IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αέριος γίγαντας

Ένας αέριος γίγαντας (αγγλ. gas giant) (ή πλανήτης γίγαντας) είναι ένας μεγάλος πλανήτης που δεν αποτελείται πρωτίστως από πετρώματα ή από κάποια άλλη στερεή ύλη. Υπάρχουν τέσσερις τέτοιοι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα: ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Πολλοί εξωηλιακοί αέριοι γίγαντες έχουν αναγνωριστεί σε τροχιά γύρω από άλλους αστέρες. Οι πλανήτες με μάζα μεγαλύτερη από 10 μάζες Γης ονομάζονται πλανήτες γίγαντες. Οι αέριοι πλανήτες μικρότερης μάζας, πολλές φορές, ονομάζονται «νάνοι αερίων».

 Ένας αέριος γίγαντας είναι ένας συμπαγής πλανήτης με πυκνή ατμόσφαιρα από υδρογόνο και ήλιο. Μπορεί να έχει έναν πυκνό τηγμένο πυρήνα ορυκτών στοιχείων ή μπορεί ο πυρήνας του να έχει διαλυθεί τελείως και να έχει διασκορπιστεί σε ολόκληρο τον πλανήτη, εάν αυτός είναι αρκετά θερμός. Το υδρογόνο και το ήλιο στους "παραδοσιακούς" αέριους γίγαντες, όπως ο Δίας και ο Κρόνος, αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Αντίθετα, στον Ουρανό και στον Ποσειδώνα που πολλές φορές ονομάζονται παγωμένοι γίγαντες, καθώς αποτελούνται κυρίως από νερό, αμμωνία και λιωμένους πάγους μεθανίου, το υδρογόνο και το ήλιο δημιουργούν μόνο μία εξωτερική στρώση. Μεταξύ των εξωηλιακών πλανητών, οι Καυτοί Δίες είναι αέριοι γίγαντες που είναι σε τροχιά πολύ κοντά στα αστέρια τους και έτσι έχουν πολύ μεγάλη θερμοκρασία επιφάνειας. Οι Καυτοί Δίες είναι μέχρι στιγμής η πιο κοινή μορφή εξωηλιακού πλανήτη που είναι γνωστή, ίσως λόγω της σχετικής ευκολίας στην ανίχνευσή τους. Συχνά λέγεται πως οι αέριοι γίγαντες παρουσιάζουν έλλειψη στερεών επιφανειών, αλλά είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα να πούμε ότι παρουσιάζουν γενικά έλλειψη επιφανειών, καθώς τα αέρια που τους απαρτίζουν γίνονται συνεχώς αραιότερα, με αυξανόμενη απόσταση από τα κέντρα των πλανητών και τελικά γίνονται δυσδιάκριτα από το διαπλανητικό μέσο. Επομένως, η προσεδάφιση σε έναν αέριο γίγαντα μπορεί να είναι ή να μην είναι δυνατή, ανάλογα με το μέγεθος και τη σύσταση του πυρήνα του. Ο Δίας και ο Κρόνος αποτελούνται κατά κύριο λόγο από υδρογόνο και ήλιο, με βαρύτερα στοιχεία να αποτελούν από το 3 μέχρι και το 13 τοις εκατό της μάζας. Οι δομές τους πιστεύεται ότι αποτελούνται από μία εξωτερική στρώση μοριακού υδρογόνου, η οποία περιβάλλει μια στρώση υγρού μεταλλικού υδρογόνου, με έναν πιθανώς λιωμένο πυρήνα με βραχώδη σύνθεση. Το πιο εξωτερικό κομμάτι της ατμόσφαιρας υδρογόνου χαρακτηρίζεται από πολλές στρώσεις ορατών νεφών που αποτελούνται κυρίως από νερό και αμμωνία. Η στρώση μεταλλικού υδρογόνου αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του κάθε πλανήτη και περιγράφεται ως «μεταλλικό» επειδή η πολύ μεγάλη πίεση μετατρέπει το υδρογόνο σε ηλεκτρικό αγωγό. Ο πυρήνας θεωρείται πως αποτελείται από βαρύτερα στοιχεία σε τόσο μεγάλες θερμοκρασίες (20.000 K) και πιέσεις που οι ιδιότητές τους είναι ελάχιστα κατανοητές. Γίγαντας πάγου Ηλιακό σύστημα Καυτός Δίας Καυτός Ποσειδώνας Πλανητικό σύστημα SPACE.com: Q&A: The IAU's Proposed Planet Definition 16 August 2006 2:00 am ET BBC News: Q&A New planets proposal Wednesday, 16 August 2006, 13:36 GMT 14:36 UK Gas Giants in Science Fiction: List
Διόσκουροι του Μόντε Καβάλλο

Τα αγάλματα των Κάστορα και Πολυδεύκη είναι κολοσσιαίο γλυπτό σύμπλεγμα και αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Τα σημερινά γλυπτά είναι αντίγραφα αρχαιότερων, που με την σειρά τους ήταν αντίγραφα των γνησίων, μπρούτζινων ανδριάντων. Σήμερα βρίσκονται στην Ρωμαϊκή πλατεία Quirinal που λόγω του συμπλέγματος αυτού ονομάζεται κοινώς Μόντε Καβάλλο, δηλαδή λόφος των ίππων.

 Οι Διόσκουροι του Μόντε Καβάλλο είναι από τα πιο καλοδιατηρημένα κολοσσιαία έργα γλυπτικής που διασώζονται σήμερα. Αποτελείται από δυο συμμετρικούς ανδριάντες. Ο καθένας κρατάει τα χαλινάρια του ατίθασου αλόγου του. Το μάρμαρο φέρει επιφανειακές φθορές αφού επί αιώνες ήταν εκτεθειμένο στο ύπαιθρο. Είναι από τα λίγα μάρμαρα που επέζησαν τους αιώνες, ενώ δεν έχουν θαφτεί ποτέ μέχρι τώρα. Κατά τα άλλα είναι διατηρημένο σε άριστη κατάσταση. Μερικά σημεία έχουν αντικατασταθεί. Το μεγαλύτερο τμήμα που αντικαταστάθηκε είναι ο θώρακας και τα μπροστινά πόδια του ενός αλόγου. Η αρχαιότερη αναφορά που έχουμε είναι από τον 10ο αιώνα, όταν το έργο αυτό μνημονεύτηκε ως cavalli marmorei. Μέχρι το 1589 βρίσκονταν επάνω σε ένα τεράστιο βάθρο που ήταν επιστρωμένο με μάρμαρο, και όπως πιστεύουμε σήμερα, διακοσμούσε μια τεράστια εγκατάσταση θερμών λουτρών του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Τα ερείπια των λουτρών βρίσκονταν εκεί μέχρι τον 16ο αιώνα. Οι μαρμάρινες πλάκες είχαν την επιγραφή opus Fidiae και opus Praxitelis. Η μια επιγραφή ήταν κάτω από τον ανδριάντα που κρατάει τα χαλινάρια με το αριστερό, η άλλη επιγραφή ήταν κάτω από τον άλλο ανδριάντα. Οι επιγραφές είναι μεταγενέστερες του γλυπτού και προέρχονται μάλλον από τον 2ο αιώνα, από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Το 1589 ο Πάπας Σίξτος Ε΄ αντικατέστησε όλο το σύμπλεγμα με ένα καινούργιο αντίγραφο. Οι δύο ανδριάντες χωρίστηκαν και τοποθετήθηκαν σε κάποια μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους. Οι επιγραφές επίσης αντικαταστάθηκαν με καινούργιες. Το 1785 μεταφέρθηκε εκεί ο Οβελίσκος του Μαυσωλείου του Αυγούστου και τοποθετήθηκε ανάμεσα στους δύο ανδριάντες. Το 1818 τελικά προστέθηκε και η μεγάλη πιατέλα του σιντριβανιού. Το καλλιτεχνικό στιλ κατατάσσεται στην σχολή του Φειδία και είναι όμοιο με τα γλυπτά του Παρθενώνα. Το όνομα του Πραξιτέλη που αναφέρει η επιγραφή ανήκει στον γηραιότερο, τον παππού του ομώνυμου γλύπτη. Adolf Furtwängler και Heinrich Ludwig Urlichs, επιμ. (1904). Denkmäler griechischer und römischer Skulptur (στα Γερμανικά). Μόναχο: F. Bruckmann AG. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2009.
Dystopia (άλμπουμ των Megadeth)

Το Dystopia είναι το 15ο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου του 2016 μέσω της "Tradecraft Records".Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο Νάσβιλ και τα "Lattitude South Studios" με παραγωγό τον Ντέιβ Μαστέιν και τον Τόμπι Ράιτ, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος των Megadeth με τους Κίκο Λουρέιρο και Κρις Άντλερ στην σύνθεση τους. Περιλαμβάνει δέκα νέα κομμάτια και μία διασκευή στο "Foreign Policy" τoy αμερικάνικου πανκ συγκροτήματος Fear.Το συγκρότημα προγραμμάτισε μία βορειοαμερικάνικη περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2016, μαζί με τους Suicidal Tendencies, Children of Bodom και Havok.

 Από τις πρώτες αναφορές, ο δίσκος χαρακτηρίστηκε ως μία επιστροφή των Megadeth στο thrash metal. Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, η "The Guardian" με την άριστη βαθμολογία 5 / 5, το "Metal Hammer" με 9 / 10, το "Rolling Stone" με 3,5 / 5, το "Now" με 4 / 5, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,3 / 5 και το "Metal Archives" με 86%. Το "Dystopia" γνώρισε διεθνή επιτυχία, μπαίνοντας στο Top-10 εννέα χωρών και στο Top-20 18 χωρών. Στην πατρίδα του συγκροτήματος σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard, πουλώντας 49.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, η οποία είναι η δεύτερη καλύτερη θέση στην καριέρα των Megadeth μετά το # 2 του "Countdown to Extinction". Στην δεύτερη εβδομάδα του το "Dystopia" πούλησε 14.400 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πέφτοντας στο # 30 του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών. Μετά την δέκατη εβδομάδα, το άλμπουμ ξεπέρασε τις 100.000 αντίτυπα. Dystopia (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 22 Ιανουαρίου 2016 Το "Dystopia" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ντέιβ Μαστέιν - κιθάρα, φωνητικά Κίκο Λουρέιρο - κιθάρα Ντέιβ Έλεφσον - μπάσο Κρις Άντλερ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΦάρα Σιράτζ - φωνητικά Μάιλς Ντόλεατς - φωνητικά Κρις Ροντρίγκεζ - φωνητικά Έρικ Ντάρκεν - κρουστά Μπλερ Μάστερς - πλήκτρα Τσάρλι Τζατζ - ενορχήστρωση Dystopia - Megadeth | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Megadeth - Dystopia - sputnikmusic Megadeth - Dystopia - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Game Boy

Το Game Boy (ιαπωνικά: ゲームボーイ, Χέπμπορν: Gēmu Bōi) είναι φορητή κονσόλα 8-bit, της εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών Nintendo. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στην Ιαπωνία στις 21 Απριλίου του 1989, στην Βόρεια Αμερική στις 31 Ιουλίου του 1989 και στην Ευρώπη στις 28 Σεπτεμβρίου του 1990. Στη νότια Ασία είναι γνωστό ως Tata Game Boy.

 Αν και η στάνταρ έκδοσή του είχε απλοϊκά και ασπρόμαυρα γραφικά σε πράσινη οθόνη, η ανταγωνιστική τιμή πώλησης, το καλό μάρκετινγκ και η μεγάλη γκάμα παιχνιδιών που προσέφερε, συνέβαλαν στο να γίνει το Game Boy η κονσόλα η κονσόλα με τις υψηλότερες πωλήσεις, μέχρι που προσπεράστηκε από το DS και το PlayStation 2. Οι συνολικές πωλήσεις του, μαζί με αυτές του μικρότερων διαστάσεων Game Boy Pocket και του έγχρωμου Game Boy Color, έφτασαν τα 118,69 εκατομμύρια. Από αυτά, τα 32,47 εκατομμύρια πωλήθηκαν στην Ιαπωνία, τα 44,06 εκατομμύρια στην Αμερική και τα 42,16 εκατομμύρια στα άλλα κράτη. Game Boy: Αυθεντικό Game Boy Pocket: Αυθεντικό με μικρότερες διαστάσεις Game Boy Light: Αυθεντικό με φωτιζόμενη οθόνη Game Boy Color: Έγχρωμη οθόνη, υποστηρίζει παιχνίδια Game Boy Game Boy Advance: Έγχρωμη και μεγαλύτερη οθόνη, υποστηρίζει παιχνίδια Game Boy και Game Boy Color Game Boy Advance SP: Έγχρωμη, μεγαλύτερη και φωτιζόμενη οθόνη,επίσης υποστηρίζει παιχνίδια Game Boy και Game Boy Color Game Boy Micro: Παραλλαγή του Advance SP, αλλά με μικρότερες διαστάσεις, γι'αυτό δεν υποστηρίζει παιχνίδια Game Boy και Game Boy Color
Δαφνές Ηρακλείου

Ο Δαφνές (επίσης: οι Δαφνές) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Τεμένους. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 18 χλμ. Παράγει σταφίδα, σταφύλια, το δαφνιανό κρασί (λίατικο) και λάδι. Στο χωριό συναντάμε τους ιερούς ναούς της Αγίας Ζώνης (πολιούχος), ναός που πρόσφατα ανακαινίστηκε και αποκαταστάθηκε από την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ηρακλείου, τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο με ίχνη τοιχογραφιών και το Μιχαήλ Αρχάγγελο. Τα τελευταία χρόνια έχει κτισθεί ο ναός του Αγίου Γεωργίου όπου και έχει μεταφερθεί όλη η θρησκευτική δραστηριότητα του οικισμού. Το όνομα του χωριού είναι φυτωνύμιο από τη δάφνη. Σύμφωνα με δοξασία, κοντά στο ναό της Αγίας Ζώνης είχε φυτρώσει μία δάφνη και από αυτήν έλαβε την ονομασία. Αυτό όμως υπήρχε και πριν να χτιστεί ο ναός. Στον οικισμό βρίσκονται νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Χαρακτηριστικό στοιχείο του οικισμού η μεγάλη πλατεία του στην οποία κάθε χρόνο, συνήθως το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου, πραγματοποιείται η ονομαστή Γιορτή Κρασιού Δαφνών.

 Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Δαφνέ έχει 1.204 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Βασίλειο Πετρογιάννη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Δαφνέ. Σύμφωνα με την παράδοση, ο οικισμός ιδρύθηκε από κατοίκους ενός άλλου χωριού, με το όνομα Σκιλλοχωριό βορειοανατολικά των Δαφνών, κοντά στη Σταυρακιανή Καμάρα. Εκεί σώζονται ερείπια εκκλησιών. Αμφότερα τα χωριά αναφέρονται σε έγγραφα του 13ου αιώνα. Οι Δαφνές αναγράφονται σε συμβόλαιο του 1271 και το Σκιλλοχωριό σε συμβόλαιο του 1280. Το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακα αναφέρονται Dafnes Apano με 251 κατοίκους και Dafnes Catto με 168 κατοίκους . Το Schilocorio αναφέρεται με 164 κατοίκους στην ίδια πηγή. Η ετυμολογία του χωριού είναι από το φυτό σκίλλη, δηλαδή τη σκιλλοκρομμύδα. Στις 22 Ιουλίου του 1944, αντάρτες της Α.Ο.Α. (Ανεξάρτητη Ομάδα Ανωγείων) υπό τον Μιχάλη Ξυλούρη, επιτέθηκαν σε γερμανικό φυλάκιο κοντά στο χωριό, προξενώντας σημαντικές απώλειες. Από τις Δαφνές καταγόταν ο χατζή Γεώργιος Σημαντήρης, ο οποίος ήταν στρατιώτης στο σώμα του Καραϊσκάκη. Ο γιος του Δημήτριος άλλαξε το επώνυμο σε Ζουδιανός και έδρασε στην Επανάσταση του 1866. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Πληροφορίες για τις Δαφνές και τη γιορτή κρασιού.
Ελισάβετ της Αυστρίας (1436-1505)

Η Ελισάβετ, γερμ. Elizabeth (π. 1436 - 30 Αυγούστου 1505) από τον Οίκος των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Ελισάβετ του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Σιγισμούνδου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και βασιλιά της Ουγγαρίας & Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1454 τον Καζίμιρ Δ΄ Γιαγκιέλον βασιλιά της Πολωνίας & μεγάλο δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα; Βλαδίσλαος Β΄ 1456-1516, βασιλιάς της Ουγγαρίας & Βοημίας. Χέντβιχ 1457-1502, παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Καζίμιρ 1458-1484, Άγιος. Ιωάννης Α΄ 1459-1501, βασιλιάς της Πολωνίας. Αλέξανδρος 1461-1506, βασιλιάς της Πολωνίας-Λιθουανίας. Σοφία 1464-1512, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ Χοεντσόλερν μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Σιγισμούνδος Α΄ 1467-1548, βασιλιάς της Πολωνίας-Λιθουανίας. Φρειδερίκος 1468-1503, αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο, επίσκοπος της Κρακοβίας, υπερέχων (primatus) της Πολωνίας. Άννα 1476-1503, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Βαρβάρα 1478-1534, παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας. Ελισάβετ 1482-1517, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκος Β΄ Πιάστ δούκα της Λεγκνίτσα. Ελισάβετ 1472-1481 απεβ. 9 ετών, Ελισάβετ 1465-1466 απεβ. 1 έτους. Brzezińska, Anna (1999). "Female Control of Dynastic Politics". In Balázs Nagy; János M. Bak; Marcell Sebők (eds.). The Man of Many Devices, who Wandered Full Many Ways. Central European University Press. ISBN 963911667X. Retrieved October 25, 2012. Duczmal, Małgorzata (2012). Jogailaičiai (in Lithuanian). translated by Birutė Mikalonienė and Vyturys Jarutis. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras. ISBN 978-5-420-01703-6. Putnam, Ruth (1918). Luxemburg and Her Neighbours: A Record of the Political Fortunes of the Present Grand Duchy from the Eve of the French Revolution to the Great War, with a Preliminary Sketch of Events from 963 to 1780. G. P. Putnam's Sons.
Φρονιμίτης

Φρονιμίτης ή σωφρονιστήρας ή τρίτος γομφίος αποτελεί το τελευταίο προς τα πίσω δόντι της μόνιμης οδοντοφυΐας. Οι φρονιμίτες εμφανίζουν συχνά μύλη και ρίζα άτυπης μορφολογίας. Οι φρονιμίτες ανατέλλουν φυσιολογικά μετά την ηλικία των 16 - 18 ετών, ορισμένες φορές ωστόσο δεν ανατέλλουν καθόλου και παραμένουν έγκλειστοι λόγω έλλειψης χώρου για την ανατολή τους. Επίσης πολλές φορές μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου στη μόνιμη οδοντοφυΐα.

 Είναι η συχνότερη αιτία εξαγωγής ενός έγκλειστου φρονιμίτη. Αποτελεί φλεγμονή του ούλου (στεφανιαία καλύπτρα) που καλύπτει τον έγκλειστο ή ημιέγκλειστο φρονιμίτη. Η φλεγμονή προκαλείται από μικροοργανισμούς που εισβάλλουν στον περιοδοντικό θύλακο μεταξύ του φρονιμίτη και του δεύτερου γομφίου. Τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με την βαρύτητα. Ο πόνος είναι το συνηθέστερο σύμπτωμα ενώ μπορεί να συνοδεύεται από επιπλέον δυσάρεστες καταστάσεις όπως τρισμό, πυρετό, λεμφαδενίτιδα, οίδημα της παρειάς, απόστημα κ.α. Η περιστεφανίτιδα αντιμετωπίζεται αρχικά με συντηρητική θεραπεία όπως καθαρισμός του περιοδοντικού θυλάκου ή χορήγηση αντιβίωσης σε περίπτωση βαρύτερων συμπτωμάτων. Η οριστική θεραπεία έγκειται στην εξαγωγή του υπαίτιου φρονιμίτη. Παλαιότερα πιστευόταν ότι οι έγκλειστοι ή ημιέγκλειστοι φρονιμίτες λόγω της πίεσης που ασκούν στα παρακείμενα δόντια μπορούν να προκαλέσουν συνωστισμό των κάτω προσθίων δοντιών. Η θεωρία αυτή εγκαταλείφθηκε μετά τη διαπίστωση ότι ο συνωστισμός αυτός προκαλείται από δευτερογενή ανάπτυξη της κάτω γνάθου. Ωστόσο η ύπαρξη των φρονιμιτών είναι δυνατό να επιβαρύνουν ή να παρεμποδίζουν τη θεραπεία ενός ήδη υπάρχοντος ορθοδοντικού προβλήματος. Η ύπαρξη ενός φρονιμίτη μπορεί πολλές φορές να παρεμποδίζει την εφαρμογή σωστής στοματικής υγιεινής στον δεύτερο γομφίο. Το γεγονός αυτό είναι αρκετά επιζήμιο, ιδιαίτερα όταν ο δεύτερος γομφίος πάσχει από περιοδοντική νόσο. Για τον λόγo αυτό προτιμάται η προληπτική εξαγωγή του φρονιμίτη για τη διάσωση του δεύτερου γομφίου, που αποτελεί σαφώς πολύ χρησιμότερο δόντι στον μόνιμο οδοντικό φραγμό. Οι φρονιμίτες και ιδιαίτερα της κάτω γνάθου είναι δυνατό πολλές φορές να εμπλέκονται σε δημιουργία οδοντογενών κύστεων, αδαμαντινοβλαστώματος κ.ά. Οι φρονιμίτες της κάτω γνάθου σχετίζονται συχνά με τη γραμμή κατάγματος μετά από ατύχημα γιατί σε εκείνο το σημείο η γνάθος εμφανίζει μειωμένο πάχος. Η κατάσταση απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση σε νοσοκομειακή μονάδα. Η αφαίρεση ενός έγκλειστου ή ημιέγκλειστου φρονιμίτη γίνεται χειρουργικά με τοπική αναισθησία. Μετά την αναισθητοποίηση της περιοχής πραγματοποιείται τομή πάνω από το ούλο που καλύπτει τον φρονιμίτη. Στην συνέχεια με το οδοντογλύφανο (οδοντιατρικός τροχός) αφαιρείται το τμήμα του οστού που καλύπτει το δόντι. Έπειτα το δόντι εκμοχλεύεται, ώστε να εξαχθεί από το οστό της γνάθου. Ορισμένες φορές λόγω έλλειψης χώρου για την εξαγωγή είναι αναγκαίος ο τεμαχισμός του δοντιού με το οδοντογλύφανο. Μετά την εξαγωγή το τραύμα συρράπτεται. Μετεγχειρητικά εμφανίζεται πόνος και οίδημα της περιοχής για 2 με 3 ημέρες, ενώ τα συμπτώματα εξαφανίζονται πλήρως εντός μιας εβδομάδας.
Κιέτι

Το Κιέτι (ιταλικά: Chieti, προφέρεται: [ˈkjeːti] ( ακούστε)) είναι πόλη της Ιταλίας στην περιφέρειας του Αμπρούτσο, με πληθυσμό 55.102 κατοίκους, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται στο άκρο του ποταμού Ατέρνο, λίγα χιλιόμετρα από την Αδριατική. Δυτικά της πόλης βρίσκεται το Γκραν Σάσσο, το ψηλότερο σημείο των Απεννίνων.

 Το Κιέτι είναι μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ιταλίας, αρχαιότερη κατά 500 χρόνια και από τη Ρώμη και η ιστορία της συχνά μπερδεύεται με τη μυθολογία, σύμφωνα με την οποία την ίδρυσε ο Αχιλλέας, ονομάζοντας την Θεάτη, προς τιμήν της μητέρας του. Μάλιστα, ο Αχιλλέας απεικονίζεται και στο οικόσημο της πόλης, πάνω σε ένα σηκωμένο άλογο ενώ κρατά ένα ξίφος και μία ασπίδα. Στην ασπίδα απεικονίζεται ένας λευκός σταυρός σε κόκκινο φόντο με τέσσερα κλειδιά, που πιθανότατα αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις πύλες του αρχαίου Κιέτι. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, η πόλη ιδρύθηκε από τους Πελασγούς προς τιμήν της Νηρηίδας Θέτις ή από τον Έκτορα το 1247 π.Χ. Κατά τον Στράβωνα ιδρύθηκε από τους Άρκαδες, οι οποίοι την ονόμασαν Τεγέα. Σίγουρο είναι ότι το σημερινό Κιέτι είναι η αρχαία Teate Marrocinorum, από την φυλή των Μαρρουκίνων, γνωστών για τις σκληρές διαμάχες με τους Ρωμαίους, ως την ειρήνη που σύνηψαν μαζί τους, οπότε και έγιναν σύμμαχοι τους, πολεμώντας στο πλευρό τους σε πολλές μάχες όπως για παράδειγμα εναντίον του Πύρρου, του Περσέα, του Αννίβα κ.ά. (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Κώστας Χαριτοδιπλωμένος

Ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος (Αθήνα, 5 Μαΐου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής, που έκανε αξιόλογη διεθνή σταδιοδρομία, καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Το πραγματικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος Χαριτόπουλος.

 Ο Χαριτοδιπλωμένος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεχωρίζοντας ιδιαίτερα για τη δημιουργία του «Lost in the Night» (1984), το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των ευρωπαϊκών chart, κυρίως μεσογειακών χωρών. Επόμενες γνωστές παραγωγές ή συνθέσεις του, ήταν τα «Fill Me Up» (1985) με τη Μαντώ, «Talk about Love» (1985) της Μαριάννας Ευστρατίου, «Set Yourself In Motion/Where Do I Begin» (1986, πάλι με τη Μαντώ), ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Αλέξιας και το «Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες» της Πωλίνας (αμφότερες δουλειές μέσα στο 1987). Το 1988 κυκλοφόρησε η ατομική δισκογραφική του δουλειά "Κώστας Χαριτοδιπλωμένος". Ακολούθησαν τα «Στοιχηματίζω» (Μαντώ, 1990), «Ορκίσου» και «Δίλλημα» από το δεύτερο προσωπικό δίσκο της Αλέξιας. Ήταν και ο ίδιος, ερμηνευτής πολλών τραγουδιών καθ' όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας (90ς). Το 2002 επανακυκλοφόρησε η κορυφαία επιτυχία του «Lost in the Νight». 1983 — Itchika 1984 — Do It!‎ 1987 — It's All Right 1988 — Κώστας Χαριτοδιπλωμένος 1989 — Ακαταμάχητος 1991 — Καίγομαι 1992 — Ζηλεύω 1993 — Πάρε Την Αγάπη Μου 1994 — Ψηλά Τα Χέρια Έρωτα 1995 — Σ' Έναν Αλήτη Καιρό 1996 — Δεν Καταλαβαίνω Τίποτα 1998 — Κώστας Χαριτοδιπλωμένος 1987 – Summer Love Yes (The Best Years) 1991 – Τα Καλύτερά Του: Ο Τραγουδιστής / Ο Συνθέτης 1997 – Οι Επιτυχίες Μου 2008 – The Digital Collection 2018 – "Βραδινό Μπανάκι" 1987 – Κανένας Δεν Μας Σταματά με το Αλέξια 1989 – Πες Το Πάλι με τη Μαντώ 1989 – Αγκαλίτσες Και Φιλάκια με του Μαντώ 1992 – Ναι με την Άντζελας Δημητρίου 1996 – Φώνες με τον Σαμπρίνα 2021 – Σ' Έχω Ερωτευτεί του Σαμπρίνα
Ζωοδόχος Πηγή Νάξου

Η Ζωοδόχος Πηγή είναι δύο ξεχωριστοί οικισμοί της κεντρικής ορεινής Νάξου σε υψόμετρο 250-300 μέτρων και με 174 κατοίκους (απογραφή 2011). Διοικητικά υπάγεται στην τοπικής κοινότητας Χαλκείου του Δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Βρίσκεται στο δρόμο Χαλκείου - Ποταμιάς - Νάξου και αποτελείται από δυο χωριά: το Χείμαρρο (ονομασμένο από γειτονικό χείμαρρο) και το Τσικαλαριό (από το «τσικάλι», που ήταν εργαστήριο των κατοίκων του κάστρου στην αρχαιότητα). Σε μικρή απόσταση, 900 περίπου μέτρων, βρίσκεται το «Απάνω Κάστρο», ενετικό φρούριο. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και ανήκε στην Κοινότητα Χαλκείου, ενώ από το 2010 είχε προσαρτηθεί στο Δήμο Δρυμαλίας, μέχρι το 2010, οπότε προσαρτήθηκε στο Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.

 Λόγω του ότι το χωριό Ζωοδόχος Πηγή έχει προκύψει από την συγχώνευση (το 1981) των οικισμών του Χειμάρρου (πρώην Κουτσοχεράδο) και του Τσικαλαριού, οι οποίοι απογράφονταν ξεχωριστά κατά το παρελθόν μπορούμε να έχουμε εικόνα της εξέλιξης του πληθυσμού του από το άθροισμα των πληθυσμών των δύο οικισμών. Τα έτη 1835 και 1879, αν και αποτελούσαν ξεχωριστούς οικισμούς είχαν απογραφεί μαζί. Το 1835, το χωριό αναφέρεται ως Τσουκαλοκουτσοχειράδες με 182 κατοίκους (57 οικογένειες) και προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα Δήμο Τραγαίας της επαρχίας Νάξου, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου. Το 1955, ο οικισμός από Κουτσοχεράδος μετονομάζεται σε Χείμαρρος. Το 1981, στην απογραφή, καταργούνται σαν «ανεξάρτητοι» οικισμοι και συναποτελούν το χωριό Ζωοδόχος Πηγή που υπάγεται στην κοινότητα του Χαλκείου. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα του Χαλκείου καταργείται και ο οικισμός Ζωοδόχος Πηγή προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Δρυμαλίας με έδρα τον οικισμό Χαλκείο. Συγκεκριμένα, με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Χαλκείου, του Δήμου Δρυμαλίας, του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος Δρυμαλίας και ο οικισμός Ζωοδόχος Πηγή προσαρτάται στο νεοσύστατο Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Ράχη ( 1 κ.) και Χαλκείο ( 368 κ.) την Τοπική Κοινότητα Χαλκείου ( 543 κ.). Η τ.κ. Χαλκείου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Τσικαλαριό Νάξου Χείμαρρος Νάξου Δήμος Τραγαίας Νάξου
Ιβάν Κόπετς

Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς Κόπετς (ρωσικά: Ива́н Ива́нович Ко́пец, 19 Σεπτεμβρίου 1908 - 22 Ιουνίου 1941) ήταν Ρώσος στρατηγός της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας. Βετεράνος του Ισπανικού Εμφυλίου και του Σοβιετοφινλανδικού πολέμου, υπηρετούσε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως διοικητής των αεροπορικών δυνάμεων της Δυτικής Ειδικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. Αυτοκτόνησε την πρώτη ημέρα της γερμανικής επίθεσης εναντίον της ΕΣΣΔ υπό το βάρος των συντριπτικών απωλειών που υπέστη η σοβιετική αεροπορία.

 Ο Κόπετς γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1908 στο σημερινό Πούσκιν της Ρωσίας κοντά στην Αγία Πετρούπολη, το οποίο εκείνη την περίοδο ήταν γνωστό ως Τσαρσκόε Σέλο και αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Φοίτησε σε σχολείο της πόλης Ισίμ στο Όμπλαστ του Τιουμέν και μετά από μικρό χρονικό διάστημα, αφού ενδιάμεσα εργάστηκε ως ανθρακωρύχος και υπάλληλος δικαστηρίου, κατετάγη στον Κόκκινο Στρατό. Αποφοίτησε το 1929 από τη σχολή πιλότων μαχητικών αεροσκαφών και τα επόμενα χρόνια έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση, καταφέρνοντας να αναγνωριστεί ως ένας από τους ικανότερους πιλότους της Σοβιετικής Ένωσης. Από τον Σεπτέμβριο του 1936 μέχρι τον Ιούνιο του 1937, ο Κόπετς συμμετείχε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, στο πλαίσιο της μυστικής βοήθειας της ΕΣΣΔ προς την πλευρά των Δημοκρατικών. Στην Ισπανία, όπου έδρασε υπό το ψευδώνυμο «Χοσέ», έλαβε μέρος σε διάφορες πολεμικές αποστολές διακρινόμενος για τις ικανότητες και τη γενναιότητά του. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, τιμήθηκε με προαγωγή και παράσημα και στις αρχές του 1938 ορίστηκε διοικητής ταξιαρχίας. Αργότερα συμμετείχε ενεργά και στη σοβιετική εισβολή στη Φινλανδία. Στα τέλη του 1940, ένα ατύχημα περιόρισε σημαντικά την όραση του αριστερού του οφθαλμού με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από τον τομέα των πτήσεων, γεγονός το οποίο τον επηρέασε ψυχολογικά. Κατά τις παραμονές της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, ο Κόπετς ήταν διοικητής των αεροπορικών δυνάμεων της Δυτικής Ειδικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. Αυτοκτόνησε στο γραφείο του, την πρώτη μέρα των εχθροπραξιών, υπό το βάρος των απωλειών που είχε υποστεί η σοβιετική αεροπορία στον τομέα ευθύνης του εξαιτίας της αιφνιδιαστικής επίθεσης. Ο τόπος ταφής του παραμένει άγνωστος. Για τις υπηρεσίες του, ο Κόπετς τιμήθηκε δύο φορές με το παράσημο του Τάγματος του Λένιν και άλλη μια με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 2005 έγιναν τα αποκαλυπτήρια αναμνηστικής πλάκας σε σχολείο του Ισίμ, στο οποίο πέρασε τα μαθητικά του χρόνια. Βολκογκόνοφ, Ντμίτρι (1989). Θρίαμβος και τραγωδία. Πολιτικό πορτρέτο του Ι. Β. Στάλιν. τόμος 2, μέρος 1. Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή. Carver Edwards, John (1997). Airmen Without Portfolio. U.S. Mercenaries in Civil War Spain. Praeger. Howson, Gerald (1990). Aircraft of the Spanish Civil War. 1936-39. Smithsonian.
Έξοδος κινδύνου (ταινία, 1980)

To Έξοδος κινδύνου είναι ο τίτλος μίας ελληνικής κινηματογραφικής αστυνομικής ταινίας του 1980, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Φώσκολου, παραγωγή της Γκρέκα Φιλμ-Μιχάλης Λεφάκης Α.Ε. και πρωταγωνιστές τους, Όλγα Καρλάτου, Γιώργο Φούντα, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Νίκο Κούρκουλο, Σωτήρη Τζεβελέκο και Γκέλυ Μαυροπούλου.

 Δύο ληστές εισβάλουν σε μία τράπεζα. Εντελώς τυχαία μέσα στην τράπεζα βρίσκεται και ο αστυνόμος Μάρκος Αγγέλου (Γιώργος Φούντας) που, στην προσπάθειά του να αποτρέψει τους ληστές, τραυματίζεται και παράλληλα σκοτώνει τον έναν από τους δύο. Την τελευταία στιγμή σώζεται από την επέμβαση της δυναμικής τροχονόμου Νταίζης Αλεξίου (Όλγα Καρλάτου), η οποία καταδιώκει τον δεύτερο ληστή και τον σκοτώνει. Μετά το συμβάν, η Αλεξίου παρασημοφορείται, προάγεται σε υπαστυνόμο και μετατίθεται ως υφισταμένη του Μάρκου Αγγέλου στο τμήμα Ηθών και Δίωξης Ναρκωτικών. Ο Αγγέλου της προτείνει να παντρευτούν, αλλά εκείνη αρνείται την πρότασή του. Μια μέρα, ο Τάσος (Αλμπέρτο Εσκενάζυ), ένας ναρκομανής θα προσπαθήσει να διαρρήξει το σπίτι της Αλεξίου. Η Αλεξίου δεν θα τον παραδώσει στο τμήμα, αλλά θα τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τα ναρκωτικά, επειδή κάποτε ήταν ερωτευμένη με κάποιον έμπορο ναρκωτικών. Μια μέρα, η Αλεξίου θα βρει τον Τάσο δολοφονημένο και τότε θα αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι μιας μεγάλης σπείρας διακίνησης ναρκωτικών με σκοπό την εξάρθρωσή της. Η Έξοδος κινδύνου έκανε πρεμιέρα στις 24 Νοεμβρίου 1980. Έκοψε 113.729 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 25 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 12 Νοεμβρίου 2005.Η Όλγα Καρλάτου ερμηνεύει το τραγούδι «Πιάσε μου τα χέρια» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού. Το σάουντρακ της ταινίας κυκλοφόρησε τότε από την Polygram και σήμερα είναι εξαντλημένο. Έξοδος κινδύνου στο cine.gr Έξοδος κινδύνου στην IMDb
Λεονάρ Τιρύ

Ο Λεονάρ Τιρύ (Léonard Thiry (ενεργός 1530 – 1550), ήταν ζωγράφος και χαράκτης της Φλαμανδικής Αναγέννησης. Θεωρείται μέλος της Πρώτης Σχολής του Φονταινεμπλώ, εργαζόμενος ως βοηθός του Ρόσσο Φιορεντίνο (Rosso Fiorentino) και συνέχισε υπό τον Φραντσέσκο Πριματίτσο (Francesco Primaticcio), αλλά καμία από τις ατομικές του συνεισφορές δεν μπορεί πλέον να προσδιοριστεί. Τα σχέδιά του αναπαράγονταν ως εκτυπώσεις από τους Λεόν Νταβέν (Léon Davent), Ρενέ Μπουαβέν (René Boyvin) και άλλους, παρόλο που δεν φαίνεται να έχει επεξεργαστείι ο ίδιος καμία πλάκα εκτύπωσης. Του αποδίδονται κάποια σχέδια. Για μεγάλο χρονικό διάστημα πιστώθηκε από πολλούς με τις τυπωμένες πλάκες που έφεραν τα αρχικά "LD" (υποτίθεται ότι σημαίνει "Léonard [de] Deventer"), οι οποίες σήμερα αναγνωρίζονται ως δημιουργίες του Léon Davent.

 Γεννήθηκε στο Ντέβεντερ (Deventer) και εκπαιδεύτηκε στην Αμβέρσα ως χαράκτης και ζωγράφος. Εργάστηκε στο Παρίσι με τον Δάσκαλο των Médaillons Historiques Καταγράφεται στη Ρώμη το 1530, στην Αμβέρσα το 1533 και στο Φονταινεμπλώ από το 1535 και ύστερα. Απεβίωσε στην Αμβέρσα. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Henri Zerner. "Thiry, Léonard", Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press, accessed January 9, 2017, απαιτείται συνδρομή N. Dacos, 'Léonard Thiry de Belges, peintre excellent. I. De Bruxelles à Fontainebleau en passant par Rome', Gazette des Beaux-Arts, 138 (1996), mei-juni, pp. 199-212, 'II. De Fontainebleau à Bruxelles', Gazette des Beaux-Arts 138 (1996), juillet-août, pp. 21-36 85 επισκέψεις αναζήτησης από το Βρετανικό Μουσείο Léonard Thiry στο Artnet (some dubious "attributions)
Ευρωμπάσκετ 1959

Η 11η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1959 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1959) οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν 17 εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Τουρκία και έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, κατά το διάστημα από τις 21 Μαΐου ως τις 31 Μαΐου. Οι Σοβιετικοί συνεχίζουν σταθερά να κυριαρχούν και σε αυτή τη διοργάνωση χωρίς να συναντούν ιδιαίτερα προβλήματα, έχοντας για μπροστάρηδες τον θηριώδη «χιονάνθρωπο» (όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν τότε) λόγω των ιδιαίτερων σωματικών χαρακτηριστικών που θύμιζαν πρωτόγονο άνθρωπο, Γιαν Κρούμινς, ύψους 2,20 μέτρων και βάρους 141 κιλών, τον ύψους 2,08 μ. Αλεξάντερ Πετρόφ και τον MVP ύψους 2,04 μ. Βίκτορ Ζουμπκόφ. Αυτό ήταν και το καλύτερα οργανωμένο Ευρωμπάσκετ της παλαιάς εποχής. Οι Τσεχοσλοβάκοι, οι Ούγγροι και οι Βούλγαροι συνεχίζουν να έχουν αρκετά καλές ομάδες. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχτηκε ο πρωτοεμφανιζόμενος Γιουγκοσλάβος Ραντιβόι Κόρατς, με 28,1 πόντους κατά μέσο όρο ανά αγώνα.

 Γκρουπ A Γκρουπ B Γκρουπ Γ Γκρουπ Δ Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στην Β' Φάση των 8 καλύτερων ομάδων. Χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ των τεσσάρων ομάδων και από αυτούς τους ομίλους, οι δύο πρώτες προκρίνονταν στα ημιτελικά. Οι υπόλοιπες οδηγούνταν σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8. Οι υπόλοιπες ομάδες της Α' Φάσης δημιούργησαν τρεις ομίλους (των τριών ομάδων αντίστοιχα) για να οδηγηθούν στη συνέχεια σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-17. Γκρουπ 1 Γκρουπ 2 Γκρουπ 3 Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-11 Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 12-14 Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 15-17 Γκρουπ 1 Γκρουπ 2 Οι δύο καλύτερες ομάδες των ομίλων δημιούργησαν έναν τελευταίο όμιλο. Στην τελική βαθμολογία συμπεριλήφθηκε και ο μεταξύ τους αγώνας από τον προηγούμενο γύρο. Χωρίς αγώνες νοκ-άουτ, η τελική κατάταξη των ομάδων ήταν αυτή που καθόρισε τα μετάλλια. Θέσεις 1-4 Θέσεις 5-8 Ομοίως και για τις θέσεις 5 ως 8, οι ομάδες που κατέλαβαν τς θέσεις 3 και 4 στον προηγούμενο γύρο, δημιούργησαν έναν γκρουπ, από το οποίο προέκυψε η τελική κατάταξη. Έγιναν 66 παιχνίδια και επετεύχθησαν 8.283 πόντοι. FIBA-Europe Eurobasket 1959
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1996-97

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1996-97 ήταν η 20η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 11η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1996-97 συμμετείχαν 9 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας. Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν: Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 257.
Α.Σ. Αχαιός 47

Ο Αχαιός 47 είναι αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα με ένα και μοναδικό τμήμα καλαθοσφαίρισης. Παλαιότερα διατηρούσε τμήματα υδατοσφαίρισης αντρών, πετοσφαίρισης αντρών και γυναικών και χειροσφαίρισης αντρών και γυναικών. Από το 1982 την ομάδα την ανέλαβε ο Κώστας Αγουρίδης που ταυτόχρονα ήταν πρόεδρος και παίκτης στην υδατοσφαίριση και καλαθοσφαίριση. Η εξαετία 1984-90 ήταν η "χρυσή" για τον Αχαιό 47 , αυτή την περίοδο όλα σχεδόν τα τμήματα του αγωνιζόταν σε εθνικές κατηγορίες ή πρωταγωνιστούσαν στο πρωτάθλημα Αχαΐας. Πλέον το σωματείο βρίσκεται σε μια καθοδική πορεία τα τελευταία χρόνια λόγω κακής διαχείρισης και καλείται να βρεθεί άμεση λύση.

 Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ήταν από τα πρώτα του Αχαιού όταν ιδρύθηκε , έχει παρουσίες μόνο στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η. Το 1984 ήταν κυπελλούχος ΕΣΚΑ-Η στους άντρες, στον τελικό είχε νικήσει την Ολυμπιάδα με 72-71. Στο τελικό έπαιξαν οι : Πετρόπουλος, Λιβιεράτος, Οικονόμου, Σιούλος, Παυλάκης, Κέλλας, Τσιμπουξής και Αϊδινής. Από το 1984 είχε ιδιόκτητο γήπεδο αθλοπαιδιών. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Σ. Αχαιός 47 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Η., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης της κανονικής περιόδου. Μετά από διαδικασία Play-Off τερμάτισε στην 3η θέση. Το τμήμα υδατοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1985 συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Δ εθνικής όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1987. Πρωταθλητής στην Γ΄εθνική το 1988 και στην πρώτη παρουσία του στην Β' εθνική το 1989 ήταν 3ος. Το 1988 στο πρωτάθλημα Γ' εθνικής και στην τελική φάση ήταν πρώτος με 6 βαθμούς , αήττητος με 3 νίκες έναντι του Ποσειδώνα Ιλισίων της Ξάνθης και της Αλεξανδρούπολης. Η σύνθεση του Αχαιού ήταν : Π. Κουρουκλής, Φ. Λαχανιώτης, Α. Οικονόμου, Η. Δαμάσκος, Δ. Πελεκούδας, Χ. Χαραλαμπίδης, Μ. Ελευθεριάδης, Ι. Δελαπόρτας, Δ. Καγκελάρης, Σ. Καγκελάρης, Κ. Κλαουδάτος και ο Γ. Ντότσικας. Στον Νότιο προκριματικό όμιλο που έγινε στο κολυμβητήριο του Αγίου Κοσμά είχε προκριθεί επίσης πρώτος ανάμεσα σε οκτώ συλλόγους. Το τμήμα χειροσφαίρισης ιδρύθηκε το 1984 με τμήματα αντρών και γυναικών. Το τμήμα αντρών έχει παρουσίες στην Β' εθνική από το 1984 έως το 1988 που υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο τοπικό, έκτοτε ήταν μεταξύ τοπικού και Γ' εθνικής. Το τμήμα γυναικών έχει παρουσίες στην Γ΄εθνική (1986) και στην Β' εθνική (1987, 1988) κατηγορία.
Δίας και Θέτις

Ο Δίας και Θέτις (γαλ. Jupiter et Thétis) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ. Φιλοξενείται στο Μουσείο Γκρανέ (Musée Granet) στο Αιξ-αν-Προβάνς.

 Ο πίνακας δημιουργήθηκε το έτος 1811 στην Ρώμη και είναι εμπνευσμένος από την Ιλιάδα. Ο Ενγκρ κατακρίθηκε για αυθάδεια. Η γαλλική κυβέρνηση αγόρασε τον πίνακα το έτος 1834 και ο Φρανσουά Μαριούς Γκρανέ (François Marius Granet) τον μετέφερε στο μουσείο, όπου φιλοξενείται μέχρι σήμερα. Robert Rosenblum, Ingres édition Cercle d'art 1986
Τόνι Άτγουντ

Ο Άντονι «Τόνι» Τζον Άτγουντ (αγγλικά: Anthony "Tony" John Attwood) είναι Άγγλος ψυχολόγος, διακεκριμένος για την δουλειά του στο σύνδρομο Άσπεργκερ. Μένει στο Κουίνισλαντ της Αυστραλίας, όπου είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρίφιθ.

 Το πρώτο του πτυχίο είναι στην ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Χαλ. Στη συνέχεια έλαβε ένα μεταπτυχιακό στην κλινική ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Σάρεϋ και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το βιβλίο του «Σύνδρομο Άσπεργκερ, Ένας Πλήρης Οδηγός», έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες και παρέχει πληροφορίες αναφορικά με την διάγνωση αυτή που παλιά υπήρχε. Συμπεριλαμβάνει τα προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις, τις ιδιαιτερότητες στην κατανόηση και έκφραση των συναισθημάτων και της θεωρίας του νου, αισθητηριακά θέματα, γνωστικές δεξιότητες, κίνηση. Attwood, Tony (2003). Why Does Chris Do That? (στα Αγγλικά). AAPC Publishing. ISBN 9781931282505. Tony Attwood (1 Ιανουαρίου 1998). Asperger's syndrome. Jessica Kingsley Pub. ISBN 978-1-85302-577-8. Tony Attwood (1 Νοεμβρίου 2006). The complete guide to Asperger's syndrome. Jessica Kingsley Pub. ISBN 978-1-84310-495-7. Tony Attwood (1 Νοεμβρίου 2004). Exploring Feelings. Future Horizons Inc. ISBN 978-1-932565-21-8. Tony Attwood (1 Νοεμβρίου 2004). Exploring Feelings: Anxiety. Future Horizons Inc. ISBN 978-1-932565-22-5. Tony Attwood (15 Σεπτεμβρίου 2004). Asperger's Diagnostic Assessment. ISBN 978-1-932565-17-1. Attwood, Tony. "Exploring Feelings DVD Cognitive Behaviour Therapy to Manage Anxiety, Sadness, and Anger" (ISBN 978-1-932565-61-4) Tony Attwood (2013). From Like to Love for Young People with Aspergers Syndrome (Autism Spectrum Disorder): Learning How to Express and Enjoy Affection with Family and Friends. Jessica Kingsley Pub. ISBN 978-0-857007-77-3. Pike, Joanna· Attwood, Tony (18 Ιουλίου 2019). Neurodiverse Relationships: Autistic and Neurotypical Partners Share Their Experiences. Λονδίνο. ISBN 978-1-78775-028-9. OCLC 1083182372.
Δημήτρης Μισιακός

Ο Δημήτρης Μισιακός (Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 2,04 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Δημήτρης Μισιακός ξεκίνησε την μπασκετική του καριέρα το 1995 στις ακαδημίες του Άρη Πετρούπολης, ομάδα με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1998, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Στην ομάδα της Πετρούπολης παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το καλοκαίρι του 1999, ο Μισιακός αποχώρησε από τον Άρη Πετρούπολης και έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στην ΑΕΚ. Στην ομάδα των Αθηνών, ο Μισιακός παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κερδίσει ένα Κύπελλο Σαπόρτα (2000) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (2000, 2001). Το 2001, ο Μισιακός αποφάσισε να αφήσει την ΑΕΚ και να μεταγραφεί στην τοπική ομάδα του Αλίμου, στον οποίο παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο καθώς το 2002 μετεγγράφη στον Απόλλωνα Πατρών, στον οποίο παρέμεινε επίσης για ένα έτος. Την περίοδο 2004-2005 αγωνίστηκε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο ωστόσο δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Στην ομάδα του Πειραιά, ο Μισιακός είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί με σπουδαίους παίκτες όπως οι ΝΒΑερ Ρότζερ Μέισον και Λαβόρ Ποστέλ αλλά και με σημαντικούς Έλληνες καλαθοσφαιριστές όπως οι: Νίκος Παπανικολόπουλος, Άγγελος Κορωνιός και Γιώργος Πρίντεζης. Το 2005 ο Μισιακός αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ελλάδα και να ταξιδέψει στην Ουγγαρία για λογαριασμό της MAFC Ουτζμπούντα, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο. Το 2006 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία μόλις 24 ετών και να συνεχίσει την ενασχόλησή του με το μπάσκετ από το πόστο του προπονητή. 2007-2008: Προπονητής νέων στον ΑΡΗ Πετρούπολης 2008-2010: Βοηθός προπονητή στον Ιωνικό Νίκαιας 2010-2013: Προπονητής του Ιωνικού Νίκαιας 2013-2014: Προπονητής της Ένωσης Ιλίου 2014-2015: Βοηθός προπονητή στον ΚΑΟΔ 2015-2016: Προπονητής στον Ίκαρο Καλλιθέας 2016-2017: Βοηθός προπονητή στον Πανιώνιο 2017-2018: Βοηθός προπονητή στον Α.Σ.Ε.Δούκα 2018-2019: Βοηθός προπονητή στον Χολαργό 2019-2020: Βοηθός προπονητή στον Κολοσσό Ρόδου Ο Δημήτρης Μισιακός υπήρξε μέλος της ελληνικής Εθνικής ομάδας μπάσκετ όλων των επιπέδων (Νέων, Εφήβων, Ανδρών). Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων του 2002 ενώ έχει ένα αργυρό μετάλλιο σε Μεσογειακούς Αγώνες (2001) καθώς επίσης και ένα χάλκινο μετάλλιο σε Πανευρωπαϊκό Εφήβων (2000). Α.Ε.Κ. Κύπελλο Σαπόρτα: (2000) 2x Κύπελλα Ελλάδος: (2000, 2001) Το βιογραφικό του Μισιακού Προπονητής στον Ιωνικό Νίκαιας ο Μισιακός Προπονητής στην Ένωση Ιλίου ο Μισιακός Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Δημήτρης Μισιακός, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Dimitrios Misiakos, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Γιαναούλ

Το Γιαναούλ (ρωσικά: Янаул, Μπασκιρικά: Яңауыл, Yañawıl) είναι μια πόλη στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, που βρίσκεται στον ποταμό Γιαναούλκα, 230 χιλιόμετρα βόρεια της Ουφά. Ο πληθυσμός είναι 26.924 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τους 27.909 κατοίκους στην απογραφή του 2002, και αυξημένος σε σύγκριση με την απογραφή του 1989.

 Ένας οικισμός στη θέση της σύγχρονης πόλης ήταν γνωστός από το πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1991. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Γιαναούλ εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Γιαναούλσκι, παρόλο που αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη ξεχωριστά ως πόλη δημοκρατικής σημασίας του Γιαναούλ—διοικητική διαίρεση με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Γιαναούλ είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Γιαναούλ, ως Αστικός Οικισμός Γιαναούλ.
Γκούσταφ Μπάουερ

Ο Γκούσταφ Μπάουερ (γερμ. Gustav Bauer) (* 6 Ιανουαρίου 1870 στο Νταρκέμεν της (Πρωσίας), † 16 Σεπτεμβρίου 1944 στο Βερολίνο) ήταν Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός (SPD). Από τις 21 Ιουνίου 1919 μέχρι τις 26 Μαρτίου 1920 ήταν καγκελάριος του Γερμανικού Ράιχ.

 Ο Μπάουερ, γιος δικαστικού κλητήρα, ιδρύει το 1895 ως γραφειακός υπάλληλος τον Σύνδεσμο Γραφειακών Υπαλλήλων, του οποίου μένει πρόεδρος μέχρι το 1908. Από το 1908 μέχρι το 1918 ο Μπάουερ είναι αντιπρόεδρος της Γενικής Επιτροπής των Συνδικάτων της Γερμανίας. Παράλληλα ψηφίζεται το 1912 βουλευτής του Ράιχσταγκ, που θα μείνει μέχρι το 1928. Ο καγκελάριος Μαξ φον Μπάντεν τον καλεί τον Οκτώβριο του 1918 να αναλάβει τα καθήκοντα του υφυπουργού εργασίας. Το 1919 τον καλεί ο καγκελάριος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης Σάιντεμαν να αναλάβει το υπουργείο εργασίας. Αφού ο Σάιντεμαν παραιτείται τον Ιούνιο του 1919, ο Μπάουερ αναλαμβάνει ο ίδιος την καγκελαρία της κυβέρνησης που θα υποχρεωθεί να υπογράψει την συνθήκη των Βερσαλλιών. Το 1920, μετά το πραξικόπηµα του Καπ, παραιτείται επειδή χάνει , όπως και ο υπουργός αμύνης Γκούσταφ Νόσκε, την εμπιστοσύνη του κόμματός του (SPD) και των συνδικάτων. To 1921 είναι μέλος των κυβερνήσεων Μύλερ και Βιρτ σαν αντικαγκελάριος. Το 1925 αποκλείεται από το κόμμα με αφορμή ένα σκάνδαλο διαφθοράς. Αργότερα όμως αθωώνεται. Ο Γκούσταφ Μπάουερ ήταν παντρεμένος με την Χέντβιχ Μοκ. Ο τάφος του βρίσκεται στο Γκλίνικε/Νόρντμπαν, λίγο έξω από τα βόρεια σύνορα του Βερολίνου. Το περιεχόμενο του άρθρου βασίζεται στο αντίστοιχο άρθρο της γερμανικής βικιπαίδειας.
Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας

Η Άννα (γαλλ. Anne, 18 Σεπτεμβρίου 1923 - 1 Αυγούστου 2016) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του πρίγκιπα των Βουρβόνων-Πάρμας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ρουμανίας.

 Η Άννα Αντωνία Φραγκίσκη Καρλόττα Ζίτα Μαργαρίτα ήταν η μόνη κόρη του Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας και της Μαργαρίτας των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ, κόρης του Βάλντεμαρ της Δανίας. Παντρεύτηκε το 1948 τον Μιχαήλ της Ρουμανίας και είχε τέκνα: Μαργαρίτα γενν. 1949, παντρεύτηκε τον Ράντου της Ρουμανίας. Ελένη γενν. 1950, παντρεύτηκε πρώτα τον Ρόμπιν Μέντγορθ-Μιλς και μετά τον Αλεξάντερ Νίξον ΜακΆτηρ. Ειρίνη γενν. 1953, παντρεύτηκε πρώτα τον Τζον Κρόιγκερ και μετά τον Τζον Ουέσλεϋ Ουόκερ. Σοφία γενν. 1957, παντρεύτηκε τον Αλαίν Μπιαρνέιξ. Μαρία γενν. 1964, παντρεύτηκε τον Καζιμίερζ Βιεσλάφ Μυστκόφσκι. Radu, Prince of Hohenzollern-Veringen, Anne of Romania: A War, an Exile, a Life, Bucharest: The Romanian Cultural Foundation Publishing House, Bucharest, 2002 ISBN 973-577-338-4. (A quasi-official biography by her son-in-law, originally published in Romanian as Un război, un exil, o viaţă, Bucharest, 2000).
Τζουρτζουρά

Η Οροσειρά Τζουρτζουρά (αραβικά: جبال جرجرة‎, Τζαμπάλ Τζουρτζουρά, βερβερικά: Adrar n Jerjer) είναι οροσειρά του Άτλαντα Τελλ, μέρος του ορεινού συστήματος του Άτλαντα. Βρίσκεται στην περιοχή Καβυλία της Αλγερίας.

 Η Τζουρτζουρά είναι ορεινός όγκος που αποτελείται από δύο διακριτές οροσειρές, μία στο βορρά με τις υπο-οροσειρές Χαϊζέρ και Ακουκέρ και την άλλη στο νότο. Το υψηλότερο σημείο της, η κορυφή Λαλλά Χεντιτζά γνωστή στα καβυλιακά ως Tamgut Aâlayen, έχει υψόμετρο 2.308 μ. και βρίσκεται στη νότια οροσειρά. Άλλες αξιοσημείωτες κορυφές είναι η Ις Ν΄Τιμεντουίν (أكارو تيمدواي) με υψόμετρο 2.305 μέτρα, μια κορυφή που βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του ορεινού όγκου, το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Ακουκέρ.Το Αντράρ ν'Χαϊζέρ (أدرار نن هيدزر), το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Χαϊζερ, με υψόμετρο 2.164 μέτρων πάνω από τη Μπουίρα και την υψηλή κοιλάδα του Ουέντ Ντους. Το Θαλετάτ είναι βραχώδες όρος με υψόμετρο 1.638 μέτρων στην επαρχία Τίζι Ουζού.Άλλα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της οροσειράς Τζουρτζουρά είναι το ορεινό πέρασμα Τιζί ν'Τιρουρντά (تيروردا) σε υψόμετρο 1.750 μέτρων στο ανατολικό άκρο και το όρος Κουεριέτ (كويرت), με υψόμετρο 1.500 μέτρων βόρεια του ορεινού όγκου. Το βουνό έδωσε το όνομά του σε μια αρχαία κοινότητα, την Ντουάρ Ν'Κουεριέτ. Η οροσειρά ήταν γνωστή στους αρχαίους Ρωμαίους ως Μονς Φερράτους, δηλαδή Όρη του Σιδήρου. Ο διάσημος μεσαιωνικός εξερευνητής Ιμπν Μπατούτα μετέβη στη Μπετζάγια μέσω αυτής της οροσειράς. Κινούνταν προς την Τύνιδα με ένα καραβάνι στο ταξίδι του κατά τη διάρκεια του Χατζ και περιόδευσε στη Μπετζάγια μέσω της Μιτιτζά, μιας πεδιάδας κοντά στο Αλγέρι. Το Εθνικό Πάρκο Τζουρτζουρά είναι προστατευόμενη περιοχή εντός της οροσειράς. Η οροσειρά διαθέτει επίσης χιονοδρομικό κέντρο (أكابور مركز تيكجدة) στο Τικιντά σε υψόμετρο 1.478 μ. Καβύλοι Κατάλογος βουνών στην Αλγερία
Αρτυόμ Ζντούνοφ

Ο Αρτυόμ Αλεξέγεβιτς Ζντούνοφ (Ρωσικά: Артём Алексеевич Здунов; γεννημένος στις 18 Μαΐου 1978), είναι Ρώσος πολιτικός, ο οποίος είναι επί του παρόντος ο προσωρινός επικεφαλής της Δημοκρατίας της Μορδοβίας από τις 18 Νοεμβρίου 2020.

 Ο Αρτυόμ Ζντούνοφ γεννήθηκε στο Καζάν στις 18 Μαΐου 1978 με εθνικότητα Ερζυανή.Από το 1996 έως το 1998, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της συνδικαλιστικής επιτροπής φοιτητών του KFEI. Το 2000, αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικών και Οικονομικών του Καζάν (KFEI) με πτυχίο και τέσσερα χρόνια αργότερα με μεταπτυχιακό από την ίδια σχολή. Έχει διδακτορικό στα Οικονομικά από το 2005. Από τον Ιούνιο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2001, ήταν ειδικός στον ασφαλιστικό τομέα, εσωτερικός ελεγκτής της Open Joint Stock Insurance Company Industrial Insurance Company. Από τον Απρίλιο του 2004 έως τον Ιούλιο του 2006 δίδαξε στο Τμήμα Μακροοικονομικής και Οικονομικής Θεωρίας του KFEI. Από τον Ιούλιο του 2006 έως τον Μάιο του 2010, κατείχε τη θέση του Αναπληρωτή Διευθυντή Επιστημών του Κρατικού Ιδρύματος "Κέντρο Προηγμένης Οικονομικής Έρευνας της Ακαδημίας Επιστημών της Δημοκρατίας του Ταταρστάν". Από τον Μάιο του 2010, ο Ζντούνοφ ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας της Δημοκρατίας του Ταταρστάν και από τις 14 Οκτωβρίου 2014 έως τις 6 Φεβρουαρίου 2018 ήταν Υπουργός Οικονομίας. Στις 6 Φεβρουαρίου 2018, ο προσωρινός επικεφαλής του Νταγκεστάν, Βλαντιμίρ Βασιλιέφ, υπέβαλε στο κοινοβούλιο την υποψηφιότητα του Ζντούνοφ για τη θέση του προέδρου της κυβέρνησης της Δημοκρατίας. Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, το κοινοβούλιο του Νταγκεστάν ενέκρινε την υποψηφιότητά του.Στις 18 Νοεμβρίου 2020, ο Ζντούνοφ διορίστηκε προσωρινός επικεφαλής της Δημοκρατίας της Μορδοβίας. Ο Αρτυόμ Ζντούνοφ είναι Ερζυανός. Είναι παντρεμένος με γυναίκα Τατάρα και έχει γιο και κόρη. Το ποσό των δηλωθέντων εσόδων για το 2019 ανήλθε σε 7 εκατομμύρια 835 χιλιάδες ρούβλια. Η γυναίκα του έχει 578 χιλιάδες ρούβλια.
Γεωκίχλη

Η γεωκίχλη (επιστημονική-λατινική ονομασία Geokichla) είναι γένος πτηνών που ανήκει στην οικογένεια της τσίχλας και του κότσυφα, τις κιχλίδες. Οι γεωκίχλες είναι μέσου μεγέθους, κυρίως εντομοφάγα ή παμφάγα πουλιά. Παλαιότερα εντάσσονταν στο γένος ζωοθήρα (Zoothera), τις λεγόμενες «ασιατικές τσίχλες», αλλά αρκετές μελέτες υπέδειξαν την τοποθέτησή τους σε άλλο γένος. Η ονομασία του γένους Geokichla προέρχεται από την αρχαία ελληνική γλώσσα και συγκεκριμένα από το πρόθεμα γεω- (αναφερόμενο στη γη και το έδαφος) και τη λέξη κίχλη = τσίχλα.

 Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς 21 είδη του γένους γεωκίχλη, τα εξής: Geokichla sibirica, γεωκίχλη η σιβηρική Geokichla wardii, γεωκίχλη η δίχρωμη Geokichla princei, γκρίζα γεωκίχλη Geokichla cameronensis, γεωκίχλη η μαυρωτίς Geokichla guttata (πρώην G. fischeri), γεωκίχλη η στικτή Geokichla spiloptera, γεωκίχλη η σπιλόπτερη Geokichla crossleyi, γεωκίχλη του Κρόσλεϋ Geokichla piaggiae, γεωκίχλη της Αβυσσηνίας Υποείδος: Geokichla piaggiae tanganjicae Geokichla oberlaenderi'', γεωκίχλη του Oberländer Geokichla gurneyi, πορτοκαλί γεωκίχλη Geokichla citrina, κίτρινη γεωκίχλη Geokichla dumasi, γεωκίχλη του Μπούρου Geokichla joiceyi, γεωκίχλη του Σέραμ Geokichla peronii, γεωκίχλη του Peroni Geokichla schistacea, γεωκίχλη η σχιστόνωτος Geokichla interpres, γεωκίχλη η φαιοκάλυπτη Geokichla leucolaema, γεωκίχλη η λευκόλαιμη Geokichla doherty, γεωκίχλη η φαιόνωτος Geokichla cinerea, σταχτιά γεωκίχλη Geokichla erythronota, γεωκίχλη η ερυθρόνωτος Geokichla mendeni, γεωκίχλη η ερυθρομέλαινα