Φρούριο του Βισουοούιστσιε

Το Φρούριο του Βισουοούιστσιε (πολωνικά: Twierdza Wisłoujście‎, γερμανικά: Festung Weichselmünde‎) είναι ιστορικό φρούριο στο Γκντανσκ, δίπλα στον ποταμό Μάρτφα Βίσουα, δίπλα σε μια παλιά εκβολή του ποταμού Βιστούλα, που εκβάλλει στον Κόλπο του Γκντανσκ. Το φρούριο βρίσκεται κοντά στη συνοικία Βισουοούιστσιε, στο Βεστερπλάτε και στο Port Północny (Βόρειο Λιμάνι).

 Διαφορετικά μέρη του φρουρίου είναι σαφώς σε διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ (κυρίως γοτθικά) και σε διαφορετικά στυλ κατασκευής και δομικών υλικών. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ανοικοδόμησης του φρουρίου κάθε φορά που καταστρεφόταν ή υπέστη σοβαρή ζημιά. Το υπόγειο και τα θεμέλια του φρουρίου στηρίζονται σε ξύλινους σκελετούς (kaszyce), οι οποίοι είναι κρυμμένοι μέσα στο νερό. Πάνω από αυτές τις κατασκευές, τα μπάζα συσσωρεύτηκαν και ενισχύθηκαν - παρέχοντας μια σταθερή και ισχυρή βάση για το φρούριο. Η καρδιά του φρουρίου στηρίζεται γύρω από έναν κυκλικό πύργο, ο οποίος μέχρι το 1785 χρησιμοποιήθηκε ως φάρος. Ο φάρος περιβάλλεται από μια φλάντζα από τούβλα, της οποίας οι εσωτερικοί τοίχοι είναι σφραγισμένοι μαζί με τους χώρους διαβίωσης των αξιωματικών. Γύρω από τον χώρο υπάρχει ένας προμαχώνας τεσσάρων σημείων, ο οποίος έχει μια κεντρική πύλη από το 1609. Η βορειοδυτική πλευρά του φρουρίου συνορεύει με τον ποταμό Μάρτφα Βίσουα, ενώ το υπόλοιπο φρούριο χωρίζεται από τη στεριά με ένα πρόχωμα. Στο πρόχωμα υπάρχουν πέντε προμαχώνες, δύο εκ των οποίων είναι τριγωνικοί - ένας από τους οποίους σώθηκε. Οι προμαχώνες και το πρόχωμα περιβάλλονται από μια τάφρο, που πηγάζει από τον ποταμό Μάρτφα Βίσουα.Μέχρι το 1889, ο πύργος του φάρου κορυφώθηκε με μία ύστερη μπαρόκ πλάκα, από το 1721 περίπου. Μετά την πυρπόλησή του, λόγω πυρκαγιάς που προκλήθηκε από κεραυνό, η πλάκα ανακατασκευάστηκε και επιστρώθηκε με σχιστόλιθο, ο οποίος επέζησε μέχρι το 1945. Ο πύργος είχε παλαιότερα ένα ρολόι, που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Το 1945, λόγω χτυπημάτων πυροβολικού, ο πύργος καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Καταστράφηκαν επίσης το αρχηγείο και τα ανώτερα επίπεδα των αξιωματικών. Τα μόνα μέρη του φρουρίου που έμειναν ανέγγιχτα ήταν τα τείχη του Fort Carré. Το 1959, ο πύργος προστέθηκε στο Μητρώο Μνημείων Κληρονομιάς και ξεκίνησε η ανοικοδόμηση του φρουρίου. Κατά την εποχή του Τευτονικού Τάγματος, τον 14ο αιώνα, ένα ξύλινο φρούριο βρισκόταν στις εκβολές του ποταμού Βιστούλα, που χύνεται στη Βαλτική Θάλασσα, το οποίο κάηκε από επιδρομή των Χουσιτών Σιρότσι τον Σεπτέμβριο του 1433. Το 1482, στη θέση του πρώην φρουρίου χτίστηκε ένας πύργος φάρου από τούβλα. Ο πύργος ανατέθηκε να ελέγχει τη διέλευση των πλοίων που ταξίδευαν από και προς το κύριο λιμάνι του Γκντανσκ στον κόλπο του Γκντανσκ. Το Φρούριο του Βισουοούιστσιε ήταν στόχος στρατιωτικών εκστρατειών. Το 1577, το φρούριο πολιορκήθηκε πολλές φορές από τον Στέφανο Μπάτορυ, χωρίς αντίκρισμα, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Ολίβα (1627), όταν το φρούριο κανονιοβολήθηκε από σουηδικό στόλο, το 1734 από Ρωσοσάξονες, το 1793 από τους Πρώσους, το 1807 από τον Ναπολέοντα και άλλη μια φορά το 1814 από τους πρωσικούς στόλους. Μεταξύ 1622-1629 το φρούριο ήταν γνωστό ως Latarnia (Φάρος στα πολωνικά), με το όνομα του φρουρίου - ενώ στην πραγματικότητα ήταν ναυτική βάση της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Τη νύχτα της 5ης προς 6 Ιουλίου 1628, το φρούριο δέχτηκε επίθεση με πυρά πυροβολικού, από έναν σουηδικό στόλο που ταξίδευε από το Βισουοούιστσιε στο φρούριο, βυθίζοντας το σκάφος Złoty Lew (Χρυσός Λέων) και ένα γαλιόνι.