Ιερά Μητρόπολις Ίμβρου και Τενέδου

Η Ιερά Μητρόπολις Ίμβρου και Τενέδου είναι μία από της Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου εντός της Τουρκίας. Στην εκκλησιαστική και πνευματική δικαιοδοσία της ανήκουν τα νησιά της Ίμβρου και της Τενέδου. Μητροπολίτης της είναι από τον Μάρτιο του 2020 ο Κύριλλος (Συκής).

 Κατά την πρώτη χριστιανική χιλιετία, η Ίμβρος υπαγόταν κατά πάσα πιθανότητα στη Μητρόπολη Λήμνου και η Τένεδος στη Μητρόπολη Μυτιλήνης, όχι όμως ως Επισκοπές, αλλά ως απλές εκκλησιαστικές παροικίες εφόσον δεν θεωρούνταν σημαντικές πληθυσμιακά. Το 1010 για πρώτη φορά η Ίμβρος εμφανίζεται ως Πατριαρχική Εξαρχία, η οποία δόθηκε στον Μιχαήλ Κηρουλάριο, τον μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη. Η κατάσταση αυτή της Πατριαρχικής Εξαρχίας διατηρείται μέχρι τον 14ο αιώνα. Επί αυτοκράτορος Μανουήλ του Παλαιολόγου (1391-1426) η Ίμβρος προήχθη σε Αρχιεπισκοπή, από δε τα μέσα του 15ου αιώνα αναφέρεται ως Μητρόπολη στην 70ή θέση μεταξύ των Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η έδρα της Μητροπόλεως βρισκόταν στον οικισμό Κάστρο μέχρι τον 20ό αιώνα, στις αρχές του οποίου μεταφέρθηκε στον οικισμό Παναγία. Μετά την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, η Ίμβρος και η Τένεδος ανήκουν στην Τουρκία. Έτσι, το 1923 αποσπάστηκε από τη Μητρόπολη Μυτιλήνης η Τένεδος και προσαρτήθηκε στη Μητρόπολη Ίμβρου, η οποία έκτοτε φέρει τον τίτλο «Ίμβρου και Τενέδου». Σήμερα είναι η τρίτη κατά τάξη Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εντός Τουρκίας. Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου είναι από τον Μάρτιο του 2020 ο Κύριλλος (Συκής). Στην Ιερά Μητρόπολη σήμερα, υπάρχουν συνολικά οκτώ (8) Κοινότητες. Επτά (7) Ιερείς εξυπηρετούν αυτές τις Κοινότητες και τους Ναούς. Πιο συγκεκριμένα: Κοινότητα Παναγίας: Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός), Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Ιερός Ναός Παναγίας Ταξειδιανής Κοινότητα Αγίων Θεοδώρων: Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου, Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Κοινότητα Σχοινουδίου: Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας, Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κοινότητα Αγριδίων: Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοινότητα Γλυκέος: Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Κοινότητα Ευλαμπίου: Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας (κατειλημμένη Κοινότητα) Κοινότητα Κάστρου: Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας (κατειλημμένος Ναός), Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (κατειλημμένος Ναός) Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου (κατειλημμένος Ναός) Κοινότητα Τενέδου: Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Kiminas, Demetrius (31 Μαρτίου 2009). The Ecumenical Patriarchate: A History of Its Metropolitanates with Annotated Hierarch Catalogs. Wildside Press LLC. σελ. 67. ISBN 978-1434458766. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020. Μυστακίδης, Βασίλειος (1936). «Επισκοπικοί κατάλογοι». Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών. https://core.ac.uk/download/pdf/132806845.pdf. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. Παΐζη-Αποστολοπούλου, Μάχη (1995). Ο Θεσμός της πατριαρχικής εξαρχίας: 14ος-19ος αιώνας (PDF). Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. ISBN 960-7094-32-8. Ζαχαριάδου, Ελισάβετ Α. (1996). Δέκα τουρκικά έγγραφα για την Μεγάλη Εκκλησία (1483-1567) (PDF). Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ινστιτούτο Βυζαντινών Ερευνών. ISBN 960-7094-69-7. Στρατής, Δημήτρης (1999). Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός (1772 - 1851): βιογραφία - εργογραφία. Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σχολή Θεολογική. Τμήμα Θεολογίας. Preiser-Kapeller, Johannes (2008). Das Episkopat im späten Byzanz : ein Verzeichnis der Metropoliten und Bischöfe des Patriarchats von Konstantinopel in der Zeit von 1204 bis 1453. Saarbrücken: VDM Verlag Dr. Müller. σελ. XXV. ISBN 978-3836487863.