Πιέτρο Καρρέρα

Ο Πιέτρο Καρρέρα, (Pietro Carrera, 12 Ιουλίου 1573 – 18 Σεπτεμβρίου 1647) ήταν Ιταλός σκακιστής, ιστορικός, ιερέας και συγγραφέας. Θεωρείται ανεπίσημα ως παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού του 1640 περίπου, καθώς δεν υπήρχε επίσημος τίτλος εκείνη την εποχή. Δεν έμεινε γνωστός στην ιστορία ως ο σκακιστής με τη μεγάλη καριέρα, αλλά ως μαιτρ της θεωρίας του σκακιού και μια μεγάλη πηγή πληροφοριών σχετικά με τους σύγχρονους παίκτες της εποχής του.

 Ο Καρρέρα γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1573 στη Σικελία, στην επαρχία της Κατάνια, κοντά στην κοιλάδα του Νότο και μεγάλωσε εκεί στην παλιά αποικία του Σαν Βίτο. Μητέρα του ήταν η Ντόνα Αντωνία Σεβερίνο και πατέρας του ο Μαριάνο Καρρέρα, ένας παραδοσιακός τεχνίτης ο οποίος εισήλθε στην ιεροσύνη μετά το θάνατο της συζύγου του. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Seminario Diocesiano των Συρακουσών, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί πολλές διαφορετικές πόλεις της Σικελίας. Σε ένα από τα ταξίδια του συνάντησε τον Πάολο Μπόι, τον λεγόμενο και «Συρακούσιο», στην πόλη του Παλέρμο κατά τη διάρκεια του 1597. Μετά τη λήψη του όρκου του, πρώτα έγινε ιερέας στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντε λα Στέλλα και αργότερα στην Αυλή του Φραγκίσκου Μπραντσιφόρτε πρίγκιπα της Πιετραπέρστια και μαρκησίου του Μιλιτέλο. Κατά την παραμονή του στην Αυλή άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για το σκάκι, κερδίζοντας τον Σαλβατόρε Αλμπίνο (τον λεγόμενο και «Μπενεβεντάνο») και τον Τζερόνιμο Κάσκιο (που κέρδισε τότε τον διάσημο αλλά γηραιό Τζιούλιο Πολέριο). Στη συνέχεια ανάπτυξε μια τρυφερή σχέση με τη σύζυγό του πρίγκιπα, Λαίδη Τζιοβάνα, και συνέθεσε ένα σύντομο εξάμετρο ποίημα για εκείνη στα λατινικά που σχετιζόταν με το σκάκι. Σώζονται μέχρι και σήμερα μερικά αποσπάσματα αυτού του ποιήματος, που είχε τον τίτλο «Η Πεσσοπαίδεια». Το 1617 ο Καρρέρα έγραψε και δημοσίευσε το Il Gioco degli Scacchi (Το παιχνίδι του σκακιού), που υποδιαιρείται σε οκτώ βιβλία, που περιείχαν εκμάθηση των κανόνων, τα χάντικαπ, το φινάλε, το τυφλό παίξιμο στο σκάκι και μια συζήτηση σχετικά με την πραγματική προέλευση του σκακιού. Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε ποτέ στο Μιλιτέλο, κατόπιν αιτήματος της πριγκίπισσας της Μπουτέρα, από τον Τζιοβάνι Ρόσσο του Τρέντο. Σε αυτό το έργο του Καρρέρα συλλέγονται πληροφορίες που δίνονται από προηγούμενους συγγραφείς και αναλύονται με συστηματικό τρόπο.Μετά τον θάνατο του πρίγκιπα Μπραντσιφόρτε, μετακόμισε στη Μεσσήνη, στη συνέχεια πήγε στο Κανιτσάτι και κατέληξε στην Κατάνια. Εδώ το 1635, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Βαλεντίνο Βεσπαίο, δημοσίευσε το Risposta di Valentino Vespaio contro l'apologia di Alessandro Salvio (Απάντηση του Βαλεντίνο Βεσπαίο ενάντια στην απολογία του Αλεσάντρο Σάλβιο), όπου κατέγραψε και απάντησε στις κατηγορίες και τις επικρίσεις που διατυπώθηκαν εναντίον του από τον Αλεσάντρο Σάλβιο. Ο Πιέτρο Καρρέρα, διάσημος και αγαπητός από όλους, πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1647 στη Μεσσήνη της Ιταλίας. Ο Καρρέρα έχει επίσης μείνει στην ιστορία ως ο εφευρέτης μιας παραλλαγής του σκακιού σε μια σκακιέρα 8×10 (γνωστή ως "Σκάκι του Καρρέρα"), στην οποία προστέθηκαν δύο νέα κομμάτια που ονομάζονται «Πρωταθλητής» (ένας συνδυασμός των κινήσεων του πύργου και του ίππου) και «Κένταυρος» (ένας συνδυασμός του αξιωματικού και του ίππου). Οι καινοτομίες αυτές είχαν μεγαλύτερη φήμη από αυτές που πραγματοποιήθηκαν από τους Πιατσέντζα και Μαρινέλι. Το παιχνίδι αυτό ήταν ο προκάτοχος του πολύ γνωστού σήμερα Σκάκι του Καπαμπλάνκα. Hooper, David Vincent· Whyld, Kenneth (1992). The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση). Oxford University. ISBN 0-19-280049-3. «Pietro Carrera» (στα ιταλικά). Enciclopedia Italiana. 20. Treccani. 1977. http://www.treccani.it/enciclopedia/pietro-carrera_%28Dizionario-Biografico%29/. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2014.