IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ξηροχώρι Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Ξηροχώρι. Το Ξηροχώρι είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας στην Πελοπόννησο. Αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Σταυροδρομίου, όπου ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου, σύμφωνα με την διοικητική διαίρεση του «Προγράμματος Καλλικράτης» από την 1η Ιανουαρίου 2011. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Τριταίας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Σταυροδρομίου.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ρένεσι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ξηροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
Σουμπάτ Α΄ του Κλαρτζέτι

Ο Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄ Αρτανουτζέλι, γεωργιανά: სუმბატ I Sumbat (απεβ. το 899) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (της μετέπειτα Γεωργίας) και κληρονομικός ηγεμόνας του Kλαρτζέτι από περίπου το 870 μέχρι το τέλος του.

 Ήταν γιος του Aδαρνάση Β΄ του Tάο-Κλαρτζέτι. Ο Σουμπάτ Α΄ έλαβε την επαρχία Kλαρτζέτι ως πρόσοδο, όπου κυβέρνησε με τον τίτλο του πατρός-κυρίου (mampali), ο οποίος φαίνεται να πέρασε στον Σουμπάτ Α΄ και τους απογόνους του μετά την εξαφάνιση της γραμμής του Γκουάραμ Μαμπάλι. Έφερε επίσης τον Βυζαντινό τίτλο του ανθυπάτου πατρικίου (αντιπατρικίου). Ο Σουμπάτ Α΄ είχε την κατοικία του στο Aρτανούτζι (σημερινό Aρντανούτς της Τουρκίας), το οποίο στα τέλη του 9ου αι. άρχισε να εξελίσσεται σε ένα ακμάζον εμπορικό κέντρο. Από την πόλη προέρχεται το επίθετό του Aρτανουτζέλι (არტანუჯელი), δηλαδή «του Aρτανούτζι». Ο Σουμπάτ Α΄ αναφέρεται ως "Μέγας" από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων, συγγραφέα του Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν [περί διοικήσεως της Αυτοκτρατορίας], όπου το όνομά του αποδίδεται ως Συμβάτιος. Εκτός από το Kλαρτζέτι, ο Σουμπάτ Α΄ πρέπει επίσης να είχε στην κατοχή του τα Ατζάρα και Nιγκάλι, δεδομένου ότι τα δύο τελευταία εμφανίζονται ανάμεσα στις κτήσεις τού γιου του Δαβίδ Α΄ (απεβ. 943). Ο Σουμπάτ Α΄ είχε επίσης έναν μικρότερο γιο, τον Βαγράτ Α΄ (απεβ. το 900). Το Μουσείο Τέχνης της Γεωργίας στην Τιφλίδα διαθέτει μία λειψανοθήκη-σταυρό τού τέλους του 9ου αι., του οποίου η επιγραφή δωρεάς αναφέρεται στη Χοσροβανούς (Khosrovanush), σύζυγο του Σουμπάτ Α΄, και στους γιους της Bαγράτ Α΄ και Δαβίδ Α΄. Η Χοσροβανούς δεν αναφέρεται σε άλλες πηγές.
Λάμπης Νικολάου

Ο Λάμπης Νικολάου (23 Νοεμβρίου 1935) είναι Έλληνας πολιτικός μηχανικός και επιχειρηματίας, πρώην μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) από το 1986 έως το 2015 (οπότε αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του 80ού έτους της ηλικίας του), της οποίας χρημάτισε και αντιπρόεδρος (2005—2009). Επίσης διατέλεσε, μεταξύ άλλων, πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής τα διαστήματα 1985—1993 και 1997—2005 και αντιπρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.Υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1935 στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Μονάχου στην τότε Δυτική Γερμανία. Εργάστηκε ως κατασκευαστής δημοσίων έργων και υπήρξε γενικός διευθυντής της εταιρείας ΕΔΟΚ—ΕΤΕΡ από το 1977 μέχρι το 1982. Υπό τη δική του διεύθυνση αποπερατώθηκαν το Ολυμπιακό Στάδιο και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, μεταξύ άλλων.Διατέλεσε τεχνικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου από το 1982 μέχρι το 1989 και από το 1993 μέχρι το 1996. Με δική του πρωτοβουλία, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου προχώρησε στη δημιουργία της ΔΕΠΑΝΟΜ (Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων), της οποίας ανέλαβε πρώτος πρόεδρος. Με αυτή την ιδιότητα, επέβλεψε την κατασκευή των πανεπιστημιακών νοσοκομείων Πατρών, Ιωαννίνων και Ηρακλείου Κρήτης. Επίσης, διατέλεσε αντιπρόεδρος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το 1995 ως το 1996. Υπήρξε πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1985 ως το 1993 και από το 1997 ως το 2005, καθώς και αντιπρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) από το 1986, χρημάτισε αντιπρόεδρός της από το 2005 ως το 2009. Αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2015, λόγω συμπλήρωσης του 80ού έτους της ηλικίας του, σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΔΟΕ. Είναι νυμφευμένος με την Τόνια Παπαπαναγιώτου με την οποία έχουν τρία παιδιά. Αδελφός του είναι ο δημοσιογράφος και πολιτικός Κώστας Νικολάου, που διατέλεσε βουλευτής, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οφφίκιο Άρχοντος Ευταξίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας από τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο Ταξίαρχος επί τιμή της Ιταλικής Δημοκρατίας. Χρυσό Μετάλλιο Αξίας της Πόλεως των Αθηνών. ταξίαρχος επί τιμή του Ιππικού Τάγματος της Αγίας Αγαθής της Δημοκρατίας του Σαν Μαρίνο διδάκτωρ επί τιμή Αθλητικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Mainz της Γερμανίας διδάκτωρ επί τιμή Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου ARCADIA της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ Λάμπης Νικολάου - Αφιέρωμα της εφημερίδας «Τα Νέα», 20 Σεπτεμβρίου 1997
Κένεθ των Πίκτων

Ο Κένεθ των Πίκτων ή Κένεθ μακ Λουχτρέν ήταν βασιλιάς των Πίκτων (616 - 631). Ο θάνατος του (631) καταγράφεται στα Χρονικά του Ούλστερ, στα Χρονικά του Τίγκερναχ και στα Σκωτσέζικα Χρονικά. Σύμφωνα με τα Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων βασίλευσε 14 ή 19 χρόνια και τον διαδέχθηκε ο Γκάρτναιτ Γ΄ των Πίκτων.

 J.M.P. Calise Pictish Soourcebook, Document of Medieval Legend and Dark Age History Greenwood Press (Londres 2002) W.A. Cumming The Age of the Picts Sutton Publishing (1998) William Forbes Skene Chronicles Of The Picts,Chronicles Of The Scots, And Other Early Memorials Of Scottish History. H.M General Register House (Edinburgh 1867) Reprint par Kessinger Publishings's (2007)
Fanta

Η Fanta είναι αναψυκτικό της The Coca-Cola Company. Διατίθεται κυρίως σε χυμό πορτοκαλιού, αλλά και σε άλλες γεύσεις, ανάλογα με την πολιτική της κάθε θυγατρικής εταιρείας σε κάθε χώρα διάθεσης ή παρασκευής.

 Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1940 από τη θυγατρική της Coca-Cola Company στη Ναζιστική Γερμανία. Λόγω του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου κάποιες ύλες δεν μπορούσαν να εισαχθούν από τις ΗΠΑ στο Τρίτο Ράιχ για την κατασκευή του αναψυκτικού και εφευρέθηκε η Fanta με ό,τι ήταν διαθέσιμο. Στο πλαίσιο των απεργιακών κινητοποιήσεων για το κλείσιμο του εργοστασίου παραγωγής στη Θεσσαλονίκη έχει κηρυχτεί από το 2013 μποϊκοτάζ των προϊόντων της Coca-Cola, μεταξύ αυτών και της Fanta. Έχει διαφορετικές μορφές συσκευασίας και πολλές γεύσεις και τοπικές παραλλαγές. Μεταξύ αυτών, οι πιο παραδοσιακές είναι το πορτοκάλι και το λεμόνι, αν και υπάρχουν περισσότερες από 90 διαφορετικές ποικιλίες Fanta σε όλο τον κόσμο. ​Η δημοφιλέστερη Fanta, η γεύση πορτοκαλιού, επινοήθηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 1955 και εμφιαλώνεται σήμερα σε 180 χώρες. Στην Ελλάδα το αναψυκτικό παρασκευάζεται, επίσης, και από χυμό λεμονιού (λεμονάδα) και μανταρινιού. Η επίσημη ιστοσελίδα της Fanta «Why Coca-Cola Invented Fanta In Nazi Germany». Business Insider. 8 Νοεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2022. «Coca Cola and the war». Digger History.
Αυτοκινητόδρομοι της Βόρειας Μακεδονίας

Οι αυτοκινητόδρομοι στη Βόρεια Μακεδονία, που ονομάζονται αβτοπάτ (Σλαβομακεδονικά: автопат) και το όνομα, όπως και η μετάφρασή της σε περισσότερες γλώσσες, σημαίνει δρόμος αυτοκινήτων. Το σύστημα δρόμων το έχει κληρονομήσει από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Τα διόδια επί πληρωμή(patarini) παραμένουν στη θέση τους και το όριο ταχύτητας είναι 130 χλμ/ώρα (81 mph).[1] Οι αυτοκινητόδρομοι είχαν αρχικά επισημανθεί με κίτρινο χρώμα στης γραμμές και ορισμένα από αυτά παραμένουν στη θέση τους, έχουν όμως σταδιακά καταργηθεί και αντικατασταθεί με λευκό. Οι πινακίδες των αυτοκινητόδρομων διατηρούν το πράσινο χρώμα στο φόντο τους, ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται με την Ελβετία, την Ιταλία, τη Δανία, τη Σουηδία, την Ελλάδα, τη Λιθουανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, καθώς και τις άλλες δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Οι δρόμοι είναι ευθύγραμμοι στο σύνολό τους με καλή επίστρωση άσφαλτου, και καλύτερα διατηρημένοι από τις εθνικές οδούς.

 Το μεγάλο μέρος του αυτοκινητόδρομου χτίστηκε ενώ η Βόρεια Μακεδονία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας, με το τμήμα του Κουμάνοβο-Petrovec να άνοιξε για πρώτη φορά για την κυκλοφορία το 1979. Ο αυτοκινητόδρομος ολοκληρώθηκε το 2004 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Για περίπου 30 χιλιόμετρα μεταξύ του αεροδρομίου των Σκοπίων και το Βέλες, η διασπάσεις του αυτοκινητόδρομου, δημιουργεί μια σταδιακή απόσταση αρκετών χιλιομέτρων. Ο αυτοκινητόδρομος Α1 είναι μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε75. Ο αυτοκινητόδρομος Α2 είναι μια οδός η οποία θα συνδέσει την Kriva Palanka και τα σύνορα Deve Bair στην διασταύρωση με τη Βουλγαρία και την Οχρίδα. Η διαδρομή περνάει μέσα από τα Σκόπια της περιφερειακής οδούς και εισέρχεται στον αυτοκινητόδρομο που έχει ήδη κατασκευαστεί που συνδέει το Τέτοβο με το Γκόστιβαρ. Το τμήμα της διαδρομής που παρακάμπτει το Kicevo και τελειώνει στην Οχρίδα σχεδιάζεται να μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο με 4 λωρίδες εως το 2016. Ο αυτοκινητόδρομος Α3 θα διασχίσει τη χώρα από τα ανατολικά προς τα δυτικά, ανάμεσα στα σύνορα με τη Βουλγαρία, κοντά στο Delcevo, μέσω Kocani, Štip (διασταύρωση Α4), στο Βέλες (διασταύρωση Α1), στο Πρίλεπ, στην Μπίτολα, και θα καταλήγει σε Οχρίδα (διασταύρωση Α2). Ο αυτοκινητόδρομος Α4 είναι η σύνδεση των Σκοπίων με το Κοσσυφοπέδιο, και είναι μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε65. Το επόμενο τμήμα του Α4 θα συνδεθεί με το Štip (διασταύρωση Α3) μέσω Radoviš και την Στρούμιτσα στα σύνορα με τη Βουλγαρία, κοντά στο Νόβο Σέλο.[2][3] Εθνική Οδός 5Κ (Βόρεια Μακεδονία) Αυτοκινητόδρομος Α1 (Βόρεια Μακεδονία) Αυτοκινητόδρομος Α3 (Βόρεια Μακεδονία) Αυτοκινητόδρομος Α4 (Βόρεια Μακεδονία) ^ Ministry of Internal Affairs Law for Public Transport p.29 (Mk) https://web.archive.org/web/20130123231916/http://www.mvr.gov.mk/Uploads/ZBSP-%20neoficijalen%20precisten%20tekst%20od%2020.11.2012.doc.pdf ^ http://wiki.openstreetmap.org/wiki/Macedonia/Road_network?setlang=en ^ https://web.archive.org/web/20161011210143/http://www.mtc.gov.mk/new_site/images/storija_doc/115/1908/13-2010.pdf
Ευθεία

Ευθεία είναι γραμμή, απείρου μήκους και μηδενικού πάχους, χωρίς αρχή και τέλος και απολύτως ίσια. Η σχέση που συνδέει μεταξύ τους τα σημεία που ανήκουν σε μία ευθεία περιγράφεται στο επίπεδο καρτεσιανών συντεταγμένων από εξίσωση πρώτου βαθμού Ax+By+Γ=0όπου τουλάχιστον ένα από τα Α και Β είναι διάφορο του 0. Ειδικά αν η ευθεία δεν είναι παράλληλη στο άξονα Oy τότε μπορεί να πάρει την μορφή y = ax + bΗ ευκλείδεια γεωμετρία δεν δίνει ορισμό της ευθείας, αλλά τη θεωρεί αρχική έννοια, όπως και το σημείο και το επίπεδο. Την εικόνα ενός μέρους μιας ευθείας παρέχει ένα τεντωμένο λεπτό νήμα. Σύμφωνα με τη γεωμετρία αυτή, από δύο οποιαδήποτε σημεία του χώρου διέρχεται μία και μόνο μία ευθεία, η οποία αποτελεί και τη συντομότερη οδό μεταξύ των δύο αυτών σημείων. Η ευθεία μπορεί να περιγραφεί επίσης ως η τομή δύο επιπέδων του ευκλείδειου χώρου. Στην αναλυτική γεωμετρία η περιγραφή ευθεία που διέρχεται από το σημείο Π παράλληλη στο ελεύθερο διάνυσμα δ είναι: ( Π − X ) × δ → = 0 → {\displaystyle (\Pi -\mathrm {X} )\times {\vec {\delta }}={\vec {0}}}

 Δύο ευθείες του ίδιου επιπέδου μπορούν να έχουν: Ένα κοινό σημείο, δηλαδή να τέμνονται. Υποχρεωτικά ανήκουν στο ίδιο επίπεδο. Δύο ή περισσότερα κοινά σημεία, όποτε υποχρεωτικά ταυτίζονται. Κανένα κοινό σημείο, οπότε αν ανήκουν στο ίδιο επίπεδο ονομάζονται παράλληλες ή τέμνονται σε ένα σημείο. Ανάλογα με το σύστημα αναφοράς ή τη χρησιμότητα των ευθειών χαρακτηρίζονται με τους εξής όρους: Άξονας: Ονομάζεται η ευθεία στην οποία έχει οριστεί κάποιο σημείο ως αρχή, έχει οριστεί φορά και έχει βαθμονομηθεί, ώστε η ευθεία να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάποιο σύστημα αναφοράς. Άξονας συμμετρίας: Ονομάζεται η ευθεία που συμμετέχει σε μια αξονική συμμετρία. Κατακόρυφος κατακόρυφη ή κατακόρυφη ευθεία: Ονομάζεται η ευθεία που είναι παράλληλη στον άξονα του ύψους. Διαισθητικά μπορεί να γίνει αντιληπτή ως η ευθεία που κινείται από πάνω προς τα κάτω. Οριζόντια ή οριζόντια ευθεία: Ονομάζεται η κάθε ευθεία που είναι κάθετη στην κατακόρυφη. Κάθετος ή κάθετη ευθεία: Ονομάζεται η ευθεία που σχηματίζει ορθή γωνία με κάποιο άλλο σχήμα, ή η κατακόρυφη. Συμβολίζεται με ⊥ {\displaystyle \bot } . Παράλληλη ευθεία: Ονομάζεται η ευθεία που είναι παράλληλη σε κάποιο άλλο σχήμα. Συνήθως χρησιμοποιείται το ζεύγος κάθετη-παράλληλη για την ανάλυση διανυσμάτων σε συνιστώσες. Συμβολίζεται με \\. Αξιώματα θέσης MathWorld Encyclopedia Εξισώσεις της ευθείας γραμμής
Οπιτσίνο Σπίνολα

Ο Οπιτσίνο, ιταλ. Opicino Spinola (άκμασε αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο των Σπινόλα ήταν έμπορος και πολιτικός ηγέτης στη Δημοκρατία της Γένουας στις αρχές του 14ου αι. Έγινε ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες της Γένουας.

 Τον Ιανουάριο του 1306 οι πολίτες της Γένουας αντικατέστησαν τον ποντεστά με δύο καπιτάνι ντελ πόπολο ως ηγέτες της Δημοκρατίας, ως αποτέλεσμα ενός αγώνα για την αλλαγή του πολιτεύματος, που είχε κρατήσει από το 1257 ως το 1339. Λόγω του πλούτου του, ο Σπινόολα εξελέγη ως ένας από τους καπιτάνι. Το 1307 η κόρη του Αρτζεντίνα παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο, μαρκήσιο του Μομφερράτου, που είχε διαδεχθεί τον εκ μητρός θείο του, τελευταίο του κύριου κλάδου των Αλεράμιτσι. Ο Σπινόλα χρησιμοποίησε τον πλούτο του για να εγκαταστήσει τον Θεόδωρο Α΄ στην εξουσία. Ο άλλος από τους καπιτάνι, ο Μπερναμπό Ντόρια, ήταν πεθερός του Μαμφρέδου Δ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο, από τον πλάγιο κλάδο των Αλεράμιτσι-Σαλούτσο, ο οποίος διεκδίκησε κάποια περιοχή του Μομφερράτου. Αυτό οδήγησε σε συγκρούσεις μεταξύ των Σπινόλα και των Ντόρια. Το 1310 ο Οπιτσίνο κατάφερε να διοριστεί μόνος καπιτάνο ντελ πόπολο, ισόβια. Ωστόσο η αυξανόμενη ισχύς του δημιούργησε εχθρούς, περιλαμβανομένων και μερικών συγγενών του. Στο τέλος του 1310 αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη θέση του και το 1311 ο ποντεστά αποκαταστάθηκε. Ο Σπινόλα τέθηκε υπό ισόβια τιμωρία από τη Γένουα. Είχε τέκνο: Αρτζεντίνα, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου, γιο του Ανδρόνικου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Epstain, Steve. Genoa and the Genoese. p. 325. Malleson, George Bruce. Studies in Genoese History. p. 300
Αυγούστα της Έσσης-Χόμπουργκ

Η Αυγούστα (γερμ. Auguste von Hessen-Homburg, 28 Νοεμβρίου 1776, Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε, Λανδγραβάτο της Έσσης-Χόμπουργκ, Γερμανία - 1 Απριλίου 1871, Λούντβιγκσλουστ, Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Διαδόχου Πρίγκιπα του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Η Αυγούστα Φρειδερίκη ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της συζύγου του Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Επειδή όλες οι μεγαλύτερες αδελφές της παντρεύτηκαν πολύ νωρίς, το 1793 η Αυγούστα έγινε αυτή που φρόντιζε τον ασθενή πατέρα της. Στο Χόμπουργκ στις 3 Απριλίου 1818, η 41χρονη Αυγούστα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο, Διάδοχο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, δύο φορές χήρο και πατέρα τεσσάρων επιζόντων παιδιών. Ο γάμος προτάθηκε από την αείμνηστη δεύτερη σύζυγο του διαδόχου, την Καρολίνα Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Μεγάλου Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (πρώτη εξαδέλφη της Αυγούστας) στην επιθανάτιο κλίνη της. Η ένωση ήταν χωρίς παιδιά και διήρκεσε μόνο 18 μήνες, μέχρι το τέλος του Φρειδερίκου Λουδοβίκου στις 29 Νοεμβρίου 1819. Ήταν αφοσιωμένη μητριά για τα παιδιά του συζύγου της, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους. Ανέπτυξε μία ιδιαίτερα στενή σχέση με την κόρη του Ελένη, τη μοναδική κόρη της εξαδέλφης της Καρολίνας Λουίζας. Η Αυγούστα, που δεν ξαναπαντρεύτηκε, παρέμεινε στο Mεκλεμβούργο-Σβερίν για το υπόλοιπο της ζωής της και απεβίωσε στο Λούντβιγκσλουστ σε ηλικία 94 ετών. Τάφηκε στο Μαυσωλείο Ελένη Πάβλοβνα, δίπλα στον σύζυγό της και τις δύο προηγούμενες συζύγους του. Paule Marquise d'Harcourt: Die Herzogin von Orleáns Helene von Mecklenburg-Schwerin σελ. 10. Karl Schwartz: Landgraf Friedrich V. von Hessen-Homburg und seine Familie . Αρχεία και οικογενειακά έγγραφα, Rudolstadt 1878. Βιβλία για τον Auguste Friederike της Έσσης-Χόμπουργκ στο: Landesbibliographie Mecklenburg-Vorpommern Auguste Friederike, Prinzessin von Hessen-Homburg στο: zeno.org
Βολιβιανές γενικές εκλογές (2014)

Στη Βολιβία διεξήχθησαν γενικές εκλογές το 2014, οι δεύτερες με βάση το σύνταγμα του 2009 και οι πρώτες που εποπτεύτηκαν από ένα πολυεθνικό εκλογικό όργανο, ένα νεοσύστατο τέταρτο κυβερνητικό κλάδο. Ο πρόεδρος Έβο Μοράλες επανεξελέγη για 3η θητεία. Η ψηφοφορία διενεργήθηκε τον Οκτώβριο του 2014. Οι Βολιβιανοί ψήφισαν για Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο , τη Βουλή των Αντιπροσώπων (130 μέλη) και για 36 μέλη της Γερουσίας.

 Τον Απρίλιο του 2013 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η πρώτη θητεία του προέδρου Έβο Μοράλες δεν υπόκειται στους περιορισμούς του συντάγματος καθώς το σύνταγμα της χώρας έκτοτε έχει αναθεωρηθεί. Στις 20 Μαΐου ο αντιπρόεδρος Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα υπέγραψε το σχετικό νόμο ενώπιον των βουλευτών, μελών των ενόπλων δυνάμεων και αντιπροσώπων του Κινήματος για το Σοσιαλισμό. Ανέφερε: "ο πρόεδρος Έβο Μοράλες επιτρέπεται να διεκδικήσει την επανεκλογή του το 2015." Αυτό έγινε παρότι ο Μοράλες δεν είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να είναι ξανά υποψήφιος για το ύπατο αξίωμα. Ανώνυμα μέλη της αντιπολίτευσης υποσχέθηκαν να προσφύγουν στο εφετείο κατά της απόφασης."Το Νοέμβριο του 2013 ανακοινώθηκε το χρονοδιάγραμμα των εκλογών για τον Οκτώβριο του 2014 έτσι ώστε να διεξαχθεί (αν χρειαζόταν) και δεύτερος γύρος το μήνα Δεκέμβριο, παραδοσιακό μήνα διεξαγωγής εκλογών για τη Βολιβία. Στις 10 Μαΐου 2014 άρχισε η εγγραφή των νέων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους, διαδικασία που κράτησε ως τον Ιούνιο. Εκλογές στη Βολιβία
Θεόκλητος Βίμπος

Ο Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεμιστοκλής) Βίμπος (1832-1903) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Μαντινείας και Κυνουρίας κατά τα έτη 1869-1903.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1832. Σπούδασε θεολογία σε Αθήνα, Κίεβο, Αγία Πετρούπολη και στην Λειψία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά το 1860 έκτακτος και από το 1867 τακτικός καθηγητής της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο. Μεταξύ 1868 και 1869 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Τον Ιούνιο του 1866 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 3 Ιουλίου 1866 Πρεσβύτερος. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1869, καθώς εξελέγη αρχιεπίσκοπος Μαντινείας και Κυνουρίας. Έλαβε ακόμη τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο Πανεπιστήμιο, κατηγορήθηκε στο Εκκλησιαστικό δικαστήριο για ετεροδιδασκαλία και βλασφημία. Ήταν ο πρώτος που δίδαξε Εβραϊκά και εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης από το εβραϊκό κείμενο. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 30 Δεκεμβρίου 1903. Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Δημήτριος Μπαλάνος, επιμ. (1937). Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Α΄, Ιστορία της Θεολογικής Σχολής. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 8. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010. Θεόκλητος Βίμπος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Λουκάς Καραδήμος

Ο Λουκάς Καραδήμος (γεν. Λιβαδειά, 6 Αυγούστου 1974) είναι πρώην Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και νυν προπονητής. Αυτή τη στιγμή είναι προπονητής στον Φωστήρα Αθηνών

 Ο Λουκάς Καραδήμος ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1992 από την Γ.Σ. Καλλιθέα, στην οποία και έμεινε έως το 1998 αγωνιζόμενος στα πρωταθλήματα της Β' και Γ' Εθνικής. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Α.Ο. Καβάλα με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική. Οι εμφανίσεις του με την μακεδονική ομάδα προξένησαν το ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ και το καλοκαίρι του 1999 κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, υπογράφοντας στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Στον «Δικέφαλο του Βορρά» θα παραμείνει μέχρι το 2005 μετρώντας 82 συμμετοχές ενώ αποτελούσε συνήθως εναλλακτική επιλογή του εκάστοτε προπονητή. Με τη φανέλα της ομάδας της Θεσσαλονίκης πανηγύρισε την κατάκτηση 2 Κυπέλλων Ελλάδος το 2001 και το 2003. Μετά το πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ συνέχισε να αγωνίζεται στην Α' Εθνική αρχικά στον Ατρόμητο Αθηνών και στη συνέχεια στον Α.Ο. Κέρκυρα. Το 2007 επέστρεψε στην Γ.Σ. Καλλιθέα, όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 2011. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 1 χρόνο σαν παίκτης-προπονητής στον Α.Ο. Πεύκης κατακτώντας την άνοδο στην Δ΄ Εθνική το 2012, προτού σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έπειτα από τον τερματισμό της ποδοσφαιρικής του καριέρας, εργάζεται πλέον ως προπονητής. Αρχικά εργάστηκε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής σαν τεχνικός διευθυντής, για να αναλάβει ακολούθως από το ίδιο πόστο την Γ.Σ. Καλλιθέα το 2014. Στη συνέχεια, τον Δεκέμβριο του 2015 ανέλαβε χρέη υπηρεσιακού προπονητή, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Νίκου Παντέλη και τον Ιανουάριο του 2016 μονιμοποιήθηκε στο πόστο του προπονητή, ξεκινώντας έτσι ουσιαστικά την προπονητική του σταδιοδρομία με την ομάδα της Καλλιθέας στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ, όπου εργάστηκε μέχρι και το καλοκαίρι του 2016. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου και εργάστηκε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017. Ακολούθως, τον Μάρτιο του ίδιου έτους ανέλαβε προπονητής του Ιωνικού Νίκαιας και το καλοκαίρι ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής. Το καλοκαίρι του 2018 ανέλαβε τον Εθνικό Πειραιώς, και τον Σεπτέμβριο του 2019 ανέλαβε εκ νέου την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής. Ένα μήνα αργότερα, τον Οκτώβριο, αποδεσμεύτηκε από την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Αιγάλεω.Το Δεκέμβρη του 2019 θα επιστρέψει στην ομάδα από την οποία αναδείχθηκε , οδηγώντας την Καλλιθέα σε ένα αήττητο σερί 10 αγώνων και, τελικά, στον απ' ευθείας προβιβασμό της από τον 5ο όμιλο της Γ' Εθνικής στην ανώτερη κατηγορία, για να επαναλάβει, έτσι και από τη θέση του προπονητή, ό,τι είχε πετύχει ως ποδοσφαιριστής της ομάδας το 1993, το 1997 και το 2010. Κύπελλο Ελλάδος(2): 2001,2003 Στατιστικά καριέρας
Τηλέμαχος ο Φαρσάλιος

Ο Τηλέμαχος ο Φαρσάλιος, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής της πάλης από τα Φάρσαλα στη Θεσσαλία, ο οποίος έζησε στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. και διακρίθηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αρχαϊκής περιόδου. Το άγαλμα του διασώζεται και αποτελεί μέρος του αναθήματος του Δαόχου, ενώ αδερφός του ήταν ο διάσημος αθλητής και ολυμπιονίκης του παγκρατίου Αγίας κατά την ίδια διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων.

 Σε μία έρευνα που έγινε επί του συνόλου των διασωθέντων αρχείων των Ολυμπιονικών, κατά τα τέλη της δεκαετίας του '60 και δημοσιεύθηκε από την Εκδοτική Αθηνών, το 1971, πάρθηκε η απόφαση πως ο Ολυμπιονίκης παλαιστής δεν μπορεί να καταταχθεί με ακρίβεια σε μία συγκεκριμένη Ολυμπιάδα. Μία νεώτερη όμως παρόμοια έρευνα, με πρωτοβουλία των Ελλήνων επιστημόνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κατέταξε ως Ολυμπιονίκη στο άθλημα της πάλης το 484 π.Χ., δηλαδή στην 74η Ολυμπιάδα της αρχαιότητας.Στην παλαιότερη έρευνα που αναφέρθηκε ήδη κατατάχθηκε κατά προσέγγιση στην Ολυμπιάδα αυτή ο αθλητής Θεόπομπος ο Ηραιεύς, ο οποίος είχε ανεδείχθη Ολυμπιονίκης δύο φορές στο άθλημα της πάλης και δύο στο πένταθλο. Η νεότερη έρευνα όμως, όπως διεξήχθη, κατατάσσει τον συγκεκριμένο αθλητή σε διαφορετικές Ολυμπιάδες, και το 484 π.Χ. να πρωτεύει στο πένταθλο, όταν ταυτόχρονα ο Τηλέμαχος πρώτευσε στην πάλη.Παρ' όλα αυτά όλες οι χρονολογήσεις, σχετικά με τους δύο αυτούς αθλητές, είναι δοσμένες κατά προσέγγιση και για το λόγο αυτό το μόνο που μπορούμε τελικά να πούμε με ασφάλεια για τον παλαιστή Τηλέμαχο τον Φαρσάλιο, είναι ότι στέφθηκε Ολυμπιονίκης στο άθλημα της πάλης περίπου το 484 π.Χ., το πιθανότερο κατά τη διάρκεια των αγώνων της 74ης Ολυμπιάδας στην Αρχαία Ελλάδα.
Τεχνητή Λίμνη Κούρη

Η Τεχνητή λίμνη Κούρη είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί την μεγαλύτερη σε χωρητικότητα τεχνητή λίμνη της Κύπρου (115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα). Ο ταμιευτήρας της τεχνητής λίμνης αποτελεί το 35% της ολικής χωρητικότητας των φραγμάτων της χώρας.

 Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται στην κοινότητα Άλασσας, ενώ μικρά μέρη της βρίσκονται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Καντού και του Δήμου Ύψωνα. Το νερό που συγκεντρώνει η τεχνητή λίμνη προέρχεται από τους ποταμούς Κούρη, Λιμνάτη και Κρυό. Επιπλέον, η λίμνη ενισχύεται από την εκτροπή του ποταμού Διάριζου μέσω σήραγγας.Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα με κεντρικό αργιλικό πυρήνα, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1984 και ολοκληρώθηκε το 1988. Λόγω της δημιουργία της λίμνης, ο οικισμός της κοινότητας Άλασσας, ο οποίος βρισκόταν μέσα στην περιοχή που δημιουργήθηκε η λίμνη, μεταφέρθηκε σε υψηλότερο σημείο. Σε περιόδους που η στάθμη του νερού της λίμνης είναι χαμηλή, διακρίνονται τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη αποτελεί μέρος του Σχεδίου Νότιου Αγωγού.Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπερχείλισε τρεις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα: 4 Μαρτίου 2004 6 Απριλίου 2012 7 Ιανουαρίου 2020Η Τεχνητή Λίμνη Κούρη εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Κούρη υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λουτσιόπερκα, κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, βλίκα. Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου «Φράγματα της Κύπρου» (PDF). Λευκωσία: Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. 2009. σελ. 93. ISBN 978-9963-38-680-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. «Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων: Κατάλογος φραγμάτων». www.moa.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2019. «Φράγμα Κούρη» (PDF). Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. «Φράγμα Κούρη» (PDF). Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. «Κυβερνητικό Υδατικό Έργο Νότιου Αγωγού». www.moa.gov.cy. Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2019. Καρούζης, Γιώργος (2001). Περιδιαβάζοντας την Κύπρο: Λεμεσός (πόλη και επαρχία) (πρώτη έκδοση). Λευκωσία: ΣΕΛΑΣ Κεντρο Μελετων Ερευνων & Εκδοσεων. σελ. 180-181. ISBN 9963-566-67-7.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2022-2023

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2022-23 ήταν η 83η σεζόν του ελληνικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών, της κορυφαίας επαγγελματικής κατηγορίας συλλογικής καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα. Η σεζόν ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου 2022. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 2η συνεχόμενη και συνολικά 14η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στους τελικούς του πρωταθλήματος του Παναθηναϊκού, με σκορ 3-1.

 Ο προγραμματισμός μιλούσε για πρωτάθλημα 14 ομάδων, με τον υποβιβασμό μίας και την άνοδο δύο την προηγούμενη χρονιά, όμως όχι μόνο δεν αυξήθηκαν κατά 1 ομάδα αλλά μειώθηκαν κιόλας, καθώς είχαμε δύο αποχωρήσεις πριν την έναρξη. Η ΚΑΕ Λάρισα που τερμάτισε 4η την περασμένη σεζόν αποφάσισε να μην συμμετάσχει για οικονομικούς λόγους και αποχώρησε. Προβιβάστηκε από τη σεζόν 2021-22 της Α2 Εθνικής η ομάδα της Καρδίτσας και του Ψυχικού αλλά η ομάδα των Αθηνών δήλωσε και αυτή αδυναμία συμμετοχής για οικονομικούς λόγους. Συμμετέχουν οι ομάδες που κατέκτησαν τις θέσεις 1 έως 8. Επίσημος ιστότοπος της Basket League Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
Νταβίδ Φουστέρ

Ο Νταβίδ Φουστέρ Τορρίχος (David Fuster Torrijos, 3 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Ολυμπιακό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και τρία κύπελλα. Από το 2016 μέχρι το 2017, αγωνίστηκε στην ισπανική Χετάφε. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και πλέον αποτελεί μέλος του προπονητικού τιμ της Βιγιαρρεάλ ΚΦ.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 2002 με την ομάδα UD Oliva. Πήρε μεταγραφή στη Βιγιαρρεάλ ΚΦ το 2004, (αγωνίστηκε -σχεδόν- αποκλειστικά για τις ρεζέρβες) και οδήγησε την ομάδα στην τρίτη εθνική της Ισπανίας το 2006/2007. Την περίοδο 2008-09 πωλήθηκε στην Έλτσε, που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. Πραγματοποιώντας πολύ καλή χρονιά στην Έλτσε, της οποίας ήταν πρώτος σκόρερ, και κέρδισε το ενδιαφέρον της Βιγιαρρεάλ ΚΦ που τον απέκτησε ξανά. Μετά από ένα χρόνο παραμονής στη Βιγιαρεάλ, τον Αύγουστο του 2010 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό.Πραγματοποίησε πολύ καλή πρώτη χρονιά, πετυχαίνοντας 12 γκολ, επίδοση, που τον ανέβασε στην τρίτη θέση του πίνακα των σκόρερ.. Συνέχισε το ίδιο καλά και την επόμενη χρονιά, έχοντας πολύτιμη συνεισφορά σε εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του.Μετά την επιτυχημένη του σεζόν 2014-15, όπου με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το νταμπλ, παράλληλα επέκτεινε το συμβόλαιό του για 2 έτη ακόμα.Τελικά η διοίκηση του Ολυμπιακού αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του μετά τη λήξη του, το καλοκαίρι του 2016, πράγμα που δημιούργησε άμεσα έντονες αρνητικές αντιδράσεις από τους φίλαθλους της ομάδας, οι οποίοι συνεχώς έδειχναν τη συμπάθεια τους απέναντι στον Φουστέρ, που πάντα εξέφραζε την αγάπη του για αυτόν τον σύλλογο και έδινε την ψυχή του εντός του γηπέδου. Ο Φουστέρ επέστρεψε στην Ισπανία το καλοκαίρι του 2016, υπογράφοντας ως ελεύθερος στην Χετάφε ΚΦ. Φοράει την φανέλα με τον αριθμό 14. Ολυμπιακός6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2011, 2012, 2013,2014, 2015, 2016 3 Κύπελλα Ελλάδας: 2012, 2013, 2015 *Τελευταία ενημέρωση 19 Μαρτίου 2014 Ο Νταβίδ Φουστέρ είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά.Ο Νταβίδ Φουστέρ είναι ιδιαίτερα συμπαθής στη γενέτειρά του, για τα ποδοσφαιρικά του επιτεύγματα. Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2014, παρευρέθηκε σε ακαδημία της Όλιβα, σε ένα τουρνούα, μαζί με άλλες σπουδαίες προσωπικότητες του χώρου. Νταβίδ Φουστέρ, Ο Νταβίδ Φουστέρ στην επίσημη ιστοσελίδα του Ολυμπιακού sportculture.gr Ο MVP Φουστέρ! Ελευθεροτυπία Νταβίδ Φουστέρ Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2012-01-29 στο Wayback Machine. Στατιστικά σεζόν 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-03-06 στο Wayback Machine. http://www.youtube.com/watch?v=MHUV3P4DXBk Campus David Fuster
Δαβίδ Γ΄ ο Κουροπαλάτης

Ο Δαβίδ Γ΄ ο Κουροπαλάτης (γεωργιανά: დავით III კუროპალატი) ήταν βασιλιάς της Γεωργίας (Ιβηρίας) και αργότερα είχε τον τίτλο του κουροπαλάτη, που του έδωσε ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ για τη δράση του κατά τού αποστάτη Βάρδα Σκληρού. Γεννήθηκε το 930 και δολοφονήθηκε το 1001.

 Το 978 κλήθηκε από τον στενό του φίλο Βάρδα Φωκά και τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ των Μακεδόνων να βοηθήσει στον εμφύλιο πόλεμο εναντίον του Βάρδα Σκληρού. Ο Δαβιδ Γ΄ έδωσε 12.000 Γεωργιανούς και Αρμένιους ιππείς και πεζικό, με το οποίο νικήθηκε ο Βάρδας Σκληρός. Παίρνοντας -μετά τη δράση του- το αξίωμα του κουροπαλάτη, επέστρεψε στην Ιβηρία. Το 986 ο Βάρδας Φωκάς τον συνάντησε κάτω από άκρα μυστικότητα, για να τον βοηθήσει στην νέα εξέγερση που ετοίμαζε. Ο Δαβίδ Γ΄ συμφώνησε και με πολυάριθμο επαναστατικό στρατό έφτασαν έξω από την Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια οι επαναστάτες ηττήθηκαν, ο Βάρδας Φωκάς σκοτώθηκε και ο Δαβίδ υποχρεώθηκε να κληροδοτήσει το βασίλειο της Ιβηρίας στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ Βουλγαροκτόνο.
Δημοψήφισμα του Λίχτενσταϊν (2020)

Πραγματοποιήθηκε ένα τριμερές δημοψήφισμα στο Λιχτενστάιν στις 30 Αυγούστου 2020. Ζητήθηκε η γνώμη των ψηφοφόρων για μια πρωτοβουλία που πρότεινε αλλαγές στο σύνταγμα προκειμένου να προωθηθεί η ίση εκπροσώπηση των γυναικών σε πολιτικά όργανα, έναν κοινοβουλευτικό νόμο που επιτρέπει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες και μια απόφαση της κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει την επέκταση των σιδηροδρομικών γραμμών. Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν.

 Η λαϊκή πρωτοβουλία «HalbeHalbe» ( Μισό μισό ) προτείνει την εισαγωγή του κειμένου « Προωθείται η ισορροπημένη εκπροσώπηση γυναικών και ανδρών σε πολιτικούς φορείς». στο άρθρο 31, παράγραφος 2 του Συντάγματος. Η πρωτοβουλία εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο (Landtag) τον Νοέμβριο του 2019, με τους διοργανωτές να έχουν έξι εβδομάδες για να λάβουν τις 1.500 υπογραφές που είναι απαραίτητες για να συζητηθεί στο Landtag. Λήφθηκαν γύρω στις 1.800 υπογραφές και είχαν ως αποτέλεσμα τη συζήτηση στο Landtag στις 4 Μαρτίου. Η πλειοψηφία των μελών απέρριψε την πρόταση, με αποτέλεσμα να προχωρήσει το δημοψήφισμα. Η πρόταση διπλής ιθαγένειας υποβλήθηκε από την Ελεύθερη Λίστα το 2015, με την ψήφο του Landtag να απαιτεί από την κυβέρνηση να τροποποιήσει τη νομοθεσία για να επιτρέψει τη διπλή υπηκοότητα για πολιτογραφημένους πολίτες, καταργώντας την απαίτηση να εγκαταλείψουν την προηγούμενη υπηκοότητά τους. Η νομοθεσία εγκρίθηκε από το Landtag τον Μάρτιο του 2020, με τα μέλη του κοινοβουλίου να ψηφίζουν επίσης για να θέσουν την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα. Μια πρόταση για τη χρηματοδότηση του προγράμματος S-Bahn Liechtenstein - διπλή παρακολούθηση της σιδηροδρομικής γραμμής Τίσις - Νέντελν (η οποία θα επέτρεπε στον ελβετικό St. Gallen S-Bahn και τον αυστριακό Vorarlberg S-Bahn να συγχωνευθεί σε ένα περιφερειακό δίκτυο και αύξηση της συχνότητας των τρένων μέσω του Λιχτενστάιν) εγκρίθηκε από το Landtag στις 4 Ιουνίου 2020, με 18 μέλη να ψηφίζουν υπέρ. Η πλειοψηφία των μελών ψήφισε επίσης να θέσει την τελική απόφαση στους ψηφοφόρους σε δημοψήφισμα. Και οι τρεις προτάσεις απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Η προσέλευση ήταν ελαφρώς πάνω από 82%.
Γιούρα Αλοννήσου

Τα Γιούρα ή Γεροντία είναι νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκονται βόρεια της Αλοννήσου. Έχουν έκταση 11,052 τ.χλμ.. Το νησί είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το νησί είναι εξαιρετικά απόκρημνο με το υψηλότερο σημείο του να βρίσκεται στα 570μ. Επίσης στο νησί βρίσκεται ένα αξιόλογο σπήλαιο με την ονομασία σπήλαιο του Κύκλωπα, το οποίο είναι ιδιαίτερα φημισμένο. Στο σπήλαιο βρέθηκε η Πινακίδα της Γιούρας, που χρονολογείται μεταξύ 5500 και 5000 π.Χ και περιλαμβάνει εγχάρακτα σύμβολα.

 Τα Γιούρα είναι ένα κυρίως βραχώδες, απόκρημνο και άγονο νησί. Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από Φρύγανα, μεσογειακή Μακία, και πολύ μικρά δάση από Πουρνάρια (Quercus coccifera και Quercus ilex). Επίσης υπάρχουν πολλά χασμόφυτα, αρκετά από τα οποία είναι ενδημικά και σπάνια. Στο νησί επιβιώνουν Αίγαγροι (Capra aegagrus), όμοια με τα Κρι-κρι της Κρήτης (Capra aegagrus creticus). Ένα πολύ κοινό είδος ερπετού είναι το Σιλιβούτι (Podarcis erhardii), ενώ στις απότομες πλαγιές φωλιάζουν πτηνά όπως ο Σπιζαετός (Aquila fasciata) και ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae). Οι ακτές και οι σπηλιές του είναι πολύ σημαντικοί βιότοποι για την Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus). Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου, Βορείων Σποράδων Το θαλάσσιο πάρκων των Βόρειων Σποράδων (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Ζάγκλεια βαθμίδα

Η Ζάγκλεια βαθμίδα (Zanclean) είναι η παλαιότερη από τις δύο φάσεις της πανίδας της Πλειόκαινης εποχής, που ανήκει στον Καινοζωικό Αιώνα της γεωλογικής ιστορίας της Γης. Ως χρονικό στάδιο, η Ζάγκλεια βαθμιδα χρονολογείται στα λίγα εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα και διάρκεσε κατά μέσο όρο 1,7 εκατομμύριο έτη. Ακριβέστερα, εκτιμάται ότι άρχισε πριν από 5,33 εκατομμύρια έτη (συν ή πλην 5 χιλιάδες έτη) και έληξε πριν από 3,60 εκατομμύρια έτη. Διαδέχθηκε τη Μειόκαινη εποχή και ακολουθήθηκε από την Πλακέντια βαθμίδα. Η Ζάγκλεια βαθμίδα μπορεί να συσχετισθεί με βαθμίδες που χρησιμοποιούνται σε μεμονωμένες περιοχές, όπως η Ταβιάνια ή Δάκεια βαθμίδα της Κεντρικής Ευρώπης. Επιπλέον, αντιστοιχεί χονδρικά στη μέση Δελμοντιανή βαθμίδα της Καλιφόρνια, που χρονολογείται από 7,5 έως 2,9 εκατομμύρια έτη πριν από σήμερα.

 Τη Ζάγκλεια βαθμίδα εισηγήθηκε το 1868 ο Ιταλός φυσιοδίφης και γεωλόγος Τζουζέππε Σεγκουέντσα (G. Seguenza, 1833-1889) και της έδωσε το όνομα (Ζάγκλη) που είχε πριν τη ρωμαϊκή εποχή η πόλη Μεσσίνα της Σικελίας. Η βάση της Ζάγκλειας στρωματογραφικής υποδιαπλάσεως (άρα και της Πλειόκαινης διαπλάσεως) ταυτίζεται με το ανώτερο όριο της μαγνητικής χρονοζώνης Cr3, ενώ βρίσκεται επίσης κοντά στο επίπεδο του αφανισμού του είδους νανοπλαγκτού Triquetrorhabdulus rugosus (βάση της βιοζώνης CN10b) και της πρώτης εμφανίσεως του είδους νανοπλαγκτού Ceratolithus acutus. Το Παγκόσμιο Στρωματογραφικό Πρότυπο Όριο (GSSP) για τη Ζάγκλεια βρίσκεται κοντά στα ερείπια της αρχαίας πόλεως Ηρακλείας της Μινώας, στη Σικελία.Το άνω όριο της Ζάγκλειας υποδιαπλάσεως (η βάση της Πλακέντιας βαθμίδας) βρίσκεται στη βάση της μαγνητικής χρονοζώνης C2An (βάση του αφανισμού των πλαγκτονικών ειδών τρηματοφόρων Globorotalia margaritae and Pulleniatina primalis). Ο Ζάγκλειος κατακλυσμός σημείωσε την έναρξη της Πλειόκαινης εποχής και της Ζάγκλειας βαθμίδας. Σε αυτόν τα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού ξεχύθηκαν από το Στενό του Γιβραλτάρ και κατέκλυσαν τη Λεκάνη της Μεσογείου και το τέλος μιας περιόδου 600 χιλιάδων ετών κατά τη Μειόκαινο στη διάρκεια της οποίας η Μεσόγειος Θάλασσα είχε εξατμισθεί μερικώς ή ολικώς. Castradori, D., Rio, D., Hilgen, F.J. & Lourens, L.J.: «The Global Standard Stratotype section and Point (GSSP) of the Piacenzian Stage (Middle Pliocene)», Episodes, τόμ. 21(2), σσ. 88-93 (1998) Gradstein, F.M., Ogg, J.G., Smith, A.G. (επιμ.): A Geologic Time Scale 2004, Cambridge University Press, Cambridge 2005 Giuseppe Seguenza: «La Formation Zancléenne, ou recherches sur une nouvelle formation tertiaire», Bulletin de la Societé Géologique de France, σειρά 2, τόμ. 25, σσ. 465-485 (1868, στη γαλλική) Van Couvering, J.A., Castradori, D., Cita, M.B., Hilgen, F.J., Rio, D.: «The base of the Zanclean Stage and of the Pliocene Series», Episodes, τόμ. 23(3), σσ. 179-187 (2000)
Στάδιο Νέλσον Μαντέλα

Το Στάδιο Νέλσον Μαντέλα (αραβικά: ملعب نيلسون مانديلا‎) είναι στάδιο που βρίσκεται στο Μπαράκι, προάστιο του Αλγερίου, στην Αλγερία. Η αξία των εργασιών κατασκευής του γηπέδου κόστισε περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ. Με χωρητικότητα 40.784 θεατών, χρησιμοποιείται για αγώνες στίβου και είναι το πρώτο στάδιο στην Αλγερία, που είναι κατάλληλο να φιλοξενήσει όλους τους αγώνες που διοργανώνει η FIFA, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου και του δεύτερου σταδίου που καλύπτεται εξ ολοκλήρου στην Αλγερία μετά το νέο Στάδιο Μιλούντ Χαντεφί στο Οράν. Το Στάδιο Νέλσον Μαντέλα, το οποίο εκτείνεται σε μια συνολική έκταση 68 εκταρίων, περιλαμβάνει όλες τις υποδομές που είναι απαραίτητες για τη διοργάνωση διεθνών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων.Η αθλητική υποδομή περιλαμβάνει βοηθητικούς χώρους που περιλαμβάνουν 50 δωμάτια φιλοξενίας, μεταξύ των οποίων δύο σουίτες, χώρο στάθμευσης χωρητικότητας 6.000 οχημάτων σε έκταση 13 εκταρίων, ελικοδρόμιο έκτακτης ανάγκης ή υποδοχής επίσημων αντιπροσωπειών, γήπεδο αντίγραφο, καθώς και χώρους πρασίνου. Το γήπεδο διαθέτει επίσης τέσσερα αποδυτήρια, αποδυτήρια για τους διαιτητές, ιατρικό χώρο, εργαστήριο ιατρικών αναλύσεων, αίθουσα τιμής, αίθουσα συνεδριάσεων 258 θέσεων, χώρο Τύπου, στούντιο ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, τρία στούντιο ταυτόχρονης διερμηνείας, τρία εστιατόρια 1.000 θέσεων, χώρους γρήγορου φαγητού και άλλες υποδομές.

 Στις 18 Οκτωβρίου 2016, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αλγερίας, Μοχάμεντ Ραουράουα, είπε ότι το νέο γήπεδο στο Μπαράκι θα φέρει το όνομα του αείμνηστου Αμπντελχάμιντ Κερμαλί, του πρώην προπονητή της Εθνικής Αλγερίας, ο οποίος ηγήθηκε την Αλγερίας στην κατάκτηση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 1990. Ο Ραουράουα είπε κατά τη διάρκεια μιας μακροσκελούς συνέντευξης που έδωσε στην αλγερινή τηλεόραση, ότι ο Αμπντελχάμιντ Κερμαλί άφησε το στίγμα του στην ιστορία του αλγερινού ποδοσφαίρου, ως παίκτης, αλλά κυρίως ως προπονητής, αφού χάρισε στην Αλγερία τον μοναδικό τίτλο μέχρι στιγμής, που ήταν και ο λόγος που η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας επέλεξε το όνομά του για να τον απαθανατίσει με αυτό το γήπεδο, το οποίο θα είναι ένα σφαιρικό αριστούργημα μετά τη δημιουργία του. Ωστόσο, στις 20 Δεκεμβρίου 2022, ο Υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού ανακοίνωσε ότι οι ανώτατες αρχές της χώρας αποφάσισαν να ονομάσουν το στάδιο του Μπαράκι από τον Νέλσον Μαντέλα, τον Νοτιοαφρικανό ήρωα κατά του απαρτχάιντ. Στη συνέχεια είπε ότι ο Μαντέλα είχε μια οικεία, σχεδόν συγχωνευμένη σχέση με την Αλγερία, την οποία αποκαλούσε δεύτερη πατρίδα του. Συνέχισε ότι ο Μαντέλα είπε ότι «ο αλγερινός στρατός με έκανε άντρα», για να δείξει την ευγνωμοσύνη του στην Αλγερία, είναι επομένως λογικό οι αλγερινές αρχές να ήθελαν να τον τιμήσουν δίνοντας το όνομά του σε αυτό το νέο γήπεδο της πρωτεύουσας. Στις 12 Ιανουαρίου 2023, ο Πρόεδρος της Αλγερίας, Αμπντελματζίντ Τεμπούν, εγκαινίασε επίσημα το στάδιο, παρουσία του εγγονού του Νέλσον Μαντέλα, του προέδρου της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο και του προέδρου της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, Πατρίς Μοτσέπε. Πληροφορίες για το γήπεδο Αρχειοθετήθηκε 2010-08-15 στο Wayback Machine. Σχέδια γηπέδου Αρχειοθετήθηκε 2009-04-26 στο Wayback Machine.
Γιούρι του Ούγκλιτς

Ο Γιούρι (Γεώργιος) Βασίλιεβιτς, ρωσ. Юрий Васильевич (30 Οκτωβρίου 1532 - 24 Ιουνίου 1563) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο το Ούγλιτς επί του Βόλγα. Ως κωφός εκ γενετής, αποκλείστηκε της διαδοχής.

 Ήταν ο δεύτερος γιος τού Βασίλι Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Ελένας Γκλίνσκαγιας, κόρης τού Βασίλι Λβόβιτς Γκλίνσκι πρίγκιπα με καταγωγή από τους Τατάρους της Λιθουανίας. Το 1533 ο πατέρας του από απόστημα στο πόδι απεβίωσε και το 1538 η μητέρα του δηλητηριάστηκε. Από επιστολές που τού έγραψε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιβάν Δ΄ ο τρομερός, μαθαίνουμε, ότι τα δύο αδέλφια αισθανόταν παραμελημένα και προσβεβλημένα από τους ισχυρούς βογιάρους των Σουίσκι και Μπέλσκι. Ο αδελφός του περνούσε την ώρα, μαθαίνοντας θεολογία, ενώ ο Γιούρι ενδιαφερόταν για φαγητό και παιχνίδια, όπως η παγοδρομία. Ο Γιούρι συνόδευε τον αδελφό του κατά την τελετή της στέψης του ως Αυτοκράτορα (Tsar)· τού παραχωρήθηκαν ιδιαίτερη κατοικία και υπηρέτες. Το 1552 κατά τον πόλεμο εναντίον του Καζάν, τού δόθηκε ο πλήρης έλεγχος των υποθέσεων τού κράτους, καθώς ο Ιβάν Δ΄ συνόδευε τον στρατό στο Καζάν. Απεβίωσε το 1563 από φυσικά αίτια και η γυναίκα του εστάλει στη μονή Νοβοντέβιτσι, ενώ η περιουσία του κληροδοτήθηκε στον αδελφό του. Νυμφεύτηκε το 1547 τη Ουλιάνα Παλέτσκαγια, κόρη τού Ντμίτρι Παλέτσκι και είχε τέκνο: Βασίλι 1559-1560, απεβίωσε ενός έτους. Troyat, Henri Ivan le Terrible. Flammarion, Paris, 1982 de Madariaga, Isabel Ivan the Terrible. Giulio Einaudi editore, 2005
Το μπλόκο

Το μπλόκο είναι μια ελληνική αντιστασιακή ταινία του Άδωνι Κύρου που αναφέρεται στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μάνος Κατράκης, Κώστας Καζάκος, Κώστας Μπακοδήμος, Ξένια Καλογεροπούλου, Αλεξάνδρα Λαδικού και Γιάννης Φέρτης.

 Μια νύχτα του 1944 οι Γερμανοί συλλαμβάνουν έναν μαυραγορίτη ενώ διασκεδάζει σε μια κακόφημη γειτονιά της Κοκκινιάς και τον πιέζουν να καταδώσει τους αντιστασιακούς, αλλιώς θα τον εκτελέσουν. Ο μαυραγορίτης δέχεται τη συνεργασία και συμβάλει στη μαζική τραγωδία του λεγόμενου «Μπλόκου της Κοκκινιάς», που οδήγησε στη σύλληψη εκατοντάδων, στον βασανισμό τους και στον τραγικό τους θάνατο. Η μουσική της ταινίας είναι του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ ανάμεσα στους συντελεστές της ταινίας βρίσκονταν και οι Γιώργος Πανουσόπουλος και Σταύρος Τορνές, που στη συνέχεια έγιναν σκηνοθέτες. Το μπλόκο κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1965-1966 και, κόβοντας 165.426 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 36η θέση ανάμεσα σε 101 ταινίες της ίδιας σεζόν. Η ταινία προβλήθηκε στην «Εβδομάδα κριτικής» του Φεστιβάλ Καννών 1966. Επανακυκλοφόρησε με αφορμή τα 45 της χρόνια, τον Αύγουστο του 2011, με προβολή της στο φυσικό χώρο που έγιναν οι εκτελέσεις, στη «Μάνδρα» - Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Νίκαιας, αλλά και σε διάφορους θερινούς κινηματογράφους, επανέκδοση που συμπληρώθηκε και με την κυκλοφορία της ταινίας σε DVD. Γράφει για την ταινία ο Μανώλης Κρανάκης:Στο «Μπλόκο» δεν υπάρχουν γκρίζες γραμμές, υπάρχουν μόνο δύο πλευρές. Και αν αυτό δεν ενοχλεί στην σχεδόν αγιοποιημένη απεικόνιση των αντιστασιακών, μοιάζει γραφικό στην περίπτωση των Γερμανών και απλοϊκό στην περίπτωση του κεντρικού χαρακτήρα (Κώστα Καζάκου). Η αδυναμία του Κύρου να εμβαθύνει στην τραγικότητα που φέρει ο νιόπαντρος μαυραγορίτης που πρέπει να αποφασίσει αν θα γίνει καταδότης, είναι έκδηλη ακόμη και στη μεγάλη του τελική σκηνή. Εκεί όπου κανονικά αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να εξωτερικεύσει την εσωτερική του πάλη και ακολουθώντας αντίστροφη πορεία να γίνει από ένας μικρός «άνθρωπος της διπλανής πόρτας» ένας λαϊκός ήρωας - σύμβολο. Το μπλόκο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Το μπλόκο Αρχειοθετήθηκε 2020-10-22 στο Wayback Machine. στο Cine.gr
Pepsi

Η Pepsi (Πέπσι) είναι ένα αναψυκτικό τύπου Κόλα (ένας τύπος μη αλκοολούχου αναψυκτικού με διοξείδιο του άνθρακα) που παράγεται από την εταιρεία PepsiCo (εισηγμένη στο NYSE). Ξεχωρίζει για τη γλυκύτερη γεύση του σε σχέση με τη μεγάλη του αντίπαλο Κόκα Κόλα και πωλείται στα καταστήματα, τα εστιατόρια και τις αυτόματες μηχανές πώλησης σε περισσότερες από 200 χώρες.

 Το αναψυκτικό πρωτοεμφανίστηκε το 1898 και μέχρι την δεκαετία του 1950 ήταν πολύ πιο φτηνό από την Κόκα Κόλα. Αργότερα την πλησίασε σε ποιότητα και τιμή πώλησης. Το όνομα Pepsi έγινε σήμα κατατεθέν το 1903 ενώ στο τέλος του 1910 το αναψυκτικό είχε παρουσία σε 24 πολιτείες των ΗΠΑ, χάρη στο μοντέλο της δικαιόχρησης (franchising) που εφάρμοσε ο ιδρυτής της PepsiCo, Κάλεμπ Μπράνταμ. Τα κύρια συστατικά της Pepsi είναι: νερό, διοξείδιο του άνθρακα, καραμελόχρωμα, γλυκαντικές ύλες, ζάχαρη, καφεΐνη, φωσφορικό οξύ, κιτρικό οξύ, κιτρικό νάτριο.. Το Pepsi Smartphone είναι ένα έξυπνο κινητό που παρουσιάστηκε από την εταιρεία. Επίσημος ιστότοπος
Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο

Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο (ισπανικά: departmento de Chalatenango) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Κεντρική επαρχία. Έχει έκταση 2.016,58 τ.χλμ. και πληθυσμό 335.339 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Τσαλατενάνγκο.

 Το Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση διαμέρισμα της Κεντρικής επαρχίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Ονδούρα, στα δυτικά με το Σάντα Άνα, στα νότια από τα δεξιά στα αριστερά με το Καμπάνιας, το Κουσκατλάν, το Σαν Σαλβαδόρ και το Λα Λιμπερτάδ. Έχει έκταση 2.016,58 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το πέμπτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν και το Σάντα Άνα. Η κυριότερη λίμνη είναι η Εμπάλσε Σερρόν Γκράντε (Emblase Cerron Grande). Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 227.699 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το εντέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Διαμέρισμα Αουατσαπάν, το Λα Ουνιόν, το Λα Πας και το Διαμέρισμα Κουσκατλάν. Το Τσαλατενάνγκο διαιρείται σε 33 δήμους: Άγουα Καλιέντε Αρκατάο Ασακουάλπα Ελ Καρρισάλ Ελ Παραΐσο Κομπάλα Κονσεπσιόν Κεσαλτεπέκε Λα Λαγούνα Λα Πάλμα Λα Ρέινα Λας Βουέλτας Νέο Κπονσεπσιόν Νέο Τρινιδάδ Νόμπρε δε Χεσούς Ντούλσε Νόμπρε δε Μαρία Όχος δε Άγουα Ποτονίκο Δαν Αντόνιο δε λα Κρους Σαν Αντόνιο Λος Ράντσος Σαν Ιγνάσιο Σαν Ισίδρο Λαμπραδόρ Δαν Λουίς δελ Κάρμεν Σαν Μιγκέλ δε Μερσέδες Σαν Ραφαέλ Σαν Φερνάντο Σαν Φρανσίσκο Λέμπα Σαν Φρανσίσκο Μορασάν Σαν Χοσέ Κανκάσκε Σαν Χοσέ Λας Φλόρες Σιταλά Σάντα Ρίτα Τεχούτλα Τσαλατενάνγκο Άγουα Καλιέντε Αρκατάο Ασακουάλπα Ελ Καρρισάλ Ελ Παραΐσο Κομπάλα Κονσεπσιόν Κεσαλτεπέκε Λα Λαγούνα Λα Πάλμα Λα Ρέινα Λας Βουέλτας Νέο Κπονσεπσιόν Νέο Τρινιδάδ Νόμπρε δε Χεσούς Ντούλσε Νόμπρε δε Μαρία Όχος δε Άγουα Ποτονίκο Δαν Αντόνιο δε λα Κρους Σαν Αντόνιο Λος Ράντσος Σαν Ιγνάσιο Σαν Ισίδρο Λαμπραδόρ Δαν Λουίς δελ Κάρμεν Σαν Μιγκέλ δε Μερσέδες Σαν Ραφαέλ Σαν Φερνάντο Σαν Φρανσίσκο Λέμπα Σαν Φρανσίσκο Μορασάν Σαν Χοσέ Κανκάσκε Σαν Χοσέ Λας Φλόρες Σάντα Ρίτα Σιταλά Τεχούτλα Τσαλατενάνγκο Τσαλατενάνγκο Γεωγραφία του Τσαλατενάνγκο Πόλεις του Τσαλατενάνγκο Δήμοι του Τσαλατενάνγκο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chalatenango Department στο Wikimedia Commons