IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2021-22

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2021-22 ήταν η 67η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 2021-22 συμμετείχαν 16 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία 2022-23 και οι δύο τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2022-23.Ωστόσο, λόγω της ενοποίησης του Αχυρώνα Λιοπετρίου με τον Ονήσιλο Σωτήρας 2014 μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, η κενή θέση που δημιουργήθηκε για το επόμενο πρωτάθλημα καλύφθηκε με την 15η ομάδα της βαθμολογίας, Ολυμπιάς Λυμπιών, η οποία με τη λήξη του πρωταθλήματος είχε υποβιβαστεί. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα 0 βαθμοί. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2021-22 ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Άρης ΛεμεσούΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2021-22: Κούρης Ερήμης Διγενής Ακρίτας Μόρφου ΑΕΖ Ζακακίου Ομόνοια Ψευδά Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας Ε.Ν.Υ.-Διγενής ΎψωναΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2020-21 Νέα Σαλαμίνα Ερμής Αραδίππου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου ΚαρμιώτισσαΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2020-21: Αθλητικό Λαϊκό Σωματείο Ομόνοια 29ης Μαΐου Ολυμπιάς Λυμπιών Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ισοβαθμία:αΚαρμιώτισσα-Νέα Σαλαμίνα 2-1, Νέα Σαλαμίνα-Καρμιώτισσα 0-2βΑ.Ο. Αγία Νάπα-Αχυρώνας 1-1, Αχυρώνας-Α.Ο. Αγία Νάπα 0-3 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «Προκήρυξη Πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2021/2022». ΚΟΠ. 2021-06-15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-04-01. https://web.archive.org/web/20220401162646/https://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7%20%CE%92%CE%84%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82.pdf. Ανακτήθηκε στις 2022-04-23. Επίσημος ιστότοπος Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών

Η Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών, επίσης γνωστή ως Παγκόσμια Ημέρα Κληρονομιάς, είναι διεθνής ημέρα εορτασμού που λαμβάνει χώρα στις 18 Απριλίου κάθε έτους σε όλο τον κόσμο με διάφορες εκδηλώσεις, όπως επισκέψεις σε μνημεία και τοποθεσίες πολιτιστικής κληρονομιάς, συνέδρια, στρογγυλά τραπέζια και αρθρογραφία σε εφημερίδες. Κάθε έτος έχει ένα ξεχωριστό θέμα, όπως για παράδειγμα ο βιώσιμος τουρισμός το 2017 και τα αγροτικά τοπία το 2019.

 Η Διεθνής Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών προτάθηκε από το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS) στις 18 Απριλίου 1982 και εγκρίθηκε από την Γενική Συνέλευση της UNESCO το 1983. Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση σχετικά με την ποικιλομορφία της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας, την ευπάθειά της και τις προσπάθειες που απαιτούνται για την προστασία και την διατήρησή της. Η Σύμβαση για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς ορίζει το μνημείο ως :Μνημεία : αρχιτεκτονικά έργα, έργα μνημειακής γλυπτικής και ζωγραφικής, κατασκευές αρχαιολογικής φύσης, επιγραφές, σπηλαιώδεις κατοικίες, τα οποία έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία από την άποψη της ιστορίας, της τέχνης ή της επιστήμης. Το Διεθνές Έτος Μνημείων ήταν μια αναμνηστική ημερομηνία που δημιουργήθηκε από την UNESCO το 1964. Η εφαρμογή της ημερομηνίας είχε ως στόχο της καλύτερη παγκόσμια κάλυψη της αντίληψης του μνημείου ως κτιρίου ή ιστορικού τόπου με υποδειγματικό χαρακτήρα, χάρη στην σημασία που έχει στην πορεία ζωής μιας κοινωνίας/κοινότητας και των κατοίκων της. Υπάρχουν μνημεία που χτίστηκαν ειδικά για να γιορτάζουν ή να θυμίζουν ένα επεισόδιο, μια στιγμή ή έναν χαρακτήρα της ιστορίας, και δημιουργήθηκαν από γλύπτες, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες κλπ. Άλλα μνημεία είναι απομεινάρια του παρελθόντος που επέζησαν στον χρόνο και καθαγιάζονται από την κοινωνία ως συλλογικά σύμβολα και ως αναφορές της μνήμης ενός λαού. Επίσημος ιστότοπος
Κατάσχεση εις χείρας τρίτου

Κατάσχεση εις χείρας τρίτου είναι η κατάσχεση κινητών (συνήθως χρημάτων) και απαιτήσεων, οφειλετών του Δημοσίου, που βρίσκονται στα χέρια τρίτων και αποτελεί μέσο διοικητικής εκτέλεσης για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων του Δημοσίου. Το νομοθετικό πλαίσιο της όλης διαδικασίας ρυθμίζεται από τα άρθρα 30-35 του Κ.Ε.Δ.Ε. και πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της κατάσχεσης των απαιτήσεων στα χέρια Πιστωτικού Ιδρύματος ως τρίτου.

 Αντικείμενο της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου μπορεί να είναι χρήματα, καρποί ή άλλα κινητά πράγματα που βρίσκονται στα χέρια (κατοχή) του τρίτου και ανήκουν κατά κυριότητα στον καθ΄ου(π.χ. παρακαταθήκες χρημάτων, ασυγκόμιστοι καρποί , άλλα κινητά πράγματα) χρηματικές απαιτήσεις του καθ΄ου από τον τρίτο (άρθ. 9 ΚΕΔΕ & άρθ. 30 ΚΕΔΕ ).Η χρηματική απαίτηση μπορεί να είναι μέλλουσα ή υπό αίρεση ή προθεσμία, απαιτείται όμως κατά τον χρόνο της κατάσχεσης να υπάρχει η βασική έννομη σχέση ( π.χ. μίσθωση πράγματος) από την οποία απορρέει η μελλοντική απαίτηση και μπορεί κατά τον παραπάνω χρόνο να προσδιοριστεί κατ΄είδος και οφειλέτη , όχι όμως απαραίτητα και κατά ποσό Ως προς τον τρίτο : αναγκαστική εκχώρηση κατασχεθείσας απαίτησης στο Δημόσιο απαγόρευση απόδοσης κατασχεθείσας απαίτησης στον οφειλέτη απαγόρευση συμψηφισμού της κατασχεθείσας απαίτησης υποχρέωση υποβολής δήλωσης τρίτου (εντός οχτώ ημερών ) υποχρέωση απόδοσης κατασχεμένων ποσών στον τρίτο ΚΕΔΕ άρθ. 30-34, ΚΠολΔ άρθ. 982-991
Κοινότητα Φιλυριάς Κιλκίς

Η κοινότητα Φιλυριάς ανήκει στον δήμο Παιονίας και περιλαμβάνει τα χωριά Γερακώνα και Φιλυριά. Η Φιλυριά είναι η έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 565 μόνιμους κάτοικους.

 Η κοινότητα Φιλυριάς έχει πλούσια γεωγραφική θέση. Βρίσκεται στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του όρος Πάικου και την διασχίζει ο παραπόταμος του Αξιού Ξεροπόταμος ή Πλατανόρεμα. Το έδαφος είναι σχετικά πεδινό με πολλούς λόφους κυρίως στην Φιλυριά. Τα δύο χωριά Φιλυριά και Γερακώνα ήταν γνωστά από την περίοδο της τουρκοκρατίας με τις ονομασίες Λιμπάοβο και Γερακάρι, αντίστοιχα. Οι κάτοικοί τους ήταν χριστιανοί. Στις αρχές του 20ού αιώνα πολλοί κάτοικοι μεταστράφηκαν σε εξαρχικοί, λόγω της τρομοκρατίας που δέχονταν από Βούλγαρους κομιτατζήδες. Το Φεβρουάριο του 1900, οι Έλληνες της Γερακώνας αναγκάστηκαν να δεχτούν τους κομιτατζήδες στην εκκλησία υπό την απειλή των όπλων. Το Δεκέμβριο του 1902 οι κομιτατζήδες δολοφόνησαν τον πρόκριτο της Γερακώνας Γρηγόριο Δέλλιου, και εξανάγκασαν τους κατοίκους να πληρώσουν μεγάλα χρηματικά πρόστιμα στο Βουλγαρικό κομιτάτο και να υπογράψουν αιτήσεις προς τις τοπικές Οθωμανικές αρχές ότι προσέρχονται στην εξαρχία. Η μεταστροφή πολλών από τους κατοίκους των χωριών στην εξαρχία οφείλονταν, εκτός από τις βιαιότητες των Βουλγάρων και στην εισπρακτική πολιτική του αναπληρωτή Μητροπολίτη Βοδενών Ιλαρίωνα. Μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών με Βουλγαρία και Τουρκία, ορισμένοι κάτοικοι προσέφυγαν στη Βουλγαρία, ενώ στα χωριά εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από Ανατολική Ρωμυλία (Βουλγαρία), καθώς και Πόντο και Μικρά Ασία (Τουρκία).
Σε άλλους κόσμους

«Σε άλλους κόσμους» είναι ο τίτλος ενός διπλού δίσκου του Ηρακλή Τριανταφυλλίδη που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1976 από την EMI. Πρόκειται για δίσκο ροκ μουσικής.

 Στο δίσκο τραγουδούν οι εξής έξι: Ηρακλής Τριανταφυλλίδης Θρ. Αποστόλου Γ. Ζώη Ν. Ζιώγαλας Πάνος και Χάρης Κατσιμίχας Χρ. Κουλουμπής Τα φωνητικά κάνουν οι παρακάτω οκτώ: Π. και Χ. Κατσιμίχας Ν. Ζιώγαλας Χρ. Κουλουμπής Μ. Ψάλτη Δημήτρης Πουλικάκος Γ. Ζώη Γ. Κιουρκτσόγλου Ηρ. Τριανταφυλλίδης Την χορωδία αποτελούν οι εξής έξι: Ν. Στρατηγός (επίσης και ως δάσκαλος χορωδίας) Ε. Βασιλείου Λ. Κοζομπόλη Μ. Ανυφαντάκη Δ. Γιαννόπουλος Φ. Γιαννίσης Στο δίσκο παίζουν οι παρακάτω μουσικοί: Γ. Μαγκλάρας: βιολί, βιόλα Θεολόγος Στρατηγός: ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, κλαρίνο, γκονγκ, μαντολίνο (συνοδεία) Ρ. Φαβίλλι: μέλλοτρον, Arp & Moog synthesizer Π. Πρωτόπαππας: φλάουτο, πίκολο Τ. Μαρινάκης: ντραμς, κρουστά Γ. Φιλιππίδης: μπάσο Σ. Αργύρης:Πιάνο, moog synthesizer Χ. Ανδρεάδης: πιάνο, moog synthesizer Α. Μεταλλίδης: μπάσο (από την αρχή μέχρι το «Ταξίδι») Ν. Λύρας: ηλεκτρική κιθάρα (στο «Θα 'ρθει βροχή») M. Frog: άλτο σαξόφωνο (σόλο στο «Θα 'ρθει βροχή») Π. Κατσιμίχας: φυσαρμόνικα Γ. Αρχοντίδης: τρομπόνι Σ. Σμυρναίος: κλαρίνο Θ. Πατερέλης: τρομπέτα Μ. Μαντζαβίνος: ευφώνιο Σ. Βήχος: φλάουτο Σ. Αρμενιάκος: κόρνο Ε. Χριστόπουλος: όμποε Γ. Κατσικάκης: βιολοντσέλο Μ. Χαλκιάς: τενόρο σαξόφωνο Δ. Πουλικάκος: κουδούνια Θ. Τρύφωνας: δωδεκάχορδη κιθάρα Γ. Κιουρκτσόγλου: μαντολίνο (συνοδεία), synthesizer, πιατίνια Ηρ. Τριανταφυλλίδης: ηλεκτρική, ακουστική και δωδεκάχορδη κιθάρα, πιάνο (σόλο), arp & moog synthesizer, μέλλοτρον, ηλεκτρικό πιάνο, μπάντζο μαντολίνο (σόλο), ζουρνά, τάμπλα, ντέφι, κρουστά, κ.α.
Σαμογέτες

Οι Σαμογέτες είναι ένα σύνολο γλωσσικών, εθνοτικών και πολιτιστικών πληθυσμιακών ομάδων. Ομιλούν τις λεγόμενες σαμογετικές γλώσσες, οι οποίες αποτελούν μέρος της ευρύτερης ουραλικής γλωσσικής οικογένειας. Η ονομασία προέρχεται από τον απαρχαιωμένο όρο «самоед» που χρησιμοποιείται στη Ρωσία για ορισμένους αυτόχθονες λαούς της Σιβηρίας.

 Οι Νένετς αποτελούν τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα των Σαμογετών, η οποία ζει κυρίως σε δύο αυτόνομες περιοχές της Ρωσίας: Γιαμάλο-Νενέτσκι και Νενετσία. Μέρος των Νένετς και οι περισσότεροι από τους Ένετς και Νγκάνασαν ζούσαν στην αυτόνομη περιοχή Ταϊμιρία (παλαιότερα γνωστή ως Ντολγκάν-Νενέτς), αλλά σήμερα αυτή η περιοχή κατέχει ειδική θέση στο κράι Κρασνογιάρσκ. Οι περισσότεροι από τους Σελκούπ ζουν στο Γιαμάλο-Νενέτς, αλλά υπάρχει επίσης σημαντικός πληθυσμός στην περιφέρεια Τομσκ. Επίσης, οι πληθυσμοί που έχουν αφανιστεί, περιλαμβάνουν τους Γιουράκ (Βόρειοι Σαμογέτες) - υποομάδες Καμάς κυρίως και Κοϊμπάλ, που αφομοιώθηκαν με τους Νένετς, τους Καμάς (Νότιοι ή Ορεσίβιοι Σαγιάν Σαμογέτες) που αφομοιώθηκαν με τους Ρώσους και τους Τούρκους Χακάς, όπως και τους Ματόρς (Νότιοι ή Ορεσίβιοι Σαγιάν Σαμογέτες) υποομάδες Ματόρς κυρίως, Καραγκάς και Ταϊγκί, που αφομοιώθηκαν με τους Ρώσους και τους Τούρκους. В Дудинке открылся кабинет самоедологии
Σωσιπάτρα

Η Σωσίπατρα της Έφεσου ήταν νεοπλατωνική φιλόσοφος και μυστικίστρια που έζησε το πρώτο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. Η ιστορία της ζωής της έχει γραφτεί στους "Βίους σοφιστών" του Ευναπίου των Σάρδεων.

 Γεννήθηκε στην Έφεσο. Όταν ήταν πέντε χρονών, δύο άνδρες ήρθαν να εργαστούν στο κτήμα του πατέρα της. Όταν έφεραν μια πλούσια συγκομιδή, πέρα από κάθε προσδοκία, τον έπεισαν να παραδώσει τη Σωσίπατρα και το κτήμα του στην φροντίδα τους. Ο πατέρας της έφυγε για πέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων η Σωσίπατρα εκπαιδεύτηκε από τους δύο άνδρες στην αρχαία χαλδαϊκή σοφία. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε, η Σωσίπατρα ακτινοβολούσε από την ομορφιά της και λέγεται ότι διέθετε εξαιρετικές ψυχικές και διορατικές ικανότητες. Υπονοείται ότι οι δύο άνδρες ήταν υπερφυσικά όντα. Αργότερα παντρεύτηκε τον Ευστάθιο της Καππαδοκίας, προφανώς με την πλήρη γνώση ότι θα πεθάνει πριν από αυτήν. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι «η υπερβολική σοφία της έκανε τον άντρα της να φαίνεται κατώτερος και ασήμαντος». Ο Ευστάθιος και η Σωσιπάτρα είχαν τρεις γιους, ένας από τους οποίους, ο Αντωνίνος, έγινε σημαντικός φιλόσοφος και θεουργός. Μετά το θάνατο του συζύγου της η Σωσιπάτρα αποσύρθηκε στην Περγάμο, όπου οι ικανότητές της στην φιλοσοφία την έκαναν τόσο δημοφιλή όσο ο Αιδέσιος, ο οποίος δίδαξε επίσης τη φιλοσοφία του εκεί. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι αφού οι φοιτητές παρακολούθησαν τις διαλέξεις του νεοπλατωνικού φιλόσοφου Αιδέσιου, πηγαίναν να ακούσουν και την Σωσιπάτρα. Ένας συγγενής της που λεγόταν Φιλομήτωρ ήταν ερωτευμένος μαζί της και της έκανε μάγια για να κερδίσει την αγάπη της. Εξομολογήθηκε τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματά της στον Μάξιμο, ο οποίος ήταν μαθητής του Αιδέσιου και αργότερα θα γίνει δάσκαλος του αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ο Μάξιμος ήταν σε θέση να ανιχνεύσει την παρουσία του ξορκιού και να το αντιμετωπίσει με ένα δικό του ξόρκι, νικώντας την πρόθεση του Φιλομήτορα. Επειδή ντρεπόταν, η Σωσιπάτρα μπόρεσε να συγχωρήσει τον Φιλομήτορα και αργότερα, όταν μιλούσε για την ψυχή μετά τον θάνατο, είχε ένα όραμα για το Φιλομήτορα σε ένα ατύχημα και ήταν σε θέση να στείλει υπηρέτες για βοήθεια. ΣΩΣΙΠΑΤΡΑ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ [ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ - ΠΡΟΦΗΤΗΣ - ΘΕΟΥΡΓΟΣ] Eunapius, Lives of the Sophists.
Αναξαγόρας (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Αναξαγόρας βασιλιάς στο Άργος ήταν γιος του Μεγαπένθη ή σύμφωνα με άλλους συγγραφείς του γιου του Μεγαπένθη Αργέως. Υπάρχουν δύο διαφορετικές ιστορίες σύμφωνα με τις οποίες μοιράστηκε το βασίλειο του Άργους στα τρία, και στις δύο περιπτώσεις σύμφωνα με μερικές πηγές ήταν ο ίδιος ο Αναξαγόρας ή με τις υπόλοιπες ο παππούς του Προίτος.

 Σύμφωνα με μια πρώτη εκδοχή ο γιος του βασιλιά υπέφερε από μια σπάνια ασθένεια και ο διάσημος μάντης Μελάμποδας κλήθηκε να θεραπεύσει τον νεαρό πρίγκιπα. Ο Μελάμπους θυσίασε έναν βόδι και στην συνέχεια οι Γύπες ήρθαν για να φάνε το πτώμα του. Ο ίδιος που ήξερε να επικοινωνεί με τα πτηνά τους ρώτησε σχετικά με την ασθένεια του πρίγκιπα. Οι γύπες απάντησαν στον Μελάμποδα ότι τρόμαξε το παιδί την τελευταία φορά που έγινε ένα μεγάλο γλέντι στο οποίο ακολούθησε μια αιματηρή θυσία από τον ίδιο τον βασιλιά. Ο βασιλιάς πήρε το μαχαίρι της θυσίας και το πέταξε μακριά για να ηρεμήσει το παιδί, καρφώθηκε σε ένα δέντρο και τραυμάτισε μία από τις Αμαδρυάδες. Οι Αμαδρυάδες του ζήτησαν στην συνέχεια να βγάλει το μαχαίρι από το δέντρο, να τρίψει την σκουριά του και να την δώσει στο παιδί με νερό να την πιεί. Ο Μελάμποδας ακολούθησε πιστά τις οδηγίες και το παιδί θεραπεύτηκε, τότε ο Μελάμποδας ζήτησε σαν ανταμοιβή από τον βασιλιά τα δύο τρίτα του βασιλείου, το ένα για τον ίδιο και το άλλο για τον αδελφό του Βίαντα, ο βασιλιάς συμφώνησε. Στην δεύτερη εκδοχή οι κόρες του βασιλιά κυριεύτηκαν από τρέλα λόγω ασέβειας που είχαν επιδείξει στον θεό Διόνυσο. Ο βασιλιάς ζήτησε από τον μάντη Μελάμποδα να τις θεραπεύσει και ο Μελάμποδας ζήτησε σαν ανταμοιβή το ένα τρίτο του βασιλείου αλλά πήρε αρνητική απάντηση. Η τρέλα εξαπλώθηκε σε όλες τις γυναίκες του Άργους. Ο Μελάμποδας ζήτησε αυτή την φορά από τον βασιλιά τα δύο τρίτα του Άργους ένα για τον ίδιο και έναν για τον αδελφό του Βίαντα, ο βασιλιάς αυτή την φορά πανικόβλητος συμφώνησε. Μετά την θεραπεία των θυγατέρων το βασίλειο του Άργους χωρίστηκε στα τρία, το ένα τρίτο διατηρήθηκε στους απογόνους του Αναξαγόρα, τα άλλα δύο τρίτα στους απογόνους του Βίαντα και του Μελάμποδα αντίστοιχα που παντρεύθηκαν τις δύο θεραπευμένες κόρες του βασιλιά. Ο Οίκος του Αναξαγόρα θα διατηρηθεί στο Άργος περισσότερο από αυτούς του Βίαντα και του Μελάμποδα, τελευταίος απόγονος του θα είναι ο Κυλαράβης. Erich Bethe: Anaxagoras 1. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2076
Προεδρικές εκλογές Νότιας Οσετίας 2022

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο αμφισβητούμενο έδαφος της Νότιας Οσετίας στις 10 Απριλίου 2022. Καθώς κανένας από τους υποψηφίους για την προεδρία δεν συγκέντρωσε τουλάχιστον το 50% των ψήφων, διεξήχθη δεύτερος γύρος στις 8 Μαΐου 2022, μεταξύ των δύο κορυφαίων υποψηφίων, του Άλαν Γκαγκλόγιεφ και του απερχόμενου προέδρου Ανατόλι Μπιμπίλοφ. Πριν τη διεξαγωγή του δεύτερο γύρου, ο Γκαγκλόγιεφ έλαβε εγκρίσεις από τους τρεις υποψηφίους που αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο, τους Αλεξάντρ Πλίγιεφ, Γκαρί Μουλντάροφ και Ντμίτρι Τασόγιεφ, που κατευθύνονται στον δεύτερο γύρο εναντίον του νυν προέδρου Ανατόλι Μπιμπίλοφ. Ο Γκαγκλόγιεφ κέρδισε με 56,1% των ψήφων, ενώ ο Μπιμπίλοφ παραδέχθηκε την ήττα το βράδυ των εκλογών.

 Οι εκλογές διεξάγονται με το σύστημα των δύο γύρων. Ένας υποψήφιος θα ανακηρύσσεται νικητής εάν λάβει πάνω από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο. Καθώς κανένας υποψήφιος δεν πέρασε το όριο του 50%, θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος. Ο Πρόεδρος εκλέγεται για πέντε χρόνια με δυνατότητα μίας συνεχούς επανεκλογής. Σύμφωνα με το σύνταγμα, πρόεδρος της Νότιας Οσετίας μπορεί να εκλεγεί πολίτης της Νότιας Οσετίας, ηλικίας όχι μικρότερης των 35 ετών, που γνωρίζει άπταιστα τις κρατικές γλώσσες ( οσετικά και ρωσικά) και διαμένει μόνιμα στη Νότια Οσετία τα τελευταία 10 χρόνια. Στις προεδρικές εκλογές της Νότιας Οσετίας του 2022 έλαβαν μέρος συνολικά πέντε υποψήφιοι: οι Άλαν Γκαγκλόγιεφ, Ανατόλι Μπιμπίλοφ, Αλεξάντρ Πλίγιεφ, Γκάρι Μουλντάροφ και Ντμίτρι Τασόγιεφ. Στον πρώτος γύρο αποκλείστηκαν τρεις και δύο υποψήφιοι πέρασαν στον πρώτο γύρο για να πάει στον δεύτερο γύρο των εκλογών στη Νότια Οσετία. Οι δύο υποψήφιοι ήταν ο Άλαν Γκαγκλόγιεφ και ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ. Έπειτα από τον δεύτερο γύρο των εκλογών τα μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν ότι νικητής ήταν ο Γκαγκλόγιεφ κέρδισε 56,08 τοις εκατό των ψήφων και ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ έχασε την δεύτερη θητεία συγκεντρώνοντας ποσοστό 40,90 τοις εκατό. Αζερμπαϊτζάν – Το έθνος του Νότιου Καυκάσου συνεχίζει να "στηρίζει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας και δεν αναγνωρίζει τις αποκαλούμενες προεδρικές εκλογές στην περιοχή Τσχινβάλι της Γεωργίας". Το υπουργείο Εξωτερικών "θεωρεί σπουδαίο να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις για μια ειρηνική λύση στο θέμα του Tskhinvali σύμφωνα με τα πρότυπα και τις αρχές του διεθνούς δικαίου." Τσεχία – Το υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχικής Δημοκρατίας δεν αναγνωρίζει τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Νότια Οσετία στις 10 Απριλίου. Γερμανία – Η γερμανική κυβέρνηση ανακηρύσσει την στήριξή της προς τη Γεωργία και θεωρεί ότι οι εκλογές και το αποτέλεσμά τους ήταν παράνομα. Μολδαβία – Το υπουργείο Εξωτερικών και Ευρωπαϊκής Ένταξης της Μολδαβίας εξέφρασε ότι θα αναγνωρίσει τις εκλογές στην Νότια Οσετία και ότι σταθερά υποστήριξη την γεωργιανή εδαφική ακεραιότητα. Ρουμανία – Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρουμανίας διακήρυξε ότι θεωρεί τις εκλογές στην Νότια Οσετία παράνομες και ότι στηρίζει μια ειρηνική επίλυση των συνεχών συγκρούσεων στη Γεωργία που σέβεται τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα.
Μαρία Λουδοβίκα Θηρεσία της Βαυαρίας

Η Μαρία Λουδοβίκα Θηρεσία (γερμ. Maria Ludwiga Theresia von Wittelsbach, prinzessin von Bayern, 6 Ιουλίου 1872 - 10 Ιουνίου 1954) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πριγκίπισσα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας, Πρίγκιπα της Μόντενα. Παντρεύτηκε το 1897 τον Φερδινάνδο Πίο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Δούκα της Καλαβρίας, και είχε τέκνα: Μαρία Αντουανέττα (1898 - 1957). Μαρία Χριστίνα (1899 - 1985), παντρεύτηκε τον δον Μανουέλ Σοτομαγιόρ-Λούνα. Ρογήρος Μαρία (1901 - 1914). Βαρβάρα Μαρία Αντουανέττα Λεοπολδίνα (1902 - 1927), παντρεύτηκε τον Φραντς Ξαβιέ, Κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκροντε. Λουκία (1908 - 2001), παντρεύτηκε τον Ευγένιο της Σαβοΐας-Γένουας. Ουρράκα (1913 - 1999). Darryl Lundy (24 May 2004). "Adelgunde Prinzessin von Bayern". ThePeerage.com. Retrieved 2008-12-28. Paul Theroff. "BAVARIA". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on April 28, 2009. Retrieved 2008-12-28.
Αδέλα της Καμπανίας

Η Αδέλα της Καμπανίας (Adèle de Champagne, 1140 - 4 Ιουνίου 1206) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας, ως η τρίτη σύζυγος του Λουδοβίκου Ζ'. Ήταν κόρη του κόμη της Καμπανίας Θεοβάλδου Β΄ και της Ματθίλδης της Καρινθίας. Με τον Λουδοβίκο Ζ΄ έκανε τον πολυπόθητο διάδοχο Φίλιππο Β΄.

 Έπαιξε ενεργό ρόλο στην πολιτική ζωή του βασιλείου με τους αδελφούς της Ερρίκο Α΄ της Καμπανίας, Θεοβάλδο Ε΄ του Μπλουά και Γουλιέλμο αρχιεπίσκοπο Ρεμς. Τα αδέλφια της Ερρίκος και Θεοβάλδος παντρεύτηκαν κόρες του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας από την πρώτη σύζυγο του Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Αυτή και οι αδελφοί της απειλήθηκαν να χάσουν την θέση τους από την διάδοχο του Αρτουά, Ισαβέλλα του Αινώ, που παντρεύτηκε τον γιο της Αδέλας, Φίλιππο. Η Αδέλα σχημάτισε συμμαχία με τον Ούγο Γ΄ της Βουργουνδίας και τον Φίλιππο της Φλάνδρας, προσπαθώντας να προκαλέσουν το ενδιαφέρον του Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα. Οι σχέσεις της Ισαβέλλας με τον Φίλιππο ήταν τόσο κακές που απειλούνταν με χωρισμό. Η δύναμη της μειώθηκε με την άνοδο του Φιλίππου στον θρόνο (1180) και διετέλεσε αντιβασίλισσα (1190) με την απουσία του Φιλίππου στην Γ΄ Σταυροφορία. Με την επιστροφή του μπήκε ξανά υπό την σκιά του και συμμετείχε στην ίδρυση πολλών μοναστηριών. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ζ΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας και είχε τέκνα: Φίλιππος Β΄ 1165-1223, βασιλιάς της Γαλλίας. Αγνή της Γαλλίας (Άννα του Βυζαντίου) 1171-1240, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Β΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, μετά τον Ανδρόμικο Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και έπειτα τον Θεόδωρο Βρανά καίσαρα και στρατηγό.
Ζαχαριά Εύβοιας

Η Ζαχαριά είναι ημιορεινό χωριό στη νότια Εύβοια της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 200 μέτρα. Έχει πληθυσμό 5 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 53 χλμ βορειοανατολικά της Καρύστου (έδρα του δήμου) και 156 χλμ Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα..

 Επίσημα αναφέρεται, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Καρύστου και προσαρτάται στην κοινότητα Αμυγδαλιάς. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αμυγδαλέας και προσαρτάται στην κοινότητα Καφηρέως. Το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αμυγδαλέας και προσαρτάται στην κοινότητα Καφηρέως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Καψούρι, το Δρυμωνάρι, το Θύμι την Αμυγδαλιά, την Πρινιά και τη Σχίζαλη αποτελούν την δημοτική κοινότητα Αμυγδαλέας η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου) Η ίδρυση της Ζαχαριάς ανάγεται στη Βυζαντινή περίοδο και η ονομασία προήλθε από τον ιππότη Λικάριο, ο οποίος είχε εγκαταστήσει το φρούριο-κάστρο Ανεμοπύλα στη νοτιοανατολική πλευρά του όρους Πρόκα κατά τον 13ο αιώνα. Οι κάτοικοι τον ονόμαζαν Ζαχαρία. Οι εκκλησίες, της Υπαπαντής του Χριστού στο Μύλο, της Αγίας Παρασκευής στη Κίσζα, των Αγίων Πάντων και του Άγιου Κωνσταντίνου. Ο πέτρινος νερόμυλος στο Μύλο η παραλία Μύλος (ή παραλία Ζαχαριάς)
Αρσέν Λουπέν

Ο Αρσέν Λουπέν αναφέρεται ως ήρωας πολλών αστυνομικών μυθιστορημάτων του Μωρίς Λεμπλάν, Γάλλου συγγραφέα του 20ού αιώνα, ο οποίος και τον παρουσίαζε ως ευφυέστατο, δαιμονιώδη και σέξι ασύλληπτο «αριστοκράτη» λωποδύτη, με ιπποτικούς τρόπους και ευγενή αισθήματα. Τα μυθιστορήματα που είχαν ως ήρωα τον Αρσέν Λουπέν άρχισαν να εκδίδονται το 1905 για το περιοδικό «Τα ξέρω όλα» (Je sais tout). Σημείωσαν πρωτοφανή επιτυχία ανεβάζοντας την κυκλοφορία του περιοδικού και αργότερα δημοσιεύονταν μεταφρασμένα, είτε αυτοτελή είτε κατά φύλλα, σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου.

 Αρσέν Λουπέν, ο αριστοκράτης λωποδύτης [1907] (Arsène Lupin, gentleman cambrioleur) Αρσέν Λουπέν εναντίον Χέρλοκ Σολμς (Arsène Lupin contre Herlock Sholmes) [1908] Η κούφια βελόνα [1909] Τα τρία εγκλήματα του Αρσέν Λουπέν [1910] Το κρυστάλλινο πώμα [1912] 813 [1913] Οι εκμυστηρεύσεις του Αρσέν Λουπέν [1914] Το νησί με τα τριάντα φέρετρα [1914] Το πετράδι μέσα στο κέλυφος [1921] Τα οχτώ χτυπήματα του ρολογιού [1921] Τα δόντια της Τίγρης [1921] Η κόμισσα Καλιόστρο [1924] Η δεσποινίς με τα πράσινα μάτια [1927] Μπάρνετ Κόμπανι [1928] Η μυστηριώδης κατοικία [1929] Η γυναίκα με το διπλό χαμόγελο [1930] Το μυστήριο του πράσινου ρουμπινιού [1931] Ένα βράδυ στο Παρίσι [1933] Η Καλιόστρο εκδικείται[1935] Τα δισεκατομμύρια του Αρσέν Λουπέν [1939] "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τόμ. 11ος, σελ. 186. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Arsène Lupin στο Wikimedia Commons
Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων

Η Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων (International Bat Night) είναι μια καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση, που έχει ως στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε σχέση με τις Νυχτερίδες (Χειρόπτερα) στην Ευρώπηαλλά και σε όλο τον κόσμο. Φιλοξενείται από τοπικούς οργανισμούς προστασίας της Φύσης και Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και προσελκύει μεγάλο αριθμό ενδιαφερόμενων για την οικολογία και διατήρηση της βιοποικιλότητας. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών.

 Οι πρώτες Ευρωπαϊκές Νύχτες Νυχτερίδων πραγματοποιήθηκαν το 1990 στην Πολωνία και στη Γαλλία. Από το 1997 η Νύχτα των Νυχτερίδων πραγματοποιείται υπό τη Συμφωνία για τη Διατήρηση των Πληθυσμών των Ευρωπαϊκών Νυχτερίδων (Agreement on the Conservations of Populations of European Bats, EUROBATS). Η εκδήλωση πραγματοποιείται πλέον σε πάνω από 30 χώρες της Ευρώπης αλλά και σε άλλες ηπείρους, όπως στην Αφρική και στην Ασία. Πραγματοποιείται συνήθως την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου, αλλά δύναται να πραγματοποιηθεί και σε άλλες ημερομηνίες επιλεχθέντες από τους διοργανωτές. Σκοπός της Διεθνούς Νύχτας Νυχτερίδων είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τις Νυχτερίδες (Χειρόπτερα), συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη διατήρηση των ειδών των Νυχτερίδων. Οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στις Διεθνείς Νύχτες Νυχτερίδων μπορεί να είναι οι εξής: Περίπατοι για παρατήρηση Νυχτερίδων Εκπαιδευτικές Δραστηριότητες Εκθέσεις/Φεστιβάλ Εκδηλώσεις στα Μ.Μ.Ε. Λοιπές πρωτοβουλίες διοργανωτών Μια πρώτη εκδήλωση είχε λάβει χώρα στις 31 Αυγούστου 2019 στον Όλυμπο από τη Μ.Κ.Ο. «Λαλίτσα», με τίτλο: «Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων στο βουνό Όλυμπος».Στην Ελλάδα Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019, στον Δήμο Περιστερίου, με τίτλο: «1η Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων στην Ελλάδα». Πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Biofield Science Communication (Στύλιος Ιωάννης, Ζεϊμπέκη-Καρακωνσταντίνου Μαρία, Κοτρίδης Ευάγγελος, Τσάτσου Αντιγόνη) και των συνεργατών τους (Ρούσσου Σταματίνα, Στύλιου Ειρήνη, Καραγιάννης Ιωάννης). Η εκδήλωση έλαβε τη στήριξη της Πανελλήνιας Ένωσης Βιοεπιστημόνων και της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας.
Χριστόφορος της Ανατολικής Φρισίας

Ο Χριστόφορος, γερμ.: Christopher von Ostfriesland (1569–1636) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ένας ευγενής της Ανατολικής Φρισίας και ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του δουκάτου του Λουξεμβούργου στις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Μεγάλωσε ως Λουθηρανός, όμως μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και το 1613 νυμφεύτηκε τη Λαμπερτίνα του Λιν (1593–1651). Το 1619 χρίστηκε ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας και απέκτησε τη βαρονία του Βίλεμπρεκ στο δουκάτο της Βραβάντης. Στις 8 Ιουνίου 1619 αγόρασε την κυριότητα του Σπόντιν στην κομητεία του Ναμύρ, η μεταφορά της οποίας επιβεβαιώθηκε σε αυτόν στις 12 Ιανουαρίου 1621. Διορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου του Λουξεμβούργου τον Απρίλιο του 1627 και έκανε την επίσημη είσοδό του στην πόλη του Λουξεμβούργου στις 8 Σεπτεμβρίου τον ίδιο χρόνο. Διοίκησε τις δυνάμεις που πραγματοποίησαν το πραξικόπημα υπέρ των Αψβούργων στην Τρηρ στις 26 Μαρτίου 1635. Απεβίωσε στις 19 Μαρτίου 1636 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο της Κυρίας (Ημών) της ενοριακής εκκλησίας του Σπόντιν. Δεν είχε κληρονόμους και άφησε τα πάντα στη σύζυγό του Λαμπερτίνα. Νυμφεύτηκε το 1613 τη Λαμπερτίνα του Λιν, κόρη του Λάμοραλ πρίγκιπα του Λιν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Bernd Warlich (6 Φεβρουαρίου 2011). «Emden und Ostfriesland, Christoph Graf von». Der Dreißigjährige Krieg in Selbstzeugnissen, Chroniken und Berichten.
Φρειδερίκος της Τοσκάνης

Ο Φρειδερίκος της Κανόσσα, γεννηθείς προς το 1040 και αποβιώσας το 1053 προ της 17ης Δεκεμβρίου, ήταν υιός του Βονιφάτιου Γ΄, Μαρκήσιου της Κανόσσα και της Τοσκάνης, και της Βεατρίκης της Λωρραίνης, ο οποίος υπήρξε Μαρκήσιος της Κανόσσα και της Τοσκάνης από το 1052 έως το 1053.

 Ο Φρειδερίκος, ο οποίος έφερε το όνομα του πάππου του από την πλευρά της μητέρας του, σε ορισμένες περιπτώσεις ονομαζόμενος και ως Βονιφάτιος (Δ΄), ήταν ακόμη ανήλικος όταν ο πατέρας του, Βονιφάτιος Γ΄, φονεύθηκε στη διάρκεια κυνηγιού στις 6 Μαΐου 1052, ενώ η μητέρα του ανέλαβε την αντιβασιλεία, ωστόσο ο ίδιος απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα πριν από τα τέλη του 1053, υπό συνθήκες τις οποίες οι πηγές της εποχής δεν αναλύουν περαιτέρω. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Ζοζέφ Καλμέτ, δεν άντεξε τις αντίξοες συνθήκες του ταξιδιού, όπως συνέβη με την αδερφή του, Βεατρίκη, κατά τη μεταφορά τους προς τη Γερμανία, μαζί με τη μητέρα τους, η οποία και τους επιβλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο θάνατός του αποτέλεσε την αφορμή για την οργή της Ματθίλδης της Τοσκάνης εναντίον της φρανκονικής αυτοκρατορικής οικογένειας. Ετάφη στο Αββαείο της Παναγίας της Φελόνικα, υπέρ του οποίου η μητέρα του πραγματοποίησε δωρεά στις 17 Δεκεμβρίου 1053, εις μνήμη του συζύγου, του υιού και της μεγαλύτερης κόρης της. (Αγγλικά) Bonifazio di Canossa στην ιστοσελίδα Medieval Lands.
Νότιο ημισφαίριο

Νότιο Ημισφαίριο αποκαλείται το ήμισυ ενός πλανήτη που βρίσκεται νότια του ισημερινού. Είναι επίσης το ήμισυ του ουράνιου θόλου, νότια του ουράνιου ισημερινού. Το νότιο ημισφαίριο της Γης περιέχει τέσσερις ηπείρους (Ανταρκτική, Αυστραλία, το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Αμερικής και τμήμα της Αφρικής) και τέσσερις ωκεανούς (Νότιο Ατλαντικό, Ινδικό, Νότιο Ειρηνικό και Νότιο Ωκεανό). Αρκετά νησιά γύρω από την ηπειρωτική Ασία βρίσκονται επίσης στο νότιο ημισφαίριο. Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης σε σχέση με τον Ήλιο και το επίπεδο της εκλειπτικής, το καλοκαίρι διαρκεί από τις 21 Δεκεμβρίου έως και τις 21 Μαρτίου και ο χειμώνας από τις 21 Ιουνίου έως και τις 21 Σεπτεμβρίου.

 Το κλίμα στο νότιο ημισφαίριο είναι συνήθως ελαφρά ηπιότερο σε σχέση με αυτό στο Βόρειο Ημισφαίριο, εκτός από την Ανταρκτική, η οποία είναι ψυχρότερη από την Αρκτική. Αυτό συμβαίνει γιατί το νότιο ημισφαίριο περιλαμβάνει σημαντικά περισσότερο ωκεανό και λιγότερη ξηρά (το νερό θερμαίνεται και κρυώνει πιο αργά από το έδαφος). Το νότιο ημισφαίριο είναι επίσης σημαντικά λιγότερο μολυσμένο σε σχέση με το βόρειο, λόγω της χαμηλότερης πυκνότητας πληθυσμού (συνολικά 10-12% του παγκόσμιου πληθυσμού), χαμηλότερα επίπεδα εκβιομηχάνισης και μικρότερες εδαφικές επιφάνειες (τα αέρια ρεύματα κινούνται ως επί το πλείστον μεταξύ δύσης και ανατολής, οπότε η μόλυνση δεν μεταφέρεται εύκολα από τον βορρά στο νότο). Στο νότιο ημισφαίριο ο ήλιος κινείται από την ανατολή στη δύση μέσω του βορρά, αν και βόρεια του Τροπικού του Αιγόκερω ο ήλιος μπορεί να είναι ακριβώς επάνω από τον παρατηρητή ή και νότια το μεσημέρι. Η περιστροφή του ήλιου από την πλευρά του βορρά δημιουργεί την αίσθηση τροχιάς από τα δεξιά προς τα αριστερά, αντίθετα από την τροχιά από αριστερά προς τα δεξιά στο βόρειο ημισφαίριο. Η σκιά των αντικειμένων περιστρέφεται αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού, οπότε τα ηλιακά ρολόγια δείχνουν τις ώρες με αντίθετη φορά από αυτά στο βόρειο ημισφαίριο. Οι τυφώνες και οι τροπικές καταιγίδες περιστρέφονται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού στο νότιο ημισφαίριο λόγω της Δύναμης Κοριόλις (το αντίθετο συμβαίνει στο βόρειο ημισφαίριο). Η Σελήνη εμφανίζεται αντεστραμμένη κατακόρυφα σε σχέση με το βόρειο ημισφαίριο. Η νότια εύκρατη ζώνη, ένα τμήμα του νότιου ημισφαιρίου, είναι σχεδόν εξολοκλήρου ωκεάνια. Οι μόνες χώρες που βρίσκονται πλήρως εντός της ζώνης είναι η Ουρουγουάη, το Λεσότο και η Νέα Ζηλανδία. Χώρες που βρίσκονται εν μέρει στη ζώνη είναι η Χιλή (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Αργεντινή (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Παραγουάη, η Βραζιλία, η Ναμίμπια, η Μποτσουάνα, η Νότιος Αφρική (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Μοζαμβίκη, η Μαδαγασκάρη και η Αυστραλία. Ο Νότιος Πόλος είναι προσανατολισμένος προς το κέντρο του γαλαξία και αυτό, σε συνδυασμό με καθαρότερους ουρανούς, δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού από το νότιο ημισφαίριο, με φωτεινότερα και περισσότερα άστρα.
Ματθίλδη της Σαβοΐας (1390-1438)

Η Ματθίλδη, ιταλ. Matilda di Savoia (1390 - 1438) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του πρίγκιπα της Αχαΐας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

 Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου & διεκδικητή πρίγκιπα της Αχαΐας και της Αικατερίνης, κόρης του Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Γενεύης. Παντρεύτηκε το 1417 τον Λουδοβίκο Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα: Ματθίλδη 1419-1482, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και έπειτα τον Αλβέρτο ΣΤ΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας. Λουδοβίκος Δ΄ 1424-1449, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Φρειδερίκος Α΄ 1425-1476, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Ρούπρεχτ 1427-1480, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Μαργαρίτα π. 1428-1466, μοναχή στη Δομινικανή μονή Λήμπεναου της Βορμς. Thomas, Andrew L. (2010). A House Divided: Wittelsbach Confessional Court Cultures in the Holy Roman Empire, c.1550-1650. Brill.
Δήμος Νεγκότινο

Ο Δήμος Νεγκότινο (σλαβομακεδονικά: Кавадарци‎ /kaˈvadartsi/) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Νεγκότινο ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Νεγκότινο.

 Ο Δήμος Νεγκότινο συνορεύει με: τον Δήμο Στιπ στα βόρεια τον Δήμο Κόντσε και τον Δήμο Ντέμιρ Κάπιγια στα ανατολικά, τον Δήμο Γκράντσκο και τον Δήμο Ρόσομαν στα δυτικά, τον Δήμο Καβάνταρτσι στα νότια. Επίσημος ιστότοπος
Αλαχουέλα

Η Αλαχουέλα (ισπανικά: Alajuela) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Αλαχουέλα. Έχει έκταση 8.88 τ.χλμ. και πληθυσμό 50.753 κατοίκων. Βρίσκεται 19 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

 Η Αλαχουέλα βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νοτιοανατολικά της Επαρχίας Αλαχουέλα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τίγρα, βόρεια της Μπαρσελόνα, δυτικά της Βίγιας δε Αλικάντε και νότια της Λόρια. Βρίσκεται κοντά στο Ηφαίστειο Ποάς. Το κλίμα της Αλαχουέλα είναι τροπικό. Η μέση θερμοκρασία είναι 23 με 26°C. Η Αλαχουέλα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 50.753 κατοίκους. Η Αλαχουέλα ενώνει την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ με περιοχές της Δυτικής και Βόρειας Κόστα Ρίκα. Το δεύτερο πιο σημαντικό αεροδρόμιο της Κεντρικής Αμερικής, το Διεθνές Αεροδρόμιο του Χουάν Σανταμαρία, βρόισκεται 3 χιλιόμετρα νότια της Αλαχουέλα. Σαν Μπαρτολομέ δε Τιραχάνα, Ισπανία Λαρ, Γερμανία Μοντεγκρόττο Τέρμε, Ιταλία Ντάουνι, ΗΠΑ Ντόταν, ΗΠΑ Γουαδαλαχάρα, Μεξικό Ιμπαράκι, Ιαμωνία Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα Φωτογραφίες της Αλαχουέλα
Σταματινό Μεσσηνίας

Το Σταματινό είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 44 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Σταματινού και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

 Το Σταματινό βρίσκεται σε υψόμετρο 431 μέτρων, στις παρυφές του Ταϋγέτου. Απέχει 8 χιλιόμετρα από τα Αρφαρά και 24 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Λέγεται και μπαλκόνι του Μεσσηνιακού κάμπου, λόγω της θέας του. 08-03-1841, ο οικισμός Σταματινό προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας. 31-08-1912, ο οικισμός Σταματινό αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Σταματινού. 04-12-1997, ο οικισμός Σταματινό αποσπάται από την Κοινότητα Σταματινού και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών. 07-06-2010, ο οικισμός Σταματινό αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
Κάρολ Χίλερ

Ο Κάρολ Χίλερ (Karol Hiller) (6 Δεκεμβρίου 1891, Λοτζ - Δεκέμβριος 1939) ήταν Πολωνός ζωγράφος. Ήταν ένας από τους κύριους εκπροσώπους του πολωνικού κονστρουκτιβιστικού κινήματος τη δεκαετία του 1920.

 Ο Χίλερ σπούδασε Χημεία στο Ντάρμσταντ και Πολιτικός Μηχανικός στη Βαρσοβία έως ότου κλήθηκε στο στρατό το 1916. Μετά τον πόλεμο κατέληξε στο Κίεβο, όπου σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Το 1921 επέστρεψε στο Λοτζ όπου συνίδρυσε την Ένωση Εικαστικών Καλλιτεχνών. Από το 1930 έως το 1938 συμμετείχε σε μια σειρά εκθέσεων στο Λοτζ και στη Βαρσοβία, που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Τέχνης Προπαγάνδας. Στη δεκαετία του 1930 εγκατέλειψε την επίπεδη κονστρουκτιβιστική γεωμετρία και δημιούργησε πιο αφηρημένες συνθέσεις με βιολογικές φόρμες. Τον Δεκέμβριο του 1939 εκτελέστηκε από την Γκεστάπο σε ένα δάσος κοντά στο Λούτσμιες. Karol Hiller: The Alchemist from the Evil City στο Culture.pl
Το Χωνί

Το Χωνί ήταν εβδομαδιαία κυριακάτικη πολιτική εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2012 και την ευθύνη της έκδοσης είχαν οι Μάνος Κακλαμάνος και Γιώργος Χριστοφορίδης. Στις 30 Δεκεμβρίου 2018 κυκλοφόρησε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας.

 Η εφημερίδα προέβαλε τις θέσεις των κινημάτων Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου και του Κινήματος Δεν Πληρώνω. Η εφημερίδα αυτοχαρακτηριζόταν ως «αντιμνημονιακή εφημερίδα χωρίς σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό δεξιά ή αριστερά». Μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Γιώργου Χριστοφορίδη με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015, έγινε εμφανής η ρήξη με το ιδρυτικό μέλος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, Δημήτρη Καζάκη. Η εφημερίδα δημοσίευσε θέματα κυρίως πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου, ελληνικού ή διεθνούς ενδιαφέροντος. Αρκετές σελίδες ασχολούνται και με τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την αυτοκίνηση, τα media κ.ά. Επίσης, περιλάμβανε σατιρικές στήλες και χώρο για τα άρθρα αναγνωστών της εφημερίδας. Στην αρχισυνταξία βρισκόταν ο Παναγιώτης Ντάσης και στη σχεδίαση η Κατερίνα Πρεβόλη, ενώ στο πρώτο τεύχος είχαν αρθρογραφήσει οι Γιάννης Ζουγανέλης, Δημήτρης Καζάκης, Τζίμης Πανούσης. Το 2012 το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο κατέθεσε αγωγή ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ εναντίον της εφημερίδας και πέντε δημοσιογράφων της. Το 2013 κατέθεσε αγωγή ο Βαρδής Βαρδινογιάννης για «προσβολή της προσωπικότητας» διεκδικώντας το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων ευρώ. Το 2016 η εφημερίδα έκανε μήνυση απαιτώντας ένα εκατομμύριο ευρώ απ' τον καθένα προς τους Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Σταύρο Θεοδωράκη, τότε πρόεδρο του κόμματος «Το Ποτάμι».
Ραούλ Αλφάρο

Ο Ρόκε Ραούλ Αλφάρο (Roque Raúl Alfaro), (Ραούλ Μπιστάκης), γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1956 στη Nogoyá είναι Αργεντινός προπονητής και διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως επιθετικός.

 Ο Αλφάρο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με τη Νιούελς Ολντ Μπόις στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το 1980 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό στην Ελλάδα ως μέρος ενός φιλόδοξου πλάνου που σχεδιάστηκε από το σύλλογο σε συνεργασία με Σερ Άλφ Ράμσεϊ και περιελάμβανε την απόκτηση και άλλων ταλαντούχων Αργεντινών ποδοσφαιριστών υπό τις υποδείξεις του Ράμσεϊ. Συμμετείχε στο ελληνικό πρωτάθλημα ως ομογενής με το όνομα Μπιστάκης αλλά στη συνέχεια προέκυψαν προβλήματα με τη διαδικασία ελληνοποίησής του. Είχε εξαιρετική παρουσία στους αγώνες που συμμετείχε με τον Παναθηναϊκό όμως το δελτίο του ακυρώθηκε και έπρεπε να αποχωρήσει από το σύλλογο. Πρόλαβε να φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού σε 10 αγώνες για το πρωτάθλημα Ελλάδας και 2 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μια από τις πιο αξιόλογες εμφανίσεις του σημειώθηκε στη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Γιουβέντους με 4-2 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.Στη συνέχεια βρέθηκε στη Νότια Αμερική για να αγωνιστεί για Αμέρικα ντε Κάλι, στην Κολομβία. Εκεί κατέκτησε δύο πρωταθλήματα το 1982 και το 1983. Το 1983 επέστρεψε στην Αργεντινή για να αγωνιστεί με επιτυχία για τη Ρίβερ Πλέιτ. Η χρονιά του 1986 υπήρξε η πιο σημαντική στην καριέρα του αλλά ήταν επιτυχημένη και για το σύλλογο. Την περίοδο 1985-1986 η Ρίβερ Πλέιτ κατέκτησε το πρωτάθλημα Αργεντινής. Κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Copa Libertadores το 1986. Κατέκτησε επίσης το Copa Interamericana το ίδιο έτος. Στη συνέχεια το Δεκέμβριο του ίδιου έτους η Ρίβερ Πλέιτ κατάκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Σε όλες αυτές τις επιτυχίες ο Αλφάρο είχε εξαιρετική παρουσία με συνέπεια να γίνει διεθνής με την εθνική ομάδα της Αργεντινής. Κλήθηκε από την Εθνική Αργεντινής για να συμμετάσχει στο Κόπα Αμέρικα του 1987 το οποίο διοργανώθηκε στην Αργεντινή. Αγωνίστηκε με συμπαίκτες τους Ντιέγκο Μαραντόνα, Κλάουδιο Κανίγια, Όσκαρ Ρουτζέρι με την ομάδα να φτάνει στα ημιτελικά του της διοργάνωσης. Το 1987 επέστρεψε στη Νιούελς Ολντ Μπόις με την οποία είχε ξεκινήσει την καριέρα του και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ήταν κορυφαίος σκόρερ της ομάδας για την περίοδο 1987-1988 με 14 γκολ τα οποία υπήρξαν καθοριστικά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Αργεντινής από τη Νιούελς Ολντ Μπόις. Παρέμεινε για άλλα 2 έτη στη Νιούελς Ολντ Μπόις και στη συνέχεια το 1990 αγωνίστηκε στη Χιλή με την Ο' Χίγκινς ΦΚ μέχρι την αποχώρησή του το 1992. Ο Αλφάρο έχει εργαστεί ως προπονητής στις ομάδες Νιούελς Ολντ Μπόις, Platense, Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια, Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν και Talleres de Perico στην Αργεντινή. Έξω από την Αργεντινή έχει αναλάβει τις Ο' Χίγκινς ΦΚ στη Χιλή, Δε Στρόνγκεστ στη Βολιβία, Κλουμπ Λιμπερτάδ στην Παραγουάη και Olmedo στο Εκουαδόρ, με την οποία κατέκτησε το Εκουαδόρ Σέριε Β το 2003. Αμέρικα ντε ΚάλιΚολομβίας league: 1982, 1983 Ρίβερ ΠλέιτΠριμέρα Ντιβιζιόν Της Αργεντινής: 1985-86 Copa Libertadores: 1986 Copa Intercontinental: 1986 Copa Interamericana: 1986 Νιούελς Ολντ ΜπόιςΠριμέρα Ντιβιζιόν Της Αργεντινής: 1987-88 (Ισπανικά) bdfa.com Roque Raul Alfaro
Χόλι Χάντερ

Η Χόλι Χάντερ (αγγλικά: Holly P. Hunter, 20 Μαρτίου 1958) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Η μεγαλύτερη επιτυχία της είναι η ταινία Μαθήματα πιάνου (The Piano) καθώς βραβεύτηκε με Όσκαρ, BAFTA και Χρυση Σφαίρα. Τέλος έχει βραβευτεί δις με το Βραβείο Έμμυ.

 Η Χόλι Χάντερ γεννήθηκε 20 Μαρτίου το 1958 στο Κόνιερς της Τζόρτζια. Έλαβε το πτυχίο της υποκριτικής από τη σχολή Carnegie Mellon University του Πίτσμπουργκ και στη συνέχεια έπαιξε σε κάποιες θεατρικές παραστάσεις στην περιοχή.Μεγάλες επιτυχίες της ηθοποιού είναι οι ερμηνείες της στις ταινίες: Broadcast News, The Firm, και το Thirteen, με τα οποία βρέθηκε προτεινόμενη για Όσκαρ και το Μαθήματα πιάνου, από το οποίο το 1993 έλαβε πολλά βραβεία, όπως το Όσκαρ Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (Αίγυπτος)

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (Αραβικά: حزب الشعب الجمهورى, προφέρεται: Χιζμπ αλ-Σάεμπ αλ-Ζούμουραα) είναι ένα πολιτικό κόμμα στην Αίγυπτο. Ιδρύθηκε το 2012. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Χάζεμ Όμαρ.

 Η ιστορία του κόμματος άρχισε το 2012, μετά την επανάσταση του 2011. Οι ιδρυτές του κόμματος ήταν πολιτικοί παράγοντες που ήταν αντίθετοι με τα κυρίαρχα Ισλαμικά ρεύματα της Αιγυπτιακής πολιτικής σκηνής εκείνης της περιόδου. Η νεοσύστατη ομάδα υποστήριξε την προεδρική εκστρατεία του Αμρ Μούσα, και συμμάχησε με άλλες 24 πολιτικές ομάδες που συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το Κόμμα του Κογκρέσου, στο οποίο επρόκειτο να ηγηθεί ο Μούσα. Η ένωση των ομάδων ήθελε να ανοίξει έναν τρίτο δρόμο που να περνά ανάμεσα από τους μιλιταριστές και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα που κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα εγκατέλειψε την ένωση όταν ο Μούσα παραιτήθηκε από την ηγεσία του Κογκρέσου. Επίσημα, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012. Ιστορικά, το κόμμα σχηματίστηκε το 1992 και η πορεία του τέθηκε σε αναστολή το 1999 λόγω διαμάχης για την ηγεσία.Στις βουλευτικές εκλογές του 2015 το ΡΛΚ, που συμμετείχε με τη συμμαχία «Αιγυπτιακό Μέτωπο», κέρδισε τις 13 από τις 596 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων. Στις εκλογές γερουσιαστών του 2020 το ΡΛΚ κέρδισε τις 13 από τις 300 έδρες στη Γερουσία.
Ο Καλόσαυρος

Ο Καλόσαυρος (αγγλικά: The Good Dinosaur) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2015. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Πίτερ Σον και το σενάριο έγραψε η Μεγκ Λεφόβ. Είναι η 16η ταινία της Pixar. Τις φωνές τους δανείζουν οι Ρέιμοντ Οτσόα, Τζακ Μπράιτ, Σαμ Έλιοτ, Άννα Πάκουιν, Τζέφρι Ράιτ, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ και Α. Τζ. Μπάκλεϊ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 10 Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 25 Νοεμβρίου και σε μορφή 3D. Στην Ελλάδα διανεμήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου από την εταιρία feelgood. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2015 μαζί με Τα Μυαλά που Κουβαλάς, σημειώνοντας την πρώτη φορά στην ιστορία της Pixar που κυκλοφόρησε δυο ταινίες την ίδια χρονιά. Η ταινία ήταν εισπρακτική αποτυχία.

 Η υπόθεση της ταινίας παίρνει μέρος χιλιάδες χρόνια πριν, και απαντά στην ερώτηση: τι θα είχε συμβεί αν ο μετεωρίτης που χτύπησε τη Γη και εξαφάνισε τους δεινόσαυρους, είχε αστοχήσει; Ύστερα από τον ξαφνικό χαμό του πατέρα του, ο απατόσαυρος Άρλο και η οικογένεια του βάζουν τα δυνατά τους για να συντηρήσουν την οικογενειακή τους φάρμα. Μια μέρα όμως ο Άρλο θα συναντήσει τον Σπόρο, έναν προϊστορικό άνθρωπο που συμπεριφέρεται σαν σκύλος, ο οποίος είναι η αιτία για τον θάνατο του πατέρα του, και μαζί θα ξεκινήσουν μια μεγάλη περιπέτεια, καθώς ο Άρλο ψάχνει να βρει τον δρόμο για το σπίτι του. Ρέιμοντ Οτσόα στο ρόλο του Άρλο Τζακ Μπράιτ στο ρόλο του Σπόρου Σαμ Έλιοτ στο ρόλο του Μπούτς Άννα Πάκουιν στο ρόλο της Ράμσεϊ Άλαν Τζον Μπάκλεϊ στο ρόλο του Νας Τζέφρι Ράιτ στο ρόλο του Μπαμπά Χένρι Φράνσις ΜακΝτόρμαντ στο ρόλο της Μαμάς Ίντα Με προϋπολογισμό μεταξύ 175 - 200 εκατομμύρια δολάρια, "Ο Καλόσαυρος" έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με 39,2 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 123,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 208,8 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 331,9 εκατομμύρια δολάρια. Καλόσαυρος στο IMDb
Air Malta

Η Air Malta plc είναι η αεροπορική εταιρεία της Μάλτα, με έδρα τη Luqa και το Διεθνές Αεροδρόμιο της Μάλτας. Κάνει πτήσεις στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική.

 Λίγο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλές μικρές ιδιωτικές εταιρείες σχηματίστηκαν στη Μάλτα. Μεταξύ αυτών ήταν η Malta Instone Airlines, η BAS (Malta) Ltd, και η Malta Airlines. Το 1947, οι δύο εταιρείες Malta Instone Airlines και BAS (Malta) Ltd, συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν την Air Malta Ltd. Η Air Malta άρχισε να λειτουργεί, με 2 μισθωμένα Boeing 720Bs που έκαναν πτήση στη Ρώμη, στην Τρίπολη, στο Λονδίνο, στο Μάντσεστερ, στη Φρανκφούρτη και στο Παρίσι από τη Μάλτα. Αργότερα αγόρασε 3 Boeing 720Bs. Το 1981, μίσθωσε 3 Boeing 737-200. Το 1986 η Air Malta αγόρασε 3 νέα Boeing 737-200, ενώ το 1987 αγόρασε το πρώτο της Airbus A320. Το 1992 αγόρασε 3 Boeing 737-300 και 4 Avro RJ70 για τα δρομολόγια προς Κατάνια και Παλέρμο. Μεταξύ του 2002 και του 2007, η Air Malta αντικατάστησε όλα της τα αεροσκάφη με τα νέα αεροσκάφη Airbus A319s και A320. Τον Ιούνιο του 2017, ο νέος Υπουργός Τουρισμού ανακοίνωσε ότι η Air Malta θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί.Η Air Malta ξεκίνησε νέες διαδρομές προς την Τύνιδα, το Μάντσεστερ, τη Μάλαγα, Comiso, το Κίεβο, τη Λισαβόνα, την Καζαμπλάνκα, το Southend, Κάλιαρι και τη Φρανκφούρτη. Aeroflot airBaltic Air France Air Italy Alitalia Austrian Airlines Brussels Airlines Czech Airlines Emirates Etihad Airways KLM Lufthansa Swiss International Air Lines Turkish Airlines Από τον Οκτώβριο του 2017, η Air Malta λειτουργεί τα ακόλουθα αεροσκάφη: Από την ίδρυσή της το 1973, η Air Malta έχει υποστεί τα εξής θανατηφόρα ατυχήματα: Στις 31 Οκτωβρίου 1981, ένα Boeing 737-200 προσγειώθηκε στο Κάιρο, Αίγυπτος, επειδή εξερράγησαν δύο βόμβες με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 4 άτομα. Μια τρίτη βόμβα που απέτυχε να πυροδοτήσει βρέθηκε αργότερα. Στις 9 Ιουνίου 1997,στην Πτήση 830 της Air Malta, ένα Boeing 737-200, έγινε αντικείμενο αεροπειρατείας από δύο Τούρκους σε μια πτήση από τη Μάλτα στην Κωνσταντινούπολη. Απαίτησαν την απελευθέρωση του Mehmet Ali Ağca. Η αεροπειρατεία έληξε στην Κολωνία, χωρίς απώλειες μεταξύ των 74 επιβατών και 6 πλήρωμα.