Τέμενος Ρουστέμ Πασά

Το Τέμενος Ρουστέμ Πασά (τούρκικα: Rüstem Paşa Camii), είναι ένα οθωμανικό τέμενος του 16ου αιώνα, που βρίσκεται στο παζάρι Χασιρκιλάρ, στην γειτονιά Ταχτακαλέ, της συνοικίας Φατίχ της Κωνσταντινούπολης.

 Το Τέμενος Ρουστέμ Πασά, σχεδιάστηκε από τον οθωμανό αυτοκρατορικό αρχιτέκτονα, Μιμάρ Σινάν, για τον Μεγάλο Βεζίρη της αυτοκρατορίας, Ρουστέμ Πασά (που παντρεύτηκε μία από τις κόρες του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς από την Χιουρέμ Σουλτάνα, Μιχριμάχ Σουλτάνα). Ο Ρουστέμ πασάς πέθανε τον Ιούλιο του 1561 και το τέμενος άρχισε να χτίζεται μετά τον θάνατό του, από το 1561 μέχρι το 1563. Το τζαμί φιλοξενεί σήμερα θρησκευτικό σχολείο. Το τζαμί έχει χτιστεί υπερυψωμένο, πάνω από ένα συγκρότημα κτηρίων με θολωτή οροφή, των οποίων τα μισθώματα, είχαν ως στόχο να υποστηρίξουν οικονομικά το τέμενος. Περνώντας στους στενούς διαδρόμους στις γωνίες, δίνουν πρόσβαση σε μία ευρύχωρη αυλή. Το τέμενος έχει μία διπλή στοά με πέντε τρούλους, από τους οποίους, προεξέχει μία βαθιά, χαμηλή οροφή που στηρίζεται από μια σειρά κιόνων. Το τέμενος Ρουστέμ Πασά, είναι διάσημο για τις μεγάλες ποσότητες πλακιδίων Νίκαιας, που περιέχουν πολύ μεγάλη ποικιλία από φυτικά και γεωμετρικά σχέδια, που καλύπτουν όχι μόνο την πρόσοψη της βεράντας, αλλά το Μιχράμπ και το Μινμπάρ και τους τοίχους. Υπάρχουν περίπου 80 διαφορετικά μοτίβα. Αυτά τα πλακίδια επιδεικνύουν την πρώιμη χρήση του ντοματοκόκκινου χρώματος, που θα γίνει το κυριότερο χαρακτηριστικό των πλακιδίων Νίκαιας. Μερικά από τα πλακίδια, κυρίως εκείνα που βρίσκονται στον μεγάλο πίνακα, κάτω από την στοά της αριστερής κύριας εισόδου, είναι διακοσμημένα με το χρώμα του πράσινου του Φασκόμηλου και του σκούρου μοβ του Μαγγανίου, που είναι χαρακτηριστικό του προγενέστερου συστήματος χρωματισμού <<της Δαμασκού>>. Κανένα άλλο τζαμί στην Κωνσταντινούπολη δεν έχει κάνει τέτοια πλούσια χρήση αυτών των πλακιδίων. Το σχέδιο του τζαμιού είναι κυρίως εκείνο ενός οκτάγωνου εγγεγραμένου σε ορθογώνιο. Ο κύριος θόλος στηρίζεται από τέσσερις οκταγωνικούς ημιθόλους, όχι επί των αξόνων, αλλά επί των διαγωνίων του κτηρίου. Οι καμάρες του θόλου, πηδούν από τέσσερις ορθογώνιες κολόνες - δύο στα βόρεια, δύο στα νότια και από προεξοχές που προεξέχουν από τον ανατολικό και τον δυτικό τοίχο. Στα βόρεια και στα νότια υποστηρίζονται από κολώνες και με μαρμάρινες στήλες μεταξύ τους. Carswell, John (2006), Iznik Pottery, London: British Museum Press, ISBN 978-0-7141-2441-4 Denny, Walter B. (2004), Iznik: The Artistry of Ottoman Ceramics, London: Thames & Hudson, ISBN 978-0-500-51192-3 . Faroqhi, Suraiyah (2005). Subjects of the Sultan: Culture and Daily Life in the Ottoman Empire. I B Tauris. ISBN 1-85043-760-2. Freely, John (2000). Blue Guide Istanbul. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-32014-6. Necipoğlu, Gülru (2005), The Age of Sinan: Architectural Culture in the Ottoman Empire, London: Reaktion Books, ISBN 978-1-86189-253-9 . Rogers, J.M. (2007). Sinan: Makers of Islamic Civilization. I B Tauris. ISBN 1-84511-096-X. Denny, Walter B. (1977). The ceramics of the Mosque of Rüstem Pasha and the environment of change. New York: Garland. ISBN 0-8240-2684-5. Schick, Leslie Meral (1990). «A note on the dating of the Mosque of Rüstem Paṣa in İstanbul». Artibus Asiae 50 (3/4): 285–288. .