Ψηφοφορία στη Eurovision

Ο νικητής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision επιλέγεται από ένα σύστημα ψηφοφορίας με θέσεις. Το πιο πρόσφατο σύστημα ψηφοφορίας εφαρμόστηκε στο διαγωνισμό του 2023, όπου κάθε χώρα απονέμει δύο σετ 12, 10, 8–1 βαθμών στα 10 πιο αγαπημένα τραγούδια: ένα σετ από την επαγγελματική κριτική επιτροπή της και ένα σετ από την τηλεψηφοφορία/ψηφοφορία του κοινού της, με τη χρήση μόνο τηλεψηφοφορίας στους ημιτελικούς και τόσο της κριτικής επιτροπής όσο και της τηλεψηφοφορίας στον τελικό.

 Μικρές, δημογραφικά ισορροπημένες κριτικές επιτροπές αποτελούμενες από απλούς ανθρώπους είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατάταξη των συμμετοχών, αλλά μετά την ευρεία χρήση της ψηφοφορίας μέσω τηλεφώνου το 1998, οι διοργανωτές του διαγωνισμού κατέφυγαν σε κριτικές επιτροπές μόνο σε περίπτωση δυσλειτουργιών της τηλεοπτικής ψηφοφορίας. Το 2003, το τηλεφωνικό σύστημα ψηφοφορίας της Eircom δεν λειτούργησε σωστά. Ο ιρλανδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας RTÉ δεν έλαβε έγκαιρα τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων από την Eircom και αντικατέστησε τις ψήφους από μια ομάδα κριτών. Μεταξύ 1997 και 2003 (τα πρώτα χρόνια της τηλεοπτικής ψηφοφορίας), οι γραμμές άνοιξαν στο κοινό μόνο για πέντε λεπτά μετά την παράσταση και την ανακεφαλαίωση του τελικού τραγουδιού. Μεταξύ 2004 και 2006 οι γραμμές άνοιξαν για δέκα λεπτά και από το 2007 έως το 2009 άνοιξαν για δεκαπέντε λεπτά. Το 2010 επιτράπηκε στους θεατές να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, αλλά αυτό ακυρώθηκε για τον διαγωνισμό του 2012. Από τον διαγωνισμό του 2004, οι παρουσιαστές θα ξεκινήσουν τη διαδικασία τηλεοπτικής ψηφοφορίας με τη φράση "Europe, start voting now!"/"Ευρώπη, ξεκίνα να ψηφίζεις τώρα!". Αυτή η πρόσκληση ισχύει και για την Αυστραλία από το 2015 ("Europe and Australia, start voting now!"/"Ευρώπη και Αυστραλία, ξεκινήστε να ψηφίζετε τώρα!"). Στο τέλος της περιόδου ψηφοφορίας, οι παρουσιαστές θα καλέσουν τους θεατές και το κοινό να σταματήσουν με την τελευταία αντίστροφη μέτρηση δέκα δευτερολέπτων μαζί με τη φράση "Europe, stop voting now!"/"Ευρώπη, σταμάτα να ψηφίζεις τώρα!".Το BBC επικοινώνησε τηλεφωνικά με τις τοπικές κριτικές επιτροπές για να επιλέξει τους νικητές του 1956 και η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (παραγωγοί του διαγωνισμού) άρχισε αργότερα να επικοινωνεί τηλεφωνικά με διεθνείς κριτικές επιτροπές. Αυτή η μέθοδος συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι το 1993. Το επόμενο έτος έγινε η πρώτη σύνδεση δορυφόρου με κριτικές επιτροπές.Για την ανακοίνωση των ψήφων, οι παρουσιαστές του διαγωνισμού συνδέονται με δορυφόρο σε κάθε χώρα με τη σειρά τους και προσκαλούν έναν εκπρόσωπο να διαβάσει τις ψήφους της χώρας στα Γαλλικά ή στα Αγγλικά. Οι παρουσιαστές επανέλαβαν αρχικά τις ψήφους και στις δύο γλώσσες, αλλά από το 2004 οι ψήφοι μεταφράστηκαν λόγω χρονικών περιορισμών. Για να αντισταθμιστεί ο αυξημένος χρόνος ψηφοφορίας που απαιτείται από μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων χωρών, από το 2006 μόνο οι βαθμολογίες των 8, 10 και 12 βαθμών διαβάστηκαν δυνατά. Οι ψήφοι ενός έως επτά πόντων προστέθηκαν αυτόματα στον πίνακα αποτελεσμάτων ενώ παρουσιάστηκε ο εκπρόσωπος κάθε χώρας. Ο πίνακας αποτελεσμάτων εμφανίζει τον αριθμό των βαθμών που έχει λάβει κάθε χώρα και, από το 2008, μια γραμμή προόδου που δείχνει τον αριθμό των χωρών που έχουν ψηφίσει. Από το 2016, μόνο η βαθμολογία των 12 πόντων διαβάζεται δυνατά λόγω του νέου συστήματος ψηφοφορίας, πράγμα που σημαίνει ότι οι εννέα χώρες που βαθμολογούνται προστέθηκαν αυτόματα στον πίνακα αποτελεσμάτων (1-8 και 10 βαθμοί). Επιπλέον, οι πόντοι της τηλεοπτικής ψηφοφορίας συνδυάζονται και οι παρουσιαστές τα ανακοινώνουν με τη σειρά, ξεκινώντας από τη χώρα με τη χαμηλότερη βαθμολογία και τελειώνοντας με τη χώρα με την υψηλότερη βαθμολογία από την τηλεοπτική ψηφοφορία. Από το διαγωνισμό του 2019, οι πόντοι της τηλεοπτικής ψηφοφορίας ανακοινώνονται από τους παρουσιαστές με βάση την κατάταξη των κριτικών επιτροπών με αντίστροφη σειρά. Το πιο χρησιμοποιούμενο σύστημα ψηφοφορίας (εκτός από το τρέχον) χρησιμοποιήθηκε τελευταία φορά για τον διαγωνισμό του 1974. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιήθηκε από το 1957 έως το 1961 και από το 1967 έως το 1969. Δέκα κριτές από κάθε χώρα έδωσαν μία ψήφο για το αγαπημένο τους τραγούδι. Το 1969 αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ισοπαλία τεσσάρων κατευθύνσεων για την πρώτη θέση (μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου, Ολλανδίας, Γαλλίας και Ισπανίας), χωρίς διαδικασία σπασίματος της ισοπαλίας. Ένας δεύτερος γύρος ψηφοφορίας σε περίπτωση ισοψηφίας εισήχθη σε αυτό το σύστημα το επόμενο έτος. Από το 1962 έως το 1966 χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα ψηφοφορίας παρόμοιο με το σημερινό. Το 1962, κάθε χώρα απένειμε στους πρώτους τρεις καλύτερους της με 1, 2 και 3 ψήφους, ενώ το 1963 οι πέντε πρώτοι κάθε χώρας λάμβαναν 1, 2, 3, 4 και 5 βαθμούς, και από το 1964 έως το 1966, κάθε χώρα συνήθως έδινε στους τρείς πρώτους της 1, 3 και 5 ψήφους. Με το τελευταίο σύστημα, μια χώρα θα μπορούσε να επιλέξει να δώσει βαθμούς σε δύο χώρες αντί για τρεις (δίνοντας 3 στη μία και 6 στην άλλη), όπως το 1965, που το Βέλγιο απένειμε στο Ηνωμένο Βασίλειο 6 βαθμούς και την Ιταλία 3. Αν και ήταν δυνατό να δοθούν 9 βαθμοί σε μια χώρα, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι διαγωνισμοί του 1971, του 1972 και του 1973 είχαν για πρώτη φορά ζωντανά τους κριτές. Κάθε χώρα εκπροσωπήθηκε από δύο κριτές: έναν μεγαλύτερο από 25 ετών και έναν νεότερο, με διαφορά ηλικίας τουλάχιστον 10 ετών. Κάθε κριτής έδινε τουλάχιστον 1 βαθμό και μέγιστο 5 βαθμούς σε κάθε τραγούδι. Το 1974 χρησιμοποιήθηκε το προηγούμενο σύστημα των δέκα κριτών και τον επόμενο χρόνο εισήχθη το σημερινό σύστημα. Εκπρόσωποι εμφανίστηκαν στη συνέχεια στην οθόνη το 1994 με δορυφορική σύνδεση με τον χώρο. Ο διαγωνισμός του 2004 είχε τον πρώτο του ημιτελικό, με μια μικρή αλλαγή στην ψηφοφορία: οι χώρες που δεν προκρίθηκαν από τον ημιτελικό θα μπορούσαν να ψηφίσουν στον τελικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Ουκρανή Ρουσλάνα να τερματίσει πρώτη, με ρεκόρ 280 βαθμών. Εάν η ψηφοφορία είχε διεξαχθεί όπως είχε γίνει από το 1956 έως το 2003 (όταν μόνο οι φιναλίστ χώρες μπορούσαν να ψηφίσουν), ο Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς της Σερβίας και Μαυροβουνίου θα κέρδιζε τον αγώνα με 190 βαθμούς: προβάδισμα 15 πόντων έναντι της Ρουσλάνα, η οποία θα είχε 175. Μέχρι σήμερα, οι χώρες που δεν προκρίνονται εξακολουθούν να επιτρέπεται να ψηφίζουν στον τελικό. Το 2006, η Σερβία και Μαυροβούνιο μπόρεσε να ψηφίσει στον ημιτελικό και στον τελικό παρά τη μη συμμετοχή της λόγω σκανδάλου στη διαδικασία επιλογής (που είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο της ΠΓΔΜ στον τελικό αντί της Πολωνίας). Με την εισαγωγή δύο ημιτελικών το 2008, δημιουργήθηκε μια νέα μέθοδος επιλογής φιναλίστ. Τα εννέα κορυφαία τραγούδια (κατάταξη με τηλεψηφοφορία) προκρίθηκαν, μαζί με ένα τραγούδι που επιλέχθηκε από την κριτική επιτροπή υποστήριξης. Αυτή η μέθοδος, στις περισσότερες περιπτώσεις, σήμαινε ότι το δέκατο τραγούδι στην τηλεψηφοφορία απέτυχε να προκριθεί. Αυτό προσέλκυσε κάποια κριτική, ειδικά από την πΓΔΜ (η οποία είχε τοποθετηθεί 10η στην τηλεψηφοφορία και τα δύο χρόνια). Το 2010 χρησιμοποιήθηκε το τελικό σύστημα του 2009, με συνδυασμό τηλεψηφοφορίας και ψήφων κριτικής επιτροπής από κάθε χώρα που χρησιμοποιήθηκε επίσης για την επιλογή των ημιφιναλίστ. Κάθε συμμετέχουσα χώρα είχε μια εθνική κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από πέντε επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που διορίστηκαν από τους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς. Η Ρωσική συμμετοχή στο διαγωνισμό του 2015, το "A Million Voices" από την Πωλίνα Γκαγκάρινα, έγινε το πρώτο τραγούδι που πήρε πάνω από 300 βαθμούς χωρίς να κερδίσει τον διαγωνισμό (και το μοναδικό την εποχή που κάθε χώρα παρέδιδε μόνο ένα σύνολο πόντων). Με ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας που εισήχθη το 2016, η Αυστραλία έγινε η πρώτη χώρα που συγκέντρωσε πάνω από 500 βαθμούς χωρίς να κερδίσει τον διαγωνισμό. Το 2017, η Βουλγαρία έγινε η πρώτη μη νικήτρια χώρα που σκόραρε πάνω από 600 πόντους, καθώς και η Πορτογαλία έγινε η πρώτη χώρα που πήρε πάνω από 750 πόντους – κερδίζοντας το διαγωνισμό ως αποτέλεσμα αυτού με το τραγούδι "Amar pelos dois" του Σαλβαντόρ Σομπράλ. Καθώς ο αριθμός των χωρών ψηφοφορίας και τα συστήματα ψηφοφορίας ποικίλλουν, ίσως είναι πιο σχετικό να συγκρίνετε το ποσοστό όλων των πόντων που απονεμήθηκαν στον διαγωνισμό που έλαβε κάθε τραγούδι (υπολογισμένο από τους δημοσιευμένους πίνακες βαθμολογίας).Από την εισαγωγή του νέου συστήματος ψηφοφορίας το 2016, η σουηδική συμμετοχή στο διαγωνισμό του 2022, "Hold Me Closer" της Κορνέλια Γιάκομπς, κατέχει επί του παρόντος το ρεκόρ λήψης του υψηλότερου ποσοστού μέγιστων πόντων από την κριτική επιτροπή, λαμβάνοντας 222 από τους 240 βαθμούς (92,50%) στον δεύτερο ημιτελικό. Το "Stefania" των Kalush Orchestra, νικητές του διαγωνισμού εκείνης της χρονιάς για την Ουκρανία, κατέχει αυτήν τη στιγμή το ρεκόρ λήψης του υψηλότερου ποσοστού μέγιστων πόντων από την τηλεψηφοφορία, λαμβάνοντας 439 από τους 468 βαθμούς (93,80%) στον τελικό. Αυτός ο πίνακας δείχνει τα 5 καλύτερα τραγούδια με το ποσοστό των ψήφων όλων των ψηφοφόρων. Αυτός ο πίνακας δείχνει τα 5 καλύτερα τραγούδια κερδίζοντας το ποσοστό από το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα που μπορεί να επιτύχει ένα τραγούδι. Αυτός ο πίνακας δείχνει τα 10 πρώτα τραγούδια που συμμετέχουν (τόσο νικηφόρα όσο και μη κερδοφόρα) με τον αριθμό των ψήφων. Σύμφωνα με το σύστημα ψηφοφορίας για το 2013-15, η Πορτογαλία θα είχε πάρει 17,12% των πόντων. Μια διαδικασία σπασίματος ισοβαθμίας εφαρμόστηκε μετά τον διαγωνισμό του 1969, όπου η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισαν την πρώτη θέση. Χωρίς να υπάρχει σύστημα που να σπάει την ισοβαθμία εκείνη τη στιγμή, καθορίστηκε ότι και οι τέσσερις χώρες θα απονεμηθούν τον τίτλο του νικητή. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η Αυστρία, η Φινλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και η Πορτογαλία δεν συμμετείχαν το επόμενο έτος. Το 1991, η διαδικασία ισοπαλίας εφαρμόστηκε όταν η Σουηδία και η Γαλλία είχαν αμφότερες 146 βαθμούς στο τέλος της ψηφοφορίας. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε σύστημα τηλεψηφοφορίας και ο κανόνας του σπασίματος ισοβαθμίας ήταν ελαφρώς διαφορετικός. O πρώτος κανόνας tie-break εκείνη την εποχή αφορούσε τον αριθμό των 12 πόντων που είχε λάβει κάθε χώρα. Τόσο η Σουηδία όσο και η Γαλλία είχαν λάβει τέσσερις φορές τους μέγιστους 12 βαθμούς και όταν καταμετρήθηκαν οι βαθμολογίες των 10 πόντων, η Σουηδία, εκπροσωπούμενη από την Καρόλα με το "Fångad av en stormvind", κέρδισε την τρίτη της νίκη αφού έλαβε πέντε σκορ 10 πόντων έναντι των δύο της Γαλλίας. Το γαλλικό τραγούδι, "Le Dernier qui a parlé..." που ερμήνευσε η Amina, τερμάτισε δεύτερο με το μικρότερο περιθώριο ήττας ποτέ. Η τρέχουσα διαδικασία tie-break εφαρμόστηκε στον διαγωνισμό του 2016. Στη διαδικασία, μερικές φορές γνωστή ως αντίστροφη μέτρηση, εάν δύο (ή περισσότερες) χώρες ισοβαθμούν, το τραγούδι που λαμβάνει περισσότερους πόντους από την τηλεψηφοφορία είναι ο νικητής. Εάν τα τραγούδια έλαβαν τον ίδιο αριθμό πόντων τηλεψηφοφορίας, το τραγούδι που έλαβε τουλάχιστον έναν βαθμό τηλεψηφοφορίας από τον μεγαλύτερο αριθμό χωρών είναι ο νικητής. Εάν εξακολουθεί να υπάρχει ισοπαλία, μια δεύτερη ισοπαλία μετράει τον αριθμό των χωρών που εκχώρησαν δώδεκα πόντους τηλεψηφοφορίας σε κάθε συμμετοχή στην ισοπαλία. Τα tie-break συνεχίζονται με δέκα πόντους, οκτώ πόντους και ούτω καθεξής μέχρι να επιλυθεί η ισοπαλία. Εάν η ισοπαλία δεν μπορεί να επιλυθεί αφού ο αριθμός των χωρών που χάρισαν έναν βαθμό στο τραγούδι είναι ίσος, το τραγούδι που εκτελέστηκε νωρίτερα στη σειρά εκτέλεσης ανακηρύσσεται νικητής. Η διαδικασία του tie-break αρχικά εφαρμοζόταν μόνο για τις ισοπαλίες πρώτης θέσης ή για τον καθορισμό ενός φιναλίστ από τον ημιτελικό, αλλά από το 2008 εφαρμόζεται σε όλες τις θέσεις. Καθώς κάθε συμμετέχουσα χώρα εκτελεί μια σειρά ψηφοφοριών προτιμήσεων, στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος βαθμολόγησης είναι σπάνιο το γεγονός ότι ένα τραγούδι αποτυγχάνει να λάβει οποιεσδήποτε ψήφοι. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα σημαίνει ότι το τραγούδι απέτυχε να κάνει τα δέκα πιο δημοφιλή τραγούδια σε οποιαδήποτε χώρα. Τα πρώτα μηδενικά σημεία της Eurovision βαθμολογήθηκαν το 1962, με νέο σύστημα ψηφοφορίας. Όταν μια χώρα τελειώνει με μηδέν, αναφέρεται συχνά στα Αγγλόφωνα μέσα ενημέρωσης ως μηδενικά σημεία ή μηδενικά σημεία, αν και λανθασμένα. Το γραμματικό γαλλικό για "κανένα σημείο" δεν είναι σημείο βάρους ή σημείο zéro, αλλά καμία από αυτές τις φράσεις δεν χρησιμοποιείται στον διαγωνισμό. Οι βαθμολογίες χωρίς βαθμολογία δεν ανακοινώνονται από τους παρουσιαστές. Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν πόντους πριν από την εισαγωγή του σημερινού συστήματος βαθμολόγησης το 1975 είναι: Τελικοί Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν πόντους από την εισαγωγή του συστήματος το 1975 μέχρι την αναθεώρηση των βαθμολογιών το 2016 είναι: Την πρώτη φορά που ένα φιλοξενούν έθνος τερμάτισε με 0 πόντους, ήταν ο τελικός του 2015, όταν η Αυστρία με το "I Am Yours" των The Makemakes σημείωσε μηδέν. Το 2003, μετά την πρώτη μηδενική βαθμολογία του Ηνωμένου Βασιλείου, διεξήχθη μια ηλεκτρονική δημοσκόπηση για να καθοριστεί η κοινή γνώμη για την αξία κάθε βαθμολογίας του μηδενικού στοιχείου. Το "¿Quién maneja mi barca;" (1983) της Ισπανίας κέρδισε την ψηφοφορία ως το τραγούδι που άξιζε λιγότερο το μηδέν και η "Lisa Mona Lisa" (1988) της Αυστρίας ήταν το τραγούδι που άξιζε το μηδέν. Το 2012, αν και σημείωσε στη συνδυασμένη ψηφοφορία, το "Echo (You and I)" της Γαλλίας από την Anggun δεν θα είχε λάβει πόντους εάν είχε χρησιμοποιηθεί μόνο τηλεψηφοφορία. Στο πρώτο ημιτελικό του έτους, το Βέλγιο με το "Would You?" από την Iris έλαβε δύο βαθμούς στα υποθετικά αποτελέσματα μόνο της τηλεοπτικής μετάδοσης από την αλβανική κριτική επιτροπή (δεδομένου ότι η Αλβανία δεν χρησιμοποίησε τηλεψηφοφορία)· Το Βέλγιο δεν θα λάμβανε επίσημα βαθμούς από την τηλεψηφοφορία μόνο. Στο βιβλίο του, Nul Points, ο συγγραφέας Tim Moore συνεντεύξεις αρκετούς από αυτούς τους ερμηνευτές για το πώς η βαθμολογία τους στη Eurovision επηρέασε τη σταδιοδρομία τους. Ημιτελικοί Από τη δημιουργία ενός προκριματικού γύρου (ημιτελικού) το 2004 και την επέκταση σε δύο ημιτελικά το 2008, περισσότερες από τριάντα χώρες ψηφίζουν κάθε βράδυ - ακόμη και χώρες που έχουν εξαλειφθεί ή έχουν ήδη πιστοποιηθεί. Κανένα σημείο δεν είναι πιο σπάνιο. Θα απαιτούσε ένα τραγούδι να τοποθετεί λιγότερο από το δέκατο σε κάθε χώρα στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής και στην τηλεόραση. Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν πόντους κατά τη διάρκεια των ημιτελικών είναι: Με το νέο τηλεοπτικό σύστημα που ανακοινώθηκε στο διαγωνισμό του 2016, δεν κατέστη δυνατό να σημειωθούν σημεία ούτε στη φάση της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής ούτε στην τηλεοπτική πορεία. Ένα συνολικό "μηδενικό σημείο" ήταν δυνατό, αλλά πολύ λιγότερο πιθανό. Το 2016, η συμμετοχή της Τσεχικής Δημοκρατίας "I Stand" δεν έλαβε βαθμούς από την τηλεψηφοφορία. Έλαβαν 41 πόντους από τις επιτροπές. Το 2017, η συμμετοχή της Ισπανίας "Do It For Your Lover" δεν έλαβε κανένα βαθμό από τις επιτροπές. Έλαβαν 5 πόντους από την τηλεόραση. Επίσης, το 2017, η συμμετοχή της Αυστρίας "Running on Air" δεν έλαβε πόντους από την τηλεψηφοφορία, αλλά κέρδισε 93 πόντους από τις επιτροπές. Στους τελικούς Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν καθόλου βαθμούς είναι: Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν ψήφους από τις επιτροπές είναι: Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν ψήφους από την τηλεψηφοφορία είναι: Στους ημιτελικούς Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν καθόλου βαθμούς είναι: Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν ψήφους από τις επιτροπές στους ημιτελικούς είναι: Οι συμμετοχές που δεν έλαβαν ψήφους από την τηλεψηφοφορία στους ημιτελικούς είναι: Καμία συμμετοχή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision δεν έλαβε ποτέ μηδέν βαθμούς. Μεταξύ του 2005 και του 2015, κάθε διαγωνιζόμενος ξεκινά με 12 βαθμούς για να αποτρέψει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Ωστόσο, δεν υπήρξε μια κατάσταση στην οποία οι 12 βαθμοί που λαμβάνονται αρχικά θα παρέμεναν ως μοναδικοί βαθμοί. Το πλησιέστερο σε αυτό ήταν η Κροατία το 2014, η οποία κατέληξε με 13 βαθμούς αφού έλαβε έναν μόνο βαθμό από τον Άγιο Μαρίνο. Στις 15 Οκτωβρίου 2012, ανακοινώθηκε από την EBU, ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού μια νέα "Παιδική Κριτική Επιτροπή" εισήχθη στο σύστημα ψηφοφορίας. Η κριτική επιτροπή αποτελείται από μέλη ηλικίας μεταξύ 10 και 15 ετών και εκπροσωπούν καθεμία από τις συμμετέχουσες χώρες. Στη συνέχεια, ένας εκπρόσωπος της κριτικής επιτροπής θα ανακοίνωνε τους βαθμούς 1–8, 10 και τους μέγιστους 12, όπως αποφασίστηκε από τα μέλη της κριτικής επιτροπής. Το 2016 η παιδική κριτική επιτροπή αφαιρέθηκε και, αντί αυτού, κάθε χώρα απονέμει 1-8, 10 και 12 πόντους από τις επιτροπές ενηλίκων και παιδιών, εξαλείφοντας επίσης την τηλεψηφοφορία από τον διαγωνισμό. Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων ήταν επίσης παρόντες στο διαγωνισμό του 2016, με τον καθένα από τους εμπειρογνώμονες να μπορεί να απονείμει 1-8, 10 και 12 βαθμούς. Από τον διαγωνισμό του 2017, θεατές από όλο τον κόσμο αποφασίζουν τα αποτελέσματα σε μια διαδικτυακή ψηφοφορία. Το 2018, η Πορτογαλία και η Ουαλία δεν έλαβαν κανέναν βαθμό από την ψηφοφορία των επιτροπών. Το 2019, η Πορτογαλία για άλλη μια φορά δεν έλαβε κανέναν βαθμό από την ψηφοφορία των επιτροπών. Αν και η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων από το 2001 έως το 2005 υποδηλώνει την ψηφοφορία σε περιφερειακό επίπεδο, είναι αμφισβητήσιμο εάν αυτό οφείλεται σε πολιτικές συμμαχίες ή σε τάση των πολιτισμικά στενών χωρών να έχουν παρόμοιες μουσικές προτιμήσεις. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία ανταλλάσσουν μεγάλους βαθμούς (κατά μέσο όρο 6,5 βαθμούς ανά διαγωνισμό) και το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επίσης μια τέτοια σχέση με την Ιρλανδία. Αρκετές χώρες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως μπλοκ ψηφοφορίας, οι οποίες απονέμουν τακτά βαθμούς μεταξύ τους: Ελλάδα και Κύπρος Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν Αγγλόφωνες χώρες ή χώρες της Κοινοπολιτείας: Αυστραλία, Μάλτα, Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία Οι Κάτω Χώρες και το Βέλγιο Ανδόρα, Πορτογαλία και Ισπανία Τα σκανδιναβικά κράτη: Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία και Ισλανδία Τα κράτη της Βαλτικής: Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία Τη Ρουμανία και τη Μολδαβία, ενεργώντας ως γέφυρα μεταξύ των κρατών του Συμφώνου των Βαλκανίων και της Συμφωνίας της Βαρσοβίας Οι βαλκανικές χώρες: ΠΓΔΜ και Αλβανία Οι πρώην γιουγκοσλαβικές χώρες: Σερβία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Σλοβενία, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ και Κροατία Οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ της Λευκορωσίας , της Ουκρανίας, της Ρωσίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας, της Γεωργίας και της ΜολδαβίαςΕίναι φυσιολογικό οι χώρες να απονέμουν τακτικά στους γείτονές τους σημεία, ακόμη και αν δεν αποτελούν μέρος μιας ομάδας ψηφοφορίας (για παράδειγμα, η Φινλανδία και η Εσθονία, η Γερμανία και η Δανία, οι χώρες της Βαλτικής και η Ρωσία ή η Αλβανία και η Ελλάδα). Οι ψήφοι μπορούν επίσης να βασίζονται σε μια διασπορά. Η Ελλάδα, η Τουρκία, η Πολωνία, η Ρωσία και οι πρώην Γιουγκοσλαβικές χώρες λαμβάνουν συνήθως υψηλές βαθμολογίες από τη Γερμανία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αρμενία από τη Γαλλία ή το Βέλγιο, την Πολωνία από την Ιρλανδία, τη Ρουμανία από την Ισπανία και την Ιταλία και την Αλβανία από την Ελβετία, την Ιταλία και τον Άγιο Μαρίνο. Ο πρώην τηλεοπτικός διευθυντής της Eurovision Bjørn Erichsen διαφώνησε με τον ισχυρισμό ότι η περιφερειακή ψηφοφορία επηρεάζει σημαντικά την έκβαση του διαγωνισμού, λέγοντας ότι η πρώτη νίκη της Ρωσίας το 2008 ήταν δυνατή μόνο με ψήφους από τριάντα οκτώ από τις συμμετέχουσες χώρες.Σε μια μελέτη του 2017, παρουσιάζεται μια νέα μεθοδολογία που επιτρέπει μια πλήρη ανάλυση του ανταγωνισμού από το 1957 έως το 2017. Τα πρότυπα ψηφοφορίας αλλάζουν και οι προηγούμενες μελέτες περιόρισαν την ανάλυσή τους σε ένα συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο όπου το σύστημα ψηφοφορίας είναι ομοιογενές και αυτή η προσέγγιση επιτρέπει τη δειγματοληπτική σύγκριση σε αυθαίρετες περιόδους που συνάδουν με την αμερόληπτη υπόθεση των προτύπων ψηφοφορίας. Αυτή η μεθοδολογία επιτρέπει επίσης σε ένα συρόμενο χρονικό παράθυρο για τη συσσώρευση ενός βαθμού συμπαιγνίας κατά τη διάρκεια των ετών δημιουργώντας ένα σταθμισμένο δίκτυο. Τα προηγούμενα αποτελέσματα υποστηρίζονται και οι αλλαγές με την πάροδο του χρόνου παρέχουν μια εικόνα για τις συμπαιγνιακές συμπεριφορές στις οποίες δίνεται περισσότερη ή λιγότερη επιλογή. Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών Διαγωνισμός Χορού Eurovision Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision