Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1974 ήταν η 10η διοργάνωση, που διεξήχθη για πρώτη φορά στη Δυτική Γερμανία από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 7 Ιουλίου. Αυτή τη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε ένα νέο τρόπαιο, το οποίο ονομαζόταν Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA. Το παλαιό τρόπαιο Ζιλ Ριμέ είχε πλέον εγκατασταθεί στο Ρίο ντε Τζανέιρο και έτσι με απόφαση της FIFA οι 16 εθνικές ομάδες, που έφτασαν στη Δυτική Γερμανία για την τελική φάση της διοργάνωσης θα αγωνίζονταν για αυτό το καινούργιο έπαθλο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, ένα ολόχρυσο τρόπαιο 18 καρατίων που αναπαριστά δύο ποδοσφαιριστές να σηκώνουν τον πλανήτη Γη, ύψους 36 εκατοστών και βάρους 4,97 κιλών, είναι έργο του Ιταλού καλλιτέχνη Σίλβιο Γκατζανίκα.Ήταν σαφές ότι θα το κατακτούσε η ομάδα που θ' απέδιδε με τον καλύτερο τρόπο το λεγόμενο «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο», το οποίο έδρεπε δάφνες τότε στην Ευρώπη με ιδανικό εκφραστή του τον ΑΦΚ Άγιαξ. Με ηγέτη τον Γιόχαν Κρόιφ και κορμό τους συμπαίκτες του στον Άγιαξ, η Ολλανδία έδειχνε ως τον τελικό ότι θα ήταν η διάδοχος της γερασμένης Βραζιλίας, από την οποία είχε αποσυρθεί ο Πελέ. Οι «οράνιε», με εντυπωσιακές εμφανίσεις και επιβλητικές νίκες και επί των τριών μεγάλων δυνάμεων της Νότιας Αμερικής (2-0 επί της Ουρουγουάης, 4-0 επί της Αργεντινής, 2-0 επί της Βραζιλίας), προέλασαν μέχρι τον τελικό του Μονάχου. Οι διοργανωτές Δυτικογερμανοί, ωστόσο, είχαν τη δική τους συνταγή. Ηγέτης ήταν ο «Κάιζερ» Φραντς Μπεκενμπάουερ και κορμός η Μπάγερν Μονάχου, που τότε διαδεχόταν τον Άγιαξ στη συλλογή Κυπέλλων Πρωταθλητριών Ευρώπης. Όμως, λίγες μέρες πριν από την έναρξη της διοργάνωσης, οι διεθνείς απείλησαν με αποχή όταν πληροφορήθηκαν ότι τα πριμ που είχαν τάξει Ιταλοί και Ολλανδοί στους παίκτες τους ήταν πολλαπλάσια από αυτά που τους είχε υποσχεθεί η δυτικογερμανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Ο προπονητής τους, Χέλμουτ Σεν, άρχισε την επείγουσα αναζήτηση άλλων 22 ποδοσφαιριστών, ώσπου χάρη στην ενωτική παρέμβαση του Μπεκενμπάουερ και νέες υποσχέσεις της Ομοσπονδίας, η τάξη αποκαταστάθηκε. Οι Δυτικογερμανοί ξεκίνησαν διστακτικά, αλλά βελτιώθηκαν στη δεύτερη φάση, ξεπέρασαν τα εμπόδια Γιουγκοσλάβων και Σουηδών και στον κρίσιμο αγώνα που θα έδινε το εισιτήριο για τον τελικό αντιμετώπισαν την Πολωνία, την ομάδα των Ντέινα, Λάτο, Ζμούντα, που είχε κάνει την έκπληξη στα προκριματικά της διοργάνωσης, αφήνοντας εκτός τελικής φάσης την Αγγλία, και εκτός ημιτελικής φάσης την Ιταλία. Στο γήπεδο της Φραγκφούρτης, ο Πολωνός τερματοφύλακας Τομασέφσκι απέκρουσε πέναλτι του Ούλι Χένες, ο Δυτικογερμανός ομόλογός του, Σεπ Μάιερ, έκανε σωτήριες επεμβάσεις προ των Λάτο και Γκάντοχα και τελικά ήταν ο Γκερντ Μίλερ, εκείνος που έδωσε στους διοργανωτές τη νίκη και την πρόκριση στον τελικό.

 Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966. Την ίδια μέρα συναποφασίστηκε και το ποιος θα διοργανώσει τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και του 1982. Ενδιαφέρον για την διοργάνωση των αγώνων του 1974 και 1982 έδειξαν η Δυτική Γερμανία και η Ισπανία. Στη συνέχεια, η Ισπανία απόσυρε την υποψηφιότητα της για την διοργάνωση του 1974 με αντάλλαγμα την διοργάνωση του 1982. Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 συμμετείχαν 98 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 16 θέσεις που δόθηκαν για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι δύο από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Βραζιλία και την διοργανώτρια Δυτική Γερμανία. Για πρώτη φορά στην διοργάνωση συμμετείχαν η Ανατολική Γερμανία, η Αϊτή, η Αυστραλία και το Ζαΐρ (σημερινό Κονγκό), η πρώτη χώρα της υποσαχάριας Αφρικής στην ιστορία της διοργάνωσης. Οι 16 ομάδες που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους στην τελική φάση του Μουντιάλ 1974 ήταν οι εξής: Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 9 στάδια. Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Δυτικής Γερμανίας UTC +1 1ος Όμιλος Η Δυτική και η Ανατολική Γερμανία δεν είχαν συναντηθεί ποτέ προηγουμένως σε διεθνείς αγώνες, ούτε καν σε φιλικούς. Η φιλοξενία της τελικής φάσης είχε εντείνει την ψυχροπολεμική σύγχυση, με τους Ανατολικογερμανούς να αντιτίθενται στη χρήση του Ολυμπιακού Σταδίου στο περικυκλωμένο Δυτικό Βερολίνο. Οι δύο ομάδες κληρώθηκαν στον ίδιο όμιλο. Η Δυτική Γερμανία υπέκυψε στην πίεση στο Αμβούργο, ενώ η Ανατολική Γερμανία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και πέτυχε το μοναδικό γκολ με τον Γιούργκεν Σπάρβασερ. Ειρωνικά όμως, η νίκη αυτή των Ανατολικογερμανών με 1-0 έσπρωξε τους Δυτικογερμανούς σε έναν ευκολότερο δεύτερο γύρο. Ο Σπάρβασερ, ο μεγαλύτερος ήρωας του ποδοσφαίρου στην Ανατολική Γερμανία, μερικά χρόνια αργότερα κατέφυγε στην Δυτική Γερμανία ως πολιτικός πρόσφυγας. 2ος Όμιλος Η Γιουγκοσλαβία και η Βραζιλία προκρίθηκαν λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων έναντι της Σκωτίας. 3ος Όμιλος 4ος Όμιλος Η Αργεντινή προκρίθηκε λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων. 1ος Όμιλος 2oς Όμιλος Ογδόντα χιλιάδες θεατές, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου είδαν τους Ολλανδούς να κάνουν τη σέντρα. Άλλαξαν 16 φορές την μπάλα και μετά κέρδισαν πέναλτι σε ανατροπή του Κρόιφ από τον Χένες, πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό. Μάλιστα ουδείς Δυτικογερμανός είχε προλάβει έως τότε να ακουμπήσει την μπάλα. Ο Γιόχαν Νέσκενς εκτέλεσε το πέναλτι και μόλις στο δεύτερο λεπτό η Ολλανδία έκανε το 1-0.Για πρώτη φορά είχε καταλογιστεί πέναλτι σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και στον συγκεκριμένο τελικό δεν θα ήταν το μοναδικό. Οι Ολλανδοί έδωσαν στους αντιπάλους τους χώρο και χρόνο για να ξεπεράσουν το αρχικό σοκ. Ο Φογκτς εξουδετέρωσε πλήρως τον Κρόιφ και με διασφαλισμένα τα νώτα τους, οι Δυτικογερμανοί άρχισαν να επιτίθενται κατά κύματα. Στο 25' ο Χελτσενμπάιν ντριμπλάροντας μπήκε στον ολλανδική περιοχή. Ο Γιάνσεν τον ανέτρεψε. Νέο πέναλτι και ο Πάουλ Μπράιτνερ ισοφάρισε σε 1-1. Η Δυτική Γερμανία συνέχισε στον ίδιο ρυθμό. Πλησίαζε η λήξη του ημιχρόνου. Στο 43' ο Μπόνοφ ξέφυγε από δεξιά και σέντραρε, ο Γκερντ Μίλερ έκανε μία στροφή γύρω από τον εαυτό του και σούταρε. Ήταν το 68ο και τελευταίο γκολ του με τη φανέλα της εθνικής. Το πιο πολύτιμο από όλα. Στο δεύτερο ημίχρονο, οι προσπάθειες των Ολλανδών σταμάτησαν μπροστά στον Ζεπ Μάγερ. Παρά την ήττα της Ολλανδίας, το βρετανικό περιοδικό World Soccer σε ψηφοφορία ειδικών που διοργάνωσε το 2007 την ανέδειξε ως τρίτη καλύτερη ομάδα στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων μετά τη Βραζιλία του 1970 και την Ουγγαρία του 1954.Είκοσι χρόνια μετά τον θρίαμβο των Γερμανών στο Μουντιάλ της Ελβετίας το 1954 και δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1972, το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA βρέθηκε στα χέρια του Φραντς Μπεκενμπάουερ. Ο «Κάιζερ» είχε αποκτήσει το στέμμα του. Το τρόπαιο αυτό το ξανασήκωσε 16 χρόνια αργότερα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, αλλά με την ιδιότητα του προπονητή. 7 τέρματα Γκρέγκορζ Λάτο5 τέρματα Γιόχαν Νέεσκενς Άντρεϊ Σάρμαχ4 τέρματα Γκερντ Μίλερ Τζόνι Ρεπ Ραλφ Έντσρομ Η καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης σύμφωνα με τη FIFA 77.JPG ήταν η εξής: Μουντιάλ 1974 – Δ. Γερμανία Το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Η γέννηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ζιλ Ριμέ - Ο εμπνευστής του Παγκοσμίου Κυπέλλου