Πινιάτα

Η πινιάτα (piñata) είναι χάρτινη χειροποίητη κατασκευή τυλιγμένη με χρωματιστό χαρτί και γεμισμένη με γλυκίσματα, σοκολάτες, καραμέλες κ.ά., η οποία πήρε το όνομά της από την ιταλική λέξη «piniata» που σημαίνει εύθραυστο δοχείο. Την πινιάτα, παραδοσιακά τη δένουν με σχοινί από κάποιο δέντρο, τη χτυπάνε και την σπάνε με ρόπαλο ή ραβδί έχοντας δεμένα τα μάτια τους.

 Πιστεύεται, ότι η καταγωγή της πινιάτας προέρχεται από την Κίνα και με τα χρόνια διαδόθηκε και σε άλλες χώρες όπως Μεξικό, Ισπανία, Λατινική Αμερική κ.ά. Η κινέζικη εκδοχή αναφέρει πως την πινιάτα την χρησιμοποιούσαν Ανήμερα Πρωτοχρονιάς και είχε σχήμα αγελάδας ή βοδιού, γεμισμένη με πέντε ειδών σπόρων και στολισμένη με πολύχρωμα σύμβολα και λουλούδια, τα οποία συμβόλιζαν ευχές για μια ευνοϊκή νέα χρονιά. Αφού την χτυπούσαν με χρωματιστά ραβδιά και την έσπαγαν ότι έμενε το έκαιγαν και το φυλούσαν για καλή τύχη. Το 13ο αιώνα η πινιάτα φτάνει στην Ιταλία, όπως αναφέρεται και στην ιστορία, από τον περιηγητή Μάρκο Πόλο που επέστρεφε από το ταξίδι του στην Κίνα. Εκεί, οι Ιταλοί ξεκινήσανε μια δική τους παράδοση που αντί για σπόρους τη γέμιζαν με γλυκίσματα, κάτι το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα. Στη συνέχεια, η παράδοση αυτή μεταφέρθηκε στην Ισπανία, όπου την πρώτη Κυριακή της Σαρακοστής γιορταζόταν το έθιμο της πινιάτας. Τέλος, οι Ισπανοί στις αρχές του 16ου αιώνα, την έφεραν στη χώρα του Μεξικού, όταν διαπίστωσαν προς έκπληξή τους ότι οι Μεξικανοί είχαν ήδη ένα παρόμοιο έθιμο. Σύμφωνα με το έθιμο αυτό, οι Αζτέκοι τοποθετούσαν ένα πήλινο δοχείο διακοσμημένο με χρωματιστά φτερά και πούπουλα πάνω σε ένα στύλο του ναού και το έσπαγαν με ραβδιά. Τα αντικείμενα που έπεφταν από μέσα ήταν προσφορά στο θεό του ήλιου και του πολέμου. Κάτι ανάλογο φημολογείται πως ήταν και ένα παιχνίδι των Μάγια που είχε παρόμοια διαδικασία. Οι συμμετέχοντες, δηλαδή, με δεμένα μάτια χτυπούσαν με ραβδιά ένα πήλινο δοχείο και το έσπαγαν. Με το πέρασμα των χρόνων η έννοια της πινιάτας έχει αλλάξει αρκετά. Πλέον, χρησιμοποιείται πιο πολύ για διασκέδαση και όχι τόσο για θρησκευτικούς σκοπούς, αν και στο Μεξικό, ακόμα τη χρησιμοποιούν σε διάφορες εορταστικές περιστάσεις. Σήμερα, λόγω της δημοτικότητας που έχει η πινιάτα είναι ένα απαραίτητο παιχνίδι σε γενέθλια και πάρτυ. Οι πινιάτες μπορεί να έχουν οποιοδήποτε σχήμα και σχέδιο επιθυμεί το παιδί. Πολλοί διάσημοι παιδικοί χαρακτήρες, από παιδικά cartoon μέχρι και ταινίες είναι διαθέσιμοι στην μορφή πινιάτας. Η πινιάτα συνήθως γεμίζει με μικροδωράκια, καραμέλες, γλυφιτζούρια, σοκολάτες, και σοκοφρέτες. Διαλέξτε τα αντικείμενα που θα βάλετε μέσα να είναι σχετικά μικρού μεγέθους, ακίνδυνα, χωρίς αιχμηρές γωνίες, αλλά όχι πολύ μικρά, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να τα καταπιεί κάποιο παιδάκι και για να χωρούν να περάσουν από την τρύπα που ανοίξατε. Το παιχνίδι της πινιάτας δεν έχει ηλικία και απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους. Κρεμιέται, συνήθως, σε ένα σχοινί ή σε κάποιο κοντάρι και τα παιδιά το ένα μετά το άλλο με δεμένα τα μάτια τους προσπαθούν να τη χτυπήσουν μέχρι να σπάσει και να ξεχυθούν όλα όσα κρύβει μέσα. Κάποιοι προτιμούν για να γίνει πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι το άτομο που χειρίζεται και ελέγχει την πινιάτα (που συνίσταται να είναι ενήλικας όταν απευθύνεστε σε μικρές ηλικίες) να την κουνάει πάνω κάτω με το σχοινί για να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί ο στόχος. Υπάρχει επίσης και ο τρόπος με τις κορδέλες, όπου συνιστάται για μικρότερες ηλικίες. Κάτω από την πινιάτα κρέμονται πολλές κορδέλες όπου τις τραβάει το κάθε παιδί. Οι περισσότερες δεν έχουν κάποιο αποτέλεσμα, αλλά μία είναι που ανοίγει το πορτάκι της πινιάτας και πέφτουν τα δωράκια που έχει μέσα.