IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αντρέ Λοτ

Ο Αντρέ Λοτ (André Lhote) (5 Ιουλίου 1885-21 Ιανουαρίου 1962) ήταν Γάλλος γλύπτης και ζωγράφος πορτρέτων, μορφών και τοπίων. Επίσης, δίδασκε και έγραφε για την τέχνη.

 Ο Λοτ γεννήθηκε στο Μπορντό της Γαλλίας και έμαθε ξυλογλυπτική και γλυπτική από τα 12 του χρόνια όταν ο πατέρας του τον πήγε ως μαθητευόμενο σε ένα τοπικό επιπλοποιό. Το 1898 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπορντό (École des Beaux-Arts) όπου και σπούδασε διακοσμητική γλυπτική μέχρι το 1904. Τον ελεύθερο του χρόνο ως φοιτητής ζωγράφιζε ενώ το 1905 έφυγε από το σπίτι του με σκοπό να αποκτήσει τον δικό του χώρο και να αφιερωθεί στις δημιουργίες του. Δέχθηκε επιρροές από τον Γκογκέν και τον Σεζάν. Το 1910, 4 χρόνια μετά τη μετακόμιση του στο Παρίσι, έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Γκαλερί Ντρουέ (Galerie Druet). Αρχικά τα έργα του Λοτ είναι επηρεασμένα από το ρεύμα του Φωβισμού ενώ λίγο αργότερα ο καλλιτέχνης μετακινήθηκε προς τον Κυβισμό και το 1912 συμμετείχε στην καλλιτεχνική ομάδα Section d'Or κάνοντας εκθέσεις στο Salon de la Section d'Or. Μαζί με τους Gleizes, Villon, Ντυσάν, Metzinger, Πικαμπιά και La Fresnaye θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Μοντέρνας τέχνης. Με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σταμάτησε τη δουλειά του και το 1917, όταν αποσπάστηκε από το στρατό, συμμετείχε στην ομάδα των Κυβιστών υποστηριζόμενος από τον Ρόζενμπεργκ (Léonce Rosenberg). Το 1918, ήταν συνιδρυτής της καλλιτεχνικής εφημερίδας Nouvelle Revue Française στην οποία έγραφε άρθρα για τη θεωρία της τέχνης μέχρι το 1940. Ο Λοτ δίδαξε στην Ακαδημία του Νοτρ Νταμ (Académie Notre-Dame des Champs) από το 1918 εως το 1920, ενώ αργότερα δίδαξε και σε άλλες καλλιτεχνικές σχολές του Παρισιού συμπεριλαμβανομένης και της Académie de la Grande Chaumière και της δικής του σχολής την οποία ίδρυσε το 1922 στο Μοντπαρνές (Montparnasse). Ο Λοτ έδωσε διαλέξεις σε όλη τη Γαλλία και σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, η Αγγλία, η Ιταλία, και από την δεκαετία του 1950 στην Αίγυπτο και τη Βραζιλία. Το έργο του τιμήθηκε το 1955 με το εθνικό βραβείο Grand Prix National de Peinture. Επίσης η επιτροπή της UNESCO έθεσε τον Λοτ πρόεδρο του Εθνικού Συνεταιρισμού Ζωγράφων, Χαρακτών και Γλυπτών (International Association of Painters, Engravers and Sculptors). Ο Λοτ έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι το 1962. artcyclopedia.com André Lhote Biography at the Tate Gallery
Οι Πράσινοι (Γαλλία)

Οι Πράσινοι (γαλλικά:Les Verts) είναι ένα γαλλικό κόμμα της πολιτικής οικολογίας. Το πλήρες όνομα είναι Πράσινοι, Οικολογική Συνομοσπονδία-Οικολογικό Κόμμα (Les Verts,Confédération Ecologiste-Parti Ecologiste). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

 Η πρώτη συμμετοχή των οικολόγων σε εκλογική αναμέτρηση στη Γαλλία ήταν στις προεδρικές εκλογές του 1974 με την υποψηφιότητα του Ρενέ Ντυμόν (René Dumont). Κατά τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι οικολογικοί συνδυασμοί θα σημειώσουν αξιόλογες επιτυχίες. Την περίοδο αυτή δεν υπάρχει οικολογικό κόμμα, αλλά προσωρινές εκλογικές επιτροπές αποτελούμενες από οικολογικές οργανώσεις. Οι Πράσινοι ιδρύθηκαν το 1984 από τη συνένωση των δύο οικολογικών κομμάτων που έδωσαν τον υπότιτλο του νέου κόμματος. Η περίοδος 1986-1993 χαρακτηρίζεται από την στρατηγική της απόλυτης αυτονομίας του χώρου που συνοψίζεται στη φράση "ούτε αριστερά, ούτε δεξιά αλλά μπροστά" και κυριαρχείται από την ηγετική φυσιογνωμία του Αλσατού Αντουάν Βατσέρ (Antoine Waetcher). Την περίοδο αυτή το κόμμα πετυχαίνει τα καλύτερα εκλογικά του ποσοστά(10,5% στις ευρωεκλογές του 1989). Το 1990 η δημιουργία της Γενιάς Οικολογίας από το ιστορικό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος, και ιδρυτή των Φίλων της Γης, Μπρις Λαλόντ (Brice Lalonte) οδηγεί σε διάσπαση τον οικολογικό χώρο. Ωστόσο οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του 1992 και θα συμμαχήσουν για τις βουλευτικές του 1993 σχηματίζοντας την Οικολογική "Αντάντ" η οποία δε θα δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα(7,7% και καμιά έδρα). Συνέπεια αυτών των εκλογών που θεωρήθηκαν καταστροφικές για την πολιτική οικολογία είναι η αλλαγή της πολιτικής στρατηγικής με την ένταξη αριστερών οικολόγων(όπως η κοκκινοπράσινη εναλλακτική) και η συμμαχία με την αριστερά(σοσιαλιστές, κομμουνιστές,ριζοσπάστες) που θα τους οδηγήσει το 1997 στην βουλή και στην κυβέρνηση, με μια υπουργό την υπουργό περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ (Dominique Voynet) και από το 2001 ένα γραμματέα του κράτους για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Η ήττα της αριστεράς το 2002 θα είναι λιγότερο οδυνηρή για τους πράσινους, που θα επιστρέψουν σε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική ως προς τους σοσιαλιστές και θα σημειώσουν αρκετές εκλογικές επιτυχίες στις δημοτικές του 2001, στις περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Αντιθέτως θα ηττηθούν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2007, ανοίγοντας εκ νέου τα ζητήματα επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τους ταυτότητας, όπως επίσης και της δομής και λειτουργίας τους. Στις ευρωεκλογές του 2009 κατάφεραν να κερδίσουν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Άλλες προσωπικότητες Εβά Ζολύ Σεσίλ Ντυφλώ Αλαίν Λιπιέτς Νοέλ ΜαμέρΗ ιστοσελίδα των Πρασίνων: https://web.archive.org/web/20110213140359/http://www.lesverts.fr/ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Les Verts (France) στο Wikimedia Commons
ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα

Η ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα είναι μια σλοβακική ποδοσφαιρική ομάδα από την Μπρατισλάβα. Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1940. Έδρα της ομάδας είναι το Stadium Drieňová ulica, χωρητικότητας 10.000 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας και 2 πρωταθλήματα Σλοβακίας.

 1940: ΣΚ Απόλλων Βρατισλάβας 1946: ΤΚΝΒ Βρατισλάβα 1948: Σοκόλ ΣΝΒ Βρατισλάβα 1952: Σοκόλ ΤΣ.Χ. Βρατισλάβα 1953: ΟΥ.Δ. Ερυθρός Αστέρας Βρατισλάβας 1956: Τ.Γ. Ερυθρός Αστέρας Βρατισλάβας 1990: ΣΚΠ Βρατισλάβα 1997: ΣΚΠ Ντεβίν Βρατισλάβας (Συγχγώνευση με την ΦΚ Τατράν Ντεβίν Βρατισλάβας) 2003: ΦΚ ΣΚΠ Ντούμπραουκα Βρατισλάβας 2009: ΣΚΠ Ίντερ Ντούμπραουκα Βρατισλάβας 2015: Δεν συμμετέχει σε επίσημες κατηγορίες Πρωτάθλημα Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχοσλοβακίας (1945 - 1992) Νικήτρια(1): 1959 Πρωτάθλημα Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβακίας Νικήτρια (2): 2000, 2001Κύπελλο 'Κύπελλο Σλοβακίας Νικήτρια (6): 1984, 1988, 1990, 1995, 2000, 2001 Διεθνή κύπελλα Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Νικήτρια (2): 1963, 1964 Official website Fan website ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. FK Inter Bratislava κανάλι στο YouTube
Βαθύ Σάμου

Το Βαθύ (ή αλλιώς Άνω Βαθύ και Παλαιό Βαθύ), είναι κωμόπολη της Σάμου. Είναι χτισμένο στην πλαγιά του λόφου πάνω από την πόλη της Σάμου με την οποία ουσιαστικά αποτελεί ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα. Συχνά οι κάτοικοι του νησιού ονομάζουν Βαθύ το σύνολο της πόλης της Σάμου μαζί με το Άνω ή Παλαιό Βαθύ. Το όνομά του το οφείλει στη θέση του στο βάθος ενός κόλπου. Το Βαθύ ανήκει στον Δήμο Ανατολικής Σάμου και έχει πραγματικό πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 1.888 κατοίκους. Ο πληθυσμός ολόκληρου του πολεοδομικού συγκροτήματος Βαθέoς - Σάμου είναι συνολικά 8.079 κάτοικοι.

 Το Βαθύ θεωρείται από τους παλαιότερους οικισμούς της Σάμου. Για την προέλευση της ονομασίας του, κυριαρχεί η άποψη που την αποδίδει στη θέση του οικισμού, στο βάθος μεγάλου κόλπου. Στην αρχική σύνθεση του πληθυσμού του οικισμού περιλαμβάνονται πληθυσμιακές ομάδες από την Πελοπόννησο άλλα και τη Χίο. Το Βαθύ εξελίχθηκε μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα σε έναν από τους μεγαλύτερους οικισμούς του νησιού. Στην απογραφή του 1828, είχε 4.073 κατοίκους. Από το Βαθύ κηρύχτηκε στις 20 Απριλίου του 1821 η επανάσταση του 1821 στη Σάμο. Ακολούθησε και επισήμως η κήρυξή της από τον Λυκούργο Λογοθέτη, στο Μεσαίο Καρλόβασι στις 8 Μαΐου 1821. Ο οικισμός αποτέλεσε διοικητικό κέντρο του νησιού κατά την περίοδο της Καποδιστριακής διοίκησης (1828-1830). Το Βαθύ διατηρεί αναλλοίωτα στοιχεία της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Στεγάζεται σε αυτό το αρχαιολογικό μουσείο και διατηρείται εκκλησιαστική συλλογή της βυζαντινής περιόδου. Στο δημαρχείο φυλάσσεται αξιόλογη συλλογή πινάκων και το Σύνταγμα της Σάμου. Το Βαθύ είναι σήμερα χαρακτηρισμένος τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Από το Βαθύ κατάγονται: Ο πρωτεργάτης της ενσωμάτωσης της Σάμου στην Ελλάδα και μετέπειτα πρωθυπουργού της Ελλάδας Θεμιστοκλής Σοφούλης. Ο οπλαρχηγός του 1821 Κωνσταντής Λαχανάς. Ο λόγιος και πληρεξούσιος της Σάμου στις εθνοσυνελεύσεις της περιόδου της επανάστασης Χριστόδουλος Ματακίδης ή Ματακής. Ο σημαντικός ηθοποιός του μεταπολεμικού κινηματογράφου και θεάτρου Νίκος Σταυρίδης Μανόλης Γ. Σέργης, «Επανασημασιοδοτήσεις ενός ιστορικού μνημείου: η περίπτωση του Λέοντος της πλατείας Πυθαγόρα στο Βαθύ Σάμου κατά την περίοδο 1930 - 1977», Σαμιακές Μελέτες, τομ. 5 (2002), σελ. 325-343. Το Βαθύ στον ιστότοπο www.holiday.gr Άρθρο στην Καθημερινή
2513 Μπετσλέ

Ο Μπετσλέ (Baetslé) είναι ένας από τους πλέον σκουρόχρωμους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,255. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αστρονόμου Πωλ-Λουί Μπετσλέ (Paul-Louis Baetslé).

 Η μέση διάμετρος του Μπετσλέ εκτιμάται σε 16,67 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0278, δηλαδή η επιφάνειά του είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο. Ο Μπετσλέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 4 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Διδυμίδες

Οι Διδυμίδες (Geminids, GEM) είναι μια βροχή μετεώρων των οποίων η πηγή θεωρείται ο αστεροειδής 3200 Φαέθων, ο οποίος έχει έντονα ελλειπτική τροχιά που τον φέρνει από τη Κύρια Ζώνη Αστεροειδών εσωτερικά της τροχιάς του Ερμή. Έτσι, μαζί με τους Τεταρτίδες, είναι οι μόνες σημαντικές βροχές διαττόντων οι οποίες δεν οφείλονται σε κάποιο κομήτη. Τα μετέωρα κινούνται σχετικά αργά, με περίπου 35 χλμ/s, ενώ το μέγιστο της βροχής παρατηρείται τις 13/14 Δεκεμβρίου όταν σε σκοτεινούς ουρανούς μπορούν να παρατηρηθούν μέχρι και 100 με 120 διάττοντες την ώρα, μπορεί και περισσότεροι, ενώ σε πιο φωτεινούς ουρανούς παρατηρούνται 50 με 60 την ώρα. Οι πρώτοι διάττοντες παρατηρούνται τις 6 Δεκεμβρίου και οι τελευταίοι τις 18 Δεκεμβρίου. Το ακτινοβόλο σημείο τους βρίσκεται, όπως υπονοεί και το όνομά τους, στον αστερισμό των Διδύμων.

 Η πρώτη αναφορά των Διδυμίδων γίνεται ξαφνικά το 1862, πολύ αργότερα από παρόμοιες αναφορές για τους Περσείδες (36 μ.Χ.) και τους Λεοντίδες (902 μ.Χ.), όταν ο Ρ. Π. Γκρεγκ από το Μάντσεστερ στην Αγγλία ανέφερε ότι είδε μια βροχή διαττόντων με ακτινοβόλο σημείο στους Δίδυμους τις 10 με 12 Δεκεμβρίου. Μια παρόμοια αναφορά έγινε την ίδια περίοδο από τους Μάρσαλ και Τουίνιν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1863 τους αναφέρει ο Αλεξάντερ Στιούαρτ Χέρσελ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 οι αναφορές άρχισαν να πληθαίνουν. Το 1877 υπολογίστηκε ότι ο ρυθμός τους έφτανε τους 14 διάττοντες/ώρα και το 1896 τους 23/ώρα. Οι δημοσιευμένοι ρυθμοί συνέχισαν να αυξάνουν κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και έφτασαν τους 70/ώρα τη δεκαετία του 1970.Το 1947 ο Φρεντ Γουίπλ μελέτησε φωτογραφίες της βροχής ώστε να υπολογίσει τα τροχιακά χαρακτηριστικά των μετεώρων. Βρήκε ότι η περίοδος περιφοράς τους ήταν μόλις 1,65 έτη και είχε μεγάλη εκκεντρότητα και μικρή κλίση. Η τροχιά αυτή δείχθηκε από μετέπειτα έρευνες του Πλάβεκ (Πράγα) ότι επηρεάζεται από το Δία. Υπολόγισε ότι η αλλάγη της τροχιάς προκαλεί την μετακίνηση της ημέρας της μέγιστης δραστηριότητας μία μέρα κάθε 60 χρόνια. Έδειξε επίσης ότι το σημείο στο οποίο η τροχιά των μετεώρων τέμνει το επίπεδο της τροχιά της Γης αλλάζει. Το 1700 ήταν 0,1337 ΑΜ εντός της τροχιάς της Γης, το 1900 ήταν 0,0178 ΑΜ εντός της τροχιάς της Γης και το 2100 θα είναι 0,1066 ΑΜ πέρα από την τροχιά της Γης, και έτσι στο μέλλον η βροχή θα αρχίσει να φθίνει και τελικά δεν θα παρατηρείται.Το 1983 ανακαλύφθηκε από το πρόγραμμα IRAS ο αστεροειδής 1983 TB, ο οποίος με κάποιους πρωταρχικούς υπολογισμούς βρέθηκε ότι έχει κοινή τροχιά με τους Διδυμίδες. Ήταν η πρώτη φορά που ένας αστεροειδής συνδέθηκε με μια βροχή μετεωριτών.
Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάνα

Η Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:فاطمه علوی سلطان) (Τούρκικα: Fatma Ulviye Sultan, 12 Σεπτεμβρίου 1892 - 25 Ιανουαρίου 1967) ήταν κόρη του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Η Φατμά Ουλβιγιέ γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1892 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ και της πρώτης συζύγου του Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι. Ονομάσθηκε Ουλβιγιέ προς τιμήν της ξαδέλφης Ουλβιγιέ Σουλτάν κόρη του θείου της σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, η οποία κάηκε ζωντανή. Η Φατμά Ουλβιγιέ παντρεύτηκε τον Ισμαήλ Χακί Οκεντάϊ Μπέη και μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί μια κόρη την Χιουμεϊρά Χανίμσουλταν, και λίγο αργότερα χώρισαν. Καιρό αργότερα η Φατμά Ουλβιγιέ παντρεύτηκε τον Αλί Χαϊντάρ Μπέη, μαζί όμως δεν απέκτησαν παιδιά. Το 1924 η Φατμά Ουλβιγιέ έφυγε στην εξορία. Ο πατέρας της ήταν εξόριστος στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας, όπου και πέθανε εκεί το 1926. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η Φατμά Ουλβιγιέ ζούσε σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και στην συνέχεια έζησε στην Αίγυπτο. Η Φατμά Ουλβιγιέ πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1967 στην Σμύρνη σε ηλικία 74 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Τσεγκέλκιοϊ στο Ουσκουντάρ στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παναμά

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παναμά (ισπανικά: Federación Panameña de Fútbol), FEPAFUT) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στον Παναμά. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Παναμά. Διοργανώνει επίσης το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του ανώτατου επιπέδου ποδοσφαιρικής κατηγορίας της χώρας.

 Η ιδέα της δημιουργίας ενός πρωταθλήματος και μιας εθνικής ομοσπονδίας, προέρχεται από την αφροκαραϊβική κοινότητα γύρω στο 1918, μετά από μια σειρά αγώνων μεταξύ των ομάδων Στάνταρντ Οβάλ και Αμέρικαν Κέιμπλ, ενώ η άλλη πλευρά, η ευρωπαϊκή, κυρίως της Γερμανίας, με θρησκευτική νοτιοαμερικανική και κεντροαμερικανική καταγωγή, προσπάθησε να θέσει τα θεμέλια για ένα τοπικό τουρνουά, αλλά το 1921, οι Αντιλλιάνοι ίδρυσαν την Ίσθμιαν Φούτμπολ Λιγκ, η οποία διήρκεσε για τρεις περιόδους, μέχρι το 1925. Έπειτα, χάρη στην ιδέα ορισμένων ανθρώπων, όπως ο Ρίτσαρντ Νιούμαν, ένας Σαλεσιανός ιερέας από την Ονδούρα, ο Χοσέ Ντε Λα Κρους Τούρσιος ι Μπαραχόνα και ο συνταγματάρχης Γκάμπριελ Μπάριος από τη Γουατεμάλα, ιδρύθηκε η Λίγα Νασιονάλ ντε Φούτμπολ, ενώ πρώτος πρόεδρος διετέλεσε ο Μπάριος, ο οποίος πήρε και το προσωνύμιο «Padre del Fútbol Panameño» (Πατέρας του Ποδοσφαίρου του Παναμά). Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν έξι ομάδες, ενώ το 1926 συστάθηκε η Λίγα Μενόρ. Η ομάδα Κολόν, ίδρυσε χάρη στην ιδέα του Δον Χουστινιάνο Κάρδενας, το 1933, τη Λίγα Ατλάντικα ντε Φούτμπολ, η οποία έφερε την πόλωση στο άθλημα στην Πόλη του Παναμά. Οι Κολονιστές είχαν την ιδέα δημιουργίας ενός διαπεριφερειακού πρωταθλήματος το 1934, με το παιχνίδι μεταξύ των ομάδων Ρόξι και Κολόν Ρέιντζερς, πρωταθλητριών των περιφερειών τους, διεκδικώντας το Κόπα Τεάτρο Στραντ, θέτωντας τις βάσεις για τη δημιουργία ενιαίου πρωταθλήματος το 1937. Έπειτα από τη συνάντηση των εκπροσώπων των δύο πρωταθλημάτων στο Club Miramar de Bella Vista, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Hotel Miramar Intercontinental, πάρθηκε η απόφαση για την ίδρυση της Εθνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Παναμά (Federación Nacional de Football Association de Panamá) στις 29 Αυγούστου του 1937, τη μετέπειτα Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παναμά (FEPAFUT). Με πρόεδρο τον Δον Χοσέ Αντόνιο Μολίνο, επιτεύχθηκε η οριστικοποίηση της υπαγωγής του Παναμά στους κόλπους της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) σε συνέδριο στο Παρίσι της Γαλλίας το 1938, αν και η εθνική ομάδα είχε εγγραφεί προηγουμένως σε διεθνή διοργάνωση στο πλαίσιο των Δ΄ Αγώνων Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής ως οικοδέσποινα. Επίσημος ιστότοπος
Τζαμί Τζισταράκη

Το Τζαμί Τζισταράκη (ή Τζισδαράκη) είναι οθωμανικό τζαμί το οποίο κατασκευάστηκε το 1759 στην πλατεία Μοναστηρακίου, στο κέντρο της Αθήνας. Σήμερα λειτουργεί ως παράρτημα του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης και στεγάζει τη Συλλογή Κεραμικής του Β. Κυριαζόπουλου.

 Το τζαμί κατασκευάστηκε το 1759 από το βοεβόδα (Οθωμανό διοικητή) της Αθήνας, Μουσταφά Αγά Τζισταράκη. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Τζισταράκης χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες του Ναού του Ολυμπίου Διός για να φτιάξει ασβέστη για την κατασκευή του κτιρίου, αλλά είναι πιο πιθανό να χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες της βιβλιοθήκης του Αδριανού που βρίσκεται δίπλα. Στο Χρονικό του Ανθίμου αναφέρεται ότι προήλθε από «μίαν κολόναν απ' εκείνας του Αδριανού», την οποία και ανατίναξαν. Αυτή η πράξη οδήγησε στην καθαίρεσή του από τους Τούρκους, καθώς θεωρήθηκε ιεροσυλία η οποία απελευθέρωσε κατάρες: μια επιδημία πανώλης τον επόμενο χρόνο αποδόθηκε σε αυτό το γεγονός.Το τζαμί ήταν επίσης γνωστό ως Τζαμί του Κάτω Σιντριβανιού ή Τζαμί του Κάτω Παζαριού εξαιτίας της εγγύτητάς του στην αρχαία Αγορά. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε σαν αίθουσα συνεδριάσεων για την τοπική δημογεροντία. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως: εκεί διεξάχθηκε χορός προς τιμήν του βασιλιά Όθωνα το Μάρτιο του 1834 και μετά χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας, φυλακή και αποθήκη.Το 1915 ανακατασκευάστηκε εν μέρει υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Ορλάνδου και χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει το «Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων»· από το 1918 (μετονομάστηκε σε «Εθνικόν Μουσείον Κοσμητικών Τεχνών») μέχρι το 1973. Το 1966 έγιναν μετατροπές στο τζαμί ώστε να προσευχηθεί ο εξόριστος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαούντ.Το 1973 η μόνιμη έκθεση και τα γραφεία του Μουσείου Ελληνικής Τέχνης μεταφέρθηκαν στην οδό Κυδαθηναίων 17, ενώ στο τζαμί παρέμεινε συλλογή κεραμικών τα οποία είχαν δωριθεί από τον Β. Κυριαζόπουλο. Το κτίριο υπέστη ζημιές από σεισμό το 1981 και άνοιξε πάλι για το κοινό το 1991.Λέγεται ότι το τζαμί συνδέεται με την καταστροφή της δέκατης έβδομης κολώνας του Ναού του Ολυμπίου Διός (ο ναός είχε αρχικά 104, αλλά είχαν μείνει ελάχιστες με το πέρασμα των αιώνων), μια και ο Τζισταράκης έδωσε εντολή να την γκρεμίσουν προκειμένου να προμηθευτεί ασβέστη για το μαρμαροκονίαμα των τοίχων του τζαμιού. Μία άλλη εκδοχή, αναφέρει ότι γκρέμισαν κολώνα από την παρακείμενη ρωμαϊκή βιβλιοθήκη του Αδριανού. Όπως και να 'χει, η πράξη αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις τόσο από τους Έλληνες όσο και τους Τούρκους. Πίστευαν δε τότε ότι κάθε αρχαία κολώνα που πέφτει απελευθερώνει και μία συμφορά που είναι από κάτω της και αυτό φέρνει «θανατικά» στους κατοίκους της. Έτσι, στον βανδαλισμό αυτής της κολώνας αποδόθηκε η επιδημία της πανούκλας που έπληξε την πόλη εκείνη τη χρονιά. Ο Τζισταράκης τιμωρήθηκε από τον Πασά του Ευρίπου, έχασε τον τίτλο του και διώχθηκε από την πόλη.
Αράζ Αμπντουλάγιεφ

Ο Αράζ Αμπντουλά ογλού Αμπντουλάγιεφ, (αζέρικα: Araz Abdulla oğlu Abdullayev, γεννήθηκε 18 Απριλίου 1992) είναι ποδοσφαιριστής από το Αζερμπαϊτζάν ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ και της Εθνικής Αζερμπαϊτζάν. Αγωνίζεται κυρίως στη θέση του μέσου, όπου είναι ικανός να αγωνιστεί και στις δύο πλευρές του γηπέδου, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως επιθετικός.

 Γεννημένος στο Μπακού, ο Αμπντουλάγιεφ αγωνίστηκε με τις ομάδες των τμημάτων υποδομής της Νεφτσί Μπακού από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2008. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 5 Οκτωβρίου 2008. Τον Νοέμβριο του 2011, η Νεφτσί Μπακού γιόρτασε την επίτευξη του 1000ού τέρματος στην ιστορία, το οποίο και πέτυχε ο Αράζ Αμπντουλάγιεφ. Η αγγλική Έβερτον ήρθε σε συμφωνία στις 4 Ιουλίου 2010, η οποία και της έδινε το δικαίωμα να έχει προτεραιότητα για την απόκτηση του Αμπντουλάγιεφ για το διάστημα των δύο επόμενων ετών στην περίπτωση που ο παίκτης κατόρθωνε να εξασφαλίσει άδεια εργασίας για την παραμονή του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 21 Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι η συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών θα ξεκινούσε με την υπογραφή συμβολαίου διάρκειας τριών ετών, με οψιόν ανανέωσης για δύο πρόσθετες σεζόν, με την έναρξη της μεταγραφικής περιόδου τον Ιανουάριο του 2011. Στις 7 Ιανουαρίου 2011, έγινε γνωστό ότι η Έβερτον έφτασε σε συμφωνία για την υπογραφή πολυετούς συμβολαίου με τον Αμπντουλάγιεφ ώστε ο παίκτης να καταφέρει να εξασφαλίσει άδεια εργασίας, αν και η διάρκεια του συμβολαίου αυτού δεν έγινε γνωστή, ενώ ο αγγλικός σύλλογος του έδωσε την άδεια να αγωνίζεται με τη Νεφτσί έως το τέλος της σεζόν στην Αζερμπαϊτζάνικη Πρέμιερ Λιγκ. Επέστρεψε στην Έβερτον εν όψει της σεζόν 2011-12 της Πρέμιερ Λιγκ και αγωνίστηκε στην πρώτη φιλική αναμέτρηση της δεύτερης ομάδας της Έβερτον για τη σεζόν απέναντι στην ΣΚ Φράιμπουργκ, αναμέτρηση η οποία διεξήχθη στα πλαίσια του Κυπέλλου Λεβ Γιασίν του 2011 Στις 27 Δεκεμβρίου 2011, ο Αμπντουλάγιεφ μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, υπό τη μορφή δανεικού για μία σεζόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα σε φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη στις 30 Δεκεμβρίου 2011, με αντίπαλο το Κορωπί, ο Αμπντουλάγιεφ αγωνίστηκε συνολικά 61 λεπτά ξεκινώντας ως βασικός, με τον Πανιώνιο να κερδίζει, τελικά, τη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 3–2. Ο Αμπντουλάγιεφ επέστρεψε στη Νεφτσί Μπακού το καλοκαίρι του 2012. Τελευταία ενημέρωση: 11 Οκτωβρίου 2013. Έπειτα από σειρά πολύ καλών εμφανίσεων σε συλλογικό επίπεδο, ο Αμπντουλάγιεφ κλήθηκε στην αποστολή της Εθνικής Αζερμπαϊτζάν ενόψει αναμέτρησης για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 απέναντι στη Φινλανδία που έλαβε χώρα στις 11 Οκτωβρίου 2008, καθιστώντας τον, με αυτό τον τρόπο, τον νεαρότερο στην ιστορία Αζέρο διεθνή ποδοσφαιριστή, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε ηλικία 16 ετών και 4 μηνών. Νεφτσί Μπακού Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν: 2010–11, 2012–13 Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν: 2012–13 (Αγγλικά) Αράζ Αμπντουλάγιεφ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Αράζ Αμπντουλάγιεφ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Αράζ Αμπντουλάγιεφ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Αγροτική Περιοχή Μτουάρα

Η Αγροτική Περιοχή Μτουάρα (Αγγλικά: Mtwara Rural District, Σουαχίλι: Wilaya ya Mtwara Vijijini), είναι μία από τις 5 Περιοχές στην Περιφέρεια Μτουάρα της Τανζανίας. Συνορεύει στα Βόρεια με την Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region), στα Ανατολικά με την Αστική Περιοχή Μτουάρα (Mtwara Urban District) και τον Ινδικό Ωκεανό, στα Νότια με τη Μοζαμβίκη και στα Δυτικά με την Περιοχή Τανταχίμπα (Tandahimba District),. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Μτουάρα (Mtwara Rural District) ήταν 204.770 άτομα. Οι περισσότεροι κάτοικοι προέρχονται από τις φυλές Μακόντε (Makonde) και Μακούα (Makua). Η Αγροτική Επαρχία Μτουάρα (Mtwara Rural District) έχει έκταση 3.692,06 km².

 Η Αγροτική Περιοχή Μτουάρα (Mtwara Rural District), διαιρείται διοικητικά σε 6 Τομείς, 28 Τμήματα και 101 χωριά (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Η βιομηχανική περιοχή έχει μεγάλα εργοστάσια καθώς και μεσαία όπως και μικρά. Στις μεγάλες μονάδες είναι το εργοστάσιο τσιμέντου «Dangote Cement Factory» και η μονάδα επεξεργασίας αερίου της Μαντίμπα («Process Plant of Madimba gas») Μεσαίου μεγέθους μονάδες είναι το εργοστάσιο τσιμέντου «Xhin Cement factory Xiang» και το εργοστάσιο καθαρού νερού «Alfa» Μικρές βιοτεχνίες είναι οι μονάδες σύνθλιψης μεταποιημένων κάσιους και δημητριακών Πέραν των επενδύσεων στους τομείς του αερίου, πετρελαίου και τσιμέντου, η Περιοχή έχει τις προϋποθέσεις αγροτικής εκμετάλλευσης. Υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις γόνιμων εδαφών και επάρκεια αρδευτικών υδάτων. Μπορούν να αναπτυχθούν καλά, καλλιέργειες όπως: το σόργο (ζαχαρόχορτο -[sorghum]), μανιόκα, ζαχαροκάλαμο και ηλιοτρόπια. Οι υπάρχουσες καλλιέργειες καλύπτουν έκταση 10.000 ha και η εκτροφή ελαφιών με 11.000 ha.Στον αλιευτικό τομέα, η Περιοχή έχει μεγάλη έκταση στον Ινδικό Ωκεανό, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αλιεία.Ο τουρισμός, είναι άλλος ένας τομέας με προοπτικές μεγάλης ανάπτυξης. Η Περιοχή κείτεται σε υψόμετρο από 0 έως 350 m επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει δύο εποχές την άνοιξη και το καλοκαίρι. Οι βροχές της καλοκαιρινής εποχής ξεκινούν το Νοέμβριο και διαρκούν έως τον Απρίλιο και η ξερή περίοδος ξεκινά το Μάιο έως το Νοέμβριο. Η Περιοχή λαμβάνει μέση ετήσια βροχόπτωση 800mm με 900mm και η θερμοκρασία κυμαίνεται από 23° C έως 31° C. Παραπομπές σημειώσεων Αγροτική Περιοχή Μτουάρα, Αρχική σελίδα της Εθνικής Απογραφής Τανζανίας του 2002.
Κιθάρες Σέλμερ

Η κιθάρα Σέλμερ (Selmer) είναι ακουστική κιθάρα, γνωστή κυρίως λόγω της προτίμησης που της έδειχνε ο Τζάνγκο Ράινχαρντ και άλλοι μουσικοί της εποχής, όπως ο Όσκαρ Έϊλμαν. Είναι και ως Σέλμερ-Μακαφέρι (Maccaferri) λόγω της προσπάθειας του Βρετανικού τύπου να διαφημίσει εκτός από το όνομα του κατασκευαστή και το όνομα του κατασκευαστή της κιθάρας, Μάριο Μακαφέρι. Ο Σέλμερ παρήγηγε αυτές τις κιθάρες από το 1932 έως περίπου και το 1952.

 Οι πρώτες κιθάρες είχαν ένα μεγάλο ηχείο σχήματος D το οποίο ήταν σχεδιασμένο για να χωράει τον εσωτερικό συντονιστή, εφέυρεση του Μάριο Μακαφέρι, και το οποίο ενίσχυε την ένταση του οργάνου και εξισορροπούσε την ένταση μεταξύ των χορδών. Ο λαιμός, στα 640 χιλιοστά και τα τάστα των πρώτων κιθαρών ήταν παρόμοια με άλλες κιθάρες της εποχής όπως οι Γκίμπσον (Gibson) και οι Μάρτιν (Martin) αλλά η πλατιά ταστίερα παρέπεμπε περισσότερο σε ταστίερα κλασικής κιθάρας. Πολλές από αυτές τις κιθάρες, που κατασκευάστηκαν το 1932 και 1933 πωλώθηκαν στη Βρετανική αγορά μέσω του μαγαζιού του Σέλμερ στο Λονδίνο και έγιναν γνωστές ως «κιθάρες Μακαφέρι» στους Βρετανούς. Η αρχική Μακαφερι-Σέλμερ ήταν μία από τις πρώτες κιθάρες που είχαν λαιμό ενισχυμένο με σιδερένια ράβδο. Ήταν επίσης η πρώτη κιθάρα με cut-away για να διευκολύνει τη πρόσβαση στις ψηλότερες νότες. Και αυτές οι δύο καινοτομίες είχαν ευρεία απήχηση και χρησιμοποιούνται σε πολλές μοντέρνες κιθάρες. Σε αντίθεση, ο εσωτερικός συντονιστής είχε λιγότερη επιτυχία και γρήγορα εγκαταλείφθηκε μετά την αποχώρηση του Μακαφέρι και πολλοί ιδιοκτήτες επέλεξαν να αφαιρέσουν τον συντονιστή στις κιθάρες που τον είχαν καθώς συχνά έτριζε και έκανε δυσχαίρενε τυχόν επισκευές. Σήμερα, μόνο κάποιοι σύγχρονοι κατασκευαστές αντιγράφων παράγουν κιθάρες με τον συντονιστή. Οι πρώτες κιθάρες σχεδιάστηκαν από τον Μάριο Μακαφέρι που επέβλεψε και την παραγωγή τους. Ωστόσο, μετά από 18 μήνες η συνεργασία του με τον Σέλμερ έληξε και η εξέλιξη των οργάνων συνέχισε χωρίς τη συμβολή του. Το 1936 ο Σέλμερ λάνσαρε το Modèle Jazz, γνωστό και ως Petite Bouche. Αυτές οι κιθάρες είχαν αναθεωρημένο εσωτερική ενίσχυση και μακρύτερο λαιμό 670 χιλιοστά. Η συντριπτική πλειοψηφία τους πουλήθηκε στη Γαλλία, την πατρίδα του Σέλμερ. Αν και ο Μακαφέρι δεν συνέβαλε απευθείας στο σχεδιασμό τους, αυτές οι μεταγενέστερες κιθάρες διατήρησαν μερικές από τις ριζοσπαστικές ιδέες του όπως τα πρώτα σφραγισμένα κλειδιά, το καμπυλωμένο σώμα όπως τους μαντολίνου και τη μεταφερούμενη γέφυρα.
Κώστας Παπουτσής

Ο Κώστας Παπουτσής είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής στην ομάδα της ΑΟ Καρύστου και πρωταθλητής Β΄Εθνικής και με πολυετή θητεία στην Α΄Εθνική κατηγορία. Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι πλέον ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες επίσημες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο., καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Δημ. Πηγαδίτη που διαρκούσε από το 1990.

 Ο Κώστας Παπουτσής γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τους ερασιτέχνες του ΟΣΦΠ και το 1997 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Κέρκυρα. Τελικός σταθμός του ήταν ο Παναιτωλικός και το καλοκαίρι του 1999 υπέγραψε στο Αιγάλεω, τον σπουδαιότερο σταθμό της καριέρας του. Έπαιξε εκεί συνεχόμενα 8 χρόνια, μέχρι και το καλοκαίρι του 2007, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής (2001), μια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας (2003) και μια έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2004). Με το Αιγάλεω αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05. Με την εθνική αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς του 2004. Συνέχισε την καριέρα του στην Παναχαϊκή (2008 & 2009), την Καλαμάτα, τον Παναιγιάλειο και τον Ιανουάριο του 2011 επέστρεψε στο Αιγάλεω για 6 μήνες, βοηθώντας το στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής. Το 2011-12 ήταν παίκτης του Μανδραϊκού, αλλά την επόμενη διετία ξαναέπαιξε στο Αιγάλεω, βοηθώντας το να κερδίσει τον τίτλο του 8ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής. Με εξαίρεση έξι μηνών που αγωνίσθηκε στον Αμπελακιακό Σαλαμίνας, ο Παπουτσής αποτέλεσε και το 2015 στέλεχος του Αιγάλεω, έχοντας αγωνισθεί και σκοράρει με αυτό σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες, αλλά και στο τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του στο Αιγάλεω και την περίοδο 2015 - 16, όπως και την περίοδο 2016 - 2017. Μάλιστα κατάφερε να περάσει στη δεύτερη θέση των αρχιπιστών του συλλόγου, όλων των εποχών ενώ στις 15 Ιανουαρίου 2017 έγινε ο ρέκορντμαν συμμετοχών του συλλόγου Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς" Ο Κώστας Παπουτσής στο Myplayer.gr
Σανικιλουάκ

Το Σανικιλουάκ (ινουκτιτούτ: ᓴᓂᑭᓗᐊᖅ) είναι δήμος και κοινότητα Ινουίτ που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Νήσου Φλάχερτι στον Κόλπο Χάντσον, στα νησιά Μπέλτσερ, στην περιοχή Κίβαλλικ του Νούναβουτ στον Καναδά. Από την απογραφή του 2016 είχε πληθυσμό 882 κατοίκων, αυξημένος κατά 8,6% σε σχέση με την απογραφή του 2011.

 Η κοινότητα αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να αντικαταστήσει το Σάουθ Καμπ, που βρίσκεται πιο νότια στη νησιωτική συστάδα. Στα βόρεια της πόλης βρίσκεται ο Εδαφικός Δρυμός Κινγκααλούκ, ένας χώρος 3.300 στρεμμάτων σχεδιασμένος για κατασκήνωση, πολιτιστική έκφραση και εποχιακό κυνήγι. Ο δρυμός περιέχει αρχαιολογικά κατάλοιπα που έχουν εναποτεθεί από τους πολιτισμούς Ντόρσετ και Θούλε.
Μπικενιμπέου Παενίου

Ο Μπικενιμπέου Παενίου (Bikenibeu Paeniu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε δύο φορές Πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Μάλιστα, είναι ο πρώτος και μοναδικός ως σήμερα που θήτευσε επί δύο θητείες στην πρωθυπουργία.

 Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1956 στο Μπικενιμπέου της ατόλης Ταράουα στα πρώην Νησιά Γκίλμπερτ. Η χρονιά καθόδου του στα πολιτικά της χώρας ήταν το 1989, οπότε κέρδισε μία έδρα στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού, έπειτα από επαναληπτική εκλογή. Την ίδια χρονιά κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε νικητής. Κέρδισε τον ως τότε πρωθυπουργό Τομάζι Πουαπούα και έγινε πρωθυπουργός. Στις εκλογές του 1993 ηττήθηκε με μικρή διαφορά από τον Καμούτα Λατάζι. Το 1996 αντικατέστησε το Λατάζι και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Στην περίοδο της δεύτερης πρωθυπουργίας του προέκυψε το ζήτημα με τη σημαία του κράτους. Ο Παενίου ηγήθηκε με επιτυχία των προσπαθειών να επαναφερθεί το προηγούμενο σχέδιο στη σημαία, που συμπεριελάμβανε το Union Jack της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 13 Απριλίου του 1999 έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνησή του κατέρρευσε και ο ίδιος παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την εκλογή του διαδόχου του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ιονάτανα Ιονάτανα, ο οποίος εξελέγη στις 26 Απριλίου. Αργότερα εξελέγη βουλευτής στο νησί Νουκουλαελάε και χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και Οικονομικού Σχεδιασμού στην κυβέρνηση του Σαουφάτου Σοποάνγκα. PAENIU, Rt Hon Bikenibeu International Who's Who. προσπελάστηκε στις 1 Σεπτεμβρίου του 2006. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bikenibeu Paeniu στο Wikimedia Commons
Φιλοθέη Φωκίδας

Η Φιλοθέη (παλιά ονομασία Γκουμαίοι) είναι χωριό 389 κατοίκων στο νοτιοδυτικό άκρο του Νομού Φωκίδας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Δωρίδος. Καταλαμβάνει έκταση 13.000 στρεμμάτων και βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων.

 Οι Γκουμαίοι, όπως ονομαζόταν το χωριό μέχρι το 1958, κτίστηκαν κατά τις αρχές του 19ου αιώνα, κυρίως από κατοίκους-νομάδες των γύρω του περιοχών, ενώ το 1826 εγκαθίστανται στον τόπο αγωνιστές που προέρχονταν από την έξοδο του Μεσολογγίου. Παράλληλα, αυξάνεται ο πληθυσμός του από την εγκατάσταση κατοίκων κι από άλλα χωριά της περιοχής. Κατά την πιθανότερη εκδοχή, η παλαιά ονομασία του χωριού προέρχεται από βλαχοποιμένα στην υπηρεσία της Μονής Βαρνάκοβας που έφερε το όνομα «Γκούμας». Αν και ο οικισμός είναι σχετικά πρόσφατος, μαρτυρίες που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα αναφέρουν την ύπαρξη ενός χωριού με το όνομα «Απάνω Λόγγος» σε κοντινή απόσταση από τη σημερινή του θέση. Τεκμήρια εξάλλου της αρχαιότητας του τόπου αποτελούν τόσο ο αρχαιολογικός χώρος του Παλιόκαστρου (τοπωνύμιο που συναντάται και σε αρκετά άλλα χωριά του Δήμου), σε απόσταση 1 χλμ. από το χωριό και υψόμετρο 650 μ., όπου υπάρχουν ερείπια οχυρώσεων της δωρικής εποχής και ενδείξεις τειχών ακρόπολης, όσο και το ιστορικό μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη των Θέρμων, μετόχι της Μονής Βαρνάκοβας, το οποίο χρονολογείται από την εποχή της Δυναστείας των Κομνηνών, καταστράφηκε ωστόσο από οθωμανική επιδρομή κατά την περίοδο της Επανάστασης. Το χωριό καλύπτει σήμερα έκταση 13.000 στρεμμάτων, την οποία απέκτησε σταδιακά και με το πέρασμα των χρόνων. Πολλές από τις εκτάσεις που τώρα του ανήκουν ήταν άλλοτε μετόχι της Μονής Βαρνάκοβας. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Σύλλογος Φιλοθεατών Δωρίδος
NGC 3893

Ο NGC 3893 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και η διάμετρός του εκτιμάται στα 70.000 έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 9 Φεβρουαρίου 1788 και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γαλαξία-δορυφόρο NGC 3896.

 Ο NGC 3893 είναι «γαλαξίας μεγάλου σχεδίου». Έχει δύο κύριους βραχίονες, με περιοχές μεγάλης επιφανειακής φωτεινότητας και πολυάριθμες περιοχές HII. Ένας αχνός βραχίονας εκτείνεται από τη νότια προς τη βόρεια πλευρά σχηματίζοντας τόξο στην ανατολική πλευρά του γαλαξία. Ο αστρικός δίσκος του εκτιμάται πως έχει μάζα 2,3x1010 ηλιακών μαζών ενώ ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστέρων είναι περίπου 5,62 ηλιακές μάζες ανά έτος. Ο NGC 3893 αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον μικρότερο γαλαξία NGC 3896 με συνέπεια να είναι εμφανή χαρακτηριστικά που οφείλονται στην αλληλεπίδραση αυτή. Μια «γέφυρα» υλικού που συνδέει τους δύο γαλαξίες είναι ορατή σε απεικονίσεις HI. Ο λόγος των μαζών των δύο γαλαξιών είναι περίπου 0,025 - 0,031.Τόσο NGC 3893 όσο και ο συνοδός του ανήκουν στην ομάδα γαλαξιών NGC 3877, που με τη σειρά της ανήκει στο νότιο Σμήνος γαλαξιών της Μεγάλης Άρκτου και εν τέλει στο Υπερσμήνος της Παρθένου. Άλλοι γαλαξίες στην προαναφερθείσα ομάδα είναι οι NGC 3726, NGC 3928, NGC 3949, NGC 3985 και NGC 4010. Δεδομένα για το NGC 3893 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3893 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3893 στο Wikimedia Commons
Δήμος Τενέας

Ο Δήμος Τενέας ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κορινθίων. Έδρα του ήταν το Χιλιομόδι και είχε πληθυσμό 5.477 κατοίκους (2001).

 Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Χιλιομοδίου -- το Χιλιομόδιον [ 1.750 ] Δ.δ. Αγιονορίου -- το Αγιονόρι [ 308 ] Δ.δ. Αγίου Βασιλείου -- ο Άγιος Βασίλειος [ 1.418 ] Δ.δ. Κλένιας -- η Κλένια [ 775 ] Δ.δ. Κουταλά [ 814 ] ο Κουταλάς [ 188 ] ο Μαψός [ 180 ] το Σπαθοβούνι [ 446 ] Δ.δ. Στεφανίου -- το Στεφάνι [ 412 ] Δήμος Τενέας
Ριχάρδις Αικατερίνη του Μεκλεμβούργου

Η Ριχάρδις-Αικατερίνη, γερμ.: Richardis-Catherine von Mecklenburg (1370/72 στη Σουηδία - 1400) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας και του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Μοραβίας και δούκισσα του Γκέρλιτς.

 Ήταν η μόνη κόρη του Αλβέρτου βασιλιά της Σουηδίας και δούκα του Μελεμβούργου, και της Ριχάρδις των Χάγκεν, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σβερίν. Η Ριχάρδις-Αικατερίνη παντρεύτηκε στην Πράγα το 1388 με τον Ιωάννη μάργραβο της Μοραβίας και δούκα του Γκέρλιτς (1370–1396), γιο του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ της Πομερανίας. Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας της εκτοπίστηκε από βασιλιάς της Σουηδίας. Η μοναδική της κόρη ήταν η: Ελισάβετ 1390-1451, παντρεύτηκε πρώτα τον Αντώνιο των Βαλουά-Βουργουνδίας δούκα της Βραβάντης και μετά τον Ιωάννη Γ΄ των Βίττλεσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ.
Άγιος Γεώργιος Αμμοχώστου

Ο Άγιος Γεώργιος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agios Georgios». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2018.
Αγία Κυριακή Τρικάλων

Η Αγία Κυριακή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μεγάλων Καλυβίων, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Η Αγία Κυριακή είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, πολύ κοντά στην αριστερή όχθη του Πηνειού και κοντά στα όρια με το νομό Καρδίτσης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει περίπου 6 χλμ. Ν.ΝΑ. των Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,123 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων και το 1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεγάλων Καλυβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μεγάλων Καλυβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων. Κάθε χρόνο στην Αγία Κυριακή και ανήμερα του εορτασμού της φερώνυμης αγίας, διοργανώνεται πανηγύρι όπου προσφέρονται τοπικά εδέσματα και γίνονται αναπαραστάσεις εθίμων από τον λαογραφικό σύλλογο του χωριού. Επιπλέον, πραγματοποιείται πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία. . Στην Αγία Κυριακή λειτουργούν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Οι μαθητές ανώτερων βαθμίδων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης εξυπηρετούνται από τα σχολεία Μεγάλων Καλυβίων και Τρικάλων. Στο χωριό υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, που αποτελούν έδρες των αντίστοιχων ομάδων του χωριού. Οι ομάδες αυτές αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Σοφία Μινέικο

Η Σοφία Μινέικο (Πάτρα 1887 - Αθήνα 1981) ήταν κόρη του Πολωνού Ζίγκμουντ Μινέικο και της Ελληνίδας Περσεφόνης Μανάρη, σύζυγος του Γεωργίου Παπανδρέου και μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Ο πατέρας της, Ζίγκμουντ, ανήκε σε παλιά οικογένεια της πολωνικής αριστοκρατίας και είχε πάρει μέρος στη μεγάλη πολωνική εξέγερση του 1863 ενάντια στον Τσάρο. Η Σοφία παντρεύτηκε το 1913 τον Γεώργιο Παπανδρέου, μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας, και το 1919 απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Ανδρέα, επίσης μετέπειτα πρωθυπουργό. Ενάμιση χρόνο μετά ο Γεώργιος Παπανδρέου ερωτεύτηκε τη διάσημη ηθοποιό της εποχής Κυβέλη Αδριανού. Το 1926 η Σοφία και ο Γεώργιος Παπανδρέου πήραν διαζύγιο. Στην ιδιοκτησία της βρισκόταν μια μονοκατοικία στο Παλαιό Ψυχικό, στην οποία διέμεινε η οικογένεια Παπανδρέου μέχρι το 1967 αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου την περίοδο 1986-1990. Το 1991 ο Ανδρέας Παπανδρέου πούλησε τη μονοκατοικία στον επιχειρηματία Βλαχούτσικο. Το 1997 βρέθηκε ιδιόχειρη διαθήκη της Σοφίας Μινέικο με την οποία κληροδοτούσε το σπίτι στα εγγόνια της και όχι στον γιο της. Από τότε η υπόθεση έχει καταλήξει στα δικαστήρια. Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 27 Αυγούστου 1981. Το πατρικό της σπίτι στην Πάτρα βρισκόταν στην πλατεία των Υψηλών Αλωνίων. Η ιστορία της νεαρής αριστοκράτισσας Σοφίας Μινέικο, που παντρεύεται τον ανερχόμενο πολιτικό Γεώργιο Παπανδρέου (με φόντο όλα τα συνταρακτικά πολιτικά γεγονότα της εποχής), είναι το αντικείμενο ενός από τα πιο γνωστά και εμπορικά βιβλία του δημοσιογράφου Φρέντυ Γερμανού, με τίτλο Ακριβή μου Σοφία, που εκδόθηκε το 1985. Την τηλεοπτική σεζόν 1990-1991, η ΕΡΤ1 διασκεύασε το βιβλίο σε τηλεοπτική σειρά. Το σενάριο ήταν του Φρέντυ Γερμανού και η σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου, ενώ η μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου. Ο Γιώργος Κιμούλης υποδύθηκε τον Γεώργιο Παπανδρέου (χρόνια αργότερα θα έπαιζε και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ταινία Πρώτη Φορά Νονός) και η Ελένη Κούρκουλα έπαιξε τον ρόλο της Σοφίας Μινέικο. Στη σειρά έπαιζαν και πολλοί άλλοι γνωστοί ηθοποιοί, όπως ο Δημήτρης Μυράτ (βασιλιάς Γεώργιος), ο Πέτρος Φυσσούν (Ζίγκμουντ Μινέικο) κ.ά.. Στη σειρά της ΕΡΤ «Φλόγα και άνεμος» που προβάλει τον έρωτα του Γεωργίου Παπανδρέου και της Κυβέλη, την Σοφία Μινέικο την ενσαρκώνει η Ισιδώρα Δωροπούλου.
Diary of a Madman

Diary of a Madman είναι ο τίτλος του δεύτερου στούντιο δίσκου του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής, Ozzy Osbourne. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1981 και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ενώ επανεκδόθηκε στις 17 Ιουνίου 2002 σε μορφή CD από την "Sony Music Distribution" με επιπλέον κομμάτι τη ζωντανή εκτέλεση του "I Don't Know".

 Στις αρχές του 1981, ο Osbourne μπήκε στα "Ridge Farm Studios" για την ηχογράφηση του διαδόχου του "Blizzard of Ozz". Η σύνθεση των κομματιών πραγματοποιήθηκε από τον ίδιο, τον κιθαρίστα Ράντι Ρόουντς, τον μπασίστα Μπομπ Ντέισλι και το ντράμερ Λι Κέρσλεηκ. Παρ' όλα αυτά, στο εσώφυλλο του άλμπουμ αναφέρονταν ως μπασίστας ο Ρούντι Σάρζο και ως ντράμερ ο Τόμι Όλντριτζ, κάτι που ο δεύτερος έχει αρνηθεί.Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, οι Ντέισλι και Κέρσλεηκ απολύθηκαν λόγω διαμαχών με τη σύζυγο και μάνατζερ του Osbourne, Σάρον Άρντεν. Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε με τους Σάρζο και Όλντριτζ στο μπάσο και τα τύμπανα.Οι κριτικές του άλμπουμ ήταν θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Rolling Stone" τρία στα πέντε αστέρια και ο Μάρτιν Ποπόφ 10 / 10. Η εμπορική επιτυχία του ήταν μεγάλη, αφού σκαρφάλωσε στο Top-20 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και βραβεύθηκε ως τριπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και πλατινένιο στον Καναδά. Η επανέκδοση του 2002 περιελάμβανε επανηχογραφημένα τα μέρη του μπάσου και των τυμπάνων από τους Ρόμπερτ Τρουχίγιο και Μάικ Μπόρντιν, αντίστοιχα. Η μάνατζερ του τραγουδιστή, Σάρον Όσμπορν, δήλωσε ότι την απόφαση για την αλλαγή αυτή πήρε ο Ozzy με σκοπό να δώσει νέο ήχο στις αρχικές ηχογραφήσεις. Το 2011, η "Sony Legacy" κυκλοφόρησε τις deluxe επετειακές εκδόσεις για τα τριάντα χρόνια των "Diary of a Madman" και "Blizzard of Ozz", με το "Diary of a Madman" να περιλαμβάνει ένα δεύτερο CD με τίτλο "Ozzy Live" το οποίο περιείχε μία ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος από το 1981. 1. Over the Mountain (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:31 2. Flying High Again (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:43 3. You Can't Kill Rock N' Roll (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 6:58 4. Believer (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:17 5. Little Dolls (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 5:39 6. Tonight (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 5:50 7. S.A.T.O. (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:06 8. Diary of a Madman (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 6:15 Diary of a Madman (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 7 Νοεμβρίου 1981 Diary of a Madman (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 φορές πλατινένιοςΚαναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Το Diary of a Madman ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Ράντι Ρόουντς - κιθάρα Μπομπ Ντέισλι - μπάσο Λι Κέρσλεηκ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΝτον Έρεϊ - πλήκτρα Diary of a Madman - Ozzy Osbourne | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ozzy Osbourne - Diary of a Madman | Sputnikmusic Ozzy Osbourne - Diary of a Madman - Reviews - Encyclopaedia Metallum BBC - Music - Review of Ozzy Osbourne - Diary Of A Madman Songfacts - List of songs by Ozzy Osbourne
Α1 Κατηγορία επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών 2009-2010

Το πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2009−2010 διεξήχθη με τη συμμετοχή 9 ομάδων μετά την αποχώρηση του Γ.Α.Σ. Ελευσίς. Διεξήχθη σε δύο γύρους, σύνολο 16 αγώνων για κάθε ομάδα, ενώ δεν διεξήχθησαν πλέι οφ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε με άνεση ο αήττητος Α.Σ. Πέρα.

 Στα μπαράζ για την Α1 της επόμενης περιόδου συμμετείχαν τέσσερις ομάδες: οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 8 και 9 στην Α1 και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 και 3 στην Α2. Το Ηράκλειο παρέμεινε στην Α1, ενώ προβιβάστηκε και ο Α.Ο. Αμφιθέας. Τελική Βαθμολογία πρωταθλήματος Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Επ.Α Τα μπαράζ Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Επ.Α
Ρόζι Κινγκ

Η Ρόζι Κινγκ (αγγλικά: Rosie King) (γεννημένη π. 1998) είναι Βρετανίδα συγγραφέας, δημόσια ομιλήτρια και υπέρμαχος του αυτισμού. Έχει εμφανιστεί σε ένα ντοκιμαντέρ του BBC για το θέμα και είναι εξέχουσα συνεργάτης της τηλεοπτικής σειράς Pablo.

 Η Κινγκ διαγνώστηκε με αυτισμό σε ηλικία 10 ετών, αφού διάβασε σχετικά στο βιβλίο Ο Μικρός Άνθρωπος της Βροχής: Αυτισμός - Μέσα από τα Μάτια ενός Παιδιού, το οποίο οι γονείς της είχαν λάβει για να εξηγήσουν τη διάγνωση του αδερφού της. Διαγνώστηκε επίσημα με σύνδρομο Άσπεργκερ μετά από διαδικασία ενός έτους.Η μητέρα της, η Σάρον Κινγκ, δημοσίευσε ένα παραμύθι που περιείχε έναν αυτιστικό χαρακτήρα το 2010 και ο Κινγκ συνέβαλε με σχέδια για την εικονογράφηση των pixies, των νεράιδων και των καλικάντζαρων. Αυτό την οδήγησε να εμφανιστεί στο ντοκιμαντέρ του BBC Newsround του 2011 My Autism and Me. Αυτή η μικρού μήκους ταινία κέρδισε ένα Διεθνές Έμμυ και ένα Βραβείο Royal Television Society. Η ίδια τιμήθηκε με το βραβείο Yorkshire Children of Courage μετά την εμφάνισή της σε αυτό το ντοκιμαντέρ. Στην έκδοση του 2014 του Συνεδρίου TEDMED προσκλήθηκε να μιλήσει για τη διάγνωση του αυτισμού της. Μίλησε για το πώς βλέπει τον αυτισμό της ως πλεονέκτημα και όχι ως κάτι που την κρατά πίσω και πώς είναι οπισθοδρομικό να τοποθετεί την κανονικότητα σε ένα βάθρο.Φανταστείτε ότι ήταν το καλύτερο κομπλιμέντο που λάβατε ποτέ, «Ουάου, είσαι πραγματικά φυσιολογικός»,[...] τα κομπλιμέντα είναι: «Είσαι εξαιρετικός, ή βγαίνεις έξω από το κουτί, [ή] είσαι καταπληκτικός.» Αν οι άνθρωποι θέλουν να το κάνουν. να είναι αυτά τα πράγματα, γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να είναι φυσιολογικοί; Γιατί οι άνθρωποι ρίχνουν το λαμπρό, ατομικό φως τους σε ένα καλούπι;Το 2017, πήρε το καστ και συνεισφέρει στη συγγραφή της τηλεοπτικής εκπομπής κινουμένων σχεδίων Pablo της CBeebies, η οποία επικεντρώνεται σε ένα αυτιστικό αγόρι, για το οποίο εξέφρασε επίσης τον χαρακτήρα Llama, ο οποίος εμφανίζει πολλά από τα χαρακτηριστικά του αυτισμού, όπως η ηχολαλία. Rosie King: Πώς ο αυτισμός με απελευθέρωσε να γίνω ο εαυτός μου Ομιλία TED 2014 Ρόζι Κινγκ στην IMDb