Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990 ήταν η 35η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας στις 5 Μαΐου 1990. Οι παρουσιαστές ήταν οι Χέλγκα Βλάχοβιτς Μπρνόβιτς και Όλιβερ Μλακάρ.Ήταν ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στα Βαλκάνια, σε ένα σοσιαλιστικό κράτος, σε μια Σλαβόφωνη χώρα και σε μια χώρα που ήταν μέλος του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Ο Τότο Κουτούνιο ήταν ο νικητής αυτού του διαγωνισμού με τη δική του σύνθεση, το "Insieme: 1992". Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη για την Ιταλία, η πρώτη ήταν το "Non ho l'età", που ερμήνευσε η Τζιλιόλα Τσινκουέτι το 1964. Ο Κουτούνιο ήταν ηλικίας 46 ετών και 302 ημερών τη στιγμή της νίκης του, καθιστώντας τον τον γηραιότερο νικητή του διαγωνισμού μέχρι σήμερα, ο πρώτος που ήταν ηλικίας σαράντα από το 1958. Κατείχε το ρεκόρ μέχρι το 2001.Οι στίχοι πολλών συμμετοχών γιόρτασαν την επανάσταση και τον εκδημοκρατισμό που σημειώθηκε στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη τους προηγούμενους μήνες, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου το Νοέμβριο του 1989, όπως στις Νορβηγικές και Αυστριακές συμμετοχές. Ωστόσο, το τραγούδι που κέρδισε ήταν μια ακόμη πιο έντονη πρόκληση της ευρωπαϊκής ενότητας, εν αναμονή της ολοκλήρωσης της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς, που θα λήξει στα τέλη του 1992. Μέχρι το 2019, ο διαγωνισμός του 1990 ήταν η τελευταία φορά που οι πέντε χώρες που αργότερα θα ήταν γνωστές ως οι "Μεγάλες Πέντε", η Ιταλία, η Γαλλία, η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία, τερμάτισαν όλες στην πρώτη δεκάδα (η Ιταλία κέρδισε, η Γαλλία βγήκε δεύτερη σε ισοπαλία, η Ισπανία ήρθε πέμπτη, το Ηνωμένο Βασίλειο έκτο και η Γερμανία κατέλαβε την ένατη θέση). Η Μάλτα επιθυμούσε να επιστρέψει στον διαγωνισμό για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια, αλλά οι κανόνες της Eurovision τους εμπόδισαν να επιστρέψουν λόγω του μέγιστου επιτρεπόμενου ορίου 22 συμμετοχών στο διαγωνισμό, ένας κανόνας που έκτοτε έχει αφαιρεθεί. Ένας εθνικός τελικός πραγματοποιήθηκε στη Μάλτα, τον οποίο κέρδισε η Maryrose Mallia με το "Our Little World of Yesterday".Υπήρξε μια ελαφρώς άβολη αρχή για την εβδομάδα των προβών, όταν, προσβεβλημένοι από σχόλια του Τύπου σχετικά με τις ηλικίες τους (η Μπρνόβιτς ήταν 45 εκείνη τη στιγμή και ο Μλακάρ ήταν 54), οι δύο παρουσιαστές παραιτήθηκαν από την παρουσίαση. Αντικαταστάθηκαν εν συντομία από τους Ρενέ Μεντβεσέκ και Ντουμπράβκα Μάρκοβιτς, όπου οι οποίοι ήταν πολύ νεότεροι, αλλά οι παρεξηγήσεις τελικά μετριάστηκαν και οι Μπρνόβιτς και Μλακάρ επέστρεψαν στο διαγωνισμό.

 Το Ζάγκρεμπ, η πρωτεύουσα της ΣΔ Κροατίας, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Γιουγκοσλαβία. Το μέγαρο μουσικής Βατοσλάβ Λισίνσκι επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει το διαγωνισμό. Η αίθουσα συναυλιών και το συνεδριακό κέντρο πήρε το όνομά του από τον Βατοσλάβ Λισίνσκι, έναν Κροάτη συνθέτη του 19ου αιώνα. Το κτίριο έχει μια μεγάλη αίθουσα με 1.841 θέσεις και μια μικρή αίθουσα με 305 θέσεις.Προκειμένου να φιλοξενήσει το διαγωνισμό του 1990, ο χώρος προχώρησε στην πρώτη του μεγάλη ανακαίνιση το 1989. Το 1992, το χάλκινο κάλυμμα της αίθουσας αντικαταστάθηκε πλήρως. Περαιτέρω εργασίες ανοικοδόμησης και ανακαίνισης πραγματοποιήθηκαν το 1999 και το 2009. Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision 1990 ήταν ο πρώτος στον οποίο εφαρμόστηκε ένας κανόνας ηλικίας. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) αναγκάστηκε να θεσπίσει έναν κανόνα περιορισμού μετά την κριτική που έγινε για τις ηλικίες δύο ερμηνευτών στο διαγωνισμό του 1989, που ήταν μόλις 11 και 12 ετών. Από το 1990, κανένας καλλιτέχνης κάτω των 16 ετών την ημέρα του διαγωνισμού δεν μπορούσε να εμφανιστεί στη σκηνή. Αυτός ο κανόνας σήμαινε ότι το ρεκόρ για τον νεότερο νικητή της Eurovision δεν θα μπορούσε ποτέ να σπάσει, καθώς η Σάντρα Κιμ, που κέρδισε για το Βέλγιο στον διαγωνισμό του 1986, ήταν μόλις 13 ετών. Ένα περίφημο "ατύχημα" εμφανίστηκε στην αρχή του πρώτου τραγουδιού, όταν μια αισθητά μεγάλη καθυστέρηση που προκλήθηκε από προβλήματα με το ορχηστρικό κομμάτι, ακολούθησαν οι Ισπανοί τραγουδιστές Azúcar Moreno που έλειπαν. Έφυγαν από τη σκηνή με ελάχιστα κρυμμένη ενόχληση και το κοινό έμεινε σε σύγχυση για μια στιγμή, αλλά στη συνέχεια το τραγούδι επανεκκινήθηκε χωρίς περαιτέρω προβλήματα. Για να πρστεθεί περισσότερη σύγχυση, το προηγούμενο κομμάτι του τηλεοπτικού ήχου ξεκίνησε σωστά με την πρώτη προσπάθεια. Έτσι, οι τηλεοπτικοί θεατές άκουσαν την ορχήστρα να παίζει, αλλά είδαν τον διευθυντή ορχήστρας (και την ορχήστρα) να στέκεται δίπλα. Επιπλέον, αυτό το περιστατικό αποκάλυψε στους θεατές ότι η μεγάλη ορχήστρα ήταν μόνο για πλέιμπακ. Από μουσικολογική άποψη, τόσο το "Bandido" της Ισπανίας όσο και το "White and Black Blues" της Γαλλίας μπορούν να θεωρηθούν ως οι πρώτες συμμετοχές που σηματοδοτούν μια νέα τάση στο Eurovision, με τα δύο τραγούδια να συνδυάζουν τη σύγχρονη χορευτική μουσική με εθνοτικές επιρροές, από το φλαμένκο και το calypso αντίστοιχα. Για πρώτη φορά, υπήρχε μασκότ, η Eurocat (Ευρωγάτα), δημιούργημα του Γιόσκο Μαρούσιτς. Η άτακτη μοβ γάτα έκανε την εμφάνισή της κάθε φορά στη διάρκεια της προβολής των "ταχυδρομικών καρτών" για καθεμιά από τις 22 συμμετοχές και συμπεριελάμβανε ταξιδιωτικούς προλόγους της χώρας που θα ερμήνευε, σε συνδυασμό με το Ευρωπαϊκό Έτος Τουρισμού 1990. Παρακάτω είναι μια περίληψη όλων των 12 βαθμών του τελικού: Ισπανία – Αμπάρο Μεντιγούρεν (οικοκυρά), Πέδρο Καγιέχα (υπάλληλος κλινικής), Παλόμα Γκόμεθ (ηθοποιός), Χοσέ Ραμόν Γκάμο (φοιτητής), Τερέζα ντελ Ρίο (ηθοποιός), Εμίλιο ντε Βιγιότα (οδηγός αγώνων), Φιορέγια Φαλτοϊάνο (ηθοποιός), Χουλιάν Λάγο (δημοσιογράφος στην Tribuna), Ρακέλ Ρεβουέλτα (μοντέλο και Μις Ισπανία 1990), Χουάν Κάρλος Αρτέτσε (ποδοσφαιριστής και επιχειρηματίας), Κοντσίτα ντε λος Σάντος (δημοσιογράφος), Αλφρέντο Ρολντάν (ανώτερος πολιτικός υπάλληλος), Μαργαρίτα Χιρόν (δημόσιες σχέσεις), Χοσέ Σανχουάν (διδάκτωρ Χημείας), Μαρία Χοσέ Ολμεντίγια (δικηγόρος), Χαβιέρ Μορέρα (δικηγόρος) Τουρκία – Μουράτ Τούρκογλου, Σελντά Γκιουνές, Μιτχάτ Καγιά, Οζλέμ Σεν, Σίλα Γιαβούζ, Ναζίφ Εκέ, Χιούλια Οκτσάι, Καντίρ Γκιοκντεμίρ, Αϊντάν Οζμπέι, Οζλέμ Τσελίκ, Ζίγια Φιράτ Ντογαντσάι, Μελτέμ Αλτινόρς, Νιχάλ Μουφτούογλου, Ζεκί Τατλιγκίλ, Αχμέτ Χουσεΐν Ουλουτσάι, Μουσταφά Σαρικότς Ηνωμένο Βασίλειο – Λόρα Γκούντιμ,Ρόλαντ Γκονζάλες-Άτγουελ Πορτογαλία – Μανουέλ Πινιέιρο Ελλάδα – Αλέξανδρος Ι. Ρούσσος, Αθανασία Τσουλφά, Στυλιανός Πεσματζόγλου, Λίτσα Παππά, Νικόλαος Δεσύπρης, Μαριλίζ Ριτσάρδη Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)