Ασιούτ

Η Ασιούτ (αραβικά: أسيوط‎, κοπτικά: ⲥⲓⲱⲟⲩⲧ) είναι πανάρχαια πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Ασιούτ όπου είναι και πρωτεύουσα του. Η Ασιούτ βρίσκεται 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κι έχει 389307 κατοίκους σύμφωνα με τη απογραφή του 2006.

 Το όνομα της πόλης προέρχεται από την πρώιμη αιγυπτιακή Zawty (Z3JW.TJ) που στην Κοπτική αποδόθηκε ως Ⲥⲓⲟⲟⲩⲧ ή Ⲥⲓⲱⲟⲩⲧ (Σιόουτ ή Σιώουτ). Στην ελληνορωμαϊκή Αίγυπτο ονομαζόταν Λυκόπολις ἡ Λύκων πόλις, Λύκων, ή Λύκο. Η Αρχαία Ασιούτ ήταν η πρωτεύουσα της δέκατης τρίτης Νομής της Άνω Αιγύπτου (Νομή Λυκόπολις). Βρισκόταν στη δυτική όχθη του Νείλου. Οι δύο πιο σημαντικές θεότητες που λατρεύονταν στην αρχαία αιγυπτιακή Ασιούτ ήταν ο Άνουβις και ο Ουπουαούτ, δύο ταφικές θεότητες. Κατά τη διάρκεια της πρώτης ενδιάμεση περίοδο οι ηγεμόνες της πόλης ήταν υποστηρικτές των Ηερακλεοπολιτών βασιλέων. Η ασπίδα του βασιλιά που ονομάζεται "Recamai", που βασίλεψε στην Άνω Αίγυπτο έχει ανακαλυφθεί στο Ασιούτ. Η Ελληνιστική Λυκόπολις δεν έχει αξιόλογα ερείπια, αλλά στις ανασκαφές έχουν βρεθεί μούμιες λύκων, επιβεβαιώνοντας την προέλευση του ονόματός της, καθώς και μια παράδοση διατηρημένη από τον Διόδωρο Σικελιώτη, σύμφωνα με την οποία ένας Αιθιοπικός στρατός εισβάλλει στην Αίγυπτο κι απώθησε τους Αιγύπτιους πέρα από την πόλη της Ελεφαντίνης και την πόλη των λύκων. Ο Όσιρις λατρευόταν κάτω από το σύμβολο του λύκου στην Λυκόπολις. Σύμφωνα με το μύθο, είχε έρθει "από τις σκιές" ως λύκος για να βοηθήσει την Ίσιδα και τον Ώρος στη μάχη τους με τον Τυφώνα. Άλλα αρχαία αιγυπτιακή μνημεία ανακαλύφθηκαν στο Ασιούτ είναι η νεκρόπολη (δυτικά της σύγχρονης πόλης), τάφοι, που χρονολογούνται από τις δυναστείες Εννέα , δέκα και δώδεκα , και οι τάφοι των Siese και Αμενχοτέπ. Στην ελληνορωμαϊκή εποχή, υπήρχε μια ξεχωριστή διάλεκτο των Κοπτών που ομιλούνταν στην Ασιούτ, που είναι γνωστή ως " Λυκοπολίτικη ", μετά το ελληνικό όνομα για την πόλη. Ένας μεγάλος βυζαντινός θησαυρός ανακαλύφθηκε κοντά στην πόλη στις αρχές του εικοστού αιώνα και σήμερα είναι διασκορπισμένος ανάμεσα σε μια σειρά από μουσεία της Δύσης. Ο θησαυρός αποτελείται από μερικά από τα πιο περίτεχνα κοσμήματα. Σήμερα η πόλη της Ασιούτ έχει σχεδόν 400.000 κατοίκους. Είναι η αιγυπτιακή πόλη με τη μεγαλύτερη κοπτική χριστιανική κοινότητα. Είναι επίσης η έδρα του Πανεπιστημίου της Ασιούτ, ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στην Αίγυπτο, και του φράγματος Ασιούτ. Η Ασιούτ είναι το τέρμα του πετρελαιαγωγού Ras Shukheir-Ασιούτ, και του αγωγού φυσικού αερίου με την Κένα, τα δύο τελευταία είναι μέρος της κοιλάδας του Νείλου "Επιχείρηση Αερίου Pipeline Project". Η Ασιούτ είχε ελληνική παροικία, αναφέρεται μικρή κυρίως από έμπορους. Για πολλά χρόνια πρόεδρος της κοινότητας ήταν ο Κωνσταντίνος Τσαγκαράδας με καταγωγή το ΠήλιοΈνας άλλος έλληνας ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή είχε εργαστεί σαν βοηθός μηχανικός στη κατασκευή του φράγματος Ασιούτ. Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος "Κόπεν-Geiger" χαρακτηρίζει το κλίμα της ως καυτή έρημο (BWH). Είναι η ξηρότερη πόλη της Αιγύπτου. Το Λούξορ, η Μλινια, η Κένα και η Ασιούτ έχουν την ευρύτερη διαφορά των θερμοκρασιών μεταξύ ημέρας και νύχτας από οποιαδήποτε άλλη πόλη στην Αίγυπτο, με σχεδόν 16 ° C (29 ° F) διαφορά. Η υψηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν 51 ° C (124 ° F), που καταγράφηκε στις 23 Ιουλίου 1994, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν -2 ° C (28 ° F), που καταγράφηκε στις 16 Ιανουαρίου, 2008. Loprieno, Antonio: Ancient Egyptian: A Linguistic Introduction, Oxford U Press 1996. ISBN 0-521-44849-2 Baines & Malek Cultural Atlas of Ancient Egypt, 2000. ISBN 0-8160-4036-2 Kahl, Jochem: "Ancient Asyut: The first Synthesis after Three Hundred Years of Research", The Asyut Project vol. I. Wiesbaden 2008. ISBN 978-3-447-05666-3