Κλόβις Δ΄

Ο Κλόβις Δ΄ (Γαλλική γλώσσα : Clovis IV, 677/682 - 695) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (691 - 695). Ο Κλόβις Δ΄ ήταν γιος του Θευδέριχου Γ΄ των Φράγκων (της Αυστρασίας & Νευστρίας) και της Κλοτίλδης των Αρνουλφιδών, κόρης τού Ανσέγκιζελ μαγιορδόμου της Αυστρασίας. Μερικοί ιστορικοί θεωρούν τον Κλόβις Δ΄ σαν σφετεριστή, καταγράφεται από τους ίδιους ως "Κλόβις Γ΄".

 Διαδέχθηκε τη διετία 690/691 τον πατέρα του σαν μοναδικός βασιλιάς των Φράγκων, κυβέρνησε τη Βουργουνδία, την Αυστρασία και τη Νευστρία. Σύμφωνα με τα "Χρονικά της Μετς" μια από τις παλιότερες πηγές των Πεπινιδών τον διόρισε βασιλιά ο Μαγιορδόμος της Αυστρασίας Πεπίνος του Χέρσταλ, κυβέρνησε τέσσερα χρόνια. Ο Κλόβις Δ΄ ήταν ανήλικος και όλες οι εξουσίες βρέθηκαν στα χέρια του Πεπίνου του Χέρσταλ. Η εποχή που ανέβηκε στον θρόνο σε πολύ μικρή ηλικία ακολούθησε τις αποτυχημένες προσπάθειες του πατέρα του να ενισχύσει την βασιλική εξουσία, αυτό εξασθένησε οριστικά τους Μεροβίγγειους. Ο Κλόβις Δ΄ έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του στην Κομπιένη.Την εποχή του Κλόβις Δ΄ εκδόθηκαν και δημοσιοποιήθηκαν εννιά διατάγματα, τα τέσσερα από αυτά είναι δημόσιες δικαστικές ακροάσεις με την παρουσία του βασιλιά, παρά την μεγάλη άνοδο του Πεπίνου του Χέρσταλ και της οικογένειας του η βασιλικά αυλή σύμφωνα με τα "Χρονικά του Μετς" είχε ακόμα κύρος. Σε Σύνοδο στο Βαλανσιέν (693) βρέθηκαν 12 επίσκοποι, 12 Λαμπρότατοι, 9 κόμητες και αμέτρητοι αξιωματούχοι. Ο μελλοντικός Μαγιορδόμος των ανακτόρων της Νευστρίας Ράγκενφριντ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τον Κλόβις Δ΄ ως Δομέστικος. Ο Κλόβις Δ΄ παραχώρησε στο Αβαείο του Σαίντ-Ντενίς το δικαίωμα να συλλέγει φόρους από τη Μασσαλία, το δικαίωμα αυτό το είχε παραχωρήσει ο Δαγοβέρτος Α΄. Παραχώρησε στο Αβαείο του Σαιν-Μεντάρ την γειτονική κατοικία, μια από τις κύριες οικίες του πρώην Μαγιορδόμου των Ανακτόρων Εμπρόιν στη Σουασόν. Τα "Χρονικά του Φρεντεγκάρ" γράφουν: "Ο βασιλιάς Θευδέριχος πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Κλόβις, σύντομα αρρώστησε και πέθανε πρόωρα αφού βασίλευσε τέσσερα χρόνια", πέθανε τη διετία 694-695. Τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Χιλδεβέρτος Γ΄ που άφησε μεγαλύτερη εντύπωση στην εποχή του από τον Κλόβις Δ΄. Bradbury, Jim (2004). The Routledge Companion to Medieval Warfare. Routledge. Bradbury, Jim (2007). The Capetians: Kings of France 987-1328. Hambledon Continuum. Geary, Patrick J. (1988). Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford: Oxford University Press. Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press. Grierson, Philip; Blackburn, Mark (2007). Medieval European Coinage, Volume 1: The Early Middle Ages (5th–10th Centuries). Cambridge: Cambridge University Press. McConville, Julia (2018). "Clovis III". In Nicholson, Oliver (ed.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity. Oxford University Press. Vergauteren, F. (1928). "Étude critique d'un diplôme attribué à Chilpéric I". Revue belge de Philologie et d'Histoire. 7 (1): 83–112. doi:10.3406/rbph.1928.6486. Wallace-Hadrill, J. M., ed. (1960). The Fourth Book of the Chronicle of Fredegar with its Continuations. Thomas Nelson and Sons. Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. Harlow: Longman.