IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
ΣουπερΛίγκα Βορείου Αμερικής

Η ΣουπερΛίγκα (αγγλικά: SuperLiga) ήταν επίσημη ποδοσφαιρική διοργάνωση στη Βόρεια Αμερική, μεταξύ ομάδων από τα πρωταθλήματα Πριμέρα Ντιβισιόν του Μεξικού και Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Τη διεξαγωγή της διοργάνωσης επικύρωναν η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF), η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ηνωμένων Πολιτειών (USSF), η Καναδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (CSA) και η Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FEMEXFUT), καλύπτοντας ουσιαστικά το βορειοαμερικανικό τμήμα της CONCACAF, κάτι αντίστοιχο με τα Κόπα Ιντερκλούμπες ΟΥΝΚΑΦ και ΚΦΟ Κλαμπ Τσάμπιονσιπ που διοργάνωναν τα τμήματα της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής, της CONCACAF. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2007 και καταργήθηκε το Μάρτιο του 2011.

 Η δομή της διοργάνωσης βασίζονταν σε δύο σκέλη, τη φάση των ομίλων και τα πλέι οφ ή νοκ άουτ φάση, με όλα τα παιχνίδια να διεξάγονται σε γήπεδα της MLS. Την πρώτη περίοδο το 2007, συμμετείχαν τέσσερις ομάδες, δύο από κάθε πρωτάθλημα. Έως το 2008, έπαιρναν μέρος στη διοργάνωση οι κορυφαίες ομάδες κάθε περιόδου του πρωταθλήματος της MLS, όμως από την περίοδο 2009, μετείχαν οι ομάδες που βρίσκονταν σε χαμηλότερες θέσεις από αυτές που οδηγούσαν στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ. Για την Πριμέρα Νιβισιόν, οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε εξαμήνου κέρδιζαν μία θέση στη ΣουπερΛίγκα της περιόδου που ακολουθούσε. Η διοργάνωση καταργήθηκε το 2010, με τον επίτροπο της MLS, Ντον Γκάρμπερ να δηλώνει ότι: «Η ΣουπερΛίγκα ήταν μία σημαντική διοργάνωση, η οποία εξυπηρέτησε το σκοπό της κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της. Η CONCACAF είναι πλέον όλο και περισσότερο προσηλωμένη στην ηπειρωτική διοργάνωση, το Τσάμπιονς Λιγκ, του οποίου είμαστε υποστηρικτές. Παραδώσαμε την αξία που προσέδιδε η ΣουπερΛίγκα, με σκοπό να θέσουμε τις ομάδες μας σε μία περισσότερο ανταγωνιστική διοργάνωση στην περιοχή.» Επίσημος ιστότοπος
Φρούτα

Με το διατροφικό όρο φρούτα ή οπώρες ονομάζονται η πλειονότητα των εδώδιμων καρπών αγγειόσπερμων φυτών (όπως δέντρων (π.χ. μήλα, πορτοκάλια), θάμνων (π.χ. βατόμουρα) και πόων (π.χ. φράουλα)). Ένα φρούτο, όντας βοτανολογικά καρπός, είναι μια δομή (αγγείο) που φέρει σπόρους (σπέρματα) και που αναπτύσσεται από την ωοθήκη των ανθών του φυτού, ενώ τα λαχανικά (με εξαιρέσεις ορισμένων που είναι καρποί όπως το αγγούρι; βλέπε καρπώδη λαχανικά) είναι όλα τα υπόλοιπα βοτανολογικά μέρη του φυτού, όπως οι ρίζες, τα φύλλα και τα στελέχη.

 Τα φρούτα, όπως και τα λαχανικά, που βρίσκονται στην ίδια διατροφική κατηγορία, είναι σημαντικά για την υγεία του ανθρώπου, καθώς περιέχουν πολλές βιταμίνες νερό ελάχιστα λιπαρά και ανόργανα στοιχεία (μέταλλα και ιχνοστοιχεία). Για παράδειγμα, το πορτοκάλι είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, η οποία είναι απαραίτητη και αν δεν καταναλώνεται συχνά μπορεί να προκληθεί η ασθένεια σκορβούτο. Εσπεριδοειδή Γκρέιπ-φρουτ Γλυκολέμονο Κίτρο Κουμκουάτ Λεμόνι Μανταρίνι Μοσχολέμονο ή Λάιμ Νεράντζι Περγαμόντο Πορτοκάλι Σαγκουίνι Φράπα Μουροειδή Ακτινίδιο Μύρτιλλο Βατόμουρο Άγριο βατόμουρο Κράνμπερυ Σταφίδα Φράουλα Αγριοφράουλα Λαγοκέρασα Σταφύλι Εμπύρηνοι καρποί Αβοκάντο Ασερόλα Βερύκοκο Ελιά Κεράσι Ροδάκινο Νεκταρίνι Δαμάσκηνο Τροπικά φρούτα Μπανάνα Καρύδα Παπάγια Χουρμάς Σύκο Μάνγκο Ανανάς Ρόδι Φρούτο του πάθους Πεπονοειδή Πεπόνι Καρπούζι Σαρκώδη φρούτα Μήλο Αχλάδι Μούσμουλο Κυδώνι Τα λαχανικά τα οποία βοτανολογικά είναι καρποί συμπεριλαμβάνουν τα ακόλουθα (ανά οικογένεια): Στρυχνοειδή Πιπεριά Μελιτζάνα Ντομάτα Κολοκυνθοειδή Αγγούρι Κολοκύθα Μούρο Καρπός
Σεφαρδίτες

Σεφαρδίτες, Σεφαραδίτες, Σεφάρδοι ή Σεφαρντίμ (Εβρ. ספרדים‎) αποκαλούνται τα μέλη της εβραϊκής υποομάδας, η οποία προσδιορίζεται σε αντιδιαστολή με τους Ασκεναζίτες (Ασκεναζείμ) ή/και τους Μιζραχίτες (Μιζραχείμ) Εβραίους.

 Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη λέξη Σεφεράδ, που αποτελεί την παλιά βιβλική ονομασία της εβραϊκής γλώσσας για την Ισπανία. Μιλούσαν τη Λαντίνο, μια διάλεκτο Καστιλλιάνικων ισπανικών με πολλά εβραϊκά στοιχεία. Έτσι ονομάζονται οι Εβραίοι που κατάγονται από την Ιβηρική Χερσόνησο, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εκδιώχτηκαν από την Ισπανία κατόπιν εντολής των Καθολικών μοναρχών Φερδινάνδου και Ισαβέλλας (όπως καταγράφεται στο διάταγμα της Αλάμπρας το 1492) και από την Πορτογαλία κατόπιν εντολής του Βασιλιά Μανιουέλ το 1497. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ακολουθεί εκείνη την περίοδο μια ιδιαίτερα φιλοεβραϊκή πολιτική και παροτρύνει την εγκατάσταση στο εσωτερικό των διωγμένων μαζικά όχι μόνο από την Ισπανία και την Πορτογαλία αλλά και από τη Σικελία και την Απουλία της Ιταλίας. Αποβλέπει με αυτόν τον τρόπο στην τόνωση του εμπορίου, που τόσο καλά ήξεραν οι Εβραίοι. Οι Σεφαραδίτες εγκαταστάθηκαν στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία (κυρίως στη Θεσσαλονίκη) και σε άλλα μέρη του κόσμου τον 15ο αιώνα μετά από το διωγμό τους από την Ισπανία. Ο σεφαραδιτικός Ιουδαϊσμός έχει να επιδείξει χαρακτηριστικές ιδιαιτερότητες. Ιστορία των Εβραίων στην Ελλάδα Πογκρόμ ιστολ. Καθημερινή «ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ»Η εβραϊκή παρουσία στην Ελλάδα Χρυσοχοΐδης Ηλίας, "Aπό τη Σαλονίκη στη Θεσσαλονίκη: η άγνωστη µαρτυρία του Ζακ Αµπραβανέλ", Το ΒΗΜΑ, 31 Οκτωβρίου 2021, 46-47 ("Νέες Εποχές", 6-7). Η ιστορία των Εβραίων στην Καστοριά
Haytarma

Το Haytarma (ή και Khaytarma) (ελεύθερη μετάφραση: Επιστροφή) (πρωτότυπος τίτλος: Хайтарма) είναι μία ουκρανική πολεμική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Αχτέμ Σεϊτμπλάγιεφ, κατά τη διάρκεια των απελάσεων των Τατάρων της Κριμαίας, το 1944. Το σενάριο γράφτηκε από την Μικόλα Ριμπάλκα, το οποίο βασίστηκε στη ζωή του πιλότου, ήρωα της ΕΣΣΔ, Αμέτ-χαν Σουλτάν. Πρωταγωνιστούν οι Αχτέμ Σεϊτμπλάγιεφ και Ολέκσι Χορμπούνοφ. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου του 2013, στην Ουκρανία.

 Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2012, στην Κριμαία. Το αρχικό μπάτζετ της ταινίας έφτανε το πόσο των 2.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Λένουρ Ισλάμ, Ουκρανός ιδιοκτήτης του καναλιού ATR Channel, είχε δώσει το κεφάλαιο. Η μεγαλύτερη δαπάνη έγινε στα σκηνικά και στα ενδυματολογικά.Τον Μάρτιο του 2013, κυκλοφόρησε μία ανεπίσημη προβολή της ταινίας. Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 18 Μαΐου του 2013, στην 69 επέτειο των απελάσεων. Η εγγονή του Σουλτάν, η οποία είναι πρέσβειρα ξένων χορών, δέχτηκε πρόσκληση να παρακολουθήσει την πρεμιέρα. Η Kyiv Post, έδωσε θετική κριτική στην ταινία, περιγράφοντας την ως «μια ταινία που πρέπει να δουν όλοι όσοι είναι λάτρεις της ιστορίας». Στη Συμφερόπολη, ο κινηματογράφος Kosmos Cinema, εκτιμούν ότι την ταινία την παρακολούθησαν περίπου έξι χιλιάδες, μόλις την πρώτη εβδομάδα, και περίπου χίλιοι κάθε μέρα, έως και τις 4 Ιουνίου. Τα Kosmos Cinema είχαν στην αρχή δύο οθόνες για την ταινία, όπως εξ αιτίας της αναπάντεχης δημοτικότητάς της πρόσθεσε άλλη μία. Επίσης, προβλήθηκε και στο Διεθνές Φεστιβάλ Antalya Golden Orange, τον Οκτώβριο του 2013. Η ταινία ήταν προτεινόμενη για να εισαχθεί στην κατηγορία των Όσκαρ για την Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, χωρίς όμως να προκριθεί. Αυτή είναι μόλις η τρίτη ουκρανική ταινία που το καταφέρνει.Ο Ρώσος πρόξενος στη Συμφερούπολη, Βλαντίμιρ Αντρέγεφ, προκάλεσε την κοινή γνώμη με τα σχόλιά του, λέγοντας ότι «το φιλμ διαστρεβλώνει την αλήθεια», αφού δεν αναφέρει καθόλου τη συνεργασία που είχαν οι Τάταροι της Κριμαίας με τη Ναζιστική Γερμανία, κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ουκρανία. Μέλη της κοινότητας προσβλήθηκαν με το παραπάνω σχόλιο και στις 23 Μαΐου του 2013, περίπου 300 άνθρωποι κάνανε διαμαρτυρία έξω από το προξενείο, απαιτώντας ο Αντριέγεφ να ανακηρυχθεί persona non grata. Παράλληλα το Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας, περιέγραψε τις δηλώσεις του ως ανάρμοστες. Ο Αντρέγιεφ, ωστόσο επέμεινε στις δηλώσεις του. Την επομένη, όμως, το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας, χαρακτήρισε τις δηλώσεις αυτές, ανάρμοστες και ανακριβείς. Το Haytarma στο IMDb
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1990-1991

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1991 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στο Λουτράκι. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Ιωνικός Νικαίας Θεσσαλονίκης: ΠΑΟΚ Βόρειας Ελλάδας: Δαναός Τρικάλων, Κ.Α.Ο. Δράμας. Νότιας Ελλάδας: Ποσειδών Καλαμάτας, Α.Γ.Ε. Χαλκίδα. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1992.
Κοινότητα Λεοντίου

Η Κοινότητα Λεοντίου υπήρξε κοινότητα και διοικητική διαίρεση του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το σχέδιο «Καποδίστριας» το 1997. Γεωγραφικά, η έκτασή της εκτεινόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2001 ήταν 514 μόνιμοι κάτοικοι. Έδρα της κοινότητας υπήρξε ο ομώνυμος οικισμός.

 Η κοινότητα αποτελείται από τρία κοινοτικά διαμερίσματα στα οποία ανήκουν οι οικισμοί: Κ.δ. Λεοντίου [ 395 ] το Λεόντιον [ 231 ] τα Βεταίικα [ 34 ] το Γολέμι [ 11 ] τα Θωμέικα [ 81 ] τα Κατσαϊτέικα [ 6 ] τα Κουναβαίικα [ 8 ] ο Οβρυόκαμπος [ 24 ] Κ.δ. Άνω Μαζαράκι -- το Άνω Μαζαράκιον [ 31 ] Κ.δ. Δεμέστιχων -- τα Δεμέστιχα [ 88 ] Από το 2010 κ.εξ., η έκταση της Κοινότητας Λεοντίου, βάσει του σχεδίου «Καλλικράτης», αποτελεί τμήμα του νεοπαγούς Δήμου Ερυμάνθου ως δημοτική ενότητα αυτού. Κατά την εθνική απογραφή του 2011 η Δημοτική Ενότητα Λεοντίου του Δήμου Ερυμάνθου βρέθηκε να έχει πληθυσμό 335 κάτοικους. Δήμος Βλασσίας Δήμος Παναχαιών Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Παναχαιών (1835-1841). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Κοινότητα Λεοντίου. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016. Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine..
Μαργαρίτα της Βουργουνδίας, βασίλισσα της Γαλλίας

Η Μαργαρίτα (Marguerite de Bourgogne, 1290 - 30 Απριλίου 1315) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας γεεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας, ως (η πρώτη) σύζυγος του Λουδοβίκου Ι' της Γαλλίας.

 Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ροβέρτου Β' δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών. Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Α΄ της Ναβάρρας (1305), ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο ως Λουδοβίκος Ι' της Γαλλίας (1314). Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας (1312 - 1349). Η Μαργαρίτα κατηγορήθηκε για μοιχεία μαζί με τη συνυφάδα της Λευκή της Βουργουνδίας από την κουνιάδα της Ισαβέλλα της Γαλλίας (1314). Κλείστηκαν και οι δύο στη φυλακή, όπου η Μαργαρίτα απεβίωσε· σύμφωνα με μερικές πηγές στραγγαλίστηκε με εντολή του συζύγου της.Η κόρη της Μαργαρίτας, η Ιωάννα έγινε αργότερα βασίλισσα της Ναβάρρας ως Ιωάννα Β'· η νομιμότητά της αμφισβητήθηκε λόγω της μοιχείας της μητέρας της. Με τον πρόωρο θάνατο του μικρανεψιού της Φιλίππου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας (1361), δημιουργήθηκαν προβλήματα διαδοχής στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Οι επικρατέστεροι διάδοχοι ήταν ο εγγονός της Μαργαρίτας, ο Κάρολος Β' της Ναβάρρας και ο βασιλιάς της Γαλλίας Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας, ο οποίος ήταν γιος τής αδελφής τής Μαργαρίτας, Ιωάννας της Βουργουνδίας. Το δουκάτο κατάφερε τελικά ο Ιωάννης Β΄ να το ενσωματώσει στο Γαλλικό στέμμα και να το παραχωρήσει αμέσως μετά στον μικρότερο γιο του Φίλιππο Β΄ των Βαλουά τον Τολμηρό. Η Μαργαρίτα αναφέρεται στο έργο του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα, Ρωσικής καταγωγής, Μωρίς Ντρυόν (1918-2009) Οι καταραμένοι βασιλείς. Anne Echols and Marty Williams, An Annotated Index of Medieval Women, (Markus Weiner Publishing Inc., 1992) Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France, 987-1328, (Continuum Books, 2007)
Ελιά Καλαμών

Η ελιά Καλαμών είναι μια από τις καλλιεργούμενες ποικιλίες ελιάς στην Ελλάδα και άλλα μέρη της Μεσογείου. Στη νεότερη εποχή καλλιεργείται και σε άλλα μέρη, όπως η Νότια Αμερική. Είναι εξαιρετική ως βρώσιμη (επιτραπέζια) αλλά και για παραγωγή ελαιολάδου.Οι ελιές της ποικιλίας Καλαμών που παράγονται στον Νομό Μεσσηνίας μπορούν να πωλούνται με την Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) «Καλαμάτα». Την ίδια ονομασία μπορεί να φέρει και το ελαιόλαδο που παράγεται στον ίδιο νομό.

 Η έκταση που καταλαμβάνει η επιτραπέζια ελιά Καλαμών είναι μόνο 3.400 στρέμματα με 165.000 ελαιόδεντρα και μέση παραγωγή 3.000 έως 3.500 τόνους. Αποτελεί το 3% του συνόλου της παραγωγής. Οι ελιές Καλαμών έχουν ομοιογενές αλλά με διακυμάνσεις σοκολατί έως σκούρο καφέ ή ιώδες χρώμα και είναι χαρακτηριστικά μυτερές. Είναι συμπαγείς και τραγανές, με διακριτική φρουτώδη γεύση, η οποία είναι επίσης αλμυρή, ελαφρώς πικρή και ξυδάτη. Τρώγονται όπως είναι ως μεζές-ορεκτικό, σε σαλάτες και ειδικά στην ελληνική χωριάτικη σαλάτα, συνοδεύουν και χρησιμοποιούνται σε πολλές συνταγές.
Οικογένεια βαν Λου

H oικογένεια βαν Λου είναι μια δυναστεία Γάλλων ζωγράφων, ολλανδικής καταγωγής, που εγκαταστάθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν στη Γαλλία. Άσκησαν επιρροή στη γαλλική και ευρωπαϊκή ζωγραφική από τον 17ο έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Η οικογένεια είναι αξιοσημείωτη τόσο για τη διάρκειά της όσο και για τη διεθνή δράση της. Οι βαν Λου, αφού έφυγαν από την Ολλανδία και εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι γύρω στο 1660, ταξίδεψαν και εργάστηκαν σε πολλές χώρες της Ευρώπης: τους συναντούμε στην Προβηγκία της Γαλλίας, στην Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Πρωσία, συνήθως στην υπηρεσία ηγεμόνων.

 Γιάκομπ βαν Λου (1614-1670), ζωγράφος βιβλικών και μυθολογικών σκηνών, ρωπογραφιών και προσωπογραφιών.Ζαν βαν Λου, ζωγράφος, γιος του Γιάκομπ βαν Λου. Λουί-Αμπραάμ βαν Λου (περ. 1641-1712), ζωγράφος ιστορικών σκηνών, γιος του Γιάκομπ βαν Λου και αδελφός του Ζαν βαν Λου. Ζαν-Μπατίστ βαν Λου (1684-1745), εγγονός του Γιάκομπ βαν Λου και γιος του Λουί-Αμπραάμ βαν Λου, ο οποίος είχε τρεις γιους ζωγράφους: Λουί-Μισέλ βαν Λου (1707-1771) Φρανσουά βαν Λου (1708-1732) Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου (1719-1795) Σαρλ Αντρέ βαν Λου (1705-1765), γνωστός ως Καρλ, εγγονός του Γιάκομπ βαν Λου και γιος του Λουί-Αμπραάμ βαν Λου, αδελφός του Ζαν-Μπατίστ βαν Λου, πατέρας του Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου. Είναι το πιο διάσημο μέλος της δυναστείας.Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου (1743-1821) που κλείνει την οικογένεια ζωγράφων.
Λουδοβίκος Βοναπάρτης, πρίγκιπας

Ο Λουδοβίκος, γαλλικά : Louis, (23 Ιανουαρίου 1914 - 3 Μαΐου 1997) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν τιτουλάριος 5ος πρίγκιπας του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιάς της Βεστφαλίας και ως Ναπολέων ΣΤ΄ τιτουλ. αυτοκράτορας των Γάλλων.

 Ήταν ο μόνος γιος του Βίκτωρα 4ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & ως Ναπολέοντα Ε΄ τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Κλημεντίνης των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου. Ο Λουδοβίκος-Ιερώνυμος-Βίκτωρ-Εμμανουήλ-Λεοπόλδος-Μαρία απεβίωσε το 1997 στο Πρανζίν της Ελβετίας σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε στις διεκδικήσεις του ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος. Νυμφεύτηκε το 1949 την Αλίκη ντε Φορεστά, κόρη του Αλμπερίκ κόμη του Φορεστά και είχε τέκνα: Κάρολος γενν. 1950, τιτουλ. 5ος πρίγκιπας του Μονφόρ. Αικατερίνη-Ελισάβετ γενν. 1950, δίδυμη με τον προηγούμενο. Παντρεύτηκε πρώτα τον Νικολό Σαν Μαρτίνο ντ' Ανλιέ ντεϊ μαρκέζι ντι Φοντανέτο κον Σαν Τζερμάνο και μετά τον Ζαν-Κλωντ Ντουαλέ. Λάουρα-Κλημεντίνη γενν. 1952, παντρεύτηκε τον Χαν-Κλωντ Λεκόν. Ιερώνυμος-Ξαβιέ γενν. 1957. Volkmann, Jean-Charles (1998). Généalogies des rois et des princes. Editions Jean-paul Gisserot. pp. 100–. ISBN 978-2-87747-374-3. Retrieved 19 April 2011.
Πύργος του Αναγλύφου

Ο Πύργος του Αναγλύφου είναι ένας τετράγωνος πύργος με διαστάσεις 9x6 μ. και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο των Τειχών της Θεσσαλονίκης, στο Φρούριο του Βαρδαρίου (Τοπ Χανέ).

 Οφείλει το όνομά του στον εντοιχισμένο στον ανατολικό του τοίχο, ελληνιστικό ανάγλυφο που αναπαριστά νεκρό καθισμένο σε κλισμό και τον θεράποντα δούλο του που του προσφέρει κάτι ή ακόμη κάποια δεξίωση ή κάποιον δάσκαλο με τον μαθητή του. Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή που έχει βρεθεί κατά τη διάρκεια εργασιών στερέωσης του φρουρίου στο παρελθόν και αναφέρει ότι: «’Επί Μαρίνου β(ασιλικοῦ) πρωτοσπα(θαρίου) έκαινουργήθη οὗτος ό πύργος έπιστατοῦντος Κακίκη β(ασιλικοῦ) στρά(τορος) ἔτ(ος) άπό κτ(ήσεως) κόσμ(ου) ҀΤΟ ίνδ(ικτιόνος) I», ο πύργος χρονολογείται στα 862, στα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ Γ΄ (856-867), και η επισκευή του έγινε από τον βασιλικό πρωτοσπαθάριο Μαρίνο με επιστασία του βασιλικού στράτορα Κακίκη. Μακρή Ε. (1982). Συμπληρωματικά αρχαιολογικά στοιχεία για το φρούριο Βαρδαρίου Θεσσαλονίκης. Μακεδονικά, 22, 133-153.https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=vardari
Άννα Κανάλις της Κουμιάνα

Η Άννα, ιταλ. Anna Canalis di Cumiana (23 Απριλίου 1680 - 13 Απριλίου 1769) από τον Οίκο των Κανάλις ήταν κόρη του κόμη της Κουμιάνα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σαρδηνίας.

 Η Άννα-Καρλότα-Τερέζα γεννήθηκε στο παλάτσο Κανάλις του Τορίνο το 1680 και ήταν κόρη του Φραντσέσκο-Μαουρίτσιο Κανάλις κόμη της Κουμιάνα και της Μόνικας-Φραντσέσκας-Σαν-Μαρτίνο του Αλιέ. Έλαβε εκπαίδευση μοναχής στη μονή της Επίσκεψης του Τορίνο. Εισήλθε στην Αυλή του δούκα της Σαβοΐας το 1695. Έγινε κυρία των τιμών της Μαρίας-Ιωάννας, μητέρας του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ δούκα της Σαβοΐας, μετέπειτα βασιλιά της Σικελίας και μετά της Σαρδηνίας. Είχε την επίκληση μαντμουαζέλ ντε Κουμιανά. Παντρεύτηκε πρώτα το 1703 τον Φραντσέσκο Νοβαρίνα, κόμη του Σαν Σεμπαστιάνο. Από τα τέκνα που έκανε, το πρώτο ήταν ευρέως αποδεκτό ότι ήταν του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄, αλλά ο Φραντσέσκο αποδέχθηκε την πατρότητα. Τα άλλα επτά υποτίθεται ότι ήταν δήθεν του Φραντσέσκο. Όλα έφεραν το επώνυμο Νοβαρίνα: Πάολα γενν. 1708. Πάολο γενν. 1710. Κάρλο γενν. 1711. Τζατσίντα γενν. 1712. Κιάρα γενν. 1714. Πέτρο γενν. 1715, μαρκήσιος του Σπίνιο. Λουίτζι ενν. 1718. Μπιάτζιο γενν. 1722.Το 1724 απεβίωσε ο Φραντσέσκο και ο βασιλιάς την κάλεσε στην Αυλή, όπου την έκανε κυρία των τιμών της νύφης του Πολυξένης της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Το 1728 απεβίωσε η σύζυγος του βασιλιά, η Άννα Μαρία της Ορλεάνης και δύο έτη μετά ο Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ νυμφεύτηκε την Άννα σε ιδιωτική τελετή, αφού έλαβε άδεια από τον πάπα Κλήμη ΙΒ΄. Ο βασιλιάς της έδωσε τον τίτλο της μαρκησίας του Σπίνιο Μονφερράτο. Ο δημόσιος γάμος έγινε το 1730, μπροστά στα έντρομα μάτια των Αυλικών. Ένα μήνα μετά ο βασιλιάς παραιτήθηκε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος-Εμμανουήλ Γ΄. The Gentleman's and London magazine: or monthly chronologer, 1741-1794, J. Exshaw., 1741 Symcox, Geoffrey: Victor Amadeus II: absolutism in the Savoyard State, 1675-1730, University of California Press, 1983, ISBN 978-0-520-04974-1 Vitelleschi, Marchese: The romance of Savoy, Victor Amadeus II. and his Stuart bride Volume II, Harvard College Library, New York, 1905
Χιονοδρομία αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 18 χιλιόμετρα ανδρών

Τα 18 χιλιόμετρα ανδρών ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα χιονοδρομίας αντοχής στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Συνολικά 41 αθλητές από 12 χώρες έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου στο Σαμονί της Γαλλίας.Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Νορβηγός Θόρλαϊφ Χάουγκ, το ασημένιο ο συμπατριώτης του, Γιοχάν Γκρατουμσμπρότεν, ενώ το χάλκινο ο Φινλάνδός Τάπανι Νίκου. Χαρακτηριστικό είναι ότι τις πρώτες έντεκα θέσεις της κατάταξης κατέλαβαν Σκανδιναβοί αθλητές.

 Στον ιστότοπό της, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ονομάζει 7 ακόμη αθλητές στο αγώνισμα, που όμως δεν ξεκίνησαν τον αγώνα και ως εκ τούτου δεν καταγράφονται στη λίστα των συμμετεχόντων. Οι 12 χώρες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Τρεις ημέρες μετά τον εξαντλητικό αγώνα των 50 χιλιομέτρων, το αγώνισμα των 18 χιλιομέτρων πραγματοποιήθηκε κάτω από καλύτερες καιρικές συνθήκες και σε πιο επίπεδη πίστα, με μόλις 170 μέτρα υψομετρική διαφορά. Πριν από την έναρξη του αγώνα έγινε μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τους συμμετέχοντες, καθώς την ίδια ημέρα ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί και το κομμάτι της χιονοδρομίας αντοχής στο βόρειο σύνθετο. Στο τέλος αποφασίστηκε ότι οι αθλητές είχαν το δικαίωμα να αγωνιστούν και στους δύο αγώνες αν το επιθυμούσαν. Έτσι, η Νορβηγία αποφάσισε να δηλώσει τους Θόρλαϊφ Χάουγκ και Γιοχάν Γκρατουμσμπρότεν και στα δύο αθλήματα, τους Γιον Μόρνταλεν και Έιναρ Λάντβικ μόνο στα 18 χιλιόμετρα και τους Θόραλφ Στρέμσταντ και Χάραλντ Έκερν μόνο στο βόρειο σύνθετο. 17 από τους 30 συμμετέχοντες στο βόρειο σύνθετο συμμετείχαν και στους δύο αγώνες εκείνης της ημέρας. Ο αγώνας των 18 χιλιομέτρων ξεκίνησε στις 9:30 το πρωί, με τον Τσεχοσλοβάκο Άντον Γκόντσταϊν να αρχίζει πρώτος την προσπάθειά του. Ένα λεπτό αργότερα ξεκίνησε ο δεύτερος συμμετέχοντας, ο Αμερικανός Άντερς Χάουγκεν και ακολούθησαν όλοι οι υπόλοιποι με διαφορά 30 δευτερολέπτων ο ένας από τον άλλο. Τελευταίος εκκίνησε ο Αμερικανός Ράγκναρ Όμτβεντ στις 9:55:30 π.μ.. Ο πρώτος που τερμάτισε ήταν ο Φινλανδός Τάπανι Νίκου στις 10:51:56 π.μ., ο οποίος σημείωσε καλύτερο χρόνο από τους Λάντβικ και Περ Έρικ Χέντλουντ, μέχρι που ο Γκρατουμσμπρότεν βελτίωσε τον χρόνο του κατά 35 δευτερόλεπτα. Τέσσερα λεπτά αργότερα, ο Χάουγκ πέρασε τη γραμμή τερματισμού κατά 1 λεπτό και 20 δευτερόλεπτα ταχύτερα από τον Γκρατουμσμπρότεν και εξασφάλισε το δεύτερο χρυσό του μέσα σε τρεις ημέρες. Ακολούθησε ο Μόρνταλεν, ο οποίος κατέλαβε την τέταρτη θέση, με τους τέσσερις συνολικά Νορβηγούς να τερματίζουν στις πρώτες πέντε θέσεις της κατάταξης. «Chamonix 1924 - Cross-Country Skiing 18km Men Results». Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. «18 kilometres, Men». Olympedia.org.
Χριστιανή Καρλόττα του Νάσσαου-Ότβαϊλερ

Η Χριστιανή-Καρλόττα, γερμ.: Christiane-Charlotte von Nassau-Ottweiler (2 Σεπτεμβρίου 1685 - 6 Νοεμβρίου 1761) από τον Οίκο του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Nάσσαου-Ότβαϊλερ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν και μετά κόμισσα της Έσσης-Χόμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ (1651-1728) από τον πρώτο γάμο του με τη Χριστιανή φον Άχλεφελτ (1659–1695), κόρη του Φρειδερίκου Άχλεφελτ μεγάλου Καγκελάριου της Δανίας. Παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Κάρολο-Λουδοβίκο κόμη του Νασάου-Σάαρμπρυκεν στις 22 Απριλίου 1713 στο Σάαρμπρυκεν. Έκανε τον δεύτερο γάμο της στις 17 Οκτωβρίου 1728 στο Σάαρμπρυκεν με τον Φρειδερίκο Γ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Αυτός ο γάμος δημιουργήθηκε μετά από διαμεσολάβηση τού αδελφού τού Φρειδερίκου, τού Ερνέστου-Λουδοβίκου λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Οι δαπάνες του γάμου πρέπει να επιδείνωσαν τα προβληματικά οικονομικά της Έσσης-Χόμπουργκ: μία αυτοκρατορική επιτροπή για το χρέος βρήκε μόνο δύο ασημένια κουτάλια στην Αυλή. Ο Φρειδερίκος Γ΄ είχε εκφράσει ανησυχίες και πρότεινε να ενημερώσει τη μέλλουσα σύζυγό του, για την οικονομική κατάσταση. Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος έγραψε τότε στον Φρειδερίκο Γ΄: "γράψτε στην αδελφό της, γράψτε· όσο έχετε χρόνο, μπορείτε να το κάνετε." Παντρεύτηκε πρώτα το 1713 τον Κάρολο-Λουδοβίκο κόμη του Νασάου-Σάαρμπρυκεν και απέκτησε δύο γιους, οι οποίοι, ωστόσο, απεβίωσαν και οι δύο ενός έτους: Κάρολος-Φρειδερίκος (1718–1719). Λουδοβίκος-Κάρολος (1720–1721).Το 1723 απεβίωσε ο Κάρολος-Λουδοβίκος και η Χριστιανή-Καρλόττα έκανε δεύτερο γάμο το 1728 με τον Φρειδερίκο Γ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Δεν απέκτησε απογόνους. Carl Eduard Vehse: Geschichte der deutschen Höfe seit der Reformation, σελ. 453.
Άουριχ

Το Άουριχ (γερμ. Aurich, δυτ. φριζ. Auwerk) είναι πόλη στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας, πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος στην περιοχή της Φρισίας ή Φριζίας. Με πληθυσμό 42.268 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ανατολικής Φρισίας μετά το Έμντεν.

 Η ιστορία της πόλεως αρχίζει από το 1276, όταν αναφέρεται ο οικισμός Aurechove στον φρισικό νομικό κώδικα Brokmerbrief. Η ονομασία «Άουριχ» προέρχεται είτε από το φρισικό βαφτιστικό όνομα Affo και τη γη του (reich), είτε στα έργα στην εύφορη και πλούσια σε νερά πεδιάδα του ποταμού Άα. Υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές παραλλαγές της ονομασίας: Aurichove, Aurike, Aurikehove, Auerk, Auryke, Auwerckhove, Auwerick, Auwerck, Auwreke, Awerck, Awreke, Awrik, Auwerich και Aurickeshove. Το 1517 ο Κόμης Έτσαρτ του Οίκου των Σίρκσενα άρχισε να ξαναχτίζει την πόλη μετά από μια επίθεση. Το 1539 έγινε πρωτεύουσα της κομητείας και αργότερα όλης της Ανατολικής Φρισίας, παραμένοντας έδρα των αρχών όταν η Ανατολική Φρισία κληρονομήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας το 1744. Μετά την ήττα του πρωσικού στρατού στη Μάχη της Ιένας το 1807, το Άουριχ υπάχθηκε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Το 1810 το βασίλειο αυτό προσαρτήθηκε από τη Γαλλία και η πόλη έγινε πρωτεύουσα του τότε Νομού «Εμς-Οριεντάλ» της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Μετά το τέλος της εποχής του Μεγάλου Ναπολέοντα, το Άουριχ έγινε πόλη στο Βασίλειο του Αννόβερου το 1815 και κατόπιν προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1866, καθιστάμενο μέρος της Επαρχίας του Αννόβερου. Από τις 21 Οκτωβρίου έως τις 23 Δεκεμβρίου 1944 λειτούργησε στην πόλη ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τμήμα του στρατοπέδου Νόιενγκαμμε.Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Άουριχ υπάχθηκε στο νέο κρατίδιο Κάτω Σαξονία της Δυτικής Γερμανίας.
Tupac: Resurrection

Το Tupac: Resurrection είναι ένα ντοκιμαντέρ του 2003 για τη ζωή και τον θάνατο του ράπερ Τούπακ Σακούρ. Η ταινία, που είναι σκηνοθετημένη από τον Lauren Lazin και κυκλοφόρησε από την Paramount Pictures, έχει ως αφηγητή τον Tupac Shakur τον ίδιο. Η ταινία παιζόταν στους κινηματογράφους από τις 16 Νοεμβρίου έως τις 21 Δεκεμβρίου του 2003. Μέχρι την 1 Ιουλίου του 2008 έχει εισπράξεις άνω των 7.8 εκατομμυρίων δολαρίων, κάνοντάς το το ενδέκατο υψηλότερο σε εισπράξεις ντοκιμαντέρ στις Ηνωμένες Πολιτείες - (σε nominal δολάρια, από το 1982 μέχρι σήμερα). Το φιλμ ήταν υποψήφιο για το Academy Award for Best Documentary Feature στα 77th Academy Awards.

 Ένα επίσημο soundtrack άλμπουμ με 14 κομμάτια κυκλοφόρησε, αν και περιείχε μόνο εννιά τραγούδια που ακούγονται στην ταινία. Τα ακόλουθα τραγούδια (με αλφαβητική σειρά) είναι γραμμένα και/ή εκτελεσμένα από τον Tupac και ακούγονται στην ταινία: 2 of Amerikaz Most Wanted Ballad Of A Dead Soulja Black Jesuz Breathin Brenda's Got a Baby California Love Remix Can U C The Pride In The Panther - Performed by Mos Def Case Of The Misplaced Mic Changes Cradle to the Grave Dear Mama Everything They Owe Fame Family Tree - Performed by Lamar Antwon Robinson Hail Mary Hell 4 A Hustler Hit 'Em Up Holler If Ya Hear Me Homeboyz I Get Around I'm Gettin Money If I Die 2 Nite Keep Ya Head Up Let Em Have It Letter To The President Lil' Homies Me Against The World Military Minds My Block (Nitty Remix) My Closest Roaddogz Never B Peace (Nitty Remix) Niggaz Nature Remix Nothin' To Lose One Day At A Time (Em's Version) Only Fear Of Death Open Fire Outlaw Panther Power Part Time Mutha The Realist Killas Rebel Of The Underground Runnin' (Dying To Live) Same Song – Performed by Digital Underground Secretz Of War So Many Tears St. Ides Malt Liquor Commercial Starin' Through My Rear View Still Ballin' (Nitty Remix) Street Fame (Briss Remix) Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z... Super Freak Temptations Thug N U Thug N Me Thugz Mansion (7 Remix) Trapped U Can Call (Jazze Pha Remix) Under Pressure Until The End Of Time U R Ripping Us Apart!!! - Performed by Dead Prez When Thugz Cry When We Ride On Our Enemies (Briss Remix) Wife 4 Life - 4th Avenue Jones' Wonder Why They Call U Bitch Worldwide Mob Figgaz Y'all Don't Know Us You Don't Bring Me Flowers (feat. Ice T)Τα ακόλουθα τραγούδια, στα οποία ο Tupac δεν είχε συνεισφορά, επίσης ακούγονται στην ταινία: America The Beautiful All Along The Watchtower - Jimi Hendrix All That You Have Is Your Soul - Tracy Chapman Black Seeds Keep On Growing Exodus - Bob Marley Humpty Dance - Digital Underground Inner City Blues - Marvin Gaye Know The Ledge - Eric B. & Rakim Living For The City - Stevie Wonder Paid In Full - Eric B. & Rakim Parents Just Don't Understand - DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince Smooth Operator - Sade Vincent - Don McLean Waiting For You - Tony! Toni! Tone! Wuthering Heights - Kate Bush Επίσημη ιστοσελίδα Tupac: Resurrection στο Rotten Tomatoes Box Office Mojo
Πόλη 6ης Οκτωβρίου

Η Πόλη 6ης Οκτωβρίου (αραβικά : مدينة السادس من) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Δέλτα του Νείλου και στο Κυβερνείο της Γκίζας. Αποτελεί μέρος της αστικής περιοχής του Καΐρου, 32 χιλιόμετρα έξω από την ίδια την πόλη. Έχει πληθυσμό που κυμαίνεται μεταξύ 185.000, στην πόλη, και περίπου 500.000 κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Η 6 Οκτώβρη ήταν η πρωτεύουσα του καταργημένου σήμερα Κυβερνείου 6ης Οκτωβρίου. Πρόκειται για σχετικά νέα πόλη, κτισμένη στην έρημο, φιλοξενεί πολλούς σπουδαστές και φοιτητές από τις χώρες του κόλπου και τα παλαιστινιακά εδάφη που φοιτούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της.

 Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1979, με το 504 Προεδρικό Διάταγμα του Αιγύπτιου πρόεδρου Ανουάρ Σαντάτ. Απέχει 17 χιλιόμετρα από τις μεγάλες Πυραμίδες της Γκίζας και 32 χλμ από το κέντρο του Καΐρου. Η πόλη έχει συνολική έκταση 400 τργ. χλμ. και αναμένεται να έχει πληθυσμό 3,7 εκατομμύρια κατοίκους. Αναγγέλθηκε η πρωτεύουσα του κυβερνείου 6ης Οκτωβρίου τον Απρίλιο του 2008. Μετά τη διάλυση του κυβερνείου τον Απρίλιο του 2011, στον απόηχο της αιγυπτιακής επανάστασης, εντάχτηκε στο κυβερνείο της Γκίζας στο οποίο αρχικά ανήκε. Το όνομα της πόλης τιμά την έναρξη του πολέμου του Γιομ Κιπούρ, στις 6 Οκτωβρίου 1973. Για το λόγο αυτό, η ημερομηνία επιλέχθηκε ως γιορτή των Αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 6th of October City στο Wikimedia Commons
Μανιόλια Αντονίνο

Η Μανιόλια Ουέλμπορν Αντονίνο (ισπανικά: Magnolia Welborn Antonino), γεννημένη στις 14 Δεκεμβρίου 1915 στο Μπαλαοάν της Λα Ουνιόν και αποβιώσασα στις 22 Ιουλίου 2010, ήταν Φιλιππινέζα πολιτικός.

 Προς της ενασχόλησής της με την πολιτική, άσκησε αριθμό επαγγελμάτων, όπως, μεταξύ άλλων, δάσκαλος οικονομίας, ταμίας και διευθύντρια εταιρείας (στις Philippine Commercial and Industrial Bank και Luzon Cement Corporation). Εξελέγη βουλευτής εκπροσωπώντας την πρώτη εκλογική περιφέρεια της Λα Ουνιόν ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων, αξίωμα στο οποίο και παρέμεινε κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1965 και 1969. Ο σύζυγος της, ο γερουσιαστής Γαουδένσιο Αντονίνο, απεβίωσε το 1967 κατά την παραμονή των γερουσιαστικών εκλογών, ενώ ο ίδιος ήταν υποψήφιος για την επανεκλογή του, με την Μανιόλια Αντονίνο να αντικαθιστά τον σύζυγό της ανήμερα των εκλογών και να εκλέγεται γερουσιάστρια λαμβάνοντας, συνολικά, 3.466.676 ψήφους (ποσοστό της τάξεως του 43,6 % επί του συνόλου των ψήφων). Η γερουσιαστική θητεία της διεκόπη το 1972 έπειτα από τη διάλυση του γερουσιαστικού σώματος και την επιβολή στρατιωτικού νόμου από τον Φερδινάντο Μάρκος.
Τζορτζ Σμιθ

Ο Τζορτζ Σμιθ (George Hamilton Smith) (γεννημένος 10 Φεβρουαρίου 1949, στην Ιαπωνία) είναι Αμερικανός συγγραφέας, εκδότης, παιδαγωγός και ρήτορας, γνωστός για τα έργα του σχετικά με τον αθεϊσμό και τον λιμπερταριανισμό.

 Atheism: The Case Against God. Los Angeles: Nash, 1974. (ISBN 0-8402-1115-5) The Literature of Freethought, Libertarian Review, Vol. VI, No. 1 (January-February 1977). "William Wollaston on Property Rights", Journal of Libertarian Studies, Vol. 2, no. 3, 1978, pp. 217–25. "Justice Entrepreneurship in a Free Market", Journal of Libertarian Studies, Vol. 3, no. 4 (Winter 1979): pp. 405–26. "Justice Entrepreneurship Revisited", Journal of Libertarian Studies, Vol. 3, no. 4 (Winter 1979): pp. 453–69. "Herbert Spencer's Theory of Causation", Journal of Libertarian Studies, Vol. 5 (Spring 1981), no. 2: pp. 113–52. Atheism, Ayn Rand and Other Heresies. 1991. (ISBN 0-87975-577-6). "A Killer's Right to Life", Liberty, Vol. 10, no. 2 (November 1996): 46. "Inalienable Rights?", Liberty, Vol. 10, no. 6 (July 1997): 51. Why Atheism? Amherst, N.Y.: Prometheus Books, 2000. (ISBN 1-57392-268-4). «Declaration of the Rights of Man and of the Citizen». The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: SAGE; Cato Institute. 2008, σσ. 115–17. ISBN 9781412965804. https://dx.doi.org/10.4135/9781412965811.n73. The System of Liberty: Themes in the History of Classical Liberalism New York: Cambridge University Press, 2013. Σαφής και ασαφής αθεϊσμός David Gordon's review of Atheism: Ayn Rand and Other Heresies in The Journal of Libertarian Studies, Vol. 10, no. 2 (Fall 1992) N. Stephan Kinsella's response to Smith regarding capital punishment Steven Strasnick. "Justice Entrepreneurship in A Free Market": Comment Anthony Flood's review of Atheism: The Case against God on AnthonyFlood.com Michael Martin's review of "Atheism: The Case Against God" Πρότυπο:Goodreads author
Ευθανασία μιας αγάπης

Η Ευθανασία μιας αγάπης (ιταλικά: Euthanasia di un amore) είναι μια δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1978 σε σκηνοθεσία Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζόρτζιο Σαβιάνε. Πρωταγωνιστούν η Ορνέλλα Μούτι και ο Τόνι Μουζάντε.

 Ο Πάολο, ένας καθηγητής πανεπιστημίου, προσπαθεί να αποκαταστήσειτον δεσμό που είχε με τη Σένα, μία πρώην φοιτήτρια του που τον άφησε χωρίς να του δώσει κάποια εξηγήση και γι'αυτό πηγαίνει στο Παρίσι όπου την βρίσκει να έχει σχέση με κάποιον άλλον άντρα. Ωστόσο, η Σένα επιστρέφει πίσω στη Φλωρεντία, όπου αποκαλύπτει στον Πάολο τον λόγο για τον οποίο τον εγκατάλειψε, αλλά τώρα θα ήθελε η ίδια να είναι πάλι μαζί με την προϋπόθεση όμως να απόκτησουν ένα παιδί. Ο Πάολο δείχνει έμφανως την αντίθεση του σε αυτό το ενδέχομενο, καθώς δεν θέλει να γίνει πατέρας και αυτός θα είναι ο λόγος για τον οποίο θα χωρίζουν αυτή τη φορά οριστικά. Ορνέλλα Μούτι ως Σένα Τόνι Μουζάντε ως Πάολο Μόνικα Γκουεριτόρε ως άλλη κοπέλα Μάριο Σατσία ως Γιατρός Λάουρα Τρότερ ως Πατρίτσια Τζεράρντο Αμάτο ως Ντομένικο Η Ευθανασία μιας αγάπης στην IMDb (Αγγλικά)
Τζασίντα Άρντερν

Η Τζασίντα Κέιτ Λώρελ Άρντερν (αγγλ. Jacinda Kate Laurell Ardern) (γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1980) είναι Νεοζηλανδή πολιτικός , η οποία υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας από τις 26 Οκτωβρίου του 2017 έως τις 25 Ιανουαρίου 2023.

 Είναι αρχηγός του Εργατικού Κόμματος από την 1η Αυγούστου 2017 και υπήρξε Μέλος του Κοινοβουλίου για την εκλογική περιφέρεια Mount Albert από τις 8 Μαρτίου 2017. Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής στις γενικές εκλογές του 2008. Η Άρντερν είναι μία από τις νεότερες επικεφαλής κυβέρνησης στον κόσμο, έχοντας αναλάβει τα καθήκοντά της σε ηλικία 37 ετών. Παράλληλα είναι η τρίτη γυναίκα πρωθυπουργός μετά τις Τζέννυ Σίπλεϋ και Έλεν Κλαρκ, και η νεότερη πρωθυπουργός στην ιστορία της Νέας Ζηλανδίας. Η Άρντερν περιγράφει τον εαυτό της ως πολιτικός του δημοκρατικού κέντρου και προοδευτική Η κυβέρνηση, υπό την πρωθυπουργία της, εστιάζει στα προβλήματα που σχετίζονται με την παιδική φτώχεια και τις κοινωνικές ανισότητες. Πρόσθετα, σε πρόσφατη κρίση το Μάρτιο του 2019, κατά την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση ακροδεξιού εναντίον μουσουλμάνων στο Κράισττσερτς της Ν. Ζηλανδίας, επέδειξε ψυχραιμία και ιδιαίτερη ενσυναίσθηση στο χειρισμό του όλου θέματος. Από τις αρχές του 2020, διακρίθηκε για τις εξαιρετικές πρωτοβουλίες που έλαβε και τα δραστικά έκτακτα μέτρα που προώθησε κατά της πανδημίας της COVID-19. Η 40χρονη πρωθυπουργός της Ν. Ζηλανδίας κατάφερε ιστορική νίκη της στις εκλογές Οκτωβρίου 2020, όπου το Εργατικό Κόμμα κέρδισε, για πρώτη φορά, την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Αιφνίδια στις 19 Ιανουαρίου 2023, η Άρντερν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και δήλωσε ότι σταματά την πολιτική της καριέρα για οικογενειακούς λόγους. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jacinda Ardern στο Wikimedia Commons
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1988-89

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1988-89 αποτέλεσε το 18ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Διγενής Ακρίτας Ύψωνα για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1988-89 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1989–90. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 1989–90. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1988-89 Διγενής Ακρίτας Μόρφου Χαλκάνορας ΙδαλίουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1988-89 ΑΕΜ Μόρφου Απόλλων Λυμπιών Αχυρώνας ΛιοπετρίουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1987-88 Διγενής Ακρίτας Ύψωνα ΠΑEΕΚ Κερύνειας Οθέλλος ΑθηαίνουΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1987-88 Ηρακλής Γερολάκκου (όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας) ΑΠΕΑΝ Αγίας Νάπας (όμιλος Λάρνακα-Αμμόχωστος) Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση «Ύψωνας-ΑΕΖ ανεβαίνουν». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 6. 3 Απριλίου 1989. «Βαθμολογία Γ΄ κατηγορίας». Αθλητικό Βήμα: σελ. 8. 3 Απριλίου 1989. ΚΟΠ (Απρίλιος 2018). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 68-73. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-03. https://www.webcitation.org/6ztzEH8Uu?url=https://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP%20T31.pdf. Ανακτήθηκε στις 2018-06-03. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1988-89 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1988-89 Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1988-89 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89
Αλμπέρτο Βακίνα

Ο Αλμπέρτο Βακίνα (Alberto Vaquina) είναι γιατρός και πολιτικός της Μοζαμβίκης και πρωθυπουργός από τις 8 Οκτωβρίου 2012 ως τις 17 Ιανουαρίου 2015. Αντικατέστησε τον Άιρες Αλί μετά την απόλυση του τελευταίου από τον Πρόεδρο Αρμάντο Γκεμπούζα.

 Ήταν Κυβερνήτης της Επαρχίας Τέτε, από το 2010 ως το 2012.Έπειτα από κυβερνητικό ανασχηματισμό το φθινόπωρο του 2012, διορίστηκε νέος Πρωθυπουργός.Ο Βακίνα εξελέγη μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος FRELIMO στο συνέδριο στην Πέμπα και χρημάτισε περιφερειακός διοικητής για θέματα υγείας στο Κάμπο Ντελγκάδο.Στις 11 Ιανουαρίου 2015 παύτηκε από τα καθήκοντά του από τον πρόεδρο Γκεμπούζα, ώστε να καταλάβει την έδρα του στο Κοινοβούλιο, μαζί με άλλους 6 υπουργούς της κυβέρνησής του.
Time Travelling Blues

Time Travelling Blues είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Rise Above Records.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στο The Square Centre του Νότιγχαμ με παραγωγό τον Ντέιβ Τσανγκ.Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 2002 από την Rise Above σε μορφή διπλού CD μαζί με το ντεμπούτο-άλμπουμ τους, "Frequencies from Planet Ten". Στην συγκεκριμένη κυκλοφορία, συμπεριλήφθηκαν τρία επιπλέον κομμάτια, μεταξύ των οποίων η διασκευή του συγκροτήματος στο τραγούδι "Hand of Doom" των Black Sabbath.

 "Blue Snow" - 4:22 "Solarisphere" - 6:09 "Shine" - 6:56 "The Man Who Invented Time" - 3:48 "Diesel" - 2:46 "Snail Hook" - 5:48 "Nuclear Guru" - 6:16 "Lunarville 7, Airlock 3" - 4:31 "Time Travelling Blues" - 6:44 "Sober Up" - 6:42 (κρυφό κομμάτι) Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Time Travelling Blues" είχε την εξής μορφή: Μπεν Γουόρντ - φωνητικά Πητ Ο' Μάλεϊ - κιθάρα Τζο Χορ - κιθάρα Μάρτιν Μίλαρντ - μπάσο Κρις Τέρνερ - τύμπανα Time Travelling Blues - Orange Goblin | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Orange Goblin - Time Travelling Blues - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives TTB - Orange Goblin
Τα γεγονότα της ζωής

Τα γεγονότα της ζωής (γαλλικά: Les Choses de la vie), είναι μια δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1970 σε σκηνοθεσία του Κλοντ Σοτέ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πωλ Γκουίναρ. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι η Ρόμι Σνάιντερ, Μισέλ Πικολί και Λέα Μασάρι. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που βιώνει ο κύριος χαρακτήρας και τα γεγονότα πριν και μετά από αυτό.

 Ο Πιέρ Μπεράρντ είναι ένας επιτυχημένος αρχιτέκτονας που εδώ και πολύ καιρό ζει στο Παρίσι με την πολύ νεα και όμορφη ερωμενή του, την Ελέν. Ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Τύνιδα μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για να εδραιωθεί η σχέση τους, αλλά όταν ο Πιέρ επισκέπτεται τον 20χρονο γιο του, δεν μπορεί να του αρνηθεί την υπόσχεση για διακοπές μαζί του, αναβάλλοντας το ταξίδι στην Αφρική ξανά. Ο δεσμός με τη σύζυγό του Κατρίν εξακολουθεί να είναι πολύ ισχυρός, αλλά ταυτόχρονα δεν αισθάνεται να αφήσει την γυναίκα που του άλλαξε τη ζωή του. Η Ελέν, ωστόσο, είναι ανυπόμονη και δεν μπορεί πλέον να αντέξει αυτή την κατάσταση. Μετά από ένα βράδυ, όπου θα την επισκεφτούν οι γονείς της θα αναγκάσει τον Πιέρ να φύγει από το σπίτι, ο οποίος έχει μια υποχρεώση στη Ρεν το επόμενο πρωί. Ανήσυχος και νευρικός, αποφασίζει να φύγει αμέσως, ταξιδεύοντας όλη τη νύχτα. Κάποια στιγμή θα γράψει μια αποχαιρετιστήρια επιστολή προς την Ελέν, αλλά όταν πρόκειται να την στείλει, διστάζει και την κρατά στο σακάκι του. Νωρίς το πρωί, ένα φορτηγό γεμάτο χοίρους ξεφεύγει από την πορεία του και ανεβαίνει σε ένα σταυροδρόμι. Ο Πιέρ οδηγώντας μια Alfa Romeo Giulietta Sprint στην προσπάθεια του να αποφύγει το φορτηγό πέφτει σε έναν οπωρώνα, εκτοξεύοντας τον ίδιο μακριά από το αμάξι και πεφτόντας στη συνέχεια στα χόρτα. Εκείνη την στιγμή αρχίζει να περνούν από την σκέψη του όλα τα γεγονότα, όπου και θα επανεξετάσει τα βασικά πράγματα που συνθέτουν τη ζωή του. Κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο, η σύζυγος του Κατρίν, θα φτάσει πρώτη και θα βρει την αποχαιρετιστήρια επιστολή που είχε γράψει ο Πιέρ για την ερωμένη του, θα την διαβάσει και στην συνέχεια την καταστρέφει χωρίς η Ελέν να μάθει για αυτήν την επιστολή του Πιέρ. Η ταινία κέρδισε το βραβείο Λουί Ντελούκ το 1969 και κατά την διάρκεια της προβολής της είχε εισπράξεις 2,928,000 γαλλικά φράγκα εκ των οποίων τα 900,000 φράγκα να πραγματοποιούνται στο Παρίσι. Η ιδέα της παραγωγής μιας ταινίας βασισμένη στο μυθιστόρημα του Paul Guimard αρχικά απορρίφθηκε από πολλούς χρηματοδότες στη Γαλλία. Ήταν η τέταρτη χαρακτηριστική ταινία του Κλοντ Σοτέ και η πρώτη του που έγινε μεγάλη επιτυχία. Ο Σοτέ θα συνεργαστεί με την ηθοποιό Ρόμι Σνάιντερ και πάλι σε πολλές ακόμη ταινίες, συμπεριλαμβανομένου της επόμενης του σκηνοθέτη Max και των Junkmen. Για την μουσική της ταινίας ο Σοτέ προσέλαβε τον νέο συνθέτη Φιλίπ Σαρντ, όπου και δημιούργησε μια μακρά συνεργασία μεταξύ των δύο, που εκτείνεται σε είκοσι πέντε χρόνια και έντεκα ταινίες. Η σκηνή της συντριβής του αυτοκινήτου γυρίστηκε σε ένα σταυροδρόμι ειδικά δημιουργημένο για το σκοπό αυτό και πήρε τρεις εβδομάδες για να ολοκληρώθει. Τα γεγονότα της ζωής στην IMDb (Αγγλικά) Τα γεγονότα της ζωής στο AlloCine
Αναπαραγωγική εργασία

Αναπαραγωγική εργασία ονομάζεται η εργασία που συχνά συσχετίζεται με την παροχή φροντίδας και τις οικιακές εργασίες, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν το καθάρισμα, το μαγείρεμα, την φροντίδα των παιδιών και την απλήρωτη αναπαραγωγική εργασία. Ο όρος έχει πλέον γίνει μέρος της φεμινιστικής φιλοσοφίας και των φεμινιστικών συζητήσεων προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή του κοινού στο πως, οι γυναικείες κυρίως, αναγκάζονται να αναλάβουν τις οικιακές εργασίες, οι οποίες δεν πληρώνονται και δεν αναγνωρίζονται στο καπιταλιστικό σύστημα. Αυτές οι θεωρίες έχουν εξελιχθεί ως παράλληλες της ιστορίας που επικεντρώνονται στην είσοδο των γυναικών στο εργατικό δυναμικό κατά την δεκαετία του 1970, αναγνωρίζοντας πως οι γυναίκες έχουν υπάρξει μέλη του εργατικού δυναμικού πριν από την εργατική τους ένταξη στις κυρίαρχες κλάδους εργασίας εάν κάποιος λάβει υπόψιν την αναπαραγωγική εργασία. Ορισμένοι μαρξιστές ανθρωπολόγοι και οικονομολόγοι όπως ο Γιώργος Καφφετζής (Αγγλικά George Caffentzis) έχουν ισχυριστεί ότι η αναπαραγωγική εργασία παράγει αξία με παρόμοιο όπως και η παραγωγική εργασία, αυξάνοντας την αξία της εργατικής δύναμης.

 Ο διαχωρισμός μεταξύ παραγωγικής και μη-παραγωγικής εργασίας διευκρινίζεται από μερικές μαρξίστριες φεμινίστριες όπως η Μάργκαρετ Μπένστον (Αγγλικά Margaret Benston) και η Πέγκυ Μόρτον (Αγγλικά Peggy Morton). Αυτές οι θεωρίες διευκρινίζουν πως ενώ η παραγωγική εργασία έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, οι οποίες έχουν νομισματική αξία στο καπιταλιστικό σύστημα και έτσι αυτή η εργασία αποζημιώνεται από τους παραγωγούς με την μορφή μισθού, ενώ η αναπαραγωγική εργασία συνδέεται με την ιδιωτική ζωή και συμπεριλαμβάνει οτιδήποτε χρειάζεται να κάνουν οι άνθρωποι για τον εαυτό τους που δεν έχει ως στόχο τις οικονομικές απολαβές (π.χ. το καθάρισμα, το μαγείρεμα, την απόκτηση παιδιών). Αυτές οι θεωρίες υποστηρίζουν ότι ενώ και οι δύο μορφές εργασίας είναι απαραίτητες οι άνθρωποι δεν έχουν την ίδια πρόσβαση σε αυτές λόγω κάποιον χαρακτηριστικών της ταυτότητας τους. Αυτές οι θεωρίες υποστηρίζουν πως τόσο οι δημόσιοι όσο και οι ιδιωτικοί οργανισμοί εκμεταλλεύονται την γυναικεία εργασία ως μια φθηνή μέθοδο υποστήριξης του εργατικού δυναμικού. Για τους παραγωγούς αυτό σημαίνει υψηλότερα κέρδη. Για την πυρηνική οικογένεια αυτό σημαίνει πως όλες οι οικιακές εργασίες πέφτουν στην γυναίκα του σπιτιού και έτσι όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι ελεύθερα από την δική τους αναπαραγωγική εργασία. Οι μαρξίστριες φεμινίστριες υποστηρίζουν ότι ο περιορισμός των γυναικών μόνο στην αναπαραγωγική εργασία οδηγεί στην κυριαρχία των ανδρών και στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας

To Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αρμενίας (αρμένικα Բարձրագույն Խումբ) είναι η πρώτη κατηγορία της Αρμενίας και ξεκίνησε με την ανεξαρτησία της Αρμενίας από την Σοβιετική Ένωση. Προηγουμένως οι αρμένικες ομάδες συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας. Στο πρωτάθλημα τώρα συμμετέχουν 10 ομάδες με την τελευταία να υποβιβάζεται στην Β κατηγορία Αρμενίας με την πρωταθλήτρια να συμμετέχει στα προκριματικά του Τσαμπιονς Λιγκ. Η ομάδες που καταλαμβάνουν την 2η και 3η θέση συμμετέχουν στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ

 Το Σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος της Αρμενίας άλλαξε πολλές φορές. Στο πρώτο πρωτάθλημα το 1992 οι 24 ομάδες που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε 2 ομίλους. Οι πρώτοι 6 κάθε ομίλου και οι τελευταίοι 6 κάθε ομίλου δημιούργησαν εκ νέου 2 ομίλους μεταφέροντας μαζί τους τους βαθμούς τους οποίους κατάκτησαν με ομάδες που θα βρίσκονταν στον ίδιο όμιλο. Οι τελευταίες 9 ομάδες υποβιβάστηκαν και προβιβάστηκε μόνο 1 την επόμενη χρονιά ούτως ώστε να δημιουργηθεί ένα πρωτάθλημα 16 ομάδων. Το σύστημα διεξαγωγής με 16 ομάδες στο πρωτάθλημα άντεξε μέχρι το 1995 όπου εκ των προτέρων έγινε ένα μεταβατικό πρωτάθλημα 12 ομάδων και στην συνέχεια οι ομάδες μειώθηκαν σε 12. Η αδυναμία των ομάδων να πληρώνουν το κόστος εγγραφής του πρωταθλήματος (5000 δολάρια) αν και επίσημα στα πρωταθλήματα υπήρχαν 12 ομάδες συνήθως η 1-2 ομάδες κάθε χρονιά δεν είχε δικαίωμα να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα και έτσι η Αρμενική Ομοσπονδία σταδιακά μείωσε τις ομάδες σε 8 το 2004 1Δύο πρωτάθλητες Επίσημος ιστότοπος