IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ο αετός των σκλαβωμένων

Το Ο Αετός των Σκλαβωμένων είναι ο τίτλος μίας ελληνικής δραματικής ταινίας του 1970, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Πάνου Κοντέλη, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Ξανθόπουλο.

 Ο Μανώλης Σγουρός (Νίκος Ξανθόπουλος) είναι απόγονος μεγάλης και τιμημένης οικογένειας της Κρήτης, των Σγουρών, οι οποίοι είχαν προσφέρει πολλά στις επαναστάσεις κατά των Τούρκων. Ο Μανώλης Σγουρός καταζητείται από τους Τούρκους, φτάνει στο αρχοντικό του καπετάν Σήφη ο οποίος είχε πολεμήσει μαζί με τον παππού του Μανώλη, τον Μανώλη Σγουρό και του παρουσιάζεται με το όνομα Μανώλης Ξυλαδάκης. Ο ίδιος έχει σκοπό να κρυφτεί για κάποιο διάστημα, δουλεύοντας σαν επιστάτης των κτημάτων του καπετάν Θανάση και να οργανώσει την επανάσταση της Κρήτης. Εν τω μεταξύ ένας Ιταλός με το όνομα Τζοβάνι (Γιώργος Μούτσιος), έχει βάλει στόχο να παντρευτεί την εγγονή του καπετάν Θανάση, τη Μαρία (Καίτη Παπανίκα) για να εκμεταλλευτεί την περιουσία της. Ο Μανώλης Σγουρός όμως δεν το αφήνει να συμβεί κάτι τέτοιο, αφού έχει ερωτευτεί και εκείνος τη Μαρία. Νίκος Ξανθόπουλος Καίτη Παπανίκα Στέφανος Στρατηγός Γιώργος Μούτσιος Θεόδωρος Μορίδης Θανάσης Παπαδόπουλος Ελένη Ζαφειρίου Παντελής Ζερβός Αθηνόδωρος Προύσαλης Τάκης Χριστοφορίδης Δήμος Σταρένιος Νάσος Κεδράκας Λάζος Τερζάς Ντίνος Δουλγεράκης Τζούλια Αργυροπούλου Στάθης Χατζηπαυλής Ο Αετός των Σκλαβωμένων στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Ο Αετός των Σκλαβωμένων στο Cine.gr Ο αετός των σκλαβωμένων στην IMDB.
Εθνόσημο των Ηνωμένων Πολιτειών

Η Μεγάλη Σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών χρησιμοποιείται για να επικυρώσει ορισμένα έγγραφα που εκδίδει η κυβέρνηση. Η φράση χρησιμοποιείται και για την ίδια τη φυσική σφραγίδα, και γενικότερα για το σχέδιο που τυώνεται επάνω σε αυτή. Η μεγάλη σφραγίδα αρχικά χρησιμοποιήθηκε το 1782. Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν υιοθετήσει ποτέ οποιοδήποτε «εθνόσημο», η εικόνα της μεγάλης σφραγίδας χρησιμοποιείται συχνά ανεπίσημα ως εθνόσημο, και χρησιμοποιείται στα κρατικά έγγραφα (όπως για παράδειγμα στο διαβατήριο) υπό αυτήν την ιδιότητα. Από το 1935, και οι δύο πλευρές της μεγάλης σφραγίδας εμφανίζονται στην αντιστροφή του χαρτονομίσματος του ενός δολλαρίου.

 Στη σφραγίδα απεικονίζεται ένας φαλακρός αετός με τα φτερά του. Από την προοπτική του αετού, κρατά μια δέσμη δεκατριών βελών στο αριστερό νύχι του, (που αναφέρονται στις 13 αρχικές πολιτείες), και έναν κλάδο ελιάς, (έχοντας δεκατρία φύλλα και δεκατρείς ελιές), στο δεξί νύχι του, σύμβολο αντίστοιχα του πολέμου και της ειρήνης. Ο αετός γυρίζει το κεφάλι του προς τον κλάδο ελιάς, συμβολίζοντας μια προτίμηση για την ειρήνη. Ο αετός έχει το ρητό «e Pluribus Unum», («Από πολλά, ένα»), στο ράμφος του πέρα από το κεφάλι της εμφανίζεται μια «δόξα» με δεκατρία αστέρια σε έναν μπλε τομέα. Τα δεκατρία αστέρια επάνω από τον αετό διαμορφώνουν ένα αστέρι του Δαβίδ. Στην οπίσθια όψη εικονίζεται μια μισοτελειωμένη πυραμίδα με 13 σειρές τούβλα, στη βάση της οποίας αναγράφεται η χρονολογία 1776 σε λατινική γραφή (MDCCLXXVI) και οι φράσεις Annuit Cœptis και Novus Ordo Seclorum. Η οπίσθια όψη δε χρησιμοποιείται ως σφραγίδα, υπάρχει όμως στο χαρτονόμισμα του ενός δολλαρίου. Περίληψη όλων των στοιχείων που μετρούν δεκατρία: 13 αστέρια 13 λωρίδες 13 βέλη στο νύχι 13 γράμματα του αετού στο ρητό 13 φύλλα δαφνών 13 ελιές στον κλάδο 13 επίπεδα τούβλων στην πυραμίδα Ιστότοπος
Λιούμπεν Καραβέλοφ

Ο Λιούμπεν Καραβέλοφ (1834-1879) ήταν σημαντικός Βούλγαρος διανοούμενος, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Αγωνίστηκε με την πένα του και τις ιδέες του για την απελευθέρωση των Βουλγάρων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπήρξε ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της λεγόμενης Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης.

 Ο Λιούμπεν Καραβέλοφ (Lyuben Karavelov) γεννήθηκε το 1834 στην Κοπρίβστιτσα (Koprivshtitsa), πόλη της σημερινής Βουλγαρίας κοντά στη Σόφια. Ο πατέρας του, ο Στόισκο Καραβέλοφ ήταν έμπορος. Αρχικά ο Καραβέλοφ παρακολουθεί το ενοριακό δημοτικό σχολείο της πόλης του. Κατόπιν ο πατέρας του τον στέλνει να φοιτήσει 2 χρόνια σε ελληνικό σχολείο και ένα χρόνο στο βουλγαρικό γυμνάσιο της Φιλιππούπολης, όπου και διδάσκεται τη ρωσική γλώσσα. Στη συνέχεια συνοδεύοντας τον πατέρα του στις δουλειές του γνωρίζει διάφορες περιοχές της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1856 ο Καραβέλοφ εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη, όπου και αναπτύσσει τους πολιτικούς του προβληματισμούς για τον Κριμαϊκό πόλεμο. Τον επόμενο χρόνο (1857) πηγαίνει στη Μόσχα για να σπουδάσει. Όμως αποτυγχάνει να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο και αρκείται στο να γραφτεί ως ακροατής στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας. Το 1862 διακόπτει τις σπουδές του και ασχολείται με τη δημοσιογραφία. Το 1867 πηγαίνει στο Βελιγράδι ως ανταποκριτής ρωσικών εφημερίδων. Οι επαφές του Καραβέλοφ με τη σερβική αντιπολίτευση και η εν γένει δραστηριότητά του είχαν ως αποτέλεσμα να συλληφθεί το 1868 από την αυστριακή αστυνομία με την κατηγορία της συνωμοσίας και να φυλακιστεί για ένα χρόνο περίπου στη Βουδαπέστη. Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του ο Καραβέλοφ το 1869 εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα Svoboda (Ελευθερία). Στις αρχές του 1870 πρωτοστατεί στη δημιουργία της Βουλγαρικής Επαναστατικής Κεντρικής Επιτροπής, με κύριο σκοπό τον επαναστατικό ξεσηκωμό των βουλγαρικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1873 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα Nezavisimost (Ανεξαρτησία) και αργότερα το 1874 την αντικατέστησε για ένα χρόνο περίπου από την εφημερίδα Znanie (Γνώση). Το 1876 ξαναγύρισε στο Βελιγράδι και μετά την κήρυξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877 στο Βουκουρέστι. Κατόπιν εγκαταστάθηκε για λίγο στο Τίρνοβο και τέλος στο Ρούσε, όπου και πέθανε από φυματίωση στις 21 Ιανουαρίου του 1879. Είχε προλάβει να ζήσει για λίγο τη χαρά της απελευθέρωσης της Βουλγαρίας και της δημιουργίας Αυτόνομης Βουλγαρικής Ηγεμονίας με τη συνθήκη του Βερολίνου (1878). Koj koj e sred Balgarite XV-XIX v. Sofia 2000, pages 127-129. Mihail Arnaudov, Lyuben Karavelov. Život, Delo, Epoha. 1834-1879 (Lyuben Karavelov. Life, Works, Era), Sofija 1964. Edgar Anthony Zaharia, Liuben Karavelov. Bulgarian Apostle of Balkan Federation (University of Arizona 1984). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lyuben Karavelov στο Wikimedia Commons
Μακαρονησία

Η Μακαρονησία είναι περιοχή του βορείου Ατλαντικού Ωκεανού, ανοιχτά των ακτών της Ευρώπης και της Αφρικής. Τα νησιά της Μακαρονησίας ανήκουν σε 3 χώρες: Ισπανία, Πορτογαλία και Πράσινο Ακρωτήριο.

 Η ονομασία Μακαρονησία προέρχεται από τις Νήσους των Μακάρων• κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, νησιά πέρα από τις Ηράκλειες στήλες, στα οποία μετέβαιναν οι ψυχές των ηρώων και άλλων επιφανών ανδρών, μετά τον θάνατό τους. Η Μακαρονησία αποτελείται από 4 αρχιπελάγη: Αζόρες ( Πορτογαλία) Μαδέρα ( Πορτογαλία) Κανάριες Νήσοι ( Ισπανία) Πράσινο Ακρωτήριο ( Πράσινο Ακρωτήριο) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Macaronesia στο Wikimedia Commons
Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία

Η Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία ή Βορειογερμανική Ένωση (γερμ. Norddeutscher Bund) ήταν αρχικά στρατιωτική ομοσπονδία που ιδρύθηκε το 1866 και δια συντάγματος έλαβε μορφή ομοσπονδίας κρατών το 1867. Μέλη του ήταν τα Γερμανικά κρατίδια που βρίσκονταν βόρεια του ποταμού Μάιν.

 Bündnisvertrag Preußens mit den Norddeutschen Staaten vom 18. August 1866 Originaltext der Verfassung des Norddeutschen Bunds vom 16. April 1867 (auf documentArchiv.de) Verfassung des Norddeutschen Bundes vom 16. April 1867 Deutschland (Geschichte). Meyers Konversations-Lexikon, 4η Έκδοση 1888–1890, Τόμος 4, Σελίδα 900 Norddeutscher Bund. Meyers Konversations-Lexikon, 4η Έκδοση 1888–1890, Τόμος 12, Σελίδα 217 HGIS Germany: ein historisch-geographisches Informationssystem der Staaten Deutschlands und Mitteleuropas seit 1815
Αγνή του Χόλσταϊν

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Holstein, von Schaumburg (απεβ. το 1386) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμισσα του Χόλσταϊν-Κιέλου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.

 Ήταν κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν (απεβ. 1359) και της Αικατερίνης των Πιάστ-Σιλεσίας (απεβ. 1327), κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Σιλεσίας-Γκλόγκουφ. Είναι πρόγονος της Άννας της Κλέβης, 4ης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Στις 22 Μαρτίου 1327 στο Tρίταου, η Αγνή μνηστεύθηκε τον Eρρίκο Β΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (απε.1368/69). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1342 και 1349 και είχαν τέσσερα παιδιά: Eρρίκος Δ΄ (1354–1412), δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Aγνή (απεβ. μετά το 1387), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (απεβ. 1369). Γιούτα/Ιουδήθ (απεβ. 1388), παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας (απεβ. 1393). Mέχτιλντ/Ματθίλδη (απεβ. μετά το 1405), ηγουμένη του αβαείου Βήνχαουζεν.
Μπακρί Χασάν Σαλέχ

Ο Μπακρί Χασάν Σαλέχ (Bakri Hassan Saleh', αραβικά: بكري حسن صالح) είναι πολιτικός από το Σουδάν και πρωθυπουργός από το 2017 (ο πρώτος σχεδόν σε 28 χρόνια) και Πρώτος Αντιπρόεδρος από το 2013.

 Γεννήθηκε στο χωριό Χαφίρ Μεσού, στα βόρεια της Ντονγκόλα. Φοίτησε στο Δημοτικό Αλ Χαφίρ και μετά στο Κεντρικό Σχολείο της Αλ Μπαρκίκ. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στο Γυμνάσιο της Ντονγκόλα από το 1964 ως το 1968. Αποφοίτησε από την Σουδανική Στρατιωτική Ακαδημία το 1973 και υπηρέτησε ως διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων από το 1985 ως το 1987 και ξανά από το 1988 ως το 1989.Ως αξιωματικός του στρατού, πήρε μέρος στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 1989, με το οποίο κατέλαβε την εξουσία ο Ομάρ αλ Μπασίρ και έγινε μέλος του Επαναστατικού Κυβερνητικού Συμβουλίου της Εθνικής Σωτηρίας, το οποίο κυβέρνησε τη χώρα στη συνέχεια. Ο Σαλέχ κατέλαβε καίριες θέσεις στις σουδανικές υπηρεσίες ασφαλείας. Ήταν διευθυντής της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας από το 1990 ως το 1995, υπουργός Εσωτερικών από το 1995 ως το 1998, υπουργός επί θεμάτων Προέδρου από το 1998 ως το 2000, υπουργός Άμυνας από το 2000 ως το 2005 και ξανά υπουργός επί Προεδρικών Θεμάτων από το 2005 ως το 2013.Το 2012 διορίστηκε αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Ισλαμικού Κινήματος.Ο Σαλέχ διορίστηκε στο αξίωμα του Πρώτου Αντιπροέδρου στις 8 Δεκεμβρίου 2013 στο πλαίσιο ανασχηματισμού στην ηγεσία, έπειτα από τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τις τιμές των καυσίμων. Φημολογείται ότι προαλείφεται για διάδοχος του Ομάρ αλ Μπασίρ.Την 1η Μαρτίου 2017 διορίστηκε πρωθυπουργός του Σουδάν από τον πρόεδρο Μπασίρ και έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός από το 1989, οπότε το αξίωμα είχε καταργηθεί. Η θέση του Πρωθυπουργού επανασυστάθηκε με περιορισμένες εξουσίες. Ο Σαλέχ διατήρησε το αξίωμα του Πρώτου Αντιπροέδρου και ως πρωθυπουργός. Ορκίστηκε στην πρωθυπουργία στις 2 Μαρτίου. Δύο μήνες μετά, στις 11 Μαΐου, ο Σαλέχ ανακοίνωσε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, που περιελάμβανε συνολικά 31 υπουργούς και 44 γραμματείς (secretaries of state).
319

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 319 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 319 (CCCXIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίνου και Λικινίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1072 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 319 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος απαγορεύει το διαχωρισμό των οικογενειών των δούλων κατά τη διάρκεια μίας αλλαγής στην ιδιοκτησία. Ινδία Ο Βασιλιάς Τσαντραγκούπτα Α΄ διαδέχεται τον πατέρα του Γκατάτκατσα ως ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας των Γκούπτα. Γεωργία Ο Χριστιανισμός εισάγεται στην Κολχίδα, σημερινή Γεωργία. Θρησκεία Ο Άρειος ταξιδεύει στη Νικομήδεια στην πρόσκληση του επισκόπου Ευσεβίου, αφότου έχει κατηγορηθεί ως αιρετικός και καταδικαστεί από τον Αλέξανδρο, τον Πατριάρχη της Αλεξανδρείας. Αυτό το γεγονός οξύνει την Αρειανική Αντιπαράθεση. Μουρόνγκ Τζαν, αυτοκράτορας του Πρώην Γιαν (πεθαίνει το 360) Άγιος Βασσιανός, επίσκοπος του Λόντι (Ιταλία) (πεθαίνει το 413) Γκατάτκατσα, ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Γκούπτα
Λουδοβίκος Βοναπάρτης

Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ολλανδίας ή Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης (γαλλικά: Louis-Napoléon Bonaparte, 2 Σεπτεμβρίου 1778 – 25 Ιουλίου 1846), γνωστός και με το προσωνύμιο ο Καλός, ήταν Πρίγκιπας της Γαλλίας, Βασιλιάς της Ολλανδίας (1806-1810) και Κόμης του Σαιν-Λε.

 Ο Λουδοβίκος Ναπολέων γεννήθηκε στο Αιάκειο της Κορσικής στις 2 Σεπτεμβρίου 1778 και ήταν το πέμπτο επιζών παιδί και ο τέταρτος επιζών γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, Αυτοκράτορας των Γάλλων. Ο Λουδοβίκος εντάχθηκε στον στρατό και συμμετείχε στις εκστρατείες του αδελφού του, ο οποίος και τον έχρισε στρατηγό. Αναγορεύτηκε βασιλιάς της Ολλανδίας στις 5 Ιουνίου 1806. Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να ασκήσει με τον καλύτερο τρόπο τα καθήκοντά του ως βασιλιάς της Ολλανδίας. Έτσι άρχισε να μαθαίνει την ολλανδική γλώσσα, ώστε να διοικεί πιο εύκολα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και συγκεκριμένα το 1809, βρέθηκε αντιμέτωπος με μεγάλες πλημμύρες, τις οποίες αντιμετώπισε σχετικά αποτελεσματικά και με προσωπική φροντίδα. Γι' αυτό και απέκτησε το προσωνύμιο τού «Καλού». Όταν ο Ναπολέων ζήτησε στρατιώτες για τις ανάγκες της εκστρατείας του από την Ολλανδία, ο Λουδοβίκος αρνήθηκε. Τότε ο Ναπολέων κατηγόρησε τον αδερφό του, ότι τοποθετούσε τα ολλανδικά συμφέροντα πάνω από τα γαλλικά, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί. Στις 25 Ιουλίου 1846 έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε στο Λιβόρνο σε ηλικία 68 ετών· στη συνέχεια τάφηκε στο Παρίσι. Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 25). Ήταν νυμφευμένος με την Ορτάνς, κόρη του Αλεξάντρ, Υποκόμη του Μπωαρναί, στρατηγού της Επανάστασης, και της Ιωσηφίνας Τασέρ του Λα Παζρί (η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη). Είχε αποκτήσει τέκνα: Ναπολέων Κάρολος (1803 - 1807). Ναπολέων Λουδοβίκος (1804 - 1831), Βασιλιάς, ως Λουδοβίκος Β΄, της Ολλανδίας. Ναπολέων Γ΄ (1808 - 1873), Αυτοκράτορας της Γαλλίας.
Ουλεξίτης

Ο ουλεξίτης (αγγλ. ulexite) είναι ορυκτό ένυδρο βορικό άλας του νατρίου και ασβεστίου. Το όνομα του ορυκτού τού αποδόθηκε προς τιμή του Γερμανού χημικού Γκέοργκ Λούντβιχ Ούλεξ (Georg Ludwig Ulex, 1811–1883), στον οποίο οφείλεται η πρώτη αξιόπιστη χημική ανάλυσή του.

 Ο ουλεξίτης είναι τυπικό ορυκτό των playas, δηλ. των πρόσκαιρων λιμνών που σχηματίζονται στα ξηρά κλίματα από τις εποχικές, απότομες και μεγάλης έντασης βροχές, των οποίων τα νερά συγκεντρώνονται σε αυτές, έχοντας εμπλουτιστεί σε υδατοδιαλυτά ορυκτά, όπως ο ουλεξίτης. Με τον τρόπο αυτό σχηματίστηκαν τα πολύ μεγάλα κοιτάσματά του τόσο στη Νότια Αμερική όσο και στην Τουρκία. Σχηματίζεται, επίσης, στις ιζηματογενείς αποθέσεις που συναντώνται γύρω από θερμές πηγές. Τα αποθέματα του ορυκτού σε αρκετές περιοχές ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο τόνους σε καθεμιά, κάνοντας τον ουλεξίτη ένα από τα βασικά μεταλλεύματα του βορίου. Αν δείγμα ινώδους υφής του ορυκτού λειανθεί παράλληλα με τις ίνες, παρουσιάζει το ίδιο οπτικό φαινόμενο που θα παρατηρούσε κάποιος σε ένα συσσωμάτωμα λεπτών οπτικών ινών (για το λόγο αυτό του έχει αποδοθεί το προσωνύμιο "TV rock"): Αν το δείγμα τοποθετηθεί επάνω σε ένα γραπτό κείμενο, τα γράμματα του κειμένου θα εμφανίζονται στην επιφάνεια του ορυκτού χωρίς καμία παραμόρφωσή τους. Η οπτική αυτή ιδιότητα οφείλεται στην οκταεδρική διάταξη των ατόμων νατρίου, ανάμεσα στα οποία εμφανίζονται πολύ μεγάλα κενά. Συνδέεται ιδιαίτερα με βόρακα, κολεμανίτη, υδροβορακίτη, ασβεστίτη, γύψο και αλίτη (όλα τα προαναφερόμενα ορυκτά είναι εβαπορίτες). Μεγάλα κοιτάσματά του υπάρχουν στη Χιλή (περιοχή Ικουΐκουε και στην αλμυρή λίμνη Surire της Tarapaca, καθώς και στην Αντοφαγάστα), την Αργεντινή (περισσότερα από 60 κοιτάσματα στις επαρχίες Jujuy και Catamarca), στο Περού (περιοχή Laguna Salinas), τον Καναδά, τη Γερμανία (Έσση), τη Σερβία, τις Πολιτείες Καλιφόρνια και Νεβάδα των ΗΠΑ και την Κίνα. Τεράστια κοιτάσματά του υπάρχουν, επίσης, στις περιοχές Μπίγκαντιτς (Μπαλικεσίρ), Κίρκα (Εσκή Σεχίρ) και κοντά στην Κιουτάχεια της Τουρκίας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Εκλογές στον Άγιο Μαρτίνο Ολλανδίας

Στον Άγιο Μαρτίνο διεξάγονται γενικές εκλογές, για την ανάδειξη των μελών του Νομοθετικού Σώματος. Η Βουλή λέγεται Estates. Το Σύνταγμα του Αγίου Μαρτίνου ψηφίστηκε από το νησιωτικό συμβούλιο στις 21 Ιουλίου 2010. Ακολούθησε η διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, καθώς ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 11 σε 15. Έπειτα από τις εκλογές σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού από το Δημοκρατικό Κόμμα και το κόμμα Ενωμένος Λαός. Το νεοεκλεγέν νησιωτικό συμβούλιο έγινε βουλή (Estates of Sint Maarten) στις 10 Οκτωβρίου, οπότε τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα..

 Οι 15 έδρες της βουλής, που λέγεται Estates εκλέγονται με απλή αναλογική. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 9 Ιανουαρίου 2020. Οι πρώτες γενικές εκλογές έγιναν το 1991. Ακολούθησαν οι εκλογές που έγιναν τον Απρίλιο του 1995. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου (DP) και ο Πατριωτικός Συνασπισμός του Αγίου Μαρτίνου (SPA) κέρδισαν αμφότερα από 5 έδρες, με την εναπομείνασα έδρα να κερδίζει το Σοβαρό Εναλλακτικό Κόμμα του Λαού (SAPP). Το DP και το SAPP συμφώνησαν στο σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Οι εκλογές του Μαΐου του 1999 οδήγησαν σε σταθερή κυβέρνηση, μετά τη νίκη του Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο κέρδισε 7 από τις 11 συνολικά έδρες. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε και στις επόμενες εκλογές, το 2003, με 6 έδρες, κάτι που επαναλήφθηκε και στις εκλογές του 2007. Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, το Δημοκρατικό Κόμμα της Σάρα Πρέσκοτ-Γουίλιαμς κατέλαβε 2 έδρες και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το κόμμα Ενωμένος Λαός, το οποίο εξασφάλισε 6 έδρες. Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Αυγούστου 2014. Ήταν οι πρώτες εκλογές από τότε που ο Άγιος Μαρτίνος έγινε συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών το 2010, οπότε και το Νησιωτικό Συμβούλιο μετατράπηκε σε Βουλή (Estates). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Ενωμένο Κόμμα του Λαού, το οποίο κέρδισε τις 7 από τις συνολικά 15 έδρες στο Estates. Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν πρόωρα στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, το Ενωμένο Κόμμα του Λαού και ο Εθνικός Συνασπισμός κέρδισαν από 5 έδρες. Γενικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 26 Φεβρουαρίου 2018, με τους Ενωμένους Δημοκράτες να κερδίζουν τις 7 από τις 15 έδρες της βουλής. Στον Άγιο Μαρτίνο έχουν διεξαχθεί 3 δημοψηφίσματα, τα έτη 1994, 2000 και 2003. Στο δημοψήφισμα που έγινε τον Οκτώβριο του 1994, οι ψηφίσαντες αποφάσισαν να παραμείνει ο Άγιος Μαρτίνος στις Ολλανδικές Αντίλλες, με ποσοστό 59,5% υπέρ της παραμονής. Σε ένα άλλο δημοψήφισμα στις 22 Ιουνίου 2000, οι ψηφοφόροι ενέκριναν σε ποσοστό 69,98% την πρόταση να αλλάξει το καθεστώς του εδάφους σε χώρα εντός του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
Πάπας Διονύσιος

Ο Πάπας Διονύσιος (Papa Dionisio, ... - 26 Δεκεμβρίου 268) υπηρέτησε ως επίσκοπος Ρώμης ή Πάπας από τις 22 Ιουλίου του 259 μέχρι τον θάνατό του το 268. Στα έργα τέχνης παριστάνεται με επίσημα παπικά άμφια και κρατώντας ένα βιβλίο. Είναι ο πρώτος Πάπας που δεν αναγράφεται στους καταλόγους των Παπών ως μάρτυρας. Διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Σίξτο Β΄.

 Πιθανότατα γεννήθηκε στη Μεγάλη Ελλάδα, ωστόσο αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Η εκλογή του στο αξίωμα του Πάπα έγινε το 259, ένα χρόνο μετά το μαρτύριο του προκατόχου του, Σίξτου Β΄. Εξαιτίας του κύματος διωγμών που είχαν εξαπολυθεί τότε, η Αγία Έδρα παρέμενε κενή επί περίπου έναν χρόνο. Όταν οι διωγμοί κατά των Χριστιανών άρχισαν να υποχωρούν, ο Διονύσιος έγινε επίσκοπος Ρώμης. Ο άνθρωπος που διέταξε τους διωγμούς, ο Ουαλεριανός, Αυτοκράτορας της Ρώμης, συνελήφθη και εκτελέστηκε από τον Βασιλιά Σαπώρη Α΄ της Περσίας το 260. Ο διάδοχός του, Γαλλιηνός, εξέδωσε διάταγμα, με βάση το οποίο τερματίστηκαν οι θρησκευτικοί διωγμοί και η χριστιανική εκκλησία απέκτησε νομικό καθεστώς. Το εν λόγω διάταγμα ίσχυσε ως το 303. Ως Ποντίφικας έστειλε μεγάλα ποσά χρημάτων σε ναούς της Καππαδοκίας, που είχαν καταστραφεί από τους Γότθους, για την επανοικοδόμησή τους. Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου του 268 και τον διαδέχθηκε ο Φήλιξ Α΄. Η μνήμη του εορτάζεται την ημέρα του θανάτου του. Opera Omnia
Anthrocon

Το Anthrocon (συντόμευση AC) είναι το μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Πίτσμπεργκ της Πενσιλβάνια κάθε Ιούνιο ή Ιούλιο. Επικεντρώνεται στα furries: φανταστικοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες ζώων στην τέχνη και την λογοτεχνία. Το συνέδριο αρχικά πραγματοποιήθηκε το 1997 στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, και προσελκεί πάνω από 5,000 συμμετέχοντες ετησίως. Το Anthrocon του 2016 προσέλκυσε 7,310 συμμετέχοντες, με 2,100 fursuiters να πέρνουν μέρος στην fursuit παρέλαση.

 Το Anthrocon ιδρύθηκε το 1997 ως το Anthrocon του Όλμπανι (Albany Anthrocon [AAC]) στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, με την ένταξη των περίπου 500 ατόμων. Το συνέδρο μετονομάστηκε σε 'Anthrocon' και μετακινήθηκε στο Valley Forge, της Πενσυλβάνια το 1999 και το 2000· και στη συνέχεια σε ένα μεγαλύτερο ξενοδοχείο, το Adams Mark, στα προάστια της Φιλαδέλφειας, το 2001. Η παρουσία μεγαλώνει από τότε κάθε χρόνο, και έτσι το Anthrocon γίνεται το μεγαλύτερο συνέδριο furry το 2001 με παρουσία των 1,457 ατόμων· Έχει διατηρήσει τη θέση του μεγαλύτερου συνεδρίου furry από τότε. Το 2004 είχε ανέβει στους 2,404 παρευρισκόμενους στο τελευταίο του έτος στο Adams Mark. Anthrocon – επίσημη ιστοσελίδα Anthrocon στη WikiFur
Γιέβα Μπουσμινά

Η Γιάννα Ίγκορεβνα Σβετς (Ρωσικά: Яна Игоревна Швец, Ουκρανικά: Яна Ігорівна Швець), γνωστή ως Γιέβα Μπουσμινά (Ρωσικά: Ева Бушмина, Ουκρανικά: Єва Бушміна), είναι Ουκρανή τραγουδίστρια, και πρώην σολίστ του συγκροτήματος «ВИА Гра». Είναι γεννημένη 2 Απριλίου 1989 (1989-04-02), στο Σβερντλόσκ της Ουκρανίας.

 Η Γιέβα ξεκίνησε την καριέρα της πηγαίνοντας στο ουκρανικό ριάλιτι <<Фабрика зірок>>. Αργότερα έγινε σολίστ στο ρωσο-ουκρανικό συγκρότημα «ВИА Гра» (2010-2013). Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ Μαξ Μπάρσκιχ (2 νίκες) Στας Σούρινς (2 νίκες) ΝτίΟ.φίλμι (3 νίκες) Γιέβα Μπουσμινά (0 νίκες) Έρικα (τραγουδίστρια) (1 νίκη) Ντμίτρι Καλντούν (2 νίκες) Βικτώρια Νταινέκο (2 νίκες) Ντομινίκ Τζόκερ (4 νίκες) Βλαντ Σοκολόφσκι (1 νίκη) Πολίνα Γκαγκάρινα (3 νίκες) https://www.youtube.com/watch?v=4DrIO6mUlkY https://www.youtube.com/watch?v=Yw8iKNnzYZo https://www.youtube.com/watch?v=Hvt2O1uikOc https://www.youtube.com/watch?v=BJuW8LaHy2I Έρικα Γκέρτσεκ (2013-σήμερα) Μίσα Ρομάνοβα (2013-σήμερα) Αναστασία Κοζεβνίκοβα (2013-σήμερα)Αλιόνα Βίνιτσκαγια (2000-2003)Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια (2000-2002)(2002-2006)(2009-2011)Τετιάνα Νάϊνικ (2002)Άννα Σεντοκόβα (2002-2004)Βέρα Μπρέζνιεβα (2003-2007)Σβετλάνα Λομποντά (2004) Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα (2004-2012) Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ(2006) Όλγα Ρομανόφσκαγια(2006-2007)Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα (2007-2009) Τατιάνα Κοτόβα (2008-2010) Σάντα Δημόπουλος (2011-2012) Γιέβα Μπουσμινά(2010-2012). Η Γιέβα Μπουσμινά έκανε την πρώτη της κόρη με Ουκρανό πολιτικό, η κόρη της ονομάζεται Εντίτα. Официальный сайт Евы Бушминой Официальный сайт группы «ВИА Гра» Украинская «Фабрика звёзд» на сайте Нового канала ViaGroupia Ева Бушмина Ева Бушмина, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. — подтверждение
Κυβέρνηση της Λευκορωσίας

Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας ( λευκορωσικά: Урад Рэспублікі Беларусь‎) είναι ο φορέας της εκτελεστικής εξουσίας, το Υπουργικό Συμβούλιο, στη Λευκορωσία. Αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τους αναπληρωτές του και τους Υπουργούς, όπως ορίζεται στο άρθρο 106 του Συντάγματος μετά τις τροποποιήσεις του 1996. Η Κυβέρνηση είναι υπόλογη στον Πρόεδρο και έχει ευθύνη προς το Κοινοβούλιο.

 Όπως ορίζεται στο άρθρο 84 του Συντάγματος, ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό με την συναίνεση της Βουλής των Αντιπροσώπων, αποφασίζει για τη δομή της Κυβέρνησης, διορίζει και απολύει τους αναπληρωτές του Πρωθυπουργού, τους Υπουργούς και τα άλλα μέλη της Κυβέρνησης. Επίσης, μπορεί να ζητήσει την παραίτηση της Κυβέρνησης ή οποιουδήποτε από τα μέλη της, και έχει το δικαίωμα να καταργήσει τους νόμους της.Όπως ορίζεται στο άρθρο 106 του Συντάγματος: ο Πρωθυπουργός κατευθύνει τις δραστηριότητές της Κυβέρνησης και θεωρείται προσωπικά υπεύθυνος γι'αυτές, υποβάλει έκθεση στο Κοινοβούλιο για το πρόγραμμά της εντός δύο μηνών από τον διορισμό του, υπογράφει τους νόμους της, ενημερώνει τον Πρόεδρο για τις κατευθυντήριες γραμμές και τις σημαντικές αποφάσεις της και εκπληρώνει τα καθήκοντά του όσον αφορά την οργάνωση και τις δραστηριότητές της.Όπως ορίζεται στο άρθρο 107 του Συντάγματος, η Κυβέρνηση: Διοικεί τις υπηρεσίες και τα όργανα που υπόκεινται στον έλεγχό της Σχεδιάζει τις κατευθυντήριες γραμμές για την εσωτερική και την εξωτερική πολιτική, και μεριμνά για την εφαρμογή της καταρτίζει και υποβάλλει στον Πρόεδρο το προσχέδιο για τον κρατικό προϋπολογισμό για κοινοβουλευτική εξέταση διασφαλίζει την εφαρμογή μίας ενιαίας οικονομικής, χρηματοπιστωτικής και κρατικής πολιτικής στα πεδία της επιστήμης, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της υγείας, της οικολογίας, της κοινωνικής μέριμνας και της αμειβόμενης εργασίας μεριμνά για την διασφάλιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, για την προστασία των συμφερόντων του κράτους, την εθνική ασφάλεια και άμυνα, την προστασία της ιδιοκτησίας, τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και την καταπολέμηση του εγκλήματος. είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση της κρατικής περιουσίας διασφαλίζει την εφαρμογή του Συντάγματος, των νόμων, των διαταγμάτων, των εντολών και των οδηγιών του ΠροέδρουΗ Κυβέρνηση, ή οποιοδήποτε από τα μέλη της, έχει το δικαίωμα να υποβάλει παραίτηση στον Πρόεδρο, αν θεωρηθεί αδύνατο να εκτελεσθούν τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί. Από τον Απρίλιο του 2019 η Κυβέρνηση αποτελείται από 30 μέλη, στα οποία περιλαμβάνονται οι Υπουργοί και οι προϊστάμενοι κάποιων επιτροπών και οργάνων της κυβέρνησης. Ο Πρωθυπουργός, οι αναπληρωτές του, ο Υπουργός Οικονομίας, ο Υπουργός Οικονομικών και ο Υπουργός Εξωτερικών, ο επικεφαλής της προεδρίας και ο πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικού Ελέγχου, από κοινού σχηματίζουν το Προεδρείο του Συμβουλίου των Υπουργών, και είναι επισημασμένοι με κίτρινο χρώμα.
Εθνόσημο της Σουηδίας

Το μεγάλο εθνόσημο (stora riksvapnet) και το ελάσσον εθνόσημο (lilla riksvapnet) είναι τα επίσημα εθνόσημα της Σουηδίας. Ο κανονισμός για τη χρήση των εθνοσήμων καθιερώθηκε με ειδικό νόμο το 1970.

 Ο θυρεός απαρτίζεται από τέσσερα στοιχεία: Το πρώτο και το τέταρτο από τα πεδία, πάνω αριστερά και κάτω δεξιά, δείχνουν τα τρία βασιλικά στέμματα της Σουηδίας. Αυτά είναι εθνικό σύμβολο από την εποχή του Βασιλέα Αλβέρτου του Μεκλεμβούργου. Το δεύτερο και τρίτο πεδίο, πάνω δεξιά και κάτω αριστερά, είναι τα παραδοσιακά λιοντάρια της δυναστείας των Φολκούνγκα. Το θυρεό βαστούν δύο λεοντάρια με διχαλωτές (queue fourchée), που είναι στεφανωμένα με βασιλικά στέμματα. Ο θυρεός επίσης έχει στο πάνω μέρος του το Μανδύα με το Τάγμα του Σεραφείμ. Πριν από το 1908, συνήθως δεν υπήρχε το σύμβολο ενός μόνο Τάγματος αλλά τεσσάρων. Εκτός από το γεγονός ότι είναι το επίσημο εθνόσημο, το μεγαλύτερο εθνόσημο είναι επίσης το προσωπικό οικόσημο του βασιλέα και αυτός αποφασίζει τυχόν αλλαγές σε αυτό. Χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση της Σουηδίας και τις υπηρεσίες της. Υπάρχει επίσης στις στολές της σουηδικής αστυνομίας. Και σε αυτό το εθνόσημο υπάρχουν εμβλήματα του Τάγματος του Σεραφείμ. Εθνικά εμβλήματα της Σουηδίας - Σουηδικό Ινστιτούτο (στα αγγλικά)
Σημαία της Γκαμπόν

Η σημαία της Γκαμπόν αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος πράσινου, ανοικτού κίτρινου και μπλε. Τα χρώματα συμβολίζουν αντίστοιχα τα δάση, τη γραμμή του Ισημερινού (ο οποίος διασχίζει τη χώρα) και τη θάλασσα. Καθιερώθηκε στις 9 Αυγούστου του 1960. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 14 Μαρτίου του 1991.

 Η προηγούμενη σημαία υιοθετήθηκε το 1959 και ήταν παρόμοια με τη σημερινή, με τη διαφορά ότι στο τετράγωνο είχε τη σημαία της Γαλλίας και οι λωρίδες ήταν ανισομεγέθεις. Όταν η Γκαμπόν έγινε ανεξάρτητη αφαιρέθηκε η τρίχρωμη γαλλική σημαία από τη σημαία της αφρικανικής χώρας, ενώ επεκτάθηκε η λεπτή κίτρινη λωρίδα που συμβολίζει τον ισημερινό. Σήμερα τα χρώματα συμβολίζουν τον ήλιο, τη θάλασσα και τον φυσικό πλούτο του κράτους, ιδιαίτερα την ξυλεία.
Αιγυπτιακές βουλευτικές εκλογές (2015)

Στις Αιγυπτιακές βουλευτικές εκλογές αναδείχθηκαν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η ψηφοφορία έγινε σε 2 φάσεις, από τις 17 Οκτωβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου 2015.. Το νέο, εκλεγμένο, κοινοβούλιο ήταν επιφορτισμένο με το έργο της αναθεώρησης των νόμων που ψηφίστηκαν χωρίς τη συνεδρίαση της προηγούμενης βουλής.

 To νέο κοινοβούλιο αποτελείται από 596 έδρες, με τις 448 να εκλέγονται μέσω του συστήματος μεμονωμένων υποψηφίων, οι 120 με πλειοψηφικό σύστημα με λίστες κομμάτων και άλλοι 28 βουλευτές επιλέγονται από τον πρόεδρο.Η πρώτη φάση έγινε από τις 17 ως τις 28 Οκτωβρίου 2015 σε 14 κυβερνητικές επαρχίες στις περιοχές της Άνω Αιγύπτου και του Δυτικού Δέλτα. Στις περιοχές εκείνες οι απόδημοι Αιγύπτιοι ψήφισαν στις 26 και στις 27 Οκτωβρίου. Η δεύτερη φάση διήρκεσε από τις 21 Νοεμβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου 2015 στις υπόλοιπες κυβερνητικές επαρχίες των περιοχών του Κεντρικού και Ανατολικού Δέλτα. Από τις 30 Νοεμβρίου ως την 1η Δεκεμβρίου ψήφισαν οι απόδημοι.Στην πρώτη φάση έλαβαν μέρος 2.573 μεμονωμένοι υποψήφιοι για 226 έδρες. Πηγές: Αρκετά κόμματα επέλεξαν να μποϊκοτάρουν τις εκλογές. Αυτά ήταν: Κόμμα Ψωμί και Ελευθερία Κόμμα Οικοδόμηση και Ανάπτυξη Πολιτικό Δημοκρατικό Ρεύμα (αποσύρθηκε από τις εκλογές λόγω έλλειψης πόρων) Κόμμα Ελευθερία για την Αίγυπτο Κόμμα Πατρίδας Κόμμα Εθνικής Συμφιλίωσης (αποσύρθηκε) Επαναφύπνιση της Αιγύπτου Επαναστατημένοι Σοσιαλιστές Συνασπισμός για την Κοινωνική Δικαιοσύνη Κόμμα Ισχυρή Αίγυπτος Κόμμα Αλ Γουασάτ
Αντιδραστήρας πεπιεσμένου ύδατος

Ο αντιδραστήρας πεπιεσμένου ύδατος (επίσης VVER για το ρωσικό σχέδιο) είναι ένας δεύτερης γενιάς πυρηνικός αντιδραστήρας, ο οποίος χρησιμοποιεί νερό σε υψηλή πίεση σαν ψυκτικό και επιβραδυντή. Η κύρια ψυκτική δεξαμενή βρίσκεται υπό πίεση για να μη βράσει το νερό. Ο PWR είναι ο πιο κοινός τύπους αντιδραστήρα και χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο. Σχεδιάστηκε από το Oak Ridge National Laboratory για να χρησιμοποιηθεί σε υποβρύχια.

 Μέσα στον αντιδραστήρα το νερό θερμαίνεται υπό πίεση (150 αtm) στους περίπου 315 °C. Το νερό μεταφέρεται με σωλήνες στον εναλλακτή θερμότητας και δημιουργείται ατμός με πίεση 60 atm. Ύστερα το νερό ψύχεται και με τη βοήθεια μιας αντλίας επιστρέφει στον αντιδραστήρα για να επαναληφθεί ο κύκλος. Ο ατμός ο οποίος παράγεται στον εναλλακτή γυρίζει μια τουρμπίνα που είναι συνδεδεμένη με μία γεννήτρια. Μετά ο ατμός μετατρέπεται σε νερό με ένα συμπυκνωτή και με τη βοήθεια μιας αντλίας επιστρέφει στον εναλλακτή. Αυτοί οι αντιδραστήρες έχουν το πλεονέκτημα πως η ρύθμιση της θερμοκρασίας δεν απαιτεί έλεγχο από τον ελεγκτή, γιατί διατηρείται σταθερή.
Νεοχώρι Ναυπακτίας Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε Νεοχώρι (αποσαφήνιση)Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε Νεοχώρι Μεσολογγίου Το Νεοχώρι Ναυπακτίας είναι μικρό ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας το οποίο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 850 μέτρων στις πλαγιές του όρους Ψηλός Σταυρός. Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποτάμια, το ποτάμι Κλινοβίτης και τον παραπόταμό του Καλαμίτη, ενώ απέναντί του και δυτικά είναι το βουνό Καρφοπεταλιάς. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης μαζί με τον οικισμό Πετρωτό αποτελεί την Τοπική Ενότητα Νεοχωρίου Ναυπακτίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού και κατοικιών του 2011 που αφορούν στο μόνιμο πληθυσμό της χώρας στο Νεοχώρι απογράφησαν 129 κάτοικοι. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 αποσπάται από το δήμο Κλεπαΐδος και ορίζεται έδρα της κοινότητας Νεοχωρίου ενώ το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, προσαρτάται στον τότε δήμο Πλατάνου.

 Ο Σύλλογος Νεοχωρίτων είναι ένας οργανισμός αποτελούμενος από απογόνους του χωριού Νεοχωρίου Ναυπακτίας της Ελλάδας. Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1918 στο Johnsonburg της Πενσυλβανίας. Μια από τις πρώτες της δράσεις ήταν η εγκατάσταση συστήματος ύδρευσης στο χωριό Νεοχωρίου το 1929. Από την ίδρυσή του ο Σύλλογος συνεχίζει συνεχώς διάφορες κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για λογαριασμό του Νεοχωρίου, των κατοίκων του και των παγκόσμιων απογόνων του. Ο Σύλλογος παρέχει εκπαιδευτικές υποτροφίες, εκδίδει διάφορες εκδόσεις και δωρίζει τα έσοδά του για τη συγκέντρωση χρημάτων σε διάφορες καλοπροαίρετες αιτίες, συμπεριλαμβανομένων έργων και προγραμμάτων της Εκκλησίας μας. Ο Σύλλογος είναι μέλος του Συμβουλίου Αποδήμων Ελλήνων (ΣΑΕ) και του Οργανισμού Στερεάς Ελλάδας Αμερικής Καναδά (OSEAK), το οποίο ιδρύθηκε και λειτουργεί το Ελληνορθόδοξο Παρεκκλήσι της Θεοτόκου και της Αγίας Παρασκευής στο Πάρκο Νεοχωρίων. Επί του παρόντος, έχει περίπου 350 μέλη. Το Νεοχώρι από το https://web.archive.org/web/20171101004828/http://www.kravara.com/ Τα χωριά της Ευηνολίμνης από το http://www.ethnos.gr http://www.holytrinityhbg.org.php56-27.phx1-2.websitetestlink.com/organizations/neohoriton Αρχειοθετήθηκε 2019-12-15 στο Wayback Machine.
Γκιουλσάχ Χατούν

Η Γκιουλσάχ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:کل شاہ خاتون) (Τούρκικα: Gülşah Hatun, 1433 - 1487) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Gülşah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Παντρεύτηκε με τον Μωάμεθ το 1449, όταν ήταν ακόμα ηγεμόνας και ο διοικητής της Μανίσα. Λίγο πριν από το θάνατο Σουλτάνου Μουράτ Β΄, γέννησε τον μοναδικό της γιο, τον Ηγεμόνα Μουσταφά, ο οποίος επρόκειτο να είναι ο αγαπημένος του γιος. Σύμφωνα με την τουρκική παράδοση, όλοι οι ηγεμόνες επρόκειτο να γίνουν επαρχιακοί κυβερνήτες, ως μέρος της εκπαίδευσης τους. Ο Μουσταφά στάλθηκε να κυβερνήσει το Ικόνιο και αργότερα την Καισάρεια, και η Γκιουλσάχ τον συνόδευσε.Τον Ιούνιο του 1474 ο Ηγεμόνας Μουσταφά πέθανε από φυσιολογικά αίτια. Ειπώθηκε ότι ο Μουσταφά είχε πλησιάσει την γυναίκα του Μαχμούτ Πασά και έτσι τον καθιστά πίσω από τη "δολοφονία" του Μουσταφά. Υπάρχουν εικασίες ότι η Γκουλσάχ Χατούν μπορεί να ήταν με το μέρος της παράνομης σχέσης μεταξύ του Μουσταφά και της συζύγου του Μαχμούτ Πασά. Η Γκιουλσάχ Χατούν δεν είχε ενημερωθεί για το θάνατο του, και το βαγόνι με τον νεκρό γιο της σταμάτησε έξω από το παλάτι, η ίδια και οι γυναίκες του τρένου της άρχισαν να κλαίνε. Το μοναδικό παιδί του Μουσταφά, η πριγκίπισσα Χάνι Νεγκρισάχ Χατούν, μοιράστηκε τη θλίψη της με την γιαγιάς της, και ο θρήνος ήταν ατελείωτος. Η Γκιουλσάχ Χατούν πέθανε το 1487, και θάφτηκε στην Προύσα στον τάφο που είχε κατασκευαστεί για τον εαυτό της, κοντά σε εκείνο του Μουσταφά.
Η Σκλάβα της Αγάπης

Η Σκλάβα της Αγάπης, γνωστό και ως Πείραμα στον Κίνδυνο είναι ο τίτλος αμερικάνικης μελοδραματικής ταινίας του 1944 με πρωταγωνίστρια την Χέντι Λαμάρ. Ήταν υποψήφιο για το βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης εσωτερικής διακόσμησης.

 Το έργο διαδραματίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1903, ο Δόκτωρ Χάντινκτον Μπέιλι (Τζωρτζ Μπρεντ) γνωρίζεται με μια ηλικιωμένη κυρία κατά την διάρκεια του ταξιδιού του με το τρένο. Προορισμός της γηραιάς κυρίας είναι ο αδερφός της ο Νικ και η νεαρή σύζυγός του, η Αλλίδα. Ο Μπίλι συνεχίζει το ταξίδι του, και κατά την διαμονή του στην Νέα Υόρκη μαθαίνει ότι η κυρία που γνώρισε στο τρένο πέθανε απρόοπτα, ενώ κάνει την γνωριμία με το εν λόγω ζεύγος. Η συμπεριφορά του Νικ του φαίνεται ύποπτη, επειδή μεταχειρίζεται τη γυναίκα του με ιδιαίτερα ζηλότυπο τρόπο. Ο Μπέιλι ερωτεύεται την Αλλίδα (Χέντι Λαμάρ) και αποφασίζει να την σώσει από τα χέρια του συζύγου της. Η σκηνή της πάλης που ακολουθεί, μέσα σε ένα ενυδρείο, με γυαλιά που σπάζουνε, νερά που παφλάζουν και ψάρια που σπαρταρούν είναι μια από τις πιο περίφημες σκηνές του Χόλυγουντ. Experiment Perilous Παρουσίαση του έργου από το Senses of Cinema.
Μάουντ Περλ

Το Μάουντ Περλ (αγγλικά: Mount Pearl) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός και η δεύτερη μεγαλύτερη μεγαλούπολη στη Νέα Γη και Λαμπραντόρ του Καναδά. Η πόλη βρίσκεται νοτιοδυτικά του Αγίου Ιωάννη, στο ανατολικό άκρο της χερσονήσου Άβαλον στο νησί της Νέας Γης. Το Μάουντ Περλ αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Αγίου Ιωάννη, της 20ής μεγαλύτερης μητροπολιτικής περιοχής του Καναδά.

 Η πόλη βρίσκεται στη Διαίρεση 1 της απογραφής της Νέας Γης. Το 2016 το Μάουντ Περλ αποτελούνταν από 92,7% λευκούς, 5,6% Αβορίγινες και 1,7% άλλους. Η μέση ηλικία ήταν 44,5 το 2016 και 41,6 το 2011. Το μέσο εισόδημα ήταν 78.232$ πριν τους φόρους το 2016, με μέσο εισόδημα 67.055$ μετά τους φόρους το 2016.
Νομπούο Ουεμάτσου

Ο Νομπούο Ουεμάτσου (ιαπωνικά: 植松 伸夫‎, 21 Μαρτίου 1959) είναι Ιάπωνας συνθέτης μουσικής ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ένας από τους πιο γνωστούς, παραγωγικούς, και πολύπλευρους στο χώρο. Έχει συνθέσει μουσική για πολλά παιχνίδια της Square Co., Ltd. Squaresoft, νυν Square Enix. Γνωστότερο έργο του είναι η μουσική της σειράς βιντεοπαιχνιδιών ρόλων Final Fantasy.

 Γεννημένος στην επαρχία Κότσι, στην Ιαπωνία, ο Ουεμάτσου ξεκίνησε να παίζει μόνος το πιάνο όταν ήταν 12 χρονών. Το μεγαλύτερό του είδωλο στην παιδική του ηλικία, ήταν ο Έλτον Τζων. Μετά την αποφοίτηση του από το πανεπιστήμιο της Καναγκάουα (το μάστερ του δεν ήταν στη μουσική), σύνθεσε μουσική για διαφημιστικά σποτ πριν να εισέλθει το 1986 στην Square Co., Ltd., νυν Square Εnix, μετά από προτροπή ενός φίλου του που δούλευε εκεί. Έφτιαξε μουσική για πάνω από τριάντα τίτλους παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένης και της πολυβραβευμένης σειράς Final Fantasy. Επιπλέον, ο Ουεμάτσου κλήθηκε να ολοκληρώσει τη μουσική του παιχνιδιού Chrono Trigger, όταν ο φίλος του, Γιασουνόρι Μίτσουντα, εμφάνισε προβλήματα υγείας. Τον Οκτώβριο του 2004, ο Ουεμάτσου ίδρυσε την εταιρεία Smile Please Co., Ltd. και συνεχίζει να συνθέτει για την Square Enix αλλά και άλλες εταιρείες, όπως η Mistwalker. Αν και είναι γνωστός πιο πολύ για τη δουλειά του σε παιχνίδια, το ταλέντο του έχει διάφορες εκφάνσεις. Κάποιες από αυτές περιλαμβάνουν τη μουσική της anime ταινίας "Oh! My Goddess!". Επίσης φτιάχνει μουσική για κορυφαίους τραγουδιστές, όπως η Εμίκο Σιρατόρι και η Ρίκκι. Ο Ουεμάτσου έγραφε για κάποια χρόνια στο Famitsu, γνωστό περιοδικό στην Ιαπωνία, τη στήλη με τίτλο "Nobuo Uematsu no Minna Sounano?". Δύο συλλογές από αυτές τις στήλες έχουν δημοσιευτεί. Ο Ουεμάτσου ζει τώρα στην Ιαπωνία με τη σύζυγο του, Ρέικο, και τον σκύλο, του Πάο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nobuo Uematsu στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος Nobuo Uematsu's official website (Ιαπωνικά) Nobuo Uematsu at vgmdb.net
Πυγμαχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η πυγμαχία είναι ένα από τα παλιότερα ολυμπιακά αθλήματα, αφού μπήκε στις Ολυμπιάδες το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Από τότε διεξάγεται συνεχώς με εξαίρεση την Ολυμπιάδα της Στοκχόλμης το 1912. Επίσης, αγώνες πυγμαχίας δεν διεξήχθησαν στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.

 Η πυγμαχία είναι το μοναδικό άθλημα, στο οποίο δεν διεξάγονται αγώνες γυναικών στις Ολυμπιάδες. Υπάρχει σκέψη να ενταχθούν το 2012 στο Λονδίνο. Οι αθλητές της πυγμαχίας αγωνίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το βάρος τους. Οι κατηγορίες αυτές έχουν αλλάξει πολλές φορές στην πορεία των Ολυμπιάδων. Το 1904 ήταν επτά, το 1908 μειώθηκαν σε πέντε και από το 1920 έγιναν οκτώ. Ως το 1936 το βάρος των πυγμάχων υπολογιζόταν σε λίβρες (pounds). Από το 1948 υπολογίζεται σε χιλιόγραμμα. Μεταπολεμικά προστέθηκαν κι άλλες κατηγορίες φθάνοντας τις δώδεκα το 1984. Από το 2004 μειώθηκαν σε έντεκα.
Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με βάση τη σειρά άφιξης

Ο Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Σειρά Άφιξης ή αλλιώς FCFS (First-Come,First-Served) είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού της ΚΜΕ(Κεντρικής μονάδας επεξεργαστή) και αποτελεί τον απλούστερο τρόπο χρονοπρογραμματισμού της ΚΜΕ.

 Για την υλοποίηση του αλγορίθμου FCFS είναι αναγκαία μια ουρά FIFO οπού εκεί θα μπαίνουν οι διεργασίες που είναι έτοιμες προς εκτέλεση. Μόλις μια διεργασία μπει στην ουρά έτοιμων διεργασιών το PCB της θα μπει στο τέλος της ουράς αυτής απο όπου η ΚΜΕ θα αναλαμβάνει τις προς εκτέλεση διεργασίες. Όταν η ΚΜΕ είναι διαθέσιμη εκχωρείται από τον χρονοπρογραμματιστή στην πρώτη διεργασία της ουράς και η εργασία αυτή αφαιρείται από την ουρά. Μόλις η διεργασία που εκτελείται τελειώσει η ΚΜΕ είναι και πάλι διαθέσιμη για να αναλάβει μια άλλη διεργασία. Έστω οι διεργασίες P1,P2,P3 οι οποίες καταφτάνουν με αυτή την σειρά στην ΚΜΕ και έχουν χρόνο ξεσπάσματος 20 ms, 2 ms και 2 ms αντίστοιχα. Αν οι παραπάνω διεργασίες εξυπηρετηθούν με τον αλγόριθμο FCFS θα έχουμε τους εξής χρόνους αναμονής: P1: 0 ms P2: 20 ms P3: 22 ms Μέσος χρόνος αναμονής: (0 + 20 + 22)/3 = 42/3 = 14 ms Αν όμως οι παραπάνω διεργασίες είχαν έρθει με την σειρά P3,P2,P1 οι χρόνοι αναμονής θα ήταν οι εξής: P3: 0 ms P2: 2 ms P1: 4 ms Μέσος χρόνος αναμονής: (0 + 2 + 4)/3 = 6/3 = 2 ms Ο χρόνος αναμονής για τον Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Σειρά Άφιξης είναι συχνά μεγάλος. Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Μικρότερη Διάρκεια Εκτέλεσης(Shortest Job First ή SJF)Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση την Προτεραιότητα(Priority Scheduling)Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού εκ Περιτροπής(Round-Robin ή RR)Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Πολυεπίπεδες Ουρές(Multilevel Queue Scheduling Algorithm) Λειτουργικά Συστήματα, 2η Ελληνική Έκδοση(Silberschatz,Galvin,Gagne) σελ 224 ISBN 978-960-411-692-8
Άννα Μαρία του Βρανδεμβούργου

Η Άννα-Μαρία, γερμ.: Anna-Maria von Brandenburg von Hohenzollern (3 Φεβρουαρίου 1567 στο παλάτι Τσέχλιν, Ράινμπεργκ - 14 Νοεμβρίου 1618 στο Βόλιν) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Η Άννα-Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τη 2η σύζυγό του Σαβίνα των Χοεντσόλερν (1548–1575), κόρη του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Το 1580 μνηστεύθηκε με τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και στις 8 Ιανουαρίου 1581 τον παντρεύτηκε στο Βερολίνο. Ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum, jointure), έλαβε την περιοχή του Μπύτουφ στα σύνορα με την Kασούβια. Δεν είχαν παιδιά. Όταν ο Μπάρνιμ Ι΄ κληρονόμησε την Πομερανία το 1600, άφησε το Μπύτουφ στον αδελφό του Καζίμιρ ΣΤ΄ και η Άννα-Μαρία έλαβε την περιοχή Βόλιν, συμπεριλαμβανομένης της ομώνυμης πόλης και του παλατιού ως ιδιοκτησία χηρείας. Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1603, η Άννα-Μαρία έζησε στο κάστρο Βόλιν στο Βόλιν. Υπάρχουν ακριβή αρχεία για τα έσοδα και τις δαπάνες της περιοχής Βόλιν κατά τη διάρκεια της βασιλείας της. Ήταν λιγότερα από το εισόδημα της περιοχής Μπύτουφ και η Άννα-Μαρία αποζημιώθηκε οικονομικά για τη διαφορά. Διευθέτησε μία διαφωνία με τον Μπόγκισλαφ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας σχετικά με το δικαίωμα κυνηγιού στην περιοχή της. Μετά το τέλος της το 1618, η ιδιοκτησία χηρείας της επέστρεψε στον Φραγκίσκο δούκα της Πομερανίας. Παντρεύτηκε το 1581 τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten, vol. 3-4, FW Birnstiel, 1767, σελ. 488 Τζ. Wilh. v Raumer: Die Insel Wollin u. das Seebad Misdroy, Decker, 1851, σελ. 151 ff
Ράιαν Κεντ

Ο Ράιαν Κεντ (αγγ. Ryan Kent, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1996) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του winger για τη Ρέιντζερς Γλασκώβης με την μορφή εξαγοράς από την Λίβερπουλ ΦΚ το καλοκαίρι του 2019 έναντι 7,2 εκατομμυρίων ευρώ.

 Ο Κεντ εντάχθηκε στην ακαδημία της Λίβερπουλ στην ηλικία των 7 και μετά από χρόνια κατέληξε ως βασικός στην ομάδα κάτω των 21. Τον Μάρτιο του 2015 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Λίβερπουλ για 4.5 έτη. Μετά, έλαβε κλήση στην πρώτη ομάδα για φιλικούς αγώνες το καλοκαίρι στην Ταϊλάνδη, στην Αυστραλία και στη Μαλαισία. Στις 17 Ιουλίου 2015, ο Ράιαν Κεντ έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα όταν μπήκε ως αλλαγή στον αγώνα με την αυστραλιανή Μπράισμπαν Ρόαρ, ο οποίος έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Λίβερπουλ. Μετά τους φιλικούς αγώνες, η Λίβερπουλ έλαβε αρκετές προτάσεις για να παραχωρήσει τον Κεντ ως δανεικό. Τον Σεπτέμβριο, ο Κεντ παραχωρήθηκε ως δανεικός για τέσσερις μήνες (μέχρι τις 16 Ιανουαρίου 2016) στην Κόβεντρι Σίτι. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2015, έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή στον αγώνα με τη Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ, ο οποίος έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της τελευταίας. Στις 3 Νοεμβρίου, ο Κεντ πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την Μπάρνσλεϊ, ο οποίος έληξε με σκορ 4-3 υπέρ της Κόβεντρι. Την επόμενη μέρα έγινε γνωστό πως ο Κεντ θα επιστρέψει στη Λίβερπουλ, την οποία ανέλαβε ο Γιούργκεν Κλοπ.Στις 5 Ιανουαρίου 2016 ανακλήθηκε από τη Λίβερπουλ και έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στον αγώνα του τρίτου γύρου του FA Cup απέναντι στην Έξετερ Σίτι. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος με σκορ 2-2, ενώ ο Κεντ μπήκε ως αλλαγή στο 57ο λεπτό. Στις 27 Αυγούστου 2015, ο Κεντ έλαβε κλήση στην εθνική Αγγλίας κάτω των 20 για δύο αγώνες με την εθνική Τσεχίας. Τελευταία ενημέρωση: 8 Ιανουαρίου 2016 (Πηγή: Soccerbase) Σελίδα του ποδοσφαιριστή στην επίσημη ιστοσελίδα της Λίβερπουλ ΦΚ Ryan Kent Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης

Οι Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης είναι συλλογή από χειρόγραφα του 3ου μέχρι του 10ου αιώνα. Είναι γραμμένα σε περγαμηνές αντί για το υλικό της εποχής εκείνης που ήταν ο πάπυρος. Διασώζονται 322 χειρόγραφα, τα περισσότερα αποσπάσματα.

 Kurt Aland and Barbara Aland. The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. Grand Rapids, Michigan, 1995. Aland, Kurt, M. Welte, B. Köster and K. Junack. Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994. A Table of Greek Manuscripts Αρχειοθετήθηκε 2008-09-05 στο Wayback Machine. Greek Codices of the Bible Majuscule Edition - Summary of Manuscripts Αρχειοθετήθηκε 2008-12-12 στο Wayback Machine. New Testament Greek MSS ordered by century (Compiled by Maurice Robinson) Greek Manuscript Quick Reference - The Life Foundations Nexus Μικρογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης Κυριότεροι Κώδικες των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών Καινή Διαθήκη
Τζον Κέι

Ο Τζον Κέι (John Phillip Key, 1961-) είναι πολιτικός από τη Νέα Ζηλανδία, πρώην αρχηγός του Εθνικού Κόμματος και πρώην πρωθυπουργός, έπειτα από τη νίκη του κόμματός του στις γενικές εκλογές, τον Νοέμβριο του 2008. .

 Γεννήθηκε στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, στις 9 Αυγούστου του 1961. Ο πατέρας του, Τζορτζ, απεβίωσε από καρδιακή προσβολή το 1967. Μαζί με τις δύο αδερφές του μεγάλωσε έχοντας μόνο τη μητέρα του, που ήταν εβραϊκής και αυστριακής καταγωγής.Παρακολούθησε μαθήματα στο Γυμνάσιο του Μπερνσάιντ και έλαβε ένα μπάτσελορ στις σπουδές Εμπορίου στον τομέα της Λογιστικής από το Πανεπιστήμιο του Καντέρμπερι, το 1981.Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, χωρίς όμως να πάρει από εκεί πτυχίο.Το 1995, εργάστηκε στη Merrill Lynch ως επικεφαλής του ασιατικού ξένου συναλλάγματος στη Σιγκαπούρη. Την ίδια χρονιά προήχθη σε διευθυντή. Ορισμένοι συνεργάτες του τον αποκαλούσαν "χαμογελαστό δολοφόνο" επειδή παρέμενε χαρούμενος ακόμα και όταν απέλυε δεκάδες εργαζομένους, λόγω της ρωσικής οικονομικής κρίσης του 1998. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Ξένου Συναλλάγματος στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (New York Federal Reserve Bank ) από το 1999 ως το 2001.Παντρεύτηκε το 1984 με την Μπρονάου και έχουν 2 παιδιά. Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά με την εκλογή του στη νέα εκλογική περιφέρεια της Έλενσβιλ. Στις εκλογές του 2002 ο Κέι κέρδισε την έδρα με πλειοψηφία 1.705 ψήφων έναντι του Γκάρι Ράσελ (Εργατικός). Ο Κέι επανεξελέγη με άνεση στις εκλογές του 2005. Το 2004 ανέλαβε οικονομικός εκπρόσωπος της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από την παραίτηση του Ντον Μπρας, ο οποίος ενεπλάκη σε σκάνδαλο με εξωσυζυγική σχέση, ο Κέι έγινε αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Στις 8 Νοεμβρίου του 2008 το Εργατικό Κόμμα ηττήθηκε από το Εθνικό Κόμμα του Κέι στις γενικές εκλογές, οι οποίες έθεσαν τέλος στην εννιάχρονη διακυβέρνηση από την Έλεν Κλαρκ. Ο Κέι έγινε επίσημα πρωθυπουργός στις 19 Νοεμβρίου του 2008 και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με δύο ακόμα κόμματα. Τον Νοέμβριο του 2011 κέρδισε ξανά τις γενικές εκλογές, όπως και το Σεπτέμβριο του 2014. Η νέα του κυβέρνηση ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 8 Οκτωβρίου 2014.Ο Τζον Κέι ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 5 Δεκεμβρίου 2016, ώστε να αφοσιωθεί περισσότερο στην οικογένειά του. Στις 12 Δεκεμβρίου 2016 τον διαδέχτηκε ο Μπιλ Ίνγκλις. New Zealand Herald feature: John Key - the unauthorised biography