Ρήξη μηνίσκου

Οι μηνίσκοι είναι ινοχόνδρινες ημισεληνοειδές δομές στα γόνατα, που παρεμβάλλονται ανάμεσα στα οστά της κνήμης και του μηρού «σαν φλάντζες» για αποφυγή της τριβής. Κάθε γόνατο έχει δύο μηνίσκους, τον έσω και τον έξω. Οι μηνίσκοι στους μεσήλικες τραυματίζονται συχνά με έμμεση βία στροφικής καταπόνησης, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείς να το πάθεις και με ένα παραπάτημα σε σκαλοπάτι ή με ένα απλό γονάτισμα για να δέσεις τα κορδόνια σου. Τραυματισμοί μηνίσκων μπορεί να γίνουν σε όλες τις ηλικίες αλλά είναι πιο συχνές στους νέους κατά τον αθλητισμό οι οποίοι παθαίνουν οξεία ρήξη ή στους μεσήλικες οι οποίοι παθαίνουν εκφυλιστικές ρήξεις. Η παχυσαρκία είναι ένας σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας. Σε μεγαλύτερες ηλικίες (50-75 ετών) οι ρήξεις μηνίσκων είναι κυρίως εκφυλιστικού τύπου, εκδηλώνονται μετά από καταπόνηση ή μετά από χρόνια φθορά, και δεν απαιτείται τραυματισμός για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται με ένα απλό γονάτισμα ή στα σκαλοπάτια, ή με λίγο τρέξιμο, ή μετά από ένα χορό. Στην τρίτη ηλικία (50-75 ετών) οι ρήξεις μηνίσκων είναι κυρίως εκφυλιστικού τύπου, προϋπάρχει η λεγόμενη "μυξοειδής εκφύλιση" και τα συμπτώματα εκδηλώνονται μετά από καταπόνηση ή μετά από χρόνια φθορά. Δεν απαιτείται σαφής τραυματισμός ή απότομη κίνηση για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται με ένα απλό γονάτισμα ή στα σκαλοπάτια, ή με λίγο τρέξιμο, ή μετά από ένα χορό. Ο ασθενής αναφέρει συνήθως ένα αίσθημα "κρακ" που τον οδήγησε στην ακινητοποίηση.

 Η ρήξη μηνίσκων διαγιγνώσκεται εύκολα κατά την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με μαγνητική τομογραφία του γόνατος. Πόνος Πρήξιμό γόνατος Αδυναμία έκτασης ή κάμψης του γόνατος Αίσθημα αδυναμίας του κάτω άκρου Κλείδωμα του γόνατος Οι δύο πιο συχνές αιτίες ρήξης του μηνίσκου είναι ο τραυματικός τραυματισμός (παρατηρείται συχνά σε αθλητές) και οι εκφυλιστικές διεργασίες, που είναι η πιο συχνή ρήξη που παρατηρείται σε ασθενείς όλων των ηλικιών. Οι ρήξεις μηνίσκου μπορούν να εμφανιστούν σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι τραυματικές ρήξεις είναι πιο συχνές σε δραστήρια άτομα ηλικίας 10-45 ετών. Οι τραυματικές ρήξεις είναι συνήθως ακτινωτές ή κάθετες στον μηνίσκο και είναι πιο πιθανό να οδηγήσουν σε ένα κινητό θραύσμα που μπορεί να σφηνωθεί στο γόνατο και επομένως να απαιτηθεί χειρουργική αντιμετώπιση. Ο μηνίσκος μπορεί να θραυστεί όταν το γόνατο στρίβει προς τα μέσα ή προς τα έξω κατά τη διάρκεια της κάμψης, ενώ το πόδι βρίσκεται σε κάμψη. Δεν είναι ασυνήθιστο η ρήξη μηνίσκου να συμβαίνει μαζί με τραυματισμούς στον πρόσθιο χιαστί σύνδεσμο ACL και στον έσω πλάγιο σύνδεσμο MCL - αυτά τα τρία προβλήματα που εμφανίζονται μαζί είναι γνωστά ως "άτυχη τριάδα", η οποία παρατηρείται σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, όταν ένας παίκτης δέχεται χτύπημα στο εξωτερικό μέρος του γόνατος. Οι άνθρωποι που εμφανίζουν ρήξη μηνίσκου συνήθως εμφανίζουν πόνο και πρήξιμο ως κύρια συμπτώματα. Ένα άλλο συχνό παράπονο είναι η σταθεροποίηση της άρθρωσης ή η αδυναμία πλήρους ευθυγράμμισης της άρθρωσης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μέρος του σχισμένου χόνδρου εμποδίζει την άρθρωση του γόνατος να λειτουργήσει σωστά. Μια ρήξη μηνίσκου μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα της στροφής του γόνατος προς τα μέσα ή προς τα έξω ενώ το πόδι βρίσκεται σε λυγισμένη θέση. Οι ρήξεις μηνίσκων θεραπεύονται ανάλογα με πολλά διαγνωστικά κριτήρια βαρύτητας. Έχουν σημασία τα κλινικά ευρήματα, η ηλικία του ασθενούς, το επάγγελμα, οι αθλητικές δραστηριότητες, αλλά και η ύπαρξη ή όχι επιπλοκών. Ετσι θεωρείται απόλυτη ένδειξη για εγχείρηση η ύπαρξη ενός από τα κάτωθι κριτήρια: (1) Ρήξη μηνίσκου με υποπτροπιάζον ύγραρθρο (2) Ρήξη μηνίσκου με μη ανατασσόμενη Εμπλοκή- μπλοκάρισμα του γόνατος (Block) (3) Πόνος στο βαθύ κάθισμα (γονάτισμα) ή σε σκαλοπάτια, παρά την πάροδο 2-3 μηνών. Υπάρχουν σήμερα τρεις θεραπείες για ρήξη μηνίσκου. Φυσικοθεραπείες για ενδυνάμωση και βελτίωση στην τεχνική κατά την κίνηση Παγοθεραπεία για να ξεπρηστεί το γόνατο Αρθροσκοπική μερική μηνισκεκτομή. Είναι ενδοσκοπική χειρουργική μέθοδος, όπου αφαιρείται ένα τμήμα του κομμένου μηνίσκου, μέσω δύο μικρών οπών (=τρύπες) εκατέρωθεν της επιγονατίδας. Το χειρουργείο μπορεί να γίνει και με ημερήσια νοσηλεία. Αρθροσκοπική συρραφή του μηνίσκου. Αντί να αφαιρεθεί ο μηνίσκος κατά την μηνισκεκτομή, στην συρραφή σώζεται ο μηνίσκος ράβοντάς το κομμένο κομμάτι του μηνίσκου. Ρήξεις μηνίσκου στις οποίες μπορεί να γίνει συρραφή είναι συνήθως η περιμετρικές οι οποίες έχουν καλύτερη αιμοδοσία και άρα πιθανότητες επούλωσης πάρα οι κεντρικές ρήξεις. Είναι προτιμότερο να σωθεί ο μηνίσκος άρα να αφαιρεθεί γιατί προστατεύει τον αρθρικό χονδρό από κραδασμούς και φθορά. 1. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα + φυσικοθεραπεία. 2. Aρθροσκοπική μερική μηνισκεκτομή. Mπορεί να θεωρηθεί κατάλληλη εάν η εκφυλιστική ρήξη προκαλεί μπλοκάρισμα στην κίνηση ή μετά από τρεις μήνες κατάλληλης συντηρητικής αγωγής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tears of meniscus στο Wikimedia Commons