No Prayer for the Dying

Το No Prayer for The Dying είναι ο όγδοος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου και CD στις 1 Οκτωβρίου 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ". Το 1995, επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, το οποίο περιείχε τέσσερα επιπλέον κομμάτια.

 Το 1989, οι Iron Maiden έκαναν ένα μεγάλο διάλειμμα και ο κιθαρίστας Άντριαν Σμιθ ηχογράφησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με το συγκρότημα Adrian Smith and Project (ASAP). Ο Σμιθ, απογοητευμένος από την ηχητική κατεύθυνση την οποία έπαιρναν οι Iron Maiden κατά τις ηχογραφήσεις του επόμενου δίσκου τους, αποφάσισε να αποχωρήσει και αντικαταστάθηκε από τον Τζάνικ Γκερς, πρώην κιθαρίστα των Gillan. Το νέο άλμπουμ παρουσίασε μία επιστροφή στον αρχικό ήχο του συγκροτήματος, χωρίς τα πλήκτρα των δύο προηγούμενων δίσκων. Τα φωνητικά του Μπρους Ντίκινσον παρουσίασαν μία πιο τραχιά μορφή τους σε σύγκριση με τα πιο ψηλά του παρελθόντος. Το "No Prayer for the Dying" ηχογραφήθηκε με το φορητό στούντιο των Rolling Stones, στο εξοχικό σπίτι του Στιβ Χάρις στο Έσσεξ. Στιχουργικά, το συγκρότημα ασχολήθηκε με πολιτικά και θρησκευτικά θέματα, αφήνοντας το επικό και ιστορικό περιεχόμενο των προηγούμενων δίσκων τους. Το εξώφυλλο του άλμπουμ δείχνει τη μασκότ του συγκροτήματος, Έντι, να βγαίνει από ένα τάφο και να πιάνει το νεκροθάφτη από το λαιμό. Σχεδιάστηκε για άλλη μια φορά από τον Ντέρεκ Ριγκς και για την επανέκδοση του δίσκου, ο μάνατζερ του συγκροτήματος Ρομπ Σμόλγουντ, του ζήτησε να αφαιρέσει την εικόνα του νεκροθάφτη, όπως και έγινε. Στη δεύτερη έκδοση του "No Prayer for the Dying" προστέθηκε η επιγραφή "After the Daylight, The Night of Pain, That is not Dead, Which Can Rise Again", πάνω στην ταφόπλακα. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ και το # 17 των αντίστοιχων αμερικάνικων. Το "No Prayer for the Dying" έγινε χρυσό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και συνοδευόταν από τα σινγκλ "Holy Smoke" και "Bring Your Daughter... to the Slaughter", τα οποία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία σκαρφαλώνοντας στο # 3 και το # 1 στη Μεγάλη Βρετανία, αντίστοιχα. Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές με το "AllMusic" να του δίνει δύο αστέρια και το "Metal Archives" μέσο όρο βαθμολογιών 62%. Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ονομάστηκε "No Prayer on the Road" και τις συναυλίες των Iron Maiden άνοιγαν, σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα, οι Wolfsbane, Anthrax, The Almighty και King's X. Η πρώτη τους εμφάνιση έγινε στο Σαουθάμπτον στις 20 Σεπτεμβρίου 1990, για να συνεχίσουν στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις 18 Οκτωβρίου. Στις 21 Οκτωβρίου εμφανίστηκαν ζωντανά στη Βαρκελώνη και μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου έδωσαν 34 συναυλίες στην Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Δανία, την Ιταλία και τα σκανδιναβικά κράτη. Στις 13 Ιανουαρίου 1991 ξεκίνησε το βορειοαμερικανικό κομμάτι της περιοδείας το οποίο διήρκεσε μέχρι τις 19 Μαρτίου, με το συγκρότημα να δίνει σαράντα συναυλίες. Η περιοδεία έκλεισε με έξι εμφανίσεις στην Ιαπωνία στις αρχές Απριλίου του 1991. No Prayer for the Dying (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "No Prayer for the Dying" είναι οι εξής: Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Τζάνικ Γκερς - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Στιβ Χάρις - μπάσο Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα To "No Prayer for the Dying" στην επίσημη ιστοσελίδα των Iron Maiden Αρχειοθετήθηκε 2013-07-04 στο Wayback Machine.