IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χριστίνα Αμπραχάμσντοτερ

Η Κριστίνα Αμπραχάμσντοτερ σουηδικά: Kristina Abrahamsdotter‎, φινλανδικά: Kristiina Abrahamintytär‎, (1432 – 1492) ήταν Φινλανδή, βασιλική ερωμένη και για λίγο βασίλισσα της Σουηδίας ως τρίτη σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Η΄.

 Η καταγωγή της Χριστίνας δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται ότι ήταν κόρη του Aμπραχάμ Πέντερσον, κυβερνήτη του Ράσεμποργκ. Ο πρώην βασιλιάς Κάρολος Η΄ της Σουηδίας τη γνώρισε κατά την εξορία του στη Φινλανδία 1457–1464. Όταν ο Κάρολος Η΄ επέστρεψε στη Σουηδία το 1464 και ανέκτησε τον σουηδικό θρόνο, τον ακολούθησε εκεί ως βασιλική ερωμένη. Το 1465 απέκτησαν μαζί έναν γιο. Το 1470, τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, ο Κάρολος Η΄ παντρεύτηκε τη Χριστίνα. Έτσι έγινε βασίλισσα και ο γιος της έγινε νόμιμος. Η ακριβής ημερομηνία του γάμου είναι άγνωστη. Παραδοσιακά, ο γάμος έπρεπε να γίνει στην επιθανάτιο κλίνη του. Ο γάμος έγινε σε άγνωστη ημερομηνία την άνοιξη του 1470, λίγες εβδομάδες πριν από το τέλος του Καρόλου Η΄ τον Μάιο. Ο γάμος λέγεται ότι έγινε στη Στοκχόλμη με 50 μάρτυρες γάμου. Με τον γάμο, η Χριστίνα έγινε βασίλισσα και ο γιος της νομιμοποιήθηκε. Και οι δύο συμπεριλήφθηκαν στη νέα διαθήκη, η οποία απέκλειε τους γαμπρούς του, που ήταν οι προηγούμενοι κληρονόμοι του, ειδικά τον Ίβαρ Άξελσον, τον οποίο είχε ορίσει προηγουμένως διάδοχό του. Ως εκ τούτου, ο βασιλιάς διόρισε τον ανιψιό του Στεν Στούρε τον Πρεσβύτερο ως αντιβασιλιά, μέχρι ο γιος του να μεγαλώσει αρκετά για να εκλεγεί βασιλιάς, και του έδωσε επίσης το καθήκον να προστατεύσει το δικαίωμά του να τον κληρονομήσει στη νέα του διαθήκη. Ο γάμος προκάλεσε διαμάχη, λόγω της διαφοράς στη διαδοχή. Ο επίσκοπος Χένρικ Τίντεμανσον του Λίνκεπινγκ έγραψε ένα ποίημα για να απεικονίσει τη σύγχρονη διαμάχη για τον γάμο, όπου ανέφερε ότι ο γάμος έγινε ενάντια στο βασιλικό συμβούλιο και προκάλεσε μεγάλο μίσος προς τον βασιλιά Κάρολο Η΄, επειδή θεωρήθηκε ότι είχε δώσει κακό παράδειγμα. Η Χριστίνα ήταν η μόνη βασιλική ερωμένη στη Σουηδία, που έγινε βασίλισσα δίπλα στην Kάριν Μόνσντοτερ (1568). Στις 15 Μαΐου 1470, η Χριστίνα έγινε χήρα και βασίλισσα χήρα. Μετά το θάνατο του Κάρολου, ο Sten Sture ζήτησε την ανάκληση της διαθήκης του βασιλιά, ανέλαβε ο ίδιος όλη την εξουσία ως αντιβασιλέας και έδωσε την πλειονότητα των περιουσιακών στοιχείων του αείμνηστου βασιλιά στους γαμπρούς του και όχι στον διορισμένο διάδοχό του. Η Χριστίνα έζησε μια απομονωμένη ζωή μετά τον θάνατο του Καρόλου. Το 1488, ο γιος της διεκδίκησε με επιτυχία ένα μέρος της κληρονομιάς του. Παντρεύτηκε το 1470 τον Κάρολο Η΄ των Μπόντε, βασιλιά της Σουηδίας και είχε τέκνα:: Άννα Κάρλσντοτερ (Μπόντε), παντρεύτηκε τον ευγενή Χόκαν Σβένσον (Μπέλγια), κυβερνήτη του κάστρου Βόστερας. . Kαρλ Κάρλσον (Μπόντε) (1465–1488). «Kristina Abrahamsdotter». web.archive.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016. Lars O. Lagerqvist: Sveriges regenter - från forntid till nutid (The regents of Sweden - from then to now) Dick Harrison: Karl Knutsson Gadd, Pia (Swedish): Frillor, fruar och herrar - en okänd kvinnohistoria (Mistresses, wives and masters - an unknown history of women) Falun 2009
Μότιδες

Οι Μότιδες είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Συνορεύει στα βόρεια και δυτικά με το Δήμο Καραβά, στα νότια με τον Παλαιόσοφο, στο νοτιοανατολικό άκρο του με τα Φτέρυχα και στα βορειοανατολικά με την Ελιά. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Motides». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Κολοσσιαίο άγαλμα του Ραμσή Β΄

Το κολοσσιαίο άγαλμα του Ραμσή Β΄ βρέθηκε το 1820 από τον Τζιοβάνι Μπατίστα Καβίλια (Giovanni Battista Caviglia) στον μεγάλο ναό του Πτα κοντά στην Μέμφιδα. Είναι κατασκευασμένο από ερυθρό γρανίτη.

 Βρέθηκε σπασμένο σε έξι κομμάτια, τα οποία αρχικά δεν μπόρεσαν να ανασυγκροτηθούν. Το 1955 ο Πρωθυπουργός της Αιγύπτου Νάσσερ μετέφερε το άγαλμα στην μεγάλη πλατεία Bab Al-Hadid στο Κάιρο, η οποία μετονομάστηκε Πλατεία του Ραμσή. Εκεί αναστηλώθηκε το άγαλμα ύψους 11 μέτρων και στήθηκε σε βάση ύψους τριών μέτρων κοντά σε ένα συντριβάνι. Εσωτερικά σταθεροποιήθηκε με σιδερένιες ράβδους.Αργότερα το άγαλμα μεταφέρθηκε σε άλλη τοποθεσία και προσωρινά επισκευάζεται στο οροπέδιο της Γκίζας. Η τελική του θέση θα είναι στο Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο που βρίσκεται υπό κατασκευή και θα αρχίσει να λειτουργεί το 2013. Ανακοίνωση από την ιστοσελίδα του Dr. Zahi Hawass
Ελένη Καπογιάννη

Η Ελένη Καπογιάννη (24 Αυγούστου 1969) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια καλαθοσφαίρισης και νυν επαγγελματίας προπονήτρια καλαθοσφαίρισης στην γυναικεία ομάδα του Παναθηναϊκού και στην Εθνική Γυναικών του Ιράν.

 Ως αθλήτρια έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα Ελλάδας(4 με Σπόρτιγκ, 2 με ΔΑΣΑΛ), 5 κύπελλα Ελλάδας (4 με Σπόρτιγκ, 1 με ΔΑΣΑΛ), ενώ φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής ομάδας Γυναικών (16 συμμετοχές) και είχε μια τρίτη θέση στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα με τον Σπόρτινγκ. Επίσης έχει φορέσει και την φανέλα των ομάδων της Αγίας Παρασκευής και του Άρη Θήβας. Ξεκίνησε την καριέρα της ως προπονήτρια από την Αμαρυλλίδα Βριλήσσιων την οποία ανέβασε στην Α2, ενώ ο επόμενος σταθμός της ήταν ο Αστέρας Εξαρχείων στον οποίο ξεκίνησε ως βοηθός και στην συνέχεια ως πρώτη προπονήτρια ανεβάζοντας τον στην Α1 Κατηγορία. Έπειτα διετέλεσε βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό την σεζόν 2007-2008 , κατόπιν ήταν μέλος του τεχνικού τιμ του Αθηναϊκού, βοηθός προπονητή στον Πανιώνιο και ακολούθησε συνεργασία με την Φ.Ε.Α. Τη σεζόν 2018-19 ήταν πρώτη προπονήτρια της ομάδας του Λιβάνου Homenetmen Antelias Basketball. Με το Ελληνικό και τον Ολυμπιακό, η Καπογιάννη, έχει κερδίσει το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας πετυχαίνοντας 4 συνεχόμενα ντάμπλ τις περιόδους 2013-14, 2014-15, 2015-16 και 2016-17. Στις 12 Νοεμβρίου 2019 ανέλαβε χρέη προπονήτριας στη γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού. Στις 11 Ιουλίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τους πράσινους. Στις 18 Μαΐου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιο της μέχρι την αγωνιστική σεζόν 2021-22. Στις 24 Μαΐου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τους πράσινους νικώντας τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ στο τελευταίο παιχνίδι της σειράς. Τη σεζόν 2021-22, έφτασε μέχρι τους τελικούς του Πρωταθλήματος αλλά ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 4-2. Στις 16 Μαΐου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό της και για τη σεζόν 2022-23. Στις 26 Μαρτίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Παναθηναικός νίκησε στον τελικό την Ελευθερία Μοσχάτου με 66-61. Στις 25 Απριλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τον Παναθηναϊκό για δύο ακόμα σεζόν (μέχρι το 2025). Ως αθλήτρια 6x Πρωτάθλημα Ελλάδας 5x Κύπελλο Ελλάδος Ως προπονήτρια 6x Πρωτάθλημα Ελλάδας 5x Κύπελλο Ελλάδος Eleni Kapogianni - Hellenic Basketball Federation Αρχειοθετήθηκε 2017-07-06 στο Wayback Machine.
Ροδαμίνη Β

Η ροδαμίνη Β είναι χημική ένωση - που αποτελεί χρωστική ουσία (βαφή) - η οποία συχνά χρησιμοποιείται ως ιχνηθέτης σε διάλυμα νερού για τον προσδιορισμό του ρυθμού και της κατεύθυνσης ροής και μεταφοράς. Οι βαφές από ροδαμίνη Β φθορίζουν και έτσι μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα και γρήγορα με φθορισμόμετρο. Χρησιμοποιείται ευρέως στον κλάδο της βιολογίας ως φθοριούχος χρωστική, μερικές φορές σε συνδυασμό με την αυραμίνη Ο, ως χρώση αυραμίνης-ροδαμίνης για να ανιχνευτούν οξειδωτικοί μικροοργανισμοί, κυρίως από τα είδη Mycobacterium. Οι βαφές ροδαμίνης χρησιμοποιούνται επίσης εκτενώς σε εφαρμογές της βιοτεχνολογίας όπως π.χ. μικροσκοπία φθορισμού, κυτταρομετρία ροής, φασματοσκοπία συσχέτισης φθορισμού και ELISA.

 Η ροδαμίνη Β μπορεί να υπάρχει σε ισορροπία μεταξύ δύο μορφών: μιας ανοιχτής/φθορισμού μορφής και μιας κλειστής/μη φθορίζουσας μορφής σπιρολακτόνης. Η ανοιχτή μορφή κυριαρχεί σε όξινη κατάσταση, ενώ η κλειστή μορφή είναι άχρωμη σε αλκαλική κατάσταση (βλ. υψηλό pH).Η ένταση φθορισμού της ροδαμίνης Β μειώνεται όσο αυξάνεται η θερμοκρασία.Η διαλυτότητα της ροδαμίνης Β στο νερό ποικίλλει ανάλογα με τον παρασκευαστή και έχει αναφερθεί μεταξύ των τιμών, 8 g/L και ~15 g/L. Η διαλυτότητά της στην αιθυλική αλκοόλη έχει αναφερθεί στα 15 g/L. Το χλωριωμένο νερό (πόσιμο της βρύσης) αποσυνθέτει τη ροδαμίνη Β. Τα διαλύματα ροδαμίνης Β απορροφώνται στα πλαστικά και πρέπει να φυλάσσονται σε γυάλινα σκεύη και όχι πλαστικά. Μπορεί να συντονιστεί γύρω στα 610 nm, όταν χρησιμοποιείται ως βαφή λέιζερ. Η κβαντική απόδοση φωταύγειας αυτής είναι 0,65 σε βασική αιθανόλη, 0,49 σε αιθυλική αλκοόλη, 1,0 και 0,68 σε διάλυμα 94% αιθανόλης. Η απόδοση φθορισμού εξαρτάται και από τη θερμοκρασία.Η ένωση αυτή είναι ρευστή και η διεγερσιμότητα της βρίσκεται σε θερμική ισορροπία όταν είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Η ροδαμίνη Β συχνά αναμιγνύεται με ζιζανιοκτόνα για να δείξει που έχουν αυτά χρησιμοποιηθεί.Επίσης δοκιμάζεται για χρήση ως βιοδείκτης σε από του στόματος εμβόλια κατά της λύσσας για την άγρια ζωή, όπως π.χ. ρακούν, για τον εντοπισμό ζώων που έχουν καταναλώσει δόλωμα εμβολίου. Η ροδαμίνη Β ενσωματώνεται στα μουστάκια και στα δόντια του ζώου.Αποτελεί σημαντική υδρόφιλη χρωστική ξανθενίου, γνωστή για τη σταθερότητά της, και χρησιμοποιείται συχνά και στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας, στο δέρμα, στην εκτύπωση χαρτιού, στις βαφές, στο έγχρωμο γυαλί και στις βιομηχανίες πλαστικών.Η ροδαμίνη Β αναμειγνύεται μαζί με την χρωστική, κινακριδόνη ματζέντα (PR122), για να αποδώσει τη λαμπερή ροζ ακουαρέλα, γνωστή και ως Opera Rose. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, η ροδαμίνη Β έχει κατηγοριοποιηθεί ως ύποπτη καρκινογόνος ουσία, και επομένως τα προϊόντα που την περιέχουν θα πρέπει να φέρουν προειδοποίηση στην ετικέτα.Περιπτώσεις νοθείας με οικονομικά κίνητρα - όπου έχει χρησιμοποιηθεί παράνομα - έχουν γίνει ώστε αυτή να προσδώσει έντονο κόκκινο χρώμα σε σκόνη τσίλι, γεγονός που έχει εντοπιστεί από τις ρυθμιστικές αρχές για την ασφάλεια τροφίμων.
Fermi Linux

Με την ονομασία Fermi Linux είναι γνωστές οι διανομές Linux που αναπτύσσει και χρησιμοποιεί το Fermilab (Fermi National Accelerator Laboratory) στις ΗΠΑ. Οι διανομές αυτές είχαν διάφορες άλλες ονομασίες, όπως Fermi Linux LTS, LTS, Fermi Linux STS, STS, Scientific Linux Fermi και SLF. Σήμερα η μόνη διανομή που υποστηρίζεται επίσημα είναι το Scientific Linux Fermi, το οποίο βασίζεται στο Scientific Linux.

 Το Fermi Linux ξεκίνησε ως επέκταση του PC Farms Pilot Project, πρωτοβουλίας του Fermilab που αποσκοπούσε στην παροχή φθηνής υπολογιστικής ισχύος για τον επιταχυντή σωματιδίων Tevatron. Οι αρχικές εκδόσεις ήταν ελαφρώς τροποποιημένες παραλλαγές του Red Hat Linux, όμως μετά από την παρουσίαση του Scientific Linux, το Fermi Linux εξελίχθηκε σε μία εξειδικευμένη διανομή του Scientific. Το Fermi Linux ακολουθεί τον κύκλο ανάπτυξης του Scientific Linux όσον αφορά την υποστήριξη και τις αναβαθμίσεις. Γύρω του έχει αναπτυχθεί ενεργή κοινότητα χρηστών στο Fermilab. Το Fermi Linux LTS είναι επί της ουσίας μία ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση του Red Hat Enterprise Linux. Fermi National Accelerator Laboratory (Fermilab) Scientific Linux CERN Linux Red Hat Linux Red Hat Enterprise Linux (RHEL) CentOS documentation Fermi Linux Timeline Επίσημος ιστότοπος Fermi Linux στο DistroWatch
Μαρία Μενούνος

H Μαρία Μενούνος (Maria Menounos, 8 Ιουνίου 1978) είναι Ελληνο/Αμερικανίδα δημοσιογράφος και ηθοποιός, ελληνικής καταγωγής. Το 2004 το περιοδικό People την συμπεριέλαβε στη λίστα του ως μία απο τους 50 πιο όμορφους ανθρώπους. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο κανάλι NBC στις εκπομπές Today Show και Access Hollywood. 'Εχει παίξει σε ταινίες όπως το Fantastic Four (2005) και Kickin It Old Skool (2007). Επίσης το 2005 χάρισε την φωνή της στον χαρακτήρα Eva Adara στο video game James Bond 007: From Russia with love. Το 2006, μαζί με τον τραγουδιστή Σάκη Ρουβά παρουσίασε τον 51ο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 2006. Το 2008 έγινε η πρώτη δημοσιογράφος που πήρε συνέντευξη από ολόκληρη την οικογένεια του Μπαράκ Ομπάμα.

 Γεννήθηκε στο Μέντφορντ της Μασσαχουσέτης από Έλληνες γονείς, τους Κώστα και Λίτσα Μενούνος, με καταγωγή από τον Άκοβο Αρκαδίας. Έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Πίτερ και φοίτησε στο Medford High School. Το 1995, ξεκίνησε να παίρνει μέρος σε διαγωνισμούς ομορφιάς και το 1996 αναδείχθηκε Miss Massachusetts Teen USA. Επίσης συμμετείχε στο διαγωνισμό Miss Teen USA όπου έφτασε στις 15 καλύτερες. Το 2000, συμμετείχε στο διαγωνισμό για την ανάδειξη της Miss Massachusetts USA όπου βγήκε δεύτερη ενώ την ίδια χρονιά, ολοκλήρωσε και τις σπουδές δημοσιογραφίας στο Emerson College της Βοστώνης. Τον Απρίλιο του 1998, ξεκίνησε τη σχέση της με τον σκηνοθέτη και παραγωγό Κέβιν Αντεργκάρο. Στις 31 Δεκεμβρίου 2017, παντρεύτηκαν στο Times Square της Νέας Υόρκης σε μια τελετή που προβλήθηκε από το κανάλι FOX και την εκπομπή Fox's New Year's Eve with Steve Harvey. Το ζευγάρι παντρεύτηκε και με παραδοσιακό θρησκευτικό γάμο στις 6 Οκτωβρίου 2018 στον Άκοβο.
Ανίμπαλ Άλβαρεθ Μπουκέλ

Ο Ανίβαλ Άλβαρες (υ) Μπουκέλ (Aníbal Álvarez Bouquel, 1 Δεκεμβρίου 1809 – 5 Απριλίου 1870) ήταν Ισπανός αρχιτέκτονας και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής, που σταδιοδρόμησε στη Μαδρίτη.

 Ο Ανίβαλ Άλβαρες γεννήθηκε στη Ρώμη και μεγάλωσε στην πόλη αυτή. Το 1827 ο πατέρας του, που ήταν ο σημαντικός γλύπτης Χοσέ Άλβαρεθ ντε Περέιρα υ Κουμπέρο, επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ισπανία. Ο Ανίβαλ άρχισε τις σπουδές του στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο της Μαδρίτης, όπου είχε καθηγητή τον Ισίδρο Γκονθάλεθ Βελάθκεθ. Αποφοιτώντας πρώτος, εξασφάλισε υποτροφία από την Ακαδημία του Σαν Φερνάντο για ανώτερες σπουδές, οπότε ταξίδεψε και πάλι στη Ρώμη και συνέχισε εκεί τις σπουδές του για μια περίοδο τεσσάρων ετων, από το 1832 μέχρι το 1835. Επέστρεψε στη Μαδρίτη για να εργασθεί ως αρχιτέκτονας, και απασχολήθηκε με τη σχεδίαση ποικιλίας κτισμάτων. Το 1844 διορίσθηκε επικεφαλής του Τομέως Αρχιτεκτονικής της Βασιλικής Ακαδημίας του Σαν Φερνάντο, ενώ από το 1846 έως τον θάνατό του είχε την ευθύνη των οικονομικών του ρηθέντος ιδρύματος. Επιπλέον, ο Βασιλιάς της Ισπανίας, εκτιμώντας το έργο του, τον διόρισε «επίσημο αρχιτέκτονα του Βασιλικού Οίκου». Εκτός από το καθαυτό έργο του, αξιόλογη υπήρξε η συμβολή του Άλβαρες Μπουκέλ στη διάσωση και τη μελέτη των ερειπίων ιστορικών ιδρυμάτων από την αρχαιολογική επτροπή, της οποίας ήταν μέλος. Ο Ανίβαλ Άλβαρες Μπουκέλ πέθανε στη Μαδρίτη σε ηλικία 60 ετών. Από τα έργα του Ανίβαλ Άλβαρες στην πόλη της Μαδρίτης ξεχωρίζουν τα εξής: Η Αίθουσα Συνεδριάσεων του Μεγάρου της Γερουσίας της Ισπανίας (Palacio del Senado) στην Πλατεία Ισπανικού Ναυτικού (1840) Ο Οίκος Canga Argüelles στην Οδό de los Capuchinos (1844) Το Μέγαρο δε Αβράντες (Palacio de Abrantes) στην κεντρική Οδό Μαγιόρ Το Μέγαρο του Μαρκησίου της Γκαβίρια (Palacio del Marqués de Gaviria) στην Οδό Αρενάλ (1846-1847) Το Μνημείο του Μαρκησίου Επέγια στο Κοιμητήριο του Αγίου Λουδοβίκου Το Μέγαρο του Δούκα Σαβιγιάνο Το Νοσοκομείο της Πριγκίπισσας Το Μέγαρο της Τράπεζας Φομέντο Το λήμμα «Άλβαρεζ Μπουζέλ Αννίβας» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σσ. 659-660 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aníbal Álvarez Bouquel στο Wikimedia Commons
Στίγμα

Το στίγμα (Ϛ ϛ) είναι σύμπλεγμα των χαρακτήρων σ και τ, που χρησιμοποιείται στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης ως σύμβολο του αριθμού έξι (6) και, παλαιότερα, στη θέση του ζεύγους στ για τη γραφή λέξεων όπως π.χ. στρατός (ϛρατός), στύλος (ϛύλος), αντίστασις (αντίϛασις) κ.λπ. Σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια —σε κλασικά κείμενα για παράδειγμα— και τη θέση του στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει πάρει το στ΄.

 Τον Μεσαίωνα, αφού το δίγαμμα είχε πλέον εκπέσει σε αχρηστία ως γράμμα στην Ελληνιστική Κοινή και η χρήση του είχε περιοριστεί στην αναπαράσταση του αριθμού 6, το στίγμα ταυτίστηκε με το δίγαμμα λόγω σχεδιαστικής ομοιότητας (στην καλλιγραφία). Έτσι, σταδιακά το αντικατέστησε ως σύμβολο του αριθμού έξι. Ιστορικά το στίγμα δεν έχει κεφαλαία μορφή, διότι ως σύμπλεγμα δεν χρησιμοποιήθηκε στη θέση του Στ αλλά μόνο του στ, ενώ ως αριθμητικό ήταν πάντα πεζό. Σήμερα όμως, για να καλυφθεί η πιθανή μετατροπή σε κεφαλαία μιας λέξης ή φράσης που το περιλαμβάνει, σχεδιάστηκε και η κεφαλαία του μορφή, η οποία βασίστηκε στο Ϲ (μηνοειδές σίγμα). Στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι καταχωρισμένο ως εξής: Δίγαμμα Ελληνικό σύστημα αρίθμησης Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα Stigma ligature Stigma του Νίκου Νικολάου (Nick Nicholas) Greek Letter Stigma - A clarification of its use as a number ΟΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρ.92 (σελ. 4) της ΕΛΕΤΟ
Κτικάδος Τήνου

O Κτικάδος είναι ημιορεινός οικισμός στην Τήνο του νομού Κυκλάδων σε υψόμετρο 260 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 74 κατοίκους και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη ανήκει στην τοπική κοινότητα Κτικάδου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του δήμου Τήνου.

 Ο Κτικάδος είναι παραδοσιακό γραφικό χωριό, σε απόσταση 7,5 χλμ βόρεια από την Τήνο με θέα στα Κιόνια. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο καθολικός ναός του Τιμίου Σταυρού, από τους παλαιότερους στο νησί της Τήνου και ο ορθόδοξος ναός της Υπαπαντής (ή της Μεγαλομάτας) με την εικόνα της Παναγίας της Μεγαλομάτας. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1912 με έδρα το ίδιο το χωριό. Το 1845-1846, οι καθολικοί ναοί του οικισμού υπέστησαν ζημιές εξαιτίας γενικότερης θρησκευτικής έριδας που είχε ξεσπάσει μεταξύ των Ορθοδόξων και Καθολικών του νησιού λόγω πολιτικών κινήτρων.
Λέο Μπέικελαντ

Ο Λέο Μπέικελαντ (Leo Hendrik Arthur Baekeland, 14 Νοεμβρίου 1863 – 23 Φεβρουαρίου 1944) ήταν διακεκριμένος Αμερικανοβέλγος χημικός και εφευρέτης ο οποίος υπήρξε ιδρυτής της αμερικανικής βιομηχανίας General Bakelite Company.

 Μεγάλωσε στο Βέλγιο, σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης, ολοκλήρωσε σε ηλικία μόλις 21 ετών το διδακτορικό του στη βιομηχανική χημεία (maxima cum laude) και δίδαξε στο εν λόγω πανεπιστήμιο. Το 1889 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, πολιτογραφήθηκε Αμερικανός και εξαιτίας των ευρεσιτεχνιών του απέκτησε μεγάλη φήμη και αμύθητο πλούτο. Υπήρξε πολυμήχανος εφευρέτης και έμεινε γνωστός, στην ιστορία της επιστήμης, για την καινοτομική ευρεσιτεχνία παραγωγής του φωτογραφικού χαρτιού (το 1893) και τη σημαντική χημική εφεύρεση του βακελίτη, που φέρει το όνομα του, το 1907 (U.S. patent 942,699). Ήταν εξαιρετικά εφευρετικός και ανήσυχος, δραστηριοποιήθηκε ιδίως στη βιομηχανική χημεία και στη δύση της καριέρας του είχε στην κατοχή του περισσότερες από 100 πατέντες, ορισμένες εκ των οποίων τον έκαναν πολυεκατομμυριούχο για την εποχή του. Θεωρείται ως ο «πατέρας της βιομηχανίας των Πλαστικών», σημείο – ορόσημο για την οργανική χημεία, όταν ο Μπέικελαντ, στο δικό του ιδιωτικό εργαστήριο, παρασκεύασε το βακελίτη, ένα απλό, φθηνό πολυμερές (από φαινόλη και φορμαλδεΰδη), που ήταν το πρώτο πλαστικό που παρήχθη και το οποίο ήταν σκληρό, άκαυστο και πάρα πολύ ευέλικτο σε ποικίλες χρήσεις. Η εφεύρεση αυτή οδήγησε στη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της βιομηχανίας των πλαστικών σε όλο τον κόσμο.Όταν συνταξιοδοτήθηκε, ο γιος του George Washington Baekeland, αποφάσισε να μην ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις. Τότε ο Μπέικελαντ πούλησε στην εταιρεία Union Carbide τα δικαιώματα του βακελίτη και τις εγκαταστάσεις των μονάδων του αντί ποσού 16,5 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 202,8 εκατ. σε τιμές του 2002). Απεβίωσε το 1944 στην πόλη Beacon στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Το 1993, η American Chemical Society τίμησε τη μνήμη του Λέο Μπέικελαντ για την προσφορά του στη βιομηχανική Χημεία, θεωρώντας την εφεύρεση του βακελίτη ως ορόσημο έρευνας στην ιστορία της επιστήμης. Βιογραφία του Λέο Μπέικελαντ - The Famous People Dr. Leo Hendrik Baekeland - Who Made America?
Σόλομον Οκπάκο

Ο Σόλομον Οκπάκο (Solomon Okpako), γεννημένος στις 1 Μαΐου 1990 στην πόλη Αμπράκα της Νιγηρίας, είναι διεθνής νιγηριανός ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,70 και αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Τη σεζόν 2010-11 έχει υπογράψει στον Πανιώνιο.

 Ο Σόλομον Οκπάκο ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 2003 στην ερασιτεχνική Μπέντελ Γιουνάιτεντ και σε ηλικία 15 ετών, το 2005, εντάχθηκε στην α΄ ομάδα της. Το 2006 υπέγραψε στην επαγγελματική Κάνοου Πιλάρς (Kano Pillars F.C.), ομάδα της ανώτερης κατηγορίας της Νιγηρίας, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2008 και έφτασε ως τα ημιτελικά του Αφρικανικού Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Πανιώνιο. Ο Σόλομον Οκπάκο έχει αγωνιστεί με την ομάδα Νέων (Κ20) της Νιγηρίας και μετείχε στην προετοιμασία για την τελική φάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων 2009 στην Αίγυπτο αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή. Με την ίδια ομάδα, ως Β΄ Ομάδα της Νιγηρίας, τον Απρίλιο του 2010 κατέκτησε το Κύπελλο Δυτικής Αφρικής. Μάλιστα, πέτυχε το δεύτερο γκολ στον τελικό στο 87΄, στη νίκη με 2-0 επί της Σενεγάλης . Στη συνέχεια κλήθηκε στην ομάδα που προετοιμάστηκε για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής αλλά τελικά δε συμπερλήφθηκε στους 23 που ταξίδεψαν εκεί.
Πολιτιστικές απεικονίσεις της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας

Η Ελισάβετ Α' της Αγγλίας έχει εμπνεύσει καλλιτεχνικά και πολιτιστικά έργα για πάνω από τέσσερις αιώνες. Οι ακόλουθες λίστες καλύπτουν διάφορα είδη, διαχρονικά έργα τέχνης, και πρόσφατες εμφανίσεις στην λαϊκή κουλτούρα, τις ταινίες και τα μυθιστορήματα. Τα λήμματα εκπροσωπούν πορτραίτα που ο αναγνώστης έχει μια μεγαλύτερη ευκαιρία να αντιμετωπίσει από ότι έναν πλήρη κατάλογο.

 Τα ιδιόχειρα γραπτά της Ελισάβετ, που ήταν σημαντικά, συλλέχθηκαν και δημοσιεύθηκαν από τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Σικάγο με τον τίτλο Elizabeth I: Collected Works (Ελισάβετ Α΄: Συλλογή Έργων). Η Προσωπογραφία της Ελισάβετ Α΄ την δόξασε κατά την βασιλεία της και απέκρυψε την ηλικία της στα μεταγενέστερα πορτραίτα. Η Ελισάβετ συχνά απεικονιζόταν σε πλούσια και στιλιζαρισμένα φορέματα. Η Ελισάβετ συχνά απεικονίζεται να κρατά ένα κόσκινο ένα σύμβολο της παρθενίας.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1989

Τα 15α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1989.

 Καλύτερη Ταινία: Do the Right Thing Επιλαχών: Drugstore Cowboy Καλύτερη Σκηνοθεσία: Σπάικ Λι - Do the Right Thing Επιλαχών: Όλιβερ Στόουν – Born on the Fourth of July Α' Ανδρικός Ρόλος: Ντάνιελ Ντέι Λιουίς – My Left Foot Επιλαχών: Μόργκαν Φρίμαν – Lean on Me, Johnny Handsome, Glory and Driving Miss Daisy Α' Γυναικείος Ρόλος (tie): Andie MacDowell – Sex, Lies, and Videotape Μισέλ Πφάιφερ – The Fabulous Baker Boys Β' Ανδρικός Ρόλος: Danny Aiello – Do the Right Thing Επιλαχών: Martin Landau – Crimes and Misdemeanors Β' Γυναικείος Ρόλος: Brenda Fricker – My Left Foot Επιλαχούσα: Αντζέλικα Χιούστον – Enemies, a Love Story Καλύτερο Σενάριο: Γκας Βαν Σαντ και Daniel Yost – Drugstore Cowboy Επιλαχών: Σπάικ Λι - Do the Right Thing Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Michael Ballhaus – The Fabulous Baker Boys Επιλαχών: Robert Richardson – Born on the Fourth of July Καλύτερη Μουσική: Bill Lee – Do the Right Thing Επιλαχών: Elliot Goldenthal – Drugstore Cowboy Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία (tie): Distant Voices, Still Lives • Ηνωμένο Βασίλειο Story of Women (Une affaire de femmes) • Γαλλία Best Non-Fiction Film: Roger & Me Επιλαχών: The Emperor's Naked Army Marches On (Yuki Yukite shingun) Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: The Little Mermaid Experimental/Independent Film/Video Award: Gregg Araki – The Long Weekend (O' Despair) Βραβείο Νέας Γενιάς: Laura San Giacomo – Sex, Lies, and Videotape Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Stanley Donen Ειδικό Βραβείο: The Margaret Herrick Library of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences Ο Επίσημος ιστότοπος
Ελισάβετ Ελεονώρα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

H Ελισάβετ-Ελεονώρα, γερμ. Elisabeth Eleonore von Brunswick-Lüneburg-Wolfenbüttel (30 Σεπτεμβρίου 1658 - 15 Μαρτίου 1729) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα του Μεκλεμβούργου και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Μεκλεμβούργου.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και της Γιουλιάνας, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1675 τον Ιωάννη-Γεώργιο του Μεκλεμβούργου, ο οποίος απεβίωσε πέντε μήνες μετά. Το 1681 η Ελισάβετ-Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο με τον Βερνάρδο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα: Ελισάβετ-Ερνεστίνη 1681-1766, ηγουμένη στο αββαείο του Γκάνντερσχαϊμ. Ελεονώρα-Φρειδερίκη 1683-1739, μοναχή στο Γκάνντερσχαϊμ. Βιλελμίνη-Λουίζα 1686-1753, παντρεύτηκε τον Κάρολο δούκα της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ. Αντώνιος-Ούλριχ 1687-1763, δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Αντώνιος-Αύγουστος 1684, απεβ. νήπιο. Georg Brückner (1877), "Elisabeth Eleonore", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 39–40
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ

H Βικτωρία Λουίζα (γερμ. Viktoria-Luise von Solms-Baruth, 13 Μαρτίου 1921 - 1 Μαρτίου 2003) από τον Οίκο του Ζολμς, ήταν κόρη του Κόμη του Ζαλμς-Μπάρουτ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και μετά κα Βίττεν.

 Η Βικτωρία Λουίζα Φρειδερίκη Καρολίνα Ματθίλδη ήταν κόρη του Χανς, Κόμη του Ζολμς-Μπάρουτ, και της Καρολίνας Ματθίλδης, κόρης του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Παντρεύτηκε πρώτα το 1942 τον Φρειδερίκο Ιωσία της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνο: Ανδρέας (γενν. 1943).Το 1946 διαζεύχθηκαν και η Βικτωρία Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο το 1947/48 με τον Ρίχαρντ Βίττεν από την Αυστρία. Είχε τέκνο: Βικτόρια Άστριντ Βίττεν (γενν. 1948). C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, UK: Garnstone Press, 1973), volume 1, page 25.
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Βορειοδυτικής Ελλάδας

Η Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Βορειοδυτικής Ελλάδας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 1979, ωστόσο μέχρι το 1981 λειτούργησε με τη μορφή Τοπικής Επιτροπής. Κατά τα έτη 1981 και 1982 λειτούργησε ως προσωρινή Ένωση. Στις 4 Ιουνίου 1982 ιδρύθηκε επίσημα η Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Έδρα της μέχρι τον Ιούλιο του 1983 ήταν η πόλη των Ιωαννίνων, ενώ από τον Αύγουστο του 1983 έδρα της έγινε το Αγρίνιο. Στη δικαιοδοσία της ανήκουν οι ομάδες που προέρχονται από τους Νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας, Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, Κέρκυρας, Λευκάδας και Πρέβεζας.

 Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Α Κατηγορία Ανδρών Β Κατηγορία Ανδρών ΓυναικώνΣε επίπεδο υποδομών οργανώνονται πρωταθλήματα εφήβων,παίδων,μίνι,προμίνι,νεανίδων,κορασίδων,μίνι κοριτσιών.Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας η πρωταθλήτρια ομάδα ανδρών προβιβάζεται στην Γ' Εθνική Κατηγορία Ανδρών, ενώ η πρωταθλήτρια ομάδα γυναικών προβιβάζεται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσει νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος. | valign="top" width="33%" | Το πρωτάθλημα προμίνι (αγόρια) ξεκίνησε την σεζόν 2005-06.Την σεζόν εκείνη συμμετείχαν αγόρια γεννημένα το 1993.Το πρωτάθλημα Νέων ανδρών ήταν να διεξαχθεί το 2020-21 αλλά δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας της πανδημίας του covid-19. Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. Αρχειοθετήθηκε 2009-02-09 στο Wayback Machine. (παλαιά) Επίσημο μπλογκ Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. (παλαιό) Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης
Ενωμένο Κόμμα των Πολιτών της Λευκορωσίας

Το Ενωμένο Κόμμα των Πολιτών της Λευκορωσίας ( λευκορωσικά: Аб'ядна́ная грамадзя́нская па́ртыя Белару́сі‎ ) είναι ένα φιλελεύθερο συντηρητικό πολιτικό κόμμα στη Λευκορωσία. Ιδρύθηκε το 1995 με τη συγχώνευση δύο κομμάτων, του Κόμματος των Πολιτών και του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος. Από το 2000, πρόεδρος του κόμματος είναι ο πολιτικός Ανατόλι Λεμπέντκο. Η έδρα του είναι στο Μινσκ και έχει πάνω από 3.500 μέλη. Το Ε.Κ.Π. είναι αντιπολιτευόμενο στην κυβέρνηση του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο.Διάσημα μέλη του κόμματος είναι ο πρώην πρωθυπουργός Μιχαήλ Τσίχιρ, οι πολιτικοί Γιούρι Ζακαρένκο και Βίκιτορ Γκόντσαρ που εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς το 1999 και πιθανολογείται ότι απήχθησαν και δολοφονήθηκαν, κ.α.

 Στις Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές του 2004, το Ενωμένο Πολιτικό Κόμμα συμμετείχε ως μέρος της αντιπολιτευόμενης πολιτικής συμμαχίας Λαϊκός Συνασπισμός 5+, που αποτελούταν από τα κόμματα: Λευκορωσικό Εργατικό Κόμμα Λευκορωσικό Λαϊκό Μέτωπο Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Κόμμα των Κομμουνιστών της Λευκορωσίας Ενωμένο Κόμμα των ΠολιτώνΟ συνασπισμός δεν κέρδισε καμία έδρα, αλλά εξελίχθηκε στην πολιτική συμμαχία Ενωμένες Δημοκρατικές Δυνάμεις της Λευκορωσίας, στην οποία παραμένει μέλος το ΕΚΠ. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 το Ενωμένο Πολιτικό Κόμμα συγκέντρωσε το 2,33% των ψήφων και δεν κέρδισε καμία έδρα. Το 2012 το ΕΚΠ μποϊκόταρε τις εκλογές και παρότρυνε τους οπαδούς του να μην ψηφίσουν.Στις βουλευτικές εκλογές του 2016, το ΕΚΠ συμμετείχε ως μέρος πολιτικής συμμαχίας που περιλάμβανε: το Λευκορωσικό Λαϊκό Μέτωπο, τη Λευκορωσική Χριστιανοδημοκρατία, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση), το κίνημα "Για την Ελευθερία", το Πράσινο Κόμμα, το Λευκορωσικό Φιλελεύθερο Κόμμα Ελευθερίας και Προόδου, το Συνδικάτο της Ηλεκτρικής Βιομηχανίας και ανεξάρτητους υποψήφιους. Η υποψήφια Χάνα Καναπάτσκαγια ήταν η πρώτη πολιτικός του ΕΚΠ που μπήκε στη Βουλή. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 το ΕΚΠ δεν κέρδισε καμία έδρα και η αντιπολίτευση έμεινε εκτός Βουλής. Οι "Νέοι Δημοκράτες" είναι η πολιτική οργάνωση του ΕΚΠ για τους νέους ηλικίας 18 ως 35 ετών, και επί του παρόντος έχει πάνω από 500 μέλη. Έχει παραρτήματα στις πέντε από τις έξι περιφέρειες της Λευκορωσίας και στο Μινσκ. Αποστολή της οργάνωσης είναι η προώθηση των δημοκρατικών αξιών στη νεολαία, η παροχή κινήτρων στους νέους για συμμετοχή σε πολιτικές δραστηριότητες, η συμμετοχή των νέων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, η οργάνωση και συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα που στοχεύουν στην προσωπική ανάπτυξη και ευαισθητοποίηση των νέων, στην εδραίωση σχέσεων συνεργασίας με οργανισμούς που υποστηρίζουν την ανάπτυξη της δημοκρατίας. Η προαγωγή της ενότητας μεταξύ των νέων, η διαμόρφωση εθνικής συνείδησης, η ενεργή συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας, η ανάπτυξη καθαρής πολιτικής στρατηγικής και η λήψη πρωτοβουλιών, η συνεργασία με διεθνείς και Ευρωπαϊκές οργανώσεις.
Μουσελίνα

Η μουσελίνα (στα αγγλικά: muslin) είναι πολυτελές, λεπτό και διαφανές ύφασμα από μαλλί, βαμβάκι ή μετάξι. Αρχικά ήταν το όνομα που δόθηκε σε μια κατηγορία υφαντών βαμβακερών υφασμάτων με απλή ύφανση.

 Η λέξη «μουσελίνα» προέρχεται από το όνομα της αρχαίας πόλης "Maisolos" ή Μασσαλία, που αντιστοιχεί στη σύγχρονη πόλη Machilipatnam της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας με την οποία είχαν αναπτύξει εμπορικές σχέσεις οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι.Σύμφωνα με άλλες απόψεις η μουσελίνα εισήχθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη από τους Σταυροφόρους οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με το συγκεκριμένο ύφασμα στη Μέση Ανατολή. Το 1298 ο Μάρκο Πόλο περιέγραψε τη μουσελίνα σε ένα βιβλίο του και παράλληλα έδωσε την πληροφορία πως αυτό το ύφασμα κατασκευαζόταν στη Μοσούλη. Ακατέργαστη μουσελίνα (αγγλικά: raw muslin), όρος που χρησιμοποιείται για την αλεύκαντη και άβαφη μουσελίνα.Mule: ανήκει στην οικογένεια της μουσελίνας και πήρε το όνομά της από την Ινδική λέξη «mulmull» που σημαίνει μουσελίνα. Πρόκειται για μαλακό και αέρινο ύφασμα, φτιαγμένο με απλή ύφανση από εξαιρετικής ποιότητας βαμβακερά νήματα. Ο αρχικός τόπος ύφανσής της ήταν η Βεγγάλη στην Ινδία. Κατά τον 17ο αιώνα γίνονταν εξαγωγές στη Μεγάλη Βρετανία για την παρασκευή εξαιρετικής ποιότητας πανωφοριών. Πολλές φορές διακοσμείται με ενυφασμένα σχέδια από χρυσοκλωστή και ασημοκλωστή.Μεταξωτή μουσελίνα (γαλλικά: Mousseline de soie), ύφασμα κρουστό, ελαφρύ που μοιάζει με το σιφόν αλλά είναι πιο πυκνοϋφασμένο, με απλή ύφανση από καλής ποιότητας μεταξωτά νήματα. Martin Hardingham, The illustrated dictionary of fabrics, Studio Vista, Νέα Υόρκη 1978. The Anstey Weston Guide to textile terms, Weston Publishing Limited, Αγγλία 1997.
Πιερλουίτζι Μαρτζοράτι

Ο Πιερλουίτζι Μαρτζοράτι (Pierluigi Marzorati, γεννήθηκε 12 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Ιταλός πρώην καλαθοσφαιριστής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους πόιντ γκαρντ όλων των εποχών στην Ευρώπη και ονομάστηκε Mister Europa το 1976. Συμπεριλήφθηκε στους 50 μεγαλύτερους παίκτες της FIBA το 1991. Ήταν ο πρώτος Ιταλός που εισήχθη στο Hall of Fame της FIBA.

 Ο Μαρτζοράτι ήταν ένας από τους βασικούς παίκτες της ομάδας του Καντού (στην οποία αγωνίστηκε από το 1969 έως το 1991), που ξεκινώντας από μία μικρή πόλη κατάφερε να γίνει μία από τις καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες. Πίσω απο το αδύνατο κορμί του, έκρυβε ηγετικές ικανότητες και μια μεγάλη καρδιά. Κέρδισε δύο πρωταθλήματα Ιταλίας (το 1975 και 1981), δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης, (1982 και 1983), τέσσερα Κύπελλα Κυπελλούχων (1977, 1978, 1979 και 1981), τέσσερα Κύπελλα Κόρατς (1973, 1974, 1975 και 1991) και δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα (1975 και 1982).Συνολικά αγωνίστηκε σε 22 σεζόν (690 παιχνίδια) στον ίδιο σύλλογο, σκοράροντας 8.659 πόντους πρωταθλήματος. Η Παλακανέστρο απέσυρε τη φανέλα με το νούμερο 14 το 1991. Τον Ιούλιο του 2006, ο Μαρτζοράτι αποφάσισε να επιστρέψει σε ηλικία 54 ετών, σε αγώνες κορυφαίας κατηγορίας με την Καντού, για την 70η επέτειο της ομάδας. Στις 6 Οκτωβρίου 2006, εμφανίστηκε τελικά σε ένα επίσημο παιχνίδι, παίζοντας δύο λεπτά σε έναν αγώνα Ιταλικής Λίγκας. Με αυτόν τον τρόπο, έγινε ο πρώτος (και μοναδικός) μπασκετμπολίστας στην ιστορία που έπαιξε επίσημα παιχνίδια σε πέντε διαφορετικές δεκαετίες, καθώς και ο μεγαλύτερος σε ηλικία επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έχει λάβει μέρος σε επίσημο παιχνίδι.Αγωνίστηκε σε 278 παιχνίδια για την εθνική ομάδα μπάσκετ της Ιταλίας, σημειώνοντας 2.209 πόντους. Ο αριθμός των συμμετοχών του εξακολουθεί να παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ. Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα, το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983, συν τρία χάλκινα μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ του 1971, 1975 και 1985. Συμμετείχε σε πέντε επιλογές της Μικτής Ευρώπης (FIBA All-Star). 2 × Διηπειρωτικά Κύπελλα (1975, 1982) 2 × Πρωταθλήματα Ευρώπης (1982, 1983) 4 × Κύπελλα Κυπελλούχων (1977, 1978, 1979, 1981) 4 × Κύπελλο Κόρατς (1973, 1974, 1975, 1991) 2 × Πρωταθλήματα Ιταλίας (1975, 1981) Mr. Europa (1976) 5 × Ευρωπαϊκή επιλογή FIBA (1975, 1976, 1977, 1981, 1982) Οι 50 μεγαλύτεροι παίκτες της FIBA (1991) FIBA Hall of Fame (2007) Οι 50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008)
Στέφαν ντε Φράι

Ο Στέφαν ντε Φράι (ολλανδικά: Stefan de Vrij, γνωστός και ως Στέφαν ντε Βράι) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου 1992 στο χωριό Άουντερεκ αν ντεν Έισεν στην επαρχία της Νότιας Ολλανδίας. Αγωνίζεται από το 2018 στη Ίντερ, ενώ είναι και ποδοσφαιριστής της Εθνικής Ολλανδίας .

 Ο Ντε Φράι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Φέγενορντ, ενώ αγωνιζόταν στις ακαδημίες αρχικά της Σπίριτ και Φέγενορντ. Υπέγραψε το επαγγελματικό του συβμόλαιο με την ομάδα του Ρότερνταμ στις 17 Ιουλίου 2009 . Το επίσημο ντεμπούτο του έγινε στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 στον αγώνα με την Χάρκεμ Μποϊς στα πλαίσια του Κυπέλλου Ολλανδίας, όταν αντικατέστησε στο 59ο λεπτό τον Κέλβιν Λέρνταμ. Έκανε το ντεμπούτο του στην Ερεντιβίζιε 2009-10 στις 6 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους όταν αντικατέστησε στο 86ο λεπτό τον Ντένι Λάντζαατ στον αγώνα με τη Χρόνινγκεν . Τη σεζόν 2012-13 ο Ντε Φράι έγινε αρχηγός της Φέγενορντ, μετά την μεταγραφή του Ρον Βλαρ στην Άστον Βίλα. Όμως εκείνη τη σεζόν τραυματίστηκε στον αγώνα με τη Σπάρτα Πράγας στα πλαίσια ενός αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ. Στις 17 Μαΐου 2013 επεκτάθηκε το συμβόλαιό του μέχρι το 2015 . Τον Ιούλιο του 2014, η Λάτσιο τον απέκτησε απο την Φέγενορντ, καταβάλλοντας το ποσό των 8,5 εκατομμυρίων ευρώ στην ολλανδική ομάδα. Ο Ντε Φράι έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας στις 15 Αυγούστου 2012 σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Βελγίου. ΣΣ Λάτσιο Σούπερ Καπ Ιταλίας (1): 2017 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014: 3η θέση Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Stefan de Vrij στο Wikimedia Commons
Χωροδεσποτεία

Η χωροδεσποτεία υπήρξε ευρωπαικό μεσαιωνικό πολιτικό και κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο γινόταν η οργάνωση και διοίκηση των κτημάτων του κλήρου και των αριστοκρατών. Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης βρήκε άνθηση τόσο στην Ευρώπη, όσο και σε διάφορα μέρη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ιαπωνίας και αλλού κάτω από διαφορετικές ονομασίες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Αποτέλεσε πρόδρομο του Φεουδαρχικού συστήματος στην Ευρώπη. Η κυριαρχία των μεγαλογαιοκτημόνων ήταν μια απαραίτητη συνθήκη εκείνη την εποχή των διαρκών αναταραχών και των συνεχών βαρβαρικών επιδρομών κατά τον 5ο και 6ο αιώνα. Ήταν ο μόνος τρόπος προστασίας της γης και των ανθρώπων εκείνης της εποχής.

 Σε αυτό το σύστημα οι κατώτερες κοινωνικά ομάδες των κτημάτων, οι οποίοι ήταν δούλοι, κυρίως εργάτες και χειρώνακτες που ζούσαν γύρω από την κυρίως έπαυλη του άρχοντά τους, συγκροτώντας έτσι μια αγροτική συνοικία. Αυτοί οι εργάτες δούλευαν αποκλειστικά για τον ιδιοκτήτη της έπαυλης, ο οποίος τους προσέφερε προστασία και μερικές φορές το δικαίωμα να δουλεύουν ξεχωριστά κομμάτια γης για την κάλυψη δικών τους αναγκών. Το κέντρο κάθε χωροδεσποτικής κοινωνίας ήταν η προσωπική κατοικία του ιδιοκτήτη της συνοικίας, όπου και γινόταν συναντήσεις για θέματα κανόνων, διασκέδασης και διοίκησης. Οι κανονισμοί και τα έθιμα κάθε συνοικίας διέφεραν μεταξύ τους. Ο συνήθης δούλος δεν είχε καμία ελπίδα για οικονομική ανέλιξη, αφού ο άρχοντας είχε άμεση κυριαρχία και η εκμετάλλευση ήταν μονομερής για τους δούλους. Επιπλέον, υπήρχαν διαφορές μεταξύ όμορων δούλων σχετικά με τα καθήκοντά τους ακόμα και στην ίδια συνοικία, δεν είχαν όλοι τα ίδια προνόμια και τις ίδιες υποχρεώσεις, όλα αυτά καθοριζόταν αποκλειστικά από τον άρχοντα κάθε έπαυλης. Υπάρχει συχνή ταύτιση χωροδεσποτείας και φεουδαρχίας, ωστόσο δεν μιλάμε για την ίδια περίσταση. Είναι δυο διαφορετικά συστήματα διοίκησης στην Μεσαιωνική Ευρώπη. https://www.britannica.com/topic/manorialism https://study.com/academy/lesson/manorialism-vs-feudalism.html
Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (σερβικά: Куп Југославије, σλαβομακεδονικά: Куп на Југославија‎, κροατικά: Kup Jugoslavije, σλοβενικά: Pokal Jugoslavije) διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1946-47 και η τελευταία διοργάνωση έγινε το 1991-92 λόγω της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.

 1947 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 2-0 Νάσα Κρίλα Ζέμουν 1948 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 3-0 Παρτιζάν Βελιγραδίου 1949 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 3-2 Νάσα Κρίλα Ζέμουν 1950 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1-1 3-0 Διναμό Ζάγκρεμπ 1951 : Διναμό Ζάγκρεμπ 2-0 2-0 Βοϊβοντίνα Νόβισαντ 1952 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 6-0 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1953 : ΟΦΚ Βελιγραδίου 2-0 Χάιντουκ Σπλιτ 1954 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 4-1 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1955 : ΟΦΚ Βελιγραδίου 2-0 Χάιντουκ Σπλιτ 1957 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 5-3 Ραντνίσκι Βελιγραδίου 1958 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 4-0 Βελέζ Μόσταρ 1959 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 3-1 Παρτιζάν Βελιγραδίου 1960 : Διναμό Ζάγκρεμπ 3-2 Παρτιζάν Βελιγραδίου 1961 :Βαρντάρ Σκοπίων 2-1 Βάρτεκς Βάραζντιν 1962 : ΟΦΚ Βελιγραδίου 4-1 Σπάρτακ Σουμπότιτσα 1963 : Διναμό Ζάγκρεμπ 4-1 Χάιντουκ Σπλιτ 1964 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 3-0 Διναμό Ζάγκρεμπ 1965 : Διναμό Ζάγκρεμπ 2-1 Μπούντουτσνοστ Τίτογκραντ 1966 : ΟΦΚ Βελιγραδίου 6-2 Διναμό Ζάγκρεμπ 1967 : Χάιντουκ Σπλιτ 2-1 Φ.Κ. Σαράγεβο 1968 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 7-0 Φ.Κ. Μπάρ 1969 : Διναμό Ζάγκρεμπ 3-3 3-0 Χάιντουκ Σπλιτ 1970 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 2-2 1-0 Ολύμπια Λιουμπλιάνα 1971 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 4-0 2-0 Σλόμποντα Τούζλα 1972 : Χάιντουκ Σπλιτ 2-1 Διναμό Ζάγκρεμπ 1973 : Χάιντουκ Σπλιτ 1-1 2-1 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1974 : Χάιντουκ Σπλιτ 1-0 Μπόρατς Μπάνια Λούκα 1976 : Χάιντουκ Σπλιτ 1-0 Διναμό Ζάγκρεμπ 1977 : Χάιντουκ Σπλιτ 2-0 Μπούντουτσνοστ Τίτογκραντ 1978 : Φ.Κ. Ριέκα 1-0 Τρέπτσα Μιτρόβιτσα 1979 : Φ.Κ. Ριέκα 2-1 0-0 Παρτιζάν Βελιγραδίου 1980 : Διναμό Ζάγκρεμπ 1-0 1-1 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1981 : Βελέζ Μόσταρ 3-2 Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο 1982 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 2-2 4-2 Διναμό Ζάγκρεμπ 1983 : Διναμό Ζάγκρεμπ 3-2 Φ.Κ. Σαράγεβο 1984 : Χάιντουκ Σπλιτ 2-1 0-0 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1985 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 2-1 1-1 Διναμό Ζάγκρεμπ 1986 : Βελέζ Μόσταρ 3-1 Διναμό Ζάγκρεμπ 1987 : Χάιντουκ Σπλιτ 1-1 (9-8 πεν) Φ.Κ. Ριέκα 1988 : Μπόρατς Μπάνια Λούκα 1-0 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1989 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 6-1 Βελέζ Μόσταρ 1990 : Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1-0 Χάιντουκ Σπλιτ 1991 : Χάιντουκ Σπλιτ 1-0 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1992 : Παρτιζάν Βελιγραδίου 1-0 2-2 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Ζαν-Μαξ Μπελρίβ

Ο Ζαν-Μαξ Μπελρίβ (Jean-Max Bellerive) είναι πολιτικός από την Αϊτή και πρωθυπουργός από το 2009 ως τις 18 Οκτωβρίου 2011. Είναι παντρεμένος με 2 κόρες.

 Γιος διάσημου ιατρού, ο Μπελρίβ γεννήθηκε στο Πορτ ο Πρενς το 1958. Έφυγε από πολύ νεαρή ηλικία από τη χώρα του και έκανε σπουδές στην Ελβετία, τη Γαλλία και στο Βέλγιο. Έκανε σπουδές Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων. Το 1986 επέστρεψε στην Αϊτή, λίγο πριν την ανατροπή του Ντιβαλιέ. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρενέ Πρεβάλ στις 30 Οκτωβρίου του 2009, έπειτα από απόφαση της Γερουσίας. Διαδέχθηκε την αποπεμφθείσα πρωθυπουργό Μισέλ Πιερ-Λουί. Η τελευταία αποπέμφθηκε έπειτα από απόφαση της Γερουσίας, καθώς 18 γερουσιαστές επί συνόλου 29 ψήφισαν εναντίον της, κατηγορώντας την ότι δεν είχε κάνει πολλά για να βελτιώσει την οικονομία της χώρας. Ο διορισμός του Μπελρίβ εγκρίθηκε ομόφωνα από τη Γερουσία και στις 7 Νοεμβρίου και από τη Βουλή , με 52 ψήφους υπέρ και 2 αποχές. Το νέο υπουργικό συμβούλιο ανακοινώθηκε στις 8 Νοεμβρίου και εγκρίθηκε στις 10 του μηνός από τη Βουλή (70-2 με 2 αποχές) και από τη Γερουσία (22-0 με 4 αποχές). Ο Μπελρίβ ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 11 Νοεμβρίου του 2009 Παραιτήθηκε στις 15 Μαΐου 2011. Τον διαδέχθηκε ο Γκάρι Κονίλ.
Τραπ

Το Τραπ (γαλλικά: Trappes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς. Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τραπίστ (γαλλικά: Trappistes).

 Η πόλη βρισκόταν κατά την αρχαιότητα επί στο σταυροδρόμι δύο Ρωμαϊκών οδών που συνέδεαν το Παρίσι με τη Σαρτρ και το Ντρε. Τον Μεσαίωνα, ο οικισμός ήταν τειχισμένος ενώ υπήρχαν πέντε πύλες για την είσοδο και την έξοδο από αυτόν. Το παλιό τμήμα της σύγχρονης πόλης χρονολογείται από τον 17ο αιώνα, όταν η περιοχή συνδεόταν με τις Βερσαλλίες. Τα συντριβάνια των Βερσαλλιών τροφοδοτούνταν από λίμνη κοντά στον οικισμό του Τραπ μέσω τάφρων, οχετών και λιμνών. Η πόλη συνδέθηκε με το σιδηροδρομικό δίκτυο το 1849, ενώ σε σύντομο διάστημα έγινε ένα από τα σημαντικότερα σιδηροδρομικά κέντρα της χώρας, με πολλούς από τους κατοίκους της να ασχολούνται με τον σιδηρόδρομο. Το 1896, ο επιστήμονας Λεόν Τεσεράνκ ντε Μπορτ, δημιούργησε παρατηρητήριο με το οποίο μελέτησε την στρατόσφαιρα. Το 1944, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη καταστράφηκε σε ποσοστό 71% από τους βομβαρδισμούς των Συμμαχικών δυνάμεων, που στόχο είχαν τις σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις. Μετά τον πόλεμο, οι κάτοικοι άρχισαν να ασχολούνται με την γεωργία, ενώ ο πληθυσμός το 2014 (σύμφωνα με υπολογισμούς) ήταν 31.854 κάτοικοι. Η πόλη εξυπηρετείται οδικά από τον αυτοκινητόδρομο A12. Επίσης διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, και η απόσταση είναι περίπου 40 λεπτά από το Παρίσι. Τέλος, λεωφορεία συνδέουν το κέντρο της πόλης με τις γύρω περιοχές. Στο Τραπ υπάρχουν 36 νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία, τρία γυμνάσια και τρία λύκεια. Νικολά Ανελκά, ποδοσφαιριστής Τζαμέλ Ντεμπούζ, ηθοποιός Εντί Μπεν Αρούς, παίκτης ράγκμπι Μπαρμπαρά Καμπριτά, ηθοποιός Σοφί Μπρουστάλ, ηθοποιός Λιντά Πραντέλ, αθλήτρια χειροσφαίρισης Shy'm, τραγουδίστρια Ομάρ Σι, ηθοποιός (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος
Μενοίτιος (αργοναύτης)

Ο Μενοίτιος, ήταν γιος του Άκτορος και της Αίγινας. Συντρόφεψε τον Ιάσονα στην αργοναυτική εκστρατεία. Ήταν ο πατέρας του ομηρικού ήρωα Πατρόκλου από τη σύζυγό του Πολυμήλη ή Σθενέλη.

 Αρχικά φέρεται ως Θεσσαλικός ήρωας που είχε εγκατασταθεί στον Οπούντα της Λοκρίδας. Όταν όμως ο γιος του ο Πάτροκλος, παίζοντας αστραγάλους φιλονίκησε και σκότωσε το γιο του Αμφιδάμαντα, τον Κλησώνυμο, αναγκάσθηκε να φύγει με το γιο του και να ζητήσει καταφύγιο στη Φθία κοντά στον Πηλέα, πατέρα του Αχιλλέα όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πριν την αναχώρηση του Αχιλλέα και του Πατρόκλου για τον Τρωικό πόλεμο ο Μενοίτιος συμβούλεψε το γιο του να προσέχει και να συμβουλεύει το φίλο του παρά την ταπεινότερη καταγωγή του. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει σε πολλά σημεία τον Πάτροκλο ως γιο του Μενοίτιου. Ο δορυφόρος του αστεροειδή 617 Πάτροκλος, Μενοίτιος, πήρε το όνομά του από τον ήρωα αυτό. Ελληνική μυθολογία
902 TV

Ο 902 TV ήταν ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, που ανήκε στο ΚΚΕ και στεγαζόταν εντός του κόμματος στον Περισσό στη Νέα Ιωνία. Το όνομά του το είχε λάβει από την εκπομπή του ομότιτλου ραδιοφωνικού σταθμού.

 Ο 902 TV ξεκίνησε τη λειτουργία του για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1990. Οι πρώτες του εκπομπές πραγματοποιήθηκαν πειραματικά τον Φεβρουάριο του 1991, με τις μεταδόσεις από το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ ενώ μετέδιδε πλήρες πρόγραμμα από το 1992. Ο σταθμός, παρότι ήταν πανελλαδικής εμβέλειας, δεν εξέπεμψε ποτέ σε όλη την χώρα, παρά μόνο στην Αττική, την Θεσσαλονίκη, και σε πολλές μεγάλες πόλεις.Την περίοδο 1993-1994 απέκτησε προσωρινή άδεια, αν και λίγο καθυστερημένα (μαζί με τον πρώτο ΣΚΑΪ, σήμερα ALPHA) σε σχέση με τα υπόλοιπα ιδιωτικά πανελλαδικά κανάλια μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1993. Πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση του 2008, το κανάλι είχε αρχίσει να έχει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, από τα οποία δεν ανέκαμψε ποτέ, με αποτέλεσμα στις 10 Σεπτεμβρίου 2012 να διακοπεί η λειτουργία του. Εξαιτίας πιέσεων για την αφαίρεση της άδειας επαναλειτούργησε στις 8 Ιανουαρίου 2013. Στις 11 Αυγούστου του ίδιου έτους, το κανάλι αγοράστηκε από την κυπριακή εταιρεία A-Orizon Media Ltd., συμφερόντων Φίλιππου Βρυώνη ο οποίος κατέχει το Extra Channel, και ένα μήνα αργότερα (11 Σεπτεμβρίου), αντικαταστάθηκε από το Epsilon TV. Το Epsilon TV πουλήθηκε στις 11 Αυγούστου 2017 στην επίσης κυπριακή εταιρεία Dimera Media Investments Ltd. συμφερόντων Ιβάν Σαββίδη, για να αντικατασταθεί, με την σειρά του, στις 24 Οκτωβρίου 2018 από το OPEN BEYOND. Το πρόγραμμα του πάλαι ποτέ κομματικού τηλεοπτικού καναλιού περιελάμβανε δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές εκπομπές, εκπομπές για το θέατρο, σοβιετικής και πολωνικής παραγωγής παιδικά προγράμματα (Μπόλεκ και Λόλεκ, Λύκος και Λαγός), ταινίες ξένης παραγωγής (σχετικά με το έπος του 1940) και εκπομπές τηλεπωλήσεων. Με την εξαγορά του από την A-Orizon Media Ltd., ο 902 μετατράπηκε αποκλειστικά σε κανάλι τηλεπωλήσεων. Το Epsilon υιοθέτησε το πρόγραμμα των άλλων μεγάλων ιδιωτικών σταθμών, μεταδίδοντας δελτία ειδήσεων σε συγκεκριμένες ώρες, ελληνικές σειρές, τηλεπαιχνίδια και ψυχαγωγικές εκπομπές. 902 online, ο ιστόχωρος του 902