IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Πρετόρια

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Πρετόρια συνέβη στις 21 Απριλίου 2010, όταν μια ομάδα από βαγόνια διέφυγε επί 19 χλμ. από το σταθμό Σεντούριον και εκτροχιάστηκε στην Πρετόρια. Τρία άτομα σκοτώθηκαν και επτά τραυματίστηκαν σοβαρά.

 Στις 21 Απριλίου 2010, ένα πολυτελές τουριστικό τρένο που εκμεταλλευόταν η "Rovos Rail" βρισκόταν στο σταθμό Σεντούριον όπου η ηλεκτροκίνητη μηχανή άλλαζε με ατμάμαξα Κλάσης 25NC 4-8-4 . Κατά τη διάρκεια της αλλαγής, τα βαγόνια διέφυγαν εκτός ελέγχου επί 19 χλμ. μέχρι που εκτροχιάστηκαν στην Πρετόρια. Το δυστύχημα σημειώθηκε έξω από το αμαξοστάσιο "Μπλου Τρέιν". Στα βαγόνια επέβαιναν 59 επιβάτες και τριάντα άτομα προσωπικό του τρένου. Τρία άτομα από το πλήρωμα του τρένου σκοτώθηκαν και προκλήθηκαν ζημιές περίπου 15.000.000 ραντ ( 1.338.000 £ ) στα βαγόνια. Οι αρχές της Νότιας Αφρικής ξεκίνησαν έρευνα για το δυστύχημα συστήνοντας εξεταστική επιτροπή. Η "Metrorail" και η Ρυθμιστική Αρχή Ασφάλειας Σιδηροδρόμων Νότιας Αφρικής εκπροσωπήθηκαν στην εξεταστική επιτροπή. Η αρχική εκτίμηση για την αιτία του ατυχήματος ήταν ότι τα αποσυνδεδεμένα βαγόνια είχαν ανεπαρκή ισχύ πέδησης για να αποτραπεί η διαφυγή τους. Αναφέρεται ότι τα χειρόφρενα στα βαγόνια δεν είχαν ενεργοποιηθεί. Καθώς το τρένο δεν βρισκόταν σε οριζόντια γραμμή, ήταν απαραίτητο να τοποθετηθούν και σφήνες κάτω από τους τροχούς των βαγονιών.
Γουλιέλμος της Γερμανίας

Ο Γουλιέλμος της Πρωσίας (γερμανικά: Wilhelm von Preußen, 6 Μαΐου 1882 – 20 Ιουλίου 1951) ήταν ο τελευταίος διάδοχος του Βασιλείου της Πρωσίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Βίκτωρ Αύγουστος Ερνέστος γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1882 στnν πόλη Πότσδαμ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄, τελευταίου Γερμανού Αυτοκράτορα, και της συζύγου του Αυγούστας Βικτωρίας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.Ο Γουλιέλμος ήταν υποστηρικτής του ποδοσφαίρου, που τότε ήταν ένα νέο άθλημα στη χώρα του. Το 1908 δώρισε ένα κύπελλο στη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, εγκαινιάζοντας το πρώτο γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Νυμφεύθηκε το 1905 τη Καικιλία, κόρη του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα: Γουλιέλμος (1906-1940), Πρίγκιπας της Πρωσίας. Λουδοβίκος Φερδινάνδος (1907-1994), Πρίγκιπας της Πρωσίας. Ουμβέρτος (1909-1950), Πρίγκιπας της Πρωσίας. Φρειδερίκος (1911-1966), Πρίγκιπας της Πρωσίας. Αλεξανδρινή (1915-1980), είχε το σύνδρομο Down. Καικιλία (1917-1975), παντρεύτηκε τον Κλάιντ Κέννεθ Χάρις, Αμερικανό αρχιτέκτονα στο Τέξας.
Λεονίντ Φεντούν

Ο Λεονίντ Αρνόλντοβιτς Φεντούν (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1956) είναι Ρώσος επιχειρηματίας. Η εκτιμώμενη περιουσία του για το 2015 ανέρχεται στα $5,1 δισεκατομμύρια, ενώ κατατάσσεται από το Forbes στην 284η θέση της κατάταξης με τους πλουσιότερους ανθρώπους παγκοσμίως. Ο Φεντούν, πρώην αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού, αποτελεί το δεξί χέρι του CEO της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, Βαγκίτ Αλεκπέροφ. Ο Φεντούν κατέχει ποσοστό της τάξεως του 9,2% επί του συνόλου των μετοχών της Lukoil, ενώ είναι και ιδιοκτήτης της ρωσικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Σπαρτάκ Μόσχας.

 Ο Φεντούν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ανώτατη Σχολή Στρατιωτικής Διοίκησης του Ροστόφ, απ'όπου και αποφοίτησε το 1977. Το 1984, αποφοίτησε από τη Ρωσική Στρατιωτική Ακαδημία. Τον Νοέμβριο του 1992, εισήλθε στον χώρο των επιχειρήσεων και ίδρυσε την εταιρεία Neftkonsult LLP. Το 1993, ο Φεντούν απολύθηκε επίσημα από τον Ρωσικό Στρατό και, στη διάρκεια του ιδίου έτους, ανέλαβε CEO της JSC. Το 1996, ο Φεντούν ανέλαβε χρέη Αντιπροέδρου της LUKoil Inc. Ο Φεντούν συνάντησε τον Αλεκπέροφ, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ενώ αυτός ήταν καθηγητής στο Κογκαλύμ, μία πόλη της Σιβηρίας. Τον Μάιο του 2006, ο Φεντούν ήταν ένας εκ των δύο σημαντικότερων μετόχων της IFD Kapital Group. Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά, ενώ κατοικεί στη Μόσχα. Κατάλογος Ρώσων δισεκατομμυριούχων
Δημαρχείο Αθηνών

Το Δημαρχείο Αθηνών είναι νεοκλασικό κτίριο στην Αθήνα το οποίο στεγάζει τις υπηρεσίες του δήμου Αθηναίων. Το κτίριο κατασκευάστηκε την περίοδο 1872-1874 σε σχεδία Παναγιώτη Κάλκου. Το κτίριο ήταν αρχικά διώροφο, όμως την περίοδο 1935-1937 κατασκευάστηκε και τρίτος όροφος.

 Η απόφαση για κατασκευή του κτιρίου λήφθηκε το 1871, επί δημαρχίας Παναγή Κυριακού. Η κατασκευή του κτιρίου έγινε στο τελευταίο υπόλειμμα του κήπου του λαού. Για την κατασκευή του κτιρίου δόθηκε δάνειο ύψους 130.000 δραχμών από την Τράπεζα της Ελλάδος. Αρχιτέκτονας του κτιρίου ορίστηκε ο Παναγιώτης Κάλκος. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε τον Οκτώβριο του 1872 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1874.Το κτίριο υπέστη ανακατασκευές το 1901, επί δημαρχίας Σπυρίδωνος Μερκούρη, με επιδιορθώσεις του κτιρίου και προσθήκη διακοσμητικών στοιχείων. Την περίοδο 1935-1937, επί δημαρχίας Κώστα Κοτζιά και Αμβρόσιου Πλυτά προστέθηκε ένας ακόμη όροφος στο κτίριο, ενώ αφαιρέθηκαν τα διακοσμητικά στοιχεία από τις όψεις και προστέθηκαν μαρμάρινες πλάκες στη βάση του κτιρίου.Το κτίριο κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1989 με το ΦΕΚ 251/Β/12-4-1989 καθώς «είναι σημαντικό κτίριο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής και αφ' ετέρου αποτελεί σημείο αναφοράς για τη μνήμη των κατοίκων, αφού επί 110 χρόνια συνεχώς υπήρξε το κέντρο ζωής και δραστηριότητας όλου του Αθηναϊκού λαού». Το 1994-1995, βάσει αρχιτεκτονικής μελέτης του Μ. Δανιήλ, επανατοποθετήθηκαν γείσα, πλαίσια, κορνίζες και παραστάδες στον πρώτο όροφο, τα οποία χρονολογούνταν από 19ο αιώνα. Ο δεύτερος όροφος αποφασίστηκε να παραμείνει. Το δημαρχείο είναι κτισμένο σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό, εμπνευσμένο από τα Παλαιά Ανάκτορα (σημερινή Βουλή) και τη Βαρβάκειο Σχολή. Το κτίριο αρχικά ήταν διώροφο κεραμόσκεπο, όμως στη συνέχεια προστέθηκε και τρίτος όροφος. Το κτίριο διαμορφώνεται συμμετρικά. Η είσοδος γίνεται μέσω μαρμάρινου πρόπυλου δωρικού ρυθμού και μαρμάρινη κορνίζα. Οι εξωτερικές επιφάνειες του ισογείου είναι επενδυμένες με μαρμάρινες πλάκες και στα ανοίγματα υπάρχουν διακοσμητικές σιδεριές. Οι όροφοι χωρίζονται με γείσο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Athens City Hall στο Wikimedia Commons
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2012–13 ήταν η 58η σεζόν της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης ποδοσφαίρου και η 20ή από τότε που μετονομάστηκε σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός έλαβε χώρα στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, στην Αγγλία, τιμώντας τον εορτασμό των 150 ετών από τη σύσταση της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, της παλαιότερης ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας παγκοσμίως.

 Ένα σύνολο από 76 ομάδες αποτέλεσε το Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2012-13, από 52 ομοσπονδίες (εκτός του Λίχτενσταϊν διότι δεν διοργανώνει κάποιο οικείο πρωτάθλημα). Ακολουθεί ο αριθμός ομάδων που δικαιούται κάθε ομοσπονδία, ανάλογα με την κατάταξη της στην UEFA, να στείλει στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2012–13: Ομοσπονδίες με θέσεις 1-3, στην κατάταξη της UEFA, 4 ομάδες Ομοσπονδίες με θέσεις 4-6, στην κατάταξη της UEFA, 3 ομάδες Ομοσπονδίες με θέσεις 7-15, στην κατάταξη της UEFA, 2 ομάδες Ομοσπονδίες με θέσεις 16-53, στην κατάταξη της UEFA, 1 ομάδα(εκτός του Λίχτενσταϊν)Η Τσέλσι, νικήτρια του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2011–12, τερμάτισε εκτός της κορυφαίας τετράδας της Πρέμιερ Λιγκ 2011-12 που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ αυτής της περιόδου, με αποτέλεσμα την είσοδο της σε αυτή τη διοργάνωση ως κάτοχος του τίτλου και με την προϋπόθεση ότι κάθε ομοσπονδία μπορεί να στείλει μέχρι 4 ομάδες στο Τσάμπιονς Λιγκ, έμεινε εκτός διοργάνωσης η Τότεναμ, η οποία αναδείχθηκε τέταρτη στην Πρέμιερ Λιγκ 2011-12 (με αποτέλεσμα να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ της περιόδου). ΣημειώσειςΚΤ Κάτοχος Τροπαίου Σκωτία (SCO): Η Μάδεργουελ αντικατέστησε την Ρέιντζερς Γλασκώβης που τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα Σκωτίας αλλά δεν κατάφερε να αποκτήσει έγκαιρα άδεια συμμετοχής από την ΟΥΕΦΑ. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 10 Ιουλίου. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 17 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 24 Ιουλίου. Η κλήρωση για τον τρίτο προκριματικό γύρο έγινε στις 15 Ιουλίου 2011. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 26 και 27 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 2 και 3 Αυγούστου. Ο τρίτος προκριματικός γύρος χωρίστηκε σε δύο μέρη: ένα για πρωταθλητές και ένα για μη–πρωταθλητές. Οι ηττημένοι και στα δύο μέρη προκρίθηκαν στη φάση πλέι–οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2012–13. Ο γύρος των Πλέι-Οφ χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ 2012–13 Η κλήρωση για τη φάση των Πλέι-Οφ πραγματοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012.Το πρώτο σκέλος των αγώνων πραγματοποιήθηκε στις 21 και 22 Αυγούστου, ενώ το δεύτερο στις 28 και 29 Αυγούστου 2012. Η κλήρωση για τη φάση των ομίλων έλαβε χώρα στο Μονακό στις 30 Αυγούστου 2012. Ομάδες που προκρίθηκαν ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2012–13 UEFA Champions League (επίσημη ιστοσελίδα)
ΦΚ Πιουνίκ

Η ΦΚ Πιουνίκ (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Փյունիկ) είναι αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Γερεβάν. Ιδρύθηκε το 1992 και είναι μια από τις πιο δημοφιλείς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Αρμενία. . Έδρα της ομάδας είναι το Football Academy Stadium χωρητικότητας 1500 θεατών. Έχει κατακτήσει 14 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας, περισσότερες από κάθε άλλη ομάδα.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992, αρχικά με την επωνυμία Χομενετμέν Γερεβάν κι έλαβε μέρος στο πρώτο πρωτάθλημα της ανεξάρτητης Αρμενίας. Ιδρυτής και ηγετική φυσιογνωμία του συλλόγου υπήρξε η παλαιά δόξα του σοβιετικού ποδοσφαίρου, ο Χορέν Οβανεσιάν. Την πρώτη κιόλας σεζόν, ο Οβανεσιάν, ως παίκτης-προπονητής, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος της ελεύθερης Αρμενίας. Ειδικότερα, η «Χομενετμέν Γερεβάν» και η Σιράκ από το Γκιουμρί συγκέντρωσαν τους ίδιους βαθμούς και ενώ η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας (FFA), είχε αποφασίσει να διεξαχθεί ένας επιπλέον αγώνας (μπαράζ) για να αναδεχθεί ο μοναδικός πρωταθλητής, οι δυο ομάδες δεν συμφώνησαν για τον τόπο διεξαγωγής και έτσι η εκτελεστική επιτροπή της FFA αποφάσισε να ανακηρύξει αμφότερες πρωταθλήτριες. Το 1995, για πολιτικούς λόγους, μετονομάστηκε σε Πιουνίκ, δηλαδή Φοίνικας, υιοθετώντας ως έμβλημα το πτηνό της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που είχε την ιδιότητα να αναγεννάται από τις στάχτες του. . Μετά την αλλαγή του ονόματος, η Πιούνικ κέρδισε το πρωτάθλημα της σεζόν 1995–96, και τελείωσε τη αγωνιστική περίοδο με ένα σερί 59 αγώνων χωρίς ήττα.Το 2000 (μετά από δύο χρόνια απουσίας από την αγωνιστική δράση) συγχωνεύθηκε με την Αρμένικουμ, κερδίζοντας μια θέση στην Α΄ Κατηγορία. Από το 2001 μέχρι το 2010 κατέκτησε δέκα συνεχόμενα πρωταθλήματα. Η δεκαετία του 2010 σημαδεύτηκε από την αλλαγή φιλοσοφίας του συλλόγου με έμφαση στην προώθηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες, καθώς και από οικονομικά προβλήματα που προκάλεσαν αρκετές αυξομειώσεις ανά αγωνιστική περίοδο. Τη φανέλα του συλλόγου έχουν φορέσει ποδοσφαιριστές όπως ο Χενρίκ Μιχιταριάν, ο Εντγκάρ Μανουσαριάν, ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν, οι αδελφοί Αρμάν και Αρταβάζ Καραμιάν, καθώς και ο Αρσέν Αβετισιάν, ο οποίος ως παίκτης της ομάδας αναδείχτηκε τη σεζόν 1994/1995 πρώτος σκόρερ στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας (14): 1992, 1995-96, 1996-97, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2014-15Κύπελλο Αρμενίας (8): 1995-96, 2002, 2004, 2009, 2010, 2012-13, 2013-14, 2014-15.Σούπερ Καπ Αρμενίας (9): 1998, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2010, 2011, 2015. Επίσημος ιστότοπος Pyunik at EUFO.DE Pyunik at National Football Teams.com Pyunik at Football-Lineups.com
Κάστρο του Μπέρνσταϊν

Το Κάστρο Μπέρνσταϊν (ουγγρικά: Borostyánkő vára‎) είναι ιστορικό κτήριο στο Μπέρνσταϊν ιμ Μπούργκενλαντ της Αυστρίας, για το οποίο έγινε μνεία για πρώτη φορά τον 13ο αιώνα.

 Το 860 ολόκληρη η περιοχή ήταν μέρος της αρχιεπισκοπής του Σάλτσμπουργκ. Ο Έριμπερτ, άρχοντας της αρχιεπισκοπής, παρέδωσε το Πίνκα σε έναν Γιάκομπους. Το όνομα του χωριού Ρέττενμπαχ δεν αναφέρθηκε ακόμη, αλλά το παλιό σλαβικό όνομα του κοντινού οικισμού Γκρόντναου (που σημαίνει "το χωριό που ανήκει στο κάστρο") είναι σημάδι της ύπαρξης ενός κοντινού κάστρου, που ταυτίζεται με το κάστρο Μπερνστάιν. Το κάστρο Μπέρνσταϊν βρίσκεται σε υψόμετρο 615 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από το 1199 το κάστρο ήταν μέρος της Ουγγαρίας. Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε το κάστρο παραδόθηκε στον Φρειδερίκο Β', Δούκα της Αυστρίας, και πόσο καιρό ήταν ιδιοκτησία του. Αλλά το 1236 ο Μπέλα Δ' της Ουγγαρίας κατέκτησε το κάστρο. Μερικά χρόνια αργότερα (το 1260) το έδωσε στον κόμη Ερρίκο Α' Κοζέγκι. Το 1336 οι κόμητες του Γκύσινγκ και του Μπέρνσταϊν ηττήθηκαν από τον Ούγγρο βασιλιά Κάρολο Α' της Ουγγαρίας και το κάστρο του Μπερνστάιν έγινε μέρος του Ουγγρικού Βασιλείου. Το 1388 το κάστρο δόθηκε στην οικογένεια Κανιζσάι. Το 1482 έγινε ιδιοκτησία του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας για μικρό χρονικό διάστημα. το 1487 ο Χανς φον Καίνιγκσμπεργκ έλαβε το κάστρο από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ' . Το 1529 οι Τούρκοι πολιόρκησαν το κάστρο, αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν. Μια άλλη ανεπιτυχής πολιορκία από τους Τούρκους ακολούθησε το 1532. Με την ευκαιρία αυτή ανεγέρθηκε ο δακτύλιος των προμαχώνων, για να μετατραπεί το κάστρο σε καταφύγιο. Το 1604 το κάστρο Μπερνστάιν πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς για εβδομάδες από έναν συνδυασμένο στρατό αποτελούμενο από Ούγγρους, Τούρκους και Τατάρους υπό την ηγεσία του Στέφεν Μποκσάι. Λόγω έκρηξης της πυριτιδαποθήκης, το 1617 ο Λούντβιχ Καίνιγκσμπεργκ διέταξε την ανοικοδόμηση του γοτθικού εσωτερικού τμήματος του κάστρου σε στυλ μπαρόκ. Το φρούριο και οι πύργοι καταργήθηκαν. Λίγο αργότερα (1644) ο Ερενράιχ Κριστόφ Καίνιγκσμπεργκ πούλησε την κυριαρχία και το κάστρο στον κόμη Άνταμ Μπατιάνι. Το 1864 ο Γκουστάβ Μπατιάνι πούλησε το κάστρο στον Έντουαρντ Ο' Έγκαν, του οποίου οι κληρονόμοι πούλησαν τελικά το κάστρο στον Έντουαρντ φον Αλμάσι. Η οικογένειά του έχει στην κατοχή της αυτήν τη στιγμή το κάστρο. Ο πιο διάσημος κάτοικος του κάστρου ήταν ο Λάσλο Αλμάσι, του οποίου οι περιπέτειες αποτέλεσαν την έμπνευση για το βιβλίο και την ταινία «Ο Άγγλος ασθενής», η οποία βραβεύτηκε με 9 Όσκαρ το 1997. Το 1953 ένα μέρος του κάστρου μετατράπηκε σε ξενοδοχείο και εστιατόριο. Ιστοσελίδα του ξενοδοχείου Castle Bernstein με ιστορία και εικόνες του εσωτερικού Γκαλερί αεροφωτογραφιών
Νουτ

Η Νουτ, επίσης Νατ, Νεβέτ και Νέουτ, την οποία οι Έλληνες ταύτιζαν μερικές φορές με τη Ρέα, ήταν θεά του ουρανού στην αιγυπτιακή μυθολογία. Όπως και ο Γκεμπ έγινε αντικείμενο πραγματικής λατρείας κατά την κλασική εποχή. Δίδυμη αδελφή του Γκεμπ, ενώθηκε, σύμφωνα με τη μυθολογική αφήγηση με τον αδελφό της παρά τη θέληση του Ρα και εν αγνοία του. Όταν το έμαθε ο Ρα εξοργίσθηκε και λόγω μιας προφητειας, ότι ένα παιδί της Νουτ θα έπαιρνε τον θρόνο του, έδωσε εντολή στον Σου να χωρίσει δια της βίας τους δύο συζύγους. Αποφάσισε, επίσης η θεά να μη μπορέσει να γεννήσει «σε κανένα μήνα κανενός χρόνου». Σύμφωνα με την αφήγηση του Πλούταρχου ο Θωθ την λυπήθηκε, έπαιξε πεσσούς με τον Κονσού (θεό της Σελήνης), κέρδισε σε πολλές παρτίδες το ένα εβδομηκοστό δεύτερο από το φως της, και από αυτό δημιούργησε πέντε ολόκληρες ημέρες. Δεδομένου ότι αυτές οι εμβόλιμες ημέρες δεν ανήκαν στο επίσημο αιγυπτιακό ημερολόγιο, η Νουτ κατόρθωσε να γεννήσει τα πέντε παιδιά της: τον Όσιρι, τον Ώρο , τον Σετ, την Ίσιδα και τη Νέφθυ.

 Η θεά του ουρανού απεικονίζεται συνήθως ως γυναίκα με επίμηκες και κυρτωμένο σώμα, στηριζόμενη στη γη μόνο με τα άκρα των δαχτύλων των ποδιών και των χεριών. Η έναστρη κοιλιά της, υποβασταζόμενη στον αέρα από τον Σου, σχηματίζει τον ουράνιο θόλο. Ενίοτε απεικονίζεται θηριομορφικά ως αγελάδα. Με τη μορφή αυτή, κατόπιν εντολής της Νουν, μετέφερε στη ράχη της τον Ρα, όταν αυτός αποφάσισε να εγκαταλείψει τη γη, μετά την εξέγερση των ανθρώπων. Για να κάμει το θέλημα του θεού, η Νουτ ψήλωσε τόσο πολύ, που καταλήφθηκε από ίλιγγο. Χρειάστηκε να στηρίξουν τα τέσσερα πόδια της τέσσερις θεοί, οι οποίοι έκτοτε θεωρούνταν στύλοι του ουρανού. Σύμφωνα με την ίδια εκδοχή, στον Σου ανατέθηκε να υποβαστάζει την κοιλιά της αγελάδας, μεταβάλλοντάς την σε στερέωμα, στο οποίο ο Ρα τοποθέτησε τα άστρα και τους αστερισμούς, για να φωτίζουν το γήινο κόσμο. Αν και θεωρείτο συνήθως κόρη του Ρα, η Νουτ ήταν σε μια άλλη εκδοχή του μύθου μητέρα του Ήλιου, ο οποίος κάθε πρωί γεννάτο από τους κόλπους της με διάφορες μορφές. Όταν παριστάνεται ανθρωπομορφικά, η θεά φέρει πάνω στην κεφαλή της στρογγυλό δοχείο, ιδεόγραμμα του ονόματός της. Προστάτρια των νεκρών, απεικονίζονταν συνήθως να κρατά σφιχτά στην αγκαλιά της τον νεκρό. Μέσα στο εσωτερικό των καλυμμάτων των σαρκοφάγων, το έναστρο σώμα της ζωγραφιζόταν πάνω από τη μούμια, για να επαγρυπνεί με τη μητρική φροντίδα της. Με τη μεσολάβησή της ο νεκρός αναγεννάται ως άστρο στον ουρανό. Κόρη και μητέρα ταυτόχρονα του Ήλιου στις διαφορετικές μορφές του, είναι παρούσα κατά την ανάδυση του Κεπερά από τον Κάτω Κόσμο, ενώ το αίμα του κόλπου της κατά τη γέννηση του ήλιου, του δίνει τη ροδόχροα λάμψη της αυγής Collier, Mark and Manley, Bill 1998, How to Read Egyptian Hieroglyphs: Revised Edition, University of California Press, Berkeley. Guirand Félix (Ed) 1968, New Larousse Encyclopedia of Mythology, Crescend Books, New York. Ions Veronica 1968, Egyptian Mythology, Newnes Books, London. Χριστόπουλος Γ. - Μπαστιάς Ι. (εκδ.) 1989, Παγκόσμια μυθολογία, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nut (goddess) στο Wikimedia Commons
Μαρία Τεμριούκοβνα

Η Μαρία Τεμριούκοβνα (c. 1544 – 1 Σεπτέμβρη του 1569) ήταν μία Κιρκασιανή Τσαρίνα του Βασιλείου της Ρωσίας και τη δεύτερη σύζυγος του Ιβάν του Τρομερού.

 Η κόρη του Τεμριούκ (Τιμούρ ή Τεϋμούρ) της Καμπάρντια, η Μαρία (αρχικά ονομαζόταν Κούτσενεϊ μπιντ Τευμούρ πριν από τη βάπτιση της) παρουσιάστηκε στον Ιβάν στη Μόσχα μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, Αναστασία Ρομάνοβνα. Η ρωσική λαογραφία λέει για το πώς η πρώτη γυναίκα του Ιβάν, πριν πεθάνει, τον προειδοποίησε να μην πάρει ειδωλολάτρισσα ως γυναίκα. Ο Ιβάν ήταν τόσο χτυπημένος από την ομορφιά της Μαρίας, που αποφάσισε να την παντρευτεί αμέσως. Στις 21 Αυγούστου 1561, παντρεύτηκαν, τέσσερις ημέρες πριν από τα 31α γενέθλια του Ιβάν. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε αφού ναυάγησαν οι διαπραγματεύσεις γάμου μεταξύ του Ιβάν και της Αικατερίνης Γιαγκελλόνων. Ο Ιβάν σύντομα ήρθε να μετανιώσει για την απόφαση να την παντρευτεί, λόγω του ότι η νέα του σύζυγος θεωρείτο αναλφάβητη και εκδικητική. Ποτέ δεν εντάχθηκε πλήρως στον τρόπο ζωής των Μοσχοβιτών και θεωρήθηκε φτωχή μητριά των δύο γιων του, Ιβάν και του Φιοντόρ. Γέννησε έναν γιο με το όνομα Βασιλή, που πήρε το όνομά του από τον πεθερό τηε στις 21 Μαρτίου 1563, αν και πέθανε στις 3 Μαΐου την ίδια χρονιά. Τη Μαρία την μισούσαν γενικά οι υπηκόοι της, που την θεωρούσαν χειραγωγική και σαν μάγισσα στη συμπεριφορά της. Μερικοί ιστορικοί γράφουν ότι ήταν εκείνη που υποκίνησε για πρώτη φορά τον σύζυγό της για να σχηματίσει το οπριντσίκ. Πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 1569 σε ηλικία 25 ετών. Φημολογήθηκε ότι είχε δηλητηριαστεί από τον σύζυγό της. Ο Τσάρος δεν παραδέχτηκε ποτέ κάτι τέτοιο και είχε βασανίσει πολλούε ανθρώπους με την υποψία δολοφονίας της Τσαρίνας. Troyat, Henri Ivan le Terrible. Flammarion, Παρίσι, 1982 de Madariaga, Isabel Ivan the Τρομερός. Giulio Einaudi editorore, 2005
Αγία Μαρίνα Κορινθίας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση) Η Αγία Μαρίνα είναι πεδινός οικισμός του δήμου Κορινθίων της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας στην Πελοπόννησο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 110 κατοίκους.

 Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού Κορινθίας, σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά από την Κόρινθο. Το χωριό είναι κτισμένο στην πεδιάδα της Βόχας, σε υψόμετρο 35 μέτρων, ανάμεσα στην παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών - Πατρών (Εθνική Οδός 8) και την Ολυμπία Οδό (στο ύψος του κόμβου Ζευγολατιού). Δίπλα και δυτικά είναι το Ζευγολατιό, βορειοανατολικά ο Άσσος και νότια ο σταθμός Ζευγολατιού της γραμμής 2 του Προαστιακού. Η Αγία Μαρίνα καταγράφεται για πρώτη φορά ξεχωριστά στην απογραφή του 1971 ως μέρος της κοινότητας Άσσου, έχοντας 49 κατοίκους. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Άσσου-Λεχαίου, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Άσσο και τα Βεληνιάτικα ανήκει στη δημοτική κοινότητα Άσσου ομώνυμης δημοτικής ενότητας Άσσου του διευρυμένου δήμου Κορινθίων.
Ρόι Βάσμπεργκ

Ο Ρόι Βάσμπεργκ (Roy Wassberg, 28 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Νορβηγός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την εθνική Ελπίδων. Έχει αγωνιστεί και στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική με τoν Εθνικό Πειραιά και τον Πανιώνιο από το 1994 ως το 1998. Αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Από το 2006 είναι προπονητής.

 Ο Ρόι Βάσμπεργκ γεννήθηκε στο Μπέργκεν. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1989 στην ομάδα της γενέθλιας πόλης του, Μπραν Μπέργκεν, της οποίας αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς το 2000. Επίσης, την περίοδο αυτή αγωνίστηκε 8 φορές με την εθνική ελπίδων. Το 1994 έπαιξε στη Φίλινγκεν και το Δεκέμβριο ήρθε στην Ελλάδα, στον Εθνικό Πειραιά. Στην ομάδα αγωνίστηκε και την επόμενη σεζόν 1995-96, κατά την οποία υποβιβάστηκε. Στη συνέχεια μεταπήδησε στον Πανιώνιο, με τον οποίο το 1997 πήρε τον τίτλο στη Β΄ Εθνική και το επόμενο έτος κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος. Στον τελικό του Κυπέλλου 1998 αγωνίστηκε ως αλλαγή από το 73΄.Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του και έπαιξε επτά σεζόν στην Μπραν, της οποίας διετέλεσε αρχηγός το 2003 και 2004. Με την Μπραν κατέκτησε το Κύπελλο Νορβηγίας το 2004 και έπαιξε στον τελικό κυπέλλου το 1999. Επίσης, τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος το 2000 που οδήγησε στη συμμετοχή στο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ και μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τρεις φορές. Το 2004 μεταγράφηκε στη Φίλινγκεν, τη δεύτερη ομάδα του Μπέργκεν, όπου τέλειωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα και παράλληλα ξεκίνησε την προπονητική. Κύπελλο Ελλάδος: 1998 Κύπελλο Νορβηγίας: 2004 Κύπελλο Νορβηγίας (φιναλίστ): 1999 Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 1997
Αλέξανδρος Κοντογιάννης

Ο Αλέξανδρος Κοντογιάννης (γεννημένος στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1985) είναι Έλληνας πρωταθλητής της ξιφασκίας, στην κατηγορία ξίφους μονομαχίας. Ο Κοντογιάννης κατέχει σημαντικούς τίτλους στο ενεργητικό του, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας από το 2000.

 Ο Αλέξανδρος Κοντογιάννης γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1985 στην Αθήνα. Σε ηλικία επτά ετών ήρθε σε επαφή με το άθλημα της ξιφασκίας ως αθλητής της Αθηναϊκής Λέσχης. Στα πρώτα του στάδια ξεκίνησε ως ξιφομάχος στην κατηγορία του ξίφους ασκήσεως, πολύ σύντομα όμως άλλαξε κατηγορία όπλου, καταλήγοντας στο ξίφος μονομαχίας. Το 2003 θα αποφοιτήσει από το Μαράσλειο Διδασκαλείο και θα εισαχθεί ως φοιτητής στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών.Τον ίδιο χρόνο θα έρθει σε επαφή με τον ομοσπονδιακό προπονητή Χάρη Τσολάκη και θα αποτελέσει μέλος της Εθνικής ομάδας νέων κατακτώντας το Χαλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο κύπελλο νέων στη Βουδαπέστη ανάμεσα σε 158 αθλητές. Ένα χρόνο μετά θα κατακτήσει την 8η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο νέων στην Ιταλία, ενώ τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν αρκετές διακρίσεις, σημαντικότερη αυτών το Χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Satellite στην Κωνσταντινούπολη το 2010, όπου θα επικράτησει στον τελικό έναντι του Βούλγαρου Κιριλ Μαρίνοφ με 15-12. Θα υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις στην κατηγορία των πεζοναυτών και το 2011 θα συμμετάσχει στη ίδρυση του Α.Ο. Θησέα ξιφασκίας Ηρακλείου. Την ίδια χρονιά θα κατακτήσει το Αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο ανδρών Satellite στην Κύπρο. Το 2013 θα αναδειχθεί νικητής στο Κύπελλο Ελλάδος, ενώ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών θα καταλάβει το Ασημένιο μετάλλιο. Το 2014 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών θα καταλάβει την 2η θέση και το 2015 θα κατακτήσει ξανά τον τίτλο του Πρωταθλητή και Κυπελλούχου Ελλάδος. Στατιστικά αθλητή στην σελίδα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ξιφασκίας Κατάταξη αθλητή στην σελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας
Ονήσιλος Σωτήρας 2014

Ο Ονήσιλος Σωτήρας 2014 (ή απλά Ονήσιλος Σωτήρας) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το δήμο Σωτήρας της επαρχίας Αμμοχώστου. Είχε κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και ένα Επίλεκτης Κατηγορίας ΣΤΟΚ.

 Ο Ονήσιλος ιδρύθηκε το 2014 για να πάρει την θέση του Κέντρου Νέων Ονήσιλος Σωτήρας, ο οποίος διαλύθηκε την ίδια χρονιά λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το όνομα της ομάδας προερχόταν από τον βασιλιά της Σαλαμίνας της Κύπρου, τον Ονήσιλο, που έζησε κατά τα τέλη του 6ου και τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., ο οποίος προσπάθησε να απελευθερώσει το νησί από τους Πέρσες. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο. Κατά την πρώτη χρονιά της ιστορίας του ο Ονήσιλος αγωνίστηκε στο αγροτικό πρωτάθλημα στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ) και στην συνέχεια μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2015 κατάφερε να ενταχθεί στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος, ένα βαθμό πίσω από την τρίτη θέση που οδηγούσε στη Γ΄ κατηγορία.Την περίοδο 2016-17 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παράλληλα, κατέκτησε και το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Την περίοδο 2019-20 ο Ονήσιλος συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην έβδομη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. 1Ο Ονήσιλος κέρδισε 51 βαθμούς. Ωστόσο τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 48 βαθμοί. Στις 23 Ιουνίου 2022 ενοποιήθηκε με τον Αχυρώνα Λιοπετρίου δημιουργώντας τον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αχυρώνας-Ονήσιλος. Γ΄ Κατηγορία:Πρωταθλητής (1): 2018 Πρωτάθλημα Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ:Πρωταθλητής (1): 2017 Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ:Κυπελλούχος (1): 2018 Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ: Πρωταθλητής (1): 2015 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Μανία

Η μανία είναι εξαιρετικά σοβαρή διαταραχή διάθεσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανυψωμένη ή οξύθυμη διάθεση, ανυψωμένη ενέργεια και διαταραγμένες σκέψεις. Τα επεισόδια της μανίας συνδέονται γενικά με τη διπολική διαταραχή και την κλινική κατάθλιψη.

 Συμπτώματα της μανίας περιλαμβάνουν διαταραχή της συναισθηματικής διάθεσης, ευφορία, ευερεθιστότητα, διογκωμένη αυτοεκτίμηση, ελαττωμένη ανάγκη για ύπνο, πίεση λόγου, διάσπαση της προσοχής, υπερκινητικότητα, αυξημένη σεξουαλική διάθεση, συναισθηματική αστάθεια και παραληρητικές ιδέες και ψευδαισθήσεις.Ένας μανιακός ασθενής μπορεί ασυναίσθητα να χαμογελάσει και να βρεθεί στην ανάγκη να συγκρατήσει μια παρόρμηση να γελάσει με πράγματα που στο παρελθόν δεν θεωρούσε αστεία.Η προσοχή ενός ατόμου με μανία συνήθως διασπάται. Η έλλειψη κριτικής μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο σε πράξεις που να επιφέρουν άσχημες και οδυνηρές συνέπειες. Μπορεί επίσης να αρχίσουν τη χρήση διαφόρων ουσιών όπως, αλκοόλ και ναρκωτικών. Η συμπεριφορά τους μπορεί να γίνει ενοχλητική και επιθετική. Πολλά άτομα μπορεί να πιστεύουν ότι είναι σε μια «ειδική αποστολή» ή μπορεί να φθάσουν να πιστεύουν ότι έχουν ειδική σχέση με τον θεό, ότι έχουν ένα καταπληκτικό σχέδιο με το οποίο θα σώσουν τον κόσμο από την καταστροφή ή ότι έχουν μοναδικά ταλέντα ή ικανότητες, αυτές οι ιδέες θεωρούνται μεγαλοπρεπείς και εξωπραγματικές. Επίσης η σεξουαλική διάθεση μπορεί να αυξηθεί. Οι μανιακοί ασθενείς μιλούν σαν να βρίσκονται κάτω από πίεση να βγάλουν τις λέξεις έξω. Μιλούν δυνατά και γρήγορα και συνήθως είναι δύσκολο να τους διακόψει κανείς. Το περιεχόμενο της ομιλίας τους μπορεί να είναι φυσιολογικό ή γεμάτο αστεία και λογοπαίγνια ή γεμάτο κατηγόριες, εχθρότητα και υβρεολόγια. Συχνά οι μανιακοί ασθενείς μπορεί να έχουν θεατρικό στυλ, να χορεύουν και να τραγουδούν και να παρουσιάζονται αρκετά διασκεδαστικοί. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις ένα άτομο με μανία μπορεί να αρχίσει να βιώνει ψύχωση ή διάσπαση από την πραγματικότητα όπου η σκέψη επηρεάζεται μαζί με τη διάθεση. Η θεραπεία της μανίας γίνεται με αντιψυχωτικά φάρμακα όταν προκαλείται από διπολική διαταραχή. Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντιεπιληπτικά και το λίθιο. Ο ασθενής έχει περισσότερη βελτίωση όταν τα φάρμακα συνδυάζονται με ψυχοθεραπεία. Διπολική διαταραχή Κλινική κατάθλιψη Υπομανία Psychology.gr Αρχειοθετήθηκε 2007-11-04 στο Wayback Machine. manic depression.net Ελληνική Διπολική Οργάνωση (ΕΔΟ)
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ

Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ (στα Αγγλικά: Barbara Dex Award) ήταν μια διάκριση που ψηφιζόταν από θαυμαστές που απονέμονταν κάθε χρόνο στον "χειρότερα ντυμένο" διαγωνιζόμενο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Το βραβείο δημιουργήθηκε από την οπαδική ιστοσελίδα The House of Eurovision το 1997, το οποίο το φιλοξένησε μέχρι το κλείσιμο του ιστότοπου το 2016. Το Songfestival.be παρουσίασε το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ από το 2017 και μετά, αλλάζοντας το κριτήριό του στην "πιο εντυπωσιακή εμφάνιση" το 2019. Πριν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022, ο ιστότοπος ανακοίνωσε τη διακοπή του βραβείου, σκοπεύοντας να το αντικαταστήσει με μια πιο θετική διάκριση.

 Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ δημιουργήθηκε από τους Έντβιν φαν Τίλο και Ρομπ Πάαρντεκαμ, ιδρυτές της ολλανδικής ιστοσελίδας The House of Eurovision, το 1997. Πήρε το όνομά του από τη βελγίδα τραγουδίστρια Μπάρμπαρα Ντεξ, η οποία εκπροσώπησε το Βέλγιο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1993 φορώντας ένα ημιδιαφανές φόρεμα που έφτιαξε μόνη της. Σύμφωνα με τον Ουίλιαμ Λι Άνταμς του Wiwibloggs, το φόρεμα που φορούσε η Ντεξ την είχε κάνει "να μοιάζει με ένα αμπαζούρ", ένα χαρακτηριστικό που τελικά οδήγησε στην έναρξη του βραβείου. Το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονεμήθηκε αρχικά στους πιο κακοντυμένους διαγωνιζόμενους. Η Ντέμπι Σκέρι, η οποία εκπροσωπούσε τη Μάλτα στον διαγωνισμό του 1997, ήταν η πρώτη καλλιτέχνιδα που έλαβε το βραβείο. Για την τρίτη έκδοση του βραβείου το 1999, το The House of Eurovision άνοιξε μια δημόσια ψηφοφορία για την επιλογή του νικητή, σε αντίθεση με την εσωτερική επιλογή των προηγούμενων δύο ετών.Το House of Eurovision έκλεισε μετά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2016 και παρέδωσε το βραβείο Barbara Dex στον βελγικό ιστότοπο Songfestival.be και στον ιδρυτή του, Γιάσπερ βαν Μπίσεν. Ο Βαν Μπίσεν ήλπιζε ότι αυτή η μετάβαση θα διεύρυνε την εμβέλεια του βραβείου. Ξεκινώντας με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019, το κριτήριο του βραβείου άλλαξε στο "πιο αξιοσημείωτο ντύσιμο", το οποίο έγινε "πιο εντυπωσιακή εμφάνιση" για τον διαγωνισμό του 2021. Το Songfestival.be σημείωσε ότι "αυτό το βραβείο για το πιο εντυπωσιακό ρούχο δεν σκοπεύει να πει τι είναι άσχημο και τι όχι και δεν θέλει να βάλει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού σε κακό φως". Στις 13 Μαρτίου 2022 η ιστοσελίδα Songfestival.be ανακοίνωσε ότι θα τερματιστεί το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ, επικαλούμενη την αρνητική υποδήλωση που συνδέεται με αυτό. Αντί αυτού, θα οργανωθεί ένα νέο βραβείο για την "πλέον σημαντική ένδυση". Έπειτα από διαδικτυακή ψηφοφορία, το Songfestival.be ανακοίνωσε στις 29 Απριλίου ότι το νέο βραβείο θα ονομαστεί "Βραβείο Είσαι το Όραμα" ("You're a Vision Award"), προσθέτοντας ότι με το νέο όνομα προωθείται η δημιουργικότητα, η ποικιλομορφία και η θετική διάθεση στη μόδα της Eurovision εντός σκηνής. Πρώτος νικητής του νεοσύστατου βραβείου ήταν ο Αυστραλός Σέλντον Ράιλι. Επίσημος ιστότοπος
Nikon D3200

H Nikon D3200 είναι μια φωτογραφική μηχανή DSLR Nikon F-mount τύπου DX με μέγεθος 24,2 megapixel DX που ξεκίνησε επίσημα από τη Nikon στις 19 Απριλίου 2012. Διατίθεται στην αγορά ως ψηφιακή φωτογραφική μηχανή DSLR για αρχάριους και έμπειρους χομπίστες DSLR που είναι έτοιμοι για μία μηχανή με πιο εξελιγμένες προδιαγραφές και απόδοση. Η χρήση ειδικά για αρχάριους μπορεί να υποστηριχθεί μέσω των βοηθημάτων και του οδηγού (ολοκληρωμένα σεμινάρια). Αντικαθιστά την D3100 ως DSLR επιπέδου εισόδου της Nikon, αλλά η βελτιωμένη ποιότητα εικόνας έχει συγκριθεί με εκείνη των pro DSLR. Με βάση το DxOMark, η DSLR της πρωτοποριακής φωτογραφικής μηχανής Nikon D3200 ξεπέρασε το DxOMark Overall Sensor Score του πλήρους πλαισίου της Canon EOS 5D Mark II, αν και το 5D Mark II ήταν τελευταίας τεχνολογίας όταν τέθηκε σε λειτουργία πριν από τέσσερα χρόνια. Ο διάδοχός της είναι η Nikon D3300 που ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2014 με νέο επεξεργαστή εικόνας Nikon Expeed 4, χωρίς οπτικό φίλτρο χαμηλής διέλευσης (OLPF), 5 fps και την πρώτη φωτογραφική μηχανή DSLR της Nikon με το Easy (sweep) Panorama. Όπως και στην D5300 της Nikon, με σώμα από πολυμερές ενισχυμένο με ίνες άνθρακα αλλά και ο νέος φακός κιτ που αναδιπλώνεται, την καθιστά μικρότερη και ελαφρύτερη.

 24,2 (ολικός 24,7) αισθητήρας CMOS DX με ανάλυση 12 bit, κατασκευασμένος από την Nikon Λειτουργία ταινίας Full HD 1080p Nikon Expeed 3 επεξεργαστής εικόνας / βίντεο Ενεργός D-Lighting Αυτόματη διόρθωση χρωματικής εκτροπής Λειτουργία καθαρισμού αισθητήρα εικόνας από κραδασμούς και σύστημα ελέγχου ροής αέρα Η περιοχή εικονοστοιχείων της εικόνας είναι η μορφή DX που μπορεί να ρυθμιστεί σε (Μεγάλο) 6.016 × 4.000 (Μεσαίο) 4.512 × 3.000 (Μικρά) 3.008 × 2.000 Τα μέσα αποθήκευσης είναι SD , SDHC ή SDXC, UHS-I bus mode και Eye-Fi Wireless LAN Διεπαφή GPS για άμεση γεωγραφική σήμανση που υποστηρίζεται από τη Nikon GP-1 Το δυναμικό εύρος της D3200 Nikon ( EXPEED 3 ονομάζεται EXPEED 2 τύπου, 14 bits μειώνεται έως 12 bits ) υπερβαίνει ακόμη και DSLRs full-frame όπως της Nikon D3S ( EXPEED 2 ονομάζεται EXPEED (1) τύπου, 14 bits) ή Canon 5D MK3 ( DIGIC 5+ , 14 bits) σε χαμηλές ταχύτητες φιλμ (ISO 100 και ISO 200) εξαιτίας της μειωμένης αποτελεσματικής ανάλυσης των μετατροπέων αναλογικού-ψηφιακού σήματος . H D3200 δεν διαθέτει αυτόματο bracketing έκθεσης. Η πολύ υψηλή δυναμική εμβέλεια της Nikon D3200 καθιστά δυνατή την λήψη υψηλών εικόνων δυναμικής εμβέλειας (HDR, που δημιουργούνται κυρίως με συνδυασμό πολλαπλών εικόνων με διαφορετικές εκθέσεις) με μία λήψη, ειδικά όταν χρησιμοποιείτε μορφή πρώτης εικόνας. Η μέθοδος HDR με ένα στιγμιότυπο αποφεύγει επίσης τα μειονεκτήματα όπως θόλωση, εικόνες φάντασμα ή άλλα σφάλματα κατά τη συγχώνευση πολλαπλών εικόνων. Κατάλογος των φακών Nikon F mount με ενσωματωμένο μοτέρ αυτόματης εστίασης - η αυτόματη εστίαση είναι διαθέσιμη μόνο με έναν από τους 162 φακούς, καθώς h D3200 δεν διαθέτει μηχανισμό αυτόματης εστίασης, αλλά περιλαμβάνει ηλεκτρονικό εύρος ζώνης. Nikon D3200 Εγχειρίδιο Nikon Επίσημος ιστότοπος «Nikon D3200». Digital Photography Review. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2012.
Ευφημία του Ρύγκεν

Η Ευφημία του Ρύγκεν, σουηδ.: Eufemia av Rügen, (π. 1280 – Μάιος 1312) ήταν βασίλισσα της Νορβηγίας ως σύζυγος του Χάaκον Ε ́ της Νορβηγίας. Είναι διάσημη στην ιστορία ως λογοτεχνική μορφή και γνωστή για την ανάθεση μεταφράσεων μυθιστορημάτων.

 Η Ευφημία ήταν πιθανότατα κόρη του Βίτσλαβ Β', πρίγκιπα του Ρύγκεν (1240–1302). Η παλαιότερη νορβηγική ιστοριογραφία ισχυρίζεται ότι ήταν κόρη του Γκύντερ, κόμη του Άρνσταϊν και του πρίγκιπα Βίτσλαβ, παππού της από τη μητέρα της. Ωστόσο αυτός ο ισχυρισμός διαψεύστηκε. Η Ευφημία παντρεύτηκε τον Χάακον (Ε΄) της Νορβηγίας την άνοιξη του 1299. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χάακον Ε΄, ο βασιλιάς Έρικ Β΄, απεβίωσε στη συνέχεια τον Ιούλιο του 1299, οπότε ο Χάακον Ε΄ έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας. Ο γάμος μεταξύ της Ευφημίας και του Χάακον Ε΄ είχε πιθανώς συμφωνηθεί σε μια δανο-νορβηγική συνάντηση διευθέτησης το φθινόπωρο του 1298, όπου ο πρίγκιπας Βίτσλαβ συμμετείχε ως μεσολαβητής και εγγυητής. Το ζευγάρι διέμενε στο Κάστρο Άκερσους στο Όσλο. Η βασίλισσα Ευφημία ήταν γνωστή για τα πολιτιστικά της ενδιαφέροντα. Της άρεσε να διαβάζει και είχε μία μεγάλη συλλογή βιβλίων, η οποία λέγεται ότι ήταν μια από τις μεγαλύτερες συλλογές στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Η βασίλισσα Ευφημία αντιπροσώπευε την αναδυόμενη ιπποτική κουλτούρα. Η βασίλισσα Ευφημία, που ήθελε να καλλιεργήσει την ηπειρωτική κουλτούρα στις σκανδιναβικές αυλές, είχε μεταφράσεις σε στίχους τριών γαλλικών και γερμανικών ιπποτικών μυθιστορημάτων του 12ου αι. και έστειλε αντίγραφα στη σουηδική αυλή. Οι τρεις μπαλάντες ονομάζονταν Λόρδος Ιβάν Ιππότης των Λεόντων (Herr Ivan lejonriddaren) (1303), Δούκας Φρειδερίκος της Νορμανδίας (Hertig Fredrik av Normandie) (1301 ή 1308) και Φλόρις και Μπλανσφλόρα (Flores och Blanzeflor) (πιθανώς 1312). Κάθε ποίημα έχει μια τελική δήλωση ότι μεταφράστηκαν με πρωτοβουλία της βασίλισσας Ευφημίας. Αυτά έγιναν γνωστά ως οι μπαλάντες της Ευφημίας (σουηδ.: Eufemiavisorna, νορβηγ.: Eufemiavisene), και ήταν δημοφιλή τόσο στη Νορβηγία, όσο και στη Σουηδία. Το μόνο παιδί της που επέζησε ήταν η Ίνγκεμποργκ της Νορβηγίας. Το 1312 η Ίνγκεμποργκ παντρεύτηκε τον δούκα Έρικ Μάγκνουσον της Σουηδίας, ο οποίος ήταν ο νεότερος γιος του βασιλιά Mάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και αδελφός του βασιλιά Μπίργκερ της Σουηδίας. Ο γιος τους Μάγκνους Δ΄ Έρικσον θα διαδεχόταν τον Χάακον Ε΄ ως βασιλιάς της Νορβηγίας και τον Μπίργκερ ως βασιλιά της Σουηδίας. Ο βασιλιάς Χάακον Ε΄ και η βασίλισσα Ευφημία τάφηκαν στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Όσλο. Τα λείψανα δύο ανθρώπων, που θεωρούνται ότι ήταν ο Χάακον και η Ευφημία, ανακαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές στα ερείπια αυτής της εκκλησίας και ενταφιάστηκαν ξανά στο Βασιλικό Μαυσωλείο στο Κάστρο Άκερσους. Παντρεύτηκε τον Χάακον Ε΄ των Σβέρε βασιλιά της Νορβηγίας και είχε τέκνο: Ίνγκεμποργκ 1301-1361, παντρεύτηκε τον Έρικ των Μπγιέλμπο δούκα του Σόντερμανλαντ. Bandlien, Bjørn (επιμ. ) Eufemia: Oslos middelalderdronning (βιογραφία) 2012(ISBN 9788282650397) Thuesen, Nils Petter Norges dronninger gjennom 1000 ετών (Tiden, 1991)
Βάλενς Ατσιντάλιους

Ο Βάλενς Ατσιντάλιους (λατινικά: Valens Acidalius‎, 1567 – 25 Μαΐου 1595), γνωστός και ως Βάλτιν Χαβέκενταλ (Valtin Havekenthal, ήταν Γερμανός κριτικός και ποιητής που έγραφε στη λατινική γλώσσα.

 Ο Ατσίνταλιους γεννήθηκε στο Βίτστοκ, και ήταν γιος ενός λουθηρανού πάστορα. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Ρόστοκ, του Γκράιφσβαλντ και του Χέλμστεντ. Ήδη από τα νεανικά του χρόνια, τα λατινικά του ποιήματα προκάλεσαν αίσθηση. Το 1590 συνόδευσε τον φίλο του Ντάνιελ Μπουκρέτιους (Daniel Rindfleisch) στην Ιταλία, όπου δημοσίευσε το πρώτο του λογοτεχνικό έργο, μια έκδοση του Velleius Paterculus. Ο Ατσιντάλιους σπούδασε φιλοσοφία και ιατρική στην Μπολόνια και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ και στους δύο τομείς. Ωστόσο, δεν τον γοήτευσε η πρακτική εργασία ως ιατρός και γι' αυτό επικεντρώθηκε στην κριτική κλασικών έργων. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1593 μετά από αρκετές κρίσεις πυρετού, μετακομίζοντας στο Μπρέσλαου, την πόλη καταγωγής του φίλου του Μπουκρέτιους. Το 1595 ο Ατσιντάλιους έγινε καθολικός και την άνοιξη του ίδιου έτους αποδέχθηκε την πρόσκληση του φίλου και υποστηρικτή του, του επισκοπικού καγκελάριου Βάκερ φον Βάκενφελς, στη Νίσα. Εκεί πέθανε από πυρετό σε ηλικία 28 ετών. «Acidalius, Valens». ADB. 1. Leipzig. 1875, σσ. 31-33.
Σάντα Κριστίνα Βαλγκαρντένα

Η Σάντα Κριστίνα Βαλγκαρντένα (ιταλικά: Santa Cristina Valgardena, προφέρεται: [ˈsanta kriˈstiːna ˌvalɡarˈdeːna]) ή Σανκτ Κριστίνα ιν Γκρέντεν (γερμανικά: St. Christina in Gröden, προφέρεται: [saŋkt krɪsˈtiˑna ɪn ˈɡrøːdn̩]) είναι πόλη της Ιταλίας της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο, που βρίσκεται στις Δολομίτικες Άλπεις και στην κοιλάδα Βαλ Γκαρντένα. Το 91,20% του πληθυσμού της μιλά την τοπική ρωμανική διάλεκτο, ένα 5,68% γερμανικά και 3,12% ιταλικά.

 Είναι άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε, πάντως στην ευρύτερη περιοχή των Δολομιτικών Άλπεων και της κοιλάδας Γκαρντένα έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης, αλλά και βέλη ή άλλα αντικείμενα προϊστορικών χρόνων. Από τους αρχαιολόγους χρονολογούνται περίπου στο 6000 π.Χ.. Αυτές οι αιχμές βελών και άλλα εργαλεία που έχουν βρεθεί, αντιπροσωπεύουν τα πρώτα προϊστορικά ευρήματα όλης της περιοχής των Δολομιτικών Άλπεων. Πιστεύεται ότι η κατοικία ήταν προσωρινή, χωρίς να αποκλείεται μόνιμη εγκατάσταση τον χειμώνα, στην περιοχή έρχονταν για να κυνηγήσουν τροφή τους καλοκαιρινούς μήνες. Κοντά στο Ortisei, βρέθηκαν χάλκινες πόρπες, κοσμήματα, σιδερένια τσεκούρια, σπαθιά γαλατικά, αγροτικά και πρωτόγονα εργαλεία. Η πόλη αναφέρεται με το όνομα αυτό, Αγία Χριστίνα, από το 1277 και ανάλογα με την χώρα όπου ανήκε μεταφραζόταν. Μέχρι το 1923 που ανήκε στην Αυστρία λεγόταν St. Christina in Gröden, ώσπου με την προσάρτηση της στην Ιταλία μετονομάστηκε σε Santa Cristina Valgardena. Σήμερα το όνομα είναι τρίγλωσσο και αναφέρεται και στην τοπική διάλεκτο. Η πόλη, αλλά και η κοιλάδα Γκαρντένα συνδέθηκαν σιδηροδρομικά με την Αυστρία με το σιδηροδρομικό δίκτυο που κατασκεύασε ο αυστριακός στρατός. Από το 1960 έχουν σταματήσει τα δρομολόγια τρένων και η επικοινωνία γίνεται πλέον με λεωφορεία. Στην πόλη υπάρχει ο ναός της Αγίας Χριστίνας σε ρωμανικό ρυθμό, χτισμένη τον 12ο αιώνα. Το 1342 υπέστη εκτεταμένη ανακαίνιση, που άλλαξε το στιλ της, αφού προστέθηκαν στοιχεία γοτθικού ρυθμού. Η οικονομία της Σάντα Κριστίνα Βαλ Γκαρντένα βασίζεται κυρίως στο τουρισμό, τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα, αφού διαθέτει χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο μάλιστα έχει φιλοξενήσει αγώνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος σλάλομ. Luis Stuffer, Die Pfarrkirche von St. Christina in Gröden, S. Cristina, 1993. Edith Senoner, 150 ani Mujiga S. Cristina - Musikkapelle St. Christina in Gröden, S. Cristina, Comune di S. Cristina, 2006. Deborah Vinatzer, Sabine Piazza, S. Cristina 1870-1970: zacan n iede / Bilder aus vergangenen Zeiten / come era una volta, S. Cristina, Cunsëi de furmazion de S. Cristina, 2009. Comune di Santa Cristina Valgardena Centro fondo
Πλουτίνος

Πλουτίνοι στην αστρονομία είναι δυναμική ομάδα μεταποσειδώνιων αντικειμένων που περιφέρονται σε συντονισμό μέσης κίνησης 2:3 με τον Ποσειδώνα. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε δύο τροχιές που κάνει ένας πλουτίνος, ο Ποσειδώνας περιφέρεται τρεις φορές. Ο πλανήτης νάνος Πλούτωνας είναι το μεγαλύτερο μέλος της ομάδας καθώς και ο ονοματοδότης της. Τα επόμενα μεγαλύτερα μέλη είναι ο Όρκος, το (208996) 2003 AZ84 και ο Ιξίων. Οι πλουτίνοι πήραν το όνομά τους από μυθολογικά πλάσματα που σχετίζονται με τον κάτω κόσμο. Οι πλουτίνοι σχηματίζουν το εσωτερικό μέρος της ζώνης του Κάιπερ και αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τέταρτο των γνωστών αντικειμένων της ζώνης του Κάιπερ. Είναι επίσης η γνωστότερη πολυπληθέστερη κατηγορία συντονισμένων μεταποσειδώνιων αντικειμένων. Ο πρώτος πλουτίνος μετά τον ίδιο τον Πλούτωνα, το (385185) 1993 RO, ανακαλύφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1993.

 D.Jewitt, A.Delsanti The Solar System Beyond The Planets in Solar System Update : Topical and Timely Reviews in Solar System Sciences , Springer-Praxis Ed., ISBN 3-540-26056-0 (2006). Preprint of the article (pdf) Bernstein G.M., Trilling D.E., Allen R.L. , Brown K.E , Holman M., Malhotra R. The size Distribution of transneptunian bodies. The Astronomical Journal, 128, 1364-1390. preprint on arXiv Αρχειοθετήθηκε 7 October 2016 στο Wayback Machine. Minor Planet Center Orbit database (MPCORB) as of 2008-10-05. Minor Planet Circular 2008-S05 (October 2008) Distant Minor planets Αρχειοθετήθηκε 13 September 2019 στο Wayback Machine. was used for orbit classification. David Jewitt (Univ. of Hawaii) on Plutinos Minor Planet Center, List of TNOs Αρχειοθετήθηκε 2 March 2011 στο Wayback Machine. MPC List of Distant Minor Planets Αρχειοθετήθηκε 25 April 2009 στο Wayback Machine.
Τζων Τούζο Γουίλσον

Ο Τζων Τούζο Γουίλσον (John Tuzo Wilson, 24 Οκτωβρίου 1908 - 15 Απριλίου 1993) ήταν Καναδός γεωφυσικός, γεωλόγος και πρύτανης του Πανεπιστημίου της Υόρκης. Έγινε ευρύτερα γνωστός με παγκόσμια αναγνώριση για τη συμβολή του στην αποδοχή της θεωρίας των τεκτονικών πλακών που αποτελεί σήμερα το δόγμα των Γεωεπιστημών. Συγκεκριμένα με την θεωρία αυτή ερμήνευσε την δημιουργία των νήσων Χαβάη και τις τεκτονικές διεργασίες που συνέβαλαν σ΄ αυτή, εισάγοντας τους όρους: των "θερμών προβολών" (hotspots), (επί των ωκεάνιων ηφαιστείων), και τα "μετασχηματισμένα όρια" των τεκτονικών πλακών.

 Ο Τούζο Γουίλσον (όπως καθιερώθηκε ν΄ αναφέρεται) γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1908 στην Οτάβα, Οντάριο. Το 1930 έλαβε πτυχίο φυσικής και γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο και το 1936 διδακτορικό στη γεωλογία από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Ακολούθως στον Β' Π.Π. υπηρέτησε στον καναδικό στρατό μετά το τέλος του οποίου ανέλαβε καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Το 1974, ορίσθηκε διευθυντής του Επιστημονικού Κέντρου του Οντάριο και την περίοδο 1983-1986 πρύτανης του Πανεπιστημίου της Υόρκης. Ο Τ. Τούζο Γουίλσον τιμήθηκε ιδιαίτερα από πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα και ενώσεις. Πέθανε στις 15 Απριλίου του 1993 στο Τορόντο. Δύο υποθαλάσσια ηφαίστεια καθώς και η περιοδικότητα συστολής διαστολής του ωκεάνιου βυθού φέρουν τιμής ένεκεν το όνομά του (κύκλος Γουίλσον). "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τ.57ος, σ.43 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Tuzo Wilson στο Wikimedia Commons
Πιερ Σελεστέν Ρουιγκεμά

Ο Πιερ Σελεστέν Ρουιγκεμά (Pierre-Célestin Rwigema, 1953-) είναι πολιτικός από τη Ρουάντα. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας την περίοδο από το 1995 ως το 2000. Αργότερα κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη Γενοκτονία της Ρουάντα και αθωώθηκε.

 Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1953. Από το 1994 ως το 1995 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας. Στις 31 Αυγούστου 1995 διορίστηκε πρωθυπουργός και κατά την ορκωμοσία του υποσχέθηκε να επανενώσει τις εθνότητες της διαιρεμένης χώρας. Το 2001 κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη γενοκτονία και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Οι κατηγορίες έγιναν μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, όταν έφυγε στις ΗΠΑ για να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Αναφέρθηκε ότι οι κατηγορίες είχαν πολιτικά κίνητρα. Την περίοδο αυτή που κατηγορήθηκε, έκανε μάστερ στη διοίκηση επιχειρήσεων, στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μπόουλινγκ Γκριν του Οχάιο. Τελικά αποδείχθηκε η αθωότητά του και του χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο από αμερικανικό δικαστήριο για μετανάστες στο Ντιτρόιτ.Τον Οκτώβριο του 2011 ο Μαρτίν Νγκογκά, γενικός εισαγγελέας της Ρουάντα, γνωστοποίησε στα ΜΜΕ ότι οι δικαστικές αρχές δεν βρήκαν καμία ένδειξη για να παραπέμψουν σε δίκη τον Ρουιγκεμά για συμμετοχή του στη γενοκτονία και κατά συνέπεια η υπόθεσή του τέθηκε στο αρχείο.Έπειτα από εξορία 11 ετών, ο Ρουιγκεμά επέστρεψε στη Ρουάντα και δηλώνοντας ότι "επέστρεφε ελεύθερος", γνωστοποίησε τον πρωταρχικό του στόχο να βοηθήσει στην ανάπτυξη της χώρας.Τον Μάιο του 2012 εξελέγη μαζί με άλλα 7 άτομα ως αντιπρόσωπος στην Νομοθετική Συνέλευση της Ανατολικής Αφρικής (EALA). Υποσχέθηκε να εφαρμοστεί η κοινή αγορά της Κοινότητας Ανατολικής Αφρικής και τα πρωτόκολλα για την τελωνειακή ένωση και να επιταχυνθούν οι συνομιλίες για την νομισματική ένωση και να γίνει πραγματικότητα μια πολιτική ομοσπονδία.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιορδανίας

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιορδανίας, γνωστό και ως Προ Λιγκ Ιορδανίας (αραβικά: دوري المناصير الأردني للمحترفين‎) ,είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου ανδρών της Ιορδανίας. Το πρωτάθλημα αποτελείται από δώδεκα ομάδες, οι οποίες αγωνίζονται σε δύο γύρους η μία με τις άλλες σε σύστημα εντός και εκτός έδρας. Αυτή τη στιγμή το πρωτάθλημα είναι γνωστό ως AL-Manaseer Προ Λιγκ Ιορδανίας, αφού η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιορδανίας υπέγραψε συμφωνία χορηγίας με την Ziyad AL-Manaseer Companies Group.

 Υπάρχουν 12 ομάδες στην Προ Λιγκ. Κατά τη διάρκεια μιας σεζόν (από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο) κάθε ομάδα παίζει με τις άλλες δύο φορές (ένα σύστημα διπλού γύρου), μία φορά εντός έδρας και μία φορά στην έδρα των αντιπάλων τους, σε συνολικά 22 αγώνες. Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις πόντους για νίκη και έναν βαθμό για ισοπαλία. Δεν απονέμονται πόντοι για την ήττα. Οι ομάδες κατατάσσονται με κριτήρια τους συνολικούς πόντους, μετά τη συνολική διαφορά γκολ και τέλος τα συνολικά γκολ που σημειώθηκαν. Εάν εξακολουθούν να είναι ίσες, οι ομάδες θεωρείται ότι κατέχουν την ίδια θέση. Εάν υπάρχει ισοπαλία για το πρωτάθλημα, για υποβιβασμό ή για πρόκριση σε άλλη διοργάνωση, ένας αγώνας πλέι οφ σε ουδέτερο μέρος αποφασίζει την κατάταξη. Υπάρχει ένα σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού μεταξύ της Προ Λιγκ Ιορδανίας και της Δεύτερης Κατηγορίας Ιορδανίας. Οι δύο ομάδες που τερματίζουν στις δύο χαμηλότερες θέσης στην Προ Λιγκ υποβιβάζονται στη Δεύτερη Κατηγορία Ιορδανίας και οι δύο κορυφαίες ομάδες από τη Δεύτερη Κατηγορία Ιορδανίας προβιβάζονται στην Προ Λιγκ. Προς το παρόν, οι νικητές της Προ Λικγ Ιορδανίας πληρούν τις προϋποθέσεις για την πρόκριση στους ομίλους του ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και οι επιλαχόντες του πρωταθλήματος προκρίνονται στους ομίλους του ΑΦΚ Καπ, μαζί με τους νικητές του Κυπέλλου Ιορδανίας. Η Ιορδανία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες χώρες στο ΑΦΚ Καπ με τρεις τίτλους πίσω από τις ομάδες από το Κουβέιτ, 2 για την Αλ Φαϊσαλί Σ.Κ. (2005 και 2006) και 1 για την Σαμπάμπ Αλ Όρντον Κλαμπ (2007), περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη χώρα που οι ομάδες της έχουν δικαίωμα να αγωνιστούν στο ΑΦΚ Καπ. Πρωταθλήματα ανά ομάδα Πηγή: Μέχρι τη σεζόν 2019-20 Manaseer Hyundai Adidas Zain Group Arab Bank Jordan Insurance Company Εφημερίδα Ad-Dustour Εφημερίδα Al Ghad Εφημερίδα Al Ra'i Κύπελλο Ιορδανίας Λιγκ Καπ Ιορδανίας Σούπερ Καπ Ιορδανίας Ιστότοπος ομοσπονδίας Πρωτάθλημα Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine. στο fifa.com Πρωτάθλημα στο soccerway.com Jordan Premier League - Hailoosport.com Αρχειοθετήθηκε 2014-10-14 στο Wayback Machine. (αραβικά) Jordan Premier League - Hailoosport.com Αρχειοθετήθηκε 2014-10-14 στο Wayback Machine.