Διεθνής Μαιτρ

Ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ απονέμεται σε δυνατούς σκακιστές, οι οποίοι, όμως, είναι εν δυνάμει κατώτεροι από τους Διεθνείς Γκρανμαίτρ, αλλά ανώτεροι από τους κατόχους του τίτλου FIDE Μαιτρ. Καθιερώθηκε μαζί με τον τίτλο του Γκρανμαίτρ το 1950 και στη διεθνή σκακιστική βιβλιογραφία αναφέρεται, εν συντομία, ως IM.

 Στο συνέδριο της FIDE στην Πράγα, το 1931, ο Ντάβιντ Πσεπιούρκα πρότεινε την καθιέρωση του τίτλου του Διεθνούς Μαιτρ (International Master) και τον καθορισμό κανόνων σχετικά με τον τρόπο απονομής του τίτλου αυτού. Στο Συνέδριο του 1935 στη Βαρσοβία, η FIDE πρότεινε ότι κάθε παίκτης θα μπορεί να λάβει τον τίτλο του Διεθνούς Μαιτρ, εάν τερματίσει πρώτος ή δεύτερος σε ένα τουρνουά, με την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον 14 παίκτες συμμετέχουν σε αυτό και τουλάχιστον το 70 τοις εκατό από αυτούς είναι ήδη Διεθνείς Μαιτρ. Μπορούσε, επίσης, κάποιος να προκριθεί κερδίζοντας τουλάχιστον τέσσερα παιχνίδια εναντίον ενός Διεθνούς Μαιτρ σε ένα επίσημο τουρνουά. Στο Συνέδριο της FIDE στο Παρίσι το 1949, συμφωνήθηκε ένα τροποποιημένο σύστημα για τους τίτλους των Διεθνών Μαιτρ και Γκρανμαίτρ. Ταυτόχρονα, 27 παίκτες αναδείχθηκαν Διεθνείς Γκρανμαίτρ, 94 παίκτες (συμπεριλαμβανομένης μίας γυναίκας) ονομάστηκαν Διεθνείς Μαιτρ και 17 γυναίκες παίκτριες αναδείχθηκαν Γυναίκες Διεθνείς Μαιτρ. Τα ακόλουθα κριτήρια κατάταξης έχουν καθοριστεί από τη FIDE: Σε τουλάχιστον δύο διεθνή τουρνουά σκακιού, πρέπει να επιτευχθεί ένας ελάχιστος αριθμός πόντων (η λεγόμενη νόρμα Διεθνούς Μαιτρ), ανάλογα με το επίπεδο δεξιοτήτων (η λεγόμενη κατηγορία) του τουρνουά. Αυτή η νόρμα Διεθνούς Μαιτρ αντιστοιχεί σε σκακιστική βαθμολογία του τουρνουά σε τουλάχιστον 2450 βαθμούς. Οι νόρμες πρέπει να ληφθούν υπόψιν μόνο όταν ο υποψήφιος τιτλούχος έχει παίξει συνολικά τουλάχιστον 27 παρτίδες. Μια άλλη απαίτηση είναι μια βαθμολογία τουλάχιστον 2400 πόντων. Η FIDE απονέμει επίσης έναν τίτλο Γυναικείου Διεθνούς Μάστερ (WIM), ο οποίος απαιτεί 200 βαθμούς ΕΛΟ λιγότερους. Για την εγγραφή τίτλου, πρέπει να καταβληθεί τέλος 165 ευρώ στη FIDE.Ανεξάρτητα από αυτά τα κριτήρια, η FIDE απονέμει αυτόματα τον τίτλο International Master σε παίκτες που κερδίζουν ένα από τα ακόλουθα επιτεύγματα: Πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκακιού της FIDE, Φιναλίστ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών, Δεύτερη ή τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων και Νεανίδων, (κάτω των 20) 2η ή 3η θέση, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ηλικιωμένων, και στα δύο τμήματα άνω των 50 και άνω των 65 ετών, Κατάκτηση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων και Νεανίδων (κάτω των 18), Κατάκτηση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων και Νεανίδων (κάτω των 16), Δεύτερη ή τρίτη θέση σε ένα ηπειρωτικό πρωτάθλημα, Κατάκτηση (συνολικά ή σε ισοβαθμία) ενός ηπειρωτικού πρωταθλήματος άνω των 50 ετών, ενός πρωταθλήματος άνω των 65 ετών ή ενός πρωταθλήματος κάτω των 20 ετών, Κατάκτηση ενός ηπειρωτικού πρωταθλήματος κάτω των 18, Κατάκτηση ενός υποηπειρωτικού πρωταθλήματος, Κατάκτηση ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ατόμων με ειδικές ανάγκες. Αφού γίνουν Διεθνείς Μαιτρ, οι περισσότεροι επαγγελματίες σκακιστές θέτουν σαν επόμενο στόχο τους να γίνουν Γκρανμαίτρ. Είναι επίσης δυνατό να γίνεις Γκρανμαίτρ χωρίς να έχεις υπάρξει ποτέ Διεθνής Μαιτρ. Ο Λάρι Κρίστιανσεν από τις Ηνωμένες Πολιτείες (1977), ο Γουάνγκ Χάο από την Κίνα, ο Ανίς Γκίρι από την Ολλανδία, και οι πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές Μιχαήλ Ταλ από τη Λετονία και Βλαντίμιρ Κράμνικ από τη Ρωσία έγιναν Γκρανμαίτρ χωρίς ποτέ έχοντας υπάρξει Διεθνείς Μαιτρ. Ο Μπόμπι Φίσερ των Ηνωμένων Πολιτειών πέτυχε και τους δύο τίτλους αποκλειστικά χάρη στην πρόκριση για το Διαζωνικό του 1958 (τίτλος Διεθνούς Μαιτρ) και το Τουρνουά Διεκδικητών του 1959 (τίτλος Γκρανμαίτρ). Σε ηλικία 10 ετών, 9 μηνών και 20 ημερών, ο Αμπχιμάνιου Μίσρα έγινε το νεότερο άτομο που κέρδισε τον τίτλο του Διεθνούς Μαιτρ το 2019.