Βανέσα Ρέντγκρεϊβ

Η Βανέσα Ρέντγκρεϊβ (Vanessa Redgrave, γενν. 30 Ιανουαρίου 1937) είναι Αγγλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης καθώς και πολιτική ακτιβίστρια. Έγινε γνωστή το 1961, όταν υποδύθηκε τη Ρόζαλιντ στο θεατρικό έργο As You Like It και από τότε έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 35 εμφανίσεις στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου και στο Μπρόντγουεϊ, κερδίζοντας τα βραβεία Τόνι και Ολίβιε. Στον κινηματογράφο έχει πρωταγωνιστήσει σε περισσότερες από 80 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και των Μόργκαν, ο Τρελός Εραστής (Morgan: A Suitable Case for Treatmen, 1966), Ισιδώρα (Isadora, 1968), Μαίρη, Βασίλισσα της Σκοτίας (Mary Queen of Scots, 1971), Τζούλια (Julia, 1977), Οι Βοστονέζοι (The Bostonians, 1984), Επικίνδυνη Αποστολή (Mission: Impossible, 1996), Εξιλέωση (Atonement, 2007) και Foxcatcher (2014). Η Ρέντγκρεϊβ έχει ονομαστεί από τους Άρθουρ Μίλερ και Τένεσι Ουίλιαμς ως «η σπουδαιότερη ηθοποιός εν ζωή της εποχής μας» και παραμένει μέχρι σήμερα η μόνη Βρετανίδα ηθοποιός, που έχει βραβευτεί με Όσκαρ, Έμμυ, Τόνι, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και βραβείο Φεστιβάλ Καννών. Το 2010 έλαβε τιμητικό βραβείο BAFTA «ως αναγνώριση για την εξαιρετική συνεισφορά της στον κινηματογράφο».Μέλος της οικογένειας ηθοποιών Ρέντγκρεϊβ (πέντε γενιές), είναι κόρη των ηθοποιών Σερ Μάικλ Ρέντγκρεϊβ και Ρέιτσελ Κέμπσον, αδερφή της Λιν και του Κόριν Ρέντγκρεϊβ, επίσης ηθοποιών, μητέρα των ηθοποιών Τζόλι και Νατάσα Ρίτσαρντσον, θεία της ηθοποιού Τζέμα Ρέντγκρεϊβ, καθώς και πεθερά του ηθοποιού Λίαμ Νίσον.

 Η Ρέντγκρεϊβ γεννήθηκε στο Γκρίνουιτς του Λονδίνου. Ο Λόρενς Ολίβιε ανακοίνωσε τη γέννησή της στο κοινό κατά τη διάρκεια της παράστασης Άμλετ, όταν είπε ότι ο Λαέρτης (που υποδυόταν ο Σερ Μάικλ Ρέντγκρεϊβ) απέκτησε μια κόρη. Οι κόρες της Ρέντγκρεϊβ, Νατάσα Ρίτσαρντσον (1963-2009) και Τζόελι Ρίτσαρντσον από το γάμο της με το σκηνοθέτη Τόνι Ρίτσαρντσον, έγιναν επίσης ηθοποιοί. Ο γιός της, Κάρλο Γκάμπριελ Νέρο, που απέκτησε με τον Ιταλό ηθοποιό Φράνκο Νέρο, είναι συγγραφέας και σκηνοθέτης. Γνωρίστηκε με τον Νέρο στα γυρίσματα της ταινίας Camelot το 1967, τη χρονιά που χώρισε με τον σύζυγό της Τόνι Ρίτσαρντσον, ο οποίος την άφησε για τη Γαλλίδα ηθοποιό Ζαν Μορό. Παντρεύτηκε με τον Νέρο στις 31 Δεκεμβρίου 2006.Σε διάστημα 14 μηνών μεταξύ 2009-2010 έχασε τη μία κόρη της και τα δύο μικρότερα αδέρφια της. Η κόρη της Νατάσα Ρίτσαρντσον πέθανε στις 18 Μαρτίου 2009 μετά από ατύχημα, το οποίο της είχε προκαλέσει βαρύ τραύμα στο κεφάλι. Στις 6 Απριλίου 2010 πέθανε ο αδερφός της Κόριν Ρέντγκρεϊβ και στις 2 Μαΐου 2010 πέθανε η αδερφή της, Λιν Ρέντγκρεϊβ. Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Ρέντγκρεϊβ έγινε στην ταινία Μόργκαν: Ο Τρελός Εραστής (Morgan: A Suitable Case for Treatment) το 1966. Για την ερμηνεία της στην ταινία έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, BAFTA και κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Καννών. Η πρώτη της υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ συνέπεσε με την πρώτη της αδελφής της Λιν, που ήταν υποψήφια για την ταινία Τζόρτζι, η πολυαγαπημένη (Georgy Girl, 1966). Ήταν η δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού, που συνέβαινε κάτι τέτοιο από το 1941, όταν είχαν βρεθεί συνυποψήφιες οι αδελφές Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και Τζόαν Φοντέιν, που τελικά έχασαν από την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Το 1966 πρωταγωνίστησε επίσης στο Μπλόου Απ (Blow up) σε σκηνοθεσία Μικελάντζελο Αντονιόνι και το 1967 υποδύθηκε τη Γκουίνεβιρ στην ταινία Camelot. Το 1968 υποδύθηκε τη χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν στην ταινία Ισιδώρα (Isadora), για την οποία βραβεύτηκε για δεύτερη φορά στο Φεστιβάλ Καννών και έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Το 1971 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Κάθριν Χέπμπορν και Ειρήνη Παππά στην ταινία Τρωάδες (The Trojan Women) που σκηνοθέτησε ο Μιχάλης Κακογιάννης. Την επόμενη χρονιά υποδύθηκε τη Μαρία Α' της Σκωτίας στην ταινία Μαίρη, Βασίλισσα της Σκοτίας (Mary, Queen of Scots). Το 1977 η Ρέντγκρεϊβ χρηματοδότησε και αφηγήθηκε το ντοκιμαντέρ The Palestinian, το οποίο αφορούσε τους Παλαιστίνιους και τις δραστηριότητες της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ). Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με τη Τζέιν Φόντα στην ταινία Τζούλια (Julia), με θέμα μία γυναίκα που δολοφονήθηκε από έναν Γερμανό Ναζί πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για την αντίστασή της στο φασισμό. Όταν η Ρέντγκρεϊβ έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ερμηνεία της στο ρόλο της Τζούλια, μέλη της Εβραϊκής Αμυντικής Ένωσης, οδηγούμενα από το Ραβίνο Μέιρ Καέιν διαμαρτυρήθηκαν για τη στάση της Ρέντγκρεϊβ υπέρ των Παλαιστινίων και συγκεντρώθηκαν έξω από το θέατρο όπου γινόταν η απονομή των βραβείων.Η Ρέντγκρεϊβ τελικά κέρδισε το Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Παραλαμβάνοντας το βραβείο είπε: "Αγαπητοί μου συνάδερφοι, σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την τιμή που κάνετε στη δουλειά μου. Νομίζω ότι η Τζέιν Φόντα κι εγώ έχουμε κάνει την καλύτερή μας δουλειά και νομίζω ότι αυτό οφείλεται εν μέρει στο σκηνοθέτη μας Φρεντ Τσίνεμαν. Κι επίσης πιστεύω ότι οφείλεται εν μέρει στο ότι πιστέψαμε και πιστεύουμε σε αυτό που εκφράζουμε - δύο ανάμεσα σε εκατομμύρια, που έδωσαν τη ζωή τους και ήταν προετοιμασμένοι να θυσιάσουν τα πάντα στον αγώνα ενάντια στο φασισμό και τη ρατσιστική ναζιστική Γερμανία. Και σας χαιρετώ και σας τιμώ και νομίζω ότι θα πρέπει να είστε πολύ περήφανοι, που τις τελευταίες εβδομάδες σταθήκατε ακέραιοι και δεν επιτρέψατε να σας τρομάξει μια ομάδα σιωνιστών χούλιγκαν, των οποίων η συμπεριφορά είναι μια προσβολή προς όλους τους Εβραίους όλου του κόσμου και του μεγάλου και ηρωικού αγώνα τους ενάντια στο φασισμό και την καταπίεση. Σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ και υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να μάχομαι για πάντα ενάντια στον αντισημιτισμό και στο φασισμό".Αργότερα ο σεναριογράφος και παρουσιαστής των βραβείων Πάντι Τσαγιέφσκι είπε στο κοινό ότι: "Υπάρχει κάτι που θα 'θελα να τονίσω. Θα ήθελα να πω ότι έχω βαρεθεί και σιχαθεί ανθρώπους να εκμεταλλεύονται τα Βραβεία της Ακαδημίας για προπαγανδισμό της δικής τους προσωπικής προπαγάνδας. Θα ήθελα να πω στην κυρία Ρέντγκρεϊβ, ότι η βράβευσή της με Όσκαρ δεν αποτελεί μια σημαντική στιγμή στην ιστορία, δεν απαιτεί μια διακήρυξη και ένα απλό "ευχαριστώ" θα ήταν αρκετό". Το 1978 ο Ραβίνος Μέιρ Καέιν δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο "Listen Vanessa, I am a Zionist", το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε "Listen World, Listen Jew" ως απευθείας απάντηση στα σχόλια της Ρέντγκρεϊβ τη βραδιά της απονομής των βραβείων Όσκαρ. Μέχρι και σήμερα εβραϊκές ομάδες, όπως η Εβραϊκή Αμυντική Ένωση, θεωρούν τη Ρέντγκρεϊβ αντίπαλο και υποστηρικτή της τρομοκρατίας, παραθέτοντας δηλώσεις της όπως "Ο σιωνισμός είναι μια σκληρή και ρατσιστική ιδεολογία". Το 1984 έπαιξε στην ταινία Οι Βοστονέζοι (The Bostonians), για την οποία έλαβε την τέταρτη υποψηφιότητά της για Όσκαρ και το 1992 πρωταγωνίστησε στην ταινία Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ (Howards End), για την οποία έλαβε την έκτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 1996 έπαιξε μαζί με τον Τομ Κρουζ στην περιπέτεια Επικίνδυνη Αποστολή (Mission: Impossible) και το 1999 στην ταινία Το κορίτσι που άφησα πίσω μαζί με τις Ουινόνα Ράιντερ, Αντζελίνα Τζολί και Γούπι Γκόλντμπεργκ. Το 2007 έκανε μια ολιγόλεπτη εμφάνιση στην ταινία Εξιλέωση (Atonement). To 2010 έπαιξε στην ταινία Γράμματα στην Ιουλιέτα (Letters to Juliet) και το 2011 στις ταινίες Coriolanus σε σκηνοθεσία Ρέιφ Φάινς και Ανώνυμος (Anonymous). Βανέσα Ρέντγκρεϊβ στο IMDb