IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν

Ο Αν–Λουί Ζιροντέ–Τριοζόν, επονομαζόμενος Ζιροντέ ντε Ρουσύ (γαλλ. Anne–Louis Girodet–Trioson, dit Girodet de Roucy) ήταν Γάλλος ζωγράφος (Μονταρζίς 1767 – Παρίσι 1824). Τριοζόν ήταν το επίθετο του θετού πατέρα του. Ήταν μαθητής του Ζακ–Λουί Νταβίντ, ενός από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του νεοκλασικισμού, το έργο του οποίου ενέπνευσε και επηρέασε την καλλιτεχνική του πορεία, αν και αργότερα απομακρύνθηκε από το δάσκαλό του.

 Το 1789, ο Ζιροντέ – Τριοζόν κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) και παρέμεινε πέντε χρόνια στην Ιταλία. Το έργο του «Ο Ύπνος του Ενδυμίωνα» (1791, Λούβρο), που εκτέθηκε στο Σαλόν του Παρισιού το 1792, ενθουσίασε το διάσημο Γάλλο ζωγράφο Πιερ – Πωλ Πρυντόν, αλλά και τους κριτικούς της εποχής του. Ένα άλλο έργο της ίδιας περιόδου, που προσήλκυσε την προσοχή κοινού και κριτικής, ήταν «Η Δεσποινίς Lange, ως Δανάη» (1799). Ο δάσκαλός του Νταβίντ εκθείασε τον πίνακα του «Σκηνή του Κατακλυσμού» (1806, Λούβρο), αλλά αποδοκίμασε το έργο του «Οσιάν» (1802, Μαλμαιζόν). Η τεχνοτροπία του Ζιροντέ–Τριοζόν προανήγγειλε το κίνημα του ρομαντισμού στη Γαλλία. Ο διασημότερος πίνακάς του «Ο ενταφιασμός της Άταλα» (1808, Λούβρο), εμπνευσμένος από ένα έργο του Σατωμπριάν, την προσωπογραφία του οποίου είχε φιλοτεχνήσει, αποτελεί τόσο από την άποψη του θέματος όσο και του τρόπου παρουσίασής του ένα από τα πρώτα δείγματα του γαλλικού ρομαντισμού. Στο Μουσείο των Βερσαλλιών βρίσκονται τα έργα του «Εξέγερση στο Κάιρο» (1810) και «Ο Ναπολέων δέχεται τα κλειδιά της πόλης της Βιέννης». Το 1815 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών. Στη συνέχεια, αφοσιώθηκε στην προσωπογραφία (π.χ. πορτρέτο του Σατωμπριάν, Μουσείο Σαιν-Μαλό) και τη λογοτεχνία. Η Ταφή της Άταλα (Ζιροντέ) Χέρμπερντ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών». σελ. 89, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ Ε.Π.Ε., Αθήνα, 1986. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Ζιροντέ – Τριοζόν, Αν Λουί», τόμος 26, σελ. 81, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.
Δολάριο Νήσων Κουκ

Το δολάριο (dollar) είναι το αναμνηστικό νόμισμα των Νήσων Κουκ και υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents). Σημειώνεται ότι στα κέρματα των 50 λεπτών αναγράφεται η ονομαστική αξία ως 50 τένε (tene). Η αξία του είναι ίση με το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας, με το οποίο ταυτίζεται για τα νησιά.

 Ως το 1967 στα νησιά Κουκ χρησιμοποιούνταν η Λίρα της Νέας Ζηλανδίας για νόμισμα. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας. Το 1972 βγήκαν από το νομισματοκοπείο κέρματα ειδικά για τα Νησιά Κουκ, ενώ το 1987 εμφανίστηκαν και χαρτονομίσματα. Το Δολάριο των Νήσων Κουκ έχει ίση αξία με το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας. Το 1972 εισήχθησαν κέρματα του 1 και των 2 λεπτών από χαλκό και κέρματα των 5, 10, 20 και 50 λεπτών και του 1 δολαρίου από χαλκονικέλιο. Όλα είχαν ίδιο μέγεθος και σύνθεση όπως τα αντίστοιχα νεοζηλανδικά κέρματα. Το 1983 σταμάτησε η παραγωγή των κερμάτων του 1 και των 2 λεπτών. Το 1987 έγιναν και άλλες αλλαγές και κάποια κέρματα απέκτησαν δωδεκαγωνικό σχήμα. Επίσης, κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 2 δολαρίων από χαλκονικέλιο και των 5 δολαρίων από αλουμίνιο και χαλκό. Το 1987 εισήχθησαν από την κυβέρνηση χαρτονομίσματα των 3, 10 και 20 δολαρίων, τα οποία ακολουθήθηκαν από τα τραπεζογραμμάτια των 50 δολαρίων ως μέρος μιας νέας σειράς χαρτονομισμάτων το 1992. Τα χαρτονομίσματα αυτά τυπώνονταν ως το 1995.Οι κάτοικοι των νησιών Κουκ δείχνουν προτίμηση στα τραπεζογραμμάτια της Νέας Ζηλανδίας, παρά το γεγονός ότι τα χαρτονομίσματα των Κουκ Νήσων είναι τα νόμιμα.
Λακτάση

Η λακτάση είναι ένα ένζυμο που έχει ως βασική λειτουργία την υδρολυτική διάσπαση του δισακχαρίτη λακτόζη στα συστατικά του μονομερή γαλακτόζη και γλυκόζη. Ανήκει στα ένζυμα της οικογένειας των β-γαλακτοσιδασών και λειτουργεί ως γλυκοζιτική υδρολάση. Η λακτάση εντοπίζεται στα κύτταρα που καλύπτουν τις λάχνες του λεπτού εντέρου.Η λακτάση είναι απαραίτητη για την πέψη της λακτόζης, του κύριου σακχάρου του γάλακτος. Ανεπάρκεια λακτάσης προκαλεί δυσανεξία στη λακτόζη.

 Το ένζυμο αποτελείται από μία πολυπεπτιδική αλυσίδα βάρους 160 kDa και η καταλυτική δράση συνδέεται με την ύπαρξη δύο γλουταμινικών οξέων (Glu1749 και Glu1273) στο ενεργό κέντρο του ενζύμου.Κατά τον μεταβολισμό, ο β-γλυκοζιτικός δεσμός στην D-λακτόζη υδρολύεται για να σχηματιστεί D-γαλακτόζη και D-γλυκόζη (με διατήρηση της ανωμερούς διαμόρφωσης), οι οποίες μπορούν να απορροφηθούν από τα εντερικά τοιχώματα και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος. Η συνολική αντίδραση που καταλύεται από την λακτάση είναι C12H22O11 + H2Ο → C6H12O6 + C6H12O6 + θερμότητα. Η λακτάση μπορεί να εξαχθεί από ζύμες και μύκητες ώστε να χρησιμοποιηθεί για εμπορικούς σκοπούς ως πρόσθετο σε τρόφιμα. Στο εμπόριο (φαρμακεία), κυκλοφορεί σε μορφή σταγόνων (Delictase κτλ.) και μασώμενων δισκίων (Lacteeze κτλ.) και χρησιμοποιείται από άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη ή για την προσωρινή δυσανεξία στη λακτόζη (μετά από διάρροιες, βρεφικοί κολικοί). Η βασική της χρήση στην βιομηχανία είναι να διασπά την λακτόζη στο γάλα, ώστε αυτό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε απευθείας είτε για την παρασκευή άλλων προϊόντων τα οποία θα μπορούν να καταναλωθούν από άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη. Χρησιμοποιείται επίσης για την διάσπαση της λακτόζης κατά την παρασκευή παγωτών επειδή τα προϊόντα υδρόλυσης (γαλακτόζη και γλυκόζη) έχουν πιο γλυκιά γεύση από τη λακτόζη. Επίσης η διάσπαση της λακτόζης δίνει στο παγωτό πιο κρεμώδη υφή επειδή τα προϊόντα υδρόλυσης σχηματίζουν πιο δύσκολα κρυστάλλους στη θερμοκρασία ψύξης του παγωτού.
Ανατολική Ιωαννίνων

Η Ανατολική είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Παμβώτιδος, του δήμου Ιωαννιτών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Λοχάνιστα.

 Η Ανατολική είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές κλιτύς του όρους Λάκμος (Περιστέρι) και κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Άραχθου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 800. Απέχει 35 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. των Ιωαννίνων. Η τοπική κοινότητα Ανατολικής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 12,561 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κοτομίστα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Λοχάνιστα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κράψης του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Ανατολική και, το 1929, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανατολικής και προσαρτήθηκε στον δήμο Παμβώτιδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παμβώτιδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωαννιτών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι κάτοικοι της Ανατολικής συμμετείχαν μαζικά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΔΕΣ. Το τοξωτό γεφύρι της Γκούρας, στο βορειοανατολικό τμήμα του οικισμού Ο ναός του Αγίου Δημητρίου στο κεντρικό τμήμα του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, βόρεια του οικισμού Το φαράγγι της Κακάβας (Γκούρας), ανατολικά του οικισμού, περιοχή άγριας φυσικής ομορφιάς. Εδώ χύνεται εντυπωσιακός καταρράκτης ύψους 85 μέτρων. Το φαράγγι είναι εξοπλισμένο για κατάβαση (canyoning), πάντοτε με συνοδεία έμπειρων οδηγών Οι ιδιαίτερες αναβαθμίδες της περιοχής Οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=UY1H0VMnMzo https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/
Γουίλιαμ Άντερς

Ο Γουίλιαμ Άντερς (William Alison "Bill" Anders, 17 Οκτωβρίου 1933) είναι Αμερικανός πρώην αξιωματικός της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, ηλεκτρολόγος μηχανικός, πυρηνικός μηχανικός, αστροναύτης της NASA και επιχειρηματίας. Ο Άντερς, μαζί με τους συνεργάτες του στο Απόλλων 8 Φρανκ Μπόρμαν και Τζιμ Λόβελ, είναι ένα από τα τρία πρώτα πρόσωπα που άφησαν την τροχιά της Γης και ταξίδεψαν προς τη Σελήνη.

 Στις 21 Δεκεμβρίου 1968, μαζί με τους Φρανκ Μπόρμαν και Τζιμ Λόβελ, υπήρξε μέλος του πληρώματος του Απόλλων 8, το οποίο εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα και αποτέλεσε την πρώτη αποστολή ανθρώπων προς τη Σελήνη. Ο Άντερς έβγαλε τη «Ανατολή της Γης», μια από τις διασημότερες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τον 20ό αιώνα.. Σελήνη: η φωτεινή πλευρά του ανθρώπου Το Βήμα
Αντρίτσγκραντ

Το Αντρίτσγκραντ (σερβικά κυριλλικά: Андрићград, Σερβικά Λατινικά: Andrićgrad, σημαίνει ''πόλη του Άντριτς'') είναι το όνομα ενός έργου υπό κατασκευή και βρίσκεται στο Βίσεγκραντ, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, μία από τις δύο οντότητες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο ιδρυτής είναι ο σκηνοθέτης Εμίρ Κουστούριτσα. Η πόλη είναι αφιερωμένη στον βραβευμένο με Νόμπελ Λογοτεχνίας γιουγκοσλάβο συγγραφέα Ίβο Άντριτς. Η κατασκευή του Αντρίτσγκραντ, γνωστή επίσης ως Κάμενγκραντ (Каменград, "Πετρόπολη") ξεκίνησε στις 28 Ιουνίου 2011 και η τελετή εγκαινίων πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2014. Επίσης, τα εγκαίνια σήμαιναν την 100η επέτειο της δολοφονίας του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου από τονΓκαβρίλο Πρίντσιπ. Το Αντρίτσγκραντ απέχει αρκετά χιλιόμετρα από την πρώτη πόλη του Κουστούριτσα, το Ντρβένγκραντ στη Σερβία.

 Το Αντρίτσγκραντ βρίσκεται στη Γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς, ένα μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, και απλώνεται από τη γέφυρα μέχρι τη συμβολή του ποταμού Ρζαβ. Μετά το Ντρβένγκραντ είναι το δεύτερο χωριό που ο Κουστούριτσα δημιούργησε από το μηδέν. Το Αντρίτσγκραντ θα χρησιμοποιηθεί για τα γυρίσματα της ταινίας ''Το γεφύρι του Δρίνου'', βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίβο Άντριτς. Επίτιμος δημότης είναι άνθρωποι που έχουν βραβευτεί με το Κλειδί της Πόλης. Αυτοί είναι: Μίλοραντ Ντόντικ, Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Σερβίας Βουκ Γέρεμιτς, Πρόεδρος της 67ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ Ματίγια Μπέτσκοβιτς, συγγραφέας Νόβακ Τζόκοβιτς, παίκτης του τέννις Ντρβένγκραντ Επίσημος ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος (υπό κατασκευή, με το όνομα Κάμενγκραντ) Πληροφορίες για το Αντρίτσγκραντ στην ιστοσελίδα του οργανισμού τουρισμού του Βίσεγκραντ
Περί του οίκου

To Περί του οίκου είναι έργο του Λουκιανού (c.c. 160-Terminus ante quem- c. 170), που ανήκει στις προλαλιές ή έκφραση και εκφωνούνταν, συνήθως, για να προλειάνουν το έδαφος, τόσο για τον αγορεύοντα όσο και για τους ακροατές, σε μια μακρύτερη ομιλία που θ΄ ακολουθούσε.

 Το όλον έργο, σύντομο, από τον προορισμό του, αποτελείται από 398 στ. και διαιρείται σε τέσσερα μέρη μαζί με τον επίλογο και την εισαγωγή. Στην εισαγωγή του περιγράφει τη συμμετρία του οικοδομήματος που φωτίζεται ευχάριστα και την αξιοθαύμαστη οροφή με το διάκοσμό της και γενικά τη μεγαλοπρέπεια της αίθουσας που όμως όλα αυτά δελεάζουν το ρήτορα και αποσπούν την προσοχή των ακροατών. Αναφέρεται στον Αχιλλέα που η οργή του επιτάθηκε με τη θέα των νέων όπλων που του έφερε η μητέρα του Θέτιδα. Στη συνέχεια παραθέτει παραδείγματα σχετικά με τη δύναμη των λόγων που δεν πρέπει να είναι αντάξια αντίπαλος της όρασης. Αυτό μπορεί να το αποδείξει και ο μύθος των Σειρήνων συγκρινόμενος με εκείνον των Γοργόνων. Οι πρώτες μάγευαν τους περαστικούς ταξιδιώτες στη θάλασσα παίζοντας μελωδική μουσική και κολακεύοντας τους με τα τραγούδια τους και όταν αυτοί προσόρμιζαν τους κρατούσαν για πολύ. Και κάποιος, σίγουρα, πέρασε δίπλα τους, αδιαφορώντας για τη μουσική τους. Αντίθετα, το κάλλος των Γοργόνων, επειδή ήταν υπερβολικά ισχυρό και μιλούσε στα πιο ευαίσθητα σημεία της ψυχής, αμέσως αποσβόλωνε όσους τις έβλεπαν και τους άφηνε άφωνους, έτσι ώστε, πέτρωναν από το θαυμασμό. Και για το παγόνι η ελκυστικότητα βρίσκεται στην εμφάνιση και όχι στη φωνή. Και αν κάποιος βάλει δίπλα του το αηδόνι και τον κύκνο και τα προστάξει να κελαηδούν το παγόνι θα μείνει σιωπηλό. Τόσο ακαταμάχητη φαίνεται να είναι η απόλαυση των ματιών. Δεν πρέπει όμως να απορεί κανείς για το για την πεποίθησή μου, ότι όποιος ομιλήσει στην αίθουσα αυτή, θα τα καταφέρει.
Time Machine 2011: Live in Cleveland

Το Time Machine 2011: Live in Cleveland είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και DVD του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και στον υπόλοιπο κόσμο μέσω της "Roadrunner". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο "Quicken Loans Arena" του Κλίβελαντ, κατά την περιοδεία "Time Machine Tour", που έλαβε χώρα σε Αμερική και Ευρώπη από τις 29 Ιουνίου 2010 μέχρι τις 2 Ιουλίου 2011.Το DVD κυκλοφόρησε μέσω της "Banger Films" και έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο "Juno" στην κατηγορία "DVD της χρονιάς. Έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 "The Spirit of Radio" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:02 "Time Stand Still" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:16 "Presto" (Lee, Lifeson, Peart) - 6:32 "Stick It Out" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:22 "Workin' Them Angels" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:44 "Leave That Thing Alone" (Lee, Lifeson) - 5:13 "Faithless" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:57 "BU2B" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:23 "Freewill" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:29 "Marathon" (Lee, Lifeson, Peart) - 6:29 "Subdivisions" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:30 "Tom Sawyer" (Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois) - 4:53 "Red Barchetta" (Lee, Lifeson, Peart) - 6:55 "YYZ" (Lee, Peart) - 4:32 "Limelight" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:31 "The Camera Eye" (Lee, Lifeson, Peart) - 10:10 "Witch Hunt" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:42 "Vital Signs" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:28 "Caravan" (Lee, Lifeson, Peart) - 5:36 "Witch Hunt" (Lee, Lifeson, Peart) - 4:49 "Moto Perpetuo/Love for Sale" (Peart, Cole Porter) - 8:22 "O'Malley's Break" (Lifeson) - 1:33 "Closer to the Heart" (Lee, Lifeson, Peart, John Michael Talbot) - 3:28 "2112 Overture/The Temples of Syrinx" (Lee, Lifeson, Peart) - 7:10 "Far Cry" (Lee, Lifeson, Peart) - 6:22 "La Villa Strangiato" (Lee, Lifeson, Peart) - 7:40 "Working Man" (Lee, Lifeson) - 6:40
Στέφαν Σταμπολόφ

Ο Στέφαν Νικόλοφ Σταμπολόφ (βουλγαρικά: Стефан Николов Стамболов‎, 1854-1895) ήταν Βούλγαρος πολιτικός που διετέλεσε και Πρωθυπουργός. Μετά την παραίτηση του Αλέξανδρου Βάτεμπεργκ, ηγήθηκε της αντιρωσικής πολιτικής μερίδας και το 1887 σχημάτισε κυβέρνηση. Εργάσθηκε ιδιαίτερα στην ανάδειξη και εκλογή του Βασιλέως Φερδινάνδου, του Οίκου Σαξονίας-Κόμπουργκ, ως ηγεμόνα της Βουλγαρίας. Ο Σταμπολόφ κυβέρνησε επί οκτώ συνεχή έτη, όπου το 1895, δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους.

 Ο πρώτος που οραματίστηκε μια συμμαχία των χριστιανικών κρατών του Αίμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν ο Έλληνας πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης (1890), ο οποίος επισκέφτηκε γι' αυτόν ακριβώς το λόγο τον Σταμπολόφ το 1891 στη Σόφια. Μόλις την επομένη όμως της αναχώρησης του Έλληνα πρωθυπουργού, ο Σταμπολόφ έσπευσε στη Κωνσταντινούπολη, ζητώντας ακρόαση από τον Σουλτάνο, προκειμένου να του μεταφέρει την ελληνική πρόταση ως «μεγάλη είδηση». Έτσι θα τύχαινε ευμενέστερες παροχές, με συνέπεια να δημιουργηθεί έντονο διπλωματικό θέμα κατά της Ελλάδος. Αργότερα, το όραμα εκείνο το πέτυχε ο Ε. Βενιζέλος, μετά και από τη διπλωματική παρουσία του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου στη Σόφια, εκπροσωπώντας επίσημα την Ελλάδα, στις εορτές προς τιμή του διαδόχου της Βουλγαρίας Μπόρις (Φεβρουάριος του 1912). Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικό Λεξικόν Ηλίου, τόμ. 17ος, σελ. 212. Χαραλ. Νικολάου, «Διεθνείς Συνθήκες», σελ. 198.
Κατάλογος τελικών Κυπέλλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο ανδρών

Το Κύπελλο Ελλάδας στο ποδόσφαιρο ανδρών αποτελεί τον κορυφαίο θεσμό με μορφή κυπέλλου στην Ελλάδα και διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ). Η διεξαγωγή του ξεκινά στην αρχή της εκάστοτε αγωνιστικής περιόδου και ολοκληρώνεται με τον Τελικό Αγώνα, ο οποίος πραγματοποιείται συνήθως το Μάιο.

 Πρώτη κυπελλούχος Ελλάδας αναδείχθηκε η ΑΕΚ, σύλλογος που ίδρυσαν Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες στην Αθήνα. Από την ίδια πόλη και τον Πειραιά προέρχονταν και οι τέσσερις που κατέκτησαν τα 27 τρόπαια έως το 1969 (αντίστοιχα ΑΕΚ, Παναθηναϊκός και Εθνικός, Ολυμπιακός), ενώ ο Άρης Θεσσαλονίκης το 1970 αποτέλεσε την πρώτη ομάδα της βόρειας Ελλάδας που στέφθηκε κυπελλούχος, επικρατώντας του γείτονα ΠΑΟΚ σε έναν από τους δύο τελικούς της ιστορίας ανάμεσα σε εκπροσώπους της συμπρωτεύουσας και έναν από τους 5 που έλαβαν χώρα εκεί. Υποσημειώσεις Οι σημαίες αφορούν εθνικότητα και χρησιμοποιούνται για την πληρέστερη ταξινόμηση των στοιχείων (μέσω του ρόμβου στις επικεφαλίδες). Πηγές: ΕΠΟ, Ανδρέας Μπόμης και Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF), εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά. Υποσημειώσεις Αγώνες για τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας έχουν πραγματοποιηθεί σε 11 διαφορετικά σημεία 6 πόλεων της χώρας. Μόλις 9 χρονιές μονός τελικός ορίστηκε να διεξαχθεί εκτός Λεκανοπεδίου, το οποίο φιλοξενεί την κορυφαία αναμέτρηση του θεσμού 9 φορές τη δεκαετία. Σε όλη σχεδόν την ιστορία του θεσμού, υπήρχε ένας χώρος σταθερής ή έστω συχνότατης τέλεσης του αγώνα. Αρχικά και μέχρι το 1963 ήταν το γήπεδο Παναθηναϊκού, σήμερα Απόστολος Νικολαΐδης (17 μονοί τελικοί από τους πρώτους 21, με συνεχείς 12 μεταξύ 1939 και 1956), το οποίο το διαδέχθηκε το ανακαινισμένο στάδιο Καραϊσκάκη από το 1969 και για όλη τη δεκαετία του '70 (8 στους 11). Κατόπιν τριών ετών στο Νίκος Γκούμας και με την ανέγερση του πολλαπλάσιας χωρητικότητας Ολυμπιακού σταδίου Αθηνών, αυτό αποτέλεσε –πλην δύο διοργανώσεων με διπλό τελικό– τη μόνιμη επιλογή της ΕΠΟ για τα επόμενα 14 χρόνια και ανεξαρτήτως αντιπάλων (παρότι ταυτόχρονα διατελούσε έδρα του Παναθηναϊκού και για μικρότερες περιόδους των Ολυμπιακού, ΑΕΚ). Ακολούθησε η 12ετία 1997-2008 με 9 διαφορετικά γήπεδα διεξαγωγής και για πρώτη φορά τα 3 στην επαρχία, ενώ στη συνέχεια έχει επανέλθει ο προκαθορισμός του σταδίου ΟΑΚΑ μέσω της προκήρυξης του κυπέλλου. ψηφιακό αρχείο Κυπέλλου Ελλάδος: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 και 14, ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ανδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3 Greece - Cup Data (from Quarterfinals on), Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF (Αγγλικά) ψηφιοποιημένο αρχείο εντύπων, ιστότοπος Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων ψηφιοποιημένο αρχείο εφημερίδων, ιστότοπος Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Επίσημος ιστότοπος, διοργανώτρια αρχή Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).
The Fame Monster

To άλμπουμ The Fame Monster κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2009 από την Lady Gaga. Είναι στυλιζαρισμένο ως The Fame Mons†er. Ενώ το προηγούμενό της άλμπουμ, το The Fame μιλάει για την αγάπη της για τη φήμη, το The Fame Monster μιλάει για τη σκοτεινή πλευρά της φήμης και τους φόβους της Gaga. Περιλαμβάνει 8 τραγούδια, καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει ένα φόβο της. Η ίδια χαρακτήρισε τα δύο άλμπουμ άκρως αντίθετα, χρησιμοποιώντας τη λέξη ''Γιν και Γιαν (το γνωστό σύμβολο του κουμφουκιανισμού)''. Η κυκλοφορία του δημιούργησε ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα για το αν πρέπει να θεωρηθεί άλμπουμ ή EP, λόγω του αριθμού των κομματιών. Η ίδια η Gaga όμως πάντα το αναφέρει ως το δεύτερό της άλμπουμ, δηλώνοντας πως είναι ολοκληρωμένο σαν δίσκος και μπορεί να σταθεί μόνο του.

 To πρώτο single "Bad Romance" έγινε αμέσως τεράστια επιτυχία. Ήταν το Νο 1 τραγούδι στα 100 καλύτερα του κόσμου για το 2010 και καθιέρωσε τη φράση "Paws Up", έδωσε στη Lady Gaga το ψευδώνυμο Mother Monster και βάφτισε τους οπαδούς της "Little Monsters". Το Telephone αρχικά η Gaga το έγραψε για την Britney Spears η οποία το απέρριψε και το τραγούδι κυκλοφόρησε ως δεύτερο single και έγινε τεράστια επιτυχία φτάνοντας στο κορυφαία τραγούδια στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Το βίντεο κατατάχθηκε στα 50 καλύτερα της χρονιάς και αργότερα της δεκαετίας. Η τραγουδίστρια στο άλμπουμ πρόσθεσε το 3ο single ''Alejandro'' το οποίο έγινε άλλη μια μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στη θέση #5 του Billboard Hot100. Ειδικότερα με το The Fame κέρδισε Γκράμι στην κατηγορία καλύτερο ηχογράφημα χορευτικής μουσικής και καλύτερο άλμπουμ με ηλεκτρονική ή χορευτική μουσική, για το Bad Romance κέρδισε το Γκράμι της Καλύτερης γυναικείας pop ερμηνείας, για το The Fame Monster Γκράμι καλύτερου pop άλμπουμ και τέλος καλύτερου μουσικού βιντεοκλίπ (Best Short Form Music Video) για το βίντεο κλιπ του Bad Romance. Τον Σεπτέμβριο του 2010 η Lady Gaga βραβεύτηκε στα MTV Video Music Awards κερδίζοντας 9 βραβεία από τις 13 υποψηφιότητες, περισσότερες από κάθε άλλο καλλιτέχνη στην ιστορία των βραβείων στον ίδιο χρόνο. Στα 9 αυτά βραβεία βρέθηκε και το βραβείο για το καλύτερο video της χρονιάς, το οποίο κέρδισε με το video clip Βad Romance. Ο δίσκος, μαζί με το The Fame όπου συγχωνεύθηκαν στην Deluxe έκδοση κατάφερε να γίνει διαμαντένιος.
Τουρριάλμπα

Το Τουρριάλμπα (ισπανικά: Turrialba) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Καρτάγο. Έχει έκταση 56,70 τ.χλμ. και πληθυσμό 27.249 κατοίκων. Βρίσκεται 42 χλμ. ανατολικά του Καρτάγο.

 Το κλίμα του Τουρριάλμπα είναι τροπικό. Το Τουρριάλμπα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 27.249 κατοίκους. Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Turrialba στο Wikimedia Commons
Ερνστ Λέβη

Ο Ερνστ Λέβη (Ernst Loewy) ήταν μηχανικός από το Κάρλσμπαντ (Κάρλοβι Βάρι σήμερα) της Τσεχοσλοβακίας, που δούλευε για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής που θα ένωνε την Θεσσαλονίκη με τη Βιέννη, ήδη στην αρχή του 20ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος μηχανικός που εισήγαγε το οπλισμένο σκυρόδεμα στις κατασκευές, με πρώτο τέτοιο κτίριο το Μέγαρο Στάιν στη Θεσσαλονίκη.

 Μέγαρο Στάιν, Έτος κατασκευής 1906, Πλατεία Ελευθερίας, ΘεσσαλονίκηΤο Μέγαρο Στάιν, με την χαρακτηριστική πράσινη, διαφανή σφαίρα στον τρούλο του, χτίστηκε για λογαριασμό της αυστριακής εταιρίας καταστημάτων «Stain» η οποία στέγασε εκεί το πρώτο ανδρικό πολυκατάστημα, με ρούχα εξαίσιας φινέτσας που θα ζήλευαν τα παρισινά σαλόνια. Συναγωγή των Μοναστηριωτών, Έτος κατασκευής 1925, Θεσσαλονίκη Η κατοικία της κόρης του στην περιοχή των Εξοχών
241

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 241 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 241 (CCXLI) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Γορδιανού και Πομπηιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 994 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 241 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Χειμώνας - Ο Αυτοκράτορας Γορδιανός ο Γ' πλησιάζει την Αντιόχεια και προετοιμάζει με τον στρατό του μία επίθεση εναντίον των Περσών. Ο Τιμησίθεος γίνεται πραιτωριανός. Η Εκκλησία Δούρα-Ευρωπός προκύπτει από ένα οίκημα, το οποίο θεωρείται ο αρχαιότερος σωζόμενος χριστιανικός ναός. Περσία Ο Σαπώρης ο Α' διαδέχεται τον πατέρα του, Αρδασίρ τον Α', ως βασιλιάς της Περσίας. Η αρχαία πόλη του Μπάνγκραμ, στο Αφγανιστάν, εγκαταλείπεται. Ο Σαπώρης ο Α' προσαρτά τμήμα της Αυτοκρατορίας των Κοσσανών. Ολοκληρώνεται η πτώση της Άτρας από τον Σαπώρη τον Α' Ευρώπη 1 Νοεμβρίου - Η μάχη του Σόουιν διεξάγεται στην Ιρλανδία. Τσάο Μάο, Κινέζος αυτοκράτορας του κράτους Τσάο Γουέι, των Τριών Βασιλείων (πεθαίνει το 260) Ζούγκ Ξιν, Κινέζος στρατηγός του κράτους Ανατολικού Γου (γεννιέται το 174) Σαν Ντενγκ, πρώτος διάδοχος του στέμματος του κράτους Ανατολικού Γου (γεννιέται το 209) Σαν Σάο, Κινέζος στρατηγός του κράτους Ανατολικού Γου (γεννιέται το 188) Σανατρούκ ο Β', βασιλιάς της Άτρας
Πήτερ Ουσπένσκι

Ο Πήτερ Ουσπένσκι (πραγματικό όνομα: Πιοτρ Ντεμιάνοβιτς Ουσπένσκι ή Πιοτρ Δαμιάνοβιτς Ουσπένσκι, Пётр Демьянович Успенский, Μόσχα, 17 Μαρτίου 1878 – Σάρρεϋ, 2 Οκτωβρίου 1947) ήταν Ρώσος μαθηματικός και φιλόσοφος, που κινήθηκε κυρίως στο χώρο του εσωτερισμού και της ψυχολογίας.

 Όταν ο Ουσπένσκυ απομακρύνθηκε από τον Γκουρτζίεφ, δίδαξε τον "Τέταρτο δρόμο", όπως τον είχε κατανοήσει, στις δικές του ανεξάρτητες ομάδες. Ο Γκουρτζίεφ πρότεινε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι ανάπτυξης του εαυτού μας, γνωστοί ως εσωτερικοί κύκλοι. Αυτοί είναι ο τρόπος του φακίρη που ασχολείται με το φυσικό σώμα, ο τρόπος του μοναχού που σχετίζεται με τα συναισθήματα και ο τρόπος του γιόγκι που ασχολείται με τον νου. Το κοινό στοιχείο και στους τρεις τρόπους είναι ότι προϋποθέτουν αφοσίωση, απομάκρυνση από τον κόσμο. Σύμφωνα με τον Γκουρτζίεφ υπάρχει ένας τέταρτος τρόπος, όπου δεν απαιτεί από τους ακολούθους του να εγκαταλείψουν τον κόσμο: η εργασία της αυτο-ανάπτυξης μπορεί να γίνει μέσα στην καθημερινή ζωή. Ο Γκουρτζίεφ είχε αποκάλεσει το σύστημα αυτό ως Σχολή του τέταρτου δρόμου και σε αυτό ένας μαθαίνει να εργάζεται σε αρμονία με το φυσικό του σώμα, τα συναισθήματά του και τον νου του. Ο Ουσπένσκυ επέλεξε αυτή την ιδέα και πάνω σε αυτή τη γραμμή οικοδόμησε τη Σχολή του. Ο Ουσπένσκυ έκανε τη χρήση του όρου τέταρτος δρόμος κεντρικό σημείο της διδασκαλίας των ιδεών του Γκουρτζίεφ. Επικεντρώθηκε σημαντικά στις Σχολές του Τέταρτου Δρόμου και στην ύπαρξή τους σε όλη τη ζωή του. Μεταξύ των μαθητών του είναι ο Ρόντνεϋ Κόλιν, ο Μώρις Νίκολ, ο Ρόμπερτ Σ. ντε Ροπ, ο Κένεθ Γουόλκερ, ο Ρενέδιος Βάρο και ο δρ. Φράνσις Ρόουλς. Συνέγραψε βιβλία, εκθέτοντας σε αυτά τις απόψεις του, ενώ έγινε επίσης γνωστός ως ο άνθρωπος, που δημοσίευσε τα πρώιμα έργα του Ελληνο-αρμένιου εσωτεριστή φιλόσοφου Γεωργίου Γκουρτζίεφ. Ο Ουσπένσκι μελέτησε πλήρως και απευθείας το σύστημα Γκουρτζίεφ υπό την ίδια την επίβλεψη του Γκουρτζίεφ για μια περίοδο δέκα ετών, από το 1915 έως το 1924. Το βιβλίο του Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού είναι μια εξιστόρηση, του τι έμαθε από τον Γκουρτζίεφ κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Ένα νέο πρότυπο του Σύμπαντος. Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού. Το τρίτο Όργανο. (Αναφέρεται στο Όργανον του Αριστοτέλη και το Νέο Όργανο του Φρ. Μπέικον). Ο τέταρτος δρόμος. Η κοσμολογία της εξελικτικής δυνατότητας του ανθρώπου. Η παράξενη ζωή του Ιβάν Οσόκιν. Χριστιανισμός και Νέα Διαθήκη. Αρχείο συναντήσεων. Γράμματα από τη Ρωσία. Τα τελευταία κείμενα. Miller, Timothy (1995). America's Alternative Religions. SUNY Press. ISBN 0-7914-2397-2. The Ouspensky Foundation Ouspensky's Historical Choreography Γεώργιος Γκουρτζίεφ 1866-1949 Ελένα Μπλαβάτσκυ 1831-1891 Έντγκαρ Κέυση 1877-1945
Μυωπία

Η μυωπία είναι διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, κατά την οποία οι ακτίνες του φωτός δεν συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή, όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Για αυτόν το λόγο, ο μύωπας (αρχ. μύωψ) αδυνατεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά και μισοκλείνει τα μάτια για να το καταφέρει καλύτερα — αυτό φαίνεται και από την ετυμολογία της λέξης μύωψ [<μύω (=κλείνω ελαφρώς τα μάτια) + ὢψ (=βλέμμα, όψη)].

 Η μυωπία είναι συχνή διαθλαστική ανωμαλία του ματιού, που οφείλεται σε ανατομική δυσαναλογία του. Εξ αιτίας αυτής, οι ακτίνες του φωτός (το "είδωλο" που σχηματίζεται) δεν συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή, όπως είναι το φυσιολογικό, αλλά σε κάποιο σημείο μπροστά από αυτόν. Για αυτόν το λόγο, ο μύωπας δεν μπορεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά, ενώ δεν έχει πρόβλημα στα αντικείμενα που βρίσκονται κοντά. Είναι το ακριβώς αντίθετο από την υπερμετρωπία. Η μυωπία στις περισσότερες περιπτώσεις οφείλεται στο ότι ο βολβός του ματιού είναι πιο επιμηκυμένος από το κανονικό σφαιροειδές σχήμα. Διακρίνεται σε απλή και παθολογική. Η απλή μυωπία μπορεί να εμφανιστεί από την παιδική ηλικία, συνήθως ανάμεσα στα 5 και 12 χρόνια και είναι είτε κληρονομική είτε οφείλεται σε εσφαλμένο τρόπο θέασης (ανάγνωση με κακό φωτισμό, από πολύ κοντά κτλ). Η παθολογική μυωπία εμφανίζεται στην εφηβεία και επιδεινώνεται αργότερα. Η μυωπία διορθώνεται με τη χρησιμοποίηση αποκλινόντων φακών (γυαλιά), φακών επαφής (διαφόρων τύπων: σκληρών, μαλακών, ημερήσιων, μηνιαίων, κλπ), με ορθοκερατολογία, δηλαδή φακούς που επιπεδώνουν το κεντρικό τμήμα του κερατοειδή και αντισταθμίζουν το μυωπικό σφάλμα (μέχρι περίπου 4 με 4.50D) ή και εγχείρηση με τη χρήση ακτίνων λέιζερ PRK για όσους έχουν ήπια ή μέτρια μυωπία και LASIK για όσους έχουν μεγάλη μυωπία. Συνήθως η μυωπία μετριέται σε διοπτρίες και διακρίνεται σε: ήπια μυωπία, μέχρι τρεις διοπτρίες μέτρια, από τρεις ως έξι διοπτρίες, μεγάλη, από έξι διοπτρίες και πάνω. Όσοι έχουν μεγάλη μυωπία, είναι περισσότερο πιθανό να υποστούν αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς ή να εμφανίσουν και άλλα συμπτώματα, όπως φευγαλέες σκιές (σαν «μυγάκια»). Η διάγνωση της μυωπίας συνήθως γίνεται μέσω μιας οφθαλμολογικής εξέτασης η οποία πραγματοποιείται από έναν οφθαλμίατρο. Συνήθως ένα διαθλασίμετρο ή ένα σκιοσκόπιο χρησιμοποιείται για να δώσει μια αρχική αντικειμενική εκτίμηση της διαθλαστικής κατάστασης κάθε ματιού, και στη συνέχεια χρησιμοποιείται ένα phoropter, ώστε να καθορίσουμε τους βαθμούς της μυωπίας του κάθε ματιού. Μια πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε πρωτοετείς φοιτητές στο Ηνωμένο Βασίλειο βρήκε ότι το 50% των Βρετανών λευκών και το 53,4% των Βρετανών με καταγωγή από την Ασία έχουν μυωπία.Στην Ελλάδα, η μυωπία σε μαθητές ηλικιών 15 με 18 βρέθηκε στο 36,8%.Μια πρόσφατη έρευνα για τα ποσοστά μυωπίας στην Ευρώπη κατέληξε ότι το 26,6% των δυτικών Ευρωπαίων με ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών έχουν τουλάχιστον −1.00 διόπτρα μυωπία και το 4,6% έχει τουλάχιστον −5.00 διόπτρες.
Αλέξις Κοπέγιο

Ο Αλέξις Κοπέλο (γενν. 12 Αυγούστου 1985) είναι Κουβανός αθλητής του στίβου που από το 2017 συμμετέχει με το Αζερμπαϊτζάν. Έχει ατομικό ρεκόρ 17.68 μέτρα.

 Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2009, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Δύο χρόνια μετά στην ίδια διοργάνωση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011 ήταν 4ος. Με την Κούβα συμμετείχε σε 2 Ολυμπιακούς Αγώνες (2008, 2012). Ο Κοπέλο έπρεπε να περιμένει 5 χρόνια για να πάρει την Αζερμπαϊτζανική εθνικότητα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 ήταν 5ος. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο πίσω από τον Νέλσον Εβόρα. Αλέξις Κοπέλο iaaf.org
Μαρία Βιττόρια νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα

Η Μαρία Βιττόρια νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα (Maria Vittoria dal Pozzo della Cisterna, 9 Αυγούστου 1847 – 8 Νοεμβρίου 1876) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Αμεδαίου της Ισπανίας.

 Η Μαρία Βιττόρια Καρλόττα Ενρικέτα γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1847 στο Παρίσι και ήταν τo πρώτο παιδί και κόρη του Καρόλου Εμμανουήλ νταλ Πότσο, 5ου Πρίγκιπα ντε λα Κιστέρνα και της Κόμισσας Λουίζας του Μέροντ. Μετά το θάνατο του πατέρα της το 1864, κληρονόμησε τους ευγενείς τίτλους του και έτσι έγινε Πριγκίπισσα της ντε λα Κιστέρνα, Πριγκίπισσα του Μπερλιγουάρντο, Μαρκησία ντι Βόγκερα και Κόμισσα ντι Ποντερτάνο, μεταξύ και άλλων τίτλων.Στις 30 Μαΐου 1867 τον Αμεδαίο της Σαβοΐας, Δούκα της Αόστης, στο Τορίνο. Είναι πρόγονος του σημερινού Δούκα της Aόστης. Ένα αστικός μύθος κυκλοφορεί ισχυριζόμενος ότι πολλές τραγωδίες έφεραν το γάμο της Μαρίας Βιττόριας και του δούκα του Αόστης. Έζησε μια διακριτική ζωή ως βασίλισσα, συμμετέχοντας μόνο σε φιλανθρωπίες. Ο Βασιλιάς Αμεδαίος παραιτήθηκε από το ισπανικό θρόνο στις 11 Φεβρουαρίου 1873, και μαζί με την Μαρία επέστρεψαν στην Ιταλία. Η υγεία της χειροτέρεψε από τα ταξίδια και τον τελευταίο τοκετό. Πέθανε από φυματίωση στις 8 Νοεμβρίου 1876 στο Σαν Ρέμο σε ηλικία 29 ετών. Θάφτηκε στην Βασιλική της Σουπέργκα του Τορίνο. Το 1867 η Μαρία Βιττόρια παντρεύτηκε τον Αμεδαίο, Δούκα της Αόστας, και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: τον Εμμανουήλ-Φιλιβέρτο, Δούκα της Αόστας (1869-1931), παντρεύτηκε την Ελένη της Ορλεάνης. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Βιττόριο-Εμανουέλε, Κόμη του Τορίνο (1870-1946), δεν παντρεύτηκε ποτέ. τον Αμεδαίο-Λουδοβίκο, Δούκα του Αμπρούτσο (1873-1933), παντρεύτηκε την Φάντουμα Αλί. 9 Αυγούστου 1847 – 26 Μαρτίου 1864: Ντόνα Μαρία νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα 26 Μαρτίου 1864 – 19 Φεβρουαρίου 1867: Ντόνα Μαρία νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα, 6η Πριγκίπισσα της ντε λα Κιστέρνα και του Μπερλιγουάρντο 19 Φεβρουαρίου 1867 – 30 Μαΐου 1867: Η Υψηλότητα Ντόνα Μαρία Βιττόρια νταλ Πότσο ντε λα Κιστέρνα, 6η Πριγκίπισσα της ντε λα Κιστέρνα και του Μπερλιγουάρντο 30 Μαΐου 1867 – 6 Νοεμβρίου 1870: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Βιττόρια της Ιταλίας, Δούκισσα της Αόστας 6 Νοεμβρίου 1870 – 11 Φεβρουαρίου 1873: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα Μαρία Βιττόρια της Ισπανίας 11 Φεβρουαρίου 1873 – 8 Νοεμβρίου 1876: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Αόστας Βασίλειο της Ιταλίας: Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου Αυστρο-Ουγγαρία: Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Έναστρου Αστέρος.
Βραβεία Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης

Τα Βραβεία κορυφαίων καλαθοσφαιριστών πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ είναι τα βραβεία που δίνονται κάθε χρόνο στο τέλος κάθε πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ. Τα βραβεία αποτελούνται από τις εξής κατηγορίες: Πολυτιμότερος παίκτης, Πολυτιμότερος παίκτης των τελικών, Καλύτερος νέος παίκτης, Καλύτερος αμυντικός, Πιο βελτιωμένος παίκτης, Προπονητής της χρονιάς, Πιο θεαματικός παίκτης, Πιο δημοφιλής παίκτης και η Καλύτερη Πεντάδα. Για την ανάδειξη των βραβείων, συμψηφίζονται τα αποτελέσματα από την ψηφοφορία των προπονητών και των αρχηγών των 12 ομάδων του Πρωταθλήματος, που διαμορφώνει κατά 60% το τελικό αποτέλεσμα, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και του φίλαθλου κοινού, που διαμορφώνει κατά 20% αντιστοίχως (συνολικά 40%) το τελικό αποτέλεσμα. Το βραβείο του Πιο δημοφιλούς παίκτη αποφασίζεται εξ ολοκλήρου από το φίλαθλο κοινό. Την σεζόν 2019-20, το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και δεν δόθηκαν βραβεία.

 Με έντονο οι MVP της χρονιάς2003-04: Δημήτρης Διαμαντίδης Νίκος Χατζής Ρόντρικ Μπλάκνεϊ Κώστας Τσαρτσαρής Λάζαρος Παπαδόπουλος2004-05: Δημήτρης Διαμαντίδης Γιάκα Λάκοβιτς - Βασίλης Σπανούλης (Ισοβαθμία) Πιτ Μάικλ Νίκος Οικονόμου Τράβις Ουώτσον2005-06: Δημήτρης Διαμαντίδης Βασίλης Σπανούλης Ρόντρικ Μπλάκνεϊ Ράιαν Στακ Σοφοκλής Σχορτσιανίτης2006-07: Δημήτρης Διαμαντίδης Στράτος Περπέρογλου Ραμούνας Σισκάουσκας Παναγιώτης Βασιλόπουλος Μάικλ Μπατίστ2007-08: Δημήτρης Διαμαντίδης Βασίλης Σπανούλης Άντονι Γκράντι Τζέρεμι Μάσεϊ Γιάννης Μπουρούσης2008-09: Σαρούνας Γιασικέβιτσιους Βασίλης Σπανούλης Μάικλ Μπατίστ Γιάννης Μπουρούσης Νίκολα Πέκοβιτς2009-10: Δημήτρης Διαμαντίδης Ντρου Νίκολας Τζος Τσίλντρες Κώστας Καϊμακόγλου Μάικλ Μπατίστ2010-11: Δημήτρης Διαμαντίδης Βασίλης Σπανούλης Ρόουλ Μάρσαλ Μάικλ Μπατίστ Γιάννης Μπουρούσης2011-12: Δημήτρης Διαμαντίδης Βασίλης Σπανούλης Κώστας Παπανικολάου Γιώργος Πρίντεζης Μάικλ Μπατίστ2012-13: Δημήτρης Διαμαντίδης Νίκος Παππάς - Βασίλης Σπανούλης (Ισοβαθμία) Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς Κώστας Παπανικολάου Στέφαν Λάσμε2013-14: Δημήτρης Διαμαντίδης Ντι Τζεϊ Κούπερ Γιόνας Ματσιούλις Γιώργος Πρίντεζης Στέφαν Λάσμε2014-15: Βασίλης Σπανούλης Κώστας Σλούκας Αλέξανδρος Βεζένκοφ Γιώργος Πρίντεζης Λουκάς Μαυροκεφαλίδης2015-16: Δημήτρης Διαμαντίδης Βασίλης Σπανούλης Οκάρο Γουάιτ Γιώργος Πρίντεζης Λουκάς Μαυροκεφαλίδης2016-17: Νικ Καλάθης Βασίλης Σπανούλης Κώστας Παπανικολάου Γιώργος Πρίντεζης Κρις Σίνγκλετον2017-18: Νικ Καλάθης Θάντους ΜακΦάντεν Μακένζι Μουρ Κρις Σίνγκλετον Νίκολα Μιλουτίνοφ2018-19: Νικ Καλάθης Ντέβιον Μπέρι Ιωάννης Παπαπέτρου Παναγιώτης Βασιλόπουλος Νίκολα Μιλουτίνοφ2020-21: Βασίλης Μουράτος Τάισον Κάρτερ Ιωάννης Παπαπέτρου Ντίνος Μήτογλου Γιώργος Παπαγιάννης2021-22: Στέφαν Μούντι Κώστας Σλούκας Αλέξανδρος Βεζένκοφ Δημήτρης Αγραβάνης Γιώργος Παπαγιάννης2022-23: Σιλβαίν Φρανσισκό Κώστας Σλούκας Κώστας Παπανικολάου Αλέξανδρος Βεζένκοφ Μουσταφά Φολ Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει μόνο παίκτες με τουλάχιστον δύο συνολικές επιλογές. [1] Επίσημη σελίδα ΕΣΑΚΕ [2] Αρχειοθετήθηκε 2013-07-22 στο Wayback Machine. basketnet.gr
Αντιπρόεδρος του Ιράν

Ο Αντιπρόεδρος του Ιράν (περσικά: معاون ریاست جمهوری اسلامی ایران ) ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος του Ιράν: ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ιράν για να τον συνεπικουρεί στο προεδρικό έργο του. Τον Αύγουστο του 2019 , υπάρχουν 12 αντιπρόεδροι στο Ιράν. Ο πρώτος αντιπρόεδρος ( περσικός : معاوناول ) είναι ο σημαντικότερος, καθώς αυτός ή αυτή ηγείται των συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου σε περίπτωση απουσίας του προέδρου.

 Ο ρόλος του πρώτου αντιπροέδρου δημιουργήθηκε κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1989. Αναλάμβανε ορισμένες από τις ευθύνες του πρωθυπουργού . Σύμφωνα με το άρθρο 124, ο πρώτος αντιπρόεδρος προεδρεύει του συμβουλίου των υπουργών και συντονίζει τις άλλες αντιπροεδρίες, αν το επιτρέψει ο πρόεδρος. Σύμφωνα με το άρθρο 131, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος αναλαμβάνει την ιδιότητα του Προέδρου σε περιπτώσεις όπου ο Πρόεδρος είναι ανίκανος, αλλά μόνο εφόσον επιτρέπεται από τον Ανώτατο Αρχηγό . Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ο Πρώτος Αντιπρόεδρος (ή ο καθένας που ασκεί καθήκοντα προσωρινού Προέδρου) πρέπει να διασφαλίσει ότι ένας νέος πρόεδρος εκλέγεται σε πενήντα ημέρες. Σύμφωνα με το άρθρο 132, κατά τη διάρκεια της θητείας ενός εκτελούντος Προέδρου (συνήθως πρώτου αντιπροέδρου), το κοινοβούλιο (Ματζλίς) δεν μπορεί να παραβιάσει τους υπουργούς και δεν μπορεί να μην εγκρίνει τους υπουργούς που εισήχθησαν πρόσφατα. Επίσης, απαγορεύονται τα δημοψηφίσματα και οι αναθεωρήσεις του Συντάγματος.
Οινολογία

Η Οινολογία είναι η επιστήμη και η μελέτη όλων των πτυχών του οίνου και της οινοπαραγωγής εκτός από την καλλιέργεια και την συγκομιδή, οι οποίες ανήκουν σε άλλο κλάδο που ονομάζεται αμπελουργία. Η Αμπελουργία και η οινολογία είναι ταυτόσημες για τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα ερευνητικά κέντρα και περιλαμβάνουν εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές της παραγωγής κρασιού. Ο ειδικός στα θέματα οινολογίας αποκαλείται οινολόγος. Η λέξη οινολογία προέρχεται από την Αρχαία Ελληνική λέξη οἶνος ("κρασί") και την κατάληξη -λογία ("μελέτη του").

 Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός Πανεπιστημίων προσφέρουν ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών στην Οινολογία και την Αμπελουργία. Τα περισσότερα από αυτά προσφέρουν βασικούς ακαδημαϊκούς τίτλους ή ερευνητικούς τίτλους σπουδών. Οι Οινολόγοι και οι Αμπελουργοί που διαθέτουν διδακτορικά διπλώματα συνήθως τα έχουν αποκτήσει σε άλλους τομείς, όπως η Φυτοκομία, η Φυσιολογία Φυτών ή η Μικροβιολογία. Στην Ελλάδα σε προπτυχιακό επίπεδο λειτουργούν τα Τμήματα Επιστημών Οίνου, Αμπέλου και Ποτών και Οινολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και Αγροτικής Βιοτεχνολογίας και Οινολογίας στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας, ενώ σε μεταπτυχιακό επίπεδο λειτουργεί το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Αμπελουργία - Οινολογία του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γουλιέλμος Χριστόφορος του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Γουλιέλμος-Χριστόφορος, γερμ. Wilhelm-Christopher (12 Οκτωβρίου 1628 - 25 Αυγούστου 1652) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν πρίγκιπας του Μπάντεν-Μπάντεν. Έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης-Ούρσουλας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν. Το 1652 απεβίωσε σε ηλικία 24 ετών. Eugen von Chrismar, Genealogie des Gesammthauses Baden: vom 16. Jahrhundert bis Heute, Gotha: Friedrich Andreas Perthes, 1892, p. 124
Καθεδρικός Ναός των Βρυξελλών

Ο Καθεδρικός Ναός των Βρυξελλών (λατ. Cathedralis Sancti Michaelis et Gudulae Bruxellis) είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μιχαήλ και την Αγία Γουδούλη και αποτελεί το πιο αξιόλογο οικοδόμημα γοτθικής αρχιτεκτονικής της Βραβάντης (Brabant). Οι στέψεις και οι επικήδειες τελετουργίες των μελών του βασιλικού οίκου του Βελγίου τελούνται στον καθεδρικό ναό.

 Οι οικοδομικές εργασίες για την ανέγερση του καθεδρικού ναού άρχισαν το 1226 επί Ερρίκου Α΄, Δούκα της Βραβάντης, και συνεχίστηκαν για 300 περίπου χρόνια. Είναι χτισμένος με αμμώδη ασβεστόλιθο από τη Φλάνδρα. Η λευκή πέτρινη πρόσοψη του 13ου αιώνα αποτελεί εξαίρετο δείγμα γοτθικού ρυθμού της Βραβάντης. Τελικά, ο γοτθικός ναός ολοκληρώθηκε με την κατασκευή των δύο πρόσθιων διδύμων πύργων ύψους 69 μέτρων στις αρχές του 16ου αιώνα, επί Καρόλου του Ε΄. Ο ναός έχει μήκος 110 μ., πλάτος 50 μ. και 26,5 μ. ύψος. Μετά τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τους εικονοκλάστες κατά το 16ο αιώνα, ο ναός ανακαινίστηκε μετά την ίδρυση του βασιλείου του Βελγίου το 1830. Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού απογυμνώθηκε από τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς του κατά τα βίαια επεισόδια και τις λεηλασίες των προτεσταντών εικονοκλαστών στα 1579 – 1580. Η Αγία Τράπεζα, τα αγάλματα, οι πίνακες και τα υαλογραφήματα του ναού καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, καθώς και η λειψανοθήκη με τα οστά της Αγίας Γουδούλης, η οποία καταγόταν από ευγενείς Καρολίγγειους και γεννήθηκε περίπου το 670 μ.Χ. Από τα πιο αξιοθέατα στο εσωτερικό του ναού είναι το «Παράθυρο της Δευτέρας Παρουσίας» στο μπροστινό μέρος του ναού, με τα εκπληκτικά πολύχρωμα βιτρό (1528), όπου εικονίζεται ο Χριστός να υποδέχεται τις ψυχές των νεκρών. Και το «Παρεκκλήσιο της Θείας Ευχαριστίας» κοσμείται με εξαιρετικά βιτρό, που χρονολογούνται από τα έτη 1533 – 1539. Επίσης, ο περίτεχνος μπαρόκ δρύινος άμβωνας στο κεντρικό κλίτος σχεδιάστηκε το 1699 από το Φλαμανδό γλύπτη Χέντρικ Φρανς Φερμπρούγκεν (Hendrik Frans Verbruggen, 1655 – 1724) από την Αμβέρσα και τοποθετήθηκε το 1776 στο ναό, ως δώρο της Μαρίας Θηρεσίας. Στο κεντρικό κλίτος του ναού κυριαρχεί το εκκλησιαστικό όργανο με τους 4.300 αυλούς, έργο διάσημου Γερμανού κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων. Τα πιο πολύτιμα και αξιαγάπητα όμως έργα μέσα στο ναό είναι τα επίχρυσα αγάλματα της Αγίας Γουδούλης, η οποία κρατά στα χέρια της ένα ομοίωμα του ναού, και του Αρχάγγελου Μιχαήλ, ο οποίος παριστάνεται να σκοτώνει το δράκο. «Βρυξέλλες, Μπρυζ, Γάνδη και Αμβέρσα» (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις Dorling Kindersley Limited, London/Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 2000. «Οι 100 ωραιότεροι καθεδρικοί ναοί του κόσμου», Εκδόσεις Rebo International b.v./Εκδόσεις Καρακώτσογλου (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 2006.
Μανόλης Δρεττάκης

Ο Εμμανουήλ (Μανόλης) Δρεττάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 1934-) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο τελικά αποχώρησε για να ενταχθεί στο ΚΚΕ και αργότερα στον ενιαίο Συνασπισμό.

 Γεννήθηκε το 1934 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες αρχικά στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) και έπειτα στο London School of Economics, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν σε τράπεζες στην Ελλάδα και την Αγγλία καθώς και στην ελληνική υπηρεσία του BBC (BBC, Greek Section). Δίδαξε οικονομετρία στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Leeds στην Αγγλία και αργότερα στην ΑΣΟΕΕ στην Ελλάδα. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά πάνω σε θέματα Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας, Μετανάστευσης, Εκπαίδευσης και Δημογραφίας.Μεταπολιτευτικά ασχολήθηκε με την πολιτική, έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ, και συμμετείχε στο οικονομικό επιτελείο του Ανδρέα Παπανδρέου μαζί με τους Γεράσιμο Αρσένη, Απόστολο Λάζαρη, Κώστα Σημίτη, Παναγιώτη Ρουμελιώτη κ.α. Εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981. Τον Οκτώβριο του 1981, στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την Κυβέρνηση της Αλλαγής, ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών με υφυπουργούς τον Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο (στέλεχος προερχόμενο από την Ένωση Κέντρου) και τον Δημήτρη Τσοβόλα αλλά η θητεία του αποδείχτηκε εξαιρετικά σύντομη, καθώς εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Ιούνιο του 1982, μετά από διαφωνίες με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τη φορολογία της ακίνητης περιουσίας.Το 1984 παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε την βουλευτική του έδρα, αλλά το 1985 επανήλθε στη Βουλή, καθώς εξελέγη στην Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών και στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989 - 1990, συνεργαζόμενος με τον ενιαίο Συνασπισμό. Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Λαρίου και έχει δύο παιδιά.
Κίτρινος Τύπος

Κίτρινος Τύπος ή κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται η δημοσιογραφική και εκδοτική πρακτική να προβάλλονται με εντυπωσιακό τρόπο ως πρωτεύοντα δημοσιογραφικά θέματα αυτά που εξάπτουν την περιέργεια, συνήθως χωρίς την τήρηση των βασικών δεοντολογικών δημοσιογραφικών αρχών, με χρήση υπερβολών ή ακόμα και κατασκευασμένων ιστοριών με σκοπό να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού κυρίως για οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους. Πρόκειται για όρο που ξεκίνησε από τις εφημερίδες και σταδιακά επεκτάθηκε σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας με όρους όπως 'κιτρινισμός' και χρησιμοποιείται υποτιμητικά απέναντι σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας που δεν τηρεί τις βασικές αξίες και αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Κατά το λεξικό American Heritage, ο Κίτρινος Τύπος αναφέρεται στη μορφή δημοσιογραφίας που εκμεταλλεύεται, διαστρεβλώνει ή υπερβάλλει κάποια είδηση προκειμένου να προσελκύσει αναγνώστες δημιουργώντας εντυπώσεις.

 Ο όρος αποτελεί απόδοση του αγγλικού όρου yellow journalism. Ο αγγλικός όρος πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1890 χαρακτηρίζοντας δύο εφημερίδες που προσπαθούσαν να αυξήσουν η κάθε μία την κυκλοφορία της έναντι της άλλης. Την περίοδο αυτή οι δύο εφημερίδες New York World (του Τζόζεφ Πούλιτζερ) και New York Journal (του Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ) αν και είχαν σοβαρά ρεπορτάζ κατηγορήθηκαν ως σκανδαλοθηρικές. Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον εκδότη της New York Press, αλλά φημολογείται ότι παρόμοιους όρους χρησιμοποιούσαν προφορικά πολλοί από τους σχετιζόμενους με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκείνης της εποχής. Ποτέ δεν διευκρίνισε αν τον δημιούργησε από το κίτρινο χρώμα των εφημερίδων ή από τη κωμική φιγούρα The Yellow Kid (του Ρίτσαρντ Άουτκολτ) που αρχικά χρησιμοποιούσε η "New York World" και μετά και η "New York Journal". Στις 7 Νοεμβρίου 1895, ξεκινά η περίοδος Κίτρινου Τύπου. Ο William Randolph Hearst αναλαμβάνει την εφημερίδα New York Morning Journal στη Νέα Υόρκη και ξεσπά πόλεμος κυκλοφορίας μεταξύ του ίδιου και του ιδιοκτήτη της εφημερίδας New York World, Joseph Pulitzer. Ο όρος 'Κίτρινη Δημοσιογραφία' βρίσκεται για πρώτη φορά τυπωμένη στην εφημερίδα New York Press του Ervin Wardman στις 31 Ιανουαρίου του 1897. Στις 4 Φεβρουαρίου 1897 στο στόχαστρο της απομάκρυνσης από το αναγνωστικό κοινό βρίσκονται οι εφημερίδες New York Journal και New York World. Κατά τον Frank Luther Mott(1941) Αμερικανό δημοσιογράφο και ιστορικό, η κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται από πέντε στοιχεία: Χρήση γραμματοσειράς μεγάλου μεγέθους σε πρωτοσέλιδα Συχνή χρήση υπερβολικών εικόνων Χρήση ψευδών και παραπλανητικών στοιχείων Έμφαση στα Κυριακάτικα συμπληρώματα, συνήθως με κόμιξ Δραματική συμπάθεια για το 'άουτσαιντερ' (underdog), για οτιδήποτε δρα ενάντια στο σύστημα Clickbait Ψευδείς Ειδήσεις Προπαγάνδα Iστότοπος American Heritage
Αρίων Λεμεσού

Ο Αρίων Λεμεσού ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λεμεσό. Η ομάδα είχε πέντε συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία. Έδρα του Αρίωνα ήταν το Στάδιο ΓΣΟ. Το 1970 ενσωματώθηκε στον Απόλλων Λεμεσού.

 Ο Αρίων συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ) έως το 1965. Τη χρονιά εκείνη εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Στις πρώτες τρεις συμμετοχές του η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 2 ομίλους. Ο Αρίων συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Την περίοδο 1968-69 η Β΄ κατηγορία ξεκίνησε να διεξάγεται ως ενιαία κατηγορία. Ο Αρίων τερμάτισε στην 4η θέση, την υψηλότερη της ιστορίας του. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 8η θέση.Το 1970 ενσωματώθηκε στον Απόλλων Λεμεσού ο οποίος μετονομάστηκε σε Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεμεσού «Απόλλων». 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Αρίων συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Καμαρίτσα Αρκαδίας

Η Καμαρίτσα είναι ένας μικρός οικισμός στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στο νομό Αρκαδίας. Είναι ένας από τους τέσσερις οικισμούς που πλαισιώνουν το Λεοντάρι, πλησιέστερο χωριό, καθώς βρίσκεται πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά του. Οι άλλοι τρεις οικισμοί είναι η Γαβριά, το Κοτσιρίδι και τα Καλύβια. Πλησιέστερη πόλη είναι η Μεγαλόπολη.

 Η Καμαρίτσα βρίσκεται 2 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το πλησιέστερο κόμβο του εθνικού αυτοκινητόδρομου GR-7/E65 (Καλαμάτα - Μεγαλόπολη - Τρίπολη), περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καλαμάτας και περίπου 30 χλμ. δυτικά-νοτιοδυτικά της Τρίπολης. Ο πιο κοντινός σταθμός στον οικισμό Καμαρίτσα είναι ο σταθμός 'Λεύκτρον', γνωστού και ως 'Μπιλάλι', λίγο πριν τον τερματικό Σιδηροδρομικό Σταθμό Μεγαλόπολης, Eίναι ανενεργός σήμερα. Ο σταθμός 'Λεύκτρον' βρίσκεται στη γραμμή Κόρινθος - Άργος - Τρίπολη - Καλαμάτα (γραμμή εύρους 1.000 mm), που είναι τμήμα του σιδηροδρομικού δικτύου Πελοποννήσου. Το όνομα Καμαρίτσα λέγεται από αφηγήσεις ότι χρησιμοποιήθηκε ως παράγωγο του χωριού προέλευσης των κατοίκων της Καμάρας, όταν αυτοί εξαιτίας κάποιας εισβολής, αναγκάστηκαν να μετακινηθούν και δημιουργησαν ένα νέο οικισμό, τον οποίο ονόμασαν Καμαρίτσα, μικρή δηλαδή Καμάρα. Στην άκρη του οικισμού, στη δεξιά πλευρά, υπάρχει ένας παραποτάμος του Αλφειού ποταμού, που λέγεται Κουτουφαρίνα. Στα ανατολικά του οικισμού βρίσκεται το σχολείο, που λειτούργησε ως δημοτικό σχολείο με μία μόνο αίθουσα, περίπου μέχρι το 1975. Στο κέντρο του οικισμού υπάρχει ένα πηγάδι και στα ανατολικά η εκκλησία των Ταξιαρχών, όπου βρίσκεται και το κοιμητήριο. Μέχρι περίπου και τη δεκαετία του '60 ο οικισμός είχε 120 περίπου άτομα, ενώ σήμερα δεν έχει μόνιμους κατοίκους, παρά μονάχα τους θερινούς μήνες. Ανθοχώρι Αρκαδίας