Αποψιλωτική υλοτομία

Αποψιλωτική υλοτομία (αγγλ. clearcutting, clearcut logging) είναι μια δασοκομική πρακτική κατά την οποία τα περισσότερα ή όλα τα δέντρα σε μία ή αρκετές δασικές συστάδες κόβονται ολοκληρωτικά.

 Μαζί με τις συγκομιδές ξυλείας, χρησιμοποιείται από τους δασολόγους για τη δημιουργία ορισμένων τύπων δασικών οικοσυστημάτων και για την προώθηση επιλεγμένων ειδών που απαιτούν άφθονο φως του ήλιου ή μεγαλώνουν σε μεγάλες, ακόμη και σε ηλικίες βάσεις . Οι εταιρείες υλοτομίας και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δασών σε ορισμένες χώρες υποστηρίζουν την πρακτική για επιστημονικούς και οικονομικούς λόγους, ενώ οι επικριτές το θεωρούν μορφή αποψίλωσης που καταστρέφει τους φυσικούς οικοτόπους και συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή . Η αποψιλωτική υλοτομία είναι η πιο κοινή και πιο οικονομικά κερδοφόρος μέθοδος. Αλλά και η πιο επιζήμια. Ωστόσο, μπορεί επίσης να δημιουργήσει επιβλαβείς παρενέργειες, όπως η απώλεια εδάφους, το κόστος των οποίων συζητείται έντονα από οικονομικά, περιβαλλοντικά και άλλα συμφέροντα. Εκτός από το σκοπό της συγκομιδής του ξύλου, η αποψιλωτική χρησιμοποιείται για τη δημιουργία γης για καλλιέργεια. Τελικά, οι επιπτώσεις της κοπής στη γη θα εξαρτηθούν από το πόσο καλή ή κακή διαχείριση του δάσους, και αν μετατρέπεται σε μη δασικές χρήσεις γης μετά από περικοπές. Ενώ η αποψίλωση τόσο των εύκρατων όσο και των τροπικών δασών μέσω της εκκαθάρισης έχει λάβει μεγάλη προσοχή στα μέσα ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια, τα άλλα μεγάλα δάση του κόσμου, όπως η τάιγκα, απειλούνται επίσης από ταχεία ανάπτυξη. Στη Ρωσία, τη Βόρεια Αμερική και τη Σκανδιναβία, η δημιουργία προστατευόμενων περιοχών και η παροχή μακροχρόνιων μισθώσεων για την εκτροφή και την αναγέννηση δέντρων - μεγιστοποιώντας έτσι τις μελλοντικές συγκομιδές - συγκαταλέγονται μεταξύ των μέσων που χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό των επιβλαβών επιπτώσεων της κοπής. Οι μακροχρόνιες μελέτες σχετικά με τα δασικά δάση, όπως οι μελέτες του τροπικού δάσους Pasoh στη Μαλαισία, είναι επίσης σημαντικές για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τη διατήρηση των δασικών πόρων παγκοσμίως. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις την επικρίνουν ως εντελώς καταστροφική για το νερό, το έδαφος, την άγρια ζωή και την ατμόσφαιρα και προτείνουν τη χρήση βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων. Η υλοτομία αυτή έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο στον κύκλο νερού. Τα δέντρα συγκρατούν νερό και έδαφος. Η μαζική κοπή των δασών -σε μια ενιαία περιοχή- απομακρύνει τα δέντρα που διαφορετικά θα μπορούσαν να συλλέξουν μεγάλες ποσότητες ύδατος και επίσης να καταστρέψουν φυσικά τα χόρτα, τα βρύα, τις λειχήνες και τις φτέρες που κατοικούν στον υπόγειο χώρο . Όλη αυτή η βιομάζα διατηρεί συνήθως το νερό κατά τη διάρκεια των βροχοπτώσεων. Η απομάκρυνση ή η μερική βλάβη των βιοτόπων μειώνει την τοπική ικανότητα συγκράτησης νερού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πλημμύρες και σε αυξημένη έκπλυση θρεπτικών ουσιών από το έδαφος. Η μέγιστη απώλεια θρεπτικών ουσιών εμφανίζεται περίπου το δεύτερο έτος και επιστρέφει στα επίπεδα πριν από την αποκοπή έως το τέταρτο έτος. Ψηφιακά αρχεία καναδικής ραδιοτηλεοπτικής εταιρείας (CBC) - Ο πόλεμος του ξύλου Αναφορές της Υπηρεσίας Έρευνας του Κογκρέσου (CRS) σχετικά με τις αποψιλωτικές υλοτομίες, στις 14 Δεκεμβρίου 2009 Σελίδα Έρευνας για τη Δασική Πολιτική: Οι πολίτες της Καλιφόρνιας για να σταματήσουν την εκκαθάριση ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων δάσους της Σιέρα, με πρόσβαση στις 14 Δεκεμβρίου 2009 Ancient Forest News - Η αποψιλωτική υλοτομία απειλεί τα ελάφια Δημόσιος Συνασπισμός Γης της Νέας Σκωτίας