Κλειδαράς

Ο κλειδαράς είναι άτομο που εργάζεται με κλειδαριές, κλειδιά και πολλές φορές και με συστήματα ασφαλείας. Ως εκ τούτου, οι κλειδαράδες διορθώνουν σπασμένες κλειδαριές, και αντιγράφούν και κλειδιά. Ο κλειδαράς είναι παραδοσιακό επάγγελμα και σε πολλές χώρες απαιτεί την ολοκλήρωση μαθητείας. Το επίπεδο της τυπικής εκπαίδευσης που απαιτείται από το νόμο ποικίλλει από χώρα σε χώρα. Μπορεί κάποιος να εργάζεται ως κλειδαράς με ένα απλό πιστοποιητικό κατάρτισης που χορηγείται από έναν εργοδότη, ή με ένα πλήρες δίπλωμα από ένα κολέγιο, ΤΕΙ, όπου προσφέρεται και χρόνος για εργασία ως μαθητευόμενου. Πολλά διαδικτυακά σχολεία προσφέρουν σύντομα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά έχουν αδυναμία στην πρακτική εξάσκηση.

 Ο κλειδαράς είναι "τεχνικός μηχανισμού" που ασφαλίζει κτίρια, δωμάτια, ντουλάπια, αντικείμενα ή άλλες εγκαταστάσεις αποθήκευσης. Ο "κλειδαράς" είναι ένας μεταλλουργός που διαμορφώνει μεταλλικά κομμάτια, συχνά χρησιμοποιώντας ειδικά εργαλεία, για τον σχεδιασμό των κλειδαριών και των αντίστοιχων κλειδιών σε χρήσιμα αντικείμενα ή για να είναι μέρος μιας πιο περίπλοκης κατασκευής. Οι περισσότεροι κλειδαράδες χρησιμοποιούν αυτόματα και χειροκίνητα εργαλεία κοπής για να διαμορφώνουν τα κλειδιά. Τα περισσότερα είναι ηλεκτρικά εργαλεία που έχουν ως πηγή τροφοδοσίας το ηλεκτρικό δίκτυο ή κάποιες φορές και μπαταρία. Οι κλειδαριές κατασκευάζονται για περισσότερα από 2500 χρόνια, αρχικά από ξύλο και αργότερα από μέταλλο. Ιστορικά, οι κλειδαράδες έφτιαχναν ολόκληρη την κλειδαριά, δουλεύοντας για ώρες κατασκευάζοντας τις βίδες με το χέρι με τη χρήση της απλής λίμας. Τα σχέδια κλειδαριών έγιναν σημαντικά πιο περίπλοκα τον 18ο αιώνα και οι κλειδαράδες συχνά ειδικεύονταν στην επισκευή ή στο σχεδιασμό κλειδαριών. Μετά την άνοδο της φθηνής μαζικής παραγωγής, η συντριπτική πλειονότητα των κλειδαριών ασχολούνται με αντικατάσταση κλειδαριών ή με τη μερική χρήση ανταλλακτικών ή τη αναβαθμίσει παλαιών κλειδαριών σε ποιο σύγχρονες και ασφαλείς. Αυτό όμως δεν συμβαίνει με τα χρηματοκιβώτια είναι οι εξαιρέσεις σε αυτό, για παράδειγμα μεγάλα τραπεζικά θησαυροφυλάκια σχεδιάζονται και κατασκευάζονται κατά παραγγελία με μεγάλο κόστος, το πολύ περιορισμένο πεδίο για μαζική παραγωγή θυρίδων σημαίνει ότι είναι πιο δύσκολο να πραγματοποιηθούν οικονομίες κλίμακας στην κατασκευή τους και ο κίνδυνος να αποκτηθεί και να νικηθεί ένα αντίγραφο μειώνεται όταν τα θησαυροφυλάκια κατασκευάζονται κατά παραγγελία. Η αντιγραφή κλειδιών για την αντικατάσταση χαμένων κλειδιών σε αυτοκίνητα και σπίτια και η αλλαγή κλειδιών - κλειδαριών σε ποιο ασφαλή για σπίτια και επιχειρήσεις για τη διατήρηση της ασφάλειας εξακολουθεί να είναι σημαντικό μέρος για ένα κλειδαρά, οι κλειδαράδες σήμερα ασχολούνται κυρίως με το άνοιγμα πορτών από σπίτι γραφείο ή άνοιγμα πορτών αυτοκινήτων. Οι περισσότεροι κλειδαράδες κάνουν επίσης και σέρβις ηλεκτρονικών κλειδαριών. Η έδρα του κλειδαρά είναι σε κλειστό χώρο, ωστόσο μεγάλο μέρος της εργασίας του πραγματοποιείται σε ανοικτούς χώρους, συχνά με κακές καιρικές συνθήκες. Στις συναλλαγές του με τους πελάτες πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, καθώς διατρέχει κινδύνους να εξαπατηθεί, παραβιάζοντας παράνομα κάποιον κλειστό χώρο. Για να ασκήσει κάποιος το επάγγελμα αυτό απαιτείται ειδική άδεια από την αστυνομία που χορηγείται σε όσους έχουν λευκό ποινικό μητρώο. Αν οι επαγγελματίες είναι άνδρες, χρειάζεται να έχουν εκπληρώσει τη στρατιωτική τους θητεία. Απαιτούμενη Εκπαίδευση: Για να γίνει κάποιος Κλειδαράς δεν χρειάζονται ιδιαίτερες σπουδές, εκτός από την υποχρεωτική εκπαίδευση. Περισσότερο απαραίτητη είναι η απόκτηση τεχνικών γνώσεων και δεξιοτεχνίας με μαθητεία κοντά σε κάποιον έμπειρο επαγγελματία. Απαιτούμενες Δεξιότητες: Ο Κλειδαράς πρέπει να διαθέτει: Υπευθυνότητα Σημασία και προσοχή στη λεπτομέρεια Επινοητικότητα για να αντιμετωπίζει τα πρακτικά προβλήματα στη δουλειά του Συνέπεια, ψυχραιμία και ευγένεια στις συναλλαγές του Ταχύτητα και επιδεξιότητα στις κινήσεις και στις αντιδράσεις του. Το επάγγελμα του Κλειδαρά απαιτεί προσοχή και ευθύνη, ιδιαίτερα όταν αυτός καλείται να παραβιάσει κλειδωμένες πόρτες σπιτιών, γραφείων, επίπλων και θυρίδων ή χρηματοκιβωτίων. Η εργασία του είναι χειρωνακτική και πολλές φορές μπορεί να γίνεται κάτω από άσχημες συνθήκες. Ο επαγγελματίας χρειάζεται να βρίσκεται συνεχώς σε ετοιμότητα να μετακινηθεί σε κοντινές ή μακρινές αποστάσεις με ταχύτητα, απαντώντας στις κλήσεις των πελατών του. Το ωράριο είναι σταθερό, οι ώρες, όμως, που θα πάρει κλήσεις πελατών είναι απρόβλεπτες. Συχνά αναγκάζεται να εργαστεί και εκτός ωραρίου κατά τις νυκτερινές ώρες. Οι προοπτικές απασχόλησης του επαγγέλματος είναι θετικές όπως (για παράδειγμα για κλειδαρας γλυφαδας όπου υπάρχουν πολλές αναζητήσης στο διαδίκτυο με πολλές πολλές ευκαιρίες εργασίας), ιδιαίτερα για όσους είναι διαθέσιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αργίες και κατά τις νυκτερινές ώρες. Ο κύκλος εργασιών και το εισόδημα από το επάγγελμα αυτό εξαρτώνται από την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και το βαθμό της διαθεσιμότητας του επαγγελματία στις κλήσεις των πελατών. Ο Κλειδαράς μπορεί να διατηρεί κατάστημα πώλησης κλειδαριών και κατασκευής κλειδιών, ή να εργάζεται ως υπάλληλος σε τεχνική εταιρεία. Ο William F. Banham, ιδρυτής της Banham Security , εφηύρε την πρώτη αυτόματη κλειδαριά με μπουλόνι μανδάλου το 1926 μετά από μια σειρά διαρρήξεων στο κατάστημα φορεμάτων της συζύγου του. Άνοιξε το δικό του κλειδαράδικο στην Oxford Street του Λονδίνου και πρόσφερε 25 £ σε όποιον μπορούσε να διαλέξει ή να σπάσει μία από τις πατενταρισμένες κλειδαριές του όμιλος Banham εξακολουθεί να προσφέρει τις πατενταρισμένες κλειδαριές. Ο Robert Barron κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια κλειδαριά διπλής ενέργειας το 1778, την πρώτη λογική βελτίωση στην ασφάλεια της κλειδαριάς. Ο Joseph Bramah κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας την κλειδαριά Bramah το 1784. Θεωρούνταν μη επιλέξιμη για 67 χρόνια έως ότου την επέλεξε ο AC Hobbs , χρειαζόμενοι πάνω από 50 ώρες. Ο Jeremiah Chubb κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας την κλειδαριά του ανιχνευτή του το 1818. Του κέρδισε την ανταμοιβή που πρόσφερε η κυβέρνηση για μια κλειδαριά που δεν μπορούσε να ανοίξει με κανέναν άλλο εκτός από το δικό της κλειδί. Ο James Sargent περιέγραψε την πρώτη επιτυχημένη κλειδαριά συνδυασμού με δυνατότητα αλλαγής κλειδιού το 1857. Η κλειδαριά του έγινε δημοφιλής στους κατασκευαστές χρηματοκιβωτίων και στο Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών . Το 1873, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έναν μηχανισμό κλειδώματος χρόνου , το πρωτότυπο για αυτούς που χρησιμοποιούνται στα σύγχρονα τραπεζικά θησαυροφυλάκια. Ο Samuel Segal της Segal Lock and Hardware Company εφηύρε τις πρώτες κλειδαριές που δεν αντέχουν το jimmy το 1916. Ο Χάρι Σόρεφ ίδρυσε την εταιρεία Master Lock το 1921 και κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ένα βελτιωμένο λουκέτο το 1924 με ένα περίβλημα κλειδαριάς με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατασκευασμένο από πλαστικοποιημένο χάλυβα. Immobilizer Σύλλογος Αναγνωρισμένων Επαγγελματιών Κλειθροποιών Κλειδαράς στο Δυαδίκτυο