Μοναστήρι του Μέσιτς

Το Μοναστήρι του Μέσιτς (σερβικά κυριλλικά: Манастир Месић, σερβικά λατινικά: Manastir Mesić) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι στα βόρεια της Σερβίας, στο Μέσιτς, εντός του Δήμου του Βρσατς και εντός της Επαρχίας της Βοϊβοντίνα. Υπάγεται στην Επαρχία του Μπάνατ και είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των μνημείων εξαιρετικής σημασίας της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 1020).

 Σύμφωνα με την παλαιότερη χρονικά παράδοση, το μοναστήρι του Μέσιτς φέρεται να ιδρύθηκε κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 11ου αιώνα. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, φέρεται να ιδρύθηκε το 1225 από τον μοναχό Αρσένιγιε Μπογκντάνοβιτς-Σρέματς της Μονής Χιλανδαρίου. Ο Άγιος Σάββας, ιδρυτής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, φέρεται να τον όρισε ως ηγούμενο του μοναστηριού. Ο Αρσένιγιε, μετά τον ίδιο, κατέστη ο δεύτερος αρχιεπίσκοπος της ιστορίας του Πατριαρχείου Σερβίας. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η οποία θεωρείται ως η πλέον πιθανή, η ίδρυσή του χρονολογείται στα τέλη του 15ου αιώνα, ενώ αποδίδεται στον δεσπότη Γιοβάν Μπράνκοβιτς, ο οποίος, κατά την κατάληψη της Σερβίας από τους Οθωμανούς, υπήρξε ο ύστατος μονάρχης προερχόμενος από την δυναστεία των Μπράνκοβιτς. Οι πρώτες γραπτές πηγές εντός των οποίων αναφέρεται το όνομα του μοναστηριού προέρχονται από το Πατριαρχείο του Πετς και χρονολογούνται από το 1660 και το 1666. Κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, αποτελούσε μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Γνώρισε σημαντική ανάπτυξη μέσω των σερβικών μεταναστεύσεων και κυρίως της Μεγάλης Μετανάστευσης του 1690, η οποία οδήγησε στη Βοϊβοντίνα αριθμό Σέρβων οι οποίοι διέφευγαν των τουρκικών θηριωδιών στο Κοσσυφοπέδιο και στη σημερινή Κεντρική Σερβία. Κατά την περίοδο της συγκεκριμένης Μεγάλης Μετανάστευσης, το Μέσιτς αποτέλεσε για ορισμένη χρονική περίοδο κατοικία του Αρχιεπισκόπου του Βρσατς. Κατά την διάρκεια της περιόδου των πολέμων μεταξύ Αυστριακών και Οθωμανών, το μοναστήρι υπέστη ζημιές αρκετές φορές, κυρίως το 1716 και το 1788, ενώ, επίσης, υπέστη επιδιορθωτικές εργασίες. Ένας σεισμός, ο οποίος έλαβε χώρα το 1892, προξένησε σημαντικές ζημιές, ωστόσο το μοναστήρι υπέστη εκ νέου εργασίες αναστήλωσης. Από το 1952, το μοναστήρι του Μέσιτς αποτελεί γυναικείο μοναστήρι. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ανεγέρθηκε σύμφωνα με την παράδοση της Σχολής του Μοράβα, με ένα κλίτος επάνω από το οποίο υψώνεται θόλος, ενώ, επίσης, διαθέτει χοροστάσιο ορθογώνιου σχήματος. Ωστόσο, υπέστη σημαντικές μετατροπές κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα, κατά την διάρκεια των εργασιών ανακαίνισης του μοναστηριού, μέσω της ανέγερσης ενός εξωνάρθηκα και ενός κωδωνοστασίου μπαρόκ αρχιτεκτονικής, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τα έργα του Βοημού αρχιτέκτονα Άντον Μπλόμπεργκερ. Οι ζωγραφικοί διάκοσμοι των τοίχων του μοναστηριού αποτελούνται από τρία στρώματα τοιχογραφιών φιλοτεχνημένων μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα. Εντός του χώρου των ευεργετών του μοναστηριού, υφίσταται τοιχογραφία η οποία αναπαριστά τον Γιοβάν Μπράνκοβιτς. Αριθμός εικόνων αποτελούν τα σημαντικότερα κειμήλια του μοναστηριού, ωστόσο το Μέσιτς είναι κυρίως γνωστό λόγω θαυματουργής εικόνας της Παρθένου Μαρίας, η οποία είναι γνωστή ως Dostojno jest («Άξιον εστί»). Η συγκεκριμένη εικόνα, προερχόμενη από το Άγιο Όρος, μεταφέρθηκε στο μοναστήρι το 1803. Κατάλογος Σερβικών Ορθόδοξων μοναστηριών Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος του Νότιου Μπάνατ (Σερβικά) Σημείωμα εντός της ιστοσελίδας της Επαρχίας του Μπάνατ (Σερβικά) Άρθρο