Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix (άλμπουμ)

Το Blood on the Dance Floor/HIStory in the Mix (συχνά συναντιέται ως Blood on the Dance Floor) είναι remix album του Μάικλ Τζάκσον. Πούλησε 6 εκατομμύρια αντίγραφα έως το 2009, και έγινε το πρώτο σε πωλήσεις remix album στην Ιστορία της Μουσικής. Το άλμπουμ συμπεριλάμβανε 8 επανεκτελέσεις από το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, HIStory, και 5 νέα τραγούδια. Ο Τζάκσον ήταν ο παραγωγός των νέων κομματιών, ενώ παραγωγοί των remixes ήταν άλλοι καλλιτέχνες. Τα θέματα του νέου υλικού ήταν η τοξικομανία, οι γυναίκες και η παράνοια. Μια ταινία, δύο singles (Blood on the Dance Floor και HIStory/Ghosts) και 3 ταινίες μικρού μήκους χρησιμοποιήθηκαν για προώθηση. Το άλμπουμ έλαβε αρκετές κριτικές - κάποιοι κριτικοί δήλωσαν ότι ο Τζάκσον είχε χρησιμοποιήσει ξανά αυτά τα θέματα ενώ άλλοι επέκριναν τα αδύναμα φωνητικά του. Οι άλλες κριτικές ήταν θετικές, με κύριο θέμα την ομοιότητα του άλμπουμ με τη μουσική του Τρεντ Ρέζνορ. Ο Τζάκσον αφιέρωσε το Blood on the Dance Floor στον Έλτον Τζων για την υποστήριξη που του έδειξε κατά τη διάρκεια του αγώνα του Τζάκσον με τα λόγια - Thank You For Everything. I Love You.

 Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε κατά τη διάρκεια της HIStory World Tour. Παρόλ' αυτά, η παραγωγή των τραγουδιών έγινε σε χώρες όπως Σουηδία, Ελβετία και Γερμανία. Το άλμπουμ είχε 8 remixes από το HIStory — Scream Louder, Money, 2 Bad, Stranger in Moscow, This Time Around, Earth Song, You Are Not Alone και HIStory - και τα 5 νέα τραγούδια — Blood on the Dance Floor, Morphine, Superfly Sister, Ghosts και Is It Scary. Ο Τζάκσον έγραψε και σύνθεσε τα νέα 5 τραγούδια, και εκτέλεσε όλα τα κύρια φωνητικά. Ο Τέντι Τέρρι έκανε τα remix του Stranger In Moscow, ο Τζίμμι Τζαμ και ο Τέρρι Λέβις έκαναν το remix του Scream, και οι The Fugees δούλεψαν στο νέο κομμάτι Blood on the Dance Floor και το remix του 2 Bad. Ο Βάικλεφ Τζιν, μέλος του The Fugees, είπε στο MTV ότι «Κάναμε το πρώτο remix για τον Μάικλ, και θέλαμε να κάνουμε ακόμη μια». Το συγκρότημα μίλησε για τον ενθουσιασμό τους όταν έλαβαν τηλεφώνημα από τον Τζάκσον.Το Morphine συμπεριλαμβάνει ένα audio clip από το The Elephant Man, παραγωγή της Paramount Pictures. Σε αυτό το τραγούδι, ο Τζάκσον ήταν ο ενορχηστρωτής, συμπεριλαμβανομένου της κλασικής, της φωνητικής και της ορχηστρικής διασκευής. Ο Τζάκσον επίσης έπαιξε μόνος σε κρουστά και ντραμς, ενώ έπαιξε σε κιθάρα με τον Slash. Η χορωδία του Αντράε Κράουτς συμμετείχε επίσης στη παραγωγή.Τα κεντρικά θέματα του Morphine αποτελούν οι χρήσεις του Demerol. Στο κομμάτι, ο Τζάκσον τραγουδά: «Trust in me/Just in me/Put all your trust in me/You're doin' morphine...Go on babe/Relax/This won't hurt you/Before I put it in/Close your eyes and count to ten/Don't cry/I won't convert you/There's no need to dismay/Close your eyes and drift away».Το Scream Louder συμπεριλάμβανε στοιχεία από το Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin), το οποίο εκτελέστηκε από το Sly & the Family Stone. Το 2 Bad συμπεριλαμβάνει ένα μέρος του Beat It καθώς και ραπ από τον Τζων Φορτέ και solo κιθάρα από τον Βίκλεφ Τζίν. Το booklet του άλμπουμ συμπεριλαμβάνει στίχους από το Blood on the Dance Floor, το Stranger in Moscow και το HIStory. Στα 8 remixes από το HIStory δόθηκαν επιπλέον τίτλοι όπως Flyte Tyme Remix και Tee's In-House Club Mix. Το booklet συμπεριλαμβάνει εικόνες από τη HIStory World Tour και την ταινία μικρού μήκουςGhosts. Προς το τέλος του booklet, ο Τζάκσον εκφράζει τον σεβασμό του προς την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, τον Έλτον Τζων, την οικογένεια του, τους βοηθούς του και τους θαυμαστές του.Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Epic Records στις 20 Μαΐου 1997. Το HIStory on Film, Volume II κυκλοφόρησε την ίδια μέρα - αποτελεί συλλογή από μουσικά βίντεο και τηλεοπτικές συμμετοχές από την εποχή του HIStory (1995–1997). Καθώς αποτελούσε συνήθεια του Τζάκσον, δεν είχε προωθηθεί πριν την κυκλοφορία.Οι The New York Times περιέγραψαν τη προώθηση στις ΗΠΑ ως «υποτονική», δημιουργώντας «δύσκολα ένα ήχο» και «προκαλώντας αμηχανία σε πολλούς ανθρώπους της βιομηχανίας». Η Epic Records, η οποία αντέκρουσε τις κατηγορίες ότι δεν προωθεί επαρκώς το άλμπουμ στις ΗΠΑ δήλωσε: «Είμαστε απολύτως πίσω από το άλμπουμ...Ο Μάικλ είναι ένας σούπερσταρ και αντιμετωπίζεται έτσι...Εμείς απλά ακολουθούμε». Οι The New York Times ανάφερε ότι η προώθηση είναι πιο δυνατή παγκοσμίως, όπου ο Τζάκσον είχε περισσότερη διασημότητα και εμπορική δύναμη, και ο Τζάκσον δεν χρειαζόταν πια την αμερικανική αγορά. Έως τον Ιούνιο του 1997, μόνο 10% των πωλήσεων του προηγούμενου άλμπουμ έρχονται από τις ΗΠΑ.Ο τραγουδιστής κυκλοφόρησε την ταινία μικρού μήκους Ghosts, την οποία παρουσίασε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, ως μέρος της προώθησης και εκτός του διαγωνιστικού τμήματος. Κυκλοφόρησε θεατρικά στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 1996, όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο, και έκανε το ντεμπούτο της στο Odeon Leicester Square τον Μάη του 1997. Η κυκλοφορία στο Ηνωμένο Βασίλειο προσέλκυσε θαυμαστές, μέσα και αρκετές επιχειρηματίες. Η ταινία κυκλοφόρησε σε κασέτα στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Η ταινία γράφτηκε από τον Τζάκσον και τον Στίβεν Κινγκ και σκηνοθετήθηκε από τον Σταν Γουίνστον. Η ιστορία βασίζεται στα γεγονότα και στην απομόνωση που ένιωσε ο Τζάκσον μετά τη δίκη του 1993. Στη πλοκή, ο Μαέστρο (Τζάκσον) είναι κυνηγημένος από τους κάτοικους και τον δήμαρχο της πόλης, οι οποίοι τον θεωρούν τέρας. Η ταινία είχε παρόμοια πλοκή με αυτή του Thriller. Έχει πολλά ειδικά εφέ και χορευτικές κινήσεις, τις οποίες δημιούργησε ο Τζάκσον. Η ταινία έχει αρκετά τραγούδια και μουσικά βίντεο από τα άλμπουμ HIStory και Blood on the Dance Floor/HIStory in the Mix. Το Ghosts έχει διάρκεια περισσότερα από 38 λεπτά και μπήκε στο Guinness World Record ως η μεγαλύτερη σε έκταση ταινία μικρού μήκους. Έλαβε το Bob Fosse Award για Best Choreography in a Music Video.Το άλμπουμ επίσης προωθήθηκε με τα singles Blood on the Dance Floor και HIStory/Ghosts καθώς και με 3 ταινίες μικρού μήκους. Η ταινία μικρού μήκους για το Blood on the Dance Floor έκανε τη πρεμιέρα της στην εκπομπή Top of the Pops. Το επίκεντρο είναι η παραπλάνηση του Τζάκσον από τη Σούζι σε ερωτικό χορό, πριν αρχίσει ένα switchblade. Το κύριο single έφθασε στη 1η θέση σε αρκετές χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο. Το διπλό A-side HIStory/Ghosts προωθήθηκε με ταινίες μικρού μήκους για κάθε τραγούδι. Το HIStory ήταν σε νυχτερινό κέντρο, σε μια φουτουριστική εποχή, και υπενθύμισε τη φιλμογραφία του Τζάκσον. Το Ghosts ήταν ένα πεντάλεπτο απόσπασμα από την ταινία μικρού μήκους Ghosts. Το διπλό A-side έλαβε θέση στο Top#5 hit στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν έλαβε καλή θέση σε άλλες χώρες. Ο Τζιμ Φάρμπερ των New York Daily News δήλωσε: «Επιθετικές γυναίκες, ζηλότυποι υφιστάμενοι και τα διαβολικά μέσα συνεχίζουν να τον βασανίζουν. Για ακόμη μια φορά παίζει τον αδύναμο δισεκατομμυριούχο, και φαίνεται ότι οι δυνάμεις είναι εναντίον του ουράνιου εαυτού του». Για το κύριο single, είπε ότι «[ο Τζάκσον] έχει μια σειρά από λόξιγκες για φωνητικά, ενώ η faux-industrial μουσική αποδεικνύεται ελκυστική ως ημικρανία». Τελείωσε λέγοντας ότι το Ghosts και το Is It Scary έχουν καινούριους ήχους αλλά δεν έχουν αληθινές μελωδίες. Ο Θόρ Κρίστενσεν των The Dallas Morning News σημείωσε ότι το άλμπουμ «επικεντρώνεται σε θυμωμένες ιστορίες για μια Superfly Sister η για μια πισω-μαχαιρωτή γυναίκα στα Ghosts και Blood on the Dance Floor. Τρία από τα 5 νέα τραγούδια σε αυτό το remix album...ψυχωτικοί πρώην εραστές». Συνέχισε λέγοντας ότι «Το σκοτεινό και αινιγματικό Morphine είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα τραγούδια που ηχογράφηση. Έκαψε το τραγούδι με narcotic industrial funk αλλά τελείωσε με 90 δευτερόλεπτα φορτωμένου balladry».Ο Νέιλ Στράους των The New York Times έδωσε στο άλμπουμ θετική αξιολόγηση, λέγοντας ότι «η ηχογράφηση έβαλε τον Τζάκσον στα μέσα του δρόμου για ένα ενδιαφέρον άλμπουμ. Υπάρχει αληθινός πόνος και πάθος σε αυτά τα νέα τραγούδια...[αυτός] μιλά για παυσίπονα, σεξουαλική ασυδοσία και κοινωνική εικόνα. Σε πολλά από αυτά, ο Τζάκσον φαίνεται όπως ο Άνδρας-Ελέφαντας (The Elephant Man), φωνάζοντας ότι είναι άνθρωπος...Με χτυπήματα που διαλύουν τα μέταλλα και ήχοι του συνθεισάιζερ, αυτό είναι industrial funk». Σύγκρινε την εκτέλεση του Is It Scary του Τζάκσον και αυτή το Μάρλιν Μάνσον και σημείωσε τους στίχους, «If you want to see eccentric oddities, I'll be grotesque before your eyes». Ο Στράους θεώρησε ότι η επιθετική γυναίκα, Σούσι, ήταν μεταφορέας του AIDS. Στο τέλος, περιέγραψε το Morphine, λέγοντας ότι «ο Τζάκσον τραγουδά από την άψομη των φαρμάκων...αυτό ήταν γλυκό». Ο Ρότζερ Κάτλιν της The Hartford Courant δήλωσε, «η πιο ενδιαφέρουσα αντιστοίχιση είναι το Ghosts και το Is It Scary όπου ζητά αυτά που μόνο διαβάσαμε για αυτόν στα tabloids αν αυτός φαινόταν τερατώδης». Η The Cincinnati Post περιέγραψε το κύριο single ως «lackluster πρώτη κυκλοφορία...χρονολογικά, με παράξενο χορευτικό κομμάτι», αλλά έδωσε στο άλμπουμ θετική αξιολόγηση. Η αξιολόγηση περιέγραψε το Ghosts και το Is this Scary ως «κλασσική παράνοια του Τζάκσον». Επίσης, για το Superfly Sister, ο Τζάκσον φαίνεται να εμπνεύστηκε από τον Prince.Ο Άντονι Βιολέντι του The Buffalo News είπε για το κύριο single, «[είναι] δεμένο με τον ήχο του new jack swing του Τέντι Ρίλεϊ και ενός techno beat». Ο Βιολέντι πρόσθεσε, «το Superfly Sister, το Ghosts και το Is It Scary είναι programmed plastic soul που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως κάποιος τόσο ταλαντούχος όπως ο Τζάκσον μπορεί να παράγει τέτοια κομμάτια». Για το Morphine είπε, «έχει περισσότερα συνθετικά χτυπήματα και οι γρήγορες εξασθενίσεις από ότι το σημερινό στιλ του Τζάκσον». Ο Ουίλλιαμ Ρούχλμαν του Allmusic είπε για το κύριο κομμάτι, «το Blood on the Dance Floor είναι ένα uptempo τραγούδι του Τζάκσον στην ολοένα και πιο υστερική παράδοση του Billie Jean και του Smooth Criminal με τον Τζάκσον να ξεφυσά για κάτι ανόητα θέματα για μια σουβλιά...πάνω από ένα σχετικό γενικό ηλεκτρονικό χορευτικό κομμάτι». Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν, επίσης από το Allmusic, έχει αρνητική αξιολόγηση για το άλμπουμ. Είπε ότι όλα τα νέα πέντε κομμάτια, «ήταν επαίσχυντα αδύναμα, ηχούν κουρασμένα, προβλέψιμα και επίσης αναίμακτα». Περιέγραψε το Blood on the Dance Floor ως «ζοφερή αναδιατύπωση του Jam και του Scream».Ο Κρίς Ντίκινσον του St. Louis Post-Dispatch, σημείωσε, «το Superfly Sister έρχεται σαν ένα κλασσικό κομμάτι χορού του Τζάκσον, με τον Τζάκσον και τον Μπράιν Λόρεν να παίζουν όλα τα όργανα...το Blood On the Dance Floor [άλμπουμ] είναι χορευτικό άλμπουμ. Δεν είναι Thriller ή Bad ή ακόμα και Off the Wall και ούτε προσπαθεί να είναι». Ο Τζά-Χα Κιμ των Chicago Sun-Times, σημείωσε, «το Is It Scary δείχνει τη σκοτεινότερη πλευρά του Τζάκσον από ότι αυτή που δείχνουν τα tabloids...Με το υπνωτικό Morphine, ακούγεται όπως ο σαγηνευτικός ξάδερφος του Τρέντ Ρέζνορ». Η Σόνια Μούρραϊ της The Atlanta Journal and The Atlanta Constitution έδωσε στο άλμπουμ βαθμό D. Ισχυρίστηκε ότι, «το Ghosts είναι τραγούδι της funk μέχρι να ακουστεί η αδύναμη φωνή του Τζάκσον». Περιέγραψε το Morphine ως «παραφουσκωμένο τραγούδι της ροκ» Η The Virginian-Pilot έδωσε θετική αξιολόγηση, λέγοντας ότι, «το Morphine ακούγεται παράξενα όπως το State of Shock», και συνεχίζει, «το Scream Louder είναι ένα remix του ντουέτο του με την αδερφή του, Τζάνετ, είναι καλύτερο από το αρχικό επειδή απομακρύνει τους ήχους κιθάρας». Η The Washington Post περιέγραψε το Superfly Sister ως sex funk, προσθέτοντας, «το Morphine προφανώς μιλά από την άποψη των ναρκωτικών, μαζί με το Andrae Crouch Singers και μια ορχήστρα, με σκληρό ροκ και μελοδραματική ποπ». Οι αρχικές πωλήσεις στις ΗΠΑ ήταν απογοητευτικές για τον Τζάκσον. Έφθασε έως τη 24η θέση του Billboard 200 και αμέσως από 4 εβδομάδες πώλησε 92.000 αντίγραφα. Παρόλο αυτά, έγινε πλατινένιο τον Μάη του 2000, για πωλήσεις των ενός εκατομμυρίων αντίτυπων. Έγινε Χρυσό στον Καναδά για τουλάχιστον 50.000 αντίγραφα.Στην Ευρώπη, το άλμπουμ πώλησε τουλάχιστον δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Το Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix έκανε το ντεμπούτο του στη 1η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά έως τον Ιούλιο του 1997 πώλησε 250.000 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 445.000 αντίτυπα στη Γερμανία. Το άλμπουμ έφθασε στη 1η θέση στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία και στη Νέα Ζηλανδία. Παγκοσμίως, το άλμπουμ πώλησε έξι εκατομμυρία έως το 2009, και έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις remix album στην ιστορία. Ο Τζ. Ράντι Ταραμπορρέλλι, έδωσε μια ανάλυση του άλμπουμ στη βιογραφία του Τζάκσον, The Magic & the Madness. Εξήγησε, «το άλμπουμ του 1997 συμπεριλαμβάνει...χορευτικά kick-ass remixes...Αρκετά από τα άλλα τραγούδια του Blood είναι επίσης αξέχαστα. Το Ghosts ξεχωρίζει, ίσως επειδή τόσο υποβλητικό χάρη στο μεγάλο βίντεο για το κομμάτι...είναι κλασικό, κάτι που πρέπει να δούμε...Το άλμπουμ δεν είχε επιτυχία στην Αμερική [ΗΠΑ] - έλαβε αρνητικές γνώμες από τους κριτικούς και περισσότερο από τους θαυμαστές, οι οποίοι φάνηκαν συγχυσμένοι για το αν το άλμπουμ ήταν υβριδική ανάμειξη τραγουδιών». Εξέφρασε τη γνώμη ότι το άλμπουμ ήταν μεγάλο hit στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είπε ότι το «Blood on the Dance Floor είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Τζάκσον, για το οποίοι οι Αμερικανοί θαυμαστές δεν ξέρουν». Ανάφερε ότι το αμερικανικό κοινό ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ιστορίες των tabloids για την προσωπική ζωή του Τζάκσον.Ο Ουίλιαμ Ρούχλμαν του Allmusic, συμφωνεί με την εμπορική αποτυχία του άλμπουμ στις ΗΠΑ και το ενδιαφέρον γι τη προσωπική ζωή του τραγουδιστή. Παρόλο αυτά, ο Ρούχλμαν θεωρεί ότι το άλμπουμ είναι καλλιτεχνικά απογοητευτικό. Το 2005, ο Ζ Τ Γκρίφφιθ, επίσης του Allmusic, πίστεψε ότι το Blood on the Dance Floor ήταν καλό τραγούδι. Εξήγησε, «[αυτό] είναι ένα δεύτερο mixture του 'Beat It' και 'Thriller' αλλά τα στραβοπατήματα του Τζάκσον είναι καλύτερα από τα ποπ τραγούδι. Αυτό το κομμάτι αναδεικνύει όλα τα εμπορικά σήματα του καλλιτέχνη: τα γρυλλίσματα, τα ooohing και τα funky. Είναι δύσκολο να ακούς το Blood on the Dance Floor και να μην θέλεις να κάνεις ένα moonwalk ή να χορέψεις». Το Morphine αναφέρεται και Just Say No σε κάποιες εκδοχές του άλμπουμ. Και το Is It Scary και το Ghosts έχουν μοιραστεί ορισμένους στίχους, και ίσως το Ghosts εμπνεύστηκε από το Is It Scary. Η εκδοχή LP version αντικαθιστά το This Time Around (D.M. Radio Mix) και το You Are Not Alone (Classic Club Mix) με το This Time Around (D.M. Mad Club Mix) και You Are Not Alone (Classic Club Edit), αντίστοιχα. George, Nelson (2004). Michael Jackson: The Ultimate Collection booklet. Sony BMG. Guinness World Records (2003). Guinness World Records 2004. Guinness. ISBN 1-892051-20-6. Jones, Jel (2005). Michael Jackson, the King of Pop: The Big Picture : the Music! the Man! the Legend! the Interviews!. Amber Books Publishing. ISBN 0-9749779-0-X. Taraborrelli, J. Randy (2004). The Magic and the Madness. Terra Alta, WV: Headline. ISBN 0-330-42005-4.