Τίμοθι Γκάουερς

Ο Σερ Γουίλιαμ Τίμοθι Γκάουερς, γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1963) είναι Βρετανός μαθηματικός, μόνιμος καθηγητής της έδρας Συνδυαστικής στο Κολλέγιο της Γαλλίας, διευθυντής έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και μέλος του Κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ. Το 1998 τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς για την έρευνά του σχετικά με τα πεδία της συναρτησιακής ανάλυσης και της συνδυαστικής.

 Ο Γκάουερς φοίτησε στο King's College School του Κέιμπριτζ, ως χορωδός στη χορωδία του King's College, και στη συνέχεια στο Eton College ως υπότροφος του King's, όπου διδάχθηκε μαθηματικά από τον Νόρμαν Ρούτλετζ. Το 1981, ο Γκάουερς κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα με άριστη βαθμολογία. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του, με θέμα "Συμμετρικές δομές σε χώρους Μπάναχ", στο Κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ το 1990, υπό την επίβλεψη του Μπέλα Μπόλομπας Μετά τη διδακτορική του διατριβή, ο Γκάουερς εξελέγη σε υποτροφία έρευνας στο Κολέγιο Τρίνιτι. Από το 1991 μέχρι την επιστροφή του στο Κέιμπριτζ το 1995 ήταν λέκτορας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. Το 1998 εξελέγη καθηγητής στην έδρα στο Κέιμπριτζ. Κατά την περίοδο 2000-2 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Τον Μάιο του 2020 ανακοινώθηκε ότι θα αναλάβει τον τίτλο της έδρας Συνδυαστικής στο Κολλέγιο της Γαλλίας από τον Οκτώβριο του 2020, αν και σκοπεύει να συνεχίσει να διαμένει στο Κέιμπριτζ και να διατηρεί μερική απασχόληση στο Πανεπιστήμιο, καθώς και να απολαμβάνει τα προνόμια της ισόβιας υποτροφίας του στο Κολέγιο Τρίνιτι. Ο Γκάουερς εργάστηκε αρχικά στους χώρους Μπάναχ. Χρησιμοποίησε συνδυαστικά εργαλεία για να αποδείξει αρκετές από τις εικασίες του Στέφαν Μπάναχ στο θέμα, ιδίως κατασκευάζοντας έναν χώρο Μπάναχ με σχεδόν καθόλου συμμετρία, που χρησίμευσε ως αντιπαράδειγμα για πολλές άλλες εικασίες. Με τον Μπέρναρντ Μόρεϊ έλυσε το 1992 το "πρόβλημα της άνευ όρων βασικής ακολουθίας", δείχνοντας ότι κάθε απειροδιάστατος χώρος Μπάναχ δεν έχει έναν απειροδιάστατο υποχώρο που να δέχεται μια άνευ όρων βάση Σόντερ.. Μετά από αυτό, ο Γκάουερς στράφηκε προς τη συνθετική και τη συνδυαστική θεωρία αριθμών. Το 1997 απέδειξε ότι το λήμμα κανονικότητας του Szemerédi συνοδεύεται απαραίτητα από όρια τύπου πύργου. Το 1998, ο Γκάουερς απέδειξε τα πρώτα αποτελεσματικά όρια για το θεώρημα του Ζεμερέντι, δείχνοντας ότι οποιοδήποτε υποσύνολο A ⊂ { 1 , … , N } {\displaystyle A\subset \{1,\dots ,N\}} ελεύθερο από k διαδοχικών όρων αριθμητικής προόδου έχει Πληθικότητα O ( N ( log ⁡ log ⁡ N ) − c k ) {\displaystyle O(N(\log \log N)^{-c_{k}})} για να προκύψει ότι c k > 0 {\displaystyle c_{k}>0} . Ένα από τα συστατικά του επιχειρήματος του Γκάουερς είναι ένα εργαλείο που σήμερα είναι γνωστό ως θεώρημα Μπαλόγκ - Ζεμερέντι - Γκάουερς, το οποίο έχει βρει πολλές περαιτέρω εφαρμογές. Επίσης καθιέρωσε τις νόρμες Γκάουερς, ένα εργαλείο της αριθμητικής συνδυαστικής, και παρείχε τις βασικές τεχνικές για την ανάλυσή τους. Η εργασία αυτή αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Μπεν Γκριν και τον Τέρενς Τάο, με αποτέλεσμα το θεώρημα Γκριν-Τάο. Το 2003, ο Γκάουερς καθιέρωσε ένα λήμμα κανονικότητας για υπεργράφους . ανάλογο με το λήμμα κανονικότητας Ζεμερέντι για Γράφους. Το 2005, εισήγαγε την έννοια της οιονεί τυχαίας ομάδας. Πιο πρόσφατα, ο Γκόβερς εργάστηκε πάνω στο Θεώρημα Ράμσεϋ σε τυχαίους γράφους και τυχαία σύνολα με τον Ντέιβιντ Κόνλον και έστρεψε την προσοχή του σε άλλα προβλήματα, όπως το πρόβλημα P έναντι NP. Επίσης εκδήλωσε ενδιαφέρον, σε κοινή εργασία με τον Μοχάν Γκανεσαλινγκάμ, για την αυτοματοποιημένη επίλυση προβλημάτων. Ο αριθμός Έρντος του Γκάουερς είναι το τρία. Το 1996, ο Γκάουερς τιμήθηκε με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Μαθηματικής Εταιρείας και το 1998 με το Μετάλλιο Φιλντς για την έρευνά του στη συναρτησιακή ανάλυση και τη συνδυαστική.Το 1999 έγινε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας και το 2010 μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.Το 2012 ανακήρυξε Ιππότης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες του στα μαθηματικά. Είναι επίσης μέλος της επιτροπής επιλογής για το βραβείο Μαθηματικών, το οποίο απονέμεται στα πλαίσιο του Βραβείου Σο. Συγκαταλέγεται στους 10 ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο το 2012 στον κατάλογο Nature's 10. Gowers, W. T.; Maurey, Bernard (6 May 1992). «The unconditional basic sequence problem». arXiv:math/9205204. Gowers, W. T. (2001). «A new proof of Szemerédi's theorem». Geom. Funct. Anal. 11 (3): 465–588. doi:10.1007/s00039-001-0332-9. Gowers, W. T. (2007). «Hypergraph regularity and the multidimensional Szemerédi theorem». Ann. of Math. 166 (3): 897–946. doi:10.4007/annals.2007.166.897. Bibcode: 2007arXiv0710.3032G. Gowers, Timothy, επιμ. (2008). The Princeton Companion to Mathematics. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-11880-2. Gowers, Timothy (2002). Mathematics: A Very Short Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-285361-5. 1998 Fields Medalist William Timothy Gowers - American Mathematical Society BBC News - Education British academics win top maths awards