IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα

Η Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα είναι ένας αυτόνομος οργανισμός που κυβερνά 36 βόρειες πτέρυγες της Ντάκα. Είναι μία από τις δύο δημοτικές επιχειρήσεις στη Ντάκα, ενώ η άλλη είναι η Αστική Επιχείριση Νότιας Ντάκα. Ο Αννισούλ Χουκ ήταν ο τελευταίος δήμαρχος της Αστικής Επιχείρισης Βόριεας Ντάκα μετά την εκλογή του τον Απρίλιο του 2015.

 Η Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011. Πριν από την ίδρυση της εταιρείας, αστική περιοχή διέπεται από την πρώην Αστική Επιχείριση της Ντάκα. Η Αστική Εταιρεία της Ντάκα διαλύθηκε από το Νομοσχέδιο Τροποποίησης της Τοπικής Κυβέρνησης 2011 στις 29 Νοεμβρίου 2011, που πέρασε στο Κοινοβούλιο του Μπανγκλαντές, και έπαψε επισήμως να υφίσταται στις 1 Δεκεμβρίου 2011, ύστερα από την έγκριση του Προέδρου, ανοίγοντας τον για τις αστικές εταιρείες Βόρειας και Νότιας Ντάκα. Οι δημοτικές εκλογές είναι μη-κομματική στη φύση τους. Οι πρώτες εκλογές της Αστικής Εταιρείας Βόρειας Ντάκα διεξήχθησαν στις 28 Απριλίου 2015, η οποία είδε τη νίκη του Αννισούλ Χουκ στην πρώτη πολιτική εκστρατεία της καριέρας του, αφού επέτυχε θρυλική επιτυχία στους επιχειρηματικούς και αναπτυξιακούς τομείς του Μπαγκλαντές. Η Αστική Εταιρεία της Βόρειας Ντάκα αποτελείται από 36 πτέρυγες που καλύπτουν τις θάνα Μιρπούρ, Μοχαμμαντπούρ, Σερ-ε-Μπάνγκλα Ναγκάρ, Παλλάμπι, Ανταμπόρ, Καφρούλ, Ντάκα Καντόνμεντ, Τετζγκαόν, Γκουλσάν, Ραμπούρα, Μπανάνι, Χιλχέτ, Βατάρα, Τουράγκ, Μπάντα, Ουττάρα, Ουτταρχάν, Ντακσινχάν και άλλες. Εθνικό Βραβείο ΤΠΕ, 2017 Ντάκα Επαρχίες του Μπαγκλαντές Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές Ουπαζίλα του Μπαγκλαντές Επίσημη ιστοσελίδα
235

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 235 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 235 (CCXXXV) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Σεβήρου και Κυιντιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 988 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 235 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Λέγεται πως έχει αρχίσει η παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.19 Μαρτίου - Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος και η μητέρα του, Ιουλία Μαμαία, δολοφονούνται από λεγεωνάριους κοντά στο σημερινό Μάιντς. Η δυναστεία των Σεβήρων τερματίζεται. 20 Μαρτίου - Ο Μαξιμίνος Θραξ σε ηλικία 62 ετών ανακηρύσσεται αυτοκράτορας. Με πατέρα Γότθο και μητέρα Αλανή, ο γεννημένος στη Θράκη Μαξιμίνος γίνεται ο πρώτος ξένος που ανεβαίνει στο ρωμαϊκό θρόνο. Θεωρείται ευρέως πως είναι η αρχή της κρίσης του 3ου αιώνα μ.Χ.: Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είναι υπό την πίεση των Αλαμανών, των Φράγκων, των Γότθων, των Δάκων και των Σασσανιδών (Περσία). Θρησκεία 28 Σεπτεμβρίου - Παραιτείται ο Πάπας Ποντιανός. 21 Νοεμβρίου - Ο Πάπας Ανθηρός διαδέχεται τον Πάπα Ποντιανό ως ο 19ος Πάπας. Έναρξη της κρίσης του 3ου αιώνα: Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βρίσκεται υπό την πίεση των Αλαμαννών, των Φράγκων, των Γότθων και των Σασσανιδών. Ο Ωριγένης προβαίνει σε αναθεωρήσεις στην Βίβλο. Σουν Ξίου, Κινέζος αυτοκράτορας του κράτους Ανατολικού Γου (πεθαίνει το 264) 14 Μαρτίου - Γκουό Νιγουάνγκ, Κινέζα αυτοκράτειρα του κράτους Τσάο Γουέι (γεννιέται το 184) 19 Μαρτίου - Αλέξανδρος Σεβήρος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γεννιέται το 208)19 Νοεμβρίου - Πάπας Ποντιανός Ιππόλυτος, χριστιανός συγγραφέας (γεννιέται το 170) Δίων Κάσσιος, Ρωμαίος ιστορικός Ιουλία Αβίτα Μαμαία, μητέρα του Αλεξάνδρου Σεβήρου (γεννιέται το 180)
Ντομινίκ ντε Βιλπέν

Ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν (γαλλικά: Dominique de Villepin, 14 Νοεμβρίου 1953) είναι Γάλλος διπλωμάτης και πολιτικός, πρωθυπουργός της Γαλλίας από τις 31 Μαΐου 2005 μέχρι το 2007.

 Γεννήθηκε στο Ραμπάτ του Μαρόκου, στις 14 Νοεμβρίου 1953. Το 2002 στην κυβέρνηση Ραφαρέν διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών και στη συνέχεια έγινε Υπουργός Εσωτερικών. Λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές του 2007, στις 15 Μαΐου, ο ντε Βιλπέν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Κατηγορήθηκε για συνωμοσία με σκοπό την πλήξη του υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές του 2007 Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος εξελέγη τελικά πρόεδρος. Ο ντε Βιλπέν απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες στις 28 Ιανουαρίου 2010.
Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά (8 Απριλίου) είναι μια μέρα κατά την οποία γιορτάζεται ο πολιτισμός των Ρομά και εγείρεται η ευαισθητοποίηση για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ρομά.

 Η Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά ανακηρύχθηκε επίσημα το 1990 στο Σέροκ της Πολωνίας, όπου η Διεθνής Ένωση Ρομά πραγματοποίησε το τέταρτο Παγκόσμιο Συνέδριο Ρομά, προς τιμήν της πρώτης μεγάλης διεθνούς συνάντησης των εκπροσώπων των ρομά, στις 7-12 Απριλίου 1971 στο Τσέσφηλντ κοντά στο Λονδίνο. Ο πάπας John Paul II ζήτησε από τους πιστούς να φέρονται στους ρομά με συμπόνια και σεβασμό. Το2004, ο Adam Ereli του State Department των ΗΠΑ αναφέρθηκε στην κατάχρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετώπιζαν οι ρομά και ζήτησε από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ενθαρρύνουν την ανοχή. Το 2006, η Maud de Boer-Buquicchio, αναπληρώτρια γενική γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναφέρθηκε στις ανησυχίες της για την άνοδο του Antiziganism και ενθάρρυνε τους πληθυσμούς ρομά που διέμεναν στην Ευρώπη να λάβουν δράση για να βελτιώσουν τις φτωχές συνθήκες διαβίωσής τους, που ήταν το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας και ευρείας διάκρισης. Το 2009, η γραμματέας του κράτους των ΗΠΑ Χίλαρυ Κλίντον αναφέρθηκε στην δέσμευση των ΗΠΑ να προστατεύσουν και να προωθήσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των ρομά σε όλα την Ευρώπη. Παγκόσμια Ημέρα Ρομά 8 Απριλίου 2013, όπως αναφέρεται στην Deutsche Welle
Φλαμίνγκο

Τα φλαμίνγκο ή φοινικόπτεροι είναι πτηνά του γένους των φοινικόπτερων. Είναι πουλί που συναντάται σε όλο τον κόσμο και έχει χαρακτηριστικό ροζ φτέρωμα. Είναι ψηλόλιγνο με λεπτά πόδια και γαμψή μύτη.

 Το όνομα φλαμίνγκο προέρχεται από την πορτογαλική ή ισπανική λέξη "flamengo", που σημαίνει "αυτός που έχει το χρώμα της φλόγας". Επίσης, παρόμοιο νόημα έχει και η ελληνική λέξη "φοινικόπτερος" σημαίνει "αυτός που έχει φτερά στο κόκκινο χρώμα του αίματος". Τα φλαμίνγκο τρέφονται κυρίως με γαρίδες, άλγες, και υδρόβια φυτά. Τα φτερά τους διαθέτουν διάφορες αποχρώσεις του πορτοκαλί και του ροζ χρώματος. Αυτό οφείλεται στις χρωστικές των τροφών που καταναλώνουν, οι οποίες περιέχουν καροτενοειδείς χρωστικές. Ωστόσο, υπάρχει ένα εξαιρετικά σπάνιο φλαμίνγκο χρώματος μαύρου, το οποίο εθεάθη σε Περιβαλλοντικό Κέντρο της Κύπρου. Η εξαίρεση αυτή φαίνεται να οφείλεται στην απορρόφηση υπερβολικής ποσότητας μελανίνης από την τροφή που καταναλώνει το συγκεκριμένο φλαμίνγκο. Τα φλαμίνγκο συχνά στέκονται στο ένα πόδι, ενώ το άλλο είναι μαζεμένο κάτω από το σώμα τους. Η αιτία αυτής της συμπεριφοράς δεν είναι πλήρως κατανοητή. Μία θεωρία είναι ότι με το να στέκονται στο ένα πόδι εξοικονομούν περισσότερη σωματική θερμότητα, δεδομένου ότι ξοδεύουν αρκετό χρόνο μέσα στο κρύο νερό. Ωστόσο, αυτή η συμπεριφορά συμβαίνει και στο ζεστό νερό, και παρατηρείται στα πουλιά που τυπικά δεν στέκονται στο νερό. Μία εναλλακτική θεωρία είναι ότι με το στήσιμο στο ένα πόδι μειώνεται η ενέργεια που πρέπει να καταναλωθεί για την παραγωγή μυικής προσπάθειας ώστε το πουλί να σταθεί και να ισορροπήσει στο ένα πόδι. Μία έρευνα σε πτώματα φλαμίνγκο έδειξε ότι η στάση στο ένα πόδι μπορεί να επιτευχθεί χωρίς καμία μυική δραστηριότητα, ενώ τα ζώντα φλαμίνγκο επιδεικνύουν σημαντικά μικρότερη κίνηση στην μονόποδη στάση. Εκτός από το ότι στέκονται στο νερό, τα φλαμίνγκο μπορούν να πατήσουν με τα μεμβρανωτά τους πόδια στη λάσπη, για να φέρουν στην επιφάνεια το φαγητό που βρίσκεται στον πάτο. Μεγάλο φλαμίνγκο (Φοινικόπτερος ο ρόδινος) - Phoenicopterus roseus Μικρό φλαμίνγκο (Φοινικόπτερος ο ελάσσων) - Phoenicopterus minor Χιλιανό φλαμίνγκο (Φοινικόπτερος ο χιλιανός) - Phoenicopterus chilensis Φλαμίνγκο του Τζέιμς (Φοινικόπτερος του Τζέιμς) - Phoenicopterus jamesi Φλαμίνγκο των Άνδεων (Φοινικόπτερος των Άνδεων) - Phoenicopterus andinus Αμερικανικό φλαμίνγκο (Φοινικόπτερος ο ερυθρός) - Phoenicopterus ruber
NGC 1042

Ο NGC 1042 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Βρίσκεται κοντά στον επίσης σπειροειδή γαλαξία NGC 1035. Και οι δύο έχουν παρόμοιες μετατοπίσεις προς το ερυθρό, γεγονός που ενδέχεται να σημαίνει ότι υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα τους.

 Δεδομένα για το NGC 1042 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1042 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1042 στο Wikimedia Commons
Buckethead

Ο Buckethead (πραγματικό όνομα Μπράιαν Πάτρικ Κάρρολ, αγγλ. Brian Patrick Carroll, γεν. 13 Μαΐου 1969) είναι αμερικανός κιθαρίστας. Έχει πειραματιστεί με πολλά είδη μουσικής, όπως χέβι μέταλ, ροκ, αβάν-γκαρντ και ambient. Έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από 300 άλμπουμ, ενώ έχει εμφανιστεί σε πάνω από 50 δίσκους άλλων καλλιτεχνών. Ο Buckethead έχει αποσπάσει μεγάλη φήμη για την αμφίεσή του. Φοράει στο κεφάλι του κουβά και μάσκα λευκή, την οποία εμπνέυστηκε αφού παρκολούθησε την ταινία Halloween 4. Ο Buckethead έχει βραβευτεί πολλές φορές, ενώ θεωρείται ένας από τους καλύτερους και πιο πρωτότυπους κιθαρίστες που υπάρχουν. Έχει συνθέσει τη μουσική για πολλά soundtrack.

 Booger T and the Levine Class-X Limbomaniacs Deil Creeps Praxis Zillatron Τζόνας Χέλμποργκ & Μάικλ Σριβ Cornbugs Giant Robot DJ Disk Pisces (συνεργασία με τον Μπράιαν Μέντια) Buckethead & Brain (συνεργασία με τον Μπράιαν Μέντια) El Stew Cobra Strike Σιν Τεράι Βίγκο Μόρτενσεν Guns N' Roses Thanatopsis Colonel Claypool's Bucket of Bernie Brains Giant Robot II Τράβις Ντίκερσον The Frankenstein Brothers (συνεργασία με τον That 1 Guy) Science Faxtion Buckethead & Brain & Melissa (συνεργασία με τους Μπράιαν Μέντια και Μελίσσα Ριζ) Λόουσον Ρόλλινς Bucketheadland (1992) Dreamatorioum (ως Death Cube K) (1994) Giant Robot (1994) The Day of the Robot (1996) Disembodied (ως Death Cube K) (1997) Colma (1998) Monsters and Robots (1999) Tunnel (ως Death Cube K) (1999) Somewhere Over the Slaughterhouse (2001) Funnel Weaver (2002) Bermuda Triangle (2002) Electric Eyes (2002) Bucketheadland 2 (2003) Island of Lost Minds (2004) Population Override (2004) The Cuckoo Clocks of Hell (2004) Enter the Chicken (2005) Kaleidoscalp (2005) Inbred Mountain (2005) The Elephant Man's Alarm Clock (2006) Crime Slunk Scene (2006) In Search of The (box set) (2007) Pepper's Ghost (2007) Acoustic Shards (2007) DCK (ως Death Cube K) (2007) Decoding the Tomb of Bansheebot (2007) Monolith (box set, ως Death Cube K) (2007) Cyborg Slunks (2007) From the Coop (2008) Albino Slug (2008) Chinese Democracy (με τους Guns N' Roses) (2008) Slaughterhouse on the Prairie (2009) A Real Diamond in the Rough (2009) Forensic Follies (2009) Needle in a Slunk Stack (2009) Torn from Black Space (ως Death Cube K) (2009) Shadows Between the Sky (2010) Spinal Clock (2010) Captain EO's Voyage (2010) Electric Sea (2012)
Μαρκία Οτασιλία Σεβήρα

Η Μαρκία Οτασιλία Σεβήρα, λατιν. Marcia Otacilia Severa (άκμασε 244-249) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Φιλίππου του Άραβα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (244-249). Ήταν μέλος της αρχαίας Οτακιλίας γενεάς, από την τάξη των υπάτων και των συγκλητικών.

 Ήταν κόρη τού Οτακιλίου Σεβήρου ή Σεβηριανού, που υπηρέτησε ως Ρωμαίος κυβερνήτης της Μακεδονίας και της Μοισίας, ενώ η μητέρα της ήταν μέλος της Μαρκίας γενεάς ή σχετιζόταν με το γένος αυτό. Σύμφωνα με πηγές, ο αδελφός της Σεβηριανός υπηρέτησε ως Ρωμαίος κυβερνήτης της Κάτω Μοισίας το διάστημα 246-247. Το 234 παντρεύτηκε τον Φίλιππο, που την εποχή αυτή μάλλον υπηρετούσε στην Πραιτωριανή Φρουρά υπό τον Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Σεβήρο και απέκτησε τον Φίλιππο Β΄ το 238. Τον Φεβρουάριο του 244 ο Αυτοκράτορας Γορδιανός Γ΄ απεβίωσε στη Μεσοποταμία· στις πηγές υπάρχει υποψία, ότι φονεύτηκε και υπάρχει μία πιθανότητα η Σεβήρα να εμπλεκόταν στη συνωμοσία. Ο άνδρας της Φίλιππος έγινε ο νέος Αυτοκράτορας και έδωσε στον προκάτοχό του μία κανονική κηδεία· η τέφρα του επέστρεψε στη Ρώμη για ταφή. Ο Φίλιππος έδωσε στη Σεβήρα την τιμητική προσφώνηση της Αυγούστας και έκανε τον γιο του διάδοχο της πορφύρας. Η Σεβήρα και ο Φίλιππος γενικά θεωρούνται το πρώτο χριστιανικό αυτοκρατορικό ζεύγος, διότι κατά τη βασιλεία τους οι εκτελέσεις των Χριστιανών έπαψαν και το ζεύγος έγινε ανεκτικό προς τον Χριστιανισμό, ωστόσο οι πεποιθήσεις τους δεν έχουν αποδειχθεί. Για παράδειγμα, με την παρέμβασή της ο Άγ. Βαβύλας επίσκοπος της Αντιόχειας σώθηκε από την εκτέλεση. Το 249 τα στρατεύματα του Δούναβη ανακήρυξαν τον Δέκιο ως Αύγουστο. Στη μάχη κοντά στη Βερόνα ο Φίλιππος σκοτώθηκε και ο Δέκιος έγινε μόνος Αυτοκράτορας. Η Σεβήρα ήταν στη Ρώμη την εποχή αυτή και όταν τα νέα του άνδρα της έφθασαν, η Πραιτωριανή Φρουρά σκότωσε τον γιο της, ενώ ήταν ακόμη στην αγκαλιά της. Η Σεβήρα έζησε αργότερα στην αφάνεια. Στα Ερυθρά γραπτά της Μάλτας V.118, που βρίσκονται στο Μουσείο της Βαλλέττα, αναφέρεται, ότι απέπλευσε για τον γενέθλιο τόπο του Φιλίππου, την Αλίγυα Σαμσάν. Παντρεύτηκε τον Φίλιππο τον Άραβα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα: Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Σεβήρος ή Φίλιππος Β΄ 238-249, συναυτοκράτορας (247-249). Ιουλία Σεβήρα ή Σεβερίνα, για την οποία έχουμε νομισματικές αποδείξεις, αν και δεν αναφέρεται σε γραπτές πηγές. Κουίντος Φίλιππος Σεβήρος γενν. 247. "Otacilia Severa". Antoninianus Presentation. Et Tu Antiquities. 24 February 2010. Sermarini, Joseph T. (15 February 2006). "Otacilia Severa". NumisWiki, The Collaborative Numismatics Project. Forum Ancient Coins. Otacilia Severa". Forum Ancient Coins. Forum Ancient Coins.
Μπερνούλι (κρατήρας)

Ο Μπερνούλι είναι κρατήρας πρόσκρουσης στη Σελήνη. Βρίσκεται στα νότια του κρατήρα Μεσσάλα και ανατολικά του Γέμινου. Το σχήμα του είναι σχεδόν κυκλικό, με αρκετές εξοχές. Υπάρχει βυθισμένη περιοχή κατά μήκος μέρους του νότιου τείχους του που σχηματίζει τριγωνική εξοχή. Το χείλος του είναι υψηλότερο στην ανατολική πλευρά, όπου φτάνει στα 4 χλμ. και στο κέντρο του υπάρχει ανυψωμένος σχηματισμός.

 Andersson, L. E.· Whitaker, E. A. (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Blue, Jennifer (25 Ιουλίου 2007). «Gazetteer of Planetary Nomenclature». USGS. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2007. Bussey, B.· Spudis, P. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. Cocks, Elijah E.· Cocks, Josiah C. (1995). Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. McDowell, Jonathan (15 Ιουλίου 2007). «Lunar Nomenclature». Jonathan's Space Report. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007. Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). «Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU». Space Science Reviews 12 (2): 136–186. doi:10.1007/BF00171763. Bibcode: 1971SSRv...12..136M. Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. ISBN 978-0-304-35469-6. Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes (6th revised έκδοση). Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
Ιοβιανός ο Ύπατος

Ο Ιοβιανός, επονομαζόμενος Ύπατος ή και Κηπάριος (Ceparius), ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και στρατηγός. Σύμφωνα με την παράδοση, διετέλεσε Magister Militum (στρατηλάτης) του Δουκάτου της Βενετίας το 741.

 Ο Ιοβιανός υπήρξε σύμφωνα με την μεταγενέστερη μεσαιωνική παράδοση ο τέταρτος στρατιωτικός διοικητής στην διαδοχή της διακυβέρνησης της Βενετίας μετά την δολοφονία του Δόγη Όρσο Ιπάτο, διαδεχόμενος στην εξουσία τον γιο του τελευταίου, Θεοδάτου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της διακυβέρνησης για το προηγούμενο έτος. Έλαβε από την Κωνσταντινούπολη τον τίτλο του υπάτου, ενδεχομένως για την βοήθεια που προσέφερε στον Έξαρχο της Ραβέννας Ευτύχιο, ο οποίος βρήκε καταφύγιο στην Βενετία μετά την κατάληψη της Ραβέννας από τους Λομβαρδούς, όπου και εγκαταστάθηκε έως την ανακατάληψη της της πόλης. Στην διάρκεια της περιόδου διακυβέρνησής του συνεχίστηκε η ένοπλη σύγκρουση μεταξύ της Ερακλέα και του Εκίλιο, με μία μάχη να λαμβάνει χώρα στην περιοχή η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Torre del Caligo. Σαμουέλε Ρομανίν, Storia documentata di Venezia, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853. Heinrich Kretschmayr, Geschichte von Venedig, Band I: Bis zum Tode Enrico Dandolos, Gotha 1905
Καλάθι του καταναλωτή

Το καλάθι του καταναλωτή ή το καλάθι της νοικοκυράς αποτελεί το σύνολο αγαθών και υπηρεσιών βάσει των οποίων υπολογίζεται ο δείκτης τιμών καταναλωτή. Η σύνθεση του καλαθιού, η επιλογή δηλαδή των αγαθών και υπηρεσίων, καθορίζεται απο την τελευταία διαθέσιμη Έρευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών (ΕΟΠ) και άλλων ερευνών αγοράς, και ενημερώνεται ετησίως.

 Η ταξινόμηση των ειδών του καλαθιού βασίζεται στη διεθνή ταξινόμηση της ατομικής κατανάλωσης με βάση τον σκοπό COICOP, όπως αυτή έχει προσαρμοστεί στις ανάγκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Oι βασικές ομάδες που συνθέτουν το καλάθι του καταναλωτή είναι: Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά Αλκοολούχα ποτά και καπνός Ένδυση και υπόδηση Στέγαση Διαρκή αγαθά - Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες Υγεία Μεταφορές Επικοινωνίες Αναψυχή - Πολιτιστικές δραστηριότητες Εκπαίδευση Ξενοδοχεία - Καφέ - Εστιατόρια Άλλα αγαθά και υπηρεσίεςΑναλυτικά τα ερευνώμενα είδη παρατείθενται εδώ. Σύμφωνα με τα ραβδογράμματα της ΕΛΣΤΑΤ για το 2017 μεγαλύτερη ήταν η μείωση στην τιμή της πατάτας, των παραϊατρικων υπηρεσιών καθώς και των υπολογιστών, ενώ η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, του ελαιόλαδου και του καφέ παρουσίασαν τη μεγαλύτερη αύξηση. Διευκρινίζεται πως για κάθε αναφορά στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ στο παρόν κείμενο η ΕΛΣΤΑΤ δεν φέρει καμία ευθύνη.
Ark (πρόγραμμα)

Το Ark είναι ένα frontend για διάφορα εργαλεία συμπίεσης/αποσυμπίεσης. Παρέχει δηλαδή γραφική διεπαφή στον χρήστη προκειμένου αυτός να μπορεί εύκολα να αξιοποιήσει τα καθαυτά εργαλεία. Είναι μέλος του πακέτου λογισμικού του KDE και είναι ελεύθερο λογισμικό, αδειοδοτημένο με την GNU General Public License.

 Επειδή το πρόγραμμα παρέχει την διεπαφή για την χρήση των προγραμμάτων συμπίεσης/αποσυμπίεσης αυτά πρέπει να είναι ήδη εγκατεστημένα στο σύστημα. Ανάμεσα στα υποστηριζόμενα προγράμματα συγκαταλέγονται και τα gzip, bzip2, zip, rar, 7z, tar και lha. Τα αρχεία είναι δυνατόν συμπιεστούν, να αποσυμπιεστούν, να τροποποιηθούν καθώς και να γίνει προεπισκόπηση των εξολοκλήρου μέσω του Ark. Το πρόγραμμα μπορεί ακόμα να ενσωματωθεί στον διαχειριστή αρχείων και περιηγητή ιστού Konqueror, με χρήση του σχετικού προσθέτου (αγγλ. plug-in). KDE Κατάλογος προγραμμάτων του KDE The Ark Handbook (Αγγλικά)
Βάλτερ Λύμπκε

Ο Βάλτερ Λύμπκε (γερμανικά: Walter Lübcke, γεννημένος στις 22 Αυγούστου 1953 στο Μπαντ Βίλντουνγκεν και αποβιώσας στις 2 Ιουνίου 2019 στο Βολφχάγκεν) ήταν Γερμανός πολιτικός, μέλος της CDU.

 Ως πρόεδρος της τοπικής κυβερνήσεως του Κάσσελ, ο Λύμπκε ήταν υποστηρικτής των θέσεων της Άνγκελα Μέρκελ σχετικά με την υποδοχή των προσφύγων στη Γερμανία. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε αποδέκτης απειλών θανάτου οι οποίες προέρχονταν από ακροδεξιές οργανώσεις. Κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της 1ης και της 2ας Ιουνίου του 2019, δολοφονήθηκε με μία σφαίρα στο κεφάλι, στη βεράντα της οικίας του. Ο θάνατός του προκάλεσε αριθμό θετικών αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αριθμό προσώπων να τον χαρακτηρίζουν ως «προδότη».
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 25 μέτρα στρατιωτικό πιστόλι ανδρών

Το στρατιωτικό πιστόλι ανδρών από απόσταση 25 μέτρων ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα σκοποβολής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε στις 10 Απριλίου 1896 στο σκοπευτήριο της Καλλιθέας.

 Στον αγώνα έλαβαν μέρος 16 αθλητές από τέσσερις χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 25 μέτρα μακριά. Ο Τζον Πέιν κατέκτησε την πρωτιά συγκεντρώνοντας συνολικά 442 βαθμούς με 25 χτυπήματα στον στόχο. Ο αδερφός του, Σάμνερ, πήρε τη δεύτερη θέση συγκεντρώνοντας 380 βαθμούς με 23 χτυπήματα στον στόχο. Έγιναν έτσι τα πρώτα αδέλφια που τερμάτισαν στην πρώτη και τη δεύτερη θέση στο ίδιο αγώνισμα. Τα όπλα τους ήταν πολύ πιο εξελιγμένα και ξεχώρισαν πολύ εύκολα από τους υπόλοιπους αθλητές. Τρίτος τερμάτισε ο Νικόλαος Μωράκης με 205 βαθμούς και στις επόμενες δύο θέσεις οι Ιωάννης Φραγκούδης και Χόλγκερ Νίλσεν, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των βολών τους. Επίσης, παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 6 έως 13, οι επιδόσεις τους καθώς και τα ονόματα μερικών εξ' αυτών. Τρεις αθλητές (Καρασεβδάς, Μέρλιν και Σανίδης) δεν τερμάτισαν τον αγώνα. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 12) Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.
Γρηγόρης Κάκαλης

Ο Γρηγόρης Κάκαλης (1957-2023) υπήρξε Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη και την Καβάλα, ενώ αργότερα ανέλαβε τον ρόλο του γενικού αρχηγού στην ομάδα του Άρη.

 Ο Κάκαλης εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Άρη στα δεκαοκτώ του χρόνια και το 1977 προσχώρησε στην πρώτη ομάδα. Από εκεί δόθηκε δανεικός στην Αναγέννηση Επανομής, παίζοντας στον βόρειο όμιλο της δεύτερης εθνικής κατηγορίας. Την 1 Φεβρουαρίου 1978, αντιμετώπισε τον Άρη σε αγώνα κυπέλλου, όπου οι "κίτρινοι" επιβλήθηκαν με 0-1.Το 1978-79, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στην ομάδα του Άρη, για να αποχωρήσει το καλοκαίρι του 1979 και να μεταγραφεί στην ομάδα της Καβάλας, με την οποία έπαιξε για τρία χρόνια στην πρώτη εθνική κατηγορία, συμμετέχοντας σε 76 αγώνες πρωταθλήματος και σκοράροντας έντεκα φορές.Αρκετά χρόνια μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ανέλαβε ως γενικός αρχηγός την ομάδα του Άρη, από το 2015 ως το 2017.Απεβίωσε στις 15 Μαρτίου 2023 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Οίκος των Ασκάνια

Ο Οίκος των Ασκάνια, γερμ. Haus der Ascania είναι μία οικογένεια κομήτων (μετέπειτα πριγκίπων) του Άνχαλτ, περιοχής της μέσης Σαξονίας. Το όνομα του Οίκου οφείλεται στο κάστρο Ασκάνια, κοντά στο τωρινό Άσερσλεμπεν, έδρα του κόμη του Ασκάνια. Μέλη του έγιναν δούκες της Σαξονίας· η κόρη του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ, η Αικατερίνη Β΄ παντρεύτηκε τον Πέτρο Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας (1762) και τον διαδέχθηκε (1762-96). Μέλος του Οίκου είναι και η Αδελαΐδα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ-Σάουμμπουρκ-Χόυμ, μητέρα της Αμαλίας της Ελλάδας.

 Πρώτος αναφέρεται ο Έζικο κόμης του Μπάλενστετ σε έγγραφο του 1036. Η μητέρα του Χίντα ήταν κόρη του Όντο Α΄ μαρκίωνα της Ανατολικής Σαξονίας, όπου ο Οίκος απέκτησε εκτάσεις. Ο εγγονός του Όθων κόμης του Μπάλενστετ νυμφεύτηκε την Εϊλίκα των Μπίλουνκ, κόρη του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας και κληρονόμησε το ήμισυ της Σαξονίας. Ο γιος τους Αλβέρτος η άρκτος έγινε δούκας της Σαξονίας και μετά μάργραβος του Βρανδεμβούργο. Ο ίδιος και οι απόγονοί του εκχριστιάνισαν και εκγερμάνισαν το Βρανδεμβούργο, που ήταν στα όρια με τους Σλάβους· γι' αυτό η περιοχή χαρακτηρίστηκε μαρκιωνία (συνοριακή). Οι εγγονοί του Όθων και Ιωάννης ίδρυσαν το Κελν και το Βερολίνο, που αργότερα ενώθηκαν· ο θυρεός του νέου Βερολίνου έγινε εκείνος του Οίκου. Το 1180 ο Οίκος, μετά από τους Γουέλφους, επέστρεψε στο δουκάτο της Σαξονίας, που είχε περιοριστεί στην Ανατολική Σαξονία. Το 1218 το πριγκιπάτο του Άνχαλτ αποσπάστηκε από τη Σαξονία, η οποία διαιρέθηκε σε Σαξονία-Βίττενμπερκ και Σαξονία-Λάουενμπουργκ. Σε αυτά τα δύο τμήματα κυβέρνησαν μέλη του Οίκου, ώσπου εξαλείφθηκαν το 1422 και το 1689 αντίστοιχα. To πριγκιπάτο διαιρέθηκε σε κλάδους: Μπάλενστετ (δυτικά), Μπέρνμπουρκ (κεντρικά), Κέτεν (νότια), Ντεσάου (νοτιοανατολικά) και Τσέρμπστ (βορειοδυτικά). Το 1918 καταργήθηκαν οι ηγεμονίες της Γερμανίας. Askanien, Meyers Konversationslexikon, 1888 Trillmich, Werner, Kaiser Konrad II. und seine Zeit, Bonn, 1991 Ducal Family of Anhalt (House of Ascania) Αρχειοθετήθηκε 2018-08-21 στο Wayback Machine. - official website European Heraldry page Marek, Miroslav. «GENEALOGY.EU: House of Ascania». Genealogy.EU. (first page of a series) Stirnet: Brandenburg1 (απαιτείται συνδρομή) (genealogy of the Houses of Ascania and Brandenburg, including the most likely ancestry of the 11th-century House of Ascania) Stirnet: Ascania1 (απαιτείται συνδρομή) (an alternate possible ancestry of the 11th-century House of Ascania)
Εκλογές στη Νότια Αφρική

Εκλογές στη Νότια Αφρική διεξάγονται για την Εθνοσυνέλευση, τα επαρχιακά νομοθετικά συμβούλια και τα δημοτικά συμβούλια. Οι εκλογές ακολουθούν έναν πενταετή κύκλο, ενώ διεξάγονται ταυτόχρονα εθνικές και επαρχιακές εκλογές, ενώ διενεργούνται δημοτικές εκλογές δύο χρόνια αργότερα. Το εκλογικό σύστημα βασίζεται στην αναλογική αντιπροσώπευση με λίστα κομμάτων, γεγονός που σημαίνει ότι τα κόμματα εκπροσωπούνται ανάλογα με την εκλογική τους υποστήριξη. Για τα δημοτικά συμβούλια υπάρχει ένα μικτό σύστημα στο οποίο οι δημοτικές εκλογικές περιφέρειες (wards) εκλέγουν μεμονωμένους συμβούλους μαζί με αυτούς που διορίζονται από τις κομματικές λίστες. Στις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης, κάθε πολίτης της Νότιας Αφρικής που είναι 18 ετών ή μεγαλύτερος μπορεί να ψηφίσει, συμπεριλαμβανομένων (από τις εκλογές του 2014) εκείνων που κατοικούν εκτός Νότιας Αφρικής. Στις εκλογές ενός επαρχιακού νομοθετικού συμβουλίου ή ενός δημοτικού συμβουλίου, μόνο οι κάτοικοι της επαρχίας ή του δήμου μπορούν να ψηφίσουν. Όλες οι εκλογές διεξάγονται από την Εκλογική Επιτροπή της Νοτίου Αφρικής, η οποία είναι ένα ανεξάρτητο όργανο που ιδρύθηκε από το Σύνταγμα.

 Από το 1910, οι κοινοβουλευτικές γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις ακόλουθες ημερομηνίες. 15 Σεπτεμβρίου 1910 20 Οκτωβρίου 1915 10 Μαρτίου 1920 8 Φεβρουαρίου 1921 19 Ιουνίου 1924 12 Ιουνίου 1929 17 Μαΐου 1933 18 Μαΐου 1938 7 Ιουλίου 1943 26 Μαΐου 1948 15 Απριλίου 1953 16 Απριλίου 1958 18 Οκτωβρίου 1961 30 Μαρτίου 1966 22 Απριλίου 1970 24 Απριλίου 1974 30 Νοεμβρίου 1977 29 Απριλίου 1981 22 και 28 Αυγούστου 1984 (Βουλή των Αντιπροσώπων και Βουλή των Αντιπροσώπων) 6 Μαΐου 1987 (Βουλή της Συνέλευσης) 6 Σεπτεμβρίου 1989 (και για τους 3 οίκους) 26-29 Απριλίου 1994 2 Ιουνίου 1999 14 Απριλίου 2004 22 Απριλίου 2009 7 Μαΐου 2014 8 Μαΐου 2019 { Στη Νότια Αφρική έχουν διεξαχθεί και δημοψηφίσματα. Το πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της Νοτίου Αφρικής διεξήχθη στις 5 Οκτωβρίου 1960. Οργανώθηκε από την κυβέρνηση του Εθνικού Κόμματος με αντικείμενο τη μετατροπή της Ένωσης σε δημοκρατία και εγκρίθηκε οριακά με ποσοστό 52,29% από τους λευκούς ψηφοφόρους, οι οποίοι ήταν και οι μόνοι που είχαν δικαίωμα ψήφου.. Στις 31 Μαΐου 1961 η Νότια Αφρική έγινε δημοκρατία. Στο επόμενο δημοψήφισμα, στο οποίο επίσης είχαν συμμετοχή μόνο οι λευκοί, στις 2 Νοεμβρίου 1983, οι ψηφοφόρoι ενέκριναν με ποσοστό 66,3% το Σύνταγμα του 1983, με το οποίο καθιερώθηκε ένα Κοινοβούλιο με τρεις βουλές. Οι έγχρωμοι και οι Νοτιαφρικανοί ινδικής καταγωγής θα εκπροσωπούνταν με διαφορετικές βουλές, ενώ χωρίς αντιπροσώπευση θα έμεναν οι μαύροι. Το νέο σύνταγμα τέθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1984. Με το δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 17 Μαρτίου 1992, οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν (με ποσοστό 67,5%) την πρόταση να τερματιστεί το καθεστώς του απαρτχάιντ. Δικαίωμα ψήφου είχαν και πάλι μόνον οι λευκοί. Δύο χρόνια αργότερα δόθηκε δικαίωμα ψήφου σε όλους τους πολίτες, άντρες και γυναίκες, ανεξαρτήτου φυλής.
Φυλολυγισμός

Φυλολυγίστρια και φυλολυγιστής (gender bender) είναι μια ανεπίσημη λέξη που περιγράφει έναν άνθρωπο που ενεργά αλλάζει ή "λυγίζει" τους ρόλους των φύλων που παραδοσιακά κάποιο άτομο θα περίμενε από αυτήν ή αυτόν. Ο τραγουδιστής Boy George, για παράδειγμα, θα μπορούσε να ονομαστεί "φυλολυγιστής" επειδή συχνά βάζει μακιγιάζ και φοράει ρούχα που θεωρούνται πως εκπέμπουν θηλυκότητα. Ο φυλολυγισμός (gender bending) μερικές φορές γίνεται για λόγους κοινωνικού ακτιβισμού εναντίον των στερεότυπων και των υπερ-γενικεύσεων για τα φύλα. Μερικές φυλολυγίστριες και φυλολυγιστές συμφωνούν με τη ταυτότητα φύλου που τους ανατέθηκε κατά τη γέννηση, αλλά διαφωνούν με τους κοινωνικούς κανόνες αυτού του φύλου και το δείχνουν με την ανδρόγυνη συμπεριφορά τους και μη-τυπικούς ρόλους φύλων. Οι φυλολυγίστριες και φυλολυγιστές μπορεί να θεωρούν τον εαυτό τους ως διεμφυλικό άτομο (τρανς, transgender) ή φυλοπαράξενο (genderqueer), και να αισθάνονται πως το φύλο που τους επιβλήθηκε κατά τη γέννηση δεν τους περιγράφει πλήρως ή τους περιγράφει λάθος, ενώ μερικές και μερικοί μπορεί να είναι τρανσεξουαλικά άτομα και να επιθυμούν να αλλάξουν το σωματικό τους φύλο με ορμόνες ή εγχειρήσεις, ενώ άλλες και άλλοι μπορεί να γεννήθηκαν ως μεσοφυλικά άτομα (intersex).

 Στη τέχνη, η λέξη φυλολυγισμός (gender bender) μπορεί να αναφέρεται όχι μόνο σε χαρακτήρες που βασίζονται σε πραγματικούς φυλολυγιστές και φυλολυγίστριες, μα και σε χαρακτήρες που αλλάζουν σωματικό γένος - με μαγεία ή αλλιώς - κατά τη διάρκεια του έργου. Ένα έργο τέχνης που εναντιώνεται στους ρόλους των φύλων ή εμφανίζει φυλολυγιστές ή τρανς άτομα μπορεί να αναφέρεται κι αυτό ως φυλολυγιστικό έργο. Στη διάσημη νουβέλα Ορλάντο: Μια Βιογραφία της Βιρτζίνια Γουλφ που δημοσιεύτηκε το 1928 ο πρωταγωνιστής περνά από πολλές ζωές με διαφορετικό φύλο. Ένα ιστορικό και καλομελετημένο παράδειγμα φυλολυγισμού στην Αγγλική λογοτεχνία είναι η Δωδέκατη Νύχτα του Σαίξπηρ. Στη νουβέλα Το Αριστερό Χέρι του Σκότους της Ούρσουλα Λε Γκουίν οι χαρακτήρες έχουν ουδέτερο σωματικό γένος το περισσότερο χρόνο της ζωής τους, αλλά γίνονται θηλυκά ή αρσενικά όταν βρίσκονται σε οίστρο. Η σειρά Ranma ½ που είναι κινούμενα σχέδια anime και manga δείχνει έναν κεντρικό χαρακτήρα που συχνά αλλάζει μεταξύ αρσενικού και θηλυκού λόγω μαγείας. Στην τηλεοπτική σειρά Futurama ο χαρακτήρας Bender γίνεται ένα Τέλειο Μαχητικό Ρομπότ παλαιστής που ονομάζεται 'Ο Φυλολυγιστής' ('The Gender Bender') στο επισόδειο "Raging Bender". Το επεισόδιο Gender Bender της σειράς X-files δείχνει ένα χαρακτήρα που αλλάζει σωματικό γένος μετά τη σεξουαλική πράξη. Στη ρομαντική κωμωδία Μηδενοφιλία (Zerophilia) ένας νεαρός άντρας ανακαλύπτει πως έχει ένα γονίδιο που τον κάνει να αλλάζει φύλο όταν αισθάνεται σεξουαλική επιθυμία. Τρανσέξουαλ Τρίτο φύλο Ανδρόγυνο ΛΟΑΤ Σύμβολα ΛΟΑΤ
Γιαν φαν Κέσσελ ο πρεσβύτερος

Ο Γιαν φαν Κέσσελ (φλαμανδικά: Jan van Kessel, βάπτιση 5 Απριλίου 1626, Αμβέρσα – 17 Απριλίου 1679, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων και εγγονός του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου.

 Ο Γιαν φαν Κέσσελ γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών και ήταν μέλος της διάσημης «δυναστείας» ζωγράφων της οικογένειας Μπρίγκελ. Ο καλλιτέχνης ήταν γιος του Χιερόνυμους φαν Κέσσελ του πρεσβύτερου και της Πασκάσια Μπρίγκελ, θυγατέρας του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Ήταν, συνεπώς, εγγονός του Γιαν Μπρίγκελ. Ως αποτέλεσμα του να έχει γεννηθεί στην οικογένεια αυτή, εκπαιδεύτηκε καλλιτεχνικά από μέλη της, τα οποία, όπως αυτός, ήταν όλα καλλιτέχνες. Ήταν μαθητής του μεγαλύτερου αδελφού του Χιερόνυμους φαν Κέσσελ του νεότερου και του θείου του, Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου.Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1644 ως "blomschilder" (ζωγράφος ανθέων). Ο Φλαμανδός βιογράφος [Κορνέλις ντε Μπι]] περιέλαβε τον φαν Κέσσελ στο βιβλίο του σχετικά με τους Φλαμανδούς ζωγράφους "Het Gulden Kabinet". Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν τον επαινούσε για την κομψότητα των πινάκων του με άνθη, για τους οποίους έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια της ζωής του.Ως μέλος της οικογένειας Μπρίγκελ, συνέχισε να εκπαιδεύει άλλους καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους και άλλα μέλη της οικογένειάς του. Μαθητές του διετέλεσαν οι γιοι του Γιαν φαν Κέσσελ ο νεότερος και Φέρντιναντ φαν Κέσσελ. Ο Γιαν φαν Κέσσελ ειδικευόταν σε πίνακες μικρής κλίμακας με θέματα που συγκέντρωνε από τον φυσικό κόσμο, όπως νεκρές φύσεις με άνθη και αλληγορικές σειρές που αναπαριστούσαν το ζωικό βασίλειο, τα τέσσερα στοιχεία, τις αισθήσεις ή τμήματα του Κόσμου. Παθιασμένος με τη λεπτομέρεια, ο φαν Κέσσελ εργαζόταν εκ του φυσικού και χρησιμοποιούσε εικονογραφημένα επιστημονικά κείμενα ως πηγές για να προσθέτει στους πίνακές του αντικείμενα που φιλοτεχνούσε με επιστημονική λεπτομέρεια. Ζωγράφισε πολλά ζώα (ιδιαίτερα έντομα) και άνθη, καθώς και μερικές βιβλικές και μυθολογικές σκηνές. Η επιλογή του θέματός του στηριζόταν στο αν σε αυτό μπορούσαν να προστεθούν ζώα ή άνθη.Επηρεάστηκε από τον Ντάνιελ Σέγκερς και τον επιστημονικό νατουραλισμό του Γιόρις Χούφναχελ (Joris Hoefnagel), ιδιαίτερα από τις σπουδές του Χούφναχελ στα άνθη και στα έντομα. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Works at PubHist Vermeer and The Delft School, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Jan van Kessel, senior
484 Πιτσβουργία

Η Πιτσβουργία (Pittsburghia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,86. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, όπου κατασκευάσθηκαν μερικά από τα καλύτερα αστρονομικά όργανα των αρχών του εικοστού αιώνα.

 Η μέση διάμετρος της Πιτσβουργίας εκτιμάται σε 31,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 33,1 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,201 (από δεδομένα του IRAS). Η Πιτσβουργία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 38 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λίμνη Αννεσύ

Η Λίμνη (του) Ανσί (γαλλικά: Lac d'Annecy) είναι μια περιαλπική λίμνη με έκταση 27,59 τ.χλμ., που βρίσκεται στον νομό Άνω Σαβοΐας της ανατολικής Γαλλίας.

 Η Λίμνη Ανσί είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Γαλλίας, μετά τη Λίμνη Μπουρζέ και τη Λίμνη του Γκραν-Λιε, αν εξαιρέσουμε το γαλλικό τμήμα της Λίμνης της Γενεύης (η οποία μοιράζεται μεταξύ της Ελβετίας και της Γαλλίας). Η λίμνη πήρε το όνομά της από την πόλη Ανσί, που είναι κτισμένη στο βόρειο άκρο της. Η λίμνη σχηματίσθηκε πριν από περίπου 18.000 χρόνια, με την τήξη των τεράστιων τότε αλπικών παγετώνων. Σήμερα τροφοδοτείται με νερά από πολλά μικρά ποτάμια (Ιρ, Ω Μορτ, Λωντόν, Μπορνέτ και Μπιολόν είναι τα σημαντικότερα) από τα γύρω βουνά, αλλά και από μία ισχυρή υποβρύχια πηγή, την Μπουμπιόζ (Boubioz), που βρίσκεται στο βαθύτερο σημείο της λίμνης, 82 μέτρα κάτω από την επιφάνειά της. Εκροή υπάρχει μόνο από το βόρειο άκρο, με το μικρό ποτάμι Τιου, που διαρρέει την πόλη του Ανσί και μετά από λίγα χιλιόμετρα χύνεται στον ποταμό Φιερ, παραπόταμο του μεγάλου ποταμού Ροδανού (Ρον). Σήμερα η Λίμνη Ανσί έχει χαρακτηρισθεί ως «η καθαρότερη λίμνη της Ευρώπης», χάρη στα αυστηρά περιβαλλοντικά μέτρα που επιβλήθηκαν κατά τη δεκαετία 1960-1970. Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, γνωστό για τα σπορ του νερού που προσφέρει. Ανσί Ανσί-λε-Βιε (Annecy-le-vieux) Βεϋριέ-ντυ-Λακ Μεντόν-Σαιν-Μπερνάρ (Menthon-Saint-Bernard) Ταλουάρ Ντουσάρ Ντυέν (Duingt) Σαιν Ζοριό Σεβριέ (Sévrier) Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5 «Επίσημος ιστότοπος» της λίμνης Ανσί (κέντρο τουριστικών πληροφοριών) Οι καλύτερες αναβάσεις με ποδήλατο από τη λίμνη
Τοσυλικό οξύ

Η τοσυλικό οξύ (βραχυγραφία TsOH) ή παρατολουενοσουλφονικό οξύ (βραχυγραφία PTSA), ή και τοσικό οξύ είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο C7H8O3S. Σε καθαρή μορφή είναι λευκό στερεό, εξαιρετικά ευδιάλυτο στο νερό (και πολύ υγροσκοπικό), διαλυτό στις αλκοόλες και σε άλλους πολικούς οργανικούς διαλύτες. Η ομάδα ενώσεων με μοριακό τύπο CH3C6H4SO2 είναι γνωστή ως «ομάδα του τοσυλίου» και συναντάται συχνά με τις βραχυγραφίες Ts ή Tos. Συνήθως το «TsOH» αναφέρεται στην ένυδρη μορφή της ουσίας με ένα μόριο νερού (μονοένυδρο): C7H8O3S.H2O.Το τοσυλικό οξύ, όπως και άλλα αρυλικά σουλφονικά οξέα είναι ισχυρό οργανικό οξύ. Είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερο από το βενζοϊκό οξύ. Είναι ένα από τα λίγα ισχυρά οξέα που είναι στερεό σε καθαρή μορφή και έτσι μπορεί να ζυγίζεται και να αποθηκεύεται με ευκολία.

 Το τοσυλικό οξύ παρασκευάζεται σε βιομηχανική κλίμακα με αντίδραση προσθήκης στο τολουόλιο. Οι ποσότητες που λαμβάνονται με αυτή τη μέθοδο περιέχουν συνήθως ίχνη προσμίξεων βενζολοσουλφονικού οξέος και θειικού οξέος. Το μονοένυδρο TsOH περιέχει επίσης νερό. Οι προσμίξεις μπορούν να αφαιρεθούν με επανακρυστάλλωση από το πυκνό υδατικό διάλυμά του, ακολουθούμενη από αζεοτροπική ξήρανση μαζί με τολουόλιο.Το TsOH χρησιμεύει, ως ισχυρό και διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες οξύ, στην οργανική σύνθεση, όπου, εκτός των άλλων, καταλύει αντιδράσεις. Παραδείγματα χρήσεώς του είναι: Η ακεταλίωση μιας αλδεΰδης Η εστεροποίηση κατά Fischer-Speier Αντιδράσεις διεστεροποίησης (transesterification) Τα αλκυλοτοσύλια είναι αλκυλιωτικοί παράγοντες, επειδή η τοσυλική ρίζα είναι ομάδα «αποσύρσεως ηλεκτρονίων» και ταυτοχρόνως καλή «ομάδα αποχωρήσεως». Οι εστέρες του τοσυλικού οξέος δίνουν αναγόμενοι τον αντίστοιχο υδρογονάνθρακα. Ως αποτέλεσμα, η «τοσυλίωση» ακολουθούμενη από αναγωγή επιτρέπει την αφοξυγόνωση των αλκοολών. Σε ένα περιώνυμο παράδειγμα χρήσεως της τοσυλικής ρίζας, το 2-νορβορνυλικό κατιόν αντικαθίσταται από το 7-νορβορνενυλοτοσυλικό κατιόν. Η αντίδραση αυτή είναι 1011 φορές ταχύτερη από τη διάλυση του αντι-7-νορβορνυλ-παρατολουενοσουλφονικού κατιόντος.Από την άλλη, τα τοσύλια είναι προστατευτική ομάδα για τις αλκοόλες. Το τοσυλικό οξύ μπορεί να μετατραπεί στον ανυδρίτη του θερμαινόμενο μαζί με πεντοξείδιο του φωσφόρου. Θερμαινόμενο με κάποιο άλλο οξύ και νερό, το TsOH υδρολύεται προς τολουόλιο:CH3C6H4SO3H + H2O → C6H5CH3 + H2SO4.Αυτή είναι μια γενική αντίδραση των αρυλικών σουλφονικών οξέων.
Πρόναος

Πρόναος ή πρόδομος ονομάζεται ο χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του ναού και επιτρέπει την πρόσβαση στο εσωτερικό του κυρίως ναού.

 Ο πρόναος σχηματίζεται από τον μπροστινό τοίχο του ναού και το αέτωμά του που στηρίζεται ή μόνο σε κολώνες, ή σε κολώνες και τις παραστάδες των μακρών τοίχων, ή μόνον στις παραστάδες των μακρών τοίχων. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο σε κολώνες, τότε ο πρόναος (και γενικά ο ναός) ονομάζεται πρόστυλος. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο στις παραστάδες, τότε ο πρόναος ονομάζεταο άστυλος. Σηκός Άδυτον Οπισθόδομος Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική) René Ginouvès, Roland Martin: Dictionnaire méthodique de l’ architecture grecque et romaine. Bd. 3, 1998, S. 39. Gottfried Gruben: Die Tempel der Griechen. 5. Auflage. Hirmer, München 2001, ISBN 3-7774-8460-1
Α.Ο. Αίολος Αγυιάς

Ο Αθλητικός Όμιλος Αίολος Αγυιάς Πατρών είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Αγυιάς, στην Πάτρα, στο νομό Αχαΐας όπου και βρίσκεται η έδρα των τμημάτων του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2012 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το άσπρο. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ο μυθολογικός θεός του ανέμου, ο Αίολος. Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης, κολύμβησης και τοιχοσφαίρησης. Καλλιεργεί αποκλειστικά το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διατηρώντας τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητών.

 Η ομάδα μπάσκετ ιδρύθηκε το 2012 και είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα τμήματα του συλλόγου τόσο σε επίπεδο ακαδημιών όσο και σε επίπεδο ανδρών. Στο παρελθόν έχει λάβει μέρος στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η ενώ την σεζόν 2020-2021 συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας, στον πρώτο όμιλο. Στην πρώτη παρουσία του πέτυχε 2 νίκες και είχε 1 ήττα στις πρώτες τρείς αγωνιστικές οπότε και διακόπηκε οριστικά το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά 2021-2022 ο σύλλογος κατάφερε να στεφθεί πρωταθλητής του πρώτου ομίλου της Γ΄ Εθνικής έχοντας 15 νίκες και μόλις τρείς ήττες πετυχαίνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία του να κερδίσει την άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία.Την ίδια χρονιά κατέκτησε και τον θεσμό του κυπέλλου της ΕΣΚΑ-Η επικρατώντας στον τελικό της ομάδας της Ολυμπιάδας Πατρών.Την χρονιά 2022-2023 ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη του φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής, στον πρώτο όμιλο του Νότου. Μετά από 13 αγωνιστικές πέτυχε 7 νίκες και 6 ήττες, τερμάτισε στην 4η θέση ύστερα από μία επιτυχημένη σεζόν, μπήκε στα πλέι-οφ ανόδου για την Α2 Εθνική, άλλα αποκλείστηκε από τον αήττητο και τελικά πρωταθλητή Μίλωνα. Το τμήμα δημιουργήθηκε το 2012 και λειτουργούν μόνο τμήματα υποδομής που συμμετέχουν στα αντίστοιχα διασυλλογικά πρωταθλήματα. Το τμήμα βόλλεϊ πρωτοεμφανίστηκε το 2012, όταν και δημιουργήθηκαν τα πρώτα τμήματα υποδομών. Το 2021-2022 η γυκαικεία ομάδα του συλλόγου αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική κατηγορία της ΕΣΠΕΠ. Πολλές διακρίσεις υπάρχουν τόσο σε επίπεδο κορασίδων αλλά και παγκορασίδων. Το τμήμα κολύμβησης ξεκίνησε το 2017 αρχικά μόνο με τμήματα υποδομών. Από το 2019 δημιουργήθηκε η προ-αγωνιστική και αγωνιστική ομάδα η οποία συμμετέχει τόσο σε διασυλλογικούς όσο και σε πανεθνικούς αγώνες με σημαντικές επιτυχίες. Το τμήμα τοιχοσφαίρισης ξεκίνησε το 2012 και είναι μέλος της ΕΦΟΑ, της Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης. Στις ακαδημίες του αθλούνται πολλά μικρά παιδιά της πόλης και ήδη υπάρχουν οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο. Α.Ο. Αίολος Αγυιάς, επίσημος ιστότοπος Αιόλου Αγυιάς
Η κάθοδος

Η Κάθοδος είναι κοινωνική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ. Το σενάριο και η σκηνοθεσία της ανήκουν στο Γιώργο Μιχαηλίδη. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1983. Σ' αυτήν έπαιξε για πρώτη φορά η ηθοποιός Πέγκυ Σταθακοπούλου.

 Η σειρά πραγματεύεται τη ζωή δύο νεαρών, οι οποίοι είχαν επιλέξει να ζήσουν στο περιθώριο. Η σκηνή η οποία προκάλεσε το σάλο, ήταν η στιγμή που η Σταθακοπούλου με μια σύριγγα στο χέρι έψαχνε να βρει φλέβα για να κάνει ενέση ηρωίνης. Ήταν η πρώτη ελληνική τηλεοπτική σειρά η οποία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το ευρύ κοινό, τις οποίες υποκίνησε η Εκκλησία της Ελλάδας εξαιτίας του θέματος το οποίο πραγματευόταν. Ως αποτέλεσμα, ενώ αρχικά είχαν γυριστεί 13 επεισόδια, μετά το σάλο ο οποίος προκλήθηκε, ξαναμονταρίστηκε και απ' αυτό το νέο μοντάζ προέκυψαν 8 επεισόδια, τα οποία και προβλήθηκαν. Επίσης, από το 2ο επεισόδιο, η ΕΡΤ μετέφερε την προβολή της στη μεταμεσονύκτια ζώνη του προγράμματός της.
Μαγδαληνή Σίβυλλα της Πρωσίας

Η Μαγδαληνή Σίβυλλα (γερμ. Magdalene Sibylle, 31 Δεκεμβρίου 1586 - 12 Φεβρουαρίου 1659) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του Δούκα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Σαξονίας.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Αλβέρτου Φρειδερίκου της Πρωσίας και της Μαρίας Ελεονώρας του Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Παντρεύτηκε το 1607 τον Ιωάννη Γεώργιο Α΄ της Σαξονίας και είχε τέκνα: θνησιγενής γιος (18 Ιουλίου 1608). Σοφία Ελεονώρα (1609 - 1671), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Μαρία Ελισάβετ (1610 - 1684), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Χριστιανός Αλβέρτος (4 Μαρτίου - 9 Αυγούστου 1612). Ιωάννης Γεώργιος Β΄ (1613 - 1680), Εκλέκτορας της Σαξονίας. Αύγουστος (1614 - 1680), Δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς. Χριστιανός Α΄ (1615 - 1691), Δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ. Μαγδαληνή Σίβυλλα (1617 - 1668), παντρεύτηκε πρώτα τον Χριστιανό, Διάδοχο της Δανίας, και μετά τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Μαυρίκιος (1619 - 1681), Δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς. Ερρίκος (27 Ιουνίου - 15 Αυγούστου 1622). Franz Otto Stichart: Galerie der sächsischen Fürstinnen; biogr. Skizzen sämtlicher Ahnfrauen des kgl. Hauses Sachsen. Leipzig 1857 Heinrich Theodor Flathe: Magdalena Sibylla. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, p. 49.
Η χαρτοπαίχτρα (ταινία)

Η χαρτοπαίχτρα είναι μια ελληνική κωμική κινηματογραφική ταινία του 1965 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και παραγωγής Φίνος Φιλμ. Το σενάριο, ωστόσο, είναι βασισμένο στην ομότιτλη θεατρική παράσταση του Δημήτρη Ψαθά. Πρωταγωνιστούν οι Ρένα Βλαχοπούλου και Λάμπρος Κωνσταντάρας.

 Μια αγιάτρευτη χαρτοπαίχτρα, η Αλέκα, οδηγείται εξαιτίας του πάθους της σε διάφορες παρεξηγήσεις. Ο άνδρας της, προκειμένου να τη συνεφέρει, αρχίζει να κάνει κόρτε σε μια συμπαίκτριά της. Τα παιδιά του ζευγαριού, όμως, δεν γνωρίζουν τις προθέσεις του πατέρα τους και ανησυχούν για τη μοίρα της οικογένειας. Έπειτα από διάφορες περιπέτειες, η χαρτοπαίχτρα δίνει τον μεγάλο όρκο: «να μην ξαναπιάσει τράπουλα στα χέρια της». Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου 1965, κόβοντας 534.085 εισιτήρια. Καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, στις ταινίες της χρονιάς, στη σχετική λίστα.Η ταινία είναι η κινηματογραφική διασκευή της ομότιτλης θεατρικής παράστασης του Δημήτρη Ψαθά. Η θεατρική παράσταση ανέβηκε στο σανίδι το 1963 με την Κατερίνα Ανδρεάδη, τη Ρένα Βλαχοπούλου (1975, 1993), τη Μαίρη Αρώνη (1982) και την Άννα Παναγιωτοπούλου (1988). Η χαρτοπαίχτρα (θεατρική παράσταση)
Φως των Σπορ

Η εφημερίδα ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ, γνωστή και απλά «Το Φως», είναι καθημερινή πρωινή αθλητική με τόπο έκδοσης την Αθήνα και πανελλαδική κυκλοφορία. Το πρώτο φύλλο της εκδόθηκε στις 11 Απριλίου 1955 με την επωνυμία Αθλητικόν Φως, 8 σελίδες και τιμή 1½ δραχμή, έκτοτε κυκλοφορεί δε ανελλιπώς. Δισεβδομαδιαία αρχικά, μετονομάστηκε το 1956 σε Φως των Σπορ και δεκαετίες αργότερα για τελευταία φορά. Είναι έντυπο που θεωρείται φιλικά προσκείμενο στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

 Ιδρυτές της υπήρξαν οι δημοσιογράφοι Κωνσταντίνος Σισμάνης και Θεόδωρος Νικολαΐδης, με τον πρώτο σύντομα να αποχωρεί. Πρώτος αρχισυντάκτης της εφημερίδας υπήρξε ο Γιάννης Χιωτάκης, ο οποίος πριν εργαζόταν μαζί με Νικολαΐδη και Σισμάνη στην «Αθλητική Ηχώ». Ο Νικολαΐδης ήταν μέχρι και τον θάνατό του στις 18 Μαρτίου 2017 ο ιδιοκτήτης της εταιρείας μέσω ανώνυμης εταιρείας και εκδότης-διευθυντής της, ενώ στις αρχές του 2016 ο Στράτος Μακρής εκτελούσε καθήκοντα διευθυντή σύνταξης και αρχισυντάκτη. Ο κεντρικός τίτλος συνήθως, το κύριο τμήμα της πρώτης σελίδας και ένα μεγάλο της ύλης αφορά σε θέματα επικαιρότητας (αγωνιστικό ρεπορτάζ, μεταγραφές, σχολιασμός, αναλύσεις κλπ) των τμημάτων του Ολυμπιακού, στους υπευθύνους των οποίων ασκεί κατά καιρούς έντονη κριτική. Τις Δευτέρες κυκλοφορεί ως Το Φως Της Δευτέρας, εφημερίδα εβδομαδιαία και υπό διαφορετική νομική υπόσταση. Σε δημοσιογραφικό επίπεδο, έχει χαρακτηριστεί μία από τις τρεις μεγάλες «σχολές» της αθλητικογραφίας στην Ελλάδα, από κοινού με την επίσης καθημερινή Αθλητική Ηχώ και την εβδομαδιαία Ομάδα (του συγκροτήματος Λαμπράκη). Μόνιμοι ή έκτακτοι συνεργάτες και για μικρότερα ή μεγαλύτερα διαστήματα έχουν διατελέσει, μεταξύ άλλων, οι: Μπήκαμε στα γραφεία της ιστορικής αθλητικής εφημερίδας «ΦΩΣ», Γιώργος Λαμπίρης, newsbeast.gr Γιώργος Κουσουνέλος, Λεξικό ελληνικού αθλητικού Τύπου 1894-2004 • Εφημερίδες, περιοδικά, έντυπα, βασικοί συνεργάτες, Εκδόσεις Διόπτρα, Αθήνα 2004, ISBN 960-3642-57-6 Οδηγός Δημοσιότητας & Επικοινωνίας, publicity-guide.gr Ακολουθήσαμε τη διαδρομή της ιστορικότερης αθλητικής εφημερίδας, από τα γραφεία σύνταξης μέχρι τα πιεστήρια, Κωνσταντίνος Αμπατζής, oneman.gr.
Εκλογές Συντακτικής Συνέλευσης στο Νεπάλ (2008)

Στο Νεπάλ, έπειτα από πολλές αναβολές, διεξήχθησαν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση στις 10 Απριλίου 2008. Την πρώτη θέση πήρε το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Μαοϊκό) ή CPN (M), καταλαμβάνοντας τις 220 από τις συνολικά 575 έδρες στην Συντακτική Συνέλευση.

 Η Συντακτική Συνέλευση συνεδρίασε για πρώτη φορά το Μάιο και στις 28 Μαΐου του 2008 κατήργησε τη μοναρχία. Το Νεπάλ ανακηρύχθηκε ομοσπονδιακή δημοκρατία. Ο έκπτωτος βασιλιάς Γκιανέντρα, εγκαταλείποντας το παλάτι, στις 11 Ιουνίου του 2008 σε τηλεοπτικό του διάγγελμά του προς το λαό δήλωσε ότι σέβεται την απόφαση του λαού να καταργηθεί η μοναρχία και να ανακηρυχθεί η χώρα σε αβασίλευτη δημοκρατία.Στις 18 Αυγούστου 2008 και μετά από μήνες διαπραγματεύσεων, πρωθυπουργός της χώρας ορκίστηκε ο Pushpa Kamal Dahal, γνωστός ως Πρατσάντα ("Τρομερός"), επικεφαλής του Μαοϊκού Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (CPN-M) που είχε κερδίσει τις εκλογές τον περασμένο Απρίλιο.