IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπάζιλ Ιωνίδης

Ο Μπάζιλ Ιωνίδης (αγγλικά: Basil Ionides, Βασίλειος Ιωνίδης, 1884 – 1950) ήταν Βρετανός αρχιτέκτονας και συλλέκτης έργων τέχνης ελληνικής καταγωγής. Είναι γνωστός για τα βιβλία διακόσμησης που έγραψε καθώς και για τις εργασίες εσωτερικής διακόσμησης που διεξήγαγε το 1929 στο θέατρο Σαβόυ του Λονδίνου.

 Γεννήθηκε στην Γλασκώβη, και ήταν ο 4ος γιός του Λουκά Ιωνίδη και εγγονός του Έλληνα προξένου στο Λονδίνο, Αλέξανδρου Κωνσταντίνου Ιωνίδη. Κατά τις σπουδές του στην Σκωτία κατά την περίοδο 1900–1903, έγραψε διάφορα άρθρα σχετικά με την αρχιτεκτονική, και σχεδίασε το πρώτο κτήριο του στην ηλικία των 18 ετών. Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής του εργασίας το 1904 ή 1905, μετακόμισε στο Λονδίνο και άρχισε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας.Ξεκίνησε την δική του επιχείρηση το 1908 και σχεδίασε αρκετές οικίες. Κατά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρέτησε ως μέλος των εφεδρικών δυνάμεων του Ναυτικού όπου είχε τον βαθμό εφέδρου αξιωματικού. Παραιτήθηκε από τον βαθμό του ωστόσο, καθώς προτιμούσε να είναι απλός ναύτης παρά να δίνει διαταγές σε άτομα τα οποία ήταν πολύ πιο έμπειρα από αυτόν στις υποθέσεις του ναυτικού. Τραυματίστηκε το 1917 και κατόπιν αποτάχθηκε, και επέστρεψε στην επιχείρηση του στρεφόμενος προς την διακόσμηση εσωτερικών χώρων. Το 1930 παντρεύτηκε την Νέλι Σάμιουελ, γόνο αριστοκρατικής οικογένειας -ιδιοκτήτες της εταιρείας πετρελαιοειδών Shell Oil- την οποία γνώρισε κατά την διάρκεια της εργασίας του.Η Νέλι ασχολούνταν με την τέχνη και ήταν ειδικός σε θέματα ανατολίτικης πορσελάνης τα οποία και επίσης συνέλλεγε, πολλά από τα οποία δώρισε στον δήμο του Ρίτσμοντ. Έκαναν μαζί ένα γιό, ο οποίος πέθανε στην ηλικία των 9 ετών. Το 1931 αγόρασαν την έκταση του Μπάξτεντ Παρκ, το οποίο ανακαίνισαν και με την πάροδο του χρόνου έγιναν σημαντικοί συλλέκτες τέχνης. Το 1940 εκδηλώθηκε πυρκαγιά η οποία κατέστρεψε το σπίτι όπου ζούσαν, μαζί και με την σημαντική συλλογή έργων τέχνης. Κατά την διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ιωνίδης διέσωσε αρκετά έργα τέχνης από βομβαρδισμένα κτήρια, τα οποία ιδιοποιήθηκε και μετέφερε στην νέα οικία του. Το 1944, υπηρέτησε ως Σερίφης του Νότιγχαμ. Ήταν σημαντικός αρχιτέκτονας και διακοσμητής της Αρ Ντεκό, και είναι κυρίως γνωστός για την διακόσμηση του θεάτρου Σαβόυ και του εστιατορίου Claridge's.Έγγραψε 2 σημαντικά βιβλία σχετικά με την διακόσμηση, το Colour and Interior Decoration (1926, χρώμα και εσωτερική διακόσμηση) και Colour in Everyday Rooms (1934, χρώμα στα καθημερινά δωμάτια). Ο Ιωνίδης έγινε μέλος του Βασιλικού Βρετανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων το 1931 και εταίρος το 1938.Πέθανε στο Μπράιτον σε ηλικία 66 ετών και θάφτηκε στην εκκλησία στο Μπάξτεντ Παρκ. Obituary in Builder, 29 September 1950 v. 179, pp. 358 and 474 Obituary in RIBA Journal, September 1950, London: Royal Institute of British Architects Φωτογραφίες της ανακαίνισης του θεάτρου Σαβόυ από τον Ιωνίδη - boisestate.edu
Μονή Κουδουμά Ηρακλείου

Η Μονή Κουδουμά αποτελεί μία από τις παλαιότερες μονές στις νότιες ακτές της κεντρικής Κρήτης. Η θέση της είναι στα νότια της κορυφής Κόφινας (1.231 μ.) , κοντά σε όρμο, δυτικά από το ακρωτήριο Μάρτελο. Η πρόσβαση είναι δύσκολη. Απέχει 40 μέτρα από τη θάλασσα. Υπάγεται στην Κοινότητα Στερνών Ηρακλείου και απογράφηκαν 6 άτομα το 2011.

 Ο ναός είναι καθιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το ιερό βήμα βρίσκεται μέσα σε μικρό σπήλαιο. Το μοναστήρι είναι κοινοβιακό και οι περισσότεροι μοναχοί διαμένουν σε σπήλαια στην περιοχή. Στο σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου υπάρχει και ομώνυμο εκκλησάκι. Οι ακολουθίες στη Μονή τελούνται σύμφωνα με το τυπικό του Αγίου Όρους. Το όνομα Κουδουμάς είναι πιθανότατα επώνυμο. Αυτό δείχνει έγγραφο του 13ου αιώνα, στο οποίο αναφέρεται το Cudhumano ως επώνυμο. Συγκεκριμένα, η αναφορά γίνεται σε συμβόλαιο με χρονολογία 1280. Η σημερινή Μονή χτίστηκε από τους Κρητικούς μοναχούς Παρθένιο και Ευμένιο Χαριτάκη, αδέρφια,μετά το 1870. Παλαιότερα, η μονή είχε καταστραφεί, πιθανότατα από κουρσάρους, και ήταν εγκαταλελειμμένη. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Επίσημος ιστότοπος Φωτογραφίες και χρήσιμες πληροφορίες Η περιοχή των Αστερουσίων
Τζαμαϊκανές γενικές εκλογές 2016

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τζαμάικα στις 25 Φεβρουαρίου 2016. Οι εκλογές ήταν κατά πολύ μία αναμέτρηση ανάμεσα στο κυβερνών κόμμα Εθνικό Κόμμα του Λαού (PNP) και στο αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα (JLP). Το αποτέλεσμα ήταν η οριακή νίκη για το Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα, το οποίο κέρδισε 32 επί συνόλου 63 εδρών. Οι εκλογές περιγράφηκαν από έναν πολιτικό σχολιαστή ως «οι πιο αμφίρροπες που έγιναν ποτέ στην ιστορία της Τζαμάικα».Το ποσοστό που πέτυχε το Εργατικό Κόμμα ήταν το χαμηλότερο για νικητήριο κόμμα από τις γενικές εκλογές του 1962, οπότε το JLP κέρδισε το 50% των ψήφων και η πιο οριακή πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων από τις γενικές εκλογές του 1949. Παρόμοια οριακό ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών του 2007, κατά τις οποίες δύο έδρες άλλαξαν χέρια έπειτα από επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων.

 Η πρωθυπουργός Πόρσια Σίμσον Μίλερ ανακοίνωσε την ημερομηνία των γενικών εκλογών για τις 31 Ιανουαρίου 2016. Ανακοινώθηκε επίσης ότι στις 9 Φεβρουαρίου 2016 ξεκίνησε η υποβολή των υποψηφιοτήτων για την πλήρωση των εδρών. Οι εκλογές θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρόωρες, δεδομένου ότι με βάση το σύνταγμα θα έπρεπε να διεξαχθούν στο διάστημα μεταξύ 29 Δεκεμβρίου 2016 (ημερομηνία των προηγούμενων εκλογών του 2011) και 16 Μαρτίου 2017. Δεν υπάρχει κάποια καθορισμένη ημερομηνία για τις εκλογές, κάτι για το οποίο θα αποφασίσει ο πρωθυπουργός. Τα 63 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι ηλικίας άνω των 21 ετών. Κάθε πολίτης της Κοινοπολιτείας που διέμενε στην Τζαμάικα είχε δικαίωμα ψήφου στις εκλογές αν ήταν μεγαλύτερος από 18 στην ηλικία. Συνολικά 152 υποψήφιοι πήραν μέρος στις εκλογές. Τα μικρότερα κόμματα κατήλθαν στις εκλογές με έναν μικρό αριθμό υποψηφίων, με 7 από το Εθνικό Δημοκρατικό Κίνημα, 6 από το Προοδευτικό Κόμμα του Λαού Μάρκους Γκάρβεϊ και δύο από το Προοδευτικό Κόμμα του Λαού. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα της Τζαμάικα κέρδισε συνολικά 12 έδρες, με διαφορά 3 εδρών από το δεύτερο μέχρι πρότινος κυβερνών κόμμα. Ανάμεσα στους εκλεγέντες βουλευτές ήταν και ο γερουσιαστής του JLP Ρόμπερτ Μόνταγκιου. Η συμμετοχή ήταν 47,7% , η χαμηλότερη από το 1983, χρονιά που το PNP δεν έλαβε μέρος στις εκλογές. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο αρχηγός του JLP Άντριου Χόλνες. Ωστόσο, έπειτα από επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων τα ποσοστά του JLP ανατράπηκαν.Μετά τις επαναληπτικές καταμετρήσεις, το JLP κηρύχθηκε νικητής με 32 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων έναντι 31 για το PNP. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 2 Μαρτίου.
Σοφία της Λιθουανίας

H Σοφία, ρωσ. София (1371 - 1453) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη πριγκίπισσα της Μόσχας.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Βυτάουτας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της πρώτης συζύγου του Άννας. Παντρεύτηκε το 1391 τον Βασίλειο Α΄ μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας και είχε τέκνα: Άννα 1393-1417, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ιβάν 1396-1417, νυμφεύτηκε μία κόρη του Βλαντιμίροβιτς του Προνσκ. Αναστασία απεβ. 1470, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο πρίγκιπα του Κιέβου, γιο του Βλαντίμιρ Ολγκερντόβιτς πρίγκιπα του Κιέβου, γιου του Αλγκίρντας. Βασιλίσα, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλέξανδρο Ιβάνοβιτς Μπρούκχατυ, πρίγκιπα του Σούζνατλ και μετά του Aλεξάνδρου Ντανίλοβιτς Βζετένι πρίγκιπα του Σούζνταλ Μαρίας, παντρεύτηκε τον Γιούρι, γιο του Πατρίκας πρίγκιπα του Στάρομπουντ (γιου του Ναριμάντας). Βασίλειος Β΄ 1415-1462, μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας. Baranauskas, Tomas (2010-10-24). "Vytauto Didžiojo mirties 580-osioms metinėms" (in Lithuanian). Istorija.net. Retrieved 2010-10-26.
Μπράιαν Άνταμς

Ο Μπράιαν Γκάι Άνταμς (αγγλικά: Bryan Guy Adams‎, Κίνγκστον, Οντάριο, 5 Νοεμβρίου 1959) είναι Καναδός κιθαρίστας και τραγουδιστής της μουσικής ροκ. Είναι επίσης γνωστός φωτογράφος στον χώρο της μόδας και του θεάματος.

 Ο πατέρας του Άνταμς ήταν Βρετανός διπλωμάτης. Έτσι ο Άνταμς μεγάλωσε σε διάφορες χώρες. Το 1973, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε οριστικά στο Βανκούβερ. Εκεί ο έφηβος Άνταμς άρχισε να ασχολείται με την μουσική σε διάφορα μαθητικά συγκροτήματα. Ο πρώτος του προσωπικός δίσκος, που φέρει το όνομά του (Bryan Adams), κυκλοφόρησε το 1980, αλλά η επιτυχία ήρθε λίγο αργότερα με τον δίσκο Cuts Like A Knife (1983) και την μπαλάντα Straight from the Heart. Το 1984, ο Άνταμς κυκλοφόρησε τον δίσκο Reckless, ο οποίος έγινε Νο. 1 δίσκος στις πωλήσεις στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Η επόμενη μεγάλη του επιτυχία ήταν ο δίσκος Waking Up the Neighbours με το τραγούδι (Everything I Do) I Do It for You, ο οποίος έφτασε το Νο. 1 στις πωλήσεις στις ΗΠΑ, στην Βρετανία, στον Καναδά, κ.ά. Το τραγούδι του "(Everything I Do) I Do It for You" συμπεριλήφθηκε στην μουσική της ταινίας Ρομπέν των Δασών: ο Πρίγκιπας των Κλεφτών (1991) και του χάρισε το βραβείο Grammy του 1991 για το καλύτερο τραγούδι σε κινηματογραφική ταινία. Τα επόμενα χρόνια, ο Άνταμς συνέχισε να βγάζει δίσκους με μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ έκανε και πολλές συναυλίες ανά τον κόσμο. Ως καλλιτέχνης, ο Άνταμς έχει ασχοληθεί εκτενώς με σοβαρά θέματα που αγγίζουν όλον τον κόσμο, όπως η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το δράμα των παλαιστινίων προσφύγων, την φροντίδα σεισμοπαθών, κ.ά. Ως φωτογράφος έχει παρουσιάσει έργα του σε περιοδικά μόδας, σε βιβλία, καθώς και σε αίθουσες τέχνης και μουσεία. Είναι επίσης ο εκδότης του περιοδικού φωτογραφίας και τέχνης Zoo Magazine, το οποίο κυκλοφορεί στα γερμανικά και στα αγγλικά στο Βερολίνο κάθε τρεις μήνες. 1981–1982 "You Want It You Got It Tour" 1983–1984 "Cuts Like a Knife Tour" 1984–1985 "Reckless Tour" 1986 "Amnesty International" / "Conspiracy of Hope Tour" 1987–1988 "Into The Fire Tour" 1991–1993 "Waking Up The World Tour" 1993–1994 "So Far So Good Tour" 1996–1997 "18 Til I Die Tour" 1997–1998 "Unplugged Tour" 1999 "White Elephant Tour" 1999–2001 "The Best of Me Tour" 2002–2004 "Here I Am Tour" 2004–2005 "Room Service Tour" 2005–2008 "Anthology Tour" 2008–2009 "11 Tour" / "Acoustic Show" 2010–2015 "The Bare Bones Tour" 2016-2017 "Get Up Tour" Bryan Adams Biography «Bryan Adams Official - Releases». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) Συνέντευξη στο SounDarts.gr - 2018 (Ελληνικά, Αγγλικά)
Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης

Η Φρειδερίκη (γερμ. Friederike von Württemberg, 27 Ιουλίου 1765 - 24 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

 Η Φρειδερίκη Ελισάβετ Αμαλία Αυγούστα ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Παντρεύτηκε τον Πέτρο, τότε Πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Το 1785 η Φρειδερίκη απεβίωσε μόλις 20 ετών λίγο μετά τον τοκετό του (νεκρού) τρίτου τέκνου της, από επιπλοκές του τοκετού ή κατ' άλλες πηγές περίπου ένα μήνα μετά τον τοκετό από καρκίνο του μαστού. Ο θάνατός της στοίχισε πολύ στον σύζυγό της, ο οποίος φρόντισε να ανεγερθεί μαυσωλείο προς τιμήν της, του οποίου την ανέγερση, αλλά και τις διακοσμητικές λεπτομέρειες επέβλεπε προσωπικά και όπου μετά την αποπεράτωσή του μεταφέρθηκαν το 1790 τα λείψανά της.Το 1823, πολλά χρόνια μετά τον θάνατό της, ο σύζυγός της Πέτρος διαδέχτηκε τον εξάδελφό του Πέτρο Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Ολδεμβούργου ως Πέτρος Α΄ στο αξίωμα του Μεγάλου Δούκα του Ολδεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1781 τον Πέτρο Α΄ του Ολδεμβούργου και είχε τέκνα: Αύγουστος (1783 - 1853), Μέγας Δούκας του Ολδεμβούργου. Η κόρη του: Αμαλία (1818 - 1875), παντρεύτηκε τον Όθωνα, Βασιλιά της Ελλάδας. Γεώργιος (1784 - 1812), Δούκας του Ολδεμβούργου. Lundy, Darryl. "The Peerage: Friederike Herzogin von Württemberg". Retrieved 16 December 2009.
Σιμόν Αμπουχατζίρα

Ο Σιμόν Αμπουχατζίρα (εβραϊκά: שמעון אבו חצירא‬,10 Οκτωβρίου 1986) είναι Ισραηλινός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού και ανήκει στο δυναμικό της Χαποέλ Νιρ Ραμάτ ΧαΣαρόν στη Β΄ Κατηγορία του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει αγωνιστεί σε διάφορους συλλόγους της πατρίδας του, ενώ είχε και ένα σύντομο πέρασμα στο εξωτερικό με τη φανέλα της Λάρισας.

 Ο Αμπουχατζίρα γεννήθηκε το 1986 στη Νετάνια του Ισραήλ και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Μπεϊτάρ Νες Τουμπρούκ. Αργότερα μεταπήδησε στη Χάποελ Πετάχ Τίκβα, με την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως επαγγελματίας τη σεζόν 2005/06 στο πλαίσιο του Ισραηλινού Πρωταθλήματος. Τις πρώτες δύο χρονιές στη Χάποελ είχε 41 συμμετοχές και 3 τέρματα σε αγώνες πρωταθλήματος, ενώ την περίοδο 2007/08 αγωνίστηκε με την ομάδα στη Β΄ Εθνική μετρώντας 4 γκολ σε 26 αναμετρήσεις, πανηγυρίζοντας παράλληλα με τη Χάποελ την επιστροφή στην πρώτη κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2008/09, ο Αμπουχατζίρα πέτυχε 14 γκολ σε 28 αγώνες και αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, από κοινού με τον Μπαράκ Ιτζάκι της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ και τον Ελιράν Ατάρ της Μπνέι Γεχούντα. Τον Ιούλιο του 2009 ανακοινώθηκε η απόκτησή του για τέσσερα χρόνια από τη Λάρισα, με την οποία αγωνίστηκε στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Την πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα έλαβε μέρος σε 13 αναμετρήσεις σημειώνοντας 3 τέρματα, ενώ την επόμενη σεζόν είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο να παραχωρηθεί με τη μορφή δανεισμού στη Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα. Ο Αμπουχατζίρα έμεινε στη Χάποελ Ιρόνι έως το 2013, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα (2012) και δύο σούπερ καπ (2011 και 2012). Η πιο παραγωγική σεζόν του ήταν το 2013 όταν αναδείχτηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 15 τέρματα. Την ίδια περίοδο συμμετείχε με την ισραηλινή ομάδα και στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου η Ιρόνι έφτασε μέχρι τη φάση των ομίλων με τον ίδιο να έχει 5 γκολ σε 12 αγώνες. Ακολούθησε το καλοκαίρι του 2013 μεταγραφή στη Μακάμπι Χάιφα, από την οποία παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός στη Χάποελ Ιρόνι για το β΄ μισό της σεζόν 2014/15. Τα επόμενα χρόνια πέρασε από τις Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ και Χάποελ Ραανανά προτού επιστρέψει εκ νέου στη Χάποελ Ιρόνι. Για τη σεζόν 2019/20 ανήκει στο έμψυχο δυναμικό της Χαποέλ Νιρ Ραμάτ ΧαΣαρόν. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων ο Αμπουχατζίρα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2012 σε αγώνα κόντρα στο Λουξεμβούργο, ενώ τον Ιούνιο του 2013 πέτυχε το παρθενικό του γκολ σε φιλική αναμέτρηση με την Ονδούρα. Συνολικά μετρά 3 συμμετοχές και 1 τέρμα με το εθνόσημο.
ΜΚ Μπερόε

Η ΜΚ Μπερόε (βουλγαρικά: БК Берое‎) είναι βουλγαρικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Στάρα Ζαγόρα. Ο σύλλογος παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια του στο Δημοτικό Γήπεδο. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1958 μετά από μια ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.

 Η Μπερόε ιδρύθηκε το 1958 μετά την ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 1961, η ομάδα ανδρών της Μπερόε κέρδισε το δικαίωμα να παίξει στον ήδη σχηματισμένο Όμιλο Α, αποτελούμενο από 8 ομάδες από τη Σόφια και από 8 επαρχιακές ομάδες. Μετά από μια περίοδο αρκετών ετών στον Όμιλο Β, η Μπερόε κέρδισε ξανά τη θέση της στον Όμιλο Α το 1971. Το 2004, η Μπερόε κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας, με προπονητή τον Κονσταντίν Μπόεφ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Κύπελλο Βουλγαρίας Νικητές (1): 2017Σούπερ Καπ Βουλγαρίας Νικητές (1): 2017Βαλκανική Λίγκα Πρωταθλητές (1): 2017Α Κατηγορία (επίπεδο II) Πρωταθλητές (1): 2012 2η θέση (2): 2011, 2010Κύπελλο B Ομίλου (επίπεδο II): Νικητές (1): 2012 Επίσημος ιστότοπος (βουλγαρικά) Προφίλ ομάδας στο bgbasket.com (βουλγαρικά) Σελίδα ομάδας στο Eurobasket.com
Σοφία της Βυρτεμβέργης, δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης

H Σοφία, γερμ. Sopfie von Württemberg (20 Νοεμβρίου 1563 - 21 Ιουλίου 1590) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

 Ήταν η όγδοη κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Άννας-Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Παντρεύτηκε το 1583 τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και είχε τέκνα: Δωροθέα-Σοφία 1587-1645, πριγκίπισσα-ηγουμένη του αββαείου του Κβέντλινμπουργκ. Άννα-Μαρία 1589-1626. Δωροθέα-Μαρία 1584-1586 απεβ. 2 ετών, Ιωάννης-Γουλιέλμος 1585-1587 απεβ. 2 ετών, Φρειδερίκος 1586-1587, ένας θνησιγενής γιος 1590. Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Wettin". genealogy.euweb.cz.
Νανά Σμιθ

Η Νανά Σμιθ Ρότζερς (αγγλικά : Nana Smith Rogers), Μιγιάγκι (Miyagi) το πατρικό της, γεννημένη στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ στις 10 Απριλίου 1971, είναι πρώην Αμερικανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης που αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας. Ήταν Νο 20 στον κόσμο στο διπλό γυναικών.

 Ο πατέρας της Μάρεϊ είναι αμερικανός στρατιωτικός στην αμερικανική βάση της Οκινάουα και η μητέρα της Μίκι Γιαπωνέζα, έχει ακόμα μία αδελφή. Η Σμιθ έπαιξε σε όλα τα μεγάλα τουρνοά γκραντ σλαμ σε μονό και διπλό - στο Αυστραλιανό όπεν στο Γαλλικό Όπεν, στο Γουίμπλεντον και στο Αμερικανικό όπεν. Η υψηλότερη κατάταξή της στο μονό ήταν το Νο 51 τον Φεβρουάριο του 1995. Κέρδισε τέσσερις τίτλους στην ITF. Στο μονό δεν κέρδισε ποτέ τίτλο στην κύρια περιοδεία της WTA αλλά έφτασε στον τελικό στη Surabaya το 1996, ενώ κέρδισε 10 τίτλους στο διπλό. Έφτασε στους ημιτελικούς του διπλό του Αμερικανικού όπεν το 1993 με συμπαίκτρια την Yayuk Basuki και σημείωσε σημαντική νίκη επί της Σερένα και της Βένους Γουίλιαμς στο Αυστραλιανό όπεεν του 1998 με την Naoko Kijimuta. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000 στην Σεούλ έπαιξε για την Ιαπωνία, όπου στο διπλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο με συμπαίκτρια την Ai Sugiyama. Στο Φεντ καπ έχει αγωνιστεί για την Ιαπωνία σε 7 διοργανώσεις από το 1998 έως το 2000 με ρεκόρ 10 νίκες και 6 ήττες. Η Σμιθ στους Ασιατικούς αγώνες του 1990 στο Πεκίνο κέρδισε το χάλκινο στο διπλό με συμπαίκτρια την Akiko Kijimuta. στους Ασιατικούς Αγώνες του 1994 στην Χιροσίμα κέρδισε 2 μετάλλια , το αργυρό στο μεικτό με συμπαίκτη τον Ryuso Tsujino και το χάλκινο στο διπλό με συμπαίκτρια την Μάνα Έντο, στους Ασιατικούς του 1998 στην Μπανγκόκ κέρδισε 2 μετάλλια, το χρυσό στο μεικτό με τον Satoshi Iwabuchi και το χάλκινο στο διπλό γυναικών με την Ρίκα Χιράκι.
Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ

Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: Vice President of the United States, VPOTUS), είναι το δεύτερο υψηλότερο δημόσιο αξίωμα που δημιουργήθηκε από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Αντιπρόεδρος μαζί με τον Πρόεδρο, εκλέγεται έμμεσα από το λαό μέσω του Εκλεκτορικού Κολλεγίου για τετραετή θητεία. Ο αντιπρόεδρος είναι το πρώτο πρόσωπο στην προεδρική γραμμή διαδοχής και καταλαμβάνει την Προεδρία σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή καθαίρεσης του Προέδρου.Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, θεωρείται η δεύτερη ισχυρότερη πολιτική θέση στον κόσμο, ύστερα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

 Ο Αντίπροεδρος των ΗΠΑ, εκτός από το πρόσωπο που είναι πρώτο στη διαδοχή του Προέδρου των ΗΠΑ, είναι αντιπρόεδρος και μέλος της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ και του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, καθώς επίσης είναι και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΠΑ. Επίσης, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, είναι Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών και με αυτή την ιδιότητα προεδρεύει στη Γερουσία, ενώ επίσης, επιτρέπεται να ψηφίσει στη Γερουσία, όταν είναι απαραίτητο για την λύση μιας ισοψηφίας. Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, είναι μία θέση σημαντικής εξουσίας και θεωρείται ευρέως αναπόσπαστο μέρος της διοίκησης ενός προέδρου, αφού εκτός από τα επίσημα καθήκοντά του, λειτουργεί ως βασικός προεδρικός σύμβουλος, κυβερνητικός εταίρος και εκπρόσωπος του Προέδρου των ΗΠΑ. Επιπρόσθετα, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, μπορεί να αναλάβει προσωρινά χρέη Προέδρου των ΗΠΑ, όταν ο Πρόεδρος, μπορεί να απουσιάζει για κάποιο χρονικό διάστημα από τη χώρα, είτε να νοσηλεύεται, είτε από απόφαση του Προέδρου. Σημερινή Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις 20 Ιανουαρίου 2021, είναι η 49η Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Κάμαλα Ντέιβι Χάρις από την Καλιφόρνια. Πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Αντιπρόεδρος δίνει τον ακόλουθο όρκο επικύρωσης: (αγγλικά): I, (-name-), do solemnly swear (or affirm) that I will support and defend the Constitution of the United States against all enemies, foreign and domestic; that I will bear true faith and allegiance to the same; that I take this obligation freely, without any mental reservation or purpose of evasion; and that I will well and faithfully discharge the duties of the office on which I am about to enter. So help me God. (ελληνικά-ελεύθερη απόδοση): «Εγώ (-ονοματεπώνυμο-), ορκίζομαι (ή επιβεβαιώνω), ότι θα υποστηρίξω και θα υπερασπιστώ το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, εναντίον όλων των εχθρών, ξένων και εγχώριων. Θα έχω αληθινή πίστη και υποταγή, στο ίδιο (το Σύνταγμα), ότι αναλαμβάνω αυτήν την υποχρέωση ελεύθερα, χωρίς οποιαδήποτε ψυχική επιφύλαξη ή υπεκφυγές· και ότι θα εκπληρώσω πιστά τα καθήκοντα του αξιώματος, στο οποίο πρόκειται να εισέλθω. Μάρτυράς μου ο Θεός.» Κατάλογος Αντιπροέδρων των ΗΠΑ Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ Πρόεδρος των ΗΠΑ Γερουσία των ΗΠΑ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vice Presidents of the United States στο Wikimedia Commons
Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων

Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων (ή «Σπίτι της Πάλης») ήταν ο χώρος ο οποίος φιλοξένησε τα αγωνίσματα του τζούντο και της πάλης, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, στην Αθήνα. Το γυμναστήριο έχει χωρητικότητα 8.327 θέσεων. Το γυμναστήριο βρίσκεται στα Άνω Λιόσια, στα βορειοδυτικά του κέντρου της Αθήνας.

 Μετά το τέλος της Ολυμπιάδας, το γυμναστήριο έγινε ο χώρος παραγωγής αρκετών τηλεοπτικών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής έκδοσης του τηλεοπτικού σόου So You Think You Can Dance. Σχεδιαζόταν να γίνει ο χώρος στέγασης της Ελληνικής Ακαδημίας Πολιτισμού και του Ελληνικού Ψηφιακού Αρχείου. Στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων διεξαγόταν και το Athens Junior European Cup «Iliadis Cup», υπό την αιγίδα της Ελληνικής ομοσπονδίας τζούντο. Από τις 19 Μαΐου έως τις 6 Ιουνίου 2010, στο γυμναστήριο διεξήχθη το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου ανδρών και γυναικών. Στις 13 Μαΐου 2019 με τροπολογία έγινε μεταφορά του γηπέδου από το ΤΑΥΠΕΔ στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού με σκοπό να παραχωρηθεί στη συνέχεια στην ΚΑΕ ΑΕΚ και τελικά στις 22 Ιουνίου 2020 το κλειστό γυμναστήριο παραχωρήθηκε από το ελληνικό κράτος στην ΚΑΕ ΑΕΚ για 20 χρόνια.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2017

Τα 43α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2017.

 Καλύτερη Ταινία: Call Me by Your Name Επιλαχών: The Florida Project Καλύτερη Σκηνοθεσία: (TIE) Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο – The Shape of Water Luca Guadagnino – Call Me by Your Name Α' Ανδρικός Ρόλος: Timothée Chalamet – Call Me by Your Name Επιλαχών: Τζέιμς Φράνκο – The Disaster Artist Α' Γυναικείος Ρόλος: Σάλι Χόκινς – The Shape of Water Επιλαχούσα: Φράνσις ΜακΝτόρμαντ – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri Β' Ανδρικός Ρόλος: Γουίλεμ Νταφόε – The Florida Project Επιλαχών: Σαμ Ρόκγουελ – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri Β' Γυναικείος Ρόλος: Laurie Metcalf – Lady Bird Επιλαχών: Mary J. Blige – Mudbound Καλύτερο Σενάριο: Jordan Peele – Get Out Επιλαχών: Martin McDonagh – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Dan Laustsen – The Shape of Water Επιλαχών: Roger Deakins – Blade Runner 2049 Καλύτερο Μοντάζ: Lee Smith – Dunkirk Επιλαχών: Tatiana S. Riegel – I, Tonya Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Dennis Gassner – Blade Runner 2049 Επιλαχών: Paul Denham Austerberry – The Shape of Water Καλύτερη Μουσική: Jonny Greenwood – Phantom Thread Επιλαχών: Alexandre Desplat – The Shape of Water Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: BPM (Beats per Minute) • France Loveless • Ρωσία Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: Faces Places Επιλαχών: Jane Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: The Breadwinner Επιλαχών: Coco Βραβείο Νέας Γενιάς: Greta Gerwig Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Μαξ Φον Σίντοφ The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Lee Anne Schmitt – Purge This Land Ο Επίσημος ιστότοπος
Γλώσσες των Νήσων Φερόες

Η επίσημη γλώσσα των Νήσων Φερόες είναι τα Φεροϊκά. Η φεροϊκή γλώσσα είναι μια Γερμανική γλώσσα η οποία κατάγεται από την αρχαία Σκανδιναβική γλώσσα. Η φεροϊκή γλώσσα είναι παρόμοια στη γραμματική με τα Ισλανδικά και τα Παλαιά Νορβηγικά, αλλά είναι πιο κοντά με τα νορβηγικά στη προφορά. Στον εικοστό αιώνα, τα Φεροϊκά έγιναν η επίσημη γλώσσα, και επειδή οι Νήσοι Φερόες είναι μια αυτοδιοικούμενη χώρα εντός του Βασιλείου της Δανίας, τα Δανικά διδάσκονται στα σχολεία της περιοχής.

 Οι πρώτοι καταγεγραμμένοι άποικοι από τα Νησιά Φερόε ήταν Ιρλανδοί μοναχοί (παπάρ), έτσι ώστε να είναι δυνατόν να υποτεθεί ότι μια από τις πρώτες γλώσσες των νησιών ήταν κάποια μορφή της Παλαιάς Ιρλανδικής γλώσσας. Τα γειτονικά Σέτλαντ κατοικούνταν από την παλαιολιθική Εποχή, και ομιλούνταν τα Πικτικά όταν έφτασαν οι Βίκινγκς. Οι άποικοι Βίκινγκς έφτασαν στα μέσα του 9ου αιώνα, φέρνοντας τη Δυτική Σκανδιναβική γλώσσα (από την οποία εξελίχθηκε η Φεροϊκή γλώσσα). Είναι γνωστό ότι έχουν ζήσει και άλλες εθνοτικές ομάδες στις Φερόες. Αυτές περιλαμβάνουν τα νορβηγικά φύλα, και αυτό είναι εμφανές σε ορισμένα τοπωνύμια της περιοχής, όπως το Σιγκναμπόουρ (Μπο "Σιγκνίρ") και Οραβίκ (κόλπος "Χέρντιρ'). Άνθρωποι από το Σούντουροϊ αναφέρονται επίσης στους "Φρίσαρνιρ ι Ακραμπέργκι" (Οι Φρίσιοι του Άκραμπεργκ). Τα αγγλικά και τα γερμανικά μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τουριστικούς σκοπούς. Τα νορβηγικά κατά καιρούς ομιλούνται πολύ, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας με τη Νορβηγία.
Ιδιόφωνο

Στην ορολογία της μουσικολογίας και ειδικότερα στον κλάδο της οργανολογίας -την επιστήμη της μελέτης και ταξινόμησης των μουσικών οργάνων- ιδιόφωνα (από τα αρχαιοελληνικά ἴδιος + φωνή) ονομάζονται τα μουσικά όργανα, η ηχοπαραγωγή των οποίων οφείλεται στην δόνηση του σώματός τους αυτού καθαυτού. Τα ιδιόφωνα είναι κατασκευασμένα συνήθως από ξύλο, μέταλλο ή πέτρα, ενώ κατά κύριο λόγο δεν διαθέτουν χορδές ή μεμβράνες. Σύμφωνα με το σύστημα Χορνμπόστελ-Σακς περί ταξινόμησης μουσικών οργάνων, τα ιδιόφωνα διαιρούνται στις εξής τέσσερις κύριες κατηγορίες:

 Η κατηγορία των κρουστών ιδιοφώνων αποτελεί τη μεγαλύτερη του κλάδου και περιλαμβάνει όργανα τα οποία ηχούν μέσω της άμεσης κρούσης αυτών, είτε με κάποιο άλλο αντικείμενο (π.χ. με μπαγκέτα ή κόπανο, στο ξυλόφωνο και την καμπάνα αντίστοιχα), είτε με ιδιοκρουσία (π.χ. πιατίνια, καστανιέτες). Αυτή η υποκατηγορία περιλαμβάνει όργανα στα οποία η ηχοπαραγωγή δεν οφείλεται σε άμεση κίνηση/κρούση του εκτελεστή, αλλά σείοντας ή ξύνοντας τρόπον τινά την επιφάνειά τους (π.χ. σείστρο και γκουίρο αντίστοιχα). Τα νυκτά ιδιόφωνα δεν πρέπει να συγχέονται με τα νυκτά έγχορδα, με τα οποία εντούτοις μοιράζονται το χαρακτηριστικό της νύξης (τσίμπημα, τράβηγμα). Παραδείγματα αυτής της ομάδας περιλαμβάνουν την γκιμπάρντ ή άρπα του εβραίου (jew's harp και όχι το κιννόρ που είναι η εβραϊκή άρπα) και την αφρικανική καλίμπα. Η ηχοπαραγωγή των οργάνων της κατηγορίας αυτής οφείλεται στην τριβή του σώματός τους, η οποία και τρέπει το σώμα του οργάνου να δονείται παράγοντας ήχο. Τυπικό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας είναι τα μουσικά ποτήρια και η πιο εξελιγμένη υάλινη αρμόνικα, ενώ δεν πρέπει να συγχέεται με την αντίστοιχη υποκατηγορία των μεμβρανόφωνων οργάνων, στα οποία δονείται μόνο η μεμβράνη (π.χ. ινδική τάμπλα). Μια ιδιαίτερη περίπτωση ιδιόφωνου τριβής ανευρίσκεται στη μουσική του 21ου αιώνα για βιμπράφωνο, όπου ο εκτελεστής ενίοτε καλείται να σύρει ένα δοξάρι (συνήθως κοντραμπάσου) στην ακμή μιας πλακέτας του οργάνου. Παρόμοιες εκτελεστικές πρακτικές απαντώνται και σε άλλες περιπτώσεις οργάνων, όπως επίσης και σε παραδοσιακά όργανα. Τα πνευστά ιδιόφωνα αποτελούν μια μάλλον περιορισμένη κατηγορία, το μοναδικό γνωστό παράδειγμα της οποίας ανευρίσκεται στο αιολικό κλαβιέ (aeolsklavier). Η επινόησή του ανήκει στον Γερμανό Schortmann, ο οποίος περί το 1822 παρουσίασε ένα όργανο παρόμοιο με το πιάνο, όπου η παροχέτευση πεπιεσμένου αέρα έθετε σε κίνηση λεπτές ξύλινες λεπίδες. Το εν λόγω όργανο ήταν μάλλον αποτυχημένο εμπορικά, ωστόσο αναφέρεται πως διέθετε μαλακό και ατμοσφαιρικό ήχο. Χορδόφωνα Αερόφωνα Μεμβρανόφωνα Ηλεκτρόφωνα Brockhaus Riemann Musiklexikon, Band 2, S. 228. Baines, A. The Oxford companion to musical instruments, λήμμα Classification of musical instruments § Idiophones, Οξφόρδη, 1992 ISBN 0-19-311334-1
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο ανδρών)

Για όλες τις δραστηριότητες του συλλόγου, δείτε: Ερυθρός ΑστέραςΟ Ερυθρός Αστέρας (σέρβικα: Црвена звезда / Crvena Zvezda) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Σερβίας που εδρεύει στο Βελιγράδι. Αποτελεί το ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών και το κυριότερο του αθλητικού συλλόγου του Ερυθρού Αστέρα. Ιδρύθηκε το 1945. Χρώματα του είναι το κόκκινο και το άσπρο. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις του 2008, Ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου είναι η πιο δημοφιλής ποδοσφαιρική ομάδα στη Σερβία, με σχεδόν το 38,2% του πληθυσμού να την υποστηρίζουν. Έχει πολλούς υποστηρικτές σε όλες τις άλλες πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες καθώς και στη σερβική διασπορά. Κύριο αντίπαλο του αποτελεί η Παρτιζάν. Οι αγώνες πρωταθλήματος -και άλλων διοργανώσεων- μεταξύ των δύο ομάδων είναι γνωστοί ως το "Αιώνιο ντέρμπι" (Έτερναλ ντέρμπι). Τον Σεπτέμβριο του 2009, η βρετανική εφημερίδα Daily Mail κατέταξε το ντέρμπι Ερυθρού Αστέρα - Παρτιζάν στην τέταρτη θέση μεταξύ των 10 μεγαλύτερων όλων των εποχών.

 Ιδρύθηκε στις 4 Μαρτίου 1945 από το τότε καθεστώς της χώρας, στη θέση της ομάδας ΣΚ Γιουγκοσλάβια που διαλύθηκε. Το 1991 κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, στον τελικό που έγινε στο Μπάρι της Ιταλίας. Οι οπαδοί του έχουν αδελφοποιηθεί με αυτούς του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αρκετοί από τους προπολεμικούς γιουγκοσλαβικούς συλλόγους διαλύθηκαν επειδή είχαν αγωνιστεί σε παιχνίδια κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ένας από αυτούς τους συλλόγους ήταν η ΣΚ Γιουγκοσλάβια από το Βελιγράδι. Ο Ερυθρός Αστέρας σχηματίστηκε από τα ερείπια της Γιουγκοσλαβίας και της δόθηκε κόκκινο και λευκό χρώμα. Η κύρια εμφάνιση του Ερυθρού Αστέρα είναι η φανέλα με κόκκινες και λευκές κάθετες ρίγες, κόκκινο ή λευκό κοντό παντελόνι και κάλτσες. χρησιμοποιείται μερικές φορές ο σύλλογος επίσης ένα all-κόκκινο το ένα δίπλα στο ολόλευκη ένα. Ο σύλλογος χρησιμοποιεί κατά καιρούς κατακόκκινες ή ολόλευκες εμφανίσεις. Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Σύγχρονο έμβλημα της ομάδας αποτελεί ένας θυρεός ο οποίος εμπεριέχει ένα κόκκινο πεντάκτινο αστέρι σε κόκκινο και λευκό φόντο. Επιπλέον το θυρεός πλαισιώνεται με χρυσό χρώμα. Υπάρχουν δύο χρυσά αστέρια στην κορυφή του εμβλήματος τους, τα οποία συμβολίζοουν τους είκοσι τίτλους που έχει κατακτήσει. Παγκόσμιοι (1) Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1991 Διεθνείς (1) Κύπελλο Πρωταθλητριών: 1991 (2) Μιτρόπα Καπ: 1958, 1968 Εγχώριοι (20) Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας: 1946, 1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1968, 1969, 1970, 1973, 1977, 1980, 1981, 1984, 1988, 1990, 1991, 1992 (12) Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας: 1948, 1949, 1950, 1958, 1959, 1964, 1968, 1970, 1971, 1982, 1985, 1990 (5) Πρωταθλήματα Σερβίας και Μαυροβουνίου: 1995, 2000, 2001, 2004, 2006 (9) Πρωταθλήματα Σερβίας: 2007, 2014, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 (9) Κύπελλα Σερβίας και Μαυροβουνίου: 1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002, 2004, 2006 (5) Κύπελλα Σερβίας: 2007, 2010, 2012, 2021, 2022. Επίσημη ιστοσελίδα Προφίλ στην UEFA
Βασίλι

Το Βασίλι είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Vasili». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Σταμάτης Μανούσης

Ο Σταμάτης Κ. Μανούσης (13 Φεβρουαρίου 1905 - 7 Ιουλίου 1981) ήταν Έλληνας οφθαλμίατρος και πολιτικός από την Κω της Δωδεκανήσου. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός τη δεκαετία του ' 60. Διακρίθηκε για τη φιλοπατρία του και για τη φιλανθρωπική προσφορά κυρίως προς του πατριώτες του. Η κλινική του ήταν και ονομάστηκε "Στέγη των Κώων στην Αθήνα". Ήταν παντρεμένος με την Κική Δασκαλοπούλου.

 Ήταν ο ιδρυτής και διευθυντής της Οφθαλμολογικής Κλινικής "Μανούση" στην Αθήνα, στην οδό Νεοφύτου Βάμβα 9 (1936-1973). Στον πόλεμο του 1940-41 υπηρέτησε ως έφεδρος Ανθυπίατρος στον Ελληνικό Στρατό με υπηρεσία κυρίως στο νοσοκομείο του Μεσολογγίου, ο Δήμος του οποίου αργότερα τον παρασημοφόρησε για τις υπηρεσίες του. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, η κλινική του μεταβλήθηκε σε λαϊκό κατάλυμα, φιλοξενώντας, κατά δεκάδες, ανθρώπους από όλες τις κοινωνικές τάξεις. Συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση (ΕΑΜ) και του αναγνωρίστηκε επίσημα η δράση του αυτή με απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Διετέλεσε πρόεδρος της Δωδεκανησιακής Αδελφότητας Πειραιώς, μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (1928), πρόεδρος της Γενικής Ένωσης Κώων Αθηνών, και αντιπρόεδρος της Δωδεκανησιακής Νεολαίας Αθηνών. Ήταν επίσης ανταποκριτής της εφημερίδας “Δωδεκάνησος”(1928), ιδρυτικό μέλος της εδρεύουσας στην Αθήνα Δωδεκανησιακής Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας (ΔΙΛΕ), μέλος του φιλολογικού συλλόγου "Παρνασσός", της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Αθηνών (δημοσίευσε εργασίες σε συνέδρια μαζί με τον συνεργάτη του Καθηγητή Θ. Τζανίδη) και μέλος του Δ.Σ. του Διεθνούς Ιπποκρατείου Ιδρύματος Κω (Δ.Ι.Ι. ΚΩ). Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου σε δυο εκλογικές περιόδους (1963-1964 και 1964-1967) με την Ένωση Κέντρου. Διετέλεσε υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου (από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως την παραίτησή του, στις 11 Μαΐου 1966). Επίσης, ανέλαβε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966. Η οικογένειά του, πολλά χρόνια μετά το θάνατό του, και μετά από αρκετές προσπάθειες και ενέργειες, υλοποιεί τη γραπτή επιθυμία του, να μεταφερθούν τα οστά του από την Αθήνα και να ενταφιαστούν στη γενέτειρα γη, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Κω, με ομόφωνη απόφαση, παραχώρησε χώρο στο κοιμητήριο ως ένδειξη αναγνώρισης του μεγάλου έργου του στο νησί. Για το σκοπό αυτό ανηγέρθη καλλιμάρμαρο ταφικό μνημείο με την ανάγλυφη μορφή του, έργο του γλύπτη Τζανουλίνου, όπου ενταφιάστηκαν τα οστά του στις 3 Ιουλίου 2011. Είναι σχεδιασμένο από τον γνωστό αρχιτέκτονα, Γιάννη Βικέλα. 7.3.1998 Δωδεκάνησα – Μιλτιάδη Λογοθέτη- 50 χρόνια κοινοβουλευτικού βίου- Οι διατελέσαντες Βουλευτές - ISBN 960-7907-02-2 Τριάντα χρόνια από τον θάνατο του Σταμάτη Μανούση, Ροδιακή, 3-7-2011). http://www.nmanousis.gr/index.php/pages/stamatis_manousis
Ντόνα Στρίκλαντ

H Ντόνα Στρίκλαντ (Donna Theo Strickland) (27 Μαΐου 1959) είναι Καναδή φυσικός και πρωτοπόρος στον τομέα του παλλόμενου λέιζερ. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής 2018, μαζί με τον Gérard Mourou, για την εφεύρεση της ενισχυμένης παλμικής ενίσχυσης. Είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γουοτερλού. Υπηρέτησε ως συνεργάτης, αντιπρόεδρος και πρόεδρος στην The Optical Society και σήμερα είναι πρόεδρος στην επιτροπή συμβούλων. Το 2018, μπήκε στην λίστα του BBC με τις 100 Σημαντικότερες Γυναίκες του 21ου αιώνα.

 Strickland, Donna; Mourou, Gerard (1985). «Compression of amplified chirped optical pulses». Optics Communications 56 (3): 219–221. doi:10.1016/0030-4018(85)90120-8. ISSN 0030-4018. Bibcode: 1985OptCo..56..219S. Maine, P.; Strickland, D.; Bado, P.; Pessot, M.; Mourou, G. (1988). «Generation of ultrahigh peak power pulses by chirped pulse amplification». IEEE Journal of Quantum Electronics 24 (2): 398–403. doi:10.1109/3.137. ISSN 0018-9197. Bibcode: 1988IJQE...24..398M. Strickland, D.; Corkum, P. B. (1994). «Resistance of short pulses to self-focusing». Journal of the Optical Society of America B 11 (3): 492–497. doi:10.1364/JOSAB.11.000492. Bibcode: 1994JOSAB..11..492S. https://www.osapublishing.org/josab/fulltext.cfm?uri=josab-11-3-492&id=7305. Επίσημος ιστότοπος
Ιωάννης Αρβανιτογιάννης

Ο Ιωάννης Αρβανιτογιάννης (Θεσσαλονίκη, 1962 - Βόλος, 2022) ήταν καθηγητής Τεχνολογίας προϊόντων φυτικής και ζωικής παραγωγής, που υπηρέτησε ως τακτικό μέλος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος.

 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962. Ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο 3ο Λύκειο θεσσαλονίκης το 1980. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1984, με κατεύθυνση τη χημεία. Ήταν κάτοχος δύο διδακτορικών διατριβών, μία στα συνθετικά πολυμερή και μία στη φυσικοχημεία τροφίμων. Ολοκλήρωσε τη διατριβή του στο εργαστήριο Οργανικής Χημικής Τεχνολογίας του ΑΠΘ το 1990. Μετά από υποτροφία Αλεξ. Ωνάση που έλαβε, εκπόνησε δεύτερη διδακτορική διατριβή και έλαβε δίπλωμα PhD από το τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Εφαρμοσμένης Μικροβιολογίας του Nottingham το 1993. Στην συνέχεια, εργάστηκε ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Loughborough στην Αγγλία, στην εταιρεία τροφίμων Ciba-Geigy στην Ελβετία και επίσης στο Εθνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο της Οσάκα στην Ιαπωνία. Από το 1995 έως το 2000, υπηρέτησε ως επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ με αντικείμενο τον έλεγχο ποιότητας τροφίμων. Το 2000 εκλέχτηκε επίκουρος καθηγητής στο τότε Τμήμα Γεωπονίας στο Βόλο (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) με γνωστικό αντικείμενο τον έλεγχο ποιότητας, τη μεταποίηση και την τεχνολογία τροφίμων. Από τον Μάρτιο του 2005 μέχρι και τον θάνατό του, διετέλεσε καθηγητής στο Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αξιοσημείωτο ερευνητικό έργο. Έδωσε πολλές διαλέξεις στη χώρα σχετικά με τα συστήματα διασφάλισης ποιότητας τροφίμων (ISO9000), διαχείρισης περιβάλλοντος (ISO14000) και ασφάλειας τροφίμων (HACCP), καθώς και σχετικά με τη συσκευασία τροφίμων. Έχει συγγράψει περισσότερα από 300 ερευνητικά άρθρα και κεφάλαια σε ξενόγλωσσα βιβλία και επιπλέον διακρίθηκε διεθνώς ως μέλος του συντακτικών επιτροπών σε τέσσερα διεθνή περιοδικά. Το ερευνητικό έργο του έχει τύχει διεθνούς απήχησης και έχει αναγνωριστεί με περισσότερες από 10.500 ετεροαναφορές στη βάση Scopus. Τον Οκτώβριο 2023 σε έγκριτη μετα-έρευνα των Ioannidis κ.ά., το όνομα του Αρβανιτογιάννη (Ioannis Arvanitoyannis) συμπεριλήφθηκε στη λίστα Elsevier Data 2022, στο ανώτερο 2% των ερευνητών, όλων των εποχών, για το επιστημονικό του έργο στην τεχνολογία τροφίμων, πρώτος σε διεθνή κατάταξη σε όλο το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το συγγραφικό του έργο αφορά σε βιβλία που έχουν σχέση με θέματα της επιστήμης τροφίμων: Στοιχεία Τεχνολογίας, Μεταποίησης και Συσκευασίας Τροφίμων Τεχνολογίες Επεξεργασίας και Συσκευασίας Τροφίμων Ασφάλεια Τροφίμων - Εφαρμογή της Ανάλυσης Επικινδυνότητας Εφαρμογή της Ανάλυσης Επικινδυνότητας και Κρίσιμων Σημείων Ελέγχου (HACCP) στις Βιομηχανίες Τροφίμων και Ποτών Το Νέο Πρότυπο Ποιότητας και Ασφάλειας Τροφίμων ISO22000 Οδηγός Καταναλωτή για Ασφαλή Μεταχείριση Τροφίμων Google Scholar Ioannis Arvanitoyannis
Θέμος Κορνάρος

Ο Θέμος Κορνάρος (Σίβα Μεσαράς, 1906 - Αθήνα, 23 Απριλίου 1970) ήταν Έλληνας συγγραφέας, κριτικός δημοσιογράφος και πεζογράφος, που πρωτοεμφανίστηκε με το ψευδώνυμο «Εργάτης» στο περιοδικό «Νέοι Πρωτοπόροι».

 Γεννήθηκε στο χωριό Σίβα Μεσαράς της Κρήτης το 1906 και μεγάλωσε φτωχικά. Εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στην Αθήνα για να εργαστεί και παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Ενώ δούλευε ως εργάτης στο κτίσιμο του Εθνικού Θεάτρου γνωρίστηκε με τον Φώτο Πολίτη, ο οποίος πήγε να επιθεωρήσει τις εργασίες. Ο τελευταίος εντυπωσιάστηκε πολύ με τα πεζογραφήματά του «Άγιον Όρος: Οι Άγιοι Χωρίς Μάσκα» και «Σπιναλόγκα» (1933) ώστε τον ενθάρρυνε να τα εκδώσει. Τα έργο όμως σχετικά με το Άγιον Όρος απαγορεύθηκε από την εισαγγελία. Συνέχιζε να δουλεύει ως εργάτης ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μέχρι το 1944 οπότε συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου και βασανίστηκε. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας, αποφυλακίστηκε, καταδικάστηκε όμως γρήγορα σε φυλάκιση δύο ετών για το κείμενό του Αγύρτες και κλέφτες στην εξουσία, που στρεφόταν κατά του τότε Μητροπολίτη Μεσολογγίου Ιερόθεου. Εξορίστηκε στον Αη Στράτη έως το 1952. Το 1959 συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία για τους εορτασμούς στο Πεκίνο για τα δέκα χρόνια στην εξουσία του Μάο Τσετούνγκ. Συνεργάστηκε με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής, με την εφημερίδα Αυγή, ενώ συνέχισε να εκδίδει καινούρια πεζογραφήματα και ταξιδιωτικά ημερολόγια.Στη δεκαετία του '60 έστησε εκδοτικό οίκο, προσπαθώντας να δώσει φθηνά βιβλία, αυτό όμως τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή. Για να ζήσει, γύριζε από γραφείο σε γραφείο και πουλούσε τσιγάρα. Αυτοαπομονώθηκε και απέφευγε συστηματικά να βλέπει παλιούς γνώριμους. Πέθανε στην Αθήνα από την πείνα στις 23 Απριλίου 1970, μέσα σε συνθήκες φτώχειας και σχεδόν κανείς δεν έμαθε για το θάνατο και την κηδεία του. Ενταφιάστηκε στην Κρήτη. Στην κεντρική πλατεία του πατρικού του χωριού υπάρχει ο πύργος της οικογένειά του, και μια προτομή του. Ο πολιτιστικός σύλλογος του Σίβα Μεσαράς φέρει το όνομά του. Θέμος Κορνάρος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας

Το Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας είναι ένα υπαίθριο θέατρο χωρητικότητας 5.356 καθήμενων. Βρίσκεται στη Νίκαια, στο Λόφο Ανδρέα Παπανδρέου, γνωστός και ως «Σελεπίτσαρι» και συνορεύει με το Κερατσίνι. Κατασκευάστηκε το 1983 ανάμεσα στους βράχους παλιών λατομείων που υπήρχαν στην περιοχή. Είναι το μεγαλύτερο και αρτιότερο ανοιχτό θέατρο ολόκληρου του λεκανοπεδίου Αττικής, ενώ οι βράχοι που περιτριγυρίζουν το θέατρο, του δίνουν μία ακόμη πιο επιβλητική όψη. Στο θέατρο έχει πραγματοποιηθεί πλήθος σημαντικών συναυλιών και εκδηλώσεων, θεατρικές, μουσικές και χορευτικές, γνωστών καλλιτεχνών, με ιδιαίτερη επιτυχία.

 Η κατασκευή του θεάτρου ήταν αρχική ιδέα του καλλιτέχνη Μίνου Βολανάκη και χρονολογείται από το 1982. Έπειτα από την πρωτοβουλία του Μίνου Βολανάκη και την απόλυτη στήριξη του Δήμου Νίκαιας επί δημαρχίας Στέλιου Λογοθέτη, η περιοχή των λατομείων, γνωστή επίσης και ως «Κοκκινόβραχος», απαλλοτριώνεται και το 1983, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Νίκου Περδικάρη ολοκληρώνεται πλήρως το έργο της κατασκευής του θεάτρου και έκτοτε, ξεκινά η λειτουργία του. Ονομάστηκε «Κατράκειο» προς τιμήν του αείμνηστου καταξιωμένου ηθοποιού, Μάνου Κατράκη. Το θέατρο είναι αμφιθεατρικού τύπου. Ο περιβάλλοντας χώρος του θεάτρου αποτελείται από πολύ μεγάλο χώρο στάθμευσης για την εξυπηρέτηση του κοινού. Επίσης στο θέατρο βρίσκεται ένα ορειχάλκινο άγαλμα, έργο του Μέμου Μακρή, όπου αναπαριστά τον «Δον Κιχώτη», ρόλο που ερμήνευσε ο Μάνος Κατράκης, του οποίου το όνομα φέρει τιμητικά το θέατρο. Στον χώρο του θεάτρου φιλοξενούνται διάφορες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις όπως, μουσικές συναυλιές, χορευτικές και θεατρικές παραστάσεις, θερινό σινεμά και διάφορες εκθέσεις. Επίσης στον περιβάλλοντα χώρο του θεάτρου, στο χώρο του πάρκινγκ, έχουν φιλοξενηθεί φεστιβάλ γκράφιτι, όπου κοσμούν την περιοχή. 30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, dikaiosinisimera.gr Κατράκειο θέατρο, nikaia-rentis.gov.gr ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ, allaboutmusic.gr Μάνος Κατράκης: Ο μεγάλος θεατράνθρωπος που τιμά η Νίκαια, halkidona.gr
Κουτσουράς Λασιθίου

Ο Κουτσουράς είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κοινότητας Σταυροχωρίου του νομού Λασιθίου, ανατολικά της Ιεράπετρας. Είναι η έδρα της Δημοτικής ενότητας Μακρύ Γιαλού του Δήμου Ιεράπετρας. Η απόστασή του από την πόλη του Αγίου Νικολάου είναι 58 χιλιόμετρα, από την Ιεράπετρα 22 χιλιόμετρα και από τη Σητεία 37. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών, ελαιοκομία) και δευτερευόντως με τουριστικά επαγγέλματα. Στον Κουτσουρά μπορεί κανείς να δει το άλσος του Απηγανιά, με υποδομή για φιλοξενία συναυλιών και ποικίλων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Από το άλσος ξεκινά ένα φαράγγι, το οποίο έπειτα από διαδρομή μισής ώρας, καταλήγει σε ένα εκκλησάκι. Η παραλία έχει σκούρο σταχτί βότσαλο και είναι βραβευμένη με γαλάζιες σημαίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο, παιδικός σταθμός, ΚΕΠ, αγροτικό ιατρείο, ταχυδρομείο, φαρμακείο, αστυνομικός σταθμός, γήπεδο και γεωργικός συνεταιρισμός, με την επωνυμία "Φοίνικας". Από άποψη αθλητισμού, στο χωριό δραστηριοποιούνται δύο ανδρικές (ΑΟΣΚ, Λιβυκός) και μία γυναικεία ομάδες ποδοσφαίρου . Από αυτές, ο Αθλητικός Όμιλος Σταυροχωρίου- Κουτσουρά (ΑΟΣΚ) αγωνίζεται στην Α΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία. Το χωριό οφείλει την ονομασία του, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή από τα κούτσουρα, τα οποία προήλθαν από την κοπή των πεύκων, που γινόταν στην περιοχή με σκοπό τη συστηματική καλλιέργεια. Άλλη παρεμφερής εκδοχή αναφέρει ότι τα επιφανειακά ύδατα μετέφεραν ξύλα (κούτσουρα) από τα γύρω ορεινά μέρη στον κάμπο του Κουτσουρά. Οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν στον οικισμό γύρω στο 1950, προερχόμενοι από τα γύρω ορεινά χωριά και κυρίως από το Σταυροχώρι. Ο κύριος ναός του χωριού είναι της Αγίας Ειρήνης, ενώ πολιούχος άγιος είναι ο Άγιος Αντώνιος. Μάλιστα, θρυλείται ότι την ημέρα της εορτής του εν λόγω Αγίου, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι αποπειράθηκαν να σκοτώσουν τους κατοίκους. Αυτοί κλείστηκαν αρχικά στο ναό και έπειτα από τις δεήσεις τους, το ιερό της εκκλησίας σχίστηκε στα δύο και με τον τρόπο αυτό κατάφεραν να σωθούν. Ο Κουτσουράς αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961, όταν εντάχθηκε στην κοινότητα Σταυροχωρίου, της οποίας έγινε έδρα το 1984 με το ΦΕΚ 107Α - 27/07/1984. Με τη δημιουργία του δήμου Μακρύ Γιαλού το 1997, ο Κουτσουράς ορίστηκε έδρα του δήμου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, εντάχθηκε στο δήμο Ιεράπετρας. Φωτογραφίες του χωριού και πληροφορίες
SteamOS

Το SteamOS είναι ένα λειτουργικό σύστημα βασισμένο στο Debian, φτιαγμένο από την Valve Corporation και σχεδιασμένο να είναι το κύριο λειτουργικό σύστημα των μικρο-κονσολών Steam Machines, αλλά και για υπολογιστές. Εκδόθηκε αρχικά στις 13 Δεκεμβρίου 2013, μαζί με το ξεκίνημα του beta testing των Steam Machines. Έχει εγκαταληφθεί, τουλάχιστον προσωρινά και δεν αναμένετε η πλήρης εκδοση του στο ευρύ κοινό.

 Το SteamOs θα είχε μια λειτουργία παρόμοια με ενα υβριδικό Υπολογιστή και κονσόλας. Θα έκανε εφικτό οι παίκτες να παίζουν παιχνίδια του Steam στο σαλόνι τους, στις τηλεοράσεις τους, χωρίς να έχουν τον άλλωτε απαραίτητο ακριβό εξοπλισμό. Θα μπορούσε ο χρήστης να κάνει Stream τα παιχνίδια του από την συλογή του όπου ήθελε στο σπίτι του. Το λειτουργικό σύστημα αυτό είναι ανοιχτό προς επεξεργασία (open source) επιτρέποντας τους χρήστες να επεξεργαστούν και να χτύσουν πάνω στον κώδικα, ενώ το βασικό λειτουργικό του Steam παραμένει κλειστό. Το απαραίτητο υλισμικό για την λειτουργία του SteamOs είναι: Intel ή AMD επεξεργαστής με 64-bit δυνατότητες 4 GB μνήμης Ram, ή περισσότερο Τουλάχιστον 200 GB ελέφθερα στον δίσκο Κάρτα γραφικών Nvidia , AMD (Radeon 8500 ή νεότερη), ή Intel Graphics Θύρα USB Η πρώτη του έκδοση βγήκε στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Τον ίδιο χρόνο λίγους μήνες νωρίτερα ανακοίνωθηκε το λογισμίκο μαζί με το υλισμικό που το συνόδευε από τον συνιδρυτή της Valve (στην οποία ανοίκει το Steam) Gabe Newell. Τον Οκτώβριο του 2013 η Nvidia ανακοίνωσε οτι θα υποστηρίζει το SteamOS ενώ έφτιαξε και μια πλατφόρμα για Developers με το όνομα "Nvidia GameWorks". Η πρώτη Beta έκδοση του λογισμικού κυκλωφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου του 2013. Η επίσημη έκδωση του λογισμικού έγινε στις 10 Νοεμβρίου του 2015. Αρκετά παιχνίδια ανακοινώθηκαν οτι θα ήταν διαθέσιμα στο SteamOS αλλά η έκδωση τους δεν έγινε ποτέ. Αυτά ήταν τα: Batman: Arkham KnightGauntlet (2014 video game) Evolve (video game) Project CARS Street Fighter V The Witcher 3: Wild Hunt Total War: Rome II Μετά την ανακοίνωση του SteamOS οι περισσότεροι κατασκευαστές ηλεκτρονικών παιχνιδιών και προγραμματιστές αντέδρασαν θετικά. Πολλοί χαρακτήρησαν τα νέα καταπληκτικά, όπως ο κατασκευαστής του Minecraft, Markus Persson, και ενθαρρυντικά για κατασκευαστές μικρών παιχνιδιών.Μετά την κυκλοφορία της Beta έκδοσης του λογισμικού υπήρχαν θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. Κάποιοι έδωσαν καλές κρητικές μιλόντας για την ευκολία χρήσης του λογισμικού και τις μελλοντικές προοπτικές του. Άλλοι, όπως το Eurogamer, είχαν αρκετά προβλήματα με την έλλειψη επιλογών και σε σχέση με την συνδεσιμότητα. Ωστόσο παρα τα προβλήματα ο ίδιος ιστότοπος το χαρακτήρισε ως μια καλή αρχή. http://store.steampowered.com/steamos/buildyourown Linux Gaming Steam Valve