Λεόπολντ Οκουλίτσκι

Ο Στρατηγός Λεόπολντ Οκουλίτσκι (πολωνικά: Leopold Okulicki, ψευδώνυμο: Kobra, Niedźwiadek) (12 Νοεμβρίου 1898 - 24 Δεκεμβρίου 1946) ήταν στρατηγός του Πολωνικού Στρατού και ο τελευταίος διοικητής του αντιναζιστικού υπόγειου Εσωτερικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συνελήφθη μετά τον πόλεμο από το σοβιετικό Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων και δολοφονήθηκε ενώ ήταν φυλακισμένος στη φυλακή Μπουτίρκα στη Μόσχα.

 Ο Οκουλίτσκι γεννήθηκε στο χωριό Μπρατουτσίτσε του Πόβιατ Μπόχνια στο αυστριακό τμήμα της διαμελισμένης Πολωνίας («Γαλικία»). Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη, καθώς το αρχείο γέννησης δεν διατηρήθηκε στα πολωνικά αρχεία και ο ίδιος ο Οκουλίτσκι χρησιμοποίησε δύο ημερομηνίες: 11 Νοεμβρίου και 13 Νοεμβρίου. Το 1910 προσχώρησε σε ένα τοπικό αθλητικό γυμνάσιο και μετά το 1913 ήταν επίσης ενεργό μέλος του Związek Strzelecki (Ένωση Οπλοφόρων). Το επόμενο έτος, σε ηλικία 16 ετών, μετά την ολοκλήρωση της βασικής στρατιωτικής εκπαίδευσης, ο Οκουλίτσκι πέρασε τις εξετάσεις για υπαξιωματικός. Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Οκτώβριο του 1915, εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε εθελοντικά στις Πολωνικές Λεγεώνες, όπου υπηρέτησε με διάκριση στο 3ο Σύνταγμα Λεγεώνων Πεζικού. Παρέμεινε στον Πολωνικό Στρατό και πολέμησε σε διάφορες μονάδες τόσο κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου όσο και του επακόλουθου Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου (1919–1921), όπου παρασημοφορήθηκε με το υψηλότερο πολωνικό στρατιωτικό τάγμα, το Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου παρέμεινε στο στρατό και το 1925 αποφοίτησε από την περίφημη Στρατιωτική Ακαδημία της Βαρσοβίας. Στη συνέχεια, ο Οκουλίτσκι ανέλαβε μια θέση στην έδρα του τοπικού σώματος του Γκρόντνο. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 δίδαξε στο Κέντρο Εκπαίδευσης Πεζικού στο Ρεμπέρτουφ και έγινε διοικητής του 13ου Πολωνικού Τμήματος Πεζικού. Το 1939, έγινε διοικητής σε ένα από τα τμήματα του Αρχηγείου του Αρχιστράτηγου της Πολωνίας. Αφού ο Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι εκκένωσε το προσωπικό του από τη Βαρσοβία, ο Οκουλίτσκι παρέμεινε στην πολωνική πρωτεύουσα και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Βαρσοβίας. Μετά τη συνθηκολόγηση των πολωνικών στρατευμάτων που υπερασπίζονταν την πρωτεύουσα, ο Οκουλίτσκι απέφυγε τη σύλληψη από τους Γερμανούς και προσχώρησε στον Służba Zwycięstwu Polski (Υπηρεσία Νίκης της Πολωνίας), έναν από τους πρώτους υπόγειους οργανισμούς αντίστασης που δημιουργήθηκαν στη ναζιστική και τη σοβιετική κατεχόμενη Πολωνία. Τον Ιανουάριο του 1940 μετακόμισε στο Λοτζ, όπου ανέλαβε τη θέση του διοικητή της οργάνωσης στην περιοχή. Μετά από μια σύντομη θητεία στα κεντρικά γραφεία, μεταφέρθηκε στο κατεχόμενο από τους σοβιετικούς Λβουφ και έγινε επικεφαλής αυτής της περιοχής. Συνελήφθη από το ΛΚΕΥ τον Ιανουάριο του 1941, φυλακίστηκε και βασανίστηκε σε διάφορες σοβιετικές φυλακές. Απελευθερώθηκε μετά τη Συμφωνία Σικόρσκι-Μάισκι του 1941, εντάχθηκε στον Πολωνικό Στρατό που δημιουργήθηκε ξανά στην ΕΣΣΔ, όπου ανέλαβε τη θέση του αρχηγού προσωπικού. Μετά από μια σύντομη περίοδο ως διοικητής του 7ου Πολωνικού Τμήματος Πεζικού μεταφέρθηκε στο Λονδίνο για εκπαίδευση στο στρατόπεδο εκπαίδευσης Τσιχοτσέμνι και μετά μεταφέρθηκε στην κατεχόμενη Πολωνία. Τον Ιούλιο του 1944, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Καταιγίδα, έγινε διοικητής του 2ου Κλιμακίου του Εσωτερικού Στρατού. Ο Στρατηγός Ταντέους Μπουρ-Κομορόφσκι, προβλέποντας τη σύλληψή του από τους Σοβιετικούς μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας τον ονόμασε αναπληρωτή και διάδοχό του. Ο Οκουλίτσκι πολέμησε στην Εξέγερση, μεταξύ άλλων θέσεων ως επικεφαλής του προσωπικού του Εσωτερικού Στρατού. Μετά τη συνθηκολόγηση της εξέγερσης, κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψή τους από τους Γερμανούς και μετακόμισε στην Κρακοβία, από όπου άρχισε να αναδιοργανώνει τον Εσωτερικό Στρατό. Στις 3 Οκτωβρίου 1944 έγινε διοικητής ολόκληρου του οργανισμού. Στις 19 Ιανουαρίου 1945, μετά τη σοβιετική ανάληψη της Πολωνίας, διέταξε τη διάλυση του Εσωτερικού Στρατού, φοβούμενος ότι η μελλοντική ύπαρξη Συμμαχικής δύναμης στην Πολωνία θα οδηγούσε σε περισσότερους ανθρώπους να δολοφονηθούν ή να συλληφθούν από τους Σοβιετικούς. Μετά από πρόκληση του ΛΚΕΥ, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, «Σε σύγκριση με το ΛΚΕΥ, οι μέθοδοι της Γκεστάπο είναι παιδικό παιχνίδι». Καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση στην στημένη Δίκη των Δεκαέξι, δολοφονήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1946 στη φυλακή Μπουτίρκα. Στο στρατιωτικό κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία χτίστηκε ένα κενοτάφιο που τιμά τη βάναυση δολοφονία του από τη Σοβιετική Ένωση. Τάξη του Λευκού Αετού, μετά τον θάνατο στις 11 Νοεμβρίου 1995 Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας, Χρυσός Σταυρός Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας, Ασημένιος Σταυρός Σταυρός της Ανεξαρτησίας Σταυρός της Ανδρείας, 4 φορές Σταυρός της Αξίας με Ξίφη, Χρυσός Σταυρός Λεγεώνα της Αξίας, μεταθανάτια (ΗΠΑ) Κατάθεση του Στρατηγού Λεόπολντ Οκουλίτσκι για το ΛΚΕΥ κατά τη διάρκεια της Δίκης των Δεκάεξι Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine.