Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε

Το Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε (πολωνικά: Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach‎) είναι παλάτι που χτίστηκε τον 17ο αιώνα ως θερινή κατοικία των επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε της Πολωνίας. Η αρχιτεκτονική του παλατιού αποτελεί ένα μοναδικό μείγμα πολωνικών και ιταλικών παραδόσεων και αντανακλά τις πολιτικές φιλοδοξίες του ιδρυτή του. Επί του παρόντος, το παλάτι στεγάζει ένα παράρτημα του Εθνικού Μουσείου, με μια σημαντική γκαλερί πολωνικών έργων ζωγραφικής.

 Η κατοικία των επισκόπων της Κρακοβίας στην πόλη Κιέλτσε, ιδρύθηκε από τον επίσκοπο Γιάκουμπ Ζάντζικ, Μέγα Καγκελάριο του Στέμματος. Το κτίσμα, που ανεγέρθηκε μεταξύ 1637 και 1644, καλύφθηκε με δίδυμες στέγες ψηλών ορόφων και ολοκληρώθηκε με πύργους στις γωνίες. Η συμμετρική, τριμερής κάτοψή του, οι λότζιες, οι πύργοι και η εσωτερική του διάταξη παραπέμπουν στις βασιλικές κατοικίες που χρονολογούνται από τις δεκαετίες 1620 και 1630, συμπεριλαμβανομένου του Κάστρου του Ουγιάζντουφ και του Ανάκτορου Καζίμιες της Βαρσοβίας. Το σχέδιο του παλατιού αποδίδεται στον Τομάσο Ποντσίνο του Λουγκάνο (περίπου 1570–1659), σχεδιαστή πολυάριθμων έργων ιερής και κοσμικής αρχιτεκτονικής στην Κρακοβία, στο Γουόβιτς, στη Βαρσοβία, στο Μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα, καθώς και στο Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού.Αρχικά, πριν από το παλάτι υπήρχε μια αυλή που περικλείονταν από τείχη με τελετουργική πύλη από την πόλη, ο πίσω κήπος, που ονομαζόταν ιταλικός, ένας οπωρώνας, που περιβαλλόταν όλος από ένα τείχος με κτίσματα και 2 προμαχώνες. Ένας από τους προμαχώνες μετατράπηκε αργότερα σε πυριτιδαποθήκη. Ολόκληρο το συγκρότημα, συμπεριλαμβανομένης της συλλογικής εκκλησίας, του cour d'honneur, του παλατιού, του κήπου και του πύργου ευθυγραμμίστηκε με ένα μοναστήρι Βερναρδίνων στο λόφο Καρτσούφκα (ιδρύθηκε 1624–1628).Το παλάτι επεκτάθηκε τον 18ο αιώνα και μετατράπηκε σε γαλλικού τύπου κατοικία entre cour et jardin. Και στις δύο πλευρές της αυλής ανεγέρθηκαν μονώροφα φτερά, ένα από αυτά ένωνε μια εσωτερική βεράντα με το συλλογικό και ένα σεμινάριο της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, που χρηματοδοτήθηκε από τον Επίσκοπο Κονστάντι Φελίτσιαν Σανιάφσκι. Ο κήπος ήταν στολισμένος με θερμοκήπια γαλλικού τύπου, ενώ στο συγκρότημα του ανακτόρου είχαν ανεγερθεί μεγάλοι στάβλοι, σχολή ιππασίας, σιταποθήκη και ζυθοποιείο.Μετά την εθνικοποίηση των κτημάτων των επισκόπων το 1789, το παλάτι ήταν η έδρα διαφόρων ιδρυμάτων – της κύριας διεύθυνσης ορυχείων (1816–1827) και του πρώτου τεχνικού πανεπιστημίου της χώρας – της Ακαδημίας Μεταλλείων και αργότερα η έδρα των αρχών της επαρχίας Κιέλτσε (1867–1914). Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, οι τρούλοι του 17ου αιώνα στους πύργους, που αφαιρέθηκαν τον 19ο αιώνα, αποκαταστάθηκαν. Ο εσωτερικός χώρος ανακατασκευάστηκε – οι οροφές του 18ου αιώνα αφαιρέθηκαν εκθέτοντας οροφές με δοκάρια και ζωφόρους. Τα έτη 1919–1939 και 1945–1970 το παλάτι στέγαζε το Επαρχιακό Γραφείο. Η δομή μετατράπηκε σε μουσείο το 1971. Φεντορόβιτς, Γ.Κ.; Μπογκούτσκα, Μάρια; Σαμοσνόβιτς, Χένρικ (1982), A Republic of nobles: studies in Polish history to 1864, CUP Archive, ISBN 0-521-24093-X, https://books.google.com/books?id=p7U8AAAAIAAJ Καρπόβιτς, Μάριους (2002), Tomasz Poncino (ok. 1590-1659): architekt pałacu Kieleckiego (Tommaso Poncino (ca. 1590-1659): architect of the Kielce palace), National Museum in Kielce, ISBN 83-909744-7-9, https://books.google.com/books?id=5OEVAQAAIAAJ Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε (πολωνικά) Άρθρο με έκθεση εικόνων (πολωνικά)