IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βικτώρια του Ηνωμένου Βασιλείου (1868-1935)

Η Βικτωρία (Victoria of the United Kingdom, 6 Ιουλίου 1868 - 3 Δεκεμβρίου 1935) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (μετέπειτα Ουίνδσορ) ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αλεξάνδρας της Δανίας.

 Η Βικτωρία Αλεξάνδρα Όλγα Μαρία γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1868 στο Μέγαρο Μάρλμπορω του Λονδίνου. Ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Πρίγκηπα και της Πριγκίπισσας της Ουαλίας. Βαπτίσθηκε στις 6 Αυγούστου του ίδιου χρόνου από τον Επίσκοπο του Λονδίνου, Άρτσιμπαλντ Τέητ. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας, ο Διάδοχος Αλέξανδρος της Ρωσίας, ο θείος της Αρθούρος, Δούκας του Κόννωτ και Στράδερν, ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, ο Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Κάσσελ, η θεία της Όλγα, Βασίλισσα της Ελλάδας, η Καρολίνα Αμαλία του Αουγκούστενμπουργκ, η Μαρία της Έσσης-Κάσσελ, η Μαρία Αδελαΐδα του Καίμπριτζ και η Μαρία Λουίζα Καρλόττα της Έσσης-Κάσσελ. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως "Τόρια". Η Βικτωρία είχε ιδιωτική εκπαίδευση και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Μέγαρο Μάρλμπορω και το Σάντριγχαμ. Ήταν ιδιαίτερα κοντά στον αδελφό της, Γεώργιο, Δούκα της Υόρκης. Με τις αδελφές της, ήταν παράνυμφος στο γάμο της θείας της, Βεατρίκης, με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ το 1885. Ήταν και πάλι παράνυμφος στο γάμο του Δούκα της Υόρκης και της Μαρίας του Τεκ στις 6 Ιουλίου 1893.Παρά το γεγονός ότι είχε μια σειρά από μνηστήρες, με πιο διάσημο από αυτούς τον Κάρολο Α΄ της Πορτογαλίας, η Βικτωρία δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Η μητέρα της, Αλεξάνδρα, θεωρείται ότι την αποθάρρυνε σημαντικά από το γάμο. Παρέμεινε, μάλιστα, δίπλα τους γονείς της, ιδιαίτερα στη μητέρα της. Τα τελευταία της χρόνια απέκτησε δικό της σπίτι στην Οικία Κόππινς στο χωριό Άιβερ του Μπάκιγχαμσιρ, όπου εκεί έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωή του χωριού και έγινε επίτιμος πρόεδρος της Κοινότητας Οπωροκηπευτικών του Άιβερ.Πέθανε στο σπίτι της στις 3 Δεκεμβρίου 1935 και η κηδεία της έγινε στις 7 Δεκεμβρίου στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Αργότερα, στις 8 Ιανουαρίου 1936, η σορός της μεταφέρθηκε στο Φρόγκμορ. Ο θάνατός της θεωρείται ότι επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον Γεώργιο Ε΄, ο οποίος πέθανε ένα μήνα αργότερα. 6 Ιουλίου 1868 - 22 Ιανουαρίου 1901: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βικτωρία της Ουαλίας 22 Ιανουαρίου 1901 - 3 Δεκεμβρίου 1935: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα Βικτωρία
Κατάλογος γενικών κυβερνητών του Τουβαλού

Το αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη του Τουβαλού χρονολογείται από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1978. Ο Γενικός Κυβερνήτης εκπροσωπεί τον Βασιλιά κατά την απουσία του.Η μοναδική γυναίκα που ανέλαβε στο αξίωμα έστω και υπηρεσιακά, ήταν η Τενίκου Ταλέζι Χονολούλου από το 2019 έως τον Ιανουάριο του 2021.

 Στο εδάφιο 52 (1) του Συντάγματος αναγνωρίζεται ο ρόλος του Αρχηγού Κράτους που είναι ο εκάστοτε Μονάρχης. Στο Μέρος 4 του Συντάγματος , εδάφιο 54 ορίζεται ότι ο γενικός κυβερνήτης είναι ο αντιπρόσωπος του Βασιλιά. Ο Γενικός Κυβερνήτης διορίζεται από το Μονάρχη έπειτα από πρόταση του Πρωθυπουργού. Το αξίωμα είναι γενικά εθιμοτυπικό. Ωστόσο ο Γενικός Κυβερνήτης, που αναπληρώνει τη Βασίλισσα στο εξωτερικό ή όταν δεν είναι σε θέση να ασκεί τα καθήκοντά της, μπορεί εκτάκτως να έχει την εξουσία να απολύει τον πρωθυπουργό και να διαλύσει τη Βουλή. ΣημειώσειςΟ Σιόνε ήταν υποψήφιος βουλευτής μετά την αποχώρησή του από τη θέση. Ο Λούκα ήταν ο μοναδικός γενικός κυβερνήτης που δεν δέχθηκε τον τίτλο του Ιππότη. Ο Λατάσι υπηρέτησε ως υπηρεσιακός γενικός κυβερνήτης. Ο Σερ Ιάκομπα Ταέια Ιταλέλι παραιτήθηκε για να είναι υποψήφιος στις γενικές εκλογές του 2019.
Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι

Ο Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι (Barnabas Sibusiso Dlamini, 15 Μαΐου 1942 - 28 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν πολιτικός από το Εσουατίνι, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2008 ως τις 4 Σεπτεμβρίου 2018. Υπήρξε για μία ακόμη φορά πρωθυπουργός την περίοδο από τις 26 Ιουλίου του 1996 ως τις 29 Σεπτεμβρίου του 2003.

 Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από το 1984 ως το 1993. Ήταν επίσης εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF). Το 2003 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και έγινε σύμβουλος του Βασιλιά Μσουάτι Γ΄.Ο Ντλαμίνι ήταν υποψήφιος για την προεδρία της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης, στις αρχές του 2008 και υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση του Εσουατίνι. Ωστόσο, τελικά η κυβέρνηση απέσυρε την υποψηφιότητά του. Στις 16 Οκτωβρίου του 2008 ο βασιλόφρων Ντλαμίνι διορίστηκε ξανά πρωθυπουργός. Ο διορισμός του εκ νέου στην πρωθυπουργία έκανε λιγότερες τις ελπίδες για περισσότερη δημοκρατία στη χώρα, όπως ανακοίνωσαν οργανώσεις της Αντιπολίτευσης. Το 2013 επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία από το 9ο Κοινοβούλιο. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018 ο πρωθυπουργός και οι 18 υπουργοί του απολύθηκαν, με ανακοίνωση που έκανε ο γενικός εισαγγελέας Σιφίσο Χουμάλο στις 6 Σεπτεμβρίου. Υπηρεσιακός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Βίνσεντ Μλάνγκα στις 7 Σεπτεμβρίου, υπηρετώντας ως τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, οι οποίες ορίστηκαν για τις 21 Σεπτεμβρίου. Ό Ντλαμίνι μετέβη για ιατρικές εξετάσεις στην Ταϊβάν και στη Νότια Αφρική το 2017. Εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας τον Απρίλιο του 2018 στην Μπαμπάνε. Απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, λιγότερο από έναν μήνα μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία.
Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου είναι αρχαιολογικό μουσείο που βρίσκεται στην Παροικιά της Πάρου στην Ελλάδα.Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960 και αποτελείται από δύο δωμάτια και ένα αίθριο.

 Το δωμάτιο Α περιέχει αρχαϊκή και κλασική γλυπτική. Το δωμάτιο Β περιέχει αγγεία, γλυπτά και μικρά ευρήματα που χρονολογούνται από τη νεολιθική έως τη ρωμαϊκή περίοδο. Το αίθριο περιέχει γλυπτά, αρχιτεκτονικά μέρη, τεφροδόχους και ψηφιδωτό δάπεδο που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο. Πάριο Μάρμαρο (Η βραχύτερη βάση θραύσματος στήλης). Κυκλαδίτικο τηγανοειδές αγγείο Μαρμάρινο άγαλμα της Γοργόνας της Πάρου, 6ος αιώνας π.Χ. Παχιά Κυρία του Σαλιαγκού. Το αρχαιότερο γνωστό κυκλαδίτικο ειδώλιο. Νίκη της Πάρου. Μια πρώιμη κλασική απεικόνιση της Νίκης σε μάρμαρο. Μεγάλος αμφορέας, 7ος αι. π.Χ. (B2652) Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Odesseys, Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Ιστότοπος για το Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου
Ζαν Ζουλ

Ο Ζαν Ζουλ Σεπ Εμβοντό (γαλλικά : Jean Jules Sepp Mvondo) (γεννημένος στις 23 Απριλίου 1998), γνωστός ως Ζαν Ζουλ, είναι Καμερουνέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος για τον Άρης Θεσσαλονίκη στην Σούπερ Λίγκα. .

 Ο Ζουλ πραγματοποίησε τα πρώτα βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου στο Σενεγαλέζικο παράρτημα της Ακαδημίας Ασπάιρ από όπου τον απέκτησε η Ράγιο Βαγιεκάνο και τον έφερε στην Ευρώπη σε ηλικία 17 ετών, ώστε να ενταχθεί αρχικά στην ομάδα U19 των Μαδριλένων και αργότερα στη δεύτερη ομάδα της. Στις 9 Ιουλίου 2018 εντάχθηκε στο δυναμικό της Αλμπαθέτε με τριετές συμβόλαιο και αρχικά τοποθετήθηκε στη Αμπαθέτε Β, η οποία αγωνίζονταν στην τέταρτη κατηγορία. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 17 Αυγούστου 2018, σε μια εντός έδρας ισοπαλία 1–1 εναντίον της Nτεπορτίβο Λα Kορούνια στη Σεγούντα Ντιβισιόν . Στις 15 Ιανουαρίου 2019 επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2021 και δόθηκε αμέσως δανεικός στην ομάδα της Σεγούντα Ντιβισιόν Β, UCAM Murcia CF . Στις 12 Ιουλίου 2019, ο Ζουλ παραχωρήθηκε ως δανεικός για ένα χρόνο στην CF Rayo Majadahonda. Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, δόθηκε ξανά δανεικός για ένα χρόνο, αυτή τη φορά στην πολωνική Γκούρνικ Ζάμπρζε. Στις 23 Ιουνίου 2022, κι αφού είχε λήξει ο δανεισμός του, εξαγοράστηκε από τον Γκούρνικ και εντάχθηκε μόνιμα στην ομάδα με διετές συμβόλαιο. . Συνολικά κατέγραψε 43 συμμετοχές στο πολωνικό πρωτάθλημα και άλλες επτά στο Κύπελλο της χώρας. Ο γεννημένος στις 23 Απριλίου του 1998 στη Γιαουντέ, την πρωτεύουσα του Καμερούν, αμυντικός μέσος, έμεινε τελικά ελεύθερος από την Πολωνική Γκούρνικ Ζάμπζε το καλοκαίρι του 2023 και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ως το 2026 με τον Άρη. Πραγματοποίησε δε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία (τελικό σκορ 1-1), για το θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ .
Ευάγγελος Τουρνάς

Ο Ευάγγελος Τουρνάς (Χανιά, 1958), είναι Έλληνας εν αποστρατεία πτέραρχος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Φεβρουάριο του 2015. Διατελεί υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ από τις 26 Μαΐου ως τις 27 Ιουλίου 2023 υπήρξε υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά.

 Ο Ευάγγελος Τουρνάς γεννήθηκε το 1958 στα Χανιά της Κρήτης. Το 1976 εισήχθη στην Σχολή Ικάρων, από την οποία αποφοίτησε το 1980, λαμβάνοντας το αξίωμα του Ανθυποσμηναγού. Αποφοίτησε επίσης από: Σχολείο Ηλεκτρονικού Πολέμου (ΚΕΑΤ/ΣΗΠ), της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας/Κατωτέρων (ΣΠΑ/Κ), Σχολή Πολέμου Αεροπορίας/Ανωτέρων (ΣΠΑ/Α) Air Command and Staff College των ΗΠΑ.Συμπλήρωσε πάνω από 4.000 ώρες πτήσης. Επίσης από το 2012 έως το 2013 διετέλεσε Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας και Διοικητής του CAOC 7, καθώς και Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) από το 2011 έως το 2012. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2021 ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη η ανάληψη της θέσης του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας στο νεοσύστατο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Ορκίστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 και διατήρησε το αξίωμα μέχρι τις 26 Μαΐου 2023, όταν ορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά. Επανήλθε στη θέση του Υφυπουργού στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023. Ταξιάρχης Τάγματος της Τιμής Ανώτερος Ταξιάρχης Τάγματος του Φοίνικα Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α’ Τάξεως Διαμνημόνευση Ηγεσίας Σχηματισμού Μεγάλης Μονάδας Γ’ Τάξεως Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α’ Τάξεως Διαμνημόνευση Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Α’ Τάξεως Διαμνημόνευση Αρχηγίας Γενικού Επιτελείου Διαμνημόνευση Αστέρα Αξίας και Τιμής
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 ήταν η 11η οργάνωση Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, μία διοργάνωση που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια. Οι διοργανώτριες χώρες ήταν το Βέλγιο και η Ολλανδία. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 10 Ιουνίου και 2 Ιουλίου και νικήτρια αναδείχθηκε η εθνική ομάδα της Γαλλίας νικώντας στον τελικό την Ιταλία στην παράταση, με σκορ 2-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Ρόττερνταμ. Συνολικά στην διοργάνωση συμμετείχαν δεκαέξι ομάδες και για πρώτη φορά συμμετείχαν η Νορβηγία και η Σλοβενία.

 Από τους προκριματικούς αγώνες που διεξήχθησαν το 1998 και 1999 προκρίθηκαν δεκατέσσερις ομάδες, που πλαισίωσαν τις δύο διοργανώτριες χώρες. Αναλυτικά οι ομάδες που συμμετείχαν: Για την κλήρωση οι ομάδες τοποθετήθηκαν σε τρία γκρουπ δυναμικότητας ανάλογα με την ειδική βαθμολογία της UEFA στο τέλος του 1999. Ως επικεφαλής των γκρουπ τέθηκαν οι δύο διοργανώτριες χώρες, η προηγούμενη κάτοχος του τροπαίου και η ομάδα με την υψηλότερη βαθμολογία στην ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ. 1ος όμιλος 2ος όμιλος 3ος όμιλος 4ος όμιλος Προημιτελικά Ημιτελικά Τελικός 5 γκολ Κλάιφερτ Μιλόσεβιτς4 γκολ Νούνο Γκόμεζ3 γκολ Ανρί Κονσεϊσάο Ζάχοβιτς Επίσημη ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ, EURO 2000 Euro 2000 – Βέλγιο - Ολλανδία
Γιάννης Ποττάκης

Ο Ιωάννης Ποττάκης του Ανδρέα (1939 - 25 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Κορινθίας του ΠΑΣΟΚ και υπουργός σε κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ από το 2012 έως το θάνατό του ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

 Γεννήθηκε το 1939 στον Ασπρόκαμπο Κορινθίας. Οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου από πολύ νεαρή ηλικία, δραστηριοποιήθηκε πολιτικά μέσα από τις γραμμές της Ένωσης Κέντρου και της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) και υπήρξε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Κορινθίας της Ένωσης Κέντρου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του αρχικά στη Μεγάλη Βρετανία και έπειτα στην τότε Δυτική Γερμανία, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας πολιτικών επιστημών και φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και ως δικηγόρος υπερασπίσθηκε αντιστασιακούς στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών.Μεταπολιτευτικά, πήρε μέρος στην ιδρυτική συνεδρίαση του ΠΑΣOΚ της 3ης Σεπτέμβρη 1974, και για πολλά χρόνια ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος. Το 1977 εκλέχθηκε βουλευτής Κορινθίας με το ΠΑΣΟΚ και εκλεγόταν συνεχώς μέχρι το 1996. Ήταν άνθρωπος εμπιστοσύνης του στενού περιβάλλοντος του Ανδρέα Παπανδρέου και κυρίως του Αντώνη Λιβάνη. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε: Οκτώβριος 1981 - Ιούλιος 1982: υφυπουργός Συντονισμού Ιούλιος 1982 - Σεπτέμβριος 1983: αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Oικονομίας Σεπτέμβριος 1983 - Μάρτιος 1984: υπουργός Οικονομικών Ιούνιος 1985 - Ιούλιος 1989: υπουργός Γεωργίας Δεκέμβριος 1994 - Σεπτέμβριος 1995: υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως Σεπτέμβριος 1995 - Ιανουάριος 1996: υπουργός ΔικαιοσύνηςΕπίσης συμμετείχε στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα ως υφυπουργός Εξωτερικών (Νοέμβριος 1989 - Φεβρουάριος 1990). Ως υπουργός Δικαιοσύνης, είχε να αντιμετωπίσει την εξέγερση των κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού (Νοέμβριος 1995). Ασχολήθηκε με τη συγγραφή έργων φιλοσοφίας και πολιτικής θεωρίας, και δημοσίευσε πολλά άρθρα και μελέτες, καθώς και το βιβλίο «Από τον Αριστοτέλη στον Μαρξ και από τον Μαρξ στον Φρόυντ» (1989). Τον Σεπτέμβριο του 2012 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.Πέθανε από καρδιακό επεισόδιο στις 25 Αυγούστου 2015, σε ηλικία 76 ετών, ενώ παραθέριζε στην Κορινθία. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.114
Γκόρνι Ματέγιεβατς

Το Γκόρνι Ματέγιεβατς (σερβικά κυριλλικά: Горњи Матејевац) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Πάντελεϊ και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2.482 κατοίκους. Το Γκόρνι Ματέγιεβατς είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.

 Επί του λόφου του Μέτοχ, ο οποίος επιβλέπει τον οικισμό, ευρίσκεται η, χρονολογούμενη από τον 11ο αιώνα, «Λατινική Εκκλησία». Στα βόρεια του χωριού, επί οροπεδίου ευρισκόμενου στους πρόποδες των λόφων Μπέλι Βρχ και Τέμενι Βρχ, ευρίσκεται το Μοναστήρι Αγίου Ιωάννη. Οθωμανικά έγγραφα αναφέρουν την ύπαρξη του χωριού το 1498, ωστόσο η τοποθεσία ήταν ήδη εγκαταλελειμμένη. Η εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, χρονολογείται στο πρώτο μισό του 11ου αιώνα, ενώ είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες των αρχών του 17ου αιώνα. Από την συγκεκριμένη περίοδο χρονολογείται η Imago Pietatis, τοιχογραφία η οποία αναπαριστά τον Χριστό εν τάφω. Νεότερες τοιχογραφίες φιλοτεχνήθηκαν το 1869, καλύπτοντας, εν μέρει, την αρχική διακόσμηση της εκκλησίας. Οικισμοί της Σερβίας Πόλεις της Σερβίας (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Γκόρνι Ματέγιεβατς στο fallingrain.com
Δούκας του Λάνκαστερ

Ο Δούκας του Λάνκαστερ είναι ο κάτοχος των εδαφών του δουκάτου του Λάνκαστερ. Είναι επίσης αρχαίος τίτλος που περιγράφει την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι ξεχωριστή περιουσία από το Βρετανικό στέμμα και φέρνει νέα εισοδήματα στον Βρετανό μονάρχη. Στα επίσημα δείπνα και στις βασιλικές γιορτές που πραγματοποιούνται στην περιοχή του Λάνκασιρ η βασίλισσα αποκαλείται "Βασίλισσα, δούκας του Λάνκαστερ" (ο τίτλος χρησιμοποιείται μόνο στο αρσενικό γένος). To Λάνκαστερ αναφέρεται πολλές φορές μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα στον εθνικό ύμνο της Αγγλίας με την φράση "ο θεός σώζει την βασίλισσα, να ζήσει πολλά χρόνια ο αγαπημένος μας δούκας". Ο τίτλος είναι ωστόσο διακοσμητικός, δεν είναι επίσημα κατοχυρωμένος και εκφράζει την μεγάλη των κατοίκων του Λάνκασιρ στην βασίλισσα.

 Το δουκάτο του Λάνκαστερ δημιουργήθηκε πολλές φορές τον 14ο και στις αρχές του 15ου αιώνα, καταγράφονται τρεις δημιουργίες. Η πρώτη δημιουργία έγινε από τον Ερρίκο, δούκας του Λάνκαστερ δισέγγονο του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας, δεύτερο ξάδελφο και πιο πιστό σύμμαχο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Ερρίκος του Λάνκαστερ ήταν επίσης 4ος κόμης του Λέστερ, 1ος κόμης του Ντέρμπι, 1ος κόμης του Λίνκολν και λόρδος του Μπόουλαντ, πέθανε χωρίς γιους (1361) άφησε μόνο δυο κόρες. Η κόρη του Ερρίκου Λευκή του Λάνκαστερ παντρεύτηκε τον τρίτο της ξάδελφο Ιωάννη της Γάνδης τρίτο γιο του Ερρίκου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ, με τον γάμο έγινε ο σύζυγος της ο δεύτερος δημιουργός του δουκάτου του Λάνκαστερ. Τον Ιωάννη της Γάνδης διαδέχθηκε με τον θάνατο του (4 Φεβρουαρίου 1399) ο γιος του Ερρίκος του Μπόλινμπροκ, 1ος κόμης του Χέρεφορντ. Την ίδια χρονιά ο Ερρίκος του Μπόλινμπροκ ανέτρεψε τον πρώτο ξάδελφο του Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας και ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας, το δουκάτο αμέσως ενσωματώθηκε με το στέμμα. Η τρίτη δημιουργία έγινε από τον ίδιο τον Ερρίκο Δ΄ για λογαρισμό του διαδόχου του Ερρίκου, δούκα της Ουαλίας (10 Νοεμβρίου 1399) όταν ο πρίγκιπας ανέβηκε στον θρόνο ως Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας (1413) το δουκάτο ενσωματώθηκε ξανά στο στέμμα. Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ Ιωάννης της Γάνδης Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας Δουκάτο του Λάνκαστερ
Μαρία της Λωρραίνης, πριγκίπισσα του Μονακό

Η Μαρία, γαλλ. Marie de Lorraine-Guise-Elbeuf-Brion (12 Αυγούστου 1674 - 30 Οκτωβρίου 1724) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ-Μπριόν ήταν κόρη του κόμη του Αρμανιάκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μονακό.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ και της Αικατερίνης ντε Νεφβίλ, κόρης του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και στρατάρχη της Γαλλίας. Παντρεύτηκε το 1688 τον Αντώνιο Α΄ των Γκριμάλντι πρίγκιπα του Μονακό και είχε τέκνα: Λουίζα-Ιππολύτη 1697–1731, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Γκογιόν-ντε-Ματινόν δούκα του Βαλεντινουά. Μαργαρίτα-Καμίλλα 1700–1758, παντρεύτηκε τον Λουί ντε Γκαντ ντε Μερόντ ντε Μονμορανσύ, πρίγκιπα του Ιζενγκιέν. Μαρία-Παολίνα-Θηρεσία-Ντεβότα 1708–1726, απεβ. 18 ετών. Αικατερίνη-Καρλόττα 1691–1696 απεβ. 5 ετών, Ελισάβετ-Καρλόττα 1698–1702 απεβ. 4 ετών, Μαρία-Ντεβότα 1702–1703 απεβ. 1 έτους. "Portrait of Marie de Lorraine, Duchess of Valentinois and her sister Charlotte de Lorraine, Mademoiselle d'Armagnac". Christie's.org. Retrieved 2010-10-23.
Το σύμπλεγμα Baader Meinhof

Το σύμπλεγμα Baader Meinhof (πρωτότυπος τίτλος: Der Baader Meinhof Komplex) είναι γερμανική ταινία του 2008 σε σκηνοθεσία του Ούλι Έντελ. Αναφέρεται στη δράση της οργάνωσης RAF και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Στέφαν Άουστ.Η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, όμως το βραβείο το πήρε το έργο Αναχωρήσεις.

 Η ταινία ξεκινά από το 1967 και δείχνει τη συγκρότηση της οργάνωσης, τις επιθέσεις της ενάντια σε πρόσωπα και δημόσια κτίρια και την ανησυχία των πολιτικών για τη δράση της. Τα μέλη της συλλαμβάνονται, δικάζονται και φυλακίζονται. Τότε αρχίζει η δεύτερη γενιά της RAF, της οποίας οι δράσεις δυσαρεστούν τα φυλακισμένα μέλη, τα οποία ένα-ένα βρίσκονται νεκρά ή τραυματισμένα στα κελιά τους.
Εθνόσημο της Σάμπα

Το εθνόσημο της Σάμπα θεσμοθετήθηκε το 1985 από το νησιωτικό συμβούλιο της Σάμπα, όταν ακόμη αποτελούσε τμήμα των Ολλανδικών Αντίλλων. Παρέμεινε εθνόσημο και του ειδικού δήμου της Ολλανδίας μετά τη διάλυση των Ολλανδικών Αντίλλων το 2010.

 Αποτελείται από μία ασπίδα με το τοπικό πτηνό (Audubon's Shearwater) και τα ίδια τα νησιά. Το όπλο συμπεριλαμβάνει ένα ψάρι, ένα πλεούμενο και μία πατάτα, που αποτελούν σύμβολα της αλιείας, των ναυτικών της Σάμπα και της πατάτας της Σάμπα. Ο θυρεός φέρει το σύνθημα Remis velisque στα λατινικά, που σημαίνει στη κυριολεξία «με κουπιά και με πλεούμενα».
Χρήστος Ζαμπούνης

Ο Χρήστος Ζαμπούνης γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου του 1960 στη Θεσσαλονίκη. Γονείς του είναι ο Κωνσταντίνος Ζαμπούνης και η Ευτέρπη Ζαμπούνη-Καραγεωργίου. Ο πατέρας του ήταν γνωστός γιατρός (καρδιολόγος) στη Βέροια και διετέλεσε Δήμαρχος Βέροιας στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80, ως επικεφαλής της «Δημοκρατικής Συνεργασίας» (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΚΚΕ Εσωτερικού) ενώ ο παππούς του αλλά και ο προπάππος του ήταν Δήμαρχοι Πολύγυρου Χαλκιδικής.

 Το 1978 τελείωσε το Α’ Λύκειο Βέροιας. Το 1980 αποφοίτησε από τη Σχολή Ξεναγών της Αθήνας και το 1984 από την Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς. Είναι επίσης κάτοχος DEA Πολιτικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο Paris II, ενώ στην συνέχεια διετέλεσε visiting scholar στο School of Advanced International Studies (S.A.I.S) του Πανεπιστημίου Johns Hopkins των ΗΠΑ. Από το 1980 έως το 1993 εργάστηκε ως ξεναγός. Το 1986 ξεκίνησε να δημοσιογραφεί ως ανταποκριτής ελληνικών περιοδικών στη Γαλλία, όπως «Τα Πρόσωπα», «ΈΝΑ», «Γυναίκα», «Κλικ», «Ταχυδρόμος», «Εικόνες». Στη συνέχεια υπήρξε ανταποκριτής της Γραμμής Α.Ε. και του «Ελεύθερου Τύπου» στο Παρίσι. Το 1991 ξεκίνησε η συνεργασία του με γαλλικά έντυπα όπως τα "Point de Vue”, “Figaro Magazine” και “Paris Match”. Επίσης συνεργάστηκε με φωτοειδησεογραφικά πρακτορεία όπως το “Gamma Press”, “Sigma Press” και το “GLMR”. Έπειτα από 15 χρόνια παραμονής στη Γαλλία, επέστρεψε το 1999 στην Ελλάδα και για δύο περίπου χρόνια ανέλαβε την συμπαρουσίαση της εκπομπής “PRIVE” με την Έλενα Κατρίτση στο τηλεοπτικό κανάλι Mega Channel. Το 1997 ίδρυσε σε συνεργασία με την αδερφή του, Αυγή Ζαμπούνη, τον εκδοτικό οίκο «Φερενίκη», ο οποίος έχει εκδώσει πάνω από 150 τίτλους, 100 συγγραφέων. Το 2000 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του περιοδικού “Life & Style” έως το 2010. Από το 2005 έως το 2010 διετέλεσε σύμβουλος εκδόσεως του “Hello”, ενώ από το 2005 έως το 2012 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Από το 2012 έως το 2016 αρθρογραφούσε στα «Παραπολιτικά» και τη «Freddo». Το 2017 είχε καθημερινή στήλη στην εφημερίδα «Εστία» και από το 2018 έχει εβδομαδιαία συνεργασία με την ''Βραδυνή της Κυριακής'' και μηνιαία συνεργασία με το περιοδικό ''Mancode'', καθώς και με τον ιστότοπο ''mancode.gr''. Έχει συγγράψει 18 βιβλία: «Βασιλική Οικογένεια της Ελλάδος», «Πούρα Αβάνας», «Love», «Savoir Vivre», «Ο Γάμος», «Ματαιότητες», «Έλληνας Τζέντλεμαν», «Ωραίες Φράσεις», «Savoir Vivre Για Παιδιά» και το αγγλόφωνο «Watch your manners in Greece», «Ιστορίες ενός Παιδήλικα», το «Ομάδα Αιγαίου» «Το Savoir Vivre του καπνιστή...και άλλες ιστορίες ενήλικου πάθους», «Το Savoir Vivre του καλού μαθητή»με την Αλίκη Κοσμίδου, «Τάμα στη Μύκονο» και «ΠΑΟΚ αφού»,«Τάβλι: Τέχνη ή Τύχη;», το «Τάμα στην Πάτμο» Μιλά ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά κι έχει μία κόρη, τη Φερενίκη. WHO IS WHO ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Βιογραφική εγκυκλοπαίδεια προεξαρχουσών προσωπικοτήτων, ανδρών και γυναικών, από την Ελλάδα, Ιούνιος 2006, σελ. 370-1.
Δισκοβολία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η δισκοβολία είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας.Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1928, στην πρώτη γυναικεία Ολυμπιάδα στίβου του Άμστερνταμ.

 Στους Μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα και στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1908 διεξήχθη το παραπλήσιο αγώνισμα της ελληνικής δισκοβολίας, το οποίο στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Επίσης, Το 1912 στη Στοκχόλμη δοκιμάστηκε και η δισκοβολία με δύο χέρια αλλά το πείραμα δεν επαναλήφθηκε. Μέχρι το 1968 στα χρυσά μετάλλια κυριαρχούσαν οι αθλητές των ΗΠΑ με εξαίρεση την περίοδο του μεσοπολέμου που επικρατούσαν οι Φινλανδοί. Στη συνέχεια κατά κανόνα επικρατούν Ευρωπαίοι ρίπτες. Στις γυναίκες κυριαρχούν οι αθλήτριες της ΕΣΣΔ και της Ανατολικής Ευρώπης γενικότερα.Μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος και γενικότερα των Ολυμπιάδων υπήρξε ο Αμερικανός Αλ Έρτερ με τέσσερα συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1956, 1960, 1964 και 1968). Δύο χρυσά είχε κατακτήσει κι ο Αμερικανός Μάρτιν Σέρινταν (1904, 1908), ο οποίος είχε άλλα δύο χρυσά (δισκοβολία, σφαιροβολία) κι ένα ασημένιο (λιθοβολία) στους Μεσοολυμπιακούς του 1906. Επίσης, δύο χρυσά έχει ο Κλάρενς Χάουζερ (1924, 1928), που είχε κατακτήσει και ένα χρυσό στη σφαιροβολία (1924) και ο Βιργίλιους Αλέκνα (2000, 2004) από τη Λιθουανία.Στις γυναίκες δύο χρυσά κατέκτησε η Έβελιν Σλάακ-Γιαλ (1976, 1980) από την Ανατολική Γερμανία.Η Ελλάδα πήρε ένα ασημένιο κι ένα χάλκινο μετάλλιο στην Α΄ Ολυμπιάδα. Τα κατέκτησαν οι Παναγιώτης Παρασκευόπουλος και Σωτήριος Βέρσης αντίστοιχα. Ένα ακόμα χάλκινο κατέκτησε ο Νικόλαος Γεωργαντάς το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Στις γυναίκες δυο ασημένια έχει κατακτήσει η Τασούλα Κελεσίδου (2000, 2004). 1896 Ρόμπερτ Γκάρετ 1900 Ρούντολφ Μπάουερ 1904 Μάρτιν Σέρινταν 1908 Μάρτιν Σέρινταν 1912 Άρμας Τάιπαλε 1920 Έλμερ Νίκλαντερ 1924 Κλάρενς Χάουζερ 1928 Κλάρενς Χάουζερ 1932 Τζον Άντερσον 1936 Κένεθ Κάρπεντερ 1948 Αντόλφο Κονσολίνι 1952 Σιμ Ίνες 1956 Αλ Έρτερ 1960 Αλ Έρτερ 1964 Αλ Έρτερ 1968 Αλ Έρτερ 1972 Λούντβικ Ντάνεκ 1976 Μακ Γουίλκινς 1980 Βίκτορ Ραστσούπκιν 1984 Ρολφ Ντάνεμπεργκ 1988 Γιούργκεν Σουλτ 1992 Ρόμας Ουμπάρτας 1996 Λαρς Ρίντελ 2000 Βιργίλιους Αλέκνα 2004 Βιργίλιους Αλέκνα 2008 Γκερντ Κάντερ 2012 Ρόμπερτ Χάρτινγκ 2016 Κρίστοφ Χάρτινγκ 2021 Ντάνιελ Στόαλ 1928 Χέλενα Κονοπάτσκα 1932 Λίλιαν Κόπλαντ 1936 Γκιζέλα Μαουερμάγιερ 1948 Μισλέν Οστερμέγιερ 1952 Νίνα Πονομάρεβα 1956 Όλγα Φικότοβα 1960 Νίνα Πονομάρεβα 1964 Ταμάρα Πρες 1968 Λία Μανόλιου 1972 Φάινα Μέλνικ 1976 Έβελιν Σλάακ-Γιαλ 1980 Έβελιν Σλάακ-Γιαλ 1984 Ρία Στάλμαν 1988 Μαρτίνα Χέλμαν 1992 Μαρίτσα Μαρτέν 1996 Ίλκε Βιλούντα 2000 Ελίνα Ζβέρεβα 2004 Νατάλια Σαντόβα 2008 Στέφανι Μπράουν-Τράφτον 2012 Σάντρα Πέρκοβιτς 2016 Σάντρα Πέρκοβιτς 2021 Βαλάρι Όλμαν "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ. "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press. Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell. "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.
Μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου

Η Ιερά Μονή Βροντισίου (νεότερη γραφή: Βροντησίου) είναι ανδρική μονή στην Κοινότητα Ζαρού του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ζαρός και Βορίζα, στους νότιους πρόποδες του Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 550 μέτρων, σε τοπίο με πανοραμική θέα προς Μεσσαρά και στα Αστερούσια Όρη. Ο δίκλιτος ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο και στην Αναψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά. Υπήρξε Μετόχιο της Μονής Βαρσαμόνερου αλλά δεν είναι εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε. Το 2001 απεγράφησαν 3 άτομα.

 Η μονή περιβάλλεται από τείχος, ενώ η αυλόθυρα καταστράφηκε το 1913. Η τελευταία ήταν από μάρμαρο και είχε ανάγλυφη την εικόνα του Χριστού με το ευαγγέλιο. Στην εξωτερική είσοδο υπάρχει μαρμάρινη κρήνη του 15ου αιώνα, με ανάγλυφη παράσταση των Πρωτόπλαστων στον Παράδεισο, τον Παντοκράτορα και τέσσερις ακόμα μορφές, που συμβολίζουν τους ποταμούς της Εδέμ. Εξαιτίας της κρήνης αυτής, οι Τούρκοι αναφέρουν τη μονή με το όνομα Σαντριβανλί μοναστίρ. Το καμπαναριό της μονής είναι ιταλικού ρυθμού και συγκαταλέγεται στα αρχαιότερα κωδονοστάσια στην Κρήτη. Βρίσκεται εκτός ναού και είναι στεγασμένο με τόξα. Ο ναός ήταν τοιχογραφημένος, ωστόσο ελάχιστες τοιχογραφίες διασώζονται και χρονολογούνται από το 14ο αιώνα. Μαρτυρίες για τη μονή υπάρχουν σε γραπτά του 1400. Φαίνεται ότι μετά το 1500 η Μονή Βαρσαμόνερου άρχισε να παρακμάζει και τότε ήκμασε το Βροντίσι. Το όνομα οφείλεται στον ιδρυτή της, που ονομαζόταν Βροντίσης. Σε έγγραφο του 1323 αναφέρονται 4 ιερείς του Χάνδακα με αυτό το όνομα Λέγεται ότι ο ζωγράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός (16ος-17ος αιώνας) υπήρξε μοναχός στο μοναστήρι αυτό. Έπειτα από την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους το 1645 η Μονή Αρκαδίου ερημώθηκε και οι μοναχοί της αναζήτησαν καταφύγιο στο Βροντίσι, όπως αναφέρεται και από τον Μπουνιαλή.Εξαιτίας της θέσης του, το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως επαναστατικό κέντρο κατά τις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα. Το 1866 εγκαταστάθηκε στο Βροντίσι το στρατηγείο του Κόρακα και από το σημείο αυτό κηρύχθηκε η επανάσταση στην Κεντρική και στην Ανατολική Κρήτη. Αργότερα σφαγιάστηκαν οι μοναχοί, κάηκαν 300 ελαιόδεντρα και τα σιτηρά και το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε. Ο Σαδιά Αγάς από το Ζαρό μετέτρεψε τη μονή σε μαντρί για τα πρόβατά του. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Music

Το Music & Me ήταν το τρίτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε το 1973 από τη Motown και πούλησε 4 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του Hello World: The Motown Solo Collection.

 Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε μια δύσκολη περίοδο για τον Τζάκσον, ο οποίος ήταν 14 ετών, καθώς είχε αλλαγές στα φωνητικά και στη μουσική του. Έχοντας επηρεαστεί από τον Μάρβιν Γκάι και Στηβ Γουόντερ, ο Τζάκσον ήθελε τις δικές του συνθέσεις στο άλμπουμ, αλλά η Motown αρνήθηκε να του το επιτρέψει. Παρά το γεγονός ότι στο εξώφυλλο, ο Τζάκσον κρατά μια κιθάρα, δεν είχε παίξει κανένα όργανο στο άλμπουμ. Ο Τζάκσον αργότερα εξέφρασε τις απογοητεύσεις του για τον πατέρα του, Τζο Τζάκσον, ο οποίος αργότερα θα εργαστεί για να λήξει το συμβόλαιο του Μάικλ και των αδερφών του με τη Motown και για να υπογράψει ένα νέο συμβόλαιο με την Epic Records. Καθώς ο Τζάκσον ήταν σε παγκόσμια περιοδεία με τους The Jackson 5, η προώθηση του άλμπουμ ήταν περιορισμένη. Η εκδοχή του Στηβ Γουέντερ, ονόματι With a Child's Heart, κυκλοφόρησε ως single στις ΗΠΑ, όπου έφθασε στη 14η θέση στο Billboard R&B Singles και στη 50η θέση στο Billboard Pop Singles. Δύο επιπλέον τραγούδια (Music and Me και Morning Glow) κυκλοφόρησαν ως singles στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν κατατάχθηκαν στα τσαρτ. Ακόμα ένα κομμάτι, το Too Young, κυκλοφόρησε ως single στην Ιταλία, ενώ το κομμάτι Happy έγινε single στην Αυστραλία και το Doggin' Around στην Ολλανδία. Δέκα χρόνια μετά τη κυκλοφορία του άλμπουμ, το Happy κυκλοφόρησε ως single στο Ηνωμένο Βασίλειο για να προωθήσει το 18 Greatest Hits. Το κείμενο του άλμπουμ άλλαξε και το εξώφυλλο από πράσινο έγινε πιο σκοτεινό. Μετά τη κυκλοφορία, ο Τζάκσον εργαζόταν δύο χρόνια για το επόμενο άλμπουμ του, το Forever, Michael. Το Music & Me συγχέεται με το ομώνυμο απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, η οποία κυκλοφόρησε το 1993 από τη Motown. Το απάνθισμα συμπεριλαμβάνει όλα τα κομμάτια του άλμπουμ (εκτός το Doggin' Around), μαζί με λίγα κομμάτια από άλλα άλμπουμ του Τζάκσον. Rockin' Robin (από το Got to Be There) Johnny Raven Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day (από το Ben) Happy Too Young Up Again With a Child's Heart Ain't No Sunshine (από το Got To Be There) Euphoria Morning Glow Music and Me All The Things You Are (ή All The Things You Are, Are Mine) Cinderella Stay Awhile (από το Forever, Michael) We've Got Forever (από το Forever, Michael)
Ελισάβετ του Άνχαλτ-Τσερμπστ

Η Ελισάβετ (15 Σεπτεμβρίου - 8 Νοεμβρίου 1607) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 1ο γάμο) του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ (1536–1585), από την 1η σύζυγό του Αγνή του Μπάρμπυ (1540–1569), κόρη του κόμη Βόλφγκανγκ Α΄ κόμη του Μπάρμπυ. Στις 6 Οκτωβρίου 1577 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στο Γιάγκντσλος Λέτσλινγκεν. Ο σύζυγός της ήταν 38 χρόνια μεγαλύτερός της. Η Ελισάβετ ήταν η 3η σύζυγός του και ήταν 16 χρόνια νεότερη από τον προγονό της Ιωακείμ-Φρειδερίκο (μόνο τέκνο του συζύγου της από τον 1ο του γάμο). Ο γάμος εορτάστηκε χωρίς πολλές εκδηλώσεις· η Ελισάβετ έφερε ως προίκα στο γάμο 15.000 τάλερς. Ο γαμπρός τής υποσχέθηκε 400 γκίλντερς ετησίως ως εισόδημα χειρίας (wittum) και -εκτός από τη σημαντική αυτή σύνταξη- την πόλη Κρόσεν αν ντερ Έλστερ, συμπεριλαμβανομένου του ανακτόρου Κρόσεν, καθώς και την περιοχή και την πόλη Τσίλιχαου και την κυριότητα του Μπορμποβίτσε (Μπόμπερσμπεργκ). Η Ελισάβετ ήταν προστάτης του λόγιου Λέοναρντ Τύρναϋσερ. Έκανε 11 παιδιά. Μετά το τέλος του συζύγου της, αδύναμη από τις γέννες, αποσύρθηκε με τα μικρότερα παιδιά της στην έδρα της ως χήρας, στο ανάκτορο Κρόσεν. Τάφηκε στην κρύπτη των Χοεντσόλερν στον καθεδρικό ναό του Βερολίνου. Ο γάμος της με τον Ιωάννη-Γεώργιο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου παρήγαγε τα ακόλουθα παιδιά: Χριστιανός 1581-1655, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ. Μαγδαληνή 1582-1616, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ε΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμσταντ. Ιωακείμ-Ερνέστος 1583-1625, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Aγνή 1584-1629, παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας και μετά με τον Φραγκίσκο-Κάρολο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ. Φρειδερίκος Θ΄ 1588-1611, μάργραβος του Βρανδεμβούργου. Ελισάβετ-Σοφία 1589-1629, παντρεύτηκε πρώτα τον Γιάνους Ράντζιβιλ πρίγκιπα της Α.Ρ.Α. και μετά τον Ερρίκο-Ιούλιο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Δορωθέα-Σίβυλλα 1590-1625, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Χριστιανό των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπρηγκ (Μπζεγκ). Γεώργιος-Αλβέρτος 1591-1615, μάργραβος του Βρανδεμβούργου. Σιγισμούνδος 1592-1640, απεβ. 48 ετών. Ιωάννης 1597-1627, επίσκοπος του Χάβελμπεργκ. Ιωάννης-Γεώργιος 1598-1637, απεβ. 39 ετών. Friederike Bornhak: Elisabeth von Anhalt: Kurfürstin von Brandenburg, dritte Gemahlin des Kurfürsten Johann Georg von Brandenburg, geboren 1563, gestorben 1607, S. Geibel, 1889 Ernst Daniel Martin Kirchner: Die Kurfürstinnen und Königinnen auf dem Throne der Hohhenzollern, part 2l: Die letzten acht Kurfürstinnen, Βερολίνο, 1867, σελ. 34 ff. ( ψηφιοποιημένο )
Ουίλιαμ Ράνκιν

Ο Ουίλιαμ Ράνκιν (αγγλικά: William John Macquorn Rankine, Εδιμβούργο, 5 Ιουλίου 1820 - Γλασκώβη, 24 Δεκεμβρίου 1872) ήταν Σκωτσέζος μηχανικός και φυσικός, θεωρούμενος ως ένας από τους πατέρες της επιστήμης της Θερμοδυναμικής.

 Ο Ράνκιν σπούδασε πολιτικός μηχανικός υπό τον Sir John Benjamin MacNeill. Από το 1840 σπούδασε νόμους της Θερμοδυναμικής. Στην πρώτη του δημοσίευση, το 1843, περιέγραψε και ανέλυσε το φαινόμενο της κόπωσης του μετάλλου στις γραμμές του σιδηροδρόμου, μιας διαδικασίας κατά την οποία κυκλικές διαδικασίες προκαλούν με τον χρόνο φθορές στο μέταλλο και συνεπώς την υποβάθμιση των μηχανικών του ιδιοτήτων. Το έργο αυτό οδήγησε στην επινόηση νέων μεθόδων κατασκευής. Ανέπτυξε μια πλήρη θεωρία σχετικά με την ατμομηχανή και κάθε είδους θερμικούς κινητήρες. Περιέγραψε τον θερμοδυναμικό κύκλο του Ράνκιν, ο οποίος βοηθά στην ανάλυση της μέγιστης αποδοτικότητας ενός θερμικού κινητήρα βασιζόμενου στον ατμό. Επίσης, όρισε την συνάρτηση της εντροπίας, την οποία αργότερα βελτίωσε ο Τζέημς Μάξγουελ.Το 1858 δημοσίευσε το Εγχειρίδιο της Εφαρμοσμένης Μηχανικής (αγγλικά: Manual of Applied Mechanics), ενώ το 1859 το Εγχειρίδιο της ατμομηχανής (αγγλικά: Manual of the Steam Engine and Other Prime Movers). Το τελευταίο αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια για μια συστημική προσέγγιση της θεωρίας της ατμομηχανής.Την ίδια χρονιά επινόησε μια απόλυτη κλίμακα μέτρησης θερμοκρασίας βασισμένη στην κλίμακα Φαρενάιτ, την κλίμακα Ράνκιν. Άλλες θεματικές που προσέγγισε θεωρητικά ήταν η σταθερότητα των τοίχων, η κατανομή της δύναμης σε πλαίσια, η υδροδυναμική σε σχέση με τον σχεδιασμό των πλοίων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα William John Macquorn Rankine στο Wikimedia Commons Κλίμακα Ράνκιν
Φρικ και Φρακ

Οι Φρικ και Φρακ ήταν δύο Ελβετοί πατινέρ που έγιναν διάσημοι στην Αμερική τη δεκαετία του 30 και συμμετείχαν στο πρωτότυπο σόου Ice Follies ως κωμικοί πατινέρ. Τα πραγματικά τους ονόματα ήταν Werner Groebli (Φρικ) και Hansruedi Mauch (Φρακ). Ο Φρικ και ο Φρακ ήταν γνωστοι για την κλασσική τους ενδυμασία lederhosen και τις εκκεντρικές τους φιγούρες στον πάγο, συμπεριλαμβανομένου του νούμερου cantilever spread-eagle, δημιουργημένο από τον Φρικ και χαρη στα «λαστιχένια» πόδια του Φρακ,τα οποια διπλωνε σε spread-eagle στάση. Μόνο λίγα ζευγάρια παντινέρ έχουν καταφέρει να εκτελέσουν τα καθιερωμένα νούμερα του διδύμου. Ο Michael Mauch, γιος του Φρακ, εξήγησε την προέλευση των ονομάτων «ο Φρικ πήρε το όνομα του από ένα μικρό χωριό της Ελβετίας ενώ το Φρακ είναι μια ελβετική-γερμανική λέξη για ένα απαίσιο παλτό που φορουσε ο πατέρας μου όταν ήταν νέος. Πριν αρχίσει το πατιναζ. Ένωσαν τις λέξεις σαν κλασικό Ελβετικό αστείο.».

 Ο Φρικ και ο Φρακ έγιναν διασημοι με τους Follies, μια επιθεώρηση προωθημένη από τους Roy και Eddie Shipstad, η οποία ξεκίνησε το 1936 και διήρκησε περίπου 50 χρόνια. Επίσης, έγιναν γνωστοί στο διεθνές κοινο όταν αρχισαν να εμφανιζονται σετον κινηματογράφο, συμπεριλαμβανομένου της ταινίας Lady, Let's Dance το 1944. Η συνεργασία τους διήρκησε τόσο και έγιναν τόσο διάσημοι που το όνομα τους καθιερώθηκε σα φράση σε πολλές γλώσσες. Οι Φρικ και Φρακ συνεργάστηκαν με τους Ice Follies για πολλά χρόνια μέχρι που ο Φρακ διεγνώσθει οστεομυελίτιδα και αποσύρθηκε το 1953. Πέθανε το 1979 στην Καλιφόρνια, σε ηλικία 60. Ήταν παντρεμένος με την Mary M. Elchlepp, μια από τις πρώτες Ice Follies. Συνεχίζοντας με καλές αποδόσεις τα επόμενα χρονια, ο Φρικ εξακολούθησε να δίνει παραστάσεις μέχρι που ένα ατύχημα οδήγησε στην παραίτηση του το 1980. Έκανε πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις και έζησε στην Καλιφόρνια μέχρι το θάνατο της γυναίκας του,το 2002. Πέθανε το 2008 σε μια κλινικη στη Ζυρίχη, σε ηλικία τ92 ετών. Ο David Thomas, συνεργάτης του μετά την παραίτηση του Φρακ,ανακοίνωσε το θάνατο του από επιπλοκές μετά από έναν τραυματισμό ποδιού τοσε ένα νοσοκομείο στη Ζυρίχη. Το «Φρικ και Φρακ» έχει γίνει αγγλική αργκό, χρησιμοποιούμενη με 2 τρόπους. Ο ένας είναι αναφορά σε 2 άτομα τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα που είναι αδιαχώριστα. Ο άλλος τρόπος είναι ο χαρακτηρισμος για οποιοδήποτε ζευγάρι ατόμων,με αντίστιχους όρους το «μπόζος» για ένα άτομο και «Στούτζες» για τρία άτομα. Ο όρος στο urdandictionary
Ευφρατησία

Η Ευφρατησία (Λατινικά: Euphratensis), με πλήρη ονομασία Αυγούστα Ευφρατησία, ήταν ύστερη ρωμαϊκή επαρχία και μετέπειτα επαρχία της βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη Συρία, τμήμα της βυζαντινής Διοίκησης Ανατολής.

 Κάποια στιγμή μεταξύ 330 και 350 μ.Χ., πιθανότατα το 341, εγκαθιδρύθηκε η ρωμαϊκή επαρχία Ευφρατησία από εδάφη της Κοίλης Συρίας, κατά μήκος της δυτικής όχθης του ποταμού Ευφράτη.Περιλάμβανε τα εδάφη της Κομμαγηνής και της Κυρρηστικής. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Κύρρος ή ίσως η Ιεράπολη Βαμβύκη (σημερινή πόλη Μανμπίτζ της Συρίας).Παρέμεινε εντός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά τη διάσπασή της το 395 από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄. Η επαρχία συμπεριλαμβάνεται στον Κατάλογο της Βερόνα, που χρονολογείται περίπου το 314. Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος της Ρωμαιοκαθολικής και Ορθόδοξης Εκκλησίας φέρεται ότι μαρτύρησαν στην πόλη Ρεσάφα (Συριούπολη) της Ευφρατησίας και η πόλη ονομάστηκε αργότερα Σεργιόπολις. Άλλες πόλεις στην επαρχία ήταν οι Ζεύγμα και Σαμόσατα.
Σλάτινα (Ρουμανία)

Η Σλάτινα (Slatina ρουμανική, προφορά: [ˈslatina]) είναι πόλη της Ρουμανίας και πρωτεύουσα της επαρχίας Ολτ. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας, στην ιστορική περιοχή της Βλαχίας, στην αριστερή όχθη του ποταμού Ολτ και σε μέσο υψόμετρο 135 μέτρων. Από την πρωτεύουσα της χώρας απέχει περίπου 175 χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 70.293 . Στην Σλάτινα λειτουργούν θερμοηλεκτρικός σταθμός και εργοστάσιο αλουμινίου, ένα από τα μεγαλύτερα της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Επίσης, η πόλη είναι η γενέτειρα του διάσημου θεατρικού συγγραφέα Ευγένιου Ιονέσκο.

 Η πόλη της Σλάτινα αναφέρεται για πρώτη φορά στις 20 Ιανουαρίου 1368 σε επίσημο έγγραφο του Βλάντισλαβ Α΄, ηγεμόνα της Βλαχίας. Το έγγραφο αναφέρει ότι οι έμποροι από την πόλη του Μπρασόβ της Τρανσυλβανίας δεν θα πληρώνουν φόρους τελωνείου όταν διέρχονται από τη Σλάτινα. Η ονομασία είναι σλαβικής προέλευσης και προκύπτει από το Slam-tina, "αλατισμένο γη" ή "αλμυρό νερό". Στην πόλη Alro Slatina βρίσκεται το μεγαλύτερο εργοστάσιο πααγωγής αλουμινίου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη . Άλλες εταιρείες που εδρεύουν στη Σλάτινα είναι η ALPROM (που, όπως και η ALRO, είναι θυγατρική της VIMETCOGROUP), η Altur (κατασκευαστής κινητήρων), η Pirelli Ελαστικά Ρουμανίας (κατασκευαστής ελαστικών), η Καλώδια Ρουμανίας (χαλύβδινα καλώδια για ελαστικά), η ΤΜΚ Artrom (χαλύβδινοι σωλήνες χωρίς ραφή ), η Prysmian (ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά καλώδια και σύρματα) και η Benteler. Μία από τις παλαιότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις στη Ρουμανία είναι το κατάστημα ζαχαροπλαστικής με έδρα τη Σλάτινα Atletul Albanez ("Ο Αλβανός Αθλητής"). Πέτρε Σ. Αουρελιάν (1833 – 1909) - Πρωθυπουργός (1896-1897) Αουρέλια Μπραντεάνου (γ. 1979) - αθλήτρια χάντμπολ Ιονέλ Νταντσιουλέσκου (γ. 1976), ποδοσφαιριστής Felicia Filip - operatic soprano Ιουλιάν Φιλιπέσκου (γ. 1974), ποδοσφαιριστής Μανταλίνα Ντιάνα Γκένεα (γ. 1988)- ηθοποιός και μομτέλο Ευγένιος Ιονέσκο (1909- 1994) - θεατρικός συγγραφέας Κλαούντιου Νικουλέσκου (γ. 1976) - ποδοσφαιριστής Μόνικα Νικουλέσκου (γ. 1987) - τενίστρια
Άγιος Πατρίκιος, Δομινίκα

Ο Άγιος Πατρίκιος (αγγλικά: Saint Patrick) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Μπερεκουά. Έχει έκταση 84,4 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 8.383 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 59 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Ο Άγιος Πατρίκιος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο, στα κεντροδυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Μάρκο. Έχει έκταση 84,4 τ.χλμ.. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό, μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Δαβίδ και τον Άγιο Ιωσήφ. Γκενβά Λα Πλαιν Μπαγκατέλ Μπέλβιου Σοπίν Μπερεκουά Μποετικά Μοντίν Μπορντώ Ντελισέ Ντουμπού Πετίτ Σαβάν Πισελίν Πουάν Καρίμπ Ραβίν Μπανάν Στοβ Τετ Μορν Φοντ Σαιν Ζαν Χάνγλκλεϊ Ο Άγιος Πατρίκιος βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται στη Ροζό. Ενορίες της Δομινίκας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Saint Patrick Parish, Dominica στο Wikimedia Commons
Ρόγιαλ Λιγκ

Η Ρόγιαλ Λιγκ (αγγλικά: Royal League) ήταν μία ποδοσφαιρική διοργάνωση, η οποία διεξήχθη για τρία χρόνια, μεταξύ των ομάδων από τις τρεις σκανδιναβικές μοναρχίες (Δανία, Σουηδία και Νορβηγία), το οποίο ξεκινούσε μετά τη λήξη των τακτικών εγχώριων πρωταθλημάτων της Νορβηγίας και της Σουηδίας, ενώ το πρωτάθλημα Δανίας βρισκόταν στα μισά της περιόδου. Οι τέσσερις ομάδες με την υψηλότερη βαθμολογία στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας συμμετείχαν στη διοργάνωση.

 Δώδεκα ομάδες συμμετείχαν στο Royal League: τέσσερις από καθεμία από τις διαγωνιζόμενες σκανδιναβικές χώρες. Τα προκριματικά βασίστηκαν στις θέσεις που είχε διεκδικήσει κάθε ομάδα στο εγχώριο πρωτάθλημα από την προηγούμενη σεζόν και χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Στη πρώτη σεζόν του πρωταθλήματος, οι δύο κορυφαίες ομάδες που αναδείχθηκαν από το πρώτο τουρνουά προχώρησαν σε μια δεύτερη φάση ομίλου. Οι δύο από τις ομάδες που στέφθηκαν νικήτριες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους στον τελικό. Στη δεύτερη και στη τρίτη σεζόν, η δεύτερη φάση του ομίλου αντικαταστάθηκε με διαγωνισμό αποκλεισμού. Έτσι, οι δύο καλύτερες ομάδες τρίτης θέσης κατέκτησαν την πρώτη και τη δεύτερη θέση. Τραυματισμοί Κάποιοι προπονητές και ατζέντες βρήκαν ανησυχητικό το γεγονός ότι οι ομάδες θα έπαιζαν περισσότερα παιχνίδια κάθε χρόνο, διότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε περισσότερους τραυματισμούς. Καιρικές συνθήκες Τα χειμερινά παιχνίδια, επίσης, αποτελούσαν λόγο ανησυχίας, εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Τόσο η Σουηδία όσο και η Νορβηγία έπαιζαν ήδη τα εγχώρια παιχνίδια τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ώστε να μπορούν να αποφεύγουν τις σκληρές χειμερινές συνθήκες. Χαμηλή συμμετοχή φιλάθλων Επίσης, οι ομάδες και από τις τρεις χώρες, σπάνια έπαιζαν δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό. Αυτό, σε συνδυασμό με το σφοδρό καιρικό κλίμα που επικρατεί στο Βορρά, αποθάρρυνε τους φιλάθλους από το να παρευρεθούν με φυσική παρουσία στους αγώνες. Ακόμα και ο πρώτος αγώνας είχε πολύ φτωχό αριθμό συμμετεχόντων. Η υψηλότερη συμμετοχή σε οποιονδήποτε αγώνα της Royal League ήταν αρκετά αξιοσέβαστη: πάνω από 21.000 θαυμαστές εμφανίστηκαν για ένα από τα ντέρμπι της Κοπεγχάγης. Αλλά όταν οι Brann έπαιξαν στο Odense, μόνο 272 άτομα παρακολούθησαν το παιχνίδι. Τα πράγματα χειροτέρεψαν όταν στο Odense έπαιξαν οι Χάλμσταντς. Μόνο 86 άτομα παρευρέθηκαν. Η δεύτερη σεζόν είχε εξίσου χαμηλή συμμετοχή: μόνο 63 φαν συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Η Σκανδιναβική Royal League αγωνίστηκε επίσης να αποφέρει αρκετά έσοδα από χορηγούς για να συνεχίσει την πορεία της στο χώρο. Η προσπάθεια εξασφάλισης τηλεοπτικών δικαιωμάτων για τις τρεις χώρες ήταν επίσης προβληματική. Παρόλο που υπήρχαν σχέδια για μια σεζόν 2007/2008, δεν υλοποιήθηκαν λόγω οικονομικών δυσχερειών. Υπήρχε ακόμη η ελπίδα ότι το τουρνουά θα αναζωπυρώνονταν την επόμενη σεζόν, αλλά τον Οκτώβριο του 2008, ανακοινώθηκε ότι η Royal League θα παύσει να υπάρχει. Επίσημος ιστότοπος
NGC 6104

Ο NGC 6104 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Βόρειο Στέφανο (Corona Borealis). Είναι τύπου S(R)Pec και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Απέχει περίπου 371 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.

 Δεδομένα για το NGC 6104 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6104 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6104 στο Wikimedia Commons
Ισαάκ Κίζε Τελέν

Ο Ισαάκ Κίζε Τελέν (γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1992 στο Έρεμπρο της Σουηδίας) είναι Σουηδός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Ζιροντέν Μπορντό.

 Το 2011, ο επιθετικός πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία του σουηδικού ποδοσφαίρου με τα χρώματα της ΙΦΚ Νόρσεπιγκ ΦΚ. Πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε ηλικία 19 ετών, ενώ αγωνίστηκε συνολικά δυόμισι σεζόν με τα χρώματα του συλλόγου. Το ιδιαιτέρως νεαρό της ηλικίας του, σε συνδυασμό με το ταλέντο του, τράβηξαν το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων και ο Ισαάκ Κίζε Τελέν μεταγράφηκε στη συνέχεια στη Μάλμε ΦΦ, κατόχου του τίτλου του πρωταθλήματος και προκριθείσας για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ μετά το πέρας της προκριματικής φάσης. Τα πράγματα, τότε, εξελίχθηκαν αρκετά γρήγορα. Σε διάστημα λίγων εβδομάδων, κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα μεγάλο ταλέντο του σουηδικού ποδοσφαίρου, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ και διακρίθηκε στο πρωτάθλημα, όπου σημείωσε 5 τέρματα σε 14 συμμετοχές. Αγωνιζόμενος ως βασικός στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (6 συμμετοχές, 1 ασίστ), το ίδιο διάστημα πέτυχε να κληθεί στην εθνική ομάδα της χώρας. Έπειτα από διάστημα παραμονή, μόλις, έξι μηνών στη Μάλμε ΦΦ, μεταγράφηκε επισήμως στη Ζιροντέν Μπορντό στις 22 Ιανουαρίου 2015. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την Μπορντό στις 31 Φεβρουαρίου 2015 στη διάρκεια μιας αναμέτρησης απέναντι στη Ρενς. Στις 14 Οκτωβρίου 2014, βοήθησε την Εθνική Σουηδίας U21 να προκριθεί για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2015, πετυχαίνοντας δύο τέρματα απέναντι στη Γαλλία σε επαναληπτικό αγώνα μπαράζ. Χάρη στα δυο του τέρματα, η Σουηδία πήρε τη νίκη με σκορ 4-1 έπειτα από μια ήττα με σκορ 0-2 στην πρώτη αναμέτρηση που είχε διεξαχθεί στη Γαλλία. Η πρώτη συμμετοχή του Ισαάκ Κίζε Τελέν με την πρώτη ομάδα της Σουηδίας ήρθε στις 18 Νοεμβρίου 2014, σε μια αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία στο Σταντ Βελοντρόμ της Μασσαλίας, όπου η Γαλλία επικράτησε με σκορ 1-0. Μάλμε ΦΦΠρωτάθλημα Σουηδίας (1) : Πρωταθλητής : 2014.Σούπερ Καπ Σουηδίας (1) : Κυπελλούχος : 2014. Προφίλ του Ισαάκ Τελέν στο footballdatabase.eu (Αγγλικά) Προφίλ του Ισαάκ Τελέν στο www.transfermarkt.com
Εντρεμίτ (Βαν)

Η Εντρεμίτ (κουρδικά: Artemêt Αρτεμέτ‎) είναι διαμέρισμα και μικρή πόλη στην Επαρχία Βαν στην Τουρκία. Βρίσκεται κοντά στην Λίμνη Βαν, σε απόσταση 18 χιλιομέτρων από την πόλη Βαν.

 Η σημερινή ονομασία της Εντρεμίτ προέρχεται από την αρμενική ονομασία Αρταμέτ, (Արտամետ) η οποία κυριολεκτικά σημαίνει «Κοντά στα Χωράφια» στα αρμενικά, καθώς βρίσκεται κοντά σε χωράφια με σταφύλια και μηλιές στην ακτογραμμή της Θεσπίτιδος, της σημερινής λίμνης Βαν. Η ελληνική ονομασία για το Εντρεμίτ είναι Αδραμύττιο, ενώ η αρχαία είναι Άδραμύττιον. Οι Έλληνες συνδέουν αυτήν την ονομασία με την αρχαία ελληνίδα θεά ονόματι Άρτεμις. Στην προχριστιανική εποχή υπήρχε ναός στην περιοχή αφιερωμένος στη αρμένισσα θεά Αναχίτ, η οποία μερικές φορές ταυτιζόταν με την Αρτέμιδα.