Χριστόδουλος Γαλάνος

Ο Χριστόδουλος Γαλάνος (1880 -29 Ιουνίου 1957)ήταν Έλληνας (από τη Μακεδονία) κτηματίας, επιχειρηματίας, εφοπλιστής, και ευεργέτης ο οποίος έζησε στην Τανγκανίκα (σημερινή Τανζανία) κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Υποστηρίζεται ότι ο Γαλανός υπήρξε ο πλουσιότερος μετανάστης στην Τανγκανίκα.

 Ο Χριστόδουλος Γαλάνος γεννήθηκε το 1880 στη κωμόπολη Βλάστη, Κοζάνης. Οι γονείς του ονομάζονταν Γεώργιος (γνωστός επίσης και ως «Γούσιας») και Πηνελόπη. Σε ηλικία 16 χρόνων, το 1896 δηλαδή, έφυγε για το Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Εκεί, εργάστηκε για κάποιο διάστημα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, όπου έμαθε πρώτη φορά για την ύπαρξη Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, η οποία εκείνη την εποχή ήταν τόπος άγνωστος και απρόσιτος. Το ξέσπασμα όμως στην Ελλάδα του Μακεδονικού Αγώνα, φαίνεται (χωρίς να είναι απολύτως εξακριβωμένο) ότι τον έκανε να επιστρέξει στην πατρίδα του και να ενταχτεί στα ελληνικά αντάρτικα σώματα τα οποία αντιμετώπιζαν τις συμμορίες του Τσακαλάρωφ και των άλλων Βουλγάρων οπλαρχηγών.Μετά τη λήξη του Μακεδονικού Αγώνα, αποφάσισε να επιστρέψει στην Αφρική και πάλι, αρχικά στην Αίγυπτο και εν συνεχεία στην ηλικία των 22 ετών, στην Τανγκανίκα, τμήμα της τότε Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής. Κατά τα πρώτα του βήματα στην Τανγκανίκα, άλλαξε το όνομά του από Χριστόδουλος Γαλάνος που ήταν, σε Χρήστος Γαλανός (όπως ήταν και ευρύτερα γνωστός μεταξύ των Ελλήνων στην Ανατολική Αφρική). Η σταδιοδρομία του Χρήστου Γαλανού, ξεκίνησε όταν η Τανγκανίκα ήταν ακόμα Γερμανική αποικία (27 Φεβρουαρίου 1885–28 Ιουνίου 1919), αρχικά σε μια εταιρεία οδοποιίας και κατόπιν ως εργολάβος στη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Κιγκόμα – Νταρ ες Σαλάαμ, μήκους άνω των 1000 χλμ., κατασκευάζοντας αγωγούς ομβρίων υδάτων, γέφυρες και τοποθετώντας σιδηροτροχιές. Η κατασκευή του έργου που ξεκινούσε από το Νταρ ες Σαλάαμ ήταν έργο επίπονο, κυρίως μετά το Μορογκόρο και την Κιλόσα προς τη Ντοντόμα, σε υψόμετρο 1.000+ μ., αυτή ήταν η περιοχή που ανατέθηκε στο Χρήστο Γαλανό.Αργότερα, εργάστηκε και στην άλλη σιδηροδρομική γραμμή, η οποία ξεκινούσε από την Τάνγκα και κατέληγε μέσω Μόσι, στην Αρούσα.Εκείνη την εποχή, ο Χρήστος Γαλανός είχε άλλη μια επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς δημιούργησε μεταφορική εταιρεία για να εξυπηρετεί σημεία όπου δεν είχε φθάσει ακόμα ο σιδηρόδρομος. Ξεκίνησε με δυο-τρεις ημιόνους και έφτασε να έχει περί τους είκοσι. Το 1936, σε ηλικία 56 πλέον ετών πλέον, και ενώ βρισκόταν στο Βερολίνο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες γνώρισε την 18χρονη Ελληνίδα δημοσιογράφο του BBC, Αγγελική (Κίτσα) Καζάκου, με την οποία και παντρεύτηκε. Χώρισαν το 1948 Το 1951 και σε ηλικία 71 ετών πλέον, ο Χρήστος Γαλανός γνώρισε στη Ναϊρόμπι τη Σεσίλ Αγιούμπ (Cecile Ayoub), η οποία είχε μακρινές ελληνικές ρίζες. Ένα μήνα μετά την γνωριμία τους, συντελέστηκε στη Ναϊρόμπι ο πολιτικός τους γάμος, ακολουθούμενος και από το θρησκευτικό. Αν και ο Χρήστος Γαλανός έτρεφε κάποιο θαυμασμό, ως προς την αποδοτικότητα της Γερμανικής διοίκησης, όπως με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, για τους επιδέξιους χειρισμούς του Γερμανού διοικητή Στρατηγού Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (Paul von Lettow-Vorbeck) και το πόσο αριστοτεχνικά αυτός χειρίστηκε την όλη οπισθοχώρηση του Γερμανικού Στρατού προς την Πορτογαλική Ανατολική Αφρική. Ο θαυμασμός αυτός όμως, δεν ήταν τίποτα μπροστά στη μεγάλη εκτίμηση και αγάπη που έτρεφε προς τους Βρετανούς. Όταν οι Γερμανοί οπισθοχώρησαν (στην Πορτογαλική Ανατολική Αφρική), ταξίδευσε στην Κένυα, όπου και διαπίστωσε την έξοχη εργασία των Βρετανών, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει να κτίζουν στη χώρα, τη γεωργική βιομηχανία, ήτοι: εκτροφή βοοειδών, κτήματα καφέ και σιζάλ.Επιστρέψας στην Τανγκανίκα, αγόρασε από το Θεματοφύλακα των Εχθρικών Ιδιοκτησιών (Custodian of Enemy Properties), κάποια εγκαταλελειμμένα και απεριποίητα σχοινοκτήματα, τα οποία είχαν ερειπώσει (μετά από την αποχώρηση των Γερμανών) και έπρεπε να εργαστεί σκληρά, προκειμένου να τα καταστήσει πρωτίστως λειτουργικά και εν συνεχεία παραγωγικά. Οι τιμές τότε ήσαν πολύ χαμηλές μόλις και μετά βίας επιβίωνε, αλλά η διαίσθησή του τον κρατούσε προσηλωμένο. Και δεν είχε άδικο, λίγα χρόνια μετά την έλευση του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η τιμή του σχοινιού αυξήθηκε για να εκτιναχθεί στα ύψη το 1950, με τον Πόλεμο της Κορέας, συν το γεγονός ότι εξήγαγε την αγάυη για την παρασκευή κορτιζόνης. Τα ισχνά χρόνια όπου έζησε όταν εργαζόταν στο σιδηρόδρομο και αργότερα στα κατάφυτα σχοινοκτήματά του, τον είχαν διδάξει πολλά. Εντός σχεδόν δύο ετών από τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, κατέστη ένας από τους κυριότερους παραγωγούς σχοινιού στην Ανατολική Αφρική. Αργότερα, επεκτάθηκε στην Κένυα, όπου και αγόρασε φάρμες με βοοειδή καθώς επίσης και σχοινοκτήματα.Στις 2 Ιανουαρίου 1957, ενεκρίθη η πολιτογράφηση του Χρήστου Γαλάνου ως πολίτου της Κένυα. Υπήρξε ιδιοκτήτης των σχοινοκτημάτων «Τονγκόνι Σάιζαλ Εστέιτ» στο Τονγκόνι (Tongoni) και ενός άλλου πλησίον του Τονγκόνι στην Περιφέρεια Τάνγκα, έκτασης 2500 και 1500 εκταρίων αντιστοίχως, του «Μπουσίρι Σάιζαλ Εστέιτ» - δίπλα στον ποταμό Πανγκάνι, του «Βαλέσκα Σάιζαλ Εστέιτ» στην Περιοχή Αρούσα έκτασης 2600 εκταρίων, άλλων δύο σχοινοκτημάτων καθώς και του «Λουγκάρι Σάιζαλ Εστέιτ» στο Eldoret, Ναϊρόμπι, Κένυα, όπου καλλιεργούσε επίσης καλαμπόκι και εξέτρεφε 200 αρνιά και 300 αγελάδες, του καφεδοκτήματος «Μακιούλα Κόφφι Εστέιτ» στη θέση Ντουρούμα στην Αρούσα, πολλών οικοδομών και οικημάτων στην Αρούσα και στην Τάνγκα, καθώς και άλλων μικρότερων κτημάτων και οικοπέδων, ιδιοκτήτης ενός ατμόπλοιου 10 χιλ. τόνων και ιδιοκτήτης - Διευθυντής της εργοληπτικής εταιρείας «Τζένεραλ Κοντράκτορς Κόμπανυ» με έδρα την Αρούσα. Όλα τα Κοινωφελή Ελληνικά ιδρύματα της Τανγκανίκα, οι Ελληνικές Κοινότητες Αρούσα, Μόσι, Τάνγκα, το Ελληνικό Σχολείο Ντουλούτη, οι Ελληνικές Λέσχες Αρούσα και Τάνγκα, έχουν προικοδοτηθεί και ενισχυθεί από το Χριστόδουλο Γαλάνο, όχι μια και δυο φορές, αλλά πάρα πολλές, όσο κανένας άλλος. Όποτε, τα Ελληνικά ιδρύματα βρισκόντουσαν σε οικονομική δυσχέρεια και η συνέχιση της λειτουργίας τους καθίστατο προβληματική, σε εκείνον κατέφευγαν.Όσον αφορά τις ευεργεσίες, ενισχύσεις και τις προσφορές του προς τους ιδιώτες, στους τομείς της υγείας, εκπαίδευσης και αναψυχής, αυτές είναι απειράριθμες, απόδειξη αποτελούν «το Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο Ναϊρόμπι», το «Νοσοκομείο Τάνγκα», οι προσφορές του σε σχολεία και βιβλιοθήκες των Ινδών, σε μουσουλμανικά τεμένη, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις κ.ά. Μάλιστα, ο κουμπάρος του Αδάμ Γιάκας, επισημαίνει: «Οι άγνωστες ευεργεσίες του Γαλάνου είναι πολύ περισσότερες από ό,τι οι γνωστές».Υπολογίζεται ότι ο Χρήστος Γαλανός, ετησίως διέθετε για αγαθοεργίες, 8 με 10 χιλιάδες λίρες Αγγλίας. Οι δωρεές του προς τα Ελληνικά ιδρύματα, υπερβαίνουν τις 60 χιλιάδες λίρες Αγγλίας. Η δε «Ένωσις Ελληνικών Κοινοτήτων Ανατολικής Αφρικής», τον ανακήρυξε ισόβιο Επίτιμο Πρόεδρο και ευεργέτη της.Οι αγαθοεργίες όμως του Χρήστου Γαλανού, δεν περιορίζονται μόνο στα Ελληνικά ιδρύματα και τους Έλληνες ιδιώτες, επεκτείνονται επίσης και στα ξένα ιδρύματα, σε αυτά των ιθαγενών, ακόμη και στην ιδιαίτερή του πατρίδα. Ενδεικτικά αναφέρονται μερικές εξ αυτών: Στην Αρούσα και Μόσι Μαζί με τους Έλληνες μετανάστες της Τανγκανίκα, το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης για την αγορά του οικοπέδου, τη δημιουργία των κτιριακών εγκαταστάσεων και τον απαιτούμενο εξοπλισμό (θρανίων, γραφείων, αμφιθεάτρου [καθισμάτων, σκηνής κτλ.], κουζίνας, εστιατορίου, πλυντηρίων, νοσοκομείου πρώτων βοηθειών, οικιών διδακτικού προσωπικού κλπ.) του Hellenic Communities School of East Africa (HCSEA) (Σχολείον Ελληνικών Κοινοτήτων Ανατολικής Αφρικής), όπου τέθηκε ο θεμέλιος λίθος με κάθε επισημότητα, στην Αρούσα στις 25 Μαρτίου 1949, υπό την ιδιότητά του ως ισόβιος επίτιμος Πρόεδρος της «Ένωσης Ελληνικών Κοινοτήτων Ανατολικής Αφρικής». Ο Χρήστος Γαλανός μόνο μεταξύ των ετών 1954 και 1956, δώρησε στην Ελληνική Κοινότητα 81.314 σελίνια, για το «Σχολείον Ελληνικών Κοινοτήτων Ανατολικής Αφρικής».Ποσό 10.000 σελινιών (£500 το 1950 δηλ. £18.255,68 το 2022) για την ανέγερση κτηρίου της «Ελληνικής Λέσχης Αρούσα» και το οποίο κτήριο εγκαινιάστηκε με κάθε επισημότητα, στις 25 Μαρτίου 1950. Πολύ αργότερα και για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, η «Ελληνική Λέσχη Αρούσα» μετονομάσθηκε σε «Meru Club». Στην Τάνγκα και Νταρ ες Σαλάαμ Ποσό 4.000 ₤ (£4.000 το 1951 δηλ. £133.874,95 το 2022), για τον ευπρεπισμό και την ομαλή λειτουργία των Κρατικών ιαματικών θερμοπηγών στη Τάνγκα, οι οποίες φέρουν και το όνομά του. Και συγκεκριμένα ένα από τα αξιοθέατα πλησίον της πόλης Τάνγκα (Tanga), τις «Θερμές Πηγές Γκαλάνος» («Galanos hot springs», προφέρεται Γκαλάνος χοτ σπρινγκς) και ονομάστηκαν έτσι, επειδή ο Έλλην Χρήστος Γαλανός, χρηματοδότησε εξ’ ολοκλήρου (αξίας 4.000 ₤) τις κτιριακές εγκαταστάσεις των ιαματικών πηγών.Προς το Νοσοκομείο Τάνγκα (σημερινό «Περιφερειακό Νοσοκομείο Μπόμπο»): Κατά το 1951, ποσό 50.000 ₤ (£50.000 το 1951 δηλ. £1.673.436,89 το 2022), για τη δημιουργία Μαιευτικής / Γυναικολογικής Πτέρυγας.Μεταξύ 1951 και 1953 στην «Ελληνική Κοινότητα Νταρ ες Σαλάαμ», 14.430 σελίνια ().Το 1955 στην «Αρχαιολογική Εταιρεία Τανγκανίκας», 10.000 σελίνια (£500 το 1955 δηλ. £13.977,66 το 2022). Δωρεά 50.000 ₤ (£50.000 το 1952 δηλ. £1.532.919,29 in 2022), προς το ιδρυθέν «Ευρωπαϊκό» και μετέπειτα απλά «Νοσοκομείο Ναϊρόμπι», όπου και τον δέχθηκε (στις 6 Φεβρουαρίου του 1952 και ενώ βρίσκονταν στην Κένυα), σε ιδιαιτέρα ακρόαση η τότε Πριγκίπισσα και μετέπειτα Βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Β', προκειμένου να τον ευχαριστήσει κατ' ιδίαν. Προς τιμήν του «το Νοσοκομείο Ναϊρόμπι», έχει αφιερώσει μια του πτέρυγα στον Γαλάνο. Το όνομά του είναι χαραγμένο σε μια μεγάλη μπρούτζινη πλακέτα με την επιγραφή: «The Galanos Wing - 1960», επίσης, έτσι ονομάζεται και η γυναικολογική κλινική.Μεταξύ 1953 και 1955 στο «Σύλλογο Νοσοκομείων Κένυα», 24.024 σελίνια (£1.201,20 το 1955 δηλ. £33.579,94 το 2022). Στην Αθήνα Ποσό 50.000 ₤ (£50.000 το 1952 δηλ. £1.532.919,29 το 2022) προς το «Πατριωτικό Ίδρυμα Αθηνών». Στη Βλάστη Κοζάνης Μαρμάρινη στήλη (πάνω στο λόφο Καραδόλακα) για το μνημείο των πεσόντων η οποία στήθηκε το 1928, μετά από χορηγία του και τη μέριμνα του Συλλόγου Βλατσιωτών Θεσσαλονίκης.Το 1929 για την ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα, στο Μουρίκι καθώς και ενός ξενώνα, παραπλεύρως της εκκλησίας στην κορυφογραμμή του Μουρικίου, αλλά και για τη διάνοιξη του δρόμου που οδηγούσε από το χωριό έως την εκκλησία και το ξενώνα.Το δρόμο Πτολεμαΐδας - Βλάστης, αλλά και πολλούς δρόμους και έργα υποδομής εντός του χωριού.Ποσό 24.000 ₤ (£24.000 το 1954 δηλ. £700.169,24 το 2022), προς το Υπουργείο Παιδείας για την ανέγερση σύγχρονου Παρθεναγωγείου και ενός Αρρεναγωγείου («Ελληνική και Αλληλοδιδακτική Σχολή»).Ποσό 25.000 ₤ (£25.000 το 1954 δηλ. £729.342,95 το 2022) στο Σχολείο Βλάστης, για το χρονικό διάστημα από το 1951 έως και το 1954. Ο Χρήστος Γαλανός διετέλεσε: Επίτιμος πρόεδρος και ευεργέτης της «Ελληνικής Κοινότητας Τάνγκα». Ισόβιος επίτιμος Πρόεδρος και ευεργέτης της «Ένωσης Ελληνικών Κοινοτήτων Ανατολικής Αφρικής». Επίτιμος πρόεδρος και ευεργέτης της «Ελληνικής Λέσχης Αρούσα». Πρόεδρος της «Ελληνικής Κοινότητας Ναϊρόμπι». Ο Χρήστος Γαλανός παρασημοφορήθηκε: Από το Βασιλέα των Ελλήνων Πάυλο Α', με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος (το 1951?) Κατ' εντολήν από τη μετέπειτα Βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ, με το παράσημο Order of the British Empire (OBE) (1952) - Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (Lieutenant of the Order of the British Empire), «για το αμύθητο χρηματικό ποσό που χάρισε, προκειμένου να ιδρυθεί το μεγάλο Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο στη Ναϊρόμπι». Ο Χρήστος Γαλανός, συνέταξε το κληροδότημα στις 15 Ιουνίου 1953, ήτοι δυο χρόνια μετά το γάμο του με τη Σεσίλ.Το κληροδότημα χωρίζεται σε δύο μέρη: Το πρώτο μέρος, αφορά δωρεές προς τη Βλάστη, την Τανγκανίκα, την Αγγλία σε πρόσωπα αλλά και ιδρύματα, ως εξής: Στην κυβέρνηση της Τανγκανίκα (σημερινή Τανζανία), το ποσό των 25.000 ₤, το οποίο αναφέρεται ως «Κεφάλαιο της Αφρικανικής Γεωργικής Σχολής», με σκοπό την ίδρυση και ανέγερση σχολής στην περιοχή της Τάνγκα και η οποία θα περιελάμβανε και τις απαραίτητες γεωργικές εκτάσεις για την αποκλειστική εκπαίδευση των Αφρικανών στη γεωργία και σε συναφή με τη γεωργία θέματα. Στο Δήμο του χωριού Βλάστης, το ποσό των 20.000 ₤, για την αγορά ζώων προς ωφέλειά τους και για τη βελτίωση της κτηνοτροφίας των. Στα «Dr. Bernardo's Homes», 1.000 ₤.Το δεύτερο μέρος του κληροδοτήματος, το οποίο αποτελεί και το σώμα, χωρίζεται σε τρία επιμέρους τμήματα που αφορούν τρεις διαφορετικές χώρες σε δύο διαφορετικές ηπείρους, στην Ευρώπη: την Ελλάδα και την Αγγλία, στην Αφρική: τη σημερινή Τανζανία. Το ένα τρίτο του κεφαλαίου πήγαινε προς την Ελλάδα και συγκεκριμένα στο χωριό του Βλάστη - Κοζάνης.Για την ανέγερση νοσοκομείου με το όνομά του και να παρέχει δωρεάν περίθαλψη σε νοσηλευόμενους και μη κατοίκους της Βλάστης. Το ένα τρίτο επίσης πήγαινε προς την Αγγλία και συγκεκριμένα προς τη Βασιλική Βρετανική Λεγεώνα (Royal British Legion), με σκοπό την αγορά και συντήρηση Εξοχικού Οίκου, με έδρα τις Βρετανικές Νήσους, που θα ονομαζόταν «Οίκος Γαλάνου» («Galanos House»), ο οποίος θα στέγαζε ηλικιωμένους και ανίκανους προς εργασία παλαιούς πολεμιστές, άνδρες και γυναίκες. Σε περίπτωση που η Βρετανική Λεγεώνα ως είχε ήθελε αρνηθή το ρηθέν μερίδιον, τότε το μερίδιο αυτό θα δινόταν σε φιλανθρωπική οργάνωση στις Βρετανικές Νήσους για ανίκανους Βρετανούς ναύτας στρατιώτας και αεροπόρους, παρέχοντάς τους στέγη. Το τελευταίο τρίτο πήγαινε στην Αφρική, στην Τανγκανίκα (σημερινή Τανζανία), για τη λειτουργία της Γεωργικής Σχολής Γαλάνου («Galanos Agricultural Secondary School» λέγεται και απλά «Galanos Secondary School») στην Τάνγκα, όπως αναφέρεται και στο πρώτο μέρος του κληροδοτήματος. Εκτός από το κληροδότημα (του 1953), στις 29 Μαΐου 1956, ο Χρ. Γαλάνος συνέταξε και δημόσια διαθήκη, δηλώνοντας τις επιθυμίες του. Σκοπός της διαθήκης ήταν η διάθεση της υπόλοιπης περιουσίας πέρα από τις μετοχές της εταιρείας Tongoni Plantation Limited, τις οποίες είχε ήδη μεταβιβάσει μέσω του κληροδοτήματος.Η διαθήκη του αποτελεί μικρογραφία του κληροδοτήματος και χωρίζεται επίσης σε δύο μέρη.Το πρώτο μέρος αφορά τις επιθυμίες για τη σύζυγό του Σεσίλ και τον αδελφό του Κώστα.Στο δεύτερο μέρος της διαθήκης του, κατανέμει την υπόλοιπη περιουσία του σε τρία ίσα μέρη: Το ένα τρίτο το άφηνε στη Βλάστη για την ανέγερση Γεωργικής Σχολής, με σκοπό τη γεωργική εκπαίδευση, εκφράζοντας την επιθυμία να συνδεθεί το όνομά του με τη Σχολή.Το δεύτερο τρίτο το άφηνε στη Βρετανική Λεγεώνα της Αγγλίας, για τους σκοπούς και υπό τους όρους που αναφέρονταν στο κληροδότημα.Το υπόλοιπο τρίτο το άφηνε στη Γεωργική Σχολή της Τάνγκα, σύμφωνα με την πράξη του κληροδοτήματος. Στη Βλάστη (στην Ελλάδα), το κληροδότημα Γαλάνου με διαχειριστή το Υπουργείο Οικονομικών, ακολούθησε τη συνήθη πορεία των εθνικών κληροδοτημάτων. Χρειάστηκε να περάσουν 33 χρόνια, για να πραγματοποιηθεί κάποιο έργο συνυφασμένο με τον ευεργέτη Χρ. Γαλάνο.Στις 5 Ιουνίου 1987, εγκαινιάστηκε το πρώτο έργο της δωρεάς του. Πρόκειται για το «Πρότυπο Κέντρο Κτηνοτροφίας και Εκπαίδευσης» στη Βλάστη, το οποίο λειτούργησε το 1990 και υποστηρίζεται επιστημονικά από το «Τμήμα Ζωικής Παραγωγής» του τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ανήκει δε στη Διεύθυνση Αγροτικών Υποθέσεων Δυτικής Μακεδονίας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας.Όμως τα έργα στη Βλάστη, είναι πενιχρά σε σχέση με τη δωρεά του ευεργέτη και που παραμένει κατά το μεγαλύτερο μέρος της, σχεδόν αναξιοποίητη εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Στην Αγγλία, με την ανέγερση του «Galanos House» στο Southam της Αγγλίας, από την Βασιλική Βρετανική Λεγεώνα (Royal British Legion). Στην Τάνγκα, Τανζανία, δημιουργήθηκε το «Galanos Agricultural Secondary School», όπου τον θεμέλιο λίθο έθεσε στις 4 Ιουλίου 1964, ο Υπουργός Παιδείας S.N. Eliufoo και τα εγκαίνια έγιναν -ένα χρόνο μετά- στις 8 Ιουλίου 1965, από τον Πρόεδρο της Τανζανίας Julius K.Nyerere. Απεβίωσε στο «Νοσηλευτικό Ίδρυμα Τίμιος Σταυρός» το Σάββατο της 29ης Ιουνίου 1957, στις 14.15 από καρδιακό έμφραγμα, μετά από δυσλειτουργία της συσκευής του οξυγόνου που του δώσανε. Ήταν 77 ετών και ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.Ωστόσο, μια τριετία μετά το θάνατό του, εγένετο η σχετική εκταφή και στις 1 Αυγούστου 1960, τα οστά του μεταφέρθηκαν στη γεννέτηρά του Βλάστη όπου και παρέμειναν στον Ιερό Ναό του Αγίου Μάρκου επί τρεις ημέρες. Στις 3 Αυγούστου 1960, τα οστά του ενταφιάστηκαν στο Κοιμητήριο Βλάστης, σε οικογενειακό τάφο μαζί με τα οστά των γονέων, του αδελφού του και λοιπών κοντινών του συγγενών. Παραπομπές σημειώσεων Παραπομπές υποσημειώσεων Ιωάννης Ν.Τσόντος (1953). Έλληνες εν τη Ξένη (Τανγκανίκα) 1951-1953. Λευκωσία - Κύπρος: Τύποις "Ζάβαλλη". Ελένη Γκίνου (2007). Χριστόδουλος Γαλάνος, Η οικουμενικότητα της ευεργεσίας. Αθήνα. ISBN 978-960-930419-1. Ελένη Α.Γκίνου. Αφρικής Μέθεξη. Αθήνα. ISBN 978-960-464091-1. (Αγγλικά) D. F. Clyde (1962). History of the Medical Services of Tanganyika. Dar es Salaam: Government Press. (Αγγλικά) by Brian Harding, Galanos House is built, Page 276, ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2018 (Αγγλικά) JSTOR, Journal of African Law, Vol. 8, No. 2 (Summer, 1964), pp. 114-118, JOURNAL ARTICLE, Marie Ayoub and Others v. Standard Bank of South Africa, Ltd., and Another, ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018 (Αγγλικά) Naturalisation Certificate: Christos Galanos. From Greece. Resident in Kenya ... , ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2018 (Αγγλικά) The Christos Galanos Gift for the British Legion, ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2018 (Αγγλικά) Galanos House, Overview and CQC Inspections, ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2018 (Αγγλικά) Στον Ορθόδοξο Αμπελώνα της Αφρικής, Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016, The Patriarch at the Centre of Africa, ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2018