IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φλορίνι της Αρούμπα

Το φλορίνι (florin) αποτελεί το νόμισμα της Αρούμπας. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents). Εισήχθη το 1986, αντικαθιστώντας το γκούλντεν των Ολλανδικών Αντιλλών, με το οποίο είχε ίδια αξία. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι AWG. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1986 στη θέση του γκούλντεν. Η ισοτιμία που είχε το γκούλντεν με το δολάριο παρέμεινε και στο νέο φλορίνι. Έτσι, το 1 Δολάριο των ΗΠΑ ισούται με 1,79 φλορίνια της Αρούμπας.

 Το 1986 κυκλοφόρησαν κέρματα ονομαστικής αξίας 5, 10, 25 και 50 λεπτών, καθώς επίσης και του 1 και των 2½ φλορινιών. Το 1995 προστέθηκαν και τα κέρματα των 5 φλορινιών. Πριν από το 2005 τα κέρματα των 50 λεπτών και των 5 φλορινιών είναι τετράγωνου σχήματος. Το κέρμα των 50 λεπτών είναι γνωστό ως "γιοτίν". Το 1986 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε ονομαστική αξία των 5, 10, 25, 50 και 100 φλορινιών. Αυτά ακολουθήθηκαν από τα χαρτονομίσματα των 500 φλορινιών το 1993 με το τραπεζογραμμάτιο των 5 φλορινιών να αντικαθίσταται από ένα κέρμα το 1995. Κεντρική Τράπεζα της Αρούμπας Heiko Otto (επιμ.). «Τραπεζογραμμάτια της Αρούμπα». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016. (Αγγλικά) (Γερμανικά)
Άγιος Γεώργιος (Αρμένων) Ρεθύμνης

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της Κοινότητας Αρμένων του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ρεθύμνης του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης, κοντά στους δυτικούς πρόποδες του Βρύσινα (858 μ.), λίγο νοτιότερα από τους Αρμένους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 390. Απέχει 12 χλμ. περίπου Ν. του Ρεθύμνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρμένων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρμένων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρεθύμνης. Ο οικισμός εξυπηρετείται εκκλησιαστικά από την ενορία Αρμένων, που υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Κώστας Μάγλος

Ο Κώστας Μάγλος, γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1975 στην Αθήνα, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής με ύψος 2,08μ. αγωνιζόμενος στη θέση τόσο του πάουερ φόργουορντ όσο και του σέντερ. Είναι γιος του παλιού καλαθοσφαιριστή Τάκη Μάγλου. Ξεκίνησε να ασχολείται με το μπάσκετ σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Χαραυγιακού και πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Δάφνης με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α2. Αργότερα πήγε στις ΗΠΑ για σπουδές Κοινωνιολογίας, όπου έπαιξε μπάσκετ με τους "Αετούς", την ομάδα δηλ. καλαθοσφαίρισης του Κολλεγίου της Βοστώνης. Στο NCAA έπαιξε σε 59 αγώνες έχοντας 9,3 πόντους ανά αγώνα και 5 ριμπάουντ ανά αγώνα.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1998 με την ομάδα του Παναθηναϊκού, στον οποίο παρέμεινε για δύο σαιζόν, με τον οποίο κατέκτησε την Ευρωλίγκα το 2000 με αντίπαλο την Μακάμπι Τελ Αβίβ επικρατώντας της με 73-67. Με τον Παναθηναϊκό πανηγύρισε επίσης την κατάκτηση δύο διαδοχικών ελληνικών πρωταθλημάτων (1999, 2000). Ακολούθως αγωνίστηκε διαδοχικά στον Πανιώνιο (2000-02), την Νήαρ Ηστ (2002-03), την ιταλική Μεσίνα (2003-04), τον Π.Α.Ο.Κ. (2004-05), τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2005-06), την Α.Ε.Κ. (2006-07), τον Πανερυθραϊκό (2007-08), τον Απόλλωνα Πάτρας (2008-09). Μετά από μια διακοπή στην καριέρα του, επανήλθε το 2011 στην αθλητική δράση αγωνιζόμενος για μία σαιζόν με την Α.Ε.Κ. Άργους. Ακολούθησε το πέρασμά του από τον Κεραυνό Αιγίου (2012-13) ενώ την τριετία 2013-16 αγωνίστηκε με την ομάδα Κ.Α.Ο.Κ. Παλαίμων που εδρεύει στην Κόρινθο. Τέλος, αποφάσισε να κλείσει την καριέρα του αγωνιζόμενος τη σαιζόν 2016-17 στη Γ΄ Ε.Σ.Κ.Α. με την ομάδα του Χαραυγιακού, που εδρεύει στην Ηλιούπολη. Με την Εθνική Ομάδα Ανδρών αγωνίστηκε στο 11ο Τουρνουά Ακρόπολις το 1997. Είχε επίσης κληθεί στο στάδιο προετοιμασίας της εθνικής ομάδας για το τουρνουά καλαθοσφαίρισης στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001. Ευρωλίγκα (1): 2000 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2): 1999, 2000 Κώστας Μάγλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Στατιστικά του Κώστα Μάγλου στο NCAA, sports-reference.com. Ανακτήθηκε: 08/08/2016.
Οροσειρά Κατούν

Τα όρη Κατούν συνθέτουν οροσειρά των Κεντρικών Αλτάι. Το μήκος της οροσειράς φθάνει τα 150 χλμ. και εκτείνεται από δυτικά προς ανατολικά έως την περιφέρεια Ουστ-Κοκσίνσκι, στα νότια σύνορα της Δημοκρατίας των Αλτάι. Είναι η υψηλότερη οροσειρά του ορεινού συστήματος των Αλτάι, καθώς το κεντρικό τμήμα της υψώνεται πάνω από τα 4.000 μ. διαμορφώνοντας κορυφογραμμή μήκους 15 χλμ., ενώ το μέσο υψόμετρο ποικίλει από 3.200-3.500 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.

 Γεωλογικά, η οροσειρά, όπως και ο κύριος ορεινός όγκος των Αλτάι συντίθεται από γρανίτη και μεταμορφωσιγενείς σχιστόλιθους. Στο κεντρικό τμήμα της οροσοσειράς κυριαρχεί αλπικό περιβάλλον. Στις πλαγιές της οροσειράς αναπτύσσονταν περίπου 400 παγετώνες με συνολική έκταση 626 χλμ² στη δεκαετία 1980. Από τον παγετώνα Γκέμπλερ πηγάζει ο ποταμός Κατούν. Το μικροκλίμα της οροσειράς είναι ιδιαίτερα ψυχρό. Στους πρόποδες του Μπελούκα η μέση θερμοκρασία για τον μήνα Ιούλιο είναι +7°C, ενώ κατά τον Ιανουάριο -21°C με τυπικά χαρακτηριστικά ηπειρωτικού κλίματος, κάτι που σημαίνει έντονες θερμοκρασιακές διαφορές ανάμεσα στην ημέρα και τη νύχτα. Το μικροκλίμα που διαμορφώνεται από τα όρη Κατούν δεν διαφέρει ουσιαστικά από αυτό της κλιματικής ζώνης κτης Δημοκρατίας των Αλτάι, όπου παρατηρείται ακραίο ηπειρωτικό κλίμα θερμοκρασίες Ιανουαρίου από -12 έως -30°C και τον Ιούλιο +9 έως +18°C με κατακρήμνιση 100 με 1000 χιλιοστομέτρων στα βουνά Σε ύψος 2.000-2.200 μ ευδοκιμούν πευκοδάση, ενώ υψηλότερα παρατηρούνται αλπικά λειβάδια και διάσπαρτα βράχια. Στο ίδιο ύψος ευδοκιμεί ο θάμνος αγιόκλημα και αλσύλλια με σημύδες νάνους. Στα δάση απαντώνται θηλαστικά όπως ο λύγκας, ο σκίουρος, ο λύκος, ενίοτε η λεοπάρδαλη του χιονιού, ζαρκάδια, σιβηρικά αγριοκάτσικα και πτηνά, όπως πέρδικες και τσαλαπετεινοί. Στη οροσειρά τους Κατούν, στις στέπες Ουιμόν ζουν οι Ρώσοι Παλαιοί Πιστοί, οι Κερζάκοφ, όπως αποκαλούνται, από τον 17ο αιώνα διατηρώντας τις παραδόσεις τους, μαζί με παλαιότερα ρωσικά έθιμα. Διαχωρίστηκαν μετά το 1666-1667 από την επίσημη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως διαμαρτυρία ενάντια στις εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο Πατριάρχης Μόσχας Νίκων, υπό τον Τσάρο Αλεξέι Μιχαΐλοβιτς Ρομανόφ. Εγκαταστάθηκαν μετά από περιπλανήσεις στην ευρύτερη περιοχή της οροσειράς και έως σήμερα ζουν σε παραδοσιακές ρωσικές καλύβες και ντύνονται με παραδοσιακά ενδύματα.
Ψυχολογικό τραύμα

Ψυχολογικό τραύμα είναι μια βλάβη στον εγκέφαλο του ανθρώπου ως αποτέλεσμα ενός ή περισσότερων ενοχλητικών γεγονότων που προκαλούν υπερβολικό άγχος, το οποίο υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα που αναγείρονται, καταλήγωντας σε σοβαρές και μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.

 Δεδομένου ότι το ψυχολογικό τραύμα διαφέρει μεταξύ των ανθρώπων, ανάλογα με τις υποκειμενικές εμπειρίες τους, οι άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα. Με άλλα λόγια, δεν τραυματίζονται ψυχολογικά όλοι οι άνθρωποι που βιώνουν ένα ψυχολογικά τραυματικό συμβάν. Είναι πιθανό όμως ότι ορισμένα άτομα αναπτύσσουν μετατραυματικές διαταραχές στρες μετά την έκθεσή τους σε ένα σημαντικό τραυματικό συμβάν. Αυτή η απόκλιση στο ποσοστό κινδύνου μπορεί να αποδοθεί σε προστατευτικούς παράγοντες που ενδέχεται να έχουν ορισμένα άτομα, τα οποία τους επιτρέπουν να αντιμετωπίζουν το εν λόγω ψυχολογικό τραύμα. Σχετίζονται μεταξύ άλλων με περιβαλλοντικούς και ιδιοσυγκρασίας παράγοντες. Μερικά παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά για την ανθεκτικότητα του ατόμου και την ενεργή αναζήτηση βοήθειας. Jon G. Allen (20 Μαΐου 2008). Coping With Trauma: Hope Through Understanding. American Psychiatric Pub. ISBN 978-1-58562-682-3. Herman, Judith Lewis (1992). Trauma and recovery. New York: BasicBooks. ISBN 978-0-465-08766-2. Danielle A. Rathey (2018). Trauma to Träume. School-Based Trauma Informed Programming. Milford, CT: CT AccessABLE. ISBN 9781387719976. Colin A. Ross (2000). The Trauma Model: A Solution to the Problem of Comorbidity in Psychiatry. Greenleaf Book Group. ISBN 978-0-9704525-0-4. Bessel A. van der Kolk· Alexander C. McFarlane· Lars Weisaeth (1996). Traumatic Stress: The Effects of Overwhelming Experience on Mind, Body, and Society. New York: Guilford Press. ISBN 978-1-57230-088-0. Scaer, Robert C. (2005). The Trauma Spectrum: Hidden Wounds and Human Resiliency. New York: Norton. ISBN 978-0-393-70466-2. Briere, John· Scott, Catherine (2006). Principles of Trauma Therapy: A Guide to Symptoms, Evaluation, and Treatment. California: SAGE Publications, Inc. σελίδες 37–63. ISBN 978-0-7619-2921-5. Peter A. Levine (1997), Waking the Tiger: Healing Trauma : the Innate Capacity to Transform Overwhelming Experiences, North Atlantic Books, ISBN 978-1-55643-233-0, https://books.google.com/books?id=3Y2t1oQEmcoC Michael Terry (1999), Kelengakutelleghpat: An Arctic community-based approach to trauma, https://www.researchgate.net/publication/232526894 The International Society for Traumatic Stress Studies (ISTSS) Αρχειοθετήθηκε 2019-11-05 στο Wayback Machine. Trauma-Focused Cognitive Behavioral Therapy – Medical University of South Carolina Αρχειοθετήθηκε 2021-01-15 στο Wayback Machine. National Child Traumatic Stress Network (NCTSN) Trauma Information Pages
Ασιατική Ρωσία

Η Ασιατική Ρωσία είναι το τμήμα της Ρώσικης Ομοσπονδίας που γεωγραφικά ανήκει στην Ασιατική ήπειρο. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με τον όρο Ευρωπαϊκή Ρωσία και περιγράφει ακριβώς την έκταση που περιγράφει και ο όρος Βόρεια Ασία, ενώ ταυτίζεται παράλληλα και με την ιστορική περιοχή της Σιβηρίας.

 Οριοθετείται στα δυτικά και χωρίζεται παράλληλα από το ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας από τα Ουράλια Όρη και τον Ουράλης ποταμό, όρια που αποτελούν και μεγάλο τμήμα των ορίων της μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας, ενώ στα ανατολικά βρέχεται τον Ειρηνικό ωκεανό. Αντίστοιχα, στα βόρεια βρέχεται από τον Αρκτικό ωκεανό, ενώ στα νότια τα όρια της είναι τα εκεί εθνικά σύνορα της χώρας, δηλαδή με το Καζακστάν, με τη Μογγολία, με την Κίνα, καθώς και ένα μικρό μέρος της με την Κορεατική Χερσόνησο και συγκεκριμένα με τη Βόρεια Κορέα. Ο συνολικός πληθυσμός της Ασιατικής Ρωσίας ανέρχεται περίπου σε 33,7 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ καλύπτει μια έκταση 13.100.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελεί το 75% του εδάφους της Ρωσίας, αλλά μόνο το 22% του πληθυσμού της, με πυκνότητα 2,5 ατόμων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η μεγαλύτερη πόλη της γεωγραφικής αυτής έκτασης του ασιατικού τμήματος της χώρας, είναι το Νοβοσιμπίρσκ με πληθυσμό 1.547.910 κάτοικους και το οποίο αποτελεί επίσης την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας και πρωτεύουσα της Περιφέρειας Νοβοσιμπίρσκ και της Σιβηρικού Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος. Στην περιφέρεια που εκτείνεται η περιοχή χρησιμοποιούνται 8 ζώνες ώρας (UTC+05:00 - UTC+12:00). Ρωσία Σιβηρία Βόρεια Ασία
Τιβέριος Ιούλιος Χηδόσβιος

Ο Τιβέριος Ιούλιος Χηδόσβιος ήταν ένας βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους. Είναι γνωστός μόνο από μία επιγραφή, η οποία δίνει το όνομα και τους τίτλους του, αλλά όχι ημερομηνία. Πέρα από την τοποθέτησή του σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας της Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας (8 π.Χ. – 341 μ.Χ.), η χρονική περίοδος της βασιλείας του είναι άγνωστη και αμφισβητείται.

 Η μόνη απόδειξη της ύπαρξης και της βασιλείας του Χηδόσβιου είναι μία στήλη, που αναγέρθηκε στη Χαρσώνα. Η στήλη του Χηδόσβιου ανακαλύφθηκε με τη μορφή δύο θραυσμάτων το 1913. Το ένα θραύσμα περιείχε μία επιγραφή με το όνομά του και τους τίτλους του και το άλλο μία εικόνα τού βασιλιά, που κρατούσε ένα σπαθί. Ενώ τα γράμματα που χρησιμοποιούνται στην επιγραφή είναι χαρακτηριστικά του 3ου και του 4ου αι., η εικόνα ενός βασιλιά με σπαθί ήταν πιο διαδεδομένη τον 1ο και τον 2ο αιώνα, περίοδο που χαρακτηριζόταν και από αυτό το είδος στήλης. Με βάση την εικόνα και το κείμενο, ο Michael Choref κατέληξε στο συμπέρασμα το 2020 ότι ο Chedosbius ήταν πιθανότατα βασιλιάς στο πρώτο μισό του 3ου αι. ως συγκυβερνήτης ενός από τους πιο επιβεβαιωμένους Τιβεριο-Ιουλιανούς βασιλείς, πιθανότατα τού Ρησκούπορι Δ΄ (βασ. 233–234 ). Ο Ρησκούπορις Δ΄ ήταν ο ίδιος συγκυβερνήτης τού Κότυος Γ΄. Οι εναλλακτικές προτεινόμενες τοποθετήσεις του Χηδόσβιου στη χρονολογία τείνουν να βασίζονται αποκλειστικά στο κείμενο και όχι στην εικόνα. Μερικές φορές εισάγεται ως εικασία σε κενά στην ακολουθία νομισμάτων, από τα οποία κενά δεν είναι γνωστά νομίσματα. Ο Michael Rostovtzeff πίστευε ότι ο Χηδόσβιος είχε διαδεχτεί τον Tειράνη και προηγήθηκε του Θεοθόρση, που κυβερνούσε 278–285/286. Αν και δεν είναι γνωστά νομίσματα από αυτό το χρονικό διάστημα, κατά τα άλλα πιστεύεται ότι αντιπροσώπευαν την πρώιμη βασιλεία του Θεοθόρση. Το όνομα του Χηδόσβιου μπορεί να είναι γοτθικής προέλευσης , που θα μπορούσε να ταιριάζει με τη θεωρία του Ivan Alekseevich Astakhov ότι ο Θεοθόρσης έγινε βασιλιάς νικώντας μία γοτθική εισβολή.
ΚΦ Τομόρι Μπεράτ

Η ΚΦ Τομόρι Μπεράτ (αλβανικά: KF Tomori Berat) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπεράτι. Έδρα της ομάδας είναι το Tomori Stadium, χωρητικότητας 14.450 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1923. Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Αλβανίας, ενώ κατά την περίοδο 1963-64 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Αλβανίας. Την περίοδο 1991-92 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά στο Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων.

 Οι οργανωμένοι οπαδοί της Τομόρι έχουν δημιουργήσει και διατηρούν συνδέσμους όπως οι: Mistrecat, Berat Hooligans και Ultras Tomori. Η Τομόρι έχει αντιπαλότητα με την Ναφτετάρι Κουτσόβα, την Λούσνια και την Απολόνια Φιέρ. Κατεγκορία ε Παρ (2η Κατηγορία): Νικήτρια (4): 1930, 1950–51, 1970–71, 1976–77 Φιναλίστ (7): 1957, 1958, 1962, 1975–76, 1988–89, 2002–03, 2010–11Κατεγκορία Σουπεριόρε (1η Κατηγορία): Φιναλίστ (1): 1999–00Κατεγκορία ε Ντιτ (3η Κατηγορία): Νικήτρια (1): 2015–16 Κύπελλο Αλβανίας: Φιναλίστ (1): 1963–64Βαλκανικό Κύπελλο: Ημιτελικά (1): 1991–92
Μελισσάνθη των Λουζινιάν

Η Μελισσάνθη, γαλλ. Melisende de Lusignan (1200 - μετά το 1249) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Αντιόχειας.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ και της 2ης συζύγου του Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού βασίλισσας της Ιερουσαλήμ, κόρης του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ και της Μαρίας Κομνηνής. Για την Ισαβέλλα Α΄ ήταν ο 4ος γάμος. Αδέλφια της ήταν η Μαρία του Μομφερράτου, η Αλίκη της Καμπανίας, η Φιλίππα της Καμπανίας και η Σιβύλλα των Λουζινιάν. Η πρώτη διαδέχθηκε τη μητέρα τους το 1205 ως βασίλισσα της Ιερουσαλήμ και το 1212 τη διαδέχθηκε η κόρη της Ισαβέλλα Β΄ των Μπριέν. Αυτή διαδέχθηκε το 1228 ο γιος της Κορράδος Δ΄ των Χοενστάουφεν. Το 1246, όταν απεβίωσε η Αλίκη της Καμπανίας, αντιβασίλισσα της Ιερουσαλήμ κατά την ανηλικιότητα του Κορράδου Δ΄ και τη διαδέχθηκε ο γιος της Ερρίκος Α΄ της Κύπρου, η Μελισσάνθη διαμαρτυρήθηκε γι'αυτό. Παντρεύτηκε το 1218 τον Βοημούνδο Δ΄ των Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας & κόμη της Τρίπολης και είχε τέκνα: Μαρία απεβ. μετά το 1307, άτεκνη. Ισαβέλλα, Ελβίς, απεβίωσαν μικρές. Steven Runciman (1989). A History of the Crusades, Volume III: The Kingdom of Acre and the Later Crusades. Cambridge University Press. ISBN 0-521-06163-6.
Μίνι Εστάντι

Το Μίνι Εστάντι (Καταλανική προφορά: [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[ˈmini əsˈtaði]]]], που σημαίνει "Μίνι Γήπεδο"), είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο το οποίο βρίσκεται βρίσκεται στην Βαρκελώνη στη Καταλονία της Ισπανίας. Η χωρητικότητα φθάνει τα 15.276 άτομα και βρίσκεται απέναντι από το Καμπ Νόου, το γήπεδο της κύριας ομάδας. Σήμερα το γήπεδο είναι η έδρα της ΦΚ Μπαρτσελόνα Β (αναπληρωματική ομάδα της Μπαρτσελόνα), της γυναικείας ομάδας της Μπαρτσελόνα και της Χουβενίλ Α.

 Το στάδιο ήταν η έδρα της ΦΚ Μπαρτσελόνα Γ μέχρι το 2007, όταν η ομάδα διαλύθηκε. Επίσης, το στάδιο ήταν έδρα των Μπαρτσελόνα Ντράγκονς, μιας ισπανικής ομάδας Αμερικανικού ποδοσφαίρου, μέχρι τη διάλυση της το 2003. Μερικές φορές, στο στάδιο αγωνίζεται και η εθνική ομάδα της Ανδόρρας. Οι Queen έδωσαν συναυλία στο στάδιο, κατά τη διάρκεια περιοδείας, στις 1 Αυγούστου 1986. Ο Ντέιβιντ Μπόουι είχε δύο συναυλίες (σε δύο συνεχόμενα βράδια) κατά τη διάρκεια περιοδείας στις 7-8 Ιουλίου 1987. Ο Έλτον Τζον τραγούδησε στο γήπεδο σε συναυλία στις 21 Ιουλίου 1992. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε VHS και DVD. Ως μέρος του σχεδίου Εσπάι Μπάρτσα, το γήπεδο Μίνι Εστάντι θα κατεδαφιστεί υπέρ του Νόου Παλάου Μπλαουγκράνα. Το νέο στάδιο Γιόχαν Κρόιφ θα κατασκευαστεί στην Θιουτάτ Εσπορτίβα Ζοάν Γκαμπέρ, το οποίο θα στεγάσει την αναπληρωματική ομάδα και τις γυναικείες ομάδες της Μπαρτσελόνα.Αναμένεται ότι το Μίνι Εστάντι θα κατεδαφιστεί μετά τη λήξη της σεζόν 2018-19, όταν το Εστάντι Γιόχαν Κρόιφ προβλέπεται να ανοίξει τις πόρτες του.
Ζιποίτης Α΄ της Βιθυνίας

Ο Ζιποίτης ή Ζιβοίτης (βασ. 326 – 278 π.Χ.), ήταν ο δεύτερος κατά σειρά ανεξάρτητος ηγεμόνας της Βιθυνίας, στην Ανατολία. Πατέρας του ήταν ο Βας, τον οποίο και διαδέχτηκε γύρω στο 326 π.Χ. Αποτελεί τον πρώτο ηγεμόνα της Βιθυνίας που διεκδίκησε τον τίτλο του «βασιλέως», γύρω στο 297 π.Χ., τίτλο που έφεραν έκτοτε και οι απόγονοί του.

 Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του διεξήγαγε επιτυχείς πολέμους ενάντια στους Διαδόχους του Αλεξάνδρου του Μέγα, θανατώνοντας ένα στρατηγό του Λυσιμάχου και απομακρύνοντας επιτυχώς έναν δεύτερο. Ομοίως νίκησε και τον Αντίοχο Α' το Σωτήρα, ηγεμόνα των Σελευκιδών, γιο του Σέλευκου Α' του Νικάτορα.Ο Ζιποίτης ίδρυσε μια πόλη στην οποία έδωσε το όνομά του, Ζιποίτιον, στα πόδια του όρους Λύπεδρον. Τόσο η ακριβής τοποθεσία της πόλης όσο και του βουνού είναι σήμερα άγνωστες. Ο Ζιποίτης απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο Νικομήδης, τον διαδέχτηκε το 278 π.Χ., όταν απεβίωσε σε ηλικία εβδομήντα έξι ετών, έχοντας κυβερνήσει για 48 χρόνια. Μέμνων ο Ηρακλείδης, «Ιστορία της Ηράκλειας»
NGC 1512

Ο NGC 1512 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 38 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμό Ωρολόγιον. Ανήκει στην ομάδα γαλαξιών Δοράδος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος James Dunlop το 1826.

 Δεδομένα για το NGC 1512 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1512 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1512 στο Wikimedia Commons
IOS 14

Το iOS 14 είναι η δέκατη τέταρτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple, και είναι διάδοχος του iOS 13. Ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου προγραμματιστών της Apple, στις 22 Ιουνίου 2020. Κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.

 App Clips Ενημέρωση CarPlay Προσθήκη Widgets Βιβλιοθήκη ΕφαρμογώνΠροστέθηκε μία Βιβλιοθήκη Εφαρμογών στην αρχική οθόνη. Βελτίωση SiriΠλέον, η Siri δεν καταλαμβάνει όλη την οθόνη παρά μόνο την κάτω δεξιά πλευρά. ARKit 4 Υποστήριξη Magsafe Picture-In-Picture ModeΑυτή η επιλογή επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα, πχ. να βλέπουν ένα βίντεο και ταυτόχρονα να συνομιλούν με τους φίλους τους. Αυτό δεν υποστηρίζεται σε όλες τις εφαρμογές. Δυνατότητα ορισμού τρίτων εφαρμογών ως προεπιλογήΗμερολόγιο ΚάμεραΠλέον, οι φωτογραφίες μπορούν να ληφθούν 90% πιο γρήγορα FaceTime Apple HomeKit Καρφίτσωμα μηνύματος (iMessage) Ενημέρωση Apple Maps Βελτιώσεις SafariΜπλοκάρισμα πρόσβασης ιστοσελίδων σε αποθηκευμένους κωδικούς. Προσθήκη ενσωματωμένης μετάφρασης στις εφαρμογές-λειτουργία που ήδη υπήρχε στον Chrome. Εφαρμογή ΜετάφρασηςΑυτή η νέα εφαρμογή υποστηρίζει μετάφραση ανάμεσα σε 11 διαφορετικές γλώσσες.
Καμπανούλα

Η Καμπανούλα αποτελεί γένος ιδιαίτερα όμορφων αγριολούλουδων της Ευρώπης. Η μεγαλύτερη ποικιλία του είδους εντοπίζεται στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. . Το είδος περιλαμβάνει μονοετή, διετή και πολυετή φυτά, συνήθως με ύψος από 5 έως 40 εκατοστά. Κάποια είδη αναπτύσσονται σε σχισμές βράχων ενώ άλλα αναπτύσσονται στους αγρούς. Φυτρώνει κυρίως σε ενδιάμεσα υψόμετρα και σπάνια σε παραθαλάσσιες περιοχές. Τα άνθη της καμπανούλας είναι συνήθως μωβ και έχουν πέντε πέταλα.

 Το σπανιότερο είδος καμπανούλας είναι το Κωδώνιον των ορειάδων (Campanula oreadum) που φύεται μόνο στον Όλυμπο καθώς και το Κωδώνιον του Κέλσιου (Campanula celsii) που φύεται μόνο στα βουνά της Αττικής. Πιο συνηθισμένο είδος είναι το Κωδώνιον το κοχλιαρόφυλλον (Campanula cochleariifolia) που φύεται σε αγρούς και συναντάται σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Τα περισσότερα είδη καμπανούλας ανθίζουν την Άνοιξη από Μάρτιο έως Μάιο αλλά υπάρχουν και είδη που ανθίζουν το Φθινόπωρο. Στην Ελλάδα απαντούν 82 περίπου είδη καμπανούλες (Γένος: Campanula), από τα οποία περίπου 44 είδη, αποτελούν ενδημικά είδη της Ελλάδας. Συγκεκριμένα: Καμπανούλα η κυρτή (Campanula incurva), αποτελεί ενδημικό είδος της Ελλάδας. Καμπανούλα η ποικιλόχρους (Campanula versicolor) με κοινή ονομασία Γαλατόχορτο Αγριολούλουδα της Ελλάδας - Εκδόσεις Mediterraneo ISBN 960-8227-71-2 Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
Μπάντα Άτσεχ

Το Μπάντα Άτσεχ (ινδονησιακά: Kota Banda Aceh) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Άτσεχ της Ινδονησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είχε 174.433 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της 513.698. Στην απογραφή του 2000 το Μπάντα Άτσεχ είχε 219.070 κατοίκους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Σουμάτρας. Η πόλη αποκαλείται και «λιμάνι για τη Μέκκα», διότι χρησιμοποιούταν από τους μουσουλμάνους που πήγαιναν να προσκυνήσουν στην Κάαμπα.

 Εξαιτίας της θέσης του το Μπαντα Άτσεχ ήταν ένα από τα πρώτα σημεία της Ινδονησίας που έρχονταν σε επαφή με ξένες επιρροές. Ο βουδισμός εισήχθη τον 7ο αιώνα και ο ισλαμισμός τον 13ο. Η πόλη ιδρύθηκε το 1202 και η περίοδος ακμή της ήταν υπό την ηγεσία του Σουλτάνου Ισκαμπάρ Μούντα, που βασίλευσε από το 1604 μέχρι το 1637. Η πόλη κατελήφθη ύστερα από πόλεμο από τους Ολλανδούς (1873-1878), αλλά ο ανταρτοπόλεμος συνεχίστηκε μέχρι το 1903. Η πόλη κατελήφθη από τους Ιάπωνες το 1942. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας το 1956 με το όνομα Κουταράτζα, το οποίο τελικά άλλαξε σε Μπάντα Άτσεχ. Εξακολουθούν να υπάρχουν κινήματα αυτονόμησης της επαρχίας. Το 2004 η πόλη επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι και σχεδόν το 60% των υποδομών της καταστράφηκε. Το Μπάντα Άτσεχ ήταν η κοντινότερη μεγάλη πόλη στο επίκεντρο του σεισμού. Η πόλη έχει την πιο έντονη παρουσία του Ισλαμισμού στην Ινδονησία. Ένα από τα πιο γνωστά ορόσημα της πόλης είναι το τέμενος Μπαϊτουραχμάν. Άλλοι τουριστικοί προορισμοί είναι οι παραλίες, τα καφενεία και το νησί Βεχ. Στη πόλη υπάρχει λιμάνι που συνδέει με το Σαμπάνγκ, το οποίο θεωρείται ελεύθερο λιμάνι. Banda Aceh : Spiritual Center Among Pristine Rainforests and Underwater World Aceh.net Visit Aceh: Eco and Islamic Tourism, Cultural Information, Investment and highlights of directory
1183 Γιούτα

Η Γιούτα (Jutta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,351. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Γιούτα εκτιμάται σε 17,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0797. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γιούτα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πέδρο ντε Μοντεγκί

Ο Πέδρο ντε Μοντεγκί ή Πιερ ντε Μοντεγκί (Διεθνώς: Peire de Montagut, καταλανικά: Pere de Montagut, γαλλικά: Pierre de Montaigu) ήταν Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού, από το 1218 έως τον θάνατό του το 1232, και διετέλεσε μάγιστρος του Στέμματος της Αραγονίας.

 Ο Πέδρο ντε Μοντεγκί υπήρξε στενός φίλος του Γκιγιόμ ντε Σαρτρ και πιθανότατα, το ότι έχαιρε της εμπιστοσύνης του προηγούμενου Μεγάλου Μαγίστρου, τον ευνόησε άμεσα το 1218 στο να εκλεγεί διάδοχός του. Παράλληλα, ο τότε Μεγάλος Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών ήταν ο Γκερέν ντε Μοντεγκί, ο οποίος είναι πιθανό να ήταν αδελφός του Πέδρο. Στο γεγονός αυτό οφείλεται πιθανώς και η πολύ στενή σχέση μεταξύ των δύο ιπποτικών Ταγμάτων κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής. Πήρε μέρος στην πέμπτη Σταυροφορία εναντίον του σουλτάνου της Αιγύπτου στην επίτευξη της πολιορκίας της Δαμιέτης. Οι ενέργειές του εναντίον των μουσουλμανικών δυνάμεων που εργάζονταν για την κατάλληψη του βασιλείου της Ιερουσαλήμ ήταν τόσο αποτελεσματικές, που οι εχθροί του αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Σε αντάλλαγμα για την λύση της πολιορκίας της Δαμιέτης, οι Ναΐτες υποχρέωσαν τις ισλαμικές δυνάμεις να επιστρέψουν πολλούς αιχμαλωτισμένους Φράγκους στρατιώτες, να σταματήσουν τις επιθέσεις κατά της Ιερουσαλήμ και το σημαντικότερο, να επιστρέψουν το μέρος του Αληθούς Σταυρού, που πάρθηκε ως λάφυρο από τους Ευρωπαίους στη μάχη του Χαττίν.Η πίεση των Καθολικών σήμανε την άρνηση των Μουσουλμανικών όρων και έτσι η σφαγή συνεχίστηκε. Οι στρατιωτικές νίκες του Πέδρο ντε Μοντεγκί, που πήρε με την βοήθεια των Ιωαννιτών Ιπποτών, τον έκαναν διάσημο πολεμιστή μεταξύ των Σταυροφόρων. Ο Πέδρο ντε Μοντεγκί έπαθε αποπληξία και πέθανε το 1232. Τον διαδέχτηκε ως Μεγάλος Μάγιστρος ο Αρμάν ντε Περιγκόρ. Marillier, Bernard (2000). Armorial des Maîtres de l'Ordre du Temple. Collection "Sinople". Pardès. ISBN 978-2-8671-4222-2. Roy, J. J. E. (1999) [1848]. Histoire des Templiers. Pardès. ISBN 978-2-8671-4188-1.
Ιωάννης-Γεώργιος του Μομφερράτου

Ο Ιωάννης-Γεώργιος Παλαιολόγος (Giovanni Giorgio del Monferrato, 20 Ιανουαρίου 1488 - 30 Απριλίου 1533), τελευταίος Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1530 - 1533) από την Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου, νεώτερου κλάδου της Δυναστείας των Παλαιολόγων ήταν γιος του Βονιφάτιου Γ΄ του Μομφερράτου και της τρίτης συζύγου του Μαρίας Μπράνκοβιτς, κόρης του Στέφαν Μπράνκοβιτς.

 Ο Ιωάννης-Γεώργιος ήταν επίσκοπος του Καζάλε, όταν ο δεκαοκταετής ανεψιός του Βονιφάτιος Δ΄ του Μομφερράτου πέθανε πέφτοντας από το άλογο (1530). Τότε ο Ιωάννης-Γεώργιος έγινε αιφνίδια διάδοχος, χωρίς καμιά προοπτική. Ο Ιωάννης-Γεώργιος, που ήταν ασθενούς υγείας, έκανε τελευταία προσπάθεια να αποκτήσει διάδοχο με τον γάμο του με την 41χρονη Ιουλία των Τραστάμαρα, κόρη του Φρειδερίκου της Νάπολης (21 Απριλίου 1533), δεν έκανε όμως παιδιά. Πέθανε σε εννιά μέρες (30 Απριλίου 1533). Τότε ο Κάρολος Α΄ της Ισπανίας (Ε΄ της Γερμανίας), που βρισκόταν στη βόρεια Ιταλία, κατέλαβε με στρατό την μαρκιωνία του Μομφερράτου. Μετά από την Ισπανική αυτή κατοχή τριών ετών, η μαρκιωνία πέρασε στον Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα, που νυμφεύτηκε την ανιψιά τού Ιωάννη-Γεωργίου Μαργαρίτα Παλαιολογίνα με ίσα κληρονομικά δικαιώματα. Η μαρκιωνία του Μομφερράτου ενώθηκε από τότε με το δουκάτο της Μάντουα. Παντρεύτηκε το 1533 την Ιουλία των Τραστάμαρα, κόρη του Φρειδερίκου της Νάπολης. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο Ιωάννης-Γεώργιος Παλαιολόγος είχε έναν γιο: (νόθος) Φλαμίνιο Παλαιολόγος, ιδρυτής του κλάδου των Παλαιολόγων του Οριούντι, που διατηρείται μέχρι σήμερα. Dizionario Biografico degli Italiani, 2000 Haberstumpf, Walter (2009). Regesti dei Marchesi di Monferrato Μαρκιωνία του Μομφερράτου Οίκος του Μομφερράτου Το γενεαλογικό δένδρο για τη Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου δίνεται παρακάτω.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2001-2002

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2001−2002, ήταν το 14ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα play off/out. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Το πρωτάθλημα κατέκτησε για δεύτερη συνεχή χρονιά ο Πανελλήνιος. Στην Α2 υποβιβάστηκαν, μετά από αγώνες πλέι άουτ, η Καβάλα και ο Ηρακλής

 Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣR=Σετ Ratio Σημειώσεις: Βαθμολογικό σύστημα Τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου μεταφέρθηκαν στα πλέι άουτ και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Ο Άρης επικράτησε της Καβάλας και η Α.Ε. Βύρωνα / Αγίου Σώστη έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του Ηρακλή και παρέμεινε στην κατηγορία.(9) Άρης Θεσσαλονίκης − (12) Α.Ο. Καβάλας (3−0) (10) Ηρακλής Θεσσαλονίκης − (11) Α.Ε. Βύρωνα / Αγίου Σώστη (2−3) Οι σειρές μέχρι τα ημιτελικά κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο τελικός κρίθηκε στις 3 νίκες. Προημιτελικοί Στους προημιτελικούς συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 3−6 στην κανονική περίοδο ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκαν απευθείας στους ημιτελικούς. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα των ομάδων με μειονέκτημα έδρας ενώ οι επόμενοι δύο (δε χρειάστηκε τρίτος σε καμία σειρά) θα γίνονταν σην έδρα των ομάδων με πλεονέκτημα. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Αίαντα και τα Βριλήσσια του ΖΑΟΝ και προκρίθηκαν στην τετράδα.(3) Παναθηναϊκός − (6) Αίας Ευόσμου (2−0) (4) Ζ.Α.Ο.Ν. − (5) Φ.Ο. Βριλησσίων (0−2) Ημιτελικοί Ο Πανελλήνιος και ο Φιλαθλητικός που είχαν το πλεονέκτημα έδρας, επικράτησαν και προκρίθηκαν στο Μεγάλο τελικό, ενώ Παναθηναϊκός και Βριλήσσια αγωνίστηκαν στο μικρό τελικό.(1) Πανελλήνιος − (5) Φ.Ο. Βριλησσίων (2−1) (2) Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης − (3) Παναθηναϊκός (2−1) Μικρός Τελικός Τα Βριλήσσια επικράτησαν και κατέλαβαν την 3η θέση κι εξασφάλισαν έτσι ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, ενώ ο Παναθηναϊκός καταποντίστηκε στην 4η θέση, η οποία είναι η χειρότερη της ιστορίας του σε Πανελλήνια και Εθνικά πρωταθλήματα. (3) Παναθηναϊκός − (5) Φ.Ο. Βριλησσίων (1−2) Μεγάλος Τελικός Στο μεγάλο τελικό ο Πανελλήνιος επικράτησε του Φιλαθλητικού με 3-0 νίκες και κατέκτησε το δεύτερο συνεχόμενο (και τελευταίο έκτοτε) πρωτάθλημα του.(1) Πανελλήνιος − (2) Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης (3−0) Πρωτάθλημα γυναικών 2001-2002 Galanis Sports Data Βαθμολογία Galanis Sports Data Αποτελέσματα κανονικής περιόδου Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα play off και play out Ιστότοπος archive.sport.gr
Σοφία Χέντβιχ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Σοφία Χεδβίγη (γερμ. Sophia Hedwig von Braunschweig-Wolfenbüttel, 13 Ιουνίου 1592, Βόλφενμπυτελ - 13 Ιανουαρίου 1642, Άρνεμ) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Nάσσαου-Ντητς. Έγινε επίτροπος του Ντητς κατά τη διάρκεια των απουσιών των γιων της μεταξύ 1632 και 1642.

 Ήταν η 2η κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Ιουλίου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας. Στις 8 Ιουνίου 1607 η Σοφία Χεδβίγη παντρεύτηκε τον Ερνέστο Καζιμίρ Α΄ του Nάσσαου-Ντητς. Όταν χήρευσε, η Σοφία Χεδβίγη εγκαταστάθηκε στο κτήμα για τη χήρα (wittum), το κάστρο των κομήτων του Ντητς. Την κομητεία του Νάσσαου-Ντητς κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος της, ο οποίος ήταν 20 ετών, ικανός για να κυβερνήσει μόνος του. Ωστόσο αυτός ανέλαβε κυβερνήτης του Φρήσλαντ και διόρισε τη μητέρα του ως επίτροπο για να κυβερνήσει στην απουσία του. Εκείνη κατάφερε να ελαχιστοποιήσει τις ζημιές, που είχαν προκληθεί κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Απέτρεψε τη λεηλασία και την βλάβη στην πόλη και την κομητεία κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, διαπραγματευόμενη επιδέξια με τους διοικητές του στρατού. Το όνομα της Σοφίας Χεδβίγης έγινε διάσημο έξω από την κομητεία, όταν στράφηκε στον Άξελ Ούξενχανα το 1633 και ζήτησε αποζημίωση, για τις ζημιές που είχαν κάνει τα στρατεύματά του στην επικράτειά της. Στο εσωτερικό φρόντισε τον αγροτικό πληθυσμό και διασφάλισε ότι υπήρχε επαρκής παροχή τροφής και νερού. Όταν το Ντητς επλήγη από επιδημία πανώλης το 1635, ήταν έτοιμη να βοηθήσει. Η Σοφία Χεδβίγη ήταν Καλβινίστρια, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να επωφεληθεί από τη συνεργασία με τον γαμπρό της Ιωάννη Λουδοβίκο του Nάσσαου-Χάνταμαρ, ο οποίος είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό. Όταν ο μεγαλύτερος γιος της απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος γιος της το 1640, επιβεβαιώθηκε η θέση της ως επιτρόπου και συνέχισε να κυβερνά. Παντρεύτηκε το 1607 τον Ερνέστο Καζιμίρ Α΄ του Νάσσαου-Ντητς και είχε τέκνα: Ερρίκος Καζιμίρ Α΄ 1612–1640, κόμης του Νάσσαου-Ντητς. έπεσε στη μάχη κατά την πολιορκία του Χουλστ, 28 ετών. Γουλιέλμος Φρειδερίκος 1613–1664, κόμης του Νάσσαου-Ντητς.Ο Άγγλος εκπρόσωπος στο βάπτισμα του Ερρίκου Καζιμίρ Α΄ τον Μάρτιο του 1612 στο Άρνεμ ήταν ο Σερ Έντουαρντ Σέσιλ. Ο Σέσιλ έφερε δώρα ένα επιχρυσωμένο ερμάριο, ένα διαμαντένιο κολιέ με ένα λουκέτο, δύο άλογα και ένα κεντητό μεσοφόρι για τη Σοφία Χεδβίγη, που ήταν ανιψιά της Άννας της Δανίας, συζύγου του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Η Ολλανδική Δημοκρατία της έδωσε ως δώρο μία ετήσια σύνταξη. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 το γυμνάσιο στο Ντητς πήρε το όνομά της: Γυμνάσιο της Σοφίας-Χέντβιχ. Επίσης ένας δρόμος στο Ντητς πήρε το όνομά του.
Διοργανώσεις Ε.Σ.ΠΕ. Δυτικής Ελλάδας 2015–16

Για την περίοδο 2015-16, η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Ελλάδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων,στην βόρειο δυτική Ελλάδα

 Το πρωτάθλημα αποτελεί κομμάτι της Β εθνικής (ΣΤ' όμιλος της ΕΟΠΕ).Ο πρωταθλητής ανεβαίνει στην Α2 εθνική. Α φάση Τελικός Κυριακή 13/03/16 ώρα 17.00 ΑΟ Πρέβεζας-Ερμής Ηγουμενίτσας 3-2 Πρωταθλητής ο ΑΟ Πρέβεζας με 3-0 νίκες. Η ένωση διοργανώνει κύπελλο,το οποίο αποτελεί μέρος της πρώτης φάσης του κυπέλλου Ελλάδας. Τελικός ΑΟ Πρέβεζας-ΓΣ Άρτας Βόλλευ 3-1 (22-25,25-21,25-20,25-19).Κυπελλούχος ο ΑΟ Πρέβεζας. Στο κύπελλο Ελλάδος 2015-16 συμμετείχαν οι δυο ομάδες του τελικού. Πρωταθλητής σε εφήβους και παίδες ο ΑΟ Πρέβεζας.Στους παμπαίδες το κατέκτησε ο ΓΣ Άρτας Βόλλευ. Το πρωτάθλημα αποτελεί κομμάτι της Β εθνικής (ΣΤ' όμιλος της ΕΟΠΕ). Ο πρωταθλητής ανεβαίνει στην Α2 εθνική. Α φάση Η ΦΕ Ιωαννίνων αποχώρησε από το πρωτάθλημα.Πρωταθλητής ο Ιωνικός Αγρινίου με 3-1 νίκες. Η ένωση διοργανώνει κύπελλο,το οποίο αποτελεί μέρος της πρώτης φάσης του κυπέλλου Ελλάδας. Τελικός Φιλαθλητικός Πρέβεζας-Ιωνικός Αγρινίου 3-0 Κυπελλούχος ο Φιλαθλητικός Πρέβεζας.Στο κύπελλο Ελλάδος 2015-16 συμμετείχαν οι δυο ομάδες του τελικού. Στις τρεις κατηγορίες,νεανίδων,κορασίδων,παγκορασίδων,πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Ηρακλής Ιωαννίνων.
Χατζής Μεσσηνίας

Ο Χατζής ή το Χατζή είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και έδρα της Δημοτικής Ενότητας Βουφράδος. Έχει πληθυσμό 372 κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει 32 χλμ από την Καλαμάτα, 20 από την Πύλο και 17 από την Χώρα (Ανάκτορα Νέστορα). Στη Δημοτική Ενότητα Βουφράδας βρίσκεται το Πολυλίμνιο στο ονομαστό φαράγγι με τις πολλές λίμνες και ο θολωτός τάφος του Θρασυμήδη, γιου του Νέστορα, που συμμετείχε στην εκστρατεία της Τροίας και ήταν ένας από τους στρατιώτες μέσα στον Δούρειο Ίππο. Στο χωριό ανήκει και ο οικισμός Ματαράγκα, στους πρόποδες του κατάφυτου βουνού Μαγκλαβάς.

 Ετυμολογικά η λέξη "Χατζής" σημαίνει ιερός επισκέπτης, όνομα που ενστερνίζονται όσοι επισκέπτονται τον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων. Έτσι μετά την επίσκεψη στους ιερούς τόπους, προσθέτουν στο όνομά τους ως πρώτο συνθετικό το "χατζή", όπως Χατζηθανάσης, Χατζηαναγνώστου, Χατζησωκράτης, Χατζηαντωνίου κλπ. Η λέξη προέρχεται από την Αραβική "χάτζι". Σε εμάς λειτουργεί όχι μόνο του, αλλά με σύνθεση. Αν λάβουμε υπόψη ότι το χωριό Χατζής συνδέεται και με το ιστορικό όνομα "Βουφράδα" και εφόσον το όνομα "Χατζής" δεν το διεκδικεί κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, θα ήταν ευχής έργο η λογική σύνθεση των δύο όρων σε "Χατζηβουφράδα". Με τον όρο αυτό προσδιορίζεται κατά τρόπο αυθεντικό το τοπωνύμιο της συγκεκριμένης περιοχής. Ετυμολογικά η λέξη "Βουφράδα", σημαίνει πεδιάδα όπου βόσκουν βόδια. "Βουφράδα" λεγόταν και η πεδιάδα δυτικά της Γιάλοβας, όπου σήμερα αποδίδεται με το όνομα "Βοϊδοκοιλιά'' (Β.Α.Σαμέλης). Στις 21-04-1835, ο οικισμός Χατζής ορίζεται έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 10-03-1851, παύει να είναι έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 30-07-1856, ορίζεται ξανά έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 31-08-1912, ορίζεται έδρα της Κοινότητας Χατζή. Στις 05-04-1981, ο καταργούμενος οικισμός Ματαράγκα, προσαρτάται στον οικισμό Χατζή. Στις 04-12-1997, ο Χατζής ορίζεται έδρα του Δήμου Βουφράδων και στις 07-06-2010, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.
Live at the Fillmore (δίσκος των Testament)

Live at the Fillmore είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Burnt Offerings". Η ιαπωνική έκδοση του άλμπουμ περιελάμβανε τα κομμάτια "All I Could Bleed" και "The Legacy" και άφηνε εκτός την ακουστική εκτέλεση του "The Legacy".Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,7 / 5 και το "Metal Archives" 90%.

 1. The Preacher (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:202. Alone in the Dark (Souza, Peterson, Skolnick) - 4:363. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:144. A Dirge - 2:035. Eerie Inhabitants(Billy, Peterson, Skolnick) - 3:50 6. The New Order (Peterson, Skolnick) - 4:317. Low (Billy, Peterson) - 3:138. Urotsukidōji (Instrumental) (Christian, Peterson) - 3:479. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 2:5410. Souls of Black (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:3911. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:5912. Apocalyptic City (Peterson, Skolnick) - 5:5813. Hail Mary (Billy, James, Murphy, Peterson) - 3:4514. Dog Faced Gods (Billy, James, Peterson) - 4:4615. Return to Serenity (acoustic) (Billy, James, Peterson) - 5:55 16. The Legacy (acoustic) (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 5:1617. Trail of Tears (acoustic) (Billy, Peterson) - 6:16 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at the Fillmore" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Τζέιμς Μέρφι - κιθάρα Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Γκρεγκ Κρίστιαν - μπάσο Τζον Ντετ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΣταρ Ναγιέα - δεύτερα φωνητικά Live at the Fillmore - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - Live at the Fillmore (album review) | Sputnikmusic Testament - Live at the Fillmore - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σιδηροκράματα

Τα σιδηροκράματα είναι κράματα σιδήρου με άλλα μέταλλα ή άλλα στοιχεία γενικότερα σε υψηλή περιεκτικότητα. Χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως π.χ. η βελτίωση της ποιότητας του τηγμένου χάλυβα (αποξείδωση, απανθράκωση, αποθείωση, κ.λπ.) και η παραγωγή κραματωμένων χαλύβων (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας).

 Στην αγορά κυκλοφορούν πολλών ειδών σιδηροκράματα, όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα. Σ' αυτά συμπεριλαμβάνεται και το πυριτιομαγγάνιο παρότι περιέχει πολύ λίγο σίδηρο και θα μπορούσε να θεωρηθεί μάλλον κράμα του πυριτίου. Τα σιδηροκράματα διακρίνονται σε σιδηροκράματα μαζικής παραγωγής (σιδηροκράματα χυδήν), όπως είναι το σιδηροχρώμιο, το σιδηροπυρίτιο, κ.ά., που προορίζονται κυρίως για την μαζική παραγωγή απλών και κραματωμένων χαλύβων και στα ευγενή σιδηροκράματα, όπως είναι το σιδηρομολυβδαίνιο, το σιδηροβανάδιο, κ.ά., που κυκλοφορούν σε μικρότερες ποσότητες και προορίζονται μόνον για την παραγωγή ειδικών χαλύβων (π.χ., εργαλειοχάλυβες). Η παραγωγή των διαφόρων σιδηροκραμάτων γίνεται συνήθως με αναγωγή καταλλήλων πρώτων υλών σε καμίνους ηλεκτρικού τόξου ή με την σύντηξη καθαρών μετάλλων. Το σιδηροχρώμιο παράγεται με αναγωγή συμπυκνώματος χρωμίτη ((Fe,Mg)Cr2O4) σε κάμινους ηλεκτρικού τόξου. Το σιδηρονικέλιο παράγεται με προαναγωγή μεταλλεύματος λατερίτη (οξείδια σιδήρου, νικελίου, κ.λπ.) σε περιστροφικές καμίνους, αναγωγή σε ηλεκτρικές καμίνους και βελτίωση της περιεκτικότητας σε Ni με μερική οξείδωση του σιδήρου σε μεταλλάκτη. Το σιδηρονιόβιο παράγεται με αναγωγή πυρόχλωρου ((Na,Ca)2Nb2O6(OH,F)) ή άλλων ορυκτών του νιοβίου με σκόνη αργιλίου (αλουμινοθερμική αναγωγή) στους 2.400°C. Αντιθέτως, το σιδηροδημήτριο παράγεται με σύντηξη καθαρού σιδήρου με καθαρό δημήτριο. Η ποσότητα των παραγόμενων σιδηροκραμάτων διαφέρει σημαντικά. Για παράδειγμα, η παγκόσμια παραγωγή σιδηροχρωμίου ανέρχεται σε μερικά εκατομμύρια τόνους τον χρόνο, ενώ η ετήσια παγκόσμια παραγωγή σιδηροβορίου είναι της τάξης των 10.000 τόνων. Η Ελλάδα παράγει περίπου 70.000 χιλιάδες τόνους σιδηρονικέλιο (περιεχόμενο νικέλιο 20.000 τον.) τον χρόνο στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ, το οποίο λειτουργεί στην Λάρυμνα Φθιώτιδας από το 1966. Η Ελλάδα παρήγαγε επίσης στο παρελθόν σιδηροχρώμιο στο εργοστάσιο της εταιρείας «Ελληνικά Σιδηροκράματα» (ΕΛΣΙ) στο Τσιγκέλι Αλμυρού. Το εργοστάσιο αυτό, που ήταν δυναμικότητας περίπου 50.000 τόνων τον χρόνο, λειτούργησε για δέκα χρόνια και έκλεισε οριστικά το 1991. Χάλυβας Χυτοσίδηρος Ανοξείδωτος χάλυβας ΛΑΡΚΟ — Ο μοναδικός ελληνικός παραγωγός σιδηροκραμάτων (Αγγλικά).
Πλουτώνιο-238

Το Πλουτώνιο-238 είναι ένα ραδιενεργό ισότοπο του πλουτωνίου με διάρκεια ημιζωής 87,7 χρόνια. Επειδή είναι ένα πολύ ισχυρός πομπός ακτίνων άλφα που δεν εκπέμπουν σημαντικές ποσότητες άλλων, περισσότερο διεισδυτικών και έτσι πιο προβληματικών ακτινοβολιών, αυτό το ισότοπο χρησιμοποιείται στις θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων (ΘΓΡ) και ραδιοϊσοτοπικές μονάδες θέρμανσης. Ένα γραμμάριο πλουτωνίου-238 παράγει περίπου 0,5 βατ ενέργειας.

 Το πλουτώνιο-239 ήταν το πρώτο ισότοπο του πλουτωνίου που ανακαλύφθηκε. Συντέθηκε από τον Γκλεν Σίμποργκ και τους συνεργάτες του το 1941 με βομβαρδισμό ουρανίου-238 με πυρήνες δευτερίου (υδρογόνο-2), παράγοντας Ποσειδώνιο-238, που στη συνέχεια διασπάστηκε σε πλουτώνιο-238. Το πλουτώνιο-238 διασπάται σε ουράνιο-234 και στην συνέχεια κατά μήκους της σειράς του ραδίου σχηματίζει μόλυβδο-206. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας πλουτωνίου με χρησιμοποιημένο πυρηνικό καύσιμο περιέχει διάφορα ισότοπα του πλουτωνίου. Το πλουτώνιο-238 αποτελεί το ένα ή το δύο τοις εκατό, αλλά μπορεί να είναι υπεύθυνο για μεγάλο μέρος της βραχυπρόθεσμης θερμότητας διάσπασης, λόγω της βραχείας διάρκειας ημιζωής του. Η παραγωγή αυτή του 238Pu για τους ΘΓΡ γιατί θα χρειάζεται ισοτοπικός διαχωρισμός, που αποτελεί δυσκολία.
Πολιόχνη IV (ερυθρή περίοδος)

Η Ερυθρή περίοδος της Πολιόχνης, της προϊστορικής πόλης που ανακαλύφθηκε στην ανατολική Λήμνο, κοντά στο χωριό Καμίνια, αντιστοιχεί στην περίοδο 2600-2400 π.Χ. σύμφωνα με τη χρονολόγηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.

 Την εποχή αυτή η πόλη επεκτάθηκε σε όλη τη δυτική πλευρά του λόφου, δείγμα της οικονομικής ευρωστίας των κατοίκων της. Ανάλογα επεκτείνεται και το τείχος, το οποίο ενισχύεται με ημικυκλικούς προμαχώνες. Η τεχνική των κατασκευών βελτιώθηκε, αλλά η αισθητική τους άρχισε να παρακμάζει, αφού η ευμάρεια των κατοίκων τους επιτρέπει να εισάγουν, παρά να κατασκευάζουν σκεύη. Η διακόσμηση των κεραμικών είναι πιο απλή και η παραγωγή τους πιο μαζική. Υπάρχει πιο έντονη επιρροή των πρωτοελλαδικών πολιτιστικών κέντρων και είναι διαπιστωμένη επικοινωνία με την Κρήτη, τις Κυκλάδες, τη Βοιωτία και τη Θεσσαλία. Η κατεργασία του χαλκού έχει βελτιωθεί, αφού βρέθηκαν χάλκινα μαχαιρίδια, σμίλες, καρφιά με κεφάλι, άγκιστρα και κυρίως καλούπια κατασκευής εργαλείων με την πρωτοποριακή μέθοδο του λιωμένου κεριού. Για πρώτη φορά βρέθηκαν πέτρινα υνιά από αλέτρι, κάτι που σημαίνει ότι καλλιεργούσαν τη γη συστηματικά. Το εμπόριο γίνεται πια πιο οργανωμένα, όπως μαρτυρούν οι πήλινες και οι χάλκινες σφραγίδες με τις οποίες σημαδεύουν τα εμπορεύματα. Επίσης, υπάρχουν σταθμά από αιματίτη, με τα οποία ζυγίζουν τα αγαθά. Τα σταθμά είναι εισαγόμενα από τη Μικρασία και το Νότιο Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ότι ήταν πρότυπα σταθμά και υπήρχαν προφανώς και τοπικά λίθινα ισοβαρή αντίγραφά τους. Η ύπαρξη εισαγόμενων και πρότυπων σταθμών, υποδηλώνει ότι ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ. είχε διαπιστωθεί η ανάγκη εφαρμογής κοινού μετρικού συστήματος ανάμεσα στις διάφορες πόλεις, για να διευκολύνονται οι συναλλαγές. Ή ότι οι έμποροι της Πολιόχνης όφειλαν να γνωρίζουν τα μετρικά συστήματα των άλλων πόλεων με τις οποίες είχαν εμπορικές συναλλαγές. Την εποχή αυτή η κοινωνία της πόλης φαίνεται πως έχει αλλάξει οργάνωση και δημιουργούνται οικονομικές τάξεις. Το Βουλευτήριο είναι πλέον σε αχρηστία, ενώ τη θέση των σχεδόν ομοιόμορφων κατοικιών των προηγούμενων περιόδων παίρνουν μεγάλες οικοδομές, αρχοντικά, με επικεφαλής τα λεγόμενα "Μέγαρα", τα οποία είτε ανήκουν σε άρχοντες της πόλης είτε έχουν δημόσιο χαρακτήρα, διότι ξανακατασκευάζονται μεταγενέστερα. Επίσης, υπάρχουν πολλά όπλα, που μας αποκαλύπτουν μια στρατοκρατούμενη κοινωνία. Η Ερυθρή Πολιόχνη επλήγη από πυρκαγιά δυο φορές. Η δεύτερη μάλιστα σηματοδοτεί το τέλος αυτής της εποχής και την έναρξη της επόμενης, της λεγόμενης Κίτρινης. «Η πόλη της Πολιόχνης», Υπουργείο Πολιτισμού, 1987. «Η Πολιόχνη και η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στο Βόρειο Αιγαίο - Poliochni e l’ Antica Eta del Bronzo nell’ Egeo Settentrionale», Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Αθήνα 22-25 Απριλίου 1996, Scuola Archeologica Italiana di Atene, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 1997. Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994. Θ. Μπελίτσου, Τα Καμίνια της Λήμνου, 2004.
Μάργκαρετ Σαμπίρια

Η Μάργκαρετ Σαμπίρια (περί το 1230 - 1282) βασίλισσα της Δανίας λόγω του γάμου της με τον Δανό βασιλιά Χριστόφορο Α΄ και αντιβασίλισσα - κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Έρικ Ε΄. Ήταν κόρη του Σάμπορ Β΄ της Πομερελίας από τον Οίκο των Σαμποριδών, που κυβερνούσε την Πομερανία-Νταντσκ και της συζύγου του Ματθίλδης του Μεκλεμβούργου. Η μητέρα της προερχόταν από τη Σκάνια και οι γονείς της ανήκαν στην υψηλή αριστοκρατία της ανατολικής Δανίας· το όνομά της ήταν σπάνιο στην πατρίδα του πατέρα της στην Πομερελία και σχετίζεται περισσότερο με τις σχέσεις της οικογένειας της μητέρας της με την Σκανδιναβία από παλαιότερα. Η Μάργκαρετ παντρεύτηκε τον πρίγκιπα της Δανίας Χριστόφορο (1248), νεότερο γιο του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερενγκάριας της Πορτογαλίας. Ανέβηκε στον θρόνο της Δανίας (1252) μετά την δολοφονία τού δεύτερου αδελφού τού Άβελ και στέφθηκε μαζί του βασίλισσα.

 Ο σύζυγός της απεβίωσε στις 29 Μαΐου 1259, πιθανότατα δηλητηριασμένος από ιερέα, και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Έρικ, παρά τα μεγαλύτερα δικαιώματα τα οποία είχαν στον θρόνο οι γιοι του κουνιάδου της Άβελ της Δανίας, οι οποίοι είχαν αποκλειστεί από τον πάπα λόγω του πατέρα τους. Η Μάργκαρετ ήταν αντιβασίλισσα της Δανίας και κηδεμόνας μέχρι την ενηλικίωση του γιου της (1264). Η Μάργκαρετ προσπάθησε να εξασφαλίσει τον θρόνο της Δανίας στον γιο της και στους απογόνους του, είχε την υποστήριξη του πάπα, αλλά είχε συναντήσει σκληρή αντίδραση, όπως και ο σύζυγός της από τον αρχιεπίσκοπο της Δανίας Ιάκωβο Έρλεντσεν. Κατάφεραν να αιχμαλωτιστούν (1261) από τον Έρικ Α΄ δούκα του Σλέσβιχ, γιο του Άβελ, αλλά σύντομα κατάφεραν να δραπετεύσουν με την βοήθεια του Αλβέρτου του Μπράουνσβαϊγκ. Το 1263, λόγω νέου πολέμου που ξέσπασε με τον δούκα του Σλέσβιχ, η Μάργκαρετ έγραψε γράμμα στον πάπα, που τού ζητούσε να επιτρέψει να κληρονομηθεί ο θρόνος της Δανίας από μία από τις κόρες της, σε περίπτωση που ο γιος της πέθαινε χωρίς απογόνους. Ο πάπας συμφώνησε, αλλά η διάταξη αυτή δεν χρειάστηκε να εφαρμοστεί ποτέ. Το 120 η Μάργκαρετ ίδρυσε και δώρισε πολλά χρήματα στο αβαείο του Τιμίου Σταυρού στο Ρόστοκ. Περιγράφεται σαν πεφωτισμένη και πολύ ενεργητική γυναίκα. Τάφηκε στο αβαείο των Κιστερκιανών του Ντόμπεραν στις Βαλτικές ακτές της Γερμανίας. Με τον σύζυγο της βασιλιά της Δανίας Χριστόφορο Α΄ παιδιά της ήταν : Έρικ Ε΄ βασιλιάς της Δανίας. Νιλς, απεβ. νέος (1259). Βάλντεμαρ, απεβ. νέος. Ματθίλδη (1250 - 1300). Μαργαρίτα (1257 - 1306). Pyl, Theodor (1884). "Margaretha, Duchess of Eastern Pomerania" Unverhau, Henning (1990). "Margarethe Sambiria of Pomerelia" (in German). Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften. Retrieved 29 August 2012. O γύρος του Μίνστερ
Λεαμπούα Τζόναθαν

Ο Λεαμπούα Τζόναθαν (Leabua Jonathan, 18 Απριλίου 1962 - 5 Απριλίου 2021) ήταν πρωθυπουργός του Λεσότο από το 1965 ως το 1970 και στη συνέχεια ως το 1986 , οπότε και η κυβέρνησή του ανατράπηκε από στρατιωτικούς.

 Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1914. Ήταν δισέγγονος του βασιλέα Μοσεσόε Α΄. Το 1965 κέρδισε με μειοψηφία τις εκλογές και τελικά ανέλαβε πρωθυπουργός στις 7 Ιουλίου του 1965. Όταν η Μπασουτολάνδη έγινε ανεξάρτητη, το 1966 με την ονομασία Λεσότο, η εξουσία πέρασε από το βασιλέα στον πρωθυπουργό. Ο Τζόναθαν αποκατέστησε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Νότια Αφρική και το 1970, στις πρώτες εκλογές από την ανεξαρτησία, το κόμμα του, Εθνικό Κόμμα των Μπασότο (BNP) κέρδισε 23 έδρες, με το κόμμα της Αντιπολίτευσης (BCP) να κερδίζει 36. Στη συνέχεια κήρυξε στρατιωτικό νόμο, ανέλαβε ειδικές εξουσίες και φυλάκισε τους πολιτικούς της Αντιπολίτευσης. Οι εκλογές ακυρώθηκαν και ο ίδιος επεχείρησε μάταια να αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς. Ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα στις 20 Ιανουαρίου του 1986, από το στρατιωτικό Τζάστιν Μετσίνγκ Λεχάνια (Justin Metsing Lekhanya) και ετέθη σε κατ' οίκον περιορισμό, τον Αύγουστο του 1986. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών, στις 5 Απριλίου του 1987. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Leabua Jonathan στο Wikimedia Commons New York Times: CHIEF LEABUA JONATHAN, 72, DIES; OUSTED AS LESOTHO HEADIN A COUP