Tiger I

Το Panzerkampfwagen VI Tiger I (γερμ. τεθωρακισμένο όχημα μάχης VI «Τίγρης») είναι γερμανικό άρμα μάχης που χρησιμοποιήθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν ένα από τα ισχυρότερα άρματα μάχης της εποχής, βάρους 55 τόνων και οπλισμένο με πυροβόλο των 88mm.

 Σχεδόν από την έναρξη του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου, οι Γερμανοί είδαν την ανάγκη για ένα άρμα μάχης που θα αντικαθιστούσε το PzKpfw IV. Το 1941 παραγγέλθηκε στη Χένσελ ένα άρμα 36 τόνων, το VK3601, για το οποίο κατασκευάστηκε ένα πρωτότυπο, αλλά ο σχεδιασμός του σταμάτησε μετά την ταυτόχρονη παραγγελία στις Χένσελ και Πόρσε για ένα άρμα 45 τόνων (VK4501) οπλισμένο με το πυροβόλο Flak 18 των 88mm. Η παραγγελία έπρεπε να είναι έτοιμη στα επόμενα γενέθλια του Χίτλερ (20 Απριλίου 1942), οπότε και παρουσιάστηκαν δύο πρωτότυπα, ένα της Χένσελ [VK4501(H)] και ένα της Πόρσε [VK4501(P)]. Επιλέχθηκε το μοντέλο της Χένσελ το οποίο είχε στοιχεία από το VK3601 και το VK3001(H) παρόλο ότι απείχε πολύ από την αρχική απαίτηση των 45 τόνων. Τον Αύγουστο του 1942 ξεκίνησε η παραγωγή του με την ονομασία PzKpfw VI Tiger Ausf E (SdKfz 181). Το Tiger παρήχθη από τον Αύγουστο του 1942 έως τον Αύγουστο 1944 οπότε το διαδέχτηκε το Tiger II ή Königstiger (βασιλικός τίγρης). Παρήχθησαν 1350 άρματα και επίσης δημιουργήθηκαν και κάποιες παραλλαγές: Το Befehlspanzer Tiger (Διοίκησης) και το Sturmtiger (Εφόδου), εξοπλισμένο με νέα υπερκατασκευή και τον εκτοξευτή ρουκετών 38cm Type 61 (μόνο 10 άρματα). To Tiger ήταν άρμα σύγχρονο, με το ισχυρό αντιαεροπορικό πυροβόλο των 88mm επάνω σε πύργο της Krupp και πολύ καλή θωράκιση που σε πολλά σημεία περνούσε τα 200mm. Η θωράκιση, παραδόξως, δεν ήταν επικλινής όπως εκείνη του αντιπάλου του Τ-34 αλλά κάθετη. Το σύστημα μετάδοσης κίνησης ήταν ημιαυτόματο συμπεριλαμβάνοντας το πρωτοποριακό υδραυλικό κιβώτιο ταχυτήτων OLVAR. Η ανάρτηση αποτελούνταν από οκτώ τροχούς σε κάθε πλευρά σε δύο επικαλυπτόμενες σειρές, κάτι που δημιουργούσε σημαντικό πρόβλημα: λάσπη και πέτρες μαζευόταν ανάμεσα στους τροχούς ακινητοποιώντας το άρμα όταν η λάσπη πάγωνε εξαιτίας του τρομερού κρύου του ανατολικού μέτωπου. Το Tiger ήταν υπερβολικά πολύπλοκο στην κατασκευή και τη συντήρησή του. Η πρώτη του πολεμική δράση(τρία άρματα) ήταν στο μέτωπο του Λένινγκραντ.Η ρωσική αντιαρματική //αμυνα τα κατέστρεψε σε λίγα λεπτά. κατόπιν χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα μέτωπα. Κατά την περίοδο 13 Ιουνίου-8 Αυγούστου του 1944, όταν οι συμμαχικές δυνάμεις προωθούνταν στη Νορμανδία, εφαρμόστηκε η επιχείρηση Perch, η οποία προέβλεπε ταχεία διάσπαση του γερμανικού μετώπου από ρήγμα που είχε εντοπισθεί στις γερμανικές γραμμές. Ωστόσο, η επιχείρηση απέτυχε παταγωδώς λόγω ενός άρματος Tiger που οδηγούσε ο ίλαρχος των SS (SS-Hauptsturmführer) Μίχαελ Βίττμαν (Michael Wittmann). Μέσα σε μία μέρα το Tiger του Βίτμαν κατέστρεψε μόνο του 21 άρματα, στην πλειοψηφία τους Cromwell και M4 Sherman, 14 ημιερπυστριοφόρα M3 και δύο αντιαρματικά, μέχρι να ακινητοποιηθεί από ένα αντιαρματικό των 57 χλστ. Επί αρκετές ημέρες μετά τη μάχη, ακόμη και η θέα γερμανικού άρματος προκαλούσε πανικό στους Βρετανούς, οι οποίοι κατέληξαν σε έναν γενικό, εμπειρικό κανόνα: "Εάν υπάρχει αναφορά για την παρουσία ενός Tiger, πρέπει να στείλεις πέντε Sherman, υπολογίζοντας να χάσεις τα τέσσερα." Επιδόσεις: Διάβαση ύδατος βάθους: 1,2 m Ανάβαση: 60% Υπερπήδηση κάθετου εμποδίου: 0,79m Υπερπήδηση τάφρου: 1,8 m Tiger 131 άρμα που εγκαταλείφθηκε στην Αφρική και μέχρι σήμερα είναι σε λειτουργία στο Bovington Tank Museum(UK) Tiger 007 άρμα του ίλαρχου Michael Wittmann Tiger 217 άρμα του ίλαρχου Otto Carius Tiger 231 άρμα που εκτίθεται στα περίχωρα του Vimoutiers στη Γαλλία Σταυρόπουλος Δημήτριος, «Tiger - Η δράση του Γερμανικού άρματος κατά τον Β'ΠΠ», Στρατιωτική Ιστορία, τεύχος 44, Μάρτιος 2000 Bishop, Adam ed., The Complete Encyclopedia of Weapons of World War II, Barnes & Noble, 1998