Βίγκερικ της Λοθαριγγίας

Ο Βίγκερικ (Wigerik, 886 - μεταξύ 916 και 919) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μπίντγκαου (Bidgau) και είχε τη θέση του κόμη στο Τρηρ. Έγινε επίτροπος του αββαείου του Σαιντ Ρούμμπολτ στο Μέχελεν από τον Κάρολο Γ΄ των Καρολιδών τον απλό της Δυτικής Φραγκίας. Ήταν παλατινός κόμης (δούκας) της Λοθαριγγίας (915-916) και είναι ο γενάρχης του Οίκου του Αρντέν (Ardennes).

 Οι μεσαιωνικοί ιστορικοί δεν μπόρεσαν να βρουν την καταγωγή του ή το πώς ανήλθε στην εξουσία. Κατείχε γαίες γύρω από το Μπίτμπουρκ, στη μέση της κοιλάδας του Μοζέλε, στη Γκούτλαντ, στο δυτικό Άιφελ και στην περιοχή του Μόιζε . Όταν απεβίωσε ο Λουδοβίκος Δ΄ των Καρολιδών ο Παίς της Ανατολικής Φραγκίας και της Λοθαριγγίας, οι Λοθαριγγιανοί απέρριψαν τον Κορράδο Α΄, που από δούκας της Φραγκονίας έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας και εξέλεξαν τον Κάρολο Γ΄ ως βασιλιά τους. Έδωσαν τη στρατιωτική εξουσία στον Ρέγκιναρ Α΄ κόμη του Αινώ, κάνοντάς τον δούκα και όταν αυτός απεβίωσε το 915, στον Βίγκερικ. Έγινε έτσι παλατινός κόμης (δούκας) αναλαμβάνοντας τη στρατιωτική αρχή στη Λοθαριγγία. Ο Βίγκερικ ίδρυσε το αββαείο του Χαστιέρ, του οποίου ανέλαβε την επιτροπεία (advocacy). Μετά το 919 δεν έχουμε ιστορικές πληροφορίες γι' αυτόν: απεβίωσε μεταξύ 916 και 919 και τάφηκε στη μονή του Χαστιέρ. Ο Βίγκερικ και η σύζυγός του Κουνιγκούντα, κόρη της Ερμεντρούδης των Καρολιδών, είναι οι γενάρχες του Οίκου του Αρντέν. Τρεις γιοί τους έγιναν ιδρυτές κλάδων, που κυριάρχησαν στη Λωρραίνη (Λοθαριγγία) για τα επόμενα 150 έτη. Εξουσίαζαν από το Λον ως το Ρενς, από το Τρηρ ως την Κολωνία, από το Μετς & Βερντέν ως τη Λιέγη & Ανβέρ. Έγιναν δούκες της Άνω & Κάτω Λωρραίνης και επίσκοποι του Λον, Ρενς, Τρηρ, Μετς, Βερντέν. Νυμφεύτηκε πρώτα την Εύα. Όταν εκείνη απεβίωσε, έκανε δεύτερο γάμο με την Κουνιγκούντα της Γαλλίας, κόρη της Ερμεντρούδης (κόρης του Λουδοβίκου Β΄ των Καρολιδών του τραυλού της Δυτικής Φραγγίας) και είχε τέκνα: Γκότσλιν 911-942/3, κόμης του Μπίντγκαου. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Βερντέν. Φρειδερίκος Α΄ π. 912-978, κόμης του Μπαρ & δούκας της Άνω Λωρραίνης. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Μπαρ. Αντάλμπερο Α΄ απεβ. 962, επίσκοπος του Μετς. Γκίλμπερτ απεβ. 964, κόμης του Αρντέν. Ζίγκεμπερτ άκμασε περί το 942. Ζήγκφρηντ π. 922-998, κόμης του Αρντέν & Λουξεμβούργου. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Λουξεμβούργου. Λιουτγκάρδη, παντρεύτηκε πρώτα τον Άνταλμπερτ κόμη του Μετς και μετά τον Έμπερχαρτ κόμη του Νόρντγκαου. Cawley, Charles, Medieval Lands Project on Wigerich III, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed] He is first attested in 899 as count Widiacus in a charter of King Zwentibold in Trier [1]. A Wigericus, with comital rights in Trier, appears in a diploma of Louis IV dated 19 September 902: MGH Diplomata. He is usually identified with Widricus, count of the Bidgau, of a charter of Saint-Maximin dated 1 January 909 [2]. He appears in a diploma of Charles III (between 911-915) as Windricus and his son Adalberon and he received the fiefs and the advocacy of the abbeys of Saint Rumbolds at Mechelen and Hastière. The margrave of Neustria, Robert, and Reginar, margrave in Lotharingia, gave their consent. He appears for the first time with the title "count palatine" in a diploma of Charles as well, this time as Widricus, dated 19 January 916 at Herstal [3]. Van Droogenbroeck, F. J., 'Paltsgraaf Wigerik van Lotharingen, inspiratiebron voor de legendarische graaf Witger in de Vita Gudilae', Eigen Schoon en De Brabander 93 (2010) 113-136.