IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σκουντερία Τόρο Ρόσο

Η Σκουντερία Τόρο Ρόσο (ιταλικά: Scuderia Toro Rosso, STR), η οποία είναι ευρύτερα γνωστή ως Τόρο Ρόσο, ήταν ιταλική ομάδα της Φόρμουλα 1 και μία από τις δύο ομάδες, μαζί με την Red Bull Racing, που ανήκουν στην αυστριακή εταιρεία αναψυκτικών Red Bull.

 Η Τόρο Ρόσο έκανε το αγωνιστικό ντεμπούτο της στη Φόρμουλα 1 τη σαιζόν του 2006, όταν στο τέλος του 2005 ο Πωλ Στόνταρτ πούλησε το υπόλοιπο ποσοστό του από την ομάδα Minardi, στον ιδιοκτήτη της Red Bull, Ντίτριχ Μάτεσιτζ, ο οποίος στη συνέχεια πέτυχε μια συμφωνία 50–50 συνιδιοκτησίας με τον πρώην οδηγό της Φόρμουλα 1, Γκέρχαρντ Μπέργκερ, πριν από την έναρξη της σεζόν. Στα τέλη Νοεμβρίου του 2008, η Red Bull ανέκτησε τη συνολική ιδιοκτησία της Τόρο Ρόσο μετά την αγορά των μετοχών της ομάδας του Μπέργκερ.Η Σκουντερία Τόρο Ρόσο λειτουργεί ως θυγατρική ομάδα της Red Bull Racing, με στόχο την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των πολλά υποσχόμενων προγραμμάτων οδήγησης για την κύρια ομάδα. Από το 2010 όμως, η ομάδα διαγωνίζεται εντελώς ανεξάρτητα από την αδελφή της ομάδα. Ο διευθυντής της ομάδας είναι ο Φραντς Τοστ, πρώην μέλος του τμήματος μηχανοκίνητου αθλητισμού της BMW. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2011, την εβδομάδα πριν από το ιταλικό Γκραν Πρι του 2011, η ομάδα επιβεβαίωσε ότι έλαβε μια σημαντική χορηγία από την ισπανική ομάδα πετρελαίου Cepsa (Compañía Española de Petróleos).Η Τόρο Ρόσο ξεκίνησε με κινητήρες της Cosworth, αλλά από το 2007 έως το 2013 χρησιμοποιούσε κινητήρες V8 της Ferrari, παίρνοντας την σύμβαση που η κύρια ομάδα τους έσπασε από τα τέλη του 2006, για να πάρει τους κινητήρες της Renault. Για τις σαιζόν 2014 και 2015, η Τόρο Ρόσο πήρε επίσης κινητήρες Renault, αλλά το 2016 επέστρεψε στη χρήση κινητήρων Ferrari. Από το 2018 μέχρι το τέλος του 2019 η Τόρο Ρόσο χρησιμοποιούσε κινητήρες Honda.Το Νοέμβριο του 2019 η ομάδα ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει ονομασία και θα τρέχει με το όνομα της Άλφα Τάουρι, την εταιρία ενδυμασίας της Red Bull. Η ομάδα, ξεκινώντας από το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν το 2006 (μέχρι και τη σαιζόν του 2015) πήρε μέρος σε 185 Γκραν Πρι, πετυχαίνοντας μόνο μία νίκη και ένα pole position. Συγκέντρωσε συνολικά 64 βαθμούς και η καλύτερη θέση που τερμάτισε στο πρωτάθλημα κατασκευαστών είναι η έβδομη το 2015. Το 2006 στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά την πρώτη σαιζόν που αγωνίστηκε η ομάδα, ο Βιταντόνιο Λιούτσι πήρε και τον πρώτο βαθμό της ομάδας. Το 2008 στο Γκραν Πρι της Ιταλίας ο Σεμπάστιαν Φέτελ πήρε την πρώτη νίκη και το πρώτο πόντιουμ για την ομάδα, επίσης πήρε και το πρώτο pole position στον ίδιο αγώνα. Ο Μαξ Φερστάπεν υπέγραψε συμβόλαιο και αγωνίστηκε με την ομάδα το 2015, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έτσι έγινε ο νεώτερος οδηγός στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Βιταντόνιο Λιούτσι Σκοτ Σπιντ Σεμπάστιαν Φέτελ Σεμπαστιέν Μπουρντέ Σεμπαστιέν Μπουεμί Χάιμε Αλγκερσουάρι Ντάνιελ Ρικιάρντο Ζαν-Ερίκ Βερν Ντανιίλ Κβίατ Μαξ Φερστάπεν Κάρλος Σάινθ ο νεότερος Πιερ Γκασλί Μπρέντον Χάρτλεϊ Αλεξάντερ Άλμπον Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας Επίσημη ιστοσελίδα της Red Bull F1 Αρχειοθετήθηκε 2010-02-25 στο Wayback Machine.
Aichi E13A

Το Aichi E13A (συμμαχική ονομασία αναφοράς: «Jake») ήταν αναγνωριστικό μακράς ακτίνας δράσης που χρησιμοποιήθηκε από το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν το πλέον διαδεδομένο, από πλευράς αριθμών, αεροσκάφος αυτού του είδους στις τάξεις του Ναυτικού, είχε τριμελές πλήρωμα και μπορούσε να μεταφέρει 250 kg βομβών.

 Αεροσκάφη αυτού του τύπου έλαβαν μέρος στον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο επιχειρώντας από καταδρομικά και υδροπλανοφόρα. Έδρασαν επίσης ως αναγνωριστικά στην Επίθεση στο Περλ Χάρμπορ καθώς και στις ναυμαχίες της Θάλασσας των Κοραλλίων και του Μίντγουεϊ ενώ συνεχής ήταν η χρήση τους στους ρόλους της παράκτιας περιπολίας, της αεροδιάσωσης, της προσβολής της ναυσιπλοΐας του αντιπάλου και ως αεροσκάφη συνδέσμου. Στα καταληκτικά στάδια της σύρραξης αξιοποιήθηκαν επίσης και για αποστολές καμικάζι. Ένα E13A αξιοποιήθηκε από το Γερμανικό Ναυτικό (Kriegsmarine) μαζί με δύο Arado Ar 196 από βάση στο Πενάνγκ. Τα τρία αυτά αεροσκάφη συγκρότησαν ειδικό σμήνος προς υποστήριξη του Monsun Gruppe καθώς και τον ιαπωνικών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή.Μεταπολεμικά οκτώ αεροσκάφη εντάχθηκαν στη Γαλική Ναυτική Αεροπορία (Aeronavale) και έλαβαν μέρος στον Α΄ Πόλεμο της Ινδοκίνας στα 1945-1947, Ενδεχομένως ορισμένα αεροσκάφη εντάχθηκαν σε υπηρεσία και με το Βασιλικό Ναυτικό της Ταϊλάνδης. Οι Νεοζηλανδοί αξιοποίησαν ένα αεροσκάφος που αιχμαλώτησαν μέχρι την βύθισή του εξαιτίας προβλήματος με τον έναν από τους δυο πλωτήρες του. E13A1 Πρωτότυπα και πρώιμα αεροσκάφη παραγωγής.E13A1-K Εκπαιδευτικά με διπλά χειριστήρια.E13A1a Έκδοση με επανασχεδιασμένους πλωτήρες και αναβαθμισμένο επικοινωνιακό εξοπλισμό.E13A1a-S Τροποποιημένη έκδοση για νυχτερινές αποστολές.E13A1b E13A1a με ραντάρ αέρος-επιφανείας.E13A1c Εξειδικευμένη έκδοση προβολής πλοίων με πυροβόλο των 20 mm που έβαλε προς τα κάτω και δυνατότητα μεταφοράς βομβών βυθού. ΓαλλίαΓαλλική Ναυτική Αεροπορία (Aeronavale).ΙαπωνίαΑεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού ΝαυτικούΓερμανίαKriegsmarineΤαϊλάνδηΒασιλικό Ναυτικό της ΤαϊλάνδηςΚίναΜεταπολεμικά η Πολεμική Αεροπορία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού αξιοποίησε ιαπωνικά αεροσκάφη που πέρασαν στην κατοχή της. Συγκρίσιμα αεροσκάφηArado Ar 196 Aichi E16A Curtiss SOC Seagull Kawanishi E15K Northrop N-3PB Vought OS2U Kingfisher Yokosuka E14YΚατάλογοιΚατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Dorr, Robert E. and Chris Bishop. Vietnam Air War Debrief. London: Aerospace Publishing, 1996. (ISBN 1-874023-78-6). Francillon, René J. Japanese Aircraft of the Pacific War. London: Putnam & Company, 1979 (2nd edition). (ISBN 0-370-30251-6). Millot, Bernard (June 1977). «Aichi E13A "Jake": l'hydravion à tout-fair de la marine impériale» (στα γαλλικά). Le Fana de l'Aviation (91): 24–27. ISSN 0757-4169. Pelletier, Alain (August 1995). «Les Avions japonais à Cocardes françaises» (στα γαλλικά). Le Fana de l'Aviation (309). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aichi E13A στο Wikimedia Commons
Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης

Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης (World Food Programme) είναι ένα παρακλάδι του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που ειδικεύεται στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, και αποτελεί την μεγαλύτερη ανθρωπιστική οργάνωση στον κόσμο. Το WFP παρέχει τροφή σε, κατά προσέγγιση, 90 εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, από τα οποία 58 εκατομμύρια είναι παιδιά. Από το αρχηγείο του στη Ρώμη και από περισσότερες από 80 βάσεις στον κόσμο, το WFP προσπαθεί να βοηθήσει άτομα που δεν είναι ικανά να παράγουν ή να βρουν αρκετή τροφή για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Η οργάνωση συνεπικουρείται από διάφορες ΜΚΟ, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις που προσφέρουν δωρεές. Το πρόγραμμα ήταν ο παραλήπτης του βραβείου Νόμπελ ειρήνης το 2020.

 Το WFP συστάθηκε για πρώτη φορά το 1960 στο συνέδριο της Διεθνούς Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας(FAO) όταν ο Τζορτζ ΜακΓκόβερν, διευθυντής του Προγράμματος Φαγητό για την Ειρήνη, πρότεινε την εφαρμογή ενός πολύπλευρου προγράμματος παροχής τροφής. Το WFP συστάθηκε επίσημα το 1963 από τον FAO και την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε μια πρωταρχική τριετή πειραματική μορφή. Το 1965, το πρόγραμμα επεκτάθηκε και τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή. Το WFP διοικείται από ένα διοικητικό συμβούλιο 36 μελών. Η Τζοζέτ Σέεραν είναι η τωρινή διευθυντής του συμβουλίου, διορισμένη από το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τον Γενικό Διευθυντή του FAO, για 5 χρόνια. Η οργάνωση αριθμεί προσωπικό 10.587 ατόμων (2006) με το 92% να βρίσκεται σε υπηρεσία. Το WFP πασχίζει να εξαλείψει την πείνα και τον υποσιτισμό, με πρωταρχικό στόχο την εξάλειψη της ίδιας της ανάγκης για παροχή τροφής. Οι βασικοί στόχοι των δράσεων του WFP, σύμφωνα με το καταστατικό της οργάνωσης, είναι η παροχή φαγητού για τους πρόσφυγες και για άτομα που βρίσκονται σε ανάγκη, η βελτίωση της διατροφής και της ποιότητας ζωής των ασθενέστερων ατόμων καθώς και η δημιουργία υποδομών για την ανάπτυξη της αυτοσυντήρησης των επί μέρους υποβαθμισμένων κοινοτήτων. Το WFP επίσης στοχεύει στην μείωση της παιδικής θνησιμότητας, στη βελτίωση της μητρικής υγείας , ενώ μάχεται εναντίον ασθενειών όπως ο HIV και το AIDS. Έτσι βοηθά στην παγίωση της κλιματικής και οικονομικής σταθερότητας, καθώς και στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής. Το 2006, η οργάνωση μοίρασε συνολικά 4 εκατομμύρια τόνους φαγητού σε 87,8 εκατομμύρια ανθρώπους σε 78 χώρες. Παρήχθη βοήθεια σε 63,4 εκατομμύρια άτομα εν μέσω κρίσιμων επιχειρήσεων, σε περιόδους πολέμου και φυσικών καταστροφών ή περιόδους οικονομικής κατάρευσης σε χώρες όπως η Κένυα, ο Λίβανος, και το Σουδάν. Τα άμεσα χρέη από τις επιχειρήσεις ανήλθαν σε 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια. Βοήθεια παρέχεται στην Αιθιοπία καθώς και στο Νταρφούρ. Το WFP εστιάζει κυρίως στο να βοηθήσει γυναίκες και παιδιά. Έτσι, το 2005 δόθηκε φαγητό σε 58,2 εκατομμύρια παιδιά, από τα οποία το 30% ήταν παιδιά. Η παροχή φαγητού στα σχολεία, σε 71 χώρες, βοηθά τους μαθητές να προσηλωθούν στις σπουδές τους, ενώ παράλληλα ενθαρρύνει τους γονείς να στέλνουνε τα παιδιά τους, κυρίως τα κορίτσια, στο σχολείο. Το 2007 η οργάνωση ήταν παρούσα στις διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης της Μιανμάρ. Επίσημη ιστοσελίδα
Φράνκο Μπατιάτο

Ο Φράνκο Μπατιάτο (Franco Battiato, γεν. 23 Μαρτίου 1945-18 Μαΐου 2021) ήταν Ιταλός τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και ζωγράφος. Εκπροσώπησε την Ιταλία στη Γιουροβίζιον το 1984 μαζί με την Αλίτσε, με το τραγούδι "I Treni di Tozeur" (Τα τρένα του Τοζέρ) όπου ήρθε 5ος με 70 πόντους.

 La Convenzione (1971) Fetus (1971) Pollution (1972) Sulle corde di Aries (1973) Clic (1974) M.lle le "Gladiator" (1975) Feed Back (1975) Battiato (1976) Juke Box (1977) L'Egitto prima delle sabbie (1978) L'era del cinghiale bianco (1979) Patriots (1980) La voce del Padrone (1981) L'arca di Noè (1982) Orizzonti perduti (1983) Mondi lontanissimi (1985) Echoes of Sufi Dances (1985, στα αγγλικά) Nomadas (1987) Fisiognomica (1988) Giubbe Rosse (1989, live) Come un cammello in una grondaia (1991) Caffè de la Paix (1993) Unprotected (1994, live) L'ombrello e la macchina da cucire (1995) Battiato studio collection (1996, συλλογή) L'imboscata (1996) Shadow Light (1996) Battiato live collection (1997, live) Gommalacca (1998) Fleurs (1999) Campi magnetici (2000) Ferro battuto (2001) Fleurs 3 (2002) Last Summer Dance (2003, live) Dieci stratagemmi (2004) Il vuoto (2007) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Franco Battiato στο Wikimedia Commons
Αρλετί

Η Λεονί Μαρί Ζυλί Μπατιά (Léonie Marie Julie Bathiat, 15 Μαΐου 1898 - 23 Ιουλίου 1992), η οποία έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο Αρλετί (Arletty), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο. Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταδικάστηκε για οριζόντιο δωσιλογισμό. Αποφυλακίστηκε και συνέχισε την καριέρα της.

 Η Αρλετί γεννήθηκε στο Κουρμπεβουά (Courbevoie), κοντά στο Παρίσι, από οικογένεια της εργατικής τάξης. Μετά το θάνατο του πατέρα της, έφυγε από το σπίτι και ακολούθησε καριέρα μοντέλου.Στην αρχή της καριέρας της κυριάρχησε στον χώρο της μουσικής σκηνής και αργότερα εμφανίστηκε σε θεατρικά έργα και καμπαρέ. Ήταν σκηνοθέτιδα για δέκα χρόνια πριν από το ντεμπούτο της στην ταινία το 1930. Η καριέρα της Αρλετί ξεκίνησε γύρω στο 1936 όταν εμφανίστηκε στη σκηνή παίζοντας στις παραστάσεις Les Joies du Capitole και Fric-Frac, στις οποίες πρωταγωνίστησε πλάι στον Μισέλ Σιμόν (Michel Simon). Αργότερα πρωταγωνίστησε ως Blanche στη γαλλική εκδοχή του A Streetcar Named Desire (Λεωφορείον ο πόθος).Το 1945 εμφανίστηκε στον πιο διάσημο κινηματογραφικό της ρόλο, στη ταινία Les Enfants du Paradis (Τα παιδιά του παραδείσου). Για αυτόν τον ρόλο αμείφθηκε με έναν από τους υψηλότερους μισθούς που υπήρξαν ποτέ στον γαλλικό κινηματογράφο. Στη διάρκεια των γυρισμάτων Τα παιδιά του παραδείσου, η Αρλετί είχε μείνει έγκυος από τον Γερμανό εραστή της αλλά στη συνέχεια έκανε άμβλωση.Η Αρλετί φυλακίστηκε το 1945 για την ερωτική σχέση της με τον Γερμανό αξιωματικό Χανς-Γιούργκεν Ζέρινγκ (Hans-Jürgen Soehring) κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Γαλλίας. Αργότερα σχολίασε ότι «η καρδιά μου ανήκει στη Γαλλία, αλλά ο κόλπος μου σε εμένα». Αν και άλλες Γαλλίδες γυναίκες ερωτεύτηκαν Γερμανούς στρατιώτες, η ρομαντική της σχέση με τον Ζέρινγκ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής προκάλεσε την κατηγορία της προδοσίας. Σύμφωνα με τις αναφορές σε επιστολές Γάλλων πολιτών που δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατο της, το γεγονός που εξόργισε τους ομοεθνείς της, ήταν ότι έτρωγε την περίοδο που οι Γάλλοι πεινούσαν, παρά το ότι είχε ερωτική σχέση με Γερμανό στρατιωτικό. Μετά από μια αρκετά επιτυχημένη περίοδο ως σκηνοθέτης στη μετέπειτα ζωή της, αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω της προοδευτικής απώλειας της όρασης της. Μία από τις τελευταίες εμφανίσεις της ήταν σε μικρό ρόλο ως ηλικιωμένη Γαλλίδα στο The Longest Day (1962). Μετά τον θάνατό της το 1992, αποτεφρώθηκε και η στάχτη της ρίχτηκε στην πατρίδα της στο Nouveau Cimetière de Courbevoie.
Τράπεζα Αθηνών (1893-1953)

Η Τράπεζα Αθηνών λειτούργησε ως τραπεζικός οργανισμός από το 1893 έως το 1953 έτος το οποίο συγχωνεύτηκε με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν πρέπει να συγχέεται με την τράπεζα που έφερε τον ομώνυμο τίτλο από το 1992 και συγχωνεύτηκε το 1999 με την τράπεζα EFG Eurobank.

 Ιδρυτές της τράπεζας ήταν οι Αδ. Τριανταφυλλίδης, Αλέξανδρος Λαμπρινούδης, Αντ. Καλλέργης, Επαμεινώνδας Εμπειρίκος, Μιλ. Ιορδανόπουλος οι οποίοι μετέτρεψαν το τραπεζικό γραφείο του Ι. Καλλέργη σε ανώνυμη εταιρεία με σκοπό την δραστηριοποίησή της στο χώρο του εμπορίου και της βιομηχανίας τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό με έμφαση στις περιοχές εκείνες στις οποίες η οικονομική δραστηριότητα του Ελληνικού στοιχείου ήταν σημαντική όπως στην Τουρκία και την Αίγυπτο. Η τράπεζα ίδρυσε επίσης στην Νέα Υόρκη την εταιρεία «The Bank of Athens Trust Company» και λειτούργησε τραπεζικό κατάστημα στο Λονδίνο. Το 1953 συγχωνεύτηκε με την Εθνική Τράπεζα. Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Ανάκτηση 8 Ιουλίου 2011)
Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ

Η Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ (αγγλικά: Wadi Degla Sporting Club, αιγυπτιακά : وادي دجلة,) είναι ένας αιγυπτιακός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Κάιρο. Τη σεζόν 2009-10, προβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της.

 Τη σεζόν 2009-10, της 2η Κατηγορίας, η Γουάντι Ντέγκλα έγραψε ιστορία. Η ομάδα νίκησε την Ελ-Σεκά Ελ-Χαντίντ ΣΚ με 3-1, την τελευταία αγωνιστική του Πρωταθλήματος, για να σφραγίσει την άνοδο της στην ανώτατη κατηγορία της Αιγύπτου, το Πρωτάθλημα Αιγύπτου, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Χρειάστηκε μόνο μία σεζόν για να προβιβαστεί από τη Δεύτερη στην Πρώτη Κατηγορία. Αυτό είναι ένα ιστορικό επίτευγμα, το οποίο επιτεύχθηκε μόλις μία φορά πριν, από την Al-Mokawloon Al-Arab το 1981. Η Γουάντι Ντέγκλα έχει μια μεγάλη ακαδημία ποδοσφαίρου νέων. Πρόκειται για ένα παρόμοιο έργο με εκείνο της ΑΣΕΚ Μιμοζά. Ο σύλλογος έχει στενή σχέση με την αγγλική Άρσεναλ.Οι ακόλουθοι σύλλογοι είναι συνδεδεμένοι με τη Γουάντι Ντέγκλα: Λιρς Άρσεναλ Εργοτέλης Κύπελλο Αιγύπτου Φιναλίστ (1) : 2013 Wadi Degla Επίσημη Ιστοσελίδα
Βουλευτικές εκλογές του Ναουρού 2016

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ναουρού στις 9 Ιουλίου 2016. Στις 10 Ιουνίου 2016, το Κοινοβούλιο διαλύθηκε από τον πρόεδρο Μπάρον Γουάκα έπειτα από τη συμπλήρωση της τριετούς θητείας των μελών του. Ο πρόεδρός του, Λούντβιγκ Σκότι προκήρυξε εκλογές για τις 9 Ιουλίου, με την κατάθεση των υποψηφιοτήτων να γίνεται στο διάστημα 19 Ιουνίου με 25 Ιουνίου 2016. Στο Άιγουο οι εκλογές αναβλήθηκαν για τις 11 Ιουλίου.

 Τα 19 μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται σε 8 πολυεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος Ντάουντολ, που αποτελει έναν τύπο συστήματος ιεραρχίας στην ψηφοφορία. Αυτό σημαίνει ότι οι ψήφοι που καταμετρούνται ως κλάσμα του 1 θα διαιρούνται με τον αριθμό που δείχνει τη σειρά κατάταξης του υποψηφίου (π.χ. ένας υποψήφιος που ήρθε 2ος θα έχει 1/2). Οι υποψήφιοι με το μεγαλύτερο σύνολο εκλέγονται. Εξελέγησαν συνολικά 19 υποψήφιοι μη προσκείμενοι σε κόμματα. Έξι από αυτούς εισήλθαν για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Το νεοεκλεγέν κοινοβούλιο συνήλθε στις 13 Ιουλίου, με όλους τους νέους βουλευτές να συμμετέχουν στην προεδρική πλειοψηφία, επιτρέποντας στον Μπάρον Γουάκα να επανεκλεγεί πρόεδρος λαμβάνοντας 16 ψήφους έναντι 2 για τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης, Ρίντελ Ακούα. Πρόεδρος του Κοινοβουλίου εξελέγη ο Σίριλ Μπούραμαν. Ο προκάτοχος του Μπούραμαν, Λούντβιγκ Σκότι, έχασε την έδρα του στην περιφέρεια Αναμπάρ.
Στενό Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: ΣτενόΤο Στενό είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 100 μέτρα.

 Το Στενό βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Βόνιτσας και νότια της Αρχαίας Παλαίρου. Αρχαία Πάλαιρος Βόρεια του χωριού και προς τη λίμνη Βουλκαριά, επάνω σε βραχώδες ύψωμα με την ονομασία «Κεχροπούλα», υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας Παλαίρου. Πρόκειται για τοποθεσία με στρατηγική θέση που δεσπόζει στην περιοχή και βρισκόταν κοντά στις γνωστές Κορινθιακές αποικίες της Λευκάδας, του Σολλίου και του Ανακτορίου. Η έκταση της πόλης, της οποίας ο οικιστικός ιστός ήταν οργανωμένος κατά το Ιπποδάμειο σύστημα, εντός της οχύρωσης είναι περίπου 140 στρέμματα, ο οχυρωματικός περίβολος έχει συνολικό μήκος 2 περίπου χιλιόμετρα και ο λόφος επάνω στον οποίον κτίστηκε η ακρόπολή της βρίσκεται σε υψόμετρο 230μ. - 260μ.. Τα τείχη της πόλης χρονολογούνται στην 2η χιλιετηρίδα π.Χ. ενώ τμήμα τους ανάγεται στη Μυκηναϊκή περίοδο. Ο Θουκυδίδης αναφέρει για πρώτη φορά την Πάλαιρο το 431 π.Χ. όταν οι Αθηναίοι αφού κυρίευσαν μετά της παρέδωσαν την κορινθιακή αποικία Σόλλιον, που βρίσκονταν στην Ακαρνανική ακτή απέναντι από τη Λευκάδα. Το 389-388 π.Χ. αναφέρεται σε αυτήν ο Ξενοφώντας, όταν ο Αγησίλαος, μετά από αίτημα των Αχαιών, ήρθε στην Ακαρνανία και εξανάγκασε τους Ακαρνάνες να διαλύσουν τη συμμαχία τους με τους Αθηναίους και τους Βοιωτούς. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ανακτορίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βαρκό, την Πογωνιά και τη νησίδα Άγιος Νικόλαος αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πογωνίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκους. Τοπογραφικό διάγραμμα της της αρχαίας Παλαίρου Αρχειοθετήθηκε 2023-05-22 στο Wayback Machine., Λ. Κολώνας από τον ιστότοπο του Υπουργείου Πολιτισμού Οδυσσεύς Αρχειοθετήθηκε 2008-02-14 στο Wayback Machine.
Casterman

Η Casterman (Καστερμάν) είναι γαλλο-βελγικός εκδοτικός οίκος με ειδίκευση στα κόμικς και την παιδική λογοτεχνία, ο οποίος τυπώνει επίσης και τουριστικούς οδηγούς. Ο οίκος Casterman, που είναι πλέον ενταγμένος στον γαλλικό εκδοτικό όμιλο Flammarion (των Εκδόσεων Γκαλιμάρ), κυκλοφορεί κάθε χρόνο περί τους 250 τίτλους. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες έκδοσης κόμικς στην Ευρώπη, έχοντας τα δικαιώματα έργων μεγάλων δημιουργών, όπως οι Hergé, Ούγκο Πρατ, Ζακ Ταρντί και Ένκι Μπιλάλ.

 Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1780 στο Τουρναί, από τον βιβλιοπώλη Ντονά Καστερμάν (Donat Casterman). Επί δυο και πλέον αιώνες, η διοίκηση της εταιρείας πήγαινε από πατέρα σε γιο. Το 1934 ο Λουί Καστερμάν ανέλαβε την έκδοση της σειράς Τεντέν σε αυτελή τεύχη, με πρώτη ιστορία Τα πούρα του Φαραώ (την τέταρτη από τις περιπέτειες που είχαν δημοσιευτεί μέχρι τότε σε συνέχειες από το Le Petit Vingtième, εβδομαδιαίο νεανικό ένθετο της βελγικής εφημερίδας Le Vingtième Siècle). Η επιτυχία του Τεντέν έφερε και άλλα κόμικς, όπως το περιπετειώδες Άλιξ (1948) του Ζακ Μαρτέν. Σταδιακά, η εταιρεία επενδύει όλο και περισσότερο στα κόμικς και μέσω από τις σελίδες του περιοδικού Τεντέν εμφανίζονται ιστορίες των Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό, Ρεμόν Μουσερώ, Ντίνο Ατανάσιο και Χέρμαν. Τη δεκαετία του 1970, η Casterman προώθησε κόμικς που απευθύνονταν σε πιο ενήλικο κοινό. Στο πλαίσιο αυτό, κυκλοφόρησε το περιοδικό (À suivre), το οποίο περιείχε έργα όπως τα Κόρτο Μαλτέζε του Ούγκο Πρατ και Σκοτεινές πόλεις των Μπενουά Πέετερς και Φρανσουά Σούιτεν. Το περιοδικό σταμάτησε το 1997, αλλά είχε ήδη καταφέρει να προσδώσει λογοτεχνική ποιότητα στα κόμικς. Το 1999, η εκδοτική εξαγοράστηκε από τον όμιλο Flammarion.Κατά τη δεκαετία του 2000, η Casterman άρχισε να συνεργάζεται με ονόματα όπως ο Ένκι Μπιλάλ και ο Ρεζίς Λουαζέλ, ενώ μετέφρασε μάνγκα και αμερικανικούς τίτλους. Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Flammarion και κατ΄επέκταση και η Casterman αγοράστηκαν από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ, μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες της Γαλλίας. Επίσημη ιστοσελίδα
Absolutely Live

"Absolutely Live" είναι ο τίτλος του πρώτου ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1970 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Elektra Records". Η ολοκλήρωση της συλλογής των κομματιών απαίτησε πολλές ώρες δουλειάς από τον παραγωγό Πολ Ρόθτσιλντ, ο οποίος σε συνέντευξη του το 1981 δήλωσε ότι πάνω από δύο χιλιάδες επεξεργασίες έγιναν στο συγκεκριμένο άλμπουμ.Το "Absolutely Live" επανακυκλοφόρησε το 1991 μαζί με το "Alive, She Cried" σαν διπλός δίσκος με τίτλο "In Concert", με την προσθήκη ενός κομματιού από το "An American Prayer και ενός από το "Live at the Hollywood Bowl".

 Πρώτη πλευρά Intro / House Announcer – 2:40 Who Do You Love? (McDaniel) – 6:02 Alabama Song / Back Door Man / Love Hides / Five to One (Brecht, Weill, Dixon, Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 10:35Δεύτερη πλευρά Build Me a Woman (Morrison) – 3:33 When the Music's Over (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 16:16Τρίτη πλευρά Close to You (Dixon) – 4:04 Universal Mind (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 4:54 Petition the Lord with Prayer (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 0:53 Dead Cats, Dead Rats(Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 1:55 Break on Through (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 4:46Τετάρτη πλευρά The Celebration of the Lizard (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 14:25 Soul Kitchen (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 7:15 Το Absolutely Live ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα, , πιάνο, μπάσο, φωνητικά Τζον Ντένσμορ – τύμπανα Absolutely Live (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 20 Ιουλίου 1970 Absolutely Live (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός Αυστραλία (ARIA Certification): 2 x πλατινένιος Absolutely Live - The Doors | Songs, Reviews, Credits, Awards | Allmusic The Doors Album Reviews Absolutely Live - Rolling Stone
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2013-2014

Το πρωτάθλημα Α' κατηγορίας ποδοσφαίρου γυναικών 2013–14, ήταν το 22ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων σε δύο γύρους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των Αμαζόνων Δράμας, που έσπασε έτσι την κυριαρχία του ΠΑΟΚ ο οποίος μετρούσε οκτώ συνεχόμενες κατακτήσεις. Τον υποβιβασμό γνώρισαν η Πανσερραϊκή και οι Κρήσσες Ρεθύμνου που δεν συμμετείχαν καθόλου στο πρωτάθλημα.

 Πηγή: ΕΠΟ, onsports.gr1:Ο Βόλος 2004 έχει -2 βαθμούς.2:Η Πανσερραϊκή έχει -2 βαθμούς.3:Οι Κρήσσες Ρεθύμνου αποβλήθηκαν από το πρωτάθλημα. Έχουν 18 μηδενισμούς και -6 βαθμούς. Πηγή: ΕΠΟ1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας 1: Οι αγώνες κατοχυρώθηκαν με 3-0 στα χαρτιά. Οι Κρήσσες Ρεθύμνου αποχώρησαν κι iόλοι οι αγώνες της κατοχυρώθηκαν στους αντιπάλους της. Ο αγώνας Νέες Εργοτέλη-ΠΑΟΚ (αρχικό σκορ 1-2) κατοχυρώθηκε στις γηπεδούχες μετά από ένσταση για παράβαση κανονισμού απο τον ΠΑΟΚ, ομοίως και ο αγώνας Αμαζόνες-ΠΑΟΚ (αρχικό σκορ 0-0) κατοχυρώθηκε στις Αμαζόνες. Οι υπόλοιπες αναμετρήσεις κατοχυρώθηκαν χωρίς να διεξαχθούν. ΕΠΟ epo.gr
Γουλιέλμος του Λουξεμβούργου (1963)

Ο Γουλιέλμος, γαλλ. Guillaume de Luxambourg (γενν. 1 Μαΐου 1963) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας είναι πρίγκιπας του Λουξεμβούργου, ως γιος του μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου.

 Είναι ο τρίτος γιος του Ιωάννη μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και της Ιωσηφίνας-Καρλόττας των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου. Ο Ιωάννης είχε διαδεχθεί τη μητέρα του Καρλόττα των Νασσάου-Βάιλμπουργκ μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου. Άλλαξε το όνομα του Οίκου από Βουρβόνων-Πάρμας σε Νασσάου-Βάιλμπουργκ. Ο Γουλιέλμος παντρεύτηκε τη Σιβύλλα-Σάντρα, κόρη του Πωλ-Αννίκ Βηλέρ (Weiler), Γάλλου με αλσατική καταγωγή (Weiler, γερμ. Βάιλερ) και της Ολίμπια Τορλόνια ντι Τσιβιτέλλα-Τσέζι, ιταλίδας. Ο Πωλ-Αννίκ ήταν γιος του Πωλ Λουί Βηλέρ εργοστασιάρχη & φιλανθρώπου και της Αλίκης Διπλαράκου, μις Ελλάδας και μετά μις Ευρώπης το 1930, Αθηναίας με καταγωγή από τη Μάνη (παντρεύτηκαν το 1932, διαζεύχθηκαν το 1945). Η Ολίμπια ήταν κόρη της Βεατρίκης των Βουρβόνων-Ισπανίας. Παντρεύτηκε το 1994 τη Σιβύλλα Βάιλερ υ Τορλόνια, κόρης του Πάουλ-Άννικ Βάιλερ και έχει τέκνα: Παύλος-Λουδοβίκος γενν. 1998. Λεοπόλδος γενν. 2000. Καρλόττα γενν. 2000, δίδυμη με τον προηγούμενο. Ιωάννης γενν. 2004. ArcelorMittal (2013). Board of Directors. Retrieved 28 November 2013. "Wedding of Crown Prince Haakon of Norway and ms. Mette-Marit Tjessem Høiby, Oslo August 25th 2001" Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince Guillaume of Luxembourg (1963) στο Wikimedia Commons
Σιουδάδ Κεσάδα

Η Σιουδάδ Κεσάδα (ισπανικά: Ciudad Quesada) ή Σαν Κάρλος (San Carlos) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι Ανήκει στην Επαρχία Αλαχουέλα. Έχει έκταση 145.3 τ.χλμ. και πληθυσμό 43.399 κατοίκων. Βρίσκεται 97 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

 Η Σιουδάδ Κεσάδα βρίσκεται βόρεια της Κόστα Ρίκα και κεντρικά της Επαρχίας Αλαχουέλα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σαν Ρόκε και της Πεχκ, βορειοανατολικά της Ρον-Ρον και βορειοδυτικά της Κολόν. Το κλίμα της Σιουδάδ Κεσάδα είναι τροπικό. Η Σιουδάδ Κεσάδα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 50.753 κατοίκους. Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ciudad Quesada (Costa Rica) στο Wikimedia Commons
Koste Seselwa

Το τραγούδι Koste Seselwa (Ελάτε μαζί όλοι οι κάτοικοι των Σεϋχελλών) είναι ο εθνικός ύμνος των Σεϋχελλών. Η μουσική και οι στίχοι είναι του Νταβίντ Φρανσουά Μαρκ Αντρέ και του Ζωρζ Σαρλ Ρομπέρ Παγιέ. Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1996.

 Sesel ou menm nou sel patri. Kot nou viv dan larmoni. Lazwa, lanmour ek lape. Nou remersye Bondye.Preserv labote nou pei. Larises nou losean. En leritaz byen presye. Pour boner nou zanfan.Reste touzour dan linite. Fer monte nou paviyon. Ansanm pou tou leternite. Koste Seselwa. Σεϋχέλλες η μόνη μας πατρίδα Όπου ζούμε αρμονικά Με ευτυχία, αγάπη και ειρήνη Ευχαριστείστε τον Θεό.Προστατέψτε την ομορφιά της χώρας μας Ο πλούτος των ωκεανών μας Μια πολύτιμη κληρονομιά Για την ευτυχία των παιδιών μας.Ζήστε για πάντα αρμονικά Υψώστε τη σημαία μας Όλοι μαζί και για πάντα Ελάτε μαζί όλοι οι Σεσελουά.
Γοδεφρείδος των Χόενλοε-Σίλλινγκσφυρστ

Ο Γοδεφρείδος, γερμ. Gottfried (8 Μοεμβρίου 1867 - 7 Μοεμβρίου 1932) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν αξιωματικός στον στρατό της Αυστρο-Ουγγαρίας και διπλωμάτης κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ήταν ο τρίτος γιος τού Κωνσταντίνου σταυλάρχη και διοικητή τού Ιππικού της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Μαρίας, κόρης τού Νικολάου πρίγκιπα τσου Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλενμπουργκ-Λούντβιχσμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κορράδος πρωθυπουργός της Αυστρίας. Γεννήθηκε στη Βιέννη. Έπειτα από την αποφοίτησή του από το Σκωτικό Γυμνάσιο στη Βιέννη, ο Γοδεφρείδος εισήλθε στον στρατό ως Ουσσάρος το 1887. Προήχθη σε υπολοχαγό το 1889 και παρακολούθησε την Ακαδημία Πολέμου από το 1863 ως το 1895. Ακολούθησε η υπηρεσία του στο Γενικό Επιτελείο. Το 1900 προήχθη σε λοχαγό και στάλθηκε στην Αγ. Πετρούπολη ως στρατιωτικός ακόλουθος το 1902. Το 1906 προήχθη στον βαθμό τού ταγματάρχη, αλλά αποσύρθηκε το επόμενο έτος και μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Εξωτερικού. Πάντως έπρεπε να αφήσει την υπηρεσία το 1908 λόγω τού αρραβώνα του με την αρχιδούκισσα, κόρη τού Φρειδερίκου (2ου εξαδέλφου τού Φραγκίσκου-Ιωσήφ), που ήταν ανώτερος Διοικητής τού Αυστρο-Ουγγρικού στρατού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1913 ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας εμπιστεύτηκε στον Γοδεφρείδο την ειδική αποστολή στην Αγ. Πετρούπολη, που σχεδιάστηκε για τον ανακουφισμό των τεταμένων σχέσεων, που προέκυψαν από την κρίση στα Βαλκάνια τον χειμώνα τού 1912-13. Το 1914 ο Γοδεφρείδος επανήλθε στο διπλωματικό σώμα· ταυτόχρονα η σύζυγός του έπρεπε να αποκηρύξει τον τίτλο της ως Αυτής Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότης". Το 1914 ο αυτοκράτορας διόρισε τον Γοδεφρείδο ως πρέσβη της Δυαδικής μοναρχίας στο Βερολίνο, σε αντικατάσταση του ηλικιωμένου και υπέργηρου Λαζλό κόμη φον Σογκυένυ-Μαρίτς. Ο διορισμός είχε σχεδιαστεί από καιρό, αλλά ο Λαζλό αρνιόταν την ομαλή έξοδο. Ο Γοδεφρείδος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Δυαδικής Συμμαχίας (Αυστρίας-Γερμανίας) το 1879 και ζητούσε να διατηρήσει τη Συμμαχία επί της βάσης της ισότητας. Η στρατιωτική επιδείνωση της Αυστρίας όμως, παρεμπόδισε τις προσπάθειές του. Το 1917 πείστηκε ότι η στρατιωτική νίκη ήταν ανέφικτη και ότι η διευθέτηση της ειρήνης έπρεπε να βρεθεί όσο το δυνατόν συντομότερα. Έτσι υποστήριξε τις ανεπιτυχείς προσπάθειες τού νέου αυτοκράτορα Καρόλου (μικρανιψιού τού Φραγκίσκου-Ιωσήφ) να φέρει ειρήνη ξεχωριστά. Έπειτα από το τέλος τού Πολέμου ο Γοδεφρείδος αποσύρηκε από τη δημόισα υπηρεσία και αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του σε ιπποδρομίες. Το 1917 προήχθη στο βαθμό τού αντιστράτηγου ε.α. Περιεβλήθηκε με τα διάσημα τού ιππότη τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος το ίδιο έτος. Απεβίωσε στη Βιέννη το 1932 σε ηλικία 65 ετών. Νυμφεύτηκε το 1908 τη Μαρία-Ενριέττα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη τού Φρειδερίκου δούκα τού Τέσεν & αρχιδούκα της Αυστρίας. Hohenlohe-Schillingsfürst Gottfried Prinz zu', Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, vol. 2, Vienna, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1957, p. 392. William D. Godsey, Aristocratic Redoubt: The Austro-Hungarian Foreign Office on the Eve of the First World War, West Lafayette, Purdue University Press, 1999, p. 74.
Άγιοι Πάντες Φωκίδας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιοι Πάντες (αποσαφήνιση) Οι Άγιοι Πάντες είναι χωριό του νομού Φωκίδας στην επαρχία Δωρίδας σε υψόμετρο 80 μέτρα. Αποτελείται από τρεις οικισμούς, τον ανατολικό, το δυτικό και τον παραλιακό. Βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά από το Γαλαξείδι, 55 χλμ. ανατολικά από τη Ναύπακτο και μόλις 1 χλμ. από την ΕΟ Αντιρρίου - Ιτέας.

 Στα βόρεια του οικισμού σώζονται σε καλή κατάσταση τα τείχη της αρχαίας Τολοφώνας, που τα κατέγραψε και παρουσίασε ο Γάλλος αρχαιολόγος και ερευνητής Λυσιέν Λερά (Lycien Lerat) στο βιβλίο του «Οι Εσπέριοι Λοκροί», ενώ συγχρόνως ταυτοποίησε την αρχαία ονομασία της περιοχής από εντοιχισμένη αρχαία επιγραφή σε μάντρα σπιτιού του ανατολικού οικισμού. Το προσωνύμιο Βίδαβη ή Βύβαδη διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1930 οπότε μετονομάσθηκε σε Άγιους Πάντες, από τον ομώνυμο ιερό ναό που βρίσκεται στη μέση των δύο παλαιότερων χρονολογικά οικισμών, του Ανατολικού και του Δυτικού, ενώ η παλιά ονομασία είναι άγνωστης μέχρις στιγμής προέλευσης αλλά αναφέρεται ήδη από τον 16ο αιώνα στο «Χρονικό του Γαλαξειδίου» του ιστορικού Κωνσταντίνου Σάθα. Επίσης από τα τέλη του 18ου αιώνα έδρασε κατά των Τούρκων ο τοπικός οπλαρχηγός Ηλίας Βιδαβιώτης έως το 1801 όπου και εκτελέστηκε με δόλο μαζί με άλλους αγωνιστές στα Σάλωνα. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ αναφέρει ότι στο χωριό, στις αρχές του 19ου αιώνα, κατοικούσαν 15 οικογένειες. Υπάρχουν επίσης οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου με έτος κτίσεως το 1804 και το παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στον ανατολικό οικισμό, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας) στο δυτικό, του Αγίου Ιωάννη και παλιός Βυζαντινός ναός (ημικατεστραμμένος) με το όνομα Βαρνάκοβα, στην παραλία. Στους Αγίους Πάντες υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες-εστιατόρια. Το 1835 αναφέρονται με το όνομα Βίδαβος και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 διορθώνεται σε Βύδαβη. Τέλος το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάζεται σε Άγιοι Πάντες. Ως κοινότητα Βύδαβης συστάθηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 και έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Νέους Άγιους Πάντες και την Παραλία Αγίων Πάντων, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίων Πάντων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γαλαξειδίου του δήμου Δελφών με έδρα την Άμφισσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ως κοινότητα έχουν πληθυσμό 315 κατοίκους ενώ ως οικισμός 157. Άγιοι Πάντες από τον ιστότοπο www.greece.terrabook.com
Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ

To Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ (αγγλικά: City of Manchester Stadium) είναι η έδρα της αγγλικής ομάδας Μάντσεστερ Σίτι. Είναι γνωστό και σαν Etihad Stadium λόγω του επίσημου χορηγού του σταδίου, της Etihad Airways. Βρίσκεται στο Μάντσεστερ και είναι το πέμπτο μεγαλύτερο στάδιο στην Πρέμιερ Λιγκ και το δωδέκατο μεγαλύτερο στο Ηνωμένο Βασίλειο, με χωρητικότητα 47805 θέσεις.Το στάδιο κατασκευάστηκε από την εταιρεία Laing Construction με κόστος £112.000.000. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο ετοίμασε η εταιρεία Arup Associates.Το στάδιο φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-2008, παιχνίδια της Εθνικής Αγγλίας, αγώνες Ράγκμπι, τελικούς πυγμαχίας και μουσικές συναυλίες.

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα City of Manchester Stadium στο Wikimedia Commons City of Manchester Stadium official website Manchester City Football Club official website Images tagged City of Manchester Stadium at Flickr Arup Associates PDF format article about the original design of the stadium Arup Associates PDF format article about the transformation of the stadium after the 2002 Games Modern Steel Construction PDF format article about the innovative construction of the stadium's roof YouTube video depicting MCFC's vision for planned Etihad Campus / CFA development YouTube video depicting sequential construction steps required to expand stadium's South Stand YouTube video depicting hub circus location of Dad's Halo Effect public sculpture
Άγιος Φανούριος

Ο Άγιος Φανούριος είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ιστορική ύπαρξή του δεν ήταν γνωστή στους Συναξαριστές μέχρι τον 14ο αιώνα, ή κατ' άλλους μέχρι τον 15ο αιώνα, οπότε και ενευρέθη εικόνισμά του, στο νησί της Ρόδου. Σύμφωνα με αυτή την ζωγραφισμένη παράσταση, ο άγιος φορούσε στρατιωτικά ρούχα και υπέστη 12 μαρτύρια. Ωστόσο, υπάρχει επίσης η υπόθεση από ερευνητές ότι η απεικόνισή του συγχέεται με αυτή του Αγίου Γεωργίου, με την οποία φαίνεται να έχει αρκετές ομοιότητες. Από την εύρεση της εικόνας θεωρείται προστάτης του νησιού της Ρόδου. Γρήγορα μάλιστα η φήμη του ως αγίου απλώθηκε στα Δωδεκάνησα, την Κύπρο, την Κρήτη, τη Χίο, τη Λέσβο, την Πάτρα και τον υπόλοιπο ελληνικό χώρο. Σήμερα, υπάρχουν πολλές εκκλησίες κτισμένες στο όνομά του. Η μνήμη του τιμάται και πανηγυρίζεται κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου. Την παραμονή της εορτής του συνηθίζεται η ετοιμασία ενός νηστίσιμου γλυκίσματος, της Φανουρόπιτας.

 Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του με το φαίνω, δηλαδή φανερώνω, τον έκανε γνωστό στη λαϊκή παράδοση ως τη μορφή που πάντοτε θα βοηθούσε να βρεθούν τα χαμένα ή θα έφερνε κάτι που επιθυμούν. Γι’ αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατά στο χέρι αναμμένο κερί.Οι ορθόδοξοι χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, την φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών ακόμα και εργασία στους ανέργους, και διάφορα άλλα. Η πίτα είναι μικρή και στρογγυλή και όσο τη φτιάχνουν συνηθίζεται να έχουν μια λαμπάδα αναμμένη. Γίνεται με συγκεκριμένο αριθμό νηστίσιμων υλικών, και αφού διαβαστεί και κοπεί σε σαράντα κομμάτια μοιράζεται στους πιστούς. Μολονότι ο βίος του αγίου Φανουρίου δεν έχει καμία σχέση με την θεατρική τέχνη, είναι προστάτης άγιος των καραγκιοζοπαιχτών, ακριβώς επειδή τους φανερώνει δουλειές. Υπήρχε και λάβαρο του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών με την απεικόνιση του αγίου Φανουρίου, το οποίο δυστυχώς δεν διασώζεται σήμερα παρά μόνο σε μεταπολεμικό ασπρόμαυρο φωτογραφικό υλικό, με τους παλιούς καραγκιοζοπαίχτες Νίκο Ζαβραδινό, Κώστα Μάνο, Τάκη Μελλίδη, Μήτσο Μώρο, Ανδρέα Νικητόπουλο και Σωτήρη Σπαθάρη. Ο τελευταίος εικονίζεται καθιστός κάτω από το λάβαρο. Άγγελος Ακοτάντος, αγιογράφος του 15ου αιώνα Φανουρόπιτα Τσολακίδης Χρήστος, Αγιολόγιο της Ορθοδοξίας, Χ.Δ. Τσολακίδης, Αθήνα 2001. Ο Άγιος Φανούριος
Δαχτυλίδι του Γύγη

Το Δαχτυλίδι του Γύγη είναι μυθικό αντικείμενο που αναφέρεται από τον φιλόσοφο Πλάτωνα, στο Βιβλίο 2 της Πολιτείας (2.359d–2.360d). Το δαχτυλίδι έδινε στον ιδιοκτήτη του την ικανότητα να γίνεται αόρατος με τη θέλησή του. Μέσα από την ιστορία του δαχτυλιδιού, η Πολιτεία αναλύει το αν ένα ιδιοφυές άτομο θα ήταν ηθικό, αν δεν είχε την ανησυχία ότι θα πιαστεί και θα τιμωρηθεί λόγω άδικων πράξεων.

 Το βιβλίο Ο Αόρατος Άνθρωπος του Χ. Τζ. Γουέλς έχει τη βάση του στην ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη. Μια ιστορία στη σειρά βιβλίων κόμικς The Spectre περιλαμβάνει ένα τεράστιο δαχτυλίδι του Γύγη. Το δαχτυλίδι του Άλμπεριχ στην όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν. Η νουβέλα φαντασίας Zelda Pryce: The Razor's Edge (2013) του Τζόζεφ Ρόμπερτ Λιούις περιλαμβάνει ένα δαχτυλίδι ως μια συσκευή με την ικανότητα "arcane", η οποία κάνει αυτόν που το φέρει αόρατο. Το Ένα Δαχτυλίδι από το Χόμπιτ και τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Το δαχτυλίδι κάνει αόρατο τον ιδιοκτήτη του, αλλά ταυτόχρονα τον διαφθείρει, ενώ επίσης και τα δύο βρέθηκαν σε σπηλιά. Παρόλο που υπάρχουν εικασίες ότι ο Τόλκιν επηρεάστηκε από την ιστορία του Πλάτωνα, δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη στις επιστολές και στη βιογραφία του. Σε αντίθεση με το δαχτυλίδι του Γύγη, το Ένα Δαχτυλίδι εκπέμπει μια κακή δύναμη, η οποία πάντα καταστρέφει την ηθική του ιδιοκτήτη του. Στο ποίημα Like a Sentence του Τζον Άσμπερυ αναφέρεται "Και λέχθηκε από τον Γύγη ότι το δαχτυλίδι του / έλκυε αυτούς που δεν τον έβλεπαν" υπονοώντας ότι ο θάνατος (το τελικό θέμα του ποιήματος) ελκύει ακόμη και αυτούς που τον αγνοούν. Ο Κικέρωνας αναφέρει την ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη στο Περί καθηκόντων για να απεικονίσει τη θέση του ότι ένα σοφό ή καλό άτομο παίρνει τις αποφάσεις του με τον φόβο της ηθικής ταπείνωσης μέσω της τιμωρίας ή των αρνητικών επιπτώσεων. Το μυθιστόρημα Fifth Business του Ρόμπερτσον Ντέιβις παραπέμπει στην ιστορία του δαχτυλιδιού του Γύγη. The Ring of Gyges Ανάλυση του δαχτυλιδιού του Γύγη από Bernard Suzanne (1996).
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Μανίλα)

Το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 στη Μανίλα είναι ένα από τα τρία προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016. Το τουρνουά διεξάγεται στη Mall of Asia Arena στο Πασάι των Φιλιππινών, 5 με 10 Ιουλίου του 2016. Οι εθνικές ομάδες της Τουρκίας, της Σενεγάλης, του Καναδά, της Γαλλίας, της Νέας Ζηλανδίας και της διοργανώτριας χώρας των Φιλιππινών μετέχουν στο τουρνουά της Μανίλα. Η νικήτρια προκρίνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

 Το Mall of Asia Arena επιλέχθηκε ως ο κύριος χώρος διεξαγωγής του τουρνουά. Αν και το γήπεδο βρίσκεται στο Πασάι, το οποίο αποτελεί τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Μανίλα, ως διοργανώτρια πόλη ορίστηκε η Μανίλα. Η ΜΟΑ Arena φιλοξένησε το Ασιατικό Πρωτάθλημα του 2013. Οι παρακάτω διαιτητές επιλέχθηκαν για το τουρνουά. Σοφιανέ Σι Γιουσέφ Μάικλ Έιλεν Ηλίας Κορομηλάς Λουίτζι Λαμόνικα Φερντινάντ Πασκουάλ Χοσέ Ανιμπάλ Σάσα Πουκλ Μιγέλ Πέρεθ Προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016 Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Βελιγράδι) Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Τορίνο) Επίσημος ιστότοπος
Δημήτρης Σειρηνάκης

Ο Δημήτρης Σειρηνάκης είναι Έλληνας παραγωγός και σκηνοθέτης ερωτικών ταινιών, ιδρυτής της εταιρείας Sirina Entertainment και ιδιοκτήτης του πρώτου ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού ερωτικού περιεχομένου (Sirina Pornosex TV), στη ψηφιακή πλατφόρμα του ΟΤΕ TV.

 Μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων ο Δημήτρης Σειρηνάκης σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και στη συνέχεια εργάστηκε σε πολυεθνική εταιρεία. Ο Δ. Σειρηνάκης θεωρείται ο μόνος επαγγελματίας παραγωγός ερωτικών ταινιών στην Ελλάδα με τις παραγωγές της Sirina Enterntainment να έχουν γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στην ελληνική αγορά. Το 2010 η πολυσυζητημένη συνεργασία με την ηθοποιό-μοντέλο Τζούλια Αλεξανδράτου και η κυκλοφορία του sex dvd με τίτλο ("Το απαγορευμένο") σηματοδότησαν την κορυφαία στιγμή στην καριέρα του παραγωγού της Sirina Enterntainment. Τα αποτελέσματα της κυκλοφορίας του sex tape της Τζούλιας Αλεξανδράτου ήταν εντυπωσιακά, καθώς ξένα κανάλια έκαναν λόγο μέχρι και για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, δεδομένου ότι η κυκλοφορία του DVD συνέπεσε με την είσοδο της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Παράλληλα, δεκάδες Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές και κεντρικά δελτία ειδήσεων ασχολήθηκαν για μήνες με το συγκεκριμένο θέμα. Παρότι αρχικά η Τζούλια Αλεξανδράτου είχε υποστηρίξει ότι το περιεχόμενο του dvd προήλθε από υλικό με προσωπικές της στιγμές που διέρρευσε από πρώην, τελικά μετά από 13 μέρες, η Τζούλια Αλεξανδράτου ομολόγησε την αλήθεια στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου παραδεχόμενη ότι όλα έγιναν νόμιμα και ότι είχε συνάψει συμβόλαιο (το οποίο είχε κατατεθεί και στην εφορία) με την εταιρία παραγωγής, πληρώθηκε κανονικά, ενώ εκδόθηκε και το σχετικό τιμολόγιο. Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχία της ταινίας με πρωταγωνίστρια την Τζούλια Αλεξανδράτου αποτέλεσε αφορμή για να αμφισβητηθούν τα ταμπού της ελληνικής showbiz στον τομέα των αισθησιακών παραγωγών και σύντομα ακολούθησαν και άλλα ηχηρά ονόματα όπως αυτό της Μαριάνας Ντούβλη, της Βούλας Βαβάτση και της Χριστίνας Ρουσάκη.Το σκανδαλιστικό ύφος που διακρίνει τις παραγωγές του Δ. Σειρηνάκη, με τη συμμετοχή γνωστών ονομάτων της showbiz και τη χρήση προκλητικών σκηνικών και η ικανότητά του να εκμεταλλεύεται τη δημοσιότητα, έχουν συμβάλει στην αναγνωρισιμότητα της Sirina Enterntainment στον ελληνικό χώρο και στο εξωτερικό. Το 2007 η Sirina Enterntainment επεκτάθηκε στον έντυπο τύπο, εκδίδοντας την εφημερίδα "Sirina News" αλλά και το μηνιαίο περιοδικό "Sirina". Η Sirina News ήταν η πρώτη πολιτική - gossip Εφημερίδα η οποία κυκλοφόρησε στα περίπτερα με δώρο μια ερωτική ταινία (παραγωγή της Sirina Enterntainment) και μία περιπέτεια. Από τον Οκτώβριο του 2013, ο Δημήτρης Σειρηνάκης είναι ιδιοκτήτης του πρώτου ερωτικού ελληνικού τηλεοπτικού καναλιού (Sirina TV), το οποίο περιλαμβάνεται στο πακέτο "Adult Pack" του OTE ΤV. Ο δικτυακός τόπος https://www.sirina.tv/ η αποτελεί την επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας. Στο site που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2010, φιλοξενούνται όλες οι τελευταίες παραγωγές της Sirina Entertainment, καθώς επίσης video, φωτογραφίες και ειδήσεις ερωτικού περιεχομένου.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1940-41

Στο 15ο Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1940-41 ξεκίνησε κανονικά αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αφού ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές επιστρατεύτηκαν και δεν υπήρχε περιθώριο για επίσημες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.

 Σύμφωνα με την προκήρυξη που δημοσίευσε η ΕΠΣΑ στις 27 Σεπτεμβρίου 1940, το αθηναϊκό πρωτάθλημα είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί σε τρεις κατηγορίες με συμμετοχή 37 σωματείων συνολικά, ως εξής: Α΄ κατηγορία: 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο δύο γύρων (14 αγώνες διάρκειας 90΄). Έναρξη στις 6 Οκτωβρίου. Β΄ κατηγορία: 13 ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (12 αγώνες διάρκειας 80΄). Έναρξη στις 6 Οκτωβρίου. Γ΄ κατηγορία: 16 ομάδες, σε έναν ή περισσότερους ομίλους. Η έναρξη δεν είχε προσδιοριστεί.Επίσης, προκηρύχθηκαν πρωταθλήματα Β΄ ομάδων. Γήπεδα διεξαγωγής των αγώνων ορίστηκαν τα εξής: Γήπεδο Παναθηναϊκού Γήπεδο ΑΕΚ Γήπεδο ΑΟ Κηφισιάς Πρότυπον Γυμναστήριον Καισαριανής Γήπεδο Πανιωνίου Γυμναστήριο Πανελληνίου Τη σεζόν αυτή στην Α΄ κατηγορία μετείχαν 8 ομάδες και ο προγραμματισμός ήταν παρόμοιος με της προηγούμενης σεζόν. Δηλαδή, οι πέντε πρώτες θα προκρίνονταν στο Νότιο όμιλο του πανελλήνιου πρωταθλήματος, μεταφέροντας τα μεταξύ τους αποτέλεσματα. Βέβαια, όλα αυτά έμειναν στο στάδιο του σχεδιασμού, αφού στις 28 Οκτωβρίου 1940 το πρωτάθλημα διεκόπη πριν καλά-καλά αρχίσει. Είχαν γίνει τρεις αγωνιστικές στις 6, 13 και 20 Οκτωβρίου και προηγούντο Απόλλων και ΑΕΚ με τρεις νίκες. Η βαθμολογία του διακοπέντος πρωταθλήματος μετά από τρεις αγώνες ήταν; Είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 6 Οκτωβρίου με 13 ομάδες, οι οποίες θα αγωνίζονταν σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (12 αγώνες). Όπως και το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας, διακόπηκε λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου. Είχαν διεξαχθεί τρεις αγωνιστικές, στις 6, 13 και 27 Οκτωβρίου (η 20η Οκτωβρίου ήταν ημέρα Κυπέλλου Ελλάδος). Είναι γνωστά τα εξής αποτελέσματα: Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έγιναν κάποιες απόπειρες να πραγματοποιηθούν αθηναϊκά πρωταθλήματα αλλά όχι από την ΕΠΣΑ. Το 1943 διεξήχθη ένα Πρωτάθλημα Κέντρου σε δύο ομίλους Αθήνας και Πειραιά, χωρίς να ολοκληρωθεί. Το διοργάνωσε ο Παναθηναϊκός, γι' αυτό και αποκαλείται πρωτάθλημα Παναθηναϊκού. Το διέκοψε η ΕΠΟ, η διοίκηση της οποίας βλέποντας πως υπάρχει ποδοσφαιρική δράση, αποφάσισε να προκηρύξει επίσημα τα τοπικά πρωταθληματα Αθήνας και Πειραιά. Όμως, η προκήρυξη έμεινε στα χαρτιά, αφού οι αγώνες δεν έγιναν. Η ποδοσφαιρική δραστηριότητα στα χρόνια της κατοχής μπορεί να μην κατέληξε στην διεξαγωγή κάποιας επίσημης διοργάνωσης αλλά είχε ως αποτέλεσμα να αναδυθούν νέες ποδοσφαιρικές δυνάμεις. Αναδείχθηκαν καινούργια σωματεία, όπως ο Ολυμπιακός Αθηνών και ο Άτλας Θυμαρακίων. Παλιά σωματεία, όπως το Π.Σ. Γουδί περιέπεσαν στην αφάνεια και διαλύθηκαν, ενώ άλλα που προπολεμικά φυτοζωούσαν δημιούργησαν δυνατές ομάδες, όπως ο Φωστήρας Ταύρου και ο Πανιώνιος. Ανδρέα Μπόμη, "Γκολ 2000. Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σελ. 239-240. Στατιστικά ποδοσφαίρου "Εκληρώθησαν οι αγώνες του πρωταθλήματος", εφ. "Αθλητισμός", 27/9/1940. Αρχειοθετήθηκε 2016-02-04 στο Wayback Machine.
ΜΚ Χέκεν

Η ΜΚ Χέκεν (σουηδικά: BK Häcken) είναι μια σουηδική ποδοσφαιρική ομάδα από το Γκέτεμποργκ. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο. Ιδρύθηκε στις 2 Αυγούστου 1940. Έχει αγωνιστεί 16 φορές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σουηδίας, με πρώτη το 1983.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σουηδίας: Νικητής (1): 2022 Φιναλίστ (1): 2012 Σούπερεταν: Νικητής (1): 2004 Φιναλίστ (1): 2008 Division 1 Södra: Νικητής (2): 1990, 1999 Φιναλίστ (1): 1997 Division 1 Västra: Νικητής (1): 1992 Κύπελλο Σουηδίας: Νικητής (3): 2015-16, 2018-19, 2022-23 Φιναλίστ (1): 1989–1990 BK Häcken – Επίσημη ιστοσελίδα Supporterklubben Getingarna – official supporter club site Sektion G – supporter site
Βαγγέλης Παπανικολάου

Ο Βαγγέλης Παπανικολάου (1936-2018), του Ηλία, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Αργολίδας, από το 1989 ως το 1993. Στη συνέχεια η πολιτική του πορεία επισκιάστηκε από την καταδίκη του για απάτη με υποσχέσεις για διορισμούς στο Δημόσιο και την ανάμιξη του ονόματός του σε κύκλωμα πλαστών διαθηκών, κατηγορία την οποία αρνήθηκε.

 Καταγόταν από το Κεφαλάρι. Ήταν πτυχιούχος της Παντείου και της Νομικής Σχολής της Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στην Αργολίδα.. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και ήταν μέλος διοικητικών συμβουλίων στην ΑΕΚ, στην ΕΠΟ και στην ΕΠΑΕ. Χρημάτισε επίσης πρόεδρος του Παναργειακού.Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με την Νέα Δημοκρατία το 1985 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, εξελέγη τον Ιούνιο του 1989 δεύτερος στον νομό λαμβάνοντας 7.534 ψήφους και το 1990 επίσης δεύτερος με 10.603 ψήφους.Στις εκλογές του 1993 δεν πέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής και στην έδρα του αντικαταστάθηκε από την Έλσα Παπαδημητρίου. Ο Παπανικολάου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 5 ετών για απάτη (την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου 1997 στο Ναύπλιο) και η καταδίκη του επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο τον Φεβρουάριο του 2013 και του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου.Το 2017, και ενώ ήταν ήδη ασθενής, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του από τον ανακριτή για την υπόθεση ψεύτικων κληρονομιών, κατηγορία την οποία ο ίδιος αρνήθηκε.Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο "Γιώργος Γεννηματάς", όπου και κατέληξε στις 19 Ιουνίου 2018. Η σορός του εξετέθη σε προσκύνημα στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στο Κεφαλάρι του Άργους, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία.