IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ευαγγελισμός Τεμπών Λάρισας

Ο Ευαγγελισμός Λάρισας (έως το 1928 Χατζηόμπασι) είναι χωριό του δήμου Τεμπών της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 127 κατοίκους.

 Ο Ευαγγελισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 50 μέτρων, βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του νόμου, Λάρισας, σε κοντινή απόσταση από την κοιλάδα των Τεμπών και την οροσειρά της Όσσας. Μέχρι το 1997 αποτελούσε την έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Λαρίσης, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού δήμου Μακρυχωρίου. Το 2011 υπήχθη στον καλλικρατικό δήμο Τεμπών.Κατά τις αρχές του 2016 στο Σ.Ε.Α. της περιοχής φιλοξενήθηκαν προσωρινά διερχόμενοι πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή.
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ολλανδίας

Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ολλανδίας είναι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων που εκδίδονται στην Ολλανδία από την Ολλανδική Αρχή Οχημάτων (Rijksdienst voor het Wegverkeer - RDW). Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της RDW εκχωρούνται με τον ίδιο "αριθμό" (ακολουθία χαρακτήρων αποτελούμενη από γράμματα και ψηφία) όπως αυτός αναγράφεται στο έγγραφο αναφοράς του οχήματος. Το χρησιμοποιούμενο σύστημα αρίθμησης δεν έχει σχέση με τον τόπο ταξινόμησης ή ιδιοκτησίας του οχήματος και οι αριθμοί εκδίδονται με αυστηρή χρονική σειρά που προσδιορίζουν το όχημα και όχι τον κάτοχό του. Έτσι, εάν ένα όχημα αλλάξει ιδιοκτησία, ο αριθμός εγγραφής παραμένει αμετάβλητος.

 Το 1898, η Ολλανδία εισήγαγε την εθνική πινακίδα κυκλοφορίας ως η τρίτη χώρα στον κόσμο, μετά τη Γαλλία (1893) και τη Γερμανία (1896). Η πρώτη πινακίδα κυκλοφορίας αποτελούνταν από τον αριθμό 1 και εκδόθηκε στις 26 Απριλίου 1898 στο όνομα του W.A. van Dam από το Χρόνινγκεν. Ο δεύτερος, με τον αριθμό 2, εκδόθηκε στον αδελφό του J. van Dam την ίδια ημερομηνία. Το σύστημα αυτό καταργήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1906. Το τελευταίο νούμερο ήταν ο αριθμός 2065 . Το 1906 δημιουργήθηκε ένα νέο σύστημα με το οποίο ο οδηγός έπρεπε να κατέχει άδεια οδήγησης και αριθμό αδείας . Αυτά τα πιστοποιητικά αριθμού εκδόθηκαν ανά επαρχία, οπότε κάθε πινακίδα ξεκινούσε με ένα ή δύο γράμματα για να δηλώσει την επαρχία. Η πινακίδα συνδέθηκε με τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, όπως συμβαίνει σήμερα στο Βέλγιο. Κατά την αντικατάσταση του αυτοκινήτου, διατηρούνταν η ίδια πινακίδα κυκλοφορίας. Οι κωδικοί που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ακόλουθοι: Α: Γκρόνινγκεν Β: Φρίσλαντ Α: Ντρέντε E: Οφεράισσελ G, GZ, GX: Βόρεια Ολλανδία H, HZ, HX: Νότια Ολλανδία Κ: Ζηλανδία L: Ουτρέχτη Μ: Χέλντερλαντ Ν: Βόρεια Βραβάντη P: Λιμβουργία R: Υπερπόντιες περιοχές. Όταν η κυκλοφορία αυτοκινήτων υπερέβαινε όλο και περισσότερο τα όρια μιας επαρχίας, προέκυψε η ανάγκη για μια εθνική, κεντρικά προσβάσιμη πινακίδα κυκλοφορίας, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του Εθνικού Οργανισμού Οδικής Κυκλοφορίας (RDW). Το 1951 το σύστημα της επαρχιακής πινακίδας κυκλοφορίας αντικαταστάθηκε από ένα σύστημα στο οποίο συνδυάστηκαν τρεις ομάδες δύο γραμμάτων ή δύο αριθμών. Αυτό το σύστημα ονομάζεται επίσης sidecode (πλευρικός κωδικός). Οι πινακίδες κυκλοφορίας δεν εκδίδονταν πλέον από την επαρχία, αλλά σε εθνικό επίπεδο από την RDW. Το τρέχον σύστημα ολλανδικών πινακίδων κυκλοφορίας χρησιμοποιεί μαύρα γράμματα σε κίτρινο φόντο που αντανακλά το φως. Η προηγούμενη σειρά χρησιμοποίησε λευκά αντανακλαστικά γράμματα σε σκούρο μπλε φόντο. Ωστόσο, τα συστήματα αρίθμησης τους είναι τα ίδια. Οι ολλανδικές πινακίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων μπορούν να μορφοποιηθούν ως εξής: ΑΑ - Χρησιμοποιείται για οχήματα που έχουν ταξινομηθεί στην ολλανδική βασιλική οικογένεια. KL, KN έως KZ - Βασιλικός Στρατός KM - Βασιλικό Ναυτικό LM - Πολεμική Αεροπορία CD - Διπλωματικό Σώμα BFG - Χρησιμοποιούνται στα ιδιωτικά οχήματα των Ολλανδών και Γερμανών στρατιωτικών υπαλλήλων που εργάζονται για τις Βρετανικές Δυνάμεις στη Γερμανία. Εκδίδονται από το Υπουργείο Άμυνας και τη Βασιλική Στρατιωτική Αστυνομία στο Ντρίεμπεργκεν (Driebergen) της Ουτρέχτης.
Αυτοκινητόδρομος 65 (Ελλάδα)

Ο Αυτοκινητόδρομος 65 ή πιο γνωστός ως Περιφερειακή Αιγάλεω είναι αυτοκινητόδρομος στη Δυτική Αττική. Έχει μήκος 5 χιλιόμετρα, ξεκινάει από τα Άνω Λιόσια και καταλήγει στον Σκαραμαγκά, κοντά στη Βιομηχανική περιοχή του Ασπρόπυργου.

 Το συγκεκριμένο τμήμα ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1997, μαζί με ολόκληρη την Αττική Οδό. Το μεγαλύτερο τμήμα παραδόθηκε το 2003 και έχει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση. Παρ' όλα αυτά έχει μείνει ένα μικρό τμήμα μήκους 1,4 χιλιομέτρων κοντά στον Σκαραμαγκά που ενώ είχε επίσης ξεκινήσει να κατασκευάζεται, από το 2003 έχει μείνει μετέωρο χωρίς καν να συμπεριληφθεί στο νέο ρυθμιστικό νομοσχέδιο της Αττικής για το 2021. Το συγκεκριμένο έργο ενώ είχε προγραμματιστεί το 2003 να έχει άλλη κατεύθυνση στο ύψος της Λεωφόρου Αθηνών, άλλαξε στην πορεία σχεδιασμό, χωρίς όμως να ενημερωθούν οι χρηματοδότες, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι η ΕΕ διέκοψε τη χρηματοδότηση του έργου, μιας και η έγκριση ήταν για διαφορετικό έργο. Λόγω έλλειψης αποκλειστικά εθνικών πόρων, αλλά και της προσφυγής μιας ηλικιωμένης στο Συμβούλιο της Επικρατείας που είχε σπίτι στην περιοχή, από το 2003 η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Το 2011 παρουσιάστηκε μια νέα μελέτη, η οποία περιλάμβανε: Ολοκλήρωση της Δυτικής Περιφερειακής Αιγάλεω (μήκος 1,4 χλμ.), πάνω από τη λίμνη Κουμουνδούρου, στην οποία έχουν πραγματοποιηθεί εδώ και αρκετά χρόνια τα χωματουργικά έργα. Η Λεωφόρος αυτή θα συνέδεε την Αττική Οδό με την Λεωφόρο Σχιστού και μέσω αυτής με τις εγκαταστάσεις του Οργανισμού Λιμένα Πειραιώς και της COSCO, αλλά και το λιμάνι του Πειραιά. Ανισόπεδο κόμβο κοντά στο λιμανάκι του Σκαραμαγκά, ο οποίος θα συνέδεε τη Δυτική Περιφερειακή με την Αθήνα και τον Πειραιά. Η σύνδεσή της με το ρεύμα προς Κόρινθο θα γινόταν από προηγούμενο κόμβο.Παρ' όλα αυτά το Νέο Ρυθμιστικό Αττικής το 2013 δεν συμπεριλαμβάνει το έργο, με αποτέλεσμα η ολοκλήρωση του να παραμένει αβέβαιη. Ιστοσελίδα: Motorways - Aυτοκινητόδρομοι, Ελλάς: Α65 Χάρτης: Α65 Google Maps Χάρτης: WikiMapia ΦΕΚ 253ΑΑΠ/2015 Χαρακτηρισμός και Αρίθμηση Αυτοκινητοδρόμων
Πρόεδρος των Φιλιππίνων

Ο Πρόεδρος των Φιλιππίνων (αγγλικά: President of the Philippines, Φιλιππινέζικα: Pangulo ng Pilipinas) είναι το ανώτατο αξίωμα και ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας στις Φιλιππίνες. Αποτελεί τον αρχηγό του κράτους, τον αρχηγό της κυβέρνησης καθώς και τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Ο πρόεδρος εκλέγεται από άμεση καθολική ψηφοφορία, και έχει διάρκεια θητείας 6 χρόνων. Ο πρόεδρος δεν μπορεί να επανεκλεγεί, υπηρετεί δηλαδή το μέγιστο για μία μόνο θητεία.Ο Μπονγκμπόνγκ Μάρκος, γιος του πρώην προέδρου και δικτάτορα των Φιλιππίνων Φερδινάντ Μάρκος, ορκίστηκε στις 30 Ιουνίου του 2022 νέος Πρόεδρος των Φιλιππίνων, έπειτα από την επικράτησή του στις προεδρικές εκλογές του Μαϊου του 2022.

 Για να μπορέσει να εκλεγεί κάποιος Πρόεδρος των Φιλιππίνων πρέπει να διαθέτει κάποια προσόσντα, τα οποία επιγραμματικά είναι τα εξής: Να είναι γεννημένος Φιλιππινέζος Να είναι εγγεγραμμένος ψηφοφόρος Να έχει την ικανότητα να διαβάζει και να γράφει Να είναι τουλάχιστον 40 ετών την ημέρα της εκλογής Να είναι κάτοικος των Φιλιππίνων για τα τελευταία 10 χρόνιαΕπίσης ένα άτομο που έχει διατελέσει ως πρόεδρος των Φιλιππίνων για τουλάχιστον 4 χρόνια, δεν μπορεί να καταθέσει ξανά υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές. Οι Φιλιππίνες είναι μία προεδρική δημοκρατία. Ως εκ τούτου, οι εξουσίες του προέδρου είναι ιδιαίτερα ισχυρές: διορίζει τα μέλη της κυβέρνησης (πχ υπουργοί) και καθορίζει τις πολιτικές της. Υπογράφει εκτελεστικά διατάγματα καθώς και τους νόμους που ψηφίζονται από την Βουλή των Αντιπροσώπων και την Γερουσία. Έχει δικαίωμα βέτο σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο, καθώς και εποπτεύει όλες τις τοπικές κυβερνήσεις αυτοδιοίκησης, διορίζει τους πρεσβευτές και τους στρατηγούς των ενόπλων δυνάμεων, κ.ο.κ.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1974-75

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1974-75 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Επισημαίνεται ότι η μία επιπλέον ομάδα της Α΄ ΕΠΣΠ, σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, ήταν οι Νέοι Ευγενείας, ύστερα από την αποκατάστασή τους μετά την πτώση του χουντικού καθεστώτος, το οποίο για πολιτικούς λόγους τους είχε αναγκάσει να διαλυθούν. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Περαμαϊκός και ο Ειδυλλιακός Βιλίων. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχτηκε η ομάδα των Βιλίων. Και οι δυο πρωταθλητές ομίλων έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, την πρόκριση για την Α΄ Κατηγορία πήραν η Δόξα Πειραιά, ο Μαύρος Αετός Κερατσινίου, ο Αετός Κορυδαλλού και ο Άρης Νικαίας, που κατακτούσε έτσι τη δεύτερη συνεχόμενη άνοδό του.

 Α΄ με 25 ομάδες σε δύο ομίλους των 13-12 ομάδων. Β΄ με 18 ομάδες σε δυο ομίλους. Γ΄ με 22 ομάδες σε δύο ομίλους. Πρωταθλητές ομίλων που προκρίθηκαν στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Περαμαϊκός Ειδυλλιακός Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 16 Απριλίου 1975, στάδιο Ελευσίνας: Ειδυλλιακός - Περαμαϊκός: 2-1 Τριταθλητής: πρόκριση στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄ Εθνική: 16 Απριλίου 1975, στάδιο Γ. Καραϊσκάκης: Αμφιάλη - Σαρωνικός: 4-1 Άνοδος στη Β΄ Εθνική: ΑμφιάληΟι τελικές βαθμολογίες: Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ κατηγορία: Δόξα Πειραιά Π.Α.Ο. Άρης Νικαίας Δευτεραθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ κατηγορία: Μαύρος Αετός Κερατσινίου Αετός ΚορυδαλλούΟι τελικές βαθμολογίες και η κατάταξη μετά τους αγώνες μπαράζ για τη 2η θέση στον Α όμιλο: Συμμετείχαν 22 σύλλογοι χωρισμένοι σε 2 ομίλους. Στη Γ΄ κατηγορία επέστρεψε και η Α.Ε. Περάματος που ήταν από τους συλλόγους που διαλύθηκαν από το δικατατορικό καθεστώς. Αν και προβλεπόταν οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου να προβιβαστούν, τελικά ανέβηκαν κατηγορια οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου. Πρωταθλητές των ομίλων ανακηρύχθηκαν οι Κένταυρος Καμινίων και Α.Ο. Προφήτη Ηλία και υπερπρωταθλήτρια η ομάδα του Προφήτη Ηλία. Α Όμιλος: Α.Ο. Προφήτη Ηλία , Δόξα Ασπροπύργου , Δόξα Περάματος , Εθνικός Φοίνιξ Περάματος , Ακράτητος Καμινίων , Αστέρας Σύρου , Ελευθερία Μοσχάτου , Δίας Κορυδαλλού , Αναγέννηση Πειραϊκής , Πρωτέας Νίκαιας , Απόλλων Αίγινας Β όμιλος: Κένταυρος Καμινίων , Νίκη Κερατσινίου , Κρίτων , Εθνικός Αστέρας Νεάπολης , Αστέρας Κερατσινίου , Πράσινα Πουλιά , Ολυμπιακός Καμινίων , Πυθαγόρας Περάματος , Νέοι Δραπετσώνας , Α.Ε. Περάματος , Φαληρικός Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το Κύπελλο της περιόδου 1974-75 κατέκτησε η Νίκη Ρέντη. Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ". Αρχείο εφημερίδων Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πειραιά. Αρχείο εφημερίδας "ΦΩΣ των Σπορ".
Βιλφρέδος Β΄ της Βαρκελώνης

Ο Βιλφρέδος Β΄ Μπορέλ, (Καταλανικά. Guifré II Borrell, ισπανικά: Wifredo II Borrell‎, (874 - 911) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνας και της Οσόνας (897 - 911).

 Ήταν γιος του Βιλφρέδου Α΄ του δασύτριχου, κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Ουρζέλ & Σερδάνια και της Γκουινεδίλδα, κόρης τού Βαλδουίνου Α΄ τού σιδηρόχειρα πρώτου κόμη της Φλάνδρας. Όταν το 897 απεβίωσε ο πατέρας του η ιδιοκτησία διαιρέθηκε: ο Βιλφρέδος Β΄ έλαβε τη Βαρκελώνη, Ζιρόνα, Οσόνα, ο Σουνιφρέδος Β΄ έλαβε το Ουρζέλ, ο Μιρό Β΄ τη Σερδάνια και ο Σουνυέρ βοηθούσε στη διακυβέρνηση των κομητειών του Βιλφρέδου Β΄. Το 911 απεβίωσε ο Βιλφρέδος Β΄ και τάφηκε στη μονή Σαντ Πάου ντελ Καμπ της Βαρκελώνης. Εκτελεστής της διαθήκης του ήταν ο Ιδαλγουέρ επίσκοπος του Μπικ: τον Βιλφρέδο Β΄ διαδέχθηκε ο Σουνυέρ στις κομητείες της Βαρκελώνης, Ζιρόνας και Οσόνας. La família catalana dels comtes de Carcassona. Genealogia de Guifré el Pilós dins d’Els primers comtes Catalans. Barcelona, Ediciones Vicens Vives, 1958. Pages 13–29.
Ποτοκάκι Σάμου

Το Ποτοκάκι, (παλαιότερα:Δασκαλειό) βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου όρμου, 14 χλμ. νότια από το Βαθύ και 3 χλμ. από το Πυθαγόρειο. Είχε 122 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 5 μ. πάνω από την θάλασσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αλιεία, τη γεωργία και με τον τουρισμό.

 Πρώτη φορά κατοικήθηκε το 1922 από Έλληνες της Μικράς Ασίας οι οποίοι επέλεξαν την περιοχή λόγω της θέσης της. Κατά το μεγάλο κραχ του 1929 το χωριό μεγάλωσε και έφτασε τους 350 κατοίκους και άρχισε να ενώνεται με το Πυθαγόρειο. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό βομβαρδίστηκε πάνω από μια φορά από τις Δυνάμεις του Άξονα. Οι Ιταλοί μπήκαν στις 29 Απριλίου του 1941. Ελευθερώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1944. Κατά τον Εμφύλιο κατέφθασαν πολλοί νέοι κάτοικοι,οι οποίοι ήταν είτε εξόριστοι, είτε προέρχονταν από ζώνες κατεχόμενες από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Με τα Ιουλιανά έμειναν μόνο 27 κάτοικοι. Το 1974 με την Κύπρο ήλθαν και κατοίκησαν περίπου άλλοι 100 κάτοικοι. Επίσης μετά τα Σεπτεμβριανά και τις απελάσεις των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη του 1964, πολλοί πρόσφυγες κατέφθασαν και εγκαταστάθηκαν στα λεγόμενα προσφυγικά. Σήμερα αποτελεί επίνειο της Χώρας Σάμου. Όλες αυτές οι πληθυσμιακές μεταβολές συνέπλεξαν με μικρασιατικά και Πολίτικα στοιχεία τον πολιτισμό του χωριού. Ο πληθυσμός κυμαίνεται και το καλοκαίρι έχει περισσότερους κατοίκους ως τουριστικός προορισμός. Από το 1922 μέχρι σήμερα υπάρχει αύξηση το 1929 ,το 1947, το 1974 και το 2004 και μείωση το 1962 και από το 1981 ως το 2001. Συγκεκριμένα: 1925 :115 1932 :350 1942 :100 1949 :259 1962 :27 1964 :250 1974 :140 1983 :57 1993 :59 2004 :97 2001 :49 2011 :122 Όταν πρωτοήρθαν οι κάτοικοι το μέρος ήταν κακοτράχαλο και γεμάτο βράχους. Κατά το μεγάλο κραχ του 1929 επειδή ο κόσμος δεν έβρισκε εύκολα τροφή στο νησί οι κάτοικοι του χωριού έβαλαν σε πάρα πολύ χαμηλές τιμές τα φαγητά και το χωριό πλούτισε. Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έπεσε σε οικονομικό μαρασμό. Σήμερα οι κάτοικοι είναι κατά κύριο λόγο ψαράδες και καλλιεργητές σύκων και πορτοκαλιών. Στο χωριό υπάρχουν τρία ταξί και δύο λεωφορεία που εκτελούν δρομολόγια προς και από το Βαθύ και το Πυθαγόρειο. Πλοία εκτελούν καθημερινα δρομολόγια για το νησι(το χειμωνα καθε δυο ημερες) προς και από τον Πειραιά. Για αεροπορική συγκοινωνία υπάρχει, σε μικρή απόσταση από το χωριό, ο Κρατικός Αερολιμένας Σάμου απ' όπου εκτελούνται πτήσεις καθημερινά. Τέλος υπάρχουν δρομολόγια προς τα Δωδεκάνησα, προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, προς τις Κυκλάδες και προς την Κρήτη.
Μήλα των Εσπερίδων

Τα μήλα των Εσπερίδων ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι χρυσοί καρποί των δέντρων που βρίσκονταν στον κήπο των Εσπερίδων. Είναι κυρίως γνωστά μέσω του μύθου του Ηρακλή, καθώς η απόκτησή τους αποτέλεσε το αντικείμενο του ενδέκατου άθλου του.

 [...]ἷξον δ' ἱερὸν πέδον, ᾧ ἔνι Λάδων εἰσέτι που χθιζὸν παγχρύσεα ῥύετο μῆλα χώρῳ ἐν Ἄτλαντος, χθόνιος ὄφις, ἀμφὶ δὲ νύμφαι Ἑσπερίδες ποίπνυον ἐφίμερον ἀείδουσαι·[...] Σύμφωνα με τον Φερεκύδη, οι μηλιές που παρήγαγαν τους καρπούς αυτούς είχαν δοθεί από τη Γη στον Δία και την Ήρα σαν γαμήλιο δώρο. Η Ήρα φύτεψε τα δέντρα στον κήπο των θεών, ο οποίος βρισκόταν στη χώρα του Άτλαντα. Ο Άτλαντας βρισκόταν έξω από τον κήπο και σήκωνε στους ώμους του τον ουρανό, τιμωρία που του είχε επιβληθεί από τον Δία. Οι κόρες του Άτλαντα έκλεβαν όμως τα μήλα, γι´ αυτό και η Ήρα ανέθεσε τη φύλαξή τους στις νύμφες Εσπερίδες και στον Λάδωνα, δράκοντα με εκατό κεφάλια και γιο του Τυφώνα και της Έχιδνας. Ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή να μεταβεί στον κήπο των Εσπερίδων και να του προσκομίσει τα χρυσά μήλα. Στην πορεία του προς τον κήπο ο ήρωας αντιμετώπισε πολλές περιπέτειες. Σημαντικότερη από αυτές ήταν η απελευθέρωση του Προμηθέα από τον βράχο στον οποίο ήταν δεμένος. Ο Ηρακλής απελευθέρωσε τον Προμηθέα και σκότωσε τον αετό που έτρωγε το συκώτι του, δίνοντας έτσι τέλος στο μαρτύριο του Τιτάνα. Ο Προμηθέας συνόδευσε στη συνέχεια τον Ηρακλή στον κήπο των Εσπερίδων. Για το κυρίως μέρος του άθλου υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη και πλέον διαδεδομένη ο Ηρακλής ακολούθησε τη συμβουλή του Προμηθέα να μην μπει ο ίδιος στον κήπο. Συμφώνησε λοιπόν με τον Άτλαντα να κρατήσει για λίγο εκείνος το φορτίο του, μέχρι ο Άτλας να του φέρει τα χρυσά μήλα. Ο Άτλας συμφώνησε με την πρόταση αυτή. Επιστρέφοντας όμως από τον κήπο, αρνήθηκε να παραδώσει τους καρπούς στον Ηρακλή. Δήλωσε ότι θα πήγαινε ο ίδιος τα μήλα στον Ευρυσθέα και ότι θα άφηνε τον Ηρακλή στη θέση του για πάντα. Ο Ηρακλής επιστράτευσε τότε όλη του την ευστροφία για να μπορέσει να ξεφύγει από την αιώνια καταδίκη στην οποία τον έριξε ο Άτλαντας. Άφησε τον Άτλαντα να πιστέψει ότι αποδέχτηκε τη μοίρα του, του ζήτησε όμως πρώτα να κρατήσει για λίγο τον ουρανό προκειμένου να φτιάξει ένα μαξιλάρι για το κεφάλι του. Ο Άτλας δέχτηκε, ο Ηρακλής όμως δραπέτευσε παίρνοντας μαζί του και τα μήλα. Η δεύτερη εκδοχή φέρει τον Ηρακλή να πηγαίνει ο ίδιος στον κήπο, να φονεύει τον Λάδωνα και να παίρνει τα μήλα, ενώ η τρίτη τις Εσπερίδες να παραδίδουν τα μήλα στον Ηρακλή με τη θέλησή τους, αφού πρώτα αποκοίμισαν τον δράκοντα. Όταν ο Ηρακλής έφτασε στις Μυκήνες παρέδωσε τα μήλα στον Ευρυσθέα. Εκείνος τα έδωσε πίσω στον ήρωα ως δώρο. Ούτε ο Ηρακλής όμως κράτησε τα μήλα. Τα παρέδωσε στην Αθηνά, η οποία τα επέστρεψε στον κήπο των Εσπερίδων, καθώς εκεί ήταν η θέση στην οποία έπρεπε να βρίσκονται. Εσπερίδες Ζαν Ρισπέν, «Ελληνική μυθολογία», τόμος Β', εκδόσεις Δαρεμάς, Αθήνα 1953. (επιμέλεια:Σπύρος Μαρινάτος, μετάφραση Νίκος Τετενές)
Χιουατάρι-σάι

Το Χιουατάρι-σάι (火渡り祭) (火渡りまつり, hiwatari matsuri) είναι γιορτή πυροβασίας στο βουδιστικό ναό Γιακουό-ιν Γιούκι-τζι, που βρίσκεται στο βουνό Τακάο, περίπου μία ώρα μακριά από το Τόκιο. Προσελκύει περίπου 3.000- 4.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.

 Το Χιουατάρι-σάι λαμβάνει χώρα κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαρτίου κάθε χρόνο στο βουνό Τακάο της Ιαπωνίας. Οι μοναχοί Γιαμαμπούσι, που ανήκουν στη βουδιστική σχολή Σίνγκον, περπατάνε με γυμνά πόδια στα αναμμένα κάρβουνα ψέλνοντας προσευχές εξαγνισμού. Προσεύχονται για την παγκόσμια ειρήνη, την υγεία, την καλή τύχη, τη μακροζωία, την ασφάλεια τη δική τους και των οικογενειών τους. Οι μοναχοί Σουγκέντο συνδυάζουν στοιχεία από τον βουδισμό, τον σιντοϊσμό και τον ταοϊσμό.Η τελετή ξεκινάει στις 13:00 το μεσημέρι με την πομπή των μοναχών, που έρχονται περπατώντας. Οι μοναχοί με τους ψαλμούς και τις προσευχές προσπαθούν να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα χρησιμοποιώντας διάφορα όπλα, ραβδίζουν τα σώματά τους με κλαδιά βουτηγμένα σε βραστό νερό και διαβάζουν μία λίστα με τα ονόματα των θεατών, που έχουν πληρώσει για την παρακολούθηση της τελετής. Ύστερα μία μεγάλη πυρά (goma) ανάβει. Η φωτιά έχει εξαγνιστική δύναμη. Όταν καούν τα ξύλα οι μοναχοί ρίχνουν κουβάδες με νερό στα κάρβουνα και σχηματίζουν δύο διαδρόμους πάνω στα αναμμένα κάρβουνα, όπου περπατούν με γυμνά πόδια ψέλνοντας. Πριν περάσουν πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα βάζουν τα πόδια τους πάνω σε ένα σωρό από αλάτι. Οι θεατές εφόσον έχουν πληρώσει κάποιο εισιτήριο, μπορούν να περάσουν πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα, αφού τελειώσουν την τελετή οι μοναχοί. Μέχρι τότε η θερμοκρασία στα κάρβουνα έχει πέσει αρκετά και έτσι οι συμμετέχοντες στην πυροβασία δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως καούν. Οι μοναχοί χτυπούν τα τύμπανα, για να ενθαρρύνουν τους θεατές να συμμετάσχουν στην πυροβασία. Η τελετή τελειώνει στις 15:30 το απόγευμα και στην περιοχή υπάρχουν υπαίθριοι πάγκοι, όπου πωλούν διάφορα είδη, όπως τακογιάκι, κοτόπουλο, κ.α.Αντίστοιχες τελετές πυροβασίας γίνονται και σε άλλες περιοχές της Ιαπωνίας, όπως στο Ιερό Τζοκομίο-τζι (Jokomyoji) στην Καμακούρα στο νομό Καναγκάβα,στο Ιερό Οντάκε-σαν (Ontake-san) στη Σαϊτάμα και το Νταϊχιουατάρι ματσούρι (Daihiwatari matsuri) στο Χατσίο-τζι (Τόκιο). Οι απλοί άνθρωποι αρχικά απαγορευόταν να συμμετάσχουν στις τελετές πυροβασίας, οι οποίες γίνονταν αποκλειστικά από μοναχούς. Η συμμετοχή των λαϊκών στις τελετές πυροβασίας έγινε επιτρεπτή μετά το 1950.Οι πιστοί συνηθίζουν να παίρνουν μερικά καμένα κάρβουνα ως φυλαχτά (o-mamori), γιατί θεωρούν ότι τους προστατεύουν. Οι «αναστενάρηδες» του βουνoύ Τακάο άρθρο στον ιστότοπο https://www.iaponia.gr/hiwatari-sai/ https://www.scmp.com/video/asia/3170512/fire-walkers-pray-peace-ceremony-japans-mount-takao Fire walking Festival Hiwatari-sai άρθρο στον ιστότοπο https://www.tanjahouwerzijlphotography.com/22dc84b75244f20ec409216b12a88272 (εικόνες) Mt. Takao Fire-Walking Festival (Hiwatari-sai) άρθρο στον ιστότοπο https://www.gotokyo.org/en/spot/ev179/index.html Αναστενάρηδες Αναστενάρια Πυροβασία
Μαρία Φρανσίσκα δε Σάλες Πορτοκαρέρο

Η Δόνια Μαρία Φρανσίσκα δε Σάλες Πορτοκαρέρο ι Κερκπάτρικ, 16η Δούκισσα της Πενιαράντα (Doña María Francisca de Sales Portocarrero y Kirkpatrick, 16a Duquesa de Peñaranda, 29 Ιανουαρίου 1825 - 16 Σεπτεμβρίου 1860) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα και αδελφή της Αυτοκράτειρας Ευγενίας της Γαλλίας.

 Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1825 στη Γρανάδα, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Δον Θιπριάνο δε Πάλαφοξ ι Πορτοκαρέρο και της Δόνιας Μαρία Μανουέλα Ενρικέτα Κερκπάτρικ δε Κλόσμπουρν ι δε Γκρεβινιέ. Ενώ ήταν παιδί, οι γονείς της μετακόμισαν στη Γαλλία και μετά το θάνατο του πατέρα της η μητέρα της μετακόμισε στην Ισπανία με τις κόρες της. Ήταν απελπισμένη να παντρέψει τις κόρες της και η Μαρία και η Ευγενία έγιναν γνωστές ως «Οι Κόμισσες» από την κοινωνία της Μαδρίτης. Στις 14 Φεβρουαρίου 1844 παντρεύτηκε τον Χακόβο Φιτζ-Τζέιμς Στούαρτ ι Βεντιμιγλία στη Μαδρίτη. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, τον Κάρλος Μαρία, τη Μαρία δε λα Ασουνσίον και την Μαρία Λουίζα. Το 1859 διαγνώστηκε με φυματίωση, αν και τα συμπτώματά της υποδήλωναν λευχαιμία. Η αδερφή της Ευγενία ήθελε να την πάρει από τη Μαδρίτη και να τη στείλει με το σκάφος της στο Αλικάντε. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1860 στο Παρίσι σε ηλικία 35 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Λόετσες της Μαδρίτης. Ο πλήρης τίτλος της ήταν: Δόνια Μαρία Φρανσίσκα δε Σάλες Πορτοκαρέρο ι Κερκπάτρικ, 16η Δούκισσα της Πενιαράντα δε Ντουέρο, 10η Μαρκησία του Βαλντεραμπάνο, 17η Μαρκησία του Βιγιανουέβα δελ Φρέσνο ι Μπαρκαρότα, 13η Μαρκησία του Λα Αλγκάμπα, 15η Μαρκησία του Λα Μπανιέσα, 15η Μαρκησία του Μιράγιο, 14 Μαρκησία του Βαλντουνκίγιο, 9η Κόμισσα του Μοντίχο, 17η Κόμισσα του Μιράδα δελ Καστανιάρ, 18η Κόμισσα του Φουεντιδουένια, 13η Κόμισσα του Κασαρούμπιος δελ Μόντε, 20η Κόμισσα του Σαν Εστέμπαν δε Γκορμάθ και 18η Υποκόμισσα του Παλάσιος δε λα Βαλντουέρνα Επίσης κατείχε του τίτλους: Ισπανία: Κυρία του Τάγματος των Ευγενών Κυριών της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας Ana de Sagrera (1990). Una rusa en España: Sofía, duquesa de Sesto. Espasa-Calpe. (ISBN 84-239-2236-7). David Baguley, Napoleon III and his regime - an Extravaganza. Louisiana State University Press, 2000. (ISBN 0-8071-2624-1). John Bierman, Napoleon III and his Carnival Empire. St. Martin's Press, 1988. (ISBN 0-312-01827-4). Colin Carlin, William Kirkpatrick of Malaga, The Grimsay Press, 2011. (ISBN 978-1-84530-071-5) Genealogy of the House of Alba
Αντικυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων

Ο Αντικυβερνήτης (ή υποκυβερνήτης) είναι ο αναπληρωτής του Κυβερνήτη των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Πρώτος στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ο Ντέιβιντ Έρλε Μάας (1915 - 1η Φεβρ. 2005), από το 1969 ως το 1973.

 Ντέιβιντ Έρλε Μάας (1915-2005) (1η Ιουλίου 1969 - 20 Φεβρουαρίου 1973) - Ρεπουμπλικανός Χωρίς Αντικυβερνήτη - 20 Φεβρ. 1973 - 5 Απρ. 1973 (Ο πρόεδρος της Γερουσίας Κλοντ Μολόι (1936-2009) υπηρέτησε ως υπηρεσιακός αντικυβερνήτης. Έθνιελ Κ. Ότλι (5 Απρ. 1973 - 6 Ιανουαρίου 1975) - Δημοκράτης. Έγινε Ρεπουμπλικανός στις 27 Μαΐου 1974, για να υπηρετήσει μια πλήρη θητεία ως αντικυβερνήτης στις εκλογές του 1974 με κυβερνήτη το Μέλβιν Χ. Έβανς. Χουάν Φρανσίσκο Λουίς (1940-2011) (6 Ιαν. 1975 - 2 Ιαν. 1978) - Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών Χωρίς Αντικυβερνήτη - 2 Ιαν. 1978 - 10 Μαρτ. 1978 Χένρι Α. Μίλιν (1923-2004) (10 Μαρτ. 1978 - Ιαν. 1983) - Δημοκρατικός Τζούλιο Μπράντι (γ. 1942) (Ιαν. 1983- 5 Ιαν. 1987) - Δημ.-Ρεπουμπλικανός Ντέρεκ Μ. Χοτζ (1941-2011) (5 Ιαν. 1987 - 2 Ιαν. 1995) - Δημοκρατικός Κένεθ Μαπ (2 Ιαν. 1995 - 4 Ιαν. 1999) -Ανεξάρτητος Τζέραρντ Λουζ Τζέιμς ο Δεύτερος (γ. 1953) (4 Ιαν. 1999 - 6 Ιαν. 2003) - Δημοκρατικός Βαργκρέιβ Ρίτσαρντς (γ. 1950) (6 Ιαν. 2003 - 1η Ιαν. 2007) - Δημοκρατικός Γκρέγκορι Φράνσις (γ. 1951) (1η Ιαν. 2007 - 5 Ιαν. 2015) - Δημοκρατικός Όσμπερτ Πότερ (γ. 1956) (5 Ιαν. 2015 - 7 Ιαν. 2019) - Ανεξάρτητος Τρεγκέντσα Ρόουτς (γ. 1959) (7 Ιαν. 2019- σήμερα) - Δημοκρατικός Lieutenant Governor of the United States Virgin Islands Gregory R. Francis VI History.com Αρχειοθετήθηκε 2021-08-26 στο Wayback Machine.
Φάση κύματος

Με τον όρο φάση κύματος ή ταλάντωσης χαρακτηρίζεται το μέγεθος που εκφράζει την απομάκρυνση ενός σώματος που εκτελεί ταλάντωση από τη θέση ισορροπίας του σε κάποιο δεδομένο χρόνο. Η φάση κύματος αντιστοιχεί στο τόξο ( ω t − k x + θ ) {\displaystyle (\omega \,t-k\,x+\theta )} στην μαθηματική έκφραση του κύματος ή στο τόξο ( ω t + θ ) {\displaystyle (\omega \,t+\theta )} στην μαθηματική έκφραση της ταλάντωσης. Η γωνία θ και στις δύο εκφράσεις ονομάζεται αρχική φάση και υπολογίζεται από τις δοθείσες αρχικές συνθήκες για ένα κύμα ή μία ταλάντωση.

 Δύο κύματα με ίδια συχνότητα έχουν διαφορά φάσης αν παρουσιάζουν διαφορετικό πλάτος την ίδια χρονική στιγμή ή στο ίδιο σημείο του χώρου. Η διαφορά φάσης εκφράζεται σε μοίρες ή ακτίνια και κυμαίνεται μεταξύ 0 και 360ο ή 0 και 2π rad. Δύο κύματα λέγονται συμφασικά αν έχουν διαφορά φάσης 0ο ή 360ο ενώ βρίσκονται σε αντίθετη φάση αν η διαφορά φάσης τους είναι 180ο. Η διαφορά φάσης συνδέεται άμεσα με το φαινόμενο της συμβολής. Στη περίπτωση που οι κορυφές των δύο κυμάτων φτάνουν (συμβάλλονται) την ίδια στιγμή, τότε δημιουργείται ένα νέο κύμα με μεγαλύτερο πλάτος (σύμφωνα με την αρχή της επαλληλίας ή την υπέρθεση), και η περίπτωση αυτή αποκαλείται ενισχυτική συμβολή. Όταν όμως οι κορυφές του ενός κύματος φθάνουν ταυτόχρονα με τις κοιλίες του άλλου τότε λέμε πως βρίσκονται αυτά τα κύματα εκτός φάσης. Στη περίπτωση αυτή ο συνδυασμός των δύο αυτών κυμάτων δημιουργεί ένα πιο ασθενικό κύμα, όταν μάλιστα έχουν και το ίδιο πλάτος τότε αλληλοεξουδετερώνονται. Η τελευταία περίπτωση γίνεται αντιληπτή αν θεωρηθεί πως όταν το ένα κύμα βρίσκεται στη κορυφή και το άλλο ταυτόχρονα στη κοιλία και έχουν το ίδιο πλάτος (δηλαδή ισαπέχουν από τη θέση ισορροπίας) την στιγμή που θα συγκλίνουν στην αλλαγή φάσης των θα συμβάλλουν καταστροφικά και εξουδετερώνονται. Πλάτος κύματος Κύματα και φάσεις Σχέση φάσης και χρονικής καθυστέρησης
DSL

Ο όρος Digital Subscriber Line (Ψηφιακή Συνδρομητική Γραμμή) ή DSL ή xDSL περιγράφει μια οικογένεια τεχνολογιών που παρέχουν μετάδοση δεδομένων πάνω από το παραδοσιακά τηλεφωνικά καλώδια. Η πιο δημοφιλής τεχνολογία DSL είναι το ADSL και η βελτιωμένη έκδοσή του, το ADSL2+.

 Μερικές τεχνολογίες DSL είναι οι εξής: High Data Rate Digital Subscriber Line (HDSL), μια παλιότερη μορφή DSL Symmetric Digital Subscriber Line (SDSL), μια μορφή DSL που παρέχει τους ίδιους ρυθμούς αποστολής και λήψης δεδομένων Asymmetric Digital Subscriber Line (ADSL), μια προτυποποιημένη έκδοση, που παρέχει χαμηλότερους ρυθμούς για την αποστολή των δεδομένων σε σύγκριση με τη λήψη Rate-Adaptive Digital Subscriber Line (RADSL) Very High Speed Digital Subscriber Line (VDSL), το οποίο παρέχει πολύ γρήγορες ταχύτητες αντικαθστώντας το χαλκό με οπτικές ίνες μέχρι τα ΚΑΦΑΟ Very High Speed Digital Subscriber Line 2 (VDSL2), μια βελτιωμένη έκδοση του VDSL Symmetric High-speed Digital Subscriber Line (G.SHDSL), μια προτυποποιημένη από την ITU (International Telecommunication Union) έκδοση του SDSL Powerline Digital Subscriber Line (PDSL), μια τεχνολογία που χρησιμοποιεί το δίκτυο του ηλεκτρικού ρεύματος Uni-DSL (UDSL) Οι συνήθεις εγκαταστάσεις οικιακές ή επαγγελματικές χρησιμοποιούν μικρότερο όγκο αποστολής δεδομένων από τον αντίστοιχο όγκο λήψης και γι αυτό το λόγο οι κύριες DSL τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην Ελλάδα είναι το ADSL/ADSL2+. Διατίθενται επίσης και τα SDSL, SHDSL τα οποία όμως, κυρίως λόγω κόστους, χρησιμοποιούνται συνήθως σε εξειδικευμένες εγκαταστάσεις.
Αμνιωτά

Τα αμνιωτά (από το ελληνικό ἀμνίον, «μεμβράνη που περιβάλλει το έμβρυο») είναι ένας κλάδος τετράποδων σπονδυλωτών που περιλαμβάνει τα ερπετά, τα πτηνά και θηλαστικά που γεννούν τα αυγά τους στη στεριά ή διατηρούν το γονιμοποιημένο ωάριο στη μητέρα. Διακρίνονται από τα αναμνιωτά, που γεννούν συνήθως τα αυγά τους στο νερό.

 Τα αμνιωτά είναι τετράποδα, που χαρακτηρίζονται από το ότι έχουν ένα αυγό και είναι εξοπλισμένα με άμνιο, προσαρμογή για να γεννήσουν τα αυγά στην ξηρά και όχι στο νερό, όπως συνήθως κάνουν τα αναμνιωτά (συμπεριλαμβανομένων των βατράχων). Στα αμνιωτά περιλαμβάνονται τα συναψιδωτά (θηλαστικά μαζί με τους εξαφανισμένους συγγενείς τους) και σαυρόψιδα (ερπετά και πτηνά), καθώς και οι πρόγονοί τους. Τα έμβρυα των αμνιωτών είτε ως αυγά ή ως αναπτυσσόμενα στο θηλυκό, προστατεύονται και βοηθούνται από αρκετές εκτεταμένες μεμβράνες. Στα ευθήρια θηλαστικά (όπως ο άνθρωπος), αυτές οι μεμβράνες περιλαμβάνουν τον αμνιακό σάκο που περιβάλλει το έμβρυο. Οι εμβρυϊκές μεμβράνες και η έλλειψη του σταδίου της προνύμφης διακρίνουν τα αμνιωτά από τα τετράποδα αμφίβια. Τα πρώτα αμνιωτά, που αναφέρονται ως «βασικά αμνιωτά», έμοιαζαν με μικρές σαύρες και εξελίχθηκαν από αμφίβια ερπετόμορφα περίπου 312 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη Λιθανθρακόφόρο, αναπτύσσοντας περίπου 20.000 είδη. Τα αυγά τους μπορούσαν να επιβιώσουν έξω από το νερό, επιτρέποντας στα αμνιωτά να επεκταθούν στην ξηρά. Τα αυγά μπορούσαν επίσης να αναπνέουν και να αντιμετωπίζουν τα απόβλητά τους, επιτρέποντας στα αμνιωτά να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες μορφές. Το αμνιακό αυγό αντιπροσωπεύει μια κρίσιμη απόκλιση των σπονδυλωτών, που επέτρεψε την αναπαραγωγή στην ξηρά χωρίς την ανάγκη επιστροφής στο νερό για αναπαραγωγή, όπως απαιτείται από τα αμφίβια. Από αυτό το σημείο τα αμνιωτά εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο, έως ότου έγιναν κυρίαρχα σπονδυλωτά της γης. Πολύ νωρίς στην εξελικτική ιστορία τους τα βασικά αμνιωτά απέκλιναν σε δύο κύριες γραμμές, τα συναψιδωτά και τα σαυρόψιδα, που εξακολουθούν να υφίστανται στη σύγχρονη εποχή. Το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα συναψιδωτού είναι ο Protoclepsydrops από περίπου 312.000.000 χρόνια πριν, ενώ το παλαιότερη γνωστή σαυροψίδα είναι πιθανώς η Paleothyris, από τη Μέση Πενσυλβάνια (περίπου 306 με 312.000.000 χρόνια πριν). Out of the Swamps Αρχειοθετήθηκε 2012-02-27 στο Wayback Machine.
Γουσταύος Αδόλφος του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο

Ο Γουσταύος Αδόλφος, γερμ. Gustav Adolf (26 Φεβρουαρίου 1633 - 6 Οκτωβρίου 1695) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο (1636-95) και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουργκ.

 Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Ιωάννη Αλβέρτου Β΄, δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ελεονώρας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Χριστιανού Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Το 1695 απεβίωσε στο Γκύστρο σε ηλικία 62 ετών. Ο μόνος γιος του Κάρολος είχε αποβιώσει από το 1688, έτσι το Γκύστρο περιήλθε στον Φρειδερίκο Γουλιέλμο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν του κύριου κλάδου, αν και το διεκδίκησε η πρωτότοκη κόρη του Μαρία με τον σύζυγό της. Νυμφεύτηκε το 1654 τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ και είχε τέκνα: Μαρία 1659-1701, παντρεύτηκε τον Αδόλφο-Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Μαγδαληνή 1660-1702. Σοφία 1662-1738, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Χριστίνα 1663-1749, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Χριστιανό, κόμη του Στόλμπεργκ-Γκέντερν. Κάρολος 1664-1688, διάδοχος του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο, απεβίωσε 24 ετών. Χέντβιχ 1666-1735, παντρεύτηκε τον Αύγουστο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Τσέρμπικ. Λουίζα 1667-1721, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Όλντενμπουργκ, βασιλιά της Δανίας. Ελισάβετ 1668-1738, παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ. Αυγούστα 1674-1756.
Αγία Αγνή εκτός των Τειχών

Η Αγία Αγνή εκτός των Τειχών (ιταλ. Sant'Agnese fuori le mura) είναι μια παλαιοχριστιανική εκκλησία στα περίχωρα της Ρώμης, μέρος ενός μεγαλύτερου συμπλέγματος κτιρίων της ίδιας περιόδου. Βρίσκεται κατά μήκος της Βία Νομεντάνα σε κάποια απόσταση από το Αυρηλιανό τείχος που προστάτευε την αρχαία πόλη. Στη βασιλική αυτή αναπαύονται τα οστά της Αγίας Αγνής, ενώ υπάρχει ακόμη μια εκκλησία αφιερωμένη στην αγία, στην καρδιά της Ρώμης όπου και μαρτύρησε, με το όνομα Αγία Αγνή εν Αγωνία.

 Η Αγία Αγνή ήταν στα πρώτα χρόνια της εφηβείας της όταν ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός, εξοργισμένος επειδή εκείνη απέρριψε το φλερτ ενός νεαρού αυλικού, διέταξε να την εκθέσουν γυμνή και να τη σύρουν σε ένα πορνείο, καθώς απαγορευόταν να θανατώνονται παρθένες. Από θαύμα όμως, τα μαλλιά της μάκρυναν καλύπτοντας όλο της το σώμα και διαφυλάσσοντας την τιμή της. Ειπώθηκε επίσης πως όποιος προσπάθησε να τη βιάσει τυφλώθηκε. Τότε βασανίστηκε και θανατώθηκε. Η σημερινή εκκλησία, όπως χτίστηκε από τον Πάπα Ονόριο Α' στα μέσα του 7ου αιώνα, στέκεται πάνω από μια κατακόμβη του 4ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα ταφικά συγκροτήματα στη Ρώμη. Αυτό αποτελείται από διαδρόμους δέκα χιλιομέτρων, μόνο δύο από τα οποία είναι προσβάσιμα. Εκεί υπάρχει και η κρύπτη όπου ενταφιάστηκε η δεκατριάχρονη μάρτυρας το 304 μ.Χ. Εκεί αρχικά δημιουργήθηκε ένας τόπος συγκεντρώσεων, ίσως για να μαζεύεται η οικογένειά της ώστε να τιμήσει την επέτειο του θανάτου της. Ωστόσο όλο και περισσότεροι άνθρωποι παρευρίσκονταν, οπότε και το σημείο αυτό έγινε μέρος προσκυνήματος. Το 340, η Κωνσταντία, κόρη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, προσευχήθηκε εκεί γιατί μαινόταν επιδημία λέπρας. Μετά από αυτό μεγάλωσε τον υπόγειο χώρο και έχτισε ένα μεγάλο ιδιωτικό Μαυσωλείο, γνωστό ως Μαυσωλείο της Αγίας Κοστάντσα, ενώ πλάι του χτίστηκε η εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Αγνή. Το πάτωμα του ναού βρίσκεται στο επίπεδο που βρίσκονται οι κατακόμβες, ενώ ο δρόμος είναι στο ύψος του δεύτερου ορόφου της. Διαθέτει επίσης ψηλά και γυναικωνίτη. Το σχήμα και μεγάλο μέρος της δομής της βασιλικής του 4ου αιώνα παραμένουν αναλλοίωτα. Στην κόγχη σώζονται ψηφιδωτά του 7ου αιώνα, όπου και η αγία απεικονίζεται ενδεδυμένη με χρυσό πετραχήλι και μοβ φόρεμα, στα πρότυπα αυτοκράτειρας. Με τη μορφή αυτή πιστεύεται πως εμφανίστηκε οκτώ μέρες μετά το θάνατό της, κρατώντας ένα λευκό αμνό. Τη μέρα οπότε και τιμάται η αγία, στις 21 Ιανουαρίου, ο Πάπας ευλογεί δύο αρνάκια, κατά τη διάρκεια εορταστικής Θείας Λειτουργίας την οποία τελεί ο ίδιος. Το μαλλί τους αποτελεί κατόπιν την πρώτη ύλη για ένα ένδυμα, γνωστό ως πάλιουμ. Αυτό κατόπιν ο Πάπας αποστέλλει στους αρχιεπισκόπους τη μέρα της αναγόρευσής τους συμβολίζοντας την ενότητά τους με τον παπισμό. Ένας ακόμη θρύλος που σχίζεται με το ναό, είναι πως κάθε νεοεκλεχθείς δήμαρχος της Ρώμης, έρχεται εδώ να προσευχηθεί μυστικά την τρίτη νύχτα μετά την εκλογή του. «Ρώμη», από τη σειρά Οδηγοί του Κόσμου, εκδ. Καθημερινή, Dorling Kindersley Κάντε κλικ στις παρακάτω εικόνες για μεγέθυνση:
Gateway Geyser

Το Gateway Geyser είναι ένα σιντριβάνι που βρίσκεται στην όχθη του Ποταμού Μισσισσιππή στο Malcolm W. Martin Memorial Park στο Ιστ Σαιντ Λούις, Ιλινόι, απευθείας μπροστά από την Gateway Arch στο Σαιντ Λούις, Μιζούρι. Το σιντριβάνι είναι το δεύτερο ψηλότερο του κόσμου, υψώνοντας νερό σε ύψος περίπου 630 ft (192 m). Είναι δεύτερο μετά το Συντριβάνι του Βασιλιά Φαχντ στη Σαουδική Αραβία, το οποίο φθάνει τα 260 m. Το Gateway Geyser είναι αντίστοιχο της αντίστοιχου ύψους αψίδας (Arch) στην όχθη του Μιζούρι. Τέσσερα ελάσσονα σιντριβάνια αντιπροσωπεύουν τους τέσσερις ποταμούς οι οποίοι συγκλίνουν στο Σαιντ Λουίς και το Ιστ Σαιντ Λούις.

 Για να ολοκληρωθεί το όραμα ενός μνημείου σε κάθε πλευρά του ποταμού Μισσισσιππή, το Gateway Geyser σχεδιάσθηκε και κατασκευάσθηκε από τη St. Louis–based Hydro Dramatics. Ολοκληρώθηκε το 1995 με κόστος $4 εκατομμύρια. Τρεις αντλίες 800 ίππων (600 kW) λειτουργούν το σιντριβάνι, διοχετεύοντας 8.000 αμερικανικά γαλόνια νερού το λεπτό (50 L/s)με ταχύτητα 76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Το σιντριβάνι έχει ώθηση 103.000 460 kN· το νερό εκτοξεύεται από το ύψους 1,8 μέτρων αεριούχου ακροφυσίου με πίεση 3,8 MPa. Στις 27 Ιουνίου 2005, η ιδιοκτησία του Gateway Geyser και της τοποθεσίας του των 14 εκταρίων μεταφέρθηκε στην Εast Park and Recreation District. Το σιντριβάνι τώρα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του Malcolm W. Martin Memorial Park, το οποίο άνοιξε επίσημα τον Ιούνιο 2009. Το Geyser φωταγωγήθηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 2005, προς εορτασμό της 40της επετείου της Αψίδας του Σαιντ Λούις (St. Louis Arch). Στις 16 Σεπτεμβρίου, 2006, το έδαφος έσπασε στο πρόγραμμα Mississippi River Overlook στα εδάφη του πάρκου. Η πλατφόρμα κατόπτευσης ύψους 40-ft (12 m) προσφέρει μια πανοραμική θέα του Gateway Geyser, του Ποταμού Μισσισσιππή, και της Αψίδας και του ορίζοντα της Σαιντ Λούις. Άνοιξε την άνοιξη του 2008. Το γκέυζερ έχει τέσσερις προγραμματισμένες εκτοξεύσεις κάθε μέρα από τις 15 Απριλίου έως τις 15 Οκτωβρίου, το μεσημέρι, 3 μ.μ. και 6 μ.μ. Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες εκτοξεύσεις από τι 16 Οκτωβρίου έως τις 14 Απριλίου. Malcolm W. Martin Memorial Park Gateway Geyser at Memorial Park Hydro Dramatics Lewis and Clark Trail Malcolm W. Martin Memorial Park Virtual Tour
Τώνης Βαβάτσικος

Ο Τώνης Βαβάτσικος ήταν Έλληνας τραγουδοποιός της ελαφρο-λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε το 1930 στον Βόλο. Είχε πολυετή παρουσία στο μουσικό χώρο με πολλές εμφανίσεις σε κέντρα και συμμετοχές στα Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν εμφανίσεις το 1974, 1978, κ.λ.π. Πέθανε στις 28 Ιουλίου 2008 μέσα σε ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο Βόλου από τον Άγιο Ιωάννη Πηλίου, όπου έκανε διακοπές.

 Το 1974 απέσπασε το 1ο βραβείο με το τραγούδι "Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας", σε στίχους και μουσική δική του. Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία με το τραγούδι του Κ. Πρέντα «Παρηγοριά μου». Άλλες επιτυχίες του (Αθήνα 1968): "Απόψε στ' όνειρο", "Στείλε Θεέ μου", "Το κόκκινο φώς", "`Ηταν η πιο όμορφη εποχή". Ο τελευταίος προσωπικός του δίσκος "Τζάμπα είναι τα όνειρα"(1994) κυκλοφόρησε σε CD. Άλλοι δίσκοι του:«Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω» (1974), «`Ολα είναι σχετικά» (1977). Επίσης, συμμετοχή στους δίσκους:«Ερωτικά ψιθυρίσματα» (1968), «35 χρόνια μαέστρο πάμε» (1991).
Άνω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας

Η Άνω Βασιλική είναι πεδινό χωριό της Ναυπακτίας στην περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 140 μέτρα. Έχει πληθυσμό 98 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Άνω Βασιλικής που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Χαλκείας του Δήμου Ναυπακτίας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,741 χμ² (2011).

 Η Άνω Βασιλική είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Βαράσοβα. Βρίσκεται κοντά στην Ιόνιο Οδό, ανάμεσα στη διαδρομή Αντίρριο - Μεσολόγγι, από το απέχει 19 χλμ. και σε απόσταση 26 χλμ. δυτικά της Ναυπάκτου. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού προήλθαν από το παλιό βυζαντινό χωριό Παλιοχώρι. Όταν αυτό άρχισε να εγκαταλείπεται άλλοι μετοίκησαν προς την παραλία (Κάτω Βασιλική) και άλλοι προς τα μεσόγεια (Άνω Βασιλική) κοντά στο δρόμο Ναύπακτος – Μεσολόγγι. Αξιοθέατα της Άνω Βασιλικής είναι το ξωκλήσι της Αγίας Τριάδας στη θέση "Παλιοχώρι" όπου βρίσκονται ερείπια του βυζαντινού χωριού Μαυρομάτι για το οποίο αναφέρεται ότι τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας κατοικούσαν 15 οικογένειες, ενώ το 1844 είχε 142 κατοίκους. Στο χωριό υπήρχε μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου που καταστράφηκε από τους Τούρκους. Άλλα αξιοθέατα είναι η πηγή Μουτσάρα, το σπήλαιο των Αγίων Πατέρων, η Παναγούλα και η ίδια η Βαράσοβα. Από την Άνω Βασιλική ξεκινούν ορειβατικές - πεζοπορικές διαδρομές προς το βουνό και τον Γαλατά. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1985

Η 58η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1985, έλαβε χώρα στις 24 Μαρτίου 1986. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντορόθι Τσάντλερ Παβιλιόν, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, με κεντρικούς παρουσιαστές την Τζέιν Φόντα, τον Ρόμπιν Γουίλιαμς και τον Άλαν Άλντα.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Πέρα από την Αφρική Το πορφυρούν χρώμα Το φιλί της γυναίκας αράχνης Η τιμή των Πρίτζι Μάρτυρας εγκλήματος Σίντνεϊ Πόλακ – Πέρα από την Αφρική Έκτορ Μπαμπένκο – Το φιλί της γυναίκας αράχνης Τζον Χιούστον – Η τιμή των Πρίτζι Ακίρα Κουροσάβα - Ραν Πίτερ Γουίαρ - Μάρτυρας εγκλήματος Γουίλιαμ Χερτ – Το φιλί της γυναίκας αράχνης Χάρισον Φορντ – Μάρτυρας εγκλήματος Τζακ Νίκολσον – Η Τιμή των Πρίτζι Τζέιμς Γκάρνερ - Τρεις για το δρόμο Τζον Βόιτ - Το τρένο της μεγάλης φυγής Τζέραλντιν Πέιτζ – Ταξίδι στο Μπάουντιφουλ Μέριλ Στριπ – Πέρα από την Αφρική Αν Μπάνκροφτ – Η Αγνή του Θεού Τζέσικα Λανγκ - Τα όνειρα μιας γυναίκας Γούπι Γκόλντμπεργκ - Το πορφυρούν χρώμα Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Διασυνοριακός ποταμός

Ένας διασυνοριακός ποταμός είναι ο ποταμός που διασχίζει τουλάχιστον ένα πολιτικό σύνορο, είτε μέσα σε ένα έθνος ή ένα διεθνές σύνορο. Το Μπαγκλαντές έχει το μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων ποταμών, όπου σχεδόν όλοι από αυτούς διασχίζουν διεθνή σύνορα.

 Το Μπαγκλαντές έχει τουλάχιστον 58 μεγάλους ποταμούς που εισέρχονται στο έθνος από την Ινδία ή τη Μιανμάρ. Οι υδρολογικές και πολιτικές επιπτώσεις των ποταμών που διασχίζουν σημαντικά όρια είναι τεράστια. Τα ποτάμια έχουν θετικά αποτελέσματα στο ότι μεταφέρουν σημαντική ποσότητα ιζήματος, το οποίο βοηθά στην οικοδόμηση της γης σε περιοχές εκβολών. Ωστόσο, αυτό το ίζημα αυξάνει το ύψος των κοιτών των ποταμών, με αποτέλεσμα να προκαλούν πλημμύρες. Οι διεθνείς συμβάσεις που διέπουν την ανταλλαγή υδάτων έχουν οδηγήσει σε πολύπλοκες πολιτικές διαφορές.Η Ινδία και το Μπαγκλαντές μοιράζονται 54 κοινά ποτάμια. Έχει επιτευχθεί συμφωνία για την ανταλλαγή των υδάτων μόνο για τον Γάγγη. Η Συνθήκη Ινδία-Μπαγκλαντές Συνθήκη για την Ανταλλαγή των Υδάτων του Γάγγη υπεγράφη στις 12 Δεκεμβρίου του 1996 και βασίζεται σε ένα τύπο κατανομής των ροών που μετράται σε Φαράκκα, κατά τη διάρκεια της άπαχης εποχής κάθε χρόνο, από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31η Μαΐου. Η τριανταετής συνθήκη μπορεί να ανανεωθεί με αμοιβαία συγκατάθεση. Ποταμός Ντάρλα Ποταμός Τζαλντάκα Global Transboundary Protected Areas Network Universities Partnership for Transboundary Waters Publication and Information Resources Bibliography on Water Resources and International Law. Peace Palace Library
Χριστοφόρος Τσακαλάκης

Ο Χριστόφορος Τσακαλάκης (αγγλικά: Chris Tsakalakis, 29 Αυγούστου 1967, Σαν Φρανσίσκο) είναι Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας του ηλεκτρονικού εμπορίου, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας StubHub κατά την περίοδο της κυριαρχίας της στην παγκόσμια αγορά ηλεκτρονικών εισιτηρίων, καθώς και γενικός διευθυντής του τμήματος ηλεκτρονικών εισιτηρίων του eBay.

 Γεννήθηκε στο Σικαγο το 1967, και μεγαλώνοντας ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις οικονομικές επιστήμες στη σχολή Ουάρτον από το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Κατόπιν εργάστηκε ως σύμβουλος επιχειρήσεων για μερικά χρόνια μέχρι που ξεκίνησε την ενασχόληση του με το ηλεκτρονικό εμπόριο το 1996 δημιουργώντας 2 τεχνολογικές επιχειρήσεις οι οποίες είχαν ως αντικείμενο ενασχόλησης την επιχειρηματική έρευνα σχετικά με την υψηλή τεχνολογία. Προσλήφθηκε στο eBay το 2003 ως προϊστάμενος της ηλεκτρονικής αγοράς του eBay Marketplaces, όπου ασχολήθηκε με τα έργα διαφόρων τμημάτων της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια της θητείας στον ρόλο αυτό, ο αριθμός συνδρομητών του EBay αυξήθηκε από 50.000 σε πάνω από 260.000. Διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας πωλήσεων ηλεκτρονικών εισιτηρίων StubHub από το 2007 έως το 2014, οδηγώντας την εταιρεία στην κορυφή της αγοράς διεθνώς, καθώς και μια από τις κορυφαίες χορηγούς σε αθλητικά και ψυχαγωγικά γεγονότα με πάνω από 90 συνεργασίες παγκοσμίως, κάτι που τον έκανε να θεωρείται ένας από τους πλέον επιτυχημένους επιχειρηματικούς παράγοντες στον αθλητισμό και τις ηλεκτρονικές πωλήσεις εισιτηρίων με την μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς.Ο καθοριστικός ρόλος που διαδραμάτισε στην ανάπτυξη και επέκταση της εταιρείας στην παγκόσμια αγορά, βασίστηκε στην φιλοσοφία του πως η αγορά και επαναπώληση εισητηρίων σε υψηλότερη τιμή από τους χρήστες της υπηρεσίας είναι μια κινητήρια δύναμη ανάπτυξης, πραγματικός καπιταλισμός στην καλύτερη έκφανση του, και πως αυτοί που επωφελούνται περισσότερο από την επαναπώληση των εισητηρίων είναι οι ίδιοι οι θαυμαστές των καλλιτεχνών. Απαντώντας στην κριτική που δέχτηκε σχετικά με την τοποθέτηση του αυτή, ανέφερε πως το StubHub απομάκρυνε τις δοσοληψίες των εισητηρίων από τα αμβιβόλου νομιμότητας και ποιότητας σκοτάδια του παρεμπορίου και το έφερε στο φως, παρέχοντας ένα ασφαλές περιβάλλον το οποίο παρέχει εγγυήσεις στους αγοραστές. Ο Τσακαλάκης έφυγε από το StubHub τον Νοέμβριο του 2014. Σύντομα έπειτα, έγινε πρόεδρος του διευθυντικού συμβουλίου του Αμερικανικού Σύνδεσμου Καρδιάς στην περιοχή Bay του Σαν Φρανσίσκο και γενικός διευθυντής της εταιρείας κατασκευής λογισμικού για φορητές συσκευές Open Garden. (Αγγλικά) Βίντεο συνέντευξης στην Huffington Post - huffingtonpost.com (Αγγλικά) Αρθογραφία στην Huffington Post - huffingtonpost.com
Πέδρο Κασάδο

Ο Πέδρο Κασάδο (ισπανικά: Pedro Casado), ή Πέδρο Κασάδο Μπούτσο (ισπανικά: Pedro Casado Bucho, 20 Νοεμβρίου 1937 - 10 Ιανουαρίου 2021) όπως είναι το πλήρες όνομά του, ήταν Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός.

 Ο Πέδρο Κασάδο εκπαιδεύτηκε ποδοσφαιρικά στις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης. Υπήρξε παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου μεταξύ του 1956 και του 1966, ενώ, παράλληλα, αγωνίστηκε και για λογαριασμό της Πλους Ούλτρα, θυγατρικού συλλόγου της Ρεάλ. Ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας, συνολικά, έξι φορές. Επίσης, ο Κασάδο αγωνίστηκε αρκετές φορές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Μεταξύ άλλων, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1957 και το 1966. Επίσης, αγωνίστηκε ως βασικός κατά τη διάρκεια του χαμένου τελικού του 1962. Παράλληλα, ο Κασάδο κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1960. Το 1966, μεταγράφηκε στην ΚΕ Σαβαδέλ, με τα χρώματα της οποίας και αγωνίστηκε ως το 1969. Έπειτα από μία ύστατη σεζόν, το 1970-1971, ως παίκτης της ΚΝ Τολούκα, αποχώρησε από την ενεργό δράση. Ως διεθνής, πραγματοποίησε, συνολικά, μία διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα, στις 2 Απριλίου 1961, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Γαλλία, στη Μαδρίτη, η οποία ολοκληρώθηκε με την επικράτηση της εθνικής ομάδας της χώρας του με τελικό σκορ 2-0. Ρεάλ Μαδρίτης
Φακούντο Πάρρα

Ο Φακούντο Μανουέλ Κάρλος Πάρρα είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός.Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1985 στο Μπουένος Άιρες και έχει ύψος 182 εκ.

 Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2004 από την Τσακαρίτα Τζούνιορς και την πρώτη κατηγορία της Αργεντινής σκοράροντας 2 φορές σε 20 αγώνες.Τις επόμενες δύο σεζόν σε 70 συμμετοχές στην Β' Κατηγορία της Αργεντινής είχε 20 τέρματα,γεγονός που προσέλκυσε το 2007,το ενδιαφέρον της τότε κυπελλούχου Ελλάδος Λάρισας,η οποία και τον απέκτησε για δύο χρόνια με τη μορφή δανεισμού.Κατά τα δύο χρόνια παραμονής του στην ομάδα του κάμπου, ο Πάρρα αγωνίστηκε σε 52 αγώνες πρωταθλήματος βρίσκοντας 10 φορές το δρόμο προς τις αντίπαλες εστίες.Τον Ιούλιο του 2009 το συμβόλαιο του παίκτη λύθηκε με υπαιτιότητα του ποδοσφαιριστή έπειτα από γνωμάτευση της Επιτροπής Επίλυσης Οικονομικών Υποθέσεων της ΕΠΟ. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Τσακαρίτα Τζούνιορς για να δοθεί το 2010 εκ νέου δανεικός,αυτή τη φορά στην Ιντεπεντιέντε όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα.Μάλιστα ήταν ο πρωταγωνιστής στον επαναληπτικό τελικό του Κόπα Σουδαμερικάνα κόντρα στην ΓΚΟΙΑΣ καθώς πέτυχε δύο τέρματα ενώ η ομάδα του κατέκτησε το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι.Την κατάκτηση του τροπαίου μαζί με τον Πάρρα, πανηγύρισαν άλλοι δύο πρώην παίκτες ελληνικής ομάδας,ο Λεάντρο Γκρατσιάν και ο Ρομπέρτο Μπατιόν (αγωνίστηκαν με τη φανέλα του Άρη). Προφίλ στο transfermarkt.de Στατιστικά ποδοσφαιριστή Πήρε τον Πάρρα η Λάρισα Τέλος ο Πάρρα Τρόπαιο με Πάρρα η Ιντεπεντιέντε
Dark Necessities

Το Dark Necessities είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers και είναι το πρώτο single από το ενδέκατο studio άλμπουμ τους με τίτλο The Getaway. Το μουσικό βίντεο κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2016.Αυτό το τραγούδι είναι το πρώτο επίσημο single που κυκλοφόρησε από τους Red Hot Chili Peppers σε σχεδόν 4 χρόνια, μετά την κυκλοφορία του Brendan's Death Song το 2012.

 Το τραγούδι ήταν επιτυχημένο στα charts του Billboard , καθιστώντας το το 13ο single του συγκροτήματος που έφτασε στην πρώτη θέση των Alternative Songs και το 25ο που φτάνει στα top ten single στο chart των Alternative Songs ,το μοναδικό συγκρότημα που καταφέρνει κάτι τέτοιο. Το τραγούδι είναι επίσης το τέταρτο single που έχει φτάσει στο νούμερο ένα στα chart των Alternative Songs, Mainstream Rock και Adult Alternative Songs. Ήταν επίσης το τελευταίο τους single που συμπεριλήφθηκε στα Hot 100, φτάνοντας στη θέση 67. Το βίντεο, σε σκηνοθεσία της Ολίβια Γουάιλντ, κυκλοφόρησε μέσω της σελίδας του Facebook της μπάντας στις 16 Ιουνίου 2016. Ο Chris Blauvelt υπηρέτησε ως κινηματογραφιστής. Στο μουσικό βίντεο εμφανίζονται μεγάλοι skaters (Carmen Shafer, Amanda Caloia, Amanda Powell και Noelle Mulligan) που κάνουν σκέιτμπορντινγκ γύρω από ένα παντοπωλείο, σε εγκαταλελειμμένους δρόμους και στο ποταμό του Λος Άντζελες, και παράλληλα τα μέλη του συγκροτήματος παίζουν μουσική. Flea (μουσικός)- μπάσο, πλήκτρα Άντονι Κίντις-κύρια φωνητικά Τζος Κλίνγκχοφερ-κιθάρα, φωνητικά υποστήριξης Τσαντ Σμιθ-ντραμς