IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γ.Σ. Ηλιούπολης (σύλλογος Θεσσαλονίκης)

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Ηλιούπολης είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη συνοικία Άνω Ηλιούπολη της Σταυρούπολης στη Θεσσαλονίκη. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης.

 Ο ΓΣ Ηλιούπολης δημιουργήθηκε μετά από διαδοχικές συνεργασίες και συγχωνεύσεις τριών παλαιότερων συλλόγων της περιοχής. Το 1994 αρχικά, μετά από συγχώνευση της Αναγέννησης Άνω Ηλιούπολης με την Αστραπή Ηλιούπολης, δημιουργήθηκε η Α.Ε. Ηλιούπολης, η οποία το 2000 συγχωνεύτηκε με τον Ορφέα Ηλιούπολης με αποτέλεσμα τη μετονομασία των συλλόγων σε ΓΣ Ηλιούπολης και Ελπίδες Ηλιούπολης αντίστοιχα Τα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλέ και κίτρινο, χρησιμοποιεί ως έδρα το Δημοτικό γήπεδο Άνω Ηλιούπολης και την τριετία 2006-2009 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Ορφέας Ηλιούπολης Ήταν ο αρχαιότερος σύλλογος της συνοικίας, ιδρύθηκε το 1961 και μέχρι το 2000 που συγωνεύτηκε με την ΑΕ Ηλιούπολης, εκτός του ποδοσφαιρικού τμήματος που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας απο την περίοδο 1963-64, διατηρούσε τμήματα πετοσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης.. Αστραπή Ηλιούπολης Ιδρύθηκε τη δεκαετία του 70 και από την περίοδο 1971-72 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας , αρχικά ως «Αστραπή Κυψέλης» και απο το 1990 ως «Αστραπή Ηλιούπολης», καταφέρνοντας να φτάσει και στην κορυφαία κατηγορία τη διετία 1991-1993. Αναγέννηση Άνω Ηλιούπολης Η Αναγέννηση ήταν ο νεότερος σύλλογος με έτος ίδρυσης το 1984, αλλά η πιο «επιτυχημένη» στο ποδόσφαιρο, καθώς το 1990 κατάφερε να προβιβαστεί στη Δ΄ Εθνική και να αγωνιστεί για δυο περιόδους (1990-91 και 1991-92) ΑΕ Ηλιούπολης Με τη συγχώνευση της Αστραπής και της Αναγέννησης το 1994 δημιουργήθηκε η ΑΕ Ηλιούπολης με στόχο να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΜ. Οι δυο σύλλογοι αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα του 1994-95 με τα προηγούμενα ονόματά τους (στη Β κατηγορία η Αστραπή και στην Α η Αναγέννηση) και από την περίοδο 1995-96 ξεκίνησε και τυπικά η πορεία της ΑΕ Ηλιούπολης στην Α κατηγορία. ΓΣ Ηλιούπολης Μετά από μια διετία στη 2η κατηγορία της ΕΠΣΜ το 2000-2002, ο ΓΣ Ηλιούπολης επανέρχεται στην Α1 πια και για μια τριετία τερματίζει συνεχώς στην πρώτη 6αδα του πρωταθλήματος. Την περίοδο 2005-06 καταλαμβανοντας τη 2η θέση κερδίζει και την άνοδο στη Δ΄ Εθνική όπου θα παραμείνει για τρεις συνεχόμενες περιόδους. Από το 2009 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΜ. Κύπελλο ΕΠΣΜ : 2 κατακτήσεις (2006-07 , 2014-15) Δ΄ Εθνική : 3 Συμμετοχές (2006–07, 2007–08, 2008–09) Το τμήμα Καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Ηλιούπολης μετέχει στη Γ1 Ε.Κ.Α.Σ.Θ. Από το 2000 και μετά μετέχει κάθε χρόνο στα Πρωταθλήματα της ΕΚΑΣΘ με ανταγωνιστικές ομάδες. Τη σεζόν 2016/2017 Κατέκτησε το Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου της Γ2 ΕΚΑΣΘ και μαζί την άνοδο σε ψηλότερη κατηγορία όπου αγωνίζεται μέχρι και 2017. Το 2022 πήρε ανοδο για την Β'ΕΘΝΙΚΗ Γ.Σ. Ηλιούπολη, επίσημο ιστολόγιο του τμήματος καλαθοσφαίρισης. Γ.Σ. Ηλιούπολης Basketball (Facebook)
NGC 4066

Ο NGC 4066 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 340 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785 και ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 4065.

 Δεδομένα για το NGC 4066 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4066 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4066 στο Wikimedia Commons
Εθνικός ύμνος της Γροιλανδίας

"Nunarput utoqqarsuanngoravit" (Εσύ η Αρχαία μας Γη) είναι ο εθνικός ύμνος της Γροιλανδίας η οποία είναι αυτόνομη περιοχή της Δανίας. Οι στίχοι είναι του Χένρικ Λουντ (Henrik Lund) και η μουσική του Γιόναθαν Πέτερσεν (Jonathan Petersen). Ο ύμνος καθιερώθηκε επίσημα το 1916. Από το 1979, το "Nuna asiilasooq" (Η Γη με το Μεγάλο Μήκος), ένας ύμνος που χρησιμοποιείται από τους κατοίκους Kalaallit, αναγνωρίζεται επίσης από την κυβέρνηση.

 Nunarput, utoqqarsuanngoravit niaqqut ulissimavoq qiinik. Qitornatit kissumiaannarpatit tunillugit sineriavit piinik.Akullequtaasut merlertutut ilinni perortugut tamaani kalaallinik imminik taajumavugut niaqquit ataqqinartup saani.Atortillugillu tamaasa pisit ingerlaniarusuleqaagut nutarterlugillu noqitsigisatit siumut, siumut piumaqaagut.Inersimalersut ingerlanerat tungaalitsiterusuleqaarput, oqaatsit "aviisit" qanoq kingunerat atussasoq erinigileqaarput.Taqilluni naami atunngiveqaaq, kalaallit siumut makigitsi. Inuttut inuuneq pigiuminaqaaq, saperasi isumaqaleritsi. Η χώρα μας, που έχει μεγαλώσει τόσο στα χρόνια, το κεφάλι σου είναι γεμάτο με άσπρα μαλλιά. Πάντα μας κρατούσες, εμάς τα παιδιά σου, στο στήθος σου και μας έδωσες τον πλούτο των ακτών σου.Ως τα μεσαία παιδιά στην οικογένεια μεγαλώσαμε εδώ οι Kalaallit, έτσι θέλουμε να αυτοαποκαλούμαστε ενώπιον της περήφανης και τιμημένης σου ηγεσίας.Με έναν φλογερό πόθο να αναπτύξουμε αυτά που πρέπει να δώσουμε, ανανεώνοντας, απομακρύνοντας τα εμπόδια στον πόθο μας να προχωρήσουμε προς τα μπρος, προς τα μπρος.Ο τρόπος των ώριμων κοινωνιών είναι ο ζηλευτός στόχος που θέλουμε να πετύχουμε το αποτέλεσμα του προφορικού και του γραπτού λόγου ανυπομονούμε να δούμε.Η δουλοπρέπεια δεν είναι ο δρόμος, Kalaallit ξυπνήστε και να είστε περήφανοι! Στόχος μας είναι (να ζήσουμε) μια αξιοπρεπή ζωή, πάρτε θέση με θάρρος. αρχείο MIDI και παρτιτούρα
Σοφία του Βίντσενμπουργκ

Η Σοφία, γερμ.: Sophie of Winzenburg (1105 στο Βίντσενμπουργκ, κοντά στο Αννόβερο - 6 ή 7 Ιουλίου 1160 στο Bρανδεμβούργο αν ντερ Χάβελ ) από τον Οίκο του Φόρμπαχ ήταν κόρη του κόμη του Βίντσενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε (η πρώτη) μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν κόρη του Χέρμαν Α΄ κόμη του Βίντσενμπουργκ και της πρώτης συζύγου του, που ήταν κόμισσα του Έβερσταϊν. Αυτή δώρισε ένα oxgang (20 έικρ = 80 στρέμματα) γεωργικής γης κοντά Βέλλεν στο μοναστήρι στο Λάιτσκαου και αργότερα ένα άλλο oxgang κοντά Βόλμιρσλεμπεν. Το 1158 συνόδευσε τον σύζυγό της σε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Η αδελφή της Bεατρίκη ήταν ηγουμένη του αβαείου Κβέντλινμπουργκ. Η Σοφία και η Βεατρίκη απεβίωσαν και οι δύο το 1160. Ορισμένες πηγές δείχνουν ότι η Σοφία απεβίωσε στις 25 Μαρτίου, άλλες αναφέρουν στις 6 ή 7 Ιουλίου. Τάφηκε στην εκκλησία του μοναστηριού στο Μπάλενστετ. Η παρούσα κατάσταση της έρευνας είναι ότι η ταυτότητα του πατέρα της δεν έχει αποδειχθεί οριστικά. Μπορεί να ανήκε σε άλλον ευγενή Οίκο, στον οποίο χρησιμοποιείτο το όνομα Σοφία. Επτακόσια χρόνια μετά το τέλος της βρέθηκε στο Άσερσλεμπεν ένας βρακτεάτης (αναμνηστική κοπή), που απεικονίζει τη Σοφία και τον σύζυγό της. Το πορτρέτο της είναι στυλιζαρισμένο, όπως ήταν συνηθισμένο εκείνη την εποχή. Το γεγονός ότι ο Αλβέρτος απεικόνιζε τη σύζυγο δίπλα του σε νομίσματα, είναι ένα σημάδι της εξαιρετικής αγάπης του για τη Σοφία. Το 1125 παντρεύτηκε τον Αλβέρτο των Ασκάνια την Άρκτο, μάργραβο του Βρανδεμβούργου, δούκα της Σαξονίας, κόμη του Άνχαλτ. Έκανε δώδεκα παιδιά και από αυτά, ο Bερνάρδος έζησε περισσότερο (72 έτη). Όθων Α΄ (1126/28 - 7 Μαρτίου 1184), μάργραβος του Βρανδεμβούργου. Χέρμαν Α΄ (απεβ. 1176), κόμης του Όρλαμυντε. Ζήγκφρηντ (απεβ. 24 Οκτωβρίου 1184), επίσκοπος του Βρανδεμβούργου από το 1173 έως το 1180, πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος της Βρέμης (ο πρώτος που έγινε πρίγκιπας) από το 1180 έως το 1184. Ερρίκος (απεβ. 1185), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού στο Μαγδεβούργο. Αδαλβέρτος (απεβ. μετά τις 6 Δεκεμβρίου 1172). Ντήτριχ (απεβ. μετά τις 5 Σεπτεμβρίου 1183). Bερνάρδος (1140 - 9 Φεβρουαρίου 1212), κόμης του Άνχαλτ, και επίσης από το 1180, ως Βερνάρδος Γ΄, δούκας της Σαξονίας. Χέντβιχ (απεβ. 1203), παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ μάργραβο του Μάισσεν. μία κόρη, παντρεύτηκε π. 1152 τον Βλάντισλαβ των Πρεμυσλιδών, δούκα του Όλομοουτς, μεγαλύτερο γιο του Σομπιέσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας. Αδελαΐδα (απεβ. 1162), μοναχή στο Λάμσπρινγκε. Γερτρούδη, παντρεύτηκε το 1155 με τον Ντήπολντ δούκα του Γιάμνιτς. Σύβιλλα (απεβ. π. 1170), ηγουμένη στο αβαείο του Κβέντλινμπουργκ. Αϊλίκα. Otto Dungern: Thronfolgerecht und Blutsverwandtschaft der deutschen Kaiser seit Karl dem Großen, Papiermühle, Vogt, 1910, σ. 159 Bettina Elpers: Regieren, Erziehen, Bewahren: mütterliche Regentschaften im Hochmittelalter, Klostermann, Frankfurt am Main, 2003,(ISBN 978-3465032748), σελ. 152 Γενεαλογικά δεδομένα για τη Sophie Γενεαλογικά δεδομένα για τη Sophie και ελλιπή δεδομένα για τα παιδιά της
Συνταγματικό Δικαστήριο της Λιθουανίας

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Λιθουανίας (λιθουανικά: Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas) είναι ειδικό δικαστήριο που ιδρύθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος της Λιθουανίας του 1992. Άρχισε τις δραστηριότητές του μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου περί του συνταγματικού δικαστηρίου της Λιθουανίας, στις 3 Φεβρουαρίου 1993. Από την ίδρυσή του, το Δικαστήριο εδρεύει στην πρωτεύουσα Βίλνιους.Το κύριο καθήκον του δικαστηρίου είναι ο δικαστικός έλεγχος και, ως εκ τούτου, μπορεί να κηρύξει αντισυνταγματικές πράξεις του κοινοβουλίου και να τις καταστήσει άκυρες. Ωστόσο, διαφέρει από πολλά άλλα ανώτατα δικαστήρια, καθώς δεν αποτελεί μέρος του τακτικού δικαστικού σώματος, αλλά περισσότερο ένα ξεχωριστό και ανεξάρτητο δικαστικό όργανο. Επιπλέον, δεν χρησιμεύει ως τακτικό εφετείο από κατώτερα δικαστήρια ή ως είδος «ακυρωτικού δικαστηρίου» για οποιαδήποτε παραβίαση των εθνικών νομοθεσιών.Η δικαιοδοσία του επικεντρώνεται σε συνταγματικά ζητήματα, ενώ αποφαίνεται επί της συμμόρφωσης πράξεων της Κυβέρνησης της Λιθουανίας προς τους νόμους, τη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα των διεθνών συμφωνιών και αποφαίνεται σχετικά με τις εκλογικές παραβάσεις.

 Το Δικαστήριο έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του λιθουανικού νομικού συστήματος, κηρύσσοντας μια σειρά εθνικών νομοθεσιών ως αντισυνταγματικές. Στις 31 Μαρτίου 2004, εξέδωσε απόφαση με την οποία αναγνώριζε την παραβίαση του όρκου του Προέδρου της Λιθουανίας, Ρολάντας Πάκσας, ενώ ακολούθησε η καθαίρεσή του με την υπερψήφιση πρότασης μομφής στο κοινοβούλιο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο αποτελείται από εννέα δικαστές, εκλεγμένοι από το κοινοβούλιο, για μια εννιαετή θητεία, η οποία δεν δύναται να ανανεωθεί. Μόνο Λιθουανοί πολίτες, εξαιρετικής φήμης, οι οποίοι είναι καταρτισμένοι στο δίκαιο και οι οποίοι έχουν υπηρετήσει για τουλάχιστον 10 χρόνια στο νομικό σύστημα, ή σε έναν τομέα της νομικής εκπαίδευσης, είναι επιλέξιμοι για διορισμό στο Δικαστήριο. Συνήθως, επιλέγονται αξιοσημείωτοι νομικοί επιστήμονες και ιδιαίτερα πεπειραμένοι δικαστές για τη θέση αυτή. Οι υποψήφιοι προτείνονται από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, τον Πρόεδρο της Λιθουανίας και τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας της Λιθουανίας (3 άτομα έκαστος). Το Κοινοβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου μεταξύ των δικαστών που επιλέγονται για διορισμό, έπειτα από πρόταση του Προέδρου της Λιθουανίας.
Αντώνιος Μαρτελάος

Ο Αντώνιος Μαρτελάος (1754 – 1819) ήταν Έλληνας ποιητής από τα Επτάνησα. Απόγονος οικογένειας ευγενών της Ζακύνθου, διακρίθηκε με τις ιδιότητες του δάσκαλου και του ποιητή.

 Πατέρας του ήταν ο ιερέας Αντώνιος Μαρτελάος και μητέρα του η Άννα Σουμάκη. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 4 Ιουλίου, ημέρα Δευτέρα, του 1754, δύο μήνες μετά τον θάνατο του πατρός του, του οποίου έλαβε το όνομα. Ήταν εκ φύσεως ζωηρός και τολμηρός. Σπούδασε στη Ζάκυνθο Ελληνική Φιλολογία και μελέτησε της ηθικές επιστήμες με καθοδήγηση δασκάλων όπως ο Παναγιώτης Παλαμάς. Από δυτικούς μοναχούς διδάχτηκε την Ιταλική και Λατινική φιλοσοφία και φιλολογία. Νέος ακόμη περιβλήθηκε το ράσο των ορθόδοξων κληρικών, με σκοπό να γίνει ιερέας στην ιδιόκτητη εκκλησία της Αναλήψεως στην πόλη της Ζακύνθου. Όταν όμως μεγάλωσε προτίμησε να αφιερωθεί στη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας και φιλοσοφίας, καθώς και με την ποίηση, αλλά διατήρησε την ιερατική ενδυμασία μέχρι τον θάνατό του. Ήταν από τους πρώτους που ασπάστηκε τα ιδεώδη της Γαλλικής επανάστασης. Διέδιδε τις νέες φιλελεύθερες ιδέες τόσο στους μαθητές του όσο και στον λαό, κηρύσσοντας από τον άμβωνα της Εκκλησίας. Αν και καταγόταν από οικογένεια ευγενών, έγινε φλογερός δημοκράτης και δε δίσταζε να στηλιτεύει δημόσια τις καταχρήσεις και αδικίες, την καταπίεση και την εκμετάλλευση που ασκούσε η αριστοκρατία στον λαό, όπως φαίνεται από τους παρακάτω στίχους του: Δεν μπορεί ανθρώπου γλώσσα να ειπεί, τί συφορές εγεννούσαν των αρχόντων οι κλεψιές και αδικιές. Ανθρωπόμορφα θερία που λεγόστε Χριστιανοί στα κεφάλια σας να πέσει ούλη του Θεού η οργή.Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν ο Διονύσιος Σολωμός και ο Ούγος Φώσκολος. Ο Μαρτελάος ήταν ο πλέον δημοτικιστής ποιητής της εποχής του. Τα έργα του γίνονταν αμέσως γνωστά σε όλο το νησί γιατί ήταν στην καθομιλουμένη δημοτική γλώσσα. Η επιρροή που άσκησε στον Σολωμό ήταν μεγάλη. Το δείχνει και ένας ύμνος του Μαρτελάου όπου μεταξύ των άλλων λέγει: Όθεν είσθε των Ελλήνων Παλαιά ανδρειωμένα Κόκκαλα εσκορπισμένα Τώρα λάβετε πνοήν. Παρέδιδε δωρεάν μαθήματα στους φτωχούς και προσπαθούσε με κάθε μέσο να χτυπήσει την αμάθεια και αγραμματοσύνη. Έτσι σιγά-σιγά δημιούργησε μία γενιά νέων με νέες αντιλήψεις και αρχές για την κοινωνία. Η δράση του αυτή δημιούργησε φανατικούς εχθρούς ανάμεσα στους αριστοκράτες, ενώ οι ενοχλήσεις και οι απειλές άρχισαν να πληθαίνουν. Μετά την κατάργηση της Βενετικής κυριαρχίας και τη δημιουργία της Επτανήσου Πολιτείας το 1800, οι ιδέες της Φιλικής εταιρίας άρχισαν να διαδίδονται και στη Ζάκυνθο. Ο Μαρτελάος έγινε αμέσως μέλος και άρχισε μα φανατισμό να υποστηρίζει τα ιδανικά των Φιλικών. Έργα του ήταν οι "Θούριοι", ο "Ύμνος εις την περίφημον Γαλλίαν" και άλλα. Πέθανε το 1819. Γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας έγραψε σε αυτήν πολλές ωδές και επιγράμματα. Τελικά επιλέγει τη δημοτική γλώσσα και είναι ο πρώτος Επτανήσιος ποιητής που δεν χρησιμοποιεί βενετσιάνικες λέξεις. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983 Σπ. Δε Βιάζη: Επτανήσιοι Ποιηταί: Αντώνιος Μαρτελάος
Γκαμπριέλα Σάμπο

Η Γκαμπριέλα Σάμπο (ρουμανικά: Gabriela Szabo, γεννήθηκε 14 Νοεμβρίου 1975) είναι Ρουμάνα πρώην αθλήτρια στίβου και νυν πολιτικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της πέτυχε σημαντικές διακρίσεις στις μεσαίες αποστάσεις μεταξύ άλλων τρία ολυμπιακά μετάλλια καθώς και οκτώ μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου, έξι από τα οποία είναι χρυσά. Τον Μάρτιο του 2014 ανέλαβε το υπουργείο Νεολαίας και Άθλησης στην κυβέρνηση του Βίκτορ Πόντα.

 Γεννήθηκε το 1975 στην πόλη Μπίστριτσα της Ρουμανίας από Ούγγρο πατέρα και Ρουμάνα μητέρα. Εμφανίστηκε δυναμικά στα αθλητικά δρώμενα το 1991 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων της Θεσσαλονίκης όπου αναδείχτηκε νικήτρια στα 3000 μέτρα. Ακολούθησαν ανάλογες επιτυχίες σε επίπεδο νεανίδων και το 1994 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι όπου κατετάγη τρίτη στο ίδιο αγώνισμα, πίσω από την Ιρλανδή Σόνια Ο' Σάλιβαν και τη Βρετανίδα Υβόν Μάρεϊ. Το 1995 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωταθλήματα Κλειστού Στίβου τρέχοντας εκ νέου στα 3000 μέτρα, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Γκέτεμποργκ όπου κατετάγη τέταρτη στον τελικό των 5000 μ. Παράλληλα κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην Πανεπιστημιάδα του ίδιου έτους στα αγωνίσματα των 1500 μ. και 5000 μ. Το επόμενο έτος συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα στη διοργάνωση της Ατλάντα όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 1500 μ. Παράλληλα έλαβε μέρος και στο αγώνισμα των 5000 μ. όπου όμως έμεινε εκτός τελικού. Ακολούθησαν την περίοδο 1997 - 1999 συνεχόμενες διακρίσεις σε παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις με επακόλουθο να τιμηθεί με το διεθνές βραβείο της κορυφαίας Αθλήτριας της Χρονιάς για το 1999. Μεγάλη επιτυχία σημείωσε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 που διεξήχθησαν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας: εκεί η Σάμπο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 5000 μ., πραγματοποιώντας ολυμπιακό ρεκόρ με χρόνο 14:40.79, ενώ κέρδισε ένα ακόμη μετάλλιο ούσα τρίτη στο αγώνισμα των 1500 μ. Τα επόμενα χρόνια σημείωσε νέες διακρίσεις κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Έντμοντον του 2001 (1500 μ.) και από ένα ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Λισαβόνας (3000 μ.) του ίδιου έτους και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου (2011). Το 2005 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την ενεργό δράση. Η Σάμπο είναι μέλος της Επιτροπής Γυναικών της IAAF και του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Στίβου, καθώς και αντιπρόεδρος της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Στίβου. Επιπλέον το 2014 ενεπλάκη ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας ως υπουργός Νεολαίας και Άθλησης στην κυβέρνηση του Βίκτορ Πόντα. Είναι παντρεμένη με τον Zsolt Gyöngyössy, ο οποίος υπήρξε προπονητής της κατά τη διάρκεια της αθλητικής της σταδιοδρομίας.
Σάτια Ναντέλα

Ο Σάτια Ναραγιάνα Ναντέλα (सत्य नडेला, 19 Αυγούστου 1967) είναι Ινδός διευθύνων σύμβουλος της Microsoft. Τη θέση πήρε τη 4η Φεβρουαρίου του 2014, διαδεχόμενος τον Steve Ballmer. Παλιότερα, είχε διατελέσει εκτελεστικός αντιπρόεδρος στο τμήμα Cloud & Enterprise της Microsoft. Του αρέσει το κρίκετ. Μεγαλώνοντας είχε πάθος με το άθλημα, έπαιζε στη σχολική ομάδα και έμαθε ομαδικότητα και ηγετικές ικανότητες από το κρίκετ. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στην Ινδία πριν τελικά πάει στις ΗΠΑ για τη μελέτη της επιστήμης των υπολογιστών .

 Ο Ναντέλα ξεκίνησε τη καριέρα του στην Sun Microsystems πριν πάει στη Microsoft το 1992. Όταν άρχισε την δουλειά στην αμερικάνικη εταιρία δούλευε για τις online υπηρεσίες της εταιρίας και κατά περιόδους στα τμημάτα των Office και Bing. Ο μισθός του το 2013 έφτανε τα $700,000 τον χρόνο, ενώ στη θέση σαν διευθύνων σύμβουλος της Micosoft έχει μισθό $1.2 εκατομμυρίων και θα λάβει επίσης ένα bonus έως και 3.6 εκατομμυρίων δολαρίων ανάλογα με το πόσο καλά θα τα πάει . Ο Ναντέλα είναι ο τρίτος διευθύνων σύμβουλος στην ιστορία της Microsoft.
Σαρλ Λουί Λ' Εριτιέ ντε Μπρυτέλ

Ο Σαρλ Λουί Λ' Εριτιέ ντε Μπρυτέλ (Charles Louis L'Héritier de Brutelle, 15 Ιουνίου 1746 – 18 Αυγούστου 1800) ήταν Γάλλος βοτανολόγος και δικαστικός. Καταγόταν από ανώτερη κοινωνική τάξη των Παρισίων, με διασυνδέσεις προς την βασιλική αυλή της Γαλλίας. Οι διασυνδέσεις αυτές του εξασφάλισαν τη θέση του επιθεωρητή ύδρευσης και δασών στην γαλλική πρωτεύουσα στην ηλικία των 26 ετών. Υπό τη θέση εκείνη, ο Λ' Εριτιέ διεξήγαγε διάφορες έρευνες σε γηγενή δέντρα και θάμνους, ενώ επίσης ασχολήθηκε με την εξωτική χλωρίδα. Πεθαίνοντας άφησε ένα φυτολόγιο με γύρω στα 8.000 είδη και μία βοτανική βιβλιοθήκη. Κατά την αναφορά στον βοτανολόγο, χρησιμοποιείται η συντομογραφία L'Herit..

 Stirpes Novae aut minus cognitae, quas descriptionibus et iconibus illustravit... Paris, ex typographia Philippi-Dionysii Pierres (1784) - (1791) - on line, Gallica Sertum Anglicum seu Plantae Rariores quae in Hortis juxta Londinum, Imprimis in Horto Regio Kewensi Excoluntur, ab Anno 1786 ad Annuum 1787 Observatae. (σειρά εκδόσεων, 1789-1793, παρότι η σελίδα τίτλου αναφέρει το έτος 1788: Δείτε δοκίμιο του Stafleu, που αναφέρεται στην επιπλέον βιβλιογραφία). Geraniologia, seu Erodii, Pelargonii, Geranii, Monsoniae et Grieli, Historia iconibus illustrata, Parisii, Typo Petri-Francisci Didot (1787-1788, 1792), plates by Pierre-Joseph Redouté on line. Cornus: specimen botanicum sistens descriptiones et icones specierum corni minus cognitarum, Parisiis, Typis Petri-Francisci Didot, (1788). MGB Library, on Line. Αρχειοθετήθηκε 2017-09-07 στο Wayback Machine. "Mémoire sur un nouveau genre de plants appelé Cadia", Magasin encyclopédique, (1795) Sir Joseph Banks, 1958, The Banks Letters. A Calendar of the manuscript correspondence of Sir Joseph Banks. Edited by Warren R. Dawson. James Britten and B. B. Woodward, 1905, "L’Héritier’s Botanical Works". The Journal of Botany. v. 43:266-273; 325-329. Günther Buchheim, "A bibliographical account of L’Héritier’s ‘Stirpes novae’." Huntia, v. 2:29-58. 1965. Georges Cuvier, 1819, Recueil des Éloges Historiques, v. 1:109-133. Théodore J. E. Hamy, 1905, Joseph Dombey, sa vie, son oeuvre, sa correspondance. Frans A. Stafleu, 1963, L’Héritier de Brutelle: the man and his work, Sertum Anglicum, facs. ed. xiii-xliii. Hunt Botanical Library, Pittsburgh. Arthur Robert Steele, 1964, Flowers for the King.
Μάικλ Κάνινγκαμ

Ο Μάικλ Κάνινγκαμ (Michael Cunningham, γενν. 6 Νοεμβρίου 1952) είναι Αμερικανός συγγραφέας, γνωστός για το μυθιστόρημα του 1998, Οι Ώρες, για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας) και PEN/Faulkner Award το 1999.

 Ο Μάικλ Κάνινγκαμ γεννήθηκε στο Σινσινάτι του Οχάιο και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Πασαντένα της Καλιφόρνια. Σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ απ' όπου και αποφοίτησε. Κατά την διάρκεια των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα, πρωτοεξέδωσε μικρές ιστορίες στο Atlantic Monthly και στο Paris Review. Το 1993 έλαβε το Guggenheim Fellowship και το 1998 το National Endowment for the Arts Fellowship. Το 1995 τιμήθηκε με το Whiting Writers' Award. Μαθήτευσε στο Fine Arts Work Center της Μασσαχουσέτης καθώς και στην δημιουργική συγγραφή στο Brooklyn College. Παρόλο που είναι ομοφυλόφιλος και η ζωή του υπήρξε μονογαμική τα τελευταία 24 χρόνια αρνείται την άποψη που τον χαρακτηρίζει ως gay συγγραφέα, δηλώνοντας πως όντας gay, επηρεάζεται μεν στο έργο του, αλλά αυτό δεν αποτελεί το μόνο χαρακτηριστικό της δουλειάς του. Οι Ώρες, καθιέρωσαν τον Κάνινγκαμ ως έναν σημαντικό συγγραφέα με μεγάλη δυναμική στη σημερινή Αμερικανική Λογοτεχνία, και η πρόσφατη δουλειά του με τίτλο, Specimen Days, έτυχε καλής υποδοχή από τους Αμερικανούς κριτικούς. Ο Cunningham εξέδωσε και μία ποιητική συλλογή, Laws for Creations, έχει επίσης γράψει με την Susan Minot, σενάριο βασισμένο στο μυθιστόρημα της με τίτλο Evening. Υπήρξε παραγωγός της ίδιας ταινίας το 2007 με τον ίδιο τίτλο Evening, και στο οποίο πρωταγωνιστούν οι Γκλεν Κλόουζ, Τόνι Κολέτ και Μέριλ Στριπ. 1984 Golden States 1990 Ένα σπίτι στο τέλος του κόσμου 1995 Flesh and Blood 1998 Οι Ώρες 2005 Specimen Days 2010 By Nightfall 2002 Lands End: A Walk in Provincetown 2004 Ένα σπίτι στο τέλος του κόσμου 2007 Evening Το *"White Angel" συμπεριλήφθηκε το 1989 στο Best American Short Stories. Το *"Mr. Brother" συμπεριλήφθηκε το 1999 στο O. Henry Award, O. Henry Prize Stories. Για το μυθιστόρημά του Οι Ώρες (The Hours), τιμήθηκε με: Pulitzer Prize for Fiction - 1999 PEN/Faulkner Award for Fiction - 1999 Stonewall Book Award Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgendered Book Award - 1999 Michael Cunningham's website (Αγγλικά) Farrar, Straus and Giroux (Αγγλικά)
Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Νάπας

Η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Νάπας (ή η ΑΠΕΑΝ) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα είχε συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Κατέκτησε δύο φορές το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας (όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου). Το 1990 ενοποιήθηκε με την ΕΝΑΝ Αγίας Νάπας δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλος Αγία Νάπα (ΑΟΑΝ).

 Η ΑΠΕΑΝ αρχικά ονομαζόταν ΕΔΟΝ Αγίας Νάπας και αγωνιζόταν στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ). Μετονομάστηκε σε ΑΠΕΑΝ το 1986 όταν εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου και συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με τους πρωταθλητές των άλλων δύο ομίλων κερδίζοντας την άνοδο της στην Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1988-89 τερμάτισε στην 12η θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και μέσα από τη συμμετοχή της στους αγώνες μπαράζ προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος ενοποιήθηκε με την ΕΝΑΝ Αγίας Νάπας δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλο Αγία Νάπα (ΑΟΑΝ) ο οποίος πήρε τη θέση της ΑΠΕΑΝ στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1990-91. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΑΠΕΑΝ συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Δ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (2): 1987-88 (όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου) , 1989-90 (όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου) Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Γ΄ Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης

Η Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης πραγματοποιήθηκε στην Ερμιόνη της Αργολίδας από τις 18 Ιανουαρίου μέχρι 17 Μαρτίου 1827 αλλά δεν έχει αναγνωριστεί ως επίσημη Εθνοσυνέλευση, καθώς το 1/3 από τους πληρεξουσίους ήταν στην Αίγινα όπου είχε συγκληθεί κι εκεί η επιτροπή της Γ' Εθνοσυνέλευσης να γίνουν οι εργασίες της. .

 Η Γ' Εθνοσυνέλευση ξεκίνησε στην Επίδαυρο στις 6 Απριλίου του 1826 αλλά διαλύθηκε λόγω της πτώσης του Μεσολογγίου στις 16 Απριλίου με εντολή να επαναληφθεί τον Αύγουστο. Από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο του 1826 έγιναν προσκλήσεις των πληρεξουσίων για συνέχιση της Συνέλευσης αρχικά στον Πόρο και μετά στην Αίγινα, αν και αρκετοί από πληρεξουσίους μαζεύτηκαν στην Ερμιόνη όπου άρχισαν συνεδριάσεις στις 18 Ιανουαρίου 1827, αρχικά υπό την προεδρία του «γεροντότερου κυρίου» Ζώη Πάνου και στη συνέχεια, σε όλες τις συνεδριάσεις με πρόεδρο τον Γεώργιος Σισίνη (επίσης αναφερόμενου ως «Προεδρεύοντος του γεροντοτέρου κυρίου Γεωργίου Σισίνη»). Στις 11 Φεβρουαρίου 1827, οι πληρεξούσιοι ορκίστηκαν και αποφάσισαν να αρχίσει επίσημα η Εθνοσυνέλευση (παρόλο που δεν είχαν έλθει όσοι βρίσκονταν στην Αίγινα ή τους υποστήριζαν). Μετά από συμβιβασμό με όσους βρίσκονταν στην Αίγινα (την Επιτροπή της Συνελεύσεως, τη Διοικητική επιτροπή και αρκετοί από τους πληρεξουσίους επαρχιών) η Συνέλευση σταμάτησε τις εργασίες της στην Ερμιόνη στις 17 Μαρτίου 1827 και μετακινήθηκε στην Τροιζήνα, όπου συνέχισε τις εργασίες της μαζί με όσους ήλθαν από την Αίγινα από τις 19 Μαρτίου 1827, στη συνέλευση η οποία αναφέρεται ως Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας. Οι πληρεξούσιοι της Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη αναφέρονται παρακάτω με τη σειρά που φαίνεται στα πρακτικά στην Α' Προκαταρκτική Συνεδρίαση της 18 Ιανουαρίου 1827 (76 πληρεξούσιοι) και στην τελευταία, τη ΙΖ' Συνεδρίαση της 17 Μαρτίου 1827. Α΄ Γραμματέας της συνέλευσης ήταν ο Ν. Σπηλιάδης (ο οποίος συνέχισε και στη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας από τη θέση του γραμματέα) και βοηθοί του οι Μιχαήλ Οικονόμου και Γεώργιος Χρυσηίδης. Κωνσταντίνος Βλαχόπουλος, Διονύσιος Ρέοντος και Πραστού Ανδρέας Ζ. Μάμουκας, Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος, ήτοι συλλογή των περί την αναγεννωμένην Ελλάδα συνταχθέντων πολιτευμάτων, νόμων και άλλων επισήμων πράξεων από του 1821 μέχρι τέλους του 1832, Α΄-Ι΄, Πειραιάς 1839
Διαμέρισμα Λα Ουνιόν

Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν (ισπανικά: departmento de La Unión) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Ανατολική επαρχία. Έχει έκταση 2.074,34 τ.χλμ. και πληθυσμό 328.219 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Λα Ουνιόν και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Πλάγιας Νέγρας.

 Το Λα Ουνιόν βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι το ανατολικότερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα βόρεια με την Ονδούρα, στα βορειοδυτικά με το Μορασάν και στα νοτιοδυτικά με το Σαν Μιγκέλ. Έχει έκταση 2.074,34 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν και το Σαν Μιγκέλ. Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 328.219 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν και το Διαμέρισμα Αουατσαπάν. Το Λα Ουνιόν διαιρείται σε 18 δήμους: Αναμορός Γιαγιαντίκε Γιουκουαϊκίν Ελ Κάρμεν Ελ Σάουσε Ιντιπουκά Κονσεπσιόν δε Οριέντε Κοντσάγουα Λα Ουνιόν Λισλίκε Μεανγκέρα δελ Γκόλφο Μπολίβαρ Νουέβα Εσπάρτα Πασακίνα Πολόρος Σαν Αλέχο Σαν Χοσέ Αναμορός Γιαγιαντίκε Γιουκουαϊκίν Ελ Κάρμεν Ελ Κογιογίτο Ελ Σάουσε Ιντιπουκά Κονσεπσιόν δε Οριέντε Κοντσάγκουα Λα Ουνιόν Λισλίκε Μεανγκέρα δελ Γκόλφο Μπολίβαρ Νουέβα Εσπάρτα Πασακίνα Πλάγιας Νέγρας Πολόρος Σαν Αλέχο Σαν Χοσέ Λα Ουνιόν Γεωγραφία του Λα Ουνιόν Πόλεις του Λα Ουνιόν union.htm Δήμοι του Λα Ουνιόν
Ρακόμελο

Το ρακόμελο είναι ένα αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται από μέλι με την διαδικασία της ζύμωσης των σακχάρων του μελιού. Το ρακόμελο μπορεί κανείς να το αγοράσει εμφιαλωμένο, έτοιμο για σερβίρισμα αφού ζεσταθεί.

 Παρασκευάζεται συνδυάζοντας ρακή (τσικουδιά) ή τσίπουρο με μέλι και διάφορα μπαχαρικά, όπως κανέλα, γαρίφαλο, κάρδαμο ή άλλα τοπικά βότανα. Παρασκευάζεται στην Κρήτη και σε άλλα νησιά του Αιγαίου πελάγους αλλά και στην ελληνική ηπειρωτική χώρα, και καταναλώνεται κυρίως τους χειμερινούς μήνες σαν ζεστό ρόφημα. Δεν πρέπει να μπερδεύεται με την ψημένη ρακή, που είναι τοπικό ποτό της Αμοργού και παρασκευάζεται από ρακή, ζάχαρη και περισσότερα μπαχαρικά, ενώ σερβίρεται σε θερμοκρασία δωματίου. Μια απλή συνταγή για ρακόμελο θέλει 1-2 κουταλιές του τσαγιού μέλι για τέσσερις μεζούρες ρακής, με ένα ξυλάκι και μία κουταλιά του τσαγιού κανέλας. Τα υλικά αναμειγνύονται και ζεσταίνονται καλύτερα σε μπρίκι του καφέ. Ρακή
Μονά ζυγά δικά μου

Η ταινία Μονά... ζυγά δικά μου... είναι μια ελληνική κωμωδία μεγάλου μήκους του 1979 διάρκειας 88 λεπτών σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Χρήστου Κυριακόπουλου και σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη.

 Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία του Ζαφείρη (Μάκης Δεμίρης), ο οποίος αρραβωνιάζεται τη Δέσποινα Δεσποινοπούλου (Δέσποινα Στυλιανοπούλου), υπάλληλο πρατηρίου βενζίνης. Όταν η Δέσποινα μαθαίνει ότι ο αρραβωνιαστικός της έπαιξε στον ιππόδρομο τις βέρες τους, τον εγκαταλείπει θέλοντας να μείνει μόνη της. Εκείνος αγοράζει ξανά τις βέρες και την επισκέπτεται για να τα ξαναφτιάξουν, αλλά θα βρει τέσσερις άντρες στο σπίτι της και θα φύγει έξαλλος. Η Δέσποινα μπλέκει σε πολλές ακόμα παρεξηγήσεις, μέχρι να καταφέρει να βρεθεί πάλι μαζί με τον αγαπημένο της. Δέσποινα Στυλιανοπούλου - Δέσποινα Δεσποινοπούλου Μάκης Δεμίρης - Ζαφείρης Γιάννης Μαλούχος - Λάζαρος Μανώλης Δεστούνης - Τέλης Φυσούνας Νικήτας Πλατής - αστυνόμος Αθηνόδωρος Προύσαλης - Πάτροκλος Γιουσουφάκης Μαρίκα Νέζερ - πελάτισσα σουπερμάρκετ Αντώνης Παπαδόπουλος - τεχνικός ΟΤΕ Γιώργος Λουκάκης - διευθυντής σουπερμάρκετ Έφη Οικονόμου - Στάσα Γιάννης Χειμωνίδης - Θεοδόσης Πέτρος Κυρίμης - ληστής Κάρολος Πουλάκης - Λάμπης Μάγδα Τσαγγάνη - θυρωρός Πάνος Βέλιας - Νάκης Λευτέρης Ιατρού - αστυνομικός Λάκης Ξάνθης - Πινέζας Μάρκος Λεζές - ληστής Θανάσης Λιάμης - ταξιτζής Γιώργος Γεωργίου - φωτογράφος Ανδρέας Νομικός - Φτερού Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1979-1980 και, κόβοτνας 15.930 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 19η θέση ανάμεσα σε 26 ταινίες της ίδιας σεζόν. Μονά ζυγά δικά μου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Αφίσα της ταινίας Αρχειοθετήθηκε 2021-08-26 στο Wayback Machine. στην Europeana
Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας

Η Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας ή Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών (σερβοκροατικά: Savez komunista Jugoslavije‎· μέχρι το 1952: Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας [Komunistička partija Jugoslavije]) ήταν η πολιτική έκφραση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, από το 1945 έως τη διάλυση του κράτους, τη δεκαετία του 1990.

 Ιδρύθηκε το 1941, όταν η Γιουγκοσλαβία βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. Το 1945 ανέλαβε κι επίσημα την εξουσία στη χώρα. Ηγέτης του κόμματος ήταν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο μέχρι τον θάνατο του, τον Μάϊο του 1980. Διαλύθηκε τη δεκαετία του 1990, με τη διάλυση της χώρας. Το κόμμα ιδεολογικά υπερασπιζόταν τον κομμουνισμό κι τον μαρξισμό-λενινισμό. Επίσης άνηκε στον γιουγκοσλαβικό εθνικισμό ιδιαίτερα μετά τη σοβιετο-γιουγκοσλαβική ρήξη το 1948. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα League of Communists of Yugoslavia στο Wikimedia Commons
Ζακόμπ Σπον

Ο Ζακόμπ Σπον (γερμ. Jacob Spon, γαλλ. Jacques Spon, 1647-1685) υπήρξε Γάλλος ιατρός και πρωτοπόρος αρχαιολόγος και ένας από τους πρώτους που μελέτησε τα ελληνικά αρχαιολογικά μνημεία.

 Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1647 στην Λυών. Πατέρας του ήταν ο επίσης ιατρός Σαρλ Σπον. Η οικογένειά του είχε καταγωγή από την Ουλμ και ως προς το θρήσκευμα ήταν Καλβινιστές. Μετανάστευσαν στην Λυών το 1551 και απόκτησαν πλούτη και κοινωνικό κύρος. Ο Γιάκομπ σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και μυήθηκε από τον συνομήλικό του Σαρλ Πατίν την κλασική αρχαιότητα και στην νομισματική. Έμεινε για λίγο διάστημα στο Παρίσι και κατόπιν αναγορεύτηκε διδάκτωρ της ιατρικής το 1668 στο Μονπελιέ. Εργάστηκε ως ιατρός στην γενέτειρά του. Ασχολήθηκε με την αρχαιολογία και είχε επαφή με διάσημους επιστήμονες της εποχής του, τον Δουκάγγιο, τον Λουδοβίκο τον μέγα δελφίνο και άλλους. Περιηγήθηκε στα χρόνια 1675-1676 την Ιταλία, Ελλάδα, Κωνσταντινούπολη και τον Λεβάντε με συνοδό του τον νεαρό βοτανολόγο Τζωρτζ Γουίλερ, ο οποίος αργότερα δώρισε την πλούσια συλλογή του ελληνικών θησαυρών τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Όταν λόγω του εδίκτου του Φονταινεμπλώ αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ζυρίχη, ληστεύτηκε καθ' οδόν και έχασε όλη η συλλογή του και τα υπάρχοντά του. Αρρώστησε από φυματίωση και απεβίωσε στις 25 Δεκεμβρίου 1685 στο σανατόριο του Βεβέ. Έγραψε λεπτομερές οδοιπορικό με το όνομα Voyage d’Italie, de Dalmatie, de Grèce et du Levant που τυπώθηκε το 1679, και σε γερμανική μετάφραση το 1681 και 1690, το οποίο είναι σημαντικο τεκμήριο της ζωής της εποχής του. Στα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησε τα συγγράμματα Histoire de la république de Genève (1680), Récherches curieuses d’antiquité (1683) και Miscellanea eruditae antiquitatis (1685).
Οξείδιο του βαρίου

Το οξείδιο του βαρίου (Barium oxide), BaO, είναι μία λευκή, υγροσκοπική, άκαυστη χημική ένωση. Έχει κυβική δομή και χρησιμοποιείται σε καθοδικούς σωλήνες, στεφανύαλους και καταλύτες. Είναι επιβλαβής στο ανθρώπινο δέρμα και αν καταποθεί σε μεγάλη ποσότητα προκαλεί ερεθισμό. Υπερβολικές ποσότητες οξειδίου του βαρίου μπορούν να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρασκευάζεται με θέρμανση του ανθρακικού βαρίου με κωκ (οπτάνθρακα), αιθάλη ή πίσσα ή με θερμική αποσύνθεση του νιτρικού βαρίου.

 Το οξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται ως επικάλυψη για θερμές καθόδους, παραδείγματος χάρη, στους καθοδικούς σωλήνες. Αντικατέστησε το οξείδιο του δισθενούς μολύβδου στην παραγωγή συγκεκριμένων ειδών γυαλιού όπως στην οπτική στεφανύαλο. Ενώ το οξείδιο του μολύβδου αυξάνει τον δείκτη διάθλασης, αυξάνει επίσης τον οπτικό διασκεδασμό, τον οποίο το οξείδιο του βαρίου δεν αλλάζει. Το οξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται επίσης ως καταλύτης αιθοξυλίωσης στην αντίδραση του οξιρανίου με αλκοόλες, που λαμβάνει χώρα μεταξύ 150 και 200 °C.Είναι, επίσης, πυγή καθαρού οξυγόνου μέσω θερμικής διακύμανσης. Οξειδώνεται άμεσα προς BaO1+x με σχηματισμό ιόντος υπεροξειδίου. Η πλήρης υπεροξείδωση του BaO σε BaO2 συμβαίνει σε μέτριες θερμοκρασίες, αλλά η αυξημένη εντροπία του μορίου του O2 σε υψηλές θερμοκρασίες σημαίνει ότι το BaO2 αποσυντίθεται σε O2 και BaO στους 1175K.Η αντίδραση χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος σε μεγάλη κλίμακα για παραγωγή οξυγόνου πριν κυριαρχήσει ο διαχωρισμός αέρα στις αρχές του 20th αιώνα. Το οξείδιο του βαρίου παρασκευάζεται με θέρμανση του ανθρακικού βαρίου με κωκ, αιθάλη ή πίσσα. Μπορεί να παρασκευαστεί επίσης με θερμική αποσύνθεση από το νιτρικό βάριο. Παρομοίως, παρασκευάζεται συχνά μέσω αποσύνθεσης άλλων αλάτων του βαρίου. 2Ba + O2 → 2BaO BaCO3 → BaO + CO2 Το οξείδιο του βαρίου είναι ερεθιστικό. Αν έρθει σε επαφή με το δέρμα ή τα μάτια ή αν αναπνευστεί, προκαλεί πόνο και ερυθρότητα. Όμως, είναι πιο επικίνδυνο όταν καταποθεί. Μπορεί να προκαλέσει ναυτία και διάρροια, μυική παράλυση, καρδιακή αρρυθμία και μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο. Εάν καταποθεί, πρέπει να ζητηθεί άμεση ιατρική βοήθεια. Το οξείδιο του βαρίου δεν πρέπει να απελευθερώνεται στο περιβάλλον· είναι επιβλαβές για τους υδρόβιους οργανισμούς. Βάριο International Chemical Safety Card 0778
Επιχείρηση Τιρμπουσόν

Η Επιχείρηση Τιρμπουσόν (αγγλικά: Operation Corkscrew) ήταν το κωδικό όνομα μιας συμμαχικής επιχειρησης εισβολής στο ιταλικό νησί Παντελλερία (μεταξύ Σικελίας και Τυνησίας) στις 11 Ιουνίου 1943, πριν από τη Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρχε ένα πρώιμο σχέδιο για να καταληθφεί το νησί στα τέλη του 1940 (Επιχείρηση Εργαστήριο), αλλά αυτό ακυρώθηκε όταν η Λουφτβάφε ενίσχυσε τις δυνάμεις του Άξονα στην περιοχή.

 Το ενδιαφέρον των Συμμάχων επέστρεψε στην Παντελλερία στις αρχές του 1943. Οι εγκαταστάσεις ραντάρ και το αεροδρόμιο στο νησί θεωρούνταν πραγματική απειλή για την προγραμματισμένη εισβολή στη Σικελία (με την ονομασία Operation Husky). Η ιταλική φρουρά στο νησί αποτελούνταν από 12.000 άνδρες σε καλά εδραιωμένα οχυρά με 21 πυροβόλα με ποικιλία διαμετρημάτων. Επιπλέον, υπήρχε η ευκαιρία να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος του βομβαρδισμού σε καλές οχυρωμένες άμυνες. Αποφασίστηκε από τους Συμμάχους να κοιτάξουν αν το νησί θα μπορούσε να δεχθεί μόνο με εναέριους και ναυτικούς βομβαρδισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση, προγραμματίστηκε μια αμφίβια εισβολή για τις 11 Ιουνίου. Ξεκινώντας στα τέλη Μαΐου, το νησί υπέστη σταθερά αυξανόμενους εναέριους βομβαρδισμούς. Στις αρχές Ιουνίου, οι επιθέσεις εντάθηκαν και 14.203 βόμβες βάρους 4.119 τόνων ρίχτηκαν σε 16 ιταλικά οχυρά. Στις 8 Ιουνίου, μια ομάδα εφόδου του Βασιλικού Ναυτικού με πέντε αποβατικά, οκτώ καταδρομικά και τρεις τορπιλακάτους πραγματοποίησαν βομβαρδισμούς στο κύριο λιμάνι του νησιού. Η εισβολή παρατηρήθηκε από τον Αμερικανό στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή στη Μεσόγειο και τον Ναύαρχο Άντριου Κάννινγκαμ από την ναυαρχίδα HMS Aurora. Από τις 8 Μαΐου έως τις 11 Ιουνίου, 5.285 βομβαρδιστικές επιδρομές πραγματοποιήθηκαν από μεσαία και βαριά αεροσκάφη, ρίχνοντας συνολικά 6.202 τόνους βομβών στο νησί.Δύο αιτήματα των συμμάχων για παράδοση της φρουράς έμειναν αναπάντητα και, στις 11 Ιουνίου, η αμφίβια επίθεση προχώρησε. Περίπου μία ώρα πριν το αποβατικό σκάφος φτάσει στις παραλίες, τα συνοδευτικά πλοία άνοιξαν πυρ. Άγνωστο στους επιτιθέμενους, ο διοικητής της φρουράς στην Παντελλερία ζήτησε άδεια από τη Ρώμη να παραδοθεί το προηγούμενο βράδυ και την έλαβε εκείνο το πρωί. Όταν προσγειώθηκαν οι πρώτοι από τους Βρετανούς Κομμάντος, οι Ιταλοί παραδόθηκαν. Μια εκτίμηση του Βρετανού αναλυτή καθηγητή Σερ Σόλλυ Ζούκερμαν ανέφερε ότι η αποτελεσματικότητα της άμυνα είχε μειωθεί στο 47%. Ο έντονος δεκαήμερος αεροπορικός βομβαρδισμός είχε μειώσει σημαντικά την άμυνα. Από τις 80 θέσεις του στρατού που βομβαρδίστηκαν, 43 υπέστησαν ζημιές (10 εκτός επισκευής). Όλες οι επικοινωνίες ελέγχου καταστράφηκαν, μαζί με πολλές θέσεις πυροβόλων όπλων, αποθήκες πυρομαχικών και καταφύγια αεροπορικών επιδρομών. Η ευκολία της επιδρομής οδήγησε σε αισιόδοξη εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των εναέριων βομβαρδισμών, η οποία δεν επιβεβαιώθηκε πάντα στην πράξη. Οι ιταλικές φρουρές σε άλλα κοντινά νησιά (όπως η Λαμπεντούσα και η Λινόζα) έπεσαν γρήγορα. Η επιχείρηση άνοιξε τον δρόμο για την Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία ένα μήνα αργότερα. Detailed American description, 320th Bomb Group British Combined Operations description
Φανερωμένη Ηρακλείου

Η Φανερωμένη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται 7 περίπου χιλιόμετρα μετά το Τυμπάκι. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία. Ο κεντρικός ναός είναι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ενώ στη μία είσοδο του οικισμού υπάρχει η δίκλιτη εκκλησία των Αγίων Αντωνίου και Αγίου Νεκταρίου και στην άλλη η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Στον οικισμό λειτουργούσαν Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο, τα οποία σήμερα έχουν συγχωνευτεί με τα γειτονικά σχολεία του οικισμού Βώροι.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Φανερωμένης περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καλύβια και Μονή Καλυβιανής. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Καλύβια, τα (21) Μονή Καλυβιανής, η (143) Φανερωμένη, η (464)Συνολικά η κοινότητα έχει 628 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Χρήστο Κουνδουράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φανερωμένης. Το σπήλαιο της Φανερωμένης χρησιμοποιήθηκε ως χώρος λατρείας, από τα υστερομινωικά χρόνια ως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σε αυτό αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα. Τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε ένα τεχνητό φράγμα για την άρδευση της περιοχής. Αυτό βρίσκεται στα σύνορα με τους οικισμούς Γαλιά και Σκούρβουλα.
Κυτταρική βιολογία

Η Κυτταρολογία που σήμερα φέρεται περισσότερο καθιερωμένη ως Κυτταρική βιολογία ή Βιολογία κυττάρων είναι κλάδος της Βιολογίας που έχει ως αντικείμενο έρευνας και σπουδής το κύτταρο.

 Η κυτταρική βιολογία εξετάζει τα κύτταρα τόσο σε ότι αφορά τη δόμησή τους, τον πολλαπλασιασμό τους όσο και τις λειτουργίες που επιτελούν στο κύκλο ζωής τους και την εξ αυτών διάκριση των κυττάρων. Αυτό επιτυγχάνεται τόσο κατά τη μικροσκοπική έρευνα όσο και στη μοριακή έρευνα των κυττάρων που εξετάζει ειδικότερα η μοριακή Βιολογία. Η συμβολή της Κυτταρικής βιολογίας βοηθούμενη και από άλλους επιστημονικούς κλάδους του είδους, (Βιολογικές επιστήμες), και ιδιαίτερα από τη Βιοχημεία, έχει καταστεί σήμερα από τις σπουδαιότερες στην Ιατρική, από την καταπολέμηση μικροβίων μέχρι και στη καταπολέμηση του καρκίνου. Βασικά η κυτταρολογία διακρίνεται σε δύο κατηγορίες στις: Φυτική κυτταρολογία Ζωική κυτταρολογίαΑνάλογα όμως του εξεταζόμενου είδους των κυττάρων ακολουθεί επιμέρους διάκριση. Βασικός τρόπος μελέτης των κυττάρων είναι ο μικροσκοπικός με χρήση διαφόρων τύπων μικροσκοπίων. Εκτός όμως αυτού, της άμεσης παρατήρησης, υφίστανται και άλλοι έμμεσοι τρόποι που συντελούν στη συγκέντρωση πληροφοριών και εξαγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά τη λειτουργική αρχιτεκτονική των κυττάρων και κατ΄ επέκταση των μυϊκών ιστών. Αυτοί οι έμμεσοι τρόποι είναι: Η Κυτταροκαλλιέργεια Η Ιστοχημεία, ή Ανοσοϊστοχημεία. Η Κυτταροφωτομετρία Η Μικροσκοπία «εν συμβολή» Η Μικροβιντεοσκόπιση, (η άλλοτε μικροκινηματογράφηση) Η Ιστοραδιοαυτογραφία Η Διαφορική φυγοκέντρωση Η Χρώση «εν ζωή» (in vivo) Η Μικροσκοπία αντίθεσης φάσης Η Ανοσοϊζηματοποίηση κ.ά.
Χρύσανθος Λαζαρίδης

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης (Νέα Υόρκη, 15 Ιουνίου 1954) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, μαθηματικός, οικονομολόγος και στρατηγικός αναλυτής. Βασικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθημερινός συνομιλητής και λογογράφος του.Στις εκλογές του 2012 εξελέγη βουλευτής, έχοντας συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.

 Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην Αριστερά. Από νωρίς ενδιαφέρθηκε για τα μαθηματικά, μελετώντας τον Κουρτ Γκέντελ. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της χούντας ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής και ήταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Συνελήφθη από την χούντα Ιωαννίδη λόγω της συμμετοχής του στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και παρέμεινε κρατούμενος στις φυλακές μέχρι την πτώση της χούντας το καλοκαίρι του 1974. Υπέστη σκληρά βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς από τους άνδρες της ΕΣΑ και νοσηλεύτηκε στην «Παμμακάριστο».Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, έγινε μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΦΕΕ με πρόεδρο τον μετέπειτα βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ Χρήστο Παπουτσή. Συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα Φεραίου που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977. Το 1980 πήγε στο LSE του Λονδίνου για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Έρευνα. Στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην Οικονομετρία από το New York City University και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο Courant School of Αpplied Μathematics. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και τις εφαρμογές που μπορεί να έχει στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις και με τη Θεωρία του Χάους και τις αναλυτικές συνάφειες που έχει με τις κβαντικές κυματοσυναρτήσεις.Η αποξένωσή του από τον χώρο της Αριστεράς έγινε τη δεκαετία του 1980. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μεταβολή διαδραμάτισαν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και η Μάργκαρετ Θάτσερ: ο ίδιος έχει πει πως «όταν τους άκουγα να μιλάνε μου φαινόταν ότι αυτά που έλεγαν ήταν γεμάτα νόημα, περισσότερο από αυτά που εκστόμιζαν οι περισσότεροι από τους Αριστερούς».Αν και ο ίδιος είχε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, έχει δηλώσει πως δεν συμφωνεί με τον εορτασμό της: «παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».
Live in Texas: Dead Armadillos

Το Live in Texas: Dead Armadillos είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του ροκ συγκροτήματος Trapeze. Ο δίσκος αυτός, ηχογραφήθηκε σε διάφορες συναυλίες, στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Μάιο του 1981 και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, από την εταιρεία "Aura / Big Eye Records", ενώ επανεκδόθηκε από την "Cleopatra Records", στις 4 Αυγούστου 1998, σε μορφή CD.

 Back Street Love - 6:55 Hold On - 5:29 Midnight Flyer - 7:33 You Are The Music...We're Just The Band - 6:01 Black Cloud - 9:05 Way Back to the Bone - 6:58 Το Live in Texas: Dead Armadillos ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μελ Γκάλεϊ - κιθάρα, δεύτερα φωνητικά Πιτ Γκόλμπι - φωνητικά, κιθάρα Πητ Ράιτ - μπάσο Στηβ Μπρέι - τύμπανα, δεύτερα φωνητικά Allmusic review
Xbox Series X/S

Τα Xbox Series X και Series S είναι οι κονσόλες που αναπτύχθηκαν και κυκλοφόρησαν στις 10 Νοεμβρίου του 2019 από τη Microsoft. Είναι διάδοχοι του Xbox One και θεωρούνται ανταγωνιστές του PlayStation 5, που κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου του 2020.

 Οι φήμες για νέες κυκλοφορίες κονσολών (υπό το κωδικό όνομα Scarlett) από τη Microsoft ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2019 και αφορούσαν ένα ανώτερο ("Anaconda") και ένα κατώτερο μοντέλο ("Lockhart") κονσόλας. Η εταιρεία αποκάλυψε το Xbox Series S στις 8 Σεπτεμβρίου του 2020, μέσω του Twitter. Θεωρείται ανώτερη της S εκδοχής. Ο επικεφαλής του Xbox, Φιλ Σπένσερ, δήλωσε ότι η Microsft έχει ως προτεραιότητα το υψηλό frame rate και τους γρήγορους χρόνους φορτώματος των παιχνιδιών έναντι της υψηλής ανάλυσης. Το Series X το καταφέρνει αυτό μέσω των καλύτερα ταιριασμένων ικανοτήτων της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας (CPU) και της μονάδας επεξεργασίας γραφικών (GPU). Συγκριτικά με το Xbox One X, η CPU είναι τέσσερις φορές και η GPU δύο φορές πιο δυνατή. Το Xbox Series S συγκρίνεται με το Xbox Series X από άποψη κατασκευής, όπως το Xbox One S με το Xbox One X, αλλά έχει μικρότερη επεξεργαστική δύναμη. Ενώ τρέχει με την ίδια CPU σε ελαφρώς αργότερες συχνότητες, χρησιμοποιεί πιο αργή CPU, μια custom RDNA2 20 CUs στα 1.55 GHz για 4 TFLOPS, σε αντίθεση, με τα 12 TFLOPS του Series X. Βγαίνει με 10 GB RAM, με τα 8 GB να τρέχουν στα 224 GB/s για χρήση κυρίως από το σύστημα των γραφικών και τα άλλα 2 GB να τρέχουν στα 56 GB/s και χρησιμεύουν σε άλλες υπολογιστικές λειτουργίες, και μια μνήμη 512 GB SSD με raw διεκπεραιωτικότητα είσοδο/έξοδο throughput of 2.4 GB/s. Δεν περιλαμβάνει οπτικό drive, οπότε όλα τα παιχνίδια και το λογισμικό πρέπει να αποκτηθούν μέσω του Microsoft Store. Είναι καθορισμένο να τρέχει παιχνίδια θεωρητικά σε 1440p, με υποστήριξη 4K upscaler, σε 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο, αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 120 καρέ σε αυτή την ανάλυση. Αρχική τιμή πώλησης είναι τα $299.99. Επιλεγμένα παιχνίδια μπορούν να υποστηρίζουν εγγενή 4K ανάλυση στο Series S, όπως το Ori and the Will of the Wisps (2020). Κατά τα άλλα, η κονσόλα έχει τις ίδιες λειτουργίες με το Xbox Series X, συμπεριλαμβανομένων των port, των πακέτων επέκτασης και την υποστήριξη παιχνιδιού. Η Microsoft προέτρεψε τους κατασκευαστές να αναπτύξουν παιχνίδια που θα κυκλοφορήσουν τόσο στο Series X όσο και στο Series S με ισοτιμία χαρακτηριστικών σε λειτουργία. Ωστόσο, η χωρητικότητα του Xbox Series S περιορίζει τα χαρακτηριστικά που μπορούν να υπάρχουν στο εκάστοτε παιχνίδι. Τον Μάρτιο του 2023, η Remedy, η κατασκευάστρια εταιρεία του παιχνιδιού Control, δήλωσε ότι το σύστημα με τις χαμηλότερες προδιαγραφές (δηλαδή το Xbox Series S) υπαγορεύει τις λειτουργίες που θα υπάρχουν στα παιχνίδια επειδή τα παιχνίδια πρέπει να μπορούν να τρέχουν στην πιο αδύναμη κονσόλα, καθώς και ότι η βελτιστοποίηση δεν είναι τόσο απλή όσο η μείωση της ανάλυσης και της ποιότητας υφής. Ο Σπένσερ δήλωσε ότι το co-op split-screen είναι ένας τομέας τον οποίο ορισμένα παιχνίδια, όπως το Forza, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν στο Series S, και έτσι η Microsoft έχει περιορίσει τις δυνατότητες αυτές στα δικά της παιχνίδια. Επίσημη ιστοσελίδα