IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού

Το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού, ή Επαρχία Τιμίου Σταυρού (πολωνικά: województwo świętokrzyskie, προφέρεται: [vɔjɛˈvut͡stfɔ ɕfjɛntɔˈkʂɨskʲɛ]), είναι ένα από τα 16 βοεβοδάτα της Πολωνίας (επαρχίες) στα οποία διαιρείται η χώρα. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική Πολωνία, στην ιστορική περιοχή της Ελάσσονος Πολωνίας και πήρε το όνομά του από την Οροσειρά Τιμίου Σταυρού (Góry Świętokrzyskie). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του βοεβοδάτου είναι το Κιέλτσε. Το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού συνορεύει με έξι άλλα βοεβοδάτα: το Βοεβοδάτο Μασοβίας στα βόρεια, το Βοεβοδάτο Λούμπλιν στα ανατολικά, το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων στα νοτιοανατολικά, το Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας στα νότια, το Βοεβοδάτο Σιλεσίας στα νοτιοδυτικά και το Βοεβοδάτο Λοτζ στα βορειοδυτικά. Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, από τα πρώην Βοεβοδάτο Κιέλτσε, το ανατολικό τμήμα του Βοεβοδάτου Τσενστοχόβα και το δυτικό τμήμα του Βοεβοδάτου Ταρνόμπζεγκ, σύμφωνα με τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Καλύπτει μια έκταση 11.673 χλμ2, καθιστώντας το δεύτερο μικρότερο από τα βοεβοδάτα (μετά το Βοεβοδάτο Οπόλε). Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του βοεβοδάτου ήταν 1.237.369 κάτοικοι.

 Το βοεβοδάτο αποτελείται από 43 πόλεις. Αυτές αναφέρονται παρακάτω κατά φθίνουσα σειρά πληθυσμού (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2019): Το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού χωρίζεται σε 14 πόβιατ (κομητείες): 1 πόβιατ πόλης και 13 πόβιατ γης. Αυτά χωρίζονται περαιτέρω σε 102 γκμίνα (δήμους). Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ήταν 11.6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018. αντιπροσωπεύοντας το 2,3% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο για αγοραστική δύναμη ήταν 15,400 € ή 51% του μέσου όρου της ΕΕ των 27 την ίδια χρονιά. Το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ήταν 58% του μέσου όρου της ΕΕ. Το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού είναι το βοεβοδάτο με το πέμπτο χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Πολωνία. Οι προστατευόμενες περιοχές στο Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού περιλαμβάνουν έναν εθνικό δρυμό και εννέα πάρκα τοπίου. Αυτά παρατίθενται παρακάτω. Εθνικός Δρυμός Τιμίου Σταυρού Πάρκο Τοπίου Τσεντσίνι-Κιέλτσε Πάρκο Τοπίου Τσίσουφ-Ορουοβίνι Πάρκο Τοπίου Γελενιόφσκα Πάρκο Τοπίου Κοζούμπουφ Πάρκο Τοπίου Νίντα Πάρκο Τοπίου Πσέντμπους (μερικώς στο Βοεβοδάτο Λοτζ) Πάρκο Τοπίου Σιεραντοβίτσε Πάρκο Τοπίου Σουχέντνιουφ-Ομπλενγκόρεκ Πάρκο Τοπίου Σάνιετς Επίσημος ιστότοπος του Βοεβοδάτου Τιμίου Σταυρού Αρχειοθετήθηκε 2018-08-02 στο Wayback Machine. (πολωνικά, αγγλικά, γερμανικά) Επίσημος ιστότοπος της έδρας του Βοεβοδάτου Τιμίου Σταυρού (πολωνικά, αγγλικά, ρωσικά, ουκρανικά, γαλλικά) Επίσημη ιστοσελίδα του Περιφερειακού Κέντρου Τουριστικών Πληροφοριών (πολωνικά, αγγλικά, γερμανικά)
Τάλις Ομπέντ Μόουζες

Ο Τάλις Ομπέντ Μόουζες (Tallis Obed Moses, Τάλις Ωβήδ Μωυσής, 24 Οκτωβρίου 1954-) είναι πάστορας από το Βανουάτου και υπηρέτησε ως ο πρόεδρος του Βανουάτου από τις 6 Ιουλίου 2017 έως τις 6 Ιουλίου 2022.

 Ο Μόουζες καταγόταν από το Πορτ Βάτο, στο Δυτικό Άμπριμ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο από το 1964 έως το 1967. Εργάστηκε διδάσκοντας ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία, πριν παρακολουθήσει το Πρεσβυτεριανό Ινστιτούτο Βίβλου Τανγκόα στη Νότια Σάντο, το 1978. Φοίτησε στο Ιεραποστολικό και Βιβλικό Κολέγιο του Σίδνεϊ στην Αυστραλία από το 1980 έως το 1981 και αποφοίτησε με πτυχίο στην Θεότητα και την Αποστολή του. Σπούδασε στη συνέχεια στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Ταλούα, μεταξύ του 1985 και του 1986, αποφοιτώντας με πτυχίο στη Θεολογία. Επέστρεψε στην Αυστραλία το 1989 και φοίτησε στο Ευαγγελικό Κολέγιο του Άλαν Γουόκερ, από όπου αποφοίτησε το 1989 με το Πιστοποιητικό του τάγματος της Αξίας.Ο Μόουζες, επίσης, υπηρέτησε ως πάστορας στο Ερομάνγκο, στο Ράνον, στο Βόρειο Άμπριμ, στη Λούγκανβιλ και στην Μπαμεφάου. Επί μακρόν πάστορας και πρώην συντονιστής της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Βανουάτου (εξελέγη το 2009 και ξανά το 2013)αφού έλαβε τη θρησκευτική εκπαίδευση και την μόρφωση στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. , Επιλέχθηκε μεταξύ 16 υποψηφίων έπειτα από τέσσερις γύρους ψηφοφορίας (έλαβε 40 ψήφους επί συνόλου 57 από το Εκλεκτορικό Κολέγιο) για να διαδεχθεί τον πρόεδρο Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ, ο οποίος είχε αποβιώσει εν ενεργεία.
Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989

Το Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989 είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, η οποία κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008 από τη δισκογραφική εταιρεία "ΕΜΙ" στην Ευρώπη και από τη "Universal Music Group" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δίσκος συνοδεύτηκε από την περιοδεία "Somewhere Back In Time World Tour", η οποία διήρκεσε από τον Φεβρουάριο του 2008 ως τον Απρίλιο του 2009, με τους Iron Maiden να ταξιδεύουν στην Ασία και την Ωκεανία, τη Βόρεια και τη Νότια Αμερική και την Ευρώπη. Η επιλογή των τραγουδιών έγινε από κυκλοφορίες της περιόδου 1982 - 1988, με τραγούδια των δύο πρώτων δίσκων του συγκροτήματος ("Iron Maiden", "Killers") να παρουσιάζονται σε ζωντανές εκτελέσεις με τον Μπρους Ντίκινσον στα φωνητικά, από το δίσκο "Live After Death". Το "Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989" έγινε χρυσό στη Μεγάλη Βρετανία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία.

 1. Churchill's Speech (Churchill) - 0:50 2. Aces High (Live) (Harris) - 4:36 3. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:00 4. The Trooper (Harris) - 4:11 5. Wasted Years (Smith) - 5:06 6. Children of the Damned (Harris) - 4:35 7. The Number of the Beast (Harris) - 4:53 8. Run to the Hills (Harris) - 3:53 9. Phantom of the Opera (Live) (Harris) - 7:21 10. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:34 11. Wrathchild (Live) (Harris) - 3:07 12. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31 13. Powerslave (Dickinson) - 6:47 14. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:12 15. Iron Maiden (Live) (Harris) - 4:50 Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989 (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 12 Μαΐου 2008 Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989 (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 1989" είναι οι εξής: Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Άντριαν Σμιθ - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Στιβ Χάρις - μπάσο Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα Κλάιβ Μπαρ - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum Θέσεις τσαρτ Ιαπωνικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ Βρετανικές βραβεύσειςΑρχειοθετήθηκε 2017-07-10 στο Wayback Machine. Σουηδικές βραβεύσεις Φινλανδικές βραβεύσεις
Υπερξενικό οξύ

Το υπερξενικό οξύ ή διοξοτετραϋδροξυξένο είναι μια ασταθής χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου, που σχηματίζεται με τη διάλυση τετραοξειδίου του ξένου (XeO4) σε νερό (H2O): Το ίδιο το υπεροξικό οξύ δεν έχει απομονωθεί έξω από υδατικό διάλυμα, γιατί σε όξινα διαλύματα διασπάται σε τριοξείδιο του ξένου (XeO3) και διοξυγόνο (O2) Ο χημικός τύπος του οξέος, H4XeO6, προέρχεται από την οκταεδρική γεωμετρία των υπερξενικών αλάτων του με αλκάλια μέταλλα.

 Υπερξενικά ονομάζονται τα άλατα που περιέχουν το κίτρινο ανιόν [XeO6]4-. Αυτό το ανιόν έχει οκταεδρική «μοριακή» γεωμετρία, όπως αποδείχθηκε με φασματοσκοπία Raman, στην οποία οι δεσμοί O-Xe-Ο έχουν γωνίες που κυμαίνονται μεταξύ 87 και 93 μοιρών, ενώ το μήκος του δεσμού Xe-Ο καθορίστηκε σε 187,5 pm. Τα υπερξενικά συνθέτονται με αποπρωτονίωση τριοξειδίου του ξένου με διάλυσή τους σε μια ισχυρή βάση: Αν χρησιμοποιηθεί το υδροξείδιο το βαρίου [Ba(OH)2] ως βάση, κρυσταλλώνεται υπερξενικό βάριο: Τόσο το υπερξενικό οξύ όσο και το ανιόν του είναι ισχυρά οξειδωτικά αντιδραστήρια, ικανά να οξειδώσουν τον άργυρο (Ag) από την οξειδωτική βαθμίδα +1 στην +3, το χαλκό (Cu) από την οξειδωτική βαθμίδα +2 στην +3 και το κατιόν μαγγανίου (Mn2+, οξειδωτική βαθμίδα +2) σε υπερμαγγανικό ανιόν ([MnO4]-, οξειδωτική βαθμίδα +7). Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6), το υπερξενικό κάλιο (K4XeO6) και το υπερξενικό βάριο είναι υδατοδιαλυτά Το διάλυμα υπερξενικού βαρίου χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση τεραοξείδιου του ξένου: Τα περισσότερα υπερξενικά μεταλλικά άλατα είναι σταθερά, με γνωστή εξαίρεση τον υπερξενικό άργυρο, που διασπάται βίαια. Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6) χρησιμοποιείται στον αναλυτικό διαχωρισμό ιχνών αμερικίου (Am) από το κιούριο (Cm). Ο διαχωρισμός περιλαμβάνει την οξείδωση του Am3+ σε Am4+ από το υπερξενικό νάτριο, υπό την παρουσία ιόντων λανθανίου (La3+), και ακολουθείται από την επίδραση φθοριούχου ασβεστίου, που σχηματίζει αδιάλυτα φθορίδια με τα ιόντα κιουρίου (Cm3+) και λανθανίου (La3+) και διαλυτά φθορίδια με τα ιόντα αμερικίου (Am4+) και πλουτωνίου (Pu4+).
Μπαδιά Ηρακλείου

Η Μπαδιά είναι χωριό της Κοινότητας Παρτίρων του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 43 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 9 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μ.

 Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Μπαδιά γίνεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1379, με την ονομασία Pandia και Pandea. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Pandea στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Pandea με 71 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Badia, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Badye και είχε 27 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μία χριστιανική και 13 μουσουλμανικές οικογένειες.Στην απογραφή του 1881, η Μπαδιά είχε 11 Χριστιανούς και 95 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 19 κατοίκους μαζί με την Αγία Σεμνή. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παρτήρων, στην οποία παρέμεινε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στο δήμο Μινώα Πεδιάδα. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
KY Κύκνου

Ο KY Κύκνου (KY Cygni) είναι μη περιοδικός μεταβλητός αστέρας που βρίσκεται στον αστερισμό Κύκνο. Είναι ερυθρός υπεργίγαντας, ορατός με μικρό τηλεσκόπιο (ή με ισχυρά κιάλια στη μέγιστη φωτεινότητά του) περίπου 2 μοίρες νότια του αστέρα γ Κύκνου. Ο KY Κύκνου είναι ένας από τους μεγαλύτερους γνωστούς αστέρες και ένας από αυτούς με τη μεγαλύτερη απόλυτη λαμπρότητα, περίπου 300 χιλιάδες φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο και με χίλιες φορές μεγαλύτερη διάμετρο (ή ένα δισεκατομμύριο φορές μεγαλύτερο όγκο) από τον Ήλιο. Αν το κέντρο του βρισκόταν στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, όλοι οι πλανήτες μέχρι και τον Δία θα βρίσκονταν στο εσωτερικό του.

 Ο KY Κύκνου φαίνεται κοντά στο φωτεινό ανοικτό αστρικό σμήνος M29, αλλά δεν θεωρείται μέλος του. Ανακαλύφθηκε ως μεταβλητός αστέρας το έτος 1930 από τον Κούνο Χοφμάιστερ και αργότερα του εκχωρήθηκε η ονομασία μεταβλητού KY Cygni.Με δείκτη χρώματος (B−V) = +3,39, ο αστέρας φαίνεται πολύ πιο κόκκινος από ό,τι είναι στην πραγματικότητα εξαιτίας της πολύ μεγάλης αποστάσεως από τη Γη και της συνακόλουθης διαστρικής απορροφήσεως: Εκτιμάται ότι στο ορατό φως φθάνει ως εμάς μόλις το 0,079% του φωτός που εκπέμπει ο υπεργίγαντας προς εμάς (απορρόφηση 7,75 μεγεθών). Αν δεν υπήρχε απορρόφηση από τη διαστρική ύλη, ο KY Κύκνου θα ήταν καθαρά ορατός με γυμνό μάτι. Ο KY Κύκνου είναι υπεργίγαντας με ισχυρό αστρικό άνεμο. Χάνει μάζα με έναν από τους ταχύτερους ρυθμούς που είναι γνωστοί για ερυθρό υπεργίγαντα.Τα χαρακτηριστικά του δεν είναι δυνατό να προσδιορισθούν με ακρίβεια, αλλά η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι περίπου 3.500 K, που αντιστοιχεί σε απόλυτη λαμπρότητα τουλάχιστον 100.000 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Από την άλλη, μια προσαρμογή σε μοντέλο με βάση το υπέρυθρο φως στο φίλτρο K (μήκος κύματος 2,2 μm) δίνει λαμπρότητα 273.000 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής και διάμετρο 1.420 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Μια άλλη προσομοίωση με βάση το ορατό φως δίνει μια απρόσμενα μεγάλη λαμπρότητα, 1.107.000 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, με τη διαφορά να οφείλεται κυρίως σε παραδοχές σχετικές με το επίπεδο διαστρικής απορροφήσεως. Η αντίστοιχη διάμετρος είναι 2.850 ηλιακές διάμετροι. Αυτές οι τιμές είναι πολύ μεγαλύτερες από ό,τι αναμένεται για οποιονδήποτε ερυθρό υπεργίγαντα, κάτι που τις καθιστά αμφίβολες. Πιο πρόσφατα, μια ολοκλήρωση της φασματικής κατανομής ενέργειας σε όλα τα μήκη κύματος από το εγγύς υπεριώδες (φίλτρο U) μέχρι το άπω υπέρυθρο (60 μm) δίνει μια πολύ μικρότερη λαμπρότητα, 138.000 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Τότε το απόλυτο μέγεθος του αστέρα θα ήταν −8,18. Η μάζα του εκτιμάται στο εικοσιπενταπλάσιο της ηλιακής. Ο KY Κύκνου είναι μεταβλητός αστέρας που εμφανίζει μεγάλο πλάτος μεταβολής, αλλά όχι ξεκάθαρη περιοδικότητα (ανώμαλος μεταβλητός). Κατά καιρούς η μεταβολή είναι ταχεία, ενώ άλλοτε ο αστέρας παραμένει με σχεδόν αμετάβλητη λαμπρότητα για μεγάλες χρονικές περιόδους. Το πλάτος μεταβολής στο φωτογραφικό μέγεθος είναι από 13,5 έως 15,5, ενώ στο οπτικό μέγεθος είναι από 10,60 έως 11,74. Ιστοσελίδα για τον KY Cygni
Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας

Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας ή Βαλδουίνος ο Καλός ή Βαλδουίνος Α΄ του Αινώ (Baldwin VI of Flanders, 1030 – 17 Ιουλίου 1070) από τον Οίκο της Φλάνδρας, Κόμης της Φλάνδρας (1067 - 1070) και Κόμης του Αινώ (1051 - 1070) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας και της Αδέλας της Γαλλίας κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ήταν μεγαλύτερος αδελφός της Ματθίλδης της Φλάνδρας συζύγου του Γουλιέλμου του Κατακτητή.

 Ο πατέρας του τακτοποίησε τον γάμο του με την Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ και του Μονς (1051) με προίκα τις κομητείες του Αινώ και του Μονς τμήματα του Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στον Βαλδουίνο και τον αυτοκράτορα, ανεπιτυχής για τον Βαλδουίνο. Την περίοδο (1050 - 1054) με σύμμαχο τον Λαμπέρ Β΄ του Λανς πολέμησε εναντίον του αυτοκράτορα. Πέθανε πρόωρα (17 Ιουλίου 1070), στο νεκροκρέβατο παραχώρησε την Φλάνδρα στον μεγαλύτερο γιο του Αρνούλφο και το Αινώ στον δεύτερο γιο του Βαλδουίνο υπό την προϋπόθεση αν πεθάνει πριν τον Αρνούλφο το Αινώ θα κληρονομήσει ο αδελφός του. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ανέθεσε στον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο Α΄ την κηδεμονία του μικρού Αρνούλφου και του εγγυήθηκε την ασφάλεια του δικού του γιου Ροβέρτου ενώ τον έβαλε να ορκιστεί ότι θα είναι πιστός στην σύζυγο του Ριχίλδη ως την ενηλικίωση του μικρού Αρνούλφου. Ο αδελφός του Ροβέρτος δεν θα κρατήσει τον όρκο του με αποτέλεσμα μετά τον θάνατο του Βαλδουίνου να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του, ο Αρνούλφος σκοτώθηκε σε μάχη άτεκνος και την Φλάνδρα θα κρατήσει τελικά ο Ροβέρτος. Το Αινώ θα κυβερνηθεί κανονικά από τον δεύτερο γιο του Βαλδουίνο και τους απογόνους του. Με την σύζυγό του Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ, κόρη τού Ράινερ τού Χάσνον απέκτησε: Αρνούλφος Γ΄ απεβ. 1071, κόμης της Φλάνδρας. Βαλδουίνος Β΄ 1056-1098;, κόμης τού Αινώ. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984) Gilbert of Mons, Chronicle of Hainaut, Trans. Laura Napran (Woodbridge: The Boydell Press, 2005), p. 4 Heather J. Tanner, Families, Friends, and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England, c.879–1160 (Leiden: Koninklijke Brill NV, 2004) Herman (of Tournai), The Restoration of the Monastery of Saint Martin of Tournai, Ed. Lynn Harry Nelson (Catholic University of America Press, 1996) Renée Nip, 'The Political Relations between England and Flanders (1066–1128)', Anglo-Norman Studies 21: Proceedings of the Battle Conference 1998, Ed. Christopher Harper-Bill (Woodbridge: The Boydell Press, 1999) ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΗΣ ΦΛΑΝΔΡΑΣ
Σαρκίνη Ευρυτανίας

Η Σαρκίνη είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Ευρυτανίας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στον Δήμο Καρπενησίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Προυσού ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Μέχρι την 16/10/1940 ονομαζόταν «Σαρκίνι», όταν η ονομασία του διορθώθηκε σε Σαρκίνη, ομοίως και της τότε Κοινότητας.

 Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ευρυτανίας, σε περιοχή νότια-νοτιοανατολικά της Λίμνης Κρεμαστών, όντας χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 402 έως 449 μέτρων, και εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αμπέλια, Ασπρόπυργος, Βελωτά, Βρυσούλα, Μυλωναίικα, Πτελέα και Τσέρκοβα, απέχοντας από αυτά 4,5 χλμ., 9 χλμ., 6 χλμ., 9 χλμ., 2,5 χλμ., 10,5 χλμ. και 9 χλμ. αντίστοιχα. Απέχει από το Καρπενήσι 46,5 χλμ., ή 40,5 χλμ. μέσω χωματόδρομου, και 65,5 χλμ. από το Αγρίνιο ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς 22,5 χλμ. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σαρκίνης Ευρυτανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σαρκίνης Ευρυτανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/08/2018.
Δολοφονία της Νέντα Αγά - Σολτάν

Το βίντεο με την δολοφονία της Ιρανής Νέντα Αγά - Σολτάν (Περσικά: ندا آقاسلطان ,Nedā Āġā-Soltān; Γεννημένη 23 Ιανουαρίου 1982, πέθανε 20 Ιουνίου 2009) σε πορεία στους δρόμους της Τεχεράνης από ελεύθερο σκοπευτή, απόσπασε το διεθνές ενδιαφέρον για τις διαδηλώσεις των εκλογών στο Ιράν το 2009. Ο θάνατος της Νέντα καταγράφηκε σε βίντεο από ανώνυμο διαδηλωτή και αμέσως ανέβηκε στο διαδίκτυο. Το βίντεο έγινε διάσημο και το πρόσωπο της Νέντα έγινε το σύμβολο της της αντίστασης-αμφισβήτησης της επανεκλογής του Αχμαντινετζάντ στο Ιράν. Το όνομα Νέντα (Nedā) (ندا) στην Περσική γλώσσα σημαίνει φωνή ή κάλεσμα έτσι η Νέντα έχει ταυτιστεί με την φωνή του Ιράν. Το ανώνυμο βίντεο με την δολοφονία της Νέντα τιμήθηκε με τον βραβείο George Polk το 2009. Στις 14 Ιουνίου 2010 γίνεται η δημόσια προβολής της ταινίας τεκμηρίωσης 67 λεπτών Για τη Νέντα του Βρετανού σκηνοθέτη Άντονι Τόμας.

 Ο Ezzatollah Zarghami, διευθυντής στον κρατικό οργανισμό ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων του Ιράν, ανακοίνωσε στο τύπο στις 4 Ιουλίου 2009 ότι τα βίντεο από τον θάνατο της Neda είναι φτιαγμένα από το BBC και το CNN. Τον Δεκέμβριο 2009, η κρατική τηλεόραση στο Ιράν, πρόβαλε ένα ρεπορτάζ σχετικό με το θάνατο της Νέντα το οποίο παρουσιάζει ότι ο θάνατος είναι μια ιστορία των δυτικών μέσων. Η εκπομπή υποστήριξε ότι η Νέντα προσομοίωσε το θάνατό της μαζί με συνεργούς και ότι θανατώθηκε αργότερα χωρίς να έχει γνώση για τις προθέσεις των γονιών της. Βίντεο με την δολοφονία της Νέντα: 21-Ιουν-2009 δημοσιευμένο στο κανάλι του ειδησιογραφικού πρακτορείου CNN στο youtube. Το ανώνυμο βίντεο με την δολοφονία της Νέντα κερδίζει το βραβείο George Polk το 2009. Για τη Νέντα: Ταινία τεκμηρίωσης 67λεπτών από τον Βρετανό κινηματογραφιστή Antony Thomas. Η ημερομηνία δημόσιας προβολής της ταινίας είναι 14 Ιουνίου 2010. Κανάλι στο youtube όπου η ταινίας είναι διαθέσιμη προβολή στα Αγγλικά, Περσικά και Αραβικά.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1979-80

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1979-80 αποτέλεσε το 9ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ηρακλής Γερολάκκου για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1979-80 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία 1980-81. Επειδή ο Παρθενών Ζώδιας αποχώρησε λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1979-80 Ορφέας ΛευκωσίαςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Αχιλλέας ΚαϊμακλίουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1978-79 Ηρακλής Γερολάκκου Παρθενών Ζώδιας11Αποχώρησε λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1979-80. Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα μέσω του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Διγενής Ακρίτας Ύψωνα Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών Ποσειδώνας Λάρνακας Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση «Γ΄ κατηγορία». Χαραυγή: σελ. 6. 22 Απριλίου 1980. «Το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας». Θάρρος: σελ. 5. 21 Απριλίου 1980. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1979-80 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1979-80 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80
Μαγδαληνή Σίβυλλα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Η Μαγδαληνή, γερμ.: Magdalena Sibylle von Holstein-Gottorp ή Magdalena Sibylla (1631, κάστρο Γκόττορπ - 1719, Γκύστροβ) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόρη του δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ.

 Η Μαγδαληνή-Σίβυλλα ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1597-1659) και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν (1610-1684), κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Μετά το τέλος του συζύγου της, παρέμεινε χήρα για 26 χρόνια. Διατηρούσε μία μικρή Αυλή στο Γκύστροβ. Ωστόσο, μετά την εξάλειψη του κλάδου του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ, η Αυλή αυτή έχασε την παλιά της δόξα και σημασία. Στις 28 Δεκεμβρίου 1654 παντρεύτηκε τον Γουσταύο-Αδόλφο δούκα του Mεκλεμβούργου-Γκύστρο. Είχαν εννέα κόρες και δύο γιους, οι οποίοι απεβίωσαν 5 και 24 ετών. Αυτό οδήγησε σε διαμάχη διαδοχής, που επιλύθηκε από τη Διαμέριση του Αμβούργου (1701), η οποία διαίρεσε το εσωτερικό του δουκάτου του Μεκλεμβούργου μεταξύ των επιζώντων κλάδων. Ιωάννης (2 Δεκεμβρίου 1655 - 6 Φεβρουαρίου 1660), απεβ. 5 ετών. Eλεονώρα (1 Ιουνίου 1657 - 24 Φεβρουαρίου 1672), απεβ. 15 ετών. Μαρία (19 Ιουνίου 1659 - 6 Ιανουαρίου 1701), παντρεύτηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1684 τον Aδόλφο-Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Μαγδαληνή (5 Ιουλίου 1660 - 19 Φεβρουαρίου 1702). Σοφία (21 Ιουνίου 1662 - 1 Ιουνίου 1738), παντρεύτηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1700 τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Χριστίνα (14 Αυγούστου 1663 - 3 Αυγούστου 1749), παντρεύτηκε στις 4 Μαΐου 1683 τον Λουδοβίκο-Χριστιανό κόμη του Στόλμπεργκ-Γκέντερν. Κάρολος (18 Νοεμβρίου 1664 - 15 Μαρτίου 1688), διάδοχος, απεβ. 24 ετών. Χέντβιχ (12 Ιανουαρίου 1666 - 9 Αυγούστου 1735), παντρεύτηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1686 τον Αύγουστο δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Τσέρμπιχ. Λουίζα (28 Αυγούστου 1667 - 15 Μαρτίου 1721), παντρεύτηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1696 τον Φρειδερίκο Δ΄ της Δανίας. Ελισάβετ (3 Σεπτεμβρίου 1668 - 25 Αυγούστου 1738), παντρεύτηκε στις 29 Μαρτίου 1692 τον Ερρίκο δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Σπρέμπεργκ. Αυγούστα (27 Δεκεμβρίου 1674 - 19 Μαΐου 1756). Johann Stieber: « Merckwürdige und erbauliche Lebensbeschreibung der… Fürstin Magdalena Sibylla, verwitwete regierende Fürstin zu Mecklenburg, Rostock, 1745
Τζιντζάκ

Το Τζιντζάκ είναι μια πόλη και Ναγκάρ Παλίκα Παρισάντ στη επαρχία Κανπούρ Ντεχάτ στην Ινδική πολιτεία του Ουτάρ Πραντές. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του καναλιού Κάτω Γκανγκά Ραμ.

 Ο Τζιντζάκ Ναγκάρ Παντσαγιάτ δημιουργήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1916 από τη Βρετανική Κυβέρνηση. Το 1972 τα όρια επεκτάθηκαν για να συμπεριλάβει τα γύρω χωριά "Τουράνα" και "Τικάν Γκαόν" . Το 2016, το Τζιντζάκ έγινε Ναγκάρ Παλίκα Παρισάντ και η περιοχή του επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει και κάποια άλλα κοντινά χωριά.Ο Ραμ Ναθ Κοβίντ, ο 14ος και σημερινός Πρόεδρος της Ινδίας γεννήθηκε στο κοντινό χωριό Παραούνχ. Ο Πρόεδρος επισκέπτεται το Τζιντζάκ για να συναντήσει τα αδέρφια του που ζουν στην πόλη. Το Τζιντζάκ διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, στη Βόρεια Κεντρική Σιδηροδρομική γραμμή. Ο πλησιέστερος σταθμός προς τα ανατολικά είναι η Ρούρα που απέχει 19 χλμ., και το Κανπούρ απέχει 63 χλμ. Στα δυτικά οι πλησιέστεροι σταθμοί είναι οι Φαφούντ και Ετάουαχ. Επίσης, συνδέεται οδικώς με το Κανπούρ, μέσω το Ρούρα και τη Καλγιανπούρ. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο βρίσκεται στη Κανπούρ. Σχολεία: Διακολλέγιο Σρι Κάντι Γκάντι Βιντιαλάι Διακολλέγιο Θηλέων Σρι Ραμ Ρατάν Διακολλέγιο Σρι Ραμ Ρατάν Γκουπτ Αουντγιογκίκ Κρίσι Διακολλέγιο Σρι Γκάντι Μπαλίκα Βιντγιαλάι Διεθνές Σχολείο Σρι Ντουνού ΣινγκΠτυχιακά Κολλέγια: Ράμα Ντέβι Μαχίλα Μαχαβιντγιαλάι Γκαούρι Σανκάρ Μαχαβιντγιαλάγια Πτ. Ραμ Ντατ Τριπάθι Μαχαβιντγιαλάι Μνημείο Σικσάν Σανσθάν Τσαντραμπάν Σινγκ Ναός Ακσαϊβάτ Αχαϊβάρ Ναός Τζάι Μάτα Ντι Ναός Σίβα και Χανουμάν στο Τσότα Τσοουράχα Ναός Κάλκα Μάτα, Ντουργκές Ναγκάρ Ναός Σάτι Μάα, Μπάστι Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το Τζιντζάκ είχε πληθυσμό 24.027 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν 52.64% του πληθυσμού και οι γυναίκες 47.36%, με αναλογία φύλου 899 γυναίκων για 1000 άνδρες. Ο πληθυσμός που ανήκει σε προγραμματισμένες κάστες εντός της περιοχής Τζιντζά Ναγκάρ Παντσαγιάτ αποτελούν το 18.57% του συνολικού πληθυσμού, με αναλογία φύλου 896 γυναικών προς 1000 άνδρες. Ο πληθυσμός Προγραμματισμένων Φυλών στην περιοχή είναι 0.054% με αναλογία φύλου 625 γυναικών προς 1000 άνδρες. Ο συνολικός αριθμός των εγγράμματων εντός της περιοχής είναι 17.874 που αποτελούν το 74.39% του συνολικού πληθυσμού. Το ποσοστό αλφαβητισμού ανδρών της περιοχής είναι 55.99% και των γυναικών είναι είναι 44.01%. Jhinjhak στο India9.com
Κέι Άιβι

Η Κέι Έλλεν Άιβι (αγγλικά: Kay Ellen Ivey, 15 Οκτωβρίου 1944), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και πρώην εκπαιδευτικός, που υπηρετεί ως 54η Κυβερνήτης της Αλαμπάμα από το 2017. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Επίσης, υπηρέτησε ως 30η Αντικυβερνήτης της Αλαμπάμα από το 2011 έως το 2017, καθώς και ως 38η Υπουργός Οικονομικών της Αλάμπαμα από το 2003 έως 2011.

 Η Κέι Άιβι γεννήθηκε στο Κάμντεν της Κομητείας Ουίλκοξ της Αλαμπάμα τον Οκτώβριο του 1944. Σπούδασε παιδαγωγικά δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Όμπερν της Αλαμπάμα, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1967. Έχει εργαστεί ως δασκάλα μέσης εκπαίδευσης, τραπεζική υπάλληλος και Βοηθός Διευθύντρια του Γραφείου Ανάπτυξης της Αλαμπάμα. Η Άιβι ορκίστηκε Κυβερνήτης της Αλαμπάμα, έπειτα από την παραίτηση του Ρόμπερτ Μπέντλεϊ στις 10 Απριλίου 2017. Είναι η δεύτερη γυναίκα στο αξίωμα αυτό στην ιστορία της πολιτείας. Alabama Lt.Gov. official government site Alabama State Treasury official government site Kay Ivey for Lt. Governor Αρχειοθετήθηκε 2021-07-29 στο Wayback Machine. official campaign site Draft Kay Ivey for Alabama Governor Biography Αρχειοθετήθηκε 2019-06-13 στο Wayback Machine. at the Alabama Department of Archives and History
Νόρμα Χούρι

Η Νόρμα Μπάγαϊν-Τολιόπουλος (γενν. 15 Μαΐου 1970), γνωστή με το ψευδώνυμο Νόρμα Χούρι, είναι Ιορδανή συγγραφέας. Είναι η συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο Χαμένη τιμή (Forbidden Love στα αγγλικά). Το βιβλίο εκδόθηκε από την Random House το 2003.Το βιβλίο, που έγινε μπεστ σέλερ, υποτίθεται ότι περιγράφει τη δολοφονία τιμής της καλύτερης της φίλης στην Ιορδανία. Μετά από κριτική από Ιορδανούς συγγραφείς και ομάδες σχετικά με πολλά λάθη, το βιβλίο αποκαλύφθηκε ως λογοτεχνική φάρσα το 2004.

 Η Χούρι γεννήθηκε στην Ιορδανία το 1970 και μετακόμισε στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών με τους γονείς της το 1973. Φοίτησε σε καθολικό σχολείο στο Νότιο Σικάγο. Το 1993 παντρεύτηκε με τον Γιάννη Τολιόπουλο, Αμερικανό ελληνικής καταγωγής. Περίπου το 2001, η Χούρι, ο Τολιόπουλος και τα παιδιά τους μετακόμισαν στην Αυστραλία. Η Χούρι έγραψε μια μη μυθιστορηματική αφήγηση για τη δολοφονία τιμής της καλύτερής της φίλης στην Ιορδανία. Αφού η αποκάλυψη της λογοτεχνικής της φάρσας έγινε πρωτοσέλιδο, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι το θέμα του ντοκιμαντέρ Απαγορευμένα Ψέματα (Forbidden Lie$) του 2007. Στις 24 Ιουλίου 2004, ο Μάλκομ Νοξ, λογοτεχνικός συντάκτης της Sydney Morning Herald, αποκάλυψε ότι η Χούρι δεν ζούσε στην Ιορδανία κατά την περίοδο 1993-1995 (το χρονικό πλαίσιο του Χαμένη τιμή), αλλά ζούσε στο Σικάγο με τον σύζυγό της και τα δύο παιδιά της. Η Χούρι δεν είχε ζήσει στην Ιορδανία από την πρώιμη παιδική της ηλικία, εκτός από μια παραμονή τριών εβδομάδων κατά την οποία προφανώς ερεύνησε το υπόβαθρο του βιβλίου της. Ο Νοξ και η Καρολάιν Όβερινγκτον αποκάλυψαν ότι η Χούρι είχε ιστορικό απάτης στις Ηνωμένες Πολιτειες και για αυτό έφυγε από την χώρα. Η ιστορία της ενέπνευσε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Απαγορευμένα ψέματα (Forbidden Lie$).
Η Ώρα των Φούρνων (φιλμ)

Η Ώρα των Φούρνων (ισπανικά: La hora de los hornos‎) είναι ταινία του 1968 σε σκηνοθεσία Octavio Getino και Φερνάντο Σολάνας. Χαρακτηρίστηκε ως "Το πρότυπο του επαναστατικού ακτιβιστικού κινηματογράφου", και ασχολείται με τις πολιτικές του "τριτοκοσμικού στύλ" κινηματογράφου και Λατινο-αμερικανικά μανιφέστα της δεκαετίας του 1960. O τίτλος είναι ένας υπαινιγμός για τις φωτιές που άναψαν οι ιθαγενείς της Αμερικής στις ακτές της Αργεντινής και είδαν οι κονκισταδόροι, και για το απόφθεγμα του Χοσέ Μαρτί που επανέλαβε ο Τσε Γκεβάρα "είναι η ώρα για τους φούρνους, και δεν θα φανεί παρά μόνο φως" (“Es la hora de los hornos y no se ha de ver más que la luz”).

 María de la Paz ως Αφηγήτρια Φερνάντο Ε. Σολάνας ως Αφηγητής Edgardo Suárez ως Αφηγητής Φιντέλ Κάστρο ως ο εαυτός του (ταινίες αρχείου) Ernesto 'Che' Guevara, ως ο εαυτός του (ταινίες αρχείου) Μάο Τσε Τουνγκ, ως ο εαυτός του (ταινίες αρχείου) Εύα Περόν, ως ο εαυτός της (ταινίες αρχείου) Χουάν Ντομίνγκο Περόν, ως ο εαυτός του (ταινίες αρχείου) Ο κριτικός Vincent Canby της New York Times περιέγραψε την ταινία ως "μια μοναδική κινηματογραφική εξερεύνηση της ψυχής ενός έθνους." Mostra Internazionale del Cinema Nuovo (Πέζαρο, Ιταλία, 1968): Gran Premio de la Crítica Διεθνές Φεστιβάλ του Μανχάιμ (Δυτική Γερμανία, 1968): Premio del Publico * Βραβείο FIPRESCI, Cines de Arte y Ensayo; Premio Ecuménico. Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου: Καλύτερη Ξένη Ταινία (1974) Crítica de Los Angeles: Μία από τις Δέκα Καλύτερες Ταινίες της δεκαετίας του 1970 Festival de Mérida (Βενεζουέλα, 1968): Καλύτερη Ταινία, Βραβείο Semana de la crítica del Festival de Cannes (1969) Η Ώρα των Φούρνων στην IMDb στην IMDb https://web.archive.org/web/20120328093441/http://www.bfi.org.uk/sightandsound/feature/49831
Εθνική Οδός 108 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 108 (ΕΟ108) ή Νότια Παράκαμψη Λάρισας ή απλά Περιφερειακός Λάρισας είναι εθνική οδός της Ελλάδας η οποία παρακάμπτει την πόλη της Λάρισας. Συνδέει την Εθνική οδό 6 με την Εθνική οδό 1 και κατ' επέκταση με τον Αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, συνδέοντας τον αυτοκινητόδρομο με τη δυτική Θεσσαλία. Έχει μήκος 7 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος της αποτελείται από 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση και ισόπεδους κόμβους. Η εθνική οδός κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 προκειμένου να αποσυμφορηστεί το κέντρο της Λάρισας από την αυξημένη κίνηση που παρατηρούνταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πλέον πάνω στην εθνική οδό βρίσκονται αρκετές σημαντικές υποδομές της Λάρισας, όπως τα Τ.Ε.Ι., το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και από το 2010 το νέο γήπεδο της ΑΕΛ, το AEL FC Arena. Σε όλη τη διαδρομή της αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 92.

 Η εθνική οδός ξεκινά από την οδό Ιωαννίνων, τμήμα της ΕΟ 6 δυτικά της Λάρισας και κατευθύνεται νότια της πόλης. Στα πρώτα 400 μέτρα βρίσκεται ο πρώτος ισόπεδος κόμβος ο οποίος συνδέει την οδό με τα Τ.Ε.Ι. της Λάρισας. Στη συνέχεια διασταυρώνεται με την οδό Δημητρίου Καραολή, η οποία συνδέει την οδό με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο καθώς και με τη συνοικία της Νεάπολης και με την 1η Στρατία. Κινούμενοι ανατολικά στο 3ο χιλιόμετρο βρίσκεται το Διαχρονικό Μουσείο και το AEL FC Arena. Το νέο στάδιο βρίσκεται στην συμβολή της εθνικής οδού με τον δρόμο Λάρισας-Καρδίτσας και έτσι στα σχεδία είναι η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στα ύψος του Διαχρονικού Μουσείου αλλά και η δημιουργία ενός ανισόπεδου κόμβου στη συμβολή με την Λάρισας-Καρδίτσας. . Στη συνέχεια, στο 7ο χιλιόμετρο, διασταυρώνεται με την οδό Φαρσάλων, η οποία αποτελεί μέρος της ΕΟ 3 και της Ευρωπαϊκής οδού 65, η οποία συνδέει τη Λάρισα με τη Νίκαια, τα Φάρσαλα και τη Λαμία. Η εθνική οδός καταλήγει σε έναν ανισόπεδο κόμβο με την ΕΟ 1 η οποία οδηγεί στον Αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων (Α1/Ε75). Η εθνική οδός 108 περνάει νότια από τις εξής συνοικίες της Λάρισας: Άγιος Θωμάς (στην Ιωαννίνων) Λειβαδάκι Νεάπολη Ηπειρώτικα (στην Λάρισας-Καρδίτσας) Νέα Πολιτεία Αβέροφ (στη Φαρσάλων) larissa-dimos.gr [1] Σύμφωνα με το Μητρώο Εθνικών Οδών της ΕΣΥΕ, 1998 Openstreetmap Maps
Νημερτής

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νημερτής είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας, εγγονές του Τιτάνα Ωκεανού. Η Νημερτής φημιζόταν για τη φιλαλήθειά της, και για το λόγο αυτό, το όνομα της χρησιμοποιείται ως επίθετο ή επίρρημα για να συνδέσει το ουσιαστικό ή το ρήμα με την αλήθεια ή την ορθότητα των λεγομένων κάποιου.Η Νημερτής είναι μία από τις 32 Νηρηίδες, που αναφέρονται στην Ιλιάδα (ραψωδία Σ, στίχοι 39 κ.ε., η Νημερτής στον στ. 46), οι οποίες έσπευσαν να θρηνήσουν μαζί με την αδερφή τους Θέτιδας, από τα βάθη της θάλασσας, τον επικείμενο θάνατο του γιου της Αχιλλέα.

 νημερτής, -ές (< στερ. πρόθημα νη-* + θ. (α)μερ- τού ἁμαρτάνω*) αναμάρτητος, αλάνθαστος, αψευδής, αληθής, άδολος ειλικρινής.(Α νημερτής και δωρ. τ. ναμερτής, -ές) νεοελλ. (το αρσ. πληθ. ως ουσ.) οι νημερτείς (ενν. σκώληκες) ζωολ. οι νημερτίνοι αρχ. 1. αυτός που δεν σφάλλει στα λόγια του, αυτός που λέει τα σωστά, αψευδής («ἀλλὰ τὰ μέν μοι ἔειπε γέρων ἅλιος νημερτής», Ομ. Οδ.) 2. (για λόγια ή για πράγματα) αληθινός, σωστός («εἰ δ', ἄγε μοι δμωαί, νημερτέα μυθήσασθε», Ομ. Ιλ.) 3. φρ. «νημερτὴς βουλή» — απόφαση η οποία αναπόφευκτα θα εκπληρωθεί Ομ. Οδ.) 4. (το ουδ. εν. ή πληθ. ως επίρρ.) νημερτές, νημερτέα αληθινά, σωστά. επίρρ... νημερτέως (Α) ιων. τ. με νημερτή τρόπο, αληθινά, σωστά. Η "Νημερτής" είναι το Ιδρυματικό Αποθετήριο που φιλοξενεί την πνευματική παραγωγή του Πανεπιστημίου Πατρών. Συγκεντρώνει τις διδακτορικές διατριβές, μεταπτυχιακές και διπλωματικές εργασίες που εκπονούνται στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ταυτόχρονα συλλέγει κι άλλο υλικό, όπως είναι τεχνικές αναφορές, δημοσιεύσεις σε περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων των μελών ΔΕΠ και των ερευνητών του Πανεπιστημίου, δημοσιεύσεις του προσωπικού της ΒΚΠ, κλπ. https://nemertes.library.upatras.gr/jspui/
Χαλκοβηρύλλιο

Το Χαλκοβηρύλλιο, όπως προσδιορίζει και η σύνθετη ονομασία του είναι κράμα χαλκού (Cu) και βηρυλλίου,(Be), περιεκτικότητας 2%. Το χαλκοβηρύλλιο φέρεται σε πολλές των περιπτώσεων και με προσμίξεις νικελίου, ή κοβαλτίου. Πρόκειται για το σκληρότερο αλλά και ελαστικότερο απ΄ όλα τα κράματα του χαλκού όπου και εξ αυτών των ιδιοτήτων ονομάζεται καταχρηστικά "μπρούτζος βηρυλλίου".

 Είναι κράμα σχετικά μαλακό, όλκιμο και εύκολα μπορεί να διαμορφωθεί, ειδικά μετά από επεξεργασία βαφής, ενώ μετά από επαναφορά καθίσταται σκληρό και ελαστικό. Γενικά παρουσιάζει αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά τόσο μηχανικά όσο και ηλεκτρικά που το καθιστούν κατάλληλο σε πολλές εφαρμογές. Κυριότερο δε χαρακτηριστικό του είναι ότι τα διάφορα εργαλεία που κατασκευάζονται με αυτό το κράμα δεν παράγουν σπινθήρες και είναι αυτά που χρησιμοποιούνται σε ορυχεία, πυριτιδοποιεία και σε χώρους όπου παρατηρούνται επικίνδυνα αέρια. Σημειώνεται ότι σε όλα τα δεξαμενόπλοια, υγραεριοφόρα ή άλλα πλοία που μεταφέρουν επικίνδυνα πτητικά φορτία (εκρηκτικά αέρια), καθώς και σε πλωτές εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου, όπως και σε συναφείς εγκαταστάσεις ξηράς, υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται π.χ. κλειδιά, πένσες, ξύστρες, σφυριά κοινώς ματσακόνια, αεροματσάκονα κ.λπ. πρέπει να είναι από χαλκοβηρύλλιο τα οποία και είναι υποκείμενα αυστηρού ελέγχου υπό επιθεωρητών και νηογνωμόνων. Άλλες συνηθέστερες εφαρμογές του χαλκοβηρυλλίου είναι σε κατασκευές ελατηρίων, αποζευκτών και ηλεκτρικών επαφών, στη κατασκευή ψυγείων, καθώς λόγω της σκληρότητάς του και ως αλεξίσφαιρο υλικό σε θωράκιση θυρών, οχημάτων κ.λπ.. Με προσμίξεις μικρής περιεκτικότητας κοβαλτίου κατασκευάζονται κυρίως καλούπια περιορισμένης χύτευσης. Beryllium-Copper Standards and properties - Copper and copper alloy microstructures - Copper Beryllium National Pollutant Inventory - Beryllium and compounds fact sheet National Pollutant Inventory - Copper and compounds fact sheet Copper beryllium and nickel beryllium datasheets Copper beryllium and nickel beryllium WIRE datasheets Αρχειοθετήθηκε 2009-06-27 στο Wayback Machine. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.60ος, σελ.357.
Δήμος Ελλομένου

Ο Δήμος Ελλομένου ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε πληθυσμό 3.352 κατοίκους και ήταν ο δεύτερος σε πληθυσμό δήμος στο νησί της Λευκάδας. Βρισκόταν στο ανατολικό μέρος του νησιού και είχε σαν έδρα το κοσμοπολίτικο Νυδρί. Στα όρια του συπεριλαμβάνονταν γραφικά ψαροχώρια, παροδοδιακοί οικισμοί αλλα και το μικρό νησάκι Μαδουρή, στο οποίο βρίσκεται το πατρικό σπίτι του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Η παραλία του Μικρού Γιαλού κοντά στο χωριό Πόρος είναι μια από τις ομορφότερες του νησιού.

 Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Νυδρίου [ 1.011 ] το Νυδρίον [ 865 ] η Ράχη [ 146 ] Δ.δ. Βαυκερής -- η Βαυκερή [ 100 ] Δ.δ. Βλυχού [ 539 ] το Βλυχό [ 434 ] το Γένι [ 105 ] Δ.δ. Κατωχωρίου [ 169 ] το Κατωχώρι [ 168 ] το Δεσίμι [ 1 ] Δ.δ. Νεοχωρίου [ 505 ] η Καλλιθέα (τ.Μεγάλο Αυλάκι) [ 345 ] ο Άγιος Χριστόφορος [ 113 ] η Μαδουρή (νησίδα) [ 0 ] το Νεοχώρι [ 47 ] Δ.δ. Πλατυστόμων [ 419 ] το Περιγιάλι [ 352 ] τα Πλατύστομα [ 67 ] Δ.δ. Πόρου [ 226 ] ο Πόρος [ 202 ] ο Μικρός Γιαλός [ 24 ] Δ.δ. Φτερνού -- το Φτερνό [ 181 ] Δ.δ. Χαραδιατίκων [ 202 ] τα Χαραδιάτικα [ 141 ] το Άλατρο [ 13 ] το Στενό [ 48 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Η Πόλη της Βίας

Η Πόλη της Βίας (αγγλικά: Violent City), είναι μια αστυνομική περιπέτεια Ιταλικής παραγωγής του 1970, σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Σολίμα. Πρωταγωνιστούν : Τσαρλς Μπρόνσον, Τζιλ Άιρλαντ, Τέλυ Σαβάλας και Ουμπέρτο Ορσίνι.

 Ένας επαγγελματίας δολοφόνος, ο Τζεφ Ιστον (Τσαρλς Μπρόνσον) κάνει διακοπές με την ερωμένη του, Βανέσα (Τζιλ Άιρλαντ) στους Παρθένους Νήσους. Έκει θα πέσει σε μια φονική ενεδρα από τον πρώην συνεργάτη του, Κόγκαν, όπου ο Τζεφ θα πυροβοληθεί και θα φανεί ότι είναι νεκρός, ενώ η Βανέσα θα τρέξει και θα γλυτώσει από τους πυροβολισμούς. Στη συνέχεια ο Τζεφ αφού καταφέρε να μείνει ζωντανός θα πάει στη Νέα Ορλεάνη για να βρει ποιος κρυβέται πίσω από την ενέδρα που του είχαν στήσει και να πάρει εκδίκηση. Εν τω μεταξύ η Βανέσα που θεωρεί ότι ο Τζεφ έχει πεθάνει, θα επιστρέψει στον πρώην σύζυγο της και ισχυρό αφεντικό της μαφίας, Αλ Γουέμπερ (Τέλυ Σαβάλας). Τσαρλς Μπρόνσον ως Τζεφ Ίστον Τέλυ Σαβάλας ως Αλ Γουέμπερ Τζιλ Άιρλαντ ως Βανέσα Σέλτον Ουμπέρτο Ορσίνι ως Κόγκαν Η Πόλη της Βίας (1970) στην IMDb Η Πόλη της Βίας στο Rotten Tomatoes
Λευκή Θάλασσα

Λευκή Θάλασσα (ρωσικά: Белое Μоре-Μπιέλαγιε Μόριε, καρελικά και φινλανδικά: Vienanmeri), ονομάζεται η θάλασσα νότια της Θάλασσας Μπάρεντς, στις βορειοδυτικές παγωμένες ακτές της Ρωσίας. Περιβάλλεται από την Καρελία στα δυτικά, τη χερσόνησο Κόλα στο Βορρά, με το λιμάνι του Μούρμανσκ, και τη χερσόνησο Κάνιν στα βορειανατολικά. Τα χωρικά ύδατα της Λευκής Θάλασσας ανήκουν εξ ολοκλήρου στη Ρωσία και θεωρούνται τμήμα των εσωτερικών υδάτων της. Διοικητικά διαιρείται μεταξύ των περιφερειών Αρχάγγελσκ, Μούρμανσκ και της Δημοκρατίας της Καρελίας. Το κύριο λιμάνι της είναι το Αρχάγγελσκ και ενώνεται με την Βαλτική Θάλασσα με το Κανάλι της Λευκής Θάλασσας.

 Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει το βόρειο όριο της Λευκής θάλασσας μία γραμμή από το Σβιάτοϊ Νος (στις ακτές του Μούρμανσκ, 39°47' Α) έως το ακρωτήριο ΚάνινΗ επιφάνειά της θάλασσας είναι περίπου 90.000 τ.χλμ. με μέσο βάθος τα 60 μέτρα. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι κόλποι στη Λευκή Θάλασσα και ένα μακρόστενο στενό το οποίο ονομάζεται «γκόρλο» (ρωσικά: Горло, που σημαίνει "λαιμός"). Ο κόλπος Κανταλάκσα βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Λευκής Θάλασσας και σε αυτόν βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της θάλασσας, φτάνοντας τα 340 μέτρα. Νότια βρίσκεται ο κόλπος Ονέγκα στον οποίο εκβάλλει ο ποταμός Ονέγκα. Στα νοτιοανατολικά, βρίσκεται ο κόλπος Ντβινά στον οποίο εκβάλλει ο ομώνυμος ποταμός και βρίσκεται και το λιμάνι του Αρχάγγελσκ. Στην ανατολική πλευρά του «γκόρλο», απέναντι από τη χερσόνησο Κόλα, βρίσκεται ο κόλπος Μέζεν στον οποίο εκβάλλει ο ομώνυμος ποταμός και ο ποταμός Κουλόι. Η Λευκή Θάλασσα περιέχει ένα μεγάλο αριθμό νησιών, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι μικρά. Η κύρια ομάδα νησιών είναι τα νησιά Σολοβέτσκι, που βρίσκονται σχεδόν στη μέση της θάλασσας, κοντά στην είσοδο του κόλπου Ονέγκα. Λευκή Θάλασσα, Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (Ρωσικά) Λευκή Θάλασσα, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα (Αγγλικά)
Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου στεγάζεται στο μεσαιωνικό γοτθικού ρυθμού με αναγεννησιακά στοιχεία κτήριο του Νοσοκομείου των Ιπποτών, οικοδόμημα που ξεκίνησε να κτίζει πάνω στα ερείπια ρωμαϊκού κτηρίου το 1440 ο μεγάλος μάγιστρος Ντε Λαστίκ (De Lastic) και ολοκλήρωσε πενήντα χρόνια αργότερα ο μεγάλος μάγιστρος Πιερ ντ’ Ομπισόν (D'Aubusson) (1489).

 Στις συλλογές του μουσείου φιλοξενούνται ευρήματα ανασκαφών από την ιταλοκρατία και νεότερων ανασκαφών, στη Ρόδο και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα από τη Μυκηναϊκή, τη Γεωμετρική, την Κλασική και την ελληνιστική περίοδο, ακόμα και μνημειακή γλυπτική της ρωμαϊκής περιόδου, που στοχεύουν στην ανάδειξη και την κατανόηση της αρχαίας ιστορίας της Ρόδου. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου εποπτεύεται από την ΚΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Φιλήμονος-Τσοποτού Μελίνα, Σταματία Μαρκέτου, Βασιλική Πατσιαδά, Αναστασία Δρελιώση - Ηρακλείδου, Εριφύλη Κανίνια, Άννα-Μαρία Κάσδαγλη, Παύλος Τριανταφυλλίδης 2006, Το Αρχαιολογικό Μουσείο ΡόδουΥΠΠΟ-ΤΑΠΑ, ISBN 9789602144862 Hellenic Ministry of Culture and Tourism Αρχειοθετήθηκε 2011-07-06 στο Wayback Machine. / Έλληνικά Αρχειοθετήθηκε 2010-02-01 στο Wayback Machine.
Πρίμο Κολόν

Ο Έντγουιν "Έντι" Κάρλος Κολόν (γεννημένος στις 21 Δεκεμβρίου 1982) είναι ένας Πορτορικανός επαγγελματίας παλαιστής. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE, όπου εμφανίζεται με το ψευδώνυμο "Πρίμο".

 Ο Κολόν ξεκίνησε την καριέρα του, το 1999, από την εταιρεία που ανήκει στον πατέρα του, Κάρλος Κολόν, World Wrestling Counsil. Εκεί έμεινε για οκτώ περίπου χρόνια, έως το 2007 δηλαδή και κατέκτησε συνολικά 16 τίτλους. Ο ένας ήταν ομαδικός, με τον αδερφό του Καρλίτο Κολόν και οι υπόλοιποι ατομικοί. Το 2007, ο Κολόν, υπέγραψε συμβόλαιο με τη διάσημη εταιρεία πάλης WWE, η οποίο τον έστειλε στο θυγατρικό FCW για εκπαίδευση. Εκεί έγινε μια φορά ομαδικός πρωταθλητής με τον Έρικ Πέρεζ. Το 2008, μεταφέρθηκε στο κύριο ρόστερ του WWE ως Πρίμο. Εκεί βρήκε τον αδερφό του, Καρλίτο, με τον οποίο σχημάτισαν ομάδα και κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE, αλλά και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων. Το 2011, αφού είχε αποχωριστεί τον αδερφό του, που απολύθηκε, σχημάτισε ομάδα με τον ξάδερφό του, Έπικο και κατέκτησαν για μια φορά το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Το 2013, η ομάδα άλλαξε ρόλο και παρουσιάστηκαν στο σόου ως οι ταυρομάχοι "Ντιέγκο" και "Φερνάντο". Προφίλ στο OWoW.com Αρχειοθετήθηκε 2012-07-24 στο Wayback Machine. Προφίλ στο WWE.com
Πεντάεδρο

Στη στερεομετρία, πεντάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει πέντε έδρες. Δεδομένου ότι τα πολύεδρα με πέντε έδρες δεν είναι ισοεδρικά και επιπλέον υπάρχουν δύο διαφορετικοί τοπολογικοί τύποι τους, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται πολύ λιγότερο από ότι το τετράεδρο ή το οκτάεδρο. Το μη κανονικό πεντάεδρο είναι μη κυρτό στερεό.

 Οι δύο τοπολογικές μορφές του πενταέδρου, που έχουν έδρες κανονικά πολύγωνα, είναι η τετραγωνική πυραμίδα και το τριγωνικό πρίσμα. Μπορούν επίσης να κατασκευαστούν γεωμετρικές παραλλαγές του με μη κανονικές έδρες. Η τετραγωνική πυραμίδα μπορεί να θεωρηθεί ως εκφυλισμένο τριγωνικό πρίσμα όπου η μία από τις πλευρικές ακμές του έχει συμπτυχθεί σε ένα σημείο, χάνοντας έτσι μία ακμή και μία κορυφή, αφού δύο από τις τετράγωνες έδρες του μεταλλάχθηκαν σε τρίγωνα. Υπάρχει και ένα τρίτο τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 5 έδρες, που εκφυλίζεται σε πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται πενταγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,5}. Το πενταγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 5 ακμές και 5 έδρες (δίγωνα). Weisstein, Eric W., "Pentahedron" από το MathWorld.
Βερμπάσκο

Το Βερμπάσκο (Verbascum) γνωστό με τη δημώδη ονομασία φλόμος ή φλώμος (επίσης γνωστό και ως βελούδινο φυτό (velvet plant)), είναι ένα γένος από περίπου 360 είδη από ανθοφόρα φυτά της οικογένειας των χοιραδίων δηλ. των Χοιραδιοειδών (Scrophulariaceae). Είναι εγγενές στην Ευρώπη και την Ασία, με την υψηλότερη ποικιλομορφία των ειδών στην περιοχή της Μεσογείου. Ο φλόμος ή το «φλομόφυλλο», αναφέρεται συχνά στα φύλλα του Φλόμου του θάψου (Verbascum thapsus), τον μεγάλο ή κοινό φλόμο, ο οποίος χρησιμοποιείται συχνά στη βοτανική φαρμακευτική.

 Πρόκειται για διετή (biennial) ή πολυετή (perennial) φυτά, σπανίως μονοετή (annual) ή κοντά ξυλώδη φυτά, τα οποία αναπτύσσονται από 0,5 έως και 3 μέτρα. Τα φυτά πρωτίστως, σχηματίζουν ένα πυκνό ρόδακα από φύλλα, στο επίπεδο του εδάφους, εν συνεχεία, στέλνοντας προς τα άνω, ένα ψηλό ανθοφόρο βλαστό. Τα διετή φυτά, κατά το πρώτο έτος σχηματίζουν τη ροζέτα και την επόμενη χρονιά, το στέλεχος. Τα φύλλα είναι τοποθετημένα σπειροειδώς, συχνά πυκνά τριχωτά, αν και σε ορισμένα είδη είναι λεία (άτριχα). Τα άνθη έχουν πέντε συμμετρικά πέταλα· τα χρώματα των πετάλων στα διαφορετικά είδη, περιλαμβάνουν: το κίτρινο (το πιο συνηθισμένο), το πορτοκαλί, το κόκκινο-καφέ, το μωβ, το μπλε ή το λευκό. Ο καρπός, είναι μια κάψα η οποία περιέχει πολυάριθμους λεπτούς σπόρους. Στην κηπουρική και την αρχιτεκτονική τοπίου, οι φλόμοι εκτιμώνται για το ψηλό στενό ανάστημά τους και γιατί ανθοφορούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και σε ξηρά εδάφη. Πολλές ποικιλίες είναι διαθέσιμες εκ των οποίων οι "Gainsborough", "Letitia" και "Pink Domino", έχουν κερδίσει το βραβείο της Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit. Από το 2000 κυκλοφορεί ένας αριθμός νέων υβριδικών ποικιλιών, οι οποίες έχουν αυξημένα μεγέθη ανθέων, βραχύτερα ύψη και μια τάση να είναι μακροβιότερα φυτά. Ένας αριθμός έχει νέα χρώματα για αυτό το γένος. Πολλοί φλόμοι αναπτύσσονται από σπόρο, συμπεριλαμβάνοντας τόσο τα βραχύβια πολυετή όσο και τα διετή είδη. Ο Φλόμος ο θάψος (Verbascum thapsus), έχει μακρόχρονη ιστορία χρήσης ως βοτανική θεραπεία. Παρόλο που αυτό το φυτό είναι πρόσφατη άφιξη στη Βόρεια Αμερική, οι Αμερικανοί ιθαγενείς, χρησιμοποιούσαν τους αλεσμένους σπόρους αυτού του φυτού, ως παραλυτικό δηλητήριο ψαριών, λόγω των υψηλών επιπέδων ροτενόνης (rotenone). Τα άνθη του είδους Verbascum, έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή Αυστριακή ιατρική, εσωτερικά (ως τέιον) ή εξωτερικά (ως αλοιφή, τσάι, λουτρά ή επιθέματα) για τη θεραπεία των διαταραχών της αναπνευστικής οδού, του δέρματος, των φλεβών, της γαστρεντερικής οδού και του μυοσκελετικού συστήματος.Ο μίσχος (stalk) του φυτού, θεωρείται πρώτης τάξεως τρυπάνι, για χρήση με το χέρι, στο άναμμα της φωτιάς με την μέθοδο της τριβής. Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Flora Europaea: Verbascum (Αγγλικά) Flora of China: Verbascum (Αγγλικά) Davis, P. H., Edmondson, J. R., Mill, R. R., & Parris, B. S., eds. (1978). Flora of Turkey and the East Aegean Islands 6: 461. (Αγγλικά) Verbascum.org