Ο Λουθηρανικός Ύμνος (βιβλίο)

Ο Λουθηρανικός Ύμνος (αγγλικά: The Lutheran Hymnal‎ / TLH) είναι ένας από τους επίσημους ύμνους της Λουθηρανικής Εκκλησίας - Σύνοδος του Μιζούρι (LCMS). Εκδόθηκε το 1941 από τον εκδοτικό οίκο Concordia στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, ήταν ο δεύτερος επίσημος αγγλικός ύμνος της Λουθηρανικής Εκκλησίας, που διαδέχθηκε τον Ευαγγελικό Λουθηρανικό Ύμνο (αγγλικά: Evangelical Lutheran Hymn-Book‎) του 1912. Η ανάπτυξη του Λουθηρανικού Ύμνου ξεκίνησε το 1929 ως συνεργατική προσπάθεια των εκκλησιών του Ευαγγελικού Λουθηρανικού Συνοδικού Συνεδρίου της Βόρειας Αμερικής και έγινε ο κοινός ύμνος τόσο για την Λουθηρανική Εκκλησία όσο και για την Ευαγγελική Λουθηρανική Σύνοδος του Ουισκόνσιν (αγγλικά: Wisconsin Evangelical Lutheran Synod‎ / WELS). Περιέχοντας 668 χορωδίες, ύμνους, κάλαντα και τραγούδια, συν τη λειτουργία για την Κοινή Υπηρεσία, συλλογές και προσευχές, τους ψαλμούς και διάφορους πίνακες, το "Ο Λουθηρανικός Ύμνος" έγινε ένας εξαιρετικά δημοφιλής και αγαπημένος πόρος λατρείας στην λουθηρανική εκκλησία της Βόρειας Αμερικής. Οι προσπάθειες να το αντικαταστήσουν τα τελευταία χρόνια συχνά αντιμετώπισαν έντονη αντίσταση.

 Η πρώτη απόπειρα αντικατάστασης του Λουθηρανικού Ύμνου ξεκίνησε το 1965, όταν η Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδος του Μιζούρι άρχισε να εργάζεται πάνω στο Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας και κάλεσε και άλλες Λουθηρανές ομολογίες στη Βόρεια Αμερική να συμμετάσχουν στη δημιουργία του. Ως αποτέλεσμα διαφωνίας και συμβιβασμού με τις άλλες εκκλησίες που εμπλέκονται στην παραγωγή του Λουθηρανικού Βιβλίου Λατρείας, η η Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδος του Μιζούρι αντιτάχθηκε σε μέρος του περιεχομένου του και το Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας δημοσιεύθηκε το 1978 χωρίς την έγκριση του ίδιου του εκκλησιαστικού σώματος που ξεκίνησε την παραγωγή του. Μια αναθεώρηση του Λουθηρανικού Βιβίου Λατρείας απο την Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδος του Μιζούρι δημοσιεύθηκε το 1982 με τον τίτλο Λουθηρανική Λατρεία (αγγλικά: Lutheran Worship‎). Η Λουθηρανική Λατρεία (LW) προοριζόταν να αντικαταστήσει τον Λουθηρανικό Ύμνο ως επίσημο ύμνο της Λουθηρανικής Εκκλησίας - Σύνοδος του Μιζούρι. Ωστόσο, πολλές εκκλησίες δεν ήταν ακόμη ικανοποιημένες με το τελικό αποτέλεσμα, οδηγώντας τους στο να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το Λουθηρανικό Ύμνο. Σύμφωνα με μια έρευνα του 1999 από την Επιτροπή Λατρείας της Λουθηρανικής Εκκλησίας-Σύνοδος του Μιζούρι, περίπου το 36% των εκκλησιών της συνόδου εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν το Λουθηρανικό Ύμνο ως τον κύριο ύμνο τους, και ακόμη περισσότερες συνέχιζαν να το χρησιμοποιούν σε συνδυασμό με το Λουθηρανική Λατρεία και / ή άλλα υμνικά και συμπληρωματικά βιβλία. Ένας ακόμη νεότερος ύμνος, το Λουθηρανικό Βιβλίο Υπηρεσίας (2006), έχει αποκαταστήσει πολλά από τα χαρακτηριστικά του πρώην ύμνου με την ελπίδα ότι μπορεί να επιτευχθεί ευρύτερη χρήση. Στην Ευαγγελική Λουθηρανική Σύνοδο του Ουισκόνσιν, το βιβλίο "Ο Λουθηρανικός Ύμνος" αντικαταστάθηκε αποτελεσματικά το 1993 από το Χριστιανική Λατρεία: Ένας Λουθηρανικός Ύμνος και λίγες εκκλησίες συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν σε τακτική βάση. Ο Λουθηρανικός Ύμνος αναφέρεται συχνά από πολλούς ως «Κόκκινος Ύμνος», σε αντίθεση με το "Λουθηρανική Λατρεία", που αποκαλείτε ως «Μπλε Ύμνος». Ωστόσο, η ονομασία Κόκκινος Ύμνος είναι κάπως παραπλανητική. Οι αρχικές εκδόσεις του βιβλίου ήταν στην πραγματικότητα δεμένες με μπλε χρώμα, και ο ύμνος ήταν ταυτόχρονα διαθέσιμος τόσο σε κόκκινες όσο και σε μπλε εκδόσεις εξωφύλλου για μεγάλο μέρος της ιστορίας του. Αν και η κόκκινη έκδοση του εξωφύλλου είναι πλέον πιο κοινή, οι θήκες πολλών εκκλησιών είναι γεμάτες με μπλε καλυμμένα αντίγραφα του "κόκκινου" ύμνου. Γενικά, τα μέλη αυτών των εκκλησιών αναφέρονται στο Λουθηρανικό Ύμνο απλά ως «ο παλιός ύμνος». Η ευρεία χρήση του Λουθηρανικού Βιβλίου Υπηρεσίας έχει ξεκινήσει τη διαδικασία επίλυσης της υμνολογικής διαμάχης της Λουθηρανικής Εκκλησίας - Σύνοδος του Μιζούρι, καθώς οι αρχικές κριτικές ήταν γενικά αρκετά ευνοϊκές.Ο Εκδοτικός Οίκος Concordia ανακοίνωσε ότι όλα τα συμπληρωματικά υλικά που σχετίζονται με τον Λουθηρανικό Ύμνο, συμπεριλαμβανομένων των εξειδικευμένων εκδόσεων και της ημερήσιας διάταξης, θα εξαντληθούν όταν εξαντληθούν οι τρέχουσες προμήθειες, αλλά σχεδιάζει να συνεχίσει να παράγει την έκδοση για το άμεσο μέλλον. Το "Ο Λουθηρανικός Ύμνος" παραμένει ένας επίσημα επικυρωμένος ύμνος της Συνόδου και είναι απίθανο η Σύνοδος να το εγκαταλείψει επισήμως απο επίσημό της ύμνο.