IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τιτάνες Αχαΐας

Το "Αθλητικό Νεανικό Αγωνιστικό Σωματείο Ατόμων με Αναπηρία Τιτάνες Αχαΐας" είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Πάτρα. Δραστηριοποιείται στο χώρο της καλαθοσφαίρισης με καρότσι, της αντισφαίρισης σε αμαξίδιο και άλλων αθλημάτων που αφορούν τα άτομα με αναπηρίες.

 Στην πρώτη τους συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διοργανώνει η ΟΣΕΚΚ το 2010 [1] με προπονητή τον Σπύρο Κρίθη οι Τιτάνες κατέλαβαν την τέταρτη θέση στο Νότιο Όμιλο και την όγδοη στην τελική κατάταξη χωρίς όμως να καταφέρουν να συμμετάσχουν στον αγώνα για την διεκδίκηση της έβδομης θέσης. Επόμενη πρόκληση τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς ήταν αρχικά ο ημιτελικός [2] και μετά ο μικρός τελικός [3] του φάιναλ φορ του κυπέλου Ελλάδας που έγινε στην Πάτρα. Από το Νοέμβριο του 2010 και έως την διακοπή του πρωταθλήματος του 2011 προπονητής ήταν ο Παναγιώτης Ηλίόπουλος . Τις πρώτες μέρες του 2012 ανέλαβε προπονητής, ο παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής, Γεράσιμος Τζάκης (Α.Σ. Απόλλων Πατρών, CS Dinamo Bucureşti, ΠΑΟΚ)[4] ώστε να προετοιμάσει την ομάδα των Τιτάνων για την συνέχεια του πρωταθλήματος της ΟΣΕΚΚ. Το ρόστερ της ομάδας είχε διαμορφωθεί ως εξής: Οι μεθοδεύσεις της προέδρου του συλλόγου Σοφίας Στρατουδάκη και γενικότερα της διοίκησης με την ακραία ενέργεια να κλειδώσουν τα αγωνιστικά αμαξίδια έφεραν σε τέλμα τις σχέσεις αθλητών και διοίκησης με αποτέλεσμα οι περισσότεροι αθλητές με επιστολή τους να δηλώσουν την αποχωρήση τους από το σωματείο [5] Αρχειοθετήθηκε 2012-08-07 στο Wayback Machine.. Τιτάνες Αχαΐας, το blog της διοίκησης του συλλογου. Τιτάνες Αχαΐας, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Final Four promotional video, τηλεοπτικό υλικό για την προώθηση των τελικών του κυπέλου Ελλάδας 2010.
Εξέγερση των Στρέλτσι (1682)

Ως Εξέγερση των Στρέλτσι του 1682 περιγράφονται οι ταραχές που συνέβησαν στη Μόσχα το Μάιο του 1682 με πρωταγωνιστές τους Στρέλτσι, δηλ. την επίλεκτη φρουρά του Κρεμλίνου. Αιτία υπήρξε η προσπάθεια βογιαρικών κύκλων να προωθήσουν παράνομα στο θρόνο το Μεγάλο Πέτρο μετά το θάνατο του ετεροθαλούς αδελφού του Φιοντόρ Γ'. Η εξέγερση οδήγησε σε ένα ιδιότυπο καθεστώς συμβασιλείας του Πέτρου με τον Ιβάν Ε'.

 Ο τσάρος Αλέξιος (κυβ. 1645-1676) είχε αποκτήσει τέκνα από δύο γάμους: δεκατρία με τη Μαρία και αργότερα τρία με τη Ναταλία. Τα περισσότερα έπασχαν από κάποια σοβαρότατη ασθένεια και πέθαναν σε βρεφική ή παιδική ηλικία. Τον Αλέξιο διαδέχθηκε ο Φιοντόρ Γ', ο μεγαλύτερος από τους ζώντες γιους του. Αυτός απέκτησε μόνο ένα γιο, ο οποίος πέθανε εννέα ημέρες μετά τη γέννησή του. Όταν λοιπόν ο Φιοντόρ απεβίωσε (7 Μαΐου 1682) δεν υπήρχε τέκνο για να φορέσει το στέμμα, επομένως η διαδοχή περνούσε στο μεγαλύτερο ζώντα αδελφό του, το δεκαεξάχρονο και ψυχικά διαταραγμένο Ιβάν. Όμως η βογιαρική οικογένεια της Ναταλίας, οι Ναρίσκιν, έπεισε παρασκηνιακά τον πατριάρχη να παρακάμψει τη νόμιμη σειρά του Αλεξίου από τον πρώτο γάμο και να στέψει νέο τσάρο το δικό της Πέτρο (τότε δέκα ετών). Αυτό προκάλεσε την οργή των Μιλοσλάβσκι (η επίσης βογιαρική οικογένεια της Μαρίας), οι οποίοι διέδωσαν πως οι Ναρίσκιν στραγγάλισαν τον Ιβάν για να προωθήσουν τον Πέτρο. Αμέσως η φήμη του στραγγαλισμού του Ιβάν διαδόθηκε σε όλη την πρωτεύουσα και άνθρωποι των Μιλοσλάβσκι ξεχύθηκαν στους δρόμους. Παράλληλα εκμεταλλεύθηκαν τη δυσαρέσκεια της φρουράς του Κρεμλίνου εναντίον των διοικητών της και την πήραν με το μέρος τους. Στις 21 Μαΐου ένας όχλος μαινόμενων στρατιωτών κατέλαβε το Κρεμλίνο και λιντσάρισε κάποιους βογιάρους και αξιωματικούς, τους οποίους υποψιάζονταν για διαφθορά. Έξι μέρες αργότερα οι εξεγερμένοι επέδραμαν στη βασιλική κατοικία και σκότωσαν (μεταξύ άλλων) τους Κιρίλ και Ιβάν Ναρίσκιν μπροστά στα μάτια του Πέτρου. Μπροστά στον κίνδυνο του πλήρους αφανισμού τους, οι Ναρίσκιν αποδέχθηκαν το καλοκαίρι μια συμβιβαστική λύση: νέοι τσάροι ανέλαβαν ταυτόχρονα ο Ιβάν και ο Πέτρος, με τον πρώτο να θεωρείται ότι είχε τα πρωτεία λόγω ηλικίας. Επειδή και οι δύο ήταν ανήλικοι, καθήκοντα βασιλικού επιτρόπου ανέλαβε η 25χρονη αδελφή τους Σοφία Αλεξέγιεβνα (από τον πρώτο γάμο). Τελικά ο Ιβάν δεν άσκησε ποτέ ουσιαστικά καθήκοντα - ακόμα και μετά την ενηλικίωσή του, η Σοφία αποτέλεσε την πραγματική εξουσία στο Ρωσικό Βασίλειο έως την ενηλικίωση του Πέτρου το 1689.
Δημήτριος Μπίτσιος

Ο Δημήτριος Μπίτσιος (1915 - 10 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας διπλωμάτης. Διατέλεσε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Βασιλιά Κωνσταντίνου από τον Ιανουάριο του 1966 μέχρι την επιβολή της χούντας, και εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

 Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1915, στην κοινότητα των Ελλήνων της Αιγύπτου, και σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις (Κάιρο, Λονδίνο κ.α.)Τις περιόδους 1961 - 1965 και 1967 - 1972 διατέλεσε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, ενώ είχε συμμετάσχει ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις Διασκέψεις της Ζυρίχης και Λονδίνου για το Κυπριακό.Τον Ιανουάριο του 1966 ανέλαβε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου, αντικαθιστώντας τον δικαστικό Κωνσταντίνο Χοϊδά (ο οποίος επέστρεψε στο ΣτΕ), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και την 21η Απριλίου 1967, οπότε παραιτήθηκε επιστρέφοντας στο διπλωματικό σώμα. Διαδραμάτισε εποικοδομητικό ρόλο στην άμβλυνση των διαφωνιών του βασιλιά με τον Γεώργιο Παπανδρέου, και τον Δεκέμβριο του 1966 σημείωσε την μεγαλύτερη επιτυχία του, με την συμφωνία βασιλιά-Παπανδρέου-Κανελλόπουλου για την ανατροπή της κυβέρνησης των Αποστατών και την αντικατάστασή της με υπηρεσιακή, υπό τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο, γεγονός που άνοιγε τον δρόμο για ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής -τελικά, όμως, επενέβησαν οι πραξικοπηματίες συνταγματάρχες ένα μήνα πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές.Το 1972 παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα και ιδιώτευσε μέχρι και την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1974, στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, διορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών ενώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977, ανέλαβε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών.Είχε συγγράψει τα βιβλία: «Κρίσιμες ώρες» που αναφέρεται στο Κυπριακό μέχρι την επιβολή της χούντας, «Η μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού», «Αίγυπτος και εγγύς Ανατολή», «Στο Όριο των Καιρών» (με πρόλογο Σταύρου Ψυχάρη, για τον ρόλο του ως διευθυντής του Γραφείου του Βασιλιά) κ.α. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1984, σε ηλικία 69 ετών. Γιος του είναι ο πρέσβης Κωνσταντίνος Μπίτσος, ο οποίος διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών και διευθυντής του Ιδιαίτερου Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.
Γρηγόριος Χρυσοστόμου

Ο Γρηγόριος Χρυσοστόμου (1900-1950) ήταν Έλληνας πολιτικός και Νομικος ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από το 1948 έως το 1949 στην κυβέρνηση Σοφούλη. Επιπροσθέτως πρόεδρος των φιλελευθέρων για κάποια χρόνια . Υπήρξε μια τρομερή επιβλητική προσωπικότητα για την πολη της Αλεξανδρούπολης καθώς του ανήκε ενα από τα πιο ιστορικά κτήρια σε ολη την πόλη το οποίο κληρονόμησε η Ρούλα (Ζαφειρία) Παπαθανασίου ( η κορη του ) και τώρα βρίσκεται στην κατοχή των δυο παιδιών της Μαριας παπαθανασίου και Γεώργιου παπαθανασίου .

 Γεννήθηκε το 1900 στη Σαμοθράκη και πέθανε το 1950 στην Αλεξανδρούπολη. Ξεκίνησε από το νησί του για τον δρόμο που εκείνος ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει, την Νομική. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και εργαζόταν σκληρά για να καλύψει τα έξοδα των σπουδών του. Πολιτεύτηκε στον Έβρο και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων (την πρώτη φορά στα χρόνια του Ελευθερίου Βενιζέλου). Διατέλεσε υπουργός των Φιλελεύθερων και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Σε ηλικία 36 ετών παντρεύτηκε την Χρυσούλα Ζαφειριάδου ή Μάγγου και εγκαταστάθηκαν στην πρώην κατοικία του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη, ένα κτήριο νεογοτθικού - κλασικιστικού ρυθμού, προίκα της Χρυσούλας από τον παππού της, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Εκεί ο Γρηγόρης έζησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 59 ετών. Με τη Χρυσούλα απέκτησαν δύο παιδιά, το 1939 τη Ρούλα (Ζαφειρία) που το 1967 παντρεύτηκε τον Αλεξανδρουπολίτη πολιτικό μηχανικό Νίκο Παπαθανάση .
Χαφ Γουέι Τρι

Η Χαφ Γουέι Τρι (αγγλικά: Half Way Tree) είναι μια κωμόπολη της Τζαμάικα. Είναι η πρωτεύουσα της Ενορίας του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 18.139 κατοίκων (2001).

 Η Χαφ Γουέι Τρι βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα και νόιτια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βόρεια της Κίνγκστον. Η Χαφ Γουέι Τρι έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 18.139 κατοίκους.]]). Κατάλογος πόλεων της Τζαμάικα
Ακρινό Λάρισας

Το Ακρινό είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κυψελοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νέσσωνος, του δήμου Τεμπών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Στις τελευταίες απογραφές ο οικισμός έχει καταγραφεί χωρίς κατοίκους.

 Το Ακρινό είναι οικισμός στο ΑΚ. τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης και πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης, λίγο πριν την κοιλάδα των Τεμπών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΒΑ. της Λάρισας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κυψελοχωρίου του νομού Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Κυψελοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νέσσωνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Νέσσωνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τεμπών. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Μαριάμ

Η Μαριάμ ή αλλιώς Μαριάμ η προφήτισσα ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, κόρη του Αμράμ και της Ιωχαβέδ, μεγάλη αδελφή του Μωυσή και του Ααρών, σύζυγος του Ωρ και ανήκε στη φυλή Λευί.

 Μετά τη γέννηση του μικρότερου της αδελφού, Μωυσή, η μητέρα της Μαριάμ, θέλοντας να τον σώσει από τους Αιγύπτιους, τον έβαλε μέσα σε ένα καλάθι από πάπυρο και τον άφησε στον Νείλο. Η κόρη του Φαραώ βρήκε το βρέφος Μωυσή και αποφάσισε να τον υιοθετήσει και η Μαριάμ που παρακολουθούσε, πρότεινε στην πριγκίπισσα να της βρει μια Ισραηλίτισσα τροφό που να της προσέχει και το μωρό. Η πριγκίπισσα δέχτηκε και η Μαριάμ έφερε την Ιωχαβέδ, την μητέρα της. Μετά την διάβαση του Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα, η Μαριάμ πήρε ένα τύμπανο και οδήγησε τις γυναίκες σε χορό και δοξολογία για την σωτηρία τους. Κατά το δεύτερο χρόνο όταν η ισραηλινή κοινότητα είχε φτάσει στο Ασηρώθ, η Μαριάμ και ο Ααρών κατέκριναν τον Μωυσή επειδή είχε παντρευτεί μια γυναίκα από την Αιθιοπία. Ενδέχεται η στάση της Μαριάμ να ήταν χειρότερη από αυτή του αδελφού της και λόγω ζήλιας προς την γυναίκα αυτή αλλά και επειδή η Μαριάμ είχε τον τίτλο της προφήτισσας, κατείχε εξέχουσα θέση στον ισραηλινό λαό. Για τον λόγο αυτόν φοβήθηκε μήπως η γυναίκα του Μωυσή καταφέρει να την επισκιάσει σε ικανότητες και χαρίσματα. Επιπλέον, η συμπεριφορά της θεωρείται πιο εσφαλμένη από του Ααρών και από το γεγονός ότι η θέση της γυναίκας την εποχή εκείνη ήταν υποδεέστερη από αυτή του ανδρός και όφειλε να δείχνει τον ανάλογο σεβασμό. Τότε ο Ιαχβέ κάλεσε τα τρία αδέρφια στην Σκηνή του Μαρτυρίου και τιμώρησε τη Μαριάμ για τη συμπεριφορά της με λέπρα. Όμως μετά τα παρακάλια του Ααρών και τις προσευχές του Μωυσή, ο Γιαχβέ ξανάκανε την Μαριάμ καλά. Η Μαριάμ πέθανε και ενταφιάστηκε στην Κάδυς στο όρος Σιν, λίγο πριν τον θάνατο του μεσαίου της αδελφού Ααρών. Η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την μνήμη της στην Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα, μεταξύ 18-24 Δεκεμβρίου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Miriam (Biblical figure) στο Wikimedia Commons
Μαξίμ Καρλότ Κορμάν

Ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν (Maxime Carlot Korman, 26 Απριλίου 1941-) είναι γαλλόφωνος πολιτικός από το Βανουάτου, πρόεδρος της Βουλής και προσωρινός πρόεδρος το 2009. Υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας σχεδόν επί 5 χρόνια. Ήταν μέλος της Ένωσης των Μετριοπαθών Κομμάτων.

 Γεννήθηκε το 1941. Έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός έπειτα από τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Οι εκλογές εκείνες διενεργήθηκαν μετά το ρήγμα στον πυρήνα του κόμματος Vanua'aku Pati. Η πρώτη του πρωθυπουργική θητεία διήρκεσε από τις 16 Δεκεμβρίου του 1991 ως τις 21 Δεκεμβρίου του 1995. Από το 1993 ως το 1995 χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών. Μετά τις εκλογές του 1995 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο αντάρτης του δικού του κόμματος, Σερζ Βοχόρ. Δύο μήνες μετά, πέτυχε να ανατρέψει την κυβέρνηση Βοχόρ με πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο και να ανακτήσει τον έλεγχο του κόμματός του και την πρωθυπουργία. Η δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του Κορμάν ήταν βραχύβια, Ξεκίνησε στις 23 Φεβρουαρίου του 1996 και τερματίστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1996, έπειτα από πρόταση μομφής, που είχε αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησής του, με 27 υπέρ της πρότασης μομφής και 22 κατά. Τον διαδέχθηκε ο Βοχόρ και ο Κορμάν ποτέ δεν έγινε ξανά πρόεδρος του κόμματός του. Μετά το τέλος και της δεύτερης πρωθυπουργίας του, ο Κορμάν έφυγε από το κόμμα του και ίδρυσε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, του οποίου ηγείται. Το 2004, έπειτα από τις εκλογές του Ιουλίου, ο Κορμάν έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, για να αντικατασταθεί έναν μήνα αργότερα, όταν ορκίστηκε η κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Για ένα διάστημα ήταν υπουργός για Υποδομές και τις Υπηρεσίες Δημόσιας Ωφέλειας. Αντικασταστάθηκε από τον Έντουαρντ Ναταπέι τον Ιούλιο του 2005. Ο Κορμάν και το Ρεπουμπλικανικό του Κόμμα παρέμειναν στον κυβερνώντα συνασπισμό. Ο ίδιος έγινε υπουργός για τη Γη. Τον Ιούλιο του 2007 κατηγορήθηκε μαζί με το γιο του για διαφθορά, αναφορικά με συμφωνίες για αγοραπωλησία γης, κάτι που ο πολιτικός διέψευσε κατηγορηματικά.Μετά τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2008, ο Κορμάν ήταν υποψήφιος για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Ωστόσο, στην ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, που έλαβε χώρα στις 22 Σεπτεμβρίου, ηττήθηκε από το Ναταπέι, με 27 ψήφους έναντι 25. Στις 19 Ιουνίου του 2009 εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου μετά την αποπομπή του προκατόχου του με πρόταση μομφής. Όταν έληξε η θητεία του προέδρου Καλκότ Ματασκελέκελε στις 16 Αυγούστου του 2009 έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος, ως τις 2 Σεπτεμβρίου του 2009, οπότε εξελέγη και ανέλαβε ο νέος πρόεδρος, Ιόλου Άμπιλ. Τον Ιανουάριο του 2010 παραιτήθηκε από το αξίωμα του προέδρου της βουλής, προτού συζητηθεί πρόταση μομφής εναντίον του και αντικαταστάτης του εξελέγη ο Τζορτζ Γουέλς..
Νικολάας φαν Άικ

Ο Νικολάας φαν Άικ (φλαμανδικά: Nicolaas van Eyck I ή Nicolaas van Eijck (I) (1617, Αμβέρσα – 1679, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων, εφίππων, σκηνών μάχης και πορτρέτων.

 Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1617 στην Αμβέρσα, όπου και διατέλεσε μαθητής του σημαντικού ζωγράφου ρωπογραφιών και ιστορικών θεμάτων Τέοντοορ Ρομπάουτς, υπό τον οποίο άρχισε να σπουδάζει το 1632. Ήταν λοχαγός της "schutterij" (σχούτεραϊ, πολιτοφυλακή) και πιθανόν αυτός να ήταν ο λόγος που ζωγράφιζε στρατιωτικές σκηνές. Ήταν φίλοι με τον ζωγράφο ανθέων Γιαν Φίλιπ φαν Τίλεν, με τον οποίο μαθήτευσαν μαζί στον Ρομπάουτς. Ο φαν Άικ έγινε νονός τουλάχιστον ενός από τα εννέα παιδιά του φαν Τίλεν.Ήταν ο δάσκαλος του Πίτερ Χόφμαν. Οι γιοί του, Νικολάας ΙΙ και Γιαν Κάρελ φαν Άικ έγιναν επίσης ζωγράφοι. Ο Γιαν Κάρελ μαθήτευσε στον Εράσμους Κουελλίνους και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στην Ιταλία. Είναι γνωστός για τα τοπία του με στρατιώτες και καβαλάρηδες. Ένας πίνακάς του που κινεί την περιέργεια είναι η Σκηνή μιας εξέγερσης (Hospitalfield Arts), που απεικονίζει εξέγερση σε κάποια πόλη. Δείχνει μια ομάδα ενόπλων που πυροβολούν το άοπλο, ατάραχο πλήθος. Το εμπρός τμήμα του πλήθους που δέχεται τα πυρά αποτελείται από τρεις άνδρες που έχουν την πλάτη τους γυρισμένη στους ενόπλους.Ζωγράφισε επίσης ρωμπογραφίες εν είδει πορτρέτου, όπως το Πορτρέτο άνδρα που πίνει (πωλήθηκε σε δημοπρασία του οίκου Van Ham). Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nicolaas van Eyck στο Wikimedia Commons
Ερρίκος του Μπάρμπυ

Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (29 Σεπτεμβρίου 1657 - 16 Φεβρουαρίου 1728) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βάισενφελς και κόμης του Μπάρμπυ (1680-1728).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Νυμφεύτηκε το 1686 με την Ελισάβετ-Αλμπερτίνα των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντάσαου και είχε τέκνα: Φρειδερίκος-Ερρίκος 1692, 1711, διάδοχος, απεβίωσε 19 ετών. Γεώργιος-Αλβέρτος 1695-1739, κόμης του Μπάρμπυ. Ερριέττα-Μαρία 1697-1719, απεβίωσε 22 ετών. Ιωάννης-Αύγουστος 1687-1688, Ιωάννης-Αύγουστος 1689, δίδυμοι γιοί θνησιγενείς 1690, θνησιγενή κόρη 1706. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.
Εθνόσημο της Κούβας

Το Εθνόσημο της Κούβας είναι το επίσημο σύμβολο της Κούβας. Αποτελείται από έναν θυρεό που καλύπτεται από έναν Φρυγικό σκούφο, σύμβολο ελευθερίας, με ένα αστέρι, που εκπροσωπεί την ανεξαρτησία. Όλα τα στοιχεία στηρίζονται από ένα κλαδί βελανιδιάς (σύμβολο της δύναμης του έθνους) στη μία πλευρά και ένα στεφάνι από δάφνη , σύμβολο δόξας και τιμής, στην άλλη. Το εθνόσημο αποτελεί δημιούργημα του Μιγκέλ Τέουρμπε Τολόν και υιοθετήθηκε στις 24 Απριλίου 1906.

 Το έμβλημα διαιρείται σε τρία μέρη. Ο θυρεός αποτελεί το κεντρικό. Στο εθνόσημο υπάρχουν επίσης ένα κλειδί σε μια γαλάζια θάλασσα ανάμεσα σε βράχους, σύμβολο της γεωγραφικής θέσης της Κούβας, ως το κομβικό σημείο του Κόλπου του Μεξικού, με έναν λαμπρό ανατέλλοντα ήλιο για φόντο, που αντιπροσωπεύει την ανατέλλουσα δημοκρατία. Στα αριστερά οι κάθετες λωρίδες συμβολίζουν τις τρεις περιοχές στις οποίες διαιρείται η χώρα: Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Κούβα. Στα δεξιά υπάρχει ένα ορεινό τοπίο, πράσινη βλάστηση και ένας βασιλικός φοίνικας, το εθνικό δέντρο της Κούβας, που συμβολίζει την πλούσια γη του νησιού. Τα σύμβολα αυτά φαίνεται να αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα: Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφότητα. http://www.cubaflags.com/ - Εθνόσημο της Κούβας.
Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι (αζερικά: Füzuli Beynəlxalq Hava Limanı‎) είναι αεροδρόμιο στην πόλη Φουζούλι του Αζερμπαϊτζάν. Πρόκειται για ένα από τα επτά διεθνή αεροδρόμια της χώρας. Το αεροδρόμιο χτίστηκε πάνω σε ένα αεροδρόμιο που είχε ήταν εγκαταλελειμμένο επί σχεδόν 30 χρόνια και ήταν περιτριγυρισμένο από πρώην ναρκοπέδια. Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι κατασκευάστηκε με κόστος 75 εκατομμύρια μανάτ (ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 44 εκατομμύρια δολάρια).

 Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η πόλη Φουζούλι είχε περίπου 17.000 κατοίκους. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ, στις 24 Αυγούστου 1993, οι Ένοπλες Δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από το Φουζούλι. Ο οικισμός τότε μετατράπηκε σε πόλη-φάντασμα λίγο πριν από την κατάληψή του από τις ένοπλες δυνάμεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ και της Αρμενίας. Είκοσι οκτώ χρόνια αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου 2020, το Φουζούλι ανακαταλήφθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν και, στη συνέχεια, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν ξεκίνησε μια διαδικασία εκκαθάρισης της πόλης και των γύρω περιοχών από τις νάρκες ξηράς.Στις 26 Νοεμβρίου 2020, το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Υψηλών Τεχνολογιών του Αζερμπαϊτζάν ανέφερε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) είχε αποδεχθεί την έκκληση της Κρατικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας να συμπεριλάβει έξι αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένου και του αεροδρομίου του Φουζούλι, στον κατάλογό του κωδικών διεθνών αεροδρομίων. Τον Ιανουάριο του 2021, ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ εξέδωσε διάταγμα για την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου στο Φουζούλι. Στις 14 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης της λειτουργίας του μελλοντικού αεροδρομίου. Στο έργο της κατασκευής του αεροδρομίου συμμετείχαν εταιρείες οι οποίες έχουν έδρα την Τουρκία. Ο ολοκληρωμένος αεροδιάδρομος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 5 Σεπτεμβρίου 2021, όταν ένα αεροσκάφος Airbus A340-500 που εκμεταλλεύονταν οι Αζερικές Αερογραμμές και ένα εμπορικό αεροσκάφος Boeing 747-400 της Silk Way Airlines, προσγειώθηκαν στο νέο αεροδρόμιο.Αναφέρεται ότι ο χώρος στάθμευσης αεροσκαφών του αεροδρομίου καλύπτει μια έκταση 60.000 τ.μ., επιτρέποντας τη στάθμευση έως και οκτώ αεροσκαφών. Ο αεροδιάδρομος έχει μήκος 3.000 μέτρα και πλάτος 60 μέτρα. Ο τερματικός σταθμός του αεροδρομίου έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί 200 επιβάτες την ώρα.Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021 από τους προέδρους του Αζερμπαϊτζάν (Ιλχάμ Αλίεφ) και της Τουρκίας (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν). Βίντεο από το αεροδρόμιο του Φουζούλι
1661 Γκρανούλε

Ο 1661 Γκρανούλε (1661 Granule) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,848. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος του Γκρανούλε εκτιμάται σε 14 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Γκρανούλε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ως 31 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ραμόν Γκράου

Ο δρ Ραμόν Γκράου Σαν Μαρτίν (Ramón Grau San Martin, 13 Σεπτεμβρίου 1881 - 28 Ιουλίου 1969) ήταν Κουβανός γιατρός και ο 7ος και 15ος πρόεδρος της Κούβας με θητείες από το 1933 έως το 1934 και από το 1944 έως το 1948 αντίστοιχα.

 Γεννήθηκε στη Λα Πάλμα, Πινάρ ντελ Ρίο, στην Κούβα. Ο πατέρας του ήταν ένας πλούσιος καπνοπαραγωγός, ήθελα να ακολουθήσει τα βήματά του, όμως ο νεαρός Ραμόν ήθελε να σπουδάσει ιατρική. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, από όπου αποφοίτησε το 1908 με διδακτορικό στην ιατρική. Στη συνέχεια έζησε ένα διάστημα στην Ευρώπη για να επεκτείνει τις γνώσεις του και επέστρεψε στην Κούβα το 1921, όπου έγινε καθηγητής φυσιολογία στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Στη δεκαετία του 1920 ενεπλάκη στις διαμαρτυρίες των φοιτητών ενάντια στον τότε πρόεδρο Χεράρδο Ματσάδο και το 1931 φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκισή του εξορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αν και αρχικά ασκούσε τα καθήκοντά του, τελικά τέθηκε στο περιθώριο από το στρατηγό Φουλχένσιο Μπατίστα, απομάκρυνε το στρατιωτικό στοιχείο από το πραξικόπημά του και έγινε «ντε φάκτο» ηγέτης της Κούβας στο παρασκήνιο. Ο Μπατίστα ανάγκασε τον Γκράου να παραιτηθεί το 1934. Την ίδια χρονιά ο Γκράου ίδρυσε το πολιτικό κόμμα, Παρτίδο Αουτέντικο. Η ανιψιά του, Πόλα Γκράου Αλσίνα (1915-2000), ανάλαβε το ρόλο της Πρώτης κυρίας της Κούβας κατά τη διάρκεια της θητείας του. Ο Γκράου έπαιξε σημαντικό ρόλο στη θέσπιση του συντάγματος της χώρας το 1940 . Για μεγάλος μέρος της διαδικασίας υπήρξε πρόεδρος της συνέλευσης (ακόμη και όταν ο συνασπισμός του πέρασε στη μειοψηφία μετά τη διάσποαση των κομμάτων που τον σχημάτιζαν). Τελικά αντικαταστάθηκε από τον Κάρλος Μάρκες Στέρλινγκ. Το 1940 ο Γκράου ήταν υποψήφιος για την προεδρία αλλά έχασε από τον Φουλχένσιο Μπατίστα. Με βάση τους περισσότερους αντικειμενικούς παρατηρητές, οι εκλογές του 1940 ήταν δίκαιες. Το 1944 ο Γκράου κέρδισε τις εκλογές και η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 1948. Παρά τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητάς του το 1933, κατηγορίες για διαφθορά αμαύρωσαν την εικόνα του, και ένας μεγάλος αριθμός Κουβανών πολιτών έχασε την εμπιστοσύνη του σε αυτόν. Μετά την παράδοση της προεδρίας στον προστατευόμενό του, Κάρλος Πρίο Σοκαρράς, το 1948, ο Γκράου ουσιαστικά απομακρύνθηκε από τη δημόσια ζωή της χώρας. Επανεμφανίστηκε το 1952 προκειμένου να εναντιωθεί στο πραξικόπημα του Μπατίστα. Ήταν υποψήφιος στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1954 και του 1958 για την προεδρία της χώρας, οι οποίες οργανώθηκαν από τον Φουλχένσιο Μπατίστα αλλά παραιτήθηκε και τις δύο φορές μία ημέρα πριν τις εκλογές, ισχυριζόμενος κυβερνητική πλεκτάνη. Μετά την Κουβανική Επανάσταση και την άνοδο του Φιδέλ Κάστρο το 1959, ο Γκράου αποσύρθηκε στην οικία του στην Αβάνα, όπου και πέθανε στις 28 Ιουλίου του 1969. Otero, Juan Joaquin (1954). Libro De Cuba, Una Enciclopedia Ilustrada Que Abarca Las Artes, Las Letras, Las Ciencias, La Economia, La Politica, La Historia, La Docencia, Y ElProgreso General De La Nacion Cubana - Edicion Conmemorative del Cincuentenario de la Republica de Cuba, 1902-1952. (ισπανικά) Argote-Freyre, Frank. Fulgencio Batista: Volume 1, From Revolutionary to Strongman. Rutgers University Press, Rutgers, New Jersey. ISBN 0-8135-3701-0. 2006.
Κόκκινα βέλη

Τα Κόκκινα βέλη (αγγλικά: Red Arrows ή Royal Air Force Aerobatic Team) είναι ένα ακροβατικό αεροπορικό σμήνος της Βασιλικής Βρετανικής αεροπορίας (RAF). Δημιουργήθηκε το 1964 από την συγχώνευση πολλών ανεπίσημων ακροβατικών ομάδων της RAF. Το "σήμα κατατεθέν" τους είναι το κόλπο που ονομάζουν Διαμάντι. Έχουν φτάσει να κάνουν επιδείξεις παγκοσμίως σε περισσότερες από πενήντα χώρες ενώ θεωρούνται οι πιο δημοφιλής και επιδέξιοι μαζί με τους Blue Angels.

 Από το 1966 και μετά η Red Arrows είναι εννεαμελές πλήρωμα. Ο πιλότος θα πρέπει να έχει συμμετάσχει σε τουλάχιστον ένα κύκλο αποστολών στην πρώτη γραμμή της μάχης με ένα πολεμικό αεροπλάνο, ενός εκ των Tornado, Harrier ή Jaguar, να έχει βαθμολογηθεί με βαθμό άνω του μετρίου και να έχει περισσότερες από 1500 ώρες πτήσεις. Ακόμα και αν πληροί τα κριτήρια αυτά, θα είναι δύσκολο να επιλεγεί κάποιος, καθώς κάθε χρόνο υπάρχουν περίπου σαράντα αιτήσεις. Ο πιλότος μένει στην ομάδα για τρία χρόνια. Η ομάδα δεν έχει αναπληρωματικό πιλότο και αν κάποιος δεν μπορεί να πετάξει, η επίδειξη γίνεται με οκτώ πιλότους. Επικεφαλής της ομάδας αυτή την σεζόν είναι ο ελληνικής καταγωγής βρετανός επισμηναγός Ντίκι Πατούνας. Το αεροπλάνο των επιδείξεων είναι τύπου BAE Hawk. Χαρακτηριστικά: Κινητήρας: 1 Rolls-Royce/Turbomeca Adour turbofan ανοιγμα φτερών: 9.39 μ μήκος: 11.85 μ ύψος: 4.0 μ ταχύτητα (σε επιπεδο θαλάσσης): περίπου 1000χλμ/ω μέγιστος ύψος: 40,000 πόδια (15.900 μ) βαρός (χωρίς φορτίο): 3.630 κιλά μέγιστο βάρος: 8.330 κιλά Τα κόκκινα βέλη ως τώρα έχουν κάνει περίπου 4000 επιδείξεις σε 52 χώρες. Η επίδειξη έχει διάρκεια 22 λεπτά και περιλαμβάνει συνολικά 23 φιγούρες. Οι πιο γνωστές φιγούρες είναι το διαμάντι και η καρδιά που περνάει από μέσα της ένα βέλος. Στην Ελλάδα ως τώρα έχουν κάνει δύο επιδείξεις και οι δυο στο Φλοίσβο του Π. Φαλήρου. Η πρώτη έγινε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2005 και ήταν για τον εορτασμό του προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ, στα πλαίσια της διοργάνωσης Αρχάγγελος 2005, ενώ η δεύτερη έγινε την 1 Ιουνίου του 2006. Στις 23 Μαρτίου 2010, κατά τη διάρκεια επίδειξης λίγο έξω από το αεροδρόμιο Καστελίου, στο Ηράκλειο Κρήτης, ένα από BAE Hawk του ακροβατικού σμήνους συνετρίβη, χωρίς όμως θύματα. Επίσημη σελίδα
Πατρινόραμα

Το Πατρινόραμα είναι ένα πανελλαδικό́ περιοδικό́ ποικίλης ύλης με έδρα την πόλη της Πάτρας. Η πρώτη του έκδοση πραγματοποιήθηκε το 1992, και έπειτα από διακοπή πολλών ετών, επανακυκλοφόρησε το 2020.

 Το περιοδικό Πατρινόραμα δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συγκεκριμένα το 1992 στην Πάτρα από τον τότε εκπαιδευτικό Παπαβασιλείου Θεόδωρο. Όραμα του ήταν η ίδρυση ενός περιοδικού που θα διέφερε σε ύφος και αισθητική από τα υπόλοιπα περιοδικά της περιόδου εκείνης. Το Πατρινόραμα ξεκίνησε να κυκλοφορεί μια φορά το μήνα, καθιστώντας το, το μοναδικό μηνιαίο περιοδικό της Πάτρας. Η θεματολογία του κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα γύρω από την πολιτική, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία αλλά και γενικότερα ζητήματα της επικαιρότητας. Στο πρώτο τεύχος φιλοξένησε μία αποκλειστική συνέντευξη του καλλιτέχνη Γιώργου Νταλάρα, με τίτλο «Φοβάμαι για την Ελλάδα».Το περιοδικό δεν περιορίστηκε μόνο σε θέματα και ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας αλλά καταφέρνει να αποσπάσει συνεντεύξεις από σημαντικά πρόσωπα, με πανελλήνιο βεληνεκές. Παράλληλα, το περιοδικό Πατρινόραμα διοργάνωνε σημαντικές δισκοπαρουσιάσεις στην Πάτρα στο δισκοπωλείο «Musical» του Φώτη Φωκά (Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Νταλάρας, Πέτρος Γαϊτάνος κ.α.), καθώς επίσης εκδηλώσεις και συναυλίες, ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τη φήμη του, σε ολόκληρη τη χώρα. Επιπλέον, το 1993 ανέλαβε την παραγωγή του προσωπικού δίσκου με τίτλο «Μόνο σε σένα» του εμβληματικού πατρινού καλλιτέχνη Τάσου Μαραγκού, δημιουργού του τραγουδιού «Πατρινό Καρναβάλι για πάντα». Το 2020 το Πατρινόραμα άρχισε να επανεκδίδεται ξανά από την εταιρεία “Οne step” στην Πάτρα με διευθυντή τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Ρηγόπουλο, που ήταν συντάκτης του περιοδικού κατά την πρώτη περίοδο κυκλοφορίας του. Το τεύχος του Δεκεμβρίου του 2020 ήταν το τελευταίο που κυκλοφόρησε μόνο στην περιφέρεια της Πάτρας και της Αχαΐας, καθώς από το τεύχος του Μαρτίου του 2021, η κυκλοφορία του περιοδικού ξεκίνησε να είναι πανελλαδική και να διατίθεται στα περίπτερα, μέσω του Πρακτορείου Διανομής Τύπου «Άργος». Επίσημος ιστότοπος
Βανέσα Χέσλερ

Η Βανέσα Χέσλερ (Vanessa Hessler, 21 Ιανουαρίου 1988) είναι Ιταλίδα ηθοποιός και φωτομοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της στο μόντελινγκ σε ηλικία 15 ετών και έχει εμφανιστεί σε αναρίθμητες φωτογραφίσεις κυρίως σε Γερμανία και Ιταλία.

 Η Βανέσα γεννήθηκε στην Ρώμη στις 21 Ιανουαρίου 1988 από μητέρα Ιταλίδα και πατέρα Αμερικανό. Έζησε στη Ρώμη μέχρι τα 8 της χρόνια και μετά μετακόμισε στην Ουάσιγκτον όπου ο πατέρας της εργάζονταν σαν ανταποκριτής σε Ιταλικές εφημερίδες. Επέστρεψε στην Ιταλία το 2002 και άρχισε να εργάζεται σαν μοντέλο. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε επιδείξεις μόδας, περιοδικά, διαφημίσεις και στην τηλεόραση. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό χάρη στη διαφήμιση της «Alice», μιας εταιρείας παροχής υπηρεσιών ευρυζωνικού ίντερνετ, θυγατρικής της Telecom Italia. To 2005 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με την κωμωδία Natale a Miami. Η επόμενη ταινία της είναι το Astérix aux Jeux Olympiques (2008) όπου θα υποδυθεί το ρόλο της πριγκίπισσας Ειρήνης, δίπλα στους Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Κλοβίς Κορνιγιάκ και Αλέν Ντελόν. Αυτή την εποχή ζει ανάμεσα σε Ρώμη και Ουάσιγκτον και είναι το κεντρικό πρόσωπο στις διαφημιστικές καμπάνιες εταιρειών όπως Baby Star, Nara Camicie και Gilli. Στο παρελθόν είχε εμφανιστεί στις καμπάνιες εταιρειών όπως οι Calvin Klein, Giorgio Armani, L'Oréal και Ferrero.Η Βανέσα Χέλσερ πρωταγωνίστησε το 2011 ως Ορορα στην ταινια Cenerentola. Η Βανέσα στην IMDb Επίσημη Ιστοσελίδα
Κέμνιτς

Το Κέμνιτς (Γερμανικά: [ˈkɛmnɪts]), γνωστό από το 1953 έως το 1990 ως Καρλ-Μαρξ-Στατ, είναι η τρίτη μεγαλύτερη ως προς τον πληθυσμό πόλη του Ελεύθερου Κρατιδίου της Σαξονίας, στη Γερμανία. Το Κέμνιτς είναι ανεξάρτητη πόλη, η οποία δεν υπάγεται διοικητικά, ούτε διαθέτει κάποια έδρα στο Landesdirektion Sachsen. Ευρισκόμενο επί των βόρειων προπόδων των Όρεων Μεταλλεύματος, αποτελεί μέρος της Μητροπολιτικής Περιοχής Κεντρικής Γερμανίας. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην τομέα των υπηρεσιών και την μεταποιητική βιομηχανία. Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κέμνιτς διαθέτει, περίπου, 10.000 φοιτητές.

 Οικίες μιας πρώτης σλαβικής φυλής βρέθηκαν στη θέση αποκαλούμενη Κέμνιτς (γερμανικά: Chemnitz, Άνω Σορβικά: Kamjenica). Το 1143 υπήρχε ένα μοναστήρι στη θέση όπου τώρα βρίσκεται η πόλη. Το 1307 η πόλη έγινε υποτελής («subordinat») στο νομό Mάισεν (που ήταν ο προκάτοχος του σαξονικού κράτους). Στους μεσαιωνικούς χρόνους το Κέμνιτς έγινε κέντρο κλωστοϋφαντουργικής παραγωγής και εμπορίου. Άνω του ενός τρίτου του πληθυσμού απασχολούνταν στην κλωστοϋφαντουργική παραγωγή, γεγονός που συνεχίστηκε με τη βιομηχανική επανάσταση: τα εργοστάσια καθιερώθηκαν, και μέχρι τις αρχές του 19ο αιώνα το Κέμνιτς είχε γίνει βιομηχανικό κέντρο (μερικές φορές αποκαλούμενο «σαξονικό Μάντσεστερ»). Το 1913 η πόλη είχε έναν πληθυσμό της τάξης των 320.000 και είναι μια από πολύ λίγες πόλεις που ήταν μεγαλύτερες εκείνη την περίοδο από ότι είναι σήμερα. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη βομβαρδίστηκε βαριά και σχεδόν εξ ολοκλήρου καταστράφηκε. Η ανατολικογερμανική κυβέρνηση αποφάσισε να μετατρέψει το Κέμνιτς σε πρότυπη σοσιαλιστική πόλη, λίγα από τα προπολεμικά κτήρια αποκαταστάθηκαν. Το 1953 η πόλη μετονομάστηκε σε Karl-Μarx-Stadt (Πόλη Καρλ Μαρξ). Επέστρεψε στο αρχικό όνομα Κέμνιτς στις 21 Ιουνίου 1990, μετά από δημοψήφισμα. Official website Photos tagged with «Chemnitz» on Flickr
Καρίνος

Ο Μάρκος Αυρήλιος Καρίνος Αύγουστος (257 - 285, λατ. MARCVS AVRELIVS CARINVS AVGVSTVS), γνωστός απλά ως Καρίνος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 282 ως το 285 και ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Κάρου. Έγινε Καίσαρας και τοποθετήθηκε συναυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ταυτόχρονα με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο. Επίσημα στοιχεία για το χαρακτήρα και την καριέρα του μας έχουν περιέλθει αλλοιωμένα από την προπαγάνδα του νικηφόρου αντιπάλου του, του Διοκλητιανού.

 Πολέμησε με επιτυχία εναντίον της γερμανικής φυλής των Κουάδων , αλλά σύντομα άφησε το μέτωπο βόρεια του Ρήνου στις λεγεώνες του και επέστρεψε στη Ρώμη. Όλες οι πηγές, ανεξαιρέτως, τον δαιμονοποιούν λέγοντας πως παρέδωσε τον εαυτό του σε κάθε λογής ακολασία και κατάχρηση. Είναι σίγουρο ότι γιόρτασε τα ετήσια Ρωμαία (Ludi Romani) με απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια. Μετά τον θάνατο του Κάρου, ο στρατός στην Ανατολή απαίτησε να επιστρέψει πίσω στην Ευρώπη και ο Νουμεριανός, ο μικρότερος αδελφός του, αναγκάστηκε να ενδώσει. Ύστερα από μια στάση στη Χαλκηδόνα, ο Νουμεριανός βρέθηκε νεκρός και ο διοικητής των σωματοφυλάκων Διοκλητιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα, υποστηρίζοντας ότι ο Νουμεριανός είχε δολοφονηθεί. Ο Καρίνος εγκατέλειψε τη Ρώμη αμέσως και κινήθηκε ανατολικά για να αντιμετωπίσει τον Διοκλητιανό. Καθ' οδόν, και συγκεκριμένα στην Παννονία, νίκησε τον σφετεριστή Σαβίνο Ιουλιανό και, στη συνέχεια, συνάντησε τον στρατό του Διοκλητιανού στη Μοισία. Αρχικά, ο Καρίνος νίκησε σε μερικές αψιμαχίες αλλά σκοτώθηκε στη μάχη του Ποταμού Μάργου (Μοράβα). Κατά μια πηγή, η νίκη έκλινε προς την πλευρά του αλλά τον δολοφόνησε ένας από τους χιλιάρχους του, του οποίου τη γυναίκα ο Καρίνος είχε αποπλανήσει. Σύμφωνα με άλλους, η μάχη ήταν καθαρή νίκη του Διοκλητιανού, αφού οι στρατιώτες του Καρίνου τον εγκατέλειψαν. Η υπόθεση αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται, καθώς ο Διοκλητιανός κράτησε την Πραιτωριανή Φρουρά του αντιπάλου του στην υπηρεσία του. Ο Καρίνος έχει τη φήμη ενός από τους χειρότερους αυτοκράτορες. Η δυσφήμισή του οφείλεται πιθανότατα και στον ίδιο τον Διοκλητιανό. Για παράδειγμα, η Historia Augusta παρουσιάζει τον Καρίνο να παντρεύεται εννέα φορές ξεχνώντας όμως να αναφέρει την μοναδική πραγματική του γυναίκα, την Μάγκνια Ουρμπίκα, με την οποία απέκτησε τον μοναδικό του γιό τον, Μάρκο Αυρήλιο Νιγρινιανό. Μετά τον θάνατό του, η μνήμη του καταδικάστηκε και τα ονόματα αυτού και της συζύγου του σβήστηκαν από κάθε μνημείο. Τον ίδιο χρόνο η γυναίκα και ο γιος του σφάχτηκαν από τον Διοκλητανό. Ανώνυμος, Epitome de Caesaribus Ευτρόπιος (ιστορικός), Breviarium ab urbe condita Ζωναράς Ιωάννης, Επιτομή Ιστοριών, Ι.Ζωναράς: Από τον Αλεξάνδρο Σεβήρο στον Διοκλητιανό, 222–284 Aurelius Victor Historia Augusta, Η ζωή του Κάρου, του Καρίνου και του Νουμεριανού Αμβρόσιος Ιωαννίδης , Ρωμαίοι Αυτοκράτορες (Καρίνος)
Τσίτσαν Στάνκοβιτς

Ο Τσίτσαν Στάνκοβιτς (γερμανικά: Cican Stanković, σερβικά κυριλλικά: Цицан Станковић, προφέρεται: [tsǐːtsan stǎːŋkoʋitɕ]) (γενν. 4 Νοεμβρίου 1992) είναι Αυστριακός, σερβικής καταγωγής, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την ΑΕΚ Αθηνών.

 Ο Στάνκοβις προήχθη στην πρώτη ομάδα της ΣΒ Χορν το 2010 και εντάχθηκε στην ΣΦ Γκρέντιγκ το 2013. Μετακόμισε στην αυστριακή υπερδύναμη ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ το 2015. Στις 31 Μαΐου 2021, η ΑΕΚ κατέληξε σε συμφωνία με τη Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ για την αγορά του Στάνκοβιτς, με κόστος μεταγραφής αξίας 1.100.000 ευρώ, με τον παίκτη να υπογράφει τετραετές συμβόλαιο. Η ΑΕΚ ανακοίνωσε τον Στάνκοβιτς την επόμενη ημέρα. Ο Στάνκοβιτς έχει αγωνιστεί 3 φορές στην Εθνική Αυστρίας U21.Ο Στάνκοβιτς έκανε το ντεμπούτο του για την Eθνική Αυστρίας ανδρών στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, σε αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 εναντίον της Λετονίας, όπου αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα. (Αγγλικά) Προφίλ Τσίτσαν Στάνκοβιτς στο Soccerway Τσίτσαν Στάνκοβιτς στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com
Μπεν Ουάλας

Ο Ρόμπερτ Μπεν Λόμπαν Ουάλας (αγγλικά: Robert Ben Lobban Wallace, 15 Μαΐου 1970) είναι Βρετανός πολιτικός και πρώην στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως Υπουργός Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Αύγουστο του 2023, θέση στην οποία υπηρέτησε υπό την Κυβέρνηση Τζόνσον (2019–2022), υπό την Κυβέρνηση Τρας (Σεπτέμβριος–Οκτώβριος 2022), και υπό την Κυβέρνηση Σούνακ (2022–2023).Είναι βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλέιου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Γουάιρ εντ Πρέστον Νορθ από τον Μάιο του 2005.Υπό την Κυβέρνηση Μέι, υπηρέτησε ως Υφυπουργός αρμόδιος για ζητήματα Ασφαλείας και Οικονομικού Εγκλήματος, από το 2016 έως το 2019, και υπό την Κυβέρνηση Κάμερον, υπηρέτησε ως Υφυπουργός για τη Βόρεια Ιρλανδία από το 2015 έως το 2016. Έχει υπηρετήσε επίσης, ως βουλευτής του Σκωτικού Κοινοβουλίου για την περιφέρεια της Βορειοανατολικής Σκωτίας (Άμπερντιν και Άμπερντινσαϊρ) από το 1999 έως το 2003.

 Ο Μπεν Ουάλας, γεννήθηκε τον Μάιο του 1970 στο Φάρνμπορο του Λονδίνου και μεγάλωσε στο Σόμερσετ της Αγγλίας. Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο του "Millfield School" στο Σόμερσετ, εισήχθη στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Σάντχερστ από την οποία αποφόιτησε πτυχιούχος τον Ιούνιο του 1991, με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού στη Σκωτική Φρουρά. Κατά τη στρατιωτική του καριέρα, υπηρέτησε στη Γερμανία, την Κύπρο, το Μπελίζ και στη Βόρεια Ιρλανδία.Ο Μπεν Ουάλας, ήταν ένα από τα μέλη του Βρετανικού Στρατού, που στάλθηκαν στο Παρίσι ύστερα από τον θάνατο της Νταϊάνα, πριγκίπισσας της Ουαλίας να μεταφέρουν τη σωρό της πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1998, αφυπηρέτησε από τις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Ύστερα από την αφυπηρέτησή του από τις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις, μπήκε στην πολιτική ως μέλος του Συντηρητικού Κόμματος. Από το 1999 έως το 2003, υπηρέτησε στο Σκωτικό Κοινοβούλιο. Από το 2005, είναι μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Προσωπική ζωή Ο Ουάλας, είναι παντρεμένος με την επιστημονική ερευνήτρια Λίζα Κουκ από το 2001, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο γιους και μία κόρη. Διαμένουν αμφότερα στο Λάνκασαϊρ και στο Λονδίνο.
Skeptics Apocalypse

Skeptics Apocalypse είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αμερικάνικου speed metal συγκροτήματος Agent Steel, το οποίο κυκλοφόρησε το Ιούνιο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Combat Records στην Βόρεια Αμερική και της Roadrunner Records στην Ευρώπη.

 Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στο Λος Άντζελες από τον Δεκέμβριο του 1984 ως τον Φεβρουάριο του 1985 με παραγωγό τον Τζέι Τζόουνς.Η ανταπόκριση προς τον δίσκο υπήρξε ιδιαίτερα θετική, με τον εκδότη του περιοδικού Metal Forces, Μπέρναρντ Ντο, να το χαρακτηρίζει ως ένα από τα αγαπημένα του άλμπουμ για εκείνη τη χρονιά, ενώ οι αναγνώστες του περιοδικού ψήφισαν τον τραγουδιστή Τζον Σιρίς ως τον τέταρτο καλύτερο τραγουδιστή του 1985. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο κιθαρίστας Κερτ Κίλφελτ αποχώρησε για να δημιουργήσει τους Holy Terror, δίνοντας την θέση του στον Μπέρνι Βερσέι.Το κομμάτι "Back to Reign" επανηχογραφήθηκε με νέους στίχους από τους Holy Terror και μετονομάστηκε σε "Debt of Pain" για το άλμπουμ "Mind Wars" του 1988.Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε στην Μεγάλη Βρετανία με τους Raven, πριν αποχωρήσει και ο Τζορτζ Ρομπ, δίνοντας την θέση του στον Μάικλ Ζάπουτιλ. Οι Agent Steel ηχογράφησαν το ΕΡ "Mad Locust Rising" τον Οκτώβριο του 1985 στα Indigo Ranch Studios του Μαλιμπού, στο οποίο συμπεριλήφθηκε η διασκευή στο "The Ripper" των Judas Priest.Το συγκρότημα έπαιξε στο φεστιβάλ "Aardschok Dag" της Ολλανδίας και περιόδευσε στην Ευρώπη μαζί με τους Overkill και τους Anthrax στην περιοδεία "Speed Metal attack", τον Μάιο του 1986. Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Skeptics Apocalypse" είχε την εξής μορφή: Τζον Σιρίς - φωνητικά Χουάν Γκαρσία - κιθάρα Κερτ Κίλφελτ - κιθάρα Τζορτζ Ρομπ - μπάσο Τσακ Πρόφους - τύμπανα Skeptics Apocalypse - Agent Steel | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Agent Steel - Skeptics Apocalypse - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Agent Steel - Biography - Metal Storm
Δήμος Νέας Κούταλης

Ο Δήμος Νέας Κούταλης ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου από το 1999 ως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας και καταλάμβανε το νότιο τμήμα του νησιού. Είχε πληθυσμό 2.880 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και έκταση 75.745 στρέμματα. Το 2011 εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου, και από τότε αποτελεί Δημοτική Ενότητα.

 Ο Δήμος Νέας Κούταλης ιδρύθηκε το 1999, με έδρα τον Κοντιά και με όνομα της "Νέας Κούταλης", που ήταν ο δεύτερος μεγάλος οικισμός του. Μοναδικός δήμαρχος του δήμου διετέλεσε ο Δημήτρης Βουλγαράκης, ο οποίος το 2006 εξελέγη για τρίτη συνεχόμενη θητεία. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ν. Κούταλης εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου. Στο δήμο ανήκαν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Κοντιά -- ο ΚοντιάςΔ.δ. Νέας Κούταλης -- η Νέας ΚούταληΔ.δ. Αγκαρυώνων -- οι ΑγκαρυώνεςΔ.δ. Καλλιθέας -- η ΚαλλιθέαΔ.δ. Λιβαδοχωρίου το Λιβαδοχώρι η ΠολιόχνηΔ.δ. Πεδινού το Νέο Πεδινό το Παλαιό ΠεδινόΔ.δ. Πορτιανού -- το ΠορτιανούΔ.δ. Τσιμανδρίων τα Τσιμάνδρια το Διαπόρι
Καθεδρικός Ναός της Νικορτσμίντα

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου της Νικορτσμίντα (γεωργιανά: ნიკორწმინდის ტაძარი) είναι μία Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στην ορεινή περιοχή Ράτσα, στο μχάρε Ράτσα-Λετσχούμι και Κβέμο Σβανέτι στη δυτική Γεωργία. Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε το 1010-1014 επί βασιλείας του Μπαγκράτ Γ' της Γεωργίας. Παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον λόγω του σχεδίου του: είναι σταυροειδής σε εξαγωνική βάση. Το αξιοθέατο συμπεριλαμβάνεται στον Ενδεικτικό κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

 Ο καθεδρικός Ναός της Νικορτσμίντα χτίστηκε το 1010-1014, κατά τη βασιλεία του Μπαγκράτ Γ' του Κουροπαλάτη, και αφιερώθηκε στον Άγιο Νικόλαο, όπως αναφέρεται σε μία επιγραφή στη δυτική είσοδο. Τα παρεκκλήσια είναι μεταγενέστερες προσθήκες, αλλά και του 11ου αιώνα. Το 1534 ο Βασιλιάς Μπαγκράτ Γ' του Ιμερέτι ανακαίνισε την εκκλησία και εγκατέστησε μία επισκοπή. Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ναού είναι του 16ου και του 17ου αιώνα.Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα χτίστηκε ένα τριώροφο καμπαναριό στην αυλή του ναού. Ο καθεδρικός ναός της Νικορτσμίντα είναι θολωτός, σταυροειδής σε εξαγωνική βάση. Όλες οι πλευρές του εξαγώνου, εκτός από τη δυτική, καταλήγουν σε αψιδωτά ημικύκλια. Οι εξωτερικές διαστάσεις του ναού είναι: μήκος= 17,3 μ., πλάτος= 13,3 μ. και ύψος= 22 μ. Ο θόλος στηρίζεται στις κορυφογραμμές των αψίδων. Το τύμπανο του θόλου έχει 12 πλευρές και 12 παράθυρα. Ο ναός έχει δύο εισόδους, στα νότια και στα δυτικά, που είναι διακοσμημένες με πύλες. Το ιερό με την Αγία Τράπεζα βρίσκεται στην ανατολική πτέρυγα, και εκατέρωθεν αυτού υπάρχουν δύο δωμάτια έκαστο εκ των οποίων φωτίζεται από 2 παράθυρα. Ένα παράθυρο φωτίζει το ιερό, και στην ανατολική πρόσοψη υπάρχουν 3 συνολικά παράθυρα.Το εσωτερικό του ναού είναι πλήρως τοιχογραφημένο από τον 17ο αιώνα. Στις απεικονίσεις περιλαμβάνονται οι προσωπογραφίες των χορηγών της εκκλησίας. Ο καθεδρικός είναι πλούσια διακοσμημένος με διακοσμητικά ανάγλυφα που απεικονίζουν τη Μεταμόρφωση, τη Δευτέρα Παρουσία και άλλα ευαγγελικά θέματα, τις μορφές των Αγίων, ζώα και φανταστικά πλάσματα.
Μολδαβική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η Μολδαβική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ρουμανικά: Federația Moldovenească de Fotbal, FMF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Μολδαβία. Εδρεύει στο Κισινάου. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Μολδαβίας.

 Ιδρύθηκε το 1990 και έγινε μέλος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) το 1993, ενώ το 1994 προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA). Το λογότυπο της Μολδαβικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2016. (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος Η Μολδαβία Αρχειοθετήθηκε 2018-02-27 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της FIFA Η Μολδαβία στον ιστότοπο της UEFA
Εξοχικό Κορώνης Μεσσηνίας

Το Εξοχικό, -γνωστό και ως Γαλλέικα- είναι ημιορεινό χωριό σε υψόμετρο 209 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται νοτιοδυτικά, στο Νομό Μεσσηνίας. Απέχει 53 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Καλαμάτα, 17 από την Κορώνη και 7 χιλιόμετρα από το γνωστό τουριστικό θέρετρο Φοινικούντα. Επίσης απέχει 4 χιλιόμετρα από το Καπλάνι και 6,5 χιλιόμετρα από την Υάμεια.

 Οι πρώτοι κάτοικοι του Εξοχικού ήταν Αρκάδες προερχόμενοι από το Ροεινό Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται κοντά στα κεφαλοχώρια Αλωνίσταινα και Χρυσοβίτσι. Ασχολούνταν αποκλειστικά με την κτηνοτροφία και ο λόγος της καθόδου τους στη νότια Μεσσηνία ήταν η εξασφάλιση τροφής για τα αιγοπρόβατα τους. Αυτό γινόταν κατά τους χειμερινούς μήνες και για αρκετά χρόνια μέχρι που θα εγκατασταθούν μόνιμα στο χωριό. Είναι γνωστό ως ανεξάρτητο χωριό από το 1816, που κατά τον Γάλλο περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ, είχε 12 οικογένειες. Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Βάλτσουκα. Το 1889 προσαρτάται στο παλαιό Δήμο Κολωνίδων (ημερομηνία μεταβολής: 04/10/1889), ενώ το 1912 αποσπάται από το Δήμο Κολωνίδων και προσαρτάται στην Κοινότητα Καπλανίου (ημερομηνία μεταβολής: 31/08/1912). Το 1913 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Βάλτουκα (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), αλλά αναφερόταν και ως Βαλτούκα, ενώ το 1956 θα μετονομαστεί σε Εξοχικόν (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), που είναι και η επίσημη ονομασία του. Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την Κοινότητα Καπλανίου και προσαρτάται στο πρώην Δήμο Κορώνης (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), ενώ το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Κορώνης και προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος (ημερομηνία μεταβολής: 07/06/2010). Η ονομασία Γαλλέικα έχει επικρατήσει λόγω του ότι οι κάτοικοι -σχεδόν στο σύνολο τους- φέρουν το επώνυμο Γάλλος. Λέγεται ότι είναι προσωνύμιο που «κόλλησαν» στους πρώτους κατοίκους από κάποια σχέση που πιθανότατα είχαν με τους Γάλλους στρατιώτες του στρατηγού Μαιζών (Μαιζώνος). Το Εξοχικό έχει πληθυσμό 32 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καπλανίου, της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ενώ κατά το παρελθόν και μέχρι το 2010, το Εξοχικό, με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Κορώνης. Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει 32 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, την παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας. Κορώνη Δήμος Πύλου - Νέστορος Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας πρώην Δήμος Κορώνης Κοινότητα Καπλανίου Δημοτική Ενότητα Κορώνης Δήμος Πύλου - Νέστορος, από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του Δήμου Πύλου - Νέστορος.
L

Το γράμμα L είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Λ. Στο ΝΑΤΟικό φωνητικό αλφάβητο το L λέγεται Lima. Αντιστοιχεί με το γράμμα Л, л στο κυριλλικό αλφάβητο.

 Το γράμμα L συμβολίζει: Τη στροφορμή, μέγεθος της φυσικής (L) Τον συντελεστή αυτεπαγωγής (L) Συντομογραφία του αμινοξέως Λευκίνη Τον αριθμό 50 στους ρωμαϊκούς αριθμούς. Το γράμμα l συμβολίζει: Το λίτρο ως μονάδα όγκου Το μήκος στη φυσική (l) Το γράμμα λάμβδα (λ), είναι το ενδέκατο (11) σε σειρά γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου.