IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φυσικοθεραπεία

Η Φυσικοθεραπεία ή φυσιοθεραπεία είναι η θεραπευτική προσέγγιση που βασίζεται στα φυσικά μέσα (κίνηση, φως, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα κ.λπ.) που χρησιμοποιούνται από τον εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας πτυχιούχο Φυσικοθεραπευτή ή Φυσιοθεραπευτή, για θεραπευτικούς σκοπούς. Η Φυσικοθεραπεία ή Φυσιοθεραπεία έχει εφαρμογή σε ασθενείς όλων των ιατρικών ειδικοτήτων (Ορθοπαιδική (ή Ορθοπεδική), Νευρολογία, Γενική Χειρουργική, Νευροχειρουργική, Καρδιοχειρουργική, Παιδιατρική, Πνευμονολογία, Παιδιατρική, Ουρολογία κ.λπ.). Γλωσσολογικά, ακούγεται η άποψη ότι ο όρος "φυσιοθεραπεία" είναι γλωσσικό σφάλμα και ότι μόνο ο όρος "φυσικοθεραπεία" ειναι ο σωστός. Παρόλαυτά, και οι δυο όροι ειναι αποδεκτοί από τα περισσότερα μεγάλα ελληνικά λεξικά και χρησιμοποιουνται εξισου στα Ελληνικά.

 Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, ο οποίος πρόσφατα και με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης αναβαθμίστηκε σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, αποτελεί το συλλογικό όργανο το οποίο αντιπροσωπεύει τους φυσικοθεραπευτές και στοχεύει στη συνολική και κυρίως επιστημονική αναβάθμιση του επαγγέλματος και των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους ασθενείς. Επί αιώνες ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τις ιδιότητες του ήλιου, της κίνησης και του νερού για να θεραπεύσει τις παθήσεις του. Ωστόσο η φυσικοθεραπεία αναπτύχθηκε σε αυτοτελή θεραπευτικό κλάδο κυρίως μετά τον Α' και περισσότερο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εξαιτίας της παρουσίας μεγάλου αριθμού ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες οφειλόμενες αφενός στις πολεμικές κακώσεις και αφετέρου σε ένα βαρύ λοιμώδες νόσημα, την πολιομυελίτιδα για την οποία έως το 1960 περίπου δεν γίνονταν προστατευτικός εμβολιασμός. Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών physiotherapy.gr Ηλεκτρονικό περιοδικό (Αγγλικά) European Region of the World Confederation for Physical Therapy (Αγγλικά) World Confederation for Physical Therapy (Αγγλικά) Chartered Society of Physiotherapy (Αγγλικά) American Physical Therapy Association
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2015-2016

Το Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2015-2016 ήταν το 21ο κατά σειρά και το 17ο που η τελική του φάση γίνεται με τη μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 15/9/2015 και ολοκληρώθηκε στις 20/3/2016 με τον τελικό. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 1η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό του Παναθηναϊκού με 63-60.

 1η αγωνιστική - Τρίτη 22/09/2015 01. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - Έσπερος ΑΟΠΑ 65-41 02. ΟΑ Χανίων - ΑΟ Δάφνη ΑΓ. Δημητρίου 45-64 Τετάρτη 23/09/2015 03. ΑΟ Φάρος Κερατσινίου - ΑΟ Π. Φαλήρου 58-51 04. ΚΑΟ Μελισσίων - ΑΠΣ Αρις Καλαμάτας 72-49 05. ΑΟ Σπόρτινγκ - Πανιώνιος 65-60 2η αγωνιστική - Κυριακή 27/09/2015 13. KAO Μελισσίων - ΓΣ ΑΓ.Παρασκευής 51-61 14. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - ΑΟ Φάρος Κερατσινίου 68-52 15. ΑΟ Δάφνη ΑΓ. Δημητρίου - ΑΟ Σπόρτινγκ 48-58 1η αγωνιστική - Τρίτη 15/09/2015 06. Παναθλητικός ΑΕ Συκεών - ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς 57-66 2η αγωνιστική - Τρίτη 22/09/2015 07. ΑΕ Πυλαίας - ΑΣ Όλυμπος 20-0 Τετάρτη 23/09/2015 08. ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς - ΑΣ Τιτάνες Δράμας 79-59 09. ΓΣ Νίκη Βόλου - Ολύμπια ΓΣ Λάρισας 52-78 10. ΓΣ Ηρακλής - ΑΜΣ Αναγέννηση Ν. Ρυσίου 66-52 11. ΑΟ Σερρών - ΠΑΣ Γιάννινα 58-63 Πέμπτη 24/09/2015 12. ΑΣ Ολυμπιακός Βόλου 1937 - ΑΣ Άρης Θεσ. 61-70 3η αγωνιστική - Κυριακή 27/09/2015 16. ΠΑΣ Γιάννινα - ΑΕ Πυλαίας 38-51 17. ΑΣ Άρης Θεσ. - ΓΣ Ηρακλής 60-51 18. Ολύμπια ΓΣ Λάρισας - ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς 67-53 19. ΑΟ Σπόρτινγκ - Ολυμπιακός ΣΦΠ 54-91 20. ΑΕ Πυλαίας - ΓΣ ΑΓ. Παρασκευής 52-64 21. Αθηναϊκός ΑΣ - ΑΣ Νίκη Λευκάδας 90-87 22. ΑΣ Άρης Θεσ. - ΑΣ ΠΑΟΚ 48-74 23. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - Παναθηναϊκός AO 38-74 24. Ολύμπια ΓΣ Λάρισας - ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας 60-67 25. ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας - ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημητρίου 73-71 26. Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης - ΑΟ Άρης Πετρούπολης 61-54 27. Ολυμπιακός ΣΦΠ - ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας 89-47 28. ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας - Αθηναϊκός ΑΣ 57-76 29. ΓΣ ΑΓ. Παρασκευής - Παναθηναϊκός AO 60-109 30. Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης - ΑΣ ΠΑΟΚ 48-50 Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στις 18 και 20 Μαρτίου 2016 στη Λευκάδα. «Κύπελλο Γυναικών 2015-2016». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2017.
Άγιος Στέφανος Άρτας

Ο Άγιος Στέφανος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοκατούνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Ο Άγιος Στέφανος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται κοντά στους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και στην ανατολική όχθη του ποταμού Σαραντάπορου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοκατούνου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοκατούνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Νεοχώρι Φαρρών Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Νεοχώρι Αχαΐας Το Νεοχώρι (στην καθομιλουμένη αναφέρεται και ως Νιοχώρι ή Νιχώρι) είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, χτισμένο στους βόρειους πρόποδες του Ερυμάνθου σε υψόμετρο 500 μέτρων περίπου, και υπάγεται διοικητικά στην Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Γειτνιάζει, πέραν του Ελληνικού, με τα χωριά Χρυσαυγή και Καλούσι. Απέχει οδικώς 30 χλμ. περίπου από την πόλη της Πάτρας, 11 χλμ. περίπου από την Χαλανδρίτσα -έδρα του Δήμου Ερυμάνθου- και μόλις 2 χλμ. από το όμορο Ελληνικό, έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία υπάγεται ο οικισμός. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 24 μόνιμοι κάτοικοι.

 Το χωριό αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοτελής οικισμός στις 18 Δεκεμβρίου του 1920 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Κούμανη (νυν Ελληνικού), αλλά καταργήθηκε ως ΟΤΑ, μετά από βραχύβια ζωή, στις 16 Μαΐου του 1928. Αναγνωρίστηκε επίσημα εκ νέου ως οικισμός στις 7 Απριλίου του 1951 και υπήχθη στην ίδια κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, όπου εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές της χώρας είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Νεοχωρίου Φαρρών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017. Αναζήτηση υψόμετρου από διεύθυνση στον χάρτη. advancedconverter.com. Ανακτήθηκε: 15/11/2017. Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 15/11/2017.
Καλλιστράτι Κοζάνης

Το Καλλιστράτι ανήκει στη τοπική Κοινότητα Αηδονοχωρίου του πρώην Δήμου Νεάπολης. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βοΐου και στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Το Καλλιστράτι έχει υψόμετρο 681 μέτρα, σε γεωγραφικό πλάτος 40.2915578542 και γεωγραφικό μήκος 21.3662113562. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού και 56 χλμ. δυτικά της πόλης της Κοζάνης.

 Σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, πιστεύεται ότι ο οικισμός ιδρύθηκε γύρω στο 1800 από έποικους από την Ήπειρο και την Κεντρική Ελλάδα. Στα τέλη του 19ου αιώνα το Καλλιστράτι ήταν ένα ελληνικό χωριό στην Ανασελίτσα, που ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Vassil Kanchov το 1900, ζούσαν στο Καλλιστράτι 100 Ελληνες Χριστιανοί. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το χωριό βρισκόταν υπό την θρησκευτική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης. Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με τα στοιχεία του γραμματέα της Βουλγαρικής Εξαρχίας Δημήτρη Μίσεφ στο Καλλιστράτι ζούσαν 100 Έλληνες, ενώ έκθεση του ελληνικού προξενείου Ελασσόνας του 1904, κατέγραψε 110 κατοίκους. Τον Οκτώβριο του 1912, ατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, στο χωριό διεξήχθη μάχη ανάμεσα σε Οθωμανούς και Έλληνες αντάρτες, η οποία οδήγησε στην απελευθέρωση του Καλλιστρατίου. Το επόμενο έτος, η πρώτη ελληνική απογραφή κατέγραψε 127 άτομα. 100 (1900) 110 (1904) 127 (1913) 45 (1991) 45 (2001) 44 (2011)
Τριπλός δεσμός

Ένας τριπλός δεσμός στη χημεία είναι ένας χημικός δεσμός μεταξύ δύο ατόμων που περιλαμβάνει έξι δεσμικά ηλεκτρόνια (bonding electrons) αντί για τα συνηθισμένα δύο σε έναν απλό ομοιοπολικό δεσμό. Ο πιο συνηθισμένος τριπλός δεσμός, που υπάρχει μεταξύ δύο ατόμων άνθρακα, βρίσκεται στα αλκίνια. Άλλες χαρακτηριστικές ομάδες που περιέχουν έναν τριπλό δεσμό είναι τα κυανίδια (νιτρίλια) και τα ισοκυανίδια (ισονιτρίλια). Μερικά διατομικά μόρια, όπως το άζωτο και το μονοξείδιο του άνθρακα έχουν επίσης τριπλούς δεσμούς. Στον σκελετικό τύπο (skeletal formula) ο τριπλός δεσμός σχεδιάζεται με τρεις παράλληλες γραμμές (≡) μεταξύ των δύο συνδεόμενων ατόμων· στην τυπογραφία, αυτό πραγματοποιείται με τον τελεστή ταυτότητας.Οι τριπλοί δεσμοί είναι ισχυρότεροι από τους απλούς ή διπλούς δεσμούς και είναι επίσης πιο μικροί. Η τάξη του δεσμού (bond order) είναι τρία.

 Ο τύπος του δεσμού μπορεί να εξηγηθεί με όρους υβριδισμού τροχιακών (orbital hybridization). Στην περίπτωση του αιθινίου κάθε άτομο άνθρακα έχει δύο τροχιακά sp και δύο τροχιακά p. Τα δύο τροχιακά sp είναι γραμμικά με γωνίες 180° και καταλαμβάνουν τον άξονα x στο καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων. Τα τροχιακά p είναι κάθετα στον άξονα y και τον άξονα z. Όταν τα άτομα άνθρακα πλησιάζουν μεταξύ τους τα τροχιακά sp επικαλύπτονται για να σχηματίσουν έναν sp-sp δεσμό σ. Ταυτόχρονα τα τροχιακά pz πλησιάζουν και σχηματίζουν μαζί έναν pz-pz δεσμό π. Παρομοίως, το άλλο ζευγάρι των py-τροχιακών σχηματίζουν έναν py-py δεσμό π. Το αποτέλεσμα είναι ο σχηματισμός ενός σ δεσμού και δύο π δεσμών. Στον πρότυπο δεσμού κάμψης ο τριπλός δεσμός μπορεί επίσης να σχηματιστεί από την επικάλυψη των τριών sp3 λοβών χωρίς την ανάγκη εφαρμογής ενός π δεσμού.
Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι

Το Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι (πολωνικά: Aleksandrów Kujawski, μέχρι το 1879: Τρογιάνουφ [Trojanów], 1879–1919: Αλεξάντρουφ Πογκρανίτσνι [Aleksandrów Pograniczny]) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Αλεξάντρουφ, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι (αν και δεν αποτελεί μέρος της επικράτειας αυτής της γκμίνα). Βρίσκεται περίπου 18 χλμ. νοτιοανατολικά του Τόρουν. Έχει έκταση 7,23 χλμ2 και πληθυσμό 11.910 κατοίκων (2021).

 Ο σιδηροδρομικός σταθμός Τρογιάνουφ, ο οποίος ιδρύθηκε κατά την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από το Κούτνο στο Τόρουν μεταξύ 1859 και 1865, ήταν ο πυρήνας της πόλης, η οποία ιδρύθηκε το 1862. Εξίσου σημαντική ήταν η θέση του κοντά στα σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (Βασίλειο της Πολωνίας/Ρωσικός Διαμελισμός) με το Βασίλειο της Πρωσίας (Πρωσικός Διαμελισμός, αργότερα και η Γερμανική Αυτοκρατορία). Το 1879, μια συνάντηση μεταξύ του Ρώσου αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β΄ και του Γερμανού αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄ πραγματοποιήθηκε εδώ. Με την ευκαιρία αυτή, ο τόπος μετονομάστηκε σε Aleksandrowo και έλαβε δημοτικά δικαιώματα. Αργότερα μετονομάστηκε σε Aleksandrów Pograniczny («Αλεξάντρουφ στα σύνορα»). Η πόλη έλαβε το σημερινό της όνομα το 1919 μετά την αποκατάσταση της Πολωνίας ως ανεξάρτητου κράτους. Κατά τα έτη 1921–1923 υπήρχε ένα στρατόπεδο εγκλεισμού για στρατιώτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας στο Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι. Το 1932, το Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι έγινε η έδρα του Πόβιατ Νιεσάβα, η οποία την 1η Απριλίου 1938 έγινε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας (1919-1939) στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, μεταξύ Οκτωβρίου 1939 και Ιανουαρίου 1940, οι Γερμανοί δολοφόνησαν πολλούς Πολωνούς από την πόλη στο κοντινό δάσος Οντόλιον (βλ. ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους). Τον Οκτώβριο του 1939, οι Γερμανοί συνέλαβαν πέντε Σαλεσιανούς από την πόλη και το 1940 έδιωξαν 735 Πολωνούς, τα σπίτια, τα εργαστήρια και τα γραφεία των οποίων στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος).Μεταξύ 1975 και 1998 η πόλη ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Βουοτσουάβεκ. Ο δρόμος βοεβοδάτου 266 (Κόνιν – Τσιεχοτσίνεκ) διέρχεται απευθείας από την πόλη. Ο Αυτοκινητόδρομος Α1, που αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού Ε75, περνάει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης. Οι σιδηροδρομικές γραμμές 18 και 245 διέρχονται από την πόλη. Η πόλη έχει σιδηροδρομικό σταθμό. Επίσημος ιστότοπος (πολωνικά) Εβραϊκή κοινότητα του Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι στο Virtual Shtetl
Σιμπλίς Σαρατζί

Ο Σιμπλίς Σαραντζί (Simplice Sarandji , γεννηθείς στις 4 Απριλίου 1955 στο Μπαορό της Ουμπανγκί-Σαρί , στη σημερινή Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ) είναι πολιτικός , ο οποίος διατέλεσε πρωθυπουργός της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας από το 2016 ως το 2019. Προηγουμένως υπηρέτησε ως επικεφαλής του προσωπικού του πρωθυπουργού Φοστέν-Αρσάνζ Τουαντερά και ως διευθυντής της εκστρατείας κατά τη διάρκεια της επιτυχημένης προεδρικής εκστρατείας του Τουαντερά. Πριν ακολουθήσει πολιτική του καριέρα, δίδαξε γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο του Μπανγκί.

 Ο Σιμπλίς κατέχει διδακτορικό Φιλοσοφίας στη Γεωγραφία από το Πανεπιστήμιο Μισέλ ντε Μονταίν του Μπορντό 3, και στη συνέχεια δίδαξε για τέσσερα χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Μπανγκί, του οποίου έγινε πρύτανης. Ο Σαρατζί ήταν προσωπάρχης του πρωθυπουργού Τουαντερά για πέντε χρόνια μεταξύ 2008-13. Οι δύο γνωρίζονται μεταξύ τους από τα μαθητικά τους χρόνιας. Ο Σαρατζί τέθηκε επικεφαλής και συντόνισε την προεκλογική εκστρατεία του Τουαντερά κατά τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2015 – Φεβρουαρίου 2016. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Τουαντερά ως Προέδρου, ο Σιμπλίς διορίστηκε πρωθυπουργός στις 2 Απριλίου 2016. Το πρώτο του υπουργικό συμβούλιο διορίστηκε στις 12 Απριλίου, αποτελούμενο από 23 μέλη. Ο Σαραντζί επέλεξε να μην συμπεριλάβει κανένα μέλος από τις χριστιανικές και μουσουλμανικές πολιτοφυλακές που ευθύνονται για τη βία στο πραξικόπημα του 2013. Ως πρωθυπουργός, η ασφάλειά του παρέχεται από μια εθνική μονάδα υποστήριξης της αστυνομικής προστασίας της Ρουάντα, η οποία αναπτύσσεται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στο πλαίσιο της αποστολής σταθεροποίησης των Ηνωμένων Εθνών. Επαίνεσε αργότερα τις ειρηνευτικές δυνάμεις της Ρουάντα για την εισαγωγή μιας μορφής κοινωνικής εργασίας από τη Ρουάντα που ονομάζεται Umuganda στην Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής. Τον Φεβρουάριο του 2019 αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός από τον Φερμέν Ενγκρεμπαντά.
Γιώργος Γεραπετρίτης

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης (Μενετές Καρπάθου, 1967) είναι Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός, που υπηρετεί ως υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τον Ιούνιο του 2023. Υπηρέτησε στην πρώτη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως υπουργός Επικρατείας από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Μάιο του 2023. Την 1 Μαρτίου 2023 και μετά την παραίτηση του Κώστα Αχ. Καραμανλή για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, ανέλαβε την διοίκηση και του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ήταν βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή των Ελλήνων από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Μάιο του 2023. Στις εθνικές εκλογές του 2023 δεν ήταν υποψήφιος.

 Γεννήθηκε στο χωριό Μενετές της Καρπάθου και μεγάλωσε στον Πειραιά.Αποφοίτησε από το Λύκειο της Ιωνιδείου Προτύπου Σχολής του Πειραιά το 1985. Σπούδασε Νομική στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και έλαβε πτυχίο το 1989. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (LLM) το 1992. Το 1995, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (DPhil) στο Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.Είναι δικηγόρος και Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ. Έχει διατελέσει επισκέπτης ερευνητής στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο LSE και το Institute of Advanced Legal Studies.. Διαμένει στον Άλιμο Αττικής και είναι παντρεμένος με την δικηγόρο Αλεξάνδρα Γουρζή και έχουν δύο παιδιά. Στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης. Παλαιότερα είχε διατελέσει σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, καθώς και νομικός σύμβουλος θυγατρικών εταιρειών στον όμιλο ΟΤΕ, ενώ το 2005 είχε οριστεί Μέλος του ΔΣ του ΟΤΕ. Τον Φεβρουάριο του 2016, τοποθετήθηκε από τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη στο επταμελές συμβουλευτικό σώμα παρακολούθησης της πορείας σύνταξης του προγράμματος του κόμματος. Αργότερα, τον Οκτώβριο του 2017, έγινε μέλος στο Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Δημοκρατίας “Κωνσταντίνος Καραμανλής”. Την ίδια περίοδο, ορίστηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως επικεφαλής της ομάδας συμβούλων του κόμματος, αποκτώντας έτσι έναν αναβαθμισμένο ρόλο στη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία και στις 9 Ιουλίου 2019 ορίστηκε Υπουργός Επικρατείας στην Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.Την 1η Μαρτίου 2023, ύστερα από την παραίτηση του υπουργού Κώστα Αχ. Καραμανλή, μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, ο Γεραπετρίτης, με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε τις αρμοδιότητες και του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Η ανάθεση της διοίκησης του υπουργείου με απόφαση Πρωθυπουργού θεωρήθηκε αντισυνταγματική κίνηση από τον Ακρίτα Καϊδατζή, ο οποίος ανέφερε ότι "δεν υπάρχει προηγούμενο ανάθεσης της διοίκησης ενός υπουργείου σε κάποιον χωρίς προεδρικό διάταγμα".Έχει επικριθεί από κόμματα της αντιπολίτευσης για δήλωσή του σχετικά με την αντιμετώπιση της πανδημίας. Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως αλλοιώθηκε το περιεχόμενο της δήλωσης του.
Σταύρος Ηλιόπουλος

Για το Δήμαρχο Κορίνθου με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Σταύρος Ηλιόπουλος (Δήμαρχος)Ο Σταύρος Ηλιόπουλος του Ανδρέα (1904 - 24 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Αριστεράς. Ήταν βουλευτής Β΄ Αθηνών έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές των ετών 1958, του 1961, 1963 και του 1964.

 Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση εναντίον των Γερμανών, πολεμώντας με το ΕΑΜ. Υπήρξε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ελλάδας και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΕΔΑ. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ για πρώτη φορά το 1958 και επανεξελέγη το 1961 με το ΠΑΜΕ και το 1963 και 1964 με την ΕΔΑ. Για τα πολιτικά του φρονήματα υπέστη διώξεις από τη χούντα και εκτοπίστηκε στη Γυάρο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν πρόεδρος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου.
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1970

Οι 12οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 25-27 Σεπτεμβρίου 1970 στη Βουκουρέστι, Ρουμανίας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για δέκατη φορά. Τα μετάλλια κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Μιχάι Άλμπου με 62 πόντους.

 25/09 Ρουμανία-Γιουγκοσλαβία 75-78(32-38) 25/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 80-95(34-44) 26/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 78-83(41-33) 26/09 Ρουμανία-Βουλγαρία 85-84(48-41) 27/09 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 90-91(41-43) 27/09 Ελλάδα-Ρουμανία 76-82(38-38) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2011-2012

Το Λιγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού βόλεϊ το διάστημα 18 με 28 Νοεμβρίου του 2011 με διοργανώτρια την ΕΣΑΠ και με την επίσημη ονομασία Volleyleague Cup 2012. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Φοίνικας Σύρου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στην Α' φάση, οι δώδεκα ομάδες της Volleyleague 2011−12 χωρίστηκαν σε 3 ομίλους των τεσσάρων. Σε κάθε όμιλο θα διεξαχθούν νοκ-άουτ αγώνες. Στις 18 Νοεμβρίου θα διεξαχθούν οι ημιτελικοί, και στις 19 Νοεμβρίου ο Μεγάλος και ο μικρός τελικός κάθε ομίλου. Οι τρεις νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στο Final−4, όπου είχε ήδη προκριθεί ο Φοίνικας Σύρου ως διοργανωτής (θα αγωνιστεί κανονικά στην Α' φάση). Εκεί στις 27 Νοεμβρίου έγιναν οι ημιτελικοί και στις 28 Νοεμβρίου ο τελικός για της ανάδειξη του Κυπελλούχου του Λιγκ Καπ Ελλάδας στο βόλεϊ για το 2011, με νικητή το Φοίνικα Σύρου. Στην διοργάνωση δε συμμετείχαν οι διεθνείς των ομάδων, που είχαν υποχρεώσεις με την Εθνική ομάδα στο Προολυμπιακό τουρνουά. Τόπος διεξαγωγής: Βραχάτι ΗμιτελικοίΜικρός τελικόςΜεγάλος τελικόςΚατάταξη Τόπος διεξαγωγής: Λαμία ΗμιτελικοίΜικρός τελικόςΜεγάλος τελικόςΚατάταξηΟ Φοίνικας Σύρου προκρίθηκε στο Final−4 ως διοργανωτής Τόπος διεξαγωγής: Αλεξανδρούπολη ΗμιτελικοίΜικρός τελικόςΜεγάλος τελικόςΚατάταξη Τόπος διεξαγωγής: Σύρος Λιγκ Καπ 2011-12 Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ
Ρικ Φλερ

Ο Ρίτσαρντ Μόργκαν Φλίερ (Richard Morgan "Ric" Fliehr, 25 Φεβρουαρίου 1949), περισσότερο γνωστός ως Ρικ Φλερ, είναι Αμερικάνος πρώην παλαιστής, ενώ για πολλούς θεωρείται ο κορυφαίος όλων των εποχών, σε μία καριέρα που διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες. Είναι ο μόνος που έχει γίνει 2 φορές μέλος του Hall of Fame στο WWE.

 Η καριέρα του Ρικ Φλερ, ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70, συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 1972. Πέρασε από πολλές εταιρείας πάλης και αντιμετώπισε τους καλύτερους παλαιστές κάθε εποχής, κερδίζοντας πολλούς τίτλους. Έχοντας ήδη φτιάξει το όνομά του, το 1985, γίνεται ακόμα πιο γνωστός, όντας μέλος της ομάδας πάλης με το όνομα 'Four Horsemen'. Από τα τέλη της δεκαετίας του '90, υπήρχαν φήμες για απόσυρσή του από την ενεργό δράση, όμως από το 1991 που υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE, η καριέρα του αναγεννήθηκε.Λίγο καιρό αργότερα το 1992 κέρδισε το Royal Rumble.Το 2003 ως το 2005, δημιούργησε με τον Τριπλ Έιτς την ομάδα 'Εβολούσιον' στην οποία συμμετείχαν και οι Ράντυ Όρτον και Μπατίστα. Το 2008 εισήχθη στο τιμητικό Hall of Fame του WWE και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Όμως, τις δύο επόμενες χρονιές, υπογράφει συμβόλαια με άλλες εταιρείες και εμφανίζεται, ενώ επιστρέφει και στην δράση σποραδικά. Από το 2010 ως το 2012 ήταν μέλος του ρόστερ του TNA Wrestling.. Από τον Μάιο του 2012 τελείωσε τις υποχρεώσεις του στο TNA, αφού δεν ανανέωσε.Τον Δεκέμβριο του 2012, μετά από ακριβώς 40 χρόνια στη πάλη, ο Φλερ ανακοίνωσε πως αποσύρεται οριστικά από τα ρινγκ. Με μια καριέρα 40 ετών, είναι αναγνωρισμένος ως ένας από τους κορυφαίους παλαιστές όλων των εποχών, και πολλοί τον θεωρούν τον κορυφαίο. Το 2008 έγινε επίσημα μέλος του Hall of Fame του WWE.Το 2012 μπήκε για δεύτερη φορα στο Hall of Fame. Ο Φλερ έχει μια πολυτάραχη ζωή, έχοντας παντρευτεί τέσσερις φορές, έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά, ενώ είναι και παππούς ενός κοριτσιού, από την μια του κόρη (δύο γιους και δύο κόρες). Αρκετές είναι οι φορές που έχει παρέμβει η αστυνομία σε ενδοοικογενειακές του διαμάχες. Την αστυνομία έχει ενοχλήσει όμως και για προσωπικές του επιχειρήσεις και άλλες υποθέσεις, όπως δημόσιοι διαπληκτισμοί. Επίσης, είναι γνωστές οι πραγματικές αντιπαλότητες που έχει αναπτύξει με άλλους παλαιστές, όπως με τον Μπρετ Χαρτ, τον Σέιν Ντάγκλας και τον Μικ Φόλεϊ, ενώ έχει ξεπεράσει κόντρες που είχε με τους Χαλκ Χόγκαν, Μπρούνο Σαμαρτίνο και τον παραγωγό πάλης Έρικ Μπίσοφ. 16 φορές Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών 2 φορές Πρωτάθλημα WWE 1 φορά Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE 3 φορές Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE 1 φορά νικητής Royal Rumble (1992) Figure-four leglock Diving knee drop Back body drop Dropkick Elbow drop Knife-edged chop Low blow Belly to back suplex Piledriver Running jumping knee drop Snapmare Testicular claw
Σετομάα

Η Σετομάα (μετάφραση: Γη των Σέτο, εσθονικά: Setumaa, ρωσικά: Сетумаа‎, Σέτο: Setomaa) είναι μια περιοχή της Εσθονίας η οποία βρίσκεται νότια της Λίμνης Πέιπους, η οποία κατοικείται από τους Σέτο, μια εθνότητα που παρουσιάζει μεγάλη συγγένεια με τους Εσθονούς. Οι Σέτο είναι κατά κύριο λόγο Χριστιανοί Ορθόδοξοι και είναι φιννοουγγρικής καταγωγής όπως και η Εσθονία. Η διάλεκτος Σέτο είναι μια παραλλαγή της νότιας εσθονικής διαλέκτου. Η ιστορική έκταση της Σετομάα καταλαμβάνουν εδάφη που ανήκουν σήμερα τόσο στην Εσθονία όσο και στη Ρωσία. Η εσθονική Σετομάα αποτελείται προς το παρόν από εδάφη της επαρχίας Βόρου τα οποία βρίσκονται στη νοτιοανατολική Εσθονία και συνορεύουν με τη Ρωσία. Το Πετσέρι (το οποίο στα ρωσικά λέγεται Πετσόρι) είναι το ιστορικό και πολιτιστικό κέντρο των Σέτο.

 Το εσθονικό τμήμα της Σετομάα αποτελείται από τις παρακάτω διοικητικές μονάδες: Εντός της επαρχίας Βορουμάα: ενορία Σετομάα (δήμος)Σύμφωνα με αποτελέσματα της εσθονικής διοικητικής μεταρρύθμισης του 2017 συνέχισε να υπάρχει η ενορία Σετομάα. Το ρωσικό τμήμα της Σετομάα αποτελείται από την επαρχία Πετσόρσκι, η οποία αποτελεί τμήμα της περιφέρειας Πσκοφ. Μεταξύ των ετών 1918 και 1944, η περιοχή ήταν μια επαρχία της Εσθονίας, η επαρχία Πετσέρι. Το 1944 σχεδόν ολόκληρο το έδαφος της επαρχίας εκχωρήθηκε στη Ρωσία με απόφαση των σοβιετικών αρχών, όπως και κάποια εσθονική εδάφη ανατολικά της Νάρβας. Μετά την επανάκτηση της εσθονικής ανεξαρτησίας από την Σοβιετική Ένωση το 1991, προέκυψε μια εδαφική διαφορά ανάμεσα στην Εσθονία και τη Ρωσία σχετικά με την κυριότητα αυτής της περιοχής. Το 1995 έληξε αυτή η διαφορά, καθώς η Εσθονία απέσυρε τις διεκδικήσεις της στην περιοχή. Η σημαία της εσθονικής Σετομάα (και σημαία των Σέτο) έχει τη μορφή του σκανδιναβικού σταυρού. Το περίγραμμα είναι λευκό, ενώ εντός κόκκινων, λευκών και μπλε εναλλασόμενων ριγών υπάρχει ένα εναλλασόμενο μοτίβο, το οποίο προφανώς εκπροσωπεί την παράδοση των Σέτο.
Καραμάν

Το Καραμάν (τουρκ.: Karaman, προηγουμένη ονομασία: Λαρεντέ, αρχαία ελληνική ονομασία: Λάρανδα) είναι πόλη στην κεντρική Τουρκία, βρίσκεται βόρεια της οροσειράς του Ταύρου και περίπου 100 χλμ. νότια του Ικονίου. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Καραμάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός της επαρχίας αριθμεί στους 231.872 κατοίκους από τους οποίους 132.064 μένουν στην πόλη του Καραμάν. Η έκταση της πόλης καλύπτει μια επιφάνεια 3.686 τ.χλμ., ενώ η μέση τιμή του υψομέτρου είναι 1.039 μ.

 Από Αντωνίνου του Πίου μέχρι το τέλος του 3ο αι. μ.Χ. υπήρχε το "Κοινόν Λυκαονίας" του οποίου μέλη ήταν οι εξής πόλεις: το Ικόνιο, τα Λύστρα, τα Λάρανδα και η Δέρβη. Από τα Λάρανδα καταγόταν ο Έλληνας επικός ποιητής και συγγραφέας του 3ου αιώνα μ.Χ. Πείσανδρος ο επονομαζόμενος Λαρανδινός (από την πόλη καταγωγής του). Ο Πείσανδρος ο Λαρανδινός συνέγραψε το έργο Ποικίλη ιστορία δι' επών, το οποίο ταυτιζόταν με το περίφημο έπος του Ηρωικαί θεογαμίαι, που το αποτελούσαν 26 ή, σύμφωνα με άλλους, 60 βιβλία. Σώζονται μικρά αποσπάσματα από το έργο αυτό, τα οποία τα εκδίδουν συνήθως μαζί με τα έργα του Ησιόδου. Στα Λάρανδα γεννήθηκε σύμφωνα με τα μαρτυρολόγια ο άγιος Πάπας, που μαρτύρησε στο διωγμό κατά των χριστιανών που εξαπέλυσε ο Μαξιμιανός Γαλέριος και ο τοπικός ηγεμόνας Μάγνος. Η πόλη χρωστάει το όνομά της στον Καραμάν Μπέη, ο οποίος ήταν ένας από τους κυβερνήτες των Καραμανίδων. Το προηγούμενο όνομα της προέρχεται από το ελληνικό Λάρανδα, που με τη σειρά του προέρχεται το Λυδικό Λαραγάντα, το οποίο σημαίνει "αμμώδης, ένα αμμώδες μέρος".
SCART

Το SCART (γαλλικά :Syndicat des Constructeurs d'Appareils Radiorécepteurs et Téléviseurs) (αγγλικά, Radio and Television Receiver Manufacturers' Association) είναι ένα ευρωπαϊκό πρότυπο γαλλικής προέλευσης που υλοποιείται από έναν βύσμα 21 ακίδων (pin) με σκοπό τη σύνδεση μεταξύ συσκευών εικόνας και ήχου, και τη μεταφορά των αντίστοιχων αναλογικών ηλεκτρικών σημάτων. Εναλλακτικές ονομασίες του SCART είναι Péritel στη Γαλλία, 21-pin EuroSCART στην Ασία, Euroconector και EuroAV. Στις ΗΠΑ συνηθίζεται και η ονομασία EIA Multiport. Το SCART μεταφέρει αναλογικά σήματα σύνθετης εικόνας (Composite video), RGB (τα τρία χρώματα που συνθέτουν την εικόνα), σήματα S-Video, στερεοφωνικό ήχο, δεδομένα (data) και σήματα ελέγχου με τη δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας μεταξύ των δύο συσκευών (αποστολέας και παραλήπτης). Το SCART μεταφέρει κυρίως αναλογικά σήματα ενώ με τους ακροδέκτες 10,12 και 14 μπορεί να μεταφέρει και ψηφιακά. Στα τέλη της δεκαετίας του ´80 το SCART αναβαθμίστηκε για να υποστηρίζει το καινούργιο τότε πρότυπο S-Video.

 Το πρότυπο SCART χρησιμοποιήθηκε ως βύσμα επικοινωνίας για πρώτη φορά σε συσκευές τηλεοράσεων το 1977. Πριν εμφανιστεί το SCART δεν υπήρχε κάποιο διεθνές πρωτόκολλο συνδεσμολογίας των τηλεοπτικών συσκευών με άλλες συσκευές. Εκ των πραγμάτων η μόνη διαθέσιμη λύση ήταν η σύνδεση μέσω υποδοχέα τύπου RF (Radio Frequency). Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα το SCART είναι η πιο κοινή και διαδεδομένη συνδεσμολογία μεταξύ τηλεοράσεων και άλλων συσκευών όπως video, παιχνιδομηχανές και αποκωδικοποιητές (συνήθως ψηφιακού σε αναλογικό σήμα). Σήμερα η ως επί το πλείστον κυριαρχία των ψηφιακών συσκευών κάθε είδους, περιορίζει τη χρήση του κυρίως σε παλιές συσκευές. Ο κωδικός τεκμηρίωσης του SCART στον ευρωπαϊκό οργανισμό CENELEC (European Committee for Electrotechnical Standardization), που είναι και ο φορέας υλοποίησης του, είναι EN 50049-1. Πολλές υλοποιήσεις SCART για λόγους απλότητας και κόστους δεν έχουν διασυνδεδεμένους και τους 21 ακροδέκτες. Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις οι ακροδέκτες που είναι ενεργοποιημένοι είναι οι 2, 6, 7, 8, 11, 15, 16, 17, 18, 20. Αυτό σημαίνει πως τα συγκεκριμένα καλώδια δεν θα λειτουργήσουν σωστά σε όλες τις πιθανές τους χρήσεις. SCART TO SCART SCART TO S-VIDEO SCART TO Composite SCART TO RGB VGA TO SCART S-Video HDMI στα αγγλικά SCART connector pinout and cables schemes SCART — hardwarebook.info RGB/VGA and SCART
Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ

Ο Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ (φλαμανδικά: Pieter de Kempeneer, αποκαλούμενος Πέδρο Καμπάνια (ισπ. Pedro Campaña), (1503–1586) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της περιόδου της Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Ιταλία και στην Ισπανία (εξ ού και η μετονομασία του), αποδιδόμενο στα γαλλικά ως Champaigne, ενώ ήταν γνωστός και ως Πέτερ φαν ντε Φέλντε (Peter van de Velde).

 Ο Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, όπου και εκπαιδεύτηκε από τον Μπέρναρντ φαν Ορλέι. Τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του φαίνεται πως τα πέρασε στην Ιταλία, όπου μελέτησε προσεκτικά τα έργα του Ραφαήλ και διακήρυξε τον εαυτό του μαθητή του. Το 1503 εργάστηκε σε ορισμένες σκηνογραφίες που ανεγέρθηκαν με την ευκαιρία της θριαμβευτικής εισόδου του Καρόλου Ε΄ τη Μπολόνια και στη συνέχεια αναχώρησε για την Ισπανία, λέγεται με τη συμβουλή του Καρδιναλίου Ντομένικο Γκριμάνι και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε αυτή τη χώρα, επιστρέφοντας στις Βρυξέλλες μόνο γύρω στα 1563 ή 1565. Μεταξύ 1532 και 1562 σχετίστηκε με τον Λουίς ντε Βάργκας και τον Ιταλό γλύπτη Τορρετζάνο (Torregiano) για τη δημιουργία μιας σχολής ζωγραφικής στη Σεβίλλη, η οποία σταδιακά έγινε η ακαδημία της πόλης: Μεταξύ των μαθητών που εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν ήταν ο Λουίς ντε Μοράλες. Ζωγράφισε για τη μονή της Αγίας Μαρίας της Χάριτος, την εκκλησία του Σάντα Κρουθ στην πόλη, ένα ρετάμπλ που αναπαριστά την Αποκαθήλωση (1548), το οποίο σήμερα βρίσκεται στον καθεδρικό ναό, αφού αφαιρέθηκε όταν ο ναός κατέρρευσε σε ερείπια. Υπάρχουν και άλλα έργα του στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, ειδικότερα δύο πίνακες, Ο εξαγνισμός της Παρθένου και η Ανάσταση, ο εντυπωσιακός πίνακας της Αγίας Τράπεζας στον ναό Σάντα Άνα (Iglesia de Santa Ana) και σε άλλες εκκλησίες της πόλης, όπως ο Σαν Ισίντορο, ο Σαν Πέδρο, η Σάντα Καταλίνα και ο Σαν Χουάν ντε λα Πάλμα. Ένα από τα τελευταία του έργα ήταν η αναστήλωση και επανεικονογράφηση ενός παρεκκλησίου, το οποίο ανήκε στον Χερνάντο δε Θαέν (Hernando de Jaen), έναν από τους σημαντικότερους κατοίκους της Σεβίλης. Ο Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο ζήτησε να ταφεί κοντά στην εικόνα του Καμπάνια και η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Σάντα Κρουθ, κάτω από την Αποκαθήλωση. Δυστυχώς ολόκληρο το κτήριο κάηκε ως τα θεμέλια κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων και ο τάφος χάθηκε. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Στο λήμμα έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Herbermann, Charles, ed. (1913). "Peter van de Velde" της Catholic_Encyclopedia The Paintings of Francisco de Herrera, The Elder, by John S. Thacher. The Art Bulletin (1937); page 327. Web Gallery of Art: Biography of Pedro Campaña Web Gallery of Art: Paintings by Pedro Campaña
Λιούμπομιρ Γκάνεφ

Ο Λιούμπομιρ Γκάνεφ είναι Βούλγαρος πρώην διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στο Ρούσε στις 6 Οκτωβρίου 1965 και αγωνίστηκε ως ακραίος σε ομάδες της Ιταλίας και της Βουλγαρίας, όπως και στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1997.

 Ο Γκάνεφ ξεκίνησε την καριέρα του στην Ντουνάβ Ρούσε και το 1983 αποφοίτησε από την τοπική γυμναστική σχολή. Το 1985, μεταγράφηκε στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, με την οποία κατέκτησε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα Βουλγαρίας μέχρι το 1990. Το καλοκαίρι του 1990 μεταγράφηκε στην ιταλική Αγκριτζέντο, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στη Μαρκόνι Σπολέτο. Ακολούθησαν τρεις σεζόν με την Κούνεο και το 1995-96 έπαιξε στη Σίο Σπορτ. Το καλοκαίρι του 1996, ο Γκάνεφ μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, μετά από μεγάλη προσφορά του μεγαλομέτοχου της ΚΑΕ Άρης, Ζαφείρη Σαμολαδά. Παρά τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, ο Γκάνεφ αγαπήθηκε από τους οπαδούς των "κίτρινων" και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να κατακτήσει ο Άρης τον τίτλο του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία του.Στην τελευταία χρονιά της πολυετούς καριέρας του, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας της Ιταλίας με τη Νάπολι. Με την εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, αγωνίστηκε από το 1985 ως το 1998, με σπουδαιότερη επιτυχία την τρίτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986, ενώ το 1990 κατέλαβε την πέμπτη θέση και το 1994 την ένατη. Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο Γκάνεφ έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας, χαρακτηριζόμενος ο "βασιλιάς του μεθανίου" στη Βουλγαρία όντας ιδιοκτήτης δεκαπέντε σταθμών μεθανίου, με μπάτζετ είκοσι εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Επίσης, υπήρξε παρουσιαστής τηλεοπτικής εκπομπής για την ιταλική τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στη βουλγάρικη κωμωδία "Spanish Fly" του 1997 και στο "The Mechanik" του 2005 με τον Ντολφ Λούντγκρεν.Είναι διαζευγμένος και έχει δύο γιους, τον Ευθύμ και τον Λιούμπο. 5 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 1986, 1987, 1988, 1989, 1990 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1997 Εξαιρετικό αφιέρωμα στον «Λύκο» Λιούμπομιρ Γκάνεφ Ganev Lubomir - Greekvolley.com
Νέα Κερδύλια Σερρών

Τα Νέα Κερδύλια ή Κερδύλλια είναι οικισμός και κοινότητα του Δήμου Αμφίπολης. Βρίσκονται στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης κι απέχουν 50 χλμ. από τη Νιγρίτα και 70 χλμ. από τις Σέρρες. Το όνομα του χωριού, οφείλεται στο όρος Κερδύλιον που αποτελεί μέρος της οροσειράς των Κερδυλίων. Ο πληθυσμός της Κοινότητας σύμφωνα με την Ελληνική Απογραφή του 2021 είναι 510 κάτοικοι και Κοινοτάρχης ο Γεώργιος Γκάλιος. Ιερέας της ενορίας ο π. Μιχαήλ Θεοχαρίδης.

 Συστάθηκαν το 1951 ως αυτόνομη κοινότητα. Στον οικισμό εντάχθηκαν σταδιακά οι οικισμοί Λιμάνι Νέων Κερδυλίων, Ακτή Νέων Κερδυλίων, Λογκάρι, Συκιά, Μαρμάρι και Μαρμάρινα Σπίτια. Η κοινότητα διατηρήθηκε έτσι μέχρι το 1999, οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε ως Τοπική Κοινότητα στον Δήμο Αμφίπολης.Η έκταση της κοινότητας είναι 58 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Κοινοτάρχες ..... Αλέξανδρος Παπάρας 1979 - 1982 Μόσχος Γκάλιος 1983 - 1998(;) ..... Γεώργιος Γκάλιος ; - σήμεραΠηγή: ΕΕΤΑΑ Κύριο λήμμα: Αρχαία Άργιλος Κοντά στα σημερινά Κερδύλια βρισκόταν η αρχαία πόλη Άργιλος. Η Αρχαία Άργιλος αποτελούσε μια πολιτεία που ιδρύθηκε το 655 π.X. για να ελέγχει τις πλούσιες σε πρώτες ύλες εκβολές του ποταμού Στρυμώνα και αποτελούσε αποικία των Ανδρίων. Ο έλεγχος της εισόδου της κοιλάδας του Στρυμόνα ήταν σημαντικός διότι η περιοχή ήταν πλούσια σε αγροτικά προϊόντα, ξυλεία και μεταλλεύματα. Για την περιοχή αυτή έδειξαν αργότερα ενδιαφέρον οι Θάσιοι, με την ίδρυση της Ηιόνος στα παράλια του Στρυμονικού κόλπου.Ανάμεσα στα παλιά χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια, στη θέση «Γκραντίστος», είχαν εντοπιστεί παλιότερα ίχνη αρχαίου οικισμού, ο οποίος ταυτίζεται με το αρχαίο Κερδύλιο που αναφέρει ο Θουκυδίδης. Η Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλια (Ολοκαύτωμα των Κερδυλίων ή Σφαγή των Κερδυλίων) αποτελεί μια από τις πιο γνωστές ανθρώπινες τραγωδίες κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες πανευρωπαϊκά, καθώς περισσότεροι από 200 άμαχοι κάτοικοι των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών εκτελέστηκαν από στρατιώτες της γερμανικής Βέρμαχτ στις 17 Οκτωβρίου 1941 ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή και για την βοήθεια των κατοίκων των εν λόγω χωριών προς τους αντάρτες. Ο τελευταίος μάλιστα επιζών του Ολοκαυτώματος των Κερδυλλίων, Παναγιώτης Τσάγκας (1927-2022), έφυγε από την ζωή σε ηλικία 95 ετών στις 10 Φεβρουαρίου 2022. Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Λέων Νέων Κερδυλλίων, του οποίου το γήπεδο βρίσκεται στην αρχή του χωριού. Την περίοδο 2023-24 η ομάδα δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα. Από το χωριό κατάγεται η ποδοσφαιρίστρια της Εθνικής Ελλάδος γυναικών, Δήμητρα Καραπέτσα. Γεννήθηκαν στα Νέα ΚερδύλιαΔημήτριος Χούπης, Έλληνας στρατιωτικός, διοικητής της Διοικήσεως Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ) και πρώην διοικητής της ΑΣΔΕΝ και της Σχολής ΕυελπίδωνΚατάγονται από τα Νέα ΚερδύλιαΔήμητρα Καραπέτσα, Ελληνίδα διεθνής ποδοσφαιρίστρια
Πάλη στην Ολυμπιάδα 1906

Στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν τρία κύρια αγωνίσματα ελληνορωμαϊκής πάλης σε αντίστοιχες κατηγορίες βάρους, καθώς και ένα συμπληρωματικό αγώνισμα ανοιχτής κατηγορίας βάρους για την ανάδειξη του συνολικού πρωταθλητή. Οι αγώνες πάλης διεξήχθησαν στο Καλλιμάρμαρο. Αγώνες ελευθέρας πάλης δεν έγιναν.

 Ελαφρών βαρών Μέσων βαρών Βαρέων βαρών Ανοιχτή κατηγορία βάρους Ελαφρών βαρών Ρούντολφ Βατσλ Καρλ Κάρλσεν Φέρεντς ΧόλουμπανΜέσων βαρών Βέρνερ Βέκμαν Ρούντολφ Λίντμαϊερ Ρόμπερτ ΜπέρενςΒαρέων βαρών Σέρεν Μαρίνους Γένσεν Χένρι Μπάουρ Μαρσέλ ΝτιμπουάΑνοιχτή κατηγορία Σέρεν Μαρίνους Γένσεν Βέρνερ Βέκμαν Ρούντολφ ΒατσλΗ ανοιχτή κατηγορία διεξήχθη με σκοπό την ανάδειξη του συνολικού "Πρωταθλητού της Πάλης". Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ως εκ τούτου μόνο οι τρεις νικητές των επιμέρους κατηγοριών βάρους. Αρχικά αναμετρήθηκαν οι νικητές βαρέων και ελαφρών βαρών, Γένσεν και Βατσλ αντίστοιχα, με νικητή τον πρώτο. Στη συνέχεια ο Γένσεν αντιμετώπισε τον νικητή των μεσαίων βαρών Βέκμαν, τον οποίο επίσης κατέβαλε. Δεν διεξήχθη αγώνας για την δεύτερη θέση, με τη δεύτερη αναμέτρηση να εκλαμβάνεται ως τελικός, με αποτέλεσμα ο Βέκμαν να λάβει το αργυρό μετάλλιο.
Μονή Πετράκη

Η Μονή Πετράκη ή Άγιοι Ασώματοι Ταξιάρχες είναι μεσαιωνική εκκλησία που σήμερα βρίσκεται μέσα στην πόλη της Αθήνας, στο Κολωνάκι. Δίπλα στη Μονή βρίσκονται σήμερα τα γραφεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Καθηγούμενος της Μονής, απο το 2012 είναι ο πανιερώτατος μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος Μπιζαούρτης.

 Η ονομασία της προέρχεται από τον Παρθένιο Πετράκη, ιερομόναχο από τη Δημητσάνα, ο οποίος ανακαίνισε τη μονή το 1673. Ο ναός κατασκευάστηκε τον 13ο ή 14ο αιώνα. Είναι τύπου εγγεγραμμένου σταυροειδών με τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Τα κιονόκρανα είναι κορινθιακού ρυθμού. Ο διπλός νάρθηκας είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Η μονή παλιά ήταν πατριαρχικό σταυροπήγιο. Αρχικά η μονή των Ταξιαρχών ήταν μετόχιο της Μονής Καρέα επί του Υμηττού, αργότερα όμως οι μοναχοί μετοίκησαν για λόγους ασφαλείας στην Μονή των Ασωμάτων. Κατά το 1834, όταν η πρωτεύουσα του Κράτους μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα, η μονή Πετράκη μεταβλήθηκε σε πυριτιδαποθήκη. Οικονόμου του εξ Οικονόμων, τα σωζόμενα συγγράμματα, Αθήναι 1862 Καμπούρογλους, Ιστορία των Αθηναίων Μνημεία της Ιστορίας των Αθηναίων Διον. Βερσής, Χρυσαλλίς Δ', σ. 49 Ζησίου, Αρμονία τεύχ. Δ Γ. Λαμπάκης, Έσπερος 2, σ. 193 Σπ. Λάμπρος, Νέος Ελληνομνήμων 4, σ. 83 Ιεζ. Βελανιδιώτης, εν Λάμπρου Ν. Ελλ. 6, σ. 113 και εν Εκκλησιαστ. Φάφω Αλεξανδρείας, τεύχος Δεκ, 1908 Ευάγγελος Ανδρέου, Γεώργιος Μάρκου ο Αργείος, το μέγιστο της αγιογραφίας σχολειό στον 18ο αιώνα. Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης-EUARCE, Αθήνα 2012, (Μονή Πετράκη, σ.σ. 18,27,32,35,36,37,41,42,60,61,63,65,71) Evangelos Andreou, Da Peloponneso a Venezia e da Venezia ad AtticaTTICA: Giorgio Marcou di Argos: la più grande scuola agiografica del diciottesimo (18°) secolo. Αναστάσιος Ορλάνδος (1933). Μεσαιωνικά μνημεία της πεδιάδος των Αθηνών και των κλιτυών Υμηττού – Πεντελικού, Πάρνηθος και Αιγάλεω, Τεύχος Γ'. Αθήναι: Τύποις «ΕΣΤΙΑ». Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Αντουράκης Γεώργιος, Νεώτερες παρατηρήσεις γιὰ τὴν ἱστορικὴ Μονὴ Πετράκη, περιοδικό Θεολογία, τόμος ΟΓ', τεύχος 2, Αθήνα 2002, σελ. 715-725. Ιστοσελίδα της Μονής Πετράκη
NCIS: Los Angeles

Το NCIS: Los Angeles (Ναυτική Υπηρεσία Έρευνας Εγκλημάτων: Λος Άντζελες) είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά που περιέχει στοιχεία στρατιωτικού δράματος και αστυνομικών υποθέσεων. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 22 Σεπτεμβρίου 2009 στο Αμερικανικό Τηλεοπτικό Δίκτυο CBS.

 Η σειρά ακολουθεί μια ειδικευμένη ομάδα, που ασχολείται με τα εγκλήματα στο Ναυτικό. Εστιάζει στην συνήθως περίπλοκη αλλά συγχρόνως διασκεδαστική καθημερινότητα της ομάδας, η οποία είναι υποχρεωμένη να συνεργαστεί για να αντεπεξέλθει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NCIS: Los Angeles στο Wikimedia Commons Επίσημη ιστοσελίδα
Λουίζα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

H Λουίζα (γερμ. Luise von Anhalt-Bernburg, 30 Οκτωβρίου 1799 - 9 Δεκεμβρίου 1882) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.

 Η Βιλελμίνη Λουίζα ήταν η πρώτη κόρη του Αλεξίου Φρειδερίκου Χριστιανού του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Μαρίας Φρειδερίκης, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης. Παντρεύτηκε το 1817 τον Φρειδερίκο της Πρωσίας και είχε τέκνα: Αλέξανδρος (1820 - 1896), Πρίγκηπας της Πρωσίας, έγινε στρατηγός του πεζικού. Γεώργιος (1826 - 1902), Πρίγκηπας της Πρωσίας, έγινε στρατηγός, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Williams, Kate (2008). Becoming Queen Victoria. New York: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-46195-7. King, Irene M. (1967). John O. Meusebach: German colonizer in Texas. University of Texas Press.
Αραβίντ Αντίγκα

Ο Αραβίντ Αντίγκα (अरविन्द अडिग, 23 Οκτωβρίου 1974) είναι Ινδός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Μπούκερ για το 2008 για το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο "Ο Λευκος Τίγρης"..

 Γεννήθηκε στο Τσενάι το 1974 και μεγάλωσε στην Καρνατάκα. Τις γυμνασιακές του σπουδές τις έκανε στο σχολείο Κανάρα και στη συνέχεια στο Κολέγιο του Αγίου Αλοΐσιου, στο Μανγκαλόουρ. Έπειτα μετανάστευσε μαζί με την οικογένειά του στην Αυστραλία και συνέχισε τις σπουδές του στο Γεωργικό Λύκειο Τζέιμς Ριουζ. Σπούδασε αγγλική Φιλολογία στο πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης και στο Κολέγιο Μώντλιν, στην Οξφόρδη. Η καριέρα του Αντίγκα ως δημοσιογράφου ξεκίνησε από τους Financial Times, το περιοδικό Moneyκαι το Wall Street Journal, όπου έγραφε άρθρα ως οικονομικός συντάκτης. Έγραψε και κριτική για το βραβευμένο με Μπούκερ βιβλίο του Πίτερ Κάρεϊ,Oscar and Lucinda.Τελικά έγινε έμμισθος συνεργάτης (ανταποκριτής) του περιοδικού TIME, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια. Στη συνέχεια πήρε άδεια και στη διάρκεια αυτής έγραψε το βιβλίο The White Tiger, η υπόθεση του οποίου που εκτυλίσσεται στη Βομβάη. Το πρώτο μυθιστόρημα του Αντίγκα κέρδισε το βραβείο Μπούκερ το 2008. Κέρδισε άλλα βιβλία που ήταν επίσης υποψήφια για Μπούκερ, μεταξύ των οποίων το "Sea of Poppies" του Αμιτάβ Γκος. Είναι ο τέταρτος ινδικής καταγωγής συγγραφέας που κέρδισε το εν λόγω βραβείο, μετά τους Σαλμάν Ρουσντί, Αρουντάτι Ρόι και την Κίρα Ντεσάι. The White Tiger: A Novel (Free Press, 2008) Επίσημος ιστότοπος Αραβίντ Αντίγκα - ιστότοπος στο Ηνωμένο Βασίλειο - Man Booker Prize Winner 2008 Άρθρα του Αντίγκα για το The Second Circle, A Review of Contemporary Literature Συνέντευξη με το συγγραφέα Untitled Books, Απρίλιος 2008 Κριτική του έργου The White TigerΑρχειοθετήθηκε 2008-10-17 στο Wayback Machine. από την The Telegraph Novel About India Wins the Man Booker Prize, The New York Times, 14 Οκτωβρίου 2008
Δήμος Καλλιθέας Ρόδου

Ο Δήμος Καλλιθέας ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού της Ρόδου. Η περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα αποτελούσε έκταση της πόλης κράτους Ιαλυσού. Καταλάμβανε έκταση 109.750 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 10.251 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Φαληράκι.

 Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα: Δημοτικό διαμέρισμα Καλυθιών το Φαληράκι οι Καλυθιές Δημοτικό διαμέρισμα Κοσκινού τα Κοσκινού οι Αμμούδες τα Βρυσιά το Τσαΐρι Δημοτικό διαμέρισμα Ψίνθου -- η Ψίνθος Ο Ιωάννης Ιατρίδης διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2010, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 55%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 60% και το 2006 με ποσοστό 54%. Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Αρχειοθετήθηκε 2021-01-22 στο Wayback Machine. Στοιχεία για το δήμο Καλλιθέας από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-08-31 στο Wayback Machine. Ιστότοπος για το Δημαρχείο του Δήμου Καλλιθέας
Αναγέννηση Γερμασόγειας (ποδόσφαιρο)

Η Αναγέννηση Γερμασόγειας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Γερμασόγεια της επαρχίας Λεμεσού. Ιδρύθηκε το 1956. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου Αναγέννηση Γερμασόγειας, ο οποίος διαθέτει και καλαθοσφαιρικά τμήματα ανδρών και γυναικών. Η Αναγέννηση Γερμασόγειας έχει συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία, στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

 Έως το 1993 αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Το 1993 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ και έτσι εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην έκτη θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησαν τρεις συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε πέντε συνεχόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ακολούθησε ένας ακόμα υποβιβασμός, από τη Γ΄ κατηγορία στη Δ΄ κατηγορία, την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2005-06 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 2007-08. Την περίοδο 2009-10 προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την περίοδο 2011-12. Μετά το τέλος της περιόδου αποχώρησε από την ΚΟΠ και συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.Το 2018 ανέστειλε την λειτουργία της. Δ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 2006 Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ: Πρωταθλήτρια (1): 1993 Κύπελλο ΣΤΟΚ: Κυπελλούχος (1): 1993 Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ποδόσφαιρο στην Κύπρο