Ελεονώρα της Πορτογαλίας, βασίλισσα της Γερμανίας

H Ελεονώρα, πορτογ. Eleanor (18 Σεπτεμβρίου 1434 - 3 Σεπτεμβρίου 1467) από τον Οίκο των Αβίς ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γερμανίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Εδουάρδου της Πορτογαλίας και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας. Γεννήθηκε στο Τόρρες Βέρδας. Ο πατέρας της απεβίωσε όταν η Ελεονώρα ήταν 4 ετών και τον διαδέχθηκε ο αδελφός της Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας με αντιβασίλισσα τη μητέρα τους. Λίγο μετά η μητέρα τους γέννησε την αδελφή τους Ιωάννα, που θα γίνει σύζυγος του Ερρίκου Δ΄ της Καστίλης. Όμως ο Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα ζήτησε την αντιβασιλεία, την κέρδισε σε δίκη και η μητέρα της αναγκάστηκε να εξοριστεί στην Καστίλη το 1440. Η Ελεονώρα ήταν ασθενής τότε και έμεινε πίσω. Τον σύζυγό της πρότεινε μάλλον η θεία της Ισαβέλλα των Αβίς. Ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας & Νάπολης, εκ πατρός θείος της Ελεονώρας, έστειλε καλλιτέχνες να τη ζωγραφίσουν το 1448. Της πρότειναν και τον Λουδοβίκο (ΙΑ΄) τότε δελφίνο της Γαλλίας, γιο του Καρόλου Ζ΄, αλλά εκείνη προτίμησε τον τίτλο του αυτοκράτορα από εκείνον του βασιλιά. Οι διαπραγματεύσεις έγιναν στη Νάπολη και ολοκληρώθηκαν το 1451. Κατά το ταξίδι ο στόλος που συνόδευε την Ελεονώρα ταλαιπωρήθηκε από καταιγίδες και πειρατές, ώστε φήμες έλεγαν ότι πνίγηκε. Τελικά η Ελεονώρα έφτασε στη Σιέννα, όπου συνάντησε τον Φρειδερίκο Γ΄. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της και σκέφτηκε πώς αυτή η λεπτή και εύθραυστη κοπέλα θα γεννήσει γερά παιδιά. Ο γάμος έγινε στη Ρώμη και 3 ημέρες μετά οι δύο τους στέφθηκαν αυτοκράτορες της Γερμανίας από τον πάπα Νικόλαο Ε΄· με τη στέψη της η Ελεονώρα έλαβε το όνομα Ελένη, αλλά δεν το χρησιμοποίησε ποτέ. Τις εορτές έκανε ο θείος της βασιλιάς της Νάπολης. Η προίκα της χρησιμοποιήθηκε από τον άνδρα της για να ελαφρύνει την οικονομική του δυσπραγία και να παγιώσει την εξουσία του. Ο Φρειδερίκος Γ΄ ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας που στέφθηκε στη Ρώμη. Οι δύο νέοι ήταν διαφορετικοί και δεν ευτύχησαν. Εκείνη ήταν φιλόδοξη και πείσμων, που συχνά συμμετείχε σε δολοπλοκίες, ενώ εκείνος ήταν σοβαρός και πληκτικός. Η Ελεονώρα ενδιαφερόταν για τον χορό, τα τυχερά παίγνια και το κυνήγι, στα οποία δεν συμμετείχε ο Φρειδερίκος Γ΄· οι διαφορές τους επηρέασαν τη σχέση τους. Ο Φρειδερίκος Γ΄ έστειλε την υπερπληθή συνοδεία της πίσω στην Πορτογαλία μετά τον γάμο, λόγω των δαπανών που απαιτούντο, έτσι η Ελεονώρα έπαθε νοσταλγία. Επίσης ο Φρειδερίκος Γ΄ την κατηγόρησε ότι για την απώλεια μερικών τέκνων τους έφταιγε που η Ελεονώρα τους έδινε Πορτογαλικό φαγητό, έτσι ανέλαβε μόνος του εξ ολοκλήρου την ανατροφή των υπολοίπων. Πάντως κατά την πολιορκία της Βιέννης, όταν ο κόσμος αναγκάστηκε να φάει σκυλιά, γάτες και ποντίκια, η Ελεονώρα ενεθάρρυνε τον λαό. Οι ιστορικοί αφήνουν να εννοηθεί, ότι η Ελεονώρα άφησε μία λαμπρή, υπερβολική και πολυτελή Αυλή στην Πορτογαλία για να βρει μία πνευματική ερημία στη Βιέννη, λόγω της αυστηρής οικονομικής λογικής του συζύγου της. Απεβίωσε στο Βήνερ Νόιστατ 33 ετών και τάφηκε στο Νόικλοστερ, Κιστερκιανή μονή της πόλης, όπου υπάρχει η επιτύμβια πλάκα της. Παντρεύτηκε το 1452 τον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας και είχε τέκνα: Μαξιμιλιανός Α΄ 1459-1519, αρχιδούκας της Αυστρίας & βασιλιάς της Γερμανίας. Κουνιγκούντε 1465-1520, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας (Μονάχου & Λάνντσουτ). Sigrid-Maria Größing, AEIOU - Glück und Unglück im österreichischen Kaiserhaus, Verlag Amalthea, ISBN 978-3-85002-633-8