Πάντανγκ

Το Πάντανγκ (ινδονησιακά: Padang) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της ινδονησιακής επαρχίας της Δυτικής Σουμάτρας. Με πληθυσμό απογραφής 1.015.000 κατοίκων το 2022, είναι η 16η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Ινδονησία και η πολυπληθέστερη πόλη στη δυτική ακτή της Σουμάτρα. Η μητροπολιτική περιοχή του Πάντανγκ είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη μητροπολιτική περιοχή στη Σουμάτρα, με πληθυσμό πάνω από 1,4 εκατομμύρια κατοίκους. Το Πάντανγκ είναι ευρέως γνωστό για τον πολιτισμό των Μινανγκαμπάου, την κουζίνα του και τις παραλίες του ηλιοβασιλέματος. Η πόλη ήταν ιστορικά κέντρο εμπορίου από την προαποικιακή εποχή, εμπορευόμενο πιπέρι και χρυσό. Οι Ολλανδοί ήρθαν σε επαφή με την πόλη στα μέσα του 17ου αιώνα, κατασκευάζοντας τελικά ένα φρούριο και ανέλαβαν τον έλεγχο της πόλης από το Βασίλειο Παγκαρουγιούνγκ. Εκτός από αρκετές διακοπές της βρετανικής κυριαρχίας, το Πάντανγκ παρέμεινε μέρος των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών ως μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της μέχρι την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Το 1906, το Πάντανγκ μαζί με το Παλεμπάνγκ έγιναν τα πρώτα κατοικημένα μέρη στη Σουμάτρα που έλαβαν το καθεστώς της πόλης (gemeente).

 Το Πάντανγκ ήταν κέντρο εμπορίου από τον 16ο αιώνα, καθώς ελεγχόταν από το Βασίλειο Παγκαρουγιούνγκ και το Σουλτανάτο του Ατσέ. Κατά τον 16ο και 17ο αιώνα το πιπέρι καλλιεργούνταν και εμπορεύονταν με την Ινδία, την Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία. Το 1663, η πόλη περιήλθε στην εξουσία των Ολλανδών και ένα κέντρο εμπορίου χτίστηκε το 1680. Η πόλη περιήλθε δύο φορές στη Βρετανική Αυτοκρατορία, πρώτα από το 1781 έως το 1784 κατά τη διάρκεια του Τέταρτου Αγγλο-Ολλανδικού Πολέμου και ξανά από το 1795 έως το 1819 κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Το 1819, η πόλη πήγε πίσω στα χέρια της Ολλανδίας. Μέχρι το 1780 περίπου το σημαντικότερο εμπορικό προϊόν ήταν ο χρυσός, ο οποίος προερχόταν από ορυχεία χρυσού της περιοχής. Όταν τα ορυχεία εξαντλήθηκαν, η εστίαση στράφηκε σε άλλα προϊόντα όπως ο καφές, τα άλατα και τα υφάσματα. Το 1797, το Πάντανγκ πλημμύρισε από ένα τσουνάμι με εκτιμώμενο βάθος ροής 5–10 μέτρα, μετά από σεισμό, που εκτιμάται ότι ήταν 8,5–8,7 ρίχτερ, που σημειώθηκε στα ανοικτά των ακτών. Από την δόνηση προκλήθηκαν σημαντικές ζημιές και δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ το τσουνάμι είχε ως αποτέλεσμα πολλά σπίτια να παρασυρθούν και αρκετούς θανάτους στο χωριό Άιρ Μάνις. Τα σκάφη που ήταν αγκυροβολημένα στον ποταμό Άραου κατέληξαν σε ξηρά, συμπεριλαμβανομένου ενός ιστιοφόρου 200 τόνων, το οποίο βρισκόταν περίπου 1 χιλιόμετρο ανάντη. Το 1833, ένα άλλο τσουνάμι πλημμύρισε το Πάντανγκ, με εκτιμώμενο βάθος ροής 3–4 μέτρα ως αποτέλεσμα σεισμού, που εκτιμάται ότι ήταν 8,6–8,9 ρίχτερ, που σημειώθηκε στα ανοικτά του Μπανκούλου. Η δόνηση προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο Πάντανγκ και λόγω του τσουνάμι, σκάφη που ήταν αγκυροβολημένα στον ποταμό Άραου έσπασαν τις άγκυρές τους και σκορπίστηκαν. Ο πληθυσμός του Πάντανγκ το 1920 ήταν 28.754 κάτοικοι, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Σουμάτρα πίσω από το Παλεμπάνγκ. Την εποχή της ανεξαρτησίας τη δεκαετία του 1940, η πόλη είχε περίπου 50.000 κατοίκους. Ο καφές ήταν ακόμα σημαντικός, αλλά η ξηρά κοκοκάρυδα ήταν επίσης ένα σημαντικό προϊόν που παρήγαγαν οι αγρότες στην ενδοχώρα της. Η αύξηση του πληθυσμού από τότε είναι εν μέρει αποτέλεσμα της ανάπτυξης στην περιοχή της πόλης, αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα της μετανάστευσης προς τις μεγάλες πόλεις που παρατηρείται σε τόσες πολλές αναπτυσσόμενες χώρες. Από το 1950 το κοίτασμα άνθρακα στο Ανθρακωρυχείο Ομπιλίν αναπτύχθηκε με το Πάντανγκ ως λιμάνι εξόδου του. Αυτό θεωρήθηκε από ορισμένους παρατηρητές ότι αντανακλά τον οικονομικό και πολιτικό αποικισμό της Ινδονησίας. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2009, ένας σεισμός 7,9 Ρίχτερ έπληξε περίπου 50 χιλιόμετρα από την ακτή του Πάντανγκ. Υπήρξαν περισσότεροι από 1.100 θάνατοι, 313 από τους οποίους σημειώθηκαν εντός του Πάντανγκ. Η πόλη Πάντανγκ βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού της Σουμάτρα, με συνολική έκταση 694,96 χλμ2, που αντιστοιχεί στο 1,65% της έκτασης της Δυτικής Σουμάτρας. Περισσότερο από το 60% της έκτασης του Πάντανγκ έχει τη μορφή λόφων που καλύπτονται από προστατευόμενα δάση. Μόνο γύρω στα 205.007 χλμ2 της επικράτειας είναι αστική περιοχή. Οι λόφοι απλώνονται στα ανατολικά και νότια της πόλης. Οι αξιόλογοι λόφοι στο Πάντανγκ περιλαμβάνουν τον λόφο Λαμπού, το όρος Πάντανγκ, τον λόφο Γκαντό-Γκαντό και τον λόφο Πεγκαμπιράν. Η πόλη Πάντανγκ έχει ακτογραμμή 68.126 χλμ. στην ηπειρωτική χώρα της Σουμάτρα. Επιπλέον, υπάρχουν επίσης 19 μικρά νησιά, συμπεριλαμβανομένου της νήσου Σικουάι με έκταση 4,4 εκτάρια στην περιοχή Μπούνγκους Τέλουκ Καμπούνγκ, της νήσου Τοράν που καλύπτει 25 εκτάρια και της νήσου Πισάνγκ Γκαντάνγκ στην περιοχή Πάντανγκ Σελατάν. Το Πάντανγκ διαθέτει ένα κλίμα τροπικού δάσους σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Δεδομένου ότι αυτό το κλίμα των τροπικών δασών υπόκειται περισσότερο στη Ζώνη Διατροπικής Σύγκλισης παρά οι άνεμοι αλλαγής και οι κυκλώνες είναι πολύ σπάνιοι, είναι ισημερινό. Το Πάντανγκ είναι μια από τις πιο υγρές πόλεις της Ινδονησίας, με συχνές βροχοπτώσεις καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους. Η πόλη είναι κατά μέσο όρο περίπου 4.300 mm βροχής ετησίως. Ο πιο ξηρός μήνας του Πάντανγκ είναι ο Φεβρουάριος, όπου παρατηρείται κατά μέσο όρο 250 mm βροχόπτωση. Οι θερμοκρασίες της πόλης είναι σχετικά σταθερές καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, με μέσο όρο 26 βαθμούς Κελσίου. Το Πάντανγκ έχει 21 ποτάμια, με το μεγαλύτερο να είναι το Μπάτανγκ Κάντι, με μήκος 20 χλμ.. Το 1980 τα δύο τρίτα της πόλης πλημμύρισαν επειδή η αποχέτευση της πόλης που αδειάζει κυρίως στο Μπάτανγκ Άραου δεν μπορούσε να συγκρατήσει το νερό. Το 2007 η κυβέρνηση της πόλης ξεκίνησε μια σειρά πολιτικών με θρησκευτικά κίνητρα. Το ένα απαιτεί από τις γυναίκες κάθε θρησκευτικού υπόβαθρου που είναι δημοτικοί υπάλληλοι και φοιτήτριες σε κρατικά σχολεία να φορούν τζιλμπάμπ (χιτζάμπ) και οι μαθητές γυμνασίου παρακολουθούν τώρα μαθήματα ανάγνωσης του Κορανίου. Οι δημοτικοί υπάλληλοι υποχρεούνται να πληρώσουν ζακάτ. Η κουζίνα του λαού Μινανγκαμπάου ονομάζεται συνήθως κουζίνα Πάντανγκ. Τα εστιατόρια Πάντανγκ είναι κοινά σε όλη τη χώρα και φημίζονται για τα πικάντικα φαγητά τους. Το φαγητό Πάντανγκ συνήθως μαγειρεύεται μία φορά την ημέρα και όλοι οι πελάτες επιλέγουν από αυτά τα πιάτα, τα οποία παραμένουν στη βιτρίνα μέχρι να μην μείνει καθόλου φαγητό. Σερβίρεται σε μικρές μερίδες από διάφορα πιάτα, αποτελώντας όμως, με ρύζι, ένα πλήρες γεύμα. Οι πελάτες παίρνουν – και πληρώνουν – μόνο ό,τι θέλουν από αυτή τη σειρά πιάτων. Το πιο γνωστό πιάτο Πάντανγκ είναι το ρέντανγκ, ένα πικάντικο στιφάδο με κρέας. Το Soto Padang (τραγανό μοσχαρίσιο κρέας σε πικάντικη σούπα) είναι το αγαπημένο πρωινό των κατοίκων της περιοχής, ενώ το sate (βοδινό σατέ σε σάλτσα κάρυ που σερβίρεται με κετούπατ) είναι γεύμα για το βράδυ. Το Πάντανγκ είναι ένα κοινό σημείο διέλευσης για τους σέρφερ που ταξιδεύουν στις Νήσους Μπατού και στις Νήσους Μεντάουαϊ, καθώς και για τους τουρίστες που επισκέπτονται τα υψίπεδα της Δυτικής Σουμάτρας. Η παραλία του Πάντανγκ (γνωστή ως Ταπλάου ή Ταπί Λαουΐκ) που απλώνεται από την οδό Σαμούντρα μέχρι το Πουρούι, είναι γνωστή για τα ηλιοβασιλέματα και τους πάγκους με φαγητό. Ο ποταμός Κουραντζί ρέει στο Πάντανγκ και στην κορυφή του ποταμού στο Μπαοτύ Μπουσούκ, η υποσυνοικία Λάμπουνγκ Μπούκιτ είναι κατάλληλη για δραστηριότητες στα ορμητικά νερά. Ο κόλπος Μπούνγκους, στα νότια του Πάντανγκ, είναι κατάλληλος για κολύμπι και βαρκάδα. Υπάρχουν μερικά υπεράκτια νησιά κοντά στο Μπούνγκους, όπως το νησί Σικουάι και το νησί Πάντανγκ. Το Συμβούλιο Προγραμματισμού Περιφερειακής Ανάπτυξης (Bappeda) του Πάντανγκ έχει καθιερώσει σχέδια ανάπτυξης «Παλιά Πόλη του Πάντανγκ» στο Κάμπουνγκ Πόντοκ, στην περιοχή του Νότιου Πάντανγκ ως τουριστική περιοχή. Ο δήμαρχος του Πάντανγκ έχει ορίσει 73 ιστορικά κτίρια ως πολιτιστική κληρονομιά του Πάντανγκ. Υπάρχουν πολλά παλιά κτίρια στο Πάντανγκ που διατηρούν ακόμη την ολλανδική και κινεζική αρχιτεκτονική τους. Η παλιά πόλη του Πάντανγκ, που βρίσκεται δίπλα στο λιμάνι Μουάρο στον ποταμό Άραου, που παλαιότερα λειτουργούσε ως η κύρια εμπορική λεωφόρος της πόλης. Η παλιά πόλη ήταν η πρώην επιχειρηματική περιοχή του Πάντανγκ, όπου υπάρχουν πολλά σημαντικά κτίρια όπως το Δημαρχείο του Πάντανγκ, το De Javaschebank (σημερινή Bank Indonesia), η Nederlandsch Spaarbank, η Geo Wehry & Co, το γραφείο Escompto Maatschappij, αποθήκες και εμπορικά σπίτια. Υπάρχουν πολλά ιστορικά μέρη, όπως το Μουσείο Αντιτιαουαρμάν, το οποίο ειδικεύεται στην ιστορία και τον πολιτισμό της τοπικής εθνοτικής ομάδας Μινανγκαμπάου και τα κύρια εκθέματα στεγάζονται σε ένα κτήριο σε στυλ Ρουμά Γκαντάνγκ (Rumah Gadang). Το Μεγάλο Τζαμί της Δυτικής Σουμάτρας, ένα νέο σύγχρονο μεγάλο τζαμί που είναι χτισμένο με αρχιτεκτονική Μινανγκαμπάου. Το Τζαμί βρίσκεται στην Οδό Χάτιμπ Σουλαϊμάν, στο κέντρο του Πάντανγκ. Το Μεγάλο Τζαμί Γκαντίνγκ, το παλαιότερο τζαμί στο Πάντανγκ και ένα από τα παλαιότερα στην Ινδονησία, είναι ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται επίσης το Τζαμί Μουχαμάνταν, που ιδρύθηκε από Ινδό έμπορο. Το Μοναστήρι του Αγίου Λέο διαθέτει ένα μείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής Μίνανγκ στην οροφή του καμπαναριού και ολλανδικής αρχιτεκτονικής στο κτίριο της εκκλησίας και είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες στο Πάντανγκ. Κατά μήκος του παραλιακού δρόμου, ακριβώς κάτω από το γραφείο Τουριστικών Πληροφοριών βρίσκεται ένας Βουδιστικός Ναός, ο «Vihara Buddha Warman», που άνοιξε το 2006 για τη μεγάλη κινεζική βουδιστική κοινότητα. Η παραλία Άιρ Μάνις, η παραλία με γλυκά νερά, βρίσκεται 10 χλμ. νότια του Πάντανγκ, τοποθεσία της θρυλικής Πέτρας Μαλίν Κούντανγκ. Εκεί βρίσκονται οι βραχώδεις σχηματισμοί που μοιάζουν με ναυάγια. Απέναντι από τον ποταμό Άραου βρίσκεται το Πάρκο Σίτι Νουρμπάγια στο οποίο μπορείτε να φτάσετε με γέφυρα ή βάρκα. Υπάρχουν ακόμη υπολείμματα ιαπωνικών κανονιών και αποθήκες από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπάρχει υπέροχη θέα στην πόλη Πάντανγκ, στον ποταμό Άραου και στον Ινδικό Ωκεανό. Το φυσικό καταφύγιο Μπουνγκ Χάτα (Taman Hutan Raya Bung Hatta) βρίσκεται 18 χλμ. ανατολικά της πόλης, με ποικίλη χλωρίδα και πανίδα, συμπεριλαμβανομένων λίγων τίγρεων της Σουμάτρας, τάπιρων, αίγαγρων, αρκούδων, καθώς και Raflesia gaduansi, Balangphora και αμορφόφαλλους. Το Πάντανγκ είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Σεμέν Πάντανγκ, με το Στάδιο Άγκους Σάλιμ να είναι το γήπεδο του συλλόγου. Το Πάντανγκ φιλοξενεί επίσης έναν ετήσιο διεθνή επαγγελματικό αγώνα ποδηλάτων δρόμου — Tour de Singkarak — και κάποτε φιλοξενούσε το Τέταρτο Διεθνές Παραδοσιακό Φεστιβάλ Βάρκας Δράκου. Η υπηρεσία ταχείας μεταφοράς λεωφορείων TransPadang αναπτύχθηκε χρησιμοποίησε το σύστημα TransJakarta της Τζακάρτα ως μοντέλο, αλλά χωρίς αποκλειστική λωρίδα και άνετες στάσεις. Σήμερα, το TransPadang εκτελεί δρομολόγια μόνο από το Λουμπούκ Μπουαγιά στο Πασάρ Ραγιά, σε απόσταση 18 χλμ., με στόλο 10 μεγάλων λεωφορείων (χωρητικότητας 60 ατόμων) και 15 μεσαίων λεωφορείων (χωρητικότητας 40 ατόμων). Οι ημερήσιοι επιβάτες ανέρχονται στους 7.000, μια αύξηση από την αρχική επιβατική κίνηση των 4.000. Ο συντελεστής φορτίου είναι 128% τις πρωινές και βραδινές ώρες αιχμής. Η πόλη εξυπηρετείται από το νέο Διεθνές Αεροδρόμιο Μινανγκαμπάου στο Κετάπινγκ. Αντικαθιστά το παλιό Αεροδρόμιο Τάμπινγκ, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως στρατιωτική βάση. Υπάρχει ένα κτίριο τερματικού σταθμού για διεθνείς και εσωτερικές πτήσεις. Το αεροδρόμιο διαθέτει 4 αερογέφυρες, 17 γκισέ check-in, 5 μεταφορείς αποσκευών και 9 γκισέ πώλησης εισιτηρίων. Στα τέλη του 2013, ο διάδρομος επιμηκύνθηκε κατά 250 μέτρα, ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει αεροπλάνα Boeing 747 και Airbus A340. Υπάρχει επίσης σύνδεση από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της πόλης με υπηρεσία τρένου. Ανακοινώθηκε επέκταση τερματικού (Φάση ΙΙ) με το rendering να έχει ήδη κυκλοφορήσει στον ιστότοπο Angkasa Pura 2. Η διοίκηση της Δυτικής Σουμάτρας εξασφάλισε εκτάσεις για την κατασκευή ενός δρόμου με διόδια μήκους 28 χιλιομέτρων μεταξύ του Πάντανγκ και της περιοχής Σιτσιντσίν με επένδυση περίπου 1,3 τρισεκατομμυρίων ρουπίων (141,7 εκατομμυρίων δολαρίων). Είναι τμήμα του δρόμου Πάντανγκ-Πεκανμπάρου, με διόδια συνολικού μήκους 244 χιλιομέτρων. Το 80% της γης με πλάτος 30 μέτρων έχει αποκτηθεί, αλλά θα αποκτήθεί περισσότερη γη για να καλύψουν ένα ιδανικό πλάτος 50 μέτρων. Το κατασκευαστικό έργο ξεκίνησε επίσημα το Φεβρουάριο του 2018. Οι σιδηροδρομικές γραμμές συνδέουν το Πάντανγκ με το Παριαμάν στα βόρεια, το Πάντανγκ Πάντζανγκ στα βορειοανατολικά, το Σόλοκ και το Σαουαχλούντο στα ανατολικά. Ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός είναι ο Σταθμός του Πάντανγκ, γνωστός ως Σταθμός Σίμπανγκ Χάρου. Η εταιρεία Sibinuang and Dang Tuanku παρέχει τις υπηρεσίες ταξιδιού από το Πάντανγκ (Σίμπανγκ Χάρου) στο Παριαμάν και αντίστροφα. Η κυβέρνηση και ο λαός του Λόφου Πάνγκιλουν συμφώνησαν να διαμορφώσουν το Όρος Πάνγκιλουν ως καταφύγιο για τσουνάμι. Θα κατασκευαστεί καλύτερη οδική πρόσβαση στο λόφο, καθώς και προσωρινά καταφύγια, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων τους. Υπάρχουν δύο ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Πάντανγκ, το Πανεπιστήμιο Ανταλάς και το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Πάντανγκ. Το Πανεπιστήμιο Ανταλάς είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο στην Ινδονησία εκτός της Ιάβας. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Λιμάου Μανίς, περίπου 12 χιλιόμετρα από το κέντρο του Πάντανγκ. Η Ιατρική και η Οδοντιατρική Σχολή βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, κοντά στο Κεντρικό Γενικό Νοσοκομείο. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Πάντανγκ βρίσκεται στο Άρι Τάουαρ. Μπα Ρία-Βουνγκ Τάου, Βιετνάμ Μπέιτ Λάχια, Παλαιστίνη Σουτσόου, Κίνα Επίσημος ιστότοπος (ινδονησιακά)