IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ινουγουίτ

Οι Ινουγουίτ, ιστορικά Αρκτικοί Ορεσίβιοι, είναι γροιλανδοί Ινουίτ. Παλαιότερα γνωστοί ως «Πολικοί Εσκιμώοι», είναι η βορειότερη ομάδα των Ινουίτ και ο βορειότερος λαός του κόσμου, οι οποίοι ζουν στη Γροιλανδία. Οι Ινουγουίτ αποτελούν περίπου το 1% του πληθυσμού της Γροιλανδίας.

 Οι Ινουγουίτ μιλούν τα Ινουκτούν, επίσης γνωστά ως Βορειογροιλανδικά, Θούλε Ινουίτ ή Πολικά Εσκιμώικα. Πρόκειται για διάλεκτο των Ινουκτιτούτ, μια Εσκιμολεουτική γλώσσα που σχετίζεται με τη γροιλανδική γλώσσα που ομιλείται αλλού στη Γροιλανδία. Στα Καλααλλισούτ, την επίσημη διάλεκτο της Γροιλανδίας, τα Ινουκτούν ονομάζονται Αβανερσουαρμιουτούτ. Πριν το 1880, ο πληθυσμός τους εκτιμάται ότι ήταν μεταξύ 100 και 200 ατόμων. Από το 1880 έως το 1930, εκτιμάται ότι ανέρχονταν σε 250. Το 1980 ο εκτιμώμενος πληθυσμός τους ήταν 700 και αυξήθηκε σε 800 το 2010. Οι Ινουγουίτ ήρθαν σε επαφή αρχικά με τους Ευρωπαίους το 1818, όταν ο Τζον Ρος έκανε αποστολή στην επικράτειά τους. Ο Ρος τους κατονόμασε «Αρκτικούς Ορεσίβιους». Πιστεύεται ότι προηγουμένως ζούσαν σε απόλυτη απομόνωση, σε σημείο να μην γνωρίζουν για άλλους ανθρώπους και αναφέρονται ως μία από τις μόνες μη γεωργικές κοινωνίες που ζουν χωρίς ένοπλες διαμάχες ή πόλεμο, κατάσταση που συνεχίστηκε μετά από επαφή.Το 1908 και το 1909, οι Ινουγουίτ έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στη βοήθεια τόσο του Φρέντερικ Κουκ όσο και του Ρόμπερτ Πίρι στις διεκδικούμενες κατακτήσεις του Βόρειου Πόλου. Ο Έρικ Χόλτβεντ, ένας Δανός, ήταν ο πρώτος πανεπιστημιακά εκπαιδευμένος εθνολόγος που ασχολήθηκε με τη μελέτη των Ινουγουίτ. Οι Ινουγουίτ που ζουν βόρεια του Αρκτικού Κύκλου στη δυτική ακτή της Γροιλανδίας, μεταξύ 75°-80° Β και 58°-74° Δ. Ο βορειότερος οικισμός βρίσκεται στο χωριό Ήτα (στις 78° 19' Β), αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω των εξαιρετικά σκληρών συνθηκών εκεί. Ο βορειότερος σταθερός οικισμός είναι τώρα το Χιουραπαλούκ. Το Πιτουφφίκ, γνωστό και ως «Ντούντας» ή «Θούλε» για τους Ευρωπαίους, ήταν ο κύριος οικισμός των Ινουγουίτ μέχρι το 1953, όταν εκτοπίστηκε από την αμερικανική Αεροπορική Βάση Θούλε, με τους κατοίκους του να μεταφέρονται στο Κααναάκ. Το Κααναάκ Ιδρύθηκε το 1953 και είναι ο μεγαλύτερος οικισμός των Ινουγουίτ. Η φυλή των Ινουγουίτ της Βόρειας Γροιλανδίας, BBC Αναγνωρίζοντας τους Ινουγουίτ ως ξεχωριστό αυτόχθονα πληθυσμό της Γροιλανδίας και το δικαίωμά τους να επιστρέψουν στα παραδοσιακά τους εδάφη, Inuit Circumpolar Conference Executive Council Resolution 03-02
Νικολά Πεπέ

Ο Νικολά Πεπέ (Nicolas Pépé, γενν. 29 Μαΐου 1995) είναι Ιβοριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως εξτρέμ στην Γαλλική ΝΙΣ ως δανεικος από την Άρσεναλ και στην Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού.

 Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 και έπαιξε σε διάφορες γαλλικές ομάδες. To 2017 υπέγραψε στη Λιλ και τη σεζόν 2018-2019 αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Λιγκ 1. Τον Αύγουστο του 2019 έγινε παίκτης της Άρσεναλ. Το 2016 έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού και πέτυχε τα δύο πρώτα του γκολ το 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με το Τόγκο. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2017 και του 2019.
Ουσμάν Κρουμπαλί

Ο Ουσμάν Κρουμπαλί (γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1988) είναι Αμερικανο-Γκαμπονέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λάρισας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Έχει ύψος 2,02 μέτρων, είναι ψηλός πάουερ φόργουορντ και σέντερ σμολ μπολ . Αφού έπαιξε τέσσερα χρόνια κολεγιακού μπάσκετ στο Τζόρτζια Στέιτ, ο Κρουμπαλί μπήκε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2010, αλλά δεν επιλέχθηκε στους δύο γύρους του ντραφτ.

 Ο Κρουμπαλί παρακολούθησε το πρόγραμμα σπουδών και έπαιξε μπάσκετ λυκείου στο λύκειο Ο. Ν. Μοχάμεντ, στην Ατλάντα, στηνΤζόρτζια . Ο Κρουμπαλί ήλθε στο προσκήνιο στο Τζόρτζια Στέιτ, όπου έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ υπό τον επικεφαλής προπονητή, Μάικλ Πέρι . Έμεινε στο Τζόρτζια Στέιτ μέχρι το 2010, παίζοντας κυρίως ως παίκτης πάγκου. Αφού δεν έγινε ντραφτ στο ντραφτ του 2010 του ΝΒΑ, ο Κρουμπαλί υπέγραψε με τους Λέοπαρντς του Λονδίνου της 1ης Αγγλίας . Ο Κρουμπαλί τελείωσε τη χρονιά με μέσο όρο 22,1 πόντους ανά παιχνίδι, η δεύτερη υψηλότερη επίδοση στην κατηγορία. Στις 15 Ιουλίου 2011 υπέγραψε εκ νέου με τους Λέοπαρντς. Στις 21 Νοεμβρίου 2012, μετακόμισε στους Ντεν Χέλντερ Κινγκς της 1ης Ολλανδίας . Στη συνέχεια έπαιξε με την Γκρόσουπλιε της 1ης Σλοβενίας . Ο Κρουμπαλί έκανε μια καταπληκτική χρονιά, όντας ο MVP του πρωταθλήματος. Ήταν επίσης ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και ο κορυφαίος ριμπάουντερ. Στις 27 Ιουλίου 2014, μετακόμισε στους Λενιάνο Νάιτς της 2ης Ιταλίας . Ήταν ο MVP της κανονικής περιόδου, έχοντας κατά μέσο όρο 19,2 πόντους και 12 ριμπάουντ ανά αγώνα. Εντάχθηκε στο σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας Λαύριο, το 2015. Στις 2 Μαΐου 2016, ο Κρουμπαλί μεταπήδησε στην Ουμάνα Ρέγιερ Βενέτσια της 1ης Ιταλίας για το υπόλοιπο της περιόδου. Στις 25 Ιουλίου 2016, ο Κρουμπαλί εντάχθηκε στην ομάδα του Καζακστάν στη VTB Λίγκα Αστάνα . Πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ το 2017. Στις 8 Αυγούστου 2018, ο Κρουμπαλί υπέγραψε συμφωνία με την ιταλική Πιστόια Μπάσκετ 2000 . Στις 17 Ιουλίου 2019, υπέγραψε με την ΕΣΣΜ Λε Πορτέλ της 1ης Γαλλίας (LNB Pro A). Στις 22 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με τη Νιου Μπάσκετ Μπρίντιζι στην 1ης Ιταλίας και στο Basketball Champions League . Ο Κρουμπαλί είχε μέσο όρο 5,6 πόντους και 4,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στις 14 Αυγούστου 2021 υπέγραψε με τη Λάρισα της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Ο Κρουμπαλί αρραβωνιάστηκε την Ολλανδή καλαθοσφαιρίστρια Ντεμέλζα τεν Κάατ. Έχουν δύο γιους, τον Ζέιν και τον Ομάρι. Ατομικές διακρίσειςMVP 1ης Σλοβενίας : (2014) Κορυφαίος σκόρερ 1ης Σλοβενίας : (2014) Κορυφαίος σε αποτελεσματικότητα 1ης Σλοβενίας : (2014) Κορυφαίος ριμπάουντερ 1ης Σλοβενίας : (2014) MVP 2ης κατηγορίας Ιταλίας : (2015) Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Αρχειοθετήθηκε 2021-10-30 στο Wayback Machine. (στα Ιταλικά) Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (στα Αγγλικά) Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (στα Ελληνικά) Προφίλ στη VTB Λίγκα Βιογραφικό στους Τζόρτζια Στέιτ Πάνθερς
Μαριάνα Βικτώρια της Πορτογαλίας

Η Μαριάννα Βικτωρία (πορτογαλ. Mariana Vitória de Bragança, 15 Δεκεμβρίου 1768 - 2 Νοεμβρίου 1788) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας & Βραζιλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ισπανίας.

 Η Μαριάννα Βικτωρία Ιωσηφίνα Φραγκίσκη Ιαβερία Παυλίνα Αντωνία Ιωάννα Δομινίκη Γαβριέλλα ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Πέτρου Γ΄ της Πορτογαλίας & Βραζιλίας και της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, κόρης του αδελφού του Ιωσήφ Α΄ της Πορτογαλίας. Παντρεύτηκε το 1785 τον Γαβριήλ των Βουρβόνων-Ισπανίας και είχε τέκνα: Πέτρος Κάρολος (1786 - 1812), Πρίγκιπας της Ισπανίας. Μαρία Καρλόττα (4 - 11 Νοεμβρίου 1787). Κάρoλος (28 Οκτωβρίου - 9 Νοεμβρίου 1788). Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 15.
Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, διεξήχθει από τις 24 Ιουλίου μέχρι την 1 Αυγούστου 2021, στο Πάρκο Τένις Αριάκε (Ariake Coliseum), στο Τόκιο. Στο τουρνουά συμμετείχαν 172 παίκτες σε 5 διαφορετικά αγωνίσματα: Το Μονό Ανδρών, το Διπλό Ανδρών, το Μονό Γυναικών, το Διπλό Γυναικών και το Διπλό Μικτό. Το τελευταίο, εμφανίστηκε για 3η συνεχόμενη φορά μετά την επιστροφή του σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012. H οργανωτική επιτροπή των Αγώνων, ανακοίνωσε ότι η επιφάνεια του γηπέδου θα είναι της DecoTurf. Αυτή ήταν η 5η φορά που αυτή η επιφάνεια χρησιμοποιείται σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Άντι Μάρεϊ της Μεγάλης Βρετανίας είναι ο δύο φορές Ολυμπιονίκης στο Μονό Ανδρών το 2012 και το 2016. Η Μόνικα Πούινγκ, του Πουέρτο Ρίκο είναι η τελευταία Ολυμπιονίκης, αλλά δεν επέστρεψε για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Το μεγαλύτερο φαβορί του τουρνουά ήταν ο Σέρβος Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος πήγαινε για το Χρυσό Σερί. Εν τέλει δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποιο μετάλλιο.

 Η Ολυμπιακή Πρόκριση στα αγωνίσματα του Μονού, βασίστηκε κυρίως στην Παγκόσμια Κατάταξη της 14ης Ιουνίου 2021. Σε κάθε κατηγορία (άνδρες και γυναίκες), επιλέγονταν οι 56 κορυφαίοι αθλητές και αθλήτριες, ενώ κάθε ΕΟΕ δεν μπορούσε να δηλώσει περισσότερους από 4 σε κάθε κατηγορία. 6 θέσεις ανά κατηγορία διανέμονταν ανά ήπειρο στις ΕΟΕ που δεν είχαν καταφέρει να προκρίνουν κανένα αθλητή ή αθλήτρια, 1 θέση ανά κατηγορία ανήκει στην Ιαπωνία ως διοργανώτρια χώρα και άλλη 1 στον/στην προηγούμενο/η Ολυμπιονίκη ή στον/η πιο πρόσφατο/η Πρωταθλητή/ρια Γκραν Σλαμ. Έτσι συμπληρώνεται ο αριθμός των 64 στα δύο αγωνίσματα του Μονού. Στα αγωνίσματα του Διπλού Ανδρών και Γυναικών, προκρίνονται συνολικά 32 ζευγάρια. 10 θέσεις κατοχυρώνονται από τους 10 πρώτους της Παγκόσμιας Κατάταξης, οι οποίοι μπορούν να επιλέξουν για ζευγάρι, όποιον παίκτη της ΕΟΕ τους επιθυμούν, αρκεί να βρίσκεται στο Tοπ 300 της Κατάταξης. Οι υπόλοιπες 21 θέσεις διανέμονται ανάλογα με με την θέση των ζευγαριών στην Κατάταξη, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των ατομικών τους θέσεων. 1 θέση σε κάθε φύλο κατοχυρώνεται και πάλι από την διοργανώτρια χώρα. Στο Διπλό Μικτό, υπήρχαν θέσεις διαθέσιμες για 16 ζευγάρια. Όλα τα ζευγάρια αποτελούνται από παίκτες που είχαν ήδη προκριθεί σε κάποιο από τα προηγούμενα αγωνίσματα. Τα 15 ζευγάρια με την καλύτερη θέση στην συνδυαστική κατάταξη, κέρδιζαν την πρόκριση και σε αυτό το αγώνισμα, ενώ μια θέση κατοχυρώθηκε ξανά από την Ιαπωνία. Τα αγωνίσματα των Μονών για άντρες και γυναίκες πραγματοποιοήθηκαν σε 6 διαφορετικούς γύρους (ξεκινώντας από τον Γύρο των 64), αυτά των Διπλών σε 5 (ξεκινώντας από τον Γύρο των 32) και το Διπλό Μικτό σε 4 (ξεκινώντας από τον Γύρο των 16). Σε κάθε γύρο ορίζονταν ζευγάρια αντιπάλων που θα αγωνίζονταν σε νοκ-άουτ αγώνες, με το/τους νικητή/ές να συνεχίζει/ουν στο επόμενο γύρο και τον/τους ηττημένο/ους να βγαίνει/ουν εκτός αγώνα. Οι δύο ηττημένοι των ημιτελικών, μονομάχησαν μεταξύ τους για την διεκδίκηση του χάλκινου μεταλλίου. Παρακάτω παρουσιάζεται αναλυτικά ο αριθμός των αθλητών που συμμετείχαν στο άθλημα από κάθε ΕΟΕ:
Θανάσης Παπάζογλου (γεννημένος το 1953)

Ο Θανάσης Παπάζογλου ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Άρη και μεταγράφηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα το 1977. Μετά από οκτώ χρόνια μεταπήδησε στα Τρίκαλα όπου έκλεισε την καριέρα του το 1989.

 Ο Παπάζογλου ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Άρη σε ηλικία δεκατριών ετών το 1966, όπου είχε προπονητή τον Κλεάνθη Βικελίδη. Τον Φεβρουάριο του 1973, ο προπονητής Ουΐλφ ΜακΓκίνες τον προώθησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, για να αγωνιστεί σε επτά αγώνες μέχρι το τέλος της σεζόν. Μετά από άλλα πέντε παιχνίδια το 1973-74, χρησιμοποιήθηκε σε θέση πλάγιου οπισθοφύλακα. Την σεζόν 1975-76 πέρασε στο κέντρο της άμυνας του Άρη, αντικαθιστώντας τον αποχωρήσαντα Άγγελο Σπυρίδων, αγωνιζόμενος σε δεκαπέντε αγώνες πρωταθλήματος. Στον τελευταίο του χρόνο με τους "κίτρινους" έπαιξε σε δεκαεπτά παιχνίδια, πριν μεταγραφεί το καλοκαίρι του 1977 στον Π.Α.Σ. Γιάννινα.Στην ομάδα των Ιωαννίνων υπήρξε βασικό στέλεχος και αρχηγός της ομάδας αγωνιζόμενος σε 215 παιχνίδια σε διάστημα οκτώ ετών. Αν και δεν ήταν σκόρερ, πέτυχε το γκολ της ομάδας του στον προημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας 1977-78, όπου τα Γιάννενα ηττήθηκαν με 2-1 από τον Ολυμπιακό. Εκείνη την σεζόν, ο ΠΑΣ τερμάτισε στην πέμπτη θέση, κερδίζοντας το δικαίωμα συμμετοχής στο βαλκανικό κύπελλο συλλόγων.Το 1981 προσκλήθηκε στην εθνική Ελλάδας από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Αλκέτα Παναγούλια. Αγωνίστηκε στον φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας στο γήπεδο Χαριλάου στις 23 Σεπτεμβρίου 1981 και στις 14 Οκτωβρίου 1981, στο ίδιο γήπεδο, όπου για τα προκριματικά του Παγκοσµίου Κυπέλλου του 1982 η Ελλάδα ηττήθηκε με 2-3 από την εθνική ομάδα της Δανίας.Τα Γιάννενα παρέμειναν στην Α' εθνική μέχρι το 1984, με τον Παπάζογλου να αποτελεί σταθερό πυλώνα της αμυντικής γραμμής της ομάδας. Την επόμενη χρονιά, η ομάδα της Ηπείρου αγωνίστηκε στην β' εθνική και κέρδισε την άνοδο της και πάλι στην πρώτη κατηγορία.Ο Παπάζογλου μεταγράφηκε στα Τρίκαλα το καλοκαίρι του 1985 και έκλεισε την καριέρα του το 1989, αγωνιζόμενος για τρία χρόνια στην Β΄ εθνική και τον τελευταίο του χρόνο στην Γ΄ εθνική.Έζησε τα τελευταία του χρόνια καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι μετά από ατύχημα που είχε και πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 2021. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ιωάννα Φραγκίσκη ντε Κοέμ, κυρία του Λυσέ και Μπονετάμπλ

H Ιωάννα-Φραγκίσκη, γαλλ. Jeanne-Françoise (1555- 1601) από τον Οίκο του Κοέμ ήταν κόρη του κυρίου του Λυσέ και με τους γάμους της έγινε κόμισσα του μονταφιέ και μετά πριγκίπισσα του Κοντί.

 Ήταν κόρη του Λουδοβίκου κυρίου του Λυσέ και της άννας ντε Πισελέ, ανιψιάς της Άννα ντε Πισελέ του Εγύ δούκισσα του Ετάμπ και διάσημης ερωμένης του Φραγκίσκου Α¨ της Γαλλίας. Η Ιωάννα-Φραγκίσκη ήταν κληρονόμος του Μπονετάμπλ, κοινότητας στην επαρχία Σαρτ στον νομό Πεΐ-ντε-λα-Λουάρ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1576 τον Λουδοβίκο κόμη του Μονταφιέ, κυρίου του Πιεμόν, πρίγκιπα του Καρινιάνο και είχε τέκνο: Άννα 1577-1644, παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βουρβόνων κόμη του Σουασσόν. ένα γιος, μία κόρη.Το 1577 δολοφονήθηκε ο Λουδοβίκος και η Ιωάννα-Φραγκίσκη έκανε το 1581 δεύτερο γάμο, με τον Φραγκίσκο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί, μεγαλύτερο αδελφό του Καρόλου κόμη του Σουασσόν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Barbier, Jean Paul (1973). Ma bibliothèque poétique: ptie., t. 1. Contemporains et disciples de Ronsard: D'Aubigné à Des Masures. t. 2. Contemporains et successeurs de Ronsard: de Desportes à La Boétie. t. 3. Contemporains et successeurs de Ronsard: de La Gessée à Malherbe. t. 4. Contemporains et successeurs de Ronsard: de Marquets à Pasquier (in French). Librairie Droz. p. 241. ISBN 9782600009850. Retrieved 25 February 2019.
Τζέι Τζέι Κέιλ

Ο Τζέι Τζέι Κέιλ, (αγγλ. J. J. Cale, ήτη John Weldon Cale, 1938 -2013)υπήρξε σημαντικός αμερικάνος μουσικός και συνθέτης. Η μουσική του σε στυλ Tulsa Sound συνδυάζει Rockabilly, Blues, Jazz και Country. Ήταν ο ίδιος ολόκληρη ορχήστρα παίζοντανς όλα τα όργανα στις ηχογραφήσεις του.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Tulsa στην αμερικανική πολιτεία της Οκλαχόμα. Τα γράμματα JJ ήταν το σήμα κατατεθέν του από τα πρώτα του χρόνια ως μουσικός, για να ξεχωρίζει από τον Τζον Κέιλ (πρώηνVelvet Underground). Παντρεύτηκε την κιθαρίστρια Κριστίν Λέικλαντ, που τον συνόδευε στις περιοδείες του.Πέθανε τον Ιούλιο του 2013, από καρδιακή προσβολή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα J. J. Cale στο Wikimedia Commons
232 Ρωσία

Η Ρωσία (Russia) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,25. Ανακαλύφθηκε το 1883 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από τη Ρωσία.

 Η μέση διάμετρος της Ρωσίας εκτιμάται σε 53 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο. Είναι επίσης άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ρωσία γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Συνέδριο Σολβέ

Τα Διεθνή Ινστιτούτα Σολβέ για τη Φυσική και τη Χημεία με έδρα τις Βρυξέλλες, που ιδρύθηκαν από τον Βέλγο χημικό και βιομήχανο Ερνέστ Σολβέ το 1912 διοργανώνουν τα ομώνυμα Συνέδρια Σολβέ, καθώς και σεμινάρια και άλλες συναντήσεις, μετά την επιτυχία του ιστορικού Conseil Solvay το 1911 στο οποίο έλαβαν μέρος μόνο προσκεκλημένοι σημαντικοί φυσικοί και θεωρείται σημείο καμπής στον κόσμο της φυσικής προς τις νέες θεωρίες του 20ού αιώνα.Τα Συνέδρια Σολβέ, που διεξάγονται στις Βρυξέλλες, έχουν από τότε θέμα εξέχοντα ανοικτά προβλήματα στη φυσική και στη χημεία. Συνήθως διοργανώνονται κάθε τρία χρόνια, αλλά έχουν υπάρξει και μεγαλύτερα διαστήματα χωρίς συνέδριο.

 Πρόεδρος του 1ου Συνεδρίου, που έγινε στις Βρυξέλλες το φθινόπωρο του 1911, ήταν ο Χέντρικ Αντόον Λόρεντζ. Το θέμα ήταν «Ακτινοβολία και κβάντα». Το συνέδριο αυτό εξέτασε τα προβλήματα που ανέκυπταν από τη διαφορά μεταξύ των δύο προσεγγίσεων, αυτής της κλασικής φυσικής και εκείνης της κβαντικής θεωρίας. Ο Αϊνστάιν ήταν ο δεύτερος νεότερος στην ηλικία φυσικός μεταξύ των συμμετασχόντων (ο νεότερος από όλους ήταν ο 25χρονος Φ. Λίντεμαν). Συμμετείχαν επίσης αναγνωρισμένες ήδη προσωπικότητες της επιστήμης, όπως η Μαρία Κιουρί και ο Ανρί Πουανκαρέ. Το διασημότερο ίσως συνέδριο διεξάχθηκε τον Οκτώβριο του 1927 και είχε ως θέμα «Ηλεκτρόνια και φωτόνια», με τους πλέον αξιόλογους φυσικούς του κόσμου να συζητούν τη μόλις θεμελιωμένη σύγχρονη κβαντομηχανική. Οι κορυφαίες μορφές ήταν ο Αϊνστάιν και ο Νιλς Μπορ. Οι 17 από τους 29 που έλαβαν μέρος στο συνέδριο αυτό είχαν πάρει ή θα έπαιρναν στο μέλλον Βραβείο Νόμπελ.Το 5ο συνέδριο υπήρξε επίσης η κορύφωση του αγώνα μεταξύ του Αϊνστάιν και των οπαδών του επιστημονικού ρεαλισμού, που ήθελαν τους αυστηρούς κανόνες της επιστημονικής μεθόδου όπως αυτοί είχαν διατυπωθεί από τον Τσαρλς Σάντερς Περς (και αργότερα από τον Καρλ Πόπερ), ενώ ο Μπορ και οι ινστρουμενταλιστές επιθυμούσαν πιο χαλαρούς κανόνες βασιζόμενους στα αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα η προσέγγιση του Μπορ επεκράτησε στη σύγχρονη φυσική. Straumann, N.: «On the first Solvay Congress in 1911», European Physical Journal H, τόμος 36, νο. 3 (Νοέμβριος 2011), σσ. 379-399 Διεθνή Ινστιτούτα Σολβέ: ο επίσημος ιστότοπος Τα διεξαχθέντα Συνέδρια Φυσικής Τα διεξαχθέντα Συνέδρια Χημείας Τα Πρακτικά του Συνεδρίου του 1911 Τα Πρακτικά του Συνεδρίου του 1913 Τα Πρακτικά του Συνεδρίου του 1933 Σύνοψη των συγκρούσεων ιδεών την εποχή του θρυλικού 5ου Συνεδρίου της Φυσικής (Αμερικανικό Ινστιτούτο Φυσικής) Bacciagaluppi G., Valentini A.: Quantum Theory at the Crossroads: Reconsidering the 1927 Solvay Conference (βιβλίο), Cambridge University Press, Cambridge 2009
Ρενέ Πρεβάλ

Ο Ρενέ Πρεβάλ (René Garcia Préval, 17 Ιανουαρίου 1943 - 3 Μαρτίου 2017) ήταν πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της Αϊτής (1996-2001 και 2006-2011).

 Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1943. Από το Φεβρουάριο του 1991 ως τον Οκτώβριο του ιδίου έτους χρημάτισε Πρωθυπουργός. Το 1991 αντικαταστάθηκε και εξορίστηκε από το δικτατορικό καθεστώς. Ήταν φίλος του Jean-Bertrand Aristide και ηγέτης του κόμματος Οικογένεια Lavalas. Εξελέγη πρόεδρος το Δεκέμβριο του 1995, με 88% και ορκίστηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1996. Το 2001 έγινε ο πρώτος Πρόεδρος του νησιού που εγκατέλειψε την εξουσία με φυσικό τρόπο. Εξελέγη ξανά Πρόεδρος, έχοντας κερδίσει στις προεδρικές εκλογές του 2006. Ορκίστηκε στις 14 Μαΐου 2006. Την άνοιξη του 2008 ξέσπασαν ταραχές στη χώρα, για τη ραγδαία άνοδο των τιμών των τροφίμων. Στις 9 Απριλίου ο Πρόεδρος Ρενέ Πρεβάλ απηύθυνε διάγγελμα και προσπάθησε να καθησυχάσει τους κατοίκους. Τουλάχιστον 5 άτομα βρήκαν το θάνατο στις ταραχές, ενώ εξαγριωμένα πλήθη λεηλάτησαν σούπερ μάρκετ. Λίγες ημέρες μετά, και σε μια προσπάθεια για εκτόνωση της κατάστασης, η Γερουσία με 16 ψήφους υπέρ ψήφισε υπέρ της αποπομπήςτου Πρωθυπουργού Ζακ-Εντουάρ Αλεξίς, στις 12 Απριλίου 2008. Στις 27 Απριλίου 2008 ο Πρόεδρος Πρεβάλ διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Ερίκ Πιερ. Τον Μάιο του ιδίου χρόνου, ο διορισμός του Πιερ εγκρίθηκε μεν από τη Γερουσία στις 7 Μαΐου, απορρίφθηκε όμως από τη Βουλή στις 12 Μαΐου 2008 με 51 κατά και 35 υπέρ. Τον Ιανουάριο του 2010 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι τραυματίστηκαν από ισχυρότατο σεισμό που έπληξε την Αϊτή. Το Προεδρικό Μέγαρο υπέστη μεγάλες καταστροφές και ο Πρεβάλ με την σύζυγό του κατάφεραν να διασωθούν και να μετεγκατασταθούν σε ασφαλέστερο σημείο του νησιού. Ωστόσο, ο πρόεδρος επικρίθηκε έντονα για την αργή του αντιμετώπιση της κατάστασης μετά την τραγωδία.Τον Πρεβάλ διαδέχτηκε στο ύπατο αξίωμα ο Μισέλ Μαρτελί το 2011. Ο Πρεβάλ απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών το 2017, όταν υπέστη καρδιακό επεισόδιο. Προφίλ του πολιτικού
Ζίγκφριντ της Βρέμης

Ο Ζίγκφριντ, γερμ. Siegfried (περ. 1132 - 24 Οκτωβρίου 1184) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος της Βρέμης (1168, 1179/80-84) και του Βρανδεμβούργου (1173-79). Ήταν ισχυρός υποστηρικτής των συμφερόντων του Οίκου του.

 Ήταν γιος του Αλβέρτου της Άρκτου, κόμη του Άνχαλτ και της Σοφίας των Φόρμπαχ, κόρης του Χέρμαν Α΄ κόμη του Βίντσενμπουργκ. Μάλλον πριν το 1147 εισήλθε στη Μονή της Παναγίας στο Μαγδεβούργο ως κοσμικό μέλος του Συλλόγου (canon). Οι δωρεές αγροτικών εκτάσεων στη μονή από τον πατέρα του το 1151 μάλλον σχετίζονται με το να παράσχουν στον Ζίγκφριντ πριγκιπική διαμονή στη μονή. Το 1154 εμφανίζεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του Χάλλε επί του Ζάαλε μαζί με τον πατέρα του και τους αδελφούς του: βεβαίωναν ότι ο Χάρτβιχ Α΄, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης είχε λάβει από την Άιλικα, μητέρα του Αλβέρτου της άρκτου, μια δωρεά στο Πάουλιντσελ. Το 1155 παρακολούθησε με τους γονείς του και τα αδέλφια του την εναρκτήρια λειτουργία της μονής στο Λάιτσκαου. Το επόμενο έτος έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Μαγδεβούργου. Το 1184 απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών. Dannenberg, Hans-Eckhard and Heinz-Joachim Schulze (eds.) (1995–2008). Geschichte des Landes zwischen Elbe und Weser (3 vol., vol. 1 Vor- und Frühgeschichte (1995), vol. 2 Mittelalter (einschl. Kunstgeschichte) (1995), vol. 3 Neuzeit (2008), (Schriftenreihe des Landschaftsverbandes der ehem. Herzogtümer Bremen und Verden; vol. 7) ed.). Stade: Landschaftsverband der ehem. Herzogtümer Bremen und Verden. ISBN (vol. 1) ISBN 978-3-9801919-7-5, (vol. 2) ISBN 978-3-9801919-8-2, (vol. 3) ISBN 978-3-9801919-9-9. Hahn, 'Die Söhne Albrechts des Bären 1170-1184', In: Jahresbericht über die Louisenstädtische Realschule, Berlin 1869 May, Regesten der Erzbischöfe von Bremen, Hanover: Selbstverlag der Historischen Kommission, 1937, vol. 1
Αμακούσα

Η Αμακούσα (ιαπων. 天草), ονομασία που σημαίνει «Ουράνια χλόη», είναι μια συστάδα εβδομήντα περίπου νησιών και νησίδων έξω από τη δυτική ακτή του Κιούσου, του νοτιοδυτικότερου από τα τέσσερα μεγάλα νησιά της Ιαπωνίας. Η συνολική έκταση των νησιών Αμακούσα είναι 886 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο συνολικός πληθυσμός τους ήταν 126.445 κάτοικοι στην απογραφή του 2014.

 Το μεγαλύτερο νησί της συστάδας Αμακούσα είναι η Σιμοσίμα, που έχει μήκος 42,6 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 21,7. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 32°20΄ Βόρειο πλάτος και 130° Ανατολικό μήκος, διαχωριζόμενη από το υπόλοιπο έδαφος του Νομού Κουμαμότο από τη Θάλασσα Γιατσουσίρο. Η νήσος διαθέτει και θερμές πηγές. Τρία ακόμα νησιά της Αμακούσα είναι κάπως μεγάλα: το Κόμι-σίμα, το Ναγκασίμα και το Ζισισίμα. Το νησιωτικό συγκρότημα δεν έχει ψηλά βουνά, με μόνο 4 κορυφές να ξεπερνούν σε υψόμετρο τα 460 μέτρα, ωστόσο το έδαφος των νησιών είναι τραχύ και λοφώδες. Εξαιτίας της ελλείψεως επίπεδης αρόσιμης γης, η καλλιεργήσιμη γη είναι διαμορφωμένη σε πεζούλες. Η Αμακούσα, μαζί με τη γειτονική Χερσόνησο Σιμαμπάρα, απετέλεσαν το κέντρο της Εξεγέρσεως της Σιμαμπάρα τον 17ο αιώνα, της οποίας ηγήθηκαν Ιάπωνες Χριστιανοί. Μετά την καταστολή της εξεγέρσεως οι Χριστιανοί που είχαν επιζήσει συνέχισαν να ακολουθούν την πίστη τους στα κρυφά, παρά τους σκληρούς διωγμούς. Η Αμακούσα παράγει μικρές ποσότητες γαιάνθρακα και πηλού, που χρησιμεύουν αμφότερα για την κατασκευή των κεραμικών Χιράντο και Σατσούμα. Πολλά καμίνια αγγειοπλαστικής παραμένουν στα νησιά και σήμερα, ενώ εξάγονται ακόμα τόσο πηλός όσο και κεραμικά είδη. Κατά τα άλλα, οι περισσότεροι κάτοικοι των νησιών ασχολούνται με τη γεωργία και την αλιεία. Τα κεραμικά της Αμακούσα έχουν αναγνωρισθεί από το ιαπωνικό κράτος. Σήμερα τα νησιά είναι οργανωμένα από διοικητικής πλευράς στο Διαμέρισμα Αμακούσα, τον ομώνυμο Δήμο Αμακούσα και τον Δήμο Κάμι-Αμακούσα, όλα υπαγόμενα στον Νομό Κουμαμότο. Η Αμακούσα εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Αμακούσα, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Νήσου Σιμοσίμα. Επίσης τα νησια συνδέονται με το Κιούσου με τις «Πέντε Γέφυρες της Αμακούσα». Γίνονται όμως και δρομολόγια πορθμείων από την πόλη Χόντο και από το μικρό λιμάνι Ματσουσίμα, ενώ άλλα πλοία συνδέουν τα νησιά με τους γειτονικούς Νομούς Καγκοσίμα και Ναγκασάκι. Rowthorn, Chris· Justin Ellis· Ray Bartlett (2005). Japan. Lonely Planet. ISBN 1-74059-924-1. Το λήμμα «Αμακούζα» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 623
Συνάρθρωση

Η συνάρθρωση είναι τρόπος σύνδεσης των σκελετικών οστών, που δεν επιτρέπει καμία κίνηση (π.χ. λεκάνη) ή επιτρέπει πολύ περιορισμένες κινήσεις (π.χ. σπονδυλική στήλη). Οι συναρθρώσεις στην πλειονότητά τους είναι ινώδεις, δηλ. συνίστανται από πυκνό συνδετικό ιστό αποτελούμενο κυρίως από κολλαγόνο. Οι ραφές των κρανιακών οστών και οι γομφώσεις είναι τύποι συνάρθρωσης.

 Οι συναρθρώσεις μπορούν να διακριθούν στις εξής μορφές: Γόμφωση: Είναι ο τρόπος σύνδεσης των οδόντων με τα οστά των γνάθων. Σε αυτό τον τρόπο σύνδεσης το ποσοστό των σχετικών κινήσεων είναι, κανονικά, εξαιρετικά περιορισμένο. Συνοστέωση: Τα δύο οστά είναι αρχικά χωρισμένα, με την πάροδο του χρόνου, όμως, συγχωνεύονται μέχρι του σημείου να γίνουν, τελικά, ένα ενιαίο οστό. Συγχόνδρωση: Πρόκειται για οστά τα οποία συνδέονται με ιδιαίτερα πυκνό υαλώδη χόνδρο, όπως συμβαίνει στην πλάκα επίφυσης. Ραφή: είναι ινώδης άρθρωση, η οποία δημιουργείται από λεπτό στρώμα πυκνού ινώδους συνδετικού ιστού, που ενώνει τα οστά του κρανίου. Συνδέσμωση: Πρόκειται για μεσόστεο σύνδεσμο, όπως συμβαίνει στην κατώτερη κνημοπερονιαία άρθρωση. Διάρθρωση
Χρυσίζων σταφυλόκοκκος

Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (επιστημονική ονομασία: Staphylococcus aureus) είναι βακτήριο, είδος Gram θετικού κόκκου, το οποίο ανήκει στο γένος των σταφυλοκόκκων. Βρίσκεται στο δέρμα και σε βλεννογόνους στο άνω αναπνευστικό σύστημα - κυρίως στην μύτη. Αν και συχνά δεν επιφέρει επιπτώσεις, ενίοτε προκαλεί δερματικές και συστηματικές λοιμώξεις. Συχνά είναι καταλάση-θετικός και θετικός στην απονιτροποίηση, ενώ επίσης είναι προαιρετικά αναερόβιος οργανισμός που μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς την παρουσία οξυγόνου.

 Εκτιμάται ότι το 20% έως 30% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι μακροχρόνιοι φορείς του Staphylococcus aureus, που μπορεί να βρεθεί ως μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του δέρματος, της μύτης και ως φυσιολογικός κάτοικος του κατώτερου αναπαραγωγικού συστήματος των γυναικών. Η θεραπεία είναι ο χειρουργικός καθαρισμός, όποτε είναι εφικτό, και πενικιλλινούχα αντιβιοτικά, εκτός αν ο σταφυλόκοκκος είναι ανθεκτικός στην μεθικιλλίνη (τύπου MRSA· methicillin-resistant Staphylococcus aureus) και τότε όλα τα β-λακταμινικά αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά. Το συχνό πλύσιμο των χεριών προστατεύει από την εξάπλωση των σταφυλοκόκκων. Fritz H. Kayser· K. A. Bienz· J. Eckert (2005). Medical Microbiology. Thieme. ISBN 978-1-58890-245-0. StopMRSANow.org — Discusses how to prevent the spread of MRSA TheMRSA.com — Understand what the MRSA infection is all about. «Staphylococcus aureus». NCBI Taxonomy Browser. 1280. Packham, Christopher (16 March 2015). «Successful in vivo test of breakthrough Staphylococcus aureus vaccine». Medical Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 September 2012. http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20120919132719/http://www.communities.gov.uk/publications/localgovernment/publictoiletsresponse. Ανακτήθηκε στις 18 March 2015. Type strain of Staphylococcus aureus at BacDive – the Bacterial Diversity Metadatabase
358 Απολλωνία

Η Απολλωνία (Apollonia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,1. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Απολλωνίας υπολογίσθηκε σε 89,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 749 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,051 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Απολλωνία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Άνοιγμα Ντεσπρέζ

Το Άνοιγμα Ντεσπρέζ είναι το σκακιστικό άνοιγμα που ξεκινά την παρτίδα με την κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. θ4Το άνοιγμα πήρε το όνομά του από τον Γάλλο σκακιστή Μαρσέλ Ντεσπρέζ. Όπως και μια σειρά από άλλα σπάνια ανοίγματα, έτσι και το άνοιγμα αυτό έχει και κάποια εναλλακτικά ονόματα όπως Άνοιγμα Κάντας από τον Ούγγρο σκακιστή Γκάμπορ Κάντας, Αντί-Μποργκ άνοιγμα λόγω του ότι εμποδίζει την κίνηση ...η5 των μαύρων που είναι χαρακτηριστική της "Άμυνας Μποργκ", επίσης Άνοιγμα Σαμουράι και Επίθεση Ρήγκαν. Σύμφωνα με το βιβλίο Ανορθόδοξα Σκακιστικά Ανοίγματα του Έρικ Σίλλερ, το τελευταίο όνομα το πήρε επειδή η κίνηση 1.θ4 έχει «καλά κίνητρα και δημιουργεί αδυναμίες μόνο με αόριστες υποσχέσεις για μελλοντικές δυνατότητες», μια πολιτική ατάκα ενάντια στον Ρόναλντ Ρήγκαν.Καθώς το "Άνοιγμα Ντεσπρέζ" είναι πολύ σπάνιο, θεωρήθηκε ως ένα από τα ανορθόδοξα ανοίγματα, και κατατάχθηκε στον αντίστοιχο κωδικό A00 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων.

 Όπως η 1.α4, στο Άνοιγμα Γουάρε, έτσι και η 1.θ4 είναι μια ανορθόδοξη κίνηση πιονιού η οποία συνεισφέρει ελάχιστα στην ανάπτυξη και δεν προσφέρει τίποτα στην διεκδίκηση του κεντρικού χώρου της σκακιέρας. Επιπλέον, η κίνηση 1.θ4 αποδυναμώνει την πλευρά του βασιλιά των λευκών. Το μόνο κομμάτι που απελευθερώνει είναι ο πύργος, αλλά το κομμάτι αυτό συνήθως δεν αναπτύσσεται με την μετακίνησή του στο τετράγωνο θ3. Για όλους αυτούς τους λόγους, η κίνηση 1.θ4 είναι μια από τις πιο σπάνιες κινήσεις εκ των είκοσι πιθανών πρώτων κινήσεων των λευκών. Τα μαύρα συνήθως ανταποκρίνονται με την αρπαγή του κέντρου παίζοντας 1...δ5 ή 1...ε5, επίσης έχουν τη δυνατότητα για μια απλή και υγιή ανάπτυξη με 1...Ιζ6. Εντούτοις, η κίνηση 1...η6, που προετοιμάζει το φιανκέτο του αξιωματικού των μαύρων στο τετράγωνο η7, είναι σπάνια επειδή τα λευκά μπορούν να υπονομεύσουν την δομή των πιονιών των μαύρων με 2.θ5, κάνοντας την 1.θ4 να φαίνεται πλέον μια λογική κίνηση. Ο Γκραντ Μαιτρ Ντέιβιντ Μπρονστάιν παρατήρησε κάποτε ότι ήξερε έναν Ρώσο παίκτη που πάντοτε άνοιγε με 1.θ4 και πάντα κέρδιζε. Το σκεπτικό του ήταν ότι μετά την συνήθη απάντηση 1...ε5 συνέχιζε με 2.η3 δ5 3.δ4! ε:δ4 4.Β:δ4 Ιγ6 5.Βδ1 Ιζ6 6.Ιθ3! Αε7 7.Ιζ4 0-0 8.Αη2 έτσι ο ίππος ήταν καλά τοποθετημένος στο τετράγωνο ζ4 και τα λευκά είχαν μια καλή θέση. Ωστόσο, τα μαύρα δεν θα έπρεπε να είναι τόσο συνεργάσιμα. Υπάρχουν πέντε βαριάντες του ανοίγματος "Ντεσπρέζ" που έχουν πάρει όνομα: Η Κούλα-Κούλα που συνεχίζει με 1...α5. Η Μποργκ γκαμπί που συνεχίζει με 1...η5. Η Συμμετρική βαριάντα που συνεχίζει με 1...θ5. Η Βαριάντα Κραμπ ή Άνοιγμα Κραμπ που συνεχίζει μετά την όποια κίνηση των μαύρων με 2.α4. Η Γουλουμούλου που συνεχίζει με 1...ε5 2.δ4. Dunnington, Angus (2000). Winning Unorthodox Openings. Everyman Chess. ISBN 978-1-85744-285-4. McDonald, Neil (2001). Concise Chess Openings. Everyman. ISBN 1-85744-297-0. Schiller, Eric (2002). Unorthodox Chess Openings (2η έκδοση). Cardoza. ISBN 1-58042-072-9. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Desprez Opening
Μπιλ Πάξτον

Ο Μπιλ Πάξτον (αγγλικά: William "Bill" Paxton, 17 Μαΐου 1955 – 25 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Συμμετείχε σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων οι ταινίες Άλιενς: Η επιστροφή (1986), Ο Κυνηγός 2 (1990), Αληθινά Ψέματα (1994), και Απόλλων 13 (1995).

 Ο Πάξτον γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή Φορτ Ουόρθ του Τέξας. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας, καθώς και ασχολούνταν περιστασιακά με την ηθοποιία. Σπούδασε στο Αμερικανικό διεθνές πανεπιστήμιο του Ρίτσμοντ στο Λονδίνο, και επιστρέφοντας στο Τέξας άρχισε να ασχολείται με το γύρισμα ταινιών μικρού μήκους μαζί με φίλους του. Μια από τις πρώτες συμμετοχές του σε κινηματογραφικές ταινίες ήταν ο ρόλος του στην ταινία Ο Εξολοθρευτής (1984), και το 1986 ακολούθησε ο ρόλος που τον έκανε ευρύτερα γνωστό κατά τα πρώτα στάδια της σταδιοδρομίας του στο Άλιενς: Η επιστροφή για τον οποίο έλαβε το βραβείο Saturn ως καλύτερος ηθοποιός σε δευτερεύοντα ρόλο. Κατά τα επόμενα χρόνια, είχε συμμετοχές σε ταινίες υψηλού προϋπολογισμού, όπως το Αληθινά Ψέματα (1994) και το Τιτανικός (1997) του Τζέιμς Κάμερον, το Απόλλων 13 (1995), για την οποία κέρδισε το βραβείο του αμερικανικού σωματείου ηθοποιών για εξαιρετική ερμηνεία, και αρκετά αργότερα το Στα όρια του αύριο (2014). Γνώρισε επιτυχία ως πρωταγωνιστής στις ταινίες Τουίστερ (1996) και Ένα Απλό Σχέδιο (1998).Ως προς τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, έλαβε από 2 υποψηφιότητες για το βραβείο Έμμυ και βραβείο Satellite για την σειρά Big Love (2006–2011) στην οποία είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Υποψηφιότητα Έμμυ έλαβε επίσης για την ερμηνεία του στην τηλεοπτική σειρά Hatfields & McCoys (2012) μαζί με τον Κέβιν Κόστνερ. Υπήρξε σκηνοθέτης μικρών ταινιών κατά την περίοδο 1980–1981, ενώ αρκετά αργότερα σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μάθιου Μακόναχι στο μεταφυσικό θρίλερ Το Σπίτι του Τρόμου (2001), ταινία η οποία είχε θετική υποδοχή από κοινό και τους κριτικούς κινηματογράφου.Η τελευταία ταινία στην οποία συμμετείχε ήταν το The Circle (2017). Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου του 2017, μετά από επιπλοκές που ακολούθησαν εγχείρηση καρδιάς στην οποία υποβλήθηκε. Μπιλ Πάξτον στην IMDb Bill Paxton and Bill Paxton - Movie Director - The Numbers
Λέπουρα Εύβοιας

Τα Λέπουρα είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 276 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 100 μέτρα.

 Το όνομα του χωριού έχει αρβανίτικη προέλευση και σημαίνει λαγός, πιθανόν αναφερόμενο στην ύπαρξη πολλών λαγών στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 17 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.Στις 14 Ιουλίου 1821 δόθηκε στα Λέπουρα μάχη ανάμεσα στους επαναστατημένους Κυμιώτες και το στράτευμα του Ομέρ Μπέη της Καρύστου. Η μάχη έληξε με νίκη των Τούρκων, ενώ ο αρχηγός των Κυμιωτών, Εμμανουήλ Παππάς, πέθανε εκείνη την ημέρα. Στη θέση Παλαιοχώρι, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελιστρίας, είχε στήσει το στρατόπεδό του ο Νικόλαος Κριεζώτης. Μετά την ελληνική επανάσταση τα κτήματα της περιοχής εξακολουθούσαν να ανήκουν στον Τούρκο Μεχμέτ Αγά, μέχρι που αγοράστηκαν από τους κατοίκους του χωριού το 1860. Το 1910 άρχισε να συνοικίζονται τα Κάτω Λέπουρα ή Χάνια, ενώ μέχρι τότε κατοικούνταν μόνο τα Άνω Λέπουρα.Στη θέση Μαγούλα Λαμπούσας ή Λοφίσκος, περίπου 1,5 χιλιόμετρα από τα Λέπουρα και δίπλα στον δρόμο που οδηγεί προς Αυλωνάρι, στήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1944 ενέδρα από Έλληνες αντάρτες σε φάλαγγα Γερμανών η οποία μετέβαινε από την Κύμη στη Χαλκίδα. Η φάλαγγα αποδεκατίστηκε. Στη θέση έχει στηθεί ηρώο.Το 2018 εγκαινιάστηκε στα Λέπουρα δημοτικό σχολείο ειδικής αγωγής. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Γκρέτελ Βαλντές

Η Γκρέτελ Βαλντές (Grettell Valdéz, γεννημένη ως Γκρέτελ Βαλέρια Βαλντές Χιμένες Grettell Valeria Valdéz Jimenéz, 8 Ιουλίου 1976 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και πρώην fashion model.Έκανε το ντεμπούτο της το 1997 στην τηλενουβέλα Sin ti. Αργότερα έπαιξε σε αρκετές τηλενουβέλες όπως Clase 406, Rebelde, Lola, érase una vez, Amorcito corazón, Lo que la vida me robó και Lo imperdonable. Το 2004 έπαιξε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλενούβελα Ángel rebelde. Στις 10 Ιουλίου 2004 παντρεύτηκε με τον Αργεντινό ηθοποιό και τραγουδιστή Πατρίσιο Μποργκέτι. Στις αρχές του 2008 ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος στο πρώτο της παιδί, και στις 25 Ιουλίου 2008 γέννησε ένα αγόρι, τον Σαντίνο. Τον Οκτώβριο του 2009 ανακοίνωσε ότι χώρισε από τον σύζυγό της και ότι παίρνουν διαζύγιο. Τον Δεκέμβριο του 2010 εκδόθηκε και επίσημα το διαζύγιο τους. Από το Δεκέμβριο του 2018 είναι παντρεμένη με τον Ελβετό επιχειρηματία Λεονέλ Κλέρκ.

 Sin ti - 1997 Ángela - 1998/99, ως Ελοίσα Por tu amor - 1999, ως Αλεχάντρα Αβεγιάν (νεαρή) Infierno en el paraíso - 1999 El duende del reloj - 2000, ως Ίρις (ταινία) Un mundo raro - 2001, ως Εντεκάν Clase 406 - 2002/03, ως Ντανιέλα Χιμένες Ρόμπλες Ángel rebelde - 2004, ως Λουσία Βαλντεράμα Κοβαρούμπιας/Άνχελα Rebelde - 2004/06, ως Ρενάτα Λισάλντι Heridas de amor - 2006, ως Πάμελα Αλταμιράνο Βιγιαμίλ Lola, érase una vez - 2007, ως Καρλότα Σάντο Ντομίνγκο Τόρρες-Οβιέδο Alma de hierro - 2008, ως Μελίσα Mujeres asesinas - 2008, ως Μαρσέλα Γκονσάλες (Σεζόν 1, Επεισόδιο 1:"Sonia, desalmada") Verano de amor - 2009, ως Πέρλα Γκόμες (Επεισόδιο: "En fuga") Camaleones - 2009, ως Σιλβάνα Σάενς Αρόγιο Tiempo final - 2009, ως Πάολα (Επεισόδιο: "El funeral") Cuando me enamoro - 2010/11, ως Ματίλντε "Μάτι" Λόπεζ ντε Εστράδα Amorcito corazón - 2011/12, ως Σόε Γκερρέρο ντε Γκαρσία ντε Άλβα La clínica - 2012, ως Μαρία Καρλότα "Λα Βαγαμπούντα" Lo que la vida me robó - 2013/14, ως Μαρία Σαμούδιο Lo imperdonable - 2015, ως Βιρχίνια Πράδο-Καστέλο Unas por otras - 2015 (θεατρική παράσταση) Duele - 2016 (θεατρική παράσταση Las amazonas - 2016, ως Κασσάνδρα Σάντος Λούνα Tenías que ser tú - 2018, ως Γιένιφερ "Γιένι" Πίνεδα Σαλχάδο Sobre tus huellas - 2018, ως Έυα Médicos, línea de vida - 2019/20, ως Ιατ. Άνα Καμπαγιέρο Los pecados de Bárbara - 2020, ως Γκλόρια Πεκάδο Τοβάρ Buscando a Frida - 2021, ως Γκαμπριέλα Πονς ντε Καρμόνα Amores que engañan - 2022, ως Σόφι Reputación dudosa - 2022, ως Μαρία Κονσεπσιόν "Μάκο" Βραβεία TVyNovelas Γκρέτελ Βαλντές στην IMDb
Πάτρικ Φουνγκβάγιο

Ο Πάτρικ Φουνγκβάγιο (Patrick Phungwayo) γεννήθηκε στις 6/1/1988 στην πόλη Αλεξάντρα της κομητείας Γκάουτενγκ (Alexandra, Gauteng) στη Νότια Αφρική και είναι επαγγεματίας ποδοσφαιριστής. Παίζει στη θέση του αριστερού μπακ. Στην αρχή της σεζόν 2010-11 αγωνίστηκε με τον Πανιώνιο στην Α΄ Εθνική με το Νο 3.

 Ο Φουνγκαβάγιο ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Άφρικα Σπορτς Ακάντεμι της πατρίδας του. Ως επαγγελματίας αγωνίστηκε για δυο σεζόν στην Μπίντβεστ Γουίτς (Bidvest Wits) από το 2008 ως το 2010. Τον Ιούλιο του 2010 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο στον Πανιώνιο, το οποίο διακόπηκε στις 25 Νοεμβρίου έπειτα από τρεις επίσημες εμφανίσεις.
Νικόλαος Ζορμπάς

Το παρόν λήμμα αναφέρεται στον στρατιωτικό. Για τον μεταγενέστερο βουλευτή Χίου, δείτε Νικόλαος Ι. Ζορμπάς. Ο Νικόλαος Ζορμπάς (Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 1844 - 11 Ιουνίου 1920, παλαιό ημερολόγιο, Αθήνα), ήταν Έλληνας στρατιωτικός, ο αρχηγός του Στρατιωτικού συνδέσμου και του Κινήματος στο Γουδί (1909).

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1844, από πατέρα στρατιωτικό με καταγωγή από τη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και στη συνέχεια στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Μετείχε στις συμπλοκές του 1886 ως διοικητής μοίρας πυροβολικού. Επί πρωθυπουργίας του Χαρίλαου Τρικούπη (1886-1889) υπηρέτησε στο υπουργείο Στρατιωτικών στη διοίκηση προσωπικού. Διετέλεσε επίσης υπάλληλος του υπουργείου Εσωτερικών και καθηγητής πυροβολικού στη σχολή Ευελπίδων. Στον πόλεμο του 1897 έφερε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη όπου και διετέλεσε αρχηγός πυροβολικού της 1ης Μεραρχίας. Μετά την ατυχή λήξη του πολέμου του 1897 ήρθε σε σύγκρουση με τον διάδοχο Κωνσταντίνο και τους επιτελείς του, σχετικά με την κριτική που ασκούσε η επίσημη πολεμική έκθεση για τη δράση του στο μέτωπο της Θεσσαλίας. Έτσι τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Από τις 17 Ιουλίου 1905 μέχρι τις 26 Αυγούστου 1906 διετέλεσε διοικητής της σχολής Ευελπίδων και το 1907 διευθυντής πολεμικού υλικού. Το 1909 όταν οργανώθηκε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος του εζητήθη ν΄ αναλάβει την αρχηγία του κινήματος του 1909. «Ο Ζορμπάς πρωτοστάτησε στη ίδρυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου, μια κίνησης με στρατιωτική και πολιτικά αιτήματα, όπως αναδιοργάνωση του στρατού, απομάκρυνση μελών της βασιλικής οικογένειας από τη διοίκηση του στρατεύματος και εξυγίανση της πολιτικής ζωής του τόπου (Mάιος 1909)». Στην κυβέρνηση Δραγούμη στις 18 Ιανουαρίου του 1910 ορκίστηκε υπουργός στρατιωτικών, από τη θέση την οποία και διέταξε τη διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις 6 Οκτωβρίου του ίδιου έτους αντικαταστάθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αποστρατεύτηκε το 1911 κατόπιν παραιτήσεώς του. Ο Ζορμπάς δεν υπήρξε κινηματίας, επιλέχθηκε για την ανάληψη της αρχηγίας του κινήματος λόγω της ιδιαίτερης διπλωματίας που τον διέκρινε και της ψυχραιμίας του, αλλά και των γνώσεων που είχε αποκομίσει όταν υπηρετούσε στο υπουργείο στρατιωτικών. Ανέλαβε την αρχηγία όταν το κίνημα σχεδόν παρέλυε κάτω από την πείσμωνα αδιαφορία των πολιτικών και κατάφερε να χαλιναγωγήσει τις ορμές των πιο έξαλλων κυρίως νεαρών αξιωματικών. Προσεταιριζόμενος τα πλέον ψύχραιμα στοιχεία συνεργάσθηκε τελικά με τον πολιτικό χώρο όπου και στη συνέχεια ο ίδιος διέλυσε και τον Σύνδεσμο. Πέθανε στην Αθήνα, νοσηλευόμενος στο Β΄ Στρατιωτικό Νοσοκομείο στις 11 Ιουνίου του 1920, χωρίς να γίνει ο παραμικρός λόγος για τον θάνατό του. Έγραψε τα έργα «Μαθήματα Πυροβολικού» που διδάσκονταν στη Σχολή Ευελπίδων, καθώς και «Απομνημονεύματα» (περί του κινήματος 1909) που δημοσιεύτηκαν λίγα χρόνια μετά το θάνατό του, το 1925. To Kίνημα στο Γουδί (1909), Συλλογικό έργο, επιμ. Νίκη Μαρωνίτη tovima «Εκατό χρόνια από το κίνημα στο Γουδί» Οπτικοακουστικό υλικά
Σπάιτσταουν

Η Σπάιτσταουν (αγγλικά: Speightstown), γνωστό, επίσης, και ως Λιτλ Μπρίστολ (Little Bristol) είναι μια κωμόπολη του Μπαρμπάντος. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά την πρωτεύουσα Μπρίτζταουν. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται περίπου 12 μίλια βόρεια της πρωτεύουσας Μπρίτζταουν. Έχει πληθυσμό περίπου 3.636 κατοίκων (2005).

 Η Σπάιτσταουν πήρε το όνομά της από τον Γουίλλιαμ Σπάιτ. Η Σπάιτσταουν βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος και κεντρο-δυτικά του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Ντουγκλάς, δυτικά της Δε Γουίμ και βορειοδυτικά της Γουόρλεϊ. Η Σπάιτσταουν ήταν η γενέτειρα της Κλωντέν Κολμπέρ (Claudette Colbert). Αγγλία Ρίντινγκ, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο ΗΠΑ Τσάρλεστον, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ Κατάλογος οικισμών του Μπαρμπάντος
Ο.Φ. Χολαργού

Ο Όμιλος Φιλάθλων Χολαργού είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στον Χολαργό. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1947 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, διατηρώντας τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και ακαδημιών, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρισης, καθώς επίσης και τμήμα πετοσφαίρισης και στίβου.

 Ο Όμιλος Φιλάθλων Χολαργού ιδρύθηκε το 1947 ως ποδοσφαιρικό σωματείο και αρχικά αγωνίστηκε ανεπίσημα. 5 χρόνια ύστερα από την ίδρυσή του, το 1952, ο Ο.Φ. Χολαργού αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου 374 και εντάχθηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών, ξεκινώντας από το πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας της περιόδου 1952-53. Τη σεζόν 1973-74 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΑ, στην οποία επέστρεψε από τη σεζόν 1975-76. Τη σεζόν 1983-84 κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1984-85. Τη σεζόν 1985-86 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Αθηνών και κέρδισε την επάνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τη σεζόν 1986-87 αγωνίστηκε για 2η φορά στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό. Το 1990 αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Αθηνών επικρατώντας με 1-0 στον τελικό που διεξήχθη στο γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης της Μάχης Μαραθώνα, ενώ ήταν φιναλίστ το 1981, όταν ηττήθηκε με 2-1 στον τελικό που διεξήχθη στο Δημοτικό στάδιο Περιστερίου από τον Αθηναϊκό.Η έδρα της ομάδας είναι το Α' Δημοτικό Στάδιο Χολαργού «Μαρκ Μαρσώ». Το 1982 ιδρύθηκε το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ο.Φ. Χολαργού. Η ανδρική ομάδα εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ. Αττικής, ξεκινώντας από την Ε΄ Κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε έως και τη σεζόν 1985-86. Τις επόμενες χρονιές πραγματοποίησε μια συνεχή ανοδική πορεία στις κατηγορίες, λαμβάνοντας μέρος την περίοδο 1986-87 στη Δ' Κατηγορία, την περίοδο 1987-88 στη Γ' Κατηγορία και την περίοδο 1988-89 στη Β' Κατηγορία, κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, την κορυφαία κατηγορία των πρωταθλημάτων της ΕΣΚΑ. Το 1989 αποσχίστηκε από το σύλλογο και μετονομάστηκε σε Καλαθοσφαιρικός Όμιλος Χολαργού, συνεχίζοντας τη δράση του ανεξάρτητα από τη σεζόν 1989-90. Ο Ο.Φ. Χολαργού στο παρελθόν διέθετε επίσης και τμήματα πετοσφαίρισης και στίβου. Το 1996 αποσχίστηκαν από τον σύλλογο, συνενώθηκαν και δημιούργησαν τον Γυμναστικό Αθλητικό Σύλλογο Χολαργού, ο οποίος έκτοτε δρα ανεξάρτητα σε βόλεϊ, στίβο αλλά και άλλα αθλήματα. Η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ

Ο Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ (1407 - 30 Δεκεμβρίου 1469) Άγγλος ευγενής ήταν πέμπτος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ της κόρης του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ. Με τον θάνατο του ετεροθαλούς θείου του Τζων Λάτιμερ, 6ου βαρόνου του Λάτιμερ (1430) κληρονόμησε τα εδάφη του Λάτιμερ και στις 25 Φεβρουαρίου 1432 ονομάστηκε από το Κοινοβούλιο βαρόνος του Λάτιμερ. Ο Λάτιμερ πολέμησε στην Σκωτία (1436), ήταν δικαστής της ειρήνης στο Κάμπερλαντ (1437) και διηύθυνε το βασιλικό συμβούλιο (1439).

 Ο Γεώργιος Νέβιλ παντρεύτηκε την Λαίδη Ελισάβετ (1417 - 1480) κόρη του Ριχάρδου ντε Μποσάμπ, 13ου κόμη του Γουόρικ και της Αικατερίνης Μπέρκλεϋ, μαζί της απέκτησε : Αικατερίνη Νέβιλ Σερ Χένρυ Νέβιλ (πέθανε στις 26 Ιουλίου 1469, παντρεύτηκε την Ιωάννα Μπικυρτσιερ, κόρη του Τζων Μπικυρτσιερ και της Μάρζορι Μπέρνερς με την οποία απέκτησε : Ιωάννα Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Σερ Τζέιμς Ρατκλίφο. Ριχάρδος Νέβιλ, 2ος βαρόνος του Λάτιμερ (1468 - 1530), παντρεύτηκε στο Γούστερσαϊρ (1490) την Άννα Στάφορντ κόρη του Σερ Χάμφρεϊ Στάφορντ του Γκράφτον (1427 - 1486) και της Αικατερίνης Φρέι (1437 - 1482) με την οποία απέκτησε τον Τζων Νέβιλ, 3ο βαρόνο του Λάτιμερ. Τόμας Νέβιλ (Σενστουν 1468 - 1546), λόρδος του Μάθομ, παντρεύτηκε την Λετίτια Άρκουρ (1494 - 1520) κόρη του Σερ Ρόμπερ Άρκουρ και της Αγνής Λιμπρέικ. Τόμας Νέβιλ του Σενστουν Τζέιν Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Όλιβερ Ντάντλεϊ.Ο Γεώργιος Νέβιλ υπέφερε από μια μορφή άνοιας τα τελευταία χρόνια της ζωής του γι'αυτό περιγράφεται ως "ηλίθιος", η ηγεμονία των εδαφών του μεταφέρθηκε τότε στον ανιψιό του Ριχάρδο Νέβιλ, 16ο κόμη του Γουόρικ. Ο Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1469 και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ριχάρδος Νέβιλ, 2ος βαρόνος του Λάτιμερ, ο μεγαλύτερος γιος του Χένρυ Νέβιλ είχε πεθάνει λίγους μήνες πριν από τον ίδιο, έπεσε στην μάχη του Έτζεκοτ Μουρ στις 26 Ιουλίου 1469. Burke, John (1831). A General and Heraldic Dictionary of the Peerages of England, Ireland, and Scotland, Extinct, Dormant, and in Abeyance G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910–1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000) Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990. Οικογένεια Νέβιλ
Ποταμίτικος Γιαλός Αχαΐας

Για οικισμούς με την ονομασία Ποταμιά στην Αχαΐα, δείτε: Ποταμιά Αχαΐας Ο Ποταμίτικος Γιαλός είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Καλαμιά, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Καλαμιά. Εγγύς του προς τα δυτικά βρίσκεται το αλιευτικό καταφύγιο στη θέση «Κρυονέρι» και προς τα ανατολικά η Παραλία Ποροβίτσης.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 16/10/1940. Δημιουργήθηκε από κατοίκους της ορεινής Κάτω Ποταμιάς, που κατέβαιναν στα παραλιακά εδάφη, και όταν απέκτησε τη μορφή μόνιμης εγκατάστασης απογράφηκε αυτοτελώς για πρώτη φορά το 1940. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ποταμίτικου Γιαλού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καλαμιά Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018.