IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλίκη του Μονμορανσύ

Η Αλίκη, γαλλ.: Alix de Montmorency (απεβ. 24 Φεβρουαρίου 1220/1221) ήταν Γαλλίδα ευγενής. Οι γονείς της ήταν ο Μπουσάρ Ε΄ κύριος του Μονμορανσύ και η Λωρέττη, κόρη του Bαλδουίνου Δ΄ κόμη του Αινώ.

 Το 1190 ο Aλίκη παντρεύτηκε τον Σίμωνα Δ΄ κύριο του Μονφόρ (π. 1175 – 25 Ιουνίου 1218), ο οποίος αργότερα έγινε κόμης του Λέσεστερ. Συνόδευε τον σύζυγό της στις εκστρατείες του κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας κατά των Αλβιγινών και όπως ο σύζυγός της, ήταν πολύ ευσεβής. Και οι δύο είχαν τεθεί υπό την επιρροή του Φουλκ του Νεϊγύ και ήταν προστάτες του Δομινικανού Τάγματος. Ο Αλίκη συμμετείχε στα συμβούλια των σταυροφόρων και στρατολόγησε ενισχύσεις στη Γαλλία. Το 1217 φυλάκισε τους Εβραίους στην Τουλούζη. Πήγε στη γαλλική αυλή με τον Φολκέ ντε Μαρσελά για να ζητήσει υποστήριξη, αλλά ήταν κοντά, όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε, καθώς πολιορκούσε την Τουλούζη. Μετά από αυτό επέστρεψε στα κτήματα τής οικογένειάς της κοντά στο Παρίσι. Η Αλίκη και ο Σίμων είχαν τέκνα: Aμωρί ΣΤ΄ 1192 - 1241, κύριος, μετά κόμης, του Μονφόρ. Σίμων Ε΄, τελικά απέκτησε την κατοχή του κόμη του Λέστερ και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη βασιλεία του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας, ξεκινώντας τον Δεύτερο Πόλεμο των Βαρόνων του 1263-1264. Γκυ, παντρεύτηκε την Πετρονίλα, κόμισσα του Μπιγκόρ, στις 6 Νοεμβρίου 1216, αλλά απεβίωσε στην πολιορκία του Καστελνωνταρύ στις 20 Ιουλίου 1220. Πετρονίλα, έγινε ηγουμένη στο μοναστήρι των Κιστερκιανών του Σαιντ Αντουάν. Μια άλλη κόρη, η Aμισία, ίδρυσε το γυναικείο μοναστήρι στο Moνταργκίς και απεβίωσε εκεί το 1252. Baldwin, John W. (2019). Knights, Lords, and Ladies: In Search of Aristocrats in the Paris Region, 1180-1220. University of Pennsylvania Press. Maddicott, John Robert (1994). Simon de Montfort. Cambridge: Cambridge University Press. Jonathan Sumption, The Albigensian Crusade, 2000 Simon IV de Montfort
Hyundai i30

Το Hyundai i30 είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C που κατασκευάζεται από τη νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai Motor Company από το 2007. Το i30 μοιράζεται την πλατφόρμα με το Kia Cee'd και προσφέρεται σε εκδόσεις με κινητήρες βενζίνης και ντίζελ, με χειροκίνητο ή αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Ειδικότερα στις ΗΠΑ και στον Καναδά, το i30 διατέθηκε παράλληλα με το Hyundai Elantra 5ης γενιάς, αρχικά ως Elantra Touring και από το 2012 ως Elantra GT, πριν την οριστική διακοπή του i30 στα κράτη αυτά το 2020.

 Η πρώτη γενιά του Hyundai i30 εισήχθη στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2007, ως ένα hatchback αυτοκίνητο της μικρομεσαίας κατηγορίας C, και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2007 για την Ευρώπη και την Αυστραλία. Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2008, για τη σεζόν (model year) του 2009. Η εκδοχή i30cw παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σεούλ στη Νότια Κορέα το 2007 και κυκλοφόρησε σε παγκόσμια κλίμακα, συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Αμερικής από τη σεζόν του 2009. Είναι μια μεγαλύτερη και πιο ευρύχωρη έκδοση του hatchback i30. Ο μέγιστος όγκος του φορτίου του i30cw είναι 65 κυβικά πόδια ή 1.800 λίτρα. Τον Σεπτέμβριο του 2011, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Hyundai i30. Το 2012, το Elantra Touring Wagon έφερε έναν κινητήρα 2.0 λίτρων I4 (4-κύλινδρο σε σειρά), που παράγει ισχύ 138 hp (103 kW) και ροπή 184 Ν·m (136 λίβρες·πόδια). Η αμερικανική EPA έχει μετρήσει τα ποσοστά κατανάλωσης στα 23 μίλια το γαλόνι στην πόλη και 30 μίλια το γαλόνι στον αυτοκινητόδρομο σε γαλόνια ΗΠΑ (10 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και 7,8 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, αντίστοιχα). Το Elantra Touring εξοπλίζεται είτε με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Τον Οκτώβριο του 2016, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του Hyundai i30. Κυκλοφόρησε για τη σεζόν (model year) του 2017, ενώ τον Φεβρουάριο του 2020 υπέστη ένα λίφτινγκ. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Hyundai i30
Εθνική Γεωργίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γεωργίας εκπροσωπεί την Γεωργία στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Γεωργιανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στην χώρα.

 Η Γεωργία είναι μια από τις πιο πρόσφατες εθνικές ομάδες στον κόσμο, αφού προήλθε το 1992, μετά από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Στην μικρή ιστορία της, δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελικές φάσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Η εθνική ποδοσφαίρου της Γεωργίας έχει ως έδρα, το Στάδιο, Ντιναμό Αρένα, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας Τιφλίδα, ενώ το γήπεδο έχει χωρητικότητα 54,549 θέσεις. Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές είναι ο Λέβαν Κομπιασβίλι με 100 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Σότα Αρβελάντζε με 26 γκολ. Επίσημη ιστοσελίδα
Φρατί Ρεθύμνης

Το Φρατί (επίσημος: Φρατίον) είναι οικισμός της Κοινότητος Μυξόρρουμα του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 350 μ. στους πρόποδες του Φρατιανού όρους. Το Φρατιανό όρος υψώνεται ανάμεσα στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι, δρώντας σαν φραγμός, εξ'ού και το όνομα του χωριού.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Pati στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Fratti με 87 κατοίκους και 62 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Frati. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 6 σπίτια.Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, απογράφεται μαζί με άλλα δέκα χωριά της περιοχής. Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στο δήμο Λάμπης και είχε 67 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1900 είχε 45 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε υπαχθεί στον αγροτικό δήμο Μιξορρούματος. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μιξόρρουμα, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Κοντά στο χωριό, εκατέρωθεν του Φρατιανού όρους, διέρχονται στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι. Στο χωριό λειτουργούν χώροι εστίασης και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
NGC 1566

Ο NGC 1566 (καλείται συχνά από τους ερασιτέχνες αστρονόμους «Ισπανός χορευτής») είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου SAB στον αστερισμό Δοράδα. Είναι ο σημαντικότερος καθώς και ο φωτεινότερος γαλαξίας της Ομάδας γαλαξιών Δοράδος, περίπου 35 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Επίσης είναι ένας από τους φωτεινότερους γαλαξίες Σίφερτ. Η απόλυτη φωτεινότητα του είναι 3,7×1010 L☉.

 Ο Σκωτσέζος αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ ανακάλυψε τον γαλαξία αυτόν το 1826. Στις 19 Ιουνίου 2010 ο Berto Monard ανακάλυψε στον NGC 1566 υπερκαινοφανή αστέρα με φαινόμενο μέγεθος 16. Δεδομένα για το NGC 1566 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1566 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Εικόνα του NGC 1566 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer (Αγγλικά)
Σαούλ Νίγκεθ

Ο Σαούλ Νίγκεθ (Saúl Ñíguez Esclápez, 21 Νοεμβρίου 1994), γνωστός απλά ως Σαούλ, είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει για την Τσέλσι με μορφή δανεισμού από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Αγωνίζετε συνήθως στη θέση του κεντρικού μέσου￼￼￼

 Γεννημένος στο Έλτσε, Αλικάντε, Βαλενθιανική Κοινότητα, ο Σαούλ μετακόμισε στη Μαδρίτη το 2008 σε ηλικία κάτω των 14. Έκανε το ντεμπούτο του τη σεζόν 2010-11, με την Ατλέτικο Μαδρίτης Β' στην τρίτη κατηγορία. Πέτυχε το πρώτο του γκολ σε μια 3-1 εκτός έδρας νίκη εναντίον της Εξτρεμαδούρα στις 10 Απριλίου 2011, το μοναδικό του στην αγωνιστική περίοδο. Το καλοκαίρι του 2011, ο Σαούλ μπήκε στην πρώτη ομάδα της Ατλέτικο για την προετοιμασία. Στις 10 Ιουλίου, σκόραρε δύο φορές σε μια φιλική νίκη 19-1 εναντίον της Αρκανχέλ.Στις 8 Μαρτίου 2012, σε ηλικία μόλις 17 ετών και 108 ημερών, ο Σαούλ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Ατλέτι, παίζοντας τα τελευταία έξι λεπτά σε ένα παιχνίδι για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Μπεσίκτας (3-1 εντός έδρας νίκη, 6-1 νίκη συνολικά). Η δεύτερη εμφάνιση του ήρθε στις 20 Σεπτεμβρίου, και πάλι ως αλλαγή στο Γιουρόπα Λιγκ, ενάντια στη Χαποέλ Τελ Αβίβ. Τρεις ημέρες αργότερα σκόραρε και τα δύο γκολ για την Ατλέτικο Β, σε μια 2-1 εκτός έδρας νίκη στο ντέρμπι με τη Ρεάλ Μαδίτης Γ'.Ο Σαούλ έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 21 Απριλίου 2013, παίζοντας δύο λεπτά σε μια 1-0 νίκη στη Σεβίλλη και αντικαθιστώντας τον συμπαίκτη του Κόκε, ο οποίος ήταν στις ακαδημίες της Ατλέτικο. Πάλι από τον πάγκο, έκανε τη δεύτερη εμφάνιση του σε αγώνα πρωταθλήματος με την κύρια ομάδα στις 4 Μαΐου, εναντίον της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.Στις 21 Ιουλίου 2013, υπέγραψε με τη Ράγιο Βαγιεκάνο σε μια συμφωνία για δανεισμό για μια αγωνιστική περίοδο. Μετά την επιστροφή του, εμφανίστηκε και στα δύο παιχνίδια του Κυπέλλου Ισπανίας 2014, στα οποία η Ατλέτικο Μαδρίτης κέρδισε τη Ρεάλ Μαδρίτης.Στο ντέρμπι της Μαδρίτης, στις 7 Φεβρουαρίου 2015, ο Σαούλ αντικατέστησε τον τραυματισμένο Κόκε μετά από δέκα λεπτά και σκόραρε δεύτερο γκολ της ομάδας του λίγο μετά με ένα ψαλιδάκι, σε μια νίκη 4-0. Από την αγωνιστική περίοδο 2015-16 και μετά, μετά την αποχώρηση του Μάριο Σουάρες και τον τραυματισμό του Τιάγκο Μέντες, έγινε ένα απαραίτητο στοιχείο στο κέντρο για τον προπονητή του, Ντιέγκο Σιμεόνε.Στις 27 Απριλίου 2016, ο Σαούλ έπαιξε 85 λεπτά, στον πρώτο αγωνα από τα ημιτελικά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μπάγερν Μονάχου, και, επίσης, σκόραρε το μοναδικό γκολ στο Βιθέντε Καλντερόν μετά από ατομική προσπάθεια. Ο Σαούλ απέκτησε 47 συμμετοχές για όλα τα επίπεδα νέων εθνικών ομάδων με την Ισπανία. Στις 26 Μαΐου 2015, ήταν στην ομάδα ανδρών για ένα φιλικό με την Κόστα Ρίκα και έναν αγώνα προκριματικών Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος με τη Λευκορωσία, αλλά δεν έκανε το ντεμπούτο του σε αυτή την περίσταση. Ο Σαούλ, ο Σέρχιο Ρίκο και ο Λούκας Βάσκεθ ήταν οι τρεις παίκτες χωρίς συμμετοχή στην προσωρινή ομάδα για το τελικό τουρνουά στη Γαλλία, αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθη στην τελική αποστολή, μαζί με τον Ίσκο. Ατλέτικο ΜαδρίτηςΚύπελλο Ισπανίας: 2012-13 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2014 UEFA Champions League: Runner-up 2015-16 Ισπανία Κ19Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19: 2012
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2002

Τη σεζόν 2001-2002 η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών διεξήχθη στο Βόλο στις 30 και 31 Μαρτίου 2002. Στη διοργάνωση αυτή δεν διεξήχθη μικρός τελικός για την 3η θέση. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.

 Β' Φάση Α.Ν.Ο. Γλυφάδας – Ιωνικός Νικαίας: - Ολυμπιακός – Π.Α.Ο.Κ.: 12 - 6 Ν.Ο. Χίου – Κέρκυρα: 15 - 6 Ηρακλής – Ν.Ο. Πατρών: 6 - 15 Πανιώνιος – Εθνικός: 6 - 15 Ν.Ο. Χανίων – Νηρέας Χαλανδρίου: 12 - 5 Παλαιό Φάληρο – Παναθηναϊκός: 6 - 9 Ηλυσιακός – Ν.Ο. Βουλιαγμένης: 1 - 16 Προημιτελικοί 1ος αγώνας Ν.Ο. Βουλιαγμένης – Ν.Ο. Χανίων: 10 - 3 Παναθηναϊκός – Ν.Ο. Πατρών: 12 - 6 Ν.Ο. Χίου – Εθνικός: 8 - 8 Ολυμπιακός – Α.Ν.Ο. Γλυφάδας: 13 - 72ος αγώνας Ν.Ο. Χανίων – Ν.Ο. Βουλιαγμένης: 9 - 12 Ν.Ο. Πατρών – Παναθηναϊκός: 8 - 10 Εθνικός – Ν.Ο. Χίου: 10 - 7 Α.Ν.Ο. Γλυφάδας – Ολυμπιακός: 6 - 16 Ημιτελικοί Ολυμπιακός – Εθνικός: 11 - 8 Ν.Ο. Βουλιαγμένης – Παναθηναϊκός: 10 - 8 ΤΕΛΙΚΟΣ Ολυμπιακός – Ν.Ο. Βουλιαγμένης: 10 - 9 (παρ., κανονικός αγώνας 8 - 8)ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Ζόλταν Κάσας): Βολτυράκης, Βλοντάκης, Καλακόνας 1, Χατζηθεοδώρου 3, Τρμπόγεβιτς, Ψύχος 4, Χατζής, Πλατανίτης 2, Κραβαρίτης Δ., Θωμάκος, Λάππας, Δεληγιάννης, Μαρούλης ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ (Βαγγέλης Ρούπακας): Ρέππας, Αφρουδάκης Γ. 2, Μάζης 2, Κουτσογιάννης, Μαυρωτάς, Αφρουδάκης Ζ., Αρόγιο 2, Καφετζόπουλος, Πρωτονοτάριος, Αυγουστιανάκης, Μιτελούδης 1, Αφρουδάκης Χρ. 2, Χατζηδάκης Ολυμπιακός : Κυπελλούχος Ελλάδος 2002 Ν.Ο. Βουλιαγμένης Παναθηναϊκός και Εθνικός http://www.express.gr/news/sports/155383oz_20090410155383.php3
Μαθητική Ανεξάρτητη Κίνηση

Η Μαθητική Ανεξάρτητη Κίνηση (Μ.Α.ΚΙ.) αποτελεί το διοικητικά αυτόνομο και ανεξάρτητο μαθητικό όργανο της ΟΝΝΕΔ.Το όνομα και η ιστορία της είναι συνυφασμένα με την 40ετή δράση και ιστορία της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ.

 Είναι η Μαθητική παράταξη, που μέλη της είναι οι μαθητές και μέλημά της είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Στόχος της, όπως ισχυρίζεται, είναι η υγιής πολιτικοποίηση και ανάπτυξη δημοκρατικής και συμμετοχικής συνείδησης. Ο Υπεύθυνος ΜΑΚΙ ορίζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό λειτουργίας της ΟΝΝΕΔ και είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου.Αρμοδιότητες του Υπεύθυνου ΜΑΚΙ είναι η έκφραση και η εξωτερίκευση των αποφάσεων και κατευθύνσεων της ΜΑΚΙ. Ηγείται της δράσης της ΜΑΚΙ, εγκρίνει το πρόγραμμα αυτής και την εκπροσωπεί σε όλες τις εκδηλώσεις. Ο Υπεύθυνος ΜΑΚΙ προΐσταται της Οργάνωσης, συντονίζει, κατευθύνει και εποπτεύει τη λειτουργία της. Προεδρεύει όλων των Οργάνων της ΜΑΚΙ. Αποφασίζει για τη σύσταση και σύνθεση ειδικών Γραμματειών, όπως κρίνει, στα πλαίσια λειτουργίας της Κεντρικής Οργάνωσης της ΜΑΚΙ. Τέλος, επικυρώνει όλες τις αποφάσεις του Μαθητικού Τμήματος. Σημερινός Υπεύθυνος της ΜΑΚΙ είναι ο Παναγιώτης Κόλλιας. Αναπληρωτές Υπεύθυνοι είναι ο Γιώργος Αρβανίτης και ο Βασίλειος Κίτσος. Η Κεντρική Γραμματεία της ΜΑΚΙ ορίζεται με απόφαση του Υπευθύνου ΜΑΚΙ. Η Κεντρική Γραμματεία της ΜΑΚΙ είναι το εκτελεστικό και καθοδηγητικό όργανο της ΜΑΚΙ. Είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της λειτουργίας των Τοπικών Οργανώσεων ΜΑΚΙ και συμβάλει στη διαμόρφωση των δράσεων τους. Διαμορφώνει, εισηγείται και υλοποιεί το πρόγραμμα δράσης της ΜΑΚΙ και εξειδικεύει τις γενικές κατεύθυνσης της ΜΑΚΙ. Τέλος, έχει την ευθύνη έκφρασης των διακηρυγμένων θέσεων της ΜΑΚΙ για κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και μαθητικά ζητήματα. Τα μέλη της Περιφερειακής Οργάνωσης της ΜΑΚΙ εκλέγονται σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας της οργάνωσης και αποτελούνται αποκλειστικά από μαθητές. Όργανα της ΜΑΚΙ σε περιφερειακό επίπεδο είναι: Ο Υπεύθυνος Μαθητικού του ΝομούΗ Γραμματεία του ΝομούΟι Οργανώσεις ΜΑΚΙ ΕξωτερικούΣε επίπεδο Τοπικής Οργάνωσης τα Όργανα είναι: Ο Υπεύθυνος Μαθητικού της Τ.Ο.Η Ολομέλεια ΜΑΚΙ της Τ.Ο.Το Συμβούλιο Τ.Ο. ΜΑΚΙ Η ΜΑΚΙ είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Μαθητών - European Pupils Association (EUPAS).Η ίδρυση της Ένωσης υπογράφηκε από επτά επικεφαλής μαθητικών οργανώσεων της Ευρώπης, στην ιδρυτική διάσκεψη που έλαβε χώρα την 1 Απριλίου 2014 στις Βρυξέλλες.Mέλη του EUPAS αποτελούν κεντροδεξιές μαθητικές οργανώσεις της Ευρώπης και σκοπός της ένωσης είναι η συνεργασία των μελών της για τη βελτίωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη. Την ένωση απασχολούν και άλλα ζητήματα όπως κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά. Πρόταση Παιδείας ΜΑΚΙ Σχολικά Λεωφορεία | Δημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο της ΟΝΝΕΔ Ναρκωτικά | Δημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο της ΟΝΝΕΔ Ξένες Γλώσσες | Δημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο της ΟΝΝΕΔ Προτάσεις για τις Σχολικές Εκδρομές | Δημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο της ΟΝΝΕΔ Επίσημη σελίδα της ΜΑΚΙ στο Facebook Επίσημη σελίδα της ΜΑΚΙ στο Twitter Επίσημη σελίδα της ΜΑΚΙ στο Instagram Επίσημη ιστοσελίδα της ΟΝΝΕΔ
Αλέξιος Δ΄ Μέγας Κομνηνός

Ο Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός (19 Ιανουαρίου 1382 - Οκτώβριος 1429) ήταν αυτοκράτορας της Τραπεζούντας από τις 5 Μαρτίου 1417 ως τον Οκτώβριο του 1429. Ήταν ο γιος του προκατόχου του Μανουήλ Γ' και της Γεωργιανής πριγκίπισσας Ευδοκίας. Κατά την περίοδο της βασιλείας του, ήταν έντονη η συνεχής επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παρ'όλα αυτά οι εμφύλιες διαμάχες δεν έλειψαν.

 Το 1417 με τον θάνατο του πατέρα του, ο Αλέξιος ανέλαβε τον θρόνο. Την εποχή εκείνη οι Γενουάτες, ζητούσαν αποζημιώσεις για τις καταστροφές που είχαν υποστεί οι εγκαταστάσεις τους. Ο Αλέξιος μπροστά στην απειλή γενουατικής επίθεσης δέχτηκε να καταβάλει τις αποζημιώσεις που απαιτούσαν. Για να κατευνάσει τους Τουρκομάνους συνέχισε την πολιτική των επιγαμιών που είχαν ακολουθήσει οι προκάτοχοί του. Με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οι σχέσεις ενδυναμώθηκαν με το γάμο της κόρης του Μαρίας με τον Ιωάννη Η' Παλαιολόγο, το 1428. Ο Αλέξιος είχε ονομάσει τον πρωτότοκο γιο του Ιωάννη συμβασιλέα. Ο Ιωάννης, όμως, πιστεύοντας ότι είχε την υποστήριξη της αριστοκρατίας, προσπάθησε να καταλάβει τον θρόνο παραμερίζοντας τον πατέρα του. Η προσπάθεια αυτή τελικά απέτυχε και ο ίδιος κατέφυγε στην αυλή του βασιλιά της Γεωργίας Αλεξάνδρου Α΄, του οποίου νυμφεύτηκε την κόρη του. Ο Αλέξιος ονόμασε τότε συμβασιλέα τον δευτερότοκο γιο του, Αλέξανδρο και τον πάντρεψε με μια Γενουάτισα ευγενή από τη Χίο. Εν τω μεταξύ ο Ιωάννης ζήτησε την βοήθεια των Γενουατών, οι οποίοι επίσημα αρνήθηκαν, όμως του ναύλωσαν ένα πλοίο για να τον υποστηρίξει στον σκοπό του. Αποβιβάστηκε στον Άγιο Φωκά, όπου έσπευσε αμέσως ο Αλέξιος να τον αντιμετωπίσει. Τελικά, ο Ιωάννης προσεταιρίστηκε κάποια μέλη της βασιλικής φρουράς (τους λεγόμενους «καβασιτάνας»), οι οποίοι και δολοφόνησαν τον Αλέξιο. Ο ίδιος ο Ιωάννης (που πήρε αργότερα την προσωνυμία «καλογιάννης») αρνήθηκε να παραδεχτεί ότι είχε διατάξει την θανάτωση του πατέρα του, παρά μόνο τη σύλληψή του. Πέθανε το 1429 και ετάφη στην Παναγία Χρυσοκέφαλο. Έκοψε αργυρά άσπρα. Στη μία όψη ο Αλέξιος Δ' έφιππος με επιγραφή ΑΛΕΞ[ΙΟC]. ΚΟΜ[NHNOC]. Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος έφιππος με επιγραφή Ο Α[ΓIOC]. ΕVΓEN[IOC]. Το 1395 ο Αλέξιος Δ΄ νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Καντακουζηνή και είχαν έξι παιδιά, τα εξής: Ιωάννης Δ΄ (1403-1459), σύζυγος μίας των Βαγρατιδών, κόρης του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας. Μαρία (1404-1439), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο. Αλέξανδρος, συμβασιλέας το τελευταία χρόνια της ζωής του· σύζυγος της Μαρίας Γκαττιλούζιο, κόρης του Ντορίνο Α΄ ηγεμόνα της Λέσβου. Δαυίδ (1408-1462), αυτοκράτορας της Τραπεζούντας. Θεοδώρα, παντρεύτηκε τον Τουρκομάνο Οσμάν μπεγκ Καρά Ιλουκ, χάνο των Ασπροπροβατάδων. Ευδοκία, παντρεύτηκε τον Νικολό Κρίσπο άρχοντα της Σύρου, γιο του Φραντζέσκο Α΄· μετονομάστηκε σε Βαλέντσα. Η κόρη τους Φιορέντσα παντρεύτηκε τον Μάρκο Κορνάρο και είχαν κόρη την Αικατερίνη Κορνάρο της Κύπρου. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Θ'. Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας, σελ. 334. ISBN 960-213-105-5. Donald Nicol, Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,μτφρ.Ευγένιος Πιερρής, εκδ.Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα, 1993, σελ.48
Queen on Fire – Live at the Bowl

Queen on Fire – Live at the Bowl είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στη Βόρεια Αμερική.Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1982 στο Μίλτον Κέινς και υλικό της δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ στον παρελθόν. Το άλμπουμ γνώρισε επιτυχία, μπαίνοντας στο βρετανικό Top-20 για να βραβευθεί ως χρυσό στην πατρίδα του συγκροτήματος, ενώ το DVD έγινε τριπλά πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Αυστραλία, πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και πενταπλά χρυσό στη Γερμανία.

 "Flash" (May) – 1:54 "The Hero" (May) – 1:44 "We Will Rock You" (Fast) (May) – 3:17 "Action This Day" (Taylor) – 4:52 "Play the Game" (Mercury) – 4:30 "Staying Power" (Mercury) – 4:03 "Somebody to Love" (Mercury) – 7:53 "Now I'm Here" (May) – 6:18 "Dragon Attack" (May) – 4:16 "Now I'm Here" (Reprise) (May) – 2:21 "Love of My Life" (Mercury) – 4:22 "Save Me" (May) – 4:00 "Back Chat" (Deacon) – 5:00 "Get Down, Make Love" (Mercury) – 3:39 "Guitar Solo " (May) – 6:22 "Under Pressure" (Queen/Bowie) – 3:47 "Fat Bottomed Girls" (May) – 5:25 "Crazy Little Thing Called Love" (Mercury) – 4:15 "Bohemian Rhapsody" (Mercury) – 5:38 "Tie Your Mother Down" (May) – 4:09 "Another One Bites the Dust" (Deacon) – 3:49 "Sheer Heart Attack" (Taylor) – 3:25 "We Will Rock You" (May) – 2:08 "We Are the Champions" (Mercury) – 3:28 "God Save the Queen" (Trad. arr. May) – 1:24 Queen on Fire – Live at the Bowl (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 25 Οκτωβρίου 2004 Queen on Fire – Live at the Bowl (άλμπουμ) Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός Γερμανία (BVMI Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Queen on Fire – Live at the Bowl" ήταν οι εξής: Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, κιθάρα Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο Τζον Ντίκον - μπάσο, φωνητικά, κιθάρα Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, φωνητικά, κρουστάΓκεστ συμμετοχέςΜόργκαν Φίσερ - πλήκτρα, πιάνο BBC - Music - Review of Queen - Queen On Fire: Live At The Bowl On Fire: Live at the Bowl - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Queen - Queen On Fire (Live At The Bowl) at Discogs
Σοφία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Σοφία, γερμ.: Sophie von Welfen on Braunschweig-Lüneburg (30 Οκτωβρίου 1563 - 14 Ιανουαρίου 1639) του Οίκου των Γουέλφων ήταν κόρη του μαργράβου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, του Bρανδεμβούργου-Κούλμπαχ και δούκισσα του Kρνοφ (γερμ.: Γιάγκερντορφ).

 Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Γουλέλμου ΣΤ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1535–1592) από το γάμο του με τη Δωροθέα των Όλντενμπουργκ, κόρη του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Στις 3 Μαΐου 1579 παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Φρειδερίκο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ (1539-1603) στη Δρέσδη. Ο Γεώργιος-Φρειδερίκος ήταν ο τελευταίος ενός υποκλάδου της κύριας γραμμής των Χόεντσολερν (της "Φραγκονίας") και ταυτόχρονα ήταν ο μάργραβος του πριγκιπάτου του Άνσμπαχ και του Κούλμπαχ, δούκας του Κρνοφ Σιλεσίας και επίτροπος (διοικητής) του δουκάτου της Πρωσίας. Ως εκ τούτου ήταν μια ισχυρή μορφή της εποχής του. Η πρώτη του σύζυγος Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν, είχε αποβιώσει το 1578 και ο δεύτερος γάμος (όπως και ο πρώτος) τού Γεωργίου-Φρειδερίκου παρέμεινε άτεκνος· γι' αυτό η κληρονομιά του έπρεπε να ρυθμιστεί, πράγμα που έγινε με τη Συνθήκη της Γέρας. Η ατεκνία της Σοφίας παρακίνησε τον σύζυγό της να αυξήσει το ενδιαφέρον του για την πολιτική τού ευρύτερου Οίκου των Χόεντσολερν. Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1604, η Σοφία επέστρεψε στην οικογένειά της. Επιβίωσε του συζύγου της κατά 36 έτη. Η Σοφία έμεινε συχνά στη Νυρεμβέργη με τις αδελφές της Κλάρα κόμισσα του Σβάρτσμπουργκ και Σίβυλλα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ. Απεβίωσε στη Νυρεμβέργη το 1639 και τάφηκε στην εκκλησία του Σανκτ Λόρεντς εκεί. Η αναγεννησιακή πύλη του κάστρου του Βύλτσμπουργκ δείχνει το οικόσημο του Γεωργίου-Φρειδερίκου δίπλα σε αυτό της Σοφίας. Παντρεύτηκε το 1579 τον Γεώργιο-Φρειδερίκο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Κέβιν Μάσκατ

Ο Κέβιν Βίνσεντ Μάσκατ (αγγλικά: Kevin Vincent Muscat) είναι Αυστραλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας με τη φανέλα της Μέλμπουρν Βίκτορι της οποίας είναι επίσης αρχηγός. Ο ύψους 1.80 μ ποδοσφαιριστής γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου του 1973 στην Αγγλία αλλά είναι μαλτέζικης καταγωγής.

 Ο Μάσκατ αγωνίζεται που ως δεξί μπακ, κεντρικός αμυντικός και κεντρικός μέσος ξεκίνησε την καριέρα του το 1991 από την Χέιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ και το 1992 μεταγράφηκε στην Σάουθ Μέλμπουρν. Το 1996 κάνει το μεγάλο άλμα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην αγγλική Κρίσταλ Πάλας όπου παρέμεινε μέχρι τα μέσα της επόμενης περιόδου όταν αποκτήθηκε από την Γούλβς έναντι 200.000 λιρών. Στο Γουλβερχάμπτον έμεινε έως το 2002. Ακολούθησαν η Ρέιντζερς Γλασκώβης (2002-03) και η Μίλγουολ (2003-05). Το 2005 επέστρεψε στην Αυστραλία υπογράφοντας συμβόλαιο με την Μέλμπουρν Βίκτορι έως το 2009 το οποίο και ανανέωσε. Μετά το 2011 έγινε βοηθός προπονητής στην Μέλμπουρν Βίκτορι (και υπηρεσιακός της προπονητής το 2012). Με την Εθνική Αυστραλίας ο Μάσκατ μετρά 51 συμμετοχές από το 1994 μέχρι σήμερα. Είναι αξιοσημείωτο πως αν και ήταν επί χρόνια βασικό στέλεχος , το 2006 αποκλείστηκε από την αποστολή της Αυστραλίας για το Μουντιάλ του 2006 ύστερα από απόφαση του ομοσπονδιακού προπονητή Γκους Χίντιγκ, το 2007 όμως επανήλθε στην εθνική. Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας : 2000,2004 Πρωτάθλημα Σκοτίας : 2003 Κύπελλο Σκωτίας : 2003 Λιγκ Καπ Σκωτίας : 2003 Πρωτάθλημα Αυστραλίας : 2007,2009
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1980

Το Κύπελλο Κύπρου 1980 ήταν η 6η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (3η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η ΑΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ. Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Η νύχτα πριν από τη δίκη

Η νύχτα πριν από τη δίκη (Ρωσικός τίτλος: Ночь перед судом) είναι διήγημα του Αντόν Τσέχωφ που δημοσιεύθηκε σε περιοδικό το 1886 με την υπογραφή Α. Τσεχοντέ και υπότιτλο Μια υπόθεση από την κομπογιαννίτικη ιατρική πρακτική μου.

 Ο πολίτης Ζάιτσεφ ταξιδεύει στο περιφερειακό δικαστήριο της πόλης Σ., όπου θα εκδικαστεί η υπόθεσή του με την κατηγορία της διγαμίας. Λόγω χιονοθύελλας, σταματά για τη νύχτα σε έναν ταχυδρομικό σταθμό, όπου συναντά τη Ζίνοσκα, μια γυναίκα που περνά τη νύχτα στον διπλανό χώρο του δωματίου του (που χωρίζεται από ένα παραβάν) και υποφέρει από τσιμπήματα κοριών. Ο Ζάιτσεφ της προσφέρει λίγη περσική σκόνη και προσποιείται ότι είναι γιατρός για να την πλησιάσει. Αυτή όμως ξυπνάει τον σύζυγό της, τον κρατικό σύμβουλο Φεντόρ, του οποίου η εμφάνιση ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη για Ζάιτσεφ.Αρχίζουν να συζητούν για διάφορα και ο σύζυγος του ζητά να εξετάσει τη Ζίνοσκα που πάσχει από πόνους στο στήθος της. Παρά την παντελή έλλειψη ιατρικών γνώσεων, ο Ζάιτσεφ αναγκάζεται να την εξετάσει και να γράψει μια αυτοσχέδια συνταγή για να μην αποκαλύψει το ψέμα του. Το επόμενο πρωί, αναγκάζεται μάλιστα να δεχθεί 10 ρούβλια για αμοιβή.Στο δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Ζάιτσεφ βλέπει με τρόμο τον Φεντόρ να κάθεται στη θέση του εισαγγελέα και να τον κοιτάζει με σκοτεινό βλέμμα. Τότε, συνειδητοποιεί ότι η κατάστασή του είναι άσχημη: «... Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ο εισαγγελέας αποφάσισε να με τιμωρήσει ...». Η ιστορία τελειώνει σε ένα διάλειμμα της δίκης και η περαιτέρω τύχη του Ζάιτσεφ παραμένει άγνωστη. Με βάση το διήγημα, ο Τσέχωφ έγραψε ένα ομώνυμο θεατρικό έργο, η πλοκή του οποίου παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη, με εξαίρεση ορισμένες λεπτομέρειες. Στα εγκλήματα του Ζάιτσεφ προστέθηκαν η πλαστογραφία διαθήκης και η απόπειρα φόνου, η «εξέταση» της γυναίκας περιγράφεται με περισσότερες λεπτομέρειες. Η περιγραφή των γεγονότων του επόμενου πρωινού, όταν ο Ζάιτσεφ λαμβάνει χρήματα από τον Φεντόρ και στη συνέχεια συναντώνται ξανά στο δικαστήριο, λείπει εντελώς. Σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, το έργο θεωρείται ημιτελές - οι συντομογραφίες στο χειρόγραφο, η πρόχειρη μορφή του και η απουσία της λέξης «Αυλαία», με την οποία ο Τσέχωφ πάντα τελείωνε τα έργα. Ανέβηκε στη θεατρική σκηνή το 1914. 1971 - Αυτά τα διαφορετικά, διαφορετικά, διαφορετικά πρόσωπα (Эти разные, разные, разные лица…) ταινία βασισμένη σε διηγήματα του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Ιγκόρ Ιλυίνσκι. Την νύχτα προ της δίκης (διήγησις υποδίκου), μετάφραση: Κωνσταντίνος Κοκόλης
466 Τισιφόνη

Η Τισιφόνη (Tisiphone) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τους αστρονόμους Μαξ Βολφ και Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Τισιφόνη, μία από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία. Η Τισιφόνη ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κυβέλης.

 Οι διαστάσεις της Τισιφόνης εκτιμώνται σε 115,5 ως 121 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,61 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,063 (από δεδομένα του IRAS). Η Τισιφόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Για την Τισιφόνη υπάρχουν και πολωσιμετρικά δεδομένα (Fornasier et al. 2006). Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αναμνηστικό μετάλλιο της ανακηρύξεως του Συντάγματος του 1843

Το Αναμνηστικό Μετάλλιο της ανακηρύξεως του Συντάγματος του 1843 ήταν ελληνικό μετάλλιο. Ιδρύθηκε με το διάταγμα της 3ης Σεπτεμβρίου. Απονεμήθηκε στους στρατιωτικούς και πολίτες που συνέβαλαν κατά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου. Κρεμόταν από ταινία πορφυρή.

 Το μετάλλιο έφερε στην εμπρόσθια όψη την επιγραφή «ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΡΟΝΟΣ». Στην πίσω όψη αναγράφονταν η ημερομηνία «3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843». H. Schulze, Chronik sämtlicher bekannten Ritter-Orden und Ehrenzeichen, welche von Souverainen und Regierungen verliehen werden, nebst Abbildungen der Dekorationen, Band 2, Moeser und Kühn, Berlin 1853, S. 84
Κάμπος Θεσσαλονίκης Γιαννιτσών

Ο κάμπος Θεσσαλονίκης - Γιαννιτσών (επίσης γνωστός ως πεδιάδα της Θεσσαλονίκης) βρίσκεται στη Μακεδονία, δυτικά της Θεσσαλονίκης, είναι ο μεγαλύτερος κάμπος της Ελλάδας και είναι ο βασικός παράγοντας γεωργικής οικονομίας της Κεντρικής Μακεδονίας.

 Ο κάμπος σχηματίστηκε από 4 ποταμούς τον Αξιό, τον Λουδία, τον Αλιάκμονα και τον Γαλλικό (Εχέδωρο) και για αυτό τον λόγο είναι ιδιαίτερα εύφορος. Παλαιότερα νοτίως των Γιαννιτσών υπήρχε η επονομαζόμενη λίμνη Λουδία η οποία κάλυπτε μεγάλος μέρος εύφορου εδάφους του κάμπου και ήταν εστία της ασθένειας της ελονοσίας. Για αυτό τον λόγο το 1928 ξεκίνησε η αποξήρανσή της. Λόγω της εξαιρετικής γονιμότητας της πεδιάδας υπάρχουν διάφοροι τύποι καλλιεργειών όπως ορυζώνες, αμπέλια, καλλιέργειες σιταριού, βαμβακιού κλπ. Στις ανατολικές παρυφές του κάμπου όπου εκβάλει ο Αξιός στον Θερμαϊκό υπάρχει το εθνικό πάρκο δέλτα του Αξιού όπου υπάρχουν διάφορα είδη χλωρίδας και πανίδας.
Ταντελί Αντριαναρίβο

Ο Ταντελί Αντριαναρίβο (René Tantely Gabrio Andrianarivo, 25 Μαΐου 1954 - 31 Αυγούστου 2023) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από το 1998 ως το 2002, επί προεδρίας του Ντιντιέ Ρατσιράκα.

 Γεννήθηκε στην Αμποσίτρα, στις 25 Μαΐου του 1954. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Ρατσιράκα ήταν υπουργός Βιομηχανίας Ενέργειας και Ορυκτών Πόρων.Μετά την εκλογική νίκη του Ρατσιράκα το 1996, Αντριαναρίβο έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός, αρμόδιος επί θεμάτων Οικονομίας στη νέα κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πασκάλ Ρακοτομάβο, στις 27 Φεβρουαρίου του 1997. Ήταν ένας από τους τρεις αντιπροέδρους της κυβέρνησης, μαζί με τον Πιερό Ραζαοναριβελό και τον Εριζό Ραζαφιμαχαλεό. Έπειτα από τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών το Μάιο του 1998, διορίστηκε πρωθυπουργός από το Ρατσιράκα στις 23 Ιουλίου για να αντικαταστησει το Ρακοτομάβο. Στη διάρκεια της διαμάχης για τις εκλογές του 2002 ανάμεσα στο Ρατσιράκα και στο Μαρκ Ραβαλομανάνα, που είχε τελικό αποτέλεσμα την εξορία του πρώτου, ο Αντριαναρίβο ανακοίνωσε την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Αυτό είχε γίνει από τον ίδιο το Ρατσιράκα στις 22 Φεβρουαρίου, όταν ο Ραβαλομανάνα αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος. Τους επόμενους μήνες οι δύο αντίπαλες κυβερνήσεις μάχονταν για τον έλεγχο του νησιού. Στις 27 Μαΐου του 2002 οι δυνάμεις του Ραβαλομανάνα εισέβαλαν στην οικία του πρωθυπουργού στο Ανταναναρίβο, το τελευταίο κυβερνητικό κτήριο στην πρωτεύουσα που παρέμενε υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης Ρατσιράκα. Ο Αντριαναρίβο συνελήφθη και ο πρωθυπουργός του Ραβαλομανάνα, Ζακ Σιλά εγκαταστάθηκε στην οικία. Σε απάντηση, ο Ρατσιράκα ανέστειλε τις διαπραγματεύσεις που ήταν προγραμματισμένες να ξεκινήσουν ανάμεσα στα δύο μέρη και απαίτησε την απελευθέρωση του Αντριαναρίβο ως όρο για την επανέναρξη των συνομιλιών. Η δίκη του πρώην πρωθυπουργού ξεκίνησε στις 22 Δεκεμβρίου του2003, και στις 24 Δεκεμβρίου καταδικάστηκε για υπεξαίρεση και κατάχρηση εξουσίας φυλάκιση 12 ετών με καταναγκαστικά έργα. Του επιβλήθηκε επίσης πρόστιμο 42 δισεκατομμυρίων Φράγκων. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε ότι η δίκη του αμαυρώθηκε από παρατυπίες και ο ίδιος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Στα τέλη του 2003, ο νέος πρόεδρος Ραβαλομανάνα αποκάλυψε στο λόγο του για τον αποχαιρετισμό του έτους ότι είχε επιτραπεί στον Αντριαναρίβο να μεταβεί στο εξωτερικό για περίθαλψη. Στις 3 Μαΐου του 2007 ανακοινώθηκε από την Ελβετία η απελευθέρωση των καταθέσεων ύψους 2,3 εκατομμυρίων δολαρίων που είχε ο Αντριαναρίβο, καθώς έκλεισε η έρευνα για τις καταγγελίες περί ξεπλύματος βρόμικου χρήματος από τον ίδιο. Η κυβέρνηση, που ήθελε τα χρήματα, διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση της Ελβετίας.Στη Γαλλία, ο Αντριαναρίβο συναντήθηκε με τους πρώην ηγέτες Αλμπέρ Ζαφί και Ρατσιράκα, το 2007.Απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 2023 σε ηλικία 69 ετών
Χάλκη Λάρισας

Η Χάλκη είναι ένα από τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου. Η θέση της είναι νοτιοανατολικά σε σχέση με την πόλη της Λάρισας, σε υψόμετρο 81 μέτρων και απέχει από αυτή 16 χλμ. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Κιλελέρ. Αριθμεί 1.557 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021.

 Για τη σημερινή ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη εκδοχή είναι ότι ονομάστηκε έτσι από τη λέξη «χαλκιάδες» (αυτοί που επεξεργάζονται το χαλκό) και η δεύτερη από έναν αρχαίο οικισμό που βρισκόταν στη γύρω περιοχή. Η Χάλκη είναι ένα χωριό 15 χιλιόμετρα νότια της Λάρισας. Ιδρύθηκε πριν από 300 περίπου χρόνια από κολίγους της περιοχής. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι την είχαν ονομάσει Μαϊμούλι (που σημαίνει "απλωταριά", δηλαδή απλωτός κάμπος). Στη συνέχεια ονομάστηκε Όγχηστος. Το όνομα αυτό το πήρε από έναν παραπόταμο που περνούσε έξω από το χωριό. Η κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η γεωργία. Οι κύριες παραγωγές είναι το βαμβάκι,το σιτάρι, η βιομηχανική ντομάτα,ενώ τα τελευταία χρονιά καλλιεργείται, σπανάκι αλλά και δενδρώδεις καλλιέργειες όπως (φιστικιά, καρυδιά, αμυγδαλιά, σταφύλι). Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (1843), ενώ σώζεται το καμπαναριό από τον παλαιότερο ομώνυμο ναό (1815), που κάηκε. Ένα αξιοθέατο της Χάλκης ήταν ένα κυπαρίσσι 26 περίπου μέτρων, το οποίο ήταν από τα ψηλότερα της Ελλάδας και στόλιζε τη Χάλκη την περίοδο των Χριστουγέννων, αλλά κάηκε από άγνωστους λόγους. Επίσης, την Καθαρά Δευτέρα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με φασολάδα και νηστίσιμα εδέσματα που συνοδεύονται από το γαϊτανάκι και άλλες διάφορες δραστηριότητες. Στις 2 Μαΐου, ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Αθανάσιου, στο χωριό πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με χορούς. Το καλοκαίρι λαμβάνουν χώρα τα «Μπατζιανούλια», εκδηλώσεις προς τιμήν της Ολυμπιονίκη Δέσποινας Μπατζιανούλη, κατοίκου της Χάλκης, η οποία διακρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1997 της Δανίας για άτομα με ειδικές ανάγκες κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο στο δρόμο 400 μέτρων με παγκόσμιο ρεκόρ και αργυρό στο δρόμο 200 μέτρων. Στη Χάλκη υπάρχουν 2 πλατείες. Η κεντρική πλατεία "Δημήτριος Χατζηγιάννης" και η πλατεία Εθνικής Αντίστασης. Σήμερα, η Χάλκη είναι ευρύτερα γνωστή για την ποδοσφαιρική της ομάδα, τον Ηρακλή Χάλκης, η οποία αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών. Ιδρύθηκε το 1954 και από τότε έχει δημιουργήσει μια μεγάλη ιστορία με πολλές κατακτήσεις στην πορεία της. Επιπλέον στη Χάλκη υπάρχει η ομάδα καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ) και βόλεϊ Ηρακλής Χάλκης.
Λέσια Ουκραΐνκα

Η Λαρίσα Πέτριβνα Κόσαχ-Κβίτκα (Лариса Петрівна Косач-Квітка, 25 Φεβρουαρίου [Π.Η. 13 Φεβρουαρίου] 1871 – 1 Αυγούστου [Π.Η. 19 Ιουλίου] 1913), γνωστή με το λογοτεχνικό ψευδώνυμό της Λέσια Ουκραΐνκα (Леся Украї́нка), ήταν Ουκρανή ποιήτρια και συγγραφέας και η πιο επιφανής γυναίκα συγγραφέας στην Ουκρανική λογοτεχνία, καθώς και κύρια μορφή στο κίνημα του μοντερνισμού.

 Η Ουκραΐνκα γεννήθηκε το 1871 στη πόλη Νόβοχραντ-Βολίνσκι της Ουκρανίας και ήταν το δεύτερο παιδί της Ουκρανής συγγραφέως Όλια Ντραχομάνοβα-Κόσαχ, γνωστή με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ολένα Πτσίλκα, και του Πέτρο Αντόνοβιτς Κόσαχ. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της Βολινίας, όπως το Λουτσκ, όπου μετακόμισε με την οικογένειά της το 1879. Η Λέσια είχε μάθει τις κύριες ευρωπαϊκές και σλαβικές γλώσσες, δηλαδή αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, λατινικά, πολωνικά, ρωσικά, βουλγαρικά και τη μητρική της γλώσσα, τα ουκρανικά. Το 1881 διαγνώστηκε με φυματίωση και από τότε ταξίδευε συχνά για να θεραπευτεί. Σε ηλικία δεκατριών ετών δημοσιεύτηκε το πρώτο της ποίημα, «το Κρίνο της Κοιλάδας», στην εφημερίδα Ζόρια στο Λβιβ. Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό της, το οποίο το πρότεινε η μητέρα της, επειδή η Ρωσική Αυτοκρατορία απαγόρευε τις εκδόσεις στα ουκρανικά. Η πρώτη ποιητική συλλογή της Ουκραΐνκα δημοσιεύθηκε μυστικά στη δυτική Ουκρανία και μετά δημοσιεύθηκε στο Κίεβο με ψευδώνυμο.Τα ποιήματα και τα θεατρικά έργα της Ουκραΐνκα συνδέονται με τη θέλησή της για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Η έμπνευση για τα πρώτα ποιήματά της ήταν τα έργα των Ταράς Σεβτσένκο και Ιβάν Φράνκο και είχαν ως θέμα τη μοναξιά του ποιητή, την κοινωνική απομόνωση και την αγάπη για την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Ανάμεσα στο 1895 και 1897 έγινε μέλος της Λογοτεχνικής και Καλλιτεχνικής Κοινότητας του Κιέβου, η οποία απαγορεύτηκε το 1905 λόγω της συσχέτισής της με επαναστάτες ακτιβιστές. Το 1888, όταν ήταν 17, ίδρυσε μαζί με τον αδελφό της ένα λογοτεχνικό κύκλο γνωστό ως «Πλειάδες», με στόχο να προωθήσουν την ανάπτυξη της ουκρανικής λογοτεχνίας και τη μετάφραση ξένων κλασσικών συγγραφέων στα ουκρανικά. Στις συναντήσεις του κύκλου, οι οποίες λάμβαναν χώρα σε διαφορετικά σπίτια, λάμβαναν μέρος επίσης οι Μικόλα Λίσενκο, Π. Κόσαχ, Κοστιαντίν Μιχάλτσουκ, Μιχαΐλο Σταρίτσκι κ.ά. Ανάμεσα στα έργα που μετέφρασε ήταν το Απόγευμα σε μια φάρμα κοντά στη Ντικάνκα του Νικολάι Γκόγκολ και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο (το 1902). Η Ουκραΐνκα έγραψε επικά ποιήματα, δράματα, πρόζα, αρκετά άρθρα λογοτεχνικής κριτικής και κοινωνικοπολιτικά δοκίμια. Τα πιο γνωστά έργα της είναι το θεατρικό έργο Μπογιαρίνια (1914), μια ψυχολογική τραγωδία με επίκεντρο την ουκρανική οικογένεια του 17ου αιώνα με αναφορές στην ουκρανική ιστορία, και το τραγούδι του Δάσους (1912), με χαρακτήρες που περιλαμβάνουν πλάσματα από την ουκρανική λαογραφία.Η Λέσια Ουκραΐνκα πέθανε την 1η Αυγούστου 1913 σε ένα κέντρο υγείας στο Σουράμι, στην κεντρική Γεωργία.
ΚΡΚ Γκενκ

Η Κ.Ρ.Κ. Γκενκ (ολλανδικά: KRC Genk) είναι βελγικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης Γκενκ που βρίσκεται στην Λιμβουργία του Βελγίου. Ιδρύθηκε το 1988. Έδρα της ομάδας είναι το Κρίσταλ Αρίνα (Cristal Arena), χωρητικότητας 25.000 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα Βελγίου. Επιπρόσθετα, έχει δύο συμμετοχές στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

 Α' Βελγίου / Πρωτάθλημα Βελγίου: Πρωταθλήτρια (4): 1998–99, 2001–02, 2010–11, 2018–19 Δεύτερη (2): 1997–98, 2006–07 Β' Βελγίου: Πρωταθλήτρια (1): 1975–76 Δεύτερη (2): 1986–87, 1995–96 Δεύτερη Κατηγορία Βελγίου Τελικός Γύρος: Πρωταθλήτρια (2): 1987, 1990 Δεύτερη (1): 1974 Κύπελλο Βελγίου: Κυπελλούχος (4): 1997–98, 1999–00, 2008–09, 2012–13 Φιναλίστ (1): 2018 Σούπερ Καπ Βελγίου: Νικήτρια (1): 2011 Το σήμα της ομάδας άλλαξε το 2016. (Αγγλικά) (Ολλανδικά) KRC Genk Official Website (Αγγλικά) KRC Genk at UEFA.COM KRC Genk at EUFO.DE KRC Genk at Weltfussball.de KRC Genk at Transfermarkt.de Αρχειοθετήθηκε 2010-03-17 στο Wayback Machine. KRC Genk at Football Squads.co.uk KRC Genk at National Football Teams.com KRC Genk at Football Lineups.com (Αγγλικά) RC Genk XtraTime Fanpage (Γερμανικά) THOR WATERSCHEI Football-Blog Fansite
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1978

Το Κύπελλο Κύπρου 1978 ήταν η 4η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (1η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση Αμμοχώστου για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση Αμμοχώστου και η Αναγέννηση Δερύνειας. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 17 Νοεμβρίου 1978 στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση Αμμοχώστου με σκορ 3-0 σετ (18-16, 15-9, 15-10). Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Boeing AH-64 Apache

Το Boeing AH-64 Apache (ελληνικά: Μπόινγκ ΑΗ-64 Απάτσι) είναι επιθετικό ελικόπτερο στρατιωτικής χρήσης, που αρχικά κατασκευαζόταν από την McDonnell Douglas. Πρώτη φορά πέταξε στις 30 Σεπτεμβρίου 1975.

 Αρχικά αναπτύχθηκε ως μοντέλο 77 από τη Hughes Helicopters, για το πρόγραμμα εξελιγμένων επιθετικών ελικοπτέρων του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Αμερικανικός Στρατός επέλεξε το AH-64 το 1976 για την αντικατάσταση του AH-1 Cobra και ενέκρινε την παραγωγή του από τη Hughes Helicopters το 1982.Το 1984 η Hughes Helicopters εξαγοράστηκε από την McDonnell Douglas που συνέχισε την εξέλιξη και παραγωγή του ελικοπτέρου μέχρι το 1997 όταν και συγχωνεύθηκε με τη Boeing. Κύριος χρήστης είναι ο στρατός των ΗΠΑ αλλά υπηρετεί και σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, Ιαπωνία, Ισραήλ, Ολλανδία, Σιγκαπούρη και στο Ηνωμένο Βασίλειο ως το AgustaWestland Apache. Μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί πάνω από χίλια ελικόπτερα αυτού του είδους. = Το AH-64 Apache είναι δικινητήριο ελικόπτερο, μονού στροφείου,τεσσάρων πτερυγίων και πλήρωμα των δύο ατόμων.Διαθέτει σύστημα αισθητήρων τοποθετημένο στη μύτη του αεροσκάφους για απόκτηση στόχου και νυχτερινή όραση. Είναι οπλισμένο με ένα πυροβόλο όπλο M230 των 30 χιλιοστών που βρίσκεται ανάμεσα στο σύστημα προσγείωσης και κάτω από τη άτρακτο του αεροσκάφους. Έχει τέσσερα εξωτερικά σημεία τοποθέτησης AGM-114 και Hydra 70 πυραύλων στα πτερύγια.Το AH-64 διαθέτει επίσης διπλό και τριπλό-εφεδρικό σύστημα για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του αεροσκάφους και του πληρώματος, καθώς και περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης για τους πιλότους σε περίπτωση σύγκρουσης. AH-64A - Πρωτότυπο AH-64B - Προτεινόμενη αναβάθμιση που ακυρώθηκε AH-64C - Προτεινόμενη αναβάθμιση που ακυρώθηκε AH-64D - Το εξελιγμένο μοντέλο AH-64D Apache Longbow, είναι εξοπλισμένο με ένα βελτιωμένο σύνολο αισθητήρων, πιλοτήριο γυαλιού, καλύτερα οπλικά συστήματα, μεγαλύτερη τελική ταχύτητα κ.α. Sea Apache - Ναυτική έκδοση Εξαγωγή - Αρκετά μοντέλα που προέρχονται από τα AH-64A και AH-64D είναι διαθέσιμα για εξαγωγή.Επίσης η έκδοση AgustaWestland Apache συναρμολογείται στο Ηνωμένο Βασίλειο με άδεια της Boeing. Αίγυπτος : 35 AH-64D Ελλάδα: 19 AH-64A και 9 AH-64D Ελληνική Αεροπορία Στρατού Ισραήλ: 37 AH-64A και 11 AH-64D Ιαπωνία :50 AH-64D (παραγγελία) Κουβέιτ : 16 AH-64D Ολλανδία: 29 AH-64D Ταϊβάν : 30 AH-64D (παραγγελία) Σαουδική Αραβία : 12 AH-64A Σιγκαπούρη : 18 AH-64D Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα :12 AH-64A και 14 AH-64D Ηνωμένο Βασίλειο : 67 AgustaWestland Apache ΗΠΑ: 107 AH-64A και 620 AH-64D Διαστάσεις Πλήρωμα: 2 Μήκος: 17.73 m Διάμετρος Κύριου Στροφείου: 14.63 m Ύψος: 3.87 mΒάρος Άδειο βάρος: 5.165 kg Μέγιστο βάρος απογείωσης: 10,433 kgΕπιδόσεις Ποτέ δεν υπερβαίνει την ταχύτητα: 365 km/h Μέγιστη ταχύτητα: 293 km/h Ακτίνα μάχης: 480 km Αυτονομία: 1,900 km Μέγιστο ύψος: 6,4 km Κινητήρες: 2 × General Electric T700-GE-701Οπλισμός Πυροβόλα: 1× 30 × 113 mm M230 Chain Gun Ρουκέτες: Hydra 70 Πύραυλοι: AGM-114 Hellfire ή AIM-92 Stinger Bell AH-1Z Viper Kamov Ka-50 AH-64 Apache Το AH-64 Apache στην επίσημη ιστοσελίδα της Boeing
Ιωάννα Ενρίκεθ

Η Ιωάννα, ισπαν. Juana (1425 - 13 Φεβρουαρίου 1468) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης-Ενρίκεθ ήταν κόρη του κόμη του Μελγάρ & της Ρουέντα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας, Σικελίας & Ναβάρρας.

 Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Φαδρίκε δε Μεντόθα κόμη του Μελγάρ & της Ρουέδα, υποναυάρχου της Καστίλης και 2ου κυρίου της Μεδίνα & Ριοσέκο, και της 1ης συζύγου του Μαριάνα Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Αγιάλα, κόρης του Ντιέγκο Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Καρίγιο 1ου κυρίου της Μπαένα. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας, Σικελίας & Ναβάρρας και είχε τέκνα: Φερδινάνδος Β΄ 1452-1516, βασιλιάς της Αραγωνίας. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλλης και μετά τη Ζερμαίν της Φουά, εγγονή τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά. Ιωάννα 1455-1517, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φερδινάνδο Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης. Ortega Gato, Esteban (1999). "Los Enríquez, Almirantes de Castilla" (PDF). Publicaciones de la Institución "Tello Téllez de Meneses". 70. ISSN 0210-7317.
Lunada

Το Lunada είναι το 10ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ τραγουδίστριας Ταλία. Κυκλοφόρησε από την ΕΜΙ στις 24 Ιουνίου 2008 στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ στην Ελλάδα στις 15 Ιουλίου 2008. Πρόκειται για το 1ο άλμπουμ της Ταλία μετά την κυκλοφορία του επιτυχημένου The sixth sense του 2005 και μετά τη γέννηση της κόρης της, Σαμπρίνα.

 Συνολικά έχει πουλήσει σχεδόν 610.000 αντίτυπα. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι τη 17η θέση στον κατάλογο πωλήσεων της IFPI πουλώντας περίπου 5.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση γι'αυτό και οι πωλήσεις δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τα 610,000 αντίτυπα σε διεθνές επίπεδο. Αυτό συνέβη κυρίως λόγω της έλλειψης προώθησης της δισκογραφικής της δουλειάς από την εταιρία της αλλά και από την ίδια. Οι μητρικές της υποχρεώσεις και μία σοβαρή ασθένεια την απέτρεψαν από το να υποστηρίξει την πολυαναμενόμενη επιστροφή της. Αυτό έκανε την Ταλία να αποσυρθεί από την ΕΜΙ, κάτι το οποίο έκανε στα μέσα του 2009. Σύμφωνα με την Ταλία το άλμπουμ αυτό ήταν μια ιδέα που είχε όσο ήταν έγκυος και όταν ήδη είχε αρχίσει να ονειρεύεται καλοκαιρινά πάρτι με χορό και μπύρες στην παραλία. Η ιδέα αυτή υλοποιήθηκε αφού η κύρια έμπνευση του άλμπουμ ήταν η μικρή της κόρη, Σαμπρίνα. Μάλιστα στο άλμπουμ εμπεριέχεται ένα τραγούδι αφιερωμένο στην κορούλα της με τίτλο Bendita. Τα γενικότερα μουσικά στοιχεία του άλμπουμ είναι τροπικές μουσικές όπως ρέγγε, λάτιν, cumbia κλπ. και όλα αυτά στην αισθησιακή ποπ φωνή της Ταλία. 1ο single του άλμπουμ είναι η καλοκαιρινή επιτυχία Ten Paciencia. Σε κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής κυκλοφόρησε σαν single και μία διασκευή της ιταλικής επιτυχίας Sarà perché ti amo των Ricchi e Poveri στα ισπανικά (Será porque te amo).
Παλινδρομικός αριθμός

Παλινδρομικοί αριθμοί είναι οι αριθμοί οι οποίοι διαβάζονται το ίδιο είτε ευθέως (αριστερά προς τα δεξιά) είτε αντιστρόφως . Ακολουθούν συμμετρική συμπεριφορά, δηλαδή πρέπει μορφολογικά να ισχύει η αξονική συμμετρία ή σε αριθμητικό επίπεδο. Χρησιμοποιούνται συχνά στον κλάδο των Ψυχαγωγικών μαθηματικών και κάποιες από τις πιο διάσημες εφαρμογές τους είναi: Κύβοι του Ρούμπικ Μαγικά τετράγωνα Σκακιστικά προβλήματα

 Η διαδικασία κατασκευής παλινdρομικών αριθμών αποτελείται από αλλεπάλληλες προσθέσεις. Επιλέγουμε έναν τυχαίο αριθμό, για παράδειγμα το 83. Τον αντιστρέφουμε και τον προσθέτουμε στον αρχικό μας αριθμό. Έχουμε δηλαδή 83+38=121. Επιλέγουμε έναν άλλο τυχαίο αριθμό, για παράδειγμα το 67. Τον αντιστρέφουμε και τον προσθέτουμε στον αρχικό μας αριθμό. Έχουμε δηλαδή 67+76=143. Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία κι έχουμε 143+341=484. Η ιδιότητα αυτή που έχουν οι αριθμοί, να καταλήγουν σε παλινδρομικούς μετά από μερικές προσθέσεις με τον αντεστραμμένο εαυτό τους φαίνεται να ισχύει για όλους. Υπάρχουν όμως μερικοί αριθμοί για τους οποίους ακόμα δεν έχουμε καταλήξει σε παλίνδρομο παράγωγό τους. Ο μικρότερος απο αυτούς είναι το 196. Κατόπιν πολλών πράξεων, φτάσαμε σε αριθμό με 263.000.000 ψηφία, ο οποίος όμως δεν ήταν παλίνδρομος. Για αριθμούς μικρότερους του 10.000 απαιτούνται το πολύ 24 προσθέσεις και το ρεκόρ αυτό κατέχει ο αριθμός 89.
Εράρ Β΄ του Μπριέν

Ο Εράρ Β΄ του Μπριέν, (Γαλλικά ː Érard II, πέθανε το 1191) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν Κόμης του Μπριέν (1161 - 1191) και στρατηγός της Γ΄ Σταυροφορίας. Έγινε γνωστός από την πολιορκία της Άκρας.

 Ήταν γιος του Γκωτιέ/Βάλτερ Β΄ κόμη του Μπριέν (γιου του Εράρ Α΄ του Μπριέν) και της Αδελαΐδας, κόρης του Ανδρέα κυρίου του Μπωντεμόν.Ακολούθησε την Γ΄ Σταυροφορία και στην πολιορκία της Άκκρας σκοτώθηκε ο αδελφός του Ανδρέας κύριος του Ραμρύ το 1189 και δύο έτη μετά και ο ίδιος. Ανιψιός του ήταν ο Εράρ των Μπριέν κύριος του Ραμρύ (γιος του Ανδρέα). Νυμφεύτηκε πριν το 1166 την Αγνή των Μονφωκόν, κόρη του Αμεδαίου Β΄ κόμη του Μονμπελιάρ και είχε τέκνα: Γκωτιέ/Βάλτερ Γ΄ απεβ. 1205, κόμης του Μπριέν & του Λέτσε, πρίγκιπας του Τάραντα, δούκας της Απουλίας, διεκδικητής βασιλιάς της Σικελίας. Γουλιέλμος απεβ. 1199, κύριος του Πασύ-συρ-Αρμανσόν. Νυμφεύτηκε την Ευσταθία των Κουρτεναί, κόρη του Πέτρου Α΄ των Καπετιδών-Κουρτεναί. Ιωάννης του Μπριέν 1170-1237, επίτροπος στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία του Μομφερράτου βασίλισσα της Ιερουσαλήμ. Έπειτα έγινε επίτροπος της Λατινικής αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη. Ανδρέας. Ίντα, παντρεύτηκε τον Ερνούλ του Ρεϋνέλ, κύριο του Πιερφίτ.