Μη με λησμόνει

Το Μη Με Λησμόνει είναι ορεινό πολυετές φυτό με μπλε, άοσμα άνθη, βλαστούς έρποντες και τριχωτούς και φύλλα λογχοειδή. Είναι μια ανθεκτική πόα ύψους φυτών 10-40 εκατοστών. Στην περιοχή της Καστοριάς εκφύεται δίπλα σε ρυάκια και ποτάμια από τον Μάρτιο έως και τον Σεπτέμβριο.

 Η ονομασία του γένους «Μυοσωτίς», προέρχεται από το αρχ. ελλ.: μυός (του ποντικού) + ώτα (τα αυτιά). Οι σπόροι του φυτού πρέπει να σκορπίζονται σε πλούσιο αλλά στραγγερό έδαφος σε μέρος με αρκετό ήλιο. Στη συνέχεια, αναμειγνύονται με λίπασμα και τοποθετούνται σε σακούλες πολυαιθυλενίου, σε σημείο προστατευμένο από τον καυτό ήλιο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και σε απόσταση 3-4 εκ. μεταξύ τους. Το ξηρό έδαφος ίσως επηρεάσει αρνητικά τους σπόρους. Η καλλιέργεια μπορεί να γίνει το καλοκαίρι, ώστε το λουλούδι να ανθίσει μέσα στο χειμώνα. Πραγματοποιείται την άνοιξη και ολοκληρώνεται περίπου μέσα στο καλοκαίρι. Για να διατηρηθεί η ανθοφορία χρειάζονται μέτριας συχνότητας ποτίσματα, πλούσια εδάφη, ελαφριές λιπάνσεις και τακτικό κλάδεμα. Ένα ερωτευμένο ζευγάρι βάδιζε δίπλα σε ένα ποτάμι και η κοπέλα ζήτησε από το αγόρι να της προσφέρει ένα μπλε λουλουδάκι. Εκείνος μόλις το έκοψε γλίστρησε και έπεσε στα ορμητικά νερά. Πρόφτασε όμως και της το πέταξε φωνάζοντας «Μη με λησμόνει». Ήταν η τελευταία κουβέντα που εκστόμισε στην αγαπημένη του, συνδέοντας έτσι, το φυτό με την αγάπη και τη μοιραία κατάληξή της. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι ελευθεροτέκτονες φορούσαν το σήμα με το μικρό μπλε λουλούδι («μη-με-λησμόνει») ως μυστικό σημάδι αναγνώρισης μεταξύ τους.[61][62][63] Στις μέρες μας, ελευθεροτέκτονες ανα την υφήλιο φέρουν το σήμα «μη-με-λησμόνει» στο πέτο τους για να θυμούνται όλους αυτούς που υπέφεραν στο όνομα του ελευθεροτεκτονισμού, κυρίως κατά τη ναζιστική περίοδο.[64] Πριν να γίνει η δέκατη επαρχία του Καναδά το 1949, η Νέα Γη (Newfoundland) (τότε ξεχωριστή Βρετανική Κυριαρχία), χρησιμοποιούσε το μη με λησμόνει, ως σύμβολο της μνήμης των νεκρών του πολέμου αυτού του έθνους. Αυτή η πρακτική είναι ακόμα και σήμερα σε περιορισμένη χρήση, αν και οι κάτοικοι της Νέας Γης έχουν επίσης υιοθετήσει και την παπαρούνα της Φλάνδρας. Οι ελευθεροτέκτονες άρχισαν να χρησιμοποιούν το άνθος το 1926 ως ένα σύμβολο γνωστό στη Γερμανία ως μήνυμα να μην ξεχνάνε τους φτωχούς και απελπισμένους. Πολλές άλλες Γερμανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις επίσης το χρησιμοποιούν έως αυτή τη στιγμή. Στα νεότερα χρόνια, από μια χούφτα Τεκτόνων, ήταν ως ένα μέσο αναγνώρισης, αντί για το σχεδιασμό του τετραγώνου και του διαβήτη. Αυτό έγινε σε όλη την Ναζιστική κατεχόμενη Ευρώπη, για να αποφευχθεί κάθε κίνδυνος να ξεχωρίσουν και να διωχθούν. Σήμερα είναι ένα ανταλλάξιμο σύμβολο με τον Ελευθεροτεκτονισμό και ορισμένοι χρησιμοποιούν επίσης το μη με λησμόνει, για να θυμηθούν εκείνους τους Τέκτονες που έπεσαν θύματα του Ναζιστικού καθεστώτος. Στον Αγγλικό Ελευθεροτεκτονισμό, φοριέται τώρα πιο συχνά, για να θυμίσει αυτούς που έχασαν τη ζωή τους, ως ένα σύμβολο ότι μπορεί μεν να έφυγαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν. Το μη με λησμόνει χρησιμοποιείται για να συμβολίσει την 100ή επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων σε ανάμνηση των 1,5 εκατομμυρίων οι που θανατώθηκαν από τους Τούρκους στην Γενοκτονία των Αρμενίων και η οποία συντελέσθηκε μεταξύ του 1915 και του 1923. Είναι ένα ανοιξιάτικο φυτό σε ολόκληρη την Ευρώπη, στις 24 Απριλίου, όπου είναι και η επέτειος της ημέρας όπου άρχισε η γενοκτονία και η ονομασία του σε πολλές Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες μεταφέρει την ίδια έννοια του 'θυμάμαι'. Η Δημοκρατία της Αρμενίας, εξέδωσε μια επίσημη εικόνα του λουλουδιού, ως σήμα, για την ανάμνηση στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την 100ή επέτειο του 2015. Ο Henry David Thoreau έγραψε «Το ποντικο-αυτί μη με λησμόνει, Myosotis laxa, έχει επεκτείνει τώρα τα τσαμπιά τόσο πολύ και κρέμεται πάνω από την άκρη του ρυακιού. Είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύντομα λουλούδια. Είναι το πιο όμορφο για να είναι μικρό και σεμνό· ακόμη και τα λουλούδια πρέπει να είναι μετριόφρονα».Στο μακροσκελές ποίημα του 1947 «Σημειώσεις Προς μια Ανωτάτη Φαντασία», ο Wallace Stevens, αναφέρει το μη με λησμόνει, χρησιμοποιώντας την Ελληνικής προέλευσης επιστημονική της ονομασία: Ο Keith Douglas 1920-1944, έγραψε το ποίημα του «Vergissmeinnicht» (μη με λησμόνει) για έναν νεκρό Γερμανό στρατιώτη στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, του οποίου το σώμα βρέθηκε από τον ποιητή, με μια φωτογραφία της κόρης του και γραμμένη με τα λόγια της «Στέφη. Μη με λησμόνει». Το Μη με λησμόνει στην τέχνη. Παραπομπές σημειώσεων