Βάλντεμαρ ο Νέος

Ο Βάλντεμαρ ο Νέος (δανικά: Valdemar den Unge, 1209 - 28 Νοεμβρίου 1231) ήταν βασιλιάς της Δανίας σαν συμβασιλιάς μαζί με τον πατέρα του (1218 - 1231). Μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και μοναδικός γιος από την πρώτη σύζυγο του Ντάγκμαρ της Βοημίας, πέθανε πριν από τον πατέρα του χωρίς να προλάβει να γίνει μόνος βασιλιάς.

 Μερικές φορές αναφέρεται και ως Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας λόγω της πλάκας που βρέθηκε στον τάφο του η οποία γράφει στα Λατινικά: "Βάλντεμαρ Γ΄ βασιλιάς της Δανίας, γιος του Βάλντεμαρ Β΄", επίσημα ως Βάλντεμαρ Γ΄ αναφέρεται ο Βάλντεμαρ του Σλέσβιχ. Η μητέρα του πέθανε πάνω στη γέννα αφήνοντας χήρο τον σύζυγο της και τον ίδιο ορφανό σε βρεφική ηλικία (1212), η Ντάγκμαρ ήταν εξαιρετικά αγαπητή στον λαό της Δανίας για τη μεγάλη της ευσέβεια και την ιπποτική της συμπεριφορά. Μετά τον θάνατο της Ντάγκμαρ ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας με αποτέλεσμα ο Βάλντεμαρ να αποκτήσει 4 ετεροθαλή αδέλφια τους: Ερρίκος Δ΄ της Δανίας, Άβελ της Δανίας, Σοφία, και Χριστόφορος Α΄ της Δανίας. Οι τρεις μικρότεροι ετεροθαλείς αδελφοί του θα γίνουν όλοι βασιλείς της Δανίας μετά απο τον πατέρα του. Η θετή του μητέρα Μπερεγκαρία ήταν πολύ όμορφη αλλά και πολύ αλαζονική σε αντίθεση με τη δική του μητέρα, έγινε μισητή από τον λαό της Δανίας αλλά πέθανε και εκείνη πάνω στη γέννα (1221). Σε συνάντηση με Δανούς ευγενείς στο Σάμσο (1215) ο πατέρας του συμφώνησε να ορκίσει τον γιο του Βάλντεμαρ τον Νεώτερο, δούκα του Σλέσβιχ συμβασιλέα μια τακτική που αρχικά χρησιμοποίησαν οι βασιλείς της Γαλλίας από τον Οίκο των Καπετιδών και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι μονάρχες. Το δουκάτο του Σλέσβιχ πέρασε στον μεγαλύτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Ερρίκο, η τελετή της στέψης του έγινε στο Σλέσβιχ από τον πατέρα του το καλοκαίρι του 1218 και ήταν μεγαλοπρεπής παρουσία 15 επισκόπων και 3 δουκών. Αμέσως μετά σε ένα ατυχές κυνήγι με τον πατέρα του στο νησί του Λιό (1223) οι δυο συμβασιλείς αιχμαλωτίστηκαν από τον Ερρίκο Α΄ του Σουερίν, έμειναν φυλακισμένοι ως το 1226. Οι προϋποθέσεις που ζήτησε ο Ερρίκος απο τους Δανούς απεσταλμένους για να ελευθερωθούν οι βασιλείς τους ήταν να επiστρέψουν το Χόλσταϊν το οποίο κατείχαν 20 χρόνια στους Γερμανούς και να ορκιστούν υποτελείς του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Δανοί απεσταλμένοι αρνήθηκαν τους όρους και κήρυξαν τον πόλεμο. Ο Δανέζικος στρατός υπό την ηγεσία του Αλβέρτου Β΄ της Ορμανούνδης ηττήθηκε στη μάχη του Μόλν (1225) και ο βασιλιάς Βάλντεμαρ ελευθερώθηκε με τον γιο του με ακόμα βαρύτερους όρους όπως να επιστρέψει όλες τις περιοχές ειδικά το Χόλσταϊν πίσω στη Γερμανία, να πληρώσει 44.000 ασημένια μάρκα και να ορκιστεί ότι δεν θα αναζητήσει να πάρει εκδίκηση. Ο Βάλντεμαρ Β΄ ελευθερώθηκε αλλά εξοργισμένος πήγε αμέσως στον πάπα Ονώριο Γ΄ και του ζήτησε να τον απαλλάξει από τον όρκο του έτσι ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών. Ο πάπας δέχτηκε αλλά στις πολεμικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν η τύχη δεν ήταν με το μέρος του, ο στρατός της Δανίας συνετρίβη από τους Γερμανούς στη μάχη του Μπόρνχοβεν (22 Ιουλίου 1227) και η Δανία έχασε οριστικά όλες τις περιοχές που είχε κερδίσει στη βόρεια Γερμανία. Στις 24 Ιουνίου 1229 ο νεαρός συμβασιλέας παντρεύτηκε την Ελεονόρα της Πορτογαλίας κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας στο Ρίμπ από τον επίσκοπο του Βιμπόργκ τον οποίο οι νεόνυμφοι αγαπούσαν σαν πατέρα τους. Το ζευγάρι ήταν άτυχο η Ελεονόρα πέθανε πάνω στη γέννα στις 28 Αυγούστου 1231. Στις 28 Νοεμβρίου 1231 ο Βάλντεμαρ τραυματίστηκε και ο ίδιος ο Βάλντεμαρ κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και πέθανε την ίδια μέρα. Ο θάνατος του έφερε μεγάλη θλίψη στους Δανούς επειδή τον αγαπούσαν υπερβολικά για τον ιπποτισμό και την ευγένεια του, ο πατέρας του έκανε στη συνέχεια συμβασιλέα τον μεγαλύτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Έρικ. Cawley, Charles, Denmark, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy Μεσαιωνικές οικογένειες της Δανίας