Walter Wolf Racing

Η Walter Wolf Racing (ελληνικά: Βάλτερ Βολφ Ρέισινγκ) είναι βρετανική ομάδα και κατασκευαστής της Φόρμουλα 1 από το 1977 μέχρι το 1979, αξιοσημείωτη έμεινε η νίκη της στον πρώτο αγώνα που συμμετείχε ως ομάδα το 1977 στην Αργεντινή. ανήκε στον Καναδό Βάλτερ Βολφ και διοικούταν από τον ίδιο. Η ομάδα είχε την έδρα της στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά αγωνίστηκε με καναδική άδεια.

 Το 1975, ο αυστριακής καταγωγής Καναδός επιχειρηματίας Βάλτερ Βολφ είχε αρχίσει να εμφανίζεται σε πολλούς αγώνες της Φόρμουλα 1 κατά τη διάρκεια της σαιζόν. Ένα χρόνο αργότερα, αγόρασε το 60% της ομάδας Frank Williams Racing Cars, ενώ συμφώνησε να κρατήσει τον πρώην ιδιοκτήτη της, Φρανκ Γουίλιαμς, ως διευθυντή της ομάδας. Ταυτόχρονα ο Βολφ αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία της ομάδας Hesketh Racing, που είχε αποσυρθεί πρόσφατα από το πρωτάθλημα. Έτσι δημιούργησε την ομάδα Wolf-Williams Racing. Η ομάδα είχε την έδρα της στις εγκαταστάσεις της Γουίλιαμς στο Ρέντινγκ, αλλά χρησιμοποιούσε περισσότερο τα αυτοκίνητα και τον εξοπλισμό που πήρε από την Hesketh Racing. Η Hesketh 308C έγινε γνωστή ως Wolf-Williams FW05. Ο Τζάκυ Ιξ και ο Γάλλος Μισέλ Λεκλέρ είχαν προσληφθεί για να την οδηγήσουν. Η ομάδα, όμως, δεν ήταν αρκετά ανταγωνιστική και απέτυχε στα προκριματικά σε μια σειρά αγώνων κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος το 1976. Ο Λεκλέρ αποσύρθηκε μετά το γαλλικό γκραν-πρι και αντικαταστάθηκε από τον Αρτούρο Μερτζάριο, ενώ ο Ιξ απέτυχε στο βρετανικό γκραν-πρι και απολύθηκε από την ομάδα, που πλέον χρησιμοποίησε στη θέση του μια σειρά οδηγών επί πληρωμή. Στο τέλος του 1976, ο Βολφ αποφάσισε ότι η ομάδα χρειάζεται αναδιάρθρωση. Αντικατέστησε τον διευθυντή της ομάδας, Φρανκ Γουίλιαμς, με τον Peter Warr από την Team Lotus. Απογοητευμένος, ο Γουίλιαμς άφησε σύντομα την ομάδα, παίρνοντας μαζί του Πάτρικ Χεντ και αρκετούς άλλους για να δημιουργήσει την Williams Grand Prix Engineering. Η WR1 ήταν ένα συμβατικό πακέτο της Cosworth, αλλά με την πρόσληψη του Τζόντι Σέκτερ από την Tyrrell, η ανανεωμένη ομάδα παρουσίασε ένα ισχυρό πακέτο για τη σαιζόν 1977. Ωστόσο, δεν περίμεναν ότι η ομάδα τους θα κέρδιζε στον πρώτο της αγώνα το 1977 στην Αργεντινή. Ήταν από πολλές απόψεις μια τυχερή νίκη, με τον Σέκτερ να εκκινεί δέκατος με έξι από τα προπορευόμενα μονοθέσια να εγκαταλείπουν τον αγώνα. Κατά τη διάρκεια της σαιζόν του 1977, ο Σέκτερ συνέχισε κερδίζοντας τα γκραν-πρι του Μονακό και του Καναδά, ανεβαίνοντας στο βάθρο άλλες έξι φορές που του επέτρεψαν να τερματίσει δεύτερος στην κατάταξη, μετά τον Νίκι Λάουντα, ενώ έδωσε στην ομάδα την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών. Την περίοδο εκείνη η ομάδα ανέπτυξε και το σπορ αυτοκίνητο WD1 για τους αγώνες Can-Am, μαζί με την ιταλική εταιρεία Dallara, εξ ου και το όνομά του απο τα αρχικά τον δύο εταιρειών, "W" και "D". Η ομάδα παρέμεινε η ίδια το 1978 και παρουσιάζει το μοντέλο WR5, ένα νέο αυτοκίνητο για την εποχή των εφέ εδάφους (ground-effects era), αλλά αυτό δεν φάνηκε μέχρι το βελγικό γκραν-πρι. Ο Τζόντι Σέκτερ τερμάτισε τέταρτος στην Ισπανία και δεύτερος στη Γερμανία, αλλά το WR5 άνοιξε σύντομα το δρόμο για το WR6, με το οποίο έκλεισε τη χρονιά με μία τρίτη θέση στις ΗΠΑ και μία δεύτερη στον Καναδά. Τελικά, η ομάδα τερμάτισε έβδομη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το 1979, ο Τζόντι Σέκτερ υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ferrari και για να τον αντικαταστήσει ο Βολφ υπέγραψε με τον Τζέιμς Χαντ. Η ομάδα σχεδίασε το WR7 που αγωνίστηκεε με χορηγία της Olympus. Το μονοθέσιο δεν ήταν πολύ επιτυχές και εγκατέλειψε τον αγώνα πάνω από 7 φορές κατά το πρώτο μισό της σαιζόν, έτσι η ομάδα έφερε σύντομα το μοντέλο WR8. Στα μέσα της σαιζόν ο Χαντ αποφάσισε να αποσυρθεί και ο Βολφ προσέλαβε γρήγορα τον Κέκε Ρόσμπεργκ για να τον αντικαταστήσει. Η εμφάνιση του WR9 δεν έκανε πολλά για να αλλάξει τις τύχες της ομάδας και στο τέλος του έτους ο Wolf εγκατέλειψε τη Φόρμουλα 1 και πούλησε την ομάδα στον Έμερσον Φιτιπάλντι, ο οποίος συγχώνευσε τα περιουσιακά της στοιχεία με τη Fittipaldi Automotive. Η ομάδα συμμετείχε σε 48 αγώνες από το γραν-πρι της Αργεντινής το 1977 μέχρι και το γκραν-πρι των ΗΠΑ το 1979. Στο διάστημα αυτό συγκέντρωσε συνολικά 79 βαθμούς, ενώ κέρδισε 3 γκραν-πρι και σημείωσε 1 pole position (εκκίνηση στον αγώνα από την πρώτη γραμμή της αφετηρίας) και 3 ταχύτερους γύρους. Η καλύτερη κατάταξη που είχε η ομάδα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ήταν η τέταρτη θέση το 1977 με 55 βαθμούς.