IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γενικές εκλογές στις Νήσους Κουκ 2022

Την 1η Αυγούστου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις Νήσους Κουκ. Την ίδια ημέρα διενεργήθηκε ένα μη δεσμευτικό δημοψήφισμα για τη νομιμοποίηση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.Οι κάλπες άνοιξαν από τις 9 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα για τους εκλογείς. Στις εκλογές συμμετείχαν 4 πολιτικά κόμματα, 1 κίνημα και ανεξάρτητοι πολιτικοί. Συνολικά 69 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 24 έδρες στο Κοινοβούλιο.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Νήσων Κουκ, τα μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Τα 24 μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες των νήσων Κουκ, ηλικίας άνω των 18 ετών. Στις προηγούμενες εκλογές του 2018 το εθνικιστικό Κόμμα των Νήσων Κουκ, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, Χένρι Πούνα, επεχείρησε να κερδίσει μια τρίτη συνεχή εκλογική νίκη και κυβερνητική θητεία. Όμως, οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα ένα κοινοβούλιο χωρίς αυτοδυναμία, με το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα με επικεφαλής την Τίνα Μπράουνι να γίνεται το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, αν και η Μπράουνι δεν κέρδισε έδρα, καθώς ηττήθηκε στην εκλογική περιφέρεια Ρακαχάνγκα. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 11 έδρες, το Κόμμα των Νήσων Κουκ κατέλαβε 10, το Κίνημα Μοναδικές Νήσοι Κουκ μία έδρα και άλλες δύο έδρες κερδήθηκαν από ανεξάρτητους υποψηφίους. Έπειτα από τις εκλογές, το Κόμμα των Νήσων Κουκ ένωσε τις δυνάμεις του με τους ανεξάρτητους και τις Μοναδικές Νήσους Κουκ, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.Τον Οκτώβριο του 2020 ο Πούνα παραιτήθηκε από πρωθυπουργός προκειμένου να κατέλθει ως υποψήφιος για τη θέση του Γενικού Γραμματέας του Φόρουμ των Νήσων του Ειρηνικού. Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Μαρκ Μπράουν διαδέχθηκε τον Πούνα στην πρωθυπουργία και στην ηγεσία του Κόμματος των Νήσων Κουκ. Ο Μπράουν διόρισε αναπληρωτή πρωθυπουργό τον Ρόμπερτ Ταπαϊτάου. Το «Προοδευτικό Κόμμα των Νήσων Κουκ» ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2019 για να διεκδικήσει έδρες στις εκλογές.Το «Κίνημα Μοναδικές Νήσοι Κουκ» (OCI) ανακοίνωσε τους υποψηφίους του τον Νοέμβριο του 2021. Ωστόσο, προκάλεσαν διαμάχη ισχυριζόμενοι ότι οι Τοανούι Ισαμαέλα και Τέινα Μπίσοπ θα ήταν από κοινού υποψήφιοι με το συνασπισμό «OCI–Δημοκρατικό Κόμμα». Αυτό διαψεύστηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο δήλωσε ότι θα ανακοίνωνε τους δικούς του υποψηφίους και ότι δεν υπήρχε συμμαχία με το OCI.Τον Δεκέμβριο του 2021 το νέο «Ηνωμένο Κόμμα των Νήσων Κουκ», που ιδρύθηκε από τον πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργό Τεαρίκι Χέδερ το 2018, ανακοίνωσε έντεκα υποψηφίους για τις εκλογές.
Πεύκα Αχαΐας

Τα Πεύκα είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Καμαρών, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Καμαρών.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πεύκων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καμαρών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017.
Λαμπερτίνα του Λιν

Η Λαμπερτίνα, γαλλ.: Lambertine de Ligne (22 Ιουνίου 1593 – 1651) από τον Οίκο του Λιν ήταν ευγενής γυναίκα και κληρονόμος, από τις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Λάμοραλ κόμη του Λιν και της Άννας-Μαρίας ντε Μελάν, μαρκησίας του Ρουμπαί. Μεγάλωσε στην Αυλή των Βρυξελλών του Αλβέρτου Ζ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Iσαβέλλας-Κλάρας των Αψβούργων και σε όλη της τη ζωή εξέφραζε θαυμασμό για τις αρετές της ινφάντας Ισαβέλλας-Κλάρας. Το 1609 παντρεύτηκε τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε μία κόρη. Χήρευσε το 1613, όταν ο σύζυγός της απεβίωσε σε κυνηγετικό ατύχημα. Το 1615 παντρεύτηκε ξανά, με τον Χριστόφορο των Σίρκσενα, έναν μικρότερο γιο του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα της Σουηδίας. Ως κυρία του Βιλέρ ήταν προστάτης της ενοριακής εκκλησίας και το 1617 έγινε ανάδοχος στη νέα της καμπάνα. Δεν είχε παιδιά με τον δεύτερο σύζυγό της, ο οποίος απεβίωσε το 1636 αφήνοντάς την ως μοναδική κληρονόμο του. Στις 7 Φεβρουαρίου 1640 παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον αδελφό του πρώτου συζύγου της, τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ. Χρειάστηκε ειδική άδεια εξαίρεσης από τον πάπα Ουρβανό Η΄ για να επιτρέψει τον γάμο τους, καθώς ήταν συγγενείς εξ αγχιστείας. Αυτό φαίνεται να αποτελεί μέρος μίας δυναμικής πολιτικής για την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των Αψβουργικών Κάτω Χωρών και του Φρανς-Κοντέ. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1651 και τάφηκε μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της στο Σπόντιν. Παρόλο που είχε παντρευτεί τρεις φορές, δεν είχε δημιουργήσει άρρενες κληρονόμους. Τα ανίψια της αμφισβητούσαν ακόμη την κληρονομιά της στο Μεγάλο Συμβούλιο του Mέχελεν μέχρι το 1691. Παντρεύτηκε πρώτα το 1609 τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε: μία κόρη.Ο Φιλιμπέρ απεβίωσε το 1613 και η Λαμπερτίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1615 με τον Χριστόφορο των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Ο Χρισόφορος απεβίωσε το 1636 χωρίς να έχουν αποκτήσει απογόνους. Το 1640 η Λαμπερτίνα παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ, αδελφό του πρώτου συζύγου της Φιλιμπέρ.
Νάρεν Σάμμο

Η Νάρεν Σάμμο (Nareen Shammo), γεννημένη το 1986 στη Μπασίκα του Ιράκ, είναι Γιαζίντι δημοσιογράφος και ερευνήτρια, καθώς και γνωστή για το έργο της ως υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 Σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Αλ-Χάντμπα της Μοσούλης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και τηλεοπτική παραγωγός και επί του παρόντος ασχολείται με εκστρατείες υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών Γιαζίντι. Το 2017 κέρδισε το βραβείο ακτιβισμού Γιο Ντόνα. Νωρίτερα, το 2014, η Σάμμο εγκατέλειψε την εργασία της ως δημοσιογράφος, όταν έμαθε ότι το Ισλαμικό Κράτος συστηματικά απαγάγει και υποδουλώνει γυναίκες και κορίτσια στο Ιράκ. Λόγω αυτού, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην απελευθέρωση των αιχμάλωτων κοριτσιών και γυναικών Γιαζίντι, καταγγέλλοντας την γενοκτονία των Γιαζίντι. Η Σάμμο είναι η πρώτη γυναίκα που μίλησε για τις καταχρήσεις κατά των γυναικών Γιαζίντι στο Κούρδικο Περιφερειακό Κοινοβούλιο και έπειτα ζήτησε την παρέμβαση τους.Το 2015 βραβεύτηκε με το Βραβείο Γυναικών Κλάρα Τσέτκιν (Clara-Zetkin-Frauenpreis) του γερμανικού κόμματος Η Αριστερά για το εξαιρετικό της έργο.
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1972

Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1972 ήταν το 10ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Τράκια Πλόβντιφ από τη Βουλγαρία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε τη Βαρντάρ Σκοπίων από την τότε ενιαία Γιουγκοσλαβία. Η διοργάνωση διάρκεσε από το Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1972.

 Σχόλια: Ο όμιλος τελείωσε με απόλυτη ισοβαθμία των τριών ομάδων, με αποτέλεσμα η πρώτη θέση να κριθεί στη διαφορά τερμάτων. Μέχρι τον τελευταίο αγώνα το πάνω χέρι είχε η Καβάλα, η οποία ήταν πρωτοπόρος με 4 β. και 4-2 γκολ. Απέμενε μόνο ο αγώνας με τη Βαρντάρ στα Σκόπια, στον οποίο η Καβάλα για να διατηρήσει την πρώτη θέση ήθελε νίκη ή ισοπαλία ή ήττα με ένα γκολ διαφορά, ενώ η Βαρντάρ για να πάρει την πρώτη θέση ήθελε νίκη με δυο γκολ διαφορά. Τελικά, η σκοπιανή ομάδα επικράτησε με 4-1 (ημίχρονο 2-1) καλύπτοντας τη βαθμολογική διαφορά και τερμάτισε πρώτη με καλύτερη διαφορά τερμάτων. ΤΕΛΙΚΟΣ (α΄ αγώνας): Φιλιππούπολη, Οκτώβριος 1972:ΤΕΛΙΚΟΣ (β΄ αγώνας): Σκόπια, Οκτώβριος 1972: Αρχείο Βαλκανικού Κυπέλλου
Κοινότητα Αντίκυρας

Η κοινότητα Αντίκυρας ήταν κοινότητα του Νομού Φθιώτιδας και Φωκίδας που λειτούργησε την περίοδο 1929-1935 οπότε και καταργήθηκε και συνενώθηκε με την πρώην Κοινότητα Δεσφίνης και επανασυστάθηκε στις 26 Ιουλίου 1943 με την απόσπαση του οικισμού από την πρώην Κοινότητα Δεσφίνης,την Επαρχία Παρνασσίδας και τον Νομό Φωκίδας και προσαρτήθηκε στην Επαρχία Λεβαδείας και τον Νομό Βοιωτίας .Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού και συνόρευε με τον δήμο Διστόμου, τον δήμο Αράχωβας και τον νομό Φωκίδας. Καταλάμβανε έκταση 23.332 στρέμματα και ο συνολικός της πληθυσμός ήταν 2.984 κάτοικοι. Έδρα της ήταν η Αντίκυρα.

 Στην κοινότητα περιλαμβάνονταν οι παρακάτω οικισμοί: Κ.δ. Αντικύρας [2984] η Αντικύρα [2812] η Αγία Σωτήρα [32] ο Άγιος Ισίδωρος [140] Η Πρώτη Κοινότητα Αντίκυρας* συστάθηκε με το Φ.Ε.Κ 221Α στις 6 Ιουλίου 1929 με έδρα την Αντίκυρα.Αλλά όμως η Κοινότητα καταργήθηκε με το Φ.Ε.Κ 486Α στις 22 Οκτωβρίου 1935 και ο οικισμός προσαρτήθηκε στην πρώην Κοινότητα Δεσφίνης.Στις 26 Ιουλίου 1943 η Κοινότητα Αντίκυρας επανασυστήθηκε την ίδια ημέρα με την σύσταση του Νομού Βοιωτίας όπου τότε η Αντίκυρα αποσπάσθηκε από την πρώην Κοινότητα Δεσφίνης,την Επαρχία Παρνασσίδας και τον Νομό Φωκίδας και υπάχθηκε στην Επαρχία Λεβαδείας και τον Νομό Βοιωτίας και αποτελούσε έτσι την συστάδα κοινότητα του Νομού Βοιωτίας γιατί είχε σχεδόν την ίδια ηλικία με τον σημερινό Νομό Βοιωτίας. *Σημείωση τότε η Αντίκυρα ήταν στον Νομό Φθιώτιδας και Φωκίδας στην Επαρχία Παρνασσίδας το 1929 και μετέπειτα Νομό Φωκίδας από τις 31 Μαρτίου 1943 μέχρι τις 26 Ιουλίου 1943 με την σύσταση του Νομού Βοιωτίας αποσπάσθηκε η Αντίκυρα από την Επαρχία Παρνασσίδας και τον Νομό Φωκίδας και εντάχθηκε στον Νομό Βοιωτίας και επανασυστήθηκε η Κοινότητα Αντίκυρας.
Πανεπιστήμιο Ροβίρα ι Μπιρζίλι

Το Πανεπιστήμιο Ροβίρα ι Μπιρζίλι (Universitat Rovira i Virgili) είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Καταλονίας. Η κύρια έδρα του είναι στην Ταρραγόνα αν και οι έξι πανεπιστημιουπόλεις τους μοιράζονται μεταξύ του Ρέους, της Τορτόζα, της Μπιλασέκα και του Κάτω Πενεδές. Το 2016 τοποθετείτο στις θέσεις μεταξύ 401 και 500 των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου στην κατάταξη του Times Higher Education Supplement κυρίως χάρη στο πλήθος των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων των ερευνητών του. Το ακαδημαϊκό έτος 2015-16 στα 119 προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα του πανεπιστημίου φοίτησαν 11.500 άτομα.

 Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1991 από την Κυβέρνηση της Καταλονίας για να καλύψει τις ακαδημαϊκές ανάγκες της επαρχίας της Ταρραγόνας και ονομάστηκε προς τιμήν του Καταλανού διανοούμενου Αντόνι Ροβίρα ι Μπιρζίλι. Θεωρείται απόγονος του Πανεπιστημίου της Ταρραγόνας, του πρώτου πανεπιστημίου της περιοχής που ιδρύθηκε το 1572 από τον Καστιλιανό κληρικό και αρχιεπίσκοπο της Ταραγόνας, Γκασπάρ Θερβάντες ντε Γκαέτα. Η καταπίεση των καταλανικών θεσμών και η ενσωμάτωση του συνόλου των ακαδημαϊκών θεσμών της Καταλονίας στο Πανεπιστήμιο της Σερβέρα μετά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής επέφερε το κλείσιμο του πανεπιστημίου. Η ακαδημαϊκή ζωή επανήλθε σταδιακά με τη λειτουργία επαγγελματικών σχολών επικεντρωμένων στην βιομηχανική παραγωγή στην Τεράσα και την Ταρραγόνα τη δεκαετία του 1960 και την ίδρυση αντιπροσωπειών σπουδών της φιλοσοφικής σχολής και των επιστημών εκ νέου στην πόλη της Ταρραγόνας από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Το 1977 ξεκίνησε η λειτουργία της σχολής Ιατρικής στο Ρέους και το 1983 δημιουργήθηκαν οι σχολές Φιλοσοφίας και Επιστημών στην Ταρραγόνα.
Θάρα

Ο Θάρα ή Τάρα (Εβραϊκά: תֶּרַח / תָּרַח ), είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται τόσο στο βιβλίο της Γένεσης, (κεφ.11:24 κ.ε. - 28), φερόμενος ως ο πατέρας του Αβραάμ και απόγονος του Σημ, όσο και στη Καινή Διαθήκη, στο Ευαγγέλιο κατά Λουκά (κεφ Γ΄:34) στις Πράξεις των Αποστόλων. Στη τιβεριανή γλώσσα το όνομα αυτό σημαίνει αγρίμι ή και αργόσχολος.

 Σύμφωνα με τη βιβλική γραφή ο Θάρα ήταν γιος του Ναχώρ και εγγονός του Σερούχ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη φημισμένη πόλη Ουρ, νότια της Βαγδάτης, στη Μεσοποταμία, που την κατοικούσαν τότε οι Χαλδαίοι. Πολυθεϊστής ο ίδιος, επάγγελμά του ήταν η κατασκευή ξόανων και ειδώλων. Ο Θάρα είχε αποκτήσει τρεις γιους τον Άβραμ, μετέπειτα Αβραάμ, τον Άρραν (πατέρα του Λωτ) και τον Ναχώρ τον νεότερο, καθώς και μία κόρη τη Σεράη την οποία έλαβε σύζυγό του αργότερα ο αδελφός της Αβραάμ, ως Σάρα και μετέπειτα, κατ΄ εντολή του Γιαχβέ, Σάρρα, ευλογώντας έτσι την αιμομιξία τους. Όταν κάποτε πέθανε ο γιος του Αρράν, αφήνοντας ορφανό τον γιο του Λωτ, χωρίς ν΄ αναφέρεται η αιτία θανάτου του, ο Θάρα αποφάσισε να εγκαταλείψει οικογενειακά την Ουρ και να μετοικίσει στη Χαναάν. Το σημείο αυτό είναι αρκετά σκοτεινό για τους ερευνητές στην ανεύρεση των λόγων που οδήγησαν τον Θάρα να πάρει αυτή την απόφαση της μετοικεσίας. Τελικά αφού έλαβε όλη την οικογένειά του, δηλαδή τους δύο γιους του, τη στείρα κόρη του αλλά και συγχρόνως νύμφη του Σάρα και τον εγγονό του Λωτ, μετακινούμενοι δυτικά έφθασαν στην ενδιάμεση πόλη Χαρράν στα βόρεια της Συριακής ερήμου όπου και εγκαταστάθηκε. Υπόψη ότι η πόλη Χαρράν αποδίδεται στη Π.Δ. ως πόλη κατατρεγμένων του ανθρώπινου γένους αφού σ΄ αυτήν είχαν καταφύγει οι πρωτόπλαστοι, ο Αδάμ και η Εύα μετά τον διωγμό τους από τον Παράδεισο. Τελικά ο Θάρα παρέμεινε σε αυτή την πόλη όπου και πέθανε σε ηλικία 205 ετών. Πριν τον θάνατό του όμως, ο Αβραάμ παίρνοντας μαζί του την γυναίκα του και τον ανιψιό του, τον Λωτ, τον εγκατέλειψαν συνεχίζοντας εκείνοι το ταξίδι προς την Χαναάν. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε τον Θάρα Άγιο, τη μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν από τα Χριστούγεννα. David and Patt Alexander «Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου», Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.665.
Μαρία της Σαβοΐας (1448-1475)

Η Μαρία, ιταλ.: Maria di Savoia (20 Μαρτίου 1448 - 1475) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ & του Κονβερσάνο. Ο σύζυγός της έγινε κοντόσταυλος της Γαλλίας.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (από τα 13 επιζήσαντα παιδιά) του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και της Άννας των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρης του Ιανού της Κύπρου. Το 1454, σε ηλικία έξι ετών, μνηστεύθηκε με τον Φίλιππο-Μαρία Σφόρτσα (1448–1492), γιο του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Μιλάνου και της Μπιάνκας-Μαρίας Βισκόντι. Το συμβόλαιο είχε ημερομηνία 13 Δεκεμβρίου 1454. Για άγνωστους λόγους, ο γάμος ακυρώθηκε και αυτός νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Κωστάντσα Σφόρτσα. Η Μαρία απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1483. Το 1466 η Μαρία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόμη του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ & του Κονβερσάνο και κοντόσταυλο της Γαλλίας, (1418-19 Δεκεμβρίου 1475). Το συμβόλαιο γάμου έχει ημερομηνία 1 Αυγούστου 1466. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του, καθώς η πρώτη του σύζυγος Ιωάννα του Μπαρ κόμισσα του Μαρλ και Σουασόν απεβίωσε το 1462. Μαζί ο Λουδοβίκος και η Mαρία είχαν τρία παιδιά: Λουδοβίκος (απεβ. 31 Δεκεμβρίου 1503), δούκας της Άντρια και της Βενόζα, πρίγκιπας της Αλταμούρα. Νυμφεύτηκε τον Ελεονώρα της Γκεβάρα και του Μπω, πριγκίπισσα της Αλταμούρα. Ήταν κυβερνήτης της Πικαρδίας και υποστράτηγος στον Γαλλικό στρατό. Ιωάννα, μοναχή στη Γάνδη (Ghent). Mαργαρίτα, απεβ 19 Σεπτ. 1553 στο Σουασόν-συρ-Νανσύ, στο Κοτ ντ'Ορ της Βουργουνδίας. Bayer, Andrea, επιμ. (2008). Art and Love in Renaissance Italy. Yale University Press. Gregory, Philippa· Baldwin, David (2011). The Women of the Cousins' War: The Real White Queen And Her Rivals. Simon & Schuster.
Αμέρικα ντε Κάλι

Η Αμέρικα ντε Κάλι (ισπανικά: América de Cali) είναι επαγγελματική κολομβιανή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κάλι. Συμμετέχει στην Κατεγορία Πριμέρα Α. Έδρα της ομάδας είναι το Ολίμπικο Πασκουάλ Γκερέρο, χωρητικότητας 33.130 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1918 ως América Football Club αλλά επίσημη ημερομηνία λειτουργίας της θεωρείται η 13η Φεβρουαρίου του 1927. Έχει κατακτήσει εγχώρια πρωταθλήματα και είναι από τις πλέον επιτυχημένες ομάδες της χώρας. Σε διεθνές επίπεδο ήταν φιναλίστ στο Κόπα Λιμπερταδόρες σε 4 περιπτώσεις: 1985, 1986, 1987 και 1996. Έχασε δύο φορές από την Ρίβερ Πλέιτ, μία από την Αρχεντίνος Τζούνιορς και μία από την Πενιαρόλ. Το 1999 κατέκτησε το Κόπα Μερκονόρτε.

 Ο διάβολος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο έμβλημα το 1940, λόγω της λαϊκής πεποίθησης ότι οι παίκτες "έπαιζαν σαν διάβολοι" στο γήπεδο. Κατά τη διάρκεια της συμπλήρωσης δώδεκα ετών του Γκαμπριέλ Οτσόα Ουρίμπε στο σύλλογο, η φιγούρα του διαβόλου τον ενοχλούσε, οπότε απομακρύνθηκε για θρησκευτικούς λόγους. Για το λόγο αυτό, το έμβλημα έφερε μόνο τον αριθμό των αστεριών ή τίτλων που έλαβε ο σύλλογος. Το 1992, ο διάβολος απομακρύνθηκε πλήρως και χρησιμοποιήθηκε μόνο για τις διοικητικούς λόγους. Με τον εορτασμό των 70 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου, ο διάβολος επανατοποθετήθηκε στις στολές. Από την ημερομηνία αυτή, όλες οι κακοήθεις πεποιθήσεις σχετικά με τον διάβολο έχουν αφαιρεθεί εντελώς. Το 2007, για να τιμηθεί η 80ετής ύπαρξη του συλλόγου, ο διάβολος αντικαταστάθηκε προσωρινά με ένα λογότυπο με την αναγραφή «80 años» (80 χρόνια) και κάτω από το «1927–2007». Πάνω από το έμβλημα τοποθετήθηκαν τα 13 αστέρια που έλαβε η ομάδα. Το 2010, ο διάβολος επέστρεψε στο έμβλημα. Τελευταία ενημέρωση: 25 Ιουνίου 2017 Κατεγορία Πριμέρα Α:Πρωταθλήτρια (14): 1979, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1990, 1992, 1996–97, 2000, 2001, 2002–I, 2008–II, 2019-IIΚατεγορία Πριμέρα Β:Πρωταθλήτρια (1): 2016 Κόπα Λιμπερταδόρες:Δεύτερη θέση (4): 1985, 1986, 1987, 1996Κόπα Μερκονόρτε:Νικήτρια (1): 1999 América de Cali Official DIMAYOR Page Official Myspace Fan Page Official Baron Rojo Sur Fan Page Αρχειοθετήθηκε 2020-07-22 στο Wayback Machine.
Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ

Ο Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ (Sukhbaataryn Batbold, στα μογγολικά Сүхбаатарын Батболд) είναι πολιτικός από τη Μογγολία. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 29 Οκτωβρίου 2009 ως τις 10 Αυγούστου 2012 και νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του προκατόχου του, Σαντζίν Μπαγιάρ.

 Γεννήθηκε στο Ουλάν Μπατόρ το 1963 και εκεί ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στη συνέχεια σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων στη Μόσχα, από το 1980 ως το 1986. Το 1991 έκανε σπουδές και στο London Business School και το 2002 στην Ακαδημία Διπλωματών του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών στη Μόσχα. Από την δεύτερη σύζυγό του, την οποία παντρεύτηκε έπειτα από διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο, έχει 5 παιδιά. Εξελέγη δύο φορές βουλευτής και ανέλαβε υφυπουργός εξωτερικών από το 2000 ως το 2004 και έπειτα υπουργός βιομηχανίας και εμπορίου το 2004-2006. Από το 2008 ως το διορισμό του στην πρωθυπουργία χρημάτισε υπουργός εξωτερικών. Κατά τη θητεία του στο υπουργείο εξωτερικών φιλοξένησε τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν στο Ουλάν Μπατόρ, για συνομιλίες σχετικές με τις κλιματικές αλλαγές στη Μογγολία. Ο Μπάτμπολντ αντικατέστησε επίσης τον πρωθυπουργό Μπαγιάρ στη διάρκεια της συνάντησης του Οργανισμού για τη Συνεργασία της Σαγκάης. Στις 29 Οκτωβρίου του 2009 διορίστηκε νέος πρωθυπουργός, έπειτα από την παραίτηση, για λόγους υγείας, του Σαντζίν Μπαγιάρ. Υπάρχουν φήμες ότι ο Μπάτμπολντ είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στη Μογγολία , καθώς είναι ιδιοκτήτης πολλών εταιρειών, όπως η Altai Holdings LLC και η Altai Trading LLC. Εκτός αυτού, ο Μπάτμπολντ πιστεύεται ότι έχει σημαντικά συμφέροντα σε διάφορες επιχειρήσεις για εξόρυξη μετάλλων. Έχει κατηγορηθεί ότι χρησιμοποίησε τη θέση του ως υπουργού εμπορίου για ίδιον όφελος με την πώληση του χρυσωρυχείου Μπορού στην Σεντέρα Γκολντ.Το 2012 ο Μπάτμπολντ αντικαταστάθηκε από τον Νοροβίν Αλτανχουγιάγκ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sükhbaataryn Batbold στο Wikimedia Commons
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016-17

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 2016-17 αποτέλεσε το 46ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006 για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2016-17 συμμετείχαν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2017-18. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18. Η νίκη βαθμολογείται με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν δίνει κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016-17 Ακρίτας Χλώρακας Αλκή Ορόκλινη Εθνικός ΆσσιαςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17 Κούρης Ερήμης Αμαθούς Αγίου ΤύχωναΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 2015-16 Ελπίδα Ξυλοφάγου Διγενής ΒορόκλινηςΑπό τη Β΄ κατηγορία 2015-16 είχε υποβιβαστεί και ο Νίκος & Σωκράτης Ερήμης. Ωστόσο, αποχώρησε πριν την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2016-17. Τη θέση του πήρε η 14η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2015-16, ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς, η οποία είχε υποβιβαστεί στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17. Ομάδες που προήχθησαν από την Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16 Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών Πέγεια 2014 ΑΕΝ Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Πηγή: Βαθμολογία Ισοβαθμίες:αΟρμήδεια-ΑΠΕΠ 3-1, ΑΠΕΠ-Ορμήδεια 1-0 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας 16/17 Επίσημος ιστότοπος Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Ερρίκος της Λωρραίνης

Ο Έρικ, γαλλ. Eric de Lorraine, compteur de Vaudémont (14 Μαρτίου 1576 - 27 Απριλίου 1623) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Βωνεμόν και επίσκοπος του Βερντέν.

 Ήταν ο έβδομος γιος (3ος από τον 3ο γάμο) του Νικολάου δούκα του Μερκέρ και της Αικατερίνης της Λωρραίνης, κόρης του Κλαυδίου δούκα του Ωμάλ (εξαδέλφου του Νικολάου). Ανέλαβε το αββαείο του Σαιν Υντύλφ στο Μουανμουτιέ το 1588. Έγινε προστάτης-ηγούμενος (abbas in commendam) στο μοναστήρι του Σαιν Βανν, κοντά στο Βερντέν. διορίστηκε επίσκοπος του Βερντέν το 1593, όταν ήταν μόνο 17 ετών. Poull, Georges (1991). La Maison ducale de Lorraine. Presses Universitaires de Nancy. ISBN 2-86480-517-0. Richard, C.L. (1827). Bibliothèque sacrée, ou Dictionnaire universel. 29. Boiste fils ainé. p. 301.
Εθνική Παραγουάης (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Παραγουάης αντιπροσωπεύει την Παραγουάη στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Παραγουάης (Confederación Paraguaya de Basquetbol).

 Σημαντικότερες στιγμή στην πορεία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής που διεξήχθη στην Παραγουάη το 1952, καθώς και τρεις συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Παραγουάης σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Αμερικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Παραγουάης σε Αμερικανικά Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Πρωταθλήματα Νότιας Αμερικής FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Παραγουάης σε Πρωταθλήματα Νότιας Αμερικής FIBA: Εθνική Παραγουάης (καλαθοσφαίριση ανδρών) Paraguay, ιστορικό στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Confederación Paraguaya de Basquetbol, επίσημος ιστότοπος. (Ισπανικά)
Δεύτερη Κινεζική κυριαρχία του Βιετνάμ

Η δεύτερη Κινεζική κυριαρχία σηματοδοτεί μια περίοδο, όταν το Βιετνάμ ήταν υπό τον έλεγχο της Κίνας για δεύτερη φορά, από το τέλος των Αδερφών Τρουνγκ μέχρι την αρχή της Πρώιμης Δυναστείας Λι.

 Η ανεξάρτητη κυβέρνηση των Αδερφών Τρουνγκ ήταν μία από τις λίγες σύντομες διακοπές κατά τη διάρκεια της Κινεζικής κυριαρχίας του Βιετνάμ, η οποία συνεχίστηκε από το 111 π.Χ. έως το 939. Μετά την ήττα των αδελφών Τρουνγκ, η Δυναστεία των Ανατολικών Χαν δυναστείας ενίσχυσε τον έλεγχό της στην περιοχή σε 43 και τη μετονόμασε σε Γκιάο Τσι (ή Τζιαοζί). Καθώς η δυναστεία των Χαν αποδυναμωνόταν, ο νομάρχης του Γκιάο Τσι, ο Σι Ξιέ, κυβέρνησε το Βιετνάμ ως αυτόνομος πολέμαρχος και μεταθανάτια θεοποιήθηκε από αργότερους Βιετναμέζους αυτοκράτορες.Ακόμα και όταν η Ανατολική δυναστεία των Χαν διαιρέθηκε στα Τρία Βασίλεια το 220, το Βιετνάμ παρέμεινε υπό τον έλεγχο του κράτους των Γου. Μια θηλυκή αντάρτισσα, η Τριέου Θι Τριν, ανέλαβε για λίγο τον έλεγχο του Βιετνάμ το 248, αλλά σύντομα ανατράπηκε. Στη συνέχεια, το Βιετνάμ ήταν υπό τον έλεγχο της Δυναστείας Τζιν και στο πρώτο μισό των Νότιων και Βόρειων Δυναστείων. Η κυριαρχία έληξε το 544, όταν ο Λι Ναμ Ντε ανέλαβε την εξουσία. Τοπικές εξεγέρσεις οργανώθηκαν από: Τσου Ντατ, 156–160 Λουόνγκ Λονγκ, 178–181 Χου Λιέν, 192, ο οποίος ίδρυσε το βασίλειο Τσάμπα Τριέου Τσι, 299–319 Λουόνγκ Θατς, 319–323 Λι Τρουόνγκ Ναν και Λι Θουκ Χιέν, 468–485 Taylor, Keith Weller. (1983). The Birth of Vietnam (illustrated, reprint ed.). University of California Press. (ISBN 0520074173). Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2017. Βιετνάμ
Βινυλομεθυλαιθέρας

Ο βινυλομεθυλαιθέρας (VinylMethylEther, VME) ή μεθυξυαιθένιο ή βινυλομεθυλοξείδιο είναι οργανική ένωση με μοριακό τύπο C3H6O και ημισυντακτικό τύπο CH2=CHOCH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά ViOMe. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στους αιθέρες και μάλιστα αποτελεί τον απλούστερο από τους ενολαιθέρες. Η χημικά καθαρή ένωση, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (θερμοκρασία 25 °C, πίεση 1 atm), είναι άχρωμο αέριο. Αποτελεί πολύ χρήσιμη συνθετική πρόδρομη ένωση.

 Ο βινυλομεθυλαιθέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αιθινίου και μεθανόλης, παρουσία βάσης: Η βινυλομάδα της ένωσης είναι χημικά δραστική με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, η ένωση πολυμερίζεται, σχηματίζοντας πολυβινυλαιθέρες. Ο πολυμερισμός της ένωσης τυπικά αρχίζει με οξέα κατά Λιούις, όπως το τριφθοριούχο βόριο (BF3). Αυτή η κατάσταση αντιδραστικότητας του βινυλομεθυλαιθέρα είναι ανάλογη με τον τρόπο που πολυμερίζονται ο αιθανικός βινυλεστέρας (CH3CO2CH=CH2) και του χλωραιθενίου (CH2=CHCl), σχηματίζοντας πολυβινυλοξικό εστέρα και πολυβινυλοχλωρίδιο, αντιστοίχως. Ο βινυλομεθυλαιθέρας δίνει επίσης αντιδράσης [4+2] κυκλοπροσθήκης. Η αντίστοιχη αντίδραση με τη βουτενόνη αποτελεί το πρώτο στάδιο εμπορικής σύνθεσης πεντανοδιάλης. Ο βινυλομεθυλαιθέρας μπορεί να αποπρωτονιωθεί στο #1 άτομο άνθρακα, που γειτονεύει άμεσα με το άτομο οξυγόνου, σχηματίζοντας ανιόντα CH2=C-OCH3. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει τη σύνθεση μιας ποικιλίας παραγώγων με πυρίτιο, γερμάνιο και κασσίτερο, που δεν είναι εύκολο να παραχθούν με άλλες παραγωγικές οδούς. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Death Rap

Death Rap ονομάζεται ο πέμπτος προσωπικός μουσικός δίσκος του Αμερικάνου καλλιτέχνη χιπ χοπ Necro, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007, από την εταιρία Psycho+Logical-Records. Όπως φαίνεται κι από τον τίτλο, το άλμπουμ ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια επιστροφή στο στην death rap θεματολογία του Necro, η οποία περιστρεφόταν, στον τελευταίο του δίσκο με τίτλο The Sexorcist, γύρω από το σεξ.

 Οι φήμες σχετικά με το νέο προσωπικό δίσκο που ετοίμαζε ο Necro ξεκίνησαν στις αρχές του 2007, μετά από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του γκρουπ The Circle of Tyrants με τίτλο The Circle of Tyrants. Στις 15 Ιουλίου του 2007 ο δικτυακός τόπος SMNnews.com ανακοίνωσε ότι ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007 και ονομάζεται Death Rap. Επίσης ανακοίνωσαν τη λίστα τραγουδιών του δίσκου.Στις 19 Ιουλίου του 2007 η Myspace σελίδα του Necro ανανεώθηκε με ένα καινούργιο κομμάτι από τον δίσκο Death Rap με τίτλο "Some Get Back (Revenge)". Επίσης αναρτήθηκε και το εξώφυλλο του δίσκου. "Creepy Crawl" "No Remorse" "Some Get Back (Revenge)" – 2:19 "Belligerent Gangsters" (συμμετέχει Harley Flanagan από Cro-Mags) "Suffocated to Death by God's Shadow" (συμμετέχουν Brian Fair από Shadows Fall, Mark Morton από Lamb of God, Mike Smith από Suffocation, και Steve DiGiorgio από Death και Sadus) "Mutilate the Beat" "Keep on Driving" "Technician of Execution" "Keeping it Real" (συμμετέχει Adam Jackson από Twelve Tribes) "Exploitation" (συμμετέχει Mr. Hyde) "As Deadly as Can Be" (συμμετέχει Ill Bill) "Evil Rules" (συμμετέχουν Scott Ian από Anthrax, Dave Ellefson πρώην μέλος των Megadeth, και Ray Alder από Fates Warning) "Forensic Pathology" "Portrait of a Death Rapper" Necro – vocals, lyrics, composing, production Harley Flanagan – συμμετοχή μπάσο Brian Fair – συμμετοχή φωνητικά Mark Morton – συμμετοχή κιθάρα Mike Smith – συμμετοχή ντραμς Steve DiGiorgio – συμμετοχή μπάσο Adam Jackson – συμμετοχή φωνητικά Mr. Hyde – συμμετοχή φωνητικά Ill Bill – συμμετοχή φωνητικά Scott Ian – συμμετοχή κιθάρα Dave Ellefson – συμμετοχή μπάσο Ray Alder – συμμετοχή φωνητικά
Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄

Τα Τακτικά είναι μία στρατιωτική πραγματεία γραμμένη από τον ή για χάρη του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού, περί το 895-908 και εκδόθηκε από τον γιο του Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο. Βασισμένο σε παλαιότερους συγγραφείς, όπως ο Αιλιανός, ο Ονήσανδρος και το Στρατηγικόν του Αυτοκράτορα Μαυρίκιου, είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα στη Ρωμαϊκή στρατιωτική τακτική, γραμμένο την παραμονή της Ρωμαϊκής "ηλικίας της ανάκτησης". Ο αρχικός τίτλος του είναι "τῶν ἐν πολέμοις τακτικῶν σύντομος παράδοσις". Τα Τακτικά επεξεργάζονται μία μεγάλη ποικιλία θεμάτων, όπως τον σχηματισμό του πεζικού και του ιππικού, ασκήσεις, πολιορκίες και ναυμαχίες. Είναι γραμμένο σε νομική μορφή και αποτελείται από 20 διατάξεις, έναν επίλογο και 12 επιπρόσθετα κεφάλαια, τα οποία επικεντρώνονται σε αρχαίες τακτικές.

 Το κείμενο των Τακτικών έχει παραδοθεί σε πολλά χειρόγραφα, από τα οποία το ποιο αυθεντικό ανήκει στην εποχή του Λέοντα ΣΤ΄. Ο Αυτοκράτορας αναφέρει ότι ο Χριστιανισμός θα μπορούσε να υιοθετήσει το δόγμα του ιερού πολέμου του Ισλάμ για τις στρατιωτικές του εφαρμογές. Η έκδοση της αγγλικής μετάφρασης "The Taktika of Leo VI. Text, Translation and Commentary" ([CFHB 49] Dumbarton Oaks, Washington, D.C. 2010), ed. T. Dennis έχει μεταφραστεί από το Φλωρεντινό χειρόγραφο του 10ου αι. J.P. Migne's Patrologia Graeca, Vol. 107 contains the original Greek text of the Tactica and a Latin translation (coll. 669-1116) The 1917 edition of Rezső Vári is available at Open Library. (Original Greek text and a preface in Latin)
Αδραβάστοι Λασιθίου

Οι Αδραβάστοι είναι χωριό της Κοινότητος Ζάκρου του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, στην ανατολική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 29 κατοίκους. Βρίσκεται 35,5 χιλιόμετρα νότια της Σητείας, στο δρόμο που καταλήγει στη Ζάκρο. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 300 μέτρων, στους ανατολικούς πρόποδες του υψιπέδου Χάνδρα-Mόδι. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, με μεταποίηση σε οικιακό επίπεδο. Από το 2008 λειτουργεί και μια μικρή τουριστική επιχείρηση.

 Στο ύψωμα Εντίχτης, δυτικά του χωριού, έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης. Αρχικά είχε θεωρηθεί το πρόκειται για ιερό κορυφής, όμως ανασκαφές στην περιοχή του 1972 δεν βρήκαν ειδώλια, αλλά υφαντικά βάρη και λίθινα και πήλινα εργαλεία, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για κατοικίες.Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με τον Στέφανο Ξανθουδίδη το όνομα του χωριού προέρχεται από το βυζαντινό επίθετο Αρδάβαστος ή Αρτάβασδος, πιθανόν το επίθετο κάποιου στρατιώτη που εγκαταστάθηκε στην Κρήτη μετά την ανακατάληψή της από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Όμως ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το χωριό δεν αναφέρεται στις βενετσιάνικες απογραφές και ότι πιθανότατα είναι νεότερο χωριό. Ο Νίκος Παπαδάκης αναφέρει ότι το χωριό πιθανόν καταστράφηκε από πειρατική επιδρομή το 1471 και κατοικήθηκε ξανά μετά τον 16ο αιώνα.Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Adhravasto με 10 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 75 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στο δήμο Καρυδίου. Το 1900 υπαγόταν στον δήμο Ιτάνου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζάκρου. Το 1997, με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάνου και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Σητείας. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Το χωριό αναπτύσσεται γραμμικά ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους. Βρίσκεται σε θέση η οποία εποπτεύει τη θάλασσα και βρίσκεται κοντά σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Ο οικισμός είναι οργανωμένος γύρω από την παλιά κρήνη και αναπτύχθηκε ημικυκλικά γύρω της. Το 1968 στη θέση της παλιάς κρήνης κατασκευάστηκε το υδραγωγείο του χωριού. Σήμερα σχεδόν όλοι οι εσωτερικοί δρόμοι του χωριού έχουν καλυφθεί με τσιμέντο. Στο δρόμο που οδηγεί στο υδραγωγείο έχει κτιστεί μικρή τσιμεντένια γέφυρα ώστε να φτάνει μικρό τροχοφόρο όχημα.Στο χωριό απουσιάζουν οι χώροι συγκέντρωσης και δεν υπάρχει σχολείο ή κέντρο περίθαλψης. Οι μόνοι κοινόχρηστοι χώροι του χωριού είναι το ελαιοτριβείο-φάμπρικα, το οποίο σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, και ο φούρνος. Στο χωριό βρίσκεται ο δίκλιτος ναός του Αγίου Δημητρίου και της Ζωοδόχου Πηγής. Τα περισσότερα κτίρια του χωριού είναι ισόγεια ενώ υπάρχουν και κάποια διώροφα, με οχυρωματικό χαρακτήρα, τα οποία όμως δεν αξιοποιούν πλήρως τον ισόγειο χώρο. Τα κτίρια έχουν σχήμα κυβωτίου και είναι κτισμένα από αργολιθοδομή (ακατέργαστη πέτρα) και μόνο οι πέτρες γύρω από τα ανοίγματα είναι λαξευμένες και απουσιάζουν τα διακοσμητικά στοιχεία και ελάχιστα έχουν αυλή. Το σπίτια είναι επιχρισμένα με σοβά αποτελούμενο από κοκκινωπό, αργιλικό χώμα, ασβέστη και άμμο. Οι οροφές είναι χωμάτινες στα παλιά σπίτια ενώ σε νεότερες οροφές από σκυρόδεμα ή μεταλλική λαμαρίνα.
Εθνική Ουγγαρίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Μάιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ουγγαρίας (ουγγρικά: Magyar női kosárlabda-válogatott) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Ουγγαρίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ουγγρικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Magyar Kosarlabdázók Országos Szövetsége (MKOSZ)).

 Η ιστορία της καλαθοσφαίρισης ξεκινά στην Ουγγαρία ουσιαστικά το 1912 οπότε και εισήχθη το νέτμπολ. Με γοργούς ρυθμούς το άθλημα κέρδισε σε δημοφιλία και τέθηκε υπό την επίβλεψη της Ομοσπονδίας Αθλητισμού της χώρας το 1925. Το 1933 το νέτμπολ αντικαταστάθηκε από την καλαθοσφαίριση και ξεκίνησαν τα πρώτα διασυλλογικά πρωταθλήματα.Η σημερινή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε μεταπολεμικά και συγκεκριμένα στις 15 Νοεμβρίου του 1942.Το ουγγρικό μπάσκετ γνώρισε τις ενδοξότερες στιγμές του τη δεκαετία του 1950, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Το 1950 η Ουγγαρία φιλοξένησε το δεύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών, στο οποίο το αντιπροσωπευτικό της συγκρότημα κέρδισε το πρώτο της (ασημένιο) μετάλλιο. Την ίδια δεκαετία κέρδισε επιπλέον ένα ασημένιο (1956) κι ένα χάλκινο μετάλλιο (1952).Η ομάδα συμμετείχε αδιάλλειπτα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα από το 1950 μέχρι το 1997 κερδίζοντας συνολικά με μία δεύτερη κορύφωση της απόδοσής της κατά τη δεκαετία του 1980. Την εποχή εκείνη συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας (1980) χάνοντας για μία θέση την τιμή ανόδου στο βάθρο. Μετρά, επίσης, πέντε παρουσίες σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα με υψηλότερη επίδοση την 5η θέση (1957 στη Βραζιλία).Με την αλλαγή της χιλιετίας η ομάδα των ενηλίκων γυναικών περνά περίοδο παρακμής συμμετέχοντας περιστασιακά στην τελική φάση Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων. Αντίθετα οι νεανικές ομάδες σημείωσαν αξιοσημείωτα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Πρόσφατα, η Ουγγαρία συνδιοργάνωσε με τη Ρουμανία το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών του 2015 χωρίς, όμως, να διακριθεί αγωνιστικά. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ουγγαρίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ουγγαρίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ουγγαρίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ουγγαρίας σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Εθνική Ουγγαρίας U21 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ουγγαρίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Hungary, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Magyar Kosarlabdázók Országos Szövetsége, επίσημος ιστότοπος. (Ουγγρικά)
Παρκ ντε Σπορ (Αννεσύ)

Το Παρκ ντε Σπορ βρίσκεται στην πόλη Ανσί, της Ωτ-Σαβουά (Haute-Savoie). Αποτελεί έδρα της Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ που αγωνίζεται στη Λιγκ 1 και της Ανσί ΦΚ που αγωνίζεται που αγωνίζεται στην Έβδομη Εθνική Κατηγορία της Γαλλίας, για τη σεζόν 2011-2012.

 Η κατασκευή του Παρκ ντε Σπορ ξεκίνησε το 1958 μετά από αρκετές αναβολές του σχεδίου, που είχε αρχική ημερομηνία τη δεκαετία του 1930. Τα εγκαίνιά του έγιναν το Σάββατο 18 Ιουλίου 1964 με μια διοργάνωση στίβου ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γαλλία. Το χορτάρι του γηπέδου είναι περικυκλωμένο από μια πίστα στίβου μήκους μετρημένη στα 400 μέτρα. Από τα τέλη Οκτωβρίου του 2011, ένα στέγαστρο καλύπτει τη Νότια Κερκίδα του Παρκ ντε Σπορ ντ' Ανσί. Μια στάση "Parc des Sports" σε μικρή απόσταση από το γήπεδο βοηθάει πολλούς φιλάθλους που προσέρχονται στο γήπεδο με τη βοήθεια της τοπικής ένωσης λεωφορείων SIBRA. Το στάδιο υποδέχθηκε τα Πρωταθλήματα Στίβου της Γαλλίας το 1987, το 1993 και το 1994. Σε διεθνές επίπεδο αποτέλεσε το θέατρο των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Στίβου Παίδων το 1998, του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Εθνών Στίβου το 2008 όπως και του DécaNation 2010. λίστα των εγκαταστάσεων του Παρκ ντε Σπορ στο annecyfootballclub.fr γήπεδο στην ιστοσελίδα του γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού
Κάρολος Λουδοβίκος Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

O Κάρολος Λουδοβίκος Β΄ ,, πλήρες όνομα Κάρολος Λουδοβίκος Γουλιέλμος Λεοπόλδος του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, γερμ. Karl Ludwig Wilhelm Leopold zu Hohenlohe-Langenburg (25 Οκτωβρίου 1829 - 16 Μαΐου 1907) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν για 9 ημέρες πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (12-21 Απριλίου 1860).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Φεοντόρα, κόρης του Έμιχ Καρόλου, πρίγκιπα τού Λάινινγκεν. Γεννήθηκε στο Λάνγκενμπουργκ, που μετά ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Βυρτεμβέργης. Η μητέρα του ήταν ετεροθαλής αδελφή της Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου. Έπειτα από σπουδές στη Δρέσδη και τη Γκότα, φοίτησε νομικά για τρία εξάμηνα στο Πανεπιστήμιο Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Βερολίνου (1850-51). Έπειτα πέρασε μερικά έτη στο Λάνγκενμπουργκ για να ετοιμαστεί για τη θέση του πρίγκιπα. Περί το 1855 ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία στον αυστριακό στρατό και μετά σε αυτόν της Βυρτεμβέργης, αν και από το 1848 είχε διοριστεί αξιωματούχος στη Βυρτεμβέργη. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1860, παραιτήθηκε όμως 9 ημέρες μετά υπέρ του αδελφού του Χέρμαν για να νυμφευτεί μοργανατικά· ωστόσο κράτησε τον τίτλο του πρίγκιπα. Νυμφεύτηκε το 1861 τη Μαρία Γκράτβολ (1837-1901), κόρη του Γεωργίου Ανδρέα Γκράτβολ και της Φρειδερίκης Μάιερ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και στη σύζυγό του και τα τέκνα τους δόθηκε ο τίτλος του βαρόνου/βαρόνης του Μπρον στην τάξη ευγενών της Βυρτεμβέργης. Ο τίτλος ήταν κληρονομικός για τα άρρενα νόμιμα μέλη. Είχε τέκνα: Κάρολος 1862-1925, βαρόνος του Μπρον. Αναβαθμίστηκε σε πρίγκιπα του Βάικερσχαϊμ από τον Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρο-Ουγγαρίας, λόγω πολιτικών υπηρεσιών που προσέφερε ο Κάρολος στην Αυστρο-Ουγγρική αυτοκρατορία. Οι απόγονοί του έγιναν κόμητες/κόμισσες του Βάικερσχαϊμ. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Τσέρνιν του Κούντενιτς. Βικτώρια 1863-1946, παντρεύτηκε τον Ερνστ, ιππότη του Μάνερ και Μέτσελσντορφ Βεατρίκη του Μπρον 1868-1932 thePeerage.com - Carl Ludwig Wilhelm Leopold Prinz zu Hohenlohe-Langenburg Genealogics - Leo van de Pas - Karl, 5.Fürst zu Hohenlohe-Langenburg Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1956
Κορακοβούνι Αρκαδίας

Το Κορακοβούνι (επίσης Χειμερινό Καρακοβούνι και Κορακοβούνιον) είναι πεδινός οικισμός του νομού Αρκαδίας, χτισμένος αμφιθεατρικά σε ένα ύψωμα στους πρόποδες του Πάρνωνα. Σε μικρή απόσταση κυλά ο ποταμός Βρασιάτης. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, 52 χλμ. ΝΑ της Τρίπολης, στην πρώην επαρχία Κυνουρίας. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Στο Κορακοβούνι υπάγονται ακόμα το Ορεινό Κορακοβούνι και το Νεοχώρι.

 Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων, καθώς αρχικά υπήρχε το όρος Καρακοβούνι (από το Ζαρίτσι Κυνουρίας μέχρι το Καστράκι Άστρους) όπου στο ενδιάμεσο υπήρχε μόνο ένας οικισμός όπου και πήρε το όνομα του όρους. Κατά τους Βυζαντινούς Χρόνους, από το Κορακοβούνι ή Καρακοβούνι καταγόταν ο Στρατηγός του Βυζαντίου Περβαινάς. Το όνομα του χωριού έχει συνδεθεί με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 καθώς είναι η γενέτειρα των: Γεωργίου Λεβέντη: (Κορακοβούνι Κυνουρίας 1790 – Αθήνα 1847). Βαρσαμή Κωνσταντίνου: Καταγόταν από το Κορακοβούνι Κυνουρίας. Πληγώθηκε βαριά στον Άγιο Σώστη, έξω από την Τρίπολη. Όταν θεραπεύτηκε, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι την απελευθέρωση. Δημήτρης Κουρμπέλης, ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Κορακοβούνι, Βόρεια Κυνουρία, Αρκαδία
Γιόγκα νίντρα

Η γιόγκα νίντρα (yoga nidra) είναι μια διεθνής πρακτική γιόγκα, που προέρχεται από αρχαία ινδικά κείμενα (τάντρα) και διαμορφώθηκε από τον Σουάμι Σατυανάντα Σαρασουάτι. Είναι μια ισχυρή τεχνική με την οποία μαθαίνει κανείς να χαλαρώνει συνειδητά. Είναι μια συστηματική μέθοδος που προκαλεί πλήρη σωματική, νοητική και συναισθηματική χαλάρωση.

 Ο όρος προέρχεται από δύο σανσκριτικές λέξεις : γιόγκα, που σημαίνει ενότητα ή επικεντρωμένη επίγνωση, και νίντρα, που σημαίνει ύπνος. Η γιόγκα νίντρα είναι ένας πιο αποτελεσματικός και δραστικός τρόπος ψυχικής και σωματικής ξεκούρασης και ανανέωσης απ' ό,τι ο παραδοσιακός ύπνος. Η γενική, συστηματική χαλάρωση που παρέχει μια συνεδρία γιόγκα νίντρα είναι ισοδύναμη με πολλές ώρες παραδοσιακού ύπνου χωρίς επίγνωση. Γιόγκα νίντρα σημαίνει ύπνος με κάποιο ίχνος επίγνωσης. Είναι μία ενδιάμεση κατάσταση του νου ανάμεσα στην εγρήγορση και στο όνειρο. Όταν εξασκείστε στη γιόγκα νίντρα ανοίγετε τα βαθύτερα επίπεδα του νου σας, αλλά όταν μπορέσετε να χαλαρώσετε ανοίγουν τα υποσυνείδητα και ασυνείδητα επίπεδα του νου. Η γιόγκα νίντρα είναι μια πρακτική που θα σας βοηθήσει να καταδυθείτε βαθιά στον νου σας. Δεν πρόκειται για άσκηση συγκέντρωσης, αλλά βαθιάς χαλάρωσης.
Ιωάννα Γαϊτάνη

Η Ιωάννα (Γιάννα) Γαϊτάνη (γεν. 1959) είναι Ελληνίδα έμπορος και πολιτικός. Είναι ιδρυτικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο διετέλεσε βουλευτής από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2015. Στις 21 Αυγούστου 2015, μαζί με άλλους 24 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, συνίδρυσε την Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας.

 Γεννήθηκε στη Βέροια το 1959. Το 1987 εντάχθηκε στην Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση (Ο.Σ.Ε.). Το 2001 έγινε στέλεχος της ΔΕΑ. Συμμετέχει στην Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο χρέος και τα μέτρα λιτότητας από το 2011. Εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ Θεσσαλονίκης τον Ιούνιο του 2012 και επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 2015. Κατά τη ψηφοφορία για την Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αντιτάχθηκε στην υποψηφιότητα του Προκόπη Παυλόπουλου και απείχε κατά τη ψηφοφορία. Ήταν μία από τους 32 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν το τρίτο μνημόνιο στις 14 Αυγούστου του 2015 και μία βδομάδα μετά συνίδρυσε την Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας.
Κάρλελι

Το Κάρλελι (τουρκικά: Karlıeli) ήταν η τουρκική ονομασία της Αιτωλοακαρνανίας και αποτελούσε διοικητική διαίρεση (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που δημιουργήθηκε περίπου γύρω στο 1480 και καταργήθηκε το 1821 μετά την Ελληνική Επανάσταση.

 Το όνομα στα τουρκικά, Karlıeli ή Karli-ili, σημαίνει «γη του Καρόλου», και προέρχεται από τους τελευταίους χριστιανούς ηγεμόνες της περιοχής προ της οθωμανικής κατάκτησης, είτε τον Κάρολο Α΄ Τόκκο (1386-1430), είτε τον ανιψιό και διάδοχό του, Κάρολο Β΄ Τόκκο (1430-1448). Διαμορφώθηκε ως διοικητική ενότητα (λιβάς ή σαντζάκι) μεταξύ του 1475 και του 1489, πρώτα ως μέρος του μπεηλερμπεηκιού Ρωμυλίας, και αργότερα, πιθανώς γύρω στο 1550, υπό την διοίκηση του μπεηλερμπεηλικού του Αρχιπελάγους, που ιδρύθηκε το 1533 και υπαγόταν απευθείας στον αρχιναύαρχο του οθωμανικού στόλου, τον Καπουδάν Πασά.Οι γεωγράφοι του 17ου αιώνα Χατζή Χαλιφά και Εβλιγιά Τσελεμπί αναφέρουν ότι η επαρχία περιλάμβανε έξι καζάδες: Αγίας Μαύρας (Λευκάδα), Βόνιτσα, Ενκιλί Καστρί (Αγγελόκαστρο), Εξιμέρε (Ξηρόμερο), Άλτο (Βάλτος), και Ιμραχόρ (Βραχώρι, σημ. Αγρίνιο). Ο Χατζή Χαλιφά προσθέτει, επίσης, την Πρέβεζα, αλλά αυτό είναι ίσως λάθος, δεδομένου ότι ο Εβλιγιά δεν την αναφέρει. Όσον αφορά την κατανομή της γης, το 1534 το Σαντζάκι καταγράφεται ότι περιλάμβανε έξι ζιαμέτια και 124 τιμάρια, ενώ ο Χατζή Χαλιφά το 1656 αναφέρει έντεκα ζιαμέτια και 119 τιμάρια, ενώ η γη που έχει εκχωρηθεί στον κυβερνήτη (χας) παρήγαγε έσοδα ύψους 264.000 ακτσέδων.Η έδρα του κυβερνήτη ή σαντζάκμπεη ήταν στο Αγγελόκαστρο μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα, όταν καταστράφηκε από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Μορέως. Η πρωτεύουσα στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Βραχώρι, το οποίο ο Εβλιγιά το περιγράφει ως μια ευημερούσα πόλη με 300 σπίτια κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του το 1688.Η Αγία Μαύρα και η Βόνιτσα κατακτήθηκαν από τους Ενετούς το 1684 κατά τα πρώτα στάδια του πολέμου του Μορέως και αποδόθηκαν σε αυτούς στη Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699. Την ίδια περίπου περίοδο το Μεσολόγγι και Ανατολικό ανεπίσημα αποσπάστηκαν από το καζά του Αγγελοκάστρου και έγιναν ξεχωριστό βοεβοδαλίκι. Από τις αρχές του 18ου αιώνα και μετά το σαντζάκι διοικείται από μουτεσελλίμη παρά από σαντζάκμπεη.Από το 1788 ο Αλή Πασάς προσπάθησε να αποκτήσει τον έλεγχο του σαντζακίου παρεμβαίνοντας στη διακυβέρνησή του. Τον Οκτώβριο του 1798 εισέβαλε στην επαρχία ενώ ο μουτεσελλίμης κατέφυγε στην ακρόπολη της Βόνιτσας. Η οθωμανική κυβέρνηση αντέδρασε παραχωρώντας ολόκληρο το σαντζάκι, εκτός από το βοεβοδαλίκι Μεσολογγίου, ως προσωπικό φέουδο (χας) στη βαλιδέ σουλτάνα Μιχρισάχ, μητέρα του Σουλτάνου Σελίμ Γ'. Το 1809 όμως, πιθανώς λόγω του θανάτου της Μιχρισάχ το προηγούμενο έτος, ο Αλή Πασάς κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο του σαντζακίου, το οποίο διατήρησε μέχρι που τηεν αποκήρυξή του 1820 από τον Σουλτάνο το 1820. Λίγο μετά η περιοχή πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση, με την πόλη του Μεσολογγίου να παίζει καθοριστικό ρόλο στον αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία. Το σύνολο του σαντζακίου έγινε μέρος της Ελλάδας όταν αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο βασίλειο. Κολόμβας, Νικόλαος (2017). Το Σαντζάκι του Κάρλελι – (Αιτωλία και Ακαρνανία). Αθήνα.
Νίκος Καμαριανός

Ο Νικόλαος Καμαριανός (γενν. 21 Μαρτίου 1997) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Basketball Champions League . Έχει ύψος 2,04 μέτρων και είναι ένας ψηλός σμολ φόργουορντ - πάουερ φόργουορντ .

 Ο Καμαριανός έπαιζε από νεαρή ηλικία με τις ομάδες νέων του Παλαιού Φαλήρου, του Πανελληνίου και του Παναθηναϊκού, πριν ξεκινήσει την επαγγελματική του πορεία. Ο Καμαριανός υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΕΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας , στις 21 Ιουλίου 2015. Στις 17 Αυγούστου 2020, ο Καμαριανός μεταπήδησε στον Κολοσσό Ρόδου με διετές συμβόλαιο. Στις 3 Ιουλίου 2021 χώρισε επίσημα τους δρόμους του με τη νησιωτική ομάδα. Στις 2 Αυγούστου 2021, ο Καμαριανός υπέγραψε στον ΠΑΟΚ . Προφίλ στο EuroCup Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (in Greek)