Χασισέλαιο

Το χασισέλαιο, επίσης γνωστό ως έλαιο κάνναβης, είναι έλαιο ρητίνης που λαμβάνεται με την εξαγωγή κάνναβης ή χασίς. Είναι ένα συμπύκνωμα κάνναβης που περιέχει πολλές από τις ρητίνες και τα τερπένιά της – συγκεκριμένα, τετραϋδροκανναβινόλη (THC), κανναβιδιόλη (CBD) και άλλα κανναβινοειδή. Το χασισέλαιο συνήθως καταναλώνεται με το κάπνισμα, το άτμισμα ή το φαγητό. Τα παρασκευάσματα του χασισέλαιου μπορεί να είναι στερεά ή κολλοειδή, ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής και τη θερμοκρασία και συνήθως αναγνωρίζονται από την εμφάνιση ή τα χαρακτηριστικά τους. Το χρώμα συνήθως κυμαίνεται από διαφανές χρυσό ή ανοιχτό καφέ, έως καστανό ή μαύρο. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι εκχύλισης, οι περισσότερες περιλαμβάνουν διαλύτη, όπως βουτάνιο ή αιθανόλη. Το χασισέλαιο είναι ένα προϊόν εκχύλισης κάνναβης που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέρος του φυτού, με ελάχιστο ή καθόλου υπολειμματικό διαλύτη. Γενικά πιστεύεται ότι δεν διακρίνεται από το παραδοσιακό χασίς, σύμφωνα με την Ενιαία Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά του 1961 (Παράρτημα I και IV), καθώς είναι «η διαχωρισμένη ρητίνη, ακατέργαστη ή καθαρισμένη, που λαμβάνεται από το φυτό κάνναβης». Το χασισέλαιο μπορεί να πωλείται σε φυσίγγια που χρησιμοποιούνται με ηλεκτρονικούς ατμοποιητές. Οι λιανοπωλητές κάνναβης στην Καλιφόρνια ανέφεραν ότι περίπου το 40% των πωλήσεών τους προέρχονται από έλαια κάνναβης.

 Η περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) του χασισέλαιου ποικίλλει πάρα πολύ, καθώς οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία φυτών μαριχουάνας και τεχνικές παρασκευής. Οι έμποροι μερικές φορές «κόβουν» τα χασισέλαια με άλλα λάδια. Η μορφή του εκχυλίσματος ποικίλλει ανάλογα με τη διαδικασία εκχύλισης που χρησιμοποιείται. Μπορεί να είναι υγρό, διαυγές κεχριμπαρένιο στερεό, κολλώδη ημιστερεή ουσία ή ένα εύθραυστο στερεό με κυψέλη (που ονομάζεται «κερί κηρήθρας»).Το χασισέλαιου που κατασχέθηκε τη δεκαετία του 1970 είχε περιεκτικότητα σε THC που κυμαινόταν από 10% έως 30%. Το έλαιο που ήταν διαθέσιμο στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ το 1974 είχε κατά μέσο όρο περίπου 15% THC. Δείγματα που κατασχέθηκαν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών για μια περίοδο 18 ετών (1980–1997) έδειξαν ότι η περιεκτικότητα σε THC στο χασίς και στο χασισέλαιο ήταν μέσο όρο 12,9% και 17,4%, αντίστοιχα, όπου δεν παρουσίασαν αύξηση με την πάροδο του χρόνου. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις THC που μετρήθηκαν ήταν 52,9% στο χασίς και 47,0% στο χασισέλαιο. Τα χασισέλαια που χρησιμοποιήθηκαν τη δεκαετία του 2010 είχαν συγκεντρώσεις THC έως και 90% και άλλα προϊόντα πέτυχαν υψηλότερες συγκεντρώσεις. Μετά από ένα ξέσπασμα πνευμονικών ασθενειών και θανάτων που σχετίζονταν με το άτμισμα το 2019, το NBC News πραγματοποίησε δοκιμές σε διαφορετικά φυσίγγια THC μαύρης αγοράς και βρέθηκαν φυσίγγια που περιείχαν έως και 30% οξική βιταμίνη Ε και ίχνη μυκητοκτόνων και φυτοφαρμάκων που μπορεί να είναι επιβλαβή. Τα χασισέλαια που παρασκευάζονταν τον 19ο αιώνα παρασκευάζονταν από συλλεγόμενο με το χέρι χασίς. Ο όρος χασισέλαιο αναφέρεται στο χασίς που είχε διαλυθεί ή εγχυθεί σε φυτικό έλαιο για χρήση στην παρασκευή τροφών για χορήγηση από το στόμα. Οι προσπάθειες για την απομόνωση του δραστικού συστατικού της κάνναβης τεκμηριώθηκαν καλά τον 19ο αιώνα και τα εκχυλίσματα κάνναβης και τα βάμματα κάνναβης συμπεριλήφθηκαν στη Βρετανική Φαρμακοποιία και στη Φαρμακοποιία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά τα εκχυλίσματα διαλύτη ονομάστηκαν κανναβίνη (1845), κανναβινδόνη, κανναβινίνη, ακατέργαστη κανναβινόλη και κανναβινόλη. Το λεγόμενο «έλαιο μελιού βουτανίου» ήταν διαθέσιμο για λίγο τη δεκαετία του 1970. Αυτό το προϊόν κατασκευάστηκε στην Καμπούλ του Αφγανιστάν και μεταφέρθηκε λαθραία στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αδελφότητα της Αιώνιας Αγάπης. Η παραγωγή θεωρείται ότι σταμάτησε όταν η εγκατάσταση καταστράφηκε σε έκρηξη. Η παραδοσιακή παραγωγή χασίς που χωρίζεται από παγωμένο νερό χρησιμοποιεί νερό και σακούλες φίλτρου για να διαχωρίσει το φυτικό υλικό από τη ρητίνη, αν και αυτή η μέθοδος εξακολουθεί να αφήνει μεγάλη υπολειμματική φυτική ύλη και επομένως δεν είναι κατάλληλη για πλήρη εξάτμιση. Ο Γκολντ περιέγραψε τη χρήση αλκοόλ και ενεργού άνθρακα στην παραγωγή λαδιού μελιού μέχρι το 1989 και ο Μάικλ Σταρκς περαιτέρω λεπτομερείς διαδικασίες και διάφορους διαλύτες μέχρι το 1990.Οι μεγάλοι ατμοποιητές κάνναβης κέρδισαν δημοτικότητα τον 20ο αιώνα για την ικανότητά τους να εξατμίζουν τα κανναβινοειδή στην κάνναβη και τα εκχυλίσματα χωρίς να καίγονται φυτικά υλικά, χρησιμοποιώντας εξάτμιση ελεγχόμενης θερμοκρασίας. Το Κολοράντο και η Ουάσιγκτον άρχισαν να αδειοδοτούν τις δραστηριότητες εξόρυξης χασισέλαιου το 2014. Τα μικρά φορητά στυλό ατμίσματος σημείωσαν δραματική αύξηση δημοτικότητας το 2017. Το 2015, οι επιπτώσεις στην υγεία από τη χρήση χασισέλαιου ήταν ελάχιστα τεκμηριωμένες. Τα εκχυλίσματα κάνναβης έχουν λιγότερη φυτική ύλη και δημιουργούν λιγότερο επιβλαβή καπνό. Ωστόσο, ίχνη ακαθαρσιών δεν θεωρούνται γενικά ασφαλείς (GRAS). Το 2019, μετά από ξέσπασμα ασθενειών, τα πρόσθετα που προστέθηκαν σε μείγματα στυλό ατμίσματος, βρέθηκαν να προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα, βλάβη στους πνεύμονες και θανάτους. Οι περισσότεροι από τους διαλύτες που χρησιμοποιούνται εξατμίζονται γρήγορα και είναι εύφλεκτοι, καθιστώντας τη διαδικασία εκχύλισης επικίνδυνη. Έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά έκρηξης και πυρκαγιάς που σχετίζονται με απόπειρες παρασκευής χασισέλαιου σε σπίτια.Οι διαλύτες που χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή της THC είναι εύφλεκτοι και έχουν οδηγήσει σε εκρήξεις, πυρκαγιές, σοβαρούς τραυματισμούς και θανάτους. Το LD50 για την THC (Delta 9 Tetrahydrocannabinol) δεν είναι επακριβώς γνωστό, καθώς δεν έχουν καταγραφεί θάνατοι. Το χασισέλαιο μπορεί να περιέχει έως και 80% THC, αν και έως και 99% είναι δυνατό με άλλες μεθόδους εκχύλισης. Παρόλο που τα προβλήματα υγείας των πνευμόνων μπορεί να επιδεινωθούν με τη χρήση του χασισέλαιου, δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί παρενέργειες που δεν έχουν ήδη βρεθεί σε άλλα παρασκευάσματα κάνναβης. Όταν εκτίθεται στον αέρα, τη ζεστασιά και το φως (ειδικά χωρίς αντιοξειδωτικά), το έλαιο χάνει τη γεύση και την ψυχοδραστηριότητά του λόγω της γήρανσης. Τα κανναβινοειδή καρβοξυλικά οξέα (THCA, CBDA και ίσως άλλα) έχουν αντιβιοτική δράση σε gram-θετικά βακτήρια, όπως στον (ανθεκτικό στην πενικιλλίνη χρυσίζων σταφυλόκοκκο, αλλά gram-αρνητικά βακτήρια, όπως το εσερίχια κόλι δεν επηρεάζονται. Ed Rosenthal, Beyond Buds: Marijuana Extracts, 2014.