Πάτρικ Αμπερκρόμπι

Ο Πάτρικ Αμπερκρόμπι (αγγλικά: Patrick Abercromby‎, 1656 - περ. 1716) ήταν Σκωτσέζος ιατρός και αρχαιοδίφης, γνωστός ως ιατρός του βασιλιά Ιάκωβου Ζ΄ (Β΄ της Αγγλίας) και ως ένθερμος πολέμιος της Πράξης της Ένωσης μεταξύ Σκωτίας και Αγγλίας.

 Ο Πάτρικ Αμπερκρόμπι ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάντερ Αμπερκρόμπι του Φέτερνεϊρ στο Αμπερντίνσαϊρ, και αδελφός του Φράνσις Αμπερκρόμπι, ο οποίος έγινε Λόρδος Γκλάσφορντ από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄. Γεννήθηκε στο Φόρφαρ το 1656, κατά τα φαινόμενα από ρωμαιοκαθολική οικογένεια.Με την πρόθεση να γίνει διδάκτωρ ιατρικής, εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους, όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1685, αλλά προφανώς πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των νεανικών του χρόνων στο εξωτερικό. Έχει αναφερθεί ότι φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Παρισιού στη Γαλλία. Το έργο A Discourse of Wit (Μια συζήτηση για το πνεύμα, 1685), που μερικές φορές του αποδίδεται, ανήκει στον Δρ. Ντέιβιντ Αμπερκρόμπι. Επιστρέφοντας στη Σκωτία, ο Πάτρικ Αμπερκρόμπι βρέθηκε να ασκεί το επάγγελμα του γιατρού στο Εδιμβούργο, όπου, εκτός από τα επαγγελματικά του καθήκοντα, ασχολήθηκε με χαρακτηριστικό ζήλο με τη μελέτη των αρχαιοτήτων. Διορίστηκε ιατρός του Ιακώβου Β΄ το 1685, αλλά η επανάσταση του στέρησε τη θέση αυτή. Ζώντας κατά τη διάρκεια των αναταραχών για την ένωση της Αγγλίας και της Σκωτίας, έλαβε μέρος ως Ιακωβίτης στον πόλεμο των προκηρύξεων που ξεκίνησε και υποστηρίχθηκε από επιφανείς άνδρες και στις δύο πλευρές των συνόρων, και διασταύρωσε τα ξίφη του με όχι λιγότερο ατρόμητους εχθρούς από τον Ντάνιελ Ντεφόε στο έργο του Advantages of the Act of Security compared with those of the intended Union (Πλεονεκτήματα της Πράξης Ασφαλείας σε σύγκριση με εκείνα της επιδιωκόμενης Ένωσης, Εδιμβούργο, 1707) και A Vindication of the Same against Mr De Foe (Δικαίωση του ίδιου εναντίον του κ. Ντε Φόε, ό.π.). Ένα μικρότερο λογοτεχνικό έργο του Αμπερκρόμπι ήταν η μετάφραση του βιβλίου Histoire de la guerre d'Écosse (Ιστορία του Πολέμου της Σκωτίας, 1556) του Ζαν ντε Μπωγκέ, η οποία κυκλοφόρησε το 1707. Αλλά το έργο με το οποίο συνδέεται σταθερά το όνομά του είναι το Martial Atchievements [sic] of the Scots Nation (Πολεμικά επιτεύγματα [sic] του σκωτσέζικου έθνους), που εκδόθηκε σε δύο μεγάλα τεύχη, τόμος i. 1711, τόμος ii. 1716. Στο εξώφυλλο και στον πρόλογο του τόμου i. αποποιείται τη φιλοδοξία του να είναι ιστορικός, αλλά στον τόμο ii., τόσο στο εξώφυλλο όσο και στον πρόλογο, δεν είναι πλέον ένας απλός βιογράφος, αλλά ένας ιστορικός. Παρόλο που, αναγνωσμένο υπό το πρίσμα μεταγενέστερων ερευνών, μεγάλο μέρος του πρώτου τόμου πρέπει αναγκαστικά να ενταχθεί στην περιοχή του μυθικού, εντούτοις, ο ιστορικός ήταν ένας επίπονος και επιδέξιος αναγνώστης και ερευνητής όλων των διαθέσιμων κειμένων, τόσο των χειρόγραφων όσο και των έντυπων- ενώ ο κατάλογος των ονομάτων εκείνων που τον βοήθησαν περιλαμβάνει κάθε αξιόλογο άνθρωπο της Σκωτίας εκείνη την εποχή, από τον σερ Τόμας Κρεγκ και τον σερ Τζορτζ Μακένζι μέχρι τον Αλεξάντερ Νίσμπετ και τον Τόμας Ράντιμαν. Η ημερομηνία θανάτου του Αμπερκρόμπι είναι αβέβαιη. Έχει αποδοθεί ποικιλοτρόπως το 1715, το 1716, το 1720 και το 1726, και συνήθως προστίθεται ότι άφησε μια χήρα σε μεγάλη φτώχεια. Τα Απομνημονεύματα των Αμπερκρόμπι, που συνήθως του αποδίδονται, δεν φαίνεται να έχουν δημοσιευθεί.