τώρα γνωστοί ως χαρακτήρες Χέκε. Αυτές οι L-συναρτήσιες είναι τώρα γνωστές ως L-συναρτήσεις Χέκε. Αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του στη θεωρία των modular forms, δημιουργώντας τη γενική θεωρία των ολόμορφων συναρτήσεων, όπως γίνεται πλέον αντιληπτή στο κλασικό περιβάλλον. Ήταν Πρόεδρος Ολομέλειας του Διεθνούς Κογκρέσου Μαθηματικών (ICM) το 1936 στο Όσλο.
Δωδεκάγραμμα

Το δωδεκάγραμμα είναι ένα αστερωειδές πολύγωνο που έχει δώδεκα πλευρές. Υπάρχει μόνο μία κανονική μορφή του, η οποία συμβολίζεται ως {12/5}. Το κανονικό δωδεκάγραμμα έχει την ίδια διάταξη κορυφών με το κανονικό δωδεκάγωνο, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως {12/1}. Η λέξη δωδεκάγραμμα συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα δώδεκα- με το επίθεμα -γραμμή.

 Το κανονικό δωδεκάγραμμα μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σχεδόν περικομμένο εξάγωνο, t{6/5}={12/5}. Άλλες ισογώνιες παραλλαγές με κορυφές που ισαπέχουν μπορούν να κατασκευαστούν με δύο μήκη πλευρών. Υπάρχουν τέσσερα κανονικά δωδεκαγράμματα που είναι αστεροειδή σχήματα, {12/2}=2{6}, {12/3}=3{4}, {12/4}=4{3} και {12/6}=6{2}. Το πρώτο είναι μια ένωση δύο εξαγώνων, το δεύτερο είναι μια ένωση τριών τετραγώνων, το τρίτο είναι μια ένωση τεσσάρων τριγώνων και το τελευταίο είναι μια ένωση έξι διγώνων. Το πλήρες γράφημα K12 παράγεται επιβάλλοντας όλα τα δωδεκάγωνα και τα δωδεκάγραμμα το ένα πάνω στο άλλο, συμπεριλαμβανομένου και του εκφυλισμένου «ένωση έξι διγώνων» (ευθύγραμμα τμήματα), {12/6}: Τα δωδεκαγράμματα μπορούν επίσης να ενσωματωθούν σε ομοιόμορφα πολύεδρα. Παρακάτω είναι τα τρία πρισματικά ομοιόμορφα πολύεδρα που περιέχουν κανονικά δωδεκαγράμματα. Branko Grünbaum and G.C. Shephard; Tilings and Patterns, New York: W. H. Freeman & Co., (1987), ISBN 0-7167-1193-1. Branko Grünbaum; Polyhedra with Hollow Faces, Proc of NATO-ASI Conference on Polytopes ... etc. (Toronto 1993), ed T. Bisztriczky et al., Kluwer Academic (1994) pp. 43–70. John Horton Conway, Heidi Burgiel, Chaim Goodman-Strass, (2008). The Symmetries of Things, ISBN 978-1-56881-220-5 (Chapter 26. pp. 404: Regular star-polytopes Dimension 2) Weisstein, Eric W., "Dodecagram" από το MathWorld.
Φρανσίσκου Γκόμες ντε Αμορίμ

Ο Φρανσίσκου Γκόμες ντε Αμορίμ (πορτογ. Francisco Gomes de Amorim, 13 Αυγούστου 1827 – 4 Νοεμβρίου 1891) ήταν Πορτογάλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πεζογράφος, φίλος του Αλμέιντε Γκαρέτ.

 Ο Γκόμες ντε Αμορίμ γεννήθηκε στην πόλη Πόβουα ντε Βαρζίμ, κοντά στο Πόρτο της Πορτογαλίας, αλλά έζησε αρκετά χρόνια στη Βραζιλία. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1846 και έγινε σύντομα γνωστός από τα ποιήματα, τα πολλά θεατρικά έργα του, αλλά και από τις μυθιστορηματοποιημένες αναμνήσεις του. Συνέγραψε επίσης το σατιρικό «Λεξικό του Ζουάου Φερνάντες» (Dicionário de João Fernandes, lições de língua portuguesa pelos processos novos ao alcance de todas as classes de Portugal e Brasil, 1878) και την τρίτομη βιογραφία του Γκαρέτ. Το 1858 έγινε Ακαδημαϊκός. Απεβίωσε στη Λισαβόνα σε ηλικία 64 ετών. Ghigi (1851), δράμα - ψηφιακή σάρωση A Viúva (1852), κωμωδία σε 2 πράξεις. Εκδ. στη Λισαβόνα 1870. O casamento e a mortalha no Céu se talha (1853), εκδ. Λισαβόνα 1870. Ódio de Raça (1854), δράμα. Εκδ. Λισαβόνα 1869. O cedro vermelho (1856), δράμα. Εκδ. στο Theatro de Francisco Gomes de Amorim, τόμος I, εκδ. Imprensa Nacional, Λισαβόνα 1874. Fígados de Tigre (1857), παρωδία, πρωτοπαίχθηκε υπό τον τίτλο O Melodrama dos Melodramas. Εκδ. Λισαβόνα 1869. Os incógnitos do Mundo, δράμα. Εκδ. Λισαβόνα 1869. Os herdeiros do milionário ou o Testamento singular, δράμα. Εκδ. Λισαβόνα 1869. A proibição, δράμα. Εκδ. Λισαβόνα 1869. Aleijões sociais drama. Representado com o título Escravatura branca. Editado em Lisboa, 1870. Abnegação, drama. Representado com o título A comédia da vida. Editado em Lisboa, 1870. D. Sancho II, ιστορικό δράμα O corsário, ναυτικό δράμα História de um enforcado, δράμα Duas cenas da Idade Média, μυθιστόρημα (1872) O cipreste e o pessegueiro, μυθιστόρημα (1873) Os Selvagens, μυθιστόρημα (1875) O remorso vivo (1875), μυθιστόρημα, θεωρούμενο ως το κορυφαίο έργο του [1] Frutos de vário sabor, συλλογή διηγημάτων, εκδ. Imprensa Nacional (Λισαβόνα 1876). Μερικοί τίτλοι αυτών των διηγημάτων: «Angelo Cardoni» «Aventuras de um defunto» «Cenas da Idade Média» «Saudades» As Duas Fiandeiras, μυθιστόρημα (1881) [2] Cantos Matutinos (= «Τραγούδια της αυγής», 1858) Efémeros (= «Εφήμερα», 1866) Portugal e França (1886) Το λήμμα «Αμορίμ Φραγκίσκος Γκόμεθ ντε-» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 72 Έργα του στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Φρανσίσκου Γκόμες ντε Αμορίμ στο Internet Archive «Francisco Gomes De Amorim». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.
Καταλίν Τσεχ

Η Καταλίν Τσεχ (γεννημένη στις 29 Ιουνίου 1988) είναι Καναδής καταγωγής Ουγγαρέζα γιατρός και πολιτικός. Εξελέγη ως Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) με το Κίνημα Momentum (μέρος της ομάδας του κόμματος Renew Europe) στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019.

 Η Καταλίν Τσεχ γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1988 στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ του Καναδά. Η πρώιμη εκπαίδευσή της ήταν στο γυμνάσιο Τόλντι Φέρεντς στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Σέμμελβαϊς. Το 2015 απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Οικονομικά της Υγείας, Πολιτική και Νομική από το Πανεπιστήμιο Εράσμους του Ρότερνταμ . Την ίδια χρονιά, η Τσεχ ίδρυσε την ομάδα Κίνημα Momentum μαζί με εννέα άλλους. Η ομάδα έκανε εκστρατεία κατά της απόφασης της ουγγρικής κυβέρνησης να υποβάλει προσφορά για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 . Έκαναν αίτηση για δημοψήφισμα για το θέμα και συγκέντρωσαν περισσότερες από 266.000 υπογραφές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αποσύρει την προσφορά της. Το Κίνημα Momentum έγινε κεντρώο πολιτικό κόμμα τον Μάρτιο του 2017. Τον Αύγουστο του 2017 διορίστηκε στο διοικητικό συμβούλιο του κόμματος. Η Τσέχ ήταν υποψήφια για το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2018. Το κόμμα δεν κέρδισε καμία έδρα στο κοινοβούλιο και το διοικητικό συμβούλιο (συμπεριλαμβανομένης της Τσεχ) παραιτήθηκε. Η Καταλίν Τσεχ ήταν υποψήφιος για το Κίνημα Momentum στις ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019. Ήταν πρώτη στη λίστα του κόμματός της και εξελέγη ως μία από τις δύο ευρωβουλευτές (η άλλη ήταν η Άννα Ιουλία Ντονάτ) στην Ουγγαρία. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είναι μία από τους οκτώ αντιπροέδρους της πολιτικής ομάδας Renew Europe. Η Τσεχ είναι μέλος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας (από το 2019) και της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (από το 2020). Από το 2021, είναι μέλος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου στη Διάσκεψη για το Μέλλον της Ευρώπης. Εκτός από τις επιτροπές της, η Τσεχ είναι μέρος της αντιπροσωπείας του κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι επίσης υποστηρικτής της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς, της ευρωβουλευτικής συμμαχίας για την ψυχική υγεία και της ομάδας ευρωβουλευτών κατά του καρκίνου. Το 2020, η Καταλίν Τσεχ και η Χίλντε Βάουτμανς υπέβαλαν μια ανοιχτή επιστολή, στην οποία μια ομάδα 23 μελών της ομάδας Renew Europe κάλεσε τον Ζοζέπ Μπορέλ να πιέσει για συντονισμένες κυρώσεις που στοχεύουν Κινέζους ηγέτες και αξιωματούχους, που ευθύνονται για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα στρατόπεδα αναμόρφωσης της Σιντσιάνγκ και στο Χονγκ Κονγκ.
Γ.Σ. Ερμής Περάματος

Ο Γ.Σ. Ερμής Περάματος είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο Πέραμα Αττικής όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Περάματος. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1978 και χρώματά του το κόκκινο, το μπλε και το άσπρο. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και πετοσφαίρισης γυναικών.

 Ιδρύθηκε το 1978 με την επωνυμία «Γυμναστικός Σύλλογος Περάματος» με τμήματα καλαθοσφαίρισης. Αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ και υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της ΕΣΚΑΝΑ.Το 1998 συγχωνεύτηκε με τον σύλλογο Α.Σ. Ερμής Περάματος που διατηρούσε τμήματα πετοσφαίρισης και μετονομάστηκε σε Γυμναστικός Σύλλογος Περάματος «ο Ερμής», διαθέτοντας έκτοτε τμήματα καλαθοσφαίρισης αλλά και πετοσφαίρισης. Η ανδρική ομάδα του τμήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών έχει φτάσει μέχρι και την Α2 Εθνική Κατηγορία. Η ανδρική ομάδα του τμήματος πετοσφαίρισης ανδρών έχει φτάσει έως την Γ΄ Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας το πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της ΕΣΠΕΔΑ την αγωνιστική περίοδο 2004-05.Σήμερα το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών είναι ανενεργό.
Ντανιέλα Ρόμο

Η Ντανιέλα Ρόμο (Teresa Presmanes Corona, 27 Αυγούστου 1959 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια και τηλεπαρουσιάστρια. Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1959 στην Πόλη του Μεξικού. Το πραγματικό όνομα είναι Τερέσα Πρεσμάνες Κορόνα. Οι γονείς δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Η Ρόμο και η αδελφή της Πατρίσια, μεγάλωσαν μαζί με την γιαγιά τους. Από παιδί είχε ως είδωλο την Ρόσιο Ντουρκάλ, από την οποία εμπνεύστηκε να γίνει ηθοποιός και τραγουδίστρια. Η Ρόμο αποφάσισε να μην έχει παιδιά για να δώσει προτεραιότητα στην καλλιτεχνική της καριέρα.

 Contigo, pan y cebolla - 1972, (θέατρο) Pastoral navideño - 1976, (θέατρο) El soldadito de plomo - 1977, (θέατρο) Gypsy - 1977, (θέατρο) Ifigenia en Áulide - 1977, (θέατρο) El diluvio que viene - 1978, (θέατρο) La casa del pelícano - 1978, ως Ενγράσια (ταινία) Ardiente secreto - 1978, ως Μαριάνα Σισνέρος El enemigo - 1979, ως Ισαμπέλ Te quiero - 1979, (ταινία) Tres mujeres en la hoguera - 1979, ως Πέγκυ (ταινία) Puerto maldito - 1979, (ταινία) El año de la peste - 1979, (ταινία) Especial Disco - 1979, ως Παρουσιάστρια Disco Risas - 1979, ως Παρουσιάστρια Los Lunes de Domeq - 1979, ως Παρουσιάστρια Noche a noche - 1980, ως Παρουσιάστρια Frontera - 1980, ως Ρόσι (ταινία) No temas al amor - 1980, ως Αλεχάντρα Novia, esposa y amante - 1981, ως Λάουρα Μεντόσα (ταινία) Déjame vivir - 1982, ως Εστρέγια Nuestro amor de cada día - 1982, (θέατρο) Un, dos, tres... responda otra vez - 1984, ως Παρουσιάστρια El camino secreto - 1986, ως Γκαμπριέλα Γκιγιέν Balada por un amor - 1989, ως Μπριάντα Πορτουγάλ Μερκαδέρ Si Dios me quita la vida - 1995, ως Μαρία Σάντσεζ Αμάρο Hoy con Daniela - 1995, ως Παρουσιάστρια One Man's Hero - 1999, ως Μάρτα (ταινία) La Libélula - 1999, (θέατρο) A Millón - 2000, ως Παρουσιάστρια El manantial - 2001, ως Μαργαρίτα Ινσούνσα ντε Ραμίρες Las vías del amor - 2002, ως Λετίσια Φερνάντες Βαλένσια Cartas de amor - 2003, (θέατρο) Alborada - 2005, ως Δόνια Χουάνα Αρεγιάνο χηρ. ντε Μανρίκε Cabaret - 2006, (θέατρο) Victor/Victoria - 2007, (θέατρο) Amor sin maquillaje - 2007, ως Φερνάντα Ντουάρτε Mujeres Asesinas - 2008, ως Κριστίνα Φράνκο, Επεισόδιο:"Κριστίνα, Η επαναστάτρια" (Σεζόν:1, Επεισόδιο:11) Sortilegio - 2008, ως Βικτόρια Σαρμιέντο χηρ. ντε Αλμπενίς/χηρ. ντε Λομπάρδο Una Eva y dos patanes - 2008, (θέατρο) La novicia rebelde - 2009, (θέατρο) Triunfo del amor - 2010/11, ως Δόνια Μπερνάρδα Μοντέχο ντε Ιτουρμπίδε La Tempestad - 2013, ως Μερσέδες Αρτίγα Lo que más quieres - 2013, ως Παρουσιάστρια Que bonito amor - 2013, ως Η ίδια Mi corazón es tuyo - 2014, ως Η ίδια El hotel de los secretos - 2016, ως Άνχελα Γκόμες χηρ. ντε Σαλίνας En tierras salvajes - 2017, ως Δόνια Αμπάρο Ριβέγιες ντε Οτέρο Ντανιέλα Ρόμο στην IMDb Página oficial de Daniela Romo Daniela Romo Univision Biografía en esmas.com
Αραβική πλάκα

Η Αραβική πλάκα είναι μια τεκτονική πλάκα στο βόρειο και ανατολικό ημισφαίριο. Είναι μία από τις τρεις ηπειρωτικές πλάκες (μαζί με τις Αφρικανικές και Ινδικές πλάκες) που έχουν κινηθεί προς τα βόρεια στην πρόσφατη γεωλογική ιστορία και συγκρούονται με την Ευρασιατική πλάκα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συγχώνευση τεμαχίων πλάκας και οροσειρών που εκτείνονται στα δυτικά από τα Πυρηναία, διασχίζοντας τη Νότια Ευρώπη προς το Ιράν, σχηματίζοντας τα Όρη Αλμπόρζ και Ζάγκρος στα Ιμαλάια και τις περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας.

 Η Αραβική πλάκα αποτελείται κυρίως από την Αραβική Χερσόνησο . Εκτείνεται δυτικά στη Χερσόνησο του Σινά και την Ερυθρά Θάλασσα και βόρεια προς τους Λεβάντες. Τα όρια της πλάκας είναι: Ανατολικά, με την Ινδική πλάκα, στη Ζώνη Διάρρηξης Όουεν. Νότια, με την Αφρικανική πλάκα στα δυτικά και τη Σομαλική πλάκα και την Ινδική πλάκα στα ανατολικά. Δυτικά, ένα αριστερό πλευρικό όριο ρήγματος με την Αφρικανική πλάκα ονομάζεται Ρήγμα Νεκράς Θάλασσας και ένα αποκλίνον όριο με την Αφρικανική πλάκα που ονομάζεται Ρήγμα Ερυθράς Θάλασσας, που διατρέχει το μήκος της Ερυθράς Θάλασσας. Βόρεια, πολύπλοκο συγκλίνον όριο με την πλάκα της Ανατολίας και την Ευρασιατική πλάκα. Η Αραβική πλάκα ήταν μέρος της Αφρικανικής πλάκας κατά ένα μεγάλο μέρος του Φανεροζωϊκού μεγααιώνα (Παλαιοζωικός-Καινοζωικός), μέχρι την Ολιγόκαινο εποχή της Καινοζωικού αιώνα. Το τεκτονικό βύθισμα της Ερυθράς Θάλασσας ξεκίνησε στο Ηώκαιονο, αλλά ο διαχωρισμός της Αφρικής και της Αραβίας έγινε περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια πριν στο Ολιγόκαινο, και έκτοτε η Αραβική πλάκα κινείται αργά προς την Ευρασιατική πλάκα. Το άνοιγμα του ρήγματος της Ερυθράς Θάλασσας οδήγησε σε εκτεταμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα. Υπάρχουν μεγάλα ηφαιστειακά λιβάδια που ονομάζονται Παλαιά Χάρατ, όπως το Χάρατ Χαϊμπάρ και το Χάρατ Ραχάτ, που καλύπτουν μεγάλα τμήματα της δυτικής Αραβικής πλάκας. Κάποια δραστηριότητα συνεχίζεται ακόμα και γύρω από τη Μεδίνα και υπάρχουν τακτικές εκρήξεις στην Ερυθρά Θάλασσα.Η σύγκρουση μεταξύ της Αραβικής πλάκας και της Ευρασίας ωθεί προς τα επάνω τα Όρη Ζάγκρος του Ιράν. Επειδή η Αραβική πλάκα και η Ευρασιατική πλάκα συγκρούονται, πολλές πόλεις βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως αυτές της νοτιοανατολικής Τουρκίας (που βρίσκεται στην Αραβική πλάκα). Αυτοί οι κίνδυνοι περιλαμβάνουν σεισμούς, τσουνάμι και ηφαίστεια. Οι χώρες εντός της πλάκας περιλαμβάνουν τμήματα του Ιράκ, των Λεβάντων (Συρία και Ιορδανία), ολόκληρη την Αραβική Χερσόνησο (Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ομάν, Κατάρ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Υεμένη) και το Τζιμπουτί στο Κέρας της Αφρικής. Επίσης, περιοχές που περιλαμβάνουν τμήματα της Νότιας Υποπεριοχής Ντενκάλια, της Νοτιοανατολικής Ανατολίας, του Αουντάλ και της Επαρχίας Χουζιστάν.
1090 Σουμίντα

Η Σουμίντα (Sumida) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,247. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Οκούρο Οϊκάβα, που παρατηρούσε από το Τόκιο, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Σουμίντα της Ιαπωνίας.

 Η μέση διάμετρος της Σουμίντα εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της επίσης δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Η Σουμίντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 43 λεπτά, μία μάλλον γρήγορη περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πάλη καμηλών

Η πάλη καμήλων (τουρκικά: deve güreşi) είναι «άθλημα» στο οποίο δύο αρσενικές υβριδικές καμήλες (Τούλου) παλεύουν, συνήθως σε ανταπόκριση μίας θηλυκής καμήλας σε οιστρικό κύκλο που οδηγείται μπροστά τους. Είναι πιο συνηθισμένο στην περιοχή του Αιγαίου της Τουρκίας, αλλά πραγματοποιείται και σε άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας.

 Η πάλη καμηλών προέρχεται από αρχαίες τουρκικές φυλές πριν από 2.400 χρόνια. Οι καμήλες παλεύουν επίσης στην άγρια φύση, οπότε η πρακτική συνέβη πριν οργανωθεί πρώτη φορά από νομάδες. Στη δεκαετία του 1920, η Τουρκική Εθνική Αεροπορία πραγματοποίησε αγώνες πάλης καμήλων ως έρανο για να αγοράσει αεροπλάνα για την Κυβέρνηση της Τουρκίας. Η κυβέρνηση της Τουρκίας άρχισε να αποθαρρύνει την πρακτική τη δεκαετία του 1920, χαρακτηρίζοντάς την πολύ οπισθοδρομική πρακτική. Στη δεκαετία του 1980, η νέα κυβέρνηση της Τουρκίας άρχισε να ενθαρρύνει τους αγώνες ως μέρος του ιστορικού πολιτισμού της Τουρκίας. Η πάλη καμηλών ήταν επίσης ένα δημοφιλές γεγονός στην επίδειξη αλόγων και βοοειδών της Λαχόρης, αλλά αποκλείστηκε από το πρόγραμμα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' το 1961, καθώς θεωρήθηκε «πολύ άγρια» για τη Βασίλισσα. Λόγω του παρακινητικού παράγοντα μίας κοντινής θηλυκής καμήλας, οι εκδηλώσεις ιστορικά έχουν πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εποχής ζευγαρώματος. Οι καμήλες παλεύουν χρησιμοποιώντας τους λαιμούς τους ως μοχλό για να αναγκάσουν τον αντίπαλό τους να πέσει κάτω. Μία καμήλα κηρύσσεται νικήτρια όταν ο ανταγωνιστής πέσει στο έδαφος ή φύγει από τον αγώνα. Οι περισσότερες καμήλες πάλης εκτρέφονται στο Ιράν ή στο Αφγανιστάν. Από το 2011, υπολογίζονται πως υπάρχουν 2.000 καμήλες πάλης (ή Τούλου) στην Τουρκία, που εκτρέφονται ειδικά για τις εκδηλώσεις. Μια επιτυχημένη καμήλα μπορεί να πωληθεί για πάνω από 20.000 $.Οι εκδηλώσεις μπορεί περιστασιακά να είναι επικίνδυνες για τους θεατές, εάν οι καμήλες τραπούν σε φυγή μέσα από το πλήθος. Σε μερικές περιπτώσεις, ξεσπούν επίσης μάχες μεταξύ των ιδιοκτητών των καμήλων.Υπάρχουν περίπου τριάντα ετήσια φεστιβάλ στην περιοχή του Αιγαίου της Τουρκίας κάθε χρόνο, από το Νοέμβριο έως το Μάρτιο. Περίπου εκατό πάλεις καμηλών οργανώνονται σε αυτές τις εκδηλώσεις, με κάθε καμήλα να αγωνίζεται σε περίπου δέκα αγώνες. Οι εκδηλώσεις συμβαίνουν πάντα τις Κυριακές σε γήπεδα ποδοσφαίρου και συνήθως διαρκούν δέκα λεπτά η καθεμία. Στο τέλος της σεζόν, υπάρχει συχνά ένα τουρνουά πρωταθλητών στο οποίο αγωνίζονται οι καλύτερες καμήλες. Πολλοί διεθνείς τουρίστες παρακολουθούν τις εκδηλώσεις, καθιστώντας τις ένα βασικό μέρος της τουριστικής βιομηχανίας στη Δυτική Ανατολία. Πολλοί τουρίστες έλκονται από τις εκδηλώσεις, επειδή θεωρούνται αυθεντικό μέρος του τουρκικού πολιτισμού. Εκτός από την αξία του τουρισμού, η πάλη καμηλών είναι μία από τις πιο δημοφιλείς μορφές ψυχαγωγίας μεταξύ των χωρικών στη δυτική Τουρκία.Πολλές οργανώσεις δικαιωμάτων των ζώων έχουν επικρίνει την πρακτική, χαρακτηρίζοντάς την ορθά ως κακοποίηση ζώων. Πάλη αλιγατόρων Πάλη ταύρων Ζώα στην επαγγελματική πάλη
Μέγας Δένδρος Αιτωλοακαρνανίας

Ο Μέγας Δένδρος είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Θέρμου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Θέρμου του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.

 Το χωριό βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Τριχωνίδα, σε περιοχή ανατολικά-βορειοανατολικά της όντας χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 515-525 μέτρων, και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Καλλιθέα, Λευκό, Λούστρα, Μάνδρα, Ταξιάρχης, Νερομάννα, Αετόπετρα και Αγία Σοφία. Απέχει από το Αγρίνιο 33 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς 37 χλμ. Αποτελεί ένα από τα χωριά της ιστορικής περιοχής του Απόκουρου. Το χωριό θεωρείται ο τόπος γέννησης του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Στο χωριό υπάρχουν τα θεμέλια του πατρικού σπιτιού του Κοσμά του Αιτωλού. Νότια του χωριού και σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται αντικριστά το μοναστήρι του πατρο-Κοσμά του Αιτωλού καθώς και το Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων που ανεγέρθη το 2017. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Ο Μέγας Δένδρος στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 27/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μέγα Δένδρου Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 27/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Θέρμου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 27/08/2018.
Νιουτάουν ΑΦΚ

Η Νιουτάουν ΑΦΚ είναι μια ουαλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Νιουτάουν. Ιδρύθηκε το 1875. Έδρα της ομάδας είναι το Λάτχαμ Παρκ χωρητικότητας 5000 θεατών. Συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.

 Η Νιουτάουν ΑΦΚ έχει συμμετάσχει τρεις φορές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Κύπελλο Ουαλίας:Κυπελλούχος (2): 1878–79, 1894–95 Φιναλίστ: 1880–81, 1885–86, 1887–88, 1896–97, 2014–15Λιγκ Καπ Ουαλίας:Φιναλίστ: 2011-12Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας:Φιναλίστ: 1995–96, 1997–98 Επίσημος ιστότοπος
Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας

Το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας (1985-1996) συστάθηκε το 1985, με συνένωση του Υπουργείου Βιομηχανίας και Ενέργειας και του Υπουργείου Έρευνας και Τεχνολογίας.Στο νέο υπουργείο συστάθηκε η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας. Ο υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας λάμβανε μέρος στο τότε συσταθέν Ανώτατο Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής. Το υπουργείο συγχωνεύθηκε μαζί με το Υπουργείο Τουρισμού και το Υπουργείο Εμπορίου στις 1 Φεβρουαρίου 1996 στο Υπουργείο Ανάπτυξης

 Ελευθέριος Βερυβάκης 26 Ιουλίου 1985 - 25 Απριλίου 1986 Μάρκος Νάτσινας 25 Απριλίου 1986 - 31 Οκτωβρίου 1986 Αναστάσιος Πεπονής 31 Οκτωβρίου 1986 - 2 Ιουλίου 1989 Μιχαήλ Παπακωνσταντίου 2 Ιουλίου 1989 - 12 Οκτωβρίου 1989 Παύλος Σακελλαρίδης 12 Οκτωβρίου 1989 - 23 Νοεμβρίου 1989 Αναστάσιος Πεπονής 23 Νοεμβρίου 1989 - 13 Φεβρουαρίου 1990 Παύλος Σακελλαρίδης 13 Φεβρουαρίου 1990 - 11 Απριλίου 1990 Σταύρος Δήμας 11 Απριλίου 1990 - 29 Ιουλίου 1991 (από 29 Ιουλίου 1991 έως 8 Αυγούστου 1991 το υπουργείο διοικούσε ο αναπληρωτής υπουργός Αχιλλέας Καραμανλής) Ανδρέας Ανδριανόπουλος 8 Αυγούστου 1991 - 7 Αυγούστου 1992 (και ταυτόχρονα Υπουργός Εμπορίου) Ιωάννης Παλαιοκρασσάς 7 Αυγούστου 1992 - 3 Δεκεμβρίου 1992 (και ταυτόχρονα Υπουργός Εμπορίου) Βασίλης Κοντογιαννόπουλος 3 Δεκεμβρίου 1992 - 13 Οκτωβρίου 1993 (και ταυτόχρονα Υπουργός Εμπορίου) Κωνσταντίνος Σημίτης 13 Οκτωβρίου 1993 - 15 Σεπτεμβρίου 1995 (και ταυτόχρονα Υπουργός Εμπορίου) Αναστάσιος Πεπονής 15 Σεπτεμβρίου 1995 - 22 Ιανουαρίου 1996 Βασιλική Παπανδρέου 22 Ιανουαρίου 1996 - 1 Φεβρουαρίου 1996 (και ταυτόχρονα υπουργός Τουρισμού και Εμπορίου). Την 1η Φεβρουαρίου 1996 συγχώνευση στο Υπουργείο Ανάπτυξης
Ιωσήφ Πλουσιαδηνός

Ο Επίσκοπος Ιωσήφ, κατά κόσμον Ιωάννης Πλουσιαδηνός, επικαλούμενος και Κουκουμάς, έζησε και έδρασε κατά τον 15ο αιώνα:(περ.1429-1500) Γεννημένος στον Χάνδακα, σπούδασε θεολογία και εκκλησιαστική μουσική. Από φανατικός εχθρός έγινε ένας από τους πιο ένθερμους οπαδούς της Ένωσης των Εκκλησιών και σφοδρός αντίπαλος του Μάρκου Εφέσου του Ευγενικού. Μετείχε στην Βυζαντινή αντιπροσωπία στη Σύνοδο της Φερράρας - Φλωρεντίας. Έγραψε αρκετά έργα για την προώθηση των αποφάσεων της Συνόδου, την οποία αποκαλούσε όγδοη Οικουμενική. Ο Βησσαρίωνας τον αντάμοιψε με υψηλά εκκλησιαστικά οφφίκια: διετέλεσε πρωτοπρεσβύτερος στον Χάνδακα (1470) και κατόπιν επίσκοπος της ενετικής Μεθώνης (ως Ιωσήφ Μεθώνης). Βρήκε ηρωϊκό θάνατο όταν έπεσε η πόλη στους Τούρκους (9 Αυγούστου 1500).. Ανάμεσα στα έργα του διακρίνονται απολογίες για τη Σύνοδο και κανόνα με 9 ωδές. Έγραψε επίσης ποιήματα με θέματα θρησκευτικά, με γνωστότερο το «Θρήνο της Θεοτόκου», για τα Πάθη του Χριστού, το οποίο έχει 189 ανομοιοκατάληκτους δεκαπεντασύλλαβους στίχους και θυμίζει λαϊκά μοιρολόγια της εποχής.

 Λαούρδας Β., «Κρητικά Παλαιογραφικά. 12. Ιωάννου του Πλουσιαδινού, Υποθήκαι προς τους ιερείς της Κρήτης», Κρητικά Χρονικά, τομ. 5 (1951), σελ.252-262 Βασιλείου Π., «Ο αυτόγραφος ΄΄Θρήνος της Θεοτόκου΄΄ του Ιωάννη Πλουσιαδηνού», Ελληνικά, τομ.32,τ/χ.2 (1982),σελ.266-287 Podskalsky Gerhard , Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας: 1453-1821, μτφρ. πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα,2005, σελ.126-127 Μποτονάκης Κ. Αντ., Ο Ιωάννης Πλουσιαδηνός και η ψαλτική κατάσταση στην Κρήτη κατά την εποχή του (1450 - 1500), ανέκδοτη διδακτορική διατριβή κατατιθέμενη στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών Αθηνών (2013) Μποτονάκης Κ. Αντ., "Η Σοφωτάτη και Αρίστη Παραλλαγή Ιωάννου Ιερέως του Πλουσιαδηνού" ("Ioannes Plousiadenos: Biography and explanation on his theoretical treatise Hermhneia ths Parallaghs"), Επιστημονική Επετηρίδα, Τόμος Γ', Πατριαρχική Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης (2014), 337 - 373 (link) Τσιρπανλής Ζ. Ν., Ο Ιωάννης Πλουσιαδηνός και η σιναϊτική εκκλησία του Χριστού Κεφαλά στο Χάνδακα (Δυό ανέκδοτα βενετικά έγγραφα του 1481), Θησαυρίσματα / Thesaurismata,τομ. 3 (1964),σελ 1-28
Μαλαζγκίρτ

Το Μαλαζγκίρτ (τουρκικά: Malazgirt, παλαιότερα Μαντζικέρτ, Manzikert, ελληνικά: Ματζιέρτη) είναι μικρή πόλη της Ανατολικής Τουρκίας, στην περιοχή της μεσαιωνικής Μεγάλης Αρμενίας, κοντά στη λίμνη Βαν. Έχει πληθυσμό 24.000 κατοίκων.

 Κατά τον 4ο αι., η πόλη ήταν ήδη έδρα σημαντικής επισκοπής και αναφέρεται ως τέτοια μέχρι τον 11ο αι. Το 725/6 ήταν έδρα συνόδου που συγκλήθηκε με σκοπό την ένωση της Αρμενικής και της Συριακής Εκκλησίας. Το Μαντζικέρτ έφτασε στο απόγειο της ακμής του, ως στρατιωτικό και εμπορικό κέντρο κατά τον 9ο και 10ο αι., υπό την εξουσία των Καϋσιτών (Qays) εμίρηδων. Η κατάληψη και ισοπέδωση της πόλης από τους Βυζαντινούς, το 968/9, οι οποίοι την απέδωσαν στον πρίγκηπα Δαβίδ της Ταώ, σήμανε το τέλος της ακμής της. Με τον θάνατο του Δαυΐδ, το 1000, το Μαντζικέρτ περιήλθε και πάλι στη Βυζαντινή αυτοκρατορία.Το 1054, πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς, από τους Σελτζούκους του Τογκρούλ Μπεγκ. Η πόλη είναι γνωστότερη από τη μάχη του Μαντζικέρτ, τον Αύγουστο του 1071. Κατά τη μάχη αυτή, ο ανομοιογενής (κατά βάση μισθοφορικός) στρατός των Βυζαντινών νικήθηκε αποφασιστικά από τους Σελτζούκους Τούρκους. Η ήττα οφειλόταν, κατά μεγάλο μέρος, στην προδοτική στάση στρατιωτικών και πολιτικών όπως οι Ιωάννης Δούκας, Ανδρόνικος Δούκας, Μιχαήλ Ψελλός. Ο ίδιος ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ρωμανός Δ' Διογένης, μαζί με πολλούς στρατηγούς, πιάστηκε αιχμάλωτος. Ακολούθησε ταπεινωτική συμφωνία με το Σουλτάνο Άλπ Αρσλάν για τη δημιουργία σελτζουκικού κράτους - αναχώματος κατά των επιδρομών εναντίον του Βυζαντίου. Ο Ρωμανός απελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου τυφλώθηκε και εξορίστηκε από το νέο αυτοκράτορα Μιχαήλ Δούκα στη νήσο Πρώτη της Προποντίδας, στην οποία πέθανε το 1072, από τα τραύματά του. Η μάχη αυτή σήμανε την ίδρυση του Σουλτανάτου του Ικονίου και, μαζί με την πολιτική αποσύνθεση του Βυζαντίου η οποία ακολούθησε, την οριστική εγκατάσταση των Τούρκων στην περιοχή της Ανατολίας και την απαρχή της πτώσης της αυτοκρατορίας. (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 1288, 2127. ISBN 0-19-504652-8.