IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ελίζαμπεθ Σουάν

Η Ελίζαμπεθ Σουάν (αργότερα Ελίζαμπεθ Τέρνερ) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται στις πρώτες τρεις ταινίες της σειράς Πειρατές Της Καραϊβικής. Εμφανίζεται στις ταινίες Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού, Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου. Ενσαρκώνεται από την ηθοποιό Κίρα Νάιτλι και ως παιδί από την ηθοποιό Lucinda Dryzek. Χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Ελίζαμπεθ Τέρνερ το οποίο ωστόσο αργότερα γίνεται το πραγματικό όνομά της, όταν παντρεύεται τον επίσης φανταστικό χαρακτήρα Will Turner (Ορλάντο Μπλουμ).

 Η Ελίζαμπεθ Σουάν παρουσιάζεται ως μία ενθουσιώδης, έξυπνη κι ανεξάρτητη προσωπικότητα, της οποίας η ομορφιά είλκυε τους Will Turner, James Norrington, Sao Feng και Jack Sparrow. Ωστόσο, εκείνη ανταπέδωσε τα αισθήματα του Will Turner μόνο, εάν και αισθανόταν κάποια έλξη προς τον Jack Sparrow, διατηρώντας παράλληλα στενή φιλία με τον James Norrington. Κατά τη διάρκεια των ταινιών, μεταμορφώνεται από μία νέα κοπέλα σε μία γενναία γυναίκα πειρατή. Η πειρατεία κι η ζωή στην θάλασσα πάντα την συνάρπαζαν, αλλά συχνά ένιωθε αποστροφή από την επιθετική και άγρια φύση των πειρατών, ιδίως αυτής του Jack Sparrow ο οποίος απέδρασε από το Port Royal εις βάρος της, αν κι εκείνη αισθανόταν ευγνώμων που της έσωσε τη ζωή. Ακόμη κι αφότου εντάθηκε στο πλήρωμα του Μαύρου Μαργαριταριού, διατήρησε τους ευγενικούς τρόπους της, καθώς και την πίστη και αφοσίωση στα αγαπημένα της πρόσωπα.Η Ελίζαμπεθ προσαρμόστηκε εύκολα στη πειρατεία, έχοντας ηγετικές ικανότητες, μαθαίνοντας γρήγορα τη ναυτική τέχνη κι έχοντας ένα έμφυτο ταλέντο για στρατηγική μάχης, έχοντας επινοήσει αμυντικούς κι επιθετικούς ελιγμούς απέναντι στους ανταγωνιστές της. Έμαθε ξιφασκία από τον William Turner κι ήταν ικανή να αμύνεται ενάντια σε έναν αριθμό εχθρών, παλεύοντας με δύο σπαθιά ταυτοχρόνως, μα επίσης χρησιμοποιούσε σπαθί Jian κι επίσης κουβαλούσε μία πληθώρα άλλων όπλων μαζί της όπως μαχαίρια, πυροβόλα όπλα και κάτι που μοιάζει με χειροβομβίδα.Εκφράζει τη γνώμη της ελεύθερα ακόμη κι εάν αυτό προσβάλλει τους άλλους. Για παράδειγμα, αποκαλεί έναν επικίνδυνο εχθρό, τον Sao Feng, δειλό. Ως Βασίλισσα των Πειρατών, αποδείχτηκε χαρισματική αρχηγός, εμπνέοντας τους άλλους πειρατές - άρχοντες να πολεμήσουν τον στόλο του Cutler Beckett. Η σκοτεινή της πλευρά όμως φάνηκε όταν θυσίασε τον Jack Sparrow στο Kraken ώστε εκείνη και τον πλήρωμα να αποδράσουν. Ωστόσο, αυτή της η πράξη της προκάλεσε τόσες τύψεις ώστε σχεδόν τερμάτισε τη σχέση της με τον William Turner κι αργότερα βοηθάει να σωθεί ο Jack Sparrow από το σεντούκι του Davy Jones.
Ριφ Ντιμάσκ

Το Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ (αραβικά: محافظة ريف دمشق) είναι ένα κυβερνείο της Συρίας. Έχει έκταση 18.032 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.744.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι η Δαμασκός.

 Το Ριφ Ντιμάσκ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Συρίας. Συνορεύει στα βόρεια με το Χομς, στα βορειοδυτικά με το Κουνέιτρα, στα κεντρο-δυτικά με το Ιντλίμπ, στα νοτιοδυτικά με την Ας Σουγουαΰντα, στα βόρεια με την Τουρκία και στα νότια με την Ιορδανία. Έχει έκταση 18.032 τ.χλμ. Το Ριφ Ντιμάσκ διαιρείται σε 9 επαρχίες: Κυβερνεία της Συρίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Rif-Dimashq Governorate στο Wikimedia Commons
Ροδόλφος Α΄ της Βαυαρίας

Ο Ροδόλφος Α΄ της Βαυαρίας (Γερμανικά: Rudolf I., Herzog von Bayern, Pfalzgraf bei Rhein, Αγγλικά: Rudolf I, 4 Οκτωβρίου 1274 – 12 Αυγούστου 1319), μέλος του Οίκου των Βίττελσμπαχ, ήταν δούκας της Άνω Βαυαρίας και Παλατινός Κόμης του Ρήνου από το 1294 μέχρι το 1317, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Λουδοβίκο Δ΄.

 Ο Ροδόλφος Α΄ γεννήθηκε στη Βασιλεία της Γερμανίας και ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Άνω Βαυαρίας και Παλατινού Κόμη του Ρήνου. Μητέρα του ήταν η Ματθίλδη των Αψβούργων, κόρη του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας. Το 1294 διαδέχτηκε τον πατέρα του και υποστήριξε τον πεθερό του βασιλιά Αδόλφο του Νασσάου εναντίον του θείου του,Αλβέρτου της Αυστρίας (των Αψβούργων). Μετά το θάνατο του Αδόλφου, ο Ροδόλφος προσχώρησε στο κόμμα του Αλβέρτου, αλλά η ισχυρή και δυναστική πολιτική του νέου βασιλιά τελικά προκάλεσε μια νέα σύγκρουση. Το 1301 ο Αλβέρτος άσκησε πίεση στον Ροδόλφο και τον έκανε να δεχθεί τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο Δ΄ ως συγκυβερνήτη. Το 1308, μετά τη δολοφονία του Αλβέρτου, ο Ροδόλφος ψήφισε για Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον Ερρίκο του Λουξεμβούργου και στη συνέχεια συνόδευσε τον νέο ηγεμόνα στην Ιταλία. Ένας εμφύλιος πόλεμος εναντίον του αδελφού του, Λουδοβίκου Δ΄, που οφειλόταν σε νέες τους διαφορές σχετικά με την κατάτμηση των εδαφών τους, τελείωσε το 1313 με μια συνθήκη ειρήνης που έγινε στο Μόναχο. Ο Λουδοβίκος Δ΄ εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας το 1314, αλλά τότε ο Ροδόλφος είχε ψηφίσει τον αντίπαλό του Φρειδερίκο τον Δίκαιο (των Αψβούργων). Το 1317, μετά από μία άλλη μακρά διαμάχη με τον Λουδοβίκο Δ΄, έχασε την παλατινή κομητεία του Ρήνου και συμφωνήθηκε να εγκαταλείψει ο Ροδόλφος το αξίωμά του, μέχρι να τελειώσει η σύγκρουση του Λουδοβίκου Δ΄ με τους Αψβούργους. Όμως στη συνέχεια ο Ροδόλφος πέθανε το 1319, κατά πάσα πιθανότητα στη Αγγλία. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Παβίας του 1329, ο Λουδοβίκος Δ΄ χορήγησε την παλατινή κομητεία του Ρήνου στους γιους του Ροδόλφου, Ροδόλφο Β΄ "τον τυφλό" (δούκα της Βαυαρίας) και Ρούπερτ Α΄ (Εκλέκτορα του Ρήνου), καθώς και στον εγγονό του Ροδόλφου, Ρούπερτ Β΄ (Εκλέκτορα του Ρήνου) γιο του Αδόλφου (Εκλέκτορα του Ρήνου). Με αυτό τον τρόπο, ο Ροδόλφος Α΄ και ο εγγονός του Ρούπερτ Β΄, έγιναν στο τέλος οι πρόγονοι και, κατά τη διαδοχή του Παλατινάτου, οι παλαιότεροι του Οίκου των Βίττελσμπαχ, οι οποίοι επέστρεψαν στην εξουσία και στη Βαυαρία το 1777, μετά την εξαφάνιση του νεότερου κλάδου της (Βαυαρικής) διαδοχής, δηλαδή τους απογόνους του Λουδοβίκου Δ΄. Το 1294 νυμφεύτηκε στη Νυρεμβέργη την Μέχτιλτ του Νασσάου, κόρη του Αδόλφου της Γερμανίας και είχε τέκνα: Αδόλφος 1300-1327, τιτουλάριος παλατινός κόμης του Ρήνου. Γιος του ήταν ο Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορας του Ρήνου. Ροδόλφος Β΄ 1306-1353, παλατινός κόμης του Ρήνου. Ρούπερτ Α΄ 1309-1390, παλατινός κόμης του Ρήνου, μετά έγινε και εκλέκτορας. Ματθίλδη 1312-1375, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ κόμη του Σπόνχαϊμ. Λουδοβίκος 1297-1311, απεβ. 14 ετών, Άννα 1318-1319, απεβ. 1 έτους.
Πλησιόσαυρος

Ο Πλησιόσαυρος (Plesiosaurus) είναι γένος θαλάσσιων ερπετών, της τάξης των σαυροπτερύγιων, και πιστεύεται ότι ίσως εξαφανίστηκε 65 εκατομμύρια χρόνια πριν. Σήμερα υπάρχουν μερικοί μόνον απολιθωμένοι σκελετοί του, σε μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής. Από το γένος των θαλάσσιων σαυροπτέρυγων, είναι ο μοναδικός αντιπρόσωπος της οικογένειας των πλησιοσαυριδών. Σύμφωνα με μία εκδοχή, το τέρας του Λοχ Νες ήταν στην πραγματικότητα είδος του γένους των Πλησιόσαυρων.Οι πλησιόσαυροι ήταν αρπακτικά ζώα και ζούσαν σε παράκτιες περιοχές κυρίως της βόρειας Ευρώπης αλλά πολλές φορές πλησίαζαν και τα πιο βαθιά νερά.

 Το σώμα τους ήταν πεπλατυσμένο, με μικρό ύψος 100-130 εκατοστά και μήκος έως 14,5 μέτρα. Διέθετε, επίσης, 100-150 σπονδύλους με επίπεδες αρθρωτές επιφάνειες. Χαρακτηρίζονταν από μικρό κεφάλι, μακρύ λαιμό και ισχυρά σαγόνια με κωνικά ίσια δόντια. Ωστόσο είχε και έντονα ανεπτυγμένους κυνόδοντες και ογκώδες θωρακισμένο σώμα με (ίσως) κοντή ουρά. Βεβαίως, ορισμένα είδη είχαν και κοντό λαιμό και μεγάλο κεφάλι. Επίσης, τα άκρα τους ήταν διαμορφωμένα ως νηκτικά πτερύγια. Οι Πλησιόσαυροι φαίνεται να έζησαν από τα τέλη της ύστερης τριαδικής περιόδους μέχρι τα τέλη της ύστερης κρητιδικής δηλαδή εμφανίστηκε πριν 205 εκατομμύρια χρόνια και εξαφανίστηκε πριν 65 εκατομμύρια χρόνια. Ο Πλησιόσαυρος εκτός απο το ότι θεωρείτε το τέρας του Λοχ Νες έχει επηρεάσει την ανθρώπινη φαντασία σε σημαντικά επίπεδα. Πολλοί έφτασαν σε σημείο να ισχυριστούν ότι το εν λόγω ερπετό δεν έχει εξαφανιστεί καθώς κάποιος πληθυσμός έχει καταφέρει να επιβιώσει σε σημεία που ο άνθρωπος δεν έχει πρόσβαση. Ως απόδειξη παρουσιάστηκε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1934 στις όχθες του Λοχ Νες με ένα παρόμοιο πλάσμα και τον μακρύ λαιμό του να προεξέχει απο το νερό. Το 1823 ανακαλύφθηκαν τα απομεινάρια ενός μεγάλου ζώου που κανείς δεν είχε δει παρόμοιο. Ο γεωλόγος και παλαιοντολόγος Γουίλιαμ Κόνιμπεαρ το περιέγραψε ως ένα φίδι που περνά μέσα από καβούκι χελώνας. Αργότερα επιλέχθηκε το όνομα πλησιόσαυρος που σημαίνει <<συγγενής με τις σαύρες>>.
Νικόλ της Λωρραίνης

Η Νικόλ, γαλλ. Nicome (3 Οκτωβρίου 1608 - 2 Φεβρουαρίου 1657) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκισσα της Λωρραίνης suo jure (1624-25) και μετά σύζυγος του δούκα της Λωρραίνης (1625-34).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας Γκοντζάγκα, κόρης του Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα. Παντρεύτηκε το 1621 τον εξάδελφό της Κάρολο Δ΄ δούκα της Λωρραίνης. Ο σύζυγός της προσπάθησε να ακυρώσει τον γάμο, αλλά μάταια. Bibliothèque historique de la France, chez Didot, Debure, Nyon, Moutard, Paris, 1778, p. 363: [1]
Βασίλης Μαλούχος

Ο Βασίλης Μαλούχος (14 Ιανουαρίου 1934-15 Ιουνίου 2022) ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στη Δημητσάνα. Αδερφός του είναι ο επίσης ηθοποιός Γιάννης Μαλούχος. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη, στο Ωδείο Αθηνών. Πήρε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος από την επιτροπή εξαιρετικών ταλέντων. Ο Βασίλης Μαλούχος απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 2022 σε ηλικία 88 ετών.

 Από τον πρώτο γάμο του, είχε μια κόρη, Ζωή Μαλούχου ενώ από το δεύτερο δύο γιους, που τους έχασε με τραγικό τρόπο με εννέα χρόνια διαφορά. Μάριος Κλείτος Μαλούχος (1973-2000) που ήταν επίσης ηθοποιός, έφυγε από αυτοκτονία ενώ Θεόδωρος Αλέξανδρος Μαλούχος (1976-2009) σε τροχαίο στη συμβολή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με την Πατησίων. Η γκομενάρα απ' το Μέτσοβο (1985) Ο Κουδουνίστρας (1985) Ο παπαφαγάνας (1986) Άμεση δράση παπάδων (1987) Οι μπουκαδόροι (1987) Το κότερο της αγάπης (1987) Αχ τι μου 'κανες Βασίλη (1988) Ντον Λινάτσα ο άνθρωπος από τη Μαφία (1988) Τα καμώματα της χήρας (1988) T.V Kουλουβάχατα (1989) Η Γειτονιά μας (1972) ΥΕΝΕΔ Ο ύπνος και ο ξύπνιος (1972) ΥΕΝΕΔ Πάτερ φαμίλιας (1972) ΥΕΝΕΔ Κερένια Κούκλα (1987) ΕΡΤ2
Σημαία της Βόρειας Κορέας

Η σημαία της Βόρειας Κορέας καθιερώθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1948. Κεντρικό σύμβολο είναι το κόκκινο πεντάκτινο αστέρι του κομμουνισμού, το οποίο βρίσκεται σε άσπρο δίσκο. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η Βόρεια Κορέα πριν από το 1948 είχε υιοθετήσει για σημαία το σύμβολο του ταοϊσμού, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα στη σημαία της Νότιας Κορέας. Το κόκκινο συμβολίζει τον επαναστατικό πατριωτισμό. Οι μπλε λωρίδες υποδηλώνουν «την προσδοκία του κορεάτικου λαού να ενωθεί με τον επαναστατημένο λαό του υπόλοιπου κόσμου και να πολεμήσει για τη νίκη της ιδεολογίας για ανεξαρτησία, συντροφικότητα και ειρήνη».

 Μία σημαία της Βόρειας Κορέας που ζυγίζει 136 κιλά είναι υψωμένη στο μεγαλύτερο ιστό σημαίας στον κόσμο, που βρίσκεται στην πόλη Κιγόνγκ Ντονγκ (Kijong-dong) στη βορειοκορεατική πλευρά της αποστρατικοποιημένης ζώνης της Κορέας. Η σημαία δημιουργήθηκε το 1948 και αποτελείται από τρεις λωρίδες, χρώματος μπλε (συμβολίζει τη θέληση του λαού για ειρήνη), ερυθρού (του επαναστατικού πνεύματος και του αγώνα για σοσιαλισμό) και μπλε, που διαχωρίζονται μεταξύ τους από δύο στενές λευκές γραμμές, με αναλογίες 6 : 2 : 17 : 2 : 6. Το λευκό αστέρι συμβολίζει την αγνότητα και την ευτυχία των κατοίκων για το ισχύον καθεστώς και είναι παραδοσιακό χρώμα της Κορέας. Σημαία της Βόρειας Κορέας
Προώθηση Πωλήσεων

Η προώθηση πωλήσεων συνίσταται σε ενέργειες που αφορούν την βραχυχρόνια (κυρίως) αύξηση των πωλήσεων. Τέτοιου είδους ενέργειες έχουν ως σκοπό να τονώσουν την ζήτηση ενός προϊόντος ή μίας υπηρεσίας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ως εργαλείο ανήκει στο μίγμα προβολής και επικοινωνίας του μίγματος μάρκετινγκ (Promotion Mix) και αποτελεί πολύ σημαντική και ευρέως διαδεδομένη πρακτική σε όλους τους κλάδους επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

 Πολύ γνωστά εργαλεία προώθησης πωλήσεων αποτελούν μεταξύ άλλων και τα παρακάτω: Κουπόνια (π.χ. εκπτωτικά, συγκέντρωση ενός αριθμού για δωρεάν χρήση / αγορα, κ.α.) Εκπτώσεις Δείγματα, δωρεάν δοκιμή προϊόντος - υπηρεσίας Ειδικές προβολές (σταντ, κ.α.), παρουσιάσεις, κλπ. Προωθητικό υλικό όπως διαφημιστικά και λοιπά δώρα (δώρα που περιέχουν το λογότυπο της εταιρίας, χρήσιμα ή συμπληρωματικά αντικείμενα σχετικά με το προϊόν)Τα παραπάνω εργαλεία προώθησης μπορούν να ενσωματωθούν σε διάφορα κανάλια διανομής και έτσι να προκύψουν παραπάνω συνδυασμοί (π.χ. όσον αφορά τα δείγματα μπορούμε να έχουμε τους εξής συνδυασμούς: δωρεάν δείγματα σε περιοδικά αλλά και μέσω χειροδιανομής ή τοποθέτησης σε κεντρικά σημεία, όσον αφορά τις παρουσιάσεις μπορεί αυτές να είναι μέσα σε ένα κατάστημα λιανικής πώλησης ή σε ειδικό συνεδριακό χώρο με την χρήση προσκλήσεων πελατών, κ.ο.κ.)
Αντρέι Μπογκολιούμπσκι

Ο Αντρέι Α΄ Μπογκολιούμπσκι (Андрей Боголюбский, 1111 – 29 Ιουνίου 1174) ήταν μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ-Σούζνταλ από το 1157 μέχρι τον θάνατό του. Ήταν γιος του Γιούρι Ντολγκορούκι, ο οποίος ανακήρυξε το γιο του πρίγκιπα στο Βίσγκοροντ (κοντά στο Κίεβο).

 Άφησε το Βίσγκοροντ το 1155 για το Βλαντίμιρ και μετά το θάνατο του πατέρα του (1157) έγινε πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, Ροστόβ και Σούζνταλ. Ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι προσπάθησε να ενώσει υπό την κυριαρχία του όλα τα εδάφη του Κράτους των Ρως, που βρισκόταν σε διαδικασία αποσύνθεσης. Από το 1159 αγωνίστηκε με επιμονή να υποτάξει το Νόβγκοροντ και διεξήγαγε ένα σύνθετο διπλωματικό και στρατιωτικό παιχνίδι με τους Ρως του νότου. Το 1169 τα στρατεύματά του κατέλαβαν το Κίεβο, επέστρεψε όμως μετά τη νίκη του στα βορειονατολικά, πράγμα που υπογραμμίζει την παρακμή της παλιάς πρωτεύουσας. Απέκτησε επίσης το δικαίωμα να εισπράττει φόρο από τον πληθυσμό της Ντβίνσκαγια. Όταν έγινε κυρίαρχος όλης της γης του Σούζνταλ, μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Βλαντίμιρ, το ενδυνάμωσε και έχτισε τον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό της Κοιμήσεως και άλλους ναούς και μοναστήρια. Κάτω από την ηγεσία του το Βλαντίμιρ επεκτάθηκε και χτίστηκαν οχυρώσεις γύρω από την πόλη. Την ίδια εποχή χτίστηκε κοντά στο Βλαντίμιρ το φρούριο Μπογκολιούμποβο και έγινε ο αγαπημένος τόπος διαμονής του, εξ ου και το παρωνύμιο «Μπογκολιούμπσκι». Επειδή προσπάθησε να ενισχύσει την κεντρική εξουσία και συγκρούστηκε με εξέχοντες Βογιάρους, καταστρώθηκε εναντίον του ένα σχέδιο, που είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία του τη νύχτα της 28ης προς 29 Ιουνίου 1174. Το πολεμικό τσεκούρι του, διακοσμημένο με ενθέματα από ασήμι, βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Μόσχας. Ο γιος του: Γιούρι (Γεώργιος) ήταν ο πρώτος σύζυγος της βασίλισσας Ταμάρ της Γεωργίας.
Καννόλι

Τα καννόλι (ιταλικά: cannoli, σικελικά: cannolu) είναι ιταλικά αρτοσκευάσματα που αποτελούνται από τηγανητή ζύμη σε σχήμα σωλήνα, γεμιστά με γλυκιά, κρεμώδη γέμιση που συνήθως περιέχει ρικότα - ένα βασικό προϊόν της σικελικής κουζίνας. Κυμαίνονται σε μέγεθος από 9 έως 19 εκατοστόμετρα. Στην ηπειρωτική Ιταλία, είναι συνήθως γνωστά ως σικελικά καννόλι (cannoli siciliani).

 Το cannolo είναι ένα υποκοριστικό του canna, που σημαίνει «σωλήνας» ή «κύλινδρος».Στα ιταλικά, το καννόλι (cannoli) είναι ο πληθυντικός του καννόλο (cannolo), που σημαίνει «μικρός σωλήνας». Μερικοί ιστορικοί τροφίμων τοποθετούν την προέλευση των καννόλι το 827-1091 μ.Χ. στην Καλτανισσέττα, την Πόλη των Γυναικών, από τις παλλακίδες των πριγκίπων που ήθελαν να τραβήξουν την προσοχή του πρίγκιπα.Ο Γκαετάνο Μπασίλε συγχώνευσε αυτόν τον θρύλο με άλλες ιστορικές παραδόσεις για να καθορίσει ότι τα καννόλι προέρχονται από τις περιοχές του Παλέρμο και της Μεσσήνης και ιστορικά παρασκευάζονταν ως κέρασμα κατά τη διάρκεια της σεζόν του καρναβαλιού, πιθανώς ως σύμβολο γονιμότητας. Το επιδόρπιο έγινε τελικά βασικό προϊόν όλου του χρόνου στη Σικελία. Ορισμένα παρόμοια επιδόρπια στην παράδοση της Μέσης Ανατολής περιλαμβάνουν τα δάχτυλα της Ζαϊνάμπ, τα οποία είναι γεμιστά με ξηρούς καρπούς και τα καναουάτ (qanawāt), βαθιά τηγανητά σωληνάρια ζύμης γεμιστά με διάφορα γλυκά, τα οποία ήταν μια δημοφιλής ζαχαροπλαστική σε ολόκληρο τον αρχαίο ισλαμικό κόσμο. Το πιάτο και το όνομα μπορεί να προέρχονται από το Μουσουλμανικό Εμιράτο της Σικελίας. Τα Minne Di Sant'Agata (Στήθη της Αγίας Αγάθης) είναι τυρί μισογεμιστό με γλάσο και φρούτα έχουν το σχήμα στήθους προς τιμήν της Αγίας Αγάθης. Το Feddi ru Cancillieri είναι ένα παρόμοιο μπισκότο αμύγδαλου γεμιστό με κρέμα και μαρμελάδα βερίκοκου, σχεδιασμένο να μοιάζει με τον πισινό ενός ηγέτη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cannoli στο Wikimedia Commons
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1971-72

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1971-72 ήταν η 33η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 3η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1971-72 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1972-73.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1972-73. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1972-1973.Επιπρόσθετα, ήταν σε ισχύ ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο η εκάστοτε πρωταθλήτρια Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο (εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα). Επειδή ο Ολυμπιακός που συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1971-1972 υποβιβάστηκε, η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1971-72 είχε το δικαίωμα συμμετοχής στην Α΄ Εθνική 1972-1973. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1970-71, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1971-72 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1970-71, ΑΠΟΠ. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο ΑΣΙΛ ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1971-72.Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της προηγούμενης περιόδου, Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1971-1972 μέσω του θεσμού της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η ΕΠΑ (πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας 1969-70) η οποία συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1970-1971 από την οποία υποβιβάστηκε. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 90. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 68. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 139. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1971-72 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Κομητεία Βέστερνορλαντ

Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ (σουηδικά: Västernorrlands län) είναι κομητεία («λεν») στη δυτική κεντρική Σουηδία. Συνορεύει με τις κομητείες Γιέβλεμποργκ, Γιέμτλαντ και Βεστερμπότεν, και επιπλέον έχει εκτεταμένα παράλια στον Βοθνιακό Κόλπο. Το όνομα «Βέστερνόρλαντ» σημαίνει «δυτική βόρεια χώρα», όπου ως «βόρεια χώρα» νοείτο η βόρεια Σουηδία και η βόρεια Φινλανδία. Εξηγείται έτσι το επίθετο «δυτική», αφού βρίσκεται στα δυτικά της Φινλανδίας, παρά το ότι βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Σουηδίας.

 Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ καλύπτει περίπου το έδαφος των ιστορικών επαρχιών Όνγκερμανλαντ και Μίεντελπαντ. Η έκταση της κομητείας είναι 21.683,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν ίση με αυτή της Πελοποννήσου. Ο πληθυσμός της είναι 246.000 κάτοικοι (εκτίμηση του 2017), δηλαδή έχει πυκνότητα πληθυσμού 11 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το σχετικώς αραιοκατοικημένο της κομητείας οφείλεται στο παγερό κλίμα και στη δασοκάλυψη. Πρωτεύουσα της κομητείας Βέστερνόρλαντ είναι η παραλιακή πόλη Χέρνεσαντ. Η Υψηλή Ακτή περιλαμβάνεται στον κατάλογο τοποθεσιών Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η ασυνήθιστη εμφάνιση της ακτογραμμής αυτής του Βοθνιακού Κόλπου οφείλεται στο ότι το έδαφος υψώνεται ακόμα μετά το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων, καθώς ο φλοιός ελευθερώθηκε από το βάρος του χονδρού στρώματος πάγων που κάλυπτε τότε όλη την περιοχή. Η ανύψωση αυτή είναι της τάξεως του ενός εκατοστομέτρου ανά έτος. Η κομητεία διοικείται από το κομητειακό συμβούλιο (landstinget) και τον κυβερνήτη. Σημερινός (2019) κυβερνήτης είναι ο Μπο Κέλστραντ. Η Κομητεία Βέστερνόρλαντ υποδιαιρείται σε εφτά δήμους, τους ακόλουθους: Στην επαρχία Μίεντελπαντ: Όνγκε Σούντσβαλ ΤίμροΣτην επαρχία Όνγκερμανλαντ: Χέρνεσαντ Κράμφορς Σολεφτέο Έρνσκελντσβικ Η Βέστερνόρλαντ στο Wikivoyage Ιστότοπος του Κομητειακού Συμβουλίου
Μπα Μαμαντού Μπαρέ

Ο Μπα Μαμαντού Μπαρέ (Ba Mamadou Mbaré, ορθότερη προφορά: Εμπαρέ, 1946-2013) ήταν Μαυριτανός πολιτικός, πρόεδρος της Μαυριτανίας από τον Απρίλιο του 2009 ως τον Αύγουστο του ιδίου έτους. Ως πρόεδρος της Γερουσίας, διαδέχθηκε τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ στο αξίωμα του προσωρινού προέδρου του Ανωτάτου Συμβουλίου του Κράτους.

 Γεννήθηκε το 1946 στο Βαλί Ντιαντάνγκ (Waly Diantang), ένα χωριό που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Μαυριτανίας, στα σύνορα με τη Σενεγάλη. Πολύ συχνά ήταν σε ρήξη με τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος της Γερουσίας ως το 2009. Στις 4 Ιουνίου του 2009 συμφωνήθηκε ανάμεσα στους στρατιωτικούς και στην αντιπολίτευση να μεταφερθούν οι εκλογές από τον Ιούνιο για τον Ιούλιο και να σταματήσει την εκστρατεία του ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Επίσης, με βάση την ίδια συμφωνία ο ανατραπείς πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρωθυπουργό ξανά τον Λαγκντάφ. Την ίδια ημέρα η στρατιωτική χούντα μετονομάστηκε από Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους σε Ανώτερο Συμβούλιο για την Εθνική Άμυνα και στις 27 Ιουνίου ο Αμπνταλαχί παραιτήθηκε και επίσημα. Ο Μπαρέ θα παραμείνει ως την ορκωμοσία του νικητή των προεδρικών εκλογών, οι οποίες θα γίνουν στις 18 Ιουλίου. Το 2008 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και ανατράπηκε ο πρόεδρος Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Ο Αμπντέλ Αζίζ παραιτήθηκε από όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα στις 15 Απριλίου του 2009 προκειμένου να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξάγονται στις 6 Ιουνίου. Ο Μπαρέ διαδέχθηκε τον Αμπντέλ Αζίζ προσωρινά και έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Μαυριτανίας. Τον διαδέχθηκε ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2009, Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Ο Μπαρέ απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2013.
Περιηγητικός τουρισμός

Ο περιηγητικός τουρισμός αφορά περιηγήσεις, δηλαδή ταξιδεύω σε έναν ξένο τόπο και τριγυρίζω είτε για αναψυχή είτε για μελέτη των μνημείων, του τρόπου ζωής των κατοίκων, βιώματα και εμπειρίες με περιηγήσεις στη φύση κ.λπ.. Ο σκοπός του περιηγητικού τουρισμού μπορεί να είναι φυσιολατρικός, εκπαιδευτικός, βελτίωσης φυσικής κατάστασης, υγείας και ευεξίας, επαγγελματικός και θρησκευτικός δηλαδή για να θαυμάσει κανείς τις ομορφιές της φύσης ή και για λόγους υγείας μιας και δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από το περπάτημα στη φύση, αλλά και για να ασκηθεί, ενημερωθεί για αξιοθέατα με φυσικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον, να καταγράψει τις εμπειρίες ενός ταξιδιού και να τις μεταφέρει στο ευρύτερο κοινό μέσω της δημοσίευσης του υλικού των εμπειριών που αποκόμισε, να περιηγηθεί τόπους με προκηνήματα κ.ά παρόμοια. Συνήθως όταν πρόκειται για περιηγήσεις σε ορεινές περιοχές πρόκειται για πεζοπορίες μεγάλων διαδρομών μέσα από χαραγμένα ορειβατικά μονοπάτια, άλλοτε πάλι όταν πρόκειται για για περιηγήσεις σε θαλάσια ή άλλα περιβάλλοντα πραγματοποιούνται με συνοδεία ατόμων π.χ περιηγήσεις σε διαδρομές υπο συνθήκες δύσκολες όπως οι έρημοι, σαβάνες, περιηγήσεις σε νησιωτικές περιοχές κ.ά.

 Πριν την περίοδο του Μεσαίωνα οι περιηγητές ήταν ταξιδιώτες κυρίως γεωγράφοι και ιστορικοί όπως οι Όμηρος, Ηρόδοτος, Στράβωνας. Ακολούθως εκτός των γεωγραφικών και ιστορικών έργων των αρχαίων συγγραφέων παρατηρούμε ότι ο περιηγητισμός κατά τον Μεσαίωνα αναπτύσσεται λόγω της διεύρυνσης των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των διαφόρων πόλεων-κρατών, αυτοκρατοριών και της τεχνολογίας στα μέσα μεταφοράς (τύποι σκαφών). Οι έμποροι, οι διπλωμάτες, οι στρατιωτικοί, οι εκπρόσωποι και τα στελέχη της Εκκλησίας αναλαμβάνουν συχνά και τον ρόλο του περιηγητή συγγραφέα, που περιγράφει σε επιστολές και βιβλία τις εμπειρίες του κατά το διάβα των άγνωστων περιοχών που επισκέπτονταν ή και παρέμενε είτε για σύντομο είτε για αρκετά μεγάλο διάστημα. Ενδεικτικό παράδειγμα περιηγητικού έργου της μεσαιωνικής εποχής αποτελεί μεταξυ άλλων το υλικό συγγραφής που περιλαμβάνει επιστολές και ημερολόγια του εμπόρου και διπλωμάτη, Κυριάκου από την Αγκόνα (Cyriac of Ancona, Ciriaco de’ Pizzecolli) που έζησε μεταξύ 1391-1452 δηλαδή την περίοδο πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Το έργο του αναφέρεται στα ταξίδια που πραγματοποίησε την εποχή εκείνη όπου περιγράφει μεταξύ άλλων και την κλασσική πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων χρόνων στους προορισμούς που επισκέπτονταν. Σταδιακά τόσο οι λεπτομερείς χάρτες και τα βιβλία ταξιδιού με χρήσιμες πληροφορίες για λιμάνια, χώρες, ήθη και έθιμα των λαών αρχίζουν να αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι Σταυροφορίες και οι Άγιοι Τόποι αποτελούν το πρώτο ερέθισμα για την επερχόμενη ανάπτυξη των μαζικών ταξιδιών. Οι μαζικές μετακινήσεις με γαλέρες των Δυτικών (Φράγκων, Ιταλών, Ισπανών, Γερμανών, Βέλγων κ.ά.) καθώς και Χριστιανών της πρώην Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για λόγους προσκηνύματος προς και από τους Αγίους Τόπους, έγιναν σύντομα μια νέα πραγματικότητα. Είχε ξεκινήσει η περίοδος της αναζήτησης και εξερεύνησης που μέσα από την Αναγέννηση θα οδηγήσει σταδιακά στο σύγχρονο φαινόμενο του περιηγητικού τουρισμού.
Κένι Γκόινς

Ο Κένι Γκόινς (γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Λαυρίου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας και του Basketball Champions League (BCL). Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Μίσιγκαν Στέιτ Σπάρτανς.

 Ο Γκόινς έπαιξε μπάσκετ για το Λύκειο του Γουόρεν Μοτ στο Γουόρεν του Μίσιγκαν . Ως ανώτερος, είχε κατά μέσο όρο 21,1 πόντους, 14,8 ριμπάουντ και 4,8 τάπες ανά αγώνα. Ο Γκόινς οδήγησε την ομάδα του στους προημιτελικούς της πολιτειακής 1ης κατηγορίας και κέρδισε διακρίσεις στην Πρώτη Ομάδα Όλης της Πολιτείας από το Associated Press . Έπαιξε αμερικανικό ποδόσφαιρο για το Μοτ ως τάιντ εντ και σκόπευε αρχικά να παίξει αμερικανικό ποδόσφαιρο στο κολέγιο παρά μπάσκετ. Ο Γκόινς απέρριψε πολλαπλές προσφορές υποτροφιών στην 1η Κατηγορία του NCAA στο μπάσκετ για να παίξει για το Μίσιγκαν Στέιτ ως βουβός παίχτης, παρά την οικονομική επιβάρυνση, στην εποχή της φοίτησής του. Η οικογένειά του πήρε δάνειο 17.000 δολαρίων. Ο Γκόινς πήρε κόκκινη μπλούζα την πρώτη του χρονιά με την ομάδα και κέρδισε υποτροφία την επόμενη χρονιά του. Έμεινε εκτός δράσης για έξι εβδομάδες ως πρωτοετής σπουδαστής μετά από χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση μίας αθλητικής κήλης . Ο Γκόινς σημείωσε 3,4 πόντους και 4,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως δευτεροετής σπουδαστής και έκανε 14 εκκινήσεις στην αρχική πεντάδα. Ως τριτοετής, ο Γκόινς είχε μέσο όρο 2,1 πόντους και 2,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ευστοχώντας με 45,8 τοις εκατό από το γήπεδο. Παγκίτης για τα πρώτα τρία χρόνια του, ο Γκόινς έγινε τακτικό μέλος της αρχικής πεντάδας στην ανώτερη χρονιά του. Στο πρώτο παιχνίδι του στην ανώτερη περίοδο, ο Γκόινς σημείωσε 17 πόντους ως υψηλό σταδιοδρομίας και οδήγησε τους Σπαρτιάτες με 11 ριμπάουντ έναντι του κορυφαίου Κάνσας . Στις 27 Νοεμβρίου 2018, πέτυχε ένα υψηλό σταδιοδρομίας 17 ριμπάουντ σε μια ήττα με 82–78 στην παράταση από το Λούισβιλ . Στις 5 Μαρτίου 2019, ο Γκόινς σημείωσε 24 πόντους ως νέο υψηλό σταδιοδρομίας σε μια νίκη με 91–76 επί της Νεμπράσκα . Στις 31 Μαρτίου, πέτυχε ένα τρίποντο με 34,5 δευτερόλεπτα να απομένουν σε μία νίκη στον προημιτελικό επί του πρώτου νικητή Ντιουκ στο τουρνουά του NCAA . Ως ανώτερος, ο Γκόινς είχε μέσο όρο 7,9 πόντους και 8,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ήταν μια επιλογή όλης της Μπιγκ Τεν ως τιμητικής μνείας. Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2019 του ΝΒΑ, ο Γκόινς εντάχθηκε στους Ντένβερ Νάγκετς για το ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ του 2019 . Στις 18 Ιουλίου 2019, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Τράπανι της 2ης Ιταλίας (Σέριε A2) . Σε 24 αγώνες, ο Γκόινς είχε κατά μέσο όρο 11,5 πόντους και 6,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στις 22 Αυγούστου 2020 υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Στις 22 Μαρτίου 2021, ο Γκόινς χώρισε τους δρόμους του με την ομάδα, έχοντας κατά μέσο όρο 9,7 πόντους και 5,4 ριμπάουντ σε 16 αγώνες. Την 1η Ιουλίου 2021, ο Γκόινς υπέγραψε επίσημα με τη δεύτερη ελληνική ομάδα του, το Λαύριο του Basketball Champions League . Βιογραφικό στους Μίσιγκαν Στέιτ Σπάρτανς
Μπαζιλικάτα

Η Μπαζιλικάτα (ιταλικά: Basilicata), γνωστή και ως Λουκανία, είναι περιφέρεια της Ιταλίας, στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας. Συμβατικά ανήκει στην Νότια Ιταλία (ιταλ. παρ. Mezzogiorno). Πρωτεύουσά της είναι η Ποτέντσα. Η οικονομία της περιφέρειας βασίζεται στην καλλιέργεια σιτηρών, πατατών, ελιών και αμπελιών, ενώ υπάρχουν και πολλές βιομηχανίες. Ένα εργοστάσιο της FIAT λειτουργεί κοντά στο Μέλφι.

 Η Μπαζιλικάτα συνορεύει με την Καμπανία στα δυτικά, με την Απουλία στα βόρεια και ανατολικά και την Καλαβρία στο νότο, ενώ έχει μικρές ακτογραμμές δυτικά στην Τυρρηνική θάλασσα ανάμεσα στην Καμπανία και στην Καλαβρία και μεγαλύτερες στα νοτιοανατολικά στο κόλπο του Τάραντα στο Ιόνιο Πέλαγος ανάμεσα στην Καλαβρία και στην Απουλία. Η Μπαζιλικάτα έχει έκταση 9.995 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της είναι σύμφωνα με υπολογισμούς του 2012 575.902 κάτοικοι. Η Μπαζιλικάτα είναι η πιο ορεινή περιοχή της νότιας Ιταλίας, με περίπου το 47% της έκτασής να καλύπτεται από βουνά. Από το υπόλοιπο το 45% είναι λοφώδες και το 8% πεδινό. Η Μπαζιλικάτα καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα των νότιων Απέννινων, ανάμεσα στο ποτάμο Οφάντο και τον ορεινό όγκο Πολλίνο (2.267 μέτρα) στο νότο. Στη περιφέρεια βρίσκεται το ανενεργό ηφαίστειο Μόντε Βουλτούρε (1.326 μέτρα). Οι δύο κύριες πόλεις της Μπαζιλικάτα είναι η Ποτέντσα (η πρωτεύουσα) και η Ματέρα. Η Μπαζιλικάτα χωρίζεται σε δύο επαρχίες: Πρόεδρος είναι ο Βίτο Μπάρντι (Φόρτσα Ιτάλια) από τις 16 Απριλίου 2019, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 42,2%. Μπαζιλικάτα στο Curlie
Καταδύσεις στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Μακροβούτι

Το μακροβούτι ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα καταδύσεων στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η μοναδική φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

 Ήταν ένα παράξενο αγώνισμα, αλλά αρκετά συνηθισμένο για την εποχή. Διεξήχθη στις 5 Σεπτεμβρίου στην τεχνητή λίμνη που είχε δημιουργηθεί εντός του Φόρεστ Παρκ και ήταν το πρώτο χρονικά αγώνισμα καταδύσεων στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αθλητές έπεφταν στη λίμνη από όρθια στάση και είχαν ένα λεπτό στη διάθεσή τους ώστε να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούσαν, μένοντας συνεχώς κάτω από την επιφάνεια του νερού και χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα άκρα τους για να κολυμπήσουν. Όλοι είχαν από τρεις προσπάθειες. Η μέτρηση της απόστασης που είχαν διανύσει γινόταν είτε όταν περνούσε ένα λεπτό ή όταν το κεφάλι του αθλητή έβγαινε στην επιφάνεια πριν ολοκληρωθεί ο χρόνος. Συμμετείχαν συνολικά πέντε αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Νικητής αναδείχθηκε ο Γουίλιαμ Ντίκι με σημαντική διαφορά από τον δεύτερο Έντγκαρ Άνταμς και τον τρίτο Λίο Γκούντγουιν. De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Άτουα

Η Αϊγκα-ι-λε-Τάι (Σαμόα: Aiga-i-le-Tai) είναι ένα διαμέρισμα του νησιού Ουπόλου των νησιών Σαμόα. Έχει έκταση 413 τ.χλμ. και πληθυσμό 21.168 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Λουφιλούφι.

 Η Άτουα βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα και του Ουπόλου. Συνορεύει στα δυτικά με την Τουαμασάγκα και στα βορειοανατολικά με την Βαγκα-ο-Φοτόνι. Τα νησιά της Άτουα είναι το Νου'ουσάφε'ε και τα ακατοίκητα Νησιά Αλεϊπάτα, που αποτελούνται από το Νου'ουτέλε, το Νου'ούλουα, το Ναμούα και το Φανουατάπου. Λουφιλιόφι Α'ουφάγκα Φαλέφα Λαλομάνου Λέπα Λεαλτέλε Λοτοφάγκα Λουατουάνου'ου Ματατούφου Πουτάσι Σαλεαπάγκα Σολοσόλο Βαβάου Διαμερίσματα των Σαμόα
Καραβατζισμός

Ο Καραβατζισμός είναι η τεχνοτροπία που χρησιμοποιούσε στους πίνακές του ο Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο. Αυτή η τεχνοτροπία από τις αρχές μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε από Ευρωπαίους καλλιτέχνες.

 H τεχνοτροπία που παρουσιάζεται τους πίνακές του Καραβάτζιο έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Αυτά είναι ο τενεμπρισμός (σκοτεινές επιφάνειες που ενώνονται με φωτεινά χρώματα), το κιαροσκούρο (η αντίθεση μεταξύ φωτός και σκιών). Εξίσου χαρακτηριστικά της τεχνοτροπίας του είναι το θρησκευτικό αλλά και το δραματικό θέμα στους πίνακές του σε συνδυασμό με το νατουραλιστικό στοιχείο δηλαδή την πιστή αντιγραφή των μοντέλων που ζωγράφιζε. Το θεατρικό στοιχείο στους πίνακές του προέρχεται από τη μελέτη των γεγονότων της Αγίας Γραφής από τα οποία προσπαθούσε να αποτυπώσει σαν να συνέβαιναν εκείνη τη στιγμή. Ο Καραβάτζιο δεν διέθετε κάποιο εργαστήριο για να διδάξει την τέχνη του. Γι' αυτό πολλοί Ευρωπαίοι καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να πάνε στη Ρώμη για να μελετήσουν τα έργα του και την τεχνική του. Αυτοί που επηρεάστηκαν και εμπνεύστηκαν από την τεχνική του ονομάστηκαν Καραβατζιστές. Σημαντικοί Καραβατζιστές ήταν: Στην Ιταλία η Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι και ο Οράτζιο Τζεντιλέσκι, o Μπαρτολομέο Μανφρέντι, ο Τζιοβάννι Μπαττίστα Καράτσιολο, ο Μπαρτολομέο Καβαρότσι. Στην Ολλανδία ο Χέντρικ τερ Μπρούγκεν, ο Χέρριτ φαν Χόντχορστ και ο Ντιρκ φαν Μπαμπούρεν. Αυτοί ανήκαν στο καλλιτεχνικό κίνημα οι Καραβατζιστές της Ουτρέχτης. Στη Γαλλία ο Σιμόν Βουέ, ο Βαλεντίν ντε Μπουλόν, ο Νικολά Τουρνιέ και ο Ζωρζ ντε λα Τουρ. Στην Ισπανία ο Χοσέ ντε Ριμπέρα Gombrich, Ε. Η., Το Χρονικό της Τέχνης. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1998 Ορισμός Τεχνοτροπία Αρχειοθετήθηκε 2020-01-23 στο Wayback Machine. Τεχνοτροπία και Καραβατζιστές Καραβατζισμός στην Ευρώπη και Καραβατζιστές Καραβατζισμός στην Ευρώπη και Καραβατζιστές.
Γιουτζίν Γκαλέκοβιτς

Ο Γιουτζίν Γκαλέκοβιτς (αγγλικά: Eugene Galekovic, 12 Ιουνίου 1981) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ της οποίας διετέλεσε και αρχηγός. Παράλληλα υπήρξε μέλος της Εθνικής Αυστραλίας που κατέκτησε το 2015 το Ασιατικό Κύπελλο Εθνών, ενώ συμμετείχε στις αποστολές για τα Μουντιάλ του 2010 και 2014.

 Αποκτήθηκε το 1999 από τη Melbourne Knights (ομάδα που υποστήριζε από μικρός), απορρίπτοντας πρόταση από τη Σάουθ Μέλμπουρν, ωστόσο πραγματοποίησε τις πρώτες του επαγγελματικές συμμετοχές στην Ίστερν Πράιντ (2000/01). Ακολούθησε η Σάουθ Μέλμπουρν (2002/04), ενώ είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Πορτογαλία και συγκεκριμένα τις Μπέιρα Μαρ και FC Μάρκο πριν επαναπατριστεί το 2005 για λογαριασμό της Μέλμπουρν Βίκτορι. Από το 2007 ως το 2017 αγωνίστηκε στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ, όπου από την δεύτερη χρονιά του και μετά έχει καταφέρει να καθιερωθεί ως βασική επιλογή κάτω από τα δοκάρια. Ήταν ένα από τα βασικά στελέχη που οδήγησαν το 2008 την ομάδα της Αδελαΐδας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας. Επιπλέον πανηγύρισε την κατάκτηση ενός κυπέλλου (2014) και ενός πρωταθλήματος Αυστραλίας (2016) . Το 2019, μετά από μια διετία με τη φανέλα της Μέλμπουρν Σίτι ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση. Ο Γκαλέκοβιτς συμμετείχε στην ομάδα της Αυστραλίας που έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ενώ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών στις 28 Ιανουαρίου του 2009, σε αναμέτρηση με την Ινδονησία στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης του Ασιατικού Κυπέλλου. Συνολικά μετράει 8 συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αυστραλίας. Τον Ιούνιο του 2010, λίγες μόνο μέρες πριν από την έναρξη του Μουντιάλ, αντικατέστησε στην αποστολή της Εθνικής Αυστραλίας τον Μπραντ Τζόουνς, καθώς ο γκολκίπερ της Μίντλεσμπρο αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την αποστολή λόγω σοβαρού οικογενειακού προβλήματος. Τον Ιούνιο του 2014, συμπεριλήφθηκε από τον ομοσπονδιακό προπονητή, Άγγελο Ποστέκογλου στην αποστολή της Εθνικής Αυστραλίας για το Μουντιάλ του 2014. Προφίλ ποδοσφαιριστή στην επίσημη ιστοσελίδα της Αντελάιντ Γιουνάιτεντ Goalkeeper Galekovic joins Socceroos
Βράτνα ποταμός

Ο Βράτνα (σερβικά: Вратна) είναι παραπόταμος του Δούναβη που διαρρέει τη Σερβία, πηγάζει στην ανατολική Σερβία κοντά στο χωριό Βράτνα. Είναι ευρύτερα γνωστός για τις τρεις μεγάλες φυσικές πέτρινες γέφυρες στο ομώνυμο φαράγγι. Έχει μήκος 26 χιλιόμετρα, στις όχθες του υπάρχουν 24 είδη δένδρων (οξιά, καρυδιά, φουντουκιά, πλατάνια και άλλα) και 170 είδη ποωδών φυτών . Επιπλέον αγρινά, ελάφια και 57 είδη πουλιών, 10 είδη νυχτερίδων, βίδρες, ασβοί και άλλα ζώα. Στο τέλος του φαραγγιού υπάρχει η μονή Βράτνα του 14ου αιώνα.

 Στο φαράγγι του Βράτνα, υπάρχουν τρεις φυσικές πέτρινες γέφυρες, δύο κοντά στο μοναστήρι και η τρίτη, πιο μακριά και η πρόσβαση γίνεται μόνο μέσω πεζοπορίας. Η Мала прераст, Βρίσκεται περίπου διακόσια μέτρα πριν από το μοναστήρι και το μήκος της είναι 15 μέτρα, το πλάτος ανοίγματος της είναι 33 μέτρα, το ύψος 34 μέτρα, ενώ το πάχος του τόξου πάνω από το άνοιγμα 10 μέτρα . Η Велика прераст, βρίσκεται περίπου εκατό μέτρα από τη μικρή με μήκος ανάπτυξης τα 45 μέτρα . Το πλάτος ανοίγματος της είναι 23 μέτρα, το ύψος 26 μέτρων, ενώ το πάχος του τόξου πάνω από το άνοιγμα είναι 30 μέτρα. Η Сува прераст, βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα πριν από τις άλλες γέφυρες, το μήκος της είναι 34 μέτρα. Το πλάτος ανοίγματος της είναι 15 μέτρα, το ύψος 20 μέτρα, ενώ το πάχος του τόξου πάνω από το άνοιγμα 10 μέτρα.
Διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ

Για τους σκοπούς της διοίκησης, η δημοκρατία του Αρτσάχ διαιρείται σε οχτώ διοικητικές διαιρέσεις. Από αυτές, οι εφτά είναι περιφέρειες, ενώ η πρωτεύουσα Στεπανακέρτ έχει το καθεστώς της ειδικής διοικητικής πόλης. Οι δήμοι στην δημοκρατία του Αρτσάχ διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: αστικές κοινότητες και αγροτικές κοινότητες. Επί του παρόντος, υπάρχουν 10 πόλεις (αστικές) και 322 χωριά (αγροτικές) στην δημοκρατία του Αρτσάχ.

 1 Διεκδικείται από την δημοκρατία του Αρτσάχ αλλά εν μέρει υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν. Επιπλέον, μερικά ραγιόν του Αζερμπαϊτζάν είναι υπό τον στρατιωτικό έλεγχο του Καραμπάχ και τώρα είναι μέρος της δημοκρατίας του Αρτσάχ: Λατσίν, Κουμπαντλί, Ζανγκιλάν, Τζαμπραγίλ, Καλμπατζάρ και μέρη των επαρχιών Αγκντάμ και Φιζουλί. Επίσης, τα ανατολικά άκρα των περιφερειών Μαρτακέρτ και Μαρτουνί είναι υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, όπως και το σύνολο του Σαχουμιάν.
Ρόντερικ Στρονγκ

Ο Κρις Λίντσεϊ (γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1983) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, που είναι περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο με το οποίο εμφανίζεται στα ρινγκ, Ρόντερικ Στρονγκ. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης Ring of Honor, στην οποία είναι ο σημερινός κάτοχος του Παγκόσμιου Τηλεοπτικού Πρωταθλήματος ROH.

 Η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε το 1994 όταν παρακολουθούσε μαθήματα επαγγελματικής πάλης που διδασκόταν ο πατέρας του. Λίγο αργότερα ξεκίνησε και εκείνος και μόλις ενηλικιώθηκε, το 2000, έδωσε τον πρώτο του αγώνα. Ο Λίντσεϊ αγωνίστηκε για τρία, τέσσερα χρόνια στην ανεξάρτητη σκηνή της επαγγελματικής πάλης και έδωσε αγώνες σε μικρούς οργανισμούς, όπως το Independent Professional Wrestling, το NWA Florida και το Renegade Wrestling Alliance, όπου έκανε και το ντεμπούτο του. Ακολούθησε το Ring of Honor, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα (δείτε παρακάτω). Είχε μερικές δοκιμές στο Total Nonstop Action Wrestling, το 2005 όταν υπέγραψε συμβόλαιο, αλλά απολύθηκε έναν χρόνο μετά, κυρίως λόγω μιας αργοπορείας του σε ένα σόου. Ταυτόχρονα ταξίδεψε για μια εταιρεία της Ιαπωνίας μερικούς μήνες, ενώ πέρασε και από τα Full Impact Pro και Pro Wrestling Guerrilla (στο δεύτερο έμεινε από το 2006 ως το 2008). Το 2003 συμφώνησε με την εταιρεία του ROH και το 2004 σχημάτισε εκεί μια ομάδα με τους Ώστιν Άρις, Άλεξ Σέλεϊ και Τζακ Έβανς. Έχοντας ρόλους αντιπαθητικών προς το κοινό, πήραν τον έλεγχο των σόου και έγιναν πρωταγωνιστές. Τα έβαλαν κυρίως με τους Σι Εμ Πανκ, Έις Στιλ, Τζον Γουόλτερς και Τζίμι Τζέικομπς. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2005, σε έναν αγώνα που έμεινε στην ιστορία, νίκησε τους Ώστιν Άρις, Σαμόα Τζο, Τζέι Λίθαλ και Κολτ Καμπάνα και έγινε κάτοχος του δικαιώματος να διεκδικήσει στο μέλλον το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ο Στρονγκ -αυτό το όνομα χρησιμοποιούσε από το ξεκίνημα της καριέρας του- πήρε ευκαιρίες αγώνα τίτλου, αλλά δεν κατόρθωσε να γίνει Πρωταθλητής το 2004 και το 2005. Κέρδισε τον πρώτο του τίτλο -Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH- τον Δεκέμβρη του 2005 στο πλευρό του Ώστιν Άρις. Μόλις έχασαν τους τίτλους, ο Στρονγκ επιτέθηκε στον Άρις δημιουργώντας μεταξύ τους κόντρα. Στην συνέχεια, ο Στρονγκ αναλώθηκε σε διάφορες αντιπαλότητες. Παγκόσμιος Πρωταθλητής Το 2010, ήταν η χρονιά που κατέκτησε για πρώτη φορά Παγκόσμιο τίτλο με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH να γίνεται δικό του στις 11 Σεπτεμβρίου, όταν και νίκησε τον τότε πρωταθλητή Τάιλερ Μπλακ, σε αγώνα δίχως να απαγορεύεται η χρησιμοποίηση όπλων. Τον τίτλο, τον απώλεσε 189 μέρες μετά, στις 19 Μαρτίου του 2011, από τον Έντι Έντουαρτς. Περίπου έναν χρόνο μετά, στις 31 Μαρτίου του 2012 έγινε πρωταθλητής ξανά, αφού κατέκτησε το Παγκόσμιο Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα ROH, το οποίο έχει έως σήμερα. ROH.COM OWoW.COM IMDB.COM
Ρογέριος ο του Τακουπέρτου

Ο Ρογέριος (ή Ρογέρης) ο του Τακουπέρτου ήταν Νορμανδός μεγιστάνας, που αυτομόλησε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου εισήλθε στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (1081-1118). Ήταν γιος του Δαγοβέρτου.

 Ο Ρογέριος ήταν συμπολεμιστής του Ροβέρτου Γυισκάρδου με τον οποίο πήρε μέρος στην νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας. Το 1080/1081 ο Γυισκάρδος ετοιμαζόταν να διασχίσει την Αδριατική και να εισβάλει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Ρογέριος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και ενημέρωσε τον αυτοκράτορα, Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, για τις προετοιμασίες των Νορμανδών. Η ενέργεια του Ρογέριου ανάγκασε και τον αδελφό του, Ραούλ, να αναζητήσει καταφύγιο στη βυζαντινή αυλή. Ο Ραούλ έγινε ο πρόγονος της Οικογένειας Ραούλ / Ράλλης. Τόσο η Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα, όσο και ο Νικόλαος Καλλικλέους, σε ένα εγκώμιο που γράφηκε για την κηδεία του Ρογέριου, αναφέρουν τη μετέπειτα καριέρα του υπό τον Αλέξιο Α': λαμβάνει το αξίωμα του σεβαστού, πολέμησε με τον αυτοκράτορα κατά των Πετσενέγων, τους Σελτζούκους, καθώς και κατά των Νορμανδών. Το 1098 μαζί με τον αδελφό του Ραούλ, υπηρέτησαν ως πρεσβευτές στον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, και κατά τη διάρκεια της εισβολής του Βοημούνδου στα Βαλκάνια το 1108 είχε χρησιμοποιηθεί ως απεσταλμένος και όμηρος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Νορμανδών και της Αυτοκρατορίας. Αργότερα, ήταν ένας από τους υπογράψαντες τη Συνθήκη της Ντεβόλ, που έληξε τις εχθροπραξίες μεταξύ του Βοημούνδου και του Βυζαντίου. Τόσο οι Βυζαντινοί όσο και οι Δυτικοί χρονικογράφοι εξήραν τον Ρογέριο για την ανδρεία και για την ευγλωττία του. Ο Ρογέριος νυμφεύθηκε μια άγνωστη γυναίκα της οικογένειας των Δαλασσηνών, η οποία ήταν στενά συνδεδεμένη με την αυτοκρατορική δυναστεία των Κομνηνών. Είχε τουλάχιστον έναν επιβεβαιωμένο γιο, τον καίσαρα Ιωάννη Ρογέριο Δαλασσηνό. Ένα άλλο μέλος της οικογένειας, ο σεβαστός Κωνσταντίνος Ρογέριος, ήταν σύγχρονος του Ιωάννη και υπηρέτησε υπό τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό (1118-1143), αλλά η ακριβής σχέση του με τον Ρογέριο είναι άγνωστη. Kazhdan, Alexander Petrovich (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Νέα Υόρκη και Οξφόρδη: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. Skoulatos, Basile (1980). Les Personnages Byzantins de I'Alexiade: Analyse Prosopographique et Synthese (στα Γαλλικά). Louvain-la-Neuve, Belgium: Nauwelaerts.
Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ

Το Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ (ισπανικά: departmento de San Salvador) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Κεντρική επαρχία. Έχει έκταση 886,15 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.567.156 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Σαλβαδόρ, η οποία είναι και η πρωτεύουσα της χώρας, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Απόπα και τρίτη η Αγκιλάρες.

 Το Σαν Σαλβαδόρ βρίσκεται δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα νότια και δυτικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα βορειοανατολικά με το Κουσκατλάν και στα νοτιοανατολικά με το Λα Πας. Έχει έκταση 886,15 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το δέκατο τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ, το Μορασάν, το Αουασαπάν, το Σονσονάτε, το Λα Πας, το Σαν Βισέντε και το Καμπάνιας. Η κυριότερη λίμνη είναι η λίμνη Ιλοπάνγκο. Το Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 1.567.156 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Το Σαν Σαλβαδόρ διαιρείται σε 19 δήμους: Αγιουξτεπέκε Αγκιλάρες Απόπα Γκουασάπα Ελ Παϊσνάλ Ιλοπάνγκο Κουσκατανσίνγκο Μεχικάνος Νεχάπα Ντελγάδο Παντσιμάλκο Ροσάριο δε Μόρα Σαν Μάρκος Σαν Μαρτίν Σαν Σαλβαδόρ Σαντιάγο Τεχακουάνγκος Σάντο Τομάς Σογιαπάνγκο Τονακατεπέκε Αγιουξτεπέκε Αγκιλάρες Απόπα Γκουασάπα Ελ Παϊσνάλ Ιλοπάνγκο Κουσκατανσίνγκο Μεχικάνες Νεχάπα Ντελγάδο Παντσεμάλκο Πλάνες δε Ρεντέρος Ροσάριο δε Μόρα Σαν Μάρκος Σαν Μαρτίν Σαν Σαλβαδόρ Σαντιάγο Τεχακουάνγκος Σάντο Τομάς Σογιαπάνγκο Τονακατεπέκε Σαν Σαλβαδόρ Πόλεις του Σαν Σαλβαδόρ Δήμοι του Σαν Σαλβαδόρ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα San Salvador Department στο Wikimedia Commons
Βυτένις

Ο Βυτένις, λευκορωσικά Віцень (1260-1316) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (π. 1295-π. 1316). Έγινε ο πρώτος τού Οίκου του, που κυβέρνησε για ένα μεγάλο διάστημα. Στις αρχές τού 14ου αι. η φήμη του επισκιάστηκε από αυτήν τού αδελφού του Γκεντιμίνας, που οι ιστορικοί της εποχής μας τον θεωρούν ως έναν από τους μεγαλύτερους ηγεμόνες. Η εξουσία τού Βυτένις χαρακτηρίζεται από σταθερό πόλεμο σε μία προσπάθεια εδραίωσης της Λιθουανίας μεταξύ της Ρουθηνίας, της Μαζοβίας και τού Τευτονικού Τάγματος.

 Για πρώτη φορά αναφέρεται το 1292 κατά την εισβολή τού πατέρα του στη Μαζοβία, όταν 800 άνδρες προχώρησαν ως τη Βέντσιτσα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του π. το 1295 και έγινε μέγας δούκας. Σύντομα αναμείχθηκε με τις διαμάχες διαδοχής της Πολωνίας, υποστηρίζοντας τον Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας, σύζυγο της Γκαουντεμούνντα (κόρης τού Τραϊντένις μεγάλου δούκα τη Λιθουανίας) έναντι τού Βλάντισλαφ Α΄ της Πολωνίας. Στη Ρουθηνία κατάφερε να ανακτήσει τις γαίες, που είχαν χαθεί έπειτα από τη δολοφονία τού Μινντάουγκας και κατέλαβε τα πριγκιπάτα Πίνσκ και Τουράου. Περί το 1315 απεβίωσε χωρίς απογόνους· δεν γνωρίζουμε τις συνθήκες τού τέλους του. Η άποψη των Ρώσων ιστορικών ότι επλήγη από κεραυνό, είναι λανθασμένη. Η Τευτονική προπαγάνδα διέδωσε, ότι τον σκότωσε ο Γκεντιμίνας -τού οποίου ο Βυτένις ήταν κύριός του- και άρπαξε τον θρόνο. Ο Βυτένις αναφέρεται το 1315 για τελευταία φορά, κατά την ανεπιτυχή πολιορκία τού Χρίστμεμελ, πρώτου κάστρου που έκτισαν οι Τεύτονες Ιππότες στη δεξιά όχθη τού ποταμού Νέμαν. Ο μόνος γνωστός γιος του: Ζβελγκούτις (Ζβαλεγκότε), μάλλον απεβίωσε πριν τον πατέρα του.Αυτό επέτρεψε στον Γκεντιμίνας να τον διαδεχθεί· κατά την εξουσία του η Λιθουανία θα γίνει μία μεγάλη στρατιωτική και πολιτική δύναμη στην Ανατολική Ευρώπη. Rowell, C. S. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire Within East-Central Europe, 1295–1345. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series. Cambridge University Press. pp. 55–59. ISBN 978-0-521-45011-9.