IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1935

Τα 1α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards),που ανακοινώθηκαν στις 2 Ιανουαρίου 1936, απονεμήθηκαν στις 2 Μαρτίου 1936, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1935.

 Καλύτερη Ταινία Ο ΚαταδότηςΚαλύτερη Σκηνοθεσία Τζον Φορντ – Ο Καταδότης Επιλαχών – Άλφρεντ Χίτσκοκ – Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά και Τα 39 ΣκαλοπάτιαΚαλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος Τσαρλς Λότον – Ναυτική Ανταρσία και Ruggles of Red Gap Επιλαχών: Βίκτορ ΜακΛάγκλεν – Ο ΚαταδότηςΚαλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος Γκρέτα Γκάρμπο – Άννα Καρένινα Επιλαχούσα: Κάθριν Χέπμπορν – Άλις Άνταμς Ο Επίσημος ιστότοπος
Βουνόπυργος Αχαΐας

Ο Βουνόπυργος, γνωστός και με την παλιότερη ονομασία Λουμπίστα, είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δαμακινίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Δαμακινίου.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Βουνόπυργος, λήμμα Λουμπίστα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βουνόπυργου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δαμακινίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017.
Πίτερ Κενιλορέα

Ο Σερ Πίτερ Κενιλορέα (Sir Peter Kenilorea, 23 Μαΐου 1943 - 24 Φεβρουαρίου 2016) ήταν πολιτικός από τα νησιά Σολομώντα. Υπήρξε ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης των νησιών και επίσης ο πρώτος Πρωθυπουργός της ανεξαρτησίας.

 Γεννήθηκε στο χωριό Τακατάκα, στις 23 Μαΐου του 1943 στο νησί Μαλάιτα, και προέρχεται από την εθνοτική ομάδα 'Are'are. Έκανε παιδαγωγικές σπουδές σε Ευαγγελική Εκκλησία και επίσης δίδαξε. Συνδημιούργησε τη Χριστιανική Οργάνωση των Νήσων Σολομώντα. Είναι παντρεμένος με 8 παιδιά. Νεαρός ακόμα συνετέλεσε στην ίδρυση του Ενωμένου Κόμματος των Νήσων Σολομώντα. Το 1976 έγινε ανώτερος υπουργός και οδήγησε τη χώρα του στην ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1978. Έπειτα έγινε Πρωθυπουργός ως το 1981 και ξανά από το 1984 ως το 1986. Εξάλλου, υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών από το 1988 ως το 1989 και από το 1990 ως το 1993. Παραμένει ενεργός στην πολιτική ζωή του τόπου, πρόσφατα ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου και επικεφαλής επιτροπής για την επιτήρηση της ειρήνης στο νησί Μαλάιτα (έπειτα από τις ταραχές που έγιναν εκεί το 2000). Το 2004 απέτυχε να εκλεγεί Γενικός Κυβερνήτης , καθώς στη σχετική ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο έλαβε μόλις 8 επί συνόλου 41 ψήφων. Το 2009 , ενώ ήταν πρόεδρος της βουλής , ήταν ξανά υποψήφιος για το αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη. Στην σχετική ψηφοφορία, τον Ιούνιο, ηττήθηκε και νέος Γενικός Κυβερνήτης έγινε ο Φρανκ Καμπούι. Τον Αύγουστο του 2012 διεκδίκησε την βουλευτική έδρα στο Ανατολικό Αρεάρε (East 'Are'are), όμως απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.Πέθανε τον Φεβρουάριο του 2016. Βιογραφία
Air Italy

H Air Italy, ήταν μια ιταλική αεροπορική εταιρεία, η οποία είχε έδρα την Όλμπια. Η Air Italy υπήρξε η δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Ιταλία, μετά την Alitalia. H Air Italy είχε ως κύριο κόμβο το Διεθνές Αεροδρόμιο Μαλπένσα. Διέκοψε την λειτουργία της στις 25 Φεβρουαρίου 2020.

 Την 1η Μαρτίου 2018 η αεροπορική εταιρία Air Italy ξεκίνησε επίσημα την λειτουργιά της. Η αεροπορική εταιρεία χρησιμοποιούσε τον στόλο της αεροπορικής εταιρίας Meridiana. Στις 11 Μαΐου 2018 πραγματοποιήθηκε η παράδοση του πρώτου Boeing 737 MAX 8 της Air Italy.Στις 11 Φεβρουαρίου 2020 μετά απόφαση των μητρικών της εταιριών, η Air Italy διέκοψε την λειτουργία της. Το πτητικό έργο ολοκληρώθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2020 οπότε και πραγματοποιήθηκε άρση της άδειας αερομεταφορέα. Tο λογότυπο της αεροπορικής εταιρίας Air Italy ήταν σχεδιασμένο με καφέ και πράσινο χρώμα. Τα χρώματα είναι χαλαρά με βάση το καφέ από το λογότυπο της αεροπορικής εταιρίας Qatar Airways. Η αεροπορική εταιρία Air Italy πραγματοποιούσε πτήσεις σε 31 προορισμούς στην Ευρώπη, στην Αφρική και στην Βόρεια Αμερική. Η αεροπορική εταιρεία εκτελούσε τις περισσότερες πτήσεις της από το Διεθνές Αεροδρόμιο Μαλπένσα. Η Air Italy είχε πτήσεις κοινού κωδικού με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες: Air Malta Air Moldova Blue Air Blue Panorama Airlines British Airways Iberia Qatar Airways S7 Airlines Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Air Italy στο Wikimedia Commons Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2020-12-03 στο Wayback Machine.
Κριστιάν ντε λα Φουέντε

Ο Κριστιάν ντε λα Φουέντε (Cristián de la Fuente, γεννημένος ως Κριστιάν Αντρές ντε λα Φουέντε Σαμπάροτς Cristián Andrés de la Fuente Sabarots, 10 Μαρτίου 1974 -) είναι Χιλιανός ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιαστής και παραγωγός.

 Ταινίες Infidelidad - 1996, ως Μιγκέλ Driven - 2001, ως Μέμο Μορένο Minimal Knowledge - 2002, ως Ματ Γκάλαχερ Vampires - 2002, ως Πάδρε Ροδρίγο El nominado - 2003, ως Ροδρίγο Basic - 2003, ως Κάστρο Isla Bella - 2003, ως Μανόλο Sueño - 2004, ως Ιατ. Λόπεζ Once upon a wedding - 2005, ως Μανόλο Dawson, Isla 10 - 2009, ως Υπολοχαγός Λαμπάρκα Toy Story 3 - 2010, ως Μπάτερκαπ (μεταγλ. στην ισπανική version) ¿Alguien ha visto a Lupita? - 2011, ως Μάξι Siete años de matrimonio - 2013, ως Μπερνάρδο Enamorándome de Abril - 2015, ως Λέο Lusers - 2015, ως Πέδρο Condorito: la película - 2017, ως Πέπε Κορτισόνα (μεταγλ. στην ισπανική version)Τηλενουβέλες Champaña - 1994, ως Ταδέο ΜακΜίλαν El amor está de moda - 1995, ως Λούκας Κορρέα Marrón Glacé, el regreso - 1996, ως Μπλας Eclipse de luna - 1997, ως Ρομάν Σέλις Soñar no cuesta nada - 2005/06, ως Φελίπε Ρέγες Ρετάνα Fuego en la Sangre - 2008, ως Ντεμιάν Φερρέρ (γκεστ εμφάνιση) Corazón salvaje - 2009/10, ως Ρενάτο Βιδάλ ι Μόντες ντε Όκα Maldita - 2012, ως Ιγνάσιο Ετσαουρέν Amor bravío - 2012, ως Ντανιέλ Ντίας Ακόστα/Αντρές Ντουάρτε Quiero amarte - 2013/14, ως Μαξιμιλιάνο Μοντεσίνος Ουγάρτε Sueño de amor - 2016, ως Ρικάρδο Αλεγρία Σαντοβάλ En tierras salvajes - 2017, ως Ντανιέλ Οτέρο ΡιβέγιεςΤηλεόραση Soltero a la medida - 1994, ως Ραμόν Πέρες Κάντια Reyes x Rey - 1998, ως Άλεξ "Ρέι" Ρέγες Pensacola - 1999, ως Σαρχέντο Ραμίρες Family Law - 1999, ως Αντρές Ντίας Reina de Espadas - 2000, ως Αντόνιο One on One - 2001, ως Άντριου Hidden Hills - 2002, ως Μανόλο Κόρδοβα CSI: Miami - 2002, ως Σαμ Μπελμόντες The Wayne Brady Show - 2003, ως Καλεσμένος De pe a pa - 2003, ως Καλεσμένος Hope and Faith - 2003, ως Πάολο Eve Doctor - 2003, ως Λόρενς Αντέρσον Threat Matrix - 2003, ως Ειδικός Πράκτορας Γουίλμαρ Σάντσεζ Despierta América - 2004, ως Καλεσμένος The Class - 2006, ως Άαρον Psych - 2006, ως Σαπάτο Ντούλσε Mary Sunshine - 2007, ως Ραφαέλ Ραμίρες In Plain Sight - 2007, ως Ραφαέλ Side Order of Life - 2007, ως Εδπυάρδο Ενκαρνασιόν Como ama una mujer - 2007, ως Αντρές Μαλντονάδο Ugly Betty - 2007, ως Ροδρίγο Βελόσο Dancing with the Stars - 2008, ως Διαγωνιζόμενος/3η θέση The Rosie O`Donnell Show - 2008, ως Καλεσμένος The Oprah Winfrey Show - 2008, ως Καλεσμένος Access Hollywood - 2008, ως Δάσκαλος συμμετεχόντων ¡Viva Hollywood! - 2008, ως Δάσκαλος συμμετεχόντων Nuestra Belleza Latina - 2009, ως Καλεσμένος Brothers and Sisters - 2009 Private Practice - 2010/11, ως Ιατ. Έρικ Ροδρίγκες Love Bites - 2011, ως Μαρσέλο The Nine Lives of Chloe King - 2011, ως Φράνκ Καμπρέρα Prófugos - 2011, ως Ιγνάσιο Κόρδοβα Devious Maids - 2015, ως Ερνέστο Φάλτα Reto 4 elementos - 2018, ως Παρουσιαστής La noche es nuestra - 2019, ως Καλεσμένος Βραβεία TVyNovelasΒραβεία Telenovela de Oro Κριστιάν ντε λα Φουέντε στην IMDb
Stormtroopers of Death

Οι Stormtroopers of Death (επίσης γνωστοί ως S.O.D.) είναι αμερικάνικο crossover thrash συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη, το 1985 ως πρότζεκτ του κιθαρίστα Σκοτ Ίαν, του ντράμερ Τσάρλι Μπενάντε, του μπασίστα Ντάνι Λίλκερ και του τραγουδιστή Μπίλι Μιλάνο. Το συγκεκριμένο σχήμα θεωρείται ένα από τα πρώτα heavy metal συγκροτήματα που παρουσίασε μία μίξη του hardcore punk με το thrash metal.

 Μετά την ηχογράφηση του "Spreading the Disease" των Anthrax, ο κιθαρίστας Σκοτ Ίαν δημιούργησε τον χαρακτήρα "Sargent D.", πάνω στον οποίο βάσισε την εικόνα του νέου πρότζεκτ του. Το συγκρότημα ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή του ντράμερ των Anthrax, Τσάρλι Μπενάντε, του μπασίστα των Nuclear Assault, Ντάνι Λίλκερ και του τραγουδιστή των M.O.D., Μπίλι Μιλάνο. Ο πρώτος του δίσκος με τίτλο "Speak English or Die" γνώρισε αναπάντεχη επιτυχία στους κύκλους του heavy metal κοινού, έχοντας πλέον πουλήσει πάνω από 900.000 αντίτυπα, παγκοσμίως. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε μέσα σε διάστημα τριών ημερών και οι S.O.D. περιόδευσαν για την προώθηση του ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Motörhead. Μετά το τέλος της περιοδείας, τα μέλη του σχήματος συνέχισαν με τα συγκροτήματα τους μέχρι τις 21 Μαρτίου 1992, όταν επανενώθηκαν για μία ζωντανή εμφάνιση στο "The Ritz" της Νέας Υόρκης, η οποία κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "Live at Budokan". Στις 25 Ιουλίου 1997, το συγκρότημα ένωσε και πάλι τις δυνάμεις του για ζωντανές εμφανίσεις στο "Milwaukee Metal Fest" και το "With Full Force festival" της Γερμανίας, ενώ το 1999 κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Bigger than the Devil". Το εξώφυλλο του δίσκου παρουσίαζε τη μασκότ του συγκροτήματος, "Sargent D.", στη θέση του "Eddie" των Iron Maiden σε μία εικόνα παρόμοια με το εξώφυλλο του "The Number of the Beast". Οι S.O.D. περιόδευσαν μαζί με τους Σουηδούς Meshuggah στην Ευρώπη και τις Yellow Machine Gun στην Ιαπωνία, με τις οποίες κυκλοφόρησαν και το split-σινγκλ "Seasoning the Obese". Το 2001 κυκλοφόρησε το DVD "Speak English or Die" το οποίο περιελάμβανε το αρχικό βίντεο του "Live at Budokan", κομμάτια από την εμφάνιση τους στη Γερμανία και βίντεο από το στούντιο στην Ιαπωνία. Ακολούθησε το DVD "Kill Yourself: The Movie" την επόμενη χρονιά, αλλά το 2003 διαλύθηκαν και πάλι λόγω διαφωνίας του Μιλάνο με τον Ίαν και τον Μπενάντε. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα επανήλθε με το τρίτο του στούντιο άλμπουμ στις 21 Αυγούστου 2007 με τίτλο "Rise of the Infidels", το οποίο, σύμφωνα με δηλώσεις του Μπίλι Μιλάνο, θα ήταν και το τελευταίο του συγκροτήματος. Τα μέλη των S.O.D. έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα επανενωθούν ξανά. Stormtroopers of Death | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic S.O.D. (STORMTROOPERS OF DEATH) BIOGRAPHY - Lyrics Stormtroopers Of Death Discography at Discogs The Zombie You Know – An Interview with Scott Ian of Anthrax
Σουλεϊμάν Όμο

Ο Σουλεϊμάν Ακίμ Ομολάντε (αγγλ.: Souleiman Akim Omolade) ή Σουλεϊμάν Όμο (γεν. 1985), όπως έχει «πολιτογραφηθεί» στην Ελλάδα, είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από τη Νιγηρία. Ανήκει στην Προοδευτική και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.

 Ο Σουλεϊμάν Όμο γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1985. Πρωτόπαιξε στην Ευρώπη το 2003-04 με την ΦΚ Μόγκρεν Μπούντβα (ФК Могрен Будва), όμαδα απο το Μαυροβούνιο. Την επόμενη σεζόν μεταγράφηκε στην πρωταθλήτρια Βόρειας Μακεδονίας, Πόμπεντα Πρίλεπ (ФК Победа Прилеп), με την οποία αγωνίστηκε στον α΄ προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2004-05 και τη βοήθησε να τερματίσει στην 3η θέση στο πρωτάθλημα εξασφαλίζοντας μια θέση στο επόμενο Κύπελλο Ιντερτότο. Το καλοκαίρι του 2005 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Α.Ο. Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίστηκε για δύο χρονιές στην Α΄ Εθνική. Έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 27 Αυγούστου 2005 στο ματς Καλλιθέα-Αιγάλεω: 1-1. Έμεινε στην ομάδα ως και τη σεζόν 2007-08 (συνολικά τρεις σεζόν), όποτε και η ομάδα από το Αιγάλεω αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική. Με τη φανέλα της ομάδας των δυτικών προαστίων σημείωσε συνολικά 72 συμμετοχές και 4 γκολ, εκ των οποίων 47 συμμετοχές και 1 γκολ στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής. Ακολούθως αγωνίστηκε με τον Ηλυσιακό στη Β΄ Εθνική την περίοδο 2008-09 και το καλοκαίρι του 2009 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών με τον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός για τρεισήμισι χρονιές μέχρι και τον Ιανουάριο του 2013 που αποδεσμέυτηκε, καθώς την περίοδο 2012-13 δεν ήταν στα αγωνιστικά πλάνα του νέου προπονητή Δημήτρη Ελευθερόπουλου. Το καλοκαίρι του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο διαρκείας ενός έτους με την ομάδα του Α.Ο. Τυρνάβου 2005 (Football League), όπου αγωνίστηκε ως βασικός. Επόμενος σταθμός του πολύπειρου μέσου η Α.Ε. Ερμιονίδας (Football League), όπου μεταγράφηκε το καλοκαίρι του 2014 και αγωνίστηκε για μια χρονιά με 32 συμμετοχές, σημειώνοντας 4 γκολ. Το καλοκαίρι του 2015 πήρε μεταγραφή στον Α.Ο.Κ. Κέρκυρα (Football League), με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2016, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Εν συνεχεία πήρε μεταγραφή στον Αχαρναϊκό, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη σεζόν 2015-16. Το καλοκαίρι του 2016 μεταγράφηκε στον Π.Α.Σ Λαμία, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές σημειώνοντας συνολικά 59 συμμετοχές και 8 γκολ, ενώ πανηγύρισε την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ και αγωνίστηκε στην παρθενική χρονιά του συλλόγου στην κατηγορία. Τη χρονιά 2018-19 αγωνίστηκε με τον Λεβαδειακό στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ και τον Φεβρουάριο του 2020 πήρε μεταγραφή στον Πανσερραϊκό. Με την ομάδα των Σερρών ολοκλήρωσε τη σεζόν 2019-20 πανηγυρίζοντας την άνοδο στη Φούτμπολ Λιγκ, ενώ το καλοκαίρι του 2020 ανανέωσε τη συνεργασία του με τον σύλλογο για ένα ακόμα χρόνο. Τον Σεπτέμβριο του 2021 μεταγράφηκε στην Προοδευτική. http://www.pgss.gr/default.asp?pid=55&la=1&artid=17295&catid=5 Στατιστικά σεζόν 2009-10 Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2011-05-14 στο Wayback Machine.. Στατιστικά σεζόν 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-05-02 στο Wayback Machine..
Μπεϊχάν Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Γ΄)

Η Μπεϊχάν Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:السلطانة بيهان) (Τούρκικα: Beyhan Sultan, 13 Ιανουαρίου 1766 - 7 Νοεμβρίου 1824) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Σελίμ Γ΄.

 Η Μπεϊχάν Σουλτάνα γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1766 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ και της Αϊσέ Αντιλσάχ Καντινεφέντι. Η Μπεϊχάν είχε μια αδελφή, την Χατιτζέ Σουλτάνα. Στην ηλικία των δεκαοκτώ η Μπεϊχάν Σουλτάνα παντρεύτηκε τον Νταμάτ Τζελίκ Μουσταφά Πασά στις 22 Απριλίου 1784. Το 1798 η Μπεϊχάν έμεινε χήρα από τον θάνατο του Μουσταφά, ωστόσο δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ ξανά. Έλαβε πολλές μουκάτες από τον αδελφό της, Σελίμ Γ΄ και τον θείος της, Αμπντούλ Χαμίτ Α΄. Ήταν μια πλούσια πριγκίπισσα, είχε στην κατοχή της, δύο παλάτια στο Βόσπορο, και μια βρύση που χτίστηκε με το όνομα της, σε μια γειτονιά της Κωνσταντινούπολης. Η Μπεϊχάν το 1802, έλαβε μαλικιανές από τις περιοχές της Ανδρούσα, Καλαμάτα, Φανάρι, Καρύταινα και Λεοντάρι. Εικάζεται επίσης ότι λάμβανε μαλικιανές από τα νησιά της Άνδρου και της Σύρου το 1789. Η Μπεϊχάν πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1824 στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Καψαλιανά Ρεθύμνου

Τα Καψαλιανά είναι οικισμός της Κοινότητας Αμνάτου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν ένα κάτοικο. Απέχουν 18 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένα σε μικρή απόσταση νότια από την Αμνάτο, σε υψόμετρο 260 μ. Έχουν ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός και πλέον έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχείο.

 Η περιοχή ήταν μετόχι της Μονής Αρκαδίου. Το 1600 κτίστηκε ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου και το 1763, σύμφωνα με επιγραφή στο υπέρθυρο, άρχισε να λειτουργεί στο χώρο ελαιοτριβείο. Σταδιακά κατασκευάστηκαν συνολικά 15 σπίτια στο μετόχι, το οποίο ήταν γνωστό ως Καημένος Δρυς. Το ελαιοτριβείο συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1958. Επίσης στο μετόχι γινόταν παραγωγή κρασιού, καλλιέργεια δημητριακών, ενώ σε αυτό ζούσαν και βοσκοί αιγοπροβάτων.Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αμνάτου και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 23 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 48 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Πίκρι. Το 1927, τα Καψαλιανά προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Αμνάτου, όπου και παρέμειναν μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρκαδίου.Το χωριό σταδιακά εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του και τη δεκαετία του 1980 τα κτίρια αγοράστηκαν από τον αρχιτέκτονα Μύρωνα Τοπογιάννη, ο οποίος τα αναπαλαίωσε και μετέτρεψε τον οικισμό σε παραδοσιακό ξενοδοχείο, στο οποίο λειτουργεί εστιατόριο μεσογειακής κουζίνας και μπαρ ελαιολάδου. Το ελαιοτρίβειο του χωριού έχει μετατραπεί σε μουσείο ελιάς. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναό της Παναγία της Γαλατού. Σύμφωνα με την παράδοση εκεί πήγαιναν γυναίκες οι οποίες δεν είχαν γαλακτοφορία ώστε να θρέψουν τα μωρά τους και άλειφαν με το υγρό που έσταζε από τους βράχους τους μαστούς τους. Στη συνέχεια, φεύγοντας, άφηναν ένα κομμάτι από το ρούχο των μωρών. Ο ναός κατασκευάστηκε αργότερα.
ΟΦΚ Βελιγραδίου

Η ΟΦΚ Βελιγραδίου (σερβικά: Омладински фудбалски клуб Београд - ОФК Београд), γνωστή και ως ΟΦΚ Μπέογκραντ, είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του αθλητικού συλλόγου ΟΣΔ Βελιγραδίου (ОСД Београд) της Σερβίας με έδρα το Βελιγράδι και συγκεκριμένα τη συνοικία Καράμπουρμα.

 Ιδρύθηκε το 1911 και είναι από τους πιο παλιούς συλλόγους στη Σερβία. Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα όλα προπολεμικά και 4 κύπελλα Γιουγκοσλαβίας τις δεκαετίες '50 και '60. Χρώματα έχει το μπλε και άσπρο. Στην αθλητική της πορεία έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε σαν Μπεογκράτσκι Σπόρτ Κλουμπ (БСК - Београдски Спорт Клуб). Το 1945 άλλαξε σε Μετάλατς (Металац) μέχρι το 1950 που ξαναπήρε το παλιό της όνομα. Το 1957 άλλαξε πάλι σε ΟΣΔ Βελιγραδίου (Омладинско спортско друштво Београд) μέχρι το 1959 που πήρε το σημερινό της όνομα. Η ΟΦΚ Μπέογκραντ βρισκόταν κατά κανόνα στη σκιά των δύο μεγάλων συλλόγων του Βελιγραδίου, της Παρτιζάν και του Ερυθρού Αστέρα. Έδινε βάση κυρίως στις ακαδημίες νεαρών αθλητών. Άλλωστε τα αρχικά "ΟΦΚ: Омладински фудбалски клуб" σημαίνουν: "Νεανικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος". Το παρατσούκλι των οπαδών της είναι "Οι ρομαντικοί". Το συνηθισμένο σλόγκαν που δείχνει το προφίλ της ομάδας είναι: "Ποτέ στην κορυφή, μα πάντα εκεί κοντά". Ως τη δεκαετία του '70 βρισκόταν στη μεγάλη κατηγορία και είχε κάποιες ευρωπαϊκές παρουσίες. Σε μία από αυτές, το 1973-74, απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στον α΄ γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ νικώντας με 2-1 στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας αν και έχασε με 0-1 στο Βελιγράδι. Τη δεκαετία του '80 αγωνιζόταν άλλοτε στην Α΄ και άλλοτε στη Β΄ κατηγορία. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Σερβίας-Μαυροβουνίου (από το 2007 του πρωταθλήματος Σερβίας) και το 2003 ξανάβγηκε στην Ευρώπη. Το 2008 αν και τερμάτισε στην ένατη θέση, αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο με αντίπαλο τον Πανιώνιο, στη θέση της Μπόρατς Τσάσακ. Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (5): 1931, 1933, 1935, 1936, 1939. Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (4): 1953, 1955, 1962, 1966. Φιναλίστ Κυπέλλου Σερβίας-Μαυροβουνίου: 2006 "Οι ρομαντικοί του Βελιγραδίου", ΕΤ-Sports 30/6/2008, σελ. 54. Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA
Αντρέ Μασόν

Ο Αντρέ Μασόν (André-Aimé-René Masson, 4 Ιανουαρίου 1896 - 28 Οκτωβρίου 1987) ήταν Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής, με συμβολή στην εξέλιξη του υπερρεαλισμού και του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού.

 Σε ηλικία έντεκα ετών, ξεκίνησε σπουδές ζωγραφικής στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, έχοντας ως δάσκαλο τον Constant Montald. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και αργότερα πολέμησε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά. Τα πρώιμα έργα του χρονολογούνται στις αρχές της δεκαετίας του 1920 και χαρακτηρίζονται από την επίδραση του Αντρέ Ντερέν αλλά και τις αναζητήσεις του Μασόν πάνω στον αναλυτικό κυβισμό. Το 1923 διοργανώθηκε από τον Ντανιέλ-Ανρί Κανβάιλερ η πρώτη ατομική έκθεσή του στο Παρίσι, η οποία προκάλεσε το ενδιαφέρον του Αντρέ Μπρετόν και οδήγησε στη συμμετοχή του Μασόν στην ομάδα των υπερρεαλιστών. Υπό την επίδραση των ιδεών του υπερρεαλιστικού κινήματος, ο Μασόν ασχολήθηκε ενεργά με την αυτόματη ζωγραφική (κατά αναλογία με την αυτόματη γραφή) και έργα του παρουσιάστηκαν στο πρώτο τεύχος του περιοδικού La Révolution Surréaliste (1924). Μαζί με τον Χουάν Μιρό υπήρξε ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του υπερρεαλισμού, μέχρι το 1929, όταν εκδιώχθηκε από το κίνημα. Στη δεκαετία του 1930, το ύφος του διαφοροποιήθηκε και φιλοτέχνησε θέματα δανεισμένα από την ελληνική μυθολογία και τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Εργάστηκε επίσης για το θέατρο, σχεδιάζοντας τα σκηνικά και τα κοστούμια για το μπαλέτο Les Présages του χορογράφου Léonide Massine (1896-1979), ενώ φιλοτέχνησε τα εξώφυλλα της επιθεώρησης Acéphale του Ζωρζ Μπατάιγ. Την περίοδο αυτή έζησε για ένα μεγάλο διάστημα στη νότια Γαλλία και την Ισπανία, επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1937. Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου κατέφυγε στη Ηνωμένες Πολιτείες, όπου άσκησε επίδραση στον αμερικανικό αφηρημένο εξπρεσιονισμό. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1946. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, τα έργα του μαρτυρούν το έντονο ενδιαφέρον του για τον ιμπρεσιονισμό. Το 1965 ανέλαβε μία από τις σημαντικότερες παραγγελίες του, κατόπιν πρόσκλησης του Αντρέ Μαλρώ να φιλοτεχνήσει την οροφή του Θεάτρου Οντεόν (Théâtre de l’Odéon) του Παρισιού. Otto Hahn, Masson, New York: Harry N. Abrams, 1965 Dawn Ades, André Masson, Vch Pub, 1996 M. Leiris, G. Limbour: André Masson and his Universe, Geneva: Trois Collines, 1947 Masson at the Tate Gallery. Αρχειοθετήθηκε 2008-06-23 στο Wayback Machine. Short biography. Müller-Yao, Marguerite: Informelle Malerei und chinesische Kalligrafie, Dortmund 2002 ISBN 3-611-01062-6
Ανταρτικό Φλώρινας

Το Ανταρτικό (παλαιότερη ονομασία Ζέλοβο) είναι ορεινό χωριό του νομού Φλώρινας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.044 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βαρνούντα και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Φλώρινας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται στους 84 κατοίκους.

 Η αρχική ονομασία του οικισμού ήταν Ζέλοβο, μετονομάστηκε όμως το 1927 σε Ανταρτικό. Η ονομασία δόθηκε προς τιμήν των πολυάριθμων κατοίκων του χωριού που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα. Το χωριό ιδρύθηκε γύρω στα 1800 από οικογένειες Ηπειρωτών, καθώς και Σλάβων από την περιοχή της Δίβρης (Βόρεια Μακεδονία). Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα το Ανταρτικό αποτέλεσε προπύργιο των ελληνικών δυνάμεων ένεκα της επικράτησης της πατριαρχικής παράταξης, η οποία παρά τις απώλειες που είχε υποστεί στις αρχές του 20ού αιώνα με την προσχώρηση αρκετών κατοίκων στη βουλγαρική Εξαρχία, εξακολουθούσε να έχει τον έλεγχο. Η επικράτηση της πατριαρχικής παράταξης, έκανε το Ανταρτικό στόχο των κομιτατζήδικων ένοπλων σωμάτων που ήταν εγκατεστημένα στο γειτονικό Τρίγωνο. Για την προστασία του χωριού, έδρασε κατά τα τέλη του 1904 στην ευρύτερη περιοχή το αντάρτικο σώμα των Καούδη - Κύρου. Στις 29 Νοεμβρίου του 1904, στο χωριό ξέσπασε μάχη μεταξύ μακεδονομάχων και κομιτατζήδων, η οποία διακόπηκε με την επέμβαση του οθωμανικού στρατού. Τον Νοέμβριο του 1906, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με οθωμανικές δυνάμεις σε τοποθεσία κοντά στο Ανταρτικό, ο οπλαρχηγός Δημήτριος Νταλίπης. Την ίδια εποχή, ο οικισμός διέθετε σχολείο αρρένων με τέσσερις τάξεις και 95 μαθητές καθώς και παρθεναγωγείο με 60 μαθήτριες. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, περίπου 100 κάτοικοι του χωριού εξοπλίστηκαν από την δοσιλογική οργάνωση του Βουλγαρικού Κομιτάτου Από την περίοδο του Εμφυλίου και έπειτα, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού εγκατέλειψε το Ανταρτικό Διοικητικά, ο οικισμός ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Φλώρινας. Αργότερα, υπήχθη στα όρια του καποδιστριακού δήμου Πρεσπών ενώ από το 2011 υπάγεται στον διευρυμένο ομώνυμο δήμο που προέκυψε από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Από το Ανταρτικό κατάγονταν αρκετοί μακεδονομάχοι (όπως ο Παύλος Κύρου, ο γιος του Λάζαρος, ο Ναούμ Ανδρέου, ο Τραϊανός ("Τράικος") Λιαντζάκης , ο Ηλίας Μήρτσιος, ο δάσκαλος Χρήστος Τραϊανός, ο Βασίλειος Μπάλκος κ.ά), καθώς και ο καρδιοχειρουργός και αθλητικός παράγοντας του Άρη, Παναγιώτης Σπύρου. Το Ανταρτικό ανήκει στον δήμο Πρεσπών. Ο οικισμός του Ανταρτικού έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και είναι ανακηρυγμένος ως παραδοσιακός οικισμός ενώ οι κάτοικοί του ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία. Αξιοθέατα αποτελούν οι ιεροί ναοί του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Αθανασίου. Σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από το Ανταρτικό βρίσκεται η πηγή Πελιόρ. Δημήτριος Ι. Δούκας, Διδάκτωρ Ηλεκτρολόγος μηχανικός, ευεργέτης Φλώρινα - Ανταρτικό Αρχειοθετήθηκε 2009-02-03 στο Wayback Machine. GTP - Greek Travel Pages
Φιλονίδης ο Λαοδίκειος

Ο Φιλονίδης ο Λαοδίκειος ή Φιλονίδης ο Επικούρειος ή Φιλωνίδης (200 - 130 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος της σχολής των Επικούρειων και μαθηματικός με καταγωγή από την Λαοδίκεια της Συρίας -σημερινή Λαττάκεια-, και ήταν μέλος της βασιλικής αυλής της δυναστείας των Σελευκιδών υπό τον Αντίοχο Δ´ Επιφανή και τον Δημήτριο Α´ Σωτήρ.

 Είναι γνωστός κυρίως μέσω του έργου Βίος Φιλονίδου (Vita Philonidi) ο οποίος ανακαλύφθηκε ανάμεσα στους παπύρους του Ερκολάνο στη βίλα των παπύρων στο Ερκολάνο -αρχαία Ηράκλεια κοντά στη Νάπολη-. Ο Φιλονίδης κατάγονταν από οικογένεια η οποία διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με τον οίκο των Σελευκιδών. και καθηγητές του υπήρξαν οι μαθηματικοί Διονυσόδωρος και Εύδημος. Ο Φιλονίδης προσπάθησε να προσηλυτίσει τον Αντίοχο στον Επικουρισμό, και κατόπιν υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας του Δημήτριου Α´, του ανιψιού του Αντίοχου. Απολάμβανε υψηλής εκτίμησης στην αυλή, και το όνομα του είναι επίσης γνωστό και από διάφορες επιγραφές οι οποίες έχουν ανακαλυφθεί.Ήταν διάσημος ως μαθηματικός και αναφορά σε αυτόν γίνεται και από τον Απολλώνιο τον Περγαίο στο εισαγωγικό σημείωμα του δεύτερου βιβλίου του έργου των Κωνικών.Συνέλεγε επίσης με ιδιαίτερη θέρμη τα έργα του Επίκουρου και των συνεργατών του, και αναφέρεται πως εξέδωσε πάνω από 100 πραγματείες οι οποίες πιθανώς ήταν συλλογές των κειμένων που συνέλεγε.
1η Στρατιά (Τουρκία)

Η 1η Στρατιά (τουρκικά: 1. Ordu) είναι μία από τις τέσσερις στρατιές του τουρκικού στρατού. Η έδρα της βρίσκεται στους στρατώνες Σελιμιγιέ της Κωνσταντινούπολης. Προστατεύει τα ευαίσθητα σύνορα της Τουρκίας με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, συμπεριλαμβανομένων των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων. Η 1η Στρατιά σταθμεύει στην Ανατολική Θράκη.

 Η «Πρώτη Στρατιά» (Birinci Ordu) αναδιοργανώθηκε στις 30 Αυγούστου του 1922, με διοικητή τον Νουρεντίν Πασά. Η οργάνωση του σχηματισμού άλλαξε και πάλι τον Ιούνιο του 1941, ενώ τη «διοίκηση της 1ης Στρατιάς» (1′inci Ordu Komutanı) ανέλαβε ο Φαχρετίν Αλτάι. Άλλη μία αλλαγή στο σχηματισμό της στρατιάς έγινε το 1974. Έμβλημα της Στρατιάς αποτελεί ο χάρτης του τμήματος της βορειοδυτικής Τουρκίας, σε συνδιασμό με το κτίριο των Στρατώνων Σελίμιγιε, μαζί με δύο τουρκικές σημαίες. Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 1ης Στρατιάς είναι η εξής: 1η Στρατιά, με έδρα την Κωνσταντινούπολη 2ο Σώμα Στρατού, με έδρα την Καλλίπολη, Τσανάκκαλε 3ο Σώμα Στρατού, με έδρα το Σισλί, Κωνσταντινούπολη 5ο Σώμα Στρατού, με έδρα την Τυρολόη, Ραιδεστός 15η Μεραρχία Πεζικού, με έδρα το Κιοσέκιοϊ, Ιζμίτ 4ο Σύνταγμα Αεροπορίας Στρατού, με έδρα την Αεροπορική Βάση Σαμάντιρα, Κωνσταντινούπολη 4η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Keşan) 8η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Tekirdağ) 18η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Çanakkale) 95η θωρακισμένη ταξιαρχία (Malkara) 102ο σύνταγμα πυροβολικού (Uzunköprü) Μηχανικό Σώμα (Gelibolu) 52η Τακτική τεθωρακισμένη μεραρχία (Hadımköy, Κωνσταντινούπολη) 2η Τεθωρακισμένη ταξιαρχία (Kartal) 66η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Κωνσταντινούπολη) 23ο Τακτικό μηχανοκίνητο πεζικού (Hasdal, Κωνσταντινούπολη) 6ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού (Hasdal, Κωνσταντινούπολη) 23ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού (Samandıra, Κωνσταντινούπολη) 47ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού (Metris, Κωνσταντινούπολη) 1η θωρακισμένη ταξιαρχία (Babaeski) 3η θωρακισμένη ταξιαρχία (Çerkezköy) 54η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Edirne) 55η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Süloğlu) 65η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Lüleburgaz) Σώμα θωρακισμένου ιππικού (Ulaş) 105ο σύνταγμα πυροβολικού (Çorlu) Μηχανικό Σώμα (Pınarhisar) 15η Μεραρχία πεζικού (Köseköy, İzmit) 4ο Αεροπορικό Σύνταγμα Στρατού (Κωνσταντινούπολη Sammanıra Air Base)
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος

O Ρανούτσιο, ιταλ. Ranuccio (11 Αυγούστου 1530 - 20 Οκτωβρίου 1565) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος στο ναό της Σάντα Λουτσία ιν Σέλτσι στη Ρώμη (1545-65).

 Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου-Λουδοβίκου δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Τζερολάμα Ορσίνι, κόρης τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο. Γεννήθηκε στο Βαλεντιάνο. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος τού πάπα Παύλου Γ΄. Όταν ήταν 12 ετών έγινε ιερέας στο Σαν Τζοβάννι ντέι Φορλάνι, σημαντικής ιδιοκτησίας των Ιπποτών της Μάλτας στη Βενετία. Μόλις ο πάππος του έγινε πάπας τον έκανε καρδινάλιο, αν και ήταν 15 ετών, έτσι τον αποκαλούσαν cardinalino (μικρό καρδινάλιο). Έγινε διοικητής της αρχιεπισκοπής της Νάπολης και τού δόθηκαν αρκετές επισκοπές· Ανέλαβε τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (1546-50, 54-65). Ήταν προστάτης τού Φεντερίκο Κομμανντίνο ενός σημαντικού μεταφραστή αρχαιοελληνικών μαθηματικών έργων. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος επίσης καρδινάλιος, μεγάλος συλλέκτης αρχαίων γλυπτών και έργων Τέχνης και ο Οκτάβιος δούκας της Πάρμας. Ο Ρανούτσο απεβίωσε το 1565 σε ηλικία 35 ετών και τάφηκε στη βασιλική τού Αγ. Ιωάννη τού Λατερανού στη Ρώμη.
W

Ως συντομογραφία το W μπορεί να σημαίνει το βολφράμιο. Το γράμμα W είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Υ. Στο φωνητικό αλφάβητο NATO το W λέγεται Whiskey.

 Το γράμμα W συμβολίζει: Το χημικό στοιχείο Βολφράμιο Τo Έργο στην φυσική Το Βατ, μονάδα μέτρησης της ισχύος Συντομογραφία του αμινοξέως Τρυπτοφάνη Τη γεωγραφική κατεύθυνση Δύση (West). Είναι ο φασματικός τύπος των αστέρων Βολφ-Ραγιέ
Η Κυρία Εξαφανίζεται

Η κυρία εξαφανίζεται (Αγγλικά: The Lady Vanishes) γνωστή και ως Η εξαφάνιση της κυρίας ή απλά ως Η εξαφάνισις (τίτλος της πρώτης προβολής της ταινίας) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ που γυρίστηκε το 1938.

 Μια νεαρή Αγγλίδα συνταξιδεύει με μια γκουβερνάντα στο τρένο. Στη διάρκεια του ταξιδιού η δεύτερη εξαφανίζεται και η πρώτη προσπαθεί να τη βρει. Οι υπόλοιποι συνταξιδιώτες αρνούνται πως έχουν δει την γκουβερνάντα και επιστρατεύουν κι έναν ψυχίατρο να την πείσει πως έχει ψευδαισθήσεις. Με τη βοήθεια ενός νεαρού μουσικολόγου προσπαθεί να την εντοπίσει. Όταν το τρένο οδηγείται σε μια παράκαμψη η εξαφανισμένη γυναίκα εμφανίζεται στο ζευγάρι και κατορθώνουν όλοι μαζί να πάνε στο Λονδίνο. Επρόκειτο για μια αντικατάσκοπο στην πραγματικότητα και για κατασκόπους όλους τους άλλους επιβάτες που αρχικά την είχαν πιάσει. Στην Σκότλαντ Γιαρντ αποκαλύπτει το μυστικό της που είναι οι πρώτες στροφές ενός τραγουδιού. Βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα της Έθελ Λίνα Ουάιτ, με τίτλο Ο τροχός γυρίζει. Γυρίστηκε σε ένα μικρός στούντιο του Άιλινγκτον σε ένα πλατώ με ένα βαγόνι. Εκτεταμένη ήταν η χρήση διαφανειών και μακετών. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ. 91-94 Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ. 46 Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ. 42-44 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα The Lady Vanishes στο Wikimedia Commons
Παλατσίνα Τσινέζε

Το Κινεζικό Παλατάκι (ιταλικά: Palazzina Cinese‎), γνωστό και ως Βασιλική Κινεζική Οικία (Real Casina alla Cinese), είναι μια πρώην βασιλική κατοικία του Οίκου των Bουρβόνων-Δύο Σικελιών σχεδιασμένη στο Κινεζικό στυλ. Βρίσκεται στο Παλέρμο, μέσα στο πάρκο Λα Φαβορίτα. Το Εθνογραφικό Μουσείο της Σικελίας, που πήρε το όνομά του από τον Τζιουζέπε Πιτρέ, βρίσκεται σε έναν από τους ξενώνες του Παλατιού.

 Το κτίριο σχεδιάστηκε το 1799 από τον αρχιτέκτονα Τζιουζέπε Βενάντσιο Μαρβούλια κατόπιν παραγγελίας του βασιλιά Φερδινάνδου Γ' της Σικελίας. Ο ηγεμόνας είχε αγοράσει προηγουμένως γη και ένα σπίτι κινεζικά σχεδιασμένο, που ανήκε στον βαρόνο Μπενεντέτο Λομπάρντo και σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον Mαρβούλια. Το αρχιτεκτονικό συγκρότημα και ο κήπος του ολοκληρώθηκαν μεταξύ 1800 και 1806. Το 1860, ως αποτέλεσμα της Ενοποίησης της Ιταλίας, η κατοικία πέρασε στον Οίκο της Σαβοΐας. Στη συνέχεια, έγινε ιδιοκτησία της κοινότητας του Παλέρμο και έχει μετατραπεί σε μουσείο. Τα διαμερίσματα του Ανακτόρου κατανέμονται σε τρεις ορόφους. Στον πρώτο όροφο υπάρχουν η αίθουσα υποδοχής, η τραπεζαρία και το υπνοδωμάτιο του Βασιλιά. Στον δεύτερο όροφο υπάρχει το διαμέρισμα της βασίλισσας Μαρίας-Καρολίνα της Αυστρίας. Στον τρίτο όροφο υπάρχει μια οκταγωνική βεράντα, σκεπασμένη σαν παγόδα. Το κτίριο είναι διακοσμημένο με πίνακες και τοιχογραφίες του Τζιουζέπε Βελάσκες, του Βιντσέντσο Ριόλo και άλλων καλλιτεχνών. Πάρκο ντελα Φαβορίτα Φυσικό Καταφύγιο με προσανατολισμό το Μόντε Πελεγκρίνο Εθνογραφικό Μουσείο Σικελίας Τζιουζέπε Πιτρέ (in ιταλική) Image gallery (in ιταλική) History of the palace - Provincia Regionale di Palermo Αρχειοθετήθηκε 2016-12-31 στο Wayback Machine.
Σοφία της Ουγγαρίας

Η Σοφία της Ουγγαρίας (1050 - 18 Ιουνίου 1095) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, που με τους γάμους της έγινε πρώτα μαργραβίνα της Ιστρίας και Καρνιόλης (π. 1062-1070) και μετά δούκισσα της Σαξονίας (1072-1095).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας (π.1020-1063) και της Ριτσέζας των Πιαστ, κόρης του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας. Την εποχή της γέννησής της ο πατέρας της, κυβερνήτης του πρώην πριγκιπάτου της Νίτρας, έφυγε στην Πολωνία κατά τη διάρκεια δυναστικών αγώνων με τον αδελφό του Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Το 1060 επέστρεψε στην Ουγγαρία και με την υποστήριξη τής Πολωνίας ανέλαβε τον θρόνο στο Έστεργκομ. Η Σοφία είχε αρχικά αρραβωνιαστεί με τον Γουλιέλμο μάργραβο του Μάισσεν. Αυτός είχε σταλεί στην Ουγγαρία με γερμανικό στρατό από τη βασίλισσα Αγνή του Πουατιέ. Ο Γουλιέλμος συνελήφθη από τον Μπέλα Α΄, ο οποίος ωστόσο θαύμασε τη γενναιότητά του. Όμως ο μάργραβος απεβίωσε απροσδόκητα το 1062, προτού να νυμφευτεί τη Σοφία. Στη συνέχεια η Σοφία παντρεύτηκε τον ανιψιό του Ούλρικ Α΄ μάργραβο της Καρνιόλας. Ο σύζυγός της, πιστός υποστηρικτής του Γερμανικού βασιλικού Οίκου των Σαλίων, έκανε χρήση των εξαιρετικών επαφών του με τον Ούγγρο ηγεμόνα και διεύρυνε τα εδάφη του Ίστρια ενάντια στην αντίσταση των πατριαρχών της Ακουιλέια και της Δημοκρατίας της Βενετίας. Μέχρι το 1063 απέκτησε εκτεταμένα κτήματα κατά μήκος της Αδριατικής ακτής μέχρι το Φιούμε (Ριέκα), τα οποία αργότερα ανυψώθηκαν στο δουκάτο της Μερανίας. Οι ιδιοκτησίες του επιβεβαιώθηκαν επίσημα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας (γιο της Αγνής). Μετά το τέλος του Ούλριχ το 1070, η Σοφία παντρεύτηκε τον Μάγκνους των Μπίλλουνγκ (απεβ. 1106), γιο του Όρντουλφ δούκα της Σαξονίας. Ο Μάγκνους υποστήριξε τον επαναστάτη Σάξονα Όθωνα κόμη του Νόρντχαϊμ και συνελήφθη από τις δυνάμεις του Ερρίκου Δ΄. Παρέμενε ακόμη σε αιχμαλωσία, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας το 1072. Τον Αύγουστο του 1073, κατά τη διάρκεια της Σαξονικής Εξέγερσης, απελευθερώθηκε από την κράτηση στο κάστρο Χάρτσμπουργκ. Αργότερα συμμετείχε στη Μεγάλη Σαξονική Εξέγερση, αλλά τελικά συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο Δ΄. Από τον πρώτο της γάμο με την Ούλρικ Α΄ μάργραβο της Καρνιόλας, είχε τα ακόλουθα παιδιά: Ούλρικ Β΄ απεβ. 1112, μάργραβος της Καρνιόλας. Πόπο Β΄ απεβ. 1098, μάργραβος της Καρνιόλας. Ριχάρντις, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ των Βίττελσμπαχ κόμη του Σάυερν (απεβ. π.1110) Αδελαΐδα απεβ. 1122, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο Β΄ του Ντήσεν, επιμελητή (vogt) του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Ρέγκενσμπουργκ και έπειτα τον Ούνταλσαλκ κόμη του Λύρνγκαου (απεβ. 1115), μέλος της οικογένειας Γκρέγκλινγκ-Χίρσμπεργκ. Βίλιμπιργκ της Καρνιόλας-Ορλαμύντε, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ των Βίττελσμπαχ, κόμη του Ντάχαου. Βάλμπουργκα.Από τον δεύτερο γάμο της με τον Μάγκνους, είχε δύο κόρες: Βουλφχίλδη γενν. 1126, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ των Γουέλφων τον Μέλανα της Βαυαρίας (απεβ. 1126). Αϊλίκα (γενν. 1142), παντρεύτηκε τον Όθωνα των Ασκάνια κόμη του Μπάλενστετ (απεβ. 1123), που το 1122 έγινε δούκας της Σαξονίας. (in German) «Sophia von Ungarn». genealogie-mittelalter.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2017.
Μπλουμφοντέιν

Το Μπλουμφοντέιν (Αφρικάανς: Bloemfontein) είναι μια από τις τρεις πρωτεύουσες της Νότιας Αφρικής, εκτός από την Πρετόρια και το Κέιπ Τάουν. Το Μπλουμφοντέιν αποτελεί τη δικαστική πρωτεύουσα της χώρας από το 1910.

 Η πόλη του Μπλουμφοντέιν επίσημα ιδρύθηκε το 1846 και κατά την περίοδο 1854-1902 αποτέλεσε την πρωτεύουσα του ελεύθερου κρατιδίου της Οράγγης. Το 1890, κατασκευάστηκε σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε την πόλη με το Κέιπ Τάουν. Το 1899, έγινε η Συνέλευση του Μπλουμφοντέιν, η οποία απέτυχε να προλάβει το ξέσπασμα του πολέμου των Μπόερς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς, στις 13 Μαρτίου 1900 οι βρετανικές δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη και έχτισαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης για γυναίκες και παιδιά. Οι 45.000 γυναίκες και παιδιά, καθώς και 17.000 μαύροι, που σκοτώθηκαν σε αυτά τα στρατόπεδα μνημονεύονται σε εθνική επέτειο. Το Μπλουμφοντέιν βρίσκεται στην κεντρική Νότια Αφρική, στην επαρχία της Οράγγης, σε υψόμετρο 1400 μέτρων. Η περιοχή είναι γενικά πεδινή με λίγους μικρούς ορεινούς όγκους. Λόγω του υψομέτρου του και της απόστασής του από τη θάλασσα, το Μπλουμφοντέιν παρουσιάζει ηπειρωτικό κλίμα. Bloemfontein The official Mangaung Local Municipality website
Φασματοφιλία

Η φασματοφιλία είναι η σεξουαλική έλξη προς τα φαντάσματα ή η σεξουαλική διέγερση από εικόνες σε καθρέφτες, καθώς και το υποτιθέμενο φαινόμενο των σεξουαλικών συνευρέσεων μεταξύ φαντασμάτων και ανθρώπων.

 Η φασματοφιλία είναι ένα φετίχ το οποίο ταξινομείται στις παραφιλίες, κατά την οποία κάποιος έλκεται από φαντάσματα ή πνεύματα. Οι φασματοφιλικοί φαντασιώνονται φαντάσματα, ενώ συχνά φαντάζονται σενάρια στα οποία περιλαμβάνονται σεξουαλικά γεγονότα μεταξύ των ίδιων και πνευμάτων. Στη δυτική λαογραφία, η Σούκουμπους είναι ένας δαίμονας ή ένα κακόβουλο πνεύμα, η οποία παίρνει μία ανθρώπινη θηλυκή μορφή για να αποπλανήσει τους άνδρες. Η Σούκουμπους αποπλανεί τους άνδρες κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής. Το αντίστοιχο της Σούκουμπους είναι ο Ίνκουμπους. Ο Ίνκουμπους είναι ένας δαίμονας που λέγεται ότι παίρνει μία αρσενική ανθρώπινη μορφή. Ο Ίνκουμπους, όπως και η Σούκουμπους, λέγεται ότι απολπανεί γυναίκες για σεξουαλική επαφή, με σκοπό να γονιμοποιήσει τη γυναίκα με το σπέρμα του. Η πεποίθηση ότι η Σούκουμπους και ο Ίνκουμπους είναι πνεύματα ή φαντάσματα τα οποία έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες και γυναίκες, κατατάσσει το φαινόμενο της φασματοφιλίας. Πολλές κουλτούρες έχουν λαογραφίες που περιλαμβάνουν πνεύματα να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με ανθρώπους, όπως η ελληνική, η αραβική, η ινδική και η κέλτικη. Δεν έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικές αποδείξεις για το φαινόμενο της φασματοφιλίας, αν και έχει γίνει ένα συχνό πολυσυζητημένο θέμα μεταξύ των κυνηγών φαντασμάτων, περιλαμβανομένου των εκπομπών Ghost Adventures και Travel Channel, με τίτλο "Ghostly Lovers". Αρκετές ταινίες έχουν ασχοληθεί με το θέμα, μεταξύ των οποίων είναι: Ghostbusters (1984), The Entity (1981), Star Trek: The Next Generation (Season 7), Ghost (1990), Dusk Maiden of Amnesia (2008) και It Follows (2014).
Λεξικό Μπαμπινιώτη

Το Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, πιο γνωστό ως Λεξικό Μπαμπινιώτη, είναι λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας που εκδίδεται από το Κέντρο Λεξικολογίας που εποπτεύεται από τον Έλληνα γλωσσολόγο Γεώργιο Μπαμπινιώτη.

 Το λεξικό έχει περάσει από διάφορες εκδόσεις, αναφέρονται οι σημαντικότερες: 1998, πρώτη έκδοση 2002, δεύτερη έκδοση, ανατύπωση (με μικρές διορθώσεις και βελτιστοποιήσεις) το 2003, 2004, 2006 Ιούλιος 2008, τρίτη έκδοση, 2.032 σελίδες, μερικές αξιοσημείωτες νέες λέξεις που εισάγονται στην ελληνική γλώσσα περιλαμβάνονται οι: βίγκρα, μπλουτούθ, βιοκαύσιμο και μπλόγκερ.
Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών 2022

Οι εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών του 2022, (αγγλικά: 2022 United States House of Representatives elections) διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 2022. Από αυτές τις εκλογές εξελέγησαν τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς και τα 5 μη ψηφίζοντα μέλη από τα μη ενσωματωμένα εδάφη των ΗΠΑ και την Περιφέρεια της Κολούμπια, που θα συμμετέχουν στο 118ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Την ίδια ημέρα των ενδιάμεσων εκλογών, πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την Γερουσία, και οι εκλογές Κυβερνητών. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν και εκλογές σε πολλά πολιτειακά νομοθετικά σώματα, καθώς επίσης και τοπικές εκλογές. Οι συγκεκριμένες εκλογές, ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν για την Βουλή των Αντιπροσώπων, ύστερα από τον κύκλο αναδιανομής των εδρών (Redistricting) σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Από τον Ιανουάριο του 2019, οι Δημοκρατικοί κατέχουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις εκλογές του 2018, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν 235 έδρες, ενώ στις εκλογές του 2020, κέρδισαν 222 έδρες. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ύστερα από τέσσερα χρόνια.

 Τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, εκλέγονται με άμεσες, δημοκρατικές εκλογές, με καθολική ψηφοφορία στις 50 πολιτείες των ΗΠΑ. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται ανά πολιτεία είναι ανάλογος του πληθυσμού της.Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες των ΗΠΑ ηλικίας άνω των 18 ετών. Τα αποτελέσματα των εκλογών θα εισαχθούν από τις 8 Νοεμβρίου 2022 και έπειτα. Δημοκρατικοί Άιοβα 3η περιφέρεια: Σίντι Αξν — ηττήθηκε από τον Ζακ Νουν. Αριζόνα 2η περιφέρεια: Τομ Ο'Χάλεραν — ηττήθηκε από τον Έλι Κρέιν. Βιρτζίνια 2η περιφέρεια: Ελέιν Λούρια — ηττήθηκε από την Τζένιφερ Κίγκανς. Νέα Υόρκη 17η περιφέρεια: Σον Πάτρικ Μαλόνεϊ — ηττήθηκε από τον Μάικλ Λόουερ. Νιου Τζέρσεϊ 7η περιφέρεια: Τομ Μαλινόφσκι — ηττήθηκε από τον Τομ Κιν. Φλόριντα 2η περιφέρεια: Αλ Λόουσον — ηττήθηκε από τον Νιλ Νταν. Ρεπουμπλικανοί Νέο Μεξικό 2η περιφέρεια: Ιβέτ Χέρελ — ηττήθηκε από τον Γκάμπι Βάσκεζ. Οχάιο 1η περιφέρεια: Στιβ Σάμποτ — ηττήθηκε από τον Γκρεγκ Λάντσμαν. Τέξας 34η περιφέρεια: Μάιρα Φλόρες — ηττήθηκε από τον Βιντσέντε Γκονζάλες. Τα αποτελέσματα των εκλογών θα εισαχθούν από τις 8 Νοεμβρίου 2022 και έπειτα. Άινταχο Άιοβα Αλαμπάμα Αλάσκα Αριζόνα Αρκάνσας Βερμόντ Βιρτζίνια Βόρεια Καρολίνα Βόρεια Ντακότα Γιούτα Δυτική Βιρτζίνια Ιλινόι Ιντιάνα Καλιφόρνια Κάνσας Κεντάκι Κολοράντο Κονέκτικατ Λουιζιάνα Μασαχουσέτη Μέιν Μέριλαντ Μινεσότα Μίσιγκαν Μισισίπι Μιζούρι Μοντάνα Νέα Υόρκη Νεβάδα Νεμπράσκα Νέο Μεξικό Νιου Τζέρσεϊ Νιου Χάμσαϊρ Νότια Καρολίνα Νότια Ντακότα Ντέλαγουερ Οκλαχόμα Όρεγκον Ουαϊόμινγκ Ουάσινγκτον Ουισκόνσιν Οχάιο Πενσυλβάνια Ρόουντ Άιλαντ Τενεσί Τζόρτζια Τέξας Φλόριντα Χαβάη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Ενδιάμεσες εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 2022 Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2022 Εκλογές Κυβερνητών των Ηνωμένων Πολιτειών 2022
Σημαία της Σρι Λάνκα

Η σημαία της Σρι Λάνκα, η οποία ονομάζεται επίσης σημαία του Λιονταριού, αποτελείται από ένα χρυσό λιοντάρι, το οποίο κρατάει ένα σπαθί στο δεξί του πόδι, εμπρός από ένα φόντο με 4 χρυσά φύλλα από το δέντρο «μπο» σε κάθε γωνία. Γύρω από το φόντο βρίσκεται ένα κίτρινο άκρο και στα αριστερά υπάρχουν 2 κάθετες λωρίδες ιδίου μεγέθους σε χρώμα ζαφοράς και πράσινου, με την μη πράσινη λωρίδα να είναι πιο κοντά στο λιοντάρι. Υιοθετήθηκε το 1950 και με τη σημερινή μορφή στις 22 Μαΐου του 1972.

 Η εθνική σημαία της Σρι Λάνκα αντιπροσωπεύει τη χώρα και την κληρονομιά της. Το λιοντάρι συμβολίζει την εθνικότητα των Σινγκαλέζων, ενώ τα φύλλα του "μπο" την επίδραση του βουδισμού και τις 4 αρετές (Ευγένεια, Φιλία, Ευτυχία και Ισότητα). Το ξίφος του λιονταριού συμβολίζει την κυριαρχία του κράτους και τα σγουρά μαλλιά του λιονταριού στο κεφάλι του συμβολίζουν τη σοφία και την κατάνυξη. Η καθαρότητα των λέξεων υποδηλώνεται με το μούσι του λιονταριού. Η ουρά του είναι βουδιστικό σύμβολο. Η λαβή του σπαθιού συμβολίζει τα στοιχεία του νερού, της φωτιάς, του αέρα και της γης η μύτη του λιονταριού δείχνει ευφυΐα και τα δύο μπροστινά του πόδια την αδιάφθορη διαχείριση των χρημάτων. Η κάθετη πορτοκαλί λωρίδα φανερώνει την εθνικότητα των Ταμίλ, η πράσινη το Ισλάμ και το κίτρινο άκρο γύρω από τη σημαία δείχνει το βουδιστικό κλήρο. Το φόντο υπονοεί τις άλλες μικρότερης σημασίας θρησκείες. Σύνταγμα της Σρι Λάνκα απεικόνιση της σημαίας. The Sri Lankan Lion flag -how it came to be
Αιθυλομεθυλαιθέρας

Ο αιθυλομεθυλαιθέρας (EthylMethylEther, EME) ή μεθυξυαιθάνιο ή αιθυλομεθυλοξείδιο είναι οργανική ένωση με μοριακό τύπο C3H8O και ημισυντακτικό τύπο CH3CH2OCH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά EtOMe. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στους αιθέρες. Η χημικά καθαρή ένωση, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (θερμοκρασία 25 °C, πίεση 1 atm), είναι άχρωμο αέριο. Έχει τα ακόλουθα δύο (2) ισομερή θέσης: 1-προπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2OH. 2-προπανόλη ή ισοπροπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH(OH)CH3.

 Μπορεί να παραχθεί με αιθυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH3ONa) με αλαιθάνιο (CH3CH2X) ή μεθυλίωση αιθανολικού άλατος (π.χ. CH3CH2ONa) με αλομεθάνιο (CH3X) : Ως βάση κατά Λιούις, μπορεί να αντιδρά με οξέα κατά Λιούις σχηματίζοντας άλατα, ενώ αντιδρά βίαια με οξειδωτικά μέσα. Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια, κυρίως 1-μεθοξυαιθυλυδροϋπεροξείδιο: Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τρισθενή O+: 1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μείγμα μεθανόλης κσι αιθανόλης: 2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μείγμα μεθανόλης, ιωδομεθανίου, αιθανόλης και ιωδαιθανίου: 3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μείγμα ιωδομεθανίου, ιωδαιθανίου και νερού: Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται 2-προπανόλη και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο): Με παρεμβολή μεθυλενίου, παράγεται μεθυλοπροπυλαιθέρας, διαιθυλαιθέρας και ισοπροπυλομεθυλαιθέρας: Είναι εξαιρετικά εύφλεκτος και η εισπνοή του μπορεί να προκαλέσει ασφυξία ή ζάλη. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Όλγα Γεροβασίλη

Η Όλγα Γεροβασίλη (Άρτα, 16 Ιανουαρίου 1961) είναι Ελληνίδα ιατρός (ακτινοδιαγνώστρια) και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012. Έχει διατελέσει υπουργός Προστασίας του Πολίτη (2018-2019), υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης (2016-2018) και υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και κυβερνητική εκπρόσωπος (2015-2016) στις κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα.

 Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 εξελέγη βουλευτής Άρτας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια περιφερειάρχης Ηπείρου με τον συνδυασμό Ήπειρος Ανατροπής. Ήρθε δεύτερη, πίσω από τον Αλέξανδρο Καχριμάνη, λαμβάνοντας 53.543 ψήφους και ποσοστό 24,58%. Παρέμεινε επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του 2016. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 επανεξελέγη βουλευτής Άρτας. Στις 5 Φεβρουαρίου 2015 ορίστηκε Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και στις 18 Ιουλίου 2015 ορκίστηκε υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, αξίωμα που διατήρησε μέχρι τις 27 Αυγούστου.Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ανανέωσε τη βουλευτική της θητεία και ορκίστηκε ξανά υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος. Στον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου 2016 ανέλαβε υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Στον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου του 2018 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής Άρτας. Στις 16 Ιουλίου 2019 ορίστηκε γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ανανέωσε τη βουλευτική της θητεία. Στις 4 Ιουλίου 2023 εξελέγη Δ' αντιπρόεδρος της Βουλής. Είναι παντρεμένη με τον χημικό μηχανικό Γιώργο Παππά και έχουν τρία παιδιά. Προσωπικό blog Βιογραφικό στο site της Βουλής