IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κανδελάρια

Η Κανδελάρια (Candelaria) είναι παράλια πόλη της Τενερίφης των Καναρίων Νήσων, της Ισπανίας, ιδιαίτερα γνωστή από την θαυματουργή εικόνα της ομώνυμης Παναγίας. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 25.957 κατοίκους.

 Η Κανδελάρια αποτελεί για τους Καθολικούς κατοίκους των Καναρίων νήσων σημαντικό τόπο λατρείας και προσκυνήματος της ιερής εικόνας της Παναγίας της Κανδελάριας που προσελκύει περισσότερους από 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.Χιλιάδες πιστοί από την Ισπανία, αλλά και την Λατινική Αμερική έρχονται για να αποδώσουν φόρο τιμής στην Παναγία της Κανδελάριας, που είναι και η πολιούχος των Καναρίων Νήσων. Η εικόνα της Παναγίας είναι ξυλόγλυπτη και εμφανίζει Μαύρη την Παναγία φέροντας πλούσια ένδυση να βαστάζει στο ένα χέρι το μωρό Ιησού και στο άλλο χέρι ένα κερί. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο στη πόλη είναι η Βασιλική της Κανδελάριας με το χαρακτηριστικό κωδωνοστάσιο, που χτίστηκε το 1959, πάνω στα ερείπια παλαιότερης εκκλησίας που καταστράφηκε από πυρκαγιά. Δίπλα από τη βασιλική είναι ένα μοναστήρι που ανήκει στο Τάγμα Δομινικανών, μοναστική κοινότητα που είναι υπεύθυνη του ιερού. Δίπλα στην πλατεία της βασιλικής είναι τα χάλκινα αγάλματα των αρχαίων κατοίκων του νησιού, των καλουμένων "Γκουάχες", (Guanches). Και τούτο συμβαίνει επειδή κατά την παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε από αυτούς το 1390. Η Παναγία της Κανδελάριας τιμάται δύο φορές τον χρόνο: στις 2 Φεβρουαρίου και στις 15 Αυγούστου, όπου αυτές τις ημέρες συρρέουν στην πόλη χιλιάδες προσκυνητές από διάφορα μέρη του αρχιπελάγους και της υπόλοιπης Ισπανίας. Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
Σύνδεσμος χελιδονοουράς

Ο σύνδεσμος χελιδονοουράς (αγγλ. dovetail joint), ή απλώς συνοπτικά χελιδονοουρά, είναι τύπος συνδέσμου της ξυλουργικής, που χρησιμοποιείται από τα αρχαία χρόνια σε ποικίλες ξύλινες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένων των επίπλων, ντουλαπιών, κορμοκατοικιών και κτιρίων με πλαίσια ξύλινων στοιχείων. Ο σύνδεσμος χελιδονοουράς είναι σύμβολο διαχρονικής ξυλουργικής αξίας και αποτελεί -ιστορικά- τεχνική με υψηλή δημοφιλία στο χώρο της εσωτερικής διακόσμησης και της επιπλοποιίας.Βέβαια στην αγγλική γλώσσα ο ίδιος τεχνικός όρος αναφέρεται στην ουρά του περιστεριού (dove), αλλά στα ελληνικά έχει επικρατήσει, ως χελιδονοουρά, εδώ και δεκαετίες, ως πιο εύστοχος. Χαρακτηριστική είναι η υψηλή αντοχή του συνδέσμου που εξασφαλίζεται σε τάσεις αξονικού εφελκυσμού. Πρόσθετα ο σύνδεσμος χελιδονοουράς χρησιμοποιείται για την ένωση των πλευρών συρταριών στο μπροστινό μέρος. Σειρά από κομμένες καρφίτσες που εκτείνονται από το άκρο μιας σανίδας με μια σειρά από ουρές που κόβονται στο άκρο μιας άλλης ξύλινης σανίδας. Οι καρφίτσες και οι ουρές έχουν ένα τραπεζοειδές σχήμα. Αξιοσημείωτο, αφού κολληθεί, ένας ξύλινος σύνδεσμος χελιδονοουράς δεν απαιτεί μηχανικούς συνδετήρες, ούτε καρφιά ή βίδες.

 Η τεχνική συνδεσμολογίας της χελιδονοουράς πιθανώς προηγείται της γραπτής ιστορίας. Μερικά από τα παλαιότερα γνωστά παραδείγματα του συνδέσμου χελιδονοουράς απαντώνται σε αρχαία αιγυπτιακά έπιπλα που βρέθηκαν ενταφιασμένα με μούμιες και που χρονολογούνται από την Πρώτη Δυναστεία. Επίσης παρόμοια βρέθηκαν στους τάφους των Κινέζων αυτοκρατόρων και σε πέτρινη κολώνα στο ναό Vazhappally Maha Siva, στην Ινδία. Η χελιδονοουρά, ως σύνδεσμος, είναι σημαντική παράμετρος διάκρισης των διαφόρων περιόδων επίπλων και φανερώνει και την στάθμη του πολιτισμού κάθε αρχαίου λαού. Προφανέστατα, η ετυμολογία της ονομασίας αυτής προέρχεται από την ομοιότητα της άρθρωσης της εν λόγω συνδεσμολογίας με το σχήμα της ουράς ενός χελιδονιού. Στην Ευρώπη, η σύνδεση της χελιδονοουράς αποκαλείται μερικές φορές σύνδεσμος χελιδονοουράς, ή άρθρωση ουράς χελιδονοουράς. Η ένωση της χελιδονοουράς είναι πολύ δυνατή λόγω του τρόπου με τον οποίο διαμορφώνονται οι «ουρές» και οι «καρφίτσες». Αυτό καθιστά δύσκολη την απομάκρυνση της άρθρωσης και ουσιαστικά αδύνατη ιδίως όταν προστίθεται κόλλα. Αυτός ο τύπος συνδέσμου χρησιμοποιείται σε κατασκευές κουτιών όπως συρτάρια, κοσμηματοθήκες, ντουλάπια και άλλα έπιπλα όπου απαιτείται αντοχή. Είναι κοπιώδες στο να μορφοποιηθεί με το χέρι, που απαιτεί εξειδικευμένη εργασία και σχετική εμπειρία. Υπάρχουν διάφοροι τύποι χελιδονοουράς, που διαφέρουν ανάλογα με τη χρήση. Η γωνία κλίσης ποικίλλει ανάλογα με το ξύλο που χρησιμοποιείται, τον σκοπό της ένωσης και το είδος της εργασίας. Συνήθως η κλίση είναι 1:6 για τα μαλακά ξύλα και μια πιο ρηχή κλίση 1:8 για τα σκληρά ξύλα. Συχνά μια κλίση 1:7 χρησιμοποιείται ως συμβιβασμός. Ωστόσο, μια διαφορετική κλίση δεν επηρεάζει την αντοχή του αρμού σε διαφορετικούς τύπους ξύλου. Kirby, Ian J. (1999). The complete dovetail: Handmade furniture's signature joint. Bethel, CT: Cambium Press. ISBN 9780964399990.
Γιαννίτσι Άρτας

Το Γιαννίτσι είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 29 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 57 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 12 χιλιόμετρα.Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Γιαννίτσι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας με έδρα το Βουργαρέλι. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Το Γιαννίτσι μαζί με το Βουργαρέλι, τον Κάμπο, το Κουβέλι, την Ομαλή, το Παλαιοχώρι και τους Σκιαδάδες, αποτελούν την τοπική κοινότητα Βουργαρελίου με συνολικό πληθυσμό 582 κατοίκους.

 Το Γιαννίτσι γειτνιάζει με τα Αμπέλια Παλαιοκάτουνου και τους Σκιαδάδες. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουργαρελίου. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αθαμανίας και το 2010 στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 29 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 39 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 100 κατοίκους ήταν το 1961 και υπήρξε ο μέγιστος αριθμός κατοίκων. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε το χαμηλότερο ρεκόρ. Η μείωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετακίνηση πολλών κατοίκων στην πόλη της Άρτας και στη μετανάστευση. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα. Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2000−2001 ήταν το 13ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Αυτή ήταν η τελευταία σαιζόν που εφαρμόστηκε το βαθμολογικό σύστημα των 2 βαθμών για κάθε νίκη και 1 βαθμού για κάθε ήττα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 21η φορά στην στην ιστορία του και τέταρτη συνεχόμενη ο Ολυμπιακός. Στην Α2 κατηγορία υποβιβάστηκαν ο Άρης Νίκαιας και η ΕΑ Πατρών. Οι δύο ομάδες της Νίκαιας, ο Άρης και ο Ιωνικός, συγχωνεύτηκαν το καλοκαίρι μετά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου, και σχημάτισαν την ΑΕ Νίκαιας η οποία μετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου.

 Στα πλέι οφ έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, 1−4 και 1−2, καθώς και αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5−8. Δεν έγιναν μικροί τελικοί, ενώ δε διεξήχθησαν πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού. Στα ημιτελικά προκρίθηκαν ο Ολυμπιακός, ο Ηρακλής, η Ορεστιάδα και ο Παναθηναϊκός. (1) Ολυμπιακός − (8) Άρης Θεσσαλονίκης (2–0) (2) Ηρακλής − (7) ΑΕΚ (2–0) (3) ΠΑΟΚ − (6) Ορεστιάδα (0–2) (4) Παναθηναϊκός − (5) Πανελλήνιος (2–1) Αντίθετα με την προήγουμενη, την περίοδο αυτή διεξήχθησαν αγώνες κατάταξεις για τις θέσεις 5−8, όπου οι ομάδες διεκδίκησαν το τελευταίο εισιτήριο για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Άρης, αν και είχε το απόλυτο μειονέκτημα έδρας στα πλέι οφ καθότι κατετάγη όγδοος στην κανονική περίοδο, κατάφερε να κατακτήσει την 5η θέση και την έξοδο στην Ευρώπη. (5) Πανελλήνιος − (8) Άρης Θεσσαλονίκης (0–2) (3) ΠΑΟΚ − (7) ΑΕΚ (2–0) Αν και οι ομάδες είχαν 5 θέσεις διαφορά στην κανονική περίοδο, ο Άρης με μειονέκτημα έδρας επικράτησε με 2-0 νίκες και κέρδισε την έξοδό του στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. (3) ΠΑΟΚ − (8) Άρης Θεσσαλονίκης (0–2) Ολυμπιακός και Ηρακλής προκρίθηκαν κι έτσι συναντήθηκαν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στους τελικούς. Αγώνες για την τρίτη θέση δεν έγιναν. (1) Ολυμπιακός − (4) Παναθηναϊκός (2–0) (2) Ηρακλής − (6) Ορεστιάδα (2–0) Για ακόμη μια φορά, ο Ολυμπιακός υπερίσχυσε του Ηρακλή κι ανεδείχθη πρωταθλητής για 21η φορά στην ιστορία του, και μάλιστα χωρίς να χάσει κάποιον αγώνα στα πλέι οφ. (1) Ολυμπιακός − (2) Ηρακλής (3–0) Σημείωση1: Ο Ιωνικός Νίκαιας και ο Άρης Νίκαιας συγχωνεύτηκαν μετά το τέλος της σαιζόν και σχημάτησαν την Α.Ε. Νίκαιας, η οποία μετείχε στο πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο. Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007 Τελική βαθμολογία Αθλητική Ηχώ, 1 Μαρτίου 2001 σελίδα 33 Αποτελέσματα κανονικής περιόδου και πλέι οφ Ιστότοπος archive.sport.gr
Περιφέρεια Τζαμπίλ

Η περιφέρεια Τζαμπίλ (καζακικά: Жамбыл облысы, Jambyl oblysy, جامبىل وبلىسى) είναι μια περιφέρεια του Καζακστάν. Πρωτεύουσά του είναι το Ταράζ. Ο πληθυσμός της περιφέρειας ανέρχεται στα 1.000.000 άτομα, με τους 335.000 να κατοικούν στην πρωτεύουσα. Η περιφέρεια συνορεύει με τη Κιργιζία, και φτάνει πολύ κοντά στο Ουζμπεκιστάν (στο νότο). Συνορεύει επίσης με άλλες τρεις περιέρειες: Περιφέρεια Καραγκάντα (βόρεια), Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν (δυτικά) και Περιφέρεια Αλμάτι (ανατολικά). Η συνολική έκταση είναι 144.200 τ.χλμ. Η περιφέρεια συνορεύει με τη Λίμνη Μπαλκάς προς τα βορειοανατολικά. Η περιφέρεια (και η πρωτεύουσά της, κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής) πήρε το όνομά της από τον Καζάκο ακίν (λαϊκό τραγουδιστή) Τζαμπίλ Τζαμπάγιεφ.

 Εκτιμάται ότι 1.2 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν στην επαρχία το 2010. Ο πληθυσμός αποτελείται από περισσότερες από 100 εθνικές ομάδες. Οι Καζάκοι αποτελούν περίπου το 65% του πληθυσμού. Το χαμηλότερο ποσοστό των Καζάκων βρίσκεται στο Ταράζ (Ντζαμπούλ) αν και το μερίδιό τους στην πόλη έχει αυξηθεί από 23% το 1989 στο 60% το 2009. Βλέπε το λήμμα Ταράζ για μια λεπτομερή περιγραφή της ιστορίας της περιφερειακής πρωτεύουσας. Η επαρχία διαιρείται διοικητικά σε δέκα επαρχία και την πόλη του Ταράζ. Επαρχία Μπαϊζάκ, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Σαρικεμέρ, Επαρχία Τζαμπίλ, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Άσι, Επαρχία Κορντάι, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Κορντάι, Επαρχία Μέρκι, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Μέρκι, Επαρχία Μοϊινκούμ, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Μοϊινκούμ, Επαρχία Σαρίσου, με διοικητικό κέντρο τη πόλη του Τζανατάς, Επαρχία Σου, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Τόλε Μπι, Επαρχία Ταλάς, με διοικητικό κέντρο τη πόλη του Καρατάου, Επαρχία Τουράρ Ρισκούλοφ, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Κουλάν, Επαρχία Ζουάλι, με διοικητικό κέντρο το αουίλ του Μπαουιρτζάν Μομισούλι,Το Τζανατάς, το Καρατάου, το Σου και το Ταράζ έχουν το διοικητικό καθεστώς της πόλης. Στις σημαντικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν την εξόρυξη φωσφορικού βράχου (γύρω από το Καρατάου). Η κοιλάδα του ποταμού Τσου είναι μια από τις σημαντικές περιοχές της αρδευόμενης γεωργίας στο Καζακστάν. Ο πυρήνας του σιδηροδρομικού δικτύου στην περιφέρεια βασίζεται στη σιδηροδρομική γραμμή Turksib με κατεύθυνση ανατολή προς δύση, η οποία περνά μέσα από το Ταράζ και το Τσου προς το Αλμάτι, και τη γραμμή Τρανσκαζακστάν με γραμμή βορρά προς νότο, η οποία κατευθύνεται βόρεια από το Τσου προς την Αστανά. Ο Αυτοκινητόδρομς των ΚΑΚ M39 (όπου σε αυτή τη περιφέρεια αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού E40) έρχεται από την Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν και πηγαίνει προς το Σιμκέντ (πρωτεύουσα της γειτονικής περιφέρειας του Νότιου Καζακστάν) και μετά πηγαίνει στο Μπισκέκ του Κιργιστάν μέσω της περιφερειακής πρωτεύουσας Ταράζ. Ύστερα, μπαίνει και πάλι στην περιφέρεια Τζαμπίλ μέσω της συνοριακής διέλευσης Κορντάι και συνεχίζει ανατολικά προς Αλμάτι. Επίσημη ιστοσελίδα (στα ρωσικά) Αρχειοθετήθηκε 2019-05-07 στο Wayback Machine.
Κερλόν Μούρα Σόουζα

Ο Κερλόν Μούρα Σόουζα (πορτογαλικά: Kerlon Moura de Souza, 27 Ιανουαρίου 1988) είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Παίκτης που θεωρήθηκε μεγάλο ταλέντο κατά τα πρώτα του βήματα στο άθλημα και έχοντας ενδιάμεσα εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις στην Εθνική Βραζιλίας Κ-17 μεταγράφηκε το 2008 στην Ίντερ. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη των προσδοκιών, καθώς δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο, ενώ μια σειρά σοβαρών τραυματισμών τον ανάγκασαν να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 29 ετών.

 Γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1988 στην Ιπατίνγκα και το 2005 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα της Κρουζέιρο. Το 2006 κατέκτησε με την Κρουζέιρο το πρωτάθλημα της πολιτείας Μίνας Ζεραίς. Τον Σεπτέμβριο του 2008 μεταγράφηκε στην ιταλική Ίντερ, η οποία τον παραχώρησε με τη μορφή δανεισμού στην Κιέβο Βερόνα, καθώς είχε συμπληρώσει τις θέσεις ξένων στο έμψυχο δυναμικό της. Στην Κιέβο είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής, καθώς αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών. Με την επιστροφή του στην Ίντερ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας μέχρι το 2012. Ωστόσο, τέθηκε εκτός πλάνων του Ζοζέ Μουρίνιο με αποτέλεσμα να παραχωρεί εκ νέου δανεικός, αυτή τη φορά στον Άγιαξ, αγωνιζόμενος ωστόσο στον Γιονγκ Άγιαξ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα των Β΄ ομάδων. Ακολούθησαν νέοι δανεισμοί στις βραζιλιάνικες Παρανά και Νασιονάλ Εσπόρτε, ενώ μετά την αποδέσμευσή του από την ιταλική ομάδα υπέγραψε στη Φουτζιέντα με την οποία αγωνίστηκε στην τρίτη κατηγορία της Ιαπωνίας. Ακολούθησαν σύντομα περάσματα από την αμερικανική Μαΐάμι Ντέιντ, τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς και τη βραζιλιάνικη Βίλα Νόβα. Τελευταία του ομάδα ήταν η Σπαρτάκ Τρνάβα στην οποία αγωνίστηκε στο δεύτερο μισό της σεζόν 2016/17. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας αντιμετώπισε σοβαρούς τραυματισμούς με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 29 ετών.Ο Κερλόν υπήρξε διεθνείς με τις «μικρές» εθνικές ομάδες της Βραζιλίας: ως μέλος της Εθνικής Κ-17 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής, αναδεικνυόμενος ταυτόχρονα πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Αγωνιζόμενος ως επιθετικός μέσος ξεχώρισε σε νεαρή ηλικία για την τεχνική του, αλλά και την ιδιαίτερη ντρίπλα του, γνωστή ως «ντρίμπλα της φώκιας». Από την άλλη, αναφέρεται ως παίκτης χωρίς ιδιαίτερη φυσική δύναμη, καθώς και επιρρεπής στους τραυματισμούς. https://web.archive.org/web/20190831014649/https://www.cruzeiro.com.br/ https://web.archive.org/web/20080226054054/http://www.kerlononline.co.uk/kerlon-biography.htm
Ιερός Ναός Αγίου Ζαχαρία Γράμμου

Ο Ιερός Ναός Αγίου Ζαχαρία είναι ένα διατηρητέο μοναστήρι στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς. Ιδρύθηκε κοντά στα τέλη του 16ου αιώνα και παράλληλα είχε αναπτυχθεί περιμετρικά ένας μικρός οικισμός που έφερε την ίδια ονομασία, τα ίχνη του οποίου όμως, δεν εντοπίζονται εύκολα. Τον οικισμό κατέστρεψαν οι Τούρκοι στα μέσα περίπου του 18ου αιώνα.Ο ναός είναι χτισμένος σχεδόν εξ ολοκλήρου από πέτρα εκτός από τον τρούλο που έχει επένδυση και από κεραμίδι. Οι τοιχογραφίες, δείγμα υψηλής τέχνης των αγιογράφων της εποχής, ανάγονται στον 17ο αιώνα και πολλές από αυτές έχουν ανάγλυφες παραστάσεις.

 Βρίσκεται δίπλα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, στον κεντρικό Γράμμο (υψόμετρο 1.200 μ.) και δίπλα στις αρχές του ποταμού Αλιάκμονα. Απέχει 30 χλμ. δυτικά από το Νεστόριο. Το μοναστήρι ιδρύθηκε περίπου στα τέλη του 16ου αιώνα. Μετά την καταστροφή του Λινοτοπίου το 1769 από τους Τουρκαλβανούς, μετά τα Ορλωφικά, εγκαταστάθηκε εκεί μουσουλμανικός πληθυσμός που μετέτρεψε την εκκλησία σε τζαμί. Αργότερα ο ναός μετατράπηκε σε έναν αχυρώνα. Μετά την ενσωμάτωση και αυτής της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1913 έγιναν προσπάθειες συντήρησης και ανακατασκευής της.Στις 18 Μαΐου του 2021, εγκρίθηκε από την Οικονομική Επιτροπή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, το σχέδιο και οι όροι της Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ της Π.Δ.Μ. – Π.Ε. Καστοριάς και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, για την υλοποίηση του έργου: «Ευπρεπισμός περιβάλλοντα χώρου, βελτίωση προσβασιμότητας και αντιπλημμυρική προστασία του Ιερού Ναού Αγίου Ζαχαρία Γράμμου στην Π.Ε. Καστοριάς». Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν πριν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Εσωτερικός διάκοσμος Εσωτερικά ο σταυροειδής με τρούλο ναός ήταν κατάγραφος με τοιχογραφίες που πιστοποιούν την αξία των καλλιτεχνών και τις αναζητήσεις της μεταβυζαντινής τέχνης. Η ζωγραφική είναι του 17ου αιώνα, όπως επιβεβαιώνεται από μια επιγραφή που υπάρχει στη νότια πλευρά, πάνω από το παράθυρο. "ΔΕΗĊΙĊ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕ....ΕΝ ΕΤΕΙ ΑΧΟΑ" 1671Το 1990 ο ναός ανακηρύχθηκε πολιτιστικό μνημείο. Εσωτερικές εικονογραφήσεις Ο οικισμός αναφέρεται το 1918 με το όνομα Ζαγάρι στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γιαννοβαίνης (Γιαννοχωρίου) που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1927 μετονομάζεται σε Άγιος Ζαχαρίας και το 1940 καταργείται ως οικισμός.
Κώστας Τσιάρας

Ο Κώστας Τσιάρας είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια της Καρδίτσας. Έχει διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης (2019-2023) και υφυπουργός Εξωτερικών (2012-2013).

 Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1966 στην Καρδίτσα. Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως ιατρός μικροβιολόγος βιοπαθολόγος. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, ήταν μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΣΕΠΦΥ) Καρδίτσας, καθώς και πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας Καρδίτσας. Επίσης, είναι ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Μελετών Καρδίτσας και του Συνδέσμου Ελληνοαμερικανικής Φιλίας Καρδίτσας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 2004 και επανεκλέγεται σε όλες τις επόμενες εκλογές αναμετρήσεις. Έχει διατελέσει υπεύθυνος του τομέα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αναπληρωτής υπεύθυνος του τομέα Πολιτικής Ευθύνης Προστασίας του Πολίτη και γραμματέας του τομέα Αγροτικού της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με το Κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας από την έναρξή της μέχρι τις 24 Ιουνίου 2013. Αργότερα, διετέλεσε πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Τον Ιανουάριο του 2016, κατόπιν πρότασης του πρόεδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη και μετά από ομόφωνη αποδοχή της από τους βουλευτές, εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Στις εκλογές του 2019 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία και ορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Στεργιούλη, μοριακή βιολόγο, και έχουν ένα γιο και δύο κόρες.
Αγωνιστική περίοδος BAA 1947-1948

Η αγωνιστική περίοδος 1947-48 ήταν η δεύτερη στην ιστορία του Basketball Association of America (BAA). Το BAA ήταν η διοργανώτρια αρχή του επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης στη Βόρεια Αμερική κατά τις πρώτες τρεις σεζόν διεξαγωγής του, πριν ενωθεί με το NBL και δημιουργήσουν το NBA το 1949. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 8 ομάδες και έδωσαν 48 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μπάλτιμορ Μπούλετς επικράτησαν των Φιλαδέλφεια Ουόριορς με 4-2 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο. Το NBA αναγνωρίζει τις τρεις σεζόν του BAA ως μέρος της ιστορίας του, επομένως η περίοδος 1947-48 θεωρείται από πολλούς ως η δεύτερη του NBA.

 Πριν από την έναρξη της περιόδου, οι Κλίβελαντ Ρέμπελς, Ντιτρόιτ Φάλκονς, Πίτσμπουργκ Άιρονμεν και Τορόντο Χάσκις διαλύθηκαν, αφήνοντας το πρωτάθλημα με μόλις 7 ομάδες. Ο αριθμός αυξήθηκε σε 8 ομάδες, αφού στο πρωτάθλημα εντάχθηκαν οι μετέπειτα πρωταθλητές Μπάλτιμορ Μπούλετς από το μικρότερης φήμης ABL. Ο αριθμός των 8 ομάδων που έλαβαν μέρος σε μια σεζόν του NBA είναι και ο μικρότερος στην ιστορία του πρωταθλήματος, με το γεγονός αυτό να επαναλαμβάνεται και το διάστημα 1955-1961. Στο πρώτο Ντραφτ που πραγματοποιήθηκε στην ιστορία του NBA, ο Κλίφτον ΜακΝίλι του πανεπιστημίου του Τέξας επιλέχθηκε στο νούμερο 1 από τους Πίτσμπουργκ Άιρονμεν. Οι Μπάλτιμορ Μπούλετς επέλεξαν τον Χάρι Γκάλατιν στο νούμερο 40 και οι Σικάγο Σταγκς τον Άντι Φίλιπ στο νούμερο 47 και τον Τζιμ Πόλαρντ στο νούμερο 62. Οι Πρόβιντενς Στιμρόλερς κατέχουν το ρεκόρ λιγότερων νικών σε μία σεζόν στο NBA. Αυτό συνέβη την περίοδο 1947-48, όταν κέρδισαν μόλις σε 6 από τα 48 παιχνίδια (ποσοστό 12,5%). Ωστόσο, το ρεκόρ για το χαμηλότερο ποσοστό νικών στην ιστορία του πρωταθλήματος κατέχουν οι Σάρλοτ Μπόμπκατς με 10,6% την περίοδο 2011-12. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, ο προπονητής Νατ Χίκι αγωνίστηκε ως παίκτης των Στιμρόλερς για δύο παιχνίδια, εκ των οποίων το δεύτερο ήταν δύο ημέρες πριν από τα 46α γενέθλιά του. Έγινε έτσι ο γηραιότερος παίκτης στην ιστορία του NBA μέχρι σήμερα.
Can't Get No Grindin'

Can't Get No Grindin' είναι ο τίτλος του άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1973 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chess Records".Αποτέλεσε την επιστροφή του Γουότερς στον ήχο των μπλουζ του Σικάγου, ενώ στο άλμπουμ συμπεριλαμβάνονταν ορχηστρικά κομμάτια όπως τα "After Hours" και "Muddy Waters Shuffle". Επίσης, στο "Can't Get No Grindin' " συνεργάστηκε και πάλι με τους δικούς του μουσικούς, όπως ο Πάιντοπ Πέρκινς στο πιάνο, ο Τζέιμς Κότον στην φυσαρμόνικα, ο Πίγουι Μάντισον και ο Σάμι Λόχορν στις κιθάρες.

 "Can't Get No Grindin' (What's the Matter With the Meal)" (Waters) – 2:46 "Mother's Bad Luck Child" (Waters) – 4:56 "Funky Butt" (Waters) – 2:56 "Sad Letter" (Waters) – 4:15 "Someday I'm Gonna Ketch You" (Waters) – 3:14 "Love Weapon" (Waters) – 4:05 "Garbage Man" (Willie Hammond) – 2:39 "After Hours" (Avery Parrish) – 3:50 "Whiskey No Good" (Waters) – 4:35 "Muddy Waters Shuffle" (Waters) – 2:19 Οι μουσικοί που ηχογράφησαν το "Can't Get No Grindin' " ήταν οι εξής: Μάντι Γουότερς - φωνητικά, κιθάρα Πάιντοπ Πέρκινς - πιάνο Τζέιμς Κότον - φυσαρμόνικα Πίγουι Μάντισον - κιθάρα Σάμι Λόχορν - κιθάρα Can't Get No Grindin' - Muddy Waters | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Muddy Waters - Can't Get No Grindin' (Vinyl, LP, Album) at Discogs Muddy Waters Can't Get No Grindin' Album Review | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2015-08-27 στο Wayback Machine.
Αχτερούζζαμαν Ελίας

Ο Αχτερούζζαμαν Ελίας (আখতারুজ্জামান ইলিয়াস, Akhtaruzzaman Iliyas, 12 Φεβρουαρίου 1943 – 4 Ιανουαρίου 1997) ήταν Μπανγκλαντεσιανός μυθιστοριογράφος και συγγραφέας σύντομων ιστοριών. Αν και έγγραψε μόνο δύο μυθιστορήματα, οι κριτικοί τοποθετούν τον Ελίας "στο πάνθεο των μεγάλων Βεγγαλέζων μυθιστοριογράφων". Ο Ελίας "αναδύθηκε ως ένας δυνατός συγγραφέας σύντομων ιστοριών" στη δεκαετία του 1960. Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα το 1987 και ο τίτλος του ήταν Chile Kotar Sepai. Το δεύτερο και τελευταίο μυθιστόρημα του ήταν Khowabnama το 1996 λίγο πριν τον θάνατό του στις 4 Ιανουαρίου 1997.

 Ο Ελίας γεννήθηκε στο σπίτι του θείου του στην επαρχία Γκαϊμπάντα. Το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στην Τσελοπάρα, κοντά στη Μπόγκρα. Ο πατέρας του, ο Μπαντιούζαμαν Μοχάμεντ Ελίας, ήταν μέλος της Επαρχιακής Συνέλευσης της Ανατολικής Βεγγάλης και Κοινοβουλευτικός υφυπουργός του Μουσουλμανικού Συνδέσμου.Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ντάκα. Ο Ελίας ξεκίνησε την καριέρα του ως λέκτορας στο Κολλέγιο Τζαγκανάθ και εργάστηκε εκεί μέχρι το 1983. Στην συνέχεια εργάστηκε ως Αναπληρωτής Διευθυντής στη Διεύθυνση δημοτικής Εκπαίδευσης, Υποδιευθυντής μουσικού πανεπιστημίου και καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Βεγγαλικών στο Κολλέγιο Ντάκα. Chilekothar Sepai (Ο Στρατιώτης στη Σοφίτα) (1987) - περιγράφει το ψυχολογικό ταξίδι ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια της ταραχώδους περιόδου πριν από την ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές το 1971. Το μυθιστόρημα περιέχει αναμφισβήτητα τη πιο αυθεντική περιγραφή της ζωής στην Πουράν Ντάκα, το παλιό και το διακριτικό μέρος της Ντάκα. Khoabnama (Παραμύθι των Ονείρων) (1996) - το Χοαμπνάμα απεικονίζει την κοινωνικοπολιτική σκηνή στο αγροτικό Μπανγκλαντές προ της διαίρεσης της Ινδίας. Dojokher Om (Η Ζεστασιά της Κόλασης) Dudhbhate Utpat (Χωρίς Ειρήνη στο Γάλα και Ρύζι) Onno Ghore Onno Shor (Άλλη Νότα σε Άλλο Δωμάτιο) Khoari Jal Shopno, Shopner Jal Shongskritir Bhanga Shetu (Σπασμένη Γέφυρα του Πολιτισμού) 1977: Χουμαγιούν Καμπίρ Σμρτι Πουρασκάρ 1983: Λογοτεχνικό Βραβείο της Βεγγαλικής Ακαδημίας στη Λογοτεχνία 1987: Αλαόλ Σαχίτγια Πουρασκάρ - Chilekothar Sepai 1996: Ανάντα Πουρασκάρ - Khwabnama 1996: Σααντάτ Αλί Αχάντ Πουρασκάρ - Khwabnama 1996: Χρυσό Μετάλλιο Καζί Μαχμπουμπουλάχ - Khwabnama 1999: Εκουσέι Παντάκ (μετά θάνατον) Όνειρα, Μύθοι και Πραγματικότητες του Αχτερούζζαμαν Ελίας
Red herring

Red herring (κυριολεκτικά: κόκκινη ρέγγα) είναι ενα είδος επιχειρήματος το οποίο παραπλανά ή αποσπά την προσοχή από ένα σημαντικό θέμα. Μπορεί να είναι λογικό σφάλμα ή τεχνική παραπλάνησης που σκοπό έχει να οδηγήσει τους αναγνώστες σε ενα λάθος συμπέρασμα. Ένα επιχείρημα red herring μπορεί να χρησιμοποιείται συνειδητά, ως είδος των ιστοριών μυστηρίου ή να χρησιμοποιείται ως μέρος της ρητορικής στρατηγικής (π.χ. στην πολιτική) ή να χρησιμοποιείται αναγκαστικά κατά την διάρκεια της συζήτησης

 Ως άτυπη λογική πλάνη, το red herring κατατάσσεται σε μια ευρεία τάξη των σχετικιστικών σφαλμάτων. Σε αντίθεση με την λογική πλάνη του Αχυράνθρωπου το οποίο το δεν παρουσιάζει σωστά την θέση του αντιπάλου (δηλαδή η πρόταση είναι λανθασμένη) στη κόκκινη ρέγγα η πρόταση είναι ακούγεται αληθοφανής, αλλά όμως δεν έχει πραγματική αξία καθώς δεν είναι σχετική με το θέμα. Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, κάποιος μπορεί να χρησιμοποιεί την τακτική red herring συνειδητά ή ασυνείδητα.Η έκφραση χρησιμοποείται κυρίως για να υποστηρίξει κάποιος πως κάποιο επιχείρημα δεν είναι σχετικό με το θέμα το οποίο συζητείται. Ad hominem Κοινωνική υπονόμευση Κουλτούρα του φόβου Ρητορική μίσους Σαλαμοποίηση Στρατηγική της έντασης Ψυχολογικός πόλεμος
NGC 812

Ο NGC 812 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και εκτιμάται πως απέχει 175 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1876 από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan).

 Δεδομένα για το NGC 812 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 812 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 812 στο Wikimedia Commons
Εκκλησία του Μπζιμπ

Η Εκκλησία του Μπζιμπ είναι μια ερειπωμένη μεσαιωνική Χριστιανική εκκλησία που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό της Επαρχίας Γκάγκρα, στη δεξιά όχθη του ποταμού Μπζιμπ, στην Αμπχαζία της Γεωργίας. Η εκκλησία χρονολογείται του 9ου-10ου αιώνα. Είναι μέρος του συγκροτήματος κτιρίων του φρουρίου Μπζιμπ και αναγνωρισμένο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

 Η εκκλησία και το φρούριο του Μπζιμπ κατασκευάστηκαν τον 8ο-10ο αιώνα. Η εκκλησία ίσως έχει λειτουργήσει ως έδρα του Βυζαντινού επισκόπου της Σωτηρόπολις, τον 10-12ο αιώνα.Στα μέσα του 20ου αιώνα έγιναν αρχαιολογικές μελέτες και ανασκαφές στο Μπζιμπ, και τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν φυλάσσονται στο Κρατικό Μουσείο της Αμπχαζίας.Το 2006 η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας, με τη σημείωση ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τη διατήρηση του μνημείου είναι ανεπαρκή. Η εκκλησία είναι ένα μεγάλο, θολωτό, σταυροειδές σε ορθογώνια βάση σχέδιο. Στα ανατολικά της καταλήγει σε 3 αψίδωτά ημικύκλια, εκ των οποίων το μεσαίο ήταν το ιερό με την Αγία Τράπεζα. Επί του παρόντος έχουν διασωθεί μόνο ερείπια των πέτρινων τοίχων.Το ερειπωμένο φρούριο του Μπζιμπ καλύπτει έκταση 7.000 τ.μ. Περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος ενισχυμένο με αμυντικές δομές, από τις οποίες έχουν διασωθεί 7 πύργοι ορθογώνιου και κυκλικού σχήματος και 2 πύλες, στα δυτικά και ανατολικά. Στην περιοχή του φρουρίου υπάρχουν τα ερείπια και άλλων κτιρίων και εκκλησιών.
Δανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19

Το Δανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19 είναι η 29η σεζόν της Σουπερλίγκα Δανίας. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 13 Ιουλίου 2018 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2019.

 Τελευταία ενημέρωση: 5 Μαΐου 2019 16:42. Πηγή: Επίσημος ιστότοπος Οι ομάδες μετέφεραν όλους τους πόντους από την κανονική περίοδο. Ο νικητής θα αντιμετωπίσει την 3η ομάδα από τα Πλέι-Οφ Πρωταθλητή. Εδώ αγωνίστηκαν η 4η ομάδα από τα πλέι-οφ πρωταθλητή με την νικήτρια από τα πλέι-οφ Ευρώπης. Ο νικητής αυτού του αγώνα κέρδισε μια θέση για το Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης περιόδου. Η Μπρόντμπυ ΙΦ κέρδισε μια θέση στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2019-20. Ο νικητής του αγώνα 1 τερμάτισε 11ος στην βαθμολογία και παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία. Ο ηττημένος του αγώνα 2 τερμάτισε 14ος στην βαθμολογία και υποβιβάστηκε απευθείας στην 2η κατηγορία. Επίσημος ιστότοπος
Κορεατική τούγια

Η Κορεατική τούγια (Thuja koraiensis) είναι ένα είδος Τούγια (Thuja), ιθαγενές στην Κορέα και τα άκρα βορειοανατολικά της Κίνας (Όρη Σάνγκμπαϊ (Changbaishan). Η τωρινή του κατάσταση είναι ελάχιστα γνωστή· ο μικρός πληθυσμός στην Κίνα προστατεύεται από την Προστατευόμενη Φύση του Σάνγκμπαϊ, όπως ο μικρός πληθυσμός στην Προστατευόμενη Φύση του Σορακσάν στη βόρεια Νότια Κορέα, αλλά η μεγαλύτερη εξάπλωση του είδους στη Βόρεια Κορέα είναι απροστάτευτη και απειλούμενη από την απώλεια φυσικού περιβάλλοντος.

 Είναι ένας αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο που υψώνεται 3-10 μέτρα. Το φύλλωμα δημιουργεί επίπεδα κλαδιά με λεπιοειδή φύλλα 2-4 χιλιοστόμετρα μακριά (έως 15 χιλιοστόμετρα σε ισχυρά αναπτυσσόμενα βλαστάρια), ματ σκούρα πράσινα επάνω, και με ευρεία, ζωηρά λευκά στοματικές λωρίδες κεριού κάτω. Οι κώνοι είναι οβάλ, κιτρινοπράσινοι και ωριμάζοντας καστανοκόκκινοι, 7-11 χιλιοστόμετρα μακριοί και 4-5 χιλιοστόμετρα πλατιοί (ανοίγοντας έως 6-9 χιλιοστόμετρα σε πλάτος), με 8-12 σκεπαστά φύλλα. Καλλιεργείται περιστασιακά ως καλλωπιστικό φυτό λόγω της αντίθεσης μεταξύ των πράσινων άνω και λαμπρών λευκών χαμηλότερα πλευρών του φυλλώματος, αν και η φύτευση του περιορίζεται από την χαμηλή διαθεσιμότητα σπόρων.
Κώστας Νέγρης

Ο Κώστας Νέγρης είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του ’60 και ’70 ως αμυντικός. Είχε πάνω από 240 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, με τoν Πανιώνιο και τον Απόλλωνα.

 Ο Κώστας Νέγρης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Α΄ Εθνική τη σεζόν 1963-64 στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1970. Ήταν βασικό μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου της δεκαετίας 1960-70, η οποία τερμάτισε τρεις φορές στην τέταρτη θέση (1964, 1966 και 1969), έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1967 και το 1969-70 μετείχε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων. Το 1970 πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1974 που έκλεισε την καριέρα του. Συνολικά είχε 223 παρουσίες στην ανώτερη κατηγορία, ενώ είχε και μια σεζόν στη Β΄ Εθνική. Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81 Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος: 1967.
Χιλέβι Ρόμπιν

Η Χιλέβι Ρόμπιν (Hillevi Rombin, 14 Σεπτεμβρίου 1933 - 19 Ιουνίου 1996) ήταν καλλονή από τη Σουηδία, η οποία στέφθηκε Μις Σουηδία και εν συνεχεία Μις Υφήλιος το 1955.

 Μεγάλωσε στην Ουψάλα και ήταν εθνική πρωταθλήτρια στο δέκαθλο προτού λάβει μέρος στα καλλιστεία. Αξιόλογη αθλήτρια, η Ρόμπιν διακρίθηκε στη γυμναστική, στον στίβο, και στην κατάβαση στις χιονοδρομίες. Έπειτα από τη νίκη της στον διαγωνισμό ομορφιάς της Μις Υφήλιος, έφυγε από τη Σουηδία για το Χόλιγουντ με βάση το συμβόλαιό της στην εταιρεία Universal Pictures, το οποίο αποτελούσε μέρος του πακέτου που περιλαμβανόταν στο βραβείο για τη Μις Υφήλιος. Σπούδασε ηθοποιός μαζί με τους Τζον Γκέβιν, Κλιντ Ίστγουντ και Μπάρμπαρα Ίντεν, μεταξύ άλλων ηθοποιών που συμπεριλαμβάνονταν στο συμβόλαιο. Η Universal τη χρησιμοποίησε σε δύο ταινίες, στις οποίες η Ρόμπιν είπε μόλις μία ή δύο γραμμές, με σκοπό να της εξασφαλίσει δημοσιότητα και εμπειρία. Έτσι, το όνομά της γράφηκε στους τίτλους σε δύο κινηματογραφικές ταινίες για μικρούς ρόλους ομιλίας. Στην ταινία The Benny Goodman Story (1955) ζητάει ένα αυτόγραφο και στην Istanbul (1957) εμφανίζεται ως αεροσυνοδός στο τέλος της ταινίας. Στη διάρκεια του διαστήματος κατά το οποίο είχε τον τίτλο Μις Υφήλιος, ταξίδευσε στις ΗΠΑ. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της, Γκ. Ντέιβιντ Σάιν,του οποίου η οικογένεια δραστηριοποιούνταν στον χώρο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και ο οποίος θα έμπαινε και ο ίδιος στον χώρο της κινηματογραφικής και μουσικής βιομηχανίας. Η Σάιν διέκοψε την καριέρα της, με σκοπό να αφοσιωθεί στην έγγαμη ζωή και απέκτησε μεγάλη οικογένεια. Καρπός του γάμου τους ήταν 6 παιδιά, ενώ το ζευγάρι παρέμεινε μαζί ως τον θάνατο αμφότερων το 1996, δηλαδή για διάστημα σχεδόν 40 χρόνων.Τον Ιούνιο του 1996 η Ρόμπιν σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, μαζί με τον σύζυγό της και έναν από τους γιους τους. Αιτία του δυστυχήματος ήταν η μηχανική βλάβη στον κινητήρα λίγο μετά την απογείωση. Ήταν 62 ετών και η πρώτη και μοναδική Μις Υφήλιος που πέθαινε. Το ζευγάρι είναι θαμμένο μαζί με τα παιδιά τους στο κοιμητήριο του Γουέστγουντ Βίλατζ. Επίσημη ιστοσελίδα Ρόμπιν στο Findagrave Φωτογραφία της ως Μις Υφήλιος Ρόμπιν στο IMDb
Ασιδαίοι

Οι Ασιδαίοι ή Χασιδαίοι ή Χασσιντίμ (δηλαδή «ευσεβείς» ) αποτέλεσαν ένα ιουδαϊκό κίνημα που εμφανίστηκε με την επιβολή της κυριαρχίας των Σελευκιδών στην Ιουδαία στα τέλη του 3ου π. Χ. αιώνα.

 Οι Ασιδαίοι αποτελούσαν ένα «ευσεβές εκκλησίασμα» . Μελετούσαν ασταμάτητα τον Νόμο, χωρίς φανατικούς δογματισμούς. Απέβλεπαν στην διατήρηση των ηθικών αξιών και στην καλυτέρευση της παρούσας ζωής των ομοεθνών τους. Μέσα στο κίνημα των Ασιδαίων υπήρξαν φωνές που διατύπωσαν την άποψη ότι «ο θεός του Ισραήλ θα έστελνε στον κόσμο, έναν πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη, που θα απελευθέρωνε τον λαό των Ιουδαίων, θα έδιωχνε τους ξένους ειδωλολάτρες από την χώρα και θα αποκαθιστούσε την βασιλεία του Δαυίδ» δηλαδή διατύπωσαν την βασική αρχή της μεσσιανικής -αποκαλυπτικής αντίληψης , στην πρόωρη μορφή της. Ωστόσο με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η αντίληψη αυτή προήλθε αποκλειστικά και μόνο μέσα από το κίνημα των Ασιδαιών . Στην Ιουδαία της εποχής εκείνης υπήρχαν αρκετοί ακόμη προφήτες (και ψευδοπροφήτες) που διατύπωναν παρόμοιες απόψεις, παρά το γεγονός ότι το προφητικό κίνημα εκείνης της εποχής βρίσκονταν σε σχεδόν λανθάνουσα κατάσταση σε σχέση με τους περασμένους αιώνες. Υπήρχαν επίσης και άλλες λαϊκές, εθνικιστικές και φιλοπόλεμες ομάδες, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Μακκαβαίων, που διακρίνονταν για το μαχητικό τους πνεύμα, οι οποίοι διακατέχονταν από παρόμοιες αντιλήψεις.. Οι Ασιδαίοι υπήρξαν σύμμαχοι των Ασμοναίων ηγετών από την αρχή των αγώνων τους. Είναι πολύ πιθανόν ότι τα δυο κινήματα προσέγγισαν επειδή υποστήριζαν κοινές παραδοσιακές αξίες. Η πίστη στις παραδοσιακές αξίες είναι ίσως και η αιτία της παρακμής και του αφανισμού του κινήματος των Ασιδαίων, μετά τα μέσα του 2ου π.Χ. αιώνα , μια και οι Ασμοναίοι απομακρύνθηκαν από αυτές . Κατά την διάρκεια της ζωής του κινήματος των Ασιδαίων έλαβαν την τελική τους μορφή ή δημιουργήθηκαν τα κινήματα των Φαρισαίων των Σαδδουκαίων και των Εσσαίων . Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Ε΄, Ελληνιστικοί Χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών, 1979 Robert Eisenman & Michael Wise, Αποκαλύπτοντας τα 50 χειρόγραφα-κλειδιά της Νεκρής θάλασσας, Εκδόσεις Έσοπτρον, 1997 Χέρσελ Σανκς, Η περιπέτεια των χειρογράφων της Νεκρής θάλασσας, Εκδόσεις Ενάλιος, 1997 Βερέττας Μάριος, Τα χειρόγραφα της Νεκρής θάλασσας, Εκδόσεις ΩΡΟΡΑ, 1988 Η Παλαιά Διαθήκη, τόμος Γ΄, Εσδρας Α΄Β΄- Νεεμίας -Τωβιτ- Ιουδίθ-Εσθήρ-Μακκαβαίων Α΄Β΄Γ΄ - ψαλμοί, υπό Ι.Θ.Κολιτσάρα, Εκδόσεις Αδελφότητος Θεολόγων η «Ζωή», 1997 Ρόπς Ν., Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού, Εκδόσεις Παπαδήμα, 2005
Φιτζιανοί

iTaukei, γνωστοί με την νόμιμη ονομασία Φιτζιανοίείναι οι μεγαλύτεροι αυτόχθονες κάτοικοι των Φίτζι και ζουν σε μία περιοχή που ανεπίσημα ονομάζεται Μελανησία. Οι αυτόχθονες Φιτζιανοί πιστεύεται ότι έχουν φτάσει στο Φίτζι από τη δυτική Μελανησία περί τα 3.500 χρόνια πριν.

 Τον Αύγουστο του 2008 ανακοινώθηκε μια πρόταση για αλλαγή στο όνομα των πολιτών των Φίτζι. Εάν η πρόταση υιοθετείτο, όλοι οι πολίτες των Φίτζι, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, θα καλούνταν "φιτζιανοί" ("Fijians"). Η λέξη σήμερα δεν υποδηλώνει εθνικότητα και αναφέρεται αποκλειστικά στους αυτόχθονες Φιτζιανούς. Οι πολίτες των Φίτζι αναφέρονται ως "Fiji Islanders". Η πρόταση θα άλλαζε το αγγλικό όνομα των αυτοχθόνων φιτζιανών από "Fijians" σε itaukei, που είναι η λέξη για τους ιθαγενείς κατοίκους των Φίτζι στη γλώσσα Φίτζι. Ο ανατραπείς πρωθυπουργός Λαϊσένια Καράσε αντέδρασε τονίζοντας ότι η ονομασία "Fijian" ανήκε αποκλειστικά στους ιθαγενείς Φιτζιανούς. Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την τροποποίηση του διατάγματος για τα ζητήματα των Φίτζι στις 30 Ιουνίου 2010 (Fijian Affairs Amendment Decree 2010). Με τη νέα νομοθεσία αντικαταστάθηκε η λέξη ‘Fijian’ ή ‘indigenous’ 'η ‘indigenous Fijian’ με τη λέξη ‘iTaukei’ σε όλη τη γραπτή νομοθεσία, ενώ όλα τα επίσημα έγγραφα όταν γίνεται αναφορά στους αυτόχθονες κατοίκους των Φίτζι. Σήμερα όλοι οι κάτοικοι των Φίτζι καλούνται ‘Φιτζιανοί’
Πλεκτρούδη

Η Πλεκτρούδη (Λατινική γλώσσα : Plectrudis, Γερμανική γλώσσα : Plektrud, πέθανε το 718), επίσημη σύζυγος του Πεπίνου του Χέρσταλ που έγινε Μαγιορδόμος όλων των Φράγκων (670) ήταν κόρη του Χούγκομπερτ που διετέλεσε Σενεσκάλιος του Κλόβις Δ΄. Διετέλεσε αντιβασίλισσα στην Νευστρία την εποχή που ήταν ανήλικος ο εγγονός της Θευδοάλδος (714 - 718).

 Η Πλεκτρούδη περιγράφεται ενεργή πολιτικά στο πλευρό του συζύγου της, έφερε τεράστια περιουσία στην οικογένεια των Αρνουλφιδών. Στην διάρκεια του Πεπίνου του Χέρσταλ εμφανίζεται σε όλα τα διατάγματα μαζί με τον σύζυγο της, γεγονός σπάνιο για τις γυναίκες εκείνη την εποχή. Ο μεγαλύτερος γιος της Γκριμόαλντ δολοφονήθηκε (714), πήρε υπόσχεση από τον σύζυγο της ότι θα τον διαδεχτεί ο εγγονός της, ο Πεπίνος του Χέρσταλ πέθανε την ίδια χρονιά και τον διαδέχθηκε ο Θευδοάλδος. Ο Κάρολος Μαρτέλος γιος του συζύγου της με την ερωμένη του Αλπαΐδα αμφισβήτησε την διαδοχή, η Πλεκτρούδη τον φυλάκισε στην Κολωνία. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν τον Κάρολο Μαρτέλο νόθο αλλά αυτό δεν πρόκειται από τις πηγές της εποχής, η κατάσταση ήταν πολύ ρευστή επειδή συνήθως ήταν νόμιμα τα παιδιά από παλλακίδες. Η αριστοκρατία της Νευστρίας επαναστάτησε με τον νέο Μαγιορδόμο Ραγεφρείδο, οι επαναστάτες νίκησαν τον εγγονό της Θευδοάλδο στην Κομπιένη (26 Σεπτεμβρίου 715), η Πλεκτρούδη δραπέτευσε μαζί του στην Κολωνία που ήταν πατρίδα των προγόνων της και ελευθέρωσε τον Κάρολο. Ο νέος βασιλιάς Χιλπέριχος Β΄ και ο Μαγιορδόμος Ραγεφρείδος συγκέντρωσαν στρατό για εκστρατεία στην Αυστρασία με στόχο να την καταλάβουν από τους Πεπινίδες (716). Οι Νευστρασιανοί συμμάχησαν με τον Ρέντμπαντ ηγεμόνα των Φρισίων και έδωσε μάχη με τον Κάρολο πλησίον της Κολωνίας που διατηρούσε ακόμα η Πλεκτρούδη. Ο Κάρολος Μαρτέλος δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει στρατό με αποτέλεσμα να γνωρίσει την πρώτη του ήττα. Οι Φρίσιοι κράτησαν τον Κάρολο, ο Χιλπέριχος Β΄ και ο Μαγιορδόμος Ραγεφρείδος πολιόρκησαν την Πλεκτρούδη στην Κολωνία, την ανάγκασαν να παραδοθεί και να τους δώσει ένα μεγάλο μέρος του θησαυρού του Πεπίνου, μετά αποχώρησαν. Τα γεγονότα στην συνέχεια ευνόησαν σημαντικά τον Κάρολο, καταδίωξε τον Χιλπέριχο Β΄ και τον Ραγεφρείδο στο Παρίσι (717), στην συνέχεια επέστρεψε στην Κολωνία και αιχμαλώτισε την Πλεκτρόύδη (718), της επέτρεψε να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Η Πλεκτρούδη πέθανε την ίδια χρονιά στην Κολωνία όπου και τάφηκε στην μονή της Παρθένου που είχε ιδρύσει η ίδια. Με τον σύζυγο της Πεπίνο του Χέρσταλ απέκτησε : Γκρίμοαλντ ο Νεότερος απεβ. 714, μαγιορδόμος στη Νευστρία. Ντρόγκο της Καμπανίας 670-708, δούκας της Καμπανίας και της Βουργουνδίας, πιο πριν μαγιορδόμος στη Βουργουνδία. Βέδας, "Εκκλησιαστική Ιστορία" Joch, Waltraud (1999). Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells. Husum, Germany: Matthiesen Verlag. Gerberding, Richard A. (October 2002). "Review of Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells by Waltraud Joch". Speculum. 77 (4).
Γέζι Τρέλα

Ο Γέζι Γιούζεφ Τρέλα (πολωνικά: Jerzy Józef Trela) (14 Μαρτίου 1942, Λέντσε - 15 Μαΐου 2022, Κρακοβία) ήταν Πολωνός ηθοποιός θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης, καθηγητής και πρύτανης της Εθνικής Ακαδημίας Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι» και βουλευτής του Σέιμ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (1985–1989).

 Ο Γέζι Τρέλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Λέντσε του Πόβιατ Βαντοβίτσε, σε οικογένεια υπαλλήλων σιδηροδρόμου. Αποφοίτησε από ένα καλλιτεχνικό λύκειο στην Κρακοβία και στη συνέχεια ξεκίνησε σπουδές στο Τμήμα Υποκριτικής της Εθνικής Ακαδημίας Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι» (την ολοκλήρωσε το 1969). Ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Θεατρικής Σκηνής STU της Κρακοβίας. Συνδέεται μόνιμα με την Κρακοβία, όπου έπαιξε στο τοπικό Θέατρο Ροζμαϊτόστσι και από το 1969 έως τον Ιανουάριο του 2014 στο Παλαιό Εθνικό Θέατρο «Χελένα Μοντζεγέφκσα» της Κρακοβίας. Ήταν μέλος του βασικού συνόλου του Παλιαού Θεάτρου και ηθοποιός σε πολλές παραγωγές που σκηνοθέτησε ο Κόνραντ Σφινάρσκι. Δημιούργησε εξαιρετικές υποκριτικές δημιουργίες, συμπ. των Dziady και Wyzwolenie (Ελευθέρωση). Έφυγε από το θέατρο ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αλλαγές που εισήγαγε ο νέος σκηνοθέτης Γιαν Κλάτα. Ο Τρέλα τόνισε ότι η άμεση αιτία ήταν δύο παραστάσεις που χορηγήθηκαν από τη νέα διοίκηση, στις οποίες ο Σφινάρσκι κοροϊδεύτηκε. Η Άννα Πολόνι άφησε την θεατρική ομάδα μαζί με τον Τρέλα.Τα έτη 1984–1990, ήταν πρύτανης της Εθνικής Ακαδημίας Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι». Τότε ήταν επίσης καθηγητής αυτής της σχολής.Με το Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών ήταν βουλευτής του Σέιμ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας κατά την 9η θητεία (1985–1989). Την περίοδο 1986–1989 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Πολιτισμού και του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του Προέδρου του Κρατικού Συμβουλίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι. Έλαβε το Βραβείο Ταντέους Μπόι-Ζελένσκι το 1978 και δύο φορές το Βραβείο Αλεξάντερ Ζελβέροβιτς, βραβείο από τους συντάκτες του μηνιαίου Teatr για τη σεζόν 1990/1991 και 1998/1999. Το 1998, κατά τη διάρκεια του 3ου Φεστιβάλ Αστέρων στο Μιεντζιζντρόγιε, άφησε το αποτύπωμά του στην Λεωφόρο των Αστέρων. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ για τον Γέζι Τρέλα, σε σκηνοθεσία Άντζεϊ Μάι. Ήταν μέλος της τιμητικής επιτροπής υποστήριξης του Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2015.Στις 11 Μαΐου 2022, το Δημοτικό Συμβούλιο της Κρακοβίας απένειμε στον Γέζι Τρέλα τον τίτλο του Επίτιμου Δημότη της Κρακοβίας «σε αναγνώριση της ιδιαίτερης συμβολής του στην ανάπτυξη της θεατρικής ζωής της Κρακοβίας και του πολωνικού πολιτισμού».Ο Τρέλα πάλευε για 20 χρόνια με τον καρκίνο. Το 2017, υποτροπίασε και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, η οποία ήταν ανεπιτυχής. Στα τέλη του 2021, η υγεία του Τρέλα επιδεινώθηκε σημαντικά. Πέθανε στις 15 Μαΐου 2022, σε ηλικία 80 ετών. Jerzy Trela στο Culture.pl 0871827 Jerzy Trela στην IMDb
Στρέμσγκοντσετ ΙΦ

Η Στρέμσγκοντσετ ΙΦ (νορβηγικά: Strømsgodset IF) είναι νορβηγικός αθλητικός σύλλογος από το Ντράμεν. Έχει τμήματα στο ποδόσφαιρο, στη χειροσφαίριση και στο μπάντι, αλλά είναι περισσότερος γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα το οποίο αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Νορβηγίας όπου μετράει δύο τίτλους.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1907, αλλά η ποδοσφαιρική ομάδα γνώρισε για πρώτη φορά την επιτυχία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα. Η διάσημη ομάδα από τη δεκαετία του 1960 και του 1970 ήταν γνωστή ως «Rødgata Boys». Οι περισσότεροι από αυτούς τους παίκτες είχαν αγωνιστεί επίσης στο μπάντι, με τη Στρέμσγκοντσετ να κερδίζει τέσσερα νορβηγικά πρωταθλήματα στη λεγόμενη και ως χειμερινή εκδοχή του ποδοσφαίρου. Πρωτάθλημα Νορβηγίας1970, 2013 Κύπελλο Νορβηγίας1969, 1970, 1973, 1991, 2010 Επίσημος ιστότοπος
De Beers

Ο Όμιλος Εταιρειών De Beers είναι διεθνής όμιλος εταιρειών που δραστηριοποιείται στην εξόρυξη, επεξεργασία, εμπορία και πώληση διαμαντιών. Οι βασικές χώρες που δραστηριοποιείται στην εξόρυξη διαμαντιών είναι η Νότια Αφρική, η Ναμίμπια, η Μποτσουάνα και ο Καναδάς.Η Ντε Μπιρς μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα ήλεγχε το 80% της παγκόσμιας αγοράς διαμαντιών.

 Το όνομα "Ντε Μπιρς" προέρχεται από δύο Ολλανδούς αδερφούς αποίκους, τον Ντιεντερίκ Αρνόλντους Ντε Μπιρ (1825 – 1878) και τον Νίκολας Γιοχάνες Ντε Μπιρ (1830 – 1883), που ήταν ιδιοκτήτες μιας Νοτιαφρικανικής φάρμας, της "Βουρουιτζίχτ" που ήταν κοντά στο Ζαντφοντείν, της περιφέρειας Μπόσοφ του Ελεύθερου Κράτους της Όραγγης. Μετά την ανακάλυψη διαμαντιών στη γη τους, και τις αυξανόμενες απαιτήσεις της Βρετανικής κυβέρνησης, ανάγκασε τους αδερφούς Ντε Μπιρ να πουλήσουν την φάρμα τους στον έμπορο Αλφρέντ Τζόνσον Εμπντεν (1820–1908) στις 31 Ιουλίου 1871, για το ποσό των 6.600 λιρών. Η φάρμα Βουρουίτζιχτ θα γίνει ο τόπος της Μεγάλης Τρύπας (The Big Hole) και το ορυχείο Ντε Μπιρς από τα επιτυχημένα αδαμαντορυχεία της Νότιας Αφρικής. Η Εταιρεία Ντε Μπιρ ιδρύθηκε από τον Βρετανό επιχειρηματία Σέσιλ Ρόουντς το 1888, και χρηματοδοτήθηκε από τον Νοτιοαφρικάνο μεγιστάνα διαμαντιών Αλφρέντ Μπέιτ και την Βρετανική τράπεζα Ρότσιλντ.Το 1926,ο Ερνέστ Οπενχάιμερ, ένας Βρετανός μετανάστης και μετέπειτα Νοτιοαφρικάνος.(που νωρίτερα είχε ιδρύσει την εταιρεία "Αγγλο-Αμέρικαν" μαζί με την Αμερικανική Επενδυτική Τζ.Π Μόργκαν), θα μετέχει στην διοίκηση της Ντε Μπιρς, και έπειτα θα αγοράσει και την πλειοψηφία των μετοχών. Από το 1930 και μέχρι τις αρχές του 2000 η οικογένεια Οπενχάιμερ θα δημιουργήσει ένα μονοπωλιακό καθεστώς σε διεθνές επίπεδο στην αγορά διαμαντιών, ελέγχοντας την προσφορά και την ζήτηση και κρατώντας την αξία των διαμαντιών σε σταθερά επίπεδα.
Αυτοκινητόδρομος Ξάνθης - Εχίνου

Ο Αυτοκινητόδρομος Ξάνθης - Εχίνου είναι ένας υπο κατασκευή αυτοκινητόδρομος στη Θράκη. Ξεκινάει από την Εγνατία Οδό, στην Ξάνθη, και καταλήγει στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, στον Εχίνο. Ο άξονας δεν είναι ενταγμένος στο Ελληνικό Διευρωπαϊκό Οδικό Δίκτυο, παρόλο που αποτελεί τμήμα του Πανευρωπαϊκού Διαδρόμου ΙΧ. Συνολικά υπολογίζεται ότι ο οδικός άξονας θα κοστίσει 135 εκατομμύρια ευρώ και θα είναι το μεγαλύτερο έργο της επόμενης προγραμματικής περιόδου.

 Η βούληση υλοποίησης του άξονα εκφράσθηκε μέσω της υπογραφής του Πρωτοκόλλου Διμερούς Συμφωνίας Ελλάδας και Βουλγαρίας, το 1998. Η Διακρατική Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών καθόρισε για όλο τον άξονα, τόσο σε Ελληνικό όσο και Βουλγαρικό έδαφος, τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά της οδού, όπως την τυπική διατομή (πλάτους 7,5μ./10,5μ.) και ταχύτητα μελέτης 60 km/h. Το 2006, η Εγνατία Οδός ορίστηκε φορέας υλοποίησης για τον άξονα. Παρόλ' αυτά τα οικονομικά προβλήματα παρουσιάστηκαν πολύ νωρίς, με αποτέλεσμα ο άξονας να καθυστερήσει σημαντικά. Βούληση της Κεντρικής Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης είχε αποτελέσει η εκκίνηση της κατασκευής του Κάθετου Άξονα εντός του 2013, ως ένα από τα τελευταία έργα του ΕΣΠΑ, βάσει της οποίας θα εξασφαλιζόταν η συνέχιση της χρηματοδότησης στη νέα προγραμματική περίοδο. Τον Μάιο του 2018, υπεγράφη η δημοπράτηση για την κατασκευή των πρώτων 9 χιλιομέτρων του άξονα, από το Δημάριο μέχρι τα Ελληνό-Βουλγαρικά σύνορα.
Γιώργος Αγγελόπουλος

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος (γενν. 17 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας επιχειρηματίας. Είναι γιος του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου και εγγονός του βιομηχάνου Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Είναι επίσης αδερφός του Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Δραστηριοποιείται στο χώρο του εφοπλισμού και των πετρελαιοειδών.

 Ο Γιώργος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1974. Είναι απόφοιτος της Σχολής Μωραΐτη (1992), πτυχιούχος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ, 1992-1996) και κάτοχος MBA (Master of Business Administration) του Babson College της Βοστώνης (1998-2000). Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, από το 1996 έως το 1998. Αναμειγνύεται με τα διοικητικά του Ολυμπιακού από το 2004, αλλά την ομάδα την πήρε στα χέρια του το 2009, μαζί με τον αδερφό του Παναγιώτη.Είναι μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.Στις 28 Αυγούστου του 2008, παντρεύτηκε την Ιωάννα Στάχτου, με την οποία απέκτησε το 2010, την κόρη του Άννα-Μαρία. Η σύζυγός του έφυγε από την ζωή τον Σεπτέμβριο του 2016. Επίσημη Ιστοσελίδα Ολυμπιακού