IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε

Ο Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε (πορτογαλικά: Ribeira Grande) είναι ένας δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στο Νησί Σάντο Αντάο. Έχει έκταση 167 τ.χλμ. και πληθυσμό 21.735 κατοίκων (2005). Πρωτεύουσα είναι η Ριμπέιρα Γκράντε.

 Ο Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε βρίσκεται βορειοδυτικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και βορειοανατολικά του νησιού Σάντο Αντάο. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Παούλ και στα νοτιοδυτικά με το Πόρτο Νόβο. Στα βόρεια, βορειοανατολικά και βορειοδυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Έχει έκταση 167 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση ο εντέκατος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια, το Ριμπέιρα Μπράβα, το Σάντα Καταρίνα, το Δήμος Σάντα Καταρίνα ντο Φόγκο, το Σάντα Κρουζ και το Σαλ. Ο Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε συμπεριλαμβάνει 4 ενορίες: Έιτο Έιτο ντε Μπαΐσο Κοκούλι Λόμπα ντε Σάντο Πάντα ντο Σολ Ριμπέιρα Γκράντε Σιναγκόγκα Τζοάο Αφόνσο Ο Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε έχει πληθυσμό 21.735 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 130 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι σε πληθυσμό ο έκτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου, μετά το Πράια, το Σάο Βισέντε, το Σάντα Κρουζ, το Σαλ και το Σάο Φιλίπε. Ο Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε είναι ένας από τους αρχαιότερους δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Στο τέλος του 19ου αιώνα, συγχωνεύτηκε με το Δήμο Παούλ. Έγινε δήμος του Σάντο Αντάο από το 1971. Δήμοι του Πράσινου Ακρωτηρίου Ιστοσελίδα του Ριμπέιρα Γκράντε
Σέρβοι του Μαυροβουνίου

Οι Σέρβοι του Μαυροβουνίου (σερβικά: Срби уРной Гори/Srbi u Crnoj Gori) ή Μαυροβούνιοι Σέρβοι αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνικότητα στο Μαυροβούνιο (28,7% του πληθυσμού), μετά τους Μαυροβούνιους. Επιπλέον, το 0,64% του πληθυσμού υποστηρίζει ότι έχει διπλή εθνικότητα και ότι είναι δηλαδή Σερβο-Μαυροβούνιος ή Μαυροβουνιο-Σέρβος. Οι Σέρβοι είναι μια ιθαγενής πληθυσμιακή ομάδα που κατοικεί στο Παλαιό Μαυροβούνιο, την Παλαιά Ερζεγοβίνη, την Μπρντα, την Ράσκα, τον Κόλπο του Κότορ και τη Ζέτα.

 Η εθνική γλώσσα του Μαυροβουνίου ιστορικά και παραδοσιακά ονομάζεται σερβική. Σύμφωνα με τον γλωσσολόγο Πάβλε Ίβιτς, δύο διάλεκτοι της σερβικής γλώσσας ομιλούνται στο Μαυροβούνιο: η Διάλεκτος Ανατολικής Ερζεγοβίνης και η Διάλεκτος Ζέτας-Νοτίου Σαντζακίου. Η Διάλεκτος Ανατολικής Ερζεγοβίνης ομιλείται στο Μαυροβούνιο, τη Σερβία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και την Κροατία. Ωστόσο, η Διάλεκτος Ζέτας-Νοτίου Σαντζακίου θεωρείται από τους κρατικούς φορείς ως εθνικό πρότυπο.Περίπου το 42,9% του πληθυσμού της χώρας μιλάει σερβικά ως τη μητρική του γλώσσα, συμπεριλαμβανομένου του 37% των όσων έχουν απογραφεί ως Μαυροβούνιοι. Η σερβική ήταν η μόνη επίσημη γλώσσα του Μαυροβουνίου μέχρι το 2007, ωστόσο η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να χαρακτηρίσει ως μοναδική επίσημη γλώσσα του κράτους τη μαυροβουνιακή, ενώ η σερβική εντάχθηκε σε καθεστώς μειονοτικής γλώσσας. Οι Σέρβοι ανήκουν στο σύνολό τους στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, που αποτελεί τον ισχυρότερο θρησκευτικό θεσμό του Μαυροβουνίου (με συνολικά 460.383 πιστούς, 74% του συνολικού πληθυσμού). Ένας από τους μεγαλύτερους τόπους λατρείας στη χώρα είναι ο Καθεδρικός Ναός της Ανάστασης του Χριστού στην Ποντγκόριτσα.Το μέλλον της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Μαυροβούνιο έχει απειληθεί από τη νεοσυσταθείσα Ορθόδοξη Εκκλησία του Μαυροβουνίου, η οποία διεκδικεί τις σερβικές ορθόδοξες εκκλησίες στο Μαυροβούνιο και υποστηρίζεται από ένα μικρό ποσοστό Ορθοδόξων Χριστιανών στη χώρα. Η κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει την Εκκλησία, εντούτοις καμία από τις Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν έχει πράξει κάτι ανάλογο και την θεωρεί σχισματική. Αρχηγός της είναι ο αμφιλεγόμενος Μίρας Ντέντιτς, πρώην Σέρβος Ορθόδοξος κληρικός. Ο Ντέντιτς καθαιρέθηκε από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά τη διάπραξη μοιχείας, ενώ το 1997 αφορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Κούντουρα Αττικής

Τα Κούντουρα ήταν παλαιός οικισμός της Μεγαρίδας, που άκμασε πληθυσμιακά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και αποτέλεσε κοιτίδα των μεγαλύτερων οικισμών του Θριάσιου Πεδίου. Εγκαταλείφθηκαν σταδιακά μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού τους εγκαταστάθηκε στη Μάνδρα, στη Μαγούλα, στην Ελευσίνα και στο οροπέδιο της Οινόης. Ο οικισμός βρισκόταν στα ορεινά, βόρεια της Μάνδρας, κτισμένος στα μικρά οροπέδια που σχηματίζονται στις ανατολικές απολήξεις του όρους Πατέρας. Η περιοχή των Κούντουρων άρχισε να ανοικοδομείται ξανά κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και σήμερα υπάρχουν στη θέση του εγκαταλελειμμένου οικισμού διάσπαρτοι νεόκτιστοι οικισμοί, όπως ο Άγιος Σωτήρας, το Πανόραμα και το Παλαιοχώρι.

 Τα Κούντουρα κτίστηκαν κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα μ.Χ. με την εγκατάσταση Αρβανιτών στην Αττική και Βοιωτία. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Αρβανίτες κτηνοτρόφοι που μετακινούνταν με τα κοπάδια τους μεταξύ του οικισμού και του Θριάσιου Πεδίου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο πληθυσμός αυξήθηκε σε σημείο να εξελιχθούν τα Κούντουρα σε ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Αττικής. Στα τέλη του 18ου αιώνα παρουσίαζαν όψη κωμόπολης, έχοντας περισσότερα από 300 σπίτια. Οι Κουντουριώτες έδωσαν το παρόν σε πολλά επαναστατικά κινήματα κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Συμμετείχαν στον ΣΤ' Βενετοτουρκικό πόλεμο, στα Ορλωφικά και στην Επανάσταση του 1821, με αποτέλεσμα την καταστροφή του χωριού δύο φορές, την πρώτη το 1698 κατά τη διάρκεια του ΣΤ' Βενετοτουρκικού πόλεμου και την δεύτερη 1826 κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Στην Επανάσταση του 1821 τα Κούντουρα ανέδειξαν τον οπλαρχηγό Νικόλαο Ρόκα ή Ζερβονικόλα που πολέμησε στην Κρήτη.Στα Κούντουρα οφείλει και το επώνυμό της η σημαντική Υδραίικη οικογένεια Κουντουριώτη. Η οικογένεια άλλαξε το αρχικό της επώνυμο όταν ο Χατζη-Γεώργιος Ζέρβας, παππούς του Λάζαρου και του Γεώργιου Κουντουριώτη, ταξίδεψε στα Κούντουρα. Επιστρέφοντας φορούσε την παραδοσιακή στολή των Κουντουριωτών με αποτέλεσμα να του μείνει το παρατσούκλι "Κουντουριώτης", που διατηρήθηκε στους απογόνους του ως επώνυμο. Τα Κούντουρα άρχισαν να ερημώνουν αμέσων μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και οι κάτοικοί τους μετακινήθηκαν σε πεδινότερες τοποθεσίες, αυξάνοντας τον πληθυσμό των οικισμών του Θριάσιου Πεδίου, Μάνδρας, Μαγούλας και Ελευσίνας καθώς και της Οινόης βορειότερα. Τις επόμενες δεκαετίες ο οικισμός εγκαταλείφθηκε εντελώς. Η περιοχή των Κούντουρων που είχε εγκαταλειφθεί οριστικά μετά τα μέσα του 19ου αιώνα άρχισε να επανοικίζεται, καθώς βγήκε από την απομόνωση χάρη στην εθνική οδό Αθηνών – Θηβών. Η τοποθεσία ονομάστηκε τότε Παλαιοκούντουρα ή Παλαιοκούνδουρα, ονομασία που δηλώνει την παλιά θέση του οικισμού Κούντουρα. Η τοποθεσία αυτή βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στους οικισμούς Παλαιοχώρι και Άγιος Σωτήρας, κατά μήκος της παλαιάς εθνικής οδού Αθηνών – Θηβών.
Πέτρος Βουζουνεράκης

Ο Πέτρος Βουζουνεράκης (1942 - 11 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, από τους σημαντικότερους στην Κρήτη και ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ. Καταγόταν από την Ιεράπετρα και διακρίθηκε, μεταξύ άλλων ομάδων, ως παίκτης και προπονητής της τοπικής ομάδας.

 Η καριέρα του ξεκίνησε από την ομάδα του Διαγόρα Ιεράπετρας και έπειτα της Θύελλας Ιεράπετρας. Σε εφηβική ηλικία πήγε από μόνος του στην ομάδα του ΟΦΗ για να δοκιμαστεί, ωστόσο τον απέρριψαν. Την περίοδο από το 1960 ως το 1961 έγινε παίκτης του ΟΦΗ αλλά με υποσχετική για έναν χρόνο , ως το 1961. Την χρονιά εκείνη επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Σύντομα άρχισε να γίνεται γνωστός και στην υπόλοιπη Ελλάδα εξαιτίας του ταλέντου του. Όταν υπηρετούσε ακόμα στο στρατό, δέχτηκε πρόταση από τον προπονητή του Ολυμπιακού Βαγγέλη Χέλμη, η οποία όμως ναυάγησε λόγω εσωτερικών διαφωνιών. Το 1964 παίρνει μεταγραφή στον ΟΦΗ και διακρίθηκε επί 8 χρόνια, πετυχαίνοντας 101 γκολ. Το 1968 συνετέλεσε στο να πετύχει η ηρακλειώτικη ομάδα την άνοδο στην Α΄ εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία της, με την νίκη επί της Ελευσίνας, με 3-0. Το 1969 ο Παναθηναϊκός του Φέρεντς Πούσκας θέλησε να εντάξει στο δυναμικό του τον Βουζουνεράκη, ωστόσο η κίνηση βρήκε την άρνηση του γενικού γραμματέα αθλητισμού της χούντας, Κ. Ασλανίδη. Στον ΟΦΗ παραμένει ως το 1972 και ακολουθεί η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ. Η παρουσία του εκεί ήταν βραχύβια, καθώς δύο απανωτοί τραυματισμοί στον ώμο κατά τους αγώνες με τον ΠΑΟ και με την Καβάλα, έχουν ως αποτέλεσμα να τερματιστεί πρόωρα η καριέρα του, σε ηλικία 30 ετών. Ο Βουζουνεράκης κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λάκη Πετρόπουλο στην εθνική ομάδα στις 28 Οκτωβρίου 1970 στο παιχνίδι με την Ισπανία, στο οποίο η εθνική Ελλάδας είχε ηττηθεί με 2-1. Εκεί, στη Σαραγόσα, αγωνίστηκε ως αλλαγή στη θέση του Μιχάλη Κρητικόπουλου και στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβγαλε την ασίστ για το τέρμα που πέτυχε στον αγώνα εκείνο ο Μίμης Παπαϊωάννου. Ο ποδοσφαιριστής έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Ιεράπετρα. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά. Στον ΟΦ Ιεράπετρας ανέλαβε προπονητής. Πέθανε σε ηλικία 57 ετών, το 1999. Το έργο του αναγνωρίστηκε μετά το θάνατό του, καθώς το όνομά του δόθηκε στο στάδιο της πόλης. athletic radio.gr Κλικ στο παρελθόν, ανάκτηση 4-6-2011. Retrosport: Πέτρος Βουζουνεράκης, ο πρώτος διεθνής του ΟΦΗ, ανάκτηση 4-6-2011.
Σημαία της Μαυριτανίας

Η εθνική σημαία της Μαυριτανίας είναι μονόχρωμη πράσινη, στο κέντρο της οποίας φέρονται μια ανεστραμμένη κίτρινη ημισέληνος, με το κοίλο προς τα επάνω και υπέρ αυτής κίτρινο πεντάκτινο άστρο. Στις 5 Αυγούστου 2017 διεξήχθη δημοψήφισμα με το οποίο αναθεωρήθηκε το σύνταγμα και ανάμεσα στα άλλα, έγιναν αλλαγές στην εθνική σημαία (προστέθηκαν δύο ερυθρές λωρίδες). Την επομένη, οι αλλαγές τέθηκαν σε ισχύ.

 Τα χρώματά της, το πράσινο και το χρυσό, θεωρούνται παναφρικανικά χρώματα. Το πράσινο συμβολίζει επίσης το Ισλάμ και το χρυσό τη χρυσή άμμο της ερήμου Σαχάρας. Το σύμβολο (αστέρι και ημισέληνος) της σημαίας είναι το σύμβολο των Μουσουλμάνων (κύρια θρησκεία στη χώρα).Η πράσινη σημαία με την ημισέληνο υιοθετήθηκε την 1η Απριλίου 1959. Το ισχύον σύνταγμα που υιοθετήθηκε στις 12 Ιουλίου 1991 ορίζει ότι: Το εθνικό έμβλημα είναι μια σημαία με μία ημισέληνο και ένα χρυσό αστέρι σε πράσινο φόντο Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας το 1960 δεν έγιναν μεγάλες αλλαγές στη σημαία. Από το 1959 ως το 2017, η σημαία δεν είχε ερυθρές λωρίδες. Η προσθήκη αυτή έγινε μετά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, που προτάθηκε από τον πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και συμπεριελάμβανε αλλαγές στη σημαία και στον εθνικό ύμνο. Λήμμα στην Encyclopedia Britannica.
La Stampa

Η La Stampa (Ελληνικά: «Ο τύπος»), είναι μια από τις παλαιότερες ημερήσιες εφημερίδες της Ιταλίας και η έδρα της βρίσκεται στο Τορίνο. Η κυκλοφορία της είναι πάνω από 250 χιλιάδες αντίτυπα, γεγονός που καθιστά την La Stampa την τέταρτη εφημερίδα στην Ιταλία όσον αφορά τον αριθμό των αντιτύπων μετά την Corriere della Sera, την La Republlica και την Il Sole 24 ORE.

 Η εφημερίδα ιδρύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1867 από τον Ιταλό δημοσιογράφο και συγγραφέα Βιτόριο Μπερσέτζιο. Αρχικά το όνομα της ήταν "Gazzetta Piemontese". Το 1895 η εφημερίδα αγοράστηκε από τον Αλφρέντο Φραζάτι, ο οποίος ήταν και αυτός που έδωσε και το νέο όνομα "Stampa". Με την έλευση στην εξουσία του Μπενίτο Μουσολίνι ο Φραζάτι παρέμεινε ακόμα εκδότης. Η La Stampa θεωρήθηκε φιλελεύθερη εφημερίδα και ισχυρός υποστηρικτής της δημοκρατίας. Αρνούμενος να στηρίξει τη φασιστική κυβέρνηση, το 1924 ο Φραζάτι αναγκάστηκε να παραιτηθεί (επιπλέον η εφημερίδα είχε επικρίνει τη δολοφονία του σοσιαλιστή Τζιακόμο Ματτεότι). Για αρκετά χρόνια, η εφημερίδα χρησιμοποιήθηκε ως στόχος της φασιστικής προπαγάνδας. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η εφημερίδα μετονομάστηκε προσωρινά σε "La Nuova Stampa", μια έκδοση υψηλής ποιότητας με προπολεμικές παραδόσεις. Οι σελίδες της εφημερίδας κάλυπταν λεπτομερώς τα κοινωνικά προβλήματα της Ιταλίας. Στη συνέχεια, η εφημερίδα εξαγοράστηκε από τον βιομήχανο και ιδρυτή της Fiat Τζιοβάννι Ανιέλλι. Ο Επίσημος ιστότοπος (Ιταλικά)
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας - Σπάρτακος

Η Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας - Σπάρτακος (Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος) ιδρύθηκε το 1985 μετά από διάσπαση της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ο.Κ.Δ.Ε.). Επίσης, αυτοπροσδιορίζεται ως το ελληνικό τμήμα της Ενιαίας Γραμματείας της 4ης Διεθνούς. Εκδίδει το περιοδικό «Σπάρτακος».

 Επιδιώκει να οργανώσει την ταξικά συνειδητή πρωτοπορία των εργαζομένων στην Ελλάδα. Το πρόγραμμά της είναι το πρόγραμμα του παγκόσμιου κόμματος για τη σοσιαλιστική Επανάσταση, δηλαδή της 4ης Διεθνούς. Σε σχέση με τα άλλα εργατικά κόμματα και οργανώσεις, η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος φιλοδοξεί να συγκροτήσει την έκφραση των ιστορικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, που ταυτίζονται με την απελευθέρωση της ίδιας της ανθρωπότητας από τα ταξικά δεσμά. Η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος προσπαθεί να ενσωματώσει στο πρόγραμμά της όλες τις προοδευτικές κοινωνικές εμπειρίες της ανθρωπότητας, με θεωρητικό κορμό την κληρονομιά του επαναστατικού μαρξισμού και του εργατικού κινήματος, έτσι όπως κρυσταλλώθηκαν στις προγραμματικές τους επεξεργασίες. Σε αυτό η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος χρησιμοποιεί τις ίδιες τις μεθόδους διαρκούς κριτικής και εμπλουτισμού του προγράμματός της που χαρακτηρίζουν τον επαναστατικό μαρξισμό από τη γέννησή του, με στόχο την αποσαφήνιση, τον εμπλουτισμό την εκλέπτυνσή του. Για αυτό και σφυρηλατεί ταυτόχρονα τις ίδιες της τις γραμμές σε μια ασυμφιλίωτη ιδεολογική πάλη μέσα στο εργατικό κίνημα της χώρας ενάντια στην ταξική υποταγή και συνεργασία, όπως και να εκφράζονται μέσα στο εργατικό κίνημα, ενάντια στο ρεφορμισμό, το σταλινισμό, τον αναρχισμό, καθώς επίσης και ενάντια σε παρεκκλίσεις και σε αναθεωρήσεις του βασικού προγράμματος της 4ης Διεθνούς. Επίσημη ιστοσελίδα Περιοδικό Σπάρτακος
Ασούρ ριμ νισεσού

Ο Ασούρ-ριμ-νισεσού, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1409 π.Χ. - 1401 π.Χ.) μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Ασούρ-μπεν-νισεσού.

 K. Radner (1998). The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire, Volume 1, Part I: A. The Neo-Assyrian Text Corpus Project. p. 209. J. A. Brinkman (1973). "Comments on the Nasouhi Kinglist and the Assyrian Kinglist Tradition". Orientalia 42: 312.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (αγγλικά: Ghana Football Association, GFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Γκάνα. Εδρεύει στο Κουμάσι. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Γκάνας.

 Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1920 ως Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χρυσής Ακτής (Gold Coast Football Association). Το 1957 συστάθηκε η Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (Ghana Amateur Football Association) η οποία προσχώρησε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1958 και στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1960. Μετέπειτα ο οργανισμός μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (Ghana Football Association). Το 2018 ο οργανισμός ανέστειλε τη λειτουργία του εν μέσω σκανδάλου διαφθοράς. Επίσημος ιστότοπος
Αθηνά Λινού

Η Αθηνά Λινού (1951) είναι Ελληνίδα ιατρός, καθηγήτρια Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εκλέχθηκε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία στον Βόρειο Τομέα των Αθηνών.

 Είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ενώ κατέχει Διδακτορικό Τίτλο Σπουδών και Υφηγεσία στον τομέα της Επιδημιολογίας από το ΕΚΠΑ.Στην πανεπιστημιακή της σταδιοδρομία η Λινού έχει διδάξει σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων της Ιατρικής Σχολής Μάγιο και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα στην πολιτεία Μινεσότα των ΗΠΑ, του Πανεπιστημίου Κέιζ Ουέστερν Ριζέρβ στο Οχάιο των ΗΠΑ και του Διεθνούς Ινστιτούτο Κύπρου για το Περιβάλλον και τη Δημόσια Υγεία στη Λεμεσό της Κύπρου. Από το 1982 ήταν μέλος ΔΕΠ στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και από το 2004 ήταν Τακτική Καθηγήτρια από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2019. Από τον Ιούλιο 2011 μέχρι τον Οκτώβριο 2013 διατέλεσε Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού. To 1990 ίδρυσε και διατελεί Πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis, το οποίο έχει την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Τον Μάιο του 2023 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα των Αθηνών. Τον Ιούνιο, κατά την προεκλογική περίοδο, η Λινού προέβη σε δηλώσεις που αφορούσαν κυρίως τους ιδιώτες γιατρούς και αυτό προκάλεσε την αντίδραση του ιατρικού κόσμου, που τις χαρακτήρισε ως «ατυχείς και προσβλητικές». Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του ίδιου έτους. Η Αθηνά Λινού είναι παντρεμένη με τον καθηγητή χειρουργικής Δημήτρη Λινό από το 1975 και έχουν πέντε παιδιά. Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis
Βάλα του Κορμπί

Ο Βάλα, γαλλ.: Wala, (π. 755 – 31 Αυγούστου 836) από τη Δυναστεία των Καρολιδών, ήταν γιος του Bερνάρδου, γιου του ΚΑρόλου Μαρτέλου, και ένας από τους κύριους συμβούλους του εξαδέλφου του Καρλομάγνου, του γιου του Καρλομάγνου Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς, και του γιου του Λουδοβίκου Α΄ Λοθάριου Α΄. Διαδέχτηκε τον αδελφό του Aδαλάρδο ως ηγούμενος του Κομπί (Corbie) και του νέου ιδρύματος της κόρης του, Κόρβεϋ (Corvey), το 826 ή το 827.

 Αρχικά ήταν κόμης (comes) προσκολλημένος στο παλάτι υπό τον Καρλομάγνο (811). Μετά ο Βάλα αναγκάστηκε να εισέλθει στο μοναστήρι του Κορμπί το 814, ως μέρος μιας εκκαθάρισης των αντιπάλων του παλατιού και των κολάκων από τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή. Το 816 αυτός και ο Aδαλάρδος έλαβαν την ευθύνη της οργάνωσης και διακυβέρνησης του μοναστηριού του Χέρφορντ (Herford), που πρόσφατα πέρασε στα χέρια του Λουδοβίκου στο Συμβούλιο του Άαχεν. Στη δεκαετία του 820 ο Βάλα έγινε ισχυρός αντίπαλος του βασιλικού/αυτοκρατορικού ελέγχου των εκκλησιαστικών ευεργετημάτων. Επέστρεψε στην Αυλή το 822 ως σύμβουλος (concillor). Σύμφωνα με τον Πασάσιο Ραδβέρτο, ο Βάλα ισχυρίστηκε σε μια περίπτωση ότι ο «στρατός των κληρικών» (δηλαδή των ιερέων), που κατοικούσε στο ανάκτορο του Άαχεν (και ίσως ακόλουθοι με τον αυτοκράτορα) υπηρετούσαν μόνο για προσωπικό όφελος και δεν αποτελούσαν νόμιμο εκκλησιαστικό ίδρυμα. Το 831 ο Βάλα άφησε το Κορμπί και το 834 ήταν ηγούμενος του Μπόμπιο. Η εορτή της μνήμης του είναι στις 31 Αυγούστου . Dawson, Christopher (1952). Η Δημιουργία της Ευρώπης: Εισαγωγή στην Ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενότητας . Sheed & Ward. Lorenz Weinrich (1963). Wala – Graf, Mönch und Rebell . Λίμπεκ και Αμβούργο (Karolingische Studien Heft 386) Duckett, Eleanor (1969). Carolingian Portraits: A Study in the Ninth Century . University of Michigan Press. McKitterick, Rosamond . (1983). Τα Φραγκικά βασίλεια υπό τους Καρολίγγειους, 751 – 987 . Λονδίνο: Longman.(ISBN 0-582-49005-7)ISBN 0-582-49005-7 . Mayr-Harting, Henry (1990). «Δύο Ηγούμενοι στην Πολιτική: Ο Wala of Corbie και ο Bernard of Clairvaux». Transactions of the Royal Historical Society, Fifth Series, vol. 40. Riché, Pierre (1993). The Carolingians: A Family Who Forged Europe . Philadelphia: University of Pennsylvania Press.(ISBN 0-8122-1342-4)ISBN 0-8122-1342-4 . McKitterick, Rosamond (2008). Καρλομάγνος: Ο σχηματισμός μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας . Cambridge University Press. Νέλσον, Τζάνετ . (2010). Ο Φραγκικός Κόσμος, 750–900 . Continuum International Publishing. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bernard, King of Italy στο Wikimedia Commons
Χέιντεν Κρίστενσεν

Ο Χάιντεν Κρίστενσεν (Hayden Christensen, γενν. 19 Απριλίου 1981) είναι Καναδός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 2 - Η Επίθεση των Κλώνων, Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 3 - Η Εκδίκηση των Σιθ στο ρόλο του Άνακιν Σκαϊγουώκερ, Jumper και Σιωπηλός Εφιάλτης συμπρωταγωνιστώντας με την Τζέσικα Άλμπα και τον Τέρενς Χάουαρντ.

 Ο Κρίστενσεν γεννήθηκε στο Βανκούβερ. Είναι γιος του Ντέιβιντ Κρίστενσεν ο οποίος είναι προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών και της Άλι Νέλσον. Ο Κρίστενσεν έχει διπλή υπηκοότητα με τις ΗΠΑ και την πατρίδα του τον Καναδά. Ο πατέρας του είναι Δανικής και Αγγλικής καταγωγής και η μητέρα του Σουηδικής και Ιταλικής καταγωγής. Έχει δύο μεγαλύτερα αδέλφια, τον Τοβ και την Χέισα, ενώ έχει και μία μικρότερη αδελφή την Κέιλιν. Ο Κρίστενσεν παρακολούθησε σε δημόσιο σχολείο και γυμνάσιο, και ήταν αθλητής του χόκεϊ και του τένις. Ο πρώτος του ρόλος ήταν σε ηλικία 12 ετών παίζοντας έναν υποστηρικτικό ρόλο σε μία γερμανό-καναδική τηλεοπτική σειρά. Το 2000 στην ταινία Ένα Σπίτι Μια Ζωή (Life As A House) απεικονίζει έναν έφηβο που είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από τη θετή του μητέρα και στη συνέχεια στράφηκε στα ναρκωτικά από την απελπισία του, δέχτηκε πολύ καλές κριτικές και η ταινία και ο ίδιος. Αργότερα το 2003 πρωταγωνίστησε στην ταινία Ραγισμένο Γυαλί (Shattered Glass) όπου υποδύεται έναν δημοσιογράφο ο οποίος γράφει ένα άρθρο προκαλώντας πολλές αντιδράσεις, και η ταινία δέχτηκε εξαιρετικές κριτικές και η ερμηνεία του Κρίστενσεν. Αργότερα το 2007 πρωταγωνίστησε στο θρίλερ Σιωπηλός Εφιάλτης (Awake) με την Τζέσικα Άλμπα και τον Τέρενς Χάουαρντ. Το 2008 πρωταγωνιστεί στην ταινία δράσης Jumper με τον Τζέιμι Μπελ και τη Ρέιτσελ Μπίλσον, το 2010 στην ταινία Ασύλληπτη Συμμορία (Takers) με τον Ματτ Ντίλον, Πωλ Γουώκερ, Ίντρις Έλμπα, Μάικλ Ίλι, T.I. και Κρις Μπράουν. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Απόλυτο Σκοτάδι (Vanishing on 7th Street). Το 2007 Ο Χάιντεν έγινε ζευγάρι με την Ρέιτσελ Μπλίλσον μαζί με την οποία έπαιξε στην ταινία "The Jumper". Το ζευγάρι αραβωνιάστηκε και το 2010 ανακοίνωσε τον χωρισμό του. Μετά την επανένωση τους, την άνοιξη του 2014, το ζευγάρι ανακοίνωσε ότι περιμένει το πρώτο του παιδί. To 2017 χώρισαν ξανά. https://en.wikipedia.org/wiki/Hayden_Christensen http://www.imdb.com/name/nm0159789/?ref_=nv_sr_2 στο IMDB
Βραζιλιάνικη αλεπού

Η βραζιλιάνικη αλεπού (Lycalopex vetulus) είναι είδος λυκαλώπεκος ή «ψευδούς» αλεπούς ενδημικής στη Βραζιλία. Σε αντίθεση με πολλές άλλες αλεπούδες, τρέφεται κυρίως με μικρά ασπόνδυλα όπως έντομα.

 Η βραζιλιάνικη αλεπού έχει μικρό ρύγχος, μικρά δόντια, κοντό τρίχωμα, και λεπτά άκρα. Το άνω μέρος του σώματος είναι γκρίζο, και η κάτω πλευρά του σώματος είναι κρεμ ή φαιοκίτρινη. Η ουρά είναι μαύρη στην άκρη με μια σκουρόχρωμη λωρίδα σημαδεμένη κατά μήκος της ανώτερης επιφάνειας, η οποία στα αρσενικά μπορεί να εκτείνεται ολότελα κατά μήκος της πλάτης στον αυχένα του λαιμού. Τα αφτιά και το εξωτερικό μέρος των ποδιών είναι κοκκινωπό ή καστανόξανθο, και η κάτω γνάθος είναι μαύρη. Έχουν καταγραφεί επίσης ορισμένες μελανιστικές βραζιλιάνικες αλεπούδες.Είναι μικρή για αλεπού, ζυγίζοντας μόνο 3 έως 4 κιλά, με μήκος κεφαλής και σώματος 58 έως 72 εκατοστών, και ουράς 25 έως 36 εκατοστών. Μαζί με τη λεπτή της μορφή, το μικρό μέγεθος της βραζιλιάνικης αλεπούς την καθιστά ευκίνητο και γρήγορο ζώο, ενώ τα σχετικά αδύναμά της δόντια την προσαρμόζουν να τρέφεται με ασπόνδυλα παρά με μεγαλύτερα θηράματα. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως δύο έως τέσσερα κουτάβια τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο, μετά από περίοδο κύησης περίπου 50 ημερών. Η αναλογία φύλου των κουταβιών είναι ίση μεταξύ αρσενικών και θηλυκών. Το θηλυκό προετοιμάζει μια φωλιά για να γεννήσει, μερικές φορές χρησιμοποιώντας τα λαγούμια άλλων ζώων. Ο απογαλακτισμός πραγματοποιείται σε ηλικία 4 μηνών περίπου. Και οι δύο γονείς συμμετέχουν στην ανατροφή των κουταβιών.
Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ

Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ (American Pit Bull Terrier, APBT) είναι μια μεσαίου μεγέθους ράτσα σκύλου, του οποίου οι πρόγονοι κατάγονται από τις Βρετανικές νήσους. Σε σύγκριση με το Σταφορντσάιρ Μπουλ Τεριέ, το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ είναι μεγαλύτερο. Ένα αυθεντικό Αμερικανικό Πιτ Μπουλ ζυγίζει από 15 με 27 κιλά. Αν ένα Πιτ Μπουλ ζυγίζει πάνω από 31 κιλά, είναι πολύ πιθανό ότι ο σκύλος έχει αναμιχθεί με μεγαλύτερη φυλή ή έχει ξεφύγει από το πρότυπο του πραγματικού αμερικάνικου τεριέ. Δώδεκα χώρες στην Ευρώπη, καθώς και η Αυστραλία, ο Καναδάς, το Εκουαδόρ, η Μαλαισία, η Νέα Ζηλανδία, το Πουέρτο Ρίκο, η Σιγκαπούρη και η Βενεζουέλα έχουν θεσπίσει κάποια μορφή νομοθεσίας ειδικά για σκυλιά τύπου Πιτ Μπουλ, συμπεριλαμβανομένου και του Αμερικανικού Πιτ Μπουλ Τεριέ, αρχίζοντας από απαγορεύσεις και όρους ιδιοκτησίας. Η πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία θέτει περιορισμούς στη φυλή, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής στείρωσης. Η φυλή αυτή απαγορεύεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην καναδική επαρχία του Οντάριο, καθώς και σε πολλές τοποθεσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Τα βασικά χαρακτηριστικά του Αμερικανικού Πιτ Μπουλ είναι η δύναμη και η εμπιστοσύνη του. Αυτή η φυλή είναι πρόθυμη να ευχαριστήσει τους ανθρώπους και να τους γεμίσει με ενθουσιασμό. Τα Αμερικανικά Πιτ Μπουλ μπορούν να γίνουν εξαιρετικά οικογενειακά σκυλιά, με πολλή αγάπη για τα παιδιά. Τα Αμερικανικά Πιτ Μπουλ είναι επιθετικά με τα σκυλιά και τα άλλα ζώα, η κοινωνικοποίηση από μικρή ηλικία είναι αναγκαία για αυτά τα σκυλιά. Κάποτε σκυλιά ταυρομαχιών και αργότερα κυνομαχιών, ένα αυθεντικό Αμερικάνικο Πιτ Μπουλ δεν πρέπει ποτέ να μείνει χωρίς επίβλεψη με άλλα σκυλιά ή ζώα, συμπεριλαμβανομένων και μεγαλύτερων ζώων, αυτή η φυλή είναι ατρόμητη και μπορεί να τα βάλει με ζώα όσο μεγάλα όσο ένας ταύρος. Ένα Πιτ Μπουλ τεριέ χωρίς λόγο δεν θα δείξει ποτέ επιθετική συμπεριφορά σε άνθρωπο, για αυτό το λόγο ο σκύλος αυτός δεν είναι ιδανικός για φύλακας. Επίσης το αμερικανικό τεριέ μπορεί να γίνει άψογο κυνηγόσκυλο λόγω της ταχύτητας, της ευλυγισίας και της αντοχής του στον πόνο. Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Τεριέ χρειάζεται έναν ιδιαίτερα ικανό και αφοσιωμένο ιδιοκτήτη. Η φυλή είναι τρομερά ενεργητική και απαιτεί καθημερινή άσκηση καθώς και κοινωνικοποίηση. Μια καθημερινή διαδρομή των πέντε μιλίων είναι καλό ξεκίνημα για το Πιτ Μπουλ. Επιπλέον ασκήσεις τραβήγματος και ασκήσεις δοντιών είναι ιδανικές. Αλλά χρειάζεται προσοχή με τις ασκήσεις αναρρίχησης και άλματος, γιατί μετά ο σκύλος μπορεί να είναι ικανός να αποδράσει από την αυλή του. Το Αμερικανικό Πιτ Μπουλ τεριέ είναι γενικά μια φυλή με λίγα προβλήματα υγείας, με ένα προσδόκιμο ζωής από 8 με 15 χρόνια. Είναι ευαίσθητα στον Παρβοϊό όταν είναι κουτάβια, αλλά καθώς και σε αλλεργίες όταν ενηλικιωθούν. Αλλά κοινά προβλήματα στα Πιτ Μπουλ είναι οι κληρονομικοί καταρράκτες και οι δυσπλασίες του ισχίου. Υπάρχουν πολλές γραμμές αίματος του αυθεντικού αμερικάνικου Πιτ Μπουλ με τις πιο γνωστές να είναι οι Jeep, Nigerino, Chinaman, Frisco, Eli, Boudreaux, Sorrells και Honeybunch. Αμερικανικό Πιτ Μπουλ Nigerino Γραμμές αίματος Chinaman Αρχειοθετήθηκε 2017-09-05 στο Wayback Machine.
Best of Cream

Best of Cream είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του ροκ συγκροτήματος Cream, η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1969 μέσω της εταιρείας "Atco". Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια ηχογραφημένα από το 1966 μέχρι το 1968 και είναι η μοναδική κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία υπάρχει η στούντιο εκτέλεση του τραγουδιού "Spoonful", αφού στην αμερικανική έκδοση του δίσκου "Fresh Cream" είχε αντικατασταθεί από το "I Feel Free". Το "Best of Cream" γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 3 των αμερικανικών τσαρτ και το # 6 των αντίστοιχων βρετανικών, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσός. Παρ' όλα αυτά η τελευταία του έκδοση έγινε το 1977 από την "RSO / Polydor" και δεν έχει τυπωθεί από τότε.

 1. Sunshine of Your Love (Clapton, Bruce, Brown) - 4:08 2. Badge (Clapton, Harrison) - 2:45 3. Crossroads (Johnson) - 4:13 4. White Room (Bruce, Brown) - 3:04 5. SWLABR (Bruce, Brown) - 2:31 6. Born Under A Bad Sign (Jones, Bell) - 3:08 7. Spoonful (Dixon) - 6:30 8. Tales of Brave Ulysses (Clapton, Sharp) - 2:50 9. Strange Brew (Clapton, Pappalardi, Collins) - 2:45 10. I Feel Free (Bruce, Brown) - 2:51 Best of Cream (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1969 Best of Cream (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Το Best of Cream ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζακ Μπρους - μπάσο, φωνητικά Έρικ Κλάπτον - κιθάρα, φωνητικά Τζίντζερ Μπέηκερ - τύμπανα, φωνητικά Best of Cream - Cream | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Best of Cream - Cream | Awards | AllMusic ChartArchive - Cream Suche - Offizielle Deutsche Charts RPM - Library and Archives Canada Gold & Platinum - RIAA
Κατανοσίνες

Οι κατανοσίνες είναι ομάδα αντιβιοτικών (καλούμενα και αντιβιοτικά λυσοβακτίνης). Οι κατανοσίνες είναι φυσικές (μη συνθετικές) ουσίες με ισχυρή αντιβακτηριακή δράση. Έως τώρα έχουν περιγραφεί η κατανοσίνη Α και η κατανοσίνη Β (λυσοβακτίνη).

 Οι κατανοσίνες εξάγονται από το υγρό ζύμωσης μικροοργανισμών. Έχει ανακοινωθεί η παραγωγή από Cytophaga και Gram-αρνητικά είδη Lysobacter στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ. Οι κατανοσίνες είναι δεψιπεπτίδια. Δεν είναι κανονικά πεπτίδια του πρωτογενούς μεταβολισμού, αλλά προκύπτουν από τον δευτερογενή μεταβολισμό των βακτηρίων, που επιτρέπει και την ενσωμάτωση ασυνηθών μη πρωτεϊνογενών αμινοξέων. Έτσι στις κατανοσίνες βρίσκονται τα μη ριβοσωμικά αμινοξέα 3-υδροξυλευκίνη, 3-υδροξυφενυλαλανίνη, 3-υδροξυασπαραγίνη, και αλλο-θεονίνη. Όλες οι κατανοσίνες έχουν κυκλικό τμήμα και μια γραμμική ουρά. Ο δακτύλιος κλείνει με έναν εστερικό δεσμό (πρόκειται περί κυκλικών δεψιπεπτιδίων συγκεκριμένα ακυλκυλοδεψιπεπτιδίων). Η κατανοσίνες Α και Β ξεχωρίζουν στην θέση του 7ου αμινοξέος. Στον δευτερεύοντα μεταβολίτη κατανοσίνη Α υπάρχει βαλίνη, ενώ στον κύριο μεταβολίτη κατανοσίνη Β υπάρχει ισολευκίνη. Οι κατανοσίνες παρενοχλούν την βιοσύνθεση της κυτταρικής μεμβράνης. Είναι δραστικότατες κατά επικίνδυνων Gram-θετικών νοσοκομειακών παθογόνων όπως π.χ. κατά σταφυλοκκόκων και εντεροκόκκων. Λόγω της πολλές ελπίδες παρέχουσας δράσης έχουν ασχοληθεί ερευνητικές ομάδες βιολόγων και χημικών με τα αντιβιοτικά κατανοσίνης. Το in-vitro επίπεδο δράσης των κατανοσινών συγκρίνεται με αυτό της βανκομυκίνης. Το 2007 περιγράφθηκαν οι πρώτες δύο συνθέσεις κατανοσίνης Β (λυσοβακτίνης).
Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Βραζιλία)

Το Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα ( πορτογαλικά: Partido Social Liberal‎) ήταν ακροδεξιό πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 1994 ως κόμμα με κοινωνική φιλελεύθερη ιδεολογία, και το 1998 εγγράφηκε στο Βραζιλιάνικο Ανώτατο Δικαστήριο Εκλογών με αριθμό ταυτότητας 17. Τον Ιανουάριο του 2018, ο Ζαίρ Μπολσονάρο, έφυγε από το Κοινωνικό Χριστιανικό Κόμμα και ήρθε στο Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα για να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του ίδιου έτους. Η επιρροή του ώθησε την ιδεολογία του κόμματος προς συντηρητικές και δεξιές κατευθύνσεις. Ωστόσο, πυροδότησε τη διάσπαση των «Ελεύθερων» που εγκατέλειψαν το ΚΦΚ και ίδρυσαν δικό τους πολιτικό κίνημα. Ο Μπολσονάρο έγινε ο 38ος Πρόεδρος της Βραζιλίας. Όμως, το Νοέμβριο του 2019 εγκατέλειψε το ΚΦΚ κατόπιν συγκρούσεων με τον πρόεδρο του κόμματος, τον Λουσιάνο Μπιβάρ, και ίδρυσε μία δική του πολιτική ομάδα με την επωνυμία «Συμμαχία για τη Βραζιλία».

 Το ΚΦΚ ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1994, από τον επιχειρηματία Λουσιάνο Μπιβάρ. Στις δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκαν 11 δήμαρχοι και 314 δημοτικοί σύμβουλοι από το κόμμα. Το κόμμα εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους κομμάτων στις 2 Ιουνίου 1998. Στις γενικές εκλογές του 1998 εκλέχτηκε ο πρώτος βουλευτής από το κόμμα: ο Μπιβάρ κέρδισε την έδρα του Περναμπούκο. Επιπλέον, 10 μέλη του κόμματος κέρδισαν έδρες στις νομοθετικές Συνελεύσεις: πέντε στα βόρεια και πέντε στα βορειοανατολικά. Στις εκλογές του 2006 ο Μπιβάρ ήταν υποψήφιος Πρόεδρος, αλλά έχασε από τον Λούλα ντα Σίλβα, συγκεντρώνοντας το 0,06% των ψήφων μόνο. Το 2015 σχηματίστηκε μία ελευθεριστική παράταξη στο ΚΦΚ , στην οποία συμμετείχαν αρκετοί σημαντικοί πολιτικοί, με συμπεριλαμβανόμενο τον γιο του Λουσιάνο, τον Σέργκιο Μπιβάρ. Οι καλούμενοι ως «Ελεύθεροι» σκόπευαν να εκσυγχρονίσουν το κόμμα προωθώντας την ιδεολογία τους. To 2016, όταν η Ντίλμα Ρούσεφ κατηγορήθηκε για παραποίηση στοιχείων για το έλλειμα, το ΚΦΚ ψήφισε υπέρ της παραπομπής της σε δίκη.
Καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας (Λονδίνο)

Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας είναι ναός της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας στην περιοχή Μπεισγουότερ του κεντρικού Λονδίνου. Ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1882 από τον τότε μητροπολίτη Κερκύρας Αντώνιο Χαριάτη, ως λατρευτική εστία για τις ανάγκες της ελληνικής παροικίας του Λονδίνου, και κυρίως των κατοίκων στις περιοχές γύρω από το Πάντιγκτον, Μπεισγουότερ και Νότινγκ Χιλ. Πέρα από τις θρησκευτικές λειτουργίες που πραγματοποιούνται στον ναό, γίνονται και συναυλίες βυζαντινής μουσικής, παραστάσεις πολυφωνικής χορωδίας, καθώς και εκμάθηση ελληνικών χορών και της -σύγχρονης- ελληνικής γλώσσας.

 Υπήρξε η τρίτη ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Λονδίνο, καθώς οι παλαιότερες -η αρχαιότερη ήταν ο παλιός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου- δεν ήταν σε θέση να καλύψουν τον αριθμό των ορθοδόξων πιστών οι οποίο αυξήθηκαν ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα. Είναι σχεδιασμένη κατά τα αρχιτεκτονικά πρότυπα της βυζαντινής αναβίωσης και η κατασκευή της εκκλησίας έγινε υπό την επίβλεψη οργανωτικής επιτροπής η οποία αποτελούνταν από Έλληνες του Λονδίνου, τον Εμμανουήλ Μαυροκορδάτο, Κωνσταντίνο Αλέξανδρο Ιωνίδη, Σοφοκλή Κωνσταντινίδη, Πέτρο Ροδοκανάκη, Παρασκευά Σεκιάρη, και τον Δημήτριο Σκυλίτση, καθώς και τον Βρετανό δικηγόρο Έντουιν Φρέσφιλντ. Εντός τριών ετών, συγκεντρώθηκε το ποσό των 50.000 λιρών Αγγλίας από δωρεές της εύπορης ελληνικής κοινότητας η οποία είχε στις τάξεις της πολλούς Έλληνες τραπεζίτες και εφοπλιστές. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1878 από τον Ευστράτιο Ράλλη, και η πρώτη λειτουργία τελέστηκε στις 1 Ιουνίου του 1879. Το 1922, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως επέλεξε την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνο ως την έδρα της αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας για όλους τους ορθοδόξους των βρετανικών νήσων και της Μάλτας. Κατά την διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου πλήγηκε κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών του Λονδίνου και επισκευάστηκε μετέπειτα. Από το 2006 λειτουργεί μουσείο στον υπόγειο χώρο της εκκλησίας. Timotheos Catsiyannis, The Greek Community of London (London, 1993) Michael Constantinides, The Greek Orthodox Church in London (London, 1933) George Kakavas (ed.), Treasured Offerings. The Legacy of the Greek Orthodox Cathedral of St. Sophia, London (Athens, 2002) Επίσημος ιστότοπος
Γεώργιος Θεμελής

Ο Γεώργιος Θεμελής (1897 - 30 Σεπτεμβρίου 1969) ήταν υποπτέραρχος της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, πολιτικός και συνεργάτης της Ναζιστικής Γερμανίας. Διορίσθηκε νομάρχης Πέλλας από τη δωσιλογική κυβέρνηση επί Κατοχής και αργότερα διετέλεσε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης της ΕΡΕ και υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1897 εποχή που η πόλη ήταν ακόμα υπό οθωμανική κατοχή. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε το 1918. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην τότε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, ενώ μετεκπαιδεύτηκε και στη Γαλλία (Γαλλική Σχολή Αεροπορίας και Γαλλική Σχολή Πολέμου). Όταν η Πολεμική Αεροπορία έγινε ανεξάρτητος κλάδος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων το 1930, ο Θεμελής εντάχθηκε σ' αυτή. Την περίοδο της Κατοχής, ο Θεμελής διορίστηκε έμμισθος νομάρχης Πέλλας από την δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Γι' αυτή τη θέση τον πρότεινε ο - επίσης διορισμένος από τους Ναζί - γενικός επιθεωρητής νομαρχιών Αθανάσιος Χρυσοχόου. Υποστήριξε ότι ο Θεμελής θα προάσπιζε όσο μπορούσε τα ελληνικά συμφέροντα απέναντι σε τυχόν αποσχιστικές τάσεις του σλαβόφωνου πληθυσμού. Παράλληλα, ο Θεμελής δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της αμφιλεγόμενης οργάνωσης «Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργανώσεως » (ΠΑΟ). Η όλη πολιτεία και συμπεριφορά του την περίοδο της Κατοχής είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη, με αριστερούς, ΕΑΜογενείς αλλά και πολλούς κεντρώους να τον κατηγορούν ευθέως ως δωσίλογο, υπηρέτη των Γερμανών, και σφαγέα άμαχου πληθυσμού, ενώ αντίθετα οι δεξιοί θεωρούσαν ότι με τη δράση του προστάτευσε τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο ο Θεμελής πολέμησε και συνέχισε την καριέρα του στην Πολεμική Αεροπορία (τότε Ελληνική Βασιλική Αεροπορία), από την οποία τελικά αποστρατεύθηκε με το βαθμό του υποπτέραρχου.Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την ΕΡΕ από το 1956 έως το 1967, ενώ την τριετία 1958-61 ήταν υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Το 1958 έλαβε διαστάσεις η Υπόθεση Μέρτεν που αφορούσε στον ναζιστή αξιωματούχο Μαξ Μέρτεν, κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Ο Μέρτεν αθωώθηκε στη Γερμανία, αλλά ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του, ότι ο πρωθυπουργός Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών, Τάκος Μακρής, η σύζυγός του, Δοξούλα και ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Γεώργιος Θεμελής, υπήρξαν συνεργάτες των Γερμανών.Πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1969, σε ηλικία 72 ετών.Ήταν μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στην οποία δώρισε αριθμό βιβλίων.
Ένα κορίτσι για δύο

Το Ένα κορίτσι για δύο είναι ελληνική κωμωδία του 1963 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, βασισμένη στο θεατρικό έργο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη «Ερωτευθείτε, παρακαλώ».

 Ο Κίμων (Αλέκος Αλεξανδράκης) είναι ένας παλαιών αρχών καθηγητής φιλοσοφίας, με αντιλήψεις κατά του γάμου, που ετοιμάζει και βιβλίο στο οποίο υποστηρίζει ότι έρωτας δεν υπάρχει. Ζει με τη χήρα αδελφή του Πολυξένη (Ρένα Βλαχοπούλου) και τον μικρότερο αδελφό του Αριστείδη (Κώστα Βουτσά), έναν τεμπέλη γλεντζέ. Ο Αριστείδης θέλει να παντρευτεί και θέλει την έγκριση του Κίμωνα. Για να την αποσπάσει, τον καταφέρνει να προσλάβει ως γραμματέα του, την κοπέλα που θέλει να παντρευτεί, τη Μυρτώ (Ζωή Λάσκαρη), που τραγουδάει σε νυχτερινά κέντρα. Κίμωνας και Μυρτώ ερωτεύονται ο ένας τον άλλο. Η Ινώ (Μάρθα Καραγιάννη) που κρυφά είναι ερωτευμένη με τον Αριστείδη, θα παρέμβει και ο Κίμων με τη Μυρτώ θα παντρευτούν. Όπως επίσης και η Ινώ με τον Αριστείδη. Αλλά και η Πολυξένη θα ξαναπαντρευτεί τον Προκόπη (Γιάννη Βογιατζή), τον χήρο ιδιοκτήτη του καθαριστηρίου της γειτονιάς, ο οποίος την περιτριγύριζε. Αλέκος Αλεξανδράκης .... Κίμων Ζωή Λάσκαρη .... Μυρτώ Κώστας Βουτσάς .... Αριστείδης Ρένα Βλαχοπούλου .... Πολυξένη Μάρθα Καραγιάννη .... Ινώ Γιάννης Βογιατζής .... Προκόπης Περικλής Χριστοφορίδης .... Ηλίας Αλέκος Τζανετάκος .... Αλέκος Άννα Σταυρίδου .... θεία Η ταινία έκοψε 386.817 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες της ίδιας σεζόν. Η πρώτη της προβολή έγινε στις 21 Οκτωβρίου 1963. Το θεατρικό έργο «Ερωτευθείτε, παρακαλώ», πάνω στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας, είχε ανέβει στο θέατρο από το ζευγάρι Κώστας Ρηγόπουλος - Κάκια Αναλυτή , όπου ο Κώστας Βουτσάς ερμήνευε τον ίδιο ρόλο. Η Νέλλη Μάνου είναι η τραγουδίστρια που ντουμπλάρει τη Ζωή Λάσκαρη στις σκηνές του νυχτερινού κέντρου. Ένα κορίτσι για δύο - περιγραφή της ταινίας από τον επίσημο δικτυακό τόπο της Φίνος Φιλμ Ένα κορίτσι για δύο στην IMBd
Live at the Olympia '96

Live at the Olympia '96 είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Ο εν λόγω δίσκος, ηχογραφήθηκε στις 17 Ιουνίου του 1996, στο "Olympia" του Παρισιού και κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα, στις 9 Ιουνίου του 1997 από την εταιρεία "ΕΜΙ" στην Ευρώπη και από την "Τeichiku" στην Ιαπωνία, ενώ δεν εκδόθηκε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.Το "Live at the Olympia '96" ηχογραφήθηκε από την έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος και έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4 στα 5 αστέρια. Η ηχογράφηση έγινε στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Purpendicular", πρώτου δίσκου των Deep Purple με τον κιθαρίστα Στηβ Μορς στη σύνθεση τους. Στις αρχικές κόπιες του άλμπουμ, ήταν κολλημένο ένα αυτοκόλλητο το οποίο είχε την επιγραφή "Official Bootleg".

 CD 1 1. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:01 2. Maybe I’m A Leo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:53 3. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:06 4. Pictures of Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:58 5. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:33 6. Cascades: I'm Not Your Lover (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 11:04 7. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:24 8. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:29 9. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:53 10. The Purpendicular Waltz (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:11 CD 2 11. Rosa's Cantina (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 6:18 12. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:24 13. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:17 14. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:45 15. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 6:43 16. Hey Cisco (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:27 17. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:08 Live at the Olympia '96 (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 9 Ιουνίου 1997 Το Live at the Olympia '96 ηχογραφήθηκε από τη έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Live At The Olympia 96 - The Highway Star Chart Positions 1977-1999 - The Highway Star
Εθνική Οδός 95 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 95 (EO95) είναι εθνική οδός στο νησί της Ρόδου. Αποτελεί την κύρια οδική αρτηρία του νησιού καθώς συνδέει την πόλη της Ρόδου με την Λίνδο.

 Μέχρι το 1999 ο δρόμος είχε 2 λώριδες (1 ανα κατεύθυνση) γεγονός που δυσκόλευε τους χρήστες της οδού, μιας και δημιουργούνταν κυκλοφοριακή συμφόρηση και προξενούνταν ατυχήματα. Το 1999 το πρώτο κομμάτι από τη πόλη της Ρόδου μέχρι το Φαληράκι αναβαθμίστηκε σε αυτοκινητόδρομο 4 λωρίδων (2 και 2 ανα κατεύθυνση) με διαχωριστική νησίδα. Πλεόν το κομμάτι απο το Φαληράκι μέχρι την Λίνδο είναι υπό αναβάθμιση έτσι ώστε να μετατραπεί και αύτο σε αυτοκινητόδρομο. Πιο συγκεκριμένα το τμήμα Φαληράκι - Κολύμπια έχει ολοκληρωθεί, ενώ είναι σε εξέλιξη η αναβάθμιση του τμήματος Κολύμπια - Λίνδος.
Εσεκιέλ Γκονσάλες

Ο Εζέκιελ Γκονσάλες (Ezequiel González, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [eseˈkjel ɣonˈsales], 10 Ιουλίου 1980) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.Αγωνιζόταν κυρίως στη θέση του «δεκαριού» και διακρινόταν για την ευφυΐα του στο παιχνίδι και τις στιγμές μαγείας που πρόσφερε στους φιλάθλους.

 Γεννήθηκε στο Ροσάριο της επαρχίας Σάντα Φε της Αργεντινής στις 10 Ιουλίου 1980, έχει ύψος 1.78, βάρος 76 Kg και αγωνίζεται στη θέση του κέντρου. Στην ομάδα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε από τη σεζόν 2003-2004 μέχρι 2007-2008, όπου και διακρίθηκε για το πάθος και τη μαχητικότητά του. Συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση του νταμπλ από τους «πράσινους» την περίοδο 2003-2004, αλλά πολλές φορές προκάλεσε επεισόδια με συμπαίκτες του: τον Μάρτιο του 2004 έδωσε ένα χαστούκι στο πρόσωπο του Δημήτρη Παπαδόπουλου, με αποτέλεσμα η ομάδα να τον τιμωρήσει με πρόστιμο 50 χιλιάδων ευρώ. 1997-2001 Ροσάριο Σεντράλ 2001-2002 Φιορεντίνα 2002-2003 Μπόκα Τζούνιορς 2003-2004 Ροσάριο Σεντράλ 2004-2008 Παναθηναϊκός 2008-2009 Ροσάριο Σεντράλ 2009-2010 Φλουμινένσε 2011 Λίγκα Ντεπορτίβα Ουνιβερσιτάρια ντε ΚίτοΘέση Μέσος Διεθνής Αργεντινή Αριθμός Φανέλας 10 2005-2006Α Εθνική Κατηγορία Συμμετοχές 27 Γκολ 5Κύπελο Ελλάδος Συμμετοχές 0 Γκολ 0Ευρωπαϊκά Παιχνίδια Συμμετοχές 6 Γκολ 12004-2005Α Εθνική Κατηγορία Συμμετοχές 21 Γκολ 4Κύπελο Ελλάδος Συμμετοχές 3 Γκολ 0Ευρωπαϊκά Παιχνίδια Συμμετοχές 8 Γκολ 32003-2004Α Εθνική Κατηγορία Συμμετοχές 11 Γκολ 5Κύπελο Ελλάδος Συμμετοχές 5 Γκολ 0Ευρωπαϊκά Παιχνίδια Συμμετοχές 0 Γκολ 0
Κεντρική Αμερική

Η Κεντρική Αμερική είναι το τμήμα εκείνο της Αμερικανικής ηπείρου που ενώνει τη Βόρειο με τη Νότιο τμήμα της. Εκτείνεται νοτίως του Κόλπου του Μεξικού και έως στα σύνορα μεταξύ Παναμά και Κολομβίας.

 Σύμφωνα με τον πιο κοινό ορισμό, εμπεριέχει τα κράτη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και Κολομβίας: Μεξικό Μπελίζ Κόστα Ρίκα Ελ Σαλβαδόρ Γουατεμάλα Ονδούρα Νικαράγουα ΠαναμάςΤα Ηνωμένα Έθνη τοποθετούν και το Μεξικό στην Κεντρική Αμερική, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση αποκλείει το Μεξικό καθώς και το Μπελίζ. Σύμφωνα με τα παραπάνω η Κεντρική Αμερική έχει έκταση περίπου 540.000 χλμ², και πλάτος μεταξύ του Ειρηνικού Ωκεανού και της Καραϊβικής Θάλασσας μεταξύ περίπου 560 χλμ. και περίπου 50 χλμ. Η γεωλογία της Κεντρικής Αμερικής είναι δραστήρια, με ηφαιστειακές εκρήξεις και σεισμούς να λαμβάνουν χώρα κατά περιόδους. Το 1931 και το 1972, σεισμοί κατέστρεψαν την Μανάγουα, πρωτεύουσα της Νικαράγουας. Τα γόνιμα εδάφη από αποσαρθρωμένη λάβα κατέστησαν δυνατή τη συντήρηση πυκνών πληθυσμών στις αγροτικά παραγωγικές ορεινές περιοχές. Η Καραϊβική πλάκα είναι τεκτονική πλάκα επί της οποίας βρίσκεται η Κεντρική Αμερική. Η Κεντρική Αμερική, το στενότερο μέρος της Αμερικής, φιλοξενεί τη Διώρυγα του Παναμά καθώς και τη σχεδιασμένη, αλλά ποτέ ολοκληρωμένη Διώρυγα της Νικαράγουας. Στις αρχές του 19ου αιώνα υπήρξε ένα έθνος της Κεντρικής Αμερικής, που συνίστατο από τα σημερινά έθνη της Γουατεμάλας, Ονδούρας, Ελ Σαλβαδόρ, Νικαράγουας και Κόστα Ρίκα (και ένα μέρος της σημερινής Μεξικάνικης πολιτείας του Τσιάπας). Η οντότητα αυτή ήταν γνωστή μερικές φορές ως Ενωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Αμερικής ή Ηνωμένες Πολιτείες της Κεντρικής Αμερικής. Ίδρυμα για Αυτάρκεια στην Κεντρική Αμερική
Βεντσέσλαος του Κρόσνο

Ο Βεντσέσλαος, πολων. Wacław krośnieński (π. 1391 - πριν τις 4 Φεβρουαρίου 1431) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (1397-1412, με τον αδελφό του), κυβερνήτης του Γκλόγκουφ (1412-17, με τους αδελφούς του) και κυβερνήτης του Κρόσνο Οντζάνσκιε, Σβιεντόμπσιν & Μπυτνίτσα (από το 1417).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερρίκου Η΄ του Σπουργίτη δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε. Τον πατέρα του, που απεβίωσε το 1397, τον διαδέχθηκαν ο Βεντσέσλαος και οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του από κοινού. Κηδεμόνας έγινε η μητέρα του και όλοι εγκαταστάθηκαν στο Κοζούχουφ, που μαζί με τη Ζιελόνα Γκούρα ήταν το μερίδιο της χήρας (oprawa wdowia). Ο Ροβέρτος Α΄ δούκας της Λεγκνίτσα ανέλαβε επίτροπος ως το 1401, οπότε ενηλικιώθηκε ο πρωτότοκος Ιωάννης Α΄ και ανέλαβε την εξουσία του δουκάτου και την επιτροπεία των μικρότερων αδελφών του. Το 1412 το δουκάτο διαιρέθηκε επίσημα: ο Ιωάννης Α΄ κράτησε το Ζάγκαν και οι Ερρίκος Θ΄ ο Πρεσβύτερος, Ερρίκος Ι΄ Ρούμπολντ και ο Βεντσέσλαος έλαβαν από κοινού το Γκλόγκουφ. Από τους τρεις, οι δύο πρώτοι κυβέρνησαν το Γκλόγκουφ και τη Σπροτάβα, ενώ ο Βεντσέσλαος κυβέρνησε τις πόλεις Κρόσνο Οντζάνσκιε, Σβιεντόμπσιν και Μπυτνίτσα. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Ιουλία Μάκκα

Η Ιουλία Μάκκα (γεν. 10 Δεκεμβρίου 1983) είναι Ελληνίδα σκακίστρια που κατέχει τον τίτλο της Γυναίκας Διεθνούς Μετρ (2002). Είναι νικήτρια του Ελληνικού Πρωταθλήματος Σκακιού Γυναικών (2018). Έχει σπουδάσει υποκριτική, ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανικός υπολογιστών.

 Η Ιουλία Μάκκα κέρδισε δύο συνεχόμενες φορές το Ελληνικό Πρωτάθλημα Σκακιού Εφήβων στην Ηλικιακή Ομάδα των Κορασίδων U20 (2002, 2003). Το 2003, στο Ναχιτσεβάν απέσπασε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κορασίδων U-20. Κέρδισε τέσσερα χάλκινα μετάλλια σε πρωταθλήματα Ελλάδας σκακιού γυναικών (2001, 2004, 2005, 20172017), αλλά το 2018 κέρδισε το Ελληνικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών. Η Ι. Μάκκα εκπροσώπησε την Ελλάδα δύο φορές στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού (2007, 2017). Το 2002, η FIDE της απένειμε τον τίτλο της Γυναίκας Διεθνούς Μετρ (WIM). Το 2016 έγινε προπονήτρια FIDE. Η κάρτα FIDE της Ιουλίας Μάκκα Η Ιουλία Μάκκα στον σκακιστικό ιστότοπο Chessgames.com Η Ιουλία Μάκκα στον σκακιστικό ιστότοπο 365chess.com