IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης

Το δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης είναι ένα θεσιακό σύστημα αναπαράστασης αριθμών. Έχει ως βάση του τον αριθμό 16. Αυτό σημαίνει ότι, σε μια σειρά ψηφίων, κάθε ψηφίο έχει αξία 16 φορές μεγαλύτερη από εκείνο που βρίσκεται αμέσως δεξιά του. Δηλαδή, οι θέσεις των ψηφίων στο δεκαεξαδικό σύστημα δηλώνουν μονάδες, 16 {\displaystyle 16} άδες, 16 × 16 = 256 {\displaystyle 16\times 16=256} άδες κ.ο.κ., σε αναλογία με το δεκαδικό σύστημα, όπου οι θέσεις δηλώνουν δυνάμεις του δέκα (μονάδες, δεκάδες, εκατοντάδες...)

 Για την αναπαράστασή του, το δεκαεξαδικό σύστημα έχει ανάγκη 16 ψηφίων. Για τα πρώτα δέκα, χρησιμοποιούνται τα ψηφία 0 - 9 της αραβικής αναπαράστασης του δεκαδικού συστήματος. Για να αναπαρασταθούν οι αξίες από το 10 έως και το 15, δανειζόμαστε τα πρώτα 6 κεφαλαία γράμματα του λατινικού αλφαβήτου: A, B, C, D, E και F. Για παράδειγμα, ο δεκαδικός αριθμός (79)10 (79, βάση 10) απεικονίζεται στο δεκαεξαδικό σαν (4F)16 (4F, βάση 16), δηλαδή: ( 4 F ) 16 = 4 × 16 1 + 15 × 16 0 = 64 + 15 = 79 {\displaystyle (4F)_{16}=4\times 16^{1}+15\times 16^{0}=64+15=79} Η αρχική χρήση του ήταν στους υπολογιστές, μιας και είναι εύκολη η μεταφορά ενός αριθμού από το δυαδικό, δηλαδή την γλώσσα μηχανής. Η μετατροπή ενός δυαδικού αριθμού στο δεκαεξαδικό σύστημα είναι εύκολη υπόθεση αρκεί να σκεφτούμε ότι κάθε δεκαεξαδικός αριθμός αποτελείται από έναν 4ψήφιο δυαδικό π.χ. το 7 = 0111 και το F = 1111 (βλέπε πίνακα). Οι εντολές στους αρχικούς υπολογιστές γράφονταν σαν δεκαεξαδικοί αριθμοί και η γλώσσα μηχανής είναι βασισμένη σε αυτούς. Παράδειγμα η εντολή επανέλαβε (loop) είναι 039A. Ο πίνακας ASCII είναι ένας πίνακας που αποτελείται από δυο 16δικούς αριθμούς που αντιπροσωπεύουν τα Αγγλικά στοιχεία και όχι μόνο. Παράδειγμα στο μέρος της διεύθυνσης στον φυλλομετρητή σας μπορείτε να δείτε την αντιπροσώπευση των Ελληνικών. Η λέξη Δεκαεξαδικό_σύστημα μεταφράζεται σαν %CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CF%83%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1 Η πιο κοινή μετάφραση είναι του κενού (%20) που δεν επιτρέπεται σαν ονομασία (URL). Το δεκαεξαδικό σύστημα παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον, γιατί υπάρχει μια 1-1 αντιστοιχία ανάμεσα σε κάθε δεκαεξαδικό ψηφίο και σε κάθε μία από τις ομάδες 4 ψηφίων του δυαδικού συστήματος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το 16 είναι δύναμη του 2, 2 4 = 16 {\displaystyle 2^{4}=16} . Εύκολα προκύπτει από αυτό ότι υπάρχουν 16 δυνατοί συνδυασμοί 4 ψηφίων, το καθένα από τα οποία μπορεί να είναι είτε "0" είτε "1", δηλ. τα ψηφία του δυαδικού συστήματος. Κάθε ένας από αυτούς τους συνδυασμούς αντιστοιχεί στο δεκαεξαδικό ψηφίο που παριστάνει την αριθμητική αξία του, ως εξής: Λόγω της αντιστοιχίας αυτής, το δεκαεξαδικό σύστημα, όπως και το οκταδικό, παίζουν σπουδαίο ρόλο στον προγραμματισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η κύρια χρησιμότητά τους είναι να συμπτύσσουν ομάδες από bits (κάθε bit αναπαριστά ένα δυαδικό ψηφίο). Για παράδειγμα, δύο δεκαεξαδικά ψηφία μπορούν να κωδικοποιήσουν μια ψηφιολέξη (byte), δηλ. μια σειρά από 8 bits. Πανψηφιακός αριθμός
Λιουντμίλα Ένκβιστ

Η Λιουντμίλα Νικολάεβνα Ένκβιστ (σουηδικά: Ludmila Engquist‎, ρωσικά: Людмила Николаевна Энквист‎, γενν. 21 Απριλίου 1964, χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα, Ταμπόφσκαγια όμπλαστ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρωσο-Σουηδή αθλήτρια του στίβου, η οποία αγωνίστηκε με την Σοβιετική Ένωση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και με την Ενιαία Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Επίσης, αγωνίστηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 με τη Σουηδίας. Σήμερα ζει στην Ισπανία με το σύζυγό της, Γιόχαν Ένκβιστ.

 Γεννήθηκε στο χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα της περιφέρειας (όμπλαστ) του Ταμπόφ, στις 21 Απριλίου του 1964. Κέρδισε χρυσά μετάλλια στα 100 μ. με εμπόδια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του 1991 και σε εκείνο του 1997, όπως επίσης και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα. Για τη νίκη της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1997, το οποίο έγινε στην Αθήνα, η αθλήτρια τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο στη Σουηδία (Svenska Dagbladet). Ήταν η πρώτη μη Σουηδή που βραβεύτηκε με το εν λόγω μετάλλιο. Το 1999 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία. Το 2002 για δεύτερη φορά στην καριέρα της βρέθηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό. Έτσι. δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 στο διθέσιο μπόμπσλεϊ γυναικών. 1991: χρυσό μετάλλιο στα 60 μ. με εμπόδια (Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, Σεβίλλη Ισπανίας) και χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο. 1996, Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ατλάντα: χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια. 1997: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Αθήνα, χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. μ εεμπόδια. 1999: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Σεβίλλη, χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια. Βιογραφία Over hurdles on to ice (Άρθρο στην εφημερίδα The Observer) Her Biggest Hurdle
Θάνος Ανεστόπουλος

Ο Θάνος Ανεστόπουλος (3 Φεβρουαρίου 1967 – 3 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός, ο οποίος έγινε ιδιαίτερα γνωστός από την συμμετοχή του στο ροκ συγκρότημα Διάφανα Κρίνα, του οποίου υπήρξε και ιδρυτής.Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 3 Φεβρουαρίου του 1967 και απεβίωσε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016 από καρκίνο. Ο ίδιος είχε ανακοινώσει την ασθένειά του μέσω της ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης Facebook το 2015.

 Ο Ανεστόπουλος θεωρούσε ότι «η θρησκεία είναι η μεγαλύτερη και η πιο επιτυχημένη απάτη όλων των εποχών» και ότι «δεν θα υπάρξει ποτέ θρησκεία ανώτερη απ’ την αλήθεια». Για την πολιτική ανέφερε πως «είναι η τέχνη του ψέματος και της ψευδαίσθησης». Επικαλούμενος τη ρήση του Λούντβιχ Έρχαρντ συμφωνούσε ότι «είναι η τέχνη του να μοιράζεις μία πίτα με τέτοιον τρόπο, ώστε να πιστεύει ο καθένας ότι έχει πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι». Για τη μουσική είπε ότι «αν δεν υπήρχε, θα προσπαθούσα να την εφεύρω, αλλιώς θα δυσκολευόμουν ν’ αναπνεύσω φυσιολογικά».
Αγνώντας Σκοπέλου

Ο Αγνώντας είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δήμου Σκοπέλου, της περιφερειακής ενότητας Σποράδων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σκοπέλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Αγνώντας είναι παράλιος οικισμός της Σκοπέλου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, στον μυχό του φερώνυμου όρμου και πριν το ακρωτήριο Αμάραντος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει 7 χλμ. περίπου Ν. της Χώρας Σκοπέλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σκοπέλου του νομού Μαγνησίας. Ο Αγνώντας είναι το δεύτερο λιμάνι του νησιού μετά τη Χώρα Σκοπέλου, όπου προσορμίζονται κυρίως αλιευτικά και τουριστικά σκάφη. Ωστόσο, επειδή βρίσκεται σε αντιδιαμετρική θέση (νότια) από τη Χώρα, μπορεί να χρησιμεύσει ως το κύριο λιμάνι του νησιού, όταν οι καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν την προσέγγιση στην πρωτεύουσα. Άλλωστε, κατά τις περασμένες δεκαετίες, υπήρξε το κύριο λιμάνι της Σκοπέλου, όπου προσέγγιζαν τα επιβατηγά πλοία από τον Βόλο ή/και τον Άγιο Κωνσταντίνο. Βορειοανατολικά του οικισμού, στο ύψωμα «Ψαλίδι», υπάρχει ελικοδρόμιο. Η παραλία του οικισμού Η θέση «Δρακοντόσχισμα», 2,5 χλμ. νοτιοανατολικά του οικισμού, με πευκόφυτο φαράγγι που καταλήγει κοντά στο ακρωτήριο Βελόνι, το νοτιότερο σημείο της Σκοπέλου Η θέση «Αλικιάς», βορειοδυτικά του οικισμού, με ερείπια οχυρώσεων και μικρό φαράγγι Η παραλία «Λιμνονάρι», στον φερώνυμο όρμο δυτικά του οικισμού, όπου καταλήγει το φαράγγι του «Αλικιά» Η παραλία «Κάτεργο», δίπλα στο ακρωτήριο Βελόνι Η μονή του Αγίου Ρηγίνου, βόρεια του οικισμού, που προσεγγίζεται και από μονοπάτι που ξεκινάει από τον Αγνώντα. Το όνομα Άγιος Ρηγίνος φέρουν αρκετές εκκλησίες στη Σκόπελο, επειδή υπήρξε επίσκοπος του νησιού κατά τον 4ο αιώνα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «Ανάβαση» (Σκόπελος 1:40.000) eetaa.gr
Παραβολή Τελώνου και Φαρισαίου

Η Παραβολή Τελώνου και Φαρισαίου αναφέρεται ως παραβολή του Ιησού που εμφανίζεται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον 18:9-14. Παρουσιάζεται ένας φιλάνθρωπος Φαρισαίος, εμμονικός με την ίδια του την αρετή, την οποίαν δεν παραλείπει να προβάλλει, όπως και την ενάρετη ζωή του, που αντιπαραβάλλεται με έναν φοροεισπράκτορα που ζητά ταπεινά από τον Θεό έλεος. Η παραβολή διδάσκει ότι, κατά τη χριστιανική θεώρηση, ο Θεός δίνει έλεος και άφεση αμαρτιών, ανεξαρτήτως από την προηγούμενη ζωή του πιστού και ότι αντίθετα, η αλαζονία, αποτελεί εμπόδιο προς τον Παράδεισο. Η ανάγνωση της παραβολής στην Ορθόδοξη Εκκλησία σηματοδοτεί την έναρξη του Τριωδίου.

 Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην· ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· νηστεύω δὶς τοῦ Σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
Μαρία Λασιτσκένε

Η Μαρία Αλεξάντροβνα Λασιτσκένε (ρωσ. Мария Александровна Ласицкене, γενν. 14 Ιανουαρίου 1993, Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια) είναι Ρωσίδα αθλήτρια του στίβου, χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος .

 Συμμετέχοντας με τη Ρωσία κατέκτησε ένα χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, το χρυσό σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, και χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2010 στη Σιγκαπούρη. Το 2016, η Ρωσία αποκλείστηκε από την IAAF για 3 χρόνια λόγω ντόπινγκ. Έτσι η Λασιτσκένε δεν κατάφερε να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016. Μετά από ένα χρόνο, η IAAF ανακοίνωσε πως κάποιοι πρώην αθλητές της Ρωσίας μπορούν να συμμετέχουν σε διεθνείς διοργανώσεις στίβου ως Εξουσιοδοτημένοι Ουδέτεροι Αθλητές από το 2017. Μέσα σε αυτούς ήταν και η Λασιτσκένε. Εκείνη τη χρονιά κατέκτησε το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο ύψος. Την ίδια χρονιά κέρδισε και το Diamond League. Το 2018 ήταν πρώτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο ύψος. Το 2019 ήταν και πάλι πρωταθλήτρια κόσμου στη Ντόχα. Παρέμεινε αήττητη για 45 αγώνες στο διάστημα μιας τριετίας, η δεύτερη μεγαλύτερη ακολουθία νικών στην ιστορία του αγωνίσματος μετά τις 140 νίκες της Ρουμάνας Γιολάντα Μπάλας. Ανοιχτός στίβος: 2.06 μ. (Λωζάνη 2017) Κλειστός στίβος: 2.04 μ. (Βόλγκογκραντ 2018)
Ιερεμίας Βισνιοβιέτσκι

Ο Ιερεμίας, ουκραν. Ярема Вишневецький - Yarema Vyshnevetsky (1612 - 20 Αυγούστου 1651) από τον Οίκο των Βισνιοβιέτσκι ο λεγόμενος Σφύρα επί των Κοσάκων ή Σιδηροκέφαλος, ήταν πρίγκιπας του Βισνιόβιετς, Λούμπνιε & Χόρολ, ευγενής της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.

 Ήταν ο μόνος γιος του Μιχαήλ Βισνιοβιέτσκι ευγενούς (szlachcic), πρίγκιπα του Βισνιόβιετς, μεγιστάνα και της Ρεγκίνας Μοβίλα, κόρης του Ιερεμία Μοβίλα βοϊβόδα/πρίγκιπα της Μολδαβίας. Παντρεύτηκε το 1639 τη Γκρυζέλντα Ζαμοΰσκα, κόρη του Τόμας Ζαμοΰσκι βοϊβόδα της Ποδολίας και είχε τέκνo: Μίχαλ-Κορύμπουτ 1640-1673, βασιλιάς της Πολωνίας & μεγάλος δούκας της Λιθουανίας. Hruševs, Mychajlo S.; Poppe, Andrzej (2004). History of Ukraine-Rus': The Cossack Age, 1654-1657. Canadian Inst. of Ukrainian Studies Press. ISBN 1-895571-22-7. Lerski, Jerzy Jan; Wróbel, Piotr; Kozicki, Richard J. (1996). Historical Dictionary of Poland, 966-1945. Greenwood Publishing. ISBN 978-0-313-26007-0. Romański, Romuald (2009). Książę Jeremi Wiśniowiecki. Bellona. ISBN 978-83-11-11524-8. Widacki, Jan (1984). Kniaź Jarema (in Polish). Wydawnictwo "Slask". ISBN 978-83-216-0440-4.
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO) είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε με τον οδηγία 439/2010 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της συνεργασίας των κρατών μελών της ΕΕ για το άσυλο, την ενίσχυση της εφαρμογής του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και την υποστήριξη των κρατών μελών υπό ιδιαίτερη πίεση .

 Το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία ενός γραφείου ασύλου όπως η EASO για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών για τη διαχείριση αιτημάτων ασύλου. Οι υπουργοί μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ συναντήθηκαν στη Μάλτας το 2010 και συμφώνησαν να εγκατασταθεί η EASO στη Μάλτα μετά από συζητήσεις γύρω από τη συνεχή μετανάστευση παράνομων μεταναστών, κυρίως από το Κέρας της Αφρικής, που φτάνουν στην Ευρώπη μετά τη διέλευση από τη Λιβύη. Στις 30 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η Μάλτα εξελέγη επίσημα για να φιλοξενήσει τον οργανισμό, κερδίζοντας τους υποψηφίους Κύπρος και Βουλγαρία. Τα μεταναστευτικά ναυάγια στη Μεσόγειο του Απριλίου 2015 οδήγησαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους όσον αφορά τον έλεγχο των συνόρων και τις μεταναστευτικές πολιτικές. Στις 20 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο 10 σημείων το οποίο περιλάμβανε την EASO στη διαδικασία παροχής βοήθειας στους αιτούντες άσυλο και συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις επιχειρήσεις λαθρεμπορίου. Τον Απρίλιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να μετατραπεί η EASO σε Οργανισμός Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ευρωπαϊκός κανονισμός "Δουβλίνο ΙΙ" Ενημερωτική έκθεση σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου του Thierry Mariani
Σχέσεις Ελλάδας και Κροατίας

Οι σχέσεις Ελλάδας και Κροατίας αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Κροατίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας. Οι δύο χώρες σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 20 Ιουλίου του 1992. Από το Νοέμβριο του 1994, η Ελλάδα έχει πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ. Η Κροατία έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Οι σχέσεις μεταξύ της Κροατίας και της Ελλάδας θεωρούνται εξαιρετικές και υπάρχει ένας υψηλός βαθμός συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στους τομείς της οικονομίας, του τουρισμού και της πολιτικής, που ενισχύθηκε περαιτέρω με την ένταξη της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2013. Η Ελλάδα ήταν υποστηρικτής της ένταξης της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, επισκέφθηκε την Κροατία τον Μάιο του 2001, ενώ ο Πρόεδρος Στίπε Μέσιτς της Κροατίας πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα από το διάστημα 18-20 Νοεμβρίου 2003. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό της Κροατίας, Ίβο Σανάντερ, στη Θεσσαλονίκη στις 21 Οκτωβρίου 2004. Στις 3 Νοεμβρίου του 2009, ο Πρόεδρος της Κροατίας, Στίπε Μέσιτς, επισκέφθηκε την Αθήνα. Η Κροατία και η Ελλάδα συνεργάζονται στον τομέα του τουρισμού με υψηλού επιπέδου ανταλλαγές τουριστών. Περίπου 16.000 Κροάτες επισκέφθηκαν την Ελλάδα το 2012 και το 2006 περίπου 7.000 Έλληνες ταξίδεψαν στην Κροατία. Η Κροατία και η Ελλάδα ακολουθούν διαφορετική πολιτική στις σχέσεις τους με τη Σερβία. Η Ελλάδα υποστηρίζει σθεναρά τη Σερβία σχετικά με το ζήτημα των εγκλημάτων πολέμου στα Βαλκάνια και το Κοσσυφοπέδιο, ενώ η Κροατία τάσσεται εναντίον της Σερβίας και αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Εξωτερικές σχέσεις της Κροατίας Εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για τη σχέση της Ελλάδας με την Κροατία Αρχειοθετήθηκε 2006-07-14 στο Wayback Machine. Ελληνική πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ
Προεδρικές εκλογές στην Ισημερινή Γουινέα (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ισημερινή Γουινέα στις 24 Απριλίου 2016. Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ήταν τον Νοέμβριο, όμως επισπεύστηκε κατά 7 μήνες. Ο πρόεδρος Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο παρέμεινε στην εξουσία λαμβάνοντας ποσοστό 93,7% των ψήφων.

 Ο πρόεδρος εκλέγεται με το πλειοψηφικό σύστημα. Έπειτα από το δημοψήφισμα για σύνταγμα που έγινε το 2011, η θητεία των προέδρων περιορίστηκε σε 2 επταετίες. Επίσης, το όριο ηλικίας για τους υποψηφίους καταργήθηκε. Επιπρόσθετα, θεσμοθετήθηκε η θέση του αντιπροέδρου που επιτρέπει στον τελευταίο να αναλαμβάνει αυτόματα την εξουσία σε περίπτωση θανάτου του προέδρου. Ο πρόεδρος Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο διεκδίκησε ξανά την προεδρία, με την υποστήριξη ενός δεκακομματικού συνασπισμού και αναδείχθηκε ξανά νικητής. Την περίοδο των εκλογών, βρισκόταν στην εξουσία συνεχώς από το 1979 και ήταν ο μακροβιότερος σε διάρκεια εξουσίας ηγέτης στην Αφρική.Οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης ήταν όλοι νέα πρόσωπα και κανένα από τα κόμματά τους δεν είχε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Κατήλθαν στις εκλογές και 3 ανεξάρτητοι υποψήφιοι, οι οποίοι επικρίθηκαν ότι η συμπερίληψή τους ήταν τυπική προκειμένου να αποκτήσει νομιμότητα η εκλογική διαδικασία. Στις εκλογές δεν έλαβε μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας το Δημοκρατικό Μέτωπο της Αντιπολίτευσης ένας συνασπισμός από κόμματα αντιφρονούντων, κάνοντας λόγο για μεγάλη νίκη του Ομπιάνγκ "ως αποτέλεσμα νοθείας". Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Αφρικανική Ένωση, με επικεφαλής στην ομάδα παρατηρητών τον πρώην πρόεδρο του Μπενίν, Γιαγί Μπονί. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη νίκη του Ομπιάνγκ στις 28 Απριλίου 2016. Τα προσωρινά αποτελέσματα έδωσαν ποσοστό 93,7% των ψήφων για τον ήδη πρόεδρο της χώρας, ενώ το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 92,9%.
Συναγωγή του Μπαχρέιν

Η Συναγωγή του Μπαχρέιν βρίσκεται στη λεωφόρο Σασαά, σε μια εμπορική περιοχή όπου οι κάτοικοι ανήκουν σε χαμηλότερες οικονομικές τάξεις, στη Μανάμα, την πρωτεύουσα του Μπαχρέιν. Δεν είναι σε χρήση πλέον.

 Η εβραϊκή κοινότητα στο Μπαχρέιν, που αριθμεί περίπου 35 άτομα σε συνολικό πληθυσμό 700.000 κατοίκων, σπάνια μπορεί να συγκεντρώσει έναν μινιάν που απαιτείται για προσευχή. Ωστόσο το Μπαχρέιν είναι μια από τις μόνες αραβικές χώρες στον Περσικό Κόλπο με εβραϊκή κοινότητα ή συναγωγή. Η κοινότητα διατηρεί επίσης ένα μικρό εβραϊκό νεκροταφείο. Στα τέλη του 19ου αιώνα Εβραίοι από το Ιράκ καθώς και μερικοί από το Ιράν και την Ινδία εγκαταστάθηκαν στο Μπαχρέιν και στη συνέχεια ίδρυσαν μια συναγωγή. Μετά το Σχέδιο Διχοτόμησης της Παλαιστίνης των Ηνωμένων Εθνών του 1947, το οποίο προέβλεπε τη διχοτόμηση της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, ένα εβραϊκό και ένα αραβικό, ξέσπασαν τριήμερες διαδηλώσεις και μάχες. Την τρίτη ημέρα οι διαδηλωτές ξεκίνησαν τις ταραχές. Εβραϊκά σπίτια λεηλατήθηκαν και η μόνη συναγωγή στο νησί, στην πρωτεύουσα Μανάμα, ισοπεδώθηκε από ταραχοποιούς που κατάγονταν από άλλες αραβικές χώρες και όχι από το Μπαχρέιν. Παρόλο που οι εντάσεις είχαν ως αποτέλεσμα οι Εβραίοι να μεταναστεύσουν στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, χτίστηκε μια άλλη συναγωγή για όσους παρέμεναν. Πρόσφατα καθώς η συναγωγή δεν χρησιμοποιείται πλέον, η εβραϊκή κοινότητα ήθελε να μετατρέψει το κτίριο για άλλη χρήση ή να το δώσει για φιλανθρωπικούς σκοπούς αλλά η κυβέρνηση δεν το επέτρεπε και επέμενε ότι έπρεπε να παραμείνει ως συναγωγή.Το 2006, αφού άρχισε να πέφτει η στέγη, ο Ιμπραχίμ Νταούντ Νόνο, ο ανεπίσημος ηγέτης της εβραϊκής κοινότητας και μέλος των σαράντα αντρών του Σούρα του Μπαχρέιν, ή του κοινοβουλευτικού συμβουλίου, ανέλαβε να ανακαινίσει τη συναγωγή με δικά του κεφάλαια, αν και ο πρίγκιπας Σαλμάν μπιν Χαμάντ μπιν Ίσα Αλ Χαλίφα προσφέρθηκε να πληρώσει για την κατασκευή μιας νέας συναγωγής στην ίδια τοποθεσία. Εκείνη την εποχή η κυβέρνηση προσέφερε επίσης στην εβραϊκή κοινότητα ένα κομμάτι γης για την ανοικοδόμηση της παλιάς συναγωγής που καταστράφηκε το 1948 και δεν ξαναχτίστηκε.Μια αναφορά από την εφημερίδα Al-Wasat (στα αραβικά), περιλαμβάνει φωτογραφίες του νέου κτηρίου.[1] Ιστορία των Εβραίων στο Μπαχρέιν Ουμ Αλ Χάσαμ Ο πρίγκιπας του Μπαχρέιν, Σαλούμ συζητά τις καταστάσεις των Εβραίων του Μπαχρέιν, ArabicNews.com
Καταβόθρες Κάψια

Οι Καταβόθρες Κάψια, είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο που παρατηρείται στους πρόποδες του Μαινάλου, ένα χιλιόμετρο από το χωριό Κάψια. Πρόκειται για φυσικές τρύπες που απορροφούν το βρόχινο νερό και με υπόγεια ποτάμια το οδηγούν στο Κεφαλάρι Άργους, από όπου καταλήγει μέσω του Ερασίνου ποταμού στον Αργολικό κόλπο.

 Οι καταβόθρες εμφανίζονται σε ασβεστολιθικά εδάφη, με έντονη διάβρωση από το νερό, το οποίο έπειτα από πολλά χρόνια διαπερνώντας τα πετρώματα, δημιουργεί κοιλότητες-σπήλαια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας δημιουργίας της φύσης είναι το Σπήλαιο Κάψια. Το 1880 στις καταβόθρες Κάψια κτίστηκε ένα τοιχίο που τις περιβάλει και ένας τυπικός έλεγχός του το 1887 στάθηκε αφορμή για την ανακάλυψη του ομώνυμου σπηλαίου. Ο μηχανικός που διεξήγαγε τον έλεγχο εισήλθε από τη φυσική είσοδο, με αποτέλεσμα να αντικρίσει αυτό το ιδιαίτερο σπήλαιο της περιοχής. Η σημασία αυτού του φαινομένου για τη περιοχή είναι μεγάλη καθώς οι καταβόθρες αποστραγγίζουν τα νερά των βροχών και αποτρέπουν τις πλημμύρες στον κάμπο. Αξιοσημείωτη είναι η περιδίνηση που παρατηρείται, όταν σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων η λεκάνη της καταβόθρας γεμίζει και το νερό διοχετεύεται στις φυσικές τρύπες με τεράστια ορμή. Καταβόθρα Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2014-08-03 στο Wayback Machine.
Ιωάννης Ρογέριος Δαλασσηνός

Ο Ιωάννης (Ρογέριος) Δαλασσηνός ήταν ένας ευγενής στη Ρωμανία Νορμανδικής καταγωγής, γαμπρός του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (βασ. 1118-1143) και καίσαρας. Με το τέλος του πεθερού του το 1143, συνωμότησε για να καταλάβει τον θρόνο, χωρίς επιτυχία όμως.

 Ο Ιωάννης ήταν γιος κάποιου Ρογήρου, ενός Νορμανδού που αυτομόλησε στους Ρωμαίους κατά τους Ρωμαιο-Νορμανδικούς Πολέμους και εισήλθε στην Αυτοκρατορική υπηρεσία. Η μητέρα του ήταν από την Οικογένεια Δαλασσηνών. Ο ίδιος ο Ιωάννης προφανώς προτιμούσε το διάσημο επώνυμο της μητέρας του και αυτό βρέθηκε στη σφραγίδα του. Ωστόσο οι ιστορικοί, από τον Ιωάννη Κίνναμο ως τους σύχρονους λογίους, χρησιμοποιούν συχνότερα το Νορμανδικό πατρωνυμικό του: Ιωάννης του Ρογέριου. Δια μέσου των Δαλασσηνών, ο Ιωάννης ήταν ήδη συγγενής της δυναστείας των Κομνηνών και ο σύνδεσμος αυτός ενισχύθηκε, όταν νυμφεύτηκε την μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄, τη Μαρία και ανήλθε στον βαθμό του καίσαρα. Η σύζυγός του ήταν αφανής ως το 1143, όταν -μετά το τέλος του Ιωάννη Β΄- ο Ιωάννης σχεδίασε να σφετεριστεί τον θρόνο από τον Μανουήλ Α΄ (βασ. 1143-80). Είχε κάποια υποστήριξη από τους ευγενείς, πιο πολύ από τους διάφορους Νορμανδούς της Κωνσταντινούπολης, όπως του πιο εξέχοντος αυτών, εξόριστου εκεί Ροβέρτου Β΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Όμως η Μαρία Κομνηνή, πιστή στον αδελφό της, ανέφερε τη συνωμοσία. Ο Ιωάννης εξαπατήθηκε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και φυλακίστηκε. Ο Ιωάννης σύντομα συγχωρέθηκε και αποκαταστάθηκε στη θέση του, περίπου την εποχή που απεβίωσε η Μαρία, το 1146. Τότε καταγράφεται να συμμετέχει σε μία σύνοδο στο Παλάτι των Βλαχερνών τον Φεβρουάριο του 1147. Το 1152 αναφέρεται ως κυβερνήτης της Στρώμνιτσας, στην κοιλάδα του άνω Στρυμώνα (Βαρδάρη). Το ίδιο έτος εστάλη στην Αντιόχεια ως αυτοκρατορικός υποψήφιος για το χέρι της Κωνσταντίας των Πουατιέ πριγκίπισσας της Αντιόχειας, χήρας του Ραϋμόνδου. Παρά τον υψηλό τίτλο του και τη Νορμανδική καταγωγή του, η Κωνσταντία τον βρήκε αρκετά μεγάλο σε ηλικία και μη ελκυστικό. Τον απέρριψε και παντρεύτηκε τον Ραϋνάλδο του Σατιγιόν. Ο Ιωάννης επέστρεψε στην Αυτοκρατορία και αποσύρθηκε σε μοναστήρι, όπου απεβίωσε σε άγνωστη ημερομηνία, ίσως μετά το 1166. Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα, που έφεραν το επώνυμο Κομνηνός: Ανδρόνικος, απεβ. 1191. Αλέξιος. Άννα, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Πετραλείφα, στρατηγό. Θεοδώρα (;), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κοντοστέφανο, αδελφό του Ανδρόνικου Κοντοστέφανου μεγάλου δούκα (ναυάρχου). Cawley, Charles (14 February 2011). "Byzantium, Nobility: Chapter 29. Rallis [Raoul]". Medieval Lands: Byzantium 395-1057. Foundation for Medieval Genealogy. Retrieved 4 June 2012. Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Magdalino, Paul (2002) [1993]. The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
Ποκίστα Αιτωλοακαρνανίας

Η Ποκίστα είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 900 μέτρα. Έχει πληθυσμό 60 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ποκίστης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.

 Η Ποκίστα είναι κτισμένη μέσα σε χαράδρα, σε κατωφερικό έδαφος, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Καλπάκι. Το χωριό βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Ναυπάκτου - Πλατάνου - Ψηλός Σταυρός, ανάμεσα στα χωριά Δορβιτσιά, Σίμος, Πλάτανος και απέχει 32 χλμ. βόρεια από την Ναύπακτο. Το παλιό όνομα του χωριού συναντάται γραμμένο Πωκίστα και έτσι το καταγράφει ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ αναφέροντάς την μεταξύ των χωριών της περιοχής Κραβάρων και καταγράφοντάς την να κατοικείται από 15 οικογένειες. Το 1912 συστάθηκε κοινότητα Πωκίστας, ενώ το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Ποκίστα. Το όνομα της σύμφωνα με ορισμένους έχει σχέση με τον "πόκο", δηλαδή το μαλλί από το κούρεμα των προβάτων, ενώ με άλλους ότι προέρχεται από τη λέξη "ποτίστα", δηλαδή "ποτίστρα" που αφθονούσαν στη περιοχή λόγω των πολλών πηγών της περιοχής. Το χωριό ήταν παλαιότερα στη θέση "Παλιοχώρι". Ποκίστα Αρχειοθετήθηκε 2017-10-21 στο Wayback Machine. από το http://www.nafpaktos.gr Η ιστοσελίδα http://www.pokista.gr/ Η Ποκίστα από το https://web.archive.org/web/20171101004828/http://www.kravara.com/
Κωνσταντίνος Λούλης

Ο Κωνσταντίνος Λούλης (Βόλος, 1955) είναι Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των αλευροβιομηχανιών στην Βαλκανική. Έχει διατελέσει πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους (1989-1991).

 Γεννήθηκε στον Βόλο το 1955. Είναι γόνος ηπειρώτικης οικογένειας εμπόρων και αλευροποιιών, από την οποία έχουν προέλθει δύο ακόμη πολιτικοί, οι βουλευτές Γιώργος και Αλκιβιάδης Λούλης. Την περίοδο από το 1973 έως το 1975, ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως Μηχανικός Κυλινδρόμυλων στη Σχολή του Σεντ Γκάλλεν (γερμανικά: Schweizerische Müllereifachschule St. Gallen) στην Ελβετία. Έπειτα επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε τη διοίκηση των Μύλων Λούλη μέχρι και τον Ιούνιο του 2010, όταν ανέλαβε την επιχείρηση ο γιος του. Συνδέθηκε προσωπικά και πολιτικά με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και έχει διατελέσει ταμίας του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης».Το 1989, επί κυβέρνησης του Τζαννετάκη διορίστηκε Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους, θέση που κράτησε μέχρι το 1991. Μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης, δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στα Βαλκάνια.Κατά την διάρκεια της αποκάλυψης της υπόθεσης συμβιβασμού του Ελληνικού Δημοσίου με την Μονή Βατοπεδίου, που έγινε γνωστή ως «Σκάνδαλο ή Υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου», υπήρξε υποστηρικτής των θέσεων της μονής και διετέλεσε πρόεδρος σχετικού του Συλλόγου Φίλων. Το 2019 ανέλαβε γενικός γραμματέας Τουρισμού, ωστόσο αντικαταστάθηκε το 2020. Ενδιάμεσα, είχε προκύψει ζήτημα με τη μη κατοχή τίτλου σπουδών από ΑΕΙ, προαπαιτούμενο που είχε ψηφιστεί από την ίδια κυβέρνηση. Παράλληλα, από το 2019 δραστηριοποιείται στην τοπική αυτοδιοίκηση ως αντιδήμαρχος στον δήμο Βόλου με την παράταξη του Αχιλλέα Μπέου, ιδιότητα που έχει ερμηνευθεί και ως έμμεση υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας προς τον δήμαρχο.Το 2020 κατηγορήθηκε από μερίδα του Τύπου και την αξιωματική αντιπολίτευση ως φιλοχουντικός ένεκα αποσπασμάτων στο βιβλίο του «Η επιβίωση της Ελλάδας, μέσα από διαδοχικά θαύματα» που εκλήφθηκαν ως υποστηρικτικά στη Δικτατορία της 21ης Απριλίου και τον Γεώργιο Παπαδόπουλο.
Α.Σ. Σαντορίνη 2020

Ο Αθλητικός Σύλλογος Σαντορίνη 2020 είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Σαντορίνη και δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 2020 και προήλθε από τη συγχώνευση της Θύελλας Καμαρίου, του Πανθηραϊκού, του Α.Ο. Πύργου, της Λάβας Εμπορίου και του Α.Ο. Καρτεράδου. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων ενώ την πρώτη της χρονιά στις εθνικές κατηγορίες (2020-21) αγωνιζόταν στο πάλαι ποτέ επαγγελματικό πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ με την επωνυμία Π.Α.Ε. Α.Σ. Σαντορίνη 2020.

 Το καλοκαίρι του 2020 κάποιοι παράγοντες ομάδων της Σαντορίνης έβαλαν σε εφαρμογή την ιδέα για μία ομάδα στη Σαντορίνη, η οποία θα εκπροσωπεί επάξια το νησί στις επαγγελματικές κατηγορίες. Έτσι τον Ιούλιο του 2020 τα 5 σωματεία (Θύελλα Καμαρίου, Πανθηραϊκός, ΑΟ Πύργου, ΑΟ Λάβα Εμπορίου και ΑΟ Καρτεράδου) ανακοίνωσαν την περιβόητη συνένωση σε μια ισχυρή ομάδα. Την πρώτη της χρονιά σε εθνική κατηγορία η νέα ομάδα της Σαντορίνης με ένα αξιόλογο ρόστερ έκανε μια καλή πορεία και τερμάτισε στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Φούτμπολ Λιγκ (ως 3η τη τάξει κατηγορία) περιόδου 2020-2021 με 24 βαθμούς και απέκτησε το δικαίωμα για μία θέση στη δεύτερη τη τάξει εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Όμως διάφορα προβλήματα όσον αφορά το γηπεδικό δεν επέτρεψαν το όνειρο να γίνει πραγματικότητα και έτσι η ομάδα δήλωσε συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική. Φούτμπολ Λιγκ (ως 3η κατηγορία) 4η θέση την περίοδο 2020-21 Α.Σ. Σαντορίνη 2020 Αρχειοθετήθηκε 2021-06-13 στο Wayback Machine., ο επίσημος ιστότοπος της ομάδας
Δομή δεδομένων

Στην πληροφορική, η έννοια της δομής δεδομένων αναφέρεται στους διαφορετικούς δυνατούς τρόπους οργάνωσης και αποθήκευσης δεδομένων μέσα σε έναν υπολογιστή, ώστε τα δεδομένα αυτά να μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποδοτικά. Για παράδειγμα ένα σύνολο από δεδομένα μπορεί να αποθηκευτεί σε δομή πίνακα, στοίβας, συνδεδεμένης λίστας, σωρού, ουράς και ούτω καθ εξής.Σε συγκεκριμένες εφαρμογές χρησιμοποιούνται συγκεκριμένες δομές δεδομένων, δηλαδή αυτές που είναι οι πιο αποδοτικές αλγοριθμικά για το κάθε είδος εφαρμογής. Για παράδειγμα, τα Β-δέντρα χρησιμοποιούνται σε υλοποιήσεις βάσεων δεδομένων. Δομές δεδομένων χρησιμοποιούνται σχεδόν σε κάθε πρόγραμμα ή σύστημα λογισμικού. Παρέχουν έναν τρόπο αποδοτικής διαχείρισης τεράστιου όγκου δεδομένων, όπως μεγάλες βάσεις δεδομένων και υπηρεσίες ευρετηρίου στο διαδίκτυο. Οι αποδοτικές δομές δεδομένων θεωρούνται συχνά ιδιαίτερα σημαντικές στη δημιουργία ενός αποδοτικού αλγορίθμου, σε τέτοιο βαθμό, ώστε κάποιες μέθοδοι σχεδίασης και γλώσσες προγραμματισμού δίνουν έμφαση σε δομές δεδομένων, παρά σε αλγορίθμους, ως το βασικό κριτήριο σχεδίασης λογισμικού.

 Ένα σύνολο από στοιχεία δεδομένων αποτελεί δομή όταν υπάρχουν καθορισμένες σχέσεις μεταξύ των στοιχείων. Μια δομή δεδομένων ορίζεται ως η διαδικασία εισαγωγής και απομάκρυνσης στοιχείων με τρόπο ώστε όλη η δομή να μην αλλοιώνεται. Κάθε δομή δεδομένων έχει ως αφηρημένη έννοια συγκεκριμένο ορισμό, δηλαδή διαδικασία εισαγωγής/απομάκρυνσης στοιχείων, αλλά μπορεί να υλοποιείται σε έναν Η/Υ με διαφορετικούς τρόπους. Οι βασικότερες λειτουργίες ή πράξεις επί των δομών δεδομένων είναι οι εξής: Εισαγωγή: Πρόσθεση ενός κόμβου στη δομή. Αναζήτηση: Αναζήτηση ενός κόμβου της δομής με κλειδί την τιμή ενός πεδίου του. Διαγραφή: Η αφαίρεση ενός κόμβου από τη δομή.Σε αρκετές δομές δεδομένων συχνά ορίζονται επιπλέον λειτουργίες, όπως οι ακόλουθες: Προσπέλαση: Αναζήτηση ενός κόμβου της δομής για να εξεταστεί το περιεχόμενό του. Ταξινόμηση: Οι κόμβοι της δομής ταξινομούνται με βάση τις τιμές σε ένα η περισσότερα πεδία, σε αύξουσα σειρά ή φθίνουσα σειρά. Αντιγραφή: Αντιγραφή ολόκληρης της δομής και των δεδομένων που περιέχει. Συγχώνευση: 2 ή περισσότερες δομές συγχωνεύονται σε μία ενιαία δομή. Peter Bishop, Computing Science, 1991 Κόλιας, Μανωλόπουλος, Δομές Δεδομένων, 1990
Μαίδοι

Οι Μαίδοι ήταν λαός από τη Θράκη, οι οποίοι κατοίκησαν την πάνω κοιλάδα του Στρυμόνα περίπου τον 14ο αιώνα π.Χ.. Το 356 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Φίλιππο τον Β'. Επαναστάτησαν αργότερα για να επανακτήσουν την ανεξαρτησία τους, αλλά η απόπειρα τους καταπνίγηκε από τον 16χρονο τότε Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος για να τους τιμωρήσει κατέστρεψε την πρωτεύου­σα τους Ιαμφορίνα. Από τη φυλή των Μαίδων, σύμφωνα με τον Πλούταρχο στον βίο «Μάρκος Κράσσος», καταγόταν ο Σπάρτακος («Καταλλήλως ελληνικά»).

 Μαιδική αποκαλείται η χώρα των Μαίδων οι οποίοι ήταν θρακικό φύλο που επεκτάθηκε στην αρχαία Θράκη, και κατοίκησε την άνω κοιλάδα του Στρυμόνα περίπου τον 14ο αιώνα π.Χ.. Το 356 π.Χ. υποτάχθηκαν στον Φίλιππο τον Β'. Η χώρα τους εκτεινόταν βόρεια της Σιντικής η οποία ήταν χώρα - επαρχία της Μακεδονίας. Εκτός από την πρωτεύουσα Ιαμφορίνα, είναι γνωστή σήμερα η ύπαρξη άλλων δύο μεγάλων πόλεων της θρακικής αυτής φυλής: της Δεσούδαβας (σημερινό Σαντάνσκι) και της Πέτρας (σήμερα Πετρίτσι). Οι Μαίδοι θεωρείται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του Μελένικου. Στα δυτικά όρια της περιοχής αυτής βρισκόταν οι θερμές πηγές και ο θρακικός οικισμός της Σκαπτοπάρα όπου έχει βρεθεί επιγραφή της εποχής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γορδιανού Γ'. Η Σκαπτοπάρα σήμερα ονομάζεται Μπλαγκόεβγκραντ και είναι πόλη της νοτιoδυτικής Βουλγαρίας, που μέχρι το 1950 ονομαζόταν Άνω Τζουμαγιά. Ο Σπάρτακος ήταν Μαίδος μονομάχος θρακικής καταγωγής, ο οποίος ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης δούλων και άλλων κοινωνικώς καταπιεσμένων ατόμων εναντίον των Ρωμαίων. Σχεδόν όλες οι πληροφορίες για τον Σπάρτακο περιορίζονται στα γεγονότα της επανάστασης που ηγήθηκε (73 π.Χ. – 71 π.Χ.), γνωστής και ως Επανάσταση του Σπάρτακου ή Επανάσταση των Μονομάχων. Για τον πρότερο βίο τού Σπάρτακου ελάχιστα είναι γνωστά. Οι λίγες πληροφορίες που αντλούμε από τις πηγές είναι συχνά αντιφατικές. Όσον αφορά στην καταγωγή του, οι περισσότεροι ιστορικοί υιοθετούν την πληροφορία του Πλουτάρχου που προσδίδει στον Σπάρτακο θρακική καταγωγή από το γένος των Μαιδών (ή Μαίδων ή Μαιδοβιθυνών). Επίσης έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο ηγέτης των σκλάβων ήταν αριστοκρατικής καταγωγής επειδή αρκετοί Θράκες βασιλείς έφεραν το όνομα Σπάρτακος ή Σπάρτοκος. Αμφίβολο παραμένει επίσης το πώς βρέθηκε στην κατάσταση του μονομάχου. Οι επικρατέστερες απόψεις τον θέλουν είτε αιχμάλωτο πολέμου από τη σύγκρουση των Ρωμαίων με τη θρακική δυναστεία των Σπαρτακιδών, αρχικά δούλο σε ορυχείο ο οποίος κατόπιν πουλήθηκε σε ιδιοκτήτη σχολής μονομάχων, είτε μισθοφόρο στον ρωμαϊκό στρατό, απ’ όπου λιποτάκτησε, αλλά τελικά συνελήφθη και κατέληξε στη σχολή μονομάχων του Γναίου Λέντουλου Βατιάτου (Gnaeus Lentulus Batiatus) στην Καπύη της Καμπανίας.
Βάτικα Κυζίκου

Τα Βάτικα (τουρκικά: Misakça) είναι χωριό της Τουρκίας, στη Μικρά Ασία. Βρίσκεται στα νότια παράλια της Προποντίδας, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα ανατολικά από τις εκβολές του Αισήπου ποταμού. Βρίσκεται στην περιοχή της πόλης Μπάλια και ανήκει στην επαρχία Μπαλίκεσιρ. Το χωριό βρίσκεται 25 χλμ. ΔΝΔ από την Πάνορμο, 15 χλμ. ΝΔ από την Αρτάκη, 37 χλμ. ΒΑ από την Μπίγα, 23 χλμ. ΒΒΑ απο την πόλη Γκιονέν.

 Το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι ξεριζωμένοι Μικρασιάτες από τα Βάτικα κατόπιν σύντομης παραμονής τους στο Αίγιο, εγκαταστάθηκαν τελικα στη Μακεδονία και συγκεκριμένα στα Σέρβια Κοζάνης στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, αλλά και την Ξιφιανή Πέλλας ,το Σκλήθρο Φλώρινας, το Χιονάτο Καστοριάς, τη Νέα Αρτάκη Ευβοίας, τα Μονόσπιτα Ημαθίας, την Πετριά Πέλλας, τη Γοργόπη Κιλκίς, το Χιλιόδενδρο Καστοριάς, το Άργος Ορεστικό και τη Συκιά Σερρών. Οι σημερινοί κάτοικοι της περιοχής ζουν κυρίως από τις ελιές, το ρύζι και πολλά αγροτικά προϊόντα. Η κτηνοτροφία είναι επίσης πολύ ανεπτυγμένη. Είναι μία από τις κορυφαίες περιοχές της Τουρκίας στην ελαιοκαλλιέργεια και υπάρχει επώνυμο προϊόν με το δικό τους όνομα (Misakça Zeytin). Βάτικα και Χαβουτσί: Τα Τσακωνοχώρια της Προποντίδας (1979) Ιστορία του Νέου Ελληνισμού (Τόμος Β) (2000) Από τα Βάτικα της Μικράς Ασίας και την Πόλη στο... Σικάγο. (2019)
Διοσμεκτίτης

Ο διοσμεκτίτης (εμπορικές ονομασίες: Smecta και Smecdral) είναι φυσικό πυριτικό άλας αργιλίου και μαγνησίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως εντερικό προσροφητικό στη θεραπεία αρκετών γαστρεντερικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της μολυσματικής και μη λοιμώδους οξείας και χρόνιας διάρροιας, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν: χρόνια διάρροια που προκαλείται από ακτινοβολία και χημειοθεραπεία και χρόνια διάρροια που σχετίζεται με HIV/AIDS.Είναι αδιάλυτο στο νερό. Συνήθως λαμβάνεται από το στόμα ως εναιώρημα σε ζεστό νερό. Στον τομέα της γεωλογίας, είναι πιο γνωστός ως μοντμοριλλονίτης. Ο διοσμεκτίτης είναι μια συστολή του «διοκταεδρικού σμεκτίτη».

 Η αποτελεσματικότητά του στη βελτίωση της συνοχής των κοπράνων είναι το αποτέλεσμα της υποτιθέμενης ικανότητάς του να απορροφά βακτήρια, ιούς και τοξίνες, καθώς και την ενίσχυση του φραγμού της εντερικής βλέννας για τη μείωση των αντιγόνων της κοιλότητας που διέρχονται από τον φραγμό της βλέννας, κάτι που με τη σειρά του βοηθά στη μείωση της φλεγμονής.Ο διοσμεκτίτης μπορεί να είναι ένα χρήσιμο πρόσθετο στη θεραπεία της οξείας παιδικής διάρροιας. Καθώς τα στοιχεία είναι «χαμηλής ποιότητας», απαιτείται μελλοντική έρευνα με σχέδια υψηλότερης ποιότητας προτού γίνουν οποιεσδήποτε σταθερές συστάσεις. Γεωφαγία Φαρμακευτικός άργιλος
Φις εντ τσιπς

Το φις εντ τσιπς (αγγλικά: fish and chips, κυριολεκτικά σημαίνει «ψάρι με τηγανητές πατάτες») είναι πιάτο αγγλικής προέλευσης, το οποίο αποτελείται από τηγανητά ψάρια σε κουρκούτι, όπου σερβίρεται με τηγανητές πατάτες και σως. Η πατάτα πιστεύεται ότι μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τον Νέο Κόσμο τον 17ο αιώνα από τον Σερ Ουόλτερ Ράλεϊ, αν και πιστεύεται ότι οι Γάλλοι εφηύραν το τσιπ τηγανητής πατάτας. Τόσο το Λάνκασιρ όσο και το Λονδίνο ισχυρίζονται ότι είναι τα πρώτα που εφηύραν αυτό το διάσημο γεύμα: οι πατάτες ήταν ένα φθηνό, βασικό φαγητό του βιομηχανικού βορρά, ενώ τα τηγανητά ψάρια εισήχθησαν στο Ιστ Εντ του Λονδίνου. Το 1839, ο Κάρολος Ντίκενς αναφέρθηκε σε μια «αποθήκη τηγανητών ψαριών» στο μυθιστόρημα «Όλιβερ Τουίστ». Ο πληθυσμός σύντομα αποφάσισε ότι τηγανητά ψάρια και πατάτες μαζί ήταν ένας πολύ νόστιμος συνδυασμός και έτσι γεννήθηκε το εθνικό πιάτο φις εντ τσιπς.

 Αρχικά, ήρθαν τα τσιπ και το παλαιότερο ρεκόρ τσιπ που σερβίρονται στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν στη βόρεια πόλη του Όλνταμ το 1860. Μια δεκαετία αργότερα, οι Βέλγοι μετανάστες στο Νταντί κέρδισαν επίσης τα προς το ζην πουλώντας τηγανητές πατάτες. Υπάρχουν αρχεία ενός μετανάστη που ονομάζεται Έντουαρντ ντε Ζερνιέ, που πουλάει αυτό το σνακ στους εργαζόμενους και τους αγοραστές στην κεντρική λαχαναγορά της πόλης. Το πρώτο κατάστημα φις και τσιπς στη βόρεια Αγγλία πιστεύεται ότι άνοιξε στο Μόσσελι, κοντά στο Όλνταμ του Λάνκασιρ, γύρω στο 1863. Ο κ. Λις πούλησε φις και τσιπς από μια ξύλινη καλύβα στην αγορά και αργότερα μετέφερε την επιχείρηση σε ένα μόνιμο κατάστημα απέναντι από το δρόμο, το οποίο είχε την ακόλουθη επιγραφή στο παράθυρο, "Αυτό είναι το πρώτο κατάστημα ψαριών και τσιπ στον κόσμο". Το φις εντ τσιπς είναι ένα αγγλικό πιάτο με ψάρια, τηγανητά, σερβιρισμένα με κομμάτια τηγανητής πατάτας. Το ξύδι βύνης και το αλάτι είναι παραδοσιακά καρυκεύματα που συνοδεύουν το πιάτο. Η κέτσαπ είναι μια λιγότερο δημοφιλής επιλογή. Οι χοντροκομμένες τηγανητές πατάτες αποκαλούνται από τους Άγγλους "τσιπς". Παραδοσιακά, το φις εντ τσιπς ήταν ένα γεύμα για κατανάλωση εκτός του καταστήματος, σε αντίθεση με την υπηρεσία παράδοσης ή ένα γεύμα σε εστιατόριο, αλλά υπάρχουν πολλά εστιατόρια της αλυσίδας φις εντ τσιπ πλέον. Για να καταναλωθεί εκτός του καταστήματος, τα ψάρια και τα τσιπ τοποθετούνται σε ένα κομμάτι λευκού χαρτιού ανθεκτικό στο λίπος και στη συνέχεια τυλίγονται σε εφημερίδα για να τα κρατήσουν ζεστά. Πλέον, συνηθίζονται θήκες ή κουτιά από χαρτόνι.
Μεχμέτ Οζ

Ο Μεχμέτ Τζενγκίζ Οζ (αγγλικά/τουρκικά: Mehmet Cengiz Öz, 11 Ιουνίου 1960) γνωστός ως Dr. Oz, είναι Αμερικανός Τουρκικής καταγωγής, τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας, πολιτικός υποψήφιος και συνταξιούχος καρδιοχειρουργός. Είναι ευρέως γνωστός μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής The Dr. Oz Show. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Πενσυλβάνια στις εκλογές του 2022. Εαν εκλεγόταν στη Γερουσία, θα ήταν ο πρώτος μουσουλμάνος και ο πρώτος Τουρκικής καταγωγής, γερουσιαστής στην ιστορία. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου, ο Οζ ηττήθηκε από τον Δημοκρατικό αντίπαλό του Τζον Φέτερμαν, με ποσοστό 46.5% έναντι 51%.

 Ο Μεχμέτ Οζ, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1960 στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Οι γονείς του Μουσταφά Οζ και Σούνα Ατάμπαϊ, είναι Τούρκοι που μετανάστευσαν από την Επαρχία του Ικονίου στις ΗΠΑ. Μεγάλωσε στο Γουίλμινγκτον του Ντέλαγουερ, σε παραδοσιακή μουσουλμανική οικογένεια. Ως παιδί ο Οζ, περνούσε τα καλοκαίρια του στην Τουρκία. Αργότερα, υπηρέτησε στον Τουρκικό Στρατό και διατήρησε διπλή υπηκοότητα (Αμερικανική και Τουρκική).Φοίτησε στο Λύκειο "Tower Hill School" στο Γουίλμινγκτον, απ'όπου και αποφοίτησε το 1978. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και έλαβε πτυχίο (BA) το 1982. Κατόπιν, σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, και έλαβε πτυχίο ιατρικής (MD) και μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) το 1986. Πραγματοποίησε ειδίκευση στο Μανχάταν πάνω στην καρδιοχειρουργική. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mehmet Oz στο Wikimedia Commons
NGC 911

Ο NGC 911 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 258 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) το 1878 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 347.

 Δεδομένα για το NGC 911 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 911 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 911 στο Wikimedia Commons
Μπόλκο Γ΄ του Στσέλτσε

Ο Μπόλκο Γ΄, πολων. Bolko III Strzelecki (π. 1337 - 21 Οκτωβρίου 1382) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (1356-70, με τους αδελφούς του) και δούκας του Στσέλτσε (από το 1375).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπόλκο Β΄ δούκα του Οπόλε και της Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιένμπιτσε-Γιάβορ-Λβόβεκ. Νυμφεύτηκε το 1355 την Άννα (π. 1340;-1378), ίσως κόρη του Ιωάννη Α΄ του Σχολαστικού, δούκα του Οσβιέντσιμ και είχε τέκνα: Ιωάννης Κροπίντλο 1360/64-1421, επίσκοπος του Πόζναν, του Βλοκλάβεκ, του Κάμιεν & του Χέλμνο. Μπόλκο Δ΄ 1363/67-1437, δούκας του Στρέλτσε, Νιεμόντλιν, Οπόλε. Ερρίκος Β΄ 1374-1394, δούκας του Στσέλτσε, Νιεμόντλιν. Βερνάρδος 1374/78-1455, δούκας του Στσέλτσε, Νιεμόντλιν, Οπόλε. Άννα 1378-1455, ηγουμένη στο αββαείο της Τσεμπνίκα. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1970

Το 56ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1970 διεξήχθη από τις 25 ως τις 27 Σεπτεμβρίου 1970 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1970. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 16η συνεχόμενη χρονιά.

 Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 560 αθλητές και 180 αθλήτριες από 56 σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην κλασική διαδρομή αλλά χωριστά, στις 6 Απριλίου, ημερομηνία την οποία η "Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων" είχε καθιερώσει ως ολυμπιακή ημέρα, εις ανάμνηση της ημερομηνίας έναρξης των Α΄ Ολυμπιακών Αγώνων το 1896. Αντίθετα το δέκαθλο διεξήχθη μαζί με τα υπόλοιπα αγωνίσματα. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με διαφορά 30 β. από τον δεύτερο Πανιώνιο αλλά με πολύ λιγότερους βαθμούς από τα προηγούμενα χρόνια. *Συνολικά 31 σωματεία πήραν τουλάχιστον 2β. "Αθλητική Ηχώ", 25/9/1970 ως 28/9/1970. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 206-207.
Αναμνηστική Βιβλιοθήκη Mamma-Haïdara

Η Αναμνηστική Βιβλιοθήκη Mamma-Haïdara είναι μια ιδιωτική Βιβλιοθήκη Χειρογράφων στο Τιμπουκτού του Μάλι. Ιδρύθηκε από τον Αμπντούλ Καντέρ Χαϊντάρα και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του πατέρα του. Η βιβλιοθήκη διατηρεί μία από τις παλαιότερες και μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές χειρογράφων στο Τιμπουκτού, με περίπου 22.000 τεκμήρια.

 Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από τον Μοχάμεντ Ελ Μαουλούντ, πρόγονο του Αμπντούλ Καντέρ Χαϊντάρα, του σημερινού διευθυντή της βιβλιοθήκης ο οποίος δημιούργησε τη συλλογή με τα πρώτα χειρόγραφα που μάζεψε στο χωριό Μπάμπα (Bamba), που βρίσκεται 200 χλμ. από το Τιμπουκτού. Μετά την λεηλασία του Τιμπουκτού από Μαροκινούς στρατιώτες το 1591, οι απόγονοι του Ελ Μαουλούντ της οικογένειας Χαϊντάρα διατηρούσαν τα χειρόγραφά τους σε σχετική ασφάλεια μέσα στο σπίτι της οικογένειας, όπως και άλλες μορφωμένες οικογένειες στο Τιμπουκτού.Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, o Mamma Haidara συνέλεξε και άλλα χειρόγραφα του Μάλι και αγόρασε χειρόγραφα από την Αίγυπτο και το Σουδάν. Μέχρι τον θάνατό του το 1981, ο Mamma Haidara είχε δημιουργήσει σχέσεις συνεργασίας με άλλες βιβλιοθήκες χειρογράφων για την προώθηση της έρευνας, της συντήρησης και ανταλλαγής παλαιών αρχείων.Ο Αμπντούλ Καντέρ Χαϊντάρα εργάστηκε για ένα διάστημα στο Ινστιτούτο Αχμέντ Μπάμπα στο Τιμπουκτού. Μετά το θάνατο του πατέρα του οργάνωσε τη βιβλιοθήκη της οικογένειάς του ως Αναμνηστική Βιβλιοθήκη Mamma Haidara. Ξεκίνησε επίσης την καταλογογράφηση της βιβλιοθήκης με την υποστήριξη του Ιδρύματος Al-Furqan Heritage στο Λονδίνο.Το 2008, ορισμένα χειρόγραφα της βιβλιοθήκης ψηφιοποιήθηκαν με τη βοήθεια κεφαλαίων του Ιδρύματος Ford. Ο Χαϊντάρα ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη το 2009, όπου χειρόγραφα από τη βιβλιοθήκη του εκτέθηκαν στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Το 2010, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον, DC συμπεριέλαβε χειρόγραφα από την Αναμνηστική Βιβλιοθήκη Mamma Haidara σε μια διαδικτυακή έκθεση, με τίτλο «Αρχαία χειρόγραφα από τις βιβλιοθήκες της ερήμου του Τιμπουκτού».Τον Νοέμβριο του 2012, καθώς οι αντάρτες Τουαρέγκ απείλησαν να καταλάβουν το Τιμπουκτού, ο Αμπντούλ Καντέρ Χαϊντάρα μετέφερε περισσότερα από 15.000 χειρόγραφα της βιβλιοθήκης στο Μπαμακό για φύλαξη. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Μάλι Τιμπουκτού Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη La Bibliothèque Mamma Haidara Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Online Exhibition: Ancient Manuscripts from the Desert Libraries of Timbuktu.
Αραβικά Μπαρέκι

Τα Αραβικά Μπαρέκι (αραβικά: لهجة بارقية‎) είναι η ποικιλία των αραβικών που ομιλείται στο Μπαρέκ στη Σαουδική Αραβία. Ομιλείται σε πολλές πόλεις και χωριά στο ομώνυμο ουάντι. Ομιλείται από περίπου 60.000 άτομα.

 Τα αραβικά Μπαρέκι έχουν πολλές πτυχές που τα διαφοροποιούν από όλες τις άλλες διαλέκτους στον Αραβικό κόσμο. Φωνολογικά, τα αραβικά Μπαρέκι είναι παρόμοια με τις περισσότερες διαλέκτους της Υεμένης και την Χιμιαριτική γλώσσα. Όλες οι διάλεκτοι Μπαρέκι επίσης μοιράζονται το ασυνήθιστο χαρακτηριστικό αντικατάστασης του οριστικού άρθρου αλ- με το πρόθεμα αμ-. Οι διάλεκτοι πολλών πόλεων και χωριών στο ουάντι και στη παράκτια περιοχή χαρακτηρίζεται από την αλλαγή του ج (/dʒ/) σε υπερωικό προσεγγιστικό ي [j].
Παλαιοχώρα Ηλείας

Η Παλαιοχώρα είναι χωριό της Ηλείας και ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ξενιών, της Δημοτικής Ενότητας Βουπρασίας του πρώην Δήμου Βουπρασίας. Είναι παρόχθιος οικισμός της τεχνητής λίμνης Πηνειού.

 Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Δαούτι. Την 20/04/1835 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Ξενίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ξενίας και προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων. Την 28/08/1912 με το ΦΕΚ 256Α αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Ξενιών. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Παλιόχωρα και διορθώθηκε σε Παλαιοχώρα την 16/10/1940. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας. Ο οικισμός απείχε τρεις ώρες δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Νέα Πικέρνη Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παλαιοχώρας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/02/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ξενιών Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/09/2016. Παλαιοχώρα Ηλείας, moriasnow.gr