Νέλσον Ριντλ

Ο Νέλσον Ριντλ (Nelson Smock Riddle Jr., 1 Ιουνίου 1921 – 6 Οκτωβρίου 1985) ήταν Αμερικανός ενορχηστρωτής, συνθέτης, αρχηγός συγκροτήματος και ενορχηστρωτής του οποίου η καριέρα εκτεινόταν από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Συνεργάστηκε με πολλούς παγκοσμίου φήμης τραγουδιστές στην Capitol Records, συμπεριλαμβανομένων των Φρανκ Σινάτρα, Έλλα Φιτζέραλντ, Νατ Κινγκ Κόουλ, Τζούντι Γκάρλαντ, Ντιν Μάρτιν, Πέγκι Λι, Τζόνι Μάθις, Ρόουζμαρι Κλούνεϊ και Κίλι Σμιθ. Έγραψε και διασκεύασε μουσική για πολλές ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, κερδίζοντας ένα Όσκαρ και τρία βραβεία Grammy. Είχε εμπορική και κριτική επιτυχία με μια νέα γενιά τη δεκαετία του 1980, με τρία πλατινένια άλμπουμ με τη Λίντα Ρόνστατ.

 Ο Ριντλ γεννήθηκε στο Όραντελ του Νιου Τζέρσεϊ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το μοναδικό παιδί της Marie Albertine Riddle και του Nelson Smock Riddle, και αργότερα μετακόμισε στο κοντινό Ρίτζγουντ. Ακολουθώντας το ενδιαφέρον του πατέρα του για τη μουσική, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα πιάνου σε ηλικία οκτώ ετών και μαθήματα στο τρομπόνι στα δεκατέσσερα. Ενθαρρύνθηκε να συνεχίσει τις μουσικές του αναζητήσεις στο γυμνάσιο Ridgewood . Μια διαμορφωτική εμπειρία ήταν το άκουσμα του Serge Koussevitsky και της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βοστώνης να παίζουν το Μπολερό του Μωρίς Ραβέλ. Ο Ριντλ είπε αργότερα: ". . . Δεν το ξέχασα ποτέ. Είναι σχεδόν σαν να πήδηξε η ορχήστρα από τη σκηνή και να σε χτύπησε στο πρόσωπο ..." Στα εφηβικά του χρόνια, ο Ριντλ είχε αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας μουσικός. ". . . Ήθελα να γίνω τζαζ τρομπονίστας, αλλά δεν είχα τον συντονισμό." Έτσι άρχισε να στρέφεται στη σύνθεση και τη διασκευή. Η οικογένεια Ριντλ είχε ένα εξοχικό στο Ράμσον του New Jersey . Ο Ρίντλ απολάμβανε το Ράμσον τόσο πολύ που έπεισε τους γονείς του να του επιτρέψουν να παρακολουθήσει το τελευταίο έτος στο γυμνάσιο εκεί (1938). Στο Ράμσον ενώ έπαιζε για το συγκρότημα του τρομπετίστα Τσάρλι Μπριγκς, The Briggadiers, γνώρισε μια από τις πιο σημαντικές επιρροές στο μεταγενέστερο στυλ του ενορχηστρωτή: τον Μπιλ Φίνεγκαν, με τον οποίο άρχισε να οργανώνει μαθήματα. Παρά το γεγονός ότι ήταν μόλις τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος από τον Ριντλ, ο Φίνεγκαν ήταν πολύ πιο εκλεπτυσμένος μουσικά, μέσα σε λίγα χρόνια δημιουργώντας όχι μόνο μερικές από τις πιο δημοφιλείς διασκευές από την εποχή του swing, όπως το " Little Brown Jug " του Glenn Miller, αλλά και εξαιρετικές τζαζ διασκευές όπως το " Chloe " του Tommy Dorsey και το " At Sundown " από τα μέσα της δεκαετίας του 1940. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο Rumson, ο Riddle πέρασε τα τέλη της εφηβείας του και τις αρχές της δεκαετίας του '20 παίζοντας τρομπόνι και περιστασιακά οργανώνοντας διάφορα τοπικά χορευτικά συγκροτήματα, με αποκορύφωμα τη συνεργασία του με την Ορχήστρα του Τσάρλι Σπίβακ . Το 1943, ο Ριντλ κατατάχθηκε στο Εμπορικό Ναυτικό, υπηρετώντας στο Sheepshead Bay, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης για περίπου δύο χρόνια, ενώ συνέχισε να εργάζεται για την Ορχήστρα του Τσάρλι Σπίβακ. Ο Ριντλ σπούδασε ενορχήστρωση υπό τον συνάδελφό του έμπορο, συνθέτη Άλαν Σούλμαν . Μετά τη λήξη της θητείας του, ο Ριντλ ταξίδεψε στο Σικάγο για να ενταχθεί στην ορχήστρα του Τόμι Ντόρσεϊ το 1944, όπου παρέμεινε το τρίτο τρομπόνι της ορχήστρας για έντεκα μήνες έως ότου συντάχθηκε από τον στρατό τον Απρίλιο του 1945, λίγο πριν από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου . Απολύθηκε τον Ιούνιο του 1946, έπειτα από δεκαπέντε μήνες ενεργού υπηρεσίας. Μετακόμισε λίγο αργότερα στο Χόλιγουντ για να ακολουθήσει μια καριέρα ως ενορχηστρωτή και πέρασε τα επόμενα αρκετά χρόνια γράφοντας διασκευές για πολλά ραδιοφωνικά και δισκογραφικά έργα. Τον Μάιο του 1949 η Ντόρις Ντέι είχε μια επιτυχία στο #2, το " Again ", με την υποστήριξη του Ριντλ. Το 1950, ο Riddle προσλήφθηκε από τον συνθέτη Λες Μπάξτερ για να γράψει ρυθμίσεις για μια ηχογράφηση με τον Nat King Cole . Αυτή ήταν μια από τις πρώτες συσχετίσεις του Ριντλ με την Capitol Records . Αν και ένα από τα τραγούδια που είχε διασκευάσει ο Riddle, το " Mona Lisa ", έγινε σύντομα το σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην καριέρα του Κόουλ, το έργο πιστώθηκε στον Μπάξτερ. Ωστόσο, μόλις ο Κόουλ έμαθε την ταυτότητα του δημιουργού της ρύθμισης, αναζήτησε τη δουλειά του Ριντλ για άλλες συνεδρίες και έτσι ξεκίνησε μια γόνιμη συνεργασία που προώθησε την καριέρα και των δύο ανδρών στην Capitol. Την ίδια χρονιά, ο Ριντλ έκανε επίσης φιλία με τον Βερν Γιόκουμ (γεννημένος ως Τζορτζ Βέρνον Γιόκουμ), έναν μουσικό της τζαζ μεγάλης μπάντας (και αδερφό του Pied Piper Clark Yocum) που θα μεταβεί στη μουσική προετοιμασία για τον Frank Sinatra και άλλους διασκεδαστές της Capitol Records. Ακολούθησε μια συνεργασία, με τον Βερν να γίνεται το «δεξί χέρι» του Ριντλ ως αντιγραφέας και βιβλιοθηκάριος για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Το 1953 τα στελέχη της Capitol Records θεώρησαν τον ανερχόμενο Ριντλ ως μια πρωταρχική επιλογή για να κανονίσουν τον Φρανκ Σινάτρα. Ωστόσο, ο Σινάτρα ήταν απρόθυμος, προτιμώντας να παραμείνει με τον Axel Stordahl, τον επί χρόνια συνεργάτη του από τα χρόνια της Columbia Records . Όταν η επιτυχία των πρώτων μερών του Καπιτώλιο με τον Στόρνταλ αποδείχτηκε απογοητευτική, ο Σινάτρα τελικά υποχώρησε και ο Ριντλ κλήθηκε να κανονίσει την πρώτη του συνάντηση για τον Σινάτρα, που πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου 1953. Ο Riddle, βασιζόμενος σε μεγάλο βαθμό στο ρυθμικό τμήμα του Sinatra από τον Irving Cottler [κρουστά], παρουσίασε τον ντράμερ στο Coles "Mona Lisa", εκτός από τους μουσικούς του Los Angeles 1st string, the Wrecking Crew . Το πρώτο προϊόν της συνεργασίας Riddle-Sinatra, " I've Got the World on a String " έγινε μεγάλη επιτυχία και συχνά πιστώνεται με την επανεκκίνηση της φθίνουσας καριέρας του τραγουδιστή. Το προσωπικό αγαπημένο του Riddle ήταν ένα άλμπουμ μπαλάντας του Sinatra, μια από τις πιο επιτυχημένες ηχογραφήσεις του, Only the Lonely . Για την επόμενη δεκαετία, ο Ριντλ συνέχισε να διευθετεί μουσική για τον Σινάτρα και τον Κόουλ, εκτός από καλλιτέχνες της Capitol όπως η Κέιτ Σμιθ, η Τζούντι Γκάρλαντ, ο Ντιν Μάρτιν, η Κίλι Σμιθ, η Σου Ρέινι και ο Εντ Τάουνσεντ. Βρήκε επίσης χρόνο να ηχογραφήσει τους δικούς του ορχηστρικούς δίσκους, που κυκλοφόρησαν στο Capitol τόσο σε single 45 RPM όσο και σε μορφή άλμπουμ LP. Η πιο επιτυχημένη μελωδία του Riddle ήταν το " Lisbon Antigua ", που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1955, το οποίο έφτασε και παρέμεινε στην #1 θέση για τέσσερις εβδομάδες το 1956. Τα πιο αξιοσημείωτα LP του Riddle ήταν το Hey . . . Ασε τον εαυτό σου ελεύθερο (1957) και C'mon . . . Γίνε χαρούμενος (1958), και τα δύο κορυφώθηκαν στο σεβαστό νούμερο είκοσι στα charts του Billboard . Το 1959, κέρδισε το βραβείο Grammy για την Καλύτερη Μουσική Σύνθεση που πρωτοηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε το 1958 (διάρκεια άνω των 5 λεπτών) στην εναρκτήρια τελετή απονομής για το Cross Country Suite, το οποίο συντέθηκε για τον πρώην σύντροφο του συγκροτήματος Buddy DeFranco . Ενώ στο Καπιτώλιο, ο Riddle συνέχισε την επιτυχημένη του καριέρα διασκευάζοντας μουσική για ταινίες, κυρίως με τον Conrad Salinger της MGM στο πρώτο ντουέτο στην οθόνη μεταξύ του Bing Crosby και του Sinatra στο High Society (1956) και την κινηματογραφική εκδοχή του 1957 του Pal Joey σε σκηνοθεσία Τζορτζ Σίντνεϊ για την Columbia Pictures . Το 1957 ο Riddle και η ορχήστρα του εμφανίστηκαν στο The Rosemary Clooney Show, ένα κοινοπρακτικό πρόγραμμα διάρκειας 30 λεπτών. Το 1962 ο Ριντλ ενορχήστρωσε δύο άλμπουμ για την Ella Fitzgerald, την Ella Swings Brightly with Nelson και την Ella Swings Gently with Nelson, την πρώτη τους δουλειά μετά το Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Song Book του 1959. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 οι Fitzgerald και Riddle θα συνεργάζονται επίσης στο τελευταίο από το Ella's Songbook, αφιερωμένο στα τραγούδια του Jerome Kern ( Ella Fitzgerald Sings the Jerome Kern Song Book ) και του Johnny Mercer ( Ella Fitzgerald Sings the Johnny Mercer Song Book ). Το 1963 εντάχθηκε στη νεοσύστατη δισκογραφική Reprise Records του Sinatra, υπό τη μουσική διεύθυνση του Morris Stoloff . Το 1964 ο Riddle συνεργάστηκε με τον Tom Jobim, ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγάλους εκφραστές της βραζιλιάνικης μουσικής και ένας από τους κύριους ιδρυτές του κινήματος Bossa Nova . Ο δίσκος, με τίτλο The Wonderful World of Antonio Carlos Jobim, κυκλοφόρησε το 1965. Το 1966 ο Riddle προσλήφθηκε από τον τηλεοπτικό παραγωγό William Dozier για να δημιουργήσει τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά Batman με πρωταγωνιστή τον Adam West . ( Ο Neal Hefti είχε γράψει το θεματικό τραγούδι του Batman και είχε αρχικά προσληφθεί για τη σειρά, αλλά δεν ήταν διαθέσιμος. ) Ο Riddle έκανε τις δύο πρώτες σεζόν του Batman (χωρίς δύο επεισόδια που σημείωσε ο Warren Barker), μαζί με το Batman: The Movie που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους. Ο Μπίλι Μέι έκανε τη μουσική της τρίτης σεζόν. Επαναηχογραφήσεις της μουσικής του Riddle από τον Batman εκδόθηκαν σε ένα soundtrack LP και ένα single 45 RPM. Υπήρχε ένας "Batmanesque" τόνος στο soundtrack της ταινίας του Χάουαρντ Χοκς του Τζον Γουέιν El Dorado, που επίσης σημείωσε ο Ριντλ το 1966, λόγω της συνεχιζόμενης έντονης χρήσης του ορείχαλκου. Ο Ριντλ ήταν ο μουσικός διευθυντής για 16 επεισόδια του The Smothers Brothers Comedy Hour μεταξύ 1967 και 1969. Οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές δουλειές του Riddle στη δεκαετία του '60 περιελάμβαναν το θεματικό τραγούδι του για το Route 66, το θέμα του The Untouchables και τις παρτιτούρες για τις ταινίες Rat Pack Robin and the 7 Hoods και το πρωτότυπο Ocean's 11 . Το 1969, διασκεύασε και διηύθυνε τη μουσική της ταινίας Paint Your Wagon, στην οποία πρωταγωνιστούσαν μια τριάδα μη τραγουδιστών, ο Lee Marvin, ο Clint Eastwood και ο Jean Seberg . Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, η συνεργασία μεταξύ του Riddle και του Frank Sinatra έγινε πιο μακρινή καθώς ο Sinatra άρχισε να στρέφεται όλο και περισσότερο στον Don Costa, τον Billy May και μια ποικιλία άλλων ενορχηστρωτών για τα έργα του άλμπουμ του. Αν και ο Ριντλ έγραφε διάφορες διασκευές για τον Σινάτρα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, το Strangers In The Night, που κυκλοφόρησε το 1966, ήταν το τελευταίο έργο πλήρους άλμπουμ που το ζευγάρι ολοκλήρωσε μαζί. Η συλλογή τραγουδιών διασκευασμένων από τον Riddle είχε σκοπό να επεκτείνει την επιτυχία του ομώνυμου κομματιού, το οποίο ήταν ένα νούμερο ένα σινγκλ επιτυχίας για τον Sinatra σε διασκευή από τον Ernie Freeman . Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές προσπάθειες του Riddle περιελάμβαναν τη μουσική για την έκδοση του 1974 του The Great Gatsby, η οποία του χάρισε το πρώτο του Όσκαρ, μετά από περίπου πέντε υποψηφιότητες. Το 1973, υπηρέτησε ως μουσικός διευθυντής για το βραβείο Emmy που κέρδισε το The Julie Andrews Hour. Έγραψε το θεματικό τραγούδι για την τηλεοπτική σειρά του 1972 Emergency!, και σημείωσε τη μίνι σειρά του 1977 Seventh Avenue . Η ορχήστρα του Nelson Riddle έκανε επίσης πολλές εμφανίσεις σε συναυλίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, μερικές από τις οποίες ηγήθηκε και συνεργάστηκε με τον καλό του φίλο, Tommy Shepard . Στις 14 Μαρτίου 1977 ο Ριντλ έκανε τις τρεις τελευταίες διευθετήσεις του για τον Σινάτρα. Τα "Linda", "Sweet Lorraine" και "Barbara" προορίζονταν για ένα άλμπουμ με τραγούδια με γυναικεία ονόματα. Το άλμπουμ δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το "Sweet Lorraine" κυκλοφόρησε το 1990 και τα άλλα δύο συμπεριλήφθηκαν στο The Complete Reprise Studio Recordings, που κυκλοφόρησε το 1995. Το 1978 ο Ριντλ ήταν Μουσικός Διευθυντής για την 50η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, τη μοναδική περίπτωση κατά την οποία εκτέλεσε το έργο. Τον Δεκέμβριο του 1979 ο Riddle διηύθυνε και διασκεύασε το " Something " για το άλμπουμ του Sinatra το 1980 "Trilogy". Και το 1981, διασκεύασε και διηύθυνε επίσης τη μίξη των "The Gal That Got Away" και "It Never Entered My Mind" για το άλμπουμ του Sinatra "She Shot Me Down", που ήταν η τελευταία φορά που δούλεψε για τον Frank. Το 1982 είδε τη Riddle να δουλεύει για τελευταία φορά με την Έλλα Φιτζέραλντ, στο τελευταίο της ορχηστρικό άλμπουμ Pablo, The Best Is Yet to Come . Ο Ριντλ είχε συνθέσει το μεγαλύτερο μέρος της τυχαίας μουσικής για τον Νιούχαρτ και το 71ο επεισόδιο της σειράς ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του. Την άνοιξη του 1982, η Linda Ronstadt προσέγγισε τον Riddle — μέσω τηλεφώνου μέσω του μάνατζερ και παραγωγού της, Peter Asher — να γράψει διασκευές για ένα άλμπουμ με πρότυπα τζαζ που η Ρόνσταντ σκεφτόταν από τη θητεία της στους Πειρατές του Πενζάνς . Η συμφωνία μεταξύ των δύο οδήγησε σε ένα συμβόλαιο τριών άλμπουμ το οποίο περιελάμβανε τις τελευταίες διασκευές της καριέρας του Riddle, με εξαίρεση ένα άλμπουμ με δώδεκα πρότυπα Great American Songbook που διασκεύασε και διηύθυνε για τον παλιό του φίλο, τραγουδιστή της όπερας Κίρι Τε Κανάουα, τον Απρίλιο του 1985, έξι μήνες πριν από το θάνατό του τον Οκτώβριο. Η Ronstadt θυμάται ότι όταν αρχικά πλησίασε τον Riddle, δεν ήξερε αν ήταν εξοικειωμένος με τη μουσική της. Ήξερε το όνομά της, αλλά βασικά μισούσε το ροκ εν ρολ. Ωστόσο, η κόρη του ήταν μεγάλη θαυμάστρια της Linda Ronstadt και είπε στον πατέρα της: «Μην ανησυχείς, μπαμπά. Οι επιταγές της δεν θα αναπηδήσουν». Στις 19 Ιανουαρίου 1985, ο Riddle διεξήχθη στο 50ο Προεδρικό Γκαλά που μεταδόθηκε σε εθνική τηλεόραση, την ημέρα πριν από τη δεύτερη ορκωμοσία του Ρόναλντ Ρήγκαν . Το πρόγραμμα φιλοξενήθηκε από τον Frank Sinatra, ο οποίος τραγούδησε το " Fly Me to the Moon " και το " One for My Baby (and One More for the Road) " (υποστηριζόμενο από μια σόλο ρουτίνα χορού του Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ ). Το τρίτο και τελευταίο Grammy του Ριντλ απονεμήθηκε μεταθανάτια - και έγινε δεκτό για λογαριασμό του από τη Λίντα Ρόνστατ λίγο πριν από την προβολή - στις αρχές του 1986. Στη συνέχεια, η Ρόνστατ παρουσίασε το πρώτο βραβείο στον αέρα της βραδιάς, οπότε αφηγήθηκε ένα αφιέρωμα στον μαέστρο που έφυγε. Ο Riddle παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Doreen Moran, το 1945, ενώ βρισκόταν στον στρατό. Το ζευγάρι είχε έξι παιδιά. Ο Ριντλ είχε μια εξωσυζυγική σχέση με την τραγουδίστρια Ρόζμαρι Κλούνεϊ τη δεκαετία του 1960, κάτι που συνέβαλε στη διάλυση των αντίστοιχων γάμων τους. Το 1968 ο Ριντλ χώρισε από τη σύζυγό του την Ντορίν. Το διαζύγιό τους έγινε επίσημο το 1970. Λίγους μήνες αργότερα παντρεύτηκε τη Ναόμι Τένενχολτς, τότε γραμματέα του, με την οποία θα μείνει για το υπόλοιπο της ζωής του. Τα παιδιά του Ριντλ είναι διασκορπισμένα ανάμεσα στις ανατολικές και δυτικές ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον Νέλσον Τζούνιορ να μένει στο Λονδίνο της Αγγλίας και να είναι παντρεμένος με τη Βρετανίδα ηθοποιό Πόλα Γουίλκοξ . Η μεγαλύτερη κόρη του Ριντλ, η Ρόζμαρι, είναι ο διαχειριστής του Nelson Riddle Trust. Το 1985 ο Ριντλ πέθανε στο Λος Άντζελες, στο Ιατρικό Κέντρο Cedars-Sinai, σε ηλικία 64 ετών από καρδιακή και νεφρική ανεπάρκεια ως αποτέλεσμα κίρρωσης, με την οποία είχε διαγνωστεί πέντε χρόνια νωρίτερα. Τα αποτεφρωμένα λείψανά του φυλάσσονται στο Hollywood Forever Cemetery στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια στο Hall of David Mausoleum. Μετά το θάνατο του Ριντλ, οι τρεις τελευταίες του διασκευές για το άλμπουμ For Sentimental Reasons της Ρόνστατ έγιναν από τον Terry Woodson. το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1986. Τον Φεβρουάριο του 1986, ο μικρότερος γιος του Ριντλ, Κρίστοφερ, ο οποίος ήταν και ο ίδιος καταξιωμένος τρομπονίστας του μπάσου, ανέλαβε την ηγεσία της ορχήστρας του πατέρα του. Μετά τον θάνατο της δεύτερης συζύγου του Riddle, Naomi το 1998, τα έσοδα από την πώληση του σπιτιού Riddle στο Bel Air χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία μιας έδρας και βιβλιοθήκης Nelson Riddle Endowed στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, η οποία άνοιξε επίσημα το 2001. Το άνοιγμα παρουσίασε μια εορταστική συναυλία των έργων του Riddle, με τον Ronstadt ως προσκεκλημένο καλεσμένο ερμηνευτή. Το 2000, ο Erich Kunzel και οι Cincinnati Pops κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ αφιέρωμα στον Nelson Riddle στην Telarc Records με τίτλο Route 66: That Nelson Riddle Sound. Το άλμπουμ παρουσίασε διευρυμένες ορχηστρικές διασκευές των αρχικών διασκευών που παρέχονται από το Nelson Riddle Archives και παρουσιάστηκε σε μια υπερσύγχρονη ψηφιακή ηχογράφηση που ήταν μεταξύ των πρώτων τίτλων που κυκλοφόρησαν σε πολυκαναλικό SACD . The Music From "Oklahoma!" (Capitol, 1955) Lisbon Antigua (1956) The Tender Touch (Capitol, 1956) Hey...Let Yourself Go! (Capitol, 1957) C'mon... Get Happy! (Capitol, 1958) Sea of Dreams (Capitol, 1958) Witchcraft! (1958) Sing a Song with Riddle (Capitol, 1959) The Joy of Living (Capitol, 1959) Dance To The Music Of "Tenderloin" (Capitol, 1961) Magic Moments from "The Gay Life" (Capitol, 1961) Love Tide (Capitol, 1961) Love Is a Game of Poker (Capitol, 1962) Route 66 Theme and Other Great τηλεόρασηHits (Capitol, 1962) More Hit τηλεόρασηThemes (Capitol, 1963) White on White, Shangri-La, Charade & Other Hits of 1964 (Reprise, 1964) Original Music From "The Rogues" (RCA, 1964) Interprets Great Music, Great Films, Great Sounds (Reprise, 1964) NAT: An Orchestral Portrait of Nat "King" Cole (Reprise, 1966) Music for Wives and Lovers (Solid State, 1967) The Bright and the Beautiful (Liberty, 1967) The Riddle of Today (Liberty, 1968) The Contemporary Sound of Nelson Riddle (United Artists, 1968) British Columbia Suite (Capilano, 1969) The Look of Love (Bulldog, 1970) Nelson Riddle Conducts the 101 Strings (Marble Arch, 1970) The Sound of Magnificence with 101 Strings (Alshire, 1970) Changing Colors (MPS, 1972) Communication (MPS, 1972) Vive Legrand! (Daybreak, 1973) Top Hat (Angel, 1981) Romance, Fire and Fancy (Intersound, 1983)Με τον Νατ Κινγκ Κόουλ Unforgettable (Capitol, 1954) Nat King Cole Sings for Two in Love (Capitol, 1954) The Piano Style of Nat King Cole (Capitol, 1955) Ballads of the Day (Capitol, 1956) This is Nat King Cole (Capitol, 1957) St. Louis Blues (Capitol, 1958) Cole Español (1958) To Whom It May Concern (Capitol, 1959) Wild Is Love (Capitol, 1960) Nat Cole Sings the Great Songs (Capitol, 1964)Με την Έλα Φιτζέραλντ Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook (Verve, 1959) Ella Swings Gently with Nelson (Verve, 1962) Ella Swings Brightly with Nelson (Verve, 1962) Ella Fitzgerald Sings the Jerome Kern Songbook (Verve, 1963) Ella Fitzgerald Sings the Johnny Mercer Songbook (Verve, 1964) Ella Loves Cole Dream Dancing (Atlantic, 1972) The Best Is Yet to Come(Pablo, 1982)Με τη Λίντα Ρόνστατ What's New? (Elektra, 1983) Lush Life (Elektra, 1984) For Sentimental Reasons (Elektra, 1986)Με το Φρανκ Σινάτρα Swing Easy (Capitol, 1954) Songs for Young Lovers (Capitol, 1954) In the Wee Small Hours (Capitol, 1955) Songs for Swingin' Lovers (Capitol, 1956) This is Sinatra (Capitol, 1956) Close to You (Capitol, 1956) A Swingin' Affair! (Capitol, 1956) This is Sinatra (Volume 2) (Capitol, 1958) Frank Sinatra Sings for Only the Lonely (Capitol, 1958) Look to Your Heart (Capitol, 1959) Nice 'n' Easy (Capitol, 1960) Sinatra's Swingin' Session!!! (Capitol, 1960) All the Way (Capitol, 1961) Sinatra Sings of Love & Things (Capitol, 1962) The Concert Sinatra (1963) Sinatra's Sinatra (1963) Days of Wine & Roses (Reprise, 1964) Strangers in the Night (Reprise, 1966) Moonlight Sinatra (Reprise, 1966)Με την Κίλι Σμιθ I Wish You Love (Capitol, 1958) Swingin' Pretty (Capitol, 1959) Little Girl Blue/Little Girl New (Reprise, 1963)Με άλλους Anna Maria Alberghetti, Warm and Willing (Capitol, 1960) Shirley Bassey, Let's Face the Music (Columbia, 1962) Shirley Bassey, Shirley Bassey Sings the Hit Song from Oliver! (United Artists, 1963) Rosemary Clooney, Rosie Solves the Swingin' Riddle (RCA Victor, 1961) Rosemary Clooney, Love (Rosemary Clooney album)|Love (Reprise, 1962) Bing Crosby, Return to Paradise Islands (Reprise, 1964) Sammy Davis, Jr., That's Entertainment (MGM, 1974) Frank Sinatra, Jr., Spice (Daybreak, 1971) Buddy DeFranco, Cross Country Suite (Dot, 1958) Eddie Fisher , Games That Lovers Play (RCA, 1966) Judy Garland, Judy (1956) Judy Garland, Judy in Love (Capitol, 1958) Antonio Carlos Jobim, The Wonderful World of Antonio Carlos Jobim (Warner Bros., 1965) Jack Jones, There's Love and There's Love and There's Love (Kapp, 1965) Kiri Te Kanawa, Blue Skies (London, 1985) Steve Lawrence, Portrait of Steve (MGM, 1972) Peggy Lee, The Man I Love (Capitol, 1957) Peggy Lee, Jump for Joy (Capitol, 1958) Dean Martin, This Time I'm Swingin' (Capitol, 1960) Dean Martin, Cha Cha de Amor (Capitol, 1962) Johnny Mathis, I'll Buy You a Star (Capitol, 1962) Johnny Mathis, Live it Up (Columbia, 1963) Hibari Misora, Hibari in Los-Angels (Nippon Columbia, 1974) Oscar Peterson, Oscar Peterson & Nelson Riddle (Verve, 1964) Sue Raney, When Your Lover Has Gone (Capitol, 1958) Mavis Rivers, Take a Number (Capitol, 1959) Tommy Sands, When I'm Thinking of You (Capitol, 1959) Tommy Sands, Dream with Me (Capitol, 1960) Dinah Shore, Dinah, Yes Indeed! (Capitol, 1959) Phil Silvers, Phil Silvers and Swinging Brass (Columbia, 1956) Frank Sinatra Jr., His Way (Daybreak, 1972) Pinky Tomlin, Country Boy (Arvee, 1963) Ed Townsend, New in Town (Capitol, 1959) Ed Townsend, Glad to Be Here (Capitol, 1959) Slim Whitman, All Time Favorites (1964) Danny Williams, Swinging for You (1962) "Lisbon Antigua" (US No. 1 - Φεβρουάριος 1956) "Port Au Prince" (US No. 20 -Απρίλιος 1956) "Theme from The Proud Ones" (US No. 39 - Ιούλιος 1956) "Route 66 Theme" (US No. 30 - Ιούνιος 1962 - AC No. 9, 1962) "Naked City Theme" (US No. 130 - Οκτώβριος 1962) "What's New" (Featuring Linda Ronstadt) (US No. 53 -Δεκέμβριος 1983 - AC No. 5, 1983) "I've Got a Crush On You" (Featuring Linda Ronstadt) (AC No. 7, 1984)Πηγές: Billboard Top Pop Singles, Billboard Adult Contemporary Billboard Bubbling Under Singles Books The Rosemary Clooney Show (1956) Pal Joey (1957) Can-Can (1960) Robin and the 7 Hoods (1964) Paint Your Wagon (1969) On a Clear Day You Can See Forever (1970) The Julie Andrews Hour (1973) The Carpenters: Music, Music, Music (1980) Till There Was You A Man and His Music Lisbon (1956) Li'l Abner (1959) The Untouchables (1959 TV) Route 66 (1960 TV) Naked City (1960 TV) Ocean's Eleven (1960) Lolita (1962) 4 for Texas (1963) The Rogues (τηλεοπτική σειρά) (1964) A Rage to Live (1965) Batman (1966 film) Batman (1966–68 τηλεόραση) El Dorado (1966) How to Succeed in Business Without Really Trying (1967) This Is Your Life (1971) Emergency! (1972) The Great Gatsby (1974)