IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζακ Γκρίφο

Ο Τζακ Ντέιβις Γκρίφο (γέννηση 11 Δεκεμβρίου 1996) είναι αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής. Από το 2013, πρωταγωνιστεί στη σειρά The Thundermans ως Μάξιμος "Μαξ" Οκτάβιος Θάντερμαν. Επίσης, ήταν πρωταγωνιστής και στη ταινία του Nickelodeon Jinxed. Το 2013, κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι ονόματι "Slingshot".

 Ο Γκρίφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2011 στις σειρές Kickin' It και Bucket & Skinner's Epic Adventures. Από το 2013, ο Γκρίφο πρωταγωνιστεί στη σειρά The Thundermans, ως Μαξ Θάντερμαν, μαζί με την Κίρα Κόζαριν. Επίσης, ο Γκρίφο πρωταγωνιστεί και στην ταινία Jinxed μαζί με την Κιάρα Μπράβο. Επιπλέον, έχει εμφανιστεί και στην σειρά See Dad Run ως Ζάντερ ΜακΓκίνλι, όπως και στην σειρά Jessie ως Μπρετ Σάμερς. Τέλος, πρωταγωνιστεί, μαζί με τους Ιζαμπέλα Μόνερ, Τόνι Καβαλέρο και Τζέις Νόρμαν στην ταινία του Nickelodeon Splitting Adam, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 16 Φεβρουαρίου του 2015. Ο Γκρίφο έχει ένα κανάλι στο Youtube, όπου μεταφορτώνει τα τραγούδια του. Ανάμεσα στα τραγούδια του περιλαμβάνεται το "Hold Me", το οποίο το τραγούδησε μαζί με τη φίλη του, Κέλσι, όπως και το "Slingshot". Το "Hold Me" κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2011, ενώ το μουσικό βίντεο στις 29 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Το "Slingshot" κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου του 2013, ενώ το μουσικό βίντεο στις 14 Ιανουαρίου του 2014. Επίσημη Ιστοσελίδα Ο Τζακ Γκρίφο στο Internet Movie Database
Ουδετερότητα της Ελβετίας

Η ουδετερότητα της Ελβετίας είναι μια από τις κύριες αρχές της εξωτερικής πολιτικής της Ελβετίας, η οποία υπαγορεύει ότι η Ελβετία δεν πρέπει να εμπλέκεται σε ένοπλες ή πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ άλλων κρατών. Αυτή η πολιτική αυτοεπιβάλλεται και έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίζει την εξωτερική ασφάλεια και να προάγει την ειρήνη.Η Ελβετία έχει την παλαιότερη πολιτική στρατιωτικής ουδετερότητας στον κόσμο, δεν έχει συμμετάσχει σε ξένο πόλεμο από τότε που καθιερώθηκε η ουδετερότητά της με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1815. Παρόλο που οι ευρωπαϊκές δυνάμεις (Αυστρία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Πορτογαλία, Πρωσία, Ρωσία, Ισπανία και Σουηδία) συμφώνησαν στο Συνέδριο της Βιέννης τον Μάιο του 1815 ότι η Ελβετία έπρεπε να είναι ουδέτερη, η τελική επικύρωση καθυστέρησε μέχρι την ήττα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ορισμένες δυνάμεις του συνασπισμού θα μπορούσαν να εισβάλουν στη Γαλλία μέσω ελβετικού εδάφους.Η χώρα έχει μια ιστορία ένοπλης ουδετερότητας που χρονολογείται από τον καιρό της Μεταρρύθμισης, δεν βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου διεθνώς από το 1815 και δεν εντάχθηκε στα Ηνωμένα Έθνη μέχρι το 2002. Ακολουθεί μια ενεργή εξωτερική πολιτική και εμπλέκεται συχνά σε διαδικασίες οικοδόμησης της ειρήνης σε όλο τον κόσμο.

 Το 2022, η Ελβετία επέβαλε κυρώσεις κατά της Ρωσίας ως απάντηση στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ενώ η Ελβετία ακολουθεί καθορισμένους κανόνες για να παραμείνει ουδέτερη, επέβαλε κυρώσεις για αυτή τη «σοβαρή παραβίαση των πιο θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου». Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή σύμβουλο Viola Amherd, η Ελβετία δεν θα επιτρέψει απευθείας αποστολές όπλων στην εμπόλεμη ζώνη από ή μέσω της επικράτειάς της. Ανεξάρτητα από τους πραγματικούς νόμους που διέπουν μια ουδέτερη χώρα, πολλά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να το χαρακτηρίζουν ως ρήξη με 500 χρόνια ελβετικής ουδετερότητας.Τον Φεβρουάριο του 2022, η Ελβετία υιοθέτησε περαιτέρω την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πάγωσε πολλούς τραπεζικούς λογαριασμούς Ρώσων που εμπλέκονται στην στρατιωτική επιχείρηση της Μόσχας, ακόμη και του ίδιου προέδρου της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν. Η Ελβετία έχει δεσμεύσει ρωσικά περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας 5,75 δισεκ. ελβετικών φράγκων (5,62 δισεκ. ευρώ), δήλωσε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών. Αναλυτές ανέφεραν ότι η κίνηση θα επηρεάσει την ελβετική οικονομία.Μια δημοσκόπηση τον Μάρτιο του 2022 έδειξε ότι το 27% των ερωτηθέντων υποστήριξε την ένταξη της Ελβετίας στο ΝΑΤΟ, ενώ το 67% ήταν αντίθετο. Ουδετερότητα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αιγίου

Η ονομασία Σιδηροδρομικός Σταθμός Αιγίου αναφέρεται τόσο στις παλαιές παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις όσο και στις νέες που βρίσκονται στο νοτιοανατολικό τμήμα της πόλης. Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός Αιγίου επί της μετρικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας βρίσκεται στο παραθαλάσσιο μέτωπο της πόλης (γωνία Παυσανίου και Σωκράτους). Εγκαινιάστηκε το 1887 και τέθηκε εκτός κανονικής λειτουργίας στις 9 Ιουλίου 2007, ωστόσο συνέχισε να χρησιμοποιείται μόνο για εκδρομική λειτουργία μέχρι το 2009 οπότε και έκλεισε οριστικά. Ο νέος σταθμός εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουνίου 2020.

 Ο νέος σταθμός βρίσκεται στα νοτιοανατολικά όρια του αστικού ιστού (επί της οδού Κορίνθου, βορείως του Αθλητικού Κέντρου Νικολάου Πλαστήρα). Τέθηκε σε λειτουργία στις 22 Ιουνίου 2020. Η απόσταση από το Αίγιο έως την Αθήνα μέσω της νέας σιδηροδρομικής σύνδεσης διανύεται σε 2 ώρες, ενώ οι αντίστοιχοι χρόνοι είναι 2 ώρες και 15 λεπτά για τον Πειραιά και 2 ώρες και 20 λεπτά για το Αεροδρόμιο.Έχει 7 γραμμές, εκ των οποίων οι 5 διαθέτουν στεγασμένες 2 αποβάθρες νησίδας, καθώς και 1 πλευρική, καθιστώντας δυνατή την στάθμευση αμαξοστοιχιών. Στο κτήριο του σταθμού υπάρχει χώρος αναμονής, σκάλες για την πρόσβαση των γραμμών, καθώς και ανελκυστήρας. Στον σταθμό υπήρχε τους πρώτους μήνες λειτουργίας της νέας γραμμής και λεωφορειακή σύνδεση με την Πάτρα, η οποία διεκόπη λόγω χαμηλής επιβατικής κίνησης.
Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος»

Το Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος» είναι κλειστός αθλητικός χώρος στον Κορυδαλλό Αττικής και αποτελεί τμήμα του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κορυδαλλού. Στο κλειστό γυμναστήριο διεξάγονται κυριότερα αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης αλλά και χειροσφαίρισης.

 Κτίστηκε το 1994 και βρίσκεται στην περιοχή των 88 στρεμμάτων του Κορυδαλλού. Χαρακτηριστικό σημείο αποτελεί η τοποθεσία του, καθώς βρίσκεται ανάμεσα του συγκροτήματος των Φυλακών Κορυδαλλού. Αποτελεί τμήμα των εγκαταστάσεων του Αθλητικού Κέντρου του Δήμου Κορυδαλλού. Η κεντρική εξέδρα του κλειστού γυμναστηρίου είναι χωρητικότητας 2.000 θεατών, διαθέτει σύγχρονο παρκέ αγωνιστικού χώρου και δύναται να φιλοξενήσει αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, ενόργανης και ρυθμικής γυμναστικής, καθώς και άλλα αθλήματα και εκδηλώσεις. Αποτελεί βασική έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών της Προοδευτικής, του ΓΑΣΚ Πήγασος και του ΑΣ Απρόβλεπτοι. Στο κλειστό γυμναστήριο έδρευε επίσης η Άρτεμις Κορυδαλλού. Από το 2002 ως το 2004 αποτέλεσε η έδρα του Ολυμπιακού, μιας και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ανακατασκευαζόταν ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το καλοκαίρι του 2002 και με πρωτοβουλία της Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός λόγω της χρήσης του γηπέδου, αναμορφώθηκε ανάλογα και εκτός της μεγάλης εξέδρας που προϋπήρχε, τοποθετήθηκαν επιπλέον δύο μικρές λυόμενες εξέδρες πίσω από τα καλάθια και δύο ηλεκτρονικοί πίνακες αποτελεσμάτων. Με την επιστροφή του Ολυμπιακού στην φυσική έδρα του, αφαιρέθηκαν οι δύο λυόμενες εξέδρες. Το 1998 φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας χειροσφαίρισης γυναικών, στον οποίο έλαβαν μέρος η Αναγέννηση Άρτας και ο ΟΦΝΙ. 23 χρόνια αργότερα, το 2021, φιλοξένησε για δεύτερη φορά τον τελικό της εν λόγω διοργάνωσης, με συμμετέχουσες ομάδες αυτές του ΠΑΟΚ και του Α.Σ. Βέροια 2017. Επίσης, το 2021 φιλοξένησε την Εθνική ομάδα χειροσφαίρισης ανδρών στους αγώνες της με αντιπάλους τις αντίστοιχες Εθνικές Γαλλίας και Σερβίας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2022.Σε επίπεδα μικρότερων ηλικιών έχει φιλοξενήσει το Πανελλήνιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης κορασίδων το 2014, κατά το οποίο μάλιστα η ομάδα κορασίδων του Αθλητικού Οργανισμού Δήμου Κορυδαλλού κατέλαβε την 3η θέση της τελικής κατάταξης. Το 2020 φιλοξένησε αγώνες της διοργάνωσης των 17ων Μεσογειακών αγώνων χειροσφαίρισης εφήβων. Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο «Θεόδωρος Πούτος», Οργανισμός Άθλησης & Πολιτισμού Δήμου Κορυδαλλού
Μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.)

Η δεύτερη μεγάλη μάχη της αρχαιότητας που έγινε γνωστή ως Μάχη της Μαντινείας διεξήχθη περίπου 15 χλμ. βορείως της Τρίπολης το καλοκαίρι του 362 π.Χ. μεταξύ δύο συνασπισμών που είχαν επικεφαλής αντίστοιχα τη Θήβα και τη Σπάρτη, τις δύο τότε ισχυρότερες πόλεις της Ελλάδας, με έπαθλο την ηγεμονία της. Στη μάχη αυτή, όμως, που έληξε νικηφόρα για τη Θήβα, σκοτώθηκε ο ιδιαίτερα σημαντικός πολιτικός και στρατηγός Επαμεινώνδας, γεγονός που είχε -παρά τη στρατιωτική νίκη- ως συνέπεια να υποβιβαστεί πλέον ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Θήβας στα πράγματα της Ελλάδας. Η Σπάρτη είχε ήδη χάσει το κύρος και τις δυνάμεις της, όπως εξάλλου και η Αθήνα, με αποτέλεσμα να πάρει τα ηνία η Μακεδονία. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι η νικήτρια και ακμάζουσα Θήβα δύο χρόνια νωρίτερα είχε στερηθεί και τη δεύτερη σημαντική δημόσια προσωπικότητά της, τον Πελοπίδα.

 Ο Επαμεινώνδας είχε στόχο να τρώσει το σπαρτιατικό κύρος απόλυτα και είχε προσπαθήσει προηγουμένως χωρίς επιτυχία να αλώσει τη Σπάρτη. Είχε φτάσει μέχρι την αγορά της και αυτό ήταν πρωτόγνωρη ταπείνωση για τη Σπάρτη. Εντούτοις αναγκάστηκε να αποχωρήσει και στράφηκε τότε προς την Μαντινεία, επειδή εκεί υπήρχε συγκεντρωμένος στρατός Σπαρτιατών, Αθηναίων και Μαντινέων. Ήταν προς το συμφέρον της Θήβας να στηρίξει τις αρκαδικές πόλεις εναντίον ουσιαστικά της Σπάρτης, για να αποδείξει ότι η Βοιωτία ήταν σε θέση να παράσχει προστασία στους συμμάχους της και άρα μπορούσε να αναλάβει την ηγεμονία της Ελλάδας. Στη συμμαχία της Θήβας ανήκαν τότε οι Αργείοι, περισσότεροι Αρκάδες, οι Σικυώνιοι, οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί, οι Ευβοείς, οι Λοκροί και οι Μαλιείς. Στη συμμαχία της Σπάρτης ανήκαν οι Αθηναίοι, οι Ηλείοι, αρκετές πόλεις της Αχαϊας και οι Μαντινείς. Ο Επαμεινώνδας ουσιαστικά αιφνιδίασε τους αντιπάλους του κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι όχι μόνον δεν θα εφάρμοζε την στρατηγική της λοξής φάλαγγας την οποία περίμεναν πλέον, αλλά ότι είχε και σκοπό να στρατοπεδεύσει και να μην επιτεθεί. Οταν εφησύχασαν οι εχθροί του, ο Επαμεινώνδας κίνησε το στράτευμά του αστραπιαία και υπερίσχυσε γρήγορα, αλλά τραυματίστηκε θανάσιμα. Λίγο προτού πεθάνει πληροφορήθηκε ότι ο στρατός του είχε νικήσει οριστικά. Εντούτοις ζήτησε από τους αξιωματικούς τους να συνομολογήσουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες είτε επειδή είχαν σκοτωθεί στην ίδια μάχη και άλλοι σημαντικοί στρατιωτικοί της Θήβας είτε επειδή γνώριζε ότι με το θάνατό του, η Θήβα δεν θα μπορούσε να σταθεί εύκολα μόνη της στην κορυφή. Λέγεται ότι προτού ξεψυχήσει οι σύντροφοί του στη μάχη του είπαν ότι δεν αφήνει διάδοχο, αλλά εκείνος απάντησε "αφήνω δύο κόρες, τη Λεύκτρα και τη Μαντινεία" Σπύρος Μπάκας, Μανούσος Καμπούρης, Αντώνης Αλιάδης, Γιώργος Ηλιόπουλος, "DRILL AND TACTICS OF EPAMEINONDAS’S THEBAN PHALANX IN THE SECOND BATTLE OF MANTINEIA 362 BC", ARHEOLOGIJA I PRIRODNE NAUKE ARCHAEOLOGY AND SCIENCE, "ARCHAEOLOGY AND SCIENCE" Vol.10 2014, ISSN 1452-7448
Ουσεϊνού Μπα

Ο Ουσεϊνού Μπα (Ousseynou Ba, γενν. 11 Νοεμβρίου 1995) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Μπασακσεχίρ, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό.

 Ο Μπα ήταν «προϊόν» της σενεγαλέζικης ακαδημίας SMASH. Το καλοκαίρι του 2016, μετακινήθηκε στην Αμιάν. Αφού δεν ήταν δυνατόν να λάβει άδεια εργασίας για την ομάδα, ύστερα από ένα έτος χωρίς να παίξει, κατάφερε να λάβει άδεια εργασίας όταν υπέγραψε στη Γκαζελέκ Αζαξιό τον Ιούνιο του 2017. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για τη Γκαζελέκ Αζαξιό στις 28 Ιουλίου του 2017, σε μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βαλενσιέν. Την 1η Ιανουαρίου 2019, ο Μπα υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, όμως αποφασίστηκε να μείνει ως δανεικός στη Γκαζελέ Αζαξιό μέχρι το τέλος της σεζόν.Στις 23 Ιουλίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του για τον Ολυμπιακό, όπου έπαιξε για 68 λεπτά στον πρώτο αγώνα του δεύτερου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ 2019-20 εναντίον της Βικτόρια Πλζεν. Μπασακσεχίρ (δανεισμός) Στις 29 Αυγούστου 2023, ο Μπα εντάχθηκε στην Μπασακσεχίρ με μονοετή δανεισμό, με επιλογή για μόνιμη μετακίνηση στο τέλος της σεζόν. Ολυμπιακός 3 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2019-20, 2020-21, 2021-22 1 Κύπελλο Ελλάδος: 2019-20 (Γαλλικά) Ουσεϊνού Μπα : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr(Αγγλικά) Προφίλ Ουσεϊνού Μπα στο Soccerway (Γαλλικά) Ουσεϊνού Μπα στο L'Équipe Football Προφίλ στο Transfermarkt.com
NGC 36

Ο NGC 36 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 220 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 260.000 ετών φωτός.Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 25 Οκτωβρίου 1785.

 Δεδομένα για το NGC 36 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 36 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 36 στο Wikimedia Commons
Πολέμων ο Αθηναίος

Ο Πολέμων (220 π.Χ. - 160 π.Χ.), αποκαλούμενος «ο Αθηναίος» ή «ο Ιλιεύς» (δηλαδή από το Ίλιο) ή «ο Περιηγητής», ήταν αρχαίος Έλληνας περιηγητής γεωγράφος, τοπογράφος, φιλόσοφος και ιστορικός. Γεννήθηκε κοντά στο Ίλιο της Τρωάδας, ήταν γιος του Ευηγέτη και έδρασε τον 2ο αιώνα π.Χ. Τον αναφέρουν ο Πλούταρχος και ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Ήταν μαθητής του Στωικού φιλοσόφου Παναίτιου. Οι περιηγήσεις του έλαβαν χώρα σε μεγάλο μέρος της Αρχαίας Ελλάδας, σε Μικρά Ασία, Ιταλία, Σικελία, και Αίγυπτο συλλέγοντας πλήθος πληροφοριών που αφορούσαν στα αξιοθέατα και καλλιτεχνικούς θησαυρούς της εποχής. Επίσης ήταν και αντιγραφέας πολλών επιγραφών, γεγονός που αποτυπώνεται στο έργο του Περί των κατά πόλεις επιγραμμάτων και του έδωσε τον τίτλο στηλοκόπας.

 Συνέγραψε αρκετά περιηγητικά έργα, εκ των οποίων διεσώθησαν ελάχιστα, κυρίως οι τίτλοι και μικρά αποσπάσματα. Θεωρείται ότι υπήρξε σημαντική πηγή άντλησης πληροφοριών για μεταγενέστερους όπως οι Στράβων, Πλούταρχος, Παυσανίας και Αθήναιος. Συχνά του απονέμεται ο τίτλος του ιδρυτή της επιστημονικής αρχαιολογικής έρευνας λόγω της μεθοδολογίας του που συνίστατο στην αυτοψία των προς περιγραφή χώρων, την τοπογράφησή τους και την πλήρη ιστορία τους. Τα κείμενά του αφορούσαν στην αθηναϊκή Ακρόπολη, στην Ιερά Οδό προς Ελευσίνα, στη Σπάρτη, στους Θησαυρούς των Δελφών και στις περιοχές του Ιλίου της Δωδώνης και της Σαμοθράκης. Συγγράμματα που φέρεται να έγραψε ο Πολέμων, και των οποίων έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα, κατά αλφαβητική σειρά, είναι: Κτίσεις των εν Φωκίδι πόλεων Περί Δωδώνης Περί της Αθήνησιν Ακροπόλεως, (αποτελείται από τέσσερα βιβλία) Περί των εν Δελφοίς Θησαυρών Περί των εν Λακεδαίμονι αναθημάτων Περί των εν Ολυμπία μνημείων Περί των εν Συκιώνι πινάκων Περί των κατά πόλεις επιγραμμάτων Περί των μνημείων των κατά την Ιεράν προς Ελευσίνα οδόν Περιήγησις Χίου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, Τόμος 50, σελίδα 63.
Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Ισπανία)

Η Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (iσπανικά: Liga Nacional de Fútbol Profesional, LFP, La Liga) αποτελεί εθνική αθλητική ένωση η οποία είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των δύο επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στην Ισπανία, της Λα Λίγα και της Σεγούντα Ντιβισιόν. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1984.

 Οι 42 σύλλογοι μέλη της LFP χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: την Πριμέρα Ντιβιζιόν (20 σωματεία) και την Σεγούντα Ντιβιζιόν (22 σωματεία). Σε κάθε δεδομένη περίοδο ένας σύλλογος παίζει με καθένα από τους υπόλοιπους δύο φορές, μια εντός και μια εκτός έδρας. Αυτό συμβαίνει συνολικά σε 38 παιχνίδια που παίζονται σε κάθε σεζόν στην Πριμέρα και σε 42 στην Σεγούντα Ντιβιζιόν. Οι σύλλογοι κερδίζουν τρεις βαθμούς για τη νίκη, ένα για την ισοπαλία, και κανένα για μια ήττα. Στο τέλος της κάθε περιόδου, ο σύλλογος με τους περισσότερους πόντους στην Λα Λίγα στέφεται πρωταθλητής. Αν οι πόντοι είναι ίσοι, ακολουθεί αγώνας διαβάθμισης ώστε να καθοριστεί ο νικητής. Αν εξακολουθούν να είναι ίσοι, τότε λαμβάνεται υπόψιν η διαφορά τερμάτων και εν συνεχεία τα τέρματα που έχει πετύχει η κάθε ομάδα. Όσο για τη Σεγούντα Ντιβισιόν, οι τρεις πρώτοι σύλλογοι κερδίζουν την άνοδο στη Λα Λίγα, οι οποίοι και αντικαθιστούν τις τρεις τελεφταίες ομάδες της Λα Λίγα, οι οποίες υποβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Επίσης, τέσσερις ομάδες υποβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, ενώ τέσσερις ομάδες από τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β κερδίζουν την άνοδο στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Η LFP διαχειρίζεται ότι έχει σχέση με τα τηλεοπτικά δικαιώματα των πρωταθλημάτων των συλλόγων που την απαρτίζουν. Η LFP διατηρεί ρητά το δικαίωμα να αναλάβει νομική δράση με την αξίωση για τις όποιες σοβαρές ζημίες, καθώς και κάθε οικονομική, αθλητική, κοινωνική ή οποιαδήποτε άλλη επίπτωση μπορεί να προκύψει από την απόφαση της Βασιλικής Ισπανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (RFEF). Στις 22 Νοεμβρίου του 2013, η Huawei έγινε παγκόσμιος συνεργάτης της LFP. Επίσημη ιστοσελίδα
Ένκι Μπιλάλ

Ο Ένκι Μπιλάλ (Enki Bilal, 1951-) είναι Γάλλος δημιουργός κόμικς και σκηνοθέτης. Το πιο γνωστό του έργο είναι η Τριλογία της Νικοπόλ (Nikopol) (Η γιορτή των Αθανάτων / La Foire aux Immortels, Η Γυναίκα Παγίδα / La Femme Piège και Ισημερινό Ψύχος / Froid Équateur).

 1980: Βραβείο RTL (Prix RTL) - Καλύτερο κόμικ για μεγάλους 1987: Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ, Γαλλία, Μεγάλο Βραβείο της πόλης του Ανγκουλέμ (Grand Prix de la ville d'Angoulême) 1993: Βραβείο για το καλύτερο βιβλίο του έτους από το περιοδικό Lire 1997: Διεθνές Φεστιβάλ Φιλμ Φαντασίας Βρυξελλών, Ειδική Μνεία 1999: Βραβεία Adamson, Σουηδία, για τον Καλύτερο Διεθνή Δημιουργό Βιβλίων Καρτούν 1999: Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ, Nominated for Best comic book 2004: Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ, Nominated for Audience award 2004: Φεστιβάλ Fantasia Ubisoft, Χρυσό μετάλλιο για το καλύτερο πρωτοπόρο φιλμ, Χάλκινο Μετάλλιο για την Καλύτερη Διεθνή Ταινία (βραβεία κοινού) 2006: Βραβεία International Horror Guild, Περιοδικό Best Illustrated, για το Memories
Αδελαΐδα της Ουγγαρίας (απεβ. 1140)

Η Αδελαΐδα, ουγγρ.: Adelaide Magyarországról Arpadról της Βοημίας (1105/07 - 15 Σεπτεμβρίου 1140) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ουγγαρίας και δούκα της Σλαβονίας, Κροατίας και Νίτρας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βοημίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας και της συζύγου του Πρεντσλάβας των Ρουρικιδών , κόρης του Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Ο πατέρας της Αδελαΐδας ήταν γιος του Γκέζα Α΄ της Ουγγαρίας. Ήταν δούκας της Ανατολικής Σλαβονίας, δούκας της Κροατίας και δούκας της Νίτρας. Παντρεύτηκε τον Σομπιέσλαφ Α΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα: Βλαδίσλαος, δούκας στο Ολομόουτς. Μαρία π.1124-μετά το 1172, παντρεύτηκε πρώτα τον Λεοπόλδο των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας και μετά τον Χέρμαν Γ΄ μάργραβο του Μπάντεν. Σομπιεσλάφ Β΄ π.1128–1180, δούκας της Βοημίας. Όλντριχ 1134–1170, δούκας του Ολομόουτς. Βεντσέσλαος Β΄ 1137–1192, δούκας της Βοημίας. Raffensperger, Christian (2007). «Russian Economic and Marital Policy: An Initial Analysis of Correlations». Russian History 34 (1/4, "FESTSCHRIFT" FOR RICHARD HELLIE: Part 1 (Spring-Summer-Fall-Winter 2007 / Printemps-Été-Automne-Hiver). Raffensperger, Christian (2018). Conflict, Bargaining, and Kinship Networks in Medieval Eastern Europe. Lexington Books.
Μορίς Κουαντετέ

Ο Ιρόπα Μορίς Κουαντετέ (Iropa Maurice Kouandété, 22 Σεπτεμβρίου 1932 - 7 Απριλίου 2003) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από το Μπενίν, το οποίο ήταν γνωστό με την ονομασία Δαχομέη μέχρι το 1975. Υπήρξε εξάδερφος του στρατιωτικού και ισχυρού άνδρα της χώρας, μετέπειτα Προέδρου, Ματιέ Κερεκού.

 Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1932 στη Νατιτινγκού της Δαχομέης. Στις 20 Δεκεμβρίου του 1967 ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος και κατέλαβε την εξουσία. Έγινε Αρχηγός Κράτους για βραχύβια θητεία. Την επόμενη κιόλας ημέρα παρέδωσε την εξουσία και διορίστηκε πρωθυπουργός, αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε επί 7 μήνες, μέχρι τις 17 Ιουλίου του 1968. Ο Κουαντετέ, ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ηγήθηκε ενός ακόμη πραξικοπήματος στις 10 Δεκεμβρίου του 1969 και υπηρέτησε ως Αρχηγός Κράτους για τρεις ημέρες. Στη συνέχεια υπηρέτησε για μερικούς μήνες στο Διευθυντήριο που σχηματίστηκε για να κυβερνά τη χώρα, το οποίο συμπεριελάμβανε τον Ιμπέρ Μαγκά και άλλες σημαντικές πολιτικές μορφές. Συνελήφθη το Φεβρουάριο του 1972 έπειτα από συμμετοχή σε απόπειρα πραξικοπήματος και καταδικάστηκε σε θάνατο, για να απελευθερωθεί αργότερα την ίδια χρονιά, όταν το Διευθυντήριο ανατράπηκε. Πέθανε στη Νατιτινγκού, στις 7 Απριλίου του 2003.
Πλάμεν Ορεσάρσκι

Ο Πλάμεν Ορεσάρσκι (Plamen Vasilev Oresharski, βουλγαρικά: Пламен Василев Орешарски γενν. στην Ντούπνιτσα στις 21 Φεβρουαρίου 1960) είναι Βούλγαρος πολιτικός, Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τις 29 Μαΐου 2013 ως τις 6 Αυγούστου 2014. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Οικονομικών από το 2005 ως το 2009 στην κυβέρνηση του τριπλού συνασπισμού με πρωθυπουργό το Σεργκέι Στάνισεφ. Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός τον Ιούλιο του 2014.

 Το 1985 αποφοίτησε από το Ανώτατο Ινστιτούτο Οικονομικών και το 1993 ανέλαβε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Οικονομικών. Από το 1995 ως το 1997 υπηρέτησε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Χρηματιστηρίου της Βουλγαρίας και από το 1997 ως το 2000 στην διοικούσα επιτροπή της UniCredit Bulbank. Επί πρωθυπουργίας του Ιβάν Κοστόφ το 1997 ο Ορεσάρσκι έγινε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και παρέμεινε στο αξίωμα ως τη διεξαγωγή των εκλογών του 2001. Μετά ένα διάλειμμα από την πολιτική, κατά το οποίο δίδασκε στο Ανώτατο Οικονομικό Ινστιτούτο, επέστρεψε στην πολιτική το 2005 ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Στάνισεφ. Αποχώρησε από υπουργός όταν πρωθυπουργός έγινε ο Μπόικο Μπορίσοφ το 2009. Ο Ορεσάρσκι εξελέγη βουλευτής με τη λίστα του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας στο Μπουργκάς το 2009. Πρωθυπουργός Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 2013, το δεξιό κόμμα GERB κέρδισε την πλειοψηφία. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να αποκτήσει την κοινοβουλευτική στήριξη που χρειαζόταν για να σχηματίσει κυβέρνηση. Η εντολή δόθηκε τελικά στο Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (BSP). Το Μάιο του 2013 ο πρόεδρος Ρόσεν Πλέβνελιεφ έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ορεσάρσκι. Η ανακοίνωση της εντολής στον Ορεσάρσκι πυροδότησε αντιδράσεις από αρκετές πλευρές, όπως οι διαδηλώσεις του κόμματος των Πρασίνων ωστόσο η κυβέρνηση σχηματίστηκε και ο Ορεσάρσκι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, με 120 ψήφους υπέρ έναντι 97 κατά. Λίγες ημέρες μετά την εκλογή οργανώθηκαν νέες διαδηλώσεις, με συμμετοχή χιλιάδων ατόμων στις 14 Ιουνίου έπειτα από το διορισμό του Ντέλιαν Πέφσκι, μεγιστάνα των ΜΜΕ και αμφιλεγόμενου προσώπου στο αξίωμα του επικεφαλής της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών (DANS). Έπειτα από την πρώτη ημέρα της διαδήλωσης, ο Πέφσκι παραιτήθηκε αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν, με ζητούμενο την παραίτηση του Ορεσάρσκι. Στις 23 Ιουλίου 2014 ο Ορεσάρσκι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Την επόμενη ημέρα με ψήφους 180-8 (8 αποχές και 44 απόντες) το κοινοβούλιο αποφάσισε να κάνει δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού.
Μπόζιταρ Τζέλιτς

Ο Μπόζιταρ Τζέλιτς (σερβικά : Божидар Ђелић) γεννημένος στο Βελιγράδι την 1η Απριλίου 1965, είναι Σέρβος πολιτικός. Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Σερβίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, καθώς και Υπουργός επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης και Υπουργός οικονομικών.

 Ο Τζέλιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1965 και ήταν το μόνο παιδί στην οικογένεια. Οι γονείς του χώρισαν λίγο μετά τη γέννησή του και πήγαν να εργαστούν στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος παρέμεινε με τους γονείς της μητέρας του. Μετά το θάνατό τους το 1973, μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει με τη μητέρα και τον πατριό του. Όταν η επιχείρησή της οικογένειας απέτυχε, η οικογένεια έπεσε σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, και ο Μπόζινταρ αναγκάστηκε να εργαστεί. Εργάστηκε σε κουζίνα καταστήματος σε πλυντήριο πιάτων και πλένοντας παράθυρα. Αποφοίτησε το 1987 από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού. Μεταπτυχιακές σπουδές έκανε στα οικονομικά στο Κολλέγιο Κοινωνικών Επιστημών το 1988, καθώς και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1991. Από το 1991 μέχρι το 1992 εργάστηκε ως σύμβουλος στην κυβέρνηση της Πολωνίας. Από το 1992 μέχρι το 1993 διετέλεσε σύμβουλος του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ρωσικής Ομοσπονδίας Γιεγκόρ Γκαϊντάρ. Από το 1993 έως το 2000 εργάστηκε στην εταιρεία συμβούλων "McKenzie & Co" στο Παρίσι και την Σίλικον Βάλεϊ. Από το 2000 ήταν σύμβουλος του Μίρολιουμπ Λάμπους. Υπηρέτησε ως Υπουργός εθνικής οικονομίας και οικονομικών στην κυβέρνηση Ζόραν Τζίντζιτς από τις 25 Ιανουαρίου 2001 έως το 2004. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 απέτυχε να εκλεγεί, αλλά εκλέγει σε αυτές του 2007 και στην κυβέρνηση συνασπισμού διορίσθηκε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επανεκλέγει στις εκλογές του 2008 και στην νέα Κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς ήταν υπουργός επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης και αναπληρωτής πρωθυπουργός στην θέση παρέμεινε έως το 2012. Επανεκλέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2012.
NGC 3003

Ο NGC 3003 είναι παραπλήσιος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα Μικρού και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 7 Δεκεμβρίου 1785. Έχει φαινόμενο μέγεθος 11,78, και απέχει 19,5 Mpc από τον Ήλιο. Απομακρύνεται με ταχύτητα 1474 km/s.

 Το 1961 ανακαλύφθηκε στον γαλαξία αυτόν υπερκαινοφανής τύπου II ο οποίος ονομάσθηκε SN 1961F. Δεδομένα για το NGC 3003 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3003 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3003 στο Wikimedia Commons
Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη Ιανουαρίου 1833

Η Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη 1833 (Ιανουάριος - Απρίλιος 1833) ήταν το κυβερνητικό σχήμα που διοικούσε την Ελλάδα, υπό την ονομασία Διοικητική Επιτροπή, όταν έφτασε στο Ναύπλιο ο βασιλιάς Όθωνας. Η Αντιβασιλεία κατ’ αρχάς νομιμοποίησε το ήδη υπάρχον κυβερνητικό σχήμα με την έκδοση βασιλικού διατάγματος στις 22 Φεβρουαρίου (π.η.) 1833, ενώ τον Απρίλιο του ίδιου έτους προχώρησε σε ανασχηματισμό της.

 Πρόεδρος του Συμβουλίου των Γραμματέων : Σπυρίδων ΤρικούπηςΕπί των Εξωτερικών και επί του Εμπορικού Ναυτικού Γραμματεύς της Επικράτειας : Σπυρίδων Τρικούπης Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεύς της Επικρατείας : Χριστόδουλος Κλωνάρης Επί των Εσωτερικών Γραμματεύς της Επικρατείας: Δημήτριος Χρηστίδης Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεύς της Επικρατείας : Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός Επί των Οικονομικών Γραμματεύς της Επικρατείας : Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Επί των Στρατιωτικών Γραμματεύς της Επικρατείας: Κωνσταντίνος Ζωγράφος Επί των Ναυτικών Γραμματεύς της Επικρατείας : Δημήτριος Βούλγαρης Το ΦΕΚ διορισμού της Κυβέρνησης ΦΕΚ A 2/1833
Resonance of Fate

Το Resonance of Fate, γνωστό ως End of Eternity στην Ιαπωνία (ιαπωνικά: エンド オブ エタニティ, Χέπμπορν: Endo Obu Etaniti), είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε από την tri-Ace και κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου του 2010 από τη Sega και για τα PlayStation 3 και Xbox 360. Στις 16 Μαρτίου κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική, στις 18 Μαρτίου στην Αυστραλία και στις 26 Μαρτίου του ίδιου μήνα και έτους στην Ευρώπη. Στις 18 Οκτωβρίου του 2018 επανακυκλοφόρησε από την tri-Ace για το PlayStation 4 και τα Windows ως HD Remaster. Το παιχνίδι δέχθηκε θετικές κριτικές για το σύστημα μάχης και τη μουσική του, ωστόσο πούλησε 0,8 εκατομμύρια κομμάτια.

 Το Resonance of Fate τοποθετείται στη Γη, στο μακρινό μέλλον. Τα υψηλά επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης έχουν προκαλέσει τεράστιες περιβαλλοντολογικές αλλαγές, κάνοντας τον κόσμο εχθρικό για την ανθρώπινη ζωή. Όντας στο χείλος της καταστροφής, δημιουργεί το Basel, ένα γιγάντιο τέχνασμα που καθαρίζει τον αέρα υπό τον έλεγχο του Zenith System. Καθώς η κατάσταση χειροτέρευε στη χώρα γύρω από το Basel, οι εναπομείναντες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν γύρω του και ίδρυσαν μια μεγάλη πόλη στη βάση του πύργου Zenith. Ενώ το Basel το Zenith System ελέγχει το τριγύρω περιβάλλον ώστε να το κάνει κατοικήσιμο για τους ανθρώπους, ελέγχει επίσης και τον ανθρώπινο πληθυσμό: κάθε άτομο έχει καθορισμένη την κοινωνική του διάταξη με τη γέννα, και το ακριβές προσδόκιμο ζωής του ελέγχεται μέσω κρυστάλλων χαλαζία που προγραμματίζονται μέσω του Zenith. Με το πέρασμα αμέτρητων χρόνων, το Basel έχει γίνει μια κοινωνία που ως βάση της έχει την κοινωνική κατάταξη των κατοίκων του, και αυτοί ξεχνά τα πάντα για το παρελθόν του Basel. Αυτοί που κατοικούν στην κορυφή του πύργου είναι οι αρχηγοί της πόλης, με τον τίτλο Cardinals, και κάνουν κατήχηση στο λαό για μία θρησκεία που θεοποιεί το Zenith System. Επίσημη ιστοσελίδα
Αχιλλέας Καϊμακλίου (ποδόσφαιρο)

Ο Αχιλλέας Καϊμακλίου ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Καϊμακλί, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 1943. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου Αχιλλέας Καϊμακλίου, ο οποίος διαθέτει καλαθοσφαιρικό τμήμα ενώ παλαιότερα διέθετε και πετοσφαιρικό τμήμα. Ο Αχιλλέας Καϊμακλίου έχει συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία, στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το άσπρο.

 Ο Αχιλλέας δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα από την ίδρυση του. Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το σημαντικότερο του σωματείου μέχρι την ίδρυση του καλαθοσφαιρικού. Το 1960, ο Αχιλλέας μαζί με άλλα οκτώ σωματεία της επαρχίας Λευκωσίας, ίδρυσαν την Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ). Την περίοδο 1961-62 ο Αχιλλέας αναδείχθηκε πρωταθλητής της ΕΠΟΠΛ. Το 1964 ο Αχιλλέας αποφάσισε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Αθλητικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Εθνικόφρονων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας (ΑΠΟΕΣΠ). Την περίοδο 1967-68 αναδεικνύεται πρωταθλητής ΑΠΟΕΣΠ. Η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) το 1968, ως ομάδα Β΄ κατηγορίας.Στην πρώτη συμμετοχή της στα πρωταθλήματα της ΚΟΠ, την περίοδο 1968-69 τερμάτισε στην 11η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία ως την περίοδο 1978-79 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Αχιλλέας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι επανεντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Εντάχθηκε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Την περίοδο 1985-86 τερμάτισε στην 11η θέση. Παρέμεινε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1987-88 που τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα.Τέλη της δεκαετίας του 1970 είχε αρχίσει η λειτουργία της καλαθοσφαιρικής ομάδας με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έξοδα του σωματείου, γεγονός που οδήγησε στη μετέπειτα κατάργηση του ποδοσφαιρικού τμήματος. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Αχιλλέας συμμετείχε στον Α΄ όμιλο.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Αχιλλέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ (2): 1961, 1962 Πρωτάθλημα ΑΠΟΕΣΠ (3): 1965, 1968, 1981 Κύπελλο ΑΠΟΕΣΠ (1): 1982 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8.
Μάρια Ρόσακ

Η Μάρια Ρόσακ (πολωνικά: Maria Roszak) ή Αδελφή Τσετσίλια (25 Μαρτίου 1908 – 16 Νοεμβρίου 2018), ήταν Πολωνή μοναχή, Δομινικανή αδερφή, Δίκαιη των Εθνών και υπεραιωνόβια.

 Η αδελφή Τσετσίλια γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1908 ως Μάρια Ρόσακ στο Κιεουτσέβο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, τώρα στο Πόβιατ Κόστσιαν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Η Ρόσακ αποφοίτησε από την Κρατική Εμπορική και Βιομηχανική Σχολή Γυναικών στο Πόζναν. Σε ηλικία 21 ετών, εντάχθηκε στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία, στην Εκκλησία της Παναγίας του Χιονιού στην Κρακοβία. Στις 7 Φεβρουαρίου 1931 έκανε τους πρώτους θρησκευτικούς της όρκους, στη συνέχεια υιοθέτησε το όνομα Τσετσίλια και έκανε τους τελευταίους της όρκους το 1934. Το 1938, πήγε στο Βίλνιους για να ιδρύσει ένα νέο μοναστήρι με μια ομάδα Δομινικανών στην Κολόνια Βιλένσκα. Οι αδερφές δούλευαν σε ένα αγρόκτημα 5 εκταρίων, μακριά από την πόλη. Ζούσαν σε ένα ξύλινο σπίτι με ένα μικρό ξωκλήσι.Κατά τη διάρκεια της κατοχής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Βίλνιους, μαζί με άλλες μοναχές, βοήθησε πολλούς πρόσφυγες. Οι καλόγριες έδωσαν καταφύγιο επίσης σε 15 Εβραίους πρόσφυγες μιας ομάδας προσκοπισμού νέων από το Γκέτο της Βίλνα. Το μοναστήρι έγινε ορμητήριο της τοπικής εβραϊκής αντίστασης, όπου ιδρύθηκε η εβραϊκή αντιστασιακή οργάνωση Fareynikte Partizaner Organizatsye (Ενωμένη Αντάρτικη Οργάνωση). Το 1943, οι Γερμανοί συνέλαβαν τη μητέρα ηγουμένη και έκλεισαν το μοναστήρι, αλλά οι μοναχές, αν και στερήθηκαν την κύρια βάση τους, συνέχισαν τις δραστηριότητές τους. Το 1944, η αδερφή Τσετσίλια έγινε ηγουμένη. Εκείνη τη χρονιά πήρε και δύο παιδιά των οποίων οι γονείς δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά τον πόλεμο, λόγω της αλλαγής των συνόρων και της απώλειας του Βίλνιους από την Πολωνία, επέστρεψε στην Κρακοβία.Είχε πολλές λειτουργίες στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία. Ήταν αχθοφόρος, οργανίστας και ψάλτρια - δίδαξε και ξεκίνησε το χορωδιακό τραγούδι. Υπήρξε και ηγουμένη του μοναστηριού πολλές φορές. Έμαθε ξένες γλώσσες και φρόντισε για την αλληλογραφία του μοναστηριού. Σε αναγνώριση των αξιών της, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Δίκαιης των Εθνών» τον Μάρτιο του 1984, σε ηλικία 76 ετών. Στις 25 Μαρτίου 2018, γιόρτασε τα 110α γενέθλιά της και ονομάστηκε «η γηραιότερη εν ζωή Κρακοβιανή».Η Μάρια Ρόσακ πέθανε στην Κρακοβία στις 16 Νοεμβρίου 2018. Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Intel 80486

Ο Intel 80486 ήταν ο δεύτερος μικροεπεξεργαστής 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία ημιαγωγών Intel το 1989. Ήταν μια σημαντική αναβάθμιση του προκατόχου του 80386 και ο πρώτος μικροεπεξεργαστής που περιελάμβανε μαθηματικό συνεπεξεργαστή (εκτός του 486SX) και εσωτερική κρυφή μνήμη (cache) μεγέθους 8 kB (σε ορισμένες εκδόσεις του 486 Overdrive η cache ήταν στα 16 kB). Η συχνότητα λειτουργίας ξεκινούσε από τα 16 MHz στις πρώτες εκδόσεις και έφτανε στα 100 MHz στις τελευταίες. Τον διαδέχθηκε ο Pentium. Η παραγωγή του σταμάτησε το 2007. Ο 80486 ήταν το έκτο μέλος της οικογένειας επεξεργαστών με τον κωδικό x86.

 Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 16 ΜHz και έφτανε τα 100 MHz. Ενσωμάτωνε 1.185.000 τρανζίστορ, δηλαδή τουλάχιστον 300 φορές λιγότερα από ότι περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής. Ο 486SX είχε 900.000 τρανζίστορ ενώ ο 486SL 1.400.000 και ο 486DX4 1.600.000. Επίσης, είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων, address bus), δηλαδή διαχειριζόταν 232 byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb. Επίσης μπορούσε να διευθυνσιοδοτήσει 246 ή 64 terabyte εικονικής μνήμης (Virtual Memory).Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 32 bit. Η τεχνολογία ολοκλήρωσης ξεκινούσε από το 1.0 micron και έφτανε στα 0.35 micron. Στις εκδόσεις DX, SX, SX2 και Rapid Cad είχε τροφοδοσία 5V ενώ στις εκδόσεις DX-2 και DX-2 είχε τροφοδοσία 3.3V. Ο μικροεπεξεργαστής 80486 κυκλοφόρησε σε διαφορές εκδόσεις όπως κάτωθι: 80486 DX, ο πρώτος που κυκλοφόρησε το 1989. 80486 DX-2, με εσωτερικό διπλασιασμό της συχνότητας του εξωτερικού ρολογιού, 1.200.000 τρανζίστορ και 3.3V τροφοδοσία τον Μάρτιο του 1992. 80486 DX-4, με τριπλασιασμό (και όχι τετραπλασιασμό όπως δηλώνει το όνομα) της συχνότητας του εξωτερικού ρολογιού, 1.600.000 τρανζίστορ και 3,3V τροφοδοσία τον Μάρτιο του 1994. 80486 SX, ίδιος με τον DX χωρίς μαθηματικό συνεπεξεργαστή τον Μάρτιο του 1991. 80486 SX-2, ίδιος με τον SX με εσωτερικό διπλασιασμό της συχνότητας του εξωτερικού ρολογιού και λιγότερα τρανζίστορ (900.000) τον Μάρτιο του 1991. 80486 SL, ειδική έκδοση για φορητούς υπολογιστές με 1.600.000 τρανζίστορ τον Νοέμβριο του 1992. 80486 SX, OverDrive αναβαθμισμένη έκδοση για αντικατάσταση του κλασικού 80486 SX με εσωτερικό διπλασιασμό της συχνότητας το 1992. 80486 DX, OverDrive αναβαθμισμένη έκδοση για αντικατάσταση του κλασικού 80486 DX με εσωτερικό διπλασιασμό της συχνότητας και διπλασιασμό της κρυφής μνήμης στα 16 kB, το 1993. 80486 RapidCAD-1 και RapidCAD-1. Ένας 486 "τεμαχισμένος" σε δύο κομμάτια κεντρικού και μαθηματικού επεξεργαστή, τα οποία ήταν συμβατά με το pin-out των 80386 και 80387 αντίστοιχα. Ιδανική λύση για αναβάθμιση των 80386 συστημάτων, χωρίς αλλαγή μητρικής κάρτας. Λόγω της τεράστιας εμπορικής επιτυχίας του 486, κατασκευάστηκαν μικροεπεξεργαστές αντίγραφα του 486, από τους παρακάτω κατασκευαστές: AMD Cyrix IBM ST Texas Instruments UMC ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, του Paul E. Ceruzzi- Εκδόσεις: Κάτοπτρο. ISBN 960-7778-92-8 Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά) Ιστοσελίδα με παλιούς επεξεργαστές (Αγγλικά)
Ιβάνα Τζούριτς

Η Ιβάνα Τζούριτς (γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1992 στη Βενετία) είναι Σερβοελληνίδα επαγγελματίας αθλήτρια πετοσφαίρισης που αγωνίζεται ως ακραία. Είναι αδερφή του διεθνούς αθλητή πετοσφαίρισης Δημήτρη Τζούριτς.

 Η Ιβάνα Τζούριτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στην τοπική Μπουτότσνοτ, ομάδα της Σερβίας, στις ακαδημίες της οποίας βρέθηκε σε ηλικία μόλις 11 ετών. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην πόλη της Πάφου, όπου και εισήχθη στις ακαδημίες του τοπικού Παφιακού. Στην ομάδα της Πάφου παρέμεινε για δύο χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2006. Έπειτα, άφησε την Κύπρο και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ευριάλης, στην οποία παρέμεινε επίσης για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2008, η Ιβάνα Τζούριτς έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα της και μετεγγράφη στν Α.Ο. Μαρκοπούλου, το οποίο της έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στη μέχρι τότε καριέρα της στην Α1 γυναικών σε ηλικία μόλις 16 ετών. Κατά τη διάρκεια της πρώτης της σεζόν στο Μαρκόπουλο, η Τζούριτς δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ωστόσο κατάφερε να φτάσει με την ομάδα τόσο μέχρι την πρώτη φάση των ελληνικών Πλέι-Οφ, όσο και μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από τον Πανιώνιο. Την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο, η Ιβάνα Τζούριτς είχε αρκετά περισσότερο χρόνο συμμετοχής βοηθώντας την ομάδα της στο να τερματίσει στην τρίτη θέση της Α1 γυναικών. Οι πολύ καλές εμφανίσεις της Τζούριτς με τη φανέλα του Α.Ο. Μαρκοπούλου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10 προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών συλλόγων. Τελικά, η ομάδα η οποία κατάφερε να την αποκτήσει ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος μάλιστα είχε στις τάξεις της ομάδας βόλλευ των ανδρών τον αδερφό της Ιβάνα, τον Δημήτρη Τζούριτς. Με την ομάδα του Πειραιά, η Τζούριτς πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής ωστόσο στάθηκε ιδιαίτερα άτυχη καθώς στις αρχές του 2011, κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης της ομάδας, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά (ρήξη χιαστών), με αποτέλεσμα να χάσει -αγωντιστικα- το υπόλοιπο εκείνης της χρονιάς. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11 βρήκε τον Ολυμπιακό Κυπελλούχο Ελλάδας. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για την ομάδα του Πειραιά, καθώς το Κύπελλο αυτό ήταν ο πρώτος τίτλος που κατακτούσε το τμήμα από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη χρονιά. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, τόσο η Ιβάνα Τζούριτς όσο και ο αδερφός της, Δημήτρης, αποτέλεσαν παρελθόν από το σύλλογο του Πειραιά. 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2011 Συνέντευξη της Ιβάνα Τζούριτς Το βιογραφικό της Ιβάνα Τζούριτς Ανακοίνωσε την απόκτηση της Ιβάνα Τζούριτς ο Ολυμπιακός Το ρόστερ του Ολυμπιακού για την περίοδο 2010-11 Ρήξη χιαστών η Ιβάνα Τζούριτς!
Βερεγγάρια της Ναβάρρας

Η Βερεγγάρια, ισπαν. Berenguela, γαλλ. Bérengère (π. 1165-70 - 23 Δεκεμβρίου 1230) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν πριγκίπισσα της Ναβάρρας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αγγλίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας και της Σάντσας των Ιβρέα, κόρης του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης. Παντρεύτηκε το 1191 τον Ριχάρδο Α΄ τον Λεοντόκαρδο της Αγγλίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ann Trindade (1999). Berengaria: In Search of Richard's Queen. ISBN 1-85182-434-0. Archived from the original on 7 March 2014. Retrieved 7 March 2014. Hunt, William (1885). "Berengaria" . In Stephen, Leslie (ed.). Dictionary of National Biography. 4. London: Smith, Elder & Co.
Ιουνία Σεκούνδα

Η Ioυνία Δεύτερη (λατινικά: Junia Secunda), η οποία ονομάστηκε έτσι από τους σύγχρονους ιστορικούς, για να ξεχωρίζει από τις ομώνυμες αδελφές της, ήταν μία αρχαία Ρωμαία, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον Mάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, έναν της Β΄ Τριανδρίας.

 Η Ιουνία Σεκούνδα ήταν κόρη της Σερβιλίας (η οποία ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Κάτωνα τού Νεότερου και ερωμένη τού Ιουλίου Καίσαρα) και του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού. Ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Mάρκου Ιούνιου Βρούτου μέσω της μητέρας της και αμφιθαλής αδελφή των Mάρκου Ιούνιου Σιλανού, Ιουνίας Πρίμας και Ιουνίας Τέρτιας. Παντρεύτηκε τον Λέπιδο, ο οποίος αργότερα έγινε μέλος της Β΄ Τριανδρίας, μαζί με τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό (τον αργότερα Αύγουστο). Σε αντίθεση με τους συντρόφους του, ο Λέπιδους παρέμεινε παντρεμένος με την ίδια γυναίκα σε όλη του τη ζωή και φαίνεται ότι ήταν αφοσιωμένος στην Ιουνία. Στις ομιλίες του, ο Κικέρων επαίνεσε την Ιουνία ως την ιδανική σύζυγο. Σε μία ιδιωτική επιστολή προς τον Αττικό, ωστόσο, ο Κικέρων υποστήριξε ότι η Ιουνία ήταν άπιστη στον Λέπιδο, με το σκεπτικό ότι το πορτρέτο της βρέθηκε ανάμεσα στα πράγματα μετά το τέλος ενός αήθη ανθρώπου, που ονομαζόταν Πόπλιος Βέδιος (πιθανώς τού Πόπλιου Βέδιου Πολίο), και εκφράζει την έκπληξή του, που ο σύζυγος και ο αδελφός δεν πρόσεχαν τη συμπεριφορά της. Ωστόσο, κάποιοι υποστήριξαν ότι ήταν η Ιουνία Πρίμα, και όχι η Ιουνία Σεκούνδα, που είχε σχέση με τον Βέδιο. Αφού ο σύζυγός της αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την εξουσία από τον Οκταβιανό, η Ιουνία έχασε μεγάλο μέρος της ιδιότητάς της. Μετά τη μάχη τού Άκτιου έγινε μέρος μίας συνωμοσίας για τη δολοφονία τού Οκταβιανού, που σχηματίστηκε από τον γιο της Λέπιδο τον Νεότερο. Εντούτοις αποτράπηκε από τον Γάιο Μαικήνα. Ο γιος της εκτελέστηκε, αφού στάλθηκε στον Οκταβιανό, ο οποίος βρισκόταν ακόμη στα ανατολικά εκείνη την εποχή. Την κάλεσαν να τον ακολουθήσει, για να εμφανιστεί στον Οκταβιανό. Ο σύζυγός της έπρεπε να παρακαλέσει τον -πρώην εχθρό του- Λεύκιο Σαίνιο Βαλβίνο να της χορηγήσει εγγύηση, ώστε να μπορέσει να παραμείνει μαζί του, μέχρι να επιστρέψει ο Οκταβιανός.
ΚΦ Βλαζνία Σκόδρας

Η ΚΦ Βλαζνία (Αλβανικά: KF Vllaznia, ορθή προφορά: ΚΦ Βλλαζνία) είναι μια αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα με βάση τη Σκόδρα. Η Βλαζνία κατέκτησε το πρωτάθλημα Αλβανίας 10 φορές (το πρωτάθλημα του 1940 δεν έχει επίσημα αναγνωριστεί, αλλά η αναγνώριση εκκρεμεί) και έχει κατακτήσει το κύπελλο Αλβανίας εφτά φορές, με τελευταία κατάκτηση το 2021.Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο «Λόρο Μπορίτσι», χωρητικότητας 16.022 Θεατών. Το όνομα του σταδίου οφείλεται στον ομώνυμο Αλβανό ποδοσφαιριστή Λόρο Μπορίτσι, ο οποίος αγωνίστηκε στη Βλαζνία, τα έτη 1937-1941 και 1945-1948.

 Η ομάδα «Κλούμπι ι Φουτμπόλλιτ Βλαζνία» (Αλβανικά: Klubi i Futbollit Vllaznia) ιδρύθηκε το 1919 και αποτελεί τον παλαιότερο σύλλογο στην Αλβανία.Το 1929 μετονομάστηκε σε «Μπασκίμι Σκοντράν» (Bashkimi Shkodran) (ελληνική απόδοση: «Σκοδρινή Ένωση»).Έκανε το ντεμπούτο της στην ανώτερη κατηγορία ποδοσφαίρου της Αλβανίας το 1930. Α' ΚατηγορίαΠρωταθλήτρια (10): 1940 (μη αναγνωρισμένο), 1945, 1946, 1972, 1974, 1978, 1983, 1992, 1998, 2001 Δεύτερη θέση (11): 1932, 1933, 1936, 1937, 1947, 1949, 1975, 1997, 1999, 2003, 2009Β' ΚατηγορίαΠρωταθλήτρια (3): 1957, 1962 Δεύτερη θέση (1): 2019Κύπελλο ΑλβανίαςΚυπελλούχος (7): 1965, 1972, 1979, 1981, 1987, 2008, 2021 Φιναλίστ (8): 1939, 1966, 1968, 1970, 1986, 1999, 2006, 2010Σούπερ Καπ ΑλβανίαςΝικήτρια (2): 1998, 2001 Φιναλίστ (2): 1992, 2008 Έως 22 Ιουλίου 2021 Επίσημη ιστοσελίδα (στα Αλβανικά) Ανεπίσημη ιστοσελίδα (στα Αλβανικά) Λίστα πρωταθλητών Αλβανίας - RSSSF (στα Αγγλικά) Λίστα τελικών Κυπέλλου Αλβανίας - RSSSF (στα Αγγλικά)
Αγωγός φυσικού αερίου TANAP

Ο αγωγός φυσικού αερίου TANAP (Τrans Anatolian Natural Gas Pipeline Project -TANAP) είναι αγωγός από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος μέσω Γεωργίας και Τουρκίας φτάνει στα ελληνικά σύνορα, όπου θα συνεχιστεί στον αγωγό φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipe (TAP). Θα αποτελέσει κεντρικό τμήμα του νότιου διαδρόμου φυσικού αερίου, ο οποίος θα συνδέσει το γίγαντα του φυσικού αερίου Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν με την Ευρώπη μέσω του αγωγού του Νότιου Καυκάσου (SCP), του TANAP και του TAP. Οι δύο αγωγοί, TANAP και TAP, θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν, μέσω Γεωργίας και Τουρκίας στην Ελλάδα και την Ιταλία. Το κόστος του έργου εκτιμάται στα 10-11 δισεκατομμύρια δολάρια.

 Το σχέδιο ανακοινώθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2011 στο Τρίτο Ενεργειακό και Οικονομικό Φόρουμ της Μαύρης Θάλασσας στην Κωνσταντινούπολη. Στις 26 Δεκεμβρίου 2011, η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν υπέγραψαν μνημόνιο συμφωνίας για τη σύσταση κοινοπραξίας για την κατασκευή και τη λειτουργία του αγωγού.Τον Νοέμβριο του 2012, τα έργα TAP και TANAP υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεννόησης και Συνεργασίας, το οποίο θεμελίωσε τις αρχές της συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών σε τεχνικό και εμπορικό επίπεδο ενώ καθόρισε επίσης κοινό πλαίσιο και φόρουμ συντονισμού ενεργειών και ανταλλαγής πληροφοριών.Στις 17 Μαρτίου 2015 στα πλαίσια της τελετής στο Καρς, ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεβ, ο πρόεδρος της Γεωργίας Γκιόργκι Μαργκβελασβίλι και ο τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν πάτησαν συμβολικά μαζί ένα κουμπί και τοποθετήθηκε ο πρώτος σωλήνας του αγωγού. Η μεταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν προς την Τουρκία θα ξεκινήσει στις αρχές του 2018 χρονού, ενώ προς την Ευρώπη κατά το πρώτο τρίμηνο του 2020 μέσω του αγωγού ΤΑΡ. Ο αγωγός ΤΑΝΑΡ, μήκους 1.850 χλμ, που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2018, θα συνδεθεί με τον ήδη υπάρχοντα Αγωγό Νοτίου Καυκάσου, ο οποίος με τη σειρά του συνδέει την Τουρκία με τα πεδία φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν στην Κασπία Θάλασσα, μέσω της Γεωργίας. Με 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως αρχικά, ο όγκος του φυσικού αερίου που θα μεταφέρεται σταδιακά θα αυξηθεί έως τα 24 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα και ακολούθως στα 31 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ο αγωγός TANAP θα διασχίσει 20 επαρχίες της Τουρκίας. Ο αγωγός θα ξεκινήσει από τον τερματικό σταθμό του Sangachal και στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν θα είναι η επέκταση του υφιστάμενου αγωγού του Νοτίου Καυκάσου. SOCAR (80%), BOTA (15%) και TPAO (5%) είναι οι ιδρυτικές εταιρείες της κοινοπραξίας. Η BP συμφώνησε να αποκτήσει μερίδιο 12% στο έργο αυτό.
Γκαμπί της βασίλισσας (Ημισλαβική άμυνα)

Η Ημισλαβική άμυνα (Semi-Slav Defense) είναι μια σκακιστική βαριάντα της ορθόδοξης άμυνας στο μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας, που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. δ4 δ5 2. γ4 γ6 3. Ιζ3 Ιζ6 4. Ιγ3 ε6Η βαριάντα αυτή μπορεί να επιτευχθεί από έναν αριθμό διαφορετικών ακολουθιών κινήσεων, με την προϋπόθεση ότι τα μαύρα θα προωθήσουν τα πιόνια τους στα τετράγωνα ε6 και γ6, έτσι το άνοιγμα μοιάζει με ένα είδος μίξης της Ορθόδοξης άμυνας και της Σλαβικής άμυνας.

 Τα μαύρα απειλούν το λευκό πιόνι στο γ4, και το μπλοκάρουν εκεί μετά από ...β5. Τα λευκά μπορούν να το αποφύγουν αυτό με διάφορους τρόπους. Περίπου το 80% των παιχνιδιών συνεχίζουν με 5.Αη5 που αποτελεί μια άμεση θυσία πιονιού, ή 5.ε3 που περιορίζει την φυσική ανάπτυξη του αξιωματικού στο τετράγωνο η5. Άλλες πιθανές κινήσεις είναι η 5.Ββ3, η 5.η3 και η 5.γ:δ5, η τελευταίο εκ των οποίων, μετά από 5...ε:δ5, οδηγεί σε μια γραμμή της βαριάντας ανταλλαγής του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας, όπου η πρόωρη ανάπτυξη του ίππου των λευκών, με την κίνηση Ιζ3, επιτρέπει στον αξιωματικό της βασίλισσας των μαύρων να αναπτυχθεί ελεύθερα, και έτσι συνήθως επιτυχάνεται ισότητα στη σκακιέρα (ECO κωδικοί D43 και D45). Η Ημισλαβική άμυνα καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς D43–D49. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Semi-Slav Defense