IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρλόττα Χοακίνα της Ισπανίας

Η Καρλόττα Ιωακείμη (ισπαν. Carlota Joaquina de Burbón, 25 Απριλίου 1775 – 1830) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας και βασίλισσα, μετά αυτοκράτειρα, της Βραζιλίας.

 Η Καρλόττα Ιωακείμη Θηρεσία Γαϊτανή ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Φιλίππου της Πάρμα. Παντρεύτηκε το 1785 τον Ιωάννη, μέλλοντα Βασιλιά της Πορτογαλίας, δεύτερο γιο της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας και του συζύγου της και θείου της Πέτρου Γ΄. Το 1788 πέθανε πρόωρα ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της, ο Ιωσήφ της Βραζιλίας, και καθώς ήταν άτεκνος, έγιναν με τον σύζυγό της Ιωάννη οι νόμιμοι διάδοχοι του πορτογαλικού στέμματος. Μετά την κατάκτηση της Ευρώπης από τον Ναπολέοντα Α΄, οι γονείς της και όλα τα μικρότερα αδέλφια της ήταν αιχμάλωτοι στα χέρια του. Αυτή έκανε προσπάθειες με τον σύζυγό της να κρατήσει τις Αμερικάνικες Πορτογαλικές κτήσεις, θεωρώντας τον εαυτό της και νόμιμο διάδοχο του πατέρα της, αφού όλη η πατρική της οικογένεια βρισκόταν σε αβεβαιότητα. Μετά την οριστική πτώση του Ναπολέοντα, το 1821, επέστρεψε στην Πορτογαλία και βρήκε μια χώρα που είχε αλλάξει σημαντικά από τον μακροχρόνιο ναπολεόντειο αυταρχισμό. Τα στρατεύματα του Ναπολέοντα γέννησαν στον λαό επαναστατικές ιδέες και μετά από ένα κίνημα στο Πόρτο του Πορτογαλικού Κοινοβουλίου το 1820, αναγκάστηκε να παραχωρήσει Σύνταγμα, ενώ παρόμοια κινήματα έγιναν την ίδια εποχή και στην Ισπανία. Η Βασίλισσα διακατεχόταν από αυταρχικές ιδέες και αρνείτο την παραχώρηση Συντάγματος, σε αντίθεση με τον σύζυγό της, που δεν ήθελε να παραβεί τον όρκο του για τη δημοκρατία. Αυτό την ενόχλησε έντονα και συμμάχησε με τον μικρό της γιο, τον Μιχαήλ, κατά του συζύγου της. Ο Βασιλιάς συνελήφθη αιχμάλωτος στα ανάκτορα το 1824, ωστόσο με την βοήθεια βρετανικών δυνάμεων ανέκτησε την θέση του, εξορίζοντας την Καρλόττα και τον μικρότερο γιο του στην Αυστρία. Παντρεύτηκε το 1785 τον Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, Βασιλιά (μετά Αυτοκράτορα) της Βραζιλίας, και είχε τέκνα: Μαρία Θηρεσία (1793 – 1874), παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο Κάρολο της Ισπανίας και μετά τον Κάρολο, Κόμη της Μολίνα (ως 2η σύζυγος). Φραγκίσκος Αντώνιος (1795 –1801). Μαρία Ισαβέλλα (1797 – 1818), παντρεύτηκε τον Φεδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας. Πέτρος Α΄ (1798 – 1834), Βασιλιάς της Βραζιλίας, Βασιλιάς της Πορτογαλίας (ως Πέτρος Δ΄). Μαρία Φραγκίσκη (1800 – 1834), παντρεύτηκε τον Κάρολο, Κόμη της Μολίνα (ως 1η σύζυγος). Ισαβέλλα Μαρία (1801 – 1876). Μιχαήλ Α΄ (1802 – 1866), Βασιλιάς της Πορτογαλίας, μετά Δούκας της Μπραγκάνσα. Μαρία της Κοιμήσεως (1805 – 1834). Άννα του Ιησού Μαρία (1806 – 1857), παντρεύτηκε τον Νούνο Χοσέ Σεβέρο ντε Μεντόσα Ρολίμ ντε Μόουρα Μπαρρέτο, 1ο Δούκα του Λοουλέ.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2010

Το 75ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2010 διεξήχθη στις 12–13 Ιουνίου 2010 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, στην Πάτρα. Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ βάδην, του επτάθλου και το πρωτάθλημα μαραθωνίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην ιστορία του.

 stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2010Αρχειοθετήθηκε 2022-05-21 στο Wayback Machine. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 20 χλμ βάδην». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 10.000μ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. «Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Σύνθετων αγωνισμάτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθώνιου 2009 ΣΕΓΑΣ
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76 ήταν η 37η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 6η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1975-76 συμμετείχαν 15 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1976-77. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1976-1977. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1974-75, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1975-76 συμμετείχε ο ΑΠΟΕΛ που την περίοδο 1974-75 συμμετείχε ανεπίσημα στο πρωτάθλημα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής μεγάλου μέρους της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα, η Ανόρθωση, η Νέα Σαλαμίνα, ο Διγενής και ο ΑΣΙΛ απώλεσαν τις έδρες τους. Η Ανόρθωση, η Νέα Σαλαμίνα και ο ΑΣΙΛ επαναδραστηριοποιήθηκαν στη Λάρνακα και ο Διγενής στη Λευκωσία. Για το πρωτάθλημα της περιόδου 1975-76 για τις ομάδες αυτές ορίστηκαν στάδια ως έδρες σε όλη την Κύπρο. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί 1Επειδή ο δευτεραθλητής ΑΠΟΕΛ κατέκτησε το Κύπελλο Κύπρου 1975-76, οπόταν εξασφάλισε δικαίωμα συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1976-77, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1976-1977 συμμετείχε η ομάδα που τερμάτισε στην τρίτη θέση, Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. «Παρουσίαση των δραστηριοτήτων της ΚΟΠ την αγωνιστική περίοδο 1975 – 1976». ΚΟΠ. 26 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2015. ΚΟΠ (Δεκέμβριος 2015). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 68. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-01-03. https://www.webcitation.org/6eFt5l11W?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP-T18.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-01-03. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 98. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 93. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 142. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1975-76 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Christmas Time Again

Christmas Time Again είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου του 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC International". Ο δίσκος αποτελείται από χριστουγεννιάτικες συνθέσεις σε εκτελέσεις southern rock, με γκεστ συμμετοχές από τους Charlie Daniels Band και τους .38 Special. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-40 του Billboard, όντας ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που κατάφερε κάτι τέτοιο μετά την συλλογή "Gold & Platinum" του 1979.

 "Santa's Messin' with the Kid" (Eddie C. Campbell) - 3:15 "Rudolph the Red-Nosed Reindeer" (Johnny Marks) - 2:31 "Christmas Time Again" (Rickey Medlocke, Dale Krantz Rossington, Gary Rossington, Hughie Thomasson, Johnny Van Zant) - 4:34 "Greensleeves" (Traditional) - 2:18 "Santa Claus Is Coming to Town" (Haven Gillespie) - 3:08 "Run Run Rudolph" (Marvin Brodie, Marks) - 3:32 "Mama's Song" (Medlocke, G. Rossington, Thomasson, J. Van Zant) - 3:52 "Santa Claus Wants Some Lovin'" (Mack Rice) - 3:39 "Classical Christmas" (Medlocke, J. Van Zant) - 2:09 "Hallelujah, It's Christmas" (Don Barnes, Danny Chauncey, Donnie Van Zant) - 4:01 "Skynyrd Family" (Medlocke, G. Rossington, Thomasson, J. Van Zant) - 3:00 Christmas Time Again (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 12 Σεπτεμβρίου 2000 Το Christmas Time Again ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Γκάρι Ρόζιγκτον - κιθάρα Χιούι Τόμασον - κιθάρα, φωνητικά Ρίκι Μέντλοκ - κιθάρα, φωνητικά Λέον Γουίλκισον - μπάσο Μπίλι Πάουελ - πλήκτρα Μάικλ Καρτελόουν - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΝτέιλ Κραντζ-Ρόζιγκτον - φωνητικά Κάρολ Τσέις - φωνητικά Μάικ Μπρινιαρντέλο - κιθάρα Τσάλι Ντάνιελς - κιθάρα Μαρκ Ματέικα - κιθάρα Κρις Γουόρμερ - κιθάρα Μπιλ Κουόμο - πλήκτρα Ταζ ΝτιΓκρεγκόριο - πλήκτρα Τσάρλι Χέιγουορντ - μπάσο Πατ ΜακΝτόναλντ - τύμπανα Μαρκ Φαφ - φυσαρμόνικα Christmas Time Again - Lynyrd Skynyrd | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Lynyrd Skynyrd - Christmas Time Again (album review) | Sputnikmusic Lynyrd Skynyrd – Christmas Time Again - Discogs
Γεργκ Μπέμε

Ο Γεργκ Μπέμε (γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1974 στο Χοενμέλσεν) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, του οποίου η τελευταία θητεία ήταν ως προπονητής για λογαριασμό της Ενεργκί Κότμπους.

 Ως επαγγελματίας αγωνίστηκε για λογαριασμό των Καρλ Τσάις Ιένα, ΦΚ Νυρεμβέργη, Άιντραχτ Φραγκφούρτης, Μόναχο 1860, Αρμίνια Μπίλεφελντ, ΦΚ Σάλκε 04 και Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε δύο φορές το τρόπαιο του Κυπέλλου Γερμανίας με τα χρώματα της ΦΚ Σάλκε 04. Όντας ελεύθερος συμβολαίου από την Μενχεγκλάντμπαχ το Μάιο του 2006, ο Μπέμε υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δώδεκα μηνών (το οποίο βασιζόταν κυρίως σε ρήτρα πληρωμής ανά συμμετοχή) με την πρώην ομάδα του, Αρμίνια Μπίλεφελντ, προ της έναρξης της σεζόν 2006–07. Παρέμεινε αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Μπίλεφελντ για δύο σεζόν, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 2008. Με την Εθνική Γερμανίας, ο Μπέμε σημείωσε συνολικά 10 διεθνείς συμμετοχές, στην διάρκεια των οποίων και πέτυχε συνολικά ένα τέρμα, μεταξύ του 2001 και του 2003. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, όπου η Γερμανία τερμάτισε ως φιναλίστ της διοργάνωσης. Οι κύριοι λόγοι της κλήσης του στην αποστολή της ομάδας ήταν οι πολύ καλές του ικανότητες με το αριστερό του πόδι, καθώς και η ικανότητά του στην εκτέλεση των στημένων φάσεων. Ο Μπέμε διετέλεσε προπονητής της Χέρφορντ από τις 3 Μαΐου 2012 έως τις 5 Ιουνίου 2012. Ο Μπέμε πέτυχε μόλις δύο νίκες όντας στην τεχνική ηγεσία της Χέρφορντ. Ο Μπέμε ανέλαβε καθήκοντα βοηθού προπονητή στην Ενεργκί Κότμπους στις 22 Ιανουαρίου 2014. Ο Μπέμε προβιβάστηκε σε πρώτος προπονητής της Ενεργκί Κότμπους μετά την απόλυση του προκατόχου του, Στέφαν Σμιτ, στις 24 Φεβρουαρίου 2014. Η πρώτη αναμέτρηση του Μπέμε ως πρώτου προπονητή της ομάδας ήταν μια νίκη με σκορ 1–0 επί της ΦΚ Καϊζερσλάουτερν στις 28 Φεβρουαρίου 2014. Ο Μπέμε απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία της ομάδας, μετά τον υποβιβασμό της. Προσωρινός αντικαταστάτης του ήταν ο Ρενέ Ρίντλεβιτς για την τελευταία αναμέτρηση της σεζόν, ενώ μόνιμος αντικαταστάτης του ήταν ο Στέφαν Κρέμερ. Ολοκλήρωσε την παρουσία του στην ομάδα με απολογισμό τριών νικών, δύο ισοπαλιών και έξι ηττών. Τελευταία ενημέρωση: 30 Νοεμβρίου 2014 Γεργκ Μπέμε στο fussballdaten.de (Γερμανικά)
Άντονι Καρμόνα

Ο Άντονι Καρμόνα (Anthony Thomas Aquinas Carmona, ORTT, γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1953) ήταν ο 5ος Πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2013 ως το 2018. Προηγουμένως, υπήρξε ανώτατος δικαστής και υπηρέτησε ως δικαστής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο από το 2012 ως το 2013.

 Γεννήθηκε στη Φαϊζαμπάντ στο νότιο Τρινιντάντ το 1953 και ήταν το μεγαλύτερο από τα 6 παιδιά του Ντένις Στίβεν Καρμόνα και της συζύγου του Μπάρμπαρα. Τέλειωσε το Σχολείο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Σάντα Κλάρα και μετά το κολέγιο του Σαν Φερνάντο. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών και στη Νομική Σχολή Χιού Γούντινγκ από το 1973 ως το 1983. Μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή το 1983, εργάστηκε ως νομικός σύμβουλος του κράτους. Το 1989 έγινε ανώτερος κρατικός εισαγγελέας και το 2001 σύμβουλος εφετών (μέχρι το 2004) στο γραφείο του Εισαγγελέα του Διεθνούς Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη κα στο Διεθνές Δικαστήριο των Εγκληματιών για τη Ρουάντα, στην Αρούσα. Το 2004 διορίστηκε δικαστικός στο Ανώτατο Δικαστήριο του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Στις 12 Δεκεμβρίου 2011, εξελέγη ως δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Αναδείχθηκε νικητής της πρώτης ψηφοφορίας στη Συνέλευση των Εταίρων των Κρατών (Assembly of States Parties) λαμβάνοντας 72 επί συνόλου 104 ψήφων (απαιτούνταν 70 ψήφοι). Ο Καρμόνα ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Μαρτίου 2012. Στις 3 Φεβρουαρίου 2013 η τότε πρωθυπουργός, Κάμλα Περσάντ-Μπισεσάρ, ανακοίνωσε ότι το κυβερνών κόμμα θα πρότεινε τον Καρμόνα για να διαδεχθεί τον απερχόμενο πρόεδρο Μάξγουελ Ρίτσαρντς. Την επόμενη ημέρα ο Δρ. Κιθ Ρόουλι, αρχηγός του Εθνικού Κινήματος του Λαού (PNM), δήλωσε ότι το κόμμα του θα στήριζε την υποψηφιότητα του Καρμόνα.Ο Καρμόνα αποχώρησε από την προεδρία στις 19 Μαρτίου 2018 και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα η Πόλα-Μέι Γουίκς. «ICC - Judge Anthony T. CARMONA (Trinidad and Tobago)». International Criminal Court. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2015. «His Excellency Anthony Thomas Aquinas Carmona, S.C.». Trinidad & Tobago Office of the President. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2015.
Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε

Ο Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε (γερμανικά: Walther von der Vogelweide, περ. 1170 – περ. 1230) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής του Μεσαίωνα, που έγραφε κυρίως ρομαντικά και πολιτικά ποιήματα.

 Ιππότης αλλά φτωχός, γεννημένος μάλλον στην Αυστρία ή τη Βαυαρία, πέρασε τα πρώτα του χρόνια στην αυλή της Βιέννης και ύστερα μπήκε στην υπηρεσία του αυτοκράτορα και άλλων Γερμανών ηγεμόνων. Τα σύντομα ποιήματά του υμνούν με επιγραμματικό τρόπο τον Θεό, τον έρωτα και την ανδρεία με αίσθημα χάρη και ορμή. Περίφημο είναι το ποίημά του "Unter der linden" (Υπό τας φιλύρας). Πήρε το μέρος του αυτοκράτορα στις διαμάχες του με τον πάπα και επετέθη με δριμύτητα κατά του τελευταίου, προαναγγέλοντας (από πολύ μακριά βέβαια) τον Λούθηρο. Ο Βάλτερ ήταν ένας από τους ποιητές που συμμετείχαν κατά την παράδοση (που έφτασε ως την όπερα Τανχόυζερ του Ρίχαρντ Βάγκνερ) στον ποιητικό διαγωνισμό του Βάρτμπουργκ. Τα επτά τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σ’ ένα κτήμα που του χάρισε ο τότε μελλοντικός βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κοντά στο Βίρτσμπουργκ, χωρίς περιπλάνηση πλέον και φτώχια, αλλά βοηθώντας τον αυτοκράτορα στην προετοιμασία της σταυροφορίας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Walther von der Vogelweide στο Wikimedia Commons
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2011–12

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12, ήταν το 61ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Φθιώτιδας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φθιώτιδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

 Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας είναι η εξής: Α1 Κατηγορία Α΄ Κατηγορία (4 όμιλοι) Η κορυφαία κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 συλλόγων.Οι ομάδες του Αρχανίου, του Εθνικού Κομποτάδων και Πανδαμαστιακού δεν δήλωσαν συμμετοχή στην κατηγορία και την θέση τους πήραν οι ομάδες της Δίβρης, της Γλύφας και της Σπερχειάδας 2005. Η πρώτη στην τελική κατάταξη ομάδα διεκδικεί την άνοδο στη Γ΄ Εθνική και οι τέσσερις ή πέντε (αν δεν κερδίσει την άνοδο ο πρωταθλητής) τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται. Για την σεζόν 2011-12 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Αχιλλέα Δομοκού και συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ καταφέρνοντας να κερδίσει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Ανακατατάξεις ομάδων Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2010-11. Βαθμολογία Αποτελέσματα Πηγή: [2]1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας Βαθμολογία 1ος Όμιλος Τελευταία ενημέρωση: 30 Οκτωβρίου 2018. Πηγή: [3] Βαθμολογία 2ος Όμιλος Τελευταία ενημέρωση: 30 Οκτωβρίου 2018. Πηγή: [4] Βαθμολογία 3ος Όμιλος Τελευταία ενημέρωση: 30 Οκτωβρίου 2018. Πηγή: [5] Βαθμολογία 4ος Όμιλος Τελευταία ενημέρωση: 30 Οκτωβρίου 2018. Πηγή: [6] Μπαράζ Ανόδου Μετά την μη συμμετοχή της Θύελλας Ροδωνιάς στην πρώτη κατηγορία, Νέο Κρίκελλο και Ευρυτανικός διεκδίκησαν την άνοδο σε μονό αγώνα μπαράζ. Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Το κύπελλο κατέκτησε ο Άρης Αγίου Κων/νου νικώντας στον τελικό τον Αχιλλέα Δομοκού με 1-0. Στον τελικό συμμετέχουν ο ΑΟ Καμένα Βούρλα (Πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2010–11) και ο Αγρότης Λιανοκλαδίου (Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2010–11).
Δήμος Ξυλοκάστρου

Ο Δήμος Ξυλοκάστρου ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. Είχε ως έδρα το Ξυλόκαστρο και πληθυσμό 15.273 κάτοικους (2001).

 Ο δήμος περιλάμβανε 26 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Ξυλόκαστρου [ 5.618 ] το Ξυλόκαστρο [ 5.390 ] τα Μερτικαίικα [ 228 ] Δ.δ. Άνω Τρικάλων [ 184 ] τα Άνω Τρίκαλα [ 173 ] η Ζήρεια [ 11 ] Δ.δ. Γελινιατίκων [ 524 ] τα Γελινιάτικα [ 513 ] τα Σπαρτιναίικα [ 11 ] Δ.δ. Δένδρου -- το Δένδρο [ 94 ] Δ.δ. Ζεμενού -- το Ζεμενο [ 402 ] Δ.δ. Θαλερού -- το Θαλερό [ 268 ] Δ.δ. Θροφαρίου -- το Θροφάρι [ 135 ] Δ.δ. Καμαρίου [ 1.190 ] το Καμάρι [ 1.116 ] τα Καριώτικα (Δ.δ. Καμαρίου) [ 74 ] Δ.δ. Καρυάς [ 628 ] η Καρυά [ 71 ] τα Καριώτικα (Δ.δ. Καρυάς) [ 557 ] Δ.δ. Κάτω Λουτρού [ 519 ] το Κάτω Λουτρό [ 486 ] το Άνω Λουτρό [ 33 ] Δ.δ. Κάτω Συνοικίας Τρικάλων -- η Κάτω Συνοικία Τρικάλων [ 329 ] Δ.δ. Κορφιωτίσσης -- η Κορφιώτισσα [ 153 ] Δ.δ. Λαγκαδαιίκων [ 70 ] τα Λαγκαδαίικα [ 19 ] η Αμφιθέα [ 51 ] Δ.δ. Μάννας -- η Μάννα [ 589 ] Δ.δ. Μελισσίου [ 956 ] το Μελίσσι [ 909 ] ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Υπαλλήλων ΔΕΗ [ 47 ] Δ.δ. Μέσης Συνοικίας Τρικάλων -- η Μέση Συνοικία Τρικάλων [ 214 ] Δ.δ. Νέων Βρυσουλών -- οι Νέες Βρυσούλες [ 122 ] Δ.δ. Ξανθοχωρίου -- το Ξανθοχώρι [ 200 ] Δ.δ. Παναριτίου -- το Παναρίτι [ 472 ] Δ.δ. Πελλήνης -- η Πελλήνη [ 104 ] Δ.δ. Πιτσών [ 739 ] τα Κάτω Πιτσά [ 734 ] τα Άνω Πιτσά [ 5 ] Δ.δ. Ρεθίου -- το Ρέθι [ 308 ] Δ.δ. Ρίζης [ 571 ] η Ρίζα [ 391 ] ο Βάλτος [ 30 ] τα Γεωργανταίικα [ 114 ] η Σιγερίτσα [ 13 ] τα Χαρτσιάνικα [ 23 ] Δ.δ. Σοφιανών -- τα Σοφιανά [ 87 ] Δ.δ. Στυλίων -- τα Στύλια [ 196 ] Δ.δ. Συκέας -- η Συκιά [ 601 ] Δήμος Ξυλοκάστρου
Φρίστακ

Το Φρίστακ (πολωνικά: Frysztak, γίντις: פֿריסטיק , γερμανικά: Freistadt‎) είναι χωριό και η έδρα της Γκμίνα Φρίστακ, στο Πόβιατ Στσίζουφ του Βοεβοδάτου Κάτω Καρπαθίων, στην Πολωνία, Βρίσκεται ιστορική Ελάσσων Πολωνία και 17 χλμ. από το Κρόσνο. Βρίσκεται σε έναν λόφο κοντά στον ποταμό Βίσουοκ, στο δρόμο από το Ζέσουφ προς το Κρόσνο.

 Το Φρίστακ αναφέρθηκε σε ένα έγγραφο του 1259 μ.Χ. ως πόλη με δικαιώματα του Μαγδεβούργου που δόθηκαν από τον Βασιλιά Μπολέσλαφ Ε΄ τον Αγνό και πήρε το όνομά του από το Γερμανό Freistadt. Για αιώνες, ήταν μια ιδιωτική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Σαντόμιες, στην Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.Το 1474, η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς από τον ουγγρικό στρατό του Βασιλιά Ματθία Κορβίνου, μετά τον οποίο το Φρίστακ παρήκμασε. Ο γερμανόφωνος πληθυσμός των Κωφών Γερμανών (Walddeutsche) πολωνοποιήθηκε με την πάροδο του χρόνου. Ο Χασιδικός ηγέτης Ραβίνος Μέναχεμ Μέντελ (1745–1815) έζησε και εργάστηκε εκεί για πολλά χρόνια. Το 1772, προσαρτήθηκε από την Μοναρχία των Αψβούργων στο πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας και συμπεριλήφθηκε στη νεοσύστατη επαρχία της Γαλικίας. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο της πόλης. Αφαιρέθηκε από το Φρίστακ η ιδιότητα του χάρτη της πόλης λόγω μείωσης του πληθυσμού το 1932. Οι κάτοικοί του προσπάθησαν δύο φορές να αλλάξουν αυτή την απόφαση (το 1952 και το 1975), αλλά χωρίς επιτυχία. Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Ο εβραϊκός πληθυσμός της συγκεντρώθηκε στο Γκέτο του Φρίστακ και τελικά δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Ένα διατηρημένο κατάλοιπο της τοπικής εβραϊκής μειονότητας είναι το Παλαιό Εβραϊκό Κοιμητήριο.
Βραχιόσαυρος

Ο Βραχιόσαυρος (Brachiosaurus) είναι είδος τεράστιου φυτοφάγου δεινόσαυρου, που έζησε κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο. Το όνομά του σημαίνει "ερπετό με μεγάλους βραχίονες" (βραχίονας+σαύρα). Ήταν ένα από τα ελάχιστα σαυρόποδα που μπορούσαν να κρατήσουν όρθιο το λαιμό τους, για να φτάνουν και να τρέφονται ακόμα και από τα ψηλότερα κωνοφόρα. Ο δεινόσαυρος ανακαλύφθηκε το 1903 στο Κολοράντο των ΗΠΑ από τον Αμερικανό παλαιοντολόγο και κυνηγό απολιθωμάτων Έλμερ Σ. Ριγκς. Σήμερα είναι γνωστό ένα είδος του γένους, το Brachiosaurus altithorax.

 Το όνομα Βραχιόσαυρος αποτελείται από τα συνθετικά βραχίονας και σαύρα. Ονομάστηκε έτσι χάρις στα ασυνήθιστα μεγάλα μπροστινά άκρα του. Μία άλλη σπανιότερη μορφή του ονόματος στα ελληνικά είναι το Βραχιονόσαυρος. Το μέγεθος του βραχιόσαυρου δεν είναι επακριβώς γνωστό. Τα περισσότερα που ξέρουμε για αυτόν και το μέγεθός του τα γνωρίζουμε από το συγγενικό είδος Τζιραφατιτάνα, ο οποίος αρχικά θεωρούταν μέλος του γένους Βραχιόσαυρος. Γενικά, υπολογίζεται ότι ζυγίζει 28-48 τόνους. Για να υποστηρίζει αυτό το βάρος είχε τεράστια πόδια σαν κολόνες, όμοια με αυτά του ελέφαντα. Αντίθετα με ορισμένες απεικονίσεις του (κυρίως σε ταινίες όπως το Τζουράσικ Παρκ ο Βραχιόσαυρος μάλλον δεν θα μπορούσε να σηκωθεί στα πίσω του πόδια, κυρίως λόγω του τεράστιου βάρους του και του σχετικά μικρού μεγέθους των πίσω ποδιών του. Το μήκος του υπολογίζεται στα 23-25 μέτρα, και το ύψος του στα 9-10 μέτρα. Με τέτοιο μέγεθος, μάλλον κανένα σαρκοφάγο δε θα μπορούσε να τον απειλήσει. Ένα από τα πιο γνωστά χαρακτηριστικά του ήταν το λοφίο του, που χρησιμοποιούνταν μάλλον ή για επίδειξη ή για να ενισχύει τον ήχο από τα καλέσματά του. Πολλά από αυτά που γνωρίζουμε το Βραχιόσαυρο, τα ξέρουμε από τον Τζιραφατιτάνα, ένα κοντινό του συγγενή. Ο Βραχιόσαυρος, εκτός από τον Τζιραφατιτάνα, είχε πολλούς συγγενείς, όπως ο Σαυροποσειδώνας, ένα τεράστιο σαυρόποδο που πιστεύεται πως ήταν ο ψηλότερος δεινόσαυρος. Εκτός από αυτόν, είχε και άλλους, μικρότερους, όπως ο Αστρόδοντας και ο Βοθριοσπόνδυλος. Όλοι οι συγγενείς του είχαν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά: ήταν όλοι τεράστιοι, είχαν λαιμό που μπορούσαν να τον κρατήσουν όρθιο, και είχαν μεγαλύτερα μπροστινά πόδια. Μέχρι αρκετά πρόσφατα, δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ Τζιραφατιτάνα και Βραχιόσαυρου, αφού ο πρώτος θεωρούνταν αφρικανική μορφή του δεύτερου, και ονομαζόταν Brachiosaurus brancai. Ωστόσο, το 2009 μελέτες έδειξαν πως υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους και ο Τζιραφατιτάνας τώρα είναι ταξινομημένος ως Giraffatitan brancai.
Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας

Η Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας είναι μία από τις έξι εκλογικές περιφέρειες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περιλαμβάνει τους δήμους και τις κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας. Είναι η μικρότερη Εκλογική Περιφέρεια της Κύπρου. Από την Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλέγονται για την ελληνοκυπριακή κοινότητα 3 βουλευτές στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

 Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο έγιναν το 1960. Ήταν οι μόνες βουλευτικές εκλογές στις οποίες διεξήχθησαν εκλογές και για πλήρωση των εδρών της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στην εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας αντιστοιχούσαν 2 από τις 35 έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας και 1 από τις 15 έδρες της τουρκοκυπριακές κοινότητας. Μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963, οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από τα δημόσια αξιώματα και εκ τούτου οι έδρες της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε όλες τις Εκλογικές Περιφέρειες της Κύπρου παραμένουν κενές.Μέχρι και τις εκλογές του 1981 οι έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας ήταν 35 και στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας αντιστοιχούσαν 2. Στην Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποφασίστηκε η αύξηση των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων από 35 σε 80 (56 για την ελληνοκυπριακή κοινότητα και 24 για την τουρκοκυπριακή κοινότητα). Οι έδρες που αντιστοιχούσαν πλέον στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ήταν 5. Από τότε, οι έδρες που αντιστοιχούν στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου για την ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι 3. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις έδρες της Εκλογικής Περιφέρειας Κερύνειας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ανά εκλογική αναμέτρηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ανά κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας. Σε παρένθεση αναγράφεται ο αριθμός των εδρών κάθε κόμματος. Βουλευτές Εκλογικής Περιφέρειας Κερύνειας
Λίμνη Φουταλάουφκεν

Η λίμνη Φουταλάουφκεν (ισπανικά: Lago Futalaufquen‎) είναι μεγάλη λίμνη στην επαρχία Τσουμπούτ της Αργεντινής. Η λίμνη Φουταλάουφκεν ανήκει στην αλυσίδα λιμνών του συστήματος του ποταμού Φουταλέουφου της Αργεντινής, το οποίο μέσω της λίμνης Γέλτσο και του ποταμού Γέλτσο εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό στη Χιλή. Τοποθετημένη στις Άνδεις, η λίμνη Φουταλάουφκεν είναι τρίλοβη, παγετώδους προέλευσης και καταλαμβάνει στενές κοιλάδες ανάμεσα σε παγετώδεις κορυφές. Βρίσκεται στις Άνδεις εντός του Εθνικού Πάρκου Λος Αλέρσες. Το όνομά της προέρχεται από τη γλώσσα των Μαπούτσε. "Futa" σημαίνει μεγάλη και "laufquen" σημαίνει λίμνη. Ένας αυτοκινητόδρομος διατρέχει τον ανατολικό βραχίονα της λίμνης. Εκεί βρίσκονται οι τουριστικές εγκαταστάσεις, η έδρα του Εθνικού Πάρκου και το χωριό Φουταλάουφκεν. Το ψάρεμα πέστροφας είναι δημοφιλές στη λίμνη.

 Ο ποταμός Αραγιάνες ρέει σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων προς τη λίμνη Φουταλάουφκεν, αφού συγκεντρώσει την εκροή από τη λίμνη Μενέντες και τη λίμνη Ριβαδάβια. Ο ποταμός Αραγιάνες πήρε το όνομά του από τα ομώνυμα δέντρα που βρίσκονται στις όχθες του. Ο ποταμός Αραγιάνες είναι γνωστός για το τοπίο του και το ερασιτεχνικό ψάρεμα, ιδίως για την ιριδίζουσα πέστροφα, ένα εισαχθέν είδος. Η έξοδος της λίμνης Φουταλάουφκεν είναι ο δυτικός βραχίονας της. Η λίμνη ρέει μέσω ενός στενού περάσματος που ονομάζεται "Στενωπός των Τεράτων" (estrecho de los monstruos) στη λίμνη Κρούγκερ, έκτασης 1.140 στρεμμάτων. Η στενωπός απέκτησε αυτό το όνομα λόγω των μεγάλων πέστροφων που μπορεί να δει κανείς στα κρυστάλλινα νερά. Η εκροή από τη λίμνη Κρούγκερ ονομάζεται ποταμός Φρέι, ο οποίος εκβάλλει στον ταμιευτήρα Αμουτούι Κιμέι, την επόμενη μεγάλη λίμνη της αλυσίδας.
Παλακανέστρο Βαρέζε

Η Παλακανέστρο Βαρέζε (ιταλικά: Pallacanestro Varese) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Βαρέζε. Κατά την δεκαετία του '70, συμμετείχε σε όλους τους τελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης, κατακτώντας πέντε φορές τον τίτλο. Αγωνίζεται στην ιταλική Σέριε Α. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Πάλασπορτ Λίνο Ολντρίνι.

 Η Βαρέζε ιδρύθηκε το 1945 και ήδη στον τέταρτο χρόνο λειτουργίας της κατέλαβε την δεύτερη θέση στο ιταλικό πρωτάθλημα. Το 1961, κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, κάτι που επανέλαβε τρία χρόνια αργότερα. Σαν Ίνις Βαρέζε έφθασε στους ημιτελικούς του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1965, όπου ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Η δυναστεία της Βαρέζε ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60, όταν με προπονητή τον Άτσα Νίκολιτς κατέκτησε το νταμπλ στην Ιταλία, με προεξάρχοντες αστέρες τον Ντίνο Μενεγκίν, τον Άλντο Οσσόλα και τον Μανουέλ Ράγκα. Ακολούθησαν οι ευρωπαϊκοί τίτλοι του 1970, 1972 και 1973, ενώ ως το 1974, η ομάδα κατέκτησε τέσσερα ακόμη πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Ιταλίας, όντας φιναλίστ του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 και το 1974.Η Βαρέζε αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης δύο φορές, το 1974 και το 1976, ξεκινώντας μία μεγάλη διαμάχη ανάμεσα στους δύο συλλόγους. Κέρδισε δύο ακόμη ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 1975 και το 1976, ενώ συμμετείχε στους τελικούς του 1977, 1978 και 1979, χωρίς επιτυχία. Κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα το 1977 και το 1978, όπως και το κύπελλο Κυπελλούχων του 1979-80, με αντίπαλο την Καντού στον τελικό.Έκτοτε, η Βαρέζε δεν έχει κερδίσει κάποιον άλλο ευρωπαϊκό τίτλο, αν και το 1985 έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου Κόρατς, όπου ηττήθηκε από την Ολίμπια Μιλάνο. Το 1999, κατέκτησε το δέκατο της πρωτάθλημα και από το 2002 ως το 2005 αγωνίστηκε στο ULEB Cup, φθάνοντας δύο φορές ως την προημιτελική φάση. Το 2008 υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, αλλά επέστρεψε στο ανώτερο επίπεδο την επόμενη σεζόν, ανακτώντας ένα κομμάτι από την χαμένη αίγλη της το 2013, όταν έφθασε στον τελικό του κυπέλλου αλλά ηττήθηκε από την Σιένα. Με βάση τις εμπορικές συμφωνίες, στην ονομασία της ομάδας εμπεριέχεται και ο εκάστοτε κύριος χορηγός: Το λογότυπο της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Πρωταθλήματα Ιταλίας (10):1960-61, 1963-64, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1972-73, 1976-77, 1977-78, 1998-99 Φιναλίστ Πρωταθλήματος Ιταλίας (10):1948-49, 1961-62, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1971-72, 1974-75, 1975-76, 1989-90 Κύπελλα Ιταλίας (4):1968-69, 1969-70, 1970-71, 1972-73 Φιναλίστ Κυπέλλου Ιταλίας (5):1971-72, 1984-85, 1987-88, 1998-99, 2012-13 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (5):1969-70, 1971-72, 1972-73, 1974-75, 1975-76 Φιναλίστ Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (5):1970-71, 1973-74, 1976-77, 1977-78, 1978-79 Κύπελλα Κυπελλούχων (2):1966-67, 1979-80 Φιναλίστ Κυπέλλου Κόρατς (1):1984-85 Διηπειρωτικά Κύπελλα (3):1966, 1970, 1973 Φιναλίστ Διηπειρωτικού Κυπέλλου (4):1967, 1974, 1976, 1977 Φιναλίστ FIBA Europe Cup (1):2016 Pallacanestro Varese | The History Αρχειοθετήθηκε 2016-07-24 στο Wayback Machine. Cimberio Varese - Welcome to Eurocup Επίσημος ιστότοπος
Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού

Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού (αγγλικά: Best Player) είναι αμερικανική κωμική τηλεοπτική ταινία, η οποία προβλήθηκε στις 12 Μαρτίου 2011. Στην Ελλάδα, η ταινία προβλήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2015. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέρι Τρέινορ και Τζενέτ ΜακΚέρντι. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 24 Οκτωβρίου 2009 στο Βανκούβερ του Καναδά και τελείωσαν στις 18 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

 Ο 30χρονος Κουίνσι (Τζέρι Τρέινορ) πρωταθλητής των video games και ζει με τους γονείς του. Το πρωί δουλεύει ως delivery boy και τα βράδια παίζει video games, στο υπόγειο του σπιτιού του. Όμως, οι γονείς του αποφασίζουν να πουλήσουν το σπίτι και θα πρέπει τώρα να βρει αλλού να ζήσει. Έτσι, αποφασίζει να συμμετάσχει σ' ένα διαγωνισμό ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού, που ονομάζεται Black Hole, ώστε να κερδίσει και με το χρηματικό έπαθλο να αγοράσει το δικό του σπίτι. Δυστυχώς γι' αυτόν, το παιχνίδι έχει έναν κορυφαίο παίκτη, μία έφηβη που ονομάζεται Κρις (Τζενέτ ΜακΚέρντι), και όταν Κουίνσι βλέπει ότι δεν μπορεί να τη νικήσει, βάζει μπροστά ένα σχέδιο, να την σαμποτάρει στην προσωπική της ζωή, ώστε να τη βγάλει από το παιχνίδι. Δεν γνωρίζει όμως ότι όλα αυτά θα αλλάξουν τις απόψεις του για τη ζωή, την αγάπη και το μέλλον του. Τζέρι Τρέινορ ως Κουίνσι (Κιου) Τζόνσον Τζενέτ ΜακΚέρντι ως Κριστίνα (Κρις) (Πρόντιτζι) Σόντερς Αμίρ Ταλάι ως Γουέντελ (Μπιγκ Νταμπ) Τζάνετ Βάρνεϊ ως Τρέισι Σόντερς Νικ Μπένσον ως Σέλντεν (Σελ-Σοκ) Ζαν-Λυκ Μπιλοντώ ως Ας ΜακΦί Κάλομ Γουόρθι ως Ζάστροου Ρόμπερτ Καπρόν ως Λέιζερ μπόι Επίσημη Ιστοσελίδα Η σελίδα της ταινίας στο Internet Movie Database
Τιμόρ

Η νήσος Τιμόρ, με έκταση 30.780 τ.χλμ., αποτελεί το μεγαλύτερο νησί των Μικρών Σουνδών. Βρίσκεται βόρεια της Θάλασσας του Τιμόρ. Το νησί είναι διαιρεμένο στα δύο: στο ανεξάρτητο κράτος του Ανατολικού Τιμόρ και στο Δυτικό Τιμόρ, το οποίο ανήκει στην Ινδονησία.

 Όπως και στα γειτονικά νησιά, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Μελανήσιοι ενώ οι ανθρωπολόγοι αναγνωρίζουν συνολικά έντεκα ξεχωριστές εθνογλωσσικές ομάδες στο Τιμόρ. Η μεγαλύτερη ομάδα είναι αυτή των Ατόνι στο δυτικό Τιμόρ, και των Τετούμ στο κεντρικό και ανατολικό Τιμόρ. Οι περισσότεροι ιθαγενείς πληθυσμοί του Τιμόρ μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή γλωσσική ομάδα, οι οποίες ομιλούνται ευρέως στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος. Μη-Αυστρονησιακές γλώσσες της περιοχής αποτελούν αυτή που ομιλείται στη Χαλμαχέρα (στις Μολούκες) και στη Δυτική Νέα Γουινέα.Επίσημη γλώσσα του Ανατολικού Τιμόρ είναι η Τετούμ και τα Πορτογαλικά, ενώ στο Δυτικό Τιμόρ επίσημη γλώσσα είναι τα Ινδονησιακά. Ο χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη νήσο του Τιμόρ, αποτελώντας το 90% του πληθυσμού του νησιού. Στην πλειοψηφία τους είναι Ρωμαιοκαθολικοί και στα δύο κομμάτια του νησιού, υπερτερώντας αριθμητικά από τους Προτεστάντες στο Δυτικό Τιμόρ με αναλογία 3:2. Το υπόλοιπο 10% μοιράζεται σε Μουσουλμάνους και Ανιμιστές. Το Τιμόρ βρίσκεται βόρεια της Αυστραλίας, και είναι ένα από τα πιο ανατολικά νησιά των Νήσων Σουνδών. Μαζί με τη Σούμπα, την Μπαμπάρ και άλλα μικρά γειτονικά νησιά, το Τιμόρ απαρτίζει το νότιο εξωτερικό τμήμα του αρχιπελάγους των Μικρών Σουνδών, με εσωτερικά τα νησιά Φλόρες, Αλόρ και Ουέταρ βόρεια, και ακόμα πιο βόρεια το Σουλαουέζι. Οι μεγαλύτερες πόλεις του νησιού είναι η Κουπάνγκ στο Δυτικό Τιμόρ της Ινδονησίας και οι πρώην αποικιακές πόλεις της Πορτογαλίας, Μπακάου και Ντίλι στο Ανατολικό Τιμόρ, με την τελευταία να αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.
Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών

Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών (αγγλικά: Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole) είναι ο τίτλος αμερικανικής 3D ταινίας κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2010, που βασίζεται στα τρία πρώτα βιβλία της σειράς "The Capture", "The Journey" και "The Rescue" της Κάθριν Λάσκι. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ζακ Σνάιντερ ενώ οι Τζιμ Στάρτζες, Τζέφρεϊ Ρας, Ράιαν Κουάντεν, Έμιλι Μπάρκλεϊ, Άντονι ΛαΠάλια, Ντέιβιντ Γουένχαμ, Έλεν Μίρεν, Τζόελ Έτζερτον, Μίριαμ Μαργκόλις και άλλοι γνωστοί ηθοποιοί δάνεισαν τις φωνές τους στις κουκουβάγιες. Τα γραφικά είναι της εταιρείας Animal Logic. Η παραγωγή έγινε στην Αυστραλία και το σενάριο έγραψαν οι Τζον Ορλόφ και Έμιλ Στερν.

 Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών παρακολουθεί τη ζωή του Σόρεν, μιας μικρής κουκουβάγιας που έχει ενθουσιαστεί από τις επικές ιστορίες που της διηγείται ο πατέρας της για τους Φύλακες του Γκα’Χουλ, μια μυθική ομάδα φτερωτών πολεμιστών που μετά από μια γενναία μάχη κατάφεραν να σώσουν τις κουκουβάγιες από τους σατανικούς Αγνούς. Κι ενώ ο Σόρεν ονειρεύεται να ενώσει μια μέρα τις δυνάμεις του με τους ήρωες του, ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κλαντ, τον κοροϊδεύει, ενώ παράλληλα διψάει να πετάξει και να κυνηγήσει… για να κερδίσει την εύνοια του πατέρα τους έναντι του μικρότερου αδελφού του. Η ζήλια όμως, του Κλαντ έχει τρομακτικές συνέπειες – τα δύο μικρά θα πέσουν από τη φωλιά τους στα γαμψά νύχια των Αγνών. Ο Σόρεν θα προσπαθήσει να διαφύγει με τη βοήθεια κι άλλων γενναίων μικρών κουκουβαγιών. Μαζί θα πετάξουν πάνω από θάλασσες, θα διασχίσουν την αχλή για να βρουν το Μεγάλο Δένδρο, το αρχηγείο των θρυλικών Φυλάκων του Γκα’Χουλ. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να νικήσουν τους Αγνούς και να σώσουν το βασίλειο των κουκουβαγιών. Προϋπολογισμός: 80.000.000 δολάρια Θέση ανοίγματος: 2η Πρεμιέρα (άνοιγμα τριημέρου): 16.000.000 δολάρια Εισπράξεις στην Αμερική: 55.600.000 δολάρια Εισπράξεις στην Ελλάδα: 11.394 εισιτήρια Παγκόσμιες εισπράξεις: 140.000.000 δολάρια Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές (τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα) με έμφαση στα υπέροχα γραφικά και την τεχνολογία 3D. Πιο συγκεκριμένα, η δίνει στην ταινία animation του Σνάιντερ 5 στα 5 σε ό,τι αφορά το 3D, ενώ οι L.A. Times έγραψαν «Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών είναι κάτι σαν το Braveheart αλλά για παιδιά –μια σκοτεινή ιστορία με ευγενείς πολεμιστές, συγκλονιστικές συγκρούσεις και πολλά... φτερά! Η τεχνολογία 3D σε κάνει να νιώθεις την ελευθερία του να πετάς». Ενθουσιώδεις ήταν και οι κριτικές στην Ελλάδα, με το Έθνος να γράφει «η εικόνα είναι τόσο ζωντανή που σε κάνει να θες να χαϊδέψεις το πλούσιο τρίχωμα μιας μικρής κουκουβάγιας μπερδεύοντάς την για αληθινή». Η Warner Bros. Interactive Entertainment παρουσίασε και ένα video game βασισμένο στην ταινία. Το Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole (video game) αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Krome Studios για τις κονσόλες Wii, Xbox 360 και PS3, και την εταιρεία Tantalus Media για το DS. Ο Θρύλος των Ιπτάμενων Φρουρών στο IMDB Επίσημο website
Αλεξάντερ Κουλ (Γερμανός καλαθοσφαιριστής)

Ο Αλεξάντερ Κουλ, γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1973 στο Ρέντσμπουργκ της Γερμανίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,17 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

 Ο Κουλ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο κοινοτικό πανεπιστήμιο του Παλμ Μπιτς το 1993, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια παίζοντας σε 64 αγώνες με μέσους όρους 10,5 πόντων και 8,6 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Σάρλοτ, όπου σε 48 παιχνίδια είχε 6,3 πόντους και 6,9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Μπάγερ Λεβερκούζεν το 1997, αγωνιζόμενος και στο κύπελλο Σαπόρτα με μέσους όρους 4,9 πόντων και 5,3 ριμπάουντ σε δέκα αγώνες.Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέλαβε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας και του κυπέλλου Σαπόρτα. Στην ευρωπαϊκή διοργάνωση έπαιξε σε 15 αγώνες με μέσους όρους 2,6 πόντων και 2,5 ριμπάουντ.Ακολούθησε η ομάδα της Νήαρ Ηστ με την οποία αγωνίστηκε και στο κύπελλο Κόρατς, ενώ κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα. Συνέχισε στην ιταλική Παλακανέστρο Καντού, όπου σε 32 παιχνίδια είχε 5,7 πόντους και 4,4 ριμπάουντ.Επέστρεψε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2001, για να φορέσει την φανέλα του Περιστερίου, με το οποίο αγωνίστηκε και στην Ευρωλίγκα. Μεταγράφηκε την σεζόν 2002-03 στην ιταλική Αβελίνο, από την οποία αποχώρησε τον Μάρτιο του 2003 για την Λιμόζ, όπου σε εννέα αγώνες είχε μέσους όρους 6,8 πόντων και 8,0 ριμπάουντ.Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ το 2003. Alexander Kuehl Stats | College Basketball at Sports-Reference.com DraftExpressProfile: Alexander Kuhl, Stats, Comparisons, and Outlook Alexander Kuehl Basketball Player Profile
Ρουφίνος (ποιητής)

Ο Ρουφίνος ήταν ερωτικός ποιητής, γνωστός μόνο από την Ελληνική Ανθολογία στην οποία σώθηκαν περίπου 40 επιγράμματά του. Το όνομά του, Ρουφίνος, είναι λατινικό. Δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες για αυτόν, παρά μόνο όσες μπορούν να αντληθούν από τα επιγράμματά του.

 Ποιήματά του διασώθηκαν στην Παλατινή Ανθολογία, στην Ανθολογία του Πλανούδη και στο Appendix Barberino-Vaticana. Στα ποιήματα αυτά ασχολείται αποκλειστικά με ερωτικά θέματα και αναφέρει σε αυτά σημαντικό αριθμό γυναικών: Ελπίδα (V.9), Προδίκη (V.12, V.66, V. 103), Ευρώπη (V.14), Μελίτη (V.15, V.2, V.36, V.94), Βοώπις (V.22), Μέλισσα (V.27), Ροδόπη (V.36, V.92), Ροδόκλεια (V.36, V.73, V.74), Λέμβιον (V.44), Κερκούριον (V.44)͵ Θάλεια (V.47), Φιλίππη (V.61), Μαιονίδα (V.69), Φίλη (V.70), Νικομάχη (V.71), Αμυμώνη (V.75), Μελισσιάς (V.87). Αναφέρει και τα ανδρικά ονόματα Πρωτομάχος, Ζήνων (V.71). Οι δυο τοποθεσίες που αναφέρονται στα ποιήματά του είναι η Κορρησός, συνοικία της Εφέσου μαζί με το ναό της Αρτέμιδος (V.9), καθώς και το λιμάνι της Σάμου (V.44). Τέλος στο επίγραμμά του V.61 αναφέρει το παιχνίδι κόνδακας, το οποίο αναφέρεται στον Ιουστινιάνειο Κώδικα του 529 μ.Χ. Σε ένα επίγραμμα (V.284), αναφέρεται ότι είναι του «Ρούφινου Δομέστικου». Από τη βιβλιογραφία ο Ρούφινος ο Δομέστικος θεωρείται ότι δε συμπίπτει με τον Ρούφινο των άλλων επιγραμμάτων. Αρχικά, είχε θεωρηθεί ότι ο Ρουφίνος έζησε τον 6ο αιώνα, αλλά αργότερα θεωρήθηκαν ως πιθανοί χρόνοι είτε ο 4ος αιώνας, αλλά και τα μισά ή το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα. Σε κάθε περίπτωση, οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν μεταξύ τους γιατί δεν υπάρχουν απτά στοιχεία για τη χρονολόγηση των επιγραμμάτων του Ρουφίνου. Τα ποιήματα / επιγράμματα του Ρουφίνου που βρίσκονται στο πέμπτο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας θεωρείται πιθανόν ότι αποτελούσαν μια ανθολογία που αποκαλείται από κάποιους μελετητές Sylloge Rufiniana. Παρακάτω δίνεται πίνακας με τα επιγράμματα που αποδίδονται σε αυτόν, είτε άμεσα (Ρουφίνου, του ιδίου) από μια από τις τρεις πηγές που βρίσκονται, είτε από την βιβλιογραφία. Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 162. Βασίλης Λαζανάς, Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της, Αθήνα, 1971, σ. 158. Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p. 146. Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p. 298.
Μαρτίνα Νοσέκοβα

Η Μαρτίνα Νοσέκοβα (γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1985 στη Μπρατισλάβα) είναι Σλοβάκα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως ακραία. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σλοβακίας, της Τσεχίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας και του Βελγίου.

 Η Μαρτίνα Νοσέκοβα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΣΣΚ Μπιλίκοβα, στις ακαδημίες της οποίας βρισκόταν για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1998 και μέχρι το 2002. Το 2002 μετεγγράφη στη Σλάβια Μπρατισλάβας, ομάδα επίσης της Σλοβακίας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια κατακτώντας αρκετούς τίτλους. Συγκεκριμένα, οι τίτλοι που κατέκτησε η Νοσέκοβα με την ομάδα της Μπρατισλάβα ήταν τρία Πρωταθλήματα (2003, 2004, 2008) και τέσσερα Κύπελλα Σλοβακίας (2003, 2004, 2005, 2006). Το 2008 αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβακία και να ταξιδέψει στη Τσεχία για λογαριασμό της ΒΚ Μπρνο. Ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια αγωνιζόμενος στις Λορέτο Βόλει (2009-10) και Βόλει Φόρλι (2010-11). Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 2012. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στη Γαλλία και μετεγγράφη στη Ναντ Βόλει, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2013 ταξίδεψε στο Βέλγιο για λογαριασμό της Σαρλερουά. Στην ομάδα της Σαρλερουά παραμένει μέχρι και σήμερα. Η Μαρτίνα Νοσέκοβα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σλοβακίας από το 2004 έχοντας πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει με την εθνική Σλοβακίας στα πρωταθλήματα Ευρώπης του 2011 και του 2013. 3 Πρωταθλήματα Σλοβακίας: 2003, 2004, 2008 4 Κύπελλα Σλοβακίας: 2003, 2004, 2005, 2006 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2012 Το προφίλ της Μαρτίνα Νοσέκοβα στο cev.lu Ανακοίνωσε Μαρτίνα Νοσέκοβα ο Ολυμπιακός Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2011-12
Ινοσιτόλη

Η ινοσιτόλη, ή πιο συγκεκριμένα μυοϊνοσιτόλη, είναι καρβοκυκλικό σάκχαρο που είναι άφθονο στον εγκέφαλο και σε άλλους ιστούς των θηλαστικών, μεσολαβεί στη μεταγωγή κυτταρικού σήματος σε ανταπόκριση ποικίλων ορμονών, νευροδιαβιβαστών και αυξητικών παραγόντων και συμμετέχει στην οσμορύθμιση. Είναι αλκοόλη σακχάρου με το ήμισυ της γλυκάδας της σακχαρόζης (επιτραπέζια ζάχαρη). Φτιάχνεται φυσιολογικά στους ανθρώπους από τη γλυκόζη. Κάθε νεφρός φτιάχνει 2 γραμμάρια την ημέρα· έτσι φτιάχνονται συνολικά 4 γραμμάρια ημερησίως. Το συνθέτουν επίσης και αλλοι ιστοί, και η υψηλότερη συγκέντρωση βρίσκεται στον εγκέφαλο όπου παίζει σημαντικό ρόλο φτιάχνοντας κι άλλους νευροδιαβιβαστές, και μερικές στεροειδείς ορμόνες δεσμεύονται στους υποδοχείς τους.

 Η μυοϊνοσιτόλη παίζει σημαντικό ρόλο ως δομική βάση για αρκετούς δευτερογενείς αγγελιαφόρους σε ευκαρυωτικά κύτταρα, τα διάφορα φωσφορικά ινοσιτόλης. Επιπλέον, η ινοσιτόλη χρησιμεύει ως σημαντικό συστατικό των δομικών λιπιδίων φωσφατιδυλινοσιτόλης (PI) και των διαφόρων φωσφορικών της, τα λιπίδια φωσφορικής φωσφατιδυλινοσιτόλης (PIP). Η ινοσιτόλη ή τα φωσφορικά της και τα συναφή λιπίδια βρίσκονται σε πολλά τρόφιμα, προπαντός στα φρούτα, ιδιαίτερα στο πεπόνι και τα πορτοκάλια. Στα φυτά, η εξαφωσφορική ινοσιτόλη, το φυτικό οξύ ή τα άλατά του, χρησιμεύουν ως αποθέματα φωσφορικών σε σπόρους, για παράδειγμα στους ξηρούς καρπούς και τα φασόλια. Το φυτικό οξύ εμφανίζεται επίσης σε δημητριακά με υψηλή περιεκτικότητα σε πίτυρα. Ωστόσο, το φυτικό οξύ δεν είναι άμεσα βιοδιαθέσιμο στους ανθρώπους στη διατροφή, επειδή δεν είναι εύπεπτο. Ορισμένες τεχνικές προετοιμασίας τροφίμων αποσυνθέτουν εν μέρει τα φυτικά οξέα για να το αλλάξουν αυτό. Ωστόσο, η ινοσιτόλη με τη μορφή γλυκεροφωσφολιπιδίων, όπως απαντάται σε ορισμένες φυτικές παράγωγες ουσίες όπως οι λεκιθίνες, απορροφάται καλά και είναι σχετικά βιοδιαθέσιμη. Η μυοϊνοσιτόλη (χωρίς φωσφορικά) θεωρήθηκε κάποτε μέλος του συμπλέγματος της βιταμίνης B, ονομαζόμενη βιταμίνη B8 στο πλαίσιο αυτό. Ωστόσο, επειδή παράγεται από το ανθρώπινο σώμα από γλυκόζη, δεν αποτελεί απαραίτητη θρεπτική ουσία.
Περιοχή Μουχέζα

Η Περιοχή Μουχέζα (Αγγλικά: Muheza District και Σουαχίλι: Wilaya ya Muheza), είναι μία από τις οκτώ Περιοχές - Επαρχίες στην Περιφέρεια Τάνγκα της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Κένυα, στα ανατολικά από την Τάνγκα (Tanga) και τον Ινδικό Ωκεανό, στα νότια από την Περιοχή Πανγκάνι (Pangani District) και στα δυτικά από τις Περιοχές του Λουσότο (Lushoto District) και Κορόγκουε (Korogwe District).

 Η προέλευση της ονομασίας Μουχέζα (Muheza) σχετίζεται πολύ με τη φυλή Ουαμποντέι (Wabondei, ενικός Μποντέι [Bondei]) η οποία βρίσκεται στην περιοχή Τάνγκα (Tanga).Ιστορίες από ηλικιωμένους και ιστορικούς λένε ότι η προέλευση της ονομασίας Μουχέζα (Muheza) είναι Μχέζα (Mheza) (προσέξατε την ορθογραφία). Αυτές οι ιστορίες αναφέρουν ότι υπήρξε πόλεμος μεταξύ των Ουαμποντέι (Wabondei) και των Ουαντίγκο (Wadigo, ενικός Ντίγκο [Diggo]), δύο μεγάλων φυλών στην Περιφέρεια Τάνγκα. Ο πόλεμος προκλήθηκε από τους Ουαζιγκούα (Wazigua, ενικός Ζιγκούα [Zigua], μια άλλη φυλή που βρέθηκε στην Περιφέρεια Τάνγκα), οι οποίοι ετράπησαν σε φυγή από τις περιοχές του Κιλίντι (Kilindi) και εγκαταστάθηκαν κατά μήκος των παράκτιων περιοχών της Τάνγκα (Tanga).Έτσι, οι μάχες ξεκίνησαν από τις ακτές και εξαπλώθηκαν προς τις περιοχές της Μουχέζα (Muheza). Οι Ουαζιγκούα (Wazigua) είναι το ίδιο με τους Ουαμποντέι (Wabondei), δηλαδή όταν οι Ουαζιγκούα (Wazigua) εγκαταστάθηκαν κατά μήκος των παράκτιων περιοχών της Τάνγκα, άλλαξαν την ονομασία της φυλής τους σε Ουαμποντέι (Wabondei).Έτσι, όταν οι μάχες εντάθηκαν, οι Ουαμποντέι (Wabondei) έτρεξαν προς περιοχές της Μουχέζα (Muheza) και όταν έφθασαν σε εκείνη την περιοχή, έλεγαν, "Hanu Mheza" που σημαίνει "εδώ έχουμε τελειώσει".Τότε, οι Ουαντίγκο (Wadigo) νικήθηκαν από τους Ουαμποντέι (Wabondei) και έτρεξαν προς τις περιοχές της πόλης Τάνγκα όπου έχουν εγκατασταθεί μέχρι σήμερα. Έκτοτε, οι Ουαμποντέι (Wabondei) κατοίκησαν σε αυτές τις περιοχές και άρχισαν να την αποκαλούν Μχέζα (Mheza), αλλά αργότερα άνθρωποι από άλλες περιοχές της χώρας άρχισαν να μεταναστεύουν στη Μχέζα (Mheza) και άρχισαν να την αποκαλούν «Μουχέζα» («Muheza») αντί για «Μχέζα» («Mheza»), προσθέτοντας το «ου» μεταξύ του «Μ» και του «χ». Έτσι προέκυψε η ονομασία «Μουχέζα» («Muheza»). Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2002 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μουχέζα (Muheza District), ήταν 279.423 άτομα [1] και το 2012 μειώθηκε στα 204.461 άτομα. Το 2007, η Περιοχή Μουχέζα (Muheza District), διαχωρίστηκε διοικητικά σε δύο μικρότερες Περιοχές (Επαρχίες), την: Περιοχή Μουχέζα και Περιοχή Μκίνγκα (Mkinga District) Η Επαρχία Μουχέζα (Muheza District), διαιρείται διοικητικά σε 33 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Τάνγκα Τάνγκα (Αγγλικά) Επαρχία Μουχέζα, Ιστοσελίδα για την Εθνική Απογραφή του 2002 στην Τανζανία
Μύθοι Λασιθίου

Οι Μύθοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας .που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Λασιθίου Κρήτης. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων και απέχει 19 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Κοντά στους Μύθους βρίσκεται το φαράγγι Σαρακίνας.

 Το όνομα του χωριού θεωρείται ότι είναι προελληνικό (Μίθοι). Είναι πιθανό να αναφέρεται σε συνθήκη του 113 π.Χ. ανάμεσα στην Ιεράπυτνα και τη Λατώ ως τα εμ Μίτοις. Αν και η θέση αυτής της πόλης δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια, το πιθανότερο είναι να ήταν στη περιοχή των σημερινών Μύθων, άποψη στην οποία συνηγορεί η ύπαρξη αρχαιολογικών ευρημάτων κοντά στο χωριό. Στη θέση «Κάστελλος», βορειοδυτικά του χωριού, έχουν εντοπισθεί αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική σημαντικού εκτεταμένου αρχαίου οικισμού (ακρόπολη), που χρονολογούνται στην Υστερομινωική ΙΙΙΒ-Γ περίοδο. Στη θέση «Ζωνάρι» έχουν εντοπισθεί οικιστικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική, χρονολογούμενα από την Υστερομινωική ΙΙΙΓ έως και την Γεωμετρική περίοδο. Στη θέση «Λενικό» έχει εντοπιστεί μινωικός οικισμός. Οι Μύθοι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουρνιών. Το 1946 με το ΦΕΚ 373Α - 31/12/1946 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Μουρνιών και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους ορεινούς οικισμούς Καρύδι, Μινός, Ορνιάς και Συκιά αποτελούν την κοινότητα Μύθων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 350 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Μύθων