Μάμι Αϊζενχάουερ

Η Μάμι Τζενίβα Αϊζενχάουερ (αγγλικά: Mary "Mamie" Geneva Eisenhower, το γένος Ντουντ, 14 Νοεμβρίου 1896 - 1 Νοεμβρίου 1979) ήταν σύζυγος του Προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από το 1953 έως το 1961. Η Μάμι παντρεύτηκε τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ σε ηλικία 19 ετών το 1916. Το νεαρό ζευγάρι μετακόμιζε συχνά μεταξύ στρατιωτικών συγκροτημάτων σε πολλές θέσεις, από τον Παναμά μέχρι τις Φιλιππίνες. Ως Πρώτη Κυρία, περιποιήθηκε ένα ευρύ φάσμα ξένων αξιωματούχων, οι οποίοι αντέδρασαν καλά στο δυναμικό της στιλ και στις ενδυματολογικές της επιλογές. Η Μάμι Αϊζενχάουερ πέρασε τα χρόνια συνταξιοδότησης και χηρείας της στο οικογενειακό αγρόκτημα στο Γκέτισμπουργκ της Πενσυλβάνια.

 Γεννήθηκε στο Μπουν, της Άιοβα, και πήρε το όνομά της, εν μέρει, από το δημοφιλές τραγούδι Lovely Lake Geneva, η Μάμι Τζενίβα Ντουντ ήταν το δεύτερο παιδί του Τζον Σέλντον Ντουντ (1870–1951), στελέχους συσκευασίας κρέατος και της συζύγου του, Ελιβέρα Ματθίλδα Κάρλσον ( 1878-1960). Μεγάλωσε στο Σίνταρ Ράπιντς της Άιοβα, στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο, στο Ντένβερ του Κολοράντο και στο χειμερινό σπίτι των Ντουντ στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Ο πατέρας της, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε σε ηλικία 36 ετών, διοικούσε μια εταιρεία συσκευασίας κρέατος που ιδρύθηκε από τον πατέρα του, Doud & Montgomery ("Buyers of Live Hogs") και είχε επενδύσεις σε αποθήκες του Ιλινόι και της Άιοβα. Η μητέρα της ήταν κόρη Σουηδών μεταναστών. Είχε τρεις αδελφές τις Έλενορ Κάρλσον Ντουντ, Έντα Μάε Ντουντ και Μέιμπελ Φράνσις "Μάικ" Ντουντ. Λίγο μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής της στο σχολείο θηλέων Wolcott, γνώρισε τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στο Σαν Αντόνιο τον Οκτώβριο του 1915. Γνωρίστηκαν μέσω της κυρίας Λούλου Χάρις, σύζυγο ενός συναδέλφου στο Φορτ Σαμ Χιούστον, ερωτεύτηκαν αμέσως, καθώς ο Αϊζενχάουερ, αξιωματικός της ημέρας, κάλεσε τη δεσποινίς Ντουντ να τον συνοδεύσει στους γύρους του. Το 1916, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, της έδωσε μια μικρογραφία του δαχτυλιδιού του, του Ουέστ Πόιντ, για να σφραγίσει την επίσημη δέσμευση. Ο υπολοχαγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, 25 ετών, παντρεύτηκε τη Μάμι Ντουντ, 19 ετών, την 1η Ιουλίου του 1916, στο σπίτι των γονιών της νύφης στο Ντένβερ του Κολοράντο. Μετά τον γάμο, που εκτελέστηκε από τον Αιδεσιμότατο Ουίλιαμς της Κεντρικής Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Ντένβερ, οι νεόνυμφοι πέρασαν τον μήνα του μέλιτος στο Ελντοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο, ένα θέρετρο κοντά στο Ντένβερ και στη συνέχεια επισκέφτηκαν τους γονείς του γαμπρού στο Άμπιλιν πριν εγκατασταθούν στην κατοικία του υπολοχαγού στο Φορτ Σαμ Χιούστον. Οι Αϊζενχάουερ απέκτησαν δύο παιδιά (μόνο ένα έζησε μέχρι την ενηλικίωση): Ο Ντουντ Ντουάιτ "Ίκι" (24 Σεπτεμβρίου 1917 - 2 Ιανουαρίου 1921) πέθανε από οστρακιά. Ο Τζον Σέλντον Ντουντ Αϊζενχάουερ (3 Αυγούστου 1922 - 21 Δεκεμβρίου 2013) - στρατιώτης, διπλωμάτης, συγγραφέας - γεννήθηκε στο Ντένβερ του Κολοράντο. Αποφοίτησε από το Ουέστ Πόιντ το 1944 και απέκτησε μεταπτυχιακό στην αγγλική λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια το 1950. Μετά τη συνταξιοδότησή του από μια στρατιωτική σταδιοδρομία (1944-1963), διορίστηκε πρέσβης στο Βέλγιο (1969-1971) από τον Ρίτσαρντ Νίξον. Έγραψε δέκα βιβλία, μεταξύ των οποίων Battle of the Bulge: The Bitter Woods (1969), Strictly Personal (1974), και Allies: Pearl Harbor to D-Day (1982).Για χρόνια, η ζωή της Μάμι Αϊζενχάουερ ακολούθησε τη ζωή των συζύγων των στρατιωτικών: μια σειρά θέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη ζώνη του καναλιού του Παναμά, στη Γαλλία και στα νησιά των Φιλιππίνων. Αν και είχε συνηθίσει περισσότερες ανέσεις από εκείνες που παρέχονται σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, η Μάμι προσαρμόστηκε εύκολα και συνόδευε τον σύζυγό της σε κάθε μετακίνηση, 28 φορές, πριν από τη συνταξιοδότησή τους στο τέλος της θητείας του ως πρόεδρος. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και καθώς προαγωγή και φήμη αποδόθηκαν στον «Άικ», η σύζυγός του ζούσε στην Ουάσινγκτον. Αφού έγινε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Κολούμπια το 1948, ο Αϊζενχάουερ αγόρασε ένα αγρόκτημα (σημερινός Εθνικός Ιστορικός Χώρος του Αϊζενχάουερ) στο Γκέτισμπουργκ της Πενσυλβάνια. Ήταν το πρώτο σπίτι που είχαν ποτέ. Τα καθήκοντά του ως διοικητής των δυνάμεων του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου, και τα δικά της ως οικοδέσποινα σε μια βίλα κοντά στο Παρίσι, καθυστέρησαν τις εργασίες στο σπίτι των ονείρων τους, που ολοκληρώθηκε τελικά το 1955. Οι Αϊζενχάουερ γιόρτασαν με ένα πικνίκ για το προσωπικό, αυτό που θα ήταν η τελευταία προσωρινή τους κατοικία, τον Λευκό Οίκο. Η διπλωματία και τα αεροπορικά ταξίδια στον μεταπολεμικό κόσμο επέφεραν αλλαγές στην επίσημη φιλοξενία τους. Οι Αϊζενχάουερ φιλοξένησαν έναν άνευ προηγουμένου αριθμό αρχηγών κρατών και ηγετών ξένων κυβερνήσεων. Ως Πρώτη Κυρία, διακρίθηκε για τον πρόσχαρο τρόπο της, την αγάπη της για τα όμορφα ρούχα, μερικά από τα οποία σχεδιάστηκαν από τον Άρνολντ Σκάσι (Arnold Scaasi), για τα κοσμήματα και την προφανή υπερηφάνεια της για τον άντρα και το σπίτι της. Η Αϊζενχάουερ ανακηρυσσόταν μία από τις δώδεκα καλύτερες γυναίκες στη χώρα από το ινστιτούτο New York Dress κάθε χρόνο που ήταν Πρώτη Κυρία. Το «Στιλ της Μάμι» περιλάμβανε ένα φόρεμα, βραχιόλια γοητείας, μαργαριτάρια, μικρά καπέλα και χτενισμένα μαλλιά. Ήταν μια τροποποιημένη έκδοση του μεταπολεμικού «New Look» του Ντιόρ. Το στιλ της περιλάμβανε αντικείμενα υψηλού και χαμηλού επιπέδου. Οι σχεδιαστές που συνδέονται στενά με την Αϊζενχάουερ είναι οι Mollie Parnis, Trifari και Sally Victor. Η Αϊζενχάουερ φορούσε ένα φόρεμα της Νέτι Ρόζενσταϊν (Nettie Rosenstein) στους εναρκτήριους χορούς του 1953. Ήταν ένα ροζ φόρεμα peau de soie κεντημένο με πάνω από 2.000 στρας. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή στη συλλογή των εναρκτήριων φορεμάτων του Σμιθσόνιαν Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας. Η Αϊζενχάουερ συνόδευσε το φόρεμα με ταιριαστά γάντια και κοσμήματα από την Trifari και με μια τσάντα από χάντρες από την Judith Leiber (τότε υπάλληλο της Νέτι Ρόζενσταϊν). Τα παπούτσια της από την Delman και είχαν το όνομά της τυπωμένο στο αριστερό παπούτσι.Η αγάπη της Αϊζενχάουερ για μια συγκεκριμένη απόχρωση του ροζ, που συχνά ονομάζεται ροζ «Πρώτης Κυρίας» ή «Μάμι», ξεκίνησε μια εθνική τάση για ροζ ρούχα, οικιακά και μπάνια.Ως Πρώτη Κυρία, ήταν μια ευγενική οικοδέσποινα, αλλά πολύ προσεκτική με την ιδιωτική της ζωή. Έπασχε από τη νόσου του Ménière, μια διαταραχή του εσωτερικού του αυτιού που επηρεάζει την ισορροπία, η Αϊζενχάουερ δεν είχε καλή ισορροπία, το οποίο τροφοδότησε φήμες ότι είχε πρόβλημα με το ποτό.Το 1958, η Αϊζενχάουερ αναφέρθηκε επίσης ότι ήταν το πρώτο άτομο που διακόσμησε το Λευκό Οίκο για το Χαλοουίν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mamie Eisenhower στο Wikimedia Commons