IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάικλ Γκαλάσο

Ο Μάικλ Τζον Γκαλάσο (Αγγλικά: Michael John Galasso, 1949 - 9 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν Αμερικάνος μουσικός, βιολονίστας και συνθέτης, ο οποίος έγινε γνωστός, κυρίως, από τη μουσική επένδυση ταινιών του Γουόνγκ Καρ Γουάι.

 Γεννήθηκε στο Χάμοντ της Λουιζιάνα και ήταν γιος του Μίκαελ Γκαλάσο, καθηγητή μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα, και της Μικαέλλα Γουίλιαμς, μουσικού. Στην ηλικία των τριών ξεκίνησε μαθήματα βιολιού με τον πατέρα του ενώ στα εντεκά του παραχώρησε το πρώτο του κονσέρτο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Γουόνγκ Καρ Γουάι για την μουσική επένδυση των ταινιών Ερωτική Επιθυμία (In the mood for love) και Chungking express, καθώς και με τον θεατρικό σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γουίλσον για την μουσική επένδυση αρκετών θεατρικών του παραστάσεων μεταξύ των οποίων "A Letter from Queen Victoria" κ.α. Για την μουσική του στην ταινία "Séraphine" του Μάρτιν Προβόστ τιμήθηκε με το βραβείο Σεζάρ πρωτότυπης μουσικής (2008). Παράλληλα είχε πραγματοποιήσει αρκετές μουσικές εκθέσεις, εκ των οποίων μια στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ, η οποία ήταν και η πρώτη στην ιστορία του μουσείου. Είχε ηχογραφήσει δύο άλμπουμ με τη ECM Records ενώ υπήρξε το πρώτο βιολί σε αρκετές ορχήστρες μεταξύ των οποίων στην Φιλαρμονική της Νέας Ορλεάνης κ.α. Απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 στο Παρίσι. Ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη.
Εμίλια Μάρκους

Η Εμίλια Μάρκους (η οποία μετά τον γάμο της ονομάστηκε Πούλζκι, 10 Σεπτεμβρίου 1860 – 24 Δεκεμβρίου 1949), ήταν μια Ουγγαρέζα αριστοκράτισσα, πολιτικός καθώς και η πιο διάσημη ηθοποιός της εποχής της στην Ουγγαρία. Η Μάρκους έγινε κυρίως γνωστή για τους ρόλους που ερμήνευσε σε μια σειρά από ουγγρικές θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές μεταξύ των οποίων ήταν τα Three Spinsters (1936), A táncz (1901) και Az aranyhajú szfinksz (1914).

 Η Εμίλια Μάρκους γεννήθηκε στο Σόμπατχεϊ της Ουγγαρίας και ήταν το έκτο παιδί του Γιόζεφ Μάρκους και της Άννας Χόρβατ (η οποία ήταν αδελφή του Μπολντιζάρ Χόρβατ). Ένα από τα αδέρφια της ήταν και ο Γιόζεφ Μάρκους, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος της Βουδαπέστης (1896–1897 και 1897–1906). Το 1878, η Εμίλια Μάρκους αποφοίτησε από την Ακαδημία Ηθοποιών και προσλήφθηκε αμέσως στο Εθνικό Θέατρο, όπου και εργάστηκε μέχρι τον θάνατό της το 1949. Στις 7 Ιουνίου 1882 η Μάρκους παντρεύτηκε τον Καρόλι Πούλζκι (1853-1899), ο οποίος ήταν ένας Ούγγρος συλλέκτης έργων τέχνης, πολιτικός, μέλος του κοινοβουλίου, διευθυντής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης Τέχνης καθώς και ιδρυτής του Μουσείου Καλών Τεχνών στη Βουδαπέστη. Η οικογένεια του Καρόλι Πούλζκι είχε καταγωγή από την Πολωνία και προερχόταν από γένος ουγενότων, αν και ο ίδιος είχε προσηλυτιστεί στον καθολικισμό. Η μεγαλύτερη κόρη της Μάρκους, η Τερέζια Πούλζκι (η οποία γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1883) ήταν γνωστή ως Τέσα. Η δεύτερη κόρη της, η Ρόμολα ντε Πούλζκι, η οποία γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1891, παντρεύτηκε αργότερα τον γνωστό Ρώσο χορευτή και χορογράφο Βάτσλαφ Νιζίνσκι. Ο Καρόλι Πούλζκι οδηγήθηκε στην εξορία εξαιτίας ενός πολιτικού σκανδάλου που σχετιζόταν με αγορές έργων τέχνης για την πινακοθήκη. Έτσι, πήγε πρώτα στο Λονδίνο και μετά στην Αυστραλία. Μετά από 17 χρόνια γάμου, αυτοκτόνησε σε ηλικία 45 ετών στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Η Εμίλια Μάρκους ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά με τον Όσκαρ Παρντάνι, το 1903. Ο χορευτής (μια ταινία που ήταν προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει το 1970). Το σενάριο γράφτηκε από τον θεατρικό συγγραφέα Έντουαρντ Άλμπι. Η ταινία επρόκειτο να σκηνοθετηθεί από τον Τόνι Ρίτσαρντσον και πρωταγωνιστές θα ήταν ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ ως Νιζίνσκι, η Κλοντ Ζαντ ως Ρόμολα και ο Πολ Σκόφιλντ, αλλά ο παραγωγός Χάρι Ζάλτσμαν ακύρωσε το έργο κατά τη διάρκεια της προπαραγωγής. Nijinsky (1980), σε σκηνοθεσία Χέρμπερτ Ρος, με πρωταγωνιστές τους επαγγελματίες χορευτές Τζορτζ ντε λα Πένια ως Νιζίνσκι και Λέσλι Μπράουν ως Ρόμολα, με τους Άλαν Μπέιτς, Τζέρεμι Άιρονς και Τζάνετ Σούζμαν στον ρόλο της Εμίλια Μάρκους. Η Ρόμολα Νιζίνσκι έκανε τη συγγραφή του σεναρίου. The Diaries of Vaslav Nijinsky (2001), σε σενάριο, σκηνοθεσία, κινηματογραφία και επιμέλεια του Πολ Κοξ. Το σενάριο έχει βασιστεί στα ημερολόγια του ίδιου του Νιζίνσκι, με τα λόγια να διαβάζονται πάνω από σχετικές εικόνες από τον Ντέρεκ Τζάκομπι. Το θέμα περιελάμβανε τη δουλειά του, την ασθένειά του και τις σχέσεις του Νιζίνσκι. Αρκετοί χορευτές απεικόνισαν τη χορεύτρια. Εμίλια Μάρκους στην IMDb
Χριστίνα Καλογερίκου

Η Χριστίνα Καλογερίκου (24 Φεβρουαρίου 1885 - 3 Νοεμβρίου 1968) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, που τιμήθηκε για την καλλιτεχνική της προσφορά. Καταγόταν από οικογένεια ηθοποιών και διακρίθηκε στο Εθνικό Θέατρο.

 Ήταν κόρη ηθοποιών του θεάτρου, του Παντελή Ρούσσου και της συζύγου του, Ελπινίκης. Οι δύο αδερφές της, Ευαγγελία και Ανθή, έκαναν επίσης καριέρα ως καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου. Η Ανθή μάλιστα ήταν η πρώτη σύζυγος του Νίκου Μηλιάδη, πατέρα του διάσημου ηθοποιού Τάκη Μηλιάδη. Παντρεύτηκε αρχικά τον ηθοποιό Νικόλαο Κουκούλα και έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πάνο Καλογερίκο. Πιθανότατα έκανε και τρίτο γάμο με τον Μάριο Παλαιολόγο. Παρασημοφορήθηκε για τη σημαντική της προσφορά ως ηθοποιού με τον Ταξιάρχη Ευποιίας. Ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή σε ηλικία 14 ετών στο έργο "Οι δύο ορφανές" (με το θίασο Ταβουλάρη) στην Κωνσταντινούπολη. Έπαιξε κυρίως σε ρόλους στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο εντάχθηκε το 1955. Μεταπολεμικά εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες, με σημαντικότερο ίσως ρόλο της μητέρας του Γιώργου Φούντα και υποψήφιας πεθεράς της Μελίνας Μερκούρη στη Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη το 1955. Στην ταινία Το αμαξάκι του Ντίνου Δημόπουλου υποδύθηκε την ξεπεσμένη γηραιά αρχόντισσα, στο πλευρό των Ορέστη Μακρή και Βασίλη Αυλωνίτη. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Αντώνης Πρέκας, Σαν Παλιό Σινεμά, εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2003, σελ. 197-98 Χριστίνα Καλογερίκου στην IMDb Βιογραφικά στοιχεία για την Χριστίνα Καλογερίκου, στον ιστότοπο «Θεατρικά Προγράμματα» (http://www.theatrikaprogrammata.gr/)
Άγγελος Βιλανάκης

Ο Άγγελος Βιλανάκης γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1973 στη Θεσσαλονίκη και είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής (με καταγωγή ρομά) που αγωνιζόταν κυρίως σαν μέσος επιθετικός και νυν προπονητής.

 Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Οδυσσέα Κορδελιού και στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Εορδαϊκό. Το καλοκαίρι του 1994 αποκτήθηκε από τη Ξάνθη και έκανε τον ντεμπούτο του με την ομάδα στις 28 Αυγούστου του 1994 κόντρα στον Πανιώνιο, πετυχαίνοντας ένα γκολ. Στη Ξάνθη παρέμεινε πέντε περιόδους έχοντας 108 συμμετοχές και 21 γκολ στο πρωτάθλημα και 4 συμμετοχές και δύο γκολ στο κύπελλο. Ακολουθεί η μετεγγραφή του στη Κρίσταλ Πάλας ΦΚ, παραμένοντας στην ομάδα για 6 μήνες, στην οποία δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 2000, στα μέσα πλέον της περιόδου 1999-00, επέστρεψε στην Ελλάδα για την Προοδευτική, όπου αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της περιόδου. Το καλοκαίρι του 2000 αποκτήθηκε από τον Ιωνικό, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε τρεις περιόδους μέχρι το 2003. Το καλοκαίρι του 2003 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μισό χρόνο στην Παναχαϊκή και στα μισά της χρονιάς 2004-05 αποκτήθηκε από τον ΠΑΣ Γιάννινα, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη χρονιά με 17 συμμετοχές και 5 τέρματα και αγωνίστηκε άλλον 1 χρόνο επιπλέον με 26 συμμετοχές και 8 τέρματα μέχρι το 2006. Το καλοκαίρι του 2006 αποκτήθηκε από τον ΑΟ Τρίκαλα, στον οποίο διετέλεσε ταυτόχρονα παίκτης (29 συμμετοχές) και προπονητής. Το καλοκαίρι του 2007 μετακόμισε στα Μέγαρα για τον Βύζαντα Μεγάρων με τον οποίο αγωνίστηκε 5 μήνες και στα μέσα πλέον της περιόδου 2007-08, τον Ιανουάριο του 2008, μετακινήθηκε στον Λάππα Αχαΐας για τον Ατρόμητο Λάππα. Με τη φανέλα του Ατρομήτου ολοκλήρωσε την περίοδο, αγωνιζόμενος στην Α' Κατηγορία ΕΠΣ Αχαϊας και παρέμεινε στην ίδια ομάδα άλλη μία περίοδο. Το καλοκαίρι του 2009 μετακινήθηκε στην Μανωλάδα Ηλείας για την Δόξα Νέας Μανωλάδας, με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Α' ΕΠΣ Ηλείας για δύο χρόνια. Το Σεπτέβριο του 2011, μετακινήθηκε στη Δόξα Νιφορέικων, με την φανέλα της οποίας έκλεισε την καριέρα του το 2013. Συνολικά σημείωσε περισσότερες από 200 συμμετοχές και 40 τέρματα στην Α' Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε με τους Ξάνθη, Προοδευτική και Ιωνικό. Επίσης υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων Ελλάδας. Με την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, ασχολήθηκε με την προπονητική. Αρχικά ανέλαβε την Αστραπή Μεσαίου. "Μηχανή του... χρόνου 2", aox-past-2.blogspot.gr
Βαγγέλης Στρεμπενιώτης

Ο Βαγγέλης Στρεμπενιώτης (1876 - 1904) ήταν Έλληνας σλαβόφωνος οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα. Γεννήθηκε στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας και το πραγματικό του όνομα ήταν Ευάγγελος Νάτσης Γεωργίου.

 Ο Στρεμπενιώτης γεννήθηκε το 1876 στο Στρέμπενο Φλώρινας και αργότερα μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου εργαζόταν ως γαλατάς και κτίστης. Σύμφωνα με τον Μόδη, η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Ήπειρο και συγκεκριμένα από την περιοχή της Τσαμουριάς. Αρχικά ήταν μέλος του βουλγαρικού κομιτάτου, γρήγορα όμως διαφώνησε με τις πρακτικές που αυτό ακολουθούσε εναντίον του ελληνικού στοιχείου της περιοχής με αποτέλεσμα να ακολουθήσει δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Έπειτα από αυτό ο γεγονός κατέφυγε στον Γερμανό Καραβαγγέλη ο οποίος τον ενίσχυσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ένα μικρό ένοπλο σώμα με νεαρούς από τα Ασπρόγεια και το Λέχοβο. Έπειτα ο Γερμανός Καραβαγγέλης τον έφερε σε επαφή με μακεδονομάχους που κατέφθασαν από την Κρήτη. Σχημάτισε δικό του αντάρτικο σώμα και προξένησε οδυνηρές απώλειες στους κομιτατζήδες με σημαντικότερη την εξόντωση του βοεβόδα Κύρτσεφ. Στις 12/5/1904 επιστρέφοντας από το Μοναστήρι όπου αντιμετώπισε τους κομιτατζήδες, σκοτώθηκε σε ενέδρα στον Αετό.
Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα

Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα είναι θεατρικό έργο του Ισπανού συγγραφέα και ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Είναι το τελευταίο έργο που έγραψε ο Λόρκα, το 1936, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1945. Μαζί με τη "Γέρμα" και το "Ματωμένο Γάμο" αποτελούν την τριλογία της "ισπανικής υπαίθρου" του συγγραφέα. Το έργο περιγράφει τα γεγονότα κατά την περίοδο πένθους σε ένα σπίτι στην Ανδαλουσία, όπου η 60χρονη Μπερνάρντα Άλμπα κατέχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στις κόρες της: Αγκούστιας, Μαγκνταλένα, Αμέλια, Μαρτίριο και Αδέλα. Στο σπίτι ζουν επίσης η Πόνθια, η οικονόμος, κι η Μαρία Χοσέφα, μητέρα της Μπερνάρντα. Στο έργο δεν εμφανίζεται επί σκηνής κανένας ανδρικός χαρακτήρας. Ακόμα κι ο Πέπε Ρομάνο, το αντικείμενο του πόθου για τις κόρες της Μπερνάρντα και μνηστήρας της Αγκούστιας, δεν εμφανίζεται ποτέ. Το έργο επικεντρώνεται στα ζητήματα της καταπίεσης, του συμβιβασμού και του πάθους και την επιρροή των ανδρών στις γυναίκες. Η τυραννία της Μπερνάρντα απέναντι στις κόρες της προμηνύει τη φύση του φασιστικού καθεστώτος του Φράνκο στην Ισπανία, λίγο αφού τελειώσει το έργο του ο Λόρκα.

 Μετά το θάνατο του δεύτερου συζύγου της, η Μπερνάρντα Άλμπα γίνεται τυραννική με τις πέντε κόρες της, που σπάνια είχαν οποιαδήποτε επαφή με το άλλο φύλο. Επιβάλλει πένθος 8 χρόνων και τον εγκλεισμό τους μες στο σπίτι, καθώς η ανώτερη τάξη τους δεν τους επιτρέπει να "ανακατεύονται" με τους απλούς χωρικούς. Η Αγκούστιας, η μεγαλύτερη κόρη της Μπερνάρντα από τον πρώτο της γάμο, κληρονομεί την περιουσία του πατέρα της κι έτσι προσελκύει το ενδιαφέρον ενός μνηστήρα, του Πέπε Ρομάνο. Τον Πέπε όμως ποθούν κι η Αδέλα, η μικρότερη κόρη, που αρνείται να υποταχθεί στη μητέρα της και συνάπτει ερωτική σχέση μαζί του, αλλά κι η Μαρτίριο, που τη ζηλεύει για κάτι που η ίδια δεν μπορεί να αποκτήσει, λόγω του παρουσιαστικού της. Η ζήλια της Μαρτίριο θα οδηγήσει στο τραγικό τέλος της Αδέλα και στη διατήρηση του πένθους στο σπίτι. Η τραγική μοίρα - Η Αδέλα επαναστατεί ενάντια στην τυραννία της μητέρας της και τελικά το πληρώνει με την ίδια της τη ζωή. Καταπίεση των γυναικών Συντηρητική κοινωνία - Εμμονή με την κοινωνική τάξη, τη θρησκεία, την παρθενία κλπ.. Απολυταρχισμός - Η Μπερνάρντα επιβάλλεται με αυταρχικό, σκληρό κι άδικο τρόπο στο σπίτι. Η εξουσία της συμβολίζεται από το μπαστούνι της, με το οποίο επιβάλλει το σεβασμό και την υποταγή όλων στο σπίτι. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 18 Νοεμβρίου 1954 στο θέατρο "Κοτοπούλη" σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου, σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη. Το ρόλο της Μπερνάρντα Άλμπα ερμήνευσε η Κατίνα Παξινού. Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα" Το θεατρικό έργο στα ισπανικά
Η ωραία των Αθηνών

Το Η ωραία των Αθηνών είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1954. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Νίκος Τσιφόρος, ο οποίος έγραψε και το σενάριο. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ, και πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος και Γεωργία Βασιλειάδου.

 Ο Ζάχος Μαρκάς, πρόεδρος του ηθικοπλαστικού σωματείου ‘’Πνεύμα και Ηθική’’ κληρονομεί μια μεγάλη περιουσία με τον όρο να παντρευτεί την άσχημη και μεγαλούτσικη σπιτονοικοκυρά του θείου του, ονόματι Αριστέα Καραμπίνη. Προκειμένου να την ξεφορτωθεί, προσπαθεί να την παντρέψει με έναν από τους δυο φτωχούς νοικάρηδές του, τον Νότη και τον Κοσμά, που του χρωστούν πολλά λεφτά και αρχικά αποδέχονται την πρότασή του. Για να πετύχει το σχέδιό του, ο Ζάχος στέλνει τον Νότη και τον Κοσμά να μείνουν στο άδειο δωμάτιο της Αριστέας, ώστε να γνωριστούν καλύτερα και να αναπτυχθεί ειδύλλιο. Εντωμεταξύ, οι δυο νέοι, που είναι ήδη ερωτευμένοι με άλλες κοπέλες, προσπαθούν ο ένας να αναγκάσει τον άλλο να πάρει τη μεγάλη απόφαση να πάρει την Αριστέα. Στο τέλος, στήνουν μαζί με τα κορίτσια τους, την Τώνια και την Κλάρα, μια φάρσα στον Ζάχο, που πρέπει να εκπληρώσει κατά γράμμα όλους τους όρους της διαθήκης, ώστε φτάνει τελικά να παντρευτεί αυτός την Αριστέα προκειμένου να κληρονομήσει και να μη διασυρθεί στα μέλη του σωματείου ‘’Πνεύμα και Ηθική’’. Γεωργία Βασιλειάδου - Αριστέα Καραμπίνη Μίμης Φωτόπουλος - Νότης Δούρος Νίκος Σταυρίδης - Κοσμάς Χλες Βασίλης Αυλωνίτης - Ζάχος Μαρκάς Γκέλυ Μαυροπούλου - Τώνια Σπεράντζα Βρανά - Κλάρα Σταύρος Ξενίδης - κύριος Τσιλιμίρδης Η έμπνευση για την ταινία πηγάζει από τα πρώτα καλλιστεία που διοργάνωσε τότε στην Αθήνα ο Αχιλλέας Μαμάκης. Πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο της Γκέλυς Μαυροπούλου. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαρτίου 1954. Κόβοντας 80.420 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 4η θέση ανάμεσα σε 21 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 15 Μαρτίου 2006. Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, σελ.66
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1992-93

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1992-93 ήταν η 54η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 17η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1992-93 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1993-94. Η δωδέκατη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1992-93, με τη νικήτρια να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορίας 1993-94 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορίας 1993-94.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1993-94. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1993-1994. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1991-92, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1992-93 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1991-92 Εθνικός Άχνας και ΑΠΟΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Αλκή Λάρνακας και η Ομόνοια Αραδίππου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1992-93. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Ο Ευαγόρας Πάφου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1992-93, Αλκή Λάρνακας. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στο Παφιακό Στάδιο με τον Ευαγόρα να κερδίζει με 1-0. Ο επαναληπτικός έγινε στο Νέο ΓΣΖ με τον φιλοξενούμενο Ευαγόρα να κερδίζει με 2-0 και να παραμένει στην Α΄ κατηγορία. «1992/93 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Κυριάκου, Άκης (28 Αυγούστου 2016). «Τι έγινε στη 2η αγωνιστική πριν από 30 και 40 χρόνια». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2016. «Cyprus - List of Topscorers». RSSSF. 25 Ιουνίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 132. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 233. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1992-93 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Εμίρης του Κουβέιτ

Ο εμίρης του κράτους του Κουβέιτ είναι ο μονάρχης και αρχηγός κράτους του Κουβέιτ. Είναι το ισχυρότερο αξίωμα στη χώρα. Οι εμίρηδες του Κουβέιτ ανήκουν στην δυναστεία αλ-Σαμπάχ, καταγόμενοι από την Μπάνι Ούτμπα, ομοσπονδία φυλών στην Αραβική Χερσόνησο. Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, ο Ναουάφ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ είναι ο εμίρης της χώρας.

 Η διαδοχή στον Κουβεϊτιανό θρόνο περιορίζεται στους απογόνους του Μουμπαράκ αλ-Σαμπάχ. Η θέση του Εμίρη παραδοσιακά εναλλάσσεται στους δύο κύριους κλάδους των αλ-Σαμπάχ, τους αλ-Αχμάντ και αλ-Σαλέμ. Ο εμίρης πρέπει, εντός ενός χρόνου από την εκλογή του, να ορίσει διάδοχο, ενώ ο υποψήφιος πρίγκιπας του στέμματος πρέπει να είναι ανώτερο μέλος της οικογένειας αλ-Σαμπάχ. Η πρόταση πρέπει να εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση με απόλυτη πλειοψηφία. Αν η ψήφος αποτύχει, ο Εμίρης υποβάλλει τα ονόματα τριών επιλέξιμων μελών για ψήφιση στην Εθνοσυνέλευση, όπου η Εθνοσυνέλευση θα επιλέξει έναν από τους τρεις ως διάδοχο. Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον Εμίρη, αλλά ο διορισμός του πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών της Εθνοσυνέλευσης. Η Εθνοσυνέλευση, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος, έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίψει τον διορισμό ενός Εμίρη, επιτρέποντας την να καθαιρέσει έναν Εμίρη από το αξίωμα του. Το 2006, η Εθνοσυνέλευση καθαίρεσε τον Σαάντ αλ-Σαμπάχ επειδή ήταν ανίκανος να κυβερνήσει λόγω ασθένειας. Η εθνοσυνέλευση του Κουβέιτ είναι η πιο ανεξάρτητη στον αραβόφωνο κόσμο, έχοντας υψηλή θέση.
Η Γαλατού

Η Γαλατού (Het Melkmeisje) είναι μία από τις διασημότερες ρωπογραφίες του Γιοχάνες Βερμέερ, που εκτίθεται στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Πρόκειται για το πορτραίτο μιας υπηρέτριας την ώρα που ρίχνει γάλα σε μία πήλινη λεκάνη.

 Η σκηνή φαντάζει αέναη, ειδικά υπό τον φωτισμό που δίνει στο έργο ο καλλιτέχνης. Οι πρώτοι κιόλας μελετητές διατύπωσαν την άποψη ότι η υπηρέτρια συμβολίζει την αλληγορική απεικόνιση της οικονομίας. Φαίνεται τόσο προσηλωμένη στη δουλειά της, ώστε να μην σπαταλήσει ούτε σταγόνα. Το μόνο αντικείμενο που εμφανίζει "κίνηση" στον πίνακα είναι το γάλα που ρέει. Η κοπέλα κυριαρχεί στον χώρο, τοποθετημένη στο κέντρο του καμβά. Τα ενδύματά της, σε αποχρώσεις του κίτρινου και του μπλε, προσθέτουν ζωντάνια και φωτεινότητα στο έργο. Η μορφή είναι δουλεμένη με γεμάτες πινελιές που δίνουν μια αίσθηση γλυπτικής πλαστικότητας στο έργο. Δεξιοτεχνικά αποδίδεται και η νεκρή φύση που ο ζωγράφος παρουσιάζει πάνω στο τραπέζι. Σαν μέσα από το σκοτάδι ξεπροβάλλουν ρεαλιστικότατα τα εδέσματα. Η τεχνική των φωτεινών κουκίδων με τις οποίες αποδίδονται οι λεπτομέρειες της επιτραπέζιας νεκρής φύσης θεωρείται από κάποιους μελετητές πρόδρομος του Πουαντιγισμού ή του Ντιβιζιονισμού. Rolf Toman (επιμ.), Μπαρόκ – Αρχιτεκτονική Γλυπτική Ζωγραφική, εκδόσεις Ελευθερουδάκης. Λάμπρος Γαλάνης (επιμ.), Artbook Vermeer, εκδόσεις Ημερησία Α.Ε.Ε. Ανδρέας Παππάς (επίμ.), Βερμέερ, εκδόσεις Βιβλιοθήκη Τέχνης - Η Καθημερινή Περιγραφή στην ιστοσελίδα του Rijksmuseum
Πέτερ Πελεγκρίνι

Ο Πέτερ Πελεγκρίνι (Peter Pellegrini, 6 Οκτωβρίου 1975-) είναι σλοβάκος πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 22 Μαρτίου του 2018 ως τις 20 Μαρτίου 2020. Έχει προηγουμένως υπηρετήσει σε πολλές κυβερνητικές θέσεις στην χώρα του, με πιο πρόσφατη αυτή του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού για Επενδύσεις και Ψηφιοποίηση. Μεταξύ του 2006 και του 2012 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Σλοβακίας. Στη συνέχεια έγινε υπουργός Οικονομικών και υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι τον διορισμό του ως υπουργός Παιδείας, Επιστημών, Έρευνας και Αθλητισμού, στις 3 Ιουλίου 2014. Ήταν πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου από τις 25 Νοεμβρίου 2014 ως τις 23 Μαρτίου 2016. Κατόπιν έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός για Επενδύσεις.

 Ο προπάππος του ήταν Ιταλός. Σπούδασε στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Ματέι Μπελ και στο Πολυτεχνείο του Κόσιτσε, στο δεύτερο με έμφαση στον τραπεζικό τομέα, τις επενδύσεις και τη χρηματοδότηση..Μεταξύ του 2002 και του 2006 εργάστηκε ως οικονομολόγος και αργότερα ως σύμβουλος του μέλους του Εθνικού Συμβουλίου, Λιουμπομίρ Βάζνι. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εξελέγη με το κόμμα "Κατεύθυνση - Κοινωνική Δημοκρατία (Smer-SD). Στις εκλογές του 2010 επανεξελέγη, το ίδιο και στις εκλογές του 2012. Από το 2012 ως τις 3 Ιουλίου 2014 ήταν υπουργός Οικονομικών. Αργότερα έγινε για μικρό χρονικό διάστημα Υπουργός Παιδείας, Επιστημών, Έρευνας και Αθλητισμού. Στις 25 Νοεμβρίου 2014, εξελέγη Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου, διαδεχόμενος τον Παβόλ Πάσκα. Το 2015 διορίστηκε "Ψηφιακός Πρωταθλητής της Σλοβακίας" μια θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σκοπό έχει να προωθήσει τα οφέλη από την ψηφιακή κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς. Ο Πελεγκρίνι στη συνέχεια έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός για Επενδύσεις το 2016, κατά τη διάρκεια της τρίτης κυβέρνησης του Ρόμπερτ Φίτσο. Ο Πελεγκρίνι ορκίστηκε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Ρόμπερτ Φίτσο στις 15 Μαρτίου 2018, στον απόηχο της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γιαν Κούτσιακ. Ο Πρόεδρος Αντρέι Κίσκα ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο στις 21 Μαρτίου 2018 και 81 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου ψήφισαν υπέρ της έγκρισης του Υπουργικού συμβουλίου την επόμενη εβδομάδα. Ο Πελεγκρίνι έχει ιταλικές ρίζες. Ο προπάππους του, Λεοπόλντο Πελεγκρίνι, ήρθε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία για να εργαστεί στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Λέβιτσε και Ζβόλεν. Εκεί ερωτεύτηκε την ντόπια Μαρία Κουνόβσκα και αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Λεχότκα ποντ Μπρέχμι, στην περιοχή της Ζιάρ ναντ Χρόνομ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Peter Pellegrini στο Wikimedia Commons
Αικουινική γλώσσα

Η αικουινική γλώσσα (ISO 639-3: xae, Glottolog: aequ1238) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν από τον λαό των Αίκουων, στους λόφους της Άλμπα του βορειοδυτικού Λατίου και ανατολικά των κεντρικών Απεννίνων όρων, από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. κατά την πρώιμη και μέση ρωμαϊκή δημοκρατία.

 Η γλώσσα αποτελεί μέλος της σαβελικής υποομάδας των ιταλικών γλωσσών. Είναι πιθανό πως σχετίζονταν με αυτή των γειτονικών Μαρσίων στα ανατολικά. Eίχε πολλές ομοιότητες με τα τα λατινικά και ενδεχομένως αποτελούσε διάλεκτο τους.Διασώζονται μόνο 2 επιγραφές στην γλώσσα αυτή, ενώ τα υπόλοιπα τεκμήρια προκύπτουν έμμεσα από τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια, τα οποία ωστόσο είναι άγνωστο αν αποτελούν ενδώνυμα ή λατινικά εξώνυμα.Η μια επιγραφή βρέθηκε στην πόλη Άλμπα Φούκενς με το κείμενο ALBSI PATRE. Η πρώτη λέξη πιθανώς είναι στην δοτική ως *albe(n)si (αλμπανικό/ς). Μια άλλη εκτίμηση θεωρεί πως η επιγραφή στα λατινικά αποδίδεται ως Albano patri (πατέρας των Άλμπανων).Η δεύτερη επιγραφή ανακαλύφθηκε στην Κλιτέρνια (σύγχρονο Καπραντόσσο) της περιοχής Πετρέλα Σάλτο 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης, με το κείμενο να είναι: VIA INFERIOR | PRIVATAST | T VMBRENI C F | PRECARIO | ITVR | PECVS PLOSTRV | NIQVIS AGATτο οποίο θεωρείται ως ειδοποίηση πως ο δρόμος είναι ιδιωτικός, η διάβαση γίνεται με άδεια από τον Τίτο Ουμπρένο, γιο του Γαΐου, αλλά απαγορεύονται τα υποζύγια. Ernout, Alfred (2009) [1916]. Recueil de Textes Latins Archaïques (στα Γαλλικά). Internet Archive.
Επισωρευσιγενές ηφαίστειο

Στη γεωλογία και ειδικότερα στην ηφαιστειολογία ως επισωρευσιγενές ηφαίστειο χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε εκρηξιγενές από το οποίο εκτινάσσονται ηφαιστειακά αναβλήματα, τα οποία στη συνέχεια επαναπίπτουν και συσσωρεύονται πέριξ του κρατήρα δημιουργώντας κατά τη ψύξη τους ηφαιστειακό περιτείχισμα σε κωνοειδή μορφή.

 Τα ηφαίστεια του τύπου αυτού προκαλούνται από την υπέρ την επιφάνεια του γεωφλοιού εκρηξιγενή δράση διακρινόμενα σε ηπειρωτικά και υποθαλάσσια ή ωκεάνια. Βασική διαφορά των δύο επιμέρους αυτών τύπων είναι ότι οι πλαγιές των ωκεάνιων είναι ομαλότερες από των ομοίων της κατηγορίας ηπειρωτικών. Ειδικότερα στο σχηματισμό των ηπειρωτικών επισωρευσιγενών ηφαιστείων σπουδαίος παράγοντας είναι η κατάσταση του καιρού και ειδικότερα η ύπαρξη ανέμου. Αν δηλαδή κατά την έκρηξη υφίσταται άπνοια και η ποσότητα των αναβλημάτων είναι μικρή τότε η επισώρευση αυτών θα διαρκέσει για λίγο σχετικά χρόνο δημιουργώντας το λεγόμενο ηφαιστειακό όρος με ένα δακτυλιοειδές περιτείχισμα μικρού σχετικά ύψους αλλά μεγάλης διαμέτρου. Αν αντίθετα η ποσότητα των αναβλημάτων είναι μεγάλη τότε η επισώρευση είναι περισσότερο ταχεία όπου και δημιουργείται ο λεγόμενος ηφαιστειακός κώνος, (ή "κωνίδα" κατά Σνάιντερ), με μεγαλύτερο ύψος του προηγουμένου και απότομες πλαγιές, φέροντας κορυφαίο κρατήρα μικρότερης διαμέτρου του προηγουμένου. Αν αντίθετα, κατά την έκρηξη πνέουν στη περιοχή δυνατοί άνεμοι, τότε η επισώρευση θα διαρκέσει τοπικά πολύ λίγο ενώ θα συνεχίσει σε πολύ μεγαλύτερη έκταση. Τα δε βαρύτερα υλικά των αναβλημάτων αντί δακτυλιοειδές θα δημιουργήσουν πεταλοειδές ή δρεπανοειδές περιτείχισμα (ως ανοικτό δακτυλιοειδές), ή άλλης ακανόνιστης μορφής, προς την προσήνεμη πλευρά, δηλαδή του πνέοντος ανέμου. Στη περίπτωση δε που πνέουν άνεμοι ιδιαίτερα ισχυροί και συνεχίζουν να διατηρούνται επί μακρόν, τότε η επισώρευση στη περιοχή θα είναι ελάχιστη με δεδομένο ότι ο μεγαλύτερος όγκος των αναβλημάτων θα μεταφερθούν ως αιωρήματα σε άλλες μακρύτερες περιοχές κατά διεύθυνση των ανέμων όπου κατά την πτώση τους δημιουργούν επισωρευσιγενή καλύμματα. Στη θέση δε της έκρηξης απομένει μόνο ο εκρηξιγενής κρατήρας υπό μορφή κοιλότητας. Τα επισωρευσιγενή ηφαίστεια αποτελούν μία από τις βασικές κατηγορίες των εκρηξιγενών ηφαιστείων. Από αυτόν τον τύπο των ηφαιστείων προέρχονται ως επακόλουθο της δραστηριότητάς τους διάφορα μετεωρολογικά φαινόμενα μέχρι και κλιματολογικά, όπως οι ηφαιστειακές καταιγίδες, ή οι ηφαιστειακοί χειμώνες κ.ά. Η διάκριση των επισωρευσιγενών ηφαιστείων έγινε με γνώμονα τον τύπο της ηφαιστειακής έκρηξης κατά τη φερόμενη "ταξινόμηση Σνάιντερ". "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τ.ΙΒ΄, σ.408
Εντιμότατος

Το πρόθεμα Εντιμότατος και Εντιμοτάτη (συντομογραφία στα αγγλικά The Hon., Hon. ή παλαιότερα The Hon'ble (ο τελευταίος όρος χρησιμοποιείται ακόμα στη Νότια Ασία) είναι προσφώνηση που χρησιμοποιείται πριν από το όνομα. Θεωρείται τιμητικός τίτλος, και χρησιμοποιείται μόνο για τους εν ζωή ανθρώπους.

 Στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις, οι εκπρόσωποι των ξένων κρατών συχνά προσφωνούνται ως «Ο/Η Εντιμότατος/η». Ο τίτλος αποδίδεται σε όλους τους επικεφαλής των προξενικών αρχών, σύμφωνα με το State Department των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, σε πρέσβεις και υπάτους αρμοστές χρησιμοποιείται η προσφώνηση «Η Αυτού/Αυτής Εξοχότης». Ο τίτλος χρησιμοποιείται συνήθως σε φακέλους αλληλογραφίας (συνήθως χρησιμοποιείται η συντομογραφία Τhe Hon). Σε επίσημη αναφορά ωστόσο, Ο Εντιμότατος Τάδε συνήθως αναφέρεται απλώς ως ο Κος Τάδε. Στον αγγλοσαξονικό κόσμο (στις ΗΠΑ, στην Βρετανία, στην Αυστραλία, στην Νέα Ζηλανδία κλπ) οι δικαστές αποκαλούνται "Εντιμότατοι". Αυτός που απευθύνει τον λόγο σε έναν δικαστή στο δικαστήριο είθισται να χρησιμοποιεί την φράση "Your Honour" ενώ στην ροή του λόγου ο δικαστής αναφέρεται συχνά ως "The Honourable" (συντομογραφία: The Hon) ή "The Right Honourable" (συντομογραφία: The Right Hon). Η προσφώνηση «Εντιμότατος» χρησιμοποιείται για όλα τα μέλη της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων. Όταν ένας βουλευτής απευθύνει τον λόγο σε έναν άλλον είθισται να μην τον αποκαλεί απευθείας με το όνομά του αλλά με την φράση «ο Εντιμότατος κύριος» (The Honourable/Right Honourable gentleman) ή «η Εντιμότατη κυρία» (The Honourable/ Right Honourable Lady), ή «το Εντιμότατο Μέλος» και μετά να αναφέρει την εκλογική του περιφέρεια (The Honourable member for...). Την προσφώνηση Right Honourable αντί για Honourable την δικαιούνται μέλη του Μυστικού Συμβουλίου του Μονάρχη (Privy Council). Σ' αυτό ανήκουν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Αίθουσας, οι αρχηγοί των κυρίων πολιτικών κομμάτων καθώς και άλλα μέλη που ο Μονάρχης τα έχει εντάξει σ' αυτό το Συμβούλιο κατόπιν εισήγησης του Πρωθυπουργού. Στο Μυστικό Συμβούλιο ανήκουν και πρόσωπα εκτός Κοινοβουλίου όπως Επίσκοποι και Δικαστές. Caricom.org Washingtonlife.com Bartleby.com
Κόκκινο Κόμμα (Νορβηγία)

Το Κόκκινο Κόμμα (μποκμάλ Rødt, νινόρσκ Raudt, Βόρεια Σάμι Ruoksat) είναι ένα νορβηγικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2007 ύστερα από τη συγχώνευση της Κόκκινης Εκλογικής Συμμαχίας με το Κόμμα Εργατών της Νορβηγίας. Το κόμμα υποστηρίζει τη δημιουργία μίας αταξικής κοινωνίας ως απώτερο στόχο, για την οποία το κόμμα αναφέρει ότι είναι «αυτό που ο Καρλ Μαρξ ονομάζει ως κομμουνισμό». Στο πρόγραμμά του αναφέρεται η αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό, η υποστήριξη ενός εκτεταμένου δημόσιου τομέα και η εθνικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων. Έχει μία επαναστατική σοσιαλιστική ιδεολογία, υποστηρίζοντας τη δημιουργία νέων νομοθετικών σωμάτων που θα εκπροσωπούν τους εργάτες. Ωστόσο, το κόμμα δεν υποστηρίζει την βίαιη «ένοπλη επανάσταση» όπως την υποστήριζαν οι προκάτοχοι του κόμματος τις δεκαετίες του 1970 και του 1980.Το κόμμα κέρδισε για πρώτη φορά έδρα στο Στόρτινγκ στις βουλευτικές εκλογές του 2017, λαμβάνοντας το 2,4% των ψήφων και 1 έδρα. Ήταν η πρώτη φορά που ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς λάμβανε έδρα στο κοινοβούλιο από το 1993, οπότε και η Κόκκινη Εκλογική Συμμαχία είχε κερδίσει 1 έδρα.

 Το κόμμα τάσσεται υπέρ του κράτους πρόνοιας και της υψηλής φορολογίας προς τους πλούσιους ως μέσο για τη μείωση των ανισοτήτων στη Νορβηγία. Από τη δημιουργία του και ύστερα, πολλές οργανώσεις προσχώρησαν στο κόμμα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την τροτσκιστική οργάνωση των Διεθνών Σοσιαλιστών. Το κόμμα απαρτίζεται από διάφορες τάσεις τροτσκιστικής, μαρξιστικής-λενινιστικής και δημοκρατικής σοσιαλιστικής αναφοράς.Ένα από τα κύρια αιτήματα του κόμματος είναι η προστασία του νορβηγικού κράτους πρόνοιας, καλώντας την κυβέρνηση να παρέχει 30-40 δις. κορόνες στον δημόσιο τομέα ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση του 2007-2008. Ο πολιτικός του κόμματος Μίμιρ Κρίστιανσον ισχυρίστηκε ότι «τα δεξιά κόμματα έχουν κάνει σαφή την πρόθεσή τους να διαλύσουν τα θεμέλια του κράτους πρόνοιας». Σύμφωνα με αυτόν, τα σοσιαλιστικά κόμματα, μαζί με το Εργατικό Κόμμα, οφείλουν να δεσμευτούν για την εφαρμογή μίας πολιτικής η οποία θα προστατεύει το κράτος πρόνοιας υπέρ των φτωχότερων.Οι εκλογές του 2009 θεωρήθηκαν απογοητευτικές για μια σημαντική μερίδα του κόμματος, με πολλά μέλη του να υποστηρίζουν την προσέγγιση με το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα.Απαντώντας σε προκλήσεις σε σχέση με τη θέση του κόμματος για τη φιλελεύθερη δημοκρατία, ο επικεφαλής του κόμματος Μπιέρναρ Μόξνες δήλωσε σε άρθρο του στην εφημερίδα Aftenposten το 2012 ότι «η ελευθερία έκφρασης, η ελευθερία του συνέρχεσθαι, οι ελεύθερες εκλογές, η ελευθερία του τύπου και τα ανεξάρτητα δικαστήρια που εγγυώνται τους κανόνες δικαίου είναι θεμελιώδη για μια σοσιαλιστική κοινωνία».Η διαρκής αναφορά του προγράμματος του κόμματος στον κομμουνισμό αποτέλεσε επίμαχο σημείο αντιπαράθεσης εντός του κόμματος, με πολλά ηγετικά στελέχη του, μεταξύ αυτών και του Μόξνες, να υποστηρίζουν την εγκατάλειψη της αναφοράς του κομμουνισμού υπέρ μίας πιο καθαρά δημοκρατικής σοσιαλιστικής γραμμής. Ωστόσο, το κόμμα ψήφισε τη διατήρηση αυτής της αναφοράς το 2014 και το 2019.
Ιούλιος Λεωνίδας

Με το όνομα Ιούλιος Λεωνίδας υπάρχουν δύο επιγράμματα στην Παλατινή Ανθολογία (ΙΧ 42 και ΧΙΙ 20). Οι Jacobs και Paton ταυτίζουν τον ποιητή τους με τον Λεωνίδα τον Αλεξανδρέα, ενώ ο Waltz πιστεύει ότι είναι πιθανότερο ν’ ανήκουν στον T. Julius Leonidas, παιδαγωγό των γιων του Γερμανικού.

 Friedrich Christian Jacobs, «Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita» (Λειψία, 1813-1817), v. ΙΙ, σελ. 48 και v. ΙΙΙ, σελ. 1016. Pierre Waltz, «Anthologie Grecque», ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.VIII, σελ. 286. W.R.Paton, «The Greek Anthology», Loeb Classical Library, v.III, σελ. 455 και v.IV, σελ. 421.
Χάιμε Βέρα

Ο Χάιμε Αντρές Βέρα Ροντρίγκεζ (ισπανικά: Jaime Andrés Vera Rodríguez, γενν. στις 25 Μαρτίου 1963), ευρέως γνωστός ως Χάιμε Βέρα, είναι Χιλιανός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της Ντεπόρτες Ικουίκουε.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στη Χιλή με την Κόλο-Κόλο, πριν περάσει πέντε σεζόν με τον ΟΦΗ στη Σούπερ Λίγκ. Μετέπειτα, είχε ένα πέρασμα από την Κομπρελόα και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως ποδοσφαιριστής, αγωνιζόμενος για τρεις σεζόν στη Μορέλια του Πρωταθλήματος Μεξικού. Είχε αρκετές συμμετοχές με την Εθνική Χιλής, συμπεριλαμβανομένων αυτών στα Κόπα Αμέρικα του 1987, του 1989 και του 1991.Επίσης, αγωνίστηκε με τη Χιλή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες. Ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία, ως βοηθός προπονητή στις χιλιανές ομάδες, Πουέρτο Μοντ και Ουνιβερσιδάδ δε Κονθεπθιόν, καθώς και στην Εθνική Χιλής, με προπονητή τον Κλάουδιο Μπόργκι. Ακολούθως, εργάστηκε ως προπονητής στις χιλιανές ομάδες, Ντεπόρτες Ικουίκουε, Αντοφαγκάστα και Κουρίτσο Ουνίδο. Στις 25 Ιανουαρίου 2019, ανακοινώθηκε η πρόσληψη του, μαζί με το συνεργάτη του Αλεχάντρο Ίσις, στον ΟΦΗ, τη πρώτη του ομάδα εκτός της Λατινικής Αμερικής, καθώς και πρώην του ομάδα ως ποδοσφαιριστής. Στις 29 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκε η αποχώρησή του από την ομάδα, καθώς η UEFA δεν αναγνώριζε το δίπλωμα προπονητικής που κατείχε.Στις 30 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την Ντεπόρτες Ικουίκουε. Ως παίκτης Κόλο-ΚόλοΠρωτάθλημα Χιλής (3): 1981, 1983, 1986 Κύπελλο Χιλής (3): 1981, 1983, 1985ΚομπρελόαΠρωτάθλημα Χιλής (1): 1992 Ως προπονητής Κύπελλο Χιλής (1): 2013-14 Χάιμε Βέρα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com (Αγγλικά) Χάιμε Βέρα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Άντι Φλέτσερ

Ο Άντριου Τζον Λεονάρντ Φλέτσερ με το παρατσούκλι "Fletch",( 8 Ιουλίου 1961 - 26 Μαΐου 2022 ) ήταν Βρετανός μουσικός και ιδρυτικό μέλος του ηλεκτρονικού ροκ συγκροτήματος Depeche Mode .

 Ο Φλέτσερ και οι γνωστοί του Βινς Κλαρκ και Μάρτιν Γκορ ήταν στα μέσα της εφηβείας τους όταν το πανκ ροκ βρέθηκε στη μουσική σκηνή. Ο Φλέτσερ και ο Κλαρκ σχημάτισαν το βραχύβιο συγκρότημα No Romance , στο οποίο ο Φλέτσερ έπαιζε μπάσο. Το 1980, οι Φλέτσερ, Κλαρκ και Γκορ σχημάτισαν ένα άλλο σχήμα με το όνομα Composition of Sound. Οι επιρροές τους περιελάβαναν τους Siouxsie and the Banshees , the Cure , Kraftwerk , Human League και Orchestral Maneuvers in the Dark (OMD). Ο Κλαρκ ήταν ο κύριος τραγουδοποιός και επίσης παρείχε τα κύρια φωνητικά μέχρι που ο τραγουδιστής Ντέιβ Γκάαν εντάχθηκε στο συγκρότημα αργότερα το 1980, οπότε και τελικά το σχήμα πήρε το όνομα Depeche Mode με πρόταση του Ντέιβ. Ο Κλαρκ άφησε το συγκρότημα στα τέλη του 1981, λίγο μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους Speak & Spell .Το επόμενο άλμπουμ τους του 1982, A Broken Frame , ηχογραφήθηκε με τον Γκορ να αναλαμβάνει τα κύρια καθήκοντα σύνθεσης τραγουδιών. Ο μουσικός και παραγωγός Άλαν Ουάλντερ εντάχθηκε στο συγκρότημα στα τέλη του 1982 και το συγκρότημα συνέχισε ως κουαρτέτο. Το 1989, εν αναμονή του Violator, ο Φλέτσερ αντιμετώπισε προβλήματα άγχους και κατάθλιψης και το συγκρότημα τον συμβούλεψε να ζητήσει βοήθεια σε ένα ίδρυμα. Αυτό το απέδωσε σε μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή από τον πατέρα του και στην απώλεια της αδελφής του στα είκοσί της. Το 1993, είχε μια υποτροπή κατά την ηχογράφηση του Songs of Faith and Devotion . Ένα χρόνο αργότερα, έπρεπε να εγκαταλείψει το συγκρότημα στη διάρκεια της περιοδείας Exotic Tour/Summer Tour '94 λόγω νευρικής εξάντλησης και το συγκρότημα έπαιξε χωρίς αυτόν στη Νότια Αμερική και στις ΗΠΑ. Οι Depeche Mode συνέχισαν να λειτουργούν ως κουαρτέτο μέχρι και την αποχώρηση του Γουάλντερ το 1995. Από τότε, το βασικό τρίο των Γκάαν, Γκορ και Φλέτσερ παρέμεινε ενεργό, μέχρι την κυκλοφορία του άλμπουμ τους Spirit το 2017 και την επόμενη παγκόσμια περιοδεία που ακολούθησε . Ο Φλέτσερ πέθανε στις 26 Μαΐου 2022, σε ηλικία 60 ετών, αφού υπέστη διαχωρισμό αορτής ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Οι συνάδελφοί του στο συγκρότημα Γκάαν και Γκορ δήλωσαν συγκλονισμένοι και γεμάτοι θλίψη με τον πρόωρο θάνατό του. Ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Άγιος Κωνσταντίνος Κρήνης Αχαΐας

Ο Άγιος Κωνσταντίνος Κρήνης είναι χωριό του νομού Αχαΐας, στην ευρύτερη περιοχή των Πατρών. Με την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης», μαζί με την Κρήνη και τη Μονή Ομπλού, εντάχθηκε στη Τοπική Κοινότητα Κρήνης όπου ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 453 κάτοικους. Παλαιότερα ονομαζόταν Μονοδέντρι (επισήμως: Μονοδένδριον).

 Ο Άγιος Κωσταντίνος είναι κτισμένος σε μία ημιπεδινή τοποθεσία σε υψόμετρο περίπου 150 μέτρων, ευρισκόμενος στο βόρειο τμήμα των υπωρειών του Ομπλού (κατ' επέκταση στα ρίζα του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού), πολύ κοντά στα χωριά Κρήνη, Κεφαλόβρυσο και Σαραβάλι, καθώς και σε κοντινή απόσταση από την ιστορική οινοποιία Αχάια Κλάους. Το χωριό διασχίζει η επαρχιακή οδός Σαραβαλίου - Μονής Ομπλού, ενώ απέχει 9 χλμ. από την Πάτρα. Στην περιοχή του νεκροταφείου, από το 1990, έχουν βρεθεί δύο μυκηναϊκοί τάφοι, ο ένας συλημένος, με λίγα ευρήματα, κυρίως κεραμικά και όστρακα. Σημαντικό αξιοθέατο είναι ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, ευρισκόμενος σε μία φυσικά όμορφη τοποθεσία, δίπλα σε πευκοδάσος, με θέα προς την Πάτρα και κάποια περίχωρα της καθώς και τον Πατραϊκό κόλπο. Ο ναός έχει απομείνει από παλαιό μοναστήρι που κτίστηκε εκεί τον 12ο αιώνα. Το μοναστήρι αυτό ενώθηκε, το 1626, με τη Μονή Ομπλού λόγω έλλειψης νερού καθώς και άλλων σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε· αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε μέχρι το 1896, οπότε και καταργήθηκε. Στον χώρο σώζονται επίσης και κάποια ερείπια της άλλοτε μονής. Σύμφωνα με τον καθηγητή νευρολογίας Δημήτρη Βασιλόπουλο, μετά από εκτενή έρευνα που έκανε για τη συγγραφή βιβλίου για τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, στον Άγιο Κωνσταντίνο έγιναν οι γάμοι του τότε μέλλοντα αυτοκράτορα και της πρώτης του γυναίκας Θεοδώρας. Το 2012 διεξήχθησαν μάλιστα προς τιμήν του γεγονότος τα “Παλαιολόγεια 2012” από τον “Σύλλογο ανάδειξης πολιτιστικής κληρονομιάς Κρήνης Πατρών, ο Άγιος Αθανάσιος”.. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, τομ. 1ος, Τεγόπουλος - Μανιατέας, Αθήνα 1996. Δημήτριος Βασιλόπουλος, Κωνσταντίνος, ευχών του Θεού πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων, Παλαιολόγος, εκδόσεις Ευρασία, 2011. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Κωνσταντίνου Κρήνης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κρήνης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.
Βίττε φαν Χέμστεντε

Ο Βίττε, ολλανδ. Witte van Haemstede (1280/82 - 1321) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κύριος του Χάαμτεντε στη Νότιο Ολλανδία, νόθος αδελφός του Ιωάννη Α΄ κόμη της Ολλανδίας, τελευταίου άρρενος μέλους του Οίκου.

 Ήταν ο νόθος γιος του Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και της ερωμένης του Άννας φαν Χόισντεν, κόρης του Γιαν φαν Χόισντεν. Το 1304 οδήγησε ένα στρατό σε νίκη επί των Φλαμανδών, που απειλούσαν την πόλη του Χάαρλεμ. Η μάχη έγινε στο πεδίο Μάνπατ και τον βοήθησαν οι κάτοικοι του Χάαρλεμ να νικήσει. Σύμφωνα με ένα ρομαντικό ποίημα του Ντάβιτ-Γιάκομπ φαν Λέννεπ του 1817, ο Βίττε έφθασε με πλοίο στο Ζάντφοορτ και ταξίδευσε ως το Χάαρλεμ για να συνδράμει τούς κατοίκους του στη μάχη τους εναντίον των Φλαμανδών. Ο φαν Λέννεπ που ζούσε σε ένα μέγαρο κοντά στο Μάνπατ, προέτρεψε τους συμβούλους του Χέεμστεντε να ανεγείρουν ένα μνημείο στον δήμο τους, που ονομάζεται de Naald (the Needle, η Βελόνα). Απόγονοί του είναι οι κύριοι του Χάαμστεντε.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2015

Το 101ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2015 διεξήχθη στις 25 και 26 Ιουλίου 2015 στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στο Μαρούσι, εκτός από τα πρωταθλήματα 10χλμ, βάδην, σύνθετων αγωνισμάτων, ημιμαραθωνίου και μαραθωνίου που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Ελευθέριος Βενιζέλος Χανίων για πρώτη φορά στην ιστορία του.

 Στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν συνολικά 100 σωματεία. Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής: Δέκαθλο. Διεξήχθη στις 5-6 Ιουνίου 2015, στη Νάξο, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Συνθέτων Αγωνισμάτων.10.000μ. Διεξήχθη στις 24 Μαΐου 2015, στο Δημοτικό Στάδιο Μεγάρων.Ημιμαραθώνιος. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου διεξήχθη στις 22 Μαρτίου 2015 στο κέντρο της Αθήνας.Μαραθώνιος. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μαραθωνίου διεξήχθη 9 Νοεμβρίου του 2014, παράλληλα με το 32ο Διεθνή Κλασικό Μαραθώνιο «Γρηγόρης Λαμπράκης».20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 28/3/2015 στη παραλία Μεγάρων. 50 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 18/1/2015 στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, στον Μαραθώνα. Μετείχαν τρεις αθλητές και ένας εκτός συναγωνισμού, ο Σέρβος Πρέντραγκ Φιλίποβιτς, που τερμάτισε πρώτος με χρόνο 4:24.35. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2015 Αρχειοθετήθηκε 1-11-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα σύνθετων αγωνισμάτων Πανελληνίου Πρωταθλήματος Στίβου [Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Πανελληνίου Πρωταθλήματος 20 χλμ βάδην Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. patrasevents.gr: Αποτελέσματα Πανελληνίου Πρωταθλήματος 50 χλμ βάδην Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. sportsfeed.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνίου Πρωταθλήματος 10.000μ Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα ημιμαραθώνιου 2015 Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Μαραθώνιου Αθήνας 2014
Neoplan Tourliner

Το Neoplan Tourliner είναι λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευάζεται από το 2003. Αρχικά κατασκευαζόταν στο εργαστάσιο της πόλης Πίλστινγκ, της Γερμανίας ενώ, πλέον, κατασκευάζεται στην Άγκυρα της Τουρκίας.

 To 2017, το Tourliner πήρε το βραβείο iF Design, για το σχεδιασμό του. Το Tourliner έχει δύο εκδόσεις κινητήρων. Στον μικρό κινητήρα η ισχύς είναι 309 kW, οι ίπποι 420 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.100. Σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι χειροκίνητο και έχει 6 ταχύτητες. Στην έκδοση με το μεγάλο κινητήρα η ισχύς είναι 338 kW, οι ίπποι 460 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.300. Επίσης, σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι αυτόματο και έχει 12 ταχύτητες. Και στις δύο εκδόσεις, το λεωφορείο διαθέτει ABS, ASR, EBS, ESP, ACC και LGS. Από το 2014, ο κινητήρας του Tourliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6. Φυλλάδιο Tourliner
Χρυσά κύπελλα από το Βαφειό της Λακωνίας

Τα δύο χρυσά κύπελλα από το Βαφειό της Λακωνίας που φιλοξενούνται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 1758 και 1759 αντίστοιχα είναι αρχαιολογικά ευρήματα της Μυκηναϊκής εποχής.

 Τα κύπελλα βρέθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές του Χρήστου Τσούντα το 1888. Είναι κατασκευασμένα από χρυσό με έκτυπες ανάγλυφες απεικονίσεις. Το ένα κύπελλο περιγράφει την αιχμαλωσία τριών ταύρων με δίχτυ, κατά την οποία τραυματίζονται οι δύο θαρραλέοι κυνηγοί. Το δεύτερο κύπελλο αφηγείται σε τρεις σκηνές την αιχμαλωσία ταύρου με θηλιά στο πόδι, η οποία αφηγείται από δεξιά προς τα αριστερά. Οι σκηνές παριστάνουν σύλληψη ταύρου, που ίσως να σχετίζεται με τον μύθο της Πασιφάης και τα μινωικά ταυροκαθάψια. Ίσως η σύλληψη του ταύρου να γινόταν για θρησκευτικούς σκοπούς ή οι σκηνές τους να επαναλαμβάνονταν στον αγωνιστικό χώρο. Τα ιερά ζώα εκτός από το ότι ήταν μεγαλόσωμα και άγρια, είχαν και μεγάλα και μυτερά κέρατα, πολύ επικίνδυνα για τους θηρευτές τους. Αυτό μαρτυρεί και το δραματικό σκηνικό που δείχνει έναν από τους κυνηγούς να τινάζεται από τον ταύρο στον αέρα. Πρόκειται για πολύτιμα έργα Μυκηναϊκής εποχής του 16ου - 15ου αιώνα π.Χ. που ίσως να κατασκευάστηκαν στην Πελοπόννησο. Τοιχογραφία με παρόμοια εικόνα στόλιζε το ανάκτορο της Κνωσού. Νικόλαος Καλτσάς (2007). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 120-121. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. Κατερίνα Παπαευθυμίου-Παπανθίμου. Αθλήματα στη μινωική Κρήτη και στη μυκηναϊκή Ελλάδα (pdf) (PDF). Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2012.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-67

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1966-67 διεξήχθη και πάλι σε τρεις ομίλους, δύο με 18 και έναν με 17 ομάδες, δηλαδή μετείχαν συνολικά 53 ομάδες. Οι νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στην τελική φάση, από την οποία οι δύο ανέβηκαν στην Α΄ εθνική κατηγορία.

 Το 1966-67 χαλάρωσε η προσπάθεια εξορθολογισμού του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής, που είχε ξεκινήσει την προηγούμενη σεζόν. Αντί να περιοριστούν ο όμιλοι από τρεις σε δύο, όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί, αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμιά ομάδα. Επίσης, λόγω της ανόδου τεσσάρων ομάδων από τη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, αρχικά συγκροτήθηκαν δύο όμιλοι των 17 και ένας των 18 ομάδων.Αργότερα το συμβούλιο της ΕΠΟ αποφάσισε την άνοδο του Ροδιακού, με αποτέλεσμα οι ομάδες να γίνουν 53.Η αναδιάρθωση, με μείωση του αριθμού των ομάδων και τη δημιουργία δύο ομίλων, αναβλήθηκε για την επόμενη σεζόν. Μάλιστα, προβλέφθηκε ο υποβιβασμός στη Γ΄ Εθνική 15 ομάδων συνολικά (3Χ5). Όμως, ούτε αυτός ο σχεδιασμός εφαρμόστηκε επακριβώς. Η επικράτηση της δικτατορίας στις 21 Απριλίου 1967, επέφερε δραματικές και υποχρεωτικές αλλαγές: σωματεία εξαναγκάστηκαν σε συγχώνευση ή σε διάλυση και οι κατηγορίες αναδιαρθρώθηκαν. Τελικά, η Β΄ εθνική της επόμενης σεζόν συγκροτήθηκε από δύο ομίλους των 16 ομάδων. Κατά τα άλλα, όπως και την προηγούμενη σεζόν, οι νικητές των τριών ομίλων πέρασαν στην τελική φάση, όπου διεκδίκησαν την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Ανέβηκαν οι δύο πρώτοι του τελικού ομίλου. Ομάδες: 53 Όμιλοι (3): 2 των 18 και ένας των 17 ομάδων. Πρωταθλητές: Πανελευσινιακός: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Ολυμπιακός Βόλου: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Α.Ο. Καβάλα Υποβιβασμός: 20 ομάδες (8-7-5). Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (1): Α.Ο. Τρίκαλα. Άνοδος από Γ΄ Εθνική: Καμία ομάδα. Οι τέσσερις νικήτριες ομάδες των τεσσάρων ομίλων της Γ' Εθνικής (Αστέρας Ζωγράφου, ΑΕΚ Φαλήρου, Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης και Ελπίδα Δράμας), λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών, δεν προβιβάστηκαν. Κάτι τέτοιο συνέβη για πρώτη και μοναδική φορά από την καθιέρωση των εθνικών κατηγοριών. Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν: Α΄ όμιλος: Κώστας Δαβουρλής (Παναχαϊκή): 39 γκολ. Β΄ όμιλος: Χαράλαμπος Χάντζος και Γιώργος Δεϊμέζης (Φωστήρας): 23 γκολ. Γ΄ όμιλος: Γεωργιάδης (Μακεδονικός): 16 γκολ Βαθμολογικό σύστημα 3-2-1 Λόγω της τριπλής ισοβαθμίας μετά τους αγώνες της τελικής φάσης ακολούθησαν αγώνες μπαράζ ανάμεσα στις τρεις ομάδες. Και οι τρεις αγώνες μπαράζ έγιναν στην Λαμία. Τα αποτελέσματα: Ολυμπιακός Βόλου - Α.Ο. Καβάλα 0–0 Πανελευσινιακός - Α.Ο. Καβάλα 3–1 Ολυμπιακός Βόλου - Πανελευσινιακός 2–1Η τελική κατάταξη: Ολυμπιακός Βόλου: 5 β. (2-1) Πανελευσινιακός: 4 β. (4-3) Α.Ο. Καβάλα: 3 β. (1-3) Στατιστική ποδοσφαίρου. Ανδρέας Μπόμης, "Αλμανάκ. Όλα για το ποδόσφαιρο '91", σ. 24-25. "Η περίοδος 1966-67". Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 69-76.