IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου

Το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου (αγγλ. Victoria and Albert Museum, συχνά συντομευμένο ως V&A) στο Λονδίνο είναι το μεγαλύτερο μουσείο εφαρμοσμένων και διακοσμητικών τεχνών, σχεδιασμού και γλυπτικής στον κόσμο, το οποίο στεγάζει μια μόνιμη συλλογή πάνω από 2,27 εκατομμυρίων εκθεμάτων. Ιδρύθηκε το 1852 και πήρε το όνομά του από την βασίλισσα Βικτώρια και τον πρίγκιπα Αλβέρτο.

 Το μουσείο βρίσκεται στην περιοχή Brompton του Βασιλικού Δήμου του Κένσινγκτον και Τσέλσι, μια περιοχή που έχει γίνει γνωστή ως «Αλβερτόπολη» (Albertopolis) λόγω της συσχέτισης της με τον πρίγκιπα Αλβέρτο, το Μνημείο του Αλβέρτου (Albert Memorial) και τα μεγάλα πολιτιστικά ιδρύματα με τα οποία αυτός συνδέθηκε. Αυτά περιλαμβάνουν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το Μουσείο Επιστημών, το Royal Albert Hall και το Imperial College London. Το μουσείο είναι δημόσιος φορέας που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Πολιτισμού, Μέσων και Αθλητισμού. Όπως και τα άλλα εθνικά βρετανικά μουσεία, η είσοδος είναι δωρεάν. Το μουσείο έχει έκταση 12,5 στρέμματα και 145 γκαλερί. Η συλλογή του εκτείνεται σε 5.000 χρόνια τέχνης, από την αρχαιότητα έως σήμερα, από τους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Οι συλλογές κεραμικών, γυαλιού, υφασμάτων, κοστουμιών, αργύρου, σιδηρουργίας, κοσμημάτων, επίπλων, μεσαιωνικών αντικειμένων, γλυπτικής, εκτυπώσεων και χαρακτικών, σχεδίων και φωτογραφιών είναι από τις μεγαλύτερες και πιο ολοκληρωμένες στον κόσμο. Το μουσείο κατέχει την μεγαλύτερη συλλογή μετα-κλασικής γλυπτικής στον κόσμο και την μεγαλύτερη εκτός Ιταλίας συλλογή ιταλικών αναγεννησιακών αντικειμένων. Τα τμήματα της Ασίας περιλαμβάνουν έργα τέχνης από την Νότια Ασία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και τον ισλαμικό κόσμο. Οι συλλογές της Ανατολικής Ασίας είναι από τις καλύτερες στην Ευρώπη, με ιδιαίτερη έμφαση στην κεραμική και την μεταλλουργία, ενώ η ισλαμική συλλογή είναι από τις μεγαλύτερες στον δυτικό κόσμο. Συνολικά, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο. Από το 2001, το μουσείο ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακαίνισης ύψους 150 εκατομμυρίων λιρών. Νέες ευρωπαϊκές γκαλερί του 17ου και 18ου αιώνα άνοιξαν στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Αυτές αποκατέστησαν τους αρχικούς εσωτερικούς χώρους του Aston Webb και φιλοξενούν τις ευρωπαϊκές συλλογές μεταξύ των ετών 1600–1815. Το V&A Museum of Childhood στο Ανατολικό Λονδίνο είναι ένα υποκατάστημα του μουσείου και σχεδιάζεται ένα νέο υποκατάστημα στο Λονδίνο. Ενδεικτικά μερικά από τα εκθέματα του μουσείου: Banham, Mary· Hillier, Bevis, επιμ. (1976). A Tonic to the Nation: The Festival of Britain 1951. Physick, John (1982). The Victoria and Albert Museum: The History of its Building. ISBN 978-0-7148-8001-3. OCLC 230893308. Sheppard, F.H.W., επιμ. (1975). Survey of London XXXVIII: The Museums Area of South Kensington and Westminster. Επίσημη ιστοσελίδα Κατασκευή του Μουσείου
341 Καλιφόρνια

Η Καλιφόρνια (California) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,55. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πολιτεία Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ο αστεροειδής αυτός ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

 Η μέση διάμετρος της Καλιφόρνιας υπολογίσθηκε σε 14,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,31 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι ασυνήθιστα υψηλό για αστεροειδή: 0,495 (από δεδομένα του IRAS). Η Καλιφόρνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο περιστροφής. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η μέγιστη στο περιήλιο μπορεί να φθάσει και τους -17 βαθμούς Κελσίου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Citroën LN

Το Citroën LN (Hélène) και μεταγενέστερα Citroën LNA (Hélèna) ήταν δύο αυτοκίνητα πόλης της κατηγορίας Α, χαμηλού κόστους, που κατασκευάστηκαν από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούλιο του 1976 έως τον Ιούλιο του 1986.

 Όταν τον Δεκέμβριο του 1974 η Peugeot Automobiles SA εξαγόρασε ποσοστό 38,2% της Citroën (και τελικώς τον Μάιο του 1976 αύξησε το ποσοστό της στην εταιρεία, φτάνοντας στο 89,95% και δημιουργώντας τον Όμιλο PSA), αποφάσισε να δημιουργήσει άμεσα ένα επιπλέον φθηνό προσιτό μοντέλο, εκτός των ήδη δημοφιλών 2CV και Ami 8, προκειμένου να επαναφέρει τη Citroën στην κερδοφορία. Τελικώς, το LN παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1976, ως μια παράλληλη έκδοση του 3-πορτου Peugeot 104 coupé. Ο κινητήρας του ήταν ο γνωστός και ιδιαίτερα οικονομικός 2-κύλινδρος αερόψυκτος 602 cm³ του Citroën 2CV. Η ισχύς του ήταν 32 hp στις 5.750 στροφές το λεπτό και η τελική ταχύτητα του μοντέλου ήταν μόλις 120 km/h (75 mph). Επίσης και τα επίπεδα εξοπλισμού του LN ήταν χαμηλά, αλλά τα ισχυρά του σημεία ήταν η πολύ χαμηλή τιμή αγοράς του και το φθηνό κόστος συντήρησής του. Το LN κυκλοφόρησε αποκλειστικά στην εγχώρια αγορά της Γαλλίας και μόνο για 2 έτη, με την παραγωγή του να λήγει τον Οκτώβριο του 1978. Συνολικά παρήχθησαν 127.932 αντίτυπα σειράς LN. Αντιθέτως, η ισχυρότερη εκδοχή που αντικατέστησε το αρχικό LN, διατέθηκε επίσημα και στις περισσότερες αγορές της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ενώ κυκλοφόρησε επίσης και στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δεξιοτίμονες αγορές. Έφερε το όνομα LNA και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 6 Νοεμβρίου 1978, ως μοντέλο της σεζόν του 1979. Ο αρχικός κινητήρας του Citroën LNA ήταν ο σαφώς ισχυρότερος και πιο εξελιγμένος 2-κύλινδρος 652 cm³ του Citroën Visa, ισχύος 36 hp στις 5.500 στροφές το λεπτό, προσφέροντας έτσι στο LNA τελική ταχύτητα 126 km/h (78 mph). Τον Ιούλιο του 1982, το LNA υπέστη μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, ενώ ταυτόχρονα εισήχθησαν και δύο νέοι 4-κύλινδροι κινητήρες από την Peugeot, κυβισμού 954 cm³ (LNA 10E) και 1.124 cm³ (LNA 11E και LNA 11RE). Ειδικά ο τελευταίος προσέφερε τελική ταχύτητα 145 km/h (90 mph). Όπως πάντως συνέβη και με το αρχικό LN, το κόστος αγοράς και συντήρησης παρέμεινε φθηνό και στο LNA. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd σε όλες τις εκδόσεις και των δύο μοντέλων ήταν 0,39. Τελικώς και η παραγωγή του LNΑ έληξε τον Ιούλιο του 1986 και συνολικά παρήχθησαν 353.383 αντίτυπα σειράς LN και LNΑ. Ο διάδοχος του LNΑ παρουσιάστηκε και μπήκε στην αγορά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους και ήταν το πολύ πιο σύγχρονο και αεροδυναμικό Citroën AX. LN / LNΑ links at Citroën World Αφιέρωμα στο Citroën LN από το Citroënet Αφιέρωμα στο Citroën LNΑ από το Citroënet 1976 Citroën LN by carfolio.com 1978 Citroën LNA by carfolio.com Citroën LNA 11E by ultimatespecs.com
Bird Has Flown

Το Bird Has Flown είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους με τίτλο "Deep Purple" και του οποίου αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι.

 Η αρχική ηχογράφηση του κομματιού πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1969 στα "De Lane Lea Studios" του Λονδίνου, την ίδια ημέρα που ηχογράφησαν και το επόμενο σινγκλ τους, "Emmaretta". Το "Bird Has Flown" κυκλοφόρησε αρχικά στην δεύτερη πλευρά του συγκεκριμένου σινγκλ, με τίτλο "The Bird Has Flown". Για την έκδοση που συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο τους, οι Deep Purple ηχογράφησαν μία βαρύτερη και μακρύτερη εκδοχή σε σχέση με την αρχική, διάρκειας 5 λεπτών και 36 δευτερολέπτων. Το "Bird Has Flown" είναι ένα από τα πιο ψυχεδελικά τραγούδια του δίσκου και ξεκινάει με ένα παραμορφωμένο ριφ από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ, ακολουθούμενο από έναν βαρύ και πομπώδη ήχο του μπάσου και των τυμπάνων. Αυτό ήταν ένα από τα τραγούδια της πρώτης γραμμής μελών του συγκροτήματος τα οποία έπαιξαν και μετά την ένταξη του Ίαν Γκίλαν και του Ρότζερ Γκλόβερ στο συγκρότημα. Μία ζωντανή εκτέλεση του υπάρχει στην συλλογή "Listen, Learn, Read On", ηχογραφημένη στις 11 Αυγούστου 1969 για το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC". Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Bird Has Flown" είχε την εξής μορφή: Ροντ Έβανς - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Νικ Σίμπερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple CD Booklet 2000 EMI Records Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι Deep Purple - Bird Has Flown Αρχειοθετήθηκε 2013-12-26 στο Wayback Machine. Deep Purple - The Bird Has Flown - YouTube
Ξένια Αντρέγιεβνα της Ρωσίας

Η Ξένια Αντρέγιεβνα της Ρωσίας (Княгиня Ксения Андреевна Романова/Knyaginya Kseniya Andreyevna Romanova, 10 Μαρτίου 1919 - 22 Οκτωβρίου 2000) ήταν κόρη του Πρίγκιπα Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας.

 Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1919 στο Παρίσι, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας και της Ελισάβετ Ρούφο.Στις 17 Ιουνίου 1945 παντρεύτηκε τον Καλχούν Ανκρούμ στο Λονδίνο; χώρισαν το 1954 και στις 7 Απριλίου 1958 παντρεύτηκε τον Γκέοφρεϋ Τουθ. Και από του δύο γάμους της δεν απέκτησε απογόνους. Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 2000 στο Ρουφινιάκ της Νέας Ακουιτανίας σε ηλικία 81 ετών. Van Der Kiste, John & Hall Coryne. Once a Grand Duchess: Xenia, Sister of Nicholas II, Sutton Publishing, 2002. (ISBN 0-7509-2749-6).
Διελκυστίνδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η διελκυστίνδα ήταν ομαδικό ολυμπιακό άθλημα που πρωτοεμφανίστηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1900 και τελικά αφαιρέθηκε οριστικά από το πρόγραμμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.

 Η διελκυστίνδα αποτελούσε ένα παλιό παραδοσιακό αγώνισμα και μπήκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιάδων το 1900 στο Παρίσι. Ως το 1908 κάθε χώρα μπορούσε να στέλνει περισσότερες από μια ομάδες και επομένως να κερδίσει πάνω από ένα μετάλλιο στην ίδια ολυμπιάδα. Π.χ. το 1904 στο Σεντ Λούις και το 1908 στο Λονδίνο και τα τρία μετάλλια κατακτήθηκαν από την ίδια χώρα. Το 1904 από τις ΗΠΑ και το 1908 από τη Μεγάλη Βρετανία. Η διελκυστίνδα θεωρείτο περισσότερο παιχνίδι πάρα άθλημα και δεν έγινε ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής. Η συμμετοχή στις Ολυμπιάδες ήταν μικρή και συχνά έπαιρναν μέρος αθλητές άλλων αθλημάτων (π.χ. ρίπτες, παλαιστές, αρσιβαρίστες). Το 1900 συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες, εκ των οποίων η μια μικτή από αθλητές της Δανίας και Σουηδίας κάτι που επιτρεπόταν τότε από τη Δ.Ο.Ε.. Το 1904 έλαβαν μέρος έξι ομάδες, από τις οποίες οι τέσσερις ήταν από τις ΗΠΑ. Το 1908 από τις πέντε ομάδες, οι τρεις ήταν βρετανικές. Το 1912 μετείχαν μόνο δύο ομάδες και το 1920 πέντε. Μετά το 1920 αποφασίστηκε να μην περιληφθεί ξανά στο ολυμπιακό πρόγραμμα, λόγω του περιορισμένου ενδιαφέροντος. Το άθλημα διεξήχθη και στη Μεσοολυμπιάδα 1906 στην Αθήνα. Η διελκυστίνδα ήταν αρκετά δημοφιλής στην Ελλάδα και διεξαγόταν τόσο στους πανελλήνιους αγώνες στίβου, όσο και σε άλλες διοργανώσεις, όπως ήταν οι Πανιώνιοι Αγώνες. Στην Ολυμπιάδα του 1904 η Ελλάδα συμμετείχε με την ομάδα του Πανελλήνιου Γ.Σ. Ηττήθηκε από την αμερικανική ομάδα του Σεντ Λούις και κατέλαβε την πέμπτη θέση. Την ομάδα αποτελούσαν οι αθλητές: Νικόλαος Γεωργαντάς, Περ. Κακούσης, Δημ. Δημητρακόπουλος, Αν. Γεωργόπουλος και Β. Μέταλος Στη Μεσοολυμπιάδα του 1906 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Την ομάδα αποτελούσαν οι: Σπυρίδων Λάζαρος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Κωνσταντίνος Παρνασσάς, Αντώνιος Τσίτας, Σπυρίδων Βέλλας, Βασίλειος Ψάχος, Γεώργιος Ψάχος, Γεώργιος Παπαχρήστου και Παναγιώτης Τριβουλίδας. 1900 Μικτή (με αθλητές από Δανία και Σουηδία) Γαλλία Δεν δόθηκε 1904 Μιλγουόκι Σεντ Λούις 1 Σεντ Λούις 2 1906 (Μεσοολυμπιάδα) Γερμανία Ελλάδα Σουηδία 1908 Αστυνομία Λονδίνου Αστυνομία Λίβερπουλ Μητροπολιτική Αστυνομία 1912 Σουηδία Μεγάλη Βρετανία Δεν δόθηκε 1920 Μεγάλη Βρετανία Ολλανδία Βέλγιο
Κωδικός χώρας FIFA

Η FIFA προσδιορίζει ένα κωδικό χώρας για κάθε ένα από τα μέλη της, ακόμη και για τα μη-μέλη της. Ο κωδικός αυτός αποτελείται από τρία γράμματα. Οι κωδικοί αυτοί είναι οι επίσημοι κωδικοί που χρησιμοποιούνται από τη FIFA και τις ηπειρωτικές συνομοσπονδίες (AFC, CAF, CONCACAF, CONMEBOL, OFC και UEFA) ως συντομογραφίες για τις χώρες και τις εξαρτημένες περιοχές, σε επίσημες διοργανώσεις.

 Η FIFA έχει 211 μέλη, με το κάθε ένα να έχει ένα μοναδικό κωδικό χώρας.. Οι ακόλουθιοι κωδικοί αφορούν χώρες ή εξαρτημένες περιοχής οι οποίες δεν είναι μέλη της FIFA, αλλά οι κωδικοί τους είτε χρησιμοποιούνται στις βάσεις δεδομένων αποτελεσμάτων της FIFA ή χρησιμοποιούνται συχνά από τις ιστοσελίδες των συνομοσπονδιών. Οι ακόλουθοι κωδικοί αναφέρονται σε χώρες ή ανεξάρτητες περιοχές οι οποίες δεν είναι συνδεδεμένες με τη FIFA. Παρόλο που είναι μέλη των συνομοσπονδιών, οι κωδικοί αυτοί δεν χρησιμοποιούνται από τη FIFA. Οι ακόλουθοι κωδικοί είναι απαρχαιωμένοι επειδή η χώρα έπαψε να υπάρχει, άλλαξε όνομα, άλλαξε κωδικό ή πλέον αποτελεί μέρος μιας άλλης χώρας. Παρόλο που οι περισσότεροι κωδικοί χωρών FIFA είναι οι ίδιοι με τους κωδικούς της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) που χρησιμοποιούνται στους Ολυμπιακούς Αγώνες και με τους κωδικούς ISO, υπάρχουν μερικές διαφορές: Υπάρχουν επίσης μερικές χώρες που είναι συνδεδεμένες με τη FIFA αλλά όχι με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), και αντίστροφα: Συνδεδεμένες με τη FIFA αλλά όχι με τη ΔΟΕ (13): Αγγλία Ανγκουίλα Βόρεια Ιρλανδία Γιβραλτάρ Κουρασάο Μακάου Μοντσερράτ Νέα Καληδονία Νήσοι Φερόες Ουαλία Σκωτία Ταϊτή Τερκς και Κέικος Μέλη της ΔΟΕ αλλά όχι συνδεδεμένα με τη FIFA (8): Ηνωμένο Βασίλειο Κιριμπάτι Μονακό Ναουρού Νήσοι Μάρσαλ Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας Παλάου Τουβαλού Κατάλογος κωδικών χωρών ΔΟΕ ISO 3166-1 Κωδικός χώρας FIFA – λίστα που διατηρείται από τον Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς

Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς ή Αλεξανδρινός ήταν Έλληνας γραμματικός και λεξικογράφος που άκμασε κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. και συνέγραψε το γνωστό «Λεξικό Ησυχίου» ή Συναγωγή Πασῶν Λέξων κατά Στοιχεῖον έκ των Άριστάρχου και Άπίωνος και Ηλιοδώρου, που θεωρείται απ' όλα τα σωζόμενα λεξικά της αρχαιότητας το πλουσιότερο και σπουδαιότερο.

 Το λεξικό που δημιούργησε, περιέχει λέξεις περίεργες ή σπάνιες που συναντώνται σε αρχαία κείμενα και τύπους ασυνήθεις σε διάφορες τοπικές διαλέκτους καθώς και πάρα πολλές λέξεις ή εκφράσεις τόσο από διαφορετικούς συγγραφείς όσο και διαφορετικούς τομείς (ποίηση, ιατρική, διοίκηση, κ.ά.), πολλές από τις οποίες δεν σώζονται πουθενά στην αρχαιοελληνική γραμματεία. Ο Ησύχιος για τη σύνταξη αυτού του λεξικού μεταχειρίσθηκε ως πηγές τον Απίωνα, τον Αρίσταρχο, τον Ηλιόδωρο και τη «Διογενική συλλογή», τους λεγόμενους «Περιεργοπένητες». Αναφέρεται μια επιστολή του Ησύχιου με την οποία χαρίζει κάτι στον φίλο του Ευλόγιο και η οποία φαίνεται ότι σκέπτονταν να δημιουργήσει μια νέα διογενική συλλογή συμπληρωμένη με ομηρικές λέξεις. Παραμένει άγνωστο όμως αν ο σκοπός επετεύχθηκε. Ατυχώς, από το λεξικό του Ησύχιου έφθασε στους χρόνους μας μόνο ένα χειρόγραφο του 15ου αιώνα (Codex Venetus Graec. 851). Την περίοδο των βυζαντινών χρόνων, στο αρχικό λεξικό προστέθηκαν και χριστιανικές λέξεις από το γλωσσάριο του Κυρίλλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας. Έχει όμως αποδειχθεί πως και ολόκληρο αυτό το γλωσσάριο συγχωνεύθηκε σε κάποιες εκδόσεις του λεξικού, ενώ σε άλλες προστέθηκαν λέξεις που ερμηνεύτηκαν από τον Μέγα Αθανάσιο ως παραλλαγή του γλωσσάριου του Κυρίλλου. Πρώτη φορά εκδόθηκε το Λεξικό του Ησύχιου σε τόμο στη Βενετία το 1514 από τον Μάρκο Μουσούρο. Από τότε ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις στο Λούγδουνο το 1766 δίτομο και στην Ιένα το 1857 τετράτομο. Ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις το 1864 και 1867. Γλῶσσαι- Ελληνικό λεξικό στη Βικιθήκη Hesychii Alexandrini lexicon από το books.google.gr
Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ της Πομερανίας

Ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄, γερμαν. Bogislaw ΧΙV (31 Μαρτίου 1580 - 10 Μαρτίου 1637) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας: στο Ρύγκενβαλντε (1617-25), στο Στεττίν (1620-25), διοικητής της επισκοπής τού Καμμίν (1623-37) και τέλος όλης της Πομερανίας (1625-37), καθώς ήταν ο τελευταίος τού Οίκου του.

 Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας-Ρύγκενβαλντε, Στεττίν & Μπαρτ και της Κλάρας των Γουέλφων, κόρης τού Φραγκίσκου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκίφχορν. Το 1606 απεβίωσε ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ και οι πέντε γιοί του διαίρεσαν την Πομερανία. Ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ και ο τέταρτος γιος Γεώργιος Β΄ έλαβαν το Ρύγκενβαλντε (νυν Ντάρουοβο Πολωνίας), αλλά ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε το 1617. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο πρωτότοκος Φίλιππος Β΄ και ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ έλαβε το Μπαρτ. Το 1620 κληρονόμησε τον δευτερότοκο αδελφό του Φραγκίσκο δούκα της Πομερανίας-Στεττίν. Δύο έτη μετά απεβίωσε ο πέμπτος γιος του Ούλριχ και η διοίκηση της επισκοπής τού Καμμίν περιήλθε στον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄. Το 1625 απεβίωσε ο εξάδελφός του Φίλιππος-Ιούλιος δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ και τον διαδέχθηκε. Έτσι ολοκληρώθηκε η ενοποίηση της Πομερανίας. Παρά τις προσπάθειές του να μην εμπλακεί στον Τριακονταετή Πόλεμο, ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ στην συνθηκολόγηση τού Φράντσμπουρκ αναγκάστηκε να επιτρέψει στον Γερμανικό στρατό τού Αλβέρτου φον Βάλλενσταϊν να χρησιμοποιήσει τα εδάφη του ως βάση το 1627. Έτσι οι περιοχές αυτές υπέφεραν τις δυσάρεστες συνέπειες τού πολέμου. Τη δεκαετία τού 1630 οι ευγενείς τού τόπου προσπάθησαν να ελαττώσουν την εξουσία του και αυτό τού προκάλεσε καρδιακή προσβολή, που τον άφησε μερικώς παράλυτο. Το 1634 παραιτήθηκε με επακόλουθο διαφωνίες των συγγενών του και τού κυβερνητικού συμβουλίου. Στην πράξη η Πομερανία ήταν κατειλημμένη από Σουηδικό στρατό, όταν το 1637 απεβίωσε. Η διαδοχή και το μέλλον τού δουκάτου ήταν τόσης βαρύτητας και περιπλοκότητας, που η ταφή του καθυστέρησε 17 έτη. Η διαφωνία ήταν μεταξύ τού Γεωργίου-Γουλιέλμου των Χοεντσόλερν εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου λόγω της συμφωνίας μεταξύ των δύο οικογενειών το 1464 και τού Γουσταύου Β΄ Αδόλφου των Βάσα της Σουηδίας, αν και οι δύο διεκδικητές συνδεόταν με επιγαμία: η σύζυγος τού βασιλιά, η Μαρία-Ελεονόρα ήταν αδελφή τού εκλέκτορα. Ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ όριζε στη διαθήκη του να τον διαδεχθεί ο βασιλιάς της Σουηδίας, ο οποίος ήδη κατείχε το μεγαλύτερο μέρος της Πομερανίας από τις αρχές τού Πολέμου το 1629. Οι δύο διεκδικητές αξιοποίησαν τη στρατιωτική τους υπεροχή, ώσπου το 1648 έληξε ο Τριακονταετής Πόλεμος με την ειρήνη της Βεστφαλίας: η Πομερανία μοιράστηκε μεταξύ των δύο κρατών. Έτσι έληξε η αυτόνομη ύπαρξη τού δουκάτου. Το 1653 απεβίωσε η σύζυγός του Ελισάβετ και μόνο τότε μπόρεσε το σώμα του να ταφεί στο Στεττίν το επόμενο έτος. Νυμφεύθηκε το 1625 την Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα τού Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. State Archive (Geheimes Staatsarchiv) Stettin Rep.4 P. 1 Tit.49, No.50-114. Wehrmann, Genealogy of Ducal House of Pomerania, 1937 Stettin, p. 127.
Νεροκούρος Χανίων

Ο Νεροκούρος ή τα Νεροκούρου είναι περιοχή του δήμου Χανίων της περιφεριακής ενότητας Χανίων, στην Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Νεροκούρος έχει 5.531 κατοίκους. Ο Νεροκούρος απέχει από τα Χανιά 5 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 90 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού Μαλάξα της οροσειράς Αλιγάνου, και έχει πανοραμική θέα στο κάμπο από το Κολυμβάρι μέχρι τη Σούδα.

 Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 σαν δύο χωριά (απάνω και κάτω), κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σε άλλες αναφορές. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ237) αναφέρεται ως Anerocurù με 337 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Nerokúru με 30 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες, όμως στη συνέχεια ο πληθυσμός των Τούρκων αυξήθηκε, καθώς Τούρκοι από τις επαρχίες του νομού μετεγκαταστάθηκαν στα Χανιά και γύρω από αυτά για προστασία από τις επαναστάσεις. Πριν γίνει τμήμα της Ελλάδας ο Νεροκούρος είχε πλειονότητα Τούρκων. Οι Τούρκοι έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923. Το 1928 ο Νεροκούρος έχει 1.160 κατοίκους και ανήκει στο δήμο Χανίων, αλλά αποσπάται από αυτόν το 1940 και γίνεται έδρα κοινότητας. Ο πληθυσμός του πενταπλασιάστηκε ανάμεσα στις απογραφές του 1961 (460 κάτοικοι) και του 1971 (2.077 κάτοικοι), όταν οι οικισμοί Κατσιφαριανά και Καλικάς προσαρτήθηκαν στον Νεροκούρο. Η αύξηση του πληθυσμού συνεχίζει μέχρι σήμερα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο Νεροκούρος μαζί με τις Μουρνιές αποτελούσε το δήμο Ελευθέριου Βενιζέλου.Το 1976 ανακαλύφθηκε στη θέση Μετόχι Αγίου Γεωργίου κατά τη διάρκεια εκχέρσωσης με μπουλντόζα σε αγροτεμάχιο του Ινστιτούτου Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς Χανίων ερείπια κτίσματος το οποίο στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε ως μινωική έπαυλη της μεσομινωικής περιόδου (περίπου 1600 ΠΚΕ). Είναι καλά διατηρημένο και έχει πλακόστρωτα δάπεδα, πολύθυρο και όροφο. Επίσης βρέθηκαν έργα κεραμικής και χάλκινα αντικείμενα. Από το 1977 έως το 1982, διενεργήθηκε ελληνοϊταλική ανασκαφική έρευνα η οποία ανακάλυψε ολόκληρο οικισμό. Ανατολικά βρέθηκε ένα τετράγωνο κτίσμα με μικρή δεξαμενή. Μια δεύτερη οικία βρέθηκε 300 μέτρα μακριά, με δύο αποθηκευτικούς χώρους και πλακόστρωτο δάπεδο.Από το 2006 λειτουργεί στο αναπαλαιωμένο δημοτικό σχολείο του Νεροκούρου το Μουσείο σχολικής ζωής.
Κομοριανές προεδρικές εκλογές (2016)

Στις Κομόρες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε 2 γύρους, στις 21 Φεβρουαρίου και στις 10 Απριλίου 2016. Ταυτόχρονα έγιναν εκλογές για τους κυβερνήτες των 3 νησιών. Πρόεδρος με ποσοστό 41% των ψήφων εξελέγη ο υποψήφιος του κόμματος Συμφωνία για την Ανανέωση των Κομορών Αζαλί Ασουμανί, πρώην πραξικοπηματίας και πρώην πρόεδρος (1999-2006).

 Η προεδρία της χώρας είναι εναλλασσόμενη μεταξύ των προέδρων των τριών μεγάλων νησιών. Στις προεδρικές εκλογές του 2006 έλαβαν μέρος μόνο υποψήφιοι από το Ανζουάν και στις προεδρικές του 2010 πήραν μέρος μόνο υποψήφιοι από το Μοελί. Έτσι, στις εκλογές του 2016 οι υποψήφιοι ήταν αποκλειστικά κάτοικοι του νησιού Μεγάλη Κομόρα. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη στη Μεγάλη Κομόρα στις 21 Φεβρουαρίου, με τους 3 πρώτους υποψηφίους να προκρίνονται στον πανεθνικό τελικό γύρο στις 10 Απριλίου, από όπου αναδείχθηκε ο νικητής. Στις 30 Οκτωβρίου 2013 ο πρώην πρόεδρος Αχμέντ Σαμπί ανακοίνωσε τη σύσταση του κόμματος Τζούβα, με το οποίο κατήλθε ως υποψήφιος. Ο υποψήφιος Μοχάμετ Αλί Σοϊλιχί και πρώην αντιπρόεδρος της χώρας δεν αναγνώρισε τα αποτελέσματα. Ο Αλί υποστήριξε ότι τα δημοσιοποιηθέντα αποτελέσματα από την ανεξάρτητη εφορευτική επιτροπή ήταν μερικά και ότι η διαφορά ήταν πολύ μικρή ώστε να ανακηρυχθεί ο νικητής. Οι παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση με επικεφαλής τον Δρα Μονσέφ Μαρζουκί κήρυξαν τις εκλογές ελεύθερες και διαφανείς και ότι διεξήχθησαν σε ήρεμο κλίμα. Ο Αραβικός Σύνδεσμος ανέφερε ότι ο πρώτος γύρος των εκλογών ήταν ελεύθερος και δίκαιος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε βοήθεια πριν τη διεξαγωγή των εκλογών σε υλικό. Παρότι η ΕΕ δεν έστειλε κανένα παρατηρητή στα νησιά, εστάλη ομάδα παρατηρητών από τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας. Την ήρεμη διεξαγωγή των εκλογών χαιρέτισαν και τα Ηνωμένα Έθνη, με δήλωση του γενικού γραμματέας τους, Μπαν Κι Μουν. Έπειτα από την ανακοίνωση των προσωρινών αποτελεσμάτων ο Μοχάμετ Αλί Σοϊλιχί αρνήθηκε να δεχθεί την ήττα του από τον Αζαλί Ασουμανί. Υποστήριξε ότι δεν είχαν καταμετρηθεί όλες οι ψήφοι από το Ανζουάν. Με απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου διατάχθηκε η μερική επανάληψη των εκλογών σε 13 περιφέρειες στις 11 Μαΐου. Ο Ασουμανί επιβεβαιώθηκε ως νικητής των εκλογών σε εθνικό-ομοσπονδιακό επίπεδο και ορκίστηκε στις 26 Μαΐου. Μετά τις επαναληπτικές εκλογές στο Ανζουάν, ανατράπηκε το αποτέλεσμα και κυβερνήτης εξελέγη ο Αμπντού Σαλαμί Αμπντού, ο οποίος ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Μαΐου, όπως και ο κυβερνήτης Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ στο Μοελί. Στη Μεγάλη Κομόρα την ίδια ημέρα ορκίστηκε κυβερνήτης ο Χασανί Χαμαντί.
Αλγερινές προεδρικές εκλογές (2014)

Στην Αλγερία διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 17 Απριλίου 2014. Ο πρόεδρος Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα επανεξελέγη με ποσοστό 81,5% των ψήφων. Ο ίδιος είχε κάνει ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις εκείνη την περίοδο, ενώ η αντιπολίτευση, η οποία δεν έλαβε μέρος στις εκλογές, μίλησε για νοθεία.

 Το ισλαμικό Κίνημα της Κοινωνίας για Ειρήνη ανακοίνωσε στις 25 Ιανουαρίου 2014 ότι δεν θα ελάμβαναν μέρος στις εκλογές. Παρομοίως αποφάσισε και το Ισλαμικό Κίνημα Αναγέννησης στις 7 Φεβρουαρίου 2014. Στις 22 Μαρτίου περί τα 5.000 άτομα πραγματοποίησαν συλλαλητήριο διαμαρτυρίας στο Αλγέρι, ζητώντας την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος και καταδικάζοντας την απόφαση του Μπουτεφλίκα να διεκδικήσει και 4η θητεία. Το κίνημα Barakat εξέφρασε την αντίθεσή του στην νέα θητεία του Μπουτεφλίκα και ζήτησε την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε επίσημα στις 22 Μαρτίου. Ο Μπουτεφλίκα εμφανίστηκε μόνο δύο φορές στη διάρκεια της εκστρατείας. Σε ανακοίνωση του υπουργού Εσωτερικών Ταγιέμπ Μπελέζ (18 Απριλίου) επιβεβαιώθηκε η νίκη του Μπουτεφλίκα με ποσοστό 81%, ενώ 2ος ήταν ο Αλί Μπενφλίς με ποσοστό 12,18%. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 51,7%, μικρότερη από τις εκλογές του 2009, οπότε είχαν ψηφίσει το 75%.Λίγο μετά το άνοιγμα της κάλπης στην περιοχή Μπουιρά της Καβυλίας, όπου κυριαρχούν οι Βέρβεροι, αναφέρθηκαν βίαια επεισόδια από ομάδες νεαρών, οι οποίοι λεηλάτησαν εκλογικά κέντρα στις πόλεις Ραφούρ, Μ'Τσεντελάχ και Σαχαρίζ. Επί τόπου κατέφτασαν ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας που έκαναν χρήση δακρυγόνων, με αποτέλεσμα να διακοπεί προσωρινά η ψηφοφορία και να τραυματιστούν τουλάχιστον 70 άνθρωποι. Στο Ραφούρ, ένοπλοι νεαροί με μάσκες συνεπλάκησαν με την αστυνομία που απάντησαν με δακρυγόνα. Έπειτα από το κλείσιμο των καλπών, ο Μπενφλίς επέκρινε την εκλογική διαδικασία, τονίζοντας ότι είχε στιγματιστεί από "νοθεία σε μεγάλη κλίμακα." Τα φερόμενα ως υψηλά ποσοστά συμμετοχής που ανακοινώθηκαν επίσημα αποτέλεσαν επίσης αντικείμενο κριτικής από ανώνυμους ακτιβιστές και πολιτικούς της αντιπολίτευσης. Την ίδια στιγμή που γίνονταν οι καταγγελίες αυτές, οι οπαδοί του Μπουτεφλίκα πανηγύριζαν για την 4η εκλογική του νίκη, με ρίψη πυροτεχνημάτων. Υπουργείο Εσωτερικών
Κριστιάν Κόστοβ

Ο Κριστιάν Κοσταντίνοβ Κόστοβ (βουλγάρικα: Кристиан Константинов Костов, ρώσικα: Кристиа́н Константи́нов Ко́стов; γενν. στις 15 Μαρτίου 2000)(20 ετων) είναι Ρώσος τραγουδιστής και στιχουργός με Βουλγαρική και Ρώσικη καταγωγή. Συμμετείχε στην πρώτη σεζόν του ρωσικού The Voice Kids, φτάνοντας στον τελικό, αλλά και στην τέταρτη σεζόν του βουλγάρικου The X-Factor. Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στη Eurovision 2017 με το τραγούδι “Beautiful Mess”, κατακτώντας τη δεύτερη θέση με 615 βαθμούς. Επιπλέον ο Κρίστιαν αγαπάει τα ταξίδια και συγκεκριμένα του αρέσει πολύ η Ελλάδα την οποία την επισκέπτεται τα τελευταία δύο χρόνια κάνοντας συναυλίες στην Αθήνα.

 Ο Κριστιάν Κόστοβ γεννήθηκε στη Ρωσία από Βούλγαρο πατέρα και μητέρα από τη Ρωσία. Έχει έναν αδερφό και μια αδερφή. Ως παιδί έμαθε βουλγάρικα και αγγλικά από τον πατέρα του και είναι γνωστός για την ευφράδεια και σχεδόν μητρική γνώση της αγγλικής. Ο Κόστοβ εμφανίστηκε στο Golos, που είναι η ρωσική έκδοση του The Voice. Συμμετείχε στην πρώτη σεζόν του The Voice Kids με δάσκαλο τον Ντίμα Μπίλαν και έφτασε μέχρι τον τελικό. Μετά την επιτυχία του στη Ρωσία, ο Κριστιάν αποφάσισε κατά τις διακοπές του στη Βουλγαρία να περάσει από οντισιόν στο βουλγάρικο X Factor καθώς έχει βουλγάρικη καταγωγή. Κατάφερε να φτάσει στον τελικό αφού πρώτα αναμετρήθηκε με το γκρουπ A.V.A. Στον τελικό της τέταρτης σεζόν τραγούδησε σόλο το τραγούδι "Позови меня" και έκανε ένα ντουέτο με τον Βασίλ Ναϋντενοβ στο τραγούδι "Сбогом, Моя Любов". Για τον τελικό επέλεξε το τραγούδι του Εμίλ Ντιμιτρόφ "Ако си Дал", αλλά κατέκτησε τη δεύτερη θέση καθώς η Χριστιάνα Λουίζου κέρδισε το σόου. Στις 7 Οκτωβρίου 2016 το πρώτο του single "Ne si za men" κυκλοφόρησε από τη Virginia Records. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Venci Venc' και η μουσική από τους Ray Hedges, Nigel Butler και Isaac Evans. Το τραγούδι κατέκτησε την 13η θέση στο βουλγάρικο Singles Chart. Στις 13 Μαρτίου 2017 ανακοινώθηκε ότι θα εκπροσωπούσε τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 με το τραγούδι "Beautiful Mess". Είναι ο πρώτος τραγουδιστής στην Eurovision που γεννήθηκε στη δεκαετία του 2000. Κατέκτησε τη δεύτερη θέση στον διαγωνισμό, κάτι που αποτελεί ένα νέο καλύτερο αποτέλεσμα για τη Βουλγαρία μετά την Πόλι Τζενόβα που κατέκτησε την τέταρτη θέση στην Eurovision 2016. Σαν καλλιτέχνης σόλο Σαν εμφανιζόμενος καλιτέχνης Kristian Kostov profile at Virginia Records (Βουλγαρικά) Κριστιάν Κόστοβ στην IMDb Κριστιάν Κόστοβ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Kristian Kostov στο Twitter
Άνουρος αετός

Ο άνουρος αετός ή αλλιώς αετός μπατελέρ είναι είδος αετού που ζει στη νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Terathopius ecaudatus και δεν περιλαμβάνει υποείδη. Αποτελεί το μοναδικό μέλος του γένους Terathopius και μπορεί να είναι η προέλευση του "Πουλιού της Ζιμπάμπουε",

 Καθοδική ↓ Ο άνουρος αετός είναι ένας μεσαίου μεγέθους αετός. Έχει μήκος 50–60 εκ. και άνοιγμα φτερών 170–190 εκ. Τα ενήλικα ζυγίζουν 2 με 2,6 κιλά. Είναι απαραγνώριστα πουλιά, αφού ξεχωρίζουν από τα άλλα αρπακτικά. Έχει πολύχρωμο φτέρωμα: Το σώμα του είναι γκριζόμαυρο, η ράχη του στο χρώμα της σκουργιάς και οι φτερούγες είναι γκρι-μπεζ από τη πάνω μεριά, ενώ απ' την κάτω είναι ολόλευκα. Τα ερετικά είναι μαύρα. Επιπλέον, η φτερούγα του λεπταίνει όσο πιο κοντά είναι στα πρωτεύοντα. Η ουρά του είναι υπερβολικά κοντή (στην πτήση τα πόδια προεξέχουν από αυτήν) και έχει χρώμα κοκκινομόβ. Το πρόσωπό του είναι κόκκινο, με περισσότερα φτερά και πιο παχύ ράμφος στο αρσενικό. Επίσης το αρσενικό έχει ολόμαυρα ερετικά, ενώ το θηλυκό με λευκά ερετικά με μαύρο πίσω χείλος. Τα ανήλικα έχουν καφετί χρώμα με πρασινόχρωμο πρόσωπο. Ο άνουρος αετός ζει 20-25 χρόνια στη φύση, έως 55 χρόνια σε αιχμαλωσία. Ο άνουρος αετός αναπαράγεται στην Αφρική, σε πολλές περιοχές νότια της Σαχάρας, δυτικά του Καμερούν και ανατολικά μέχρι τη νοτιοδυτική Αραβία. Επίσης είναι περιπλανώμενος μέχρι τη βόρεια Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο (τον Απρίλιο του 2007) και την Κωνσταντινούπολη (τον Μάιο του 2015). Ο άνουρος αετός απαντά σε πεδιάδες, σαβάνες με ακακίες και θάμνους. Ζει σε μοναχικά, ζεύγη, μερικές φορές σε ομάδες άνω των 20 ατόμων. Η ερωτοτροπία του άνουρου αετού είναι εντυπωσιακή και περιλαμβάνει βουτιές προς το θηλυκό στον αέρα και πολύ δυνατούς ήχους με τα φτερά του που ακούγονται σε μεγάλη απόσταση. Χτίζει μια φωλιά στα δέντρα, όπου γεννάει 1 αυγό ανά εποχή, αν και μόνο το 2% των νεογνών φτάνουν στο στάδιο της ενηλικίωσης. Η κυοφορία διαρκεί 52-59 μέρες. Τρέφεται με μικρές αντιλόπες, ποντίκια, σκαντζόχοιρους, κουνέλια, σκίουρους, πτηνά, σαύρες και φίδια, έντομα, μερικές φορές αυγά, κάβουρες και πεθαμένα ψάρια. Ο άνουρος αετός απειλείται κυρίως από το κυνήγι, τη δηλητηρίαση, τη καταδίωξη, τις οχλήσεις των φωλιών και μείωση βιότοπου. Όλα αυτά κατέταξαν το είδος στα Σχεδόν Απειλούμενα (ΝΤ) είδη το 2009. Σήμερα υπολογίζεται πως υπάρχουν 10.000 - 100.000 άτομα.
Breguet Atlantique

Το Breguet Br.1150 Atlantique είναι ένα αναγνωριστικό αεροσκάφος μακράς ακτίνας, κυρίως για χρήση πάνω από τη θάλασσα. Χρησιμοποιείται από πολλές χώρες του ΝΑΤΟ ως αναγνωριστικό και περιπολικό αεροσκάφος καθώς και ως αεροσκάφος ανθυποβρυχιακού πολέμου. Το Γαλλικής κατασκευής αεροπλάνο είναι επίσης ικανό να φέρει πυραύλους αέρος - εδάφους.

 Το Breguet Br.1150 Atlantique είναι το μόνο αεροπλάνο που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε αποκλειστικά για θαλάσσια επιτήρηση, αντί να τροποποιηθεί κάποιο υπάρχον σχέδιο. Παρόλο που η πρωταρχική αποστολή του Atlantique είναι ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος και ο πόλεμος κατά στόχων επιφανείας, είναι ικανό να εκτελέσει αποστολές έρευνας και διάσωσης, πόντισης ή ανίχνευσης ναρκών και ναυτική επιτήρηση μακράς ακτίνας. Γαλλία: Το αρχικό μοντέλο αποσύρθηκε το 1996. Το δεύτερης γενιάς ''Atlantique'' 2 είναι σε υπηρεσία. Γερμανία: Όλα τα αεροσκάφη έχουν αντικατασταθεί από πρώην ολλανδικά P-3 Orion. Έλαβε 20 αεροσκάφη Atlantique, από τα οποία πέντε μετετράπησαν σε αεροσκάφη ELINT. Ιταλία: 18 αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν από πιλότους της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας και Ιταλικής Ναυτικής Αεροπορικής. Αντικαταστάθηκαν από το ATR 72. Ολλανδία: Όλα τα αεροσκάφη έχουν αποσυρθεί Πακιστάν : Το τελευταίο αεροσκάφος αποσύρθηκε το 2012. Το 1999 ένα Atlantique του Ναυτικού του Πακιστάν καταρρίφθηκε από την Ινδική αεροπορία. P-3 Orion Avro Shackleton Hawker-Siddeley Nimrod S-2 Tracker Το Breguet Atlantique στο naval-technology.com (Αγγλικά) Το Breguet Atlantique στο Global Security (Αγγλικά)
Νευραλγία τριδύμου

Η νευραλγία του τριδύμου νεύρου, απλούστερα αποκαλούμενη και νευραλγία τριδύμου χαρακτηρίζεται από δυνατό και μικρής διάρκειας πόνο, που εντοπίζεται σε περιοχή κατανομής του τριδύμου νεύρου (συνήθως στην κάτω γνάθο και την πλευρά του προσώπου, αλλά μπορεί επίσης να εμφανίζεται στην άνω γνάθο ή στην περιοχή του κροτάφου, του μετώπου και του ματιού). Ο πόνος της νευραλγίας του τριδύμου μπορεί να επανέρχεται πολλές φορές την ημέρα και να προκαλείται από κινήσεις, όπως η ομιλία και η μάσηση. Συνήθως, ο ασθενής νιώθει ότι ο πόνος έχει χαρακτήρα «σαν να χτυπάει ηλεκτρικό ρεύμα».

 Η νευραλγία τριδύμου εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών και συχνότερα στις γυναίκες, όμως έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ασθενών έως και τριών ετών. Η εμφάνιση νευραλγίας του τριδύμου νεύρου αποτελεί εκδήλωση δυσλειτουργίας του, η οποία μπορεί να έχει κάποια συγκεκριμένη αιτία (για παράδειγμα, απομυελίνωση του τρίδυμου νεύρου από πίεση από αγγειακό κλάδο ή από όγκο), αλλά και για την οποία πολλές φορές δεν ανευρίσκεται υποκείμενο αίτιο («Ιδιοπαθής νευραλγία τριδύμου»). Στις περισσότερες περιπτώσεις, η Νευραλγία τριδύμου αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με τη χρήση ορισμένων νευροτροποποιητικών φαρμάκων (έτσι ονομάζονται τα φάρμακα που μπορεί να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση νευρολογικών παθήσεων διαφόρων ειδών, όπως η ημικρανία, η επιληψία και ο νευροπαθητικός πόνος). Τα φάρμακα αυτά είναι βασικά τα εξής: Η καρβαμαζεπίνη (TEGRETOL), η γκαμπαπεντίνη (NEURONTIN) και η νεότερη πρεγκαμπαλίνη (LYRICA). Οι χειρουργικές επεμβάσεις που συνηθέστερα χρησιμοποιούνται σήμερα είναι: Η διαδερμική θερμοπηξία του μηνοειδούς γαγγλίου, Η διαδερμική συμπίεση με μπαλλόνι(balloon compression for trigeminal neuralgia)., Η διαδερμική έγχυση γλυκερόλης, Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση του νεύρου. Νευραλγία του Τριδύμου Νεύρου • Αιτίες • Συμπτώματα • Θεραπεία Νευραλγία Τριδύμου, Λειτουργική Νευροχειρουργική Πανεπιστημίου Πατρών. Νευραλγία Τριδύμου- Headaches.gr
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1975

Το 61ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1975 διεξήχθη από τις 27 ως τις 29 Ιουνίου 1975 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1975. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά στην ιστορία του, σπάζοντας το εικοσαετές σερί πρωταθλημάτων του Παναθηναϊκού.

 Στους αγώνες μετείχαν 560 αθλητές σωματείων από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 9 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, με διεθνή συμμετοχή. Αντίθετα τα 20.000μ βάδην και το δέκαθλο διεξήχθησαν το τριήμερο των πανελληνίων αγώνων. Για μια ακόμη φορά υπήρχαν στο πρόγραμμα τα "αρχαία" γραφικά αγωνίσματα της λιθοβολίας και ελληνικής δισκοβολίας. Ο "μόνιμος" πρωταθλητής Παναθηναϊκός' αυτή τη χρονιά δεν τα κατάφερε. Στους αγώνες εμφανίστηκαν πολύ δυνατοί οι εκτός Λεκανοπεδίου σύλλογοι, από τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο και τις επαρχιακές πόλεις, οι οποίοι συγκέντρωσαν πολλούς βαθμούς. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε τελικά ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, για πρώτη φορά στην ιστορία του, με έξι βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Γ.Σ. Ευαγόρα Κύπρου και τον τρίτο Παναθηναϊκό (που υστερούσε σε πρώτες νίκες του Ευαγόρα). Την καλύτερη θέση μεταξύ των επαρχιακών συλλόγων (12η) κατέλαβε ο Α.Ο. Δράμας με 13 β. *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 35 σωματεία. "Μακεδονία", 27/6/1975. "Μακεδονία", 28/6/1975. "Μακεδονία", 29/6/1975. "Μακεδονία", 1/7/1975. "Ριζοσπάστης", 1/7/1975. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 212-213.
Μητροπολίτης Πισιδίας Ιώβ

Ο Ιώβ (κατά κόσμον Ίγκορ Γκέτσα, ρωσικά: Игорь Владимирович Геча‎, γαλλικά: Ihor Wladimir Getcha‎, γενν. 31 Ιανουαρίου 1974) είναι Ορθόδοξος επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μόνιμος Αντιπρόσωπός του στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και Πρύτανης του Ινστιτούτου Ορθόδοξης Θεολογίας στο Chambésy της Ελβετίας. Διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού και από τις 22 Ιουλίου 2022 είναι Μητροπολίτης Πισιδίας.

 Ο κατά κόσμον Ιχόρ Γκέτσα είναι Καναδός ουκρανικής καταγωγής και γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ. Σπούδασε στο Collège Français (Μόντρεαλ) και στο Πανεπιστήμιο της Manitoba, Γουίνιπεγκ. Σπούδασε θεολογία στο St. Andrew's College της Μανιτόμπα και στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι, από το οποίο αναγορεύτηκε διδάκτορας, από κοινού με το Institut Catholique de Paris, το 2003. Το 2012 έγινε υφηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λωρραίνης στο Μετς. Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Καναδά στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας του Μόντρεαλ το 1996 από τον Μητροπολίτη Γουίνιπεγκ Βασίλειο, υπηρετώντας στη συνέχεια στο Παρίσι. Το 1998 χειροτονήθηκε μικρόσχημος στη Μονή του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στο Saint-Laurent-en-Royans στη Γαλλία και το 2003 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στο Παρίσι από τον Αρχιεπίσκοπο Κομάνων Γαβριήλ, λαμβάνοντας και τον τίτλο του Αρχιμανδρίτη. Μεταξύ 2001-2008 δίδαξε στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου, όπου υπηρέτησε και ως Κοσμήτορας κατά τα έτη 2005-2008. Από το 2003 διδάσκει λειτουργική θεολογία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 2009 εξελέγη Καθηγητής Λειτουργικής και Δογματικής Θεολογίας στο Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθόδοξης Θεολογίας στο Chambésy της Γενεύης στην Ελβετία. Στις 20 Φεβρουαρίου 2019 διορίστηκε Κοσμήτορας του Ινστιτούτου Ανώτατων Σπουδών Ορθόδοξης Θεολογίας στο Chambésy της Γενεύης. Τον Νοέμβριο του 2013 εξελέγη Πατριαρχικός Έξαρχος για τις Ορθόδοξες Ενορίες Ρωσικής Παράδοσης στη Δυτική Ευρώπη και χειροτονήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στον Πατριαρχικό Ναό από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και Συνοδικούς Ιεράρχες Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού. Στις 28 Νοεμβρίου 2015 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου όρισε τον Αρχιεπίσκοπο Ιώβ εκπρόσωπο του Πατριαρχείου στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών στη Γενεύη και τον απάλλαξε από το αξίωμα του Έξαρχου. Στις 22 Ιουλίου 2022 εξελέγη Μητροπολίτης Πισιδίας. Έχει δημοσιεύσει πληθώρα μελετών και άρθρων που σχετίζονται με τη λειτουργική θεολογία και την ορθόδοξη πνευματικότητα. Μιλάει γαλλικά, αγγλικά, ουκρανικά, ρωσικά και ελληνικά. Αντιπροσωπεύοντας τη νέα γενιά του οικουμενικού διαλόγου με τις Χριστιανικές Εκκλησίες, ο Μητροπολίτης Ιώβ περιγράφεται ως διακριτικός και σοβαρός θεολόγος και εκτιμάται πολύ από τους Ρωμαιοκαθολικούς ομολόγους του της Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου.
Άντονι Κάουαν Τζ.

Ο Άντονι Κάουαν Τζούνιορ (γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1997) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής του Προμηθέα Πατρών της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Μέριλαντ Τέραπινς .

 Ο Κάουαν είναι γιος του Άντονι Κάουαν Σρ.. και ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ σε ηλικία επτά ετών. Φοίτησε στο Λύκειο του Κολλεγίου Σαιντ Τζονς . Ως ανώτερος, ο Κάουαν οδήγησε το Σαιντ Τζονς να κερδίσει το Καθολικό Λύκειο Ντεμάθα για τον τίτλο του Καθολικού Αθλητικού Συνεδρίου της Ουάσιγκτον. Έπαιξε στην ομάδα DC Ασόλτ της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης μαζί με τον μελλοντικό συμπαίκτη του στο κολέγιο Μέλο Τριμπλ . Το τετράστερο νέο ταλέντο βαθμολογήθηκε ως το Νο. 62 υποσχόμενο στην τάξη του από το Scout.com, ενώ ο ίδιος ο Κάουαν δεσμεύτηκε με το Μέριλαντ . Ο Κάουαν είχε μέσο όρο 10,3 πόντους και 3,7 ασίστ ανά παιχνίδι ως πρωτοετής. Ως δευτεροετής σπουδαστής, ο Κάουαν είχε μέσο όρο 15,8 πόντους, 5,1 ασίστ και 4,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ο Κάουαν επιλέχθηκε στην τρίτη ομάδα All- Big Ten και στην αμυντική ομάδα του συνεδρίου. Ως τριτοετής, ο Κάουαν ηγήθηκε της ομάδας με 15,6 πόντους και 4,4 ασίστ ανά παιχνίδι. Προτιμήθηκε για τη δεύτερη ομάδα All-Big Ten. Πέτυχε 27 πόντους που απετέλεσαν την υψηλότερο επίδοση της χρονιάς σε μια νίκη στις 8 Ιανουαρίου 2019 απέναντι στην Μινεσότα . Με το τέλος της χρονιάς δήλωσε συμμετοχή για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2019 αλλά τελικά αποσύρθηκε και επέστρεψε για την ανώτερη χρονιά του. Ο Κάουαν σημείωσε 30 πόντους κορυφαία εμφάνιση τότε στην σταδιοδρομία του σε μια νίκη με 76–69 επί της Τεμπλ στις 28 Νοεμβρίου 2019. Στις 7 Δεκεμβρίου, ο Κάουαν ευστόχησε σε ένα τρίποντο ισοφάρισης στα τελευταία 20 δευτερόλεπτα και σε μια ελεύθερη βολή στα 2,1 δευτερόλεπτα για να δώσει το προβάδισμα στο Μέριλαντ στη νίκη 59–58 επί του Ιλινόις, τερματίζοντας με 20 πόντους, επτά ριμπάουντ και έξι ασίστ. . Ο Κάουαν σημείωσε νέο υψηλό σταδιοδρομίας στις 31 Ιανουαρίου 2020, σημειώνοντας 31 πόντους και συλλέγοντας έξι ριμπάουντ σε μια νίκη 82–72 επί της Αϊόβα . Στο τέλος της κανονικής περιόδου, ο Κάουαν επιλέχτηκε στην Πρώτη Ομάδα All-Big Ten από τους προπονητές και στη Δεύτερη Ομάδα από τα μέσα ενημέρωσης. Ο Κάουαν είχε μέσο όρο 16,3 πόντους, 4,7 ασίστ και 3,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως ανώτερος. Ο Κάουαν έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2020 του NBA, αλλά επιλέχθηκε από τους Μέμφις Χασλ με την 16η συνολική επιλογή στο ντραφτ του NBA G League του 2021. Με τους Χασλ είχε μέσο όρο 6,2 πόντους και 2,2 ασίστ ανά παιχνίδι. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2021, ο Κάουαν υπέγραψε με τον Άρη της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Στις 19 Ιουλίου 2022, ο Κάουαν υπέγραψε με τον Προμηθέας Πατρών (καλαθοσφαίριση ανδρών) . Βιογραφικό στους Μέριλαντ Τέραπινς
Μαρία της Γαλλίας (1344-1404)

H Μαρία, γαλλ. Marie de Valois de Bar (18 Σεπτεμβρίου 1344 - 15 Οκτωβρίου 1404) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπαρ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και της Μπόννης του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Ιωάννη της Βοημίας. Η Μαρία είχε μία εκτεταμένη βιβλιοθήκη και απέκτησε έργα με μία ποικιλία θεμάτων. Διάβαζε μυθιστορήματα και ποίηση, αλλά επίσης και έργα ιστορίας και θεολογίας. Ο συγγραφέας Ζαν ντ'Αρράς αφιέρωσε το έργο του Roman de Mélusine σε αυτήν. Η Μαρία απεβίωσε 60 ετών. Παντρεύτηκε το 1364 τον Ροβέρτο των Μονμπελιάρ δούκα του Μπαρ και είχε τέκνα: Κάρολος απεβ.1392. Ερρίκος π.1362-1397, κύριος του Μαρλ και μαρκήσιος του Ποντ-α-Μουσόν. Φίλιππος απεβ. 1396, σκοτώθηκε στη μάχη της Νικόπολης. Λουδοβίκος Α΄ 1370-75 - 1430, δούκας του Μπαρ, επίσκοπος του Βερντέν και του Σαλόν, καρδινάλιος. Εδουάρδος Γ΄ 1377-1415, δούκας του Μπαρ, σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ. Ιωάννης 1380-1415, κύριος του Πυιζαί. Μαρία, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ. Γιολάντα π.1365-1431, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας. Μπόννη, παντρεύτηκε τον Βάλεραν Γ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Λινύ. Ιωάννα απεβ.1402, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Γιολάντα η Νεότερη, παντρεύτηκε τον Αδόλφο των Γύλιχ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ. Jean d'Arras, Melusine; or, The Noble History of Lusignan, transl. Donald Maddox, (The Pennsylvania State University Press, 2012), 234. Pit Péporté, Constructing the Middle Ages: Historiography, Collective Memory and Nation-Building in Luxembourg, (Brill, 2011), 77.
ΦΚ Ουράλ

Η ΦΚ Ουράλ (ρωσικά: ФК «Урал») είναι ρωσική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Αικατερινούπολη. Ιδρύθηκε το 1930 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στη Ρωσία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Τσεντράλνι, χωρητικότητας 10.000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Ο σύλλογος έχει πολλά ψευδώνυμα όπως оранжево-чёрные (πορτοκαλί-μαύροι) και шмели (αγριομέλισσες). Επιπλέον, από το 2005, η шмель (μέλισσα) είναι η επίσημη μασκότ της ομάδας.

 Κατά την ίδρυσή της το 1930, η πρώτη ονομασία της ήταν Ουραλμάστροϊ (Уралмашстрой), ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε αρκετές φορές. Στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα αγωνίστηκε το 1969, ενώ στο Πρωτάθλημα Ρωσίας μετείχε το διάστημα 1992-1996, καθώς και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ιντερτότο το 1996. Το 2013 επανήλθε για δύο περιόδους στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ακόμη, κατέκτησε δύο φορές συνεχόμενα το Κυπέλλο ΦΝΛ το 2012 και το 2013. Ήταν επίσης φιναλίστ του Κυπέλλου Ρωσίας την περίοδο 2016/2017. Τελευταία ενημέρωση: 29 Ιουλίου 2017 Πρώτη Κατηγορία ΕΣΣΔ (Δευτέρου επιπέδου)Πρωταθλήτρια (1): 1968Πρωτάθλημα ΦΝΛ (Δευτέρου επιπέδου)Πρωταθλήτρια (1): 2012/13Κύπελλο ΡωσίαςΦιναλίστ (1): 2016/17Κύπελλο ΦΝΛΝιλήτρια (2): 2012, 2013 Κύπελλο ΙντερτότοΗμιτελικά (1): 1996 Επίσημος ιστότοπος
Ρόμπερτ Τέιλορ

Ο Ρόμπερτ Τέιλορ (αγγλ.: Robert Taylor, πραγματικό όνομα: Spangler Arlington Brugh, 5 Αυγούστου 1911 - 8 Ιουνίου 1969) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, του κινηματογράφου. Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους αστέρες της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ.

 Η καριέρα του ξεκίνησε το 1934, αφού υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία παραγωγής ταινιών Metro-Goldwyn-Mayer. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Το μεγάλο μυστικό (Magnificent Obsession) πλάι στην Άιριν Νταν κι έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα όταν το 1936 εμφανίστηκε στο πλευρό της Γκρέτα Γκάρμπο ως Αρμάνδος στην ταινία Η κυρία με τις καμέλιες (Camille, 1936), κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Αλέξανδρου Δουμά υιού. Η δημοτηκότητά του εκτοξεύτηκε στα ύψη κατά τις δεκαετίες '30 και '40 με τις εμφανίσεις του στις ταινίες Ατίθασα νιάτα (A Yank at Oxford, 1938), Οι τρεις σύντροφοι (Three Comrades, 1938), Η γέφυρα της αμαρτίας (Waterloo Bridge, 1940), Αιχμάλωτοι του πάθους (Johnny Eager, 1941) και Λαίλαψ στον Ειρηνικό (Bataan, 1943). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στην Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία των Η.Π.Α και μετά τη λήξη του πολέμου επέστρεψε στα κινηματογραφικά δρώμενα ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός δολοφόνου στο πλευρό της Κάθριν Χέπμπορν στην ταινία Σκιές υποψίας (Undercurrent, 1946). Τη δεκαετία του '50 στράφηκε σε επικές παραγωγές πρωταγωνιστώντας στις ταινίες Κβο βάντις (Quo Vadis?, 1950) και Ιβανόης (Ivanhoe, 1952). Από το 1959 έως και το 1962 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά The Detectives Starring Robert Taylor, ενώ το 1966 αντικατέστησε τον φίλο του Ρόναλντ Ρέιγκαν στη σειρά Death Valley Days. Ο Τέιλορ υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Μπάρμπαρα Στάνγουικ από το 1939 εώς και το 1951. Έπειτα παντρεύτηκε την ηθοποιό Ούρσουλα Θις το 1954 κι απέκτησε μαζί της δυο παιδιά. Ήταν καπνιστής και διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα το 1968. Απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα σε ηλικία 57 ετών. Ρόμπερτ Τέιλορ Αρχειοθετήθηκε 2017-07-29 στο Wayback Machine., σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr (Ελληνικά) Ρόμπερτ Τέιλορ στην IMDb (Αγγλικά)
Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου

Το Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου (γερμανικά: Ägyptisches Museum und Papyrussammlung‎) φιλοξενεί μία από τις πιο σημαντικές συλλογές από αρχαία αιγυπτιακά τεχνουργήματα, μεταξύ των οποίων και το εικονικό Μπούστο της Νεφερτίτης. Από τον Οκτώβριο του 2009, η συλλογή είναι μέρος του επαναλειτουργούντος Νέου Μουσείου στο Νησί των Μουσείων στο Βερολίνο.

 Το μουσείο ξεκίνησε τον 18ο αιώνα από τη βασιλική συλλογή τέχνης των βασιλέων του Οίκου των Χεεντσόλερν της Πρωσίας. Ο Αλεξάντερ φον Χούμπολτ είχε προτείνει να δημιουργηθεί ένα αιγυπτιακό τμήμα, και τα πρώτα αντικείμενα μεταφέρθηκαν στο Βερολίνο το 1828 υπό τον Βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμου Β΄. Αρχικά το τμήμα στεγάστηκε στο Παλάτι Μονμπιζού, και διευθυντής του ήταν ο έμπορος από την Τεργέστη Τζιουζέπε Πασαλάκουα (1797–1865), του οποίου οι εκτεταμένες συλλογές αποτέλεσαν τη βάση. Μια πρωσική αποστολή στην Αίγυπτο και τη Νουβία υπό τον Καρλ Ρίχαρντ Λέψιους 1842–45 έφεραν στο Βερολίνο επιπλέον αντικείμενα. Το 1850, οι συλλογές μετακόμισαν στη σημερινή του τοποθεσία στο Νέο Μουσείο, που χτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του Φρίντριχ Στίλερ. Το Μπούστο της Νεφερτίτης που ανακαλύφθηκε από τον Λούντβιχ Μπόρχαρντ στην Αμάρνα δωρήθηκε στο μουσείο από τον επιχειρηματία Χένρι Τζέιμς Σαίμον το 1920, και γρήγορα έγινε το πιο γνωστό έκθεμα του μουσείο. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τον οποίο το Νέο Μουσείο υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς, οι συλλογές μοιράστηκαν μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού Βερολίνου. Το κύριο μέρος παρέμεινε στο Ανατολικό Βερολίνο και εκτίθοταν στο Μουσείο Μπόντε, ενώ τα εκθέματα που πήγαν στη Δυτική Γερμανία, μεταξύ των οποίων και το Μπούστο της Νεφερτίτη, επέστεψαν στο Δυτικό Βερολίνο. Από το 1967 έως το 2005, τα αντικείμενα αυτά φιλοξενούνταν απέναντι από το Παλάτι Σαρλότενμπουργκ. Όλη η συλλογή επανενώθηκε με την επανένωση της Γερμανίας, όταν και επέστρεψε στο Νησί των Μουσείων. Η συλλογή περιέχει αντικείμενα που χρονολογούνται από το 4000 π.Χ. (Προδυναστική περίοδος) μέχρι την Ρωμαϊκή εποχή, αν και τα περισσότερα χρονολογούνται από την εποχή του Ακενατόν (περίπου 1340 π.Χ.). Το πιο γνωστό κομμάτι είναι το ιδιαίτερα καλά διατηρημένο χρωματισμένο μπούστο της Νεφερτίτης. Η συλλογή μετακόμισε από το Σαρλότενμπουργκ το Παλιό Μουσείο το 2005 και στεγάστηκε στο Νέο Μουσείο το Νησί των Μουσείων στο Βερολίνο τον Οκτώβριο του 2009. Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Τορίνου Staatliche Museen zu Berlin: Egyptian Museum and Papyrus Collection Αρχειοθετήθηκε 2010-07-02 στο Wayback Machine. Neues Museum Berlin Society for the Promotion of the Egyptian Museum Berlin Flickr – Photos taken in the Egyptian Museum