Ερασιτεχνική πορνογραφία

Η ερασιτεχνική πορνογραφία είναι κατηγορία πορνογραφίας που περιλαμβάνει μοντέλα, ηθοποιούς ή μη επαγγελματίες που πρωταγωνιστούν χωρίς κάποια αμοιβή ή ηθοποιούς για τους οποίους αυτό το υλικό δεν είναι η μόνη τους αμειβόμενη εργασία. Η ρεαλιστική πορνογραφία είναι ένα είδος πορνογραφίας που επιδιώκει να μιμηθεί το στυλ της ερασιτεχνικής πορνογραφίας. Η ερασιτεχνική πορνογραφία έχει χαρακτηριστεί ένα από τα πιο κερδοφόρα και μακροχρόνια είδη πορνογραφίας.

 Η εισαγωγή των φωτογραφικών μηχανών Polaroid το 1948 επέτρεψε σε ερασιτέχνες να παράγουν μόνοι τους πορνογραφικές φωτογραφίες άμεσα και χωρίς να χρειάζεται να τις στείλουν σε μοντέρ ταινιών, ο οποίος θα μπορούσε να τις ανέφερε ως παραβιάσεις των νόμων περί ακαταλληλότητας. Μία από τις πιο σημαντικές αυξήσεις στην ερασιτεχνική πορνογραφική φωτογραφία ήρθε με την εμφάνιση του Διαδικτύου, των σαρωτών εικόνας, των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών και πιο πρόσφατα των τηλεφώνων με κάμερα. Αυτά έδωσαν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να τραβούν ιδιωτικές φωτογραφίες και στη συνέχεια να μοιράζονται τις εικόνες σχεδόν αμέσως, χωρίς την ανάγκη δαπανηρής διανομής, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια διαρκώς αυξανόμενη ποικιλία και ποσότητα υλικού. Έχει επίσης υποστηριχθεί ότι στην εποχή του Διαδικτύου έχει γίνει πιο κοινωνικά αποδεκτό να δημιουργείς και να βλέπεις ερασιτεχνικό πορνό. Από τη δεκαετία του 1990, πορνογραφικές ταινίες μοιράζονταν και ανταλλάσσονταν μέσω διαδικτυακών υπηρεσιών όπως η America Online (AOL). Ιστότοποι κοινής χρήσης φωτογραφιών όπως το Flickr και ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το Myspace έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για την κοινή χρήση ερασιτεχνικών πορνογραφικών φωτογραφιών – συνήθως γυμνών αλλά και φωτογραφιών σκληρού πορνό. Μια πιο ιδιωτική και εύκολη στον έλεγχο μέθοδο κοινής χρήσης φωτογραφιών είναι μέσω του Yahoo! ή των Ομάδων Google που έχουν πρόσβαση περιορισμένη μέλη μιας ομάδας. Το ευρύ κοινό έχει συνειδητοποιήσει περισσότερο τα τελευταία χρόνια τους πιθανούς κινδύνους για τους εφήβους ή τα παιδιά, τα οποία μπορεί να αγνοούν τις συνέπειες, χρησιμοποιώντας τη φωτογραφική μηχανή τους για να κάνουν βίντεο και εικόνες που στη συνέχεια μοιράζονται στους φίλους τους, όπως στο sexting. Οι εικόνες που αρχικά προορίζονταν να κοινοποιηθούν μεταξύ ζευγαριών μπορούν τώρα να διαδοθούν σε όλο τον κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί ένας μικρός αλλά αυξανόμενος όγκος διαδικτυακού ερασιτεχνικού πορνό που απεικονίζει ανήλικα μοντέλα, που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους νέους. Πριν από την εμφάνιση των βιντεοκάμερων και των κασετών VHS, τα ζευγάρια έπρεπε να κινηματογραφηθούν χρησιμοποιώντας φιλμ Super 8, το οποίο στη συνέχεια έπρεπε να σταλεί για επεξεργασία. Αυτό ήταν και ακριβό και επικίνδυνο καθώς το εργαστήριο επεξεργασίας μπορούσε να αναφέρει την ταινία στην αστυνομία ανάλογα με τους τοπικούς νόμους της. Η ερασιτεχνική πορνογραφία άρχισε να αυξάνεται ραγδαία τη δεκαετία του 1980, με την επανάσταση της βιντεοκάμερας, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να καταγράφουν τη σεξουαλική τους ζωή και να παρακολουθούν τα αποτελέσματα σε VCR. Αυτές οι οικιακές ταινίες μοιράζονταν αρχικά δωρεάν, συχνά κάτω από τον πάγκο στο τοπικό κατάστημα βίντεο. Η Homegrown Video ήταν η πρώτη εταιρεία που κυκλοφόρησε και διένειμε εμπορικά τέτοιου είδους ερασιτεχνικά βίντεο για ενήλικες. Ιδρύθηκε το 1982 και το περιοδικό AVN κατέταξε το Homegrown Video στο Νο.1 ανάμεσα στους 50 τίτλους με τη μεγαλύτερη επιρροή για ενήλικες που δημιουργήθηκαν ποτέ, επειδή οδήγησε στη δημιουργία του είδους της ερασιτεχνικής πορνογραφίας σε βίντεο για ενήλικες. Αρκετοί άνθρωποι που έστειλαν τις κασέτες τους στο Homegrown Video έγιναν επαγγελματίες πορνοστάρ, συμπεριλαμβανομένων των Στέφανι Σουίφτ, Μελίσα Χιλ, Rayveness και Μέγκαν Μαλόουν. Το 1991, ως απάντηση σε μια έρευνα της Boston Globe, οι ιδιοκτήτες καταστημάτων βίντεο ανέφεραν ότι μεταξύ 20 και 60% των ενοικιάσεων και των πωλήσεων βίντεο αφορούσαν οικιακές ταινίες βίντεο ερασιτεχνών για ενήλικες.Μια πολύ δημοσιευμένη περίπτωση ήταν αυτή της Κάθι Γουίλετς και του συζύγου της Τζέφρι το 1991. Ο Τζέφρι ήταν αναπληρωτής σερίφης στην Κομητεία Μπρόουαρντ της Φλόριντα, ο οποίος είχε καταγράψει τα σεξουαλικά κατορθώματα της «νυμφομανής» συζύγου του με έως και οκτώ άνδρες την ημέρα. Χρέωνε έως και 150 δολάρια την ώρα και είχε επίσης μαγνητοσκοπήσει μερικά σημαντικά τοπικά πρόσωπα και έτσι οι δύο συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για πορνεία. Η Έλις Ρούμπιν που ενήργησε ως συνήγορος υπεράσπισης, υποστήριξε ότι η νυμφομανία της Γουίλετς προκλήθηκε από τη χρήση Prozac. Στο τέλος, παραδέχθηκαν την ενοχή τους και καταδικάστηκαν και οι δύο, αν και η Κάθι έχει κάνει καριέρα στη βιομηχανία ταινιών για ενήλικες.Ο όρος «realcore» έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει το ψηφιακό ερασιτεχνικό πορνό, το οποίο προέκυψε λόγω του συνδυασμού φθηνών ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών και του Παγκόσμιου Ιστού στα τέλη της δεκαετίας του '90. Ο όρος αναφέρεται τόσο στο πώς φτιάχνεται το πορνό, με απλές κάμερες και ένα στυλ ντοκιμαντέρ, όσο και στο πώς διανέμεται, κυρίως δωρεάν, σε κοινότητες ιστού ή ομάδες συζήτησης του Usenet. Ο όρος επινοήθηκε από τον Σέρτζιο Μεσίνα, ο οποίος τον χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο Συμπόσιο Ars Electronica το 2000, και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από αρκετούς συγγραφείς και ειδικούς. Ο Μεσίνα έχει γράψει ένα βιβλίο για το θέμα, με τίτλο Realcore, the digital porno Revolution.Το ερασιτεχνικό πορνό έχει επίσης επηρεάσει την άνοδο της ταινιών σεξ διασημοτήτων, με αστέρια όπως ο Σκοτ Σταπ, ο Κιντ Ροκ, η Πάμελα Άντερσον, η Πάρις Χίλτον και η Κιμ Καρντάσιαν. Η αύξηση των δωρεάν ερασιτεχνικών πορνογραφικών «ιστότοπων» επέτρεψε τη μεταφόρτωση σπιτικών ταινιών σε πολλούς ιστότοπους σωλήνων στο διαδίκτυο, όπως το Pornhub ή το XVideos. Λόγω της δημοτικότητας των κοινωνικών δικτύων, οι άνθρωποι μπορούν επίσης να συνδεθούν με άλλους ερασιτέχνες λάτρεις του πορνό για να συζητήσουν και να μοιραστούν τη σεξουαλική τους ζωή σε πλατφόρμες αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό. Υπάρχουν ιστότοποι με μια ανοιχτή ή κλειστή κοινότητα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται ελεύθερα τις δικές τους φωτογραφίες ή να παρακολουθούν βίντεο ερασιτεχνών απευθείας από αυτούς που τις καταγράφουν. Το Διαδίκτυο έχει επίσης επηρεάσει ερασιτέχνες συγγραφείς που μοιράζονται τις πορνογραφικές τους ιστορίες. Το κείμενο είναι πολύ πιο εύκολο να διαδοθεί από τις εικόνες και έτσι από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ερασιτέχνες συνεισέφεραν ιστορίες σε ομάδες usenet όπως το alt.sex.stories και επίσης σε διαδικτυακά αποθετήρια. Ενώ οι περισσότεροι εμπορικοί ιστότοποι χρεώνουν για περιεχόμενο εικόνας, το περιεχόμενο της ιστορίας είναι συνήθως δωρεάν για προβολή και χρηματοδοτείται από αναδυόμενα μπάνερ. Η υποβολή και η βαθμολογία της ιστορίας εξαρτάται από την εγγραφή του χρήστη, αλλά είναι συνήθως δωρεάν. Παραδείγματα τοποθεσιών περιλαμβάνουν τα Literotica, True Dirty Stories και Lust Library. Η έλευση της ερασιτεχνικής και ιδιοπαραγόμενης πορνογραφίας οδήγησε σε αστικές αγωγές και πρόσφατα εντοπισμένη και καθορισμένη εγκληματική δραστηριότητα. Η λεγόμενη « εκδικητική πορνογραφία» έγινε γνωστή στα τέλη της δεκαετίας του 2000 στον Τύπο μέσω αρχικών μηνύσεων από τα θύματα που είχαν δημοσιεύσει στο Διαδίκτυο εικόνες και βίντεο τους είτε γυμνοί είτε σε προσωπικές πράξεις. Εάν το εν λόγω βίντεο ή εικόνες αφορούν άτομα που είναι ανήλικα, συμπεριλαμβανομένου υλικού που δημιουργήθηκε από το θέμα (π.χ. selfies, κ.λπ.), η έρευνα από τις αρχές επιβολής του νόμου μπορεί να οδηγήσει σε κατηγορίες για παιδική πορνογραφία όπως συνέβη σε περιπτώσεις που αφορούν το sexting. Όπως τα παραδοσιακά περιοδικά και η πορνογραφία που βασίζεται σε VHS ή DVD, η πορνογραφία στο Διαδίκτυο είναι από καιρό μια κερδοφόρα επιχείρηση. Ωστόσο, με την άνοδο των εγχειρημάτων Web 2.0 και της ερασιτεχνικής πορνογραφίας, οι ιστότοποι που βασίζονται στην πλατφόρμα YouTube για περιεχόμενο που δημιουργείται από χρήστες και κοινή χρήση βίντεο έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλείς. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2008 μια αναζήτηση για «πορνό» επέστρεψε 8,3 εκατομμύρια αποτελέσματα στο Yahoo και 8,5 εκατομμύρια στο MSN. (Μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 οι αναζητήσεις για «πορνό» και «tube» επέστρεψαν 23 εκατομμύρια αποτελέσματα στο Google. Μέχρι τον Μάρτιο του 2017 οι αναζητήσεις για «πορνό» και «tube» επέστρεψαν 1.420 εκατομμύρια αποτελέσματα στο Google). Οι ιστότοποι «tube» της υπηρεσίας φιλοξενίας βίντεο διαθέτουν δωρεάν ερασιτεχνική πορνογραφία που ανεβάζει ο χρήστης και έχουν γίνει οι ιστότοποι πορνογραφίας με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στο διαδίκτυο. Δεδομένου ότι το περιεχόμενο αυτών των ιστότοπων είναι εντελώς δωρεάν και αρκετά υψηλής ποιότητας, και επειδή τα περισσότερα από τα βίντεο είναι πλήρους μήκους αντί για σύντομα βιντεάκια, αυτοί οι ιστότοποι έχουν περιορίσει σημαντικά τα κέρδη των πορνογραφικών ιστοτόπων πληρωμής και της παραδοσιακής πορνογραφίας περιοδικών και DVD. Τα κέρδη των ιδιοκτητών τοποθεσιών tube συμπιέζονται επίσης σε μια ολοένα και πιο γεμάτη αγορά, με τον αριθμό των τοποθεσιών να αυξάνεται συνεχώς.