Κόφουκου-τζι

Το Κόφουκου-τζι (興福寺, Kōfuku-ji) είναι βουδιστικός ναός, που βρίσκεται στη Νάρα της Ιαπωνίας. Μαζί με τον ναό Γιακούσι-τζι είναι οι δύο κύριοι βουδιστικοί ναοί στη Νάρα, που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά της σχολής Χοσσό. Και οι δύο ναοί συγκαταλέγονται στους επτά μεγάλους ναούς της Νάρα.Το Κόφουκου-τζι έχει ενταχθεί στην λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

 Ο ναός Κόφουκου-τζι ιδρύθηκε το 669 μ.Χ. όταν η Καγκάμι νο Όκιμι έκανε έναν ναό στη Γιαμασίνα, που είναι σήμερα ένα προάστειο του Κιότο, για να προσευχηθεί για την ανάρρωση του συζύγου της Φουτζιβάρα νο Καματάρι από κάποια ασθένεια. Η αρχική ονομασία του ναού ήταν Γιαμασίναντερα. Μετά το 672 μ.Χ. ο ναός μετακινήθηκε στην Ουμαγιασάκα του νομού Νάρα και μετονομάστηκε σε Ουμαγιασάκαντερα. Το 710 μ.Χ. μεταφέρθηκε ο ναός στη σημερινή του θέση. Επί Φουτζιβάρα νο Φουχίτο (659–720) ο ναός μετονομάστηκε σε Κόφουκου-τζι. Κατά τη διάρκεια των περιόδων Νάρα (710–794) και Χεϊάν (794-1180) ο ναός επεκτάθηκε σημαντικά με τη βοήθεια της οικογένειας Φουτζιβάρα. Βαθμιαία συγχωνεύθηκε με το γειτονικό ιερό Κασούγκα. Με το πλούτο, που είχε αποκτήσει, το Κόφουκου-τζι είχε τη δυνατότητα να διατηρεί ιδιωτικό στρατό από εκπαιδευμένους μοναχούς και μισθοφόρους. Έτσι, οι μοναχοί μπορούσαν να προστατέψουν τα συμφέροντα του ναού και να επηρεάσουν την ιαπωνική πολιτική με το κλείσιμο δρόμων, με την εμπόδιση απεσταλμένων, κ.α. Το Κόφουκου-τζι είχε 3000 ένοπλους άνδρες το 1006 μ.Χ.. Το 1081 μ.Χ. ο στρατός του Κόφουκου-τζι επιτέθηκε στα ανταγωνιστικά μοναστήρια στα βουνά Χιγιέι και Μιιντέρα. Από τον 15ο αιώνα το Κόφουκου-τζι άρχισε να παρακμάζει. Το 1717 μία πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος από τα κτήρια του ναού. Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου εξασφάλισε μία χορηγία στις αρχές του 17ου αιώνα για την αποκατάσταση πολλών κτισμάτων του ναού. Στις αρχές της περιόδου Μεϊτζί με απόφαση της κυβέρνησης διαχωρίστηκε βίαια από το σιντοϊστικό ιερό Κασούγκα και οι μοναχοί εγκατέλειψαν το Κόφουκου-τζι. Σήμερα λειτουργεί ως βασικός βουδιστικός ναός της σχολής Χοσσό. Ο ναός Κόφουκου-τζι αποτελείται από ένα σύμπλεγμα κτηρίων. Στην περίοδο της ακμής του υπήρχαν πάνω από 150 κτήρια στον ναό. To Κόφουκου-τζι είχε τρεις κύριες αίθουσες εκ των οποίων σήμερα διασώζεται μόνο αυτή, που βρίσκεται στα ανατολικά. Αυτή η αίθουσα (Ανατολική Χρυσή Αίθουσα ή Τοκόντο, 東金堂) κατασκευάστηκε το 1415 μ.Χ. εκεί όπου υπήρχε παλιότερο κτήριο. Δίπλα στην ανατολική κύρια αίθουσα βρίσκεται η διάσημη πενταόροφη παγόδα, η οποία κατασκευάστηκε το 1426 μ.Χ. Στο σημείο αυτό υπήρχαν προηγούμενα κτήρια, που είχαν καταστραφεί από φωτιά. Η παγόδα έχει 50 μέτρα ύψος και είναι η δεύτερη ψηλότερη παγόδα στην Ιαπωνία. Είναι κατασκευασμένη από ξύλο χωρίς τη χρήση καρφιών. Στο εσωτερικό της παγόδας υπάρχουν αρκετά αγάλματα που απεικονίζουν τον Γιακούσι, τον Αμίντα και τον Μιρόκου Βούδα.Γίνονται εργασίες ανακαίνισης στην πενταόροφη παγόδα ήδη από το 2020 και υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθούν το 2023. Η αρχική Κεντρική Χρυσή Αίθουσα (Τσουκόντο) καταστράφηκε από φωτιά το 1717. Ένα μικρότερο κτίσμα ανεγέρθηκε εκεί στις αρχές του 19ου αιώνα και κατεδαφίστηκε το 2000. Η ανακατασκευή της Κεντρικής Χρυσής Αίθουσας όπως ήταν αρχικά ολοκληρώθηκε το 2018.Το κτήριο Κοκουχοκάν (Kokuhokan, 国宝館) βρίσκεται στο σύμπλεγμα κτηρίων του ναού Κόφουκου-τζι. Ονομάζεται Μουσείο Εθνικών Θησαυρών Κόφουκου-τζι. Έχει χτιστεί το 1959 και φιλοξενεί πολλά έργα βουδιστικής τέχνης, που ανήκουν στο ναό Κόφουκου-τζι. Πολλά από τα εκθέματα όπως αγάλματα, βιβλία, καμπάνες, πίνακες ζωγραφικής έχουν χαρακτηριστεί ως εθνικοί θησαυροί. Το Μουσείο Εθνικών Θησαυρών Κόφουκου-τζι βρίσκεται εκεί, όπου παλιά υπήρχε η τραπεζαρία του μοναστηριού, η οποία καταστράφηκε στις αρχές της περιόδου Μεϊτζί λόγω των ταραχών ενάντια στο βουδισμό. Στο Κόφουκου-τζι υπάρχει επίσης μία μικρότερη παγόδα με τρεις ορόφους, που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και διαθέτει αρκετούς βουδιστικούς πίνακες ζωγραφικής.Έχει 19 μέτρα ύψος.Το σύμπλεγμα κτηρίων στο Κόφουκου-τζι περιλαμβάνει επιπλέον δύο οκταγωνικά κτήρια: το Χοκουέντο (Βόρεια Οκταγωνική Αίθουσα) και το Νανέντο (Νότια Οκταγωνική Αίθουσα). Το Χοκουέντο αρχικά είχε χτιστεί το 721 μ.Χ., στην ετήσια επέτειο από τον θάνατο του ιδρυτή και προστάτη του Κόφουκου-τζι, του Φουτζιβάρα νο Φουχίτο. Το σημερινό κτήριο όμως ανάγεται στο 1210 μ.Χ. και είναι το παλαιότερο κτήριο, που υπάρχει σήμερα στο συγκρότημα κτηρίων του ναού Κόφουκου-τζι. Το αρχικό κτήριο κάηκε το 1049 μ.Χ. και παρόλο που ξαναχτίστηκε, καταστράφηκε από το στρατό της φυλής Τάιρα το 1181 μ.Χ.. Το Νανέντο αρχικά είχε χτιστεί το 813 μ.Χ. Το σημερινό κτήριο όμως ανάγεται στο 1741 μ.Χ. Το Νανέντο έχει καταστραφεί από φωτιά συνολικά 4 φορές με πιο πρόσφατη το 1717. Το Ογιούγια κατασκευάστηκε κατά την περίοδο Μουρομάτσι. Περιέχει δύο μεγάλα σιδερένια καζάνια, που χρησίμευαν για σωματική καθαριότητα. Κόφουκου-τζι Κόφουκου-τζι άρθρο στον ιστότοπο https://www.worldhistory.org/Kofukuji/ John Bowring, Richard (2005). The religious traditions of Japan. Cambridge University Press. pp. 77–78. ISBN 0-521-85119-X. Noma, Seiroku; John M. Rosenfield; Bin Takahashi (2003). The Arts of Japan: Ancient and medieval. Kodansha International. pp. 84–85. ISBN 4-7700-2977-2.