Η Θεωρία των Πάντων (ταινία, 2014)

Η Θεωρία των Πάντων (αγγλικά: The Theory of Everything) είναι βρετανική βιογραφική, δραματική, αισθηματική ταινία παραγωγής 2014, η οποία λαμβάνει χώρα στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και αφηγείται τη ζωή του θεωρητικού φυσικού Στίβεν Χόκινγκ. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζέιμς Μαρς και το σενάριο έγραψε ο Άντονι Μακάρτεν, ο οποίος βασίστηκε στην αυτοβιογραφία Travelling to Infinity: My Life with Stephen της Τζέιν Γουάιλντ Χόκινγκ, στην οποία αφηγείται τη σχέση της με τον πρώην σύζυγό της, Στίβεν Χόκινγκ, τη διάγνωσή του με τη νόσο του κινητικού νευρώνα και την επιτυχία του στη φυσική.Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Έντι Ρέντμεϊν και η Φελίσιτι Τζόουνς ενώ οι Τσάρλι Κοξ, Έμιλι Γουάτσον, Σάιμον ΜακΜπέρνεϊ, Κρίστιαν Μακέι, Χάρρυ Λόιντ και Ντέιβιντ Θιούλις έχουν υποστηρικτικούς ρόλους. Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014. Προβλήθηκε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών, σε περιορισμένο αριθμό αιθουσών, στις 7 Νοεμβρίου 2014 ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε πρεμιέρα την 1η Ιανουαρίου 2015. Η ταινία απέσπασε εξαιρετικά θετικές κριτικές, με τους περισσότερους κριτικούς να επαινούν τη μουσική της ταινίας και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών - κριτικές που τους χάρισαν υποψηφιότητες για βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ αλλά και πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Τζόουνς, Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου, Καλύτερης Φωτογραφίας και Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχανσον. Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Ρέντμεϊν. Έλαβε επίσης 10 υποψηφιότητες για τα Βραβεία BAFTA, κερδίζοντας τρία από αυτά - Καλύτερη Βρετανική Ταινία, Καλύτερος Α' Ρόλος για τον Ρέντμεϊν και Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο για τον ΜακΚάρτεν. Επιπλέον έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, κερδίζοντας στις κατηγορίες Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχανσον και Α' Ανδρικού Ρόλου - Δράμα για τον Ρέντμεϊν. Έλαβε τρεις υποψηφιότητες για τα Screen Actors Guild Awards, κέρδίζοντας το βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο για τον Ρέντμεϊν.

 Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ο φοιτητής της αστροφυσικής Στίβεν Χόκινγκ ξεκινά μια σχέση με τη φοιτήτρια λογοτεχνίας Τζέιν Γουάιλντ. Αν και ο Χόκινγκ αριστεύει στα μαθηματικά και τη φυσική, οι φίλοι και οι καθηγητές του δείχνουν μια ανησυχία σχετικά με τη μη λήψη απόφασής του πάνω στο θέμα της διατριβής του. Αφότου ο Χόκινγκ και ο καθηγητής του Ντένις Σκιάμα παρακολουθούν μια διάλεξη πάνω στις μαύρες τρύπες, ο Χόκινγκ θεωρεί ότι οι μαύρες τρύπες ίσως να ήταν μέρος της δημιουργίας του σύμπαντος και αποφασίζει να αναπτύξει αυτό το θέμα στη διατριβή του. Καθώς πραγματοποιεί την έρευνά του, οι μύες του Χόκινγκ ξεκινούν να δημιουργούν προβλήματα με αποτέλεσμα να του προκαλούν μια πτώση και ένα χτύπημα στο κεφάλι. Μαθαίνει ότι έχει την ασθένεια του κινητικού νευρώνα και ότι δεν θα μπορεί να μιλάει, να καταπίνει, να αναπνέει και ότι έχει σχεδόν δυο χρόνια ζωής. Ο Χόκινγκ ρωτάει τι θα συμβεί στον εγκέφαλό του και ο γιατρός τον διαβεβαιώνει ότι η ασθένεια δεν θα επηρεάσει τον εγκέφαλό του ή τις σκέψεις του. Καθώς ο Χόκινγκ απομονώνεται, επικεντρωμένος στην εργασία του, η Τζέιν εξομολογείται ότι τον αγαπά. Αναφέρει στον πατέρα του Χόκινγκ ότι σκοπεύει να μείνει μαζί του ακόμα και εάν η κατάστασή του χειροτερεύσει. Παντρεύονται και αποκτούν έναν γιο. Ο Χόκινγκ παρουσιάζει τη διδακτορική του διατριβή μπροστά στην επιτροπή εξετάσεων του Κέιμπριτζ, υποστηρίζοντας ότι μια μαύρη τρύπα δημιούργησε το σύμπαν κατά τη Μεγάλη Έκρηξη, ότι αυτή η μαύρη τρύπα θα μειώσει τη θερμότητα και ότι θα καταλήξει σε μια Μεγάλη Κρίση. Ενώ διασκέδαζε με την Τζέιν και μερικούς φίλους, ο Χόκινγκ συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να περπατήσει και ξεκινά να χρησιμοποιεί ένα αναπηρικό καρότσι. Μετά την απόκτηση ενός δεύτερου παιδιού, μιας κόρης, ο Χόκινγκ αναπτύσσει μια θεωρία για την ορατότητα των μαύρων τρυπών και γίνεται ένας παγκοσμίου φήμης φυσικός. Η Τζέιν, επικεντρωμένη στη φροντίδα των παιδιών και στην υγεία και αυξανόμενη φήμη του Χόκινγκ, αδυνατεί να εργαστεί πάνω στη δική της διατριβή και απογοητεύεται. Ο Χόκινγκ της λέει ότι θα το καταλάβει εάν η ίδια χρειάζεται βοήθεια. Η Τζέιν γίνεται μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας, στην οποία συναντά τον Τζόναθαν, με τον οποίο γίνονται στενοί φίλοι. Τον προσλαμβάνει ως καθηγητή πιάνου για τον γιο της και ο Τζόναθαν γίνεται στενός φίλος με όλη την οικογένεια - βοηθώντας τον Χόκινγκ με την ασθένειά του, υποστηρίζοντας την Τζέιν και παίζοντας με τα παιδιά. Όταν η Τζέιν γεννάει έναν ακόμα γιο, η μητέρα του Χόκινγκ ρωτάει την Τζέιν εάν το παιδί είναι του Τζόναθαν, κάτι που η ίδια το αρνείται. Η Τζέιν συνειδητοποιεί ότι ο Τζόναθαν άκουσε τη συζήτηση αυτή και τρομοκρατείται αλλά όταν μένουν μόνοι, παραδέχονται τα συναισθήματά τους ο ένας στον άλλον. Ο Τζόναθαν απομακρύνεται από την οικογένεια αλλά ο Χόκινγκ τον επισκέπτεται λέγοντας ότι η Τζέιν τον χρειάζεται. Μόλις η Τζέιν και ο Τζόναθαν πηγαίνουν τα παιδιά στην κατασκήνωση, ο Χόκινγκ προσκαλείται να παρακολουθήσει μια παράσταση όπερας στην Μπορντώ. Μετά από λίγο αρρωσταίνει από πνευμονία. Ενώ βρίσκεται στο νοσοκομείο, οι γιατροί ενημερώνουν την Τζέιν ότι ο Χόκινγκ χρειάζεται να υποβληθεί σε τραχειοτομή, η οποία θα του προκαλέσει αδυναμία στην ομιλία. Η ίδια συμφωνεί να γίνει το χειρουργείο. Ο Χόκινγκ μαθαίνει να χρησιμοποιεί έναν πίνακα ορθογραφίας και τον χρησιμοποιεί για να επικοινωνεί με την Elaine, την καινούρια του νοσοκόμα. Αποκτά έναν υπολογιστή με μια ενσωματωμένη συσκευή σύνθεσης φωνής και τον χρησιμοποιεί για να γράψει ένα βιβλίο, το A Brief History of Time, το οποίο γίνεται διεθνές best-seller. Ο Χόκινγκ λέει στην Τζέιν ότι τον προσκάλεσαν στην Αμερική για να του απονείμουν ένα βραβείο και ότι θα πάρει την Elaine μαζί του. Η Τζέιν συνειδητοποιεί ότι ο γάμος της με τον Χόκινγκ δεν πήγαινε παραπέρα, λέγοντάς του ότι "έκανε το καλύτερο που μπορούσε". Η Τζέιν και ο Χόκινγκ συμφωνούν να πάρουν διαζύγιο. Ο Χόκινγκ πηγαίνει στη διάλεξη με την Elaine, όντας και οι δυο ερωτευμένοι, ενώ η Τζέιν και ο Τζόναθαν επανασυνδέονται. Στη διάλεξη, ο Χόκινγκ βλέπει μια φοιτήτρια να ρίχνει κάτω ένα στυλό. Φαντάζεται ότι ο ίδιος σκύβει και της επιστρέφει το στυλό, σχεδόν με δάκρυα στα μάτια θυμούμενος πώς η ασθένειά του τον έχει επηρεάσει. Συνεχίζει με μια εμπνευσμένη διάλεξη λέγοντας "Δεν πρέπει να υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη προσπάθεια. Είμαστε όλοι διαφορετικοί. Ωστόσο η άσχημη ζωή μπορεί να φανεί ως, υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις και να πετύχεις σε αυτό. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα". Ο Χόκινγκ προσκαλεί την Τζέιν να συναντήσει μαζί του τη Βασίλισσα Ελισάβετ όταν προσκαλείται να λάβει το Order of the Companions of Honour. Μοιράζονται μια χαρούμενη μέρα με τα παιδιά τους και ο Χόκινγκ της λέει "Κοίτα τι έχουμε φτιάξει". Στο τέλος προβάλλονται επιλεγμένα σημεία από την ταινία ξεκινώντας από το τέλος και πηγαίνοντας προς την αρχή, τη στιγμή που ο Χόκινγκ πρωτοσυνάντησε την Τζέιν. Η ταινία καταλήγει με την προβολή της ζωής των βασικών χαρακτήρων στο παρόν. Η Τζέιν και ο Τζόναθαν έχουν έναν ευτυχισμένο γάμο και η Τζέιν έχει ολοκληρώσει τη διατριβή της. Η ίδια και ο Χόκινγκ παραμένουν στενοί φίλοι. Ο Χόκινγκ απορρίπτει τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα και συνεχίζει την έρευνά του, χωρίς να κάνει σχέδια για σύνταξη. Έντι Ρέντμεϊν στο ρόλο του Στίβεν Χόκινγκ Φελίσιτι Τζόουνς στο ρόλο της Τζέιν Γουάιλντ Χόκινγκ Μαξίν Πικ στο ρόλο της Ιλέιν Μέισον Τσάρλι Κοξ στο ρόλο του Τζόναθαν Τζόουνς Έμιλι Γουάτσον στο ρόλο της Μπέριλ Γουάιλντ Γκάι Όλιβερ-Γουάτς στο ρόλο του Τζορτζ Γουάιλντ Σάιμον ΜακΜπέρνεϊ στο ρόλο του Φρανκ Χόκινγκ Ντέιβιντ Θιούλις στο ρόλο του Ντένις Σιάμα Κρίστιαν Μακέι στο ρόλο του Ρότζερ Πενρόουζ Αμπιγκέιλ Κράτεντεν στο ρόλο της Ίζομπελ Χόκινγκ Σάρλοτ Χόουπ στο ρόλο της Φιλίπα Χόκινγκ Λούσι Σάπελ στο ρόλο της Μέρι Χόκινγκ Χάρυ Λόιντ ως Μπράιαν, συγκάτοικος του Χόκινγκ Γκεόργκ Νικόλοφ στον ρόλο του Ισαάκ Μάρκοβιτς Καλατνίκοβ Φρανκ Λεμπέφ στον ρόλο του Ελβετού γιατρού Μάικλ Μάρκους ως Έλλις, φίλος του Χόκινγκ Άλις Ορ-Γιούινγκ ως Νταϊάνα Κινγκ, αδερφή του Μπασίλ Κινγκ, φίλου του Χόκινγκ Ο σεναριογράφος Άντονι Μακάρτεν ενδιαφερόταν για τον Στίβεν Χόκινγκ από τότε που διάβασε το σεμιναριακό βιβλίο του Το Χρονικό του Χρόνου (A Brief History of Time) το 1988. Το 2004 ο Μακάρτεν διάβασε την αυτοβιογραφία της Τζέιν Χόκινγκ Travelling to Infinity: My Life with Stephen και αμέσως ξεκίνησε να γράφει μια σεναριακή προσαρμογή του βιβλίου. Συναντήθηκε πολλές φορές με την Τζέιν στο σπίτι της για να συζητήσουν για το πρότζεκτ. Μετά από πολλά προσχέδια, το 2009 γνώρισε την παραγωγό Λίσα Μπρους.Η Μπρους προσπάθησε επί τρία χρόνια μαζί με τον Μακάρτεν να πείσουν την Τζέιν Χόκινγκ να συμφωνήσει σε μια κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου της, με την Μπρους να δηλώνει "Έγιναν πολλές συζητήσεις, με πολλά ποτήρια λικέρ και πολλά φλυτζάνια τσάι". Στις 18 Απριλίου 2013 επιβεβαιώθηκε ότι ο Τζέιμς Μαρς θα σκηνοθετήσει την ταινία, με τα γυρίσματα να πραγματοποιούνται στο Κέμπριτζ και σε άλλες τοποθεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου, με τον Έντι Ρέντμεϊν να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις 23 Ιουνίου 2013 αποκαλύφθηκε ότι η Φελίσιτι Τζόουνς θα υποδυόταν τον γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις 8 Οκτωβρίου 2013 επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή των Έμιλι Γουάτσον και Ντέιβιντ Θιούλις. Την ίδια περίοδο επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή και των Κριστίνα Απλγκέιτ, Κέιτ ντελ Καστίγιο, Κάθριν Τέιτ και Αμάντα Πέετ καθώς και ότι οι Tim Bevan, Eric Fellner, Lisa Bruce και Anthony McCarten της Working Title ανέλαβαν την παραγωγή. Ο Μαρς μελέτησε αρχειακές εικόνες ώστε να δώσει αυθεντικότητα στην ταινία και δήλωσε "Όταν είχαμε φωτογραφίες ή υλικό από ντοκιμαντέρ του Στίβεν σχετικό με την ιστορία μας, προσπαθήσαμε να το αναπαράγουμε όσο καλύτερα μπορούσαμε". Ο Ρέντμεϊν συναντήθηκε με τον ίδιο τον Χόκινγκ και δήλωσε "Ακόμα και τώρα, ενώ είναι αδύνατον να κινηθεί, μπορείς ακόμα να δεις αυτόν τον αναβρασμό στα μάτια του". Περιέγραψε ότι το να ενσαρκώσεις τον Χόκινγκ στην οθόνη ήταν μια "βαριά" πρόκληση, προσθέτοντας ότι "Το κύριο πρόβλημα κατά τη δημιουργία μιας ταινίας αποτελεί το ότι δεν κάνεις γυρίσματα με χρονολογική σειρά. Έτσι έπρεπε να προσπαθήσουμε αρκετά ώστε να προβάλουμε με τον καλύτερο τρόπο την επιδείνωση της υγείας του ενώ ταυτόχρονα να διατηρήσουμε τη σπίθα, το πνεύμα και το χιούμορ που έχει". Ο Ρέντμεϊν ξόδεψε έξι μήνες κάνοντας έρευνα πάνω στη ζωή του Χόκινγκ, παρακολουθώντας κάθε υλικό με συνεντεύξεις του που μπορούσε να βρει. Μελέτησε την προφορά του Χόκινγκ και τα χαρακτηριστικά του λόγου του με την καθηγήτρια διαλεκτικής Julia Wilson-Dickson προκειμένου να προετοιμαστεί για τον ρόλο. Ο Μάρς δήλωσε ότι δεν ήταν εύκολο αυτό που έπρεπε να κάνει ο Ρέντμεϊν. "Έπρεπε να καταβάλλει τεράστια ποσά δύσκολης προετοιμασίας και να αγκαλιάσει τη δύσκολη φυσικότητα του ρόλου. Δεν είναι το ενσαρκώσεις απλά ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Στην πραγματικότητα είναι να καταγράψεις την πορεία μιας ασθένειας που διαβρώνει το σώμα και το μυαλό πρέπει να μείνει έξω από αυτήν τη διάβρωση". Πρόσθεσε ότι ο Χόκινγκ τού έδωσε την ευχή του και αποκάλυψε ότι "Η απάντηση του Χόκινγκ ήταν πολύ θετική, τόσο θετική ώστε προσφέρθηκε να δανείσει τη φωνή του, τη φωνή που ο ίδιος χρησιμοποιεί. Η φωνή που ακούτε στο τελευταίο μέρος της ιστορίας είναι στην ουσία η αληθινή ηλεκτρονική φωνή του Χόκινγκ". Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο αποκαλύφθηκε στο κοινό ότι μόλις άναψαν τα φώτα μετά το πέρας μιας προβολής της ταινίας, μια νοσοκόμα είχε σκουπίσει ένα δάκρυ από το μάγουλο του Χόκινγκ. Η Τζέιν Χόκινγκ, μιλώντας στην εκπομπή Woman's Hour του BBC Radio 4, ανέφερε ότι συνάντησε αρκετές φορές την Τζόουνς όταν προετοιμαζόταν για τον ρόλο. Όταν η Χόκινγκ είδε την ολοκληρωμένη ταινία, εξέφρασε την έκπληξή της όταν είδε πως η Τζόουνς είχε ενσωματώσει τους τρόπους συμπεριφοράς και ομιλίας της Χόκινγκ μέσα στον ρόλο της. Στις 8 Οκτωβρίου 2013 ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας, τα οποία έγιναν κυρίως στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και σε άλλες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Πριν την έναρξη του κύριου μέρους των γυρισμάτων, η Working Title είχε ξεκινήσει τα γυρίσματα στο New Courtbuilding από τις 23 Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 2013 ; γύρισαν τη σκηνή στο Cambridge May Ball, το οποίο έλαβε χώρα το 1963. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, γυρίστηκαν σκηνές στα St John's College, Queen's Road και Queen's Green. Η σκηνή στο New Court lawn και στο Kitchen Bridge συμπεριέλαβαν στοιχεία του φυσικού τοπίου. Η σκηνή στο May Ball ήταν η τελευταία σκηνή από τα εξωτερικά γυρίσματα και τα υπόλοιπα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν μέσα σε στούντιο. Ο συνθέτης Γιόχαν Γιόχανσον έγραψε τη μουσική για τη Θεωρία των Πάντων. Η μουσική του περιγράφηκε ως "μια σύνθεση ακουστικής και ηλεκτρονικής μουσικής που φέρει την προσωπική υπογραφή του Γιόχανσον". Ο Γιόχανσον σχολίασε ότι "η μουσική μου σύνθεση περιλαμβάνει πάντα τις ζωντανές ηχογραφήσεις είτε πρόκειται για ορχήστρα είτε για συγκρότημα είτε για σόλο όργανο, με ηλεκτρονικά και άλλα στοιχεία που ίσως προέρχονται από διαφορετικές πηγές". Η μουσική ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios. Κατά το μοντάζ, οι κινηματογραφιστές προσπάθησαν να επαναδιατυπώσουν τη συνθετική φωνή του Χόκινγκ αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό. Ο Χόκινγκ απόλαυσε τόσο την ταινία ώστε έδωσε την άδεια να χρησιμοποιήσουν τη δική του συνθετική φωνή, η οποία ακούγεται στο τέλος της ταινίας. Η ταινία υιοθετεί αρκετές ελευθερίες συγκριτικά με την ιστορία που παρουσιάζει. Αρθρογραφόντας στη The Guardian, η Michelle Dean σημείωσε : "Το μάρκετινγκ για τη Θεωρία των Πάντων θα σας πει ότι βασίζεται στο βιβλίο της Τζέιν Χόκινγκ με θέμα τον γάμο της, ένα βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο Music to Move the Stars, και αργότερα επανεκδόθηκε με τον τίτλο Travelling to Infinity. Ωστόσο οι σεναριογράφοι έκαναν αλλαγές στα γεγονότα προκειμένου να ταιριάζουν σε ορισμένες δραματικές συμβάσεις. Και παρόλο που αυτό συμβαίνει πάντα σε τέτοιες ταινίες που βασίζεται σε αληθινή ιστορία, η κλίμακα στην έναρξη της Θεωρίας των Πάντων είναι ασυνήθιστα ευρεία. Η ταινία γίνεται σχεδόν ανέντιμη - με κάποιο τρόπο που μοιάζει άδικη και από τις δυο πλευρές, και παραδόξως, άδικη για την ίδια την Τζέιν Χόκινγκ". Στο Slate, η Anderson έγραψε ότι "ο Χόκινγκ που ενσαρκώθηκε από τον Έντι Ρέντμεϊν είναι περισσότερο ευγενικός και πιο ευαίσθητος" από τον Χόκινγκ που παρουσιάζεται στο Travelling to Infinity. Το άρθρο στο Slate ανέφερε επιπλέον ότι ο χαρακτήρας του Μπράιαν, ο στενότερος φίλος του Χόκινγκ στο Κέιμπριτζ, δεν βασίζεται σε πραγματικό πρόσωπο αλλά περισσότερο σε μια σύνθεση από τους πραγματικούς φίλους του Χόκινγκ. Η ταινία αλλάζει κάποιες από τις λεπτομέρειες σχετικά με την έναρξη της σχέσης του Χόκινγκ με την Τζέιν, συμπεριλαμβανομένων του πώς συναντήθηκαν καθώς και το γεγονός ότι η Τζέιν γνώριζε για την ασθένεια του Χόκινγκ προτού ξεκινήσουν τη σχέση τους. Το άρθρο στο Slate σχολιάζει αρνητικά το γεγονός ότι η ταινία δεν ασχολείται ιδιαίτερα με την επιμονή και την άρνηση του Χόκινγκ να δεχτεί εξωτερική βοήθεια για την ασθένειά του. Στην εφημερίδα The Guardian, η Dean ολοκλήρωσε το άρθρο λέγοντας :"Η ταινία παρουσιάζει το τέλος της σχέσης τους μέσα από μια όμορφη, δακρύβρεχτη, αμοιβαία σεβαστή συζήτηση. Φυσικά αυτό δεν συνέβη στην πραγματικότητα. Το βιβλίο της Τζέιν περιγράφει μια παρατεταμένη αποσύνθεση που έρχεται στο μυαλό μετά από μια κραυγαλέα σύγκρουση στις διακοπές. Περιγράφει επίσης την κατάρρευση της Τζέιν όταν ο Χόκινγκ της ανακοίνωσε μέσω μιας επιστολής ότι την αφήνει για τη δεύτερη σύζυγό του, Elaine Mason. Έμεινε για 10 χρόνια παντρεμένος με τη Mason προτού ο ίδιος και η Τζέιν γκρεμίσουν τις γέφυρες μεταξύ τους. Γεγονός το οποίο, όπως συμβαίνει πάντα, και η ταινία διογκώνει επίσης. Προσπαθεί να παρουσιάσει το ότι η προσέγγιση του πρώην ζευγαριού πραγματοποιείται όταν ο Χόκινγκ έλαβε το βραβείο Companion of Honour το 1989, αλλά ο Χόκινγκ έλαβε αυτό το βραβείο όταν το ζευγάρι είχε ήδη χωρίσει"Ο φυσικός Adrian Mellot, πρώην φοιτητής του Dennis Sciama και επιβλέπων καθηγητής στο διδακτορικό του Χόκινγκ, επέκρινε έντονα τον χαρακτήρα του Sciama στην ταινία. Στις 8 Οκτωβρίου 2013, η Universal Pictures International είχε αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα για να κυκλοφορήσει την ταινία σε όλο τον κόσμο. Στις 10 Απριλίου 2014, η Focus Features απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της Θεωρίας των Πάντων στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχεδιάζοντας μια περιορισμένου αριθμού θεατρική παράσταση το 2014. Αργότερα η Entertainment One Films απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στον Καναδά. Το πρώτο τρέιλερ κυκλοφόρησε στις 7 Αυγούστου 2014. Η Θεωρία των Πάντων έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014, όταν άνοιξε την κατηγορία Special Presentations του ίδιου φεστιβάλ. Η ταινία είχε περιορισμένο αριθμό προβολών στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Νοεμβρίου 2014 και οι προβολές επεκτάθηκαν σε συνεχόμενες εβδομάδες στην Ταιβάν, την Αυστρία και τη Γερμανία, πριν γίνει η προβολή στο Ηνωμένο Βασίλειο την 1η Ιανουαρίου 2015 και πριν προβληθεί η ταινία σε όλη την Ευρώπη. Με προϋπολογισμό 15.000.000 δολάρια, η ταινία Η Θεωρία των Πάντων απέφερε παγκοσμίως 123.726.688 εκατομμύρια δολάρια. Οι μεγαλύτερες εισπράξεις σημειώθηκαν στη Βόρειο Αμερική με 35,9 εκατομμύρια δολάρια και στο Ηνωμένο Βασίλειο με 31,9 εκατομμύρια δολάρια. Στον υπόλοιπο κόσμο η ταινία συγκέντρωσε 87,8 εκατομμύρια δολάρια. Στις 7 Νοεμβρίου 2014, η ταινία έκανε μια περιορισμένη προβολή στη Βόρεια Αμερική ; προβλήθηκε σε πέντε κινηματογράφους και το πρώτο σαββατοκύριακο είχε κέρδη 207,000 δολάρια, με έναν μέσο όρο 41,400 δολάρια ανά κινηματογράφο. Έπειτα η ταινία προβλήθηκε ευρέως στις 26 Νοεμβρίου σε 802 κινηματογράφους και είχε κέρδη 5 εκατομμύρια δολάρια, κατακτώντας την 7η θέση στο αμερικανικό Box Office. Την εβδομάδα των Ευχαριστιών, η ταινία κέρδισε μέσα σε πέντε μέρες 6,4 εκατομμύρια δολάρια. Η Θεωρία των Πάντων κέρδισε αρκετά βραβεία και υποψηφιότητες μετά την κυκλοφορία της. Στα 87α Βραβεία Όσκαρ η ταινία ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Καλύτερης Φωτογραφίας, Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Έντι Ρέντμεϊν, Α' Γυναικείου Ρόλου για την Τζόουνς, Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου για τον Μακάρτεν και Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχαν Γιόχανσον ; με τον Έντι Ρέντμεϊν να κερδίζει το μοναδικό Όσκαρ της ταινίας. Η ταινία ήταν υποψήφια για 10 BAFTA (κερδίζοντας τρία : Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο, Καλύτερη Βρετανική Ταινία, Α' Ανδρικός Ρόλος), για 5 Βραβεία Κριτικών και για 3 Screen Actors Guild Awards. Στις 72ες Χρυσές Σφαίρες, ο Ρέντμεϊν κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου και ο Γιόχανσον κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Μουσικής. Η ταινία και η Τζόουνς ήταν επίσης υποψήφιοι για Χρυσή Σφαίρα. Οι παραγωγοί ήταν υποψήφιοι στην Κατηγορία Best Theatrical Motion Picture από τους Producers Guild of America. Επίσημη ιστοσελίδα - Focus Features.com Η Θεωρία των Πάντων στο IMDbΗ θεωρία των πάντων - WorkingTitleFilms.com Η θεωρία των πάντων στο British Board of Film Classification Η θεωρία των πάντων στο Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου Η θεωρία των πάντων στο Box Office Mojo Η θεωρία των πάντων στο Rotten Tomatoes Η θεωρία των πάντων στο Metacritic