Σημαία της Ρουμανίας

Η εθνική σημαία της Ρουμανίας είναι τρεις κάθετες λωρίδες χρώματος μπλε, κίτρινου και κόκκινου. Τα χρώματα αφορούν τις ιστορικές επαρχίες της Ρουμανίας. Το σημερινό σχέδιο της σημαίας καθιερώθηκε επίσημα το 1994, είναι όμως σε χρήση από τις 27 Δεκεμβρίου του 1989. Η πρώτη σημαία χρονολογείται από το όμως τα ίδια τα χρώματα είχαν αποκτήσει ιδιαίτερη σημαντικότητα ήδη από τον 6ο αιώνα. Επί βασιλείας του άρχοντα (Domnitor) Αλεξάνδρου Ιωάννη Κούζα και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Καρόλου Α΄, τα χρώματα ήταν σε οριζόντια τοποθέτηση, ως εξής: από επάνω προς τα κάτω, μπλε, κίτρινο, κόκκινο. Επίσης, έφερε το εθνόσημο της Ρουμανίας στο κέντρο της σημαίας.

 Μία από τις πρώτες παρουσίες της σημαίας υπάρχει στη Νεαρά XI, που εκδόθηκε στις 14 Απριλίου 535 από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Ανάμεσα στα άλλα, περιγράφεται η λεγόμενη Δακία του Ιουστινιανού και περιέχει ένα εθνόσημο για τη χώρα αυτή. «Ex parte dextra, in prima divisione, scutum rubrum, in cuius medis videtur turris, significans utramque Daciam, in secunda divisione, scutum coelesti, cum (signum) tribus Burris, quarum duae e lateribus albae sunt, media vero aurea.»Μετάφραση: «Στα δεξιά, στο πρώτο τμήμα , σε κόκκινο θυρεό, στον οποίο διακρίνονται πύργοι, για την άλλη Δακία, στο δεύτερο τμήμα ένας θυρεός χρώματος μπλε του ουρανού με τις σημαίες του φύλου των Δακών (Μπουρς), οι πλευρές είναι λευκές και χρυσές στη μέση».Τα τρία επίσημα χρώματα επανεμφανίστηκαν έπειτα από τον 9ο αιώνα, εποχή που άρχισε να γεννιέται το ρουμανικό έθνος. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πριγκιπάτο της Μολδαβίας (στη Ρουμανία) χρησιμοποιούσε μια κόκκινη σημαία [1] από το 14ο αιώνα. Το ίδιο και η Μουντενία[2] χρησιμοποιούσε σημαίες με κίτρινο ή λευκό χρώμα, απ΄το 16ο αιώνα. Οι ευγενείς στην Τρανσυλβανία είχαν τα χρώματα του οικοσήμου τους στις ασπίδες τους. Το 1600 για σύντομη χρονική περίοδο ενώθηκαν και οι τρεις ρουμανικές επαρχίες από τον ηγεμόνα Μιχαήλ το Γενναίο, ο οποίος όμως δολοφονήθηκε έναν χρόνο αργότερα. Τα τρία χρώματα χρησιμοποιούνταν την περίοδο 1599-1601 σε διπλώματα ευγενών που είχαν την εύνοια του Μιχαήλ. Στη διάρκεια της Επανάστασης κατά των Φαναριωτών, το 1821, τα τρία χρώματα ήταν στη σημαία του Θεόδωρου Βλαδιμηρέσκου, αρχηγού της εξέγερσης στη Βλαχία. Ενώ το κύριο χρώμα της σημαίας ήταν λευκό, το μέρος κοντά στον ιστό είχε τρεις σειρές από φούντες, χρώματος κόκκινου, μπλε και κίτρινου, δύο προς δύο. Η πρώτη επίσημη σημαία με τα τρία χρώματα έκανε την εμφάνισή της το 1834, επί ηγεμονίας του Δημητρίου Γκίκα.[3]. Την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για τα πολεμικά πλοία και ως στρατιωτική σημαία ο αετός.Αυτή ήταν η πρώτη ενοποίηση των χρωμάτων, τα οποία αργότερα απέκτησαν εθνικιστική χροιά, με τις Επαναστάσεις του 1848. Με το Διάταγμα νούμερο 1, στις 14 Ιουνίου 1848 και με το λεπτομερέστερο 252, στις 13 Ιουλίου του 1848, καθορίστηκαν τα χρώματα της σημαίας ως «μπλε σκούρο, κίτρινο ανοικτό και κόκκινο». Η σημαία είχε τα χρώματα κάθετα, με το μπλε στο μέρος κοντά στον ιστό και έφερε την επιγραφή «Δικαιοσύνη, Αδερφότητα». Η εθνική σημαία επικυρώθηκε ξανά το 1859 και μέχρι το 1866 είχε το μπλε στο κάτω μέρος. Τα τρία χρώματα διατηρήθηκαν αλλά σε οριζόντια μορφή, για να ξαναγίνουν κατακόρυφα το 1867, επί βασιλείας του Καρόλου Α΄ (1881-1947). Με τη μορφή αυτή παραμένει ως σήμερα. Το 1948 με την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού (1947-1989) αντικαταστάθηκε το παραδοσιακό εθνόσημο που χρησιμοποιούνταν από παλιά και έκανε την εμφάνισή του το εθνόσημο που είχε την επίδραση της ΕΣΣΔ. Αποτελούνταν από στάχυα δεμένα με κορδέλα στα εθνικά χρώματα με τα γράμματα RPR (Λαϊκή Δημοκρατία της Ρουμανίας). Η εικόνα αυτή απεικονίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας και τη λάμψη του ήλιου. Το κόκκινο αστέρι στο πάνω μέρος του εθνόσημου συμβολίζει το σοσιαλισμό και προστέθηκε το 1952. Μια τρίτη έκδοση καθιερώθηκε στις 21 Αυγούστου του 1965. Σε αυτήν τα αρχικά με τα τρία γράμματα αντικαταστάθηκαν από τη λέξη ROMÂNIA σε περγαμηνή και εκατέρωθεν της τελευταίας τις λέξεις REPUBLICA και SOCIALISTĂ έτσι ώστε να γράφει «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας». Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι μαθητές των σχολείων διδάσκονταν ότι το κόκκινο συμβολίζει το αίμα των πεσόντων ηρώων, το κίτρινο ήταν για τους αγρούς και το γαλάζιο για τον ουρανό. Μάλιστα η αναφορά στα χρώματα γινόταν με την αντίστροφη σειρά, με πρώτο το κόκκινο. Στη διάρκεια των ημερών της Αντεπανάστασης του 1989 που οδήγησε στην πτώση του κομμουνισμού στη χώρα, οι διαδηλωτές στην Τιμισοάρα και στο Βουκουρέστι είχαν σημαίες με μια στρογγυλή τρύπα στη μέση. Μερικές ημέρες αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου του 1989, η προσωρινή κυβέρνηση αποφάσισε ανεπίσημα να μην προσθέσει στη σημαία άλλο εθνόσημο. Έτσι, η σημαία πήρε τη μορφή που έχει και σήμερα. Η ρουμανική σημαία είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη σημαία του Τσαντ, με πιο απαλό τόνο όμως στο μπλε της. Είναι επίσης παρόμοια με τη σημαία της Ανδόρρας και της Μολδαβίας, οι οποίες όμως έχουν εθνόσημα. Ιστορία της σημαίας (στα ρουμανικά), από την ιστοσελίδα του Προέδρου της Ρουμανίας. Η τέλεια ρουμανική σημαία: έρευνα για τα χρώματα και για το μέγεθος της σημαίας.