Σκικντά

Η Σκικντά (αραβικά: سكيكدة‎) είναι πόλη στη βορειοανατολική Αλγερία και λιμάνι στον κόλπο της Στόρα στη Μεσόγειο Θάλασσα. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και του ομώνυμου διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 163.318 κατοίκους, από 156.680 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 0,44%.

 Οι Φοίνικες και οι Καρχηδόνιοι ίδρυσαν εμπορικό σταθμό και οχυρό, με το όνομα RŠKD (𐤓𐤔𐤊‬𐤃‬ «Ακρωτήριο Κανάτα»). Έλαβε το όνομά του από το κοντινό ακρωτήριο της Σκικντά. Το όνομα της πόλης εξελληνίστηκε ως Ῥουσικάδα.Αφότου βρέθηκε υπό ρωμαϊκή ηγεμονία μετά τους Καρχηδονιακούς Πολέμους, το όνομα της πόλης λατινοποιήθηκε ως Rusicade ή Rusiccade. Η πόλη διαθέτει το μεγαλύτερο ρωμαϊκό θέατρο στην Αλγερία, που χρονολογείται από τη βασιλεία του Αδριανού.Στην ύστερη αρχαιότητα, το λιμάνι καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της εισβολής των Βανδάλων το 530. Οι Βυζαντινοί επανέκτησαν την περιοχή το 533 και 534, αλλά άφησαν μεγάλες εκτάσεις υπό τον έλεγχο των Βερβέρων. Η πόλη πέρασε στο χαλιφάτο των Ομεϋαδών στα τέλη του 7ου αιώνα. Η σημερινή Σκικντά ιδρύθηκε από τον Συλβαίν Σαρλ Βαλέε το 1838 με το όνομα Φιλιπβίλ (γαλλικά: Philippeville‎), προς τιμήν του Βασιλιά της Γαλλίας εκείνη την περίοδο. Οι Γάλλοι ήταν στη διαδικασία προσάρτησης της Αλγερίας και ανέπτυξαν το Φιλιπβίλ ως επίνειο της Κωνσταντίνης, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αλγερίας. Οι δύο πόλεις συνδέονταν με σιδηρόδρομο. Στις 10 Οκτωβρίου 1883 η πόλη χτυπήθηκε από σεισμό.Προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το στρατόπεδο προσφύγων Camp Jeanne d'Arc του Οργανισμού Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως των Ηνωμένων Εθνών, ιδρύθηκε κοντά στην πόλη. Στις 25 Ιανουαρίου 1945, 200 Εβραίοι που είχαν ιθαγένεια από χώρες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής απεστάλησαν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν στην Ελβετία ως μέρος μιας ομάδας ανταλλαγής κρατουμένων. Στη συνέχεια εστάλησαν στο στρατόπεδο της Σκικντά. Μια επίθεση από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης το 1955 κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας άφησε νεκρούς περίπου 123 αμάχους, κυρίως Γάλλους άτομα που ήταν ύποπτοι για συνεργασία με αυτούς. Ανησυχώντας για τη σφαγή αμάχων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, ηλικιωμένων και παιδιών, οι Γάλλοι κλιμάκωσαν την επίθεσή τους ενάντια στο Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης. Τα αντίποινα των γαλλικών δυνάμεων είχαν ως αποτέλεσμα 1.200 (σύμφωνα με τις γαλλικές πηγές) έως 12.000 (σύμφωνα με το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης) νεκρούς. Η πόλη διαθέτει εμπορικό λιμάνι με τερματικό σταθμό φυσικού αερίου και πετρελαίου. Στις 15 Φεβρουαρίου 1989 το ολλανδικό δεξαμενόπλοιο MV Maassluis ήταν αγκυροβολημένο λίγο έξω από το λιμάνι, περιμένοντας να προσδεθεί την επόμενη μέρα στον τερματικό σταθμό, όταν ξέσπασαν ακραία καιρικά φαινόμενα. Οι άγκυρες του πλοίου έσπασαν και το πλοίο έπεσε στην προβλήτα του λιμανιού. Το συμβάν σκότωσε 27 από τους 29 επιβαίνοντες στο σκάφος. Τη δεκαετία του 1970, αναπτύχθηκαν οι βιομηχανίες φυσικού αερίου, διύλισης πετρελαίου και πετροχημικών και κατασκευάστηκαν αγωγοί μεταφοράς. Το δημαρχείο (ανάκτορο νεομαυριτανικού ύφους) και ο σιδηροδρομικός σταθμός σχεδιάστηκαν από τον Λε Κορμπυζιέ.Τα επίσημα χρώματα της σημαίας της πόλης είναι μπλε και το λευκό, τα χρώματα της Μεσογείου. Η Σκικντά έχει το τρίτο μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι στην Αλγερία μετά το Αλγέρι και το Οράν. Ακόμη υπάρχουν πολλές παραλίες κατά μήκος των φυσικών ακτών της Μεσογείου. Η πόλη διαθέτει επίσης ένα κλειστό αεροδρόμιο κοντά στο πετροχημικό συγκρότημα. Η Σκικντά βρίσκεται στις ακτές του κόλπου της Στόρα, τμήμα της Μεσογείου. Το τοπίο είναι λοφώδες και καλύπτεται από δάση, με ψηλές κορυφογραμμές τόσο στη δυτική όσο και στην ανατολική πλευρά της πόλης. Η Σκικντά έχει μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa), με δροσερούς, υγρούς χειμώνες και πολύ ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Η κύρια οδός από τη Σκικντά είναι η N3 προς το Ελ Αρούς, την Κωνσταντίνη, τη Μπάτνα, τη Μπίσκρα και το Τουγκούρτ. Μικρότερες επαρχιακές οδοί οδηγούν προς άλλες κοντινές πόλεις. Η Σκικντά είναι ο τερματικός σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Κωνσταντίνης-Σκικντά. Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο της Σκικντά, αν και αυτό δεν χρησιμοποιείται σήμερα. Huss, Werner (2006), «Rusicade», στο: Hubert Cancik; Helmuth Schneider; Christine F. Salazar και άλλοι, επιμ., Brill's New Pauly Encyclopedia of the Ancient World, Leiden: Brill .