IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φολάδα

Η φολάδα, δάκτυλο, λευκός χουρμάς, ή ακόμη φτερά αγγέλου, εξαιτίας της ομοιότητας του οστράκου με τα φτερά ενός αγγέλου, με επιστημονική ονομασία Pholas dactylus είναι δίθυρο θαλάσσιο μαλάκιο της οικογένειας των Pholalidae, πολύ διαδεδομένο στις ελληνικές παραλίες κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

 Κατανέμεται στις ακτές του Βόρειου Ατλαντικού, της Μεσογείου και αν και σχετικά σπάνιο στη Μαύρη Θάλασσα. Συναντάται τόσο σε σκληρό όσο και μαλακό υπόστρωμα, πιο σπάνια σε υγρές ξύλινες επιφάνειες όπου ανοίγει τρύπες βάθους μέχρι 30-40 εκ. Η φολάδα είναι οργανισμός λιθοδόμος ή λιθοφάγος, δηλαδή έχει την ικανότητα να τρυπά τους βράχους, χρησιμοποιώντας την οδόντωση που υπάρχει στην άκρη του κελύφους. Παραμένει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής, με το μπροστινό μέρος του οστράκου προς το βάθος της τρύπας, ενώ προεξέχει ένα διπλό σιφόνι με το οποίο φιλτράρει τις παλίρροιες για σωματίδια τροφής. Η φολάδα έχει επίσης την ικανότητα βιοφωταύγειας δηλαδή παραγωγής και έκλυσης ορατού φωτός όταν ερεθίζεται. Το σώµα έχει φωσφορίζουσες ιδιότητες, το περίγραµµα του λαµπυρίζει µε ένα πράσινο-µπλε φως στο σκοτάδι. Είναι διηθηματοφάγος οργανισμός.Η είσοδος του νερού για την πρόληψη της τροφής (φυτοπλαγκτόν) και ή έξοδος του νερού για την απομάκρυνση των άχρηστων ουσιών γίνεται διαμέσου δύο σιφώνων ενωμένων μεταξύ τους και τουλάχιστον ένα έως δύο φορές το μήκος του κελύφους. Είναι γονοχωριστικό είδος, δηλαδή τα φύλα είναι ξεχωριστά. Η αναπαραγωγή πραγματοποιείται κατά τη θερινή περίοδο (Ιούνιο-Αύγουστο). Η φολάδα καταναλώνεται από τον άνθρωπο, αφού το κρέας της, αν και σκληρό, είναι αρκετά νόστιμο. Επίσης, χρησιμοποιείται ως δόλωμα. Ωστόσο η υπεραλίευσή της, καθώς και η ευαισθησία της στη θαλάσσια ρύπανση έχουν οδηγήσει σε μείωση των πληθυσμών της. Η φολάδα για τους λόγους αυτούς προστατεύεται νομοθετικά και έτσι η αλιεία και η χρήσή της ως δόλωμα απαγορεύονται σε όλη την Ελληνική επικράτεια. Παπαναστασίου Δ. (1976), Αλιεύματα (Τόμος Β΄), Εκδόσεις ΙΩΝ Hill, J.M. 2006. Pholas dactylus Common piddock. In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. DOI https://dx.doi.org/10.17031/marlinsp.1403.1 https://www.livenisyros.com/water/seawater-biosphera/mollusca/pholas-dactylus/ https://www.marlin.ac.uk/species/detail/1403 https://www.sealifebase.se/summary/Pholas-dactylus.html
YARV

Ο YARV (Yet another Ruby VM, Άλλη μια εικονική μηχανή για τη Ruby) είναι ένας διερμηνέας κώδικα byte (bytecode) που αναπτύχθηκε για τη γλώσσα προγραμματισμού Ruby από τον Koichi Sasada. Ο στόχος του εγχειρήματος ήταν να μειωθεί σημαντικά ο χρόνος εκτέλεσης των προγραμμάτων σε Ruby. Επειδή ο YARV έγινε ο επίσημος διερμηνέας της Ruby στην έκδοση της Ruby 1.9, ονομάζεται επίσης KRI (Koichi's Ruby Interpreter).

 Δοκιμές από το rubychan.de έδειξαν σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση. Δοκιμές από τον Antonio Cangiano έδειξαν μια κατά μέσο όρο τέσσερις φορές βελτίωση σε σχέση με τον αυθεντικό διερμηνέα. Και οι δύο εκτιμήσεις βασίστηκαν σε κυρίως συνθετικά δοκιμαστικά σενάρια. Το Ruby on Rails παρατηρήθηκε να τρέχει περίπου κατά 15% γρηγορότερα με τον YARV σε σχέση με τη Ruby 1.8.6. Όμως, ο αρχικός χρόνος που χρειάζεται το πρόγραμμα (startup time) και ο χρόνος που χρειάζεται το ActiveRecord εξακολουθούν να είναι μεγάλοι. Την 1η Ιανουαρίου 2007, ο YARV ενσωματώθηκε με τον κώδικα στο σύστημα Subversion της Ruby.Ο δημιουργός της Ruby, Yukihiro Matsumoto, ενσωμάτωσε πλήρως τον YARV στην έκδοση Ruby 1.9.0 που κυκλοφόρησε στις 26 Δεκεμβρίου 2007. Από αυτήν τη στιγμή, ο YARV έγινε ο επίσημος διερμηνέας της Ruby, αντικαθιστώντας αυτόν που είχε αναπτύξει ο Matsumoto. Rubinius Ruby Ruby on Rails YARV: Yet Another RubyVM ... on Rails? - Koichi Sasada's RubyConf 2006 presentation (Αγγλικά) The Great Ruby Shootout (December 2008) - Ruby 1.9.1 (YARV) versus other Ruby VMs (Αγγλικά) YARV in The Computer Language Benchmarks Game - Ruby 1.9.0(YARV) versus Ruby 1.8.6 (Αγγλικά) YARV in The Computer Language Benchmarks Game - Ruby 1.9.1 versus Ruby 1.8.7 (Αγγλικά)
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15

Το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15 ήταν η 44η σεζόν ύπαρξης της δεύτερης σε τάξη διοργάνωσης της UEFA και η 6η σεζόν από τότε που μετονομάστηκε σε Γιουρόπα Λιγκ. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Στάδιο Βαρσοβίας στη Βαρσοβία στην Πολωνία. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Σεβίλλη, νικώντας στον τελικό την Ντνίπρο με 2-3. Η Σεβίλλη προκρίθηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16. Τη σεζόν 2014-15 χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά οι Οικονομικοί κανόνες της ΟΥΕΦΑ, ένας κανονισμός που εμποδίζει τους συλλόγους να ξοδεύουν περισσότερους οικονομικούς πόρους απ' όσο έχουν, καθώς θα χάσουν το δικαίωμα συμμετοχής στη διοργάνωση. Επίσης αγωνίστηκε για πρώτη φορά από το Γιβραλτάρ, μιας και Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιβραλτάρ αναγνωρίστηκε από την ΟΥΕΦΑ.

 Οι ετικέτες στις παρενθέσεις δείχνουν τη μέθοδο πρόκρισης κάθε ομάδας στον θεσμό: ΚΤ: Κάτοχος του Τίτλου ΚΚ: Κάτοχος εγχώριου Κυπέλλου ΦΚ: Φιναλίστ εγχώριου Κυπέλλου ΚΛ: Κάτοχος εγχώριου Λιγκ Καπ Θπρ: Θέση τερματισμού στο εγχώριο πρωτάθλημα Π-: Θέση αγώνων play off εγχώριου πρωταθλήματος ΦΠ: Fair Play ΟΤΛ: Μεταφέρθηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ ΦΟ: Ομάδα που κατέλαβε την τρίτη θέση στη φάση των Ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ ΠΟ: Ηττημένη από τον προκριματικό γύρο των play off του Τσάμπιονς Λιγκ 3Π: Ηττημένη από τον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ Ο προγραμματισμός της διοργάνωσης είναι ο ακόλουθος : Μερικά παιχνίδια στην προκριματική φάση, στη φάση των ομίλων και στη νοκ άουτ φάση ενδεχομένως να διεξαχθούν Τρίτη ή Τετάρτη, αντί Πέμπτης. Στην προκριματική φάση και στη φάση των play-off, οι ομάδες χωρίζονται σε ισχυρές και αδύναμες με βάση την κατάταξη της ΟΥΕΦΑ για το 2014. Ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούν να τεθούν αντιμέτωπες σε αυτές τις φάσεις. Η κλήρωση για τον 1ο και τον 2ο Προκριματικό Γύρο έγινε στις 23 Ιουνίου 2014. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στη 1 και στις 3 Ιουλίου, και οι επαναληπτικοί έγιναν στις 8 και 10 Ιουλίου 2014. Α. Η σειρά των αγώνων αντιστράφηκε μετά την αρχική κλήρωση. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 17 Ιουλίου και οι επαναληπτικοί στις 24 Ιουλίου 2014. B. Η σειρά των αγώνων αντιστράφηκε μετά την αρχική κλήρωση. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 31 Ιουλίου, και οι επαναληπτικοί θα διεξαχθούν στις 7 Aυγούστου 2014. Η κλήρωση για τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2013. KT: Κάτοχος τροπαίου Η συγκεκριμένη φάση διεξάγεται μεταξύ 18 Σεπτεμβρίου - 11 Δεκεμβρίου 2014. Συμμετέχουν οι 32 ομάδες που προκρίθηκαν από τα play off καθώς και οι 16 που αποκλείστηκαν από την αντίστοιχη φάση του Champions League. Όμιλος Α Όμιλος Β Όμιλος Γ Όμιλος Δ Όμιλος Ε Όμιλος ΣΤ Όμιλος Ζ Όμιλος Η Όμιλος Θ Όμιλος Ι Όμιλος Κ Όμιλος Λ Στη φάση αυτή συμμετείχαν οι δύο πρώτοι των ομίλων και οι ομάδες που τερμάτισαν τρίτες στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 19 και 26 Φεβρουαρίου 2015. Η κλήρωση της φάσης των 16 πραγματοποιήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2015. Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 12 και 19 Μαρτίου 2015. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 16 και 23 Απριλίου 2015. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 7 και 14 Μαΐου 2015. ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-2015
NGC 4609

Ο NGC 4609 ή Caldwell 98 είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 1300 Parsec και βρίσκεται στον αστερισμό Σταυρός του Νότου. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ στις 12 Μαΐου 1826.

 Δεδομένα για το NGC 4609 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4609 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Tirion, Rappaport, Lovi, Uranometria 2000,0, William Bell-inc. ISBN 0-943396-14-X Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4609 στο Wikimedia Commons
Αρχίλυκος

Στην ελληνική μυθολογία, ο Αρχίλυκος (αρχαία ελληνικά : Ἀρχίλυκον) ή Αρείλυκος, ήταν ο πατέρας του Αρχησίλαου και του Προθόηνορα (από τη Θεοβούλη), οι οποίοι ήταν οι ηγέτες των Βοιωτών στην εκστρατεία κατά της Τροίας. Πατέρας του ήταν ο Ίτωνος, γιος του Βοιωτού, ενώ τα αδέλφια του ήταν ο Ιππάλκιμος, ο Αλέκτωρ και ο Αλεγήνωρ.

 Ο Αρχίλυκος είναι ένας δευτερεύων χαρακτήρας του μύθου και η γενεαλογία του αναλύεται στα ακόλουθα αποσπάσματα: Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική βιβλιοθήκη, Book 4.67.7: Και ο Ίτωνος, ο γιος του Βοιωτού, γέννησε τέσσερις γιους, τον Ιππάλκιμο, τον Αλέκτωρα, τον Αρχίλυκο και τον Αλεγήνωρα. Από αυτούς τους γιους ο Ιππάλκιμος γέννησε τον Πηνέλεω, ο Ηλεκτρύων γέννησε τον Λήιτο, ο Αλεγήνωρ γέννησε τον Κλώνιο και ο Αρχίλυκος γέννησε τον Προθήνωρα και τον Αρκεσίλαο, οι οποίοι ήταν οι αρχηγοί όλων των Βοιωτών στην εκστρατεία κατά της Τροίας. Γ. Ι. Υγίνος, Fabulae 97: Αρκεσίλαος, γιος του Αρειλύκου και της Θεοβούλας, από τη Βοιωτία, με 10 πλοία. Διόδωρος Σικελιώτης, Η Βιβλιοθήκη της Ιστορίας σε μετάφραση Charles Henry Oldfather . Δώδεκα τόμοι. Loeb Classical Library . Cambridge, Μασαχουσέτη: Harvard University Press; Λονδίνο: William Heinemann, Ltd. 1989. Τομ. 3. Βιβλία 4.59–8. Ηλεκτρονική έκδοση στον ιστότοπο του Bill Thayer Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Τόμος 1-2 . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Φρίντριχ Βόγκελ. σε aedibus BG Teubneri. Λειψία. 1888–1890. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα . Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus σε μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.
Δήμος Ορχομενού

Ο Δήμος Ορχομενού είναι δήμος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Ακραιφνίας και Ορχομενού. Η έκταση του Δήμου είναι 436.41 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 11.621 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου ορίστηκε ο Ορχομενός.

 Ο Δήμος Ορχομενού περιλαμβάνει τις παρακάτω Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς: Δημοτική Κοινότητα Ορχομενού -- ο Ορχομενός [ 5.238 ] Τοπική Κοινότητα Αγίου Δημητρίου [ 877 ] ο Άγιος Δημήτριος [ 801 ] τα Μαυρόγεια [ 76 ] Τοπική Κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνος [ 328 ] ο Άγιος Σπυρίδωνας [ 262 ] ο Άγιος Ανδρέας [ 66 ] Τοπική Κοινότητα Διονύσου -- ο Διόνυσος [ 572 ] Τοπική Κοινότητα Καρυάς -- η Καρυά [ 264 ] Τοπική Κοινότητα Λουτσίου -- το Λούτσι [ 308 ] Τοπική Κοινότητα Παύλου -- ο Παύλος [ 1.186 ] Τοπική Κοινότητα Πύργου -- ο Πύργος [ 96 ] Τοπική Κοινότητα Ακραιφνίου -- το Ακραίφνιο [ 1.058 ] Τοπική Κοινότητα Κάστρου [ 882 ] το Κάστρο [ 868 ] το Στροβίκι [ 14 ] Τοπική Κοινότητα Κοκκίνου [ 812 ] το Κόκκινο [ 618 ] ο Άγιος Ιωάννης [ 168 ] η Μονή Πελαγίας [ 12 ] τα Σκροπονέρια [ 14 ] ... 1967-197? Δημήτριος Παναγ. Πάτσαλης , με αναπληρωτή τον Κωνσταντίνο Λ. Απογένη . Αιρετοί δήμαρχοι διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής: Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Μίχας Γεώργιος Κ. 1978, 1980, 2014. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Το Μαρτίνο (Μουζάκ) και τα προερχόμενα απ΄ αυτό Λάρυμνα (Καστρί) - Λούτσι - Πύργος. Συνοπτική Ιστορία Οπουντίων Λοκρών και Μινύειου Ορχομενού». Μίχας Γεώργιος Κ. 2014, 2019. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Αρβανίτικα (Πελασγικά), Επώνυμα - Φάρες - Τοπωνύμια - Λαογραφικά του τέως Δήμου Λαρύμνης. Αρχαίοι και Σύγχρονοι Οικισμοί, Ερμηνεία Επωνύμων και Τοπωνυμίων. Μαλεσίνα - Μαρτίνο - Παύλο - Τραγάνα - Λάρυμνα - Λούτσι - Προσκυνάς - Μάζι - Πύργος (1460 - 2011)». Μίχας Γεώργιος Κ. 2014, 2019. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Ιδιωματικές Λέξεις και Φράσεις στ΄ Αρβανιτοχώρια Βοιωτίας και Λοκρίδας». Μίχας Γεώργιος Κ. 2014. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Το Λούτσι (Αντρέα Λούτσι) Βοιωτίας. Οι πρώτοι κάτοικοι - Ο Ιδρυτής του Οικισμού - Δημογραφικά Στοιχεία (1466 - 2011) - Αρβανιτοφωνία - Λαογραφία - Αρβανίτικες Φάρες - Γενεαλογίες».
Mary Long

Το Mary Long είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το δεύτερο του δίσκου "Who Do We Think We Are", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου του 1973, μέσω της "Warner" στην Αμερική και της "ΕΜΙ" στην Ευρώπη. Δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε μορφή σινγκλ, αν και ήταν το μόνο κομμάτι του δίσκου το οποίο συμπεριέλαβαν στις ζωντανές τους εμφανίσεις, μέχρι την τελευταία εμφάνιση του Ίαν Γκίλαν και του Ρότζερ Γκλόβερ με το συγκρότημα, στις 29 Ιουνίου του 1973.

 Οι στίχοι του "Mary Long", αναφέρονται σε υπαρκτά πρόσωπα και πιο συγκεκριμένα, στη Μέρι Γουάιτχάουζ (1910-2001) και τον Λορντ Λόνγκφορντ (1905-2001), δύο εκκεντρικούς ανθρώπους της αριστοκρατικής Αγγλίας, οι οποίοι είχαν ως σκοπό την εκκαθάριση και τη λογοκρισία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, λόγω της άποψης ότι προκαλούσαν τη διαφθορά στην ηθική της κοινωνίας. Το 1963, η Γουάιτχάουζ έκανε εθνική καμπάνια και δημιούργησε το Νοέμβριο του 1965, την οργάνωση της εναντίον της διαφθοράς της ηθικής, με την ονομασία "National Viewers' and Listeners' Association".Στα τέλη της δεκαετίας του '60, μέσω της καμπάνιας της με την ονομασία "Clean Up TV", εναντιώθηκε στην τηλεοπτική σειρά "Till Death Us Do Part" λόγω της έντονης χρήσης της λέξης "bloody" στα επεισόδια της, ενώ τα έβαλε και με κωμικούς όπως ο Ντέιβ Άλλεν και ο Μπένι Χιλ.Το 1977, τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του "Who Do We Think We Are", καταφέρθηκε εναντίον της κυκλοφορίας "Gay News", εφημερίδας η οποία απευθυνόταν σε άτομα με ομοφυλοφιλικές τάσεις, λόγω της δημοσίευσης ενός ποιήματος το οποίο βλασφημούσε τα βασανιστήρια του Ιησού Χριστού. Το "Mary Long" είναι μουσική δημιουργία όλων των μελών των Deep Purple, αλλά οι στίχοι γράφτηκαν από τον τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν και τον μπασίστα Ρότζερ Γκλόβερ, οι οποίοι εναντιώνονταν στον συντηρητικό τρόπο σκέψης των Γουάιτχάουζ/Λόνγκφορντ, θεωρώντας τον υποκριτικό. Ο στίχος "Mary told Johnny not to write such trash" (μτφ. Η Μαίρη είπε στον Τζόνι να μην γράφει τέτοια σκουπίδια) αποτελεί στενή αναφορά στο επεισόδιο με τον σεναριογράφο Τζόνι Σπάιτ που είχε δημιουργήσει τον χαρακτήρα του Αλφ Γκαρνέτ, τον οποίο υποδυόταν ο Γουόρεν Μίτσελ στο "Till Death Us Do Part". Η σειρά κράτησε από το 1965 ως το 1975 και ο Μίτσελ χρησιμοποιούσε συχνά τη λέξη "bloody", ωθώντας την Γουάιτχαουζ να παραπονεθεί για τη συχνή χρήση της λέξης αυτής μέσα στα επεισόδια της κωμικής σειράς. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του "Mary Long", υπάρχουν στους εξής δίσκους: The Soundboard Series (2001) Around the World Live (DVD, 2008) Live in Newcastle 2001 (2019) Το "Mary Long" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Story Behind The Song: Mary Long by Deep Purple - TeamRock Mary Long - Deep Purple | Song Info | AllMusic Deep Purple - Mary Long Lyrics | AZLyrics.com MARY LONG CHORDS by Deep Purple @ Ultimate-Guitar.Com Deep Purple - Mary Long - YouTube
Αλφρέντο Παντσίνι

Ο Αλφρέντο Παντσίνι (Alfredo Panzini, 31 Δεκεμβρίου 1863 – 10 Απριλίου 1939) ήταν Ιταλός μυθιστοριογράφος και λεξικογράφος. Ο Παντσίνι γεννήθηκε στη Σενιγκάλλια, πέρασε μεγάλο μέρος από τα νιάτα του στο Ρίμινι (όπου εργαζόταν ο πατέρας του) και ήταν φοιτητής του Τζοζουέ Καρντούτσι στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Κατοπιν δίδαξε φιλολογία σε γυμνάσιο προτού γίνει συγγραφέας. Ως συγγραφέας ο Παντσίνι είναι αξιοσημείωτος για τον χιουμοριστικό και συχνά φιλικό και πρόσχαρο τόνο των κειμένων του. Ανάμεσα στα αρκετά έργα του συγκαταλέγονται τα Libro dei Morti (= «Βιβλίο των νεκρών», 1893), La lanterna di Diogene (= «Το φανάρι του Διογένους», 1907), Santippe (1914) και Il diavolo nella mia libreria (= «Ο διάβολος στο βιβλιοπωλείο μου», 1920). Το ιδιότυπο λεξικό της ιταλικής γλώσσας που συνέταξε κάλυπτε όλες τις μορφές της γλώσσας, ακόμα και την αργκό. Εκδόθηκε και ανατυπώθηκε αρκετές φορές. Από την άλλη, ο Παντσίνι συνέγραψε αρκετά ιστορικά έργα. Το 1929 ήταν ένα από τα πρώτα μέλη της νέας Βασιλικής Ακαδημίας της Ιταλίας, που ορίσθηκαν από την κυβέρνηση του Μουσολίνι. Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 75 ετών.

 Il libro dei morti, Μιλάνο 1893 Piccole storie del mondo grande, Μιλάνο 1901 Lepida et trìstia, Μιλάνο 1901 Figurine del mondo vecchio e del secolo nuovo, Μιλάνο Dove passa la storia, Μιλάνο La lanterna di Diogene, εκδ. Treves, Μιλάνο 1907 Le fiabe della virtù, Μιλάνο 1911 Che cos'è l'amore, Società Editrice Italiana, Μιλάνο 1912 Santippe, Ρώμη 1913 La Madonna di Mamà, εκδ. Treves, Μιλάνο 1916 Novelle d'ambo i sessi, Μιλάνο 1919 Viaggio di un povero letterato, Μιλάνο 1919 Io cerco moglie!, Μιλάνο 1920 Il diavolo nella mia libreria, Μιλάνο 1920 Signorine, Μιλάνο 1921 Il mondo è rotondo, Μιλάνο 1921 II padrone sono me!, Μιλάνο 1922 Diario sentimentale della guerra 1914-1918, Μιλάνο 1923 La vera istoria dei tre colori, Μιλάνο 1924 La pulcella senza pulcellaggio, Μιλάνο 1929 l giorni del sole e del grano, Μιλάνο 1929 Il libro dei morti e dei vivi, Μιλάνο 1930 La sventurata Irminda, Μιλάνο 1932 Rose d'ogni mese , Μιλάνο 1933 Il bacio di Lesbia, Μιλάνο 1937 La valigetta misteriosa e altri racconti, Μιλάνο 1942 (μεταθανάτια έκδοση) La cicuta, i gigli e le rose, Μιλάνο 1950 (μεταθανάτια έκδοση) Scritti scelti, εκδ. Mondadori, Μιλάνο 1958 Opere scelte, επιμέλεια G. Bellonci, Μιλάνο 1970 L'evoluzione di Giosuè Carducci La bella storia di Orlando innamorato e poi furioso Sigismondo Malatesta Il conte di Cavour Il 1859. Da Plombières a Villafranca, Μιλάνο 1909 Dizionario moderno. Supplemento ai Dizionari italiani, 1905, 1908, 1918, 1923, 1927, 1931, 1935, 1942, 1950, 1963 Guida alla grammatica italiana Σκηνές της μποέμικης ζωής του Ανρί Μυρζέ (υπό τον τίτλο Vita di Bohème), Mondadori 1930 Έργα του/της Alfredo Panzini στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Αλφρέντο Παντσίνι στο Internet Archive
Ναντέζντα Καντίσεβα

Η Ναντέζντα Νικιτίτσνα Καντίσεβα (ρωσικά: Надeжда Никитична Кадышeва‎, γεννήθηκε στις 1 Ιουνίου 1959, στο Γκόρκι της επαρχίας Λενινογκόρσκι, στην ταταρική ΑΣΣΔ) είναι ρωσίδα τραγουδίστρια, σολίστ του Ζολοτόε Κόλτσο. Είναι επίτιμος πολίτης της Μπουγκούλμα. Ήταν Λαϊκή Καλλιτέχνιδα της Ρωσίας το 1999, λαϊκός Καλλιτέχνης της Μορδοβίας, και τιμημένος καλλιτέχνης της δημοκρατίας του Ταταρστάν.

 Άντρας - Αλεξάντερ Κοστγιούκ (γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1958), Ρώσος συνθέτης αρμενικής καταγωγής, ιδρυτής και μάνατζερ του σύνολου Ζολοτόε Κόλτσο. Γιος - Γκρέγκορι Κοστγιούκ (27 Μαΐου 1984) Εγγονός - Αλεξέι Κοστγιούκ (12 Ιουνίου 2015) Νύφη - Ανζέλικα Μπιργιούκοβα (28 Αυγούστου 1977) Официальная страница Национального театра народной музыки и песни "ЗОЛОТОЕ КОЛЬЦО" (Ρωσικά) Надежда Кадышева στο YouTube (Ρωσικά)
Μπεϊσινγκστόουκ

Μπεϊσινγκστόουκ είναι μια μεγάλη Κωμόπολη στη νότια κεντρική Αγγλία. Απέχει 48 χιλίομετρα από το Σαουθάμπτον και 77 από το Λονδίνο. Ο πληθυσμός του είναι 84275 κατοίκοι.

 Το Μπεϊσινγκστόουκ έχει τη δική του ποδοσφαιρική ομάδα, την Μπεϊσινγκστόουκ Τάουν ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1896. Έδρα της ομάδας είναι το The Camrose, χωρητικότητας 6000 θεατών. Συμμετέχει στην Κόνφερενς Σάουθ. Επίσημος ιστότοπος Local info on Basingstoke from Hampshire County Council
Βασίλης Ιωαννίδης

Ο Βασίλης Ιωαννίδης (Θρυλόριο Ροδόπης, 24 Ιουνίου 1967) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του ’80 και ’90 κυρίως στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και στον Ολυμπιακό και στο τέλος της καριέρας του στον Πανιώνιο και στην Προοδευτική.

 Ο Βασίλης Ιωαννίδης γεννήθηκε στο Θρυλόριο Ροδόπης. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ομάδα της γενέτειράς του, Πόντο Θρυλορίου, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1985-86 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τη μετέπειτα Δ΄ Εθνική. Ακολούθως μεταπήδησε στον Πανθρακικό, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1986-87 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική και τη σεζόν 1987-88 στη Δ΄ Εθνική. Το 1988 πήγε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ως το 1993. Γίνεται γνωστός και καλείται στην εθνική ανδρών. Στη συνέχεια παίρνει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο έμεινε 4 σεζόν. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το πρωτάθλημα 1997. Στη συνέχεια πηγαίνει στο νεοφώτιστο Πανιώνιο, με τον οποίο κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος 1998 ενώ την επόμενη σεζόν φτάνει στα προημιτελικά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Έκλεισε την καριέρα του στην Προοδευτική τη σεζόν 1999-2000. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Εύβοια και ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία. Έχει εργαστεί ως προπονητής στον Α.Ο. Λουκισίων, Ολυμπιακό Χαλκίδας κ.α. Ο γιος του Φώτης, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ο Βασίλης Ιωαννίδης αγωνίστηκε τρεις φορές με την εθνική ομάδα της Ελλάδας τα έτη 1993 και 1994. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 17 Νοεμβρίου 1993, στο ΟΑΚΑ, στον ιστορικό αγώνα της εθνικής ανδρών για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου με τη Ρωσία. Με τη νίκη με 1-0 η Ελλάδα εξασφάλισε για πρώτη φορά τη συμμετοχή της σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου. Οι άλλες δύο διεθνείς συμμετοχές του ήταν σε δυο φιλικά προετοιμασίας πριν από την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 που έγινε στις ΗΠΑ: με την Πολωνία στη Θεσσαλονίκη (σκορ: 0-0), στις 24 Μαρτίου 1994, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 87΄ και με το Καμερούν στο Στάδιο Καραϊσκάκη (σκορ: 0-3), στις 9 Μαΐου 1994, που έπαιξε ως το 73΄. Αυτή ήταν η τελευταία του διεθνής συμμετοχή. Στη συνέχεια αποκλείστηκε από την τελική 22άδα που ταξίδεψε στις ΗΠΑ. Πρωτάθλημα Ελλάδος (1): 1997. Κύπελλο Ελλάδος (1): 1998. Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες. http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=23377 https://web.archive.org/web/20101008150329/http://hevshe.pblogs.gr/1986-95.html
Φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι

Το φράγκο ήταν νόμισμα που εκδόθηκε για τις Βελγικές αποικίες της Ρουάντα και του Μπουρούντι το 1960 και αντικαταστάθηκε το 1964 από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα.

 Η Γερμανική Αυτοκρατορία απώλεσε τις αποικίες Ρουάντα και Μπουρούντι το 1916 οι οποίες ήρθαν υπό τον έλεγχο του Βελγίου υπό τους όρους που όριζε η Κοινωνία των Εθνών. Από τότε και έως το 1960 το νόμισμα που ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά ήταν το φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το 1960 υιοθετείται το φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι και μόλις 4 χρόνια μετά, το 1964 ως επακόλουθο της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των δύο αυτών χωρών αντικαθίσταται από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα του φράγκου της Ρουάντα και του φράγκου του Μπουρούντι. Μεταξύ των ετών 1960 και 1964 εκδόθηκε ένα και μοναδικό κέρμα με ονομαστική αξία 1 φράγκου. Το 1964 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 φράγκων. Μετά την υιοθέτηση των εθνικών τους νομισμάτων οι δυο χώρες επιτύπωσαν τα χαρτονομίσματα με κατάλληλη σήμανση ώστε να ξεχωρίζουν ποια από αυτά ήταν για χρήση για το Μπουρούντι και ποια για την Ρουάντα με σκοπό να συνεχίσουν να κυκλοφορούν στις δύο χώρες αυτές και μετά την έλευση των εθνικών τους νομισμάτων. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9. Εθνική τράπεζα της Ρουάντα (Αγγλικά) (Ανάκτηση 12/05/2011) Χαρτονομίσματα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011) Το μοναδικό κέρμα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011)
Nl (Unix)

Το nl είναι ένα εργαλείο του Unix για την αρίθμηση γραμμών, είτε από ένα αρχείο είτε από την καθιερωμένη είσοδο, το οποίο αναπαράγει την έξοδό του στην καθιερωμένη έξοδο. Έχει τις εξής επιλογές: a - αριθμεί όλες τις γραμμές t - αριθμεί μόνο τις γραμμές με εκτυπώσιμο κείμενο n - δεν αριθμεί γραμμές string - αριθμεί μόνο τις γραμμές που περιέχουν την κανονική έκφραση που περιλαμβάνεται στη συμβολοσειρά string που δίνεταιΗ προεπιλεγμένη επιλογή που χρησιμοποιείται είναι η t. Το nl υποστηρίζει επίσης κάποιες επιλογές της γραμμής εντολών.

 $ nl tf 1 echo press cr 2 read cr 3 done Το παρακάτω παράδειγμα αριθμεί μόνο τις γραμμές που αρχίζουν με το κεφαλαίο γράμμα A (ταιριάζουν με την κανονική έκφραση /^A/). Το όνομα αρχείου είναι προαιρετικό. $ nl -b p^A όνομα αρχείου apple 1 Apple BANANA 2 Allspice strawberry Είναι χρήσιμη σαν εναλλακτική της 'grep -n': $ cat somefile aaa bbb ccc ddd $ nl somefile | grep ccc 3 ccc wc - η εντολή αρίθμησης λέξεων cat - εντολή συνένωσης (η επιλογή -n είναι ισοδύναμη με την nl -a) Κατάλογος βοηθημάτων του Unix [1] Η σελίδα man του προγράμματος (Αγγλικά)
Βεγγαλικό λεξιλόγιο

Τα Βεγγαλικά (βεγγαλικά: বাংলা, Bangla) είναι γλώσσα Μαγκάντχι, εξελίχθηκε από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ο πυρήνας του βεγγαλικού λεξιλογίου κατάγεται ετυμολογικά από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ωστόσο, αιώνες μεγάλου δανεισμού και αντιδανεισμού από τα αραβικά, περσικά, τουρκικά, Σανσκριτικά, Αυστροασιατικές γλώσσες και άλλες γλώσσες, έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση της ευρύ φάσματος λέξεων με ξένες ρίζες. Έτσι η προέλευση δανεισμένων και αντιδανεισμένων λέξεων στο Βεγγαλικό λεξιλόγιο είναι ευρεία και ποίκιλη, λόγω επαφή με διάφορες γλώσσες για αιώνες.

 Το τυπικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο περιέχει περίπου 75.000 λέξεις, από τις οποίες οι 50.000 (67%) θεωρούνται তৎসম τοτσόμο (λέξεις άμεσα αντιδανεισμένες από τα Σανσκριτικά), 21.100 (28%) είναι তদ্ভব τοντμπομπό (μητρικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο με Σανσκριτικές συγγενείς λέξεις), και οι υπόλοιπες είναι δανεισμένες από দেশী ντέσι "αυτόχθονες (αυστροασιατικές)" και বিদেশী μπιντέσι "ξένες" πηγές. Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ένα τεράστιο κομμάτι από αυτές τις λέξεις είναι αρχαϊκές ή σε μεγάλο βαθμό τεχνικές, ελαχιστοποιώντας τη πραγματική τους χρήση. Το παραγωγικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στα σύγχρονα λογοτεχνικά έργα, στην πραγματικότητα, αποτελείται ως επί το πλείστον το 67% ιθαγενείς λέξεις τοντμπομπό, ενώ τα αντιδάνεια τοτσόμο αποτελούν μόνο το 25% του συνόλου. Τα δάνεια Ντέσι και μπιντέσι μαζί συνθέτουν το υπόλοιπο 8% από το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στη σύγχρονη Βεγγαλική λογοτεχνία. Ο παρακάτω πίνακας συγκρίνει τις διαφορές των προφορικών και χρησιμοποιούμενων λεξιλογίων στο Μπαγκλαντές και τη Δυτική Βεγγάλη. Λόγω αιώνες επαφή με τους Ευρωπαίους, Μογγόλους, Άραβες, Πέρσες, και Ανατολικούς Ασιάτες, η βεγγαλική γλώσσα έχει απορροφήσει αμέτρητες λέξεις από ξένες γλώσσες, ενσωματώνοντάς συχνά εντελώς τα δάνεια στο βασικό λεξιλόγιο. Τα πιο κοινά δάνεια από ξένες γλώσσες που προέρχονται από τρία διαφορετικά είδη επικοινωνίας. Μετά από αιώνες επαφή από τη Περσία και τη Μέση Ανατολή, ακολουθούμενη από τις επιδρομές της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, πολυάριθμες τουρκικές, αραβικές και περσικές λέξεις έχουν απορροφηθεί και ενσωματωθεί πλήρως στο λεξικό. Αργότερα, Ανατολικοί Ασιάτες ταξιδιώτες και Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έφεραν λέξεις από τα πορτογαλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, και πιο σημαντικά από τα αγγλικά. Μερικά πολύ κοινά δάνεια παρουσιάζονται παρακάτω.
Ροτρούδη του Εσμπαί

Η Ροτρούδη του Εσμπαί (Chrodtrudis, περί το 690 - 724) ήταν η πρώτη σύζυγος του Καρόλου Μαρτέλου Μαγιορδόμου και πραγματικού κυβερνήτη του βασιλείου των Φράγκων (718 - 741). Ο γιος της ήταν ο Πιπίνος ο Βραχύς πρώτος Βασιλέων των Φράγκων από την Δυναστεία των Καρολιδών, εγγονός της ήταν ο κορυφαίος αυτοκράτορας Καρλομάγνος.

 Η Ροτρούδη ήταν κόρη του Λάμπερτ Β΄ του Εσμπαί αν και η πατρότητα έχει αμφισβητηθεί από πολλούς, μερικές φορές καταγράφεται ως "Ροτρούδη του Τρίερ". Η πληροφορία που σχετίζει την οικογένεια της Γερτρούδης με τους επισκόπους του Τρίερ είναι η αναφορά ότι ο Γκυ κόμης του Χόρνμπακ και μετέπειτα ηγούμενος του Φοντενέλ ήταν "προπίνκιους" του Καρόλου Μαρτέλου. Η ορολογία αυτή έχει σχέση με συγγένεια μέσω κάποιας γυναίκας, αδελφός ή ξάδελφος μέσω συζύγου ή ξάδελφος με γάμο, ο Γκυ ήταν γιος του Αγίου Λούντουιν επισκόπου του Τρίερ και αδελφός του Μίλο επισκόπου του Τρίερ. Ο συγγραφέας Κριστιάν Σετιπανί (γεν. 1961) στο έργο του σχετικά με τους προγόνους του Καρλομάγνου που βασίζεται σε μελέτες παλιότερων ιστορικών (1915) συμπεραίνει ότι το "προπίνκιους" σημαίνει αδελφός, η Ροτρούδη συνεπώς ήταν για τον Σετιπανί κόρη του Αγίου Λούντουιν επισκόπου του Τρίερ. Ο Κριστιάν Σετιπανί επιστρέψει αργότερα στο θέμα με την ανάλυση των απόψεων του Μεσαιωνικού ιστορικού Ρίτσαρντ Γκέρμπερντίνγκ που πίστευε ότι η Ροτρούδη προερχόταν από τον Οίκο των Ροβερτιδών. Μετά την νέα μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Κάρολος Μαρτέλος είχε τρεις συζύγους, ο Γκυ ήταν συγγενής των άλλων δύο. Ο Σετιπάνι καταλήγει στο τελικό συμπέρασμα ότι η Ροτρούδη ήταν κόρη του Λάμπερτ Β΄ του Εσμπαί, αδελφός της ήταν ο Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί. Η Ροτρούδη είχε άλλη μια αδελφή την Λάνντραντα που παντρεύτηκε τον Σίγκραμνους, κόμη του Εσμπαί. Η Λάνντραντα και ο Σίγκραμνους ήταν γονείς του Αγίου Χρόντεγκανγκ, επισκόπου του Μετς. Ο Κάρολος Μαρτέλος και η Ροτρούδη είχαν άλλη μία κόρη την Λάνντραντα που πολλές φορές αναφέρεται εσφαλμένα σαν σύζυγος του Σίγκραμνους. Με τον σύζυγό της Κάρολο Μαρτέλο μαγιορδόμο της Αυστρασίας, της Νευστρίας και βασιλιά των Φράγκων η Ροτρούδη απέκτησε: Καρλομάν π.711-754, μαγιορδόμος στην Αυστρασία. Πεπίνος ο Βραχύς π.714-768, μαγιορδόμος στην Αυστρασία, στη Νευστρία και μετά βασιλιάς των Φράγκων. Χίλτρουντ π.715-754, παντρεύτηκε τον Όντιλο των Αγιλολφιδών δούκα της Βαυαρίας. Λαντράντε. Άουντα 722-755;, παντρεύτηκε τον Τιερρύ Δ΄ κόμη του Ωτίν. Settipani, Christian, Les Ancetres de Charlemagne, Paris, 1989 Gerberding, Richard A., The Rise of the Carolingians and the Liber Hisgtoriae Francorum, Oxford University Press, 1987 Claussen, M. A., The Reform of the Frankish Church: Chrodegang of Metz and the Regula Canonicorum in the Eighth Century, Cambridge University Press, 2004
Ινέσα Κράβετς

Η Ινέσα Μαικολάιβνα Κράβετς (το γένος Σάλιακ, ουκρανικά: Інесса Миколаївна Кравець‎, γεννηθείσα την 5 Οκτωβρίου 1966) είναι Ουκρανή πρώην αθλήτρια στο άλμα εις τριπλούν και στο άλμα εις μήκος. Ήταν από τις πιο επιφανείς αθλήτριες στο άλμα εις τριπλούν και χρυσή Ολυμπιονίκης το 1996. Υπήρξε επίσης κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο τριπλούν για ένα τέταρτο του αιώνα μέχρι το 2021.

 Η γεννημένη στο Ντνίπρο, Ινέσα, τον Ιούνιο 1991 έκανε μεγάλη επιτυχία καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις τριπλούν με προσγείωση στα 14,95 μ. Το 1992 κέρδισε τα πρώτα σημαντικά μετάλλιά της. Στην εναρκτήρια εμφάνιση του άλματος εις τριπλούν γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 1992 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Μετά, στους Ολυμπιακούς αγώνες 1992 διεκδίκησε το αργυρό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος ως μέλος της Ενοποιημένης Ομάδας.Το 1993 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον πρώτο αγώνα άλματος εις τριπλούν γυναικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 1993 του IAAF, αλλά λόγω απαγόρευσης του ντόπινγκ δεν αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1993, όπου η Ρωσίδα Άννα Μπιριούκοβα πήρε τον τίτλο. Κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 του IAAF στο άλμα εις μήκος, και στη συνέχεια έλαβε το αργυρό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος και το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα εις τριπλούν του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 1994 . Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1995 στο Γκέτεμποργκ κατάφερε παγκόσμιο ρεκόρ στα 15,50 μέτρα, αποδίδοντας ευχαριστία στον Τζόναθαν Έντουαρντς για την συνεισφορά του στην πρόοδό της. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες 1996 στην Ατλάντα, όπου ήταν η πρώτη γυναίκα πρωταθλήτρια στο άλμα εις τριπλούν. Το 1993 η Κράβετς αποκλείστηκε από τη συμμετοχή της σε αγώνες για διάστημα 3 μηνών με αίτιο τη χρήση διεγερτικών ουσιών. Τον Ιούλιο 2000 αποκλείστηκε για 2 χρόνια όταν εξετάστηκε και βρέθηκε θετική σε ένα στεροειδές που ενισχύει τις αποδόσεις.
Γέφυρα Χάμπερ

Η Γέφυρα Χάμπερ, κοντά στο Κίνγκστον απόν Χαλ, Αγγλία, είναι κρεμαστή γέφυρα με μήκος 2.220 μέτρων και μονό άνοιγμα, η οποία παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 24 Ιουνίου 1981. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη στο είδος της στον κόσμο, ενώ όταν κατασκευάστηκε ήταν η μεγαλύτερη του είδους της, με το μεγαλύτερο άνοιγμα της γέφυρας να έχει μήκος 1.410 μέτρα. Καλύπτει την περιοχή που σχηματίζει η εκβολή των ποταμών Τρεντ και Ουζ) μεταξύ του Μπάρτον-απόν-Χάμπερ στη νότια όχθη και του Hessle στη βόρεια όχθη, και συνδέει το Ισρ Ράιντιν του Γιορκσάιρ και το Βόρειο Λινκολνσάιρ - οι οποίες στο παρελθόν δεν ανήκαν στη μητροπολιτική κομητεία του Χάμπερσαϊντ. Από το 2006, τη γέφυρα διασχίζουν κατά μέσο όρο 120.000 οχήματα την εβδομάδα. Τα διόδια είναι 3,00 £ για κάθε διαδρομή για τα αυτοκίνητα (υψηλότερη για τα εμπορικά οχήματα), γεγονός που τα καθιστά τα πιο ακριβά διόδια στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Πριν από την κατασκευή της γέφυρας, οι ταξιδιώτες για να πάνε από τη μία όχθη στην άλλη, είτε χρησιμοποιούσαν πλοίο που έκανε τη γραμμή Χαλ και Νίου Όλαντ, στο Βόρειο Λίνκολνσάιρ ή να οδηγήσουν μέσω των αυτοκινητοδρόμων M62, M18 και M180, διασχίζοντας τον ποταμό Ουζ κοντά στο Goole (που συνδέεται με το Χάμπερ) στη διαδρομή. Υπήρξε επίσης μια βραχύβια υπηρεσία χόβερκραφτ, η οποία σταμάτησε λόγω συχνών μηχανικών βλαβών. Τα σχέδια για μια γέφυρα είχαν συνταχθεί αρχικά στη δεκαετία του 1930, και αναθεωρήθηκαν το 1955, αλλά το έργο δεν άρχισε μέχρι τις 26 Ιουλίου 1972. Ο νόμος για τη γέφυρα Χάμπερ, που προωθείται από την Kingston Upon Hull Corporation, ψηφίστηκε το 1959. Αυτό καθιέρωσε το Συμβούλια της Γέφυρα Humber ώστε να διαχειριστεί και να βρει χρήματα για να χτιστεί η γέφυρα και να αγοράσει τη γη που απαιτείται για τους δρόμους προσέγγισης. Ωστόσο, η αύξηση της αναγκαίας χρηματοδότησης αποδείχθηκε αδύνατη μέχρι τις έκτακτες εκλογές του Χαλ το 1966. Για να σώσει την κυβέρνησή του, ο πρωθυπουργός των Εργατικών Χάρολντ Ουίλσον επικράτησε έναντι της Υπουργού Μεταφορών Μπάρμπαρα Καστλ για την επιβολή κυρώσεων στην κατασκευή της γέφυρας. Η θλίψη για τη μεγάλη αναμονή για την κατασκευή της γέφυρας οδήγησε το Christopher Rowe στη συγγραφή ενός τραγουδιού διαμαρτυρίας με τίτλο «Η Γέφυρα Χάμπερ». Η γέφυρα που άνοιξε στην κυκλοφορία στις 24 Ιουνίου 1981 και τα εγκαίνια έγιναν από την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου στις 17 Ιουλίου 1981. Οι μηχανικοί - σύμβουλοι για το έργο ήταν οι Φρίμαν Φοξ & Συνεργάτες, σήμερα Hyder Consulting. Ο κύριος ανάδοχος ήταν η Sir William Arrol & Co που εκείνη την εποχή ήταν μέρος της Northern Engineering Industries plc.Με κεντρικό άνοιγμα 1.410 μέτρων (4.626 πόδια) και συνολικό μήκος 2.220 μέτρων (7.283 πόδια), η Γέφυρα Χάμπερ ήταν η μεγαλύτερη μονού ανοίγματος κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο για 16 χρόνια. Η απόσταση μεταξύ Χαλ και Grimsby μειώθηκε κατά περίπου 80 χιλιόμετρα ως συνέπεια της κατασκευή της γέφυρας.
Α.Ο.Κ. Κέρκυρα

Ο ΑΟ Κασσιόπης "Κέρκυρα" ήταν ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Αγωνιζόταν στις επαγγελματικές κατηγορίες ως ΠΑΕ ΑΟΚ Κέρκυρα ως την σεζόν 2019-20. Μετά την απόφαση της ομάδας να αποσυρθεί από τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, κατατέθηκε η επωνυμία «Π.Α.Ε. Κέρκυρα» (Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση). Τη σεζόν 2020-21 άλλαξε και πάλι ονομασία σε Α.Ο. Κασσιόπης.

 Δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2013 με συγχώνευση ή συνένωση του επαγγελματικού τμήματος ποδοσφαίρου του ΑΟ Κέρκυρα, το οποίο είχε μόλις υποβιβαστεί στη Φούτμπολ Λιγκ, και του ΑΟ Κασσιόπης (ή Κασσιώπης, με τελικό -ς) που είχε πετύχει την άνοδό του στην ίδια κατηγορία. Το νέο σωματείο φέρει το ΑΦΜ (Αριθμό Φορολογικού Μητρώου) του ΑΟ Κασσιόπης, η δε επωνυμία του εμπεριέχει τη δική του σύμφωνα με απόφαση του τοπικού Πρωτοδικείου από τον Οκτώβριο του 2013 και σε αντίθεση με την αίτηση αναγνώρισης ως Ποδοσφαιρική & Αθλητική Ένωση «Κέρκυρα» που είχαν υποβάλει οι εμπνευστές της κίνησης. Την πρώτη αγωνιστική περίοδο της ύπαρξής του, ο ΑΟΚ αναδείχθηκε πρωταθλητής Βορείου ομίλου 2013-14 της Φούτμπολ Λιγκ και καταλαμβάνοντας τη 2η θέση μεταξύ 8 στους αγώνες κατάταξης (play-off) που ακολούθησαν, προβιβάστηκε στην ανώτερη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.Την περίοδο 2014–15 τερμάτισε στη 10η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή του για την επόμενη χρονιά, αποβλήθηκε όμως από το πρωτάθλημα λόγω παράτυπης μεταβίβασης μετοχών. Ως ποινή από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, επιβλήθηκε ο υποβιβασμός της ομάδας στη Φούτμπολ Λιγκ, αντί του Λεβαδειακού. Την περίοδο 2015–16 τερμάτισε στη 2η θέση, εξασφαλίζοντας την επιστροφή του στην Α' Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17 τερμάτισε στη 10η θέση. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στη 15η θέση και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2018-19 και 2019-20 συμμετείχε στην Β' Εθνική. Την περίοδο 2020-21 η διοίκηση της ομάδας δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Football League έτσι ώστε να συμμετάσχει σε εκείνο της Γ΄ Εθνικής ενώ αναμένεται να πάρει την επωνυμία Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση (Π.Α.Ε) Κέρκυρα. Τις τελευταίες αγωνιστικές συμμετείχε ως Α.Ο. ΚΑΣΣΙΟΠΗΣ και τελικώς υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα, στο οποίο δεν δήλωσε συμμετοχή και εν τέλει διαλύθηκε. Έδρευε στο Δημοτικό Στάδιο Κέρκυρας, το οποίο είναι τμήμα του ΕΑΚ (Εθνικό Αθλητικό Κέντρο) Κέρκυρας. Η «Απήδαλος Ναυς» αποτελούσε το έμβλημα του συλλόγου. Χρώματα της ομάδας ήταν ο κόκκινο και το μπλε.
Γιώργος Διαμαντάκος

Ο Γιώργος Διαμαντάκος (Σπάρτη, 14 Ιανουαρίου 1995), είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,14 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση σέντερ για τον Α.Ο Μυκόνου.

 Ξεκίνησε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στα τμήματα υποδομής και στην ανδρική ομάδα του Σπαρτιατικού Γ.Σ. επιτυγχάνοντας το 2012 την άνοδο στην Α' τοπική κατηγορία. Το καλοκαίρι του 2012, σε ηλικία 17 ετών, ο Διαμαντάκος πήρε μεταγραφή από τον Σπαρτιατικό Γ.Σ. για τον Παναθηναϊκό. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο εναντίον του Περιστερίου. Στον Παναθηναϊκό έμεινε μέχρι το 2015 κερδίζοντας δυο φορές το Πρωτάθλημα και τρεις φορές το Κύπελλο Ελλάδας. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Νέα Κηφισιά η οποία και τον απέκτησε δανεικό από την τούρκικη Νταρουσάφακα, όπου όμως παρέμεινε για λίγο καιρό μέχρι τις πρώτες αγωνιστικές της σαιζόν 2015-16. Ακολούθως, τον Νοέμβριο 2015, έπαιξε, για μόλις έναν αγώνα, στο βουλγάρικο πρωτάθλημα με τα χρώματα της Σπάρτακ Πλέβεν. Τον Ιανουάριο του 2016 μετακινήθηκε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής σαιζόν στην κροατική Σίμπενικ. Τον Ιούλιο 2016 υπέγραψε συμφωνία με τον Απόλλωνα Πάτρας.Από το καλοκαίρι του 2017 αγωνίζεται στην ομάδα του ΓΣΛ Φάρου. Το καλοκαίρι του 2018, ακολούθησε τη μετατόπιση της ομάδας στη Λήμνο ως Ήφαιστος Λήμνου. Ο σέντερ πήρε μέρος σε 23 αγώνες της αγωνιστικής περιόδου 2018-2019 και είχε κατά μέσο όρο 2.9 πόντους και 2 ριμπάουντ σε 6 λεπτά συμμετοχής. Στις 22 Ιουλίου 2019, ανανέωσε με την ομάδα για δυο ακόμα χρόνια.Τον Σεπτέμβριο του 2020, συμφώνησε να επιστρέψει στον Απόλλωνα Πάτρας της Α2 Εθνικής. Τη σεζόν 2020-21, σε 16 παιχνίδια πρωταθλήματος Α2, είχε μέσο όρο 12.3 πόντους και 8.2 ριμπάουντ με 72,22% στις βολές, 58.22% στα δίποντα, 0.9 κοψίματα και 14.4 στην αξιολόγηση, μένοντας κάθε φορά στο παρκέ σχεδόν 23 λεπτά. Κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή της Α2, και κατά συνέπεια την άνοδό στην Α1 κατηγορία. Το καλοκαίρι του 2021, συμφώνησε να παραμείνει στην ομάδα της Πάτρας για ακόμα μια σεζόν. Τη σεζόν 2021-22, είχε κατά μέσο όρο 5.1 πόντους και 2.9 ριμπάουντ σε 16 αγώνες. Στις 20 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε από τον Α.Ο Μυκόνου. Ο Διαμαντάκος ήταν βασικό και αναντικατάστατο μέλος στις Εθνικές Ελλάδος για μικρότερες ηλικίες που αγωνίστηκε. Έπαιξε το 2011 στο Ευρωμπάσκετ U-16, το 2013 στο Ευρωμπάσκετ U-18, το 2014 στο Ευρωμπάσκετ U-20 και το 2015 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών. Παναθηναϊκός 2x Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2013, 2014) 3x Κύπελλο Ελλάδας: (2013, 2014, 2015) Επιλέχθηκε για το All Star Game Νέων Αθλητών της FIBA Europe (Eurobasket 2013). Επίσημα στην Κηφισιά ο Διαμαντάκος, contra.gr, 06/08/2015. ανακτήθηκε 06/08/2015 Γιώργος Διαμαντάκος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Μυρτώ Πισπινή

Η Μυρτώ Πισπινή είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και καθηγήτρια θεάτρου. Έγινε ευρέως γνωστή από το ρόλο της Μαριάννας Θεοχάρη στην καθημερινή σειρά Καλημέρα Ζωή στον ANT1.

 Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα το 1988 έλαβε μέρος στην ταινία μικρού μήκους Η συνάντηση. Ακολούθησε η συμμετοχή της στη βιντεοταινία Ο καπετάνιος και η χορεύτρια το 1989. Από το 1992 μέχρι το 1993 ήταν μέρος του καστ της καθημερινής δραματικής σειράς Παράλληλοι δρόμοι στο Mega Channel, έχοντας το ρόλο της Ρένας Κανελλοπούλου. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό με το ρόλο της Μαριάννας Θεοχάρη στην θρυλική καθημερινή σειρά του ANT1 Καλημέρα Ζωή, έχοντας μόνιμη παρουσία στη σειρά για 13 ολόκληρα χρόνια. Πιο συγκεκριμένα ξεκίνησε να εμφανίζεται στη σειρά στις 26 Νοεμβρίου του 1993, από το πρώτο δηλαδή επεισόδιο της. Εκεί υποδύθηκε τη Μαριάννα, τηλεοπτική σύζυγο του Στάθη Θεοχάρη (Γιώργου Βασιλείου) που ήταν και ο κεντρικός πρωταγωνιστής στη σειρά. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ο αρχικά μικρότερος ρόλος της έγινε ο γυναικείος πρωταγωνιστικός της σειράς. Το Μάιο του 2005 αποχώρησε προσωρινά από τη σειρά, μετά από 12 χρόνια παρουσίας, εξαιτίας ενός προσωπικού προβλήματος υγείας, με την ηθοποιό Ιφιγένεια Στάικου να αναλαμβάνει προσωρινά το ρόλο της Μαριάννας Θεοχάρη. Επέστρεψε ξανά στη σειρά τον Σεπτέμβριο του 2005, με την έναρξη του 13ου κύκλου της, ενώ παρέμεινε σε αυτή μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο στις 31 Μαρτίου του 2006 έχοντας λάβει μέρος σε περισσότερα από 3.000 επεισόδια του Καλημέρα Ζωή με τον ίδιο ρόλο. Μετά από ένα περίπου χρόνο τηλεοπτικής αποχής έπαιξε το 2008 στη "Πεθερά Δυτικών Προαστίων" της κωμικής σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Την ίδια χρονιά ακολούθησε η συμμετοχή της στην ιστορία "Τυχεροί" του αστυνομικού θρίλερ Ίχνη. Τη σεζόν 2008-2009 έπαιξε και πάλι σε καθημερινή σειρά. Συγκεκριμένα είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αυτόν της Λουκίας, στο δεύτερο κύκλο της σειράς του Mega Channel Μια στιγμή δυο ζωές. Από το 2011 μέχρι το 2012 έπαιξε στη θεατρική μαύρη κωμωδία Προσοχή! Ο γάμος βλάπτει σοβαρά την υγεία μαζί με το Βασίλη Λαζαρίδη, αποσπώντας θετικές κριτικές.Μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο και τη διδασκαλία στη Ανώτερη Δραματική Σχολή Τράγκα ενώ ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Τη σεζόν 2019-2020 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην παράσταση Σίρλεϋ Βαλεντάιν στο Έναστρον.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Λιχτενστάιν

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λιχτενστάιν (γερμανικά: Liechtensteinische Landesbibliothek) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και λειτουργεί ως νόμιμη καταθετική βιβλιοθήκη του Λιχτενστάιν. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πρωτεύουσα Βαντούζ. Ιδρύθηκε με νόμο το 1961 από το Ίδρυμα της Εθνικής Βιβλιοθήκης και είναι στην καθομιλουμένη γνωστή ως Landesbibliothek.

 Η Κρατική Βιβλιοθήκη του Λιχτενστάιν, γνωστή ως Landesbibliothek, ιδρύθηκε με νόμο το 1961 από το Ίδρυμα Εθνικής Βιβλιοθήκης. Η Κρατική Βιβλιοθήκη διαθέτει νόμιμο αποθετήριο. Εκτός από τη δημιουργία της ίδιας της βιβλιοθήκης, το Ίδρυμα Εθνικής Βιβλιοθήκης παρέχει επίσης προμήθειες σε βιβλιοθηκονόμους. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου διορίζονται από την εθνική κυβέρνηση, η οποία ενεργεί και ως εποπτικό όργανο του Ιδρύματος. Η Εθνική Βιβλιοθήκη Εκπαιδευτικών, που ιδρύθηκε το 1906, ενσωματώθηκε ως ξεχωριστό τμήμα με απόφαση που που εκλέχθηκε από την τριμελή Επιτροπή του Συνεδρίου των Δασκάλων και από το Κρατικό Εκπαιδευτικό Συμβούλιο. Το Γραφείο Βιβλιοθηκονόμου, το οποίο διοικεί το Ίδρυμα Εθνικής Βιβλιοθήκης, τροποποίησε το καταστατικό για τον διαχωρισμό.Το τροποποιημένο καταστατικό άλλαξε τους ρόλους της Κρατικής Βιβλιοθήκης. λειτουργεί πλέον ως εθνική βιβλιοθήκη καθώς και ως επιστημονική και δημόσια βιβλιοθήκη. Ως εθνική βιβλιοθήκη, η Κρατική Βιβλιοθήκη συλλέγει έντυπο υλικό, εικόνες και μουσική που δημιουργούνται από τους πολίτες, καθώς και αντικείμενα που σχετίζονται με το Λιχτενστάιν. Η Κρατική Βιβλιοθήκη λειτουργεί επίσης ως βιβλιοθήκη διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για το Λιχτενστάιν και ως εκ τούτου παρέχει πρόσβαση σε ολοκληρωμένες πληροφορίες διεθνών πτυχίων ευρεσιτεχνίας. Οι κανόνες και οι κανονισμοί της Κρατικής Βιβλιοθήκης πρέπει να ακολουθούν την ισχύουσα νομοθεσία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου του Λιχτενστάιν καθώς και της ελβετικής νομοθεσίας. Το 2012, η Βιβλιοθήκη διέθετε περίπου 250.000 τεκμήρια, με σχεδόν 130.000 δάνεια σε 3.956 χρήστες της βιβλιοθήκης. 2.524 από αυτούς τους χρηστές ήταν από το Λιχτενστάιν και 1.432 ήταν από την γύρω περιοχή. Το 1999, το σύστημα ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης της Κρατικής Βιβλιοθήκης εντάχθηκε στο Aleph 500 του Ex Libris. Πρόκειται για αυτοματοποιημένο σύστημα παρακολούθησης που παρέχει καταλόγους βιβλιοθηκών για κάθε δημόσια βιβλιοθήκη εντός και εκτός της περιοχής του Λιχτενστάιν. Η Βιβλιοθήκη είναι μέλος του Δικτύου Πληροφοριών της Γερμανόφωνης Ελβετίας. Επιπλέον, συμμετέχει στο σχέδιο Dandelon.com,]στο οποίο η Βιβλιοθήκη ψηφιοποιεί τα αρχεία της για ηλεκτρονική πρόσβαση. Περιλαμβάνονται επίσης τα αρχεία που δώρισε το Πανεπιστήμιο του Λιχτενστάιν στη βιβλιοθήκη το 2003. Τον Αύγουστο του 2012, η Βιβλιοθήκη δημιούργησε το έργο eLiechtensteinesia, το οποίο παρέχει διαδικτυακή πρόσβαση σε σαρώσεις της Επετηρίδας της Ιστορικής Εταιρείας του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν, πρώην εθνικών εφημερίδων και άλλες εκδόσεις από το Λιχτενστάιν.Το 2021, η βιβλιοθήκη διέθετε μία συλλογή 285.000 τεκμηρίων και δάνεισε 180.000 αρχεία, ο αριθμός των επισκεπτών ανήλθε στα 50.000 άτομα. Official website Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Λιχτενστάιν Βαντούζ
Τσίκλα chicle

Η τσίκλα chicle (αγγλ. chicle) είναι φυσικό κόμμι που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην κεντρική Αμερική για την παρασκευή τσίχλας και άλλων προϊόντων. Μετά από πλήγωση, το κόμμι αυτό συλλέγεται -από την εποχή ακόμη των Αζτέκων και των Μάγια- από είδη μεσοαμερικανικών δέντρων του γένους Manilkara, ιδίως των ειδών M. zapota, M. chicle, M. staminodella και M. bidentata.Στην αρχή κάθε δέντρο πληγώνεται περιφερειακά με χιαστί τύπου λαξεύσεις. Αυτό προξενεί παροξυσμό στο δέντρο και άμεση εκροή του φυσικού κόμμεος που συλλέγεται σε μικρές σακούλες στη βάση του. Το ακατέργαστο συλλεχθέν κόμμι -που είναι λευκωπό και παχύρευστο ως υγρό- υφίσταται καταπόνηση και χτυπιέται συνεχόμενα (όπως γίνεται με το φυσικό λατέξ από το καουτσουκόδεντρο Hevea brasiliensis), για να αποδώσει τελικά την τσίκλα chicle. Στη συνέχεια αυτή βράζεται μέχρι να αποκτήσει το σωστό μέγεθος και ιξώδες. Οι ντόπιοι της κεντρικής Αμερικής που συλλέγουν την chicle ονομάζονται τσικλέροι (ισπ. chicleros).

 Η λέξη chicle προέρχεται από τη λέξη Nahuatl για την τσίκλα, tzictli [ˈt͡sikt͡ɬi], το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως "κολλώδες υλικό", και στη λαϊκή γλώσσα ως τσίχλα. Εναλλακτικά, μπορεί να προέρχεται από τη λέξη των Μάγια, tsicte.Το chicle ήταν πολύ γνωστό στους Αζτέκους και στους Μάγια, ενώ οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι το εκτιμούσαν ιδιαίτερα για την ωραία του γεύση και την υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Η λέξη χρησιμοποιείται στην Αμερική και την Ισπανία για να αναφέρεται στην τσίχλα, chicle, κοινός όρος για αυτό στα ισπανικά και chiclete επίσης στα πορτογαλικά (τόσο στη Βραζιλία όσο και σε μέρη της Πορτογαλίας· άλλες περιοχές χρησιμοποιούν επίσης τον όρο chicla). Η λέξη έχει εξαχθεί και σε άλλες γλώσσες όπως την ελληνική, που αναφέρεται απλά ως τσίχλα (tsichla). Τόσο οι Αζτέκοι όσο και οι Μάγια την μασούσαν παραδοσιακά. Μασιόταν -καταρχήν- ως ένας τρόπος για να αποτρέψει την πείνα, να φρεσκάρει την αναπνοή αλλά και να διατηρήσει τα δόντια καθαρά. Αυτή η τσίκλα χρησιμοποιήθηκε επίσης από τους Μάγια ως σφράγισμα για τις κοιλότητες των δοντιών.Ιστορικά, η εταιρεία Adams Chewing Gum Company υπήρξε εισαγωγέας και καταναλωτής αυτής της φυσικής πρώτης ύλης ώστε να το επεξεργαστεί για την παραγωγή τσίχλας. Σε απάντηση ενός νόμου για τη μεταρρύθμιση της γης που ψηφίστηκε στη Γουατεμάλα το 1952, ο οποίος τερμάτισε τις φεουδαρχικές εργασιακές σχέσεις και απαλλοτρίωσε μη καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τις απέδωσε στους ιθαγενείς και τους αγρότες, η εταιρεία William Wrigley διέκοψε το εμπόριο αγοράς των τσικλών στη Γουατεμάλα. Δεδομένου ότι αυτό προκάλεσε κοινωνική αναταραχή, η κυβέρνηση της χώρας αναγκάστηκε τότε να δημιουργήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα βοήθειας για τους ντόπιους καλλιεργητές - συλλέκτες της τσίκλας.Μέχρι τη δεκαετία του 1960, οι μεγαλύτερες εταιρείες τσίχλας παγκοσμίως είχαν μεταπηδήσει από τη χρήση τσικλών chicle στην συνθετική που έχει με βάση το βουταδιένιο - το οποίο ήταν και φθηνότερο στην παρασκευή. Μόνο λίγες μικρές εταιρείες εξακολουθούν σήμερα να αξιοποιούν chicle - κυρίως για την εμπορική παραγωγή των Glee Gum, Simply Gum και Tree Hugger Gum.