Σκέιτμπορντινγκ

Το σκέιτμπορντινγκ (skateboarding) είναι ένα μοντέρνο άθλημα στο οποίο κάποιος προσπαθεί να ξεπεράσει εμπόδια ή να εκτελέσει κόλπα με τη χρήση σκέιτμπορντ. Τα στυλ οδήγησης «δρόμου» (street) και «πάρκου» (park) συμπεριλήφθηκαν για πρώτη φορά ως αθλήματα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Ένα παλαιότερο, λιγότερο δημοφιλές πλέον στυλ είναι το freestyle skateboarding. Με την πάροδο των δεκαετιών, το σκέιτμπορντινγκ έχει εξελιχθεί σε ένα άθλημα με πλούσιο ρεπερτόριο κόλπων, γνωστούς επαγγελματίες αθλητές, εταιρείες και τη δική του κουλτούρα.

 Το σύγχρονο σκέιτμπορντινγκ προέρχεται από τη δεκαετία του 1960 και προέκυψε από μίμηση του θαλάσσιου σερφ στο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Αναπτύχθηκε και έγινε άθλημα της μόδας που εξασκούσαν κυρίως οι νέοι. Διεξήχθησαν επίσης πρωταθλήματα που περιλάμβαναν σλάλομ κατάβασης, εμπόδια και freestyle σε επίπεδες επιφάνειες. Ως αποτέλεσμα άλλων αναπτυσσόμενων τάσεων, ωστόσο, το άθλημα έχασε γρήγορα τους οπαδούς του και μέχρι το τέλος της δεκαετίας ήταν ακόμη και δύσκολο να προμηθευτεί κανείς σκέιτμπορντ. Το γεγονός ότι οι προηγουμένως χρησιμοποιούμενοι μεταλλικοί τροχοί αντικαταστάθηκαν από τροχούς από πολυουρεθάνη σήμαινε μια σημαντική τεχνική πρόοδο με καλύτερες ιδιότητες πρόσφυσης και κύλισης. Η κατασκευή του ρουλεμάν του άξονα με μαξιλάρι από καουτσούκ, το οποίο επιτρέπει την οδήγηση μετατοπίζοντας το βάρος στο πλάι της σανίδας και το οποίο επαναφέρει τον εαυτό του στην ευθεία, χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Αυτή η ανάρτηση χρησιμοποιήθηκε αργότερα και στο μπροστινό μέρος του skatebike και άλλων υβριδικών, οι εναλλακτικοί μηχανισμοί διεύθυνσης των snake και waveboards έφτασαν στην Ευρώπη μόλις γύρω στο 2005/2010. Αυτές οι τεχνικές εξελίξεις αναζωογόνησαν το άθλημα, καθώς κατέστησαν δυνατούς νέους ελιγμούς. Οι πρωτοπόροι της σημερινής κουλτούρας του σκέιτμπορντινγκ ήταν οι "Z-Boys" (Zephyr Competition Team) από το Dogtown, μια γειτονιά της Venice Beach στην Καλιφόρνια. Η ομάδα αυτή αποτελούνταν από παθιασμένους σέρφερ που έδωσαν στο σκέιτμπορντινγκ ένα νέο πρόσωπο στη δεκαετία του 1970, μεταφέροντας στιλιστικά το χόμπι τους στο δρόμο. Η πρωτοποριακή πειθαρχία που ανέπτυξαν ήταν το pool riding, το οποίο αποτέλεσε τη γέννηση του Vert Style και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τη μορφή του halfpipe. Ο Tony Alva, ο οποίος προερχόταν από την ομάδα, έγινε λίγο αργότερα ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής σκέιτμπορντινγκ και άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στη σκηνή και την εντύπωση του κοινού με το στυλ του. Το άθλημα άρχισε στην Αυστρία στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το σχήμα του κανονικού σκέιτμπορντ δρόμου άλλαξε σε ένα λεπτότερο, σχεδόν συμμετρικό κόψιμο εμπρός-πίσω με σχεδόν εξίσου μεγάλες προεξοχές στη μύτη και την ουρά. Αυτός ο σχεδιασμός και η επακόλουθη κίνηση και μόχλευση έκαναν δυνατή την εκτέλεση νέων μορφών κόλπων. Όσον αφορά την κατασκευή του, το σκέιτμπορντ φαίνεται να έχει πλέον ωριμάσει: οι προσπάθειες με νέα υλικά, όπως σανίδες από αλουμίνιο, στρώματα άνθρακα ή Kevlar και διαφορετικές τεχνικές άξονα για τα longboards δεν μπόρεσαν να επικρατήσουν. Τις προηγούμενες δεκαετίες, υπήρξαν διάφορες φάσεις κατά τις οποίες το πατινάζ απολάμβανε μεγάλη δημοτικότητα. Αυτές ακολουθήθηκαν από περιόδους κατά τις οποίες το άθλημα έχασε πολλούς από τους οπαδούς του. Από το 2020, το σκέιτμπορντινγκ είναι ολυμπιακό άθλημα μετά από απόφαση της ΔΟΕ στις 4 Αυγούστου 2016.. Σημαντικό μέσο επικοινωνίας για τη σκηνή είναι οι εκδόσεις που δημοσιεύονται τακτικά σε έντυπη και βιντεοσκοπημένη μορφή, καθώς και οι ιστότοποι στο διαδίκτυο με ιστολόγια και φόρουμ συζητήσεων. Ο αθλητικός εξοπλισμός είναι μια σανίδα με δύο άξονες και τέσσερις κυλινδρικούς τροχούς. Η κατασκευή χωρίζεται σε διάφορα εξαρτήματα που μπορούν να ρυθμιστούν ανάλογα. Για τους τροχούς, σημαντικά είναι τα ρουλεμάν, οι άξονες και οι ίδιοι οι τροχοί- για τη σανίδα, σημαντικό είναι το δάπεδο και το αντιολισθητικό κάλυμμα που είναι προσαρτημένο σε αυτό. Επιπλέον, υπάρχουν διάφορες ειδικές παραλλαγές σανίδων: longboards, slalom boards, snakeboards και waveboards. Το σκέιτμπορντινγκ δύσκολα συγκρίνεται με τα συμβατικά αθλήματα. Δεν υπάρχουν πρωταθλήματα ή ενώσεις που να χωρίζουν το άθλημα σε δημοτικές, εθνικές ή διεθνείς ιεραρχίες. Κυρίως, σε μικρές πόλεις με πάρκα σκέιτ, υπάρχουν τοπικοί σύλλογοι που φροντίζουν για τη συντήρηση των πάρκων και διοργανώνουν διαγωνισμούς. Πολλοί καθιερωμένοι skaters φροντίζουν για την ύπαρξη ενός παγκόσμιου δικτύου για τη διοργάνωση διεθνών αγώνων, όπως το πρώην Münster Monster Mastership στο Münster, το Mystic Sk8 Cup στην Πράγα ή τα X Games στην Καλιφόρνια. Το Münster Monster Mastership ήταν το επίσημο παγκόσμιο πρωτάθλημα skateboarding από το 1990 έως το 2005, με πρωτοβουλία του Titus Dittmann, ενός από τους σημαντικότερους Γερμανούς skateboarders. Το 1993, ο Don Bostick είχε την ιδέα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Σκέιτμπορντ, αφού βοήθησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Münster για τέσσερα χρόνια. Το 1995, το WCS εισήγαγε ένα σύστημα κατάταξης για τους επαγγελματίες skaters, που τώρα ονομάζεται World Cup Skateboarding Tour. Σε αυτό καταγράφονταν όλοι οι αγώνες που διοργάνωνε το WCS και στο τέλος της σεζόν αναδεικνυόταν ο νικητής της σεζόν. Ο Ed Templeton στέφθηκε ο πρώτος πρωταθλητής του World Cup Street και ο Mike Frazier πήρε τον τίτλο για το Vert (Vertical Skateboarding - Κάθετο Σκέιντμπορντινγκ). Ο μόνος οργανισμός διασυλλογικών αγώνων με διεθνή παγκόσμια κατάταξη μέχρι στιγμής είναι το The Boardr, που ιδρύθηκε το 2013 από τον Ryan Clements και τον Rob Meronek. Το Boardr επεξεργάζεται τη διοργάνωση και την εκτέλεση εκδηλώσεων σκέιτμπορντινγκ, ενώ το κύριο βάρος πέφτει στις σχέσεις μεταξύ των διοργανωτών, των χορηγών και των σκέιτερ. Η βάση δεδομένων τους περιλαμβάνει πάνω από 28.000 skateboarders και αναβάτες BMX. Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Στις 3 Αυγούστου 2016, η ΔΟΕ ανακοίνωσε πέντε νέα αθλήματα για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, συμπεριλαμβανομένου του σκέιτμπορντιγκ. Η διοργάνωση διεξήχθη στο Ariake Urban Sports Park από τις 25 Ιουλίου έως τις 5 Αυγούστου 2021 και για πρώτη φορά στέφθηκαν δύο Ολυμπιονίκες σε κάθε ένα από τα αγωνίσματα Street και Park. Οι νικήτριες των γυναικών ήταν η Momiji Nishiya στο Street και η Sakura Yosozumi στο Park, ενώ οι χρυσοί νικητές των ανδρών ήταν ο Yūto Horigome στο Street και ο Keegan Palmer στο Park. Ο πρώτος "διαγωνισμός skate" έγινε το 1963 στην Hermosa Beach της Καλιφόρνια. Οι εταιρείες κατασκευής σκέιτμπορντ αναζητούσαν τους καλύτερους σκέιτερ για τις ομάδες τους στους διαγωνισμούς, τις οποίες στη συνέχεια εξόπλιζαν με τις σανίδες ή τον ρουχισμό τους. Από αυτό το σημείο και μετά, οι πρώτοι skateboarders έγιναν επαγγελματίες και χρηματοδοτούμενοι. Από τότε, υπήρξε μεγάλη ανάπτυξη. Σημαντικοί διαγωνισμοί στη Βόρεια Αμερική περιλαμβάνουν το Slam City Jam, το USA Skateboarding National Championships, το Street League Skateboarding, τα Gravity Games και το Maloof Money Cup. Στη Γερμανία, η Λέσχη Skaters είναι μεγάλης σημασίας. Το COS Cup, το γερμανικό εθνικό πρωτάθλημα σκέιτμπορντινγκ, διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1998. Χωρίζεται σε τέσσερα περιφερειακά πρωταθλήματα (Βόρεια, Ανατολική, Νότια και Δυτική Γερμανία) και τον επακόλουθο τελικό. Οι αγώνες περιλαμβάνουν σκέιτμπορντινγκ στα αγωνίσματα του δρόμου και του μπολ (πιο πρόσφατα το 2014). Από το 2016, υπάρχει επίσης ξεχωριστή κατηγορία για γυναίκες και σκέιτερ άνω των 35 ετών.. Στην Αυστρία, το Skateboard Club Innsbruck είναι το σημαντικότερο σωματείο σκέιτμπορντ στη χώρα. Ο σύλλογος διοργανώνει πολυάριθμους διαγωνισμούς με διεθνείς αναβάτες, καθώς και τα αυστριακά εθνικά πρωταθλήματα street και park σκέιτμπορντινγκ. Επιπλέον, συντηρεί τα τοπικά skatepark και προσφέρει μαθήματα σκέιτμπορντινγκ. Για πολλούς σκέιτερ, το σκέιτμπορντινγκ θεωρείται επίσης ως εξατομικευμένη έκφραση ζωής - μερικές φορές και ως ένα είδος τέχνης - παράλληλα με τον αθλητισμό. Οι εμπειρίες σύγκρουσης και ποινικοποίησης που συχνά προκύπτουν από τη χρήση και την "οικειοποίηση" του δημόσιου χώρου και η απαιτούμενη δημιουργικότητα έχουν ριζώσει το σκέιτινγκ σε υποκουλτούρα μέχρι σήμερα. Έτσι, έχει εισέλθει σε μια ορισμένη σύνδεση με τη μόδα, τις εικαστικές τέχνες όπως το graffiti, το graphic design και τη φωτογραφία ή διάφορες μουσικές σκηνές. Για παράδειγμα, οι ποικιλίες της πανκ και της σκληρής μουσικής που είναι κοντά στην κουλτούρα του σκέιτμπορντινγκ αναφέρονται μερικές φορές ως skate punk. . Λόγω της έλλειψης οργανωτικής δομής, του σκόπιμα μη ρυθμισμένου χαρακτήρα του και του γεγονότος ότι ασκείται κυρίως από νέους, το σκέιτμπορντινγκ συχνά κατατάσσεται στα αθλήματα αναψυχής. Ωστόσο, η συνέχεια του σκέιτμπορντινγκ , το οποίο ασκείται εδώ και δεκαετίες, συνηγορεί κατά της ταξινόμησης αυτής, πέραν της σύνδεσης του με την υποκουλτούρα. Επιπλέον, η πολυπλοκότητα του αθλήματος θέτει υψηλές απαιτήσεις σε επιμονή και προθυμία για μάθηση, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τον χαρακτήρα των αθλημάτων της μόδας που μαθαίνονται και εξελίσσονται γρήγορα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το σκέιτμπορντινγκ ήταν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες γυναίκες ενδιαφέρονται για το άθλημα. Οι επαγγελματίες γυναίκες skateboarders, όπως η Elissa Steamer, δίνουν το παράδειγμα. Η βιομηχανία του σκέιτμπορντ, ιδίως στον τομέα της ένδυσης και των παπουτσιών, προσαρμόζεται σε αυτή την εξέλιξη και σχεδιάζει πλέον μόδα ειδικά για νεαρές γυναίκες. Mid90’s (2018) Slam (2016) This Ain’t California (2012) Paranoid Park (2007) Dogtown Boys (2005) Grind – Sex, Boards &amp; Rock’n’Roll (2003) Dogtown &amp; Z-Boys (2001) CKY (1999–2003) Video Days (1991) Gleaming the Cube (1989) Thrashin’ (1986) Rouli-roulant (1966) Iain Borden: Skateboard, χώρος και πόλη: αρχιτεκτονική και σώμα . Berg, Oxford et al. ένα. 2001, ISBN 1-85973-493-6 / ISBN 1-85973-488-X ). Titus Dittmann, Christian Ambach: Βασικές αρχές, κόλπα και συμβουλές για το Skateboard. 1. Έκδοση, Pietsch, Στουτγάρδη 2009, ISBN 978-3-613-50606-0 . Holger von Krosigk, Helge Tscharn: Absolute Beginners: Skateboard Streetstyle Book. Tropen-Verlag, Κολωνία 2000, ISBN 3-932170-42-3 . Holger von Krosigk, Helge Tscharn: Elements of Street: Skateboard Streetstyle Βιβλίο 2. 4. Έκδοση, Tropen-Verlag, Στουτγάρδη 2011, ISBN 978-3-608-50066-0 . Holger von Krosigk, Helge Tscharn: Τα πάντα για το skateboard: ιστορία, βασικά, κόλπα, υλικό. Tropen Verlag, Βερολίνο 2006, ISBN 3-932170-93-8 . Pit Lederle, Ralph Kenke: Ρόλοι: φωτογραφίες, διευθύνσεις, skateboards, ιστορίες, συνεντεύξεις, στίχοι, ποιήματα. 1. Έκδοση, Hannibal, Höfen 2004, ISBN 3-85445-239-X . Günter Mokulys: Flatland skateboard βιβλίο. Sir Marshall Verlag, Κολωνία 2004, ISBN 3-00-012548-5 . Günter Mokulys: Streetskating & Game of SKATE. (Αγγλικά-Γερμανικά) Sir-Marshall-Verlag, Βερολίνο 2008, ISBN 3-00-015615-1 . Δ : § 2 Abs. 1, § 24 Abs. 1, § 25 Abs. 1 StVO A : StVO για πατινάζ: § 9, § 17, § 88, ειδικότερα: § 88a; Ενότητα 94δ. Συνεχής ενοποίηση: Ομοσπονδιακή Καγκελαρία της Αυστρίας – Σύστημα Νομικών Πληροφοριών . Danny Kringiel: Legendary Skateboard Heroes. Ο πίνακας στο κεφάλι . Στις: spiegel.de – Spiegel Online – one day, 27. Ιούλιος 2010; τελευταία πρόσβαση στις 29. Σεπτέμβριος 2020 Οδηγίες συναρμολόγησης skateboard . Στις: oldschool.de ; τελευταία πρόσβαση στις 12. Μάιος 2014. wissenschaftliche Beschreibung der Skateboardkultur Perfekte Tricks im Video aus mehreren Blickwinkeln στο Die Geschichte des Skateboardens Rouli-roulant (γαλλικό πρωτότυπο), πλήρης ταινία στο Youtube, The Devil's Toys (Αγγλική μεταγλώττιση), τελευταία πρόσβαση στις 4 Μαΐου Οκτώβριος 2020