IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Half Japanese

Οι Half Japanese είναι εναλλακτικό ροκ συγκρότημα από την Μέριλαντ που σχηματίστηκε το 1975. Αν και δεν γνώρισε ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία, θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της εποχής του.

 Jad Fair - κιθάρα, φωνή David Fair - φωνή Jason Willet - κιθάρα Jason Slugget - μπάσο Gilles Reider - κρουστά Maureen Tucker - κρουστά Half Alive (1977) Calling All Girls 7" (1977) Mono/No No 7" (1978) Half Gentlemen/Not Beasts (1980) Loud (1981) Spy/I know how it Feels...Bad/My Knowledge Was Wrong 7" (1981) Horrible (1982) 50 Skidillion Watts Live (1984) Our Solar System (1985) Sing No Evil (1985) Music To Strip By (1987) -- (1993) re-release has bonus tracks U.S. Teens Are Spoiled Bums 7" (1988) Charmed Life (1988) Real Cool Time/What Can I Do/Monopoly EP (1989) the Band That Would Be King (1989) We Are They Who Ache with Amorous Love (1990) T For Texas/Go Go Go Go 7" (1990) Everybody Knows, Twang 1 EP (1991) 4 Four Kids EP (1991) Eye of the Hurricane/Said and Done/U.S. Teens are Spoiled Bums/Daytona Beach EP (1991) Fire In the Sky (1993) Postcard EP (1991) Best Of Half Japanese (1993) Boo: Live in Europe 1 (1994) Hot (1995) Greatest Hits (1995) Best Of Half Japanese Vol. 2 (1995) Bone Head (1997) Heaven Sent (1997) Hello (2001) www.halfjapanese.co.uk www.jadfair.org
Άγιος Παύλος (συνοικία Αγίου Δομετίου)

Ο Άγιος Παύλος είναι συνοικία του Δήμου Αγίου Δομετίου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας και γενικά του Δήμου Αγίου Δομετίου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος αυτό ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Στα βόρεια συνορεύει με το Ορτάκιοϊ και το Κιόνελι, στα δυτικά με τον Γερόλακκο, στο νότια με τον Άγιο Γεώργιο και στα ανατολικά με τις συνοικίες του Δήμου Λευκωσίας, Αράπ Αχμέτ και Άγιος Ανδρέας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Παύλου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Απόστολο Παύλο. Ολοκληρώθηκε το 1985. Αντικατέστησε παλαιότερη εκκλησία αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο, κτίσμα του 1805.
Ανθρώπινη βελτίωση

Η ανθρώπινη βελτίωση (αγγλιστί human enhancement) μπορεί να περιγραφεί ως η φυσική, τεχνητή ή τεχνολογική αλλοίωση του ανθρώπινου σώματος προκειμένου να ενισχυθούν οι φυσικές ή διανοητικές ικανότητες.

 Τρεις μορφές ανθρώπινης ενίσχυσης υπάρχουν σήμερα: αναπαραγωγική, σωματική και διανοητική. Οι αναπαραγωγικές βελτιώσεις περιλαμβάνουν επιλογή εμβρύου με προεμφυτευτική γενετική διάγνωση, κυτταροπλασματική μεταφορά και γαμέτες που δημιουργούνται in vitro. Οι φυσικές βελτιώσεις περιλαμβάνουν καλλυντικά (πλαστική χειρουργική & ορθοδοντική), επαγόμενα από φάρμακα (φάρμακα που ενισχύουν το ντόπινγκ και απόδοση), λειτουργικά (προσθετικά & εξωσκελετοί) εμφυτεύματα (π.χ. βηματοδότης) και αντικατάσταση οργάνων (π.χ. βιονικοί φακοί), προπόνηση δύναμης (π.χ. βάρη), και συμπλήρωμα διατροφής. Παραδείγματα ψυχικών βελτιώσεων είναι νοοτροπικά, νευρο-διέγερση και συμπληρώματα που βελτιώνουν τις ψυχικές λειτουργίες. Οι υπολογιστές, τα κινητά τηλέφωνα και το Διαδίκτυο μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της γνωστικής αποτελεσματικότητας. Αξιοσημείωτες προσπάθειες στην ανθρώπινη αύξηση καθοδηγούνται από τις διασυνδεδεμένες συσκευές Internet of Things (IoT) συμπεριλαμβανομένων των φορητών ηλεκτρονικών (π.χ. γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας, έξυπνα ρολόγια, έξυπνα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα), προσωπικά drones, on-body και in-body nanonetworks. Πολλές διαφορετικές μορφές τεχνολογιών βελτίωσης του ανθρώπου βρίσκονται στο δρόμο ή δοκιμάζονται και δοκιμάζονται επί του παρόντος. Μερικές από αυτές τις αναδυόμενες τεχνολογίες περιλαμβάνουν: ανθρώπινη γενετική μηχανική ( γονιδιακή θεραπεία ), νευροτεχνολογία ( νευρικά εμφυτεύματα και διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή ), κυβερνοχώρο, στρατηγικές για μηχανική αμελητέα γήρανση, νανοϊατρική και τρισδιάστατη βιοεκτύπωση .
Ο μαγκούφης (ταινία)

Ο μαγκούφης είναι ελληνική κωμική ταινία που γυρίστηκε το 1959, αλλά προβλήθηκε το 1962, σε σκηνοθεσία Τζανή Αλιφέρη και σενάριο των Πάνου Παπαδούκα και Βασίλη Σπυρόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος, Γεωργία Βασιλειάδου και Μάρθα Βούρτση.

 Ο Βασιλάκης (Μίμης Φωτόπουλος) είναι φανατικός κατά του γάμου. Μένει στην Αθήνα, ως νοικάρης στο σπίτι της Φωτεινής (Γεωργία Βασιλειάδου), η οποία δεν κάνει τίποτε άλλο από το να τον παροτρύνει να παντρευτεί. Μάλιστα έχει βάλει σκοπό να τον παντρέψει με την Καίτη (Μάρθα Βούρτση), μια υπάλληλο στο μαγαζί του Βασιλάκη, η οποία τον αγαπά πραγματικά, ενώ ο Βασιλάκης δεν το έχει καταλάβει. Κάποια στιγμή, με τη συνεχή πλύση εγκεφάλου, ο Βασιλάκης αρχίζει να αλλάζει ιδέες και ρωτάει παντρεμένους φίλους και γνωστούς για τον έγγαμο βίο τους. Όταν η Φωτεινή πηγαίνει για Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη, ο Βασιλάκης τυχαίνει να αρρωστήσει, και μην έχοντας κανέναν να τον φροντίσει, δέχεται την περιποίηση και τη φροντίδα της Καίτης. Έτσι, σιγά-σιγά αναπτύσσεται μεταξύ τους ένα αίσθημα και η νέα χρονιά τους βρίσκει αγκαλιασμένους. Ο Βασιλάκης θέλει να ζητήσει σε γάμο την Καίτη, μη γνωρίζοντας ότι πρόκειται για την κοπέλα που του προξένευε η Φωτεινή. Και όταν ο Βασιλάκης της ανακοινώνει τα νέα, εκείνη του φανερώνει ότι του έλεγε για την Καίτη. Τότε, ο Βασιλάκης, θεωρώντας ότι τον ξεγέλασαν ακυρώνει τον αρραβώνα. Η Καίτη φεύγει από το μαγαζί και σχεδιάζει να φύγει με τη μητέρα της για την Αυστραλία, όπου μένει ο αδερφός της, ο οποίος της προξενεύει ένα γαμπρό. Ο Βασιλάκης μετανιώνει για την αθέτηση του λόγου και ζητάει στην Καίτη να παντρευτούν. Όταν εκείνη αρνείται, ο Βασιλάκης ετοιμάζεται να πουλήσει την επιχείρηση και να αλλάξει σπίτι, αλλά χάρη στην επέμβαση της Φωτεινής οι δυο τους οδηγούνται τελικά σε γάμο. Τη μουσική της ταινίας έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Κατσαρός. Ανάμεσα στους ήρωες της ταινίας υπάρχει και ένα σκυλί, που συντροφεύει τον Βασιλάκη και οι δυο τους είναι οι καλύτεροι φίλοι. Η ταινία προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1961-1962 και, κόβοντας 25.485 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 27η ανάμεσα θέση σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών
Ιβάν Κόλιεβιτς

Ο Ιβάν Κόλιεβιτς (γεννημένος στις 30 Ιουνίου 1984) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 187εκ και αγωνίζεται ως πλέι μέικερ στη Ζαρίν Κεσμ, ομάδα του Ιράν.

 Ο Ιβάν Κόλιεβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2000 σε ηλικία 16 ετών με την Λόβτσεν Τσετίνιε. Με την ομάδα του Μοντενέγκρο αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Το 2002, μεταπήδησε στη Μπούντουνκοστ, επίσης ομάδα του Μοντενέγκρο. Στη Μπούντουνκοστ παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2004-05. Το καλοκαίρι του 2005 μετεγγράφη στην ισπανική Μπιλμπάο Μπάσκετ, στην οποία ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες. Το Φεβρουάριο του 2006, ο Κόλιεβιτς άφησε την Ισπανία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς μετά από θερμή εισήγηση του τότε προπονητή του Ολυμπιακού, Γιόνας Καζλάουσκας. Ωστόσο, δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί στα δεδομένα των ερυθρόλευκων, με αποτέλεσμα να μείνει ελεύθερος από την ομάδα του Πειραιά το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Μετά το αποτυχημένο πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, ο Κόλιεβιτς επέστρεψε στην Ισπανία και τη Μπιλμπάο Μπάσκετ, ωστόσο στα μέσα της σεζόν 2006-2007 μεταπήδησε στη Λιθουανία για λογαριασμό τη Λιέτουβος Ρίτας, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει ένα Βαλτικό Πρωτάθλημα Μπάσκετ (2007). Το καλοκαίρι του 2007 μεταπήδησε στην Ουράλ Γκρέιτ, ομάδα της Ρωσίας, ενώ μετά από ένα χρόνο πήρε μεταγραφή στην Ουκρανική Τσερκάσι Μάβπι. Τη διετία 2009-11, ο Κόλιεβιτς πέρασε από αρκετές ομάδες της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, πέρασε από τη Μπόρνοβα Μπελεντιγιέσι (Τουρκία), τη Σιμίκ Ζούζνι (Ουκρανία), τα Τρίκαλα (Ελλάδα), αλλά και από τις πολωνικές Τυρόβ Ζγκροτζέλτς και Στάρογκαρντ Γκντάνσκι. Στις αρχές του 2012, ο Κόλιεβιτς επέστρεψε στην ουκρανική Τσερκάσι Μάβπι, ενώ λίγους μήνες αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την επίσης ουκρανική Μπάσκετμπολ Οντέσσα. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2014, ο Κόλιεβιτς αποφάσισε να ταξιδέψει στο Ιράν προκειμένου να συνεχίσει την καριέρα του στη Ζαρίν Κεσμ. Στην ομάδα του Ιράν παραμένει μέχρι και σήμερα. Ο Κόλιεβιτς ήταν μέλος στην Εθνική ομάδα νέων της Γιουγκοσλαβίας το 2002, ενώ ήταν και μέλος της καλύτερης πεντάδας του Μοντενέγκρο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων το 2004 στην Τσεχία μαζί με τους Λίνας Κλέιζα, Κώστα Βασιλειάδη, Γιοτάμ Χαλπερίν και Έραζεμ Λόρμπεκ. 1 Βαλτική Λίγκα: 2007 Το προφίλ του Κόλιεβιτς στο euroleague.net Ανακοίνωσε Κόλιεβιτς ο Ολυμπιακός Κόλιεβιτς και με τη βούλα
Λα Πάλμα

Η νήσος Λα Πάλμα (ισπανικά: La Palma) είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων στον Ατλαντικό ωκεανό ανοιχτά των ακτών του Μαρόκου. Η Λα Πάλμα βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του αρχιπελάγους, η έκταση της είναι περί τα 708,3 τ. χλμ., και έχει συνολικό πληθυσμό 83.690 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα της νήσου είναι η Σάντα Κρουθ Ντε Λα Πάλμα με 16.330 κατοίκους (2013).

 Είναι ηφαιστειογενές νησί, όπως και όλο το αρχιπέλαγος. Στο νησί βρίσκεται ο γνωστός κρατήρας της "Καλδέρα Δε Ταμπουριέντε", ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος εκρηξιγενής κρατήρας στον κόσμο, με εύρος 9 χλμ. και βάθος 1.500 μ., και ο οποίος περιβάλλεται από υψηλές βουνοκορφές από 1600 μ. και άνω. Από αυτές δεσπόζει η κορυφή «Ρόκε Ντε Λος Μουτσάτσος» με 2.423 μ. υψόμετρο. Από πλευράς βλάστησης το ανατολικό και το νότιο τμήμα της νήσου αυτής είναι άγονο ενώ αντίθετα το δυτικό καλύπτεται από δάση Καναρίου πεύκης. Έχουν καταγραφεί 14 συνολικά ηφαιστειακές εκρήξεις στο νησί κατά τη διάρκεια της γεωλογικής περιόδου του Ολόκαινου. Η πιο πρόσφατη έκρηξη έλαβε χώρα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2021, και είχαν προηγηθεί εκρήξεις κατά τα έτη 1971, 1949, 1712, 1677-1678, 1646 και 1585.
Αλκάς Μιρζά

Ο Αμπούλ Γκαζί Σουλτάν Αλκάς Μιρζά (περσικά: ابوالقاسم غازی سلطان القاص میرزا‎), περισσότερο γνωστός ως Aλκάς Μιρζά القاص میرزا, (15 Μαρτίου 1516 – 9 Απριλίου 1550), ήταν πρίγκιπας των Σαφαβιδών και δεύτερος γιος τού βασιλιά (σάχη) Ισμαήλ Α΄ (βασ. 1501–1524). Στις αρχές του 1546, με τη βοήθεια των Οθωμανών, οργάνωσε μία εξέγερση εναντίον τού αδελφού του Ταχμάσπ Α΄ (βασ. 1524–1576), που ήταν βασιλιάς εκείνη την εποχή.

 Από τους τέσσερις γιους που επέζησαν του Ισμαήλ Α΄, ο Αλκάς ήταν ο δεύτερος. Ο Σαμ Μιρζά ήταν πιθανώς ο αμφιθαλής αδελφός του, ενώ ο Μπαχράμ Μιρζά και ο (μελλοντικός βασιλιάς) Ταχμάσπ ήταν αδέλφια που γεννήθηκαν από άλλες μητέρες. Το 1532/33 τού δόθηκε η διακυβέρνηση τού Ασταραμπάντ από τον Ταχμάσπ Α΄ (που από τότε ήταν βασιλιάς), ενώ ο Μπαντρ Χαν Ουστατζλού έγινε αντιβασιλιάς του (λαλά). Τον Μάρτιο τού 1538 ο Ταχμάσπ Α΄ διέταξε τον Αλκά με τον αντιβασιλιά του να κινηθούν εναντίον τού επαναστάτη Σιρβανσάχ και έξι μήνες αργότερα διορίστηκε κυβερνήτης τού Σιρβάν, όπου παρέμεινε για τα επόμενα οκτώ χρόνια. Κατά τις συχνές εκστρατείες τού Καυκάσου υπό τη θητεία τού Ταχμάσπ Α΄, ο Αλκάς διατάχθηκε να επιτεθεί στους Κιρκάσιους, οι οποίοι ωστόσο τον νίκησαν. Στη συνέχεια διορίστηκε κυβερνήτης τού Ντερμπέντ (Darband). Εκεί άρχισε να επαναστατεί ανοιχτά, που περιελάμβανε την κοπή των δικών του νομισμάτων. Όταν το άκουσε αυτό ο Tαχμάσπ Α΄, που εκείνη την εποχή ήταν σε μία χειμερινή εκστρατεία στη Γεωργία, άρχισε να βαδίζει στο Ντερμπέντ. Ο Αλκάς στη συνέχεια διέφυγε από το Ντερμπέντ προς την Κριμαία, ενώ στις αρχές τού 1547 ο Ταχμάσπ Α΄ είχε ήδη ανακαταλάβει το Ντερμπέντ. Καθώς η Κριμαία πέρασε στα χέρια των Οθωμανών εκείνη την εποχή, ο Αλκάς μετέβη στην Κωνσταντινούπολη δια θαλάσσης, φτάνοντας εκεί προς τα τέλη τού καλοκαιριού τού 1547. Στην Κωνσταντινούπολη επικοινώνησε με τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν, εξηγώντας τον λόγο της αναχώρησής του από το Ιράν, καθώς και την επιθυμία του να επιστρέψει εκεί ως Οθωμανός πελάτης. Όταν το άκουσε αυτό, ο Σουλεϊμάν μετακόμισε βιαστικά από την Αδριανούπολη για να συναντήσει τον εξόριστο Αλκά, ο οποίος υποσχέθηκε την ισχυρή υποστήριξη των Κιζιλμπάς, εάν ο Σουλεϊμάν μπορούσε να τον βοηθήσει. Τότε μπορεί να είχε προσηλυτιστεί στον Σουνισμό. Οθωμανο-σαφαβιδικός πόλεμος (1532-55) Fleischer, C. (1989). «ALQĀS MĪRZA». Encyclopedia Iranica. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2016. Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis και άλλοι., επιμ.. «Alqās Mīrzā» (στα αγγλικά). Encyclopaedia of Islam, THREE. Brill Online. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-3/*-COM_24213. Necipogulu, Gulru· Roxburgh, David J. (2000). Muqarnas: An Annual on the Visual Culture of the Islamic World, Volume 17. BRILL. σελίδες 149–. ISBN 978-9004116696. Şahin, Kaya (2013). Empire and Power in the Reign of Süleyman: Narrating the Sixteenth-Century Ottoman World. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-1107034426. «Alḳāṣ Mīrzā» (στα αγγλικά). The Encyclopaedia of Islam, New Edition. Λάιντεν: E. J. Brill. 1960–2005. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/alkas-mirza-SIM_0551?s.num=0&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&s.q=alkas+mirza.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1985-1986

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1985-86 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 40 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Χαραυγιακός, η Κόρινθος, η Ξάνθη και ο Ολυμπιακός Βόλου. Στη Δ΄Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Α.Ο. Νεάπολης Πειραιά, Α.Ο. Αγρινίου, Ηλιούπολη, Ποσειδώνας Νέας Μηχανιώνας, Οδυσσέας Κορδελιού, Ηρακλής Καβάλας και Αλμωπός Αριδαίας.

 Στον νότιο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τις περιφέρειες Αττικής, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Κρήτης, Νησιών Αιγαίου και νησιών Ιονίου. Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν: Χαραυγιακός, Κόρινθος, Καλλιθέα, Ηρόδοτος, Χαλκίδα, Εργοτέλης, Εθνικός Αστέρας, Θρίαμβος, Πανναυπλιακός, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Παναρκαδικός, Πανηλειακός, Ρόδος, Πανελευσινιακός, Βύζας Μεγάρων, Φωστήρας Ταύρου, Νεάπολη Πειραιά, Αγρίνιο και Ηλιούπολη (που αποβλήθηκε) Στον βόρειο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τις περιφέρειες ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας. Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν: Ξάνθη, Ολυμπιακός Βόλου, Νίκη Βόλου, Εορδαϊκός, Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Λαμία, Λαγκαδάς, Αχιλλέας Φαρσάλων, Αναγέννηση Άρτας, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Κοζάνη, Πολύκαστρο, Αναγέννηση Καρδίτσας, Θήβα, Πανθρακικός, Αλεξάνδρεια, Ποσειδώνας Μηχανιώνας, Οδυσσέας Κορδελιού, Ηρακλής Καβάλας και Αλμωπός Αριδαίας. 1Αγώνας κατάταξης για αποφυγή υποβιβασμού: 3/9/1986, Στάδιο Τρικάλων: Βύζας Μεγ. - Ποσειδών Μηχ. 2-0.2Η Ηλιούπολη αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα μετά την 24η αγωνιστική και στα 14 παιχνίδια που ακολούθησαν έχασε στα χαρτιά με 2-0. Τιμωρήθηκε με αφαίρεση 14 βαθμών. Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1985-86 Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). Ένωση Ποδοσφαιρικών σωματείων Β΄ και Γ΄Εθνικής
See You in Hell

Το See You in Hell είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Grim Reaper, το οποίο κυκλοφόρησε το 1983 στην Ευρώπη και στις 13 Ιουλίου 1984 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Το 1982, ο τραγουδιστής Στιβ Γκρίμετ αντικατέστησε τον Πολ ΝτεΜερκάντο στο μικρόφωνο των Grim Reaper, ηχογραφώντας το ντέμο "For Demonstration Only". Στο συγκρότημα επανεντάχθηκε ο ντράμερ Λι Χάρις και υπέγραψαν στην "Ebony Records" για τον πρώτο τους δίσκο. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο Ντάριλ Τζόνστον, ολοκληρώνοντας την δουλειά μέσα σε διάστημα μόλις τεσσάρων ημερών. Το ντεμπούτο των Grim Reaper με τίτλο "See You in Hell", κυκλοφόρησε το 1983 στην Ευρώπη και το καλοκαίρι του 1984 στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Παρά την κακή παραγωγή του, οι πωλήσεις ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητικές, αφού κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, και τελικά ξεπέρασαν τις 200.000 αντίτυπα. Ο τίτλος του δίσκου ήταν παρεμφερής στην στιχουργική του συγκροτήματος, το οποίο ασχολήθηκε με "σκοτεινή" θεματολογία, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως το "Dead on Arrival". Για μία μικρή περίοδο, το 1983, οι Grim Reaper ενέταξαν στην σύνθεση τους τον κιμπορντίστα Άντι Τόμας για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, αλλά επέστρεψαν στο να είναι τετραμελές σχήμα για την περιοδεία του άλμπουμ στην Βόρεια Αμερική, όπου έπαιζαν με συγκροτήματα όπως οι Exciter και οι Santers. Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1998 μαζί με τον δεύτερο τους δίσκο, "Fear No Evil" και δύο χρόνια αργότερα από την "Spitfire Records" σε μορφή CD. 1. See You in Hell (Bowcott, Grimmet) - 4:18 2. Dead on Arrival (Bowcott, Grimmet) - 4:34 3. Liar (Bowcott, Grimmet) - 2:49 4. Wrath of the Ripper (Bowcott, Grimmet) - 3:14 5. Now or Never (Bowcott, Grimmet) - 2:53 6. Run for Your Life (Bowcott, Grimmet) - 3:42 7. The Show Must Go On (Bowcott, DeMercado) - 7:26 8. All Hell Let Loose (Bowcott, Grimmet) - 4:25 See You In Hell (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 13 Ιουλίου 1984 Το See You In Hell ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Στιβ Γκρίμετ - φωνητικά Νικ Μπάουκοτ - κιθάρα Ντέιβ Γουάνκλιν - μπάσο Λι Χάρις - τύμπανα See You in Hell - Grim Reaper | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Grim Reaper - See You in Hell - Encyclopaedia Metallum
Κρέας φώκιας

Το κρέας φώκιας είναι η σάρκα, συμπεριλαμβανομένου του λίπους και των οργάνων, της φώκιας που χρησιμοποιείται ως τροφή για τον άνθρωπο ή άλλα ζώα. Παρασκευάζεται με πολλούς τρόπους, ενώ συχνά κρεμιέται και αποξηραίνεται πριν από την κατανάλωση. Ιστορικά, έχει καταναλωθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, τόσο ως μέρος της κανονικής διατροφής, όσο και ως τροφή έκτακτης ανάγκης για λόγους επιβίωσης. Η πρακτική της ανθρώπινης κατανάλωσης συνεχίζεται σήμερα στην Ιαπωνία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τα νησιά Φερόε, τους Ινουίτ και άλλους αυτόχθονες λαούς των Ηνωμένων Πολιτειών (συμπεριλαμβανομένων των Makah του βορειοδυτικού Ειρηνικού), τον Καναδά, τη Γροιλανδία, τους Τσούκτσι της Σιβηρίας και το νησί Μπέκια στην Καραϊβική Θάλασσα.

 Ο Ινουίτ/Εβραίος ακτιβιστής Killaq Enuaraq-Strauss υποστήριξε ότι το κρέας φώκιας μπορεί να θεωρηθεί kosher. Επικαλούμενος την αρχή του «pikuach nefesh», ισχυρίζεται ότι είναι αποδεκτό για τους Εβραίους Ινουίτ να καταναλώνουν κρέας φώκιας, δεδομένου ότι είναι απαραίτητο για την επιβίωση των Ινουίτ που ζουν στην Αρκτική. Ως υπέρμαχος της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, έχει τονίσει την κοινή αξία της ανθρώπινης μεταχείρισης των ζώων τόσο στην κουλτούρα των Ινουίτ όσο και στην εβραϊκή κουλτούρα. Οι φώκιες παραδοσιακά θεωρούνται μη-κοσέρ ζώα, επειδή τα ζώα του νερού πρέπει να έχουν λέπια για να θεωρηθούν κοσέρ και τα κοσέρ ζώα της ξηράς πρέπει να έχουν διαιρεμένες οπλές και να μασάνε την αγελάδα τους. Το λίπος και το κρέας της φώκιας μελετήθηκαν για να βοηθήσουν στην κατανόηση της θρεπτικής σύνθεσης. Δύο είδη αξιολογήθηκαν από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Μπέργκεν και το Εθνικό Ινστιτούτο Διατροφής και Έρευνας Θαλασσινών. Τα είδη αυτά ήταν η φώκια με κουκούλα (Cystophora cristata) και η φώκια αρπάγη (Phagophilus groenlandicus). Τα δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη ελήφθησαν από τον δυτικό πάγο της Γροιλανδίας. Το κρέας της φώκιας είναι γενικά άπαχο, με λιγότερο από 2% λίπος. Αυτό το λίπος αποτελείται κυρίως από MUFAs, μακράς και πολύ μακράς αλυσίδας ωμέγα-3 PUFAs. Επίσης, το κρέας είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και η σύνθεσή του σε αμινοξέα είναι ισορροπημένη. Η μελέτη έδειξε σημαντικές διαφορές στη διατροφική σύνθεση από τη μία φώκια στην άλλη. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην έντονη διαφοροποίηση της ηλικίας και του μεγέθους των φωκιών που εξετάστηκαν. Σε γενικές γραμμές, τόσο το κρέας όσο και το λίπος μπορούν να θεωρηθούν τρόφιμα υψηλής ποιότητας όσον αφορά τα βιοδραστικά συστατικά και τα θρεπτικά συστατικά. Κατά μέσο όρο, η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης Β12 και σιδήρου μπορεί να καλυφθεί με μόλις 40 γραμμάρια κρέατος φώκιας. Διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ειδών στην περιεκτικότητα σε εικοσιπεντανοϊκό οξύ (ΕΡΑ) τόσο στο κρέας όσο και στο λίπος. Το λίπος της φώκιας περιείχε 9,2%, ενώ ο μυϊκός ιστός περιείχε μόνο 3%. Βρέθηκαν υψηλά επίπεδα ιχνοστοιχείων. Συγκεκριμένα, το κρέας των μυών της φώκιας περιείχε 379 μg/g σιδήρου και το κρέας των μυών της φώκιας 30 μg/g ψευδαργύρου.
Μάσα Γκέσεν

Η Μάσα Γκέσεν, αγγλ. Masha Gessen (γεννημένη 13 Ιανουαρίου 1967) είναι Ρωσοεβραία —αμερικανικής υπηκοότητας— δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφράστρια και ακτιβίστρια, που ήταν και είναι σκληρή επικρίτρια του προέδρου της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ.Είναι μη δυαδική και τρανς και χρησιμοποιεί τις αντωνυμίες τους. Έχει αρθρογραφήσει εκτενώς για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Περιγραφόμενη ως «η κορυφαία ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ της Ρωσίας» και για πολλά χρόνια στη Ρωσία ως το μόνο δημοσίως ανοιχτό ομοφυλόφιλο άτομο, σήμερα ζει μόνιμα στη Νέα Υόρκη οικογενειακώς. Η Γκέσεν γράφει κυρίως στα αγγλικά αλλά και στη μητρική γλώσσα, τα ρωσικά. Εκτός από το γεγονός ότι είναι συγγραφέας πολλών μη μυθιστορηματικών βιβλίων, έχει συμβάλει σημαντικά σε εκδόσεις όπως The New York Times, The New York Review of Books, The Washington Post, The Los Angeles Times, The New Republic, New Statesman, Granta, Slate, Vanity Fair, Harper's Magazine, The New Yorker και US News &amp; World Report. Από το 2017 αρθρογραφεί τακτικά στον The New Yorker. Εργάστηκε, επίσης, ως μεταφράστρια για το ιστορικό δράμα The Americans στο τηλεοπτικό αμερικανικό κανάλι FX.

 2005: National Jewish Book Award for Ester and Ruzya: How My Grandmothers Survived Hitler's War and Stalin's Peace 2012: Stora Journalistpriset (Swedish Grand Prize for Journalism), Guest of Honor 2013: Liberty Media Corporation, Media for Liberty award for their article "The Wrath of Putin," published in the April 2012 edition of Vanity Fair 2015: University of Michigan Wallenberg Medal, 24th recipient 2017: National Book Award for Nonfiction for The Future Is History: How Totalitarianism Reclaimed Russia 2018: Hitchens Prize The rights of lesbians and gay men in the Russian Federation Half a Revolution: Contemporary Fiction by Russian Women The Russian Intelligentsia After Communism Ester and Ruzya: How My Grandmothers Survived Hitler's War and Stalin's Peace Blood Matters: From Inherited Illness to Designer Babies, How the World and I Found Ourselves in the Future of the Gene Perfect Rigor: A Genius and the Mathematical Breakthrough of the Century The Man Without a Face: The Unlikely Rise of Vladimir Putin Words Will Break Cement: The Passion of Pussy Riot Gay Propaganda: Russian Love Stories Brothers: The Road to An American Tragedy Where the Jews Aren't: The Sad and Absurd Story of Birobidzhan, Russia's Autonomous Region The Future Is History: How Totalitarianism Reclaimed Russia Never Remember: Searching for Stalin's Gulags in Putin's Russia Surviving Autocracy
Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ

Το Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ (αγγλικά: Who Framed Roger Rabbit) είναι νεο-νουάρ ταινία φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 1988, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις. Βασικοί πρωταγωνιστές είναι ο Μπομπ Χόσκινς, η Τζοάνα Κάσιντι, ο Κρίστοφερ Λόιντ, καθώς και οι χαρακτήρες Ρότζερ Ράμπιτ, Τζέσικα Ράμπιτ. Η ταινία είχε εντυπωσιάσει για την πρωτοτυπία της, αν και η υπόθεσή της εξαντλήθηκε σε μάλλον ετερόκλητα, κλισέ στιγμιότυπα. Το 2016 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Mike Bonifer (Ιουνίου 1989). The Art of Who Framed Roger Rabbit. First Glance Books. ISBN 0-9622588-0-6. Martin Noble (Δεκεμβρίου 1988). Who Framed Roger Rabbit. Novelization of the film. Virgin Books. ISBN 0-352-32389-2. Gary K. Wolf (Ιουλίου 1991). Who P-P-P-Plugged Roger Rabbit?. Spin-off from the film and Wolf's Who Censored Roger Rabbit?. Villard. ISBN 978-0-679-40094-3. Bob Foster (1989). Roger Rabbit: The Resurrection of Doom. Comic book sequel between Who Framed Roger Rabbit and the theatrical short Tummy Trouble. Marvel Comics. ISBN 0-87135-593-0. Who Framed Roger Rabbit essay [1] by Alexis Ainsworth at National Film Registry Who Framed Roger Rabbit στην IMDb Who Framed Roger Rabbit στον κατάλογο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου Who Framed Roger Rabbit στην The Big Cartoon DataBase Ken P (April 1, 2003). «An Interview with Don Hahn». IGN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 24, 2007. https://web.archive.org/web/20070924102052/http://movies.ign.com/articles/391/391875p1.html. Wade Sampson (December 17, 2008). «The Roger Rabbit That Never Was». Mouse Planet. https://www.mouseplanet.com/8606/The_Roger_Rabbit_That_Never_Was.
295 Θηρεσία

Η Θηρεσία (Theresia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,19. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία.

 Η μέση διάμετρος της Θηρεσίας υπολογίζεται σε 28 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 22 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,193 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Θηρεσία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πανίδα της Βόρειας Μακεδονίας

Η Πανίδα της Βόρειας Μακεδονίας έχει σύνθετη ζωογεωγραφική δομή. Περιέχει στοιχεία πανίδας διαφορετικής προέλευσης και χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό ενδημικών ζώων.Η ταξινομική ποικιλομορφία είναι επίσης παρούσα.Ο συνολικός αριθμός των ζωικών ειδών που έχουν αναφερθεί έως τώρα είναι 10.354.

 Τα οικόσιτα ζώα που υπάρχουν στη Βόρεια Μακεδονία είναι άλογα, πρόβατα, βοοειδή, κατσίκες, χοίροι, γάιδαροι και άλλα.Τα κοτόπουλα, οι γαλοπούλες, οι χήνες και οι πάπιες είναι τα πιο συχνά πτηνά. Εκτρέφονται εκτενώς, αλλά και εντατικά, σε οργανωμένες κτηνοτροφικές μονάδες.Η μελισσοκομία είναι εμφανής για την παραγωγή μελιού.Το πιο διάσημο είδος μέλισσας είναι η μέλισσα Mariovo. Στην άγρια φύση υπάρχουν κυρίως εκπρόσωποι της πανίδας της Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης.Η πανίδα των δασών της Βόρειας Μακεδονίας είναι άφθονη και περιλαμβάνει αρκούδες, αγριόχοιρους, λύκους, αλεπούδες, σκίουρους, ρουπικάπρα, ασβούς, βίδρες, κουνέλια και ελάφια.Επίσης συναντάται και ο λύγκας, αν και πολύ σπάνια, στα βουνά της δυτικής Βόρειας Μακεδονίας, ενώ τα ελάφια βρίσκονται στην περιοχή του Ντέμιρ Κάπιγια.Τα δασικά πουλιά περιλαμβάνουν το κοράκι, τη πέρδικα, το γεράκι,το μαυροσκούφη, τους τετραονίνες, το λυροπετεινό,το βασιλαετό και τη κουκουβάγια του δάσους.Τα ερπετά περιλαμβάνουν τη χελώνα και διάφορα είδη σαυρών και φιδιών. Οι τρεις φυσικές λίμνες της χώρας αντιπροσωπεύουν μια ξεχωριστή ζώνη πανίδας, μια ένδειξη μακροχρόνιας εδαφικής και χρονικής απομόνωσης.Η πανίδα της λίμνης Οχρίδας είναι ένα λείψανο παλαιότερης εποχής και η λίμνη είναι ευρέως γνωστή για την πέστροφα letnica, τον κορήγονο, το gudgeon, το τσιρόνι , το συρτάρι και το pior, καθώς και για ορισμένα είδη σαλιγκαριών ενός γένους άνω των 30 εκατομμυρίων χρόνων.Παρόμοια είδη μπορούν να βρεθούν μόνο στη λίμνη Βαϊκάλη.Η λίμνη της Οχρίδας φημίζεται επίσης σε ζωολογικά κείμενα για το ευρωπαϊκό χέλι και τον εκπληκτικό αναπαραγωγικό κύκλο του.Έρχεται στη λίμνη της Οχρίδας από την μακρινή Θάλασσα των Σαργασσών, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, και κρύβεται στα βάθη της λίμνης για 10 χρόνια.Όταν ωριμάζει σεξουαλικά, το χέλι οδηγείται από ανεξήγητα ένστικτα στο σημείο γέννησής του.Εκεί γεννά και πεθαίνει, αφήνοντας τους απογόνους του να αναζητήσουν τη λίμνη Οχρίδα για να ξεκινήσει εκ νέου ο κύκλος. "Macedonian Fauna" FAO Fisheries & Aquaculture Anguilla anguilla The second Balkan lynx picture in Albania Λίμνη Οχρίδα Θάλασσα των Σαργασσών Ντέμιρ Κάπιγια
Σαλτικλή Σερρών

Το Σαλτικλή είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για τον αρχικό οικισμό του σημερινού κατοικημένου χωριού Καλόκαστρο Σερρών και βρίσκεται σε απόσταση 3 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά αυτού, σε υψόμετρο 250 μέτρων, στις νότιες παρυφές των Κρουσσίων όρων.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Λαγκαδά του Σαντζακίου της Θεσσαλονίκης του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως αμιγώς μουσουλμανικός με πληθυσμό 219 κατοίκων. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 261 μουσουλμάνοι κάτοικοι, ενώ κατά τον Αύγουστο του 1915 αναφέρονται 200 μουσουλμάνοι. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Το 1918 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Αϊβαλίκ Δερέ Μαχαλάδων (Κυδωνέας) και δύο χρόνια αργότερα στην κοινότητα Ορλιάκου (Στρυμωνικού), μαζί με τα χωριά Γενή-Μαχαλέ και Σιβρή (Κορφοβούνι) και το χωριό Τσακαρλή. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν. Οι εναπομείναντες κάτοικοι μετακόμισαν το 1926 σε νέο οικισμό, το σημερινό χωριό Καλόκαστρο, το οποίο έως το 1940 ονομαζόταν Καλό Κάστρο. Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, η θέση του κατεστραμμένου οικισμού μετονομάστηκε σε «Έρημο Ρέμα». Σήμερα, στην τοποθεσία του πρώην οικισμού υπάρχουν τα ερείπια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Κρίστι Λι

Η Κρίστι Λι γεννημένη το 1984 είναι Καναδή ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε το 2002 και συμμετείχε σε ταινίες μέχρι το 2006. Έκτοτε παραιτήθηκε για να περιθάλψει την αδελφή της που αρρώστησε από καρκίνο.

 Η Λι προτάθηκε για βραβείο για τις ερμηνείες τις στους εξής ρόλους: 2004 XRCO Award – Teen Cream Dream 2005 AVN Award – Καλύτερη σκηνή σεξ ζευγαριού σε βίντεο (Young As They Cum 14 – παρτενέρ Julian) 2005 AVN Award – καλύτερη νέα παρουσίαση 2007 AVN Award – καλύτερη σκηνή πρωκτικού σεξ σε βίντεο (Elastic Assholes 4 – παρτενέρ Sean Michaels) Just Over Eighteen 9 (2003) Feeding Frenzy 4 (2004) Goo Girls 15 (2004) Teenage Spermaholics 3 (2005) A2M 9 (2006) Service Animals 23 (2006)
Μάργκαρετ ΜακΝέιλ

Η Χάνα Μάργκαρετ ΜακΝέρ ΜακΝέιλ (γεν. 26 Φεβρουαρίου 2000) είναι Καναδέζα αθλήτρια της κολύμβησης. Είναι η πρόσφατη Παγκόσμια Πρωταθλήτρια και κάτοχος του ρεκόρ Αμερικής στα 100 μέτρα πεταλούδα (55.83).

 Η ΜακΝέιλ αποτέλεσε μέρος της Καναδικής αποστολής για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην ελεύθερη σκυταλοδρομία 4x100 μέτρων γυναικών, συμμετέχοντας με την ομάδα του Καναδά. Την επόμενη μέρα, στον τελικό των 100 μέτρων με πεταλούδα, έκανε τη μεγάλη έκπληξη και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας πίσω της την κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ και 4 φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στο αγώνισμα, Σάρα Σιέστρεμ.
Φίλιππος του Κιέτι

Ο Φίλιππος, γαλλ. Philipp (1263 - 1308) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης του Κιέτι (Chieti) & Τεάνο. Βοήθησε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Γ΄ κόμη της Φλάνδρας, πολεμώντας εναντίον των Γάλλων.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της Ματίλντας, κόρης του Ροβέρτου Ζ΄ κυρίου του Μπετύν. Για να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, σπούδαζε νομικά στο Παρίσι, όπου συνάντησε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, νεότερο αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Ο Κάρολος Α΄ μόλις είχε αποκτήσει το βασίλειο της Νάπολης και ο Φίλιππος, που εισήλθε στην υπηρεσία του, ταξίδευσε μαζί του στη νότιο Ιταλία. Εκεί νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Ραούλ του Κουρτεναί, ο οποίος είχε συμμετάσχει στην κατάκτηση της Νάπολης και είχε αμειφθεί από τον Κάρολο με την κομητεία του Κιέτι & Λορέτο. Ζούσε άνετη ζωή ως κόμης του Κιέτι & Τεάνο, ώσπου ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας (εγγονός του Λουδοβίκου Θ΄) κατέλαβε την κομητεία της Φλάνδρας, εκτοπίζοντας τον κόμη της Ροβέρτο Γ΄, μεγαλύτερο αδελφό του Φιλίππου. Τον νίκησε όμως ο Γκυ του Ναμύρ, νεότερος αδελφός του Φιλίππου στη μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών. Ο Κάρολος Α΄ επέτρεψε στον Φίλιππο να ταξιδεύσει στη Φλάνδρα για να υποστηρίξει τον Οίκο του, αλλά έπρεπε να εγκαταλείψει τους τίτλους του στην Ιταλία. Όταν επέστρεψε στη Φλάνδρα, ανέλαβε επίτροπος της αρχής, αφού ο πατέρας του και δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν φυλακισμένοι στη Γαλλία. Πρώτη του ενέργεια ήταν να δημιουργήσει Φλαμανδικές επισκοπές, διότι οι υπάρχουσες των Αρράς, Καμμπραί και Τουρναί ήταν υπό την επιρροή της Γαλλίας και είχαν αφορίσει πολλούς Φλαμανδούς ευγενείς για να κάμψουν την αντίστασή τους. Ο Φίλιππος έστειλε το αίτημά του στον πάπα Βονιφάτιο Η΄, αλλά ο ποντίφικας απεβίωσε λίγο μετά. Το 1304 ο Φίλιππος Δ΄ ξεκίνησε νέα επίθεση εναντίον της Φλάνδρας, μία εβδομάδα μόλις μετά την ήττα των Φλαμανδών στη μάχη του Ζήρικζεε, στην οποία ο Γκυ του Ναμύρ αιχμαλωτίστηκε και ο Ιωάννης Γ΄ κύριος φαν Ρένεσσε σκοτώθηκε. Τότε ο Φίλιππος ανέλαβε τη διοίκηση ενός ισχυρού στρατού Φλαμανδών και πολέμησε ενάντια στους εισβολείς στη μάχη του Μονς-αν-Πεβέλ· η σύγκρουση είχε αμφίρροπο αποτέλεσμα. Με τη Συνθήκη του 1305 στο Ατίς-συρ-Ορζ ο Ροβέρτος Γ΄ ελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία· ο Φίλιππος τού παρέδωσε την εξουσία και επέστρεψε στην Ιταλία. Εδώ έζησε σε πενία με τη δεύτερη σύζυγό του Περενέλ ντε Μιλλύ και τα τρία μικρά παιδιά του. Το 1308 απεβίωσε και τάφηκε στη Νάπολη. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1284 τη Ματίλντα των Κουρτεναί, κόρη του Ραούλ κόμη του Κιέτι & Λορέτο (γιου του Ροβέρτου, γιου του Πέτρου Α΄ του Κουρτεναί). Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τη Περενέλ ντε Μιλλύ και απέκτησε τρία τέκνα. Champagne nobility GHEERARDIJN, M., Filips van Chieti en Loreto, 2006
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου άμμου

Το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου άμμου (στα αγγλικά: FIFA Beach Soccer World Cup) είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση μπιτς σόκερ που τελεί υπό την αιγίδα της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (FIFA). Η τελευταία διοργάνωση έλαβε χώρα στην Παραγουάη από τις 21 Νοεμβρίου ως την 1 Δεκεμβρίου 2019 και νικήτρια αναδείχθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης η Πορτογαλία.

 Η πρώτη διοργάνωση παγκοσμίου κυπέλλου μπιτς σόκερ έλαβε χώρα στη Βραζιλία το 1995, και οργανώθηκε από την Beach Soccer World Wide, με την ονομασία Παγκόσμιο πρωτάθλημα μπιτς σόκερ. Η διοργάνωση ήταν επιτυχής και η διοργανώτρια χώρα κατέκτησε τον πρώτο τίτλο. Η Βραζιλία διατήρησε τον τίτλο της ως το 2001, οπότε η Πορτογαλία πρώτευσε στη διοργάνωση. Την περίοδο εκείνη αυξήθηκε σταδιακά και ο αριθμός των χωρών που λάμβαναν μέρος. Το 2004 η διοργάνωση διεξήχθη για τελευταία φορά ως παγκόσμιο πρωτάθλημα, υπό την αιγίδα της BSWW και με τη συμμετοχή 12 ατόμων. Το 2005 η FIFA και η BSWW αποφάσισαν να συνδιοργανώνουν το παγκόσμιο κύπελλο και διατήρησαν τον αριθμό των ομάδων στις 12 και τον σταθερό τόπο διοργάνωσης (το Ρίο ντε Τζανέιρο). Το 2006 η ΦΙΦΑ αποφάσισε να σταθεροποιήσει τον αριθμό των συμμετεχόντων σε 16 και καθιέρωσε προκριματική φάση. Η ΦΙΦΑ ανέλαβε εξολοκλήρου τη διοργάνωση και αποφάσισε την αλλαγή του τόπου διοργάνωσης. Έτσι, τα Παγκόσμια κύπελλα του 2008 και του 2009 διεξήχθησαν στη Μασσαλία και στο Ντουμπάι αντίστοιχα. Η Βραζιλία κατέκτησε για δέκατη τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης τον τίτλο στις 22 Νοεμβρίου 2009, με νίκη επί της Ελβετίας με 10-5. Το χάλκινο μετάλλιο κέρδισε η Πορτογαλία, νικώντας την Ουρουγουάη με 14-7. Στα επόμενα δύο παγκόσμια κύπελλα, του 2011 και του 2013, πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ρωσία νικώντας στους τελικούς τις Βραζιλία (12-8) και Ισπανία (5-1) αντίστοιχα. Το 2015 η Πορτογαλία νικώντας στον τελικό την Ταϊτή (5-3) έγινε η δεύτερη διοργανώτρια χώρα μετά τη Βραζιλία που κερδίζει το τρόπαιο. Στη διοργάνωση του 2017, η Βραζιλία ανακτά την κορυφή του κόσμου για πρώτη φορά μετά από το 2009 νικώντας στον τελικό την Ταϊτή με 6-0. Στην τελευταία έκδοση του τουρνουά (2019) η Πορτογαλία επικράτησε με 6-4 της Ιταλίας στον τελικό. Οι 16 ομάδες που προκρίνονται στην τελική φάση: Η Βραζιλία είναι η πολυνίκης με 13 Παγκόσμια Κύπελλα. Από το 1995 ως το 2019 έχουν συμμετάσχει στη διοργάνωση 45 διαφορετικές χώρες. Ιστορία στο FIFA.com Αρχειοθετήθηκε 2016-02-18 στο Wayback Machine. The Beach Soccer Championships
Σαουρίμο

Το Σαουρίμο (πορτογαλικά: Saurimo‎), παλαιότερα γνωστό ως Ενρίκε ντε Καρβάλιο (Henrique de Carvalho), είναι πόλη στην Ανγκόλα, πρωτεύουσα της επαρχίας Λούντα Σουλ. Το Σαουρίμο έχει πληθυσμό 393.000 κατοίκους (2014). Ο πληθυσμός αυξήθηκε ως αποτέλεσμα των μεταναστών που εγκαταστάθηκαν στην πόλη κατά την εμφύλια σύγκρουση.

 Παλαιότερα η πόλη ήταν γνωστή ως Ενρίκε Ντε Καρβάλιο, προς τιμήν του Πορτογάλου εξερευνητή που επισκέφθηκε την περιοχή το 1884 και ήλθε σε επικοινωνία με τους γηγενείς, και ιστορικά ισχυρούς, ανθρώπους της φυλής Λούντα. Η πόλη βρίσκεται στη βορειοανατολική Ανγκόλα σε υψόμετρο 1.081 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι πόλη οχυρό και το κέντρο της τοπικής αγοράς. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες σήμερα είναι η γεωργία και τα διαμάντια. Τα κύρια τρόφιμα είναι η μανιόκα, το καλαμπόκι, η γλυκοπατάτα και το γιαμ. Άλλες δραστηριότητες είναι οι χειροτεχνίες, το ψάρεμα και τα διαμάντια.
Απιδέα Κοζάνης

Η Απιδέα (ή Απιδιά) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βροντής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τσοτυλίου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Λώπες και μέχρι το 1960 ονομαζόταν Ανάργυροι.

 Η Απιδέα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης, στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται λίγο βορειότερα από το Τσοτύλι και στις όχθες ενός παραποτάμου του Αλιάκμονα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Απέχει 56 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Λώπες και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χουτουρίου του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ανάργυροι και το 1960 σε Απιδέα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τσοτυλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου. Τα ερείπια ακρόπολης της αρχαίας Λεβαίας, βόρεια του οικισμούΣτο χωριό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος «ΛΕΒΑΙΑ» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/%CE%A3%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%91%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CE%97-%CE%9B%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%B1-106939747370788/
Βασιλιάς

Ο Βασιλιάς είναι ένας τίτλος που δίνεται σε άνδρα μονάρχη σε μια ποικιλία πλαισίων. Το γυναικείο ισοδύναμο είναι βασίλισσα, ο οποίος τίτλος δίνεται επίσης στη σύζυγο ενός βασιλιά. Υπήρξαν σπάνιες εξαιρέσεις, όπως η Γιαντβίγκα της Πολωνίας και η Μαρία της Ουγγαρίας, που στέφθηκαν ως Βασιλιάς της Πολωνίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας αντίστοιχα κατά τη διάρκεια του 1380 όπου ο τίτλος δινόταν επίσης και στη σύζυγο του βασιλιά.

 Επί του παρόντος δεκαπέντε βασιλιάδες αναγνωρίζονται ως αρχηγοί κρατών. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αρχηγοί κρατών συνταγματικών μοναρχιών. Οι βασιλείς που εξουσιάζουν σε απόλυτες μοναρχίες είναι ο Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, ο Βασιλιάς του Μπαχρέιν και ο King of Eswatini. Βασιλική οικογένεια Βασιλεύς Σάχης Thomas J. Craughwell, 5,000 Years of Royalty: Kings, Queens, Princes, Emperors & Tsars (2009). David Cannadine, Simon Price (eds.), Rituals of Royalty: Power and Ceremonial in Traditional Societies (1992). Jean Hani, Sacred Royalty: From the Pharaoh to the Most Christian King (2011). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kings στο Wikimedia Commons Phillip, Walter Alison (1911) «King» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 15 (11η έκδοση), σσ. 805–806
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1998

Η 71η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1998, έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1999. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για τρίτη φορά η Γούπι Γκόλντμπεργκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Φεβρουαρίου με την ταινία Ερωτευμένο Σαίξπηρ να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 13, και την Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν να ακολουθεί με 11 υποψηφιότητες. Οι μεγάλοι νικητές της βραδιάς ήταν το Ερωτευμένος Σαίξπηρ που κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, και Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν που κέρδισε βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Στίβεν Σπίλμπεργκ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Η Λίστα του Σίντλερ (Schindler's List).

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Ερωτευμένος Σαίξπηρ Elizabeth Η ζωή είναι ωραία Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν Λεπτή κόκκινη γραμμή Στίβεν Σπίλμπεργκ – Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν Ρομπέρτο Μπενίνι – Η ζωή είναι ωραία Τζον Μάντεν – Ερωτευμένος Σαίξπηρ Τέρενς Μάλικ – Λεπτή κόκκινη γραμμή Πίτερ Γουίαρ – Ζωντανή μετάδοση: The Truman Show Ρομπέρτο Μπενίνι – Η ζωή είναι ωραία Τομ Χανκς – Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν Ίαν ΜακΚέλεν – Θεοί και δαίμονες Νικ Νόλτε – Οδύνη Έντουαρντ Νόρτον – Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας Γκουίνεθ Πάλτροου – Ερωτευμένος Σαίξπηρ Κέιτ Μπλάνσετ – Elizabeth Φερνάντα Μοντενέγκρο – Κεντρικός σταθμός Μέριλ Στριπ – Κάτι αληθινό Έμιλι Γουάτσον – Χίλαρυ και Τζάκι Τζέιμς Κόμπερν – Οδύνη Ρόμπερτ Ντιβάλ – Ο κατήγορος Εντ Χάρις– Ζωντανή μετάδοση: The Truman Show Τζέφρεϊ Ρας – Ερωτευμένος Σαίξπηρ Μπίλι Μπομπ Θόρτον – Ένα απλό σχέδιο Τζούντι Ντεντς – Ερωτευμένος Σαίξπηρ Κάθι Μπέιτς – Όλες οι γυναίκες του προέδρου Μπρέντα Μπλέθιν– Γλυκιά φωνή Ρέιτσελ Γκρίφιθς – Χίλαρυ και Τζάκι Λιν Ρεντγκρέιβ – Θεοί και δαίμονες Ερωτευμένος Σαίξπηρ – Μαρκ Νόρμαν & Τομ Στόπαρντ Μπούλγουορθ – Γουόρεν Μπίτι & Τζέρεμι Πίσκερ Η ζωή είναι ωραία – Βιντσέζο Τσέραμι & Ρομπέρτο Μπενίνι Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν – Ρόμπερτ Ρόντατ Ζωντανή μετάδοση: The Truman Show – Άντριου Νίκολ Θεοί και δαίμονες – Μπιλ Κόντον Όλες οι γυναίκες του προέδρου – Έλεν Μέι Ένα απλό σχέδιο – Σκοτ Σμιθ Εκτός ελέγχου – Σκοτ Φρανκ Λεπτή κόκκινη γραμμή – Τέρενς Μάλικ Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Επικονίαση

Επικονίαση ονομάζεται η διαδικασία μέσω της οποίας πραγματοποιείται η γονιμοποίηση στα φυτά. Για να γίνει η γονιμοποίηση θα πρέπει να μεταφερθούν οι γυρεόκοκκοι από τους ανθήρες στο στίγμα του υπέρου. Η διαδικασία επιτυγχάνεται κυρίως με τη βοήθεια των εντόμων και του αέρα.Σε ερμαφρόδιτα άνθη ή σε φυτά που έχουν άνθη και των δύο φύλων (όπως π.χ. το σιτάρι) είναι πολύ πιθανό να γίνει αυτεπικονίαση. Το γεγονός αυτό αποτρέπει την εξέλιξη του οργανισμού και είναι απευκταίο για την Φύση. Ο μηχανισμός πρόληψης της αυτεπικονίασης είναι να ωριμάζουν τα όργανα ή τα άνθη του ενός φύλου σε διαφορετική περίοδο από την αντίστοιχη του άλλου.

 Η επικονίαση γίνεται με τη βοήθεια του ανέμου (ανεμογαμία), του νερού (υδρογαμία) ή και ορισμένων ζώων (ζωογαμία). Ο κυριότερος όμως τρόπος επικονίασης είναι η εντομογαμία. Οι μέλισσες έχουν ενεργό ρόλο στην γονιμοποίηση των φυτών, καθώς δρουν ως μηχανικοί μεταφορείς της γύρης. Την σημαντική λοιπόν εποχή της ανθοφορίας , οι μέλισσες προκειμένου να τραφούν, πλάθουν την γύρη και την μεταφέρουν με τα πίσω πόδια τους στην κυψέλη . Μία μέτρια αποικία μελισσών υπολογίζεται ότι έχει 20 έως 40 φορές περισσότερη αξία για την επικονίαση των φυτών, παρά για την παραγωγή μελιού. Αν αναλογιστεί κανείς ότι οι μέλισσες αποτελούν το 80% περίπου των επικονιαστικών εντόμων, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε την σημαντική προσφορά τους στο φυτικό και ζωικό περιβάλλον καθώς και τα φυτά που αναπτύσονται κατ' επέκταση, αποτελούν τροφή για τα ζώα και τον άνθρωπο, παράγουν οξυγόνο και εμποδίζουν την διάβρωση του εδάφους. Χαρακτηριστικό είναι το ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είχε πει ότι αν κάποτε οι μέλισσες εκλείψουν, το ανθρώπινο είδος δεν θα αργήσει να τις ακολουθήσει.
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές 2004

Στις 17 Οκτωβρίου 2004 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Λευκορωσία, για την εκλογή των 110 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Στον 1ο γύρο εκλέχτηκαν οι 108 βουλευτές, και άλλοι δύο βουλευτές εκλέχτηκαν στον 2ο και 3ο γύρο, στις 27 Οκτωβρίου 2004 και 20 Μαρτίου 2005 αντίστοιχα. Η προσέλευση των εκλογέων ήταν 91,04% στον 1ο γύρο.Για τις εκλογές, η αντιπροσωπεία του ΟΑΣΕ σχολίασε ότι παρόλο που όλοι οι υποψήφιοι προβλήθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης, μόνο ο Πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο μονοπώλησε το ενδιαφέρον. Οι διεθνείς παρατηρητές εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με την αντικειμενικότητα της Εκλογικής Επιτροπής και την διαφάνεια στις διαδικασίες ψηφοφορίας και καταμέτρησης. Επίσης, κατά την προεκλογική περίοδο η κυβέρνηση έκλεισε εννέα εφημερίδες.

 Τα 110 μέλη της Βουλής εκλέχτηκαν με άμεσες εκλογές, με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα σε 110 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία. Η διοργάνωση έγινε σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο του 1994. Για να θεωρηθούν έγκυρες οι εκλογές έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 50%. Αν ένας υποψήφιος συγκέντρωνε πάνω από το 50% των ψήφων της περιφέρειάς του κηρυσσόταν εκλεγμένος. Αν κανένας υποψήφιος δεν ξεπερνούσε το 50%, τότε γινόταν 2ος γύρος εκλογών, στον οποίο συμμετείχαν οι δύο υποψήφιοι που συγκέντρωσαν τους περισσότερους ψήφους στον 1ο γύρο. Για να θεωρηθεί έγκυρος ο 2ος γύρος έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 25%. Αν στον 2ο γύρο ο υποψήφιος ήταν μόνο ένας, τότε έπρεπε να συγκεντρώσει την υποστήριξη τουλάχιστον των μισών ψηφοφόρων για να κηρυχτεί εκλεγμένος.Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι Λευκορώσοι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών. Δικαίωμα υποψηφιότητας είχαν όλοι οι Λευκορώσοι πολίτες ηλικίας άνω των 21 ετών που διαμένουν στη χώρα. Οι υποψηφιότητες υποβλήθηκαν μέσω πολιτικών κομμάτων, εργατικών συλλόγων ή ομάδες πολιτών που συγκέντρωσαν τουλάχιστον 1000 υπογραφές εκλογέων της περιφέρειάς τους. Επίσης, κάθε οργάνωση που απασχολεί προσωπικό τουλάχιστον 300 υπαλλήλων σε μία περιφέρεια είχε δικαίωμα να υποβάλλει μία υποψηφιότητα. Από τους 110 εκλεγμένους οι 78 ήταν άντρες και οι 32 (29%) ήταν γυναίκες.
Ζακ Μπρελ

Ο Ζακ Ρομέν Ζωρζ Μπρελ (Jacques Romain Georges Brel, 8 Απριλίου 1929 - 9 Οκτωβρίου 1978) ήταν Βέλγος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Ανήκει στους σημαντικότερους εκπροσώπους του μεταπολεμικού σανσόν.

 Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1929. Οι πρώτες συνθέσεις του χρονολογούνται το 1950, αλλά η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε το 1953 με τις πρώτες εμφανίσεις του στο θέατρο Les trois baudets του Παρισιού. Από το 1957 απέκτησε διεθνή φήμη. Στη δεκαετία του '50 υιοθέτησε ένα λυρικό ύφος, συνδυάζοντας το θρησκευτικό και ηθικό ζήλο με το νεανικό ρομαντισμό, ωθώντας τον Ζωρζ Μπρασένς να του αποδώσει το παρωνύμιο «Ηγούμενος» (γαλ. Abbé Brel). Το 1963 εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ και αργότερα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τη Σοβιετική Ένωση. Στη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε, υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη, στο μιούζικαλ Homme de la Mancha (Ο άνδρας από τη Μάντσα), και συμμετείχε ως ηθοποιός ή παραγωγός σε αρκετές ακόμα ταινίες, μέχρι το 1973. Το 1971 σκηνοθέτησε την ταινία Franz. Για ένα μεγάλο διάστημα αποσύρθηκε στις Νήσους Μαρκέζας, στη Γαλλική Πολυνησία, και επέστρεψε στη μουσική το 1977, με το δίσκο Les Marquises, σημειώνοντας εκ νέου μεγάλη επιτυχία. Οι στίχοι του διέπονται συχνά από σατιρικό και δραματικό ύφος, ασκώντας κριτική σε κοινωνικές και ηθικές αξίες, όπως ενδεικτικά αυτή αποτυπώνεται στα τραγούδια Les Bourgeois και Les Flamandes. Ερμηνευτής με μεγάλη εκφραστικότητα, ο Μπρελ ενσωμάτωσε θεατρικά στοιχεία στις εμφανίσεις του. Η μουσική του είχε επίδραση σε αρκετούς δημιουργούς, όπως στον Λέοναρντ Κοέν, στον Ντέιβιντ Μπόουι και κυρίως στον Σκοτ Γουόκερ, ο οποίος ερμήνευσε αρκετές συνθέσεις του Μπρελ. Ορισμένα τραγούδια του μεταφράστηκαν στην αγγλική γλώσσα και έγιναν διεθνείς επιτυχίες, όπως το Le moribοnd [Ο ετοιμοθάνατος] (1961), μεταφρασμένο ως Seasons in the Sun και το Ne me quitte pas [Μη με αφήνεις] με τον αγγλικό τίτλο If You Go Away. Απεβίωσε στο Παρίσι από καρκίνο το 1978. Alex Hughes and Keith Reader (ed.), Encyclopedia of contemporary French culture, Routledge, New York, 1998 "Brel, Jacques." Grove Music Online. Oxford Music Online. 2009 Editions Jacques Brel Brelitude