Κάρολος Φρειδερίκος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Κάρολος-Φρειδερίκος, δανικά Karl-Frederik (30 Απριλίου 1700 - 18 Ιουνίου 1739) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1702-1739).

 Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου Δ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Εδβίγη-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας. Γεννήθηκε στη Σουηδία, όπου είχαν βρει καταφύγιο οι γονείς του κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο (1700-21) στον αδελφό της μητέρας του Κάρλο ΙΒ΄ της Σουηδίας. Το 1702 ο πατέρας του απεβίωσε στη μάχη του Κλισζόβ της Πολωνίας. Ο Κάρολος-Φρειδερίκος τον διαδέχθηκε σε ηλικία δύο ετών και η μητέρα του ανέλαβε την επιτροπεία. Διέμεναν στη Στοκχόλμη, ενώ την πραγματική διακυβέρνηση του δουκάτου την είχαν διοικητές. Το 1708 απεβίωσε και η μητέρα του και την κηδεμονία ανέλαβε η Εδβίγη-Ελεονόρα, αδελφή του πάππου του Χριστιανού-Αλβέρτου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Τον προόριζε για διάδοχο του θείου του Καρόλου ΙΒ΄, που ήταν άτεκνος. Στη διάρκεια του Πολέμου οι Δανοί κατέλαβαν την πόλη Σλέσβιχ και το κοντινό κάστρο Γκόττορπ. Το 1721 ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας, επικυρίαρχος του Καρόλου-Φρειδερίκου, έλαβε πίσω το φέουδο του Σλέσβιχ. Αυλικοί τον θεωρούσαν αλαζόνα και αγενή· το 1718 απεβίωσε ο Κάρολος ΙΒ΄ και η Ουλρίκα-Ελεονόρα, δεύτερη κόρη του Καρόλου ΙΑ΄, διεκδίκησε την εξουσία λέγοντας ότι η Εδβίγη-Σοφία δεν είχε λάβει την έγκριση της Συνέλευσης για το γάμο της. Ο Κάρολος-Φρειδερίκος δεν είχε ξεπεράσει ακόμη τη θλίψη του για το θείο του, όταν ο Φρειδερίκος Α΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, σύζυγος της Ουλρίκας-Ελεονόρας, βιάστηκε να τη βοηθήσει να αναλάβει το θρόνο. Όταν αναγνωρίστηκε και ο Φρειδερίκος ως βασιλιάς, ο Κάρολος-Φρειδερίκος εγκατέλειψε τη Σουηδία και μετέβη στη Ρωσία. Περίμενε να αποβιώσει η άτεκνη Ουλρίκα-Ελεονόρα, αλλά εκείνος απεβίωσε δύο έτη πριν από αυτήν. Εν τω μεταξύ, λόγω της φιλο-Ρωσικής πολιτικής του, η Σουηδία απέκλεισε αυτόν και τον γιο του από τη διαδοχή.. Αργότερα τη διαδέχθηκε ο Αδόλφος-Φρειδερίκος 5ος απόγονος του Καρόλου Θ΄ Βάσα της Σουηδίας. Το 1720 η Συμφωνία Δανίας-Σουηδίας στο Φρέντερικσμπορκ επικύρωσε την προσάρτηση του Σλέσβιχ από την πρώτη, ενώ η δεύτερη θα έπευε τη βοήθειά της προς αυτόν. Του έμεινε το Χόλσταϊν, που ήταν υποτελές στον Γερμανό βασιλιά. Στη Ρωσία συμφώνησε να νυμφευτεί την Άννα, μεγαλύτερη κόρη του Πέτρου Α΄ του Μεγάλου, από τη 2η σύζυγό του, την αγρότισσα Μάρτα Σκαβρόνσκαγια (μετέπειτα Αικατερίνη Α΄). Ο πατέρας της έκρινε ότι ο γάμος με τον διάδοχο της Σουηδίας είναι κάτι, που θα μπορεί να το εκμεταλλευτεί πολιτικά. Όμως τον Ιανουάριο του 1725 απεβίωσε ο Πέτρος Α΄. Ο γάμος έγινε τον Μάιο του 1725 και η Αικατερίνη Α΄ έδωσε ένα ανάκτορο, εισόδημα και μία θέση στο Συμβούλιο στον Κάρολο-Φρειδερίκο. Έγινε διοικητής της φρουράς του ανακτόρου. Το 1727 απεβίωσε η Αικατερίνη Α΄ και ο Κάρολος-Φρειδερίκος προσπάθησε να κάνει την Άννα διάδοχο, αλλά απέτυχε. Έφυγαν για το Χόλσταϊν το ίδιο έτος και έμεναν στο κάστρο Κίελ. Το 1728 έκαναν το μόνο παιδί τους και η Άννα, μετά τη γέννα, απεβίωσε. Προώθησε τον γιο του για διάδοχο της Ρωσίας. Απεβίωσε το 1739 στο Ρόλφσχαγκεν της Σαξονίας· ο τάφος του βρίσκεται στο ναό της μονής στο Μπόρντεσχολμ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του ως δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και το 1762 έγινε τσάρος. Ο εξάδελφός του Αδόλφος-Φρειδερίκος, από τον ίδιο Οίκο, έγινε βασιλιάς της Σουηδίας το 1751. Νυμφεύτηκε το 1724 την Άννα Ρομάνοφ, κόρη του Πέτρου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνο: Πέτρος Γ΄ 1728-1762, αυτοκράτορας της Ρωσίας. Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Β΄.