Σημαία της Σερβίας

Η σημαία της Σερβίας είναι τρίχρωμη και έχει την καταγωγή της από την σημαία του Βασιλιά Στέφανου Βλάντισλαβ η οποία ήταν κόκκινη και μπλε και από την σημαία του Τσάρου Στέφανου Ντουσάν η οποία ήταν λευκή και στο κέντρο της έφερε τον αετό της Ζουπανικής Νεμανικής Δυναστείας σε χρώμα κόκκινο. Αποτελείται από τρεις ίσους οριζόντιους τομείς, κόκκινους στην κορυφή, μπλε στη μέση και λευκούς στο κατώτατο σημείο. Η σημαία έχει στο κέντρο της το μικρό Εθνόσημο της Σερβίας και είναι ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας. Μια παρόμοια σημαία χρησιμοποιήθηκε επίσης στα 1882, όταν πιστοποιήθηκε η Σερβία ως ένα βασίλειο, και εγκαταλείφθηκε το 1918, όταν ενώθηκαν τα βασίλεια Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Το 1945, η Σερβία έγινε δημοκρατία στα πλαίσια της σοσιαλιστικής ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και ένα κομμουνιστικό αστέρι προστέθηκε στη μέση, που αφαιρέθηκε το 1991. Η τρέχουσα μορφή της σημαίας καθιερώθηκε επίσημα στις 17 Αυγούστου 2004 με μορφή επίσημης διαταγής που εκδόθηκε από το Κοινοβούλιο. Από την υιοθέτηση του νέου Συντάγματος της Σερβίας στις 8 Νοεμβρίου 2006, η χρήση της σημαίας έγινε σύμφωνα προς το Σύνταγμα και επίσημη (μαζί με το εθνόσημο και τον ύμνο), Τόσο η κρατική όσο και η εθνική (πολιτική) σημαία εξισώθηκαν (η έκδοση χωρίς το εθνόσημο χρησιμοποιήθηκε ως εθνική σημαία στο μεταξύ). Η χώρα έχει σύνταγμα από τις 10 Νοεμβρίου 2006 . Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στο κτίριο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη στις 5 Ιουνίου του 2006.

 Η αρχαιότερη γνωστή περιγραφή της σερβικής σημαίας είναι αυτή του 1281, κατά την περιγραφή του θησαυρού του Στέφανου Βλαντισλάβ, η οποία έλεγε vexillum unum de zendato rubeo et blavo - σημαία κόκκινου και γαλάζιου υφάσματος. Το αρχαιότερο γνωστό σχέδιο με τη σημαία της Σερβίας χρονολογείται από έναν χάρτη του 1339 του Angelino Dulcert. Ο χάρτης απεικονίζει πολλές σημαίες και η Σερβία αναφέρεται ως Seruja. Η σημαία είναι ένας κόκκινος δικέφαλος αετός σε κίτρινο ή λευκό φόντο. Στη διάρκεια της πρώτης εξέγερσης της Σερβίας, η σπουδαιότερη σημαία ήταν μια λευκή- ερυθρή- μπλε, με τρεις σταυρούς. Υπήρχαν επίσης και σημαίες με άλλα χρώματα. Το 1835 με το Σύνταγμα εκείνης της χρονιάς η σημαία απέκτησε τρεις οριζόντιες λωρίδες διά νόμου, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε. Η σημαία αυτή παρομοιάστηκε με τη σημαία της Γαλλικής Επανάστασης. Ως προς τα χρώματα είναι αντεστραμμένα τα χρώματα της ρωσικής σημαίας. 1882-1918 Το βασίλειο της Σερβίας χρησιμοποίησε τα ίδια χρώματα με το μεγάλο εθνόσημο. Το εμπορικό σήμα περιείχε μόνο το θυρεό και το στέμμα από το μεγάλο εθνόσημο και για το λόγο αυτό μοιάζουν πολύ με τη σημερινή σημαία. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση της σημαίας απαγορευόταν [1]. Έπειτα από τον πόλεμο, δημιουργήθηκε η Γιουγκοσλαβία. Η τότε Σερβία δεν είχε δική της σημαία. 1945-1991 Όταν τέλειωσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Κομμουνιστικός Σύνδεσμος της Γιουγκοσλαβίας ανέλαβε την εξουσία και τη διαίρεσε σε έξι δημοκρατίες, μία εκ των οποίων ήταν η Σερβία. Στο μέσο της νέας σημαίας προστέθηκε ο ερυθρός αστέρας και η ίδια σημαία χρησιμοποιήθηκε τότε και στο Μαυροβούνιο. Έπειτα από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το κόκκινο αστέρι αφαιρέθηκε από τη σημαία και οι επίσημες διαστάσεις ήταν 2:1. Η σημαία που χρησιμοποιούσε το Μαυροβούνιο ήταν ίδια με της Σερβίας ως το 2004. Η σημαία της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας (τμήμα της Βοσνίας Ερζεγοβίνης) είναι η ίδια με αυτήν της Σερβίας αλλά χωρίς το εθνόσημο. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιεί τη σερβική σημαία σε λόγο 1:4 ή μεγαλύτερο, με ενσωματωμένο το σερβικό Σταυρό. Dragana Samardžić: Старе заставе у Војном Музеју, Belgrade 1993. Mih. Gavrilovic, Suspendovanje prvog srpskog ustava februar-mart 1835 god., Arhiv za pravne i drustvene nauke, I, 1906, 410-412. D. Samardzic, Vojne zastave Srba do 1918, Beograd, 1983. D. Matic, Javno pravo Knjazevstva Srbije, Beograd, 1851, 33.