IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κανδαυλισμός

Ο κανδαυλισμός είναι μια παραφιλική σεξουαλική πρακτική ή φαντασίωση στην οποία ένα άτομο (συνήθως ένας άντρας) εκθέτει τον (συνήθως θηλυκό) σύντροφό του, ή εικόνες της, σε άλλους ανθρώπους, για την ηδονοβλεπτική τους απόλαυση. Ο κανδαυλισμός συνδέεται, επίσης, με την ηδονοβλεψία και την επιδειξιομανία. Ο όρος μπορεί, επίσης, να εφαρμοστεί στην πρακτική του γδυσίματος ή με άλλο τρόπο την έκθεση μιας γυναίκας-συντρόφου σε άλλους. Ομοίως, ο όρος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην ανάρτηση προσωπικών εικόνων μιας γυναίκας-συντρόφου στο διαδίκτυο ή να την παροτρύνει ή να την αναγκάσει να φορέσει ρούχα που αποκαλύπτουν τη φυσική της ελκυστικότητα σε άλλους, όπως μίνι φούστα, κολλητό ένδυμα, διαφανές ένδυμα ή μπλούζα με βαθύ ντεκολτέ.

 Ο όρος προέρχεται από μία αναφορά στο Ηροδότου Ιστορίαι του Ηροδότου. Σύμφωνα με την ιστορία, ο Βασιλιάς Κανδαύλης της αρχαίας Λυδίας συνέλαβε ένα σχέδιο για να δείξει τη γυναίκα του εν αγνοία της στον υπηρέτη του Γύγη. Αφού ανακάλυψε τον Γύγη να την παρακολουθεί γυμνή, η σύζυγος του Κανδαύλη τον διέταξε να επιλέξει να σκοτώσει είτε τον εαυτό του είτε τον σύζυγό της, για να διορθώσει αυτή τη μοχθηρή αταξία.Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ψυχολογία από τον Ρίχαρντ φον Κραφτ-Εμπίνγκ στο βιβλίο του Psychopathia Sexualis. Ο Ισιντόρ Σάντγκερ υπέθεσε ότι ο κανδαυλιστής ταυτίζεται πλήρως με το σώμα του συντρόφου του και βαθιά στο μυαλό του δείχνει τον εαυτό του. Ένας εναλλακτικός ορισμός τον προτείνει ως πρακτική που περιλαμβάνει ένα άτομο, συχνά κρυμμένο, να παρατηρεί δύο άλλα που έχουν σεξουαλικές σχέσεις. Στην υπόθεση του Σερ Ρίτσαρντ Γουόρσλεϊ το 1782 εναντίον του Τζορτζ Μπισέτ για «εγκληματική συνομιλία» - δηλαδή, μοιχεία με τη Λαίδη Γουόρσλεϊ - αποκαλύφθηκε ότι ο Σερ Ρίτσαρντ βοήθησε τον Μπισέτ να πάρει μάτι τη Λαίδη Γουόρσλεϊ να κάνει μπάνιο.Ο συλλέκτης τέχνης και ειδήμων Τσαρλς Σαάτσι εξέτασε την επιρροή του κανδαυλισμού στο έργο του Σαλβαδόρ Νταλί, επικαλούμενος επεισόδια που ανέφεραν οι βιογράφοι του καλλιτέχνη, στα οποία η σύζυγος του Νταλί, Γκαλά, επιδεικνυόταν σε άλλους άντρες.Ο Ρόμπερτ Χάνσεν ήταν Αμερικανός πράκτορας του FBI που συνελήφθη το 2001 για κατασκοπεία για τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσική Ομοσπονδία. Αποκαλύφθηκε ότι είχε τραβήξει τολμηρές φωτογραφίες της γυναίκας του και τις έστειλε σε έναν φίλο. Αργότερα, ο Χάνσεν κάλεσε τον φίλο του να παρατηρήσει κρυφά τον Χάνσεν να κάνει σεξ με τη σύζυγο του κατά τις περιστασιακές επισκέψεις του φίλου στο σπίτι του Χάνσεν. Αρχικά, ο φίλος του παρακολουθούσε από ένα παράθυρο έξω από το σπίτι. Αργότερα, ο Χάνσεν χρησιμοποίησε εξοπλισμό βίντεο του FBI για να στήσει ένα κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και να επιτρέπει στον φίλο του να παρακολουθεί από την κρεβατοκάμαρα φιλοξενούμενων. Βασιλιάς Κανδαύλης όπως αναφέρεται από τον ιστορικό Ηρόδοτο Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Σέρινταν, Πολ (24 Οκτωβρίου 2015). «In Defence of King Candaules». Anecdotes from Antiquity. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2015.
Χριστίνα Γιουλιάνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ

H Χριστίνα-Ιουλιανή, γερμ. Christina-Juliane von Baden-Durlach (12 Σεπτεμβρίου 1678 - 10 Ιουλίου 1707) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του πρίγκιπα του Μπάντεν-Ντούρλαχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

 Ήταν το μόνο (επιζόν) τέκνο του Καρόλου-Γουσταύου πρίγκιπα του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Άννας-Σοφίας των Γουέλφων, κόρης του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Παντρεύτηκε το 1697 τον Ιωάννη-Γουλιέλμο Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα: Ιωαννέττα-Αντουανέττα-Γιουλιάνα 1698-1726, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Αδόλφο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς. Καρολίνα-Χριστίνα 1699-1743, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ λάντγραβο της Έσσης-Φίλιππσταλ. Καρλόττα-Βιλελμίνη-Γιουλιάνα 1703-1774. Αντώνιος-Γουσταύος 1700-1710 απεβ. 10 ετών, Κάρολος-Αύγουστος 1707-1711 απεβ. 4 ετών, Ιωαννέττα-Βιλελμίνη-Γιουλιάνα 1703-1705 απεβ. 2 ετών, Κάρολος-Γουλιέλμος 1706. Christiane Juliane von Baden-Durlach (Baden-Durlach), Herzogin zu Sachsen-Eisenach in Geni.com Saxe-Weimar-Eisenach line in: Royaltyguide.nl Archived 2014-10-06 at the Wayback Machine
Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν

Η χώρα του Αζερμπαϊτζάν είναι μια ημιπροεδρική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν ως το αρχηγό του κράτους και τον Πρωθυπουργό ως επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο σημερινός Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν είναι ο Ιλχάμ Αλίεφ.Το Σύνταγμα του Αζερμπαϊτζάν αναφέρει ότι ο πρόεδρος είναι ο κάτοχος της εκτελεστικής εξουσίας, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, αντιπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν εντός και εκτός της χώρας, ενώ προστατεύεται με άσυλο από τυχόν ποινική δίωξη. Ο πρόεδρος κυβερνά μαζί με τη συμβουλευτική ομάδα του, που αποτελείται από γραμματείς και υπουργούς.Η λίστα των στρατιωτικών συμβούλων του προέδρου περιλαμβάνει τον Γιασάρ Ντεμιρμπουλάκ (1992-1994), τον Νουραντίν Σαντίκοφ (1993-1999), τον Τοφίγκ Αγκαχουσεΐνοφ (1997-2002) και τον Βαχίντ Αλίεφ (από τον Απρίλιο του 2002).Μεταξύ των οργανισμών που υπάγονται απευθείας στον πρόεδρο είναι η Υπηρεσία Ειδικής Κρατικής Υπηρεσίας.

 Κάθε υποψήφιος για το γραφείο του προέδρου πρέπει να είναι πολίτης του Αζερμπαϊτζάν, τουλάχιστον 35 ετών και να είναι μόνιμος κάτοικος στο Αζερμπαϊτζάν για τουλάχιστον 5 χρόνια.Η εκλογή του προέδρου ρυθμίζεται κυρίως από τον προεδρικό εκλογικό νόμο και τις βασικές εγγυήσεις περί των εκλογικών δικαιωμάτων.Κάθε πολιτική παράταξη στην Εθνοσυνέλευση έχει το δικαίωμα να προτείνει έναν υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές. Η προεδρική σημαία είναι μια τετράγωνη έκδοση της σημαίας του Αζερμπαϊτζάν, που περιέχει στο κέντρο της το εθνόσημο του Αζερμπαϊτζάν. Κάποιες φορές χρησιμοποιείται στη σημαία ένα χρυσό πλαίσιο. Η σημαία χρησιμοποιείται στο εσωτερικό του γραφείου του προέδρου, σε άλλες κρατικές υπηρεσίες και στο όχημα του προέδρου όταν εκείνος το χρησιμοποιεί. Μια σημαία διαστάσεων 2:3 χρησιμοποιείται όταν ο πρόεδρος βρίσκεται στη θάλασσα. Δηλαδή, η σημαία είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο σύμβολο για να δηλωθεί την παρουσία του προέδρου. Ως εγγυητής του συντάγματος και ολόκληρου του συστήματος του συνταγματικού δικαίου, ο πρόεδρος διασφαλίζει ότι οι νόμοι και οι κανονισμοί των συνιστωσών περιφερειών του Αζερμπαϊτζάν είναι σε πλήρη συμμόρφωση με το σύνταγμα της χώρας και τους ομοσπονδιακούς νόμους.Ο πρόεδρος καλύπτεται με εκτεταμένα δικαιώματα για την εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. Καθορίζει τις θέσεις του Αζερμπαϊτζάν στις διεθνείς υποθέσεις και αντιπροσωπεύει το κράτος στις διεθνείς σχέσεις, διεξάγει διαπραγματεύσεις και υπογράφει συμφωνίες και συνθήκες.
Πρωθυπουργός της Σερβίας

Ο πρωθυπουργός της Σερβίας (Премијер Србије), επίσημα Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σερβίας (Председник Владе Републике Србије), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Σερβίας. Ο πρωταρχικός ρόλος του πρωθυπουργού είναι να κατευθύνει το έργο της κυβέρνησης και να υποβάλει στην Εθνική Συνέλευση το κυβερνητικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένου ενός καταλόγου προτεινόμενων υπουργών. Η παραίτηση του πρωθυπουργού προκαλεί την πτώση της κυβέρνησης.Η σημερινή πρωθυπουργός, Άνα Μπρνάμπιτς, μια ανεξάρτητη πολιτικός, διορίστηκε από τον πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς στις 29 Ιουνίου 2017.

 Η πρώτη σύγχρονη σερβική κυβέρνηση σχηματίστηκε στις 27 Αυγούστου 1805 στη Βόλιαβτσα, κοντά στο Στράγκαρι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης, και είχε την ονομασία «Διοικητικό Συμβούλιο» (Правитељствујушчи Совјет), ενώ ο τίτλος του αρχηγού του συμβουλίου ήταν «Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου». Αρχικά, το Συμβούλιο δεν είχε υπουργούς, αλλά μόνο μέλη, όμως το 1811 δημιουργήθηκαν τα πρώτα υπουργεία. Η κυβέρνηση αυτή έπαψε να υπάρχει με την κατάρρευση της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης στις 3 Οκτωβρίου 1813, ωστόσο αργότερα συνέχισε να εργάζεται στην εξορία στο Κοτίν της Ρωσίας, από το 1813 έως το 1814.Η κυβέρνηση αποκαταστάθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1815 μετά τη Δεύτερη Σερβική Επανάσταση. Ο αρχηγός της κυβέρνησης αυτής ονομάστηκε Αντιπρόσωπος του Πρίγκιπα (Књажевски представител). Αυτός ο τίτλος παρέμεινε επίσημος μέχρι το 1861, ακόμα και μετά την ίδρυση της συνταγματικής κυβέρνησης το 1835. Πριν από εκείνο το έτος, το πολιτικό πόστο δεν είχε μεγάλη αξία ή επιρροή και εξαρτιόταν αποκλειστικά από τη βούληση του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.Από το 1861 έως το 1903 ο αρχηγός της κυβέρνησης ονομαζόταν Πρόεδρος του Υπουργικού (Председник министарства). Από το 1903 έως τη δημιουργία του Βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων, την 1η Δεκεμβρίου 1918, ο αρχηγός της κυβέρνησης είχε τον τίτλο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών (Předsedník министарског савета).Υπό το κομμουνιστικό καθεστώς του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο η Σερβία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας και ο λεγόμενος «Υπουργός της Σερβίας» ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία μιας τοπικής μονοκομματικής κυβέρνησης. Το τίτλος άλλαξε ξανά με την πάροδο των ετών που μέχρι το 1953 ονομαζόταν Πρόεδρος της Κυβέρνησης, ενώ τα επόμενα έτη μέχρι το 1991 καλούνταν Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Μετέπειτα καθιερώθηκε ο τίτλος Πρόεδρος της Κυβέρνησης και Πρωθυπουργός. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται εν ζωή 8 πρώην πρωθυπουργοί της Σερβίας: Οι πιο πρόσφατοι θάνατοι πρώην πρωθυπουργών της Σερβίας είναι αυτοί του Ντράγκουτιν Ζελένοβιτς (1991) το 2020, and Ντουσάν Κέντρικ (1974–1978) το 2022. Κυβέρνηση της Σερβίας Πρόεδρος της Σερβίας Κατάλογος προέδρων της Σερβίας
Realme

H realme είναι εταιρεία κατασκευής smartphone που εδρεύει στο Σεντσέν της Κίνας. Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 4 Μαΐου 2018 από τον Σκάι Λι (Li Bingzhong), ο οποίος ήταν πρώην αντιπρόεδρος της Oppo. Η Realme προσφέρει επίσης μια μεγάλη γκάμα άλλων προϊόντων, όπως Smart TVs και Smart wearables όπως Fitness band, Smartwatches κ.λπ. Η realme έχει χαρακτηριστεί ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εταιρεία στον κόσμο.

 Η realme εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Κίνα το 2010 με το όνομα "OPPO Real". Ήταν sub-brand της Oppo (η οποία είναι θυγατρική της BBK Electronics) μέχρι τη δημιουργία της ως spinoff στις 4 Μαΐου 2018.Τον Μάιο του 2018, κυκλοφόρησε το πρώτο της τηλέφωνο, το Realme 1. Στις 30 Ιουλίου 2018, ο πρώην αντιπρόεδρος της Oppo και επικεφαλής του υπερπόντιου τμήματος της Oppo, Σκάι Λι, ανακοίνωσε την επίσημη παραίτησή του από την Oppo και την πρόθεσή του να καθιερώσει τη Realme ως ανεξάρτητη μάρκα στο Weibo. Με το σύνθημα της εταιρείας "Dare to Leap", δήλωσε ότι στο μέλλον, η μάρκα Realme θα επικεντρωθεί στην παροχή κινητών τηλεφώνων με σταθερή απόδοση και κομψό σχεδιασμό, προσφέροντας στους νέους μια χαρούμενη ζωή με προσιτή "τεχνολογία" και "ομορφιά". Στις 15 Νοεμβρίου 2018, η realme υιοθέτησε νέο λογότυπο. Στις 22 Νοεμβρίου 2018, η Realme έγινε το Νο 1 αναδυόμενο εμπορικό σήμα στην αγορά Smartphone της Ινδίας. Οι πωλήσεις κινητών τηλεφώνων Realme στην Ινδία έχουν ξεπεράσει τις πωλήσεις της μητρικής εταιρείας Oppo και είναι η τέταρτη μεγαλύτερη μάρκα της αγοράς ινδικών smartphone από τότε. Ο Madhav Sheth κατέχει επί του παρόντος τη θέση του CEO της Realme India και της Realme Europe. Η Realme India έχει τον τίτλο του πιο ποιοτικού brand στον χώρο των smartphone στην Ινδία. Στις 15 Μαΐου 2019, η Realme πραγματοποίησε το πρώτο της συνέδριο στο Πεκίνο για την επίσημη είσοδό της στην κινεζική εγχώρια αγορά, λανσάροντας τα Realme X, Realme X Lite και Realme X Master Edition. Τον Ιούνιο του 2019, η Realme ανακοίνωσε επίσημα την είσοδό της στην ευρωπαϊκή αγορά. Στις 26 Ιουνίου 2019, η Realme κυκλοφόρησε την πρώτη φωτογραφία της με την κάμερα 64MP. Σύμφωνα με μια έκθεση από το διεθνές ίδρυμα αναλυτών Counterpoint, η Realme κατέγραψε 4,7 εκατομμύρια μονάδες σε όλο τον κόσμο το δεύτερο τρίμηνο του 2019, η οποία είναι αύξηση 848% από έτος σε έτος και έχει γίνει ένας από τους 10 κορυφαίους κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων σε ολόκληρο τον κόσμο. Τον Αύγουστο του 2019, η realme παρουσίασε μια πρωτότυπη συσκευή με τετραπλή κάμερα 64MP στην Κίνα και την Ινδία. Μέχρι τον Αύγουστο του 2019, η realme είχε ξεπεράσει τους 10 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως. Έναν χρόνο αργότερα, έφτασε στους 45 εκατομμύριους χρήστες.Τον Φεβρουάριου του 2020, η εταιρεία κυκλοφόρησε το Realme X50 Pro με Snapdragon 865, 8/12GB RAM, επαναστατική φόρτιση 65W και προσιτή τιμή.Στις αρχές του 2021, παρουσίασε τον πρώτο της τηλέφωνο με φακό 108MP, το Realme 8 Pro. Η realme κυκλοφορεί κυρίως κινητά τηλέφωνα, ακουστικά handsfree, έξυπνα ρολόγια και IoT προϊόντα. Ωστόσο, προσφέρει και μία γκάμα αξεσουάρ όπως θήκες τηλεφώνων και φορητούς φορτιστές (power banks). Επίσημος ιστότοπος
Αντώνιος Καραπατάς

Ο Αντώνιος Καραπατάς ήταν πολιτικός του αγώνα του 1821. Η καταγωγή του ήταν από τα Φιλιατρά. Φυλακίστηκε στην Τρίπολη με άλλους προύχοντες. Έγινε πληρεξούσιος στις Εθνοσυνελεύσεις και βουλευτής.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Η Γέννηση της Αφροδίτης (Μποτιτσέλι)

Η Γέννηση της Αφροδίτης (Ιταλικά: La nascita di Venere) είναι πίνακας ζωγραφικής του Ιταλού καλλιτέχνη της Αναγέννησης, Σάντρο Μποτιτσέλι. Φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1485–1486. Σήμερα βρίσκεται στη συλλογή του μουσείου Ουφίτσι στη Φλωρεντία, στην αίθουσα που είναι αφιερωμένη στο μεγάλο δημιουργό. Αποτελεί μια από τις αρτιότερες αισθητικά δημιουργίες του Φλωρεντίνου καλλιτέχνη. Η έμπνευση για τον πίνακα δίνεται από μια μυθολογική αφήγηση του Οβιδίου και συνιστά μια νεοπλατωνική αλληγορία βασισμένη στην αντίληψη της αγάπης ως γενεσιουργού δύναμης. Είναι άγνωστο σε εμάς ποιος παρήγγειλε τον πίνακα αυτό στον Ιταλό καλλιτέχνη, ωστόσο πιστεύεται πως φτιάχτηκε για κάποιο μέλος της οικογένειας των Μεδίκων. Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν πως αποτελεί ύμνο στην αγάπη του Τζουλιάνο ντι Πιέρο των Μεδίκων για τη Σιμονέττα Κατανέο Βεσπούτσι, που ζούσε στο Πορτοβένερε (μετάφραση: Λιμάνι της Αφροδίτης), μια παραθαλάσσια πόλη για την οποία μια τοπική παράδοση λέει πως αποτελεί το μέρος όπου γεννήθηκε η Αφροδίτη. Σημειώνεται πως ο Μποτιτσέλι αγαπούσε μυστικά και ο ίδιος την όμορφη Σιμονέττα, που ήταν ερωμένη του ευγενούς από την οικογένεια των Μεδίκων. Πιστεύεται πως η Σιμονέττα αποτέλεσε το μοντέλο για την Αφροδίτη στον πίνακα, αλλά και για άλλες κοπέλες σε έργα του Μποτιτσέλι, όπως συνέβη και στην Άνοιξη (Primavera).

 Σύμφωνα με τον αρχαίο ελληνικό μύθο, όταν ο Κρόνος πήρε τη βασιλεία από τον πατέρα του, τον Ουρανό, έκοψε τα γεννητικά του όργανα και τα πέταξε στη θάλασσα. Από τους αφρούς της θάλασσας, αναδύθηκε κοντά στην Κύπρο (σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση) η θεά Αφροδίτη. Στον πίνακα, η θεά Αφροδίτη αναδύεται από το νερό μέσα σε ένα όστρακο που φυσούν ο Ζέφυρος και η Αύρα προς την ακτή της Κύπρου ή των Κυθήρων. Στην ακτή την υποδέχεται μια από τις Ώρες, θεότητες των εποχών, που της προσφέρει έναν μανδύα. Σύμφωνα με ορισμένους ερμηνευτές, η γυμνή θεά είναι σύμβολο πνευματικής και όχι γήινης αγάπης. Η ανατομία της Αφροδίτης δεν αποτελούν εκφράσεις κλασικού ρεαλισμού, όπως στα έργα του Ραφαήλ ή του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Το σχέδιο είναι αρμονικό και ντελικάτο: οι γραμμές κομψές και δημιουργούν, με τα κύματα που σκάνε στην ακτή, τις πτυχώσεις των ρούχων, την αρμονική ροή των μαλλιών της θεάς, διακοσμητικά κυματοειδή παιχνιδίσματα. Τα χρώματα είναι φωτεινά, οι μορφές καθαρές και ραφιναρισμένες. Το γυμνό σώμα της Αφροδίτης είναι ύμνος στην κλασσική ομορφιά και στην αγνότητα της ψυχής, ενώ για τη στάση της ο Μποτιτσέλι ακολούθησε το πρότυπο της Αιδήμονος Αφροδίτης (Venus Pudica). Το θέμα της Αφροδίτης είναι παγανιστικό, σε μια εποχή που τα περισσότερα έργα τέχνης απεικόνιζαν ρωμαιοκαθολικά θέματα. Αν και ορισμένα από τα έργα του φλωρεντίνου ζωγράφου καταστράφηκαν εξαιτίας των θεμάτων τους, η Αφροδίτη διασώθηκε χάρη στην επιρροή του Λαυρεντίου των Μεδίκων. Ο πίνακας έχει επηρεάσει κατά πολύ και τη σύγχρονη κουλτούρα με εμφανίσεις σε διάφορες ταινίες και βιβλία. Επιπροσθέτως το πρόσωπο της Αφροδίτης απεικονίζεται στο δεκάλεπτο των ιταλικών κερμάτων ευρώ.
Δημήτριος Ι. Διαμαντίδης

Ο Δημήτριος Διαμαντίδης (1910-1995), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πειραιώς από το 1963 έως το 1967, από το 1974 έως το 1977, από το 1981 έως το 1985 και από το 1987 ως το 1989.

 Γεννήθηκε το 1910 και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Στις εκλογές του 1963 εξελέγη βουλευτής Π. Δ. Πειραιώς για πρώτη φορά με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1964 και βουλευτής Υπολοίπου Δήμου Πειραιώς το 1974 με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις (από το 1976 ΕΔΗΚ). Μεταπολιτευτικά, εντάχθηκε στο νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ με το οποίο εξελέγη βουλευτής στη Β΄ Πειραιώς το 1981 και το 1985. Στις 2 Δεκεμβρίου 1985 αντικαταστάθηκε στην έδρα του από τον Δημήτριο Πάλλα λόγω έκπτωσης από το βουλευτικό αξίωμα. Σύντομα επανέκτησε την έδρα του, καθώς την 1η Ιανουαρίου 1987 αντικατέστησε τον παραιτηθέντα βουλευτή Μανώλη Γλέζο. Ο Διαμαντίδης απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών και κηδεύτηκε στις 21 Μαρτίου 1995 από τον ιερό μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου Νικαίας. Κατέλιπε παιδιά, αδέλφια, εγγόνια και ανίψια.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03 ήταν η 64η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η Ομόνοια για 19η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2002-03 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2003-04.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2003-04. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2003-2004.Επιπρόσθετα, δύο από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2003. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποιες από τις ομάδες αυτές τερμάτιζαν ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχαν στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2001-02, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2002-03 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2001-02 Νέα Σαλαμίνα, Διγενής Ακρίτας Μόρφου και Άρης Λεμεσού. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Εθνικός Άσσιας, η Δόξα Κατωκοπιάς και ο Ερμής Αραδίππου που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2002-03. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1Επειδή η δευτεραθλήτρια Ανόρθωση είχε κατακτήσει το Κύπελλο Κύπρου 2002-03 εξασφαλίζοντας συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2003-2004 μέσω του θεσμού του κυπέλλου, τη θέση που εδικαιούτο η Κύπρος στην ίδια διοργάνωση μέσω πρωταθλήματος εξασφάλισε η ομάδα που τερμάτισε στην τρίτη θέση, ΑΠΟΕΛ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2002/03 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Παγκύπριο πρωτάθλημα». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 16. 12 Μαΐου 2003. «Κυπριακό Ποδόσφαιρο 2002/03». Ο Φιλελεύθερος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015. Παπαμωυσέως, Στέλιος (2013). Από την... ενοποίηση στ΄ αστέρια. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 126. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 399. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Εύδοξος ο Κνίδιος

Ο Εύδοξος ο Κνίδιος (~407-355 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος, ζωγράφος, γεωγράφος και ιατρός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς της ελληνικής αρχαιότητας, εφάμιλλος του Αρχιμήδη.

 Ο Εύδοξος, γιος του Αισχίνου, γεννήθηκε το 407 π.Χ. στην Κνίδο της Μικράς Ασίας, όπου και πέθανε το 335 π.Χ..Σπούδασε στον Τάραντα και στην Ακαδημία του Πλάτωνος στην Αθήνα και έζησε αρκετά χρόνια στην Αίγυπτο και στη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία και νότια Ιταλία), στην αυλή του φιλόσοφου και κυβερνήτη του Τάραντα Αρχύτα. Ενώ βρισκόταν στην Ιταλία, ο Εύδοξος επισκέφθηκε τη Σικελία, όπου σπούδασε ιατρική με τον Φιλιστίωνα από την Λοκρίδα. Στην Αθήνα διετέλεσε διευθυντής της Ακαδημίας αντικαθιστώντας τον Πλάτωνα όταν έλειπε σε ταξίδια, με τον οποίο συνδέθηκε με βαθειά φιλία. Ο κρατήρας Εύδοξος (Eudoxus) στον Άρη και στη Σελήνη ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του. Μια αλγεβρική καμπύλη (η Καμπύλη του Ευδόξου) πήρε επίσης το όνομά του. Η πρώτη από τις μεγάλες συνεισφορές του Ευδόξου στη γεωμετρία ήταν η ανάπτυξη μιας εκλεπτυσμένης θεωρίας για τις αναλογίες, η οποία συνοψίστηκε στο 5ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη. Με τη θεωρία αυτή αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα που προέκυψε με την ανακάλυψη της ασυμμετρίας.Η δεύτερη μεγάλη συνεισφορά του Ευδόξου ήταν η μέθοδος της εξάντλησης που είχε άμεση εφαρμογή στον υπολογισμό εμβαδών και όγκων διάφορων γεωμετρικών σχημάτων. Το 12ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη, που υπολογίζει όγκους στερεών, όπως πρισμάτων, πυραμίδων κλπ αποδίδεται στον Εύδοξο. Τέλος ο Εύδοξος έδωσε μια λύση στο Δήλιο πρόβλημα με τη λεγόμενη «καμπύλη του Ευδόξου». Ο Εύδοξος, όπως και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κάλλιπος και Ηρακλείδης ο Ποντικός, έθεταν ως πρώτη αρχή του Κόσμου το πυρ. Η έλξη του πυρός προς τα γειτονικά του σώματα δημιούργησε το Σύμπαν. Ο Εύδοξος ως αστρονόμος εντάχθηκε στο ρεύμα της Πλατωνικής σκέψης που επικεντρωνόταν στο να σώζει τα φαινόμενα και όχι να τα εξηγεί, ως εκ τούτου επινόησε τη θεωρία των ομόκεντρων σφαιρών για να εξηγήσει τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, Γεωμετρικές Διαδρομές, εκδόσεις Κορφιάτη, Αθήνα 2015. Χριστόφορος Πολυκάρπου, «Περί την χρονολόγησιν της γεννήσεως του Ευδόξου», Πλάτων, τομ. 52 (2001-2002), σελ. 163-171. Χριστόφορος Πολυκάρπου, «Ο Εύδοξος κατά την αρχαίαν βιογραφικήν παράδοσιν», Πλάτων, τομ. 53 (2003), σελ. 306-327.
Βενετικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017

Το βενετικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017 πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου στη Βενετία της Ιταλίας. Το δημοψήφισμα δεν ήταν δεσμευτικό, αλλά ήταν πιθανό να έχει συνέπειες, όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και αυτής του Βένετο, καθώς η περιφερειακή κυβέρνηση θα ζητούσε περισσότερες εξουσίες, εάν το "ναι" κέρδιζε. Σύμφωνα με τον Μάριο Μπερτολίσι, καθηγητή δικαίου και σύμβουλο της περιφερειακής κυβέρνησης, το δημοψήφισμα επρόκειτο να είχε "συστατική εξουσία". Είχε χαρακτηρισθεί και άχρηστο. Τελικά, το «ναι» επικράτησε με ποσοστό 98.1%, έναντι του "όχι" που έλαβε μόλις 1.9%, ωστόσο η προσέλευση στην εκλογική διαδικασία ήταν πολύ χαμηλή, της τάξεως του 57.2%.

 Η ημερομηνία του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο του Βένετο, τον Λούκα Ζαΐα, τον Απρίλιο του 2017 μετά από δεκαετίες συζητήσεων και προσπαθειών υποστηρικτών του βενετσιάνικου εθνικισμού, ο οποίος ανέδειξε τη δεκαετία του 1980-90. Τόσο το 1992 όσο και το 2000 το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε προτάσεις για παρόμοια δημοψηφίσματα που υπέβαλε το Περιφερειακό Συμβούλιο της Βενετίας. Το 2014 το Plebiscito.eu, μια δευτερεύουσα βενετική οργάνωση και η υποτιθέμενη διακλαδική επιτροπή, διοργάνωσε ένα διαδικτυακό ανεπίσημο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Τον Ιούνιο του 2015 το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία ήταν αντίθετο προς το Σύνταγμα, αλλά ενέκρινε ένα δημοψηφίσματα αυτονομίας με το ερώτημα "Θέλετε να αποδοθούν στην περιφέρεια του Βένετο περαιτέρω μορφές και ειδικοί όροι αυτονομίας;" Η Λομβαρδία, που γειτνιάζει με το Βένετο στα ανατολικά, διεξήγαγε παρόμοιο δημοψήφισμα στις 22 Οκτωβρίου. Τόσο ο Ζαΐα όσο και ο Πρόεδρος της Λομβαρδίας Ρομπέρτο Μαρόνι είναι μέλη της Λέγκας του Βορρά και, συγκεκριμένα, της Λέγκα Βένετα και της Λέγκα Λομπάρντα, αντίστοιχα. Το LN είναι ισχυρός υποστηρικτής της ομοσπονδιακής μεταρρύθμισης, αλλά στην περίπτωση αυτή τα δημοψηφίσματα υποστηρίζονται επίσης από το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Το περιοδικό The Economist, το οποίο στοιχηματίζει ότι θα κυριαρχήσει το στρατόπεδο "ναι", προβλέπει επίσης ότι, λόγω του αντιληπτού «αντινότιου κώνου» της ψηφοφορίας, οι «εθνικές φιλοδοξίες» του Ματέο Σαλβίνι, ομοσπονδιακού γραμματέα του LN, θα επηρεαστούν αρνητικά με μια ηχηρή νίκη, ενώ ο Ζαΐα θα μπορούσε να γίνει ο «μελλοντικός ηγέτης του κόμματος».
Άνα Ρος

Η Άνα Ρος (γεννημένη το 1972 στο Σέμπετερ πρι Γκόριτσι) είναι σεφ από τη Σλοβενία. Είναι αυτοδίδακτη μαγείρισσα και διευθύνει την κουζίνα του εστιατορίου Hiša Franko στο Κομπάριντ της Σλοβενίας.

 Γεννημένη από διακεκριμένους φιλόδοξους γονείς, εκπαιδεύτηκε στο αλπικό σκι ως παιδί, κερδίζοντας μια θέση στην εθνική ομάδα νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας, αλλά αργότερα αποφάσισε ότι δεν ήθελε μία επαγγελματική καριέρα. Μετά από αυτό, σπούδασε διπλωματία στη Γκορίτσια, όταν συνάντησε τον σύντροφό της Βάλτερ Κράμαρ. Οι γονείς του Κράμαρ κατείχαν το Hiša Franko, ένα ήδη εδραιωμένο εστιατόριο. Παρεμπιπτόντως, αποφάσισαν να αποσυρθούν μόλις ολοκλήρωσε τη μελέτη της, οπότε εκείνη και ο Κράμαρ αποφάσισαν να μείνουν και να αναλάβουν το οικογενειακό εστιατόριο (ενάντια στην επιθυμία των γονιών της). Αρχικά, εργάστηκε ως σερβιτόρα (ο Κράμαρ έγινε σομελιέ) και προσπάθησε να πείσει τον τότε σεφ να πειραματιστεί με παραδοσιακές συνταγές, χωρίς αποτέλεσμα. Αφού έφυγε, ανέλαβε την κουζίνα. Με τη βοήθεια της πεθεράς της και μιας οικογενειακής φίλης, σύντομα έμαθε να μαγειρεύει αρκετά καλά, για να προσελκύσει την προσοχή στην ευρύτερη περιοχή με τις γαστρονομικές της δημιουργίες. Το 2010, εμφανίστηκε στο ιταλικό μαγειρικό περιοδικό Identità Golose, το οποίο της έδωσε ακόμη μεγαλύτερη προσοχή. Άρχισε να λαμβάνει προσκλήσεις σε κορυφαίες γαστρονομικές εκδηλώσεις, όπως να είναι επισκέπτης σεφ του εστιατορίου Ikarus στο Hangar-7 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και το Gelinaz Grand Shuffle στη Νέα Υόρκη. Το 2016, η Ρος εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Netflix Chef's Table και στις αρχές του 2017, ανακηρύχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων του κόσμου. Το στιλ της μαγειρικής της περιλαμβάνει καινοτόμο αναδημιουργία παραδοσιακών συνταγών από την περιοχή της άνω κοιλάδας του Σότσα, παρασκευασμένο με τοπικά υλικά. Η Ρος χαρακτηρίζει τη δική της προσέγγιση ως «τεχνική, σχεδόν επιστημονική». Έχει μία προτίμηση να σερβίρει ωμά τρόφιμα, ειδικά τα λαχανικά. Χρησιμοποιεί τοπικά προϊόντα ενισχύοντας έτσι τους ντόπιους παραγωγούς. Ανάμεσα στα προϊόντα, που χρησιμοποιεί, είναι άγρια βότανα, λουλούδια, μέλι και αρνί. Το 2016, η Ρος εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Netflix Chef's Table. Το 2017, αναδείχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ στον κόσμο από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων στον κόσμο. Το 2019 το Travel + Leisure ονόμασε το Hiša Franko ένα από τα 30 καλύτερα εστιατόρια στον κόσμο. Το Hiša Franko βραβεύτηκε με δύο αστέρια Michelin, καθώς η Michelin Guide παρουσίασε την πρώτη βαθμολογία της για τη Σλοβενία το 2020. Το εστιατόριο της ήταν επίσης αξιοσημείωτο για τη βιωσιμότητα. Η Ρος και ο Κράμαρ έχουν δύο παιδιά.
845 Νάιμα

Η Νάιμα (Naëma) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,093. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Νάιμα εκτιμάται σε 54,36 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,079. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Νάιμα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Δήμος Αγίας Παρασκευής Κοζάνης

Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 119.606 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 1.977 κατοίκους. Το όνομα του προέρχεται από το εξωκλήσσι της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται χτισμένο στους πρόπδες του Βερμίου. Έδρα του ήταν ο Άγιος Χριστόφορος.

 Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Αγίας Παρασκευής αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Δημήτριος Γεωργίου (γενν. 1793) από τη Σπηλιά . Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Αγίου Χριστοφόρου -- ο Άγιος Χριστόφορος Δ.δ. Ερμακιάς -- η Ερμακιά Δ.δ. Καρυοχωρίου -- το Καρυοχώριο Δ.δ. Σπηλιάς -- η Σπηλιά Ιστοσελίδα του δήμου Αγίας Παρασκευής Στοιχεία για το δήμο Αγίας Παρασκευής από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-08-31 στο Wayback Machine. Πληροφορίες για το το δήμο Αγίας Παρασκευής από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης
Χριστόφορος του Χάρμπουργκ

Ο Χριστόφορος (Christoph von Braunschweig-Lüneburg-Harburg, 21 Αυγούστου 1570 - 7 Ιουλίου 1606) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Χάρμπουργκ (1603-06) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η περιοχή τους ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν ο 4ος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Το σύνθημά του ήταν Consilio et armis (με τη συμβουλή και με τα όπλα). Το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του. Μια και ο πρώτος αδελφός είχε αποβιώσει 12 έτη πριν και ο δεύτερος είχε αποποιηθεί της εξουσίας, τον διαδέχθηκαν ο Γουλιέλμος-Αύγουστος και ο Χριστόφορος ως συγκυβερνήτης. Το 1604 το Χάρμπουργκ απέδωσε τιμές στους δύο επικυριάρχους του. Νυμφεύτηκε εννιά μήνες αργότερα την έκτη εξαδέλφη του Ελισάβετ. Το 1606, μετά από πτώση στο κάστρο Χάρμπουργκ, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Όθων Γ' ως συγκυβερνήτης. Το 1604 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους. August B. Michaelis and Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, Meyer, 1759, vol. 1, p. 120 ff Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 400 ff
Ιουλία του Μπάττενμπεργκ

Η Ιουλία του Μπάττενμπεργκ (Julia von Battenberg), γεννημένη ως Ιουλία φον Χάουκε (Julia von Hauke, 24 Νοεμβρίου 1825 - 19 Σεπτεμβρίου 1895) ήταν η μοργανατική σύζυγος του Αλέξανδρου της Έσσης.

 Η Ιουλία Θηρεσία Σαλώμη γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1825 στη Βαρσοβία, και ήταν κόρη του Στρατηγού Κόμη Χανς Μόριτς Χάουκε και της Σοφί Λαφονταίν. Μέσω του πατέρα της είχε γερμανική καταγωγή και από την μητέρα της, γαλλική, ιταλική, γερμανική και ουγγρική καταγωγή.Μετά το τέλος των γονιών της, ο Τσάρος της Ρωσίας Νικόλαος Α΄ πήρε υπό την προστασία του, την Ιουλία και τα αδέλφια της. Όταν η Ιουλία έγινε κυρία επί των τιμών της Αυτοκράτειρας Μαρίας Αλεξάντροβνα, γνώρισε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο της Έσσης, αδελφό της Αυτοκράτειρας, στην αυλή της Αγίας Πετρούπολης. Ο τσάρος προόριζε τον Αλέξανδρο για μία ανιψιά του, αλλά ο Αλέξανδρος ζήτησε την Ιουλία. Αν και ο τσάρος απαγόρευσε τον γάμο, ο Αλέξανδρος την έκλεψε και την παντρεύτηκε στο Μπρέσλαου στις 28 Οκτωβρίου 1851. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: Μαρία Καρολίνα (1852-1923), παντρεύτηκε τον Γουσταύο του Έρμπαχ-Σένμπεργκ. Απέκτησαν 4 παιδιά. Λουδοβίκος Αλέξανδρος (1854-1921), νυμφεύτηκε τη Βικτωρία της Έσσης και του Ρήνου. Απέκτησαν 4 παιδιά. Αλέξανδρος Ιωσήφ (1857-1893), νυμφεύτηκε μοργανατικά την Γιοχάνα Λόιζινγκερ. Απέκτησαν 2 παιδιά. Ερρίκος Μαυρίκιος (1858-1896), νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου. Απέκτησαν 4 παιδιά. Φραγκίσκος Ιωσήφ (1861-1924), νυμφεύτηκε την Άννα του Μαυροβουνίου. Δεν απέκτησαν παιδιά.Απεβίωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1895 στο Κάστρο Χάιλιγκενμπεργκ σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Μεγάλο Δουκικό Μαυσωλείο του Ρόζενχοχε. 24 Νοεμβρίου 1825 - 1829: Δεσποινίς Ιουλία φον Χάουκε 1829 - 28 Οκτωβρίου 1851: Κόμισσα Ιουλία φον Χάουκε 28 Οκτωβρίου 1851 - 1858: Η Επιφανειακή Υψηλότητα Η Κόμισσα του Μπάττενμπεργκ 1858 - 15 Δεκεμβρίου 1888: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ 15 Δεκεμβρίου 1888 - 19 Σεπτεμβρίου 1895: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ Almanach de Gotha, Gotha 1931 Eckhart G. Franz, Das Haus Hessen: Eine europäische Familie, Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2005 (S. 164–170), (ISBN 3-17-018919-0)
Ιωάννης Α΄ της Κύπρου

Ο Ιωάννης Α΄ (περί το 1260 - 20 Μαΐου 1285) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν Βασιλιάς της Κύπρου (1284 - 1285) και Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1284 - 1285).

 Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ούγου Γ΄ της Κύπρου και της Ισαβέλλας των Ιμπελέν, κόρης του Γκυ κοντόσταυλου της Κύπρου. Ο Ιωάννης Α΄, αν και ανήκε στον Οίκο του Πουατιέ, διατήρησε το επώνυμο της γιαγιάς του που ανήκε στον Οίκο των Λουζινιάν. Στέφθηκε στον ναό της Αγίας Σοφίας της Λευκωσίας ως βασιλιάς της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ (24 Μαρτίου 1284). Ωστόσο τα δικαιώματα στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ αμφισβήτησε ο Κάρολος Α΄ της Σικελίας-Νάπολης. Δεν παντρεύτηκε ποτέ· απεβίωσε δηλητηριασμένος από τα αδέλφια του (20 Μαΐου 1285) και τάφηκε στη Λευκωσία. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Ερρίκος Β΄.
Χριστίνα της Έσσης-Κάσσελ

H Χριστίνα της Έσσης-Κάσσελ (γερμανικά: Christine von Hessen-Kassel, 19 Οκτωβρίου 1578 - 19 Αυγούστου 1658) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

 Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Σαβίνας, κόρης του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης. Παντρεύτηκε το 1598 τον Ιωάννη-Ερνέστο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Emil Rückert: Altensteins u. Liebensteins Vorzeit p. 71. Christoph von Rommel: Geschichte von Hessen p. 313. Johann Christian Friedrich Harless: Die Verdienste der Frauen um Naturwissenschaft, Gesundheits- und Heilkunde ... p. 157. Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer ... p. 244.
Μεγάλο φλαμίνγκο

Το μεγάλο φλαμίνγκο ή κοινώς κοινό φοινικόπτερο ή φοινικόπτερος ρόδινος είναι ένα μεγάλο είδος φλαμίνγκο που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Ζει στους υγρότοπους των παράκτιων χωρών της Μεσογείου, την Αφρική, την Ινδική υποήπειρο και τη Μέση Ανατολή. Η επιστημονική του ονομασία είναι Phoenicopterus roseus και δεν περιλαμβάνει υποείδη. Στην Ελλάδα είναι επιδημητικό, πιο πολυάριθμο όμως τον χειμώνα-κατά καιρούς προσπάθησε να φωλιάσει κιόλας, χωρίς όμως επιτυχία.

 Το μεγάλο φλαμίνγκο έχει 120-145 εκ. μήκος, 187 εκ. ύψος, άνοιγμα φτερών 140-170 εκ. και βάρος 3-4 κιλά το αρσενικό και 2-3,3 κιλά το θηλυκό. Έχει λεπτό σώμα και μακρόστενα πόδια και λαιμό. Το φτέρωμα στα ενήλικα άτομα είναι λευκό, όμως πολλές φορές γίνεται ρόδινο, λόγω της χρωστικής ουσίας που παίρνει από την τροφή του. Οι φτερούγες του είναι ανοιχτές ή σκούρες κόκκινες με μαύρες άκρες ερετικών. Το ράμφος του είναι ρόδινο κι αυτό με μαύρο χρώμα στην άκρη. Τα νεαρά άτομα είναι σκούρα γκριζοκάστανα με λευκό ουροπύγιο και σχεδόν μαύρα πόδια. Το μεγάλο φλαμίνγκο μπορεί να ζήσει έως και 33 χρόνια στη φύση, ενώ 40 σε αιχμαλωσία. Το μεγάλο φλαμίνγκο ζει σε ρηχούς παράκτιους υγρότοπους, όπως παράκτιες λιμνοθάλασσες, πλημμυρισμένες περιοχές, αλμυρές και γλυκές λίμνες, αλυκές ή εκβολές ποταμών, σε λίγες αλλά μεγάλες αποικίες. Τρέφεται με μικρά θαλάσσια ασπόνδυλα, όπως γαρίδες και μαλάκια (Artemia salina). Γίνεται σεξουαλικά ώριμο σε ηλικία 2-3 ετών. Είναι μονογαμικό είδος που φωλιάζει σε αποικίες. Το θηλυκό γεννά 1-2 αυγά τα οποία επωάζει για 28-29 ημέρες. Τα μικρά φεύγουν από τη φωλιά 70-75 ημέρες μετά από την εκόλαψή τους. Σε διεθνές επίπεδο, το μεγάλο φλαμίνγκο δεν απειλείται προς το παρόν. Η αυστηρή προστασία του στις περιοχές της Μεσογείου έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του πληθυσμού του και στη δημιουργία αποικιών. Παρά τις απόπειρες, δεν υπάρχει ακόμα σταθερή αποικία σε Ελλάδα και Κύπρο, παρότι απαντά κατά χιλιάδες σε ορισμένους παράκτιους υγρότοπους. Στην Ελλάδα, το μεγάλο φοινικόπτερο είναι τακτικός αποδημητικός επισκέπτης που τον συναντάμε στη χώρα μας συνήθως το Μάρτιο καθώς πετά προς τα βόρεια και το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο όταν γυρνά προς την Αφρική. Σταματά κυρίως στους υδροβιότοπους της Θράκης. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα κάποια πουλιά ξεχειμωνιάζουν στους υδροβιότοπους της Λήμνου, Λέσβου, της Κω και της Σάμου. Στη χώρα μας, λόγω των μεγάλων διαχειμάζοντων ατόμων, κατατάχθηκε στα είδη Μειωμένου Ενδιαφέροντος.
Πιότρ Φιόντοροφ

Ο Πιότρ Πετρόβιτς Φιόντοροφ (Пётр Петрович Фёдоров) είναι Ρώσος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος 21 Απριλίου του 1982. Είναι γνωστός από τη συμμετοχή του στην πολεμική ταινία του 2013 Στάλινγκραντ, σε σκηνοθεσία του Φιόντορ Μπονταρτσούκ.

 Γεννημένος 21 Απριλίου του 1982 στη Μόσχα, σε μία οικογένεια καλλιτεχνών. Αποφοίτησε από το σχολείο με 8 και μετά το θάνατο του πατέρα του (επίσης ηθοποιός), ασχολήθηκε με την υποκριτική.Το 2001, το 2006 έπαιξε στη τηλεοπτική σειρά Το Κλαμπ (Клуб) με την Νάστια Ζαντορόζναγια έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία 101-Й КИЛОМЕТР, Το 2010 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία The Phobos ή Φόβος. Λέσχη Τρόμου μαζί με τους Τιμοφέι Καρατάγεφ, Αλεξέι Βορομπιόφ, Τατιάνα Κοσματσιόβα, Πιότρ Ταμασέφσκι, Άγκνιγια Κουζνετσόβα και Ρενάτα Πιοτρόφσκι. Το 2011 έπαιξε στην ταινία Η ΠυραΜΜΜίδα (ПираМММида) με τους: Αλεξέι Σερεμπριακόφ και Φιόντορ Μπονταρτσούκ. Το 2013 έπαιξε στην κωμική ταινία Одноклассники.ru: наслискай удачу με τους: Τίματι ο οποίος είναι Ρώσος ράπερ και ηθοποιός, τον Snoop Dog και τη Ζάννα Φρίσκε που είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και μοντέλο, και στην ταινία Ёлки 3 με τον Ιβάν Ούργκαντ. Η ταινία που τον έκανε ευρύτερα γνωστό είναι η ταινία Στάλινγκραντ (2013, ταινία), βασίζεται στον πόλεμο ανάμεσα Ρωσία και Γερμανία από τις 17 Ιουλίου μέχρι 2 Φεβρουαρίου του 1943, με νικητές τους Ρώσους. Η ταινία δέχτηκε πολύ καλές κριτικές, σε σκηνοθεσία του Φιόντορ Μπονταρτσούκ και μαζί του πρωταγωνιστούν ο Τόμας Κρέτσμαν και η Γιανίνα Στουντίλινα. Στη Ρωσία ο Πιότρ Φιόντοροφ είναι πολύ γνωστός ηθοποιός. Έχει ανάστημα 1.80 σκούρα μαλλιά και καστανά μάτια. Χρώμα Μαλλιών: Καστανά Χρώμα Ματιών: Καστανά Ύψος: 1,80 Περιγραφή: Ευρωπαίος Ρώσος Ζώδια: Ταύρος (αστρολογία) http://www.kinopoisk.ru/name/52108/ http://www.kinomania.ru/people/1021275/ Αρχειοθετήθηκε 2014-03-26 στο Wayback Machine. Πιότρ Φιόντοροφ στην IMDb http://vk.com/id103860489
Βαώνη Ικαρίας

Η Βαώνη είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 13 κατοίκους.

 Ο οικισμός βρίσκεται ανάμεσα στην Πλαγιά και στο Χρυσόστομο. Είναι ο μεγαλύτερος ελαιώνας του νησιού. Ανατολικότερα το μεγάλο φαράγγι του Ρυάκα εκβάλλει στην παραλία, όπου κατά τον μύθο έπεσε ο Ίκαρος. Έχει σήμερα κατασκευαστεί βωμός, όπου κάθε τέσσερα χρόνια γίνεται η αφή της φλόγας για να μεταφερθεί στη Χώρα, όπου διεξάγονται αεραθλητικοί αγώνες, γνωστοί ως Ικαριάδα.
Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών (πετοσφαίριση ανδρών)

Ο Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα την Πάφο. Αποτελεί τμήμα του σωματείου Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών, το οποίο διαθέτει και γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα. Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1979. Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Αφροδίτη. Η ομάδα έχει κατακτήσει 4 φορές το πρωτάθλημα Κύπρου, 4 φορές το Κύπελλο Κύπρου και 3 φορές το Σούπερ Καπ. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

 Ο Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών ιδρύθηκε το 1979. Στις 23 Φεβρουαρίου 1980 εγκρίθηκε η ένταξη του στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1980 το οποίο και κατέκτησε, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο του στην Α΄ κατηγορία. Παρέμεινε για 2 χρόνια στην Α΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την περίοδο 1982. Την περίοδο 1982-83 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία στην οποία συμμετέχει έως και σήμερα. Το πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ήρθε την περίοδο 1991-92. Ακολούθησε η κατάκτηση του κυπέλλου την περίοδο 1996-97. Την περίοδο 2003-04 κατέκτησε και πρωτάθλημα και κύπελλο. Ακολούθησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-06 και το κύπελλο την περιόδου 2007-08. Ο επόμενος τίτλος της ομάδας ήρθε με την κατάκτηση του κυπέλλου την περίοδο 2016-17. . Ακολούθησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2017-18. Τελικοί κυπέλλου Ο Παφιακός έχει κατακτήσει 4 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Συνολικά έχει συμμετάσχει 9 φορές στον τελικό του κυπέλλου. Σούπερ Καπ Ο Παφιακός έχει κατακτήσει 3 φορές το Σούπερ Καπ. Συνολικά έχει συμμετάσχει 8 φορές στον αγώνα για την κατάκτηση του. ΑνδρώνΠρωτάθλημα: Πρωταθλήτρια (4): 1991-92, 2003-04, 2005-06, 2017-18Κύπελλο Κύπρου: Κυπελλούχος (4): 1996-97, 2003-04, 2007-08, 2016-17Σούπερ Καπ: Νικητής (3): 1997, 2006, 2008Β΄ Κατηγορία: Πρωταθλητής (2): 1980, 1983Πρωταθλήματα υποδομήςΠρωταθλήτρια εφήβων (3): 1991, 2000, 2001, 2002 Πρωταθλήτρια παίδων (5): 2000, 2001, 2002 Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
Μνημείο των Μαρτύρων του Τσανάκκαλε

Το Μνημείο των Μαρτύρων του Τσανάκκαλε (τουρκ. Çanakkale Şehitleri Anıtı) είναι ένα πολεμικό μνημείο στη μνήμη των νεκρών, αλλά και των κάθε είδους προσωπικών θυσιών των περίπου 253.000 Τούρκων στρατιωτών που έλαβαν μέρος στη Μάχη της Καλλίπολης, από τον Απρίλιο του 1915 ως τον Δεκέμβριο του 1915, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται μέσα στο «Εθνικό Ιστορικό Πάρκο της Χερσονήσου της Καλλίπολης», στο νότιο άκρο της Χερσονήσου, στην Επαρχία Τσανάκκαλε της Τουρκίας.

 Για την ανέγερση ενός μνημείου στην Καλλίπολη διενεργήθηκε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός το 1944. Τον διαγωνισμό κέρδισαν οι αρχιτέκτονες Doğan Erginbaş και Ismail Utkular, και ο πολιτικός μηχανικός Ertuğrul Barla. Η κατασκευή του μνημείου αποφασίσθηκε το 1952 και ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 19 Απριλίου 1954. Οι εργασίες διακόπηκαν εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων αρκετές φορές. Η κυρίως δομή ολοκληρώθηκε στις 15 Μαρτίου 1958. Στο μεταξύ η εφημερίδα Milliyet άρχισε εκστρατεία οικονομικής υποστήριξης σε όλη τη χώρα και το μνημείο άνοιξε για το κοινό με επίσημα εγκαίνια στις 21 Αυγούστου 1960. Το μνημείο έχει ύψος 41,70 μέτρα και αποτελείται από 4 φαρδείς τετραγωνικούς κίονες πλάτους 7,5 μέτρων με διάκενα 10 μέτρων μεταξύ τους και επάνω τους μία τσιμεντένια πλάκα 25 επί 25 μέτρων. Εξαιτίας του μεγέθους του, το μνημείο είναι εύκολα ορατό από τα πλοία που περνούν από τα Δαρδανέλλια. Κάτω από το μνημείο υπάρχει μουσείο που άνοιξε αργότερα, ενώ αργότερα ολοκληρώθηκαν και τα ανάγλυφα πάνω στους κίονες. Στα βόρεια του μνημείου απλώνεται από το 1992 ένα πολεμικό νεκροταφείο με τις σορούς εξακοσίων Τούρκων στρατιωτών. Μία επιγραφή στο μνημείο με στίχους του Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι από τον τουρκικό εθνικό ύμνο θυμίζει στον επισκέπτη: Μέσα στο μουσείο, κάτω από το μνημείο, περισσότερες πληροφορίες και ιστορικά αντικείμενα υποδεικνύουν την τεράστια κλίμακα της Εκστρατείας της Καλλίπολης. Το 1992, μαζί με το νεκροταφείο, εγκαινιάσθηκε ένα μνημείο για τους στρατιώτες και αξιωματικούς του 57ου Συντάγματος της 19ης Μεραρχίας του τουρκικού στρατού, που σκοτώθηκαν στη μάχη. Πρόκειται για έναν τριώροφο πύργο με μια ανάγλυφη επιγραφή: τη διαταγή του τότε αντισυνταγματάρχη Μουσταφά Κεμάλ προς τους άνδρες του όταν τους τελείωσαν τα πυρομαχικά και έμειναν με μόνο όπλο τις ξιφολόγχες τους, το πρωί της 25ης Απριλίου 1915: «Δεν σας διατάσσω να επιτεθείτε, σας διατάσσω να πεθάνετε!» Ως ένδειξη σεβασμού, δεν υπάρχει 57ο Σύνταγμα στον σύγχρονο τουρκικό στρατό.Υπάρχουν και άλλα κοιμητήρια στη χερσόνησο, που φιλοξενούν τους νεκρούς των συμμαχικών δυνάμεων, καθώς και τα αντίστοιχα μνημεία. Το μνημείο και το κοιμητήριο στο «Βρες τον τάφο του»
Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς

Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς (αγγλικός τίτλος: The Return of Sherlock Holmes) είναι συλλογή 13 αστυνομικών διηγημάτων του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ με ήρωες τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς και τον φίλο του δρ Γουάτσον. Εκδόθηκε το 1905 και είναι η τρίτη από τις πέντε συλλογές του συγγραφέα.Τα διηγήματα της συλλογής έχουν διασκευαστεί για το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο και σε τηλεοπτικές σειρές

 Η συλλογή εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1905 στη Νέα Υόρκη και στη συνέχεια στις 7 Μαρτίου 1905 στο Λονδίνο. Ήταν η πρώτη συλλογή με τον Σέρλοκ Χολμς από το 1893, όταν ο ντετέκτιβ είχε «σκοτωθεί» στο Τελευταίο πρόβλημα, το τελευταίο της συλλογής Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς (1894), καθώς ο συγγραφέας ήθελε να σταματήσει να γράφει ιστορίες με τον διάσημο ντετέκτιβ. Οι διαμαρτυρίες και η πρωτοφανής πίεση του αναγνωστικού κοινού τελικά τον έπεισε να επανέλθει στον Χολμς, γράφοντας Το σκυλί των Μπάσκερβιλ (που διαδραματίζεται πριν από τον «θάνατο» του Χολμς) και στη συνέχεια να αναβιώσει τον ήρωα. Η πρώτη ιστορία, που διαδραματίζεται το 1894, παρουσιάζει τον Χολμς να επιστρέφει στο Λονδίνο και να εξηγεί τη δράση του για την περίοδο 1891–1894. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η δήλωση του δρ Γουάτσον στην τελευταία ιστορία της συλλογής ότι ο Χολμς έχει αποσυρθεί και του έχει απαγορεύσει να δημοσιεύει άλλες ιστορίες, πάλι αποφασισμένος να σταματήσει (αν και πάλι, αργότερα εμφανίστηκαν δύο ακόμη συλλογές και ένα μυθιστόρημα). Η περιπέτεια του άδειου σπιτιού Η περιπέτεια του οικοδόμου από το Νόργουντ Η περιπέτεια των χορευτών Η περιπέτεια του μοναχικού ποδηλάτη Η περιπέτεια του ιδιωτικού σχολείου Η περιπέτεια του Μαύρου Πίτερ Η περιπέτεια του Τσαρλς Ογκάστους Μίλβερτον Η περιπέτεια των έξι Ναπολεόντων Η περιπέτεια των τριών σπουδαστών Η περιπέτεια των χρυσών πενς-νε Η περιπέτεια του εξαφανισμένου παίκτη Η περιπέτεια του αβαείου Γκρέιντζ Η υπόθεση της δεύτερης κηλίδας Μερικές από τις μεταφράσεις στα ελληνικά: Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς, στα Άπαντα του Σέρλοκ Χολμς, μετάφραση: Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2005, στον Β' τόμο. Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς, μετάφραση: Ασημίνα Μητσομπόνου, εκδόσεις Ποντίκι, 2009 Η επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς, μετάφραση: Νίκος Μαρούδας, εκδόσεις Ερατώ, 2012 Εργογραφία του Σέρλοκ Χολμς