IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
333 Βαδηνία

Η Βαδηνία (Badenia) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,46. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την περιοχή Βάδη της Γερμανίας. Η Βαδηνία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Υγιείας.

 Η μέση διάμετρος της Βαδηνίας υπολογίσθηκε σε 78,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται από 350 ως 500 περίπου τρισεκατομμύρια τόνους για μέσες πυκνότητες 1,4 και 2 gr/cm³ αντιστοίχως. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0475 (από δεδομένα του IRAS). Η Βαδηνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 58 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η ανώτατη δυνατή φθάνει πιθανώς τους -26 βαθμούς Κελσίου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Guantanamera

Guantanamera είναι ο τίτλος δημοφιλούς τραγουδιού που βασίζετια στη γουαχίρα (φλαμένκο) μελωδία της κουβανέζικης μουσικής. Οι στίχοι του είναι παρμένοι από τον κύκλο τραγουδιών Versos Sencillos (απλά στιχάκια) του κουβανού εθνικού ήρωα Χοσέ Μαρτί. Δημιουργήθηκε αυθόρμητα στα 1929-35 όταν ο José Fernández Díaz στο μικρόφωνο του ραδιοφώνου αυτοσχεδίαζε ενώ παρουσίαζε τα τρέχοντα γεγονότα της ημέρας, τα λεγόμενα Décimas, ενώ επαναλάμβανε εν είδη ρεφρέν Guantanamera, Guajira Guantanamera. Αργότερα έγινε γνωστό ανά τον κόσμο.

 Πρώτος ο Πιτ Σίγκερ χρησιμοποίησε τους στίχους του Μαρτί το 1963 στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης. Ακολούθησε και ο Χοσέ Φερνάντεζ Ντιάζ, με την αυτοσχέδια εκτέλεση το 1976 στο Πάρκο Λένιν στην Αβάνα. Το 1985 τα πνευματικά δικαιώματα του τραγουδιού πέρασαν στους κληρονόμους του Ντιάζ, ενώ το 1993 το Ανώτατο δικαστήριο της Κούβας με απόφαση του αναγνωρισε πάλι τον Ντιάζ κατόπιν ζωής ως μόνο κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων της σύνθεσης. Η διασκευή του Σίγκερ γνώρισε παγκόσμια επιτυχία και έγινε τραγούδι των συνδικαλιστών. La Canción Guantanamera στην επίσημη Κουβανική εγκυκλοπαίδεια EcuRed (ισπανικά) Origen de La Guantanamera Αρχειοθετήθηκε 2017-03-19 στο Wayback Machine. (ισπανικά) "Guantanamera": La canción curiosa (ισπανικά)
Μάθιου Μπέλαμι

Ο Μάθιου Τζέιμς Μπέλαμι (Matthew James "Matt" Bellamy, 9 Ιουνίου 1978) είναι Άγγλος μουσικός και συνθέτης. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο τραγουδιστής, κιθαρίστας, πιανίστας και βασικός συνθέτης των τραγουδιών του alternative rock συγκροτήματος Muse.

 Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1978 στο Κέμπριτζ της Αγγλίας. Ο πατέρας του Μπέλαμι, Τζορτζ, ήταν κιθαρίστας στο ποπ συγκρότημα The Tornados. Η μητέρα του Μπέλαμι, Μέριλιν, γεννήθηκε στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας και μετακόμισε στην Αγγλία την δεκαετία του '70. Στην πρώτη της ημέρα στην Αγγλία γνώρισε τον Τζορτζ που εκείνη την εποχή δούλευε ως οδηγός ταξί. Αργότερα μετακόμισαν μαζί στο Κέμπριτζ, όπου και γεννήθηκε ο μεγαλύτερος αδερφός του Μάθιου, ο Πολ, και μετά από λίγα χρόνια γεννήθηκε και ο ίδιος ο Μάθιου. Ο Μπέλαμι άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία 6 ετών, ενώ κιθάρα σε ηλικία 14 ετών. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 η οικογένεια μετακόμισε στο Τέινμαουθ. Μετά το διαζύγιο των γονιών του, έμενε με την γιαγιά του, η οποία τον έπεισε να μάθει να παίζει κιθάρα στην ηλικία των 14.
Δημοτικό Γήπεδο Αχαρνών

Το Δημοτικό Γήπεδο Αχαρνών είναι γήπεδο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στις Αχαρνές Αττικής και ανήκει στο Δήμο Αχαρνών. Διαθέτει αγωνιστικό χώρο ποδοσφαίρου με φυσικό χλοοτάπητα και δύο κερκίδες, χωρητικότητας 4.450 θεατών. Είναι η φυσική έδρα του Αχαρναϊκού.

 Κατασκευάστηκε το 1953 και τελευταία φορά ανακατασκευάστηκε το 1987. Το 1978 κατασκευάστηκε το κεντρικό τμήμα της βόρειας κερκίδας και το 1983 κατασκευάστηκε η μικρή νότια κερκίδα. Το 1985 τοποθετήθηκε για πρώτη φορά φυσικός χλοοτάπητας, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που διέθετε έως τότε και τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγιναν στον αγώνα Αχαρναϊκός - Ιωνικός Νίκαιας 1-1 για την 10η αγωνιστική της Β΄ Εθνικής στις 24 Νοεμβρίου 1985. Το 1987 προστέθηκαν τα 2 πλαϊνά τμήματα της βόρειας κερκίδας, παίρνοντας την τελική του μορφή. Σήμερα το γήπεδο διαθέτει προβολείς και σκέπαστρο στο κεντρικό τμήμα της βόρειας κερκίδας.Το ρεκόρ των εισιτηρίων κρατάει από το 1970, όταν στον αγώνα Αχαρναϊκός - Π.Α.Σ. Γιάννινα για την Β΄ Εθνική της περιόδου 1970-71, διατέθηκαν 6.750 εισιτήρια.
Πόλεμος της Λύττου

Ο Πόλεμος της Λύττου (221 έως 219 π.Χ.) ήταν σύρραξη που έλαβε χώρα στο νησί της Κρήτης κατά την ελληνιστική περίοδο. Αντιμαχόμενες παρατάξεις ήταν από τη μία η Κνωσός, κυρίαρχη δύναμη στο νησί και οι σύμμαχοί της (με πιο αξιόλογη στην περίπτωση αυτή τη Γόρτυνα), ενώ από την άλλη η Λύττος, μια αποικία των Σπαρτιατών, η αρχαιότερη πόλη στο νησί σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιστορικού Πολύβιου. Η Κνωσός, σύμμαχος της Γόρτυνας, είχε επιβάλλει την κυριαρχία της στο νησί με εξαίρεση την πόλη της Λύττου, τη μοναδική που αρνήθηκε να υποταχτεί. Για το λόγο αυτό η Κνωσός αποφάσισε να εμπλακεί σε πόλεμο, ώστε να την αφανίσει απομακρύνοντας τους κατοίκους από τις εστίες τους, παρέχοντας δε και μια γεύση φόβου στις υπόλοιπες πόλεις του νησιού.

 Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων η Κνωσός και η Γόρτυνα αντιμάχονταν για την κυριαρχία στην Κρήτη. Προς τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ., οι δυο τους αποφάσισαν πως μια συμμαχία ανάμεσά τους θα ήταν πιο προσοδοφόρα. Ωστόσο, οι κάτοικοι της Γόρτυνας διασπάστηκαν με τους γηραιότερους να τάσσονται υπέρ της Κνωσού και τους νεότερους υπέρ της Λύττου. Έκπληκτη από την τροπή αυτή των πραγμάτων η Κνωσός ζήτησε τη βοήθεια των Αιτωλών, επικαλούμενη τη συμμαχία τους. Κατά συνέπεια οι γηραιότεροι κάτοικοι της Γόρτυνας πήραν τον έλεγχο του φρουρίου της πόλης, εξόρισαν ή θανάτωσαν τους νέους και παρέδωσαν την πόλη στην Κνωσό.Οι δύο σύμμαχοι, σε μια προσπάθεια να εδραιώσουν την ηγεμονία τους στο νησί αποφάσισαν να τιμωρήσουν την πόλη της Λύττου, που αντιστεκόταν σθεναρά. Αρχικά όλες οι υπόλοιπες κρητικές πόλεις τάχθηκαν εναντίον της Λύττου, ωστόσο συγκεκριμένες εσωτερικές διαμάχες οδήγησαν στη διάσπαση τους σε δύο στρατόπεδα. Οι πόλεις Πολυρρήνια, Κήρη και Λάππα, μαζί με τους Ορίους και τους Αρκάδες, διέκοψαν τις σχέσεις τους με τους κατοίκους της Κνωσού, συμμαχόντας με τη Λύττο.Τελικά οι δυνάμεις της Λύττου απουσίασαν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια εξαντλητική εκστρατεία κατά της Ιεράπυτνας, κάτι που έδωσε στην Κνωσό την ευκαιρία να πολιορκήσει την πόλη. Τα γυναικόπαιδα της Λύττου στάλθηκαν στην Κνωσό, ενώ η ίδια η πόλη μετατράπηκε σε ερείπια. Όταν οι υπερασπιστές της πόλης επέστραψαν από την εκστρατεία και αντιλήφθηκαν τι είχε γίνει, ξέσπασαν σε θρήνους και κανένας δεν τόλμησε να μπει στη γενέτειρα του. Τους άνδρες αυτούς δέχτηκε με εγκαρδιότητα η Λάππα (σημερινή Αργυρούπολη), προσφέροντας παράλληλα και τη βοήθειά της στον πόλεμο κατά της Κνωσού.Η Λάππα και η Πολυρρηνία στράφηκαν στο βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο Ε', για βοήθεια. Στο νησί κατεύθασαν 500 στρατιώτες, συνοδευόμενοι από 200 Αχαιούς. Οι πόλεις Ελεύθερνα, Άπτερα και Κυδωνία αποχώρησαν τότε από το στρατόπεδο της Κνωσού για να συμμαχήσουν με τους εχθρούς της. Με τον τρόπο αυτό ο Φίλιππος άρχισε να ασκεί μεγάλη επιρροή στο δυτικό τμήμα του νησιού, το οποίο και έγινε μακεδονικό προτεκτοράτο το 216 π.Χ. Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το νησί διαιρεμένο, ενεπλάκη στον Πρώτο Κρητικό Πόλεμο. Πολύβιος, «Ιστορίες» 4.52 (Αγγλικά) Θεοχάρης Δετοράκης, «Ιστορία της Κρήτης», Ηράκλειο, 1994, σελ. 73-74.
Δαίμονες των κυμάτων (ταινία 1937)

Δαίμονες των κυμάτων (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά Captains Courageous) είναι ο τίτλος μιας ναυτικής περιπέτειας, αμερικανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας αυτής του 1937 είναι οι Σπένσερ Τρέισι, Μέλβιν Ντάγκλας, Λάιονελ Μπάριμορ και Φρέντι Μπαρθόλομιου. Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, χάρισε στο Σπένσερ Τρέισι το πρώτο του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου.

 Ο Χάρβεϊ Τσέιν (Φρέντι Μπαρθόλομιου) είναι ένα πλούσιο και κακομαθημένο δεκάχρονο σχολιαρόπαιδο, το οποίο λόγω του γεγονότος ότι έχει μεγαλώσει μόνο του σ'ένα σπίτι γεμάτο υπηρέτες κι ένα πατέρα (Μέλβιν Ντάγκλας) που είναι συνεχώς απών λόγω των επιχειρήσεων του, νομίζει ότι μπορεί να εξαγοράσει τους πάντες και τα πάντα. Όταν κάποια στιγμή ο καυχησιάρης μικρός προσπαθεί να δωροδοκήσει έναν απ´τους καθηγητές του, ο διευθυντής του σχολείου προτείνει στον πατέρα του, να περάσουν οι δυο τους λίγο χρόνο μαζί με σκοπό να δημιουργήσουν το δεσμό πατέρα γιου που λείπει από τη ζωές τους. Όταν όμως οι δυο τους ξεκινάνε για να πάνε ταξίδι στην Ευρώπη, ο μικρός πέφτει στη θάλασσα και τον σώζει ένας Πορτογάλος ψαράς ο Μάνουελ (Σπένσερ Τρέισι). Ο Μάνουελ πηγαίνει το μικρό στο ψαροκάικο που δουλεύει και μεταξύ των δυο τους δημιουργείται ο δεσμός που ο Χάρβεϊ δεν κατάφερε να δημιουργήσει με τον πατέρα του. Ο Χάρβεϊ βλέπει το Μάνουελ σαν πατέρα και μέντορά του κι η μεταμόρφωσή του αρχίζει. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ η ταινία χάρισε το πρώτο Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου στον Σπένσερ Τρέισι για την ερμηνεία του Πορτογάλου ψαρά Μάνουελ Φιντέλο, ο οποίος αποτελεί πατρική φιγούρα σ' ένα κακομαθημένο μικρό. Ένα χρόνο αργότερα ο Τρέισι ξανακέρδισε το όσκαρ ερμηνείας για το "Αδέσποτα νιάτα" (The Boys Town, 1938) όπου ερμήνευσε το ρόλο του πατέρα Φλάναγκαν, ιδρυτή ενός χωριού που κατοικούνταν από ορφανά. Ο μοναδικός άλλος ηθοποιός που έχει καταφέρει δύο συνεχόμενες νίκες στην κατηγορία του α' ανδρικού ρόλου είναι ο Τομ Χανκς (για τις ταινίες Φιλαδέλφεια (Philadelphia, 1993) και Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump, 1994)). Ο μικρός της ταινίας Φρέντι Μπαρθολομιού ήταν ένα παιδί ηθοποιός που είχε ανακαλύψει ο παραγωγός της Metro-Goldwin-Mayer Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Κάρολου Ντίκενς Δαυίδ Κόπερφιλδ (David Copperfield, 1935) σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Ο μικρός μέσα σε διάστημα δυο χρόνων εμφανίστηκε μια σειρά επιτυχημένων κλασικών ταινιών. Βράβευση: Α’ Ανδρικού Ρόλου – Σπένσερ ΤρέισιΥποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας – Λιούις Ντι Λάιτον Διασκευασμένου Σεναρίου - Τζον Λι Μαχίν, Μαρκ Κόνελι και Ντέιλ Βαν Έβερι Μοντάζ - Έλμο Βέρον Η ταινία στην ιστοσελίδα imdb
Άννα της Σαξονίας (1420-1462)

H Άννα, γερμ. Anna von Sachsen von Wettin (5 Ιουνίου 1420 - 17 Σεπτεμβρίου 1462) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης.

 Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1433 τον Λουδοβίκο Α λάντγκραβο της Έσσης και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Β΄ 1438-1471, λάντγκραβος της Κάτω Έσσης. Ερρίκος Γ΄ 1440-1483, λάντγκραβος της Άνω Έσσης. Χέρμαν Δ΄ 1450-1508, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Ελισάβετ η ωραία 1453-1489, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ. Φρειδερίκος 1458-1463, απεβ. 5 ετών. Karl Wilhelm Böttiger: History of the Electorate and Kingdom of Saxony, p. 378 Carl Lorenz Collmann: History of the old town of Sontra in Lower Hesse, p. 28 Karl Florentin Leidenfrost: Elector Frederick II and his brothers, Duke Sigismund and Duke William, p. 31
Ο Άνθρωπος από την Μασσαλία

Ο Άνθρωπος από την Μασσαλία (Πρωτότυπος τίτλος: The Marseille Contact) είναι ένα αστυνομικό θρίλερ ταινία Γαλλο-Βρετανικής παραγωγής του 1970 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Πάρις και σενάριο Τζουντ Μπερνάρντ. Πρωταγωνιστούν οι Άντονι Κουίν, Μάικλ Κέιν και Τζέιμς Μέισον.Η ταινία βασίζεται εν μέρει στον περίφημο Γαλλικό Σύνδεσμο που είδε το φως της δημοσιότητας στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και αφορούσε το έμποριο ηρωίνης που γινόταν από την Άπω Ανατολή προς την Ευρώπη, αλλά κυρίως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες με ενδιαμέση στάση την Μασσαλία, όπου υπήρχαν παράνομα εργαστήριο επεξεργασίας της ηρωίνης.

 Ο Στιβ Βεντούρα, ο οποίος πρόσφατα έγινε επικεφαλής του γραφείου του Αμερικανικής Διώξης Ναρκωτικών (DEA) του Παρισιού, βρίσκεται αντιμέτωπος με το θάνατο ενός πράκτορά του, του Φρανκ Μάθιους και της συζύγου του Ρίτας, με τους οποίους ο Στιβ διατηρούσε φιλικές σχέσεις. Ο βασικός ύποπτος για τους θάνατους είναι ο Ζακ Μπρισάρ, ένας βαρώνος ναρκωτικών της Μασσαλίας με πολιτικές διανσύνδεσεις. Ο Βεντούρα έχοντας κάνει αρκετές προσπάθειες να στριμώξει τον Μπρισάρ για τους θάνατους διαπιστώνει ότι είναι ανώφελο και αποφασίζει με τη συμβολή του Γάλλου επιθεωρητή Μπριάκ, να προσλάβει έναν επαγγελματία δολοφόνο, τον Τζον Ντερέ, τον οποίο ο Βεντούρα προς μεγάλη του έκπληξή του, αναγνωρίζει ότι είναι ένας παλιός φίλος του, για να διεισδύσει στην οργάνωση του Μπρισάρ και να τον σκοτώσει. Ο Ντερέ καταφέρνει να μπει στο σπίτι του Μπρισάρ, μέσω της κόρης του Λουσιέν, η οποία θα τον προσκάλεσει μετά από έναν αγώνα με τα αυτοκίνητα τους που έκαναν σε μια δύσκολη διαδρομή. Σύντομα όμως η ταυτότητά του Ντερέ ως επαγγελματία δολοφόνου ανακαλύπτεται μέσω ενός διεφθαρμένου πράκτορα της διώξης ναρκωτικών, με τον Μπρισάρ να αποφασίζει να τον βγάλει από την μέση στελνόντας τον σε μια στημένη παραλαβή φορτίου ηρωίνης, όπου θα υπάρξει ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία. Ο Βεντούρα θα μάθει για το φορτίο ηρωίνης που προκείται να φτάσει και πηγαίνει στη Μασσαλία για να συναντηθεί με τον Ντερέ, ο οποίος κατορθώνει να ξεφύγει από την παγίδα που του έστησε ο Μπρισάρ και μαζί πηγαίνουν στον τόπο όπου ο Μπρισάρ επρόκειτο να παραλάβει το φορτίο ναρκωτικών για να τον σκοτώσουν. Εκεί διαπιστώνουν ότι ο επιθεωρητής Μπριάκ εργάζεται για τον Μπρισάρ και θα προσπάθησει να σκοτώσει αυτός για να κλέψει το φορτίο, αλλά θα αποτύχει καθώς οι άντρες που έχουν ακροβολιστεί στη περιοχή τον σώζουν εγκαίρως, όπου στη συνέχεια θα ανταλλάξουν πυρά με τον Βεντούρα και τον Ντερέ, ο οποίος τραυματίζεται και αργότερα πεθαίνει. Ο Βεντούρα για να εκδικηθεί τον θάνατο του φίλου του, πηγαίνει στο φιλανθρωπικό γκαλά που διοργάνωσε ο Μπρισάρ την ίδια μέρα για να καλύψει την συμπλοκή που υπήρξε νωρίτερα και τον σκοτώνει κατά τη διάρκεια ενός χορού και στη συνέχεια φεύγει και εξαφανίζεται. Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 75%, με βάση 2 κριτικές και μέση βαθμολογία 8/10. Ο Άνθρωπος από την Μασσαλία στο AllMovie (Αγγλικά) Ο Άνθρωπος από την Μασσαλία στην IMDb (Αγγλικά) Ο Άνθρωπος από την Μασσαλία στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Η συμφιλίωση του Μέλμοθ

Η συμφιλίωση του Μέλμοθ (γαλλικός τίτλος: Melmoth réconcilié) είναι διήγημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1835 και εντάσσεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας. Είναι εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα Μέλμοθ ο Περιπλανώμενος του Τσάρλς Ματούριν.

 Γαλλία, 1835. Ο Καστανιέ, ένας ανέντιμος ταμίας του μεγαλοτραπεζίτη Νυσενζέν, έχει καταστραφεί οικονομικά από τα έξοδα της ερωμένης του και ετοιμάζεται να υπεξαιρέσει ένα μεγάλο ποσό και στη συνέχεια να εξαφανιστεί. Εκπλήσσεται από την άφιξη του μυστηριώδους Ιρλανδού Μέλμοθ, ο οποίος του προτείνει να τον απαλλάξει από τα βάσανά του με αντάλλαγμα την ψυχή του, μια προσφορά που είχε ήδη κάνει και σε άλλους που βρίσκονταν σε απελπιστική κατάσταση.Σε αντίθεση με την άρνηση όλων των προηγούμενων που είχε προσεγγίσει ο Μέλμοθ, ο Καστανιέ συμφωνεί αμέσως, αποκτώντας έτσι υπερφυσικές δυνάμεις. Ωστόσο, όσο περνάει ο καιρός, αρχίζει να αντιλαμβάνεται τι τον περιμένει στη μετά θάνατον ζωή και με τη σειρά του επιδιώκει να απαλλαγεί από τη σατανική συμφωνία. Αρχικά, ο Καστανιέ αποφασίζει να ψάξει για τον Μέλμοθ, αλλά ανακαλύπτει ότι ο Ιρλανδός πέθανε ως άγιος συμφιλιωμένος με τον Θεό και η ψυχή του τελικά σώθηκε.Ο Καστανιέ, όπως και ο Μέλμοθ στο παρελθόν, δεν έχει άλλη επιλογή από το να ψάξει για έναν νέο αντικαταστάτη, τον οποίο αναζητά ανάμεσα στους χρηματιστές. Η συμφωνία περνάει έτσι από πολλά χέρια, χάνοντας σταδιακά τη δύναμή της και αυτός που την κληρονομεί τελευταίος είναι ένας υπάλληλος συμβολαιογράφου. Ο Τζον Μέλμοθ είναι ο ρομαντικός αντιήρωας του γοτθικού μυθιστορήματος του Ιρλανδού συγγραφέα Τσαρλς Ματούριν του 1820 Μέλμοθ ο περιπλανώμενος, ένα έργο που θαύμαζε ο Μπαλζάκ. Ο Μέλμοθ έχει κάνει συμφωνία με τον διάβολο: θα ζήσει ακόμη 150 χρόνια και θα έχει τη δύναμη να πραγματοποιήσει όλες τις επιθυμίες του. Μετανοώντας, προσπαθεί να βρει «αντικαταστάτη» για να λυτρωθεί, έχει όμως την ατυχία να συναντά μόνο καλούς Χριστιανούς που προτιμούν την αιώνια σωτηρία από τη δύναμη του πειρασμού. Κάθε του απόπειρα είναι ένα επεισόδιο του μυθιστορήματος που τελειώνει με τον θάνατο του Μέλμοθ: έπεσε στο γκρεμό και σκοτώθηκε, παρασυρμένος από κάποια άγνωστη δύναμη. Στο διήγημα-παρωδία του Μπαλζάκ αποκαλύπτεται ότι ο Μέλμοθ επέζησε από το τρομερό τέλος του και στο διεφθαρμένο περιβάλλον του παριζιάνικου οικονομικού κόσμου βρίσκει εύκολα αντικαταστάτη και πεθαίνει συμφιλιωμένος με τον Θεό.
Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ

Η Αρένα Ιερουσαλήμ (εβραϊκά: הארנה ירושלים‎, HaArena Yerushalayim), μετονομάστηκε από την χορηγό Εθνική Λοταρία Mifal HaPayis ως Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ (εβραϊκά: פיס ארנה ירושלים‎, HaPais Arena Yerushalayim), είναι μια κλειστή αθλητική αρένα πολλαπλών χρήσεων που χτίστηκε στην Ιερουσαλήμ από το δημοτικό συμβούλιο και την εθνική δωρεά της Mifal HaPais. Άνοιξε το Σεπτέμβριο του 2014 και βρίσκεται στο Αθλητικό Συγκρότημα της Ιερουσαλήμ, στη νοτιοδυτική γειτονιά της Μαλχά, δίπλα στο Στάδιο Τέντι. Η αρένα έχει χωρητικότητα 11.000 θεατών για αγώνες καλαθοσφαίρισης.

 Το ίδιο το εσωτερικό της αρένας καλύπτει 40.000 τετραγωνικά μέτρα και, σύμφωνα με τον δήμαρχο της Ιερουσαλήμ Νιρ Μπαρκάτ, η αρένα είναι ο μεγαλύτερος εσωτερικός χώρος στην Ιερουσαλήμ. Η αρένα μπορεί να φιλοξενήσει επαγγελματικά αθλήματα, συναυλίες παγκόσμιας κλάσης, διεθνή συνέδρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η αρένα περιλαμβάνει επίσης ένα ιατρικό αθλητικό κέντρο, αίθουσες κλαμπ, γραφεία και δύο επιπλέον αίθουσες. Ολόκληρο το συγκρότημα καλύπτει 47.370 τετραγωνικά μέτρα. Η αρένα είναι μέρος μιας σειράς αθλητικών εγκαταστάσεων στο Αθλητικό Συγκρότημα της Ιερουσαλήμ, που περιλαμβάνουν εσωτερική πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, γήπεδα αντισφαίρισης και παγοδρόμιο. Είναι επίσης ένας χώρος πολλαπλών χρήσεων, με ξενοδοχεία και κατοικίες για αθλητές με καταλύματα 240 δωματίων, που είναι σε θέση να παρέχει εγκαταστάσεις για εκθέσεις, πολιτιστικές και επιχειρηματικές εκδηλώσεις. Υπάρχει επίσης υπόγειος χώρος στάθμευσης για 1.700 αυτοκίνητα και εμπορικό κέντρο. Το 2004, ο δήμαρχος της Ιερουσαλήμ, Εχούντ Ολμέρτ, δήλωσε ότι θα δημιουργηθεί μια νέα αρένα καλαθοσφαίρισης εντός ενός έτους. Τον Δεκέμβριο του 2005, τοποθετήθηκε ο ακρογωνιαίος λίθος. Τον Ιούλιο του 2009, το δημαρχείο δημοσίευσε πρόσκληση στους ενδιαφερόμενους για την κατασκευή της υποδομής της αρένας. Το οικοδομικό έργο είχε αρχικά προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2014, και αρχικά εκτιμήθηκε ότι θα κόρτιζε 240 εκατομμύρια ΝΙΣ. Εκ των οποίων, 187 εκατομμύρια ΝΙΣ επρόκειτο να καλυφθούν από την Mifal HaPayis, 20 εκατομμύρια ΝΙΣ από επιχορήγηση από το Ισραηλινό Εθνικό Συμβούλιο Στοιχημάτων Αθλητισμού και 33 εκατομμύρια ΝΙΣ από τον δήμο της Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, το τελικό τελικό κόστος του έργου διαμορφώθηκε σε πάνω από 400 εκατομμύρια ΝΙΣ.Με την ολοκλήρωση, η αρένα έγινε η νέα έδρα του ισραηλινού συλλόγου καλαθοσφαίρισης Χαπόελ Ιερουσαλήμ Μ.Κ., καθώς μετακόμισε σε αυτήν από τη μικρότερη Αρένα Μαλχά, που ήταν η προηγούμενη έδρα της. Η αρένα άνοιξε επίσημα στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jerusalem Arena στο Wikimedia Commons Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ, Πληροφορίες στον ιστότοπο της Χαπόελ Ιερουσαλήμ
Γρηγόριος Τιφέρνας

Ο Γρηγόριος Τιφέρνας, ιταλ.: Gregorio Tifernate (Κορτόνα, 1414 – Βενετία, 1462) ήταν Έλληνας ανθρωπιστής της Αναγέννησης από την ιταλική πόλη Σιτά ντι Καστέλλο (λατινικά:Tifernum, από όπου και το επώνυμό του).

 Σπούδασε τους Έλληνες Κλασικούς με τον Μανουήλ Χρυσολωρά και ήταν ο πρώτος καθηγητής Ελληνικών στη Γαλλία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Φαίνεται ότι έμεινε μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα στο Παρίσι, αλλά αποδείχθηκε αρκετό για να εκπαιδεύσει αρκετούς μαθητές, που θα συνέχιζαν τη δουλειά του. Φυσική Θεοφράστου e greco στην latinam ab Gregorio Tifernio - λατινική μετάφραση του Θεόφραστου «Φυσική Γαλλικός ανθρωπισμός Έλληνες μελετητές στην Αναγέννηση
Στήλη της Ευδοξίας

Η στήλη της Ευδοξίας ήταν βυζαντινή τιμητική στήλη, η οποία ανεγέρθηκε το 403 μ.Χ.1 προς τιμήν της αυτοκράτειρας Ευδοξίας, συζύγου του Αρκαδίου (395-408).

 Η στήλη της Ευδοξίας βρισκόταν στη βορειοανατολική πλευρά του Αυγουσταίου, στο σημείο το οποίο αργότερα θα γίνει γνωστό ως Πιττάκια,2 μπροστά από το κτήριο της Συγκλήτου.3 Ήταν κατασκευασμένη από πορφυρίτη και στην κορυφή της ήταν τοποθετημένο το αργυρό άγαλμα της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. Στο βάθρο του αγάλματος, το οποίο βρέθηκε το 1847 στο επίπεδο της παλιότερης πλατείας, σε βάθος 3 μέτρων, κατά τη θεμελίωση του Οθωμανικού Εμπορικού Δικαστηρίου και το οποίο σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, αναφέρεται ότι την πρωτοβουλία για την κατασκευή είχε ο έπαρχος της πόλης Σιμπλίκιος.4 Η στήλη της Ευδοξίας γειτνίαζε με αυτή του Λέοντα Α΄. Το κείμενο των επιγραφών αποτελείται από τέσσερις στίχους στην Ελληνική, χαραγμένους ψηλότερα και από τη λατινική επιγραφή κάτω από την ελληνική: Η στήλη και ιδίως η υπερβολή των εορτασμών για τα εγκαίνιά της στάθηκαν σε μεγάλο βαθμό αφορμή, ώστε να εξοριστεί για δεύτερη φορά ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, καθώς πυροδότησαν σφοδρές αντιδράσεις και πύρινους λόγους εκ μέρους του κατά της Ευδοξίας, η οποία κατηγορήθηκε για ανηθικότητα και "διονυσιασμό". Γνωρίζουμε ότι το άγαλμα παρέμενε στη στήλη μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα, όταν ο Ιουστινιανός Α΄ το αντικατέστησε τοποθετώντας στη θέση του εκείνο της συζύγου του, Θεοδώρας.5 Comes Marcellinus. Chronicon. PL (Migne), 51, σελ. 922 (http://www.documentacatholicaomnia.eu/02m/0474-0534,_Marcellinus_Comes,_Chronicum,_MLT.pdf) Janin, Raymond (1964). Constantinople byzantine: développement urbain et répertoire topographique. Παρίσι: Institut Français d’Études Byzantines. σελ. 76. Gilbert Dagron (2001). Η γέννηση μιας πρωτεύουσας. Η Κωνσταντινούπολη και οι θεσμοί της (330-451). Αθήνα: Μ.Ι.Ε.Τ., σελ. 161. Janin, Raymond (1964), σελ. 77. Janin, Raymond (1964), σελ. 76.
432 Πυθία

Η Πυθία (Pythia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,84. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την Πυθία του Μαντείου των Δελφών.

 Η διάμετρος της Πυθίας υπολογίσθηκε σε 47 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 108 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,234 (από δεδομένα του IRAS). Η Πυθία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 15 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ακόνιτο

Το ακόνιτο, επίσης λυκοκτόνο και ακονίτης, είναι γένος με πάνω από 250 είδη αγγειόσπερμων που ανήκουν στην οικογένεια Ρανουγκουλίδες. Αυτά τα ποώδη αιωνόβια φυτά είναι κυρίως ιθαγενή στα ορεινά τμήματα του Βόρειου Ημισφαιρίου και αναπτύσσονται στο έδαφος των ορεινών βοσκοτόπων που συγκρατεί την υγρασία αλλά είναι καλά στραγγιζόμενο. Τα περισσότερα είδη είναι άκρως δηλητηριώδη και πρέπει να αντιμετωπίζονται πολύ προσεκτικά.

 Η ελληνική ονομασία ακόνιτο (ἀκόνιτον), πιθανόν προέρχεται από τη λέξη ἄκων, που σημαίνει ακόντιο, των οποίων ακοντίων τα άκρα ήταν δηλητηριασμένα με την ουσία ή από ακόνες, εξαιτίας του βραχώδους εδάφους στο οποίο πιστεύεται ότι αναπτυσσόταν το φυτό. Η ελληνική ονομασία λυκοκτόνο θεωρείται ότι υποδηλώνει τη χρήση του χυμού του για το δηλητηριασμό των ακοντίων για το σκότωμα λύκων. Aconitum × austriacum Aconitum × cammarum Aconitum × hebegynum Aconitum × oenipontanum (A. variegatum ssp. variegatum × ssp. paniculatum) Aconitum × pilosiusculum Aconitum × platanifolium (A. lycoctonum ssp. neapolitanum × ssp. vulparia) Aconitum × zahlbruckneri (A. napellus ssp. vulgare × A. variegatum ssp. variegatum)
Νιλ Ντε Πάου

Ο Νιλ Ντε Πάου (Nill De Pauw, προφέρεται: [ˈnɪl də ˈpʌu], γενν. 6 Ιανουαρίου 1990) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον Ατρόμητο.

 Ο Ντε Πάου άρχισε τη σταδιοδρομία τους στις ακαδημίες νέων της Λόκερεν, πριν ενταχθεί στην πρώτη ομάδα τη σεζόν 2008-09. Την 1η Ιουλίου 2015, μετακινήθηκε στη γαλλική Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ, για 750.000 ευρώ.Την 1η Ιουλίου 2015, επέστρεψε στο Βέλγιο για τη Ζούλτε Βάρεγκεμ, για 350.000 ευρώ.Στις 26 Ιουλίου 2019, υπέγραψε με την τουρκική Ρίζεσπορ.Στις 25 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο έξι μηνών με τον Ατρόμητο, με την επιλογή ανανέωσης για ακόμη ένα έτος, με ελεύθερη μεταγραφή. Ο Ντε Πάου έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές ομάδες του Βελγίου U16, U17, U18, U19 και U21, έχοντας συνδυαστικά 68 συμμετοχές και 19 γκολ. Με την Εθνική Βελγίου U17, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2007 στη Νότια Κορέα. Λόκερεν Κύπελλο Βελγίου: 2011-12, 2013-14 (Αγγλικά) Προφίλ Νιλ Ντε Πάου στο Soccerway Στατιστικά στο Βέλγιο στο e-kickoff.com Προφίλ στο transfermarkt.com
Μεριέμ Χαντίντ

Η Μεριέμ Χαντίντ είναι Μαροκινή αστρονόμος, εξερευνήτρια και ερευνήτρια στο "Dome C" στην Ανταρκτική. Το 2006, ηγήθηκε μιας επιστημονικής ομάδας με σκοπό την εγκατάσταση ένα σημαντικό αστρονομικό παρατηρητήριο στην καρδιά της Ανταρκτικής.

 Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο Πωλ-Σαμπατιέ της Τουλούζης το 1996, με τη διατριβή της να επικεντρώνεται στην ανακάλυψη και στην ανάλυση των υπερευαίσθητων κυμάτων κλονισμού στους παλλόμενους αστέρες. Στη συνέχεια εργάστηκε στο "Centre national de la recherche scientifique"" στο Μονπελιέ. Από το 1998 έως το 2001, εργάστηκε στην εγκατάσταση του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου στη Χιλή και το 2002, προσχώρησε στο "Conseil national des Astronomes".Το 2006, ηγήθηκε της πρώτης αποστολής για την εγκατάσταση τηλεσκοπίων σε ένα νέο αστρονομικό παρατηρητήριο στη θέση "Dome C" στη καρδιά της Ανταρκτικής. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα αστρονόμος που εργάστηκε στην Ανταρκτική και η πρώτη που ύψωσε τη σημαία του Μαρόκου στο Νότιο Πόλο.
Ιουδαιορωμαϊκοί Πόλεμοι

Οι Ιουδαιορωμαϊκοί πόλεμοι (66-135) ήταν μια διαδοχική σειρά μεγάλων συγκρούσεων μεταξύ του Ρωμαϊκού κράτους και των Ιουδαίων που έλαβαν χώρα τόσο στην Ιουδαία και την ευρύτερη περιοχή της, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μεσοποταμία. Οι επιπτώσεις των πολέμων ήταν τραγικές για τους ηττημένους. Ο ιουδαϊκός λαός όχι μόνο έχασε το θρησκευτικό του κέντρο, τον Ναό του Σολομώντα, ο οποίος ερειπώθηκε, αλλά και την ιερή του πόλη την Ιερουσαλήμ που μετονομάστηκε σε Αιλία Καπιτωλίνα ενώ ταυτόχρονα εκδιώχτηκε και εκπατρίστηκε από το εθνικό του κέντρο, την Ιουδαία. Το γεγονός αυτό σήμανε το ουσιαστικό τέλος της ιουδαϊκής ανεξαρτησίας και την αρχή της πραγματικής διασποράς.

 Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος (66-74) (" המרד הגדול", Μεγάλη Επανάσταση): Κατά τον Πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ και ο Ναός του Σολομώντα (τέλος Αυγούστου του 70). Δεύτερος Ιουδαϊκός Πόλεμος (115-117) (" מרד התפוצות ", Εξέγερση της Διασποράς): Η σύγκρουση αυτή που ξεκίνησε από την Ανατολική Μεσόγειο και κατέληξε στην Ιουδαία κατέστρεψε τις πολυάριθμες και ακμάζουσες ιουδαϊκές κοινότητες της Διασποράς στην Κύπρο, στην Κυρηναϊκή, στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία. Τρίτος Ιουδαϊκός Πόλεμος (132-135) ( " מרד בר כוכבא ", Εξέγερση του Μπαρ Κόχμπα): Η σύγκρουση αυτή κατέληξε στην εκδίωξη του ιουδαϊκού λαού από τα εδάφη της Ιουδαίας που μετονομάστηκε σε Συρία-Παλαιστίνη, ενώ ταυτόχρονα η ειδωλολατρική ονομασία Αιλία Καπιτωλίνα αντικατέστησε την ιουδαϊκή Ιερουσαλήμ. Εβραίοι Ιουδαία (ρωμαϊκή επαρχία) Συρία-Παλαιστίνη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ. ΣΤ Ελληνισμός και Ρώμη Εκδοτική Αθηνών 1979 Ιστορία Εικονογραφημένη,Claude Aziza. Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ.Τεύχος - 317. Εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ 1994 Ρόπς Ν. Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού, Εκδόσεις Παπαδήμα 2005
Double Live Assassins

Double Live Assassins είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 1998 μέσω της "Capitol Records". Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκδόθηκε τον Ιούνιο του 1998. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Kill Fuck Die", το 1997.

 1. The Medley (Lawless) - 11:32 "On Your Knees" "I Don't Need No Doctor" (Armstead, Ashford, Simpson) "Hellion" "Chainsaw Charlie (Murders in the New Morgue)"2. Wild Child (Lawless, Holmes) - 6:033. Animal (Fuck Like a Beast) (Lawless) - 4:134. L.O.V.E. Machine (Lawless) - 4:165. Killahead (Lawless, Holmes) - 3:516. I Wanna Be Somebody (Lawless) - 6:277. U (Lawless, Holmes) - 5:348. The Real Me (Townshend) - 3:379. Kill Your Pretty Face (Lawless, Holmes) - 6:3410. The Horror (Lawless, Holmes) - 9:10 1. Blind in Texas (Lawless) - 5:342. The Headless Children (Lawless) - 5:463. The Idol (Lawless) - 6:144. The Crimson Idol Medley (Lawless) - 10:375. Little Death (Lawless, Holmes) - 4:176. Mean Man (Lawless) - 3:517. Rock and Roll to Death (Lawless) - 3:52 Το "Double Live Assassins" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπλάκι Λόουλες - φωνητικά, κιθάρα Κρις Χολμς - κιθάρα, φωνητικά Μάικ Ντούντα - μπάσο, φωνητικά Στετ Χάουλαντ - τύμπανα Double Live Assassins - WASP | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic W.A.S.P. - Double Live Assassins (album review ) | Sputnikmusic W.A.S.P. - Double Live Assassins - Encyclopaedia Metallum
Μαζί ποτέ

Μαζί ποτέ (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά Gegen die Wand, στα αγγλικά Head-On, στα τουρκικά Duvara Karşı) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν, παραγωγής του 2004.

 Το κοινωνικό δράμα αναφέρεται στην ιστορία δυο ανθρώπων στο σύγχρονο Αμβούργο, με μόνο ίσως κοινό στοιχείο την τουρκική τους καταγωγή. Ο Τσάιτ, ένας σαραντάχρονος απεγνωσμένος αλκοολικός, καταλήγει σε ψυχιατρείο μετά από αυτοκαταστροφική πτώση με αυτοκίνητο σε έναν τοίχο. Εκεί γνωρίζει την Σιμπέλ, μια εικοσάχρονη όμορφη κοπέλα επίσης τουρκικής καταγωγής. Όπως και ο Τσάιτ βρίσκεται και αυτή εκεί επειδή αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει (έκοψε τις φλέβες τις), αφού δεν αντέχει την ζωή στην αυστηρά παραδοσιακή της οικογένεια. Με σκοπό να απελευθερωθεί από τους γονείς και τον αδερφό της, προτείνει στον Τσάιτ ψεύτικο γάμο για να μπορέσει να «ζήσει τη ζωή της». Ο Τσάιτ, ο οποίος όπως λέει ότι «έχει πετάξει» την μητρική του τουρκική γλώσσα και συντηρείται μαζεύοντας ποτήρια σε ένα κλαμπ, αρχικά διστάζει αλλά τελικά δέχεται. Μετά τον γάμο η Σιμπέλ απολαμβάνει την νεοκατακτηθείσα της ελευθερία στην νυχτερινή ζωή του Αμβούργου. Ο Τσάιτ αρχικά παρακολουθεί την ζωή της αδιάφορος. Σταδιακά όμως αναπτύσσονται τα αισθήματα μεταξύ τους με τραγικές συνέπειες. Η ταινία διαδραματίζεται στο Αμβούργο, όπου μεγάλωσε ο ίδιος ο Ακίν. Ο Αδάμ Μπουσδούκος έχει μια μικρή εμφάνιση στην ταινία στο ρόλο του μπάρμαν. Χρυσή Άρκτος στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου, 2004 Βραβείο FIPRESCI, 2004 5 βραβεία Lola in Gold του Deutscher Filmpreis Καλύτερη ταινία Καλύτερη σκηνοθεσία Καλύτερος Α' Γυναικείος ρόλος: Σιμπέλ Κεκιλί Καλύτερος Α' Αντρικός ρόλος: Μπιρόλ Ουνέλ Καλύτερη φωτογραφία: Ράινερ Κλάουσμαν Βραβείο Gilde-Filmpreis της Filmmesse Leipzig, 2004 Βραβείο Silver Mirror Award στο Φεστιβάλ Ταινιών του Όσλο Δυο Ευρωπαικά Βραβεία Κινηματογράφου (Europäischer Filmpreis), 2004Καλύτερη Ταινία 2004 Καλύτερη σκηνοθεσία Βραβείο Goya (καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία 2005) Ιστοσελίδα της ταινίας Μαζί ποτέ στο cine.gr
Δήμος Ερμιόνης

Ο Δήμος Ερμιόνης ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ερμιονίδας. Βρισκόταν στα νότια του Νομού και συνόρευε με τους δήμους Κρανιδίου και Τροιζήνας. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 4.554 κάτοικοι. Ο Δήμος Ερμιόνης διαιρούταν σε τρία Δημοτικά Διαμερίσματα, στο δημοτικό διαμέρισμα Ερμιόνης, στο δημοτικό διαμέρισμα Ηλιοκάστρου και στο δημοτικό διαμέρισμα Θερμησίας.

 Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί που αποτελούν τον δήμο Ερμιόνης: Δ.δ. Ερμιόνης [ 3.194 ] η Ερμιόνη [ 2.562 ] οι Άγιοι Ανάργυροι [ 427 ] η Αχλαδίτσα [ 205 ] Δ.δ. Ηλιοκάστρου -- το Ηλιόκαστρο [ 599 ] Δ.δ. Θερμησίας [ 761 ] η Θερμησία [ 437 ] η Αγία Αικατερίνη [ 17 ] η Ακτή Ύδρας [ 37 ] το Μετόχι [ 56 ] τα Πηγάδια [ 113 ] το Πλέπι [ 46 ] το Σωληνάρι [ 55 ] Ο δήμος Ερμιόνης σχηματίστηκε για πρώτη φορά το 1835 και περιλάμβανε τα χωριά Ερμιόνη, Σαμπάριζα, Θερμησία, Πλέπι, Μετόχι Ύδρας και τη Μονή Αγ. Αναργύρων. Το 1841 ο δήμος επεκτάθηκε καθώς συγχωνεύτηκε σε αυτόν ένα μέρος από τον καταργημένο Δήμο Διδύμων και επανήλθε στα προηγούμενα όριά του το 1866 με την επανασύσταση του δήμου Διδύμων. Ο δήμος Ερμιόνης διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε και καταργήθηκε. Η Κοινότητα Ερμιόνης συστάθηκε με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 1912. Αρχικά περιλάμβανε την Ερμιόνη που ήταν έδρα της κοινότητας και τη Θερμησία. Το 1920 μέσα στα όρια της κοινότητας αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Σαμπάριζα, Δάρδιζα, Μετόχι, Κινέτα, Μεταλλεία και Φουρκαρία. Οι δύο τελευταίοι οικισμοί καταργήθηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Το 1955 αποσπάστηκαν από την κοινότητα οι οικισμοί Θερμησία, Πηγάδια και Μετόχι που εντάχθηκαν στη νεοσύστατη κοινότητα Θερμησίας. Τα επόμενα χρόνια αναγνωρίστηκαν μέσα στα όρια του δήμου και οι οικισμοί Κουβέρτα, Ποδάρι, Κάπαρη, Κάμπος και Πετροθάλασσα οι οποίοι καταργήθηκαν το 2001. Η κοινότητα Ερμιόνης ονομάστηκε δήμος το 1994, ενώ δημιουργήθηκε ξανά διευρυμένος δήμος Ερμιόνης, το 1999, με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας με το οποίο συνενώθηκαν ο πρώην Δήμος Ερμιόνης και οι πρώην κοινότητες Θερμησίας και Ηλιοκάστρου. Δήμαρχοι κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου λειτουργίας του δήμου ήταν οι: Κωνσταντίνος Γκολεμάς (1877-1880, 1905-1911) Ιωάννης Νικολάου (1880-1888,1895-1896) Άγγελος Παπαβασιλείου (1888-1895, 1896-1905, 1911-1912) Λεμπέσης Ανάργυρος (1999-2010) Δήμος Ερμιόνης Κόμβος Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας
Συμεών της Μόσχας

Ο Συμεών Ιβανόβιτς ο υπερήφανος, ρωσ. Семён Иванович Гордый (7 Νοεμβρίου 1316 - 27 Απριλίου 1353) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Μόσχας (1340-53) και μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ (1340-53).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιβάν Α΄ τού πολυχρήματου πρίγκιπα της Μόσχας και της Ελένας. Συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του, που στόχευε στη δύναμη και το κύρος τού κράτους. Η εξουσία του σημαδεύτηκε από στρατιωτικά και πολιτικά αδιέξοδα εναντίον της Δημοκρατίας τού Νόβγκοροντ και της Λιθουανίας. Οι σχέσεις του με τα γειτονικά πριγκιπάτα των Ρως έμειναν ειρηνικές: ο Συμεών έμεινα μακριά από τις έριδες μεταξύ των υποτελών πριγκίπων. Προσέφευγε στον πόλεμο, μόνο όταν αυτός ήταν αναπόφευκτος. Η σχετικά ήσυχη περίοδος για τη Μόσχα έληξε με την επιδημία πανώλης, που στέρησε τη ζωή τού Συμεών και των γιων του το 1353. Νυμφεύτηκε πρώτα την (Αυγούστα) Αναστασία, κόρη τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα: Βασιλίσα απεβ. 1369, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Βασίλιεβιτς πρίγκιπα τού Κασίν. μία κόρη, παντρεύτηκε τον Αλεξάντρ από τη Λιθουανία, γιο τού Καριγιότας δούκα τού Ναβαρούντακ (γιου τού Γκεντιμίνας).Το 1345 απεβίωσε η Αναστασία και ο Συμεών έκανε δεύτερο γάμο με την Ευπραξία τού Σμολένσκ, αλλά την έστειλε πίσω στην οικογένειά της, λέγοντας ότι "ήταν κάθε βράδυ σαν πεθαμένη". Έπειτα ο Συμεών έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία τού Τβερ και είχε τέκνα: Ιβάν 1351-53, απεβ. από την πανώλη. Συμεών 1352-53, απεβ. από την πανώλη. Curtin, Jeremiah (2002). The Mongols in Russia. Adamant Media Corporation. ISBN 9781402100307. Karamzin, N. M. (1815). Istoria gosudarstva rossiyskogo (История государства российского), volume 4 chapter 10. [1] Mouravieff, A. N. (2004). A History of the Church of Russia. Kessinger Publishing. ISBN 9781417912506.
Ρίτσαρντ Γουέστολ

Ο Ρίτσαρντ Γουέστολ (αγγλικά: Richard Westall, 2 Ιανουαρίου 1765 – 4 Δεκεμβρίου 1836) ήταν Άγγλος ζωγράφος και εικονογράφος πορτρέτων, ιστορικών και λογοτεχνικών γεγονότων, γνωστότερος για τα πορτρέτα του Λόρδου Βύρωνα. Ήταν αριστοτέχνης των πορτρέτων της Βασίλισσας Βικτωρίας.

 Ο Ρίτσαρντ Γουέστολ ήταν ο πιο επιτυχημένος εκ των δύο ετεροθαλών αδελφών και των δύο γιων του Μπέντζαμιν Γουέστολ από το Νόργουιτς της Αγγλίας, οι οποίοι έγιναν και οι δύο ζωγράφοι. Ο νεότερος του αδελφός ήταν ο Γουίλιαμ Γουέστολ (1781-1850), ένας πολυταξιδεμένος ζωγράφος τοπίων. Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 1765 στο Ρήφαμ της Αγγλίας, όπου και βαπτίστηκε. Το 1772 μετακόμισε στο Λονδίνο μετά το θάνατο της μητέρας του και την πτώχευση του πατέρα του. Το 1779 εργάστηκε ως χαράκτης οικοσήμων και εμβλημάτων ασημιού, οπότε και ενθαρρύνθηκε να γίνει ζωγράφος από τον ζωγράφο πορτρέτων, John Alefounder. Έπειτα, ξεκίνησε να σπουδάζει στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών του Λονδίνου από τις 10 Δεκεμβρίου του 1785. Εξέθεσε εκεί ανελλιπώς από το 1784 έως το 1836, έγινε Συνέταιρος τον Νοέμβριο του 1972 και εξελέγη Ακαδημαϊκός στις 10 Φεβρουαρίου του 1794. Από το 1790 έως το 1795 έζησε μαζί με τον Τόμας Λόρενς (αργότερα σερ), μελλοντικό Πρόεδρο της Βασιλικής Σχολής, στον αριθμό 57 της Greek Street της πλατείας Σόχο, όπου οι δύο καλλιτέχνες τοποθέτησαν τα ονόματά τους σε μία από τις εισόδους του σπιτιού. Τα δημιουργήματά του -τα περισσότερα με υδροχρώματα- προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον στα τέλη του 18ου αιώνα όπου θεωρήθηκε από το αφεντικό και εργοδότη του, Ρίτσαρντ Πέιν Νάιτ, ότι είναι ένας απίστευτος καλλιτέχνης του αισθητικού ιδεώδους picturesque. Ζωγράφισε πίνακες σε νεοκλασικό στυλ για τη John Boydell's Shakespeare Gallery και τη Γκαλερί Γιόχαν Χάινριχ Φίσλι. Οι πίνακές του τού Τζον Μίλτον και των κορών του εκτίθεται στο Sir John Soane's Museum στο Λονδίνο. Ένας αριθμός έργων του Γουέστολ, όπου απεικονίζονται γεγονότα της ζωής του Οράτιου Νέλσον, εκτίθενται στο National Maritime Museum. «Westall, Richard» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) 1911 Richard Westall online (Artcyclopedia) Works by R. Westall (V&A) Portrait of a Woman seated in a Landscape with a spaniel Αρχειοθετήθηκε 2015-07-11 στο Wayback Machine. (1793 watercolour - British Museum) Έργα του/της Richard Westall στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Ρίτσαρντ Γουέστολ στο Internet Archive
Δηνάριο Αλγερίας

Το δηνάριο (dinar, αραβικά: دينار) είναι το νόμισμα της Αλγερίας και έχει κωδικό ISO 4217 το DZD. Το όνομα προέρχεται από το ρωμαϊκό denarius. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (santeem , αραβικά سنتيم). Το δηνάριο εισήχθη το 1964 και αντικατέστησε το αλγερινό φράγκο, με το οποίο είχε την ίδια αξία.

 Το 1964 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα ονομαστικής αξίας 1, 2, 5, 10, 20 και 50 σαντίμ, καθώς επίσης και του 1 δηναρίου. Αυτά των 1, 2 και 5 ήταν από αλουμίνιο και αυτά του 1 δηναρίου από χαλκονικέλιο. Η εμπρόσθια όψη απεικόνιζε το εθνόσημο της Αλγερίας ενώ η πίσω όψη είχε τις αξίες με αραβικούς αριθμητικούς χαρακτήρες. Τις επόμενες δεκαετίες κυκλοφόρησαν αναμνηστικά κέρματα. Ωστόσο, γενικά σε κυκλοφορία είναι σήμερα τα κέρματα των 5 δηναρίων και πάνω. Η νέα σειρά κερμάτων που κυκλοφόρησε το 1992 ήταν των ¼, ½, 1, 2, 5, 10, 20, 50 και 100 δηναρίων. Τα κέρματα των 10, 20, 50 και 100 δηναρίων είναι διμεταλλικά. Εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού τα κέρματα σαντίμ σύντομα εξαφανίστηκαν και σπάνια χρησιμοποιούνται τα κέρματα του 1 δηναρίου. Ωστόσο, στην καθημερινή ομιλία αναφέρονται οι αξίες των χρημάτων σε σαντίμ, π.χ. 100 δηνάρια διαβάζονται عشر الاف "δέκα χιλιάδες". Οι πρώτες σειρές χαρτονομισμάτων του δηναρίου κυκλοφόρησαν το 1964 και αποτελούνταν από τραπεζογραμμάτια αξίας των 5, 10, 50 και των 100 δηναρίων. Το 1970 τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 500 και το 1992 των 1000 δηναρίων. Η εμπρόσθια όψη αυτών των χαρτονομισμάτων είναι στα αραβικά και η πίσω όψη στα γαλλικά. Το χαρτονόμισμα των 100 δηναρίων αντικαταστάθηκε από κέρματα. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα των 200, 500 και των 1000 δηναρίων. Το 1998 ένα επιπλέον ολόγραμμα ασφαλείας προστέθηκε στα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 δηναρίων. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (2003). 2004 Standard Catalog of World Coins: 1901-Present. Colin R. Bruce II (senior editor) (31st ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87349-593-4. Cuhaj, George S. (editor) (2006). Standard Catalog of World Paper Money: Modern Issues 1961-Present. (12th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-89689-356-1.
Χρυσό Σερρών

Το Χρυσό είναι κωμόπολη του νομού Σερρών και έδρα του δήμου Εμμανουήλ Παππά. Βρίσκεται 12 χλμ. νοτιοανατολικά των Σερρών και έχει πληθυσμό 1.006 κατοίκους, σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 2021.

 Σε ένα χαμηλό ύψωμα, που βρίσκεται σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων νότια από τη σημερινή κωμόπολη, έχει διαπιστωθεί η θέση ενός Ρωμαϊκού αγροτικού οικισμού. Στην πλαγιά του υψώματος αυτού βρέθηκαν παλιότερα όστρακα αγγείων, νομίσματα και επιτύμβιες επιγραφές αυτοκρατορικών χρόνων, ενώ σε κοντινή απόσταση σώζονταν λείψανα Ρωμαϊκής τοξωτής γέφυρας και τμήμα λιθόστρωτου δρόμου.Η ύπαρξη ενός άλλου Ρωμαϊκού γεωργικού οικισμού διαπιστώνεται επίσης στον βραχώδη λόφο Ζελί, που βρίσκεται ανάμεσα στο Χρυσό και το Άγιο Πνεύμα (συγκεκριμένα κοντά στα όρια των κτηματικών τους περιοχών), όπου βρέθηκαν όστρακα Ρωμαϊκών και βυζαντινών αγγείων, καθώς και μια επιτύμβια επιγραφή του 2ου-3ου μ.Χ. αιώνα. Τέλος, η ύπαρξη ενός ακόμη αρχαίου οικισμού εντοπίστηκε, με βάση την επιφανειακή κεραμική, σε ένα χαμηλό ύψωμα κοντά στο γειτονικό χωριό Μονόβρυση. Είναι ένα από τα πέντε Νταρνακοχώρια (Χρυσό, Πεντάπολη, Εμ. Παππάς, Άγιο Πνεύμα, Νέο Σούλι).Σήμερα, στο Χρυσό υπάρχει δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούν και μαθητές από το Άγιο Πνεύμα Σερρών. Γεννήθηκαν στο ΧρυσόΚατερίνα Μπλιάμου, Ελληνίδα κολυμβήτρια και χάλκινη μεσογειονίκης Γεώργιος Σγουραμάνης, Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης Βαγγέλης Τσιρίκας, Έλληνας ποδοσφαιριστής
Αγκιτπρόπ

Αγκιτπρόπ ή αγκίτ-προπ (ρωσικά: агитпроп‎) ονομάζεται η πολιτική στρατηγική που χρησιμοποιεί μια σειρά από τακτικές για τη διάδοση και προπαγάνδιση ιδεών και θέσεων, τεχνικές που αποσκοπούν στην επίδραση στην κοινή γνώμη και την κινητοποίησή της υπέρ κάποιων σκοπών ή στόχων. Αν και οι μέθοδοι αυτές είναι κοινές σε διάφορες περιστάσεις, ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για αυτές που εφαρμόστηκαν στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σοβιετική Ένωση.Η μετάδοση των μαρξιστικών θεωριών είχε ανατεθεί στο Τμήμα Αγκιτάτσιας και Προπαγάνδας, το οποίο αποτελούσε τμήμα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Το Ρωσικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο (γνωστό ως Ρόστα), με έδρα τη Μόσχα, έγινε ο σημαντικότερος οργανισμός προπαγάνδας.

 Ο όρος προήλθε από τη σύντμηση των λέξεων агитация и пропаганда, δηλαδή αγκιτάτσια και προπαγάνδα. Ο Ρώσος μαρξιστής θεωρητικός Γκεόργκι Πλεχάνοφ (1857–1918) όρισε ως προπαγάνδα τη διάδοση πολλών ιδεών σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων και ως αγκιτάτσια τη διάδοση μιας ιδέας σε μια μεγάλη μάζα. Επομένως, γίνεται κατανοητό πως οι λέξεις αυτές δεν είχαν αρνητική χροιά στην επαναστατική και μετεπαναστατική Ρωσία. Οι αφίσες που δημιουργούσαν οι ομάδες καλλιτεχνών σε κάθε μεγάλη πόλη, ήταν γνωστές ως προθήκες Ρόστα και είχαν λαμπρά χρώματα. Οι ομιλίες και οι συγκεντρώσεις συνοδεύονταν από τις αφίσες αυτές.Στην ύπαιθρο, ειδικά τρένα, ζωγραφισμένα με επαναστατικές εικόνες, μοίραζαν τη μπολσεβίκικη φιλολογία. Τα τρένα αυτά μετέφεραν κινητά τυπογραφεία, ικανά να τυπώσουν εφημερίδες σε 15.000 αντίτυπα, αλλά και βιβλιοπωλεία. Επιπλέον, μερικά περιείχαν και κινηματογράφους, με 150 περίπου καθίσματα.Το 1920 υπήρχε κι ένα πλοίο αγκιτπρόπ, το οποίο έκανε περιηγήσεις στο Βόλγα και τον Κάμα.Παράλληλα, αναπτύχθηκε ένα είδος θεάτρου, το οποίο ήταν γνωστό για τους χονδροειδείς εμπαιγμούς του και τους μονόπλευρους χαρακτήρες. Το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα αποτελεί η θεατρική κολεκτίβα Μπλε Μπλούζα (Синяя блуза, Sinyaya Bluza), που ιδρύθηκε το 1923 και μέχρι το 1927 περιλάμβανε 5.000 θιάσους με 100.000 μέλη, στη Σοβιετική Ένωση. Τα συνθήματα του χρησιμοποιούνταν ήταν απλοϊκά, ώστε να διαδώσουν τις μπολσεβίκικες θεωρίες στις μάζες, που ως επί το πλείστον ήταν αναλφάβητες. Για παράδειγμα υπήρχαν αφίσες που καλούσαν το λαό να εργαστεί με το όπλο παρά πόδας ή που ζητούσαν από τις εργάτριες και τις αγρότισσες να συνταχθούν με τους άντρες υπό την κόκκινη σημαία και να τρομοκρατήσουν την μπουρζουαζία. Encyclopaedia Britannica Drain, Richard. Twentieth-Century Theatre: A Sourcebook. Λονδίνο 1995. Routledge. ISBN 0415096197. Pipes, Richard. Russia Under the Bolshevik Regime: 1919-1924. 1993. ISBN 978-0394502427 Time-Life Παγκόσμια Ιστορία. Τόμος 18. Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος. Αθήνα 1993
Σούπερ μάρκετ

Το Σούπερ μάρκετ (ή υπεραγορά) είναι μεγάλο κατάστημα λιανικής πώλησης τροφίμων και οικιακών προϊόντων. Είναι μεγαλύτερο από παντοπωλείο και μικρότερο από υπεραγορά. Τα είδη προς πώληση βρίσκονται τοποθετημένα σε ραφιέρες, οργανωμένες σε διαδρόμους, και ο πελάτης αυτοεξυπηρετείται. Τα σούπερ μάρκετ είναι αλυσίδες καταστημάτων με προμηθευτή τα κέντρα διανομής της μητρικής εταιρείας, επιτρέποντας οικονομίες κλίμακας. Κανονικά διαθέτουν προϊόντα σε καλύτερες τιμές επειδή με την αγοραστική τους δύναμη καταφέρνουν καλύτερες τιμές χονδρικής από τα μικρότερα καταστήματα. Και διευκολύνουν με δυνατότητες πίστωσης. Τα χαμηλά περιθώρια κέρδους αναπληρώνονται με μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων. Το σύστημα εξυπηρέτησης είναι σελφ σέρβις, δηλαδή ο πελάτης αυτοεξυπηρετείται, προσθέτοντας τα είδη που επιθυμεί να αγοράσει στο καρότσι ή καλάθι του. Όταν έχει ολοκληρώσει τις αγορές του κατευθύνεται προς το ταμείο, όπου ο υπεύθυνος υπάλληλος κοστολογεί τα είδη, εκτυπώνει την απόδειξη λιανικής πώλησης, ενημερώνει τον πελάτη για την αξία των αγορών και δέχεται την πληρωμή με μετρητά, πιστωτική κάρτα ή άλλο μέσο.

 Οι υπεραγορές στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη πωλούν πληθώρα ειδών σε ποικιλία ειδών και μεγεθών: Αλκοολούχα ποτά (όπως ορίζεται από το νόμο) Βρεφικά τρόφιμα και είδη, όπως πάνες Αρτοσκευάσματα και είδη αρτοποιίας Πρώτες ύλες αρτοποιίας Βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά Συσκευασμένα τρόφιμα Κονσερβοποιημένα τρόφιμα CD και κασέτες μουσικής, και DVD. Τσιγάρα και άλλα προϊόντα καπνίσματος (όπως οριζεται από το νόμο) Καραμέλες και σοκολάτες Καλλυντικά Γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά Έτοιμα γεύματα Διαιτητικά είδη, με χαμηλά λιπαρά. Σάλτσες, σιρόπια και γαρνιρίσματα Ηλεκτρικά είδη όπως λάμπες, καλώδια, κ.α. Προϊόντα γυναικείας υγιεινής. Οικονομικές υπηρεσίες, όπως πιστωτικές κάρτες, πληρωμή λογαριασμών και μεταφορά χρημάτων (που συνήθως προσφέρονται κατόπιν συνεργασίας με μία τράπεζα ή οικονομικό οργανισμό) Λουλούδια, γλάστρες και είδη κηπουρικής. Κατεψυγμένα είδη και παγάκια Φρέσκα προϊόντα, φρούτα και λαχανικά Ευχετήριες κάρτες Είδη οικιακού καθαρισμού Σκεύη μαγειρέματος, πιατικά και αξεσουάρ μαγειρικής. Απορρυπαντικά πλυντηρίου και μαλακτικά ρούχων. Λαχνοί λοταρίας Είδη ταξιδιού Κρεατικά είδη, ψάρια και θαλασσινά Παραφαρμακευτικά είδη και κάποια φάρμακα (όπως ορίζει ο νόμος) Αναψυκτικά, χυμούς και εμφιαλωμένο νερό. Είδη προσωπικής υγιεινής και προϊόντα ξυρίσματος. Τρόφιμα και είδη κατοικίδιων Εποχιακά είδη και διακοσμητικά Σνακ και μεζέδες Τσάι και καφέδες Παιχνίδια
Toyota Industries

Η Toyota Industries Corporation (ιαπωνικά: 株式会社豊田自動織機, Χέπμπορν: Kabushiki-gaisha Toyota Jidō Shokki) είναι ιαπωνική εταιρεία κατασκευής μηχανών. Ξεκινώντας τη λειτουργία της αρχικά κατασκευάζοντας αυτόματους αργαλειούς, είναι η εταιρεία από την οποία προήλθε η Toyota Motor Corporation. Είναι η μεγαλύτερη κατασκευάστρια εταιρεία περονοφόρων οχημάτων στον κόσμο, όπως προκύπτει από τα κέρδη της.

 Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1926 ως Toyoda Automatic Loom Works, Ltd. από τον Τακίτσι Τογιόντα, εφευρέτη μιας σειράς εγχειριδίων και μηχανημάτων τροφοδοσίας αργαλειών. Το πιο εντυπωσιακό από αυτά ήταν το Toyoda Automatic Loom, Type G του 1924, ένας εντελώς αυτόματος αργαλειός υψηλής ταχύτητας που χαρακτηρίζονταν από τη δυνατότητα να αλλάζει λωρίδες χωρίς διακοπή και δεκάδες άλλες καινοτομίες. Εκείνη την εποχή ήταν ο πιο προηγμένος αργαλειός του κόσμου, παρέχοντας μια δραματική βελτίωση στην ποιότητα και κατά 20 φορές αύξηση της παραγωγικότητας. Το 2007, αυτή η μηχανή καταχωρήθηκε επίσημα ως το στοιχείο Νο. 16 στην Κληρονομιά Μηχανολόγων Μηχανικών της Ιαπωνίας ως «ένα επίτευγμα ορόσημο που προώθησε την παγκόσμια βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη του ομίλου Toyota».Το 1933, η εταιρεία ίδρυσε το τμήμα αυτοκινήτων της, με επικεφαλής τον Τογιόντα Κιιχίρο, μεγαλύτερο γιο του Τακίτσι Τογιόντα. Το τμήμα αυτό διαχωρίστηκε ως Toyota Motor Co. Ltd. το 1937 και σήμερα είναι γνωστό ως Toyota Motor Corporation. Η Toyota Industries είναι μία από τις 13 βασικές εταιρείες του ομίλου Toyota. Επίσημος ιστότοπος