IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φρυγική Δυναστεία

Αυτοκρατορική Ρωμαϊκή Δυναστεία (820-867) η οποία είναι γνωστή και ως Δυναστεία του Αμορίου, από τον τόπο καταγωγής (το Αμόριο της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία) του ιδρυτή της, που ήταν ο Μιχαήλ Β' αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Μέλη αυτής της Δυναστείας ήταν οι: Μιχαήλ Β' ο Τραυλός, (820-829) Θεόφιλος, (829-842) υιός του Μιχαήλ Β' Μιχαήλ Γ' ο Μέθυσος, (842-867), υιός του Θεοφίλου, με αντιβασίλισσα τη μητέρα του Θεοδώρα, (842-856)

 Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Β΄ γεννήθηκε περί το 770 και απεβίωσε το 829. Νυμφεύτηκε σε 1ο γάμο τη Θέκλα (απεβ. το 824), κόρη του Βαρδάνη Τούρκου και σε 2ο γάμο την πριγκίπισσα Ευφροσύνη (γεν. το 790, απεβ. το 840), κόρη του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΣΤ΄. Από τον πρώτο γάμο του, απέκτησε τον μετέπειτα Αυτοκράτορα Θεόφιλο. α1. Ο Αυτοκράτορας Θεόφιλος γεννήθηκε περί το 813 και απεβίωσε το 842. Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα (γεν. 815, πεθ. 867), κόρη του Μαρίνου και αδελφή του στρατηγού Πετρωνά, με την οποία απέκτησε δύο γιους και τρεις κόρες: β1. Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ ο Μέθυσος γεννήθηκε το 840 και απεβίωσε το 867. Νυμφεύτηκε το 855 την Ευδοξία Δεκαπολίτισσα. Από την ερωμένη του Ευδοκία Ιγγερίνα, απέκτησε δύο γιούς, τον μετέπειτα αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό και τον Στέφανο (τυπικά, παιδιά του αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄). β2. Κωνσταντίνος (γεν. 834, απεβ. 835). β3. Άννα {?} β4. Μαρία (γεν. 835, απεβ. 839). β5. Θέκλα (γεν. 831), ερωμένη του μετέπειτα Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ ο οποίος γεν. το 811 και απεβ. 29 Αυγούστου 886. 826 Οι Άραβες κατακτούν την Κρήτη. 827 Οι Άραβες στη Σικελία. 832 Διάταγμα του Θεοφίλου κατά των Εικονολατρών. 838 Άλωση Αμορίου από τους Άραβες. 842 Άλωση της Μεσσήνης από τους Άραβες - Αναστήλωση των εικόνων - Κυριακή της Ορθοδοξίας. 857 Ο Φώτιος ανεβαίνει στον Πατριαρχικό Θρόνο. 863 Αποστολή Κυρίλλου και Μεθοδίου στους Μοραβούς. 864 Εμφανίζονται οι Ρως. Τη Δυναστεία του Αμορίου (ή Φρυγική) διαδέχθηκε η Μακεδονική Δυναστεία. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.188. Treadgold, Warren. A history of the Byzantine State and Society. Stanford University Press, 1997. ISBN 0-8047-2630-2. Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων Βυζαντινές Δυναστείες
Κολυμβήθρα του Σιλωάμ

Σιλωάμ (εβρ. προέλευσης, σημαίνει «Απεσταλμένος») ονομαζόταν μια δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ, όπου ο Ιησούς Χριστός έστειλε έναν τυφλό να πλυθεί για να ανακτήσει την όρασή του. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για το πώς ήταν τότε αυτή η δεξαμενή, αν και η ευρύτερη θέση της οριοθετείται προφανώς από το σημερινό Μπίρκετ Σιλουάν, λίγο νοτιοδυτικότερα από την Πόλη του Δαβίδ. Πιθανότατα αυτή είναι επίσης κατά προσέγγιση η τοποθεσία της “δεξαμενής” ή του υδροταμιευτήρα του Βασιλιά Εζεκία, που αποτελούσε συνέχεια του αγωγού τον οποίο κατασκεύασε για να μεταφέρει τα νερά της Γιών.

 Το 1867 στην περιοχή της Ιερουσαλήμ, ο Τσαρλς Γουόρεν ανακάλυψε έναν αγωγό νερού που ξεκινούσε από την πηγή Γιων και κατέληγε μέσα στο λόφο, απ’ όπου ένα φρεάτιο οδηγούσε επάνω, στην Πόλη του Δαβίδ. Προφανώς, αυτή ήταν η δίοδος μέσω της οποίας εισχώρησαν αρχικά στην πόλη οι άντρες του Δαβίδ. Ο καθαρισμός ολόκληρου του συστήματος των σηράγγων οι οποίες ξεκινούν από την πηγή Γιών έγινε στη διάρκεια των ετών 1909-1911. Μια τεράστια σήραγγα, με μέσο ύψος 1,8 μέτρα και μήκος 533 μέτρα είχε λαξευτεί μέσα σε συμπαγή βράχο. Οδηγούσε από την πηγή Γιών στην Κολυμβήθρα του Σιλωάμ, η οποία βρισκόταν στην κοιλάδα των Τυροποιών (μέσα στην πόλη) και είναι προφανώς η σήραγγα που κατασκεύασε ο Εζεκίας. Στο τοίχωμα αυτής της στενής σήραγγας βρέθηκε μια επιγραφή σε αρχαία εβραϊκή γραφή. Αυτή λέει εν μέρει: Και αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίον ανοίχτηκε:—Ενώ [ . . .] (έσκαβαν) ακόμη [ . . .] με τις αξίν(ες), κάθε άντρας προς την πλευρά του συντρόφου του, κι ενώ απέμεναν ακόμη να σκαφτούν τρεις πήχεις, [ακούστηκε] η φωνή ενός άντρα που φώναζε το σύντροφό του, γιατί υπήρχε μια παρεμβολή βράχου στα δεξιά [και στα αριστερά]. Και όταν ανοίχτηκε η σήραγγα, οι λατόμοι έσκαψαν (το βράχο), ο κάθε άντρας προς το σύντροφό του, η μια αξίνα αντίθετα προς την άλλη· και το νερό ξεχύθηκε από την πηγή προς τη δεξαμενή σε μήκος 1.200 πηχών, και το ύψος του βράχου πάνω από τα κεφάλια των λατόμων ήταν 100 πήχεις. Η κολυμβήθρα του Σιλωάμ αναφέρεται αρκετές φορές στην Αγία Γραφή. Ο Ησαΐας αναφέρει τα νερά της κολυμβήθρας (8:6). Επίσης αναφέρεται στην κατασκευή της σήραγγας του Εζεκία (22:9). Για τους Χριστιανούς, η κολυμβήθρα του Σιλωάμ έχει επιπλέον ιδιαίτερη σημασία: Αναφέρεται Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ως η θέση στην οποία ο Ιησούς έστειλε ένα «τυφλό άτομο από τη γέννησή του", προκειμένου να ολοκληρωθεί η θεραπεία του ανθρώπου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pool of Siloam στο Wikimedia Commons
Γρηγόρης Αχαΐας

Ο Γρηγόρης, όπως είναι η επίσημη ονομασία, ή συνηθέστατα Γρηγόρι (παλαιότερα: Γληγούρι ή Γληγόρι) είναι ορεινό χωριό, στα 585 μέτρα υψόμετρο, της πρώην Επαρχίας Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας. Σήμερα ανήκει στην ομώνυμη κοινότητα μαζί με τη γειτονική Επταπίττα, του Δημοτικής Ενότητος Συμπολιτείας του Δήμου Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 97 μόνιμους κατοίκους.

 Στο χωριό έχει βρεθεί αρχαίο οικοδόμημα, πύργος των ελληνιστικών χρόνων. Αναφέρεται πρώτη φορά το 1700 στην ενετική απογραφή Γκριμάνι, όπως και στο βενετικό κτηματολόγιο της ίδιας εποχής που αναγράφεται σαν "Χωριό Γλιγόρι-Εφταπίττα", μαζί δηλαδή με τη γειτονική Επταπίττα. Αναφέρεται από την Γαλλική αποστολή του Μαιζών το 1830 με 6 οικογένειες. Σε απογραφή του 1879 είχε 215 κατοίκους, το 1951 είχε 201 και το 1981 είχε 150 κατοίκους. Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Αιγιέων έως το 1912 που προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Τούμπας. Το 1946 έγινε ανεξάρτητη κοινότητα. Το 1960 στην κοινότητα αποσπάστηκε και το χωριό Επταπίττα. Από το 1997 μαζί με τη γειτονική Επταπίττα αποτέλεσαν το Δημοτικό Διαμέρισμα Γρηγορίου του Δήμου Συμπολιτείας και από το 2010 ανήκει στον Δήμο Αιγιαλείας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Έντυπο Δήμου Συμπολιτείας: Δήμος Συμπολιτείας ... ο τόπος μας. (τα στοιχεία είναι αναδημοσιευμένα από το βιβλίο Διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη του νομού Αχαΐας (19ος-20ος αι.), έκδοση 2010) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γρηγόρη Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Γρηγόρη Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017.
Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος

Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος (Μυγδαλιά Αρκαδίας, 29 Απριλίου 1975) είναι Έλληνας ιατρός, πολιτικός και βουλευτής Αρκαδίας, πρώην εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ. Κατά το παρελθόν, έχει διατελέσει Υφυπουργός Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας επί υπουργιών Νίκου Δένδια και Κώστα Σκρέκα.

 Γεννήθηκε το 1975 στη Μυγδαλιά Γορτυνίας. Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Βασιλική Δημητρακά και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή “Carol Davila” του Βουκουρεστίου. Διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη "Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας" από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας. Στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα "Η Ιστορία της Επεμβατικής Ακτινολογίας, ένα εργαλείο της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας". Από το 2004 και για πέντε έτη εργάστηκε στο Τμήμα Ακτινολογίας του Νοσοκομείου «Σωτηρία». Ταυτόχρονα άσκησε καθήκοντα Επιστημονικού Συνεργάτη της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας. Από το 2002 και για δύο συνεχή έτη διετέλεσε Ειδικός Επιστημονικός Συνεργάτης του τότε Υπουργού Υγείας Κώστα Στεφανή. Στα πλαίσια Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου έλαβε το πρώτο βραβείο καλύτερης εργασίας έρευνας που αφορούσε σε μία νέα μέθοδο αντιμετώπισης νεοπλασμάτων ήπατος και πνεύμονα με τη χρήση μικροκυμάτων. Από την έναρξη της ειδικότητάς του μέχρι σήμερα, έχει στο ενεργητικό του πολλές ελεύθερες ανακοινώσεις σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια καθώς και σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Με την πολιτική ασχολήθηκε για πρώτη φορά, μέσα από τους κόλπους του μαθητικού κινήματος της δεκαετίας του 1990. Από το 2000 έως το 2005 ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ως Υπεύθυνος για τον Τύπο και την Πολιτική Επικοινωνία. Στις Νομαρχιακές εκλογές του 2002 εκλέχθηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος Αρκαδίας και επανεξελέγη στις Νομαρχιακές Εκλογές του 2006. Από τον Μάρτιο του 2008 είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Στις Ευρωεκλογές του 2009, ήταν επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ στο νομό Θεσπρωτίας. Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, εκλέχθηκε Βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου και 17ης Ιουνίου 2012, επανεκλέχθηκε Βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ. Στις 26 Ιουνίου 2013, μετά την ανακοίνωση της νέας Κυβέρνησης συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με απόφαση του προέδρου, ανέλαβε καθήκοντα Εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, διαδεχόμενος τη Φώφη Γεννηματά, η οποία ανέλαβε κυβερνητικά καθήκοντα. Παρέμεινε στη θέση αυτή, μέχρι τις 9 Ιουλίου του 2014, όπου ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υφυπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, μέχρι τις 26 Ιανουαρίου του 2015; Στις 6 Ιουνίου 2015, κατέθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Τελικώς, στις 14 Ιουνίου, κατετάγη τρίτος στις εσωκομματικές εκλογές. Επίσημη προσωπική ιστοσελίδα Οδ. Κωνσταντινόπουλου
422 Βερολίνα

Η Βερολίνα (Berolina) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,83. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Γκούσταφ Βιτ, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή. Υπήρξε ο πρώτος από τους δύο αστεροειδείς που ανακάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος (ο άλλος είναι ο περίφημος 433 Έρως).

 Η διάμετρος της Βερολίνας εκτιμάται σε 20 ως 38 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 61 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³ και για τη μέγιστη από τις παραπάνω διαμέτρους. Ο φασματικός τύπος της είναι D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Η Βερολίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 47 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 85 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μαρία Άννα Βικτώρια της Σαβοΐας

Η Μαρία Άννα Βικτωρία (ιταλ. Maria Anna Victoria di Savoia, 11 Σεπτεμβρίου 1683 - 11 Οκτωβρίου 1763) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Κόμη του Σουασσόν και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Θωμά, Κόμη του Σουασσόν, και της Υρανί ντε Λα Κρόπτ ντε Μπωβαί, κόρης του Φρανσουά Πωλ ντε Μπωβαί. Παντρεύτηκε το 1738 τον Ιωσήφ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1757. Henderson, Nicholas. Prince Eugene of Savoy. New York, 1964
A Show of Hands

Το A Show of Hands είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιανουαρίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records". Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν σε συναυλίες του συγκροτήματος στο Μπέρμιγχαμ, στη Νέα Ορλεάνη, στο Φοίνιξ και το Σαν Ντιέγκο, κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Hold Your Fire" το 1988 και στα Μίντοουλαντς του Νιου Τζέρσεϊ το 1986 κατά την περιοδεία του "Power Windows". Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 12 στα βρετανικά τσαρτ και το # 21 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έγινε χρυσό. Οι κριτικές που δέχθηκε ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,8 / 5 και το "Metal Archives" 74%. Στις 23 και 24 Απριλίου του 1988, οι εμφανίσεις των Rush στο Μπέρμιγχαμ βιντεοσκοπήθηκαν και μέρος αυτών αποτέλεσε την ομώνυμη βίντεο κυκλοφορία.

 1. Intro (Lee, Lifeson, Peart) - 0:53 2. The Big Money (Lee, Lifeson, Peart) - 5:59 3. Subdivisions (Lee, Lifeson, Peart) - 5:22 4. Marathon (Lee, Lifeson, Peart) - 6:39 5. Turn the Page (Lee, Lifeson, Peart) - 4:49 6. Manhattan Project (Lee, Lifeson, Peart) - 5:18 7. Mission (Lee, Lifeson, Peart) - 5:46 8. Distant Early Warning (Lee, Lifeson, Peart) - 5:15 9. Mystic Rhythms (Lee, Lifeson, Peart) - 5:32 10. Witch Hunt (Lee, Lifeson, Peart) - 4:00 11. The Rhythm Method (Peart) - 4:37 12. Force Ten (Lee, Lifeson, Peart, Dubois) - 4:55 13. Time Stand Still (Lee, Lifeson, Peart) - 5:13 14. Red Sector A (Lee, Lifeson, Peart) - 5:18 15. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 4:54 A Show of Hands (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 9 Ιανουαρίου 1989 A Show of Hands (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Show of Hands" ήταν οι εξής: Τζέντι Λι - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Άλεξ Λάιφσον - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, συνθεσάιζερ Νιλ Πιρτ - τύμπανα, κρουστά A Show of Hands - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Rush - A Show of Hands (album review) | Sputnikmusic Rush - A Show of Hands - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων

Η Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, αποτελεί μια από τις Μητροπόλεις της εκκλησίας της Ελλάδος. Η έδρα της είναι στην πόλη της Κέρκυρας, πρωτεύουσα του νησιού της Κέρκυρας, η οποία βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδος. Περιλαμβάνει όλο τον νομό Κερκύρας, στον οποίο εκτός της Νήσου Κέρκυρας συγκαταλέγονται επίσης οι Νήσοι Παξοί και οι Διαπόντιες Νήσοι. Σημερινός της Μητροπολίτης είναι o Νεκτάριος (Ντόβας).

 Η θεμελίωση της μητρόπολης Κέρκυρας αποδίδεται στην ίδρυση ενός ιερού του Αγίου Στεφάνου εκεί από δύο μαθητές του αποστόλου Παύλου, του Ιάσονα εκ Ταρσού και του Σωσίπατρου εκ Αχαΐας. Έχει πιστοποιηθεί ότι οι επίσκοποι της έχουν συμμετάσχει σε οικουμενικές συνόδους από το 325 έως το 787, αρχικά ως βοηθοί επισκόπου της Νικοπόλεως και αργότερα της Κεφαλληνίας. Όπως και οι άλλες μητροπόλεις του Ιλλυρικού θέματος , μεταφέρθηκε από το Πατριαρχείο Ρώμης στην γενική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως τον όγδοο αιώνα. Προάχθηκε σε θέση Αρχιεπισκοπής στο δεύτερο μισό του δεκάτου αιώνα, και τελικά έγινε μητρόπολη κάπου στα μέσα προς τέλη του ενδέκατου αιώνα. Ακολούθως της κατάκτησης του νησιού από δυτικές δυνάμεις (των Γενουατών, Βενετών, και Καπετιδών-Ανζού) από την αρχή του δεκάτου τρίτου αιώνα, ιδρύθηκε μια ρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή στο νησί, πρωτίστως καταγεγραμμένη το 1228. Υπό καθολική κυριαρχία, ο τοπικός ορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός λειτουργούσε με έναν επικεφαλής ιερέα (πρωτόπαπας). Η ορθόδοξη επισκοπή αποκαταστάθηκε μετά το 1800, ύστερα από την πτώση του κοινού των Ενετών και την ίδρυση της Επτανήσου πολιτείας. Αλεξάντρ Καζντάν. Oxford Dictionary of Byzantium (Λεξικό του Βυζαντίου της Οξφόρδης) έκδοση 1991.Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Οξφόρδης. ISBN 978-0-19-504652-6. John W. Nesbitt, Νικόλαος Οικονομίδης, Eric McGeer . Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art, Volume 2: South of the Balkans, the Islands, South of Asia Minor. Washington, DC: Dumbarton Oaks Research Library and Collection. ISBN 0-88402-226-9 .Dumbarton Oaks, Fogg Art Museum , edition 1991.(Κατάλογος βυζαντινών σφραγίδων στο Ντάμπαρτον Όουκς και στο Μουσείο της τέχνης Φογκ πτέρυγα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στον τομέα τεχνών, τόμος 2 : νοτιότερα στα Βαλκάνια , τα νησιά και νότια της Μικράς Ασίας, έκδοση 1991. Μουσείο τέχνης στην Ουάσιγκτον, D.C., Ηνωμένες Πολιτείες, Βιβλιοθήκη Ερευνών και Συλλογή, ISBN 0884022269 Επίσημη Ιστοσελίδα
102 FM

Ο 102 FM είναι το Πρώτο Πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης ΕΡΤ3 με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα είναι ενημερωτικό και επικεντρώνεται στην περιφέρεια. Αποτελεί έναν από τους γνωστότερους ενημερωτικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης ενώ εδώ και μερικό καιρό εκπέμπει και στα βραχέα κύματα ορισμένες ώρες της ημέρας.

 Ο σταθμός ξεκίνησε τη λειτουργία του την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου του 1988, αλλά αποτελεί διάδοχος του ραδιοφωνικού σταθμού της τότε ΕΡΤ1 (πρώην ΕΙΡΤ) στην περιοχή και ο οποίος ιδρύθηκε το 1947 ως συνέχεια του ιστορικού Ράδιο Τσιγγιρίδη και μέχρι το 1988 εξέπεμπε μόνο στα μεσαία κύματα, και έτσι από τότε μετεξελίχθηκε στο σημερινό 102 FM. Στις 11 Ιουνίου 2013 αποφάσισε η κυβέρνηση Σαμαρά την κατάργηση και οριστική διακοπή λειτουργίας της ΕΡΤ. Ωστόσο, μετά το κλείσιμό της, ο σταθμός συνέχιζε να εκπέμπει στους 103.3 FM, υπό το όνομα ΕΡΑ Θεσσαλονίκης. Από το 2015 η συχνότητα χρησιμοποιήθηκε από τη ΝΕΡΙΤ και εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα εξέπεμπε η ΝΕΡΙΤ Μακεδονίας, η οποία την είχε αντικαταστήσει. Η ΕΡΤ ξεκίνησε ξανά τη λειτουργία της στις 11 Ιουνίου 2015. Από εκείνη τη μέρα, μέχρι και τις 30 Αυγούστου 2015, ο 102 FM μαζί με τον 95.8 FM εξέπεμπαν το κοινό πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα και, συνεπώς τα δύο ραδιόφωνα επέστρεψαν στην ΕΡΤ. Οι δύο συχνότητες ξεκίνησαν κανονικά το ξεχωριστό πρόγραμμά τους στις 31 Αυγούστου 2015. Αρχικά ο σταθμός ως ΕΙΡ στεγαζόταν στο "Σπίτι του Στρατιώτη", δηλαδή στο Στρατιωτικό Θέατρο της Θεσσαλονίκης (μετέπειτα Θέατρο Κατερίνα) ενώ αργότερα ως ΕΙΡΤ, ΕΡΤ και ΕΡΤ1 λειτουργούσε στην οδό Βενιζέλου 4 και στην οδό Ρογγότη μέχρι το 1989 όπου λόγω της ίδρυσης της Γενικής Διεύθυνσης Βορείου Ελλάδος μετεγκαταστάθηκε στην περιοχή της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Οι εγκαταστάσεις του σταθμού από το 1999 μέχρι σήμερα βρίσκονται στην Θεσσαλονίκη, στην οδό Αγγελάκη 14, δίπλα από τις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ακούστε τον 102 FM live - Θεσσαλονίκη Ακούστε ζωντανά τον 102 FM στο ERT Echo Δείτε το πρόγραμμα του 102 FM στο ERT Echo
Άννα της Πομερανίας, δούκισσα του Λούμπιν

Η Άννα της Πομερανίας, πολωνικά: Anna Pomorska‎, (1492 – 25 Απριλίου 1550) ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα. Ήταν μέλος του Οίκου της Πομερανίας (γνωστού και ως Οίκος των Γκράιφεν ή Γκρίφινς) και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπρηγκ/Μπρζεγκ.

 Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας, από τη δεύτερη σύζυγό του Άννα των Γιαγκελλόνων, κόρη του βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Στις 9 Ιουνίου 1516 η Άννα παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ δούκα του Μπρηγκ. Η ένωση, που κράτησε μέχρι το τέλος τού Γεωργίου Α΄ το 1521, ήταν άτεκνη. Σύμφωνα με τη διαθήκη τού συζύγου της, η Άννα έλαβε το δουκάτο του Λούμπιν ως εισόδημα χηρείας με πλήρη κυριαρχία σε αυτή τη γη μέχρι το τέλος της. Είκοσι εννέα χρόνια αργότερα το Λούμπιν επανήλθε στο δουκάτο της Λεγκίτσα.
Ότοκαρ Δ΄ της Στυρίας

Ο Ότοκαρ Δ΄, γερμ.: Ottokar IV (19 Αυγούστου 1163 - 8 Μαΐου 1192), μέλος της δυναστείας των Oτοκαριδών, ήταν μάργραβος της Στυρίας από το 1164 και δούκας από το 1180, όταν η Στυρία, προηγουμένως υπαγόμενη στο αρχικό δουκάτο της Βαυαρίας, ανήλθε στο καθεστώς ενός ανεξάρτητου δουκάτου.

 Ήταν ο μόνος γιος του Ότοκαρ Γ΄ μαργράβου της Στυρίας (1124–1164) και της συζύγου του Κουνιγούντε (απεβ. 1184), κόρης του Βαυαρού Ντήπολντ Γ΄ μαργράβου του Βόχμπουργκ και κουνιάδα του βασιλιά Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας. Ο πατέρας του τού κληροδότησε εκτεταμένα κτήματα, που εκτείνονταν από τον Δούναβη κάτω από τον ποταμό Μουρ μέχρι τη μαρκιωνία της Καρνιόλας. Στα μέσα του 12ου αι., οι Oτακαρίδες μετέφεραν την κατοικία τους από το Στάυρ στο Κάστρο του Λόφου (Schlossberg) στο Γκρατς. Ανήλικος, μετά το τέλος του πατέρα του σε μία Σταυροφορία το 1164, ο Ότοκαρ Δ΄ μεγάλωσε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Kουνιγκούντε και τους υπουργούς (ministeriales) της Στυρίας. Ο νεαρός μάργραβος μπήκε σε αρκετές συγκρούσεις με τους γειτονικούς Μπάμπενμπεργκ δούκες της Αυστρίας και επίσης με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας. Υποστηριζόμενος από τον εκ μητρός θείο του βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εξασφαλίσει τα βασιλικά σύνορα ενάντια στο βασίλειο της Ουγγαρίας στα ανατολικά. Ανοικοδόμησε την κατοικία του στο Γκρατς και έκτισε το φρούριο Φύρστενφελντ περί το 1170. Όταν στη Βασιλική Συνέλευση (Dieta) του Γκέλνχαουζεν το 1180, ο βασιλιάς κήρυξε έκπτωτο τον επαναστατημένο Ερρίκο ΙΒ΄ τον Λέοντα δούκα της Βαυαρίας, απέσπασε τη μαρκιωνία της Στυρίας από το δουκάτο και ανέδειξε τον Ότοκαρ σε δούκα της Στυρίας. Άτεκνος και βαρειά άρρωστος, ο Ότοκαρ Δ΄ που είχε προσβληθεί από λέπρα κατά τη Σταυροφορία, ήταν ο πρώτος, αλλά και ο τελευταίος δούκας των Oτακαριδών. Με τη συγκατάθεση του βασιλιά, συνήψε το Σύμφωνο Γκέοργενμπεργκ με τον Λεοπόλδο Ε΄ δούκα της Αυστρίας το 1186: και οι δύο δούκες συναντήθηκαν στο Eννς και συμφώνησαν ότι ο Ότοκαρ θα παραχωρούσε το δουκάτο του στον Λεοπόλδο Ε΄ και στον γιο του Φρειδερίκο Α΄, υπό τον όρο ότι η Αυστρία και η Στυρία θα παρέμενε στο εξής αδιαίρετη. Το συμβόλαιο κληρονομιάς έθεσε τη Στυρία υπό κοινή κυριαρχία με το δουκάτο της Αυστρίας, μετά το τέλος του Ότακαρ το 1192. Τάφηκε στο ίδρυμα του πατέρα του στο Ζάιτς. Το 1827 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο αβαείο Ράιν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ottokar IV of Styria στο Wikimedia Commons
Αμαλία της Έσσης-Χόμπουργκ

Η Αμαλία (γερμ. Amalie, 29 Ιουνίου 1774 - 3 Φεβρουαρίου 1846) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντεσσάου.

 Η Χριστιανή Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Παντρεύτηκε το 1792 τον Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Ντεσσάου και είχε τέκνα: Αυγούστα (1793 - 1854), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Λεοπόλδος Δ΄ (1794 - 1871), Δούκας του Άνχαλτ. Γεώργιος Βερνάρδος (1796 - 1865), Πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσσάου. Παύλος Χριστιανός (1797). Λουίζα (1798 - 1858), κωφή, παντρεύτηκε τον θείο της Γουσταύο της Έσσης-Χόμπουργκ. Φρειδερίκος Αύγουστος (1799 - 1864), Πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσσάου. Γουλιέλμος Βαλδέμαρος (1807 - 1864), νυμφεύτηκε μοργανατικά την Εμίλια Κλάουσνιτσερ, στην οποία δόθηκε ο τίτλος της Κυρίας φον Στόλτσενμπεργκ. Jan Andres: Auf Poesie ist die Sicherheit der Throne gegründet S. 89 ff.
Τζενεβίβ Νάτζι

Η Τζενεβίβ Νάτζι (αγγλ. : Genevieve Nnaji, γεννημένη στις 3 Μαΐου 1979) είναι μια Νιγηριανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Το 2005 διακρίθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού της Αφρικανικής Ακαδημίας Ταινιών. Μεγάλωσε στο Λάγος, την εμπορική πρωτεύουσα της Νιγηρίας. Η τέταρτη από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μεγάλωσε σε μεσοταξικό περιβάλλον. Ο πατέρας δούλευε ως μηχανικός και η μητέρα της ως δασκάλα. Φοίτησε στο Μεθοδιστικό Κολλέγιο Θηλέων Γιάμπα, και αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Λάγος. Ενόσω φοιτούσε στο πανεπιστήμιο, ξεκίνησε "οντισιόν" (καλλιτεχνικές προκριματικές ακροάσεις) για ρόλους σε μερικές από τις πολλές ανερχόμενες παραγωγές του Νιγηριανού Κινηματογράφου.

 Η Νάτζι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της με ένα ρόλο στη σαπουνόπερα Ripples, σε ηλικία 8 ετών. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα διαφημιστικά σποτ. Σε ηλικία 19 ετών εμφανίζεται για πρώτη φορά σε παραγωγή του Νιγηριανού κινηματογράφου, στο φιλμ Most Wanted, και στη συνέχεια στο Last Party, Mark of the Beast και Ijele. Μεταξύ άλλων, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από το City People Awards το 2001 και από την Αφρικανική Ακαδημία Ταινιών το 2005. Το 2004 υπέγραψε συμβόλαιο με μια γκανέζικη δισκογραφική εταιρεία, και εξέδωσε τον πρώτο της δίσκο, One Logologo Line. Τον Μάιο του 2008 κυκλοφόρησε η συλλογή ρούχων (κολεξιόν) St. Genevieve, ένα μέρος από τα έσοδα της οποίας θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Η Τζενεβίβ Νάτζι στο Internet Movie Database
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου (Ε.Π.Σ.Δ.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Δωδεκανήσου. Στην δικαιοδοσία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου ανήκουν ποδοσφαιρικά σωματεία από τα νησιά Ρόδος, Κως, Πάτμος, Κάρπαθος, Λειψοί, Λέρος, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Τήλος, Χάλκη, Σύμη, Κάσος και Καστελόριζο. Έχει έδρα την πόλη της Ρόδου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΠΣΔ απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας. Ο πρωταθλητής Δωδεκανήσου λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία.

 Η Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου ιδρύθηκε το 1947, δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων και την ενταξή τους στην Ελλάδα, ανέλαβε την διοργάνωση του πρωταθλήματος που προ υπήρχε από το 1932-33 και διοργανωνόταν από την Ροδιακή ομοσπονδία σωματείων τουρισμού αναψυχής και αθλητισμού που είχε ιδρυθεί από τις Ιταλικές αρχές και ήταν αναγνωρισμένη από τις αντίστοιχες Ιταλικές ομοσπονδίες. Ιδρυτικά μέλη είναι τα σωματεία Δωριέας, Διαγόρας, Ιάλυσος και Φοίβος Κρεμαστής με πρώτο πρόεδρο τον Γαβριήλ Μίσιο ιδρυτή του Δωριέα και μετέπειτα του ΑΡΣ. Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου είναι η εξής: Α΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι) Β΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι) Γ΄ Κατηγορία Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου. Το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου θεσπίστηκε τη σεζόν 1971–72. Μέχρι και τη σεζόν 1970–71 τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου όπως και των υπόλοιπων τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων μετείχαν στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας. Από τη σεζόν 1971–72 καθιερώθηκαν τα κύπελλα ερασιτεχνών των τοπικών Ε.Π.Σ. και το κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου και συμμετέχουν τα σωματεία που αγωνίζονται στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα των Ε.Π.Σ., τα σωματεία που αγωνίζονται στα εκάστοτε εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και οι ομάδες ερασιτεχνών των σωματείων που αγωνίζονται στα εθνικά επαγγελματικά πρωταθλήματα. Από τη σεζόν 1971–72 έως και τη σεζόν 2017–18 οι κυπελλούχοι των τοπικών κυπέλλων των Ε.Π.Σ. προκρίνονταν στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, ενώ από τη σεζόν 2018–19 εώς τη σεζόν 2020–21 και από τη σεζόν 2022–23 προκρίνονται στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου. Πηγή: news12.gr Αθλητικό πανόραμα Δωδεκανήσου 1945-1960, Γεώργιος Μ. Σεντάκης, Ρόδος 2006, ISBN 9606310876 12soccer με αποτελέσματα και βαθμολογίες όλων των διοργανώσεων Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο 12soccer Επίσημος ιστότοπος
Δήμος Περάματος Ιωαννίνων

Ο Δήμος Περάματος ήταν δήμος του Νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, οι οποίες αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο Δήμο Ιωαννιτών. Καταλάμβανε έκταση 81.119 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.743 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Πέραμα.

 Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 9 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Πέραμα -- το Πέραμα Δ.δ. Αμφιθέας -- η Αμφιθέα Δ.δ. Κρανούλας η Κρανούλα οι Άγιοι Απόστολοι το Λυκόστομο Δ.δ. Κρύας η Κρύα η Αγία Μαρίνα (τ. το Λυκοτρίχιον) Δ.δ. Κρυόβρυση -- η Κρυόβρυση Δ.δ. Λιγκιάδων -- οι Λιγκιάδες ή Λυγκιάδες Δ.δ. Μάζιας η Μάζια οι Κήποι Δ.δ. Περιβλέπτου -- η Περίβλεπτος Δ.δ. Σπόθων (της πρώην κοινότητας Κρυόβρυσης) -- οι Σπόθοι Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) (Ελληνικά) Σπήλαιο Περάματος (Αγγλικά) (Ελληνικά) Σπήλαιο Περάματος wikipedia (Ελληνικά)
Μάρμπουργκ

Το Μάρμπουργκ ή Μαρβούργο (γερμ. Marburg) είναι μια πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία. Η γεωγραφική θέση της είναι 50°48'36"Β, 8°46'15"Α. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 79.240 κατοίκους. Το Μάρμπουργκ είναι διάσημο για τις μεσαιωνικές εκκλησίες του, ειδικά για την Ελιζαμπετκίρχε (Elisabethkirche), μια από τις δύο ή τρεις πρώτες καθαρώς γοτθικές εκκλησίες βόρεια των Άλπεων εκτός Γαλλίας, καθώς επίσης και για το κάστρο του Μάρμπουργκ (Marburger Schloss) στην κορυφή του βουνού δυτικά της πόλης. Η πόλη δεν είναι ένα «χωριό μουσείο» ή EuroDisney, αλλά μια ζωντανή πανεπιστημιακή πόλη.

 Όπως πολλοί οικισμοί, το Μάρμπουργκ αναπτύχθηκε στα σταυροδρόμια δύο σημαντικών μεσαιωνικών οδών: Ανατολής-Δύσης (Κολωνία - Πράγα) και Βορρά-Νότου (από τη Βόρεια Θάλασσα στις Άλπεις και προς την Ιταλία). Ο οικισμός προστατευόταν από ένα μικρό κάστρο που χτίστηκε τον 9ο ή 10ο αιώνα από τη δυναστεία των Γκίζο. Το Μάρμπουργκ ανακηρύχθηκε πόλη το 1140, όπως αποδεικνύεται από τα νομίσματα της. Από τους Γκίζο, έπεσε εκείνη την περίοδο στους κόμητες της Θουριγγίας, που κατοικούσαν στο Βάρτμπουργκ πάνω από το Άιζεναχ. Το 1228 η χηρευάμενη κόμισσα (Landgräfin) της Θουριγγίας, Ελισάβετ, επέλεξε το Μάρμπουργκ ως έδρα της, δεδομένο ότι δεν είχε καλές σχέσεις με το γαμπρό της, τον νέο κόμη. Η κόμισσα αφιέρωσε τη ζωή της στους αρρώστους και θα γινόταν μετά από τον θάνατό της το 1231, ηλικίας 24, μια από τις πιο γνωστές Αγίες της Καθολικής Εκκλησίας, η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Αγιοποιήθηκε το 1235. Το όνομα της πόλης συνδέεται επίσης με ένα φιλοϊό, τον ιό Μάρμπουργκ, ο οποίος παρατηρήθηκε αρχικά και περιγράφηκε κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στην πόλη στους εργαζομένους στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της πόλης Bering-Werke, οι οποίες ιδρύθηκαν από τον πολίτη του Μάρμπουργκ και το πρώτο Νόμπελιστα στην ιατρική, Έμιλ φον Μπέρινγκ. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας, δεκαεννέα άνθρωποι μολύνθηκαν και πέντε από αυτούς πέθαναν. Ναός της Αγίας Ελισάβετ (Elisabethkirche) Άνω Πόλη (Oberstadt), ιστορικό κέντρο Κάστρο (Schloss) Παλιό Πανεπιστήμιο (Alte Universität) Μιχαήλ Λομονόσοφ Μπόρις Παστερνάκ Ρούντολφ Μπούλτμαν Ιωάννης Καλογήρου Γιόχαν Σούμπαρτ Κωνσταντίνος Σημίτης Επίσημη ιστοσελίδα του Μάρμπουργκ old timber framing in Marburg
Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας (Οζέγκοφ)

Το Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας (ρωσικά: Слова́рь ру́сского языка́‎, Σλαβάρ ρούσκογκο γιαζικά) είναι αναλυτικό λεξικό της ρωσικής γλώσσας. Η πρώτη έκδοση (1949) υπό την αρχισυνταξία του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις, ενώ η 21η έκδοση (1990) περιείχε 70.000 λέξεις. Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα.

 Ο άμεσος προκάτοχος του λεξικού ήταν το Αναλυτικό Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας υπό την αρχισυνταξία του ακαδημαϊκού Ντμίτρι Ουσάκοφ (1873–1942). Ο τελευταίος 4ος τόμος αυτής της έκδοσης υπεγράφη για εκτύπωση στις 3 Δεκεμβρίου 1940 – μισό έτος πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Σοβιετικής Ένωσης με τη Ναζιστική Γερμανία. Στις 17 Απριλίου ο Ουσάκοφ πέθανε στην Τασκένδη, απ' όπου φυγαδεύτηκε από τη Μόσχα. Οι συντακτικές ευθύνες και καθήκοντα για την επόμενη έκδοση ενός αναλυτικού λεξικού πέρασαν στον καθηγητή Σεργκέι Ιβάνοβιτς Οζέγκοφ (1900–1964), ένας από τους συντάκτες στο λεξικό του Ουσάκοφ. Δεδομένης της οξείας έλλειψης υλικών πόρων μετά τον πόλεμο και της προσπάθειας επιτάχυνσης της έκδοσης ενός νέου λεξικού, αποφασίστηκε η περικοπή του κατά 4 φορές, περιορίζοντάς το σε ένα απλό τόμο. Εκείνη την εποχή η σύνθεση του λεξικού τροποποιήθηκε δραστικά, αντανακλώντας τις γλωσσικές αλλαγές που έγιναν την τελευταία δεκαετία (η πρώτη έκδοση του λεξικού του Ουσάκοφ υπεγράφη για έκδοση το 1935). Η σύνθεση του νέου λεξικού ολοκληρώθηκε το 1949. Η πρώτη έκδοση του λεξικού του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις. Ο συγγραφέας ενημέρωσε και διόρθωσε προσωπικά την 2η έκδοση (1952) και την 4η έκδοση (1960). Πριν τον θάνατο του Οζέγκοφ (1964), εκδόθηκε επίσης η 5η και 6η έκδοση. Από την 9η έκδοση, η ακαδημαϊκός Ναταλία Σβέντοβα (1916–2009) διορίστηκε συντάκτης. Έκανε βελτιώσεις στην 13η (1981) και στην 16η έκδοση (1984). Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα. Η τέταρτη έκδοση του λεξικού Οζέγκοφ-Σβέντοβα κυκλοφόρησε το 1997, με 3.000 νέες λέξεις. "On-line Explanatory Dictionary of the Russian Language"
Κατάλογος των εδαφικών οντοτήτων όπου τα Ρωσικά είναι επίσημη γλώσσα

Η ρωσική γλώσσα είναι επίσημη σε πάνω από 38 χώρες, αυτόνομες περιφέρειες, ντε φάκτο ανεξάρτητα έθνη-κράτη και στις περιφέρειες, τα οποία παρατίθενται παρακάτω. Αυτός είναι ένας κατάλογος με τις χώρες και εδάφη όπου τα ρωσικά είναι επίσημη γλώσσα:

 Ρωσία Λευκορωσία Καζακστάν Κιργιστάν Ουζμπεκιστάν: Χρησιμοποιείται στα συμβολαιογραφικά ιδρύματα και ληξιαρχεία. Τατζικιστάν: Καθορισμένη γλώσσα για τη διεθνική επικοινωνία. Επίσης επιτρέπεται κατά τη θέσπιση της νομοθεσίας. Τουρκμενιστάν: Ευρέως διαδεδομένη ως πρώτη ή δεύτερη γλώσσα και λειτουργεί ως η γλώσσα της ελίτ και των μεγάλων πόλεων, και διδάσκεται σε όλα τα σχολεία μαζί με τα αγγλικά. Σε αυτές τις υποδιαιρέσεις (μη-κυρίαρχα κράτη, Δημοκρατίες, ντε φάκτο ανεξάρτητα κράτη και ημι-αυτόνομες περιοχές), τα ρωσικά έχουν de jure επίσημο καθεστώς, αλλά και άλλες γλώσσες χρησιμοποιούνται παράλληλα στις αντίστοιχες περιοχές σε τοπικό επίπεδο. Δημοκρατίας της Αντιγκέα Δημοκρατία των Αλτάι Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν Δημοκρατία της Μπουργιατίας Τσετσενία Τσουβασία Νταγκεστάν Ινγκουσετία Δημοκρατία του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια Δημοκρατία της Καλμίκια Δημοκρατία των Καρατσάι-Τσερκέσιων Δημοκρατία της Καρελίας Δημοκρατία της Χακασσίας Δημοκρατία των Κόμι Δημοκρατία της Μαρί Ελ Δημοκρατία της Μορδοβίας Δημοκρατία των Σαχά Βόρεια Οσσετία-Αλανία Δημοκρατία του Ταταρστάν Δημοκρατία της Τιβά Δημοκρατία των Ουντμούρτ Κριμαία (προς το παρόν ελέγχεται από τη Ρωσία) Περιφέρεια Ντονέτσκ Περιφέρεια Λουχάνσκ Περιφέρεια Χέρσον Περιφέρεια Ζαπορίζια Περιφέρεια Μικολαγίβ Περιφέρεια Οδησσού Περιφέρεια Χάρκοβου Περιφέρεια Ντνιπροπετρόφσκ Σεβαστούπολη Υπερδνειστερία ( Μολδαβία) (ντε γιούρε) Γκαγκαουζία Ρουμανία (δήμοι στις κομητείες Τουλτσέα και Κωνστάντζας) Γεωγραφική κατανομή των ρωσόφωνων
Εξαφθοριούχο ξένο

Το εξαφθοριούχο ξένο ή ξενοεξαφθορίδιο είναι μια χημική ένωση του ευγενούς αερίου ξένου με χημικό τύπο XeF6 και το πολυπλοκότερο από τα τρία φθορίδια του στοιχείου. Είναι κι αυτό σταθερό σε κανονικές θερμοκρασίες και (φυσικά) το ισχυρότερο φθοριωτικό μέσο. Σε θερμοκρασία δωματίου είναι ένα άχρωμο αέριο, αλλά (παρουσία υγρασίας) διασπάται σύντομα σε κίτρινους ατμούς.

 1. Μπορεί να παραχθεί από το ξενοδιφθορίδιο (XeF2) με παρατεταμπενη θέρμανση στους 300 °C υπό πίεση 6MPa: 2. Με ολική σύνθεση με χρήση διφθοριούχου νικέλιου (NiF2) ως καταλύτη στους 120 °C, ακόμη και με μοριακή αναλογία ξένου (Xe) προς διφθόριο (F2) 1:5: Η δομή του εξαφθοριούχου ξένου χρειάστηκε πολλά χρόνια για να ταυτοποιηθεί σε σύγκριση με τις περιπτώσεις των άλλων δυο φθοριδίων του ξένου. Στην αέρια φάση η ένωση είναι μονομερική. Ωστόσο η θεωρία VSEPR προβλέπει ότι εξαιτίας της παρουσίας έξι (6) ατόμων φθορίου ως συναρμωτών και του ενός μονήρους ζεύγους ηλεκτρονίων που απομένει, η δομή δεν μπορεί να έχει οκταεδρική συμμετρία, και όντως, η περίθλαση ηλεκτρονίων συνδυασμένη με υψηλού επιπέδου υπολογισμούς δείχνουν ότι η καλύτερα περιγραφόμενη δομή της ένωσης είναι ότι περιέχει ένα κινητό μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων που αλλάζει θέσεις πάνω στις έδρες και τις ακμές του οκταέδρου που σχηματίζουν τα έξι (6) άτομα φθορίου της ένωσης, μεταβάλλοντας ανάλογα τη μοριακή συμμετρία με δυναμικό τρόπο. Η φασματοσκοπία NMR των ισοτόπων 129Xe και 19F δείχνει ότι η ένωση έχει «τετραμετρική δομή»: τέσσερα (4) ισοδύναμα άτομα ξένου διατάσονται σε στις κορυφές τετραέδρου και περικυκλώνονται από ένα νέφος εικοσιτεσσάρων (24) ατόμων φθορίου που τοποθετούνται σε θέσεις που αντιστοιχούν στο μηχανισμό cogwheel. Σε στερεή κατάσταση το XeF6 κρυσταλλώνεται σε έξι (6) πιθανά μοτίβα, που εμπεριέχουν μια που περιέχει ιόντα [XeF5]%+ και F-. Το εξαφθοριούχο ξένο υδρολύεται σε τρία (3) στάδια, σχηματίζοντας τελικά τριοξείδιο του ξένου (XeO3): Το εξαφθοριούχο ξένο δρα σαν οξύ κατά Lewis σχηματίζοντας δυο ανιόντα: Τα άλατα που περιέχουν το ανιόν [XeF6]2- είναι (σχετικά) πολύ σταθερά και διασπώνται μόνο από τους 400 °C και πάνω. Έχει δειχθεί, με απλή κρυσταλλική ανάλυση ακτίνων Χ σε δινιτρωδοξενοοκταφθορίδιο [(NO)2XeF8], ότι το ανιόν έχει δομή τετραγωνικού αντιπρίσματος. Τα άλατα του ανιόντος με νάτριο (Na) και με κάλιο (K) σχηματίζονται με απευθείας αντίδραση των αντίατοιχων φθοριούχων αλάτων με εξαφθοριούχο ξένο: Αυτά αντέχουν λιγότερο στη θέρμανση, σε σχέση με τα αντίστοιχα άλατα του ρουβίδιου και του καίσιου, που όμως σχηματίζουν πρώτα άλατα του επταφθοροξενιούχου ανιόντος [XeF7]-: Τα τελευταία πρέπει να πυρολυθούν επίμονα στους 50 °C και στους 20 °C για να σχηματίσουν τα κίτρινα άλατα του οκταφθοροξενιούχου ανιόντος [XeF8]2-: Αυτά τα άλατα υδρολύονται με το νερό, δίνοντας διάφορα προϊόντα που περιέχουν ξένο και οξυγόνο. Τα άλλα δυο φθορίδια του ξένου δεν παράγουν τόσο σταθερά σύμπλοκα με φθοριούχα άλατα. Το εξαφθοριούχο ξένο αντιδρά με ισχυρούς δέκτες φθοριούχων ιόντων, όπως το RuF5 και το BrF3·AuF3, με τα οποία σχηματίζει ιόντα [XeF5]+:
ΕΡΤ Λάρισας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Λάρισας (ΕΡΤ Λάρισας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της ΕΡΑ στη Λάρισα και συγκεκριμένα στον νομό Λαρίσης. Συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Βόλου και μαζί αποτελούν το δίκτυο Θεσσαλίας της ΕΡΑ. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ενημερωτικές εκπομπές τοπικού και περιφερειακού χαρακτήρα καθώς και εκπομπές πολιτισμού, περιβάλλοντος και αθλητισμού.

 Ο ραδιοφωνικός σταθμός δημιουργήθηκε και ιδρύθηκε το 1948 στα πλαίσια των αναγκών του εμφυλίου για λόγους προπαγανδιστικούς αλλά και επικοινωνίας. Ξεκινάει τη λειτουργία του την 1η Ιουλίου 1949 ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Κεντρικής Ελλάδος ο οποίος ανήκε στην ΥΕΝΕΔ. Στην αρχή εξέπεμπε από τα Βραχέα Κύματα στη συχνότητα των 6745KHz και κάλυπτε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Το 1968 ο Σταθμός μεταφέρθηκε στο παλιό κτήριο του Στρατηγείου της 1ης Στρατιάς όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Στις 15 Νοεμβρίου 1982, ο ραδιοφωνικός σταθμός μεταβιβάζεται στην ΕΡΤ2 λόγω της κατάργησης της πρώην ΥΕΝΕΔ. Μετά τη συγχώνευση της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2, ο ραδιοφωνικός σταθμός της Λάρισας αποτελεί τμήμα της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ και μετονομάζεται σε ΕΡΑ Λάρισας. Από την 1η Ιουλίου του 1998, η ΕΡΤ Λάρισας συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Βόλου και μαζί δημιούργησαν και αποτελούν το δίκτυο Θεσσαλίας της ΕΡΑ. Η ΕΡΑ Λάρισας εκπέμπει μέχρι σήμερα στους 98.3 στα FM από το κέντρο εκπομπής "Δοβρούτσι". Ο ραδιοφωνικός σταθμός ξεκίνησε και επίσημα αλλάζοντας το όνομά του σε ΕΡΤ Λάρισας, μαζί με την πλήρη επαναλειτουργία της ΕΡΤ, στις 11 Ιουνίου του 2015. Το σήμα της ΕΡΤ Λάρισας καλύπτει τον κάμπο της Κεντρικής Θεσσαλίας (Νομοί Λάρισας, Καρδίτσας και Τρικάλων). Ακούστε την ΕΡΤ Λάρισας live Ακούστε ζωντανά από το ERT Echo Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα στο Facebook
Webnode

Η Webnode είναι ένα online σύστημα διαχείρισης περιεχομένου που αναπτύχθηκε από τη Westcom, s.r.o, μία εταιρεία που εδρεύει στο Μπρνο της Τσεχίας. Μπορεί να συγκριθεί με άλλα online συστήματα δημιουργίας ιστοσελίδων όπως το Weebly ή το Joomla!. Προσφέροντας πληθώρα εργαλείων σχεδιασμού, επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν μία ιστοσελίδα χρησιμοποιώντας τεχνικές "σύρε κι άσε" (drag-and-drop) για την προσθήκη στοιχείων όπως blogs, forums, βιβλιοθήκες φωτογραφιών και αρχείων multimedia, κουτιά feedback, κ.ο.κ.

 Η Westcom, Ltd. ξεκίνησε την ανάπτυξη της Webnode το Σεπτέμβριο του 2006 και την εισήγαγε στην αγορά 16 μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2008.Ήδη από το 2002, η Westcom ανέπτυσσε online εφαρμογές για μαζική χρήση, σχεδιάζοντας ένα σύστημα δημιουργίας νέων ιστοσελίδων με σκοπό τη διευκόλυνση των προγραμματιστών. Από αυτό το σύστημα προήλθε και η ιδέα της δημιουργίας ενός website builder για χρήστες χωρίς τεχνογνωσία.Η πρώτη έκδοση που διατέθηκε στο κοινό ήταν η Τσέχικη, ακολουθούμενη από τη Σλοβάκικη νωρίς τον Ιούνιο του 2008. Μέχρι το τέλος του έτους, η Webnode μετρούσε περισσότερους από 200.000 χρήστες σε περισσότερες από 80 χώρες ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ισπανίας και της Κίνας. Δύο χρόνια αργότερα, το 2010, η βάση χρηστών της καταφέρνει να ξεπεράσει τα 2.000.000 χρήστες. ενώ το προϊόν διατίθεται σε 23 διαφορετικές γλώσσες. Σήμερα μετρά ήδη πάνω από 10.000.000 χρήστες. Η Webnode είναι ένα online drag-and-drop σύστημα δημιουργίας 3 διαφορετικών τύπων ιστοσελίδων: Προσωπικές Ιστοσελίδες, Επιχειρηματικές Ιστοσελίδες καθώς και σελίδες ηλεκτρονικού εμπορίου . Το σύστημα μπορεί να τρέξει στους περισσότερους φυλλομετρητές του Internet όπως οι Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome, Opera, Safari και Netscape . Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Webnode είναι η δυνατότητα δημιουργίας και επεξεργασίας ιστοσελίδων μέσω οποιουδήποτε smartphone με σύνδεση στο Internet. Το σύστημα προσφέρεται υπό το επιχειρηματικό μοντέλο freemium, παρέχοντας μία δωρεάν έκδοση με περιορισμούς και τη δυνατότητα αναβάθμισης σε Premium πακέτα τα οποία προσφέρουν περισσότερο αποθηκευτικό χώρο, εύρος ζώνης και extra χαρακτηριστικά. Αργυρό μετάλλιο στο Startup Competition LeWeb'08 Paris Σύγκριση δωρεάν υπηρεσιών web hosting Επίσημη Ιστοσελίδα της Webnode, (Ελληνική έκδοση) (Γερμανική έκδοση), (Ισπανική έκδοση) Επίσημο blog της Webnode (Ισπανική έκδοση) Επίσημο forum της Webnode (Ισπανική έκδοση) LeWeb'08 Paris (Αρχείο) Templates της Webnode
Στάθης Δαμιανάκος

Ο Στάθης Δαμιανάκος (Αθήνα 1939 - Παρίσι 2003) ήταν διαπρεπής Έλληνας μαρξιστής κοινωνιολόγος. Η επιστημονική εργασία του και η πανεπιστημιακή του διδασκαλία διεξάχθηκαν κυρίως στη Γαλλία, όπου και διέμενε. Τα επιστημονικά πεδία με τα οποία ασχολήθηκε ήταν η αγροτική κοινωνιολογία, η εθνολογία και ο πολιτισμός.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Μετά το πέρας των σπουδών του στην Αθήνα, μετέβη στο Παρίσι για παραπέρα σπουδές, όπου και τελικά παρέμεινε. Διετέλεσε ερευνητής του Centre national de la recherche scientifique (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας), καθώς και καθηγητής (σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο) στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ (Paris-X) και στην École des hautes études en sciences sociales (EHESS -Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) του Παρισιού. Το 2002 είχε διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, στο Ρέθυμνο. Λίγο πριν βρεθεί νεκρός στο διαμέρισμά του, στο Παρίσι, είχε εκφράσει την επιθυμία του να συνεχίσει τη διδασκαλία στην Κρήτη. Τον Μάιο του 2005 πραγματοποιήθηκε επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν του στην Αθήνα. Yπήρξε, επίσης, τακτικός συνεργάτης του ελληνικού Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), ενώ συμμετείχε και σε ερευνητικά προγράμματα των πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Ιωαννίνων.Σε ερευνητικό επίπεδο διακρίθηκε για την εργασία του στον αγροτικό χώρο, αλλά και γύρω από την κοινωνιολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού, του Καραγκιόζη, τη μελέτη της κοινωνικής ληστείας και, ευρύτερα, διαφόρων εκφάνσεων του λαϊκού πολιτισμού, της υποκουλτούρας κ.λπ. Κοινωνιολογία του ρεμπέτικου (Αθήνα, 1976· νέα έκδοση: 2001) Théâtres d’ombres: tradition et modernité [επιμ., σε συνεργασία με τη Christine Hemmet] (Παρίσι, 1986) Παράδοση ανταρσίας και λαϊκός πολιτισμός (Αθήνα, 1987) Διαδικασίες κοινωνικού μετασχηματισμού στην αγροτική [επιμ.] (Αθήνα, 1987) Le paysan grec: défis et adaptations face à la société moderne (Παρίσι, 1996) Από τον χωρικό στον αγρότη: η ελληνική αγροτική κοινωνία απέναντι στην παγκοσμιοποίηση (Αθήνα, 2002) La Grèce dissidente moderne: cultures rebelles (Παρίσι, 2003) Ήθος και πολιτισμός των επικίνδυνων τάξεων στην Ελλάδα (Αθήνα, 2005) «Στάθης Δαμιανάκος» Αρχειοθετήθηκε 2019-07-17 στο Wayback Machine. (εργοβιογραφικό σημείομα), Πλέθρον Εκδόσεις. Επιστημονικό Συνέδριο προς τιμήν του Στ. Δαμιανάκου στην Αθήνα
Status quo ante bellum

Ο όρος status quo ante bellum (συχνά συντομεύεται στο status quo ante) είναι μια λατινική φράση που σημαίνει «η κατάσταση που υπήρχε πριν από τον πόλεμο». Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αναφερθεί στην αποχώρηση των εχθρικών στρατευμάτων στις Συνθήκες και την αποκατάσταση της προπολεμικής ηγεσίας. Όταν χρησιμοποιείται αυτός ο όρος, σημαίνει ότι καμία πλευρά δεν έχει κέρδη δεν χάνει έδαφος ή οικονομικά η πολιτικά δικαιώματα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον κανόνα possidetis UTI, όπου η κάθε πλευρά διατηρεί ότι έδαφος και άλλα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε από τον αντίπαλο στο τέλος του πολέμου. Ο όρος έχει γενικευτεί για να καταδείξει την επαναφορά στην προτεραία κατάσταση. Ο όρος Antebellum, στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνήθως συνδέεται με την περίοδο πριν από τον Αμερικάνικο Εμφύλιο Πόλεμο, ενώ στην Ευρώπη και αλλού με την περίοδο πριν τον Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

 Ένα πρώτο παράδειγμα είναι η συνθήκη ειρήνης που έληξε τον Βυζαντινό-Σασσανιδικο Πόλεμο του 602-628 μεταξύ της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Σασσανιδών της Περσικής Αυτοκρατορίας. Οι Πέρσες είχαν καταλάβει την Μικρά Ασία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Μετά από μια επιτυχημένη ρωμαϊκή αντεπίθεση στη Μεσοποταμία από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο τελικά έφερε το τέλος του πολέμου με νίκη των βυζαντινών όταν μπήκε στην πρωτεύουσα των περσών Κτησιφώντα, η ακεραιότητα των ανατολικών συνόρων της Ρώμης, όπως ήταν πριν από 602 αποκαταστάθηκαν πλήρως, άλλα οι δύο αυτοκρατορίες είχαν εξαντληθεί μετά από αυτόν τον πόλεμο, και δεν ήταν έτοιμες να υπερασπιστούν τα εδάφη τους, όταν οι στρατιές του Ισλάμ προέκυψε από την Αραβία το 632. De facto Αλυτρωτισμός Ex factis jus oritur "status quo ante bellum". Merriam-Webster Online. Retrieved January 28, 2013. Donald Hickey. "An American Perspective on the War of 1812". PBS. Retrieved January 28, 2013. "Treaty of Ghent: War of 1812". PBS. Retrieved January 28, 2013. carl benn the war of 1812 pg82 Schweizer, Karl W. (1989). England, Prussia, and the Seven Years War: Studies in Alliance Policies and Diplomacy. Edwin Mellen Press. p. 250. ISBN 9780889464650. Dixit, Jyotindra (2001). Indian Foreign Policy and Its Neighbours. India: Gyan Books. pp. 151–152. ISBN 9788121207263.
Μαρία Άννα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ, πριγκίπισσα της Βαυαρίας

Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna pfalzgräfin von Neuburg, 30 Ιανουαρίου 1693 - 12 Σεπτεμβρίου 1751) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

 Η Μαρία Άννα Καρολίνα ήταν το μόνο τέκνο του Φιλίππου Γουλιέλμου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και της Άννας Μαρίας Φραγκίσκης, κόρη του Ιουλίου Φραγκίσκου της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1719 τον Φερδινάνδο Μαρία Ιννοκέντιο της Βαυαρίας, στρατηγό της Αυστρίας, και είχε τέκνα: Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος 1720-1738. Κλήμης Φραγκίσκος ντε Πάουλα 1722-1770, Πρίγκιπας της Βαυαρίας. Θηρεσία Εμμανουέλα 1723-1743. van de Pas, Leo. "Maria Anna, Countess Palatine of Neuburg". Genealogics .org. Retrieved 2010-06-29.
Αλεξάντερ Κάλενς

Ο Αλεξάντερ Μαρτίν Κάλενς Ασίν (ισπανικά: Alexander Martín Callens Asín) (γενν. 4 Μαΐου 1992) είναι Περουβιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Α.Ε.Κ., με δανεισμό από τη Χιρόνα και είναι διεθνής με την Εθνική Περού.

 Ο Κάλενς ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Σπορτ Μπόις. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 18 Απριλίου 2010, σε μια ήττα με 3–1 από τη Λεόν ντε Ουάνουκο για το Πρωτάθλημα Περού. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 19 Ιουνίου, σε μία εκτός έδρας ήττα με 2–1 εναντίον της Ίντι Γκας Ντεπόρτες. Ο Κάλενς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Ρεάλ Σοσιεδάδ τον Αύγουστο του 2011, όπου στάλθηκε στη Β ομάδα, με την οποία πέρασε αρκετές σεζόν στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.Στις 4 Δεκεμβρίου 2014, ο Κάλενς έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, παίζοντας ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο της ισοπαλίας με 0–0 εναντίον της Ρεάλ Οβιέδο στον Γύρο των 32 του Κυπέλλου Ισπανίας. Στις 6 Ιουνίου 2015 αποδεσμεύθηκε από την ομάδα. Στις 10 Αυγούστου 2015, ο Κάλενς εντάχθηκε στην ΚΝ Νουμάνθια της Σεγούντα Ντιβισιόν, με συμβόλαιο ενός έτους. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα την επόμενη 16 Ιανουαρίου, σε μια εκτός έδρας νίκη με 2–0 επί της Αλμπαθέτε Μπαλομπιέ. Στις 23 Ιανουαρίου 2017, ο Κάλενς έλυσε το συμβόλαιό του με τη Νουμάνθια και εντάχθηκε στη Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ λίγο αργότερα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στο Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ στις 3 Ιουνίου, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει με 2-1 την Φιλαντέλφια Γιούνιον. Στις 23 Ιανουαρίου 2023, ο Κάλενς υπέγραψε συμβόλαιο 2,5 ετών με την Χιρόνα ΦΚ. Α.Ε.Κ. (δανεισμός) Στις 8 Σεπτεμβρίου 2023, εντάχθηκε με δανεισμό ενός έτους στην Α.Ε.Κ., με επιλογή αγοράς στο τέλος της σεζόν. Ο Κάλενς έκανε την πρώτη του συμμετοχή για την Εθνική Περού στις 17 Απριλίου 2013, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 74ο λεπτό σε μια φιλική ισοπαλία με 0-0 με το Μεξικό, που διεξήχθη στο Σαν Φρανσίσκο. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη χώρα του στις 9 Σεπτεμβρίου 2014, ανοίγοντας το σκορ στη φιλική νίκη με 2–0 επί του Κατάρ.Ο Κάλενς ήταν μέρος των ομάδων στα Κόπα Αμέρικα 2019 και 2021, κάνοντας 5 εμφανίσεις στο τελευταίο. Νιου Γιορκ Σίτι Κύπελλο MLS: 2021 Campeones Cup: 2022 Προφίλ Αλεξάντερ Κάλενς στο BDFutbol Προφίλ του Αλεξάντερ Κάλενς στο Futbolme (Ισπανικά) Αλεξάντερ Κάλενς στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Αλεξάντερ Κάλενς – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Προφίλ στο Transfermarkt.com