IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βιντσιγκέρρα της Αραγωνίας

Ο Βιντσιγκέρρα, ισπαν. Vinciguerra (άκμασε 1355-1368) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν μέγας Σύμβουλος της Σικελίας, κόμης της Νοβάρα, της Καμμαράτα, βαρόνος τού Μιλιτέλλο, του Σαν Μάρκο και κύριος του Τέρμινι.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σάντσο βαρόνου τού Μιλιτέλλο (νόθου γιου τού Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας) και της Λουτσία Παλίτσι. Το 1355 εξεγέρθηκε εναντίον τού εξαδέλφου του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας, όταν τον Δεκέμβριο τον έστειλε στο Πάττι ως κατεπάνω να υπηρετήσει ως τον Δεκέμβριο τού 1356. Εκεί με τον Γκεράο-Γουλιέλμο Ντε Σιντότ κατεπάνω τού Λίπαρι και τον Κορράδο Σπανταφόρα καστελλάνο τού Λίπαρι, συμμάχησε με τον μικρότερο αδελφό του Σαντσιόλο σε μία υπέρ των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης εξέγερση το 1357. Τον Μάρτιο τού 1359 διαφώνησε με τους Καπετίδες-Ανζού και συνέδραμε τον Φρειδερίκο Γ΄ για να καταστείλει ό,τι έμεινε από την εξέγερση. Αμείφθηκε με την κυριότητα τού Τέρμινι και την κομητεία της Νοβάρα το 1364, τα οποία ανήκαν στον πατέρα της Λουτσία Παλίτσι. Από τον ανιψιό του Ματτιότο, γιο τού Σαντσιόλο, κληρονόμησε την κομητεία της Καμμαράτα το 1369. Το 1371 έγινε βαρόνος τού Μιλιτέλλο, το οποίο ανήκε στον πατέρα του και τού Σαν Μάρκο. Το διάστημα 1365-68 έγινε μέγας Σύμβουλος της Σικελίας, στη θέση τού Ενρίκο Ρόσσο. Το 1366 κτίστηκε το φρούριο και ο πύργος Βιντσιγκουέρρα στην Τζογιόζα Μαρέα, που φέρει το όνομά του. Επίσης έκτισε ένα κάστρο στην κορυφή τού Τζογιόζα Γκάρντια. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαρθολομαίος. Είχε τέκνο: Βαρθολομαίος. Ghisalberti, Alberto M., ed. Dizionario Biografico degli Italiani: III Ammirato – Arcoleo. Rome, 1961.
Β΄ Ιλλυρικός πόλεμος

Ο Β΄ Ιλλυρικός πόλεμος (219 π.Χ.) ήταν μια επιχείρηση τιμωρίας που ανέλαβαν οι Ρωμαίοι εναντίον του παλαιού τους προστατευόμενου Δημήτριου του Φάριου επειδή είχε εισβάλλει στην περιοχή που βρίσκονταν υπό την προστασία τους και είχε καταλάβει την πόλη Διμάλη και μερικές άλλες πόλεις.

 Ύστερα από τον θάνατο της βασίλισσας της Ιλλυρίας Τεύτας ο Δημήτριος ο Φάριος ανέλαβε την κηδεμονία του ανήλικου γιου της Πίννη. Κατόπιν συμμάχησε με τον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Δώσωνα και πήρε μέρος ως σύμμαχος του στη μάχη της Σελλασίας (222 π.Χ.). Ύστερα από τον θάνατο του τελευταίου συμμάχησε και με τον διάδοχό του Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας. To 220 π.Χ. μαζί με τον Ιλλυριό ευγενή Σκερδιλαΐδα έπλευσαν νότια της Λισσού και με 90 λέμβους επιτέθηκαν στην Πύλο και την κατέλαβαν. Κατόπιν χωρίστηκαν, ο Σκερδιλαΐδας με 40 λέμβους γύρισε πίσω ενώ ο Δημήτριος με τις υπόλοιπες 50 περιέπλευσε την Πελοπόννησο και επιτέθηκε στις Κυκλάδες . Έπειτα από την επιδρομή αυτή εισέβαλε στην προστατευόμενη από τους Ρωμαίους περιοχή καταλαμβάνοντας τη Διμάλη (219 π.Χ.) και μερικές άλλες πόλεις . Πάρα τη σοβαρή κρίση που διαφαίνονταν στη Δύση (παραμονές Β' Καρχηδονιακού πολέμου) η Σύγκλητος αποφάσισε να τιμωρήσει τον "αποστάτη" Δημήτριο καθώς παράβαση των συνθηκών από δυνάστες σαν αυτόν δεν μπορούσε να ανεχθεί . Έτσι την άνοιξη του 219 π.Χ. έφτασε στην Ιλλυρία ισχυρός στόλος με επικεφαλής τους υπάτους Λεύκιο Παύλο και Μάρκο Λίβιο Σαλινάτορα. Το κράτος του Δημητρίου καταλύθηκε μόνο η Διμάλη αντιστάθηκε (καταλήφθηκε ύστερα από πολιορκία επτά ημερών) και η Φάρος . Ορισμένοι συγγενείς του Δημήτριου αιχμαλωτίστηκαν στην τελευταία πόλη όμως ο ίδιος μπόρεσε να καταφύγει στον Φίλιππο ο οποίος όμως εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να τον βοηθήσει . Τη διακυβέρνηση στο τυπικά ανεξάρτητο τμήμα της Ιλλυρίας ανέλαβε ο Σκερδιλαΐδας. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τομ Δ΄ Μέγας Αλέξανδρος- Ελληνιστικοί χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών 1979 Perseus Digital Library Polybius Histories The Cambridge Ancient History, Vol. 8 Rome and the Mediterranean to 133 B.C. A.E.Astin, F.W.Walbank, M.W.Frederiksen,R.M.Ogilvie Cambridge University Press 1989
Γιάννης Παπαντωνίου

Ο Γιάννης Παπαντωνίου ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής (9 Μαρτίου 1928 -8 Ιανουαρίου 2015) ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Ο αδερφός του Αντώνης υπήρξε επίσης διεθνής ποδοσφαιριστής.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από το ανεξάρτητο σωματείο Νίκη Αμπελοκήπων στην ηλικία των 15 ετών και ύστερα από 2 χρόνια, το 1945, αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Με τη φανέλα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε μέχρι και το 1958, κατακτώντας δύο φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδας (1948-49, 1952-53) και επτά φορές αυτόν του Πρωταθλητή Αθηνών (1948-1949, 1951-1957). Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κώστας Λινοξυλάκης, Βαγγέλης Πανάκης και Λάκης Πετρόπουλος. Με την Ελλάδα αγωνίστηκε συνολικά 15 φορές, την περίοδο μεταξύ 1948-1956. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη. epo.gr "Γκολ 2000 - Ένας αιώνας ποδόσφαιρο" (Ανδρέας Μπόμης 2000) "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
NUTS

Η κοινή ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων (γαλλικά: Nomenclature des Unités Territoriales Statistiques, αγγλικά: Nomenclature of Territorial Units for Statistics) είναι κωδικοί είναι γεωκωδική τυποποίηση για την αναφορά των υποδιαιρέσεων των χωρών, που χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Ένωση για στατιστικούς λόγους. Η κωδικοποίηση NUTS χρησιμοποιείται από το 1988 στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο αλλά μόλις το 2003 άρχισε να εμφανίζεται στα κείμενα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 Υπάρχουν τρία επίπεδα NUTS και δύο επίπεδα τοπικών διοικητικών μονάδων (local administrative units - LAUs) τα οποία βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα NUTS. Αυτά ονομάζονταν επίπεδα NUTS 4 και 5, μέχρι τον Ιούλιο του 2003, αλλά επίσημα καταργήθηκαν, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις περιγράφονται με την παλαιά τους κωδικοποίηση. Σημειωτέον ότι δεν έχουν όλες οι χώρες κατηγορίες για κάθε επίπεδο, καθώς αυτό εξαρτάται από το μέγεθός τους. Μια από τις πιο ακραίες περιπτώσεις είναι το Λουξεμβούργο, το οποίο έχει μόνο LAUs, ενώ τα τρία επίπεδα NUTS αντιστοιχούν στη συνολική επικράτεια της χώρας. Η κωδικοποίηση γίνεται σε επίπεδα. Κάθε επίπεδο αποτελείται από τον ISO 3166-1 (alpha-2) κωδικό της χώρας (εκτός από το UK που χρησιμοποιείται αντί του GB για το Ηνωμένο Βασίλειο) και αντίστοιχα (με το επίπεδο) αριθμητικά ψηφία. Αν σε κάποιο επίπεδο ο αριθμός των απαιτούμενων κωδικών είναι μεγαλύτερος από τον διαθέσιμο τότε χρησιμοποιούνται κεφαλαία λατινικά γράμματα για την συνέχιση της αρίθμησης. Για παράδειγμα: στο επίπεδο 1 διαθέσιμοι είναι 9 κωδικοί (από το 1 μέχρι το 9 αφού πρέπει να έχει 1 ψηφίο και το μηδέν χρησιμοποιείται για ένδειξη του προηγούμενου επίπεδου). Ο κανονισμός για την ταξινόμηση NUTS προσδιορίζει τα ακόλουθα ελάχιστα και ανώτατα όρια πληθυσμού για τα διαφορετικά επίπεδα των μονάδων: NUTS (Ελλάδα) Τα επίπεδα NUTS στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕ
Ελπίδες Καρδίτσας

Οι Ελπίδες Καρδίτσας (πλήρης ονομασία:Ακαδημία Ελπίδες Καρδίτσας 1994) είναι ελληνικός γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την Καρδίτσα. Συμμετέχει στην Α΄ Εθνική γυναικών. Ο σύλλογος είναι ένας από τους λίγους ελληνικούς συλλόγους, μαζί με τους ΠΑΟΚ, Α.Ε. Αίγινας, Καβάλα 86 και Αμαζόνες Δράμας, που έχουν αγωνιστεί στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.

 Ιδρύθηκε το 1994. Η ομάδα τερμάτισε στη 2η θέση της Α' Εθνικής Γυναικών τις περιόδους: 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2015-16 και 2017-18. Συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών τη σεζόν 2018-19, όπου τερμάτισε στη 2η θέση του έβδομου ομίλου, πίσω από την κοζακική ΜΙΙΚ Κάζιγκουρτ και δεν προκρίθηκε στη νοκ άουτ φάση.Η παίκτρια της ομάδας Σοφία Κόγκουλη, αναδείχθηκε η κορυφαία σκόρερ της Α' Εθνικής από το 2009 μέχρι το 2016. 1994: Σύσταση ομάδος 1998-99: Πρώτη επίσημη συμμετοχή στο πρωτάθλημα Β' Εθνικής 2008-09: Πρωταθλήτριες στην Β' Εθνική 2009-10: Πρώτη συμμετοχή στην Α' Εθνική 2018-19: Πρώτη συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2008-σήμερα: Α' Εθνική ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ: Δήμητρα Κλέτσα Άννα Κρητικού Κατερίνα Τσαρτσαράκη Svetlana Gabelaia Γωγώ Σίμου (c) Νικολέτα Λιάκου (c) Άντζελα ΧάτζιουΒασιλική Οικονόμου Salomi DimopoulouΕλένη ΖαρκάδαΕλένη Αναστασίου Maria Avdolli Θεοδώρα ΑναγνωστοπούλουΒασιλική ΜπαρμπαρούσηΔήμητρα Επανωμίτη Ελευθερία ΑγγελάκηSofo NarsiaΜαρία ΜπάσκαΕύα Καπαρέλη Κυριακή Μάρκου Αλεξία ΠαπαδοπούλουΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: Δημήτριος ΚουτσονάσιοςΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ: Mαρία ΚόγγουληΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΩΝ: Δημήτριος ΚουτσονάσιοςΓΥΜΝΑΣΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ: Δημήτρης ΜαλάιΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ: Γιάκομπο ΛεάντριΓΙΑΤΡΟΣ ΟΜΑΔΟΣ: Ιωάννης ΚατσάραςΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ: Θεόφιλος ΚαλλιτσάρηςΑΝΑΛΥΤΗΣ - ΣΚΑΟΥΤΕΡ: Χρήστος ΧριστόπουλοςΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ: Ελπίδα Παπανικολάου Προφίλ στο uefa.com Σελίδα της ομάδας στο facebook Σελίδα της ομάδας στο instagram Προφιλ στο sofascore.com
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2011−2012 ήταν το 23ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Έγινε με τη συμμετοχή 11 ομάδων, καθώς πριν την έναρξη της περιόδου η ομάδα των Βριλησσίων αποχώρησε. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου συμμετείχαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή, ενώ λόγω της μείωσης των ομάδων δεν έγιναν πλέι άουτ και η τελευταία ομάδα υποβιβάσθηκε απευθείας στην Α2. Ο Διομήδης Άργους αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μάλιστα σημείωσε ένα πρωτοφανές ρεκόρ καθώς τερμάτισε αήττητος την κανονική περίοδο με 19 νίκες και μία ισοπαλία, κάτι που σηνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Α1 κατηγορίας που καθιερώθηκε την περίοδο 1989-90. Επιπλέον έφτασε μία ανάσα από το να κατακτήσει αήττητος το πρωτάθλημα, γνώρισε όμως την ήττα από την ΑΕΚ την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ.

 Ο Κύδων Χανίων έχει 3 μηδενισμούς και -3 βαθμούς. Συμπλήρωσε 2 μηδενισμούς την προτελευταία αγωνιστική και αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα. Ο Κύδων Χανίων δεν παρουσιάστηκε σε δύο αγώνες κόντρα στο Διομήδη (για την 19η αγωνιστική) και τον Άρη Νίκαιας (για την 21η αγωνιστική). Μετά το δεύτερο μηδενισμό του αποβλήθηκε, και ο αγώνας του με τον Αερωπό για την 22η και τελευταία αγωνιστική κατοχυρώθηκε άνευ αγώνα στην ομάδα της Έδεσσας (οι τρεις μηδενισμοί είναι με κόκκινους χαρακτήρες). Στα πλέι οφ βρέθηκαν οι τέσσερις πρώτες της κανονικής περιόδου με τους μισούς βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο (σε περίπτωση κλάσματος γίνεται στρογγυλοποίηση προς τα πάνω) κι έδωσαν τρεις αγώνες. Όλοι οι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με την καλύτερη θέση στην κανονική περίοδο: ο 1ος έπαιξε εντός έδρας με όλους, ο 2ος με τον 3ο και τον 4ο, και ο 3ος με τον 4ο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Διομήδης Άργους, ήδη από τη 2η αγωνιστική και μετά τη νίκη του επί του ΠΑΟΚ. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Διομήδης 20 (+0,5), ΑΕΚ 16, ΠΑΟΚ 16, Δούκας 13 Ιστότοπος της ΟΧΕ
Κάντις Πάτον

Η Κάντις Πάτον (Candice Kristina Patton, 24 Ιουνίου 1988) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι ευρέως γνωστή για το ρόλο της ως Iris West στην τηλεοπτική σειρά The Flash.

 Γεννήθηκε στο Τζάκσον του Μισισίπι αλλά μεγάλωσε στο Πλάνο του Τέξας. Φοίτησε στο Southern Methodist University στο Ντάλλας. Συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές συμπεριλαμβανομένου και της σαπουνόπερας Τόλμη και Γοητεία. Έλαβε έναν ρόλο ως Mercedes στην τηλεοπτική σειρά Sorority Forever. Συμμετείχε ως Iris West στην τηλεοπτική σειρά Flash series για το κανάλι CW. Το BuddyTV την κατέταξε στην 5η θέση στη λίστα με τις 100 πιο σέξι γυναίκες της τηλεόρασης για το 2014. Τον Μάιο του 2015, η Πάτον κατετάγη 61η στη λίστα του Μάξιμ με τις 100 πιο καυτές γυναίκες. Candice Patton στην IMDb
350 Ορναμέντα

Η Ορναμέντα (Ornamenta) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,37. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ορναμέντα υπολογίσθηκε σε 118,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,74 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,057 (από δεδομένα του IRAS). Η Ορναμέντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 10 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πυργάκι Νάξου

Το Πυργάκι είναι παραλιακός οικισμός στην νοτιοανατολική Νάξο με 48 κατοίκους (απογραφή 2011). Ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Δαμαριώνος και υπάγεται στο Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.

 Το 1981, στην απογραφή, αναγνωρίζεται σαν οικισμός και προσαρτάται στην κοινότητα του Δαμαριώνα. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα Δαμαριώνος καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Δρυμαλίας με έδρα τον οικισμό Χαλκείο. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος Δρυμαλίας και το οικισμός Πυργάκι προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Συγκεκριμένα, με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Δαμαριώνος, του Δήμου Δρυμαλίας, του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αγιασσό ( 83 κ.), Βουρβουριά ( 11 κ.), Δαμαλάς ( 32 κ.) και Δαμαριώνα ( 333 κ.) την Τοπική Κοινότητα Δαμαριώνος ( 507 κ.). Η τ.κ. Δαμαριώνος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. «Στρατιωτική άσκηση στο Πυργάκι (27/04/2017)» μικρό βίντεο από naxiotypia Naxos.
Κόλμαν Χόκινς

Ο Κόλμαν Ράντολφ Χόκινς (Coleman Randolph Hawkins, 21 Νοεμβρίου 1904 - 19 Μαΐου 1969) ήταν σημαντικός Αμερικανός τζαζ μουσικός, βιρτουόζος του σαξοφώνου και με καθοριστική συμβολή στην καθιέρωση του οργάνου, στη τζαζ μουσική.

 Γεννήθηκε στο Σεντ Τζόζεφ του Μιζούρι και φοίτησε σε γυμνάσια του Σικάγου και του Κάνσας. Σε ηλικία πέντε ετών ξεκίνησε να εξασκείται στο πιάνο και δύο χρόνια αργότερα στο τσέλο, πριν στραφεί οριστικά στο τενόρο σαξόφωνο, όργανο που την εποχή εκείνη δεν ήταν έντονα συνδεδεμένο με τη τζαζ μουσική. Στην ηλικία των δεκαέξι ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός και αποτέλεσε μέλος της ορχήστρας της Μέιμι Σμιθ, με την οποία περιόδευσε μέχρι το 1923, χρονιά κατά την οποία εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Τον Ιανουάριο του 1923 συμμετείχε στην πρώτη του ηχογράφηση, συνεργαζόμενος με τον Φλέτσερ Χέντερσον, ο οποίος, όταν αργότερα σχημάτισε μία μόνιμη προσωπική ορχήστρα, έδωσε στον Χόκινς τη θέση του βασικού σαξοφωνίστα, την οποία διατήρησε μέχρι το 1934. Μετά την αποχώρησή του από την ορχήστρα του Χέντερσον, περιόδευσε στην Ευρώπη, από το 1934 μέχρι το 1939, περίοδο κατά την οποία συνεργάστηκε επίσης με τους Τζακ Χίλτον και Τζάνγκο Ράινχαρντ. Μετά την επιστροφή του στην Αμερική, ηχογράφησε τον δίσκο Body and Soul, που αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερή του επιτυχία. Μετά από μία ανεπιτυχή προσπάθεια δημιουργίας μίας προσωπικής μεγάλης ορχήστρας, ο Χόκινς συνέχισε να εμφανίζεται με μικρότερα μουσικά σχήματα, σε μουσικά κέντρα του Μανχάταν, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων, ως μουσικούς, τους Τελόνιους Μονκ, Μάιλς Ντέιβις και Μαξ Ρόουτς. Την ίδια περίοδο, ηγήθηκε της πρώτης ηχογράφησης στα πρότυπα του μπίμποπ, μαζί με τον Ντίζι Γκιλέσπι, ενώ αποτέλεσε γενικά σημαντική επιρροή των ανερχόμενων μουσικών του μπίμποπ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Χόκινς είχε άρχισε να ασκεί ολοένα και μικρότερη επίδραση σε νέους μουσικούς, οι οποίοι είχαν περισσότερο ως πρότυπο τον Λέστερ Γιανγκ. Ο Χόκινς συνέχισε ωστόσο να δίνει συναυλίες και να ηχογραφεί, ενώ στα μέσα της δεκαετίας, η καριέρα του γνώρισε μία νέα άνθιση, συνεργαζόμενος με τον Ρόι Έλντριτζ και συμμετέχοντας σε ηχογραφήσεις δίσκων των Τελόνιους Μονκ, Μαξ Ρόουτς, Τζον Κολτρέιν καθώς και άλλων σημαντικών μουσικών. Το 1962, ηχογράφησε επίσης μαζί με τον Ντιούκ Έλινγκτον. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Χόκινς ολοκλήρωσε ελάχιστες ηχογραφήσεις, ενώ αντιμετώπισε και πρόβλημα αλκοολισμού. Το Φεβρουάριο του 1967, κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Τορόντο, κατέρρευσε επί σκηνής, ενώ στις αρχές του 1968 αναβλήθηκαν συναυλίες του στη Δανία, κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Ευρώπη, εξαιτίας προβλημάτων υγείας του. Η τελευταία του συναυλία έγινε στις 20 Απριλίου του 1969, στο Σικάγο. Πέθανε τον ίδιο χρόνο, στις 19 Μαΐου, από πνευμονία. The New Grove Dictionary of Jazz, Oxford University Press Coleman Hawkins: Father Of The Tenor Sax, άρθρο του Len Weinstock
Πακατιανός

Ο Πακατιανός, λατιν.: Pacatianus, πλήρες όνομα Tiberius Claudius Marinus Pacatianus (απεβ. π. 248) ήταν σφετεριστής στην περιοχή του Δούναβη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την εποχή του Φιλίππου του Άραβα.

 Είναι γνωστός από νομίσματα και από αναφορές στον Ζώσιμο και τον Ζωναρά, που λένε ότι ήταν αξιωματικός σε μία από τις λεγεώνες του Δούναβη. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, οι εξεγέρσεις του Πακατιανού στη Μοισία (πιθανότατα ήλεγχε το Βιμινάκιο) και του Ιοταπιανού στη Συρία ώθησαν τον Φίλιππο να κάνει πρόταση στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο να παραιτηθεί, αλλά ο συγκλητικός Δέκιος (που εστάλη από τον Φίλιππο για να αντιμετωπίσει την εξέγερση), προέβλεψε σωστά ότι ο Πακατιανός θα σκοτωθεί σύντομα από τους δικούς του άνδρες, πριν από την άφιξη εκείνου. Körner essay on usurpers Αρχειοθετήθηκε 2007-06-25 στο Wayback Machine. Pacatianus coinage
2729 Ουρούμτσι

Ο Ουρούμτσι (Urumqi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,488. Ανακαλύφθηκε το 1979 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της βορειοδυτικής Κίνας.

 Η μέση διάμετρος του Ουρούμτσι εκτιμάται σε 18,96 ± 1,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,135 ± 0,030. Ο Ουρούμκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 8 λεπτά, μία ταχεία περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μπέρι ΦΚ

Η Μπέρι ΦΚ (αγγλικά: Bury F.C.) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη του Μπέρι στο ευρύτερο Μάντσεστερ. Η ομάδα στους εντός έδρας αγώνες αγωνίζεται στο γήπεδο Γκιγκ Λέιν, χωρητικότητας 11.840 θεατών.

 Η Ομάδα ιδρύθηκε το 1885 με την ένωση δύο ομάδων των Μπέρι Γουέσλεϊανς (Bury Wesleyans) και Μπέρι Γιουνιτάριανς (Bury Unitarians). Ο πρώτος επίσημος αγώνας της ομάδας ήταν φιλικό που έγινε στις 12 Σεπτεμβρίου 1885, όταν η νεοσύστατη Μπέρι έπαιξε φιλικό αγώνα εναντιόν της Γουίγκαν, και κέρδισε 4 -3.Το 1887 πρώτο υπόστεγο χτίστηκε στο Γκιγκ Λέιν με κόστος 50 ευρώ,και κατά το ίδιο έτος η Μπέρι κατέγραψε την ήττα -ρεκόρ- με 0-10 από την Μπλάκμπερν στον πρώτο γύρο του Εφ Έι Καπ. Η Μπέρι σε κορυφαίο επίπεδο έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Αγγλίας είναι χαρακτηριστικό ότι και οι δύο κατακτήσεις συνοδεύτηκαν από συντριπτικές νίκες όπως ότι και η ομάδα πήγε σε δύο τελικούς και κατέκτησε και τις δύο φορές το κύπελλο αναλυτικά: Κύπελλο Αγγλίας 1900: Μπέρι - Σαουθάμπτον 4-0 1903: Μπέρι - Ντέρμπι Κάουντι 6-0 Επίσημος ιστότοπος
Μεγαλοβλαστική αναιμία

Η μεγαλοβλαστική αναιμία είναι ένα είδος αναιμίας που οφείλεται σε διαταραχές σύνθεσης DNA κατά την αιμοποίηση. Συχνότερα αίτια αποτελούν η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος, και ακολουθούν διαταραχές στο μεταβολισμό αυτών των βιταμινών, καθώς και άλλες διαταραχές σύνθεσης DNA. Εξ' αιτίας αυτών, η ωρίμανση του πυρήνα των ερυθροβλαστών καθυστερεί σε σχέση με την ανάπτυξη του κυτταροπλάσματος. Τα ώριμα ερυθροκύτταρα είναι συνήθως μεγάλα, σχήματος οβάλ, και μπορεί να περιέχουν τμήματα του πυρήνα. Η κατάσταση αυτή επηρεάζει και άλλα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα, όπως τα επιθηλιακά κύτταρα του στόματος και γλώσσας, του λεπτού εντέρου κλπ.

 Η αποθηκευμένη ποσότητα βιταμίνης Β12 στον οργανισμό είναι φυσιολογικά 2-5mg, και η ημερήσια κατανάλωση είναι 1-3μg (περίπου 0,1% των αποθεμάτων). Έτσι, ακόμη και μια ξαφνική απουσία πρόσληψης βιταμίνης Β12 (π.χ. μετά από ολική γαστρεκτομή χωρίς θεραπεία αναπλήρωσης Β12) θα οδηγήσει σε ανεπάρκεια μετά από κάποια χρόνια. Έλλειψη Β12 από τις τροφές Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται σε τροφές αποκλειστικά ζωικής προέλευσης, όπως συκώτι, κρέας, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά. Έτσι, σε αυστηρά φυτοφάγα άτομα (vegans) που καταναλώνουν μόνο φυτικές τροφές μπορεί να παρουσιαστεί έλλειψη βιταμίνης Β12. Αξίζει να σημειωθεί πως τα αυστηρά φυτοφάγα άτομα μπορούν να αναπληρώσουν το έλλειμμα βιταμίνης Β12 με συμπληρώματα διατροφής, καθώς και τρόφιμα τεχνητά εμπλουτισμένα με Β12 (φυτικά γάλατα, προϊόντα σόγιας, δημητριακά). Τα συμπληρώματα και ο εμπλουτισμός με βιταμίνη Β12 μπορεί να γίνει με μικροοργανισμούς χωρίς τη διαμεσολάβηση ζώων ή παραγώγων τους. Μειωμένη απορροφητικότητα Β12 Ο ενδογενής παράγοντας (ένζυμο που παράγεται στο στομάχι) και το γαστρικό οξύ είναι απαραίτητα για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12. Κάποιες καταστάσεις που προκαλούν ανεπάρκεια των δύο αυτών στοιχείων είναι: η γαστρεκτομή, η ατροφική γαστρίτιδα (κυρίως σε ηλικιωμένους), κακοήθης αναιμία (αυτοάνοση κατάσταση που οδηγεί σε μειωμένη έκκριση ενδογενή παράγοντα). Στην ολική γαστρεκτομή η ανεπάρκεια θα παρουσιαστεί αναπόφευκτα μέσα σε 5 χρόνια (εάν δεν υπάρχει παρεντερική χορήγηση της βιταμίνης), ενώ σε μερική γαστρεκτομή ανεπάρκεια εμφανίζεται μόνο σε 10-20% των περιπτώσεων. Η παγκρεατική τρυψίνη είναι σημαντική για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12. Έτσι, μια δυσλειτουργία του παγκρέατος μπορεί επίσης να προκαλέσει ανεπάρκεια. Εκτομή μεγάλου τμήματος του τελικού ειλεού, ή νόσος του Crohn στον τελικό ειλεό μπορεί επίσης να προκαλέσει μειωμένη απορρόφηση Β12, επειδή εκείνο είναι το τμήμα του εντέρου που απορροφά τη βιταμίνη. Αυξημένη ανάπτυξη βακτηρίων στο λεπτό έντερο μπορεί να οδηγήσει σε κατανάλωση της βιταμίνης από αυτά. Αυτό μπορεί να προκληθεί από διαταραχές κινητικότητας, υπογαμμασφαιριναιμία (είδος ανοσοανεπάρκειας) καθώς και ανεπάρκεια ειλεοτυφλικής βαλβίδας (π.χ. μετά από εκτομή τελικού ειλεού) που οδηγεί σε εύκολη μεταφορά βακτηρίων από το παχύ στο λεπτό έντερο.
Ρομπ Στράους

Ο Ρόμπερτ Στράους (γεν. 1 Οκτωβρίου 1983) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής, που εργάζεται στο TNA Wrestling. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως Robbie E (Ρόμπι Ι).

 Ο Στράους άρχισε τη καριέρα του στη πάλη το 2000 και αγωνίστηκε σε πολλές ανεξάρτητες εταιρείες. Πιο συγκεκριμένα, πέρασε απο τα Chaotic Wrestling, East Coast Wrestling Association, Hardway Wrestling, Jersey All Pro Wrestling, National Wrestling Alliance, Pro-Pain Pro Wrestling και New York Wrestling Connection. Το 2010, υπέγραψε με το TNA Wrestling και σύντομα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ. Εκεί, έγινε γνωστός ως Ρόμπι Ι, υποδυόμενος έναν αντιπαθητικό σελέμπριτι. Στο ρινγκ συνοδευόταν απο τον ογκώδη σωματοφύλακα Ρομπ Τέρι, ο οποίος συχνά επενέβαινε σε αγώνες του. Το 2011, ο Ρόμπι κέρδισε το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα, το οποίο κράτησε για τέσσερις μήνες. Έπειτα είχε αντιπαλότητες με διάφορους παλαιστές, όπως Τζέι Λίθαλ, Έρικ Γιάνγκ και Ντίβον. Το 2013 συμμάχησε με τον Τζέσι Γκόντερζ και έγιναν γνωστοί ως οι "Μπρο Μανς", ενώ ο Ζίμα Άιον έγινε ο μάνατζερ της ομάδας. Στη συνέχεια οι Μπρο Μανς κατέκτησαν το πρώτο τους Ομαδικό Πρωτάθλημα TNA στο Bound for Glory. Τον Φεβρουάριο του 2014 έχασαν το πρωτάθλημα, αλλά το επανέκτησαν τον Μάρτιο. Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο ProWrestling.com
Ίμπο (Μοζαμβίκη)

Το Ίμπο (πορτογαλικά: Ibo) ή Νησί Ίμπο (Ilha do Ibo) είναι κοραλλιογενές νησί της Μοζαμβίκης στα Νησιά Κιρίμπας στον Ινδικό ωκεανό. Είναι σχεδόν όλο αστικοποιημένο με έδρα την πόλη Ίμπο, η οποία είναι και η πρωτεύουσα όλης της συνοικίας. Αναπτύχθηκε σαν Μουσουλμανικό εμπορικό λιμάνι. Το 1502 ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στο νησί. Το 1609 θωρακίστηκε από τους Πορτογάλους.

 Το Ίμπο είναι ένα νησί του Ινδικού ωκεανού. Ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο του Κιρίμπας. Το νησί Ίμπο έχει μήκος 4,9 χιλιόμετρα, 4,7 πλάτος και επιφάνεα 9 τ.χμ.. Είναι σχεδόν ολόκληρο αστικοποιημένο. Πρωτεύουσά του είναι η ομώνυμη πόλη Ίμπο, που είναι και η πρωτεύουσα όλης της Συνοικίας Ίμπο. Από το 1590 το νησί Ίμπο, που ανήκε στην Πορτογαλία, χρησιμοποιείτο για εμπορικά η δουλεία και το ελεφαντοστό. Έχει αναπτύξει το δεύτερη σημαντικότερο κέντρο εμπορίου στη Μοζαμβίκη. Το 1502 ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στο νησί. Αναπτύχθηκε σαν Μουσουλμανικό εμπορικό λιμάνι. Στα τέλη του δέκατου όγδωου αιώνα, οι Πορτογάλοι άποικοι έχτισαν το Φρούριο του Σάο Τζοάο, που υπάρχει ακόμα, και η πόλη της Ίμπο, που τότε χρησιμοποιείτο για λίμάνι δουλείας, έγινε η δεύτερη πιο σημαντική μετά το Νησί Μοζαμβίκη. Το νησί της Ίμπο είναι γνωστό για τους αργυροχόους του. Συνοικία Ίμπο Νησί Ματέμο Νησί Νιβάβε Νησί Κιλάλεα Νησί Κιράμπο Νησί Κιρίμπα Νησί Ρόλας Νησί Σενκάρ Νησί Φιό
Άγιος Σπυρίδων Λασιθίου

Ο Άγιος Σπυρίδων είναι οικισμός της κοινότητας Πραισού, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Κανένες (ο).

 Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ημιορεινός οικισμός στο κέντρο του ανατολικού τμήματος του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο μικρού οροπεδίου, κοντά στην αρχαία Πραισό, νότια της Σητείας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει 87 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Κανένες και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χανδρά του νομού Λασιθίου. Το 1955 μετονομάστηκε σε Άγιος Σπυρίδων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πραισού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Η αρχαία Πραισός, πολύ κοντά στον οικισμό. Υπήρξε πόλη των Ετεοκρητών και ήταν κτισμένη σε τρεις λόφους-ακροπόλεις. Στην ψηλότερη από αυτές ανασκάφηκε μεγάλη κατοικία των Ελληνιστικών Χρόνων με πολλαπλά διαμερίσματα και εξαιρετική τοιχοποιία. Επίσης, στην γύρω περιοχήη βρέθηκαν νεκροταφείο και θολωτοί τάφοι, κυρίως της Γεωμετρικής Περιόδου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Διονύσιος ο Θραξ

Ο Διονύσιος ο Θραξ ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Γεννήθηκε περί το μέσο του 2ου αιώνα π.Χ. στην Αλεξάνδρεια από πατέρα που καταγόταν από τη Θράκη, εξ ου και το προσωνύμιό του.

 Ο Διονύσιος ο Θράξ θεωρείται ο πρώτος γνωστός γραμματικός της αρχαιότητας που συνέταξε συστηματικό εγχειρίδιο γραμματικής της ελληνικής γλώσσας σε τρία βιβλία κατά το πνεύμα του δασκάλου του, Αριστάρχου. Έδρασε περισσότερο στη Ρόδο που την εποχή εκείνη αποτελούσε κέντρο καλλιτεχνικής κίνησης και φιλολογικών σπουδών, όπου εκεί και δίδαξε όλους τους κλάδους της φιλολογίας. Το εγχειρίδιό του, που έφερε τον τίτλο Τέχνη Γραμματική, έχουν υπομνηματίσει πολλοί από τους μεταγενέστερους, ενώ αποτέλεσε ίσως το σπουδαιότερο διδακτικό βιβλίο για σχεδόν δώδεκα αιώνες μετά. Θεωρείται ότι δημιούργησε τον όρο "επίθετο" και ξεχώρισε τα ονόματα σε «ονόματα ουσιαστικά» και «ονόματα επίθετα», διαχωρισμός ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κατόπιν και σε άλλες γλώσσες. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμος 6ος, σελ. 90 (3ος) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάννικα, τόμος 21ος, σελ. 138 (45ος)
Νέος Καθεδρικός του Κάδιθ

Ο Νέος Καθεδρικός του Κάδιθ (στα ισπανικά: Catedral Nueva de Cádiz, αλλιώς Catedral de Santa Cruz sobre el Mar ή Catedral de Santa Cruz sobre las Aguas) είναι η έδρα της Επισκοπής Κάδιθ και Θεούτας.

 Πριν κατασκευαστεί ο Νέος Καθεδρικός του Κάδιθ, έδρα της Επισκοπής Κάδιθ και Θεούτας ήταν η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Καθώς ο ναός αυτός ήταν σε κακή κατάσταση αποφασίστηκε η κατασκευή του νέου ναού. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε και το γεγονός ότι οι αρχές ήθελαν το Κάδιθ να αποκτήσει ένα μνημειώδη καθεδρικό που θα τόνιζε τη σημασία της πόλης, στην οποία το 1717 είχε μεταφερθεί, από τη Σεβίλλη, το Εμπορικό Επιμελητήριο. Ο Νέος Καθεδρικός του Κάδιθ ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1722 και ολοκληρώθηκε πολλά χρόνια αργότερα, το 1838. Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν υπό τον αρχιτέκτονα Vicente Acero, ο οποίος εγκατέλειψε το έργο το 1739. Στη συνέχεια ανέλαβε, για δεκαοκτώ χρόνια ο Gaspar Cayon. Ακολούθησε ο ανιψιός του Torcuato Cayon, μέχρι το θάνατό του το 1783, έπειτα ο Miguel Olivares μέχρι το 1790 και στη συνέχεια ο Manuel Machuca μέχρι το 1832. Η κατασκευή της εκκλησίας ολοκληρώθηκε υπό τον Juan Daura, το 1838. Στο ναό υπάρχουν στοιχεία διαφορετικών ρυθμών (μπαρόκ, ροκοκό και νεοκλασικισμού) γεγονός που οφείλεται στο ότι χρειάστηκαν τόσα πολλά χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του και στο ότι πολλά διαφορετικά πρόσωπα ανέλαβαν διαδοχικά το έργο. Λόγω της οικονομικής κρίσης που χτύπησε την πόλη χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικά υλικά στην κατασκευή του κτιρίου ενώ η μεγάλη καθυστέρηση των εργασιών είχε ως αποτέλεσμα πολλά μέρη του ναού να είναι εκτεθειμένα στα καιρικά φαινόμενα, που σε συνδυασμό με τη θέση της εκκλησίας δίπλα στη θάλασσα, προκάλεσαν τη φθορά των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν.
Στρατός της Κιργιζίας

Οι Χερσαίες Δυνάμεις της Κιργιζίας, επίσης γνωστό ως η Στρατός της Κιργιζίας είναι ο κλάδος πεζικού των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Ο σημερινός διοικητής του Κιργιζικού Στρατού είναι ο Συνταγματάρχης Νουρλάν Κιρεσέγιεφ.

 Οι Κιργίζιες αρχές σε πρώτη σκέψη δεν είχαν ολόκληρο στρατό. Αυτή η ιδέα, είχε αντικατασταθεί από σχέδια για να δημιουργηθεί ένας επαγγελματικός στρατός από 5.000 στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια των μηνών μετά την ανεξαρτησία, η Κιργιζία υποστήριξε ενωμένο στρατό των ΚΑΚ, που θα αντικαταστούσε το Σοβιετικό στρατό. Αυτά τα σχέδια κατέρρευσαν, όταν η Ρωσία ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τα στρατεύματα του ΚΑΚ. Τον Απρίλιο του 1992, η Κιργιζία διαμόρφωσε μια Κρατική Επιτροπή για την Υποθέσεις Υπεράσπισης, και τον Ιούνιο, η δημοκρατία πήρε τον έλεγχο όλων των στρατευμάτων στο έδαφός της (δηλαδή τις υπόλοιπες μονάδες του πρώην Σοβιετικού στρατού).Το 1994, το 30 τοις εκατό από το σώμα των αξιωματικών ήταν εθνοτικοί Ρώσοι.Ο πρώτος διοικητής ήταν ο Στρατηγός Βαλεντίν Λουκιάνοφ, εθνοτικός Ουκρανός. Στις 25 Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ ίδρυσε επίσημα τον Κιργιζικό Στρατό, με τον Συνταγματάρχη Ερλίς Τερντικμπάγιεφ ως πρώτο διοικητή.
Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί

Ο Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί (Mohamed Ould Cheikh Mohamed Ahmed Ould Ghazouani (αραβικά: محمد ولد الشيخ محمد أحمد ولد الغزواني‎; 31 Δεκεμβρίου 1956-), επίσης γνωστός ως Ghazouani και Ould Ghazouani, είναι Μαυριτανός απόστρατος και πολιτικός, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος της Μαυριτανίας. Η ορκωμοσία του έγινε την 1η Αυγούστου 2019.Είναι πρώην γενικός διευθυντής Εθνικής Ασφαλείας και διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (2008–18). Χρημάτισε υπουργός Άμυνας της χώρας του από τον Οκτώβριο του 2018 ως τον Μάρτιο του 2019. Στενός συνεργάτης του Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ, ο Γκαζουανί εξελέγη πρόεδρος της Μαυριτανίας στις 22 Ιουνίου 2019 έπειτα από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές.

 Ο Γκαζουανί γεννήθηκε στην Μπουμντέιντ της περιφέρειας Ασάμπα στις 31 Δεκεμβρίου 1956. Προέρχεται από ονομαστή οικογένεια των Σούφι. Είναι γιος του πνευματικού ηγέτη της φυλής Μαραμπουτίκ Ιντεϊμπουσάτ. Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Μαριάμ Μιντ Μοχάμετ Βαντέλ Ουλντ Ντα (Mariam Mint Mohamed Vadhel Ould Dah). Έχουν πέντε παιδιά. Εισήλθε στις τάξεις του μαυριτανικού στρατού στα τέλη της δεκαετίας του '70. Συνέχισε την εκπαίδευσή του ως αξιωματικού στο Μαρόκο. Απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση και τις Στρατιωτικές Επιστήμες και παρακολούθησε σειρά μαθημάτων για την πολεμική εκπαίδευση, αποκτώντας αρκετά διπλώματα και πτυχία.Είναι σύμμαχος του προκατόχου του στην αρχηγία του κράτους Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ, και ήταν συνεργάτης του όταν εκδηλώθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2008, το οποίο οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Επίσης ήταν μέλος του Στρατιωτικού Συμβουλίου που ανέτρεψε το 2005 τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια. Τον Οκτώβριο του 2018 διορίστηκε από τον πρόεδρο Αμπντέλ Αζίζ ως υπουργός Άμυνας της Μαυριτανίας.Την 1η Μαρτίου 2019 ο Γκαζουανί ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία.Λίγες ημέρες μετά, στις 15 Μαρτίου 2019, παραιτήθηκε από υπουργός Άμυνας, προκειμένου να κατέλθει υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές.Εξελέγη πρόεδρος στις 22 Ιουνίου 2019, κερδίζοντας άλλους 5 υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές. Με τον απερχόμενο πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ να μην κατέρχεται υποψήφιος, οι εκλογές αναφέρθηκαν ως η πρώτη ειρηνική μεταφορά της εξουσίας από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960. Την 1η Αυγούστου 2019 ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας.
Τονγκόνι

Το Τονγκόνι (Αγγλικά και Σουαχίλι Tongoni), είναι ένα μικρό ψαροχώρι, περίπου 18 χλμ. νοτίως της πόλεως Τάνγκα, στην Τανζανία. Στην περιοχή υπάρχουν και τα ονομαστά Ερείπια του Τονγκόνι (Αγγλικά Tongoni Ruins), τα οποία χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα και αποτελούνται από ένα ερειπωμένο τζαμί και είκοσι ταφικά μνήματα αποτελούμενα από κίονες τύπου Σιράζ.Σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή, πριν από 4 με 5 αιώνες, η περιοχή ήταν εντελώς διαφορετική και έσφυζε από ζωή, καθώς ήταν ένα αναπτυσσόμενο και σημαντικό κέντρο εμπορίας του 15ου αιώνα. Σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 2012, ο αγροτικός οικισμός του Τονγκόνι (Tongoni) έχει πληθυσμό 4.594 άτομα.

 Η παράδοση θέλει το Τονγκόνι (Tongoni) να ιδρύθηκε από τους Περσικής καταγωγής Σιράζι, και οι οποίοι ίδρυσαν πολλούς Ισλαμικούς οικισμούς στη Νοτιοανατολική Αφρική όπως στην Κίλουα (Kilwa) και Μαφία (Mafia). Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί ότι κάποτε στο Τονγκόνι (Tongoni) κυριαρχούσαν οι Ουαντεμπόυλι (Wadebuli), ένας πληθυσμός που πιστεύεται ότι ήταν Ινδικής καταγωγής και προερχόταν από τη Dabhol, η οποία βρίσκεται στις δυτικές ακτές της Ινδίας. Η Dhabol ήταν ένα λιμάνι που ανήκε στο Σουλτανάτο Μπαχμάνι (Bahmani Sultanate) κυβερνήτες του οροπεδίου Deccan. Οι Μπαχμάνοι (Bahmani) είχαν εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις με την Κίλουα (Kilwa), η οποία ήταν τότε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στη Νοτιοανατολική Αφρική. Ο Πορτογάλος θαλασσοπόρος Βάσκο ντα Γκάμα, επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Τονγκόνι (Tongoni) τον Απρίλιο του 1498. Είχε την ευκαιρία να γευτεί τα τοπικά πορτοκάλια, είπε ότι ήσαν καλύτερα από εκείνα της Πορτογαλίας. Τον επόμενο χρόνο, επανήλθε και έμεινε εκεί για δεκαπέντε ημέρες. Τα Ερείπια του Τονγκόνι (Tongoni Ruins), υπάγονται στο Τμήμα Αρχαιοτήτων (Antiquities department). Τα ερείπια είναι προσβάσιμα για το κοινό, παρόλο που δεν έχουν προχωρήσει οι ανασκαφές της 3ης φάσης. Μερικές δεκαετίες πριν, πραγματοποιήθηκε μια μικρή δοκιμαστική ανασκαφή και σχεδιάστηκε κι'ένα σχέδιο ανασκαφών. Το 2006, ένας Αμερικανός αρχαιολόγος, διεξήγαγε πρόσθετες δοκιμαστικές ανασκαφές και χαρτογράφησε τον χώρο, χρησιμοποιώντας σύγχρονες μεθόδους επιτόπιας έρευνας. Ο κ. Job Tengamaso ένας οδηγός (κάτοικος στην περιοχή), είναι διαθέσιμος για να δείξει στους επισκέπτες τα μνημεία πέριξ. Ο επισκέπτης δύναται επίσης να επισκεφθεί ένα πιο πρόσφατο ερείπιο τζαμιού (περίπου εκατό ετών) στο άλλο άκρο του χωριού, προς στην παραλία. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Τάνγκα Τάνγκα Παραπομπές σημειώσεων Παραπομπές υποσημειώσεων Urithi Newsletter, Vol 1 No 1, Sep. 2000
Σον Γκόουτερ

Ο Σον Λέοναρντ Γκόουτερ (Shaun Leonard Goater, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1970) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Βερμούδες που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 20 γκολ.

 Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογος του Γκόουτερ ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά δεν έφτασε στην πρώτη ομάδα, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα το 1989 αφού μετακόμισε στη Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ. Έπαιξε εκεί για επτά χρόνια πριν μετακομίσει στην Μπρίστολ Σίτι το 1996. Δύο χρόνια αργότερα μετακόμισε στη Μάντσεστερ Σίτι.Είναι πιο γνωστός από αυτό το κομμάτι της καριέρα του, όπου σημείωσε 103 γκολ σε 211 επίσημους αγώνες μεταξύ 1998 και 2003, τερματίζοντας ως πρώτος σκόρερ του συλλόγου για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν. Το 2002 ήταν πρώτος σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας της Αγγλίας με 28 γκολ κερδίζοντας και την επάνοδο της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ. Μετά την αποχώρησή του από τη Σίτι, αγωνίστηκε με τις Ρέντινγκ, Κόβεντρι Σίτι και Σάουθεντ Γιουνάιτεντ, πριν αποσυρθεί τον Μάιο του 2006 και επιστρέψει στην πατρίδα του. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ουσιαστικά είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προεδρία είναι εναλλασσόμενη και η κάτοχος χώρα αλλάζει κάθε έξι μήνες. Δεν υπάρχει μόνο ένας πρόεδρος, καθώς την ευθύνη λαμβάνει η κυβέρνηση της εκάστοτε χώρας που προεδρεύει και η οποία επιτρέπει στη χώρα να επηρεάσει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της θητείας της. Παρόλο που η προεδρία αλλάζει κάθε έξι μήνες, από το 2007 κάθε τρεις προεδρίες συνεργάζονται για ένα κοινό πολιτικό πρόγραμμα.

 Όταν ιδρύθηκε το Συμβούλιο, το έργο του ήταν ελάχιστο και η προεδρία εναλλάσσονταν μεταξύ των έξι μελών, κάθε έξι μήνες. Ωστόσο, δεδομένου του φόρτου εργασίας του Συμβουλίου, αυξήθηκε και ο αριθμός των μελών αυξήθηκε, ενώ η έλλειψη συντονισμού μεταξύ δύο διαδοχικών εξάμηνων Προεδριών, εμπόδισε την ανάπτυξη των μακροπρόθεσμων προτεραιοτήτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να διορθωθεί η έλλειψη συντονισμού, υπήρξε η ιδέα των Τρίο Προεδρίας όπου ομάδες των τριών διαδοχικών Προεδριών, συνεργάστηκαν σε ένα κοινό πολιτικό πρόγραμμα. Αυτό τέθηκε σε εφαρμογή το 2007 και προβλέφθηκε ρητώς στις Συνθήκες της ΕΕ το 2009, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Μέχρι το 2009, η Προεδρία είχε αναλάβει την πολιτική ευθύνη σε όλους τους τομείς της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και είχε διαδραματίσει έναν ζωτικής σημασίας ρόλο, στην προώθηση των πολιτικών αποφάσεων υψηλού επιπέδου. Η Συνθήκη της Λισαβόνας μείωσε τη σημασία της Προεδρίας σημαντικά, διαχωρίζοντας επισήμως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, διαχωρίστηκε η σύνθεση "Εξωτερικές Υποθέσεις" του Συμβουλίου από τη σύνθεση "Γενικές Υποθέσεις", και δημιουργήθηκε η θέση του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας. Η Προεδρία, που μερικές φορές ανεπίσημα αποκαλείται Προεδρία της ΕΕ, έχει τον πρωταρχικό ρόλο στο να οργανώνει όλες τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου. Ωστόσο το να δίνει λύσεις σε δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν εντός της Ένωσης, είναι επίσης πρωταρχική ευθύνη. Την θέση της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ο αρχηγός της κυβέρνησης της κατόχου χώρας. Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προεδρεύεται για μια περίοδο έξι μηνών από κάθε κράτος μέλος της ΕΕ. Ιστοσελίδα Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιστοσελίδα Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Λογότυπα των προεδριών Προεδρία ως το 2020 Αρχειοθετήθηκε 2016-10-06 στο Wayback Machine.
Κένεντι Σίμοντς

Ο Σερ Κένεντι Σίμοντς (Dr. the Right Honourable Sir Kennedy Alphonse Simmonds, 12 Απριλίου 1936-) είναι πολιτικός από τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Υπηρέτησε ως ο πρώτος πρωθυπουργός του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις μετά την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1983 ως το 1995. Είναι παντρεμένος με τη Μαίρη Σίμοντς, πρώην Μάθιου και έχει 5 παιδιά.

 Γεννήθηκε στο Μπαστέρ το 1936. Εξαιτίας των άριστων επιδόσεών του, σπούδασε στο σχολείο St. Kitts-Nevis Grammar School, το 1945. Έγινε μέλος του κόμματος Λαϊκό Κίνημα Δράσης (PAM) το 1965. Στις 21 Φεβρουαρίου 1980 ανέλαβε πρωθυπουργός (Premier) έπειτα από τις εκλογές που έγιναν και παρά την πλειοψηφία του Εργατικού Κόμματος σε έδρες.Σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό το Σίμοντς, που οδήγησε τη χώρα στην ανεξαρτησία, το 1983. Το κόμμα του Σίμοντς κέρδισε 6 επί συνόλου 11 εδρών στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Ιουλίου 1984 και ισάριθμες στις εκλογές του Μαρτίου του 1989. Στις εκλογές του 1993, οι οποίες διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου, αν και πλειοψήφησε σε έδρες το Εργατικό Κόμμα, το PAM κατάφερε να παραμείνει στην κυβέρνηση. Ο Σίμοντς αποχώρησε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1995, έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις πρόωρες γενικές εκλογές (πήραν μόνο 1 έδρα) εκείνης της χρονιάς από τους Εργατικούς. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Ντένζιλ Ντάγκλας.
Πάρης Παπαδάκης

Ο Παράσχος (Πάρης) Παπαδάκης (Αλεξανδρούπολη, 4 Μαΐου 1980) είναι Έλληνας δικηγόρος - ποινικολόγος και πολιτικός, βουλευτής Έβρου από τον Μάιο του 2023 με την Ελληνική Λύση. Στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση.

 Ο Πάρης Παπαδάκης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1980. Σπούδασε νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και εργάζεται ως δικηγόρος - ποινικολόγος. Είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών.Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2023 έθεσε υποψηφιότητα με την Ελληνική Λύση και εξελέγη βουλευτής Έβρου. Στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου επανεξελέγη βουλευτής.Ως βουλευτής είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής των Ελλήνων. Vouliwatch: Παπαδάκης Παράσχος (Πάρης) Βουλή των Ελλήνων - Διατελέσαντες βουλευτές από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα: Παράσχος Παπαδάκης
Πόρτα Φοντινάλις

Η Πύλη των Πηγών, λατιν.: Porta Fontinalis, ήταν μία πύλη στα Σέρβια Τείχη στην αρχαία Ρώμη. Βρισκόταν στη βόρεια πλαγιά του Καπιτωλίνου λόφου, πιθανώς στον βορειοανατολικό ώμο του, επάνω από τον Δρόμο Αργυραμοιβών (Clivus Argentarius). Η Βία Σαλάρια έβγαινε μέσω αυτής, όπως και η Βία Φλαμίνια αρχικά, παρέχοντας απευθείας σύνδεση με την περιοχή Πικηνόν και των Γαλατικών εδαφών. Όταν τα Αυρηλιανά Τείχη κατασκευάστηκαν προς το τέλος του 3ου αι. μ.Χ., το τμήμα της Βία Φλαμίνια που ήταν ανάμεσα στην Πόρτα Φοντινάλις και τη νέα Πόρτα Φλαμίνια ονομαζόταν Ευρεία Οδός (Via Lata).

 Κατά τη διάρκεια μίας ιδιαίτερα δραστήριας περιόδου κατασκευής κτιρίων και θρησκευτικών αφιερωμάτων μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, οι αγορανόμοι (aediles) του 193 π.Χ., Mάρκος Αιμίλιος Λέπιδος και Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος, έκτισαν ένα μνημειακό περιστύλιο, που συνέδεε την Πόρτα Φοντινάλις με τον Βωμό του Άρη στο Άρεως Πεδίον. Το περιστύλιο, γνωστό ως Aιμιλιανό, ήταν ένας καλυμμένος διάδρομος για τους τιμητές, οι οποίοι διεξήγαγαν την απογραφή στον Βωμό του Άρη, αλλά είχαν το γραφείο τους ακριβώς μέσα στην Πύλη, εντός των τειχών.Ο σωζόμενος τάφος του Βιβούλου, που χρονολογείται στο πρώτο μισό του 1ου αι. π.Χ., βρισκόταν ακριβώς έξω από την πύλη. Μία ταφική στήλη του 2ου αι. μ.Χ. διατηρεί το όνομα ενός υποδηματοποιού, του Γαΐου Ιουλίου Ηλίου, που βρισκόταν κάπου γύρω από την πύλη. Ο διαβόητος Γναίος Καλπούρνιος Πίσων, ο υποτιθέμενος δηλητηριαστής τού διαδόχου τού Αυτοκράτορα Τιβέριου, δηλ. του Γερμανικού, είχε κτίσει κατασκευές επάνω από την πύλη, για να συνδέσει τις ιδιωτικές του κατοικίες. Το αποτέλεσμα ήταν η οικία που προέκυψε να επικριθεί, επειδή κυριαρχούσε στον αρχιτεκτονικό ρυθμό του χώρου. Ως μέρος των τιμωρητικών μέτρων κατά των συνεργατών του, της οικογένειας και της μνήμης τού Πίσωνα στον απόηχο της συνωμοσίας, η Σύγκλητος διέταξε την κατεδάφιση αυτών των κατασκευών.Η Πόρτα Φονταμεντάλις πήρε το όνομά της από τις κοντινές πηγές (fontes), όπως η πηγή που εξακολουθεί να εμφανίζεται στο χαμηλότερο σεπίπεδο του Tυλιάνουμ. Μπορεί να είχε μία θρησκευτική σύνδεση με τον θεό των πηγών και των πηγαδιών γνωστό ως Φόν[το] (Fon[tu]s), που εορταζόταν στα Φοντινάλια.Ανάμεσα στους αρχαίους συγγραφείς που αναφέρουν την πύλη, περιλαμβάνονται ο Τίτος Λίβιος και ο Παύλος ο Διάκονος.
Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου

Η Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου (ΝΔΑ), πρώην Ναυτική Διοίκηση Νότιου Αιγαίου (ΝΔΝΑ), είναι μια περιφερειακή διοίκηση του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, η οποία καλύπτει τις ανατολικές ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας και το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου και τα νησιά του Αιγαίου.

 Είναι μια από τις τρεις περιφερειακές ναυτικές διοικήσεις υπό την έδρα του στόλου (Αρχηγείο Στόλου). Έχει την έδρα της στον Πειραιά και η περιοχή ευθύνης της εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, εκτός από μια γραμμή από τα βόρεια όρια του Πηλίου μέχρι τις εκβολές του ποταμού Έβρου, που υπάγεται στη Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη. Η αποστολή της περιγράφεται ως «θαλάσσια επιτήρηση, παράκτια άμυνα και έλεγχος και συντονισμός της Ακτοφυλακής και άλλων κρατικών οργάνων και υπηρεσιών για τη διασφάλιση της εθνικής άμυνας και ασφάλειας μέσω θαλάσσης». Οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της παράκτιας άμυνας της Ελλάδας έγιναν το 1926, αλλά μόνο το 1935 δημιουργήθηκε ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, όταν ιδρύθηκαν έξι Περιοχές Ναυτικής Άμυνας. Μία από αυτές, η Ναυτική Αμυντική Περιοχή 3 (ΝΑΠ/3) ιδρύθηκε στον Πειραιά με ευθύνη για το νότιο Αιγαίο Πέλαγος. Τον Αύγουστο του 1944, με την επικείμενη απελευθέρωση της Ελλάδας από την κατοχή του Άξονα, η Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου ιδρύθηκε στην Αλεξάνδρεια, με βάση το θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ. Μετά την επιστροφή του ελληνικού στόλου και της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944 (Επιχείρηση Μάννα), η διοίκηση μετακόμισε στο Μέγαρο του Βατή, και στη συνέχεια (25 Ιανουαρίου 1945) στο κτίριο του Δημαρχείου Πειραιά, στο μεταφορέα οχημάτων Πηνειός (15 Μαρτίου 1949), πριν αποκτήσει τελικά την έδρα του στη γειτονιά Χατζηκυριάκειο του Πειραιά την 1η Αυγούστου 1951. Το 1976, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την αναδυόμενη απειλή πολέμου με την Τουρκία, επαναπροσδιορίστηκαν τα όρια των ναυτικών διοικήσεων: η Ναυτική Διοίκηση Νοτίου Αιγαίου ανέλαβε την ευθύνη για το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου, το πιθανό πεδίο μάχης μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών ναυτικών και η Ναυτική Διοίκηση Βορείου Αιγαίου περιορίστηκε στις ακτές της Βόρειας Ελλάδας και μετονομάστηκε ανάλογα.
Νικόλαος Παναγιωτόπουλος

Ο Νικόλαος Παναγιωτόπουλος (Καβάλα, 18 Αυγούστου 1965) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός, βουλευτής, πρώην υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας από το 2019 έως 2023.

 Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 18 Αυγούστου 1965 και είναι έγγαμος με τη νηπιαγωγό Νατάσα Αγγελίδου. Πατέρας του είναι ο δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω Γιάννης Παναγιωτόπουλος, ο οποίος διετέλεσε για 18 χρόνια πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καβάλας, ενώ μητέρα του είναι η Καίτη Καλαϊτζή. Αδελφός του πατέρα του είναι ο πολιτικός Γιώργος Παναγιωτόπουλος που υπήρξε επί σειρά ετών υπουργός τα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1989. Συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια με μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά και τις Διεθνείς Σχέσεις. Ήταν αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Καβάλας και πρωταθλητής Βορείου Ελλάδος στην κολύμβηση (1978 - 1979). Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας Νέων στην υδατοσφαίριση την περίοδο 1980 - 1981. Το 1994 αποχώρησε από την ενεργό δράση ως αθλητής. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Πολεμική Αεροπορία (Οκτώβρης 1990 – Ιούνιος 1992). Την περίοδο 1992 - 2000 εργάστηκε στο τμήμα εξαγωγών, αλλά και ως Διευθυντής Πωλήσεων, στην εταιρεία "Μάρμαρα Καβάλας Α.Ε.". Την περίοδο 1998 - 2000 διετέλεσε εκλεγμένος γραμματέας και ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Εξελέγη βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, για πρώτη φορά στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 και επανεξελέγη στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, Μαΐου 2012, Ιουνίου 2012, Ιανουαρίου 2015, Σεπτεμβρίου 2015 και Ιουλίου 2019. Συμμετείχε στις επιτροπές Παραγωγής και Εμπορίου (2007 – 2009), Αποδήμου Ελληνισμού (2007 – 2012), Εξωτερικών και Άμυνας (2009 – 2015), Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης & Δικαιοσύνης, καθώς και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής (2015-2019). Διετέλεσε τομεάρχης Εθνικής Άμυνας (2012) και συντονιστής Κοινωνικών Υποθέσεων (2015-2016) της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από τον Νοέμβριο του 2016 έως τον Ιούλιο 2019 είχε αναλάβει καθήκοντα τομεάρχη Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Ιούλιο του 2012 έως και τον Ιούνιο του 2013 διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Στις 9 Ιουλίου 2019, έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας. Η προσωπική ιστοσελίδα του Νικολάου Παναγιωτόπουλου New Post, Ορκίστηκε σήμερα ο νέος υφυπουργός Εργασίας