Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη 1848

Η Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη (Μάρτιος - Οκτώβριος 1848) του 1848 με πρωθυπουργό τον επιφανή Υδραίο αγωνιστή του 1821, ήταν η πρώτη εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση, εγκαινιάζοντας τις παρεμβάσεις του βασιλέα Όθωνα στην λειτουργία του Κοινοβουλίου.

 «Πρωθυπουργός» ή και («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου» : Γεώργιος Κουντουριώτης«Επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου γραμματεύς της Επικράτειας»: Δρόσος Μανσόλας- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Κωνσταντίνο Κολοκοτρώνη«Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Λυκούργος Κρεστενίτης- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Βενιζέλο Ρούφο«Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Βασίλειος Χρηστακόπουλος- αντικαταστάθηκε στις 25 Ιουνίου 1848 από τον Τάτση Μαγγίνα«Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Παναγιώτης Ρόδιος «Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας»: Λυκούργος Κρεστενίτης (πρσωρινός)- διορίστηκε ο Γεώργιος Ράλλη«Επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας»: Δρόσος Μανσόλας (προσωρινός)- διορίστηκε ο Αναστάσιος Μαυρομιχάλης«Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας»: Γεώργιος Κουντουριώτης Όταν η κυβέρνηση Τζαβέλλα παραιτήθηκε - με αφορμή την διαφωνία με τον Όθωνα ως προς τον διορισμό ορισμένων γερουσιαστών - ο βασιλιάς ήρθε σε επαφές με πολιτικούς παράγοντες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο Άγγλος πρεσβευτής Έντμουντ Λάιονς, πίεζε τον βασιλιά προς την κατεύθυνση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, ωστόσο ο βασιλιάς προτίμησε να δώσει την εντολή στον μετριοπαθέστερο Σπυρίδωνα Τρικούπη, επίσης του Αγγλικού κόμματος. Ο Τρικούπης όμως αρνήθηκε κατηγορηματικά, υπέρ του Μαυροκορδάτου, και τότε ο βασιλιάς κάλεσε τον Γεώργιο Κουντουριώτη ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση με πρόσωπα κυρίως του Γαλλικού κόμματος, έτσι όπως επιθυμούσε και ο Όθων. : Τον Αύγουστο του 1848 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο προϋπολογισμός του κράτους για το 1848. Τα κυριώτερα έσοδα του ελληνικού κράτους το 1848 (αλλά και των άλλων ετών εκείνης της περιόδου) προέρχονταν: - από άμεσους φόρους 7.328.000 δρχ. - έμμεσους φόρους (τέλη τελωνείου, χαρτόσημα, κλπ) 4.256.000 δρχ. - έσοδα δημοσίων καταστημάτων (ταχυδρομεία, τυπογραφείο, νομισματοκοπείο) 314.000 δρχ. - έσοδα από ενοικιάσεις δημοσίων κτημάτων και εγκαταστάσεων (αλυκές, ελαιώνες, ιχθυοτροφεία, αμπελώνες, κλπ) 4.508.000 δρχ. - εκποιήσεις εθνικών κτημάτων 400.000 δρχ. - εκκλησιαστικά εισοδήματα (ενοικιάσεις και εκποιήσεις μοναστηριακών κτημάτων) 126.000 δρχ. - διάφορα άλλα (τόκοι υπερημερίας, έσοδα ποινικών και αστικών δικαστηρίων, μερίσματα μετοχών, κ.α.) 249.000 δρχ. - έσοδα κλεισμένων χρήσεων 1.010.000 δρχ. - έκτακτα έσοδα (προκαταβολές από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις για την αποπληρωμή του δανείου Ρότσιλντ) 3.835.473,58 δρχ.Τα κυριώτερα έξοδα ήταν : - εξωτερικό χρέος (πληρωμή τόκων, εξόδων, προμήθειας, χρεολυσίων των δανείων Ρότσιλντ και Εϋνάρδου) 5.381.197,20 - εσωτερικό χρέος (τόκοι) 3.666,66 -συντάξεις 399.141,12 δρχ. - οικονομική χορηγία στον Βασιλιά 1.000.000 δρχ. - αποζημιώσεις βουλευτών και γερουσιαστών 452.340 δρχ. - πιστώσεις προς τα υπουργεία 10.484.410 δρχ. (με το Υπουργείο Στρατιωτικών να παίρνει «τη μερίδα του Λέοντος», 4.595.658 δρχ.