Renault Clio

Το Renault Clio είναι σουπερμίνι αυτοκίνητο της κατηγορίας Β, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Η πρώτη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 1990 και σήμερα βρίσκεται στην πέμπτη γενιά του. Από την αρχή της καριέρας του, αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία σε πωλήσεις μοντέλα στην Ευρώπη και από το 2013 είναι ο ηγέτης στην κατηγορία Β στην Ευρώπη. Επίσης, το Renault Clio είναι το ένα από τα 3 μόλις αυτοκίνητα που έχουν κερδίσει 2 φορές το τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς, καθώς κατέκτησε το βραβείο το 1991 και το 2006 - τα άλλα δύο μοντέλα είναι το Volkswagen Golf και το Opel Astra. Ειδικότερα στην Ιαπωνία, το Clio πωλείται ως Lutecia (ルノー ルーテシア / Runō Rūteshia), επειδή η Renault δεν έχει δικαίωμα χρήσης του ονόματος Clio στην Ιαπωνία διότι το είχε κατοχυρώσει νωρίτερα η Honda. Για την ακρίβεια, το 1984 η Honda ίδρυσε ένα ακόμα δίκτυο αντιπροσωπειών (είχε προηγηθεί το 1978 το δίκτυο Honda Verno) με το όνομα Honda Clio. Μάλιστα από το 2000 το Lutecia διατίθεται στη χώρα αυτή από τους εμπόρους της Nissan, στα πλαίσια των κοινών δραστηριοτήτων του ομίλου Renault - Nissan. Το όνομα Lutecia προήλθε από τη Λουτέτια, που ήταν ρωμαϊκή πόλη, προκάτοχος του σημερινού Παρισιού. Επίσης, το όνομα Clio προήλθε από την Κλειώ, την Μούσα της Ιστορίας στην ελληνική μυθολογία.

 Το αρχικό Renault Clio, μαζί με το Renault 19 της μικρομεσαίας κατηγορίας С, κατάφεραν να βγάλουν την εταιρεία από την εξαιρετικά δύσκολη οικονομική θέση που είχε βρεθεί στη δεκαετία του 1980. Η Renault ήταν κυριολεκτικά στο χείλος της καταστροφής, λόγω της πολύ κακής ποιότητας των προϊόντων της, που είχαν χτυπήσει εξαιρετικά χαμηλούς δείκτες αξιοπιστίας. Ιδιαίτερα τα Renault 14 και Renault 25, θεωρούνται ως η κορύφωση των προβλημάτων ποιότητας, γεγονός που και η ίδια η Renault παραδέχτηκε, διά στόματος του τότε διευθύνοντος συμβούλου της. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία είχε αντιληφθεί ότι έπρεπε να βελτιώσει ριζικά την αξιοπιστία των μοντέλων της για να σπάσει το αδιέξοδο. Παράλληλα με την δραματική μείωση των δαπανών, κάτι που επιτεύχθηκε με την πώληση αρκετών από τις δραστηριότητες της εταιρείας και την σχεδόν ολοκληρωτική αποχώρησή της από τους αγώνες (ενώ έγιναν και μεγάλες μειώσεις προσωπικού), αποφάσισε να ξεκινήσει την αναβάθμιση των αυτοκινήτων της από τις δύο πλέον εμπορικές κατηγορίες της ευρωπαϊκής αγοράς: Τα μικρομεσαία οικογενειακά αυτοκίνητα, κατηγορίας С (η αποφασιστική καμπή για την εταιρεία στην κατηγορία С ήρθε το 1988, με το Renault 19) και Τα σουπερμίνι αυτοκίνητα πόλης, κατηγορίας Β.Για τον νέο εκπρόσωπο της μάρκας στην κατηγορία Β, είχε γίνει εμφανές ότι έπρεπε να αλλάξει προσανατολισμό, καθώς οι καταναλωτές δεν επιθυμούσαν πλέον τα μικρά «σπαρτιατικά» σουπερμίνι, όπως ο προκάτοχος Renault 5, αλλά αναζητούσαν τον εξοπλισμό και τις ανέσεις των μικρομεσαίων μοντέλων σε ένα μικρό «πακέτο». Στα πλαίσια αυτής της νέας φιλοσοφίας, ξεκίνησε το σχετικό «πρότζεκτ X57» το 1985, στο οποίο το νέο μοντέλο σχεδιάστηκε «από λευκό χαρτί» και μάλιστα έλαβε ένα εντελώς νέο όνομα: Clio. Με εξαίρεση το περιορισμένης παραγωγής Renault Fuego του 1980 - 1992, το Clio ήταν το πρώτο μη επαγγελματικό ή μη πολυμορφικό μοντέλο της Renault που επανέφερε τα λεκτικά ονόματα για την εταιρεία, σηματοδοτώντας την καθιέρωση του νέου συστήματος ονοματολογίας (ως αποτέλεσμα, το μικρομεσαίο Renault 19, που κυκλοφόρησε 2 έτη πριν την εισαγωγή του Clio, έμελλε να είναι το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με «αριθμητικό» όνομα). Το αρχικό Clio σχεδιάστηκε από τον Gaston Juchet το 1986, λίγο πριν αντικατασταθεί το 1987 από τον Patrick Le Quément, που μετά σχεδίασε τη δεύτερη και την τρίτη γενιά του Clio. Για την ιστορία, ο Juchet ήταν ο επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της Renault και μεταξύ του 1963 και του 1975, όταν και ανέλαβε ο Robert Opron, ο οποίος προσέλαβε τον Juchet ως έναν από τους βοηθούς του, και από το 1984 έως το 1987 ο Juchet ανέλαβε εκ νέου την ηγεσία του τμήματος. Τελικώς, η πρώτη γενιά του Renault Clio παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1990, μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο και πρωτοκυκλοφόρησε τον Ιούνιο, αν και η δεξιοτίμονη εκδοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε με μεγάλη καθυστέρηση, μόλις τον Μάρτιο του 1991. Επίσημα, το Clio αντικατέστησε το Renault 5, που όμως συνέχισε να παράγεται σε περιορισμένα αντίτυπα έως τον Δεκέμβριο του 1996 στη Σλοβενία, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση. Από την πρώτη στιγμή, το Clio I σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία σε όλες τις ευρωπαϊκές αγορές, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ενώ επίσης κέρδισε και το τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1991. Το εντυπωσιακό ήταν ότι διατήρησε την μεγάλη αυτή απήχηση σε ολόκληρη την χρονική διάρκεια παραγωγής του, με την συνολική παραγωγή της πρώτης γενιάς να φτάνει τα 4 εκατομμύρια αντίτυπα. Η ίδια απήχηση στο κοινό συνεχίστηκε και στις μετέπειτα γενιές του μοντέλου. Η πρώτη ελαφρά ανανέωση του Clio πρώτης γενιάς αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1994 και έγινε γνωστή ως η Φάση 2. Το μοντέλο απέκτησε λίγο διαφορετική γρίλια, με δύο φαρδύτερες εισαγωγές αέρα, πάντα σχήματος παράλληλων οριζόντιων γραμμών, αντί για τρεις λεπτές. Οι βασικές εκδόσεις RN και RT εξοπλίστηκαν και αυτές με υδραυλικό τιμόνι. Τα πίσω φώτα, επίσης, έγιναν κάπως πιο «φουσκωμένα», αν και το σχήμα τους συνέχισε να ταιριάζει ακριβώς στο αμάξωμα, με αποτέλεσμα να είναι ανταλλάξιμα με αυτά της Φάσης 1. Με την εισαγωγή του Clio Φάσης 2 άρχισε να προσφέρεται και έξτρα αερόσακος οδηγού. Τον Μάιο του 1996, ακολούθησε η δεύτερη αισθητική ανανέωση, εντονότερη αυτή τη φορά, ιδίως στα μπροστινά φώτα, που έγιναν ακόμα πιο καμπυλωτά και ενσωμάτωσαν τα πλαϊνά φλας μέσα τους. Επίσης και το καπό καμπύλωνε πιο έντονα γύρω από τους προβολείς ως προς τα παλαιότερα Clio. Στο πίσω μέρος, τοποθετήθηκε στάνταρ τρίτο φως φρένων και ένα νέο λογότυπο «Clio», νέας γραμματοσειράς, που καθιερώθηκε τότε σε όλα τα μοντέλα της Renault. Παράλληλα, έγιναν και ορισμένες μηχανικές βελτιώσεις σε όλες τις εκδόσεις του Clio, ενώ το αμάξωμα έλαβε νέες ενισχύσεις, κυρίως στα πλαίσια των θυρών, συν καλύτερη ηχομόνωση. Στο σαλόνι, τοποθετήθηκε νέο τιμόνι με μεγαλύτερο αερόσακο οδηγού (με όγκο 50 αντί 30 λίτρα), ο οποίος έγινε τότε στάνταρ, ενώ ταυτόχρονα εισήχθη και έξτρα αερόσακος συνοδηγού. Μόνο η κορυφαία έκδοση Williams είχε στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), ενώ οι άλλες το είχαν ως προαιρετική επιλογή. Η λεγόμενη Φάση 3 έφτασε έως τον Σεπτέμβριο του 1998, ταυτόχρονα με το λανσάρισμα της δεύτερης γενιάς του μοντέλου. Η δεύτερη γενιά του Renault Clio εξελίχθηκε ως το «πρότζεκτ X65» και τελικώς παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1998. Λανσαρίστηκε στην Ευρώπη τον Σεπτέμβριο, σε 3-πορτες και 5-πορτες εκδόσεις. Μολονότι το αμάξωμά του, που είχε σχεδιαστεί από τον Πατρίκ Λε Κιεμέντ (Patrick Le Quément), θύμιζε ακόμα την πρώτη γενιά, ήταν πολύ εντονότερα καμπυλωτό από τον προκάτοχό του. Για λόγους μείωσης του βάρους, αλλά και μείωσης του κόστους επισκευών, έφερε αρκετά μέρη από συνθετικά υλικά - για παράδειγμα, τα μπροστινά φτερά ήταν από πλαστικό, ενώ σε μερικές εκδόσεις το καπό ήταν από αλουμίνιο. Ωστόσο, η παθητική του ασφάλεια είχε σημαντικά βελτιωθεί και οι πληρέστερες εκδόσεις έφεραν πλέον και πλευρικούς αερόσακους. Αρχικά διέθετε 8-βάλβιδους κινητήρες της Renault, με κυβισμούς 1.2 και 1.4 και 1.6 λίτρων, οι οποίοι σταδιακά αντικαταστάθηκαν από αποδοτικότερους 16-βάλβιδους. Την άνοιξη του 2001, η δεύτερη γενιά του Clio ανανεώθηκε. Εξωτερικά άλλαξε κυρίως η πρόσοψη, η οποία έγινε αρκετά πιο επιθετική και με περισσότερες ακμές. Το εσωτερικό αναβαθμίστηκε πλήρως. Από πλευράς κινητήρων, προστέθηκε μια σειρά πετρελαιοκινητήρων 1.5 λίτρων, σε διάφορες ιπποδυνάμεις. Το Clio δεύτερης γενιάς συνέχισε να διατίθεται σε κάποιες αγορές και μετά την παρουσίαση της τρίτης γενιάς, με κάποιες εμφανισιακές αλλαγές και την ονομασία Clio Campus. Στο αμάξωμά του, βασίστηκαν επίσης το Renault Twingo και τα Dacia Logan και Dacia Sandero. Μάλιστα η συνολική παραγωγή της δεύτερης γενιάς του Clio έφτασε τα 6 εκατομμύρια αντίτυπα, ξεπερνώντας ακόμα και την ήδη μεγάλη απήχηση της πρώτης γενιάς του. Μέσα στο 1998, παρουσιάστηκε το πρώτο σπορ Clio το οποίο είχε δεχτεί τις βελτιωτικές επεμβάσεις της Renault Sport. Αρχικά έφερε ατμοσφαιρικό κινητήρα απόδοσης 2.0 λίτρων βενζίνης, ισχύος 172 ίππων, που μετά την ανανέωση του 2001 αναβαθμίστηκε στους 182 ίππους. Η κορυφαία, όμως, έκδοση όλων των εποχών υπήρξε το Clio Sport V6 του 2000 - 2005. Ήταν ένα κεντρομήχανο πισωκίνητο μοντέλο, με τον ατμοσφαιρικό βενζινοκινητήρα L7X των 2.946 cm³ που απέδιδε 223 ίππους στην πρώτη φάση του Clio II και αναβαθμίστηκε στη δεύτερη φάση του στους 251. Στην Ελλάδα ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν και αυτά από παράλληλες εισαγωγές κάποιων φανατικών οπαδών της εταιρείας. Το 1999, παρουσιάστηκε και μια 4-πορτη σεντάν έκδοση του Renault Clio, που ανάλογα με την αγορά παρουσιάστηκε με διαφορετικά ονόματα: Renault Clio Symbol, Renault Symbol, Renault Thalia, Renault Clio Sedan και Renault Clio Classic. Ειδικότερα στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε ως Renault Thalia και με τους παλαιούς 8-βάλβιδους κινητήρες της Renault. Το 2008, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του, ως Renault Symbol / Thalia, αλλά κυκλοφόρησε μόνο σε κάποιες αναπτυσσόμενες χώρες. Η τρίτη γενιά του Renault Clio παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005 και παρουσιάστηκε μέσα στους επόμενους μήνες. Αρχικά κυκλοφόρησε σε εκδόσεις hatchback, 3-πορτες και 5-πορτες, ενώ το 2007, για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, προστέθηκε και station wagon έκδοση, το Clio Estate ή Clio Grandtour. Το Clio τρίτης γενιάς ήταν το πρώτο μοντέλο της supermini κατηγορίας B που κέρδισε την ανώτατη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP, ενώ επίσης κέρδισε και το τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 2006. Οι διαστάσεις της τρίτης γενιάς αυξήθηκαν εμφανώς, με το μήκος να φτάνει πλέον κοντά στα 4 μέτρα, ενώ με την ανανέωση του 2009 τα ξεπέρασε. Εφοδιάστηκε αρχικά με τους γνωστούς 16-βάλβιδους ατμοσφαιρικούς κινητήρες της Renault 1.2, 1.4 και 1.6 λίτρων, ενώ στο εξωτερικό διατέθηκε και με μεγάλη παλέτα πετρελαιοκινητήρων. Το 2007 έγινε το πρώτο μοντέλο της Renault που εφοδιάστηκε με τον τούρμπο κινητήρα 1.2 TCE με απόδοση 100 ίππων. Από πετρελαιοκινητήρες, άρχισε να εισάγεται στην Ελλάδα με τον κινητήρα 1.5 DCi 105 hp, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2011 άρχισε να εισάγεται και με τον 1.5 DCi 90 hp. Τον Ιούνιο του 2009, παρουσιάστηκε η ανανεωμένη του εκδοχή, με διαφορετική μπροστινή εμφάνιση, που του προσέδωσε πολλά από τα φυσιογνωμικά στοιχεία της τότε γενιάς του Μégane. Ως προς τις εξωτερικές διαστάσεις του, αυτό έφερε μια αύξηση στο μήκος του αμαξώματός του από τα 3.986 στα 4.027 χιλιοστά. Επίσης, έλαβε ανανέωση στα πίσω φωτιστικά σώματα και στον προφυλακτήρα, καθώς και ποιοτικότερο εσωτερικό. Το φθινόπωρο του 2011, άρχισαν να εισάγονται εκδόσεις στην Ελλάδα με εκ νέου αναβαθμισμένο εσωτερικό σε ποιότητα και υλικά. Διαθέσιμα επίπεδα εξοπλισμού στην Ελλάδα Clio 3-πορτο: Authentique, More, Expression, Dynamique, Privilege, Rip Curl, Energy, GT, GT Gordini, RS, RS Renault F1 Clio 5-πορτο: Authentique, More, Expression, Dynamique, Privilege, Rip Curl, Energy, GT Σε σπορ εκδόσεις, παρουσιάστηκε αρχικά η σκληροπυρηνική RS, με 197 ίππους στην Φάση 1 και 203 στην Φάση 2, από ένα 2-λιτρο ατμοσφαιρικό κινητήρα. Μετά την ανανέωση του 2009, παρουσιάστηκε και έκδοση GT με ατμοσφαιρικό κινητήρα 1.6 λίτρων και απόδοση 128 ίππους (προερχόμενο από το Renault Twingo RS), ενώ τόσο στην RS όσο και στην GT προστέθηκαν και συλλεκτικές εκδόσεις Gordini, κυρίως με αισθητικές αλλαγές. Στο εξωτερικό διατέθηκαν και άλλες εκδοχές ισχύος αυτών των κινητήρων. Τον Οκτώβριο του 2012, ταυτόχρονα με την έναρξη της παραγωγής του Renault Clio τέταρτης γενιάς, οι περισσότερες εκδόσεις της τρίτης γενιάς διακόπηκαν. Ειδικότερα η έκδοση 1.6 16V των 110 ίππων και οι κινητήρες ντίζελ 1.5 dCi των 90 και 105 ίππων διατηρήθηκαν στην παραγωγή ως τον Μάρτιο του 2013, ενώ η 1.2 16V των 76 ίππων έφτασε ως τον Νοέμβριο του 2014. Η συνολική παραγωγή της τρίτης γενιάς του Clio έφτασε τα 3 εκατομμύρια αντίτυπα. Η τέταρτη γενιά του Renault Clio εξελίχθηκε ως το «πρότζεκτ X98» και τελικώς παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού. Το μοντέλο σχεδιάστηκε από τον Ολλανδό Laurens van den Acker, ο οποίος αντικατέστησε τον Σεπτέμβριο του 2009 τον Patrick Le Quément στον ρόλο του σχεδιαστή, και σχεδίασε τότε και ένα συγγενικό crossover με το τέταρτης γενιάς Clio, το Renault Captur, καθώς και το μικροσκοπικό ηλεκτροκίνητο τετράκυκλο Renault Twizy. Διαθέσιμα επίπεδα εξοπλισμού στην Ελλάδα: Clio 5-πορτο: Authentic Expression Dynamic Για πρώτη φορά στην ιστορία του Clio εμφανίστηκε και 3-κύλινδρος κινητήρας, ο «H4Bt» με κυβισμό 0.9 λίτρα και turbo. Οι άλλοι κινητήρες βενζίνης είναι ο «D4F» με κυβισμό 1.2 λίτρα και 4-κύλινδρος, και ο «H5Ft» με κυβισμό 1.2 λίτρα και turbo, επίσης 4-κύλινδρος. Προσφέρεται επίσης και ο κινητήρας ντίζελ «K9K» με κυβισμό 1.5 λίτρα, turbodiesel και 4-κύλινδρος. Είναι αξιοσημείωτο ότι το δημοφιλέστερο χρώμα του Clio τέταρτης γενιάς ήταν το κόκκινο των διπλανών φωτογραφιών. Η πέμπτη γενιά του Renault Clio παρουσιάστηκε επίσημα στο 89o Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2019 και μπήκε στην παραγωγή τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ευρώπη στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, ενώ σύντομα ακολούθησαν και οι άλλες αγορές διεθνώς. Zen Business Intens R.S. Line Initiale Paris Quattroruote n°398, 12/1988. Renault - La collection, Antoine Pascal, E/P/A, ISBN 978-2-85120-702-9. Renault, Hector Mackenzie Wintle, Sutton Publishing Limited, ISBN 0-7509-1924-8. Automobil Revue. Katalog 1991, 1995, 1996 & 1997. Renault Clio Bedienungs und Wartungsanleitung. Renault S.A. 6/1997. 77 11 195 083/NE 592. Quattroruote n°467, 9/1994. Quattroruote n°508, 5/1998. Quattroruote n°496, 5/2000. Quattroruote n°547, 5/2001. Renault Clio Bedienungsanleitung. Renault S.A. 1/2000. 82 00 072 837/NU 607. Automobil Revue. Katalog 2000, 2001 & 2004. ADAC Auto-Test Neuwagen Sommer 2007. München, 1/2007. ISBN 978-3-89905-413-2. Quattroruote n° 600, 10/2005, Editoriale Domus. Quattroruote n° 601, 11/2005, Editoriale Domus. Automobil Revue. Katalog 2014. Auto Tecnica nº374, settembre 2012, Editoriale C&C. Auto Tecnica nº381, aprile 2013, Editoriale C&C. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Clio Πλήρες ιστορικό του Renault Clio (στα γερμανικά) Πληροφορίες για το Renault Clio 5ης γενιάς (στα γερμανικά) Συγκριτική δοκιμή των Fiat Uno Selecta 1.5 και Renault Clio Auto 1.4 από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάρτιος 1992) Παρουσίαση του Renault Clio 1-ης γενιάς Φάσης 3 από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάιος 1996) Παρουσίαση του Renault Clio 2-ης γενιάς από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάιος 1998) Παρουσίαση του Renault Clio 3-ης γενιάς από το περιοδικό 4Τροχοί (Οκτώβριος 2005) Renault Clio 3-ης γενιάς facelift - Πρώτη γνωριμία από το περιοδικό 4Τροχοί (Ιούνιος 2009) Car reviews/ Renault Clio (1991 - 1998)