Γλωσσική τοπικοποίηση

Ο όρος γλωσσική τοπικοποίηση αναφέρεται στην διαδικασία προσαρμογής ενός προϊόντος που έχει ήδη μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες σε μια συγκεκριμένη χώρα ή περιοχή (αγγλ. localisation, από τη λατινική locus (place) και τον αγγλικό όρο locale, "ένα μικρότερο μέρος όπου συμβαίνει κάτι ή διαδραματίζεται"). Επίσης, είναι η δεύτερη φάση μιας ευρύτερης διαδικασίας μετάφρασης και πολιτισμικής προσαρμογής ενός προϊόντος (για συγκεκριμένες χώρες, περιοχές ή ομάδες) για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές σε διαφορετικές αγορές, μια διαδικασία γνωστή ως διεθνοποίηση και τοπική προσαρμογή. Η γλωσσική τοπικοποίηση διαφέρει από τη μεταφραστική δραστηριότητα επειδή περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη μελέτη της κουλτούρας στην οποία απευθύνεται το προϊόν έτσι ώστε να μπορέσει να το προσαρμόσει στις τοπικές ανάγκες.O όρος τοπικοποίηση μπορεί να προσδιοριστεί και από το αριθμώνυμο L10N (όπως: "το Λ", ακολουθούμενη από δέκα γράμματα και, στη συνέχεια, "N"). Η διαδικασία της τοπικοποίησης σχετίζεται συχνά με την πολιτισμική προσαρμογή και μετάφραση λογισμικού, ηλεκτρονικών παιχνιδιών και ιστοσελίδων, καθώς και ήχου/φωνής αθέατου αφηγητή ή άλλου περιεχομένου πολυμέσων ενώ σχετίζεται λιγότερο συχνά με οποιαδήποτε γραπτή μετάφραση (η οποία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει πολιτισμικές διαδικασίες προσαρμογής). Η τοπικοποιιηση μπορεί να γίνει για χώρες ή περιοχές όπου οι άνθρωποι μιλούν διαφορετικές γλώσσες, ή όπου ομιλείται η ίδια γλώσσα: για παράδειγμα, διαφορετικές διάλεκτοι των Ισπανικών, με διαφορετικά ιδιώματα, ομιλούνται στην Ισπανία και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

 H πρώην Ένωση Βιομηχανικών Προτύπων Τοπικοποίησης (Localization Industry Standards Association) (LISA), δήλωσε ότι η παγκοσμιοποίηση "μπορεί να θεωρηθεί ως ένας κύκλος, αντί για μια ενιαία διαδικασία". Η παγκοσμιοποίηση προϋποθέτει τον προγραμματισμό σχεδιασμού ενός προϊόντος καθώς και την ανάπτυξη μεθόδων για αυτό, έχοντας κατά νου ένα πολυπολιτισμικό κοινό, έτσι ώστε να αποφευχθεί η αύξηση του κόστους,τα προβλήματα ποιότητας και το χάσιμο χρόνου εξομαλύνοντας την προσπάθεια προσαρμογής για κάθε περιοχή ή χώρα. Συνεπώς, η τοπικοποίηση είναι αναπόσπαστο μέρος της συνολικής διαδικασίας που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση. Υπάρχουν δύο κύριες τεχνικές διαδικασίες από τις οποίες αποτελείται η παγκοσμιοποίηση: η διεθνοποίηση και τοπική προσαρμογή. Η πρώτη φάση,η διεθνοποίηση, περιλαμβάνει τα στάδια του προγραμματισμού κ της προετοιμασίας ενός προϊόντος το οποίο χτίζεται βάσει σχεδίου για να υποστηρίξει τις παγκόσμιες αγορές. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, δεν γίνονται πολιτισμικές εκτιμήσεις και αν γίνουν κάποιες ως προς το περιεχόμενο μιας συγκεκριμένης χώρας ή γλώσσας, τότε αυτές αποθηκεύονται προκειμένου να προσαρμοστούν πιο εύκολα. Αν αυτό το περιεχόμενο δεν διαχωριστεί από την όλη διαδικασία σε αυτήν την φάση, τότε αυτό θα πραγματοποιηθεί κατά την διάρκεια της τοπικής προσαρμογής, επιβαρύνοντας όμως την όλη εργασία χρονικά κ χρηματικά. Σε ακραίες περιπτώσεις, προϊόντα που δεν είχαν διεθνοποιηθεί, ενδέχεται να μην μπορούν να προσαρμοστούν τοπικά. Η δεύτερη φάση, η τοπικοποίηση, περιλαμβάνει την πραγματική προσαρμογή του προϊόντος για μια συγκεκριμένη αγορά. Αυτή η φάση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα τέσσερα ζητήματα τα οποία ο LISA περιγράφει ως γλωσσικά, φυσικά, επιχειρηματικά και πολιτιστικά, και τεχνικά ζητήματα. Στο τέλος της κάθε φάσης, δοκιμές (συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης της ποιότητας) εκτελούνται για να διασφαλιστεί ότι το προϊόν λειτουργεί σωστά και οτι ικανοποιεί τις προσδοκίες που έχει ο πελάτης για την ποιότητα του προϊόντος. Αν και είναι μερικές φορές δύσκολο να τεθούν όρια μεταξύ της μετάφρασης και τοπικής προσαρμογής, σε γενικές γραμμές, η τοπική προσαρμογή ασχολείται με σημαντικά μέρη ενός προϊόντος που δεν έχουν να κάνουν με στοιχεία σε μορφή κειμένου. Εκτός από τη μετάφραση (και, ως εκ τούτου, τη γραμματική και την ορθογραφία θέματα που ποικίλλουν από μέρος σε μέρος όπου ομιλείται η ίδια γλώσσα), η διαδικασία της προσαρμογής μπορεί να περιλαμβάνει την αλλαγή γραφικών, την υιοθέτηση τοπικού νομίσματος, την χρήση κατάλληλης μορφής ημερομηνίας και ώρας, διευθύνσεων και αριθμών τηλεφώνου που να ισχύουν για μια τοποθεσία, επιλογές των χρωμάτων, και πολλές άλλες λεπτομέρειες, όπως ακόμα και τον ανασχεδιασμό της εξωτερικής δομής ενός προϊόντος. Όλες αυτές οι αλλαγές έχουν ως στόχο να αναγνωριστούν οι τοπικές ευαισθησίες, να αποφευχθεί η σύγκρουση με την τοπική κουλτούρα, τα έθιμα, κοινές συνήθειες, και να εισαχθεί ένα προϊόν στην τοπική αγορά εναρμονίζοντάς το με τις ανάγκες και τις επιθυμίες της. Για παράδειγμα, η τοπική προσαρμογή έχει ως στόχο να μπορεί να προσφέρει ιστοσελίδες μιας εταιρίας που απευθύνονται σε συγκεκριμένη χώρα ή διαφορετικές εκδόσεις του βιβλίου, ανάλογα με το πού έχει δημοσιευθεί. Σε αντίθεση με την τοπική προσαρμογή η οποία προσαρμόζει ενα προϊόν σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, η παγκοσμιοποίηση σχεδιάζει το προϊόν για να ελαχιστοποιηθεί η επιπλέον εργασία που απαιτείται για κάθε τοπική προσαρμογή. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος δουλεύει για μια εταιρεία που, μέχρι τώρα, λειτουργεί αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η εταιρία πρόκειται να ανοίξει ένα μεγάλο γραφείο στην Κίνα και χρειάζεται μια ιστοσελίδα που να είναι γραμμένη στα Κινέζικα. Η εταιρεία προσφέρει τα ίδια προϊόντα και υπηρεσίες του και στις δύο χώρες, μόνο με κάποιες μικρές διαφορές, αλλά ίσως μερικά από τις πληροφορίες που εμφανίστηκαν στην αρχική ιστοσελίδα που απευθύνονται σε οι Ηνωμένες Πολιτείες να είναι προσβλητικές ή ενοχλητικές στην Κίνα (χρήση σημαιών, χρώματα, εθνικιστικές εικόνες, τραγούδια, κ λπ.). Συνεπώς, αυτή η εταιρεία μπορεί να χάσει μια πιθανή αγορά, εξαιτίας μικρών λεπτομερειών στην παρουσίαση. Επιπλέον, η εταιρεία μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει το προϊόν της στους νέους αγοραστές της, τα βίντεο παιχνίδια είναι το καλύτερο παράδειγμα.Τώρα, ας υποθέσουμε, αντίθετα, ότι η εταιρεία αυτή έχει μεγάλα γραφεία σε δεκάδες χώρες και χρειάζεται μια ειδικά σχεδιασμένη ιστοσελίδα σε κάθε μία από αυτές τις χώρες. Πριν αποφασίσει πώς να προσαρμόσει τοπικά την ιστοσελίδα και τα προϊόντα που προσφέρονται σε κάθε χώρα, ένας επαγγελματίας μιας περιοχής μπορεί να συμβουλέψει την επιχείρηση να δημιουργήσει μια συνολική στρατηγική: να παγκοσμιοποιήσει με τον τρόπο που ο ίδιος ο οργανισμός συνάπτει εμπορικές συμφωνίες. Η εταιρεία μπορεί να θέλει να σχεδιάσει ένα πλαίσιο για την κωδικοποίηση και την υποστήριξη της στρατηγικής αυτής. Η στρατηγική παγκοσμιοποίησης και το πλαίσιο παγκοσμιοποίησης θα παρέχει ομοιόμορφη καθοδήγηση για τις δώδεκα ξεχωριστές προσπάθειες εντοπισμού. Η παγκοσμιοποίηση είναι ιδιαίτερα σημαντική στην ελάφρυνση της επιπλέον εργασίας που εμπλέκεται στον μακροπρόθεσμο κύκλο της τοπικοποίησης. Επειδή η τοπική προσαρμογή δεν σταματά αλλά είναι μια συνεχής διαδικασία, πάντα θα υπάρχουν νέα κείμενα, ενημερώσεις, και εργασίες που θα πρέπει να προσαρμοστούν τοπικά. Για παράδειγμα, καθώς η αρχική ιστοσελίδα ενημερώνεται με την πάροδο του χρόνου, καθεμία από αυτές που έχουν ήδη προσαρμοστεί θα πρέπει να αναβαθμίζεται κιόλας. Αυτός ο κύκλος των εργασιών είναι συνεχής αρκεί το αρχικό σχέδιο να συνεχίζει να εξελίσσεται. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να δημιουργηθούν και να εκσυγχρονιστούν οι διαδικασίες παγκοσμιοποίησης, προκειμένου να εφαρμοστούν οι συνεχείς αλλαγές. Οι κώδικες γλώσσας είναι στενά συνδεδεμένοι με την διαδικασία της τοπικής προσαρμογής, διότι δείχνουν τις τοποθεσίες που εμπλέκονται στη μετάφραση και προσαρμογή του προϊόντος. Χρησιμοποιούνται σε διάφορα πλαίσια, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιούνται άτυπα σε ένα έγγραφο που δημοσιεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση , ή μπορεί να εισαχθούν στο στοιχείο HTML κάτω από το χαρακτηριστικό lang . Στην περίπτωση του διοργανικού εγχειριδίου σύνταξης κειμένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κώδικες γλώσσας βασίζονται στο πρότυπο ISO 639-1 κωδικό alpha-2 .Στην HTML, οι ετικέτες γλώσσας γενικά ορίζονται εντός του Internet Engineering Task Force και της Τρέχουσας Πρακτικής (BCP) 47 [ nb 1]. Η απόφαση για το ποιο ειδος κώδικα ή ετικέτα θα χρησιμοποιήθει εξαρτάται από τη φύση της εργασίας και τις τυχόν απαιτήσεις που καθορίζονται για τον ειδικό της προσαρμογής. Πιο συχνά, υπάρχει ένας κύριος υπο-κωδικός που προσδιορίζει τη γλώσσα (π. χ., "en"), και ένας προαιρετικός υπο-κώδικας με κεφαλαία γράμματα που καθορίζει την εθνική ποικιλία (π. χ., "GB" ή "ΜΑΣ", σύμφωνα με το πρότυπο ISO 3166-2). Οι υπο-κώδικες συνδέονται συνήθως με μια παύλα, αν και, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί με μία κάτω πάυλα.Υπάρχουν πολλαπλές συστήματα γλωσσικής ετικέτας που είναι διαθέσιμα για γλώσσα κωδικοποίησης. Για παράδειγμα, ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) καθορίζει κωδικούς με δυο και τρια γραμματα για την αναπαράσταση γλωσσών στα πρότυπα ISO 639-1 και ISO 639-2, αντίστοιχα.