Μπερνάρ Αρνό

Ο Μπερνάρ Ζόε Ετιέν Αρνό (Γαλλικά: bɛʁnaːʁ aʁno, γεννημένος 5 Μαρτίου του 1949) είναι Γάλλος επιχειρησιακός μεγιστάνας, επενδυτής και συλλέκτης έργων τέχνης. Ο Αρνό είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της LVMH, της μεγαλύτερης εταιρείας πολυτελείας στον κόσμο. Είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με το Αμερικανικό επιχειρησιακό περιοδικό Forbes (Ιούνιος 2021). Ξεπερνώντας τον Ίλον Μάσκ στις 14 Δεκεμβρίου 2022 18:00 το απόγευμα.

 Πριν την LVMH Μετά την αποφοίτησή του, ο Αρνό προσχώρησε στην εταιρεία του πατέρα του το 1971. Προάχθηκε σε Διευθυντή Ανάπτυξης της εταιρίας το 1974 και έγινε διευθύνων σύμβουλος το 1977. Το 1979 διαδέχτηκε τον πατέρα του ως πρόεδρος της εταιρείας. Το 1984, με τη βοήθεια του Antoine Bernheim, ανώτερου συνεργάτη της Lazard Frères, ο Αρνό εξαγόρασε την εταιρία χρηματοδότησης πολυκαταστημάτων Financière Agache. Έγινε Διευθύνων Σύμβουλος της Financière Agache και στη συνέχεια ανέλαβε τον έλεγχο της Boussac Saint-Frères, μιας κλωστοϋφαντουργικής επιχείρησης. Ο Αρνό αργότερα πούλησε τις εταιρίες και τα περιουσιακά στοιχεία τους για μεγάλα ποσά κρατώντας μόνο μερικά πολυκαταστήματα. Ίδρυση της LVMH Τον Ιούλιο του 1988, 1 χρόνο μετά την ίδρυση της LVMH, ο Αρνό διέθεσε 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια για να σχηματίσει μια εταιρεία χαρτοφυλακίου σε συνεργασία με την Ιρλανδική εταιρία ζύθου Guiness που κατείχε το 24% των μετοχών της LVMH. Ο Αρνό δαπάνησε 600 εκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει 13,5% περισσότερο τις μετοχές της LVMH, καθιστώντας τον τον μεγαλύτερο μέτοχο της LVMH. Τον Ιανουάριο του 1989, έδωσε άλλα 500 εκατομμύρια δολάρια για να αποκτήσει τον έλεγχο 43,5% των μετοχών της LVMH και 35% των δικαιωμάτων ψήφου, φθάνοντας έτσι στην «μειοψηφία αποκλεισμού» που χρειαζόταν για να σταματήσει την αποσυναρμολόγηση της ομάδας LVMH. Στις 13 Ιανουαρίου 1989, εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου.Από τότε, ο Αρνό οδήγησε την εταιρεία μέσω ενός φιλόδοξου αναπτυξιακού σχεδίου, μετατρέποντάς την σε μία από τις μεγαλύτερες πολυτελείς ομάδες στον κόσμο με έδρα τη Γαλλία. Σε έντεκα χρόνια, η αγοραία αξία της LVMH πολλαπλασιάστηκε τουλάχιστον κατά δεκαπέντε, ενώ ταυτόχρονα οι πωλήσεις και τα κέρδη αυξήθηκαν κατά 500%. Προήγαγε αποφάσεις για την αποκέντρωση των εμπορικών σημάτων του ομίλου. Ως αποτέλεσμα αυτών των μέτρων, τα σήματα θεωρούνται πλέον ως ανεξάρτητες επιχειρήσεις με τη δική τους ιστορία. Τον Ιούλιο του 1988, ο Αρνό απέκτησε την Céline. Το 1993, η LVMH απέκτησε 2 θυγατρικές εταιρείες, την Berluti και το Kenzo. Την ίδια χρονιά, ο Αρνό εξαγόρασε τη γαλλική οικονομική εφημερίδα La Tribune. Τον Νοέμβριο του 2007 πούλησε την La Tribune για να αγοράσει μια άλλη γαλλική οικονομική εφημερίδα, την Les Échos για 240 εκατομμύρια ευρώ.Το 1994, η LVMH απέκτησε την εταιρία αρωμάτων Guerlain. Το 1996, ο Αρνό εξαγόρασε την Loewe. Οι εταιρίες Thomas Pink το 1999, Emilio Pucci το 2000 και Fendi, DKNY και La Samaritaine αγοράστηκαν από τον Αρνό το 2001. Άλλες επενδύσεις Από το 1998 έως το 2001, ο Άρνο επένδυσε σε μια ποικιλία διαδικτυακών εταιρειών, όπως Boo.com, Libertysurf και Zebank. Ο Άρνο επένδυσε επίσης στη Netflix το 1999.Το 2007, η Blue Capital ανακοίνωσε ότι ο Αρνό μαζί με άλλους συνεργάτες του κατέχουν το 10,69% των μετοχών της μεγαλύτερης αλυσίδας σούπερ μάρκετ της Γαλλίας και του δεύτερου μεγαλύτερου διανομέα τροφίμων Carrefour παγκοσμίως.Το 2008 αγόρασε την εταιρεία κατασκευής γιοτ πολυτελείαςPrincess Yachts για 253 εκατομμύρια ευρώ. Η συλλογή του Αρνό που περιλαμβάνει έργα του Πικάσο, Υβ Κλάιν, Χένρυ Μουρ και του Άντι Γουόρχολ.Από το 1999 έως το 2003, κατείχε την Phillips de Pury & Company, μια εταιρία δημοπρασίας έργων τέχνης. Ο Αρνό έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει μια κόρη και τέσσερις γιους. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Ντεουβάρν από το 1973 έως το 1990, και το ζευγάρι έχει μια κόρη και έναν γιο. Ο Αρνό παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, την Χέλεν Μέρσιε, καναδική πιανίστρια από το Κεμπέκ, το 1991. Το ζευγάρι έχει τρεις γιους. Διοικητής του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής (Φεβρουάριος 2007) Κύριος αξιωματικός του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής (Ιούλιος 2011) Επίτιμος ιππότης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2012)