IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Συνθήκη του Άμστερνταμ

Η Συνθήκη του Άμστερνταμ είναι το αποτέλεσμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης που ξεκίνησε στις 29 Μαρτίου 1996 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τορίνο. Εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ στις 16 και 17 Ιουνίου του 1997 και στη συνέχεια υπεγράφη στις 2 Οκτωβρίου του 1997 από τους υπουργούς Εξωτερικών των τότε 15 κρατών μελών. Τέθηκε σε ισχύ την 1 Μαΐου του 1999. Η συνθήκη του Άμστερνταμ τροποποίησε ορισμένες διατάξεις της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, διατάξεις για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις. Στόχος των τροποποιήσεων αυτών ήταν η ενίσχυση των οικονομικών δικαιωμάτων των πολιτών, η ανάπτυξη Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και η βελτίωση της λειτουργίας των θεσμικών οργάνων.

 Με αυτή την συνθήκη η Ένωση έβαλε στόχο την δημιουργία αρχών και ευθυνών στα πεδία της κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, με την προσοχή της να επικεντρώνεται περισσότερο στην παρουσίαση των αξιών της Ένωση στον έξω κόσμο, στο να διασφαλίζει τα συμφέροντα της Ένωσης και στο να μεταρρυθμίζει τις πράξεις της. Η συνθήκη σύστησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση έναν ύπατο εκπρόσωπο για εξωτερικά θέματα της Ένωσης, ο οποίος μαζί με τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, έδωσαν ένα καινούριο "πρόσωπο" στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα στα εξωτερικά ζητήματα. Με την συνθήκη του Άμστερνταμ οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες των κοινοτικών οργάνων αυξήθηκαν. Επίσης με την υπογραφή της συνθήκης κατοχυρώνεται και η Συμφωνία Σένγκεν και εντάσσεται στο νομικό σύστημα της Ένωσης (το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία παρέμειναν εκτός της συμφωνίας). Η Ευρωπαϊκή Ένωση με αυτή τη συνθήκη μπορεί να χειρίζεται την μετανάστευση καθώς και να τροποποιεί πολλές νομοθεσίες. Η συνθήκη επίσης βοηθάει στην περαιτέρω συνεργασία των κρατών μελών σε θέματα δικαστικά και αστυνομικά. Η συνθήκη του Άμστερνταμ άφησε σε εκκρεμότητα θέματα όπως η προσαρμογή των θεσμικών οργάνων, η διεύρυνση και ορισμένες πτυχές της εξωτερικής πολιτικής. Αυτά τα θέματα ωστόσο επρόκειτο να επιλυθούν με την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας Συμφωνία Σένγκεν Συνθήκη του Άμστερνταμ Αρχειοθετήθηκε 2009-01-20 στο Wayback Machine. Europa Γλωσσάριο Υπηρεσία Διαχείρισης Επιχειρησιακού ΠρογράμματοςΑπό το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίαρχα ευρωπαϊκά κράτη έχουν συνάψει συνθήκες και ως εκ τούτου συνεργάστηκαν και εναρμόνισαν πολιτικές (ή συνέδεσαν την κυριαρχία) σε έναν αυξανόμενο αριθμό τομέων, στο έργο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ή στην οικοδόμηση της Ευρώπης (γαλλικά: la construction européenne). Το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα περιγράφει τη νομική έναρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) - το κύριο πλαίσιο για αυτήν την ενοποίηση. Η ΕΕ κληρονόμησε πολλές από τις σημερινές της ευθύνες από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ΕΚ), οι οποίες ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1950 στο πνεύμα της Διακήρυξης Σουμάν.
Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι

Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι (αγγλικά: European Leagues, EL) είναι αθλητική ποδοσφαιρική οργάνωση που δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη. Τα μέλη της είναι οι διοργανώτριες αρχές επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου σε 25 χώρες. Επιπλέον, υπάρχουν επτά διοργανώτριες αρχές ή οργανώσεις ως συνδεδεμένα μέλη που εκπροσωπούν ορισμένες από αυτές τις χώρες.

 Δημιουργήθηκε το 1997, αρχικά με το όνομα Ομοσπονδία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ανώτατων Συνδέσμων Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Association of the European Union Premier Professional Football Leagues, EUPPFL). Η οργάνωση στη σημερινή της μορφή, υπό την ονομασία Ευρωπαϊκές Λίγκες Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (European Professional Football Leagues, EPFL), ιδρύθηκε το 2005. Η οργάνωση μετονομάστηκε το 2018 ως Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι (EL). Η EPFL από κοινού με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission) και την Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization, FAO), έχει ξεκινήσει εκστρατεία κατά της πείνας με την ονομασία «Professional Football against Hunger» στην περιοχή του Σαχέλ, στην Αφρική. Τα μέλη της EPFL για το 2015 είναι τα εξής: Στο παρελθόν, μέλη της EPFL ήταν τα εξής: Професионална футболна лига (2007–2012, αποχώρησε) Професіональна футбольна ліга України (1997–2008, αντικαταστάθηκε) Združenje 1. SNL (2006–2012, άλλαξε αντικείμενο δράσης) Έπειτα από τη μετονομασία του φορέα το 2018, άλλαξε και η οπτική του ταυτότητα. UEFA ECA ULEB Επίσημη ιστοσελίδα Η EL στην ιστοσελίδα της UEFA Αρχειοθετήθηκε 2016-03-14 στο Wayback Machine.
Πίνα κολάντα

Η πίνα κολάντα (ισπανικά: piña colada, σωστή προφορά πίνια κολάδα, ισπανικά: piña‎ ˈpiɲa, «ανανάς» και colada koˈlaða, «στραγγιστό») είναι κοκτέιλ που παρασκευάζεται με ρούμι, κρέμα από γάλα καρύδας ή καρύδα και χυμό ανανά, που συνήθως σερβίρεται είτε αναμεμειγμένο είτε ανακινημένο με πάγο. Μπορεί να διακοσμηθεί είτε με σφήνα ανανά, γλυκό κεράσι ή και με τα δύο. Υπάρχουν δύο εκδοχές του ποτού, και οι δύο προέρχονται από το Πουέρτο Ρίκο.

 Το όνομα piña colada (ισπανικά) σημαίνει κυριολεκτικά «στραγγισμένος ανανάς», μια αναφορά στον φρεσκοτριμμένο και στραγγισμένο χυμό ανανά που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του ποτού. Η παλαιότερη γνωστή ιστορία αναφέρει ότι τον 19ο αιώνα, ο Πορτορικανός πειρατής Ρομπέρτο Κοφρεσί, για να τονώσει το ηθικό του πληρώματος του, τους έδωσε ένα ρόφημα ή ένα κοκτέιλ που περιείχε καρύδα, ανανά και λευκό ρούμι. Αυτό ήταν αυτό που αργότερα θα γινόταν η πίνα κολάντα. Με τον θάνατό του το 1825, χάθηκε η συνταγή για την πίνια κολάδα. Ο ιστορικός Χαϊντέ Ράιχαρντ αμφισβητεί αυτή την εκδοχή της ιστορίας.Το 1950, οι New York Times ανέφεραν ότι «τα ποτά στις Δυτικές Ινδίες κυμαίνονται από το διάσημο ρούμι της Μαρτινίκας μέχρι την πίνα κολάντα της Κούβας (ρούμι, ανανά και γάλα καρύδας).»Το Caribe Hilton Hotel ισχυρίζεται ότι ο Ραμόν «Μοντσίτο» Μαρρέρο δημιούργησε την πινια κολάδα το 1954 ενώ ήταν μπάρμαν στο ξενοδοχείο. Σύμφωνα με αυτήν την αφήγηση, ο Μαρέρο τελικά κατέληξε στη συνταγή για την πίνα κολάντα, την οποία αισθάνθηκε ότι αιχμαλωτίζει την αληθινή φύση και την ουσία του Πουέρτο Ρίκο. Το ξενοδοχείο παρουσιάστηκε με μια διακήρυξη το 2004 από τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο, Σίλα Καλδερόν, για τον εορτασμό της 50ής επετείου του ποτού.Το Barrachina, ένα εστιατόριο στο Πουέρτο Ρίκο, λέει ότι «ένας παραδοσιακός Ισπανός μπάρμαν Δον Ραμόν Πόρτας Μιγκότ το 1963 δημιούργησε αυτό που έγινε το διάσημο ποτό στον κόσμο: την πίνα κολάντα».Το 1978, το Πουέρτο Ρίκο ανακήρυξε το κοκτέιλ επίσημο ποτό του. Όπως αναφέρουν οι φίλοι του στο βιβλίο του Χοσέ Ντίας δε Βιγιέγας, η αρχική συνταγή του Μοντσίτο ήταν να ρίξει 85 γραμμάρια κρέμα γάλακτος καρύδας, 170 γραμμάρια χυμό ανανά και 43 γραμμάρια λευκό ρούμι σε ένα μπλέντερ ή σέικερ με τριμμένο πάγο, ανακατεμενά ή ανακινημένα πολύ καλά μέχρι να ομογενοποιηθούν και στη συνέχεια τα άδειασε σε παγωμένο ποτήρι και τα γάρνιρε με φέτα ανανά και/ή ένα γλυκό κερασάκι. Υπάρχουν πολλές συνταγές για τη πίνα κολάντα. Η Διεθνές Ένωση Μπαρτέντερ διευκρινίζει ότι είναι: (5 μέρη) 5 ml λευκό ρούμι (3 μέρη) 3 ml κρέμα καρύδας (5 μέρη) 5 ml χυμός ανανάΑνακατεύουμε με τριμμένο πάγο στο μπλέντερ μέχρι να ομογενοποιηθεί, μετά αδειάζουμε σε παγωμένο ποτήρι, γαρνίρουμε και σερβίρουμε. Εναλλακτικά, τα τρία κύρια συστατικά μπορούν απλά να προστεθούν σε ένα ποτήρι κοκτέιλ με παγάκια.Διαφορετικές αναλογίες των βασικών συστατικών, καθώς και διαφορετικοί τύποι ρούμι, μπορούν όλα να χρησιμοποιηθούν στην πίνα κολάδα. Σερβίρονται επίσης παγωμένες.
Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος

Ο Ειρηναίος (κατά κόσμον Μίροσλαβ Γκαβρίλοβιτς, Miroslav Gavrilović, σερβικά κυριλλικά: Мирослав Гавриловић‎• Τσάτσακ, 28 Αυγούστου 1930 - Βελιγράδι, 20 Νοεμβρίου 2020) ήταν ο 45ος Αρχιεπίσκοπος Πεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Καρλοβικίου και Πατριάρχης των Σέρβων από το 2010 έως το 2020.

 Γεννήθηκε το 1930 στην πόλη Τσάτσακ της Κεντρικής Σερβίας. Σπούδασε στο τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1959 εκάρη μοναχός. Το 1974 εξελέγη επίσκοπος της Επαρχίας της Μοραβίτσα και το επόμενο έτος επίσκοπος του Νις, θέση στην οποία παρέμεινε για 35 χρόνια.Εξελέγη Πατριάρχης Σερβίας στις 22 Ιανουαρίου 2010 και ενθρονίστηκε την επομένη.Το 2016 ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος Ράντοβιτς προσευχόταν πολλές ώρες με μόνο αίτημα στη δέησή του να συμμετάσχει το Πατριαρχείο Σερβίας στην Μεγάλη Σύνοδο στην Κρήτη που συγκαλούσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τελικά ο Αμφιλόχιος εισακούσθηκε από τον Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίο και έτσι η Σερβική Εκκλησία συμμετείχε στην Σύνοδο και απέρριψε τα επιχειρήματα των αρχιερέων που υποδείκνυαν τη γραμμή του Πατριαρχείου Ρωσίας που πίεζε να μην συμμετάσχει στη Μεγάλη Σύνοδο. Απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου 2020 σε ηλικία 90 ετών, ύστερα από επιπλοκές της νόσου COVID-19. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Τον διαδέχτηκε ο από Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας Πορφύριος. Προφίλ του πατριάρχη Ειρηναίου (Αγγλικά)
Παλάτι του Γιούλιους Χάινσλ (Λοτζ)

Το Παλάτι του Γιούλιους Χάινσλ (πολωνικά: Pałac Juliusza Heinzla), το οποίο στεγάζει το Δημαρχείο του Λοτζ, είναι παλάτι, που βρίσκεται στην Οδό Πιοτρκόφσκα 104, στο Λοτζ της Πολωνίας.

 Ήταν η πρώτη από τις τρεις κατοικίες του Χάινσλ, η κατασκευή της οποίας ολοκληρώθηκε το 1882 από τους Χιλάρι Μαγέφσκι και Ότο Γκέχλιγκ. Το παλάτι βρισκόταν δίπλα σε ένα εργοστάσιο προϊόντων μαλλιού, στη ρυθμιστική γραμμή του δρόμου, ακριβώς μπροστά από τα κτίρια του εργοστασίου, που εκτείνεται βαθιά μέσα στην ιδιοκτησία. Χτίστηκε σε εκλεκτικό στιλ με κυρίαρχα στοιχεία που παραπέμπουν στην Αναγέννηση του Βερολίνου. Το παλάτι αποτελούνταν από ένα τριώροφο κύριο σώμα και κάτω πλευρικές πτέρυγες, και δύο υπόστεγα που κατέληγαν με πύργους, που χωρίζονταν από το παλάτι με μια διακοσμητική σχάρα. Με τα χρόνια, έχει υποστεί τροποποιήσεις και ανακατασκευές.Ο πρώτος όροφος της μπροστινής πρόσοψης του κύριου σώματος είναι διακοσμημένος με συμμετρικά τοποθετημένα παράθυρα προεξοχής στα πλάγια, διακοσμημένα με κιγκλίδωμα. Κάτω από το γείσο του παραθύρου υπάρχει μια ζωφόρος με φύλλα σε σχήμα καρτούς και εμβλήματα της βιομηχανίας και του εμπορίου. Η πρόσοψη στέφεται με μια γλυπτική μορφική σύνθεση, που απεικονίζει αλληγορίες της Ελευθερίας, της Βιομηχανίας και του Εμπορίου. Η οικογένεια Χάινσλ πιθανότατα ήρθε στο Λοτζ από την Τσεχία ή την Κάτω Σιλεσία τη δεκαετία του 1830. Το 1864, ο Χάινσλ ίδρυσε το δικό του μηχανικό υφαντήριο για μάλλινα είδη. Μέσα σε λίγα χρόνια (γύρω στο 1874) έγινε ο βασιλιάς του μαλλιού, έχοντας το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής στο Βασίλειο της Πολωνίας που παρ'ηγαγε μάλλινα και ημιμάλλινα προϊόντα. Τον 21ο αιώνα, το παλάτι, ενσωματωμένο με κτίρια εργοστασίων, μετατράπηκε σε γραφεία και χρησιμεύει ως έδρα του Επαρχιακού Γραφείου και της πόλης του Λοτζ.Το 1999, ένα Μνημείο του Γιούλιαν Τούβιμ από τον Βόιτσεχ Γκρινιέβιτς αποκαλύφθηκε μπροστά από το παλάτι. Το κτίριο είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/41 (20 Ιανουαρίου 1971). Από τις 29 Ιουλίου 1998 (σύμφωνα με την απόφαση αριθ. LXXXVI/835/98 του Δημοτικού Συμβουλίου), η Prząśniczka έγινε το επίσημο σάλπισμα (hejnał) του Λοτζ και ένα από τα σύμβολα της πόλης. Το Prząśniczka (προφέρεται: [Πσονσνίτσκα]) είναι ένα τραγούδι που συνέθεσε ο Στανίσουαφ Μονιούσκο και το έγραψε ο Γιαν Τσέτσοτ. Επί του παρόντος, εκτελείται συχνά ως ορχηστρικό κομμάτι σε πνευστά. Το σάλπισμα παίζεται καθημερινά από τρομπέτα, στις 12:00, από το παράθυρο του Δημοτικού Συμβουλίου στην οδό Πιοτρκόφσκα 106 (μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 2011 από το μπαλκόνι του παλατιού του Χάινσλ). Παλάτι του Ίζραελ Ποζνάνσκι
Αγωγός ιστός

Ο αγγειακός ή αγωγός ιστός είναι ένας φυτικός ιστός ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη μεταφορά νερού και διαλυμένες ουσίες μέσα στο φυτό και προσφέρει μηχανική στήριξη. Αποτελείται από το φλοίωμα (ηθμώδεις σωλήνες) και το ξύλωμα (ξυλώδεις σωλήνες). Στα νεαρά φυτά, συνήθως συνδυάζονται σε αγγειακά δεμάτια. Καλύπτει όλη την έκταση του φυτικού σώματος.

 Το ξύλωμα μεταφέρει νερό και διαλυμένα ιόντα στο φυτό. Τα κύρια κύτταρα είναι τα αγγειακά στοιχεία. Στο ώριμο φυτό, τα αγγειακά στοιχεία είναι νεκρά κύτταρα χωρίς κυτταρική μεμβράνη. Το κυτταρικό τοίχωμα έχει παχυνθεί δευτερογενώς και είναι πολύ λιγνητοποιημένο. Το ακραίο τοίχωμά τους έχει αφαιρεθεί σε μεγάλο βαθμό, έτσι ώστε να σχηματίσει επιμήκεις συνεχείς σωλήνες. Τα αγγεία που μεταφέρουν νερό μπορεί να υποστούν εμβολή, δηλαδή να σχηματιστεί μια φυσαλίδα αερίου. Γι’ αυτό το λόγο, το ξύλωμα του φυτού διαθέτει διατρητικές πλάκες που εμποδίζουν την επέκταση της φυσαλίδες και βοθρία, που εμποδίζουν την επέκταση της φυσαλίδας σε γειτονικά αγγεία. Το φλοίωμα μεταφέρει σάκχαρα και άλλα οργανικά και ανόργανα συστατικά. Τα κύρια στοιχεία του φλοιώματος, τα ηθμώδη στοιχεία, παρατάσσονται και σχηματίζουν σωληνάρια γνωστά ως ηθμώδη σωληνάρια. Στο ώριμο φυτό, τα ηθμώδη στοιχεία είναι ζωντανά κύτταρα που διασυνδέονται μέσω στομίων στο ακραίο τοίχωμά τους, τα οποία σχηματίζονται από μεγεθυμένα και τροποποιημένα πλασμοδέσματα, τις ηθμώδεις πλάκες. Το χαρακτηριστικό αυτών των κυττάρων είναι ότι δεν διαθέτουν πυρήνα και το μεγαλύτερο μέρος του κυτταροπλάσματός τους. Η επιβίωσή του στηρίζεται σε κύτταρα συνοδούς. Επίσης αυτά τα κύτταρα μεταφέρουν διαλυτά μέρη της τροφής προς και από τα στοιχεία διαμέσου των πορωδών ηθμών του τοιχώματος. Επίσης, στο φλοίωμα υπάρχουν αλβουμινώδη κύτταρα, παρεγχυματικά κύτταρα και, ορισμένες φορές, σκληρενχυματικές ίνες και σκληρεΐδες. Γαλάτης, Β.· Γανωτάκης, Δ.· Γκανή-Σπυροπούλου, Κ.· Καραμπουρνιώτης, Γεώργιος· Κοτζαμπάσης, Κ. (2003). Φυσιολογία Φυτών. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. σελίδες 123–124. ISBN 960-524-168-4. Bruce Alberts· Karen Hopkin· Alexander Johnson· David Morgan· Martin Raff· Keith Roberts· Peter Walter (2006). Βασικές αρχές κυτταρικής βιολογίας. Π.Χ. Πασχαλίδης. σελ. 873. ISBN 960-399-390-5.
Μαλούσα

Η Μαλούσα ή Μαλφρίντα ιστορικά είναι γνωστή ως υπηρέτρια της Αγίας Όλγας και σύζυγος του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου. Σύμφωνα με τα σλαβικά χρονικά, ήταν η μητέρα του Βλαδίμηρου Α' του Κιέβου και η αδερφή του Ντομπρίνια. Τα νορβηγικά έπη περιγράφουν η μητέρα του Βλαδίμηρου ως προφήτισσα που έζησε μέχρι την ηλικία των 100 και την έφεραν από το σπήλαιο στο παλάτι για να προβλέψει το μέλλον. Η Μαλούσα θάφτηκε στο Κόροστεν, στην Ουκρανία, με τον μικρό της γιο Βλαδίμηρο.

 Καθώς τα χρονικά σιωπούν σχετικά με το θέμα της γενεαλογίας της Μαλούσα, Ρώσοι και Ουκρανοί ιστορικοί από τον 19ο αιώνα επινόησαν διάφορες θεωρίες για να εξηγήσουν τους πρόγονους και το όνομά της. Ο Αλεξέι Σακματώβ θεωρεί ότι η Μαλούσα είναι κόρη του Μστίσα Σβενελντοβίτς, γιου του Σβελντ, ενός Βαράγγου πολέμαρχου. Πίστευε ότι το όνομα Μαλούσα είναι η σλαβική εκδοχή για το σκανδιλαβικό όνομα Μάλφριντ. Σε αυτήν την περίπτωση, η Μαλούσα είχε νορβηγική προέλευση. Ο ιστορικός Ντμίτρι Ιλοβάισκι κατάφερε να σχεδιάσει ένα αντίθετο συμπέρασμα: ότι η σλαβική ονομασία Μαλούσα έχει μετατραπεί στο σκανδιλαβικό όνομα Μάλφριντ. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είχε καμία ευρύτερη υποστήριξη. Ο Ντμίτρι Προζορόβσκι πίστευε ότι η Μαλούσα ήταν η κόρη του Μαλ, ενός Δρεβλιανού ηγέτη, του ίδιου που ήθελε να παντρευτεί την Αγία Όλγα όταν χήρεψε.
Κλωντ ντε Λα Τρεμουάλ

Ο Κλωντ ντε Λα Τρεμουάλ, γαλλ.: Claude de La Trémoille, 2ος δούκας τού Τουάρ (Thouars) (1566 – 25 Οκτωβρίου 1604) ήταν Γάλλος ευγενής τού 16ου αι. από τον Οίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Ήταν γιος τού Λουδοβίκου Γ΄ ντε Λα Τρεμουάλ και της συζύγου του, Ιωάννας ντε Μονμορανσύ.

 Ο βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας ήταν φιλικός με τον Λα Τρεμουάλ, όταν ήταν βασιλιάς της Ναβάρρας, αλλά τον κράτησε σε υποδεέστερη θέση, μόλις έγινε βασιλιάς της Γαλλίας, προτιμώντας τον εξάδελφο τού Λα Τρεμουάλ, Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, υποκόμη τού Τυρέν. Το 1587, ο Λα Τρεμουάλ ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό. Πολέμησε για τον Ερρίκο Δ΄ στη μάχη τού Κουτρά και επίσης στο Ιβρύ, και ανταμείφθηκε με αναβάθμιση μεταξύ των ευγενών, ως δούκας τού Τουάρ, το 1595. Ωστόσο αυτός ο νέος τίτλος έκανε τον Λα Τρεμουάλ να ξοδεύει περισσότερα χρήματα, από όσα τού απέφερε. Το 1598, ο Tυρέν πρότεινε στην κουνιάδα του Καρλόττα-Βραβαντίνα των Νάσσαου-Οράγγης να παντρευτεί τον Λα Τρεμουάλ. Χάρη στις σχέσεις της με τους οίκους της Οράγγης και Μπουγιόν, η Καρλόττα-Βραβαντίνα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη γαλλική προτεσταντική διπλωματία. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Ερρίκο (1598–1674), την Καρλόττα (1599–1664) που παντρεύτηκε τον Τζέιμς Στάνλεϊ, κόμη τού Ντέρμπυ, την Ελισάβετ (1601–1604) και τον Φρειδερίκο (1602–1642) κόμη τού Λαβάλ. Το 1602 η Καρλόττα-Βραβαντίνα απέτρεψε τον σύζυγό της από το να συμμετάσχει στη συνωμοσία τού Μπιρόν και τον ενθάρρυνε να δώσει πίστη στον βασιλιά. Ο Κλωντ απεβίωσε το 1604. Το 1598 νυμφεύτηκε την Καρλόττα-Βραβαντίνα του Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης, και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον: Ερρίκο (1598–1674), την: Καρλόττα (1599–1664), παντρεύτηκε τον Τζέιμς Στάνλεϊ κόμη τού Ντέρμπυ, την: Ελισάβετ (1601–1604) και τον: Φρειδερίκο (1602–1642) κόμη τού Λαβάλ. Madeleine Marie Louise Saint-René Taillandier: Ερρίκος Δ' Ο Ουγενότος στον θρόνο της Γαλλίας. Hugendubel, Μόναχο 2004,(ISBN 3-424-01240-8) . William A. Weary: The House of La Tremoille, δέκατος πέμπτος έως δέκατος όγδοος αιώνας. Αλλαγή και προσαρμογή σε μια γαλλική ευγενή οικογένεια. Στο: The Journal of Modern History . Τομ. 49, Νο. 1, The University of Chicago Press, 1977.
Αβιλιάνα

Η Αβιλιάνα (ιταλικά: Avigliana) είναι πόλη και έδρα δήμου (comune) της ΒΔ. Ιταλίας, στην επαρχία Τορίνο, της περιφέρειας Πεδεμόντιο (Piemonte). Ο δήμος έχει έκταση 23 χμ² και πληθυσμό 12.241 κατοίκους (Σεπτέμβριος 2013).Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβιλιανέζε (-α) (πληθ. Αβιλιανέζι (-ε)) (Aviglianese-a, Aviglianesa-e).

 Η Αβιλιάνα είναι κτισμένη στην κοιλάδα Σούζα (Susa), τη μεγαλύτερη της Ιταλίας, στις όχθες του Ντόρα Ριπάρια, αριστερού παραπόταμου του Πάδου. Απέχει από το Τορίνο, 27 χλμ. περίπου, προς τα Δ., με κύριες οδικές συνδέσεις τον αυτοκινητόδρομο Α42 και τις εθνικές οδούς SS24 και SS25, ενώ είναι και σιδηροδρομικός σταθμός στη γραμμή Τορίνο-Μοντάνε. Δίπλα στην πόλη υπάρχουν οι ηφαιστειακές λίμνες Λάγκο Γκράντε (Lago Grande) και Λάγκο Πίκκολο (Lago Piccolo), -ή λίμνη του Αγίου Βαρθολομαίου-, ενώ, σεισμολογικά, η Αβιλιάνα κατατάσσεται στη ζώνη 3. Η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου είναι 22 °C, η μέση θερμοκρασία του Δεκεμβρίου είναι +1,6 °C, ενώ το ετήσιο ύψος κατακρημνισμάτων φθάνει τα 910 χιλιοστά. Η πόλη κατατάσσεται στην κλιματική ζώνη Ε. Το 574 μ.Χ., ο βασιλιάς της Λομβαρδίας Κλεφ (Cleph), έκτισε ένα κάστρο εδώ. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η μάχη μεταξύ των Φράγκων του Πιπίνου του νεώτερου και των Λομβαρδών του Άιστουλφ διεξήχθη στην περιοχή της πόλης, το 750. Αργότερα, η Αβιλιάνα βρισκόταν υπό την εξάρτηση του Αββαείου της Νοβαλέζα (Novalesa) και, κατόπιν, βρέθηκε στην κατοχή του Οίκου της Σαβοΐας. Κατακτήθηκε από τον αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ’ (Henry VI), το 1187 και αργότερα από τον Θωμά Α’ της Σαβοΐας. Το 1536, κατά τη διάρκεια των ιταλικών πολέμων, στην πόλη εισέβαλαν τα γαλλικά στρατεύματα. Γαλλικές επιθέσεις επαναλήφθηκαν το 1630 και το 1690 και στην τελευταία καταστράφηκε το κάστρο της. Η εξέλιξη πληθυσμού της Αβιλιάνα έχει ως εξής: κάτοικοι 5.287 (1951), 6.759 (1961), 8.846 (1971), 9.180 (1981), 10.032 (1991), 11.070 (2001), 12.129 (2011). Εργοστάσια χαλυβουργίας και πλαστικών υλών. Αξιοσημείωτο είναι ότι, ο περίφημος Άλφρεντ Νόμπελ είχε κατασκευάσει το 1872 ένα από τα εργοστάσια παραγωγής δυναμίτιδας στην πόλη, το οποίο λειτούργησε με αυτή την ιδιότητα μέχρι τη δεκαετία του 1960. Τα ερείπια του κάστρου, που καταστράφηκε τον 17ο αιώνα από τους Γάλλους. Η Εκκλησία του Αγ. Ιωάννη (San Giovanni), με πολλά έργα του Φερράρι (Defendente Ferrari). Η Εκκλησία του Αγίου Πέτρου (San Pietro), ρωμανικού ρυθμού, κατασκευής του 9ου-11ου αιώνα.Το Αββαείο του Αγ. Μιχαήλ (Sacra di San Michele), μεγάλο μοναστικό συγκρότημα κοντά στην πόλη Το Φυσικό Πάρκο των Λιμνών της Αβιλιάνα. Ανάμεσα στα κύρια προϊόντα της πόλης μπορεί κανείς να αναφέρει την πέστροφα της λίμνης του Αγίου Βαρθολομαίου και το μέλι του βουνού. Στην Αβιλιάνα φιλοξενήθηκε στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου 2007, το πρώτο Φεστιβάλ Μελιού στην πόλη. Τρεσέρβ (Tresserve), Γαλλία Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 tuttitalia.it https://web.archive.org/web/20130927084456/http://www.arlef.it/it/documenti/#/toponomastica Michele Ruggiero, Storia della valle di Susa, Alzani Editore, Pinerolo (TO), 1998, ISBN 88-8170-040-9, p. 18 ISTAT http://www.parks.it/parco.laghi.avigliana/index.php
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1977

Το Κύπελλο Κύπρου 1977 ήταν η 3η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου). Νικήτρια ήταν η Αναγέννηση Δερύνειας για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στον τελικό προκρίθηκαν η Αναγέννηση Δερύνειας και ο Ολυμπιακός Λευκωσίας. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Αναγέννηση Δερύνειας με σκορ 3-2 σετ. Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
786 Μπρεντίχινα

Η Μπρεντίχινα (Bredichina) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,715. Ανακαλύφθηκε το 1914 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Μπρεντίχινα εκτιμάται σε 91,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,073. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μπρεντίχινα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λυκούδι Λάρισας

Το Λυκούδι είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 298 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 410 μέτρων. Απέχει 14 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα, προς τα βόρεια. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία, και συγκεκριμένα την καλλιέργεια σιτηρών και καπνού, και την κτηνοτροφία, με αιγοπρόβατα ελευθέρας βοσκής.

 Το Λυκούδι έχει εντοπιστεί και αναφέρεται σε κατάστημα του 1506. Το χωριό αυτό βρισκόταν στη Μπιτσέρια και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στη θέση του σημερινού χωριού τον 18ο αιώνα. Το 1874 άρχισε να λειτουργεί στο Λυκούδι σχολείο. Το 1912, μετά τη μάχη του Σαρανταπόρου, η περιοχή έγινε τμήμα της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής το χωριό ήταν έδρα αντιστασιακών και βρετανικών ταξιαρχών και έτσι πυρπολύθηκε το 1943 από τις κατοχικές δυνάμεις. Ο πληθυσμός του χωριού άρχισε να μειώνεται μετά τη δεκαετία του 1960. Το Λυκούδι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Γεωργίου έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι τρίκλιτη βασιλική με δίρριχτη στέγη, η οποία φέρει αποτμήσεις στην ανατολική και στην δυτική πλευρά. Χρονολογείται στο τέλος του 18ου αιώνα. Στον ναό σώζεται τμήμα από το παλαιό τέμπλο καθώς και το βημόθυρό του. Βορειανατολικά του ναού υπάρχει κωδωνοστάσιο. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό και χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Είναι μονόκλιτη βασιλική με ημικυκλική κόγχη στην ανατολική πλευρά. Εσωτερικά, από το αρχικό τέμπλο του ναού σώζεται το επιστήλιο, 15 εικονίδια του τέμπλου και μια δεσποτική εικόνα, οι οποίες χρονολογούνται στο α' ήμισυ του 19ου αιώνα.Στο χωριό σώζεται επίσης η βρύση του Τσάρα, η οποία κτίστηκε στο τέλος του 18ού αιώνα. Η βρύση ήταν δωρεά του κλεφταρματωλού Πάνου Τσάρα, πατέρα του Νικοτσάρα, ο οποίος έμεινε στην περιοχή για δέκα ημέρες. Στο χωριό σώζονται και μερικά από τα παραδοσιακά πετρόκτιστα κτίρια της περιοχής.
Hello, I Love You

Το "Hello, I Love You" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors το οποίο κυκλοφόρησε σε single απ'τον δίσκο Waiting for the Sun. Το κομμάτι είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα single του συγκροτήματος αφού έφτασε το νούμερο 1 στην Αμερική και νούμερο 1 στον Καναδά. Ήταν επίσης το πρώτο single του συγκροτήματος που γνώρισε επιτυχία και στην Μεγάλη Βρετανία φτάνοντας το νούμερο 15. Πέρα την επιτυχία του single, μερίδα οπαδών του συγκροτήματος θεωρούν ότι δεν αντιπροσωπεύει τον ήχο τους, λόγω της εμπορικής φύσης του και των ρηχών στίχων του.

 Το κομμάτι είχε γραφτεί από τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον το 1965 αφού είδε μία όμορφη γυναίκα να περπατάει στην παραλία. Συμπεριελήφθηκε στο πρώτο ντέμο του συγκροτήματος.Σε μια από τις συνεδρίες του άλμπουμ, ενώ ο Μόρισον αντιμετώπιζε προβλήματα με τον αλκοολισμό του, το υπόλοιπο συγκρότημα αποφάσισε να κοιτάξει μερικά παλιά ποιήματα του, για να τον αφήσουν και ήσυχο. Βρήκαν ένα με τίτλο "Hello I Love You", το οποίο αρχικά ονομάζονταν "Hello, I Love You (Won't You Tell Me Your Name?)".O Ντέιβ Ντέιβις των Kinks έχει υποστηρίξει πως αυτή η σύνθεση των Doors βασιζόταν, από άποψη δομής και μελωδίας, στην επιτυχία τους "All Day and All of the Night". Ο κιθαρίστας Ρόμπι Κρίγκερ αρνήθηκε, λέγοντας ότι το τραγούδι εμπνεύστηκε από το κομμάτι των Cream "Sunshine of Your Love". Αλλά και πάλι ο Ντέιβις συνέχισε να ισχυρίζεται ότι το τραγούδι των Doors βασίστηκε στο δικό του. Το Hello, I Love You ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Οι Doors Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΣυμμετείχαν επίσης οι: Ντάγκλας Λούμπαν – μπάσο Hello, I Love You (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιούνιος 1968 Hello, I Love You (σινγκλ): Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός The Doors (2007). Waiting for the Sun. 40th Anniversary edn. Warner Music Group. UPC 081227999803. Περιέχεται ένθετο με κείμενα των Μπρους Μπότνικ και Πολ Ουΐλιαμς (Paul Williams). Davies, Dave (1997). «Loyal Pains: The Davies Boys Are Still at It» (html). Los Angeles Times (29 Απριλίου). Aναδημοσίευση συνέντευξης στο: kindakinks.net. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
Επτά Κορυφές

Οι επτά κορυφές είναι τα υψηλότερα βουνά σε καθεμία από τις επτά ηπείρους. Η επίτευξη κορυφής σε όλα αυτά τα βουνά θεωρείται ορειβατική πρόκληση την οποία κατάκτησε πρώτος στις 30 Απριλίου 1985 ο Ρίτσαρντ Μπέις. Υπάρχουν διαφορετικοί κατάλογοι με παραλλαγές, αλλά ο βασικός πυρήνας των κορυφών παραμένει ο ίδιος.

 Οι πρώτες επτά κορυφές, έτσι όπως καθορίστηκαν από τον Μπέις, περιελάμβαναν το Κόσιουσκο (2,228 m or 7,310 ft), ως αντιπρόσωπο της Ωκεανικής ηπείρου. Ο Ράινχολντ Μέσνερ όρισε έναν άλλο κατάλογο, στον οποίο αντικατέστησε το Κοσιούσκο με το Πούντσακ Τζάγια (4.884 μέτρα). Ούτε ο κατάλογος του Bass ούτε του Messner περιέχει το Μον Μπλαν. Από ορειβατική άποψη, ο κατάλογος Messner περιέχει μεγαλύτερες προκλήσεις. Η ανάβαση στην Πυραμίδα Κάρστεντζ έχει τον χαρακτήρα αποστολής, ενώ η ανάβαση στο Κοσιούσκο είναι απλή πεζοπορία. Πράγματι, ο Πάτρικ Μόροου χρησιμοποίησε αυτό το επιχείρημα για να υπερασπιστεί την επιλογή του να ακολουθήσει τον κατάλογο Messner. Ο πρώτος Έλληνας ορειβάτης που έχει σκαρφαλώσει τις πρώτες επτά κορυφές είναι ο Νίκος Μαγγίτσης και η μόνη Ελληνίδα είναι η Χριστίνα Φλαμπούρη. 3D Tour of Seven Summits in Virtual Earth 7summits.com, voluminous information within commercial site Essay on the criteria for the Seven Summits
Δασολογία

Δασολογία είναι η επιστήμη που έχει ως αντικείμενο τη μελέτη του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος από βιολογική, τεχνική, οικονομική και οικολογική άποψη. Στην εφαρμογή της έγκειται η επιστημονική διαχείριση και αξιοποίηση του δάσους, με βάση τις αρχές της αειφορίας και της πολλαπλής χρήσης του, με σκοπό την απολαβή όσο το δυνατό περισσότερων προϊόντων και υπηρεσιών για τον άνθρωπο, χωρίς αυτό να υποβαθμίζεται ή να καταστρέφεται.

 Η Δασολογία -ως σύγχρονη επιστήμη- ξεκίνησε από τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Αιτία της προσπάθειας για βαθύτερη γνώση του δάσους και του περιβάλλοντος στάθηκαν οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες σε ξύλο, σε συνδυασμό με τα οικολογικά προβλήματα που ανέκυψαν, σαν ουσιαστική απόρροια της Βιομηχανικής Επανάστασης. Αυτές οι ανάγκες και ανησυχίες οδήγησαν στην δημιουργία Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων στη Μεσευρώπη και αργότερα στην υπόλοιπη ήπειρο. Στην Ελλάδα η πρώτη Ανώτατη Δασολογική Σχολή ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1917 στην Αθήνα, από όπου και μεταφέρθηκε το 1927 στην Θεσσαλονίκη για να αποτελέσει τη δεύτερη, μετά τη Φιλοσοφική, σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπεύθυνες υπηρεσίες για την εφαρμογή της Δασολογίας στην Ελλάδα είναι τα Δασαρχεία και οι ασχολούμενοι επαγγελματικά με το δάσος είναι οι Δασολόγοι, οι δασοπόνοι και οι δασεργάτες. Τσουμής, Γ. 1978. Δάσος και Δασολογία. Λόγος που εκφωνήθηκε στις 5/12/1977 στη μεγάλη αίθουσα τελετών του ΑΠΘ για την επέτειο 50 χρόνων δασολογικής εκπαίδευσης. Αυτοτελής έκδοση ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 1978. Ιστοσελίδα τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
Σίντνεϊ ΦΚ

Η Σίντνεϊ ΦΚ (αγγλικά: Sydney FC) είναι αυστραλιανή επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Σίδνεϊ της Νέας Νότιας Ουαλίας. Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, την Α-Λιγκ (A-League). Ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια της A-League την περίοδο 2006 και θεωρείται μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες στην Αυστραλία, έχοντας κερδίσει 5 εθνικά πρωταθλήματα (2006, 2010, 2017, 2019, 2020) και ένα Premiers' Plate (2010). Η Σίδνεϊ παραμένει η μόνη ομάδα της A-League που έχει κερδίσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας καθώς από το 2006 που οι ομάδες της A-League έχουν αποκτήστει το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας, στο οποίο η Σίδνεϊ επίσης συμμετέχει. Έδρα της ομάδας ειναι το Sydney Vicarage Road, χωρητικότητας 45.500 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2004.

 Το πρωταρχικό χρώμα της ομάδας του Σίδνεϊ είναι το μπλε ουρανί, το οποίο αντιπροσωπεύει το κρατικό χρώμα της Νέας Νότιας Ουαλίας. Το δευτερεύον χρώμα της ομάδας είναι το μπλε, με επιπλέον χρώματα το πορτοκαλί και το λευκό. Το αρχικό έμβλημα της Σίδνεϊ ΦΚ δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την ίδρυση του συλλόγου το 2004. Έφερε ένα ποδοσφαιρικό σετ κεντρικά σε στυλιζαρισμένη μορφή. Πάνω από την μπάλα ήταν το σχήμα τριών κοχυλιών της Όπερας του Σίδνεϊ, και κάτω από αυτό ήταν το Κοινοπολιτειακό Αστέρι.Ένα νέο έμβλημα της Σίδνεϊ ΦΚ παρουσιάστηκε στις 17 Μαΐου του 2017 και είναι μια αναδιαμόρφωση ενός σχεδίου που υποβλήθηκε από την ομάδα υποστηρικτών του συλλόγου, The Cove. Η κορυφογραμμή εμφανίζει την Όπερα του Σίδνεϊ σε λευκό που απεικονίζεται μπροστά σε ένα ουρανί μπλε φόντο πάνω από μια σκούρη μπλε βάση που εμφανίζει το Κοινοπολιτειακό Αστέρι. Η Όπερα αντιπροσωπεύει ένα εικονικό ορόσημο του Σίδνεϊ, το μπλε ουρανί αντιπροσωπεύει το κύριο χρώμα του συλλόγου και το κρατικό χρώμα της Νέας Νότιας Ουαλίας και το Αστέρι της Κοινοπολιτείας, που βρίσκεται επίσης στην αυστραλιανή σημαία, είναι ένα σύμβολο που αντιπροσωπεύει την Ομοσπονδία της Αυστραλίας. Τελευταία ενημέρωση: 8 Οκτωβρίου 2020 Α-ΛιγκΠρέμιερς (4): 2009–10, 2016–17, 2018-19, 2019-20 Δεύτερη (1): 2005–06, 2014–15Α-Λιγκ ΤελικοίΝικήτρια (5): 2006, 2010, 2017, 2019, 2020 Φιναλίστ (1): 2015Κύπελλο ΑυστραλίαςΦιναλίστ (1): 2016 ΟΦΚ Τσάμπιονς ΛιγκΠρωταθλήτρια (1): 2005ΑΦΚ Τσάμπιονς ΛιγκΦάση των 16 (1): 2016 Φάση των Ομίλων (2): 2007, 2011Παγκόσμιο Κύπελλο ΣυλλόγωνΠέμπτη θέση (1): 2005 Επίσημη ιστοσελίδα Sydney FC στο Twitter
Fox Life

Το Fox Life είναι ένα κανάλι που ανήκει στη Fox Networks Group. Το Fox Life ξεκίνησε από την Ιταλία, αλλά έχει αποκτήσει φανατικό κοινό σε πάνω 35 χώρες όπου έχει παρουσία, μπαίνοντας σε περισσότερα από 25 εκατομμύρια σπίτια σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιαπωνία, η Κορέα, η Ιταλία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Λατινική Αμερική, η Πολωνία, η Ρωσία, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Μάλτα και η Κύπρος. Οι πιο διάσημες και πολυβραβευμένες ξένες σειρές παίζουν σε πρώτη προβολή, 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα. Το πρόγραμμα του Fox Life, στις χώρες που έχει παρουσία, αποτελείται από διεθνείς και τοπικές παραγωγές σειρών με στόχο την ψυχαγωγία υψηλού επιπέδου σεβόμενο πάντα τις ανάγκες του κοινού. Κωμωδίες, κοινωνικές, δραματικές και αισθηματικές σειρές πρώτης προβολής, reality & lifestyle shows καθώς και σειρές μυστηρίου και περιπέτειες συνιστούν το πρόγραμμά του καναλιού. Περιλαμβάνοντας τα πιο επιτυχημένα τηλεοπτικά προγράμματα διεθνώς, το Fox Life θεωρείται ένα από τα αγαπημένα κανάλια γυναικών, αλλά και ανδρών, στις χώρες που εκπέμπει.

 Body Of Proof Simpsons Cougar Town Once Upon A Time Criminal Minds Desperate Housewives Glee Grey's Anatomy Happy Endings How to Get Away with Murder Make It or Break It Melissa & Joey Modern Family Private Practice Raising Hope Scrubs The Gates The Listener Brothers & Sisters Day Break Dirt Dirty Sexy Money Ellen Eli Stone Ghost Whisperer Huge Kevin Hill Mental October Road Pepper Dennis Raising the bar Rita Rocks Samantha Who? Scoundrels Surviving Suburbia The Ex List Ugly Betty Valentine Will and Grace What About Brian Who Do You Think You Are? Castle VH1: All Access Fabulous Life of Hollywood Magazine Hollywood Reporter Jamie Oliver's Food Revolution Jamie's 30 Minute Meals Kirstie Alley's Big Life Made in Hollywood Nicole Kidman: Girl from Oz Red Carpet Reporter Samantha Brown: Passport to China Samantha Brown: Passport to Great Weekends Spain on the Road Again Studio Portraits Tabatha's Salon Takeover The Delicious Miss Dahl The Rachel Zoe Project Tim Gunn's Guide to Style Tough Love True Beauty Work of Art: The Next Great Artist Masterchef U.S. FOX Life επίσημη ελληνική ιστοσελίδα
Δεν Ακούμε Τα Τραγούδια

Το Δεν ακούμε τα τραγούδια είναι ελληνική κινηματογραφική ταινία του 2019, σε σκηνοθεσία Τάκη Παπαναστασίου, σε σενάριο που έγραψαν από κοινού με τον Πάνο Παπαδόπουλο, με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, δράματος και μαύρης κωμωδίας, που έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, αποσπώντας τρεις υποψηφιότητες για τα βραβεία: Greek Film Centre Award, Mermaid Award και Youth Jury Award.

 Ο Νίκος και η Νόρα προσκαλούν στο σπίτι τους τον Άγγελο για να περάσει τη νύχτα μαζί τους, έναντι αμοιβής. Η βραδιά περιλαμβάνει έναν πίνακα του Ντιμπιφέ, κιμονό και γουέστερν, ένα καμένο κοτόπουλο, τον Έλβις και την Ντίτριχ. Κάποτε ο Νίκος και η Νόρα ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά και, όπως όλα τα ζευγάρια που ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά, τώρα ζουν σχεδόν ευτυχισμένοι. Πάνος Παπαδόπουλος στο ρόλο του Νίκου Νάνσυ Σιδέρη στο ρόλο της Νόρας Μιχαήλ Ταμπακάκης στο ρόλο του Άγγελου Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή των: Aux, Bunker, Constantly Productions και Dcs. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 2017 σε ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι και διήρκεσαν μόλις 11 μέρες. Το κόστος παραγωγής εκτιμάται γύρω στα 5.000 €. Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η ταινία, προχώρησε με την υποστήριξη της Marni Films. Μεσολάβησαν δύο χρόνια ώσπου να κάνει τελικά την εμφάνισή της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Τη μουσική επένδυση ανέλαβε ο Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy), γράφοντας μεταξύ άλλων τα τραγούδια: "Σε θυμάμαι" και "Έντονα μωρό μου". Το πρώτο εξ αυτών, κυκλοφόρησε και στον προσωπικό του δίσκο "Παραδουλεύτρα", το 2019. Διεθνής ιστοσελίδα για τον κινηματογράφο, το θέατρο και τη μουσική σκηνή Επίσημο trailer της ταινίας Επίσημο Clip της ταινίας
Γλώσσα Τσεπάνγκ

Η Γλώσσα Τσεπάνγκ είναι μια γλώσσα που ομιλείται από περίπου 49.000 άτομα στο Νεπάλ. Οι άνθρωποι που την ομιλούν είναι γνωστοί ως Τσεπάνγκ. Ο Ράντι ΛαΠόλλα (2003) προτείνει ότι η Τσεπάνγκ μπορεί να είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας "Ρουνγκ".

 Η γλώσσα Τσεπάνγκ ομιλείται στις ακόλουθες επαρχίες του Νεπάλ (Εθνολόγος). Επαρχία Μακουανπούρ, Ζώνη Ναραγιάνι Επαρχία Τσιτγουάν, Ζώνη Ναραγιάνι Νότια Επαρχία Νταντίνγκ, Ζώνη Μπαγκμάτι Νότια Επαρχία Γκόρχα, Ζώνη ΓκαντάκιΟι διάλεκτοι είναι η Δυτική Τσεπάνγκ και η Ανατολική Τσαπάνγκ. The Chepang Language - Linguistics research and language documentation
Σημαία του Μοελί

Η επίσημη σημαία του Μοελί αποτελείται από δύο κάθετες λωρίδες και το ισλαμικό σύμβολο. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το ανοικτό κίτρινο. Περίπου το 1/4 της σημαίας καταλαμβάνεται από μια κάθετη λωρίδα, χρώματος μαύρου. Στο Σύνταγμα του νησιού δε γίνεται λόγος για εθνικά σύμβολα. Το αστέρι και η ημισέληνος, λευκού χρώματος, συμβολίζουν το Ισλάμ, που αποτελεί την κύρια θρησκεία του νησιού.

 Από τις 11 Αυγούστου του 1997 οπότε αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο, ως τις 28 Αυγούστου του ιδίου έτους, οι αυτονομιστές χρησιμοποιούσαν τη σημαία που έχει βασικά χρώματα το κόκκινο και το κίτρινο. Οι λωρίδες πάλι είναι κάθετες, με την κίτρινη να είναι δυσανάλογα μικρότερη από την κόκκινη λωρίδα. Η σημαία αυτή χρησιμοποιήθηκε ανεπίσημα και χρησιμοποιήθηκε ξανά στο παρελθόν από το 1842 ως το 1867. Από το 1830 ως το 1868 η σημαία ήταν απλώς κόκκινη. Την περίοδο της αντιβασιλείας από τη Γαλλία η σημαία ήταν με οκτώ συνολικά οριζόντιες λωρίδες, εναλλάξ κόκκινες και λευκές (το 1891-1904 χρησιμοποιήθηκε και μια παρόμοια σημαία, με τη διαφορά ότι περιείχε και ένα πράσινο τετράγωνο με την ισλαμική ημισέληνο και το αστέρι). Το 1886-1891 η σημαία ήταν κόκκινη με άσπρα αραβικά γράμματα. Η σημαία του Μοελί- Στοιχεία από τις Σημαίες του Κόσμου
Εκλογές στην Τουρκία

Οι εκλογές στην Τουρκία διεξάγονται σε έξι επίπεδα: προεδρικές εκλογές (εθνικές), βουλευτικές εκλογές (εθνικές), δημαρχιακές (τοπικές), δημαρχιακές περιφερειών (τοπικές), μέλη επαρχιακών ή δημοτικών συμβουλίων (τοπικά) μουχτάρ (τοπικές)Η Βουλή έχει 600 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία με σύστημα που βασίζεται σε κλειστή λίστα αναλογικής εκπροσώπησης σύμφωνα με τη μέθοδο D'Hondt. Τα πολιτικά κόμματα υπόκεινται στο εκλογικό όριο του 7%. Τα μικρότερα κόμματα μπορούν να αποφύγουν το εκλογικό όριο σχηματίζοντας συνασπισμούς με μεγαλύτερα κόμματα, αρκεί οι συνολικές ψήφοι του εκλογικού συνασπισμού να ξεπεράσουν το 7%. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι δεν υπόκεινται σε εκλογικό όριο.

 Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2018. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε από τον πρώτο γύρο με 52,6%. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Αυγούστου 2014. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε απευθείας, αν και οριακά, από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,7%. Για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από λαό και όχι από το κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου είχαν γύρω στα 53 εκατομμύρια Τούρκοι, ανάμεσά τους και 2,8 εκατ. πολίτες που ζουν στο εξωτερικό. Το 2015 διεξήχθησαν δυο εκλογικές αναμετρήσεις: Οι Τουρκικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2015 και οι Τουρκικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 2015 Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 22 Ιουλίου, επανεξελέγη η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Οι εκλογές του 2011 διενεργήθηκαν στις 12 Ιουνίου και οδήγησαν σε μια νέα νίκη (με αυτοδυναμία) για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2010 διεξήχθη δημοψήφισμα για τροποποίηση του Συντάγματος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι πολίτες υπερψήφισαν τις τροποποιήσεις, σε ποσοστό 57,88% έναντι 42,12% που τις καταψήφισαν. Η συμμετοχή έφτασε το 73,71%. Οι αλλαγές στοχεύουν να πληρούν τα κριτήρια που έχει θέσει η ΕΕ για ένταξη της χώρας στην ένωση. Στο πιο πρόσφατο δημοψήφισμα στις 16 Απριλίου 2017 οι ψηφοφόροι ενέκριναν οριακά 18 τροποποιήσεις του συντάγματος και το πολίτευμα της χώρας από προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία μετετράπη σε προεδρική δημοκρατία. Το 51,4% των ψηφισάντων ενέκριναν, ενώ "όχι" ψήφισε το 48,59% των πολιτών. Εκλογικό αρχείο του Adam Carr
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1952)

Το 1952 διεξήχθη το 3ο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου αποφάσισε το πρωτάθλημα αυτό να γίνει με τους κανόνες της Φόρμουλα 2. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 18 Μαΐου και τελείωσε μετά από 8 αγώνες στις 7 Σεπτεμβρίου. Νικητής ήταν ο Ιταλός Αλμπέρτο Ασκάρι, με Φερράρι.

 Η Alfa Romeo, μη μπορώντας να χρηματοδοτήσει το νέο αυτοκίνητο αποχωρεί από το πρωτάθλημα. Η FIA έκανε χρήση των κανονισμών της Φόρμουλα 2, με σκοπό να προσελκύσει περισσότερους κατασκευαστές, αν και τελικά η Φερράρι, με το μοντέλο Ferrari 500 νίκησε σε όλα τα Ευρωπαϊκά γκραν πρι. Οι κινητήρες ήταν δίλιτροι χωρίς υπερτροφοδότηση. Ο Ασκάρι νίκησε σε 6 αγώνες, ενώ δεν αγωνίστηκε στο πρώτο γκραν πρι στην Ελβετία, αφού βρισκόταν στις ΗΠΑ για το Indianapolis 500. Η Gordini και η Maserati είχαν μικρές αλλαγές, ενώ ο Μάικ Χόθορν με Cooper θα καταφέρει με την ικανότητά του να κερδίσει μια θέση στη Φερράρι την επόμενη χρονιά. Ο Φάντζιο μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, δεν πήρε μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα. Σε σχέση με το 2ο πρωτάθλημα αντί της πίστας της Ισπανίας υπήρχε μία νέα στη Ολλανδία. Παράλληλα διάφοροι ανεπίσημοι αγώνες διοργανώθηκαν σε όλο τον κόσμο. Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές τους: Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, οι δυο τους μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 4 αποτελέσματα μετρούσαν στην τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 104 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 22 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενώ συνολικά 71 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.
Μαγκομέντ Οζντόεφ

Ο Μαγκομέντ Μουσταφάγεβιτς Οζντόεφ (ρωσικά: Магомед Мустафаевич Оздоев‎) (γενν. 5 Νοεμβρίου 1992) είναι Ρώσος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον ΠΑΟΚ. Είναι διεθνής με την Εθνική Ρωσίας.

 Ο Οζντόεφ γεννήθηκε στο Γκρόζνι, σε μια οικογένεια Ινγκουσέτιων,, το έτος 1992, αλλά είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την Τσετσενία ως προς το αποτέλεσμα του Πρώτου Πολέμου της Τσετσενίας, τον οποίο ξεκίνησε ο Ρώσος στρατός εναντίον των Τσετσένων αυτονομιστών που υποστήριζαν την Τσετσενική Δημοκρατία της Ιτσκερίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, το ποδοσφαιρικό του πάθος άνθησε και διδάχθηκε υπό τον πατέρα του, Μουσταφά. Θεωρήθηκε ως η πιο δύσκολη εμπειρία για τον ίδιο τον Μαγκομέντ, σε μια εμφάνιση στο πρόγραμμα του Russia-1 το 2017, πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.Ο ίδιος ο Μαγκομέντ είναι ο ανιψιός του αείμνηστου Ινγκουσέτιου άσου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό, Μουράτ Οζντόεφ. Ο Οζντόεφ έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Ρωσίας στις 10 Ιουλίου 2010 για τη Λοκομοτίβ Μόσχας, σε έναν αγώνα εναντίον της Ανζί Μαχατσκαλά. Στις 14 Ιουλίου 2014, παραχωρήθηκε με δανεισμό στη Ρουμπίν Καζάν για 1 χρόνο, με επιλογή αγοράς. Μετά το τέλος του δανεισμού, εντάχθηκε στην ομάδα με μόνιμη μεταγραφή. Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, δόθηκε δανεικός από τη Ρουμπίν Καζάν στην Αχμάτ Γκρόζνι, μέχρι το τέλος της σεζόν 2016–17.Στις 15 Φεβρουαρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο 4,5 ετών με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Στις 25 Μαΐου 2022, ο Οζντόεφ αποχώρησε από τη Ζενίτ, καθώς έληγε το συμβόλαιό του.Στις 28 Ιουλίου 2022, ο Οζντόεφ εντάχθηκε στην τουρκική Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ.Στις 7 Αυγούστου 2023, ο Οζντόεφ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ, με κόστος μεταγραφής 450.000 ευρώ. Στις 11 Μαΐου 2012, ο Οζντόεφ ονομάστηκε στην προσωρινή ομάδα της Ρωσίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. Ήταν η πρώτη φορά που κλήθηκε στην εθνική ομάδα. Δεν συμπεριλήφθηκε στην τελική επίσημη αποστολή για τη διοργάνωση. Έγινε ο πρώτος Ινγκουσέτιος που κλήθηκε στην Εθνική Ρωσίας. Έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, σε φιλικό αγώνα με το Αζερμπαϊτζάν. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για την εθνική ομάδα στις 15 Νοεμβρίου 2016, σε ένα φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας, που ολοκληρώθηκε με νίκη 1–0 για τη Ρωσία στην πόλη Γκρόζνι, όπου γεννήθηκε. Στις 11 Μαΐου 2021, συμπεριλήφθηκε στην προκαταρκτική διευρυμένη ομάδα 30 παικτών για το UEFA Euro 2020 . Στις 2 Ιουνίου 2021, συμπεριλήφθηκε στην τελική ομάδα, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος Καυκάσιος μουσουλμάνος ποδοσφαιριστής που εκπροσώπησε τη ρωσική ομάδα σε μεγάλη διοργάνωση. Έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα στον εναρκτήριο αγώνα της Ρωσίας εναντίον του Βελγίου στις 12 Ιουνίου 2021 καθώς η Ρωσία έχασε με 0–3. Ξεκίνησε ξανά και αντικαταστάθηκε μετά από μία ώρα αγώνα κάθε φορά στο δεύτερο παιχνίδι εναντίον της Φινλανδίας στις 16 Ιουνίου σε νίκη με 1–0 και στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον της Δανίας καθώς η Ρωσία έχασε με 1–4 και αποκλείστηκε. Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Πρωτάθλημα Ρωσίας: 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22 Κύπελλο Ρωσίας: 2019–20 Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2020, 2021 Προφίλ στο transfermarkt.com
Μανίκι καλαθοσφαίρισης

Ένα μανίκι καλαθοσφαίρισης, όπως το βραχιολάκι, είναι ένα αξεσουάρ που φορούν ορισμένοι μπασκετμπολίστες. Κατασκευασμένο από νάιλον και σπάντεξ, εκτείνεται από τον δικέφαλο έως τον καρπό. Μερικές φορές ονομάζεται μανίκι σκοπευτή ή μανίκι βραχίονα.

 Ο Άλεν Άιβερσον άρχισε να χρησιμοποιεί μπασκετικό μανίκι κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-01 λόγω θυλακίτιδας στον δεξιό αγκώνα του. Στη συνέχεια, οι θαυμαστές φορούσαν το μανίκι ως δήλωση μόδας, και μέχρι το 2008, τα μανίκια ήταν τα πιο δημοφιλή είδη μη ένδυσης που πωλούνταν από το πρωτάθλημα, σύμφωνα με έναν εκπρόσωπο του NBA Στορ . Άλλοι παίκτες, όπως οι Ρέι Άλεν, Βινς Κάρτερ, Ράσελ Ουέστμπρουκ, Κρις Πωλ, Καρμέλο Άντονι, Ντουάιτ Χάουαρντ, Πολ Πιρς, Τζον Ουόλ, Κάιρι Ίρβινγκ, Ντουέιν Γουέιντ, Πολ Τζορτζ, Κόμπε Μπράιαντ, και Λεμπρόν Τζέιμς έχουν φόρεσει και αυτοί μανίκια. Ο Άιβερσον συνέχισε να φοράει το μπασκετικό μανίκι του πολύ καιρό μετά την επούλωση του αγκώνα του. Ορισμένοι παίκτες πιστεύουν ότι η ήπια συμπίεση που παρέχει βοηθάει στο να διατηρεί το χέρι τους ζεστό και βελτιώνει την κυκλοφορία. Αν και ορισμένες μελέτες δείχνουν βελτιωμένη κυκλοφορία και μειωμένο πόνο, δεν έχει υπάρξει καμία οριστική μελέτη σχετικά με τη χρήση μανικιών καλαθοσφαίρισης.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 / άνδρες

Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών της 21ης Ολυμπιάδας διοργανώθηκε στο Μόντρεαλ (Καναδάς) από τις 18 έως τις 27 Ιουλίου 1976. Όλες οι αναμετρήσεις διεξήχθησαν στο γήπεδο καλαθοσφαίρισης του αθλητικού κέντρου Ετιέν Ντεμαρτώ εκτός από τον τελικό, ο οποίος φιλοξενήθηκε στο μεγαλύτερο Φόρουμ. Αν και ο αριθμός των ομάδων μειώθηκε στις 12, το σύστημα διεξαγωγής παρέμεινε ίδιο με των προηγούμενων διοργανώσεων: Αρχικά οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους. Κάθε θέση στον όμιλο οδηγούσε σε προκαθορισμένη νοκ-άουτ διασταύρωση με ομάδα του άλλου ομίλου κι αυτή με τη σειρά της στον αγώνα για την τελική κατάταξη. Νικήτριες αναδείχθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες (8ο χρυσό), ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση αήττητες. Δεύτερη τερμάτισε η Γιουγκοσλαβία και τρίτη η Σοβιετική Ένωση. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Εντ Παλουμπίνσκας (Αυστραλία) με μέσο όρο 31,3 πόντων ανά αγώνα.

 Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη συμμετοχή στη διοργανώτρια χώρα και την πρώτη τριάδα των Αγώνων του Μονάχου. Από ένα εισιτήριο δόθηκε στις ηπειρωτικές ζώνες για να το παραχωρήσουν μέσω των διοργανώσεών τους, ενώ τα τρία τελευταία δόθηκαν στους νικητές του Προ-ολυμπιακού Τουρνουά που διοργανώθηκε στον Καναδά λίγο πριν από την έναρξη των Αγώνων. Πιο συγκεκριμένα: Στις αρχές του 1976, η εθνική ομάδα ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας πραγματοποίησε περιοδεία στη Νότια Αφρική, παραβιάζοντας το εμπάργκο που είχε επιβληθεί στην τελευταία λόγω του απροκάλυπτα ρατσιστικού καθεστώτος της (απαρτχάιντ). Αρκετές χώρες απαίτησαν τότε απ' τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να αποκλείσει τη Νέα Ζηλανδία από τους Ολυμπιακούς. Η ΔΟΕ απάντησε αρνητικά, με αποτέλεσμα το μποϊκοτάζ των Αγώνων του Μόντρεαλ από 28 κράτη. Στο ανδρικό μπασκετικό τουρνουά, αυτό σήμαινε την αποχώρηση δύο ομάδων: Η Κίνα αντικαταστάθηκε την τελευταία στιγμή από την Ιαπωνία. Η Αίγυπτος είχε ήδη δώσει έναν αγώνα, οπότε τυπικά συνέχισε να προσμετράται, χάνοντας όμως όλους τους υπόλοιπους αγώνες ερήμην με σκορ 2-0. 1976 Olympic Games: Tournament for Men - επίσημος ιστοχώρος της FIBA