IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Bic Cristal

Το Bic Cristal είναι ένα στυλό μιας χρήσης που κατασκευάζεται από τη Société Bic από τον Δεκέμβριο του 1950. Από την κυκλοφορία του, έχουν πουληθεί περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια Bic Cristal. Στη Γαλλία, σχεδόν 100 εκατομμύρια στυλό Bic Cristal πωλούνται κάθε χρόνο, δηλαδή περισσότερα από τρία ανά δευτερόλεπτο. Το Bic Cristal εκτίθεται κυρίως στις συλλογές του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη και σε εκείνες του Musée National d'Art Moderne στο Παρίσι.

 Μαύρο Μπλε κόκκινο Πράσινο Τουρκουάζ Ροζ Μωβ Ανοιχτό πράσινο Φθορίζον πορτοκαλί Καφέ (διαθέσιμο μόνο στη Λατινική Αμερική) Φθορίζον κίτρινο Πορτοκαλί Σύμφωνα με τον κατασκευαστή του Έχει σχεδιαστεί για να μπορεί να γράφει περισσότερα από δύο χιλιόμετρα γραφής. Ο κορμός του έχει εξαγωνικό σχήμα και είναι κατασκευασμένος από πολυστυρένιο (διάμετρος 8,3 mm και μήκος 14,7 cm). Έχει διαφανή κορμό που επιτρέπει την ορατότητα του επιπέδου του μελανιού. Το μελάνι έχει ως βάση το λάδι (ανθεκτικό στο νερό και στεγνώνει σε λιγότερο από δύο δευτερόλεπτα). Το σωληνάριο του μελανιού του περιέχει 0,4 g μελάνης καιείναι κατασκευασμένο από πολυπροπυλένιο. Το Cristal, από το 1991, διατηρεί οπή στο άκρο του καπακιού του, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ασφυξίας σε περίπτωση κατάποσης, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 115406. (το Bic Cristal μπορεί να παραμείνει λειτουργικό και χωρίς καπάκι για περισσότερο από ένα χρόνο ανάλογα με την κατασκευή). Φέρει μπίλια καρβιδίου βολφραμίου (υαλοποιημένη με θερμότητα) σε ορειχάλκινη άκρη. Η μπίλια ήταν κατασκευασμένη από ατσάλι πριν από το 1961. Η διάρκεια ζωής ενός Bic Cristal υπολογίζεται σε τρία χρόνια. Το Bic Cristal δεν περιέχει PVC. Συνολικό βάρος: 5,8 g.Σύμφωνα με δοκιμές αντοχής που πραγματοποιήθηκαν από χρήστες8,9, οι χρωστικές του Bic Cristal δεν αντιστέκονται στην παρατεταμένη έκθεση στο φως, γεγονός που καθιστά προβληματική τη διατήρηση έργων τέχνης που παράγονται με αυτό το μέσο. Πωλείται σε περισσότερες από 160 χώρες, καθιστώντας το, το στυλό με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο. 50 λεπτά του φράγκου (παλιά) όταν κυκλοφόρησε το 1950. Περίπου 0,20 ευρώ (1,30 φράγκα) το 2011. Με 22 λίτρα αργού πετρελαίου, μπορούμε να παράγουμε 2.500 Bic Cristal.
3η χιλιετία π.Χ.

4η χιλιετία π.Χ. | 3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. 30ος αιώνας π.Χ. | 29ος αιώνας π.Χ. | 28ος αιώνας π.Χ.| 27ος αιώνας π.Χ. | 26ος αιώνας π.Χ. 25ος αιώνας π.Χ. | 24ος αιώνας π.Χ. | 23ος αιώνας π.Χ.| 22ος αιώνας π.Χ. | 21ος αιώνας π.Χ. Η 3η χιλιετία π.Χ. άρχισε την 1η Ιανουαρίου 3000 π.Χ. και τελείωσε την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2001 π.Χ.. Η 3η χιλιετία π.Χ. άνοιξε την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Ορείχαλκου. Αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία αναπτύχθηκε και κυριάρχησε ο ιμπεριαλισμός, ή η επιθυμία για κατακτήσεις, στις πόλεις-κράτη της Μέσης Ανατολής, αλλά επίσης και στην υπόλοιπη Ευρασία, με την επέκταση Ινδοευρωπαϊκών φυλών στην Ανατολία, στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία. Είναι η πρώτη περίοδος για την οποία υπάρχει γνωστή καταγραφή πληροφοριών για πολέμους, μάχες και οργανωμένους στρατούς. Ο πολιτισμός της Αρχαίας Αιγύπτου ανυψώθηκε στο απόγειο του «Παλαιού Βασιλείου». Ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμάται ότι διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της χιλιετίας σε περίπου 30.000.000 ανθρώπους.

 ~3000 π.Χ.: Η πρώτη ένδειξη χρήσης χρυσού (στη Μέση Ανατολή) χρονολογήθηκε γύρω σ' αυτήν τη χρονολογική περίοδο. ~3000 π.Χ.: Το Νουβιακό (Ομάδας Α) βασίλειο Ta-Seeti καταλύθηκε, πιθανώς εξαιτίας επιδρομών από την Αίγυπτο. ~3000 π.Χ.: Κατοίκηση της Αγίας Τριάδας Ηρακλείου Κρήτης ~3000 π.Χ.: Αρχή λειτουργίας των ορυχείων του Λαυρίου. ~3000 π.Χ.: Εμφάνιση του πολιτισμού του Λάγυνου. 3000 π.Χ. - 2000 π.Χ.: Κυκλαδικός πολιτισμός. 3000 π.Χ. - 2000 π.Χ.: Σκάφη που βρέθηκαν και πιστεύεται ότι ναυπηγήθηκαν στη Δανία χρονολογήθηκαν σ' αυτήν τη χρονική περίοδο. Τώρα βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο Κοπεγχάγης. 2890 π.Χ.: Αρχή της 2ης δυναστείας της Αιγύπτου. Βασιλεία του Χοτεψεκέμη. 29ος αιώνας π.Χ.: ίδρυση της πόλης Μάρι στη Συρία. Ίδρυση του βασιλείου Ελάμ. 2832 π.Χ (εκτίμηση): Φυτρώνει ο παλαιότερος μη κλωνικός οργανισμός που ζει μέχρι σήμερα, το δέντρο του είδους Pinus longaeva (Bristlecone πεύκο) "Μαθουσάλας". 2800 (εκτίμηση) : Οι πρώτες καταγραφές στοιχείων για την παραγωγή υλικών που μοιάζουν με σαπούνι χρονολογούνται γύρω στο 2800 π.Χ. στην αρχαία Βαβυλώνα. 2800-2600 π.Χ.: Με βάση την Κινεζική Παράδοση, η ίδρυση του Κινεζικού πολιτισμού. 2650-2150 π.Χ.: Παλαιό Βασίλειο της Αιγύπτου. 2600 π.Χ.: Πολιτισμός της κοιλάδας του Ινδού 2500-2400 π.Χ.: Δυναστεία των Lagash στη Σουμερία. Στήλη των Γυπών. 2474-2398 π.Χ.: Χρυσή εποχή της Ουρ στη Μεσοποταμία. Τρίτη και τέταρτη δυναστεία της Αιγύπτου. Μεγαλιθικοί πολιτισμοί, καθώς και πολιτισμοί με ειδικευμένη τεχνοτροπία στα κεραμικά είδη (πλατύστομα κύπελλα νερού και κεραμικά με κορδονειδή γραμμή), ανθίζουν στην κεντρική Ευρώπη. 2200 π.Χ-2000 π.Χ .: Κάθοδος των πρώτων Ελληνικών Φύλων στην Ελλάδα, όπου συναντούν τους τοπικούς αυτόχθονες πληθυσμούς (Λέλεγες, Πελασγοί, κτλ). 2064-1986 π.Χ.: Δυναστικοί πόλεμοι στην Αίγυπτο. 2050-1640 π.Χ.: Μέσο Βασίλειο της Αιγύπτου. 2050 π.Χ.: Καταγραφή του νεοσουμερικού Κώδικα του Ουρ-Ναμμού. Εανατόν: Βασιλιάς της Lagash. 2500-2400 π.Χ.: Στήλη των Γυπών: Πρώτη γνωστή παράσταση δορυφόρων στρατιωτών σε πρώιμη μορφή φάλαγγας. Στρατιωτική Ιστορία: Τεχνικές Μάχης στον Αρχαίο Κόσμο 3000 π.Χ.-500 μ.Χ.: Δημήτρης Γεδεών: Εκδόσεις Σαββάλας.
Προγκρές Μ1-10

Το Προγκρές Μ1-10 (η NASA το ονόμασε Progress 11 ή 11P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές-Μ1 11F615A55, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2003 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε προμήθειες, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, νερού και οξυγόνου για το πλήρωμα καθώς και εξοπλισμού για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας.

 Το Προγκρές Μ1-10 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 8 Ιουνίου 2003 (10:34 GMT) και συνδέθηκε με το τμήμα Πιρς του σταθμού στις 11 Ιουνίου (11:14:53 GMT). Παρέμεινε εκεί για τρεις μήνες, συγκεκριμένα μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου (19:41:44 GMT). Παρέμεινε σε τροχιά για ένα μήνα, κατά την διάρκεια του οποίου έγινε έρευνα παρατήρησης της γης. Το διαστημόπλοιο καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 3 Οκτωβρίου. Διαστημικές αποστολές το 2003
Fiat Coupé

Το Fiat Coupé ήταν ένα 3-πορτο και αυστηρά 4-θέσιο σπορ αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, από τον Δεκέμβριο του 1993 έως τον Αύγουστο του 2000. Συνολικά κατασκευάστηκαν 72.762 αντίτυπα σειράς Fiat Coupé.

 Η εξωτερική εμφάνιση του Fiat Coupé διαμορφώθηκε το 1991 από τον Αμερικανό Chris Bangle, ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής στο Centro Stile Fiat, έως τον Σεπτέμβριο του 1992, και μετέπειτα τέθηκε επικεφαλής στο σχεδιαστικό τμήμα της BMW, όπου και παρέμεινε έως το 2009. Κατά την εξέλιξη του Fiat Coupé, υπό τον κωδικό «type 175», ο Chris Bangle του προσέδωσε ένα άκρως φουτουριστικό ντιζάιν, με αρκετές στρογγυλευμένες γωνίες και ακμές. Παράλληλα, ενσωμάτωσε και ορισμένα στοιχεία επιθετικής αισθητικής, με μυώδεις γραμμές και φουσκώματα, λόγω έντονων αμερικανικών σχεδιαστικών επιδράσεων. Ένα ακόμα αξιοσημείωτο σχεδιαστικό στοιχείο του μοντέλου, ήταν τα κυκλικά και ελαφρώς βαθουλωτά πίσω φώτα, που ενίσχυσαν περαιτέρω το τότε δημοφιλές παρατσούκλι «η Ferrari των φτωχών». Το σαλόνι του Coupé σχεδιάστηκε από τον οίκο Πινινφαρίνα και παρέπεμπε επίσης σε αυτοκίνητα μεγαλύτερου κυβισμού και από εταιρείες με πολλαπλάσια υψηλότερες εμπορικές τιμές για τα μοντέλα τους. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η μεταλλική λωρίδα κατά μήκος του ταμπλό, που ήταν βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος και συνέδεε νοητά τις αντίστοιχες λωρίδες στις πόρτες, δημιουργώντας την αίσθηση ότι «καμπύλωνε» γύρω από τους μπροστινούς επιβάτες. Η επίσημη παρουσίαση του Fiat Coupé έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στις Βρυξέλλες στα τέλη του 1993, με τη μαζική παραγωγή του να ξεκινάει τον Δεκέμβριο. Για πρώτη φορά κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1994 στην Ιταλία, ενώ στα άλλα κράτη της Ευρώπης κυκλοφόρησε σταδιακά μέσα στην άνοιξη. Αρχικά μπορούσε να παραγγελθεί μόνο σε κόκκινο ή κίτρινο χρωματισμό αμαξώματος, αλλά σύντομα προστέθηκαν στην παλέτα των εξωτερικών χρωματισμών και τα μεταλλικό μπλε, μεταλλικό πράσινο, μαύρο και λευκό. Στα περισσότερα κράτη, πάντως, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, την μεγαλύτερη απήχηση στο ευρύ κοινό την γνώρισε ως κίτρινο, με συνηθέστερο δεύτερο σε απήχηση το κόκκινο. Όλοι οι κινητήρες του Fiat Coupé ήταν βενζίνης. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Η παραγωγή του Coupé έληξε τον Αύγουστο του 2000, χωρίς να έχει υπάρξει ποτέ έως τώρα διάδοχος, λόγω μιας στρατηγικής απόφασης της ανώτατης διοίκησης του ομίλου, που ελήφθη το 1999, ότι η Fiat έπρεπε να επικεντρωθεί κυρίως στα αυτοκίνητα πόλης. Ιστορία του Fiat Coupé www.fiatcoupe.net/ The range www.quattroruote.it/ FIAT - Coupé
Τζέικομπ Ουάιλι

Ο Τζέικομπ Ουάιλι (αγγλικά:Jacob Wiley), (Λονγκ Μπιτς, 4 Σεπτεμβρίου 1994), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ / σέντερ για τους Αδελαΐδα 36ερς.

 Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA ντραφτ 2017, ο Ουάιλι αγωνίστηκε με τους Μπρούκλιν Νετς στο Σάμερ Λιγκ 2017. Αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο two-way με τους Νετς στις 14 Αυγούστου 2017. Σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, θα μοίραζε το χρόνο με τους Μπρούκλιν και τη θυγατρική τους στη G League, Λονγκ Άιλαντ Νετς. Έκανε το ντεμπούτο του στο NBA στις 29 Οκτωβρίου 2017, παίζοντας τέσσερα λεπτά και καταγράφοντας δύο ριμπάουντ στην ήττα με 124-111 εναντίον των Ντένβερ Ναγκέτς. Στις 15 Ιανουαρίου 2018, αποδεσμεύτηκε από τους Νετς. Σε πέντε αγώνες με τους Μπρούκλιν, είχε κατά μέσο όρο 0.8 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 0.4 ασίστ σε 6.7 λεπτά ανά αγώνα. Εμφανίστηκε επίσης σε 16 αγώνες με του Λονγκ Άιλαντ, με μέσο όρο 7.8 πόντους, 3.6 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ σε 20.6 λεπτά ανά αγώνα. Στις 4 Μαρτίου 2018, υπέγραψε με τη Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ της Μπουντεσλίγκα Γερμανίας, της οποίας τη φανέλα φόρεσε για πέντε αναμετρήσεις. Την 1η Αυγούστου 2018, αφού είχε αγωνιστεί με τους Ντάλας Μάβερικς στο Σάμερ Λιγκ 2018, ο Ουάιλι υπέγραψε με τους Αντέλαϊντ 36ερς για τη σεζόν 2018-19.Μετά την αρχική εκ νέου υπογραφή συμβολαίου με την ομάδα για άλλη μια σεζόν, ο Ουάιλι άσκησε το δικαίωμα αποχώρησης για μετακίνηση στην Ευρώπη τον Ιούνιο του 2019. Στις 20 Φεβρουαρίου 2019, υπέγραψε με την ισπανική Γκραν Κανάρια, με την οποία είχε καλές εμφανίσεις σε Ευρωλίγκα (10 πόντοι μ.ο.) και Πρωτάθλημα Ισπανίας. Στις 16 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τον Παναθηναϊκό. Στις 17 Οκτωβρίου 2019, σε ματς με την Αρμάνι για την Ευρωλίγκα έκανε πέντε ρεκόρ καριέρας, καθώς μέτρησε 17 πόντους (8/9 δίποντα, 1/1 βολές), 7 ριμπάουντ (όλα επιθετικά), 2 τάπες και 27 βαθμούς αξιολόγησης. Ο Ουάιλι είχε 5,4 πόντους και 1,8 ριμπάουντ σε 24 εμφανίσεις του με τον Παναθηναϊκό στην Ευρωλίγκα, Τον Ιούνιο του 2020, αποτέλεσε παρελθόν για τους πράσινους. Στις 14 Ιουλίου 2020, η Γκραν Κανάρια, ανακοίνωσε ότι έκανε χρήση του ειδικού νόμου στην Ισπανία και ισοφάρισε την πρόταση της Μπανταλόνα, διατηρώντας τα δικαιώματα του σέντερ. Με τη φανέλα της Γκραν Κανάρια, με την οποία μέτρησε σε 11 παιχνίδια 9.8 πόντους και 3.8 ριμπάουντ. Στις 25 Φεβρουαρίου 2021, δόθηκε δανεικός από την Γκραν Κανάρια στην ομάδα της Σαραγόσα, μέχρι το καλοκαίρι του 2021. Τον Ιούλιο του 2021, ανακοινώθηκε από την ομάδα της Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα. Στις 4 Φεβρουαρίου 2022, ανακοινώθηκε από την Ρεάλ Μπέτις. Το καλοκαίρι του 2022, συμφώνησε με την Βακέρος ντε Μπαγιαμόν από το Πουέρτο Ρίκο. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τους Σίγκα Λέικερς της Ιαπωνίας, επέστρεψε στην Βακέρος ντε Μπαγιαμόν για την σεζόν του 2023. Στις 6 Ιουλίου 2023, επέστρεψε στους Αδελαΐδα 36ερς. Παναθηναϊκός Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2020) Βακέρος ντε Μπαγιαμόν Πρωτάθλημα Πουέρτο Ρίκο: (2022) Ελληνικό All-Star Game: (2020) Βιογραφικό στους Eastern Washington Ένα μονοπάτι ζωής και θανάτου: ο Τζέικ Ουάιλι εγκατέλειψε, ύστερα κατέκτησε, τώρα στοχεύει στο ΝΒΑ ντραφτ
Σκροπονέρια Βοιωτίας

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα Σκροπονέρια Εύβοιας Τα Σκροπονέρια Βοιωτίας ή Σκορπονέρια είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας σε υψόμετρο 17 μέτρα.

 Τα Σκροπονέρια ή Ακτή Βοιωτίας βρίσκονται στις δυτικές ακτές του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου και είναι χτισμένα στο βάθος του ομώνυμου όρμου, ενώ ο συνώνυμος οικισμός Σκροπονέρια Ευβοίας ή Πολιτεία ή Βουλευτικά στο νότιο τμήμα βρίσκεται σε απόσταση 3 χλμ. ανατολικά. Μαζί με το Δήλεσι, που βρίσκεται στα παράλια στου Νότιου Ευβοϊκού κόλπου, αποτελούν την πρόσβαση της Βοιωτίας στον Ευβοϊκό. Απέχουν 30 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Θήβα, 44 χλμ. Α. από τον Ορχομενό (μέσω Ακραιφνίου) και 29 χλμ. Δ. από τη Χαλκίδα. Ο οικισμός είναι κτισμένος με θέα τον όρμο του Σκροπονερίου και το νησάκι Γλαρονήσι. Νότια του οικισμού βρίσκεται η Παραλίμνη και το όρος Πτώον. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά με το όνομα «φωκών όρμος». Όρμος Σκροπονερίων Γλαρονήσι Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε τοπικό διαμέρισμα Κοκκίνου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, το Κόκκινο και τη Μονή Πελαγίας αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ακραιφνίας του Δήμου Ορχομενού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 14 μόνιμους κατοίκους.
Σάο Βισέντε

Το Σάο Βισέντε είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στην πολιτεία του Σάο Πάολο, στη νοτιοδυτική Βραζιλία. Ο πληθυσμός της το 2015 ανερχόταν σε 355.542 κατοίκους και είναι η πρώτη Αμερικανική περιοχή που η Πορτογάλοι εξερευνητές έφτιαξαν έναν μόνιμο οικισμό.

 Ήταν ο πρώτος μόνιμος πορτογαλικός οικισμός στην Αμερική και η πρώτη πρωτεύουσα της πολιτείας του Σάο Πάολο. Ιδρύθηκε ως το κατάλληλο γεωγραφικό χωριό το 1532 από τον εξερευνητή και καπετάνιο Martim Afonso de Sousa ο οποίος ανέπτυξε την πόλη ώστε να κατασκευαστεί ένα λιμάνι και να γίνει η πιο οργανωμένη πόλη της Βραζιλίας τα επόμενα χρόνια. Το πρώτο δημοτικό συμβούλιο ολόκληρης της Αμερικής δημιουργήθηκε δημοκρατικά και εγκαταστάθηκε στο Σάο Βισέντε στις 22 Αυγούστου 1532.Μια μάχη έλαβε χώρα εδώ στις 3 Φεβρουαρίου 1583, όταν τρία αγγλικά πολεμικά πλοία που εμπορευόταν με τους Πορτογάλους, επιτέθηκαν σε τρεις Ισπανικές γαλέρες. Τα ισπανικά πλοία απωθήθηκαν και υποχώρησαν αφήνοντας μια γαλέρα βυθισμένη ενώ συνολικά 48 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 120 τραυματίστηκαν συνολικά. Ρομπίνιο, ποδοσφαιριστής Πολιτεία του Σάο Πάολο Αποικισμός της Αμερικής
Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου, η ημέρα γιορτής του Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτης άγιος των ζώων.

 Η αποστολή της Παγκόσμια Ημέρας των Ζώων είναι "Να αυξήσει την κατάσταση των ζώων, προκειμένου να βελτιώσει τα πρότυπα καλής διαβίωσης σε όλο τον κόσμο. Το χτίσιμο του εορτασμού της Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων ενώνει το κίνημα καλής διαβίωσης των ζώων, κινητοποιώντας το σε παγκόσμια δύναμη για να κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για όλα τα ζώα. Γιορτάζεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε χώρα, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη θρησκεία, την πίστη ή την πολιτική ιδεολογία. Μέσω της αύξησης της ευαισθητοποίησης και της εκπαίδευσης μπορεί να δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου τα ζώα θα αναγνωρίζονται πάντα ως αισθανόμενα όντα και θα πληρώνεται πλήρη ευγένεια πάντα για τη καλή διαβίωση τους." Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων προέρχεται από τον Χάινριχ Τσίμερμαν, ο οποίος οργάνωσε την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων στις 24 Μαρτίου 1925 στο Αθλητικό Παλάτι στο Βερολίνο της Γερμανίας. Πάνω από 5.000 άτομα παρευρέθησαν σε αυτή την πρώτη εκδήλωση. Η εκδήλωση ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τις 4 Οκτωβρίου, για να συμπέσει με την ημέρα της γιορτής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτη αγίου της οικολογίας, ωστόσο ο χώρος δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την ημέρα. Η εκδήλωση εορτάστηκε στις 4 Οκτωβρίου για πρώτη φορά το 1929. Αρχικά ο θεσμός εορταζόταν μόνο στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία και την Τσεχοσλοβακία, όπου ζούσε μια μεγάλη Γερμανική μειονότητα μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάθε χρόνο ο Τσίμερμαν εργαζόταν ακούραστα για την προώθηση της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων. Τέλος, σε ένα Συνέδριο Διεθνούς Προστασίας των Ζώων στη Φλωρεντία της Ιταλίας τον Μάιο του 1931 πρότεινε την καθιέρωση της 4ης Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Η πρόταση εγκρίθηκε ως ψήφισμα και έγινε ομόφωνα δεκτή.Μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ότι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων άρχισε το 1931 στο συνέδριο των οικολόγων στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου ήθελαν να τονίσουν την δεινή θέση των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση.Σήμερα, η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι μια παγκόσμια εκδήλωση που ενώνει το κίνημα προστασίας των ζώων. Επικεφαλής και σημαντικός χρηματοδότης είναι το ίδρυμα Naturewatch από το 2003, ένα ίδρυμα για την καλή διαβίωση των ζώων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσημος ιστότοπος
Στιβ Γκρίμετ

Ο Στιβ Γκρίμετ (αγγλικά: Steve Grimmett) ήταν Άγγλος τραγουδιστής και μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Grim Reaper, ενώ έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με ονόματα όπως οι Onslaught και οι Lionheart.

 Ο Γκρίμετ ξεκίνησε την μουσική του πορεία με τους Medusa, το 1978. Τέσσερα χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους Grim Reaper, με τους οποίους γνώρισε επιτυχία με τρεις δίσκους οι οποίοι μπήκαν στα αμερικάνικα τσαρτ. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988, μετά από δικαστικές διαμάχες με την δισκογραφική τους εταιρεία, Ebony Records.Το 1989, ο Γκρίμετ αντικατέστησε τον Σάι Κίλερ στους Onslaught, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "In Search of Sanity". Στη συνέχεια, σχημάτισε τους Lionsheart με το ντράμερ Άντονι Κρίστμας, τον κιθαρίστα Μαρκ Όουερς, τον μπασίστα Στιβ Όουερς και τον κιμπορντίστα Γκράχαμ Κολέτ. Μετά από συνεχείς αλλαγές μελών, το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, με το ομώνυμο άλμπουμ του να σκαρφαλώνει στο # 12 και το "Pride In Tact" στο # 68. Ακολούθησαν τα "Under Fire" το 1998 και "Abyss" το 2004. Το 2006, οι Grim Reaper επανενώθηκαν πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, με την σύνθεση η οποία ηχογράφησε το προσωπικό άλμπουμ του Γκρίμετ με τίτλο "Personal Crisis", το 2007. Έχει ανακοινωθεί η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος μετά το "Rock You to Hell" του 1987, με πιθανή κυκλοφορία μέσα στο 2014. Τελικά, το άλμπουμ "Walking in the Shadows" έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων το 2016.Τον Ιανουάριο του 2017, οι Grim Reaper έπαιζαν στο Εκουαδόρ όταν ο Γκρίμετ ένιωσε μία αδιαθεσία και αναγκάστηκε να ολοκληρώσει την συναυλία καθήμενος. Αφού μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση ώστε να αφαιρεθεί μια μόλυνση από το δεξί του πόδι. Η μόλυνση πρόλαβε να εξαπλωθεί με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ακρωτηριαστεί μέρος του δεξιού ποδιού του τραγουδιστή. Grim Reaper Vocalist Steve Grimmett - Interview Grim Reaper | Biography | AllMusic STEVE GRIMMETT > Biography - YouZeeK stevegrimmett.co.uk Αρχειοθετήθηκε 2012-06-22 στο Wayback Machine. Myspace Steve Grimmett's Grim Reaper | Facebook
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1960

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1960 (τελική φάση) διεξήχθη στο Οράν της Γαλλικής Αλγερίας, από 15 ως 22 Μαΐου 1960, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων του Βελγίου. Η Ελλάδα κατέλαβε την δεύτερη θέση.

 Μετείχαν συνολικά εννιά χώρες Στην τελική φάση προκρίθηκαν τέσσερις χώρες: Βέλγιο Τουρκία Ελλάδα Γαλλία Στην προκριματική φάση πήραν μέρος άλλες πέντε χώρες: Ολλανδία Λουξεμβούργο Πορτογαλία Αίγυπτος Ιταλία Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε τέσσερις ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξήχθη στο γαλλικό Οράν της Αλγερίας σε ενιαίο όμιλο. Η τελική κατάταξη και ο τροπαιούχος προέκυψε από τη βαθμολογία. Αγώνες 17/12/59: Ολλανδία - Γαλλία: 1-4 07/01/60: Γαλλία – Λουξεμβούργο: 3-1 07/02/60: Γαλλία - Ολλανδία: 1-1 21/02/60: Λουξεμβούργο - Γαλλία: 1-1 Λουξεμβούργο – Ολλανδία: 4-3 Ολλανδία - Λουξεμβούργο: 3-0ΒαθμολογίαΓαλλία : 6β. 9-4 Ολλανδία: 3β. 8-9 Λουξεμβούργο: 3β. 6-10 Αγώνες Βέλγιο - Πορτογαλία: 5-2 (Βρυξέλλες), 0-2 (Λισαβόνα) Το Βέλγιο προκρίθηκε με διαφορά τερμάτων 5-4. Αγώνες (17/1/60 και 4/3/60) Τουρκία - Αίγυπτος: 1-1 (Άγκυρα), 0-0 (Κάιρο) Η Τουρκία προκρίθηκε επειδή είχε κερδίσει περισσότερα κόρνερ. Αγώνες: 27/01/60, Ν. Φάληρο: Ελλάδα - Ιταλία: 1-1 (Ανδρέου 17΄ - Στατσίνι 21΄) 19/03/60, Μπρέσια: Ιταλία - Ελλάδα: 0-1 (Γ. Σιδέρης 11΄) Η Ελλάδα προκρίθηκε με διαφορά τερμάτων 2-1. Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο γαλλικό λιμάνι Οράν της Αλγερίας σε ενιαίο όμιλο. Αγώνες 15/5/60: Γαλλία - Βέλγιο: 1-1 15/5/60: Τουρκία - Ελλάδα: 1-0 (Τουρχάν 14΄) 19/5/60: Βέλγιο - Ελλάδα: 2-2 (Αναστασιάδης 63΄, Δερμάτης 81΄ - [;] 4΄, 21΄) 19/5/60: Γαλλία - Τουρκία: 0-0 22/5/60: Ελλάδα – Γαλλία: 3-2 (Λουκανίδης 32΄, Σιδέρης 62΄, Ανδρέου 88΄ - Έττ 13΄, Σοβάζ 75΄) 22/5/60: Βέλγιο – Τουρκία: 1-0 * Στην ισοβαθμία πλεονεκτεί η ομάδα με τα περισσότερα κόρνερ. Προπονητής: Ποδοσφαιριστές: Σάββας Θεοδωρίδης (Ολυμπιακός, τερμ.), Δημήτρης Αναστασιάδης (ΑΕΚ), Δημήτρης Στεφανάκος (Ολυμπιακός), Αριστείδης Καμάρας (Απόλλων), Τάκης Λουκανίδης (Δόξα), Αντώνης Δερμάτης (Απόλλων), Ανδρέας Παπαεμμανουήλ (ΠΑΟ), Γιώργος Σιδέρης (Ολυμπιακός), Λέανδρος Συμεωνίδης (ΠΑΟΚ), Κώστας Κιουρτζής (ΠΑΟΚ), Γιώργος Ανδρέου (ΠΑΟ), Γιάννης Χολέβας (Απόλλων), Μαργαρίτης Γιαννέλος (ΠΑΟΚ), Τάκης Ραπτόπουλος (ΠΑΟΚ). Στους προκριματικούς αγωνίστηκαν επίσης: Παύλος Γρηγοριάδης (Δόξα), Γιώργος Δεϊμέζης (Φωστήρας), Κώστας Παπάζογλου (Ολυμπιακός). RSSSF Αθλητικά αρχεία
Τζόνα Χιλ

Ο Τζόνα Χιλ (αγγλικά: Jonah Hill Feldstein, 20 Δεκεμβρίου 1983) είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός, σεναριογράφος και κωμικός. Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνείες του στις ταινίες Moneyball (2011) και Ο Λύκος της Wall Street (The Wolf of Wall Street, 2013). Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες Superbad (2007), Με την Πρώτη (Knocked Up, 2007), Πεθαίνω στα Γέλια (Funny People, 2009), Σηκωτός για τη Συναυλία (Get Him to the Greek, 2010), 21 Jump Street (2012) και Το Τέλος του Κόσμου (This Is the End, 2013) καθώς και για τη φωνή που δάνεισε στην ταινία κινουμένων σχεδίων Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας (How to Train Your Dragon, 2010.

 Ο Τζόνα Χιλ γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1983 στο Λος Άντζελες, είναι παιδί της Σάρον Λιν Τσάλκιν, σχεδιάστριας κοστουμιών και στυλίστριας μόδας και του Ρίτσαρντ Φέλντστέίν, λογιστή περιοδείας για τους Guns N' Roses. Έχει μια αδερφή, την Μπέάνι Φέλντστέίν, η οποία είναι ηθοποιός, και έναν αδελφό, τον Τζόρνταν Φέλντστέίν, ο οποίος είναι μουσικός μάνατζερ του Ρόμπιν Θικ και των Maroon 5. Οι γονείς του ήταν αρχικά από το Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης αλλά η οικογένεια του παρέμεινε στο Catskills της Νέας Υόρκης. Μεγάλωσε στην πλούσια γειτονιά του Λος Άντζελες το Cheviot Hills, όπου συνεχίζει να ζει και σήμερα. Παρακολούθησε το Κέντρο Πρόωρης Εκπαίδευσης, το σχολείο Brentwood και στη συνέχεια το Crossroads School στη Σάντα Μόνικα. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο Χιλ παρακολούθησε το Κολέγιο Μπαρντ, Η Νέα Σχολή στην Νέα Υόρκη και το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Ο Χιλ είναι Εβραίος. Τζόνα Χιλ στο IMDb
Σχέδιο Ντάλες

Το Σχέδιο Ντάλες ή δόγμα Ντάλες (ρωσικά: План Даллеса ή Доктрина Даллеса‎) αναφέρεται σε μια θεωρία συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία ο διοικητής της CIA, Άλεν Ντάλες, είχε αναπτύξει ένα σχέδιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να καταστρέψουν τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πόλεμου διαφθείροντας μυστικά την πολιτιστική κληρονομιά και τις ηθικές αξίες του σοβιετικού έθνους. Το σχέδιο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία λίγο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και αναφέρθηκε συχνά από εξέχοντες Ρώσους πολιτικούς, δημοσιογράφους και συγγραφείς.

 Το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη μορφή του το 1993 στο άρθρο του Μητροπολίτη Αγίας Πετρούπολης και Λαντόγκα Ιωάννη (Σνύτσοφ) «Η μάχη για τη Ρωσία» και ταυτόχρονα από τον Ουκρανό ποιητή Μπόρις Ολυνούκ σε άλλο άρθρο. Έκτοτε αναφέρθηκε από πολλούς Ρώσους πολιτικούς (όπως οι Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι Νικολάι Κοντρατένκο, Σεργκέι Γκλάζιεφ ), δημοσιογράφους, συγγραφείς (Σεργκέι Κάρα-Μούρτζα), και σκηνοθέτες (Νικήτα Μιχαλκόφ). Η Πρόεδρος του Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας Ναταλία Κοτσανόβα χρησιμοποίησε τον όρο για να εξηγήσει την κατάσταση στη Λευκορωσία.Ολόκληρο το σχέδιο (χωρίς καμία αναφορά στον Ντάλες ή τη CIA) εκφράζεται σχεδόν λέξη προς λέξη από έναν χαρακτήρα στην πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος The Eternal Call του Ανατόλι Ιβάνοφ. Η δεύτερη έκδοση, που δημοσιεύτηκε το 1981, εξακολουθεί να περιέχει το μεγαλύτερο μέρος του σχεδίου, το οποίο τώρα είναι διασκορπισμένο σε σύντομες φράσεις μέσα στο δεύτερο βιβλίο. Το «σχέδιο», γραμμένο με τη μορφή έκθεσης, περιγράφει πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταστρέψουν τον σοβιετικό (ρωσικό) λαό εκ των έσω μέσω μιας «πέμπτης φάλαγγας» που επιδιώκει να διαφθείρει τις βασικές πολιτιστικές αξίες της σοβιετικής κοινωνίας. Αυτό πρέπει να επιτευχθεί με την ανατροπή των φορέων αυτής της κουλτούρας (λογοτεχνία, θέατρο και κινηματογράφος) και την προώθηση της βίας. Επιπλέον, οι πράκτορες που θα υλοποιήσουν αυτό το σχέδιο θα εργαστούν για να βυθίσουν την κυβερνητική δομή στο χάος, τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, καθώς και να σπείρουν τον εθνικισμό, το εθνοτικό μίσος και τη δυσπιστία μεταξύ του γενικού πληθυσμού. Τον Ιούνιο του 2015, ένα τοπικό δικαστήριο στη Ρωσία έκρινε το περιεχόμενο του σχεδίου Ντάλες "εξτρεμιστικό υλικό" και απαγόρευσε τη δημοσίευση ή τη διανομή του στη Ρωσία αφού ορισμένοι κάτοικοι στο Ασβέστ το έλαβαν στα γραμματοκιβώτιά τους. Snychev, Ivan. «Битва за Россию» [The Battle for Russia]. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2004. (στα ρωσικά) Anatoliy Ivanov. Вечный зов. I издание, 1971. (στα ρωσικά) N. N. Yakovlev ЦРУ против СССР. Правда, 1983 (excerpt). Thomas H. Etzold and John Lewis Gaddis, eds., Containment: Documents on American Policy and Strategy, 1945-1950. U.S. objectives with respect to Russia. (1948)
Παιρισάδης Γ΄ του Βοσπόρου

Ο Παιρισάδης Γ΄ (2ος αι. π.Χ.) από τη δυναστεία των Σπαρτοκιδών ήταν γιος του Λεύκωνα Β΄ και της Αλκαθόης. Διαδέχθηκε επίσης τον αδελφό του Σπάρτοκο Ε΄ ως βασιλιάς τού βασιλείου του Βοσπόρου από το 180 έως το 150 π.Χ. Συγκυβέρνησε με την Kαμασαρύη Φιλότεκνο.

 Πριν από την κυριαρχία του, το βασίλειο του Βοσπόρου βρισκόταν υπό τη διακυβέρνηση τού άρχοντα Υγιαίνονα, υποστηρικτή των Σπαρτοκιδών και ίσως αντιβασιλέα της Καμασαρύης Φιλοτέκνου, που ήταν άγαμη ακόμη και δεν μπορούσε να κυβερνήσει. Δεν ήταν άμεσα στη γραμμή της διαδοχής, καθώς ήταν μικρότερος αδελφός τού Σπάρτοκου Ε΄. Ο Παιρισάδης Γ΄ τότε πιθανώς διαδέχτηκε τον Υγιαίνονα το 200 π.Χ. ή ίσως τον Σπάρτοκο Ε΄ κάπου το 180 π.Χ., ενώ η σωστή διαδοχή μας είναι άγνωστη. Στη συνέχεια νυμφεύτηκε την ανιψιά του Καμασαρύη Φιλότεκνο. Τους δύο αδελφούς επαίνεσε μία συνέλευση στους Δελφούς, λόγω των ενεργειών του Σπάρτοκου Ε΄ και του Παιρισάδη Γ΄ προς τους ξένους, που είχαν επισκεφτεί το βασίλειό τους. Η Καμασαρύη Φιλότεκνος έγινε η μητέρα τού μεγαλύτερου γιου του Παιρισάδη Δ΄, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον πατέρα του. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Παιρισάδης Γ΄ μπορεί να πήρε μία άλλη σύζυγο, πιθανώς μία ονόματι Αργώτη, η οποία ήταν ίσως η μητέρα του Παιρισάδη Ε΄, του τελευταίου Σπαρτοκίδη ηγεμόνα τού βασιλείου τού Βοσπόρου. Τον Παιρισάδη Γ΄ διαδέχθηκαν οι γιοι του Παιρισάδης Δ΄ Φιλομήτωρ (π. 150-125 π.Χ.) και Παιρισάδης Ε΄ (π. 125-108 π.Χ.). Ο Παιρισάδης Δ΄ πήρε το επίθετο Φιλομήτωρ, για να δείξει ίσως έναν δεσμό με τη μητέρα του Καμασαρύη Φιλότεκνο. Ο αδελφός του Παιρισάδης Ε΄, θα ήταν ο τελευταίος βασιλιάς των Σπαρτοκιδών που θα κυβερνούσε το βασίλειο τού Βοσπόρου, τερματίζοντας μία δυναστεία τριών αιώνων. Συλλογή νομισμάτων
G-14

Η G-14 ήταν οργάνωση των ευρωπαϊκών ποδοσφαιρικών συλλόγων που υπήρχε το διάστημα μεταξύ 2000 και 2008, και αποτελούνταν αρχικά από 14 ομάδες, αργότερα επεκτάθηκε σε 18. Διαλύθηκε το 2008 και αντικαταστάθηκε από την Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA) που εκπροσωπεί πάνω από 100 σωματεία, σε μία συμφωνία που επετεύχθη με τη FIFA.

 Το 2000, 14 σύλλογοι ίδρυσαν την G14. Τον Αύγουστο του 2002, τέσσερα νέα σωματεία προσχώρησαν στον οργανισμό, αυξάνοντας τον αριθμό των μελών σε 18, δίχως να αλλάξει η ονομασία G14. Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συλλόγων Ειδήσεις της G-14 στην ιστοσελίδα της UEFA Ειδήσεις της G-14 στην ιστοσελίδα της FIFA Αρχειοθετήθηκε 2014-10-02 at Archive.is
Γκρέγκερς Μπίργιερσον

Ο Γκρέγκερς (Γρηγόριος) Μπίργκερσον, σουηδ. Gregers (Gregorius) Birgersson, (απεβ. 15 Ιανουαρίου 1276) ήταν Σουηδός ιππότης, μεγάλος γαιοκτήμονας και νόθος γιος του Μπίργκερ Γιάρλ του Οίκου του Μπέλμπο (γνωστού και ως Οίκου των Φόλκουνγκ). Γεννήθηκε εκτός γάμου από άγνωστη γυναίκα. Ήταν εγγονός του Mάγνους Μίνισκιελντ και της Ίνγκριντ Ύλβα.

 Η απόδειξη ότι ο Μπίργιερ Γιάρλ είχε έναν νόθο γιο, τον "Γρηγόριο" (δηλαδή τον Γκρέγκερς) βρίσκεται στο αρχείο του θανάτου του (1276), που βρήκε ο Δανός ιστορικός του 16ου αι. Όττο Σπέρλινγκ. Επίσης αποσπάσματα από το αντίγραφο επιβεβαιώνονται από ένα καταστατικό της 27ης Μαρτίου, 1272, που εκδόθηκε από το «G quondam ducis Filius». Το τέλος του καταγράφηκε στις 15 Ιανουαρίου 1276, ενταφιάστηκε στη Mινορίτεμα, ένα μοναστήρι των Φραγκισκανών στην Ουψάλα. Υπάρχουν ελάχιστα υπολείμματα της μονής, προφανώς έχει μερικώς ανασκαφεί και βρέθηκαν αρκετοί τάφοι. Ήταν γαιοκτήμονας στο Μπέιθινγκ στο Βόρειο Γιορκσάιρ και στο Άρνεν στο Ούπλαντ και ήταν νυμφευμένος με μία άγνωστη γυναίκα, που είχε ένα κτήμα στο Σέντερμανλαντ. Θεωρείται στην ιστορία ως ο πατέρας της φυλής, που ονομάζεται «Bjälboättens oäkta gren» (το παράνομο παρακλάδι του Οίκου Μπγιέλμπο). Kνουτ Γκρέγκερσον. Τζον Γκρέγκερσσον. Μάγκνους Γκρέγκερσον. Καρλ Γκρέγκερσσον. μία Γκρέγκερσντοτερ, παντρεύτηκε τον Φίλιπ Ίνγκεβαλντσσον (Έρνσπαρε). μία Γκρέγκερσντατερ, πιθανώς η μητέρα του Mατς Κέτιλ Μούντσσον.
Ζεφύρι

Το Ζεφύρι είναι περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών, στο βορειοδυτικό κομμάτι της Περιφέρειας Αττικής. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 με το νόμο 3852/2010 ενσωματώθηκε στο Δήμο Φυλής. Συγκοινωνιακά εξυπηρετείται από τη λεωφορειακή γραμμή 735 (Αχαρναί-Ζεφύρι-Σταθμός Κάτω Πατησίων). Η έξοδος 6 της Αττικής Οδού μετά το τούνελ "Ζεφύρι" προς Ελευσίνα, εξυπηρετεί επίσης όσους κινούνται με το αυτοκίνητο. Στην έξοδο αυτή λειτουργεί και στάση του προαστιακού σιδηρόδρομου.

 Όσον αφορά το όνομα της πόλης, υπάρχουν δύο ιστορίες. Η μία ιστορία λεει ότι το Ζεφύρι πήρε το όνομα από ένα πηγάδι που υπήρχε παλιά και το χρησιμοποιούσαν για να ποτίζουν τα ζώα. Το πηγάδι αυτό το είχαν ονομάσει Ζωφριά. Η δεύτερη περίπτωση είναι να πήρε το όνομα εξαιτίας του ανέμου Ζέφυρου, που ήταν έντονος στην περιοχή. Το Ζεφύρι ανήκε στον δήμο Αχαρνών μέχρι το 1967 που αποσπάστηκε από το Μενίδι και έγινε κοινότητα. Μέχρι το 1967 οι κάτοικοι ήταν ελάχιστοι, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό και ένα μοναδικό τηλέφωνο για τις ανάγκες όλων. Το Ζεφύρι ονομαζόταν Ζοφριά μέχρι το 1963 οπότε και μετονομάστηκε σε Βασίλισσα Φρειδερίκη, ονομασία που διατήρησε μέχρι το 1967. Την χρονιά αυτή μετονομάστηκε σε Ζεφύρι. Η κοινότητα Ζεφυρίου συστάθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1967 με την απόσπαση του οικισμού Ζεφύριον από το δήμο Αχαρνών και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 22 Αυγούστου 1990 και λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Φυλής. www.zefyri.net www.zefiri.gov.gr
Στο κάμπινγκ

Στο κάμπινγκ είναι ο τίτλος ελληνικής κοινωνικής - κωμικής τηλεοπτικής σειράς της ΕΡΤ που προβλήθηκε στα μέσα του 1989 από την ΕΡΤ1, σε σενάριο Κώστα Γκάτζιου, σκηνοθεσία Ανδρέα Θωμόπουλου και παραγωγή ΕΡΤ. Αποτελούνταν από 13 επεισόδια των 50 λεπτών. Είναι γυρισμένη σε κάμπινγκ της παραλίας του Δρεπάνου Αργολίδας.

 Το σενάριο της σειράς περιγράφει τις σχέσεις ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους πελάτες ενός κάμπινγκ στην Πελοπόννησο. Κεντρικά πρόσωπα είναι ο ιδιοκτήτης Τάκης και ο Μήτσος, που ήρθε απ' το χωριό Αραχναίο για να αναλάβει τη φροντίδα των αλόγων που νοίκιασε ο πατέρας του στον Τάκη για το καλοκαίρι («Σχολή ιππασίας» στο κάμπινγκ). Ο Μήτσος θα ζήσει έναν έρωτα με την Γερμανίδα Σαμάνθα, που θα τελειώσει μαζί με το καλοκαίρι. Η σειρά έκανε μεγάλη αίσθηση κατά την αρχική προβολή της και μάλιστα επαναπροβλήθηκε από την ΕΡΤ τα έτη 1993, 1997, 1999, 2009, 2011, 2018 ενώ προβλήθηκε και από το Πρίσμα+ το 2007. Διασώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ, όπως και πολλά από τα σίριαλ της τότε εποχής. «Στο κάμπινγκ» στο www.retrodb.gr
Πρασονήσι Ρόδου

Το Πρασονήσι είναι γεωλογικός σχηματισμός που μοιάζει με μικρό νησί, νοτιοδυτικά της Ρόδου. Λόγω προσχώσεων άμμου ενώνεται με το νησί της Ρόδου. Απέχει 90,8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Ρόδου, 12 χιλιόμετρα από το χωριό Κατταβιά και 40 χιλιόμετρα από τη Λίνδο. Ολόκληρη η περιοχή είναι ένας σημαντικός βιότοπος και παρουσιάζει ιδιαίτερο περιβαλλοντολογικό ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και μαζί με την Κατταβιά, τον Άγιο Παύλο και την Μαχαιριά συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Κατταβιάς της Δημοτικής Ενότητας Νότιας Ρόδου του Δήμου Ρόδου.

 Το Πρασονήσι έχει τα ακόλουθα γεωγραφικά στοιχεία: Στο Πρασονήσι, στη διάρκεια του καλοκαιριού, μια στενή λωρίδα προσχώσεως άμμου (με μήκος 500 μέτρα) ενώνει το νησί με τη Ρόδο και χωρίζει το Καρπάθιο πέλαγος στα δύο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα το μονοπάτι της άμμου καλύπτεται από τις παλίρροιες και η προσέγγιση του με τα πόδια ή με αυτοκίνητο είναι αδύνατη. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι η άπνοια που επικρατεί όταν στο Αιγαίο μαίνονται θυελλώδης βοριάδες των 9 και 10 μποφόρ, ενώ όταν στο Αιγαίο πέλαγος έχει σχετική άπνοια, στο Πρασονήσι φυσάει πάνω από 4 με 5 μποφόρ. Το Πρασονήσι είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR4210031. Η παραλία του Πρασονησίου είναι από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες. Στην αριστερή πλευρά της προσχώσεως, η θάλασσα είναι ήρεμη, ενώ στη δεξιά πλευρά, φυσάει αέρας. Η περιοχή είναι ιδανική για κολύμπι, windsurfing και για άλλα παρόμοια αθλήματα ενώ επιτρέπεται η ελεύθερη κατασκήνωση. Στην περιοχή αναπτύσσονται καταλύματα που μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 400 άτομα. Οι ημερήσιοι επισκέπτες εκτιμάται ότι φτάνουν τους 2.000 και εξυπηρετούνται από τις ταβέρνες και τα καταστήματα που δραστηριοποιούνται στη περιοχή. Στο ΝΔ άκρο του Πρασονησίου, κοντά στην Άκρα Πράσσον, υπάρχει πέτρινος φάρος ύψους 14 μέτρων και εστιακού ύψους 65 μέτρων. Κτίστηκε το 1890 από τη Γαλλική Εταιρεία Οθωμανικών Φάρων και ανακατασκευάστηκε το 1996. Λειτουργεί με ηλεκτρισμό και τη βοήθεια φωτοβολταϊκών πάνελ και δεν έχει πλέον φαροφύλακα. Εντάχθηκε το 1947 στο Ελληνικό Φαρικό δίκτυο και τότε επανδρώθηκε με φαροφύλακες, οι οποίοι έμεναν στη βάση του κτίσματος.
Λιμπέρια

Η Λιμπέρια (ισπανικά: Liberia) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Γκουανακάστε. Έχει πληθυσμό 39.242 κατοίκων. Βρίσκεται 215 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

 Η Λιμπέρια βρίσκεται βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα και κεντρικά της Επαρχίας Γκουανακάστε. Το κλίμα της Λιμπέρια είναι τροπικό. Η Λιμπέρια είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 39.242 κατοίκους. Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα Λιμπέρια
Στέφανος Δραγούμης

Ο Στέφανος Δραγούμης (Αθήνα, 1842 - Αθήνα, 17 Σεπτεμβρίου 1923) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας το 1910. Αποτέλεσε επίσης έναν από τους κύριους οργανωτές του Μακεδονικού Αγώνα, μαζί με τον γιο του, Ίωνα Δραγούμη και τον γαμπρό του Παύλο Μελά.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Νικολάου Δραγούμη, πολιτικού και συγγραφέα. Καταγόταν από οικογένεια μακεδονικής καταγωγής (από το Βογατσικό Καστοριάς) και ήταν εγγονός του Μάρκου Δραγούμη. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και ακολούθησε σταδιοδρομία στο δικαστικό σώμα, από το οποίο όμως παραιτήθηκε το 1875, όταν και διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης. Λίγα χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1879, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μεγαρίδος και επανεξελέγη, στην ίδια περιφέρεια ή σε αυτή της Αττικής, στις εκλογές του 1881, του 1885, του 1887, του 1890, του 1892, του 1899, του 1905, του 1906, του Αυγούστου του 1910, του Νοεμβρίου του 1910, του Δεκεμβρίου του 1915 και του 1920. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας πολιτεύθηκε είτε ως ανεξάρτητος είτε με τον Χαρίλαο Τρικούπη ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του συντάχθηκε με την αντιβενιζελική παράταξη. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της λεγόμενης «Ομάδας των Ιαπώνων», ομάδα που την περίοδο 1906 - 1908 διακρίθηκε για την μαχητικότητα της και η οποία αποτελείτο από τους Δημήτριο Γούναρη, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, Απόστολο Αλεξανδρή και Εμμανουήλ Ρέπουλη. Υπήρξε επίσης ένας από τους κύριους οργανωτές του Μακεδονικού Αγώνα, μαζί με τον γιο του, Ίωνα Δραγούμη και τον γαμπρό του Παύλο Μελά. Μετά το κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου στο Γουδί το 1909, ο Δραγούμης σχημάτισε κυβέρνηση από τον Ιανουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 1910, οπότε και διεξήγαγε εκλογές για τον σχηματισμό Εθνοσυνέλευσης. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Χαρίλαου Τρικούπη (1886 και 1892) για τις περιόδους 1886 - 1890 και 1892 - 1893 αντίστοιχα, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη (1888 - 1890) καθώς και υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Αλέξανδρου Ζαΐμη (1915) και Στέφανου Σκουλούδη (1915). Χρημάτισε επίσης γενικός διοικητής Κρήτης (1912) και στη συνέχεια γενικός διοικητής Μακεδονίας (1913). Έγραψε πολλές πολιτικές, φιλολογικές και αρχαιολογικές μελέτες, που δημοσίευσε σε ελληνικά και ξένα περιοδικά, σημαντικότερες των οποίων είναι: «Μακεδονική κρίσις», «Η χώρα και το νόμισμα», «Το χρονικόν του Μορέως», «Οι ξένοι δανεισταί» και άλλες. Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Ελισάβετ Κοντογιαννάκη και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Ίωνα, πολιτικό και διαννοούμενο, τον Φίλιππο, βουλευτή και υπουργό, τον Νικόλαο, ζωγράφο, τον Αλέξανδρο, αρχιτέκτονα, και την Ναταλία, σύζυγο του Παύλου Μελά. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ. 63-64 Ομάδα των Ιαπώνων Κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη 1910
Έρνεστ Βίτι

Ο Έρνεστ Φράνσις Βίτι Κότον (λατινικό αλφάβητο : Ernest Francis Witty Cotton), (31 Αυγούστου 1880 - 1 Απριλίου 1969)), ήταν Ισπανός, με αγγλική καταγωγή, πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής. Το 1899 ο Βίτι που ήταν πρωταθλητής ήδη στην αντισφαίριση, έγινε ιδρυτικό μέλος του "Ρεάλ Κλαμπ ντε Τένις ντε Μπαρσελόνα" και στις αρχές της δεκαετίας του 1900 έπαιξε ποδόσφαιρο για την Μπαρτσελόνα. Ήταν επίσης έμπορος και εργαζόταν και στην οικογενειακή του εταιρεία, τον ναυτιλιακό όμιλο Witty που συνεχίζει να λειτουργεί και σήμερα. Είναι ο μικρότερος αδελφός του Άρτουρ Βίτι πρώτου προέδρου της Μπρατσελόνα.

 Ο Βίτι ήταν ο γιος του Φρέντερικ Βίτι ενός βρετανικού επιχειρηματία ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη. Ο Φρέντερικ, που ανήκε σε οικογένεια από το Γιορκσάιρ είχε αρχικά την πρόθεση να μεταναστεύσει στην Αργεντινή αλλά πείστηκε να πάει στην Ισπανία από φίλους. Το 1873 ίδρυσε το δικό του ναυτιλιακό πρακτορείο υπό την επωνυμία "F. Witty" δημιουργώντας επιχειρηματικούς δεσμούς μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Έρνεστ και ο αδελφός του Αρτούρ εκπαιδεύτηκαν στη Σχολή εμπορικού Τέιλορς στο Μέρσεσάιντ, όπου ο αθλητισμός θεωρούνταν σημαντικό μέρος της ανάπτυξης ενός νεαρού άνδρα. Κατά την επιστροφή τους στη Βαρκελώνη οι δύο αδελφοί εντάχθηκαν στην εταιρία του πατέρα τους η οποία τώρα έγινε γνωστή ως "Witty Sociedad Anonima, Witty S.A.". Ο Έρνεστ και ο Άρτουρ επέστρεψαν στην Ισπανία αλλά δεν ήταν δυνατό να παίξουν ράγκμπι όπως έπαιζαν στην Αγγλία εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων γηπέδων, τότε άρχισαν να διοργανώνουν ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ εταιρικών ομάδων αποτελούμενων από υπαλλήλους. Το 1899, ο Ένρεστ έγινε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ρεάλ Κλαμπ ντε τένις της Βαρκελώνης. Ο Έρνεστ έπαιζε αντισφαίριση με, μεταξύ άλλων, τον Ζοάν Γκαμπέρ τον ιδρυτή της Μπρατσελόνα τον Οκτώβριο του 1899, οι αδελφοί Βίτι γρήγορα ενεπλάκησαν με τον σύλλογο. Χρησιμοποίησαν την εταιρεία τους για να εισάγουν μπάλες, σφυρίχτρες και δίχτυα από την Αγγλία. Μια εκδοχή του θρύλου λέει ότι οι αδελφοί Βίτι είναι υπεύθυνοι για τα χρώματα της ομάδας λόγω ότι αυτά τα χρώματα είχε η ομάδα Ράγμπι της σσχολής στην Αγγλία όπου φοίτησαν. Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Μπρατσελόνα την περίοδο 1904-1905 και σημείωσε 4 γκολ όλα σε φιλικά παιχνίδια. Αντισφαίριση έπαιξε μέχρι το 1916 κι ήταν φιναλίστ στο Ισπανικό πρωτάθλημα στο μόνο το 1911 όπου έχασε στον τελικό από τον Λουίς ντε Ουαγκόν Μπαριός. Morbo: The Story of Spanish Football (2003), Phil Ball. Barça: A People’s Passion (1998), Jimmy Burns.
Αδριανός Λασιθίου

Ο Αδριανός είναι οικισμός της κοινότητας Ζενίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Αρκουδάς.

 Ο Αδριανός είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό άκρο του δυτικού τμήματος του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του όρους Σελένα, στην έξοδο φερώνυμου φαραγγιού, νότια της Νεάπολης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 500. Απέχει 19 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Αρκουδάς και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρυσών του νομού Λασιθίου. Το 1930 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζενίων και το 1932 μετονομάστηκε σε Αρκουδάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζενίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Το μικρό, αλλά εντυπωσιακό, φαράγγι του οικισμού Το σπήλαιο «Ατζιγγανόσπηλιος», κοντά στον οικισμό, με αίθουσες και διάκοσμο Το σπήλαιο των «Μαρήδων», δυτικά του οικισμού, με χαρακτηριστικό μαύρο χρώμα, πιθανόν από πετρώματα μαγγανίου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Τριβή

Η Τριβή είναι δύναμη αντίστασης που εκδηλώνεται ενάντια σε οποιαδήποτε μετακίνηση μερών αυτού του σώματος ή στην σχετική κίνηση δύο σωμάτων που οι επιφάνειές τους εφάπτονται. Στη πρώτη περίπτωση εκδηλώνεται εσωτερική τριβή, στη δεύτερη (μεταξύ σωμάτων) εξωτερική τριβή. Η δύναμη τριβής διακρίνεται σε στατική τριβή όταν τα σώματα ισορροπούν και σε τριβή ολίσθησης όταν τα σώματα κινούνται και βρίσκονται σε επαφή οι μεταξύ τους επιφάνειες. Η δύναμη της τριβής οφείλεται σε ηλεκτροστατικές δυνάμεις ανάμεσα στα μόρια των δύο επιφανειών, είναι ευθέως ανάλογη με την κάθετη δύναμη Ν την οποία ασκεί το υποστήριγμα στο σώμα κάθετα στην επιφάνεια επαφής, ίση και αντίθετη με το βάρος W του σώματος και ανεξάρτητη από το εμβαδό της επιφάνεια επαφής.

 Η στατική τριβή είναι η δύναμη που εμποδίζει ένα σώμα να κινηθεί όσο ακόμα το σώμα ισορροπεί. Το μέτρο της είναι ίσο με το μέτρο της εφαρμοζόμενης δύναμης που τείνει να κινήσει το σώμα και μπορεί να πάρει τιμές από μηδέν Νιούτον μέχρι μία μέγιστη τιμή που ισούται με μs·FN. Όπου μs είναι ένα αδιάστατο μέγεθος που ονομάζεται συντελεστής στατικής τριβής και εξαρτάται από το πόσο τραχιά είναι μία επιφάνεια. Ο συντελεστής τριβής υπολογίζεται πειραματικά. FN είναι η δύναμη που αναπτύσσεται ανάμεσα στα σώματα που εφάπτονται. Όταν η εξωτερική δύναμη ξεπεράσει την παραπάνω τιμή τότε το σώμα αρχίζει να ολισθαίνει και πλέον ασκείται σε αυτό τριβή ολίσθησης. Η τριβή ολίσθησης είναι λίγο μικρότερη από το μέγιστο της στατικής τριβής γιατί όταν το σώμα αποκτήσει ταχύτητα οι δυνάμεις τριβής ελαττώνονται ελαφρά. Η γενική σχέση της στατικής τριβής είναι η: F f ≤ μ s F N {\displaystyle \mathbf {F_{f}} \leq \mu _{s}F_{\mathrm {N} }} Η τριβή ολίσθησης είναι η δύναμη που αντιστέκεται στην σχετική κίνηση των σωμάτων που εφάπτονται και βρίσκονται σε κίνηση. Λέγεται επίσης και κινητική τριβή. Η φορά της τριβής ολίσθησης είναι πάντα αντίθετη προς την κατεύθυνση της κίνησης των εφαπτόμενων επιφανειών και μέτρο που δίνεται από την παρακάτω σχέση: F κ = μ K F N {\displaystyle \mathbf {F_{\kappa }} =\mu _{K}F_{\mathrm {N} }} Όπου μκ ο συντελεστής τριβής ολίσθησης, σε αντιστοιχία με τον συντελεστή στατικής τριβής. Για όλες τις επιφάνειες με εξαίρεση τις πολύ λείες είναι ελαφρά μικρότερος από τον συντελεστή στατικής τριβής. Ο τύπος αυτός δεν ισχύει για την στατική τριβή, παρά μόνο όταν η στατική τριβή είναι οριακή, δηλαδή το σώμα είναι έτοιμο να κυλήσει. Physics - Raymond A. Serway, τόμος Ι Φυσική θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης Α΄ λυκείου, ΟΕΔΒ
Νέος Βουτζάς Αττικής

Ο Νέος Βουτζάς βρίσκεται βορειοανατολικά από την Αθήνα, στο 26ο χλμ. Απλώνεται σε μία έκταση 2000 στρεμμάτων, ένα μέρος από την οποία ανήκει διοικητικά στην Ραφήνα και το υπόλοιπο στη Νέα Μάκρη. Ο Νέος Βουτζάς έχει υψόμετρο 119 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 38,0398603932 και γεωγραφικό μήκος 23,9816215595. Ιδρύθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες από τον Βουτζά της Σμύρνης. Βρέχεται από το Νότιο Ευβοϊκό κόλπο

 Η έκταση αυτή, η οποία ανήκε στη Μονή Νταού Πεντέλης, αγοράστηκε το 1952 από τον οικοδομικό συνεταιρισμό του Νέου Βουτζά. Τα μέλη που ίδρυσαν και αποτέλεσαν τον συναιτερισμό "Νέος Βουτζάς" ήταν κατά κύριο λόγο εκπατρισμένοι πρόσφυγες του 1922, από τον Μπουτζά της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας, οι οποίοι πίστευαν ότι «άπασα η προς αποκατάστασιν προσπάθεια, πνευματικώς και ιδεολογικώς, θα εκπηγάζη θα εμπνέεται και θα καθοδηγήται με την ζωηράν ανάμνησιν της γενετείρας και εντός του πλαισίου των ακαταλύτων εθνικών και θρησκευτικών παραδόσεων». Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δημιούργησαν τον οικοδομικό συνεταιρισμό «Νέος Βουτζάς», με την ιδρυτική πράξη που συντάχθηκε στις 6.4.1952 από τον Μπουτζαλή δικηγόρο Αντώνιο Αθηνογένη. Η πρώτη προσωρινή διοικούσα επιτροπή αποτελείτο από τους: Απόστολο Χατζηαπόστολο, Ιωάννη Μηναδάκη, Νικόλαο Αγγελινό, Γεώργιο Ραϊση και Ιωάννη Μαργέτη, όλους γεννημένους στον Μπουτζά της Μικράς Ασίας. Η θεμελίωση του οικισμού έγινε το 1955, μέσα σε ενθουσιώδες και πανηγυρικό κλίμα. Την ημέρα των εγκαινίων τοποθετήθηκε στα θεμέλια του οικισμού ένα τεμάχιο πέτρας, που μπόρεσαν και πήραν παλιοί κάτοικοι του Βουτζά Σμύρνης από την στήλη πάνω στην οποία στηριζόταν η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας του Επάνω Αη Γιάννη, όταν, το 1953, βρέθηκαν, στα πλαίσια εκδρομής, στην αλησμόνητή τους πατρίδα. Ο σημερινός οικισμός, συνεχίζοντας την πορεία της αίγλης του παλαιού οικισμού, αποτελεί μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με καλαίσθητες κατοικίες και προσεγμένους κοινοχρηστους χώρους. Στον οικισμό υπάρχει η εκκλησία του Αη Γιάννη που εορτάζει στις 29 Αυγούστου, και στην οποία βρίσκεται παλιά εικόνα από το ναό του Αγίου Ιωάννη του Βουτζά της Σμύρνης. Διαθέτει αθλητικές εγκαταστάσεις (γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ, τέννις), ομάδα αντισφαίρισης, ομάδα μπρίτζ,σκακιού και παγκρατίου ενώ λειτουργεί και Γυμνάσιο του δήμου Νέας Μάκρης, που καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες του οικισμού. Στα σύνορα με τον οικισμό του Νέου Βουτζά βρίσκεται και η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας με το Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα. Στις πυρκαγιές του 2018 ο Νέος Βουτζάς υπέστη σοβαρές καταστροφές Στον οικισμό υπάρχουν τρεις σύλλογοι: ο εξωραϊστικός σύλλογος «Η πρόοδος», ο αθλητικός σύλλογος και ο πολιτιστικός σύλλογος “Ίωνες” καθώς επίσης και η Εκκλησιαστική Επιτροπή του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννη. Χάρτης του οικισμού. Βlog του εξωραϊστικού συλλόγού «Η πρόοδος».