IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κιόσεγκ

Το Κιόσεγκ (ουγγρικά: Kőszeg· γερμανικά: Güns· σλοβακικά: Kysak· σλοβενικά: Kiseg· κροατικά: Kiseg) είναι μικρή πόλη στην κομητεία Βας της Ουγγαρίας. Η πόλη φημίζεται για τον ιστορικό της χαρακτήρα.

 Το Κιόσεγκ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Ουγγαρίας, στα σύνορα με την Αυστρία. Βρίσκεται 250 χλμ δυτικά της πρωτεύουσας Βουδαπέστης. Η πόλη τοποθετείται στο δυτικό τμήμα της Πεδιάδας της Παννονίας, στις αρχές των Άλπεων, που υψώνονται στη γειτονική Αυστρία. Το 1880, το Κιόσεγκ είχε 7.301 κατοίκους με εθνοτική γερμανική πλειοψηφία (το 1495, το 1715 και το 1784 υπήρχε επίσης γερμανική πλειοψηφία). Οι Γερμανοί πολίτες ήταν κυρίως Λουθηρανοί, όπως στο Σόπρον. Κατά τη διάρκεια της Αυστροουγγρικής εποχής ο πληθυσμός της πόλης υπέστη μαγυαροποίηση. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επίσημα, 117 Γερμανοί εκδιώχθηκαν, αλλά στην πραγματικότητα περισσότεροι γερμανόφωνοι εκτοπίστηκαν επειδή ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε από 10.320 (το 1941) σε 8.780 (το 1949). Κατά την κομμουνιστική εποχή οι υπόλοιποι Γερμανοί αφομοιώθηκαν με τους Μαγυάρους. Το 2001 το Κιόσεγκ είχε 11.844 κατοίκους, 93,4% Μαγυάρους, 3,2% Γερμανούς, 1,6% Κροάτες. Η κατανομή των θρησκειών ήταν: 72,2% Ρωμαιοκαθολικοί, 8,6% Λουθηρανοί, 2,5% Καλβινιστές, 1,1% άλλοι, 5,5% Άθεοι, 10,1% χωρίς απάντηση, άγνωστο (απογραφή 2001). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kőszeg στο Wikimedia Commons
Live from Radio City Music Hall

Live from Radio City Music Hall είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και DVD του heavy metal συγκροτήματος Heaven and Hell, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rhino Records". Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο "Radio City Music Hall" της Νέας Υόρκης στις 30 Μαρτίου 2007. Μερικούς μήνες αργότερα, το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Judas Priest, Motörhead και Testament για την "Metal Masters Tour".Ακολούθησε η ηχογράφηση του μοναδικού στούντιο δίσκου του συγκροτήματος με τίτλο "The Devil You Know", πριν διαλυθούν λόγω του θανάτου του τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο.Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε.

 CD 1 1. E5150 / After All (The Dead) (Iommi, Dio, Butler) - 8:30 2. The Mob Rules (Iommi, Dio, Butler) - 4:04 3. Children of the Sea (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 6:52 4. Lady Evil (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 5:20 5. I (Iommi, Dio, Butler) - 6:27 6. The Sign of the Southern Cross (Iommi, Dio, Butler) - 9:06 7. Voodoo (Iommi, Dio, Butler) - 7:42 8. The Devil Cried (Iommi, Dio) - 11:40 CD 2 1. Computer God (Iommi, Dio, Butler) - 6:41 2. Falling Off the Edge of the World (Iommi, Dio, Butler) - 5:45 3. Shadow of the Wind (Iommi, Dio) - 6:05 4. Die Young (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 7:44 5. Heaven and Hell (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 15:15 6. Lonely Is the Word (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 6:48 7. Neon Knights (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 7:58 Live from Radio City Music Hall (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 28 Αυγούστου 2007 Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο Live from Radio City Music Hall ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Βίνι Άπις - τύμπανα Live! Radio City Music Hall 2007 - Heaven & Hell | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Heaven and Hell: Live at Radio City Music Hall (DVD) | PopMatters Heaven & Hell - Live! Radio City Music Hall 2007 - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σίμων γιος του Γιώρα

Ο Σίμων γιος του Γιώρα ή Σίμων μπαρ Γκιόρα ή Σίμων μπεν Γκιόρα ήταν ένας από τους αρχηγούς των επαναστατημένων Ιουδαίων κατά τον μεγάλο πόλεμο εναντίον της Ρώμης (Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο).

 Ο Σίμων του Γιώρα έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πολιτική σκηνή της Ιουδαίας, κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Κέστιου Γάλλου όταν επικεφαλής μιας ομάδας ενόπλων επιτέθηκε στην οπισθοφυλακή του στρατού του Κέστιου Γάλλου, όταν αυτός επέστρεφε στο στρατόπεδο του στην Γαβαών, ύστερα από την πρώτη αμφίρροπη μάχη που είχε δώσει με τους επαναστάτες στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ. Ο Σίμων είχε καταφέρει να αποσπάσει ένα μεγάλο μέρος των σκευοφόρων του Κέστιου Γάλλου και να το μεταφέρει στην πόλη. Οι ιουδαϊκές αρχές δεν έδωσαν κανένα αξίωμα στον Σίμωνα επειδή εμφανίζονταν ως αντιπρόσωπος μιας ομάδας επαναστατημένων αγροτών. Κάτι τέτοιο δεν ήταν αρεστό από στην παράταξη των μετριοπαθών που ήθελαν να συμβιβαστούν με την Ρώμη. Έτσι ο Σίμων κατέφυγε στην περιοχή της Ακραβετηνής και λεηλατούσε τις ιδιοκτησίες των πλουσίων. Τελικά ο νέος αρχιερέας Ανανίας γιος του Ανανία έστειλε ένα απόσπασμα εναντίον του αναγκάζοντας τον να καταφύγει στην Μασάντα. Από εκεί έκανε σποραδικές επιδρομές στην Ιδουμαία. Ο θάνατος του αρχιερέα Άνανία κατά την διάρκεια μιας εμφύλιας διαμάχης που ξέσπασε στην Ιερουσαλήμ άνοιξε τον δρόμο για την άνοδο του Σίμωνα. Αφού συγκέντρωσε αρκετούς Σικάριους, ληστές και εξαθλιωμένους και άρχισε να λεηλατεί την ιουδαϊκή ύπαιθρο, έχοντας ως κέντρο το χωριό Αΐν (ή Ναΐν). Κατόπιν εγκατέστησε μια βάση κοντά στην Ιερουσαλήμ στην περιοχή Φερεταί και νίκησε τους Ζηλωτές έσπευσαν να τον αντιμετωπίσουν σε μάχη. Έπειτα κατάφερε να υποτάξει την Ιδουμαίακαι να καταλάβει την Χεβρώνα. Ο Σίμων είχε αρχίσει ξανά τις επιδρομές εναντίον της Ιερουσαλήμ όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ιδουμαία επειδή οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή. Σε εκείνη την κρίσιμη περίοδο για εκείνον ο αρχιερέας Ματθίας του Βοηθού του μετέφερε την πρόσκληση των Ιδουμαίων και των μετριοπαθών της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι του ζήτησαν να μπει στην πόλη προκειμένου να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν την επίθεση των Ζηλωτών. Ο Σίμων δέχθηκε και κατέλαβε την πόλη τον Φεβρουάριο του 69. Από τις θέσεις που μπόρεσε τελικά να κρατήσει στην Άνω Πόλη ο Σίμων αντιμετώπισε την πολιορκία των Ρωμαίων που κατέληξε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Ο Σίμων προσπάθησε να διαφύγει από την πόλη σκάβοντας μια σήραγγα. Απέτυχε όμως και οι Ρωμαίοι τον συνέλαβαν. Ο Σίμωνας έλαβε μέρος στον θρίαμβο του Βεσπασιανού και του Τίτου στην Ρώμη τον Ιούνιο του 71 και σύμφωνα με την παράδοση που ήθελε την εκτέλεση του αρχηγού του εχθρού, όταν η πομπή του θριάμβου έφτασε στον Καπιτώλιο λόφο διαπομπεύτηκε και κατόπιν απαγχονίστηκε. Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος Ιουδαϊκή εμφύλια διαμάχη Ιώσηπος, Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες», Εκδόσεις Κάκτος 1997 Ιστορία Εικονογραφημένη, Εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ, Τεύχος - 317, Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ(1994)
Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο

Ο Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο (Λατινικά : Mauricius Galba, πέθανε το 797) ήταν ο 7ος παραδοσιακά και 5ος ιστορικά Δόγης της Βενετίας (764 - 797). Η Βενετία αποτελούσε επίσημα τότε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

 Ο Μαουρίτσιο ήταν ο πρώτος Δόγης της Βενετίας που βασίλευσε 23 χρόνια και έβαλε την πόλη στον δρόμο της προόδου και της ανεξαρτησίας. Ανέβηκε στην εξουσία την εποχή που εκλεγόντουσαν ετήσια στην Βενετία δυο "Βηματοδότες" για να ελέγξουν την εξουσία του δόγη. Ο προκάτοχος του Ντομένικο Μονεγκάριο ήταν Λομβαρδικής καταγωγής αλλά ο Μαουρίτσιο ένας πλούσιος άντρας με καταγωγή από την Βυζαντινή Ηράκλεια συγκρούστηκε τόσο με τους Δημοκρατικούς που διεκδικούσαν ανεξαρτησία από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία όσο και με τους φίλο-Λομβαρδούς και τους φίλο-Φράγκους. Ο αυτοκράτωρ Λέων Δ΄ του έδωσε τους τίτλους του "Στρατιωτικού Μαγίστρου" και του "Υπάτου". Ο βασιλιάς των Λομβαρδών Δεζιδέριος συμμάχησε με τον βασιλιά των Φράγκων Καρλομάγνο, τον πάπα και τον φιλο-Λομβαρδικό πληθυσμό της Βενετίας, λεηλάτησε την Ίστρια και αιχμαλώτισε τον γιο του δόγη Τζοβάνι Γκαλμπάιο. Ο Μαουρίτσιο μέσω του πάπα ζήτησε από τον Καρλομάγνο την απελευθέρωση του γιου του κάτι που έγινε. Ο Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο ήταν ο πρώτος δόγης που επιχείρησε να τοποθετήσει κληρονομική μοναρχία ορίζοντας τον γιο του συμβασιλιά (778), πήρε την άδεια από τον επικυρίαρχο του Βυζαντινό αυτοκράτορα. Τα τελευταία 11 χρόνια της βασιλείας του οι Βενετοί επεκτάθηκαν συνεχώς στην νήσο Ριάλτο, στο μικρό νησί Ολίβολο αφιέρωσε τις εκκλησίες των Αγίων Σεργίου και Βάκχου και του Αγίου Πέτρου που έγινε αργότερα ο Καθεδρικός ναός της Βενετίας. Το στίγμα της βασιλείας του ήταν η εκδίωξη των Βενετών εμπόρων από την Πεντάπολη για εμπόριο σκλάβων και ευνούχων. Διάδοχος του ήταν ο γιος του Γκαλμπάιο, το επώνυμο της οικογένειας δείχνει καταγωγή από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γάλβα. Norwich, John Julius. A History of Venice. Alfred A. Knopf: New York, 1982. Δόγηδες της Βενετίας
Μοχαμέντ Φιρούντ

Ο Μοχαμέντ Φιρούντ, γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1921 στο Οράν της, τότε, Γαλλικής Αλγερίας και αποβιώσας στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 στο Μπερνίς της Γαλλίας, ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950. Νεώτερος αδερφός του Καντέρ Φιρούντ, αγωνίστηκε στη διάρκεια της καριέρας του στη θέση του αμυντικού.

 Εκπαιδευμένος στο ποδόσφαιρο στην Αλγερία, ο Φιρούντ ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Γαλλία με τα χρώματα της Βελός Βαννεταί. Καταφέρνοντας να τραβήξει το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων, ο Φιρούντ υπέγραψε, το 1945, συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σταντ Ρενναί, σύλλογο υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, αντιμετώπισε δυσκολίες προσαρμογής. Έπειτα από 11 συμμετοχές στην Ντιβιζιόν 1, ο Φιρούντ μεταγράφηκε στην Ανζέ ΣΚΟ. Τελικώς, ο Μοχαμέντ Φιρούντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις, με τα χρώματα της οποίας πραγματοποίησε συνολικά 126 συμμετοχές για την Ντιβιζιόν 1. Ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΣΚ Τουλόν, η οποία ευρισκόταν, τότε, στην Ντιβιζιόν 2, όπου σε διάστημα τεσσάρων σεζόν πέτυχε συνολικά έξι τέρματα, ενώ αγωνίστηκε σε συνολικά 111 αναμετρήσεις.
Θερμιώτικο Τυρί

Το Θερμιώτικο Τυρί ή Κύθνιος τυρός όπως ήταν γνωστό κατά την Αρχαιότητα είναι ονομασία που αφορά τα είδη των τυριών που παρασκευάζονται στην Κύθνο των Κυκλάδων.

 Το τυρί της Κύθνου ήταν γνωστό στην Αρχαιότητα με την ονομασία Κύθνιος τυρός. Ο συγκεκριμένος όρος ταυτίζεται με το είδος του τυρίου που είναι γνωστό στους ντόπιους ως τρίμμα και είναι το πιο χαρακτηριστικό από τα τοπικά τυριά. Το θερμιώτικο τυρί έχει για βάση του το κατσικίσιο και το πρόβειο γάλα και ενίοτε αναμειγνύεται σε αυτά και το αγελαδινό. Αποτελούσε ένα από τα κύρια εξαγώγιμα προϊόντα της Κύθνου από την Αρχαιότητα μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Χρησιμοποείται ως επιδόρπιο και ως κύριο συστατικό για φαγητά της τοπικής κουζίνας (όπως τα σφουγγάτα και οι κουκουλόπιτες). τρίμμα:το πιο γνωστό και χαρακτηριστικό είδος τυριού της Κύθνου. Ζυμώνεται με αλάτι και μπαίνει για 10 μέρες σε μεγάλο πυθάρι αποθήκευσης που μετά αναποδογυρίζει ώστε το στόμιο του να ακουμπά σε έναν πήλινο δίσκο για να ολοκληρωθεί η αποστράγγιση. ανάλατο:και φρέσκο ή ξινό. Είναι η βάση για την παρασκευή των υπόλοιπων τυριών και χρησιμοποιείται και στην παρασκευή φαγητών. Πρέπει να καταναλώνεται άμεσα γιατί δεν έχει αλάτι για να συντηρηθεί. κοπανιστή:ζυμώνεται κάθε 2 ή 3 μέρες. Στην τρίτη και τελευταία ζήμωση προστίθεται αλάτι. Έχει καυτερή γεύση. μυζήθρα:ανάλατο και αποβουτυρωμένο τυρί. τυροβόλι:ξηρό τυρί, μοιάζει με το κεφαλοτύρι και συνοδεύει ζυμαρικά. πρωτογαλιά:πρόβειο ή κατσικίσιο τυρί που φτιάχνεται την εποχή που τα ζωντανά έχουν γεννήσει. Σουρώνεται, αραιώνεται με νερό, βράζεται και κατόπιν προστίθεται σε αυτό αλάτι ή ζάχαρη. Παραδοσιακά θεωρείται τυρί πολυτελείας. φέτα:εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια στην Κύθνο λόγω ευκολίας στην παρασκευή. τυρί Κύθνος Βενετούλιας, Γ. (2012) "ΤΟ ΜΥΡΙΣΤΙΚΟ ΚΥΔΩΝΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΚΥΘΝΟΥ" ΕΝ ΠΛΩ. Συλλογικό έργο (1992). "Ελληνικά επώνυμα τοπικά προϊόντα" ΟΠΕ,Ι.Μ.Ε.Ο. Freely, John (2006). "The Cyclades: Discovering the Greek Islands of the Aegean" I.B.Tauris.
Γιούρι Γκαζίνσκι

Ο Γιούρι Αλεξάντροβιτς Γκαζίνσκι (ρωσικά: Юрий Александрович Газинский, γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1989) είναι Ρώσος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως πλάγιος μέσος για την ΦΚ Κρασνοντάρ και την Εθνική Ρωσίας.

 Τον Μάιο του 2013, ο Γκαζίνσκι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΦΚ Κρασνοντάρ. Κλήθηκε στη Εθνική Ρωσίας τον Αύγουστο του 2015 για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 εναντίον της Σουηδίας και κατά του Λιχτενστάιν. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα στις 31 Αυγούστου 2016, σε ένα φιλικό εναντίον της Τουρκίας. Στις 11 Μαΐου 2018, είχε συμπεριληφθεί στη εκτεταμένη ομάδα της Ρωσίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018. Στις 3 ιουνίου 2018, συμπεριλήφθη στην οριστικοποιημένη ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στις 14 Ιουνίου 2018, σκόραρε το πρώτο γκολ του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 στο 12ο λεπτό στον εναρκτήριο αγώνα εναντίον τη Σαουδικής Αραβίας. Η Ρωσία κέρδισε τον αγώνα με σκορ 5-0. Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαΐου 2018 (Αγγλικά) Προφίλ Γιούρι Γκαζίνσκι στο Soccerway
Εκκλησία του Αγίου Σίμωνος του Κανανίτη στο Νέο Άθως

Η Εκκλησία του Αγίου Σίμωνος του Κανανίτη του Νέου Άθως ( γεωργιανά: წმინდა სვიმონ კანანელის სახელობის ტაძარი) είναι μία Χριστιανική εκκλησία που βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη, στην Αμπχαζία της Γεωργίας. Χρονολογείται του 9ου-10ου αιώνα. Είναι αναγνωρισμένη ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

 Η αρχική εκκλησία του Αγίου Σίμωνος χτίστηκε τον 7ο-8ο αιώνα, αλλά το υφιστάμενο κτίριο χρονολογείται του 9ου-10ου αιώνα. Είναι αντιπροσωπευτική της Βυζαντινής και Γεωργιανής αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Σίμων τον Κανανίτη, που τον 1ο αιώνα μ.Χ. κήρυξε τον Χριστιανισμό στην Αμπχαζία και την Κολχίδα, όπως αναφέρεται στα Γεωργιανά Χρονικά του 11ου αιώνα. Μετά τον μαρτυρικό του θάνατο με σταύρωση, ενταφιάστηκε στην πόλη Νικόψις στα βόρεια της Αμπχαζίας. Οι τοπικές παραδόσεις συσχετίζουν ένα σπήλαιο της περιοχής με το μέρος όπου μαρτύρησε ο Άγιος Σίμων. Το 1850 που ο Γεωργιανός ιστορικός Ντιμίτρι Μπακράτζε επισκέφτηκε την εκκλησία, ήταν ερειπωμένη και ο θόλος είχε καταρρεύσει. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν κλάπηκαν δομικά στοιχεία του κτιρίου για να χρησιμοποιηθούν σε άλλη οικοδομή. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1880, η εκκλησία ανακατασκευάστηκε και επενδύθηκε με λείες λευκές πέτρες. Η εκκλησία του Αγίου Σίμωνος έχει ένα θόλο. Οι προσόψεις της είναι διακοσμημένες με ανάγλυφες απεικονίσεις χριστιανικών συμβόλων, όπως ψάρια, λιοντάρια και σταυρούς. Στο εσωτερικό δεν έχουν διασωθεί θραύσματα από τοιχογραφίες.
500 Σελινούρ

Ο Σελινούρ (Selinur) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,14. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο του μυθιστορήματος Auch Einer (1878) του Γερμανού συγγραφέα και φιλοσόφου της τέχνης Φ.Τ. Φίσερ (Friedrich Theodor Vischer, 1807-1887).

 Η μέση διάμετρος του Σελινούρ εκτιμάται σε 43,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 88,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι 0,174 (από δεδομένα του IRAS). Ο Σελινούρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μουσείο Μπουρντέλ

Το μουσείο Μπουρντέλ (Γαλλικά: Musée Bourdelle) είναι ένα μουσείο τέχνης που βρίσκεται στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18, στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού της Γαλλίας. Είναι εγκατεστημένο στα διαμερίσματα, εργαστήρια και κήπους όπου ο Αντουάν Μπουρντέλ έζησε και εργάστηκε από το 1885.Το μουσείο είναι ανοιχτό καθημερινά, εκτός Δευτέρας. Οι πιο κοντινοί σταθμοί μετρό είναι Φαλγκιέρ και Μονπαρνάς-Μπιενβενύ.

 Το μουσείο παρουσιάζει το στούντιο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ (1861-1929) και παρέχει ένα παράδειγμα παρισινών ατελιέ από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν το στούντιο του Μπουρντέλ από το 1885-1929. Το 1922, ο Μπουρντέλ άρχισε να μετατρέπει το στούντιο του σε μουσείο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ο Γκαμπριέλ Κονιάκ διέθεσε κεφάλαια για την αγορά του στούντιο και έτσι απεφεύχθη η διασπορά των υπολοίπων έργων του καλλιτέχνη. Το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1949, επεκτάθηκε το 1961 και πάλι το 1992 από τον Christian de Portzamparc. Ένα δεύτερο μουσείο-κήπος με έργα του καλλιτέχνη, στην Εγκρεβίλ, ιδρύθηκε από τους κληρονόμους του στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Φιλοξενεί άλλα 56 γλυπτά του. Σήμερα το μουσείο περιέχει περισσότερα από 500 έργα, όπως μαρμάρινα, γύψινα και χάλκινα αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής, παστέλ, τοιχογραφίες και προσωπική συλλογή έργων από καλλιτέχνες όπως οι Εζέν Καριέρ, Ευγένιος Ντελακρουά, Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ, Αντόλφ Ζοζέφ Τομά Μοντιτσέλι, Πιέρ Πυβίς ντε Σαβάν και Ωγκύστ Ροντέν. Περιέχει τα πρωτότυπα μερικών από τα καλύτερα έργα του, όπως 21 μελέτες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, καθώς και αρχεία εγγράφων και αντίγραφα ελληνικών και μεσαιωνικών έργων του. Από τον Ιούνιο του 2012, οι επισκέψεις στο μουσείο ακολουθούν μια διαφορετική διάσταση μέσω των μόνιμων συλλογών: εκπαιδευτικές, χρονολογικές και προσαρμοσμένες στο έργο, αναδεικνύουν την καλλιτεχνική εξέλιξη του Μπουρντέλ. Το Μουσείο Μπουρντέλ είναι ένα από τα 14 Μουσεία της Πόλης του Παρισιού που έχουν ενσωματωθεί από την 1η Ιανουαρίου 2013 στο δημόσιο ίδρυμα Παρίσι Μουσεία. Η ιστοσελίδα του μουσείου (επιλογή γλώσσας)
Αντριάν Μπαϊράμι

Ο Αντριάν Μπαιράμι (γεννημένος στις 5 Απριλίου 2002) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την δεύτερη ομάδα της Μπενφίκα . Γεννημένος στην Ελβετία, αγωνίζεται στην Εθνική Αλβανίας.

 Ο Μπαιράμι είναι ένα προϊόν των ακαδημιών της Λανγκενθαλ στην Ελβετία, πριν μετακομίσει στην ακαδημία της Μπενφίκα το 2018. Στις 29 Οκτωβρίου 2019, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μπενφίκα. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Μπενφίκα σε μια ήττα 2-1 στη Σεγουντα Λίγα από την Ακαδέμικο ντε Βισέου, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 75ο λεπτό. Γεννημένος στην Ελβετία, ο Μπαιράμι είναι αλβανικής καταγωγής από την Οχρίδα . Το 2019, έπαιξε και για την Ελβετία Κ-18 και την Αλβανία Κ-19 . Κλήθηκε στην εθνική Αλβανίας για ένα ζευγάρι φιλικών τον Μάιο του 2022. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Αλβανίας σε ένα φιλικό 0–0 με την Εσθονία στις 13 Ιουνίου 2022.
Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα

Το Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα‎ (σλοβακικά: Národný park Nízke Tatry‎) είναι εθνικό πάρκο στην Κεντρική Σλοβακία, μεταξύ του ποταμού Βαχ και τη κοιλάδα του Χρον. Το πάρκο και η ζώνη ασφαλείας καλύπτουν όλη την οροσειρά των Κάτω Τάτρα. Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει έκταση 728τ.χλμ. και η ουδέτερη ζώνη, καλύπτει έκταση 1.102 τ.χλμ., αποτελώντας έτσι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στη Σλοβακία. Είναι χωρισμένο μεταξύ των περιφερειών Μπάνσκα Μπιστρίτσα, Ζίλινα και Πρέσοφ. Η ψηλότερη κορυφή είναι η Ντούμπιερ (2.043 μέτρα). Τέσσερις μεγάλοι ποταμοί στη Σλοβακία πηγάζουν από τη κορυφή Κράλοβα χόλα: οι Βαχ, Χρον, Χνίλετς, Χορνάντ.

 Η διαδικασία προστασίας των Κάτω Τάτρα ως εθνικό πάρκο άρχισε με προσπάθειες από το 1918-1921 και αμέσως μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1963 έγινε πρόταση για την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου των Κάτω Τάτρα με το όνομα Εθνικό Πάρκο της Κεντρικής Σλοβακίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1965 και 1966, λίγο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας πρότασης, δημιουργήθηκε πρόταση για το εθνικό πάρκο Ντούμπιερ. Ο στόχος αυτού του σχεδίου ήταν να περιλαμβάνει το βόρειο και το νότιο τμήμα των κεντρικών Κάτω Τάτρα. Από το 1967 μέχρι το 1968 το σχέδιο αναδιατυπώθηκε με σκοπό να δημιουργηθεί στην 25η επέτειο της σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης. Αλλά χρειάστηκαν άλλα 10 χρόνια για να ξεπεραστούν διάφορα εμπόδια που απέτρεψαν την ίδρυση του εθνικού πάρκου. Το 1978, ιδρύθηκε το εθνικό πάρκο με το κανονισμό 119/1978 της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Η περιοχή του εθνικού πάρκου ορίζεται σε 81.095 εκτάρια και η ζώνη προστασίας σε 123.990 εκτάρια. Το καθεστώς του εθνικού πάρκου δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος από το Υπουργείο Πολιτισμού της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, με βάση το κανονισμό 120/1978. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους για την προστασία συγκεκριμένων περιοχών. Τα σύνορα του πάρκου και οι ζώνες προστασίας αναθεωρήθηκαν στις 17 Ιουνίου 1997 από τον κανονισμό Αριθ. 182/1997 της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σλοβακίας. Η αναθεωρημένο έκταση του εθνικού πάρκου αποτελούταν από 72.842 εκτάρια, 8.253 εκτάρια λιγότερα, από την αρχική έκταση. Η αναθεωρημένη έκταση των ζωνών προστασίας μειώθηκε κατά 13.828 εκτάρια στα 110.162 εκτάρια. Το πάρκο έχει εξαιρετικές συνθήκες για πολλές αθλητικές δραστηριότητες. Μερικά από τα θέρετρα περιλαμβάνουν τα Γιάσνα Κάτω Τάτρα, Τάλε, Ντεμιάνοβσκα ντόλινα και Τσερτόβιτσα. Οι ακόλουθες σπηλιές είναι ανοικτές για το κοινό: Ντεμιάνοβσκα γιάσκινια Σλομπόντι (Σπήλαιο της Ελευθερίας Ντεμιάνοβσκα), Ντεμιάνοβσκα λιάντοβα γιάσκινια (Σπήλαιο Πάγου Ντεμιάνοβσκα), Σπηλιά Μπίστρα, Σπήλαιο Βάζετσκα και Σπήλαιο των Νεκρών Νυχτερίδων. Επί του παρόντος, οι ακόλουθες προστατευόμενες περιοχές είναι εγκατεστημένες στην περιοχή του πάρκου ή της νεκρής ζώνης, που καλύπτει 98.89 τ.χλμ.: 10 εθνικοί δρυμοί 10 αποθεματικά φύσης, συμπεριλαμβανομένου του Χορνέ λάζι 5 εθνικά μνημεία φύσης 6 μνημεία φύσης 1 προστατευόμενη περιοχή Low Tatras National Park at Slovakia.travel
Γραμμή τριπόντου (καλαθοσφαίριση)

Η γραμμή τριπόντου στο μπάσκετ είναι μια γραμμή η οποία χωρίζει το δίποντο από το τρίποντο. Στα ευρωπαϊκά γήπεδα και στις διεθνείς διοργανώσεις απέχει 6,75 μέτρα από το καλάθι, ενώ στο NBA είναι στα 7,24 μέτρα. Όποιος παίκτης σουτάρει έξω από αυτή την γραμμή, αν ευστοχήσει πετυχαίνει καλάθι τριών πόντων αντί για δύο.

 Το τρίποντο θεσπίστηκε επίσημα για πρώτη φορά παγκοσμίως στο NBA τον Ιούνιο του 1979, εξ αρχής στα 7,24 μέτρα (23 πόδια και 9 ίντσες), και ξεκίνησε να εφαρμόζεται τη σεζόν 1979 - 1980, αν και κάποιοι τότε το θεώρησαν ως επικοινωνιακό τέχνασμα. Η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) το υιοθέτησε το 1984, τότε στα 6,25 μέτρα, και στην Ελλάδα καθιερώθηκε επίσης με την έναρξη της σεζόν 1984 - 1985, ενώ σε Ευρωμπάσκετ καθιερώθηκε για πρώτη φορά στο Ευρωμπάσκετ του 1985. Για πρώτη φορά σε Ολυμπιάδα εφαρμόστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988. Το πρώτο τρίποντο στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος πέτυχε ο Νίκος Σταυρόπουλος του ΠΑΟΚ. Αυτό σημειώθηκε στον αγώνα ΠΑΟΚ - Πανιώνιος στις 6/10/1984. Το δεύτερο τρίπονο σημείωθηκε στον ίδιο αγώνα από τον Θεοδωρή Καραμανώλη για την ομάδα του Πανιωνίου. Το 2008, η FIBA αποφάσισε την αύξηση της απόστασης του τριπόντου κατά 50 εκατοστά, από τα 6,25 στα 6,75 μέτρα, και η αλλαγή αυτή έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2010. Για να μετρήσει το καλάθι για 3 πόντους, πρέπει και τα δύο πόδια του παίκτη τη στιγμή του σουτ να είναι πίσω από τη γραμμή του τριπόντου. Αν έστω και το ένα πόδι ακουμπάει οριακά τη γραμμή του τριπόντου, τότε αν μπει καλάθι μετράει για 2 πόντους. Αντιθέτως, αν ένας παίκτης κάνει τζαμπ σουτ, δηλαδή σουτάρει ενώ έχει πηδήσει στον αέρα, τότε αν ξεκινήσει το άλμα με τα δύο πόδια του πίσω από τη γραμμή του τριπόντου και προσγειωθεί μέσα από τη γραμμή, τότε το καλάθι μετράει για 3 πόντους, υπό τον όρο ότι η μπάλα είχε φύγει από τα χέρια του παίκτη όσο αυτός ήταν ακόμα στον αέρα. 6,02 μέτρα: NCAA (γυναικείο) και σχολικά πρωταθλήματα 6,2 μέτρα: WNBA 6,32 μέτρα: NCAA (αντρικό) 7,24 μέτρα: NBA 6,75 μέτρα: Ευρώπη και διεθνείς διοργανώσεις Πόντος (καλαθοσφαίριση) Τζαμπ σουτ
Λουπερκάλια

Τα Λουπερκάλια ήταν μια από τις παλαιότερες ρωμαϊκές γιορτές που τελούνταν κάθε χρόνο προς τιμήν του Λούπερκους, πρώιμου θεού της γονιμότητας στη ρωμαϊκή μυθολογία. Τα Λουπερκάλια γιορτάζονταν σε πολλές πόλεις της Ιταλίας και της Γαλατίας. Απαγορεύτηκαν το 494 μ.Χ. από τον Πάπα.

 Αναφέρεται ότι επρόκειτο αρχικά για ποιμενική γιορτή, καθώς ο Λούπερκους ήταν προστάτης των βοσκών και συνδεόταν με το θηλασμό και την ανατροφή του Ρωμύλου από τη Λύκαινα. Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, μάλιστα, και οι συνεχιστές τους θεωρούσαν τη γιορτή αφιερωμένη στο θεό Πάνα και ως πρώτο εισηγητή της τον Αρκάδα Εύανδρο, στην προσπάθειά τους να ταυτίσουν ρωμαϊκές θεότητες με αντίστοιχες ελληνικές. Η γιορτή πραγματοποιούνταν κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου στο Λουπερκάλιο, τη σπηλιά στον Παλατίνο Λόφο που λέγεται ότι ανατράφηκαν τα αδέρφια Ρωμύλος και Ρώμος, από τους Λουπέρκους, ιερατικό σωματείο. Στο ιερό θυσιάζονταν κριάρια και κατσίκια. Ένας από τους ιερείς βύθιζε ένα σπαθί στο αίμα των θυσιασμένων ζώων και το ακουμπούσε στο κεφάλι δυο ευγενών νέων, οι οποίοι μετά ξεσπούσαν σε γέλια, συμβολίζοντας έτσι τον εξαγνισμό των βοσκών. Μετά τη θυσία, οργανωνόταν κοινή συνεστίαση μεταξύ των Λουπέρκων, όπου έρρεε άφθονος οίνος. Έπειτα, έπαιρναν τα δέρματα των ζώων που είχαν θυσιαστεί, τα φορούσαν ως ενδύματα που κάλυπταν το μισό τους σώμα και έτρεχαν ημίγυμνοι στην πόλη κρατώντας λουριά από το δέρμα των θυσιασμένων ζώων και χτυπούσαν στα χέρια όσους κατοίκους συναντούσαν, ιδίως γυναίκες, καθώς πίστευαν ότι ευνοούνταν στη γονιμότητα και στην ευτοκία. Κύριοι άξονες της γιορτής, λοιπόν, ήταν η γονιμότητα και ο εξαγνισμός, februare στα λατινικά, εξ ου και το όνομα του μήνα κατά τον οποίο γινόταν η γιορτή (Φεβρουάριος). Τα Λουπερκάλια έχασαν τον αρχικό ποιμενικό θρησκευτικό τους χαρακτήρα, όταν οι Ρωμαίοι δεν αποτελούσαν πλέον μια φυλή βοσκών, ωστόσο η γιορτή συνεχίστηκε εις ανάμνησιν των ιδρυτών της πόλης και αποτελούσε καθαρά λαϊκή διασκέδαση που ικανοποιούσε και τα δεισιδαιμονικά ένστικτα των πιστών της. Ο ίδιος ο ύπατος Μάρκος Αντώνιος ήταν ένας από τους Λούπερκους και τριγύριζε ημίγυμνος στην πόλη με ένα στεφάνι στα μαλλιά, απευθυνόμενος στους πολίτες στη Ρωμαϊκή Αγορά. Για κάποιο χρονικό διάστημα η γιορτή ξεχάστηκε, μέχρι την επαναφορά της από τον Αύγουστο, ο οποίος όμως, λόγω ακροτήτων που είχαν συμβεί στο παρελθόν κατά τη γιορτή, απαγόρευσε την συμμετοχή των εφήβων σε αυτήν και διέταξε τη συνοδεία της πομπής των Λουπέρκων από σώμα ιππέων. Στο έργο του Σαίξπηρ Ιούλιος Καίσαρ, η δράση τοποθετείται κατά τη διάρκεια των Λουπερκαλίων, οπότε ο Καίσαρας αρνήθηκε τρεις φορές το «βασιλικό στέμμα», όπως αναφέρεται από το Μάρκο Αντώνιο. Smith's Dictionary, 1875 Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, Αποκριές και αρχαιότητα, Μιχάλης Τιβέριος, 25/2/2001
Χουάν Φερέρο

Ο Χουάν Φερέρο (Juan Ferrero, Πουέντε Αλμουχέι, Λεόν, 5 Απριλίου 1918 - Μπορντό, 17 Ιουνίου 1958) ήταν διάσημος Ισπανός αθλητής, ο οποίος όμως κατοικούσε στη Γαλλία, όπου και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Υπήρξε μπόντι μπίλντερ διεθνούς κλάσεως και κάτοχος του τίτλου Μίστερ Υφήλιος (Mr. Universe) στο Λονδίνο το 1952.

 Γεννήθηκε ως Φιντέλ Φερέρο Κολίνο και αργότερα υιοθέτησε το όνομα Χουάν. Γιος ενός εργάτη, το 1925 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Γαλλία.Το 1952 στο Θέατρο Σκάλα του Λονδίνου κέρδισε τον τίτλο του Μίστερ Υφήλιος, από τη NABBA, ο οποίος απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε επαγγελματική κατηγορία. Παρά τη διεθνή απήχηση που είχε, ο Φερέρο δεν είχε καμία επιρροή στην Ισπανία επί καθεστώτος Φρανθίσκο Φράνκο, καθώς ήταν μετανάστης, ο οποίος ανήκε σε οικογένεια που δεν υποστήριζαν το καθεστώς.Ο Φερέρο σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα τον Ιούνιο του 1958 όταν η Renault Dauphine στην οποία επέβαινε με 4 άλλα άτομα, εξετράπη της πορείας της σε μια στροφή και ανατράπηκε. Ο αθλητής ήταν ο μοναδικός επιβάτης που σκοτώθηκε. Φωτογραφίες στον ιστότοπο Classic Bodybuilders. Αρχειοθετήθηκε 2010-10-26 στο Wayback Machine. Personajes leoneses: Deportistas. Αρχειοθετήθηκε 2009-12-12 στο Wayback Machine. (ισπανικά)
UTC−07:00

Η UTC−07:00 είναι μετατόπιση ώρας που αφαιρεί 7 ώρες από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC). Στη Βόρεια Αμερική, χρησιμοποιείται από την Ορεινή Ώρα ως χειμερινή ώρα και η Ζώνη Ώρας Ειρηνικού για 8 μήνες (δείτε θερινή ώρα). Μερικά μέρη την χρησιμοποιούν όλο το χρόνο.

 Κύριες πόλεις: Κάλγκαρι, Ντένβερ Καναδάς - Ορεινή Ώρα Αλμπέρτα Βρετανική Κολομβία (περιοχές Κρέστον, Κράνμπρουκ και Φορτ Στ. Τζον) Βορειοδυτικά Εδάφη (το μεγαλύτερο μέρος) Νουναβούτ (δυτικό) Σασκάτσουαν - μόνο το Λοϊντμίνστερ και γύρω περιοχές Ηνωμένες Πολιτείες - Ορεινή Ώρα Όλη η επικράτεια των πολιτειών Κολοράντο, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Γιούτα, Ουαϊόμινγκ Όλο το Έθνος Ναβάχο, που εκτείνεται στην Αριζόνα Όλο το έθνος των Μπλάκφουτ Το μεγαλύτερο μέρος του Αϊντάχο (νότιο τμήμα) Δυτικά τμήματα των πολιτειών Κάνσας, Νεμπράσκα, Νότια Ντακότα και Τέξας Νοτιοδυτικά τμήματα της Βόρειας Ντακότα Μικρά μέρη στο ανατολικό Όρεγκον και τη Νεβάδα Μεξικό - Ζώνη Ειρηνικού Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ Τσιουάουα (μετακινήθηκε στην UTC−07 από την UTC−06 το 1998) Ναγιαρίτ (το μεγαλύτερο μέρος) Σιναλόα Κύριες πόλεις: Λος Άντζελες, Βανκούβερ Καναδάς - Ζώνη Ώρας Ειρηνικού Βρετανική Κολομβία (κυρίως επαρχία) Γιούκον ΗΠΑ - Ζώνη Ώρας Ειρηνικού Όλη η Καλιφόρνια και το Ουάσιγκτον Το μεγαλύτερο μέρος της Νεβάδα και του Όρεγκον Το βόρειο τμήμα του Αϊντάχο Μεξικό - Βορειοδυτική Ζώνη Μπάχα Καλιφόρνια Κύριες πόλεις: Φοίνιξ, Ερμοσίγιο Καναδά - Ορεινή Ώρα Μόνο οι περιοχές Κρέστον και Φορτ Στ. Τζον στη Βρετανική Κολομβία Ηνωμένες Πολιτείες - Ορεινή Ώρα Αριζόνα, εκτός από το Έθνος Ναβάχο στην Αριζόνα, το οποίο ακολουθεί τη θερινή ώρα Μεξικό - Ζώνη Ειρηνικού Σονόρα Νήσοι Ρεβιγιαχιχέδο εκτός από την Νήσο Κλαριόν
Άγιος Βονιφάτιος

Ο Άγιος Βονιφάτιος (Saint Boniface, 675 – 5 Ιουνίου 754) ήταν Αγγλοσάξονας ιεραπόστολος, ηγετική προσωπικότητα της αγγλοσαξονικής αποστολής στα γερμανικά τμήματα της Φραγκικής αυτοκρατορίας κατά τον 8ο αιώνα. Εγκαθίδρυσε τις πρώτες οργανωμένες χριστιανικές κοινότητες σε πολλά μέρη της Γερμανίας. Είναι ο άγιος προστάτης της Γερμανίας και αποκαλείται "Απόστολος των Γερμανών". Γεννήθηκε ως Γουίνφριντ (Winfrid, Wynfrith ή Wynfryth) στο βασίλειο του Ουέσσεξ, πιθανότατα στο Κρέντιτον. Θεωρείται άγιος από τη Λουθηρανική, την Αγγλικανική, την Καθολική εκκλησία και την Ορθόδοξη εκκλησία.

 Καταγόταν από εύπορη αριστοκρατική οικογένεια, εκπαιδεύτηκε θεολογικά από Βενεδικτίνους μοναχούς και σε ηλικία 30 ετών έγινε ιερέας. Το (716) στάλθηκε σε αποστολή στη Φρισία προκειμένου να εκχριστιανίσει τους κατοίκους, το οποίο έργο ήταν δύσκολο διότι έπρεπε να συνεννοηθεί μαζί τους με την παλιά Αγγλική τους διάλεκτο. Εκείνοι λάτρευαν την αιωνόβια βελανιδιά, ιερό δέντρο του θεού τους Θωρ, πάνω στην οποία έκαναν θυσίες. Θέλοντας να ορίσει στους κατοίκους το τέλος μιας εποχής άρχισε να την πριονίζει και τότε φύσηξε ένας δυνατός άνεμος που την ξερίζωσε. Αυτό οι Φρίσιοι το θεώρησαν σύμφωνα με τον γνωστό θρύλο ως θαύμα και μεταστράφηκαν ομαδικά στον χριστιανισμό. Στη θέση της αργότερα φύτρωσε ένα έλατο το οποίο οι χριστιανοί καθόρισαν ως το ευλογημένο δέντρο με αποτέλεσμα να το τιμούν στην εορτή γέννησης του Θεανθρώπου. Είχε την υποστήριξη όλων των Πεπινίδων και Καρολιδών βασιλέων ξεκινώντας από τον Κάρολο Μαρτέλο (723), οι οποίοι είχαν σκοπό ως Φράγκοι, να υποτάξουν όλους τους παγανιστές Σάξονες και να τους εκχριστιανίσουν. Ταξίδεψε στη Ρώμη (732) όπου ο πάπας Γρηγόριος Β’ τον όρισε αρχιεπίσκοπο ολόκληρης της Γερμανίας στην οποία επέστρεψε βαπτίζοντας χιλιάδες Γερμανούς, χριστιανούς. Ταξίδεψε ξανά στη Ρώμη όπου ο πάπας τον όρισε παπικό απεσταλμένο του στη Γερμανία. Στη συνέχεια ο Κάρολος Μαρτέλος ίδρυσε 4 επισκοπές στη Γερμανία ορίζοντας τον Βονιφάτιο αρχιεπίσκοπο με έδρα το Μετζ. Ο ίδιος έστεψε αργότερα (751) στο Σουασσόν τον γιό του Καρόλου Μαρτέλου, Πιπίνο τον βραχύ, βασιλιά των Φράγκων. Σε μία από τις αποστολές του στη Φρισία συνελήφθη από εναπομείναντες Φρίσιους παγανιστές και θανατώθηκε με βασανιστήρια στο Ντόκκουμ. Από τα πολλά έργα του διασώθηκαν 40 επιστολές με ενδιαφέρουσες ιστορικές πληροφορίες για την εποχή του.
Α.Ο. Σίθωνες Νικήτης

Ο Αθλητικός Όμιλος Σίθωνες Νικήτης, γνωστός παλαιότερα με την ονομασία Αθλητικός Όμιλος Νικήτης Χαλκιδικής, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στη Νικήτη, στο Νομό Χαλκιδικής, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Σιθωνίας. Αγωνίζεται με χρώματα το λευκό και το μπλε, ενώ σήμα του είναι η μέλισσα. Διαθέτει ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Ο σύλλογος ξεκίνησε την πορεία του με την ονομασία Α.Ο. Νικήτης. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1999-00 ο σύλλογος κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Χ., λαμβάνοντας το εισιτήριο για την Α' Κατηγορία. Εκεί παρέμεινε μέχρι το τέλος της περιόδου 2004-05, οπότε και, κατακτώντας την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα και το Πρωτάθλημα, κατάφερε να ανέλθει για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ' Εθνική Κατηγορία.Κατά τις δύο πρώτες αγωνιστικές περιόδους που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, 2005-06 και 2006-07, η ομάδα της Νικήτης κατέλαβε την 8η θέση στην τελική κατάταξη του 2ου Ομίλου Βορρά. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2007-08, έπειτα από 16 συνεχόμενες ήττες, αποσύρθηκε από το Πρωτάθλημα, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό στο τοπικό Πρωτάθλημα της Χαλκιδικής.Την περίοδο 2008-09 πραγματοποίησε μία νέα αρχή στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Χ., το οποίο και κατέκτησε άμεσα.Από το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα της Νικήτης μετονομάστηκε επίσημα σε «Σίθωνες Νικήτης».Την περίοδο 2011-12, οπότε και το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας διεξήχθη σε δύο ομίλους, η ομάδα συμμετείχε στο Νότιο, αποττυγχάνοντας να περάσει στην τελική φάση. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, οπότε επέστρεψε και ο μοναδικός όμιλος, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση της κατάταξης. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ο. Σίθωνες Νικήτης διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Χ. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γήπεδο Σιθωνίας. Προπονητής του συλλόγου είναι από τον Ιούλιο του 2013 ο Γιόβαν Μίκιτις. Κατά αγωνιστική περίοδο 2012-13 οι Σίθωνες Νικήτης έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Χ., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας αναμένεται να διαγωνιστεί στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Χ.. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γήπεδο Σιθωνίας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Ιούνιο του 2013 ο Σωτήρης Κοκκινόπουλος.
Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς

Η Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς είναι από τα πιο σημαντικά γεγονότα των πολυετών συγκρούσεων μεταξύ των Βυζαντινών και των Οθωμανών. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές πότε έλαβε χώρα η πολιορκία και η κατάληψη της πόλης. Μετά την κατάληψη της, η Αδριανούπολη μετονομάστηκε σε Εντιρνέ και έγινε πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

 Μέχρι το 1354, οι οθωμανικές δυνάμεις είχαν καταλάβει την Καλλίπολη στο ευρωπαϊκό πλευρό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και συνέχισαν την προώθηση τους. Αν και αναγκάστηκαν να σταματήσουν την προώθηση τους τα έτη 1357-1359 λόγω της απαγωγής του Σεχζάντε Χαλίλ, συνέχισαν τις επιχειρήσεις τους μετά την απελευθέρωση του Χαλίλ. Κύριος στόχος της εκστρατείας ήταν η Αδριανούπολη, η οποία ήταν η τρίτη πιο σημαντική βυζαντινή πόλη (μετά την Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη). Ο Μουράτ Α' ανέλαβε τη διοίκηση των επιχειρήσεων. Το 1359, ο Μουράτ συγκέντρωσε δυνάμεις στα οχυρά που βρίσκονταν ανατολικά της Αδριανούπολης για να απομονώσει την πόλη από την πρωτεύουσα. Κατέλαβε το Σύραλλο και την Αρκαδιούπολη. Επίσης ξεκίνησε να απομονώσει την πόλη από τα νότια. Έστειλε δύο στρατηγούς, τους Χασί Ιλμπέη και Γκαζί Εβρενός, στον Έβρο. Ο Χασί Ιλμπέη κατέλαβε το Διδυμότειχο και ο Γκαζί Εβρενός κατέλαβε την Κεσσάνη. Τότε, ο Μουράτ αποφάσισε πως η πόλη ήταν πλήρως απομονωμένη και πως πρέπει να προχωρήσει στην επίθεση. Το στρατόπεδο του Μουράτ βρισκόταν στο Μπαμπαγέσκι, 55 χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη. Αλλά οι μετωπικές δυνάμεις του Λάχα Σαχίν πασά βρίσκονταν πολύ κοντά στην πόλη και ο Βυζαντινός κυβερνήτης με τη στήριξη των Βουλγάρων προσπάθησε να διαλύσει τις δυνάμεις της οθωμανικής εμπροσθοφυλακής στο σημείο Σαζλίντερε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης. Ωστόσο, οι Οθωμανοί απώθησαν τους επιτιθέμενους. Παρά το γεγονός ότι ήταν σε θέση να επιστρέψει στην Αδριανούπολη, εξαιτίας μιας πλημμύρας του ποταμού, ο Βυζαντινός κυβερνήτης εγκατέλειψε την πόλη. Τότε, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να παραδοθούν. Τελικά, στις 5 5 Μαΐου 1361, ο Μουράτ κατέλαβε την πόλη. Άλλοι ιστορικοί, οι οποίοι βασίζονται σε βυζαντινές και άλλες πηγές, αναφέρουν πως η κατάληψη της Αδριανούπολης έγινε είτε το 1369 είτε μετά το 1371, ενώ επίσης αναφέρουν πως οι επιχειρήσεις δεν καθοδηγήθηκαν από τον Μουράτ αλλά από Τούρκους μπέηδες που ήταν μονάχα θεωρητικά υποτελείς των Οθωμανών (μιας και από το 1366 μέχρι τις 1377, οι επικοινωνίες μεταξύ της Θράκης και της Ανατολίας είχαν διακοπεί). Οι Οθωμανοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του 1370. Ο Λάλα Σαχίν ανακηρύχτηκε πρώτος μπεηλέρμπεης της Ρούμελης (Οθωμανική Θράκη) και ο Μουράτ κινήθηκε στο πρόσφατα κατακτημένο Διδυμότειχο για να συνεχίσει τις επιχειρήσεις. Μετά τον θάνατο του πατέρα του και την κατασκευή ενός παλατιού στην Εντιρνέ, η πόλη έγινε η νέα πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους.
Shitposting

Το shitposting (σκατοποστάρισμα) είναι η αποστολή ή δημοσίευση περιεχομένου κακής ποιότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συνήθως είναι ειρωνικό και επιθετικό το περιεχόμενο με ορθογραφικά λάθη και πολιτικά μη ορθά αστεία. Αυτό γίνεται σκόπιμα για τον εκτροχιασμό μίας συζήτησης και την πρόκληση αντιδράσεων ή για την υποβάθμιση ενός ιστοχώρου με αποτέλεσμα να καταστεί άχρηστος.

 Το shitposting είναι μια σύγχρονη μορφή πρόκλησης στο διαδίκτυο (ο ίδιος ο όρος εμφανίστηκε γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 2000 σε πίνακες εικόνων όπως το 4chan), αλλά η έννοια δεν είναι καινούργια - το καλλιτεχνικό κίνημα του Ντανταϊσμού στις αρχές του 20ού αιώνα δημιούργησε τέχνη που ήταν σκόπιμα χαμηλής ποιότητας ή προσβλητική για να προκαλέσει τον κόσμο της τέχνης.Γράφοντας για το Polygon, ο Sam Greszes συνέκρινε το shitposting με τα "συγκεχυμένα, χωρίς περιεχόμενο κομμάτια του Ντανταϊσμού, τα οποία, ειδικά επειδή ήταν τόσο παράλογα, θεωρήθηκαν επαναστατικά έργα τόσο καλλιτεχνικά όσο και πολιτικά". Ο Greszes γράφει ότι ο στόχος του shitposting είναι "να κάνεις το κοινό να μπερδευτεί τόσο πολύ με την έλλειψη περιεχομένου που να γελάσει ή να χαμογελάσει".Το shitposting είναι συχνά παρεξηγημένο στη λαϊκή κουλτούρα- η δημοσιογράφος Τζέσικα Λίντσεϊ το προσδιόρισε με έναν πραγματικό ορισμό: Το shitposting δεν έχει καμία αξία. Είναι το διαδικτυακό ισοδύναμο του να πυροβολείς κονσερβοκούτια με ένα πιστόλι σε μια ερημιά. Είναι να επαναλαμβάνεις αυτά που λέει ο συνομιλητής σου με ηλίθια φωνή μέχρι να τα παρατήσει και να πάει σπίτι του. Η ιδέα ότι το shitposting είναι κάποιο κόλπο των μέσων ενημέρωσης που έχει αξιοποιηθεί από το κόμμα των Τόρις με τις αφίσες τους με τα Comic Sans χάνει εντελώς το νόημα της πράξης: να είσαι ηλίθιος χωρίς εγγενή στόχο (ή τουλάχιστον χωρίς σοβαρό στόχο).Ο καθηγητής Γκρεγκ Μπάρτον, ειδικός σε θέματα τρομοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Deakin, δήλωσε ότι το ρατσιστικό "shitposting" είναι σύνηθες στο διαδίκτυο και αποτελεί έναν τρόπο για τους ανθρώπους να συνδεθούν και να κερδίσουν την προσοχή. "Το θέμα με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ότι είναι κοινωνικά. Θέλεις κάποια ανατροφοδότηση, θέλεις να αρέσει στον κόσμο το υλικό σου, είτε πρόκειται για το Instagram είτε για το Facebook", είπε. "Το shitposting έχει να κάνει με το να ανεβάσεις το προφίλ σου, να πάρεις απάντηση και όσο πιο ειρωνικός και αστείος μπορείς να γίνεις, τόσο περισσότερα παίρνεις".
LP (τραγουδίστρια)

Η LP - Λάουρα Περγκολίτσι (Laura Pergolizzi, γενν. 18 Μαρτίου 1981) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός όπου εμφανίζεται με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο LP. Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ και ένα EP. Έχει γράψει τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες όπως Σερ, Ριάννα, Backstreet Boys, Λεόνα Λιούις και Κριστίνα Αγκιλέρα.

 Η Λάουρα Περγκολίτσι είναι ιταλικής καταγωγής, οι παππούδες της είναι από τη Νάπολη και το Παλέρμο. Μετακόμισε στην πόλη της Νέας Υόρκης από το σταθμό Huntington της Νέας Υόρκης και υιοθέτησε το όνομα "LP". Ο Ντέηβιντ Λόουερυ της μπάντας Cracker είδε την LP να παίζει και της ζήτησε να συμμετάσχει στο τραγούδι "Cinderella", ένα κρυφό κομμάτι στο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Blues του Gentleman, το 1998. Ο Λόουερυ τότε ανέλαβε την παραγωγή του πρώτου της άλμπουμ, Heart-Shaped Scar, που κυκλοφόρησε το 2001 μέσω της Koch Records. Το δεύτερο άλμπουμ της LP, Suburban Sprawl & Alcohol, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2004 μέσω του Lightswitch Records. Στο δίσκο συνεργάστηκε με την τραγουδοποιό και μουσική παραγωγό Λίντα Πέρρυ. Ωστόσο, παρά την εκτεταμένη περιοδεία για την προώθηση της κυκλοφορίας του και τις θετικές κριτικές από τους μουσικούς κριτικούς, το άλμπουμ απέτυχε να αποκτήσει ευρεία αναγνώριση. Το 2006, η LP εμφανίστηκε στο μουσικό συνέδριο South by Southwest και φέρεται να πυροδότησε μια διαμάχη μεταξύ σημαντικών μουσικών ετικετών, με αποτέλεσμα να υπογράψει συμβόλαιο με τον L.A. Reid στην δισκογραφική του εταιρεία Def Def Jam Music Group, η οποία ήταν μέρος της Universal Music Group. Ωστόσο, λόγω των καλλιτεχνικών διαφορών, η LP εγκατέλειψε το συμβόλαιο. Υπέγραψε με τη SoBe Entertainment το 2007. "Η αγάπη θα σας κρατήσει όλη την νύχτα", ένα από τα κομμάτια που είχε γράψει στο νησί Def Jam Music Group με τον Billy Mann, κυκλοφόρησε στα τέλη του 2007 στο άλμπουμ Backstreet Boys, Unbreakable. Η LP έγραψε και παρουσίασε το "Wasted", από τη συλλογή της Suburban Sprawl & Alcohol, το οποίο ήταν το θεματικό τραγούδι για μια τηλεοπτική εκπομπή, South Of Nowhere, στο The N, γνωστή σήμερα ως TeenNick. Ο The Hills της MTV παρουσίασε επίσης το τραγούδι της LP "Damage Is Done" στα μέσα του 2010 και κυκλοφόρησε στο iTunes. Κατά τη διάρκεια του 2009, η LP άρχισε να γράφει τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών τραγουδιών που κατέληξαν στο άλμπουμ της Heidi Montag, Superficial (Warner Music). Η LP συνέγραψε το single, "More Is More", καθώς και τα κομμάτια του άλμπουμ "Twisted", "Hey Boy" και "Love It or Leave It". Έγραψε και άλλα κομμάτια και με τον Montag, όπως ο συνθέτης Cathy Dennis, "Look How I Doin", "I Do This" και "Ποιο είναι εκείνο το κορίτσι". Ένα τραγούδι της LP έγραψε με τον Alexander Kronlund, "Standing Where You Left Me", κυκλοφόρησε στο ντεμπούτο άλμπουμ της UK, Pieces (Roxy / EMI / Universal) του Erik Hassle. Η LP μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 2010.
Riders on the Storm

Το "Riders on the Storm" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors που κυκλοφόρησε το 1971 και συμπεριλήφθηκε στον δίσκο L.A. Woman, από την Elektra. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο σημείωσε επιτυχία· στα Billboard Hot 100 έφτασε το νούμερο 14, στα βρετανικά chart έφτασε το νούμερο 22, ενώ στα ολλανδικά chart έφτασε στο νούμερο 7.Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος. Το κομμάτι έχει υποστεί και αρκετές διασκευές, μερικές από τις πιο γνωστές ή πιο επιτυχημένες είναι, μεταξύ άλλων, της Άναμπελ Λαμ, της οποίας μπήκε στα βρετανικά chart και έφτασε στο νούμερο 27, ενώ γνωστή είναι και η διασκευή του Snoop Dogg. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές σε τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες καθώς και σε videogame της πολύ γνωστής σειράς videogames, Need For Speed. Το 2009 το τραγούδι εντάχθηκε στο Grammy Hall of Fame.

 Η μουσική του τραγουδιού δημιουργήθηκε σε μία πρόβα κατά την οποία το συγκρότημα έπαιζε το κομμάτι "Ghost Riders In The Sky" του Σταν Τζόουνς. Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν απ' τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον, οποίος εμπνεύστηκε από αληθινά γεγονότα ενός κατά συρροή δολοφόνου που είχε σκοτώσει 6 άτομα κάνοντας ωτοστόπ για να ταξιδέψει σε μία άλλη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών.Το κομμάτι ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1970. Ο ήχος της βροχής προήλθε από το ηλεκτρικό πιάνο του Ρέι Μάνζαρεκ. Ο Μόρισον ηχογράφησε αρχικά τα κύρια φωνητικά του κομματιού και στη συνέχεια ψιθύρισε τους στίχους με πρόσθετη εγγραφή, δημιουργώντας το εφέ της ηχούς. Είναι το τελευταίο κομμάτι που ηχογραφήθηκε και απ' τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος και το τελευταίο τραγούδι που ηχογραφήσε ο Μόρισον εν ζωή. Το single κυκλοφόρησε το Ιούνιο 1971, μπαίνοντας στη λίστα των Hot 100 στις 3 Ιουλίου το 1971, την ίδια ημέρα που ο Mόρισον απεβίωσε. Οι Doors Τζιμ Μόρισον – φωνητικά, ψιθυρίσματα Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΣυμμέτειχαν επίσης ο: Τζέρι Σεφ – μπάσο Riders on the Storm (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιούνιος 1971 «Riders on the Storm». Discogs. Χρήση του στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο: "The Doors - Soundtrack. 'Riders on the Storm'" at the Internet Movie Database Song lyrics at thedoors.com Accolades archived at Acclaimed Music
Τιμ Γουόλς

Ο Τίμοθι Τζέιμς Γόυολς (αγγλικά: Timothy James Walz, 6 Απριλίου 1964), είναι Αμερικανός πολιτικός και πρώην εκπαιδευτικός και στρατιωτικός, που υπηρετεί ως 41ος Κυβερνήτης της Μινεσότας από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η περιφέρεια της Μινεσότας, από το 2007 έως το 2019.

 Ο Τιμ Γουόλς, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1964, στο Γουέστ Πόιντ της Νεμπράσκα των Ηνωμένων Πολιτειών, και μεγάλωσε στο Τσάντρον της Νεμπράσκα.Σπούδασε ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ του Σάουθ Μπεντ (δεν έλαβε πτυχίο), και συνέχισε σπουδάζοντας κοινωνικές επιστήμες, στο Πολιτειακό Κολλέγιο στο Τσάντρον, λαμβάνοντας πτυχίο το 1989. Έκανε μεταπτυχιακό στην εκπαιδευτική ηγεσία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, λαμβάνοντας δίπλωμα το 2001.Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε ως εκπαιδευτικός, καθώς και υπηρέτησε ως στρατιωτικός στην εθνοφρουρά από το 1981 έως το 2005, και αφυπηρέτησε με το βαθμό του Ταγματάρχη. Είναι παντρεμένος από το 1994, με την καθηγήτρια Αγγλικών, Γκουέν Γουίπλ, και έχουν μαζί 2 παιδιά. Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Τον Νοέμβριο του 2006, στις ενδιάμεσες εκλογές του Κογκρέσου, ο Γουόλς, εξελέγη με το Δημοκρατικό Κόμμα, Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η περιφέρεια της Μινεσότας. Επανεξελέγη στο αξίωμα, το 2008, το 2010, το 2012, το 2014 και το 2016. Κυβερνήτης της Μινεσότας Αφού στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018 στην Μινεσότα, ο Τιμ Γουόλς, εξελέγη με ποσοστό 53.9% έναντι του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του Τζεφ Τζόνσον (42.4%), ορκίστηκε στο Σαιντ Πωλ, στις 7 Ιανουαρίου 2019, ως 41ος Κυβερνήτης της πολιτείας της Μινεσότας.
Άντολφ φον Πίλγκριμ

Ο Άντολφ φον Πίλγκριμ (γερμ. Adolf von Pilgrim) υπήρξε γερμανός νομικός στο Βασίλειο της Πρωσίας. Εκλέχθηκε με το κόμμα των Ελεύθερων Συντηρητικών στη βουλή της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

 Γεννήθηκε στι; 12 Οκτωβρίου 1821 στο Μέσεντε. Πατέρας του ήταν ο Κρίστιαν Άντολφ Βίλχελμ Πίλγκριμ, λάντρατ της επαρχίας Έσλο. Μητέρα του ήταν η Μπέρτα φον Πλέττενμπεργκ από ευγενή οίκο. Σχολείο πήγε στο Ντόρτμουντ και εν συνεχεία έκτισε την εθελοντική του στρατιωτική θητεία το 1841/42 στον Πρωσικό στρατό στην Βόννη. Μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης νομικά και εντάχθηκε στο φοιτιτικό σώμα των Corps Borussia Bonn. Στο τέταρτο εξάμηνο των σπουδών του έκανε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1844 και διορίστημε στο ανωτατο δικαστήριο στο Χαμμ. Προάχθηκε διαδοχικά και έφτασε μέχρι το κυβερνείο του Μίντεν, ενώ παράλληλα προάχθηκε και στρατιωτικά μέχρι το βαθμό του Ταγματάρχη του ιππικού σώματος. Αποσύρθηκε το 1899 σε ηλικία 73 χρονών. Απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1909 στο Μίντεν. Bärbel Holtz (Bearb.): Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 4/II. (1848–1858). Olms-Weidmann, Hildesheim 2003, ISBN 3-487-11825-4, (Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (Hrsg.): Acta Borussica. Neue Folge.) S. 623 (Digitalisat)