IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ακρωτήριο Φάρβελ

Το Ακρωτήριο Φάρβελ ή Φέργουελ ή Νούναπ Ίσουα (δαν. Kap Farvel, αγγλ. Cape Farewell, γροιλ. Nunap Isua) είναι ακρωτήριο που αποτελεί το νοτιότατο σημείο της επικράτειας της Γροιλανδίας, αν και όχι της νήσου Γροιλανδίας (του μεγαλύτερου νησιού της Γης), καθώς βρίσκεται στο ακατοίκητο νησί Έγκερ, στο αρχιπέλαγος Νούναπ Ίσουα της Γροιλανδίας. Μία άλλη ονομασία του ακρωτηρίου στη γροιλανδική γλώσσα είναι Ουουμανάρσουακ.

 Ευρισκόμενο σε γεωγραφικές συντεταγμένες 59°46΄23΄΄ Βόρειο πλάτος και 43°55΄21΄΄ Δυτικό μήκος, το Φάρβελ εξέχει μέσα στον Ατλαντικό Ωκεανό και ορίζει το ανατολικό άκρο της Θάλασσας του Λαμπραντόρ. Βρίσκεται στο ίδιο σχεδόν γεωγραφικό πλάτος με το Ελσίνκι, την Αγία Πετρούπολη, το Όσλο και το νότιο μέρος των νήσων Σέτλαντ. Το νησί Έγκερ (Ιτιλέκ στη γροιλανδική γλώσσα) και τα κοντινά μικρότερα νησιά είναι γνωστά συνολικά ως Αρχιπέλαγος Νούναπ Ίσουα ή Αρχιπέλαγος Κέιπ Φέργουελ από το όνομα του ακρωτηρίου. Η περιοχή του ακρωτηρίου υπάγεται στον δήμο Κούγιαλεκ. Η Ακτή Βασιλιά Φρειδερίκου ΣΤ΄ εκτείνεται από το Ακρωτήριο Φάρβελ μέχρι τον κόλπο Πίκιουλεκ στα βόρεια, κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Γροιλανδίας. Δύο μόνο χώρες της Γης έχουν το νοτιότερο σημείο τους βορειότερα από το Ακρωτήριο Φάρβελ: οι Νήσοι Φερόες (που είναι μέρος του Βασιλείου της Δανίας όπως και η Γροιλανδία, και έχουν νοτιότερο σημείο σε πλάτος 61°20΄ Β) και η Ισλανδία (νοτιότερο σημείο σε πλάτος 63°17΄ Β). Αεροφωτογραφίες της περιοχής του Ακρωτηρίου Φάρβελ Αρχειοθετήθηκε 2020-10-12 στο Wayback Machine. Γεωλογική μελέτη της περιοχής του ακρωτηρίου με χάρτη μεγάλης κλίμακας
Μάικ Κρίγκερ

Ο Μάικ Κριγκερ (γεν. 4 Μαρτίου, 1986) είναι ένας Βραζιλιάνος-Αμερικανός επιχειρηματίας και μηχανικός υπολογιστών που ίδρυσε το Instagram σε συνεργασία με τον Kevin Systrom, και υπηρέτησε ως CTO (Chief Technology Officer). Tο Instagram επεκτάθηκε από μερικά εκατομμύρια χρήστες σε 1 δισεκατομμύριο ενεργούς χρήστες όσο ο Κρίγκερ υπηρέτησε ως CTO. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 2018 ανακοινώθηκε ότι ο Κρίγκερ και ο Σύστρομ παραιτήθηκαν από το Instagram.

 Ο Κρίγκερ γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και μετακόμισε στην Καλιφόρνια το 2004 για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Στο Στάνφορντ, όπου σπούδασε συμβολικά συστήματα, γνώρισε τον Κέβιν Σύστρομ, σε συνεργασία με τον οποίο ίδρυσε το Instagram to 2010. Ο Κρίγκερ και ο Σύστρομ είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν μία εφαρμογή για check-in, πριν την κάνουν αποκλειστικά για φωτογραφίες. Τις πρώτες μέρες, η περισσότερη μηχανική και εμπειρία χρήστη αναπτύχθηκαν αποκλειστικά από τον Κρίγκερ. Μία από τις ιστορίες που σχετίζεται με τις πρώτες μέρες του Instagram και αναπολεί ο Κρίγκερ είναι η εξής : Μια μέρα ξύπνησα και είχα λάβει ένα e-mail το οποίο έγραφε ότι το site είχε πέσει και εγώ αναρωτιόμουν ποιος το έφτιαξε. Σέιν, το έφτιαξες εσύ; Κεβ, το έφτιαξες εσύ; Όχι. Και τελικά, πατάς πάνω και βλέπεις ποιο ήταν το τελευταίο πράγμα που έγραψες. Έτσι, παραδόξως, στις 3:30 το πρωί κατάφερα σε μία εντελώς μεθυσμένη κατάσταση να επαναφέρω το Instagram. Τόσο πολύ δυσκολευόμασταν εκείνες τις μέρες.Αφού το Instagram εξαγοράστηκε από το Facebook, ο Κρίγκερ αφοσιώθηκε στο να χτίσει και να αναπτύξει το Instagram ανεξάρτητα. Στις 18 Απριλίου του 2020, ο Κρίγκερ συνεργάστηκε ξανά με το Σύστρομ για να λανσάρουν το Rt.live. Το Rt. live είναι ένας ενημερωμένος ανιχνευτής του πόσο γρήγορα εξαπλώνεται ο COVID-19 σε κάθε πολιτεία των ΗΠΑ. Ο Κρίγκερ είναι παντρεμένος με την Κάιτλιν Τρίγκερ.
Κρανοχώρι Καβάλας

Για οικισμό με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κρανοχώρι Καστοριάς Το Κρανοχώρι, επίσημα Κρανοχώριον, είναι ορεινό χωριό της Καβάλας σε υψόμετρο 500 μέτρα.

 Το Κρανοχώρι βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης της Καβάλας σε απόσταση 32 χλμ. και βορειοανατολικά των Φιλίππων στα 28,5 χλμ. Η παλιά ονομασία του από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν Κιζιλή και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 251Α-20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουρίτας. Μετονομάστηκε σε Κρανοχώρι το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Πολύνερο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυνέρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλίππων του δήμου Καβάλας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.
Μαρτίνεζ Γκιον

Ο Ραμόν Μαρτίνεζ Γκιον (Ramon Renaldo Martinez Gion, γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1990) είναι πετοσφαιριστής με καταγωγή από την Ολλανδία. Έχει ύψος 1.97 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.

 O Μαρτίνεζ Γκιον, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Ολλανδίας για την Όμνιγουορλντ (2003-2006), την VVH Χάρντενβεεκ (2006-2009), την Άλβο (2009-2010) και την Λάντστεντε (2010-2014). Με την Λάντστεντε κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και 2 σούπερ καπ Ολλανδίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Βέλγιο με την Μένεν (2014-2015), στη Γερμανία με την Μίτελντόιτσλαντ (2015-2016) και στην Τουρκία με την Παλαντόκεν Μπελεντιγεσί (2016-2017). Το καλοκαίρι του 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ., κατακτώντας ένα κύπελλο. 2 Πρωταθλήματα Ολλανδίας: 2013, 2014 2 Κύπελλα Ολλανδίας: 2012, 2014 2 Σούπερ Καπ Ολλανδίας: 2012, 2013 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2018 Μαρτίνεζ Γκιον Στον ΠΑΟΚ ο Ραμόν Ρενάλντο Μαρτίνεζ Γκιον Αρχειοθετήθηκε 2018-02-28 στο Wayback Machine.
Ιωάννα της Βουργουνδίας

Η Ιωάννα της Βουργουνδίας (Jeanne de Bourgogne, 24 Ιουνίου 1293 - 12 Δεκεμβρίου 1349), ή Ιωάννα η Χωλή, από τον Οίκο της Βουργουνδίας ήταν βασίλισσα της Γαλλίας, σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου ΣΤ΄ του Βαλουά.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε τον Φίλιππο των Βαλουά το 1313. Ήταν επίσης κόμισσα του Μαιν (1315 - 1328) και από το 1325 κόμισσα των Βαλουά. Έξυπνη και πολύ δυναμική γυναίκα, αποδείχθηκε ικανή αντιβασιλέας στις εκστρατείες του συζύγου της στην Αγγλία κατά την διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου. Τη φήμη της μείωνε το γεγονός της παραμόρφωσης του σώματός της, κακό σημάδι για εκείνη την εποχή. Το 1361 απεβίωσε άτεκνος ο μικρανιψιός της Ιωάννας, Φίλιππος Α΄ της Βουργουνδίας, τελευταίος εξ αρρενογονίας του Οίκου της Βουργουνδίας. Ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας -εγγονός της Μαργαρίτας, αδελφής της Ιωάννας- διεκδίκησε τον τίτλο, αλλά ο βασιλιάς της Γαλλίας Ιωάννης Β΄, γιος της Ιωάννας, που είχε στενότερη συγγενική σχέση με τον Οίκο της Βουργουνδίας, ενσωμάτωσε το δουκάτο στο βασίλειό του. Απεβίωσε το 1348 εξαιτίας της Μαύρης Πανώλης.
Σείριος (ποταμός)

Ο Σείριος, επίσης γνωστός ως Ρέμα Γοργόπης ή Πλατύ Ρέμα, είναι ποταμός της Μακεδονίας που πηγάζει από το όρος Πάικο και, έπειτα από μια σύντομη διαδρομή, καταλήγει στον ποταμό Αξιό στα ανατολικά του Καμποχωρίου.

 Ο Σείριος, ο οποίος αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Αξιού, πηγάζει από τις ανατολικές πλαγιές του Πάικου. Ο κύριος κλάδος του είναι o Στραβοπόταμος ή Μαύρο ποτάμι, που πηγάζει δυτικά των Λιβαδίων και διασχίζει τις ανατολικές πλαγιές του Πάικου ανάμεσα στην Καστανερή και την Κάρπη, όπου παίρνει το όνομα Μαυροπόταμος. Στο μέσο ρου του Σείριου που λέγεται Μαυροπόταμος χύνονται και οι πηγές της κορυφής Κοκκινόπετρα ή Καντάστι, 1607μ. υψόμετρο. Στη συνέχεια φτάνει βόρεια της Γουμένισσας, όπου συναντά τον άλλο μεγάλο κλάδο, το Μεγάλο ποτάμι. Το Μεγάλο ποτάμι πηγάζει σε υψόμετρο 1.307 μέτρα δυτικά της Καστανερής και νότια των Λιβαδίων. Σ' αυτό χύνονται οι πηγές της Καστανερής. Έπειτα ο ποταμός περνά ανατολικά της Γρίβας και φτάνει βόρεια της Γουμένισσας όπου εκβάλλει στο Μαυροπόταμο, τον κύριο κλάδο του Σείριου, στη θέση "Δυο Ποτάμια". Κατόπιν, ο Σείριος περνά δυτικά της Γοργόπης όπου συναντά τον τρίτο κλάδο, το Χαλιά. Ο Χαλιάς πηγάζει από το δάσος ανάμεσα στην Κάρπη και την Πηγή. Μετά τη Γοργόπη ο Σείριος συνεχίζει την ανατολική του πορεία, περνάει βόρεια του Καμποχωρίου και εκβάλλει στον Αξιό μετά από μια πορεία 38 χιλιομέτρων περίπου. Ο Σείριος είναι γνωστός από την αρχαιότητα για τα μεγάλα πλατάνια και τις οξιές που φύονται στις όχθες του και δημιουργούν μια παχιά σκιά μέσα στην οποία ρέουν τα κρύα νερά του. Ο ποταμός έχει ροή όλο το έτος και υδρεύει την ευρύτερη περιοχή του Δήμου Παιονίας, ενώ την άνοιξη είναι ιδιαίτερα ορμητικός. Στο ορεινό του τμήμα σχηματίζονται πολλοί καταρράκτες ενώ στο κατώτερο τμήμα του Στραβοπόταμου, που ονομάζεται Μαύρο ποτάμι, υπάρχει έντονη αλιευτική δραστηριότητα. Όμορφος κόσμος, μαγικός, Φθινοπωρινή βόλτα στο πανέμορφο όρος Πάικο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Αποτελέσματα Λεκάνης Αξιού, Υδρογεωλογικά Στοιχεία Αρχειοθετήθηκε 2019-08-19 στο Wayback Machine. Δήμος Παιονίας, Οι δρόμοι του κρασιού στη Γουμένισσα
Γενικό Δικαστήριο

Το Γενικό Δικαστήριο, αποτελεί δικαστικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως και το υπερκείμενο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), εξασφαλίζει την τήρηση του δικαίου κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή των ιδρυτικών Συνθηκών από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη.

 Η δημιουργία ενός Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσαρτημένο στο ΔΕΚ, προβλέφθηκε από την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη προς αποσυμφόρηση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η ίδρυσή του έγινε με απόφαση του Συμβουλίου το 1988, η οποία προέβαλλε ως λόγους δημιουργίας τη βελτίωση της δικαστικής προστασίας των πολιτών και τη διατήρηση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της δικαστικής προστασίας στην κοινοτική έννομη τάξη, μέσω της αποσυμφόρησης του ΔΕΚ.Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1989, υπό την ονομασία Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΠΕΚ).Με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας, μετονομάστηκε σε Γενικό Δικαστήριο.Μεταξύ του 2004 και του 2016, η αρμοδιότητα εκδικάσεως διαφορών υπαλλήλων της Ένωσης και της ΕΕ υπάχθηκε στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης. Η κατάργησή του το 2015, οδήγησε στην διεύρυνση της σύνθεσης του Γενικού Δικαστηρίου. Το Γενικό Δικαστήριο αποτελείται από δύο δικαστές από κάθε κράτος μέλος. Οι δικαστές ορίζονται με κοινή συμφωνία από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών για θητεία έξι ετών η οποία δύναται να ανανεωθεί. Ο πρόεδρός του εκλέγεται μεταξύ των δικαστών για περίοδο τριών ετών και η θητεία του δύναται να ανανεωθεί. Σε αντίθεση με το ΔΕΕ, δεν υπάρχουν γενικοί εισαγγελείς. Όποτε κρίνεται απαραίτητο, τα καθήκοντα του γενικού εισαγγελέως ανατίθενται σε έναν από τους ήδη διορισμένους (στην υπόθεση) δικαστές. Το Γενικό Δικαστήριο συνεδριάζει είτε σε μονομελή, είτε σε τριμελή, είτε σε πενταμελή σύνθεση. Η πλειοψηφία των υποθέσεων εκδικάζεται από τριμελή τμήματα. Σύμφωνα με το άρθρο 256 της ΣΛΕΕ, το Γενικό Δικαστήριο είναι αρμόδιο για το σύνολο των ευθέων προσφυγών που ασκούνται: από κράτη μέλη κατά της Επιτροπής και από φυσικά και νομικά πρόσωπα (κατά οργάνων). Αυτό περιλαμβάνει:αιτήσεις ακυρώσεως (άρθρο 263 ΣΛΕΕ), προσφυγές επί παραλείψει (άρθρο 265 ΣΛΕΕ), αγωγές αποζημίωσης ζημιών που προξένησαν όργανα ή οργανισμοί ή υπάλληλοι της ΕΕ (άρθρο 268 ΣΛΕΕ) διαφορές σε συμβάσεις της Ένωσης οι οποίες ορίζουν το ΓΔ ως αρμόδιο (άρθρο 272 ΣΛΕΕ) προσφυγές κατά του ΕΟΔΕ και του ΚΓΦΠ διαφορές μεταξύ οργάνων κ.λπ. και υπαλλήλων της Ένωσης.Αν και το άρθρο 256 της ΣΛΕΕ προβλέπει την δυνατότητα το Γενικό Δικαστήριο να αποφαίνεται επί προδικαστικών ερωτημάτων, ο Οργανισμός του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει ακόμη τροποποιηθεί προς αυτό το σκοπό. Γενικό Δικαστήριο (επίσημη ιστοσελίδα)
Ιβουπροφαίνη

Η ιβουπροφαίνη είναι μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο. Ανήκει στα παράγωγα του προπιονικού οξέος. Έχει αντιφλεγμονώδη, αναλγητική και αντιπυρετική δράση.Η ιβουπροφαίνη συμπεριλαμβάνεται από το Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στον κατάλογο απαραιτήτων φαρμάκων, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για την παροχή βασικών υπηρεσιών υγείας. Αρχικά διαθέσιμη ως Brufen, η ιβουπροφαίνη σήμερα είναι διαθέσιμη και με τις εμπορικές ονομασίες Motrin, Nurofen, Advil, Nuprin.

 Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της οστεοαρθρίτιδας. Επίσης έχει αντιαιμοπεταλιακές δράσεις, αλλά σχετικά ήπιες και μικρής διάρκειας σε σχέση με την ασπιρίνη. Γενικά έχει αγγειοδιασταλτική δράση. Αναστέλλει αντιστρεπτά την κυκλοξυγενάση (σε αντίθεση με την ασπιρίνη η οποία συνδέεται ομοιοπολικά και μη αντιστρεπτά με την Cox), με αποτέλεσμα την αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδίνων, οι οποίες μεσολαβούν στη φλεγμονή, αλλά έχει λιγότερο έντονες παρενέργειες στο γαστρεντερικό (δυσπεψία, αιμορραγία) από την ασπιρίνη. Η ιβουπροφαίνη ενδέχεται να ανεβάσει την αρτηριακή πίεση για αυτό δεν συνίσταται σε υπερτασικά άτομα Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες από τη λήψη της ιβουπροφαίνης περιλαμβάνουν ναυτία, δυσπεψία, διάρροια, δυσκοιλιότητα, γαστρεντερικό έλκος ή αιμορραγία, κεφαλαλγία, ζάλη, εξάνθημα, κατακράτηση αλάτων και υγρών και υψηλή αρτηριακή πίεση.Σπάνια έχουν αναφερθεί έλκος του οισοφάγου, καρδιακή ανεπάρκεια, υψηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, νεφρική δυσλειτουργία, σύγχυση και βρογχόσπασμο. Η ιβουπροφαίνη μπορεί να επιδεινώσει το άσθμα, μερικές φορές με θανατηφόρο τρόπο.Μπορεί να εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας και του αναφυλακτικού σοκ. Η ιβουπροφαίνη μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικά στο αίμα ή τον ορό για να αποδειχθεί η παρουσία του φαρμάκου σε ένα άτομο που έχει βιώσει αναφυλακτική αντίδραση, ή βοηθούν σε μια έρευνα για το θάνατο σε φαρμακευτικό επίπεδο.Τον Οκτώβριο 2020, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) απαίτησε να επικαιροποιηθεί η ετικέτα φαρμάκου για όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για να περιγράψει τον κίνδυνο νεφρικών προβλημάτων σε αγέννητα μωρά που έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλό αμνιακό υγρό. Πρόσθετα η FDA συνιστά την αποφυγή λήψης ΜΣΑΦ σε έγκυες γυναίκες 20 εβδομάδων ή αργότερα κατά την εγκυμοσύνη.Το 2018, ήταν η 28η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με περισσότερες από 24 εκατομμύρια συνταγές.
Πέτρος Καραβίτης

Ο Πέτρος Καραβίτης (11 Μαρτίου 1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν κυρίως ως μέσος (αν και κατά καιρούς είχε χρησιμοποιηθεί και ως αμυντικός).

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Α.Ο. Χαϊδαρίου και το 1968 βρέθηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού έναντι 30.000 δραχμών. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα την περίοδο 1971-72 από τον τότε προπονητή του συλλόγου Λάκη Πετρόπουλο. Τον Δεκέμβριο του 1980 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε το υπόλοιπο της σεζόν 1980-81 και τη σεζόν 1981-82, συνολικά 1,5 χρόνο. Με τη φανέλα της ΑΕΚ έκανε ντεμπούτο στον αγώνα ΑΕΚ - Δόξα Δράμας στις 21/12/1980, περνώντας ως αλλαγή του Θώδη (48'), ενώ συνολικά κατέγραψε 35 συμμετοχές και 6 τέρματα (8 συμμετοχές τη σεζόν 1980-81 και 27 συμμετοχές με 6 τέρματα τη σεζόν 1981-82). Κατόπιν αγωνίστηκε για δύο χρόνια στην Β΄ Εθνική με τη φανέλα της Προοδευτικής, όπου και ολοκλήρωσε την επαγγελματική ποδοσφαιρική του καριέρα. Τις σεζόν 1984-85 και 1985-86 αγωνίσθηκε στο τοπικό πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών με τα χρώματα του Α.Ο. Χαϊδαρίου, προσφέροντας παράλληλα και τις υπηρεσίες του σαν τεχνικός και το 1986 αποσύρθηκε επίσημα σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος με τη φανέλα της ομάδας που ξεκίνησε. Υπήρξε 10 συνολικά φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας, σημειώνοντας τρία γκολ, την περίοδο 1975-79. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1975, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα (διεξήχθη στη Φλωρεντία) με την Ιταλία, όταν υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια ξεκίνησε ως βασικός. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο. Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1973, 1974, 1975 και 1980 Κύπελλα Ελλάδας: 1971, 1973 και 1975 Το προφίλ του Πέτρου Καραβίτη στο transfermarkt Ο Πέτρος Καραβίτης στο soccerway Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996. Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότροπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2. Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997. Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης, Μίλητος 1997. Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Παπαζήση, ISBN 960-02-1082-9. 80 χρόνια 80 μορφές , Βασιλης Καρδάσης, Ελληνικά γράμματα, ISBN 960-442-021-6.
Βιττόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας-Αόστας

Ο Βιττόριο Εμανουέλε (Βίκτωρ Εμμανουήλ) (ιταλικά: Vittorio Emanuele‎, 24 Νοεμβρίου 1870 - 10 Οκτωβρίου 1946) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόμης του Τορίνο. Ήταν νικητής σε μονομαχία για το κύρος Ιταλών στρατιωτών. Ήταν αρχηγός του Ιππικού και πολέμησε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Βοτόριο-Εμανουέλε-Τορίνο-Τζιοβάνι-Μαρία γεννήθηκε στο Τορίνο και ήταν γιος του Αμεδαίου Α' 1ου δούκα της Αόστης και της πρώτης συζύγου του Μαρία-Βιτόρια ντελ Πότσο, κόρης του Κάρλο Εμανουέλε πρίγκιπα ντέλα Τσιστέρνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1870 ο πατέρας του εκλέχθηκε βασιλιάς της Ισπανίας (1870-73). Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ γεννήθηκε 8 ημέρες μετά και λίγο αργότερα ο πατέρας του έφυγε για την Ισπανία. Ως τέκνο του βασιλιά είχε τον τίτλο του ινφάντη της Ισπανίας. Έπειτα του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Τορίνο. Κατά τον 1ο Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο, το 1897, Ιταλοί στρατιώτες κρατήθηκαν σε αιχμαλωσία στην Αιθιοπία. Όταν ο Ερρίκος πρίγκιπας της Ορλεάνης έγραψε σε πολλά άρθρα της εφημερίδας Λε Φιγκαρό ότι ήταν δειλοί, ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ τον κάλεσε σε μονομαχία. Οι Γάλλοι προτιμούσαν τις μονομαχίες με πιστόλια, όμως οι Ιταλοί είπαν ότι αυτά είναι για προδομένους συζύγους και ανάξια για πρίγκιπες και επιλέχθηκαν τα σπαθιά.Τη μονομαχία διεύθυναν οι κόμητες Λεοντίεφ και Αβογκάντρο και έγινε στις 15 Αυγούστου 1897 στις 5:00 πμ στο Μπουά ντε Μαρεσώ του Βωκρεσόν, δυτικά του Παρισιού. Έπειτα από πέντε ρεπρίζ (επιθέσεις) ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ επέφερε σοβαρή πληγή στο δεξί μέρος της κοιλιάς του Ερρίκου· τα δύο μέρη θεώρησαν αρκετά σοβαρή τη ζημιά και ο πληγής μπήκε σε κατάσταση εμφανούς κατωτερότητας. Έτσι τελείωσε η μονομαχία που κράτησε 26' και έκανε τον νικητή διάσημο στην Ευρώπη. Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ είχε θριαμβευτική ανταπόκριση από το Ιταλικό κοινό και ο Ουμβέρτος Α' του είπε στο Τορίνο: "θέλω να είμαι ο πρώτος που θα σας συγχαρώ με όλη μου την καρδιά για το παράδειγμα του θέσατε και την επιτυχία που καταφέρατε".Το 1898 ξεκίνησε ένα ταξίδι στον κόσμο: πρώτα πήγε στη Ν. Υόρκη. Πέρασε μια ημέρα στον Όμιλο Γκολφ του Νιούπορτ, στο Ρόουντ Άιλαντ και αφιέρωσε ένα αργυρό κύπελλο, που απονέμεται στον νικητή του ετήσιου διαγωνισμού γκολφ κόμης του Τορίνο. Συνέχισε το ταξίδι πηγαίνοντας στην Κίνα και έπειτα στην Ιαπωνία.Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Βασιλικό Στρατό και ήταν αρχηγός του Ιταλικού Ιππικού. Από αυτή τη θέση συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ανακωχή η Γαλλία του απένειμε τον Σταυρό του Πολέμου. Το 1946 ένα δημοψήφισμα κατάργησε τη μοναρχία και ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία. Απεβίωσε τέσσερεις μήνες έπειτα στις Βρυξέλλες. Ανώτερος Ιππότης του Τάγματος του Αγιοτάτου Ευαγγελισμού. Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος των Αγ. Μαυρικίου και Λαζάρου. Ανώτερος Ταξιάρχης του Στρατιωτικού Τάγματος της Σαβοΐας. Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος του Ιταλικού Στέμματος. Ιππότης του Πολιτικού Τάγματος της Σαβοΐας. Ιππότης της Τιμής και της Αφοσίωσης του Βασιλικού, Στρατιωτικού Τάγματος του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας.Η Γαλλία του απένειμε τον Σταυρό του Πολέμου 1914-18 και η Ρουμανία τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Καρόλου Α'. Online Gotha
114

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 114 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 114 (CXIV) ήταν κοινό έτος το οποίο ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Άστας και Βοπίσκου (γνωστό και ως έτος 867 από Κτήσεως Πόλεως). Η ονομασία 114 για το έτος χρησιμοποιείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Αρχίζει η κατασκευή της Αψίδας του Τραϊανού στο Μπενεβέντο. Το Βασίλειο της Οσροηνής καθίσταται υποτελές στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Αυτοκράτορας Τραϊανός νικά τους Πάρθες και κατακτά την Αρμενία και την Βόρεια Μεσοποταμία. Ένα μνημείο στον Φιλόπαππο, εξόριστο πρίγκιπα της αρχαίας Κομμαγηνής (ένα διαμεσολαβητικό κράτος μεταξύ της Ρώμης και της Παρθίας) ανεγείρεται στην Αθήνα. Ασία Πρώτο έτος της εποχής Γιουαντσού στην Ανατολική Κινεζική Δυναστεία των Χαν. Θρησκεία Αλλαγή του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης από τον Σεδεκίονα στον Διογένη.
Οπιοειδές

Ως οπιοειδές χαρακτηρίζεται μια χημική ένωση, η οποία επιδρά με την δέσμευσή της στους υποδοχείς οπιοειδών, οι οποίοι βρίσκονται κυρίως στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τον γαστρεντερικό σωλήνα. Οι υποδοχείς σε αυτά τα δύο συστήματα οργάνων μεσολαβούν τόσο στις ευεργετικές και στις δυσμενείς επιδράσεις των οπιοειδών. Οι αναλγητικές επιδράσεις των οπιοειδών συνίστανται στην μειωμένη αντίληψη του πόνου, μειωμένη αντίδραση στον πόνο, καθώς στην αυξημένη ανοχή στον πόνο. Οι παρενέργειες των οπιοειδών περιλαμβάνουν καταστολή, αναπνευστική καταστολή, και δυσκοιλιότητα. Τα οπιοειδή είναι πιθανό να προκαλέσουν καταστολή βήχα, η οποία μπορεί να είναι είτε μια ένδειξη για τη χορήγηση οπιοειδών ή μια ακούσια παρενέργεια. Σωματική εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί με την συνεχιζόμενη χορήγηση οπιοειδών, οδηγώντας σε σύνδρομο στέρησης με την απότομη διακοπή. Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν ένα αίσθημα ευφορίας, και αυτή την επίδραση, σε συνδυασμό με τη φυσική εξάρτηση, μπορεί να οδηγήσει σε ψυχαγωγική χρήση των οπιοειδών από πολλά άτομα. Η χρήση τους στις ΗΠΑ είναι τόσο εκτεταμένη, ώστε να έχει οδηγήσει στη λεγόμενη επιδημία οπιοειδών. Αν και ο όρος οπιούχος συχνά χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του οπιοειδούς, ο όρος είναι πιο σωστά περιορισμένος στα φυσικά αλκαλοειδή που βρίσκονται στην ρητίνη της παπαρούνας οπίου και, πιο χαλαρά, στα ημισυνθετικά οπιοειδή που προέρχονται από αυτά.

 Υπάρχουν αρκετές μεγάλες κατηγορίες των οπιοειδών: Φυσικά οπιούχα: αλκαλοειδή που περιλαμβάνονται στην ρητίνη της παπαρούνας οπίου, κατά κύριο λόγο μορφίνη, κωδεΐνη, και θηβαΐνη, αλλά όχι η παπαβερίνη και η νοσκαπίνη, που έχουν διαφορετικό μηχανισμό δράσης· τα ακόλουθα θα μπορούσαν να θεωρηθούν φυσικά οπιούχα: τα φύλλα από το φυτό Mitragyna speciosa (επίσης γνωστό ως Kratom) περιέχουν μερικά απαντώνται στη φύση οπιοειδή, που δραστηριοποιούνται μέσω Mu- και Δέλτα υποδοχέων. Η Salvinorin A, που υπάρχει φυσικά στο φυτό Salvia Divinorum, είναι ένας Αγωνιστής Κάπα-Οπιοειδούς. Ημισυνθετικά οπιοειδή: δημιουργούμενα από τα φυσικά οπιούχα, όπως υδρομορφόνη, υδροκωδόνη, οξυκωδόνη, οξυμορφόνη, δεσομορφίνη, διακετυλομορφίνη (ηρωίνη), νικομορφίνη, διπροπανοϋλομορφίνη, βενζυλομορφίνη και εθυλομορφίνη· Πλήρως συνθετικά οπιοειδή: όπως φαιντανύλη, πεθιδίνη, μεθαδόνη, τραμαδόλη και Δεξτροπροποξυφαίνιο· Ενδογενή οπιοειδή πεπτίδια, που παράγονται φυσιολογικά από τον οργανισμό, όπως ενδορφίνες, εγκεφαλίνες, δυνορφίνες, και ενδομορφίνες. Υπάρχουν επίσης φάρμακα όπως το tramadol και το tapentadol τα οποία δεν είναι χημικώς της κατηγορίας των οπιοειδών, αλλά έχουν δράσεις αγωνιστή στον υποδοχέα μ-οπιοειδών. Αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης τους δεν είναι πλήρως κατανοητός, και οι δύο εμφανίζουν διπλό τρόπο δράσης, με τον δεύτερο τρόπο εμφανιζόμενο να δρα στα νοραδρενεργικά και σεροτονινεργικά συστήματα. Αυτός ο δεύτερος μηχανισμός δράσης ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια δοκιμών, στις οποίες τα φάρμακα έδειξαν σημεία αναλγησίας, ακόμη και όταν χορηγούνταν η ναλοξόνη, ένας ανταγωνιστής οπιοειδούς.
Ερευνητικό Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Γκαμαλέγια

Το Ερευνητικό Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Γκαμαλέγια (ρωσ. Национальный исследовательский центр эпидемиологии и микробиологии имени Н. Ф. Гамалеи, αγγλ. Gamaleya Research Institute of Epidemiology and Microbiology) είναι ένα από τα αρχαιότερα ερευνητικά κέντρα της Ρωσίας, το οποίο εξειδικεύεται στα ερευνητικά αντικείμενα της επιδημιολογίας και της μικροβιολογίας.Το ινστιτούτο ιδρύθηκε το 1891 από τον Φιλίππ Μπλιούμενταλ, ως ιδιωτικό εργαστήριο προσανατολισμένο στη βακτηριολογία και τη μικροσκοπία, το οποίο αργότερα μετεξελίχθηκε σε Ινστιτούτο Βακτηριολογίας και Χημείας Μπλιούμενταλ. Το 1919 εθνικοποιήθηκε και το 1949 μετονομάστηκε προς τιμήν του ακαδημαϊκού Νικολάι Γκαμαλέγια, ο οποίος ήταν ένας διακεκριμένος επιστήμονας στη μικροβιολογία και στην έρευνα των εμβολίων.Το ινστιτούτο έγινε ευρέως γνωστό για την ανάπτυξη του εμβολίου Gam-COVID-Vac (Sputnik V) κατά του ιού SARS-CoV-2, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Βέκτορ (Vector Institute) και το 48ο Κεντρικό Ινστιτούτο Ερευνών του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

 To 2015, το ινστιτούτο ανέπτυξε και καταχώρησε δύο εμβόλια ιικών φορέων κατά του ιού Έμπολα. Τα εμβόλια αυτά έχουν περάσει από τις κλινικές δοκιμές φάσης Ι-ΙΙ και έχουν εγκριθεί από το Ρωσικό Υπουργείο Υγείας, ενώ δεν είναι εγκεκριμένα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Περίπου 2.000 άτομα εμβολιάστηκαν με ένα από τα εμβόλια αυτά και συγκεκριμένα με το GamEvac-Combi στη Γουινέα το 2017-18. Το ινστιτούτο έλαβε διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το εμβόλιο αυτό. Το Μάιο 2020 το ινστιτούτο ανακοίνωσε ότι έχει αναπτύξει ένα νέο εμβόλιο για την αντιμετώπιση της νόσου COVID-19. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Ρωσικό Ταμείο Άμεσων Επενδύσεων (RDIF). Οι κλινικές δοκιμές φάσης I-II δημοσιεύθηκαν στις 4 Σεπτεμβρίου 2020 και ανέφεραν προκαταρκτικά στοιχεία ασφάλειας και ανοσοαπόκρισης. Η ενδιάμεση ανάλυση κλινικών δοκιμών φάσης ΙΙΙ του εμβολίου δημοσιεύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2021 στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση The Lancet, περιλαμβάνοντας περίπου 20.000 εθελοντές, με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα σε ποσοστό 91,6%, χωρίς να προκαλεί αρνητικές παρενέργειες. H δοκιμές φάσης ΙΙΙ είναι προγραμματισμένες να ολοκληρωθούν τον Μάιο 2021 με τη συμμετοχή συνολικά 40.000 εθελοντών.
Αντρέι της Γαλικίας

Ο Αντρέι Β΄ Γιούργεβιτς, ουκραν. Андрій II Юрієвич (απεβ. 1323) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν βασιλιάς της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) το διάστημα 1308-1323.

 Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ βασ. της Ρουθηνίας και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιαβίας. Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και κυβέρνησε το βασίλειο μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Λέοντα Β΄. Αν και κυβερνούσαν από κοινού, μερικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αντρέι είχε την έδρα του στη Βολινία (Βολοντιμίρ-Βολίνσκι) και ο Λέων Β΄ στη Γαλικία. Το β΄ ήμισυ τού 14ου αι. οι Λιθουανοί δυνάμωσαν την πίεσή τους στη Ρουθηνία και απέσπασαν τις περιοχές Ντοροχίτσιν και Μπερέστια. Οι δύο αδελφοί ήταν σταθερά σε πόλεμο με τον Γκεντιμίνας της Λιθουανίας. Ο Αντρέι Β΄ έκανε στενές σχέσεις με τον Βλαντίσλαβ Α΄ της Πολωνίας και το Τευτονικό Τάγμα· προσπάθησε να εξασθενίσει την εξάρτησή του από τη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων. Για ένα διάστημα πολέμησε με τους Τατάρους και τη Λιθουανία. Μαζί με τους συμμάχους τού Βλαντίσλαβ Α΄, τους Σκανδιναβούς και τους Πομερανούς, ήταν εναντίον του μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Κατά την άμυνα της Μπερέστια εναντίον των Τατάρων (Μογγόλων) ή Λιθουανών απεβίωσε μαζί με τον αδελφό του Λέοντα Β΄. Οι δύο τους ήταν αξιοσέβαστοι στη Δύση. Το 1323 ο Βλαντίσλαβ Α΄ έγραψε στον πάπα: "οι δύο αδελφοί ήταν η ασπίδα της Πολωνίας εναντίον των Τατάρων· τώρα η Πολωνία είναι υπό την απειλή των Μογγόλων". Δεν είχαν απογόνους και οι βογιάροι επιχείρησαν να κυβερνήσουν· μερικοί ζήτησαν την προστασία των Τατάρων. Τελικά επικράτησαν οι πατριώτες και ο θρόνος δόθηκε στον Μπολέσλαβ των Πιαστ, γιο της Μαρίας, αδελφής του Αντρέι Β΄: ο Μπόλεσλαβ έλαβε το όνομα Γιούρι Β΄ και κυβέρνησε τη Γαλικία το διάστημα 1323-40. Είχε κόρη την: Ευφημία, παντρεύτηκε τον Λιουμπάρτας των Γενιμινιδών, που έγινε πρίγκιπας του Λουτσκ και μεγάλος πρίγκιπας της Γαλικίας-Βολινίας. Worldroots Great history of Ukraine: Galician-Volhynian state
Φρούμαρ

Ο Φρούμαρ, λατιν.: Frumar ή Frumarius, (απεβ. το 464) ήταν ένας Σουηβός πολέμαρχος, που διαδέχθηκε τον Μάλδρα (ο οποίος δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο του 460), ως αρχηγός της ομάδας των Σουηβών που έκανε τότε επιδρομή στη Λουζιτανία. Πιθανότατα ανταγωνιζόταν με τον Ριχιμούνδ, τον ηγέτη του πολέμου των Σουηβών στη Γαλαισία, για τον θρόνο μέχρι το τέλος του.

 Το 460, με τη δράση δύο Ρωμαίων ευγενών, του Oσπίνιoυ και του Aσκάνιου, ο στρατός των Βησιγότθων που παρενοχλούσε τους Σουηβούς του Φρούμαρ αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Αργότερα την ίδια χρονιά ο Φρούμαρ κατέστρεψε την πόλη Aquae Flaviae με τη συνενοχή των Ρωμαίων. Αιχμαλώτισε τον επίσκοπο και χρονικογράφο Υδάτιο, κρατώντας τον αιχμάλωτο για τρεις μήνες ώσπου απελευθερώθηκε, ενάντια στις εκκλήσεις του Οσπίνιου και του Ασκάνιου. Η ιβηρο-ρωμαϊκή αριστοκρατία της δυτικής Ιβηρίας είχε δεχτεί την κυριαρχία των Σουηβών. Thompson, E. A. (1982). Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-08700-X.
Ντούντο του Λάουρενμπουργκ

Ο Ντούντο Ερρίκος, γερμ. Dudo Heinrich (π. 1060 - π. 1123) θεωρείται ο ιδρυτής του Οίκου του Νάσσαου στη Γερμανία· απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου. Ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ (βρίσκεται στον παραπόταμο Λαν του Ρήνου) το διάστημα 1093-1123.

 Ήταν γιος του Ρούπρεχτ, διοικητή (Vogt) του Ζίγκερλαντ, διορισμένου από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Από τα πατρικά του κτήματα στο Λίπορν υποθέτουμε ότι ήταν απόγονος των Κυρίων του Λίπορν, που αναφέρονται από το 881. Το 950 ο Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών, δούκας της Σουαβίας τους παραχώρησε το Έστεραου. Το 991 ο Ντρούτβιν του Λίπορν ήταν κόμης του Κενιγκσζόντεργκαου. Ο Ντούντο, μάλλον μαζί με τον πατέρα του, έκτισε το κάστρο του Λάουρενμπουργκ. Το 1093 ως κόμης του Λάουρενμπουργκ ίδρυσε το αββαείο Μαρία Λάαχ και το 1117 αναφέρεται ως διοικητής (Vogt) του Ζίγκερλαντ. Υποστήριξε τους Σάλιους βασιλείς εναντίον των αρχιεπισκόπων του Μάιντς, της Κολωνίας, του Τριρ και των κομήτων του Κατσενέλνμπογκεν. Το 1100 άρχισε την οικοδόμηση του κάστρου Νάσσαου, που θα γινόταν η έδρα του Οίκου. Το 1117 παραχώρησε γη για την ίδρυση μονής στο Λίπορν· ο γιος του Ρούπρεχτ Α΄ το 1126 έκτισε εκεί το αββαείο των Βενεδικτίνων Σέναου, όπου έζησε η αγία Ελισάβετ του Σέναου. Το 1122 έλαβε το κάστρο του Ίντσταϊν στην οροσειρά Τάουνους, ως φέουδο υποτελές στον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Επίσης έλαβε και τη διοίκηση (Vogtei) του πλούσια προικισμένου αββαείου των Βενεδικτίνων Μπλάιντενστατ (νυν Τάουνουσσταϊν). Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη του Λουδοβίκου Β΄, κόμη του Άρνσταϊν αν ντερ Λαν και είχε τέκνα: Ρούπρεχτ Α΄ 1123-1154 κόμης του Νάσσαου. Άρνολντ Α΄ 1123-1148, κόμης του Λάουρενμπουργκ. Ντεμούντις, παντρεύτηκε τον Έμιχ, κόμη του Ντιτς. Γενεαλογίες του Μεσαίωνα
Αντώνιος των Λερίνων

Ο Αντώνιος των Λερίνων ή ο ερημίτης (ιταλικά : Antonio di Lerino) (Βαλερία, 470 περ. - Λερίνες, 28 Δεκεμβρίου 520) ήταν Ρωμαίος μοναχός που έζησε ως ερημίτης κοντά στη λίμνη Κόμο. Πέρασε τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του με τους μοναχούς των Λερίνων. Στην αρχαιότητα τον τιμούσαν ως παράδειγμα μυστικιστικής ζωής και γι' αυτό τον τιμούν ως άγιο στην Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και τιμάτε η μνήμη του στις 28 Δεκεμβρίου.

 Όλες οι πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν οφείλονται στην αγιογραφία του που έγραψε ο Εννόδιος, επίσκοπος της Παβίας. Γεννημένος στη Βαλέρια της Κάτω Παννονίας, σε ηλικία 8 ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Ο Άγιος Σεβερίνο ανέλαβε την φροντίδα του, του έμαθε τα πρώτα γράμματα και τον κατήχησε στην χριστιανική πίστη. Στη συνέχεια την εκπαίδευσή του συνέχισε ο θείος του Κωνστάντιος, ο οποίος ζούσε στη Βαυαρία στο Λορχ Βυρτεμβέργης και ήταν επίσκοπος αυτής της πόλης. Εκεί ακολούθησε τη θρησκευτική του κλήση και έκανε θρησκευτικούς όρκους κι έγινες μοναχός. Πήγε τότε, το 488, μαζί με τον μοναχό Μπρούνο στη λίμνη Κόμο στην τοποθεσία Μπρενταλέτο και Τεόλο όπου έκανε ζωή ερημίτη και έγινε σημείο αναφοράς για τους ντόπιους χριστιανούς. Καθώς η φήμη της αγιότητάς του και των θαυμάτων του εξαπλώθηκε, πολύς κόσμος πήγαινε να τον επισκεφτεί, έτσι για να βρει την ηρεμία και τις ασκητικές του στιγμές, μετακόμισε στις Λερίνους, όπου έζησε τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του και πέθανε. Alban Butler, Il primo grande dizionario dei santi secondo il calendario, Casale Monferrato, Edizioni PIEMME S.p.A., 2001, ISBN 88-384-6913-X.
Φλάμπουρο Λάρισας

Το Φλάμπουρο είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Ελασσόνας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Ολύμπου. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 177 κατοίκους στο χωριό και 273 κατοίκους στην κοινότητα. Η κοινότητα του Φλάμπουρου καλύπτει έκταση 58,72 ατόμων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

 Η κοινότητα αποτελείται από τους παρακάτω οικισμούς: Φλάμπουρο (πληθυσμός: 177 κάτοικοι) Ιερά Μονή Σπαρμού (πληθυσμός: 1 κάτοικος) Σκοπιά (πληθυσμός: 95 κάτοικοι)Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ήταν 177 κάτοικοι, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 10% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. Φλάμπουρο στο buk.gr
72 Φερονία

Η Φερονία είναι ένας αρκετά μεγάλος και σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,94. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (ήταν ο πρώτος από τους 48 αστεροειδείς που ανακάλυψε), και έλαβε το όνομα της Φερόνια, της ρωμαϊκής και ετρουσκικής θεότητας των αγρών και της γονιμότητας.

 Η μέση διάμετρος της Φερονίας υπολογίσθηκε σε 86,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 670 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Φερονίας εκτιμάται σε 2,41 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 410 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 45,5 m/sec (164 χιλιόμετρα την ώρα). Δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα ο φασματικός τύπος της Φερονίας (πιθανώς C). Το άλβεδό της είναι 0,063. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 88 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Φερονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 6 λεπτά. Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα
Χαχάμ Μπασί

Χαχάμ Μπασί (Οθωμανικά Τουρκικά: حاخامباشی, Τουρκικά: Hahambaşı, IPA: [hɑhɑm bɑʃɯ]) είναι η τουρκική ονομασία για τον Αρχιραβίνο της εβραϊκής κοινότητας ενός έθνους. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χρησιμοποιήθηκε και για τον αρχιραβίνο μιας συγκεκριμένης περιφέρειας της αυτοκρατορίας, όπως η Συρία ή το Ιράκ, αν και ο Χαχάμ Μπασί της Κωνσταντινούπολης εθεωρείτο ο ανώτατος επικεφαλής των Εβραίων της Αυτοκρατορίας.

 Ο θεσμός του Χαχάμ Μπασί θεσπίστηκε από τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β΄, ως μέρος της πολιτικής του να διοικεί τη κάθε μία από τις πολλές εθνότητες της αυτοκρατορίας σύμφωνα με τους δικός της νόμους και αρχές, όπου αυτό ήταν δυνατό. Η θρησκεία θεωρήθηκε ως πρωταρχική πτυχή της εθνικής ταυτότητας των κοινοτήτων, οπότε ο όρος "Εθνάρχης" έχει εφαρμοστεί σε τέτοιους θρησκευτικούς ηγέτες, ιδιαίτερα τον (Ορθόδοξο) Οικουμενικό Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Καθώς το Ισλάμ ήταν η επίσημη θρησκεία τόσο των δικαστικών αρχών, όσο και του κράτους, ο Αρχιμουφτής στην Κωνσταντινούπολη είχε πολύ υψηλότερη θέση, ακόμη και από μέλος του υπουργικού συμβουλίου. Λόγω του μεγέθους και της φύσης του οθωμανικού κράτους, που περιείχε πολύ μεγαλύτερο μέρος της εβραϊκής διασποράς από οποιαδήποτε άλλη, η θέση του Χαχάμ Μπασί έχει συγκριθεί με εκείνη του Εβραίου Αιχμαλωτάρχη (ή Εξιλάρχου) από τα βιβλικά χρόνια. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ο ρόλος του Χαχάμ Μπασί ήταν το πλησιέστερο αξίωμα ηγεσίας συνολικά μεταξύ των Εβραίων παντού στη Μέση Ανατολή κατά την πρώτη περίοδο της σύγχρονης εποχής. Ο Χαχάμ Μπασί κατείχε ευρείες νομοθετικές εξουσίες και είχε την αρμοδιότητα να κρίνει και να εφαρμόζει τους νόμους μεταξύ των Εβραίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συχνά είχε θέση στην αυλή (ντιβάνι) του Σουλτάνου. Ο Χαχάμ Μπασί διατηρούσε επίσης σημαντική επιρροή εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα μετά την αναγκαστική μετανάστευση πολλών εβραϊκών κοινοτήτων και ατόμων από την Ισπανία (μετά την πτώση της Γρανάδας το 1492) και την Ιταλία. Ο Επικεφαλής Ραβίνος της σύγχρονης Δημοκρατίας της Τουρκίας είναι ακόμα γνωστός ως Hahambaşı. Haim Ze'ew Hirschberg, 'Hakham Bashi', Encyclopaedia Judaica (CD-ROM Edition Version 1.0), edited by Cecil Roth (Keter Publishing House, 1997). (ISBN 965-07-0665-8) Bernard Lewis, The Jews of Islam (Princeton: Princeton University Press, 1984). (ISBN 0-691-00807-8) Stanford J Shaw, 'Appendix 1: Grand Rabbis of Istanbul and the Ottoman Empire, and Chief Rabbis of republican Turkey', in The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic (New York City: New York University Press, 1991), 272-273.
Κρίστοφ Μπρόιχ

Ο Κρίστοφ Μπρόιχ (Christoph Broich, Sadt Blankenberg, Γερμανία, 30 Οκτωβρίου 1966) είναι Γερμανός σχεδιαστής μόδας. Σπούδασε καλές τέχνες στο Rheinbach, όπου γνώρισε και τον συνεταίρο του Thomas Engels. Το 1992 μαθήτευσε στους Muller und Sohn στο Βερολίνο, και την επόμενη χρονιά συνεργάστηκε με τη Vivienne Wetswood. Το 1994 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην περίφημη Βασιλική Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Το 1997 σχεδίασε για την Puma τα επίσημα ενδύματα των αθλητών Linford Christie, Merlene Ottey, Jamie Baulch, Colin Jackson, Heike Drechsler στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας και παρουσίασε την πρώτη του κολεξιόν για γυναικεία ενδύματα (άνοιξη/καλοκαίρι 1997). Ένα χρόνο αργότερα παρουσίασε την πρώτη του ανδρική κολεξιόν (άνοιξη/καλοκαίρι 1998). Το 2002 ανοίγει το πρώτο του κατάστημα στην Αμβέρσα Christoph Broich SHOP. Το 2004 σε συνεργασία με την εταιρεία οπτικών Theo δημιουργεί την Christoph Broich sunglasses

 Never Mind The Bollocks - Here's Amanda Lear, ομαδική καλλιτεχνική έκθεση στην ΕΝVOY Gallery, Νέα Υόρκη (Απρίλιος - Μάιος 2006) LARA ατομική καλλιτεχνική έκθεση στην S&S Gallery, Αμβέρσα (Σεπτέμβριος 2005 - Ιανουάριος 2006) Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα συμμετοχή στην έκθεση ως σχεδιαστής μόδας. Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα (Ιούνιος - Οκτώβριος 2004) PREVIEW καλλιτεχνική έκθεση στο μουσείο μόδας MOMU, Αμβέρσα 2002 Ultra Noir, καλλιτεχνική έκθεση στα Printemps, Παρίσι(Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2001) BorgerArt ομαδική έκθεση με καλλιτέχνες από την Αμβέρσα FOLDED ατομική καλλιτεχνική έκθεση στην S&S Gallery, Αμβέρσα (Νοέμβριος 2000 - Ιανουάριος 2001) Fusion Week, πρόσκληση για ντεφιλέ, Μόσχα (Οκτώβριος 2001) European Designers Revolution, πρόσκληση από την Lycra για ντεφιλέ στο Ντίσελντορφ (Αύγουστος 2000) ΄΄World Cosmopolitan Fashion Show, πρόσκληση από το περιοδικό SPRING Magazine Japan για ντεφιλέ, Τόκιο Φεβρουάριος 2000) Τον Αύγουστο του 2000 τιμήθηκε στη Γερμανία με το πρώτο βραβείο του 25ου Διεθνή Διαγωνισμού DIH Ήταν ο πρώτος νικητής στο διαγωνισμό "Fashion View '96" και New Faces - Fashion 2000 του γερμανικού περιοδικού BUNTE Διακρίθηκε επίσης (δεύτερος) στο διαγωνισμό σχεδίου "La Belgique a du Talent", Βρυξέλες, Φεβρουάριος 1994 Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα, Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7 Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 Anne Stegeneyer, "Who's who in fashion", Fairchild Publications, USA 1988. Επίσημη ιστοσελίδα Christoph Broich ENVOY Gallery
Κατάλογος αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα)

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α/Γ.Ε.Α.) είναι ο προϊστάμενος του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. Πρώτος αρχηγός του ΓΕΑ υπήρξε ο Κωνσταντίνος Οικονόμου, από το 1934 ως το 1935.Σημερινός αρχηγός είναι ο Αντιπτέραρχος (Ι) Γεώργιος Μπλιούμης.

 Σα πρώτα βήματα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, οι μονάδες της στελεχώνονταν από το προσωπικό άλλων όπλων και ήταν ενταγμένες είτε στο Στρατό Ξηράς (ΣΞ), είτε στο Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ), με νοοτροπία αντίστοιχη με τα χαρακτηριστικά του όπλου προέλευσής τους. Το μοντέλο αυτό, με το οποίο πολέμησε η Ελληνική Αεροπορία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στις επιχειρήσεις στη Μικρά Ασία δεν συμβάδιζε πλέον με τις εξελίξεις. Η κατάτμηση της δύναμης μεταξύ ΣΞ και ΠΝ είχε καταστήσει το αεροπορικό όπλο, αποδέκτη αποστολών υποστήριξης τους. Χρειαζόταν μια νέα οργάνωση και η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Δεκέμβριο του 1929, με στόχο την ίδρυση Υπουργείου Αεροπορίας. Το 1930 ιδρύθηκε τελικά το Υπουργείο Αεροπορίας και η ενοποιημένη πλέον Πολεμική Αεροπορία καθιερώθηκε ως αυτοτελής Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρώτος Υπουργός Αεροπορίας ορκίσθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, επιφορτίζοντας τον αεροπόρο Αλέξανδρο Ζάννα με το έργο της συνολικής συγκρότησης του Όπλου. Σε συνεργασία με το γλωσσολόγο Μανώλη Τριανταφυλλίδη καθιερώθηκαν οι ονομασίες βαθμών που χρησιμοποιούνται έως σήμερα. Το 1931 ιδρύθηκε στο Τατόι η Σχολή Αεροπορίας, μετέπειτα Σχολή Ικάρων (1967), ενώ τον Ιανουάριο του 1933, η Γ΄ Σμηναρχία και η Β΄ Αεροπορική Βάση συνενώθηκαν και αποτέλεσαν τη Σμηναρχία Σέδες. Το 1934 ιδρύθηκε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας. Από το 1934, έχουν διατελέσει Αρχηγοί ΓΕΑ οι:
Μάρκος Πόρκιος Κάτων Σαλονιανός

Ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων Σαλονιανός, λατιν.: Marcus Porcius M. f. M. n. Cato Salonianus (γενν. π. το 154 π.Χ.) ήταν ο νεότερος γιος τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου και παππούς τού Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα Ουτικένσις, γνωστού και ως «Κάτωνα τού Νεότερου».

 Ήταν γιος τού Mάρκου Πόρκιου Κάτωνα, ύπατου το 195 π.Χ. και τιμητή (censor) το 184. Φημισμένος για το θάρρος, τη λιτότητα και τον αυστηρό ηθικό του κώδικα, ο πρεσβύτερος Κάτων, ο οποίος είχε ήδη έναν μεγάλο γιο από την πρώτη του σύζυγο, τη Λικινία, πήρε μία δεύτερη σύζυγο σε προχωρημένη ηλικία, επιλέγοντας την κόρη του πελάτη και γραφέα του, Σαλόνιου. Ήταν ογδόντα χρονών όταν γεννήθηκε ο μικρότερος γιος του, και επειδή και οι δύο γιοι έφεραν τον όνομα (praenomen) Mάρκος, αργότερα ονομάστηκαν Κάτων Λικινιανός και Kάτων Σαλονιανός, από τις μητέρες τους.Ο Λικινιανός απεβίωσε αμέσως μετά τη γέννηση του μικρότερου αδελφού του και ο Κάτων ο Πρεσβύτερος απεβίωσε το 149, όταν ο Σαλονιανός ήταν πέντε ετών. Ο νεότερος Κάτωνας έγινε πραίτωρας, αλλά απεβίωσε κατά τη διάρκεια τού έτους της θητείας του, αφήνοντας δύο γιους, τον Μάρκο και τον Λεύκιο. Και οι δύο θα ακολουθούσαν δημόσια σταδιοδρομία, όπως ο πατέρας και ο παππούς τους, όπως και ο Σαλονίνος και ο αδελφός του, κανένας από τους δύο δεν ήταν μακρόβιοι. Ο Μάρκος ήταν τριβούνος των πληβείων και υποψήφιος για το πραιτορικό αξίωμα τη στιγμή τού τέλους του, λίγο καιρό πριν από το ξεκίνημα τού Κοινωνικού Πολέμου, το 91 π.Χ., ενώ ο Λεύκιος θα επιτύχει την υπατεία το 89 π.Χ., για να πέσει στη διάρκεια τού πολέμου.Από τον γιο του Μάρκο, ο Σαλονιανός ήταν ο παππούς τού Κάτωνα τού Νεότερου, ενός αξιοσημείωτου οπαδού τού στωικισμού, τού οποίου ο τρόπος ζωής μιμήθηκε αυτόν τού Κάτωνα τού Πρεσβύτερου. Φημισμένος για τις συντηρητικές του απόψεις, τη λιτότητα και το πείσμα του, ο νεότερος Κάτων υπηρέτησε ως πραίτορας και έγινε ένθερμος υποστηρικτής τού Γναίου Πομπήιου Μάγνου κατά τη διάρκεια τού Εμφυλίου Πολέμου, επιλέγοντας να αυτοκτονήσει, αντί να αιχμαλωτιστεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, αν και ήταν σχεδόν σίγουρο ότι ο Καίσαρας θα τον συγχωρούσε. γένος Πορκίων Πλούταρχος, Βίοι Ευγενών Ελλήνων και Ρωμαίων . Aulus Gellius, Noctes Atticae (Αττικές Νύχτες). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, εκδ., Little, Brown and Company, Boston (1849).
Μιχάλης Αρναούτης

Ο Μιχάλης Αρναούτης (6 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Έλληνας επαγγελματίας πυγμάχος. Το παρατσούκλι του είναι Mighty Mike, έχει γεννηθεί στην Αθήνα (Ζεφύρι) στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ζει στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει αγωνιστεί με την ομάδα της ΑΕΚ. Το 2001 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να αγωνιστεί επαγγελματικά μαζί με τους πυγμάχους της ΑΕΚ Τιγκράν Ουζλιάν και Νίκο Ανδρεάδη. Σήμερα αγωνίζεται επαγγελματικά στις ΗΠΑ στην κατηγορία ελαφρών βαρών και είναι κάτοχος του τίτλου WBO-NABO (παγκόσμιος τίτλος για αθλητές που έχουν στο ενεργητικό τους έως 20 αγώνες), ενώ διεκδίκησε το 2007 τον παγκόσμιο τίτλο της WBO.

 Κάτοχος του τίτλου WBO-NABO , IBF-USBA Αήττητος στην επαγγελματική του πορεία στην Αμερική σε 18 αγώνες. Νο 1 στην επαγγελματική λίστα της W.B.O. Στην πρώτη δεκάδα στις επαγγελματικές λίστες των W.B.A., I.B.F., E.B.U. Πιο τηλεοπτικός πυγμάχος το 2004 (κανάλι SHOWBOX [NBC]). Καλύτερο Νοκ-Άουτ για το 2005 (κανάλι ESPN). Καλύτερος πυγμάχος της χρονιάς για το 2005 (κανάλι ESPN). Καλύτερος αριστερόχειρας στον κόσμο (στατιστική υπηρεσία επαγγελματΙκής πυγμαχικής επιτροπής των Η.Π.Α.) Η επίσημη σελίδα του Οι αγώνες του Μιχάλη Αρναούτη Συνέντευξη του Μιχάλη Αρναούτη (Αγγλικά) Φωτογράφιση του Μιχάλη Αρναούτη Mike Arnaoutis (Αγγλικά)
Κρέουσα της Τροίας

Στην ελληνική μυθολογία, η Κρέουσα της Τροίας ήταν κόρη του Πριάμου και της Εκάβης. Ήταν η πρώτη σύζυγος του Αινεία και μητέρα του Ασκάνιου (γνωστός και ως Ίουλος).

 Ο θάνατος της Κρέουσας κατά τη θέληση των θεών αντιμετωπίζεται εν συντομία από τον Βιργίλιο στην Αινειάδα του. Καθώς η Τροία πέφτει στους Έλληνες, ο Αινείας πηγαίνει στο σπίτι του για να οδηγήσει τον πατέρα του Αγχίση, την Κρέουσα και τον γιο τους Ασκάνιο έξω από την πόλη και στην εξοχή. Ο Αγχίσης αρνείται να φύγει από το σπίτι, ωθώντας τον Αινεία να αποφασίσει ότι θα παραμείνει στην Τροία, ώστε να πεθάνει τιμητικά στη μάχη, αντί να εγκαταλείψει τον πατέρα του. Η Κρέουσα αρπάζει τα πόδια του και τον ικετεύει να σκεφτεί τι θα απογίνει ο Ασκάνιος, ο Αγχίσης και ο εαυτός της αν σκοτωθεί ο Αινείας. Καθώς το κάνει αυτό, ο Ασκάνιος παίρνει φωτιά με μια μη γήινη φλόγα. Η φλόγα καταβρέχεται γρήγορα με νερό. Ο Αγχίσης πιστεύει ότι αυτό είναι ένας οιωνός από τον Δία, ο οποίος το επιβεβαιώνει στέλνοντας ένα αστέρι. Οι Αγχίσης τώρα συμφωνεί να φύγει από την Τροία. Η οικογένεια φεύγει από το σπίτι, ο Αινείας μεταφέρει τον πατέρα του και τον Ασκάνιο κρατώντας το χέρι του, ενώ η Κρέουσα θα ακολουθήσει κάποια απόσταση πίσω τους. Καθώς φεύγουν από την πόλη, φτάνουν στις πύλες και αρχίζουν να τρέχουν, αφού παρατηρήσουν ότι οι Έλληνες φαίνεται να τους κερδίζουν. Η Κρέουσα εξαφανίζεται, ανίκανη να τους ακολουθήσει. Αφού έφτασε στο ναό του Κέρε έξω από την πόλη, ο Αινείας αφήνει εκεί τους Αγχίση και Ασκάνιο για να επιστρέψει να αναζητήσει την Κρέουσα. Καθώς ψάχνει απελπισμένα στην πόλη, συναντά τη σκιά ή το φάντασμα της Κρέουσας, που του λέει ότι ήταν η μοίρα της να παραμείνει στην Τροία. Προβλέπει το ταξίδι του στην Εσπερία της Ιταλίας και τον μελλοντικό γάμο με μία άλλη. Ζητά από τον Αινεία να φροντίσει το παιδί τους και να εξαφανιστεί. Ο Αινείας προσπαθεί τρεις φορές να την κρατήσει, κάθε φορά όμως δεν κατάφερνε να πιάσει τη σκιά της.Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η Ρέα και η Αφροδίτη έσωσαν την Κρέουσα από το να υποδουλωθεί από τους Έλληνες, λόγω του ότι ήταν σύζυγος του Αινεία (που ήταν γιος της Αφροδίτης).
Λουτζ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014

Το λουτζ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 διεξήχθη στο Κέντρο Σάνσκι κοντά στην Κρασνάγια Πολιάνα του Σότσι. Τέσσερα αγωνίσματα έγιναν το διάστημα 8–13 Φεβρουαρίου 2014.Τον Απρίλιο του 2011 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε την προσθήκη του ομαδικού της μικτής σκυταλοδρομίας και για πρώτη φορά στο εν λόγω άθλημα διεξήχθησαν 4 αγωνίσματα.

 Ακολουθεί το πρόγραμμα για όλα τα 4 αγωνίσματα.Όλες οι ώρες είναι (UTC+4). Συνολικά 110 αθλητές έλαβαν μέρος. Οι χώρες έλαβαν ποσοστώσεις με βάση τη διεθνή κατάταξη της περιόδου από 1η Νοεμβρίου 2012 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Έλαβαν μέρος 110 αθλητές από 24 χώρες (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών). Το Καζακστάν και η Τόνγκα έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο εν λόγω άθλημα σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. . Εξαιτίας του αποκλεισμού που επιβλήθηκε εναντίον της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ινδίας, οι αθλητές της Ινδίας πήραν μέρος στους αγώνες με τη σημαία της Ανεξάρτητης Ολυμπιακής Ομάδας.Αργότερα ο αποκλεισμός άρθηκε, όμως μετά τη διεξαγωγή των αγώνων του λουτζ. Αυστραλία (1) Αυστρία (10) Βουλγαρία (1) Καναδάς (8) Τσεχία (4) Γαλλία (1) Γερμανία (10) Ατομικές συμμετοχές (1) Ιταλία (10) Ιαπωνία (1) Καζακστάν (1) Λετονία (9) Μολδαβία (1) Νορβηγία (3) Πολωνία (5) Ρουμανία (4) Ρωσία (10) Σλοβακία (6) Νότια Κορέα (4) Ελβετία (2) Ταϊβάν (1) Τόνγκα (1) Ουκρανία (6) ΗΠΑ (10)