Λάβαρο της Πολωνίας

Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Πολωνίας, το λάβαρο της Πολωνίας ήταν ένα από τα κύρια σύμβολα του Πολωνικού Κράτους, που συνήθως προορίζεται για χρήση από τον αρχηγό του κράτους. Αν και ο σχεδιασμός του άλλαξε με την πάροδο του χρόνου, ήταν γενικά ένα εραλδικό λάβαρο, δηλαδή που βασιζόταν απευθείας στο εθνόσημο: ένας εστεμμένος Λευκός Αετός σε έναν κόκκινο αγρό. Το λάβαρο δεν πρέπει να συγχέεται με τη σημαία της Πολωνίας, λευκή και κόκκινη οριζόντια δίχρωμη, που υιοθετήθηκε επίσημα το 1919. Προερχόμενο από πρώιμα αντικείμενα που έμοιαζαν με σημαία, το πολωνικό βασιλικό λάβαρο των τιμών χρονολογείται από τον 11ο αιώνα. Σύμβολο της βασιλικής εξουσίας, χρησιμοποιήθηκε στις στέψεις και στις μάχες. Στο Μεσοπόλεμο, αντικαταστάθηκε με το λάβαρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, το οποίο ήταν μέρος των προεδρικών διακριτικών. Ένα εθνικό λάβαρο δεν αναφέρεται στους τρέχοντες (2007) κανονισμούς για τα πολωνικά εθνικά σύμβολα, αν και η σημερινή προεδρική σημαία βασίζεται απευθείας στο προπολεμικό σχέδιο για το Λάβαρο της Δημοκρατίας.

 Το λάβαρο της Πολωνίας εντοπίζει τις ρίζες του στα αρχαία βεξιλοειδή γνωστά ως stanice (προφέρεται [στανίτσε], ενικός: stanica) και πιθανότατα χρησιμοποιήθηκε τουλάχιστον ήδη από τον 10ο αιώνα. Παρόλο που δεν σώζονται δείγματα ή εικόνες, μια stanica ήταν πιθανώς ένα ύφασμα ριγμένο κάθετα από ένα οριζόντιο εγκάρσιο κομμάτι προσαρτημένο σε ξύλινο κοντάρι ή δόρυ, που έμοιαζε με το ρωμαϊκό vexillum. Ήταν θρησκευτικό και στρατιωτικό σύμβολο και κρατούνταν είτε εντός είτε εκτός παγανιστικών ναών σε καιρό ειρήνης και χρησιμοποιούνταν στον πόλεμο ως στρατιωτικά διακριτικά. Με τον εκχριστιανισμό της Πολωνίας στα τέλη του 10ου αιώνα, οι ειδωλολατρικές stanice πιθανότατα εκχριστιανίστηκαν αντικαθιστώντας ειδωλολατρικά σύμβολα με χριστιανικά, όπως εικόνες πολιούχων αγίων ή ένα Λάβαρο ή ένα περιστέρι που συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα. Το έτος 1000, κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος του στον τάφο του Αγίου Αδαλβέρτου στο Γκνιέζνο, την πρωτεύουσα της Πολωνίας μέχρι το 1040 περίπου, ο Αυτοκράτορας Όθωνας Γ΄ αναγνώρισε επίσημα τον Δούκα Μπολέσλαφ Α΄ τον Γενναίο ως βασιλιά της Πολωνίας (βλ. Συνέδριο του Γκνιέζνο), στέφωντας τον και παρουσιάζοντάς τον με ένα αντίγραφο της Ιερής Λόγχης, γνωστής και ως Δόρυ του Αγίου Μαυρίκιου. Αυτό το λείψανο, μαζί με το vexillum που προσαρτήθηκε σε αυτό, ήταν πιθανώς το πρώτο διακριτικό του αναδυόμενου Βασιλείου της Πολωνίας, σύμβολο της κυριαρχίας του Βασιλιά Μπολέσλαφ και της πίστης του στον Αυτοκράτορα. Παραμένει άγνωστο ποιες εικόνες, αν υπάρχουν, ήταν ζωγραφισμένες ή κεντημένες πάνω στο vexillum.Ένα βασιλικό λάβαρο χρησιμοποιήθηκε ήδη από τη βασιλεία του Μπολέσλαφ Β΄ του Γενναιόδωρου (1076-1079). Η παλαιότερη αναφορά σε ένα λάβαρο (πολωνικά: chorągiew‎, προφέρεται [χοράνγκιεφ]) που φέρει το σημάδι του αετού βρίσκεται στο Χρονικό του Βιντσέτι Καντουούμπεκ που αναφέρει ότι ο Δούκας Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος πολέμησε τους Ρουθήνιους το 1182 «υπό το σύμβολο του νικηφόρου αετού». Μια σφραγίδα του Δούκα Πσέμισλ Β΄ από το 1290 δείχνει τον ηγεμόνα να κρατά ένα λάβαρο με στεφανωμένο αετό. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Πσέμισλ στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας και ο εστεμμένος λευκός αετός του έγινε το βασιλικό οικόσημο της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Βλαδίσλαου Α΄ του Βραχύ (1320–1333), το κόκκινο ύφασμα με τον Λευκό Αετό καθιερώθηκε τελικά ως το λάβαρο του Βασιλείου της Πολωνίας (πολωνικά: chorągiew Królestwa Polskiego). Ο προσανατολισμός του αετού στο πανό διέφερε. Το κεφάλι του μπορούσε να δείχνει είτε προς τα πάνω είτε προς τον ανυψωτήρα. Η πραγματική απόδοση του αετού άλλαξε με τον καιρό σύμφωνα με νέα καλλιτεχνικά στυλ.Το εθνικό λάβαρο ήταν πανομοιότυπο με αυτό της Ελάσσονος Πολωνίας, της περιοχής όπου βρίσκεται η Κρακοβία, η πρωτεύουσα της Πολωνίας μέχρι το 1596. Ως εκ τούτου, το έφερε ο σημαιοφόρος της Κρακοβίας έως ότου το αξίωμα αυτό αντικαταστάθηκε από τον Μεγάλο Σημαιοφόρο του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας (πολωνικά: chorąży wielki koronny, λατινικά: vexillifer regni). Ένας από τους πιο διάσημους σημαιοφόρους της Κρακοβίας ήταν ο Μάρτσιν του Βροτσιμοβίτσε (π. 1442) που έφερε το εθνικό λάβαρο στη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410. Η στρατιωτική μονάδα (chorągiew) που πήγαινε στη μάχη με το λάβαρο περιλάμβανε την ελίτ των Πολωνών ιπποτών, συμπεριλαμβανομένων ιπποτικών διασημοτήτων, όπως ο Ζαβίσα ο Μαύρος, που είναι σαφές σημάδι ότι το λάβαρο, που περιγράφεται από τον χρονικογράφο Γιαν Ντουούγκος ως «το μεγάλο λάβαρο της επικράτειας της Κρακοβίας», ήταν επίσης τα διακριτικά όλου του βασιλείου. Κατά τη διάρκεια της μάχης, σύμφωνα με τον Ντουούγκος, το εθνικό λάβαρο γλίστρησε από το χέρι του Μάρτσιν και έπεσε στο έδαφος, αλλά γρήγορα το σήκωσαν και το έσωσαν από την καταστροφή από τους πιο γενναίους ιππότες του πολωνικού στρατού, γεγονός που παρακίνησε περαιτέρω τους Πολωνούς να αγωνιστούν για νίκη επί των Τεύτονων Ιπποτών. Με την ίδρυση μιας δυναστικής ένωσης με το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας το 1386, έγινε σύνηθες να χρησιμοποιούνται δύο λάβαρα — πολωνικό και λιθουανικό — ως εξίσου σημαντικά διακριτικά της βασιλικής εξουσίας. Στα μέσα του 16ου αιώνα, πριν από τη δημιουργία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας (πραγματική ένωση) το 1569, τέθηκε επίσης σε χρήση ένα ενιαίο λάβαρο για ολόκληρη την οντότητα. Το λάβαρο της Κοινοπολιτείας ήταν αρχικά απλό λευκό διακοσμημένο με τα εθνόσημα της Κοινοπολιτείας που συνδύαζαν τις εραλδικές κατηγορίες της Πολωνίας (Λευκός Αετός) και της Λιθουανίας (Διώκτης). Κατά τον 17ο αιώνα, το λάβαρο χωριζόταν συχνά σε τρεις ή τέσσερις οριζόντιες λωρίδες λευκού και κόκκινου, που τελείωναν με χελιδονοουρές. Οι δυναστικοί βραχίονες των εκλεγμένων βασιλιάδων τοποθετούνταν συχνά σε θυρεό. Παραλλαγές με τον Λευκό Αετό και τον Διώκτη τοποθετούνταν δίπλα-δίπλα χωρίς θυρεό, απευθείας στο πεδίο μάχης ή με τον Αετό στην εμπρόσθια όψη και τον Διώκτη στην οπίσθια πλευρά του λαβάρου χρησιμοποιήθηκαν επίσης.Κατά τη διάρκεια των βασιλικών στέψεων, ωστόσο, εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν χωριστά λάβαρα για καθένα από τα δύο συστατικά έθνη της Κοινοπολιτείας. Σημαιοφόροι του Στέμματος (δηλαδή, Πολωνοί) και Λιθουανοί μετέφεραν τα διπλωμένα λάβαρα σε μια πομπή στον βασιλικό καθεδρικό ναό όπου, λίγο μετά το χρίσμα και λίγο πριν από τη στέψη του εκλεγμένου βασιλιά, παρέδωσαν τα πανό στον προκαθήμενο που τα άνοιγε και τα παρέδινε στον γονατισμένο βασιλιά. Στη συνέχεια, ο βασιλιάς σηκωνόταν και έδινε τα ξεδιπλωμένα λάβαρα πίσω στους σημαιοφόρους. Οι διαμελισμοί της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα έφεραν τέλος στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και στην πολωνική κυριαρχία. Ωστόσο, τα διαδοχικά κράτη-μαριονέτες συχνά παρουσίαζαν τον Πολωνικό Λευκό Αετό ή τα χρώματα λευκό και κόκκινο στα αντίστοιχα λάβαρά τους, ιδίως το γαλλικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και το γερμανικό Μεγάλο Δουκάτο του Πόζεν. Το 1815, το Συνέδριο της Βιέννης ίδρυσε ένα ημιαυτόνομο Βασίλειο της Πολωνίας (γνωστό ως Βασίλειο του Συνεδρίου) υπό τον έλεγχο και σε προσωπική ένωση με τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Οι Ρώσοι Τσάροι, οι οποίοι σφετερίστηκαν τον τίτλο των Πολωνών βασιλιάδων, χρησιμοποίησαν ένα λευκό βασιλικό λάβαρο με τα οικόσημα του Βασιλείου του Συνεδρίου — έναν μαύρο δικέφαλο Ρώσο αετό με τον Λευκό Αετό σε ένα θυρεό. Τον Αύγουστο του 1919, το Σέιμ (κάτω βουλή του κοινοβουλίου) της αναγεννώμενης Δημοκρατίας της Πολωνίας ενέκρινε νόμο που όρισε το Λάβαρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας (chorągiew Rzeczypospolitej Polskiej). Το λάβαρο ήταν μέρος των διακριτικών του αρχηγού του κράτους — του ηγέτη του κράτους (Naczelnik Państwa) και, αργότερα, του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ήταν απλό κόκκινο διακοσμημένο με τον εστεμμένο Λευκό Αετό και συνόρευε με ένα wężyk generalski, μια κυματιστή γραμμή που χρησιμοποιήθηκε στον πολωνικό στρατό ως σύμβολο του βαθμού του στρατηγού. Τροποποιήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1927, για να αντικατοπτρίζει την υιοθέτηση μιας νέας επίσημης απόδοσης του εθνόσημου.Ως σύμβολο της προεδρικής εξουσίας, το λάβαρο μεταφερόταν για να σηματοδοτήσει την παρουσία του αρχηγού του κράτους και, ταυτόχρονα, του αρχιστράτηγου. Κυμάτιζε στην επίσημη κατοικία του προέδρου και χρησιμοποιήθηκε ως σημαία αυτοκινήτου και αντί για πινακίδες στο όχημα του προέδρου. Το λάβαρο χρησιμοποιήθηκε επίσης σε ειδικές εθνικές περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της τελετής καλωσορίσματος του Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι στο Πόζναν το 1918 και του γάμου της Πολωνίας με τη Βαλτική Θάλασσα στο Πουτσκ το 1920. Τοποθετήθηκε επίσης στα φέρετρα του Χένρικ Σιενκιέβιτς το 1924, του Άγνωστου Στρατιώτη το 1925 και του Στρατάρχη Γιούζεφ Πιουσούτσκι το 1935. Μετά τη γερμανική-σοβιετική εισβολή στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939, ο Πρόεδρος Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι κατέφυγε στη Ρουμανία, παίρνοντας τα προεδρικά διακριτικά, συμπεριλαμβανομένων δύο δειγμάτων από το λάβαρο της Δημοκρατίας, μαζί του. Τα λάβαρα διατηρήθηκαν από την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση στο Λονδίνο μέχρι και μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία το 1989.Εν τω μεταξύ, οι νέες κομμουνιστικές αρχές χρησιμοποίησαν μια τροποποιημένη εκδοχή του λαβάρου με έναν Λευκό Αετό χωρίς στέμμα και ένα ευρύτερο περίγραμμα. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στους εορτασμούς της επετείου της Μάχης του Γκρούνβαλντ το 1945. Το λάβαρο εγκαταλείφθηκε επίσημα το 1955, συνέχισε να χρησιμοποιείται στην πράξη από τον πρωθυπουργό και, κατά τη δεκαετία του 1960, από το Συμβούλιο της Επικρατείας, συλλογικό αρχηγό κράτους της εποχής. Στις 22 Δεκεμβρίου 1990, ο τελευταίος εξόριστος Πολωνός πρόεδρος, Ρίσαρντ Κατσορόφσκι, παρέδωσε τα προεδρικά διακριτικά, συμπεριλαμβανομένου ενός από τα λάβαρα που διέσωσε ο Μοστσίσκι το 1939, στον Λεχ Βαλέσα, τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της μεταπολεμικής Πολωνίας. Η τελετή, που πραγματοποιήθηκε στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας θεωρήθηκε ως σύμβολο της συνέχειας της Τρίτης Δημοκρατίας με την προπολεμική Δεύτερη Δημοκρατία. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι νομικοί κανονισμοί για τα εθνικά σύμβολα δεν αναγνώριζαν ένα εθνικό λάβαρο εκείνη την εποχή, το λάβαρο που έφερε ο Κατσορόφσκι δεν έγινε ξανά το προεδρικό διακριτικό, αλλά αντ' αυτού δωρήθηκε στο μουσείο του Βασιλικού Κάστρου όπου εκτίθεται τώρα. Το άλλο από τα δύο λάβαρα παραμένει στο Πολωνικό Ινστιτούτο και Μουσείο Σικόρσκι στο Λονδίνο. Σήμερα, ένα κιλίμι κεντημένο με το σχέδιο του προπολεμικού λαβάρου της Δημοκρατίας κρέμεται στην αίθουσα της Γερουσίας, πάνω από την καρέκλα που έχει προοριστεί για τον Πρόεδρο της Πολωνίας.Το 1996, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δημιούργησε μια σημαία του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας με σκοπό να κυματίζει σε πλοία του Πολωνικού Πολεμικού Ναυτικού ενώ ο αρχιστράτηγος βρίσκεται στο πλοίο. Η σημαία είναι πανομοιότυπη στο σχεδιασμό της με το πρώην λάβαρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Το 2005, η χρήση της προεδρικής σημαίας επεκτάθηκε σε όλους τους κλάδους των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Κυμάτισε για πρώτη φορά στη στεριά κατά τη διάρκεια μιας τελετής για την Ημέρα του Συντάγματος στον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη στη Βαρσοβία στις 3 Μαΐου 2005. Εθνόσημο της Πολωνίας Σημαία της Πολωνίας Σημαία του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας Kromer, Adam. «Polskie flagi i chorągwie». Chorągiew Królestwa Polskiego (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2007.