Ευρωεκλογές 2014

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ευρωεκλογές) διεξήχθησαν σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ 22 και 25 Μαΐου 2014, όπως αποφασίστηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επρόκειτο για τις όγδοες κατά σειρά ευρωεκλογές από το 1979, όταν και καθιερώθηκε η άμεση εκλογή για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ένωσης τα περισσότερα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα κατέβασαν υποψήφιους και για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του βασικού εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ.

 Η Συνθήκη της Λισαβόνας που τέθηκε σε πλήρη ισχύ την 1 Δεκεμβρίου 2009, προβλέπει πως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποφασίζει για το πρόσωπο που θα αναλάβει την Προεδρία της Επιτροπής βάσει των αποτελεσμάτων των Ευρωεκλογών. Στη συνέχεια, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να επικυρώσει τη πρόταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με απλή πλειοψηφία (τουλάχιστον 356 έδρες) (άρθρο 17, παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση). Συνολικά έξι επίσημα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα πρότειναν υποψήφιους για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PES), το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP), η Συμμαχία Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE), το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα (EGP), το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (EL) και το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα.Η αλλαγή αυτή αποσκοπεί στη μείωση του "δημοκρατικού ελλείμματος" εντός της ΕΕ, καθώς οι Ευρωπαίοι πολίτες αποκτούν πλέον άμεσο λόγο μέσω της ψήφου τους για τη στελέχωση της πιο καίριας θέσης του κατ' εξοχήν εκτελεστικού οργάνου της Ένωσης. Παρόλα αυτά δημιουργείται έντονη πίεση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, διότι καλείται να επιλέξει μεταξύ συγκεκριμένων προσωπικοτήτων/υποψηφιοτήτων για την Προεδρία της Επιτροπής, οι οποίες ενδεχομένως να μην εξασφαλίσουν επαρκή συναίνεση από το σύνολο των κρατών-μελών. Αυτό πιθανόν να οδηγήσει σε ρήξη με τον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε αδιέξοδο. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λισαβόνας τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 751 σε αριθμό. Η αντιπροσώπευση πρέπει να είναι αντιστρόφως ανάλογη, ο αριθμός εδρών ανά κράτος μέλος πρέπει να μην ξεπερνά τις 99 έδρες και να μην είναι μικρότερος από 6 έδρες. Η προσχώρηση της Κροατίας στην Ένωση, που ολοκληρώθηκε την 1 Ιουλίου 2013, οδήγησε την ΕΕ στην αναθεώρηση της κατανομής των εδρών εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ώστε να εκπροσωπηθεί θεσμικά και το νέο κράτος-μέλος. Η τελική συμφωνία προβλέπει τη μείωση του μέγιστου ορίου αριθμού εδρών στις 96, ενώ αρκετά μεσαίου μεγέθους κράτη αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν μία ή περισσότερες έδρες τους. Αν και δεν πραγματοποιούνται δημοσκοπήσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η ιστοσελίδα PollWatch 2014 όπως και άλλα μεμονωμένα ινστιτούτα κάνουν προβλέψεις για τη νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου αθροίζοντας τα αποτελέσματα των επιμέρους εθνικών δημοσκοπήσεων των κρατών-μελών. Σημείωση: Τα ποσοστά δείχνουν το ποσοστό των προβλεπόμενων θέσεων και όχι το ποσοστό των ψήφων.. Ελλάδα (21 έδρες) Κύπρος (6 έδρες) Αυστρία (18 έδρες) Βέλγιο (21 έδρες) Βουλγαρία (17 έδρες) Γαλλία (74 έδρες) Γερμανία (96 έδρες) Δανία (13 έδρες) Εσθονία (6 έδρες) Ηνωμένο Βασίλειο (73 έδρες) Ιρλανδία (11 έδρες) Ισπανία (54 έδρες) Ιταλία (73 έδρες) Κροατία (11 έδρες) Λετονία (8 έδρες) Λιθουανία (11 έδρες) Λουξεμβούργο (6 έδρες) Μάλτα (6 έδρες) Ολλανδία (26 έδρες) Ουγγαρία (21 έδρες) Πολωνία (51 έδρες) Πορτογαλία (21 έδρες) Ρουμανία (32 έδρες) Σλοβακία (13 έδρες) Σλοβενία (8 έδρες) Σουηδία (20 έδρες) Τσεχία (21 έδρες) Φινλανδία (13 έδρες)