Τζιούλιο Κλόβιο

Ο Τζιόρτζιο Τζιούλιο Κλόβιο ή Γιουράι Γιούλιε Κλόβιτς (1498 – 5 Ιανουαρίου 1578) ήταν διακοσμητής χειρογράφων, μινιατούρας και ζωγράφος γεννημένος στο Βασίλειο της Κροατίας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Ιταλία της Αναγέννησης. Θεωρείται ο μεγαλύτερος διακοσμητής χειρογράφων της Ιταλικής Υψηλής Αναγέννησης, και αναμφισβήτητα ο τελευταίος πολύ αξιόλογος καλλιτέχνης στη μακρά παράδοση του εικονογραφημένου χειρογράφου, πριν από κάποιες σύγχρονες αναβιώσεις.

 Ο Τζιούλιο Κλόβιο γεννήθηκε στο Γκριζάνε, ένα χωριό στο Βασίλειο της Κροατίας (σημερινή Κροατία). Καταγόταν από Κροατική οικογένεια. Και είναι γνωστός ως Clovio Croata. Δεν είναι γνωστό πού είχε την πρώιμη εκπαίδευσή του, αλλά μπορεί να σπούδασε τέχνη με μοναχούς στη Ριέκα του Νόβι Μπαζάρ, όταν ήταν νέος. Μετακόμισε στην Ιταλία σε ηλικία 18 ετών και μπήκε στο σπίτι του καρδινάλιου Μαρίνο Γκριμάνι, όπου εκπαιδεύτηκε ως ζωγράφος. Μεταξύ 1516 και περίπου 1523, ο Κλόβιο μπορεί να ζούσε με τον Μαρίνο στην κατοικία του θείου του, καρδινάλιου Ντομένικο Γκριμάνι, στη Ρώμη. Ο Κλόβιο σπούδασε υπό τον Τζιούλιο Ρομάνο κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου. Σπούδασε επίσης υπό τον Τζιρόλαμο ντάι Λίμπρι. Ενώ ήταν προστατευόμενος του καρδινάλιου Ντομένικο Γκριμάνι, ο Κλόβιο χάραξε μετάλλια και σφραγίδες γι 'αυτόν, καθώς και το Grimani Commentary Ms., ένα σημαντικό πρώιμο εικονογραφημένο βιβλίο (τώρα Μουσείο Σερ Τζον Σόαν, Λονδίνο). Το 1524 ο Κλόβιο βρισκόταν στη Βούδα, στην ουγγρική αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Β', για τον οποίο ζωγράφισε την «Κρίση του Παρισιού» και τη «Λουκρητία». Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου στη Μάχη του Μόχατς, ο Κλόβιο ταξίδεψε στη Ρώμη όπου συνέχισε την καριέρα του. Μετά το 1527 επισκέφτηκε πολλά μοναστήρια των Κανόνων του Αγίου Αυγουστίνου. Το 1534 ο Κλόβιο επέστρεψε στο σπίτι του καρδινάλιου Μαρίνο Γκριμάνι. Ένα χρόνο αργότερα ο Κλόβιο μπορεί να ακολούθησε τον Μαρίνο, όταν ο τελευταίος διορίστηκε παπικός λεγάτος στην Περούτζια, όπου ο Κλόβιο πιστεύεται ότι είχε εργαστεί σε εικονογραφήσεις για το Χειρόγραφο Σόαν, που γράφτηκε από τον Μαρίνο Γκριμάνι εκείνη την εποχή. Ο Κλόβιο πιθανότατα επέστρεψε στη Ρώμη στα τέλη του 1538, όταν είναι γνωστό ότι συναντήθηκε με τον συγγραφέα Φρανσίσκο ντε Ολάντα. Ο Κλόβιο αργότερα έγινε μέλος της οικογένειας του Αλεσάντρο Φαρνέζε με τον οποίο θα συνδεόταν μέχρι το θάνατό του. Ήταν κατά τη διάρκεια της εποχής του με τον Φαρνέζε, που ο Κλόβιο δημιούργησε ένα από τα αριστουργήματά του, τις Ώρες Φαρνέζε. Άλλα γνωστά έργα αυτής της περιόδου περιλαμβάνουν τις εικονογραφήσεις για το συναξάρι Τάουνλεϊ. Από το 1551 έως το 1553 ο Κλόβιο είναι γνωστό ότι εργάστηκε στη Φλωρεντία. Σε αυτό το διάστημα ζωγράφισε μια μικρογραφία της Ελεονόρας του Τολέδο (Αγγλία, Αβαείο Γουάλμπεκ, Ιδιωτική Συλλογή). Ο Κλόβιο ήταν φίλος του πολύ νεότερου Ελ Γκρέκο, του διάσημου Έλληνα καλλιτέχνη από το Ηράκλειο Κρήτης, ο οποίος αργότερα εργάστηκε στην Ισπανία, κατά τα πρώτα χρόνια του Ελ Γκρέκο στη Ρώμη. Ο Γκρέκο ζωγράφισε δύο πορτρέτα του Κλόβιο. Το ένα δείχνει τους τέσσερις ζωγράφους τους οποίους θεωρούσε δασκάλους του. Σε αυτό το Κλόβιο είναι δίπλα-δίπλα με τον Μιχαήλ Άγγελο, τον Τιτσιάνο και τον Ραφαήλ. Ο Κλόβιο ήταν επίσης γνωστός ως Μιχαήλ Άγγελος της μικρογραφίας. Τα βιβλία με τις μινιατούρες του έγιναν διάσημα κυρίως λόγω της επιτηδευμένης εικονογράφησής του. Ήταν πειστικός στη μεταφορά του στυλ της ιταλικής ζωγραφικής της υψηλής Αναγέννησης στη μινιατούρα. Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο Πρεσβύτερος ήταν προσωπικός φίλος του Τζιούλιο Κλόβιο και έμεινε με τον Κλόβιο στη Ρώμη κατά τη διάρκεια του ιταλικού ταξιδιού του το 1553 Ο Μπρίγκελ εκτέλεσε ένα μικρό μετάλλιο, που απεικονίζει πλοία σε μια καταιγίδα σε μια μινιατούρα του Κλόβιο της Τελευταία Κρίσης (Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης), αλλά οι έξι μινιατούρες του Μπρίγκελ, που αναφέρονταν στη διαθήκη του Κλόβιο έχουν εξαφανιστεί. Ο Κλόβιο εικονογράφησε το Σχόλιο του Μαρίνο Γκριμάνι στην προς Ρωμαίους Επιστολή του Αγίου Παύλου. Αυτό το έργο βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Σερ Τζον Σόαν στο Λονδίνο. Ο σχολιασμός αποτελείται από 130 περγαμηνές. Περιλαμβάνονται δύο μεγάλες μινιατούρες, καθώς και πλούσια διακοσμημένα περιγράμματα. Οι μινιατούρες απεικονίζουν τη μεταστροφή του Αγίου Παύλου. Το πιο διάσημο έργο του είναι το Ώρες Φαρνέζε , που ολοκληρώθηκε το 1546 για τον Καρδινάλιο Αλεσάντρο Φαρνέζε, το οποίο κατασκευαζόταν για εννέα χρόνια (τώρα Βιβλιοθήκη Μόργκαν, Νέα Υόρκη). Δείχνει αυτό το έργο στο πορτρέτο του El Greco (παραπάνω). Περιέχει είκοσι οκτώ μινιατούρες, κυρίως σκηνών της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αλλά με μια περίφημη διπλοσέλιδη εικόνα που αναπαριστά την πομπή Αγία Δωρεά (Corpus Christi) στη Ρώμη. Έχει υπέροχα ασημί-επιχρυσωμένα εξώφυλλα, αν και δεν είναι του Μπενβενούτο Τσελίνι, όπως ισχυρίστηκε ο Βασάρι. Το Συναξάρι Τάουνλεϊ βρίσκεται τώρα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης και πιθανότατα ανήκε στον καρδινάλιο Αλεσάντρο Φαρνέζε. Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των ακολουθιών, το βιβλίο περιείχε έξι μεγαλειώδεις, ολοσέλιδες μινιατούρες απέναντι από μικρογραφίες των Ευαγγελιστών. Οι εικονογραφήσεις, εισήγαγαν τα σχετικά αναγνώσματα από τη Γραφή. Περιλαμβάνουν τη Γέννηση, την Ανάσταση και την Εσχάτη Κρίση. Αυτό το έργο βρίσκεται τώρα στη βιβλιοθήκη Τζον Ράιλαντς στο Μάντσεστερ. Το Ευχολόγιο του Κολόννα φτιάχτηκε για τον καρδινάλιο Πομπέο Κολόννα. Υπήρχε κάποια συζήτηση για την ταυτότητα του καλλιτέχνη. Κάποιοι είχαν αποδώσει το Ευχολόγιο στον Ραφαήλ (περίπου 1517). Έχει επίσης προταθεί ότι το έργο μπορεί να ανήκει στον Βιντσέντσιο Ραϊμόντι. Τώρα αποδίδεται γενικά στον Κλόβιο. Η Βρετανική Βιβλιοθήκη έχει τις δώδεκα ολοσέλιδες μινιατούρες του με τις νίκες του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε ', και το Βιβλίο των Ωρών του Στιούαρτ ντε Ρόθσέϊ, το οποίο είχε αρχικά παραγγελθεί από τον Καρδινάλιο Μαρίνο Γκριμάνι και περιλαμβάνει 4 μινιατούρες του Τζιούλιο Κλόβιο. Η βιβλιοθήκη του Βατικανού έχει ένα χειρόγραφο για τη ζωή του Φρεντερίκου Γ' ντι Μοντεφέλτρο, δούκα του Ουρμπίνο, με εξαιρετική εικονογράφηση από τον Κλόβιο. Άλλες εικονογραφήσεις του φυλάσσονται σε βιβλιοθήκες στη Βιέννη, τη Νέα Υόρκη, το Μόναχο και το Παρίσι, και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Μια μεγάλη έκθεση με τα έργα του πραγματοποιήθηκε το 2012 στο Klovićevi Dvori ("Παλάτι του Κλόβιτς"), την γκαλερί τέχνης αφιερωμένη σε αυτόν στο Ζάγκρεμπ. Σύμφωνα με μια περιγραφή, που γράφτηκε προς δημοσίευση από τον Αντονφραντσέσκο Τσίρνι, σχεδίασε επίσης πολλά από τα κοστούμια για τις περίφημες περίτεχνες γαμήλιες γιορτές της Ορτένσια Μπορομέο τον Μάρτιο του 1565, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο Βατικανό και περιλάμβαναν ένα τουρνουά στην αυλή του Μπελβεντέρε. Τέτοια καθήκοντα αναμένονταν συχνά από έναν ζωγράφο της αυλής της Αναγέννησης. Τα κοστούμια είναι προσεκτικά καταγεγραμμένα σε μια σειρά από ανώνυμα χαρακτικά, μερικά πιθανότατα βασισμένα σε σχέδια σχεδίασης του Κλόβιο. Ο Τζιούλιο Κλόβιο πέθανε στη Ρώμη στις 5 Ιανουαρίου 1578. Ο τάφος του βρίσκεται στη Βασιλική του Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι, την εκκλησία που περιέχει τον περίφημο Μωυσή του Μιχαήλ Άγγελου. Η Κροατία γιόρτασε το 1998 τα 500 χρόνια από τη γέννησή του. Η Εθνική Τράπεζα της Κροατίας εξέδωσε ένα ειδικό ασημένιο νόμισμα 200 kuna σε αναμνηστικό. Ένα μνημείο για τον Κλόβιο υψώθηκε επίσης στο Ντρίβενικ. Η κροατική κυβέρνηση έκανε πρόσφατα νέα αγοράζοντας τον πίνακα Η Τελευταία Κρίση του Κλόβιο, έναν πίνακα που έδωσε ο Κλόβιο ως δώρο στον Πάπα Κλήμη Ζ'. Ο Μπερναρντίν Μόντριτς κυκλοφόρησε την ταινία του Το Ευαγγέλιο κατά τον Κλόβιτς το 2006. Το Βατικανό γιόρτασε αυτή την επέτειο με ταχυδρομικά γραμματόσημα. Σήμερα, ο Τζιούλιο Κλόβιο γιορτάζεται στην Ιταλία και την Κροατία. Γεννήθηκε στο Βασίλειο της Κροατίας και δήλωσε την κροατική του ταυτότητα. Όμως, για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εργάστηκε στην Ιταλία, και ως εκ τούτου αναφέρεται συχνά ως Ιταλός ζωγράφος. Bradley, John W. (2004). The Life and Works of Giorgio Giulio Clovio Miniaturist with Notices of His Contemporaries and of the Art of Book Decoration in the Sixteenth Century. Kessinger Publishing. ISBN 978-1-4179-4605-1. Τζιούλιο Κλόβιο στην Encyclopædia Britannica Λίστα καλλιτεχνών της Ιταλικής Αναγέννησης Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie - Clovio, Giorgio Il Macedo Αρχειοθετήθηκε 2007-08-31 στο Wayback Machine. Clovio Giorgio Giulio Artcyclopedia Clovio Giorgio Giulio Masters Clovio Giulio Bartleby Giorgio Clovio Newadvent Τζούλιο Κλόβιο Γραμματόσημο της Πόλης του Βατικανού: Χριστούγεννα 1998 – 500ή επέτειος από τη γέννηση του Giulio Clovio (ονομάζεται Julius Clovius Croatus στο γραμματόσημο) Κίνητρα διαθεσιμότητας Giorgio-Giulio Clovio Αρχειοθετήθηκε 2019-12-03 στο Wayback Machine. Le Vite - Edizioni Giuntina e Torrentiniana Gli artisti principali citati dal Vasari nelle "Vite" (elenco) Ultimo giudizio del Clovio Juraj Julije Klović αναμνηστικά νομίσματα-στα αγγλικά Γραμματόσημο της Κροατίας: Χριστούγεννα 1998 – 500 χρόνια από τη γέννηση του Juraj Julije Klović