IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΤΔΒΚ)

Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (τουρκικά: Ulusal Birlik Partisi, UBP) είναι ένα εθνικιστικό και συντηρητικό κόμμα στην Τουρκική δημοκρατία της βόρειας Κύπρου. Ιδρύθηκε από τον Ραούφ Ντενκτάς στις 11 Οκτωβρίου 1975. Το κόμμα ήταν στην εξουσία ως το 2003, με εξαίρεση τα χρόνια από το 1994 έως το 1996 και επανήλθε. Στις εκλογές στις αρχές του 2022 το κόμμα κέρδισε 39,54% και 24 έδρες από τις 50 συνολικά. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Φαΐζ Σουτσούογλου, πρωθυπουργός του ψευδοκράτους από τις 5 Νοεμβρίου 2021.

 Ραούφ Ντενκτάς (11 October 1975 - 3 Ιουλίου 1976) Οσμάν Νεζάτ Κονούκ (3 Ιουλίου 1976 - 2 Μαρτίου 1978) Οσμάν Ορέκ (18 Απριλίου 1978 - 7 Ιανουαρίου 1979) Μουσταφά Τσαγατάι (7 Ιανουαρίου 1979 - 30 Νοεμβρίου 1983) Ντερβίς Έρογλου (18 Δεκεμβρίου 1983 - 11 Φεβρουαρίου 2006) Χουσεΐν Οζγκιουργκούν (11 Φεβρουαρίου 2006 - 16 Δεκεμβρίου 2006) Τασίν Ερτουγρούλογλου (16 Δεκεμβρίου 2006 - 29 Νοεμβρίου 2008) Ντερβίς Έρογλου (29 Νοεμβρίου 2008 - 23 Απριλίου 2010) Ιρσέν Κιουτσούκ (9 Μάϊου 2010 - 11 Ιουνίου 2013) Χουσεΐν Οζγκιουργκούν (31 Αυγούστου 2013 – 30 Οκτωβρίου 2018) Ερσίν Τατάρ (30 Οκτωβρίου 2018 - 23 Οκτωβρίου 2020) Έρσαν Σάνερ (20 Δεκεμβρίου 2020 - 31 Οκτωβρίου 2021) Φάιζ Σουτσουόγλου (31 Οκτωβρίου 2021 - σήμερα) Έδρες στη Συνέλευση της Δημοκρατίας Επίσημος ιστότοπος
Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ

Ο Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ (Willem Cornelisz Duyster, 1599–1635) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής από το Άμστερνταμ, περισσότερο γνωστός για τις «σκηνές φρουράς» ( cortegaarddje ), ρωπογραφίες που απεικονίζουν τη στρατιωτική ζωή.

 Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης, πήρε το όνομά του από το σπίτι του στην οδό Koningstraat του Άμστερνταμ, που ονομαζόταν «De Duystere Werelt», ο σκοτεινός κόσμος. Γνώριζε καλά τον σύγχρονο του Πίτερ Κόντε, ωστόσο, σε έναν καυγά μεταξύ τους το 1625, ο Κόντε τον χτύπησε στο πρόσωπο με μια «τσίγκινη στάμνα» σε πάρτι σε εξοχική κατοικία που διοργάνωσε άλλος καλλιτέχνης. Νυμφεύτηκε την αδελφή του ζωγράφου Σίμον Κικ (Simon Kick, 1603–1652), ο οποίος με τη σειρά του νυμφεύτηκε την αδελφή του Βίλλεμ. Μετά από μια πρώιμη περίοδο ως προσωπογράφος, ο Ντόιστερ έγινε ειδικός σε ρωπογραφίες, όπως πίνακες με εύθυμες συντροφιές και στρατιωτικές σκηνές. Σε αντίθεση με πολλούς ζωγράφους σκηνών φρουράς, απέφευγε να απεικονίζει ιερόδουλες, με τις γυναίκες στους στρατιωτικούς πίνακές του να είναι συχνά όμηροι για λύτρα ή θύματα λεηλασιών ή ακόμα χειρότερα. Επέδειξε μεγάλη ικανότητα στο να ζωγραφίζει υφάσματα, να χαρακτηρίζει με ακρίβεια τα θέματά του και να απεικονίζει τις σχέσεις μεταξύ των μορφών του. Η σταδιοδρομία του Ντόιστερ διακόπηκε όταν υπέκυψε στην πανούκλα το 1635. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Φράνιτς, Γουέιν, Ολλανδική Ζωγραφική του είδους του 17ου αιώνα, 2004, Yale UP,(ISBN 0300102372) Έργα και βιβλιογραφία στο PubHist Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης κειμένου από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος έχει υλικό για τον Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ
Άλαν Μπολ

Ο Άλαν Μπολ (12 Μαΐου 1945 – 25 Απριλίου 2007) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Αποτέλεσε το νεότερο μέλος της Εθνικής Αγγλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966, και ήταν μάλιστα ο καλύτερος παίκτης του αγώνα στον τελικό με την τότε Δυτική Γερμανία που έγινε στο Γουέμπλεϊ. Απεβίωσε στις 25 Απριλίου 2007 από καρδιακή προσβολή.

 Άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Μπλάκπουλ Φ.Κ. το 1962. Οι εμφανίσεις του στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966 τράβηξαν την προσοχή αρκετών συλλόγων. Τελικά κατέληξε στην Έβερτον που δαπάνησε το ποσό των 112.000 στερλινών για να τον αποκτήσει. Με την Έβερτον κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Αγγλίας το 1970, ενώ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας το 1968, όπου ηττήθηκε από την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον. Στις 22 Δεκεμβρίου 1971, η Άρσεναλ κατέβαλε το ποσό ρεκόρ των 220.000 στερλινών για να αποκτήσει από την Έβερτον τον Μπολ. Στόχος της ήταν να υπερασπιστεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας που είχε κατακτήσει την προηγούμενη σεζόν. Εντούτοις, τερμάτισε δεύτερη μετά την Ντέρμπι Κάουντι. Ο Μπολ αγωνίστηκε ακόμα στη Σαουθάμπτον ΦΚ. Μετακόμισε για ένα διάστημα στη Βόρεια Αμερική, όπου αγωνίστηκε στο σύλλογο Φιλαδέλφεια Φιούρι ως παίκτης-προπονητής. Κατόπιν πήγε στην ομάδα του Βανκούβερ, τους Βανκούβερ Γουάιτκάπς, την οποία βοήθησε να κατακτήσει τον τίτλο. Το 1980 επέστρεψε στην Μπλάκπουλ ως παίκτης-προπονητής. Τον Μάρτιο του 1981 ο Μπολ ξαναγύρισε στη Σαουθάμπτον για να παίξει μαζί με τους συμπαίκτες του στην Εθνική ομάδα Μικ Τσάνον και Κέβιν Κίγκαν. Έφυγε τον Οκτώβριο του 1982 για να παίξει στο Χονγκ Κονγκ με την ομάδα Ίστερν ΑΑ. Έκλεισε την καριέρα του στην Μπρίστολ Ρόβερς το 1984. Κλείνοντας την σταδιοδρομία του είχε αγωνιστεί σε περισσότερους από 1.000 επίσημους αγώνες (κατάλογος ποδοσφαιριστών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις). Με τα χρώματα της Εθνικής Αγγλίας αγωνίστηκε από το 1965 έως το 1975 λαμβάνοντας μέρος σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου: του 1966 και του 1970. Ο Άλαν Μπολ είχε 72 συμμετοχές και πέτυχε 8 γκολ με την Εθνική Ομάδα, ενώ φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ο Μπολ ανέλαβε αρκετές ομάδες ως προπονητής, αρχής γενομένης από τη Φιλαδέλφεια Φιούρι. Ανέλαβε ακόμα τις Μπλάκπουλ Φ.Κ., Πόρτσμουθ ΦΚ, Στόουκ Σίτι Φ.Κ, Εξέτερ Σίτι, Σαουθάμπτον ΦΚ, Μάντσεστερ Σίτι και ξανά την Πόρτσμουθ ΦΚ Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ως προπονητή ήταν η άνοδος της Πόρτσμουθ ΦΚ στην Πρέμιερ Λιγκ αλλά και η αποφυγή του υποβιβασμού από την Σαουθάμπτον ΦΚ το 1994. Την οποία ανέλαβε σε μια περίοδο που φαινόταν καταδικασμένη. Έφυγε από την ζωή ο Άλαν Μπολ
The Ultimate Experience

The Ultimate Experience είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του Τζίμι Χέντριξ η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή CD και διπλού δίσκου βινυλίου, στις 2 Νοεμβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η κυκλοφορία της συλλογής για την αμερικάνικη αγορά πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 1993. Περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την καριέρα του Τζίμι Χέντριξ, με εξαίρεση το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "Band of Gypsys". Ανέβηκε στο # 25 στην Μεγάλη Βρετανία όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος και το # 72 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου βραβεύθηκε ως τριπλά πλατινένιος δίσκος.

 1. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:072. Purple Haze (Hendrix) - 2:443. Hey Joe (Roberts) - 3:264. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:185. Angel (Hendrix) - 4:176. Voodoo Child (Slight Return) (Hendrix) - 5:137. Foxy Lady (Hendrix) - 3:158. Burning of the Midnight Lamp (Hendrix) - 3:359. Highway Chile (Hendrix) - 3:3010. Crosstown Traffic (Hendrix) - 2:1411. Castles Made of Sand (Hendrix) - 2:4512. Long Hot Summer Night (Hendrix) - 3:2713. Red House (Hendrix) - 3:5414. Manic Depression (Hendrix) - 3:3715. Gypsy Eyes (Hendrix) - 3:4216. Little Wing (Hendrix) - 2:2417. Fire (Hendrix) - 2:3818. Wait Until Tomorrow (Hendrix) - 3:0019. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 4:0520. Wild Thing (Live) (Taylor) - 6:54 The Ultimate Experience (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 2 Νοεμβρίου 1992 The Ultimate Experience (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): 2 x πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Ultimate Experience" είναι οι εξής: Τζίμι Χέντριξ - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο Νόελ Ρέντινγκ - μπάσο, φωνητικά Μπίλι Κοξ - μπάσο, φωνητικά Μιτς Μίτσελ - τύμπανα Αλ Κούπερ - πλήκτρα The Ultimate Experience - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic JIMI HENDRIX The Ultimate Experience reviews and MP3 Jimi Hendrix Experience - The Ultimate Experience at Discogs
Τάνγκραμ

Το τάνγκραμ (διεθνώς: tangram, κινεζικά: 七巧板, πινγίν: qīqiǎobǎn, που σημαίνει επτά επίπεδα πλακίδια) είναι ένα παζλ που αποτελείται από επτά επίπεδα σχήματα, που ονομάζονται ταν (tan, επτάρι), τα οποία ενώνονται για να σχηματίσουν σχήματα. Ο στόχος του παζλ είναι να διαμορφώσει κάποιο συγκεκριμένο σχήμα (του οποίου δίνεται μόνο ένα περίγραμμα ή μια σιλουέτα) χρησιμοποιώντας και τα επτά κομμάτια, χωρίς να επικαλύπτει το ένα το άλλο. Φημολογείται ότι το τάνγκραμ έχει εφευρεθεί στην Κίνα κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Σονγκ, και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ευρώπη μέσω των εμπορικών πλοίων στις αρχές του 19ου αιώνα. Έγινε πολύ δημοφιλές στην Ευρώπη για κάποιο χρονικό διάστημα, και αργότερα πάλι κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παζλ στον κόσμο. Ένας Κινέζος ψυχολόγος έχει ονομάσει το τάνγκραμ «το συντομότερο ψυχολογικό τεστ στον κόσμο», αν και όποιος ασχολείται με αυτό το κάνει για ψυχαγωγία και όχι για ψυχολογική ανάλυση.

 Η προέλευση της λέξης «τάνγκραμ» είναι ασαφής. Το «-γκραμ» είναι προφανώς από το Ελληνική λέξη «γράμμα». Το «ταν-» εικάζεται ποικιλοτρόπως ότι είναι από την κινεζική λέξη t'an (εκτείνω) ή την καντονεζική t'ang (κινεζικό). Το παράδοξο του τάνγκραμ είναι μια πλάνη διαμερισμού: Δύο φιγούρες αποτελούνται από το ίδιο σύνολο κομματιών και η μία εξ αυτών φαίνεται ως γνήσιο υποσύνολο της άλλης. Ένα διάσημο παράδοξο είναι οι δύο μοναχοί, που αποδίδεται στον Χ. Ντουντενέι, το παράδοξο αποτελείται από δύο όμοια σχήματα, που στο ένα υπάρχει και στο άλλο λείπει ένα πόδι. Στην πραγματικότητα, η περιοχή του ποδιού αντισταθμίζεται στο δεύτερο σχήμα με λίγο μεγαλύτερο σώμα. Ένα άλλο παράδοξο του τάνγκραμ προτάθηκε από τον Σαμ Λόιντ στο The 8th Book of Tan: «Η έβδομη και η όγδοη φιγούρα αντιπροσωπεύουν το μυστηριώδες τετράγωνο και είναι κατασκευασμένες με επτά κομμάτια. Αποκόπτεται η μία γωνιά στη δεύτερη φιγούρα, ενώ χρησιμοποιούνται ακόμα τα ίδια επτά κομμάτια.»Ένα ακόμα παράδοξο του τάνγκραμ που προτάθηκε από τον Σαμ Λόιντ στο The 8th Book of Tan: Καθένα από αυτά τα κύπελλα κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας τα ίδια επτά γεωμετρικά σχήματα, αλλά το πρώτο κύπελλο είναι ολόκληρο και τα άλλα δύο περιέχουν κενές θέσεις διαφόρων μεγεθών. Παρατηρήστε όμως ότι η πρώτη από τα αριστερά είναι ελαφρώς μικρότερη από τις άλλες δύο. Αυτή στη μέση είναι ελαφρώς ευρύτερη από εκείνη στα δεξιά, ενώ αυτή στα αριστερά παραμένει η στενότερη. Επιλέγοντας μια μονάδα μέτρησης, έτσι ώστε τα επτά κομμάτια να μπορούν να συναρμολογηθούν και να σχηματίσουν ένα τετράγωνο πλευράς μίας μονάδας και το οποίο έχει εμβαδόν μίας τετραγωνικής μονάδας, τα επτά κομμάτια είναι: Από αυτά τα επτά κομμάτια, το παραλληλόγραμμο είναι το μοναδικό που δεν έχει συμμετρία ανάκλασης, αλλά μόνο συμμετρία περιστροφής, και έτσι το είδωλό του μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την αναστροφή του. Συνεπώς, είναι το μόνο κομμάτι που ίσως χρειαστεί να αναστραφεί για να σχηματίσει συγκεκριμένα σχήματα. Γρίφος Οστομάχιον
Αναστάσιος Ορλάνδος

Ο Αναστάσιος Ορλάνδος (23 Δεκεμβρίου 1887 – 6 Οκτωβρίου 1979) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας, αρχαιολόγος, ακαδημαϊκός, ο σπουδαιότερος ερευνητής της ελληνικής αρχιτεκτονικής και ένας από τους θεμελιωτές της επιστήμης της βυζαντινής τέχνης στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Δεκεμβρίου 1887 και ήταν γιος του ιατρού Κίμωνα Ορλάνδου, μέλους της οικογένειας Ορλάνδου και απογόνου του Σπετσιώτη πολιτικού της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ιωάννη Ορλάνδου, της γνωστής οικογένειας Ορλάνδου. Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1904-1908). Στην προσπάθεια του να στηρίξει τη μελέτη των μνημείων σε εδραιότερες βάσεις εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών της οποίας και ανακηρύχτηκε αριστούχος διδάκτορας (1915) με τη διατριβή του «Το αέτωμα του εν Σουνίω ναού του Ποσειδώνος». Στη συνέχεια μετέβη στη Γαλλία για μετεκπαίδευση. Διετέλεσε σύμβουλος (1927-1951) της Αρχαιολογικής Εταιρείας και γραμματέας της (1951-1979), αρχιτέκτων της αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης (1910-1917) και στη συνέχεια όλης της Ελλάδας (1920-1958). Υπηρέτησε ως τακτικός καθηγητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Δίδαξε αρχιτεκτονική μορφολογία και ρυθμολογία και ιστορία της αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο και βυζαντινή αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1926, πρόεδρός της το 1950 και γενικός γραμματέας της από το 1956 έως το 1966. Ακόμη, ήταν αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, αντιπρόεδρος της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου, τακτικό μέλος του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Βιέννης, και επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Λονδίνου και του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου 1979. Μετά το θάνατό του ευεργέτησε την Αρχαιολογική Εταιρεία, κληροδοτώντας σε αυτήν χρηματικό ποσό, καθώς και κτίριο, ενώ τιμήθηκε με αρκετά παράσημα για το έργο του. Το έργο του επικεντρώνεται σε όλους τους τομείς της ελληνικής αρχαιολογίας, ενώ διετέλεσε και διευθυντής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του Υπουργείου Παιδείας. Μεταξύ άλλων πραγματοποίησε ανασκαφές στο Μολύκρειο, τη Φιγαλεία, τη Σικυώνα, τη Στύμφηλο, τη Μεσσήνη, τον Μυστρά, τη Φωκίδα και το Άγιο Όρος. Αναστήλωσε το άγαλμα της Απτέρου Νίκης, τμήματα του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο και το Ναό Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, υλοποίησε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Ναού του Αγίου Διονυσίου στη Ζάκυνθο. Εξέδιδε από το 1935 το περιοδικό «Αρχείον βυζαντινών και μεσαιωνικών μνημείων της Ελλάδας» στο οποίο περιελαμβανόταν προσωπικές του εργασίες. Συγγράμματα Στα έργα του συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
Γενικές εκλογές στο Λεσότο 2017

ήφοι εκλογών στο Λεσότο 2017 Γενικές εκλογές στο Λεσότο διεξήχθησαν πρόωρα στις 3 Ιουνίου 2017 και είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη για τον Τομ Ταμπάνε και το κόμμα του, το ABC, το οποίο κέρδισε 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι.Αναδείχθηκαν οι 120 έδρες της Εθνοσυνέλευσης, της Κάτω Βουλής. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν περισσότερο από τρία χρόνια νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα λόγω μιας επιτυχούς ψηφοφορίας δυσπιστίας κατά του πρώην πρωθυπουργού Μοσισίλι.

 Έπειτα από τρία χρόνια, ο Πακαλίτα Μοσισίλι επέστρεψε στο αξίωμα του πρωθυπουργού στις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2015 ως αρχηγός του Δημοκρατικού Κογκρέσου, νικώντας τον πρωθυπουργό Τομ Ταμπάνε της Σύμβασης Όλων των Μπασότο (ABC). Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε συμφωνία μεταξύ του αντιπροέδρου του Δημοκρατικού Κογκρέσου, Μογιανέ Μολελέκι και του Τομ Ταμπάνε για την απομάκρυνση του Μοσισίλι και την τοποθέτηση του Μολελέκι ως πρωθυπουργού. Ο Μολελέκι διεγράφη από το Δημοκρατικό Κογκρέσο τον Δεκέμβριο του 2016 και ίδρυσε ένα νέο κόμμα, τη Συμμαχία των Δημοκρατών, τον Ιανουάριο του 2017. Στις 12 Φεβρουαρίου 2017 ο Ταμπάνε επέστρεψε στο Λεσότο από αυτοεξορία, δηλώνοντας ότι ο πρωθυπουργός Μοσισίλι δεν διέθετε πλέον την εντολή κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και δεσμεύθηκε να τον αποβάλει με πρόταση δυσπιστίας. Ισχυρίστηκε ότι με την επιστροφή του έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του.Η νέα αντιπολιτευτική συμμαχία νίκησε τον Μοσισίλι με την πρόταση δυσπιστίας που εγκρίθηκε την 1η Μαρτίου 2017 και πρότεινε τον Μολελέκι ως νέο πρωθυπουργό. Ο Μοσισίλι, που αντιμετώπιζε την επιλογή της παραίτησής του υπέρ του Μολελέκι ή την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, επέλεξε την τελευταία. Ο ίδιος ενημέρωσε τον βασιλιά Λετσίε Γ΄ να διαλύσει το Κοινοβούλιο, και ο βασιλιάς το έπραξε στις 7 Μαρτίου, παρά την προσπάθεια της αντιπολίτευσης να παρεμποδίσει την κίνηση. Αναγγέλθηκε στις 13 Μαρτίου ότι θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στις 3 Ιουνίου 2017. Τα 120 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε 2 ομάδες: τα 80 εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα (first-past-the-post voting), και άλλα 40 εξελέγησαν με απλή αναλογική. Οι ψηφοφόροι έριξαν στην κάλπη ένα ψηφοδέλτιο. Οι 40 αναλογικές έδρες κατανέμονται με ένα σύστημα ώστε να αντανακλάται ο αριθμός των ψήφων που συγκέντρωσε κάθε κόμμα. Τα πλήρη αποτελέσματα έγιναν γνωστά στις 6 Ιουνίου, επιβεβαιώνοντας τη νίκη του Ταμπάνε και του ABC, με 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι.Στη συνέχεια, ο Μοσισίλι υπέβαλε την παραίτησή του στο βασιλιά Λετσίε και παρέμεινε υπηρεσιακά στην πρωθυπουργία. Ο Ταμπάνε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Ιουνίου και επτά ημέρες μετά ανέλαβε καθήκοντα και η νέα κυβέρνηση.
Άκρα Αρκαδίας

Ο οικισμός Άκρα Αρκαδίας βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης της Τρίπολης σε υψόμετρο 670 μέτρων. Ανήκει στο δήμο Τρίπολης, στη δημοτική ενότητα Τεγέας. Παλιότερα ονομαζόταν Ομέρ Τσαούση. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 4 σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του έτους 2011.

 Ομέρ Τσαούση (Αρκαδίας) ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός Ομέρ Τσαούση προσαρτάται στο δήμο Τεγέας. ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στην κοινότητα Αχουρίων. ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Άκρα.Άκρα (Αρκαδίας) ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός Άκρα Αρκαδίας προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Ομέρ Τσαούση. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σταδίου και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στο δήμο Τρίπολης. Η πληθυσμιακή μεταβολή του οικισμού Άκρας Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού είναι η εξής:
Ζακλίν ντε Λα Ρος

Η Ζακλίν (γαλλικά: Jacqueline de La Roche), που στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρεται και ως Ιακωβίνα, από τον Οίκο ντε Λα Ρος, ήταν από τους τελευταίους εκπρόσωπους της οικογένειας Ντε Λα Ρος στο Δουκάτο των Αθηνών και στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας.

 Ήταν κόρη του Ραϋνάλδου ντε Λα Ρος και κληρονόμος του, ενώ ήταν επίσης βαρόνη της Βελιγοστής και του Δαμαλά. Ο Ραϋνάλδος/Ρενώ ήταν γιος τού Ιακώβου, γιου και διαδόχου του Γουλιέλμου Β΄ βαρόνου της Βελιγοστής και του Δαμαλά. Το 1320, παντρεύτηκε τον Μαρτίνο Ζαχαρία, Αυθέντη της Χίου και μετέπειτα Βαρώνο της Χαλανδρίτσας. Όταν το 1329 ο άντρας της Μαρτίνος ηττήθηκε σε μάχη από τους Βυζαντινούς, συνελήφθη όλη η οικογένειά του, όμως η Ζακλίν αφέθηκε ελεύθερη από τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο. Miller, William. "The Zaccaria of Phocaea and Chios (1275-1329)." The Journal of Hellenic Studies, Vol. 31. (1911), pp. 42–55. Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975. Setton, Kenneth M. Catalan Domination of Athens 1311–1380. Revised edition. Variorum: London, 1975.
Μαχαμαντού Νταντά

Ο Μαχαμαντού Νταντά (Mahamadou Danda, γενν. στις 25 Ιουλίου 1951) είναι πολιτικός του Νίγηρα, ο οποίος διορίστηκε πρωθυπουργός από το Ανώτατο Συμβούλιο για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας (CSRD) και κυβέρνησε από τις 23 Φεβρουαρίου 2010 ως τις 7 Απριλίου 2011.

 Γεννήθηκε στην Ταχούα το 1951 και σπούδασε στην Εθνική Σχολή Διοικήσεως της Νιαμέ. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό και απέκτησε πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες, στη Γαλλία. Η καριέρα του Νταντά ξεκίνησε στη διάρκεια της προεδρίας του Σεϊνί Κουνσέ , στη δεκαετία του 1970/ Ήταν υπονομάρχης της Νιαμέι από το 1979 ως το 1980 και υπονομάρχης της Φιλινγκέ από το 1983 ως το 1987. Έπειτα από το θάνατο του Κουνσέ, διορίστηκε υπουργός ζωικών πόρων και υδραυλικών ζητημάτων από τον Αλί Σαϊμπού στις 20 Νοεμβρίου 1987 και ως τις 15 Ιουλίου 1988, οπότε και τέθηκε εκτός της κυβέρνησης. Εν συνεχεία έγινε διοικητικός γραμματέας του Εθνικού Εκτελεστικού Γραφείου στο Εθνικό Κίνημα για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας (MNSD) στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ο Νταντά υπηρέτησε ως μόνιμος γραμματέας του Ανωτέρου Συμβουλίου για τον Εθνικό Προσανατολισμό για κάποια περίοδο.Ακολούθησε η διεξαγωγή των εκλογών του 1993. Ο Νταντά ήταν ανώτερος τεχνικός σύμβουλος στον πρωθυπουργό επί θεσμικών θεμάτων από τις 23 Δεκεμβρίου 1997 ως τις 16 Απριλίου 1999.Μετά το πραξικόπημα του Απριλίου του 1999, ο Νταντά, ο οποίος εθεωρείτο εκπρόσωπος της κοινωνίας των πολιτών, διορίστηκε από την χούντα ως υπουργός τηλεπικοινωνιών, νεολαίας, πολιτισμού και αθλητισμού, καθώς επίσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος στις 16 Απριλίου 1999. Παρέμεινε υπουργός ως την παράδοση της εξουσίας από το στρατό το Δεκέμβριο του 1999. Έχοντας στο ενεργητικό του σπουδές στον Καναδά, ο Νταντά υπηρέτησε και ως πολιτικός σύμβουλος στην καναδική πρεσβεία στο Νίγηρα. Μετά την ανατροπή του προέδρου Μαμαντού Ταντζά από το στρατό, στις 18 Φεβρουαρίου του 2010, ο επικεφαλής του CSRD Σαλού Τζιμπό διόρισε τον Νταντά στην προσωρινή πρωθυπουργία, στις 23 Φεβρουαρίου. Ωστόσο, ο Νταντά δεν ανέλαβε και αρχηγός κυβερνήσεως, αξίωμα που ανέλαβε ο Τζιμπό, εκτός από εκείνο του αρχηγού κράτους.Ο Νταντά δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό κόμμα και μετά το διορισμό του ζήτησε εγγυήσεις για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Την 1η Μαρτίου 2010 διορίστηκε από τον Τζιμπό μεταβατική κυβέρνηση απαρτιζόμενη από 20 υπουργούς. Πέντε χαρτοφυλάκια δόθηκαν σε αξιωματικούς του στρατού, τρεις εκ των οποίων (μεταξύ αυτών και ο υπουργός άμυνας) ήταν στρατηγοί με στενούς δεσμούς με τον ανατραπέντα πρόεδρο Ταντζά.
Ρουμπέν Πέρεθ

Ο Ρουμπέν Σαλβαντόρ Πέρεθ ντελ Μάρμολ (ισπανικά: Rubén Salvador Pérez del Mármol) (26 Απριλίου 1989) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.

 Ο Πέρεθ γεννήθηκε στην Έθιχα της Ανδαλουσίας. Έχοντας ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Ατλέτικο Μαδρίτης σε ηλικία 13 ετών, έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 15 Μαΐου 2010, σε μια εντός έδρας ήττα με 0-3 εναντίον της Χετάφε, ως αλλαγή.Στις 25 Ιουλίου 2010, ως μέρος της μεταγραφής του Φιλίπε Λουίς στους Colchoneros, ο Πέρεθ δόθηκε με δανεισμό στην Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια για δύο σεζόν. Έκανε το ντεμπούτο του για τους Γαλικιανούς στις 12 Σεπτεμβρίου, παίζοντας 80 λεπτά στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Σεβίλλης.Τον Αύγουστο του 2011, μετά τον υποβιβασμό της Ντεπορτίβο, ο Πέρεθ επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία και εντάχθηκε στη Χετάφε. Έπαιξε μόνο δέκα παιχνίδια για την ομάδα από τη Μαδρίτη καθ΄ όλη τη διάρκεια της σεζόν 2011-12, σε όλες τις διοργανώσεις. Τον Ιούνιο του 2012, ο Πέρεθ εντάχθηκε με δανεισμό στη Ρεάλ Μπέτις για τη σεζόν. Τις επόμενες σεζόν, αγωνίστηκε με δανεισμό στις Έλτσε ΚΦ, Τορίνο ΦΚ της Σέριε Α και Γρανάδα ΚΦ, όπου με την τελευταία υπέγραψε μόνιμο τετραετές συμβόλαιο στις 8 Αυγούστου 2015. Στις 9 Αυγούστου 2016, ο Πέρεθ δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη ΚΝ Λεγανές. Στις 29 Ιουνίου, ο δανεισμός του παρατάθηκε για ένα ακόμη έτος.Ο Πέρεθ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο μετά τη διακοπή των σχέσεων με τη Γρανάδα. Στις 14 Ιουλίου 2021, ο Πέρεθ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Ο Πέρεθ έχει 5 συμμετοχές με την Εθνική Ισπανίας Κ-21. Με την Ισπανία Κ-21 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21 του 2011. Ατλέτικο Μαδρίτης ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ : 2009–10Παναθηναϊκός Κύπελλο Ελλάδος : 2021-22Ισπανία Κ-21 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21: 2011 Προφίλ Ρουμπέν Πέρεθ στο BDFutbol Προφίλ του Ρουμπέν Πέρεθ στο Futbolme (Ισπανικά) (Αγγλικά) Προφίλ Ρουμπέν Πέρεθ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Συνθήκη του Λατερανού

Η Συνθήκη του Λατερανού (ιταλικά: Patti Lateranensi) αποτέλεσε μέρος των Συμφώνων του Λατερανού του 1929, μεταξύ του Βασιλείου της Ιταλίας υπό τον Μπενίτο Μουσολίνι και της Αγίας Έδρας υπό τον Πάπα Πίο ΙΑ΄, για την επίλυση του μακροχρόνιου Ρωμαϊκού Ζητήματος. Η συνθήκη και τα συναφή σύμφωνα πήραν το όνομά τους από το Παλάτι του Λατερανού, όπου υπογράφηκαν στις 11 Φεβρουαρίου 1929. Το ιταλικό κοινοβούλιο τα επικύρωσε στις 7 Ιουνίου 1929. Η συνθήκη αναγνώρισε την Πόλη του Βατικανού ως ανεξάρτητο κράτος υπό την κυριαρχία της Αγίας Έδρας. Η ιταλική κυβέρνηση συμφώνησε επίσης να δώσει χρηματική αποζημίωση στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για την απώλεια των Παπικών Κρατών. Το 1947, η Συνθήκη του Λατερανού αναγνωρίστηκε από το Σύνταγμα της Ιταλίας ως ρυθμιστικός παράγοντας των σχέσεων μεταξύ της νέας Δημοκρατίας και της Καθολικής Εκκλησίας.

 Τα Σύμφωνα του Λατερανού παρουσιάζονται συχνά ως τρεις ξεχωριστές συνθήκες: μια συνθήκη συνδιαλλαγής 27 άρθρων, μια χρηματοοικονομική σύμβαση τριών άρθρων και ένα εκκλησιαστικό σύμφωνο 45 άρθρων. Ωστόσο, ο ιστότοπος της Αγίας Έδρας παρουσιάζει την οικονομική σύμβαση ως παράρτημα της συνθήκης συνδιαλλαγής, θεωρώντας ότι τα σύμφωνα αποτελούνται από δύο έγγραφα: Μια πολιτική συνθήκη για την αναγνώριση της πλήρους κυριαρχίας της Αγίας Έδρας στο Κράτος της Πόλης του Βατικανού, το οποίο ιδρύθηκε με αυτόν τον τρόπο, συνοδευόμενη από τέσσερα παραρτήματα: Χάρτη της επικράτειας του Κράτους του Βατικανού Χάρτη των κτιρίων με εξωεδαφικά προνόμια και απαλλαγή από απαλλοτρίωση και φόρους (ανήκουν στην Αγία Έδρα αλλά βρίσκονται στην Ιταλία και δεν αποτελούν μέρος της Πόλης του Βατικανού) Χάρτες κτιρίων με απαλλαγή από απαλλοτρίωση και φόρους (αλλά χωρίς εξωεδαφικά προνόμια) Μια οικονομική σύμβαση που αποτέλεσε έναν οριστικό διακανονισμό των αξιώσεων της Αγίας Έδρας, εξαιτίας της απώλειας το 1870 των εδαφών και της ακίνητης περιουσίας του. Ένα εκκλησιαστικό σύμφωνο (Κονκορδάτο) που ρύθμισε τις σχέσεις μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας και του ιταλικού κράτους
Ιάκωβος Β΄ ντ' Αβέν

Ο Ιάκωβος Β΄ (Jacques d'Avesnes, αποδίδεται και Ζακ ντ' Αβέσν, απεβίωσε πριν το 1210) από τον Οίκο του Αβέν ήταν Φλαμανδός ευγενής, Σταυροφόρος στην Δ' Σταυροφορία και άρχοντας της Εύβοιας.

 Ο Ιάκωβος ήταν πιθανότατα γιος του σταυροφόρου Ιακώβου Α΄ κυρίου του Αβέν, ενός από τους πρωταγωνιστές της Γ΄ Σταυροφορίας, καταγόμενος από την Αβέν-συρ-Έλπ (Avesnes-sur-Helpe), στην περιοχή του Αινώ (Hainaut). Από την ίδια περιοχή καταγόταν ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ του Αινώ (Baudouin VI de Hainaut), ο μετέπειτα πρώτος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης· μάλιστα ο αδελφός του Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν είχε νυμφευτεί τη Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας, κόρη τού Βαλδουίνου ΣΤ΄ τού Αινώ. Στις 23 Φεβρουαρίου 1200 ο Ιάκωβος Β΄ έγινε σταυροφόρος μαζί με τον Βαλδουίνο ΣΤ' και άλλους ευγενείς στην Δ΄ Σταυροφορία. Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν στην Κέρκυρα, ήταν από αυτούς που θέλησαν να κατευθυνθεί η Σταυροφορία κατευθείαν στην Ιερουσαλήμ και όχι στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο Ιάκωβος Β΄ ακολούθησε τον Λομβαρδό Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό στην κατάληψη των ελλαδικών εδαφών. Όταν κατέλαβαν τη Χαλκίδα (Negroponte), ο Βονιφάτιος τον έθεσε ηγεμόνα της Εύβοιας· έτσι ο Ιάκωβος ανέλαβε τη Χαλκίδα, στην οποία έκτισε ένα μικρό κάστρο στο μέσο του Ευρίπου. Κατά μία εκδοχή ο Ιάκωβος Β΄ απεβίωσε το 1205 και ο Βονιφάτιος μοίρασε την Εύβοια σε τρεις βαρόνους. Κατ' άλλη εκδοχή ο Ιάκωβος απεβίωσε αργότερα· ο Βονιφάτιος το 1205 μοίρασε την Εύβοια σε τρεις βαρόνους, που ήταν υπό την εξουσία του Ιακώβου Β΄. Ο Ιάκωβος Β΄ ακολούθησε τον Βονφάτιο, που συνέχισε την κατάκτηση της Ελλάδας και αναφέρεται, ότι ήταν επικεφαλής των ανδρών, που πολιορκούσαν την Κόρινθο, καθώς και ότι πληγώθηκε στο πόδι το 1205 σε μια έξοδο των εκεί Ελλήνων του Λέοντα Σγουρού. Σε μια επιστολή του 1210 αναφέρεται ο Ιάκωβος ως αποβιώσας και κύριος της Χαλκίδας ο Γκιμπέρτο νταλε Κάρτσερι. Ώστε ο Ιάκωβος Β΄ απεβίωσε το 1205 ή κατ' άλλη εκδοχή το 1209/10. Τη διοίκηση της Εύβοιας ανέλαβαν τρεις βαρόνοι από τη Λομβαρδία: τη Β. Εύβοια με τους Ωραιούς ο Πεκοράρο ντέι Πεκοράρι ντε Μερκανουόβο, την κεντρική Εύβοια με τη Χαλκίδα ο Γκιμπέρτο νταλε Κάρτσερι και τη Ν. Εύβοια με την Κάρυστο ο Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι. Οι τρεις βαρόνοι ονομαζόταν terzieri (τριτημόριοι, τρίαρχοι) της Εύβοιας. W. Miller Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα 1204-1566 , Γ' έκδοση 1997
Έντι Γκερέρο

Ο Εντουάρντο Γκόρι "Έντι" Γκερέρο (Eduardo Gory "Eddie" Guerrero Llanes, 9 Οκτωβρίου 1967 – 13 Νοεμβρίου 2005) ήταν Αμερικανός, μεξικανικής καταγωγής, παλαιστής. Ήταν γνωστός για την καριέρα του στο WWE, συνήθως με τον ρόλο του «κακού» και «ύπουλου» παλαιστή. Η χαρακτηριστική του ατάκα ήταν το «Ψεύδομαι, εξαπατώ, κλέβω». Παρά το γεγονός ότι παρίστανε τον φαύλο παλαιστή στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, έγινε ιδιαίτερα συμπαθής στους οπαδούς, μέχρι τον ξαφνικό θάνατό του, μόλις στα 38 του χρόνια. του χρόνια.

 Στην καριέρα του είχε τον χαρακτηρισμό 'Latino Heat'. Ξεκίνησε την καριέρα του, φυσικά στο Μεξικό από όπου ήταν η καταγωγή του. Σύντομα πήγε στην Αμερική, όπου ξεκίνησε από το ECW, πήρε μεταγραφή στο ανερχόμενο WCW, μέχρι που εκείνο εξαγοράστηκε από το WWE και συνέχισε εκεί την καριέρα του, από το 2000 ως το 2005. Ήταν ένας επιτυχημένος παλαιστής, καθώς κατάφερε να κατακτήσει μια φορά το Πρωτάθλημα WWE, δύο φορές το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, μια φορά το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE, δύο φορές το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα WWE και τέσσερις φορές το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE - 2 με τον ανιψιό του Τσάβο Γκερέρο, 1 με τον Τατζίρι και 1 με τον Ρέι Μυστέριο. Ο Γκερέρο συνολικά κατέκτησε 23 πρωταθλήματα, από όλες τις εταιρείες που πέρασε. Ο Έντι Γκερέρο, προερχόταν από μια πολύ γνωστή οικογένεια στους φίλους της επαγγελματικής πάλης, καθώς οι πρόγονοί του, ήταν καταξιωμένοι παλαιστές. Ήταν παντρεμένος με την Βίκι Γκερέρο που μετά τον θάνατό του, και για να τα βγάλει πέρα ασχολήθηκε με το WWE. Μαζί έχουν δύο κόρες, με τη μεγαλύτερη να ακολουθεί τα βήματά του. Στις 13 Νοεμβρίου του 2005, βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διέμενε με την αποστολή του WWE, από τον ανιψιό του Τσάβο Γκερέρο. Η αιτία του θανάτου του ήταν καρδιακό πρόβλημα, ενώ γίνεται λόγος πως είχε χρησιμοποιήσει αναβολικά χάπια ή παυσίπονα σε μεγάλη ποσότητα. Σε όλη του την καριέρα είχε πρόβλημα εξάρτησης από αλκοόλ και απαγορευμένες ουσίες, ενώ είχε εθιστεί και στα παυσίπονα. Το WWE μόλις έμαθε για τον χαμό του, ξεκίνησε στα επεισόδια του WWE Raw μια μέρα μετά, στις 14 Νοεμβρίου και του WWE SmackDown στις 18 Νοεμβρίου, αφιερώματα για την ζωή και την καριέρα του παλαιστή, ενώ οι συνάδελφοί του μίλησαν με τα καλύτερα λόγια εμφανώς συγκινημένοι και με δάκρυα στα μάτια. Την 1η Απριλίου του 2006, στο Hall of Fame της χρονιάς, ήταν φυσικά το κεντρικό πρόσωπο, και μετά θάνατον, εισήχθη στην λίστα με τους θρύλους της πάλης.
Μπον

Η θρησκεία Μπον, ενίοτε και μπονισμός, (Bon ή Bön) είναι γηγενής θρησκεία του Θιβέτ, πριν από την άφιξη του βουδισμού τον 7ο αι. Σήμερα θεωρείται παρόμοια με τον θιβετιανό βουδισμό. Οι οπαδοί του Μπον είναι γνωστοί ως μπονπό ή μπον-πο. Η ημερομηνία ίδρυσης της Γιουντρούνγκ Μπον ανάγεται στο 16.000 π.Χ., σύμφωνα με τους μπονπό ενώ η νέα Μπον στον 14ο αι. Ιδρυτής της Γιουντρούνγκ Μπον φέρεται ο Τονπά Σενράμπ Μιβότσε (Tonpa Shenrab Miwoche). Οι πιστοί της θρησκείας πιθανώς ανέρχονται σήμερα στους 100.000.

 Στην προβουδιστική Μπον πραγματοποιούνταν πολύπλοκες τελετουργίες από ιερείς. Σε κάθε περίπτωση το θρησκευτικό σύστημα της προβουδιστικής Μπον ήταν ουσιαστικά διαφορετικό από το βουδιστικό. Οι τελετουργίες που εκτελούνταν από τους αρχαίους ιερείς μπονπό διασφάλιζαν ότι οι ψυχές των νεκρών περνούσαν με ασφάλεια σε μεταθανάτιο τόπο ευδαιμονίας με την καθοδήγηση ενός ζώου, συνήθως βούβαλου, αλόγου ή προβάτου, που θυσιαζόταν κατά την διάρκεια των ταφικών τελετών. Προσφορές τροφίμων, ποτών και πολύτιμων αντικειμένων, ακόμα και ζωντανών στην περίπτωση βασιλέων, συνόδευαν τον νεκρό. Ο σκοπός αυτών των τελετών ήταν διπλός. Από τη μία πλευρά εξασφάλιζε την ευτυχία του νεκρού στην γη των νεκρών και από την άλλη την ευεργετική επιρροή των νεκρών για την ευημερία και την γονιμότητα των ζώντων. Το γεγονός ότι οι οπαδοί αυτής της θρησκείας, εκ των οποίων υπάρχουν πολλές χιλιάδες στο Θιβέτ και στην εξορία σήμερα, υποστηρίζουν ότι η θρησκεία τους είναι πρόσθετη στον θιβετιανό βουδισμό και, στην πραγματικότητα, ταυτίζεται με την προβουδιστική θρησκεία, παραμελείται συχνά από τους δυτικούς θρησκειολόγους. Οι θιβετιανοί βουδιστές, επίσης, θεωρούν ότι η Μπον είναι διακριτή θρησκεία σε ό,τι αφορά την ιστορία, τις τελετουργίες, το μεταφυσικό δόγμα και την μοναστική πειθαρχία. Ουσιαστικά, το μπον ως όρος προσδιορίζει ένα τεράστιο και άμορφο σώμα λαϊκών πεποιθήσεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η μαντεία, η λατρεία τοπικών θεοτήτων και αντιλήψεις περί ψυχής. Υπό αυτή την έννοια ο καταλληλότερος πιθανώς όρος τον χαρακτηρισμό της Μπον είναι «η ανώνυμη θρησκεία», που επινοήθηκε από τον R.A. Stein. Σήμερα, το γεγονός ότι είναι περιορισμένη στο Θιβέτ και την ευρύτερη περιοχή των Ιμαλαΐων, οι ακόλουθοί της την θεωρούν παγκόσμια θρησκεία με την έννοια ότι τα δόγματα της είναι αληθή και ισχύουν για όλη την ανθρωπότητα. Οι μπονπό πιστεύουν επίσης ότι σε παλαιότερες εποχές η θρησκεία τους διαδόθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου, αυτά που παρουσιάζονται στην παραδοσιακή κοσμολογία τους. Για αυτόν τον το λόγο την αποκαλούν «αιώνια μπον», (yungdrung Bon). Tibet's Bon (l. Chinese and Tibetan) Bon Foundation Αρχειοθετήθηκε 2011-06-21 στο Wayback Machine. Bon in Belarus and Ukraine (l. English) Romanian Bön Association Αρχειοθετήθηκε 2018-02-21 στο Wayback Machine. Yungdrung Bon UK Ligmincha InstituteΜελέτεςSiberian Bo and Tibetan Bon, studies by Dmitry Ermakov
Λα Βέγα

Δείτε επίσης: Λας Βέγκας Η Λα Βέγα (ισπ. προφορά ΔΦΑ: [la ˈβeɣa]), (ισπανικά: La Vega) είναι μια από τις επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Κονσεπσιόν δε Λα Βέγα, ή πιο απλά Λα Βέγα.

 Η Λα Βέγα βρίσκεται κεντρικά της Δομινικανής Δημοκρατίας και ανατολικά του Σιμπάο. Συνορεύει στα δυτικά με το Σαντιάγο, στα βορειοδυτικά με το Εσπαϊγιάτ, στα βόρεια-κεντρικά με το Ερμάνας Μιραμπάλ, στα βορειοανατολικά με την Ντουάρτε και τη Σάντσες Ραμίρες, στα νότια με την Άσουα, στα νοτιοδυτικά με το Σαν Χουάν, στα νοτιοανατολικά με το Σαν Χοσέ δε Οκόα και στα κεντροανατολικά με το Μονσενιόρ Νουέλ. Η Κορδιλιέρα Σέντραλ καλύπτει τη δυτική πλευρά της επαρχίας. Η πεδιάδα Βάγιε δε λα Βεγα Ρέάλ (Valle de la Vega Real, Ελληνικά: Η Βασιλική Πεδιάδα) η ανατολική πλευρά της πεδιάδα Σιμπάο, βρίσκεται στο ανατολικό μισό της επαρχίας. Το ψηλότερο βουνό είναι το Άλτο Μπαντέρα (Alto Bandera) με ύψος 2.872 μέτρα . Το σημαντικότερο ποτάμι της Λα Βέγα είναι ο Γιάκε δελ Νόρτε ο μακρύτερος ποταμός της Δομινικανής Δημοκρατίας. Άλλοι ποταμοί είναι ο Γιούνα και ο Καμού. Η Λα Βέγα έχει έκταση 2,287.24 τ.χλμ. (4,7% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας). Η Λα Βέγα, την τελευταία απογραφή μετά την απογραφή του 2012, είχε 557.048 κατοίκους, από τους οποίους οι 385,101 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 171,947 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες). Σήμερα (απογραφή 2012) έχει πληθυσμό 420.478 κατοίκων, από τους οποίους 201.985 είναι αστικός πληθυσμός και 218.493 αγροτικός πληθυσμός. "La Vega" σημαίνει "Η Πεδιάδα". Η Λα Βέγα πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα, Κονσεπσιόν δε Λα Βέγα, ή απλώς Λα Βέγα. Η επαρχία καλούνταν πάντα έτσι. Η επαρχία ήταν μια από τις πρώτες επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας. Δημιουργήθηκε το 1844. Μέχρι το 1992 η επαρχία συμπεριελάμβανε την σημερινή επαρχία Μονσενιόρ Νουέλ. Η Λα Βέγα διαιρείται από τις 20 Ιουνίου 2006 σε 4 δήμους και 7 συνοικίες: Κονσεπσιόν δε λα Βέγα Ελ Ραντσίτο Ρίο Βέρδε Αρρίμπα Κοστάνσα Λα Σαμπίνα Τιρέο Χαραμπακόα Μπουένα Βίστα Μαναμπάο Χίμα Αμπάχο ΡινκόνΟ ακόλουθος πίνακας είναι ένας πίνακας με τους δήμους της Σαμανά, καθώς και τις συνοικίες τους και τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Αναφέρεται ο συνολικός πληθυσμός, ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός. Ο αστικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις πόλελις (έδρες των δήμων), ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες. Επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας Λα Βέγα (πόλη) Λας Βέγκας (Ισπανικά) Oficina Nacional de Estadística, Statistics Portal of the Dominican Republic (Ισπανικά) Oficina Nacional de Estadística, Maps with administrative division of the provinces of the Dominican Republic, downloadable in PDF format
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18

Το Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18 είναι η 80η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας ανδρών. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 2017 και ολοκληρώθηκε στις 20 Μαΐου 2018.

 Τελευταία ενημέρωση: 23 Μαΐου 2018 23:00. Πηγή: Επίσημος Ιστότοπος Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα. Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα. Επίσημος Ιστότοπος
Πέτρινη Γέφυρα του Μπορντώ

Η Πέτρινη γέφυρα (Γαλλικά: Pont de pierre) είναι γέφυρα στο Μπορντώ, στο νομό Ζιρόντ στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας, η οποία συνδέει την αριστερή όχθη του ποταμού Γαρούνα με την περιοχή Λα Μπαστίντ, στη δεξιά όχθη. Η πέτρινη γέφυρα σχεδιάστηκε κατά παραγγελία του Ναπολέοντα Α' και κατασκευάστηκε από το 1819 έως το 1822. Έχει μήκος 487 μέτρα και 17 καμάρες χτισμένες σε 16 πυλώνες. Είναι χτισμένη από πέτρα και τούβλο, με την ιδιαιτερότητα να έχει εσωτερικούς κενούς χώρους. Η πέτρινη γέφυρα έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από το 2002.

 Η πέτρινη γέφυρα ήταν η πρώτη γέφυρα πάνω στον ποταμό Γαρούνα στο Μπορντώ. Σχεδιάστηκε κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, υπό τις διαταγές του Ναπολέοντα Α'. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ναπολέοντα στην Ισπανία κατά τον πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου, τα στρατεύματά του έπρεπε να διασχίσουν γρήγορα τον ποταμό και το αρχικό σχέδιο ήταν μια ξύλινη γέφυρα, ευκολότερη στην κατασκευή. Μέχρι τότε, το ποτάμι διασχίζονταν μόνο με βάρκα. Λόγω έλλειψης πόρων, η κατασκευή πραγματοποιήθηκε αργότερα, κατά τη διάρκεια της παλινόρθωσης των Βουρβόνων, από το 1819 έως το 1822, οπότε και δόθηκε στην κυκλοφορία. Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ετών, οι κατασκευαστές αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες λόγω των ισχυρών ποτάμιων ρευμάτων και της υψηλής παλιρροϊκής εμβέλειας, που έφθανε τα 6 μέτρα σε εκείνο το σημείο του ποταμού. Για να σταθεροποιήσουν τους πυλώνες της γέφυρας χρησιμοποίησαν ένα καταδυτικό κώδωνα. Για την κατασκευή της γέφυρας απασχολήθηκαν 4.000 εργαζόμενοι. Η γέφυρα έχει 17 καμάρες (σύμφωνα με τον θρύλο συμβολίζουν τον αριθμό των γραμμάτων στο όνομα του Ναπολέοντα (Napoléon Bonaparte). Το μήκος της είναι 487 μέτρα. Είχε αρχικό πλάτος 14,6 μέτρα που αυξήθηκε στα 19 μέτρα το 1954. Στις πλευρές, ανάμεσα στις καμάρες υπάρχει διακοσμητικά στοιχεία, που φέρουν τη σφραγίδα του Λουδοβίκου ΙΗ' της Γαλλίας, ένα διπλό L, και το οικόσημο του Μπορντώ. Ήταν η μόνη γέφυρα μέχρι την κατασκευή της γέφυρας Σαιν-Ζαν το 1965. Η πέτρινη γέφυρα συνέβαλε στην ανάπτυξη του Μπορντώ καθώς από το 1865, ενώθηκε με την περιοχή Λα Μπαστίντ που βρίσκεται στη δεξιά όχθη, όπου η πόλη επεκτάθηκε και δημιούργησε νέες λιμενικές εγκαταστάσεις. Η γέφυρα είναι ένα σημαντικό σημείο στη διαδρομή του υλικοτεχνικού προγράμματος που μεταφέρει ανταλλακτικά για την παραγωγή Airbus A380. Το 2003, δύο λωρίδες κυκλοφορίας δόθηκαν στο νέο τραμ του Μπορντώ. Από το 2016, η γέφυρα είναι μόνιμα κλειστή στην κυκλοφορία εκτός από πεζούς, ποδηλάτες, τραμ και οχήματα έκτακτης ανάγκης. Δορυφορική εικόνα στο Google Maps Η Πέτρινη γέφυρα του Μπορντώ-Εικόνες (επιλογή γλώσσας)
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια

Η Αναστασία Ιβάνοβνα Τρουμπέτσκαγια, ρωσικά: Anastasija Ivanovna Trubetskaya (1700 - 1755) από τον Οίκο των Τρουμπέτσκοϊ, ήταν ευγενής, αυλική, κόρη Ρώσου πρίγκιπα. Με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Μολδαβίας και μετά λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτιμο μέλος της Αυτοκρατορικής Ρωσικής Οικογένειας.

 Ήταν κόρη του πρίγκιπα Ιβάν Τρουμπέτσκι και της Ιρίνας Γκριγκόριεβνας Ναρύσκινας· ήταν εξάδελφη του πρίγκιπα Νικήτα Τρουμπέτσκι. Παντρεύτηκε πρώτα το 1717 τον Δημήτριο Καντεμίρ πρίγκιπα της Μολδαβίας και έπειτα το 1738 τον Λουδοβίκο-Γκρούνο διάδοχο της Έσσης-Χόμπουργκ, γερμανό πρίγκιπα στην υπηρεσία της Ρωσίας. Τόσο κατά τη διάρκεια του πρώτου, όσο και του δεύτερου γάμου της, ανήκε στα κορυφαία μέλη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αυλής και της αριστοκρατικής ζωής, και συχνά φιλοξένησε μονάρχες στο σπίτι της. Καθώς και τις δύο φορές παντρεύτηκε με μέλος ξένου βασιλικού Οίκου, κατείχε την τάξη της ξένης πριγκίπισσας στο τελετουργικό πρωτόκολλο της Αυλής. Κατελάμβανε την πρώτη θέση μετά τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογένειας και έπαιξε ενεργό και δημόσιο ρόλο στην Αυλική ζωή. Διορίστηκε επίσης Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης και κυρία επί των τιμών για την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ των Ρωμάνοφ. Έφυγε για τη Γερμανία το 1745 και επέστρεψε το 1751· από την επιστροφή της και μετά έγινε διάσημη φιλάνθρωπος. Русские портреты XVIII и XIX столетий. / Издание вел. кн. Николая Михайловича. - 1907.
Εθνική Δανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Δανίας αντιπροσωπεύει τη Δανία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Δανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Danmarks Basketball-Forbund).

 Η ιστορία της καλαθοσφαίρισης στη Δανία ξεκινά το 1946, οπότε και πρωτοπαρουσιάστηκε από Αμερικανούς στρατιώτες. Η επίσημη ομοσπονδία της χώρας ιδρύθηκε την ίδια χρονιά, για να ενταχθεί στους κόλπους της FIBA το 1951.Τη Δανία αντιπροσώπευσε γυναικεία ομάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα των ετών 1954 και 1956, ενώ μετρά μία ακόμη συμμετοχή το 1974. Σήμερα η ομοσπονδία της χώρας έχει επικεντρωθεί στη διάδοση του αθλήματος ανάμεσα στις αθλήτριες νεαρότερων ηλικιακών ομάδων, με τη γυναικεία ομάδα να παραμένει ανενεργή για περισσότερα από 40 χρόνια. Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Δανίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Δανίας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Εθνική Δανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Denmark, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Danmarks Basketball-Forbund, επίσημος ιστότοπος. (Δανικά)
148 Γαλλία

Η Γαλλία (Gallia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,63. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τους Γάλλους αστρονόμους Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι και της έδωσαν το όνομα της πατρίδας τους στη λατινική του εκδοχή. Με τη σειρά του, ο αστεροειδής έδωσε το όνομά του στη μικρή «Οικογένεια της Γαλλίας», μια οικογένεια περίπου 200 αστεροειδών που έχουν παρόμοια φάσματα και τροχιές, ιδίως μια σχετικώς μεγάλη κλίση τροχιάς ως προς την εκλειπτική.

 Η μέση διάμετρος της Γαλλίας είναι 97,7 ± 3,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 980 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Γαλλίας εκτιμάται σε 2,73 cm/sec² (359 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ισημερινή ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 51,7 m/sec (186 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Γαλλίας είναι ο σχετικώς σπάνιος R (GU κατά Tholen και S. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,164. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Γαλλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 40 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Απολινάρι Χάρτγκλας

Ο Μαξιμίλιαν Απολινάρι Χάρτγκλας (πολωνικά: Maksymilian Apolinary Hartglas) (7 Απριλίου 1883 – 7 Μαρτίου 1953) ήταν Σιωνιστής ακτιβιστής και ένας από τους κύριους πολιτικούς ηγέτες των Πολωνοεβραίων κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, δικηγόρος, δημοσιογράφος και βουλευτής της Σέιμ από το 1919 έως το 1930.

 Ο Χάρτγκλας γεννήθηκε σε μια οικογένεια δικηγόρων από την Ποντλάχια. Μεταξύ 1892 και 1900 παρακολούθησε το γυμνάσιο στην Μπιάουα Ποντλάσκα. Στη συνέχεια, απέκτησε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας το 1904. Μεταξύ 1907 και 1919, άσκησε τη δικηγορία στο Σιέντλτσε, με ένα επιπλέον γραφείο στη Βαρσοβία. Όσο ήταν στο πανεπιστήμιο ασχολήθηκε με το σιωνιστικό κίνημα και το 1906 συμμετείχε σε ένα συνέδριο του Σιωνιστικού Χέλσινγκφορς στο Ελσίνκι.Μετά τη ναζιστική εισβολή στην Πολωνία και τη γερμανική κατοχή έγινε μέλος της Γιούντενρατ της Βαρσοβίας.Τον Δεκέμβριο του 1939 κατάφερε να δραπετεύσει στην Τεργέστη της Ιταλίας και μετανάστευσε στην Παλαιστίνη. Εγκαταστάθηκε στην Ιερουσαλήμ. Μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ υπηρέτησε ως υψηλόβαθμος διοικητικός υπάλληλος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το 1919, εξελέγη από τους ψηφοφόρους της Μπιάουα Ποντλάσκα ως βουλευτής του πρώτου Σέιμ του πρόσφατα ανεξάρτητου πολωνικού κράτους, που επιφορτίστηκε με τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος. Συνολικά υπηρέτησε τρεις θητείες ως βουλευτής. Πριν από τις εκλογές του 1922, μαζί με τον Γιτζάκ Γκρούενμπαουμ ήταν συνδημιουργός του Μπλοκ Εθνικών Μειονοτήτων, μιας κοινοβουλευτικής οργάνωσης που είχε σκοπό να εκπροσωπήσει τις εθνοτικές μειονότητες στο Πολωνικό Κοινοβούλιο. Μία από τις πρώτες πράξεις του ως βουλευτής του Σέιμ ήταν να εισαγάγει έναν νόμο που ακύρωνε όλους τους νόμους που επιχορηγούνταν από τη Ρωσία που έκαναν διακρίσεις κατά των Εβραίων στην πρώην Πολωνία του Συνεδρίου.Το 1920, πήρε μέρος στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο ως εθελοντής. Μεταξύ 1938 και 1939 ήταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Βαρσοβίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημοσίευσε άρθρα στις εφημερίδες Głos Żydowski, Tygodnik Żydowski και Życie Żydowskie. Το 1996, τα απομνημονεύματά του δημοσιεύτηκαν μετά θάνατον στην Πολωνία με τον τίτλο Στα σύνορα δύο κόσμων (πολωνικά: Na pograniczu dwóch światów, (ISBN 978-83-86678-35-8)), στο οποίο περιέγραψε τις κοινωνικές και πολιτικές πραγματικότητες της Πολωνίας στις αρχές του αιώνα, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την περίοδο του Μεσοπολέμου.
Κατερίνα Παπανάτσιου

Η Κατερίνα Παπανάτσιου γεννήθηκε στον Αλμυρό της Μαγνησίας στις 7 Μαρτίου 1960, πραγματοποίησε σπουδές στο τμήμα της ανώτατης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), είναι οικονομολόγος και πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι παντρεμένη και έχει 2 παιδιά.

 Μεταπολιτευτικά εντάχθηκε στην Αριστερά, αρχικά στην ΚΝΕ και κατόπιν στο ΚΚΕ. Είναι μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου από την ίδρυση του και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ. Εκλέχτηκε βουλευτής Μαγνησίας στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Είναι μέλος της Επιτροπής του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών και της Υποεπιτροπής νησιωτικών και ορεινών περιοχών της Βουλής.Στον ανασχηματισμό της δεύτερης κυβέρνησης Τσίπρα ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο της Υφυπουργού Οικονομικών.
Νικηφόρος Μελισσηνός (στρατηγός)

O Νικηφόρος Μελισσηνός (π. 1045 - 17 Νοεμβρίου 1104) από την Οικογένεια Μελισσηνών ήταν Βυζαντινός στρατηγός και αριστοκράτης. Είχε διακεκριμένη καταγωγή και υπηρέτησε ως κυβερνήτης και στρατηγός στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία στη δεκαετία του 1060. Κατά την ταραχώδη περίοδο μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ (1071), όπου μερικοί στρατηγοί εξεγέρθηκαν για να αποκτήσουν το θρόνο, ο Μελισσηνός έμεινε πιστός στον Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα (1071-78) και γι' αυτό όταν στασίασε ο στρατηγός Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης και κατέλαβε το θρόνο (1078-81), τον εξόρισε. Το 1080-81 στασίασε· με Τουρκική βοήθεια απέκτησε τον έλεγχο της Μικράς Ασίας και ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας εναντίον του Βοτανειάτη. Ταυτόχρονα ο αδελφός της συζύγου του Ευδοκίας Κομνηνής, ο Αλέξιος Α΄ στασίασε επίσης και κατάφερε να επικρατήσει στην Κωνσταντινούπολη. Τότε ο Νικηφόρος υποτάχθηκε σε αυτόν, δέχθηκε τον τίτλο του Καίσαρα και έγινε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Έμεινε πιστός στον Αλέξιο Α΄ και συμμετείχε σε όλες σχεδόν τις εκστρατείες του των ετών 1081-1095 στα Βαλκάνια. Απεβίωσε το 1104 σε ηλικία 59 ετών.

 Angold, Michael (1997). The Byzantine Empire, 1025–1204: A Political History (στα Αγγλικά). Λονδίνο και Νέα Υόρκη: Longman. ISBN 0-582-29468-1. Cheynet, Jean-Claude (1996). Pouvoir et Contestations à Byzance (963–1210) (στα Γαλλικά). Παρίσι: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-168-5. (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Νικολιά, Δήμητρα (17 Οκτωβρίου 2003). «Νικηφόρος Μελισσηνός». Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία. Αθήνα. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2018. Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse (στα Γαλλικά). Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts. Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society (στα Αγγλικά). Στάνφορντ: Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2. Vryonis, Speros (1971). The Decline of Medieval Hellenism in Asia Minor and the Process of Islamization from the Eleventh through the Fifteenth Century (στα Αγγλικά). Μπέρκλεϊ και Λος Άντζελες: University of California Press. ISBN 0-520-01597-5. Maslev, Stoyan (1972). «Les Lettres de Théophylacte de Bulgarie à Nicéphore Mélissènos» (στα γαλλικά). Revue des études byzantines 30 (30): 179–186. doi:10.3406/rebyz.1972.1455. http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/rebyz_0766-5598_1972_num_30_1_1455.