Βλάντιμιρ Μπάρτολ

Ο Βλάντιμιρ Μπάρτολ (σλοβενικά: Vladimir Bartol‎, 24 Φεβρουαρίου 1903 – 12 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν Γιουγκοσλάβος και Σλοβένος συγγραφέας. Έγινε ευρύτερα γνωστός από το μυθιστόρημά του ''Alamut '' του 1938, το πιο δημοφιλές έργο της σλοβενικής λογοτεχνίας σε όλο τον κόσμο, το οποίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

 Γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1903 στο Σαν Τζιοβάνι ( σλοβενικά: Sveti Ivan‎ ), ένα προάστιο της αυστροουγγρικής πόλης της Τεργέστης( σλοβενικά: Trst‎ ) (σημερινή Ιταλία), σε μεσοαστική οικογένεια Σλοβένων. Ο πατέρας του Γκρέγκορ Μπάρτολ ήταν ταχυδρομικός υπάλληλος και η μητέρα του Μαρίκα Μπάρτολ Νάντλισεκ ήταν δασκάλα, διάσημη εκδότης και φεμινίστρια συγγραφέας. Ήταν το τρίτο παιδί από τα επτά και οι γονείς του του πρόσφεραν εκτεταμένη εκπαίδευση. Η μητέρα του τον μύησε στη ζωγραφική, ενώ ο πατέρας του μοιράστηκε μαζί του το ενδιαφέρον του για τη βιολογία . Ο Μπάρτολ άρχισε να ενδιαφέρεται για τη Φιλοσοφία, τη Ψυχολογία τη Βιολογία, τη Τέχνη, το Θέατρο και τη Λογοτεχνία, όπως σύμφωνα με τα αυτοβιογραφικά διηγήματά του . Ο Βλαντιμίρ Μπαρτόλ ξεκίνησε την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του στην Τεργέστη και το ολοκλήρωσε στη Λιουμπλιάνα, όπου γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα προκειμένου να σπουδάσει βιολογία και φιλοσοφία. Στη Λιουμπλιάνα, γνώρισε τον νεαρό Σλοβένο φιλόσοφο Klement Jug, ο οποίος του μύησε τα έργα του Friedrich Nietzsche . Ο Μπάρτολ έδωσε επίσης ιδιαίτερη προσοχή στα έργα του ψυχιάτρου Σίγκμουντ Φρόιντ . Αποφοίτησε το 1925 και συνέχισε τις σπουδές του στη Σορβόννη στο Παρίσι (1926 – 1927), για τις οποίες έλαβε υποτροφία. Το 1928 υπηρέτησε τον στρατό στο Πετροβαραντίν (σημερινή αυτόνομη επαρχία Βοϊβοντίνα της Σερβίας). Από το 1933 έως το 1934, ζούσε στο Βελιγράδι, όπου επιμελήθηκε τη σλοβενική εβδομαδιαία εφημερίδα Belgrade . Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα όπου εργάστηκε ως ανεξάρτητος συγγραφέας μέχρι το 1941. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εντάχθηκε στους Σλοβένους παρτιζάνους και συμμετείχε ενεργά στο κίνημα αντίστασης. Μετά τον πόλεμο μετακόμισε στη γενέτειρά του,την Τεργέστη, στην οποία και διέμεινε από το 1946 έως το 1956. Αργότερα εξελέγη στη Σλοβενική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών ως συνδεδεμένο μέλος, μετακόμισε στη Λιουμπλιάνα και συνέχισε να εργάζεται για την Ακαδημία μέχρι το θάνατό του στις 12 Σεπτεμβρίου 1967. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Žale στη Λιουμπλιάνα. Μερικά από τα έργα του, συμπεριλαμβανομένου του μυθιστορήματος Alamut του 1938, έχουν ερμηνευτεί ως αλληγορία του TIGR και της καταπολέμησης της ιταλικής καταστολής της σλοβενικής μειονότητας στην Ιταλία . Το Alamut διαδραματίζεται στην Περσία τον Μεσαίωνα και περιλαμβάνει το Τάγμα των Δολοφόνων . Lopez (1932, θεατρικό έργο) Al Araf (1935, μια συλλογή διηγημάτων) Alamut (1938, μυθιστόρημα), μεταφρασμένο στα Τσέχικα (1946), Σερβικά (1954), Γαλλικά (1988), Ισπανικά, Ιταλικά (1989), Γερμανικά (1992), Τουρκικά, Περσικά (1995), Αγγλικά (2004), ουγγρικά (2005), αραβικά, ελληνικά, κορεατικά και άλλες γλώσσες. Ως τις 2003 μεταφράζεται στα εβραϊκά . Tržaške humoreske (1957, συλλογή διηγημάτων) Čudež na vasi (1984, μυθιστόρημα) Don Lorenzo (1985, μια ιστορία) Mladost pri Svetem Ivanu (2001, μια αυτοβιογραφία) Σλοβενική λογοτεχνία Σλοβενική μειονότητα στην Ιταλία (1920-1947) Κατάλογος Σλοβένων συγγραφέων Λίστα Σλοβένων Άρθρο του Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων και ΜΜΕ της κυβέρνησης της Σλοβενίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vladimir Bartol στο Wikimedia Commons