Φελίτσιαν Σιπνιέφσκι

Ο Φελίτσιαν Οντρόβοζ Σιπνιέφσκι, επίσης γνωστός ως Φελίτσιαν Σιπνιέφσκι (24 του Ιανουαρίου του 1822 - 6 Σεπτεμβρίου του 1877) ήταν ένας πολωνός φυσιοδίφης, βοτανολόγος, εντομολόγος, μαλακιολόγος, αλγολόγος και φιλόσοφος. Οι πρωτοποριακές μελέτες και οι επιστημονικές του δημοσιεύσεις επηρέασαν τις επόμενες γενιές Πολωνών φυσιοδίφων και έθεσαν τα θεμέλια της μαλακιολογίας.

 Γεννημένος σε ένα από τα μεγαλύτερα κτήματα του Σιπνιέφσκι στην Μεγάλη Πολωνία από μια ευγενή οικογένεια της Πολωνίας, ήταν ο πρώτος γιος του Στανίσλας Σιπνιέφσκι (οικόσημο Odrowąż) και της Άννας Πόβελσκα (το γένος Νάλετς). Λόγω των γεγονότων, που ακολούθησαν το διαμελισμό της Πολωνίας, αυτό το τμήμα της Πολωνίας καταλήφθηκε από τη Γερμανία καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, επομένως η επίσημη υπηκοότητά του ήταν γερμανική. Παντρεύτηκε την παιδική του φίλη, Βαλέρια Ντομπρογκόισκι, της οικογένειας Γκράμπι . Η Βαλέρια πέθανε λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους, Γιόζεφ Σιπνιέφσκι, το 1850. Μετά από το θάνατό της για πολλά χρόνια έζησε μόνος του, ξοδεύοντας όλο τον χρόνο του στη μελέτη, μέχρι ξαφνικά να εκπλήξει όλους και να παντρευτεί ξανά με τη νεαρή Βαλεντίνα Ραντόνσκι το γένος Γιασιένσικ, όμορφη κόρη της φτωχής ευγενείας Γιόζεφ Ραντόνσκι και Λουντβίκα Κιέρσκι (από τη γενιά Γιαστρέμπιετς).Ένα από τα εγγόνια του είναι ο Ντέρεκ Σιπνιέφσκι , σύγχρονος Αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός. Αν και ο Φελίτσιαν απέφυγε την πολιτική ολόκληρη τη ζωή του, ήταν πολωνός πατριώτης και ένθερμος υποστηρικτής της αποκατάστασης της κυρίαρχης Πολωνικής Δημοκρατίας. Πούλησε ένα σημαντικό μέρος της οικογενειακής περιουσίας κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Ιανουαρίου και δώρισε διπλά μεγάλα χρηματικά ποσά για αυτό τον σκοπό. Όπως και με τους περισσότερους ευγενείς εκείνη την εποχή, εκπαιδεύτηκε κατ 'οίκον από ιδιώτες δασκάλους από την Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία, και στη συνέχεια φοίτησε σε ένα από τα καλύτερα δευτεροβάθμια σχολεία της Πολωνίας εκείνη την εποχή, το γυμνάσιο της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής στο Πόζναν. Το 1840 έκανε δύο χρόνια πρακτική άσκηση στην οικογενειακή του περιουσία στο Τρούσκαλοβο πριν συνεχίσει την εκπαίδευση υπό τον προσεκτικό έλεγχο του Καρλ Σπρένγκελ στο Regenwalde Akademie der Landwirtschaft (Ακαδημία Γεωργίας στο Ρέσκο), όπου - εν μέρει χάρη στις σημειώσεις και τις παρατηρήσεις του Φελίτσιαν - ο Σπρένγκελ διατύπωσε το «Θεώρημα του ελάχιστου» (κοινώς γνωστό ως « νόμος του Λίμπιγκ », επειδή ο Γιούστους φον Λήμπιχ ήταν αυτός που αργότερα έκανε δημοφιλές αυτό το θεώρημα και αποδόθηκε κατά λάθος στον ίδιο). Τέλος, ο Σιπνιέφσκι παρακολούθησε και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης του, εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στο Σκορασεβίτσε, Πιότροβο, Πέμποβο και Σιπνιέβο (όλα μέσα στην τεράστια περιουσία της οικογένειάς του εκείνη την εποχή), όπου εργάστηκε πάνω στη φυσική ιστορία σε γενικές γραμμές, και δημοσίευσε πολλαπλές μελέτες και πραγματογνωμοσύνες στην εντομολογία, μαλακιοζωολογία και την Αλγολογία, καθώς και περιστασιακές ιατρικές και φιλοσοφικές πραγματείες, μεταξύ πολλών άλλων. Στα τελευταία του χρόνια, ασχολήθηκε με τη μελέτη φυκιών. Για το επιστημονικό του έργο για τα διάτομα του προσφέρθηκε η θέση του Πρύτανη Ζωολογίας στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο, το πιο διάσημο και παλαιότερο από τα Πολωνικά πανεπιστήμια. Ήταν ένας από τους ιδρυτές και εξελέγη ομόφωνα Πρόεδρος της Σχολής Φυσικών Επιστημών του Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk (PTPN), διάσημη Πολωνική Επιστημονική Εταιρεία (και η μόνη πολωνική τέτοια εταιρεία, που επιτράπηκε να υπάρξει στην κατεχόμενη Πολωνία εκείνη τη στιγμή) - εξ ου και το όνομά του "Poznańskie" - που σημαίνει "πόλη Πόζναν" - αντί για "Πολωνική", καθώς ο όρος "Πολωνικός" απαγορεύτηκε σύμφωνα με τους γερμανικούς νόμους κατοχής). Συνέλεξε και συντήρησε σωστά (χρησιμοποιώντας τη δική του διαδικασία) περισσότερα από 10.000 δείγματα πεταλούδων και αραχνών μόνο, μερικά από τα οποία είναι τα μόνα υπάρχοντα παραδείγματα ειδών, που θεωρούνται εξαφανισμένα σήμερα. Αυτή η τεράστια συλλογή είχε χωριστεί και κλαπεί μερικές φορές: ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου από τους Γερμανούς το 1918 και τρεις φορές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου : ξανά από τους Γερμανούς το 1940 και το 1944, και το υπόλοιπο μέρος της συλλογής είχε ληφθεί από τον Σοβιετικό Κόκκινο στρατό το καλοκαίρι του 1945. Δείγματα από τη συλλογή του βρίσκονται σήμερα σε πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και μουσεία, κυρίως στη Ρωσία και τη Γερμανία, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές. Σε αναγνώριση της συμβολής του στην επιστήμη, υπάρχουν σχολεία, που πήραν το όνομά του ή έχουν ως προστάτη τους τον Φελίτσιαν Σιπνιέφσκι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Felicjan Sypniewski στο Wikimedia Commons