Μέγεθος ανθρώπινου πέους

Τα ανθρώπινα πέη ποικίλλουν σε μέγεθος σε διάφορα μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του μήκους και της περιφέρειας όταν είναι χαλαρά και σε στύση. Εκτός από τη φυσική μεταβλητότητα του ανθρώπινου πέους γενικά, υπάρχουν παράγοντες που οδηγούν σε μικρές διακυμάνσεις σε ένα συγκεκριμένο αρσενικό, όπως το επίπεδο διέγερσης, η ώρα της ημέρας, η θερμοκρασία περιβάλλοντος, το επίπεδο άγχους, η σωματική δραστηριότητα και η συχνότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας. Σε σύγκριση με άλλα πρωτεύοντα, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων παραδειγμάτων όπως ο γορίλας, το ανθρώπινο πέος είναι πιο παχύ, τόσο σε απόλυτες τιμές όσο και σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης του ανθρώπινου πέους συμβαίνει σε δύο στάδια: το πρώτο μεταξύ της βρεφικής ηλικίας και της ηλικίας των πέντε ετών και στη συνέχεια μεταξύ περίπου ενός έτους μετά την έναρξη της εφηβείας και, το αργότερο, περίπου 17 ετών.Οι μετρήσεις ποικίλλουν, με μελέτες που βασίζονται στην αυτομέτρηση να αναφέρουν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο από εκείνες με μετρήσεις επαγγελματία υγείας. Το 2015, μια συστηματική ανασκόπηση 15.521 ανδρών, οι οποίοι μετρήθηκαν από επαγγελματίες υγείας και όχι από τους ίδιους, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέσο μήκος ενός ανθρώπινου πέους σε στύση είναι 13,12 εκατοστά σε μήκος, ενώ η μέση περιφέρεια ενός ανθρώπινου πέους σε στύση είναι 11,66 εκατοστά. Μια μελέτη του 1996 για το μήκος σε χαλάρωση βρήκε μέσο όρο 8,9 εκατοστά όταν μετράται από το προσωπικό. Το μήκος του χαλαρού πέους μπορεί μερικές φορές να είναι κακός προγνωστικός δείκτης του μήκους της στύσης. Ένα πέος ενηλίκου με μήκος σε στύση μικρότερο από 9,3 εκατοστά, αναφέρεται στην ιατρική ως μικροπέος. Περιορισμένη έως καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του πέους και του μεγέθους άλλων μερών του σώματος έχει βρεθεί σε έρευνα. Ορισμένοι περιβαλλοντικοί παράγοντες εκτός από τους γενετικούς, όπως η παρουσία ενδοκρινικών διαταρακτών, μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη του πέους.

 Ενώ τα αποτελέσματα διαφέρουν ελαφρώς μεταξύ αξιόπιστων μελετών, η συναίνεση είναι ότι το μέσο ανθρώπινο πέος, όταν είναι σε στύση, κυμαίνεται μεταξύ 12,9-15 εκ. σε μήκος. Μια συστηματική ανασκόπηση του 2015 που δημοσιεύθηκε από τους Βέλε και λοιπούς της ιατρικής έρευνας σχετικά με το θέμα τα προηγούμενα 30 χρόνια που δημοσιεύτηκε στο BJU International, έδειξε παρόμοια αποτελέσματα, δίνοντας μέσο μήκος σε χαλαρό, τεντωμένο μη στυτό και σε στύση 9,16 εκ., 13,24 εκ. και 13,12 εκ., αντίστοιχα και μέση χαλαρή και σε στύση περιφέρεια 9,31 εκ. και 11,66 εκ., αντίστοιχα. Τα μήκη σε στύση στις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες μετρήθηκαν με ώθηση του προηβικού λίπους προς το οστό και η περίμετρος (περιφέρεια) σε χαλαρότητα ή στύση μετρήθηκε στη βάση ή στο μέσο άξονα του πέους. Σε χαλάρωση Μια μελέτη (που δημοσιεύτηκε το 1996) βρήκε ότι το μέσο μήκος του χαλαρού πέους ήταν 8,9 εκ. (μέτρηση από προσωπικό). Μια ανασκόπηση αρκετών μελετών βρήκε ότι το μέσο χαλαρό μήκος είναι 9-10 εκ. Το μήκος του χαλαρού πέους δεν αντιστοιχεί απαραίτητα στο μήκος του πέους σε στύση. Μερικά μικρότερα χαλαρά πέη μεγαλώνουν πολύ περισσότερο, ενώ μερικά μεγαλύτερα χαλαρά πέη μεγαλώνουν συγκριτικά λιγότερο.Το πέος και το όσχεο μπορεί να συστέλλονται ακούσια ως αντίδραση σε χαμηλές θερμοκρασίες, άγχος ή νευρικό επίπεδο και συμμετοχή σε αθλήματα. Αυτή η μείωση του χαλαρού μεγέθους του πέους αναφέρεται με τον αργκό όρο «συρρίκνωση», λόγω της δράσης του κρεμαστήρα μυ. Το ίδιο φαινόμενο επηρεάζει ποδηλάτες και χρήστες ποδηλάτων γυμναστικής, με παρατεταμένη πίεση στο περίνεο από τη σέλα του ποδηλάτου και το τέντωμα της άσκησης προκαλεί ακούσια συστολή του πέους και του όσχεου. Μια λανθασμένη σέλα μπορεί τελικά να προκαλέσει στυτική δυσλειτουργία. Άτομα με σύνδρομο ημιάκαμπτου πέους ή άλλες διαταραχές του πυελικού εδάφους μπορεί να έχουν προσωρινά ένα αφύσικα μικρό πέος. Τεντωμένο Ούτε η ηλικία ούτε το μέγεθος του χαλαρού πέους προέβλεψαν με ακρίβεια το μήκος της στύσης. Το τεντωμένο μήκος έχει συσχετιστεί με το μήκος σε στύση σε ορισμένες περιπτώσεις. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει επίσης δραστικές διαφορές μεταξύ τεντωμένου και όρθιου μήκους. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι απαιτείται ελάχιστη δύναμη τάσης περίπου 450 g κατά τη διάρκεια της διάτασης του πέους για να επιτευχθεί ένα πλήρες δυνητικό μήκος στύσης. Αυτή η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι δυνάμεις τάσης που ασκήθηκαν σε αυτή τη μελέτη από τον ουρολόγο αποδείχθηκαν σημαντικά (P<0,01) χαμηλότερες από 450 g. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαφορές μεταξύ τεντωμένου και όρθιου μήκους. Σε στύση Έχουν διεξαχθεί επιστημονικές μελέτες για το μήκος του πέους των ενηλίκων σε στύση. Μελέτες που βασίστηκαν στην αυτομέτρηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από έρευνες στο Διαδίκτυο, ανέφεραν σταθερά υψηλότερο μέσο μήκος από εκείνες που χρησιμοποιούσαν ιατρικές ή επιστημονικές μεθόδους για τη λήψη μετρήσεων.Οι ακόλουθες μελέτες που μετρήθηκαν από ειδικό προσωπικό αποτελούνται από διαφορετικές υποομάδες του ανθρώπινου πληθυσμού (με άλλα λόγια, συγκεκριμένο εύρος ηλικιών ή φυλή, επιλογή εκείνων με σεξουαλικά ιατρικά προβλήματα ή αυτοεπιλογή) που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεροληψία δείγματος. Σε μια μελέτη 80 υγιών ανδρών που δημοσιεύτηκε στο Journal of Urology τον Σεπτέμβριο του 1996, ένα μέσο μήκος πέους σε στύση ήταν 12,9 εκ. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να «παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για το μήκος και την περιφέρεια του πέους για να βοηθήσει στην παροχή συμβουλών στους ασθενείς που σκέφτονται την αύξηση του πέους». Η στύση προκλήθηκε φαρμακολογικά σε 80 σωματικά φυσιολογικούς Αμερικανούς άνδρες (με διαφορετική εθνικότητα, μέση ηλικία 54 ετών). Το συμπέρασμα ήταν: «Ούτε η ηλικία του ασθενούς ούτε το μέγεθος του χαλαρού πέους προέβλεπαν με ακρίβεια το μήκος της στύσης». Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Impotence Research τον Δεκέμβριο του 2000 διαπίστωσε ότι το μέσο μήκος πέους σε στύση σε 50 Εβραίους Καυκάσιους άνδρες ήταν 13,6 εκ. (μέτρηση από προσωπικό). Η μελέτη είχε σκοπό «να εντοπίσει κλινικές και μηχανικές παραμέτρους του χαλαρού πέους για την πρόβλεψη του μεγέθους του πέους κατά τη διάρκεια της στύσης». Η στύση προκλήθηκε φαρμακολογικά σε 50 Εβραίους Καυκάσιους ασθενείς που είχαν αξιολογηθεί για στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ) (μέση ηλικία 47±14 ετών). Οι ασθενείς με ανωμαλίες του πέους ή των οποίων η ΣΔ θα μπορούσε να αποδοθεί σε περισσότερες από μία ψυχολογικές προελεύσεις παραλείφθηκαν από τη μελέτη. Μια ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος του 2007 του BJU International έδειξε ότι το μέσο μήκος πέους σε στύση είναι 14-16 εκ. και η περίμετρος είναι 12-13 εκ. Η εργασία συνέκρινε τα αποτελέσματα δώδεκα μελετών που πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικούς πληθυσμούς σε διάφορες χώρες. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν διάφορες μέθοδοι μετρήσεων. Μια μελέτη του 2015 από το BJU International κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέσο μήκος πέους σε στύση είναι 13,12 εκ. Μια μελέτη του 2013 σε 253 άνδρες από την Τανζανία διαπίστωσε ότι το μέσο μήκος πέους σε στύση των ανδρών της Τανζανίας ήταν 13,12 εκ. Μια ινδική μελέτη (δημοσιεύθηκε το 2007) σε 301 άνδρες ηλικίας 18 έως 60 ετών που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Impotence Research βρήκε το χαλαρό, τεντωμένο και όρθιο μήκος να είναι 8,21 εκ., 10,88 εκ. και 13,01 εκ., αντίστοιχα. Μια κορεατική μελέτη (δημοσιεύθηκε το 1971) σε 702 άνδρες ηλικίας 21 έως 31 προσδιόρισε το μέσο μήκος πέους σε στύση να είναι 12,7 εκ. Μια άλλη μελέτη (από το 1998) σε 150 Κορεάτες βρήκε ότι το μέσο μήκος του πέους σε στύση ήταν 13,42 εκ. Η πιο πρόσφατη μελέτη (δημοσιεύθηκε το 2016) με 248 Κορεάτες άνδρες προσδιόρισε το μέσο μήκος του πέους σε στύση να είναι 13,53 εκ. Μια ανασκόπηση του 2020 στο Journal of Sex & Marital Therapy διαπίστωσε ότι η πλειονότητα των ανδρών πίστευε ότι το μέσο μήκος του πέους σε στύση είναι μεγαλύτερο από 15,24 εκ. Αυτή η ανακριβής πεποίθηση πιθανότατα τροφοδοτήθηκε από ανακριβή και υπερβολικά δεδομένα που παρουσιάζονται σε μελέτες όπου το μέγεθος του πέους ενός συμμετέχοντος αναφέρεται από τον εαυτό του. Οι συμμετέχοντες μπορεί να αναφέρουν υπερεκτιμήσεις του μεγέθους του πέους τους πιστεύοντας ότι ένα μεγαλύτερο πέος είναι πιο κοινωνικά επιθυμητό. Η ίδια ανασκόπηση ανέλυσε τα αποτελέσματα από 10 προηγούμενες μελέτες όπου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις του μεγέθους του πέους σε στύση από ερευνητές. Ανέφεραν ότι το πέος σε στύση ήταν μεταξύ 12.95 και 13.92 εκ. σε μήκος, αποτέλεσμα σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο που λήφθηκε σε αυτόμελέτες. Οι συγγραφείς σχολίασαν ότι τα αποτελέσματα τέτοιων μελετών μέτρησης μπορεί να εξακολουθούν να είναι διογκωμένα λόγω της προκατάληψης των εθελοντών – η πιθανότητα ότι οι άνδρες με μεγαλύτερα πέη μπορεί να είναι πιο πιθανό να επιλέξουν να συμμετάσχουν σε τέτοιες μελέτες. Παρόμοια αποτελέσματα υπάρχουν σχετικά με μελέτες της περιφέρειας του πέους ενήλικα σε πλήρη στύση, με τη μέτρηση να λαμβάνεται συνήθως στο μέσο του άξονα. Όπως και με τη διάρκεια, οι μελέτες που βασίζονταν στην αυτομέτρηση ανέφεραν σταθερά έναν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο από εκείνες με μέτρηση ερευνητών. Σε μια μελέτη για το μέγεθος του πέους, όπου οι μετρήσεις έγιναν σε εργαστηριακό περιβάλλον, η μέση περίμετρος του πέους σε στύση ήταν 11,66 εκ. Το μέσο μήκος τεντωμένου πέους κατά τη γέννηση είναι περίπου 4 εκ. και στο 90% των νεογέννητων αγοριών θα είναι μεταξύ 2,4 και 5,5 εκ. Περιορισμένη ανάπτυξη του πέους εμφανίζεται μεταξύ της γέννησης και της ηλικίας των 5 ετών, αλλά πολύ μικρή εμφανίζεται μεταξύ των 5 ετών και της έναρξης της εφηβείας. Το μέσο μέγεθος στην αρχή της εφηβείας είναι 6 εκ., με το μέγεθος ενήλικα να φτάνει περίπου 5 χρόνια αργότερα. Ο Β.Α. Σόνφελντ δημοσίευσε μια καμπύλη ανάπτυξης πέους το 1943. Οι συγγραφείς ενός εγγράφου που ανασκοπεί έρευνα σχετικά με την περιοχή των μεγεθών του πέους καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «το μήκος του χαλαρού πέους είναι λίγο λιγότερο από 4 κ. κατά τη γέννηση και αλλάζει πολύ λίγο μέχρι την εφηβεία, όταν υπάρχει αξιοσημείωτη ανάπτυξη».Η ηλικία δεν πιστεύεται ότι συσχετίζεται αρνητικά με το μέγεθος του πέους. «Μεμονωμένες ερευνητικές μελέτες... πρότειναν ότι το μέγεθος του πέους είναι μικρότερο σε μελέτες που επικεντρώνονται σε ηλικιωμένους άνδρες, αλλά οι Ουάιλι και Έρντλεϊ δεν βρήκαν γενικές διαφορές όταν συγκέντρωσαν τα αποτελέσματα διαφόρων μελετών [σε περίοδο 60 ετών]». Μια ανασκόπηση βιβλιογραφίας του 2015 βρήκε ότι δύο μελέτες που βρήκαν το ύψος και το τεντωμένο ή χαλαρό μήκος έχουν μέτρια συσχέτιση, 7 μελέτες βρήκαν ασθενή συσχέτιση για το χαλαρό, τεντωμένο ή όρθιο μήκος και δύο μελέτες δεν βρήκαν συσχέτιση μεταξύ χαλαρού μήκους και ύψους. Μια μελέτη διερεύνησε τη σχέση με την αναλογία των ψηφίων και διαπίστωσε ότι οι άντρες με μακρύτερα δάχτυλα από τους δείκτες είχαν ελαφρώς μακρύτερα πέη. Ωστόσο, η κοινή παρανόηση ότι το μέγεθος των χεριών προβλέπει το μέγεθος του πέους έχει ευρέως απαξιωθεί. Σε μια μελέτη, οι Σιμινόσκι και Μπέιν (1988), βρήκαν μια ασθενή συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του τεντωμένου πέους και του μεγέθους και του ύψους του ποδιού. Ωστόσο, ήταν πολύ αδύναμη για να χρησιμοποιηθεί ως πρακτικός εκτιμητής. Σε μια άλλη έρευνα, οι Σα και Κρίστοφερ (2002), οι οποίοι ανέφεραν τους Σιμινόσκι και Μπέιν (1988), απέτυχαν να βρουν κάποιο στοιχείο για σύνδεση μεταξύ του μεγέθους του παπουτσιού και του τεντωμένου μεγέθους του πέους, δηλώνοντας ότι «η υποτιθέμενη συσχέτιση του μήκους του πέους και του μεγέθους του παπουτσιού δεν έχει καμία επιστημονική βάση».Μια μελέτη των Ικεγκάγια και λοιπούς (2021) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέγεθος της μύτης συσχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό με το τεντωμένο μήκος του πέους σε πτώματα Ιαπώνων ανδρών.Μπορεί να υπάρχει σύνδεση μεταξύ της δυσπλασίας των γεννητικών οργάνων και των ανθρώπινων άκρων. Η ανάπτυξη του πέους σε ένα έμβρυο ελέγχεται από ορισμένα από τα ίδια γονίδια Hox (ιδίως HOXA13 και HOXD13) με αυτά που ελέγχουν την ανάπτυξη των άκρων. Οι μεταλλάξεις ορισμένων γονιδίων Hox που ελέγχουν την ανάπτυξη των άκρων προκαλούν δυσμορφία των γεννητικών οργάνων. Οι υποτιθέμενες διαφορές στις φυλές έχουν οδηγήσει στη δημιουργία σεξουαλικών μύθων. Μια μελέτη του 2005 ανέφερε ότι «δεν υπάρχει κανένα επιστημονικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει το υποτιθέμενο «υπερμεγέθη» πέος σε μαύρους».Μια μελέτη 253 ανδρών από την Τανζανία διαπίστωσε ότι το μέσο μήκος τεντωμένου χαλαρού πέους των ανδρών της Τανζανίας είναι 11,5 εκ. σε μήκος, μικρότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο και το μέσο μήκος του πέους σε στύση είναι 13,12 εκ.Μια μελέτη του 2014, που διεξήχθη από το 2011 έως το 2013 σε 5.196 Κινέζους άνδρες, ανέφερε ένα μέσο χαλαρό μη τεντωμένο μήκος πέους 6,55 εκ. σε μήκος, ένα μέσο χαλαρό τεντωμένο μήκος 12,9 εκ. σε μήκος και μέσο μήκος σε στύση 12,9 εκ. σε μήκος. Δήλωσαν ότι «βρήκαν επίσης ότι οι διαστάσεις του πέους είναι διαφορετικές σε διαφορετικές εθνότητες, αλλά απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για να επικυρωθεί αυτό». Ωστόσο, οι «διαφορετικές εθνότητες» που αναφέρονται στη μελέτη ήταν εθνότητες εντός του κινεζικού πληθυσμού.Μια μελέτη του 2016 σε 248 Κορεάτες άνδρες προσδιόρισε ότι το μέσο μήκος του πέους σε στύση ήταν 13,53 εκ. Μια αμερικανική μελέτη του 2014 από τους Χέρμπενικ και λοιπούς από 1.661 σεξουαλικά ενεργούς άνδρες που περιελάμβαναν Ασιάτες Αμερικανούς, Μαύρους Αμερικανούς, Λευκούς Αμερικανούς, Νησιώτες του Ειρηνικού/Χαβάης και ιθαγενείς άντρες, βρήκαν ότι οι μέσες φυλετικές διαφορές στο μήκος και την περιφέρεια του πέους σε στύση ήταν γενικά μικρότερες από 1 εκατοστό, με μέσο όρο σε μήκος: 14,14 εκ. για Ασιάτες Αμερικανούς, 14,66 εκ. για Μαύρους Αμερικανούς, 14,8 εκ. για νησιώτες του Ειρηνικού/Χαβάη, 12,86 εκ. για ιθαγενείς Αμερικανούς και 14,18 εκ. για Λευκούς Αμερικανούς (σε περιφέρεια: Ασιάτες 12,10 εκ., Μαύροι 12,29 εκ., νησιώτες Ειρηνικού 11,88 εκ., Ιθαγενείς Αμερικανοί 11,36 εκ. και Λευκοί 12,25 εκ.).Μια συστηματική ανασκόπηση του 2015 σε 15.521 άνδρες βρήκε «καμία ένδειξη διαφορών στη φυλετική μεταβλητότητα» και δήλωσε ότι δεν ήταν δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με το μέγεθος και τη φυλή από τη διαθέσιμη βιβλιογραφία και ότι έπρεπε να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα.Σύμφωνα με τον Άαρον Σπιτς, ουρολόγο, πολλοί ιστότοποι και μελέτες που προωθούν τη διακύμανση του μεγέθους του πέους μεταξύ των φυλών χρησιμοποιούν αντιεπιστημονικές μεθόδους συλλογής πληροφοριών και συχνά αγνοούν αντιφατικά στοιχεία. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «όταν κοιτάς πραγματικά καλά τα γυμνά δεδομένα, δεν υπάρχουν πολλά εκεί [που δείχνει φυλετική ποικιλία στο μέγεθος του πέους]». Σε ένα εξώφυλλο του 1994 από το Psychology Today, 1.500 αναγνώστες (περίπου τα 2/3 γυναίκες) ερωτήθηκαν σχετικά με την εικόνα του ανδρικού σώματος. Πολλές από τις γυναίκες δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το μέγεθος του πέους και πάνω από το 71% πίστευαν ότι οι άνδρες υπερτονίζουν τη σημασία του μεγέθους και του σχήματος του πέους. Γενικά, οι γυναίκες που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση νοιάζονταν περισσότερο για το πλάτος από όσο νόμιζαν οι άνδρες και λιγότερο για το μήκος από όσο νόμιζαν οι άνδρες, αν και η δύναμη της φροντίδας από τις γυναίκες για οποιαδήποτε από τα δύο έδειξε παρόμοιο μοτίβο. Σε μια μικρή μελέτη που διεξήχθη από το Παναμερικανικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, που δημοσιεύτηκε το 2001 στο BMC Women's Health, 50 προπτυχιακές γυναίκες ερωτήθηκαν από δύο δημοφιλείς άνδρες αθλητές στην πανεπιστημιούπολη σχετικά με τις αντιλήψεις τους για τη σεξουαλική ικανοποίηση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πλάτος του πέους φαίνεται καλύτερο από το μήκος ενός πέους, όταν ζητείται από τους ερωτηθέμενους να επιλέξουν μεταξύ των δύο (το μέγεθος έμεινε απροσδιόριστο). Συνήχθη επίσης το συμπέρασμα ότι αυτό μπορεί να δείξει ότι το συνολικό μέγεθος του πέους επηρεάζει τη σεξουαλική ικανοποίηση, καθώς οι γυναίκες επέλεξαν μεταξύ των δύο επιλογών που τους δόθηκαν.Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2002, που διεξήχθη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Χρόνινγκεν, ρώτησε 375 σεξουαλικά ενεργές γυναίκες (που είχαν γεννήσει πρόσφατα) τη σημασία του μεγέθους του πέους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 21% των γυναικών ένιωθε ότι το μήκος ήταν σημαντικό και το 32% θεώρησε ότι η περίμετρος ήταν σημαντική.Μια μελέτη που διεξήχθη στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, που δημοσιεύτηκε στις αρχές του 2013, έδειξε ότι το μέγεθος του πέους επηρεάζει τη σεξουαλικότητα ενός άνδρα και όσο πιο ψηλός είναι ο άνδρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το αποτέλεσμα. Η μελέτη έδειξε τρισδιάστατες εικόνες φυσικού μεγέθους που δημιουργήθηκαν από υπολογιστή, αλλάζοντας το ύψος και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά, με τις γυναίκες να καταγράφουν προτιμήσεις σε λιγότερο από 3 δευτερόλεπτα. Υποδείχθηκε μια προτίμηση για μεγαλύτερο μέγεθος πέους ψηλότερων ανδρών. Μια αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 σχετικά με τις δηλωμένες προτιμήσεις μιας ομάδας 75 γυναικών που χρησιμοποιούν τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα ως αναφορές κλίμακας έδειξε ένα προτιμώμενο μήκος πέους 16 εκ. και προτιμώμενη περιφέρεια 12,2 εκ. για μακροχρόνιους σεξουαλικούς συντρόφους, με ελαφρώς μεγαλύτερα προτιμώμενα μεγέθη μήκους 16,3 εκ. και περιφέρειας 12,7 εκ. για εφήμερες σεξουαλικές συναντήσεις. Σύμφωνα με τη μελέτη, ωστόσο, όταν τους ζητήθηκε να υπολογίσουν το μήκος του πέους του συντρόφου τους, οι περισσότερες γυναίκες θα έλεγαν ένα μέγεθος πολύ μικρότερο από αυτό που είχε καταγραφεί ότι είναι ο σύντροφός τους. Αυτό υποδηλώνει ότι η αντίληψη του μεγέθους δεν είναι απολύτως ακριβής. Η οπτική εντύπωση του μεγέθους δεν συσχετίζεται απαραίτητα με την αίσθηση στον αιδοίο και στον κόλπο. Ένα πολύ μακρύ πέος μπορεί να προκαλέσει δυσπαρευνία, εάν ο άνδρας δεν καταλαβαίνει πώς να το χρησιμοποιεί προσεκτικά. Μια αυστραλιανή μελέτη με 184 άνδρες εξέτασε το μήκος και την περιφέρεια του πέους σε σχέση με το σπάσιμο ή το γλίστρημα του προφυλακτικού. Χρησιμοποιήθηκαν 3.658 προφυλακτικά. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όταν χρησιμοποιούνται σωστά, τα προφυλακτικά είχαν ποσοστό σπασίματος 1,34% και ποσοστό ολίσθησης 2,05%, για συνολικό ποσοστό αποτυχίας 3,39%. Οι διαστάσεις του πέους δεν επηρέασαν την ολίσθηση, αν και η περιφέρεια του πέους και τα σπασμένα προφυλακτικά συσχετίστηκαν ισχυρά, με τα μεγαλύτερα μεγέθη να αυξάνουν τον ρυθμό σπασίματος. Τα ανδρογόνα, όπως η τεστοστερόνη, είναι υπεύθυνα για τη μεγέθυνση και την επιμήκυνση του πέους κατά την εφηβεία. Το μέγεθος του πέους συσχετίζεται θετικά με την αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης κατά την εφηβεία. Αλλά μετά την εφηβεία, η χορήγηση τεστοστερόνης δεν επηρεάζει το μέγεθος του πέους και η ανεπάρκεια ανδρογόνων στους ενήλικες άνδρες οδηγεί μόνο σε μικρή μείωση του μεγέθους. Η αυξητική ορμόνη (GH) και ο παρόμοιος με την ινσουλίνη αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) εμπλέκονται επίσης στο μέγεθος του πέους, με ανεπάρκεια (όπως αυτή που παρατηρείται στην ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης ή στο σύνδρομο Λαρόν) σε κρίσιμα αναπτυξιακά στάδια που έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε μικροφαλλία. Υπάρχουν ορισμένα γονίδια, όπως τα γονίδια Hox A και D, τα οποία μπορεί να έχουν ρόλο στη ρύθμιση του μεγέθους του πέους. Στους ανθρώπους, το γονίδιο AR, που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ στο Xq11-12, μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος του πέους. Το γονίδιο SRY που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Υ μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Η διακύμανση στο μέγεθος μπορεί συχνά να αποδοθεί σε de novo μεταλλάξεις. Η ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης της υπόφυσης ή των γοναδοτροπινών ή ήπιοι βαθμοί ευαισθησίας στα ανδρογόνα μπορεί να προκαλέσει μικρό μέγεθος πέους στους άνδρες και μπορεί να αντιμετωπιστεί με θεραπεία με αυξητική ορμόνη ή τεστοστερόνη στην πρώιμη παιδική ηλικία. Ένα πέος ενηλίκου με μήκος σε στύση μικρότερο από 7 εκ. αναφέρεται σε ιατρικό πλαίσιο ως πάθηση της μικροφαλλίας. Η πάθηση επηρεάζει το 0,6% των ανδρών. Μερικές από τις αναγνωρίσιμες αιτίες είναι η ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης της υπόφυσης ή των γοναδοτροπινών, ήπιοι βαθμοί ευαισθησίας στα ανδρογόνα, μια ποικιλία γενετικών συνδρόμων και παραλλαγές σε ορισμένα γονίδια homeobox. Ορισμένοι τύποι μικροφαλλίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με θεραπεία με αυξητική ορμόνη ή τεστοστερόνη στην πρώιμη παιδική ηλικία. Υπάρχουν επίσης επεμβάσεις για την αύξηση του μεγέθους του πέους σε περιπτώσεις μικροφαλλίας σε ενήλικες. Έχει προταθεί ότι οι διαφορές στο μέγεθος του πέους μεταξύ των ατόμων προκαλούνται όχι μόνο από γενετικούς παράγοντες, αλλά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η κουλτούρα, η διατροφή και η έκθεση σε χημικές ουσίες ή ρύπανση. Η ενδοκρινική διαταραχή που προκύπτει από την έκθεση σε χημικά έχει συνδεθεί με παραμόρφωση των γεννητικών οργάνων και στα δύο φύλα (μεταξύ πολλών άλλων προβλημάτων). Χημικές ουσίες τόσο συνθετικές (π.χ. φυτοφάρμακα, αντιβακτηριακή τρικλοζάνη, πλαστικοποιητές για πλαστικά) όσο και φυσικές (π.χ. χημικές ουσίες που βρίσκονται στο έλαιο τεϊόδεντρου και το έλαιο λεβάντας) έχουν συνδεθεί με διάφορους βαθμούς ενδοκρινικής διαταραχής. Τόσο τα PCB όσο και ο πλαστικοποιητής DEHP έχουν συσχετιστεί με μικρότερο μέγεθος πέους. Οι μεταβολίτες DEHP που μετρήθηκαν από τα ούρα εγκύων γυναικών έχουν συσχετιστεί σημαντικά με το μειωμένο πλάτος του πέους, τη μικρότερη ανογεννητική απόσταση και την ατελή κάθοδο των όρχεων των νεογέννητων γιων τους, αναπαράγοντας τα αποτελέσματα που εντοπίστηκαν στα ζώα. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2008 που δημοσιεύθηκε από την Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη, περίπου το 25% των γυναικών στις ΗΠΑ έχουν επίπεδα φθαλικών ενώσεων παρόμοια με αυτά που παρατηρούνται στα ζώα.Μια μελέτη του 2007 από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, διαπίστωσε ότι το μέγεθος του πέους μπορεί να μειωθεί ως αποτέλεσμα κάποιας ορμονικής θεραπείας σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία. Επιπλέον, ορισμένα φάρμακα γονιμότητας με βάση τα οιστρογόνα, όπως η διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES) έχουν συνδεθεί με ανωμαλίες των γεννητικών οργάνων ή μικρότερο από το κανονικό πέος (μικροφαλλία).Μια κορεατική μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι η περιτομή των νεογέννητων αγοριών σχετίζεται με μικρότερο μήκος πέους. Οι αντιλήψεις για το μέγεθος του πέους είναι συγκεκριμένες για την κουλτούρα. Ορισμένα προϊστορικά γλυπτά και πετρογλυφικά απεικονίζουν ανδρικές φιγούρες με υπερβολικά όρθια πέη. Οι αρχαίες αιγυπτιακές πολιτιστικές και καλλιτεχνικές συμβάσεις γενικά εμπόδιζαν τα μεγάλα πέη να εμφανίζονται στην τέχνη, καθώς θεωρούνταν άσεμνα, αλλά οι ατημέλητες, φαλακρές ανδρικές φιγούρες στον Ερωτικό Πάπυρο του Τορίνο παρουσιάζονται με υπερβολικά μεγάλα γεννητικά όργανα. Ο Αιγύπτιος θεός Γκεμπ εμφανίζεται μερικές φορές με ένα τεράστιο πέος σε στύση και ο θεός Μιν εμφανίζεται σχεδόν πάντα με στύση. Οι άντρες της αρχαίας Ελλάδας πίστευαν ότι τα μικρά πέη ήταν ιδανικά. Οι μελετητές πιστεύουν ότι οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες είχαν πιθανώς περίπου το ίδιο μέγεθος πέους με τους περισσότερους άλλους Ευρωπαίους, αλλά οι ελληνικές καλλιτεχνικές απεικονίσεις όμορφων νεαρών τους δείχνουν με υπερβολικά μικρά, χωρίς περιτομή πέη με δυσανάλογα μεγάλες ακροποσθίες, υποδεικνύοντας ότι αυτά θεωρούνταν ως ιδανικό. Τα μεγάλα πέη στην ελληνική τέχνη προορίζονται αποκλειστικά για κωμικές τερατόμορφες φιγούρες, όπως οι σάτυροι, μια κατηγορία αποτρόπαιων δασικών πνευμάτων που μοιάζουν με άλογα, που παρουσιάζονται στην ελληνική τέχνη με παράλογα ογκώδη πέη. Οι ηθοποιοί που υποδύονταν ανδρικούς χαρακτήρες στην αρχαία ελληνική κωμωδία φορούσαν τεράστια, ψεύτικα, κόκκινα πέη, τα οποία κρέμονταν κάτω από τα κοστούμια τους. Αυτά προορίζονταν ως γελοία και να προκαλούν το γέλιο.Στην κωμωδία του Αριστοφάνη Νεφέλες, ο «Κύριος Καλός Λόγος» δίνει στον χαρακτήρα Φειδιππίδη μια περιγραφή της ιδανικής νιότης: «Ένα αστραφτερό στήθος και λαμπερό δέρμα / Φαρδιοί ώμοι, μια μικρή γλώσσα / Ένας δυνατός πυθμένας και ένα μικροσκοπικό δόρυ». Στην ελληνική μυθολογία, ο Πρίαπος, ο θεός της γονιμότητας, είχε ένα απίστευτα μεγάλο πέος που ήταν πάντα μόνιμα στητό. Ο Πρίαπος θεωρήθηκε ευρέως ως αποτρόπαιος και μη ελκυστικός. Ένα σχόλιο στο Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου αναφέρει ότι, όταν η μητέρα του Πρίαπου, Αφροδίτη, η θεά της αγάπης και της ομορφιάς, τον γέννησε, τρομοκρατήθηκε τόσο από το μέγεθος του πέους του, την τεράστια κοιλιά του και την τεράστια γλώσσα του που τον εγκατέλειψε για να πεθάνει στην έρημο. Ένας βοσκός τον βρήκε και τον μεγάλωσε σαν γιο του, όπου αργότερα ανακάλυψε ότι ο Πρίαπος μπορούσε να χρησιμοποιήσει το τεράστιο πέος του για να βοηθήσει στην ανάπτυξη των φυτών.Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Έλληνες είχαν ανοιχτό μυαλό για τα μεγάλα πέη. Ένα άγαλμα του θεού Ερμή με υπερβολικό πέος στεκόταν έξω από την κύρια πύλη της Αθήνας και στην Αλεξάνδρεια το 275 π.Χ., μια πομπή προς τιμή του Διόνυσου μετέφερε έναν φαλλό 54 μέτρων στην πόλη και οι άνθρωποι τον προσκυνούσαν τραγουδώντας ύμνους και απαγγέλλοντας ποιήματα. Οι Ρωμαίοι, σε αντίθεση με τους Έλληνες, φαίνεται ότι θαύμασαν τα μεγάλα πέη και μεγάλοι αριθμοί μεγάλων φαλλών έχουν ανακτηθεί από τα ερείπια της Πομπηίας. Οι απεικονίσεις του Πρίαπου ήταν πολύ δημοφιλείς στη ρωμαϊκή ερωτική τέχνη και λογοτεχνία. Έχουν διασωθεί πάνω από ογδόντα άσεμνα ποιήματα αφιερωμένα σε αυτόν.Ο αρχαίος κινεζικός μύθος υποστηρίζει ότι ένας άνδρας ονόματι Λάο Άι είχε το μεγαλύτερο πέος στην ιστορία και ότι είχε σχέση με τη Βασίλισσα Ντουαγκέρ Ζάο (π. 280–228 π.Χ.), τη μητέρα του Τσιν Σι Χουάνγκ, παριστάνοντας τον ευνούχο. Οι αρχαίοι Κορεάτες θαύμαζαν τα μεγάλα πέη και ο Βασιλιάς Τζιτζεούνγκ (437–514 μ.Χ.) της δυναστείας Σιλά λέγεται ότι είχε ένα πέος 45 εκατοστών, το οποίο ήταν τόσο μεγάλο οι υφιστάμενοί του έπρεπε να αναζητήσουν μια γυναίκα που να του ταιριάζει. Οι παραδοσιακοί ιαπωνικοί ερωτικοί πίνακες συνήθως δείχνουν τα γεννητικά όργανα υπερβολικά μεγάλα. Ο παλαιότερος γνωστός πίνακας αυτού του τύπου, που βρέθηκε στον ναό Χόριου-ζι στην Ικάρουγκα, χρονολογείται στον 8ο αιώνα μ.Χ. και απεικονίζει ένα αρκετά μεγάλο πέος.Η αρχαία ινδική σεξουαλική πραγματεία Κάμα Σούτρα, που γράφτηκε αρχικά στα σανσκριτικά, πιθανώς μεταξύ του 2ου και του 4ου αιώνα μ.Χ., χωρίζει τους άνδρες σε τρεις κατηγορίες με βάση το μέγεθος του πέους: μέγεθος «λαγού» (περίπου 5–7 εκ. όταν είναι σε στύση), μέγεθος «ταύρου» (10–15 εκ.) και μέγεθος «αλόγου» (18–20 εκ.). Η πραγματεία χωρίζει επίσης τους γυναικείους κόλπους σε τρία μεγέθη («ελάφι», «φοράδα» και «ελέφαντας») και συμβουλεύει έναν άνδρα να ταιριάζει με το μέγεθος του κόλπου της γυναίκας με την οποία κάνει σεξ με το μέγεθος του πέους του. Δίνει επίσης ιατρικά αμφίβολες συμβουλές για το πώς να μεγεθύνετε το πέος σας χρησιμοποιώντας τσιμπήματα σφήκας. Στη μεσαιωνική αραβική λογοτεχνία, προτιμήθηκε ένα μακρύτερο πέος, όπως περιγράφεται σε ένα παραμύθι του Χίλιες και μια νύχτες που ονομάζεται «Αλί με το Μεγάλο Μέλος». Ως πνευματώδης σάτιρα αυτής της φαντασίας, ο αφροάραβας συγγραφέας του 9ου αιώνα Αλ-Τζαχίζ έγραψε: «Αν το μήκος του πέους ήταν ένδειξη τιμής, τότε το μουλάρι θα ανήκε στους Κουραϊσίτες» (τη φυλή στην οποία ανήκε ο Μωάμεθ και από την οποία κατάγεται).Οι μεσαιωνικοί Σκανδιναβοί θεωρούσαν το μέγεθος του πέους ενός άνδρα ως το μέτρο του ανδρισμού του και ένα σκανδιναβικό μαγικό φυλαχτό του 13ου αιώνα από το Μπέργκεν, ένα ξύλινο πεντάγραμμο χαραγμένο με γράμματα σε ρουνική γραφή, υπόσχεται στον χρήστη του: «Θα γαμήσεις τον Ράνβειγκ το Ερυθρό. Θα είναι μεγαλύτερο από το καυλί ενός ανθρώπου και μικρότερο από το καυλί ενός αλόγου». Μια αφήγηση στα τέλη του 14ου αιώνα για τη ζωή του Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας από το Flateyjarbók περιγράφει ένα παγανιστικό τελετουργικό που επικεντρωνόταν γύρω από ένα διατηρημένο πέος αλόγου που χρησιμοποιήθηκε ως λατρευτικό τεχνούργημα, το οποίο τα μέλη της λατρείας περνούσαν γύρω από έναν κύκλο, συνθέτοντας στίχους για τον έπαινό του, ενθαρρύνοντάς το και τα άλλα μέλη της ομάδας να συμπεριφέρονται με σεξουαλικά υποβλητικούς τρόπους.Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, μερικοί άντρες στην Ευρώπη άρχισαν να φορούν κάλυμμα καβάλου, που τόνιζε τα γεννητικά όργανα τους. Δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις ότι φοριόταν απαραίτητα για να ενισχύσει το φαινομενικό μέγεθος του πέους του χρήστη, αλλά τα μεγαλύτερα καλύμματα θεωρούνταν πιο μοντέρνα. Οι άνδρες μπορεί πολύ εύκολα να υποτιμούν το μέγεθος του δικού τους πέους σε σχέση με αυτά των άλλων. Μια έρευνα από σεξολόγους έδειξε ότι πολλοί άνδρες που πίστευαν ότι το πέος τους ήταν ανεπαρκούς μεγέθους είχαν πέη μεσαίου μεγέθους. Μια άλλη μελέτη βρήκε ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των τυπικών μετρήσεων του πέους είναι χρήσιμη και ανακουφιστική για ασθενείς που ανησυχούν για το μικρό μέγεθος πέους, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν εσφαλμένες πεποιθήσεις για το τι θεωρείται ιατρικά φυσιολογικό. Η μελέτη διαπίστωσε ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς τους που ανησυχούσαν για το μέγεθος του πέους τους υπερεκτίμησαν το μέσο μέγεθος πέους. Η αντίληψη του μεγάλου πέους συνδέεται συχνά με υψηλότερη αυτοεκτίμηση. Οι φόβοι για συρρίκνωση του πέους στη λαογραφία έχουν οδηγήσει σε έναν τύπο μαζικής υστερίας που ονομάζεται «πανικός πέους», αν και το πέος μπορεί νόμιμα να συρρικνωθεί σε μέγεθος λόγω του σχηματισμού ουλώδους ιστού στο πέος από μια ιατρική κατάσταση που ονομάζεται νόσος του Περονί. Οι έμποροι προϊόντων μεγέθυνσης πέους εκμεταλλεύονται τους φόβους για ανεπάρκεια, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα για οποιαδήποτε μη χειρουργική τεχνική που αυξάνει μόνιμα είτε το πάχος είτε το μήκος του πέους σε στύση που ήδη εμπίπτει στο φυσιολογικό εύρος. Οι ευρέως διαδεδομένες προσωπικές ανησυχίες σχετικά με το μέγεθος του πέους έχουν οδηγήσει σε μια σειρά από λαϊκά ρητά και προβληματισμούς λαϊκής κουλτούρας που σχετίζονται με το μέγεθος του πέους. Ο πανικός πέους είναι μια μορφή μαζικής υστερίας που περιλαμβάνει την πιστευόμενη αφαίρεση ή συρρίκνωση του πέους, γνωστή ως σύνδρομο ανάκλησης των γεννητικών οργάνων. Το πέος μπορεί να συρρικνωθεί σημαντικά λόγω του σχηματισμού ουλώδους ιστού από μια πάθηση που ονομάζεται νόσος του Περονί, η οποία επηρεάζει έως και το 10% των ανδρών. Προϊόντα όπως αντλίες πέους, χάπια και άλλα αμφίβολα μέσα για τη μεγέθυνση του πέους είναι μερικά από τα προϊόντα που διατίθενται περισσότερο στην αγορά σε ανεπιθύμητα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Προς το παρόν δεν υπάρχει συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα για οποιαδήποτε μη χειρουργική τεχνική που αυξάνει μόνιμα είτε το πάχος είτε το μήκος του πέους σε στύση που ήδη εμπίπτει στο φυσιολογικό εύρος. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης διαπίστωσε ότι η πλειονότητα των ομοφυλόφιλων ανδρών που συμμετείχαν στη μελέτη θεώρησαν το μεγάλο πέος ως ιδανικό και ότι το να έχουν μεγάλο πέος έχει συνδεθεί με την αυτοεκτίμηση. Μια μελέτη που αναλύει το αυτοαναφερόμενο σύνολο δεδομένων Kinsey Reports διαπίστωσε ότι το μέσο πέος ενός ομοφυλόφιλου άνδρα ήταν μεγαλύτερο από το μέσο πέος των ετεροφυλόφιλων ομολόγων του (16,05 εκ. σε μήκος μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών έναντι 15,21 εκ. στους ετεροφυλόφιλους και 12,57 εκ. περιφέρεια μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών έναντι 12.19 εκ. σε ετεροφυλόφιλους). Το ανθρώπινο πέος είναι παχύτερο από αυτό οποιουδήποτε άλλου πρωτεύοντος, τόσο σε απόλυτους όρους όσο και σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Η πρώιμη έρευνα, βασισμένη σε ανακριβείς μετρήσεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο πέος ήταν επίσης μακρύτερο. Στην πραγματικότητα, το πέος του χιμπαντζή του κοινού δεν είναι πιο κοντό από ότι στον άνθρωπο, κατά μέσο όρο 14,4 εκ. και ορισμένα άλλα πρωτεύοντα έχουν συγκρίσιμα μεγέθη πέους σε σχέση με το σωματικό τους βάρος.Οι εξελικτικοί λόγοι για το αυξημένο πάχος δεν έχουν τεκμηριωθεί. Μια εξήγηση είναι ότι τα παχύτερα πέη είναι μια προσαρμογή σε μια αντίστοιχη αύξηση του μεγέθους του κόλπου. Το κολπικό κανάλι πιστεύεται ότι έχει επεκταθεί στους ανθρώπους για να φιλοξενήσει το μεγαλύτερο μέγεθος του κρανίου ενός νεογέννητου. Οι γυναίκες μπορεί στη συνέχεια να έχουν σεξουαλικά επιλεγμένους άνδρες με πέος αρκετά μεγάλο ώστε να χωράει στον κόλπο τους, να παρέχει σεξουαλική διέγερση και να εξασφαλίζει την εκσπερμάτιση.Άλλες εξελικτικές υποθέσεις που εξηγούν το σχετικά μεγάλο μήκος και την περίμετρο του πέους των ανθρώπων περιλαμβάνουν μια υπόθεση ανταγωνισμού σπέρματος και μια υπόθεση ανταγωνισμού συντρόφου. Η υπόθεση του ανταγωνισμού σπέρματος δεν έχει μεγάλη υποστήριξη, καθώς σε άλλα θηλαστικά όπου υπάρχει ανταγωνισμός σπέρματος, αναπτύσσονται μεγαλύτεροι όρχεις και όχι μεγαλύτερα πέη. Η υπόθεση του ανταγωνισμού συντρόφου περιλαμβάνει την πρόβλεψη ότι ένας άνθρωπος με μεγαλύτερο πέος θα μπορούσε να εκτοπίσει το σπέρμα ενός άλλου. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα μεγαλύτερα πέη δεν εκτοπίζουν άλλα σπερματοζωάρια πιο αποτελεσματικά από τα μικρότερα πέη, αλλά μάλλον τα μακρύτερα πέη μπορεί να εκσπερματώνουν σπέρμα μέσα στον κόλπο σε σημεία που θα ήταν πιο δύσκολο για ένα επόμενο πέος να μετατοπίσει. Το βάθος της πυελικής ώθησης συσχετίστηκε με τη μετατόπιση του ανταγωνιστικού σπέρματος. Μέγεθος ανθρώπινου κόλπου Μεγέθυνση πέους Σεξουαλική επιλογή στον άνθρωπο Φθόνος του πέους Φαλλοπλαστική Blackwell (31 May 2007). Men worry more about penile size than women, says 60-year-old research review. Δελτίο τύπου. Lee, P. A; Mazur, T; Danish, R; Amrhein, J; Blizzard, R. M; Money, J; Migeon, C. J (1980). «Micropenis. I. Criteria, etiologies and classification». The Johns Hopkins Medical Journal 146 (4): 156–63. PMID 7366061. https://archive.org/details/sim_johns-hopkins-medical-journal_1980-04_146_4/page/156. Lauersen, Niels· Whitney, Steven (1983). It's Your Body: A Woman's Guide to Gynecology (3η έκδοση). Νέα Υόρκη: Berkley Publishing. σελ. 480. ISBN 978-0-425-09917-9. Rushton, J.Philippe; Bogaert, Anthony F (1987). «Race differences in sexual behavior: Testing an evolutionary hypothesis». Journal of Research in Personality 21 (4): 529–51. doi:10.1016/0092-6566(87)90038-9. Sutherland, Ronald S; Kogan, Barry A; Baskin, Laurence S; Mevorach, Robert A; Conte, Felix; Kaplan, Selna L; Grumbach, Melvin M (1996). «The Effect of Prepubertal Androgen Exposure on Adult Penile Length». The Journal of Urology 156 (2): 783–7; discussion 787. doi:10.1016/S0022-5347(01)65814-2. PMID 8683783.