IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σενγκίν

Το Σενγκίν (αλβανικά: Shëngjin‎, Άγιος Ιωάννης στα αλβανικά, τουρκικά: Şingin, ιταλικά: San Giovanni di Medua‎) είναι παράκτια πόλη και πρώην δήμος στον νομό της Λέζα στη βορειοδυτική Αλβανία. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα του δήμου Λέζα. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.091 κάτοικοι. Το Σενγκίν είναι ένας αναπτυσσόμενος τουριστικός προορισμός, γνωστός για τις παραλίες και τα καταλύματά του. Το Σενγκίν είναι μια από τις πολλές πόλεις του νομού της Λέζα και διαθέτει ένα από τα λιμάνια εισόδου της Αλβανίας στην Αδριατική Θάλασσα.

 Το Σενγκίν είναι μέρος του νομού της Λέζα, και έχει χιλιάδες χρόνια αρχαίας ιστορίας και πολιτισμού. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η Λέζα θεωρείται ως η τοποθεσία του Συνδέσμου της Λέζα, όπου ο Σκεντέρμπεης σύστησε τη συμμαχία των Αλβανών ηγεμόνων στον αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ακτογραμμή του Σενγκίν παρείχε πάντοτε ένα σημαντικό γεωγραφικό πλεονέκτημα στην περιοχή για πάνω από χίλια χρόνια. Η πόλη ήταν γνωστή ως Σινγκίν κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1924, η αλβανική κυβέρνηση μετονόμασε το Σενγκίν σε Ουίλσον, προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Γούντροου Ουίλσον για την υποστήριξη του στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Αλβανίας.Τα τελευταία χρόνια, το Σενγκίν έχει γίνει ένας σημαντικός τουριστικός προορισμός στην Αλβανία. Η πρώην Κομούνα του Σενγκίν είχε το προνόμιο να φιλοξενεί στην πόλη τους εθνικούς ηγέτες καθώς και τους ξένους αξιωματούχους. Το Σενγκίν βρίσκεται περίπου 100 μέτρα μακριά από τις ακτές της Αδριατικής και κάτω από μια πλάγια που ονομάζεται Ρέντσι και έχει ύψος περίπου 159 μέτρων. Το Σενγκίν βρίσκεται επίσης περίπου 60 χλμ. από το Διεθνές Αεροδρόμιο των Τιράνων. Στα νότια της πόλης βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή του φυσικού πάρκου Κούνα-Βάιν-Τάλε, ένας παράκτιος υδροβιότοπος. Ομοίως, βόρεια της πόλης, βρίσκεται το «Ράνα ε Χεντχούν», ένας παράκτιος αμμόλοφος. Η οικονομία του Σενγκίν επικεντρώνεται γύρω από δύο μεγάλες βιομηχανίες: το λιμάνι και τον τουρισμό. Το λιμάνι του Σενγκίν είναι το βορειότερο και το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Αλβανίας και εξυπηρετεί φορτηγά και αλιευτικά σκάφη. Το λιμάνι του Σεντσίν παρέχει στην περιοχή μια ισχυρή βιομηχανική βάση. Βιαρέτζο, Ιταλία Σαν Φιλίππο ντελ Μέλα, Ιταλία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Shëngjin στο Wikimedia Commons
Λουίς Μίγια

Ο Λουίς Μίγια Άσπας (ισπ:Luis Milla Aspas) είναι παλαίμαχος διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και διακρινόταν για τα οργανωτικά του χαρίσματα.

 Ο Μίγια γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1966 στην Τερούέλ της Αραγωνίας και έχει ύψος 173 εκ.Το 1982/83 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ομόνυμη τοπική ομάδα σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική Κατηγορία της Ισπανίας.Αργότερα αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα και αφού αρχικά αγωνίστηκε στη Σεγούντα Ντιβιθιόν με την Μπαρτσελόνα Β,προωθήθηκε το 1988 στην πρώτη ομάδα,όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1990, όταν και άλλαξε στρατόπεδο υπογράφοντας στην μισητή αντίπαλο της καταλανικής ομάδας,τη Ρεάλ Μαδρίτης. Στους Μαδριλένους έμεινε επτά σεζόν μετρώντας συνολικά 165 συμμετοχές και τρία γκολ πανηγυρίζοντας κατά τη θητεία του στο Σαντιάγο Μπερναμπέου την κατάκτηση αρκετών τίτλων μεταξύ των οποίων και δύο πρωταθλημάτων.Το καλοκαίρι του 1997 αποχωρεί από την «Βασίλισσα» και συνεχίζει την καριέρα του στην Βαλένθια ΚΦ στην οποία και κρέμασε τα παπούτσια του το 2001,μετά τη δεύτερη συνεχόμενη παρουσία της ομάδας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Μίγια είχε αγωνιστεί 3 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας την περίοδο 1989/90 ενώ από το 2007 είναι βοηθός προπονητή στη Χετάφε. Μπαρτσελόνα Κύπελλο Κυπελλούχων:1989 Κύπελλο Ισπανίας:1990Ρεάλ Μαδρίτης Πρωτάθλημα:1995,1997 Κύπελλο Ισπανίας:1993 Ισπανικό Σούπερ Καπ:1993Βαλένθια ΚΦ Κύπελλο Ισπανίας:1999 Ισπανικό Σούπερ Καπ:1999 Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ:2000,2001
Πόρτλαντ (Μέιν)

Το Πόρτλαντ (Portland) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας του Μέιν και η έδρα της κομητείας Κάμπερλαντ. Το 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 66.194 κατοίκους, παρουσιάζοντας αύξηση 3 τοις εκατό σε σχέση με την απογραφή του 2000. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Πόρτλαντ με πληθυσμό πάνω από 500.000 στεγάζει πάνω από το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού του Μέιν.

 Η ιστορική περιοχή Ολντ Πορτ (Παλαιό Λιμάνι) κατά μήκος του λιμανιού του Πόρτλαντ, στις εκβολές του Ποταμού Φορ και τμήμα του Κόλπου Κάσκο, και της Περιοχής των Τεχνών, κατά μήκος της Οδού Κογκρέσου στο κέντρο της πόλης αποτελούν τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα. Ο Κύριος Φάρος του Πόρτλαντ βρίσκεται κοντά στο Ακρωτήριο Ελίζαμπεθ και οριοθετεί την είσοδο στο λιμάνι του Πόρτλαντ. Η σφραγίδα της πόλης απεικονίζει ένα φοίνικα που αναδύεται από τις στάχτες, θέμα που σχετίζεται και με το σύνθημα της πόλης, Resurgam («θα αναστηθώ» στα λατινικά). Αμφότερα αναφέρονται στις ανακάμψεις του Πόρτλαντ από τέσσερεις καταστροφικές πυρκαγιές. Η πόλη Πόρτλαντ του Όρεγκον πήρε το όνομά της από το Πόρτλαντ του Μέιν.Τα Δημόσια Σχολεία του Πόρτλαντ συνιστούν το μεγαλύτερο σχολικό σύστημα στο Μέιν, εξυπηρετώντας περίπου 7.000 μαθητές.
Βαρβάρα Γιαγκελλόνων

H Βαρβάρα, Barbara Jagiellon (15 Ιουλίου 1478 - 15 Φεβρουαρίου 1534) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Β΄ της Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1496 τον Γεώργιο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα: Ιωάννης 1498-1536, διάδοχος της Σαξονίας. Φρειδερίκος 1504-1539, διάδοχος της Σαξονίας. Χριστίνα 1505-1549, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης. Μαγδαληνή 1507-1534, παντρεύτηκε τον Ιωακείμ Β΄ Έκτορα των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Χριστόφορος 1497, Βόλφγκανγκ 1499-1500, Άννα 1500, Χριστόφορος 1501, Αγνή 1503, Μαργαρίτα 1508-1510, απεβίωσαν νωρίς. Z. Wdowiszewski: Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Avalon, Kraków 2005, pp. 131–132 and genealogical table in p. 210.
Φιλέτο ταρτάρ

Το φιλέτο ταρτάρ είναι κρεατικό πιάτο που παρασκευάζεται από ωμό μοσχαρίσιο κιμά ή κρέας αλόγου. Συνήθως σερβίρεται με κρεμμύδια, κάπαρη, πιπέρι, σάλτσα Ουόρσεστερσιρ και άλλα αρτύματα, που συχνά παρουσιάζονται ξεχωριστά, για να προστεθούν για γεύση. Συχνά σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού πάνω από το φιλέτο ταρτάρ. Το όνομα ταρτάρ μερικές φορές γενικεύεται σε άλλα ωμά πιάτα με κρέας ή ψάρι. Μια λιγότερο συνηθισμένη έκδοση στη Γαλλία είναι το ταρτάρ αλέ -ρετούρ (tartare aller-retour), ένας τύπος κυρίως ακατέργαστου αλεσμένου κρέατος που καψαλίζεται ελαφρά και από τις δύο πλευρές.

 Το φιλέτο ταρτάρ βρίσκεται σε πολλές ευρωπαϊκές κουζίνες. Στη βελγική έκδοση, υπάρχει το filet américain (επίσης γνωστό ως préparé), που γενικά φτιάχνεται με μαγιονέζα και καρυκεύεται με κάπαρη και φρέσκα βότανα. Παλαιότερα φτιαχνόταν από κρέας αλόγου. Συνήθως σερβίρεται με πατάτες τηγανητές.Στην Τσεχία και τη Σλοβακία το φιλέτο ταρτάρ (tatarský biftek) βρίσκεται σε πολλά εστιατόρια. Το κρέας είναι αλεσμένο άπαχο φιλέτο και έχει ωμό κρόκο αυγού σε βαθούλωμα στη μέση. Το κρέας μπορεί να αναμειχθεί με βότανα και μπαχαρικά, αλλά συνήθως δίνονται στον πελάτη μπαχαρικά και καρυκεύματα να τα προσθέσει για γεύση. Το φιλέτο ταρτάρ συνήθως σερβίρεται με φρυγανισμένο ψωμί και ωμές σκελίδες σκόρδου για να αλειφτούν στο ψωμί. Στην Πολωνία, το φιλέτο ταρτάρ είναι γνωστό ως «tatar» ή «befsztyk tatarski» και παραδοσιακά σερβίρεται ως ορεκτικό με κρεμμύδια κομμένα σε κύβους, άνηθο τουρσί, μανιτάρια τουρσί, κρόκο αυγού, μπαχαρικά και, προαιρετικά, εκχύλισμα μαγιάς ή κόλιανδρο. Μια παραλλαγή του φιλέτου ταρτάρ υπάρχει επίσης στο δανέζικο smørrebrød, όπου σερβίρεται σε rugbrød (ψωμί σίκαλης) με ανάμικτες γαρνιτούρες. Στη Σουηδία, το φιλέτο ταρτάρ, råbiff, συνήθως σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού, ωμά κρεμμύδια, παντζάρια παστωμένα σε κύβους και κάπαρη. Στη Φινλανδία, το tartarpihvi σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού, ωμά κρεμμύδια, τουρσί και αλατισμένα αγγούρια και κάπαρη. Παραλλαγές του πιάτου περιλαμβάνουν ντρέσινγκ με σάλτσα βουτυρογάλακτος και αβγοτάραχο σολομού. Η (ευρωπαϊκή) ρωσική έκδοση μπορεί να περιλαμβάνει αλατισμένο μανιτάρια τουρσί και φρυγανισμένο λευκό ψωμί. Το φιλέτο ταρτάρ, γνωστό στα αγγλικά ως steak tartare, σερβίρεται σε πολλά εστιατόρια υψηλών προδιαγραφών στις Ηνωμένες Πολιτείες.Στο Ουισκόνσιν, ένα σάντουιτς φιλέτου ταρτάρ, που αποκαλείται «κανιβαλικό σάντουιτς», είναι δημοφιλές στους απογόνους των Γερμανών μεταναστών· χρησιμοποιεί κόντρα φιλέτο, ψωμί σίκαλης, αλάτι, πιπέρι και ψιλοκομμένα κρεμμύδια. Η χιλιανή κουζίνα διαθέτει ένα πιάτο από έτοιμο ωμό βόειο κρέας που ονομάζεται κρούδος (crudos). Στη νότια Βραζιλία, επηρεασμένη από Γερμανούς μετανάστες, είναι γνωστό ως Hackepeter ή Carne de Onça στην Κουριτίμπα όπου αυτό το πιάτο είναι πολύ συνηθισμένο και σερβίρεται καλυμμένο με σχοινόπρασο. Οι Αιθίοπες τρώνε ένα πιάτο από ωμό, βοδινό κιμά που ονομάζεται κίτφο.
Ισχίο

Στην ανατομία των σπονδυλωτών, το ισχίο αναφέρεται είτε σε ανατομική περιοχή είτε σε άρθρωση. Η περιοχή του ισχίου είναι τοποθετημένη πλευρικώς στην εμπρόσθια στην περιοχή των γλουτών, χαμηλότερα από την λαγόνια κορυφή. Ο αρθρώτης του ισχίου, που αναφέρεται επιστημονικά ως ο ακετολοφαρμακώδης σύνδεσμος, είναι ο σύνδεσμος μεταξύ του μηρού και της κοτύλης της λεκάνης και η κύρια λειτουργία του είναι να υποστηρίζει το βάρος του σώματος σε κατά τη διάρκεια του περπατήματος ή του τρεξίματος. Οι αρθρώσεις ισχίου έχουν πολύ σημαντικούς ρόλους στη συγκράτηση της ισορροπίας και στη διατήρηση της γωνίας κλίσης της πυέλου.

 Η άρθρωση του ισχίου είναι ένας αρθρικός σύνδεσμος που σχηματίζεται από την άρθρωση της στρογγυλεμένης κεφαλής του μηριαίου οστού και της κοτύλης της λεκάνης. Αποτελεί την πρωταρχική σύνδεση μεταξύ των οστών του κάτω άκρου και του αξονικού σκελετού του κορμού και της λεκάνης. Και οι δύο επιφάνειες των αρθρώσεων καλύπτονται με ένα ισχυρό, αλλά λιπαρό στρώμα που ονομάζεται αρθρικός υαλώδης χόνδρος. Το κυπελλοειδές κοτύλο σχηματίζει την ένωση τριών πυελικών οστών. Η κεφαλή του μηριαίου οστού είναι προσαρτημένη στον άξονα από μια περιοχή λεπτού λαιμού που συχνά είναι επιρρεπής σε κάταγμα στους ηλικιωμένους, η οποία οφείλεται κυρίως στις εκφυλιστικές επιδράσεις της οστεοπόρωσης. Το ισχίο αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος, και χρειάζεται για το βάδισμα, το κάθισμα και την διατήρηση της ισορροπίας κατά την ορθοστάτηση. Το ισχίο λόγω του ότι υποστηρίζει όλα τα φορτία του ανθρώπινου σώματος και λόγω του ότι εκτελεί έναν τεράστιο αριθμό βημάτων ετησίως (περίπου 1.500.000) υφίσταται πολύ μεγάλη καταπόνηση. Τα οστά και οι παρακείμενοι ιστοί της άρθρωσης του ισχίου μπορούν να προσβληθούν από διάφορες παθήσεις που προκαλούν πόνο και περιορισμό στην κίνηση. Αυτές συνήθως είναι εντοπισμένες, αλλά υπάρχουν και φορές που αποτελούν μέρος μιας συστηματικής νόσου. Η πιο συχνή παθολογική κατάσταση που αναπτύσσεται στο ισχίο είναι η αρθρίτιδα και συνήθως είναι εκφυλιστικού τύπου. Οι αθλητικές κακώσεις του ισχίο αναπτύσσονται σε ασθενείς που ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες, το μπαλέτο, την ενόργανη και τους δρόμους αντοχής. Τα κατάγματά του ισχίου αποτελούν έναν από τους συχνότερους και πιο επικίνδυνους τραυματισμούς των ηλικιωμένων.
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 1991

Οι βουλευτικές εκλογές του 1991 ήταν οι έκτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Διεξήχθησαν στις 19 Μαΐου 1991 για την εκλογή των 56 εκ των 80 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

 Η Κύπρος είναι μια ενιαία δημοκρατία με προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άμεσα εκλεγμένος στο μέσο της νομοθετικής περιόδου, είναι και αρχηγός κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης, και προεδρεύει του εκτελεστικού Υπουργικού Συμβουλίου. Ωστόσο, οι αναλογικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων διευκολύνουν τον πολυκομματισμό, όπου το κόμμα του εκλεγμένου προέδρου συνήθως συμμαχεί με άλλα μικρότερα κόμματα για να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας που συνήθως προσαρμόζεται στις κοινοβουλευτικές αλλαγές μετά τις βουλευτικές εκλογές. Οι 80 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται από έξι πολυπληθείς εκλογικές περιφέρειες, με τον αριθμό των εδρών να κατανέμεται ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε περιφέρειας. Από τις 80 θέσεις, οι 56 εκλέγονται από τους Ελληνοκύπριους και οι 24 από τους Τουρκοκύπριους. Ωστόσο, λόγω του διχοτόμησης του νησιού μετά την τουρκική εισβολή του 1974, οι 24 τουρκοκυπριακές έδρες μένουν κενές και η Βουλή των Αντιπροσώπων είχε εκ των πραγμάτων 56 έδρες από την αύξησή τους το 1985.Οι εκλογές διεξήχθησαν με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Οι Βουλευτικές Εκλογές διενεργήθηκαν και ρυθμίστηκαν με βάση τις διατάξεις των περί Εκλογής Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων Νόμων του 1979 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.Για σκοπούς βουλευτικών εκλογών η Κυπριακή Δημοκρατία διαιρέθηκε σε έξι εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες αντιστοιχούσαν στις έξι διοικητικές περιφέρειες. Οι 56 βουλευτικές έδρες κατανεμήθηκαν κατά εκλογική περιφέρεια με βάση τον αριθμό των εγγεγραμμένων εκλογέων κάθε εκλογικής περιφέρειας. Οι εκλογικές περιφέρειες ήταν: Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας (21 έδρες) Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού (12 έδρες) Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου (11 έδρες) Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας (5 έδρες) Εκλογική Περιφέρεια Πάφου (4 έδρες) Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας (3 έδρες)Η Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται για πενταετή θητεία, όμως αυτή μπορεί να αυτοδιαλυθεί πρόωρα, με απόφαση που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία των μελών της. Στις εκλογές συμμετείχαν 5 κόμματα/κινήματα, 1 συνασπισμός κομμάτων και 3 ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχουν αντιπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων των μειονοτήτων στην Κύπρο, χωρίς να έχουν δικαίωμα ψήφου. Η εκλογή τους διεξήχθη ταυτόχρονα και παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές για ανάδειξη των πενήντα έξι Ελληνοκύπριων βουλευτών. Εξελέγησαν οι: Ιωάννης Πογιατζής (για Μαρωνίτες) Αράμ Καλαϊτζιάν (για Αρμένιους) Μπενίτο Μαντοβάνη (για Λατίνους) ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος) (με κατάλογο των εκλεγμένων βουλευτών) «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020. «Νόμος ρυθμιζών τα της εκλογής μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
Ντέλτσεβο

Το Ντέλτσεβο (σλαβομακεδονικά: Делчево‎ /ˈdɛɫtʃɛvɔ/) είναι μια μικρή πόλη στη Βόρεια Μακεδονία. Στην πόλη βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ντελτσέβου. Η πόλη πήρε την ονομασία της από τον επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ.

 Στο Ντέλτσεβο κατοικούν 11500 κάτοικοι. Το Ντέλτσεβο βρίσκεται 164 χιλιόμετρα ανατολικά των Σκοπίων. Μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων η πόλη ήταν μια μικρή επαρχιακή πόλη ερειπωμένων σπιτιών και ένα μικρό αριθμό καταστημάτων βιοτεχνίας με στενά λασπώδη δρομάκια. Από το 1929 έως το 1941 η πόλη ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Το Ντέλτσεβο είναι αδελφοποιημένο με: Μπλαγκόεβγκραντ, Βουλγαρία Σιμιτλί, Βουλγαρία Γιάγκοντινα, Σερβία Βισσόροτ, Ουκρανία Μπουρνόβας, Τουρκία Ζιραρτούφ, Πολωνία Φελσοζσόλκα, Ουγγαρία Βαλεντί ντε Μούντε, Ρουμανία www.delcevo.gov.mk www.delcevo.com Delcevo.cjb.net
Ανθεμούς

Η Ἀνθεμούς ή Ανθεμούντας ή Ανθεμούσσα ήταν περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας, τοποθετημένη στα νοτιοδυτικά της Μυγδονίας. Γεωγραφικά ανήκει στην χερσόνησο της Χαλκιδικής. Αποτελούσε τμήμα της Μυγδονίας, νότια της Κρηστωνίας και περιλάμβανε την περιοχή νότια της λίμνης Κορώνειας, το βουνό Κισσός (σήμερα Χορτιάτης) και την κοιλάδα του ποταμού Ανθεμούντα.

 Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, πρώτος βασιλιάς της Ανθεμούντος ήταν ο Μέροπας, ο οποίος σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να αποκτήσει ως σύντροφο την Παλλήνη, κόρη του Σίθωνα Η περιοχή ενσωματώθηκε το 510 π.Χ. στο Μακεδονικό Βασίλειο, έπειτα από την αποχώρηση του Πέρση βασιλιά, Δαρείου Α' . Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αμύντας Α' την πρόσφερε ως καταφύγιο και δωρεά το 505 π.Χ. στον τύραννο Ιππία, γιο του Πεισίστρατου, χωρίς όμως εκείνος να δεχτεί την προσφορά. Επειδή ο Αμύντας πιθανώς δεν κατείχε την περιοχή, το γεγονός υποδηλώνει σχέδιο κοινής κατοχής με τον Ιππία. Η περιοχή περιέρχεται στη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία έπειτα από την κατάκτηση των Αθηναίων το 432 π.Χ. Αργότερα καταλήφθηκε από τους Ολύνθιους το 382 π.Χ. για να επανέλθει στο Μακεδονικό Βασίλειο το 379 π.Χ. Το 356 π.Χ. ο Φίλιππος Β' έδιωξε την αθηναϊκή φρουρά της Ανθεμούντος και την παρέδωσε στους Χαλκιδείς έπειτα από την υπογραφή συμμαχίας, η οποία καταλύθηκε ένα χρόνο αργότερα. Επανήλθε στο Μακεδονικό Βασίλειο, πριν την καταστροφή της Ολύνθου από τον Φίλιππο Β'. Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλέξάνδρου, όπως εξιστορείται από τον ιστορικό Αρριανό, οι Εταίροι της Ανθεμούντος είχαν σχηματίσει χωριστό ιππικό σώμα, την Ανθεμουσία Ίλη, που συμμετείχε στη μάχη της Ισσού. Ο Περοίδας, γιος του Μενεσθέα, είχε υπό τις διαταγές του το βαρύ ιππικό των Εταίρων, οι οποίοι φημίζονταν για την ιππική τους δεινότητα. Οι Εταίροι της Ανθεμούντος πιθανώς αποίκησαν την πόλη Ανθεμουσιάδα στη Μεσοποταμία. Πρωτεύουσα πόλη της περιοχής ήταν η ομώνυμη πόλη Ανθεμούς, που πιθανολογείται ότι βρίσκεται κοντά στην σύγχρονη κωμόπολη της Γαλάτιστας, στη θέση Αγία Αναστασία. Στην περιοχή, στην κοιλάδα του ποταμού Ανθεμούντα, εντοπίζονται προϊστορικές εγκαταστάσεις και μεταγενέστερες της κλασικής και ελληνιστικής εποχής. Ανθεμουσιάς Δήμος Ανθεμούντα
Βίλβορντε

Το Βίλβορντε (ολλανδικά: Vilvoorde, γαλλικά Vilvorde), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Φλαμανδικής Βραβάντης. Έχει έκταση 21,47 χμ² και πληθυσμό 44.015 κατοίκους (2018).

 Η επίσημη γλώσσα του Βίλβορντε είναι η ολλανδική. Υπάρχει γαλλόφωνη μειονότητα περίπου 20%, συγκεντρωμένη ειδικά στη γειτονιά του Κονινγκσλό (Koningslo) που συνορεύει με τις Βρυξέλλες. Στην πόλη κατοικεί μεγάλη ισπανική μειονότητα. Στο κέντρο της πόλης, 1 στους 10 κατοίκους έχουν την ισπανική υπηκοότητα και το ποσοστό των Βέλγων με ισπανικές ρίζες είναι ακόμη μεγαλύτερο. Οι περισσότεροι μετανάστευσαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από το Πενιαρρόγια-Πουεμπλονουένο στην Ανδαλουσία. Υπάρχει επίσης μεγάλη μαροκινή κοινότητα και πολλές μικρότερες κοινότητες πιο πρόσφατων μεταναστών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων, Σλαβομακεδόνων και Πορτογάλων. (Ολλανδικά) Επίσημη ιστοσελίδα
Σπάνιελ μπρετόν

Το σπάνιελ μπρετόν, σπάνιελ της Βρετάνης ή επανιέλ μπρετόν είναι μια φυλή σκύλου η οποία ανήκει στη κατηγορία των σκύλων κυνηγών που εκτρέφονται κατά κύριο λόγο για το κυνήγι πουλιών. Αν και λέγονται σπάνιελ, τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με αυτά ενός πόιντερ ή ενός σέτερ.

 Προέλευση: Γαλλία Χαρακτήρας / Χαρακτηριστικά: ισορροπημένος, ευγενικός, τρυφερός, φιλικός Ύψος: 43 - 52 cm Βάρος: 15 - 25 kg Χρησιμότητα: κυνήγι Το όνομά τους τα σπάνιελ μπρετόν το παίρνουν από τη περιοχή της Βρετάνης, στη βορειοδυτική Γαλλία. Η περιοχή στα αγγλικά λέγεται Μπρίτανι, και γι' αυτόν τον λόγο ο σκύλος στα αγγλικά ονομάζεται μπρίτανι. Τα σπάνιελ μπρετόν απεικονίζονται για πρώτη φορά σε ταπισερί και πίνακες ζωγραφικής από τον 17ο αιώνα. Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν πορτοκαλί και λευκά σκυλιά να κυνηγούν και να ανακτούν το θήραμα. Η πρώτη γραπτή και επαληθεύσιμη αναφορά στα σπάνιελ μπρετόν προέρχεται από μια περιγραφή κυνηγιού που γράφτηκε από τον αιδεσιμότατο Ντέιβις το 1850. Ο Ντέιβις περιγράφει το κυνήγι με μικρά κοντόουρα σκυλιά που είχαν έδειχναν και ήταν εξαιρετικοί ιχνηλάτες. Ήταν περίπου την ίδια περίοδο που τα σύγχρονα απάνιελ μπερτόν φημολογείται ότι είχαν εκτραφεί με ζευγάρωμα με αγγλικά σέτερ. Πρώτη φορά παρουσιάστηκε στην έκθεση σκύλων του Παρισιού το 1900, αν και η ράτσα ήταν γνωστή στην Ευρώπη για αιώνες. Τα σπάνιελ μπρετόν αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά ως φυλή το 1907, όταν ένα πορτοκαλί και λευκό αρσενικό που ονομάζεται "Boy" καταχωρήθηκε στη Γαλλία. Στην Αμερική η ράτσα εγκρίθηκε από το American Kennel Club το 1934. Τα σπάνιελ μπρετόν μπορει να έχουν χρώμα καφε-ασπρο, μαυρο-ασπρο, ακομα και καφε-μαυρο-ασπρο. Γενικά ξεχωρίζουν απο τις υπολοιπες ρατσες γιατι εχουν πυκνο τριχωμα, κοντη ουρα και ειναι μεσαιου μεγεθους. Στα γαλλικα η λεξη γραφεται Epagneul Breton και ειναι πραγματικά εξαιρετικά σκυλιά, άψογοι κυνηγοί και καλά στην φερμα και στο απορτ.
Hide

Ο Χιντέτο Ματσουμότο ή αλλιώς hide (ιαπωνικά: 松本 秀人‎, 13 Δεκεμβρίου 1964 – 2 Μαΐου 1998) ήταν Ιάπωνας μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός. Ήταν βασικός κιθαρίστας του ιαπωνικού heavy metal συγκροτήματος X Japan. Από το 1993 και έπειτα έκανε σόλο καριέρα, ενώ υπήρξε και συνεργάτης των Αμερικανών Zilch. Επίσης, αποτέλεσε τον ιδρυτή και μάνατζερ του συγκροτήματος hide with spread beaver.

 Ο hide απεβίωσε στις 2 Μαΐου του 1998 σε ηλικία 33 χρόνων. Μετά από μία νύχτα με κατάποση αλκοόλ, κρεμάστηκε με μία πετσέτα στο χερούλι του διαμερίσματός του στο Τόκιο. Είχε επιστρέψει στην Ιαπωνία έπειτα από μία τρίμηνη διαμονή στο Λος Άντζελες. Βρέθηκε αναίσθητος στις 07:30 πμ, μεταφέρθηκε σε ένα νοσοκομείο στο Χίροο της Σιμπούγια και ανακοινώθηκε νεκρός στις 8:52 πμ. Ο θάνατός του κρίθηκε από τους αρμόδιους ως αυτοκτονία. Επίσημη ιστοσελίδα Hide στο YouTube LEMONed Shop, επίσημο κατάστημα
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1970

Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1970 ήταν το 8ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Παρτιζάνι Τιράνων, η πρώτη ομάδα από την Αλβανία που αναδείχθηκε νικήτρια του θεσμού. Στον τελικό αντιμετώπισε την Μπερόε Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας, η οποία δεν παρουσιάστηκε για τον επαναληπτικό στα Τίρανα, με συνέπεια να ηττηθεί χωρίς αγώνα. Η συγκεκριμένη διοργάνωση υπήρξε η συντομότερη σε διάρκεια από όλες τις προηγούμενες, καθώς διήρκεσε μόλις 5 μήνες από τις 11 Μαρτίου έως τις 16 Αυγούστου 1970.

 11/03/1970, Αιγάλεω - Μπερόε 0-2 (Τάκωφ 7', Μπέλτωφ 33') 20/07/1970, Μπερόε - Αιγάλεω 4-2 (; - Εξωμανίδης 57', Γιαννακόπουλος 73') 03/06/1970, Αιγάλεω - Εσκισεχίρσπορ 3-0 (Γιαννακόπουλος 14', Χρυσοστόμου 54', Λυκουρίνος 82') 07/06/1970, Μπερόε - Εσκισεχίρσπορ 1-0 14/07/1970, Εσκισεχίρσπορ - Μπερόε 3-1 30/08/1970, Εσκισεχίρσπορ - Αιγάλεω 2-0 (Ντογάν Σινόγλου 69', Φετχί Χεπάρ 87')Σχόλια: το Αιγάλεω ξεκίνησε με δύο ήττες από την Μπερόε, οπότε η συμμετοχή του απέκτησε τυπική σημασία. Κατάφερε πάντως να κάνει μια εντυπωσιακή νίκη επί της Εσκισεχίρσπορ με 3-0. * Σημείωση: η Παρτιζάνι και η Σλόμποντα τερμάτισαν ισόβαθμες, με την πρώτη θέση να καταλαμβάνει η αλβανική ομάδα λόγω καλύτερου συντελεστή (ή αναλογίας) τερμάτων. Αυτό αποτελούσε το πρώτο κριτήριο κατάταξης στις τότε περιπτώσεις ισοβαθμίας, αντί της διαφοράς τερμάτων που σύντομα άρχισε να εφαρμόζεται σταδιακά, και προέκυπτε από το λόγο (κλάσμα) της επίθεσης προς την άμυνα κάθε ομάδας. 15/04/1970, Σλόμποντα - Παρτιζάνι 1-1 06/05/1970, Παρτιζάνι - Ουνιβερσιτάτεα 1-0 25/05/1970, Ουνιβερσιτάτεα - Παρτιζάνι 0-1 10/06/1970, Σλόμποντα - Ουνιβερσιτάτεα 2-2 17/06/1970, Ουνιβερσιτάτεα - Σλόμποντα 1-1 01/07/1970, Παρτιζάνι - Σλόμποντα 1-2 ΤΕΛΙΚΟΣ (α΄ αγώνας): Στάρα Ζαγκόρα, 9 Αυγούστου 1970ΤΕΛΙΚΟΣ (β΄ αγώνας): Τίρανα, 16 Αυγούστου 1970* Σημείωση: στο β΄ τελικό η Μπερόε δεν μετέβη να αγωνιστεί και το παιχνίδι κατακυρώθηκε 3-0 υπέρ της Παρτιζάνι. Αρχείο Βαλκανικού Κυπέλλου, Romeo Ionescu, RSSSF (Recreation & Sports Soccer Statistics Foundation) Balkan Cup, Mehmet Çelik, Turkish Soccer
Μαρτουνί, Γκεγαρκουνίκ

Το Μαρτουνί είναι πόλη και αστική δημοτικά κοινότητα στην επαρχία Γκεγαρκουνίκ της Αρμενίας, που βρίσκεται στις νότιες ακτές της λίμνης Σεβάν. Από την απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 12.894 κατοίκων. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Μαρτουνί είναι περίπου 11.200.

 Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η περιοχή του σημερινού Μαρτουνί ήταν γνωστή ως Μετς Κζνουτ. Μεταξύ του 1830 και 1922 ονομάστηκε Νερκίν Γαρανλούγ. Το 1926 ονομάστηκε Μαρτουνί προς τιμήν του μπολσεβίκου ηγέτη και προέδρου του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτροπών της Αρμενίας Αλεξάντρ Μιασνικιάν, του οποίου το ψευδώνυμο ήταν Μαρτουνί. Καβάλα, Ελλάδα, από το 2001.
Τζέσικα Τσάστεϊν

Η Τζέσικα Τσάστεϊν (Jessica Michelle Chastain, 24 Μαρτίου 1977) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή με τη συμμετοχή της στην ταινία Το Δέντρο της Ζωής (The Tree of Life) το 2011. Έχει επίσης εμφανιστεί στις ταινίες Το Χρέος (The Debt, 2010), Το Καταφύγιο (Take Shelter, 2011) και Υπηρέτριες (The Help, 2011), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA β' γυναικείου ρόλου. Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ταινία Zero Dark Thirty σε σκηνοθεσία της Κάθριν Μπίγκελοου. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα. Συμπεριλήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.

 Η Τζέσικα Τσάστεϊν γεννήθηκε Τζέσικα Χάουαρντ στη Βόρεια Καλιφόρνια από τους Τζέρι και Μάικλ Χάουαρντ. Η μητέρα της είναι σεφ και ο πατέρας της πυροσβέστης και αποτελεί το ένα από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Η Τσάστεϊν φοίτησε στη σχολή Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη, όπου συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές και ταινίες. Ξεκίνησε την καριέρα της στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στην τηλεταινία Dark Shadows (2004). Αργότερα έκανε γκεστ εμφανίσεις σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές όπως Στην Εντατική (ER), Veronica Mars και Law & Order: Trial By Jury. Το 2008 πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Jolene. Επόμενη ταινία της ήταν Το Χρέος (The Debt) σε σκηνοθεσία Τζον Μάντεν. Το 2011 εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες συμπεριλαμβανομένων των Το Δέντρο της Ζωής (The Tree of Life) σε σκηνοθεσία Τέρενς Μάλικ και Texas Killing Fields. Έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της στην ταινία Το Καταφύγιο (Take Shelter). Επίσης έπαιξε στη δραματική ταινία Υπηρέτριες (The Help) μαζί με τις Έμμα Στόουν, Βαϊόλα Ντέιβις και Μπράις Ντάλας Χάουαρντ. Για την ερμηνεία της στην ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA β' γυναικείου ρόλου. Η Τσάστεϊν έχει ολοκληρώσει τα γυρίσματα των ταινιών Wilde Salome, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου θεατρικού έργου του Όσκαρ Γουάιλντ και Κοριολάνος (Coriolanus). Επόμενες ταινίες ήταν τα Παράνομοι (Lawless) σε σκηνοθεσία Τζον Χίλκοτ και το Zero Dark Thirty της Κάθριν Μπίγκελοου. Για την ερμηνεία της στο Zero Dark Thirty έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ και για Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο και βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου Τζέσικα Τσάστεϊν στην IMDb (Αγγλικά)
Χώρα του Βοΐνοβιτς

Η Χώρα του Βοΐνοβιτς (σερβικά: Велбуждско деспотство) ήταν ένα από τα Σερβικά κρατίδια που εμφανίστηκαν κατά την διάλυση της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Πήρε το όνομα του από τον Βόγισλαβ Βογίνοβιτς και την δημιούργησε το 1355, τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του Νίκολα Αλτομάνοβιτς Βογίνοβιτς.

 Πρώτος κυβερνήτης της ήταν ο δούκας Βόγισλαβ Βογίνοβιτς (περίπου 1355-1363), και αργότερα ο ανιψιός του Νίκολα Αλτομάνοβιτς Βοΐνοβιτς (1366-1373). Κατελάμβανε το δυτικό τμήμα της πρώην Σερβικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή, οι περιοχές που περιλαμβάνει η σημερινή Σερβία , το βορειοδυτικό Μαυροβούνιο , νοτιοανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη και νοτιοανατολική Κροατία. Ο Αλτομάνοβιτς αντιμετώπισε τη στρατιωτική συμμαχία των άλλων σερβικών κρατιδίων με αποτέλεσμα η χώρα του να διαλυθεί και να μοιραστεί. Историјски атлас, Геокарта, Београд, 1999
ΦΚ Βαν

Η ΦΚ Βαν (αρμενικά: Φուտբոլային Ակումբ Վան) είναι αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Τσαρεντσαβάν της Περιφέρειας Κοταΐκ. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το κόκκινο.

 Η ΦΚ Βαν ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 2019 στην πόλη Τσαρεντσαβάν, από τον Ρώσο-Αρμένιο επιχειρηματία Όλεγκ Γουκάσοβ. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ από το καλοκαίρι του 2020 μέχρι και σήμερα. Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο του Τσαρεντσαβάν, το οποίο χτίστηκε το 1970 κι έχει χωρητικότητα 5.000 θεατών και διαστάσεις αγωνιστικού χώρου, 110 x 70 μέτρα. Χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της ομάδας ΦΣ Μους Τσαρεντσαβάν μεταξύ 1990 και 1994, όταν εκείνος ο σύλλογος τελικά διαλύθηκε και αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Το Σεπτέμβριο του 2016, το γήπεδο ποδοσφαίρου του σταδίου απέκτησε τεχνητό χλοοτάπητα. Η διαδικασία ανακαίνισης χρηματοδοτήθηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας. Επίσημη σελίδα της ομάδας Η ΦΚ Βαν στην ιστοσελίδα της UEFA Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ
Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου (επίσημη ονομασία: Παγκόσμιο Κύπελλο IAAF, αγγλικά: IAAF World Cup) ήταν μία διεθνής διοργάνωση στίβου υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ένωσης Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF).

 Η διοργάνωση προτάθηκε από τον τότε Πρόεδρο της IAAF Ιταλό Πρίμο Νεμπιόλο και πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1977 ως Παγκόσμιο Κύπελλο IAAF. Η διοργάνωση διεξαγόταν αρχικά κάθε δύο χρόνια, αλλά μετά την καθιέρωση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου το 1983 διοργανώνονταν σε τετραετή βάση. Η διοργάνωση του 1989 διεξήχθη την ίδια χρονιά με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο ζυγό έτος μεταξύ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, διασφαλίζοντας ότι το άθλημα του στίβου είχε παγκόσμιο ανταγωνισμό όλα τα χρόνια.Η αρχική μορφή περιελάμβανε ξεχωριστούς αγώνες ανδρών και γυναικών που αποτελούνταν από 21 αγωνίσματα το καθένα, με ομαδική βαθμολογία ανάλογα με τη θέση τερματισμού κάθε αθλητή. Οκτώ ομάδες, πέντε ηπειρωτικών και τρεις εθνικές, συμμετείχαν με έναν αθλητή σε κάθε αγώνισμα: εάν το στάδιο είχε ένατη λωρίδα, θα επιτρεπόταν επίσης η είσοδος στη διοργανώτρια χώρα. Οι οκτώ συμμετέχοντες περιελάμβαναν τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα δύο κορυφαία κράτη στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό Κύπελλο και ηπειρωτικές ομάδες που περιλαμβάνουν την Αφρική, την Ασία, την Ωκεανία, την υπόλοιπη Αμερική (Βόρεια Αμερική, Αθλητική Ένωση Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής και Νότια Αμερική) και την υπόλοιπη Ευρώπη.Από το 2010, η διοργάνωση μετονομάστηκε σε Κύπελλο Ηπείρων IAAF (IAAF Continental Cup), με τις εθνικές ομάδες να αφαιρούνται και η βαθμολογία των ομάδων ενσωμάτωσε και τα δύο φύλα. Δύο αθλητές ανά μεμονωμένο αγώνισμα συμμετείχαν από τέσσερις περιφερειακές ομάδες: Αφρική, Ασία / Ειρηνικός, Ευρώπη και Αμερική), αν και οι περιοχές είχαν μόνο μία ομάδα η καθεμία για τα αγωνίσματα της σκυταλοδρομίας. Μετά από απόφαση στη 206η Σύνοδο του Συμβουλίου της IAAF, που πραγματοποιήθηκε μετά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, τα αγωνίσματα μεγάλων αποστάσεων αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα και η σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρων τροποποιήθηκε σε μικτό αγώνισμα. Μία διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου, διοργανώθηκε το 2018 από έναν ανεξάρτητο διοργανωτή. Ο αγώνας της IAAF μετονομάστηκε για λίγο σε Διηπειρωτικό Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου το 2019, αλλά η διοργάνωση καταργήθηκε τον Μάρτιο του 2020. Ένα ασημένιο τρόπαιο απονέμονταν στη νικήτρια ομάδα της βαθμολογίας των ανδρών, ενώ το αντίστοιχο των γυναικών αναδιαμορφώθηκε αργότερα και χρησιμοποιήθηκε για το Κύπελλο Ηπείρων. Τα ονόματα των νικητών ήταν χαραγμένα γύρω από το κάτω μέρος και οι νικητές κρατούσαν το τρόπαιο μέχρι την επόμενη διοργάνωση. Αποτελέσματα - Στατιστικά Αποτελέσματα
Σωρείτης

Οι Σωρείτες (Cumulus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο Π.Μ.Ο. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και από όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.

 Οι Σωρείτες είναι πυκνά νέφη με καθαρό περίγραμμα που το σχήμα τους μεταβάλλεται σταθερά. Άλλοτε μοιάζουν σαν λόφοι από αναχώματα ή σαν λευκοί θόλοι, όπως το κουνουπίδι και άλλοτε σαν τούφες από βαμβάκι. Όταν οι ακτίνες του Ήλιου πέσουν πάνω σε σωρείτες αυτές ανακλώνται με μεγάλη ένταση ενώ τα ίδια φαίνονται κατάλευκα και λάμπουν έντονα. Αποτελούνται από υδροσταγονίδια, αν και σε μερικά τμήματά τους όταν παρουσιάσουν θερμοκρασία κάτω από 0 βαθμούς Κελσίου μπορεί να σχηματίσουν παγοκρυστάλλους. Το ύψος της βάσης τους είναι κατά μέσο όρο στα 2.500 μέτρα, επομένως ανήκουν στα λεγόμενα χαμηλά νέφη. Συνήθως σχηματίζονται την ημέρα, όταν στη ξηρά υφίσταται θερμός αέρας που ανυψώνεται, καθώς απαιτούνται ανοδικά ρεύματα για τον σχηματισμό τους. Αντιστρόφως, κατά την διάρκεια της νύκτας, οι σωρείτες κατά κανόνα εξαφανίζονται. Είναι γνωστά στην καθημερινότητα και ως «τα σύννεφα του καλού καιρού». Είναι όντως νέφη καλοκαιρίας, αν και αρκετές φορές μετατρέπονται σε καταιγιδοφόρα σύννεφα, όπως λέγονται οι σωρειτομελανίες, οπότε και παρουσιάζουν διαλείπουσες (όχι συνεχόμενες) βροχοπτώσεις. Το συνολικό ύψος τους μπορεί τότε να φτάσει και τα 13.000 μέτρα. Τα νέφη αυτά είναι εκείνα που εμπλούτισαν σε μύθους την Ελληνική Μυθολογία αλλά και που ενέπνευσαν ένα πολύ μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών ζωγράφων αλλά και αγιογράφων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Σε τέτοια νέφη αγιογραφείται από τους Χριστιανούς και η Πλατυτέρα των Ουρανών. Η διεθνής σύντμησή τους είναι Cu. Σωρειτομελανίες
BBC Sessions (άλμπουμ των Led Zeppelin)

BBC Sessions είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής ζωντανών ηχογραφήσεων του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic". Οι ηχογραφήσεις έγιναν για την εκπομπή "Top Gear" του Τζον Πηλ στις 3 Μαρτίου και στις 24 Ιουνίου 1969, για το "Rhythm and Blues" του Αλέξις Κόρνερ στις 19 Μαρτίου 1969, για το "Tasty Pop Sundae" του Κρις Γκραντ στις 16 Ιουνίου 1969, για το "One Night Stand" στις 27 Ιουνίου 1969 και για το "In Concert" του Τζον Πηλ στις 1 Απριλίου 1971. Όλες οι εκπομπές ήταν μέρος του προγράμματος του BBC και μεταδόθηκαν λίγες ημέρες μετά την ηχογράφηση τους. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια και ανέβηκε στο # 12 των αμερικανικών τσαρτ και το # 10 των αντίστοιχων ιαπωνικών. Το "BBC Sessions" βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ως ασημένιο στη Μεγάλη Βρετανία.

 CD 1 1. You Shook Me (Dixon, Lenoir) - 5:14 2. I Can't Quit You Baby (Dixon) - 4:22 3. Communication Breakdown (Page, Jones, Bohnam) - 3:12 4. Dazed and Confused (Page) - 6:39 5. The Girl I Love She Got Long Black Wavy Hair (Page, Plant, Jones, Bohnam, Estes) - 3:00 6. What Is And What Should Never Be (Page, Plant) - 4:20 7. Communication Breakdown (Page, Jones, Bohnam) - 2:40 8. Travelling Riverside Blues (Page, Plant, Johnson) - 5:12 9. Whole Lotta Love (Page, Plant, Jones, Bonham, Dixon) - 6:09 10. Somethin' Else (Cochran, Sheeley) - 2:06 11. Communication Breakdown (Page, Jones, Bohnam) - 3:05 12. I Can't Quit You Baby (Dixon) - 6:21 13. You Shook Me (Dixon, Lenoir) - 10:19 14. How Many More Times (Page, Jones, Bohnam) - 11:51CD 2 1. Immigrant Song (Page, Plant) - 3:20 2. Heartbreaker (Page, Plant, Jones, Bonham) - 5:16 3. Since I've Been Loving You (Page, Plant, Jones) - 6:56 4. Black Dog (Page, Plant, Jones) - 5:17 5. Dazed and Confused (Page) - 18:36 6. Stairway to Heaven (Page, Plant) - 8:49 7. Going to California (Page, Plant) - 3:54 8. That's the Way (Page, Plant) - 5:43 9. Whole Lotta Love"/"Boogie Chillun'"/"Fixin' to Die"/"That's Alright Mama"/"A Mess of Blues (Bonham, Jones, Page, Plant, Hooker, White, Crudup, Pomus, Shuman) - 13:45 10. Thank You (Page, Plant) - 6:37 BBC Sessions (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 11 Νοεμβρίου 1997 BBC Sessions (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιοςΗνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Στις ηχογραφήσεις του "BBC Sessions" συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικαΤζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάραΤζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτραΤζον Μπόναμ - τύμπανα Allmusic review Sputnik Music review Ultimate Guitar review Αμερικανικά τσαρτ Βρετανικά τσαρτ Γαλλικά τσαρτ Σουηδικά τσαρτ Φινλανδικά τσαρτ Νορβηγικά τσαρτ Ιαπωνικά τσαρτ
Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας

Ως «Μαρτυρικά Χωριά και Πόλεις» χαρακτηρίζονται στην Ελλάδα χωριά ή πόλεις τα οποία έχουν υποστεί μεγάλες καταστροφές από ξένους εισβολείς ή κατακτητές σε περιόδους πολεμικών συγκρούσεων. Ο χαρακτηρισμός αυτός γίνεται επίσημα με προεδρικό διάταγμα. Αφορά συχνότερα οικισμούς που έχουν υποστεί μαζικές εκτελέσεις κατοίκων και καταστροφές την περίοδο της Κατοχής (1941-1944). Παρακάτω αναφέρονται οι οικισμοί που είναι ήδη χαρακτηρισμένοι επίσημα ως μαρτυρικοί. Σημειώνεται βέβαια πως εκκρεμούν αποφάσεις για τον χαρακτηρισμό ως μαρτυρικών αρκετών ακόμα οικισμών της χώρας.

 Ακολουθεί κατάλογος με τα επίσημα αναγνωρισμένα μαρτυρικά χωριά και πόλεις. Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) Προεδρικό Διάταγμα 49/2017 - ΦΕΚ 79/Α/1-6-2017 «Χαρακτηρισμός μαρτυρικών πόλεων και μαρτυρικών χωριών» Αρχειοθετήθηκε 2020-03-26 στο Wayback Machine. Προεδρικό Διάταγμα 32/2020 - ΦΕΚ 59/Α/12-3-2020 Αρχειοθετήθηκε 2020-03-26 στο Wayback Machine. Προεδρικό Διάταγμα 99 ΦΕΚ 13-03-2000 ΦΕΚ 146Α/17-8-2009 ΦΕΚ 195Α/5-8-2005 Θεσσαλονίκη: Εντάχθηκε στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων» iefimerida, ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕ: Tα 5 ελληνικά χωριά που αναγνωρίστηκαν ως μαρτυρικά 73 χρόνια μετά τις θηριωδίες των ναζί, 20 Αυγούστου 2014 Κύρια λήμματαΚατοχή της Ελλάδας 1941-1944 Εθνική Αντίσταση Σφαγές κεντροδυτικής Μακεδονίας Οκτωβρίου 1941Λήμματα κατά τόπους Ιστοσ. greek-holocausts.gr, Δίκτυο μαρτυρικών πόλεων και χωριών (Αρχείο: 2 Οκτωβρίου 2011)
Η ζωή ενός πλαστογράφου

Η ζωή ενός πλαστογράφου (ιαπωνικά: ある偽作家の生涯, προφέρεται: Άρου γκισάκα νο σογκάι, κυριολεκτική μετάφραση: "Η ζωή ενός ψεύτικου καλλιτέχνη") είναι μια ιαπωνική νουβέλα του Γιασούσι Ινουέ. Το έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1951.

 Στις αρχές του 1951, ένας δημοσιογράφος που ασχολείται με θέματα τέχνης λαμβάνει μια πρόσκληση για μια εκδήλωση με αφορμή τη 13η επέτειο του θανάτου του διάσημου ζωγράφου Κεϊγκάκου Ονούκι. Θυμάται την ανάθεση που είχε λάβει από τους συγγενείς του Κεϊγκάκου να γράψει μια βιογραφία για τον καλλιτέχνη πριν από 9 χρόνια και αποφασίζει να ολοκληρώσει επιτέλους αυτό το έργο, το οποίο είχε σταματήσει κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ενώ μελετά τα ημερολόγια του Κεϊγκάκου, βλέπει να αναφέρεται επανειλημμένα το όνομα ενός φίλου του με το όνομα Σινοζάκι. Κάποια στιγμή, συνειδητοποιεί ότι ο Σινοζάκι δεν είναι άλλος από τον πρώην φίλο του Κεϊγκάκου, τον Χοσέν Χάρα, ο οποίος έχει αντιγράψει με μεγάλη επιτυχία την τέχνη του Κεϊγκάκου και την πουλά ως πρωτότυπη. Ο δημοσιογράφος ανακαλεί αναμνήσεις από το 1943, όταν είχε συναντήσει ιδιώτες που είχαν στην ιδιοκτησία τους πίνακες του Κεϊγκάκου και ερχόταν επανειλημμένα αντιμέτωπος με τα τεχνικά άρτια αντίγραφα του Χάρα, αλλά και από το 1945 και το 1947, όταν έμεινε στο χωριό στα βουνά Τσουγκόκου, όπου έζησε ο Χάρα τα τελευταία του χρόνια. Εγκαταλελειμμένος από τη γυναίκα του, ο Χάρα πειραματίστηκε παράνομα με την πυρίτιδα για να δημιουργήσει ένα πυροτέχνημα που να έχει το χρώμα των κόκκινων χρυσάνθεμων. Ο δημοσιογράφος συλλογίζεται τη μοίρα ενός ανθρώπου που, επισκιασμένος από έναν διάσημο φίλο του καλλιτέχνη, δεν κατάφερε να ανγνωριστεί ποτέ για το δικό του ταλέντο και κατέληξε να ξεθωριάσει στην αφάνεια. Η ζωή ενός πλαστογράφου εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Οκτωβρίου του 1951 μέσω του περιοδικού Shinchō και δημοσιεύτηκε σε μορφή βιβλίου την ίδια χρονιά. Στα ελληνικά, το έργο έχει μεταφραστεί από τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη και κυκλοφόρησε το 2005 από τις εκδόσεις Άγρα.
Θεωρία συνωμοσίας του Μαύρου Ιππότη (δορυφόρος)

Η Θεωρία συνωμοσίας του δορυφόρου του Μαύρου Ιππότη (αγγλ.: Black Knight satellite conspiracy theory) ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένα διαστημικό σκάφος σε κοντινή πολική τροχιά γύρω από την Γη που είναι εξωγήινης προέλευσης, και ότι η NASA έχει εμπλακεί σε μια προσπάθεια συγκάλυψης σχετικά με την ύπαρξη και την προέλευσή του. Αυτή η θεωρία συνωμοσίας συνδυάζει πολλές ιστορίες σε μία αφήγηση.Μια φωτογραφία της NASA του 1998 θεωρείται από μερικούς ότι είναι η απόδειξη για να δείξει την ύπαρξη του δορυφόρου Μαύρου Ιππότη, αλλά η NASA έχει δηλώσει ότι αυτό είναι πιθανόν ένα διαστημικό απόβλητο, και συγκεκριμένα μια θερμική κουβέρτα που χάθηκε κατά τη διάρκεια αποστολής EVA.

 Σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες συνωμοσίας των Α.Τ.Ι.Α, ο Μαύρος Ιππότης είναι ένας τεχνητός δορυφόρος εξωγήινης προέλευσης που έχει μπει σε τροχιά γύρω από τη Γη περίπου πριν 13.000 χρόνια. Σύμφωνα με την υπεύθυνη εκπαιδευτικής υποστήριξης Μαρτίνα Ρεντπάθ του Πλανητάριου Αρμάγκ στη Βόρεια Ιρλανδία: Ο Μαύρος Ιππότης είναι ένα συνονθύλευμα από εντελώς άσχετες ιστορίες. Από εκθέσεις των ασυνήθιστων παρατηρητών της επιστήμης, από συγγραφείς που προωθούν τις ιδέες τους και από την ταξινόμηση κατασκοπευτικών δορυφόρων και φωτογραφιών του διαστήματος. Η υπερβολική δόση αυτών των συστατικών που ανακατεύονται με διάφορα σχόλια στο διαδίκτυο μαζί με μια δόση του μύθου, γεννούν την θεωρία ενός εξωγήινου δορυφόρου, του Μαύρου Ιππότη. Η προέλευση του θρύλου του Μαύρου Ιππότη ξεκινά από το 1899, από επαναλαμβανόμενες πηγές σημάτων που υποτίθεται ότι ακούγονταν κατά τη διάρκεια των ραδιοφωνικών πειραμάτων του Νίκολα Τέσλα και μετά από καιρό η καθυστερημένη ηχώ ακούστηκε για πρώτη φορά από τον ερασιτέχνη χειριστή ασυρμάτου Γιόργκεν Χολς, στο Όσλο της Νορβηγίας, το 1928. Η ιστορία του Μαύρου Ιππότη έκανε ντεμπούτο στα μέσα ενημέρωσης τη δεκαετία του 1950, όταν οι Αμερικάνικες εφημερίδες St. Louis Dispatch και San Francisco Examiner, έγραψαν για τον «Δορυφόρο” στις 14 Μάιου 1954. Το περιοδικό Time έγραψε επίσης γι' αυτό στις 7 Μαρτίου 1960. Το 1963, ο Γκόρντον Κούπερ πήγε στο διάστημα με την αποστολή του Μερκιούρι 9. Στην τελική τροχιά του, ο ίδιος ανέφερε ότι είδε ένα λαμπερό πράσινο αντικείμενο μπροστά στην κάψουλα του σε απόσταση να κινείται προς το διαστημόπλοιο του. Ο Σταθμός παρακολούθησης Muchea, στην Αυστραλία, στον οποίο ο Κούπερ ανέφερε το αντικείμενο, εντόπισε αυτό το Άγνωστο Αντικείμενο στο ραντάρ να ταξιδεύει προς τα Δυτικά. Ήταν ο χειριστής του Χαμ Ράδιο που αποκωδικοποίησε προφανώς μια σειρά από σήματα που λήφθηκαν από τον Άγνωστο Δορυφόρο και ερμηνεύεται ως ένα διάγραμμα αστεριών με επίκεντρο το Σύστημα Αστέρων του Έψιλον του Βοώτη. Σύμφωνα με το αποκωδικοποιημένο μήνυμα, ο Μαύρος Ιππότης πιστεύεται ότι προέρχεται από αυτό το Σύστημα Αστέρων, και ήρθε στη Γη πριν από 13.000 χρόνια.
Ντονουσλάβ

Η λίμνη Ντονουσλάβ (ρωσικά: Донузлав‎) είναι η βαθύτερη λίμνη της Κριμαίας (27 μ.) και η μεγαλύτερη της περιοχής Τσορνομόρσκε (47 km²). Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή και για πάρκο αναψυχής της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας . Στην πράξη, η Ντονουσλάβ δεν είναι πλέον λίμνη αλλά μάλλον ένας όρμος από το 1961, όταν σε μια αμμώδη λωρίδα (πλάτους 200–400 μ.) που χωρίζει τη λίμνη από τη Μαύρη Θάλασσα ανοίχτηκε ένα κανάλι πλάτους 200 μέτρων. Η λίμνη είναι τόσο αλμυρή όσο και η θάλασσα δίπλα της, αλλά οι πηγές κάνουν το νερό πολύ πιο γλυκό κοντά στην αρχή της.

 Η λίμνη Ντονουσλάβ είναι γνωστή για μια μυστική ναυτική βάση που κατασκευάστηκε εδώ κατά τη δεκαετία του 1960 ως Σοβιετική Ναυτική Βάση της Κριμαίας. Η βάση ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τη στέγαση αεροσκαφών της κατηγορίας Zubr. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η βάση μεταβιβάστηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και ήταν μία από τις τρεις κύριες ναυτικές βάσεις, γνωστή και ως Ναυτική Βάση του Νότου. Μετά την προσάρτηση της Ουκρανίας στη Ρωσία το 2014, η βάση καταλήφθηκε από τον ρωσικό στρατό, που επανέφερε το προηγούμενο όνομά της. Η λίμνη Ντονουσλάβ βρίσκεται στις περιοχές Τσορνομόρσκε και Σάκι στη χερσόνησο Ταρκανκούτ και στο ανήκει στον δήμο Yevpatoria. Η Ντονουσλάβ είναι μια από τις πολλές λίμνες που βρίσκονται γύρω από τη χερσόνησο. Διαχωρίζεται από τη Μαύρη Θάλασσα με μια μακριά λωρίδα άμμου μήκους 12 χλμ. και πλάτους 0,3 χλμ. έως ενός χλμ. Η λίμνη συνδέεται με τη θάλασσα μέσω μιας διώρυγας. Το μήκος της Ντονουσλάβ είναι 30 χλμ., το πλάτος της φτάνει έως και τα 8,5 χλμ., έχει έκταση 42 τετραγωνικά χλμ. και βάθος έως 27 μέτρα. Έχει αρκετούς μικρούς κόλπους. Οι όχθες της είναι ψηλές, απότομες και στριφογυριστές. Στα διάφορα τμήματα της λίμνης, είναι συνηθισμένη η βλάστηση υγρότοπου (π.χ. κοινός κάλαμος). Στο ανώτερο τμήμα της λίμνης βρίσκονται δύο φράγματα για ιχθυοκαλλιέργεια, ενώ στο μεσαίο τμήμα της υπάρχει μια ναυτική βάση. Στις όχθες της Ντονουσλάβ υπάρχει ένας σταθμός αιολικής ενέργειας με 53 ανεμογεννήτριες. Στη λίμνη καταλήγουν αρκετοί κόλποι (ημιαποξηραμένα ρέματα) μεταξύ των οποίων είναι οι Staryi Donuzlav, Donuzlav, Chernushka και Burnuk. Novoozerne, δήμος Yevpatoria Μύρνη, δήμος Yevpatoria Ozerivka, περιοχή Τσορνομόρσκε Krasnoyarske, περιοχή Τσορνομόρσκε Στις 5 Μαρτίου 2014, κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Κριμαία, Ρώσοι ναύτες κατέστρεψαν δύο ρωσικά πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, το ανθυποβρυχιακό σκάφος Ochakov και το ρυμουλκό Shakhter, στην είσοδο του κόλπου Ντονουσλάβ, για να αποτρέψουν την πρόσβαση των πλοίων του Ουκρανικού Ναυτικού στη Μαύρη Θάλασσα. Yegiazarov, V. At Donuzlav. Да Донузлаве. Заметки подводного охотника. "Berega Tavridy", 2001. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Donuzlav στο Wikimedia Commons
Άμπελος Σύρου

Η Άμπελος, γνωστή στους ντόπιους και ως νησάκι (της) Φάμπρικας, είναι μικρή βραχονησίδα στις νότιες ακτές του νησιού της Σύρου, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 37°23΄30΄΄ Βόρειο και μήκος 24°57΄22΄΄ Ανατολικό..

 Είναι ακατοίκητη και βρίσκεται απέναντι από την παραλία της Φάμπρικας (ανατολικά του χωριού Βάρη) και στην είσοδο του μικρού ομώνυμου λιμανιού. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Το υψόμετρο της βραχονησίδας δεν ξεπερνάει τα 10 μέτρα. Η χλωρίδα της αποτελείται από θαμνώδη βλάστηση (θυμάρι, αλμύρα), ενώ πριν μερικά χρόνια φυτεύτηκαν στο νησί από τους ντόπιους μερικά αλμυρίκια. Στην πανίδα του έχουν παρατηρηθεί τρωκτικά, αποδημητικά πουλιά και γλάροι. Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Φιλοσοφία των Νεότερων Χρόνων

Η Φιλοσοφία των Νεότερων Χρόνων (17ος και 18ος αιώνας) είναι τμήμα της φιλοσοφικής ιστορίας, το οποίο αφενός επηρεάζεται από τη νέα φυσική κοσμοθεωρία (Κοπέρνικος, Γαλιλαίος) και τις νέες μαθηματικές μεθόδους (αναλυτική γεωμετρία) αφετέρου δε ώθησε τις πολιτικές ανατροπές, με αποκορύφωμα την Γαλλική Επανάσταση.

 Ο απώτερος στόχος του ορθολογισμού, ή ρασιοναλισμού ήταν αντίθετος με αυτόν του εμπειρισμού. Αυτή η διαφορά μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: ένας ρασιοναλιστής φιλόσοφος θέτει ως βάση για την φιλοσοφική του κοσμοθεωρία κυρίως το λογικό συμπέρασμα, ενώ ένας εμπειριστής λαμβάνει υπόψη του στην προσπάθεια του για κατανόηση του κόσμου μόνο υποθέσεις, οι οποίες ανάγονται αποκλειστικά και μόνο στην αισθητή αντίληψη. Μολαταύτα, σε πολλά κείμενα ρασιοναλιστών φιλόσοφων συνυπάρχουν επίσης και εμπειρικά στοιχεία, και αντιθέτως. Ως ιδρυτής του ρασιοναλισμού ισχύει ο Ρενέ Ντεκάρτ. Άλλοι σκεπτικιστές, όπως για παράδειγμα ο Ολλανδός Μπαρούχ Σπινόζα και ο Γερμανός Homo Universalis Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς ακολούθησαν τον καρτεσιανό ρασιοναλισμό και τον μετεξέλιξαν. Ο Καρτέσιος (Ρενέ Ντεκάρτ, 1596-1650) ήταν μαθηματικός, φιλόσοφος και επιστήμονας των φυσικών επιστημών. Συχνά του αποδίδεται ο τίτλος "Πατέρας της νεότερης φιλοσοφίας", μιας και ίδρυσε τον σύγχρονο ρασιοναλισμό. Η κατεύθυνση της σκέψης, την οποία ο Καρτέσιος επηρέασε, ονομάζεται καρτεσιανισμός. Για πρώτη φορά ο Καρτέσιος ανέπτυξε την μέθοδο της φιλοσοφικής σκέψης στο έργο του Λόγος περί της Μεθόδου, στο οποίο παρατάσσει με τη σειρά κανόνες, τους οποίους πρέπει κανείς να ακολουθήσει έτσι ώστε να καταλήξει στην πραγματική γνώση.