Άγιος Νικόλαος Σταροχωρίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Άγιος Νικόλαος ΑχαΐαςΟ Άγιος Νικόλαος, γνωστότερος ως Λαλιωταίικα ή και ως Λαλιώτη, είναι πεδινός παραποτάμιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, που ανήκει διοικητικά ως οικιστική θέση στην Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου του «καλλικρατικού» Δήμου Ερυμάνθου.

 Βρίσκεται κτισμένος σε πεδινή περιοχή, στη δυτική άκρη του κάμπου των Φαρρών, στις απαρχές των βόρειων απολήξεων του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο 190 μ. περίπου, κατάντη του ποταμού Πείρου σε σημείο συμβολής του και με άλλους μικρούς παραπόταμούς του. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο οικισμός αποτελεί σύνορο των Τοπικών Κοινοτήτων Σταροχωρίου και Ελληνικού. Ο οικισμός βρίσκεται ανάμεσα στους πολύ κοντινούς οικισμούς των Κωτσολαίικων, που βρίσκονται στα νοτιοδυτικά του, της Αγίας Ελεούσας και των Μπακαλαραίικων, που βρίσκονται στα ανατολικά του. Σε λίγο μεγαλύτερη απόσταση από τον Άγιο Νικόλαο βρίσκονται στα δυτικά οι οικισμοί της Δαφνούλας και του Πρέβεδου, στα νότια οι οικισμοί του Σταροχωρίου και η Χρυσαυγή, στα νοτιοανατολικά οι οικιστικές περιοχές της Τοπικής Κοινότητας Ελληνικού Γκολφιναίικα, Καθίσματα, Μουρίνες, Νιαχαίικα καθώς και η ίδια η έδρα της Τοπικής Κοινότητας, στα ανατολικά του η Βαλμαντούρα και οι Χαμοκέλες, και στα βόρεια η κωμόπολη της Χαλανδρίτσας. Απέχει από την πόλη της Πάτρας περί τα 23 χιλιόμετρα. Στην περιοχή του Αγίου Νικολάου υπάρχει, πέρα από τον κοιμητηριακό ναό του Αγίου Νικολάου και το ξωκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία -η λεγόμενη «Παναγία Λαλιώτη»-, παραδοσιακό πέτρινο γεφύρι με καμάρα στον Πείρο ποταμό. Οι ονομασίες Λαλιωταίικα και Λαλιώτη, που αποτελούν τη συνηθέστερη ονομασία για τη συνοικία στην καθημερινή πρακτική των κατοίκων της αλλά και αυτών της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας και των Φαρρών, είναι ανθρωπωνυμικά και δηλώνουν το επίθετο της οικογένειας Λαλιώτη, που κατοικεί στην περιοχή ή και πρωτοκατοίκησε την περιοχή. Ο Άγιος Νικόλαος αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 20 Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε Δήμο Φαρών. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Λαλουσίου. Στις 19/03/1961 έπαψε να αποτελεί ανεξάρτητο οικισμό και απορροφήθηκε ως συνοικία πλέον της τότε Κοινότητας Σταροχωρίου. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Άγιος Νικόλαος, λήμμα Λάλουσι, λήμμα Σταροχώρι. Δήμος Ερυμάνθου: Σταροχώρι. visit-erymanthos.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Νικολάου Σταροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φαρών (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018.