Κένεθ Β΄ της Σκωτίας

Ο Κένεθ Β΄ της Σκωτίας (γαελικά: Coinneach mac Mhaoil Chaluim, διεθνώς: Kenneth II, πριν το 954 – 995), γνωστός και με το ψευδώνυμο ο αδελφοκτόνος (γαελικά: An Fionnghalach), ήταν μέλος του Οίκου των Αλπινιδών, γιος του βασιλιά Μάλκολμ Α΄ (Máel Coluim mac Domnaill) και βασιλιάς των Σκώτων από το 971, όταν διαδέχθηκε τον Όλαφ (Cuilén mac Iduilb), αφού πρώτα τον φόνευσε στη νοτιοδυτική Σκωτία (Strathclyde).

 Το Χρονικό των Βασιλέων της Άλμπα συντάχθηκε στην βασιλεία του Κένεθ Β΄, αλλά πολλά από τα τοπωνύμια που αναφέρονται είναι εντελώς παραφθαρμένα, αν όχι φανταστικά. Όποια και αν είναι η πραγματικότητα, το Χρονικό αναφέρει ότι "[αυτός] αμέσως λεηλάτησε εν μέρει τη [νοτιοδυτική Σκωτία (Strathclyde)] και ο στρατός του Κένεθ Β΄ φονεύθηκε σε μια πολύ μεγάλη σφαγή στο Moin Uacoruar". Το Χρονικό αναφέρει περαιτέρω ότι ο Κένεθ Β΄ λεηλάτησε την Νορθούμπρια τρεις φορές, την πρώτη φορά μέχρι το Stainmore, στη συνέχεια, μέχρι το Cluiam και, τέλος, μέχρι τον ποταμό Dee της Ουαλίας από το Τσέστερ. Οι επιδρομές αυτές ανήκουν χρονικά περίπου στο 980, όταν το Άγγλο-Σαξωνικό Χρονικό κατέγραψε επιθέσεις στο Cheshire.Το Χρονικό του Melrose γράφει ότι ο Κένεθ Β΄ κατά το 973, μαζί με τον Máel Coluim I (Máel Coluim mac Domnaill) βασιλιά της νοτιοδυτικής Σκωτίας (Strathclyde), τον Maccus βασιλιά των πάμπολλων νήσων (δηλαδή τον Magnus Haraldsson ή Maccus mac Arailt, βασιλιά του Μανν και των νήσων) και άλλους βασιλιάδες, Ουαλούς και Νορβηγούς, ήρθε στο Τσέστερ να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του Άγγλου βασιλιά Έντγκαρ Α΄ του Ειρηνικού. Είναι πολύ πιθανό εδώ ο Έντγκαρ να ρύθμιζε τα σύνορα μεταξύ των νοτίων εδαφών του βασιλείου της Άλμπα και τα βόρεια εδάφη στο αγγλικό βασίλειό του. Η Κάμπρια ήταν αγγλική, και τέθηκε ως το δυτικό σύνορο της Αγγλίας με την Άλμπα. Στα ανατολικά τα σύνορα καθορίστηκαν νότια του Εδιμβούργου, κάπου στη μετέπειτα Lothian.Η διαμάχη μετά το θάνατο του βασιλιά Ίντουλφ (Idulb mac Causantín) μεταξύ των απογόνων του και την οικογένεια Κένεθ συνέχιζε να υπάρχει. Το Annals of Ulster αναφέρει ότι το 977 "ο Όλαφ (Amlaíb), γιος του βασιλιά της Σκωτίας Ίντουλφ, σκοτώθηκε από τον Cináed mac Domnaill". Τα Annals of Tigernach δίνουν το σωστό όνομα του δολοφόνου του Όλαφ: Cináed mac Maíl Coluim, ή Κένεθ Β΄. Συνεπώς, έστω και για ένα μικρό μόνο χρονικό διάστημα, ο Κένεθ Β΄ είχε ανατραπεί από τον αδελφό του προηγούμενου βασιλιά.Ο χρονικογράφος Άνταμ της Βρέμης λέει ότι Σβέν ο Σαλούβαρδος βρέθηκε εξόριστος στη Σκωτία εκείνη τη στιγμή, αλλά είναι άγνωστο το εάν αυτό συνέβη με τον Κένεθ, ή με κάποιον από τους άλλους βασιλιάδες της Σκωτίας. Επίσης, για εκείνη τη στιγμή, το Njal's Saga, το Orkneyinga Saga, καθώς και άλλες πηγές, αφηγούνται πολέμους μεταξύ "των Σκωτσέζων" και των κατοίκων του Βορρά, αλλά είναι πιο πιθανόν να πρόκειται για πολέμους μεταξύ του κόμης του Όρκνεϊ Sigurd Hlodvisson, και των βασιλιάδων της Μοραβίας (Moray).Το Χρονικό λέει ότι ο Κένεθ Β΄ ίδρυσε ένα μεγάλο μοναστήρι στην πόλη Μπρέχιν. Ο Κένεθ Β΄ σκοτώθηκε το 995, τα Annals of Ulster λένε "με δόλο" και τα Annals of Tigernach λένε "από τους υπηκόους του". Κάποιες μεταγενέστερες πηγές, όπως το Χρονικό του Μέλροουζ, ο John of Fordun και ο Andrew of Wyntoun παρέχουν περισσότερες λεπτομέρειες, με ακρίβεια ή όχι. Η απλούστερη υπόθεση είναι ότι σκοτώθηκε από τους δικούς του άνδρες στο Fettercairn, αφού τον πρόδοσε η κόρη του βασιλιά Cuncar, η Finnguala (που ονομάζεται επίσης Fimberhele ή Fenella), για να πάρει εκδίκηση για τη δολοφονία του μοναχογιού της.Η προφητεία του Berchán, προσθέτει ένα ακόμη στοιχείο στις γνώσεις μας, εκτός από το ότι ονομάζει τον Κένεθ Β΄ ως "the kinslayer", δηλώνει επιπλέον ότι πέθανε στο Strathmore.Ο γιος του Κένεθ Β΄, ο Μάλκολμ Β΄ (Máel Coluim mac Cináeda), έγινε αργότερα βασιλιάς των Αλπινιδών. Ο Κένεθ Β΄ μπορεί να είχε και έναν δεύτερο γιο, που ονομαζόταν Dúngal ή Gille Coemgáin. Οι πηγές διαφέρουν ως προς το αν ο Boite mac Cináeda θα μπορούσε να είναι γιος του Κένεθ Β΄ ή του Κένεθ Γ΄ (Cináed mac Duib). Anderson, Alan Orr (1990). Early Sources of Scottish History A.D. 500–1286. 1. Stamford: Paul Watkins (επανέκδοση με διορθώσεις). ISBN 1-871615-03-8. Anderson, Alan Orr (1908). Scottish Annals from English Chroniclers. London: D. Nutt. Duncan, A.A.M. (2002). The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-1626-8. John of Fordun (1993). William Forbes Skene, επιμ. Chronicle of the Scottish Nation (2 volumes). Μτφρ. Felix J.H. Skene. Lampeter: Llanerch Press (επανέκδοση). ISBN 1-897853-05-X. Lynch, Michael, επιμ. (2002). The Oxford Companion to Scottish History. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-211696-7. Skene, William Forbes, επιμ. (1867). «(CKA) The Chronicle of the Kings of Alba» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2014. Smyth, Alfred P. (1998). Warlords and Holy Men: Scotland AD 80–1000. Edinburgh: Edinburgh University Press (επανέκδοση). ISBN 0-7486-0100-7. Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney (στα Αγγλικά). Μτφρ. Hermann Pálsson· Paul Edwards. London: Penguin. 1978. ISBN 0-14-044383-5. The Chronicle of the Kings of Alba: Kenneth II 971-995. Celt: Corpus of Electronic Texts στο University College Cork [Πανεπιστήμιο του Κορκ] περιλαμβάνει τα Annals of Ulster, Tigernach, the Four Masters και Innisfallen, το Chronicon Scotorum, το Lebor Bretnach (το οποίο περιλαμβάνει το Duan Albanach), Γενεαλογία, και διάφοροι Βίοι Αγίων. Τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ή οι μεταφράσεις τους βρίσκονται σε εξέλιξη.