Ρεκέσβινθ

Ο Ρεκέσβινθ, Recceswinth, (απεβ. την 1η Σεπτεμβρίου 672) ήταν ο Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania και της Septimania το 649–672. Κυβέρνησε από κοινού με τον πατέρα του Σινδάσβινθ μέχρι το θάνατο του πατέρα του το 653.

 Το γοτθικό όνομά του πιστεύεται ότι ήταν *𐍂𐌰𐌹𐌺𐌰𐍃𐍅𐌹𐌽𐌸𐍃 (*Raikaswinþs), από τις ρίζες reiks ("βασιλιάς") και swinþs ("δυνατός"). Το αναθηματικό στέμμα του χρησιμοποιούσε τη λατινική ορθογραφία RECCESVINTHVS. Άλλες λατινικές ορθογραφίες περιλαμβάνουν τα Recceswinthus, Recesvindus. Στα αγγλικά το όνομά του γράφεται επίσης Reccesuinth, Recceswint, Reccaswinth, στα Ισπανικά Recesvinto, στα Πορτογαλικά Recesvindo, στα Γερμανικά Rekkeswint και Γαλλικά Réceswinthe. Υπό τον Ρεκέσβινθ, το βασίλειο των Βησιγότθων απολάμβανε μία αδιάσπαστη ειρήνη για 19 χρόνια (653–672), εκτός από μία σύντομη εξέγερση των Βάσκων, με επικεφαλής έναν ευγενή ονόματι «Φρόγια», έναν εξόριστο Γότθο, ο οποίος διέφυγε από τις διώξεις του μονάρχη, όπως πολλοί άλλοι, στη χώρα των Βάσκων. Ο Φρόγια και οι Βάσκοι ρήμαξαν τα εδάφη της κοιλάδας του Έβρου, λεηλάτησαν εκκλησίες, δολοφόνησαν κληρικούς και πολιόρκησαν την πόλη της Σαραγόσα. Ο Ρεκέσβινθ αντέδρασε, έλυσε την πολιορκία και σκότωσε τον Φρόια» Ξεκινώντας το 654 ο Ρέκεσβινθ ήταν υπεύθυνος για τη δημοσίευση ενός νομικού κώδικα, τού Βιβλίου Νομοθετημάτων (Liber Iudiciorum), για να αντικαταστήσει τη Σύνοψη του Αλάριχ, έτσι έθεσε ένα βησιγοτθικό κοινό δίκαιο τόσο για τους Γότθους, όσο και για τους Ισπανορωμαίους στο βασίλειο. Αυτό το Liber Iudiciorum έδειχνε ότι είχε μικρή γερμανική επιρροή, τηρώντας πιο πιστά τους παλαιούς ρωμαϊκούς νόμους. Στον κώδικα τού γενικού νόμου τού 654, απαγόρευσε ένα σύνολο βασικών εβραϊκών πρακτικών, όπως για την περιτομή των ανδρών, για τη διατροφή (kashrut), για τον γάμο και τις τελετές του και τον εορτασμό τού Πάσχα. Επιπλέον, τα εκκλησιαστικά συμβούλια στην πρωτεύουσα των Βησιγότθων Τόλητον (Toletum, Τολέδο) έγιναν η πιο ισχυρή δύναμη στην κυβέρνηση και οι επίσκοποι ήταν το κύριο στήριγμα της μοναρχίας. Ο Γουίλ Ντυράν έγραψε στο The Age of Faith: «Με την ανώτερη εκπαίδευση και την οργάνωσή τους κυριαρχούσαν στους ευγενείς, που κάθονταν μαζί τους στα κυβερνητικά συμβούλια του Τολέδου· και παρόλο που η εξουσία του βασιλιά ήταν θεωρητικά απόλυτη και επέλεγε τους επισκόπους, αυτά τα συμβούλια τον εξέλεγαν και δέσμευαν την πολιτική εκ των προτέρων». Ο Ρεκέσβινθ απεβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 672, λίγο πριν από την πρώτη αραβική επιδρομή στην Βαιτική (Hispania Baetica). Το αναθηματικό στέμμα του Ρεκέσβινθ είναι ένα παράδειγμα βησιγοτθικής τέχνης, που κατασκευάστηκε στην Hispania. Βρέθηκε στον θησαυρό του Γκουαρασάρ, έναν θησαυρό χρυσοχόου που αποτελείται από στέμματα και σταυρούς, που πρόσφεραν στην εποχή τους αρκετοί βασιλείς του Τολέδου ως χειρονομία της ορθόδοξης πίστης τους και της υποταγής τους στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Ο θησαυρός βρέθηκε μεταξύ 1858 και 1861 στον αρχαιολογικό χώρο, που ονομάζεται Κήπος του Γκουαρασάρ (Huerta de Guarrazar), που βρίσκεται στην πόλη Γκουαδαμούρ, κοντά στο Τολέδο. Το αναθηματικό στέμμα του Ρέκεσβινθ βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ισπανίας, στη Μαδρίτη. Ανάμεσα στα στέμματα, κατασκευασμένα από χρυσό και πολύτιμους λίθους, είναι αυτό που τραβάει τη μεγαλύτερη προσοχή λόγω της εξαιρετικής κατασκευής του χρυσοτεχνίας του, με πολύτιμους λίθους να κρέμονται κάτω από τα φιλιγκράν λατινικά γράμματα, που αναρτώνται από τη βάση του, τα οποία συνθέτουν τη φράση: RECCESVINTHVS REX OFFERET ("Ρεκέσβινθος ο βασιλιάς το πρόσφερε»). Βησιγοτθικό Βασίλειο Εκκλησία του Σαν Χουάν Μπαουτίστα, Baños de Cerrato Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Recesvinto στο Wikimedia Commons