Φυσιολογία

Φυσιολογία είναι ο κλάδος της βιολογίας που μελετά τις βιοφυσικές και βιοχημικές λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου ή, με απλούστερους όρους, τον τρόπο λειτουργίας ενός οργανισμού ή ενός συστήματος του οργανισμού. Η φυσιολογία παραδοσιακά διακρίνεται στη φυσιολογία των μικροοργανισμών, στη φυσιολογία των φυτικών οργανισμών και στη φυσιολογία των ζωικών οργανισμών (συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογίας του ανθρώπου), αλλά οι αρχές της φυσιολογίας είναι καθολικές. Παραδείγματος χάριν, ό,τι ισχύει για τη φυσιολογία των κυττάρων των μυκήτων, μπορεί επίσης να ισχύει ως ένα βαθμό και για τα ανθρώπινα κύτταρα. Ο τομέας της φυσιολογίας των ζωικών οργανισμών επεκτείνει τα εργαλεία και τις μεθόδους της φυσιολογίας του ανθρώπου στα ζωικά είδη. Η φυσιολογία φυτών δανείζεται, επίσης, τεχνικές και από τους δύο τομείς. Το πεδίο θεμάτων είναι τουλάχιστον τόσο διαφορετικό όπως το ίδιο το δέντρο της ζωής. Λόγω αυτής της ποικιλομορφίας θεμάτων, η έρευνα στη φυσιολογία των ζωικών οργανισμών τείνει να επικεντρωθεί στην κατανόηση του πώς τα φυσιολογικά γνωρίσματα μεταβλήθηκαν σε όλη την εξελικτική ιστορία των ζώων. Αλλοι σημαντικοί κλάδοι της επιστημονικής μελέτης, που έχουν προκύψει από την έρευνα της φυσιολογίας περιλαμβάνουν τη βιοχημεία, τη βιοφυσική, την παλαιοβιολογία, τη βιο-μηχανική και τη φαρμακολογία.

 Ο Αλ Ράτζι (γενικά γνωστός ως Rhazes) που πρώτος περιέγραψε ορισμένες φυσιολογικές παραμέτρους, όταν θέλησε να ιδρύσει ένα νοσοκομείο στη Βαγδάτη του όγδοου αιώνα. Ο Razi (Ράτζι) ακολουθήθηκε από τον Al Kindi (Αλ Κίντι), ο οποίος έγραψε μια πραγματεία σχετικά με την ανθρώπινη φυσιολογία. Ο Ανατόμος Ουίλιαμ Χάρβει (William Harvey) περιέγραψε την κυκλοφορία του αίματος (17ος αιώνας), που περιέχει την αρχή της πειραματικής φυσιολογίας. Ο Χέρμαν Μπερχααβε (Herman Boerhaave) αναφέρεται ορισμένες φορές ως ο πατέρας της φυσιολογίας λόγω της υποδειγματικής διδασκαλίας του στο Λέιντεν και της συγγραφής του εγχειριδίου "Institutiones medicae' (1708). Η ανθρώπινη Φυσιολογία είναι ένας από τους πιο σύνθετους κλάδους της Φυσιολογίας. Περιλαμβάνει διάφορες υποδιαιρέσεις, που επικαλύπτουν η μια την άλλη. Πολλοί ζωικοί οργανισμοί (θηλαστικά) έχουν παρόμοια ανατομία με τους ανθρώπους και παρουσιάζουν πολλές μορφολειτουργικές ομοιότητες. Η Μυοφυσιολογία εξετάζει τη λειτουργία των μυών Η Νευροφυσιολογία αφορά τη φυσιολογία του εγκεφάλου και των νεύρων Η Φυσιολογία κυττάρων εξετάζει την φυσιολογία των επιμέρους κυττάρων Η συγκριτική ή περιβαλλοντική φυσιολογία εξετάζει τον τρόπο προσαρμογής των ζώων στο περιβάλλον τους Η Φυσιολογία μεμβρανών εστιάζει στην ανταλλαγή μορίων διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης Η Αναπνευστική φυσιολογία εξετάζει τους μηχανισμούς ανταλλαγής αερίων και επίσης σε ακαθάριστο ανατομικό επίπεδο μέσα στους πνεύμονες Η καρδιαγγειακή φυσιολογία εξετάζει την καρδιά, το αίμα και τα έμμορφα συστατικά του και όποια ζητήματα προκύπτουν από αυτά. Η Νεφρική φυσιολογία εστιάζει στην απέκκριση ιόντων και άλλων μεταβολιτών μέσω των νεφρών Η Ενδοκρινολογία καλύπτει τις ενδοκρινείς ορμόνες που έχουν επιπτώσεις σε κάθε κύτταρο στο σώμα Η Νευροενδοκρινολογία αφορά τις σύνθετες αλληλεπιδράσεις των νευρολογικών και ενδοκρινολογικών συστημάτων που ρυθμίζουν μαζί τη φυσιολογία Η Αναπαραγωγική Φυσιολογία αφορά στον αναπαραγωγικό κύκλο Η Φυσιολογία άσκησης εξετάζει τον μηχανισμό και την απόκριση του σώματος στις πάσης φύσεως μετακινήσεις Φυσιολογία φυτών έχει διαφορετικές υποδιαιρέσεις. Παραδείγματος χάριν, δεδομένου ότι τα φυτά δεν έχουν μυς και νεύρο, ούτε η μυοφυσιολογία ούτε νευροφυσολογία ισχύει. Διαπνοή είναι η μελέτη της απώλειας ύδατος από τα φύλλα των φυτών Φωτοσύνθεση είναι η μετατροπή της ενέργειας, με χρήση του νερού και του CO2 της ηλιακής ενέργειας προς σάκχαρα (γλυκόζη). Εικονικός φυσιολογικός άνθρωπος Physiology Animations