Ελεονώρα της Καστίλης (απεβ. 1244)

Η Ελεονώρα της Καστίλης (Ισπανικά : Leonor de Castilla, 1200 - 1244) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν μικρότερη κόρη του Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Ευγενούς και της Ελεονώρας της Αγγλίας δεύτερης κόρης του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας. Η Ελεονώρα της Καστίλης έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας σαν πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Αραγωνίας Ιάκωβου του Κατακτητή. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της Ελεονώρας ήταν : Βερεγγάρια της Καστίλης, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Κορράδο Β΄ της Σουαβίας και σε δεύτερο γάμο τον ξάδελφο του πατέρα της Αλφόνσο Θ΄ της Λεόν. Διαδέχθηκε προσωρινά τον μικρότερο αδελφό της Ερρίκο Β΄ στο Βασίλειο της Καστίλης (1217). Ουρράκα της Καστίλης, παντρεύτηκε τον Βασιλιά της Πορτογαλίας και μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας Αλφόνσο Β΄ Λευκή της Καστίλης, παντρεύτηκε τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Λέοντα και ήταν μητέρα του κορυφαίου Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου του Αγίου Φερδινάνδος της Καστίλης, υποψήφιος διάδοχος του πατέρα της αλλά πέθανε πρόωρα πριν από τον ίδιο. Μαφάλντα (1191 - 1211) Κωνσταντία (1202 - 1243), μοναχή Ερρίκος Α΄ της Καστίλης, διάδοχος του πατέρα της.

 Η Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας στην Αγκρέντα (1221) όταν η ίδια ήταν 20 ετών και ο βασιλιάς της Αραγωνίας έξι χρόνια νεώτερος, ο γάμος έγινε περισσότερο για πολιτικούς λόγους παρά από αγάπη. Τα επόμενα χρόνια ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στον σύζυγο της και την αριστοκρατία που τερματίστηκαν με την "Ειρήνη της Αλκάλα" (31 Μαρτίου 1227). Με τον γάμο απέκτησε έναν γιο : Πρίγκιπας Αλφόνσος της Αραγωνίας (1222-1260), διάδοχος του Στέμματος μέχρι τον θάνατό του, παντρεύτηκε την Κωνσταντία κόμισσα του Μπιγκόρ. Ο γάμος της με τον Αλφόνσο Α΄ ακυρώθηκε (1230) και η συμφωνία του διαζυγίου της απαγόρευσε να ξαναπαντρευτεί. Ο γιος της Αλφόνσος ήταν νόμιμος και παρέμεινε διάδοχος του χρόνου, πέθανε πριν τον πατέρα του και διάδοχοι ορίστηκαν οι μικρότεροι ετεροθαλείς αδελφοί του από την δεύτερη σύζυγο του πατέρα του Γιολάνδη της Ουγγαρίας. Η Ελεονώρα αποσύρθηκε στο αβαείο του Σάντα Μαρία Λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργος μαζί με την μεγαλύτερη αδελφή της Βερεγγάρια που αποσύρθηκε σε αυτό μετά την παραίτηση της από το θρόνο της Καστίλης. Η μικρότερη αδελφή τους Κωνταντία ήρθε μαζί τους, και οι τρεις αδελφές πέθαναν και τάφηκαν στο συγκεκριμένο αβαείο, η Κωνσταντία (1243), η Ελεονώρα (1244) και η Βερεγγάρια (1246). Τα υπολείμματα της μεταφέρθηκαν σε έναν τάφο στην Νάβα της Σάντα Αικατερίνης του Γκόσπελ, ανάμεσα στον τάφο του Φιλίππου γιου του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρίας της Μολίνα στα δεξιά και του αδελφού του Πέτρου του Καμέρος στα αριστερά. Σε εργασίες που έγιναν τον 20ο αιώνα στον τάφο η σαρκοφάγος της βρέθηκε σε άριστη κατάσταση, η οροφή του τάφου της είχε δυο λεία πρανή που στο παρελθόν ακούγεται ότι ήταν πολύχρωμα. Το φέρετρο της ήταν ξύλινο, βρέθηκε ο σταυρός και τα ρούχα που είχε ταφεί τα τρία ήταν Αραβικά, ο αρχαιολόγος Μάνουελ Γκόμεζ-Μορένο Μαρτίνεζ (1870 - 1970) σημειώνει ότι παρόμοια ρούχα βρέθηκαν στον τάφο του Φιλίππου γιου του ανιψιού της Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης. González González, Julio El reino de Castilla en la época de Alfonso VIII. 3 vol. Madrid, 1960 Volumen Martínez Díez, Gonzalo (2007) Alfonso VIII: rey de Castilla y Toledo (1158-1214). Ediciones Trea, S.L. Shadis, Miriam (2010). Berenguela of Castile (1180–1246) and Political Women in the High Middle Ages. Palgrave Macmillan. Βασιλείς της Καστίλης