Κάντας Γουίλερ

Η Κάντας Γουίλερ (γένος Θέρμπερ, 24 Μαρτίου 1827 - 5 Αυγούστου 1923), ήταν μία από τις πρώτες Αμερικανίδες γυναίκες σχεδιάστριες εσωτερικών χώρων και κλωστοϋφαντουργίας, για αυτό και συχνά της αποδίδεται ο τίτλος της 'μητέρας' του εσωτερικού σχεδιασμού. Υποστηρίζοντας τις γυναίκες τεχνίτριες, έγινε ιδιαίτερα γνωστή για την συνεισφορά της στην εισαγωγή του γυναικείου φύλου στον μέχρι τότε, ανδροκρατούμενο χώρο του εσωτερικού σχεδιασμού. Ενώ, ακόμα εισήγαγε ένα νέο στυλ αμερικάνικου σχεδιασμού. Η Γουίλερ συνδέθηκε με την Αποικιακή Αναγέννηση, το Αισθητικό Κίνημα και το Κίνημα των Τεχνών και των Χειροτεχνιών καθ' όλη τη μακρόχρονη καριέρα της, η Γουίλερ θεωρήθηκε ως εθνική "αυθεντία" στην διακόσμηση του σπιτιού. Η Γουίλερ είναι επίσης γνωστή για τον σχεδιασμό του εσωτερικού του Γυναικείου Κτηρίου στην Έκθεση Κολομβιανής Παγκόσμιας Κολομβίας του 1893 στο Σικάγο της Ιρλανδίας.

 Η Κάντας Γουίλερ γεννήθηκε ως Κάντας Θέρμπερ στις 24 Μαρτίου 1827 στο Δελχί της Νέας Υόρκης δυτικά των βουνών Catskill. Οι γονείς της ήταν ο Άμπνερ Γκίλμαν Θέρμπερ (1797–1860) και η Λούση ( γένος Ντάνχαμ) Θέρμπερ (1800–1892). Η Κάντας ήταν η τρίτη γεννημένη από οκτώ αδέρφια: την Λυδία Άννα Θέρμπερ (1824-? ), τον Κάρολο Στιούαρτ Θέρμπερ (1826–1888), τον Οράτιο Θέρμπερ (1828–1899), την Λούση Θέρμπερ (1834–1893), την Μίλισεντ Θέρμπερ (1837–1838), τον Άμπνερ Ντάνχαμ Θέρμπερ (1839–1899) και τον Φράνσις Θέρμπερ (1842 –1907). Η Γουίλερ έζησε μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία, αν και είχε εκφράσει την ενόχλησή της για το πώς ο πατέρας τους, τους μεγάλωνε «εκατό χρόνια πίσω από την εποχή τους» (6, Peck και Irish). Ο πατέρας της ήταν αυστηρά Πρεσβυτεριανός αλλά και αυστηρός υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας. Εξασφάλιζε ότι η οικογένεια του δεν χρησιμοποιούσε ποτέ κανένα προϊόν φτιαγμένο από σκλάβους. Ο Άμπνερ ήταν τόσο σοβαρός σε αυτή του την προσπάθεια, που η οικογένεια χρησιμοποίησε σπιτική ζάχαρη σφενδάμου αντί για ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο και λινό υφαντό από λινάρι, που καλλιεργούσαν στη φάρμα τους αντί για βαμβάκι του νότου. Κοιτάζοντας πίσω, η Κάντας ήταν πεπεισμένη ότι η φάρμα τους ήταν μια στάση στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Η Κάντας φοίτησε σε ένα «σχολείο βρεφών» όπου σε ηλικία έξι ετών έραψε το πρώτο της δείγμα. Γύρω στην ηλικία των 11 ή 12 ετών, η Κάντας άρχισε να παρακολουθεί την Ακαδημία Delaware στο Δελχί. Το 1876, η Γουίλερ επισκέφτηκε την Έκθεση Centennial της Φιλαδέλφειας. Ήταν βαθιά εντυπωσιασμένη από την επίδειξη της Βασιλικής σχολής Royal School of Art Needlework. Αλλά δεν ήταν η τέχνη του κεντήματος, που ενέπνευσε την Γουίλερ. Η Γουίλερ είδε τα κεντήματα ως μια επιχείρηση, που θα διευθύνονταν από γυναίκες και θα ωφελούσε τις γυναίκες. Ενώ ήταν ακόμη στη Φιλαδέλφεια, η Γουίλερ συνέλαβε την ιδέα μιας αμερικανικής εκδοχής της Βασιλικής Σχολής Royal School of Art Needlework, που θα περιλάμβανε «όλα τα είδη γυναικείας κατασκευής». Κατά τη γνώμη της, αυτό το μοντέλο θα μπορούσε να βοηθήσει «μορφωμένες» αλλά εξαθλιωμένες γυναίκες. Χρόνια αργότερα, σε μια επιστολή προς την ανιψιά της, η Γουίλερ περιέγραψε τον ενθουσιασμό της «χοροπηδάω στην πιθανότητα δουλειάς για τον στρατό των ανήμπορων γυναικών της Νέας Υόρκης, που ντρέπονται να ζητιανεύσουν και δεν έχουν εκπαιδευτεί να εργαστούν». Η Γουίλερ ίδρυσε την Εταιρεία Διακοσμητικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη το 1877. Άλλα ιδρυτικά μέλη ήταν οι Λούις Κόμφορτ Τίφανι, John LaFarge και Elizabeth Custer. Η Εταιρεία είχε σκοπό να βοηθήσει τις γυναίκες να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητες, να έχουν την δυνατότητα να συντηρήσουν τον εαυτό τους μέσω της χειροτεχνίας, όπως είναι το κέντημα, η ραπτική και άλλες διακοσμητικές τέχνες. Η Εταιρεία είχε ιδιαίτερη εστίαση στις χιλιάδες γυναίκες που έμειναν άπορες στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Η Γουίλερ κάλεσε την υψηλή κοινωνία της Νέας Υόρκης να υποστηρίξει ένα κατάστημα στο οποίο τα υψηλής ποιότητας, ειδικά κατασκευασμένα προϊόντα θα μπορούσαν να πωληθούν για να παράγουν εισόδημα. Η Εταιρεία είχε πεντακόσιους συνδρομητές μέσα σε τρία χρόνια. Κορυφαίοι καλλιτέχνες προσλήφθηκαν, για να διδάξουν ή να κρίνουν εκθέματα στην Εταιρία Διακοσμητικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη. Η Γουίλερ βοήθησε στην ίδρυση σχετικών εταιριών στο Σικάγο, στο Σεντ Λούις, στο Χάρτφορντ, στο Ντιτρόιτ, στην Τροία, στη Νέα Υόρκη και στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας. Το 1878, η Γουίλερ βοήθησε στην ίδρυση της εταιρίας «Exchange for Women's Work» στην Νέα Υόρκη, όπου γυναίκες ήταν δυνατόν να πουλήσουν οποιοδήποτε προϊόν μπορούσαν να κατασκευάσουν στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένων των αρτοσκευασμάτων και των λευκών ειδών οικιακής χρήσης. Αυτή η νέα επιχείρηση εξυπηρετούσε ένα ευρύτερο φάσμα γυναικών καθώς δεν απαιτούνταν καλλιτεχνικές δεξιότητες. Το «Exchange» άνοιξε τον Μάρτιο του 1878 με μια αποστολική πώληση τριάντα αντικειμένων στο σπίτι της συνιδρυτή του «Exchange», Mary Choate. Τον Απρίλιο, η επιχείρηση μετακόμισε σε μια ενοικιαζόμενη εγκατάσταση και τον Μάιο ήταν αρκετά επιτυχημένο για να προσφέρει θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης σε γυναίκες, στο χώρο των πωλήσεων. Τον πρώτο χρόνο του, το «Exchange» πλήρωσε σχεδόν 14.000 αμερικάνικα δολάρια σε προμήθειες. Μέχρι το 1891, υπήρχαν τουλάχιστον εβδομήντα δύο τοποθεσίες «Exchange» σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1879, η Γουίλερ παραιτήθηκε από την Εταιρεία Διακοσμητικών Τεχνών,. Το 1879, η Κάντας Γουίλερ και ο Λούις Κόμφορτ Τίφανι ίδρυσαν από κοινού την εταιρεία διακόσμησης εσωτερικών χώρων Tiffany & Wheeler. Η εταιρεία διακόσμησε μια σειρά από σημαντικά σπίτια και δημόσια κτίρια του τέλους του 19ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του Veterans' Room of the Seventh Regiment Armory, του Madison Square Theatre, του Union League Club, το σπίτι του Τζώρτζ Κέμπ και το σαλόνι του σπιτιού του Κορνήλιου Βάντερμπιλτ II. Η εταιρεία σχεδίασε επίσης το εσωτερικό του σπιτιού του Μαρκ Τουέιν. Tiffany & Wheeler, γνωστή και ως Tiffany & Co., Associated Artists. Οι συνεργάτες ήταν οι Λούις Κόμφορτ Τίφανι, Κάντας Γουίλερ, William Pringle Mitchell και Lockwood de Forest . Το 1883, η Γουίλερ δημιούργησε τη δική της εταιρεία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, όπου απασχολούσε μόνο γυναικείο δυναμικό, με την επωνυμία Associated Artists. Η εταιρεία παρήγαγε ένα ευρύ φάσμα κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων ταπετσαριών και κουρτινών. Η εταιρία Associated Artists ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα rotunda της. Πλεγμένα από δύο κλωστές, αυτά τα υφάσματα άλλαζαν χρώμα ανάλογα με το φως. Οι πλούσιοι πελάτες μπορούσαν να παραγγείλουν μοναδικά υφάσματα προσαρμοσμένα στα δικά τους γούστα και ανάγκες. Ο Άντριου Κάρνεγκι παρήγγειλε για δική του χρήση ένα ύφασμα με μοτίβο με σκωτσέζικα γαϊδουράγκαθα. Η Lillie Langtry παρήγγειλε μια φλοράλ ασημί-γκρι μπροκάρ πορτιέρα για την κρεβατοκάμαρά της. Ταυτόχρονα, η Γουίλερ φρόντισε να εξασφαλίσει ότι τα προϊόντα της θα ήταν διαθέσιμα σε ένα ευρύ κοινό δημιουργώντας μοτίβα έτοιμα για μηχανή και αναπαριστώντας στα υφάσματα αμερικανικά σχέδια και τοπικές φόρμες φυτών. Μεταξύ του 1884 και του 1894, η εταιρία Cheney Brothers παρουσίασε περισσότερα από 500 υφάσματα για την εταιρία Associated Artists, που πωλήθηκαν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες σε όλα τα επίπεδα της αγοράς. Το χαρακτηριστικό στιλ ταπισερί της Associated Artists ήταν ένας συνδυασμός αργαλειού και ύφανσης ταπισερί, που είχε εφεύρει η Γουίλερ. Η τεχνική αυτή έκανε τις βελονιές πρακτικά αόρατες και δημιουργούσε μια οπτικά πιο λεία ταπισερί. Το 1892, μαζί με τον σύζυγο και τον αδελφό της, η Γουίλερ ίδρυσε μια αποικία καλλιτεχνών στα βουνά Catskill που ονόμασε Onteora. Η αποικία ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή σε ανύπαντρες γυναίκες, που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις δεξιότητές τους στην τέχνη ή τη γραφή για να αποκομίσουν κάποιο εισόδημα , τελικά η αποικία κατέληξε να κατέχει δύο χιλιάδες στρέμματα γης. Το 1893, σε ηλικία 66 ετών, η Γουίλερ κλήθηκε να υπηρετήσει ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων του Γυναικείου Κτηρίου στην Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγου και να οργανώσει εκεί την έκθεση εφαρμοσμένων τεχνών της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το Κτήριο της Γυναίκας επιμελήθηκε η Bertha Palmer και σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα Sophia Hayden. Οι καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στο Κτήριο της Γυναίκας ήταν η Alice Rideout, η Marie Herndl, η Mary Cassatt και η κόρη της Γουίλερ, Dora Wheeler Keith. Το κτίριο ήταν γεμάτο με εκθέσεις γυναικείων καλών τεχνών, χειροτεχνίας, βιομηχανικών προϊόντων και τοπικών και εθνοτικών σπεσιαλιτέ από όλο τον κόσμο. Πάνελ πλαισίωναν τη μεγάλη ροτόντα του Κτιρίου των Γυναικών με την επιγραφή «Χρυσά ονόματα γυναικών που κατά τους περασμένους και τους παρόντες αιώνες έχουν τιμήσει την ανθρώπινη φυλή» μια ονομαστική κλήση αντηχούσε στα ονόματα στο πάτωμα του 1979 της Τζούντι Σικάγο «Το δείπνο». Η Γουίλερ πέρασε μεγάλο μέρος της μετέπειτα ζωής της γράφοντας βιβλία και άρθρα σχετικά με τη διακόσμηση και τις τέχνες της κλωστοϋφαντουργίας, καθώς και τη μυθοπλασία. Το τελευταίο της βιβλίο το δημοσίευσε το 1921. Σε ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη το 1843, η Κάντας συνάντησε τον Thomas Mason Wheeler (1818-1895). Μέσα σε ένα χρόνο παντρεύτηκαν. Τελικά, το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά: Η Candace Thurber Wheeler (1845–1876), η οποία παντρεύτηκε τον Lewis Atterbury Stimson (1844–1917) και ήταν μητέρα του Henry L. Stimson, ο οποίος έγινε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ James Cooper Wheeler (1849–1912), ο οποίος παντρεύτηκε την Annie Morris Robinson στις 4 Οκτωβρίου 1878 Dora Wheeler (1856–1940), που παντρεύτηκε τον Boudinot Keith (1859–1925) Dunham Wheeler (1861–1938) που παντρεύτηκε την Anne Quartley.Η Γουίλερ πέθανε στις 5 Αυγούστου του 1923 σε ηλικία 96 ετών . Οικιακή Τέχνη . Νέα Υόρκη: Harper & Brothers, (1893). Περιεχόμενο σε έναν κήπο . Νέα Υόρκη: Houghton Mifflin and Company, (1901). Πώς να φτιάξετε χαλιά . Νέα Υόρκη: Doubleday, Page & Company, (1902). Αρχές διακόσμησης σπιτιού. Νέα Υόρκη: Doubleday, Page & Company, (1903). The Annals of Onteora: 1887–1914 . Νέα Υόρκη: EW Whitfield, (1914; ) Χθες σε μια πολυάσχολη ζωή . Νέα Υόρκη: Harper & Brothers, (1918). Η Ανάπτυξη του Κεντήματος στην Αμερική . Νέα Υόρκη: Harper & Brothers, (1921). Σημειώσεις ΠηγέςAmelia Peck and Carol Irish (2001). Candace Wheeler. Metropolitan Museum of Art, New York. ISBN 1-58839-002-0. Peck, Amelia. “Candace Wheeler (1827–1923).” In Heilbrunn Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. (October 2004) Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art Works by Candace Wheeler at Project Gutenberg Works by or about Candace Wheeler at Internet Archive Works by Candace Wheeler at LibriVox (public domain audiobooks) Candace Wheeler: The Mother of American Interior Design. Αρχειοθετήθηκε 2013-01-17 at Archive.is Candace Wheeler, designer and reformer. Metropolitan Museum of Art: Candace Wheeler (1827–1923). Burrows Studio: Associated Artists Collection. Candace Wheeler Fabric and Wallpaper Designs.