Επαρχία Ζαΐρε

Το Ζαΐρε (πορτογαλικά: Zaire‎, γαλλικά: Zaïre‎, Κονγκό: Nzadi) είναι μία από τις 18 επαρχίες της Ανγκόλας. Καταλαμβάνει 40.130 τετραγωνικά χιλιόμετρα στα βορειοδυτικά της χώρας και είχε πληθυσμό 594.428 κατοίκους το 2014. Συνορεύει δυτικά με τον Ατλαντικό Ωκεανό, βόρεια με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στα ανατολικά με την επαρχία Ουίγκε, και στα νότια με την επαρχία Μπένγκο.

 Η φυλή Κονγκό (ή Μπακόνγκο) κατέλαβε την κοιλάδα του ποταμού Κονγκό (ή Ζαΐρ) στα μέσα του 13ου αιώνα και σχημάτισε το Βασίλειο του Κονγκό, το οποίο από το 1390 έως το 1891 υπήρξε ανεξάρτητο κράτος και μέχρι το 1914 υποτελές κράτος του Βασιλείου της Πορτογαλίας. Το 1914, η μοναρχία του Κονγκό διαλύθηκε μετά την πορτογαλική καταστολή πολλών επαναστάσεων. Από το 1885, η Πορτογαλική Ανγκόλα περιελάμβανε την περιφέρεια του Κονγκό, η οποία χωρίστηκε το 1919 στις περιφέρειες της Καμπίντα και του Ζαΐρε, αντίστοιχα βόρεια και νότια του ποταμού Κονγκό/Ζαΐρ.Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας της Ανγκόλας μεταξύ 1961 και 1974, ένα μεγάλο μέρος των Μπακόνγκο κατέφυγε στη Δημοκρατία του Ζαΐρ. Πολλοί από αυτούς τους πρόσφυγες και τους απογόνους τους επέστρεψαν αφότου η Συμφωνία του Αλβόρ αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ανγκόλας. Στα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία περιλαμβάνονται: Μουσείο Κουλουμπίμπι: Η οικία του Βασιλιά στο Εμπάνζα Κονγκό. Yala Nkuw (Δέντρο δύναμης ή αίματος): Τόπος όπου ο βασιλιάς του Κονγκό λάμβανε αποφάσεις. Ερείπια του καθεδρικού ναού: Η πρώτη εκκλησία της Ανγκόλας, χτισμένη το 1491. Λιμάνια Ρίκο και Πίντα: Χρησίμευαν ως λιμάνια για την εξαγωγή σκλάβων. Ponta do Padrão: Το πρώτο λιμάνι που εξυπηρέτησε τους Πορτογάλους το 1482 για την ανακάλυψη της Ανγκόλας από τον Ντιόγκο Κάο. Το Εμπάνζα Κόνγκο (πρώην Σάο Σαλβαδόρ ντο Κονγκό) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Η πόλη βρίσκεται περίπου 481 χλμ από τη Λουάντα και 314 χλμ από το Ουίγκε. Η επαρχία Ζαΐρε περιέχει έξι (6) δήμους (municípios): Δήμος Εμπάνζα Κονγκό: - Εμπάνζα Κόνγκο, Καλαμπάτα, Καλούκα, Κιέντε, Λούβου, Μαντίμπα Δήμος Ενζέτο: - Ενζέτο Κιντέτζι, Λόγκε, Μουσέρα Δήμος Κουίμπα: - Κουίμπα, Λουβάκα, Μπουέλα, Σέρρα ντα Κάντα Δήμος Νόκι: - Λουφίκο, Μπάλα Λουλέντο, Νόκι Δήμος Σόγιο: - Κέλο, Μάνγκε Γκράντε, Πέντρα ντε Φεϊτίσο, Σόγιο, Σούμπα Δήμος Τομπόκο: - Κινζάου, Κισίμπα, Τομπόκο Η επαρχία Ζαΐρε έχει δύο εποχές: από τον Νοέμβριο έως τον Μάιο, την εποχή των βροχών, και από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο, την εποχή της ξηρασίας. Οι κυρίαρχοι τύποι καιρού στην επαρχία είναι το τροπικό υγρό κλίμα και το ημίξηρο. Η θερμοκρασία στην περιοχή κυμαίνεται μεταξύ 24 ° C και 26 ° C.Η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής είναι πολυποίκιλες, με σαβάνα και πυκνά τροπικά δάση. Οι κύριοι ποταμοί της επαρχίας Ζαΐρε είναι οι Κονγκό, Εμπρίτζ, Λουφούντε, Ζάντι, Κουίλο και Μπουένγκα. Η εθνική γλώσσα που ομιλείται στην επαρχία είναι η Κικόνγκο και η κυρίαρχη εθνοτική ομάδα στην περιοχή είναι οι Μπακόνγκο. Η επαρχία Ζαΐρε εξυπηρετείται από τρία αεροδρόμια. Το αεροδρόμιο του Σόγιο και το αεροδρόμιο του Εμπάνζα Κόνγκο έχουν ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους και τακτικές πτήσεις προς τη Λουάντα. Το αεροδρόμιο του Ενζέτο διαθέτει διάδρομο με γρασίδι και χρησιμοποιείται για ιδιωτικές πτήσεις. Elikia M'Bokolo (2003). África Negra. História das Civilizações, vol. I, Até ao Século XVIII. Lisboa: Vulgata Elikia M'Bokolo (2007). África Negra. História das Civilizações, vol. II, Do Século XIX aos nossos dias. Lisboa: Colibri Patrício Batsîkama (2010). As origens do Reino do Kongo. Luanda: Mayamba Γεωγραφικές πληροφορίες επαρχίας στο geoview.info