IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
OGAE

Το OGAE (γαλλικά: Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision‎) είναι διεθνής οργανισμός που αποτελείται από ένα δίκτυο 42 ενώσεων φίλων του Διαγωνισμού Τραγουδιού Γιουροβίζιον σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο. Ιδρύθηκε το 1984 στη Σαβονλίνα στη Φινλανδία από τον Γιαριπέκα Κοϊκαλάινεν και είναι μια μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική εταιρεία. Τέσσερις μη κερδοσκοπικοί διαγωνισμοί διοργανώνονται ανεξάρτητα κάθε χρόνο από τον οργανισμό για την προώθηση της εθνικής λαϊκής μουσικής στους οπαδούς της Γιουροβίζιον παγκοσμίως. Ο διεθνής οργανισμός εργάζεται συχνά σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς στις συμμετέχουσες χώρες, προκειμένου να συμβάλει στην προώθηση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Γιουροβίζιον. Ο σημερινός πρόεδρος του Διεθνούς Δικτύου OGAE είναι ο Σίμον Μπένετ από την OGAE Βρετανίας, ο οποίος διαδέχθηκε τον Μάικεν Μέεμετς της OGAE Φινλανδίας το 2015.

 Ο Διαγωνισμός τραγουδιού Γιουροβίζιον ξεκίνησε το 1956, και το 1984 το διεθνές δίκτυο OGAE ιδρύθηκε από τον Γιαριπέκα Κοϊκαλάινεν στη Σαβονλίνα της Φινλανδίας. Η οργάνωση, η οποία είναι μια ανεξάρτητη οργάνωση φίλων της Γιουροβίζιον, λειτουργεί ως μη κυβερνητικός, μη πολιτικός και μη κερδοσκοπικός οργανισμός και συνεργάζεται συχνά με την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση. Η συμμετοχή στο δίκτυο είναι ανοικτή σε χώρες που συμμετέχουν στο Διαγωνισμό τραγουδιού Γιουροβίζιον ή έχουν συμμετάσχει σε αυτή στο παρελθόν. Αρκετές άλλες χώρες σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο που δεν έχουν αυτόνομο δίκτυο OGAE, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καζακστάν, του Μονακό, του Αγίου Μαρίνου, της Νότιας Αφρικής και των Ηνωμένων Πολιτειών, εκπροσωπούνται από την ονομασία "OGAE-Υπόλοιπος κόσμος".Κάθε χρόνο ο οργανισμός διοργανώνει τέσσερις διαγωνισμούς. Αυτοί είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού, ο Διαγωνισμός Δεύτερης Ευκαιρίας, ο Διαγωνισμός Βίντεο και ο Διαγωνισμός τραγουδιού που συντέθηκε στο σπίτι. Η συνεργατική άσκηση του δικτύου των συνδέσμων OGAE είναι η αύξηση της ευαισθητοποίησης για τη λαϊκή εθνική μουσική σε όλο τον κόσμο, σε συνεργασία με τους οπαδούς του Διαγωνισμού τραγουδιού Γιουροβίζιον, καθώς και τη δημιουργία ισχυρής σχέσης μεταξύ των εθνικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων και την εμπορία του ίδιου του Διαγωνισμού τραγουδιού Γιουροβίζιον σε μια ευρύτερη βάση φίλων. Το 2007, ο Αντώνης Καρατζίκος εξελέγη νέος Διεθνής Συντονιστής για το OGAE, με θητεία που διαρκούσε μέχρι το 2009. Τον Ιούλιο του 2009 επανεξελέγη για την ίδια θέση. Το 2011, το διεθνές δίκτυο του OGAE (OGAE International Network) έγινε εγγεγραμμένος οργανισμός στη Γαλλία και ο Μάικεν Μέεμετς εξελέγη πρόεδρος. Επανεξελέγη για δεύτερη θητεία στις 17 Μαΐου 2013 στο Euro Fan Café (Μόρισκα Παβίλιονγκεν) στο Μάλμε της Σουηδίας. Κατά τη διάρκεια της Ετήσιας Συνάντησης των προέδρων των OGAE, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2015 στο Euro Fan Café στη Βιέννη, οι πρόεδροι των συλλόγων OGAE ανά την Ευρώπη και τον κόσμο εξέλεξαν νέο διοικητικό συμβούλιο για το διεθνές δίκτυο OGAE (το οποίο εμφανίζεται παρακάτω), οι οποίοι θα διατηρήσουν τους ρόλους τους μέχρι τις επόμενες εκλογές το 2017. Το OGAE έχει σαράντα έξι μέλη σήμερα, ενώ η Γερμανία έχει δύο συνδέσμους-μέλη.
Ρήγας Νικολαΐδης

Ο Ρήγας Νικολαΐδης (1856 - 1928) ήταν Έλληνας ιατρός, ακαδημαϊκός και καθηγητής φυσιολογίας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ο εισηγητής της πειραματικής φυσιολογίας στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε στην Πορταριά Μαγνησίας στις 6 Οκτωβρίου 1856. Ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση σε Βόλο και Αθήνα και το 1872 εγγράφηκε στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε το 1876 με διδακτορικό δίπλωμα και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές σε Γαλλία και Γερμανία. Εκεί ειδικεύθηκε στην φυσιολογία σπουδάζοντας στα Πανεπιστήμια του Τύμπιγκεν, του Βερολίνου και της Λειψίας, όπου μαθήτευσε στους καθηγητές Bois-Reymond και Ludwig. Στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι όπου εργάστηκε στο εργαστήριο φυσιολογικής ιστολογίας του Ranvier. Επέστρεψε στην Ελλάδα, και το 1882 έγινε υφηγητής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια, το 1887 έγινε επιμελητής του εργαστηρίου του Ιωάννη Ζωχιού και το 1892 τον διαδέχθηκε στην έδρα της φυσιολογίας. Δίδαξε ακόμη στην έδρα της ανατομικής στη θέση του Λουκά Παπαϊωάννου για 8 έτη ως έκτακτος και τακτικός καθηγητής. Ίδρυσε το πρώτο εργαστήριο ζωής του ανθρώπου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ βελτίωσε το Ανατομείο προσθέτοντας πολλά εμβρυολογικά παρασκευάσματα.Διεξήγαγε πολλά πειράματα και έρευνες για ανίατες ασθένειες της εποχής του, όπως τη φυματίωση, την ελονοσία, τον εχινόκοκκο, τη γρίπη, τον τύφο, τη δυσεντερία κτλ. Το 1887 ο Νικολαΐδης έκανε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ιστολογική εξέταση σε ανθρώπινα σπλάχνα και συγκεκριμένα παιδιού που πέθανε από καλα-αζάρ, και την ανακοίνωσε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.Ήταν μέλος της ακαδημίας Αθηνών, από το 1926, διορισμένος με την συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας. Το 1902 έγινε πρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου. Ακόμη ήταν μέλος του Διεθνούς Συνεδρίου Φυσιολόγων.Απεβίωσε στην Αθήνα το 1928. Έγραψε πληθώρα επιστημονικών δημοσιεύσεων για την φυσιολογία. Οι εργασίες του αφορούσαν κυρίως τους τομείς των επιζήσεων των ζώων, των νευρώσεων της αναπνοής, των ανασταλτικών νεύρων των μυών, του κέντρου θερμότητας και των αλλοιώσεων των γαγγλικών κυττάρων. Μεταξύ αυτών: Ρήγας Νικολαΐδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Walking in the Shadows

Το Walking in the Shadows είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Grim Reaper, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Dissonance Productions.Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στο Samurai Studio του Γκρέιτφιλντ, στο Σουίντον της Αγγλίας, με παραγωγό τον Ίαν Νας και τον Πιτ Νιούντεκ στην μίξη του ήχου.Για την προώθηση του γυρίστηκε βίντεο για το ομώνυμο κομμάτι, αλλά κατά την διάρκεια της περιοδείας, ο τραγουδιστής Στιβ Γκρίμετ υπέστη μόλυνση στο δεξί του πόδι, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστεί ένα μέρος του και να αναβληθούν οι υπόλοιπες συναυλίες.

 Wings of Angels (Grimmet) - 5:15 Walking in the Shadows (Grimmet) - 4:21 Reach Out (Grimmet) - 3:33 I'm Coming for You (Grimmet) - 4:18 From Hell (Grimmet) - 3:25 Call Me in the Morning (Grimmet) - 3:13 Rock Will Never Die (Grimmet) - 4:05 Temptation (Grimmet) - 3:28 Thunder (Grimmet) - 5:43 Now You See Me (Grimmet) - 4:18 Blue Murder (Grimmet) - 4:47 Come Hell or High Water (Grimmet) - 3:59 Το Walking in the Shadows ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Στιβ Γκρίμετ - φωνητικά Ίαν Νας - κιθάρα Πολ Γουάιτ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΜάρτιν Τρέιλ - μπάσο Steve Grimmett's Grim Reaper | Walking In The Shadows Steve Grimmett's Grim Reaper - Walking in the Shadows - Encyclopaedia Metallum
Δροσερό Τρικάλων

Το Δροσερό είναι πεδινός οικισμός και ανήκει στο Δήμο Πύλης της Περιφερειακής Κοινότητας Τρικάλων που ανήκει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Το Δροσερό μέχρι το 1955 ονομαζόταν Στεφανοσαίοι . Το Δροσερό βρίσκεται σε απόσταση 6χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Τρικάλων και 15 από την πόλη της Πύλης. Έχει υψόμετρο 110 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του είναι 421 κάτοικοι (2011).

 Το 1883, ο οικισμός, με την τότε ονομασία Στεφανοσαίοι και πληθυσμό 110 κατοίκους, προσαρτάται στο δήμο Πιαλίων, με έδρα τον οικισμό Καρβουνολεπενίτσα τη σημερινή Πιάλεια. Το 1912, ο οικισμός Στεφανοσαίοι αποσπάται από το δήμο Πιαλείας και προσαρτάται στην κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων. Το 1919, ο οικισμός, λόγο του ότι έχει σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, αποσπάται από την κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Στεφανοσαίων. Το 1955, ο οικισμός και η ομώνυμη κοινότητα μετονομάζονται σε Δροσερόν. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Γόμφων με έδρα τον οικισμό Λυγαριά. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Γόμφων και προσαρτάται στο δήμο Πύλης.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόμφων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.
Κόλιν Μπελ

Ο Κόλιν Μπελ (Colin Bell, 26 Φεβρουαρίου 1946 - 5 Ιανουαρίου 2021) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που γεννήθηκε στο Χέσλεντεν (Hesleden), στο Κάουντρι Ντέρχαμ. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ξόδεψε στη Μάντσεστερ Σίτι όπου και απέκτησε το παρατσούκλι "Ο Βασιλιάς του Κίππαξ". Στο Έτιχαντ Στέιντιουμ, το γήπεδο της Μάντσεστερ Σίτι, υπάρχει μια κερκίδα που ονομάζεται "Η κερκίδα του Κόλιν Μπελ (The Colin Bell Stand)".

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπέρι σε ηλικία μόλις 17 ετών. Μάλιστα έγινε πολύ γρήγορα και αρχηγός της ομάδας. Τότε, το 1966, η Μάντσεστερ Σίτι βλέποντας το ταλέντο του νεαρού τότε Κόλιν, τον πήγε στο Μάντσεστερ. Εκεί εξελίχθηκε σε θρύλος για την ομάδα του και όχι μόνο. Μάλιστα, οι άνθρωποι της ομάδας, δυσφήμισαν τον παίχτη ώστε να μην προσπαθήσουν οι υπόλοιπες ομάδες να τον αποκτήσουν. Έτσι, ο Κόλιν, έφτασε στο Μάντσεστερ όπυ γρήγορα έγινε αγαπητός.Το 1967 βοήθησε στην κατάκτηση του του τροπαίου της Τσάμπιονσιπ ενώ το 1968, βοήθησε την ομάδα του να κατκτήσει, το δεύτερο στην ιστορία της, τρόπαιο τής Πρέμιερ Λιγκ και την επόμενη χρονιά κατέκτησε και το Κύπελλο Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) κόντρα στη Λέστερ Σίτι στον τελικό. Το 1970 ο Κόλιν κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας όπως και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο). Να σημειωθεί πως ήδη χργσιμοποιούταν στην ομάδα με κανονικά (με εξαίρεση την πρώτη του σεζόν). Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος και στο Μουντιάλ του 1970. Ο Κόλιν Μπελ με την Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) είχε συνολικά 48 εμφανίσεις με 9 γκολ αλλά δεν κατάφερε καποια μεγάλη επιτυχία όσο έπαιξε με αυτήν, γεγονός που τον εκνεύριζε. Ο Μπελ χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους πιο καλούς Άγγλους μέσους που έχουν υπάρξει ποτέ. Δυστυχώς, το 1975, σε ένα ματς της Σίτι κόντρα στην μισητή αντίπαλο, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, για το Λιγκ Καπ στο Μέιν Ρόουντ (Maine Road Stadium), τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο δεξί γόνατο. Επέστρεψε 2 χρόνια μετά αλλά ποτέ δεν ξαναβρήκε την παλιά του φόρμα. Έτσι, στο 1980, αποχώρησε από την ομάδα, μέσα από επαινετικά σχόλια της διοίκησης για αυτόν και πήγε στους Σαν Χοσέ Έρθκουέικς όπου και τελείωσε την καριέρα του όντας σε ηλικία 34 χρονών. Ο Κόλιν συνέχισε να ασχολείται με τη Μάντσεστερ Σίτι προπονώντας τις ακαδημίες της. Το 1990 έγινε ο πρώτος πρέσβης της ομάδας και το 2005 τιμήθηκε τόσο για την αγωνιστική του παρουσία όσο και για τις φιλανθρωπίες που έχει κάνει. Με τη Μάντεστερ Σίτι Πρωτάθλημα Πρέμιερ Λιγκ (1967-68) Κύπελλο Αγγλίας (1968-69) Τσάμπιονσιπ (1966-67) 2 Λιγκ Καπ (1969-70, 1975-76) Κύπελλο Κυπελλούχων (1969-70) English Football Hall of Fame Colin Bell's Sweaty Jockstrap Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Colin Bell στο Wikimedia Commons
96 Αίγλη

Η Αίγλη (Aegle) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,67. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Κορσικανό αστρονόμο Ζερόμ Κοτζιά, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της Αίγλης από την ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Αίγλης υπολογίσθηκε σε 169,9 χλμ. από τρεις επιπροσθήσεις, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίγλης εκτιμάται σε 4,75 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 206 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 89,8 m/sec (323 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Αίγλης είναι ο σπάνιος T (σκούρος με άγνωστη σύσταση). Το άλβεδό της είναι 0,052 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 114 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Αίγλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 49 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Φωτεινή Βλάχου

Η Φωτεινή Βλάχου (Ιωάννινα 1975-Λισαβόνα 8 Ιουνίου 2017) ήταν Ελληνίδα ιστορικός τέχνης και δασκάλα, με σπουδαία ακαδημαϊκή συμβολή τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Πορτογαλία. Τα ενδιαφέροντά της επικεντρώνονται στην τέχνη και στην ιστορία της τέχνης που εκτείνονται πέρα από το κέντρο, το έθνος και τους κανόνες, ως ιδρύτρια και συντονίστρια του Διεθνούς Ερευνητικού Δικτύου "Τέχνη στην Περιφέρεια" από τον Ιούλιο 2013 έως τον θάνατό της το 2017.

 Figueira de Faria, Miguel; Vlachou, Foteini; Araújo, Agostinho, Henri L'Évêque (1769-1832). Travelling Artist, Universidade Autónoma de Lisboa, Lisbona, 2017. ISBN 9789898410672 . Vlachou, Foteini, The disappointed writer: selected essays, Edições do Saguão, Lisbona, 2019. ISBN 9789899994461 . Vlachou, Foteini, Portuguese Painting at the End of the Ancien Regime c. 1799-1807 : History, Monarchy and the Empire, London, Routledge, 2021. ISBN 9781472474711 . 2017 - Menzione d'onore al Premio Grémio Literário, insieme ad Agostinho Araújo e Miguel Figueira de Faria, per l'opera Henri L'Évêque (1769-1832), Artista Viajante. 2019 - In memoria e omaggio all'opera di Foteini Vlachou nel campo dell'arte, l'Istituto di storia dell'arte (IHA) e l'Istituto di storia contemporanea (IHC) dell'Universidade Nova de Lisboahanno organizzato la Conferenza internazionale "Art in the Periphery", che si è svolta tra il 14 e il 16 marzo a Lisbona, in Portogallo. https://doi.org/10.1080/01973762.2019.1568711 https://www.ici-berlin.org/people/vlachou/ Béata Hock e Anu Allas, Globalizing East European Art Histories. Past and Present, Routledge, 2020.* https://artintheperiphery.wordpress.com https://www.worldcat.org/oclc/1091697675 http://www.degois.pt/visualizador/curriculum.jsp?key=2261997658633786 http://iharesearchers.weebly.com/1/post/2014/09/crossing-borders-international-workshop-25-26-27-and-29-of-september.html http://iharesearchers.weebly.com/uploads/3/0/9/7/30977115/program_crossing_borders.pdf https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01973762.2016.1132500?journalCode=gvir20 http://www.gremioliterario.pt/premios_gremio_literario/premio_gremio_literario_2017.pdf https://arthist.net/archive/18722
Γουίδων του Σορρέντο

Ο Γκυ, Guy ιταλικά: Guido‎ (γενν. π. 1012) ήταν δούκας του Σορέντο από το 1035, αδελφός του Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο, πεθερός του Γουλιέλμου του Σιδηρόχειρα και του Γουλιέλμου του Πριγκιπάτου, και γαμπρός επ'αδελφή του Ονφρουά της Απουλίας. Ήταν γιος του Γουαϊμάρος Γ΄ και της Γκαϊτελγκρίμας. Η θέση του Γκυ στην ιστορία διασφαλίζεται κυρίως μέσω των συγγενειών του (εξ αίματος και εξ αγχιστείας), αν και οι δικές του πράξεις δεν ήταν ασήμαντες. Σύμφωνα με τον Τζον-Τζούλιους Νόργουικ, ήταν ένας «ανιδιοτελής» πρίγκιπας, που παρουσίαζε μία «ηθική αίσθηση σπάνια για την εποχή και τη θέση [του]». Η αδελφή του Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο η πρεσβύτερη παντρεύτηκε τον Ονφρουά των Ωτβίλ, κόμη της Απουλίας & Καλαβρίας, ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμου του Σιδηρόχειρα και του Γουλιέλμου του Πριγκιπάτου.

 Ήταν γιος του Γουαϊμάρος Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο και της Γκαϊτελγκρίμας του Μπενεβέντο, κόρης του Πανδόλφος Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο. Ο αδελφός του κατέκτησε το Σορέντο το 1035 και του το απένειμε ως δουκάτο. Υπήρξε σταθερός υποστηρικτής του αδελφού του και των Νορμανδών μισθοφόρων κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού πρώτου και υπολόγιζε τους μισθοφόρους ως συμμάχους όταν, μετά τη δολοφονία του Γουαϊμάρος, η οικογένεια εκείνου, συμπεριλαμβανομένου του ανιψιού του, κληρονόμου του Σαλέρνο, συνελήφθη από τους δολοφόνους και φυλακίστηκε. Ήταν ο μόνος που γλίτωσε. Γρήγορα διέφυγε στους Νορμανδούς του Μέλφι, τους οποίους πλήρωσε ακριβά για βοήθεια. Τους έφερε πίσω με τον δικό του στρατό του Σορέντο για να πολιορκήσει το Σαλέρνο, όπου οι συνωμότες είχαν οχυρωθεί. Ο Γκυ σύντομα αιχμαλώτισε όλες τις οικογένειες των συνωμοτών και είχε διαπραγματευτεί την απελευθέρωση του ανιψιού του, Γισούλφος Β΄. Ο Γκάυ δέχτηκε την παράδοσή τους αμέσως μετά και τους υποσχέθηκε ότι δεν θα κάνει κακό. Όμως οι Νορμανδοί, μη δεσμευμένοι, όπως είπαν, από τον όρκο του Γκυ, έσφαξαν τα τέσσερα αδέλφια και άλλους 36, έναν για κάθε μαχαιριά που βρέθηκε στο σώμα του Γουαϊμάρος. Ο Γκυ ενθρόνισε τον ανιψιό του και αυτός και οι Νορμανδοί του, που θα προτιμούσαν τον Γκυ για πρίγκιπα, αμέσως του δήλωσαν υποτέλεια. Παρόλα αυτά, ο Γισούλφος Β΄ ήταν αχάριστος στους Νορμανδούς υποτελείς του και έγινε πειρατικός γείτονας σε όλους στη Νότια Ιταλία. Το πριγκιπάτο του διολίσθαινε συνεχώς και αγνόησε τη συμβουλή του θείου του Γκυ, που συμβούλευε το μέτρο. Ωστόσο, ο Γκυ παρέμεινε για πάντα πιστός στην ηγεσία των Ωτβίλ. Το 1073 συνέλαβε τον επαναστάτη Ερμάνο, τον ίδιο του τον ανιψιό, και τον παρέδωσε στον Ροβέρτο Γυισκάρδο, τον ανιψιό του. Ο Γκυ απεβίωσε εν μέσω της διάλυσης τού μεγάλου πριγκιπάτου, που είχε σφυρηλατήσει και είχε διατηρήσει ο αδελφός του. Με το τέλος του, το Σορέντο έγινε για άλλη μία φορά ανεξάρτητο. Είχε τέκνα: Γκουίντα, σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ των Ωτβίλ του Σιδηρόχειρα, κόμη της Απουλίας & Καλαβρίας. Μαρία, σύζυγος του Γουλιέλμου των Ωτβίλ κόμης του Πριγκιπάτου, ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμου Α΄. Γκουαϊμάρο Τζεφούνο, 1035-11ος αι., ιδρυτής του κλάδου Τζιφόνε.
Τόρμπιορν Σβένσεν

Ο Όλε Τόρμπιορν Σβένσεν (νορβηγικά: Ole Thorbjørn Svenssen) (22 Απριλίου 1924 – 8 Ιανουαρίου 2011) ήταν Νορβηγός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Κατείχε το ρεκόρ συμμετοχών στην Εθνική Νορβηγίας, με 104 (μέχρι που τον ξεπέρασε ο Γιον Άρνε Ρίισε το 2013) και ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας 93 φορές. Ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που έπαιξαν 100 διεθνείς αγώνες για τη χώρα τους. Ήταν επίσης μέλος της Νορβηγίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.

 Ο Σβένσεν ήταν ένας ψηλός και δυνατός κεντρικός αμυντικός που έπαιξε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του για την ομάδα της πόλης του, Σάντεφιορντ ΜΚ. Σε επίπεδο συλλόγου, ο Σβένσεν έπαιξε 22 σεζόν για τη Σάντεφιορντ, αλλά δεν κέρδισε ποτέ κανένα σημαντικό τρόπαιο (η Σάντεφιορντ τερμάτισε 2η στο πρωτάθλημα το 1955–56). Ωστόσο, έπαιξε δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Νορβηγίας (1957 και 1959), χάνοντας και στις δύο περιπτώσεις. Το σταθερό παιχνίδι του στην άμυνα του χάρισε το ψευδώνυμο «Klippen» («Βράχος»). Ο Σβένσεν έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Νορβηγίας στις 11 Ιουνίου 1947, σε ένα φιλικό με την Πολωνία. Παρέμεινε ουσιαστικά πάντα παρών στην εθνική ομάδα την επόμενη μιάμιση δεκαετία. Ονομάστηκε αρχηγός στη 12η διεθνή του συμμετοχή (ένα φιλικό με την Αίγυπτο την Παραμονή Χριστουγέννων του 1948) και κράτησε το περιβραχιόνιο του αρχηγού σε όλη την υπόλοιπη διεθνή καριέρα του. Ο Σβένσεν έκανε την 100ή του συμμετοχή εναντίον της Δανίας στις 17 Σεπτεμβρίου 1961. Εκείνη την εποχή, ο Σβένσεν ήταν μόλις ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έφτασε τις 100 διεθνείς συμμετοχές. Ο πρώτος ήταν ο Μπίλι Ράιτ, ο οποίος έφτασε στο ορόσημο τον Οκτώβριο του 1958. Η 104η και τελευταία συμμετοχή του Σβένσεν ήρθε σε μια νίκη με 2-1 εναντίον της Ολλανδίας στις 16 Μαΐου 1962. Όταν έκανε την 104η συμμετοχή του, ο Σβένσεν ήταν 38 ετών και 24 ημερών και σήμερα είναι ο τέταρτος γηραιότερος παίκτης που έχει παίξει για την Εθνική Νορβηγίας, πίσω μόνο από τους Φρόντε Γιόνσον, Γκούναρ Τόρεσεν και Ρόνι Γιόνσεν. Jacobsen, Fridthjof. «Thorbjørn Svenssen» (στα νορβηγικά). Norsk biografisk leksikon. Kunnskapsforlaget. http://www.snl.no/.nbl_biografi/Thorbj%C3%B8rn_Svenssen/utdypning. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2009. Pedersen, Ole Petter. «Thorbjørn Svenssen» (στα νορβηγικά). Store norske leksikon. Kunnskapsforlaget. http://www.snl.no/Thorbj%C3%B8rn_Svenssen. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2009.
Πολύβρυσο Σερρών

Το Πολύβρυσο, έως το 1927 γνωστό ως Μαχμουτλή ή Μαχμουτζή, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 430 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 4 χλμ. ανατολικά από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 450 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 400 μουσουλμάνοι κάτοικοι. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σιδηροκάστρου. Το 1927 μετονομάστηκε σε Πολύβρυσο. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στο Πολύβρυσο τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων. Στην ελληνική απογραφή του 1928 καταγράφονται 119 κάτοικοι. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και καταργήθηκε τυπικά το 1951, όταν έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Κάτοψη του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960. Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού, διατηρούνται η εκκλησία, καθώς και κάποιες μεταλλικές τοξωτές κατασκευές τύπου "Τολ", που είχε κατασκευάσει το ελληνικό κράτος τη δεκαετία του 1920 για την πρόχειρη στέγαση των προσφύγων. Στον γύρω χώρο, υπάρχουν σταβλικές εγκαταστάσεις, λίγα πρόχειρα καταλύματα και ένα δασικό περίπτερο. Στο Πολύβρυσο έχουν κατασκευαστεί δύο λιμνοδεξαμενές, οι οποίες εξυπηρετούν τις ανάγκες ύδρευσης της κωμόπολης Σιδηροκάστρου. Η περιοχή αποτελεί, επίσης, δημοφιλή περιπατητική διαδρομή.
Κένι Μίλερ

Ο Κένεθ Άλεν Μίλερ Τόλμπερτ, ή απλώς Κένι Μίλερ (γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ. Το 2001, ο Κένι Μίλερ απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα.

 Ο Κένι Μίλερ εισήχθη το 1985 στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα, από το οποίο αποφοίτησε το 1989. Αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Λογιόλα Ράμπλερς. Ο Κένι Μίλερ έχει αγωνιστεί σε διάφορα Πρωταθλήματα ανά τον κόσμο. Στην αρχή της καριέρας του, αγωνίστηκε στο Κοντινένταλ Μπάσκετμπολ Ασοσιέισον, φορώντας τη φανέλα των Ρόκφορντ Λάιτινγκ, Ράπιντ Σίτυ Θρίλερς, Γκράντ Ράπιντς Χούπς και Αλμάνι Πατρούνς. Εκτός των πρωταθλημάτων της Αμερικής, ο Κένι Μίλερ έχει αγωνιστεί και σε άλλα Πρωταθλήματα, όπως το γαλλικό (Πάρις Ρέισινγκ Κλαμπ), το ιταλικό (Ντινάμο Σάσσαρι), το τουρκικό (Φενερμπαχτσέ Σπορ Κουλουμπού και Γαλατασαράι), το ισπανικό (Ουνικάχα Μάλαγα, Τενερίφη, ΟΜ Λα Πάλμα, Γκραν Κανάρια και Σαραγόσα) καθώς επίσης και το ελληνικό (Ολυμπιακός Πειραιώς). Ακόμη, έχει αγωνιστεί στη Βενεζουέλα (Τόρος Ντε Αράγκουα) και στο Πουέρτο Ρίκο (Μπαγιαμόν), καθώς επίσης και στον Άγιο Δομίνικο αλλά και το Εκουαδόρ. https://web.archive.org/web/20150914202213/http://www.draftexpress.com/profile/Kenny-Miller-36149/stats/
Φραντσέσκο Μολίν

Ο Φραντσέσκο Μολίν ή Φραντσέσκο Ντα Μολίν (Βενετία, 21 Απριλίου 1575 - Βενετία, 27 Φεβρουαρίου 1655) ήταν ο 99ος Δόγης της Βενετίας (20 Ιανουαρίου 1646 - 27 Φεβρουαρίου 1655). Την περίοδο που ήταν Δόγης της Βενετίας κυριάρχησε ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία που κατέληξε στην Άλωση της Κρήτης από τους Οθωμανούς. Ο πόλεμος με επίκεντρο την Πολιορκία του Χάνδακα ξεκίνησε το τελευταίο έτος της κυβέρνησης του προκατόχου του Φραντσέσκο Ερίτζο (1645) και ολοκληρώθηκε το 1669 όταν ο Χάνδακας το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης παραδόθηκε στους Τούρκους. Ο Φραντσέσκο Μολίν προσπάθησε να εξασφαλίσει τους πόρους για την εκστρατεία πουλώντας τον τίτλο του Πατρίκιου με 100.000 δουκάτα ανά άτομο.

 Ο Φραντσέσκο Μολίν ήταν γιος του Μαρίνο Μολίν και της Πάολα Μπαρμπαρίγκο, πέρασε όλη του την ζωή σε στρατιωτικές και ναυτικές εκστρατείες, υπηρέτησε σαν Προβλεπτής σε πολλές πόλεις και οι ικανότητες του έδωσαν μεγάλη φήμη. Κέρδισε την φήμη πρακτικού και ρεαλιστικού ανθρώπου με ικανότητες στην διπλωματία και τον συμβιβασμό, διορίστηκε χάρη στα προσόντα του Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Όταν ξέσπασε ο Κρητικός Πόλεμος διορίστηκε γενικός ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου αλλά η ασθένεια του που υπέφερε από ουρική αρθρίτιδα τον οδήγησε σταδιακά σε αποχή από τα καθήκοντα του. Η Οικογένεια Μολίν ζούσε στα Ανάκτορα του Μολίν στην Βενετσιάνικη συνοικία του Σαν Μάρκο. Ο Φραντσέσκο Μολίν εξελέγη 99ος Δόγης της Βενετίας ύστερα από 23 ψηφοφορίες (20 Ιανουαρίου 1646). Την πρώτη χρονιά της διακυβέρνησης του προσπάθησε να επεκτείνει τις δυνάμεις της Δημοκρατίας γύρω από την Δαλματία για να αντιμετωπίσει τις Οθωμανικές επιθέσεις. Η Βενετία είχε μια σειρά από μεγάλες νίκες όπως η κατάληψη του φρουρίου του Κλις που το θεωρούσαν άχρηστο τα προηγούμενα χρόνια αλλά κατάφερε να μετατρέψει την κατοχή του σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Οι νίκες όμως αποδείχτηκαν προσωρινές, οι Οθωμανοί μπόρεσαν γρήγορα να ανασυγκροτηθεί με νέες δυνάμεις που μεταφέρθηκαν από την απέραντη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις προσπάθειες του να βελτιώσει την κατάσταση της πόλης του οδήγησε έναν Βενετσιάνικο στόλο στα Δαρδανέλια και πολλά Οθωμανικά πλοία καταστράφηκαν αλλά χρειαζόταν μια αποφασιστική νίκη. Ο ναύαρχος Λάζαρο Μοτσενίγκο πολιόρκησε τα Δαρδανέλια δυο φορές (1654, 1655) αλλά σκοτώθηκε στην τρίτη προσπάθεια (1657). Οι μεγάλες δυσκολίες και οι ανάγκες του να συγκεντρώσει χρήματα τον οδήγησαν να δώσει προσβάσεις στην Βενετσιάνικη αριστοκρατία με το ποσό των 100.000 δουκάτων, τα 60.000 σαν "δώρο" και τα 40.000 σαν "δάνειο", πολλές νέες εμπορικές οικογένειες έγιναν πατρίκιοι. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Τα Ανάκτορα των Μολίν Αρχειοθετήθηκε 2019-04-04 στο Wayback Machine. Δόγηδες της Βενετίας
Λουίζα Γιουλιάνα του Έρμπαχ

H Λουίζα-Ιουλιανή, γερμ. Louise-Juliane (1603 - 28 Σεπτεμβρίου 1670) από τον Οίκο του Έρμπαχ ήταν κόρη του κόμη του Έρμπαχ-Μπρόιμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Ζάυν.

 Ήταν κόρη του Γεωργίου Γ΄ κόμη του Έρμπαχ-Μπρόιμπεργκ και της 4ης συζύγου του Μαρίας, κόρης του Αλβέρτου Ι΄ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Παντρεύτηκε το 1624 τον Ερνέστο κόμη του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Ζάυν και είχε τέκνα: Ερνεστίνη 1626-1661, παντρεύτηκε τον Ζαλεντίν-Ερνστ κόμη του Μάντερσαϊντ-Μπλάνκενχαϊμ. Ιωαννέττα 1632-1701, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη λαντγκράβο της Έσσης-Μπράουμπαχ και μετά τον Ιωάννη-Γεώργιο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Brockhaus' Konversations-Lexikon, Leipzig, 14th ed., 1908. Hildegard Sayn: Louise Juliane von Sayn, in: Lebensbilder aus dem Kreise Altenkirchen, Altenkirchen, 1975 Karl Ramseger-Mühle: Die Gräfin von Sayn, historical novel, Emons, March 2004, ISBN 978-3-89705-327-4
Δημήτρης Ρέππας

Ο Δημήτρης Ρέππας (6 Ιουλίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και οδοντίατρος, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας και υπουργός. Είναι ο μακροβιότερος κυβερνητικός εκπρόσωπος στην ιστορία του θεσμού: κατείχε τη θέση από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001.

 Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1952 στο Λεωνίδιο Αρκαδίας. Είναι γιος του γιατρού Παναγιώτη Ρέππα, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Λεωνιδίου με την υποστήριξη της Δεξιάς για πολλά χρόνια. Από την πλευρά της μητέρας του Αμαλίας, το γένος Πουλίτσα, είναι εγγονός του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρωθυπουργού της Ελλάδας, Παναγιώτη Πουλίτσα.Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και το 1974 ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Οδοντιατρική Αθηνών, συνδέθηκε φιλικά με τους συμφοιτητές του Κώστα Λαλιώτη και Στέφανο Μανίκα, που και αυτοί αργότερα έγιναν βουλευτές και υπουργοί.Διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ τις περιόδους 1981-1985 και 1989-2012.Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν ηγετικό στέλεχος της λεγόμενης «ομάδας των λοχαγών» του ΠΑΣΟΚ, η οποία το 1996 βοήθησε τον Κώστα Σημίτη να επικρατήσει στη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, ενάντια στους Γεράσιμο Αρσένη και Άκη Τσοχατζόπουλο.Στις κυβερνήσεις Σημίτη ο Δημήτρης Ρέππας διετέλεσε υπουργός Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, καθώς και υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004.Στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου διετέλεσε υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 και υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Μάιο του 2012.Το 1999, έγραψε βιβλίο για τις εμπειρίες του ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, με τίτλο «Πρόσωπο με πρόσωπο με τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης».Είναι νυμφευμένος με τη Βασιλική Κουκίου και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Παναγιώτη και τη Μαρία Χαρά. Προσωπική ιστοσελίδα του Δημήτρη Ρέππα Βιογραφικό του Δημήτρη Ρέππα στο pasok.gr
Άφνιο

Το χημικό στοιχείο άφνιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 72 και ατομικό βάρος 178,49. Έχει θερμοκρασία τήξης 2150 C° και θερμοκρασία βρασμού 5400 C°. Ανήκει στην ομάδα της 3ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης. Έχει αργυρόλευκο χρώμα. Στη φύση υπάρχουν έξι σταθερά ισότοπά του.

 Την ύπαρξη του άφνιου πρόβλεψε πρώτος ο Μεντελέγιεφ το 1870. Το 1921 ο Νιλς Μπορ έδειξε ότι το χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 72 πρέπει να έχει ατομική δομή όμοια με του ζιρκονίου και γι' αυτό δε θα έπρεπε να αναζητιέται στις σπάνιες γαίες, όπως πίστευαν μέχρι τότε, αλλά στα ορυκτά του ζιρκονίου. Ο Ούγγρος χημικός Έβεζι και ο Ολλανδός φυσικός Κόστερ μελέτησαν συστηματικά τα ορυκτά του ζιρκονίου με φασματοσκοπική ανάλυση ακτίνων Χ και το 1923 ανακάλυψαν το στοιχείο "αριθμός 72" και το ονόμασαν άφνιο, από το όνομα της πόλης όπου ανακαλύφθηκε, δηλαδή της Κοπεγχάγης που λέγεται στα λατινικά Hafnia. Το άφνιο δε σχηματίζει δικά του ορυκτά και στη φύση συνοδεύει, πάντα το ζιρκόνιο. Ο φλοιός της γης περιέχει 3,2x10-4% άφνιο κατά βάρος. Στα περισσότερα ορυκτά του ζιρκονίου περιέχεται σε ποσοστό 1-2% μέχρι 6-7% και μερικές φορές μέχρι 35%. Οι πλουσιότερες πηγές άφνιου είναι θαλασσινά και προσχωματικά αποθέματα ορυκτού ζιρκονίου (ZrSiO4).
Μπαντέ Αμίρ

Το Μπαντέ Αμίρ (περσικά: بند امیر) είναι σειρά έξι λιμνών οι οποίες διαχωρίζονται από φυσικά πετρώματα τραβερτίνης. Οι λίμνες βρίσκονται στην οροσειρά Χίντου Κους στο κεντρικό Αφγανιστάν, σε υψόμετρο 3.000 μέτρων, δυτικά από τους Βούδες του Μπαμιγιάν. Δημιουργήθηκαν από νερό πλούσιο σε διοξείδιο του άνθρακα το οποίο έρεε μέσα από ρωγμές και συγκεντρωνόταν ως υγροποιημένο ανθρακικό ασβέστιο με τη μορφή τραβερτίνης στα τοιχώματα της λίμνης. Το Μπαντέ Αμίρ είναι μία από τις λίγες φυσικές λίμνες που έχουν δημιουργηθεί από συστήματα τραβερτίνης, και βρίσκεται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Η ονομασία Μπαντέ Αμίρ σημαίνει «Φράγμα του Εμίρη» και αναφέρεται στον Αλή, τον τέταρτο χαλίφη των Μουσουλμάνων. Η περιοχή κατοικείται από Χαζάρες, οι οποίοι αποτελούν το 8-15% του αφγανικού πληθυσμού και η πλειοψηφία τους είναι Σιίτες. Το Μπαντέ Αμίρ θα γινόταν ο πρώτος εθνικός δρυμός του Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1960, αλλά αυτή η απόφαση άργησε να εκτελεστεί λόγω πολιτικών κρίσεων και δεκαετιών πολέμου. Μέρος της ταινίας του Μπόλυγουντ "Dharmatma" το 1975, με τους Φερόζ Χαν και Χέμα Μαλίνι, γυρίστηκε στην περιοχή. Το 2004, το Μπαντέ Αμίρ εντάχθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.Το 2009 το Μπαντέ Αμίρ έγινε, εν τέλει, ο πρώτος εθνικός δρυμός του Αφγανιστάν. Μέχρι το 2013, περίπου 6.000 τουρίστες επισκεπτόταν τον χώρο ετησίως.
Κουόπιον Παλοσέουρα

Η Κουόπιον Παλοσέουρα (φινλανδικά: Kuopion Palloseura, KuPS) ποιο γνωστή ως ΚουΠΣ Κουόπιο ή απλά Κουόπιο, είναι μια φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Κουόπιο. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φινλανδίας. Έδρα της ομάδας είναι το Κουόπιο Φούτμπολ Στάτιουμ. Η ομάδα κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων συνεχόμενων σεζόν στην ανώτατη κατηγορία, από το 1949 έως το 1992. Είναι στην τέταρτη θέση στο βαθμολογικό πίνακα όλων των εποχών της ανώτατης κατηγορίας στη Φινλανδία.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1923. Έχει 59 συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και ένα Λιγκ Καπ. Επίσης, έχει τερματίσει στη δεύτερη θέση εννέα φορές. Πρωτάθλημα Φινλανδίας Πρωταθλήτρια (6): 1956, 1958, 1966, 1974, 1976, 2019 Φιναλίστ (9): 1950, 1954, 1964, 1967, 1969, 1975, 1977, 1979, 2010 Κύπελλο Φινλανδίας Κυπελλούχος (2): 1968, 1989 Φιναλίστ (2): 2011, 2012, 2013 Λιγκ Καπ Φινλανδίας Νικήτρια (1): 2006 Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας Πρωταθλήτρια (3): 2000, 2004, 2007 Πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας Πρωταθλήτρια (1): 1998 Επίσημος ιστότοπος Ιστοσελίδα οπαδών
Ίγκορ Μπίσκαν

Ο Ίγκορ Μπίσκαν, ή Μπίστσαν, (Igor Bišćan, γενν. 4 Μαΐου 1978, Ζάγκρεμπ) είναι Κροάτης παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίο αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Κροατίας.

 1999-2000 : Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κροατία 2000-2005 : Λίβερπουλ Αγγλία 2005-2007 : Παναθηναϊκός Ελλάδα 2008-2012 : Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κροατία Πρωτάθλημα Κροατίας: (2) 1999, 2000 Κύπελλο Κροατίας: (1) 2001 Λιγκ Καπ Αγγλίας: (1) 2003 Τσάμπιονς Λιγκ: (1) 2005
Βίλλια Ηλείας

Η Βίλλια είναι μικρός ορεινός οικισμός του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκων.

 Η Βίλλια είναι κτισμένη σε υψόμετρο 580 μέτρων και βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. Απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα δυτικά του Πύργου και 16 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αρχαία Ολυμπία που αποτελεί έδρα του δήμου όπου υπάγεται η Βίλλια. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Νεμούτας του καποδιστριακού δήμου Φολόης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Νεμούτα, τον Κάμπο και τα Τσαπαραίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεμούτας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φολόης του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
Τσατίσγκαρ

Η Τσατίσγκαρ, είναι ένα από τις 29 Ομόσπονδα Κρατίδια που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας. Η συνολική της έκταση, που εκτείνεται από Βορρά προς Νότο σε χαρακτηριστικό σχήμα ιππόκαμπου, είναι 135.194 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της περίπου 20.796.000. Πρωτεύουσα του κρατιδίου είναι η Ράιπουρ. Το όνομα Τσατίσγκαρ είναι σύνθετη λέξη από την "Τσατίς" (= ο αριθμός 36) + "γκαρ" (= οχυρό), δηλαδή "36 οχυρά" που βρίσκονται στο έδαφός της. Η Τσατίσγκαρ είναι ένα από τα τέσσερα τελευταία αναδειχθέντα κρατίδια της Ινδίας. Αναδείχθηκε Ομόσπονδο Κρατίδιο το έτος 2000 μετά την απόσπαση 16 νομών του κρατιδίου Μαντία Πραντές, των οποίων οι κάτοικοι μιλούσαν την αυτή τοπική γλώσσα, την τσατισγκαρική.

 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". Ramesh Dewangan & Sunil Tuteja, "Chhattisgarh Samagra" C.K. Chandrakar, "Chhattisgarhi Shabadkosh" .... C.K. Chandrakar, "Manak Chhattisgarhi Vyakaran" C.K. Chandrakar, "Chhattisgarhi Muhawara Kosh" Lawrence Babb, "The Divine Hierarchy: Popular Hinduism in Central India" Saurabh Dube, "Untouchable Pasts: Religion, Identity and Power among a Central Indian Community, 1780-1950" (on the Satnamis) Ramdas Lamb, "Rapt in the Name: Ramnamis, Ramnam and Untouchable Religion in Central India" Chad Bauman, "Identifying the Satnam: Hindu Satnamis, Indian Christians, and Dalit Religion in Colonial Chhattisgarh, India (1868–1947) (Ph.D. dissertation, Princeton Theological Seminary, 2005) "List of books by Prof H. L. Shukla" "Chhattisgarh Rediscoverd" on oral history of the state, and "History of the People of Bastar" Αρχειοθετήθηκε 2006-06-29 στο Wayback Machine. Folktales of Chhattisgarh "Tribal History of Central India" by R.K. Sharma and S.K. Tiwari,
Απλερμπέκ

Το Απλερμπέκ (γερμανικά Aplerbeck) είναι περιοχή στα νοτιοανατολικά του Ντόρτμουντ. Έχει έκταση 25 χμ² και πληθυσμό 55.348 κατοίκους (Δεκέμβριος 2005). Είναι έδρα μεταξύ άλλων και της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ντόρτμουντ.

 Ο οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά με την ονομασία Afaldrabechi σε έγγραφο του 899. Η ονομασία αποτελεί σύνθετη λέξη από το Afal (σημαίνει στην παλαιά άνω γερμανική γλώσσα: μήλο) και Bechi (ρέμα). Πολιτικά το Απλερμπέκ ανήκε από τον 12ο αιώνα στην Κομητεία Μαρκ (Grafschaft Mark), αφού ο Κόμης του Μαρκ κατάφερε να το αποσπάσει από την εξουσία του Αρχιεπίσκοπου Κολωνίας. Τον 14ο αιώνα η κομητεία πέρασε στα χέρια των κόμηδων της Κλέβης. Το 1422 το Απλερμπέκ, όπως και άλλοι γειτονικοί δήμοι, καταστράφηκε από το Ντόρτμουντ. Επίσης λεηλατήθηκε και κατά την διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Τον 17ο αιώνα έγινε τμήμα του Βρανδεμβούργου. Το 1806, αφού ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε την Πρωσία, ολόκληρη η Κομητεία Μαρκ ενσωματώθηκε με την ανατολική περιοχή του Ρουρ ως Département Ruhr στη Γαλλία. Παρέμεινε εκεί μέχρι τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1813 και κατόπιν πέρασε ξανά στην εξουσία των Πρώσων. Το 1928 ο μέχρι τότε ανεξάρτητος δήμος του Απλερμπέκ έγινε περιοχή της πόλης Ντόρτμουντ. Βίλχελμ Κανάρις, ναύαρχος και κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος Αρχηγός της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας Επίσημος ιστοχώρος
E

Το γράμμα E είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ε. Στο Φωνητικό αλφάβητο NATO το E λέγεται echo. Cyrillic:З з el: έψιλον (Ε ε) el: ήτα (Η η) he: ? hi: ?

 Το γράμμα Ε συμβολιζει: Τη βιταμίνη Ε Την ενέργεια (Ε) Την Ένταση ηλεκτρικού πεδίου (E) Συχνά την ηλεκτρεγερτική δύναμη (Ε) Συντομογραφία του αμινοξέως Γλουταμινικό οξύ Στη μουσική, τη νότα ΜΙ στην αγγλική σημειογραφία (E). Τη γεωγραφική κατεύθυνση Ανατολή (East). Το τηλεοπτικό κανάλι E Το γράμμα e συμβολίζει: Τον άρρητο και υπερβατικό αριθμό e (e≈2,718) Το φορτίο του ηλεκτρονίου (e=1,6·10-19 C) ea eb ec ed ee ef eg eh ei ej ek el em en eo ep eq er es et eu ev ew ex ey ezE0 E1 E2 E3 E4 E5 E6 E7 E8 E9
Βακτηριακή κόλπωση

Η βακτηριακή κόλπωση , γνωστή επίσης ως κολπίτιδα από Gardnerella, είναι μια πάθηση του κόλπου που οφείλεται στα αυξημένα βακτήρια. Στα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνεται η αυξημένη κολπική έκκριση που συχνά έχει οσμή ιχθύος. Το έκκριμα έχει συνήθως λευκό ή γκρίζο χρώμα. Ενδέχεται να παρουσιαστεί κάψιμο κατά την ούρηση. Ο κνησμός είναι σπάνιος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατόν να μην εμφανιστούν συμπτώματα. Σε περίπτωση βακτηριακής κόλπωσης, αυξάνεται ο κίνδυνος προσβολής από διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, συμπεριλαμβανομένου του HIV/AIDS. Στην περίπτωση των εγκύων γυναικών, μπορεί επίσης να αυξηθεί ο κίνδυνος πρόωρου τοκετού.

 Η βακτηριακή κόλπωση οφείλεται στη διατάραξη της φυσιολογικής ισορροπίας των βακτηρίων του κόλπου. Παρατηρείται μεταβολή στους πιο κοινούς τύπους βακτηρίων και εκατοπλάσια έως και χιλιαπλάσια αύξηση της συγκέντρωσης των βακτηρίων. Στους παράγοντες κινδύνου περιλαµβάνονται οι κολπικές πλύσεις, οι νέοι ή πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι, τα αντιβιοτικά και, μεταξύ άλλων, η χρήση ενδομητρικού σπειράματος. Ωστόσο, στους παραπάνω αναφερόμενους παράγοντες κινδύνου δεν συγκαταλέγονται οι σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις. Η διάγνωση που θεωρείται ύποπτη βασίζεται στα συμπτώματα και μπορεί να επαληθευτεί με την εξέταση του κολπικού εκκρίματος και την εύρεση κολπικού pH υψηλότερου από το φυσιολογικό και υψηλής συγκέντρωσης βακτηρίων. Η βακτηριακή κόλπωση συχνά συγχέεται με τη μυκητιασική κολπίτιδα ή την τριχοµοναδική κολπίτιδα. Συνήθως η θεραπεία επιτυγχάνεται με τη λήψη αντιβιοτικών, όπως η κλινδαμυκίνη ή η μετρονιδαζόλη. Αυτά τα φάρμακα μπορούν επίσης να λαμβάνονται κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Εντούτοις, συχνά η πάθηση επανέρχεται μετά τη θεραπεία. Τα προβιοτικά μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη της επανεμφάνσης. Δεν είναι σαφές αν η χρήση προβιοτικών ή αντιβιοτικών επηρεάζει τα αποτελέσματα της εγκυμοσύνης. Η βακτηριακή κόλπωση είναι η πιο κοινή κολπική λοίμωξη που πλήττει τις γυναίκες που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία. Το ποσοστό των γυναικών που θίγονται σε μια δεδομένη στιγμή ποικίλλει από 5% έως 70%. Η βακτηριακή κόλπωση είναι πιο συνηθισμένη σε ορισμένα μέρη της Αφρικής και λιγότερο στην Ασία και την Ευρώπη. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο επιπολασμός υπολογίζεται περίπου στο 30% των γυναικών ηλικίας 14-49 ετών. Τα ποσοστά εμφάνισης της νόσου ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των εθνοτικών ομάδων εντός της χώρας. Ενώ συμπτώματα παρόμοια με αυτά της βακτηριακής κόλπωσης έχουν περιγραφεί πολύ νωρίτερα, το πρώτο σαφώς τεκμηριωμένο περιστατικό έλαβε χώρα το 1894.
Ντοριάνο Κόρτσταμ

Ο Ντοριάνο Μάρβιν Κόρτσταμ (Doriano Marvin Kortstam, γενν. 7 Ιουλίου 1994) είναι ποδοσφαιριστής από το Κουρασάο, γεννημένος στην Ολλανδία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Πλατανιά.

 Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, υπέγραψε στον πρώτο του επαγγελματικό σύλλογο, με τη σλοβακική Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε, από την οποία δόθηκε άμεσα με δανεισμό στην Σλάβοϊ Τρεμπίσοφ. Στις 17 Αυγούστου 2015, εντάχθηκε στην Ρόντα ΓΚ, όπου σε δύο σεζόν αγωνίστηκε μόνο στην ομάδα U21.Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην Ίιρστε Ντιβίζι με την Αχίλλες '29 στις 6 Φεβρουαρίου 2017, σε έναν αγώνα εναντίον της ΦΚ Έιντχοφεν.Τη σεζόν 2017-18, αγωνίστηκε στην ΦΚ Έιντχοφεν.Στις 10 Αυγούστου 2019, εντάχθηκε στον Πλατανιά με ελεύθερη μεταγραφή. Στο τέλος της σεζόν 2019-20, αποχώρησε από την ομάδα, στην οποία επέστρεψε στις 23 Ιανουαρίου 2020. Ο Κόρτσταμ είναι διεθνής με την Εθνική Κουρασάο, με την οποία έχει αγωνιστεί στο Κύπελλο Καραϊβικής του 2017, στο οποίο το Κουρασάο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας στον τελικό την Τζαμάικα με 2-1. ΚουρασάοΚύπελλο Καραϊβικής: 2017 Doriano Kortstam at WorldFootball.net Ντοριάνο Κόρτσταμ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com Προφίλ στο footballleaguenews.gr
Άννα Μάρια Γιόπεκ

Η Άννα Μαρία Γιόπεκ (πολωνικά: Anna Maria Jopek, 14 Δεκεμβρίου 1970, Βαρσοβία) είναι Πολωνή τραγουδίστρια. Το 1997 εκπροσώπησε τη χώρα της στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι Ale jestem, καταλαμβάνοντας την 11η θέση ανάμεσα σε 25 συμμετοχές.

 Ale jestem (1997) Szeptem (1998) Jasnosłyszenie (1999) Dzisiaj z Betleyem (1999) Bosa (2000) Barefoot (διεθνής έκδοση του "Bosa") (2002) Nienasycenie (2002) Upojenie (με τον Pat Metheny) (2002) Farat (live) (2003) Secret (2005) Niebo (2005) ID (2007) BMW Jazz Club Volume 1: Jo & Co (live) (2008) 1996 Chwilozofia 32-bitowa 1997 Ale jestem 1997 Joszko Broda 1997 Wiem i Chcę 1997 Nie przychodzisz mi do głowy 1998 Cud niepamięci 1998 Przed rozstaniem 1999 Ja wysiadam 1999 Księżyc jest niemym posłańcem 1999 Na całej połaci śnieg 1999 Nadzieja nam się stanie 2000 Smutny Bóg 2000 Ślady po Tobie 2000 Szepty i łzy 2000 Jeżeli chcesz 2001 Henry Lee / Tam, gdzie rosną dzikie róże 2001 Upojenie 2002 Na dłoni 2002 Ο co tyle milczenia 2002 I pozostanie tajemnicą 2003 Małe dzieci po to są 2003 Tam, gdzie nie sięga wzrok 2003 Mania Mienia 2004 Możliwe 2005 Gdy mówią mi 2006 A gdybyśmy nigdy się nie spotkali 2007 Teraz i tu 2007 Zrób, co możesz 2007 Skłamałabym 2008 Cisza na skronie, na powieki słońce
Thinking Machines Corporation

Οι Thinking Machines Corporation ήταν κατασκευαστική εταιρεία υπερυπολογιστών που ιδρύθηκε στο Βάλθαμ της Μασσαχουσέτης το 1982 από τους Daniel Hillis και Sheryl Handler. Σκοπός της εταιρείας ήταν η υλοποίηση και εμπορικοποίηση του αρχιτεκτονικού σχεδίου μαζικά παράλληλων υπολογιστών που εξέφρασε ο Hillis με την διδακτορική του εργασίαστο ινστιτούτο MIT. Το όνομα της μηχανής αυτής θα ήταν «the Connection Machine» (αγγλ., μηχανή σύνδεσης). Η επιχείρηση μετακόμισε το 1984 από το Βάλθαμ στην πλατεία Κένταλλ στο Καίμπριτζ της Μασσαχουσέτης, για να είναι κοντά στα εργαστήρια MIT AI Lab και στην ανταγωνιστή εταιρεία KSR. Εκτός από την KSR, άλλοι ανταγωνιστές ήταν η MasPar, που κατασκεύαζαν έναν υπολογιστή παρόμοιο με τον CM-2, καθώς και η Meiko, οι οποίοι κατασκεύαζαν έναν υπολογιστή παρόμοιο με τον CM-5.

 Η Thinking Machines παρήγαγε διάφορα πρότυπα της Connection Machine (κατά χρονολογική σειρά): CM-1, CM-2, CM-200, CM-5 και CM-5E. Οι πρώτοι υπολογιστές CM-1 και CM-2 ήταν εξοπλισμένοι αρχικά με 65.536 επεξεργαστές ενός bit αραδιασμένοι ανά 16 επεξεργαστές σε κάθε τσιπ και αργότερα με μικρότερο αριθμό επεξεργαστών, από 16.384 μέχρι και 4.096 επεξεργαστές. Ο Κωδικός τους ήταν 64K, 16K και 4K αντίστοιχα. Τα λογισμικά των υπολογιστών αυτών ήταν γραμμένα σε ποικίλες εξειδικευμένες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των *Lisp και CM Lisp που ήταν επεκτάσεις της ευρύτερα γνωστής Lisp, C* που ήταν επέκταση της C, και CM FORTRAN που ήταν επέκταση της Φόρτραν με έναν ειδικό μεταγλωττιστή για τον παραλληλισμό του κώδικα βάση του σύνολου κωδικών εντολών του επεξεργαστή.Η αρχιτεκτονική των υπολογιστών διέφερε πολύ και ακολουθούσε δυο διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους. Ενώ τα μοντέλα CM-1, CM-2 και CM-200 είχαν χαρακτηριστική αρχιτεκτονική δομή SIMD (αγγλ. Single Instruction Multiple Data, με μια οδηγία σε πολλά δεδομένα), τα κατοπινά μοντέλα CM-5 και CM-5E είχαν χαρακτηριστική αρχιτεκτονική δομή MIMD, (αγγλ. Multiple Instructions Multiple Data, με διαφορετικές οδηγίες σε πολλά δεδομένα). Οι επεξεργαστές ήταν τύπου SPARC (αγγλ. Scalable Processor ARChitecture) και ήταν διασυνδεδεμένοι με ένα παχύ δέντρο. Η Thinking Machines εισήγαγε το 1985 επίσης την πρώτη εμπορική χρήση δίσκων RAID, με το όνομα DataVault. Η πρόσβαση στον υπερπολογιστή γίνονταν μέσω συμβατικού τερματικού υπολογιστή τύπου Symbolics 3600 LISP, και αργότερα από Sun και VAX. The Rise and Fall of Thinking Machines, Inc. Magazine, September 1995 'Richard Feynman and The Connection Machine' by W. Daniel Hillis
Γκενζέμπε Ντιμπάμπα

Η Γκενζέμπε Ντιμπάμπα Κενένι (Αμχαρικά: ገንዘቤ ዲባባ ቀነኒ, γεννήθηκε 8 Φεβρουαρίου 1991) είναι Αιθιόπισσα αθλήτρια του στίβου και δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, που ειδικεύεται στα 1.500, 3.000 και 5.000 μέτρα. Είναι η κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 1.500 μέτρα στον ανοικτό στίβο, καθώς και στα 1.500, 3.000 και 5.000 μέτρα στον κλειστό στίβο.

 Είναι η μικρότερη αδελφή της πολλαπλής Ολυμπιονίκους, Τιρουνές Ντιμπάμπα. Έχοντας ήδη κατακτήσει μετάλλια σε κατηγορίες εφήβων, καθώς και το Πρωτάθλημα Αιθιοπίας, η Ντιμπάμπα κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση μεγάλης κατηγορίας, και μάλιστα χρυσό, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 στην Κωνσταντινούπολη, στα 1500 μέτρα γυναικών. Ήταν όγδοη στα 1500 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013. Τον Φεβρουάριο του 2014, η Ντιμπάμπα κατέρριψε τρία παγκόσμια ρεκόρ κλειστού στίβου, στα 1500, 3000 μέτρα και στα 2 μίλα γυναικών. Τον Μάρτιο, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014, στα 3000 μέτρα γυναικών. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ των 5000 μέτρων στον κλειστό στίβο. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, κατέκτησε χρυσό και χάλκινο μετάλλιο στα 1500 και 5000 μέτρα αντίστοιχα. Τον Φεβρουάριο του 2016, κατέρριψε άλλο ένα παγκόσμιο ρεκόρ, αυτό του ενός μιλίου στη Στοκχόλμη. Τον επόμενο μήνα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, στα 3000 μέτρα γυναικών. Τον Αύγουστο κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 1500 μέτρα γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016. Κατέκτησε τη δωδέκατη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, στα 1500 μέτρα γυναικών.Έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, όπου κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια, στα 1500 και 3000 μέτρα γυναικών. World Athletics : Genzebe DIBABA