Νευροαρχαιολογία

Η νευροαρχαιολογία είναι κλάδος της αρχαιολογίας που χρησιμοποιεί νευροεπιστημονικά δεδομένα για να εξάγει συμπεράσματα σχετικά με τη με τη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου στην ανθρώπινη γνωστική εξέλιξη. Επινοήθηκε και προτάθηκε από τους Colin Renfrew και Λάμπρο Μαλαφούρη.

 Όπως εξηγείται από τον αρχαιολόγο Dietrich Stout και την εξελικτική νευροεπιστήμονα Erin E. Hecht , η νευροαρχαιολογία «έχει συγκεκριμένες θεωρητικές προεκτάσεις που εκτείνονται πέρα από τη γενική έννοια του νεολογισμού. Είναι επομένως χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ της Νευροαρχαιολογίας (στενή έννοια) και της νευροαρχαιολογίας (γενικής έννοιας). Όπως σκιαγραφήθηκε από τον Μαλαφούρη, η νευροαρχαιολογία είναι απόρροια της γνωστικής-διαδικαστικής αρχαιολογίας του Renfrew και στηρίζεται ρητά στη Θεωρία Υλικής Εμπλοκής. Η συγκεκριμένη θεωρία εστιάζει στον ρόλο των αντικειμένων στη διαμεσολάβηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της γνώσης και της κοινωνικότητας και είναι στενά ευθυγραμμισμένη με τις προσεγγίσεις της γνώσης ως ευρείας, θεμελιωμένης ή τεκμηριωμένης, εγκαθιδρυμένης και διανεμημένης που αναπτύχθηκαν στην ψυχολογία, τη φιλοσοφία, την ανθρωπολογία και αλλού. Η νευροαρχαιολογία στοχεύει στην ενσωμάτωση των ευρημάτων της νευροεπιστήμης στη γνωστική αρχαιολογία, στην προώθηση του «κριτικού προβληματισμού για τους ισχυρισμούς της νευροεπιστήμης με βάση τις τρέχουσες αρχαιολογικές γνώσεις μας» και στη διευκόλυνση του διεπιστημονικού διαλόγου.» Η νευροαρχαιολογία συνδυάζει τις λέξεις νεύρo και αρχαιολογία υποδεικνύοντας τη σύνδεση των επιστημών του εγκεφάλου με τη μελέτη της ανθρώπινης ιστορίας και της προϊστορίας μέσω ανασκαφών και άλλων τεχνικών που έχουν σχεδιαστεί για τη διερεύνηση του υλικού αρχείου Επομένως, σημαίνει την αρχαιολογία που πληροφορείται από τη νευροεπιστήμη ή την εξελικτική γνωστική αρχαιολογία Πρόκειται για σχετικά νέα ερευνητική περιοχή, που διερευνά ερωτήματα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του εγκεφάλου, του σώματος και του κόσμου σε διαφορετικά πολιτιστικά και εξελικτικά χρονικά διαστήματα Στον 21ο αιώνα εξελίξεις στην κατανόηση του εγκεφάλου μέσω των γνωστικών επιστημών άνοιξαν νέους τομείς συνεργασίας μεταξύ της αρχαιολογίας και της νευροεπιστήμης. Οι νευροεπιστημονικές γνώσεις μπορούν επίσης να εφαρμοστούν στην κριτική ανασκόπηση και την αμφισβήτηση θεωριών και υποθέσεων σχετικά με την έναρξη της σύγχρονης ανθρώπινης γνώσης και συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένου του εάν υπάρχουν ακόμη τέτοια πράγματα. Τόσο η νευροεπιστήμη όσο και η νευροαρχαιολογία επιδιώκουν να κατανοήσουν τον ανθρώπινο νου. Ωστόσο, οι θεωρίες και οι μέθοδοι των δύο κλάδων διαφέρουν σημαντικά. Η Νευροεπιστήμη συλλέγει δεδομένα για τη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου σε υπάρχοντες πληθυσμούς, ενώ η νευροαρχαιολογία χρησιμοποιεί αρχαιολογικά και νευροεπιστημονικά δεδομένα για να εξετάσει την αλλαγή στη μορφή και τη λειτουργία του εγκεφάλου σε εξαφανισμένους πληθυσμούς. Για να συμβιβάσει αυτές τις θεωρητικές και μεθοδολογικές διαφορές, η νευροαρχαιολογία «στοχεύει στην κατασκευή μιας αναλυτικής γέφυρας μεταξύ εγκεφάλου και πολιτισμού, θέτοντας τον υλικό πολιτισμό, τον χρόνο και τη μακροπρόθεσμη αλλαγή στο επίκεντρο της μελέτης του νου» . Τις τελευταίες δεκαετίες, τα νευροεπιστημονικά δεδομένα αποτελούν βασικό συστατικό των νευροαρχαιολογικών αναλύσεων. Ωστόσο, η νευροεπιστήμη δεν έχει ακόμη αξιοποιήσει ιδιαίτερα την ικανότητα της αρχαιολογίας να παρέχει κρίσιμα δεδομένα σχετικά με τον χρόνο και το πλαίσιο των εξελίξεων στην ανθρώπινη γνωστική εξέλιξη, να παρέχει μοναδική εικόνα για το τι κάνει η υλικότητα στην ανθρώπινη γνώση και να διαπραγματεύεται τις προσωρινότητες της γνωστικής αλλαγής, που είναι δύσκολο να αφομοιωθούν σε νευροεπιστημονικές θεωρίες και μεθόδους. Η διεπιστημονική προσέγγιση της Νευροαρχαιολογίας παρέχει ευκαιρίες για τη διερεύνηση του ανθρώπινου νου και του ρόλου του υλικού πολιτισμού στην ανθρώπινη γνώση και τη γνωστική εξέλιξη. Συγκεκριμένες εστίες για τη νευροαρχαιολογική έρευνα μέχρι σήμερα έχουν συμπεριλάβει τη γλώσσα, τη συμβολική ικανότητα , τη θεωρία του νου, την τεχνική γνώση, τη δημιουργικότητα, την αισθητική , τη χωρική γνώση, την αριθμητική, τον γραμματισμό και την αιτιατή κατανόηση . Νευροεπιστήμη Αρχαιολογία Γνωστική λειτουργία Γνωστική νευροεπιστήμη Εξέλιξη