Προτεινόμενες πολιτείες της Ινδίας

Η δημιουργία νέων πολιτειών και επικρατειών στην Ινδία είναι μια εξουσία διατηρημένη αποκλειστικά για το κοινοβούλιο της χώρας. Το κοινοβούλιο μπορεί να το κάνει ανακοινώνοντας νέες πολιτείες, αποσπώντας επικράτεια από υπάρχουσα πολιτεία ή να συγχωνεύσουν δύο ή περισσότερες πολιτείες ή μέρη τους. Εκτός από τις υπάρχουσες είκοσι εννέα πολιτείες και τις εφτά ενωσιακές επικράτειες, με το πέρασμα των ετών έχει προταθεί η ίδρυση μερικών νέων πολιτειών και επικρατειών στη Ινδία.

 Πριν την ανεξαρτησία, η Ινδία διαιρούταν σε επαρχίες διοικούμενες από τους Βρετανούς και ονομαστικά αυτόνομα πριγκιπικά κρατίδια, που κυβερνώνταν από την Βρετανική διοίκηση. Μετά την διαίρεση της Ινδίας, μερικά από αυτά αποτέλεσαν μέλος του Ντομίνιον του Πακιστάν, ενώ τα υπόλοιπα σχημάτισαν το Ντομίνιον της Ινδίας. Το αποικιακό σύστημα διοίκησης συνεχίστηκε μέχρι το 1956 όταν ο Νόμος Πολιτειακής Αναδιοργάνωσης κατάργησε τις επαρχίες και πριγκιπικά κρατίδια υπέρ των νέων πολιτειών βασισμένων στη γλώσσα και εθνικότητα. Αρκετές νέες πολιτείες και ενωσιακές επικράτειες έχουν δημιουργηθεί από υπάρχουσες πολιτείες από το 1956. Ο Νόμος Αναδιοργάνωσης της Βομβάης διαίρεσε την πολιτεία της Βομβάης στις πολιτείες του Γκουτζαράτ και τη Μαχαράστρα στις 1 Μαΐου 1960 με γλωσσική βάση. Η πολιτεία της Ναγκαλάντ δημιουργήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1963. Ο Νόμος Αναδιοργάνωσης του Παντζάμπ του 1966 δημιούργησε τη νέα πολιτεία της Χαρυάνα από τις νότιες επαρχίες της πολιτείας Παντζάμπ, όπου ομιλούνταν τα Χίντι, μετέφερε τις βόρειες επαρχίες στο Χιμάτσαλ Πραντές και όρισε μια ενωσιακή επικράτεια γύρω από το Τσαντίγκαρ, η κοινή πρωτεύουσα του Παντζάμπ και της Χαρυάνα.Το καθεστώς πολιτείας απονεμήθηκε στο Χιμάτσαλ Πραντές στις 25 Ιανουαρίου 1971, και στην Μανιπούρ, Μεγκαλάγια και Τρίπουρα στις 21 Ιανουαρίου 1972. Το Βασίλειο του Σικκίμ προσχώρησε στην Ινδική Ένωση ως πολιτεία στις 26 Απριλίου 1975. Το 1987, το Αρουνάτσαλ Πραντές και το Μιζόραμ έγιναν πολιτείες στις 20 Φεβρουαρίου, ακολουθούμενη από την Γκόα στις 30 Μαΐου του ίδιου έτους. Τα βόρεια εξκλάβια της Γκόα, τα Νταμάν και Ντιού, έγιναν ξεχωριστές ενωσιακές επικράτειες.Τρεις νέες πολιτείες δημιουργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2000: το Τσατίσγκαρ (στις 1 Νοεμβρίου), το οποίο αποσπάστηκε από το ανατολικό Μαντία Πραντές, το Ουταραντσάλ (9 Νοεμβρίου), το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Ουταράχαντ, το οποίο δημιουργήθηκε από τις ορεινές επαρχίες του βορειοδυτικού Ούταρ Πραντές, και το Τζαρκάντ (15 Νοεμβρίου) που δημιουργήθηκε από τις νότιες επαρχίες του Μπιχάρ.Στις 2 Ιουνίου 2014, η Τελανγκάνα αποσπάστηκε από το Άντρα Πραντές ως η 29η πολιτεία της ένωσης. Η αναταραχή για την δημιουργία μιας ξεχωριστής πολιτείας του Μπόντολαντ είχαν ως αποτέλεσμα μιας συμφωνίας μεταξύ της Ινδικής κυβέρνησης, της πολιτειακής κυβέρνησης του Ασσάμ και η Δύναμη Τίγρεων Απελευθέρωσης των Μπόντο. Σύμφωνα με την συμφωνία που συνήφθη στις 10 Φεβρουαρίου 2003, το Εδαφικό Συμβούλιο του Μπόντολαντ, μια οντότητα υποταγμένη στη κυβέρνηση του Ασσάμ, δημιουργήθηκε για να κυβερνήσει τέσσερις επαρχίες που καλύπτουν 3.082 χωριά με πλειοψηφία των Μπόντο στο Ασσάμ. Οι εκλογές για το συμβούλιο διεξήχθησαν στις 13 Μαΐου 2003 και ο Χαγκράμα Μοχιλάρι έγινε επικεφαλής του σαρανταεξαμελούς συμβουλίου στις 4 Ιουνίου. Το Κάρμπι Ανγκλόνγκ είναι μια από τις 35 επαρχίες του Ασσάμ. Προηγουμένως, το Κάρμπι Ανγκλόνγκ ήταν γνωστό ως λόφοι Μικίρ. Αποτελούσε μέρος των Εξαιρούμενων Περιοχών και Μερικώς Εξαιρούμενων Περιοχών (η σημερινή Βορειοανατολική Ινδία) στην Βρετανική Ινδία. Η Βρετανική Ινδική κυβέρνηση δεν είχε συμπεριλάβει ποτέ την περιοχή υπό την κυβερνητική δικαιοδοσία τους. Επομένως, δεν έγινε κυβερνητικό αναπτυξιακό έργο ή δραστηριότητα, και δεν συλλέγη κανένας φόρος από τους λόφους συμπεριλαμβανομένου του Κάρμπι Ανγκλόνγκ. Το πρώτο υπόμνημα για την πατρίδα των Κάρμπι παρουσιάστηκε προς τον κυβερνήτη Ριντ στις 28 Οκτωβρίου 1940 από τον Σεμσονσίνγκ Ίνγκτι και τον Χορσίνγκ Τεράνγκ στην Μοχονγκντίτζουα. Οι αρχηγοί των Κάρμπι αποτελούσαν μέρος του Πανκομματικού Συνεδρίου των Αρχηγών των Λόφων που ιδρύθηκε στις 6 Ιουλίου 1960. Το μνημόνιο επανήλθε όταν το επαρχιακό συμβούλιο του Κάρμπι Ανγκλόνγκ πέρασαν ένα ψήφισμα απαιτώντας ξεχωριστή πολιτεία το 1981. Επίσης, από το 1986 και υπό την ηγεσία της Επιτροπής Απαίτησης Αυτόνομης Πολιτείας, ζητούσε αυτόνομο πολιτειακό καθεστώς για το Κάρμπι Ανγκλόνγκ και Ντίμα Χασάο υπό το άρθρο 244(Α). Το 2002, το Αυτόνομο Συμβούλιο του Κάρμπι Ανγκλόνγκ πέρασε ακόμη ένα ψήφισμα για την απαίτηση δημιουργίας μιας πολιτείας. Άλλα υπομνήματα υπεβλήθησαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους από διάφορους οργανισμούς. Η αξίωση για ξεχωριστή πολιτεία έγινε βίαιο όταν στις 31 Ιουλίου 2013 όταν διαδηλωτές έκαψαν κυβερνητικά κτίρια. Μετά το ατύχημα, οι εκλεγμένοι αρχηγοί του Κάρμπι Ανγκλόνγκ υπέβαλαν από κοινού ένα υπόμνημα προς τον Πρωθυπουργό της Ινδίας απαιτώντας ξεχωριστή πολιτεία. Υπάρχουν αξιώσεις για την πολιτεία του Μποτζπούρ, που θα περιλαμβάνει της επαρχίες όπου ομιλούνται τα Μποτζπούρι στο δυτικό Μπιχάρ, το ανατολικό Ούταρ Πραντές, το βόρειο Τσατίσγκαρ και το Τζαρκάντ. Η Μιθίλα (Χίντι, Μαϊθίλι: मिथिला, mithilā, Τιρχούτα: মিথিলা) είναι μια προτεινόμενη πολιτεία που θα καλύπτει τις επαρχίες του Μπιχάρ και του Τζαρκάντ όπου ομιλούνται τα Μαϊθίλι. Οι επαρχίες στο Μπιχάρ όπου ομιλείται η γλώσσα είναι οι εξής: Αράρια, Μπεγκουσαράι, Μπαγκαλπούρ, Μπάνκα, Νταρμπάνγκα, Ανατολικό Τσαμπαράν, Κατιχάρ, Χαγκάρια, Κισανγκάντζ, Μαντχεπούρα, Μαντχουμπάνι, Μουζαφαρπούρ, Πούρνεα, Σαχαράσα, Σαμαστιπούρ, Σεοχάρ, Σιταμάρχι, Σουπαούλ, Βαϊσάλι, Δυτικό Τσαμπαράν, Μουνγκέρ και Τζαμούι. Οι επαρχίες στο Τζαρκάντ όπου ομιλείται η γλώσσα είναι οι εξής: Ντεογκάρ, Ντούμκα, Γκόντα, Τζαμτάρα, Πακαούρ και Σαχεμπγκάντζ. Δεν υπάρχει συναίνεση για την προτεινόμενη πρωτεύουσα αν και η Νταρμπάνγκα, το Μουζαφαρπούρ, η Πούρνια και το Μπεγκουσαράι έχουν προταθεί ως υποψήφιες πόλεις για την προτεινόμενη πρωτεύουσα. Η ίδρυση της πολιτείας του Μπιλιστάν (Χίντι: भीलिस्तान) ζητείται για πάνω από 30 χρόνια. Το βιβλίο του 1999 Ανέγγιχτοι Ντάλιτ στην Σύγχρονη Ινδία από τον Σ.Μ. Μίκαελ ανέφερε την αξίωση για το Μπιλιστάν. Το 2012, η The Times of India ανέφερε ότι το κίνημα για το Μπιλιστάν κερδίζει έδαφος στις φυλετικές περιοχές του Μπαρούτς. Η Daily News and Analysis ανέφερε το 2013 ότι ο σχηματισμός της πολιτείας της Τελανγκάνα έχει αναζωπυρώσει τις ελπίδες για το καθεστώς πολιτείας στην περιοχή, αποτελούμενη από τις φυλετικά κυριαρχούμενες περιοχές του Γκουτζαράτ και των γειτονικών πολιτειών Ρατζαστάν, Μάντια Πραντές και Μαχαράστρα. Η πολιτεία Κατς (γκουτζαρατικά: કચ્છ), αποτελείται από την επαρχία Κατς, Μεγάλο Ραν του Κατς και Μικρό Ραν του Κατς του Γκουτζαράτ, είναι φιλοδοξούμενο, ως ανεξάρτητη πολιτεία ή σε συνδυασμό με τη Σαουράστρα. Η πολιτεία Σαουράστρα (επίσης γνωστή ως Καθιαουάρ, ενώνοντας πολλές πρώην πριγκιπικές πολιτείες) και η πρώην πολιτεία Κατς ήταν ξεχωριστές πολιτείες από το 1947 έως το 1956. Ήταν πολιτείες μέρους Β και Γ της Ινδίας αντίστοιχα. Εν συνεχεία συγχωνεύθηκαν με το κράτος της Βομβάης μετά τον νόμο περί αναδιοργάνωσης των πολιτειών. Έγινε μέρος του Γκουτζαράτ μετά την διάσπασε του κράτους της Βομβάης την 1η Μαΐου 1960 μετά το κίνημα Μαχαγκουτζαράτ. Μερικοί άνθρωποι απαιτούν την επιστροφή της κρατικής υπόστασης στη Σαουράστρα και το Κατς αναφέροντας την αργή ανάπτυξη των περιοχών. Εκτός από αυτά τα δύο ξεχωριστά αιτήματα για πολιτειακή υπόσταση, υπάρχει αξίωση για τη ξεχωριστή πολιτεία του Μπιλιστάν.Τη στιγμή της ενσωμάτωσης της πριγκιπικής πολιτείας του Κατς στην Ινδία το 1947, η ένταξη έγινε με την προϋπόθεση ότι το Κατς θα διατηρήσει το καθεστώς ξεχωριστής πολιτείας. Απολάμβανε αυτό το καθεστώς μέχρι το 1960, όταν το Γκουτζαράτ από τη Μαχαράστρα διαιρέθηκαν και το Κατς συγχωνεύτηκε με αυτό. Ο κύριος λόγος για την απαίτηση καθεστώτος πολιτείας είναι η πολιτιστική και γεωγραφική απόσταση από το Γκαντιναγκάρ. Το 1960, υποσχέθηκε ένα αυτόνομο συμβούλιο ανάπτυξης για το Κατς σύμφωνα με το άρθρο 371 (2) του Συντάγματος, το οποίο δεν δημιουργήθηκε ποτέ λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης. Το νερό από τον ποταμό Ναρμάντα δεν φτάνει στα αγροκτήματα της περιοχής αυτής. Το κίνημα για την πολιτεία Σαουράστρα (Γκουτζαρατικά: સૌરાષ્ટ્ર) ξεκίνησε το 1972 από τον συνήγορο Ρατιλάλ Τάννα, ο οποίος ήταν στενός βοηθός του πρώην πρωθυπουργού Μοράρτζι Ντεσάι. Σύμφωνα με το Σαουράστρα Σανκαλάν Σαμίτι, περισσότερες από 300 οργανώσεις σε ολόκληρη την περιοχή της Σαουράστρα υποστηρίζουν τη αξίωση ξεχωριστής πολιτείας. Το Σαμίτι ισχυρίζεται επίσης ότι σε σύγκριση με άλλα μέρη του Γκουτζαράτ, η Σαουράστρα είναι υποανάπτυκτη. Η έλλειψη καλύτερης παροχής νερού στην περιοχή, η έλλειψη ευκαιριών απασχόλησης και η μετανάστευση των νέων έχουν αναφερθεί ως σημαντικοί λόγοι για τη ζήτηση της πολιτειακού καθεστώτος. Η Σαουράστρα είναι γλωσσικά διαφορετική από το υπόλοιπο μέρος της πολιτείας καθώς χρησιμοποιείται η διάλεκτος της Σαουράστρα. Εναλλακτικώς, μια κοινή πολιτεία για το Κουτς και τη Σαουράστρα έχει προταθεί. Το Τουλού Ναντού είναι μια συνοριακή περιοχή ανάμεσα στις πολιτείες Καρνάτακα και Κεράλα στην νότια Ινδία. Η αξίωση για μια ξεχωριστή πολιτεία βασίζεται σε ξεχωριστό πολιτισμό και γλώσσα (τη γλώσσα Τουλού, που δεν έχει επίσημο καθεστώς), και την αμέληση της περιοχής από τις δύο πολιτειακές κυβερνήσεις. Για να αντιμετωπίσουν αυτές τις αξιώσεις και κατηγορίες, οι πολιτειακές κυβερνήσεις της Καρνάτακα και Κεράλα έχουν δημιουργήσει την ακαδημία Τουλού Σαχίτγια για να διατηρήσουν και να προωθήσουν τον πολιτισμό των Τουλούβα. Η προτεινόμενη πολιτεία θα αποτελείται από τρεις υπάρχουσες επαρχίες: τις επαρχίες Ντακσίνα Κανάντα και Ουντούπι από την Καρνάτακα και, την επαρχία Κασαραγκόντ από την Κεράλα και την επαρχία Κοντάγκου της Καρνάτακα. Αυτή η πολιτεία/ενωσιακή επικράτεια θα μπορούσε να ονομαστεί ως Γη Τουλουναντού και Κοντάβα. Το Τζαμού είναι μέρος της Ινδικής πολιτείας του Τζαμού και Κασμίρ. Γεωγραφικά, είναι ξεχωριστό από την κοιλάδα του Κασμίρ και την περιοχή του Λαντάχ. Η διαίρεση Τζαμού κατοικείται από τους Ντόγκρα που ομιλούν την γλώσσα Ντόγκρι. Η προτεινόμενη πολιτεία του Κασμίρ αποτελεί την περιοχή της κοιλάδας του Κασμίρ στο Τζαμού και Κασμίρ. Εθνικοί ηγέτες των Κασμίρ έχουν καλέσει για την τριχοτόμηση του Τζαμού και Κασμίρ αναφέροντάς το ως τη μόνη λύση για την σύγκρουση του Κασμίρ στην Ινδία. Ο Κασμίριος συγγραφέας και αρχηγός γνώμης Γκουλάμ Ναμπί Χαγιάλ έχει εκφράσει την υποστήριξή του για μια ανεξάρτητη ενωσιακή επικράτεια του Λαντάχ, και η περιοχή του Τζαμού να συγχωνευτεί με το Παντζάμπ ή να γίνει ξεχωριστή πολιτεία. Το Λαντάχ, το οποίο αποτελεί σημαντικό μέρος του Τζαμού και Κασμίρ, έχει ζητήσει καθεστώς ενωσιακής επικράτειας ως μέρος της προσπάθειας για την προστασία του πολιτισμού του. Οι κάτοικοι μιλούν κυρίως την γλώσσα Λαντάχι. Το Αυτόνομο Ορεινό Αναπτυξιακό Συμβούλιο του Λαντάχ δημιουργήθηκε αρχικά το 1993 για να υπηρετήσει την ανάγκη των κατοίκων της περιοχής για απόσχιση από το Τζαμού και Κασμίρ με το να γίνουν ενωσιακή επικράτεια. Στις αρχές του Οκτωβρίου 2015 το εκλογικό μανιφέστο του Κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα για τις εκλογές στο Αυτόνομο Ορεινό Αναπτυξιακό Συμβούλιο του Λαντάχ στο Λεχ περιείχε υπόσχεση για παραχώρηση καθεστώτος ενωσιακής επικράτειας. Το κόμμα κέρδισε 18 από τις 24 έδρες στις εκλογές, μια καθαρή πλειοψηφία. Το Βίντια Πραντές είναι πρώην πολιτεία της Ινδίας. Κάλυπτε έκταση 61,131.5 τ.χλμ. Δημιουργήθηκε το 1948, λίγο μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, από τα εδάφη των πριγκιπικών πολιτειών στο ανατολικό τμήμα της πρώην Κεντρικής Ινδίας. Ονομάστηκε από την περιοχή Βίντια, η οποία διαπερνά το κέντρο της επαρχίας. Η πρωτεύουσα της πολιτείας ήταν η Ρέουα. Βρισκόταν μεταξύ του Ούταρ Πραντές στα βόρεια και του Μάντια Πραντές προς τα νότια και το ενκλάβιο Ντάτια που βρισκόταν σε μικρή απόσταση δυτικά, και περιβαλλόταν από την πολιτεία Μάντια Μπαράτ. Το Βίντια Πραντές συγχωνεύθηκε στο Μάντια Πραντές το 1956, ακολουθώντας τον νόμο περί αναδιοργάνωσης των πολιτειών. Το 2000, ο Σρινιβάς Τιβάρι, πρώην ομιλητής της συνέλευσης του Μάντια Πραντές, κάλεσε την απόσπαση εννιά επαρχιών από το Μάντια Πραντές για την δημιουργία της νέας πολιτείας Βίντια Πραντές, αν και η πρόταση απορρίφθηκε από τον επικεφαλής υπουργό του Μάντια Πραντές. Οι ξεχωριστές πολιτείες Μπουντελχάντ και Μπαγκελχάντ προτείνονται σε αντίθεση με ένα ενιαίο Βίντια Πραντές για να στεγάσουν τις επαρχίες που διεκδικούνται από τη γειτονική πολιτεία του Ούταρ Πραντές. Το Μαχακοσάλ είναι μια περιοχή που βρίσκεται στα άνω ή ανατολικά φθασίματα της κοιλάδας του ποταμού Ναρμάντα στην ινδική πολιτεία του Μάντια Πραντές. Μερικές πόλεις και επαρχίες σε αυτή τη περιοχή περιλαμβάνουν το Τζαμπαλπούρ, το Κάτνι, το Ναρσινγκπούρ, το Μάντλα, το Ντιντόρι, τη Σάτνα, το Σεόνι και την Τσχιντβάρα. Η μεγαλύτερη πόλη και πιθανή πρωτεύουσα είναι το Τζαμπαλπούρ. Οργανώσεις όπως η Μαχακαουσάλ Μούκτι Μόρτσα και Μπαρατίγια Τζανασάκτι έχουν ζητήσει ξεχωριστό πολιτειακό καθεστώς για αυτή τη περιοχή.Υποστηρίζεται ότι, αν και η περιοχή Μαχακοσάλ είναι πλούσια σε ορυκτά, δάση, υδάτινους και χερσαίους πόρους, δημιουργήθηκαν σχετικές βιομηχανίες σε κοντινά κράτη. Επίσης, η περιοχή έχει ξεχωριστή πολιτιστική ταυτότητα λόγω της πόλης Τζαμπαλπούρ, γνωστής ως Σανσκαρντάνι (Πολιτιστική Πρωτεύουσα) της πολιτείας, μιας από τις παλαιότερες πόλεις της Κεντρικής Ινδίας. Από πολιτιστική και κοινωνική άποψη, η περιφέρεια Μαχακοσάλ διαφέρει πολύ από τη γειτονική πολιτεία Βίντια Πραντές. Ένας από τους βασικούς λόγους για αυτό λέγεται ότι τα μεγάλα τμήματα του Μαχακοσάλ βρίσκονταν υπό άμεση βρετανική κυριαρχία από τον δέκατο ένατο αιώνα και μετά, μετατρέποντάς το σε σχετικά προοδευτική, σύγχρονη και φιλελεύθερη περιοχή και εισάγοντας τις δημοκρατικές αξίες στο πολιτικό του σώμα. Ο καστεϊσμός και η φεουδαρχία λέγεται ότι δεν είναι τόσο βαθιά ριζωμένοι σε αυτήν την περιοχή όσο είναι στην Βίντια Πραντές.Μια παράλληλη αξίωση για μια πολιτεία της Γκοντβάνα από την ίδια περιοχή, την Μαχακοσάλ του Μάντια Πραντές έχει προκύψει λόγω του ότι τεράστιες περιοχές του Μαχακοσάλ κυβερνούταν από βασιλείς των Γκοντ και ακόμη και σήμερα, η Μάντλα, η Τσχιντβάρα, το Ντιντόρι, το Σεόνι και το Μπαλαγκάτ έχουν κυρίως φυλετικό πληθυσμό των Γκοντ. Οι φυλές αποτελούν το 64% του συνολικού πληθυσμού της επαρχία Ντιντόρι. Για την Μάντλα, το αντίστοιχο ποσοστό είναι 57%. Το Κόμμα Γκοντβάνα Γκαντάντρα (ΚΓΓ) ιδρύθηκε το 1991, με σκοπό να αγωνιστεί για τη δημιουργία ξεχωριστής πολιτείας της Γκοντβάνα που περιλαμβάνει περιφέρειες που κυβερνούσαν οι Γκοντ. Το κόμμα Γκοντβάνα Γκαντάντρα (ΚΓΓ) έχει από τότε χωριστεί σε πολλές φράξιες όπως το κόμμα Ράστριγια Γκοντβάνα και Γκοντβάνα Μούκτι Νταλ. Έχουν υπάρξει σποραδικές αξιώσεις για ξεχωριστή πολιτεία των Μάλβα με πιθανή πρωτεύουσα την Ιντόρε. Η περιφέρεια περιλαμβάνει τις ακόλουθες επαρχίες του Μάντια Πραντές: Αγκάρ, Ντεβάς, Νταρ, Ιντόρε, Τζάμπουα, Μαντσαούρ, Νιμούτς, Ρατζγκάρ, Ράτλαμ, Σατζαπούρ, Ουτζάιν και μέρη των επαρχίων Γκούνα και Σεχόρε. Επίσης, περιλαμβάνει την επαρχία Τζαλαβάρ και μέρη των επαρχιών Μπανσβάρα και Πραταπγκάρ του Ρατζαστάν. Η κύρια γλώσσα της Μάλβα είναι η γλώσσα Μάλβι, αν και τα Χίντι ομιλούνται ευρέως στις πόλεις. Αυτή η ινδοευρωπαϊκή γλώσσα υποταξινομείται ως Ινδοάρια. Μερικές φορές, αυτή η γλώσσα αναφέρεται ως Μάλβι ή Ουτζαϊνί. Η Μάλβι είναι μέρος του γλωσσικού κλάδου Ρατζαστάνι. Τα Νιμάντι ομιλούνται στην περιοχή Νιμάρ στο Μάντια Πραντές και το Ρατζαστάν. Οι διάλεκτοι της Μάλβι είναι οι Μπατσάντι, Μπογιάρι, Ντολεβάρι, Χοσανγκαμπάντι, Τζάμραλ, Κατιγιάι, Μάλβι, Πάτβι, Ρανγκάρι, Ράνγκρι και Σοντβάρι. Μια έρευνα το 2001 βρήκε μόνο τέσσερις διαλέκτους: την Ουτζαΐνι (στις επαρχίες Ουτζαΐν, Ιντόρε, Ντεβάς και Σεχόρε), την Ρατζαβάρι (Ράτλαμ, Μαντσαούρ και Νιμούτς), την Ουμαντβάρι (στο Ρατζγκάρ) και την Σοντβάρι (Τζαλαβάρ στο Ρατζαστάν). Περίπου το 55% του πληθυσμού της Μάλβα μπορεί να συνομιλήσει και περίπου το 40% του πληθυσμού είναι εγγράματη στα Χίντι, την επίσημη πολιτειακή γλώσσα του Μάντια Πραντές. Το Χαντές είναι περιοχή στην κεντρική Ινδία, που αποτελεί το βορειοδυτικό μέρος της πολιτείας Μαχαράστρα. Το Χαντές ήταν περιοχή οριοθετημένη ως όριο μετά την αρχή του Ντεκάν. Το κράτος του Χαντές ιδρύθηκε και κυβερνήθηκε από τη δυναστεία Φαρούκι με την πρωτεύουσά του στο Μπουρχανπούρ (τώρα ανήκει στο Μάντια Πραντές). Το κράτος κάλυπτε την περιοχή των σημερινών επαρχιών Τζαλγκαόν, Ντούλε, Ναντουρμπάρ της πολιτείας Μαχαράστρα και της επαρχίας Μπουρχαμπούρ της πολιτείας Μάντια Πραντές. Έτσι, οι όροι "Χαντές" και "Ντεκάν" υποδηλώνουν ιστορικές και πολιτικές σχέσεις, καθώς και γεωγραφικές ζώνες. Το Χαντές βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία του οροπεδίου Ντεκάν, στην κοιλάδα του ποταμού Τάπι και συνορεύει βόρεια με την περιοχή Σατπούρα, ανατολικά από την περιοχή Μπεράρ (Βιντάρμπα), στα νότια με τους λόφους Ατζάντα, που ανήκει στην περιφέρεια Μαραθβάντα της Μαχαράστρα, και στα δυτικά από τις βορειότερες οροσειρές των δυτικών Γκατ, και πέρα από αυτές την παράκτια πεδιάδα του Γκουτζαράτ. Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947, η επαρχία της Βομβάης έγινε πολιτεία της Βομβάης, η οποία το 1960 χωρίστηκε στις γλωσσικές πολιτείες της Μαχαράστρα και του Γκουτζαράτ. Κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του κράτους της Ινδίας, το Μπουρχανπούρ έγινε μέρος της πολιτείας Μάντια Πραντές, και το 1960, το ανατολικό Χαντές έγινε η επαρχία Τζαλγκαόν ενώ το δυτικό Χαντές έγινε το Ντούλε της πολιτείας Μαχαράστρα. Το Κονκάν είναι ένα τραχύ τμήμα της δυτικής ακτής της Ινδίας. Αποτελείται από τις παράκτιες πολιτείες Μαχαράστρα, Γκόα και Καρνατάκα. Το αρχαίο Σαπτακονκάν είναι μια ελαφρώς μεγαλύτερη περιοχή που περιγράφεται στην Σαχιαντριχάντα η οποία αναφέρεται σε αυτήν ως "Παρασουραμακσέτρα". Η προτεινόμενη πολιτεία Κονκάν περιλαμβάνει τις επαρχίες Ρατναγκίρι και Σιντχουντούργκ της Μαχαράστρα, τις βόρειες και νότιες επαρχίες της Γκόα και το Καρβάρ μέχρι το Αγκανασίνι της Καρνάτακα. Η Μαραθβάντα (μαραθικά: मराठवाडा) είναι μια από τις πέντε περιοχές της Ινδικής πολιτείας της Μαχαράστρα. Η Μαραθβάντα μπήκε υπό τον έλεγχο του Νιζάμ του Χαϊντεραμπάντ, που αργότερα έγινε η πριγκιπική πολιτεία του Χαϊντεραμπάντ υπό την επικυριαρχία της Βρετανικής Ινδίας. Επακολούθως, μέσω της Επιχείρισης Πόλο, μια "αστυνομική δράση" στις 17 Σεπτεμβρίου 1948, ο Ινδικός στρατός προσάρτησε το Χαϊντεραμπάντ στην Ινδία και στις 1 Νοεμβρίου 1956 η Μαραθβάντα μεταφέρθηκε από την πολιτεία του Χαϊντεραμπάντ στην Πολιτεία της Βομβάης. Στις 1 Μαΐου 1960 η πολιτεία της Βομβάης διασπάστηκε στις πολιτείες Μαχαράστρα και Γκουτζαράτ, με την Μαραθβάντα να γίνεται μέρος της πρώτης. Η Βιντάρμπα είναι μια περιοχή που καλύπτει τις διαιρέσεις Αμραβάτι και Ναγκπούρ στην ανατολική Μαχαράστρα. Ο νόμος περί αναδιοργανώσεως των πολιτειών του 1956 τοποθέτησε την Βιντάρμπα στην Πολιτεία Βομβάης. Λίγο μετά από αυτό, η Επιτροπή Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών πρότεινε την δημιουργία της πολιτείας Βιντάρμπα με πρωτεύουσα την Ναγκπούρ, αλλά αντί γι'αυτού ενσωματώθηκε στην πολιτεία Μαχαράστρα που σχηματίστηκε στις 1 Μαΐου 1960. Υποστήριξη για ξεχωριστή πολιτεία έχει εκφραστεί από τον Λοκναγιάκ Μπαπουτζί Ανέι και τον Μπριτζλάλ Μπιγιάνι Βιντάρμπα. Οι αξιώσεις για την δημιουργία ξεχωριστής πολιτείας βασίζονται σε κατηγορίες παραμέλησης από την κρατική κυβέρνηση της Μαχαράστρα. Ο Τζαμπουβαντράο Ντότε ηγήθηκε μιας λαϊκής μάχης για την παραχώρηση πολιτειακού καθεστώτος στην Βιντάρμπα στην δεκαετία του 1970. Δύο πολιτικοί, ο Ν.Κ. Π. Σάλβε και ο Βασάντ Σάθε, έχουν ηγηθεί προσπαθειών για την δημιουργία της πολιτείας της Βιντάρμπα πιο πρόσφατα. Το Δελχί, το Μίρατ, το Μπαγκπάτ, το Μουζαφαρναγκάρ, το Γκουργκαόν, το Σονιπάτ, το Φαρινταμπάντ, το Γκαζιαμπάντ, η Νόιντα και η Ευρύτερη Νόιντα αποτελούν την Περιφέρεια Εθνικής Πρωτεύουσας με πληθυσμό περίπου 22 εκατομμυρίων ατόμων. Η πολιτική διοίκηση του Δελχί μοιάζει περισσότερο με εκείνη μιας πολιτείας παρά με ενωσιακή επικράτεια, με τη δική του νομοθετική εξουσία, ανώτατο δικαστήριο και ένα εκτελεστικό συμβούλιο υπουργών με επικεφαλής τον κύριο υπουργό. Το Νέο Δελχί διοικείται από κοινού από την κυβέρνηση της Ένωσης και την τοπική κυβέρνηση του Δελχί. Η προηγούμενη κυβέρνηση της Εθνικής Δημοκρατικής Συμμαχίας εισήγαγε νομοσχέδιο στο Κοινοβούλιο το 2003, για να παραχωρήσει πλήρες πολιτειακό καθεστώς στο Δελχί, αλλά το νομοσχέδιο δεν εγκρίθηκε. Οι λόφοι Κούκι ήταν μια ανεξάρτητη λοφώδης χώρα κατά τη διάρκεια της προβρετανικής αποικιακής περιόδου. Συγχωνεύθηκε από την αποικιακή δύναμη στο Μανιπούρ. Ο λαός των Κούκι, υπό την ηγεσία της Επιτροπή Αιτήματος για Πολιτεία των Κούκι ζητούν πολιτειακό καθεστώς για τις περιοχές των Κούκι στη Μανιπούρ, δηλαδή τις επαρχίες Κανγκπόκπι, Τενγκνοουπάλ, Τσαντέλ, Τσουρατσαντπούρ, Φερζαούλ και μέρη των επαρχιών Ουχρούλ και Ταμενγκλόνγκ να ανασυσταθούν ως Κουκιλάντ. Η περιοχή Κοσάλ αποτελεί ολόκληρη το δυτικό μέρος της πολιτείας της Οντίσα, και περιλαμβάνει τις επαρχίες Σουνταργκάρ, Τζαρσουγκούντα, Ντεμπαγκάρ, Σαμπαλπούρ, Μπαργκάρ, Σονεπούρ, Μπουντχ, Μπολανγκίρ, Νουαπάντα, Καλαχάντι, Ναμπαρανγκπούρ, την υποδιαίρεση Αατμαλίκ της επαρχίας Ανγκούλ και το μπλοκ Κασιπούρ της επαρχίας Ραγιαγκάντα. Περιβάλλεται από τη πολιτεία Τζαρκάντ στα βόρεια, ανατολικά από τις επαρχίες Κεοντζχάρ, Ανγκούλ και Κανταμάλ, στα νότια από τις επαρχίες Ραγιαγκάντα, Κοραπούτ και στα δυτικά από το κρατίδιο Τσατίσγκαρ. Αυτή η γεωγραφική περιοχή υπάγεται στο Συμβούλιο Ανάπτυξης της Δυτικής Οντίσα. Το δυτικό τμήμα του Ταμίλ Ναντού, μαζί με τα τμήματα της νοτιοανατολικής Καρνάτακα, το ταλούκ Κολεγκάλ και την ανατολική κεντρική Κεράλα, μέρη της επαρχίας Παλακάντ έχουν μια κάπως διαφορετική κουλτούρα και ιστορία που αποτελούν την αρχική έδρα της δυναστείας Σανγκάμ Τσέρα. Το όνομα Κονγκά-ν είναι χαρακτηριστικό των Τσέρα. Είναι επίσης γνωστοί ως "Κονγκανιγιαράσα" (στη γλώσσα Κανάντα σημαίνει βασιλείς των Ταμίλ) ή Δυτική Δυναστεία Γκάνγκα. Οι Τσόλα που κατέκτησαν την περιοχή μετά το 894 χορήγησαν αυτονομία ως "Τσόλα Κεράλα Μανταλάμ" (βασίλειο Τσέρα ως επαρχία των Τσόλα). Οι μεταγενέστεροι Παντγιάν και Βιτζαγιαναγκάρ όρισαν επίσης αυτόνομους αντιβασιλείς που ονομάζονταν "Παντγιάνοι του Κόνγκου" και "Ντανταγιάνακα". Μέχρι το 1799, η περιοχή ήταν αυτόνομη κάτω από έναν αντιβασιλέα στο Νταραπουράμ. Η Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών κατέλαβε με τη βία αυτή την περιοχή και το συγχώνευσε με τη μουσουλμανική πολιτεία Άρκοτ για να δημιουργήσει την προεδρία του Μαντράς. Αυτό αντιστάθηκε μέχρι το 1817 υπό τον Ντιράν Τσιναμαλάι. Όντας μια άγονη ζώνη, οι άνθρωποι είναι εργατικοί και λιτοί, γνωστοί για την εργατική φύση τους από τις ελληνικές και ρωμαϊκές εποχές. Υπάρχουν μερικές οργανώσεις που έχουν ζητήσει να γίνει το Κόνγκου Ναντού ξεχωριστή πολιτεία. Έχει προταθεί να δημιουργηθούν τουλάχιστον τέσσερις πολιτείες από τα εδάφη του Ούταρ Πραντές. Ο πληθυσμός της προτεινόμενης πολιτείας του Αουάντ, που αποτελείται από τις επαρχίες που ομιλούνται τα Αουάντι στο κεντρικό Ούταρ Πραντές, θα είναι περίπου 50 εκατομμύρια άτομα με έκταση 75.000 τ.χλμ. και με πρωτεύουσα το Λάκναου. Το Χαρίτ Πραντές είναι μια προτεινόμενη πολιτεία, η οποία θα αποτελείται από 22 επαρχίες του δυτικού Ούταρ Πραντές, που σήμερα απαρτίζουν έξι διαιρέσεις - τις διαιρέσεις Άγκρα, Αλιγκάρ, Μπαρέιλι, Μίρατ, Μορανταμπάντ, Σαχαρανπούρ και ορισμένα τμήματα της διαίρεσης Κανπούρ (επαρχίες Φαρουχαμπάντ, Ετάουαχ και Αουραΐγια). Ο σημαντικότερος υποστηρικτής για τη δημιουργία του νέου κράτους είναι ο Ατζίτ Σινγκ, ηγέτης του κόμματος Ραστρίγια Λοκ Νταλ. Ο Μαγιαβάτ υποστήριξε επίσης το σχηματισμό του Χαρίτ Πραντές τον Δεκέμβριο του 2009. Υπάρχει άλλη αξίωση εντός τις ίδιας περιοχής – το Μπρατζ Πραντές, που αποτελείται από τις διαιρέσεις Άγκρα, Αλιγκάρ και μερικές επαρχίες της διαίρεσης Κανπούρ (Φαρουχαμπάντ, Ετάουαχ και Αουραΐγια) από το Ούταρ Πραντές και τς επαρχίας Μπαρατπούρ και Γκβαλιόρ από το Ρατζαστάν και το Μάντια Πραντές. Η προτεινόμενη πρωτεύουσα είανι η Άγκρα. Μέχρι τώρα, το Μπρατζ έχει παραμείνει ως ιστορική και πολιτιστική περιοχή και όχι ως πολιτική οντότητα. Η τοπική γλώσσα είναι η Μπρατζ Μπάσα. Το Μπουντελχάντ αποτελείται από μέρη του Ούταρ Πραντές και του Μάντια Πραντές. Ενώ η κυβέρνηση του Κόμματος Μπαχουτζάν Σαμάτζ υπό τον Επικεφαλής Υπουργό Μαγιαβάτι πρότεινε την δημιουργία του Μπουντελχάντ από επτά επαρχίες του Ούταρ Πραντές το 2011, οργανισμοί όπως ο Μπουντελχάντ Μούκτι Μόρτσα θέλουν να συμπεριληφθούν και έξι επαρχίες από το Μάντια Πραντές. Η Ούμα Μπαράτι του Κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα υποσχέθηκε ξεχωριστή πολιτεία για το Μπουντελχάντ εντός τριών χρόνων εάν το κόμμα της εκλεγόταν, στην εκστρατεία για τις εκλογές της Λοκ Σαμπχά το 2014 στο Τζάνσι. Παρόμοια υπόσχεση έγινε από τον ηγέτη του Κόμματος του Κογκρέσου Πραντίπ Τζαΐν Αντίτγια σε αυτές τις εκλογές.Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 υπήρξε ένα κίνημα για τη δημιουργία της πολιτείας του Μπουντελχάντ για την προώθηση της ανάπτυξης της περιοχής. Το Μπουντελχάντ είναι γεωγραφικά μέρος του κεντρικού τμήματος της Ινδίας και καλύπτει μέρος της Μάντια Πραντές και μέρος του Ούταρ Πραντές. Παρά το γεγονός ότι είναι πλούσιο σε μεταλλικά στοιχεία, ο πληθυσμός του Μπουντελχάντ είναι πολύ φτωχός και η περιοχή είναι υποανάπτυκτη και υποεκπροσωπούμενη στην κρατική και κεντρική πολιτική. Η αγροτική κρίση και οι αυτοκτονίες αγροτών έχουν αναφερθεί ως λόγοι για την παραχώρηση πολιτειακού καθεστώτος. Το Πουρβαντσάλ (Χίντι: पूर्वांचल, Ούρντου: پُورواںچل) είναι μια γεωγραφική περιοχή της βόρειας-κεντρικής Ινδίας, η οποία περιλαμβάνει το ανατολικό άκρο της πολιτείας του Ούταρ Πραντές. Συνορεύει με το Νεπάλ στο βορρά, η πολιτεία του Μπιχάρ στα ανατολικά, την περιοχή Μπαγκελχάντ της πολιτείας Μάντια Πραντές στα νότια, την περιοχή Αουάντ του Ούταρ Πραντές στα δυτικά. Το Πουρβαντσάλ περιλαμβάνει τρία τμήματα - την περιοχή Αουάντι στα δυτικά, την περιοχή Μποτζπούρι στα ανατολικά και την περιοχή Μπαγκελχάντ στο νότο. Η πιο ομιλούμενη γλώσσα στο Πουρβαντσάλ είναι η Μποτζπούρι. Η περιοχή Πουρβαντσάλ εκπροσωπείται από 23 μέλη του Κοινοβουλίου στο κάτω θάλαμο του Ινδικού Κοινοβουλίου και 117 νομοθέτες στην κρατική συνέλευση 403 μελών της πολιτείας του Ούταρ Πραντές ή Βιντάν Σάμπχα. Οι επαρχίες είναι οι Αζαμγκάρ, Μπάλλια, Τσανταούλι, Ντεόρια, Γκαζιπούρ, Γκοραχπούρ, Τζαουνπούρ, Κουσιναγκάρ, Μαχαρατζγκάντζ, Μάου, Μιρζαπούρ, Σαντ Καμπίρ Ναγκάρ, Σαντ Ραβίντας Ναγκάρ, Σιντχάρθ Ναγκάρ, Βαρανάσι. Ως αποτέλεσμα του κινήματος για την Τελανγκάνα, ο τότε αρχηγός της κυβέρνησης Μαγιαβάτι, πρότεινε στις 13 Δεκεμβρίου 2009 την δημιουργία ξεχωριστής πολιτείας για το Πουρβαντσάλ από το Ούταρ Πραντές με πρωτεύουσα το Αλάχαμπαντ ή το Βαρανάσι. Το εν εξελίξει κίνημα για το Πουρβαντσάλ υποστηρίζεται από τον πολιτικό Αμάρ Σινγκ. Η Γκορχαλάντ (νεπαλικά: गोर्खाल्याण्ड) είναι μια προτεινόμενη πολιτεία που καλύπτει περιοχές που κατοικούν οι εθνοτικοί Γκόρχα (Νεπαλέζοι), δηλαδή οι λόφοι Νταρτζιλίνγκ και Ντουάρ στο βόρειο τμήμα της Δυτικής Βεγγάλης. Το κίνημα για τη Γκορχαλάντ έχει κερδίσει δυναμική στη γραμμή του εθνο-γλωσσολογικού-πολιτισμικού αισθήματος των ανθρώπων που επιθυμούν να αυτοπροσδιοριστούν ως Γκόρχα.Η απαίτηση για μια χωριστή διοικητική περιοχή υπήρχε από το 1907, όταν ο Σύνδεσμος Λοφώδων Κατοίκων του Νταρτζιλίνγκ υπέβαλε υπόμνημα στην επιτροπή μεταρρυθμίσεων Μόρλεϊ-Μίντο. Μετά την ινδική ανεξαρτησία, η Ομάδα Αχίλ Μπαρατίγια Γκόρχα ήταν το πρώτο πολιτικό κόμμα από την περιοχή που ζητούσε μεγαλύτερη ταυτότητα για την εθνοτική ομάδα των Γκόρχα και οικονομική ελευθερία για την κοινότητα. Το 1980, το Πράντα Παρισάντ του Νταρτζιλίνγκ έγραψε στον τότε πρωθυπουργό της Ινδίας, την Ίντιρα Γκάντι, την ανάγκη σχηματισμού μιας πολιτείας για τους Γκόρχα. Το κίνημα για ξεχωριστή πολιτεία για τη Γκορχαλάντ κέρδισε σοβαρή δυναμική κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, όταν πραγματοποιήθηκε βίαιη αναταραχή από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Γκόρχα υπό την ηγεσία του Σουμπάς Γκισίνγκ. Η αναταραχή τελικά οδήγησε στη δημιουργία ενός ημιαυτόνομου σώματος το 1988, το οποίο ονομάζεται Συμβούλιο Λόφων του Νταρτζιλίνγκ των Γκόρχα (ΣΛΝΓ) για να κυβερνήσει ορισμένες περιοχές της επαρχίας Νταρτζιλίνγκ. Ωστόσο, το 2008, ένα νέο κόμμα που ονομάζεται Γκόρχα Τζανμούκτι Μόρτσα έθεσε και πάλι τη αξίωση για ξεχωριστή πολιτεία της Γκορχαλάντ. Το 2011, το κόμμα υπέγραψε συμφωνία με τις πολιτειακές και κεντρικές κυβερνήσεις για το σχηματισμό της εδαφικής διοίκησης της Γκορχαλάντ, ενός ημιαυτόνομου φορέα που αντικατέστησε το Συμβούλιο Λόφων στους λόφους Νταρτζιλίνγκ. Η Καμταπούρ βρίσκεται στα βόρεια τμήματα της Δυτικής Βεγγάλης. Η προτεινόμενη πολιτεία περιλαμβάνει τις επαρχίας Κοτς Μπιχάρ, Τζαλπαϊγκούρι και τις νότιες πεδιάδες του Νταρτζιλίνγκ, συμπεριλαμβανομένης της πόλης του Σιλιγκούρι. Σε μια συνέντευξη με το Πανινδικό Ραδιόφωνο, ο πολιτικός ηγέτης των Σίντι Γ. Μ. Σιέντ υποστήριξε την ανεξαρτησία του Σιντ από το Πακιστάν για να σχηματίσει το Σιντχουντές ή μια συνομοσπονδία του Σιντ με την Ινδία. Σε μια ομιλία, ο Πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι είπε στη διασπορά των Σίντι στην Ινδία ότι η επιστροφή του Σιντ στην Ινδία είναι κατορθωτό όνειρο.Σύμφωνα με τον Γκουλ Αγκά, η Ινδία είναι μια χώρα που ταιριάζει καλά με την κοσμική Σουφική νοοτροπία των Σίντι. Υπάρχει ένας εκτιμώμενος αριθμός 3.5 εκατομμυρίων Σίντι στην Ινδία, ενώ ο αριθμός των Σίντι στο Πακιστάν ήταν περίπου 32 εκατομμύρια.Υπάρχει ένα ξεχωριστό κίνημα που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Γκιάν Χεμνάνι για την δημιουργία νέας γλωσσικής πολιτείας των Σίντι με το όνομα Σιντ συγχωνεύοντας την επαρχία Κουτς του Γκουτζαράτ με τις επαρχίες Τζαϊσαλμέρ, Τζαλόρε και Μπάρμερ του Ρατζαστάν. Ο συνολικός πληθυσμός αυτής της προτεινόμενης πολιτείας θα είναι περίπου 6 εκατομμύρια. Η επαρχία Καραϊκάλ είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του Ποντισέρυ, ευρισκόμενη 150 χιλιόμετρα νότια του Ποντισέρι. Υπάρχει ένα κίνημα που υποστηρίζει τον σχηματισμό ξεχωριστής ενωσιακής επικράτειας λόγω της αντιλαμβανόμενης υποανάπτυξης σε σύγκριση με το υπόλοιπο Ποντισέρυ. Κονκάν, που αποτελείται από τις επαρχίες Ραϊγκάντ, Ρατναγκίρι, Θάνε, Βομβάη, Νάβι Μουμπάι και Σιντχουντούργκ στη Μαχαράστρα όπου ομιλούνται τα Κονκάνι στη Μαχαράστρα. Μάρου Πραντές, που αποτελείται από ορισμένες βορειοδυτικές επαρχίες του Ρατζαστάν. «India Redrawn». Outlook India. 6 February 2012. http://www.outlookindia.com/article.aspx?279690.