IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κέντρο βάρους πλοίου

Με το γενικό όρο βάρος πλοίου χαρακτηρίζεται το σύνολο των βαρών των αντικειμένων που βρίσκονται σ΄ ένα πλοίο όπου συμπεριλαμβάνεται το συνολικό βάρος κατασκευής, των πάσης φύσεως μηχανών και εξαρτημάτων, συσκευών, εφοδίων, καυσίμων, υφιστάμενου μεταφερομένου φορτίου, του πληρώματος και των επιβατών (¹). Η συνισταμένη όλων των βαρών εφαρμόζεται ως σημείο G που ονομάζεται κέντρο βάρους του πλοίου (center of Gravity - G) που έχει κατεύθυνση προς το κέντρο της Γης.

 Το πλοίο γενικά είναι ένα σύνολο μαζών όπου σε κάθε μία των οποίων εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία η δύναμη της βαρύτητας στο κέντρο βάρους της κάθε μάζας. Όλες οι επιμέρους αυτές δυνάμεις συντίθενται σε μία ισοδύναμη με το ολικό βάρος του πλοίου, που εφαρμόζεται στο σημείο G. Όλα τα σημαντικά και μόνιμα βάρη του πλοίου είναι (από ναυπήγησης) συμμετρικά κατανεμημένα εκατέρωθεν του μέσου διαμήκους άξονα του πλοίου και επομένως για πλοίο, κενό φορτίου και ορθό σε ήρεμη θάλασσα το κέντρο βάρους του θα βρίσκεται επί του μέσου κατακόρυφου άξονα. Κατά τη φόρτωση του πλοίου το G παραμένει επί του άξονα αυτού όταν η στοιβασία γίνεται έτσι ώστε να μην υπάρχει κλίση του πλοίου. Οι κατά τη διάρκεια του πλου, λόγω κυματισμού, κλίσεις δεν επηρεάζουν τη θέση του κέντρου βάρους, εφόσον δεν παρατηρείται μετατόπιση φορτίου. Η κατανομή των βαρών κατά το διάμηκες γίνεται επίσης κατά τέτοιο τρόπο ώστε το πλοίο να είναι ζυγοσταθμισμένο ή με μακρά διαγωγή προς πλώρη ή προς πρύμνη οπότε το G μετακινείται αντίστοιχα, διατηρούμενο όμως επί του μέσου κατακόρυφου επιπέδου συμμετρίας του πλοίου. Τέλος η καθ΄ ύψος κατανομή του φορτίου έχει ιδιαίτερη σημασία διότι επηρεάζει τη κατακόρυφη μετακίνηση του G η οποία και είναι η πλέον ουσιώδης στην ευστάθεια του πλοίου. Η απόσταση KG (από τρόπιδα μέχρι G) υπολογίζεται και δίνεται για κενό πλοίο από τον ναυπηγό. Έτσι εξ αυτής μπορεί να υπολογίζεται κάθε φορά η νέα θέση του G σε κάθε πρόσθεση, αφαίρεση ή μετακίνηση βάρους με υπολογισμό των αντίστοιχων ροπών. Η γνώση της θέσης του G τόσο καθ΄ ύψος όσο και κατά το διάμηκες, αμέσως μετά τη φόρτωση (ακόμη και κατά τη διάρκεια της φόρτωσης ή τυχόν επισκευής(²)) κρίνεται ιδιαίτερα αναγκαία για την εκτίμηση της ευστάθειας του πλοίου. (¹) Εξυπακούεται ότι για τα πολεμικά πλοία συμπεριλαμβάνεται το βάρος του οπλισμού, των πάσης φύσεως πυρομαχικών, πυραύλων, αεροσκαφών κ.λπ. που μπορεί να φέρουν κατά κατηγορία. (²) Κατά την επισκευή του Ε/Γ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ στον λιμένα του Πειραιά το 1978 μετά από άστοχη μετατόπιση μόνιμου βάρους του πλοίου ανατράπηκε και βυθίστηκε. Ευστάθεια πλοίου Μετάκεντρο Κέντρο άντωσης πλοίου
Burnout 3: Takedown

Το Burnout 3: Takedown είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς Burnout. Αναπτύχθηκε από την Criterion Games και την Electronic Arts (το πρώτο παιχνίδι της σειράς από αυτήν την εταιρία). Το παιχνίδι δέχθηκε πολύ θετικές κριτικές με αποτέλεσμα να μεγαλώσει το fanbase της σειράς. Σχεδιαζόταν και μια έκδοση για την κονσόλα Gamecube αλλά απορρίφθηκε στα μέσα της ανάπτυξης του παιχνιδιού. Η κυκλοφορία του παιχνιδιού καθυστέρησε καθώς η αρχική εκδότρια του παιχνιδιού, Acclaim Entertainment, χρεοκόπησε μέσα στο 2004. Το παιχνίδι αγοράστηκε το 2003 από την Electronic Arts. Το παιχνίδι περιείχε ένα demo του "Need For Speed: Underground 2".

 RaceΑγώνας Grand Prix3 αγώνες. Κάθε θέση σου δίνει συγκεκριμένους πόντους. Όποιος έχει πιο πολλούς πόντους στο τέλος του Grand Prix κερδίζει. EliminatorΊδιο με τον αγώνα αλλά ο τελευταίος κάθε γύρου αποκλείεται. Face OffΑγώνας εναντίον ενός αντιπάλου. Αν νικήσεις παίρνεις το αυτοκίνητο του. Road RageΒγάλε τους αντιπάλους σου εκτός πίστας όσες φορές χρειάζεται για να νικήσεις. Burning LapΔοκιμασία χρόνου Special EventsΚέρδισε αρκετά χρυσά μετάλλια και θα έχεις την ευκαιρία να πάρεις μέρος σε Special Events. CrashΠροκάλεσε όσο πιο πολλή καταστροφή μπορείς. Team CrushΔυο παίκτες γίνονται ομάδα και συνεργάζονται για να πετύχουν την πιο μεγάλη σύγκρουση. Double ImpactΤο ίδιο με το παραπάνω αλλά οι παίκτες είναι αντίπαλοι Party CrashΠροκάλεσε καταστροφή. Το Party Crash μπορεί να παιχτεί από 1-8 παίκτες. Διεξάγονται 4 γύροι. 1208 "Fall Apart" Amber Pacific "Always You (Good Times)" Ash "Orpheus" Atreyu "Right Side of the Bed" Autopilot Off "Make a Sound" Make a Sound Burning Brides "Heart Full of Black" Chronic Future "Time and Time Again" Donots "Saccharine Smile" Eighteen Visions "I Let Go" Fall Out Boy "Reinventing the Wheel to Run Myself Over" Finger Eleven "Stay in Shadow" Franz Ferdinand "This Fire" From First to Last "Populace in Two" Funeral for a Friend "Rookie of the Year" Go Betty Go "C'mon" Jimmy Eat World "Just Tonight..." Letter Kills "Radio Up" Local H "Everyone Alive" Maxeen "Please" Midtown "Give It Up" Moments in Grace "Broken Promises" Motion City Soundtrack "My Favorite Accident" Mudmen "Animal" My Chemical Romance "I'm Not Okay" New Found Glory "At Least I'm Known for Something" No Motiv "Independance Day" Pennywise "Rise Up" Ramones "I Wanna Be Sedated" Reggie and the Full Effect"Congratulations Smack and Katy" Rise Against "Paper Wings" Sahara Hotnights "Hot Night Crash" Silent Drive "4/16" Sugarcult "Memory" The Bouncing Souls "Sing Along Forever" The D4 "Come On!" The Explosion "Here I Am" The F-Ups "Lazy Generation" The Futureheads "Decent Days and Nights" The Lot Six "Autobrats" The Matches "Audio Blood" The Mooney Suzuki "Shake That Bush Again" The Ordinary Boys "Over the Counter Culture" The Von Bondies "C'mon C'mon" Yellowcard "Breathing" Το Burnout 3: Takedown δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές. GameRankings 93.32%(PS2), 93.06%(Xbox) Metacritic 93/100(PS2), 94/100(Xbox) 1UP.com A Edge 9/10 GameSpot 9,5/10 GameSpy IGN 9,5/10 TeamXbox 9,6/10
Δημήτριος Παλαιολόγος Καντακουζηνός

Ο Δημήτριος Καντακουζηνός (άκμασε 1420-1453) ήταν Μεσάζων (Πρωθυπουργός) των αδελφών Παλαιολόγων Ιωάννη Η΄ και Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Ο συνεργάτης του στη θέση του Μεσάζοντος ήταν ο Λουκάς Νοταράς.

 Εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ένας από τους Αυλικούς, που συμβούλευσαν τον Ιωάννη Η΄ να υποστηρίξει τον πρίγκιπα Μουσταφά Τσελεμπή, στην προσπάθειά του να πάρει την εξουσία των Οθωμανών, όταν το 1421 απεβίωσε ο αδελφός του Μωάμεθ Α΄. Τελικά επικράτησε ο Μουράτ Β΄, γιος του αποβιώσαντος. Ο Δημήτριος Καντακουζηνός, ο Ματθαίος Λάσκαρης και ο Άγγελος Φιλομάττης ήταν η αποστολή, που πήγε στον νέο σουλτάνο, ο οποίος έδειξε την όχλησή του για το ότι οι Ρωμαίοι υποστήριξαν τον θείο του, με το να τους φυλακίσει. Ελευθερώθηκαν τον Φεβρουάριο του 1424, όταν συνήφθη συνθήκη μεταξύ του Ιωάννη Η΄ και του Μουράτ Β΄.Έπαιξε προέχοντα ρόλο σε διπλωματικές υποθέσεις ως Μεσάζων των δύο αυτοκρατόρων. Ήταν μάρτυρας στις συνθήκες του Ιωάννη Η΄ με τη Βενετία τον Σεπτέμβριο του 1423, τον Μάιο του 1431, τον Οκτώβριο του 1436, τον Σεπτέμβριο του 1442 και τον Ιούλιο του 1447. Κράτησε ηρωϊκή στάση στην τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ο Ντόναλντ Νίκολ θεωρεί, πως διοικούσε σώμα 700 ανδρών, που βρισκόταν στην περιοχή του ναού των Αγ. Αποστόλων μαζί με τον γαμπρό του Νικηφόρο Παλαιολόγο, ενώ ο Στήβεν Ράνσιμαν εκτιμά, πως είχε αναλάβει το τμήμα των Θεοδοσιανών Τειχών προς τη θάλασσα του Μαρμαρά.Μετά την πτώση της Πόλης, η τύχη του είναι ασαφής. Ο Κάρολος ντυ Κανζ γράφει ότι σκοτώθηκε με τον γαμπρό του κατά την άμυνα της Πόλης, όμως ο Ράνσιμαν σημειώνει ότι αιχμαλωτίστηκε.Ο Νίκολ γράφει πως διέφυγε με την οικογένειά του μαζί με άλλους με το πλοίο του Γενουάτη ναυάρχου Ζόρζι Ντόρια στη Χίο. Εκεί ο Βενετός καπετάνιος Τόμας Τσέλσι τους μετέφερε στην Κάντια (Χάνδακα Κρήτης). Η κόρη τού Δημητρίου Καντακουζηνού και της Σιμωνίδος Γκαντελίνα, η Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο, γιο του Παύλου Παλαιολόγου στην Κέρκυρα το Νοέμβριο του 1486.Ο Νίκολ δεν αναφέρει τα ονόματα των γονέων του, αναφέρει όμως, πως ήταν εξάδελφος του Ιωάννη Η΄. Το όνομα της συζύγου του δεν μας σώθηκε· η κόρη του παντρεύτηκε έναν Νικηφόρο Παλαιολόγο. Θεωρείται πως ο Δημήτριος ήταν πατέρας του πρωτοστράτορος Καντακουζηνού, που εκτέλεστηκε πέντε ημέρες μετά την άλωση μαζί με τον Λουκά Νοταρά και τον Ανδρόνικο Καντακουζηνό. Νυμφεύτηκε ίσως τη Σιμωνία Γκαντελίνα και είχε τέκνα: Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο (ή Νικηφόρο) Παλαιολόγο, γιο του Παύλου. ένας γιος απεβ. 1453, πρωτοστράτορας.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2013

To Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2013 ήταν η 36η έκδοση του Πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Νικητής ήταν ο Κέδρος Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της ΣΤΟΚ συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες των 12 αγροτικών ομοσπονδιών της Κύπρου. Διεξήχθη σε 4 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι. Από κάθε αγροτική ομοσπονδία συμμετείχε η πρωταθλήτρια ομάδα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν. (πρ.) : Πρωταθλήτρια ομάδα ομοσπονδίας Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 8 από τις 12 ομάδες. Μέσα από τη διαδικασία της κλήρωσης 4 ομάδες εξαιρέθηκαν από τον Α΄ γύρο. Οι ομάδες αυτές ήταν ο ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου, ΑΕΚ Κοράκου, Δάφνη Τρούλλων και η Ολυμπιάς Λυμπιών Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 4 ομάδες που είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο. Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση. Στον τελικό προκρίθηκαν ο Κέδρος Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας και η Ολυμπιάς Λυμπιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 21 Απριλίου 2013 στο Στάδιο Χαλκάνορα στο Δάλι. Το παιχνίδι τελείωσε με σκορ 2-2. Το αποτέλεσμα δεν άλλαξε στην παράταση και ακολούθησε η διαδικασία εκτέλεσης πέναλτι. Νικητής ήταν ο Κέδρος Αγίας Μαρίνας Σκυλλούρας με σκορ 11-10.
Άλσος Βεΐκου

Το Άλσος Βεΐκου είναι άλσος της Αθήνας, εντός των ορίων του Δήμου Γαλατσίου. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Τουρκοβουνίων. Πήρε το όνομά του απ' τον Αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης, Λάμπρο Βέικο, ο οποίος υπήρξε ιδιοκτήτης στρεμμάτων στην περιοχή. Σήμερα αποτελεί μια τεράστια έκταση πρασίνου (256 στρεμμάτων) και είναι ένας από τους μεγαλύτερους πνεύμονες της Αθήνας. Διαθέτει καφετέρια, παιδική χαρά, γήπεδα, θέατρο, θερινό κινηματογράφο κλπ. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Μεσαιωνική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και από το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου.

 Το Άλσος, έχει έκταση 256 στρέμματα, ενώ διαθέτει: Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ, όπου εδρεύει ο Α.Ο. Γαλατσίου Γήπεδο Ποδοσφαίρου Γήπεδα εδαφοσφαιρισης petanque("πετάνκ") Το Δημοτικό κολυμβητήριο Γαλατσίου Μικρότερα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ Γήπεδα τένις Πίστα σκέιτμπορντ Παιδικές Χαρές Όργανα Γυμναστικής εξωτερικού χώρου Θερινό Σινεμά Καφετέριες Θέατρο, το οποίο φιλοξενεί εκδηλώσεις και παραστάσεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού Για αρχή, η αφετηρία της υπο κατασκευής τέταρτης γραμμής του Μέτρο της Αθήνας θα βρίσκεται στον μελλοντικό Σταθμό Άλσους Βεΐκου, μόλις 850 μέτρα μακριά απ' το Άλσος, στη γωνία των Λεωφόρων Βεΐκου και Τραλλέων.. Προς στιγμήν, μέσω συγκοινωνιών, το Άλσος ειναι προσβάσιμο μόνο μέσω λεωφορείου, καθώς διαθέτει 4 στάσεις. Ενώ, υπάρχει πάρκινγκ με πρόσβαση μόνο μέσω της Λεωφόρου Βεΐκου. https://www.galatsi.gov.gr/building/alsos-veikou/
Μαίρη Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ

Η Μαίρη Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ (Mary Cavendish of Devonshire, γεννημένη ως Μαίρη Αλίκη Γκασκόϊνε-Σέσιλ Mary Alice Gascoyne-Cecil, 25 Ιουλίου 1895 - 24 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και Κυρία επί των Ενδυμάτων της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

 Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1895 στο Χάτφιλντ, και ήταν κόρη του Ιάκωβου Γκασκόϊνε-Σέσιλ, Υποκόμη Κράνμπορν και της Λαίδης Σεσίλια Αλίκης Γκορ.Στις 21 Απριλίου 1917 παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Κάβεντις, 10ο Δούκα του Ντέβονσαϊρ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Λόρδο Γουλιέλμο Ιωάννη Ροβέρτο (1917–1944), παντρεύτηκε την Αικατερίνη Κένεντι. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Λόρδο Ανδρέα Ροβέρτο Μπάξτον (1920–2004), παντρεύτηκε την Ντέμπορα Μίτφορντ. Απέκτησαν 7 παιδιά. την Λαίδη Μαίρη (1922–1922), πέθανε σε βρεφική ηλικία. την Λαίδη Ελισάβετ Γεωργιάνα Αλίκη (1926–2018), δεν παντρεύτηκε ποτέ. την Λαίδη Άννα Εβελίνα Βεατρίκη (1927–2010), παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Λάμπερτ Τρι. Απέκτησαν 2 παιδιά.Την περίοδο 1955-1972 ήταν Καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Έξετερ. Έχει χριστεί Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1946 και Κυρία Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος το 1955. Πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1988 στο Ουεστμίνστερ σε ηλικία 93 ετών.
Έκλειψη Σελήνης

Έκλειψη Σελήνης είναι το φαινόμενο κατά το οποίο η Σελήνη περνά ακριβώς πίσω από τη Γη στη σκιά της. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εάν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη είναι σε συζυγία, με τη Γη ευρισκόμενη μεταξύ των δύο άλλων σωμάτων. Κάτι τέτοιο είναι δυνατόν μονάχα σε νύχτα με πανσέληνο. Η διάρκεια και το είδος μιας έκλειψης εξαρτώνται από τη θέση της Σελήνης σε σχέση με τα σημεία που η τροχιά της τέμνεται με την εκλειπτική. Εν αντιθέσει με την έκλειψη Ηλίου, που είναι ορατή από μικρές σχετικά περιοχές της Γης, μια έκλειψη Σελήνης είναι ορατή από οποιοδήποτε σημείο στην πλευρά της Γης που είναι νύχτα. Το φαινόμενο έχει διάρκεια μερικών ωρών, ενώ μια ολική έκλειψη Ηλίου διαρκεί μονάχα μερικά λεπτά, διότι η Σελήνη έχει μικρότερη σε μέγεθος σκιά. Η σκιά της Γης μπορεί να διαχωρισθεί νοητά σε δύο ομόκεντρους κύκλους, την καθαυτή σκιά (umbra) και την παρασκιά (penumbra). Η Σελήνη δεν δέχεται απευθείας ηλιακό φως όταν διέρχεται από τη σκιά της Γης, ενώ δέχεται όταν διέρχεται από την παρασκιά. Το είδος της έκλειψης καθορίζεται από το κατά πόσον η Σελήνη διέρχεται από τους δύο νοητούς κύκλους. Οι ολικές εκλείψεις, δηλαδή αυτές κατά τις οποίες διέρχεται από την καθαυτή σκιά, είναι σχετικά σπάνιες. Κάθε χρόνο συμβαίνουν από δύο ως πέντε εκλείψεις, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν είναι όμως ολικές. Αν είναι γνωστή η ημερομηνία και η ώρα που έλαβε χώρα μια έκλειψη, είναι δυνατή η πρόβλεψη των επόμενων.

 Η χρονική εξέλιξη μιας ολικής εκλείψεως Σελήνης οριοθετείται από τα εξής χρονικά ορόσημα («επαφές»): P1 - Αρχή του φαινομένου. Η Σελήνη ξεκινά να εισέρχεται στη σκιά της Γης. U1 - Αρχή της μερικής έκλειψης. U2 - Αρχή της ολικής έκλειψης. Mid - Η Σελήνη βρίσκεται στο σημείο εγγύτερα στο κέντρο της σκιάς της Γης (μέγιστο της έκλειψης). U3 - Τέλος της ολικής έκλειψης. U4 - Τέλος της μερικής έκλειψης. P4 - Τέλος του φαινομένου. Η Σελήνη δεν βρίσκεται πλέον στη σκιά της Γης. Η κλίμακα Ντανζόν δεικνύει τη φωτεινότητα του πλήρως σκιασμένου από τον Ήλιο τμήματος της Σελήνης κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης: L=0 - Η Σελήνη είναι ελάχιστα ορατή. L=1 - Η σεληνιακή επιφάνεια έχει σκούρο γκρι-καφέ χρώμα και τα χαρακτηριστικά της είναι δύσκολα διακριτά. L=2 - Η σεληνιακή επιφάνεια έχει χρώμα βαθύ κόκκινο ή παρόμοιο με της σκουριάς. Στο κέντρο της σκιάς οι αποχρώσεις είναι πολύ σκούρες, ενώ στο εξωτερικό της υπάρχει σχετική φωτεινότητα. L=3 - Η σεληνιακή επιφάνεια έχει ανοικτό κόκκινο χρώμα. Το χείλος της σκιάς είναι αρκετά φωτεινό. L=4 - Η σεληνιακή επιφάνεια έχει χρώμα πορτοκαλί ή όπως του χαλκού. Το χείλος της σκιάς είναι πολύ φωτεινό. Πολλοί αρχαίοι πολιτισμοί είχαν μύθους που έδιναν τη δική τους ερμηνεία στο φαινόμενο, το οποίο μπορεί να εκλαμβανόταν ως καλός ή κακός οιωνός. Σύμφωνα με πολλές μυθολογίες, ένα ζώο κατάπινε τη Σελήνη. Αλλού θεωρούσαν πως επρόκειτο για δαίμονα, ο οποίος ήταν δυνατό να εκδιωχθεί με κατάρες. Οι αρχαίοι Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι, διότι ανέφεραν ότι η Γη είναι στρογγυλή και μάλιστα χρησιμοποίησαν τη σκιά της επί της Σελήνης ως απόδειξη. "Lunar Eclipse Essentials" - βίντεο της NASA όπου επεξηγούνται οι βασικές έννοιες (Αγγλικά)
Αργυράδες Κέρκυρας

Οι Αργυράδες είναι παραδοσιακός οικισμός της Κέρκυρας, κτισμένος σε υψόμετρο 100 μέτρων, στο νότιο τμήμα του νησιού σε περιοχή περιβαλλόμενη από ελαιόδεντρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός των Αργυράδων ανέρχεται στους 660 κατοίκους.

 Το όνομα του οικισμού φέρεται να προέρχεται από τον βυζαντινό οίκο των Αργυρών ή Αργυρόπουλων. Μέχρι το 1997 ήταν έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Κέρκυρας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε έως το 2011 έδρα του δήμου Κορισσίων. Έκτοτε, με βάση της διοικητικές αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Αργυράδων του δήμου Κέρκυρας. Το 1977, ο οικισμός κηρύχτηκε παραδοσιακός. Στους Αργυράδες υπάρχουν δύο ναοί, αφιερωμένοι ο ένας στην Αγία Τριάδα και ο άλλος στον Άγιο Ιωάννη. Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε επίσημα έγγραφα κατά το 1508 ενώ τα επόμενα χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά από τις επιδρομές των Οθωμανών. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1943, οι Αργυράδες και τα γειτονικά τους υψώματα αποτέλεσαν πεδίο μάχης ανάμεσα στα ιταλικά στρατεύματα που κατείχαν την Κέρκυρα και τις δυνάμεις της Βέρμαχτ. Η σύγκρουση έληξε με σχετικά εύκολη επικράτηση των γερμανικών δυνάμεων και διεξήχθη στο πλαίσιο της ευρύτερης επιχείρησης εναντίον της μεραρχίας Άκουι, η οποία έδρευε στα Επτάνησα και μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας με τους Συμμάχους απέρριπτε την απαίτηση των Γερμανών για τον αφοπλισμό της. Χέρμαν Φρανκ Μάγερ, Αιματοβαμμένο Εντελβάις. Η 1η Ορεινή Ταξιαρχία, το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα, 1943 - 1944, τόμος Α΄, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2009. Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, τόμος Α΄, ΤΑ ΝΕΑ, 2012.
Δήμος Κορμίστας

Ο δήμος Κορμίστας ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίπολης. Αποτελούταν από τέσσερα χωριά του νομού Σερρών: Την Νέα Μπάφρα, την Κορμίστα, την Ηλιοκώμη και την Συμβολή. Έδρα του δήμου ήταν η Νέα Μπάφρα, η οποία ήταν και το μεγαλύτερο χωριό του δήμου σε πληθυσμό. Ο πληθυσμός του δήμου το 2001 ήταν 2.887 μόνιμοι κάτοικοι.

 Ο δήμος Κορμίστας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.887 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονταν: Δ.δ. Νέας Μπάφρας -- η Νέα Μπάφρα [ 1.004 ] Δ.δ. Ηλιοκώμης -- η Ηλιοκώμη [ 582 ] Δ.δ. Κορμίστας [ 991 ] η Κορμίστα [ 941 ] η Μονή Εικοσιφοινίσσης [ 50 ] Δ.δ. Συμβολής [ 457 ] η Συμβολή [ 419 ] η Άνω Συμβολή [ 38 ] Ο Δήμος Κορμίστας είχε σχηματιστεί το 1997 από τις εξής κοινότητες: Κοινότητα Νέας Μπάφρας Κοινότητα Συμβολής Κοινότητα Ηλιοκώμης Κοινότητα Κορμίστης Στην περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος υπάρχουν 3 αθλητικά κέντρα (στο Δ.Δ. Ηλιοκώμης, στο Δ.Δ. Κορμίστας και στο Δ.Δ. Συμβολής), δημοτικά σχολεία με ενσωματωμένο νηπιαγωγείο ( στο Δ.Δ. νέας Μπάφρας,στο Δ.Δ. Κορμίστας και στο Δ.Δ. Ηλιοκώμης). Στο Δ.Δ. Συμβολής υπάρχει και Εθνικός παιδικός σταθμός. Τελευταίος δήμαρχος του δήμου Κορμίστας ήταν ο εκλεγμένος το 2006 Αλέξανδρος Καραμπογιούκας του Βασιλείου και αμέσως προηγούμενος ο Παναγιώτης Χατζηθεοδωρίδης, το 2002. Δήμος Κορμίστας (επίσημος ιστότοπος)
Γερβαντασάτ

Το Γερβαντασάτ ή Ερουαντασάτ (αρμενικά: Երվանդաշատ), ήταν αρμενική πόλη και μία από τις 13 ιστορικές πρωτεύουσες της Αρμενίας, η οποία χρησίμευε ως πρωτεύουσα μεταξύ 210 και 176 π.Χ. κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Οροντιδών στην Αρμενία και της αρχής των διαδόχων τους· τη δυναστεία των Αρταξιαδών.

 «Ερουαντασάτ», που μεταφράζεται ως «Χαρά του Ερβάντ (δηλαδή του Ορόντη)» είναι η αρμενική μορφή του τοπωνυμίου και προέρχεται από τη Μέση Περσική λέξη *Arwandašād (συγκριτικά με την Παλαιά Περσική λέξη *Aruvanta-šiyāti-). Το Γερβαντασάτ χτίστηκε γύρω στο 210 π.Χ. από τον τελευταίο βασιλέα των Οροντιδών, Ορόντη Δ' της Αρμενίας. Βρισκόταν σε ύψος στη δεξιά όχθη του ποταμού Αράξη, στο καντόνι Αρσαρουνίκ της επαρχίας Αϊραράτ της Μεγάλης Αρμενίας. Η τοποθεσία του βρίσκεται 1 χλμ ανατολικά του σύγχρονου αρμενικού χωριού Ερβαντασάτ, στη σημερινή τουρκική επαρχία Ιγκντίρ. Σύμφωνα με τον Μωυσή τον Χωρηνό, ο Ορόντης ίδρυσε το Γερβαντασάτ για να αντικαταστήσει το Αρμαβίρ ως πρωτεύουσά του, αφού το Αρμαβίρ είχε καταντήσει άνυδρο λόγω μετατόπισης του ποταμού Αράξη. Το αρχαίο Γερβαντασάτ καταστράφηκε από τον στρατό του Πέρση βασιλέως Σαπώρη Β΄ τη δεκαετία του 360 μ.Χ.Ο αρχαιολογικός χώρος δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο μεγάλης έρευνας, αλλά ως τώρα έχουν αποκαλυφθεί οι οχυρώσεις και ορισμένα ερείπια ανακτόρων.
Κόκκινος τετράνυχος

Ο κόκκινος τετράνυχος (αγγλ. Panonychus ulmi) είναι ένα Παράσιτο που προσβάlλει πολλές καλλιέργειες σε όλο τον κόσμο. Είναι ο πιο γνωστός και προβληματικός τετράνυχος καθώς αναπαράγεται εξαιρετικά γρήγορα και προκαλεί έτσι ζημιές σε σύντομο χρονικό διάστημα.

 Μορφολογία Το σώμα του ενήλικου θηλυκού είναι ωοειδές, το μήκος του είναι περίπου 430 mm και το χρώμα του κόκκινο. Στα σημεία έκφυσης των ραχιαίων τριχών του ιδιοσώματος υπάρχουν ευδιάκριτα φυμάτια λευκού χρώματος. Το αρσενικό είναι μικρότερο από το θηλυκό, είναι οξύληκτο με σχήμα διαμαντιού. Το χρώμα του αρσενικού είναι παραπλήσιο με εκείνο του θηλυκού. Τα αυγά του ακάρεως είναι σφαιρικά, ελαφρώς πεπλατυσμένα με επιφανειακές ακτινοειδείς ραβδώσεις και χαρακτηριστικό προεξέχοντα μίσχο στο κεντρικό σημείο της ραχιαίας πλευράς τους. Τα χειμερινά αυγά έχουν έντονο κόκκινο χρώμα. Ξενιστής Το παράσιτο αυτό αποτελεί ιδιαίτερα σοβαρό εχθρό ορισμένων φυλλοβόλων δέντρων όπως κυρίως της μηλιάς, ροδακινιάς, αχλαδιάς κυδωνιάς και δαμασκηνιάς. Μπορεί, επίσης, να προσβάλλει και άλλα φυτά όπως την κερασιά, αμυγδαλιά, τριανταφυλλιά, φράουλα και αμπέλι. Βιολογία-Ζημιές Ζει κατά κανόνα στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Εξ αιτίας της προσβολής, μπορεί να προκληθεί αργυρόχρωμος μεταχρωματισμός των φύλλων, ενώ όταν η προσβολή είναι έντονη τα φύλλα αποκτούν καστανό χρώμα και μπορεί να πέσουν. Σε περίπτωση έντονης προσβολής μπορεί να προκληθεί μείωση του μεγέθους και της ποιότητας των καρπών, μείωση του αριθμού των ανθοφόρων οφθαλμών της επόμενης χρονιάς και ακόμη και μείωση του μήκους των βλαστών των προσβεβλημένων φυτών. Καταπολέμηση Ένα από τα μέτρα που επί χρόνια εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση του P. Ulmi είναι η διενέργεια χειμερινών ψεκασμών με ορυκτέλαια για την αντιμετώπιση των διαχειμαζόντων αυγών. Η ευπάθεια των χειμερινών αυγών σε ορυκτέλαια αυξάνει, όσο πλησιάζει η εποχή εκκόλαψης τους. Έχει βρεθεί στην Καλιφόρνια ότι ψεκασμός με 1% ορυκτέλαιο την περίοδο λίγο πριν την εκκόλαψη των χειμερινών αυγών ήταν εξίσου αποτελεσματικός με ψεκασμό με 2% ορυκτέλαιο κατά την περίοδο του ληθάργου των δέντρων. Ψεκασμοί Ψεκασμοί που γίνονται λίγο πριν την έναρξη εκκόλαψης των χειμερινών αυγών με ακαρεοκτόνα που έχουν ωοκτόνο και προνυμφοκτόνο δράση όπως τα clofentezine και hexythiazox έχουν δώσει ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα. Τα ακαρεοκτόνα αυτά έχουν μικρή τοξική δράση στα ωφέλιμα ακάρεα και μεγάλη υπολειμματική διάρκεια, αλλά μειονεκτούν ως προς το ότι τα ακάρεα αναπτύσσουν γρήγορα εθισμό.
Τζον Μάλκοβιτς

Ο Τζον Μάλκοβιτς (αγγλικά: John Gavin Malkovich‎), (9 Δεκεμβρίου 1953), είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός και σκηνοθέτης. Τα τελευταία 25 χρόνια έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 70 ταινίες, ενώ έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, για τους ρόλους του στις ταινίες Μια Θέση στην Καρδιά (Places in the Heart) και Η Δεύτερη Ευκαιρία (In the Line of Fire). Άλλες γνωστές του ταινίες είναι οι Επικίνδυνες Σχέσεις (Dangerous Liaisons), Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς (Being John Malkovich) και Η Ανταλλαγή (Changeling).

 Γεννήθηκε στο Κρίστοφερ του Ιλινόις και έχει κροατική, σκωτσέζικη και γερμανική καταγωγή. Ηταν μαθητής σε ένα Καθολικό σχολείο του Σικάγο και αργότερα σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο Ιλινόις Στέιτ (αγγλ. Illinois State University). Johnny Loves Bobby (1989) Strap-Hanging (1999) The Dancer Upstairs (2002) Hideous Man (2002) Blazing Satchels (2008) Hideous Man (2002) The Accidental Tourist (1988) Ghost World (2001) The Dancer Upstairs (2002) The Libertine (2004) Kill the Poor (2006) Art School Confidential (2006) Juno (2007) Συνέντευξη του Τζον Μάλκοβιτς στο Βήμα, 25/11/2007, http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artid=185120&dt=25/11/2007 Άρθρο στη Ναυτεμπορική, 19/11/2007, http://www.naftemporiki.gr/t+z/story.asp?id=1440588 Αρχειοθετήθηκε 2009-12-06 στο Wayback Machine.
74 (αριθμός)

Το 74 (εβδομήντα τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 73 και πριν από το 75. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 74:2 = 37, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 74 συμβολίζεται ως LXXIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΔ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 74 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 37 και 74, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 75. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 74 είναι 74 = 2 · 37. Το 74 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (2 · 37). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 74 αντιστοιχεί στο βολφράμιο.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1949

Η 22η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1949, έλαβε χώρα στις 23 Μαρτίου 1950 στο θέατρο RKO Pantages, στο Χόλυγουντ της Καλιφόρνιας.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά Η κληρονόμος Ένα γράμμα σε τρεις γυναίκες Ατσαλένιοι Αετοί Μολών Λαβέ! Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς - Ένα γράμμα σε τρεις γυναίκες Γουίλιαμ Γουάιλερ - Η κληρονόμος Ρόμπερτ Ρόσσεν - Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά Κάρολ Ριντ - Πρώτη Απογοήτευση Γουίλιαμ Γουέλμαν - Μολών Λαβέ! Μπρόντερικ Κρόφορντ - Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά Κερκ Ντάγκλας - Φλογισμένα πάθη Γκρέγκορι Πεκ - Ατσαλένιοι αετοί Ρίτσαρντ Τοντ - Ανυπόμονη καρδιά Τζον Γουέιν - Στους άμμους της Ιβοζίμα Ολίβια Ντε Χάβιλαντ - Η κληρονόμος Λορέτα Γιανγκ - Η Δύναμη της Καρδιάς Ντέμπορα Κερ - Εδουάρδε, παιδί μου Τζιν Κρέιν - Πίνκυ η μιγάς Σούζαν Χέιγουορντ - Αρχίσαμε με ένα φιλί Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
ΡΦΚ Σεραίν (167)

Η ΡΦΚ Σεραίν είναι Βελγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Σεραίν στην επαρχία της Λιέγης. Αγωνίζεται στην β΄ κατηγορία Βελγίου από τη σεζόν 2009-10 ως Ρουαγιάλ Μπουσσύ Ντουρ Μπορινάζ και ήταν παλαιότερα γνωστή ως Ρουαγιάλ Φρανκς Μπορέν μέχρι την έναρξη της σεζόν 2008-09. Η έδρα της ομάδας είναι το Σταντ ντυ Παιρέ.

 Ο σύλλογος ΚΣ Μπουσσύ-Μπουά ιδρύθηκε το 1918 στο Μπουσύ. Το 1982, ο σύλλογος συγχωνεύθηκε με την ΚΣ Ελούζ, μια ομάδα από την γειτονική πόλη του Ελούζ, στο δήμο Ντουρ, και μετονομάστηκε σε Ρουαγιάλ Φρανκς Μποραίν Μπουσσύ-Μπουά Ελούζ. Το 1984-85, κέρδισαν την Προμοσιόν Β, την 4η κατηγορία Βελγίου, και προβιβάστηκαν στην τρίτη κατηγορία. Εκείνη τη στιγμή, απλούστευσαν το όνομα τους σε Ρουαγιάλ Φρανκς Μποραίν. Ο σύλλογος παρέμεινε στην Γ΄ κατηγορία μέχρι τη σεζόν 1994-95. Μετά από τέσσερις σεζόν στην Προμοσιόν, η Ρουαγιάλ Φρανκς Μποραίν επανήλθαν στη τρίτη κατηγορία. Στη σεζόν 2008-09, έφτασαν στη Β ΄κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Στη σεζόν 2009-10 τερμάτισαν 5οι. Προπονητής είναι ο Κριστόφ Γκρεγκουάρ.
Πέλλετ ξύλου

Τα πέλλετ ή συσσωματώματα ξύλου (pellets) είναι στερεά βιοκαύσιμα, οικολογικά και φιλικά προς το περιβάλλον, που προέρχονται από ξύλο ή από βιομάζα. Παράγονται κυρίως από πριονίδι ή υπολείμματα από πριστήρια και μονάδες κατεργασίας ξύλου (λ.χ. τσιπς-ξυλοτεμαχίδια, εξακρίδια, ξυλόσκονη). Σε αρκετές περιπτώσεις, πέλλετ (που δεν είναι όμως πέλλετ ξύλου) παράγονται κι από εναλλακτικές πρώτες ύλες βιομάζας, όπως είναι το πυρηνόξυλο, κλαδέματα δέντρων (π.χ. ελιάς, οπωροφόρων δένδρων), και υπολείμματα αγροτικών καλλιεργειών

 Η διαδικασία παραγωγής των "πέλλετ ξύλου" περιλαμβάνει διαδοχικά τα ακόλουθα στάδια : 1) την αποθήκευση των πρώτων υλών [βιομάζας] σε καθαρό και στεγνό χώρο 2) τη ξήρανση της ώστε να μειωθεί η περιεκτικότητά της σε υγρασία 3) τον τεμαχισμό και άλεσή της 4) τη συμπίεσή της σε ειδικές πρέσες μήτρας (pelletizing ή pellet mills) 5) την ψύξη και την κοσκίνιση του παραγόμενου πέλλετ 6) την αποθήκευση του τελικού εναλλακτικού καυσίμου που παράγεται σε ασφαλές μέρος. Βασική προϋπόθεση σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι η πρώτη ύλη να αποτελείται αποκλειστικά από καθαρό ξύλο, χωρίς προσμίξεις από χημική ουσία (π.χ. βαφές, βερνίκια, κ.λπ.), ή ξύλο βαμμένο, εμποτισμένο με συντηρητικά, ή από ξυλοπλάκες όπως ινοπλάκες και μοριοπλάκες. Παράλληλα, κατά την παραγωγή τους δεν χρησιμοποιούνται χημικά, καθώς η συνεκτική ουσία που τους χαρίζει τη συμπαγή τους μορφή, είναι η λιγνίνη, δηλ. η φυσική συγκολλητική ουσία που περιέχεται στο ξύλο. Η διαδικασία παραγωγής του πέλλετ συντελεί στην παραγωγή υψηλής ποιότητας προϊόντος, και είναι απαραίτητο να ελέγχεται πλήρως η παραγωγική διαδικασία. Οποιαδήποτε μεταβολή στις συνθήκες παραγωγής του πέλλετ (π.χ. μη επαρκής ξήρανση, χαμηλότερη θερμοκρασία κατά τη συμπίεση, τέφρα, μη σταδιακή ψύξη) έχει ως συνέπεια την παραγωγή κατώτερης ποιότητας προϊόντος, με χαμηλότερη ενεργειακή απόδοση. Το υψηλό ποσοστό τέφρας (ανοργάνων ουσιών) είναι η κυριότερη αρνητική παράμετρος στην ποιότητα των πέλλετ. Ως προς τη μορφή τους, τα πέλλετ ξύλου έχουν μικρό, κυλινδρικό σχήμα και λεία εξωτερική επιφάνεια. Αυτά τα χαρακτηριστικά τους προσδίδουν ιδιότητες ρευστού (μεγάλη ευκολία στη ροή). Συνεπώς, η αποθήκευση και μεταφορά τους είναι πιο εύκολη και αποδοτική από οποιαδήποτε άλλο είδος ξύλου. Βασικό χαρακτηριστικό του πέλλετ ξύλου είναι η χαμηλή περιεχόμενη υγρασία του (συνήθως 8-10%), η χαμηλή περιεκτικότητα του σε τέφρα (στάχτη) και η υψηλή θερμαντική του αξία. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά το καθιστούν εξαιρετικά ελκυστικό και αποδοτικό καύσιμο - βιοκαύσιμο. Οι παραπάνω ιδιότητες των πέλλετ ξύλου έχουν αποτυπωθεί στο Διεθνές Πρότυπο DIN ΕΝ ISO 17225-2 που καθορίζει αυστηρά όρια στις ιδιότητες των πέλλετ ξύλου. Σύμφωνα με το εν λόγω πρότυπο, τα πέλλετ ξύλου διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες ποιότητας: ENPlus Α1, Α2 και Β. Οι αυστηρότερες προδιαγραφές αντιστοιχούν στα ποιότητας Α1 πέλλετ ξύλου, τα οποία αποτελούν εξαιρετικής ποιότητας καύσιμο (βιοκαύσιμο) και ιδανικό για οικιακή κατανάλωση.Πηγές αναφέρουν ότι οι καταναλωτές οφείλουν να ζητούν παραστατικά που να βεβαιώνουν την ποιότητα λ.χ. Α1 του προϊόντος, διότι κυκλοφορούν ορισμένες φορές και πέλλετ αμφιβόλου ποιότητας στην ελληνική αγορά.
Κώστας Κορδεράς

Ο Κώστας Κορδεράς είναι Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε το 1952 και μεγάλωσε στο Νέο Φάληρο. Οι γονείς του ήταν Μικρασιάτες, ο πατέρας του από το Αϊβαλί και η μητέρα του από τον Τσεσμέ. Σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική και εργάστηκε ως διευθυντικό στέλεχος οικονομικού τομέα σε ταξιδιωτικό οργανισμό. Κατοικεί στο Πέραμα από το 1982.

 Υποκριτική αίσθηση, Μελετίου 1972 116 Λιθαράκια, Ελληνικά Γράμματα 2005 Αιθέρια Γκρι, Αρμός 2009 Ήχοι Σιωπής, Αρμός 2014 Ταξιδιώτης του Εντός, Αρμός 2015 Δελτίο Ζωής, Αρμός 2015 Κομμάτια Μνήμης, Αρμός 2016 Περίπου Μαζί, Αρμός 2016 Κόκκινο Μαύρο, Αρμός 2017 Ισόβια Εκδρομή, Αρμός 2017 Μικρές Αφορμές, Αρμός 2018 Χαλασμένος καθρέφτης, Αρμός 2018 http://isbn.nlg.gr/index.php?lvl=author_see&id=28855
Ερρίκος του Αρκούρ

Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri, (20 Μαρτίου 1601 - 25 Ιουλίου 1666) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Αρκούρ (1605-1666), κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ και υποκόμης του Μαρσάν. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Μπριόν.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα του Ελμπέφ και κόμη του Αρκούρ και της Μαργαρίτας ντε Σαμπό, κόρης του Λεονόρ κόμη του Σαρνύ. Το 1605 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός έγινε δούκας του Ελμπέφ· ο Ερρίκος έγινε κόμης του Αρκούρ. Η πρώτη στρατιωτική υπηρεσία του ήταν στην πολιορκία της Πράγας το 1620. Για την ανδρεία που επέδειξε, ονομάστηκε από τους συντρόφους του ο δοκιμασμένος (cadet). Πολέμησε κατά των Προτεσταντών και πήρε μέρος στην πολιορκία της Λα Ροσέλ (1627-8) και του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελύ. Έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος το 1633, Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας το 1643 και Σενεσάλης της Βουργουνδίας. Το υψηλό αξίωμα του Μέγα Σταυλάρχη τον έκανε υπεύθυνο για τις μετακινήσεις του βασιλιά και της συνοδείας του· τον προσφωνούσαν ο Κύριος Μέγας (Monsieur le Grand). Το 1637 πολέμησε στο Πεδεμόντιο κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Ισπανικού Πολέμου (1635-59) όπου νίκησε μια Ισπανική στρατιά, πολύ μεγαλύτερη σε αριθμό, κοντά στο Κιέρι. Το 1640 ήταν υπεύθυνος για την πολιορκία του Τορίνο, που έπειτα από τρεις μήνες παραδόθηκε. Έπειτα πολέμησε στη Σαρδηνία και στην Καταλωνία, στην οποία έγινε αντιβασιλιάς το 1645. Κατά την εξέγερση της Σφενδόνης (Fronde) έμεινε πιστός στην αντιβασίλισσα Άννα της Αυστρίας, αλλά συγκρούστηκε με τον καρδινάλιο Μαζαρέν και αποσύρθηκε στην Αλσατία. Το 1639 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Φιλίππη του Καμπού και είχε τέκνα: Αρμάνδη-Ενριέττα 1640-1684, ηγουμένη του αβαείου του Σουασόν. Λουδοβίκος 1641-1718, κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ. Φίλιππος 1643-1702, ιππότης. Αλφόνσος-Λουδοβίκος 1644-1689, ηγούμενος του αβαείου στο Ρογιαμόν. Ραϊμόντ-Μπερενγκέρ 1647-1686, ηγούμενος του αβαείου στο Φακόν ντε Μω. Κάρολος 1648-1708, κόμης του Μαρσάν. Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.
Κατάλογος αστέρων του Υδροχόου

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Υδροχόου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Υδροχόο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2007. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4.2)». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2012. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Feb)». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2012. Dommanget, J.· Nys, O. (2002). «Catalogue of the Components of Double and Multiple Stars (CCDM)». Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2007. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010.
Γενικές εκλογές Ονδούρας 2021

Στις 28 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ονδούρα, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, τα 128 μέλη του Εθνικού Κογκρέσου, τα 20 μέλη του Κεντροαμερικανικού Κοινοβουλίου, δήμαρχοι και μέλη δημοτικών συμβουλίων.Η αριστερή Σιομάρα Κάστρο, η οποία ήταν Πρώτη Κυρία της Ονδούρας το 2006-2009, κέρδισε στην προεδρική εκλογή και έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Ονδούρας. Ο σύζυγός της, ο 52ος Πρόεδρος της Ονδούρας Μανουέλ Σελάγια, παραμένει αρχηγός του Ελεύθερου Κόμματος.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ονδούρας, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με απλό πλειοψηφικό σύστημα ενός γύρου, για τετραετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής.Το Εθνικό Κογκρέσο Ονδούρας αποτελείται από 128 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες της Ονδούρας, ηλικίας άνω των 18 ετών.
Αγία Κόρη

Η Αγία Κόρη ήταν νεομάρτυρας, που πέθανε κοντά στη Βροντού. Δεν έχει αναγνωριστεί ως Αγία από την επίσημη Εκκλησία, ωστόσο είναι αναγνωρισμένη από τον λαό, όχι μόνο στην Πιερία αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς το προσκύνημά της το επισκέπτονται δεκάδες άνθρωποι από όλες τις γωνιές της Ελλάδας και έχουν αναφερθεί πολλά θαύματα από πιστούς της.

 Έζησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Ελάχιστα είναι γνωστά για την καταγωγή της ή την προέλευσή της. Για το λόγο αυτό ονομάστηκε Αγία Κόρη, που σημαίνει «Άγιο Κορίτσι». Υπάρχουν διάφορες προφορικές παραδόσεις, οι οποίες αλληλοσυγκρούονται για τη ζωή και τη δράση της αγίας. Ήταν πολύ όμορφη και απέρριψε την πρόταση του Τούρκου Πασά να την πάρει στο χαρέμι του, επιλέγοντας να απαρνηθεί τα εγκόσμια και να ζήσει με εγκράτεια και αγνότητα. Κατέφυγε στον Όλυμπο, για να γλιτώσει την οργή του Πασά. Πέθανε εκεί από ασιτία και από τις κακουχίες, στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται το Προσκύνημά της (θέση Αγία Κόρη Ολύμπου) στην Παλαιά Βροντού. Άλλη διήγηση για τη ζωή της φέρει την Αγία να κατάγεται από τα Ιωάννινα. Εκεί την ανακάλυψε ο Αλή πασάς, έπειτα από προδοσία, και θέλησε να την πάρει στο χαρέμι του. Κατάφερε να διαφύγει από το απόσπασμα, με τη βοήθεια κάποιου Έλληνα, ο οποίος φωτίστηκε από τον Θεό και κατάλαβε ότι ήταν επονείδιστη η σχεδιαζόμενη πράξη του Αλή. Έχοντας το εικόνισμα της Παναγίας και του Χριστού έφυγε από την Ήπειρο και έφτασε στα βουνά του Ολύμπου. Εκεί πέθανε σε μια βαθιά χαράδρα, κυνηγημένη από τους Τούρκους. Σύμφωνα με άλλη διήγηση, στον τόπο που ξεψύχησε η Αγία, στους πρόποδες του Ολύμπου, εκεί όπου βρίσκεται το σημερινό εκκλησάκι, ξεχείλισε μία πηγή με αγίασμα. Το αγίασμα αυτό έγινε από τότε πηγή θαυμάτων και όσοι άρρωστοι πλένονταν από εκεί θεραπεύονταν. Μια άλλη παράδοση κάνει λόγο για θάνατο της Αγίας από πτώση στη χαράδρα, ενώ την κατεδίωκε κάποιος Πασάς. Ο τελευταίος την είδε σαν οπτασία και κατάλαβε ότι ήταν Αγία. Φέρεται μάλιστα να έδωσε διαταγή να χτιστεί το εκκλησάκι της. Επίσης, άλλη μαρτυρία λέει ότι ο μπέης της Κονταριώτισσας όταν είχε τυφλωθεί, ζήτησε να μεταβεί στον τόπο όπου έγιναν τα θαύματα της Αγίας. Ο μπέης πίστεψε, πλύθηκε από το αγίασμα και ως εκ θαύματος είδε το φως του. Με προσωπικά του έξοδα έγιναν τα πρώτα σκαλοπάτια και η ξύλινη γέφυρα στην περιοχή του προσκυνήματος. Αντίθετη παράδοση είναι αυτή που λέει ότι ενώ οι Τούρκοι πλησίασαν την Αγία, από θαύμα άνοιξε ο βράχος στη χαράδρα, δημιουργήθηκε μια σπηλιά, κρύφτηκε εκεί η νεομάρτυρας και μετά ο βράχος έκλεισε. Για τις συνθήκες θανάτου της, κάποια άλλη αφήγηση αναφέρει ότι είχε βρεθεί ο σκελετός της Αγίας σε ένα δέντρο, από έναν υλοτόμο. Το δέντρο αυτό ανέβλυζε αγίασμα, το οποίο θεράπευε τους ασθενείς. Ο τόπος, όπου σήμερα βρίσκεται το εκκλησάκι και το αγίασμα της Αγίας Κόρης, είναι ο τόπος όπου βρέθηκε το ιερό της λείψανο. Εκεί κοντά υπάρχει και η σπηλιά, στην οποία πιθανότατα κρυβόταν η Αγία. Τσακιρίδης Λάζαρος, Η Αγία Κόρη. Ιστορία της Αγίας Κόρης. Αγιογραφία
Στάνισλας Λάτσνι

Ο Στάνισλας Λάτσνι, γνωστός και ως « Στάχο » (γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1911 στο Βορμς της Γερμανίας), είναι πρώην Γαλλοπολωνός ποδοσφαιριστής, του οποίου η ποδοσφαιρική καριέρα ξεκίνησε στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, όταν και αγωνιζόταν με τα χρώματα της ΡΚ Λανς, ενώ ολοκληρώθηκε με το πέρας της σεζόν 1947, με την κατάκτηση του τίτλου του Πρωταθλητή Γαλλίας, τον οποίον κατέκτησε αγωνιζόμενος με την ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν. Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1960.

 Ο Στάνισλας Λάτσνι αγωνίστηκε ως μέσος με τα χρώματα των ΡΚ Λανς και ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν. Ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος με την ΑΚ Καμπραί, όπου είχε το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας, ενώ, ταυτόχρονα, είχε και τον διπλό ρόλο του παίκτη-προπονητή. Στη συνέχεια, ανέλαβε χρέη προπονητή στην ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν από τον Ιούλιο του 1956 ως τον Απρίλιο του 1959. 1936-1938 : ΡΚ Λανς 1938-1939 : ΡΚ Ρουμπαί 1939-1944 : Ολιμπίκ Λιλουά 1944-1945 : Εξελσιόρ ΑΚ Ρουμπαί 1945-1947 : ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν 1948-1955 : ΑΚ Καμπραί (παίκτης-προπονητής) 1956-1959 : ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν 1965-1966 : Ολιμπίκ Σαιν-Κεντάν Πρωταθλητής Γαλλίας το 1947 με την ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν Προφίλ του Στάνισλας Λάτσνι στο footballdatabase.eu.
Γιοχάννες Κορνέλις Φέρσπρονκ

Ο Γιοχάννες Κορνέλις Φέρσπρονκ (Johannes Cornelisz. Verspronck, μεταξύ 1600 και 1603 – 30 Ιουνίου 1662 (ταφή)) ήταν Ολλανδός ζωγράφος πορτρέτων της Χρυσής ολλανδικής Εποχής από το Χάαρλεμ .

 Ο Φέρσπρονκ γεννήθηκε μεταξύ 1600 και 1603 στο Χάαρλεμ, γιος του ζωγράφου Κορνέλις Ένχελς από το Χάουντα, ο οποίος και τον δίδαξε ζωγραφική. Το 1632 έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ και ξεκίνησε επιτυχημένη σταδιοδρομία ως ζωγράφος πορτρέτων κυρίως Καθολικών ατόμων που ποζάριζαν στο Χάαρλεμ. Μπορεί να ήταν μαθητής του Φρανς Χαλς και επηρεάστηκε έντονα από αυτόν, ειδικά στις φυσικές του εκφράσεις και στις χαλαρές πόζες. Είναι περισσότερο γνωστός για την ακρίβειά του στις λεπτομέρειες, όπως κοσμήματα και δαντέλες, κάτι που τον έκανε αρκετά δημοφιλή στις γυναίκες μοντέλα του. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι έλαβε προσοδοφόρα παραγγελία το 1642 για ένα ομαδικό πορτρέτο των επιτρόπων του Χάιλιχε Χεϊστχάους (Heilige Geesthuis), την εποχή που ήταν ένα από τα πλουσιότερα φιλανθρωπικά ιδρύματα στο Χάαρλεμ, που βρισκόταν στο Κροχτ. Αυτό όμως έγινε σε βάρος του ίδιου του Φρανς Χαλς, ο οποίος είχε ζωγραφίσει τους επιτρόπους του Χεϊστχάους της Αγίας Ελισάβετ το 1641 και περίμενε πλήρως να κερδίσει την προμήθεια για τις γυναίκες. Είκοσι χρόνια αργότερα ο Φέρσπρονκ ζωγράφισε ακόμη και τους επιτρόπους του Χεϊστχάους της Αγίας Ελισάβετ. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, ονομαζόταν "Χέραρντ Σπρονγκ (Gerard Sprong)" και ήταν γιος του ζωγράφου Κορνέλις Ένχελς, ο οποίος δημιούργησε πολλά schuttersstukken (ομαδικά πορτρέτα εθνοφυλάκων) που εκτίθονταν στο Ντούλεν (Doelen, εννοούσε τα κτίρια στο Χάρλεμ που χρησιμοποιούνταν για εξάσκηση στόχων, και όπου σήμερα βρίσκονται η κεντρική βιβλιοθήκη και ο proveniershuis (περίβολος πτωχοκομείου). Ο Φέρσπρονκ πέθανε το 1662 στο Χάαρλεμ. Κηδεύτηκε στις 30 Ιουνίου 1662. Ο Φέρσπρονκ δημιούργησε περίπου 100 γνωστούς πίνακες. Το κορίτσι με μπλε φόρεμα εμφανίστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1945, στο τραπεζογραμμάτιο για 25 ολλανδικά φιορίνι . Το χαρτονόμισμα είχε κυκλοφορία περίπου 39 εκατομμυρίων τεμαχίων και αφαιρέθηκε από την κυκλοφορία την 1η Φεβρουαρίου 1953 Το πορτρέτο του του εμπόρου του Άμστερνταμ Jean le Gouche (1634) ήταν στη συλλογή του Χέρμαν Γκέρινγκ. Το πορτρέτο δημοπρατήθηκε το 2007 και προήλθε από τη συλλογή του Jacques Goudstikker . Η τρέχουσα τοποθεσία του είναι άγνωστη. Το όνομα του Φέρσπρονκ έχει δοθεί σε μια οδό (the Verspronckweg ) στο Χάαρλεμ. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων 4 artworks by or after Johannes Cornelisz Verspronck at the Art UK site Johannes Cornelisz Verspronck on Artnet Works and literature on Johannes Verspronck
Datsun 13

Το Datsun 13 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1934, αντικαθιστώντας το Datsun 12, ενώ το 13 ήταν και το πρώτο όχημα της εταιρείας που κατάφερε ποτέ εξαγωγή από την χώρα. Συνολικά εξήχθησαν 44 αντίτυπα.

 Το Datsun 13 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της Datsun το οποίο κάλυπτε τόσο μεγάλη παλέτα κατηγοριών. Εκτός από τις κλασικές του εκδόσεις, Phaeton, Sedan και Roadster, το Datsun 13 ήταν διαθέσιμο επίσης σε Van έκδοση, καθώς επίσης και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού την Datsun 13Τ (Truck / ελαφρύ φορτηγό). Σχεδιαστικά το Datsun 13 διέφερε εν μέρει από τον προκάτοχό του, έχοντας εντελώς διαφορετική εμπρός γρίλια, η οποία ήταν χρωμιωμένη και σε σχήμα καρδιάς. Καινούριοι ήταν και οι τροχοί του οχήματος, ενώ οι αεραγωγοί στο καπό δεν ήταν πλέον κάθετοι, αλλά είχαν μια ελαφριά κλίση 10 μοιρών, όση ακριβώς ήταν και η κλίση της εμπρός γρίλιας. Όπως και στο Datsun 12, τα κύρια μέρη του οχήματος κατασκευάζονταν από την Yanase Motor και την Nihon Jidosha Corporation, ενώ το σασί του αυτοκινήτου κατασκευαζόταν από την Tobata Casting, μετέπειτα Nissan, στο εργοστάσιο της Οσάκα. Αναβάθμιση στον μηχανολογικό τομέα δεν υπήρξε για το Datsun 13, καθώς χρησιμοποιούσε τον ίδιο κινητήρα, κυβισμού 747 cm³ και ισχύος 12 ίππων στις 3.000 στροφές το λεπτό και μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς μέσω του ίδιου 3-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων με το Datsun 12. Ως αποτέλεσμα, ίδια ήταν και η τελική ταχύτητα του οχήματος, που έφτανε τα 73 χλμ./ώρα. https://web.archive.org/web/20131117191615/http://www.earlydatsun.com/datsun13.html
Μπάμια

Η μπάμια είναι αγγειόσπερμο, ποώδες, ετήσιο φυτό, ανήκει δε στο γένος Αβελμόσχος (Abelmoschus) και στην οικογένεια των Μαλαχοειδών (Malvaceae). Η τρέχουσα επίσημη ονομασία του είδους είναι Abelmoschus esculentus (Αβελμόσχος ο εδώδιμος), ενώ παλαιότερα θεωρούνταν είδος Ιβίσκου με την ονομασία Hibiscus esculentus (Ιβίσκος ο εδώδιμος). Η καταγωγή της είναι από την Αφρική και σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις τροπικές και εύκρατες περιοχές για τον ομώνυμο καρπό της.

 Ο βλαστός της φτάνει τα δύο μέτρα ύψος, τα φύλλα της είναι σε σχήμα καρδιάς, με μακριούς μίσχους και έχουν 3-5 λοβούς. Τα άνθη της έχουν κίτρινο χρώμα, ενώ το κέντρο τους είναι σκούρο κόκκινο. Υπάρχουν δύο τύποι καλλιέργειας της μπάμιας, η ποτιστική και η ξερική. Οι ξερικές μπάμιες, που χρειάζονται ελάχιστο πότισμα, είναι και οι πιο νόστιμες. Η μπάμια δεν αντέχει το ψύχος. Ευδοκιμεί σε καλοδουλεμένα δροσερά εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά και στην Ελλάδα σπέρνεται μέσα Μαρτίου με αρχές Απριλίου. Η συγκομιδή γίνεται δυο μήνες αργότερα και συνεχίζεται μέχρι και το μήνα Αύγουστο. Κατά το μάζεμα χρειάζεται ο συγκομιστής να φορά οπωσδήποτε γάντια, γιατί προκαλείται έντονος κνησμός (φαγούρα) και ερεθισμός, ίδιος με αυτόν της τσουκνίδας. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται 27.000 στρέμματα περίπου και η ετήσια παραγωγή φτάνει τους 25.000 τόνους. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής καταναλώνεται εγχώρια. Ο καρπός είναι μακρύς, τριχωτός, με γωνίες και μήκος από 5-15 εκατοστά και τρώγεται μόνο όταν είναι άγουρος. Το τοίχωμα του καρπού είναι σαρκώδες και βλεννώδες, ενώ, όταν ωριμάσει, ο καρπός γίνεται ξυλώδης. Οι μπάμιες τρώγονται μαγειρεμένες, σκέτες ή με κρέας, γίνονται κονσέρβες ή τουρσί με πίκλες. Πριν μαγειρευτούν συνηθίζεται να μουλιάζονται σε ξύδι και νερό, προκειμένου να μην έχουν βλεννώδη υφή όταν τρώγονται. Στις ΗΠΑ συνηθίζεται να τρώγονται και τηγανιτές ή σε ένα είδος "σούπας" με κρέας και μπάμιες που ονομάζεται "gumbo", ενώ σε μερικές χώρες τα σπόρια χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο του καφέ. Στις χώρες της ανατολής τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν τα φύλλα και τους άγουρους καρπούς για κατάπλασμα κατά του πόνου.
Κουδούνια Δράμας

Τα Κουδούνια (πρώην Μπούζγα ή Μούζγα) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 814 κάτοικους.

 Το χωριό βρίσκεται στον κάμπο της Δράμας περίπου 6 χιλιόμετρα νότια της Δράμας, σε υψόμετρο 60 μέτρων. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων επικυρώθηκε μαζί με την υπόλοιπη περιοχή της Δράμας στο ελληνικό κράτος βάσει της συνθήκης του Βουκουρεστίου. Η πρώτη ελληνική απογραφή που διενεργήθηκε το 1913 στα νέα εδάφη κατέγραψε στο χωριό (από κοινού με το γειτονικό Γενή-Τσιφλίκ) 433 κατοίκους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, εγκαταστάθηκαν οικογένειες Ποντίων προσφύγων από χωριά της περιοχής του Καρς, όπως το Ιβανπόλ ή Μόλα-Μουσταφά, το Ατγκιόζ και το Μέστσιτλι. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό περιήλθε μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης στη Βουλγαρία. Την 29η Σεπτεμβρίου του 1941, Έλληνες αντάρτες που συμμετείχαν στην εξέγερση της Δράμας εισήλθαν στον οικισμό, σκοτώνοντας τον Βούλγαρο κατοχικό κοινοτάρχη και καταστρέφοντας μερικές οικίες. Την επόμενη ημέρα, τα Κουδούνια αρχικά βομβαρδίστηκαν από την αεροπορία και κατόπιν δέχτηκαν επιδρομή από πεζοπόρα τμήματα πεζικού, συνεπικουρούμενα από δυνάμεις της αστυνομίας και άτακτους ένοπλους. Οι βουλγαρικές δυνάμεις προχώρησαν στην αιχμαλωσία όσων ντόπιων ανδρών δεν είχαν εγκαταλείψει τον οικισμό, τους οποίους έκαψαν ζωντανούς σε αχυρώνα, με τον αριθμό των θυμάτων να κυμαίνεται μεταξύ 19-25 ατόμων. Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, το χωριό υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Καλαμπακίου, ωστόσο αργότερα αποτέλεσε έδρα κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε από Μούζγα σε Κουδούνια, ενώ μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Δράμας. Έκτοτε ανήκει στον δήμο Δράμας. Από τα Κουδούνια κατάγεται η λαϊκή τραγουδίστρια, Νατάσα Θεοδωρίδου (γ. 1970).