IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάχη του Λήδρα Πάλας

Η Μάχη στο Λήδρα Πάλας διεξήχθη κατά την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο τον Ιουλίο του 1974. Το Λήδρα Πάλας βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, περίπου 2,6 χλμ. βόρεια του Προεδρικού Μεγάρου και πάνω στην πράσινη γραμμή. Κατά την διάρκεια της εισβολής, και μάλιστα από τις αρχές του πολέμου στης 20 Ιουλίου, το Λήδρα Πάλας ήταν ένα σημείο ζωτικής σημασίας για τον τούρκικο στρατό και η τυχόν κατάληψή του, θα οδηγούσε στην καταστροφή και την διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 Ο Λόχος Εφέδρων Αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, μερικές μέρες πριν από την εισβολή, είχε εδρεύσει στο στρατόπεδο του 11ου τακτικού συγκροτήματος, το οποίο βρισκόταν κοντά στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και στις 20 Ιουλίου έλαβε διαταγές για να καταλάβει το Λήδρα Πάλας και την γύρω περιοχή πριν από τους Τούρκους.Άνδρες του 1ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού πήγαν στην στέγη του ξενοδοχείου και ανέβασαν πολυβόλο 50 χιλιοστών και όταν αρχίσαν Τούρκοι αλεξιπτωτιστές να πέφτουν, άρχισαν να ρίχνουν ενάντια τους.Οι Τούρκοι επιτιθέμενοι, κατά τις 8 π.μ. άρχισαν να χτυπούν τους εθνοφρουρούς και την γύρω περιοχή με σφαίρες, βλήματα από όλμους και πυροβόλα και αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος της μέρας με άνδρες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ να μεταφέρουν απειλές των Τούρκων ότι αν δεν εγκαταλείπαν οι εθνοφρουροί, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ πάνω τους αλλά αρνηθήκαν να εγκαταλείψουν οι Έλληνες. Μέχρι το τέλος της μέρας, είχαν πέσει νεκροί οι πρώτοι εθνοφρουροί. Την 21η Ιουλίου, από το πρωί, άρχισε πάλι η μάχη με τους εθνοφρουρούς να ρίχνουν ενάντια των Τούρκων που ήταν οχυρωμένοι στα γύρω σπίτια. Κατά την διάρκεια της μάχης, ένας Ελληνοκύπριος άνοιξε πυρ ενάντια του Τούρκικου ιστού με την σημαία της Τουρκίας (και συνεπώς έπεσε) για να παραπλανήσουν τους άλλους Τούρκους στρατιώτες ότι καταλήφθηκε το φυλάκιο (για να στείλουν ενισχύσεις). Μερικοί Τούρκοι στρατιώτες προσπάθησαν επίσης να παγιδέψουν τους εθνοφρουρούς δήθεν πως παραδίδονταν για να παν οι εθνοφρουροί.Μετά από αυτό το συμβάν, οι Τούρκοι δοκιμάσαν μέσω των Ηνωμένων Εθνών (ΟΥΝΦΙΚΥΠ), να γίνει κατάπαυση του πυρός με την απειλή πως αν δεν φεύγαν οι Έλληνες, θα ρίχναν βόμβες ναπάλμ αλλά αρνηθήκαν οι εθνοφρουροί να εγκαταλείψουν. Στη συνέχεια, έλαβαν τηλεφώνημα από την κυβέρνηση για να εγκαταλείψουν το ξενοδοχείο αλλά αρνηθήκαν γιατί φοβόνταν ότι αν φεύγαν, θα καταλαβαίναν το ξενοδοχείο οι Τούρκοι και ως εκ τουτού, διαπραγματεύτηκαν με την κυβέρνηση για ένα σχέδιο το οποίο συμπεριλάμβανε την εγκατάλειψη του ξενοδοχείο από την Ε.Φ. και την παράδοση του στην ειρηνευτική δύναμη. Η Τουρκία δεν δοκίμασε να καταλάβει το ξενοδοχείο και ως εκ τούτου, το ξενοδοχείο παραμένει υπό τον έλεγχο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ με διάφορες συναντήσεις και εκδηλώσεις να γίνονται εκεί είτε από την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε από τα Ηνωμένα Έθνη.
Γεώργιος Α. Κουντουριώτης

Για τον συνονόματο πάππο του δείτε Γεώργιος Κουντουριώτης ο πρεσβύτερος. Ο Γεώργιος Α. Κουντουριώτης (1851 − Παρίσι, 22 Οκτωβρίου 1908) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Υπηρέτησε ως ο πρώτος αρχηγός ΓΕΝ από τις 13 Δεκεμβρίου 1907 ως τις 10 Ιουλίου 1908.

 Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Ανδρέα Κουντουριώτη και της Καρλόττας Καλλέργη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ύδρας ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Καλλέργη της Κρήτης. Ήταν εγγονός του Δημητρίου Καλλέργη και του Γεωργίου Κουντουριώτη. Αποφοίτησε από το Ναυτικό Σχολείο και εντάχθηκε ως αξιωματικός στο Βασιλικό Ναυτικό. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο ως κυβερνήτης του "Μυκάλη" και το 1900 τοποθετήθηκε διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1903. Στη συνέχεια ανέλαβε αρχιεπιστολέας, αρχηγός της Θωρηκτής Μοίρας και γενικός διευθυντής του Ναυστάθμου. Το 1907 τοποθετήθηκε πρώτος του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού με τον βαθμό του πλοιάρχου. Υπήρξε υπασπιστής του βασιλιά Γεωργίου Α΄. Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου 1908 στο Παρίσι από ασθένεια πριν αποστρατευθεί. Ανιψιός του ήταν ο Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης.
Ταγκό 2001

Το Ταγκό 2001 είναι μια ταινία θρίλερ-ερωτική-εγκλήματος του 1973. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Κώστα Καραγιάννη και το σενάριο γράφτηκε από τον Λάζαρο Μοντανάρη. Πρωταγωνιστεί ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης.

 Ένα πλουσιόπαιδο, ο Ιωακείμ (Βαγγέλης Βουλγαρίδης), δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την σεξουαλική του ανικανότητα. Είναι θαμώνας του κλαμπ Ταγκό και άνθρωπος που τον εκμεταλλεύονται εύκολα όλοι οι άλλοι. Το πρόβλημά του τον έχει οδηγήσει στο να αυτοικανοποιείται κινηματογραφώντας με την κάμερά του πίσω από ένα καθρέπτη της κρεβατοκάμαράς του διάφορες ερωτικές περιπτύξεις ζευγαριών. Αποφασίζει να δανείσει τα κλειδιά της βίλας του στη Ροζίτα (Ντόροθι Μουρ) μία λεσβία που καλεί και μία φίλη της επίσης λεσβία την Ιωάννα (Έρικα Ραφαέλ). Ο εραστής της τελευταίας και αρχηγός της παρέας ο Στάθης (Λάκης Κομνηνός), τις συλλαμβάνει επ' αυτοφώρω να κάνουν λεσβιακό έρωτα και ενώ καβγαδίζουν, σκοτώνει κατά λάθος τη Ροζίτα. Ο Ιωακείμ ωστόσο χωρίς να το θέλει κινηματογραφεί τη σκηνή πίσω από τον καθρέφτη όπου κρύβεται και τα πράγματα θα πάρουν μια απροσδόκητη, περίεργη και νοσηρή τροπή. Λάκης Κομνηνός - Στάθης Βαγγέλης Βουλγαρίδης - Ιωακείμ Ντόροθι Μουρ - Ροζίτα Έρικα Ραφαέλ - Ιωάννα Γιώργος Μοσχίδης - πάτερας Ιωακείμ Δημήτρης Μπισλάνης - Φερνάντο Τζένιφερ Γουάιν - φιλενάδα Στάθη Πρόκειται για την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Βαγγέλη Βουλγαρίδη. Η ταινία κόπηκε λόγω της ιδιαίτερης τολμηρότητάς της για την εποχή από την προκριματική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1973. Η μουσική είναι του Γιάννη Σπανού και τραγουδάει ο Δάκης. Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1973-1974 και, κόβοντας 99.056 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 9η θέση ανάμεσα σε 44 ταινίες της ίδιας σεζόν. Προβλήθηκε και στο εξωτερικό με τον τίτλο Tango of Perversion, γνωρίζοντας μάλιστα σχετική επιτυχία στους λάτρεις του συγκεκριμένου είδους ταινιών.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1911

Το Ι΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ, διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο από τις 14 ως τις 16 Απριλίου 1911. Στις 17 Απριλίου έγιναν οι απονομές. Πολυνίκης ήταν ο Πανελλήνιος Γ.Σ. που κατέκτησε το επαμειβόμενο τρόπαιο της Νίκης του Παιωνίου. Αντιθέτως, στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. και κατέκτησε το επαμειβόμενο κύπελλο του βασιλιά της Ιταλίας Βίκτωρος Εμμανουήλ. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κλαδί δάφνης.

 Παρουσία αρκετού πλήθους θεατών από την πρώτη μέρα διεξήχθη το Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1911: "Με ασυνήθη κοσμοσυρροήν ήρξαντο χθες εις το Στάδιον οι Πανελλήνιοι Αγώνες... Την τρίτην ώραν το Στάδιον κατελήφθη σχεδόν κατά το ήμισυ", έγραφε ο τύπος. Σε αυτό βοήθησε και η χαμηλή τιμή του εισιτηρίου που ορίστηκε σε 20 λεπτά για το άνω διάζωμα και σε 50 λεπτά για το κάτω διάζωμα εκτός από λίγες διακεκριμένες αριθμημένες θέσεις που είχε 2 δραχμές. Από πλευράς επισήμων παρέστησαν ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, ο πρόεδρος της Βουλής Στράτος και οι υπουργοί Παιδείας Αλεξανδρής και Δικαιοσύνης Δημητρακόπουλος. Επίσης, παρέστησαν Άγγλοι και Γάλλοι στρατιωτικοί και διπλωμάτες. Δεν παρέστησαν μέλη της βασιλικής οικογένειας ούτε στις απονομές. Υπήρξε αρκετά μεγάλη συμμετοχή αθλητών και συλλόγων από την πρωτεύουσα, επαρχιακές πόλεις (Πάτρα, Βόλος, Τρίκαλα, Βούρβουρα Αρκαδίας) και ομογενειακούς συλλόγους (Σμύρνη, Αλεξάνδρεια). Μετείχαν συνολικά αθλητές από 17 σωματεία και την τελευταία ημέρα των αγώνων ο ΣΕΓΑΣ τους παρέθεσε δείπνο στο "Ακταίον". Όμως, ηχηρή ήταν η απουσία του ουσιαστικού πρωταθλητή στίβου του 1910 Εθνικού Γ.Σ. (τυπικά πολυνίκης το 1910 είχε αναδειχθεί ο Πανελλήνιος με την προσμέτρηση και της πάλης), κάτι που επέτρεψε στον Πανελλήνιο να κατακτήσει σχετικά εύκολα τον τίτλο, αν και ορισμένοι αθλητές του Εθνικού αγωνίστηκαν με τα χρώματα του ΑΟ Διαγόρα. Αλυτάρχης των αγώνων ορίστηκε ο ολυμπιονίκης Γεώργιος Ορφανίδης. Στον κανονισμό των αγώνων προστέθηκε μια καινοτομία: στις ρίψεις και στα άλματα στην τελική κατάταξη υπολογίζονταν και οι επιδόσεις των προκριματικών: "Από του έτους τούτου εις τ' αγωνίσματα βολής και των αλμάτων θα θεωρήται νικητής ο έχων την καλλιτέραν επίδοσιν έστω και εις τους προκριματικούς, ουχί όμως εις τα αγωνίσματα των δρόμων." *Στις συνολικές νίκες των συλλόγων προσμετρήθηκε μόνο το αποτέλεσμα του τελικού της ελληνορωμαϊκής πάλης, όχι των επιμέρους τριών κατηγοριών βάρους. Μια κοινή πρώτη νίκη είχαν ο Πανελλήνιος με τον Ο.Φ. Αλεξανδρείας στο άλμα εις ύψος, όπως και άλλοι σύλλογοι σε δεύτερες και τρίτες θέσεις άλλων αγωνισμάτων. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 16/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 18/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 20/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 23/6/1949. "Σκριπ", 13/4/1911. "Σκριπ", 17/4/1911. "Σκριπ", 18/4/1911. "Εμπρός", 15/4/1911. "Εμπρός", 16/4/1911. "Εμπρός", 17/4/1911. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνας και Μαραθώνιος", 2010.
Ντενίς του Θιφουέντες

O Ντενίς του Θιφουέντες ή περιστασιακά Ντενίς Κάστρο, (Πορτογαλική γλώσσα : Dinis, περί το 1354 - περί το 1403) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν λόγω της συζύγου του κύριος του Θιφουέντες (Cifuentes), Εσκαλόνα υ Άλβαρ ντε Τόρμες και του Βίλαρ-Ντομπάρντο. Ο Ντενίς ήταν δεύτερος γιος του Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και της Ινές ντε Κάστρο κόρης τού Πέτρου Φερνάντεθ δε Κάστρο. Η Ινές ήταν ευγενής από τη Γαλικία (Ισπανία) που είχε μεταφέρει με την συνοδεία της στην Πορτογαλία η Κωνσταντία του Πενιαφιέλ, πρώτη σύζυγος του Πέτρου Α΄.

 Ο Πέτρος Α΄ την είχε ερωμένη, όταν ακόμη ήταν διάδοχος. Ο πατέρας του Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας δεν ήθελε τη σχέση και διέταξε τον φόνο της. Όταν τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Α΄, ομολόγησε ότι την είχε νυμφευτεί μυστικά. Αν οΝτενίς θεωρηθεί νόθος έχει το επώνυμο ντε Κάστρο, αν είναι νόμιμος τότε είναι πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Ήταν ο δεύτερος γιος της Ινές και ο τρίτος τού Πέτρου Α΄, καθώς ο Πέτρος από την Κωνσταντία είχε έναν μεγαλύτερο γιο που έγινε ο Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας. Επίσης ο Πέτρος Α΄ από την ερωμένη του Τερέσα Λοουρένσο είχε έναν τέταρτο γιο, τον νόθο Ιωάννη Α΄ Μάγιστρο τού Τάγματος τού Αβίς. Το 1355 απεβίωσε η Ινές και ο Ντενίς με τον αδελφό του Ιωάννη έφυγαν στο Βασίλειο της Καστίλης. Κατά την κρίση στην Πορτογαλία των ετών 1383-1385 διεκδίκησαν τον θρόνο η Βεατρίκη της Πορτογαλίας (κόρη τού Φερδινάνδου Α΄), ο Ιωάννης ντε Κάστρο, ο Διονύσιος και ο Ιωάννης Α΄ τού Αβίς. Ο Ντενίς ανακηρύχθηκε βασιλιάς στην πόλη τού Σανταρέμ, αλλά οι υποστηρικτές του στην Καστίλη τελικά έχασαν τον θρόνο την εποχή που έγινε η Μάχη της Αλζουμπαρότα (1385), όπου ο Ιωάννης Α΄ τού Αβίς επικράτησε ως βασιλιάς. Νυμφεύτηκε το 1372 την Ιωάννα από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, νόθη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης. Η Ιωάννα ήταν κυρία τού Θιφουέντες και μαζί είχαν τέκνα: Φερδινάνδος γενν. π. 1380, κύριος τού Θιφουέντες, νυμφεύτηκε δύο φορές και είχε απογόνους. Πέτρος γενν. π. 1385, κύριος τού Κολμενάρεζο, έκανε γάμο και είχε τέκνα. Βεατρίκη απεβ. 1470, άγαμη. Fernandes, Fátima Regina (2006). "Estratégias de Legitimação Linhagística em Portugal nos Séculos XIV e XV" (PDF). Revista da Faculdade de Letras: História. III (in Portuguese). Vol. 7. University of Porto. pp. 263–284. ISSN 0871-164X. Archived (PDF) from the original on 7 January 2014. Olivera Serrano, César (2005). Beatriz de Portugal: La pugna dinástica Avís-Trastámara (PDF) (in Spanish). Archived (PDF) from the original on 13 March 2011.
Τυφώνας Μπέτσι

Ο τυφώνας Μπέτσι (Hurricane Betsy) ήταν ένας έντονος και καταστροφικός τροπικός κυκλώνας που προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές σε περιοχές της Φλόριντα και άλλων πολιτειών των Η.Π.Α. τον Σεπτέμβριο του 1965.

 Ο τυφώνας Μπέτσι σκόρπισε το θάνατο και την καταστροφή στις νότιες πολιτείες των Η.Π.Α. Το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου του 1965, οι νεκροί ξεπέρασαν τους ογδόντα, ενώ χιλιάδες ήταν οι τραυματίες και δεκάδες χιλιάδες οι άστεγοι. Στη Νέα Ορλεάνη, όπου 75 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, το σχολείο μετατράπηκε εσπευσμένα σε καταφύγιο αστέγων. Ωστόσο, με τη στάθμη των υδάτων να ανέρχεται επικίνδυνα, το κέντρο εκκενώθηκε με τη σειρά του και αυτό. Τιτάνιες ήταν οι προσπάθειες των σωστικών συνεργείων για να απεγκλωβιστούν εκείνοι που είχαν καταφύγει στις στέγες των σπιτιών τους. Σε μία μόνο περιοχή, εκείνοι που είχαν καταφύγει σε στέγες και δέντρα, ξεπερνούσαν τις δύο χιλιάδες. Σε άλλες έφτασαν τις δέκα χιλιάδες. Στη Φλόριντα, τη Λουιζιάνα και τις όχθες του Μισσισσιππή, εκεί που ο τυφώνας ξέσπασε με μεγαλύτερη ένταση, το συνολικό κόστος αποκατάστασης των καταστροφών ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Μετά το καταστροφικό πέρασμα του τυφώνα Μπέτσι, εγκρίθηκε από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών η αντιπλημμυρική θωράκιση της Νέας Ορλεάνης.
389 Ιντούστρια

Η Ιντούστρια (Industria) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,88. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ιντούστρια υπολογίσθηκε σε 79 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 516 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,200 (από δεδομένα του IRAS). Η Ιντούστρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 32 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κρατικός Αερολιμένας Κω «Ιπποκράτης»

Ο Διεθνής Αερολιμένας Κω, «Ιπποκράτης» (IATA: KGS, ICAO: LGKO, ΥΠΑ: KAKI), είναι το αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το νησί της Κω. Το αεροδρόμιο βρίσκεται πλησίον του χωριού της Αντιμάχειας. Το όνομα του αεροδρομίου είναι αφιερωμένο στον αρχαίο Έλληνα ιατρό, Ιπποκράτη, ο οποίος καταγόταν από το νησί. Είναι το 5ο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ελλάδας.

 Το αεροδρόμιο ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 4 Απριλίου 1964. Το 1974 ο διάδρομος επεκτάθηκε στα 2.400 μέτρα. Λόγω της αυξημένης κίνησης του αεροδρομίου τη δεκαετία του 1980, χτίστηκε νέος τερματικός σταθμός. Το 1997, ο τερματικός σταθμός ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε. Μπορεί να εξυπηρετήσει ταυτόχρονα 12 μεγάλα αεροσκάφη, 6 μικρότερα και 4 ελαφρύτερα. Το Δεκέμβριο του 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου της Κω καθώς και άλλων 13 περιφερειακών αεροδρομίων, με την υπογραφή παραχώρησης τους από την κυβέρνηση και τη κοινοπραξία Fraport AG / Όμιλος Κοπελούζου. Σύμφωνα με τη συμφωνία, η κοινοπραξία θα χειρίζεται τα 14 αεροδρόμια (συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Κω) για 40 χρόνια ξεκινώντας από το φθινόπωρο του 2016. Στις 22 Μαρτίου 2017, η Fraport-Greece παρουσίασε τα σχέδια όλων των αεροδρομίων, μεταξύ αυτών και του αεροδρομίου της Κω. Οι άμεσες εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στο αεροδρόμιο με την ανάληψη της λειτουργίας τους από τη Fraport Greece και πριν την έναρξη της καλοκαιρινής περιόδου 2017 περιλαμβάνουν: Γενικό καθαρισμό Βελτίωση του φωτισμού και της σηματοδότησης στους εσωτερικούς (τερματικοί σταθμοί) και εξωτερικούς χώρους των αεροδρομίων (χώρος στάθμευσης αεροσκαφών-διάδρομοι προσγείωσης-απογείωσης) Αναβάθμιση και βελτίωση των εγκαταστάσεων υγιεινής Βελτίωση παρεχόμενων υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένης δωρεάν σύνδεσης με το διαδίκτυο (WiFi) Εργασίες για τη βελτίωση της πυρασφάλειας σε όλους τους χώρους των αεροδρομίωνΟι εργασίες που θα ξεκινήσουν τον Οκτώβριο του 2017 και θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του επενδυτικού προγράμματος της Fraport Greece μέχρι το 2021 είναι οι ακόλουθες: Νέος Τερματικός Σταθμός Νέος πυροσβεστικός σταθμός Ανακαίνιση/επέκταση της εγκατάστασης επεξεργασίας λυμάτων 201% αύξηση της συνολικής έκτασης του αεροδρομίου σε 24.000 τ.μ. 75% αύξηση των σταθμών Check-in (από 16 σε 28) 125% αύξηση των σημείων ασφαλείας και ελέγχου του αεροδρομίου (από 4 σε 9) Το 2013, ένα Boeing 737 της Air Explore, πραγματοποίησε μια έκτακτη προσγείωση λόγω υπερθέρμανσης του αριστερού κινητήρα. Μόλις τροχοδρόμησε στην πύλη, ο κινητήρας έπιασε φωτιά. Ο πιλότος διέταξε εκκένωση μέσω των τσουληθρών έκτακτης ανάγκης που βρίσκονται σε κάθε πλευρά του αεροσκάφους. Κανένας δεν τραυματίστηκε. Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα
Ταγκάλογκ

Οι Ταγκάλογκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνογλωσσική ομάδα στις Φιλιππίνες. Το όνομα τους προέρχεται από το όνομα ταγκαιλόγκ που σημαίνει «άνθρωποι που ζουν κοντά στο ποτάμι». Τα τελευταία χρόνια πλέον αυτοαποκαλούνται Φιλιππινέζοι.

 Οι Ταγκάλογκ είναι περίπου 15 εκατομμύρια. Ομιλούν τη γλώσσα Ταγκάλογκ και μερικές διαλέκτους της. Ως προς το θρήσκευμα οι περισσότεροι είναι χριστιανοί. Ένας σημαντικός αριθμός των ταγκάλογκ χαρακτηρίζονται ως Μεστίζο, καθώς έχουν και κινεζική ή ισπανική ή αμερικάνικη καταγωγή. Ο πολιτισμός των Ταγκάλογκ ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με σήμερα. Οι επιρροές της Κίνας, της Ισπανίας και της Αμερικής έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό των Ταγκάλογκ που ουσιαστικά είναι και ο φιλιππινέζικος πολιτισμός. Οι Ταγκάλογκ συμμετείχαν ενεργά στις μεγαλύτερες στιγμές της φιλιππινέζικης ιστορίας όπως η φιλιππινέζικη επανάσταση. Η προφορική παράδοση των Ταγκάλογκ έχει διασωθεί σε αντίθεση με τη γραπτή. Η περιοχή Μπατάνγκας είναι το σημείο μηδέν για τους Ταγκάλογκ και η καρδιά του πολιτισμού τους. Οι Ταγκάλογκ οργάνωσαν πολλές επαναστάσεις κατά των Ισπανών αποίκων. Μάλιστα ο εθνικός ήρωας των Φιλιππίνων, Χοσέ Ρισάλ, ήταν Ταγκάλογκ στην καταγωγή. Κατά τη διάρκεια της φιλιππινέζικης επανάστασης το 1898, πολλοί από τους αρχηγούς της, όπως ο Εμίλιο Αγκιλνάδο, ο Απολινάριο Μαμπίνι, ο Αντρές Μπονιφάσιο και ο Εμίλιο Τζακίντο ήταν Ταγκάλογκ.
Λουδοβίκος Μαρία ντε Μπορμπόν υ Βιγιαβρίγα

Ο Λουδοβίκος-Μαρία, ισπαν. Luis-Maria de Borbón y Vallabriga (22 Μαΐου 1777 - 19 Μαρτίου 1823) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν καρδινάλιος, 14ος κόμης του Σινσόν και 1ος μαρκήσιος του Σαν Μαρτίν δε λα Βέγα.

 Ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου 13ου κόμη του Σινσόν, πρίγκιπα της Ισπανίας και της Μαρίας-Θηρεσίας δε Βαγιαβρίγα υ Ρόθας, Κυρίας του Βασιλικού Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας-Λουίζας, κόρης του Ιγκάθιο δε Βαγιαβρίγα υ Εσπανιόλ, κόμη του Τορεσκάσας. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και έτσι οι απόγονοι αποκλείονταν από τη διαδοχή. Γεννήθηκε στο Καδάλθο δε λος Βίδιος. Όταν το 1785 απεβίωσε ο πατέρας του, έπρεπε να μετακομίσουν στο Τολέδο, ώστε να εκπαιδευτούν από τον Φραγκίσκο-Αντώνιο δε Λορενθάνα υ Μπουτρόν αρχιεπίσκοπο του Τολέδου, διάσημο καρδινάλιο, ιστορικό και λαμπρό Ισπανό. Από το 1788 που απεβίωσε ο Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας, τους επετράπη να χρησιμοποιούν το οικογενειακό όνομα και τον θυρεό των Βουρβόνων. McWhirter, Ross, McFarlan, Donald, Boehm, David A., and McWhirter, Norris. 1989. 1990 Guinness Book of World Records. Sterling Pub. Co. p. 270. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 8.
Ναταλία Λιονάκη

Η Ναταλία Λιονάκη (Αθήνα, 22 Ιουνίου 1977) είναι Ελληνίδα πρώην ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Τον Αύγουστο του 2017 εκάρη μοναχή σε μοναστήρι στην Κένυα και πλέον φέρει το όνομα Φεβρωνία.

 Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ η καταγωγή της είναι από την Κρήτη. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές της στην Φιλοσοφική Σχολή Αθήνων ενώ μία συμμετοχή της σε ταινία το 1996 την οδήγησε στην απόφαση να σπουδάσει ηθοποιός. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 πέρασε Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου αποφοίτησε το 2002. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της έλαβε μέρος σε διάφορα διαφημιστικά σποτ για την τηλεόραση ενώ η πρώτη της μεγάλη δουλειά ως ηθοποιός έγινε το 2002. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 2002 όταν πήρε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά του Mega Channel "Φιλοδοξίες". Στη σειρά πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γιάννη Βούρο, τη Λίλα Καφαντάρη και τον Μάριο Ιορδάνου. Αποχώρησε από τη σειρά το καλοκαίρι του 2005 μετά το τέλος του τρίτου κύκλου της σειράς. Τη σεζόν 2005-2006 εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της δραματικής σειράς "Βέρα στο δεξί" σε σενάριο Έλενας Ακρίτα και Γιώργου Κυρίτση. Ακολούθησε ένας ακόμη πρωταγωνιστικός ρόλος, σε κωμική σειρά αυτή τη φορά, την επόμενη σεζόν στη σειρά "Η ώρα η καλή" παίζοντας μαζί με τους Πάνο Μιχαλόπουλο, Κάρμεν Ρουγγέρη και Δημήτρη Καλλιβωκά. Μετά από πέντε χρόνια συνεργασίας με το Mega Channel ξεκίνησε την συνεργασία της με τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha. Εκεί τη σεζόν 2007-2008 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά "Ζωή Ξανά" ενώ έλαβε μέρος σε μία ιστορία της σειράς "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα". Η τελευταία της τηλεοπτική σειρά ήταν τη σεζόν 2008-2009 όταν πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "40 Κύματα" στον ANT1. Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1996 σε ηλικία μόλις 18 ετών στη ταινία "Οι απόντες" με ένα μικρό ρόλο. Ακολούθησε το 2007 ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην ταινία "Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου". Την επόμενη χρονιά ακολούθησε το ερωτικό θρίλερ "Deep End" όπου πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αλέκο Συσσοβίτη, την Μαρία Κορινθίου και τον Κώστα Σόμμερ. Το Σεπτέμβριο του 2009 έγινε γνωστή η απόφαση της να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να γίνει μοναχή. Αρχικά μπήκε σε μοναστήρι στις Μοίρες Ηρακλείου Κρήτης για περίπου μισό χρόνο. Στα μέσα του 2010, μετά την αντίδραση της μητέρας της στην απόφαση της και κάποια προβλήματα που προέκυψαν με την υγεία της, οδηγήθηκε στο να αναιρέσει την απόφαση της και να επιστρέψει στην Αθήνα. Τελικά το 2012, έχοντας λύσει τις διαφορές με την οικογένειά της, επέστρεψε στην αρχική της απόφαση να εγκατασταθεί σε μοναστήρι. Στις 14 Αυγούστου 2017 γίνεται και επίσημα μοναχή. Πιο συγκεκριμένα εκάρη στην Κένυα, με τη στήριξη του πνευματικού της, πατέρα Απόστολου, φέροντας πλέον το όνομα «Φεβρωνία».
Σλοβακικές επαρχιακές εκλογές του 1928

Οι Σλοβακικές επαρχιακές εκλογές του 1928 πραγματοποιήθηκαν στη Σλοβάκικη επαρχία στις 2 Δεκεμβρίου 1928. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από την πτώση της δύναμης του Σλοβακικού Λαϊκού Κόμματος, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα Αγροτών και Χωρικών αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα στη Σλοβάκικη Συνέλευση.

 Η σλοβάκικη συνέλευση ιδρύθηκε στις 14 Ιουλίου 1927, όταν η εθνική συνέλευση κατάργησε της Κομητείες της Τσεχοσλοβακίας, αντικαθιστώντας τες με τέσσερις επαρχίες, μια εκ των οπίων ήταν η Σλοβακία. Ο νόμος αυτός τέθηκε σε ισχύ την 1 Ιουλίου 1928. Η συνέλευση των 54 μελών είχε κατά τα δύο τρίτα της εκλεγμένα μέλη, ενώ το ένα τρίτο διοριζόταν από την εθνική κυβέρνηση.
Μαργαρίτα του Αρτουά

Η Μαργαρίτα (γαλλ. Margueritte, 1285-1311) από τον Οίκο του Αρτουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Αρτουά και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Εβρέ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου κόμη του Αρτουά και της Λευκής των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρετάνης. Παντρεύτηκε στο Οτέλ ντ'Εβρέ στο Παρίσι. Όλα της τα παιδιά επέζησαν της ενηλικίωσης και είχαν τέκνα. Απεβίωσε 26 ετών στο Παρίσι και τάφηκε στην -τώρα κατεστραμμένη- μονή των Ιακωβίνων, μαζί με τον σύζυγό της και τα τέκνα της. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Καπετιδών κόμη του Εβρέ και είχε τέκνα: Μαρία 1303-1335, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ των Ρέγκιναρ δούκα της Βραβάντης. Φίλιππος Γ΄ 1306-1343, κόμης του Εβρέ. Κάρολος απεβ. 1336, κόμης του Ετάμπ. Μαργαρίτα 1307-1350, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΙΒ΄ κόμη του Ωβέρν & Μπουλόν. Ιωάννα 1310-1370, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ των Καπετιδών, βασιλιά της Γαλλίας. Charles Cawley: Medieval Lands, Northern France, Nobility
Αντιεκκοσμίκευση

Η αντιεκκοσμίκευση είναι ένας κοινωνιολογικός όρος που περιγράφει την εξάπλωση ή την ανάπτυξη της θρησκείας, συνήθως μετά από μια περίοδο προηγούμενης εκκοσμίκευσης . Η θεωρία της αντιεκκοσμίκευσης είναι αντίθετη της παλαιότερης θεωρίας που είναι γνωστή ως «Άποψη της Εκκοσμίκευσης», που αναφερόταν στη βαθμιαία υποχώρηση της θρησκείας μέχρι του σημείου της εξαφάνισης. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι μελετητές κατέδειξαν τη συνέχιση του εκκλησιασμού στις δυτικές χώρες, την άνοδο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και την επικράτηση των θρησκευτικών συγκρούσεων ως απόδειξη της συνεχιζόμενης σημασίας της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο. Ο αρχικός υποστηρικτής της Άποψης της Εκκοσμίκευσης Πίτερ Λ. Μπέργκερ, υποστήριξε μετέπειτα τη νεότερη θεωρία, δηλώνοντας ότι ο «κόσμος σήμερα... είναι μανιωδέστερα θρησκευτικός παρά ποτέ».

 Πολλοί μελετητές του 19ου αιώνα είχαν την άποψη ότι ο κόσμος διέρχεται μια διαδικασία εκκοσμίκευσης. Άτομα όπως ο Εμίλ Ντιρκέμ, ο Μαξ Βέμπερ , ο Καρλ Μαρξ και ο Σίγκμουντ Φρόυντ πίστευαν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί έως ότου η θρησκεία γίνει ουσιαστικά ασήμαντη στη δημόσια σφαίρα. Τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι η θρησκεία θα γίνει "ιδιωτικοποιημένη". Η άποψη περί εκκοσμίκευσης υπογραμμίστηκε από τον ορθολογισμό, ένα επιχείρημα που γεννήθηκε από την εποχή του Διαφωτισμού. Ο Μπέργκερ που εισήγαγε τον όρο, εξήγησε ότι η αρχική χρήση του απλά αναφερόταν στη "συνεχιζόμενη ισχυρή παρουσία της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο".” Μετέπειτα ο Karpov εξήγησε ότι ο όρος αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που είναι αντίθετο με την εκκοσμίκευση και με μια προηγηθείσα περίοδο εκκοσμίκευσης. Ανέφερει ότι η αντιεκκοσμίκευση μπορεί να οριστεί σαν "την ανάπτυξη της επιρροής της θρησκείας στην κοινωνία", αλλά μόνο αν αναπτύσσεται ως απάντηση σε προηγηθείσες τάσεις εκκοσμίκευσης. Επομένως, ο ορισμός του Karpov ουσιαστικά περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου η θρησκεία ενεργά επανέρχεται και όχι σε μια απλή κατάσταση συνέχειας. Οι Finke και Stark διαπιστώνουν ότι ο εκκλησιασμός στην Αμερική από το 1776 έως το 2000 αυξήθηκε από το 17% στο 62% του πληθυσμού. Υποστηρίζουν ότι η θρησκευτικότητα στον 20ό και 21ο αιώνα απλά φαίνεται να υποχωρεί σε σημαντικότητα επειδή οι παραδοσιακοί τρόπου θρησκευτικής λατρείας αντικαθίστανται από ένα νέο κύμα θρησκευτικότητας. Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο απομακρύνονται από παραδοσιακά και κατεστημένα δόγματα όπως ο Καθολικισμός και συμμετέχουν σε θρησκευτικές υποθέσεις με μια πιο προσωπική έννοια. Για παράδειγμα, οι Finke και Stark υποστηρίζουν ότι η αποικιακή περίοδος στην Αμερική δεν ήταν τόσο θρησκευόμενη όσο πιστευόταν, χρησιμοποιώντας τον εκκλησιασμό ως δείκτη. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η παγκοσμιοποίηση και ο θρησκευτικός πλουραλισμός είναι υπεύθυνοι για μια μεγαλύτερη εμπλοκή της εκκλησίας στην κοινωνία, σε σύγκριση με τις μονολιθικές, παραδοσιακές ιστορίες των κυρίαρχων εκκλησιών.
Επαρχία Νιάσα

Η Νιάσα (πορτογαλικά: Niasa), Νιάσσα (Niassa), Νυάσα (Nyasa), ή Νυάσσα (Nyassa) είναι μια επαρχία της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Λιτσίνγκα. Έχει έκταση 129.056 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.027.037 κατοίκων (απογραφή 2006).

 Η Νιάσα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα ανατολικά με την Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Ζαμβεζία και στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Ναμπούλα. Στα ανατολικά συνορεύει με τη Βόρεια και την Κεντρική Περιφέρεια του Μαλάουι. Στα δυτικά βρέχεται από την Λίμνη Μαλάουι. Ο Ποταμός Ρουβούμα περνάει από το βόρειο τμήμα της επαρχίας. Το 75% της Νιάσσα παραμένει υποανάπτυχτο και ελεύθερο από νάρκες. Το 1998 ένα κολλέγιο χτίστηκε στη Λιτσίνγκα, την πρωτεύουσα της επαρχίας. Το κολλέγιο αυτό εκπαίδευε δασκάλους. Κάθε χρόνο αποφοιτούσαν κατά μέσο όρο 60 δάσκαλοι. Εκτός από την εκπαίδευση δασκάλων, το κολλέγιο αυτό προσφέρει εκπαίδευση σε μαθητές στη Λιτσίνγκα. Η Νιάσα πήρε το όνομά της από τη λίμνη Νιάσα, η οποία βρίσκεται δυτικά της επαρχίας. Η επαρχία λέγεται αλλιώς Νιάσσα, Νυάσα ή Νυάσσα, γιατί έτσι λέγεται αλλιώς και η λίμνη. Η λίμνη Νιάσα είναι γνωστότερη ως Λίμνη Μαλάουι. Η Ναμπούλα διαιρείται σε 15 συνοικίες και 3 δήμους. Κουάμπα Λιτσίνγκα Μετανγκούλα Επαρχίες της Μοζαμβίκης Niassa Province tourism Niassa Province landmine assessment (Πορτογαλικά)Province of Niassa official site (Πορτογαλικά)including information about districts (Αγγλικά)Niassa National Reserve official website Αρχειοθετήθηκε 2011-09-21 στο Wayback Machine.
Ανάκτηση πληροφοριών

Η ανάκτηση πληροφοριών ή ανάκτηση πληροφορίας (αγγλ.:Information Retrieval) είναι το επιστημονικό πεδίο της πληροφορικής που μελετά την αποδοτική αναζήτηση πληροφοριών και κάθε τύπου δεδομένων μέσα σε έγγραφα και μεταδεδομένα σχετικά με έγγραφα, όπως επίσης και με την αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων και στον Παγκόσμιο Ιστό (WWW). Μία εννοιολογική σύγχυση και μία πολύ εκτενής επικάλυψη υφίστανται στη χρήση των όρων ανάκτηση δεδομένων, ανάκτηση εγγράφων, ανάκτηση πληροφοριών και ανάκτηση κειμένου. Ωστόσο, καθένας από αυτούς τους όρους έχει τη δική του θεωρία και τις δικές του τεχνολογίες. Η ανάκτηση πληροφοριών στηρίζεται στη θεωρία των βάσεων δεδομένων, σε κατάλληλα υπολογιστικά συστήματα και σε μαθηματικές μεθόδους της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ εφαρμόζεται στην επιστήμη πληροφόρησης και στον Παγκόσμιο Ιστό (μηχανές αναζήτησης). Χάρη στον διεπιστημονικό της χαρακτήρα, αντλεί στοιχεία από την επιστήμη υπολογιστών, από τα μαθηματικά, από τη βιβλιοθηκονομία, από τη γνωστική ψυχολογία, από τη γλωσσολογία και από τη στατιστική.

 Μία διαδικασία ανάκτησης πληροφοριών ξεκινά όταν ο χρήστης εισάγει ένα ερώτημα (query) στο σύστημα. Τα ερωτήματα είναι αιτήσεις αναζήτησης σε κάποια βάση δεδομένων, όπως για παράδειγμα η αναζήτηση ενός αλφαριθμητικού σε κάποια μηχανή αναζήτησης του ιστού. Στην ανάκτηση πληροφοριών ένα ερώτημα δεν προσδιορίζει μονοσήμαντα ένα αντικείμενο, αλλά αντ’ αυτού, πολλά αντικείμενα μπορεί να ταιριάζουν στο ερώτημα, ίσως με διαφορετικούς βαθμούς σχετικότητας. Ένα αντικείμενο είναι μια οντότητα που αντιπροσωπεύεται από κάποιες πληροφορίες σε μια βάση δεδομένων. Για να απαντηθούν τα ερωτήματα των χρηστών, γίνεται αναζήτηση ανάμεσα στα στοιχεία της βάσης για πιθανές απαντήσεις. Τα δεδομένα μπορεί να έγγραφα κειμένων, εικόνες, αρχεία ήχου ή βίντεο. Συχνά τα ίδια τα έγγραφα δεν αποθηκεύονται ή διατηρούνται απευθείας στο σύστημα ανάκτησης πληροφοριών, αλλά αντ’ αυτού εκπροσωπούνται στο σύστημα από υποκατάστατα έγγραφα ή μεταδεδομένα. Τα περισσότερα συστήματα ανάκτησης πληροφοριών υπολογίζουν μια αριθμητική βαθμολογία για το πόσο καλά κάθε αντικείμενο στη βάση δεδομένων ταιριάζει με το ερώτημα και κατατάσσει τα αντικείμενα σύμφωνα με αυτή την τιμή. Τα αντικείμενα που βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης εμφανίζονται στο χρήστη. Η διαδικασία μπορεί στη συνέχεια να επαναλαμβάνεται, αν ο χρήστης επιθυμεί να βελτιώσει το ερώτημα. Center for Intelligent Information Retrieval at University of Massachusetts Information Retrieval at the Language Technologies Institute, Carnegie Mellon University Glasgow Information Retrieval Group
Μπόισον Γουίνι

Ο Μπόισον Γουίνι ντε Σόουζα (Boison Wynney de Souza, γενν. 27 Δεκεμβρίου 1996), γνωστός ως Μπόισον Γουίνι ή απλά Μπόισον, είναι Λιβεριανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Ισπανία, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Δόξα Δράμας.

 Τη σεζόν 2015-16, ο Μπόισον εντάχθηκε με δανεισμό στην ΚΝ Ολίμπικ ντε Σάτιβα από την ΡΚΝ Μαγιόρκα Β, χωρίς να παίξει σε αγώνα. Στη συνέχεια, έπαιξε κατά σειρά στις ΚΕ Εουρόπα, ΚΝ Γιοσετένσε, ΚΝ Μπινισαλέμ και Μαγιόρκα Β.Στις 31 Αυγούστου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Δόξα Δράμας της Σούπερ Λιγκ 2. Ο Μπόισον γεννήθηκε στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα από Λιβεριανό πατέρα και Βραζιλιάνα μητέρα. Ως εκ τούτου, μπορούσε να εκπροσωπεί την Ισπανία, τη Λιβερία ή τη Βραζιλία. Έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Λιβερίας στις 2 Νοεμβρίου 2016. Έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στην εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Ζιμπάμπουε για την προκριματική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019, στις 11 Ιουνίου 2017. Προφίλ Boison Wynney στο BDFutbol Προφίλ του Boison Wynney στο Futbolme (Ισπανικά) Boison Wynney at La Preferente (in Spanish) (Αγγλικά) Προφίλ Boison Wynney στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας

Ο Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας είναι ο αρχηγός κράτους και απόλυτος μονάρχης (δηλ. και Ανώτατος Θρησκευτικός Άρχοντας) της Σαουδικής Αραβίας. Ο τιμητικός τίτλος του είναι Θεματοφύλακας των δύο Ιερών Τζαμιών (خادم الحرمين الشريفين). Αυτός ο τίτλος σηματοδοτεί τη δικαιοδοσία της χώρας επί των μουσουλμανικών τεμενών Μαστζίντ αλ Χαράμ στη Μέκκα και Μαστζίντ αλ Ναμπάουι στη Μεδίνα. Ο προηγούμενος τίτλος του ήταν "Αυτού Μεγαλειότης" (صاحب الجلالة) ως το 1986.

 Ο Βασιλιάς Αμπντουλαζίζ, γνωστότερος ως Σαούντ ξεκίνησε την κατάκτηση της σημερινής Σαουδικής Αραβίας το 1902, αποκαθιστώντας την οικογένειά του ως εμίρηδες του Ριάντ. Εν συνεχεία υπέταξε τη Νετζντ (1922) και την Χετζάζη (1925). Ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας το 1932. Από τότε που πέθανε ο Ιμπν Σαούντ έχουν γίνει βασιλείς όλοι οι γιοι του. Οι απόγονοι του Ιμπν Σαούντ έχουν όλοι πρωταρχικό δικαίωμα στη διεκδίκηση του θρόνου. Αυτό κάνει την μοναρχία της Σαουδικής Αραβίας να διαφέρει αρκετά από τις δυτικές μοναρχίες, όπου υπάρχουν μεγάλες και σαφώς καθορισμένες βασιλικές οικογένειες και τάξεις διαδοχής. Η χώρα κυβερνάται από τον ισλαμικό νόμο, ωστόσο αρκετοί Μουσουλμάνοι θεωρούν την κληρονομική μοναρχία ως έναν τύπο κυβέρνησης που θα πρέπει να αποφεύγεται σε ισλαμικές χώρες. Ο Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας θεωρείται και επικεφαλής του Οίκου του Σαούντ και ανώτερος από τον Πρωθυπουργό. Ο πρίγκιπας διάδοχος είναι και "Αναπληρωτής Πρωθυπουργός." Οι βασιλείς μετά τον Φαϊζάλ διορίζουν και "δεύτερο αναπληρωτή πρωθυπουργό"ως επόμενο διάδοχο του πρίγκιπα διαδόχου.Στην σειρά ιεραρχίας 1]Βασιλιάς/Αρχηγός Κράτους και Θρησκείας 2]Αντιβασιλιάς/Διάδοχος του Θρόνου 3]Πρωθυπουργός/Πρόεδρος της Κυβέρνησης 4]Αναπληρωτής Αντιβασιλιάς/Αναπληρωτής Διάδοχος του Θρόνου 5]Αναπληρωτής Πρωθυπουργός/Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης 6] Υπουργοί/Μέλη της Κυβέρνησης 7]Εμίρηδες/Τοπικοί και δημοτικοί άρχοντες Πρίγκιπας Διάδοχος Μουκρίν, γενν. 15 Σεπτεμβρίου 1945 (1945-09-15), γιος του Ιμπν Σαούντ και της Μπαράκα Αλ Γιαμίγια Αναπληρωτής Πρίγκιπας Διάδοχος (3ος στη σειρά διαδοχής) Μουχάμαντ μπιν Ναγιέφ, γενν. το 1959, γιος του Ναγιέφ μπιν Αμπντουλαζίζ και της Αλ Τζαγουάρα μπιντ Αμπντουλαζίζ μπιν Μουσαέντ μπιν Τζιλούι Αλ Σαούντ, εγγονός του Ιμπν Σαούντ και της Χασά μπιντ Αχμέντ Αλ Σουνταϊρί
Μάρκος Γιάντσης

Ο Μάρκος Γιάντσης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στις ομάδες της Νάουσας, του Άρη Θεσσαλονίκης και της Καστοριάς. Κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1969-70 με τους "κίτρινους".

 Ο Γιάντσης ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Νάουσα, στην ομάδα της γενέτειρας του και το 1968 μεταγράφηκε στον Άρη για 250.000 δραχμές, μετά από προτροπή του τότε προπονητή της Νάουσας και παλαίμαχου άσου του Άρη, Ηλία Κεμαλίδη.Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στα δύο παιχνίδια με την Ούιπεστ το Νοέμβριο του 1968, όπου ο Άρης ηττήθηκε δύο φορές και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του κυπέλλου Διεθνών Εκθέσεων. Ενδιάμεσα, είχε αγωνιστεί στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, όπου ο Άρης επιβλήθηκε με 2-0. Σε κάποιες περιπτώσεις ο προπονητής Σεβεριάνο Κορέιρα τον χρησιμοποίησε και στη θέση του σέντερ-φορ. Την επόμενη χρονιά, πέτυχε γκολ στην εκτός έδρας νίκη του Άρη επί του Ολυμπιακού Βόλου με 0-3.Στο τέλος εκείνης της χρονιάς οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το κύπελλο Ελλάδος, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 1-0 στο Καυτατζόγλειο. Το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στην Καστοριά, όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση του τρίτου ομίλου της Β' εθνικής, χάνοντας την άνοδο για δύο βαθμούς.Το 1971, η Νάουσα κέρδισε την άνοδο της στην Β΄ Εθνική και ο Γιάντσης, όπως και άλλοι ποδοσφαιριστές που ξεκίνησαν από την περιοχή, επέστρεψε στην ομάδα απ' όπου είχε ξεκινήσει, παραμένοντας εκεί ως το τέλος της καριέρας του. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ηλεκτρολύτης

Ηλεκτρολύτης είναι οποιαδήποτε ουσία που σε υδατικό διάλυμα παρέχει ελεύθερα κινούμενα ιόντα και έτσι καθίσταται ηλεκτρικά αγώγιμο. Τα υδατικά ηλεκτρολυτικά διαλύματα είναι γνωστά ως ιοντικά διαλύματα. Υπάρχουν όμως, πέρα από υγρά διαλύματα, τηγμένοι ηλεκτρολύτες, σε μορφή τζελ (συναντώνται σε μπαταρίες) και στερεοί ηλεκτρολύτες (συναντώνται στους ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές).

 Οι ηλεκτρολύτες γενικά υπάρχουν ως διαλύματα οξέων, βάσεων ή αλάτων. Επιπλέον, ορισμένα αέρια μπορούν να δράσουν ως ηλεκτρολύτες σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας ή χαμηλής πίεσης. Ηλεκτρολυτικά διαλύματα μπορούν επίσης να προκύψουν από την διάλυση μερικών βιολογικών (π.χ. DNA) και συνθετικών πολυμερών (π.χ. πολυστερίνη), πολυηλεκτρολυτών, που περιέχουν πολλαπλά φορτισμένες χαρακτηριστικές ομάδες. Ηλεκτρολυτικά διαλύματα κανονικά δημιουργούνται, όταν διαλύεται ένα άλας σε έναν διαλύτη, όπως νερό, και τα ξεχωριστά τμήματα διαχωρίζονται λόγω θερμοδυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του διαλύτη και της διαλυμένης ουσίας, σε μια διεργασία που ονομάζεται διάλυση. Για παράδειγμα όταν διαλυθεί μαγειρικό αλάτι σε νερό, το μόριο του αλατιού διίσταται στα συστατικά του μέρη σύμφωνα με την εξίσωση διάστασης: NaCl(s) → Na+(aq) + Cl−(aq).Είναι επίσης δυνατό κάποιες ουσίες να αντιδρούν με το νερό, όταν προστίθενται σε αυτό, παράγοντας ιόντα. Για παράδειγμα το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό και παράγει ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα υδροξωνίου, ανθρακικού άλατος, και ανθρακικού οξέος. Επίσης, τα λιωμένα άλατα μπορούν να είναι ηλεκτρολύτες. Για παράδειγμα, όταν το χλωριούχο νάτριο (μαγειρικό αλάτι) είναι λιωμένο, τότε το ρευστό άγει τον ηλεκτρισμό.
Φράγμα Βάιοντ

Το Φράγμα Βάιοντ (ή Φράγμα Βαγιόντ) είναι ένα εγκαταλελειμμένο φράγμα, που ολοκληρώθηκε το 1959 στην κοιλάδα του ποταμού Βάιοντ, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Βενετίας στην Ιταλία. Είναι ένα από τα υψηλότερα φράγματα στον κόσμο με ύψος 262 μέτρων.

 Στις 9 Οκτωβρίου του 1963 τα στοιχεία της φύσης κατανίκησαν το φράγμα. Λίγο μετά τις 11 το βράδυ, υπονομευμένη από τις καταρρακτώδεις φθινοπωρινές βροχές, η πλαγιά του όρους Τοκ υποχώρησε και έπεσε με τρομερή ορμή στην τεχνητή λίμνη του Βάιοντ. Το κύμα που δημιουργήθηκε υπερπήδησε με ευκολία το φράγμα, χωρίς να το βλάψει σοβαρά, και όρμησε στο φαράγγι. Δευτερόλεπτα αργότερα έφτασε στο Λονγκαρόνε, σκοτώνοντας δύο χιλιάδες από τις τέσσερις χιλιάδες των κατοίκων του. Στις 11 Οκτωβρίου, δύο ημέρες μετά τον κατακλυσμό που εξαφάνισε την πόλη, έμειναν ένα καμπαναριό και λίγα δέντρα που σημείωναν τη θέση του Λονγκαρόνε στη βόρεια Ιταλία. Αργότερα έγινε γνωστό ότι οι αρχές είχαν δεχθεί δεκάδες επιστολές από τους κατοίκους της πόλης. Όλες κατέγραφαν ανησυχίες για τις συνεχείς κατολισθήσεις στην τεχνητή λίμνη και όλες αγνοήθηκαν πλήρως. Αστοχία Φράγματος Vaiont Engineering Geology
Τσεχικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Τσεχία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει η τσέχικη κορόνα. Η Τσεχία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ, παρά μόνο κάποια πιθανότητα για την 1η Ιανουαρίου 2017.

 Τον Φεβρουάριο του 2007, ο υπουργός Οικονομικών της Τσεχίας, Μιροσλαβ Κάλουσεκ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι η Τσεχία μπορεί να καθορίσει το 2012 ως τον νέο στόχο για την ένταξη της στο ευρώ. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2010, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, Πετρ Νέτσας, δήλωσε επίσημα ότι δεν πρόκειται να εξετάσει καν το ζήτημα κατά τη διάρκεια της θητείας του, η οποία λήγει το 2014. Κατά συνέπεια, είναι αδύνατο να γίνει ένταξη πριν το 2017. Η εθνική πλευρά των τσέχικων κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμα. Μελετάται η διεξαγωγή σχετικού διαγωνισμού. Η Τσεχία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη. Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Κεντρική Τράπεζα της Τσεχίας
Πατρίς Τροβοάντα

Ο Πατρίς Τροβοάντα (Patrice Emery Trovoada ) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 11 Νοεμβρίου 2022. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία, για βραχύβιο χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2008 έως τον Ιούνιο του ιδίου έτους, από τις 14 Αυγούστου 2010 έως τις 12 Δεκεμβρίου 2012 και από τις 25 Νοεμβρίου 2014 έως τις 3 Δεκεμβρίου 2018 .

 Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1962 στη Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν. Είναι γιος του Μιγκέλ Τροβοάντα, Προέδρου της χώρας από το 1991 ως το 2001 Το όνομά του το έλαβε προς τιμήν του πρώτου πρωθυπουργού του Κονγκό, Πατρίς Λουμούμπα. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών της χώρας του από το 2001 ως τις 4 Φεβρουαρίου του 2002. Υπήρξε επίσης προεδρικός σύμβουλος επί θεμάτων πετρελαίου, επί προεδρίας Φραντίκε ντε Μενέζες, ως την απόλυσή του τον Μάιο του 2005 από τον ίδιο τον πρόεδρο. Στο αιτιολογικό της απόλυσης, κατηγορήθηκε για εκμετάλλευση του αξιώματός του με σκοπό να προωθήσει τα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Ο Τροβοάντα είναι Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση (ADI). Τον Ιούλιο του 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές εκείνου του έτους, ηττήθηκε όμως από τον Μενέζες, λαμβάνοντας 38,82% των ψήφων. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2008 ο Τροβοάντα διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μενέζες έπειτα από την παραίτηση του Τομέ Βέρα Κρουζ και η κυβέρνησή του ανέλαβε καθήκοντα την επομένη ημέρα. Στις 20 Μαΐου του 2008 η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Τροβοάντα, με ψήφους 30 υπέρ έναντι 23 κατά. Τον Ιούνιο ο πρόεδρος Μενέζες ζήτησε από το MLSTP/PSD να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο ηγέτης του, Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο έγινε νέος πρωθυπουργός. Η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση της Αντιπολίτευσης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών (26) στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν την 1η Αυγούστου 2010. Τo κυβερνών κόμμα MDFM-PCD του πρωθυπουργού Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο έμεινε στις 21 έδρες, επί συνόλου 55 στο κοινοβούλιο. Την τρίτη θέση κατέλαβε το Δημοκρατικό Κόμμα Συσπείρωσης - Ομάδα Αντανάκλασης, το οποίο ανήκε στον κυβερνώντα συνασπισμό, με 7 έδρες. Ο συνασπισμός του προέδρου Φραντίκε ντε Μενέζες (MDFM-PL) περιορίστηκε μόλις σε μία έδρα. Συνακόλουθα, ο Τροβοάντα ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός, στις 14 Αυγούστου 2010. Το κόμμα του Τροβοάντα απώλεσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, καθώς η κυβέρνησή του καταψηφίστηκε με πρόταση δυσπιστίας και ο ίδιος απομακρύνθηκε από την πρωθυπουργία το 2012. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Γκαμπριέλ Κόστα. Ο Πατρίς Τροβοάντα έγινε για 3η φορά πρωθυπουργός στις 25 Νοεμβρίου 2014, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών εκείνης της χρονιάς. Στις εκλογές εκείνες, την πλειοψηφία των εδρών (33 από τις συνολικά 55) κέρδισε η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση με επικεφαλής τον δύο φορές διατελέσαντα πρωθυπουργό. Ο Πατρίς Τροβοάντα έγινε για 4η φορά πρωθυπουργός, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2022. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 11 Νοεμβρίου 2022. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Patrice Trovoada στο Wikimedia Commons
543 Σαρλόττε

Η Σαρλόττε (Charlotte) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,412. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Σαρλόττε εκτιμάται σε 34,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xe, ενώ το άλβεδό της είναι 0,260. Η Σαρλόττε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 43 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σιρίν Χατούν

Η Σιρίν Χατούν (Οθ. Τούρκικα:شیریں خاتون) (Τούρκικα: Şirin Hatun, πριν το 1450 - μετά το 1500) ήταν η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Şirin Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Σιρίν παντρεύτηκε το Βαγιαζίτ στην Αμάσεια το 1464. Μαζί απέκτησαν δυο παιδιά, τον Ηγεμόνα Αμπντουλάχ και την Αϊνισάχ Σουλτάν, ήταν ακόμα ηγεμόνας και διοικητής στην Αμάσεια. Μετά τον θάνατο του Ηγεμόνα Αμπντουλάχ, η Σιρίν το 1483 πήγε στην Προύσα. Παρατηρήθηκε από τα βασιλικά καθήκοντα και ασχολήθηκε με τις φιλανθρωπίες. Έχτισε το "Χατουνιγιέ Τζαμί" που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο της Τραπεζούντας και το θρησκευτικό κολέγιο της Τραπεζούντας. Επίσης έχτισε ένα τάφο για τον γιο της Αμπντουλάχ, στον οποίο θάφτηκε και η ίδια όταν πέθανε. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Αραράτ Ερεβάν

Η Αραράτ Ερεβάν (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Արարատ Երևան) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αρμενίας που εδρεύει στην πρωτεύουσα του κράτους, Ερεβάν. Συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ της Αρμενίας (την ανώτατη κατηγορία του αρμένικου ποδοσφαίρου) και αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες ομάδες στη χώρα.

 Το 1935 ιδρύθηκε στην πόλη του Ερεβάν ως Σπαρτάκ. Το 1940 κέρδισε το Κύπελλο της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας, έχοντας αλλάξει πλέον το όνομά της σε Δυναμό (Ντινάμο στα ρωσικά) από το 1938. Το 1947 η ομάδα κέρδισε τη 2η θέση στη δεύτερη κατηγορία του περιφερειακού πρωταθλήματος της περιοχής της Υπερκαυκασίας. Το 1949 ανέβηκε στην Πρώτη Κατηγορία της Ε.Σ.Σ.Δ. και τερμάτισε στη 12η, σε μια σχετικά κακή σεζόν. Τη χρονιά εκείνη υπέστη και τρεις ευρείας έκτασης ήττες, με 6-0 από τις Λοκομοτίβ Μόσχας και ΤΣΝΤΚΑ Μόσχας (νυν ΤΣΣΚΑ) και μία με 6-1 από τη Δυναμό Τυφλίδας. Στο Κύπελλο Ε.Σ.Σ.Δ. εκείνης της χρονιάς, αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη Δυναμό Στάλινγκραντ. Το 1954 η ομάδα επέστρεψε στο αρχικό της όνομα, Σπαρτάκ Ερεβάν, το οποίο και άλλαξε το 1963 σε Αραράτ Ερεβάν. Το 2004 μετονομάστηκε σε Λερναγκόρς-Αραράτ Καπάν αρχικώς και Αραράτ Καπάν αργότερα την ίδια χρονιά, για να επιστρέψει στο όνομα Αραράτ Ερεβάν στα τέλη του 2004. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του συλλόγου εντοπίζονται το 1973 όταν κέρδισε το πρωτάθλημα (τεράστια επιτυχία σε ένα πρωτάθλημα που δέσποζαν οι ρωσικές και ουκρανικές ομάδες) και το Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης και το 1975 όταν αναδείχτηκε εκ νέου κυπελλούχος. Στο τελευταίο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση. Κατά τη σοβιετική περίοδο, είχε αναπτυχθεί ιδιαίτερη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Αραράτ και τη Δυναμό Τιφλίδας. Από το 1991 - μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και τη δημιουργία της ανεξάρτητης Αρμενίας - η Αραράτ συμμετέχει στο αρμενικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε το 1993. Παράλληλα, έχει αναδειχτεί έξι φορές κυπελλούχος Αρμενίας (1993, 1994, 1995, 1997, 2008 και 2021) και έχει κατακτήσει ένα σούπερ καπ (2008). Η Αραράτ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση τη σεζόν 1972/73, όταν αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, φτάνοντας μέχρι τον τρίτο γύρο. Τη σεζόν 1974/75 συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, προχωρώντας μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από την μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης, Μπάγερν Μονάχου, χάνοντας με 2-0 στο Μόναχο και επικρατώντας στον επαναληπτικό με 1-0 στο Ερεβάν. Επίσης, ο επιθετικός της Αραράτ, Έντουαρντ Μαρκάροφ αναδείχτηκε - από κοινού με τον Γκερντ Μίλλερ - πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, σημειώνοντας 5 τέρματα. Παράλληλα, ο Μαρκάροφ αποτελεί τον πρώτο σκόρερ του συλλόγου στα κύπελλα Ευρώπης έχοντας στο ενεργητικό του 12 γκολ, ενώ στην αντίστοιχη κατηγορία των συμμετοχών την πρωτιά μοιράζονται οι Αλεξέι Αμπραμιάν και Νορίκ Μεσροπιάν με 16 παρουσίες έκαστος. Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (1): 1973.Πρωτάθλημα Αρμενίας (1): 1993.Κύπελλο ΕΣΣΔ (2): 1973, 1975.Κύπελλο Αρμενίας (6): 1993, 1994, 1995, 1997, 2008, 2021Σούπερ Καπ Αρμενίας (1): 2008. Προφίλ της Αραράτ Ερεβάν στο uefa.com