IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρασές Χανίων

Ο Πρασές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 31 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 480 μέτρα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη πρασιά, η οποία αναφέρεται σε φυτώριο.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Prassea, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Prassea με 94 κατοίκους και 21 οφειλόμενες αγγαρίες. Kαι ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Prassea. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Prases μαζί με άλλα χωριά της περιοχής των Λάκκων. Ο Μιχαήλ Χουρμούζης αναφέρει το χωριό στο έργο του Κρητικά, το 1842, ως Πρασιές. Το 1881 ανήκε στον δήμο Λάκκων και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 263 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 329 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 το χωριό ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.Δείτε επίσης: Κοινότητα Πρασέ Το 1941 κατά την διαδικασία έρευνας για υποτιθέμενους ακρωτηριασμούς των Γερμανών από Κρητικούς πολίτες κατά την μάχη της Κρήτης, η γερμανική διοίκηση υπό τον στρατηγό Brӓuer κατέγραψε στο χωριό την εκτέλεση εξακοσίων ενενήντα οκτώ ατόμων κατηγορούμενων ως ατάκτων και εκατόν ογδόντα ανδρών, οι οποίοι εκτελέστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 4 "Εξολόθρευση του άρρενος πληθυσμού της περιοχής" του Πτεράρχου επικεφαλής της Μάχης της Κρήτης, Kurt Student. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στον συνοικισμό Ασκίδια ή Σκίδια βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Ο ναός είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες, καθώς και τμήμα της κτητορικής επιγραφής. Εντός του ναού υπάρχουν τα χαράγματα 1513, 1527 και 1529. Ο οικισμός αναπτυσσόταν αρχικά κατά μήκος του ποταμού, ενώ ο καινούργιος οικισμός αναπτύσσεται κατά μήκος του δρόμου. Κοντά στο χωριό βρίσκεται φαράγγι το οποίο διασχίζεται από μονοπάτι μήκους 5 χιλιομέτρων.
Ανόσι

Η Ανόσι (μαλαγασικά: Anosy) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Τολιάρα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Τολανιάρο. Έχει έκταση 25.731 τ.χλμ. και πληθυσμό 544.200 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 21.1 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Ανόσι βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαδαγασκάρης και της Τολιάρα. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Αντρόι, στα βορειοδυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα βορειοανατολικά με την Ιχορόμπε και στα νοτιοανατολικά με την Ατσίμο-Ατσινανάνα και έχει έκταση 25.731 τ.χλμ., περίπου όσα και η αμερικάνικη πολιτεία Βερμόντ. Η Μενάμπε διαιρείται σε 3 δήμους: 71. Αμποασάρι 11. Μπετρόκα 18. Τολανιάρο Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Anosy στο Wikimedia Commons
Γκουμπκίνσκι

Το Γκουμπκίνσκι (ρωσικά: Губкинский‎) είναι πόλη στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσία. Η πόλη βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού, νότια του Σαλεχάρντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 23.335 κατοίκων, αυξημένος σε σύγκριση με τους 20.407 κατοίκους στην απογραφή του 2002. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 9.676 κατοίκων.

 Η πόλη ονομάστηκε προς τιμήν του Σοβιετικού γεωλόγου Ιβάν Γκούμπκιν. Ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου 1986 ως οικισμός εξαγωγής πετρελαίου. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1997. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη θυλακιακής σημασίας του Γκουμπκίνσκι, μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη θυλακιακής σημασίας του Γκουμπκίνσκι είναι ενσωματωμένη ως Αστικό Οκρούγκ του Γκουμπκίνσκι. Επίσημη ιστοσελίδα του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς. Πληροφορίες για το Γκουμπκίνσκι
Κατάλογος αστέρων της Πυξίδος

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Πυξίδος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Πυξίς κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. Gould, B. A. «Uranometria Argentina catalog of bright southern stars». VizieR Service, CDS. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2013. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Παναγία η Μαχαιριώτισσα

Η Παναγία η Μαχαιριώτισσα είναι μια θαυματουργός εικόνα της Παναγίας που ευρίσκεται στην Ιερά Μονή Παναγίας του Μαχαιρά στην Κύπρο. Με την εν λόγω εικόνα συνδέεται ιστορικά και πνευματικά και η Ιερά Μονή, η οποία οφείλει και το όνομά της στην ιστορία της εικόνας.

 Αυτή η εικόνα θεωρείται μία από τις 70 εικόνες της Παναγίας που αγιογράφησε ο Απόστολος Λουκάς και τον τότε καιρό βρισκόταν πάνω από την Αγία Σορό, δηλαδή την αγία Έσθητα (φόρεμα) και την αγία Ζώνη της Θεοτόκου, στον ναό της Παναγίας στις Βλαχέρνες Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.. Αυτό ενισχύεται από την επιγραφή «Αγιοσορίτισσα» πάνω στην εικόνα, η οποία μεταλλάχθηκε αργότερα σε «Μαχαιριώτισσα». Σύμφωνα με μιά προφορική παράδοση, κατά τον καιρό της Εικονομαχίας (716-843 μ.Χ.) ένας ασκητής έφερε στην Κύπρο από την Κωνσταντινούπολη την εικόνα της Παναγίας της Αγιοσορίτισσας, και εγκαταστάθηκε σε μιά σπηλιά στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Μετά την κοίμηση του ασκητού η εικόνα ξεχάστηκε και βάτοι κάλυψαν την είσοδο της σπηλιάς μέχρι τον 12° αιώνα, όταν η Παναγία με θαυματουργικό τρόπο έδωσε ένα μαχαίρι στους οσίους ασκητές Νεόφυτο και Ιγνάτιο, για να κόψουν τους βάτους και έτσι να βρουν την εικόνα. Όταν ο όσιος Νεόφυτος κοιμήθηκε, κοντά στον Ιγνάτιο προσήλθε ένας άλλος γηραιός μοναχός, ο Προκόπιος. Οι δύο αυτοί πατέρες αποφάσισαν, όταν η αδελφότητα έγινε πολυπληθής, να ανεγείρουν μοναστήρι, το όποιο θα λειτουργούσε σύμφωνα με το κοινοβιακό πρότυπο που ακολουθούσαν τα μεγάλα μοναστικά κέντρα της εποχής. Η Ιερά, Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της οροσειράς του Τροόδους κοντά στην κορυφή Κιόνια (1423 μ), σε υψόμετρο 870 μέτρων. Είναι κτισμένη σε μιά όμορφη, κατάφυτη από πεύκα βουνοπλαγιά, που καταλήγει στον χείμαρρο Πεδιαίο. Ονομάζεται βασιλική γιατί κτίσθηκε με βασιλική βοήθεια, και σταυροπηγιακή, γιατί κατέστη εκκλησιαστικά αυτοδιοίκητη, πράγμα το όποιο συμβολίζεται με την τοποθέτηση σταυρού στα θεμέλια της. Η Μονή είναι αφιερωμένη στην Παναγία και πανηγυρίζει στα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.
60558 Έχεκλος

Ο 60558 Έχεκλος ή 2000 EQ98 είναι ένας κένταυρος που το Δεκέμβριο του 2005 ανακαλύφθηκε ότι έχει κόμη όπως αυτή ενός ενός κομήτη. Έτσι του έχει δοθεί και η ονομασία 174P/Έχεκλος από το CSBN.

 Ο Έχεκλος είναι ο δεύτερος κομήτης (μετά τον 2060 Χείρων) που έχει όνομα αστεροειδή και όχι όνομα κομήτη, που φέρει το όνομα αυτού που το ανακάλυψε. Ο Χείρων είναι και αυτός κένταυρος, ενώ και άλλοι κένταυροι παρατηρούνται για κόμη. Εκτός από το Χείρωνα, άλλα τρία αντικείμενα έχουν ταξινομηθεί ως κομήτες και αστεροειδείς: ο 133P/Elst-Pizarro (7968 Elst-Pizarro), 4015 Wilson-Harrington (107P/Wilson-Harrington), και 118401 LINEAR (176P/LINEAR (LINEAR 52)). Στις 30 Δεκεμβρίου 2005, σε απόσταση 13,1 ΑΜ από τον Ήλιο, ένα μεγάλο κομμάτι από τον Έχεκλο παρατηρήθηκε να διαλύεται δημιουργώντας ένα μεγάλο σύννεφο σκόνης. Οι αστρονόμοι έχουν σκεφτεί μήπως αυτό προκλήθηκε από μία σύγκρουση ή από την εκρηκτική απελευθέρωση εκρηκτικών υλικών.Ο Έχεκλος φτάνει στο περιήλιό του το 2015. Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris http://www.ast.cam.ac.uk/~jds/coms06.htm Pictures of 174P/(60558) Echeclus
Ρόμπερτ Τέιτ Μακένζι

Ο Ρόμπερτ Τέιτ Μακένζι (Robert Tait McKenzie, 1867 – 28 Απριλίου 1938) ήταν Αμερικανός αθλητής, γλύπτης, στρατιώτης και γυμναστής, καναδικής καταγωγής. Κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1932 στο διαγωνισμό καλών τεχνών.

 Γεννήθηκε στο Ράμσεϊ Τάουνσιο του Λανάρκ Κάουντι, στο Οντάριο. Μεγάλωσε στη Φιλαδέλφεια, όπου εργάστηκε με τον ιδρυτή του προσκοπισμού, Ρόμπερτ Μπάντεν-Πάουελ, οργανώνοντας τους πρώτους προσκόπους της πόλης, το 1908. Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Μακ Τζιλ και ασχολήθηκε με τη γυμναστική. Αργότερα έγινε διευθυντής φυσικής αγωγής επί ιατρικών θεμάτων στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Ήταν μαθητικός φίλος με τον εφευρέτη της καλαθοσφαίρισης, Τζέιμς Νέισμιθ. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε αξιωματικός και ταγματάρχης του Ιατρικού Σώματος του Βασιλικού Στρατού.Φιλοτέχνησε πολλά γλυπτά, μεταξύ των οποίων ηρώα και προτομές. Στην γλυπτική έλαβε μέρος και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, τα έτη 1912, 1928, 1932, 1936 και 1948. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι Ο "Ιδανικός Πρόσκοπος", ή αλλιώς "Το αγόρι-πρόσκοπος". Goode, James M. The Outdoor Sculpture of Washington D.C., Smithsonian Institution Press, Washington D.C. 1974 Hussey, Christopher, Tait McKenzie: A Sculptor of Youth, J.B.Lippencott Company, Philadelphia, Pennsylvania, 1930 Kozar, Andrew J., R. Tait Mckenzie: The Sculptor of Athletes, University of Tennessee Press, Knoxville, Tennessee, 1975 Kvaran, Einar Einarsson, Annotated Inventory of Outdoor Sculpture in Washtenaw County, 1989 Opitz, Glenn B , Editor, Mantle Fielding’s Dictionary of American Painters, Sculptors & Engravers, Apollo Book, Poughkeepsie NY, 1986 Proske, Beatrice Gilman, Brookgreen Gardens Sculpture, Brookgreen Gardens, South Carolina, 1968 Rogers, Peter, Gilwell Park, The Scout Association, London, England, 1998. Σελίδα για τον καλλιτέχνη στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια R. Tait McKenzie Robert Tait McKenzie, 1867-1938 Μουσείο Mill of Kintail Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.
Unknown Woman

Το Unknown Woman (Άγνωστη Γυναίκα) είναι νοτιοκορεατική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι KBS2 το 2017. Η σειρά μεταδιδόταν από το KBS2 από την Δευτέρα έως τη Παρασκευή από τις 7:50 μ. μ. έως τις 8:30 μ. μ. (Ώρα Κορέας).

 Οχ Τζι-ουν ως Σον Γιο-ρι / Γιουν Σολ Μπε Τζονγκ-οκ ως Χονγκ Τζι-ουόν Παρκ Γιουν-τζε ως Γκου Ντο-τσι Σο Τζι-σοκ ως Κιμ Μου-γιολ Τσόι Γιουν-σο ως Γκου Χε-τζου Άτομα γύρω από την Γιο-ρι / Γιουν Σολ Χαν Καπ-σου ως Σον Τζου-χοΘετός πατέρας της Γιο-ρι.Σο Κουόν-σουν ως Σο Μαλ-νιονΜητέρα της Γιουν Σολ.Σουν Ντονγκ-χιουκ ως Γιουν Κι-ντονγκΠατέρας της Γιουν Σολ.Παρκ Τζουν-χιουκ ως Όλιβερ ΤζανγκΠρώην αρραβωνιαστικός της Γιουν Σολ, σύντροφος της Ε-νοκ. Άτομα γύρω από τον Τζι-ούον Μπιούν Γιου-μιν ως Γκου Ντο-γιουνγκΣύζυγος του Τζι-ούον.Τζου Σουνγκ-χιουκ ως Γκου Χε-σουνγκΓιος του Τζι-ούον. Άτομα γύρω από τον Μου-γιολ Μπανγκ Ουν-χι ως Τζανγκ Ε-νοκΜητέρα του Μου-γιολ.Λι Ιν-χα ως Κιμ Γιολ-με.Αδερφή του Μου-γιολ.Τσόι Χιουν-τζουν ως Κιμ Γκα-γιαΓιος των Μου-γιολ και Χε-τζου.Κιμ Τζι-αν ως Κιμ Μα-για / Σον ΜπομΚόρη των Μου-γιολ και Γιο-ρι. Άτομα γύρω από τον Ντο-τσι Γιο Χουν-μιν ως Τζανγκ-γκουΦίλος του Ντο-τσι. Εκτεταμένο Χαν Τζι-γου ως Χαν Σο-ρα Κιμ Σα-χι ως ερωμένη του Ντου-γιουνγκ Κιμ Τε-γιουνγκ ως οικογενειακός γιατρός του Χε-σουνγκ Τζο Σουνγκ-χι ως Γραμματέας Κιμ Κιμ Τζι-ουν ως Χουά-γιουνγκ Τζο Σουν-μουκ ως Δικηγόρος Κιμ Τζε-γκου Μουν Γου-τζιν ως το παιδί που κλαίει Παρκ Σο-τζουνγκ ως Κιμ Σουν-μι Τζο Γιε-εριν ως Κιμ Μπομ Κιμ Κουάνγκ-χιουν ως Γιατρός Ελλάδα/Κύπρος - Γυναίκα Χωρίς Όνομα (προβάλλεται από τα τηλεοπτικά κανάλια ANT1 και Alpha Κύπρου τις σεζόν 2018-2019 και 2019-2020.) Επίσημος ιστότοπος (Κορεατικά)
689 Ζίτα

Η Ζίτα (Zita) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,202. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την τελευταία Αυτοκράτειρα της Αυστρίας.

 Η μέση διάμετρος της Ζίτα εκτιμάται σε 14,36 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Ζίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ρολάνδος Βοναπάρτης

Ο Ρολάνδος (γαλλ. Roland, 19 Μαΐου 1858 – 14 Απριλίου 1924) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν 6ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο και επίσης σημαντικός Γάλλος επιστήμονας, γεωγράφος, σπηλαιολόγος, βοτανολόγος και συγγραφέας. Διετέλεσε πρόεδρος της Société de Géographie.

 Ο Ρολάνδος Ναπολέων γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος του Πέτρου Ναπολέοντος Βοναπάρτη και της Ελεονόρ-Ζυστίν Ρυφλέν. Πάππος του ήταν ο Λουκιανός Βοναπάρτης, αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας. Συμμετείχε σε διάφορες εξερευνητικές αποστολές ανά τον κόσμο. Το 1899 διαδέχθηκε τον άτεκνο εξάδελφό του Ναπολέοντα Κάρολο Βοναπάρτη ως 6ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο. Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος από τον κλάδο του Λουκιανού Βοναπάρτη. Το 1924 απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 65 ετών. Ήταν νυμφευμένος με την Μαρί-Φελίξ Μπλαν, κόρη του Φρανσουά Μπλαν, επιχειρηματία καζίνο (όπως του Μόντε Κάρλο στο Μονακό), και είχε τέκνο: Μαρία (1882 - 1962), παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Ελλάδας, Ύπατο Αρμοστή της Κρήτης.
Άνω Παυλιάνα Κέρκυρας

Η Άνω Παυλιάνα είναι χωριό της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Το χωριό βρίσκεται στις πλαγιές του βουνού Παυλιάνα. Χαρακτηρίζεται από τα παλαιά πέτρινα σπίτια και τις στενές γειτονιές. Το χωριό συνορεύει με τα χωριά Πεντάτι, Κάτω Παυλιάνα, Άγιο Ματθαίο και Κάτω Γαρούνα. Το χωριό επίσης είναι δίπλα σε μερικές παραλίες όπως είναι ο Παραμόνας και ο Άγιος Νικόλαος. Ο υφιστάμενος ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αγ. Ματθαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.

 Η τοπική κοινότητα Άνω Παυλιάνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 3,643 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Παραμόνας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Παλαιότερα στην Άνω Παυλιάνα τα σπίτια ήταν κτισμένα κυρίως από πέτρα και άλλα ανθεκτικά υλικά ώστε να αντέχουν στους σεισμούς. Είχαν βυζαντινά κεραμίδια στη σκεπή. Διέθεταν και κατώγια (αποθήκες) αλλά τα έπιπλα στα σπίτια ήταν ελάχιστα. Διαθέτουν ακόμα και σήμερα τις περίφημες ογνίστρες (εργαλείο φούρνου), τα ασβεστοκάμινα (ασβέστης) και τις μπουγιάτες (παρασκευή ξυλοκάρβουνου). Τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού φορούσαν χειροποίητα παραδοσιακά ρούχα. Είχαν δυο διαφορετικές ενδυμασίες. Την καθημερινή και την γιορτινή. Για παράδειγμα οι άνδρες φορούσαν την δημοφιλή βράκα και την λεγόμενη “τρίτσα”. Οι γυναίκες φορούσαν την “μπόλια” (ένα είδος καπέλου), και το “ροκέττο” (είδος βαμβακερού νυχτικού). Παράδοση αποτελούν ο χορός και η μουσική για το νησί της Κέρκυρας αλλά και για την Άνω Παυλιάνα όπου οι κάτοικοι εκφράζονται μέσω αυτής της παράδοσης. Πολλοί από αυτούς έχουν συνθέσει και τραγούδια. Σε πανηγύρια που γίνονται στο χωριό υπάρχει και χορευτικό με χειροποίητες φορεσιές της Κέρκυρας. Στο χωριό υπάρχουν 2 σύλλογοι. Ο περιβαλλοντολογικός και φιλοδασικός σύλλογος, που τα μέλη του είναι υπεύθυνα για την προστασία του φυσικού πλούτου του χωριού. Ιδρύθηκε την περίοδο 2005-2006 και ανήκει στο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και Εσταυρωμένου. Ακόμα υπάρχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος με κύριο αντικείμενο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων στο χωριό. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
Σαμπούκα (ποτό)

Η σαμπούκα είναι λικέρ με βάση την ανηθόλη. Είναι ένα δυνατό (περιέχει 38- 42% βαθμούς αιθυλικής αλκοόλης), γλυκό ποτό με έντονο άρωμα γλυκάνισου, το οποίο περιέχει, και που προέρχεται από την Ιταλία.

 Η σαμπούκα μπορεί να βρεθεί σε τρία χρώματα: το μαύρο που οφείλεται στη σκουρόχρωμη φλούδα των καρπών κουφοξυλιάς, το κόκκινο από το μενεξεδένιο χρώμα των καρπών και το λευκό (διαφανές) που προκύπτει με ελεγχόμενη εκχύλιση των χρωστικών. Η παρασκευή της πραγματοποιείται με απόσταξη αστεροειδή γλυκάνισου, μάραθου και καρπών κουφοξυλιάς. Η πρώτη συνταγή της σαμπούκας χρονολογείται το 1851 από τον επιχειρηματία Luigi Manzi στην Ίσκια, την οποία τελειοποίησε ο Angelo Molinari στην Τσιβιταβέκια περίπου το 1936. Το 1945 ο Angelo Molinari ίδρυσε την εταιρεία Μολινάρι και συνέβαλλε στο να γίνει γνωστή η σαμπούκα στην παγκόσμια αγορά αλκοολούχων ποτών.Συχνά θεωρείται ότι ο Angelo Molinari προέβη σε λογοκλοπή, όμως οι δυο συνταγές έχουν μια σημαντική διαφορά: η σαμπούκα του παρασκευάζεται με αστεροειδή γλυκάνισο, ενώ η σαμπούκα του Luigi Manzi με το ανθοφόρο φυτό γλυκάνισο.Σύμφωνα με την αρχική συνταγή, η σαμπούκα περιείχε αιθέρια έλαια προερχόμενα από την απόσταξη γλυκάνισου και μάραθου που προσέδιδαν στο υγρό το έντονο άρωμα του γλυκάνισου. Μετά την απόσταξη, συνθλίβονταν και προστίθονταν στο αλκοόλ εκχυλίσματα ανθών κουφοξυλιάς, μάραθου, θυμαριού, μέντας κ.ά. με μια σωστή συγκέντρωση σακχάρων. Στην Ιταλία προτιμάται ως χωνευτικό ηδύποτο και στα ιταλικά εστιατόρια συνήθως σερβίρεται με τρεις κόκκους καφέ (con la mosca- κυριολεκτικά σημαίνει με τη μύγα), οι οποίοι συμβολίζουν την υγεία, την ευτυχία και την ευημερία.Μπορεί να καταναλωθεί με απλή προσθήκη νερού (το ποτό τότε αποκτά ένα γαλακτώδες χρώμα λόγω της ανηθόλης, όπως συμβαίνει και με το ούζο) ή να χρησιμοποιηθεί ως βάση σε διάφορα κοκτέιλς. Λικέρ Ούζο Ρακί Παστίς
Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες 1919

Οι Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες (Inter-Allied Games) διεξήχθησαν στο Παρίσι από τις 22 Ιουνίου ως τις 6 Ιουλίου 1919. Μετείχαν αθλητές που ήταν ενεργοί ή παλαίμαχοι στρατιώτες από τις νικήτριες χώρες του Α΄ παγκοσμίου πολέμου και διεξήχθησαν αγωνίσματα από πολλά σπορ.

 Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Στάδιο Πέρσινγκ (Stade Pershing) στο πάρκο του προάστιου Vincennes που βρίσκεται στα ανατολικά του Παρισιού. Το στάδιο κατασκευάστηκε από τον αμερικανικό στρατό και τη Χριστιανική Νεολαία (YMCA) αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου, ειδικά για τη φιλοξενία των αγώνων. Μετά το τέλος των Διασυμμαχικών Αγώνων προσφέρθηκε ως δώρο των ΗΠΑ στο γαλλικό κράτος. Μεταγενέστερα χρησιμοποιήθηκε για αγώνες ποδοσφαίρου και ράγκμπι, ενώ φιλοξένησε παιχνίδια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Στους αγώνες μετείχαν στρατιωτικοί, βαθμοφόροι και οπλίτες, είτε εν ενεργεία είτε παλαίμαχοι του πολέμου. Ουσιαστικά ήταν μια στρατιωτική μίνι ολυμπιάδα. Προσκλήθηκαν 29 συμμαχικές χώρες αλλά ανταποκρίθηκαν 18, διότι οι υπόλοιπες είχαν διαθέσει πολύ λίγους άνδρες στον πόλεμο, τα στρατεύματά τους είχαν αποχωρήσει από τη Γαλλία και δεν είχαν το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για να προετοιμάσουν τους αθλητές τους. Δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση: Μαυροβούνιο, Πολωνία, Ρωσία, Λιβερία, Νότια Αφρική, Νικαράγουα, Κούβα, Παναμάς, Αϊτή, Ονδούρα, Ιαπωνία, Σιάμ. Τα αθλήματα και τα αγωνίσματα που υπήρχαν στο πρόγραμμα ήταν: στίβος 100μ, 200μ, 400μ, 800μ, 1500μ, "μαραθώνιος" 16.000μ, 110μ εμπ., 200μ εμπ., ύψος, μήκος, μήκος άνευ φοράς, τριπλούν, επί κοντώ, ακοντισμός, δισκοβολία, σφαιροβολία, πένταθλο (200μ, μήκος, σφαίρα, δίσκος, 1500μ), 4Χ200, 4Χ400, σκυταλοδρομία 3000μ (200Χ400Χ800Χ1600). ρίψη χειροβομβίδας ανώμαλος δρόμος 10 χλμ. διελκυστίνδα 9μελών ομάδων. κολύμβηση 100μ, 400μ, 800μ, 1500μ ελεύθερο, 100μ ύπτιο, 200μ πρόσθιο, 4Χ200 ελεύθερο υδατοσφαίριση μπέιζμπολ στάνταρ και κλειστού χώρου ποδόσφαιρο είδη: ευρωπαϊκό (σόκερ), αμερικανικό κολεγιακό, ράγκμπι. μπάσκετ βόλεϊ: έγιναν μόνο αγώνες επίδειξης. κωπηλασία σκιφ, τετράκωπος, οκτάκωπος τένις απλό, διπλό πυγμαχία κατηγορίες βάρους (σε πάουντς): 118, 125, 135, 145, 160, 175, 175+ ιππασία ιππικό τρίαθλο (ατομικό και ομαδικό), υπερπήδηση εμποδίων (ζευγών και ατομικό) πάλη ελεύθερη και ελληνορωμαϊκή κατηγορίες βάρους (σε πάουντς): 118, 125, 135, 145, 160, 175, 175+ γκολφ ατομικό και ομαδικό κρίκετ ξιφασκία ξίφος ασκήσεως, ξίφος μονομαχίας, σπάθη (ατομικά και ομαδικά). σκοποβολή στρατιωτική καραμπίνα (ατομικό και ομαδικό), πιστόλι (ατομικό και ομαδικό). ομαδική γυμναστική: επίδειξη ασκήσεων από ομάδες στρατιωτών. Μετείχαν οκτώ χώρες που αγωνίστηκαν σε δύο ομίλους και οι δυο νικήτριες έπαιξαν στον τελικό. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση. Τελικός Τσεχοσλοβακία - Γαλλία: 3-2 (1-2) Μετείχαν μόνο τρεις χώρες. Μετείχαν μόνο τρεις χώρες. Αποτέλεσματα στίβου Διασυμμαχικών αγώνων. Τουρνουά μπάσκετ Διασυμμαχικών αγώνων. Albert R. Mann, The inter-allied games, Paris, 22nd June to 6th July, 1919, Cornell university Library. Στατιστικά ποδοσφαίρου. Inter-Allied Games 1919 / Rugby results. International Baseball Federation/History.
Ρισάρ Κραφτσίκ

Ο Ρισάρ Κραφτσίκ γνωστός ως « Zébulon » είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 24 Μαΐου 1947 στο Αιξ-Νουλέτ (Πα-ντε-Καλαί). Αγωνιζόταν στην θέση του μέσου. Έχει ύψος 1,67 μ. και βάρος 67kg.

 Μπυλί (εκπαίδευση-1963). ΡΚ Λανς (1963-1968) ΦΚ Μετς(1968-1971) Σταντ ντε Ρενς (1971-1976) ΡΚ Λανς (1976-1979) ΟΣ Νε-λε-Μιν Νικητής του Κυπέλλου Ντραγκό το 1965 Διεθνής σε επίπεδο παίδων, ελπίδων, Β΄ και Α΄ (μία συμμετοχή στις 23 Δεκεμβρίου 1967 : ΓΑΛΛΙΑ - ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ (3-1), αγώνας για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος). Στατιστικά του παίκτη στο footballdatabase.eu Προφίλ του παίκτη στην επίσημη ιστοσελίδα της FFF Αρχειοθετήθηκε 2003-03-14 στο Wayback Machine.
Σελονιανή γλώσσα

Η Σελονιανή γλώσσα ήταν Βαλτική γλώσσα που ομιλούταν από την Ανατολική Βαλτική φυλή των Σελόνων, η οποία ζούσε μέχρι τον 15ο αιώνα στη Σελονία, μια περιοχή στη νοτιοανατολική Λετονία και βορειοανατολική Λιθουανία.

 Κατά τον 13ο–15ο αιώνα, οι Σελονιανοί ξέχασαν τη γλώσσα τους, αφού αφομοιώθηκαν από τους Λιθουανούς.Ίχνη της Σελονιανής γλώσσας μπορούν να βρεθούν ακόμα στα εδάφη που κατοικούσαν οι Σελόνοι, κυρίως στην προφορά και φωνητική της Σελονιανής διαλέκτου της λετονικής γλώσσας. Υπάρχουν κάποια ίχνη της γλώσσας στη βορειοανατολική υποδιάλεκτο της Αουκσταϊτιανής διαλέκτου της λιθουανικής γλώσσας, ως επί το πλείστον στο λεξικό. Θεωρείται ότι η Σελονιανή γλώσσα διατήρησε τα πρωτοβαλτικά φωνήματα *an, *en, *in, *un όπως και η λιθουανική γλώσσα, αλλά όπως και στη λετονική γλώσσα τα πρωτοβαλτικά φωνήματα [*kʲ], [*ɡʲ] μετετράπησαν σε c, dz, και τα πρωτοβαλτικά *š, *ž μετετράπησαν σε s, z.
Χαντάς-Τα'άλ

To Χαντάς-Τα'άλ είναι μια Ισραηλινή πολιτική συμμαχία, αραβο-ισραηλινής ταυτότητος, με συμμετέχοντες το κόμμα Τα'άλ και τον πολιτικό συνασπισμό Χαντάς. Πολιτικά, πρόκεται για μια κοσμικιστική συμμαχία που στο πολιτικό φάσμα ανήκει στον χώρο της αριστεράς, ενώ προτείνει λύση-δύο-κρατών στο ισραηλινο-παλαιστινιακό. Οι πρόεδροι των επί μέρους παρατάξεων της Χαντάς (Αϋμάν Οντέχ) και της Τα'άλ (Αχμάντ Τιμπί), έχουν αναλάβει ηγέτης και δεύτερος ηγέτης αντίστοιχα. Η συμμαχία, εμφανίσθηκε στην πολιτική σκηνή της χώρας σε τρία στάδια, το πρώτο το 2003, το 2019 και υπό την σημερινή του μορφή, το 2022.

 Η συμμαχία συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2003 και κέρδισε τρεις έδρες. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006, κατέβηκαν ανεξάρτητα. Στην 20η Κνεσσέτ, τα κόμματα ήταν μέρος της κοινής παράταξης των Αραβο-ισραηλινών. Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2019, το Τα'άλ αποσχίσθηκε από την συμμαχία, αλλά εν τέλει υπήρξε επανένωση. Επικεφαλής τέθηκε ο πρόεδρος της Χαντάς Αϋμάν Οντέχ και δεύτερος επικεφαλής ο πρόεδρος της Τα'άλ Αχμάντ Τιμπί. Η ηγεσία της συμμαχίας επρόκειτο να μοιραστεί. Στις 6 Μαρτίου 2019, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή για την 21η Κνεσέτ αποφάσισε να ακυρώσει τον υποψήφιο της λίστας Όφερ Κασίφ, σε αντίθεση με τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την έκπτωση. Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2019, η συμμαχία κέρδισε 193442 ψήφους, δηλαδή έξι έδρες στην Κνεσσέτ. Για τις επόμενες εκλογές τα δύο κόμματα επέστρεψαν στην κοινή λίστα. Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2022, η κοινή λίστα διαλύθηκε ξανά, όταν το κόμμα Μπαλάντ αποφάσισε να υποβάλει ξεχωριστή υποψηφιότητα από τα άλλα κόμματα που ήταν μέλη της κοινής λίστας, και ως εκ τούτου Χαντάς και Τα'άλ κατέληξαν σε συμφωνία να είναι υποψήφιοι από κοινού.
Εκλογική περιφέρεια Καβάλας

Η εκλογική περιφέρεια Καβάλας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις πέντε εκλογικές περιφέρειες της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Καλύπτει σήμερα την έκταση της που είχε ο νομός Καβάλας και το 2023 έχει 142.369 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους.

 Στην Εκλογική περιφέρεια Καβάλας υπάγονται τέσσερις καλλικρατικοί δήμοι: Δήμος Καβάλας (67.046 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Νέστου (25.726 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Παγγαίου (35.383 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Θάσου (13.501 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015). Παρατίθεται ένας κατάλογος των Βουλευτών που επροσώπησαν την εκλογική Περιφέρεια Καβάλας από το 1974:
Λουδοβίκος Ιωσήφ της Γαλλίας

O Λουδοβίκος Ιωσήφ της Γαλλίας (Λουδοβίκος Ιωσήφ Χαβιέ Φραγκίσκος, 22 Οκτωβρίου 1781 - 4 Ιουνίου 1789) ήταν το δεύτερο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Μαρίας Αντουανέτας. Ως γιος ενός βασιλιά της Γαλλίας, ήταν fils de France ("γιος της Γαλλίας"), και ως ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος, ήταν Δελφίνος της Γαλλίας. Ο Λουδοβίκος Ιωσήφ πέθανε στην ηλικία των επτά ετών από φυματίωση, αφήνοντας κληρονόμο τον μικρότερο αδερφό του, Λουδοβίκο-Κάρολο.

 Ο Λουδοβίκος Ιωσήφ Χαβιέ Φραγκίσκος γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών στις 22 Οκτωβρίου 1781. Ονομάστηκε από τον μητρικό του θείο, τον Ιωσήφ Β΄. Ήταν ο πολυαναμενόμενος Δελφίνος, διάδοχος του πατέρα του στο θρόνο της Γαλλίας, καθώς ο νόμος Salic, που δεν επέτρεπε στις γυναίκες να προσχωρήσουν στο θρόνο, εφαρμόστηκε στην μεγαλύτερη αδελφή του, Μαρία Θηρεσία Καρλόττα. Η γέννηση του Λουδοβίκου Ιωσήφ κατέστρεψε τις ελπίδες του θείου του να διαδεχθεί τον πατέρα του, Λουδοβίκο ΙΣΤ΄]]. Ο Λούης Ιωσήφ ήταν πολύ κοντά στην αδελφή του και στους γονείς του, που παρακολουθούσαν με προσοχή την εκπαίδευσή του. Ήταν πάντα επαινεμένος ότι ήταν ένα πολύ φωτεινό παιδί για τη νεαρή του ηλικία. Ωστόσο, σύντομα έγινε φανερό ότι είχε εύθραυστη υγεία. Περίπου τον Απρίλιο του 1784, όταν ήταν μόλις τριών ετών, ο Λουδοβίκος Ιωσήφ είχε μια σειρά υψηλών πυρετών. Από φόβο για την υγεία του, μεταφέρθηκε στο Château de La Muette, όπου ο αέρας φημολογείται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ο χρόνος που πέρασε εκεί φαινόταν να βοήθησε τον Λουδοβίκο να ανακάμψει και σχεδόν ένα χρόνο αργότερα τον Μάρτιο του 1785, ο Λουδοβίκος Ιωσήφ επέστρεψε στο La Muette, όπου είχε εμβολιαστεί κατά της ευλογιάς. Ωστόσο, η υγεία του παρέμεινε εύθραυστη. Το 1786, οι πυρετοί επέστρεψαν, αλλά οι υπηρέτριες έκριναν ότι δεν ήταν σημαντικοί. Αυτοί οι πυρετοί, ωστόσο, ήταν τα πρώτα σημάδια της φυματίωσης. Σε μια τελετή, σημειώθηκε ότι ο Λουδοβίκος-Ιωσήφ είχε δυσκολία στο περπάτημα, που στην πραγματικότητα προκλήθηκε από καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης - κάτι που αντιμετωπίστηκε με τη χρήση κορσέδων. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1788 οι πυρετοί αυξάνονταν συχνότερα και η ασθένεια προχωρούσε γρήγορα. Ο Λουδοβίκος Ιωσήφ πέθανε στο Château de Meudon στις 4 Ιουνίου 1789, σε ηλικία επτά και μισό. Τον έθαψαν στις 13 Ιουνίου σε μια απλή τελετή στη Βασιλική του Αγίου Ντενίς. Στις 10 Αυγούστου 1793, κατά τη διαταγή της Εθνικής Συνέλευσης, κατά τη διάρκεια της Βασιλείας της Τρομοκρατίας, ο τάφος του, μαζί με τους βασιλείς και βασίλισσες της Γαλλίας, μέλη της βασιλικής οικογένειας, υψηλοί αξιωματούχοι, ηγούμενους κλπ, βεβηλώθηκε. Με το θάνατο του Λουδοβίκου, ο τίτλος του Δελφίνου πέρασε στον μικρότερο αδερφό του Λουδοβίκο Κάρολο, ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στη φυλακή. Η περιφέρεια Dauphin στην Πενσυλβάνια πήρε το όνομά του. History of Dauphin County, Pennsylvania Historical Commission, Harrisburg, Pennsylvania
Πάνας (δορυφόρος)

Ο Πάνας (αγγλικά: Pan) είναι φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, δεύτερος κοντινότερος σε αυτόν μετά τον S/2009 S 1. Πήρε το όνομά του από τον θεό Πάνα της ελληνικής μυθολογίας. Βρίσκεται στον δακτύλιο Α του Κρόνου, στο Χάσμα Ένκε.

 Ο Παν ανακαλύφθηκε το 1990 από τον Μαρκ Σοουόλτερ. Η ύπαρξη ενός φεγγαριού μέσα στο Χάσμα Ένκε είχε ήδη προβλεφθεί θεωρητικά από το 1985 λόγω των κυματώσεων που εμφανίζονταν στα χείλη του χάσματος, που υποδήλωναν κάποια βαρυτική διαταραχή. Το επόμενο έτος ο Μαρκ Σοουόλτερ και άλλοι προέβλεψαν με αρκετή ακρίβεια το μέγεθός του και τη θέση της τροχιάς του. Στην έρευνα που ακολούθησε χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες του συστήματος του Κρόνου που είχε πάρει το Βόγιατζερ 2 καθώς και υπολογιστής που προέβλεψε την πιθανή θέση του Πάνα την ώρα που λήφθηκαν οι φωτογραφίες. Το φεγγάρι τελικά εντοπίστηκε σε έντεκα από τις εικόνες. Το όνομά του τού δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991. Είναι επίσης γνωστός ως Κρόνος XVIII (Saturn XVIII, "Κρόνος 18" επειδή ήταν ο 18ος δορυφόρος του πλανήτη που ανακαλύφθηκε). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1981 S 13 (επειδή εντοπίστηκε σε φωτογραφίες του 1981). Η εκκεντρότητα της τροχιάς του Πάνα, εξαιτίας της απόστασής του από τον Κρόνο, είναι πολύ μικρή και η μέγιστη με την ελάχιστη απόστασή του από τον πλανήτη διαφέρουν μόνο γύρω 4 χιλιόμετρα. Η κλίση της τροχιάς του είναι επίσης πολύ μικρή και ουσιαστικά μηδέν με τα υφιστάμενα δεδομένα. Το Χάσμα Ένκε, εντός του οποίου βρίσκεται η τροχιά του Πάνα, έχει περίπου 325 χλμ. πλάτος. Οι επιστήμονες του Κασσίνι-Χόιχενς έχουν περιγράψει των Πάνα ως ένα δορυφόρο σε "σχήμα καρυδιού" λόγω της κορυφογραμμής που ακολουθεί τον ισημερινό του, παρόμοιας με εκείνης του δορυφόρου Άτλαντα, και διακρίνεται σε εικόνες του. Η κορυφογραμμή σχηματίστηκε από υλικό προερχόμενο από το Χάσμα Ένκε που έχει επικαθήσει πάνω στον Πάνα. Το Χάσμα Ένκε περιέχει έναν δακτύλιο που συμπίπτει με την τροχιά του Πάνα. Τα σωματίδια αυτού του δακτυλίου είναι διατεταγμένα σε σχήμα πετάλου επάνω στην τροχιά του Πάνα. Υπάρχει άλλοι δυο δακτύλιοι μέσα στο Χάσμα, που διαταράσσονται περιοδικά από το πέρασμα του Πάνα. Πάνας από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Λάραμι (Ουαϊόμινγκ)

Το Λάραμι (αγγλικά: Laramie) είναι πόλη και πρωτεύουσα της κομητείας Όλμπανι, στο Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 32.711 το 2019, καθιστώντας την την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στο Ουαϊόμινγκ. Βρίσκεται δίπλα στο Ποταμό Λάραμι στο νοτιοανατολικό Ουαϊόμινγκ, ενώ η πόλη είναι βορειοδυτικά του Τσεγιέν.

 Η πόλη έχει πάρει την ονομασία της από τον Τζάσκες Λάραμι, έναν Γαλλοκαναδό συνοριοφύλακα που εξαφανιστήκε στα βουνά Λάραμι περίπου το 1820 και δεν εμφανίστηκε ποτέ. Οι Ευρωπαίοι ονόμασαν πρός τιμήν του μία οροσειρά, μία πόλη, ένα φρούριο, και μία κορυφή. Λόγω των πολλών ονομασιών η πόλη για δεκαετιές ονομαζόταν και «Λάραμι Σίτι» για να ξεχωρίζει.Το Λάραμι ιδρύθηκε το 1866 ως μια μικρή πόλη κοντά στον πρώτο διηπειρωτικού σταθμού. Η πρώτη τακτική αποβίβαση ατόμων στην πόλη έγινε το 1868, όταν οι εργάτες άρχιζαν να χτίζουν πιο μόνιμες βάσεις. Το Λάραμι Σίτι (όπως ονομαζόταν τότε) είχε μικρά καταστήματα, σχολείο και αρκετές εκκλησίες. Στην αρχή η πόλη υπέφερε από την ανομία. Ο πρώτος σερίφης οργάνωσε μία ομάδα επαγρύπνησης ως απάντηση στους εγκληματίες. Το 1869, όταν το Ουαϊόμινγκ άρχισε να προοδεύει, στην πόλη ψηφίστηκε νομοσχέδιο που παραχωρεί ίσα δικαιώματα στις γυναίκες. Κατά την απογραφή του 2010, υπήρχαν 30.816 άτομα, 13.394 νοικοκυριά και 5.843 οικογένειες. Η φυλετική σύνθεση της πόλης ήταν η εξής: Λευκοί 89,5% Ασιάτες 3,2% 2,8% (άτομα από δύο ή και παραπάνω φυλές) 2,5% ( άτομα από άλλη φυλή) Αφροαμερικανοί 1,3% Ιθαγενείς Αμερικανοί 0,7% Άνθρωποι από τον Ειρηνικό Ωκεανό 0,1%Υπήρχαν 13.394 νοικοκυριά, από τα οποία το 20,4% είχε παιδιά κάτω των 18 ετών, το 33% ήταν παντρεμένο και ένα 6,9% ήταν μία γυναίκα που ζούσε μόνη της. Ο μέσος όρος παιδιών ήταν 2,14 ανά οικογένεια Το Λάραμι διαθέτει 14 πάρκα μέσα στην πόλη που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν παιδικές χαρές, γήπεδα μπέιζμπολ, σόφμπολ και πισίνες.
Hell Awaits

Hell Awaits είναι ο τίτλος του δεύτερου στούντιο δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records. Η ευρωπαϊκή έκδοση του άλμπουμ κυκλοφόρησε το Μάιο του 1985 από την εταιρεία "Roadrunner" και το 1993 επανεκδόθηκε σε μορφή CD από την Metal Blade Records.

 Μετά την κυκλοφορία του ΕΡ "Haunting the Chapel", ο ήχος των Slayer έγινε σκοτεινότερος και με πιο σατανικούς στίχους. Η ηχογράφηση του "Hell Awaits" έγινε το φθινόπωρο του 1984 στα "Eldorado Studios" του Λος Άντζελες, με παραγωγό τον Μπράιαν Σλάγκελ, από τον οποίο προήλθε και η χρηματοδότηση για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία. Ο δίσκος κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1985 και έγινε η μεγαλύτερη σε πωλήσεις κυκλοφορία της Metal Blade Records, μέχρι τότε. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα στα πέντε αστέρια. Για την προώθηση του, το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία "Combat Tour" μαζί με τους Venom και τους Exodus. Σε αυτή την περιοδεία, οι Slayer έδωσαν τις πρώτες τους συναυλίες επί ευρωπαϊκού εδάφους ξεκινώντας στις 26 Μαΐου 1985 στο "Heavy Sound Festival" στην Ολλανδία, για να συνεχίσουν στην υπόλοιπη χώρα και τη Γερμανία με τους Destruction να ανοίγουν τις συναυλίες τους. Η επιτυχία του "Hell Awaits" οδήγησε τον παραγωγό Ρικ Ρούμπιν της "Def Jam Records" να επικοινωνήσει με το συγκρότημα για την παραγωγή του επόμενου δίσκου τους, κάνοντας τους Slayer το πρώτο χέβι μέταλ συγκρότημα το οποίο συνεργάστηκε με το συγκεκριμένο παραγωγό. 1. Hell Awaits (King, Hanneman) - 6:16 2. Kill Again (King, Hanneman) - 4:56 3. At Dawn They Sleep (King, Hanneman, Araya) - 6:17 4. Praise of Death (King, Hanneman) - 5:21 5. Necrophiliac (King, Hanneman) - 3:46 6. Crypts of Eternity (King, Hanneman, Araya) - 6:40 7. Hardening of the Arteries (Hanneman) - 3:55 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Hell Awaits" είχε την εξής μορφή:Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσοΚέρι Κινγκ - κιθάραΤζεφ Χάνεμαν - κιθάραΝτέιβ Λομπάρντο - τύμπανα Αναλυτικό ιστορικό Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review Συνέντευξη των Slayer στο Decibel Magazine, Αύγουστος 2006
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2010-2011

Το πρωτάθλημα χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2010−2011 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Νέες ομάδες σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο ήταν ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας και η ΧΑΝΘ, που προβιβάστηκαν από την Α2 και αντικατέστησαν τον ΓΑΣ Κιλκίς και τον ΑΟΔ Θερμαϊκού. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου συμμετείχαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή, ενώ οι τέσσερις τελευταίες στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε, για πρώτη φορά στην 6χρονη ιστορία της, η ΑΕΚ.

 Στα πλέι οφ και στα πλέι άουτ, οι ομάδες μετέφεραν τους μισούς από τους βαθμούς που πήραν στην κανονική περίοδο. Οι ομάδες έδωσαν από τρεις αγώνες. Όλοι οι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων που είχαν την καλύτερη θέση (σε σχέση με τον αντίπαλο τους) στην κανονική περίοδο. Ο ΠΑΟΚ έιχε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας και την τελευταία αγωνιστική ο ΠΑΟΚ κατακτούσε το πρωτάθλημα ακόμα και με ισοπαλία κόντρα στην ΑΕΚ. Η ΑΕΚ όμως, αν και βρέθηκε να χάνει με 22−21 30 δευτερόλεπτα πριν το τέλος του αγώνα, κατάφερε να κάνει μια απίστευτη ανατροπή, πετυχαίνοντας το 22−23 στο τελευταίο δευτερόλεπτο, και κατέκτησε έτσι το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: ΠΑΟΚ 17, ΑΕΚ 17, Δούκας 16, Διομήδης 15. Τον υποβιβασμό γνώρισαν ο Ιωνικός Ν.Φ. και ο Ζαφειράκης Νάουσας. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Χ.Α.Ν.Θ. 8, Πανελλήνιος 6, Ιωνικός Ν.Φ. 6, Ζαφειράκης 4. Ιστότοπος της ΟΧΕ Βαθμολογία κι αποτελέσματα Ιστότοπος contra.gr "Πρωταθλήτρια στο...νήμα η ΑΕΚ" Ιστότοπος contra.gr, τελική βαθμολογία πλέι οφ, πλέι άουτ.
Ίκσκιλε

Το Ίκσκιλε (λετονικά: Ikšķile προφορά , γερμανικά: Üxküll (Ύξκυλ)) είναι μια πόλη της Λετονίας. Έχει πληθυσμό 7.062 κατοίκων το 2016 και μια έκταση της τάξεως των 2,2 τ.χλμ.

 Το Ίκσκιλε υπήρξε η πρώτη πρωτεύουσα της καθολικής διακονίας της Λιβονίας η οποία ήταν τότε γνωστή ως Uexküll. Ο Μαϊνάρδος του Χόλσταϊν, γνωστός από τα χρονικά του Ερρίκου του Λετονού, υπήρξε ο πρώτος Επίσκοπος του Uexküll. Το 1197, ο Μπερτόλδος του Ανοβέρου, ένας Κιστερκιανός Αββάς από το Λόκουμ, έγινε ο δεύτερος επίσκοπος του Ύξκυλ (Üxküll). Η ονομασία Ikšķile (ή Uexküll) προέρχεται από το λιβονικό üks kül (στα εσθονικά: üks küla, στα φινλανδικά: yksi kylä). Το Ükskül - Ύξκυλ (üks = ένα, kül = χωριό) σημαίνει «ένα χωριό». Επίσημη Ιστοσελίδα του Ίκσκιλε
Ιωάννης Καζιμίρ του Λάουτερν

O Ιωάννης Κάζιμιρ. γερμ. Johann Kasimir (7 Μαρτίου 1543 - 16 Ιανουαρίου 1592) ήταν κόμης του Λάουτερν (1576-92). Ήταν σταθερός Καλβινιστής, ηγέτης μισθοφόρων στους θρησκευτικούς πολέμους της εποχής του, όπως την Ολλανδική Εξέγερση. Χρημάτισε επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Φρειδερίκου Δ΄ το διάστημα 1583-1592.

 Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Γ΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Το 1564 ζήτησε να νυμφευτεί την Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας, αλλά αυτή δεν ανταποκρίθηκε. Τέσσερα έτη μετά νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βέττιν, διότι ήθελε να διαδώσει τον Καλβινισμό στη Σαξονία. Δεν ήταν ευτυχισμένοι· εκείνος την περιόρισε στο σπίτι της, όπου απέκτησε έξι παιδιά και απεβίωσε φυλακισμένη το 1590. Από το 1571 διέμενε στο Καϊζερσλάουτερν για μία δεκαετία. Το 1576 απεβίωσε ο πατέρας του, που όρισε στη διαθήκη του το Παλατινάτο να μείνει πιστό στον Καλβινισμό. Ο πρωτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος (Χαϊδελβέργη κ.ά.), ενώ ο Ιωάννης Καζιμίρ ένα μικρό μέρος (Καϊζερσλάουτερν κ.ά.), που έγινε η κομητεία του Λάουτερν. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ που είχε ανατραφεί μυστικά από τη μητέρα του ως Λουθηρανός, δεν τήρησε τη θέληση του πατέρα του και υποστήριξε τον Λουθηρανισμό. Έτσι οι Καλβινιστές θεολόγοι, όπως ο Ζαχαρίας Ουρσίνος κ.ά. έφυγαν από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ίδρυσαν Πανεπιστήμιο στο Λάουτερν το 1578. Ήταν σε επαφή με τον Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, κόμη του Λέστερ, τον οποίο η Ελισάβετ Α΄ είχε στείλει στην Ευρώπη για το σχηματισμό Προτεσταντικής Ένωσης. Το 1576 εισέβαλε στη Γαλλία με 4.000 μισθοφόρους· ο Ερρίκος Γ΄ Βαλουά της Γαλλίας του απένειμε τον ψιλό τίτλο του δούκα του Ετάμπ, με ισχύ για λίγους μήνες, οπότε δεν επισκέφθηκε ποτέ το Ετάμπ. Το 1579 επισκέφθηκε την Αγγλία και ζήτησε από την Ελισάβετ Α΄ οικονομική υποστήριξη για την εκστρατεία του υπέρ των Ηνωμένων Επαρχιών. Ψυχαγωγήθηκε επί τρεις εβδομάδες στην Αυλή. Το 1583 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄, καταλείποντας τον γιο του Φρειδερίκο Δ΄ 9 ετών. Ο Ιωάννης Καζιμίρ έγινε κηδεμόνας του ως την ενηλικίωσή του το 1592. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου, εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα: Δωροθέα 1581-1631. παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Ελισάβετ 1578-1580, Μαρία 1576-1577, ένας γιος 1573, μία κόρη 1584, μία κόρη 1585, απεβίωσαν μικρά. (Γερμανικά) Der Kalvinismus in der Kurpfalz Hume, Martin (1904): The Courtships of Queen Elizabeth Eveleigh Nash & Grayson Jenkins, Elizabeth (2002): Elizabeth and Leicester The Phoenix Press (ISBN 1842125605) Rosenberg, Eleanor (1958): Leicester: Patron of Letters Columbia University Press Dieter Cunz, Die Regentschaft des Pfalzgrafen Johann Casimir in der Kurpfalz, 1583–1592 (Limburg an der Lahn, Druck der Limburger Vereinsdruckerei, 1934)
Πορνογραφία

Πορνογραφία ή πορνό είναι η αναπαράσταση σεξουαλικών πράξεων, λεκτικά ή μέσω εικόνων, με υπερβολικό τονισμό των γενετήσιων στοιχείων και με κύριο σκοπό την σεξουαλική διέγερση του ατόμου.

 Ο ελληνικός όρος πορνογραφία αποτελεί αντιδάνειο της γαλλικής λέξης pornographie, η οποία με την σειρά της αποτελεί παράγωγο της λέξης πορνογράφος. Η λέξη πορνογράφος απαντάται στο έργο του Αθήναιου Δειπνοσοφισταί (περ. 2ος αι.), όπου φαίνεται να χρησιμοποιείται για να περιγράψει ζωγράφους που αναπαριστούσαν πόρνες στα έργα τους. Η γαλλική λέξη pornographie εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα και αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την περιγραφή ερωτικών τοιχογραφιών που βρέθηκαν στα ερείπια της Πομπηίας. Ο όρος πορνογραφία αποτελεί αναχρονισμό όταν εφαρμόζεται σε παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Ο ακριβής ορισμός της πορνογραφίας είναι στην πραγματικότητα αρκετά δύσκολος και δεν υπάρχει συνήθως καθολική συμφωνία ως προς το χαρακτηρισμό ενός έργου ως πορνογραφικού. Επιπλέον, τα όρια της πορνογραφίας διαφέρουν όταν εξετάζονται στα πλαίσια διαφορετικών πολιτισμών ή/και εποχών. Ο όρος πορνογραφική ταινία αναφέρεται σε ταινίες που απεικονίζουν λεπτομερειακά διείσδυση και άλλες σεξουαλικές πράξεις, συνήθως με σκοπό τη διέγερση του θεατή. Εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την εμφάνιση του κινηματογράφου και έχουν πολλά κοινά με τις υπόλοιπες μορφές πορνογραφίας. Άλλες ορολογίες που χρησιμοποιούνται στην Ελληνική γλώσσα για να περιγράψουν τέτοιου είδους ταινίες είναι: "αισθησιακή ταινία", "ταινία για ενηλίκους" και "τσόντα". τσόντα = εκ της Ιταλικής giunta (πρβλ. και Ισπανική junta) που σημαίνει "ένωση, προσθήκη κλπ.". Για μια αναλυτικότερη επισκόπηση του ορισμού και της ιστορίας της πορνογραφίας στο κινηματογράφο, δείτε: Πορνογραφική ταινία. Σε ότι αφορά την εγχώρια νομοθεσία, η πώληση και κατοχή πορνογραφικού υλικού είναι νόμιμη σε ειδικά έντυπα, DVD, συνδρομητική τηλεόραση και ειδικό κινηματογράφο και μόνο σε ενήλικους. Ωστόσο κατά το ν. 5060/1931 (άρθρο 29) απαγορεύεται η "διακίνηση" ασέμνων στον τύπο ενώ, κατά το άρθρο 14 παρ. 3 του Συντάγματος, επιτρέπεται, για τέτοια δημοσιεύματα η κατάσχεση εφημερίδων, ακόμα και πριν από την κυκλοφορία τους (Άσεμνο θεωρείται αυτό που προσβάλλει, κατά το κοινό αίσθημα, την αιδώ). Νόμιμη είναι επίσης σήμερα και η παραγωγή ή εκτύπωση πορνογραφικού υλικού στην Ελλάδα και υφίστανται εδώ και αρκετά χρόνια ορισμένα ελληνικά έντυπα και από το 2008 μία κινηματογραφική εταιρεία. Με το άρ. 348Α του Ποινικού Κώδικα, που εισήχθη με το Ν. 3064/2002, τιμωρείται η "Πορνογραφία ανηλίκων", στην οποία περιλαμβάνεται τόσο η συμβατική όσο και η ηλεκτρονική της μορφή. Με τη διάταξη αυτή τιμωρείται ακόμα και η εικονική (π.χ. με καρτούν) παιδική πορνογραφία, καθώς και η απλή κατοχή παιδικού πορνογραφικού υλικού. Moulton, Ian Frederick. Before pornography: erotic writing in early modern England, Oxford University Press, 2000. Pornography and Censorship, Stanford Encyclopedia of Philosophy. Πορνογραφία και Λογοκρισία[1], Η Εγκυκλοπαίδεια της Φιλοσοφίας του Στάνφορντ.
Λούκας Κορνίλιους Στέιν

Ο Λούκας Κορνίλιους Στέιν (21 Δεκεμβρίου 1903 – 28 Ιουλίου 1976) ήταν ο Ανώτατος Δικαστής της Νότιας Αφρικής από το 1959 έως το 1971 και ο υπηρεσιακός Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής από τον Νοέμβριο έως το Δεκέμβριο του 1959, καθώς και από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του 1961.

 Ο Λούκας Κορνίλιους Στέιν γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1903, λίγο μετά τον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερς, σε μία φάρμα της αποικίας του Οράγγη. Πατέρας του ήταν ο Κρίστιαν Λούρενς Στέιν και μητέρα του η Μαγκνταλένα Γιοσίνα Μαρία Κρούγκερ. Πραγματοποίησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Κρούνσταντ και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Στέλενμπος, από όπου αποφοίτησε το 1926. Ξεκίνησε την άσκηση της δικηγορίας, αποκτώντας διδακτορικό στις νομικές επιστήμες το 1929. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος υπό τη διοίκηση τεσσάρων πρωθυπουργών της Νότιας Αφρικής. Διετέλεσε γενικός εισαγγελέας της Νοτιοδυτικής Αφρικής, η οποία βρισκόταν τότε υπό τη διοίκηση της Νότιας Αφρικής, από το 1931 έως το 1933, και εργάστηκε στο υπουργείο δικαιοσύνης από το 1933 έως το 1944. Το 1943 διορίστηκε Συνήγορος του Βασιλιά και συμμετείχε στην αντιπροσωπεία της Νότιας Αφρικής στα Ηνωμένα Έθνη από το 1946 έως το 1949. Το 1950 διετέλεσε νομικός σύμβουλος της Νότιας Αφρικής στο Διεθνές Δικαστήριο για την υπόθεση που αφορούσε την αποχώρηση της χώρας του από τη Νοτιοδυτική Αφρική.Ο Λούκας Κορνίλιους Στέιν διορίστηκε δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου για το Τράνσβαλ το 1951. Λίγο αργότερα, το 1955, διορίστηκε στο Ανώτατο Εφετείο. Το 1959 ονομάστηκε Ανώτατος Δικαστής της Νότιας Αφρικής, «κερδίζοντας» τη θέση από τον ανταγωνιστή του και διάσημο φιλελεύθερο δικαστή Όλιβερ Σράινερ. Αυτή η άνευ προηγουμένου γρήγορη αναβάθμισή του αντανακλούσε την εύνοια που είχε αποκτήσει στις τάξεις της εθνικιστικής κυβέρνησης του Ντάνιελ Φρανσουά Μάλαν. Ως Ανώτατος Δικαστής, ο Στέιν διατέλεσε αυτοδικαίως υπηρεσιακός Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής για την περίοδο μεταξύ του θανάτου του Έρνεστ Τζορτζ Γιάνσεν το 1959 και της ανάληψης των καθηκόντων του Τσαρλς Ρόμπερτς Σουάρτ το 1960, αλλά και το διάστημα μεταξύ της παραίτησης του Σουάρτ από το αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη το 1961 και της ορκωμοσίας του ως Προέδρου του Κράτους της Νότιας Αφρικής λίγες εβδομάδες αργότερα. Ήταν αυτός που πραγματοποίησε τις τελετές ορκομωσίας του Τσαρλς Ρόμπερτς Σουάρτ και στις δύο περιπτώσεις. Η θητεία του Λούκας Κορνίλιους Στέιν ως Ανωτάτου Δικαστή διήρκεσε δώδεκα χρόνια. Παρέμεινε πιστός στον εθνικιστική κυβέρνηση των Αφρικάνερς, που τον είχε τοποθετήσει στο αξίωμά του, με αποτέλεσμα η νομολογία του να έχει περισσότερο εκτελεστικό χαρακτήρα και να επικρίνει τις αγγλικές επιρροές στο νοτιοαφρικανικό δίκαιο. Αποσύρθηκε από το αξίωμα του Ανωτάτου Δικαστή το 1971. Ο Λούκας Κορνίλιους Στέιν παντρεύτηκε την Χούιμπρεχτ φαν Σχορ το 1928 και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στις 28 Ιουλίου του 1976.
Βιτόρια Σετούμπαλ

Η Βιτόρια Σετούμπαλ είναι ένας πορτογαλικός, αθλητικός σύλλογος από την πόλη Σετούμπαλ. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1910. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Bonfim, χωρητικότητας 21530 θεατών. Συμμετέχει στην Πριμέιρα Λίγκα. Έχει κερδίσει 3 Κύπελλα Πορτογαλίας και 1 Portuguese League Cup. Έχει τα περισσότερα κύπελλα ανάμεσα στις ομάδες που δεν έχουν κατακτήσει για την Πριμέιρα Λίγκα.

 Κύπελλο Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών): 31964–65, 1966–67, 2004–05Portuguese League Cup: 12007–08Lisbon Championship: 21923–24, 1926–27Lisbon Honour Cup: 21923–24, 1926–27Setúbal Championship: 131927–28, 1928–29, 1930–31, 1931–32, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1935–36, 1936–37, 1943–44, 1944–45, 1945–46, 1946–47 Ζέκα Δημήτρης Πέλκας Ζοσέ Βίτορ Μορέιρα Σεμέδο Ζεκίνια Μάνο Νούνο Πίντο Μάρκο Τάμπουας Ματιόλα Vitoria Setubal results and fixtures at Soccerbase Official website (Πορτογαλικά) Supporters website Current squad (Πορτογαλικά)
Αλέξανδρος Κιτροέφ

Ο Αλέξανδρος Κιτροέφ (γεν. Αθήνα, 1955) είναι Έλληνας ιστορικός και καθηγητής ιστορίας στο Χέιβερφορντ Κόλετζ (Haverford College) της Πενσυλβάνια στις ΗΠΑ. Το ερευνητικό του ενδιαφέρον είναι στραμμένο στη μελέτη της ταυτότητας στη σύγχρονη Ελλάδα και τη διασπορά.

 Ελλάς, Ευρώπη, Παναθηναϊκός!, greekworks.com (2010) The Greeks in Egypt, 1919-1937· Ethnicity and Class· Griegos en America Wartime Jews: The Case of Athens" Wrestling with the Ancients: Modern Greek Identity and the Olympics Σμύρνη, Μίνωας (2012) [κείμενα, επιμέλεια] Οι δρόμοι των Ελλήνων, Polaris (2010) The Journey, Μουσείο Μπενάκη (2009) Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα, Βιβλιόραμα (2009) Ο Μεταξάς και η εποχή του, Ευρασία (2009) Το ταξίδι, Μουσείο Μπενάκη (2008) Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα, Βιβλιόραμα (2002) Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα, Βιβλιόραμα (1999) 3ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Εικόνες του 21ου αιώνα, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, (2001) Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Εικόνες του 21ου αιώνα, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2000) Αλέξανδρος Κιτροέφ [1]
1594 Ντανζόν

Ο Ντανζόν (Danjon) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,772. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Αντρέ Ντανζόν.

 Η μέση διάμετρος του Ντανζόν εκτιμάται σε 11,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,174 ± 0,017. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ντανζόν γύρω από τον εαυτό του, πιθανώς όμως η περίοδος περιστροφής του είναι περίπου 12 ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα