Ναζαρέ

Η Ναζαρέ (πορτογαλικά: Nazaré) είναι πόλη της Κεντρικής Πορτογαλίας και ανήκει διοικητικά στον Δήμο της Ναζαρέ. Έχει συνολική έκταση 82,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 15.158 κατοίκων (2011). Βρίσκεται στην πορτογαλική υποπεριφέρεια Oeste (Δύση). Η πόλη αποτελείται από τρεις περιοχές: την Πράια (Praia)(κατά μήκος της παραλίας, που βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό), το Σίτιου (Sítio)(παλιός οικισμός στην κορυφή του βράχου που υψώνεται πάνω από την πόλη στα βόρεια) και την Πεδερνέιρα (Pederneira)(ένας άλλος παλιός οικισμός πάνω σε ένα λόφο στο ανατολικό τμήμα της πόλης). Οι περιοχές Πράια και Σίτιου ενώνονται με το τελεφερίκ της Ναζαρέ.

 Οι αρχικοί οικισμοί βρίσκονταν στην Pederneira και το Sítio, πάνω από την παραλία. Παρείχαν στους κατοίκους ασφαλείς βάσεις απέναντι σε επιθέσεις από Αλγερινούς, Γάλλους, Άγγλους και Ολλανδούς πειρατές που διήρκεσαν μέχρι και τις αρχές του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τον θρύλο της Ναζαρέ, η πόλη πήρε το όνομά της από ένα μικρό άγαλμα της Παρθένου Μαρίας, μια Μαύρη Παναγία, που την είχε φέρει ένας καλόγερος τον 4ο αιώνα από τη Ναζαρέτ των Αγίων Τόπων σε ένα μοναστήρι κοντά στην πόλη Μέριδα της Ισπανίας και μεταφέρθηκε στην τωρινή της θέση το 711 από έναν άλλον καλόγερο, τον Romano, που τον συνόδευε ο Ροδρίγος, ο τελευταίος βασιλιάς των Βησιγότθων. Μετά την άφιξή τους στην παραλία αποφάσισαν να γίνουν ερημίτες. Ο καλόγερος έζησε και πέθανε σε μια μικρή φυσική σπηλιά, στην κορυφή ενός απότομου βράχου που υψωνόταν πάνω από τη θάλασσα. Μετά τον θάνατό του και σύμφωνα με τις επιθυμίες του μοναχού, ο βασιλιάς έκαψε το σώμα του στη σπηλιά όπου είχε αφήσει, πάνω σε ένα βωμό, το άγαλμα της Μαύρης Παναγίας. Η πρώτη εκκλησία στην περιοχή Sítio χτίστηκε πάνω από τη σπηλιά σε ανάμνηση μιας θαυματουργής παρέμβασης της Παρθένου Μαρίας, το 1182, που λέγεται ότι τον 12ο αιώνα έσωσε τη ζωή ενός Πορτογάλου ιππότη, του Δον Φουας Ροουπίνιου, πιθανώς Ναΐτη, ενώ κυνηγούσε ελάφια ένα ομιχλώδες πρωινό. Σε ανάμνηση του θαύματος χτίστηκε ένα παρεκκλήσι (η Capela da Memória) πάνω από τη μικρή σπηλιά όπου είχε αφεθεί το θαυματουργό άγαλμα από τον βασιλιά Ροδρίγο μετά τον θάνατο του μοναχού. Δίπλα στο παρεκκλήσι, σε έναν προεξέχοντα βράχο 110 μέτρα πάνω από τον Ατλαντικό ωκεανό, μπορεί κανείς ακόμη και σήμερα να δει το σημάδι που είχε αφήσει στον βράχο μία από τις οπλές του αλόγου του Δον Φουας Ροουπίνιου. Αυτό το συμβάν αναφέρεται συνήθως ως ο θρύλος της Ναζαρέ. Το 1377, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α' της Πορτογαλίας (Fernando I) ίδρυσε μια νέα, πιο ευρύχωρη εκκλησία, που μεταμορφώθηκε τελείως ανάμεσα στον 16ο και τον 19ο αιώνα. Η εκκλησία της Nossa Senhora da Nazaré (Παναγία της Ναζαρέ) είναι μπαρόκ τεχνοτροπίας με έξοχα πλακίδια (χαρακτηριστικά της τέχνης στην Πορτογαλία) στο εσωτερικό της. Πίσω και πάνω από την κεντρική Αγία Τράπεζα οι επισκέπτες μπορούν να δουν και να προσκυνήσουν το θαυματουργό άγαλμα της Παναγίας της Ναζαρέ. Η Ναζαρέ είναι δημοφιλής τουριστική περιοχή και διαφημίζεται ως μια μικρή, γραφική, παραθαλάσσια πόλη. Βρέχεται από τα νερά του Ατλαντικού, έχει μεγάλες αμμώδεις παραλίες (που θεωρούνται από τις ωραιότερες στην Πορτογαλία) και πολλούς τουρίστες το καλοκαίρι. Η πόλη ήταν γνωστή για τις παραδοσιακές φορεσιές των ψαράδων και των συζύγων τους. Ακόμη και στις μέρες μας μπορεί κανείς να συναντήσει γυναίκες με την παραδοσιακή φορεσιά. Τον Νοέμβριο του 2011, ο σέρφερ Garrett McNamara από τα νησιά Χαβάη των ΗΠΑ κατάφερε να ισορροπήσει πάνω σε ένα γιγάντιο κύμα 23,8μ. και έκανε ρεκόρ στη Ναζαρέ, που φημίζεται για τα τεράστια κύματα σε όλον τον κόσμο. Στις 28 Ιανουαρίου του 2013, ο ΜακΝαμάρα επέστρεψε στη Ναζαρέ και ισορρόπησε επιτυχώς πάνω σε ένα κύμα που φάνηκε να είναι ακόμη μεγαλύτερο, αν και αναμένεται η επίσημη μέτρηση.. Τα τεράστια κύματα στη Ναζαρέ σχηματίζονται από την υποθαλάσσια τάφρο της Ναζαρέ, που βρίσκεται στα ανοιχτά των ακτών της Ναζαρέ και φθάνει σε μέγιστο βάθος τουλάχιστον 5.000 μέτρων και 230 χιλιόμετρα σε μήκος. Photos from Nazaré