IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ανατολικές θρησκείες

Με τον όρο ανατολικές θρησκείες εννοούνται εκείνες οι θρησκείες που προέρχονται από τον κόσμο της Ανατολής, δηλαδή την Ανατολική, τη Νότια και τη Νοτιοανατολική Ασία -και ως εκ τούτου έχουν διαφορές με τις δυτικές θρησκείες. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο περιλαμβάνεται ο Ταοϊσμός και ο Κομφουκιανισμός, ο Ινδουισμός και ο Βουδισμός ως θρησκευτικές παραδόσεις, καθώς και ανιμιστικές αυτόχθονες θρησκείες. Η θρησκευτική διάκριση μεταξύ Ανατολής και Δύσης, όπως ακριβώς και η πολιτιστική διάκριση, καθώς και οι επιπτώσεις που προκύπτουν από αυτόν τον διαχωρισμό, είναι ευρεία και δεν είναι ακριβής. Η γεωγραφία υπήρξε βασικό μέσο ταξινόμησης των θρησκειών δεδομένου ότι παρατηρούνται πολλές θρησκείες και τύποι θρησκειών αποκλειστικά σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές. Επιπλέον, ενώ οι δυτικοί ερευνητές προσπαθούν να διακρίνουν μεταξύ της ανατολικής φιλοσοφίας και θρησκείας, κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν σε ορισμένες παραδόσεις της Ανατολής.

 Στις ανατολικές θρησκείες διακρίνονται δύο μεγάλες οικογένειες θρησκειών, οι Ινδικές και οι Ταοϊστικές. Σε αυτές τις μείζονες οικογένειες υπάρχουν μικρότερες ομάδες ή σέκτες που δραστηριοποιούνται σε ειδικές μορφές των ανατολικών θρησκειών. Πέρα από αυτές τις δύο μείζονες οικογένειες υπάρχουν ανιμιστικές λατρείες ενεργές ακόμη σε απομονωμένες περιοχές της Ασίας και στην Ιαπωνία. Ο Βουδισμός, ο Ινδουισμός, ο Σιχισμός και ο Ζαϊνισμός ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια των ινδικών θρησκειών και διαθέτουν κοινά χαρακτηριστικά. Ιδιάζουσα περίπτωση αποτελεί ο Ζωροαστρισμός ως θρησκεία της Μέσης Ανατολής. Ο Ζωροαστρισμός θεωρείται ενίοτε ενδιάμεση κατάσταση στις δυτικές και ανατολικές θρησκείες και παρέχει τόσο το όριο, όσο και τη γέφυρα ανάμεσά τους, γεωγραφικά και ιδεολογικά. Στις ταοϊστικές θρησκείες περιλαμβάνεται ο Κομφουκιανισμός, ο Σιντοϊσμός και ο Ταοϊσμός. Ιδιαίτερη περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί η αλληλεπίδραση Ταοϊσμού και Βουδισμού. Οι ανιμιστικές λατρείες τέλος εμφανίζονται κυρίως στην Ιαπωνία και τη Νοτιοανατολική Ασία. «Comparison of Religions» (PDF). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2016. «Eastern Religions and Beliefs». Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2016.
Με το νεύμα του αντίχειρα

με το νεύμα του αντίχειρα προέρχεται από μια λατινική φράση Pollice verso ή verso pollice, που σημαίνει "με γυρισμένο αντίχειρα", η οποία χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της μονομαχία μονομάχων. Αναφέρεται σε μια χειρονομία με το χέρι ή νεύμα του αντίχειρα που χρησιμοποιούσαν τα πλήθη της Αρχαίας Ρώμης για να κρίνουν έναν ηττημένο μονομάχο. Η ακριβής χειρονομία που περιγράφεται από τη φράση ''pollice verso'', καθώς και το νόημά της, αποτελούν αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Σύμφωνα με τον Anthony Corbeill, καθηγητή κλασικών σπουδών που έχει ερευνήσει εκτενώς την πρακτική, ο αντίχειρας σηματοδοτούσε τη δολοφονία του μονομάχου ενώ «μια κλειστή γροθιά με έναν περιτυλιγμένο αντίχειρα» σήμαινε ότι του έδινε έλεος.

 Η ακριβής χειρονομία που περιγράφεται από τη φράση pollice verso είναι ασαφής. Από ιστορικές, αρχαιολογικές και λογοτεχνικές πηγές δεν είναι βέβαιο αν ο αντίχειρας ήταν γυρισμένος προς τα πάνω ή προς τα κάτω, σε οριζόντια θέση ή κρυμμένος μέσα στο χέρι για να υποδηλώσει θετική ή αρνητική άποψη.Ο Γιουβενάλης χρησιμοποιεί το verso pollice στις Σάτιρες: Ο Προυντέντιος αναφέρει τη χειρονομία του αντίχειρα (converso pollice), που χρησιμοποιείται από την Βεσταλίνα που απολαμβάνει τις αιματοχυσίες: Η έννοια του σήματος του αντίχειρα pollice verso ήρθε στη σύγχρονη λαϊκή επικαιρότητα από έναν πίνακα του 1872 του Γάλλου ιστοριογράφος Jean-Léon Gérôme με τίτλο Pollice Verso (συνήθως μεταφράζεται στα αγγλικά ως Thumbs Down). Πρόκειται για έναν μεγάλο καμβά που απεικονίζει τις Βεσταλίνες να διατάζουν έναν μυρμιρίλο (είδος μονομάχου) το θάνατο ενός πεσόντος μονομάχου στην αρένα. Ο πίνακας αγοράστηκε από τον Αμερικανό μεγιστάνα πολυκαταστημάτων Alexander Turney Stewart, ο οποίος τον εξέθεσε στη Νέα Υόρκη, και τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης του Φοίνιξ στην Αριζόνα. Ο πίνακας πυροδότησε σχεδόν αμέσως μια διαμάχη σχετικά με την ακρίβεια της χειρονομίας του αντίχειρα προς τα κάτω από τους θεατές στο Κολοσσαίο. Ένα 26σέλιδο φυλλάδιο που δημοσιεύτηκε το 1879, "Pollice Verso": To the Lovers of Truth in Classic Art, This is Most Respectfully Addressed, αναδημοσίευσε στοιχεία υπέρ και κατά της ακρίβειας του πίνακα, συμπεριλαμβανομένης μιας επιστολής με ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου 1878 από τον ίδιο τον ζωγράφο. Ο πίνακας του Gérôme διέδωσε σε μεγάλο βαθμό την ιδέα ότι οι αντίχειρες προς τα πάνω σηματοδοτούσαν το χάρισμα της ζωής του, και οι αντίχειρες προς τα κάτω το θάνατο, για έναν ηττημένο μονομάχο. Η χειρονομία χρησιμοποιείται σε πολλές ταινίες για την Αρχαία Ρώμη από τις κλασσικές των δεκαετιών 1950-60 όπως Quo vadis (1951), Ben Hur (1959), Σπάρτακος (1960), Βαραββάς (1961) έως την ταινία του 2000 Ο Μονομάχος, στην οποία ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος χρησιμοποιεί τον αντίχειρα προς τα πάνω για να χαρίσει τη ζωή στον ήρωα της ταινίας, Μάξιμος..
Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011

Η Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011 (τσεχ. Akce nespokojených občanů 2011) είναι ένα φιλελεύθερο τσεχικό πολιτικό κόμμα. Η λέξη Ano (στην οποία στηρίζονται τα αρχικά του κόμματος) σημαίνει στα τσέχικα «ναι», ενώ το σύνθημά του για τις εκλογές του 2013 ήταν "ano, bude líp" (ναι, θα είναι καλύτερα).

 Στις εκλογές του 2013, το κόμμα συγκέντρωσε το 18,7% των ψήφων και 47 από τις συνολικά 200 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, γεγονός που χαρακτηρίστηκε ως έκπληξη, ενώ έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της Τσεχίας μετά από το Τσεχικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2011 από τον πολυεκατομμυριούχο επιχειρηματία Αντρέι Μπάμπις. Το κόμμα υποστηρίζει την καταπολέμηση της διαφθοράς, την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, την καταπολέμηση της ανεργίας και την βελτίωση των υποδομών στις μεταφορές. Ιδεολογικά, το κόμμα τοποθετείται στην κεντροδεξιά και είναι παρόμοιο με το κόμμα Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα, ωστόσο δεν απορρίπτει την συνεργασία και με άλλα κόμματα.Μετά τις εκλογές του 2013, ο Μπάμπις δήλωσε ότι το κόμμα είναι κατά της εισόδου της Τσεχίας στην ευρωζώνη, ενώ δεν επιθυμεί μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση.
Οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η κοινή οικονομία των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, τόσο σε ονομαστικούς όρους (μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) και σύμφωνα με την Ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (μετά την Κίνα). Το ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογίστηκε σε 18,8 τρισεκατομμύρια δολάρια (ονομαστική αξία) το 2018, που αντιπροσωπεύουν ~22% της παγκόσμιας οικονομίας (Κατάλογος χωρών ανά ΑΕΠ (ονομαστικό)).

 Ευρωπαϊκή ιθαγένεια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων Νομισματικά και δημοσιονομικά κριτήρια Ευρώ Νομισματική μονάδα ^ Cells shaded in green indicate forecast figure ^ One region may be classified by Eurostat as a NUTS-1, NUTS-2 as well as a NUTS-3 region. Several NUTS-1 regions are also classified as NUTS-2 regions such as Brussels-Capital or Ile-de-France. Many countries are only classified as a single NUTS-1 and a single NUTS-2 region such as Latvia, Lithuania, Luxemburg and (although over 3 million inhabitants) Denmark. «Euro-indicators News release» (PDF). June 2005 inflation data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2005. «Euro-indicators News release» (PDF). May 2005 unemployment data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2005. «World Bank». GNI data (July 2005). Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2005. The following links are used for the GDP growth and GDP totals (IMF): Link to 10 new memberstates Growth Rates Link to Growth Rates for the Eurozone Link to non-Eurozone EU15 countries Growth Rates European Commission – Economic and Financial Affairs Eurostat – Statistics Explained – All articles on economy and finance
144 Βιμπίλια

Η Βιμπίλια (Vibilia) είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,91 και φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος 9,97. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα της θεάς των ταξιδιών της ρωμαϊκής μυθολογίας. Είναι το μόνο μεγάλο μέλος (από τα 180) της «Οικογένειας (αστεροειδών) της Βιμπίλιας», στην οποία έδωσε το όνομά της. Ένδεκα επιπροσθήσεις αστέρων από τη Βιμπίλια έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, όλες από το 1993 μέχρι το 2018.

 Η μέση διάμετρος της Βιμπίλιας είναι 142,4 χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται σε 5,3 τετράκις εκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,4 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βιμπίλιας εκτιμάται σε 3,96 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 247 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 75,0 m/sec (270 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Βιμπίλιας είναι C (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι περίπου 0,10. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Βιμπίλια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 49 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Όμηρος Χάμιλτον

Ο Όμηρος Χάμιλτον (Hamilton Homer) υπήρξε ένας επαγγελματικός ελληνοκαναδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη του "Χάμιλτον" της πολιτείας Οντάριο του Καναδά. Συμμετείχε ως το 1970 στο καναδικό επαγγελματικό πρωτάθλημα (National Soccer League), το παλιότερο εθνικό πρωτάθλημα, που διεξαγόταν από το 1927 ως το 1997. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ξανά το 1973 και μετείχε άλλες τρεις σεζόν (1973 ως 1975) χωρίς τοπωνυμικό προσδιορισμό, αντικαθιστώντας τις ελληνικές ομάδες Τορόντο Ελλάς και Απόλλων Χάμιλτον. Το 1976 τη θέση του πήρε ο Πανελλήνιος Τορόντο.

 Τo 1970, και ενδεχομένως το 1968 και το 1969, μετείχε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα Καναδά (NSL) η ομάδα "Hamilton Homer". Την ίδια περίοδο και ως το 1972 μετείχαν επίσης άλλοι δυο ελληνικοί σύλλογοι, ο Απόλλων Χάμιλτον και η Ελλάς από το κοντινό Τορόντο (43 μίλια από το Χάμιλτον). To 1973 τους δυο ελληνικούς συλλόγους αντικατέστησε ο σύλλογος "Όμηρος", που εντάχθηκε στο πρωτάθλημα χωρίς τοπωνυμικό προσδιορισμό. Ο Όμηρος μετείχε για τρεις σεζόν στο NSL με πρωταγωνιστική παρουσία. Μάλιστα, το 1974 τερμάτισε στη 2η θέση. Το 1976 στο πρωτάθλημα της NSL τον Όμηρο διαδέχθηκε ο Πανελλήνιος Τορόντο. Ως Όμηρος Χάμιλτον: 1968 (CNSL): δεν είναι γνωστή η κατάταξη. 1969 (CNSL): δεν είναι γνωστη η κατάταξη. 1970 (CNSL-Senior Division): 7η θέση/14 ομ., 31 β. (12-7-7), 48-36. Ως Όμηρος: 1973 (CNSL-Senior Division): 6η θέση/17 ομ., 36 β. (14-8-8), 58-35. 1974 (CNSL-Senior Division): 2η θέση/19 ομ., 57 β. (26-5-5), 89-41. 1975 (CNSL-First Division): 3η θέση/10 ομ., 54 β. (24-6-8), 95-36. RSSSF - Ποδοσφαιρικά αρχεία: "Canadian National Soccer League".
Odds & Sods

Odds & Sods είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1974 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Track Records" στην Μεγάλη Βρετανία και της "Track/MCA" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συλλογή πραγματοποιήθηκε από τον μπασίστα του συγκροτήματος, Τζον Εντουίστλ, για να μειωθεί η έκδοση παράνομων κυκλοφοριών που περιείχαν ηχογραφήσεις των The Who και αποτελείται από κομμάτια τα οποία είχαν μείνει εκτός των επίσημων κυκλοφοριών τους. Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 10 στην πατρίδα του συγκροτήματος και το # 15 στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όπου βραβεύθηκε ως χρυσό. Μαζί με τον δίσκο, κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Postcard" και "Long Live Rock".

 1. Postcard (Entwistle) - 3:272. Now I'm a Farmer (Townshend) - 3:593. Put the Money Down (Townshend) - 4:144. Little Billy (Townshend) - 2:155. Too Much of Anything (Townshend) - 4:266. Glow Girl (Townshend) - 2:207. Pure and Easy (Townshend) - 5:238. Faith in Something Bigger (Townshend) - 3:039. I'm the Face (Meaden) - 2:3210. Naked Eye (Townshend) - 5:1011. Long Live Rock (Townshend) - 3:54 Odds & Sods (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 4 Οκτωβρίου 1974 Odds & Sods (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Το "Odds & Sods" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρότζερ Ντάλτρι - φωνητικά Πιτ Τάουνσεντ - κιθάρα Τζον Εντουίστλ - μπάσο Κιθ Μουν - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΛέσλι Γουέστ - κιθάρα στο "Love Ain't For Keeping" Odds & Sods - The Who | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic The Who Odds And Sods Album Review | Rolling Stone The Who - Odds & Sods - Super Seventies RockSite
Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο (Συρία)

Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο (αραβικά: الجبهة الوطنية التقدمية) είναι μια πολιτική συμμαχία κομμάτων στη Συρία που υποστηρίζει τον σοσιαλιστικό και αραβικό εθνικιστικό προσανατολισμό της κυβέρνησης και αποδέχεται τον «ηγετικό ρόλο στην κοινωνία του Αραβικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Μπάαθ, του μεγαλύτερου κόμματος της συμμαχίας.

 Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο ιδρύθηκε το 1976 από τον σύρο πρόεδρο Χαφέζ αλ Άσαντ για να εξασφαλίσει περιορισμένο βαθμό συμμετοχής στην κυβέρνηση από πολιτικά κόμματα εκτός του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ. Το καταστατικό του προβλέπει ότι το κόμμα Μπάαθ ελέγχει το 50% συν μια από τις ψήφους στην εκτελεστική επιτροπή του. Ορισμένες έδρες στο Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας προορίζονται για μέλη των συμβαλλομένων μερών του μετώπου εκτός του κόμματος Μπάαθ. Αυτά τα μικρά κόμματα υποχρεούνται νομικά να αποδεχθούν την ηγεσία του κόμματος Μπάαθ. Για παράδειγμα, τα μη μπααθικά κόμματα στο μέτωπο δεν επιτρέπεται να προβάλλουν για τους υποστηρικτές του στρατού ή του φοιτητικού σώματος που «προορίζονται αποκλειστικά για το Ba'ath».Από το 1972 έως το 2011, μόνο τα μέρη που συμμετείχαν στο μέτωπο είχαν τη νόμιμη άδεια λειτουργίας στη Συρία. Το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο των συμβαλλομένων μερών του 2011, το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο περί γενικών εκλογών του 2011 και το νέο σύνταγμα της Συρίας του 2012 εισήγαγαν πολυκομματικό σύστημα στη Συρία. Αφού προηγουμένως ήταν μέλος του μετώπου, το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα εντάχθηκε στην αντιπολίτευση, στο Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση, για τις εκλογές του Μαΐου του 2012 στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, υποστήριξε την επανεκλογή του Μπασάρ αλ Άσαντ στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου 2014. Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο αποτελείται από δέκα πολιτικά κόμματα:: Περιφερειακός Κλάδος Συρίας του Αραβικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Μπάαθ Αραβικό Σοσιαλιστικό Κίνημα Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (φατρία Χαλίντ Μπακντάς) Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (φατρία Γιουσούφ Φαϊσάλ) Σοσιαλδημοκρατικοί Συνδικαλιστές Σοσιαλιστές Συνδικαλιστές Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Συνδικαλιστικό Κόμμα Αραβικό Δημοκρατικό Συνδικαλιστικό Κόμμα Εθνικό Κίνημα Υπόσχεσης Επίσημος ιστότοπος
Ζωρζ Ζακ Νταντόν

Ο Ζωρζ Ζακ Νταντόν (Georges Danton, 26 Οκτωβρίου 1759 - 5 Απριλίου 1794) ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Γαλλικής Επανάστασης. Γιος εισαγγελέα, ο Δαντών, όπως επικράτησε να γράφεται στην ελληνική, σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1789, αρχικά ως επικεφαλής της περιοχής των Κορδελιέρων και στη συνέχεια ως πρόεδρος της ομώνυμης ριζοσπαστικής λέσχης. Το 1791, ύστερα από την αποτυχία μιας εξέγερσης, που ακολούθησε την αναχώρηση του Λουδοβίκου ΙΣΤ', κατέφυγε στο Λονδίνο. Σύντομα όμως επέστρεψε και αμέσως ασχολήθηκε με την οργάνωση της επανάστασης του Αυγούστου 1792, που οδήγησε στην ανατροπή της δυναστείας. Ύστερα από την επιτυχία αυτή της εξέγερσης, διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης.

 Υπήρξε μέλος της επαναστατικής κομμούνας και του επαναστατικού συμβουλίου. Αναδείχτηκε σε πραγματική ψυχή της Γαλλικής επανάστασης, όταν αυτή κινδύνεψε να καταπνιγεί ύστερα από την εισβολή των Πρώσων. Στις κρίσιμες εκείνες περιστάσεις, έχοντας ως σύνθημά του πως για να σωθεί η επανάσταση «χρειάζεται τόλμη και περισσότερη τόλμη», αντιτάχτηκε στη μεταφορά της κυβέρνησης από το Παρίσι σε άλλη ασφαλέστερη περιοχή. Όπλισε τους αγρότες και τους εργάτες, πήρε δραστικά μέτρα εναντίον των εσωτερικών εχθρών της επανάστασης και ανέλαβε έντονες διπλωματικές πρωτοβουλίες, για να σπάσει το μέτωπο των εχθρών στο εξωτερικό. Περίφημος ρήτορας και ευέλικτος πολιτικός ο Νταντόν υπήρξε εμπνευστής της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας και ηγέτης της ως τον Ιούλιο του 1793. Την επόμενη χρονιά θεωρήθηκε ύποπτος συμβιβαστικών τάσεων και κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί και να εκτελεστεί στις 5 Απριλίου 1794, μαζί με τους κυριότερους οπαδούς του, στην γκιλοτίνα. Τα τελευταία λόγια του Νταντόν λίγο πριν την καρατόμησή του ήταν: "Σε λίγο θα περάσω στην ανυπαρξία, όμως το όνομά μου θα ζήσει στο Πάνθεο της Ιστορίας". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Georges Jacques Danton στο Wikimedia Commons
Μάικ Μπράουν

Ο Μάικλ "Μάικ" Μπράουν, (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ.

 Ο Μάικ Μπράουν εισήχθη στο Πανεπιστήμιο "Τζόρτζ Ουάσιγκτον" το 1981 και συμμετείχε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους "Κολόνιαλς". Από το Πανεπιστήμιο αυτό αποφοίτησε το 1985, σε ηλικία 22 ετών. Ο Μάικ Μπράουν πραγματοποίησε το 1985 ένα σύντομο πέρασμα από την ιταλική Φιλάντο Ντέσιο, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ του ίδιου έτους και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Σικάγο Μπουλς. Στην ομάδα του Σικάγο παρέμεινε για δύο χρόνια και το 1988 υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τη Γιούτα Τζαζ. Από το 1993 μέχρι και το 1998, ο Μάικλ Μπράουν αγωνιζόταν σε ομάδες του ΝΒΑ (Μινεσότα Τίμπεργουλβς, Φιλαδέλφεια 76ers καθώς και Φοίνιξ Σανς) ενώ ενδιάμεσα πραγματοποίησε σύντομα περάσματα από τις ιταλικές Φορτιτούντο Μπολόνια (1995) και Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια (1997). Το 1998 μετεγγράφη στην ισπανική Καντάμπρια Λόμπος, ενώ το καλοκαίρι του 1999 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Τη σεζόν 2000-01, ο Μάικ Μπράουν αγωνίστηκε αρχικά στην ισπανική Μανρέσα κι έπειτα στην Κλαμπ Ουρένσε, ομάδα επίσης της Ισπανίας. Μετά το πέρας της σεζόν 2000-01, ο Μάικ Μπράουν αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του. http://basketball.eurobasket.com/player/Mike_Brown/4947
Κωνσταντία της Αραγωνίας, κυρία της Βιγιένα

Η Κωνσταντία της Αραγωνίας, λαίδη της Βιγιένα (1239-1269) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν δεύτερη κόρη και παιδί του του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας και της Γιολάντας της Ουγγαρίας. Η Κωνσταντία της Αραγωνίας έγινε Ινφάντρα της Ισπανίας χάρη στον γάμο της με τον Εμμανουήλ της Καστίλης. Οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας και η Μαρία του Μονπελιέ, οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας και η δεύτερη σύζυγος του Γιολάνδη του Κουρτεναί. Τα αδέλφια της Κωνσταντίας ήταν: Γιολάντα της Αραγωνίας, Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας, Ιάκωβος Β΄ της Μαγιόρκας και η Ισαβέλλα της Αραγωνίας και ο Σάντσο της Αραγωνίας, αρχιεπίσκοπος του Τολέδο.

 Παντρεύτηκε στην Σόρια (1260) τον πρίγκιπα (infante) Εμμανουήλ της Καστίλης, κύριο της Βιγιένα, 7ο γιο του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και μαζί του απέκτησε: Αλφόνσος-Μανουήλ (1260-1276), απεβίωσε 16 ετών Βιολάντε Εμμανουέλα 1265-1314, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο του Πορταλέγρε, δεύτερο γιο του Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της Βεατρίκης της ΚαστίληςΗ Κωνσταντία πέθανε πρόωρα (1269) και ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1274) την Βεατρίκη της Σαβοίας κόρη του Αμεδαίου Δ΄ της Σαβοΐας. Ο γιος τους Ιωάννης Εμμανουήλ της Βιγιένα ορίστηκε διάδοχος του πατέρα του στην κομητεία της Βιγιένα μετά τον πρόωρο θάνατο του ετεροθαλούς αδελφού του Αλφόνσου-Μανουήλ (1276). Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. Elena Woodacre, Queenship in the Mediterranean: Negotiating the Role of the Queen in the Medieval and Early Modern Eras, (Palgrave Macmillan, 2013) Reassessing the Roles of Women as 'Makers' of Medieval Art and Architecture, ed. Theresa Martin, (Brill, 2012)
Μολυβδαίνιο

Το χημικό στοιχείο Μολυβδαίνιο με χημικό σύμβολο Mo, είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 42 και ατομικό βάρος 95,94 . Έχει θερμοκρασία τήξης 2617 °C και θερμοκρασία βρασμού 4612 °C. Ανήκει στην ομάδα της 2ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.

 Το μολυβδαίνιο δεν υπάρχει ελεύθερο στη Φύση. Κυριότερο ορυκτό του είναι ο μολυβδαινίτης (MoS2), από τον οποίο και παρασκευάζεται. Το όνομά του το έλαβε επειδή ο μολυβδαινίτης συχνά συγχεόταν με ορυκτά του μολύβδου (κυρίως γαληνίτη. Πρώτος ο Σέελε (Carl Wilhelm Scheele ), το 1778, αναγνώρισε τον μολυβδαινίτη ως διαφορετικό ορυκτό και, το 1782, ο Χελμ (Peter Jacob Hjelm) παρασκεύασε το μέταλλο σε μη καθαρή μορφή. Δεν απαιτείται εργαστηριακή παρασκευή του, καθώς ανευρίσκεται σε πολύ καθαρή μορφή στο εμπόριο. Βιομηχανικά παρασκευάζεται από μολυβδαινίτη (και ως παραπροϊόν της βιομηχανικής παρασκευής χαλκού από τις θειούχες ενώσεις του): Ο μολυβδαινίτης υφίσταται φρύξη μετατρεπόμενος σε οξείδιο: 2MoS2 + 7O2 → 2MoO3 + 4SO2Το παραγόμενο οξείδιο χρησιμοποιείται, πολλές φορές, αυτούσιο στην βιομηχανία. Στην περίπτωση που απαιτείται παρασκευή καθαρού μετάλλου, το οξείδιο υφίσταται κατεργασία με πυκνό διάλυμα αμμωνίας, οπότε παράγεται μολυβδαινικό αμμώνιο ((NH4)2[MO4]). Αυτό, στην συνέχεια, υφίσταται αναγωγή με υδρογόνο, παρέχοντας το καθαρό μέταλλο. Είναι αργυρόλευκο μέταλλο σχετικά υψηλής σκληρότητας (5,5 στην κλίμακα Mohs) και από τα πλέον δύστηκτα (τρίτο μετά το βολφράμιο και το ταντάλιο). Είναι περισσότερο όλκιμο και ελαστικό από το βολφράμιο, το οποίο υποκαθιστά σε ορισμένες περιπτώσεις, στην κατασκευή λαμπτήρων πυράκτωσης. Σχετικά δραστικό μέταλλο. Αντιδρά άμεσα με αλογόνα προς αντίστοιχα άλατα (τις περισσότερες καταστάσεις οξείδωσής του παρέχει με το χλώριο, δίνοντας MoCl2, MoCl3, MoCl4, MoCl5 και MoCl6). Αντιδρά, επίσης, με οξυγόνο, δίνοντας τα οξείδια MoO (μονοξείδιο), MoO2 (διοξείδιο) και MoO3 (τριοξείδιο), καθώς και με το θείο προς τα αντίστοιχα σουλφίδια MoS2 και Mo2S3. Σχηματίζει, επίσης, ενώσεις με σελήνιο, τελλούριο και άζωτο παρέχοντας το αντίστοιχο νιτρίλιο MoN. Χρησιμοποιείται στην κατασκευή ηλεκτρικών αντιστάσεων με μορφή σύρματος, για την κατασκευή νημάτων πυράκτωσης ηλεκτρικών λαμπτήρων. Προστίθεται, ακόμα και σε αναλογία σε πολλά κράματα, στα οποία, ανάλογα με την ποσότητα, προσδίδει διαφορετικές ιδιότητες. Η "χοντρή Βέρθα", το μεγαλύτερο κανόνι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, περιείχε ποσότητα μολυβδαινίου στον χάλυβα της κάννης του. Χρησιμοποιείται, επίσης, ως καταλύτης στη βιομηχανία διύλισης του πετρελαίου, στα ηλεκτρόδια ηλεκτρικών κλιβάνων και, ως στοιχείο κυκλωμάτων, στην ηλεκτρονική. Η βιολογική του σημασία είναι μεγάλη: ίχνη μολυβδαινίου είναι απαραίτητα σε όλους σχεδόν τους οργανισμούς, είναι, δε, απαραίτητα στην διατροφή των φυτών και διαπιστώθηκε ότι η απουσία βλάστησης από ορισμένα εδάφη οφείλεται στην απουσία μολυβδαινίου. Υπάρχει, επίσης, σε ίχνη και στον ανθρώπινο οργανισμό. Πιθανότατα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην δέσμευση του αζώτου, ως συστατικό του ενζύμου νιτρογενάση, που καταλύει την αναγωγή του δεσμευμένου ατμοσφαιρικού αζώτου σε αμμωνία.
Νίκολας Μουσουράκα

Ο Νίκολας Μουσουράκα (αγγλικά: Nicholas Musuraca) (25 Οκτωβρίου 1892 - 3 Σεπτεμβρίου 1975), ήταν ένας διευθυντής φωτογραφίας κινηματογραφικών ταινιών που είναι πιο πολύ γνωστός για την δουλειά του στην RKO Pictures στη δεκαετία του 1940, συμπεριλαμβανομένων πολλών ταινιών τρόμου B-Movies του Βαλ Λιούτον.

 Ο Μουσουράκα γεννήθηκε στο Ριάτσε της επαρχίας Ρέτζιο ντι Καλάμπρια της Ιταλίας και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1907 μαζί με τον πατέρα του Κόσιμο Μουσουράκα, όπου επιβιβάστηκαν στο ιταλικό ατμόπλοιο Re d'Italia από τη Νάπολη στις 18 Ιουλίου και έφθασαν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στις 3 Αυγούστου 1907. Εκεί, μεταφέρθηκαν στο νησί Ellis με τους άλλους Ιταλούς συμπολίτες του, όπου υποβλήθηκαν σε ομοσπονδιακή επιθεώρηση των μεταναστών. Ο πατέρας του Μουσουράκα δήλωσε στις αμερικανικές αρχές ότι αυτός και ο γιος του θα πήγαιναν να μείνουν στο Μπρούκλιν όπου διέμενε ο αδελφός του Φραντσέσκο Μουσουράκα. Ο Μουσουράκα ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία αρχικά ως οδηγός για τον παραγωγό του Βωβού κινηματογράφου Τζέι Στιούαρτ Μπλάκλον. Ο Μουσουράκα έχει εργαστεί πίσω από τις κάμερες σε πολυάριθμες βουβές ταινίες και ταινίες δράσης B-movie πριν γίνει ένας από τους βασικούς διευθυντές φωτογραφίας της RKO Radio Pictures στη δεκαετία του 1930. Η ταινία Ο ξένος του τρίτου ορόφου (1940) θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ότι ήταν το πρώτο φιλμ. Ενώ εργάστηκε τακτικά στη RKO, εντάχθηκε στην ομάδα παραγωγής του Βαλ Λιούτον κάνοντας ταινίες τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού, υπεύθυνο για την κινηματογραφιση συνολικά πέντε ταινιών που παρήγαγε η ομάδα του Λιούτον. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ζακ Τουρνέ στη ταινία Cat People (1942) και μετά στο Αμάρτημα του Παρελθόντος (1947). Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ του 1947 για την δουλειά του στη ταινία Remember my Mama. Αφού εργάστηκε εν συντομία στην Warner Bros. στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Μουσουράκα εντάχθηκε στην εταιρεία Desilu της Λούσιλ Μπολ, όπου πέρασε τα τελευταία του ενεργά χρόνια του στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της τηλεοπτικής σειράς F Troop. Ο Νίκολας Μουσουράκα στην IMDb (Αγγλικά)
Μαρκ Αντριέ

Ο Μαρκ Αντριέ, γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1966 στο Μονμπελιάρ, είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού μέσου για τις ΡΚ Στρασμπούρ και ΦΚ Μυλούζ, μεταξύ άλλων.

 Το ταλέντο του Μαρκ Αντριέ ανακαλύφτηκε από την ΡΚ Στρασμπούρ σε ηλικία 17 ετών κι ενώ αγωνιζόταν στο Μονμπελιάρ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο λίγο περισσότερο από έναν χρόνο αργότερα. Έπειτα από 5 χρόνια στην Ρασίνγκ, αποφάσισε να ενταχθεί στην ΦΚ Μυλούζ στη διάρκεια του 1989, όπου και παρέμεινε τέσσερα χρόνια. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στον γαλλικό νότο, με τα χρώματα της ΑΣ Κάννες και αποχώρησε από την ενεργό δράση έναν χρόνο αργότερα, λόγω επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Πρωταθλητής Γαλλίας στην Ντιβιζιόν 2 το 1988 με την ΡΚ Στρασμπούρ. Στατιστικά του Μαρκ Αντριέ
Ρόμπερτ Άρκραϊτ

Ο υποστράτηγος Ρόμπερτ Χάρι Μπέρτραμ Άρκραϊτ (αγγλικά: Robert Harry Bertram Arkwright, CB, DSO & Bar, 1903–1971) ήταν αξιωματικός του βρετανικού στρατού που υπηρέτησε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα ως διοικητής στη 2η Μεραρχία Πεζικού.

 Ο Άρκραϊτ τοποθετήθηκε ως διοικητής στο 12ο Βασιλικό Σύνταγμα Λογχορόφων το 1924. Υπηρέτησε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως Αναπληρωτής Βοηθός Υπασπιστής Στρατηγός της 1ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας στη Γαλλία, ως Γενικός Επιθεωρητής με την 8η Τεθωρακισμένη Μεραρχία και ως Ταξίαρχος υπεύθυνος για τα Θωρακισμένα Οχήματα Μάχης στη Βρετανική Όγδοη Στρατιά πριν γίνει διοικητής της 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας το 1943. Ως διοικητής της 23ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, συμμετείχε στην απόβαση στη Σικελία, στις αποβάσεις στην Ιταλία, και οι δύο μέρος της ιταλικής εκστρατείας, και αργότερα στα Δεκεμβριανά στην Ελλάδα. Μετά τον πόλεμο έγινε Στρατηγός Διοικών της 2ης Μεραρχίας Πεζικούς το 1946, Διευθυντής του Βασιλικού Σώματος Τεθωρακισμένων το 1947 και Στρατηγός Διοικών της 56ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας το 1948. Ο τελευταίος διορισμός του ήταν ως Στρατηγός Διοικών της 7ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας από το 1949 μέχρι την αποστράτευσή του το 1951.Έζησε στο Πεν ι Μπριν Χολ στο Μοντγκόμερι. Το 1927 παντρεύτηκε την Κάθλιν Γκλάντις Χάνμπουρι.
.eh

Η Δυτική Σαχάρα είναι αμφισβητούμενη περιοχή και δεν έχει τομέα ανωτάτου επιπέδου (ccTLD). Ο τομέας .eh προορίζεται για το σκοπό αυτό και θα πρέπει να ανατεθεί για την Δυτική Σαχάρα εάν η σύγκρουση οδηγήσει σε συμφωνία μεταξύ του Μαρόκου και των στρατευμάτων στο έδαφος. Ο IANA δεν έχει ορίσει διαχειριστή για τον τομέα.

 Τα γράμματα .eh αντιστοιχούν στις λέξεις "Sáhara Español" (ESH, καθώς η Δυτική Σαχάρα ονομαζόταν προηγουμένως ως Ισπανική Σαχάρα) και επίσης ταιριάζει με την Σαγκία ελ-Χάμρα, μία από τις δύο επαρχίες στην προγενέστερη ισπανική Σαχάρα.Στις 1 Αυγούστου 2007, μια διεθνή κοινοπραξία υπέβαλε προσφορά διαχείρισης στην ΙΑΝΑ, για λογαριασμό της Λαϊκής Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας. Το Μαρόκο, το οποίο ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Σαχάρας, έχει γίνει ανταγωνιστικές αξιώσεις στον τομέα. Στις 16 Οκτωβρίου, 2007, ο ICANN αποφάσισε να μην αναθέσει τον τομέα, .eh, εξηγώντας ότι: Επί του παρόντος, υπάρχουν δύο υποψήφιοι στην αντιπροσωπεία του τομέα ανωτάτου επιπέδου κωδικού χώρας (ccTLD) .eh (Δυτική Σαχάρα). Και οι δύο αιτήσεις πληρούν τα τεχνικά κριτήρια για τη διαχείριση τομέα ανωτάτου επιπέδου. Σε περιπτώσεις όπως αυτή, η ΙΑΝΑ έχει μια μακροχρόνια πολιτική απαιτώντας ότι οι δύο αντίπαλοι θα πρέπει να εργαστούν μαζί για να βρουν μια αμοιβαία λύση που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της τοπικής κοινότητα του διαδικτύου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ICANN δεν βλέπει τρόπο να εγκρίνει τον τομέα ανωτάτου επιπέδου κωδικού χώρας .eh αναθέτοντάς τον σε έναν από τους αιτούντες, χωρίς να παραβιάζει τη μακροχρόνια πολιτική της, εκτός αν τα αντίπαλα μέρη είναι σε θέση να καταλήξουν σε συμφωνία. Οι δύο υποψήφιοι εξακολουθούν να παραμένουν οπλισμένοι "μονομάχους", δεν έχει επιτευχθεί ακόμα καμία συμφωνία ο τομέας παραμένει ανενεργός. Στις 1 Απριλίου 2013 η Αρχή Εγγραφών Διαδικτύου του Κανδά ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει ονόματα τομέων .eh στους καταναλωτές ως μέρος πρωταπριλιάτικου αστείου. Ο τομέας είναι το στερεότυπο του Καναδικού επιφωνήματος eh. Κατάλογος top-level domains
Μαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια

Η Mαρία Μαργαρίτα, Δούκισσα του Ανζού (Marie Marguerite, duchesse d'Anjou, γεννημένη ως Mαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια María Margarita Vargas Santaella, 21 Οκτωβρίου 1983 -) είναι η σύζυγος του Λουδοβίκου Αλφόνσου, Δούκα του Ανζού και νόμιμου διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας.

 Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1983 στο Καράκας και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Βίκτωρ Χοσέ Βάργας Ιραουσκίν, ιδιοκτήτη της τράπεζας BOD ή της Banco Occidental de Descuento και της πρώτης συζύγου του Κάρμεν Λεονόρ Σανταέγια Τεγιερία. Σπούδασε στο Κολέγιο Merici de las Madres Ursulinas στο Καράκας και έχει πτυχίο παιδαγωγικής από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Καράκας. Στις 4 Νοεμβρίου 2004 η Mαρία Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο Αλφόνσο, Δούκα του Ανζού στο Καράκας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά: την Πριγκίπισσα Ευγενία, Θυγατέρα της Γαλλίας (2007-) τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο, Δελφίνο της Γαλλίας, Δούκα της Βουργουνδίας (2010-), δίδυμος του Αλφόνσο τον Πρίγκιπα Αλφόνσο, Υιό της Γαλλίας, Δούκα του Μπερύ (2010-), δίδυμος του Λουδοβίκου τον Πρίγκιπα Ερρίκο, Υιό της Γαλλίας, Δούκα της Τουραίνης (2019-)Η Mαρία Μαργαρίτα και η οικογένεια της ζει στη Μαδρίτη. 21 Οκτωβρίου 1983 - 4 Νοεμβρίου 2004: Δεσποινίς Mαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια 4 Νοεμβρίου 2004 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα του Ανζού Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Τιμής και της Αφοσίωσης του Νοσοκομειακού Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας (25/06/2016) Cassani Pironti, Fabio. Bref crayon généalogique de S.A.R. la Princesse Marie-Marguerite, Duchesse d'Anjou, née Vargas Santaella, Le Lien Légitimiste, n. 16, 2007.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1971-72

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1971-72 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 58 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Σαρωνικός και το Α.Π.Ο. Κερατσίνι, ύστερα από το μηδενισμό του Περαμαϊκού στο μεταξύ τους αγώνα. Και οι δυο πρωταθλητές έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, τους τίτλους κέρδισαν οι Φίλαθλοι -που κατακτούσαν έτσι τη δεύτερη συνεχόμενη άνοδο- και ο Αμπελακιακός. Στη Γ΄ ΕΠΣΠ πρωταθλητές αναδείχτηκαν ο Α.Σ. Δραπετσώνα και η Οδηγήτρια Μανιάτικων. Κυπελλούχος ΕΠΣΠ της σεζόν αναδείχθηκε ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας, επικρατώντας του Περαμαϊκού στον τελικό.

 Α΄ με 24 ομάδες σε δύο ομίλους των 12 ομάδων. Β΄ με 16 ομάδες σε δυο ομίλους των 8 ομάδων. Γ΄ με 18 ομάδες σε δύο ομίλους των 9 ομάδων. Πρωταθλητές ομίλων που προκρίθηκαν στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Σαρωνικός Αίγινας Α.Π.Ο. Κερατσίνι Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 23 Απριλίου 1972, γήπεδο Νίκαιας, Α.Π.Ο. Κερατσίνι - Σαρωνικός: 5-0.Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων: Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ κατηγορία:Φίλαθλοι Αμπελακιακός Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στη Β΄ κατηγορία:Α.Σ. Δραπετσώνας ΟδηγήτριαΤέσσερεις νέοι σύλλογοι εντάχθηκαν στην ΕΠΣΠ, η Δόξα Ασπροπύργου, ο Μεγαρικός , ο Απόλλων Αίγινας (μετέπειτα ΑΕ Αίγινας) , και ο Αστέρας Σύρου , τρίτη ομάδα των Κυκλάδων μετά τους ΑΟ Σύρου και ΑΟ Μυκόνου. Μια πέμπτη ομάδα , ο Τροιζηνιακός επανεντάχθηκε μερικά χρόνια μετά τις πρώτες του εμφανίσεις στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΠ τη δεκαετία του 1960. Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου ΕΠΣΠ την περίοδο 1971-72 δήλωσαν συμμετοχή 47 ομάδες συνολικά, εκ των οποίων οι 24 ομάδες της Α΄ Κατηγορίας και 23 ομάδες της Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας. Η κλήρωση των αγώνων έλαβε χώρα στις 22 Οκτωβρίου 1971, η διοργάνωση ξεκίνησε στις 30 και 31 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε με τον τελικό στις 1 Μαρτίου 1972.Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας νικώντας στον τελικό τον Περαμαϊκό και προκρίθηκε στη 2η φάση της νεοσύστατης διοργάνωσης του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, Φοίβο Κρεμαστής Ρόδου. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Τριχλωριούχο ουράνιο

Το τριχλωριούχο ουράνιο με χημικό τύπο UCl3 είναι μία χημική ένωση που περιέχει μεταλλικό ουράνιο και χλώριο. Χρησιμοποιείται πιο πολύ ως πυρηνικό καύσιμο. Συντίθεται με το τετραχλωριούχο ουράνιο που είναι περισσότερο σταθερό από αυτό.

 Υπάρχουν δύο τρόποι για να συνθέσεις τριχλωριούχο ουράνιο. Οι ακόλουθες δύο διαδικασίες περιγράφουν τον τρόπο για την παραγωγή του. 1. Μέσα σε ένα μείγμα NaCl-KCl σε θερμοκρασία 670-710 °C προσθέστε τετραχλωριούχο ουράνιο με ουράνιο.3UCl4 + U → 4UCl3 2. Θερμαίνεις τετραχλωριούχο ουράνιο με υδροχλώριο2UCl4 + H2 → 2UCl3 + 2HCl Το τριχλωριούχο ουράνιο χρησιμοποιείται στις αντιδράσεις με τετραϋδροφουράνιο μεθυλκυκλοπενταδιένες νατρίου για να παρασκευαστούν διάφορα μεταλλεύματα ουρανίου. Χρησιμοποιείται ως καταλύτης κατά τη διάρκεια αντιδράσεων μεταξύ υδριδίου του αλουμινίου-λιθίου με ολεφίνες για να παράγουν αλκυλο-αργιλικές ενώσεις. Η υγρή κατάσταση του τριχλωριούχου ουρανίου είναι τόσο σημαντική για τις τυπικές, σύνθετες πυροχημικές διαδικασίες, όσο και για την επανεπεξεργασία των χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων. Το τριχλωριούχο ουράνιο είναι συνήθως με τη μορφή που παίρνει το ουράνιο ως αναλωμένο καύσιμο σε ηλεκτρολυτικές διαδικασίες. Αν και δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμα δεδομένα για τις τοξικές επιδράσεις του τριχλωριούχου ουρανίου, είναι σημαντικό να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση σε αυτή την ένωση αν είναι δυνατόν. Uranium(III) chloride information at Webelements (Αγγλικά) Uranium(III) chloride information at International Bio-Analytical Industries, Inc. (Αγγλικά)
Μελέαγρος της Μακεδονίας

Ο Μελέαγρος ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας κατά το έτος 279 π.Χ. Πατέρας του θεωρείται ο Πτολεμαίος Α’ ο Σωτήρας, στρατηγός και επίγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ιδρυτής της Δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο. Πιθανή μητέρα του είναι η Ευρυδίκη, τρίτη κατά σειρά σύζυγος του τελευταίου. Αδέρφια του από τους ίδιους γονείς ήταν ο προκάτοχός του στο θρόνο της Μακεδονίας, ο Πτολεμαίος Κεραυνός, η Λυσάνδρα, η Πτολεμαΐδα, ο Αργαίος και ένας ανώνυμος γιος της Ευρυδίκης.

 Το Χρονικό του Ευσέβιου αναφέρει πως ο Μελέαγρος ήταν αδερφός του Πτολεμαίου Κεραυνού και εγγονός του Λάγου, πράγμα που αν αληθεύει, καθιστά τον Μελέαγρο γιο του Πτολεμαίου Α’. Το όνομα της μητέρας του μας είναι άγνωστο, μα το γεγονός ότι διαδέχτηκε τον Πτολεμαίο Κεραυνό αφήνει να εννοηθεί ότι ο Μελέαγρος τον συνόδεψε στην αυλή του βασιλιά της Θράκης Λυσίμαχου, όταν ο Κεραυνός κατέφυγε εκεί μετά από διαμάχη για τη διαδοχή του πατέρα τους με τον ετεροθαλή αδερφό του Πτολεμαίο Β’ το Φιλάδελφο. Σημειώνεται πως εκεί βρισκόταν και η Λυσάνδρα. Όλα αυτά αυξάνουν τις πιθανότητες ο Μελέαγρος να είναι ομοαίματος αδερφός των προηγούμενων δύο. Διαδέχτηκε τον αδερφό του στο θρόνο της Μακεδονίας όταν εκείνος σκοτώθηκε σε μία εισβολή Γαλατών το έτος 279 π.Χ. Ο Μελέαγρος βασίλεψε μονάχα για δύο μήνες, ενώ το έργο κατά την περίοδο αυτή είναι άγνωστο. Εκθρονίστηκε από τον Αντίπατρο Β', έναν ανηψιό του Κάσσανδρου. Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2008-02-02 στο Wayback Machine. από τον Chris Bennett. Δυναστεία των Πτολεμαίων Πτολεμαίος Κεραυνός Αρχαία Αίγυπτος Μακεδονικό βασίλειο Ελληνιστική περίοδος
Ούλρικ της Δανίας (1578–1624)

Ο Ούλρικ, ολλανδικά Ulrik (30 Δεκεμβρίου 1578 - 27 Μαρτίου 1624) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Έγινε τιτουλάριος επίσκοπος του Σλέσβιχ και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

 Ο Ούλρικ-Ιωάννης γεννήθηκε στο Κόλντινγκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας, Νορβηγίας & Σουηδίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλρικ δούκα του Μεκλεμβούργου και διοικητή του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Ως γιος του βασιλιά της Δανίας έφερε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Από το 1602 ανέλαβε την εκκλησιαστικά εκλείψασα θέση του επισκόπου του Σλέσβιχ, διαδεχόμενος τον μεγάλο θείο του Αδόλφο και λαμβάνοντας τα έσοδα των πόλεων και κωμών αυτής. Το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον πάππο του Ούλριχ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Απεβίωσε το 1624 στο Ρεν του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 46 ετών. Στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Σβερίν τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλρικ. Julius Albert Fridericia, "Ulrik, 1578–1624, Hertug", in: Dansk biografisk leksikon, vol. XVIII: Ubbe - Wimpffen, pp. 73seqq. Georg Christian Friedrich Lisch, "Katharine Hahn, Gemahlin des Herzogs Ulrich, Prinzen von Dänemark, Administrators des Bisthums Schwerin", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 23 (1858), pp. 33–40 Franz Schildt, "Das Bisthum Schwerin in der evangelischen Zeit", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 49 (1884), pp. 145–279, here pp. 163–177 Sawyer, Edmund, ed., Memorials of Affairs of state in the reigns of Queen Elizabeth and James I, vol.2 (1725) for Ulrik in England, 1604-5.
Αγριλιά Λασιθίου

Η Αγριλιά είναι οικισμός της κοινότητας Ζίρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λεύκης, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας, του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στις τελευταίες απογραφές ο οικισμός έχει καταγραφεί χωρίς κατοίκους.

 Η Αγριλιά είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται κοντά στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του υψώματος «Βίγλα Ζάκρου» (711 μ.) , νότια της Ζάκρου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 106 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζίρου του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζίρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λεύκης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λεύκης και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Σπάνις Τάουν

Η Σπάνις Τάουν (αγγλικά: Spanish Town) είναι πόλη της Τζαμάικα. Είναι η δεύτερη σε πληθυσμό και τρίτη σε έκταση πόλη της Τζαμάικα. Είναι η πρωτεύουσα της Ενορίας της Αγίας Αικατερίνης. Έχει πληθυσμό 162.359 κατοίκων (2001).

 Η Σπάνις Τάουν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα και νίτια-κεντρικά της Αγίας Αικατερίνης. Βρίσκεται ανατολικά της Σαιντ Τονς Χάιτς, βορειοανατολικά της Κάπτσουρλαντ, νοτιοδυτικά της Σέντραλ Βίλλατζ, νοτιοανατολικά της Έιντζελς και βορειοδυτικά της Μασντέντ. Είναι σε έκταση η τρίτη μικρότερη πόλη της Τζαμάικα, μετά το Κίνγκστον και την Μοντέγκο Μπέυ. Η Σπάνις Τάουν ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Τζαμάικα μέχρι το 1872, ώσπου τη θέση του πήρε η σημερινή πρωτεύουσα, το Κίνγκστον. Η Σπάνις Τάουν έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 162.359 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τζαμάικα, μετά το Κίνγκστον. Spanish Town σημαίνει Ισπανική Πόλη. Το ψευδόνυμο της πόλης είναι Ισπανία. Αρχικά ονομαζόταν Βίγια δε λα Βέγκα (Villa de la Vega, Βίλλα του Λιβαδιού και αργότερα Σαντιάγο δε λα Βέγκα (Santiago de la Vega ή St. Iago de la Vega, Άγιος Ιάκωβος του Λιβαδιού) και τέλος Σπάνις Τάουν. Κατάλογος πόλεων της Τζαμάικα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Spanish Town (Jamaica) στο Wikimedia Commons
Πουρούλια

Η Πουρούλια (βεγγαλικά: পুরুলিয়া), επίσης γνωστή ως πόλη Μανμπούμ, είναι πόλη που βρίσκεται στην πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης στην Ινδία και δημιουργήθηκε το 1876. Στην πόλη εδρεύει και η επαρχία Πουρούλια. Η Πουρούλια βρίσκεται στα βόρεια του ποταμού Κανγκσαμπάτι. Βρίσκεται σε υψόμετρο 240 μέτρων. Το 2015, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 406.540 άτομα.

 Η Πουρούλια βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 23.33°N 86.37°E﻿ / 23.33; 86.37. Έχει μέσο υψόμετρο 228 μέτρων. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 23 °C έως πάνω από 48 °C. Η θερμοκρασία της Πουρούλια έφθασε το υψηλότερο επίπεδο στη χώρα στις 18 Ιουνίου 2005, φτάνοντας τους 51.1 °C. Οι χειμώνες είναι δροσεροί και ξηροί, με ημερήσιες θερμοκρασίες από 5 °C έως 20 °C. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις πέφτουν κατά τη διάρκεια των υγρών μουσώνων. Το αστυνομικό τμήμα Πουρούλια (Πόλη) έχει δικαιοδοσία πάνω από το δήμο Πουρούλια και μέρη των μπλοκ κοινοτικής ανάπτυξης Πουρούλια 1 και Πουρούλια 2. Καλύπτει έκταση 13.9 τ.χλμ. και ο πληθυσμός που καλύπτει είναι 151.210 άτομα.Το αστυνομικό τμήμα Πουρούλια (Μουφασίλ) έχει δικαιοδοσία σε μέρη των μπλοκ κοινοτικής ανάπτυξης Πουρούλια 1 και Πουρούλια 2. Η έκταση που καλύπτει είναι 434.57 τ.χλμ. και ο πληθυσμός που καλύπτει είναι 235.853 άτομα.Το αστυνομικό τμήμα γυναικών Πουρούλια Σαντάρ άνοιξε το 2014 στο Μπατμπάντ. Το 2016 κάλυπτε τα αστυνομικά τμήματα Πουρούλια (Πόλη), Πουρούλια (Μουφασίλ), Κοτσίλα, Άρσα, Τζάλντα και Τζοϊπούρ. Πανεπιστήμιο Σίντχο Κάντο Μπίρσο Τσιταραντζάν Ντας Γκαμπίρ Σινγκ Μούρα Στις 18 Δεκεμβρίου του 1995, μια μυστηριώδης αποστολή όπλων έπεσε από τον ουρανό πάνω από την περιοχή της Τζοϊπούρ Τζάλντα στην επαρχία Πουρούλια της Δυτικής Βεγγάλης. Η αποστολή βρέθηκε το επόμενο πρωί. Οι λόγοι για αυτό είναι ακόμα άγνωστοι.
Γέφυρα Μουσταφά Πασά

Η Γέφυρα Μουσταφά Πασά γνωστή και ως η Παλιά Γέφυρα (βουλγάρικα: Стар мост, Σταρ μοστ - μεταφράζεται ως παλιά γέφυρα) είναι μια Οθωμανική τοξωτή γέφυρα 16ου αιώνα στον ποταμό Έβρο στην πόλη Σβίλενγκραντ της Βουλγαρίας δίπλα στα σύνορα με την Ελλάδα βορείως του Ορμένιου Έβρου.

 Ολοκληρώθηκε το 1529 (το οποίο φαίνεται σε επιγραφή η οποία υπάρχει πάνω στη γέφυρα ) και χτίστηκε μετά από εντολή του Βεζίρη Τσομπάν Μουσταφά Πασά. Η σχεδίαση έγινε από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν. Η γέφυρα αποτελούσε ένα μέρος Βακουφικού συγκροτήματος το οποίο συμπεριλάμβανε ένα καραβάν σαράι (σημείο ανάπαυσης ταξιδιωτών), ένα ισλαμικό Τέμενος και ένα χαμάμ. Η γέφυρα έχει μήκος 295μέτρα, 6μέτρα πλάτος και έχει 21 τόξα και θεωρείται η μακρύτερη Οθωμανική γέφυρα στη Βουλγαρία. Το μεγαλύτερο τόξο της γέφυρας έχει άνοιγμα 18 μέτρα . Το 1766 ο Έβρος ποταμός πλημμύρισε και καταστράφηκαν τα μισά τόξα και στη συνέχεια η γέφυρα επιδιορθώθηκε το 1790 .Πριν την κατασκευή της γέφυρας η περιοχή ήταν ακατοίκητη αλλά μετά τη γέφυρα δημιουργήθηκε το χωριό Μουστάφα Πασά το οποίο το 16ο αιώνα αναπτύχθηκε ως πόλη. Η γέφυρα αποτελούσε το κύριο οδικό άξονα μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βελιγραδίου. Σήμερα συνεχίζεται να χρησιμοποιείται η γέφυρα και βρίσκεται στο κέντρο του Σβίλελνγκραντ.Σήμερα η γέφυρα αυτή είναι το μοναδικό απομεινάρι της οθωμανικής ιστορίας της πόλης και το καραβάν σαράι, το χαμάμ και τα υπόλοιπα κτήρια τους βακουφικού συγκροτήματος έχουν εξαφανιστεί. Η πόλη μετονομάστηκε από Μουστάφα Πασά στο σημερινό όνομα Σβίλενγκραντ το 1913.
Έμμα του Παρισιού, δούκισσα της Νορμανδίας

H Έμμα (γαλλ. Emma de Paris, duchesse de Normandie, 943 - 19 Μαρτίου 968) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν κόρη του κόμη του Παρισιού και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Νορμανδίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ούγου του Μεγάλου, δούκα των Φράγκων & κόμη του Παρισιού και της Χέντβιχ των Οθωνιδών, κόρης του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα, δούκα της Σαξονίας & βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ο αδελφός της Ούγος Καπέτος έγινε βασιλιάς της Γαλλίας. Η Έμμα μνηστεύθηκε με τον Ριχάρδο Α΄ δούκα της Νορμανδίας από παιδί, ως μέρος συμμαχίας της Νορμανδίας και του Παρισιού εναντίον του βασιλικού Οίκου της Γαλλίας. Η τελετή έγινε το 960. Η σύζευξη ήταν χρήσιμη και έδωσε σταθερότητα στη Νορμανδία, ειδικά από τότε που ο αδελφός της έγινε το 987 βασιλιάς. Έχει υποστηριχθεί η άποψη ότι η Έμμα ήταν μητέρα της Έμμας της Νορμανδίας, αλλά αυτό δεν ταιριάζει χρονολογικά. Απεβίωσε άτεκνη. Παντρεύτηκε το 960 τον Ριχάρδο Α΄ δούκα της Νορμανδίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Christopher Harper-Bill, Elisabeth Van Houts: A Companion to the Anglo-Norman World.
Αλουνογενής

Ο αλουνογενής (αγγλ. alunogen) είναι ορυκτό ένυδρο θειικό άλας του αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό alum για το αργίλιο και το ελληνικό γένος = το ορυκτό που «γεννά» αλουμίνιο. Στη βιβλιογραφία αναφέρεται, επίσης, και ως αλουνογενίτης, δαβίτης, κεραμοστυπτηρίτης και αλλοτριχίτης του Hausmann. Σχηματίζεται από αντιδράσεις θειικών ιόντων, προερχόμενων από εξαλλοιώσεις θειούχων ορυκτών, με αργιλούχα ορυκτά σε σχιστολίθους, στα τοιχώματα εξαλλοιουμένων αποθέσεων πυριτών σε ξηρά κλίματα, καθώς και στα όρια ανθρακοφόρων κοιτών. Επίσης απαντά σε φουμαρόλες και σολφατάρες χαμηλών, σχετικά, θερμοκρασιών.

 Σχετίζεται με σιδηροπυρίτη, μαρκασίτη, αλοτριχίτη, μελαντερίτη και γύψο. Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη, σε ορισμένες μάλιστα σε αρκετά μεγάλες ποσότητες. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στην περιοχή Nova Bana της Σλοβακίας, στη σολφατάρα του Pozzuoli του Βεζούβιου και στην περιοχή Vulcano των νήσων Λίπαρι της Ιταλίας, στη Γαλλία (περιοχές Sain Bel Ροδανού και Ronchamp), την Ισπανία (Teruel), τη Γερμανία (ιδιαίτερα στη Σαξωνία), σε ηφαιστειακές περιοχές της χερσονήσου Καμτσάτκα της Ρωσίας, τη Χιλή (περιοχή Ικουίκουε), στο όρος Πελέ της Μαρτινίκας, στις Πολιτείες Νέο Μεξικό (Alum Mountain, εκτεταμένες αποθέσεις), Βόρεια Καρολίνα, Γιούτα, Καλιφόρνια και Αλάσκα (περιοχή ηφαιστείου Αγίου Αυγουστίνου) των ΗΠΑ, το Βέρνον του Καναδά, την Κίνα, την Ανταρκτική και την Αυστραλία. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της περιοχής «Πλάκα» του Λαυρίου και στο ορυχείο «Ολυμπιάδα» της Κασσάνδρας στην Χαλκιδική. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Mineral Atlas Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244