IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ, αγγλικά: International Olympic Committee, IOC, γαλλικά: Comité international olympique, COI) δημιουργήθηκε από τον Δημήτριο Βικέλα και τον Πιερ ντε Κουμπερτέν το 1894 για να αναβιώσει τους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες που πραγματοποιούνταν στην Ελλάδα. Η ΔΟΕ διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αποφασίζει επίσης για την εισαγωγή ή την κατάργηση ενός αθλήματος από το πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων. Οι αγώνες της Ολυμπιάδος γιορτάζονται κάθε 4 χρόνια (θερινοί) ενώ οι χειμερινοί το 3ο έτος της Ολυμπιάδας. Οι πρώτοι θερινοί εορτάστηκαν το 1896 στην Αθήνα, ενώ οι πρώτοι χειμερινοί το 1924 στο Σαμονί (Chamonix) της Γαλλίας.

 Η Σύνοδος της ΔΟΕ είναι η γενική συνέλευση των μελών της ΔΟΕ. Πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο κατά τον οποίο κάθε μέλος έχει μία ψήφο. Είναι το ανώτατο όργανο της ΔΟΕ και οι αποφάσεις της είναι οριστικές. Έκτακτες σύνοδοι μπορούν να συγκαλούνται από τον Πρόεδρο ή μετά από γραπτή αίτηση τουλάχιστον του ενός τρίτου των μελών της. Μεταξύ άλλων, οι αρμοδιότητες της Συνόδου είναι: Να εγκρίνει ή να τροποποιήσει τον Ολυμπιακό Χάρτη. Να εκλέγει τα μέλη της ΔΟΕ, τον Επίτιμο Πρόεδρο και τα επίτιμα μέλη. Να εκλέγει τον Πρόεδρο, τους Αντιπροέδρους και όλα τα άλλα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΕ. Να εκλέγει τη διοργανώτρια πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων. Η εκτελεστική επιτροπή της ΔΟΕ αποτελείται από τον Πρόεδρο, τέσσερις αντιπροέδρους και από άλλα δέκα μέλη. Όλα τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΕ εκλέγονται από τη σύνοδο, σε μυστική ψηφοφορία, με πλειοψηφία των ψηφισάντων. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΟΕ αναλαμβάνει τη γενική συνολική ευθύνη για τη διαχείριση της ΔΟΕ και τη διαχείριση των υποθέσεών της. Η Σύνοδος της ΔΟΕ εκλέγει, με μυστική ψηφοφορία, τον Πρόεδρο της ΔΟΕ μεταξύ των μελών του, για θητεία οκτώ ετών, άπαξ ανανεώσιμη για μια θητεία τεσσάρων ετών. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Τόμας Μπαχ, εξελέγη για θητεία οκτώ ετών στις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Ο Μπαχ θα είναι υποψήφιος για επανεκλογή το 2021. Διετέλεσαν οι: 1894 - 1896 Δημήτριος Βικέλας 1896 - 1925 Πιέρ ντε Κουμπερτέν 1925 - 1942 Ανρί ντε Μπαγιέ Λατούρ 1946 - 1952 Σιγκφριντ Εντστρομ 1952 - 1972 Έιβερι Μπράντεζ 1972 - 1980 Λόρδος Κιλάνιν 1980 - 2001 Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ 2001 - 2013 Ζακ Ρόγκ 2013 - 0000 Τόμας Μπαχ Δημήτριος Βικέλας (1894-1899): 1ος και μοναδικός Έλληνας πρόεδρος της ΔΟΕ Αλέξανδρος Μερκάτης (1899-1925): μέλος Γεώργιος Αβέρωφ (1926-1930): μέλος Νικόλαος Πολίτης (1930-1933): μέλος Άγγελος Βολανάκης (1933-1963): μέλος Ιωάννης Κετσέας (1946-1965): μέλος Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας (1963-1974): επίτιμο μέλος Πύρρος Λάππας (1965-1980): μέλος Επαμεινώνδας Πετραλιάς (1975-1977): μέλος Νικόλαος Νησιώτης (1978-1986): μέλος Νίκος Φιλάρετος (1981-2005): μέλος Λάμπης Νικολάου (1986-2015): επίτιμο μέλος (από το 1986 έως το 2005 ήταν το τελευταίο χρονικό διάστημα που η Ελλάδα είχε 2 Αθάνατους στη ΔΟΕ) Σπύρος Καπράλος (2019-): μέλος Επίσημη ιστοσελίδα
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο (ισπανικά: Federación Puertorriqueña de Fútbol, FPF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Πουέρτο Ρίκο. Ιδρύθηκε το 1940, ενώ το 1960 έγινε μέλος της FIFA, καθώς και το 1964 της CONCACAF. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Πουέρτο Ρίκο.

 Λόγω του μοναδικού του καθεστώτος σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η διακυβέρνηση του ποδοσφαίρου στο Πουέρτο Ρίκο ήταν διαφορετική από την παραδοσιακή μορφή. Στις 14 Μαΐου του 2008 η ομοσπονδία ανακοίνωσε τη δημιουργία του Πουέρτο Ρίκο Σόκερ Λιγκ, του πρώτου ενοποιημένου πρωταθλήματος στην ιστορία του ποδοσφαίρου της νήσου. Στις 25 Ιουλίου του 2009, η ομοσπονδία ξεκίνησε παράλληλα ένα νέο πρωτάθλημα, τη Λίγα Νασιονάλ ντε Φούτμπολ ντε Πουέρτο Ρίκο. Το 2016, η ομοσπονδία διεξήγαγε για πρώτη φορά το Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο. Επίσημος ιστότοπος
IMAP

To Internet Message Access Protocol ή IMAP είναι ένα Διαδικτυακό πρωτόκολλο, το οποίο συνδυάζει μερικές από τις δυνατότητες που προσφέρουν το πρωτόκολλο POP3 (Post Office Protocol) και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μέσω Παγκόσμιου Ιστού (webmail), αφού επιτρέπει την προαιρετική αποθήκευση μηνυμάτων στον υπολογιστή του χρήστη. Ταυτόχρονα διατηρείται και ένα αντίγραφο της αλληλογραφίας στον διακομιστή (server). Η πρόσβαση σε έναν λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου πραγματοποιείται μέσω ενός ειδικού προγράμματος αλληλογραφίας (προγράμματος-πελάτη όπως π.χ. το Mozilla Thunderbird). Συνήθως τα προγράμματα που υποστηρίζουν το POP3 υποστηρίζουν και το IMAP. Σε οποιονδήποτε υπολογιστή και αν βρίσκεται ο χρήστης και οποιοδήποτε πρόγραμμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και αν χρησιμοποιεί για να έχει πρόσβαση στο λογαριασμό του, το IMAP τα "βλέπει" όλα με την ίδια δομή.

 Το IMAP είναι πρωτόκολλο επιπέδου εφαρμογών (κατά Μοντέλο αναφοράς OSI) το οποίο επιτρέπει σε ένα λογισμικό-πελάτη (client) να προσπελάσει ένα λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομειόυ σε ένα απομακρυσμένο διακομιστή (server). Η έκδοση IMAP που χρησιμοποιείται σήμερα είναι η έκδοση 4, αναθεώρηση 1 (IMAP4rev1) η οποία ορίζεται από το RFC 3501. Ένας διακομιστής IMAP στην πράξη δέχεται επικοινωνία από την port 143. Το IMAP όταν χρησιμοποείται με Secure Sockets Layer, είναι γνωστό ως IMAPS και δέχεται επικοινωνία από την port 993. Το IMAP λειτουργεί και με σύνδεση και χωρίς σύνδεση. Τα προγράμματα-πελάτες τα οποία χρησιμοποιούν το IMAP συνήθως αφήνουν τα μηνύματα να υπάρχουν και στον διακομιστή, εκτός εάν ο χρήστης επιλέξει την διαγραφή τους. Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της λειτουργίας IMAP το οποίο επιτρέπει περισσότερους από ένα χρήστες να διαχειρίζονται το ίδιο λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τα περισσότερα λογισμικά ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (πελάτες) υποστηρίζουν το IMAP (πέρα από το POP), όμως είναι λιγότεροι οι διακομιστές ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οι οποίοι υποστηρίζουν το IMAP. Το πρωτόκολλο IMAP παρέχει πρόβαση στο λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το λογισμικό-πελάτης μπορεί να αποθηκεύει τοπικά αντίγραφα των μηνυμάτων, αλλά αυτά θεωρούνται ως προσωρινή αποθηκευμένη μνήμη των emails (που βρίσκονται αποθηκευμένα στο διακομιστή). Το IMAP σχεδιάστηκε από τον Μάρκ Κρίσπιν το 1986 ως ένα πρωτόκολλο απομακρυσμένης πρόσβασης μια θυρίδας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σε αντίθεση με τον γνωστό POP, το οποίο ήταν σχεδιασμένο για την λήψη αλληλογραφίας .Το IMAP ήταν στο παρελθόν γνωστό ως Internet Mail Access Protocol, Interactive Mail Access Protocol (RFC 1064) αλλά και ως Interim Mail Access Protocol. POP3 Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) RFC 3501 προδιαγραφές για το IMAP 4.1 Τα πρωτόκολλα POP3 και IMAP από το Τμήμα Μηχανολογίας του ΤΕΙ Κρήτης. The IMAP Connection
Ισπανικά Σκαλιά

Τα Ισπανικά Σκαλιά, γνωστά και ως Σκαλινάτα, (ιταλικά: Scalinata di Trinità dei Monti) είναι ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Ρώμης και εδώ και αιώνες αποτελεί κλασικό τόπο συναντήσεων τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους πολυάριθμους τουρίστες. Πρόκειται για μια μεγαλοπρεπή σκάλα που συνδέει την Πιάτσα ντι Σπάνια με ένα πλάτωμα μπροστά στην πρόσοψη της γαλλικής εκκλησίας Τρινιτά ντέι Μόντι. Η θέα της πόλης από το πλάτωμα αυτό είναι πανοραμική και πολύ όμορφη. Τους ανοιξιάτικους μήνες, η Σκαλινάτα στολίζεται με γλάστρες από ανθισμένες αζαλέες.

 Ήδη από το 1580 γνωρίζουμε πως ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ' ενδιαφερόταν για την κατασκευή μιας ανάλογης σκάλας που να οδηγεί στην νεόκτιστη πρόσοψη της εκκλησίας. Το 17ο αιώνα αποφασίστηκε η κατασκευή της με σκοπό να συνδέσει την εκκλησία με την πλατεία, εξομαλύνοντας την απότομη κλίση του εδάφους. Ο καρδινάλιος Μαζαρέν ενδιαφέρθηκε προσωπικά για το θέμα και το ανέθεσε στον έμπιστό του στη Ρώμη. Εφόσον η περιοχή ήταν στη σφαίρα επιρροής των Γάλλων (η Τρινιτά ντέι Μόντι ήταν υπό την προστασία των Βουρβόνων), αρχικά υπήρχε η πρόθεση για την τοποθέτηση ενός αγάλματος του έφιππου Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ' στην κορυφή της σκάλας. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ', θεώρησε αυτή την προοπτική προσβλητική: το άγαλμα ενός Γάλλου βασιλιά να τοποθετηθεί στα εδάφη του παπικού κράτους. Η ιδέα επομένως δεν έγινε αποδεκτή από τις παπικές αρχές και έτσι ξεκίνησε ένας κύκλος διαμαρτυριών, ώσπου το 1720 ο Ιταλός αρχιτέκτονας Φραντσέσκο ντε Σάνκτις παρουσίασε σε διαγωνισμό ένα σχέδιο που έγινε κοινά αποδεκτό από τις δύο πλευρές (και που δεν περιελάμβανε άγαλμα). Η ολοκλήρωση των εργασιών έλαβε χώρα το 1725, χάρις στη χρηματοδότηση του Étienne Gueffier, που προσέφερε 20.000 σκούδα. Εγκαινιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΓ' στους εορτασμούς του Ιωβηλαίου. Αναπαλαιώθηκε αρκετές φορές και πρόσφατα το 1995. Η σκάλα συνδυάζει τόσο ευθεία τμήματα όσο και καμπύλες και έχει μια θεατρική αίσθηση. Έχει συνολικά 135-138 σκαλιά. Το fleur-de-lys, σύμβολο των Βουρβόνων και τα σύμβολα του Πάπα εναλάσσονται προσεκτικά στις ανάγλυφες λεπτομέρειες. Στην κορυφή της δεσπόζει η Τρινιτά ντέι Μόντι με τα δίδυμα καμπαναριά της, ενώ στη βάση υπάρχει μια χαμηλή κρήνη από τον Πιέτρο Μπερνίνι και το γιό του Τζιαν Λορέντσο, γνωστή σαν Κρήνη του Σαπιοκάραβου. Η Σκαλινάτα αποτελεί μέχρι και σήμερα μεγάλο πόλο έλξης τουριστών και είναι σχεδόν μόνιμα γεμάτη κόσμο, όπως και η γύρω περιοχή, μια από τις κεντρικότερες της παλαιάς πόλης. «Ρώμη», από τη σειρά Οδηγοί του Κόσμου, εκδ. Καθημερινή, Dorling Kindersley Piazza di Spagna ιστότοπος. Φωτογραφίες της Σκαλινάτα. Αρχειοθετήθηκε 2006-06-03 at Archive.is Πληροφορίες με φωτογραφίες από γκραβούρες του 18ου αιώνα.
Φελίξ Φενεόν

Ο Φελίξ Φενεόν (γαλλικα: Félix Fénéon, 22 Ιουνίου 1861, Τορίνο, Ιταλία - 29 Φεβρουαρίου 1944, Σατεναί-Μαλαμπρί) ήταν ένας παριζιάνος αναρχικός και κριτικός τέχνης κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτός επινόησε τον όρο «νεο-ιμπρεσιονισμος» το 1886 για να προσδιορίσει μια ομάδα καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Ζορζ Σερά, και τον προωθούσε θερμά. Το Βραβείο Fénéon ιδρύθηκε το 1949 από τη σύζυγό του, με βάση τα έσοδα από την πώληση της συλλογής έργων τέχνης του.

 Les Impressionnistes en 1886 Œuvres; preface by Jean Paulhan, Paris, Gallimard, 1948 Œuvres plus que complètes, 1970 Nouvelles en trois lignes, translated and published as Novels in Three Lines with introduction by Luc Sante, 2007 (ISBN 978-1-59017-230-8) Correspondance de Fanny & Félix Fénéon avec Maximilien Luce, 2001 Petit supplément aux œuvres plus que complètes, 2 volumes Le Procès des Trente, 2004 Correspondance de Stéphane Mallarmé et Félix Fénéon. Maurice Imbert, editor; 2007 Olga's Gallery Newsletter: Félix Fénéon and Pointillism Signac, 1863-1935, a fully digitized exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries, which contains material on Félix Fénéon (see index)
706 Χιρούντο

Ο Χιρούντο (Hirundo) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,882. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τη λατινική (και επιστημονική) ονομασία του πουλιού χελιδόνι.

 Η μέση διάμετρος του Χιρούντο εκτιμάται σε 29,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Cgh (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,1721. Ο Χιρούντο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 22 ώρες και 4 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 706 Hirundo στο Wikimedia Commons Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ρενόν

Το Ρενόν (ιταλικά: Renon, προφέρεται: [reˈnon]) ή Ρίτεν (γερμανικά: Ritten, προφέρεται: [ˈrɪtn̩]) είναι πόλη της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας με 7.597 κατοίκους στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο και στις Δολομίτικες Άλπεις. Βρίσκεται κοντά και συνορεύει με την πρωτεύουσα της επαρχίας, Μπολτσάνο, και την κωμόπολη Σαρεντίνο. Διαθέτει το γνωστότερο τελεφερίκ στην επαρχία και την διασχίζει ο ποταμός Ισάρκο. Το 95,96% των κατοίκων έχει μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, 3,77% τα Ιταλικά κι ένα 0,26% τα Λαδινικά.

 Το όνομα της κωμόπολης μαρτυρείται πρώτη φορά το 871 - 875 , με το όνομα Ritena το 1027 , Ritine το 1160 και το 1180. Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από τη λατινική καθομιλουμένη και το retinone, πιθανώς από την προ-ρωμαϊκό.Η πόλη κατά το μεσαίωνα ήταν ένας ενδιάμεσος σταθμός του περάσματος του Μπρέννερο που συνέδεε τη Γερμανία με την Ιταλία. Η οδός αυτή λεγόταν "Kaiserweg" δηλαδή αυτοκρατορική επειδή από αυτή είχαν ταξιδέψει και δύο αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της είχαν παραχωρήσει το προνόμιο το 1179. Στην κωμόπολης χτίστηκε τον 14ο αιώνα το Kuntersweg από τον Heinrich Kunter. Ο Πέτερ Μάυρ (Peter Mayr) εθνικός ήρωας της Αυστρίας που γεννήθηκε εδώ. Ο Σίγκμουντ Φρόιντ, ο οποίος έγραψε τα μέρη του "Τοτέμ και Ταμπού" (Totem und Tabu-Totem e tabù) κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο ξενοδοχείο Hotel Bemelmans-Post το 1911-12. Ο Ότο Φλάκε (Otto Flake) (1880-1963) Γερμανός συγγραφέας που έζησε εδώ. Fritz Dörrenhaus, Hans Becker, Der Ritten und seine Erdpyramiden. Vergleichende Betrachtung der Entstehung von Erdpyramiden in verschiedenen Klimagebieten der Erde (Kölner geographische Arbeiten, 17), Wiesbaden, 1966. Francesco Pozzato, Il trenino del Renon, Padova, Duegi Ed., 1998. Beatrix Unterhofer, Hans von Hoffensthal – ein Leben in der Sommerfrische, Bolzano, Raetia, 1996. ISBN 88-7283-087-7. Sabine Waibl, Bozner Villen und Rittner Landhäuser zwischen Historismus und Moderne, Innsbruck, Università degli Studi, 1997. Irmtraut Heitmeier, Der Ritten im frühen Mittelalter, in «Tiroler Heimat», 67, 2003, pp. 29–48. Inga Hosp, Ritten. Land und Leute am Berg, Bolzano, Tappeiner, 2005. ISBN 978-88-7073-362-4. Il Renon e la sua ferrovia, Bolzano, Athesia, 2007. ISBN 978-88-6011-079-4. Leo Andergassen, Kirchen am Ritten. Ein Kunstführer, Bolzano, Tappeiner, 2008. ISBN 978-88-7073-460-7. Renon online Οργανισμός Τουρισμού της Ρενόν
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής (1889-1970) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος Μοναχός που έζησε στην Πάτμο. Η κατάταξή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

 Ο πατέρας του καταγόταν από τους Λειψούς και η μητέρα του από την Πάτμο. Στην Πάτμο γνώρισε τον Μικρασιάτη ασκητή Θεόκτιστο και διδάχθηκε πνευματικά από αυτόν. Το 1913 εκάρη μοναχός από τον ιερομόναχο Μακάριο τον Σάμιο. Την περίοδο εκείνη τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή και τα ελληνικά σχολεία απαγορεύονταν. Μετά την άνοδο του φασισμού στην Ιταλία, οι Ιταλοί κατακτητές των Δωδεκανήσων έκαναν ακόμα πιο έντονη την πολιτική εξιταλισμού των νησιών. Ένα από τα πιο ακραία μέτρα τους ήταν η απαγόρευση διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας. Σε όλα τα Δωδεκάνησα οι κληρικοί της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας προσέφεραν τεράστιο πνευματικό, αλλά και εθνικό έργο, αναβιώνοντας το κρυφό σχολειό · χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της κατήχησης δίδασκαν στα παιδιά την Ελληνική γλώσσα μέσα από τα ιερά κείμενα της εκκλησίας. Ο Άγιος Αμφιλόχιος Ίδρυσε κατηχητικά σχολεία στα νησιά Ρόδο, Κω, Κάλυμνο, Νίσυρο, Πάτμο και Λέρο, όπου τα παιδιά διδάσκονταν την ελληνική γλώσσα. Δηλαδή αποτελούσαν κρυφά σχολεία που λειτουργούσαν υπό τον μανδύα των κατηχητικών. Το 1935 εξελέγη Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Πάτμου. Κατά τα έτη 1939 - 1940 διακόνησε εφημέριος στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Διασωζούσης. Λόγω της δραστηριότητάς του οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής τον εξόρισαν για δύο έτη από το 1937 έως το 1939. Τότε περιόδευσε σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Κρήτης. Το 1939 του επετράπη η επιστροφή στην Πάτμο όπου οργάνωσε τη Μονή Ευαγγελισμού. Την Ιταλική Κατοχή των Δωδεκανήσων ακολούθησε η Γερμανική Κατοχή, που διήρκεσε από τα τέλη του 1943 ως το Μάιο του 1945 και ο τόπος γνώρισε την απόλυτη οικονομική εξαθλίωση. Μετά από μια διετή περίοδο Βρετανικής διοίκησης τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό κράτος. Ίδρυσε και άλλες μονές στην Αίγινα και την Κάλυμνο.Συνδέθηκε πνευματικά με τον Άγιο Δανιήλ Κατουνακιώτη τον Σμυρναίο και τον Άγιο Νεκτάριο. Εκοιμήθη την Πέμπτη 16 Απριλίου 1970 και ετάφη στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού. Η μνήμη του τιμάται στις 16 Απριλίου κάθε έτους.
Σ-άλγεβρα

σ-άλγεβρα (σίγμα άλγεβρα) είναι μια άλγεβρα συνόλων (σύνολο από σύνολα στο οποίο μπορούμε να κάνουμε πράξεις μεταξύ των συνόλων) που είναι κλειστή ως προς τη συμπλήρωση και τις αριθμήσιμες ενώσεις των μελών της. Η σ-άλγεβρα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο στα στοχαστικά μαθηματικά, κυρίως διότι αριθμήσιμες (το πολύ) το πλήθος συνολοθεωρητικές πράξεις μεταξύ συνόλων που ανήκουν στην ίδια σ-άλγεβρα δίνουν σύνολα που ανήκουν και αυτά στην ίδια σ-άλγεβρα. Οι σ-άλγεβρες είναι η βάση για τον ορισμό του χώρου των μαζών και των πιθανοτήτων. Οι σ-άλγεβρες είναι αναγκαίες για την κατασκευή του μέτρου και του ολοκληρώματος κατά Λεμπέγκ.

 Έστω Ω ένα σύνολο. Τότε η σ-άλγεβρα F {\displaystyle F} είναι μια μη κενή συλλογή υποσυνόλων του Ω έτσι ώστε: 1) Το Ω ανήκει στο F {\displaystyle F} 2) Αν το σύνολο Α ανήκει στο F {\displaystyle F} , τότε, και το συμπληρωματικό του Α ανήκει στο F {\displaystyle F} 3) Αν έχουμε μια ακολουθία συνόλων { A n {\displaystyle A_{n}} , όπου n=1,2,...} στο F {\displaystyle F} τότε η ένωση των A n {\displaystyle A_{n}} ανηκει επισης στο F {\displaystyle F} . Από τον ορισμό προκύπτει ότι σε κάθε σ-άλγεβρα ανήκει το Ω και το κενό σύνολο. Επίσης καθε σ-άλγεβρα είναι ένα σύστημα Ντύνκιν. Στη θεωρία πιθανοτήτων, αν Ω είναι το σύνολο όλων των πιθανών ενδεχομένων, σ-άλγεβρα F {\displaystyle F} κάθε συλλογή από υποσύνολα του Ω που ικανοποιεί τα τρία αξιώματα που δόθηκαν παραπάνω. Για κάθε σύνολο Ω {\displaystyle \Omega } το { ∅ , Ω } {\displaystyle \{\emptyset ,\Omega \}} είναι η μικρότερη και το δυναμοσύνολο P ( Ω ) {\displaystyle {\mathcal {P}}(\Omega )} η μεγαλύτερη σ-άλγεβρα. Η σ-άλγεβρα των υποσυνόλων κατά Μπορέλ των πραγματικών αριθμών περιέχει, μεταξύ άλλων, και όλα τα διαστήματα. Μια σ-άλγεβρα F είναι παραγόμενη από μια κλάση C όταν είναι η μικρότερη σ-άλγεβρα που την περιέχει. Συγκεκριμένα ορίζεται ως η τομή όλων των σ-αλγεβρών που περιέχουν την C. σ-άλγεβρα Μπορέλ είναι μια σ-άλγεβρα η οποία είναι παραγόμενη από συλλογή τοπολογικών διαστημάτων. Τυπικός ορισμός: σ-άλγεβρα Μπορέλ ή αλλιώς Μπορελιανή άλγεβρα είναι η παραγόμενη σ-άλγεβρα από την κλάση Pn όπου Pn={(a1,b1]x...x(an,bn]: ai<bi για κάθε i=1,2,...,n}U{κενό σύνολο}. Η μπορελιανή άλγεβρα χωράει τεράστιο αριθμό υποσυνόλων του R n {\displaystyle \mathbb {R} ^{n}} γι' αυτό και μας είναι εξαιρετικά χρήσιμη.
653 Βερενίκη

Η Βερενίκη (Berenike) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,18. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά της από τη Βερενίκη Β' της Αιγύπτου, από την οποία ονομάσθηκε και ο αστερισμός Κόμη Βερενίκης.

 Η μέση διάμετρος της Βερενίκης εκτιμάται σε 39,22 ± 2,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS). Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2444 ± 0,034 (από δεδομένα του IRAS). Η Βερενίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 29 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιωάννα της Σαβοΐας (1907-2000)

Η Ιωάννα (ιταλ. Giovanna di Savoia, 13 Νοεμβρίου 1907 - 26 Φεβρουαρίου 2000) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πριγκίπισσα της Ιταλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βουλγαρίας.

 Η Ιωάννα Ελισάβετ Αντωνία Ρωμανή Μαρία ήταν η τρίτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας, κόρης του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου. Παντρεύτηκε στις 25 Οκτωβρίου 1930 τον Βόρι Γ΄ της Βουλγαρίας και είχε τέκνα: Μαρία Λουίζα γενν. 1933, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο του Λάινινγκεν και έπειτα τον Μπρόνισλαβ Χρόμποκ. Συμεών Β΄ γενν. 1937, Βασιλιάς της Βουλγαρίας, μετέπειτα πρωθυπουργός της. Boris III of Bulgaria 1894–1943, by Pashanko Dimitroff, London, 1986, ISBN 0-86332-140-2 Crown of Thorns by Stephane Groueff, Lanham MD., and London, 1987, ISBN 0-8191-5778-3
Τόνι Τοντ

Ο Τόνι Τοντ (Tony Todd, γενν. 4 Δεκεμβρίου 1954) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός κυρίως για το ρόλο του Candyman στις κινηματογραφικές ταινίες της σειράς τρόμου Candyman. Γεννήθηκε το 1954 στην Ουάσινγκτον. Σπούδασε στα "University of Connecticut" και "Eugene O'Neill National Theatre Institute". Εκτός από την εργασία του ως ηθοποιός κινηματογράφου έχει και θεατρικές εμφανίσεις. Επίσης συμμετέχει λόγω της αξιοπρόσεκτης φωνής του ως αφηγητής σε ταινίες και τρέιλερ.

 1986: Platoon 1988: Bird 1992: Candyman 1994: The Crow - Το Κοράκι 1996: The Rock - Ο Βράχος 2000: Le Secret - Το Μυστικό της 2000: Final Destination - Βλέπω το θάνατό σου 2003: Final Destination 2 - Βλέπω το θάνατό σου 2 2005: Minotaur 2006: Final Destination 3 - Βλέπω το θάνατό σου 3 (αφηγητής) 2006: Hatchet 2009: Transformers: Η εκδίκηση των ηττημένων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tony Todd στο Wikimedia Commons Τόνι Τοντ στο cine.gr
Κνώδαρα

Τα Κνώδαρα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Knodara». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
In Plenty and In Time of Need

Ο εθνικός ύμνος των Μπαρμπάντος έχει τον τίτλο In Plenty and In Time of Need. Γράφτηκε από τον Έρβινγκ Μπέρτζι (Irving Burgie), γεννημένο στις ΗΠΑ, με μητέρα από τα Μπαρμπάντος (1926-) και συνθέτης του είναι ο Κ. Βαν Ρόλαντ Έντουαρντς (1912-1985). Καθιερώθηκε από τα νησιά Μπαρμπάντος το 1966.

 In plenty and in time of need When this fair land was young Our brave forefathers sowed the seed From which our pride was sprung A pride that makes no wanton boast Of what it has withstood That binds our hearts from coast to coast The pride of nationhood Ρεφρέν: We loyal sons and daughters all Do hereby make it known These fields and hills beyond recall Are now our very own We write our names on history's page With expectations great Strict guardians of our heritage Firm craftsmen of our fate The Lord has been the people's guide For past three hundred years. With Him still on the people's side We have no doubts or fears. Upward and onward we shall go, Inspired, exalting, free, And greater will our nation grow In strength and unity. Πολλοί και σε περίπτωση ανάγκης Όταν ήταν νέα αυτή η ωραία χώρα Οι γενναίοι μας πρόγονοι έσπειραν το σπόρο Από όπου ξεπήδησε η περηφάνια μας Μια περηφάνια που δεν είναι κομπορρημοσύνη για κάποιον Για το τι έχει υπομείνει Που δεσμεύει τις καρδιές μας από ακτή σε ακτή Η περηφάνια για την εθνικότητά μας. Ρεφρέν: Εμείς οι πιστοί γιοι και οι θυγατέρες όλων Κάνουμε γνωστό εδώ Αυτά τα χωράφια και τους λόφους κανένας δε θα μας τα πάρει πίσω Τώρα είναι καταδικά μας Γράφουμε τα ονόματά μας στη σελίδα της Ιστορίας Με μεγάλες προσδοκίες Αυστηροί φύλακες της κληρονομιάς μας Επιδέξιοι δημιουργοί του πεπρωμένου μας. Ο Θεός οδηγεί το λαό μας Εδώ και 300 χρόνια. Με Αυτόν που βρίσκεται ακόμα στο πλευρό του λαού Δεν έχουμε φόβους ούτε αμφιβολίες. Με τις επιτυχίες και με τις αποτυχίες θα πρέπει να πορευτούμε, Εμπνευσμένοι, εξυψωμένοι, ελεύθεροι, Και το κράτος μας θα γίνει πιο μεγάλο με σθένος και ενότητα. Ρεφρέν
Γκέιρ Χάαρντε

Ο Γκέιρ Χίλμαρ Χάαρντε (ορθότερα Κέιρ Χίλμαρ Χώρτε), (Geir Hilmar Haarde, 8 Απριλίου 1951) είναι Ισλανδός πολιτικός, ο οποίος χρήστηκε πρωθυπουργός της Ισλανδία από το 2006 ως το 2009.

 Γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ στις 8 Απριλίου 1951 και ανήκει στο Κόμμα Ανεξαρτησίας, του οποίου ήταν Πρόεδρος από το 2005 ως το 2009. Μέλος του Κοινοβουλίου από το 1987, εργάστηκε ως οικονομολόγος στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας του. Ήταν Υπουργός Οικονομικών από το 1998 ως το 2005. Έγινε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Χαλντόρ Ασγκρίμσον, τον Ιούνιο του 2006. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του 2007. Επί προεδρίας του, τον Οκτώβριο του 2008 η Ισλανδία απειλήθηκε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και ο Χάαρντε σε τηλεοπτικό διάγγελμά του έκανε λόγο για «απειλή εθνικής χρεοκοπίας». Το κράτος εισήγαγε επείγουσα νομοθεσία και θα δοθούν στην κυβέρνηση ενισχυμένες εξουσίες επί του τραπεζικού τομέα, ενώ κλειδώθηκε προσωρινά και η ισοτιμία της κορόνας έναντι του ευρώ. Η Ρωσία φέρεται έτοιμη να παράσχει δάνειο ύψους 4 δισ. ευρώ. Στις 23 Ιανουαρίου του 2009 ο Γκέιρ ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί για λόγους υγείας από την προεδρία του κόμματός του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας) στο επόμενο συνέδριο του κόμματος. Ο πρωθυπουργός υπό το βάρος αυξανόμενων πιέσεων ανακοίνωσε ότι παραιτείται με σκοπό να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στις 9 Μαΐου. Ο Χάαρντε ανακοίνωσε επίσημα την κατάρρευση της κυβέρνησής του στις 26 Ιανουαρίου του 2009. Η σελίδα του πολιτικού στο ισλανδικό κοινοβούλιο (Αγγλικά)
Πολ Έιμπραχαμ

Ο Πολ Έιμπραχαμ (ουγγρικά: Ábrahám Pál‎, 2 Νοεμβρίου 1892 – 6 Μαΐου 1960) ήταν Ουγγροεβραίος συνθέτης οπερετών, ο οποίος σημείωσε σημαντικές επιτυχίες στον γερμανόφωνο κόσμο. Η ειδικότητά του –και η δική του καινοτομία– ήταν η εισαγωγή τζαζ ιντερλούδιων στις οπερέτες του. Ο Έιμπραχαμ γεννήθηκε στο Απάτιν της Αυστροουγγαρίας (που σήμερα ανήκει στη Σερβία) και σπούδασε στη Βασιλική Εθνική Ουγγρική Ακαδημία Μουσικής στη Βουδαπέστη από το 1910 έως το 1916. Σπούδασε βιολοντσέλο με τον Άντολφ Σίφερ και σύνθεση με τον Βίκτορ Χέρτσφελντ.

 Ο Έιμπραχαμ ήταν γιος του Γιάκαμπτ Έιμπραχαμ (περίπου 1859 – 1909) –ο οποίος ήταν έμπορος από το Απάτιν, και αργότερα τέθηκε επικεφαλής μιας μικρής ιδιωτικής τράπεζας– και της Φλόρα Μπλάου (1872-1943), που καταγόταν από ένα χωριό της Νότιας Ουγγαρίας, δίπλα στον Δουνάβη. Όπως πολλοί άλλοι συνθέτες οπερετών, ο Έιμπραχαμ ξεκίνησε με έργα σοβαρής φύσης. Στη δεκαετία που ακολούθησε τις σπουδές του έγραψε, μεταξύ άλλων, εκκλησιαστική μουσική, κουαρτέτα εγχόρδων και ένα κοντσέρτο για βιολοντσέλο. Όταν διορίστηκε διευθυντής ορχήστρας στο Θέατρο Οπερέτας της Βουδαπέστης το 1927, βρήκε τον δρόμο του σε αυτή τη δημοφιλέστερη μορφή τέχνης που ταίριαζε περισσότερο στο ταλέντο του. Η πρώτη του οπερέτα, με τίτλο Der Gatte des Fräuleins, γράφτηκε το 1928. Με την τρίτο του, που είχε τίτλο Viktoria und ihr Husar (1930), σημείωσε τεράστια επιτυχία. Μέσα από αυτό το έργο και τις επόμενες δύο οπερέτες του 1931 και του 1933 Die Blume von Hawaii (Το άνθος της Χαβάης) και Ball im Savoy έγινε γνωστός παγκοσμίως. Έγραψε επίσης μουσική για πολλές ταινίες. Η κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί το 1933 ανάγκασε τον Έιμπραχαμ να εγκαταλείψει την κατοικία του στο Βερολίνο και να φύγει από τη Γερμανία. Ήταν ανεπιθύμητος τόσο ως Εβραίος όσο και ως συγγραφέας του Die Blume von Hawaii, που θεωρούνταν ένα δείγμα «εκφυλισμένης τέχνης» από τους ναζί. Η οπερέτα αφηγείται την ιστορία ενός Γερμανού ναύτη που ερωτεύεται ένα κορίτσι από τη Χαβάη. Μέσω Βιέννης και Παρισιού μετακόμισε στην Κούβα όπου έβγαζε κακήν κακώς τα προς το ζην ως πιανίστας και αργότερα μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη. Μετά από μια ψυχική κατάρρευση τον Φεβρουάριο του 1946 νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Bellevue στο Μανχάταν και στη συνέχεια στο Ψυχιατρικό Κέντρο Creedmoor στο Κουίνς. Τον Μάιο του 1956 επέστρεψε για να ζήσει στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου άρχισε θεραπεία στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Hamburg-Eppendorf. Πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 67 ετών. Daniel Hirschel. "Paul Abraham" in Operette unterm Hakenkreuz, Wolfgang Schaller (ed), Metropol Verlag, Berlin 2007, ISBN 978-3-938690-35-2 Lamb, Andrew. "Abraham, Paul." in Grove Music Online. Oxford Music Online, accessed 21 August 2008 (με συνδρομή) Βιογραφικό (answers.com) Βιογραφία (στα γερμανικά) Βιογραφική αρχική σελίδα του Paul Abraham (στα γερμανικά και στα αγγλικά) Paul Abraham στην IMDb Paul Abraham, ταινία του János Darvas
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1987–88

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1987-88 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 99 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Μανδραϊκός και ο Α.Ο. Ζέας. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα του Μανδραϊκού, επικρατώντας της αντιπάλου του με σκορ 3-1. Και οι δυο πρωταθλήτριες ανέβηκαν στη Δ΄Εθνική της περιόδου 1988-89.

 Α΄ με 32 ομάδες σε δύο ομίλους των 16. Β΄ με 28 ομάδες σε δύο ομίλους των 14. Γ΄ με 39 ομάδες σε τρεις ομίλους των 13. Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στη Δ΄ Εθνική: Μανδραϊκός Α.Ο. Ζέας Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 21 Μαΐου 1988, γήπεδο Σχιστού: Μανδραϊκός - Α.Ο. Ζέας: 3-1. Οι 3 κορυφαίοι σκόρερ των δυο ομίλων είναι οι: 20 γκολ: Γιαννίκος (Αετός Κορυδαλλού) - Παπαδόπουλος (Α.Ο. Χαραυγής) 18 γκολ: Νεοφώτιστος (Α.Ο. Ζέας) 17 γκολ: Παλαιολόγος (Δόξα Πειραιά) - Ζεβερέλης (Αίας Σαλαμίνας) Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων ήταν οι εξής: Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων ήταν οι εξής: Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων ήταν οι εξής: Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το Κύπελλο της περιόδου 1987-88 κατέκτησε ο Ατρόμητος Πειραιώς για πρώτη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό της Α.Π.Σ.Ε. Αμφιάλης.Ο κυπελλούχος Ατρόμητος Πειραιώς στο δρόμο του προς τον τελικό απέκλεισε τους Α.Ο. Νικαίας (4-1), Κένταυρο Καμινίων (3-2), Βύζαντα Μεγάρων (2-1), Μανδραϊκό (5-4 στα πέναλτι) και Α.Ο. Καστέλλας 2-1. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2022-2023

H Γ΄ Εθνική Κατηγορία περιόδου 2022-2023 είναι η 41η περίοδος της κατηγορίας μετά την επίσημη ίδρυσή της το 1982 και αποτελεί την 3η βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την αναδιάρθρωση του 2021. Έχει ερασιτεχνικό χαρακτήρα. Υπεύθυνη για την διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η ΕΠΟ.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας συμμετέχουν 71 ομάδες χωρισμένες σε 5 ομίλους. Η κλήρωση των αγώνων έγινε στις 7 Νοεμβρίου 2022, με την έναρξη να γίνεται στις 12 Νοεμβρίου 2022. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου θα αγωνιστούν στο «ειδικό πρωτάθλημα ανόδου» για τον προβιβασμό στη Super League 2, τέσσερις συνολικά ομάδες θα προβιβαστούν. Υποβιβάζονται οι ομάδες που θα τερματίσουν από την 10η θέση και χαμηλότερα σε κάθε όμιλο καθώς και ο χειρότερος ένατος από τους 2ο όμιλο, 3ο όμιλο, 4ο όμιλο και 5ο όμιλο, συνολικά 27 ομάδες.Επίσης, σύμφωνα με το νόμο αν κάποια ομάδα της παραπάνω κατηγορίας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, θα παίρνει τη θέση κάποια από τις δευτεραθλήτριες ομάδες των ομίλων. Στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου συμμετέχουν οι πρωταθλητές των 5 ομίλων. Είναι ένα πρωτάθλημα 10 αγωνιστικών με 2 ρεπό για κάθε ομάδα. Το πρόγραμμα προέκυψε έπειτα από κλήρωση. Προβιβάζονται στην Super League 2 οι τέσσερις πρώτες ομάδες.
Νόρμαν Μπέητς

Ο Νόρμαν Μπέητς είναι ένα φανταστικό πρόσωπο, που δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Ρόμπερτ Μπλοχ ως κεντρικός ήρωας στην νουβέλα του "Ψυχώ". Ο χαρακτήρας του είναι βασισμένος στον πραγματικό δολοφόνο Εντ Γκέιν. Στην ομώνυμη μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο, τον υποδύθηκε ο Άντονι Πέρκινς και αργότερα ο Βινς Βoν στο ριμέικ της ταινίας (1998).

 Τόσο στην νουβέλα όσο και στην ταινία, είναι φανερό πως ο Νόρμαν ως παιδί υπέστη ψυχολογική καταπίεση από την μητέρα του, που προσπαθούσε να τον πείσει ότι οι γυναίκες είναι σατανικές. Οι δυο τους ζούσαν με πολλά προβλήματα έπειτα τον θάνατο του πατέρα του, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν ο Μπέητς όμως ήταν έφηβος, η μητέρα του γνώρισε έναν άντρα, κάνοντας τον να νιώσει τρομερή ζήλια. Τους δολοφόνησε με στρυχνίνη, αλλά στην συνέχεια, τον κυρίευσαν οι ενοχές. Στην απεγνωσμένη προσπάθειά του να διαγράψει την ανάμνηση του εγκλήματος από το μυαλό του, αναπτύχθηκε μία νέα προσωπικότητα στο μυαλό του, αυτή της μητέρας του. Στο βιβλίο του ο Μπλοχ, αναλύει κάθε πτυχή του πολύπλοκου χαρακτήρα του Νόρμαν. Ως "Νόρμαν" Μπέητς, είναι απλά ο μικρός γιος της μητέρας του και πρέπει να κάνει ό,τι εκείνη του πει. Ως "Νόρμα" Μπέητς, ντύνεται με τα ρούχα της, μιμείται την φωνή της, και σκοτώνει οποιονδήποτε προσπαθεί να μπει ανάμεσά της και στον "Νόρμαν", ειδικά νεαρές όμορφες γυναίκες. Η φυσιολογική πλευρά του εαυτού του είναι ένας συνηθισμένος ενήλικας, ιδιοκτήτης ενός μοτέλ, που φροντίζει τους πελάτες του. Μετά τον φόνο της Μαίρυ Κρέιν (Μάριον Κρέιν στην ταινία) και του Μίλτον Άρμπογκαστ, ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, συλλαμβάνεται από τις αρχές. Θεωρείται "τρελός" και στέλνεται σε ένα ψυχιατρείο, όπου η προσωπικότητα της μητέρας του υπερνικά τις δύο άλλες στο μυαλό του και κυριαρχεί: συμπεριφέρεται, μιλά και σκέφτεται ακριβώς όπως εκείνη. Η εμφάνιση και ο χαρακτήρας του Νόρμαν μεταξύ του βιβλίου και της ταινίας διαφέρουν σε μερικά σημεία. Στην νουβέλα είναι ένας μεσήλικας, περίπου 45 ετών, κοντός και υπέρβαρος. Στην ταινία είναι περίπου 28 ετών, ψηλός, λεπτός και κομψός. Στην πραγματικότητα ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αποφάσισε πως ήθελε οι θεατές να μπορέσουν να συμπαθήσουν τον Νόρμαν, γι'αυτό και τον παρουσίασε ως ένα "αγόρι της διπλανής πόρτας". Μία άλλη σημαντική διαφορά μεταξύ νουβέλας και ταινίας είναι πως ο Μπέητς του Μπλοχ παρίστανε την μητέρα του μόνο όταν μεθούσε, ενώ του Χίτσκοκ άλλαζε προσωπικότητα χωρίς να έχει πιει αλκοόλ. Ο Νόρμαν Μπέητς μπορεί να ξεκίνησε ως ο ανταγωνιστής της ταινίας "Ψυχώ", τελικά όμως εξελίχθηκε στον βασικό πρωταγωνιστή των επόμενων έργων, ως ένα τραγικό θύμα ψυχικής ασθένειας. Horror Asylum: Norman Bates Αρχειοθετήθηκε 2007-02-12 στο Wayback Machine.
Τζορτζ Παπαδάκος

Ο Γιώργος Παπαδάκος (αγγλικά: George Papadakos), (Τορόντο, 27 Αυγούστου 1965), είναι Ελληνοκαναδός πρώην καλαθοσφαιριστής και πρώην προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 2,14 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

 Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ (NCAA) με τα πανεπιστήμια Συράκιους και Μίσιγκαν. Αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό το 1988 και ήταν από τους στυλοβάτες της ομάδας στα δύσκολα χρόνια έως την ανάκαμψη με το Γιάννη Ιωαννίδη. Κατέκτησε με τον Ολυμπιακό 4 πρωταθλήματα (1993,1994,1995,1996) και 1 κύπελλο (1994). Συμμετείχε σε 2 τελικούς φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στο Τελ Αβίβ (1994) και στη Σαραγόσα (1995). Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ήταν απέναντι στο Άρβιντας Σαμπόνις και τη Ρεάλ το 1994 στο ΣΕΦ που οδήγησε και στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη της μέχρι τότε ιστορίας του Ολυμπιακού. Η μεγάλη του ευστοχία στις βολές αλλά και τα σημαντικά ποσοστά στα κοντινά σουτ ήταν το μεγάλο του πλεονέκτημα. Οι πολλοί τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί σύμφωνα με τις δυνατότητές και τη σωματοδομή και ο Τζορτζ Παπαδάκoς τη σεζόν 96-97 αγωνίστηκε στον Πειραϊκό, έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα του Πανιωνίου την επόμενη χρονιά και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική. Είναι αδερφός της πρώην μπασκετμπολίστριας Ορθούλας Παπαδάκου. Ο Τζορτζ Παπαδάκoς αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος ως ομογενής και έχασε αρκετά χρόνια παρουσιών σκοντάφτοντας σε διαδικαστικές δυσλειτουργίες και στην αυστηρή νομοθεσία του μπάσκετ της εποχής του. Συμμετείχε σε 22 αγώνες και σημείωσε 162 (μ.ο. 7,36). Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 1991 στη Ρώμη και κατέκτησε την 5η θέση. Τζορτζ Παπαδάκος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
957 Καμέλια

Η Καμέλια (Camelia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,747. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Καμέλιας εκτιμάται σε 73,73 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0429. Η Καμέλια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 23,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (γερμανικά: Schleswig-Holstein, προφέρεται: [ˈʃleːsvɪç ˈhɔlʃtaɪ̯n], κάτω γερμανικά: Sleswig-Holsteen, δανικά: Slesvig-Holsten, φρισικά: Slaswik-Holstiinj) είναι το πιο βόρειο από τα 16 ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας. Η έκτασή του είναι 15.776 τετρ. χλμ., έχει 2,8 εκ. κατοίκους και πρωτεύουσά του είναι το Κίελο. Βρίσκεται στη βάση της χερσονήσου της Γιουτλάνδης μεταξύ της θάλασσας της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας.

 Το σημερινό κρατίδιο πρωτοκατοικήθηκε περίπου το 4000 π.Χ. Στο δυτικό μέρος βρίσκονται ευρήματα γερμανικών φύλων, ενώ στο ανατολικό Σλαβικών φύλων. Ο Καρλομάγνος καταπολέμησε μεταξύ του 768 και του 811 τις τοπικές φυλές. Το προηγούμενο δουκάτο του Χόλσταϊν αποτελεί το νότιο μέρος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ενώ το Σλέσβιχ αποτελεί το βόρειο μέρος. Επίσης το δουκάτο Λάουενμπουργκ και η προηγούμενη ελεύθερη και χανσεατική πόλη Λύμπεκ στο νοτιοανατολικό σημείο του κρατιδίου είναι μέρος του σημερινού Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το προηγούμενο δουκάτο Σλέσβιχ (γερμ: Schleswig, δανικά: Slesvig) ή Νότιας Γιουτλάνδης (γερμ: Herzogtum Schleswig/Südjütland, δανικά: Sønderjylland) έχει διαιρεθεί μεταξύ της Δανίας και της Γερμανίας το 1920. Το 1987 κλονίστηκε η πολιτική της Γερμανίας με την αυτοκτονία (ή την δολοφονία) του πρωθυπουργού του κρατιδίου, Ούβε Μπάρσελ. Στο δυτικό μέρος του κρατιδίου υπάρχουν πεδινά με ουσιαστικά κανέναν λόφο. Τα Νησιά βόρειας Φρισίας, καθώς επίσης και σχεδόν όλη η ακτή Βόρειας Θάλασσας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν είναι εθνικό πάρκο (Nationalpark Schleswig - Holsteinisches Wattenmeer) που είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην κεντρική Ευρώπη. Το μόνο σε διεθνή ύδατα νησί της Γερμανίας, το Χέλγκολαντ (Ελιγολάνδη), βρίσκεται απομακρυσμένο στη Βόρεια Θάλασσα. Η ακτή της θάλασσας της Βαλτικής στην ανατολή του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν χαρακτηρίζεται από τους κόλπους, τα φιόρδ και τις ακτές απότομων βράχων. Μεγάλες πόλεις είναι η πρωτεύουσα Κίελο, η πολύ κοντά στα σύνορα Φλένσμπουρκ και η ιστορική Λυβέκκη. Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στο Curlie
Ντομινίκα Παλέτα

Η Ντομίνικα Παλέτα (Dominika Paleta Paciorek, 23 Οκτωβρίου 1972 -) είναι Πολωνο-Μεξικανή ηθοποιός. Είναι κόρη του Πολωνού βιολιστή και συνθέτη Ζμπιγκνιέβ Παλέτα. Η Ντομίνικα ξεκίνησε την καριέρα της, από την επιρροή του πατέρα της, που μετανάστευσε στο Μεξικό με την οικογένειά του, τη δεκαετία του 1980. Έχει μια μικρότερη αδελφή την επίσης ηθοποιό, Λουντβίκα Παλέτα. Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Ιβηροαμερικανικό Πανεπιστήμιο. Μιλάει άπταιστα Αγγλικά, Ισπανικά και Πολωνικά. Το 2000 παντρεύτηκε τον Ουρουγουανό ηθοποιό Φαμπιάν Ιμπάρρα, με τον οποίο έχει δύο κόρες, τη Μαρία και την Αϊτάνα.

 Τηλενουβέλες El abuelo y yo - 1992, ως Ελίσα Κάντο Amada enemiga - 1997, ως Γιέσσικα Κιχάνο Προάλ La usurpadora - 1998, ως Χέμα Ντουράν Μπράτσο Tres mujeres - 1999, ως Ρακελ Λέρδο Μουνιός Alma rebelde - 1999, ως Γκρασιέλα Locura de amor - 2000, ως Πάμελα Por un beso - 2000, ως Φερνάντα Λαβάγιε ντε Ντίας ντε Λεόν (νεαρή) La intrusa - 2001, ως Αναμπέλα Ρολντάν Λιμαντούρ ντε Φερνάντες El alma herida - 2003, ως Πατρίσια Αράισα Los Plateados - 2005, ως Λουσιάνα Καστανιέδα Βιγιάρ El juramento - 2008, ως Άλμα Ρόμπλες-Κοντέ Mañana es para siempre - 2008/09, ως Λιλιάνα Ελισάλντε Ριβέρα Triunfo del amor - 2010/11, ως Χιμένα ντε Άλμπα ντε Σαντοβάλ Por siempre mi amor - 2013/14, ως Σόνια Αρένας ντε λα Ρίβα Antes muerta que Lichita - 2015, ως Σέιλα Ουρίμπε Λασκάνο (2 επεισόδια) El hotel de los secretos - 2016, ως Σοφία Αλαρκόν Λάνγκρε ντε ΒεργάραΤηλεόραση Camino a casa - 1999 Mujer, casos de la vida real - 2000, (σεζόν:17, επεισόδιο:20 "Traición") Trece miedos - 2007, ως Έρικα (σεζόν:1, επεισόδιο:10 "Embalsamante") Mujeres Asesinas 3 - 2010, ως Μαρία (σεζόν:3, επεισόδιο:11 "Μαρία, Η φανατική")Ταινίες Ladies' Night - 2003, ως Λίλα La noche de siempre - 2005, ως Κλάουδια (μικρού μήκους) Yo estaba ocupada encontrando respuestas, mientras tú simplemente seguías con la vida real - 2005, ως Παρουσιάστρια (μικρού μήκους) Reminiscencia - 2010, ως Ελένα (μικρού μήκους) La otra familia - 2011, ως Λουίσα Memoria de mis putas tristes - 2011, ως Χουάνα Τόρρες ως Χιμένα Ορτίζ (Ταινία) Apasionado Pancho Villa - 2015,Θέατρο La prueba - 2004 Los monólogos de la vagina - 2008 La Madriguera - 2012​ Casa Matriz - 2015 Ντομινίκα Παλέτα στην IMDb Ντομινίκα Παλέτα, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Μαρκ Μάνσον

Ο Μαρκ Μάνσον γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1984. Είναι συγγραφέας βιβλίων αυτοβελτίωσης και bloger. Μεταξύ άλλων βιβλίων του, αυτά που σημείωσαν μεγαλύτερη επιτυχία ήταν τα The Subtle Art Of Not Giving a F*ck και Everything Is F*cked:A Book About Hope τα οποία βρέθηκαν στα best sellers των New York Times .

 Ο Μαρκ Μάνσον μεγάλωσε στο Ώστιν των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.Μετακινήθηκε λόγο σπουδών στη Βοστώνη και αποφοίτησε το 2007. Το 2016 παντρεύτηκε την Fernanda Neute. Ξεκίνησε το πρώτο του blog το 2008, με θέμα συμβουλές γνωριμιώνΤο 2010, ξεκίνησε ένα νέο blog με όνομα Post Masculine το οποίο παρείχε γενικές συμβουλές ζωής για άνδρες. Ύστερα μετέφερε το blog του στο https://markmanson.net/το 2013. Το 2015, δημοσίευσε ένα άρθρο "The Subtle Art Of Not Giving a F*ck", το οποίο αποτέλεσε τα θεμέλια του δεύτερου βιβλίου του. Το πρώτο βιβλίο του, Models:Attract Women Through Honesty , δημοσιεύτηκε από τον ίδιο το 2011. Το δεύτερο βιβλίο του "The Subtle Art Of Not Giving a F*ck", δημοσιεύτηκε το 2016 και εμφανίστηκε στη έκτη θέση των New York Times Bestsellers List στην κατηγορία How-to και Miscellaneous την εβδομάδα της 2(δευτέρας) Οκτωβρίου του 2016 και ανυψώθηκε νούμερο ένα θέση στη λίστα, την εβδομάδα της 16( δεκάτης έκτης) Ιουλίου του 2017. Από τον Μάϊο του 2020 , το βιβλίο έχει παραμείνει 179 εβδομάδες στα 10 κορυφαία και έχει πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα .Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε πάνω από 30 γλώσσες συμπεριλαμβανομένου και στα Ελληνικά. Το τρίτο βιβλίο του Μάνσον "Everything is F*cked: A Book About Hope" δημοσιεύτηκε από την HarperCollins το 2019. Έκανε το ντεμπούτο του στην νούμερο ένα θέση των New York Times Bestsellers List for Advice, How-to και Miscellaneous. Τον Οκτώβριο του 2018, το Penguin Random House ανακοίνωσε ότι ο Μαρκ Μάνσον θα συνεργαζόταν με τον Γουίλ Σμιθ για να γράψει την αυτοβιογραφία του ηθοποιού. Τον Δεκέμβριο του 2020, κυκλοφόρησε ένα ακουστικό βιβλίο με όνομα "Love Is Not Enough" ως έναν αποκλειστικό ακουστικό πρωτότυπο . Βιβλία του Μαρκ Μάνσον
Daily Graphic

Η Daily Graphic (An Illustrated Evening Newspaper) ήταν η πρώτη καθημερινή εικονογραφημένη αμερικανική εφημερίδα. Ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1873 από τους Καναδούς χαράκτες Ζορζ-Εντουάρ Ντεσμπαρά και Ουίλιαμ Λέγκο και άρχισε να εκδίδεται τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς. Συνέχισε να εκδίδεται μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου του 1889.

 Έχοντας επιτύχει στην εκδοτική επιχείρηση τους στον Καναδά, οι Ντεσμπαρά και Λέγκο μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη το 1873 για να ιδρύσουν τη Daily Graphic. Είχε μεγάλο αριθμό εικονογραφήσεων, ενώ στα πολυτελή χαρακτικά της περιλαμβανόταν γελοιογραφίες, αναπαραστάσεις έργων τέχνης και εικονογραφήσεις τρεχόντων ειδησεογραφικών συμβάντων και γνωστών προσωπικοτήτων. Αν και ήταν πρωτοποριακό, το έντυπο δεν αποτέλεσε οικονομική επιτυχία, με τον Ντεσμπαρά να επιστρέφει αργότερα στο Μόντρεαλ και τον Λέγκο να τον ακολουθεί τουλάχιστον από το 1879 και έπειτα.Η διεύθυνση της εφημερίδας βρισκόταν αρχικά στα χέρια των Τσαρλς και Τζέιμς Γκούντσελ. Ο Ντέιβιντ Κρόλι, πρώην αρχισυντάκτης της New York World, ήταν ο πρώτος εκδότης της εφημερίδας από το 1873 έως το 1878. Ο Μαρκ Τουαίην ανέφερε με πικρία στον Κρόλι αφότου είδε το πρώτο τεύχος: «Δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ να διαβάζω … αλλά μου αρέσει να βλέπω εικόνες, και οι εικονογραφημένες εβδομαδιαίες εφημερίδες δεν εκδίδονται τόσο συχνά όσο τις θέλω». Ο Κρόλι ήταν υποστηρικτής του Ουώλτ Ουίτμαν και δημοσίευσε αρκετά ποιήματα του στην Graphic.Μια πρώιμη διαφημιστική εκστρατεία που πραγματοποίησε η Graphic το 1873 ήταν η χρηματοδότηση μιας υπερατλαντικής πτήσης με αερόστατο από τον Ουάσινγκτον Ντόναλντσον. Η πτήση δεν είχε επιτυχία, ωστόσο προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού προς την εφημερίδα. Ο χαράκτης Στίβεν Χένρι Χόργκαν συνέβαλε στις απόπειρες για φωτογραφικές εκδόσεις της εφημερίδας. Η εφημερίδα δημοσίευσε μια εικόνα του Στάινγουεϊ Χολ μέσω φωτογραφίας στις 2 Δεκεμβρίου του 1873. Και μια «Σκηνή από το Σάντιταουν της Νέας Υόρκης» εμφανίστηκε στο φύλλο της 4ης Μαρτίου 1880, η οποία ήταν η πρώτη halftone φωτογραφία που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα.Η Graphic ήταν επίσης η πρώτη αμερικανική εφημερίδα που δημοσίευσε καθημερινό χάρτη καιρού, ξεκινώντας από τις 9 Μαΐου 1879. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ παρείχε τον χάρτη μέσω των Μετεωρολογικών της Υπηρεσιών και πλήρωνε στην εφημερίδα το ποσό των 10 δολαρίων την ημέρα για τον σκοπό αυτό, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1882 όταν η υπηρεσία διακόπηκε.Ο Άιζακ Μ. Γκρέγκορι υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας από το 1882 έως το 1885 προτού συνεχίσει με την αρχισυνταξία του περιοδικού Judge.Μια εβδομαδιαία σύνοψη με τίτλο Weekly Graphic προσφερόταν από την εφημερίδα και ήταν διαθέσιμη μέσω ταχυδρομικής παράδοσης. Η εφημερίδα The Graphic του Λονδίνου, η οποία ιδρύθηκε το 1869, ξεκίνησε την έκδοση της δικής της καθημερινής Daily Graphic στις 4 Ιανουαρίου 1890. Ήταν εικονογραφημένη με γελοιογραφίες και ξυλογραφίες, μιας και τα φωτοχαρακτικά και τα halftone ήταν περίπλοκα στην επεξεργασία τους.Η Daily Graphic δεν σχετιζόταν με τη New York Evening Graphic, που εκδιδόταν μεταξύ 1924 και 1932 και ήταν γνωστή για την στήλη κοινωνικής κριτικής του Γουόλτερ Γουίντσελ.
Μπράντι Λίντφορντ

Η Μπράντι Λίντφορντ (αγγλικά: Brandy Lee Ledford) (Ντένβερ, 4 Φεβρουαρίου 1969), είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, χορεύτρια και πρώην μοντέλο του αντρικού περιοδικού Penthouse, όπου το 1992 είχε αναδειχθεί το κορίτσι της χρονιάς (Pet of the Year).

 Γεννημένη στο Ντένβερ του Κολοράντο, στις 4 Φεβρουαρίου από τον Κεν Λιντφόρντ που είναι Ινδιάνος Τσερόκι από την Νότια Καρολίνα, και την Σάντρα Λιντφόρντ από τον Καναδά. Η Μπράντι μεγάλωσε Ρεντόντο Μπιτς της Καλιφόρνια, μαζί με την μητέρα της και με τα τρία της αδερφια. Ανακάλυψε την αγάπη της για τον χορό από πολύ μικρή ηλικία, και άρχισε να παίρνει μέρος σε τοπικούς και εθνικούς διαγωνισμούς, κερδίζοντας μάλιστα με την ομάδα της ένα βραβείο το 1980, σε ηλικία μολις 11 ετών. Μετά την αποφοίτηση της από το Λύκειο του Ρεντόντο Μπιτς, θα ασχόληθει με το μοντέλιγκ. Θα γίνει ευρέως γνωστή με τα ψευδώνυμα «Τζιζέλ», και «Μπράντι Σάντερς». Θα κάνει φωτογραφίσεις σε αντρικά περιοδικά, μεταξύ άλλων, το Βρετανικό Club International, και το Penthouse,(Pet of the Year,1992). Το 1993-96 θα παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής στο Baron Brown Studio του Λος Άντζελες. Θα συνεχίσει την εκπαίδευση της και στην σχολή Margie Haber Studio για μερικά χρόνια ακόμη. Ο πρώτος μικρός της ρόλος θα είναι στην ταινία "Demolition man" με πρωταγωνιστή τον Σιλβέστερ Σταλόνε. Θα ακολουθήσουν και αλλοι ρόλοι σε τηλεοπτικά σηρίαλ, όπως το Baywatch hawai, Modern Family, Walker, Texas Ranger και Andromeda. Παραλλήλα θα συχεχίσει την καριέρα της και ως χορεύτρια και θα ταξιδέψει σε πολλές χώρες. Η Λίντφορντ έχει κάνει 2 γάμους. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον αθλητή Ντάμιαν Σάντερς (1990-1996). και ο δεύτερος με τον ηθοποιό Μάρτιν Κάμμινς (1998-2014), με τον οποίο θα αποκτήσει και ένα παίδι. Ο Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) Η Μπράντι Λίντφορντ στην IMDb (Αγγλικά)
Αντόνιο Γκριμάνι

Ο Αντόνιο Γκριμάνι (Ιταλικά : Antonio Grimani, 28 Δεκεμβρίου 1434 - 7 Μαΐου 1523) ήταν Δόγης της Βενετίας (6 Ιουλίου 1521 - 7 Μαΐου 1523). Γεννήθηκε στην Βενετία από φτωχή οικογένεια, στην νεότητα του εργάστηκε σαν έμπορος και αναδείχτηκε σύντομα στις ψηλότερες θέσεις της πόλης.

 Διορίστηκε Διοικητής Ναυτικού (1494) μια σχετικά εύκολη δουλειά σε περίοδο ειρήνης αφού το μοναδικό του καθήκον ήταν να διατηρήσει την ηρεμία στην Αδριατική Θάλασσα. Η έκρηξη του πολέμου με την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1499) τον έφερε σε πολύ δύσκολη θέση, άπειρος στον πόλεμο γνώρισε δυο διαδοχικές συντριβές : στην Σαπιέντζα (19 Αυγούστου 1499) και στην Ναυμαχία του Ζόγκλου (25 Αυγούστου 1499). Ο Αντόνιο Γκριμάνι καταδικάστηκε σε θάνατο, η ποινή μετατράπηκε σε εξορία στο νησί Τσρες, από εκεί δραπέτευσε για την Ρώμη (1509). Με την παρέμβαση των γιων του που είχαν πολύ ψηλές θέσεις στην Δημοκρατία της Βενετίας επέστρεψε στην πατρίδα του, οι μεγάλες γνωριμίες που είχαν ιδιαίτερα οι γιοι του τον βοήθησαν να εκλεγεί Δόγης της Βενετίας αλλά υπέργηρος (6 Ιουλίου 1521). Οδήγησε την Βενετία στους Ιταλικούς πολέμους του 1521, μοναδικός του σύμμαχος ήταν ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Μετά την Γαλλική ήττα στην μάχη του Μπικόκα άρχισε να ανησυχεί έντονα για την πορεία του πολέμου αλλά πέθανε, έδωσε εντολή στον διάδοχο του Αντρέα Γκρίττι να προχωρήσει σε συμφωνία με τον αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Λορεντάν, ένας από τους γιους του ήταν ο διάσημος καρδινάλιος Ντομένικο Γκριμάνι(1493). Norwich, John Julius (1989). A History of Venice. New York: Vintage Books. Οι δόγισσες της Βενετίας