IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιεβλάχ

Το Γιεβλάχ(αζερ. Yevlax) ή Εβλάχ είναι πόλη στην ενδοχώρα του Αζερμπαϊτζάν, 265 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας Μπακού. Περιβάλλεται από το ομώνυμο Διαμέρισμα Γιεβλάχ, αλλά δεν υπάγεται διοικητικά σε αυτό. Στην απογραφή του 2020 η πόλη είχε 69.798 κατοίκους, που αποκαλούνται Γιεβλαχλί. Είναι η ένατη σε πληθυσμό πόλη του Αζερμπαϊτζάν.

 Ο οικισμός αναφέρεται από τον Αρμένιο ιστορικό του 13ου αιώνα Στέφανο Ορμπελιάν με τη μορφή Εβα(γ)ιλάχ (αρμενικά: Եւայլախ‎). Η ονομασία Γιεβλάχ προέρχεται από την παλαιοτουρκική γλώσσα και σημαίνει «υγρότοπος» σύμφωνα με τον Σοβιετικό γεωγράφο Γιεβγκένι Ποσπέλοφ. Η πόλη του Γιεβλάχ ιδρύθηκε ως σιδηροδρομικός σταθμός τη δεκαετία του 1880 και ήταν γνωστή ως Βαγκζάλ για πολλά χρόνια από τον τοπικό πληθυσμό. Στα επίσημα έγγραφα και πηγές του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού η πόλη αναφέρεται ως «Σταθμός Γιεβλάχ» του Κυβερνείου της Ελισαβετούπολης, ενώ από το 1920 χαρακτηρίζεται ως χωριό Γιεβλάχ στην επαρχία Γιαβανσίρ. Την 1η Φεβρουαρίου 1939, με απόφαση του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, ανακηρύχθηκε πόλη. Από εκεί και πέρα αναπτύχθηκε σε βιομηχανική πόλη, ιδίως μετά από σχετική απόφαση του προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σ.Σ.Δ. του Αζερμπαϊτζάν στις 6 Ιανουαρίου 1965. Σήμερα η πόλη διαθέτει κεντρικές λεωφόρους μήκους 4.200 και 5.500 μέτρων, καθώς και 168 οδούς. Το Γιεβλάχ είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 17 μέτρα πάνω από την επιφάνεια των ωκεανών (46 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της Κασπίας Θάλασσας) και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 40°37΄ Βόρειο πλάτος και 47°09΄ Ανατολικό μήκος, στην Οικονομική Περιοχή Αράν. Η πόλη είναι πυκνοκατοικημένη, με έκταση μόλις 1,47 τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η θέση της είναι στη δυτική πλευρά της πεδιάδας που διαρρέει ο μεγάλος ποταμός Κύρος (Κούρα), στη δεξιά όχθη του οποίου είναι κτισμένο το Γιεβλάχ. Το Γιεβλάχ έχει ημίξηρο κλίμα (BSk κατά Köppen), το οποίο περιγράφεται επίσης επιστημονικώς ως «ξηρό υποτροπικό» Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 339 χιλιοστόμετρα. Η βιομηχανία του Γιεβλάχ είναι προσανατολισμένη στην επεξεργασία της αγροτικής παραγωγής της περιοχής, π.χ. στη βιομηχανία τροφίμων, ενώ υπάρχει και κατασκευαστικός κλάδος. Ο ποταμός έχει προσφέρει σημαντικά αποθέματα πρώτων υλών, όπως είναι ο πηλός, η άμμος και το χαλίκι, με την τουβλοποιία να αποτελεί παραδοσιακή ασχολία. Η πόλη διαθέτει μικρό αεροδρόμιο με έναν διάδρομο μήκους 2,5 χιλιομέτρων, πολύ κοντά στο κέντρο της, ακριβώς στα βόρεια σύνορά της. Γίνονται σχεδόν μόνο εσωτερικές πτήσεις, από και προς την πρωτευούσα Μπακού. Αντιθέτως, ο σιδηρόδρομος προσφέρει σύνδεση με τις γειτονικές χώρες, με τη νέα Γραμμή Μπακού-Τιφλίδας-Καρς, τα εγκαίνια της οποίας έγιναν το 2017, να διέρχεται από την πόλη και να τη συνδέει με τη Γεωργία και την Τουρκία. Το Γιεβλάχ είναι η γενέτειρα μεταξύ άλλων των: Πάβελ Φλορένσκι (1882-1937), Ορθόδοξου Χριστιανού θεολόγου, ιερέα, φιλοσόφου, φυσικομαθηματικού, ηλεκτρολόγου μηχανικού, εφευρέτη και νεομάρτυρα Ιλχάμ Μαντάτοφ (γενν. 1952), πολιτικού, ιστορικού και πρύτανη Εμάρ Βαλίγιεφ (γενν. 1960), δημάρχου της Γκαντζά Ανάρ Μαμαντλί (γενν. 1978), βραβευμένου ακτιβιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Δαρδανία (ρωμαϊκή επαρχία)

Η Δαρδανία ήταν μια ρωμαϊκή επαρχία στο κεντρικό τμήμα της χερσονήσου του Αίμου, αρχικά ήταν μια ανεπίσημη περιοχή στη Μοισία (87-284) και αργότερα μια επαρχία, διοικητικό τμήμα, της Διοίκησης της Μοισίας (293-337). Ονομάστηκε έτσι από την φυλή των Δαρδανών που κατοικούσε στην περιοχή πριν από τις ρωμαϊκές κατακτήσεις του 2ου και 1ου αιώνα π.Χ. Υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών αν οι Δαρδανοί, από τους οποίους κατονομάστηκε έτσι η περιοχή, ήταν λαός Ιλλυρικής ή Θρακικής καταγωγής.

 Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση η περιοχή ενσωματώθηκε στην επαρχία της Μοισίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού (81-96), το 86, η Μοισία υποδιαιρέθηκε σε Άνω Μοισία (Moesia Superior) και Κάτω Μοισία (Moesia Inferior). Η ονομασία Δαρδανία χρησιμοποιήθηκε για ένα νέο τμήμα της επαρχίας της Κάτω ΜοισίαςΗ Διοίκηση της Μοισίας ήταν μια διοίκηση που ίδρυσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός (284-305). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η διοίκηση περιλάμβανε 11 επαρχίες, μία από τις οποίες ήταν η Δαρδανία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας, ή αμέσως μετά, από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο (306-337), δημιουργήθηκε η Επαρχία Δακίας Μεσογείου από μέρη της Δαρδανίας και της Θράκης. Οι δύο νέες διοικήσεις Μοισία και Δακία ομαδοποιήθηκαν στη νέα Υπαρχία του Ιλλυρικού κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, η οποία ουσιαστικά κάλυπτε τον ίδιο χώρο με την παλαιότερη Διοίκηση της Μοισίας. Κύρια κέντρα της ρωμαϊκής Δαρδανίας ήταν οι πόλεις Σκούποι (σημερινά Σκόπια), Ναϊσσός (σημερινό Νις) και Ουλπιανή (σημερινό Λίπλιαν στο Κοσσυφοπέδιο). Η περιοχή παρέμεινε μέρος της ανατολικής ρωμαϊκής, Βυζαντινής, αυτοκρατορίας, μετά τη διάσπαση σε ανατολικό και δυτικό ρωμαϊκό κράτος τον 5ο αιώνα. Ο ιστορικός Προκόπιος (500-560) χρησιμοποίησε τις παλιές ρωμαϊκές επαρχίες για να περιγράψει τη γεωγραφία της χερσονήσου του Αίμου. Το 518 ένας σεισμός κατέστρεψε τη Δαρδανία, ακολούθησε πείνα που εξόντωσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και εξασθένησε την άμυνα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Σλάβοι κατέφθασαν στην περιοχή τον 6ο αιώνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Dardania (Roman Empire) στο Wikimedia Commons
Immortal Megamix

Το Immortal Megamix: Can You Feel It/Don't Stop 'til You Get Enough/Billie Jean/Black or White (Immortal Version) είναι το πρώτο single από τον μετά θάνατον remix άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, Immortal, το οποίο κυκλοφόρησε την 1η Νοεμβρίου 2011.

 Τον Οκτώβριο του 2011, η Sony Music Entertainment ανακοίνωσε ότι το σάουντρακ για το σόου του Cirque du Soleil, Michael Jackson: The Immortal World Tour, ονομάζεται Immortal.Το Immortal Megamix έγινε το πρώτο κομμάτι από το άλμπουμ, το οποίο είχε συντεθεί από τέσσερα μεγάλα τραγούδια του Τζάκσον - τα Can You Feel It, Don't Stop 'til You Get Enough, Billie Jean και Black or White. Μια edited version εμφανίστηκε στο AolMusic στις 31 Οκτωβρίου 2011. Μετά την πρεμιέρα στο AOL, το τραγούδι έγινε διαθέσιμο στο www.MichaelJackson.com και στη σελίδα του Τζάκσον στο Facebook. Την 1η Νοεμβρίου 2011, ολόκληρο το κομμάτι έγινε διαθέσιμο ως digital single στα iTunes και στο amazon.com στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις ΗΠΑ, στη Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία. Το τραγούδι έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Ο Σκοτ Σχέτλερ, της Popcrash, είπε ότι τα αρχικά τραγούδια «έμειναν ανέπαφα σε αυτό το remix με λίγους ελαφριούς μουσικούς καλλωπισμούς, όπως το Michael! Michael! στο Billie Jean, και παρά το γεγονός ότι τα άλλα mixes όπως το HIStory Megamix, που εμφανίστηκε μετά το διπλό άλμπουμ του 1995, ήταν καλύτερα, με τον θρύλο του (Μάικλ Τζάκσον) μουσικού χρυσού, ήταν κάπως αδύνατο να δημιουργήσει ένα κακό mix». Ο Μπιλ Λαμπ, του About.com, είπε, «όλα τα τέσσερα κομμάτια του megamix ακούγονται εκπληκτικά πρόσφατα και σύγχρονα». Ο Τζίλλιαν Μαπς, από το περιοδικό Billboard, είπε, αυτό το single ήταν «γεμάτο από στόμφα και ένδοξα τραγούδια για κέντρα διασκέδασης», αλλά «ξεκινά με ένα ήχο τύμπανου που φαίνεται περίεργος στα κλασσικά του Τζάκσον», με το τραγούδι «να έχει σκοπό να σας κουνήσει». Επίσημη ιστοσελίδα
Πύργος Φωκίδας

Ο Πύργος είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 510 μέτρα με 23 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Πύργου της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος.

 Ο Πύργος απέχει 19 χλμ. από το Ευπάλιο, 70 χλμ. από το Λιδωρίκι και 85 χλμ. από την Άμφισσα. Βρίσκεται ανατολικά του Ευπαλίου και βόρεια του Μαραθιά. Το παλιό όνομα του Πύργου ήταν Καρούτια και αρχικά ο οικισμός βρισκόταν στη θέση «Παλιοχώρι». Εξαιτίας της καταστροφής του από τους Τούρκους οι κάτοικοι μετακινήθηκαν και ίδρυσαν τα Καρούτια, στις πλαγιές της οροσειράς Τρίκορφο και την Σεργούλα. Η μετονομασία του έγινε το 1959 με το ΦΕΚ 5/1959. Η ονομασία του οφείλεται σε αρχαίο πέτρινο πύργο πάνω από το χωριό. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν πάτησε Τούρκος στο χωριό. Ο Ομέρ Βρυώνης έφτασε ως την τοποθεσία «Λάκκος», αλλά εκεί τον σταμάτησαν οι ντόπιοι αγωνιστές. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 έσφυζε από ζωή και αρκετοί τότε κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τις δεκαετίες, όμως, του '60 και του '70 έγινε μεγάλη μετακίνηση πληθυσμού και σταδιακά σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν στο γειτονικό παραλιακό χωριό Μαραθιά, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Παρά την ερήμωσή του, στα τέλη της δεκαετίας του '90 ηλεκτροδοτήθηκε και απέκτησε ένα υποτυπώδες δίκτυο ύδρευσης. Οι απογραφές πληθυσμού είναι: Πολιούχος είναι ο Άγιος Δημήτριος και ο ναός του δεσπόζει στο κέντρο του χωριού. Υπάρχει, ακόμη, ο ναός του Αγίου Ευθυμίου και το εξωκλήσι της Ανάληψης, όπου προϋπήρχε παλαιό μοναστήρι, το οποίο εορτάζει κάθε χρόνο της Αναλήψεως. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πηγή κάτω από τεράστιο αιωνόβιο πλάτανο. Διαθέτει πηγές με άφθονο κρύο νερό. Το δημοτικό σχολείο, ένα πέτρινο καλαίσθητο κτίριο, έχει κατασκευαστεί από τους ίδιους τους κατοίκους του χωριού και έχει μετατραπεί σε ξενώνα. Τα σπίτια στον Πύργο είναι πετρόχτιστα και κατασκευασμένα ακολουθώντας τις παραδοσιακές τεχνικές.
Μοχαμάντ Γιακούμπ Χαν

Ο Μοχαμάντ Γιακούμπ Χαν (1849 – 15 Νοεμβρίου 1923) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν από τις 21 Φεβρουαρίου έως τις 12 Οκτωβρίου του 1879. Ήταν γιος του προηγούμενου κυβερνήτη, Σερ Αλί Χαν. Ο Μοχαμάντ Γιακούμπ Χαν ήταν κυβερνήτης της επαρχίας Χεράτ στο Αφγανιστάν και αποφάσισε να εξεγερθεί εναντίον του πατέρα του το 1870, αλλά φυλακίστηκε το 1874. Ο Β΄ Αγγλοαφγανικός Πόλεμος ξέσπασε το 1878, οδηγώντας τον Σερ Αλί Χαν να διαφύγει από την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν και εν τέλει να πεθάνει τον Φεβρουάριο του 1879 στα βόρεια της χώρας. Ως διάδοχος του Σερ Αλί, ο Γιακούμπ υπέγραψε τη συνθήκη του Γκανταμάκ με τους Βρετανούς τον Μάιο του 1879, αφήνοντας τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής του Αφγανιστάν στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Εξέγερση κατά της συμφωνίας υπό τον Αγιούμπ Χαν τον Οκτώβριο του ιδίου έτους οδήγησε στην παραίτηση του Γιακούμπ Χαν. Τον Μοχαμάντ Γιακούμπ Χαν διαδέχθηκε ο νέος κυβερνήτης, Εμίρης Γιακούμπ Χαν.

 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου, οι Βρετανοί επικράτησαν των δυνάμεων του Εμίρη Σερ Αλι που διαχείμαζαν στην Τζαλαλαμπάντ, περιμένοντας την αποδοχή των όρων και συνθηκών από τον νέο Εμίρη Γιακούμπ Χαν. Μία από τις σημαντικές προσωπικότητες των διαπραγματεύσεων ήταν ο Πιερ Λουί Ναπολέον Καβανιάρι, αριστοκράτης με καταγωγή από την Ιρλανδία και την Ιταλία ο οποίος είχε βρεθεί στην Αγγλία για τις σπουδές του. Υπηρέτησε στον Στρατό των Ανατολικών Ινδιών, αρχικά στο 1ο Σώμα Τυφεκιοφόρων της Βεγγάλης προτού γίνει αναπληρωτής επίτροπος της Πεσαβάρ και οριστεί ως πρέσβης στην Καμπούλ από τον Αντιβασιλέα Λόρδο Λύτον το 1878. Οι Αφγανοί αρνήθηκαν τη διπλωματική αποστολή αυτή. Η άρνηση αυτή οδήγησε στον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο.Τον Μάιο του 1879, ο Γιακούμπ Χαν ταξίδεψε στο Γκανταμάκ, ένα χωριό πλησίον της Τζαλαλαμπάντ και εισήλθε σε διαπραγματεύσεις με τον Καβανιάρι με αποτέλεσμα τη Συνθήκη του Γκανταμάκ με τον Εμίρη να παραχωρεί εδάφη στους Βρετανούς, αποδεχόμενος τον Βρετανό πρέσβη στην Καμπούλ. Ο Καβανιάρι ανέλαβε τη θέση του πρέσβη στην Καμπούλ τον Ιούλιο του 1879. Ήταν γνωστός ως ριψοκίνδυνος και αλαζονικός παρά ως συνετός και ο ρόλος του ως κυβερνήτη θεωρούνταν ασύνετος από ορισμένους Βρετανούς. Η κατάσταση στην Καμπούλ ήταν εντεταμένη και εν τέλει μερίδα των Αφγανικών στρατευμάτων που ήταν απλήρωτα εξεγέρθηκαν και επιτέθηκαν στο Διοικητήριο σκοτώνοντας τον Καβανιάρι και την αποστολή του τον Σεπτέμβριο του 1879. Ο πόλεμος συνεχιζόταν παρά τη συνθήκη και τα βρετανικά στρατεύματα κλήθηκαν και πάλι για να καταλάβουν την Καμπούλ, να την διασφαλίσουν και εν τέλει να ενεργήσουν τιμωρητικές ενέργειες κατά των Αφγανών. Ο Γιακούμπ Χαν παραιτήθηκε, λαμβάνοντας άσυλο σε βρετανικό στρατόπεδο και τον Δεκέμβριο εστάλη στην Ινδία. Κατάλογος ηγετών του Αφγανιστάν
1352 Βάβελ

Ο Βάβελ (Wawel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,018. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το γοτθικό κάστρο Βάβελ στην Κρακοβία.

 Η μέση διάμετρος του Βάβελ εκτιμάται σε 20,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1491. Ο Βάβελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 58 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιάκωβος Τσούνης

Ο Ιάκωβος Τσούνης (Εγλυκάδα, Πάτρα, 20 Ιουνίου 1925 - Αθήνα, 10 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, βετεράνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εθνικός ευεργέτης. Ήταν επίσης υποστράτηγος επί τιμή και ιδρυτής του Μουσείου "Ιάκωβος Τσούνης" στο Αίγιο.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα και είναι απόγονος των αγωνιστών του 1821, Λονταίων και Πετμεζαίων. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος, ήταν δασάρχης και ο Ιάκωβος ήταν το τελευταίο από 13 παιδιά. Πολέμησε σε ηλικία 15 ετών στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Ξεκίνησε ως εκτελωνιστής στον Πειραιά. Το 1966 εισέρχεται στην ναυτιλία ως εφοπλιστής, αποκτώντας συνολικά 13 εμπορικά πλοία και σχηματίζοντας μεγάλη περιουσία. Από τότε αρχίζει και η μεγάλη φιλανθρωπική του δράση. Δημιούργημά του επίσης είναι το Μουσείο, που βρίσκεται παραπλεύρως της μόνιμης κατοικίας του στην οδό Κύπρου, στου Παπάγου. Έγινε πανελλήνια γνωστός όταν δώρισε σχεδόν όλη τη περιουσία του, 23 εκατομμύρια ευρώ και 60 αποβατικά σκάφη (αμφιβίων επιχειρήσεων) στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, μόλις δύο μήνες πριν τον θάνατό του. Μετά από σταδιακή επιδείνωση της υγείας του απεβίωσε στις 10 Απριλίου 2021 στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ) όπου και νοσηλευόταν. Εκδήλωση προς τιμήν του Ευπατρίδη συμπολίτη μας κ. Ιάκωβου Τσούνη | Δήμος Παπάγου - Χολαργού Ιάκωβος Κ. Τσούνης (άγνωστες εθνικές μορφές) | Εκδόσεις Αλφειός
Ματταθίας

Ο Ματταθίας από την Ασμοναϊκή δυναστεία ήταν γιος του ιερέα Ιωάννη, ιερέας στο χωριό Μωδείν . Ήταν επίσης εγγονός του Συμεών του Ασμοναίου, ιερέα που καταγόταν από το γένος του Ιωαρίβ .

 Το 167 π.Χ. ο Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής έθεσε την ιουδαϊκή θρησκεία εκτός νόμου. Ο απεσταλμένος του Σελευκίδη βασιλιά Απελλής και η συνοδεία του έφτασαν στο χωριό Μωδείν, με σκοπό να επιβάλλουν μία νέα θρησκεία, που απαιτούσε θυσίες σε είδωλα . Ένας βωμός στήθηκε και ένας από τους κατοίκους επιχείρησε να προσφέρει μία θυσία. Ο Ματταθίας, που ήταν παρών στην σκηνή, κυριεύτηκε από ιερή αγανάκτηση και σκότωσε αυτόν που προσέφερε την θυσία, αλλά και τον Απελλή. Κατόπιν κατέστρεψε τον βωμό που προσφερόταν οι θυσίες . Έπειτα ο Ματταθίας γύρισε όλη την Ιουδαία ξεσηκώνοντας τους χωρικούς ενάντια στην βασιλική εξουσία. Οι οπαδοί του κατέφυγαν είτε στην έρημο της Ιουδαίας, είτε σε ορεινά κρησφύγετα . Σε κάποιο από αυτά επιτέθηκαν οι στρατιώτες του βασιλιά, μία ημέρα που έτυχε να είναι Σάββατο. Οι υπερασπιστές ερμηνεύοντας τον πόλεμο ως εργασία αρνήθηκαν να πολεμήσουν και εξοντώθηκαν από τους αντιπάλους τους .Όταν ο Ματταθίας και οι οπαδοί του έμαθαν αυτό το γεγονός, αποφάσισαν να πολεμούν ακόμη και την ημέρα του Σαββάτου . Ύστερα από έναν χρόνο περίπου ο Ματταθίας αρρώστησε. Ανάμεσα στα τελευταία λόγια που είπε στους γιους του και τους οπαδούς του, πριν πεθάνει, ήταν και τα εξής: "...Ἁβραὰμ οὐχὶ ἐν πειρασμῷ εὑρέθη πιστός, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην; Ἰωσὴφ ἐν καιρῷ στενοχωρίας αὐτοῦ ἐφύλαξεν ἐντολὴν καὶ ἐγένετο κύριος Αἰγύπτου. Φινεὲς ὁ πατὴρ ἡμῶν ἐν τῷ ζηλῶσαι ζῆλον ἔλαβε διαθήκην ἱερωσύνης αἰωνίας. Ἰησοῦς ἐν τῷ πληρῶσαι λόγον ἐγένετο κριτὴς ἐν Ἰσραήλ. Χάλεβ ἐν τῷ ἐπιμαρτύρασθαι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἔλαβε γῆς κληρονομίαν. Δαυὶδ ἐν τῷ ἐλέῳ αὐτοῦ ἐκληρονόμησε θρόνον βασιλείας εἰς αἰῶνα αἰῶνος. Ἠλίας ἐν τῷ ζηλῶσαι ζῆλον νόμου ἀνελήφθη ἕως εἰς τὸν οὐρανόν. Ἀνανίας, Ἀζαρίας, Μισαήλ, πιστεύσαντες ἐσώθησαν ἐκ φλογός. Δανιὴλ ἐν τῇ ἁπλότητι αὐτοῦ ἐρρύσθη ἐκ στόματος λεόντων. καὶ οὕτως ἐννοήθητε κατὰ γενεὰν καὶ γενεάν, ὅτι πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ᾿ αὐτὸν οὐκ ἀσθενήσουσι... Τον αγώνα του Ματταθία συνέχισαν οι πέντε γιοι του. Είχε τέκνα: Ιωάννης Γαδδί άκμασε τον 2ο αι. π.Χ., συμμετείχε στην εξέγερση. Σίμων ο Θασσί, άκμασε τον 2ο αι. π.Χ., συμμετείχε στην εξέγερση. Ιούδας Μακκαβαίος άκμασε 167-160 π.Χ., ιερέας, ηγέτης της εξέγερσης των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών. Ελεάζαρ Αβαράν απεβ. 162 π.Χ., συμμετείχε στην εξέγερση και είχε ηρωικό τέλος. Ιωνάθαν Απφούς άκμασε 161-143 π.Χ., ηγέτης της εξέγερσης των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών. Η Παλαιά Διαθήκη . Τόμος Γ΄.ΕΣΔΡΑΣ Α΄Β΄-ΝΕΕΜΙΑΣ-ΤΩΒΙΤ-ΙΟΥΔΙΘ-ΕΣΘΗΡ-ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄Β΄Γ΄ -ΨΑΛΜΟΙ υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα. Αδελφότητα Θεολόγων η «Ζωή»-1997 Jewish Encyclopedia . . MATTATHIAS MACCABEUS Библиотека Руслана Хазарзара.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XΙΙ
Καφέ μέδουσα

Η καφέ μέδουσα, ευρέως γνωστή ως σαλούφα, (επιστημονική ονομασία: Cotylorhiza tuberculata) είναι ένα είδος μέδουσας του φύλου Cnidaria. Συναντάται συχνά στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος και την Αδριατική Θάλασσα.

 Μπορεί να φτάσει τα 40 εκατοστά σε διάμετρο, αλλά το πλάτος του είναι συνήθως μικρότερο από 17 εκατοστά. Φαίνεται ότι το τσίμπημα αυτής της μέδουσας έχει πολύ μικρή ή καθόλου επίδραση στον άνθρωπο. Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει αλλεργίες στους πιο ευαίσθητους ανθρώπους, οι οποίες συνήθως συνεπάγονται κνησμό και ξύσιμο στην περιοχή του τσιμπήματος. Ο λείος, υπερυψωμένος κεντρικός θόλος του κνιδάριου περιβάλλεται από έναν δακτύλιο που μοιάζει με υδρορροή. Τα περιθωριακά του πτερύγια είναι επιμήκη και υποορθογώνια. Κάθε στόμιο διχάζεται κοντά στη βάση του και διακλαδίζεται αρκετές φορές. Εκτός από ορισμένα μεγαλύτερα εξαρτήματα, υπάρχουν πολλά μικρά, σε σχήμα ρόπαλου, που φέρουν άκρα που μοιάζουν με δίσκους. Reclos, George J. (2006): "Cotylorhiza tuberculata (Macri, 1778)" Αρχειοθετήθηκε 2010-09-04 στο Wayback Machine.. Retrieved June 7, 2006. Βίντεο C. tuberculata, μια μέδουσα που ανθίζει στον Κορινθιακό Κόλπο, Ελλάδα το καλοκαίρι του 2012 Φωτογραφίες της Cotylorhiza tuberculata Αρχειοθετήθηκε 2019-06-30 στο Wayback Machine.
Σημαία της Νήσου Αναλήψεως

Η Σημαία της Νήσου Αναλήψεως, που αποτελεί τμήμα του βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Αγίας Ελένης και κτήσεων, καθιερώθηκε στις 11 Μαΐου 2013.Στην επάνω αριστερή γωνία σε γαλάζιο φόντο έχει τη σημαία της Βρετανίας και στη δεξιά μεριά έχει το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως.

 Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στις 11 Μαΐου 2013. Πριν την υιοθέτηση της σημαίας αυτής, το νησί χρησιμοποιούσε τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου για επίσημες περιστάσεις. Κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου της Νήσου Αναλήψεως, στις 3 Μαρτίου 2009, συμφώνησε στην υιοθέτηση μιας μοναδικής σημαίας για το νησί, έπειτα από συμβουλή του Γραφείου της Κοινοπολιτείας (Foreign and Commonwealth Office). Προτάθηκε επίσης το νέο σχέδιο για τη σημαία να επιλεγεί έπειτα από διαγωνισμό. Δύο προτάσεις για σημαία υπεβλήθησαν στο Συμβούλιο της Νήσου κατά τη σύνοδό του στις 30 Ιουλίου 2010. Έπειτα από δημόσια διαβούλευση, η τελική πρόταση για σημαία δημοσιοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2012 και τέθηκε προς έγκριση από τον Κυβερνήτη. Οι σχετικές προτάσεις του 2010 ήταν η σημαία να είναι σε φόντο μπλε, με ενσωματωμένο το προτεινόμενο εθνόσημο. Τον Ιανουάριο του 2012 εγκρίθηκε από το Συμβούλιο της Νήσου το σχέδιο για εθνόσημο. Έπειτα από τη συμφωνία με τον Κυβερνήτη της Αγίας Ελένης και των κτήσεων, το σχέδιο υποβλήθηκε σε ειδικό σώμα για τα εθνόσημα προς έγκριση. Το εθνόσημο έλαβε βασιλική έγκριση τον Αύγουστο του 2012 και σήμερα είναι επίσημα σε ισχύ.Μια ανεπίσημη σημαία χρησιμοποιήθηκε για να εκπροσωπήσει το Νησί Αναλήψεως κατά τους εορτασμούς του Αδαμάντινου Ιωβηλαίου του Τάμεση τον Ιούνιο του 2012. Η σημαία ήταν σε μπλε φόντο, με το εθνόσημο που είχε προταθεί τον Ιανουάριο του 2012.Τον Απρίλιο του 2013 συμφωνήθηκε το τελικό σχέδιο για τη σημαία από το Νησιωτικό Συμβούλιο και εγκρίθηκε από το τελευταίο το Νοέμβριο του 2012 και επίσημα από τη Βασίλισσα τον Απρίλιο του 2013. Ακολούθησε η πρώτη ύψωση της σημαίας, στις 11 Μαΐου 2013.
940 Κορντούλα

Η Κορντούλα (Kordula) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,193. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Κορντούλας εκτιμάται σε 87,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Κορντούλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 34 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ασσούντα της Αυστρίας

H Ασσούντα (γερμ. Assunta von Österreich-Toskana von Habsburg-Lorraine, 10 Αυγούστου 1902 - 24 Ιανουαρίου 1993) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης.

 Η Ασσούντα Αλίκη Φερδινανδίνη Λευκή Λεοπολδίνα Μαργαρίτα Βεατρίκη Ραφαέλα Μιχαέλα Φιλομένα ήταν η πέμπτη κόρη του Λεοπόλδου Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης, και της Λευκής των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου, Δούκα της Μαδρίτης. Παντρεύτηκε το 1939 τον Γιόζεφ Χόπφινγκερ (1905 - 1992), Εβραίο ιατρό πολωνικής καταγωγής, και είχε τέκνα: Μαρία Τερέζα (γενν. 1940), παντρεύτηκε πρώτα τον Εδουάρδο Ιωσήφ Χέτσκο και μετά τον Ανάτολε Φέρλετ. Έχει δύο παιδιά. Γιούλιετ Ελίζαμπετ Μαρία Ασσούντα (γενν. 1942), παντρεύτηκε πέντε φορές και έχει τρία παιδιά.Διαζεύχθηκαν το 1950. Η Ασσούντα απεβίωσε 91 ετών. Harding, Bertita. Lost Waltz: A Story of Exile. Bobbs-Merrill, 1944. ASIN: B0007DXCLY McIntosh, David. The Archduchess From Texas. The European Royal History Journal. V 7.2, April 2004. McIntosh, David. The Unknown Habsburgs. Rosvall Royal Books, 2000. ISBN 91-973978-0-6
Γκιούλα Σιλάγκι

Ο Γκιούλα Σιλάγκι (ουγγρικά: Gyula Szilágyi, 18 Ιανουαρίου 1923 – 17 Οκτωβρίου 2001) ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Αποτελεσματικός σκόρερ, είναι 7ος στην ιστορία του ουγγρικού πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας.

 Ήταν ένας από τους εκπροσώπους του «χρυσής εποχής» του ουγγρικού ποδοσφαίρου των δεκαετιών 1940 και 1950. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του, την Ντεμπρέτσενι το 1939 και στην πρώτη μεταπολεμική σεζόν (1945–46), είχε εξαιρετική απόδοση - σημείωσε 42 γκολ σε 31 αγώνες. Ήταν ικανός σουτέρ και με τα δύο πόδια και διακρίνονταν ιδιαίτερα στο ψηλό παιχνίδι. Από το 1947 μεταγράφηκε στη Βάσας όπου αγωνίστηκε 14 σεζόν μέχρι το τέλος της καριέρας του. Κέρδισε από ένα πρωτάθλημα (1957) και Κύπελλο (1955) και ήταν πρώτος σκόρερ το 1957 στο μεταβατικό πρωτάθλημα της άνοιξης με 17 τέρματα. Το 1955 αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας. Γνώρισε διεθνή επιτυχία σε συλλογικό επίπεδο με την κατάκτηση του Κυπέλλου Μιτρόπα το 1956 και το 1957. Παραμένει ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου της Βάσας.Για την Εθνική Ουγγαρίας έπαιξε 12 αγώνες και σημείωσε 9 γκολ. Το καλύτερο παιχνίδι για την εθνική ομάδα το έκανε στις 4 Ιουλίου 1950 με αντίπαλο την Πολωνία (5–2), όπου σημείωσε τρία γκολ. Ήταν ο πρώτος αγώνας της αήττητης σειράς της εθνικής ομάδας που έγινε γνωστή ως «Μαγικοί Μαγυάροι». Η πληθώρα ιδιαίτερα ικανών επιθετικών εκείνη την εποχή στη χώρα του δεν επέτρεψε την περαιτέρω αναγνώρισή του. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 497 τέρματα σε 548 επίσημους αγώνες και το γενικό σύνολο συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών είναι τουλάχιστον 1.114 γκολ σε 919 συναντήσεις. Από αυτά τα 497 ήταν σε 548 επίσημους αγώνες. Πρωτάθλημα Ουγγαρίας : 1957 (άνοιξη) Κυπέλλο Ουγγαρίας : 1955 Κύπελλο Μιτρόπα (2) : 1956, 1957 Ούγγρος ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 1955 Κορυφαίος σκόρερ του ουγγρικού πρωταθλήματος : 1957 7ος σκόρερ στην πρώτη κατηγορία του Ουγγρικού Πρωταθλήματος με 313 γκολ Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Η Βασίλισσα της Καρδιάς

Η Βασίλισσα της Καρδιάς (πρωτότυπος τίτλος: Reina de Corazones) είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά παραγωγής Telemundo του 2014. Πρωταγωνιστούν: Πάολα Νούνιες, Εουχένιο Σίγιερ, Χουάν Σολέρ, Κάθεριν Σιατσόκε και Λάουρα Φλόρες.

 Η Ρέινα Ορτίς θα υποστεί ένα ατύχημα που θα την αναγκάσει να ξεχάσει τα τελευταία οκτώ χρόνια της ζωής της, όπου έγινε σύζυγος του μεγιστάνα Βίκτορ ντε Ρόσας, μητέρα της Κλάρα και ιδιοκτήτρια του πιο διάσημου ατελιέ νυφικών στο Λας Βέγκας. Δεν θυμάται καν την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής της, όταν ερωτεύτηκε τον Νικολάς Νούνιες. Τώρα η Ρέινα, που αισθάνεται ότι δεν ανήκει στον κόσμο της πολυτέλειας και της εξουσίας, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει την αλήθεια της. Πάολα Νούνιες ως Ρέινα Ορτίς Εουχένιο Σίγιερ ως Νικολάς Νούνιες/Χαβιέρ Μπολιβάρ Χουάν Σολέρ ως Βίκτορ ντε Ρόσας Κάθεριν Σιατσόκε ως Εστεφανία Πέρες Ιδάλγο Λάουρα Φλόρες ως Σάρα Σμιθ/Βιρχίνια ντε λα Βέγκα Γκαμπριέλ Κορονέλ ως Φρανκ Μαρίνο Κάρλος Φέρο ως Λάζαρο Λέιβα Πάουλο Κεβέδο ως Ισίδορο Καστίγιο Χένρι Σάκκα ως Οκτάβιο ντε Ρόσας/Χερόνιμο ντε Ρόσας Σέρχιο Μουρ ως Φερνάντο Σαν Χουάν/Πατρίσιο Πικάσο "Αρχηγός"/Γκρεγκόριο Πέρες Πάμπλο Ασάρ ως Χουάν Χοσέ "Χουάνχο" Γκαρσία Μαρία Λουίζα Φλόρες ως Κονστάνσα "Κόνι" Λέιβα Γουάντα Ντ'Ισιντόρο ως Σουζάνα Σαντιγιάνα Χουάν Πάμπλο Γκαμπόα ως Μάουρο Μονταλμπάν Μαρίτσα Μπουσταμάντε ως Ζακλίν "Τζάκι" Μοντόγια Γεραλντίν Γαλβάν ως Γκρέτα ντε Ρόσας Γιέσικα Μας ως Αλίσια Παλάσιος "Κόμπρα" Τάλι Γκαρσία ως Καμίλα ντε Ρόσας Ροσαλίντα Ροδρίγκες ως Κάρμεν Σολίς Παλόμα Μαρκές ως Μίριαμ Φουέντες Ραούλ Αριέτα ως Αντρές Ιδάλγο Εσεκίελ Μοντάλτ ως Χουάν "Ρόκι" Μπαλμπόα Πρισίλα Πέραλες ως Ντελφίνα Ορτίς Σεμπαστιάν Φεράτ ως Κριστιάν Παλάσιος Μαρίσα ντελ Πορτίγιο ως Ασουνσιόν Αλμάδα/Μαρούχα Τόρες Γκουίντο Μάσρι ως Νταμιάν Ερνάντες Νικόλ Απολλώνιο ως Κλάρα ντε Ρόσας Εμμανουέλ Πέρες ως Ρομάν Λέιβα 1. Βασίλισσα της Καρδιάς – Η τελευταία σκηνή και όλα τα επεισόδια της σειράς που έκοψε ο ΑΝΤ1 Η Βασίλισσα της Καρδιάς στην IMDb
Σμόκιν

Το σμόκιν (smoking) ή κοστούμι δείπνου (όπως είναι ευρέως έτσι γνωστό στην Ελλάδα και σε πολλές γερμανόφωνες και μη χώρες της Ευρώπης),ονομάζεται επίσης tuxedo (στις Η.Π.Α.) ή dinner jacket (στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις χώρες της Κοινοπολιτείας) είναι ένα ημι-επίσημο μαύρο κοστούμι δύο ή τριών τεμαχίων μονόπετο ή σταυρωτό που φοριέται κατα κανόνα σύμφωνα με τον ενδυματολογικό κώδικα των δυτικών κοινωνιών για επίσημες βραδινές περιστάσεις δηλαδή μετά απο τις 6 μ.μ. π.χ. σε ενα ρεβεγιόν ή ενα δείπνο. Διακρίνεται κυρίως από τα μεταξωτά πέτα του σακακιού, και από τις εξωτερικές ραφές του παντελονιού που είναι διακοσμημένες με μία μεταξωτή λωρίδα που ονομάζεται τρέσα σε αντίθεση με το παντελόνι του φράκου που κοσμείται απο μια διπλή τρέσα.

 Όπως παραδοσιακά ορίζεται από τον 20ο αιώνα στον Δυτικο ενδυματολογικό κώδικα για το ημι-επίσημο βραδινό ντύσιμο black tie ή cravate noire (όπως έχει καθιερωθεί ο όρος να αναφέρεται κυρίως σε προσκλήσεις και άλλα επίσημα έγραφα), το κοστούμι είναι είτε μαύρο ή μπλε μαύρο ή λευκό (μόνο το σακάκι), φοριέται με επίσημο λευκό πουκάμισο όπου διαθέτει γαλλικές μανσέτες που δένονται με μανικετόκουμπα, μαύρο δετό παπιγιόν, μαύρο γιλέκο (αν υπάρχει), τιράντες, μαύρες κάλτσες μέχρι το γόνατο, ζωνάρι(απαραίτητο μόνο όταν φοριέται με μονόπετο σακάκι), λευκο μαντηλι, μαυρο παπουτσι λουστρινι είτε oxford είτε με σατέν φιόγκο (opera pumps). Το σημερινό σμόκιν εξελίχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από το σακάκι καπνίσματος το οποίο υπάρχει ως και σήμερα. Είναι κοινώς παραδεκτό πως ο διάσημος οίκος ραπτικής Henry poole & Co στο νούμερο 15 της σάβιλ ρόου, το 1865 δημιούργησε το πρώτο σμόκιν για τον τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Καρινθία

Η Καρινθία (γερμανικά: Kärnten, Καίρντεν) είναι ένα ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας. Έχει έκταση 9.538 τ. χλμ. και πληθυσμό 568.995 κατοίκων (1η Ιανουαρίου 2023). Ως μοναδικό κρατίδιο της χώρας είναι επίσημα δίγλωσσο με δεύτερη γλώσσα τα σλοβενικά.

 Είναι κυρίως ορεινή, με σπουδαιότερα βουνά τα Χόε Τάουερν, την οροσειρά Καραβάνκεν και τις Καρνικές Άλπεις. Στα Χόε Τάουερν βρίσκεται η ψηλότερη κορυφή της Αυστρίας, το όρος Γκροσγκλόκνερ, με 3.797 μ. ύψος. Τα επιβλητικά τοπία της και τα εκσυγχρονισμένα κέντρα διαμονής προσελκύουν μεγάλο αριθμό τουριστών. Πρωτεύουσα είναι το Κλάγκενφουρτ, με 92.397 κατοίκους. Άλλες πόλεις είναι το Φίλλαχ με 58.480 κατ., το Βόλφσμπεργκ με 25.361 κατ., το Σπιτάλ αν ντερ Ντράου με 15.944 κατ. και το Φελντκίρχεν με 14.298 κατ. Κλάγκενφουρτ (Klagenfurt) Φίλλαχ (Villach) Σπιττάλ αν ντερ Ντράου (Spittal an der Drau) Χέρμαγκορ (Hermagor) Περίχωρα Φίλλαχ (Villach-Land) Φελντκίρχεν (Feldkirchen) Ζανκτ Βάιτ αν ντερ Γκλαν (St. Veit an der Glan) Περίχωρα Κλάγκενφουρτ (Klagenfurt-Land) Φέλκερμαρκτ (Völkermarkt) Βόλφσμπεργκ (Wolfsberg) Ο Πέτερ Κάιζερ είναι κυβερνήτης από τις 28 Μαρτίου 2013. Η κρατιδιακή συνέλευση (Landtag) αποτελείται από 36 έδρες. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 5 Μαρτίου 2018, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPÖ) κέρδισε σχεδόν την απόλυτη πλειοψηφία με 18 έδρες.
Ντομένικο Αλμπέρτι

Ο Ντομένικο Αλμπέρτι (Domenico Alberti, Βενετία περ. 1710 – Ρώμη 14 Οκτωβρίου 1740), ήταν Ιταλός συνθέτης, τραγουδιστής και τσεμπαλίστας των αρχών του 18ου αιώνα. Η υστεροφημία του οφείλεται στην χρήση μιάς τεχνικής, που πρώτος αυτός εφήρμοσε σε κάποια έργα του, το επονομαζόμενο αλβέρτειο βάσιμο, γνωστότερο ως μπάσο Αλμπέρτι (Il basso albertino).

 Ο Αλμπέρτι φέρεται ότι υπήρξε μαθητής, στο τραγούδι και την σύνθεση, των Βενετών Α. Λότι (Antonio Lotti) και Α. Μπίφι (Antonio Biffi). Το 1736, υπηρέτησε ως κλητήρας ή ακόλουθος του Pietro Andrea Cappello, Βενετού πρεσβευτή στην Ισπανία. Ενώ βρισκόταν στην ισπανική Αυλή, ο διάσημος καστράτος Φαρινέλι (Farinelli) τον άκουσε να τραγουδάει και εντυπωσιάστηκε. Ο Αλμπέρτι συνέθεσε αρκετές σονάτες για τσέμπαλο, που υπάρχουν σε χειρόγραφα ή τυπωμένες σε διάφορες ανθολογίες. Επίσης, άριες και τρία σκηνικά έργα: Ενδυμίων (σε κείμενα του Πιέτρο Μεταστάζιο, Βενετία, 1737) Γαλάτεια (σε κείμενα του Πιέτρο Μεταστάζιο, Βενετία, 1737) Ολυμπιάς (Βενετία, 1739) Επίσης, συνέθεσε μοτέτα και σονάτες για δύο τρομπέτες. Είναι πιθανό ότι οι πρώτες σονάτες για βιολί του Μότσαρτ, γραμμένες στην ηλικία των επτά ετών, είχαν ως πρότυπο τις συνθέσεις τού Αλμπέρτι. Πέθανε πολύ νέος στην Ρώμη, σε ηλικία 30 ετών. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Αλμπέρτι ήταν γνωστός ως εξαιρετικός τραγουδιστής, ενώ έπαιζε τσέμπαλο, συχνά, μόνο για να συνοδεύει τον εαυτό του. Ωστόσο συνέθεσε αρκετά έργα για τσέμπαλο, αν και εκτελούνται πολύ σπάνια. Θεωρείται ότι έγραψε περίπου 36 σονάτες όλες σε δύο μέρη, εκ των οποίων μόνον οι 14 έχουν διασωθεί. Στις 8 σονάτες για τσέμπαλο, έργο 1 (έκδ. Λονδίνο, 1748), χρησιμοποιεί έναν χαρακτηριστικό τύπο συνοδείας (ακκομπανιαρίσματος) στην κάτω φωνή (μπάσο) για το αριστερό χέρι. Αποτελείται από τρίφωνες συγχορδίες οι οποίες εκτελούνται σε μορφή arpez (αναλυμένες σε τριάδες ή «σπασμένες» [broken] συγχορδίες). Η χαμηλότερη (τονική) βαθμίδα εκτελείται πάντοτε πρώτη, στη συνέχεια, ακολουθεί η υψηλότερη από τις τρείς (πέμπτη βαθμίδα), κατόπιν η μεσαία (τρίτη βαθμίδα) και, τέλος, πάλι η πέμπτη. Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται όσες φορές χρειαστεί και, κατόπιν, μεταφέρεται αυτούσιο στο arpez της επόμενης συγχορδίας (βλ. εικόνα). Παρ’ όλο που ο ίδιος ο Αλμπέρτι θεωρείται, γενικά, συνθέτης ήσσονος σημασίας, η συγκεκριμένη διαδοχή φθόγγων στο μπάσο, απετέλεσε πολύ σημαντικό στοιχείο σε μεγάλο μέρος της μουσικής για το πληκτρολόγιο, κατά την κλασική εποχή. «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880) Kennedy, Michael Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7 Γιώργος Λεωτσάκος, επιμέλεια λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», έκδοση 1981, τόμος 7, σ. 96 Enciclopedia Bompiani-Musica, Milano (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ, 1985) Eric Blom The New Everyman Dictionary of Music (Grove Weidenfeld, N. York, 1988) http://www.klassika.info/Komponisten/Albeniz_Mateo/index.html
Προσάμμωση Κύθνου

Η Προσάμμωση (tombolo) της Κύθνου εντοπίζεται στο Βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, βόρεια του λιμανιού Μέριχας και απέναντι από την παραλία της Απόκρουσης. Ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα.

 Η Προσάμμωση είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός στη μορφή ιζηματογενούς λωρίδας που συνήθως ενώνει την ηπειρωτική χώρα με ένα νησί. Η παρουσία νησιού κοντά στην ηπειρωτική χώρα μπορεί να δημιουργήσει σύγκλιση αντίθετων ροών μεταφοράς ιζημάτων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαμόρφωση της αμμώδους «γέφυρας» που αναφέρεται ως προσάμμωση (tombolo). Η προσάμμωση της Κύθνου ενώνει το νησάκι του Αγίου Λουκά με την ηπειρωτική χώρα και ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής Natura του νησιού, έχει προσανατολισμό Β-Ν με ελαφριά κλίση προς τα ανατολικά και μήκος περίπου 240 μέτρα. Η πρόσβαση στην παραλία της Κολώνας γίνεται είτε μέσω θαλάσσης είτε μέσω της παραλίας της Απόκρουσης από έναν χωματόδρομο. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ακολουθούν το μονοπάτι προς τον αρχαιολογικό χώρο του Βρυόκαστρου και συνήθως συνεχίζουν, κατεβαίνοντας προς την παραλία της Απόκρουσης και από εκεί συνεχίζουν για την Κολώνα. Η παραλία της Κολώνας είναι ξεχωριστή λόγω της γεωμορφολογικής ιδιαιτερότητας. Έχει μήκος 240 μέτρων και πλάτος 80-100 μέτρα, που ενώνει το νησί της Κύθνου με μια βραχονησίδα του Αγίου Λουκά. Η λωρίδα της αμμουδιάς που ενώνει τις δύο στεριές μοιάζει με Κολώνα και για αυτό πήρε το όνομα "Κολώνα''
Γκωσέ Ε΄ του Σατιγιόν

O Γκωσέ Ε΄, γαλλ. Gaucher V (γενν. π. 1249) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Σατιγιόν, κόμης του Πορσιάν, κοντόσταυλος της Καμπανίας το 1284 και κοντόσταυλος της Γαλλίας (1302-1329).

 Ήταν γιος του Γκωτιέ Δ΄ κυρίου του Σατιγιόν (γιου του Ούγου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ) και της Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου. Εξαδέλφια του ήταν η Ιωάννα κόμισσα του Μπλουά και οι αδελφοί Ούγος Β΄ κόμης του Μπλουά και Γκυ Δ΄ κόμης του Σαιν-Πολ. Έγινε κύριος του Σατιγιόν, κόμης του Πορσιάν, κοντόσταυλος της Καμπανίας και μετά της Γαλλίας (1302-1329), κατά τη διάρκεια πέντε διαφορετικών βασιλέων, πρώτα του Φιλίππου Δ΄. Ήταν εκπαιδευτής του γιου εκείνου Λουδοβίκου Ι΄, ο οποίος όταν έγινε βασιλιάς τον έκανε πρώτο υπουργό του. Τον Λουδοβίκο Ι΄ διαδέχθηκαν οι αδελφοί του Φίλιππος Ε΄ και Κάρολος Δ΄, που τον διατήρησαν στη θέση του. Ο συγγραφέας Μωρίς Ντρυόν (1918-2009) τον έχει ως ένα ήρωα στο ιστορικό μυθιστόρημά του Les Rois maudits (Οι κατατρεγμένοι βασιλείς), σειρά έργων που γράφτηκαν το διάστημα 1955-77. Έγιναν μεταφορές του έργου σε τηλεοπτικές σειρές: το 1972 από τον Ζαν Σεβριέ και το 2005 από τον Βαλντέκ Στανζάκ. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ισαβέλλα των Ντρε, μετά την Ελιζέντ Βερζύ και έπειτα την Ισαβέλλα του Ρυμινύ. Είχε τέκνα: Γκωσέ ΣΤ΄ 1281-1325. Ιωάννης Β΄ 1283-1363. Ιωάννα π. 1285-1354, παντρεύτηκε τον Βάλτερ Ε΄ κόμη του Μπριέν και δούκα των Αθηνών. Ούγος 1287-1336. Μαρία. Ισαβέλλα.
Ηρώ Λάμπρου

Η Ηρώ Λάμπρου (Αθήνα, 1915 - 20 Μαρτίου 1988) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός, η πρώτη γυναίκα βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Ανέπτυξε έντονη φεμινιστική δράση και άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο.

 Ήταν κόρη του καθηγητή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Εμμανουήλ Πεζόπουλου, πρώτου ξαδέλφου του Νικόλαου Πεζόπουλου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παντρεύτηκε το διπλωμάτη Δ. Λάμπρου και μαζί απέκτησαν 2 παιδιά. Κατά την παραμονή της στη Βρετανία, ήταν καθηγήτρια της ελληνικής γλώσσας στο Τμήμα Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και εργάστηκε κατά την Κατοχή ως παρουσιάστρια και εκφωνήτρια του δελτίου ειδήσεων στον σταθμό της ελληνικής υπηρεσίας του BBC. Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου των Αθηνών.Έγινε βουλευτής Α΄ Αθηνών ως η πρώτη επιλαχούσα , μετά τον θάνατο τον Δεκέμβριο του 1966, του Θωμά Υψηλάντη, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1964.. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ήταν μέλος του Κινήματος Δημοκρατικών Γυναικών, της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί μακρόν.Κηδεύτηκε στις 21 Μαρτίου 1988. Η Ηρώ Λάμπρου εργάστηκε στο χώρο του θεάτρου ως κριτικός, ενώ συνέγραψε πολλά άρθρα και διηγήματα, δοκίμια και ποιήματα. Μετέφρασε στα ελληνικά το έργο "Ψυχανάλυση και πολιτική" του Χέρμπερτ Μαρκούζε και το έργο "Το σοσιαλιστικό όνειρο" του Ερνστ Φίσερ.
Mark IV

Το Mark IV ήταν ένα άρμα μάχης της κατασκευαστικής εταιρείας Foster και Metropolitan Carriage and Wagon Company του Ηνωμένου Βασιλείου που έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μια βελτιωμένη έκδοση των προηγουμένων τύπων Mark I, ΙΙ και III. Κατασκευάστηκε σε δύο διαφορετικές παραλλάγες: Τα «Male» που ήταν εξοπλισμένα με 2 κανόνια κλεισμένα σε πυργίσκους και 4 πολυβόλα, προορίζονταν για επίθεση εναντίον θέσεων με ισχυρή οχύρωση και πυροβολικό, και τα Female που είχαν 6 πολυβόλα και σχεδιάστηκαν για δράση εναντίον στρατιωτών και ελαφρών οχυρωμάτων.

 Οι Βρετανοί άρχισαν να το κατασκευάζουν τον Μάιο του 1917. Ήταν εντελώς βελτιωμένο και είχε πιο ενισχυμένη θωράκιση. Κατασκευάστηκαν συνολικά 1.220 άρματα. 420 τύπου Male, 595 Female και 205 χωρίς οπλισμό που χρησιμοποιήθηκαν ως οχήματα εφοδιασμού. Το Mark IV ήταν το περισσότερο κατασκευασμένο άρμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην Μάχη του Καμπρέ που έγινε το 1917 έλαβαν μέρος 467 τανκς του τύπου αυτού. Από τον Νοέμβριο του 1917 κυκλοφόρησε επίσης και ο τύπος Mark V που χρησιμοποιήθηκε μαζί με τον Mark ΙV. Έξι άρματα τύπου Mark IV διατηρούνται έως σήμερα: Ένα Mark IV Female, F4 Flirt II, στο μουσείο Museum of Lincolnshire Life, στο Λίνκολν του Λίνκολνσάιρ της Αγγλίας, που βρίσκεται κοντά στο εργοστάσιο William Foster & Co. όπου είχαν κατασκευαστεί τα πρώτα άρματα αυτού του τύπου. Ένα Mark IV Male στο μουσείο Bovington Tank Museum. Ένα Mark IV Female στο Άσφορντ του Κεντ. Ένα Mark IV Male, Lodestar III, στο Βασιλικό Πολεμικό Μουσείο (Musée Royal de l'Armée) στις Βρυξέλλες. Ένα Mark IV Female στην αίθουσα ANZAC του Πολεμικού Μουσείου της Αυστραλίας. Το 1999 βρέθηκε ένα Mark IV Female, D51 Deborah, στο Φλεσκιέρ της Γαλλίας όπου και ανακτήθηκε. Είχε πάρει μέρος στην Μάχη του Καμπρέ όπου και είχε πέσει σε έναν κρατήρα από βομβίδα και είχε θαφτεί με χώματα.
Η παρείσακτη

Η παρείσακτη (Ισπανικά: La intrusa) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2001. Είναι ριμέικ της Βενεζουλάνικης τηλενουβέλας του 1975, Valentina. Πρωταγωνιστούν Γκαμπριέλα Σπάνικ, Αρτούρο Πενίτσε, Λάουρα Σαπάτα, Τσαντάλ Αντέρε και Σέρχιο Σεντέλ.

 Η Βιρχίνια Μαρτίνες εργάζεται ως υπηρέτρια για την οικογένεια Χουνκέρα και είναι πάντα σε αναβρασμό με τη δίδυμη αδελφή της Βανέσσα, η οποία ζει στη Βερακρούς, αλλά είναι μια πολύ εκφοβιστική γυναίκα. Ο ηλικιωμένος Ροδρίγο Χουνκέρα είναι άκαρδος άνθρωπος, και γνωρίζοντας ότι πρόκειται να πεθάνει σύντομα, ανησυχεί για το μέλλον των παιδιών του, γιατί όλα τους είναι κακομαθημένα, άπληστα και ανεύθυνα, ζητά από τη Βιρχίνια να τον παντρευτεί, ώστε αυτή να διαχειρίζεται την περιουσία του. Αυτό θα είναι μια πρόκληση, επειδή όλα του τα παιδιά μισούν τη Βιρχίνια και δεν θα δεχτούν να διαχειρίζεται την περιουσία του πατέρας τους, ειδικά η Ρακέλ, η οποία θα είναι ισχυρή αντίπαλος, και πάει ένατια στην εκπληρώσει της επιθυμίας του πατέρα της. Αλλά πέρα ​​από αυτό, υπάρχουν πολλά μυστικά μεταξύ της οικογένειας Χουνκέρα και της οικογένειας Ρολντάν. Γκαμπριέλα Σπάνικ ως Βιρχίνια Μαρτίνες Ρολντάν ντε Χουνκέρα/Βανέσα Μαρτίνες Ρολντάν ντε Ίσλας Αρτούρο Πενίτσε ως Κάρλος Αλμπέρτο Χουνκέρα Μπρίτο Λάουρα Σαπάτα ως Μαξιμιλιάνα Λιμαντούρ Μπράτσο ντε Ρολντάν Τσαντάλ Αντέρε ως Ρακέλ Χουνκέρα Μπρίτο Σέρχιο Σεντέλ ως Ντανίλο Ρολντάν Λιμαντούρ Κάρλα Άλβαρες ως Βιολέτα Χουνκέρα Μπρίτο Ντομίνικα Παλέτα ως Αναμπέλα Ρολντάν Λιμαντούρ Γκιγιέρμο Γκαρσία Καντού ως Ροδρίγο Χουνκέρα Μπρίτο Τζ./Ρογρίγο Ριβαδενέιρα Βάργας Σίλβια Μανρίκες ως Ελένα Ρολντάν ντε Μαρτίνες Χοσέ Μαρία Τόρρε ως Άλντο Χουνκέρα Μπρίτο Σερλίν ως Μαρία ντε λα Κρους "Μαρικρούς" Ρολντάν Λιμαντούρ Μαρλένε Φαβέλα ως Γουαδαλούπε "Λούπε" Ρόχας Κλάουδιο Μπάες ως Αλίριο ντε Χεσούς Ρολντάν Γιάν ως Τζόνι Γιέσικα Σαλασάρ ως Τάνια Ριβαδενέιρα Ελίας Εστέρ Ρινάλντι ως Εδίτ Χόρχε ντε Σίλβα ως Ραιμούντο Σαρίς Σίντ ως Αρασέλι Μεντσάκα Μόνικα Ντοσέττι ως Σιλβάνα Παλάσιος Μάρκο Ουριέλ ως Σαντιάγο Ίσλας Αλεχάντρο Ρουίς ως Χουβένσιο Μεντσάκα Ντιάνα Γκόλντεν ως Σάιντα Χιμένες Σίλβια Ντερμπές ως Σαγράριο Βάργας #1 Μπάρμπαρα Χιλ ως Σαγράριο Βάργας #2 Ενρίκε Λισάλντε ως Ροδρίγο Χουνκέρα/Ιλάριο Σάντος #1 Κάρλος Καμάρα ως Ροδρίγο Χουνκέρα/Ιλάριο Σάντος #2 Ρομπέρτο "Πακ" Μιράντα ως Αρνούλφο Καστίγιο Ουμπέρτο Μποντόνι ως Ουμπέρτο Νάβα Κλαούδιο Ρόχο ως Χοακίν Βελάρδε Μιλάγρος Ρουέδα ως Ντιόσα Χούλιο Μοντέρδε ως Ιατ. Χοσέ "Πέπε" Καρτάγια Σέρχιο Βιγικάνα ως Γκιγιέρμο "Μέμο" Χουνκέρα Μπρίτο Σάρα Μόντες ως Μπαλμπίνα Εδουάρδο Λινιάν ως Επιθεωρητής Τόρρες Κάρλος Τόρρες ως Πάδρε ΤσέμαΓκεστ εμφανίσεις Πατρίσια Ρέγες Εσπίνδολα ως Ρενάτα ντε Βελάρδε Σίλβια Κάος ως Εβελία Κιέτα Λαβάτ ως Ροσαλία Μπράτσο χηρ. ντε Λιμαντούρ Ίρμα Λοσάνο ως Λάουρα Ελίας ντε Ριβαδενέιρα Γουστάβο Ρόχο ως Βίκτορ Ριβαδενέιρα Χουάν Πάμπλο Γκαμπόα ως Εστέμπαν Φερνάντες Βίκτορ Νοριέγα ως Ιατ. Εδουάρδο ντελ Μπόσκε Ιτουρμπίδε Μάρτα Ροτ ως Νόρμα Ιτουρμπίδε ντε ντελ Μπόσκε Λορένσο ντε Ρόδας ως Ιατ. Αδριάν Κολμενάρες Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 2 Βραβεία El Heraldo de México (Πρωταγωνιστής, Γυναίκα Αποκάλυψη) Η παρείσακτη στην IMDb Επίσημος ιστότοπος
Άγιος Στέφανος Αργολίδας

Ο Άγιος Στέφανος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Φρεγκαίνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λυρκείας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Ο Άγιος Στέφανος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της κορυφής «Μεγαβούνι» (700 μ.) και κοντά στον ποταμό Ξεριά, δυτικά του Άργους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΔ. του Ναυπλίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρυονερίου του τέως νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1946 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρυονερίου προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φρεγκαίνης. Το 1949 υπήχθη στον νομό Αργολίδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Φρεγκαίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λυρκείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Λυρκείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους-Μυκηνών. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Χαλέντ Μπαχά

Ο Χαλέντ Μπαχά (Khaled Mahafoudh Bahah, γεννήθηκε το 1965) είναι διπλωμάτης από την Υεμένη, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός και νωρίτερα υπουργός Πετρελαίου και Ορυκτού Πλούτου. Υποστήριξε ενεργά την απομάκρυνση από την προεδρία του Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, ώστε να παύσουν οι εχθροπραξίες. Ανέλαβε την πρωθυπουργία στις 7 Νοεμβρίου 2014 και ταυτόχρονα πρέσβης στον Καναδά.

 Ο Μπαχά έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Πούνε στην Ινδία και απέκτησε τίτλο Μάστερ στη Διοίκηση, τις Επιχειρήσεις και τα Οικονομικά. Υπηρέτησε ως υπουργός Πετρελαίου επί 4 μήνες και κατάγεται από το Χαντραμούτ στη Νότια Υεμένη. Όταν διορίστηκε πρωθυπουργός, ήταν μόνιμος αντιπρόσωπος της Υεμένης στα Ηνωμένα Έθνη. Ο Μπαχά διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο αλ Χαντί τον Οκτώβριο του 2014 και ο διορισμός του ικανοποίησε τους Σιίτες Χούθι, οι οποίοι τον είχαν προτείνει εναλλακτικά, έχοντας απορρίψει την πρόταση για τον διορισμό του Αχμέντ Αγουάντ μπιν Μουμπάρακ για την πρωθυπουργία.Στις 22 Ιανουαρίου 2015, έπειτα από την κατάληψη της πρωτεύουσας από τους αντάρτες Χούθι, ο πρωθυπουργός Μπαχά και ο πρόεδρος Χαντί υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους στο Κοινοβούλιο, το οποίο φέρεται ότι αρνήθηκε να τις δεχτεί.
Μιχάλης Παραγυιός

Ο Μιχάλης Παραγυιός, γεννημένος στις 25 Αυγούστου 1982 στη Νίκαια Αττικής, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική εφήβων. Έχει ύψος 2,07 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση σέντερ.

 Ο Μιχάλης Παραγυιός ξεκίνησε το μπάσκετ στον Άρη Γλυφάδας, από τον οποίο εντάχθηκε στον Πρωτέα Βούλας και στον Ιωνικό Νίκαιας, με την ανδρική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε από το 2001 ως το 2005 στο πρωτάθλημα Α2΄ Εθνικής. Συνέχισε για δύο χρόνια στον Ηλυσιακό, επίσης στη Α2΄ Εθνική. Το 2006, αν και παίκτης ομάδας Α2΄ Εθνικής, πήρε μέρος και νίκησε στον ετήσιο διαγωνισμό καρφωμάτων στο All-Star Game. Ακολούθως μεταπήδησε στην Α1, σε ομάδες της οποίας αγωνίζεται ως σήμερα, κατά σειρά: Μαρούσι, Πανιώνιο, Ηλυσιακό. Το 2013 επέστρεψε στον Πανιώνιο. Ο Παραγυιός έχει αγωνιστεί στην Εθνική Εφήβων, με την οποία το 1999 πήρε μέρος σε 5 διεθνή φιλικά ματς και σε τουρνουά στην Ιταλία. To 2006 αναδείχθηκε νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο ετήσιο All-Star Game. Ο Μιχάλης Παραγυιός είναι γιος του παλιού διεθνή καλαθοσφαιριστή του Ολυμπιακού Γιάννη Παραγυιού και αδερφός της διεθνούς μπασκετμπολίστριας Ελεάνας Παραγυιού, παίκτριας των Εσπερίδων Καλλιθέας, του Πρωτέα Βούλας και του Άρη Χολαργού. Μιχάλης Παραγυιός, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Michael Parayios, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Διάταξη χάρτη με τον νότο στην κορυφή

Η διάταξη χάρτη με τον νότο στην κορυφή είναι ο γεωγραφικός προσανατολισμός του χάρτη έτσι ώστε ο νότος να εμφανίζεται στο πάνω μέρος του και ο βορράς στο κάτω, σε μια περιστροφή 180 μοιρών από την καθιερωμένη διάταξη του βορρά στην κορυφή και του νότου στη βάση. Οι χάρτες με αυτή την διάταξη καλούνται επίσης και αναποδογυρισμένοι ή ανεστραμμένοι χάρτες.

 Σύμφωνα με μια ψυχολογική έρευνα του 2011 η αναστρεμμένη σε σχέση με την καθιερωμένη εκδοχή του χάρτη, η εμφάνιση των χαρτών αυτών στους εθελοντές που συμμετείχαν στο πείραμα, είχε ψυχολογικό αντίκτυπο κατά τη θέαση τους, καθώς γενικώς ο βορράς συσχετίζεται με καλύτερο επίπεδο διαβίωσης και διαφορετικό κλίμα, ενώ ο νότος με φτωχότερο επίπεδο βιωσιμότητας και χαμηλότερο υψόμετρο, κάτι που άλλαξε μόλις παρουσιάστηκαν οι χάρτες.Οι ερευνητές θεωρούν πως υπάρχει μια γενική συσχέτιση μεταξύ της τοποθεσίας του χάρτη και του καλού (βορράς) / κακού (νότος) η οποία προκαλείται από: την καθιερωμένη παράσταση όπου ο βορράς εμφανίζεται πάντα στην κορυφή, επάνω από, ή επάνω στον, νότο. μια πολύ γενικότερη συσχέτιση μεταξύ της άνω (καλής) και κάτω (κακής) οριζόντιας θέσης η οποία έχει παρατηρηθεί σε πολλές άλλες δραστηριότητες της ανθρώπινης κοινωνίας και πολιτισμού.Επίσης, σε διάφορες γλώσσες του κόσμου γίνεται η αναφορά πως κάποιος πηγαίνει πάνω όταν ταξιδεύει στον βορρά με το πάνω να έχει μια ασυναίσθητη γενική συσχέτιση με το καλό (π.χ. είμαι στα πάνω μου, η απόδοση ανέβηκε κατακόρυφα), και κάτω όταν ταξιδεύει προς τον νότο και το οποίο συνήθως στη γενική χρήση της γλώσσας σχετίζεται με κάτι κακό (π.χ. με πήρε η κάτω βόλτα, έπεσα πολύ χαμηλά).Μερίδα παιδαγωγών στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν ορισμένες φορές τους χάρτες με την κορυφή στο νότο, έτσι ώστε να ενθαρρύνουν την αντίληψη της διαπολιτισμικής ποικιλίας στους μαθητές και να αποθαρρύνουν τα στερεότυπα. Κατά τους διάφορους ιστορικούς χρόνους δεν ήταν σπάνιο οι χάρτες να εμφανίζονται με διάφορους προσανατολισμούς, είτε ως αποτέλεσμα της αντίληψης τους είτε για πολιτικούς λόγους. Κατά την νεότερη εποχή, το 1943 ο Ουρουγουανός ζωγράφος Χοακίν Τόρες Γκαρθία δημιούργησε έναν από τους πρώτους σύγχρονους ανεστραμμένους χάρτες ο οποίος δείχνει την Λατινική Αμερική να βρίσκεται στον βορρά, με τον σκοπό της πολιτικής δήλωσης έναντι στην καθιερωμένη παράσταση όπου δείχνει τις περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες να βρίσκονται προς τα πάνω. Αρκετοί νεότεροι χάρτες με προσανατολισμό τον νότο προέρχονται επίσης από την Αυστραλία, κυρίως ως μέσο πολιτικής δήλωσης ή απλώς χιούμορ. Χαρτογραφική προβολή The Upsidedown Map Page A New World Of Understanding Map. Upside-down Map of the World