IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιάσεμιν Τζαν

Η Γιασεμίν Τζαν (γενν. Βίβιαν Τζεμουτάι στις 11 Δεκεμβρίου 1996) είναι γεννηθείσα Κενυάτισσα αθλήτρια δρόμων μεγάλων αποστάσεων που συμμετέχει διεθνώς με την Τουρκία.Ποτέ δεν συμμετείχε με την Κένυα σε διεθνείς αγώνες. Στις 13 Μαρτίου 2016 άρχισε να συμμετέχει με την Τουρκία, σε ηλικία μόλις 20 ετών.

 Έχει κερδίσει δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, στα 5000 και 10,000 μέτρα γυναικών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 5000 μέτρα.Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 3000 μέτρα, πίσω από τη Λόρα Μιούιρ. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 συμμετείχε στον τελικό των 10,000 μέτρων, τερματίζοντας 7η με ατομικό ρεκόρ χρόνου 30:26.41. H Γιάσεμιν Τζαν στην World Athletics
Air Albania

Η Air Albania είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Αλβανίας, με έδρα το Rinas της Αλβανίας . Ο κόμβος της αεροπορικής εταιρείας βρίσκεται στο Διεθνές Αεροδρόμιο Tirana Nënë Tereza, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά γραφεία της αεροπορικής εταιρείας. Η Air Albania ιδρύθηκε στις 16 Μαΐου 2018 από κοινοπραξία υπό την ηγεσία της αλβανικής και τουρκικής κυβέρνησης στο πλαίσιο σύμπραξης δημόσιου-ιδιωτικού τομέα . Η Turkish Airlines κατέχει το 49,12% της Air Albania.

 Η προηγούμενη αεροπορική εταιρία της Αλβανίας η Albanian Airlines κατέστη απηρχαιωμένη και η αλβανική κυβέρνηση είχε ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας της στις 11 Νοεμβρίου 2011. Η Air Albania ιδρύθηκε επίσημα στις 16 Μαΐου 2018 από τις Turkish Airlines, Albcontrol και MDN Investment. Η εταιρεία πετάει σε 14 προορισμούς, ανάμεσα τους και η Αθήνα. Από τον Μάιο του 2022 η αεροπορική εταιρεία πετάει στους ακόλουθους προορισμούς: Από τον Σεπτέμβριο του 2018, ο στόλος της Air Albania περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης

Η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης είναι η πολιτική πράξη, με την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα αναθέτει στον αρχηγό της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας τον σχηματισμό κυβέρνησης.

 Σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 1 του Συντάγματος, ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού ενημερωθεί επισήμως για τα αποτελέσματα των εκλογών και δεχτεί την παραίτηση της κυβέρνησης που τις διεξήγαγε, συνήθως την επομένη των εκλογών, διορίζει τον νικητή πρωθυπουργό, δίνοντάς του εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός παρουσιάζει τον κατάλογο των υπουργών του και ορκίζεται μαζί με την κυβέρνησή του, συνήθως την τρίτη μέρα μετά τις εκλογές. Η εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας διακρίνεται σε: Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, αν το πρώτο κόμμα έχει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή (αυτοδυναμία), και σε Διερευνητική εντολή, αν κανένα κόμμα δεν έχει απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή.Η πρώτη εντολή ισοδυναμεί με τον διορισμό του αρχηγού του πρώτου κόμματος ως πρωθυπουργού. Η δεύτερη αναθέτει στον αρχηγό ενός κόμματος να διερευνήσει κατά πόσο μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση που να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο αρχηγός που έλαβε διερευνητική εντολή εξετάζει κατά πόσο μπορεί να συνεργαστεί με άλλα κόμματα ή βουλευτές, ώστε να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Αν νομίζει ότι θα το επιτύχει, διορίζεται πρωθυπουργός και ακολουθεί η ψηφοφορία στη Βουλή. Αν όχι, επιστρέφει την εντολή στον/στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που με τη σειρά του/της την αναθέτει στο επόμενο σε έδρες κόμμα. Ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να δώσει συνολικά μέχρι τρεις διερευνητικές εντολές στα τρία μεγαλύτερα κόμματα. Αν καμιά δεν τελεσφορήσει, τότε οφείλει να καλέσει τους αρχηγούς όλων των κομμάτων και να καταβληθεί προσπάθεια να σχηματιστεί κυβέρνηση. Αν και από τη σύσκεψη αυτή δεν προκύψει κυβέρνηση, οφείλει να προκηρύξει νέες εκλογές. Με τον τρόπο αυτόν ο/η Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι απόλυτα δεσμευμένος για το ποιον/ποια μπορεί να διορίσει πρωθυπουργό. Αρχή της δεδηλωμένης Κυβέρνηση της Ελλάδας
Ροπή αδράνειας επιφάνειας

Ροπή αδράνειας επιφάνειας ονομάζεται το όριο της ροπής αδράνειας ενός λεπτόφυλλου σώματος που το πάχος του τείνει στο μηδέν και έχει ομοιόμορφη μάζα. Ροπή αδράνειας μιας στοιχειώδους επιφάνειας ως προς ένα άξονα που περιέχεται στο επίπεδο της ονομάζεται το γινόμενο του εμβαδού της επί το τετράγωνο της απόστασης της από τον άξονα. Το άθροισμα των στοιχειωδών ροπών αδράνειας όλων των στοιχειωδών επιφανειών που αποτελούν μια επιφάνεια ισούται με τη ροπή αδράνειας ή δευτεροβάθμια ροπή της επιφάνειας προς τον άξονα. Η ροπή αδράνειας ως προς ένα άξονα x συμβολίζεται με Ixx ή απλούστερα Ix. Οι μονάδες μέτρησης είναι μονάδες μήκους στην τέταρτη δύναμη. I x = ∫ A y 2 d A {\displaystyle I_{x}=\int _{A}y^{2}\,\mathrm {d} A} ή I x = ∬ A y 2 d x d y {\displaystyle I_{x}=\iint _{A}y^{2}\,\mathrm {d} x\mathrm {d} y} d A : {\displaystyle \mathrm {d} A:} Η στοιχειώδης επιφάνεια. x : {\displaystyle x:} Ο άξονας ως προς τον οποίο υπολογίζεται η ροπή αδράνειας. y : {\displaystyle y:} Η απόσταση της στοιχειώδους επιφάνειας από τον άξονα x.

 Αν x' είναι ένας άξονας που περνάει από το κέντρο βάρους της επιφάνειάς και x ένας άξονας παράλληλος με αυτόν η σχέση που συνδέει τις ροπές αδράνειας ως προς τους άξονες είναι: I x = I x ′ + A d y 2 {\displaystyle I_{x}=I_{x'}+Ad_{y}^{2}} Όπου: A : {\displaystyle A:} Το εμβαδόν της επιφάνειας. d y : {\displaystyle d_{y}:} Η κάθετη απόσταση μεταξύ των αξόνων x και x'.Το θεώρημα Steiner δεν ισχύει μεταξύ τυχαίων παράλληλων αξόνων. Θα πρέπει ο ένας άξονας να είναι κεντροβαρικός. Στο σχήμα εικονίζεται ορθογώνιο με πλάτος b και ύψος h. Το σύστημα αξόνων έχει ως αρχή το κέντρο βάρους και άξονες παράλληλους με τις πλευρές του ορθογωνίου. Οι ροπές αδράνειας της επιφάνειας προς τον άξονα x και y συμβολίζονται με Ix και Iy αντίστοιχα. I x = ∫ A y 2 d A = ∫ − b / 2 b / 2 ∫ − h / 2 h / 2 y 2 d y d x = ∫ − b / 2 b / 2 1 3 h 3 4 d x = b h 3 12 {\displaystyle I_{x}=\int _{A}y^{2}\,\mathrm {d} A=\int _{-b/2}^{b/2}\int _{-h/2}^{h/2}y^{2}\,\mathrm {d} y\,\mathrm {d} x=\int _{-b/2}^{b/2}{\frac {1}{3}}{\frac {h^{3}}{4}}\,\mathrm {d} x={\frac {bh^{3}}{12}}} I y = ∫ A x 2 d A = ∫ − b / 2 b / 2 ∫ − h / 2 h / 2 x 2 d y d x = ∫ − b / 2 b / 2 h x 2 d x = h b 3 12 {\displaystyle I_{y}=\int _{A}x^{2}\,\mathrm {d} A=\int _{-b/2}^{b/2}\int _{-h/2}^{h/2}x^{2}\,\mathrm {d} y\,\mathrm {d} x=\int _{-b/2}^{b/2}hx^{2}\,\mathrm {d} x={\frac {hb^{3}}{12}}} Παναγιώτης Α. Βουθούνης Τεχνική μηχανική αντοχή των υλικών, Αθήνα, 1993 Γ.Ι. Τσαμασφύρος Μηχανική παραμορφώσιμων σωμάτων Τόμος Ι και ΙΙ, 1990 Εκδόσεις Συμμετρία
Μικρογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης

Οι Μικρογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης είναι συλλογή από χειρόγραφα του 9ου μέχρι του 16ου αιώνα. Είναι γραμμένα σε περγαμηνές η χαρτί. Διασώζονται 2911 χειρόγραφα, τα περισσότερα αποσπάσματα.

 Kurt Aland and Barbara Aland. The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. Grand Rapids, Michigan, 1995. Aland, Kurt, M. Welte, B. Köster and K. Junack. Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994. Caspar René Gregory, "Die griechischen Handschriften des Neuen Testaments"; Leipzig 1908. Peter M. Head, New Testament Minuscule Manuscripts New Testament Greek MSS ordered by century (Compiled by Maurice Robinson) A Table of Greek Manuscripts Αρχειοθετήθηκε 2008-09-05 στο Wayback Machine. "Continuation of the Manuscript List" INTF, University of Münster. Retrieved September 8, 2009 Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης Κυριότεροι Κώδικες των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών Καινή Διαθήκη
Οι Νέοι Ροβινσώνες

Το Οι Νέοι Ροβινσώνες (Πρωτότυπος τίτλος Atoll K) είναι κινηματογραφική ταινία του 1951 γαλλοϊταλικής παραγωγής με πρωταγωνιστές τους Χοντρό και Λιγνό (Όλιβερ Χάρντι και Σταν Λόρελ). Η ταινία είναι γνωστή και με τον τίτλο Utopia.

 Ο Χοντρός και ο Λιγνός έρχονται από την Αμερική για να εισπράξουν μια τεράστια κληρονομιά. Τα λεφτά όμως φτάνουν ίσα ίσα για να πληρωθούν οι φόροι και οι συμβολαιογράφοι, ενώ από την κληρονομιά τους μένει μόνο ένα μικρό καράβι και ένα νησί στον Ειρηνικό ωκεανό. Αμέσως βάζουν ναύλο και προσλαμβάνουν έναν μηχανικό, ο οποίος ξέρει μόνο να μαγειρεύει. Στο καράβι ταξιδεύει και ένας λαθρεπιβάτης χωρίς υπηκοότητα. Μέσα σε μια τρικυμία και ενώ κοντεύουν να πνιγούν, ναυαγούν σε μια βραχονησίδα που αναδύθηκε μέσα από τον ωκεανό. Εκεί οι τέσσερις φίλοι περνάν ωραία, μέχρι που μια μέρα φτάνει ένα βαπόρι. Στο βαπόρι είναι και μια γυναίκα που αποφασίζει να μείνει με τους τέσσερις φίλους, ενώ ο πλοίαρχος, ο πρώην αρραβωνιαστικός της ανακαλύπτει ότι το νησί είναι ραδιενεργό επειδή έχει κοιτάσματα ουρανίου. Οι κάτοικοι του νησιού κάνουν εσπευσμένα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Χοντρό, αντιβασιλέα την γυναίκα, υπουργό εξωτερικών τον μάγειρα, υπουργό οικοδομών τον λαθρεπιβάτη. Για τον Λιγνό μένει ο ρόλος της λαομάζας που έχει την πραγματική εξουσία. Ψηφίζουν και σύνταγμα: όχι νόμοι, όχι φόροι, όχι διαβατήρια. Αμέσως καταφθάνουν άνθρωποι από όλες τις χώρες του κόσμου για να γίνουν πολίτες του νεοσύστατου κράτους. Η κατάσταση εκτροχιάζεται, γίνεται επανάσταση και οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού καταδικάζονται σε θάνατο δι απαγχονισμού. Εκείνη τη στιγμή πιάνει ξανά μια φοβερή καταιγίδα και καταποντίζει τον Χοντρό και τον Λιγνό, που μετά βίας φθάνουν στο νησί που είχαν κληρονομήσει.
Post Mortem

Το Post Mortem είναι point-and-click βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την εταιρία Microids στην Ευρώπη το Σεπτέμβριο του 2002 για τα Microsoft Windows. Συνέχειες του είναι το Still Life και το Still Life 2.

 Το παιχνίδι χρησιμοποιεί οπτική πρώτου προσώπου, σε αντίθεση με το Still Life, που χρησιμοποιεί οπτική τρίτου προσώπου. Καθώς είναι παιχνίδι του είδους point-and-click, παίζεται με το ποντίκι του υπολογιστή. Διαφορετικοί δείκτες εμφανίζονται σε διάφορα σημεία στην οθόνη και υποδεικνύουν στον παίκτη τι θα συμβεί όταν θα πατηθούν. Το σημειωματάριο του Gus χρησιμοποιείται ως μενού του παιχνιδιού και ως μέρος προβολής των εγγράφων που έχουν συγκεντρωθεί. Gustav McPherson - Ένας ιδιωτικός ερευνητής, εργάζεται ως καλλιτέχνης στο Παρίσι Sophia Blake - Αδερφή της αποθανούσας, προσλαμβάνει τον Gus για να ερευνήσει τις δολοφονίες Ruby και Regis Whyte - Παντρεμένο ζευγάρι σε διακοπές στο Παρίσι, βρέθηκαν νεκροί στο Hotel Orphee Isidore Petit - Υπεύθυνος υποδοχής και μάνατζερ του Hotel Orpee Mrs. Loiseau - Μέντιουμ, μένει στο Hotel Orphee Theo Malet - Γκρουμ στο Hotel Orphee Nicolas - Σερβιτόρος στο Nantis Cafe Albert Hulot - Ιδιοκτήτης του Alambic Bistro Berenice (Bebe) - Εργάζεται κοντά στο Alambic Bistro Jacques Helloin - Ντετέκτιβ, παλιά δούλευε στην αστυνομία Beauvais - Αστυνομικός στο Παρίσι Inspector LeBrun - Αστυνομικός, ερευνά την υπόθεση της δολοφονίας των Whyte Gregoire de Allepin - Τραπεζίτης στο Παρίσι Dr. Frank Kaufner - Ψυχίατρος, συνεργάζεται με την αστυνομία Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την εταιρία Microids και ολοκληρώθηκε σε δέκα μήνες με το πρόγραμμα Virtools Den. Η ομάδα ανάπτυξης αποτελούνταν από οκτώ καλλιτέχνες γραφικών, πέντε σχεδιαστές κινουμένων σχεδίων και έξι προγραμματιστές. Ακολούθησε μία spin-off σειρά, το Still Life, το οποίο αποτελείται από δύο παιχνίδια. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2009, άνοιξε μία νέα ιστοσελίδα για τη σειρά Still Life και περιλαμβάνει και τα τρία παιχνίδια. Οι αντιδράσεις που δέχθηκε το παιχνίδι ήταν ανάμεικτες, με ένα εύρος βαθμολογιών από 43/100 (Game Revolution) έως και 87/100 (PC Game World). Post Mortem Αρχειοθετήθηκε 2007-10-30 στο Wayback Machine. at Microïds Επίσημη ιστοσελίδα (Εκτός λειτουργίας)
Αριλένα Άρα

Η Αριλένα Άρα (Πρότυπο:IPA-sq; γεννημένη 17 Ιουλίου 1998), κυρίως γνωστή ως Arilena, είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια.Η Αριλένα έγινε κυρίως γνωστή στον Αλβανόφωνο κόσμο κυρίως μετά τη νίκη της στη δεύτερη σεζόν του αλβανικού X Factor. Κέρδισε την 58η σεζόν του Festivali i Këngës και θα εκπροσωπήσει την Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2020.

 Η Αριλένα γεννήθηκε στη Σκόδρα. Πρώτα, συμμετείχε στο Gjeniu i Vogël, ένα τάλεντ-σόου μουσικών για παιδιά, όπου βγήκε τρίτη. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, έλαβε μέρος στη δεύτερη σεζόν του Αλβανικού X Factor, το οποίο προβλήθηκε από τις 28 Οκτωβρίου 2012 ως τις 31 Μαρτίου 2013 στο TV Klan. Έκανε οντισιόν στα Τίρανα, παρουσιάζοντας μια ακουστική εκδοχή του τραγουδιού "We Are" της Ana Johnsson. Ο μέντορας της ήταν ο κριτής Altuna Sejdiu στην κατηγορία "Κορίστια". Στον τελικό, τραγούδησε το "No More Drama" της Mary J Blige και τα "Man Down" και "S&M" της Ριάνα σαν ντουέτο με την μέντορα της, Tuna, κερδίζοντας έτσι τη σεζόν. Συμμετείχε στο TV Show "Dance With Me" 2. Ο παρτενέρ της ήταν ο Labi. Στις 26 Φεβρουαρίου 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο της βίντεο σίνγκλ "Aeroplan", κάνοντας το έτσι το καλύτερο χιτ στην Αλβανία. Μετά την επιτυχία του "Aeroplan" που έφτασε στα 2 εκατομμύρια προβολές μέσα σε 12 ώρες, το νέο σίνγκλ "Business Class" είχε 9 εκατομμύρια προβολές στις πρώτες 9 ώρες. Αργότερα, κυκλοφόρησε το τρίτο της τραγούδι, το "Vegim" το οποίο αναφερόταν στον θάνατο του πατέρα της. Το 2016 κυκλοφόρησε κι άλλο τραγούδι, το Nëntori, που έγινε γνωστό και εκτός Αλβανίας, όπως τη Ρουμανία και τη Ρωσία. Μπήκε στα πρώτα 100 σίνγκλ της Ρουμανίας για τον Αύγουστο του 2017.Το 2019, ήταν κριτής της τρίτης σεζόν του The Voice Kids Albania. "Aeroplan" "Business Class" "Vegim" "Toke Rroke" "Nëntori" "I'm Sorry" "Snow in December" "Kida" "Silver and Gold" "Zemër" "Doja"(featuring Flori Mumajesi) "Shaj"
Hi Bye, Mama!

Το Hi Bye, Mama! είναι μια τηλεοπτική σειρά της Νότιας Κορέας του 2020 με πρωταγωνιστές τους Kim Tae-hee, Lee Kyu-hyung και Go Bo-gyeol. Μεταδόθηκε στο tvN από τις 22 Φεβρουαρίου έως τις 19 Απριλίου 2020.

 Η Cha Yu-ri ήταν φάντασμα από τότε που πέθανε σε ένα τραγικό ατύχημα πριν από πέντε χρόνια. Μέσα από ένα πρόγραμμα μετενσάρκωσης, της δίνεται η δυνατότητα να γίνει ξανά ανθρώπινη αν καταφέρει να επιστρέψει στη θέση της εντός 49 ημερών. Ωστόσο, ο σύζυγός της είναι πλέον παντρεμένος. Kim Tae-hee ως Cha Yu-ri Lee Kyu-hyung ως Cho Gang-hwa Go Bo-gyeol ως Oh Min-jung
Μαρία Φραγκίσκη των Βουρβόνων-Πάρμας

Η Μαρία Φραγκίσκη (ιταλ. Marie Françoise di Borbona di Parma, γενν. 19 Αυγούστου 1928) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του Δούκα της Πάρμα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λόμπκοβιτς.

 Η Μαρία Φραγκίσκη Αντωνία Ιωάννα Μαγδαληνή ήταν η πρώτη κόρη του Ξαβιέ της Πάρμας και της Μαγδαληνής, κόρης του Γεωργίου, Κόμη του Λινιέρ. Παντρεύτηκε το 1959 τον πρίγκιπα Εδουάρδο του Λόμπκοβιτς και είχε τέκνα: Μάριος Εδουάρδος-Ιαβέρης Φερδινάνδος Αύγουστος Γασπάρ (1960 - 1984), πρίγκιπας της Πάρμας. Μάριος Ροβέρτος Εμμανουήλ Ιωσήφ Μιχαήλ Βενέδικτος Μελχιόρ (1961 - 1988), πρίγκιπας της Πάρμας. Μάριος Κάρολος-Ερρίκος Ούγος Ιαβέρης Βενέδικτος Μιχαήλ Εδουάρδος Ιωσήφ Βαλτάσαρ (γενν. 1964). Μαρία Γαβριέλλα Ανίτα Όλγα Θηρεσία Λιζιέ Γασπαρίνα (γενν. 1967). "GENEALOGY OF THE BRANCH OF BOURBON-PARMA". chivalricorders.org. "Généalogie de Françoise de Bourbon-Parme". Geneanet.
Πέρε Λόπεθ Αγκράς

Ο Πέρε Λόπεθ Αγκράς (Pere López Agràs, 1971-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από την Ανδόρρα. Χρημάτισε αρχηγός κυβερνήσεως υπηρεσιακά για έναν μήνα περίπου, το 2011. Νωρίτερα ήταν και υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών. Είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

 Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Στις 8 Ιουνίου 2009 ανέλαβε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών στην κυβέρνηση του Ζάουμε Μπαρτουμέου και υπηρέτησε ως τις 28 Απριλίου 2011. Στις 28 Απριλίου 2011 ο Αγκράς ανέλαβε υπηρεσιακός αρχηγός της κυβέρνησης και αντικατέστησε τον Μπαρτουμέου, μετά την παραίτηση του τελευταίου από το αξίωμα στον απόηχο της δεινής εκλογικής του ήττας. Η υπηρεσιακή θητεία του ως αρχηγού κυβέρνησης τερματίστηκε στις 12 Μαΐου 2011, οπότε και ανέλαβε στο αξίωμα ο Αντονί Μαρτί.
Μονή Σωτήρος Εύβοιας

Η Μονή Μεταμόρφωσης Σωτήρος ή Μονή Σωτήρος είναι γυναικείο μοναστήρι στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 21 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μ. τέσσερα χιλιόμετρα βόρεια της Κύμης.

 Η μονή δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε, πιθανόν τον 16ο ή 17ο αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από μοναχούς του Αγίου Ορούς, οι οποίοι ήθελαν να γλυτώσουν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Υπάρχει σφραγίδα του 1643. Η μονή αναπτύχθηκε και γρήγορα απέκτησε μεγάλο αριθμό μοναχών. Τον 17ο αιώνα στην μονή έμενε ο επίτροπος μονών του Αιγαίου.Λόγω της συμμετοχής της στην επανάσταση του 1821, η μονή καταστράφηκε από τον Ομέρ Πασά της Καρύστου. Επισκευάστηκε το 1847. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944) στη μονή έβρισκαν καταφύγιο αντιστασιακοί και τους βοηθούσε να ξεφύγουν. Το 1976 η μονή έγινε γυναικεία. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Η μονή είναι κτισμένη σε πλαγιά και έχει φρουριακή μορφή, με τέσσερις πτέρυγες κτιρίων. Στο παρελθόν στη βορεινή πλευρά υπήρχε πύργος, αλλά επειδή είχε εγκαταλειφθεί και ήταν ετοιμόρροπος, κατεδαφίστηκε. Στο κέντρο της μονής είναι το καθολικό, αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Είναι ασβεστωμένος. Στο εσωτερικό του βρίσκεται ξυλόγλυπτο τέμπλο καθώς και εικόνες και άλλα κειμήλια που έχουν μεταφερθεί από διαλυμένες μονές, όπως η μονή Κλιβάνου. Στη βορειοανατολική γωνία της μονής βρίσκεται μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Ιγνάτιο, ο οποίος γιορτάζει στις 20 Δεκεμβρίου. Η μονή συντηρεί βιβλιοθήκη και κάποια χειρόγραφα χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα.
Πρόδικος ο Κείος

Ο Πρόδικος ο Κείος, Ιουλίδα Κέας περ. 470 π.Χ. μετά το 399 π.Χ., καθόσον αναφέρεται, ότι ζούσε στην Απολογία του Σωκράτη, ήταν από τους σημαντικότερους σοφιστές της αρχαιότητας, σύγχρονος του Σωκράτη που είχε γίνει πολύ γνωστός στην Αθήνα από τις συχνές διπλωματικές αποστολές που του ανέθεσε η πατρίδα του. Φημιζόταν για την ρητορική του τέχνη και την σοφία, εξ ου και η φράση «σοφότερος Προδίκου».

 Ήρθε στην Αθήνα ως πρεσβευτής από την Κέα και έγινε γνωστός ως ρήτορας και δάσκαλος. Όπως και ο Πρωταγόρας, είχε ως επάγγελμα την εκπαίδευση των μαθητών του για δημόσια αξιώματα, με ιδιαίτερη έμφαση στη σωστή χρήση της γλώσσας. Μερικοί από τους διαλόγους του Πλάτωνα εστιάζουν στη γλωσσική θεωρία του Προδίκου και στην εμμονή του για τη σωστή χρήση των ονομάτων. Σε μερικούς από τους Πλατωνικούς διαλόγους ο Σωκράτης εμφανίζεται ως φίλος και σύντροφος του Προδίκου. Στον Πρόδικο αποδίδεται η περίφημη αφήγηση για την εκλογή του Ηρακλή, που αποτελούσε μέρος του έργου του Ώραι και αναφέρεται στην εκλογή του Ηρακλή ανάμεσα στην Αρετή και την κακία που μας έχει παραδοθεί η σχετική αλληγορία μεταπλασμένη από τον Ξενοφώντα στα απομνημονεύματά του. Στις διαλέξεις του για το φιλολογικό ύφος, έδινε μεγάλη σημασία στη σωστή χρησιμοποίηση των λέξεων και στην ακριβή διάκριση ανάμεσα στα συνώνυμα, προλειαίνοντας έτσι τον δρόμο για τις διαλεκτικές συζητήσεις του Σωκράτη. Στους πλατωνικούς διαλόγους βρίσκουμε πολλά σχετικά παραδείγματα, όπως στον Πρωταγόρα, όπου ο Πρόδικος φέρεται να διακρίνει το «αμφισβητείν» από το «ερίζειν», το «ευφραίνεσθαι» από το «ήδεσθαι», το «βούλεσθαι» από το «επιθυμείν» ή στον Ευθύδημο όπου η επισήμανση δύο διαφορετικών σημασιών του ρήματος «μανθάνω» («κατανοών» αλλά και «αποκτώ νέα γνωστική πείρα») συνδέεται με τον Πρόδικο και τη διδασκαλία του για την «ονομάτων ορθότητα». Νίκος Σκουτερόπουλος, Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τόμ.8, έκδοτική Αθηνών, 1988 Προσωκρατικοί, τόμος 19, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ Οι δύο θάνατοι του Σωκράτη, εκδ. ΛΙΒΑΝΗ, 2005 ISBN 960-14-1111-9 Vana Nicolaïdou-Kyrianidou, « Prodicos et Xénophon ou le choix d’Héraclès entre la tyrannie et la loyauté », dans Kea - Kythnos: History and Archeaeology. Proceedings of an International Symposium Kea - Kythnos, 22-25 June 1994, Athens 1998 [Research Centre for Greek and Roman Antiquity. National Hellenic research Foundation, No 27], p. 81–98.
Ματ Φρίτζι

Ο Μάθιου Ουέιν Φρίτζι, ή απλά Ματ Φρίτζι (Μπίσμαρκμ, 2 Οκτωβρίου1981) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,08 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Ματ Φρίτζι τελείωσε το λύκειο Σάουνι Μίσιον Ουέστ και στη συνέχεια το 2000, σε ηλικία 19 ετών, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιτ, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου, τους Βάντερμπιτ Κόμοντορς συμμετείχε στο Κολεγγιακό πρωτάθλημα. Ο Φρίτζι είναι μέχρι σήμερα ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του κολεγίου του Βάντερμπιλτ με 1.891 πόντους. Το 2004 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και στη συνέχεια έλαβε μέρος στα Ντραφτ του ΝΒΑ του ίδιου έτους. Αν και επιλέχθηκε στη 53η θέση από τους Μαϊάμι Χιτ, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποιο επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα. Ό,τι δεν κατάφερε μέσω των Ντραφτ του 2004 το κατάφερε λίγο καιρό αργότερα καθώς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς, ομάδα του ΝΒΑ, με τους οποίους πραγματοποίησε 23 συμμετοχές, εκ των οποίων τις 11 ως βασικός. Τη διετία 2005-06 πέρασε από τη Νάσβιλ Ρίθμ (Αμερική), την Αιντάχο Σταμπέντε (Αμερική), τον Ολυμπιακό Πειραιώς (Ελλάδα) και τους Γκουαγιάμα Ουίζαρντς (Πουέρτο Ρίκο). Το 2006 υπέγραψε επαγγελαμτικό συμβόλαιο συνεργασίας με μία ακόμα ομάδα του ΝΒΑ και συγκεκριμένα τους Ατλάντα Χοκς, στους οποίους παρέμεινε για περίπου μία σεζόν. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Πουέρτο Ρίκο και τους Γκουαγιάμα Ουίζαρντ. Από το 2007 μέχρι και το 2009, ο Φρίτζι αγωνίστηκε με ομάδες αρκετών διαφορετικών χωρών του κόσμου. Συγκεκριμένα, αγωνίστηκε με τους Άρτλαντ Ντράγκονς (Γερμανία), την Πονς Ντε Λεόν (Πουέρτο Ρίκο), τη Φουτζίαν Χόκινγκ (Κίνα) αλλά και την Κρεόλος Ντε Καγκούας (Πουέρτο Ρίκο). Τη διετία 2009-10, πέρασε από την Αλ Ριγιάντι Μπειρού (Λίβανος), τους Μετς Ντε Γκουαινάμπο (Πουέρτο Ρίκο) και την Χιμπραίμα Μάκάμπι (Ουρουγουάη). Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε με τους Μαρατονίστας Ντε Κοάμο (Πουέρτο Ρίκο), τη Γκουάνγκτζου Φρίμαν, την BC Αρμία (Γεωργία) και τη Καικέρις Ντε Μαργκαρίτα (Βενεζουέλα). Το καλοκαίρι του 2012, ο Φρίτζι επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στο Λίβανο, προκειμένου να αγωνιστεί πρωτάθλημα της χώρας αυτή τη φορά με τη φανέλα της Αμχίτ Κλαμπ. Αν και γεννημένος στην Αμερική, ο Φρίτζι έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Λιβάνου, καθώς έχει αποκτήσει την αντίστοιχη υπηκοότητα της χώρας. Μάλιστα, ήταν μέλος των αποστολών της Εθνικής Λιβάνου οι οποίες συμμετείχαν στα Πανασιακά Πρωταθλήματα Εθνών του 2009 και του 2010, όπου ο Λίβανος κατάφερε να κατακτήσει τη 4η και τη 17η θέση αντίστοιχα. Το προφίλ του Φρίτζι στο asia-basket.com Στον Ολυμπιακό ο Φρίτζι Αφιέρωμα του gazzetta.gr
Bugatti Type 57

Η Bugatti Type 57 ήταν ένα υπερπολυτελές σπορ αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Bugatti, από τον Μάρτιο του 1934 έως τον Μάιο του 1940, σε μόλις 685 αντίτυπα. Το μοντέλο κυκλοφόρησε σε πολλές εκδοχές αμαξώματος και υπήρξε το τελευταίο προπολεμικό αυτοκίνητο της εταιρείας. Μαζί με κάποια δοκιμαστικά πρωτότυπα, η συνολική παραγωγή όλων των εκδοχών του έφτασε τα 710 αντίτυπα.

 Οι περισσότερες εκδόσεις της Bugatti Type 57 έφεραν έναν κινητήρα βενζίνης 3.3 λίτρων (3.257 cm³ ή 198 κυβικών ιντσών) 8-κύλινδρο σε σειρά (I8). Είχε βασιστεί σε αυτόν της προκατόχου Type 49, αλλά με σημαντικές βελτιώσεις, που είχαν γίνει από τον Ζαν Μπουγκάτι. Σημειωτέον ότι το μηχανικό αυτό σύνολο μεταφέρθηκε αυτούσιο και στην διάδοχο Bugatti Type 101 του 1951 - 1952, που κατασκευαζόταν με σχετικές μετατροπές στα σασί των Type 57 και διατηρώντας πάντα τον ίδιο κινητήρα. Το μοντέλο ήταν ένα εντελώς νέο ντιζάιν, αν και είχε ενσωματώσει μια μικρότερη εκδοχή από το «πέταλο» στο μπροστινό ρύγχος που είχε η τεράστιων διαστάσεων υπερπολυτελής Bugatti Royale του 1927 - 1933. Βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της Type 57 είχε παίξει ο Ζαν Μπουγκάτι, γιός του Έττορε Μπουγκάτι, ιδρυτή της εταιρείας. Κυκλοφόρησε σε δύο βασικές εκδόσεις: Type 57 - στάνταρ. Type 57S - «surbaissé», επειδή το αμάξωμα είχε χαμηλώσει σημαντικά.Διατέθηκε στις εξής εκδοχές αμαξώματος: Berline Galibier: η στάνταρ 4-πορτη σεντάν έκδοση. Cabriolet Stelvio: 2-πορτο cabriolet. Coupé Atalante: 2-πορτο coupé. Coach Ventoux: 2-πορτο roadster. Prototype Aérolithe: κατασκευάστηκε σε ένα μόνο αντίτυπο, με βάση το σασί της Type 57, σε σχεδιασμό επίσης του Ζαν Μπουγκάτι. Ray Bonds (2003). The Illustrated Directory of Sports Cars. Motorbooks. ISBN 0-7603-1420-9. Jean-Paul Thevenet et Peter Vann, Berlinettes, coupés d'hier et d'aujourd'hui, EPA. ISBN 2-85120-252-2. www.bugatti.com/Bugatti-models/ Type 57 www.conceptcarz.com/ 1937 Bugatti Type 57S
Κάτω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας Η Κάτω Βασιλική είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό και τουριστικό θέρετρο της Αιτωλοακαρνανίας στην δυτική Στερεά Ελλάδα.

 Η Κάτω Βασιλική βρίσκεται στη βορεινή ακτή του Πατραϊκού κόλπου κάτω από τον ορεινό όγκο του «Ιερού Όρους της Αιτωλίας», της Βαράσοβας. Ανατολικά του χωριού βρίσκεται ο δίδυμος ορεινός όγκος με την ονομασία Κλόκοβα (ή Παλιοβούνα). Η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Στον λόφο της Αγίας Τριάδας ανατολικά του σημερινού χωριού, υπήρχε πιθανόν η αρχαία πόλη Χάλκεια ή Χαλκίς, η οποία σύμφωνα με τον Όμηρο συμμετέχει στον Τρωικό Πόλεμο με άλλες τέσσερις Αιτωλικές πόλεις.Το χωριό στη σημερινή τοποθεσία κατοικήθηκε το 1865 από αγροτοποιμένες. Η παλαιότερη τοποθεσία του χωριού ήταν στη θέση Παλιοχώρι όπου βρίσκεται και ο παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος κτίσθηκε το 1879. Στην θέση Αγία Τριάδα – Στο λόφο της Αγίας Τριάδας (έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος) τοποθετείται από τους αρχαιολόγους η αρχαία πόλη Χάλκεια. Χαρακτηριστικά, στο σημείο έχουν εντοπιστεί 17 αλλεπάλληλα στρώματα κατοίκησης. Στον χώρο υπάρχουν ερείπια τρίκλιτης βασιλικής με προσκτίσματα του 6ου αιώνα. Στην θέση Πάγκαλη - Ερείπια αρχαίου κάστρου της Χάλκειας. Το σπήλαιο του Αγίου Νικολάου νότιας Βαράσοβας - Πρόκειται για μοναστηριακό συγκρότημα φρουριακού χαρακτήρα όπου ησύχαζε μία μικρή αδελφότητα μοναχών από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα. Ο Άγιος Δημήτριος ανατολικής Βαράσοβας - Ερείπια βυζαντινού ναού πάνω σε προχριστιανικό ναό πιθανόν της Αρτέμιδος της Αιτωλίας. Ο ναός χρονολογείται στα τέλη του 10ου ή στο πρώτο μισό του 11ου αιώνα. Σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας» ανήκε στο Δήμο Χάλκειας, ενώ από το 2011 και με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον οικισμό Πέραμα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βασιλικής της Δημοτικής Ενότητας Χαλκείας όπου ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 252 κατοίκους . Κατά την Απογραφή του 2001 είχε 261 μόνιμους κατοίκους. Απογραφές πληθυσμού Βαράσοβα, βουνό της Αιτωλοακαρνανίας. Κλόκοβα, βουνό της Αιτωλοακαρνανίας. Άνω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας. Πέραμα Αιτωλοακαρνανίας. Ναύπακτος - 27 χλμ. Μεσολόγγι - 23 χλμ. Πάτρα - 30 χλμ.
Μάγουλο

Τα μάγουλα αποτελούν την περιοχή του προσώπου κάτω από τα μάτια και ανάμεσα στην μύτη και το δεξιό ή το αριστερό αυτί. Στον άνθρωπο, η περιοχή νευρώνεται από το στοματικό νεύρο. Η περιοχή μεταξύ των εσωτερικών του μάγουλου, των δοντιών και των ούλων ονομάζεται προθάλαμος και αποτελεί μέρος του στόματος. Σε άλλα ζώα, τα μάγουλα μπορεί να αναφέρονται επίσης ως σιαγόνες.

 Τα μάγουλα είναι σαρκώδη στον άνθρωπο. Το δέρμα αναστέλεται από το πηγούνι και τα σαγόνια, και αποτελεί το πλευρικό τοίχωμα του ανθρώπινου σώματος, αγγίζοντας εμφανώς το μάγουλο κάτω από το μάτι. Το εσωτερικό του μάγουλου είναι επενδυμένο με ένα βλεννογόνο (το στοματικό βλεννογόνο, μέρος του στοματικού βλεννογόνου). Κατά τη διάρκεια της μάσησης, τα μάγουλα και η γλώσσα που βρίσκεται μεταξύ τους χρησιμεύουν για να κρατήσουν το φαγητό ανάμεσα στα δόντια. Τα μάγουλα καλύπτονται εξωτερικά από τριχωτό δέρμα και εσωτερικά από στρωματοποιημένο πλακώδες επιθήλιο. Αυτό είναι ως επί το πλείστον ομαλό. Ο βλεννογόνος είναι εξοπλισμένος με εκκρίσεις από τους στοματικούς αδένες, οι οποίοι είναι διατεταγμένοι σε ανώτερες και κατώτερες ομάδες. Σε σαρκοφάγα ζώα, ο ανώτερος στοματικός αδένας είναι μεγάλος και ιδιαίτερος: ο Ζυγωματικός αδένας. Κατά τη διάρκεια της μάσησης τα μάγουλα και η γλώσσα μεταξύ τους χρησιμεύουν για τη κράτηση του φαγητού ανάμεσα στα δόντια. Κάποια ζώα όπως οι σκίουροι και τα χάμστερ χρησιμοποιούν τη στοματικό σακούλα για να μεταφέρουν τρόφιμα ή άλλα αντικείμενα. Σε ορισμένα σπονδυλωτά, τα σημάδια στη περιοχή του μάγουλου (μαγουλικές ρίγες/σημεία/...) ιδιαίτερα αμέσως κάτω από το μάτι χρησιμεύουν συχνά ως σημαντικά χαρακτηριστικά μεταξύ των ειδών ή ατόμων. Μερικές φορές οι άνθρωποι αναφέρονται στους γλουτούς ως "μάγουλα" λόγω της ημικυκλικής τους εμφάνιση. Το μάγουλο είναι η πιο κοινή θέση από την οποία λαμβάνεται δείγμα DNA (κατά τη διάρκεια δείγματος μάγουλου). Ψηλά ζυγωματικά Κοκκίνισμα Αύξηση των μάγουλων Λοιμώδες ερύθημα Ζυγωματικό οστό Φιλί στο μάγουλο Χαστούκι στο μάγουλο
Βραβείο Grand Master

Το βραβείο Grand Master (Grand Master Award) είναι ετήσιο βραβείο που απονέμεται από τον οργανισμό Αμερικανών Συγγραφέων Μυστηρίου (Mystery Writers of America) σε συγγραφέα που η συνεισφορά του, στην ανάπτυξη του είδους της λογοτεχνικής αστυνομίας, θεωρείται σημαντική και συνεχή. Το βραβείο είναι τμήμα των βραβείων Έντγκαρ (Edgar Awards) που απονέμει η ίδια εταιρεία. Το βραβείο θεσμοθετήθηκε πρώτη φορά το 1955, αλλά μέχρι το 1978 δεν δινόταν ετησίως. Από το 1978 μέχρι το 2008 δινόταν ετησίως, σε έναν συγγραφέα κάθε χρόνο. Από το 2008 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την ανάπτυξη του είδους, τιμούνται μέχρι τρεις συγγραφείς κάθε χρόνο. Η βράβευση γίνεται κάθε χρόνο σε τελετή (δείπνο), που λαμβάνει χώρα στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

 1955: Αγκάθα Κρίστι 1958: Βίνσεντ Στάρετ 1959: Ρεξ Στάουτ 1961: Έλερι Κουίν 1962: Ερλ Στάνλεϊ Γκάρντνερ 1963: Τζον Ντίκσον Καρ 1964: Τζορτζ Χάρμον Κόουξ 1966: Ζωρζ Σιμενόν 1967: Μπάιναρντ Κέντρικ 1969: Τζον Κρίζι 1970: Τζέιμς Μάλαχαν Κέιν 1971: Μινιόν Τζ. Έμπερχαρτ 1972: Τζον ΜακΝτόναλντ 1973: Τζάντσον Φίλιπς, Άλφρεντ Χίτσκοκ 1974: Ρος ΜακΝτόναλντ 1975: Έρικ Άμπλερ 1976: Γκράχαμ Γκριν 1978: Νάγιο Μαρς, Ντόροθι Μπ. Χιους, Δάφνη Ντι Μωριέ 1979: Άαρον Μαρκ Στάιν 1980: Γουίλιαμ Ράιλι Μπερντέτ 1981: Στάνλεϊ Έλίν 1982: Τζούλιαν Σιμόνς 1983: Μάργκαρετ Μίλαρ 1984: Τζον Λε Καρρέ 1985: Ντόροθυ Σάλσμπουρι Ντέιβις 1986: Εντ Μακ Μπέιν 1987: Μάικλ Γκίλμπερτ 1988: Φίλις Γουίτνεϊ 1989: Hillary Waugh 1990: Έλεν ΜακΚλόι 1991: Τόνι Χίλερμαν 1992: Έλμορ Λέοναρντ 1993: Ντόναλτ Γουέστλεϊκ 1994: Λόρενς Μπλοκ 1995: Μίκι Σπίλεϊν 1996: Ντικ Φράνσις 1997: Ρουθ Ρέντελ 1998: Μπάρμπαρα Μερτζ 1999: Φύλις Ντόροθυ Τζέιμς 2000: Μαίρη Χίγγινς Κλαρκ 2001: Edward D. Hoch 2002: Ρόμπερτ Μπ. Πάρκερ 2003: Άιρα Λεβίν 2004: Joseph Wambaugh 2005: Μάρτσια Μούλερ 2006: Στιούαρτ Καμίνσκι 2007: Στίβεν Κινγκ 2008: Μπιλ Προνζίνι 2009: Τζέιμς Λη Μπερκ, Σου Γκράφτον 2010: Ντόροθυ Γκίλμαν 2011: Σάρα Παρέτσκι 2012: Μάρθα Γκράιμς 2013: Κεν Φόλετ, Μάρκαρετ Μάρον 2014: Ρόμπερτ Κράις, Κάρολιν Χαρτ 2015: Λόις Ντάνκαν, Τζέιμς Ελρόι 2016: Γουόλτερ Μόσλυ 2017: Μαξ Άλαν Κόλινς, Έλεν Χαρτ 2018: Τζέιν Λάγκτον, Γουίλιαμ Λινκ, Πίτερ Λόβσι http://theedgars.com/awards/category-list-the-grand-master/
Smash Hits

Smash Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του Τζίμι Χέντριξ η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Απρίλιο του 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η αμερικάνικη έκδοση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουλίου 1969 και περιελάμβανε τα "All Along the Watchtower", "Crosstown Traffic", "Remember" και "Red House" στην θέση των "51st Anniversary", "The Stars That Play with Laughing Sam's Dice", "Highway Chile" και "Burning of the Midnight Lamp". Η συλλογή ανέβηκε στην έκτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος δίσκος, ενώ μπήκε στο Top-10 στην Μεγάλη Βρετανία και τον Καναδά και έφθασε στην κορυφή των αυστραλιανών τσαρτ.

 1. Purple Haze (Hendrix) - 2:522. Fire (Hendrix) - 2:453. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:204. Can You See Me (Hendrix) - 2:335. 51st Anniversary (Hendrix) - 3:166. Hey Joe (Roberts) - 3:307. Stone Free (Hendrix) - 3:368. The Stars That Play with Laughing Sam's Dice (Hendrix) - 4:219. Manic Depression (Hendrix) - 3:4210. Highway Chile (Hendrix) - 3:3211. Burning of the Midnight Lamp (Hendrix) - 3:3912. Foxy Lady (Hendrix) - 3:18 Smash Hits (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 16 Απριλίου 1968 Smash Hits (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Smash Hits" είναι οι εξής: Τζίμι Χέντριξ - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο Νόελ Ρέντινγκ - μπάσο, φωνητικά Μιτς Μίτσελ - τύμπανα, φωνητικά Smash Hits - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jimi Hendrix Experience* - Smash Hits at Discogs Jimi Hendrix Experience* - Smash Hits at Discogs
Όμπερλιγκα (Ανατολική Γερμανία)

Όμπερλιγκα (γερμανικά: DDR-Oberliga, προφέρεται: [ˈoːbɐˌliːɡa]) ονομαζόταν η ανώτερη κατηγορία του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Λ.Δ. Γερμανίας ως το 1991 που ξαναενώθηκαν τα δύο γερμανικά κράτη. Επίσης, τον ίδιο τίτλο είχαν οι ανώτερες κατηγορίες των περιφερειακών πρωταθλημάτων της Γερμανίας πριν από την ίδρυση της Μπούντεσλιγκα.

 Η Όμπερλιγκα ξεκίνησε το 1949-50 ως DS-Oberliga. Το 1958 μετονομάστηκε σε DDR-Oberliga. Αποτελείτο από 14 σωματεία εκτός από τις περιόδους 1950-54 που ο αριθμός τους δεν ήταν σταθερός και κυμαινόταν από 17 ως 19. Από το 1956 ως το 1960 το πρωτάθλημα διεξαγόταν από την άνοιξη ως το φθινόπωρο. Από το 1960-61 επανήλθε το παλιό σύστημα. Επίσης, από το 1961-62 διεξαγόταν σε τρεις γύρους, με τον τρίτο γύρο να διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο. Την τελευταία σεζόν διεξαγωγής της, το 1990-91, ονομάστηκε NOFV-Oberliga, δηλαδή "Ανώτερη κατηγορία ΒΑ Γερμανίας" και οι δύο πρώτες ομάδες, η Ντιναμό Δρέσδης και η Χάνσα Ρόστοκ, εντάχθηκαν στην Μπούντεσλιγκα. 1950: Χορχ Τσβίκαου 1951: Κεμί Λειψίας 1952: Τουρμπίνε Χάλε 1953: Ντιναμό Δρέσδης 1954: Τουρμπίνε Έρφουρτ 1955: Τουρμπίνε Έρφουρτ 1956: Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ 1957: Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ 1958: Φόρβερτς Βερολίνου 1959: Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ 1960: Φόρβερτς Βερολίνου 1961: κανείς * 1962: Φόρβερτς Βερολίνου 1963: Μότορ Ιένα 1964: Κεμί Λειψίας 1965: Φόρβερτς Βερολίνου 1966: Φόρβερτς Βερολίνου 1967: Καρλ Μαρξ Στατ 1968: Καρλ Τσάις Ιένα 1969: Φόρβερτς Βερολίνου 1970: Καρλ Τσάις Ιένα 1971: Ντιναμό Δρέσδης 1972: Μαγδεβούργο ΦΚ 1973: Ντιναμό Δρέσδης 1974: Μαγδεβούργο ΦΚ 1975: Μαγδεβούργο ΦΚ 1976: Ντιναμό Δρέσδης 1977: Ντιναμό Δρέσδης 1978: Ντιναμό Δρέσδης 1979: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1980: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1981: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1982: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1983: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1984: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1985: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1986: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1987: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1988: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 1989: Ντιναμό Δρέσδης 1990: Ντιναμό Δρέσδης 1991: ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ Άλλαξε η περίοδος διεξαγωγής από άνοιξη-φθινόπωρο σε φθινόπωρο – άνοιξη, με αποτέλεσμα να υπάρξει κενό. Από το 1948 ως το 1991 που η Λ.Δ. Γερμανίας διοργάνωσε ξεχωριστό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου αναδείχθηκαν νικητές 12 διαφορετικοί σύλλογοι. Πολυνίκης της Όμπερλιγκα ήταν η Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ με δέκα τίτλους και μάλιστα συνεχόμενους από το 1979 ως το 1988. 10 τίτλοι: Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ 8 τίτλοι: Ντιναμό Δρέσδης 6 τίτλοι: Φόρβερτς Βερολίνου 4 τίτλοι: Καρλ Μαρξ Στατ 3 τίτλοι: Μαγδεβούργο ΦΚ, Καρλ Τσάις Ιένα 2 τίτλοι: Κεμί Λειψίας, Χάλε, Έρφουρτ 1 τίτλος: Χάνσα Ρόστοκ, Τσβίκαου, Πλάνιτς.
¡Uno!

Το ¡Uno! είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ από την αμερικανικη ροκ μπάντα Green Day, που κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, από την Reprise Records. Είναι το πρώτο από τα τρία άλμπουμ της τριλογίας ¡Uno!, ¡Dos! , ¡Tré!, μια σειρά στούντιο άλμπουμς που κυκλοφόρησαν από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 2012. Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε στα Jingletown Studios της Καλιφόρνια. Το ¡Uno! έλαβε θετικές κριτικές. Έφτασε στη δεύτερη θέση του US Billboard 200 και την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε 139.000 αντίτυπα.

 Billie Joe Armstrong – φωνή, κιθάρα, ρυθμική κιθάρα, φωτογραφία εξώφυλλου, παραγωγός Mike Dirnt – μπάσο, φωνητικά, παραγωγός Tre Cool – ντραμς, φωνητικά, παραγωγός Jason White – κιθάρα, ρυθμική κιθάρα, παραγωγός Keith Armstrong, Nik Karpen, Andrew Schubert, Brad Townsend – βοηθοί μίξινγκ Chris Bilheimer – καλλιτεχνική διεύθυνση και σχέδιο Lee Bothwick – επιπλέον μηχανικός Andrew Buscher – τεχνικός κιθάρας Rob Cavallo – αρμόνιο, παραγωγός Chris Dugan – μηχανικός Mike Fasano, Kenny Butler – τεχνικοί ντραμς Cheryl Jenets – διευθυντης παραγωγής Ted Jensen – mastering Brad Kobylczak – δεύτερος μηχανικός Chris Lord-Alge – μίξινγκ Pat Magnarella – μάνατζερ Jaime Neely, Michelle Rogel –βοηθοί παραγωγής Bill Schneider – συντονιστής μπάντας Theo "Firecracker" Stockman – φωτογραφία οπισθόφυλλου Felisha Tolentino – φωτογράφος
Αρτάζοστρη

Η Αρτάζοστρις ή Αρτόζοστρις (παλαιά περσική *Artazauštrī) από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν Περσίδα πριγκίπισσα, κόρη τού βασιλιά Δαρείου Α΄ τού Μεγάλου (521-485 π.Χ.) και της Αρτυστώνης, κόρης τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου.

 Σύμφωνα με τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο (VI, 43) η Αρτάζοστρη παντρεύτηκε τον Μαρδόνιο, νεαρό γιο του ευγενή Γοβρύα, λίγο πριν αυτός αναλάβει τη διοίκηση τού περσικού στρατού στη Θράκη και τη Μακεδονία (π. 493/492 π.Χ.). Η Αρτάζοστρη φαίνεται να μην αναφέρεται ονομαστικά στις οχυρωματικές πινακίδες της Περσέπολης (διοικητικά έγγραφα που βρέθηκαν στην Περσέπολη), αλλά υπάρχουν αναφορές (σε πινακίδες τού έτους 498 π.Χ.) σε μία «σύζυγο τού Μαρδόνιου, κόρη τού βασιλιά», που έλαβε μέρος σε ένα ταξίδι, που έκανε με τον Γοβρύα και μία γυναίκα που ονομαζόταν Radušnamuya ή Ardušnamuya, ίσως η γυναίκα τού Γοβρύα. Ωστόσο, μία άλλη ερμηνεία τού κειμένου υποδηλώνει, ότι η Ardušnamuya ήταν στην πραγματικότητα η ανώνυμη «σύζυγος του Μαρδόνιου» Ο Μαρδόνιος είχε έναν γιο, πιθανότατα από τον Αρτάζοστρη, που ονομαζόταν Αρτόντης. Brosius, M. (1998): Woman in Ancient Persia. "Artystone", in W. Smith (ed.), A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. Lendering, J (2007 [1999]): "Artystone", in https://www.livius.org/ Schmitt, R (1987): "Artystone", in E. Yarshater (ed.), Encyclopaedia Iranica, vol. II. James Ussher (1650): Annals of the World. Josephus, F: Antiquities of the Jews, Book 11
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1982

Τα 8α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1982.

 Καλύτερη Ταινία: E.T. the Extra-Terrestrial Επιλαχών: Γκάντι Καλύτερη Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ – E.T. the Extra-Terrestrial Επιλαχών: Ρίτσαρντ Ατένμπορο – Γκάντι Α' Ανδρικός Ρόλος: Μπεν Κίνγκσλεϊ – Gandhi Επιλαχών: Πήτερ Ο' Τουλ – My Favorite Year Α' Γυναικείος Ρόλος: Μέριλ Στριπ – Sophie's Choice Επιλαχών: Τζέσικα Λανγκ – Frances Β' Ανδρικός Ρόλος: John Lithgow – The World According to Garp Επιλαχών: Τζέιμς Μέισον – The Verdict Β' Γυναικείος Ρόλος: Γκλεν Κλόουζ – The World According to Garp Επιλαχούσα: Σερ – Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean Καλύτερο Σενάριο: Larry Gelbart και Murray Schisgal – Τούτσι Επιλαχών: Μπάρι Λέβινσον – Diner Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Jordan Cronenweth – Blade Runner Καλύτερη Μουσική: James Horner and The BusBoys – 48 Hrs. Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The Road Warrior (Mad Max 2) • Αυστραλία Επιλαχών: The Long Good Friday • UK Experimental/Independent Film/Video Award: Wayne Wang – Chan Is Missing Βραβείο Νέας Γενιάς: Melissa Mathison Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Ρόμπερτ Πρέστον Ειδικό Βραβείο: Carlo Rambaldi (for the body of his work) Ο Επίσημος ιστότοπος
Άνω Κλειτορία Αχαΐας

Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: ΚασνέσιΗ Άνω Κλειτορία (παλιότερα: Καρνέσι, όπως ονομαζόταν μέχρι το 1928), είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

 Η Άνω Κλειτορία απέχει 4,9 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 736 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 50 κατοίκους. Κάτοικος του οικισμού υπήρξε ο Αθανάσιος Αναγνώστου, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης. Η Άνω Κλειτορία από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Καρνεσίου, η οποία το 1928 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Άνω Κλειτορίας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Η τοπική κοινότητα Άνω Κλειτορίας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 12,878 χμ² (2011). Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Άνω Κλειτορίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Κλειτορίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουάντα

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουάντα (κινιαρουάντα: Inkoranyabitabo) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και τα αρχεία της Ρουάντα. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κιγκάλι. Ιδρύθηκε το 1989 και βρίσκεται στο ίδιο κτίριο με τη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Κιγκάλι, η οποία άνοιξε το 2012. Η Εθνική Βιβλιοθήκη διευθύνεται από το Υπουργείο Αθλητισμού και Πολιτισμού.Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή βιβλίων, έντυπου και ψηφιακού υλικού.

 Η Εθνική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1989 με το Προεδρικό Διάταγμα 132/06 με εντολή του Υπουργείου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας. Η Αρχή Υπηρεσιών Αρχείων και Βιβλιοθηκών της Ρουάντα (RALSA) ιδρύθηκε με το νόμο αριθ. 12/2014 της 5ης Σεπτεμβρίου 2014. Τον Οκτώβριο του 2012 εγκαινιάστηκε το νέο κτίριο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης του Κιγκάλι. Πρόκειται για την μεγαλύτερη και πληρέστερη βιβλιοθήκη της χώρας. Από το 2012, οι δραστηριότητες της Εθνικής Βιβλιοθήκης εστιάζονται στο νέο κτίριο. Η τοπική ένωση του Ροταριανού Ομίλου ξεκίνησε το σχέδιο για την κατασκευή της νέας βιβλιοθήκης και το κτίριο κατασκευάστηκε εν μέρει με τη συγκέντρωση κεφαλαίων από το εξωτερικό. Οι χρήστες της βιβλιοθήκης πρέπει να καταβάλλουν συνδρομή (10.000 φράγκα Ρουάντα το 2015). Το ποσό αυτό δίνει το δικαίωμα να δανειστεί ο χρήστης τρία έργα για δύο εβδομάδες και να χρησιμοποιήσει μια ταχύτερη ευρυζωνική σύνδεση στο Ίντερνετ καφέ του κτιρίου για τρεις ώρες την ημέρα. Marcel Lajeunesse, επιμ. (2008). «Rwanda». Les Bibliothèques nationales de la francophonie (PDF) (στα Γαλλικά) (3rd έκδοση). Βιβλιοθήκη και τα Εθνικά Αρχεία του Κεμπέκ. OCLC 401164333. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2022. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Ρουάντα Κιγκάλι Επίσημη ιστοσελίδα
Κάρλο Ντόλτσι

Ο Κάρλο (ή Καρλίνο) Ντόλτσι (Carlo Dolci, Φλωρεντία, 25 Μαΐου 1616 – Φλωρεντία, 17 Ιανουαρίου 1686) ήταν Ιταλός ζωγράφος της περιόδου μπαρόκ, που εργάσθηκε κυρίως στη Φλωρεντία.

 Ο Ντόλτσι γεννήθηκε και πέθανε στη Φλωρεντία. Υπήρξε εγγονός ζωγράφου από την πλευρά της μητέρας του. Μαθητής του Jacopo Vignali, δεν ήταν ιδιαίτερα παραγωγικός. Λέγεται ότι το 1682, όταν είδε τον Τζιορντάνο, που είχε το παρατσούκλι "fa presto" («κάνε γρήγορα»), να ζωγραφίζει σε 5 ώρες περισσότερο από όσο αυτός θα ζωγράφιζε σε μήνες, περιέπεσε σε κατάθλιψη. Ο Ντόλτσι γενικώς ζωγράφιζε μικρούς πίνακες, με μερικές εξαιρέσεις σε φυσικό μέγεθος. Η κόρη του, η Ανιέζε Ντόλτσι, επέδειξε μεγάλη ικανότητα στο να αντιγράφει τα έργα του πατέρα της. Τα έργα του Ντόλτσι αναγνωρίζονται εύκολα από τις λεπτομέρειες στη σύνθεση. Η μεγαλοπρέπεια, ο έντονος χρωματισμός ή φωτεινότητα, και το δυναμικό συναίσθημα του μπολωνέζικου μπαρόκ είναι ξένα στον Ντόλτσι και στο φλωρεντινό μπαρόκ. Παραμένει στην παράδοση της «επίσημης» φλωρεντινής ζωγραφικής, και εμφανίζεται τυφλός ως προς τη νέα αισθητική, αλυσοδεμένος στη φλωρεντινή παράδοση που κρατά την κάθε ζωγραφισμένη μορφή κάτω από ένα μικροσκόπιο ακαδημαϊσμού. Ο Ντόλτσι ήταν πολύ γνωστός για την ευσέβειά του, και λέγεται ότι κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα κάθε χρόνο ζωγράφιζε μια μορφή του Χριστού με τον Ακάνθινο Στέφανο. Τα καλύτερα έργα του αφορούν θρησκευτικά θέματα, όπου ο πρωταγωνιστής δείχνει συχνά έντονα συναισθήματα. Η ομαδοποίηση των μορφών έχει κάποια έλλειψη αρμονίας, αλλά ο γενικός τόνος συμφωνεί με την ιδέα του πάθους που απεικονίζεται. Ανάμεσα στα καλύτερα έργα του Ντόλτσι είναι ο «Άγιος Σεβαστιανός», οι «4 Ευαγγελιστές», η «Αγία Καικιλία», μία «Προσκύνηση των Μάγων» και το αριστούργημα «Ο `Άγιος Ανδρέας προσευχόμενος πριν τη σταύρωση του» (1646), στην γκαλερί του ανακτόρου Pitti. Το παλαιότερο γνωστό έργο του είναι η προσωπογραφία του Fra Ainolfo de' Bardi, που τη ζωγράφισε σε ηλικία 16 ετών. Επιλογή έργων Rudolf Wittkower: Art and Architecture Italy, 1600-1750, σ. 345-346, Penguin Books, Pelican History of Art, 1993 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Carlo Dolci στο Wikimedia Commons
Παλιό Δημαρχείο του Γκντανσκ

Το Παλιό Δημαρχείο του Γκντανσκ είναι ιστορικό Ράτους (Ratusz, «διοικητικό κτίριο»), το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του Γκντανσκ. Είναι ένα από τα ωραιότερα δείγματα των γοτθικών-αναγεννησιακών ιστορικών κτιρίων στην πόλη, χτισμένο στη διασταύρωση των οδών Ντουούγκα (Długa) και Ντουούγκι Ταργκ (Długi Targ), στο πιο δημοφιλές μέρος του Γκντανσκ. Το Παλιό Δημαρχείο του Γκντανσκ στεγάζει το Ιστορικό Μουσείο της πόλης του Γκντανσκ.

 Τα παλαιότερα κομμάτια του δημαρχείου προέρχονται από το 1327 έως το 1336 - το κτίριο ήταν τότε πολύ μικρότερο σε μέγεθος, γεγονός που οδήγησε στην επέκτασή του τα επόμενα χρόνια. Τον 14ο αιώνα, η Κεντρική Πόλη του Γκντανσκ ανακατασκευάστηκε και το 1346 αντικατέστησε τον τότε εφαρμοστέο νόμο του Λύμπεκ με τον νόμο του Κουλμ. Η μεταρρύθμιση είχε διαχωρίσει τους ρόλους του δημοτικού συμβουλίου και του λαϊκού συμβουλίου (το οποίο ήταν υπεύθυνο για το δικαστικό σώμα). Ο διαχωρισμός των δύο φορέων οδήγησε στην ανάγκη για δύο ξεχωριστές αίθουσες για τα δύο ιδρύματα. Το 1357, στη θέση του σημερινού δημαρχείου, τοποθετήθηκε προσωρινό δημαρχείο.Η πρώτη μεγάλη επέκταση του κτιρίου ξεκίνησε το 1378, αφού δόθηκε στην πόλη ο πλήρης νόμος του Κουλμ. Η επέκταση του κτιρίου έγινε από τον Χένρικ Ουνγκέρντιν και η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε το 1382. Μεταξύ 1454 και 1457, με τη σχέση της άφιξης του Βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας, το δημαρχείο επεκτάθηκε. Ο πύργος του δημαρχείου ολοκληρώθηκε στα έτη 1486-1488 από τον σχεδιαστή Χένρικ Χέτσελ. Ο πύργος ολοκληρώθηκε από τον Μίχαου Ένκινγκερ, με ψηλό τρούλο το 1492, ο οποίος είχε καεί το 1494. Το 1504, το δημαρχείο επισκέφτηκε ο Βασιλιάς Αλέξανδρος της Πολωνίας.Μετά από μια πυρκαγιά το 1556, το δημαρχείο ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε με αναγεννησιακές επιρροές από Ολλανδούς αρχιτέκτονες και πρωτομάστορες, συμπεριλαμβανομένων των Βίλχελμ φαν ντερ Μίιρ, Ντιρκ Ντάνιελς και Αντόνις φαν Ομπέρχεν. Το 1561, ένα επιχρυσωμένο άγαλμα του τότε Πολωνού Βασιλιά Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου τοποθετήθηκε στην κορυφή του πύργου και εγκαταστάθηκε ένα καριγιόν στον πύργο.Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την απώλεια της κορυφής του πύργου, επισκευάστηκε προσεκτικά και ανακατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι το 1952.