IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κροατικοί Σιδηρόδρομοι

Οι Κροατικοί Σιδηρόδρομοι (κροατικά: Hrvatske Željeznice) είναι η εθνική εταιρεία που διαχειρίζεται τους σιδηρόδρομους της Κροατίας. Η Κροατία είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σιδηροδρόμων (UIC), με κωδικό χώρας το 78.

 Το σιδηροδρομικό σύστημα της Κροατίας αποτελείται από 2.974 χιλιόμετρα ραγών (εκ των οποίων τα 248 χιλιόμετρα είναι διπλές ράγες). Τα 1.228 χιλιόμετρα του δικτύου (41,3% του συνόλου) είναι ηλεκτροφόρα.Υπάρχουν πολλές μεγάλες σιδηροδρομικές διαδρομές στη χώρα: (μέσω της Λιουμπλιάνα, Σλοβενίας) από Ντόροβα μέσω Ζάγκρεμπ, Σλαβόνσκι Μπροντ και Βινκόβτσι στο Τοβάρνικ (και έπειτα έως Βελιγράδι, Σερβίας), με σύνδεση σε Στριζιβόνια-Βρπόλιε προς Όσιγιεκ από Ζάγκρεμπ προς Κοπρίβνιτσα από Ζάγκρεμπ προς Οστάριγε και Ριέκα από Οστάριγε προς Σπλιτ από Ζάγκρεμπ προς Σίσακ (η συντομότερη κύρια διαδρομή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική) από Ζάγκρεμπ προς ΒαράζντινΥπάρχουν και άλλες διαδρομές προς Σλοβενία, Ουγγαρία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη και Σερβία, καθώς και τακτικά τρένα προς την Αυστρία και τη Γερμανία (και πιο συγκεκριμένα τη Βαυαρία).Το δίκτυο βελτιώθηκε σε ένα περιορισμένο βαθμό, κατά τη δεκαετία του 2000, όπως με την αύξηση της μέγιστης ταχύτητας της γραμμής Ζάγκρεμπ-Νόβσκα-Βινκόβτσι. Ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρόμων σχεδιάζεται να επεκταθεί περαιτέρω, μέσω ενός σιδηροδρομικού επενδυτικού σχεδίου. Ωστόσο, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2009, το σχέδιο δεν έχει ακόμη αποδώσει καρπούς. Η αρχική απόφαση στην πρώην Γιουγκοσλαβία ήταν να χρησιμοποιηθούν 3 kV DC (υψηλής τάσεως συνεχές ρεύμα) για την ηλεκτροκίνηση του σιδηροδρομικού δικτύου. Αυτό έγινε στη γραμμή Ριέκα-Ζάγκρεμπ, όπου η ορεινή περιοχή Γκόρσκι Κόταρ είχε ανάγκη για πιο ισχυρά τρένα από τα παραδοσιακά ντιζελοκίνητα.Για τον εκσυγχρονισμό της σιδηροδρομικής γραμμής Ζάγκρεμπ-Βελιγραδίου χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα ηλεκτροδότησης των 25 kV/50 Hz. Η ηλεκτροδότηση σε άλλες γραμμές της Κροατίας, στη συνέχεια, έγινε αποκλειστικά με 25 kV/50 Hz. Αργότερα, το μεγαλύτερο μέρος της γραμμής Ζάγκρεμπ-Ριέκα επανηλεκτροδοτήθηκε με 25 kV/50 Hz, αν και μέχρι το Δεκέμβριο του 2012 εξακολουθούσε να υπάρχει ένα μέρος του δικτύου που χρησιμοποιούσε ενέργεια κάτω των 3 kV DC.Όλα τα συστήματα σιδηροδρομικής ισχύος στην Κροατία είναι αποκλειστικά του τύπου εναέριας αλυσοειδούς γραμμής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hrvatske željeznice στο Wikimedia Commons
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1974

Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1974 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 48 ομάδες και διεξήχθη σε οκτώ ομίλους των 6 ομάδων. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.

 Η διοργάνωση του 1974 ξεκίνησε στις 28 Απριλίου μετά τη λήξη όλων των τοπικών πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των ενώσεων. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι τρεις παλιότερες και ιδρυτικές ενώσεις της ΕΠΟ που έστειλαν: τέσσερις συλλόγους η Ε.Π.Σ. Αθηνών (Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών, Δόξα Βύρωνα, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου και Α.Σ. Σούρμενα) και από τρεις η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Νεάπολη Θεσσαλονίκης, Ακρίτες Συκεών και Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης) και η Ε.Π.Σ. Πειραιώς (Α.Π.Σ. Αμφιάλη, Α.Ο. Μοσχάτου και Πειραϊκός Νέου Φαλήρου). Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 1974, με τη διεξαγωγή ένος αγώνα κατάταξης που χρειάστηκε για την ανάδειξη πρωταθλητή στον 7ο όμιλο. Συνολικά πήραν μέρος 48 ομάδες που χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους και οι νικήτριες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική. Ομάδες που μετείχαν (48) Όμιλοι (8): των 6 ομάδων. Πρωταθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Εθνικός Σιδηροκάστρου Φ.Σ. Κοζάνη Μακεδονικός Σιάτιστας Δήμητρα Τρικάλων Α.Π.Σ. Πάτραι Δόξα Βύρωνα Α.Ο. Μοσχάτου Διαγόρας Ρόδου Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1973-74.
Σεισμός της Κω (2017)

Ο σεισμός του Αιγαίου είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 21 Ιουλίου 2017, 01:31:00 τοπική ώρα προκάλεσε δύο θανάτους, 120 τραυματισμούς και πολλές ζημιές στη Κω και 360 τραυματισμούς στην Τουρκία.

 Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Η μέγιστη αντιληπτή ένταση ήταν VIII στην κλίμακα Μερκαλι, το επίκεντρο του σεισμού ήταν στον θαλάσσιο χώρο 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Μπόντρουμ και 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Κω ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στη Ρόδο, στην Κάλυμνο, στη Λέρο, στην Ικαρία και στη Σάμο, καθώς και στην Τουρκία, ιδιαίτερα στη Μαρμαρίδα και στις γειτονικές περιοχές της Αλικαρνασσού και της Κνίδου. Ένα τσουνάμι προκλήθηκε από τον σεισμό και προκάλεσε τοπικές πλημμύρες και κάποιες ζημιές κατά μήκος των ακτών της Κω και της χερσονήσου του Bodrum. το μεγαλύτερο ύψος μετρήθηκε στο λιμάνι της Κω 1,5 μ. Στην Κω ο σεισμός είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια δύο ανθρώπων όταν κατέρρευσε οροφή από μπαρ, οι τραυματίες στο νησί έφτασαν τους 120 ενώ στην Τουρκία τους 360. Ο σεισμός προκάλεσε βλάβες κυρίως σε παλαιά πλινθόκτιστα κτίρια, καθώς και στο κύριο λιμάνι της νήσου, αρκετά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς υπέστησαν βλάβες, ενώ κατέρρευσε το ιερό του Μητροπολιτικού Ναού του Αγ. Νικολάου και τμήμα του μουσουλμανικού τεμένους στην πλατεία Ελευθερίας.
Επισκοπή του Ουρζέλ

Η Επισκοπή του Ουρζέλ (στα καταλανικά, Bisbat d'Urgell, στα λατινικά, Dioecesis Urgellensis) είναι η μεγαλύτερη επισκοπή της ισπανικής Καθολικής Εκκλησίας στην Καταλονία. Υπόκειται στην Αρχιεπισκοπή της Ταραγόνα και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας της Λιέιδα, μέρος της επαρχίας της Ζιρόνα και ολόκληρη την Ανδόρρα. Έχει την έδρα της στην καταλανική πόλη Σέου δ' Ουρζέλ (μετάφραση κατά λέξη: «εκκλησιαστική έδρα του Ουρζέλ»).

 Η επισκοπή ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα. Ο πρώτος γνωστός επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιούστος, που συμμετείχε στις συνόδους του Τολέδο (531) και της Βαλένθια (546). Με την εισβολή των μουσουλμάνων στην Ιβηρική το 714 η επισκοπική διαδοχή δεν διακόπηκε. Στα τέλη του αιώνα, ο επίσκοπος Φέλιξ κατηγορήθηκε από τη φραγκική εκκλησία ως υιοθετιστής και εξορίστηκε. Από τον 10ο και μεχρι τον 12ο αιώνα οι επίσκοποι του Ουρζέλ συγκέντρωσαν μεγάλη δύναμη και λειτούργησαν ως οι εκ των πραγμάτων φεουδαρχικοί ηγέτες της περιοχής. Από τις 8 Σεπτεμβρίου 1278 οι επίσκοποι του Ουρζέλ ανακηρύχθηκαν συμπρίγκιπες της Ανδόρρας. Από τον Μάρτιο του 2010, επίσκοπος του Ουρζέλ είναι ο Ζοάν Ενρίκ Βίβες Σισίλια. Η επίσημη ιστοσελίδα της Επισκοπής (στα καταλανικά και τα ισπανικά)
Ρέι Κλέμενς

Ο Ρέιμοντ Νιλ «Ρέι» Κλέμενς (Raymond Neal "Ray" Clemence , 5 Αυγούστου 1948 – 15 Νοεμβρίου 2020) ήταν Βρετανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και προπονητής ποδοσφαίρου. Ένας από τους καλύτερους Άγγλους στη θέση του όλων των εποχών ήταν ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που ξεπέρασε τους 1.200 επίσημους αγώνες στην καριέρα του.

 Στα πρώτα χρόνια της ζωής του έμαθε τα βασικά του ποδοσφαίρου στη Νοτς Κάουντι. Το 1967, ήταν 19 ετών και έπαιζε ποδόσφαιρο ήδη, φορώντας τη φανέλα της Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ. Στην αρχή της ενασχόλησής του με το άθλημα δεν φανταζόταν ότι θα έκανε καριέρα αγωνιζόμενος τερματοφύλακας. Έπαιζε αρχικά στην επίθεση και σταδιακά γύρισε προς το κέντρο και την άμυνα, μέχρι που μια μέρα ο γυμναστής του σχολείου του, ψάχνοντας να βρει τερματοφύλακα, τον δοκίμασε στη θέση.Όμως η επιτυχία του τον οδήγησε στην ανερχόμενη δύναμη του αγγλικού ποδοσφαιρου, τη Λίβερπουλ του Μπιλ Σάνκλι με την όποια κατέκτησε 19 τίτλους. Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας της Λίβερπουλ κατά τη δεκαετία του 1970, Στη σεζόν 1970–71, δέχτηκε 22 γκολ σε 41 αγώνες της πρώτης κατηγορίας, ένα ρεκόρ το οποίο ξεπέρασε το 1978–79 όταν δέχθηκε μόλις 16 γκολ. Κέρδισε τρία Ευρωπαϊκά Κύπελλα Πρωταθλητριών, πέντε τίτλους πρωταθλητή Αγγλίας, δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, ένα Σούπερ Καπ (διηπειρωτικό), ένα Κύπελλο Αγγλίας (FA Cup) και ένα Κύπελλο Λιγκ, όλα με την Λίβερπουλ (στην οποία έπαιξε από το 1967 έως το 1981), με την τελευταία από τις 665 εμφανίσεις του με αυτήν να πραγματοποιείται στον νικηφόρο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης του 1981. Υπήρξε ακόμη, στέλεχος της Τότεναμ (1981–1988), όταν έφυγε από το Λίβερπουλ. Και εκεί γνώρισε επιτυχίες όπως το ένα Κύπελλο Αγγλίας (1982) και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983–84. Με 1.260 επίσημους αγώνες, ο Κλέμενς είναι στους τρεις κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών στην κατηγορία αυτή. Σε αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 712, στους δέκα πρώτους όλων των εποχών.Με την εθνική ομάδα της χώρας του, ο Κλέμενς έκανε ντεμπούτο το 1972, σε αγώνα των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 με την Ουαλία. Συνολικά χρίστηκε 61 φορές διεθνής και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, σε ένα φιλικό με τη Βραζιλία το 1981. Η διεθνής του καριέρα θα βρεθεί σε μια μακροχρόνια μονομαχία με τον συνομήλικό του Πίτερ Σίλτον. Συμμετείχε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1980 και του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, δεν κατάφερε όμως να γευτεί κάποια αξιοσημείωτη επιτυχία.Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας εργάσθηκε στα τμήματα υποδομών της Εθνικής ομάδας της Αγγλίας ως προπονητής των τερματοφύλακάκων για 17 χρόνια, ενώ είχε προηγηθεί σύντομη σταδιοδρομία στους συλλόγους Τότεναμ και Μπάρνετ ΦΚ. Λίβερπουλ Πρωτάθλημα Αγγλίας (5) : 1972–73 , 1975–76 , 1976–77 , 1978–79 , 1979–80 Κύπελλο FA : 1973-74 Κύπελλο Λιγκ : 1980–81 FA Charity Shield (5): 1974 , 1976 , 1977 , 1979 , 1980 Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών (3) : 1976–77 , 1977–78 , 1980–81 Κύπελλο UEFA (2) : 1972–73 , 1975–76 Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο : 1977Τότεναμ Κύπελλο FA : 1981-82 FA Charity Shield : 1981 (κοινόχρηστο) Κύπελλο UEFA : 1983-84 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις
Τζον Λάπλι

Ο Σερ Τζον Ίνι Λάπλι (Sir John Ini Lapli) είναι ιερέας και πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα, ο οποίος ήταν Γενικός Κυβερνήτης από το 1999 ως το 2004. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG).

 Γεννήθηκε το 1955. Ως ιερέας της Εκκλησίας της Μελανησίας, ο τίτλος του είναι "The Reverend Father Sir John Ini Lapli, GCMG" (Αιδεσιμότατος Πατήρ Σερ Τζον Ίνι Λάπλι). Η προσφώνησή του μπορεί να γίνει απλά ως "Sir John", "Father John" ή "Mama John", ('mama' σημαίνει 'πάτερ' στα μελανησιακά, δηλαδή πατέρας.) Προτού εκλεγεί Γενικός Κυβερνήτης ήταν πρωθυπουργός της επαρχίας Τεμότου. Ανέλαβε Γενικός Κυβερνήτης στις 7 Ιουλίου του 1999, διαδεχόμενος τον προκάτοχό του, Μόζες Πιτακάκα. Το 2000 αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε όμηρος από αντάρτες, ωστόσο απελευθερώθηκε λίγες ημέρες αργότερα, έπειτα από την υπόσχεση του τότε πρωθυπουργού και της κυβέρνησης ότι θα παραιτούνταν. Τον Ιούνιο του 2004 ο Λάπλι απέτυχε να επανεκλεγεί στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη για μία ακόμη πενταετή θητεία, καθώς έλαβε μόλις 6 ψήφους επί 41 συνολικά στο κοινοβούλιο. Η θητεία του τερματίστηκε στις 7 Ιουλίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη ο Ναθάνιελ Βαένα.
Γιώργος Τρομάρας

Ο Γιώργος Τρομάρας (Αγία Σοφία Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας, 1947 - Αθήνα, 24 Ιανουαρίου 2022) ήταν Έλληνας παλαιστής, δύο φορές πρωταθλητής Ελλάδας στην ελευθέρα πάλη και Ευρώπης στην επαγγελματική πάλη, ενώ παράλληλα ήταν και μασίστας. Στο παρελθόν είχε συμμετάσχει σε διάφορες ελληνικές ταινίες.

 Γεννήθηκε το 1947 στην Αγία Σοφία Αιτωλοακαρνανίας.Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στην πάλη και τη μυϊκή δύναμη. Eκτός από παλαιστής έχει καταφέρει λύγισμα χοντρών σιδερικών, σπάσιμο χοντρών αλυσίδων, σήκωμα αυτοκινήτων, άνοιγμα ελατηρίων άνω των 400 κιλών με τα δόντια, ακόμα και τράβηγμα αμαξοστοιχιών. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, η αγάπη του όμως για το άθλημα τον ανέδειξε γρήγορα. Ο Γιώργος Τρομάρας είναι ο συνεχιστής των λαϊκών ηρώων Κουταλιανού και Σαμψών, ενώ έχει παρουσιάσει προγράμματα επίδειξης μυϊκής δύναμης στην Ελλάδα και σε πάνω από 35 κράτη. Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών. Είχε υποστεί πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια και εξέπνευσε στις 24 Ιανουαρίου 2022 στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Ήταν παντρεμένος και έχει ένα γιο, τον Κώστα. Ταινίες στις οποίες έχει συμμετάσχει: Αυτοβιογραφία "Γιώργος Τρομάρας, 50 χρόνια, η ιστορία της ζωής του", εκδόσεις Επτάλοφος Γιώργος Τρομάρας: Στα Ίχνη Της Χαμένης Αεροψαλίδας - OUGH.gr Ο... γίγαντας που χώρεσε σ' ένα βιβλίο Σαν παραμύθι (Στην παλαίστρα του δρόμου) Κλεινόν άστυ: Ιστορίες της πόλης (Οι λαϊκοί αθλητές)
Δικταίο Άντρο

Το Δικταίο Άντρο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βουνού Δίκτη στην Κρήτη, πάνω από το χωριό Ψυχρό στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου Κρήτης, σε υψόμετρο 1020 μ. Θεωρείται από τα σημαντικότερα διεθνώς γνωστά σπήλαια, με μεγάλο μυθολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Εκεί η Ρέα, κρυμμένη από τη μανία του Κρόνου γέννησε τον Δία. Το σπήλαιο έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον πλήθους Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων που έχουν κατά καιρούς ανασκάψει το εσωτερικό του. Ευρήματα νεολιθικά, μινωικά, υστερομινωικά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά αποδεικνύουν τη συνεχή χρήση του από τον άνθρωπο, κυρίως για λατρευτικούς σκοπούς. Έχει έκταση 2.200 τμ και είναι επισκέψιμο. Το συνολικό μήκος της τουριστικής διαδρομής είναι 250 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχει πλούσιος διάκοσμος σταλακτιτών, σταλαγμιτών και μία γραφική λίμνη.

 Το Δικταίο άντρο είναι το σπήλαιο στο οποίο κατέφυγε η Ρέα για να γεννήσει τον μελλοντικό πατέρα των θεών Δία, από φόβο μήπως και ο Κρόνος καταβροχθίσει και αυτόν τον γιο που θα γεννούσε (υπήρχε ένας χρησμός που έλεγε ότι ο Κρόνος θα σκοτωθεί από το γιο του και με αυτό τον τρόπο ο Κρόνος προστάτευε τον εαυτό του). Η Ρέα όμως τον ξεγέλασε και, αντί για το βρέφος, του έδωσε ένα βράχο τυλιγμένο στα σπάργανα του μωρού. Στη συνέχεια άφησε τον Δία εκεί για να τον αναθρέψουν οι Δικταίοι Κουρήτες, κρυφά από τον πατέρα του. Επίσης, κατά τις αρχαίες πηγές, στο Δικταίο άντρο: Η νύμφη Αγχιάλη γέννησε τους Ιδαίους Δάκτυλους. Ο Μίνωας έρχονταν κάθε εννιά χρόνια, ή κατ’ άλλους κάθε χρόνο, και συναντούσε τον πατέρα του τον Δία προκειμένου να του υπαγορεύει τις σοφές εντολές του. Ο Δίας, κάτω από έναν πλάτανο συνευρέθηκε ερωτικά με την Ευρώπη, την οποία είχε απαγάγει από τη Φοινίκη. Αποκοιμήθηκε για πάρα πολλά χρόνια ο σοφός, προφήτης και μάντης Επιμενίδης. Ιδαίο άντρο
3392 Σετούτσι

Ο Σετούτσι (Setouchi) είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή (την προς τον `Ηλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 14,2. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τους Ιάπωνες αστρονόμους Χιρόκι Κοσάι και Γκόρο Σασάκι, που παρατηρούσαν από τον Αστρονομικό Σταθμό Κίζο του Αστεροσκοπείου του Τόκιο, στο όρος Οντάκε του Νομού Ναγκάνο, και πήρε το όνομα του από την περιοχή γύρω από την Εσωτερική θάλασσα (Σέτο) της Ιαπωνίας.

 Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Σετούτσι κοντά στο περιήλιο της τροχιάς του υπερβαίνει τα εσώτατα όρια (τα προς την πλευρά του Ήλιου) της Κύριας Ζώνης και φθάνει σε μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο από όσο ο πλανήτης Άρης στο δικό του αφήλιο. Αν και χαρακτηρίζεται εξ αυτού ως «Mars-crosser», κάτι που εννοεί ότι τέμνει την τροχιά του Άρη, η επίσης πολύ μεγάλη κλίση της τροχιάς του Σετούτσι προς την εκλειπτική (26,3 μοίρες) εξασφαλίζει ότι σπανίως τα δύο σώματα (Άρης και Σετούτσι) πλησιάζουν σχετικώς κοντά το ένα στο άλλο. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σετούτσι είναι άγνωστα. Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL
Μ.Γ.Σ. Ορφέας Ελευθερούπολης

Ο Μ.Γ.Σ. Ορφέας Ελευθερούπολης είναι αθλητικό σωματείο με έδρα την Ελευθερούπολη του νομού Καβάλας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1925. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Ορφέα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο Ελευθερούπολης, χωρητικότητας 1.000 θεατών.

 Ο Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος «Ορφέας» Ελευθερούπολης ιδρύθηκε το 1925. Έχει αγωνιστεί κατά το παρελθόν στη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Από την περίοδο 2013–14 μετείχε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Την περίοδο 2014–15 υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας. 1966–67: Β΄ Εθνική Ερασιτεχνική 1968–71: Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1974–75: Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1977: Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1977–78: Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία 1981–82: Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία 1982–85: Δ΄ Εθνική 1986–87: Δ΄ Εθνική 1992–94: Δ΄ Εθνική 1995–97: Δ΄ Εθνική 1998–99: Δ΄ Εθνική 2001–05: Δ΄ Εθνική 2007–13: Δ΄ Εθνική 2013–15: Γ΄ Εθνική Επίσημη ιστοσελίδα
Γουόρελ Ντέιν

Ο Γουόρελ Ντέιν (αγγλ.: Warrel Dane, πραγ. όνομα Warrel G. Baker, 7 Μαρτίου 1961 - 13 Δεκεμβρίου 2017) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των συγκροτημάτων Sanctuary και Nevermore.

 Ο Ντέιν γεννήθηκε στο Σιάτλ στις 7 Μαρτίου του 1961. Η πρώτη του επαγγελματική ενασχόληση με την μουσική ήταν με το Heavy/Power Metal συγκρότημα Serpent's Knight, στο οποίο εντάχθηκε το 1983. Μαζί με τον κιθαρίστα Μπραντ Πόλαντ, τον μπασίστα Τζον Κίμελ και το ντράμερ Μάικλ Γουιτκόφσκι κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Released from the Crypt". Ο Ντέιν αποχώρησε το 1985 για να σχηματίσει τους Sanctuary μαζί με τον μπασίστα Τζιμ Σέπαρντ, τους κιθαρίστες Σιν Μπλοσλ και Λένι Ράτλετζ και το ντράμερ Ντέιβ Μπάντμπιλ. Στα τέλη του 1987 κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Refuge Denied" σε παραγωγή του Ντέιβ Μαστέιν. Μετά από αυτό τον δίσκο, ο Ντέιν παρουσίασε πρόβλημα στις φωνητικές χορδές το οποίο τον ανάγκασε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τραγουδούσε, παραμερίζοντας τα υψηλά φωνητικά και προσθέτοντας δραματικό ύφος. Ακολούθησε το "Into the Mirror Black" και το ζωντανά ηχογραφημένο ΕΡ "Into the Mirror Live" πριν το συγκρότημα διαλυθεί λόγω πιέσεων από την δισκογραφική τους εταιρεία να ακολουθήσουν έναν πιο εμπορικό ήχο. Ο Ντέιν σχημάτισε τους Nevermore μαζί με τον Τζιμ Σέπαρντ, τον κιθαρίστα Τζεφ Λούμις και το ντράμερ Μαρκ Άρινγκτον, ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Βαν Γουίλιαμς. Μετά το ντέμο "Utopia", οι Nevermore ηχογράφησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους και περιόδευσαν σε Ευρώπη και Αμερική. Ακολούθησε τα "The Politics of Ecstasy", "Dreaming Neon Black" και "Dead Heart In A Dead World", δίνοντας στο συγκρότημα αναγνώριση ανάμεσα στους κύκλους του heavy metal. Οι πωλήσεις τους παρουσίασαν άνοδο και ακολούθησαν τα άλμπουμ "Enemies of Reality" και "This Godless Endeavor" πριν το συγκρότημα καταφέρει τελικά να μπει στις λίστες του Billboard με το "The Obsidian Conspiracy" του 2010. Οι Nevermore σταμάτησαν την ενεργό παρουσία τους το 2011, μετά την αποχώρηση των Τζεφ Λούμις και Βαν Γουίλιαμς. Τον Ιούνιο του 2007 ανακοινώθηκε ότι ο Ντέιν θα έμπαινε στο στούντιο δύο μήνες αργότερα για να ηχογραφήσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο. Ο δίσκος έφερε τον τίτλο "Praises to the War Machine" και ηχογραφήθηκε με την συνεργασία των Πίτερ Γουίτσερς και Ματ Γουίκλαντ στις κιθάρες και το μπάσο, όπως και του Ντιρκ Βερμπόιρεν στα τύμπανα. Η σύνθεση του σχήματος άλλαξε το 2009, με τους Ατίλα Βέρες και Τζόνι Σμόουκς να αναλαμβάνουν τις κιθάρες, τον Ντάνια Σιλεσία το μπάσο και τον Γουίλις Ματίασεν, των Shadows Fall, τα τύμπανα. Το φθινόπωρο του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος με τίτλο "Shadow Work" θα κυκλοφορήσει στο πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους με παραγωγό τον Roy Z.Στις 13 Δεκεμβρίου 2017, πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Σάο Πάολο, σε ηλικία 56 ετών. Warrel Dane - Biography - Metal Storm Warrel Dane (Nevermore (USA-1))- Musician Profile Warrel Dane - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Warrel Dane | Facebook Warrel Dane (warrel_dane) on Twitter
Βλαντίμιρ Ριάμποφ

Ο Βλαντίμιρ Πάβλοβιτς Ριάμποφ (ρωσικά: Владимир Павлович Рябов‎· Λομπάσκι, 1 Απριλίου 1900 - Σαράνσκ, 22 Μαΐου 1938) ήταν ο πρώτος επιστήμονας - γεωπόνος από τη Μορδοβία και επαγγελματίας μεταφραστής των έργων Ρώσων συγγραφέων και ποιητών (καθώς και το Σύνταγμα της ΕΣΣΔ ) στη Γλώσσα Έρζυα.

 Ο Ριάμποφ γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1900 στο χωριό Λομπάσκι (σημερινή περιοχή Ιτσαλκόβσκι της Δημοκρατίας της Μορδοβία) σε μια οικογένεια αγροτών Ερζυάνης εθνικότητας. Το 1927 αποφοίτησε από τη σχολή εργασίας στο Ινστιτούτο Ποκρόφσκι στη Μόσχα.Μετά από αυτό, το 1932, ο Ριάμποφ έγινε πτυχιούχος της Αγροτικής Ακαδημίας Τιμιρυάζεφ της Μόσχας. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Μορδοβία και άρχισε να διδάσκει στο Μορδοβιανό Αγροτικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Κατά την περίοδο από το 1933 έως το 1937, εργάστηκε ως εκδότης του τμήματος γεωργικής λογοτεχνίας στον εκδοτικό οίκο Μορδοβία. Εκείνη την εποχή, ο Ριάμποφ έγινε ο συντάκτης του εγχειρίδιου «Κανόνες ανάμιξης ορυκτών λιπασμάτων για την εφαρμογή τους σε διάφορες καλλιέργειες και εδάφη». Ο Ριάμποφ ασχολήθηκε ενεργά με τη μετάφραση έργων από τα ρωσικά στη γλώσσα Ερζύα μεταξύ των συγγραφέων που μετέφρασε ήταν οι Αλεξάντερ Πούσκιν, Μιχαήλ Λερμόντοφ, Νικολάι Νεκροσόφ}}, και πολλοί άλλοι κλασικοί της ρωσικής λογοτεχνίας. Βάσει αυτών είναι η μετάφρασή του παραμυθιού του Πούσκιν "Ο Ψαράς και το Ψάρι ", που δημοσιεύτηκε το 1937, όπου καταρτίστηκε το Ερζύα-Γερμανικό λεξικό, το οποίο δημοσιεύθηκε στο Αμβούργο το 1978. Το 1937 ο Ριάμποφ έλαβε "υπεύθυνο καθήκον" από την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μορδοβίας, για να μεταφράσει στη Μορδοβική γλώσσα το Σύνταγμα της ΕΣΣΔ , που είχε υιοθετηθεί πρόσφατα, τον Δεκέμβριο του 1936. Το 1937, ο «μη μεροληπτικός» Ριάμποφ, ο οποίος τότε εργαζόταν ως εκδότης του κρατικού εκδοτικού οίκου Μορδοβίας και ζούσε στο Σαράνσκ, συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές. Στις 23 Μαΐου 1938, με εντολή του Στρατιωτικού Κολεγίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ, κρίθηκε ένοχος σύμφωνα με το άρθρο 58 (παράγραφοι 7, 8 και 11) του Ποινικού Κώδικα και καταδικάστηκε σε θάνατο. Στη συνέχεια, τον Μάιο του 1938, η ποινή εκτελέστηκε στη φυλακή του Σαράνσκ. Μετά το Συνέδριο XX του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ, ο Ριάμποφ αποκαταστάθηκε μετά τον θάνατο του (διάταγμα της 23ης Μαρτίου 1957).
3309 Μπρορφέλντε

Ο Μπρορφέλντε (Brorfelde) είναι μικρός διπλός αστεροειδής, που περιφέρεται στο εσώτατο όριο (το προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Δανούς αστρονόμους Κόρε Σ. Γένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, η ονομασία του οποίου δόθηκε στον αστεροειδή, καθώς ήταν ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από αυτό.

 Η μέση διάμετρος του Φερρέρι εκτιμάται σε 3,5 έως 5,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του εκτιμάται σε 0,25 έως 0,46. Ο Μπρορφέλντε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 30 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, μια ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή. Από τις καλής ποιότητας φωτομετρικές παρατηρήσεις των Μπράιαν Γουόρνερ και Πετρ Πράβετς το 2005 ανακαλύφθηκε ότι ο Brorfelde είναι διπλός αστεροειδής. Το μικρότερο μέλος του έχει περίοδο περιφοράς περί το κοινό κέντρο μάζας τους 18,48 ώρες και διάμετρο περί το 1 χιλιόμετρο με βάση έναν λόγο μέσων διαμέτρων 0,26 ± 0,02 για τα δύο μέλη. Τον Ιανουάριο του 2014, επανάληψη των παρατηρήσεων από τον Μπράιαν Γουόρνερ έδωσε περίοδο περιφοράς 18,51 ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κοινοβούλιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Το Κοινοβούλιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν είναι το νομοθετικό σώμα του κρατιδίου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του κοινοβουλίου ορίστηκαν στο 16 άρθρο του συντάγματος του κρατιδίου. Τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές και άμεσες εκλογές, για πενταετή θητεία. Αυτά με τη σειρά τους εκλέγουν τον πρωθυπουργό. Η 20η Συνέλευση του κοινοβουλίου άρχισε τη θητεία της στις 7 Ιουνίου 2022 και έχει 69 μέλη.

 Το Κοινοβούλιο του Σλέσβιχ–Χόλσταϊν αποτελείται από τουλάχιστον 69 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό: πρώτα, 35 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. μετά, 34 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στη Βουλή είναι τουλάχιστον 5% του συνολικού αριθμού ψήφων ή μία έδρα του πλειοψηφικού. Εξαίρεση αποτελούν τα κόμματα που εκπροσωπούν τη Δανική μειονότητα, δηλαδή δεν υπάρχει εκλογικό όριο το οποίο πρέπει να περάσουν. Η κατανομή εδρών γίνεται με μέθοδο υπολογισμού, κατά την οποία συνυπολογίζονται οι έδρες που κέρδισε το κόμμα στο πλειοψηφικό. Συνεπώς, όσο περισσότερες έδρες έχει κερδίσει ένα κόμμα με το τοπικό πλειοψηφικό τόσο δυσκολότερο γίνεται να κερδίσει έδρες αναλογικής εκπροσώπησης. «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών, ώστε να εξασφαλιστεί η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι ανισότητες από τα συστήματα εκλογήςΔικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Γερμανίας, ηλικίας άνω των 16 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν για τουλάχιστον 6 εβδομάδες.
Σοφία της Βαυαρίας (1105-1145)

Η Σοφία της Βαυαρίας (1105–1145) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν Γερμανίδα ευγενής και μοναχή, κόρη του δούκα της Βαυαρίας, που με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Τσέρινγκεν και μετά μαργραβίνα της Στυρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρης του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας. Αδέλφια της ήταν ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, ο Γουέλφος ΣΤ΄ μάργραβος της Τοσκάνης, ο Κορράδος δούκας της Βαυαρίας και η Ιουδήθ σύζυγος του δούκα της Σουαβίας. Ο δεύτερος σύζυγός της Λεοπόλδος απεβίωσε το 1129, λίγο μετά την ίδρυση του αβαείου του Ράιν. Μετά το τέλος του, η Σοφία συνέχισε να χρηματοδοτεί το κτήριο της μονής. Εκείνη και ο Μπέρναρντ του Τρίξεν υπηρέτησαν ως επίτροποι της μαρκιωνίας της Στυρίας, έως ότου ο γιος της Όττοκαρ ενηλικιώθηκε το 1139. Στη μετέπειτα ζωή της ανέλαβε θρησκευτικούς όρκους και εντάχθηκε στο αβαείο του Άντμοντ. Απεβίωσε το 1145. Πρώτος σύζυγός της έγινε ο Μπέρτολντ Γ΄ δούκας του Τσέρινγκεν, ο οποίος σκοτώθηκε το 1122. Μετά το τέλος του πρώτου συζύγου της, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο των Ότακαρ μάργραβο της Στυρίας. Το 1124 γέννησε έναν γιο, τον: Ότοκαρ Γ΄ 1124-1164, μάργραβος της Στυρίας. Τελευταίος άρρην του Οίκου του.
ΟΤΕGlobe

Η OTEGlobe είναι μία Αθηναϊκή βάση για τη διαχείριση του διαδικτυακού κορμού που προσφέρουν υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών σε φορείς, παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου και εταιρικούς πελάτες στη Νότια Ευρώπη. Η εταιρεία είναι εξολοκλήρου θυγατρική του ΟΤΕ.

 Η OTEGlobe λειτουργεί με 2 δίκτυα ευρείας περιοχής που καλύπτει την νότιο-ανατολική Ευρώπη τη ραχοκοκαλιά του Διαδικτύου: "GWEN", και "TBN", καθώς και "IP MPLS". Το GWEN είναι ένα ιδιωτικό δίκτυο multi-gigabit βασίζεται σε DWDM / SDH συνδέει την Ελλάδα με τις μεγάλες ευρωπαϊκές βασικές υπηρεσίες μέσω Ιταλίας. Αποτελείται από 4 δαχτυλίδια (Ελληνικός δακτύλιο, υποθαλάσσιος δακτύλιος, ιταλικός δακτύλιος και Δυτικοευρωπαϊκός δακτύλιος). Το TBN σχηματίζει ένα χερσαίο δίκτυο κορμού που συνδέει την Ελλάδα προς τα δυτικές ραχοκοκαλιές μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Αυστρίας και της Τσεχίας προς στη κύρια ραχοκοκαλιά στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το TBN χρησιμοποιείται αυτόνομα ή ως εφεδρική υπηρεσία της GWEN. Η OTEGLOBE προσφέρει μια σειρά από υπηρεσίες τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών σε φορείς υψηλής δυναμικότητας και οργανισμούς multi-site: Υπηρεσίες ικανότητας (μέσω των δικτύων ευρείας περιοχής GWEN και TBN) Δεδομένα IP Φωνητικές υπηρεσίες OTEGlobe.gr
Γιώργος Καράγκουτης

Ο Γιώργος Καράγκουτης (Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 1976) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα, αγωνιζόταν τόσο στη θέση του σμολ φόργουορντ όσο και σε αυτή του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Καράγκουτης ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Πανιωνίου. Ως μαθητής με τη σχολική ομάδα του Ομηρείου Λυκείου Ν. Σμύρνης, στην οποία μετείχε και ο Γιώργος Καλαϊτζής, έφτασε ως τον τελικό του πανελληνίου σχολικού πρωταθλήματος 1994. Από 16 ετών αγωνιζόταν στην πρώτη ομάδα του Πανιωνίου δίπλα σε μεγάλα αστέρια της ομάδας. Με τον Πανιώνιο το 1995 ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος και το 1998 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς. Συνέχισε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο τη σεζόν 1999-2000 κατέκτησε την Ευρωλίγκα και το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τη σεζόν 2000-01 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το 2002 μεταγράφηκε στη Νήαρ Ηστ και το 2003 έπαιξε Μαρούσι. Με το Μαρούσι το 2004 κατέκτησε τη δεύτερη θέση της Α1, το 2005 τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο της Α1 και το 2006 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας. Αποσύρθηκε από τα παρκέ το 2007, σε ηλικία 31 ετών. Είναι ο 3ος καλαθοσφαιριστής στη συγκομιδή ριμπάουντ στην ιστορία του επαγγελματικού ελληνικού πρωταθλήματος με 1.877. Έχει συμμετάσχει στις εθνικές ομάδες όλων των ηλικιών ξεκινώντας από την εθνική παίδων το 1992. Με την Εθνική εφήβων αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Μουντομπάσκετ Εφήβων το 1995. Με την εθνική ανδρών έκανε ντεμπούτο στις 8-11-1994 σε φιλικό με τη Γερμανία πετυχαίνοντας 5 πόντους. Τελευταίο διεθνές ματς έπαιξε στις 23-6-1999 στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα επί της Λιθουανίας. Υπήρξε διεθνής 25 φορές και σημείωσε 100 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1999 και στο Μουντομπάσκετ 1998, στα οποία η Εθνική Ελλάδας κατέκτησε την 4η θέση. Το ρεκόρ του σκοραρίσματος με την Εθνική είναι 11 πόντοι σε φιλικό με την Ολλανδία στις 2-6-1999. Στα ματς των μικρών εθνικών ομάδων το ρεκόρ του είναι 26 πόντοι σε φιλικό αγώνα της εθνικής εφήβων με τη Γαλλία, στις 29-12-1994. Παναθηναϊκός Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2000) Ευρωλίγκα: (2000) Ελληνικό All-Star Game: (1996) Γιώργος Καράγκουτης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης

Ο Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο στην Κατερίνη του νομού Πιερίας. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το στάδιο «Ιωάννης Καλλιανίδης», χωρητικότητας 1.000 θεατών.

 Ο «Γυμναστικός Αθλητικός και Μορφωτικός Σύλλογος Εθνικός Κατερίνης» ιδρύθηκε το 1973. Το 1996 κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών. Τις αγωνιστικές περιόδους 1999-00, 2007-08 και 2008-09 ο Εθνικός αγωνίστηκε στη Γ΄ εθνική κατηγορία, την υψηλότερη που έχει αγωνιστεί. Στη διοργάνωση του κυπέλλου την περίοδο 2007-08 έχει την καλύτερη πορεία στην ιστορία του, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά την Κέρκυρα και τον Λεβαδειακό. Κύπελλο ΕρασιτεχνώνΚυπελλούχος (1): 1995–96Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πιερίας :Κυπελλούχος (9): 1981, 1983, 1986, 1989, 1990, 1993, 1995, 1996, 1997Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας (2): 1981, 1992
Φιορέντσα Α΄ Σανούδου, κυρία της Μήλου

Η Φιορέντσα Α΄ Σανούδου, κυρία της Μήλου (πέθανε το 1397) ήταν Κυρία της Μήλου και σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄ Κρίσπου του 10ου Δούκα του Αρχιπελάγους και 1ου Δούκα από τον Οίκο των Κρίσπων. Η Φιορέντσα Σανούδου ήταν κόρη του Μάρκου Σανούδου, κυρίου της Μήλου του μικρότερου γιου του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου 4ου δούκα του Αρχιπελάγους, οι μεγαλύτεροι αδελφοί του πατέρα της ήταν ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος και ο Ιωάννης Α΄ Σανούδος.

 Με τον γάμο της με τον Βενετό ευγενή Φραγκίσκος Α΄ Κρίσπο απέκτησε : Ιάκωβος Α΄ Κρίσπος δούκας της Νάξου, σύζυγος της Φιορέντσας Σομμαρίπα, κόρης του Γάσπαρο Σομμαρίπα και της Μαρίας Σανούδου. Ιωάννης Β΄ Κρίσπος κύριος της Μήλου και έπειτα δούκας της Νάξου, σύζυγος της Φραντσέσκας Μοροζίνι. Γουλιέλμος Β΄ Κρίσπος κύριος της Ανάφης και έπειτα δούκας της Νάξου, σύζυγος της Ελιζαμπέτας ντα Πέζαρο. Νικολό Κρίσπος, κύριος της Σύρου κύριος της Σύρου, σύζυγος της Ευδοκίας (Βαλέντζας) Μεγάλης Κομνηνής, κόρης του Δαυίδ ηγεμόνα της Τραπεζούντας. Παιδιά του ήταν ο Φραγκίσκος Β΄ και η Φιορέντσα, μητέρα της Αικατερίνης Κορνάρο. Μάρκος, κύριος της Ίου. Παιδιά του ήταν ο Σοφρέντο, κύριος της Νισύρου, σύζυγος της Ελεονόρας Πουατιέ-Λουζινιάν (4ης εξαδέλφης του Ιακώβου Γ΄) και ο Μάρκος, συζύγου της Αγνής Γαβαλά της Ρόδου. Πετρονίλα, κυρία της Άνδρου, σύζυγος του Πιέτρο Ζένο, γιου του Βενετού βάιλου Ευβοίας. Αγνή 1386-1428 κυρία της Νισύρου, σύζυγος του Δραγονέτο Κλαβέλι. Οίκος των Κρίσπων
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1965-66

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1965-66 διεξήχθη σε τρεις ομίλους των 16 ομάδων, δηλαδή μετείχαν συνολικά 48 ομάδες. Οι νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στην τελική φάση, από την οποία οι δύο ανέβηκαν στην Α΄ εθνική κατηγορία.

 Το 1965-66 έγινε μια προσπάθεια εξορθολογισμού του πρωταθλήματος Β΄ εθνικής, με τη δημιουργία τριών ομίλων των 16 ομάδων, από τις οποίες θα υποβιβάζονταν οι 15 (5Χ3) στη Γ΄ Εθνική. Όμως, η προσπάθεια έμεινε ημιτελής. Διότι, τελικά δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και αποφασίστηκε την επόμενη σεζόν οι ομάδες να γίνουν 18 σε κάθε όμιλο. Κατά τα άλλα, όπως και τις προηγούμενες σεζόν, οι νικητές των ομίλων (τρεις αυτή τη φορά) πέρασαν στην τελική φάση, όπου διεκδίκησαν την άνοδο στην Α΄ εθνική κατηγορία. Ανέβηκαν οι δύο πρώτοι του τελικού ομίλου. Ομάδες: 48 Όμιλοι: 3 των 16 ομάδων. Πρωταθλητές: Ο.Φ.Η. Βύζας Μεγάρων: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Γ.Α.Σ. Βέροια: άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός: καμία ομάδα. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (2): Παναιγιάλειος, Νίκη Βόλου. Άνοδος από Γ΄ Εθνική (4): Λεβαδειακός, Εργοτέλης, Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Μ. Αλέξανδρος Θεσ/νίκης, καθώς και ο Ροδιακός, ο οποίος δεν μετείχε στην Γ' εθνική της χρονιάς αυτής. Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν: Α΄ όμιλος: Ιωαννίδης (Π.Α.Ο. Καλογρέζας): 23 γκολ. Β΄ όμιλος: Σάκης Κουβάς (Βύζας): 26 γκολ. Γ΄ όμιλος: Γιώργος Πασχαλίδης (Ολυμπιακός Βόλου): 14 γκολ. *Οι Α.Ο. Ιωαννίνων και Αβέρωφ Ιωαννίνων συγχωνεύτηκαν, προκύπτοντας οι Π.Α.Σ. Γιάννινα (μετονομασία ΑΟΙ) και Α.Ο. Μπιζάνι (μετονομασία Αβέρωφ). **Από μετονομασία της Ατλαντίδας Χανίων. ***Από συγχώνευση Αιολικού, Α.Ε. Μυτιλήνης και Α.Ο. Λέσβου. ****Ο Α.Ο. Καβάλα, επισήμως μετείχε στο πρωτάθλημα με την επωνυμία «Φίλιπποι». 12 Ιουνίου 1966, γήπεδο ΠΑΟ: Γ.Α.Σ. Βέροια - ΟΦΗ: 2-0. 15 Ιουνίου 1966, στάδιο Γ. Καραϊσκάκης: Βύζας Μεγάρων - Γ.Α.Σ. Βέροια: 4-0. 19 Ιουνίου 1966, στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας: ΟΦΗ - Βύζας Μεγάρων: 2-2. 22 Ιουνίου 1966, στάδιο Κατερίνης: Γ.Α.Σ. Βέροια - ΟΦΗ: 1-0. 26 Ιουνίου 1966, στάδιο Έδεσσας: Γ.Α.Σ. Βέροια - Βύζας Μεγάρων: 2-3. 3 Ιουλίου 1966: Βύζας Μεγάρων - ΟΦΗ: 2-0 (άνευ αγώνα, παραίτηση ΟΦΗ). Στατιστική ποδοσφαίρου. Ανδρέας Μπόμης, "Αλμανάκ. Όλα για το ποδόσφαιρο '91", σ. 24-25. "Αθλητική Ηχώ", 1/7/1966. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 61-68.
Ίνγκεγκερντ των Μούνσο

Η Ίνγκεγκερντ Ολοφσντότερ των Μούνσο της Σουηδίας (Ingegerd Olofsdotter), επίσης γνωστή ως Ειρήνη, Άννα και Αγία Άννα (1001 – 10 Φεβρουαρίου 1050), ήταν Σουηδή πριγκίπισσα και μεγάλη πριγκίπισσα του Κιέβου. Ήταν κόρη του Σουηδού βασιλιά Όλαφ Σκότκονουνγκ και της Έστριντ των Οβοτριτών και σύζυγος του Γιαροσλάβ Α΄ του Σοφού. Τιμάται ως αγία από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Ίνγκεγκερντ ή Αγία Άννα συχνά συγχέεται με την μητέρα του Αγίου Βλαδίμιρου «του Διαφωτιστή» των Ρως, διότι είχε και αυτή έναν γιο με το όνομα Βλαδίμιρος. Ωστόσο, ο Άγιος Βλαδίμιρος ήταν ο πατέρας του συζύγου της, δηλαδή πεθερός της. Ο Άγιος Βλαντιμίρ ήταν γιος του Σβιάτοσλαβ και της Μαλούσα.

 Η Ίνγκεγκερντ γεννήθηκε ως πριγκίπισσα στην αυλή του βασιλιά Όλαφ Σκότκονουνγκ. Το 1015, όταν ο Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας ανέβηκε στο θρόνο ως βασιλιάς της Νορβηγίας, πρότεινε μια βασιλική συμμαχία μέσω γάμου. Το 1016, ευγενείς και των δύο χωρών προσπάθησαν να κανονίσουν έναν γάμο μεταξύ του Βασιλιά Όλαφ και της πριγκίπισσας Ίνγκεγκερντ. Ο πατέρας της συμφώνησε στην αρχή, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη και συμφώνησε στο γάμο της άλλης κόρης του, Άστριντ Όλαφνταττερ με τον βασιλιά Όλαφ . Στη συνέχεια, ο Όλαφ Σκότκονουνγκ διοργάνωσε το γάμο της Ίνγκεγκερντ με τον ισχυρό Μεγάλο Πρίγκηπα Γιαροσλάβ του Νόβγκοροντ, με τον οποίο η Σουηδία είχε προνομιακή εμπορική σχέση. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε το 1019. Όταν έφτασε στο Κίεβο, η Ίνγκεγκερντ άλλαξε το όνομά της στο ελληνικό Ειρήνη. Σύμφωνα με πολλά σάγκα, έλαβε ως προίκα την Λάντογκα και γειτονικά εδάφη, τα οποία αργότερα έγινε γνωστά ως Ιγγρία, θεωρούμενη παραφθορά του ονόματός της. Αυτή κανόνισε να κυβερνήσει αντί για αυτήν ο ξάδερφος του πατέρα της, Jarl Ragnvald Ulfsson . Η Ίνγκεγκερντ και ο Γιαροσλάβ είχαν έξι γιους και τέσσερις κόρες. Τρεις από τις κόρες τους έγιναν βασίλισσες της Γαλλίας, της Ουγγαρίας και της Νορβηγίας. Ολόκληρη η οικογένεια απεικονίζεται σε μια από τις τοιχογραφίες της Αγίας Σοφίας του Κιέβου. Η Ίνγκεγκερντ πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1050. Μετά το θάνατό της ετάφη, ανάλογα με την πηγή, είτε στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο είτε στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στο Νόβγκοροντ. Η Ίνγκεγκερντ ξεκίνησε την οικοδόμηση του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο (θεμελιώθηκε το 1037). Ξεκίνησε επίσης την κατασκευή του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας στο Νόβγκοροντ (χτίστηκε μεταξύ 1045 και 1050). Η Ίνγκεγκερντ αργότερα ανακηρύχθηκε αγία με το όνομα Άννα στο Νόβγκοροντ και το Κίεβο. Κύριος λόγος για την αγιοσύνη της ήταν ότι ξεκίνησε την κατασκευή και των δύο καθεδρικών ναών, μαζί με πολλές άλλες καλές πράξεις. Η μνήμη της τιμάται στις 10 Φεβρουαρίου και στις 4 Οκτωβρίου. Η Ίνγκεγκερντ είχε τα ακόλουθα παιδιά: Ελισίβ του Κιέβου, βασίλισσα της Νορβηγίας Αναστασία π.1023-1074/94, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Α΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. Άννα του Κιέβου, βασίλισσα της Γαλλίας (πιθανώς) Αγκάθα, σύζυγος του Εδουάρδου του Εξορίστου Βλαντιμίρ του Νόβγκοροντ Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου Ιγκόρ Γιαροσλάβιτς Lars O. Lagerqvist (1982). "Sverige och dess regenter under 1.000 år" (στα Σουηδικά). Albert Bonniers Förlag AB. ISBN 91-0-075007-7.
Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός

Ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός (ΙΚΣ, αγγλικά: Japanese Red Army, JRA) ήταν μία ένοπλη κομμουνιστική οργάνωση, που ιδρύθηκε από τη Φουσάκο Σιγκένομπου στις αρχές του 1971 στον Λίβανο. Μετά τη σφαγή του αεροδρομίου Λοντ, η ομάδα αυτο-αποκαλείτο ορισμένες φορές Αραβο-ΙΚΣ. Οι διακηρυγμένοι στόχοι του ΙΚΣ περιελάμβαναν την ανατροπή της ιαπωνικής κυβέρνησης και της μοναρχίας, όπως και την πυροδότηση μίας παγκόσμιας επανάστασης. Η οργάνωση ήταν επίσης γνωστή ως Αντι-ιμπεριαλιστική Διεθνής Ταξιαρχία, Ταξιαρχία του Ιερού Πολέμου και Αντιπολεμικό Δημοκρατικό Μέτωπο.

 Η Σιγκένομπου αποτελούσε ηγετικό μέλος της Φράξιας Κόκκινος Στρατός (Sekigun-ha) στην Ιαπωνία, της οποίας οι ρίζες εντοπίζονταν στην ένοπλη Κομμουνιστική Λίγκα, οργάνωση της Νέας Αριστεράς. Προωθώντας την επανάσταση μέσω της τρομοκρατικής δράσης, ίδρυσαν τη δική τους οργάνωση, κηρύττοντας τον πόλεμο στο κράτος τον Σεπτέμβρη του 1969. Η αστυνομία σύντομα συνέλαβε πολλά από τα μέλη της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του ιδρυτή και ιδεολογικού ηγέτη Τάκαγια Σιόμι, ο οποίος είχε ήδη φυλακιστεί το 1970. Η Φράξια έχασε σχεδόν 200 μέλη, και ό,τι απέμεινε απ' αυτήν ενώθηκε με μία μαοϊκή οργάνωση για να σχηματίσουν τον Ενωμένο Κόκκινο Στρατό (Rengo Sekigun) τον Ιούλιο του 1971. Η οργάνωση αυτή έμεινε γνωστή για το περιστατικό Ασάμα-Σάνσο, στη διάρκεια του οποίου εκκαθάρισε 12 μέλη της, σε ένα κρησφύγετο που χρησιμοποιούσε ως στρατόπεδο εκπαίδευσης στο όρος Χάρουνα. Ακολούθησε πολιορκία διάρκειας μίας βδομάδας από εκατοντάδες αστυνομικούς. Η Φουσάκο Σιγκένομπου είχε εγκαταλείψει την Ιαπωνία, έχοντας μαζί της λίγους μόνον αφοσιωμένους συντρόφους, όμως η οργάνωσή της λέγεται πως αριθμούσε περί τα 40 μέλη στο αποκορύφωμά της, ενώ, μετά τη σφαγή του αεροδρομίου Λοντ, αναδείχθηκε σε μία από τις πλέον γνωστές ένοπλες αριστερές οργανώσεις παγκοσμίως. Ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός, όπως (Nihon Sekigun) διατηρούσε από το 1971 ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και τον Γουάντι Χαντάντ. Μέχρι το 1972, ο Ενωμένος Κόκκινος Στρατός είχε εκλείψει από την Ιαπωνία, κι έτσι η οργάνωση της Σιγκένομπου στηριζόταν αποκλειστικά στο PFLP για χρηματοδότηση, εκπαίδευση και εξοπλισμό. Τον Απρίλιο του 2001, η Σιγκένομπου, όντας στη φυλακή, δημοσίευσε μία ανακοίνωση, ανακηρύσσοντας τη διάλυση του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού, ισχυριζόμενη πως στο εξής οι μάχες τους θα έπρεπε να διεξάγονται δια της νομίμου οδού. Η Εθνική Αστυνομική Αρχή της Ιαπωνίας δήλωσε δημόσια ότι μία διάδοχη οργάνωση, το Κίνημα Ρεντάι, ιδρύθηκε το 2001.
NGC 3550

Ο NGC 3550 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανακαλύφθηκε στις 11 Απριλίου 1785 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ και είναι ένας από τους λαμπρότερους γαλαξίες του σμήνους Abell 1185.

 Δεδομένα για το NGC 3550 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3550 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3550 στο Wikimedia Commons
Microsoft Notepad

Το Microsoft Notepad είναι ένα απλό πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου για Windows. δημιουργεί και επεξεργάζεται έγγραφα απλού κειμένου. Το Notepad κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1983 για να εμπορευματοποιήσει το ποντίκι υπολογιστή στο MS-DOS, το Notepad αποτελεί μέρος κάθε έκδοσης των Windows από τότε.

 Τον Μάιο του 1983, στην έκθεση υπολογιστών COMDEX στην Ατλάντα, η Microsoft παρουσίασε το Σημειωματάριο πολλαπλών εργαλείων, ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου βασισμένο σε ποντίκι που είχε δημιουργήσει ο Richard Brodie, μαζί με το ποντίκι Microsoft 195 $. Σε εκείνο το COMDEX εμφανίστηκε επίσης το Multi-Tool Word, ένας επεξεργαστής κειμένου που ανέπτυζε ο Charles Simonyi και υποστήριζε το ποντίκι. Οι περισσότεροι επισκέπτες δεν είχαν ακούσει ποτέ πριν για ένα ποντίκι υπολογιστή. Το ποντίκι άρχισε να αποστέλλεται τον Ιούλιο. Οι αρχικές πωλήσεις ήταν μέτριες, επειδή δεν είχαν καμία άλλη χρήση από την εκτέλεση των προγραμμάτων που περιλαμβάνονται στο κουτί (ένα σεμινάριο, μια εφαρμογή πρακτικής και το Σημειωματάριο πολλαπλών εργαλείων.) Η σειρά προϊόντων Multi-Tool ξεκίνησε με έμπειρα συστήματα για το υπολογιστικό φύλλο Multiplan. Μετά από πρόταση του Rowland Hanson, η Microsoft απέσυρε το εμπορικό σήμα Multi-Tool. Το σκεπτικό του Hanson ήταν ότι «η μάρκα είναι ο ήρωας» και οι άνθρωποι δεν θα συσχετίζουν αυτόματα το «Multi-Tool» με τη Microsoft. Ως αποτέλεσμα, το Σημειωματάριο πολλαπλών εργαλείων και το Word πολλαπλών εργαλείων έγιναν Σημειωματάριο των Windows και Microsoft Word, αντίστοιχα. (Ο Hanson έπεισε επίσης τον Bill Gates να μετονομάσει το "Interface Manager" σε "Windows" πριν από την κυκλοφορία των Windows 1.0.) Από τότε, το Notepad είναι μέρος των Microsoft Windows. Με την εισαγωγή του Microsoft Store το 2012, η ​​Microsoft έχει μετατρέψει ορισμένες από τις ενσωματωμένες εφαρμογές των Windows σε εφαρμογές του Microsoft Store (π.χ. Sticky Notes), ώστε να μπορούν να ενημερωθούν ανεξάρτητα από τις εκδόσεις των Windows. Μέσα σε τρία χρόνια, το Notepad εμφανίστηκε τρεις φορές στο Microsoft Store. Η πρώτη φορά ήταν τον Αύγουστο του 2019. εξαφανίστηκε λίγο αργότερα. Αυτή η έκδοση απαιτούσε την έκδοση 18963 της προεπισκόπησης των Windows 10. Κατά τη διάρκεια αυτής της βραχύβιας παρουσίας στο Store, ιστολόγια ειδήσεων τεχνολογίας υπέθεσαν ότι η Microsoft σκόπευε να αποσυνδέσει τον κύκλο ζωής του Notepad από αυτόν των Windows 10 και να το ενημερώσει πιο συχνά μέσω του Microsoft Store. Το Notepad εμφανίστηκε στο Microsoft Store για δεύτερη φορά τον Απρίλιο του 2020, αυτή τη φορά, με ένα νέο λογότυπο. Εκτελείται στις εκδόσεις προεπισκόπησης των Windows 10, με αριθμό έκδοσης 19541 ή μεταγενέστερη. Από τον Οκτώβριο του 2021, αυτή η προεπισκόπηση είναι ακόμα συνδεδεμένη και δεν είναι συμβατή με τα Windows 11. Μια τρίτη εμφάνιση πραγματοποιήθηκε για λίγο στις 9 Οκτωβρίου 2021. Αυτή η έκδοση είχε αναθεωρημένα μενού και μια ενημερωμένη σελίδα Ρυθμίσεις.
Αμαλία της Βάδης

​ Η Αμαλία της Βάδης (Amalie von Baden), γεννηθείσα Αμαλία του Χόχμπερκ (Amalie von Hochberg, 26 Ιανουαρίου 1795 - 14 Σεπτεμβρίου 1869) ήταν κόρη του Καρόλου Φρειδερίκου της Βάδης.

 Η Αμαλία Χριστίνα Καρολίνα γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1795 στο Παλάτι της Καρλσρούης, και ήταν το τέταρτο παιδί και η μοναχοκόρη του Καρόλου Φρειδερίκου της Βάδης και της δεύτερης μοργανατικής συζύγου του, Λουίζας Καρολίνας του Χόχμπεργκ.Στις 19 Απριλίου 1818 παντρεύτηκε τον Κάρολο Έγκον Β΄ του Φύρστενμπεργκ. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά: την Μαρία Ελισάβετ Λουίζα (1819 - 1897). τον Κάρολο Έγκον Γ΄ Λεοπόλδο Μαρία Γουλιέλμο Μαξιμιλιανό (1820 - 1892), παντρεύτηκε την Ελισάβετ του Ρόις-Γκράιτς. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Μαρία Αμαλία (1821 - 1899), παντρεύτηκε τον Βίκτωρα του Ράτιμπορ. Απέκτησαν 10 παιδιά. τον Μαξιμιλιανό Έγκον Α΄ Χριστιανό (1822 - 1873), παντρεύτηκε την Λεοντίνε φον Κέβενχουλερ-Μετς. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Μαρία Ερριέττα Ελεονώρα (1823 - 1834). τον Αιμίλιο Έγκον Μαξιμιλιανό (1825 - 1899), παντρεύτηκε την Λεοντίνε φον Κέβενχουλερ-Μετς. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Παυλίνα Βιλελμίνη Καρολίνα (1829 - 1900), παντρεύτηκε τον Ούγο του Χοενλόε-Έρινγκεν. Απέκτησαν 9 παιδιά.Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 1869 στην Καρλσρούη σε ηλικία 74 ετών. 26 Ιανουαρίου 1795 - 1796: Βαρόνη Αμαλία του Χόχμπεργκ 1796 - 1817: Κόμισσα Αμαλία του Χόχμπεργκ 1817 - 19 Απριλίου 1818: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αμαλία της Βάδης 19 Απριλίου 1818 – 22 Οκτωβρίου 1854: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Φύρστενμπεργκ 22 Οκτωβρίου 1854 - 14 Σεπτεμβρίου 1869: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Φύρστενμπεργκ Hansmartin Schwarzmaier: Die Markgrafen von Baden, in: Die Zähringer – Eine Tradition und ihre Erforschung. Jan Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1986 C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, U.K.: Garnstone Press, 1973), volume 1, page 483. Karl Siegfried Bader: Fürstenberg. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 5, Duncker & Humblot, Berlin 1961, ISBN 3-428-00186-9, S. 695. Constantin von Wurzbach: Fürstenberg, das Geschlecht der Grafen, Fürsten und Landgrafen. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. 5. Theil. Verlag der typogr.-literar.-artist. Anstalt (L. C. Zamarski & C. Dittmarsch.), Wien 1859, S. 14 – 16 Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln, New Series, Vol. I/2, Tafel 272. Europaische Stammtafeln, by Wilhelm Karl, Prinz zu Isenburg, Vol. V, Tafel 18. ~Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser. 1951.
Καθεδρικός Ναός της Βαλένθιας

Ο Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός-Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου της Βαλένθια (ισπανικά: Iglesia Catedral-Basílica Metropolitana de la Asunción de Nuestra Señora de Valencia), γνωστός και ως Καθεδρικός Ναός της Παναγίας ή Καθεδρικός Ναός της Βαλένθια, είναι μια Ρωμαιοκαθολική ενοριακή εκκλησία στη Βαλένθια της Ισπανίας.Το χτίσιμο του Καθεδρικού Ναού αποφασίστηκε το 1238 από τον πρώτο επίσκοπο της Βαλένθιας μετά την Ανακατάκτηση, Πέρε ντ΄ Αλμπαλάτ, και αφιερώθηκε στην Παναγία με εντολή του Βασιλιά Ιακώβου Α΄. Χτίστηκε πάνω από την τοποθεσία του πρώην βησιγοτθικού καθεδρικού ναού, ο οποίος είχε μετατραπεί από τους Μουσουλμάνους σε τζαμί. Ο Βαλενθιανός Γοτθικός ρυθμός είναι το κυρίαρχο αρχιτεκτονικό ύφος του καθεδρικού ναού, αν και περιέχει επίσης Ρωμανικά, Γαλλικά Γοτθικά, Αναγεννησιακά, Μπαρόκ και Νεοκλασικά στοιχεία.Ο καθεδρικός ναός περιέχει πολυάριθμους πίνακες του 15ου αιώνα, μερικούς από τοπικούς καλλιτέχνες (όπως ο Χακομάρτ), άλλους από καλλιτέχνες της Ρώμης που απασχολήθηκαν από τον Βαλενθιανό Πάπα Αλέξανδρος ΣΤ΄. Ο Αλέξανδρος όταν ήταν καρδινάλιος ζήτησε την αναβάθμιση της Επισκοπής της Βαλένθιας σε Μητρόπολη, κάτι που εγκρίθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Η΄ το 1492.

 Το μεγαλύτερο μέρος του Καθεδρικού Ναού της Βαλένθιας χτίστηκε μεταξύ του 13ου και του 15ου αιώνα, σε ύφος κυρίως γοτθικό. Ωστόσο, η κατασκευή συνεχίστηκε και τους επόμενους αιώνες, με προσθήκη στοιχείων Ρωμανικού, Βαλενθιανού Γοτθικού, Αναγεννησιακού, Μπαρόκ και Νεοκλασικού ύφους.Ανασκαφές στο Αρχαιολογικό Κέντρο της Αλμόινα έχουν φέρει στο φως τα ερείπια του αρχαίου βησιγοθικού καθεδρικού ναού, ο οποίος αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί. Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι μερικές δεκαετίες μετά τη χριστιανική επανάκτηση της πόλης (1238), το τζαμί-καθεδρικός ναός παρέμεινε όρθιος με τις αραβικές επιγραφές στους τοίχους. Στις 22 Ιουνίου 1262, ο τότε επίσκοπος Αντρέου ντ΄ Αλμπαλάτ αποφάσισε να το κατεδαφίσει για να χτιστεί πάνω του ένας νέος καθεδρικός ναός, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο αρχιτέκτονας Αρνάου Βιδάλ. Υποθετικά, το πρώην μουσουλμανικό τέμενος φέρεται να αντιστοιχεί με το σημερινό εγκάρσιο τμήμα του καθεδρικού ναού.Για την κατασκευή του καθεδρικού ναού χρησιμοποιήθηκαν πέτρες από τα γειτονικά λατομεία του Μπουρχασότ και της Γοδέλα, αλλά και από άλλα πιο μακρινά λατομεία, όπως αυτά στο Μπενιδόρμ και τη Σάβια. Μερικοί λόγοι για την απλοϊκή και «σοβαρή» κατασκευή του ναού της Βαλένθιας είναι ότι χτίστηκε σχετικά γρήγορα, για να σηματοδοτήσει τη χριστιανική επάνοδο έναντι των Μουσουλμάνων, ενώ δεν επρόκειτο για βασιλικό έργο, αλλά για μνημείο της τοπικής αστικής τάξης.