Ινδός (αστερισμός)

Ο Ινδός (Λατινικά: Indus, συντομογραφία: Ind) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1603, από τους Keyser και Houtman, και δημοσιεύθηκε στην Ουρανομετρία του Bayer. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός και συνορεύει με τους αστερισμούς Μικροσκόπιον, Τηλεσκόπιον, Ταώς, Οκτάς, Τουκάνα και Γερανός. Μόνο ένα μικρό τμήμα του Ινδού είναι ορατό από την Ελλάδα, το οποίο περιλαμβάνει πάντως τον αστέρα α Ινδού. Η ονομασία εννοεί ό,τι αποκαλούμε σήμερα Ινδιάνο, δηλαδή ιθαγενή Αμερικανό («Αμερινδό»). Στην «Ουρανομετρία» του Bayer απεικονίζεται ως μάλλον ήρεμη μορφή, με βέλη στα δυο του χέρια αλλά όχι τόξο. Παρόμοια ήταν η απεικόνισή του στον άτλαντα του Flamsteed. Ο Λαλάντ έδωσε στον αστερισμό το παραλλαγμένο όνομα Triangle Indien (= το Ινδιάνικο Τρίγωνο), πιθανότατα από το γενικό περίγραμμα που σχηματίζουν οι φωτεινότεροι αστέρες του. Ο Ιούλιος Σίλερ ένωσε τον Ινδό με τον γειτονικό αστερισμό Ταώ και έπλασε τον πατριάρχη του Ισραήλ Ιώβ. Ο Ινδός ή ο αστέρας α Ινδού ήταν γνωστός στην Κίνα ως Pe Sze.

 Δεν υπάρχει στον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τρίτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ο Γκουλντ του απέδιδε 84 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους. Ο α Ινδού έχει φαινόμενο μέγεθος 3,11 και φασματικό τύπο K0 III. Ο β Ινδού έχει φαινόμενο μέγεθος 3,65 και φασματικό τύπο K1 II. Ο δ έχει φαιν.μέγεθος 4,40 και φασμ.τύπο F0 IV. Ο η έχει φαιν.μέγεθος 4,51 και φασμ.τύπο A7-9 III-IV. Ο θ είναι διπλός με φαιν.μεγέθη 4,5 και 7 (συνολικό 4,39), και φασμ.τύπους G και M. - Το πιο αξιομνημόνευτο ουράνιο σώμα στον αστερισμό είναι ο αστέρας ε Ινδού. Ο έψιλον Ινδού είναι ένας κατά τα άλλα συνηθισμένος αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 4,68 και φασματικό τύπο K5 V (πορτοκαλί νάνος), ο οποίος όμως τυχαίνει να βρίσκεται πολύ κοντά στη Γη και το Ηλιακό μας Σύστημα: Απέχει «μόλις» 11,83 έτη φωτός ή 112 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα, γεγονός που τον καθιστά τον δέκατο όγδοο κοντινότερο αστέρα (λαβαίνοντας το σύστημα του α Κενταύρου ως 3 αστέρες, τον Σείριο ως 2, κλπ.) ανάμεσα στα εκατομμύρια του νυκτερινού ουρανού. Από τους 17 όμως εγγύτερους, μόνο 4 είναι όπως και ο ε Ινδού ορατοί με γυμνό μάτι. Μάλιστα η απόσταση του ε Ινδού μειώνεται, καθώς μας πλησιάζει με ταχύτητα 40 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (144.000 χιλιόμετρα την ώρα). Είναι φανερό όμως ότι δεν κατευθύνεται ακριβώς προς εμάς, αφού έχει μεγάλη ιδία κίνηση, 4,7 δευτερόλεπτα του τόξου ανά έτος έναντι μόνο 1,3 του Σειρίου. Θα μας προσπεράσει στο μέλλον ερχόμενος σε μία ελάχιστη απόσταση και μετά θα αρχίσει να απομακρύνεται. Το απόλυτο μέγεθος του ε Ινδού είναι 7,0. Τον Ιανουάριο 2003 ανακοινώθηκε η ανακάλυψη ενός φαιού νάνου με μάζα περίπου πενηνταπλάσια της μάζας του Δία σε τροχιά περί τον ε Ινδού και σε απόσταση από αυτόν περ. 1500 AU. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους ανακαλύφθηκε ότι αυτός ο συνοδός ήταν στην πραγματικότητα διπλός: δύο φαιοί νάνοι με μεταξύ τους απόσταση περίπου 2,5 AU και μάζες 47 ± 10 και 28 ± 7 μάζες Δία. Ο T Ινδού είναι ημιπεριοδικός μεταβλητός με φαιν.μέγεθος που κυμαίνεται από 6 ως 8 περίπου και με ασαφή περίοδο περί τις 320 ημέρες.Κάπως φωτεινοί γαλαξίες είναι οι NGC 7090 (φαιν.μέγεθος 10,7) που φαίνεται από τα πλάγια, NGC 7049, NGC 7041, NGC 7083 και NGC 7192.Στον Ινδό βρίσκεται και το σμήνος γαλαξιών Abell 3827. Κατάλογος αστέρων του Ινδού