Ματτέους Τερβέστεν

Ο Ματτέους Τερβέστεν (Mattheus Terwesten ή ο Matthäus Terwesten, 23 Φεβρουαρίου 1670, Χάγη - 11 Ιουνίου 1757, Χάγη) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και Δάσκαλος τέχνης . Είναι γνωστός για τα πορτρέτα του καθώς και για μυθολογικά και αλληγορικά θέματα. Ήταν ζωγράφος διακοσμήσεων, ο οποίος ζωγράφισε τμήματα καμινάδων σε εξωτερικούς χώρους, κρεμαστούς πίνακες και οροφές για τα πολυτελή κτίρια της εποχής του. Ήταν διευθυντής της Ακαδημίας Σχεδίου της Χάγης. Έγινε ζωγράφος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και καθηγητής στην Πρωσσική Ακαδημία Τεχνών .

 Ο Τερβέστεν γεννήθηκε στη Χάγη από γονείς γερμανικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Χανς Γιάκομπ Τεερβέστεν ή Τσουρβέστεν (Hans Jacob Terwesten ή Zurwesten), ήταν από το Άουγκσμπουργκ, ενώ η μητέρα του, Καταρίνα προερχοταν από το Βερολίνο. Είχαν παντρευτεί στη Χάγη το 1648, όπου ο Χανς Γιάκομπ εργάστηκε ως χρυσοχόος. Από τον γάμο γεννήθηκαν δέκα παιδιά, από τα οποία επέζησαν τρεις γιοι και δύο κόρες. Ο Αουγκουστίνους Τερβέστεν ήταν ο μεγαλύτερος γιος. Στο εργαστήριο του πατέρα του ο Αυγουστίνος έμαθε την τέχνη της χαρακτικής, της χρυσοχοΐας και της μοντελοποίησης κεριών. Ακολούθησε δύο χρόνια μαθητείας με τον ζωγράφο ιστορικών θεμάτων Νικολάες Βίλλινγκ (Nicolaes Willingh), ο οποίος έγινε αυλικός ζωγράφος του Μεγάλου Εκλέκτορα στο Βερολίνο το 1667. Ο Εζάιας Τερβέστεν, ο μέσαίος γιος της οικογένειας, εργάστηκε επίσης προσωρινά στο εργαστήριο του πατέρα του και εγκαταστάθηκε αργότερα στη Ρώμη ως ζωγράφος λουλουδιών και φρούτων. Σπούδασε αρχικά υπό τον κατά 21 έτη μεγαλύτερο αδελφό του Αυγουστίνο . Έλαβε επίσης εκπαίδευση από τον Βίλλεμ Νταουντάινς και τον Ντάνιελ Μάιτενς τον νεότερο (Daniel Mijtens the Younger). Όταν ο Αουγκουστίνους μετοίκησε στο Βερολίνο το 1690, ολοκλήρωσε πολλά από τα έργα που έμειναν ημιτελή από τον αδελφό του. Έλαβε επίσης τις δικές του παραγγελίες. Το 1695 ταξίδεψε μέσω Βερολίνου στη Ρώμη, όπου ζούσαν η μητέρα και ο αδελφός του Αουγκουστίνους. Πήρε μαθήματα ζωγραφικής στην Ακαδημία Τεχνών του Βερολίνου, για τα οποία έλαβε ένα πιστοποιητικό. Την άνοιξη του 1696 ταξίδεψε μέσω Λειψίας και Νυρεμβέργης στο Άουγκσμπουργκ, όπου με λύπη του δεν ζούσαν ακόμη μέλη της οικογένειας. Συνέχισε στη Φλωρεντία και τη Σιένα για να φτάσει στη Ρώμη. Εδώ παρήγαγε το 1697 ένα εκτεταμένο άλμπουμ σχεδίων μετά από αντίκες μοντέλα. Στη Ρώμη έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονται στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τα νέα μέλη των Bentvueghels να υιοθετούν ψευδώνυμο. Ο Τερβέστεν πήρε το ψευδώνυμο "Arend", "Arents" ή "Aquila", που σημαίνει "αετός". Ταξίδεψε στο Βερολίνο για να επισκεφθεί την άρρωστη μητέρα του. Πέρασε από Λορέτο , Μπολόνια, Βενετία και Βιέννη. Έμεινε ένα μήνα στη Βενετία και συνάντησε τον Φλαμανδό ζωγράφο Αντόνι Σχόονγιανς (Anthoni Schoonjans) κατά τη διάρκεια της τρίμηνης παραμονής του στη Βιέννη. Στη συνέχεια συνέχισε μέσω Πράγας στο Βερολίνο όπου διέμεινε τα έτη 1698/99. Τον Ιούνιο του 1699 επέστρεψε στη Χάγη, όπου εργάστηκε σε παραγγελίες από σημαντικές δημόσιες προσωπικότητες. Καταγράφηκε πίσω στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 1710, όπου ήταν ενεργά τα αδέρφια του Ιζάιας και Αυγουστίνος. Όταν ο τελευταίος πέθανε το 1711, τον διαδέχθηκε ως ζωγράφος στο Βερολίνο, ενώ ο Ιζάιας πήγε στην Ιταλία, όπου νυμφεύτηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Έγινε επίσης καθηγητής στην Ακαδημία του Βερολίνου. Επέστρεψε στη Χάγη το 1710. Νυμφεύτηκε την ίδια χρονιά την Τεοντόρα φαν Ρέενεν (Thedora van Rheenen) με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά. Δύο από αυτούς, ο Αυγουστίνος ο νεότερος και ο Πίτερ έγιναν επίσης ζωγράφοι. Μαθητές του ήταν οι Χέρμαν Ντίντερικ Κάιπερς (Herman Diederik Cuipers), Πίτερ φαν Κόικ Ι (Pieter van Cuyck I), Γιαν φαν Χόολ (Jan van Gool), Γιόχαν Χράχαμ (Johan Graham), Χέντρικ φαν Χουλστ (IV) (Hendrik van Hulst), Γιάκομπ φαν Ναχένιους (Jacob van Nachenius), Άντριες Στορκ (Andries Storck), καθώς και οι δύο γιοι του Αυγουστίνος ο νεότερος και Πίτερ. Ήταν ενεργός στην ακαδημία ζωγραφικής της Χάγης καθ 'όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Εργάστηκε μέχρι τα γεράματά του. Το 1751, και ενώ ήταν 81 ετών, του ανατέθηκε να διακοσμήσει μια αίθουσα, κάτι που εξετέλεσε. Μετά από δύο εγκεφαλικά, πέθανε στη Χάγη στις 11 Ιουνίου 1757. Ζωγράφισε πορτρέτα και διακοσμήσεις τοίχου και οροφής με ιστορικές αλληγορίες. Συνεργάστηκε με τους αδελφούς του και ειδικούς ζωγράφους νεκρών φύσεων στους διακοσμητικούς του πίνακες. Οι Φλαμανδοί ζωγράφοι Πίτερ Χαρντιμέ (Pieter Hardimé) και Γκασπάρ Πίτερ Φερμπρούγκεν ο νεότερος (Gaspar Peeter Verbruggen the Younger), οι οποίοι και οι δύο εργάστηκαν στην Ολλανδική Δημοκρατία κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, είναι μεταξύ των γνωστών συνεργατών του. Αυτές οι συνεργασίες ήταν συνήθως σε διακοσμητικά έργα ζωγραφικής οροφής, καθώς και σε τμήματα καμινάδας και σε εξωτερικούς χώρους. Όταν κάποιος από τους ζωγράφους λουλουδιών ήταν χωρίς παραγγελίες, ο Τερβέστεν θα ζωγράφιζε περιστασιακά ένα απλό μοτίβο φόντου, όπως ένα βάζο με κουρτίνα ή putti και ο ειδικός θα προσέθετε τα λουλούδια και θα αναλάμβανει την πώληση του τελικού πίνακα. Ένα τέτοιο έργο το υπέγραφε, αν δεν έμενε ανυπόγραφο, ο ζωγράφος λουλουδιών. Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Bentvueghels Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mattheus Terwesten στο Wikimedia Commons