IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αθανάσιος Καραγκάνης

Ο Αθανάσιος Καραγκάνης (2 Νοεμβρίου 1896 - 17 Νοεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Πολυγύρου από το 1951 ως το 1967. Υπήρξε συνιδρυτής της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής.

 Σπούδασε χημικός και μετά το στρατό δίδαξε στο ημιγυμνάσιο Βάλτας και εν συνεχεία στη Θεσσαλονίκη, για να παραιτηθεί από καθηγητής τον Οκτώβριο του 1926, με σκοπό να πολιτευθεί. Στις εκλογές του 1926 ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση, όμως δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς συγκέντρωσε 146 ψήφους. Κατήλθε ως υποψήφιος ξανά στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και πήρε 507 ψήφους χωρίς να εκλεγεί για μία ακόμη φορά.Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη Δήμαρχος Πολυγύρου και επανεξελέγη το 1954, το 1959 και το 1964, υπηρετώντας συνεχώς επί 16 χρόνια, ως το 1967. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από το Ροταριανό Όμιλο Θεσσαλονίκης.Απεβίωσε το 1988 έχοντας κάνει δωρεά τη διώροφη οικία του στο Δήμο, ώστε να ιδρυθεί το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Πολυγύρου.
Εκλογές

Οι εκλογές είναι μια διαδικασία βάσει της οποίας ένας πληθυσμός επιλέγει έναν ή περισσότερους αντιπροσώπους του για να τον εκπροσωπήσει σε έναν θεσμό. Οι εκλογές αποτελούν το δημοκρατικότερο μέσο αντιπροσώπευσης και σύστασης αντιπροσωπευτικών σωμάτων σε κάθε είδους βαθμίδα κοινωνικής ομαδοποίησης. Συνήθως γίνεται λόγος για εκλογές σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Οι εκλογές διενεργούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, τα οποία είναι προκαθορισμένα (οι εκλογές σε εθνικό επίπεδο επιδέχονται εξαιρέσεις, οι οποίες αποτυπώνονται περιοριστικά στο εκάστοτε ισχύον Σύνταγμα). Οι εκλογές πραγματοποιούνται με τη ψηφοφορία η οποία αποτελεί αρμοδιότητα του εκλογικού σώματος που είναι το κατεξοχήν ανώτατο όργανο του κράτους. Με τις εκλογές πραγματώνεται άμεσα και δηλώνεται με τρόπο οριστικό η βούληση του εκλογικού σώματος σε δεδομένη στιγμή.

 Οι εθνικές και τοπικές εκλογές διενεργούνται σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο κάθε κράτους και ο οποίος αποτελεί οργανικό νόμο μη δυνάμενο να καταργηθεί χωρίς αντικατάστασή του από άλλον νεότερο. Ο εκλογικός νόμος καθορίζει τον τρόπο, τη διαδικασία και το διαχωρισμό της χώρας σε εκλογικές περιφέρειες. Μπορεί να έχει σε γενικές γραμμές είτε πλειοψηφική είτε αναλογική επίδραση κατά την κατανομή των εδρών. Τα δύο συστήματα που υπάρχουν για την ανάδειξη των υποψηφίων είναι η σταυροδοσία και η λίστα. Στο πρώτο σύστημα εκλέγονται οι υποψήφιοι που θα συγκεντρώσουν το μεγαλύτερο αριθμό σταυρών, ενώ στο δεύτερο υπάρχει προκαθορισμένη σειρά εκλογής υποψηφίων. Κ. Χρυσόγονος: Συνταγματικό Δίκαιο, ΙΙ, Ειδικό Μέρος, Σάκκουλας, 2008, Αθήνα-Θεσσαλονίκη Κ. Μαυριάς: Συνταγματικό Δίκαιο, Αντ. Ν. Σάκκουλας, 2005, Αθήνα-Κομοτηνή Ε. Βενιζέλος: Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου, Β΄ έκδοση, Αντ. Ν. Σάκκουλας 2008, Αθήνα-Κομοτηνή Ημερολόγιο εκλογών στον κόσμο 2015 Ημερολόγιο εκλογών στον κόσμο 2016 Εκλογές 2019 Οδηγίες προς τους ψηφοφόρους
Χριστιανή Ερριέττα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

Η Χριστιανή Ερριέττα (γερμ. Christiane Henriette von Pfalz-Zweibrücken, 16 Νοεμβρίου 1725 - 11 Φεβρουαρίου 1816) από τον Οίκο του Βίτελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Βάλντεκ & Πύρμοντ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Κράτο του Νασσάου-Σααρμπρύκεν. Παντρεύτηκε το 1741 τον Κάρολο Αύγουστο του Βάλντεκ & Πύρμοντ και είχε τέκνα: Κάρολος (1742 - 1756). Φρειδερίκος Κάρολος Αύγουστος (1743 - 1812), Πρίγκιπας του Βάλντεκ & Πύρμοντ. Χριστιανός Αύγουστος (1744 - 1798), στρατηγός του αυστριακού στρατού. Γεώργιος Α΄ (1747 - 1813), Πρίγκιπας του Βάλντεκ & Πύρμοντ. Ματθίλδη (1801 - 1825), παντρεύτηκε τον Ευγένιο, Δούκα της Βυρτεμβέργης. Καρολίνα (1748 - 1782), παντρεύτηκε τον Πέτερ φον Μπίρον, Δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγαλλίας. Λουίζα (1751 - 1816), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο του Νάσσαου-Ούσινγκεν. Λουδοβίκος (1752 - 1793), στρατηγός στη Γερμανία, απεβίωσε σε μάχη. Joseph Heinrich Wolf: Das Haus Wittelsbach: Bayern's Geschichte aus Quellen, G. G. Zeh, 1847, p. 482 Kerstin Merkel, Heide Wunder: Deutsche Frauen der frühen Neuzeit, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 2000, p. 211 ff.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιβύης

To Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιβύης (αραβικά: دوري الدرجة الأولى الليبي لكرة القدم) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Λιβύης. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβύης.

 Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1963. Πριν από αυτό, υπήρχαν τρία επαρχιακά πρωταθλήματα, ένα για την Ανατολική, ένα για τη Δυτική και ένα για τη Νότια επαρχία. Η πρώτη περίοδος πρωταθλήματος σε εθνικό επίπεδο ήταν το 1963–64, στην οποία συμμετείχαν η πρωταθλήτρια της δυτικής επαρχίας Αλ Αχλί (Τρίπολη), η πρωταθλήτρια της ανατολικής επαρχίας Αλ Αχλί (Βεγγάζη) και η πρωταθλήτρια της νότιας επαρχίας Χιλάλ Σαμπά. Μετά την απόσυρση της Χιλάλ Σαμπά λόγω έλλειψης πόρων, το πρωτάθλημα περιορίστηκε σε δύο ομάδες. Η Αλ Αχλί (Τρίπολη) νίκησε την Αλ Αχλί (Βεγγάζη) με συνολικό σκορ 2–0 σε δύο αγώνες (1–0 εντός και εκτός έδρας) για να γίνει η πρώτη πρωταθλήτρια Λιβύης. Το πρωτάθλημα έχει ταξινομηθεί από την IFFHS ως το 56ο υψηλότερο στον κόσμο για το 2009, καθιστώντας το 5ο υψηλότερο στην κατάταξη πρωταθλημάτων στον αραβικό κόσμο μετά το Σαουδικό Επαγγελματικό Πρωτάθλημα, την Αιγυπτιακή Πρέμιερ Λιγκ, τη Λιγκ 1 Αλγερίας και τη Λιγκ 1 Τυνησίας. Επίσημος ιστότοπος
Ms. Chocolate

Το "Ms. Chocolate" είναι το πρώτο επίσημο σινγκλ από το άλμπουμ του 2010 Crunk Rock του Lil Jon. Το τραγούδι διαθέτει τους τραγουδιστές R. Kelly και Mario.

 Στις 2006 Ιουνίου, ο Lil Jon ανακοίνωσε ότι σχεδίασε να περιέχει συνεργασίες με τους R. Kelly και Mario σε ένα σινγκλ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο iTunes στις 30 Μαρτίου του 2010, μόλις λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα του στο MySpace. Ο Lil Jon δήλωσε ότι κουράστηκενα ακούει εγκώμια για κορίτσια με ανοιχτόχρωμο δέρμα και αφιέρωσε ένα τραγούδι στα μελαχροινά ή "σοκολατένια" κορίτσια. Το βίντεο κλιπ έκανε πρεμιέρα στις 10 Μαϊού, γυρίστηκε στην πόλη Κολόμπους στην πολιτεία Οχάιο.
Μέση ιρλανδική γλώσσα

Η μέση ιρλανδική γλώσσα ή μέση γαελική (ιρλανδικά: An Mheán-Ghaeilge, ΔΦΑ [ˈɡəiðeɫɡ]) είναι γοϊδελική γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην Ιρλανδία, στο μεγαλύτερο τμήμα της Σκωτίας, και στην νήσο του Μαν από το 900 έως το 1200.

 Γραφόταν στην λατινική γραφή του γαελικού αλφαβήτου, και ήταν σύγχρονη με τα παλαιά αγγλικά και τα πρώιμα μέσα αγγλικά. Όλες οι σύγχρονες γοϊδελικές γλώσσες όπως η ιρλανδική, η σκωτική γαελική, και η γλώσσα Μανξ, προέρχονται από την γλώσσα αυτή. Ένα από τα πιο γνωστά κείμενα στην γλώσσα αυτή είναι το ιστορικό έργο με τίτλο Lebor Bretnach -γνωστό και ως ο Ιρλανδός Νέννιος-, του οποίου τα χειρόγραφα της εποχής διασώζονται στην Ιρλανδία, έχει υποστηριχτεί όμως ότι γράφτηκε στην Σκωτία στο μοναστήρι του Αμπερνέθυ. Επίσης γνωστό έργο είναι το Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν το οποίο γράφτηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Η διευθέτηση των λέξεων είναι στην μορφή ρήμα-υποκείμενο-αντικείμενο, και τα ουσιαστικά διαθέτουν 2 γένη, θηλυκό και αρσενικό, αν και υπάρχουν ίχνη και ουδέτερου γένους από την παλαιά ιρλανδική γλώσσα. Διαθέτουν 3 αριθμούς, ενικό, δυικό, και πληθυντικό, και 5 πτώσεις, ονομαστική, αιτιατική, γενική, εμπρόθετη, και κλητική. MacManus, Damian (1983). «A chronology of the Latin loan words in early Irish». Ériu 34: 21–71. McCone, Kim (1996). «Prehistoric, Old and Middle Irish». Progress in medieval Irish studies, σσ. 7–53. McCone, Kim (2005). A First Old Irish Grammar and Reader, Including an Introduction to Middle Irish. Maynooth Medieval Irish Texts 3. Maynooth. (Αγγλικά) OLAC resources in and about the Middle Irish language
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1995-1996

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1995-96 ήταν το 37ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 17ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 18η φορά στην ιστορία του, με δύο βαθμούς διαφορά από την ΑΕΚ. Στα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης ήταν ο υποβιβασμός του Πανιωνίου για δεύτερη φορά στην ιστορία του, μόλις μία τετραετία από τον πρώτο και της Λάρισας μετά απο 18 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην Α΄ Εθνική που συνοδεύτηκαν από μεγάλες επιτυχίες και ενώ εκείνη την αγωνιστική περίοδο είχε νικήσει στο γήπεδό της τους: Άρη, ΑΕΚ, Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, τον δε τελευταίο και εκτός έδρας (οι 5 στις συνολικά 9 νίκες της σημειώθηκαν επί των τεσσάρων από τους πέντε δημοφιλέστερους ελληνικούς συλλόγους, εκτός του πρωταθλητή Παναθηναϊκού).

 Παναθηναϊκός συμμετοχές/τέρματα Β = Βαθμοί , Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων; Σύστημα βαθμολογίας: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 1 βαθμός - Ήττα: 0 βαθμός Ο ΠΑΟΚ τιμωρήθηκε με αφαίρεση τριών βαθμών και 5 εντός έδρας αγώνες σε ουδέτερο γήπεδο, εξαιτίας της εις βάρος του διακοπής λόγω σοβαρών επεισοδίων από τους οπαδούς του της συνάντησης (Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 1995) για την 9η αγωνιστική ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 1-3 στο 65', αποτέλεσμα το οποίο κατακυρώθηκε ως τελικό. 1 Διακοπή στο 69' εξαιτίας συσκότισης του σταδίου Ν. Σμύρνης και ολοκλήρωση, χωρίς να αλλάξει το αποτέλεσμα, έπειτα από 5½ εβδομάδες (1 Απριλίου με 8 Μαΐου) και τη διεξαγωγή τριών αγωνιστικών. Οι καθυστερήσεις της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ΕΠΟ κατά την έκδοση αποφάσεων αρχικά εάν η αναμέτρηση θα επαναληφθεί από το 1ο ή το 70ο λεπτό και ακολούθως στον ορισμό της σχετικής ημερομηνίας (παρότι μεσολαβούσε 20ήμερη απραξία λόγω Πάσχα και αναμέτρησης της Εθνικής), προκάλεσε τις αντιδράσεις συλλόγων που μάχονταν για την αποφυγή του υποβιβασμού ταυτόχρονα με τον Πανιώνιο (ο οποίος και τελικά δεν τον απέφυγε).2 Διακοπή στο 65' εις βάρος του ΠΑΟΚ εξαιτίας σοβαρών επεισοδίων των οπαδών του, με το αποτέλεσμα να κατακυρώνεται ως τελικό και τους γηπεδούχους να τιμωρούνται με αφαίρεση 3 βαθμών και 5 εντός έδρας συναντήσεις σε ουδέτερο γήπεδο.3 Ο ΠΑΟΚ εξέτισε ποινή 5 αγωνιστικών σε ουδέτερη έδρα κατά τις αναμετρήσεις του με Ολυμπιακό 0-0 (Τρίκαλα), Καλαμάτα 1-1 (Λιβαδειά), Απόλλωνα 2-1 (Βόλος) για το πρωτάθλημα και Κοζάνη 1-0 (Πτολεμαΐδα), Φωκικό 5-0 (Βόλος) για το κύπελλο. Greece 1995/96, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος για το Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation RSSSF
Αλέξανδρος Μπουρδούμης

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Αθήνα,16 Ιουλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν».

 Τηλεόραση Έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση μέσα από την σειρά ''Η συκοφαντία του αίματος''. Ακολούθησαν guest εμφανίσεις στις πετυχημένες σειρές Άκρως οικογενειακόν, Κόκκινος κύκλος, Το κόκκινο δωμάτιο και Επτά θανάσιμες πεθερές. Έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τις σειρές Λούφα και παραλλαγή και Βέρα στο δεξί. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε μέσα από την σειρά Έχω ένα μυστικό στον ρόλο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ακολούθησαν οι πετυχημένες σειρές Η ζωή της άλλης και Κλεμμένα όνειρα. Ένας από του πιο γνωστούς του ρόλους είναι αυτός του Κωνσταντίνου Τριανταφύλλου στην σειρά Το σόι σου, ένας ρόλος που τον καθιέρωσε και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό. Τη σεζόν 2020 & 2021 έπαιξε στη σειρά Χαιρέτα μου τον πλάτανο. Την σεζόν 2021 & 2022 παίζει στη σειρά Σε αγαπάω μεν αλλά. Κινηματογράφος Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο μέσα από την ταινία Η διακριτική γοητεία των αρσενικών'. Συμμετείχε στη δημοφιλή ταινία Μόλις χώρισα, που ήταν και η πιο γνωστή του ταινία. Το 2017 επέστρεψε στον κινηματογράφο για την ταινία Ο θησαυρός, ενώ έχει παίξει και σε 3 τηλεταινίες. Από το 2020 μέχρι το 2023 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λένα Δροσάκη και έχουν έναν γιο. Εργογραφία Αλέξανδρος Μπουρδούμης στην IMDb Επίσημη σελίδα στο Instagram
Γλώσσα Όντια

Η Όντια (ଓଡ଼ିଆ, παλαιότερα γνωστή ως Ορίγια) είναι Κλασική Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται κυρίως από τους Όντια στην Ινδική πολιτεία Οντίσα.Είναι η επίσημη γλώσσα στην Οντίσα (Ορίσσα) όπου οι γηγενείς ομιλητές καλύπτουν το 75% του πληθυσμού, και τη Δυτική Βεγγάλη. Ομιλείται επίσης σε τμήματα της Δυτικής Βεγγάλης, του Τζαρκάντ, του Τσατίσγκαρ, και το Άντρα Πραντές. Η Όντια είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Ινδίας και είναι επίσημη γλώσσα της Οντίσα και η δεύτερη επίσημη γλώσσα του Τζαρκάντ. Ομιλείται από τουλάχιστον 1 εκατομμύριο άτομα στο Τσατίσγκαρ. Είναι η έκτη Ινδική γλώσσα που χαρακτηρίστηκε ως Κλασική Γλώσσα της Ινδίας, με βάση τη μεγάλη λογοτεχνική ιστορία και την απουσία εκτεταμένων δανεισμών από άλλες γλώσσες. Η παλαιότερη γνωστή επιγραφή στα Όντια χρονολογείται από τον 10ο αιώνα μ.Χ.

 Η Όντια είναι κυρίως ομιλείται στην πολιτεία της Οντίσα, αλλά υπάρχουν σημαντικοί πληθυσμοί που μιλούν τη γλώσσα στις γειτονικές πολιτείες, όπως οι Άντρα Πραντές, Μαντία Πραντές, Δυτική Βεγγάλη, Τζαρκάντ και Τσατίσγκαρ καθώς και στο γειτονικό Μπανγκλαντές.Λόγω της αυξανόμενης μετανάστευσης του εργατικού δυναμικού, το δυτικό Ινδικό κρατίδιο του Γκουτζαράτ έχει σημαντικό πληθυσμό ομιλητών της Όντια. Το Σουράτ είναι η πόλη με το μεγαλύτερο αριθμό ομιλητών της Όντια στο Γκουτζαράτ. Μεγάλες παροικίες ομιλητών της Όντια υπάρχουν στις ακόλουθες πόλεις: Βιζαχαπατνάμ, Χαϊντεραμπάντ, Πουντουτσέρι, Μπανγκαλόρ, Τσεννάι, Γκόα, Μουμπάι, Ραϊπούρ, Τζαμσεντπούρ, Μπαρόντα, Αχμενταμπάντ, Νέο Δελχί, Καλκούτα, Χαραγκπούρ, Γκαουχάτι, Σιλόνγκ, Πούνε, και Σιλβάσσα. Η διασπορά των Όντια αποτελείται από σημαντικό αριθμό ατόμων σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Συνολικά 55 εκατομμύρια άτομα ομιλούν τη γλώσσα. Έχει σημαντική παρουσία στις ανατολικές χώρες όπως Μπανγκλαντές και η Ινδονησία. Εκεί εξαπλώθηκε κυρίως από τους σαντάμπα, αρχαία έμποροι από την Οντίσα, Ομιλείται και σε δυτικές χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία και Αγγλία. Η γλώσσα έχει επίσης εξαπλωθεί στη Μιανμάρ, τη Μαλαισία, τα Φίτζι, τη Σρι Λάνκα και τη Μέση Ανατολή. Γλώσσα Όντια στο Curlie Praharaj, G.C. Purnnachandra Ordia Bhashakosha Αρχειοθετήθηκε 2020-08-05 στο Wayback Machine. (Odia-English dictionary). Cuttack: Utkal Sahitya Press, 1931-1940. A Comprehensive English-Oriya Dictionary (1916–1922)
Χόρχε Λορένθο

Ο Χόρχε Λορένθο (Jorge Lorenzo Guerrero, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈxorxe loˈɾenθo], 4 Μαΐου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας οδηγός μοτοσικλέτας αγώνων και παγκόσμιος πρωταθλητής στα 250cc το 2006 και το 2007 και στην κατηγορία MotoGP το 2010, το 2012 και το 2015.

 Γεννήθηκε στην Πάλμα της Μαγιόρκα στην Ισπανία στις 4 Μαΐου 1987. Αγωνίζεται με μοτοσικλέτα Yamaha. Ο Λορένθο έχει ύψος 1,72μ. και ζυγίζει 65 κιλά. Άρχισε την καριέρα του στα Moto GP το 2002, χρονιά κατά την οποία, οδηγώντας μια Derbi τερμάτισε 21ος στο πρωτάθλημα. Συνέχισε με Derbi και το 2003 καταφέρνοντας να πάρει μόλις μία 1η θέση και τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα. Τελευταία του χρονιά με Derbi και ακόμη στην κατηγορία των 125 cc, όπου κατάφερε τρεις πρώτες νίκες αλλά μόλις την 4η θέση στο Πρωτάθλημα. Το 2005 μεταπήδησε στα 250 cc με μοτοσικλέτα Χόντα και τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα. Το 2006 προσχώρησε στην ομάδα της Aprilia, με την οποία πέτυχε οκτώ νίκες και στέφθηκε για 1η φορά πρωταθλητής. Το 2007 ο ίδιος αναβάτης ξαναπήρε το πρωτάθλημα με εννέα συνολικά νίκες στους αγώνες. Το 2008 έκρινε ότι θα έπρεπε να μεταπηδήσει στη μεγάλη κατηγορία με την Yamaha, όπου από τον πρώτο κιόλας αγώνα φάνηκε η οδηγική του ικανότητα μια και τερμάτισε 2ος και στο Estoril, πήρε την 1η του νίκη στα ΄΄μεγάλα΄΄ που ήταν και η μόνη του το 2008, τερμάτισε 4ος στο πρωτάθλημα και στέφθηκε Rookie Of The Year (=Ο Νεοφερμένος της Χρονιάς) Το 2009 τα πήγε πάρα πολύ καλά στη μεγάλη κατηγορία με τέσσερις νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Βαλεντίνο Ρόσι. Το 2010 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του, τερματίζοντας τρίτος στο γκραν πρι στο Σεπάνγκ (Μαλαισία), στις 10 Οκτωβρίου 2010. Ο πρώτος του παγκόσμιος τίτλος επισφραγίστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2010, με την νίκη του στην Βαλένθια (τερμάτισε την αγωνιστική περίοδο 2010 με 9 νίκες σε σύνολο 17 αγώνων). . Ακολούθησαν άλλοι 2 τίτλοι στο MotoGP (2012 και 2015). Το 2019 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, μετά από τρία κάκιστα χρόνια με την Ducati και τη Honda. Παρ'όλα αυτά, ο Λορένθο ανακοινώθηκε από τη Yamaha ως δοκιμαστής της για το 2020, με την ομάδα να του δίνει την ευκαιρία να τρέξει σε έναν τουλάχιστον αγώνα, ως wildcard. Η πανδημία του COVID-19, όμως, απέτρεψε τα σχέδιά τους. mcnews daylife [1]
Μπλακ Αντζέλικα

Η Μπλακ Αντζέλικα είναι βραβευμένη ηθοποιός σε ερωτικές ταινίες. Γεννήθηκε στη Ρουμανία στις 25 Οκτωβρίου 1987 και πρωτοεμφανίστηκε το 2007. Έχει πάρει μέρος σε 72 ταινίες και βραβεύτηκε δύο φορές.

 2009: Hot d'Or - Best European Starlet 2010: Erotixxx Award - Best European Actress 2007: Slutty and Sluttier 4 2007: Lesbian Secrets - No Boys Allowed 2007: Ass Traffic 3 2008: No Boyz No Toyz 2 2009: Fresh on Cock: Abbie Cat vs. Angelica Heart 2009: Lesbian Encounters 2010: Naughty Spanish Maids 2010: Sex & Erotik Kino - French Kiss 2010: All Internal 12 & 14 Παρουσίαση της Μπλακ στο iafd
Αντώνης Αντάπασης

Ο Αντώνης Μ. Αντάπασης (Νίσυρος, 6 Ιουλίου 1941 - Αθήνα, 29 Απριλίου 2013) ήταν Έλληνας νομικός. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δικηγόρος στον Άρειο Πάγο.

 Ο Αντώνης Μ. Αντάπασης γεννήθηκε στη Νίσυρο στις 6 Ιουλίου του 1941. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1964 και συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας Μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών) το 1968 και ειδικό πτυχίο ναυτικού δικαίου από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών το 1969. Στη συνέχεια, το 1976, αναγορεύτηκε Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών με βαθμό άριστα με τίτλο διδακτορικής διατριβής «Απαιτήσεις απολαύουσαι ναυτικών προνομίων», κατόπιν εισήγησης του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Αρχικά δίδαξε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στη συνέχεια όμως ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1970 ξεκίνησε η επιστημονική του δραστηριότητα, οριζόμενος ως επιστημονικός βοηθός. Το 1983 ανελίχθη στη θέση του Λέκτορα, το 1986 σε αυτή του Επίκουρου Καθηγητή, το 1993 του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 1998 σε αυτή του Καθηγητή, ενώ μετά την αποχώρηση του από το πανεπιστήμιο εξελέγη ομότιμος καθηγητής. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο πανεπιστήμιο δίδαξε το Γενικό Μέρος του Εμπορικού Δικαίου, Δίκαιο των Αξιογράφων, το Ναυτικό Δίκαιο και το ιδιωτικό Αεροπορικό Δίκαιο, καθώς και το Δίκαιο της θαλάσσιας, εναέριας και χερσαίας μεταφοράς. Μεταξύ 2001 και 2003 διετέλεσε πρόεδρος της νομικής σχολής Αθηνών. Έχει αποτελέσει πολλές φορές μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, όπως εκείνης που συνέταξε και προσάρμοσε στα Ευρωπαϊκά δεδομένα τον Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου. Μέχρι το θάνατο του, διατελούσε πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Ναυτικού Δικαίου, επίτιμο μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ναυτιλίας (Comité Maritime International). Την περίοδο 1989-1990 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ενώ τα έτη 1990 και 2000 συμμετείχε ως μέλος στο δικαστήριο αγωγών κακοδικίας. Το 1989 ορίστηκε μέλος του νομικού συμβουλίου της ΔΕΗ όπου έμεινε έως το 1993.Ήταν διευθυντής του νομικού περιοδικού του Δικηγορικού συλλόγου Πειραιά «Πειραϊκή Νομολογία» από το 1979 έως το 1993. Ακόμη, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αιγαίου για το Δίκαιο της Θάλασσας και το Ναυτικό Δίκαιο και μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Εμπορικολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Δικονομολόγων, της Εταιρίας Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και της Εταιρίας Δικαστικών Μελετών. Οργάνωσε και προέδρευσε επτά Διεθνών Συνεδρίων Ναυτικού Δικαίου του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς. Ασχολήθηκε με τη δικηγορία αρχικά το 1967 με τη βοήθεια του δικηγόρου Στέλιου Παπαδημητρίου. Το 1971 ίδρυσε μαζί με τον Γεώργιο Αλμπουρά δικηγορικό γραφείο στον Πειραιά. Υπήρξε επίσης διαιτητής του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου και του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 2013 από ανακοπή καρδιάς και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.Έχει συγγράψει είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, πληθώρα έργων σχετικά με το δίκαιο.
Α΄ Βασιλειών

Το Α' Βασιλειών (ή Α' Σαμουήλ όπως λέγεται στην εβραϊκή βίβλο) είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης. Κατατάσσεται στα λεγόμενα «Ιστορικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ στην Εβραϊκή Βίβλο στην ομάδα «Προγενέστεροι Προφήτες».

 Το βιβλίο Α' Βασιλειών μαζί το Β' ως ενιαίο έργο, εκθέτουν την ιστορία του Ισραηλιτικού λαού από το τέλος της εποχής των Κριτών μέχρι το τέλος της βασιλείας του Δαβίδ (1020-961 π.Χ.). Κατά την περίοδο αύτη οι ισραηλίτες αποκτούν σταδιακά εθνική οντότητα με τη βοήθεια της καθιέρωσης του θεσμού της Μοναρχίας, που συνενώνει τις φυλές τους και συσφίγγει τους εθνικούς τους δεσμούς. Βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας των βιβλίων αυτών είναι ο κριτής και προφήτης του Ισραήλ Σαμουήλ και βασιλείς Σαούλ και Δαβίδ. Σκοπός της συγγραφής είναι να καταστεί σαφές ότι ο Θεός, αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Δαβίδ τον εκλεκτό δούλο του και εμπιστεύεται τη βασιλική του δυναστεία, στην όποια εναποθέτει τις μεσσιανικές προσδοκίες του λαού του. Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα δύο αυτά έργα αποτελούσαν ένα, το οποίο οι Ο' για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν. Μια απλή αντιπαραβολή του τέλους του ενός βιβλίου προς την αρχή του άλλου, φανερώνει την συνέχεια τους. Σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Σαμουήλ, πράγμα όμως δύσκολο να έχει συμβεί στην πραγματικότητα αφού πέθανε πριν ανέβει στο θρόνο ο Δαβίδ. Ίσως ο πραγματικός συγγραφέας να έζησε κατά τους χρόνους του Δαβίδ, πιθανόν όμως και έπειτα από αυτούς, αφού γράφει όλη την ιστορία του. Κάποιοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να είναι κάποιος από τους επισήμους και μορφωμένους υπομνηματογράφους της εποχής εκείνης, ίσως και κάποιος από τους προφήτες, Νάθαν ή Γαδ. Άλλοι πάλι διαφωνούν και με τις εικασίες αυτές. Μία άλλη θεωρία είναι ότι το περιεχόμενο του έργου αυτού έχει πολυσύνθετη φιλολογική προέλευση και ίσως αποτελεί και συναρμολόγημα διαφόρων πηγών από αυτοτελείς παραδόσεις ή και συμπλέγματα παραδόσεων. Η συγγραφή θεωρείται πως ολοκληρώθηκε περίπου το 1077 π.Χ.. Δαβίδ και Γολιάθ, 17: 1-58. Το μοτίβο σύμφωνα με το οποίο ο μικρός νικά το μεγάλο, ο αδύναμος τον ισχυρό, απαντά και αλλού στην Αγία Γραφή, π.χ. Κρ. 7:1-8. Α' Κορ. 1:27. Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 31 κεφάλαια: κεφ. 1-3: Η γέννηση του Σαμουήλ και η κλήση του. κεφ . 4-6: Οι διηγήσεις για την Κιβωτό της Διαθήκης. κεφ. 7-12: Η γένεση της βασιλείας στο Ισραήλ: Σαμουήλ και Σαούλ. κεφ. 13-15: Οι πολεμικές επιχειρήσεις του Σαούλ. κεφ. 16-31: Σαούλ και Δαβίδ - Διαμάχη. Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, Αθήνα 1993 (c1936) Χαστούπης Π. Αθανάσιος, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986 Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006 James Luther Mays et al., Harper's Bible Commentary, San Francisco: Harper & Row, 1988 John Barton and John Muddiman, Oxford Bible Commentary, New York: Oxford University Press, 2001 Gleason Leonard Archer, A Survey of Old Testament Introduction, 3η έκδ., Moody Press, 1998 David Noel Freedman, The Anchor Bible Dictionary, New York: Doubleday, 1992 Αγία Γραφή Παλαιά Διαθήκη Βιβλικός κανόνας Β' Βασιλειών Γ' Βασιλειών Δ' Βασιλειών
Αρίστων ο Πελλαίος

Ο Αρίστων ο Πελλαίος ήταν χριστιανός απολογητής του 2ου αιώνα μετά Χριστόν. Καταγόμενος από την Πέλλα της Δεκάπολης στην Παλαιστίνη, ίσως ανήκε σε οικογένεια η οποία μετανάστευσε στην Πέλλα από τα Ιεροσόλυμα μετά την καταστροφή της το 70 μ.Χ.

 Όπως μας πληροφορεί ο Ωριγένης στο έργο του Κατά Κέλσου, ο Αρίστων έγραψε διαλογικό έργο με τον τίτλο ΄΄Αντιλογία Παπίσκου και Ιάσονος περί Χριστού΄΄. Ο Παπίσκος είναι Χριστιανός εξ Ιουδαίων. Ο Ιάσονας Αλεξανδρινός Ιουδαίος. Ο πρώτος θέλει να αποδείξει στον δεύτερο πως οι προφητείες πραγματοποιήθηκαν στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Αρίστων για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί αλληγορική ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης, κάτι που προκαλεί την ειρωνεία του Κέλσου. Η Αντιλογία του Αρίστωνα είναι γραμμένη περί το 170 και πρέπει να θεωρείται η παλαιότερη γνωστή απολογία χριστιανού προς τον ιουδαϊσμό. Ο πατρολόγος Παναγιώτης Χρήστου υποστηρίζει πως το έργο σχετίζεται με τον ιουδαιορωμαϊκό πόλεμο του 135 μ.Χ. τη συντριβή των ιουδαίων επαναστατών και την συνακόλουθη απαγόρευση εισόδου των ιουδαίων στην Ιερουσαλήμ. Αυτός ο φανταστικός διάλογος γράφτηκε υπό την επήρεια αυτών των γεγονότων και ήταν μια επιπλέον απόδειξη-τα γεγονότα αυτά-της εκπλήρωσης των προφητειών. Το ελληνικό πρωτότυπο και η λατινική μετάφρασή του έχουν χαθεί. Εικάζεται πως μέρος του υλικού έχει ενσωματωθεί στο έργο του μοναχού Ευάγριου, Altercatio Simonis Judaei et Theophili Chritiani (5ος αιώνας Γαλλία) και στα μεταγενέστερα Αντιβολή Παπίσκου και Φίλωνος Ιουδαίων προς μοναχόν και Διάλογος Αθανασίου και Ζακχαίου προς Τιμόθεον και Ακύλαν. Απόσπασμα του Αρίστωνος που αναφέρεται στους ιουδαϊκούς πολέμους διασώζει ο Ευσέβιος Καισαρείας στην Εκκλησιαστική Ιστορία του. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.539-541 Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.195-196
Σεβίλλη ΦΚ

Η Σεβίλλη Π.Ο. (ισπανικά: Sevilla FC, προφέρεται: [seˈβiʎa]) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Σεβίλλη της Ισπανίας. Ιδρύθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1890. Αποτελεί το παλαιότερο αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο της Ισπανίας. Αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία της Ισπανίας, την Λα Λίγα. Η Σεβίλλη είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της Ανδαλουσίας, έχοντας στο παλμαρέ της ένα Πρωτάθλημα Ισπανίας, πέντε Κύπελλα Ισπανίας, το ρεκόρ των 7 Κυπέλλων ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, ένα Ισπανικό Σουπερκάπ και ένα Ευρωπαϊκό Σουπερκάπ. Η Σεβίλλη διατηρεί μεγάλη αντιπαλότητα με την Ρεάλ Μπέτις. Οι αναμετρήσεις των δύο ομάδων είναι από τις σπουδαιότερες στην Ισπανία και ονομάζονται Σεβιγιάνικο Ντέρμπι (Derbi sevillano). Η Σεβίλλη μετρά 60 νίκες έναντι 38 νικών της Μπέτις.

 Η «Σεβίγια Φούτμπολ Κλουμπ» (Sevilla Fútbol Club) ιδρύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1905, αλλά τον πρώτο επίσημο αγώνα της τoν έδωσε το 1908 με την Ουέλβα. Το 1914 κατέκτησε το πρώτο της τρόπαιο που ήταν το κύπελλο Σεβίλλης, ενώ το 1935 κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο Ισπανίας νικώντας στον τελικό την Σαμπατέλ με 3-0. Το 1946 κατέκτησε το μοναδικό της πρωτάθλημα Ισπανίας ενώ έχει κατακτήσει 7 φορές το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όντας η πολυνίκης του θεσμού. Η έδρα της Σεβίλλης είναι το στάδιο «Ραμόν Σάντσες Πιθχουάν». Στο συγκεκριμένο στάδιο, το 1986, πραγματοποιήθηκε ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ της Στεάουα Βουκουρεστίου και της Μπαρτσελόνα, και το 1982 ο ημιτελικός του Παγκόσμιου Κυπέλλου μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας. Το στάδιο περιλαμβάνει ένα μοναδικό μύθο: η ισπανική εθνική ομάδα δεν έχει χάσει ποτέ σε παιχνίδι εναντίον άλλης εθνικής ομάδας σε αυτό το γήπεδο. Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Σεβίλλη έχει χάσει μόνο ΤΡΕΙΣ! φορές στο γήπεδό της, μία φορά από την Άλκμααρ στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2006-2007, καθώς και μία φορά με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στο Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2009-10. Έχει χωρητικότητα 45.500 θεατών και χτίστηκε το 1957. Αντικατέστησε στάδιο Νερβιόν. Το γήπεδο είναι γνωστό με το ψευδώνυμο «Λα Μπομπονέρα» (La Bombonera, εναλλακτική ονομασία του Estadio Alberto J. Armando, το οποίο αποτελεί έδρα της Μπόκα Τζούνιορς), ή «Λα Μπομπονέρα ντε Νερβιόν» (La Bombonera de Nervión), καθώς το γήπεδο βρίσκεται στη συνοικία Νερβιόν. Πρωτάθλημα Ισπανίας (1) : 1946 Κύπελλα Ισπανίας (5) : 1935, 1939, 1948, 2007, 2010 Γιουρόπα Λιγκ (7) : 2006, 2007, 2014, 2015, 2016, 2020, 2023 Σούπερ Καπ Ισπανίας (1) : 2007 Σούπερ Καπ Ευρώπης (1) : 2006 Επίσημος ιστότοπος
Αλμυρίδα Χανίων

Η Αλμυρίδα είναι χωριό της κοινότητας Πλάκας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βάμου, του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αλμυρίδα είναι παράλιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην έξοδο του κόλπου της Σούδας, ανάμεσα στα χωριά Πλάκα και Καλύβες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 28 χλμ. περίπου Α. του κέντρου των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πλάκας του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στον δήμο Βάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου. Η Αλμυρίδα έχει γνωρίσει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, με πολύ αξιόλογη τουριστική υποδομή (ξενοδοχεία, επιπλωμένα διαμερίσματα, ενοικιαζόμενα δωμάτια). Η παλαιοχριστιανική βασιλική του 6ου αιώνα, με ψηφιδωτό δάπεδο Το γραφικό λιμανάκι του οικισμού, όπου δένουν αλιευτικά και τουριστικά σκάφη Η παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία «Κερά», δυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Νικόλαος Ορνιθόπουλος

Ο Νικόλαος Ορνιθόπουλος (7 Φεβρουαρίου 1938) είναι Έλληνας σκακιστής και ένας από τους πιο αξιόλογους πρεσβευτές του ελληνικού σκακιού, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970.

 Ο Ν. Ορνιθόπουλος αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες σκακιστικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Συμμετείχε σε τοπικά και μεμονωμένα τουρνουά πανελλήνιας εμβέλειας, αλλά εκπροσώπησε την Ελλάδα σε παγκοσμίου κλίμακας διοργανώσεις, όπως σκακιστικές Ολυμπιάδες και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει αγωνιστεί σε συνολικά 36 παρτίδες με την εθνική ομάδα σκακιού ανδρών της Ελλάδας. Ο Ν. Ορνιθόπουλος εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές σκακιστικές ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ο Ν. Ορνιθόπουλος αγωνίστηκε με την Ελλάδα στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Ομαδικού Πρωταθλήματος Σκακιού. Τα αποτελέσματά του φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ο Ν. Ορνιθόπουλος στις δεκαετίες του 1990 και του 2000, έλαβε μέρος σε σκακιστικά τουρνουά ηλικιωμένων. Είναι ενεργός σκακιστής, καθώς συνεχίζει να συμμετέχει μέχρι και σήμερα σε τουρνουά. Η πιο πρόσφατη βαθμολογία του στη FIDE, ήταν 1878, ενώ η μεγαλύτερη που κατόρθωσε ποτέ να αποσπάσει ήταν 2165, τον Ιούλιο του 2004. Στη συγκεκριμένη παρτίδα, ο Ν. Ορνιθόπουλος αντιμετώπισε τον Ρώσο Διεθνή Μετρ Vadim Faibisovich σε ένα τουρνουά στην Παλαιόχωρα, το 2012. 1. d4 Nf6 2. Bf4 d5 3. e3 c5 4. Nf3 Nc6 5. c3 e6 6. Nbd2 Bd6 7. Ne5 Qc7 8. Bb5 0-0 9. Bxc6 bxc6 10. Qa4 Bb7 11. Nd3 Bxf4 12. Nxf4 c4 13. b3 cxb3 14. axb3 c5 15. 0-0 Rfc8 16. Ne2 a5 17. Rfc1 h6 18. h3 1/2-1/2
Bark at the Moon

Bark at the Moon είναι ο τίτλος του τρίτου στούντιο δίσκου του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής, Ozzy Osbourne. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το 1983 και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ενώ επανεκδόθηκε στις 25 Ιουνίου 2002 σε μορφή CD από την "Epic" με επιπλέον κομμάτια τα "Spiders" και "One up the 'B' Side".

 Το "Bark at the Moon" ηχογραφήθηκε στα "Ridge Farm Studios" του χωριού Νάρεϊ στο Σάσσεξ της Αγγλίας. Ήταν το πρώτο από τα δύο άλμπουμ του Osbourne στα οποία συμμετείχε ο κιθαρίστας Τζέικ Λι, αντικαθιστώντας τον αποθανόντα Ράντι Ρόουντς. Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι το μοναδικό του οποίου όλα τα τραγούδια έγραψε αποκλειστικά ο Osbourne, σύμφωνα με τις σημειώσεις στο εσώφυλλο, αν και οι Λι και Ντέισλι έχει γίνει αργότερα γνωστό ότι συμμετείχαν στη συγγραφή των τραγουδιών, αλλά δεν αναφέρονται για νομικούς λόγους.Οι εκδόσεις του άλμπουμ έχουν διαφορές μεταξύ τους, όπως η απουσία του κομματιού "Spiders" από την αμερικάνικη έκδοση, ενώ η αντίστοιχη ευρωπαϊκή δεν περιλαμβάνει το "Slow Down" και το κομμάτι "Centre of Eternity" ονομάζεται "Forever". Επίσης, η ολλανδική έκδοση ξεκινάει με το κομμάτι "Rock 'n' Roll Rebel", για να συνεχίσει με το "Βark at the Moon" και την αντίστοιχη σειρά κομματιών της ευρωπαϊκής έκδοσης. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metal Storm" 8,0 / 10 και το "Ultimate Guitar" 7,9.Η εμπορική επιτυχία του δίσκου ήταν ανάλογη των προκατόχων του, αφού σκαρφάλωσε στο Top-20 του Billboard και έχει βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιος. Στη Μεγάλη Βρετανία έφθασε στο # 24 και έγινε ασημένιος, ενώ μπήκε στο Top-10 των σουηδικών τσαρτ. 1. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:17 2. You're No Different (Osbourne) - 5:49 3. Now You See It (Now You Don't) (Osbourne) - 5:10 4. Rock 'n' Roll Rebel (Osbourne) - 5:23 5. Centre of Eternity (Osbourne) - 5:15 6. So Tired (Osbourne) - 4:00 7. Slow Down (Osbourne) - 4:21 8. Waiting for Darkness (Osbourne) - 5:14 Bark at the Moon (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 15 Νοεμβρίου 1983 Bark at the Moon (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 φορές πλατινένιοςΗνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): ΑσημένιοςΚαναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Το Bark at the Moon ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Όζι Όσμπορν - φωνητικάΤζέικ Λι - κιθάραΜπομπ Ντέισλι - μπάσοΤόμι Όλντριτζ - τύμπανα Γκεστ συμμετοχέςΝτον Έρεϊ - πλήκτρα Bark at the Moon - Ozzy Osbourne | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ozzy Osbourne - Bark at the Moon | Sputnikmusic Ozzy Osbourne - Bark at the Moon - Reviews - Encyclopaedia Metallum Bark At The Moon Review | Ozzy Osbourne | Ultimate Guitar Songfacts - List of songs by Ozzy Osbourne
Νίκος Γεωργιάδης (πολιτικός)

Ο Νίκος Γεωργιάδης (1964, Κέρκυρα) είναι Έλληνας πολιτικός, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Το 2019 καταδικάστηκε κατά πλειοψηφία, στον πρώτο βαθμό, σε 28 μήνες φυλάκισης με αναστολή, για κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση ασέλγεια εις βάρος ανηλίκων άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής εντός του κράτους της Μολδαβίας. Εν συνεχεία, και ύστερα από άσκηση έφεσης, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο προχώρησε σε παύση της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής.

 Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και αργότερα πραγματοποίησε σπουδές στη νομική, και μεταπτυχιακό στην οικονομική ανάπτυξη.Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Γενικές Διευθύνσεις Ανάπτυξης και Εξωτερικών Σχέσεων. Αργότερα υπήρξε και σύμβουλος σε αναπτυξιακά προγράμματα για 35 αναπτυσσόμενες χώρες και οικονομίες μετάβασης, χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Παγκόσμια Τράπεζα, τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους οργανισμούς. Διετέλεσε ακόμη διευθυντής της εταιρείας συμβούλων Planet Ernst & Young.Το 2004 εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας με τη Νέα Δημοκρατία. Ηταν μέλος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας του Ελληνικού Κοινοβουλίου. To 2012 προσχώρησε προσωρινά στη Δράση.To 2016 ανέλαβε τη θέση του γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ, από την οποία όμως παραιτήθηκε λίγους μήνες αργότερα λόγω εμπλοκής του σε υπόθεση σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων στη Μολδαβία. Το 2016 η Εισαγγελία Αθηνών, ύστερα από δημοσίευμα του περιοδικού Hot Doc σχετικά με σύλληψή του στη Μολδαβία για υπόθεση παιδεραστίας, διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα ο Γεωργιάδης είχε συλληφθεί στη Μολδαβία αλλά είχε αφεθεί ελεύθερος λόγω επίδειξης διπλωματικού διαβατηρίου. Μετά την δημοσιοποίηση της υπόθεσης παραιτήθηκε από την θέση του συμβούλου του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο ίδιος δήλωσε αθώος και θύμα πολιτικής σκευωρίας, βέβαιος πως θα απαλλαχτεί, αφού στη δίκη του ανεφερε πως ο πρωθυπουργός του ζήτησε να αποτραβηχτεί από την δημοσιότητα μεχρι να ξεφουσκώσει το όλο θέμα. Τον Φεβρουάριο του 2019 καταδικάστηκε κατά πλειοψηφία σε 28 μήνες με αναστολή για ασέλγεια κατά ανηλίκου άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής κατ΄ εξακολούθηση και κατά συρροή. Έπαυσε η ποινική του δίωξη λόγω παραγραφής από τις κατηγορίες στο Εφετείο τον Δεκέμβριο του 2019.
Καζιμίρ ΣΤ΄ της Πομερανίας

Ο Καζιμίρ ΣΤ΄, γερμαν. Casimir VΙ (22 Μαρτίου 1557 - 10 Μαΐου 1605) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν Λουθηρανός διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Καμμίν της Πομερανίας (νυν Καμιέν Πομόρσκι) το διάστημα 1574-1602.

 Ήταν ο πέμπτος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας. Το 1560 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ και τον διαδέχθηκαν οι πέντε γιοί του. Ήταν ανήλικοι και επίτροπος ανέλαβε ο Ούλριχ φον Σβερίν, υποστηριζόμενος με ένδεκα συμβούλους. Το 1569 οι αδελφοί με τη συνθήκη τού Γιάζενιτς διαίρεσαν την Πομερανία: ο Καζιμίρ ΣΤ΄ θα γινόταν διοικητής της επισκοπής τού Καμμίν. Πράγματι το 1574 ο πρωτότοκος Ιωάννης-Φρειδερίκος παραιτήθηκε και ανέλαβε ο Καζιμίρ ΣΤ΄. Το 1578 έκανε τη Μεγάλη Περιήγηση από την Ιταλία ως τις Κάτω Χώρες. Ως επίσκοπος τού Καμμίν είχε διαφωνίες με την πόλη τού Κόλμπερκ (νυν Κοουόμπζεκ), που ήταν πρωτεύουσά του. Άφησε τη διοίκηση στους συμβούλους του κυρίως, όπως τον Γιοακίμ Ντάμνιτς. Τού άρεσαν το ψάρεμα, τα συμπόσια και οι περιηγήσεις. Το 1600 απεβίωσε ο αδελφός του Ιωάννης-Φρειδερίκος δούκας τού Στεττίν και την περιοχή του ανέλαβε ο Μπάρνιμ Ι΄, που άφησε το Ρύγκενβλντε. Το ανέλαβε ο Καζιμίρ ΣΤ΄ το 1602, αφού παραιτήθηκε από τη διοίκηση της επισκοπής τού Καμμίν υπέρ τού ανιψιού του Φραγκίσκου. Μετά ο Καζιμίρ ΣΤ΄ έλαβε και το Μπύτοβ. Το 1603 απεβίωσε και ο Μπάρνιμ Ι΄, έτσι ήταν η σειρά τού Καζιμίρ ΣΤ΄ να λάβει το Στεττίν. Ωστόσο ήταν σοβαρά ασθενής και δεν το έλαβε. To 1605 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο ανάκτορο Νόιχαουζεν, κοντά στο Ρύγκενβάλντε. Σαράντα ημέρες μετά η σορός του μεταφέρθηκε στο Στεττίν (νυν Τσέτσιν) και ετάφη στο ναό τού δουκικού κάστρου. Ήταν άγαμος. Martin Wehrmann, Genealogie des pommerschen Herzogshauses, Stettin: Leon Sauniers Buchhandlung, 1937, p. 124. Martin Wehrmann, Geschichte von Pommern, second edition, Gotha: Friedrich Andreas Perthes, 1921, vol. 2, (reprint: Augsburg: 1992, ISBN 3-89350-112-6)
Γιάννης Κοντοές

Ο Γιάννης Κοντοές (Αθήνα, 24 Μαΐου 1986) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος (ενίοτε και ως κεντρικός) αμυντικός, στο Ρουμάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου για την Academica Clinceni.

 Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο το 2004, σε ηλικία 18 ετών, στην ομάδα του Αγίου Δημητρίου. Την επόμενη περίοδο μεταγράφηκε στον Αθηναϊκό και το 2006 στον Φωστήρα. Το καλοκαίρι του 2007 υπέγραψε στον Πανιώνιο αλλά την περίοδο 2007-08 είχε μόνο μια συμμετοχή στο πρωτάθλημα, στις 20 Ιανουαρίου 2008, οπότε έκανε και το ντεμπούτο του στον εκτός έδρας αγώνα με τον Λεβαδειακό. Την επόμενη χρονιά (2008-09) αγωνίστηκε σε αρκετούς αγώνες, ειδικά στον β΄ γύρο έχοντας ξεκινήσει σε πολλούς βασικός είτε στο κέντρο της άμυνας είτε στα πλάγια. Από την περίοδο 2009-10 έγινε βασικός στην ενδεκάδα της ομάδας, ενώ την επόμενη (2010-11), που ήταν η πρώτη στην οποία δοκιμάστηκε σε άλλη θέση, πέραν του δεξιού ακραίου αμυντικού, ψηφίστηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της περιόδου, ως αριστερός ακραίος αμυντικός. Παρά την πρόταση ανανέωσης από τον Πανιώνιο, ο Κοντοές επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στην ΑΕΚ, από το καλοκαίρι του 2011. Από την πρώτη του χρονιά καθιερώθηκε ως βασικός χάνοντας ελάχιστους αγώνες, όμως στις αρχές της περιόδου 2012-13, λόγω των οικονομικών προβλημάτων στην ΑΕΚ αποχώρησαν οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές κι ενώ ο ίδιος αρχικά παρέμεινε, αποχώρησε τελικά τον Ιανουάριο του 2013. Την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013 υπέγραψε συμβόλαιο στον Αστέρα Τρίπολης, όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2014 όταν και αποδεσμεύτηκε από τον αρκαδικό σύλλογο, πραγματοποιώντας 41 συνολικά συμμετοχές πρωταθλήματος. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2014 υπέγραψε όντας ελεύθερος μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητο Αθηνών, το οποίο τον Ιούνιο του 2015 ανανεώθηκε για δύο ακόμη χρόνια, παραμένοντας στον σύλλογο των δυτικών προαστίων μέχρι το καλοκαίρι του 2017. Στην τριετή παρουσία του στον Ατρόμητο συμπλήρωσε 54 συμμετοχές πρωταθλήματος. Τον Ιούνιο του 2017 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Απόλλωνα Σμύρνης. Τον Σεπτέμβριο του 2019 μετακόμισε στη Ρουμανία και την ΤΦΡ Κλουζ, από την οποία και δόθηκε δανεικός στις 28/01/2020 στην Academica Clinceni. 1 Για τις περιόδους που αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική, δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία. Μέχρι 30 Απριλίου 2017 Στην καλύτερη ομάδα της Σούπερ Λιγκ την περίοδο 2010-11 Συμμετοχή στον Τελικό κυπέλλου Ελλάδας 2012-2013 με τη φανέλα του Αστέρα Τρίπολης. Ο Γιάννης Κοντοές στο soccerway Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51. Προφίλ στο onsports.gr Προφίλ στο transfermarkt.co.uk
Τοφίγκ Χουσεϊνόφ

Τοφίγκ Χουσεϊνόφ (αζερικά: Tofiq Hüseynov‎) — είναι εθνικός ήρωας του Αζερμπαϊτζάν , διοικητής τάγματος του Χοτζαλί, θύμα της σφαγής του Χοτζαλί. Είναι θαμμένος στη Οδό Μαρτύρων του Μπακού.

 Τοφίγκ Χουσεϊνόφ αποτέλεσαν το Χοτζαλί αυτοάμυνας τάγμα. HÜSEYNOV TOFİQ MİRSİYAB oğlu Αρχειοθετήθηκε 2016-04-01 στο Wayback Machine. Хавва Мамедова. Ходжалы. Шехиды и Шахиды Список погибших в Ходжалинской резне Αρχειοθετήθηκε 2013-09-28 στο Wayback Machine. Список погибших во время Ходжалинской трагедии. Управление делами Президента Азербайджанской Республики. ПРЕЗИДЕНТСКАЯ БИБЛИОТЕКА
Τα λύτρα του πόνου

Τα Λύτρα του Πόνου (αγγλ. Possessed) είναι Φιλμ νουάρ παραγωγής 1947 σκηνοθεσίας Κέρτις Μπέρνχαρντ, με πρωταγωνιστές τους Τζόαν Κρόφορντ, Βαν Χέφλιν και Ρέιμοντ Μάσεϊ. Η ταινία βασισμένη σε διήγημα της Ρίτα Γουάιτμαν, χάρισε στην ηθοποιό τη δεύτερη υποψηφιότητά της για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

 Μια γυναίκα, η Λουίζ Χάουελ (Τζόαν Κρόφορντ) περιφέρεται σαν χαμένη στους δρόμους της Ουάσινγκτον σιγοψιθυρίζοντας το όνομα ενός άνδρα. Όταν μεταφέρεται στο νοσοκομείο κατόπιν νευρικού κλονισμού, ο ψυχίατρος που την αναλαμβάνει την βοηθάει να θυμηθεί τα γεγονότα πριν το επεισόδιο. Η Λουίζ παλιότερα δούλευε στην έπαυλη του επιχειρηματία Ντιν Γκράχαμ (Ρέιμοντ Μάσεϊ), ήταν αποκλειστική νοσοκόμα της άρρωστης συζύγου του κι ερωμένη του μηχανικού Ντέιβιντ Σάτον (Βαν Χέφλιν). Όταν ο Ντέιβιντ άρχισε να κουράζεται από την κτητικότητά της Λουίζ την χώρισε κι έπειτα έφυγε για τον Καναδά. Τα χρόνια πέρασαν κι η Λουίζ δεν είχε ακόμη καταφέρει να ξεχάσει τον Ντέιβιντ, όταν η σύζυγος του Γκράχαμ αυτοκτόνησε. Ο Γκράχαμ που ήταν ερωτευμένος με τη Λουίζ της ζήτησε να παραμείνει στην έπαυλη για να φροντίσει το μικρό του γιο Γουίν, παρά την αντίδραση της μεγάλης του κόρης Κάρολ (Τζεραλντίν Μπρουκς). Το γάμο της Λουίζ με το Γκράχαμ επακολούθησε η επιστροφή του Ντέιβιντ από τον Καναδά. Όταν η Λουίζ έμαθε ότι ο Ντέιβιντ ήταν πλέον εραστής της Κάρολ το πάθος κι η ζήλεια της την οδήγησαν σε πράξεις με τραγικές συνέπειες και στην τρέλα. Η Τζόαν Κρόφορντ συνέχισε την ανοδική της πορεία, μετά το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Θύελλα σε μητρική καρδιά (Mildred Pierce) το 1945, αναλαμβάνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ νουάρ του Κέρτις Μπέρνχαρντ Τα λύτρα του πόνου (Possessed). Ο ρόλος της ψυχικά ανισόρροπης Λουίζ Χάουελ, ήταν κομμένος και ραμμένος για τη Μπέτι Ντέιβις, η οποία ήταν και η πρώτη επιλογή. Αλλά η Ντέιβις αποφάσισε να μη συμμετάσχει στην ταινία εφόσον εκείνη την περίοδο ήταν έγκυος, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για την Κρόφορντ (κάτι ανάλογο είχε γίνει και το 1945 όταν η Ντέιβις απέρριψε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Θύελλα σε μητρική καρδιά). Η Κρόφορντ που έπαιρνε πάντα πολύ σοβαρά τη δουλειά της (ακόμη και στις περιπτώσεις που το υλικό που της έδιναν δεν ήταν καλό), έκανε επισκέψεις σε ψυχιατρικές κλινικές για να παρατηρήσει τη συμπεριφορά των ψυχοπαθών και να λάβει συμβουλές από τους ειδικούς. Ο σκηνοθέτης της ταινίας είχε μόλις τελειώσει τα γυρίσματα της ταινίας Κλεμμένη Ευτυχία (A Stolen Life) με την Ντέιβις, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων την αποκαλούσε συνεχώς Μπέτι. Η Κρόφορντ προσπάθησε μάταια να πείσει τους παραγωγούς της ταινίας να αλλάξουν τον τίτλο της από Possessed σε The Secret, δεδομένου ότι είχε ήδη πρωταγωνιστήσει σε ταινία με τον τίτλο Possessed το 1931 . Το αποτέλεσμα ήταν μια από τις καλύτερες ερμηνείες της ηθοποιού, για την οποία προτάθηκε για δεύτερη φορά για όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου, το οποίο έχασε από την Λορέτα Γιανγκ πρωταγωνίστρια της ταινίας Η κόρη του αγρότη (The Farmer's Daughter). Η ταινία διαγωνίστηκε επίσης στο Φεστιβάλ των Καννών. Υποψηφιότητα: Α’ Γυναικείου Ρόλου – Τζόαν Κρόφορντ Η ταινία στο cine.gr Τα λύτρα του πόνου στην IMDb (Αγγλικά)
Λουδοβίκος του Δυρραχίου

Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis (1341 - 1376) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν πρίγκιπας της Ναβάρρας και κόμης του Μπωμόν-λε-Ροζέ. Με τον γάμο του έγινε δούκας του Δυρραχίου και διεκδικητής της Αλβανίας.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Εβρέ και της Ιωάννας Β΄ της Ναβάρρας, κόρης του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας. Κληρονόμησε την κομητεία του Μπωμόν-λε-Ροζέ από τον πατέρα του το 1343. Έλαβε μέρος υπέρ του αδελφού του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας στον πόλεμο εναντίον του Καρόλου (Ε΄) τότε δελφίνου. Με τον δεύτερο γάμο του έγινε δούκας του Δυρραχίου και απέκτησε δικαίωμα στο βασίλειο της Αλβανίας, την οποία έπρεπε να καταλάβει. Έλαβε βοήθεια από τον αδελφό του και τον βασιλιά της Γαλλίας για την κατάληψη της Αλβανίας· το Δυρράχιο, που ήταν ό,τι έμεινε από το βασίλειο, βρισκόταν στα χέρια του Καρόλου Τόπια. Το 1372 έφερε τη Ναβαρρική Εταιρεία μισθοφόρων, η οποία είχε πολεμήσει μαζί του κατά τον πόλεμο στη Γαλλία, για να τον συνδράμει στην ανακατάληψη του Δυρραχίου. Οι τάξεις της αυξήθηκαν σημαντικά το 1375 με την εισέλευση νέων μισθοφόρων, κατευθείαν από τη Ναβάρρα. Πολλά έγγραφα διασώθηκαν, που μας λένε την περίπλοκη φύση του στρατιωτικού σχεδιασμού και της μηχανικής, που ανελήφθησαν για την εξασφάλιση της επιτυχίας. Αυτά έφθασαν για την κατάληψη της πόλης στα μέσα του θέρους του 1376. Ο Λουδοβίκος απεβίωσε λίγο μετά. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1358 τη Μαρία του Λιζαραζού. Το 1366 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Καπετιδών-Ανζού δούκισσα του Δυρραχίου, κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου. Δεν απέκτησε τέκνα. Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
Άγιος Ισίδωρος Ρόδου

Ο Άγιος Ισίδωρος είναι ορεινό χωριό της νήσου Ρόδου των Δωδεκανήσων σε υψόμετρο 520 μέτρων. Σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 355 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αγίου Ισιδώρου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ατταβύρου του Δήμου Ρόδου. Μέχρι το 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστρια υπαγόταν στον Δήμο Ατταβύρου και είχε 590 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Ισιδώρου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 48,157 χμ² (2011).

 Ο Άγιος Ισίδωρος βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Ατταβύρου όρους (1215 μ.) και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη εκκλησία, που δεσπόζει στην πλατεία του χωριού. Το χωριό είναι ορεινό και παραδοσιακό γεωργικό. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με εποχιακές καλλιέργειες. Στα αρχαιολογικά αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνονται το Ιερό της Αρτέμιδας (4ος - 3ος αιώνας π.Χ.) που πιθανολογείται ότι βρίσκεται στη θέση της μονής του Αγίου Ιωάννη του Αρταμίτη καθώς και η ίδια η μονή (10ος αιώνας), που είναι μεταβυζαντινός ναός χτισμένος στη θέση προγενέστερου. Η Μονή Αρταμίτη με την ονομαστή βιβλιοθήκη της, υπήρξε κατά το Μεσαίωνα χώρος θεολογικής και πνευματικής θαλπωρής σε δύσκολες εποχές, σύμφωνα με γραπτές πηγές. Στα δυτικά του χωριού, στη θέση "Αγρός", είναι η Εφταβήματη, ερείπια μεγάλης βυζαντινής εκκλησίας. Είναι δυνατή η ανάβαση στον Αττάβυρο από μονοπάτι. Στην ευρύτερη περιοχή δημιουργούν τοπία ιδιαίτερου κάλλους οι φυσικές πηγές "Σουλουντράνια", "Γιεργιές", "Κουμπουνού", "Μύλος". Στον Άγιο Ισίδωρο γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά του χρόνια, προτού μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, ο πατέρας του Έλληνα καλαθοσφαιριστή Νίκου Γκάλη. Το 2010 το όνομά του δόθηκε σε μια αίθουσα εκδηλώσεων, με τον ίδιο τον Νίκο Γκάλη να δίνει το παρόν. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)