Δολοφονίες της Πάμελα Μπάκλεϋ και του Τζέιμς Φρόιντ

Ο Τζέιμς Πολ Φρόιντ (Αγγλικά: James Paul Freund, 16 Σεπτεμβρίου 1946 – 9 Αυγούστου 1976) και η Πάμελα Μαίη Μπάκλεϋ (Αγγλικά: Pamela Mae Buckley, 16 Δεκεμβρίου 1951 – 9 Αυγούστου 1976), ήταν δυο θύματα εγκληματικής ενέργειας με Αμερικανική καταγωγή, των οποίων η ταυτότητα παρέμενε μυστήριο για 46 χρόνια. Όλα αυτά τα έτη ήταν γνωστοί ως οι "Άγνωστοι της Κομητείας Σάμπτερ", ή ο "Άγνωστος άντρας" και η "Άγνωστη γυναίκα". Τα πτώματα τους βρέθηκαν στην Κομητεία Σάμπτερ, στην Νότια Καρολίνα στις 9 Αυγούστου 1976. Υπολογίζεται ότι είχαν ταξιδέψει σε διάφορα μέρη στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν δολοφονηθούν. Οι αρχές έφτασαν σε αυτό το συμπέρασμα όταν εξέτασαν τα υπάρχοντα τους. Ο άνδρας είχε πυροβοληθεί τρεις φορές στο πάνω μέρος του θώρακα και στο κεφάλι, ενώ η γυναίκα στο πάνω μέρος του θώρακα και στον λαιμό. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε πιστεύεται ότι ήταν ένα περίστροφο διαμετρήματος 0,357. Τα θύματα δεν μπόρεσαν να αναγνωριστούν για πολλά έτη, παρά το γεγονός ότι οι περιγραφές, τα σκίτσα των προσώπων τους, οι οδοντιατρικές πληροφορίες και τα δακτυλικά τους αποτυπώματα είχαν διανεμηθεί σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.Ο άγνωστος άντρας έλαβε από τις αρχές το ψευδώνυμο "Ζοκ Ντο". Αυτό προέκυψε από την μαρτυρία ενός υπάλληλου κάμπινγκ στην περιοχή Σάντε της Νότιας Καρολίνας, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είχε γνωρίσει τα θύματα εβδομάδες πριν από το θάνατο τους. Είπε ότι το όνομα του άνδρα ήταν είτε "Ζοκ" ή "Ζακ" και ότι αυτός και η γυναίκα πήγαιναν στη Φλόριντα. Σύντομα έγιναν φίλοι. Αργότερα του είπε ότι ήταν γιος γιατρού στον Καναδά και ότι αυτός και η γυναίκα έκαναν διακοπές. Επιπλέον, ένας άλλος μάρτυρας ανέφερε ότι είδε ένα ζευγάρι που ταίριαζε με την περιγραφή των νεκρών σε ένα τοπικό μανάβικο. Στις 19 Ιανουαρίου 2021, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι και τα δύο θύματα είχαν ταυτοποιηθεί. Ο άντρας ήταν από την Πενσυλβάνια και η γυναίκα από την πολιτεία της Μινεσότα. Δυστυχώς, οι δολοφονίες τους παραμένουν μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστες.

 Σύμφωνα με την μαρτυρία ενός ερημίτη, τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Αυγούστου του 1976, εκείνος είδε από απόσταση τον νεαρό άνδρα και τη γυναίκα να βρίσκονται μέσα σε ένα όχημα και να κατευθύνονται προς την οδό Locklair, στην οποία υπήρχε ένας απομονωμένος χωματόδρομος μεταξύ των αυτοκινητόδρομων I-95 και SC 341. Ο ίδιος μάρτυρας, άκουσε στην συνέχεια πυροβολισμούς και αμέσως μετά το αυτοκίνητο να φεύγει με μεγάλη ταχύτητα προς την εθνική οδό. Κατά πάσα πιθανότητα, το όχημα τους κλάπηκε από κάποιον που έκανε ωτοστόπ ή εκείνοι έκαναν ωτοστόπ και δολοφονήθηκαν από τον οδηγό του αυτοκινήτου. Η αστυνομία υποθέτει ότι αμέσως μόλις το ζευγάρι βγήκε από το όχημα, κάποιος τους πυροβόλησε θανάσιμα και κατόπιν έφυγε από το σημείο του εγκλήματος με το αυτοκίνητο. Στις 6:20 π.μ., ένας οδηγός φορτηγού ονόματι Μάρτιν Νουράντ βρήκε τα πτώματα και επικοινώνησε με τον Τσαρλς Γκράχαμ, έναν υπάλληλο σε ένα κοντινό κατάστημα. Ο Γκράχαμ, με τη σειρά του, επικοινώνησε με τις αρχές. Τα πτώματα μεταφέρθηκαν στην ιατροδικαστική υπηρεσία, όπου διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν ίχνη κάποιας ναρκωτικής ουσίας ή αλκοόλ στον οργανισμό τους. Ωστόσο, η αυτοψία αποκάλυψε ότι είχαν φάει φρούτα ή/και παγωτό. Ο Τζέιμς Πολ Φρόιντ, γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1946 στο Φίτσμπέργκ της Μασαχουσέτης, άλλα μεγάλωσε στην Κομητεία Λάνκαστερ της Πενσυλβάνια και αποφοίτησε από το γυμνάσιο McCaskey στις 10 Ιουνίου του 1964. Σύμφωνα, με τα αρχεία του δικαστηρίου, παντρεύτηκε τη Σέριλιν Αλμπράιτ στις 11 Δεκεμβρίου του 1965. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 1971, μετά από 6 χρόνια γάμου, ο Τζέιμς υπέβαλε αίτηση διαζυγίου. Μετά από τέσσερα χρόνια όμως, στις 25 Δεκεμβρίου του 1975, τα ίχνη του χάθηκαν και η οικογένεια του δήλωσε την εξαφάνιση του στην αστυνομία. Αρχικά η αστυνομία υπολόγισε ότι ο άγνωστος ήταν μεταξύ 18 και 22 ετών. Εντούτοις, ο ιατροδικαστής που εξέτασε τα δόντια του άνδρα είπε ότι πίστευε ότι ήταν άνω των 27 ετών, αλλά ότι φαινόταν νεότερος λόγω της ένδυσης και της σωματικής του διάπλασης. Έτσι το ηλικιακό εύρος διαμορφώθηκε μεταξύ 18 και 30 ετών μετά την εγγραφή της υπόθεσης του στο σύστημα NamUs.Το θύμα ήταν λευκό και είχε ψυχρή (λαδί) απόχρωση επιδερμίδας. Είχε καστανά μαλλιά με μάκρος μέχρι τους ώμους, καστανά μάτια και πολύ χαρακτηριστικά πυκνά φρύδια. Είχε ύψος 1,86 μέτρα, και ζύγιζε περίπου 70 κιλά και είχε εκτεταμένη και περίτεχνη οδοντιατρική εργασία που μπορεί να είχε πραγματοποιηθεί εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Συγκεκριμένα, είχε κάνει αρκετές και μεγάλου κόστους εργασίες πλήρους οδοντικής αποκατάστασης. Επιπλέον, ο άνδρας είχε ουλή σκωληκοειδεκτομής τεσσάρων ιντσών. Τέλος, είχε επίσης διάφορες ουλές στην πλάτη και στους ώμους του, κάτι που έδειχνε ότι είχε συχνή συμμετοχή σε αθλήματα επαφής. Ο άγνωστος, φορούσε ξεβαμμένο τζιν μάρκας Levi και ένα κόκκινο μπλουζάκι με τα λογότυπα "Coors — America's Light Beer" στο μπροστινό μέρος και "Camel Challenger GT Sebring '75" στο πίσω μέρος, συνδυασμένο με ένα σχέδιο του Snoopy. Το μπλουζάκι ήταν προφανώς ένα διαφημιστικό ένδυμα από τους αγώνες αυτοκινήτων Sebring που πραγματοποιήθηκαν στο Σίμπρινγκ της Φλόριντα το 1975, οι οποίοι χρηματοδοτήθηκαν από την εταιρία ζυθοποιίας Coors Brewing Company. Δεν φορούσε εσώρουχα και κουβαλούσε ένα πακέτο σπίρτα μάρκας "Grant's Truck Stop" σε μια τσέπη του παντελονιού του. Επιπρόσθετα, φορούσε ένα χρυσό ρολόι χειρός μάρκας Bulova Accutron, το οποίο έφερε στον μπρασελέ του τον σειριακό αριθμό H918803. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον αριθμό, οι ερευνητές μπόρεσαν να προσδιορίσουν ότι η εταιρία είχε φτιάξει το ρολόι το 1968. Ωστόσο, η εταιρεία Bulova συγχώνευσε κάποια τμήματα της παραγωγή της στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και έτσι πολλά από τα αρχεία της καταστράφηκαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξακριβωθεί από που αγοράστηκε το ρολόι του θύματος. Ο άντρας φορούσε επίσης ένα δαχτυλίδι από χρυσό 14 καρατίων με ένα γκρί αστέρι να είναι χαραγμένο πάνω στην πέτρα από ζαφείρι. Τα αρχικά JPF (ΤΠΦ) ήταν χαραγμένα στο εσωτερικό του δαχτυλιδιού, το οποίο είχε φλωρεντίνικο φινίρισμα. Τόσο το δαχτυλίδι όσο και το ρολόι ήταν μεγάλης αξίας. Αυτό, μαζί με την περίτεχνη οδοντιατρική εργασία του άνδρα, υποδήλωναν ότι ίσως προερχόταν από μια εύπορη οικογένεια. Η Πάμελα Μαίη Μπάκλεϋ γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1951 στην Κομητεία Ρέντγουντ, της Μινεσότα. Ήταν μέλος ενός τριμελούς συγκροτήματος φολκ μουσικής με το όνομα «Sunlending». Η μπάντα της έκανε πολλές συναυλίες κατά μήκος της ακτής. Για παράδειγμα, το συγκρότημα έπαιξε μουσική σε μια καφετέρια τον Μάρτιο του 1971 στο Σαν Ντιέγκο. Επίσης στις 11 Μαρτίου 1975, συμμετείχαν σε μια συναυλία στην πανεπιστημιούπολη της Μινεσότα, μαζί με το Ελληνικό συγκρότημα «We Five», που εκείνη την εποχή ήταν εθνικά γνωστό. Σε ηλικία 21 ετών, η Πάμελα παντρεύτηκε με τον Γκάρι Κλίφορντ Κένελ. Εκείνη εξαφανίστηκε το Δεκέμβριο του 1975, με την οικογένεια της να δηλώνει αμέσως την εξαφάνιση της. Το διαζύγιο της βγήκε το 1976, χωρίς να είναι γνωστή κάποια παραπάνω πληροφορία γι' αυτό το ζήτημα. Η γυναίκα ήταν λίγο νεότερη από τον άνδρα. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν μεταξύ 18 και 20 ετών. Μετά όμως από την εγγραφή της υπόθεσης της στο σύστημα NamUs, η εκτίμηση της ηλικίας της αυξήθηκε στα 18 με 25 έτη. Είχε ύψος 1,65 μέτρα, ζύγιζε 50 κιλά, ήταν μικροκαμωμένη και είχε ψυχρή (λαδί) απόχρωση επιδερμίδας σαν αυτή του συντρόφου της. Αυτό το τελευταίο χαρακτηριστικό οδήγησε ορισμένους να υποθέσουν ότι μπορεί να ήταν αδέρφια. Επιπρόσθετα, η γυναίκα είχε καστανοκόκκινα μαλλιά, μέχρι τους ώμους και γκριζογάλανα μάτια (ορισμένες πηγές αναφέρουν «καστανοπράσινα»). Είχε δύο χαρακτηριστικές ελιές στην αριστερή πλευρά του προσώπου της κοντά στο στόμα της. Ο ιατροδικαστής σημείωσε ότι η νεαρή γυναίκα είχε «ασυνήθιστα μακριές» φυσικές βλεφαρίδες, και ότι όπως ο άντρας, ήταν πολύ καθαρή και περιποιημένη. Είχε σφραγίσματα σε όλα τα πίσω δόντια της και τα μπροστινά της δόντια ήταν πολύ ίσια. Δεν είχε χειρουργικές ουλές, δεν είχε μείνει ποτέ έγκυος και τα πόδια της δεν είχαν ξυριστεί. Σε αντίθεση με τον σύντροφο της, δεν βρέθηκαν ουλές στο σώμα της. Φορούσε μια λευκή μπλούζα από μουσελίνα πάνω από ένα ροζ μπλουζάκι με τιράντες, η οποία έδενε μπροστά, μπλε τζιν σορτς μάρκας Daisy Dukes και είχε δεμένο στη μέση της ως ζώνη ένα φουλάρι με φλοράλ στάμπα. Φορούσε επίσης δίχρωμα σανδάλια με πλατφόρμα μάρκας Stride-Rite τα οποία ήταν στις αποχρώσεις της λεβάντα και του ζεστού ροζ. Στα δάχτυλα της είχε τρία ιδιαίτερα δαχτυλίδια. Το πρώτο είχε μια μαύρη, επιμήκης πέτρα με μικρά τιρκουάζ μέρη ενσωματωμένα μέσα του. Το δεύτερο είχε περίτεχνο σχήμα φτερού με κοραλλί και τιρκουάζ πέτρες. Το τρίτο ήταν ένα πιο απλό μεταλλικό δαχτυλίδι με κόκκινες, λευκές και μπλε πέτρες. Αυτά τα δαχτυλίδια φαινόταν να είναι αυθεντικά χειροποίητα κοσμήματα ιθαγενών Αμερικανών ή Μεξικανικών. Ήταν όλα φτιαγμένα από ασήμι και φαινόταν ότι προέρχονται από τις Νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως ο άντρας δίπλα της, η γυναίκα θύμα δεν φορούσε εσώρουχα. Το 1977, ένας άνδρας ονόματι Λόνι Τζόρτζ Χένρυ συνελήφθη στην πόλη Λάττα της Νότιας Καρολίνας επειδή οδηγούσε μεθυσμένος. Στο αυτοκίνητο του βρέθηκε ένα περίστροφο ίδιου είδους με το φονικό όπλο. Αποδείχτηκε ότι ήταν το όπλο της δολοφονίας, κάτι που διασταυρώθηκε μέσω βαλλιστικών δοκιμών από τους ανακριτές. Παρόλα αυτά, ο Χένρι (ο οποίος απεβίωσε το 1982) δεν κατηγορήθηκε για τις δολοφονίες επειδή δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να απαγγελθούν κατηγορίες εναντίον του.Ένας άντρας ενημέρωσε την αστυνομία, ότι η πρώην κοπέλα του είχε μεγάλη ομοιότητα με το θύμα. Οι ερευνητές ταξίδεψαν στην πόλη Μπρούνσβικ, της Τζόρτζια για να διασταυρώσουν αυτή την σημαντική πληροφορία. Συναντήθηκαν με ένα μεσήλικο ζευγάρι που θεωρήθηκε ότι ήταν πιθανόν οι γονείς της νεκρής. Ωστόσο, όταν τους έδειξαν τις φωτογραφίες της άγνωστης γυναίκας, ούτε αυτοί ούτε οι φίλοι της μπόρεσαν να επαληθεύσουν ότι ήταν η χαμένη κόρη τους. Λίγο αργότερα όμως, μετά από οδοντιατρική σύγκριση, διαπιστώθηκε ότι οι δύο γυναίκες δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο.Το κουτί με τα σπίρτα που βρέθηκε στην τσέπη του άνδρα παρείχε μια περαιτέρω πληροφορία. Τα σπίρτα προέρχονταν από μια αλυσίδα καταστημάτων σε στάσεις φορτηγών, που είχε παραρτήματα στο Αϊντάχο, τη Νεμπράσκα και την Αριζόνα. Μετά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών, ένας άνδρας από τη Νεμπράσκα δήλωσε ότι μπορεί να έκανε επισκευές σε ένα αυτοκίνητο με πινακίδες του Όρεγκον ή της Ουάσιγκτον, του οποίου οι ιδιοκτήτες ταίριαζαν με την περιγραφή των θυμάτων. Αλλά αυτό δεν έφερε περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση. Κάποιοι εικάζουν ότι ο κατά συρροή δολοφόνος Χένρι Λι Λούκας θα μπορούσε να είχε εμπλακεί στους φόνους. Ο ίδιος ο Λούκας είπε στην αστυνομία ότι βρισκόταν στη Νότια Καρολίνα την ημέρα που πέθαναν τα θύματα, αλλά η ομολογία του αμφισβητήθηκε καθώς είχε μια τάση να κάνει ψευδείς ομολογίες. Δεν κατηγορήθηκε ποτέ για το έγκλημα και πέθανε το 2001 λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Νωρίτερα, ο Λούκας είχε ομολογήσει δύο φόνους που συνέβησαν επίσης στην κομητεία Σάμτερ. Αυτή μιας ηλικιωμένης γυναίκας το 1975 και ενός νεαρού άνδρα το 1983. Όπως όμως και με τις περισσότερες πληροφορίες, αυτό δεν αποκάλυψε επιπλέον στοιχεία για τα ονόματα του ζευγαριού ή τον πραγματικό δολοφόνο τους. Τα πτώματα του ζευγαριού φυλάσσονταν σε ένα τοπικό γραφείο τελετών σε κάσες με διαφανεί καλύμματα με την ελπίδα ότι κάποιος θα τα αναγνώριζε. Άνθρωποι από όλη τη χώρα τηλεφώνησαν για να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες. Μέσα σε αυτούς ήταν και αρκετοί γονείς των οποίων τα παιδιά το είχαν σκάσει από το σπίτι. Κανείς όμως δεν κατάφερε να αναγνωρίσει τα θύματα. Τα πτώματα τους παρέμειναν εκτεθειμένα μέχρι που άρχισαν να αποσυντίθονται. Στις 14 Αυγούστου 1977, ένα χρόνο και πέντε ημέρες μετά την εύρεση των σορών, ενταφιάστηκαν στο νεκροταφείο Bethel United Methodist Church στο Ασγουίγκο της Νότιας Καρολίνας. Εκατοντάδες άτομα παρευρέθηκαν στην κηδεία τους και οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου συγκέντρωσαν αρκετές εκατοντάδες δολάρια για να πληρώσουν το γραφείο τελετών. Οι τάφοι τους είχαν ταφόπλακες από πέτρα/γρανίτη που έγραφαν «Άντρα και Γυναίκα αγνώστων στοιχείων». Το 2007, έγινε εκταφή για να ληφθούν πληροφορίες DNA από τα λείψανα των θυμάτων. Αυτό οδήγησε στη διάψευση της θεωρίας ότι το ζευγάρι ήταν αδέρφια. Η δοκιμή έδειξε ότι δεν είχαν γενετική σχέση, αν και έμοιαζαν εμφανισιακά μεταξύ τους. Προφανώς λοιπόν ήταν τελικά ζευγάρι. Ο οργανισμός DNA Doe Project, ανέλαβε τον Ιούλιο του 2019 να βοηθήσει στην αναγνώριση του τότε αγνώστου ζευγαριού. Συνολικά δωρήθηκαν 2.300 δολάρια για τη χρηματοδότηση των ειδικών εξετάσεων DNA από τον μυελό των οστών και την γενετική γενεαλογική έρευνα. Στις 12 Οκτωβρίου 2020, κυκλοφόρησαν τα αποτελέσματα από τις γενεαλογικές τους δοκιμές για το προγονικό υπόβαθρο του θύματος. Τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, η οργάνωση ανακοίνωσε ότι είχε ταυτοποιήσει τα θύματα. Αναγνωρίστηκαν ως Πάμελα Μαίη Μπάκλεϋ και Τζέιμς Πολ Φρόιντ στις 21 Ιανουαρίου 2021, σε μια συνέντευξη Τύπου. Ο Τζέιμς εθεάθη για τελευταία φορά στις 25 Δεκεμβρίου 1975 στο Λάνκαστερ της Πενσυλβάνια. Η Πάμελα, η οποία καταγόταν από τη Μινεσότα, εθεάθη για τελευταία φορά τον Δεκέμβριο του 1975 στο Κολοράντο Σπρινγκς, όπου επίσης αναφέρθηκε ως εξαφανισμένη. Οι αρχές πιθανολογούν ότι οι δυο τους συναντήθηκαν και γνωρίστηκαν ενώ έκαναν ωτοστόπ. Τέλος, τα αρχικά JPF (ΤΠΦ) ήταν χαραγμένα στο εσωτερικό του δαχτυλιδιού αντιστοιχούν στο όνομα του άντρα, δηλαδή "Τζέιμς Πολ Φρόιντ".