Καρλόττα της Κύπρου

Η Καρλόττα (28 Ιουνίου 1444 - 16 Ιουλίου 1487) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν Βασίλισσα της Κύπρου, Τιτουλάρια βασίλισσα της Ιερουσαλήμ (1458 - 1464) και Τιτουλάρια βασίλισσα του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας (1458 - 1467).

 Ήταν κόρη και διάδοχος του Ιωάννη Β΄ της Κύπρου και της δεύτερης συζύγου του Ελένης Παλαιολογίνας. Η μητέρα της ήταν κόρη του Θεόδωρου Β΄ Παλαιολόγου Δεσπότη του Μωριά του δεύτερου γιου του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και της Κλεόπας Μαλατέστα της κόρης του Μαλατέστα Δ΄ Μαλατέστα κόμη του Πέζαρο και του Φάνο και της Ελισάβετ ντε Βαράνο που πέθανε μυστηριωδώς (1433). Η Καρλόττα διαδέχθηκε τον πατέρα της σε ηλικία 14 ετών (1458) αλλά συγκρούστηκε με τον νόθο ετεροθαλή αδελφό της Ιάκωβο Β΄ της Κύπρου που αμφισβήτησε τα δικαιώματά της επειδή ήταν γυναίκα, ο Ιάκωβος με την βοήθεια του Σουλτάνου της Αιγύπτου τη νίκησε, την απέκλεισε στην Κερύνεια (1460), την ανάγκασε να δραπετεύσει στην Ιταλία (1463) και στέφτηκε βασιλιάς (1464). Οι προσπάθειες της Καρλόττας να πάρει πίσω τον θρόνο της ήταν ανεπιτυχείς, πέθανε άτεκνη στην Ρώμη. Η Καρλόττα είχε μια μικρότερη αδελφή την Κλεόπα που πέθανε τον Ιούνιο του 1448 σε βρεφική πριν κλείσει η Καρλόττα τα τέταρτα γενέθλια της, παρέμεινε μοναδική διάδοχος του θρόνου και των τίτλων του Ιωάννη Β΄. Η Καρλόττα είχε και ένα νόθο μικρότερο αδελφό τον Ιάκωβο με την ερωμένη του πατέρα της Μαριέττα της Πάτρας. Ανατράφηκε από τη μητέρα της με την Ελληνική γλώσσα και τα Βυζαντινά έθιμα, ήξερε να γράφει Γαλλικά, Ιταλικά, Λατινικά αλλά τα Ελληνικά της ήταν άπταιστα. Ο Πάπας Πίος Β΄ την έλεγε χάρη στην ειλικρίνειά της "Ελληνική χείμαρρο". Διορίστηκε πριγκίπισσα της Αντιόχειας (1456) και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ιωάννη της Κοΐμπρα αλλά χήρεψε την επόμενη χρονιά (1457). Ο πατέρας της πέθανε (28 Ιουλίου 1458) και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 14 ετών, η στέψη της έγινε στον Καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στη Λευκωσία (7 Οκτωβρίου 1458). Η βασιλεία της ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχής και ασταθής, τα δικαιώματα της αμφισβητήθηκαν από τον ετεροθαλή αδελφό της Ιάκωβο. Η Καρλόττα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Λουδοβίκο της Γενεύης, ο γάμος ρυθμίστηκε από τους Γενουάτες που υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τα δικαιώματα της στον θρόνο της Κύπρου απέναντι στον Ιάκωβο. Ο Ιάκωβος Β΄ ξεκίνησε την πολιορκία της Αμμόχωστου και της Λευκωσίας με την βοήθεια Αιγυπτιακού στρατού, η Καρλόττα πολιορκήθηκε τρία χρόνια στο κάστρο της Κερύνειας, δραπέτευσε στη Ρώμη (1463) και ο Ιάκωβος στέφτηκε νέος βασιλιάς ως Ιάκωβος Β΄ της Κύπρου. Ο πάπας Πίος Β΄ που ήταν στενά συνδεδεμένος μαζί της την περιγράφει "γυναίκα 40 ετών με μέσο ύψος, φωτεινά μάτια, απαλή και σκοτεινή επιδερμίδα, με Ελληνική ομιλία και τρόπους παρά την βασιλική Γαλλική της καταγωγή". Δημιούργησε μια μικρή αυλή στη Ρόδο, προσπάθησε να ανακαταλάβει το θρόνο της Κύπρου με παπική υποστήριξη αλλά απέτυχε να ανατρέψει την βασίλισσα Αικατερίνη Κορνάρο. Τον Νοέμβριο του 1483 έγινε δεκτή στο Αποστολικό Παλάτι από τον πάπα Σίξτο Δ΄ και κάθισε σε μια καρέκλα "στο ίδιο ύψος και διακριτικότητα με τον πάπα". Διέμεινε στη Ρώμη σαν φιλοξενούμενη από την Αικατερίνη της Βοσνίας. Πέθανε άτεκνη (16 Ιουλίου 1487) λίγο μετά τα 43α γενέθλια της. Υιοθέτησε τον νόθο γιο του Φερδινάνδου Β΄ της Νεαπόλεως Αλφόνσο της Αραγωνίας που παντρεύτηκε την κόρη του ετεροθαλούς αδελφού της Καρλόττα των Λουζινιάν. Τον Φεβρουάριο του 1485 δέχτηκε μια ετήσια σύνταξη 4.300 φιορίνια και παραχώρησε τα δικαιώματα της στο θρόνο της Κύπρου στον γιο του ξαδέλφου της Κάρολο τον Πολεμιστή. Η Καρλόττα τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Γρηγορίου, η ταφική της πομπή πληρώθηκε από τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη των Αβίς, δεύτερο γιο του Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα (γιου του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας). Στον Ιωάννη δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα της Αντιόχειας. Το 1457 απεβίωσε ο Ιωάννης και η Καρλόττα έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο, γιο του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και της Άννας της Κύπρου (που ήταν κόρη του Ιανού της Κύπρου). Ο σύζυγος της Λουδοβίκος απέκτησε έτσι διπλά δικαιώματα διαδοχής στην Κύπρο: από τη μητέρα του Άννα, που ήταν αδελφή τού Ιωάννη Β΄ της Κύπρου και από τη σύζυγό του Καρλόττα, που ήταν κόρη του Ιωάννη Β΄ της Κύπρου. Οι απόγονοί του θα είναι τιτουλάριοι βασιλείς της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας ως τον τελευταίο βασιλιά της Ιταλίας. Είχε τέκνο: Ιούλιος 1164, απεβ. έναν μήνα μετά τη γέννησή του. Borgatti, Mariano (1926). Borgo e S. Pietro nel 1300 - 1600 - 1925 (in Italian). Federico Pustet, Roma. Cawley, Charles, Cyprus, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy K. Sathas, Mesaeonike Bibliotheke, v. 2, p. 99]:"sermone blando, et Craecorum more torrenti simili". Sathas K. N. (1873) Mesaionike Bibliotheke ("Medieval Library"), vol. 2, "Chronos" Editions, Venice, table Z