IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δήμος Αιγείρας

Ο Δήμος Αιγείρας ήταν δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε κατά την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2001 είχε (μόνιμο) πληθυσμό 3.107 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αιγείρα.

 Αποτελούσε τον ανατολικότερο δήμο της Αχαΐας και καταλάβαινε μια σχετικά μακρόστενη έκσταση από βορρά προς νότο με εμβαδόν 103.646 στρέμματα. Συνόρευε με τον Δήμο Ακράτας στα δυτικά, τον Δήμο Ευρωστίνης στα ανατολικά και τον Δήμο Φενεού στα νότια, με τους δύο τελευταίους να ανήκουν στην Κορινθία. Στην περιοχή υπάρχουν κυρίως δάση, θαμνότοποι και αγροτικές εκτάσεις και λιγότερο βοσκότοποι. Υπολογίζεται ότι περίπου τα 13.500 στρέμματα γης αποτελούσε καλλιεργήσιμη γη. Το βόρειο άκρο της αποτελούσε το παραλιακό μέτωπο του δήμου και στην εκεί περιοχή εκβάλει ο ποταμός Κριός που πηγάζει από τα ορεινά στην περιοχή του Περιθωρίου. Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Αιγείρας -- η Αιγείρα [ 1.494 ] Δ.δ. Αιγών [ 365 ] αι Αιγαί [ 62 ] ο Αλμυρός [ 24 ] ο Λαμπινός [ 279 ] Δ.δ. Αμπελοκήπων [ 320 ] οι Αμπελόκηποι [ 245 ] τα Παλιοκάτωνα [ 35 ] τα Πιμπαίικα [ 40 ] Δ.δ. Βελάς -- η Βελά [ 42 ] Δ.δ. Εξοχής -- η Εξοχή [ 92 ] Δ.δ. Μοναστηρίου -- το Μοναστήριον [ 250 ] Δ.δ. Οάσεως -- η Όασις [ 67 ] Δ.δ. Περιθωρίου -- το Περιθώριον [ 132 ] Δ.δ. Σελιάνας -- η Σελιάνα [ 81 ] Δ.δ. Σινεβρού -- το Σινεβρόν [ 59 ] Δ.δ. Χρυσανθίου [ 205 ] το Χρυσάνθιον [ 186 ] η Κασάνεβα [ 19 ] Δημήτριος Μυλωνάς: 1998 - 2010 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγείρας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγείρας (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017. Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Δήμος Αιγείρας. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016. aigeira.com Ενημερωτική πύλη της Ανατολικής Αιγιάλειας aigeira.gr Ιστορία των χωριών του Δήμου Αιγείρας, ιστολόγιο Συνοπτική επισκόπηση (απολογισμός) τής 83άχρονης διοικητικής πορείας τής Αιγείρας, ιστολόγιο Δημοτική Φιλαρμονική Αιγείρας «Ιωάννης Κοκονέτσης», ιστολόγιο Α.Ο. Παναιγειρατικός, ιστολόγιο
Ντούρατ Αλ Μπαχρέιν

Το Ντούρατ Αλ Μπαχρέιν (αραβικά: درة البحرين‎) είναι το τρίτο μεγαλύτερο τεχνητό νησί στο Μπαχρέιν, μετά τη Βόρεια Πόλη και τα νησιά Ντιγιάρ Αλ Μουχάρακ. Βρίσκεται 40,5 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Μανάμα στη νήσο Μπαχρέιν και απέχει 54 χιλιόμετρα από το Διεθνές αεροδρόμιο του Μπαχρέιν.

 Τα νησιά Ντούρατ Αλ Μπαχρέιν περιλαμβάνουν ξενοδοχεία πέντε αστέρων, γήπεδο γκολφ 18 οπών, θέρετρα σπα, τζαμιά, πάρκα αναψυχής, διεθνή σχολεία, 12 γέφυρες και μαρίνα. Η μαρίνα θα εκτείνεται σε τρία από τα νησιά και θα καλύπτει έκταση περίπου 0,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων με κόστος περίπου 1,3 δις δολάρια. Η μαρίνα είναι μια κοινοπραξία μεταξύ της Durrat Khaleej Al Bahrain Company και του Tameer, ενός από τους κορυφαίους προγραμματιστές της περιοχής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου . Η ανάπτυξη της μαρίνας είναι η πρώτη του τύπου της και του μεγέθους της στη Μέση Ανατολή. Το 2002, καθορίστηκαν σχέδια για το έργο. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2004. Τον Φεβρουάριο του 2008, οι εργασίες για το έργο διακόπηκαν, καθώς περισσότεροι από 1.300 εργαζόμενοι σταμάτησαν την εργασία σε μια διαφωνία σχετικά με τις αμοιβές. Οι εργαζόμενοι που ήταν εγκατεστημένοι σε στρατόπεδο εργασίας στο εργοτάξιο, απήργησαν απαιτώντας καλύτερους μισθούς και παραπονέθηκαν για τις κακές συνθήκες διαβίωσης. Η απεργία τερματίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το έργο ύψους 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων αποτελείται από μια σειρά από 15 μεγάλα τεχνητά νησιά, τα οποία καλύπτουν έκταση περίπου 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Έχει έξι ατόλες, πέντε νησιά σε σχήμα ψαριού, δύο νησιά σε σχήμα ημισελήνου και δύο ακόμη μικρά νησιά που σχετίζονται με την περιοχή της Μαρίνας. Το νησί ανήκει στο Νότιο Κυβερνείο. Η εταιρεία ανάπτυξης ίδρυσε έναν οργανισμό για τη διαχείριση της τρέχουσας λειτουργίας του έργου. Ο Τζούλιαν Μπάτσον διορίστηκε ως ο πρώτος Διευθύνων Σύμβουλος της Durrat Resort Management. Τα νησιά έχουν δύο ανυψωμένους δρόμους που τα συνδέουν με τη νήσο Μπαχρέιν.
Ναζίκ Αβνταλιάν

Η Ναζίκ Αβνταλιάν (αρμενικά: Նազիկ "Նազելի" Ավդալյան, Γκιουμρί, ΕΣΣΔ, 31 Οκτωβρίου 1986) είναι Αρμένισσα πρώην αρσιβαρίστρια. Αγωνιζόμενη στην κατηγορία των 69 κιλών, κατάφερε κατά τη διάρκεια της καριέρας της να αναδειχθεί παγκόσμια πρωταθλήτρια, καθώς και πρωταθλήτρια Ευρώπης.

 Γεννήθηκε το 1986 στο Λενινακάν (νυν Γκιουμρί) της Αρμενίας, το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης και ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την άρση βαρών μεταξύ των 17 και 18 ετών. Το 2007 πραγματοποίησε την πρώτη της σημαντική επιτυχία κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 69 κιλών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που διεξήχθη στο Στρασβούργο. Το επόμενο έτος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έλαβε χώρα στην Ιταλία, σηκώνοντας συνολικά 242 κιλά. Το 2009 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (266 κιλά στο σύνολο), καθώς και το ασημένιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Οι συγκεκριμένες διακρίσεις οδήγησαν την Αρμενική Ομοσπονδία Αθλητικογράφων στο να την αναδείξει ως αθλήτρια της χρονιάς για το 2009. Τον Απρίλιο του 2011 ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα, το οποίο την οδήγησε σε μακρά απουσία από το ταπί μέχρι και την πλήρη ανάρρωσή της. Επέστρεψε στην ενεργό δράση το 2015 συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το 2016 κατέκτησε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, όπου κατετάγη πέμπτη. Στις αρχές του 2018 ανακοινώθηκε επίσημα το τέλος της καριέρας της.
Hemispheres

Το Hemispheres είναι το έκτο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 1978 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records". Η πρώτη κοπή του δίσκου βινυλίου περιελάμβανε μία αφίσα, ενώ η "Anthem" εξέδωσε τον δίσκο στον Καναδά και σε κόκκινο βινύλιο. Η επιτυχία του δίσκου ήταν παρόμοια με τους προκατόχους του, φθάνοντας στο Top-20 στον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο και το Top-50 στο αμερικάνικο Billboard. Έχει βραβευθεί ως πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και την πατρίδα του συγκροτήματος και ως ασημένιος στην Μεγάλη Βρετανία. Στο πλαίσιο της προώθησης του, γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "The Trees", το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ, όπως και το "Circumstances", χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία.Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3 / 5 και το "Metal Archives" 88%.

 1. Cygnus X-1 Book II: Hemispheres (Lee, Lifeson, Peart) - 18:08 I. Prelude - 0:00 II. Apollo (Bringer of Wisdom) – 4:29 III. Dionysus (Bringer of Love) – 6:59 IV. Armageddon (The Battle of Heart and Mind) – 9:05 V. Cygnus (Bringer of Balance) - 12:01 VI. The Sphere (A Kind of Dream) – 17:022. Circumstances (Lee, Lifeson, Peart) - 3:42 3. The Trees (Lee, Lifeson, Peart) - 4:46 4. La Villa Strangiato (An Exercise in Self-Indulgence) (Lee, Lifeson, Peart) - 9:35 I. Buenos Nochas, Mein Froinds! - 0:00 II. To Sleep, perchance to dream... - 0:27 III. Strangiato theme - 1:59 IV. A Lerxst in Wonderland - 3:15 V. Monsters! - 5:49 VI. The Ghost of the Aragon - 6:09 VII. Danforth and Pape - 6:45 VIII. The Waltz of the Shreves - 7:26 IX. Never turn your back on a Monster! - 7:52 X. Monsters! (Reprise) - 8:02 XI. Strangiato theme (Reprise) - 8:17 XII. A Farewell to Things - 9:20 Hemispheres (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 29 Οκτωβρίου 1978 Hemispheres (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Hemispheres" ήταν οι εξής: Τζέντι Λι - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Άλεξ Λάιφσον - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα Νιλ Πιρτ - τύμπανα, κρουστά Hemispheres - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Rush - Hemispheres (album review) | Sputnikmusic Rush - Hemispheres - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
1272 Γκέφιον

Η Γκέφιον (Gefion) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,747. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη θεά Γκέφγιουν της Σκανδιναβικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος της Γκέφιον δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι SI (λιθώδης). Ο αστεροειδής 1272 Γκέφιον έχει δώσει το όνομά του στην Οικογένεια αστεροειδών Γκέφιον, στην οποία θεωρήθηκε ότι ανήκουν οι αστεροειδείς Δήμητρα και 93 Μινέρβα, οι οποίοι όμως ύστερα από φασματικές αναλύσεις βρέθηκε ότι δεν είναι κανονικά μέλη της οικογένειας. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ντέιβιντ Χάρμπορ

Ο Ντέιβιντ Κένεθ Χάρμπορ (γεννημένος στις 10 Απριλίου, 1975) είναι αμερικανός ηθοποιός. Υποδύεται τον Τζιμ Χόπερ στην σειρά Stranger Things, ρόλος ο οποίος του χάρισε ένα Τηλεοπτικό Βραβείο της Επιλογής των Κριτικών (Critics' Choice Television Award) το 2018. Επίσης έχει κερδίσει ένα Βραβείο Έμμυ Υψηλής Ζώνης Τηλεθέασης και ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο αυτό.

 Ο Χάρμπορ γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1975 στο Γουάιτ Πλέινς της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Οι γονείς του είναι οι Κέννεθ και Νάνσυ (το γένος Ρίλεϊ) Χάρμπορ, εργαζόμενοι στον τομέα τον ακινήτων. Φοίτησε στο Λύκειο Μπάιραμ Χιλς του Έιρμονκ (πολιτεία Νέας Υόρκης) μαζί με τους ηθοποιούς Σιν Μάχερ και Ίγιαλ Πόντελ. Ο Χάρμπορ αποφοίτησε από το Κολλέγιο Ντάρτμουθ του Χανόβερ του Νέου Χάμσαϊρ το 1997.Από τις 19 Ιανουαρίου 2020 ο Χάρμπορ βρίσκεται σε σχέση με την τραγουδίστρια Λίλι Άλλεν. Έκαναν την πρώτη τους κοινή δημόσια εμφάνιση στα 26α Βραβεία του Σωματείου Ηθοποιών. Ο Χάρμπορ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως ηθοποιός στο Μπρόντγουεϊ το 1999, σε μια αναβίωση του Βροχοποιού. Τότε την ίδια χρονιά εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του Νόμος και τάξη, παίζοντας το ρόλο ενός σερβιτόρου. Ο Χάρμπορ εμφανίστηκε και πάλι το 2002 παίζοντας σε ένα επεισόδιο του Νόμος και τάξη: Ειδική ομάδα τον ρόλο του δολοφόνου ενός παιδιού. Ο Χάρμπορ έπαιξε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του πράκτορα Ρότζερ Άντερσον της ΜΙ6 στην σειρά Pan Am της αμερικανικής τηλεόρασης. Το 2005 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία του σε μια παραγωγή του Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;. Μερικοί γνωστοί ρόλοι του Χάρμπορ είναι ο Γκρεγκ Μπιμ στο Quantum of Solace και ο Σεπ Κάμπελ στο Δρόμο της Επανάστασης. Επίσης επαινέθηκε για τον ρόλο του ως ο ψυχοπαθής δολοφόνης Πωλ Ντεβίλντις σε επεισόδιο του Law &amp; Order: Criminal Intent το 2009. Επίσης ο Χάρμπορ έχει παίξει στις ταινίες Το μυστικό του όρους Μπρόουκμπακ, The Green Hornet, End of Watch, Between Us και άλλες. Το 2013 υποδύθηκε τον μικρό ρόλο ενός ιατρού στην τηλεοπτική σειρά Elementary. Από το 2012 έως το 2014 υποδύθηκε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του Έλιοτ Χιρς στην τηλεοπτική σειρά The Newsroom.Το 2014 ο Χάρμπορ έπαιξε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του δρ. Ριντ Άκλεϊ στην πρώτη σεζόν του ιστορικού δράματος "Μανχάταν" (Manhattan). Από το 2015 ο Χάρμπορ υποδύεται τον ρόλο του Τζιμ Χόπερ στην τηλεοπτική σειρά Stranger Things του Netflix. Για το ρόλο του στη σειρά, ο Χάρμπορ έχει προταθεί για το βραβείο Έμμυ Υψηλής Ζώνης Τηλεθέασης Εξαιρετικού Υποστηρικτικού Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά (2017 και 2018) και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Υποστηρικτικού Ηθοποιού σε Σειρά, Μινισειρά ή Τηλεοπτική ταινία (2018). Ο Χάρμπορ κέρδισε ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Εξαιρετικής Ερμηνείας από Ένα Σύνολο σε μια Δραματική Σειρά (2017) μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς της σειράς. Ο Χάρμπορ υποδύθηκε τον Χέλμποϊ στο ριμέικ της ταινίας Hellboy (2019). Συμπρωταγωνιστεί ως Κόκκινος Φρουρός στην ταινία Μαύρη Χήρα (2020) του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel . Ντέιβιντ Χάρμπορ στην IMDb Ντέιβιντ Χάρμπορ στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) David Harbour Αρχειοθετήθηκε 2009-08-20 στο Wayback Machine. στο TV.com
Ξενοκράτης

Ο Ξενοκράτης ο Χαλκηδόνιος ήταν πλατωνικός φιλόσοφος και μαθηματικός. Γεννήθηκε περίπου το 396 π.Χ. (ή το 395 π.Χ.) στη Χαλκηδόνα και πέθανε το 314 π.Χ. στην Αθήνα. Ήταν ο τρίτος διευθυντής (σχολάρχης) της Ακαδημίας μετά τον θάνατο του Πλάτωνα και ανέλαβε μετά το θάνατο του δεύτερου Σπευσίππου το 339 π.Χ.. Η θητεία του ολοκληρώθηκε μαζί με το φυσικό του θάνατο το 314 π.Χ. Ο Ξενοκράτης παρ'όλο που μέχρι την ηλικία των 30 διήγε βίο άσωτο, όταν εισήλθε στην Ακαδημία Πλάτωνος άλλαξε, και έχαιρε της αμέριστης εκτίμησης των Αθηναίων ως άντρας ηθικός και εγκρατής. Χαρακτηριστικό είναι πως αναφορές της εποχής σημειώνουν πως απέκρουσε τις ερωτικές προτάσεις δύο εκ των καλυτέρων εταίρων της εποχής όπως η Λαΐς και η Φρύνη.

 Ο Ξενοκράτης υπήρξε ένας από τους πλέον πιστούς στον Πλάτωνα. Ως διευθυντής της Ακαδήμειας εκλέχτηκε από τα γραμμένα μέλη με συνυποψήφιους ως επί το πλείστον ξένους (μη Αθηναίους πολίτες). Η διαδικασία αυτή ήταν πρωτόγνωρη με δεδομένο ότι ο προηγούμενος (Σπεύσιππος) ορίστηκε απ'ευθείας από τον Πλάτωνα. Η εκλογή του Ξενοκράτη είχε ως αποτέλεσμα την έντονη αντίδραση του Αριστοτέλη που δεν ήταν Αθηναίος και ως επακόλουθο την αποχώρηση του και την ίδρυση από μέρους του νέας φιλοσοφικής σχολής (Περιπατητική Σχολή). Ο Ξενοκράτης σε αντίθεση με τον Σπεύσιππο διέμενε στους χώρους της Ακαδήμειας όπως μεταγενέστερα και ο Πολέμων και ο Αρκεσίλαος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο μετέπειτα διάδοχός του, Πολέμων, εισήλθε στο χώρο που δίδασκε τρεκλίζοντας και εμφανώς μεθυσμένος. Ο Χαλκηδόνιος φιλόσοφος παρέμεινε απαθής και συνέχισε την παράδοση του ως το τέλος, αντίδραση που συγκλόνισε τον Πολέμονα, άλλαξε άρδην τον τρόπο ζωής του, και τον μετέτρεψε σε φίλο της σχολής και της φιλοσοφίας. Ίσως το σημαντικότερο επίτευγμα του Ξενοκράτη (πέρα από τα δικά του έργα τα οποία δεν διεσώθησαν στο σύνολο τους) ήταν η επεξεργασία και συμπλήρωση του όλου πλατωνικού συστήματος, δηλαδή, ενός οντολογικού και ανθρωπολογικού οικοδομήματος. Βάσει των τίτλων των 72 έργων του και των λίγων αποσπασμάτων που γνωρίζουμε, τα βασικά στοιχεία του έργου του συνέκλιναν στη Λογική, τη Γνωσιοθεωρία, και τα Μαθηματικά. Η φυσική και πολιτική φιλοσοφία δεν ανήκαν στα πεδία ενδιαφέροντός του. Από τα στοιχεία που διαθέτουμε πρέπει να ήταν ο πρώτος που ανέδειξε την τριμερή διάκριση της Φιλοσοφίας σε λογική, φυσική και ηθική. Ασχολήθηκε κυρίως με τη φύση των Θεών και τη σχέση τους με τα ουράνια σώματα και την Ηθική και τις προεκτάσεις της στην καθημερινή ζωή. Ήταν γνώστης και ευνοϊκά διακείμενος στην Πυθαγόρεια διδασκαλία και εν γένει φιλοσοφία και το γεγονός αυτό τον επηρέασε ώστε να διατυπώσει τα Πλατωνικά δόγματα επενδεδυμένα με Πυθαγόρεια λογική. Μαθητές του ήταν ο Πολέμων ο οποίος τον διαδέχθηκε το 314 π.Χ. στην Ακαδήμεια, ο Ζήνων ο Κιτιεύς, ο Επίκουρος και ο Κράτης ο Αθηναίος. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 46, σελίδα 211. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 5, σελίδες 187 & 188. Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, εκδόσεις Νεφέλη, σελίδα 73. University of St Andrews, Scotland, Biography of Xenocrates
Ο Κωστάκης και η Αλίκη

Ο Κωστάκης και η Αλίκη είναι ο τίτλος της 1ης απ' τις 2 ενότητες της σειράς βιβλίων Εγκυκλοπαίδεια τηλεόραση. Αποτελείται απ' τα ακόλουθα 24 βιβλία: Η θάλασσα Η πολιτεία Το δάσος Το αγρόκτημα Ο βυθός Ο κήπος Το ποτάμι Το βουνό Τα πουλιά Ο ηλεκτρισμός Το αυτοκίνητο Ο μικρός Άτλας Η τηλεόρση Τα φυτά Τα σπορ Το διάστημα Το πετρέλαιο Τα αεροπλάνα Τα έντομα Βαδίζοντας στο δρόμο Τα πλοία Τα τρένα Η ενέργεια Το νερό

 Τα βιβλία της ενότητας εκδόθηκαν απ' το Γάλλο - Βελγικό εκδοτικό οίκο Καστερμάν υπό τον τίτλο Achille et Bergamote απ' το 1951 μέχρι και το 1964. Οι υπεύθυνοι του οίκου Καστερμάν λοιπόν το 1967 αποφάσισαν να τα εκδώσουν και στα Ελληνικά. Έτσι λίγες μέρες μετά το Πάσχα του έτους εκείνου, δηλαδή στις 11 Μαΐου οι υπεύθυνοι του ανωτέρω οίκου σύναψαν συμβόλαιο συνεργασίας τον Εκδοτικό Οίκο Άγκυρα και στις 18 του ίδιου μήνα εκδόθηκε το 1ο βιβλίο της ενότητας. Μέχρι το τέλος του έτους 1969 εκδόθηκαν άλλα 7, κατά τη διετία 1972 - 1973 άλλα 8, το 1976 άλλα 4 και τα τελευταία 4 το 1985. Στα βιβλία αυτά και το κείμενο και την εικονογράφηση έκανε ο Γάλλος συγγραφέας και εικονογράφος Αλέν Γκρε. Όσον αφορά τη μεταφρασή τους στα Ελληνικά, στα 4 πρώτα την έκανε ο Γιώργος Τσουκαλάς, στα επόμενα 7 ο Ευάγγελος Γραμμένος, στα 4 τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του έτους 1973 η Ντίνα Κοραντζάνη στα 2 πρώτα από αυτά τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του έτους 1976 και στα 4 τελευταία η Αλίκη Βρανά και στα επόμενα 2 από εκείνα τα οποία εκδόθηκαν στη διάρκεια του 1976 ο Ανδρέας Κοντοσιάνος. Τώρα τον Ελληνικό τίτλο Ο Κωστάκης και η Αλίκη τον επέλεξε ο εκδότης Απόλλων Παπαδημητρίου επειδή το όνομα Αχιλλέας δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα και όνομα αντίστοιχο του Γαλλικού Bergamote δεν υπάρχει στη γλώσσα μας. Δυστυχώς με το που έληξε το συμβόλαιο το οποίο υπογράφηκε μεταξύ των υπυθύνων των οίκων Καστερμάν και Άγκυρα στις 31 Δεκεμβρίου του 1985, έπαψαν οριστικά να εκδίδονται τα συγκεκριμένα βιβλία στην Ελλάδα επειδή δε συνάφθηκε νέο συμβόλαιο με κάποιον άλλο Ελληνικό εκδοτικό οίκο ώστε να συνεχιστεί η έκδοσή τους από αυτόν.
Νήσος Άμστερνταμ

Η Νήσος Άμστερνταμ (Île Amsterdam, από το όνομα της ολλανδικής πρωτεύουσας) ή Νέο Άμστερνταμ είναι γαλλικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 37°50′Ν, 77°32′Α. Το νησί είναι ηφαιστειογενές αλλά το ηφαίστειο είναι ανενεργό από το 1792. Έχει έκταση 55 χλμ², με μήκος 21 χλμ στη μακρύτερη πλευρά του, και φθάνει σε ύψος τα 867 μ., στο Μον ντε λα Ντιβ. Το νησί είναι τμήμα των γαλλικών Νότιων και Ανταρκτικών Εδαφών, και μαζί με τη γειτονική Νήσο Άγιος Παύλος (85 χμ στα νότια) σχηματίζει ένα από τα 5 διαμερίσματα του εδάφους. Η βάση του Μαρτίν ντε Βιβιέ, που παλαιότερα λεγόταν Λα Ρος Γκοντόν, είναι η πρωτεύουσα της περιοχής. Σε αντίθεση με πολλά τμήματα των Γαλλικών Νοτίων Εδαφών, η Νήσος Άμστερνταμ έχει ένα ήπιο, ωκεάνιο κλίμα, με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 13°C, βροχόπτωση 1.100 χιλιοστά, επίμονους δυτικούς ανέμους και υψηλά επίπεδα υγρασίας.

 Το νησί ανακαλύφθηκε από τον Ισπανό εξερευνητή Χουάν Σεμπάστιαν Ελκάνο στις 18 Μαρτίου 1522, ο οποίος ωστόσο δεν του έδωσε όνομα. Βρίσκοντας το νησί δίχως όνομα, ο Ολλανδός καπετάνιος Άντονι φαν Ντιέμεν το ονόμασε Νέο Άμστερνταμ, από το όνομα του πλοίου του, το 1633. Ο Γάλλος Καπετάνιος Φρανσουά Περόν, πέρασε 3 χρόνια στο νησί. Ο Περόν βρισκόταν στο Γαλλικό πλοίο Εμελί, που ναυάγησε στο Νέο Άμστερνταμ το 1792. Το 1795 μεταφέρθηκε στην Αυστραλία από το πλοίο Σέρες. Τα απομνημονεύματα του, στα οποία περιγράφει την μοναχική επιβίωσή στο Νέο Άμστερνταμ, δημοσιεύτηκαν σε περιορισμένη έκδοση και αποτελεί ένα πανάκριβο συλλεκτικό κομμάτι. Το 1871 μια Βρετανική φρεγάτα, η Μέγαιρα, ναυάγησε σ' αυτό το έρημο νησί. Οι περισσότεροι από τα 400 άτομα που επέβαιναν σ' αυτό έπρεπε να παραμείνουν για πάνω από 3 μήνες στο νησί. Τα νησιά Άμστερνταμ και Άγιος Παύλος συνδέθηκαν με τη Μαδαγασκάρη το 1924 και κατά συνέπεια έγιναν γαλλική αποικία. Η πρώτη Γαλλική βάση στο Νέο Άμστερνταμ στήθηκε το 1949, και αρχικά ονομάστηκε Καμπ Ερτέν. Το Παγκόσμιο Ατμοσφαιρικό Παρατηρητήριο έχει ακόμα έναν ατμοσφαιρικό ερευνητικό σταθμό στο Νησί Άμστερνταμ. Στο νησί υπάρχουν δέντρα Phylica arborea που απαντώνται και στο Τριστάν ντα Κούνια. Το νησί φιλοξενεί το άλμπατρος του Άμστερνταμ, που αναπαράγεται μόνο στο Οροπέδιο ντε Τουρμπιέρ, καθώς και άλλα σπάνια είδη, όπως η Μεγάλη Σκούα, η Ανταρκτική Στέρνα, ο πιγκουίνος Γκεντού, η υποανταρκτική γουνιόφορος φώκια και ο Θαλάσσιος ελέφαντας. Το μόνο εναπομείναν κοπάδι εντελώς άγριων αγελάδων ζει επίσης στο νησί.
Μαρία Ασένινα

Η Μαρία, βουλγαρ. Мария Асенина (άκμασε 1256-1257) από τον Οίκο των Ασέν γεννήθηκε πριγκίπισσα της Βουλγαρίας και έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας μετά από τον γάμο της με τον Μίτσο της Βουλγαρίας.

 Ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας (1218-41) και της τρίτης συζύγου του Ειρήνης Αγελίνας, κόρης του Θεοδώρου ηγεμόνα της Ηπείρου και της Μαρίας Πετραλίφαινας, αδελφής του Ιωάννη κυβερνήτη της Θεσσαλίας. Ο Ιβάν Ασέν Β΄ έδωσε στη Βουλγαρία τη μεγαλύτερη επέκτασή της και είχε συμμάχους με επιγαμίες τη Σερβία, την Ήπειρο, την Ουγγαρία και τη Νίκαια. Στις δύο πρώτες τοποθέτησε γαμπρούς του ως ηγεμόνες. Ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Καλιμάν Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας (1241-46) και αμφιθαλής αδελφός της ήταν ο Μιχαήλ Ασέν της Βουλγαρίας (1246-56). Τον τελευταίο διαδέχθηκε ο σύζυγος της Μαρίας, ο Μίτσο (1256-57) και αυτόν ο Κωνσταντίνος Α΄ Τιχ, γαμπρός της Ελένας, ετεροθαλούς αδελφής της Μαρίας. Ακολούθησε η βασιλεία του γιου της Μαρίας, του Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας (1279-80), και του γαμπρού της Γεωργίου Α΄ Τέρτερ της Βουλγαρίας (1280-92). Τον τελευταίο διαδέχθηκε ο γιος του και ο εγγονός του και έπειτα ο Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν της Βουλγαρίας (1323-30), που η μητέρα του ήταν κόρη της Άννας-Θεοδώρας, αμφιθαλούς αδελφής της Μαρίας. Ο Μίτσο έγινε τσάρος ένεκα του γάμου του με τη Μαρία· πρόσθεσε το επώνυμο των Ασέν στο όνομά του και το ίδιο έκανε και ο γιος τους. Ο Μίτσο απεβίωσε το 127/8. Παντρεύτηκε τον Μίτσο Ασέν της Βουλγαρίας και είχε τέκνα: Κύρα-Μαρία Ασένινα άκμασε 1280-1283, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Τέρτερ της Βουλγαρίας. Ιβάν Ασέν Γ΄ 1259/60-1303, τσάρος της Βουλγαρίας. Νυμφεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνο: Ανδρόνικος πρωτοστράτορας του Μωρέως. Νυμφεύτηκε την κόρη του Μιχαήλ Ταρχανειώτη και είχε τέκνα: Ειρήνη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Burkes Peerage staff (1914). Ruvigny's Titled Nobility of Europe. Burkes Peerage. Cawley, Charles (30 January 2011), Bulgaria: Ivan Asen II 1218–1241, Koloman I 1241–1246, Mihail II Asen 1246–1257, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Fine, John V. A. (1987). The Late Medieval Balkans. Ann Arbo.
Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου

Το Σούπερ Καπ (Super Cup) αποτελεί ετήσιο θεσμό της κυπριακής καλαθοσφαίρισης, όπου Πρωταθλητής και Κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου αναμετρώνται με στόχο την ανάδειξη ενός υπερπρωταθλητή. Τελεί υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθόσφαιρας.

 Το θεσμός του Σούπερ Καπ γεννήθηκε το 1985 και έκτοτε λαμβάνει χώρα ανελλιπώς, με εξαιρέσεις το 1989 και το 2020 που δεν διεξήχθη, εγκαινιάζοντας τη νέα αγωνιστική περίοδο τόσο του Ανδρικού όσο και του Γυναικείου πρωταθλήματος. Την πενταετία 1999-2003 ήταν γνωστός με την ονομασία «Κύπελλο Ομοσπονδίας Sprite». Τα επόμενα δύο χρόνια ο θεσμός δε διέθετε ιδιαίτερο όνομα, ενώ κατά την πενταετία 2005-09 ήταν αφιερωμένος στη μνήμη των θυμάτων του αεροπορικού δυστυχήματος που έλαβε χώρα στο Γραμματικό Αττικής το 2005.Με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης από το 2010 καθιερώθηκε η «Ασπίδα Μάριου Παλάλα», η οποία θα απονέμεται για χρονικό διάστημα πέντε χρόνων (2010-2014) και θα καταλήξει στην ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις μέσα στο εν λόγω διάστημα.. Η «Ασπίδα Μάριου Παλάλα» απονεμήθηκε στον ΑΠΟΕΛ ο οποίος κατέκτησε την Ασπίδα 2 φορές σε αυτό το διάστημα Ακολουθούν αναλυτικά οι αγώνες των ανδρών από την ίδρυση του θεσμού μέχρι σήμερα: Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, επίσημος ιστότοπος.
Γουλιέλμος του Γύλιχ

Ο Γουλιέλμος ο Νεότερος, γερμ.: Wilhelm von Jülich The Younger, ολλανδ.: Willem van Gulik de Jongere (απεβ. 18 Αυγούστου 1304) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ένας από τους Φλαμανδούς ευγενείς που, μαζί με τον Πίετερ ντε Κόνινκ αντιτάχθηκαν στις πολιτικές προσάρτησης του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας. Ήταν επίσης αρχιεπίσκοπος στο πριγκιπάτο-επισκοπή της Λιέγης.

 Ήταν γιος του Γουλιέλμου του Πρεσβύτερου (γιου τού Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Γύλιχ) και της Μαρίας, κόρης του Γκυ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας. Η σύνδεσή του με τον κόμη της Φλάνδρας και η επιθυμία του να εκδικηθεί τη φυλάκιση των θείων του Ροβέρτου του Μπετύν και του Γουλιέλμου του Ντετερμόντ από τον Γάλλο βασιλιά, πιθανώς εξηγεί την υποστήριξή του στη Φλαμανδική αντίσταση. Ένα επιπλέον κίνητρο γι' αυτή την υποστήριξη, θα μπορούσε να ήταν η δολοφονία του θείου του Βάλραμ κόμη του Γύλιχ από τους Γάλλους μετά τη μάχη του Μπυλσκάμπ το 1297. Η Φλαμανδική αντίσταση οδήγησε στην απροσδόκητη νίκη επί των Γάλλων κατά τη διάρκεια της μάχης των Χρυσών Σπιρουνιών το 1302. Ο Γουλιέλμος κέρδισε άλλη μία νίκη εναντίον των Γάλλων στη Μάχη των Αρκ (1303). Ωστόσο το 1304 ο Γάλλος βασιλιάς επέστρεψε με στρατό, και νίκησε τους Φλαμανδούς κατά τη διάρκεια της μάχης του Μονς-αν-Πεβέλ. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης.
Μιχάλης Πουρνάρας

Ο Μιχάλης Πουρνάρας, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ στην δεκαετία του '90 και την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας.

 Ο Πουρνάρας ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη, όπως και την θυγατρική του ομάδα, τον Ήφαιστο. Το 1992, κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό, ενώ επίσημα εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου το 1993, παραμένοντας για τρεις σεζόν στους "κίτρινους". Επέστρεψε το 1998-99, βοηθώντας τον Άρη να επανέλθει στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος μετά από επτά χρόνια. Στις πέντε σεζόν που αγωνίστηκε με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, έπαιξε σε 38 παιχνίδια της κανονικής διάρκειας του ελληνικού πρωταθλήματος, χωρίς να υπάρξει ποτέ βασικό στέλεχος της ομάδας. Σε συλλογικό επίπεδο, φόρεσε την φανέλα των Αμπελοκήπων, της Δάφνης, του Απόλλωνα Πατρών, της ΜΕΝΤ και της Ασπίδας Ξάνθης, πριν συνεχίσει σε ερασιτεχνικό επίπεδο με το Στρατώνι και τον Α.Ο. Γαλάτιστας στην γενέτειρα του, την Χαλκιδική.Έχει υπάρξει διεθνής με την εθνική Ελλάδος ανδρών πέντε φορές από το 1993 ως το 1996, ενώ πιο πριν είχε αγωνιστεί και με την εθνική νέων. Άρης Κυπελλούχος Ελλάδας: 1991-92 "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 "Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004", συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7 Μιχάλης Πουρνάρας, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Άνω Μυξόρρουμα Ρεθύμνης

Το Άνω Μυξόρρουμα είναι χωριό της Κοινότητας Μυξορρουμα(-τος), της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λάμπης, του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Άνω Μυξόρρουμα είναι ημιορεινό χωριό στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Βρίσκεται σε μικρό υψίπεδο ανάμεσα στα βουνά Κουρούπα και Ξηρό, δυτικά από το Σπήλι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει 28 χλμ. περίπου Ν. του Ρεθύμνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μυξορρουμα(-τος) του νομού Ρεθύμνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στον δήμο Λάμπης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λάμπης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλείου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Κλειστό Κιλκίς

Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κλειστό (αποσαφήνιση) Το Κλειστό είναι ιστορικός οικισμός του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία, ο οποίος ανήκει στα "Μαρτυρικά χωριά" και από το 1947 έχει προσαρτηθεί στο Ελληνικό.

 Το Αμπελόφυτο βρίσκεται στα Κρούσσια Όρη, νότια της λίμνης Κερκίνης στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Ποντοκερασιά και Ελληνικό. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μουσγαλή και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε σε αυτό 5 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Το χωριό χαρακτηρίστηκε ως "μαρτυρικό" το 2014 με το υπ' αριθμ. 139/08.10.2014 Προεδρικό Διάταγμα. Στην περιοχή των Κρουσσίων έδρασε από τις πρώτες μέρες της κατοχής η ένοπλη ανταρτική ομάδα "Αθανάσιος Διάκος" με αρχηγό τον Χριστόδουλο Μόσχο (καπετάν Πέτρο) που είχε συγκροτηθεί από την αντιστασιακή οργάνωση "Ελευθερία" της Θεσσαλονίκης (βλ. Η γέννηση της Εθνικής Αντίστασης). Λόγω της δράσης που ανέπτυξε εναντίον των κατοχικών στρατευμάτων οι Γερμανοί οργάνωσαν επιχείρηση αντιποίνων. Στις 25 Οκτωβρίου 1941 ισχυρές μηχανοκίνητες δυνάμεις των Ες Ες και ταγμάτων θανάτου κύκλωσαν από μακριά σε δυο ζώνες την περιοχή και τα χωριά. Εισέβαλαν ταυτόχρονα στα χωριά Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), που μετά από υπόδειξη συνεργατών τους θεωρήθηκαν ως κέντρα των ανταρτών. Αφού συγκέντρωσαν τον ανδρικό πληθυσμό, από 15 χρονών και πάνω, τους εκτέλεσαν και εν συνεχεία ισοπέδωσαν και τα τρία χωριά. Οι εκτελέσεις του άμαχου πληθυσμού έγιναν στις πλατείες του Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς. Στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν και 10 κάτοικοι από το γειτονικό Ίσωμα που βρέθηκαν στο χωριό. Στο Κλειστό αφού τους έβαλαν μέσα στην εκκλησία την γκρέμισαν με δυναμίτες. Όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Συνολικά εκτελέστηκαν 96 πατριώτες. Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το όνομα Μουσγαλή να προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κλειστό, το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1947 προσαρτήθηκε στο Ελληνικό. Πέντε χωριά που έκαψαν και έσφαξαν Γερμανοί και Βούλγαροι κατακτητές ανακηρύχτηκαν μαρτυρικά... από τη Μηχανή του χρόνου
Φοίβος των Λουζινιάν

O Φοίβος, γαλλικά : Phoebus, (απεβίωσε. μετά τον Ιούλιο του 1485) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν τιτουλάριος μαρεσάλης της Αρμενίας και τιτουλάριος κύριος της Σιδώνος.

 Ήταν νόθος γιος του Πέτρου αντιβασιλιά της Κύπρου, τιτουλ. κόμη της Τρίπολης, τιτουλ. κοντόσταυλου & σενεσάλη της Ιερουσαλήμ, γιου του Ιακώβου τιτουλάριου κόμη της Τρίπολης (γιου του Ιωάννη αντιβασιλιά της Κύπρου και τιτουλάριου πρίγκιπα της Αντιόχειας). Νομιμοποιήθηκε με πράξη του πάπα Μαρτίνου Ε΄ το 1428, μαζί με τον 2ο εξάδελφο του πατέρα του, τον Γκυ (γιο του Ιανού της Κύπρου). Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνα: Ούγος, απεβίωσε μετά το 1468, κύριος του Μένικο & Ακάκουι. Νυμφεύτηκε πρώτα μία σύζυγο από τον Οίκο των Μπάμπιν και μετά την Ιζαμπώ Πλακοτόν, με την οποία είχε τέκνα: Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Βερύ των Εμπριάκο ντε Ζιμπλέ, κύριο του Μακρασίκα. Λουκρητία, παντρεύτηκε τον Ομιβιέ ντε Φλατρ. Ελεονώρα, απεβίωσε περίπου το 1475 στη Λισσαβόνα, παντρεύτηκε πρώτα τον Σοφρέντο Κρίσπο κύριο της Νισύρου και μετά τον Βάσκο-Ζιλ Μονίς, με τον οποίο είχε τέκνο: Φοίβος Μονίς.Η Ελεονώρα ήταν κυρία των τιμών της Ισαβέλλας του Οίκου της Βαρκελώνης-Ουρζέλ, συζύγου τού δούκα της Κοΐμπρα, των οποίων ο γιος Ιωάννης των Καπετιδών-Αβίς νυμφεύτηκε τη βασίλισσα Καρλόττα της Κύπρου. Ο Φοίβος των Πουατιέ-Λουζινιάν απεβίωσε στη Ρώμη και περίπου την ίδια εποχή με την 3η εξαδέλφη του Καρλόττα, όταν αυτή εκτοπίστηκε από τον νόθο αδελφό της Ιάκωβο Β΄ της Κύπρου. Αυτό σημαίνει ότι ο Φοίβος την ακολούθησε στην εξορία της. Η κόρη του Ελεονώρα και ο σύζυγός της έφυγαν από την Κύπρο, είτε όταν δηλητηριάστηκε ο Ιωάννης, στην υπηρεσία του οποίου ήταν ο Βάσκο Ζιλ Μονίς, είτε όταν εκτοπίστηκε η Καρλόττα, και επέστρεψαν στην Πορτογαλία. Manuel João da Costa Felgueiras Gaio, "Nobiliário das Famílias de Portugal", Tomo Vigésimo Primeiro, Título de Monizes, § 17–19 Various authors, "Armorial Lusitano", p. 370-2, Lisbon, 1961 Dom Augusto Romano Sanches de Baena e Farinha de Almeida Portugal Sousa e Silva, 1.° Visconde de Sanches de Baena, "Archivo Heraldico-Genealógico", Volume II, p. CXV, Lisbon, 1872 Cristóvão Alão de Morais, "Pedatura Lusitana", Volume I (reformulated edition), p. 668-70
Πολιτική Δέσμευση

Η Πολιτική Δέσμευση (ιταλικά: Impegno Civico‎, IC) είναι μια ιταλική κεντρώα εκλογική συμμαχία που συμμετείχε στις γενικές εκλογές του 2022. Αποτελείται από το Μαζί για το Μέλλον (IpF) του Λουίτζι ντι Μάιο και το Δημοκρατικό Κέντρο (CD) του Μπρούνο Ταμπάτσι.

 Τον Ιούνιο του 2022, ο υπουργός Εξωτερικών Λουίτζι ντι Μάιο, μαζί με αρκετούς βουλευτές και γερουσιαστές, εγκατέλειψαν το Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S) και ίδρυσαν το Μαζί για το Μέλλον (IpF), μια κοινοβουλευτική ομάδα που δραστηριοποιείται τόσο στη Γερουσία της Δημοκρατίας όσο και στην Βουλή των Αντιπροσώπων, στους οποίους προστέθηκαν επίσης δύο ευρωβουλευτές. Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Μάριο Ντράγκι και την προκήρυξη γενικών εκλογών το Σεπτέμβριο, ο Ντι Μάιο ξεκίνησε συνομιλίες με τον Μπρούνο Ταμπάτσι, ηγέτη του Δημοκρατικού Κέντρου (CD), σχετικά με την πιθανότητα σχηματισμού κοινού συνδυασμού για τις επερχόμενες εκλογές.Την 1η Αυγούστου, ο Ντι Μάιο και ο Ταμπάτσι, μαζί με άλλα πρώην μέλη του Κινήματος Πέντε Αστέρων, παρουσίασαν την κοινή τους λίστα με το όνομα «Πολιτική Δέσμευση», μαζί με το λογότυπο. Το Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (PRI) εντάχθηκε αρχικά στη λίστα, αλλά αποχώρησε στις 8 Αυγούστου για να ενώσει τις δυνάμεις του με την Ιτάλια Βίβα (IV). Η Πολιτική Δέσμευση είναι μέρος του κεντροαριστερού συνασπισμού στις γενικές εκλογές του 2022. Επίσημος ιστότοπος
Ιστορία ενηλικίωσης

Στην ειδολογία, μια ιστορία ενηλικίωσης είναι ένα είδος λογοτεχνίας και κινηματογράφου το οποίο ως θέμα του έχει το μεγάλωμα του πρωταγωνιστή από την νεότητα στην ενήλικη ζωή. Οι ιστορίες ενηλικίωσης δίνουν έμφαση στον διάλογο και στον εσωτερικό μονόλογο περισσότερο από ότι στην δράση, και συχνά τοποθετούνται χρονικά στο παρελθόν. Τα υποκείμενα των ιστοριών ενηλικίωσης είναι τυπικά αγόρια στην ύστερη εφηβεία. Το μυθιστόρημα μαθητείας (γερμανικά: Bildungsroman) είναι ένα υπο-είδος της ιστορίας ενηλικίωσης. Είναι διαδεδομένο στην λογοτεχνία και ασχολείται με την ψυχολογική και ηθική ανάπτυξη του πρωταγωνιστή, οπότε η αλλαγή του χαρακτήρα του είναι εξαιρετικά σημαντική.

 Η Τηλεμάχεια στην Ομήρου Οδύσσεια (8ος αιώνας π.Χ.) Hayy ibn Yaqdhan του Ιμπν Τούφαϊλ (12ος αιώνας) Η Ιστορία του Τομ Τζόουνς, ενός Έκθετου (1749) του Χένρι Φίλντινγκ Η ζωή και οι απόψεις του Τρίστραμ Σάντι κυρίου από σόι (1759) του Λόρενς Στερν Καντίντ (1759) του Βολταίρου Θρύλοι του δάσους (1938) της Μάρτζορι Κίναν Ρόουλινγκς Ο φύλακας στη σίκαλη (1951) του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ A Day No Pigs Would Die (1972) του Ρόμπερτ Νιούτον Πεκ Ο χαρακτήρας Annemarie στο μυθιστόρημα Number the Stars (1989) Μενεξεδένιος ιβίσκος (2003) της Τσιμαμάντα Νγκότζι Αντίτσι Στον κινηματογράφο, οι ταινίες ενηλικίωσης είναι ένα είδος εφηβικών ταινιών. Επικεντρώνονται στην ψυχολογική και ηθική ανάπτυξη ενός πρωταγωνιστής από την νεότητα στην ενήλικη ζωή. Η προσωπική ανάπτυξη και αλλαγή είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτού του είδους, το οποίο βασίζεται σε διάλογο και συναισθηματικές αποκρίσεις, και λιγότερο σε δράση. Ο κύριος χαρακτήρας είναι τυπικά αγόρι περίπου στα μέσα της εφηβείας και η ιστορία αφηγείται συχνά μέσω αναδρομών στο παρελθόν. Θέματα που αναπτύσσονται σπάνια στα μυθιστορήματα του αντίστοιχου είδους, όπως η ανάπτυξη της σεξουαλικής ταυότητας και οι πολιτικές απόψεις, παρουσιάζονται συχνά στις ταινίες ενηλικίωσης· παρομοίως και η φιλοσοφική ανάπτυξη. Τα σεξουαλικά θέματα παρουσιάζονται συχνά με κωμικό ή χιουμοριστικό τρόπο. Παραδείγματα ταινιών αυτού του είδους είναι οι Νεανικά Συνθήματα (1973), Το ξεπέταγμα (1985), Μπρέκφαστ Κλαμπ (1985), Στάσου Πλάι μου (1986), Νεανικά Μπερδέματα (1993), Σχεδόν Διάσημοι (2000), και Μεγαλώνοντας (2014), η τελευταία των οποίων γυρίστηκε με τους ίδιους ηθοποιούς μέσα σε μια περίοδο δώδεκα ετών. Οι ιστορικές ταινίες ενηλικίωσης έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλείς στην μεταπολεμική περίοδο. Η ταινία Johnny Tremain (1957) αφηγείται την ιστορία ενός αργυροχόου την περίοδο της Αμερικανικής Επανάστασης ο οποίος είναι μαθητευόμενος, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι ταινίες αυτές έχουν πρωταγωνιστές σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες: προέφηβους σε ταινίες όπως οι The Sandlot (1993) και Το κορίτσι μου (1991) και απόφοιτους λυκείου ή φοιτητές σε ταινίες όπως οι American Pie (1999), Πάρτι Αποφοίτησης (1998), Μία Κάποια Εκπαίδευση (2009) και Δέκα με Τόνο (1994). Τηλεοπτικές σειρές αυτού του είδους είναι οι The Wonder Years, Ένα Αγόρι Γνωρίζει τον Κόσμο, Happy Days, Freaks and Geeks, Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ και Ένα Κορίτσι Γνωρίζει τον Κόσμο.
Γλανίδι

Το γλανίδι (Silurus aristotelis) είναι ψάρι ενδημικό των γλυκών υδάτων της Ελλάδας που μαζί με το γουλιανό ανήκουν στην οικογένεια των Σιλουριδών και είναι τα μόνα αυτόχθονα γατόψαρα της Ευρώπης.

 Το γλανίδι είναι αυτόχθονο είδος της λεκάνης απορροής του Αχελώου και των λιμνών Τριχωνίδα, Λυσιμαχία και Αμβρακία. Τη δεκαετία του 1980 εισήχθη επίσης στη λίμνη Παμβώτιδα, στα Ιωάννινα, και στη λίμνη Βόλβη. Στοιχεία για τον πληθυσμό του δεν είναι γνωστά. Θεωρείται ότι ο πληθυσμός του είναι υγιής στη Λυσιμαχία και στην Παμβώτιδα, ενώ περιορισμένος στη Τριχωνίδα και στην Αμβρακία, ενώ είναι σπάνιο στη Βόλβη. Κύριες απειλές είναι η καταστροφή του ενδιαιτήματός του, η υπεραλίευση και η ρύπανση. Το γλανίδι μοιάζει πολύ με τον πιο διαδεδομένο γουλιανό, αλλά αναπτύσσεται με πιο αργό ρυθμό, φτάνει σε μικρότερο μέγεθος, έχει δύο ζευγάρια μουστάκια αντί για τρία και φέρει οδοντίδια στην σκληρή θωρακική ακτίνα. Αμφότερα τα είδη προέρχονται από κοινό πρόγονο και φαίνεται διαχωρίστηκαν 10 με 15 εκατομμύρια χρόνια πριν, με την κατανομή των δύο ειδών να χωρίζει στην Ελλάδα ή Πίνδος. Έχει μακρύ σώμα και πλατύ κεφάλι και το θωρακικό πτερύγιο έχει 12-14 ακτίνες. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μικρό, ενώ το πρωκτικό μακρύ, ενώ το ουριαίο πτερύγιο είναι διακριτό από το πρωκτικό.Το μέγεθός του συνήθως δε ξεπερνά τα 40 εκατοστά, όμως υπάρχουν αναφορές ότι το μεγαλύτερο που έχει αλιευθεί είχε βάρος πάνω από 50 κιλά και μήκος περίπου 2 μέτρα, ενώ ένα άλλο που αλιεύθηκε στην λίμνη Λυσιμαχία είχε μήκος 1,5 μέτρο και βάρος 30 κιλά. Το γλανίδι ωριμάζει σεξουαλικά σε ηλικία 2-3 ετών. Η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα τον Μάιο και τον Ιούνιο και σύμφωνα με τις περιγραφές των ψαράδων, φτιάχνει φωλιές στη βλάστηση που φυλάει το αρσενικό. Ο πρώτος που περιέγραψε αυτή την τακτική ήταν ο Αριστοτέλης, του οποίου το όνομα πήρε το είδος. Τα αυγά του είναι σφαιρικά και κιτρινωπά, με διάμετρο 2,5 χιλιοστά, και εναποτίθενται στο βυθό. Τα αυγά εκκολάπτονται την πέμπτη ημέρα σε θερμοκρασία 24°C και από αυτά εξέρχονται τα έμβρυα μήκους 7 χιλιοστών που μοιάζουν με γυρίνους και συνήθως είναι κρυμμένα κάτω από πέτρες μέσα στη βλάστηση. Αρχικά έχουν τρία ζεύγη μουστακιών, αλλά στη συνέχεια χάνουν το ένα. Το προσδόκιμο ζωής στο πληθυσμό στη λίμνη Παμβώτιδα υπολογίστηκε σε πέντε έτη, αλλά πιθανόν επηρεάζεται από τη ρύπανση και τον ευτροφισμό.Το γλανίδι είναι νυχτόβιος θηρευτής, ο οποίος τρέφεται κυρίως με άλλα ψάρια.
Ποταμός Οκά

. Ο Οκά (ρωσικά: Ока́) είναι ποταμός της κεντρικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, ο μεγαλύτερος δεξιός παραπόταμος του Βόλγα. Το μήκος του Οκά είναι πάνω από 1.500 χιλιόμετρα, ενώ ένας από τους παραποτάμους του, ο Μόσκοβας, διαρρέει την πρωτεύουσα της Ρωσίας, τη Μόσχα. Ο Οκά περνά από τις περιφέρειες Αριόλ, Τούλα, Καλούγκα, Μόσχας, Ριαζάν, Βλαντίμιρ και Νίζνι Νόβγκοροντ. Η μέση παροχή του Οκά ανέρχεται σε 1300 m³ ανά δευτερόλεπτο, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 245.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι πλωτός σε μεγάλο μέρος του συνολικού του μήκους, μέχρι την πόλη Καλούγκα.

 Ο γλωσσολόγος Μαξ Βάσμερ συνδέει το όνομα του ποταμού με το γοτθικό аƕа, το παλαιογερμανικό aha και το λατινικό aqua, που σημαίνουν «νερό» ή «ποτάμι». Ο φιλόλογος και ακαδημαϊκός Ολέγκ Τρουμπατσώφ ετυμολογεί το όνομα από τις βαλτικές γλώσσες: η βαλτική φυλή των Γαλινδιανών ζούσε στη δυτική λεκάνη του Οκά πριν την άφιξη των Σλάβων. Ιστορικά, ο ποταμός έδωσε το όνομά του στα πριγκιπάτα του `Ανω Οκά, που εκτείνονταν κατά μήκος του ρου του πάνω από την Ταρούσα. Το 1221 ο πρίγκιπας Γεώργιος Β΄ του Βλαντίμιρ ίδρυσε το Νίζνι Νόβγκοροντ, που σήμερα εξελίχθηκε στην τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Ρωσίας, για να προστατεύσει τη συμβολή του Οκά με τον Βόλγα. Το Χανάτο του Κασίμ, ένα μουσουλμανικό βασίλειο, κατείχε τον μέσο ρου του Οκά (γύρω από την πόλη Κασίμοφ) κατά τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Πριν την κατασκευή σιδηροδρόμων στα μέσα του 19ου αιώνα και την κατασκευή της Διώρυγας της Μόσχας το 1937, ο Οκά και ο παραπόταμός του Μόσκοβας χρησίμευαν ως σημαντική μεταφορική οδός, συνδέουσα τη Μόσχα με τον Βόλγα. Εξαιτίας της μαιανδρικής διαδρομής του Οκά και του Μόσκοβα, το ταξίδι ήταν μάλλον αργό: ο Ολλανδός καλλιτέχνης και ταξιδευτής Κορνέλις ντε Μπρυίν διηγείται ότι χρειάσθηκε περί τις 10 ημέρες για να κατεβεί τους δύο ποταμούς από τη Μόσχα μέχρι το Νίζνι Νόβγκοροντ το 1703. Οι όχθες του Οκά φιλοξενούν διάσπαρτες ιστορικές και πολιτιστικές τοποθεσίες, όπως τα μεσαιωνικά μοναστήρια του Μουρόμ, τα τζαμιά και τους μιναρέδες του Κασίμοφ, τα οχυρωμένα κρεμλίνα της Κολόμνα και του Σερπούχοφ, τα σπίτια-μουσεία των Βασίλι Πολένοφ και Σεργκέι Γεσένιν, καθώς και τα ανασκαφέντα ερείπια του Παλαιού Ριαζάν. Το «Φυσικό Καταφύγιο Βιόσφαιρας Πριόκσκο-Τεράσνι» βρίσκεται κατά μήκος της αριστερής όχθης του Οκά, απέναντι από την πόλη Πούστσινο, και είναι γνωστό για το εκτροφείο βονάσων που διαθέτει. Ουγκρά Ζίζντρα Ούπα Πρότβα Νάρα Μόσκοβας Πρα Οσιότρ Πρόνια Πάρα Μόκσα Τιόσα Κλιάζιμα Αριόλ Μπελιόφ Καλούγκα Αλέκσιν Ταρούσα Σερπούχοφ Στούπινο Κασίρα Προτβινό Πούστσινο Κολόμνα Ριαζάν Κασίμοφ Μουρόμ Πάβλοβο Ναβάσινο Ντζερζίνσκ Νίζνι Νόβγκοροντ
Ελάφι

To ελάφι είναι ζώο θηλαστικό, μηρυκαστικό, που ανήκει στην οικογένεια των ελαφιδών και στην τάξη των αρτιοδακτύλων. Είναι λεπτόσωμο και φέρει κοντό καστανόχρωμο μαλακό τρίχωμα. Το κεφάλι του είναι μικρό, με ρύγχος μυτερό. Έχει μεγάλα μάτια και λεπτά ευκίνητα πόδια. Το αρσενικό έχει στο κεφάλι του κέρατα μεγάλα με διακλαδώσεις που ανανεώνονται κάθε χρόνο και μοιάζουν με φύλλα πλατιά. Τα ελάφια είναι επιλεκτικά στην τροφή τους και περνούν τον περισσότερο χρόνο τους αναζητώντας τροφή, ενώ τρώνε κυρίως φύλλα. Έτσι περνούν πολύ από το χρόνο τους διαλέγοντας τα κλαδιά, τα φύλλα, τα χορτάρια και τα φρούτα που δεν τα δυσκολεύουν στην πέψη.

 Ζει σε πυκνά δάση ζευγαρωτά ή πολλά μαζί (αγέλες) και τρέφεται με χλόη, χόρτα ή και με τη φλούδα από τους κορμούς των μικρών δέντρων, τους οποίους επίσης καταστρέφει τρίβοντας επάνω τα κέρατά του, όταν είναι η εποχή να αλλάξει το δέρμα του. Μερικά είδη συχνάζουν και σε έλη. Το ελάφι συναντάται σε πολλές παραλλαγές (με κέρατα ή χωρίς, μεγαλόσωμο ή μικρόσωμο, με ουρά ή χωρίς, με χαυλιόδοντες ή όχι, με μεγάλα ή μικρά αυτιά κλπ.) σε όλον τον κόσμο εκτός από την Αφρική και την Αυστραλία. Στην Αμερική είναι μεγαλόσωμα, στην Κίνα μικρόσωμα χωρίς κέρατα, στην Ιάβα και τη Σουμάτρα μεγάλα με κοντά κέρατα, στην Ευρώπη μέτρια κλπ. Το κόκκινο ελάφι, που το συναντάμε στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και της Μικράς Ασίας, έχει μήκος ως 2,30 μ. και ύψος ως 1,50 μ. και ζυγίζει ως 100 κιλά. Έχει σπάνια ευκινησία και τρέχει πολύ γρήγορα κάνοντας πηδήματα μέχρι 8 μέτρα. Ζει γύρω στα 40 με 50 χρόνια. Στην Ελλάδα συναντιέται στον Όλυμπο, στα βουνά της Ηπείρου και σε μερικά ορεινά μέρη της Μακεδονίας, στη Λήμνο και τη Ρόδο (Πλατώνι – Dama Dama). Έχει εχθρούς όλα τα αρπακτικά ζώα και τον άνθρωπο. Το μόνο όπλο για την άμυνά του είναι το γρήγορο τρέξιμό του και οι οξύτατες αισθήσεις του. Το θηλυκό του, που δεν έχει κέρατα, γεννά μια φορά τον χρόνο (κάθε 10 μήνες) 1 ως 2 ελαφάκια που τα θηλάζει και τα αγαπά πολύ. Το ζευγάρι είναι τόσο αγαπημένο, που αν τύχει να σκοτωθεί το ένα, το άλλο είναι δυνατό να πεθάνει από λύπη και μαρασμό, έχοντας περιπλανηθεί πολλές μέρες. Το κυνηγούν για το νοστιμότατο και ευκολοχώνευτο κρέας του, που είναι ανεκτίμητο για τους αρρώστους. Επίσης για το δέρμα του που χρησιμοποιείται για ενδύματα και κάθε λογής δερμάτινα είδη. Τα κέρατά του είναι πολύτιμα για την κατασκευή λαβών διάφορων αντικειμένων (πιρουνιών, μαχαιριών, μπαστουνιών κλπ.) καθώς και για κόλλα και ζελατίνα. Παλιότερα αποτελούσαν μια από τις σπουδαιότερες πρώτες ύλες για την παραγωγή αμμωνίας. Σήμερα το κυνήγι του στην Ελλάδα έχει απαγορευτεί επειδή το είδος σπανίζει, αλλά σε άλλες χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, επιτρέπεται. Το ελάφι αναφέρεται από τον λαό στα τραγούδια και τις παροιμίες του (για την αγάπη της μάνας ελαφίνας στα μικρά της, για την ομορφιά και αθώα γλυκύτητα των ματιών τους καθώς και το λεπτό ευλύγιστο σώμα τους, ώστε μια όμορφη γυναίκα να τη λένε «ελαφίνα»). Επίσης και στη μυθολογία αναφέρεται σε σχέση με την Άρτεμη, θεά του κυνηγιού. Όλα αυτά δείχνουν πως το ελάφι είναι αγαπημένο ζώο του λαού από παλιά.
Κουέντιν Μπράις

Η Κουέντιν Μπράις (Quentin Alice Louise Bryce, 23 Δεκεμβρίου 1942-) είναι η πρώτη γυναίκα Γενική Διοικητής (ή Γενική Κυβερνήτρια) της Αυστραλίας . Υπηρέτησε στο αξίωμα από το 2008 ως το 2014. Στο παρελθόν ήταν επίσης Κυβερνήτρια της πολιτείας Κουίνσλαντ.

 Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1942 στο Λόνγκριτς της Κουηνσλάνδης, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Κολέγιο του Μόρτον Μπέι, στο Μπρισμπέιν και έπειτα στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς της. Το 1962 απέκτησε μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες και το 1965 στα Νομικά.. Από το 1968 ως το 1983 δίδαξε στο τμήμα Νομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ. Παντρεύτηκε το Μάικλ Μπράις το 1964 και απέκτησαν 2 κόρες και 3 γιους. Το 2003 ορίστηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στο αξίωμα της Κυβερνήτριας και έγινε η δεύτερη γυναίκα που έγινε κυβερνήτρια της Κουίνσλαντ. Στις 29 Ιουλίου του 2008 την διαδέχθηκε στο αξίωμα η Πένελοουπ Ουένσλι. Στις 13 Απριλίου του 2008 η Μπράις διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Κέβιν Ραντ στο αξίωμα της Γενικής Κυβερνήτριας της Αυστραλίας. Διαδέχθηκε το Μάικλ Τζέφρι στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008. Υπηρέτησε ως τις 28 Μαρτίου 2014, οπότε την διαδέχθηκε ο Πίτερ Κοσγκρόουβ.
Ζυγούρης Τζαβέλας

Ο Ζυγούρης Τζαβέλας (Σούλι ; - Καλιακούδα Ευρυτανίας, Αύγουστος 1823) ήταν Έλληνας ήρωας της Επανάστασης του 1821. Ήταν τριτότοκος γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως και αδελφός του Φώτου

 Όταν το Σούλι έπεσε στα χέρια του Τουρκαλβανού Αλή Πασά, ο Ζυγούρης, όπως κι όλοι οι Σουλιώτες, διασκορπίστηκαν. Οι Τζαβελαίοι μαζί με πολλές ακόμη φάρες κατέφυγαν στην Κέρκυρα. Εκεί, ο Ζυγούρης υπηρέτησε ως εκατόνταρχος του Ρωσικού Στρατού, που κατείχε τότε το νησί. Έμεινε εκεί ως το 1820. Όταν η Υψηλή Πύλη κατάλαβε τα σχέδια του Αλί για την αυτονομία της ηγεμονίας του, ξεκίνησε πόλεμο μαζί του. Ο Πασάς των Ιωαννίνων, προκειμένου να προσεταιριστεί τους Σουλιώτες, οι οποίοι ήταν άξιοι πολεμιστές και θρύλος για τα κατορθώματά τους, παραχώρησε στο Ζυγούρη το πασαλίκι της Χασιάς. Σημειωτέον ότι ο Τζαβέλας, κράτησε το πασαλίκι αυτό ως τις παραμονές της Επαναστάσεως. Πολέμησε στην Ήπειρο εναντίον Τούρκων κι Αλβανών και γύρω στα 1823 βρισκόταν στο Μεσολόγγι, όπου έλαβε τον τίτλο του "Στρατηγού", από τους Επαναστάτες Έλληνες. Συμπολέμησε με τον Μάρκο Μπότσαρη στο Κεφαλόβρυσο της Ευρυτανίας και μετά το θάνατο του δεύτερου, αναγνωρίστηκε αρχηγός της στρατιάς που θ' αντιμετώπιζε τους Τουρκαλβανούς. Ανέλαβε την άμυνα στο όρος Καλιακούδα, νότια του Καρπενησίου. Στη μάχη που δόθηκε μεταξύ Σουλιωτών, Πελοποννησίων και Ηπειρωτών, οι Έλληνες περικυκλώθηκαν κι ο Ζυγούρης Τζαβέλας σκοτώθηκε σε μάχη σώμα με σώμα (28 Αυγούστου 1823). Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας (Ζυγούρης) "Ιστορία του Σουλίου και Πάργας", Χ. Περραιβός "Ελλήνων Τόποι, 10.000 χρόνια Ιστορίας", Πατριδογνωσία
Μάιος 2003

20ος αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας Δεκαετία 1990 | Δεκαετία 2000| Δεκαετία 2010 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος

 Σεισμός 6,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την πόλη Μπινγκιόλ της Τουρκίας, σκοτώνοντας 87 άτομα και τραυματίζοντας άλλα 400. Αστρονομία: Ολική έκλειψη σελήνης, ορατή από την Ευρώπη, την Αμερική και το μεγαλύτερο τμήμα της Αφρικής από 01:46 έως 05:34 ώρα Γκρήνουιτς Nasa 1 Σεισμός στη βόρεια Αλγερία 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, με τουλάχιστον 1600 νεκρούς και 7000 τραυματίες. Απονέμεται στον Γκας Βαν Σαντ ο Χρυσός Φοίνικας του Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία Ελέφαντας Η Μίλαν κερδίζει στα πέναλτι τον τελικό του UEFA Champions League τη Γιουβέντους με σκορ 3-2 στο Όλντ Τράφορντ του Μάνστεστερ. Το παιχνίδι ήταν ισόπαλο 0-0 στην κανονική διάρκειά του. Η τελευταία πτήση αεροσκάφους Κονκόρντ της Ερ Φρανς προσγειώνεται στο Αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ.