IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πνευμονική υπέρταση

Η πνευμονική υπέρταση (αγγλ. pulmonary hypertension) είναι συχνή παθολογική κατάσταση, κατά την οποία παρατηρείται αυξημένη πίεση στα αιμοφόρα αγγεία, τα οποία παραλαμβάνουν το οξυγόνο από τους πνεύμονες. Το αίμα που έτσι έχει οξυγονωθεί πλήρως, κατευθύνεται προς όλο το ανθρώπινο σώμα μέσω των βασικών αντλιών της καρδιάς.

 Η εν λόγω υπέρταση είναι μια σοβαρή πάθηση, σχετίζεται άμεσα με το αναπνευστικό κύκλωμα της κυκλοφορίας, και προοδευτικά εξελίσσεται και χειροτερεύει με την πάροδο των χρόνων. Πρέπει να σημειωθεί ότι η πνευμονική υπέρταση δεν σχετίζεται άμεσα με την υπέρταση η οποία είναι γενικότερη πάθηση, βλ. συστηματική υπέρταση, και σαφώς επηρεάζει το ευρύτερο κυκλοφορικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. Η πνευμονική υπέρταση, στις περισσότερες των περιπτώσεων, έχει γενετική αιτιολογία. Ορίζεται ως η αυξημένη πίεση, πολύ πιο πάνω από τα φυσιολογικά όρια, ακριβώς στα αιμοφόρα αγγεία που πηγαίνουν στους πνεύμονες του οργανισμού και επιστρέφουν το οξυγονωμένο αίμα στην καρδιά. Για την ακρίβεια η πνευμονική υπέρταση (σε κατάσταση ηρεμίας) είναι υψηλότερη από το επίπεδο των 25 mm Hg, έως και 30 mm Hg (όταν φυσιολογική τιμή της πνευμονικής αρτηρίας θεωρούνται περίπου τα 12-14 mmHg, σε ήρεμη κατάσταση). Υπάρχουν δύο διαφορετικοι τύποι: η πρωτοπαθής και η δευτεροπαθής. Η πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση είναι σαφώς μια ανεξάρτητη πάθηση. Αντίθετα, η δευτεροπαθής συμβαίνει εξαιτίας ορισμένου άλλου υποκείμενου νοσήματος, λ.χ. καρδιακή δυσπλασία. Οι περισσότεροι ασθενείς, με πνευμονική υπέρταση, έχουν συνεχώς δύσπνοια. Πρόσθετα, πιθανά συμπτώματα της πάθησης αυτής είναι: αδυναμία, κόπωση ή και εξάντληση, όπως και λιγότερο συχνά, λιποθυμία ή ζάλες. Δοθέντος ότι όλες οι παθήσεις που προκαλούν πνευμονική υπέρταση καταλήγουν σε πνευμονική καρδία οι δύο αυτές καταστάσεις θα περιγραφούν από κοινού. Πνευμονική υπέρταση: Η μέση πίεση στην πνευμονική αρτηρία είναι φυσιολογικά 15mm Hg, για ένα άτομο ευρισκόμενο στο επίπεδο της θαλάσσης. Πιέσεις >25 mm Hg χαρακτηρίζουν την πνευμονική υπέρταση σε ηρεμία ενώ >30mm Hg σε άσκηση.Πνευμονική καρδία: Ορίζεται η μεταβολή της δομής (υπερτροφία) ή της λειτουργικότητας της δεξιάς κοιλίας που προκαλούνται από πνευμονική υπέρταση συνεπεία παθήσεων των πνευμόνων ή της πνευμονικής αγγειώσεως. Πρωτοπαθείς παθήσεις των αριστερών κοιλοτήτων της καρδίας καθώς και συγγενείς καρδιοπάθειες εξαιρούνται.Η πνευμονική υπέρταση όπως και η πνευμονική καρδία είναι οξεία ή χρονία.Από συνταξιοδοτικής πλευράς, αξία έχουν η ιδιοπαθής πνευμονική υπέρταση και οι παθήσεις του αναπνευστικού που προκαλούν σταδιακή και χρόνια αύξηση της πιέσεως στην πνευμονική αρτηρία καταλήγουσες σε πνευμονική καρδία και όχι εκείνες που προκαλούν οξεία ή παροδική αύξηση της πιέσεως, όπως π.χ. η πνευμονική εμβολή, ARDS, κλπ.Η συνύπαρξη πνευμονικής υπερτάσεως ανεβάζει το επίπεδο βαρύτητας της πνευμονικής νόσου και συμπεριλαμβάνεται στο ποσοστό αναπηρίας που προσδίδεται. http://www.e-cardio.gr/default.aspx?pageid=850 https://www.hellenicpulmonaryhypertension.gr/plerophories-gia-te-noso/ http://www.pneumon.org/el_GR/october-december-2006-vol-19-issue-4/newsid789/56/showfulltext789/1
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας

Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ονομάζεται συνήθως μία κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται από όλα τα κόμματα, σε περιόδους σοβαρής πολιτικής κρίσης. Είναι μία ευρεία κυβέρνηση συνασπισμού που αποτελείται από όλα τα κόμματα (ή όλα τα μεγάλα κόμματα) στο Κοινοβούλιο. Σχηματίζεται συνήθως σε εμπόλεμη περίοδο ή σε περίοδο έκτακτης ανάγκης για το έθνος. Σκοπός μιας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας είναι να αντιμετωπίσει ένα οξύ πρόβλημα, χωρίς κομματικές αντιπαλότητες. Τα μέλη της προέρχονται συνήθως κι αυτά από όλα τα κόμματα και η διαρκεί ωσότου ξεπεραστεί η οξεία κρίση.

 Στην Ελλάδα έτσι ονομάστηκε κατ΄ ευφημισμό και δημοσιογραφικά η «μεταβατική πολιτική κυβέρνηση» που σχηματίστηκε στις 24 Ιουλίου 1974 με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και μέλη κάποια στελέχη των προδικτατορικών κομμάτων ΕΡΕ και Ενωσης Κέντρου και μερικά στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα, η λεγόμενη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974. Η κυβέρνηση αυτή διήρκεσε ως τις 21 Νοεμβρίου 1974, χωρίς τίποτε να πετύχει για τον σκοπό που ανέλαβε. Στις δε εκλογές που ακολούθησαν αναδείχθηκε Κυβέρνηση, πάλι υπό τον Κ. Καραμανλή, μετά από τη νίκη του νεοϊδρυθέντος κόμματός του, της Νέας Δημοκρατίας. Στο Ισραήλ σχηματίστηκαν κατά καιρούς αρκετές κυβερνήσεις εθνικής ενότητας στις οποίες μεγάλα και αντίπαλα κόμματα σχημάτισαν έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Τέτοιος κυβερνητικός συνασπισμός σχηματίστηκε και κατά τις ημέρες που οδήγησαν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Στην Ιταλία υπήρχε μια κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στο Λαό της Ελευθερίας (PdL), το PD και το Scelta Civica από τα οποία όλα υποστήριξαν την κυβέρνηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, από το 2013 ως το 2014. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος 1944 Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 Υπηρεσιακή κυβέρνηση Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974 Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Παραίτηση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας [1]
Κοπλίκ

Το Κοπλίκ (αλβανικά: Koplik‎, επίσης γνωστό ως Koplik i Poshtëm) είναι πόλη και πρώην δήμος στο βορειοδυτικό άκρο της Αλβανίας. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Μαλεσί ε Μάδε. Ήταν η έδρα της πρώην επαρχίας Μαλεσί ε Μάδε. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 3.734. Βρίσκεται βόρεια της Σκόδρας. Από τον Ιούνιο του 2016, το Κοπλίκ έχει καταχωριστεί και διοικείται ως διεθνής «ελεύθερη ζώνη οικονομικού εμπορίου» από την αλβανική κυβέρνηση.

 Το Κούπιονιτς αναφέρθηκε από τον Μαριάνο Μπολίτσα το 1614, αποτελώντας μέρος του Σαντζακίου της Σκόδρας. Ο πληθυσμός του ήταν ρωμαιοκαθολικός και είχε 60 σπίτια και 130 στρατιώτες υπό τις διαταγές του Πέσα Καμπέρσα.Το Κόπλικ, ως μεθόρια πόλη, έχει μακρά ιστορία πολεμικών συγκρούσεων. Η ιστορική σημασία του Κόπλικ οφείλει πολλά στους φυλάρχους Μαλισσόρι. Η έντονη ανεξάρτητη φύση τους είχε ως αποτέλεσμα τη συχνή εμπλοκή του Κόπλικ σε πολέμους εναντίον των Οθωμανών και των Σέρβων. Στην πόλη υπάρχει μνημείο που τιμά τους πεσόντες της Μάχης του Κόπλικ, γνωστή και ως Μάχη του Ντετσίκ, μιας και έλαβε χώρα τόσο στο Κόπλικ όσο και στο Τούζι. Η μάχη ήταν αποτέλεσμα μιας εξέγερσης των φυλάρχων των Μαλσόρι, υπό την ηγεσία του Ντέντ Γκιόν Λούλι της φυλής Τραμπόιν-Χότι κατά της οθωμανικής εξουσίας. Η μάχη είχε ως αποτέλεσμα μία πύρρειο νίκη για τον φύλαρχο των Μαλσόρι. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την κατάτμηση της Μαλσία ε Μάδε σε δύο τμήματα, η περιοχή γύρω από το Τούζι αποδόθηκε στο Βασίλειο του Μαυροβουνίου, ενώ η περιοχή γύρω από το Κοπλίκ παρέμεινε αλβανική με την πόλη να γίνεται πρωτεύουσα της επαρχίας Μαλεσία ε Μάδε. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής, πολλοί από τους κατοίκους της πόλης εξισλαμίστηκαν, αν και ο αγροτικός πληθυσμός της Μαλέσια ε Μάδε παρέμεινε κυρίως καθολικός. Το κομμουνιστικό καθεστώς έθεσε σοβαρούς περιορισμούς στην κινητικότητα, αλλά μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1991, το Κοπλίκ γνώρισε μεγάλη εισροή νέων εποίκων από την ύπαιθρο. Το 1984, το Κοπλίκ απέκτησε καθεστώς πόλης, ενώ αυτό του δήμου χορηγήθηκε μετά τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της 26ης Ιουλίου 1992. Η Λίμνη Σκόδρα που βρίσκεται κοντά στο Κοπλίκ αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης τουρισμού για την περιοχή. Το Κοπλίκ αποτελεί το εμπορικό κέντρο της περιοχής, και διαθέτει πληθώρα καταστημάτων και υπηρεσιών που εξυπηρετούν την πόλη και τη γύρω περιοχή. Αποτελεί επίσης σημαντικό μεταφορικό κόμβο που εξυπηρετεί τους κατοίκους των γύρω περιοχών, συνδέοντας τες με μεγαλύτερες αστικές περιοχές της χώρας. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης είναι ο ΚΣ Βελετσίκου Κοπλίκ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Koplik στο Wikimedia Commons
Γεώργιος Μπουκουβάλας

Ο Γεώργιος Μπουκουβάλας (1864–1908) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και διετέλεσε διευθυντής της Αμπετείου Σχολής του Καΐρου. Μετέφρασε και σχολίασε αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Κόρη του ήταν η μουσικολόγος και συγγραφέας Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, ιδρύτρια της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς

 Μπουκουβάλας Γ. «Περί της διδασκαλίας αρχαίων ελληνικών δραμάτων επί της σημερινής σκηνής», Παρνασσός, τόμ. 15, αρ. 6 (1893) Μπουκουβάλας, Γ.Α., Ἠθικὰ ἐκ τῶν τοῦ Πλουτάρχου, Ἐν Ἀθήναις, 1904, 84 σελ. Μπουκουβάλας, Γ. Α., «Περὶ ταφῆς τῶν νεκρῶν παρ' Ἕλλησι», Πλάτων, 12, 4-5-6 (1890), σσ. 142-153. Πάπυρος Λαρούς Γενική Εγκυκλοπαίδεια Μετά Πλήρους Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης, τόμος δέκατος, <Ε.Ε.Ε> Εταιρεία Εγκυκλοπαιδικών Εκδόσεων Ο.Ε. 1964.
Άννα Γιαγκελλόνων, δούκισσα της Πομερανίας

Η Άννα, πολων. Anna Jagiellonka (12 Μαρτίου 1476 - 12 Αυγούστου 1503) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1490 τον Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα: Καζίμιρ Η΄ 1494-1518, απεβ. 24 ετών. Σοφία 1498-1568, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Δανίας. Γεώργιος Α΄ 1493-1531, δούκας της Πομερανίας. Άννα 1492-1550, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεκ. Μπάρνιμ Θ΄ 1501-1573, δούκας της Πομερανίας. Ελισάβετ απεβ. πριν το 1518, ηγουμένη στη μονή τού Κρουμμίν. Krzysztof Baczkowski: Dzieje Polski późnośredniowiecznej, Kraków 1999, p. 181, 249. Małgorzata Duczmal: Jagiellonowie. Leksykon biograficzny, Poznań-Kraków 1996, pp. 37–43. J. Ekes: Anna Jagiellonka, [in:] Encyklopedia historii Polski. Dzieje polityczne, vol. 1, Warszawa 1994, p. 25. Edward Rymar: Rodowód książąt pomorskich, vol. 2, Szczecin 1995, pp. 105–109. Fryderyk Papée: in: Polish Biographical Dictionary. vol. 1: Kraków: Polish Academy of Learning – Gebethner and Wolff Editorial, 1936, pp. 125–126. Reprint: National Ossoliński Institute, Kraków 1989.
Ακταίο Αχαΐας

Το Ακταίο είναι οικισμός και προάστιο της Πάτρας. Αποτελεί κοινότητα του Δήμου Πατρέων και έδρα αυτής. Υπήρξε ανεξάρτητη κοινότητα της άλλοτε Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας και από το 1998 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου. Το Ακταίο βρίσκεται δίπλα στην Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το πορθμείο Ρίου. Συνορεύει με το Ρίο στα δυτικά και τον Άγιο Βασίλειο στα ανατολικά. Η απόστασή του από το κέντρο της πόλης της Πάτρας ανέρχεται περίπου στα 11 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό που ανέρχεται σε 1.494 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Ακταίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 1,915 χμ² (2011).

 Η περιοχή πριν το 1850 ανήκε στον Γάλλο φιλέλληνα ιατρό Ευγένιο Βερναρδή (απεβ. το 1851), ο οποίος ζούσε και ασκούσε την ιατρική στην Πάτρα. Από το 1850 άρχισαν να εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή κάτοικοι από τα χωριά της περιοχής Νωνάκριδος των Καλαβρύτων. Η οικογένειά του εξακολουθούσε να μένει στην περιοχή και το όνομα του χωριού ήταν Βερναρδέικα. Την σημερινή ονομασία την έλαβε πολύ αργότερα. Αναφερόταν ακόμα ως Βερναρδέικα κατά την δεκαετία του 1980, ενώ μένει γνωστή και σήμερα. Πρώτη φορά σε απογραφή αναφέρεται το 1899 με 135 κατοίκους. Το Ακταίο καθώς και τα γειτονικά παραλιακά χωριά, το 1941 βομβαρδίστηκε από την Γερμανική πολεμική αεροπορία οκτώ φορές. Το Ακταίο αποτελεί έναν παραθαλάσσιο ήσυχο οικισμό με πράσινο και αγροτικές εκτάσεις όπως ελαιώνες, ενώ η παραλία της περιοχής στην οποία υπάρχουν αρκετά κατάστημα εστίασης όπως ταβέρνες και καφετέριες, είναι πολυσύχναστη κατά την θερινή περίοδο. Στο Ακταίο υπάρχει Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο, επί της οδού Άγιας Βαρβάρας, όπου βρίσκεται και η ομώνυμη εκκλησία. Στο Ακταίο κατοικούσε ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος. Επίσης, στο Ακταίο είχε γεννηθεί ο Χρύσανθος Χατζηιωάννου, Μητροπολίτης Κιτίου. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Βεναρδής, λήμμα Βερναδαίικα, λήμμα Βερναρδής. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ακταίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ακταίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
Ευρωμπάσκετ 1997

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης του 1997 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1997) ήταν η 30η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Το τουρνουά διοργάνωσε η Ισπανία και έλαβε χώρα στις πόλεις Χιρόνα (ή Ζιρόνα), Μπαδαλόνα και Βαρκελώνη. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας, που διατήρησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας που είχε κατακτήσει πριν δύο χρόνια. Γενικά, σ' αυτό το τουρνουά, η Ρωσία επανήλθε στα μετάλλια, η Λιθουανία δεν κατάφερε να επαναλάβει την επιτυχία της προηγούμενης διοργάνωσης, η Ελλάδα κατέλαβε την τέταρτη θέση για άλλη μια φορά (με τον Παναγιώτη Γιαννάκη για πρώτη φορά στο τιμόνι της εθνικής), ενώ αυτή τη φορά απογοήτευσαν πάλι οι Γερμανοί αλλά και οι Κροάτες.

 Στον πρώτο προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι πρώτες τρεις ομάδες του Α' ομίλου συνέχισαν στον δεύτερο προκριματικό γύρο παίζοντας με τις πρώτες τρεις ομάδες του Β' ομίλου και ομοίως οι ομάδες των Γ' και Δ' ομίλων. Μετά την τελική κατάταξη των δύο καινούριων ομίλων, οι πρώτες τέσσερις του κάθε γκρουπ συνέχισαν στη νοκ-άουτ φάση, ξεκινώντας από τα προημιτελικά. Γκρουπ A Γκρουπ B Γκρουπ Γ Γκρουπ Δ Θέσεις 13 ως 16 Για την 15η θέση, η Βοσνία νίκησε τη Λετονία με 96-94. Γκρουπ Ε Γκρουπ Στ Θέσεις 5 ως 8 Θέσεις 9 ως 12 Καλύτερη Πεντάδα: Οντέτ Κάτας Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς Αρτούρας Καρνισόβας Γκρέγκορ Φούτσκα Μιχαήλ ΜιχαήλοφΚαλύτερος σκόρερ: Οντέτ Κάτας (Μέσο Όρο: 22 πόντους/αγώνα, σύνολο 176) Περισσότερες Ασίστ: Νταμίρ Μουλαομέροβιτς (ΜΟ: 6,4/αγώνα) Περισσότερα Ριμπάουντ: Ράντοσλαβ Νεστέροβιτς (ΜΟ: 8,6/αγώνα) Γιουγκοσλαβία: Μίροσλαβ Μπέριτς, Μίροσλαβ Ραντόσεβιτς, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, Σάσα Ομπράντοβιτς, Νίκολα Λόντσαρ, Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Νίκολα Μπουλάτοβιτς, Ζόραν Σάβιτς, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Μίλενκο Τόπιτς. Ιταλία: Φλάβιο Καρέρα, Κλάουντιο Κολντεμπέλα, Νταβίντε Μπονόρα, Γκρέγκορ Φούτσκα, Ρικάρντο Πίτις, Ντένις Μαρκονάτο, Τζάκομο Γκαλάντα, Κάρλτον Μάγιερς, Πάολο Μορέτι, Αλεσάντρο Άμπιο, Αλεσάντρο Φροζίνι, Νταν Γκέι. Ρωσία: Σεργκέι Κουρασόφ, Εβγκένι Πασούτιν, Βασίλι Κάρασεφ, Ίγκορ Κουντέλιν, Γεβγένι Κισούριν, Ντμίτρι Σακούλιν, Σεργκέι Μπαμπκόφ, Μιχαήλ Μιχαήλοφ, Ζαχάρ Πασούτιν, Αντρέι Φετίσοφ, Σεργκέι Πανόφ, Βιτάλι Νόσοφ. Ελλάδα: Χρήστος Μυριούνης, Γιώργος Καλαϊτζής, Κώστας Παταβούκας, Νίκος Μπουντούρης, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιώργος Σιγάλας, Άγγελος Κορωνιός, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Οικονόμου, Γιάννης Γιαννούλης, Ευθύμης Ρεντζιάς, Φάνης Χριστοδούλου. FIBA Europe Eurobasket 1997
Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι

Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι είναι ο έκτος δίσκος του συγκροτήματος Τρύπες και κυκλοφόρησε το 1996 σε μορφή διπλού δίσκου, cd και κασέτας. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο στούντιο Magnanimus του Γιώργου Πεντζίκη το Φεβρουάριο και Μάρτιο του 1996 και την ηχοληψία, μίξη και παραγωγή του ανέλαβαν οι Τίτος Καργιωτάκης και Χρήστος Χαρμπίλας. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι του Γιάννη Αγγελάκα. Ο δίσκος περιλαμβάνει συνολικά 13 τραγούδια, εκ των οποίων ξεχώρισαν τα κομμάτια: "Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα", "Καινούργια ζάλη", "Ακούω την αγάπη" και "Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι". Ο δίσκος έγινε χρυσός και συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον επιτυχημένων εμπορικά Ελληνικών Ροκ άλμπουμ της δεκαετίας του '90.

 Κρουστά στο Ακούω την αγάπη και στο Θα ανατέλλω παίζουν οι Τάκης Μπάρμπας, Αλέξης Μπουλγουρτζής και Κώστας Θεοδώρου. Στα φωνητικά συμμετέχουν στο Ότι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα ο Χρήστος Χαρμπίλας, στο Μια υπέροχη ευκαιρία οι Γιώργος Καρράς, Γεώργιος Μπαντούκ και στην χορωδία του ίδιου τραγουδιού συμμετέχει ο Γιάννης Κώνστας. Στα πλήκτρα στο Χάρτινο τσίρκο παίζει ο Γιώργος Χριστιανάκης και στο Δεν υπάρχω σκρατσάρει ο DJ Smartie Al. Χάρτινο τσίρκο Δεν υπάρχω Ότι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι Να`μαι πάλι εδώ ζωντανός Ακούω την αγάπη Μια υπέροχη ευκαιρία Ξένος Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα Από πόλη σε πόλη Καινούργια ζάλη Τσακισμένη χαρά Θα ανατέλλω
Supermodel (άλμπουμ των Foster the People)

Το "Supermodel" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ από την αμερικανική indie rock μπάντα Foster the People. Παραγωγοί του άλμπουμ ήταν ο τραγουδιστής Mark Foster και ο Βρετανός μουσικός Paul Epworth. Κυκλοφόρησε από την Columbia Records στις 14 Μαρτίου του 2014. Η ηχογράφηση και η παραγωγή του άλμπουμ έγινε μέσα σε όλο το 2012 και το 2013. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης μια μικρή αναχώρηση από τον ήχο του προηγούμενου άλμπουμ, "Torches" εισάγοντας όργανα και ήχους από διαφορετικές κουλτούρες του κόσμου, διατηρώντας ταυτόχρονα τον ήχο του "τέλειου ποπ δίσκου". Το άλμπουμ είχε προωθηθεί σε μεγάλο βαθμό από την μπάντα και την Columbia Records καθώς κυκλοφόρησε ένα ομώνυμο ντοκιμαντέρ και φτιάχτηκε μια, 40 μέτρων, τοιχογραφία του εξωφύλλου σε ένα κτήριο του Λος Άντζελες. Μετά την κυκλοφορία του, το Supermodel έλαβε ανάμικτες κριτικές.

 Mark Foster – celeste, ντραμς, κιθάρα, harpsichord, κρουστά, πιάνο, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ, vibraphone, φωνή, συγγραφή, παραγωγός Jacob Fink – μπάσο, συγγραφή, φωνητικά Mark Pontius – συγγραφή, ντραμς, φωνητικά Dave Bett – καλλιτεχνική διεύθυνση Anita Marisa Boriboon – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο Greg Calb – mastering Sean Cimino – συγγραφή, εφέ, κιθάρα, pedal steel, φωνητικά Stewart Cole – κόρνα Martin Cooke – βοηθός μίξινγκ Rich Costey – μίξινγκ Carson Donnelly – A&R Paul Epworth – συγγραφή, ντραμς, κόρνα, παραγωγή, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ Nicolas Fournier – βοηθός μίξινγκ Isaac Green – A&R Bo Hill – βοηθός μίξινγκ Joseph Hartwell Jones – βοηθός μηχανικός Isom Innis – συγγραφή, ντραμς, κιθάρα, πιάνο, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ, φωνητικά Brent Kredel – μάνατζμεντ Greg Kurstin – συγγραφή, προγραμματισμός Amy Langley – τσέλο Rakim Mayers – συγγραφή Ian Montone – μάνατζμεντ Nicky Stein – νομικός σύμβουλος Darrell Thorp – μηχανικός Luca Venter – συγγραφή, ντραμς Mike Volpe – συγγραφή David Weise – μάνατζμεντ Matt Wiggins – μηχανικός, μίξινγκ Matthew Wilcox – συγγραφή, ντραμς, προγραμματισμός ντραμς Brett Williams – μάνατζμεντ Young & Sick – σχέδιο Δείτε την τοιχογραφία καλύτερα μέσω του Google Views
Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε

Το Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε (γαλλικά: Abbaye de Saint-Germain-des-Prés) βρίσκεται στο Παρίσι. Είναι το τελευταίο μεσαιωνικό μνημείο που έχει απομείνει από το άλλοτε εύπορο και παντοδύναμο αβαείο των Παρισίων. Είναι κτισμένο στο οικογενειακό νεκροταφείο των Γαλλο-Μεροβιγγειανών βασιλέων. Το κτίριο χρονολογείται από τον 11ο ως το 17ο αιώνα, ενώ έχει τοιχογραφίες του 19ου αιώνα.

 Το αββαείο ανεγέρθηκε το 557 από τον βασιλέα Χιλδεβέρτο Α' έξω από τα σύνορα της πόλης, και ήταν τόπος εναπόθεσης ιερών κειμηλίων. Το αβαείο τότε ονομαζόταν Saint-Vincent-Sainte-Croix. Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε, ενταφιάστηκε σε αυτή την εκκλησία, η οποία από τότε μετατράπηκε σε βασιλική νεκρόπολη. Στις αρχές του 11ου αιώνα ο Γουλιέλμος της Ντιζόν το ανακατασκεύασε δίνοντάς του σχεδόν τη μορφή που έχει και σήμερα. Julia Droste-Hennings, Thorsten Droste: Paris. DuMont, Köln 2003, ISBN 3-7701-6090-8, S. 238-240. Heinfried Wischermann: Architekturführer Paris. Gerd Hatje, Ostfildern 1997, ISBN 3-7757-0606-2, S. 25. Dieter Kimpel, Robert Suckale: Die gotische Architektur in Frankreich 1130-1270. Hirmer, München 1985, ISBN 3-7774-4040-X, S. 123-125, 528-530. Η συνοικία του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε- Σύγχρονο και ιστορικό φωτογραφικό υλικό.
Αντισκάρι Ηρακλείου

Το Αντισκάρι (επίσημα: Αντισκάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου.

 Το Αντισκάρι βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των Αστερουσίων, περίπου 70 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Σήμερα το χωριό είναι πλούσιο. Υπάρχουν πολλά νερά υπόγεια, ενώ η κοιλάδα από το χωριό μέχρι τα Πλατιά Περάματα είναι ένας συνεχής κήπος πρώιμων κηπευτικών, όπως ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκύθια κλπ. σε χώρους ακάλυπτους, επειδή η θερμοκρασία είναι παντού υψηλή και τα χελιδόνια δε λείπουν και κατά τους χειμερινούς μήνες. Ο οικισμός διαθέτει ξενώνα στα Πλατιά Περάματα. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Υπάρχει και ένα πολύ ωραίο καφενείο ακριβώς δίπλα από την πλατεία του χωριού και δίπλα στο σχολείο. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του ΣωτήροςΣε μικρή απόσταση δυτικά από το χωριό (περίπου 10 χλμ.) βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Λασαίας την οποία αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στις Πράξεις των Αποστόλων (27,8). Σήμερα, οι χωρικοί συνηθίζουν να αναφέρουν το χωριό με το όνομα Χρυσόστομος. Επίσης σε απόσταση περίπου 15 χλμ. ανατολικά από το χωριό, βρίσκεται το τουριστικό χωριό Λέντας της Κοινότητας Μιαμούς. Το χωριό αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1403 και σε βενετικές απογραφές. Το 1583 είχε 160 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 103). Κατά την Ενετοκρατία υπήρχε μια τάξη ανθρώπων, οι οποίοι υπηρετούσαν στις γαλέρες ως κωπηλάτες, σε αντικατάσταση των χωρικών, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να πράττουν έτσι. Οι χωρικοί τους πλήρωναν και οι κωπηλάτες ονομάζονταν αντισκάροι. Το χωριό θεωρείται ότι οφείλει σε αυτούς την ονομασία του. Το χωριό, λοιπόν, ήταν το χωριό των αντισκάρων και γι' αυτό η σωστή γραφή του πρέπει να είναι Αντισκάριοι, όπως Βαρβάροι, Μουχτάροι κλπ. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Δείτε Κοινότητα Αντισκαρίου Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Στέργιου Σπανάκη, Μνημεία Κρητικής Ιστορίας, τόμος Α΄, 158, Β΄ 67, Γ΄ 42. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Άγιος Θωμάς Πρέβεζας

Ο Άγιος Θωμάς είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Πρέβεζας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρέβεζας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Ο Άγιος Θωμάς είναι παράλιος οικισμός στο απώτατο νότιο άκρο του νομού Πρεβέζης, στο εσωτερικό του όρμου της Πρέβεζας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 6 χλμ. περίπου Β.ΒΑ. της Πρέβεζας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πρεβέζης. Το 1934 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Θωμά και το 1938 προσαρτήθηκε στον δήμο Πρεβέζης. Η Πινακοθήκη του Λέανδρου Σπαρτιώτη, στο βορειοδυτικό τμήμα του οικισμού Το Φρούριο («Κούλια») στην κορυφή «Τουρκοβούνι» της χερσονήσου Λασκάρας. Είναι καλοδιατηρημένο και αποτελούσε ένα από τα αμυντικά έργα της συνοριακής γραμμής Ελλάδος-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Από το 2002, το Φρούριο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο από την Εφορεία Νεότερων Μνημείων Η σπηλιά του οικισμού με σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο, που ανακαλύφθηκε το 2016 σε παλαιό νταμάρι, αλλά δεν έχει εξερευνηθεί συστηματικά Η εκκλησία του Αγίου Αποστόλου Θωμά που γιορτάζει στις 5 Οκτωβρίου Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, στην απέναντι όχθη του Αμβρακικού (όρμος Σαλαώρας), στην περιοχή του φερώνυμου, καταργημένου σήμερα, οικισμού Η λίμνη (λιμνοθάλασσα) Πωγωνίτσα, με πολύ μικρό άνοιγμα στον όρμο της Πρέβεζας Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Σκαφιδάκι Το γραφικό λιμανάκι του οικισμού και η ιχθυόσκαλα ανατολικά του οικισμού Οι παραλίες «Σκαφιδάκι» και «Άγιοι Απόστολοι», έξω από τον οικισμό σε διαδρομή προς την άκρη της μικρής χερσονήσου «Λασκάρα» και τα ιχθυοτροφεία, απέναντι από τη νησίδα Γάιδαρος. Η περιοχή έχει ναυαγισμένα πλοία. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.tomistinenimerosi.gr/2017/10/%CF%80%CF%81%CE%AD%CE%B2%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%8C-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF.html https://www.youtube.com/watch?v=EMW7jDr4W5I https://www.in.gr/2021/04/21/greece/preveza-spilaio-stalagmites-kai-stalaktites-kryvetai-sto-ntamari-tou-agiou-thoma-apokalyfthike-apo-parea-neon/
Sniper Elite 4

Το Sniper Elite 4 είναι βιντεοπαιχνίδι τακτικής βολών με στοιχεία κάλυψης, που δημιουργήθηκε από την Rebellion Developments. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, PlayStation 4 και Xbox One στις 14 Φεβρουαρίου του 2017, ως συνέχεια του Sniper Elite III.

 Το παιχνίδι εκτυλίσσεται από αφηγηματική προοπτική, με πρωταγωνιστή έναν τακτικό σκοπευτή με στοιχεία αορατότητας. Όταν οι παίκτες σκοτώσουν έναν εχθρό χρησιμοποιώντας ένα τουφέκι ελευθέρου σκοπευτή από μεγάλη απόσταση, θα ενεργοποιηθεί το σύστημα έκκεντρης θανάτωσης ακτίνων Χ, στο οποίο η κάμερα του παιχνιδιού ακολουθεί τη σφαίρα από το τουφέκι του ελεύθερου σκοπευτή μέχρι το στόχο και παρουσιάζει τα μέρη του σώματος, τα οστά ή τα εσωτερικά όργανα του σώματος να σπάνε ή να διαρρηγνύονται από τη σφαίρα. Το σύστημα έχει επίσης επεκταθεί για να συμπεριλάβει σφαίρες επίθεσης melee και stealth. Η τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού είναι βελτιωμένη σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση,με τους εχθρούς να μπορούν να αντιδρούν πιο ενεργά στη δράση των παικτών. Όταν σκοτωθεί ένας εχθρός, άλλοι εχθροί θα αρχίσουν να αναζητούν τους παίκτες. Ο σκοπευτής είναι εξοπλισμένος με ένα ζευγάρι κιάλια, τα οποία δείχνουν στους παίκτες που είναι οι εχθροί και ποια όπλα μεταφέρουν. Στο παιχνίδι υπάρχει το αξίωμα των αξιωματικών. Η δολοφονία του αξιωματικού όσο το δυνατόν νωρίτερα θα οδηγήσει τον στρατό του να υποχωρήσει, ενώ αν τον σκοτώσει προς το τέλος μιας αποστολής θα αυξήσει σημαντικά τη δυσκολία του επιπέδου. Οι παίκτες μπορούν να τοποθετήσουν παγίδες και να χρησιμοποιήσουν τα πτώματα ως παγίδες. Το παιχνίδι διαθέτει επίσης νυχτερινές αποστολές, στις οποίες οι παίκτες μπορούν να αφαιρέσουν τις πηγές φωτός για να κρύψουν την παρουσία τους. Οι χάρτες στο παιχνίδι είναι σημαντικά μεγαλύτεροι από το Sniper Elite III, παρέχοντας στους παίκτες περισσότερους βαθμούς ελευθερίας στο παιχνίδι. Επίσης οι χάρτες διαθέτουν περισσότερη ευκρίνεια. Το νέο σύστημα κινήσεων του παιχνιδιού επιτρέπει στον χαρακτήρα Fairburne να ανεβαίνει και να κρεμιέται από περβάζια. Τέλος έχουν εισαχθεί εκ νέου οι συνεταιριστικές αποστολές και το παιχνίδι πολλών ατόμων.
45 Ευγενία

Η Ευγενία (αγγλικά:Eugenia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,46. Είναι ένας από τους λίγους αστεροειδείς που έχει βρεθεί ότι έχουν δορυφόρο ή δορυφόρους, ενώ είναι και ο δεύτερος, από τους τέσσερις γνωστούς τριπλούς αστεροειδείς (οι άλλοι είναι ο 87 Σύλβια, ο 216 Κλεοπάτρα και ο 93 Μινέρβα).

 Η Ευγενία ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, o oποίος παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομα της αυτοκράτειρας Ευγενίας ντε Μοντίχο, συζύγου του Ναπολέοντα Γ΄ της Γαλλίας. Υπήρξε έτσι ο πρώτος αστεροειδής που πήρε το όνομα ενός πραγματικού ανθρώπου, αντί μιας μυθολογικής μορφής. Η μέση διάμετρος της Ευγενίας υπολογίσθηκε σε 215 χλμ., που προκύπτει από διαστάσεις 232×193×161 χλμ. ή 305×220×145 χλμ. , ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,7 ως 5,8 τετράκις εκατομμύρια τόνους, με πιθανή μέση πυκνότητα 1,1 γραμμάριο ανά κυβικό cm. Η πολύ χαμηλή αυτή πυκνότητα (παρόμοια με της Ματθίλδης), υποδεικνύει την πολύ χαλαρή δομή της: ίσως είναι ένας σωρός από συντρίμματα. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ευγενίας εκτιμάται σε 1,7 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 577 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 71 m/sec (256 χιλιόμετρα την ώρα). Η Ευγενία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 42 λεπτά. Ο φασματικός τύπος της Ευγενίας είναι F (πολύ σκοτεινός ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,040 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η μέγιστη μπορεί να ανέλθει και στους -22 βαθμούς. Στις 1 Νοεμβρίου 1998, αστρονόμοι στο γαλλοκαναδικό τηλεσκόπιο στη Χαβάη ανεκάλυψαν ένα δορυφόρο της Ευγενίας, τον Μικρό Πρίγκηπα (βλ.λ.), διαμέτρου 13 χλμ. και με περίοδο περιφοράς 5 γήινες ημέρες. Αυτή υπήρξε η πρώτη φορά που ένας δορυφόρος αστεροειδούς ανακαλυπτόταν από επίγειο τηλεσκόπιο.Και ένας δεύτερος δορυφόρος, που για την ώρα φέρει το προσωρινό όνομα S/2004 (45) 1, ανακαλύφθηκε το 2007, από τρεις εικόνες που λήφθηκαν τον Φεβρουάριο 2004 από τη μονάδα Yepun του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στις 7 Μαρτίου 2007 από τον Φρανκ Μαρσί και τους συνεργάτες του. Ο μικρότερος αυτός δορυφόρος, διαμέτρου 6 περίπου χιλιομέτρων, περιφέρεται περί την Ευγενία σε μικρότερη απόσταση από ό,τι ο Μικρός Πρίγκηπας. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χρήστος Καραγεώργος

Ο Χρήστος Καραγεώργος (γενν. 3 Μαϊου 1953, Αγρίνιο) είναι Έλληνας πρώην αθλητής του βάδην (εντός και εκτός στίβου), ο οποίος αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό. Κατέρριψε πολλά πανελλήνια ρεκόρ και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, όπου και κατέλαβε την 12η θέση στα 50 χλμ. βάδην, με χρόνο 4:33:31.

 Ο Καραγεώργος γεννήθηκε στις 3 Μαΐου του 1953 στο Αγρίνιο και μεγάλωσε στη Μεσοκώμη και στο Αγρίνιο. Είναι το δεύτερο παιδί του Νίκου Καραγεώργου και της Γκόλφως Μπριάνη. Δυο χρόνια πριν (το 1951) είχε γεννηθεί ο αδελφός του Άρης και το 1958 γεννήθηκε ο αδελφός του Θανάσης. Το 1965 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Το 1965 ξεκίνησε τον αθλητισμό στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, καταλήγοντας στον πρωταθλητισμό, ενώ από το 1968 έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας. Κέρδισε αρχικά πρωταθλήματα παίδων και στη συνέχεια εφήβων. Η πορεία του συμβάδιζε πάντα με αυτή του αδελφού του Άρη και έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για το ελληνικό βάδην. Κατέκτησε 10άδες πανελλήνιες νίκες, τις περισσότερες τερματίζοντας στην πρώτη θέση μαζί με τον αδελφό του. Κατέρριψε πολλές φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στα 20 χλμ. βάδην, κατεβάζοντάς το σταδιακά από 1:37:16 στο 1:23:08 (1980). Ήταν ο πρώτος Έλληνας βαδιστής που τερμάτισε τα 50 χλμ σε λιγότερο από τις 4 ώρες, με χρόνο 3:59:47 το 1989. Στους Βαλκανικούς Αγώνες κέρδισε αρκετά μετάλλια. Παράλληλα, το 1979 κέρδισε χρυσό μετάλλιο μαζί με τον αδερφό του στους Βαλκανικούς Αγώνες, την μοναδική φορά που δύο αδέλφια έχουν πάρει από κοινού χρυσό μετάλλιο. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα, τερματίζοντας 12ος στα 50 χλμ βάδην. Στην ίδια διοργάνωση, ο αδερφός του, Άρης, συμμετείχε στην απόσταση των 20 χλμ βάδην, καταλαμβάνοντας την 15η θέση. Το 1982 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Μιλάνο, όπου κατέλαβε την 6η θέση στα 5.000 μ. βάδην. Επίσης, την ίδια χρονιά κατέλαβε την 9η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας, στα 50 χλμ βάδην. Από το 1988 κατέχει το πανελλήνιο ρεκόρ στα 50.000 μ. βάδην, το οποίο ταυτόχρονα αποτελεί και βαλκανικό ρεκόρ, ενώ το 1990 στη Αθήνα, έσπασε το φράγμα των 20 λεπτών στα 5.000 μ. βάδην, με επίδοση 19:53,72.Αργότερα, ασχολήθηκε στο βάδην ως προπονητής, βοηθώντας πολλούς νέους αθλητές να αναδειχθούν. Τώρα είναι συνταξιούχος των Ελληνικών Ταχυδρομείων, στα οποία είχε εργαστεί για 35 χρόνια. Ως εργαζόμενος των Ταχυδρομείων ήταν πρωτοπόρος των αγώνων βάδην ταχυδρομικών υπαλλήλων (μαζί με τον αδελφό του, ο οποίος επίσης ήταν εργαζόμενος στα ταχυδρομεία). Διοργάνωσαν και συμμετείχαν στα ετήσια πανελλήνια πρωταθλήματα. Επίσης, πέτυχαν νίκες σε Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Να σημειωθεί, ότι ο Χρήστος Καραγεώργος έχει κατακτήσει Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βετεράνων στα 20 χλμ. Άρης Καραγεώργος Βάδην Βάδην στην Ελλάδα
Γιώργος Κάβουρας

Ο Γιώργος Κάβουρας γεννήθηκε στα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων (6 Δεκεμβρίου 1937) και είναι παλαίμαχος αθλητής στο Δέκαθλο. Διετέλεσε προπονητής και έφορος του τμήματος στίβου του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου. Σπούδασε στην Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών.

 Κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων αναδείχθηκε πρώτος στο άλμα σε ύψος δημοτικών σχολείων Νομού Τρικάλων, πρώτος στο άλμα σε ύψος των Περιφερειακών μαθητικών αγώνων με νέο Πανθεσσαλικό ρεκόρ (1,74μ) και πρώτος στο άλμα επί κοντώ των Γυμνασίων Νομού Τρικάλων πραγματοποιώντας 2 φορές νέο Πανθεσσαλικό ρεκόρ με 3,60. Το 1957 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Ως αθλητής του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου οι σημαντικότερες διακρίσεις του ήταν: Πανελλήνιος Πρωταθλητής Εφήβων (1958) στο άλμα επί κοντώ (3,60 μ) Πανελλήνιος πρωταθλητής Εφήβων (1958) στο δέκαθλο Πανελλήνιο ρεκόρ στο δέκαθλο εφήβων (1958) Πανελλήνιος πρωταθλητής Ανδρών (1961) στο δέκαθλο Πανελλήνιος πρωταθλητής ανδρών στο δέκαθλο (1962) Πανελλήνιο ρεκόρ στο δέκαθλο ανδρών (6.053 βαθμοί) Δεύτερος Πανελλήνιος πρωταθλητής στο δέκαθλο ανδρών (1963) Πανελλήνιος πρωταθλητής στο δέκαθλο ανδρών (1964) πανελλήνιο ρεκόρ στο δέκαθλο ανδρών με 6.628 βαθμούς (1964)Παράλληλα, συμμετείχε στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ανδρών στο άλμα επί κοντώ και στο άλμα σε ύψος συμβάλλοντας στην κατάκτηση των πρωταθλημάτων 1961, 1962, 1963 και 1964 από τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας στίβου εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε διεθνείς αγώνες στο άλμα σε ύψος, στο δέκαθλο και στο άλμα επί κοντώ. Οι σημαντικότερες διακρίσεις του ως μέλος της εθνικής ομάδας ήταν: 3ος βαλκανιονίκης στο δέκαθλο ανδρών (1961) 1ος στο άλμα επί κοντώ στους Αγώνες Εφήβων Αιγύπτου- Ελλάδος (1959) 2ος στο άλμα σε ύψος, αγώνες Ελλάδας- Βελγίου 2ος στο άλμα σε ύψος, αγώνες Ελλάδας- Ουγγαρίας 3ος στο άλμα σε ύψος, αγώνες Ελλάδας- Γαλλίας 3ος στο άλμα επί κοντώ, αγώνες Ελλάδας- ΠολωνίαςΤο 1965 αποσύρθηκε από την ενεργή δράση και συνέχισε ως προπονητής. Από το έτος 1965 συνέχισε ως προπονητής του Παναθηναϊκού αθλητικού συλλόγου και της Εθνικής ομάδας στο Δέκαθλο και το Άλμα επί κοντώ και ανέδειξε πολλούς μεγάλους αθλητές με Πανελλήνια ρεκόρ, Βαλκανικές νίκες, Πανευρωπαϊκά ρεκόρ, Ολυμπιακές Διακρίσεις με αποκορύφωμα το παγκόσμιο ρεκόρ του Χρήστου Παπανικολάου στο άλμα επί κοντώ στις 24/10/1970 με επίδοση 5,49 μ. Για πολλά χρόνια, από το έτος 1986 μέχρι το έτος 2004, διετέλεσε υπεύθυνος του τμήματος Στίβου του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Νίκολα Αλέκσιτς

Ο Νίκολα Αλέκσιτς (σερβικά : Никола Алексић) (Στάρι Μπετσέι, Αυστροουγγαρία, 1808 - Αράντ, Αυστροουγγαρία, 1 Ιανουαρίου 1873) ήταν Σέρβος ζωγράφος και αγιογράφος. Ζωγράφισε κυρίως τέμπλα σε εκκλησιές και πορτρέτα.

 Ζωγραφική άρχισε να διδάσκεται στο στούντιο του Αρσέν Τεοντόριτσα στο Νόβισαντ, μέχρι το 1826 και στη συνέχεια πήγε στην Βιέννη και σπούδασε στην ακαδημία της από το 1828 έως το 1830. Με τα έργα του ξεκινά από την περίοδο της αρχαιότητας και συνεχίζει με ιστορικούς πίνακες. Ταξίδεψε στην Ιταλία όπου παρέμεινε για τρία χρόνια σπουδάζοντας ζωγραφική. Αντέγραψε παλιούς πίνακες σε γκαλερί και ζωγραφισμένα πορτρέτα των αυστριακών αξιωματικών σερβικής καταγωγής. Μετά την Ιταλία το 1834 κατοικεί στο Νόβισαντ και έπειτα στη Σρέμσκιν Καρλίβτσιμα. Το 1837 εγκαταστάθηκε στην Κικίντι και άνοιξε ένα εργαστήριο. Το 1840 μετακόμισε στην Τιμισοάρα και στην Αράντ όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Γιος του ήταν ο Ντούσαν Αλέκσιτς ζωγράφος κι εγγονός του ο επίσης ζωγράφος Στέβαν Αλέκσιτς. И. Алексић, Никола Алексић, Календар Кикинђаним, Кикинда 1896 О. Микић, Никола Алексић, Нови Сад 1974 Текст др Миодраг Коларић, саветник, Народни музеј, Београд, за Енциклопедија Југославије ЈЛЗ 1980. О. Микић, (2010.). “АЛЕКСИЋ, Нкола”, Српска енциклопедија Том 1, књига 1, Нови Сад, Београд: Матица српска Нови Сад, САНУ Београд, Завод за уџбенике Београд, 161, страна, ISBN 978-86-7946-078-3.
Ιζαμπέλα Μπέλτσικ

Η Ιζαμπέλα Μόνικα Μπέλτσικ (πολωνικά: Izabela Monika Bełcik‎ж γεννηθείσα την 29 Νοεμβρίου 1980) είναι μια πολωνή παίκτρια της πετοσφαίρισης, η οποία ήταν μέλος της Πολωνικής εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης γυναικών την περίοδο 1999-2014. Με την ομάδα της έχει κερδίσει δύο φορές το Πρωτάθλημα Eυρώπης (2003, 2005), το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2009, και 4 φορές το Πολωνικό Πρωτάθλημα (τα έτη 2008, 2009, 2012, 2013).

 Το 2010 μπήκε στην Ομάδα PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ. Την 15η Μαρτίου 2015 με την ομάδα του Σόποτ κέρδισαν το Πολωνικό Κύπελλο 2015. Την 28 Σεπτεμβρίου 2003 η Πολωνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών, με συμπεριλαμβανόμενη την Μπέλτσικ, κέρδισε στον τελικό με την Τουρκία (3-0) και μαζί το Πρωτάθλημα Ευρώπης 2003. Δύο χρόνια αργότερα η Πολωνική ομάδα, με την Μπέλτσικ, υπερασπίστηκε τον τίτλο και κέρδισε δεύτερο τίτλο στο Πρωτάθλημα Ευρώπης. Τον Οκτώβριο 2009 με τις συμπαίκτριες της κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2009, κερδίζοντας τη Γερμανία. Πήρε μέρος στην 1η διοργάνωση των Ευρωπαϊκών Αγώνων. Στον ημιτελικό η ομάδα της κέρδισε τη Σερβία και προκρίθηκε στον τελικό αγώνα. Την 27η Ιουνίου 2015 η Πολωνία έχασε στον αγώνα με την Τουρκία, και η Μπέλτσικ με τις συμπαίκτριες της πήραν το αργυρό μετάλλιο. CEV Cup 2014/2015 - με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ Εθνικά πρωταθλήματα 2004/2005 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με τη Νάφτα-Γκαζ Πιλα 2005/2006 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με τη Νάφτα-Γκαζ Πιλα 2007/2008 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την MKS Μουζινιάκα-Φάκρο Μουζίνα 2008/2009 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την MKS Μουζινιάκα-Φάκρο Μουζίνα 2009/2010 Πολωνικό ΣούπερΚύπελλο 2009, με την Τράπεζα BPS Μουζινιάκα Φάκρο Μουζίνα 2009/2010 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την Τράπεζα BPS Μουζινιάκα Φάκρο Μουζίνα 2010/2011 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ 2011/2012 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ 2012/2013 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ 2013/2014 Πολωνικό Πρωτάθλημα, με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ 2014/2015 Πολωνικό Κύπελλο, με την PGE Άτομ Τρεφλ Σόποτ 1997 CEV Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 2003 CEV Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2005 CEV Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2009 CEV Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2015 Ευρωπαϊκοί Αγώνες 2013 Πολωνικό Κύπελλο - Καλύτερη Παίκτρια στο Σερβίρισμα 2015 Πολωνικό Κύπελλο - Καλύτερη Σέτερ 2005 Χρυσός Τιμητικός Σταυρός Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Izabela Bełcik στο Wikimedia Commons ORLEN Λίγκα προφίλ της παίκτριας
Ντάττσα

Η Ντάτσα (τουρκικά: Datça) είναι διαμέρισμα της επαρχίας Μούγλων στη νοτιοδυτική Τουρκία και η κεντρική πόλη του διαμερίσματος. Το κέντρο βρίσκεται στο μέσο της χερσονήσου που φέρει το ίδιο όνομα με το διαμέρισμα και την κωμόπολη (Χερσόνησος Ντάτσα, γνωστή στα ελληνικά ως Χερσόνησος Κνιδίας). Μέχρι το 1928, ήταν ναχιγές του διαμερίσματος Μαρμαρίδος. Είναι μέρος της Τουρκικής Ριβιέρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012 η αστική περιοχή έχει 11.261 κατοίκους, ενώ το διαμέρισμα 17.357.

 Το όνομα Ντάτσα προέρχεται από τα Στάδια, γνωστά και ως Στάδιον, μια αρχαία καρική πόλη κοντά στην Κνίδο. Τα Στάδια εξελίχθηκαν σε Τάδια, Ντάδια, Ντάτσια και στη συνέχεια Ντάτσα.Τόσο η κωμόπολη όσο και η χερσόνησος της Ντάτσα ονομάζονταν Ρεσάντιγε για μια σύντομη περίοδο στις αρχές του 20ου αιώνα, τιμώντας τον προτελευταίο Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Ε΄ Ρεσάντ, και ορισμένοι χάρτες μπορεί να αναφέρονται στη χερσόνησο με αυτό το όνομα· σήμερα Ρεσάντιγε είναι το όνομα μιας από τις συνοικίες της κωμοπόλεως.
Γενικές εκλογές στη Ζάμπια 2021

Στις 12 Αυγούστου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Ζάμπια. Οι κάλπες άνοιξαν στις 6.00 το πρωί, για δώδεκα ώρες, σε πάνω από 12.000 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για τους γύρω στα 7 εκατομ. εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της. Οι εκλογείς ψήφισαν για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης και μέλη των τοπικών συμβουλίων.Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 16 υποψήφιοι. Ο 64χρονος πρώην Πρόεδρος Έντγκαρ Λούνγκου, διεκδικώντας άλλη μία θητεία, αναμετρήθηκε με τον μεγάλο αντίπαλό του, τον 59χρονο μεγιστάνα Χακαΐντε Χιτσιλέμα, για τρίτη φορά. Αυτή ήταν η έκτη φορά που ο Χιτσιλέμα διεκδίκησε την θέση του Προέδρου, και αυτήν την φορά με την υποστήριξη μίας συμμαχίας 10 κομμάτων. Ο Χιτσιλέμα εξελέγη Πρόεδρος με το 59,38% των ψήφων.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ζάμπια, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες και ελεύθερες εκλογές, με καθολική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό δύο γύρων. Οι υποψήφιοι για τη θέση του Προέδρου συμμετέχουν μαζί με συνυποψήφιους που διεκδικούν τη θέση του Αντιπροέδρου. Το ζευγάρι υποψηφίων που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή θα συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσονται νικητές. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν τα δύο επικρατέστερα ζευγάρια υποψηφίων του πρώτου. Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 167 μέλη. Από αυτά: τα 156 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. έως και 8 μέλη διορίζονται από τον Πρόεδρο τα 3 μέλη είναι αυτεπάγγελτα. Πρόκειται για τον πρόεδρο της βουλής και τους δύο αντιπροέδρους του. Ο πρόεδρος και ο α' αντιπρόεδρος της βουλής εκλέγονται από εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες, ενώ ο β' αντιπρόεδρος εκλέγεται από τα μέλη του κοινοβουλίου. Ο α' και ο β' αντιπρόεδρος δεν πρέπει να είναι μέλη του ίδιου κόμματος.Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ζάμπια ηλικίας άνω των 18 ετών. Γενικά αποτελέσματα Αναλυτικά αποτελέσματα
Ρέγκιναλντ Β΄ του Χέλρε

Ο Ρέγκιναλντ Β΄ ο Μαύρος, ολλανδ.: Reinoud /Ρέιναουτ/ II van Gerle (π. 1295 - 12 Οκτωβρίου 1343) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ, ήταν κόμης του Χέλρε, και από το 1339 και μετά δούκας του Χέλρε και του Ζούτφεν στις Κάτω Χώρες, από το 1326 έως το 1343. Ήταν γιος του Ρέγκιναλντ Α΄ κόμη των Χέλρε και Ζούτφεν, και της Mαργαρίτας των Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας.

 Από το 1316 ενήργησε ως επίτροπος στην κομητεία, φυλάκισε τον πατέρα του το 1318 και κυβέρνησε ως «γιος του κόμη». Όταν το 1326 απεβίωσε ο πατέρας του, χαρακτήρισε τον εαυτό του κόμη τού Χέλρε και κόμη τού Ζούτφεν. Το 1339 το Χέλρε αναβαθμίστηκε σε δουκάτο. Νομοθέτησε το 1321 σχετικά με το εθιμικό δίκαιο και το 1335 σχετικά με τα αναχώματα και τα κανάλια. Συμμάχησε εναντίον των Γάλλων με τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, τον κουνιάδο του, προειδοποιώντας τους Άγγλους το 1338 για έναν γαλλικό στόλο, που είχε συγκεντρωθεί στο στόμιο του Zβιν. Παρέμεινε ο στενότερος σύμμαχος του Εδουάρδου Γ΄ μεταξύ των Γερμανών πριγκίπων στην πρώτη φάση του Εκατονταετούς Πολέμου. Ο πρώτος γάμος του Ρέχιναλντ (Ρέρμοντ, 11 Ιανουαρίου 1311) ήταν με τη Σοφία Μπέρτουτ (απεβ. το 1329), κυρία του Mέχελεν και τα παιδιά τους ήταν: Mαργαρίτα (1320–1344), κυρία του Mέχελεν. Ματθίλδη (1325–1384), κυρία του Μέχελεν, μετά δούκισσα του Χέλρε (1371–1379), παντρεύτηκε πρώτα το 1336 τον Γοδεφρείδο του Λόον-Χάινσμπεργκ (1347), μετά πριν από το 1348 τον Ιωάννη κόμη της Κλέβης και έπειτα τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά. Eλισάβετ (απεβ. 1376), ηγουμένη του Γράβεντααλ. Μαρία (απεβ. 1405), δούκισσα του Χέλρε (1371-1405), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ δούκα του Γύλιχ .Χήρος, ο Ρέχιναλντ Β΄ νυμφεύτηκε (Nάιμεχεν, Μάιος 1332) την Ελεονώρα του Γούντστοκ (1318–1355), κόρη του Eδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. Τα παιδιά τους ήταν: Ρέγκιναλντ Γ΄ (1333–1371), δούκας του Χέλρε (1343–1361) . Eδουάρδος (1336–1371), δούκας του Χέλρε (1361–1371) .Απομάκρυνε την Eλεονώρα από την Αυλή το 1338, ισχυριζόμενος ότι αυτή είχε λέπρα . Αργότερα η Ελεονώρα, μετά το τέλος του, έγινε μοναχή. Ο Ρέγκιναλντ απεβίωσε στο Άρνεμ μετά από πτώση από το άλογό του. Nijsten, Gerard (2004). In the Shadow of Burgundy: The Court of Guelders in the Late Middle Ages. Cambridge University Press. Ormrod, W. Mark (2011). Edward III. Yale University Press. Packe, Michael (1985). Edward III. Routledge, Kegan Paul. Sumption, Jonathan (1990). Trial by Battle: The Hundred Years War I. University of Pennsylvania Press.
Αδελαΐδα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ

Η Αδελαΐδα (γερμ. Adelheid, 23 Φεβρουαρίου 1800 - 13 Σεπτεμβρίου 1820) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ που με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ολδεμβούργου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόυμ και της Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1817 τον Αύγουστο του Ολδεμβούργου και είχε τέκνα: Αμαλία (1818 - 1875), παντρεύτηκε τον Όθωνα της Βαυαρίας, μετέπειτα Βασιλιά της Ελλάδας Φρειδερίκη (1820 - 1891), παντρεύτηκε τον Γιάκομπ φον Βάσινγκτον, αντιστράτηγο της Βαυαρίας Theodor Merzdorf (1875), "Paul Friedrich August (Großherzog von Oldenburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 667–669
Ντιάνα Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο

Η Ντιάνα Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο, 11η Δούκισσα του Κανταβάλ, Πριγκίπισσα της Ορλεάνης (Diana Álvares Pereira de Melo, 11ª Duquesa de Cadaval, 25 Ιουλίου 1978 -) είναι Πορτογαλίδα ευγενής και συγγραφέας καθώς και σύζυγος του πρίγκιπα Κάρολου Φίλιππου, Δούκα του Ανζού.

 Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1978 στη Γενεύη είναι το μοναδικό παιδί του Χάιμε Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο, 10ος Δούκας του Κανταβάλ και της δεύτερης συζύγου του Κλωντίν Μαργκαρίτ Τριτζ. Έχει τρία μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, την Ροσαλίντα, την Μαρία Γκρασιέλα και τον Χάιμε Τζ. και μια μικρότερη ετεροθαλής αδελφή την Αλεξάνδρα Ευγενία από την εξωσυζυγική σχέση του πατέρα της. Σπούδασε διεθνής επικοινωνία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Διαχειρίζεται τα ακίνητα του Οίκου του Κανταβάλ, τα οποία είναι ιστορικά και περιλαμβάνουν το Παλάτι των Δούκων του Κανταβάλ στην Έβορα και το κτήμα Muge στο Santarém. Είναι επίσης συγγραφέας πολλών βιβλίων για τις προσωπικότητες που σχετίζονται με την ιστορία της πορτογαλικής μοναρχίας, την οποία έχει δημοσιεύσει υπό την επωνυμία Ντιάνα ντε Κανταβάλ. Το 2001 η Ντιάνα διαδέχτηκε τον πατέρα της στο δουκάτο του Κανταβάλ, ως 11η Δούκισσα του Κανταβάλ. Στις 21 Ιουνίου 2008 η Ντιάνα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Κάρολο Φίλιππο, Δούκα του Ανζού στον Καθεδρικό Ναό της Έβορα. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί: την Πριγκίπισσα Ισαβέλλα (γ. το 2012) 25 Ιουλίου 1978 – 30 Ιουλίου 2001: Δόνια Ντιάνα Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο 30 Ιουλίου 2001 – 21 Ιουνίου 2008: Δόνια Ντιάνα Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο, 11η Δούκισσα του Κανταβάλ 21 Ιουνίου 2008 – μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ντιάνα, Δούκισσα του Ανζού, 11η Δούκισσα του Κανταβάλ Genealogy of Diana Álvares Pereira de Melo - Portuguese Site House of Cadaval - Official Site
Α.Σ. Διαγόρας Πολυδρόσου

Ο Α.Σ. Διαγόρας Πολυδρόσου είναι αθλητικός σύλλογος της Φωκίδας που ιδρύθηκε το 1959. Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε-άσπρο και εναλλακτικά το πράσινο. Ο Διαγόρας έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλητής στην Α΄Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φωκίδας (1992, 1994, 1996 και 2011),έχοντας αγωνιστεί τρεις φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής. Επίσης έχει αγωνιστεί και δύο φορές σε τελικό κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Φωκίδας (1993 και 2014).

 Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο Διαγόρας κατέκτησε για 4η φορά το πρωτάθλημα στη Φωκίδα, αλλά στη συνέχεια, λόγω οικονομικών προβλημάτων, δήλωσε αδυναμία να συμμετάσχει στη Δ΄Εθνική και τιμωρήθηκε με υποβιβασμό στην (τελευταία) Β' τοπική κατηγορία Φωκίδας. Ωστόσο, η διοίκηση του συλλόγου δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και παραχώρησε τους περισσότερους από τους ποδοσφαιριστές του σωματείου στο μετέπειτα πρωταθλητή Οδυσσέα Ανδρούτσο. Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εφημερίδα "ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ" Αθλητικό ιστολόγιο Φωκίδας