IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Pro Evolution Soccer 2013

Το Pro Evolution Soccer 2013 είναι βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου και είναι ένα από τα παιχνίδια της σειράς Pro Evolution Soccer. Αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Konami στις 18 Απριλίου 2012 και επίσης για πρώτη φορά στα χρονικά της σειράς περιλαμβάνονται και οι 20 ομάδες του Βραζιλιάνικου Πρωταθλήματος.

 Η έκδοση demo είχε κυκλοφόρησει στις 25 Ιουλίου 2012 ενώ στη λιανική έκδοση κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 στην Αυστραλία, 21 Σεπτεμβρίου στην Ευρώπη και 25 Σεπτεμβρίου στην Νότια Αμερική. Στο εξώφυλλο του παιχνιδιού εμφανίζεται ο Κριστιάνο Ρονάλντο φορώντας τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης ενώ στην Ιαπωνική έκδοση υπάρχει ο παίκτης Σίντζι Κάγκαβα φορόντας την φανέλα της εθνικής Ιαπωνίας στο στάδιο του Ολντ Τράφορντ της Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ. Το νέο πακέτο δεδομένων 4.00 κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου 2013 και περιλαμβάνει όλες τις μεταγραφές του Ιανουαρίου. Τα πρωταθλήματα που περιέχει ολοκληρωμένα είναι: Γαλλία: Ligue 1 Ολλανδία: Eredivisie Ισπανία: Liga BBVA Ιαπωνία: J. League Division 1 και J. League Division 2 (εμφανίζεται μόνο στην ιαπωνική έκδοση του παιχνιδιού)Τα πρωταθλήματα που περιέχει εν μέρει είναι: Βραζιλία: Campeonato Brasileiro (Βραζιλιάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου) Αγγλία / Ουαλία: Premier League (Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου) Ιταλία: Serie A (Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου) Πορτογαλία: Liga ZON Sagres (Πορτογαλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου) PES League και WE League (Μερικές από αυτές δεν είναι διαθέσιμες στην έκδοση PS2 και PSP) ΡΣΚ Άντερλεχτ Κλαμπ Μπριζ Ντιναμό Ζάγκρεμπ Σπάρτα Πράγας Κοπεγχάγη ΦΚ Νόρντζελαντ Μπάγερν Μονάχου ΦΚ Σάλκε 04 ΑΕΚ Ολυμπιακός Παναθηναϊκός ΠΑΟΚ Βίσλα Κρακοβίας Κλουτζ ΤΣΣΚΑ Μόσχας Σπαρτάκ Μόσχας Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Σέλτικ Γλασκώβης Μάδεργουελ Π.Σ. Μπεσίκτας Φενερμπαχτσέ Σπορ Κουλουμπού Γαλατασαράι ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Όλα τα νέα για το Pro Evolution Soccer www.wehellas.gr Επίσημη ιστοσελίδα PES 2013 Trailer PES patches by communities around the world PES 2013 Unofficial Update PES 2012 Ανεπίσημες ειδήσεις & Αναβαθμίσεις Blog [1]
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Νότιας Οσσετίας (1992)

Στις 19 Ιανουαρίου 1992 έγινε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στη Νότια Οσετία. Οι ψηφοφόροι απάντησαν στις ερωτήσεις: "Συμφωνείτε ότι η Νότια Οσσετία πρέπει να είναι μια ανεξάρτητη χώρα;" και "Συμφωνείτε με τη λύση του κοινοβουλίου της Νότιας Οσσετίας της 1ης Σεπτεμβρίου 1991 σχετικά με την επανένωση της Ν. Οσσετίας με τη Ρωσία ;" Οι προτάσεις εγκρίθηκαν από σχεδόν όλο το εκλογικό σώμα.

 Το Νοέμβριο του 1989, το Ανώτατο Σοβιέτ της Αυτόνομης περιφέρειας της Νότιας Οσσετίας ψήφισε υπέρ της αναβάθμισης του καθεστώτος της περιφέρειας σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ωστόσο, η γεωργιανή κυβέρνηση ανακάλεσε την αυτονομία της Νότιας Οσσετίας στις 1 Δεκεμβρίου 1990. Παρόλο που η Γεωργία δεν συμμετείχε στο δημοψήφισμα στις 17 Μαρτίου 1991 για τη δημιουργία μιας ανανεωμένης σοβιετικής ομοσπονδίας, οι ψηφοφόροι στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσσετία συμμετείχαν. Όταν η Γεωργία πραγματοποίησε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας αργότερα τον μήνα, η Νότια Οσσετία απείχε. Στις 28 Νοεμβρίου 1991 η κυβέρνηση της Νότιας Οσσετίας κήρυξε ανεξαρτησία.
Πιτίτσα Αχαΐας

Η Πιτίτσα είναι μικρό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα είναι δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου με 26 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 631 μέτρων. Η Πιτίτσα είναι γνωστή για την Ανάβαση Πιτίτσας από τους παλιότερους αγώνες στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αναβάσεων αυτοκινήτου.

 Άγνωστο πότε πρώτο κατοικήθηκε αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 με 14 κατοίκους και του 1700 με 4. Σε άλλες απογραφές είχε 14 οικογένειες το 1828, 168 κατοίκους το 1899 και 231 το 1961. Η επικρατέστερη εκδοχή για το όνομα είναι ότι προέρχεται από το «πυτία» που μεταφορικά έχει την ερμηνεία τόπου που κατοικούσαν βοσκοί με τα ζώα τους. Υπάρχει και η εκδοχή ότι προέρχεται από το σλάβικο «Ptixa», που ερμηνεύεται ως «μέρος από πουλιά». Το 1835 αποτέλεσε χωριό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων έως το 1841 που καταργήθηκε ο δήμος. Από το 1841 χωριό του Δήμου Ερινεού έως το 1912. Το 1912 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Σελλών που μόλις είχε δημιουργηθεί. Το 1924 αποσπάται από την κοινότητα Σελλών στην νεοσύστατη κοινότητα Πιτίτσης που αποτέλεσε τον μοναδικό οικισμό. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πιτίτσας είναι ο Ιωάννης Αλεξόπουλος. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003, λήμμα Πιτίτσα. ISBN 960-8260-32-9.
Ιφιγένεια Γεωργαντζή

Η Ιφιγένεια Γεωργαντζή (γεν. στις 17 Αυγούστου 2000) είναι ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως επιθετικός του ελληνικού συλλόγου Asteras Tripolis WFC και είναι μέλος της εθνικής ομάδας γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας.

 2012-2016: Μέντεκας Καλαμαριάς 2016-2020: Άρης Ladies 2020-2023 : Λευκοθέα Λατσιών 2023- : Αστέρας Τρίπολης Η Γεωργαντζή είναι μέλος της εθνικής Ελλάδας σε ανώτερο επίπεδο κατά τη διάρκεια των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών του 2022. Έχει αγωνιστεί σε όλα τα κλιμάκια των εθνικών ομάδων Κορασίδων , Νεανίδων , Γυναικών Ελλάδας, έχοντας πετύχει 4 τέρματα.
Thieving from the House of God

Thieving from the House of God είναι ο τίτλος του πέμπτου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Μαρτίου του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Rise Above Records.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 2003 στα New Rising Studios του Πέλντον του Έσσεξ με παραγωγό τον Μπίλι Άντερσον.Πριν ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις του δίσκου, ο κιθαρίστας Πητ Ο' Μάλεϊ αποχώρησε από το συγκρότημα, αφήνοντας τους με μοναδικό κιθαρίστα τον Τζο Χορ.Στο "Thieving from the House of God" συμπεριλήφθηκε η διασκευή των Orange Goblin στο "Just Got Paid" των ZZ Top.

 "Some You Win, Some You Lose" - 3:19 "One Room, One Axe, One Outcome" - 5:29 "Hard Luck" - 2:30 "Black Egg" - 5:04 "You're Not The One (Who can save Rock n' Roll)" - 2:20 "If It Ain't Broke, Break It" - 5:25 "Lazy Mary" - 3:17 "Round Up the Horses" - 5:32 "Tosh Lines" - 1:21 "Just Got Paid" (διασκευή στους ZZ Top) - 3:31 "Crown of Locusts" - 9:23 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Thieving from the House of God" είχε την εξής μορφή: Μπεν Γουόρντ - φωνητικά Τζο Χορ - κιθάρα Μάρτιν Μίλαρντ - μπάσο Κρις Τέρνερ - τύμπανα Thieving from the House of God - Orange Goblin | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Orange Goblin - Thieving from the House of God - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives TFTHOG - Orange Goblin
Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου

Η Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου (Marguerite de Villehardouin, 1266 - Φεβρουάριος 1315) μέλος του Οίκου των Βιλλεαρδουίνων ήταν Κυρία της Άκοβας και Διεκδικήτρια του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1307 - 1314) χάρη στα δικαιώματα του πατέρα της.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνος και της τρίτης συζύγου του Άννα Αγγελίνας, κόρης του Μιχαήλ Β' δεσπότη της Ηπείρου. Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Ισαβέλλα Α΄ της Αχαΐας πριγκίπισσα της Αχαΐας. Το 1276 ο πατέρας της μοίρασε την Βαρωνία της Άκοβας, δίνοντας τα δύο τρίτα στη Μαργαρίτα ως γονικό και το κάστρο Ματαγκριφόν της βαρονίας, ενώ το υπόλοιπο ένα τρίτο το έδωσε στην Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ. Η παραμονή της στο κάστρο πέρασε στη λαϊκή παράδοση, όπου μιλάει για το κάστρο της κυράς της Άκοβας, κόρης του Βιλλεαρδουίνου, της μονοβύζας, που πολεμούσε σαν Αμαζόνα: όπως και αυτές είχε κόψει το ένα στήθος της για να πολεμάει καλύτερα. Το 1294 παντρεύτηκε με τον Ισνάρ ντε Σαμπράν (Isnard de Sabran), γιο του κόμη του Αριάνο, ενός φεουδάρχη του βασιλείου της Νάπολης. Ωστόσο ο τελευταίος απεβίωσε το 1297, αφήνοντας μια κόρη, την Ισαβέλλα. Το 1299 παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Ορσίνι παλατινό κόμη (δούκα) της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου, που ήταν ηλικίας άνω των 60 ετών. Όταν αυτός απεβίωσε το 1304, ήρθε σε σύγκρουση με το γιο και κληρονόμο του Ιωάννη Ορσίνι για την κληρονομιά του. Το 1314 πάντρεψε την κόρη της με τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας, που διεκδίκησε το πριγκιπάτο για λογαριασμό της συζύγου του, αλλά σκοτώθηκε στη Μάχη της Μανωλάδας. Για αυτόν τον γάμο δεν συγχωρήθηκε από το Συμβούλιο των βαρώνων (Κούρτη), που τη φυλάκισε στη Γλαρέντζα, όπου πέθανε το 1315. Η Μαργαρίτα παντρεύτηκε πρώτα τον Ισνάρ ντε Σαμπράν και είχε τέκνα: Ισαβέλλα ντε Σαμπράν 1297-1315, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας, από τον Οίκο της Βαρκελώνης (γιο του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας).Η κόρη της Ισαβέλλα με τη βοήθεια του Φερδινάνδου, συνέχισε τις διεκδικήσεις της μητέρας της στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Έπειτα παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Ορσίνι παλατινό κόμη (δούκα) της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου· δεν απέκτησε απογόνους. Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013 Το Χρονικόν του Μωρέως Ανδρέας Μερεντίνης, ΆΚΟΒΑ ή και ΑΚΩΒΑ Αρχειοθετήθηκε 2011-08-27 στο Wayback Machine., ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
Κέρουιν Μάθιους

Ο Κέρουιν Μάθιους (Kerwin Mathews) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Σιάτλ στις 8 Ιανουαρίου 1926 και απεβίωσε στο Σαν Φρανσίσκο στις 5 Ιουλίου του 2007. Έγινε γνωστός κυρίως από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε ταινίες φαντασίας στις δεκαετίες του ' 50 και του ' 60. Αποσύρθηκε από τα πλατό το 1978.

 The escape of Mr Protrus (1954) Space Patrol (1954) 5 Against the House (1955) Charlie C company (1954) The lady in the wind (1955) Catch at Straws (1956) The Ford Television theatre (1954-1956,3 episodes) The country husband (1956) Playhouse 90 (1956) The Garment Jungle (1957) Show of strength (1957) The suicide club (1958) Matinee Theatre (1957-1958,2 επεισόδια) Tarawa Beachhead (1958) The Seventh Voyage of Sinbad (1958) The last Biltzkrieg (1959) The Obenaurf Story (1959) Goodyear Theatre (1959) Saffo,venere de Lesbo( 1960) Man on a string (1960) The 3 worlds of Gulliver (1960) The Devil at Four'O'clock (1961) Pirates of Bloodriver (1962) Jack the Giant Killer (1962) OSS 117 se' de'chaine (1963) Maniac (1963) The Waltz king (1963,2 episodes) Disneyland (1963,2 episodes) Panic in Bangkok (1964) Battle beneath the Earth (1967) The Viscount (1967) Ghostbrakers (1967) The Killer likes candy (1968) A boy...a girl (1969) Dead of the night (1969) Barquero (1970) Octaman (1971) Death takes a Holiday (1971) Achilles heel (1972) Ironside (1972) The boy who cried werewolf (1973) Nightmare in blood (1978) IMDB:Kerwin Mathews Ταινίες του Kerwin Mathews Kerwin Mathews
Πίτσα Γαλάζη

Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη, Λεμεσός 1940 - 15 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.

 Γεννήθηκε το 1940 στη Λεμεσό και πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στο Παλαιχώρι (όπου μετακόμισε λόγω της εργασίας του πατέρα της) προτού επιστρέψει στον τόπο γέννησής της με ενδιάμεσο σταθμό τον Αγρό Λεμεσού. Στην εφηβική της ηλικία διετέλεσε μέλος της ΕΟΚΑ, ενώ αργότερα μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο. Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ΡΙΚ, δημοσιογράφος και συντάκτρια σε εφημερίδες και περιοδικά λογοτεχνικού και φιλολογικού περιεχομένου. Ζούσε μόνιμα στη Λεμεσό. Απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2023. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Ελλάδα, η Γαλάζη εξέδωσε το 1963 την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Στιγμές εφηβείας» (εκδόσεις Φέξη). Άλλα έργα της είναι τα «Δέντρα και Θάλασσα» (1969), «Η αδελφή του Αλέξανδρου» (1973), «Υπνοπαιδεία» (1978), «Σηματώροι» (1983), «Τα πουλιά του Ευστόλου και ο Έγκλειστος» (1999), «Η Φωνή» (2018) κ.ά. Έχει αποσπάσει τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας (1969, 1983 και 2018), ενώ το 1999 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, ιταλικά κλπ).
Έκδυση

Έκδυση (ecdysis) γενικά σημαίνει η απόρριψη του καλύμματος. Στη Βιολογία ιδιαίτερα με τον όρο έκδυση εννοείται η ανανέωση, ή μάλλον απότομη απόρριψη του καλυπτήριου συστήματος και των παραγώγων του, που παρατηρείται περιοδικά σε πολλά είδη ζώων όπως π.χ. σε θηλαστικά, πτηνά, ερπετά, αρθρόποδα, σκώληκες κ.λπ. Η έκδυση αυτών είναι συνήθως συνυφασμένη με την ανάπτυξη, και εξαρτάται από οργανικούς παράγοντες. Ειδικότερα: στα ερπετά, η αποβολή του παλαιού δέρματος και η αποκάλυψη ενός νέου. στα αρθρόποδα, η αλλαγή του εξωσκελετούΜερικοί χρησιμοποιούν με τον όρο έκδυση όλη τη διαδικασία από τις πρώτες προετοιμασίες μέχρι τη σκλήρυνση του καινούργιου περιβλήματος, άλλοι μόνο τη φάση της απορρίψεως η οποία είναι και η ορθότερη. Γενικά η όλη διαδικασία της έκδυσης γίνεται συνήθως στο στάδιο λίγο πριν την ενηλικίωση, εξαιτίας της ορμόνης έκδυσης (moulting hormone).

 Τα έντομα μεγαλώνουν με είσοδο αέρα στον οποίο το νέο δέρμα σκληραίνει. Κάθε στάδιο νύμφης χαρακτηρίζεται ως "instar". Έτσι το πρώτο «ινστάρ» τελειώνει με την πρώτη έκδυση, και το δεύτερο με τη δεύτερη έκδυση. Μεταξύ δύο εκδύσεων δε γίνονται διαιρέσεις στα κύτταρα του επιδέρματος. Το επίδερμα δεν μεγαλώνει. Αρχίζει η έκδυση με διαιρέσεις στο επίδερμα. Έτσι υπάρχει η δυνατότητα να αυξάνονται οι διαστάσεις του, αρκεί να αποκολλάται από τον εξωσκελετό. Αυτό γίνεται με την απορρόφηση ενός μέρος του εξωσκελετού από τη βάση του. Αυτή η διάλυση γίνεται πολύ έντονη σε καθορισμένες γραμμές, και μετά γίνονται οι τόποι για τη ρήξη του παλιού καλύμματος. Συγχρόνως γίνεται έκκριση του νέου περιβλήματος. Διογκώνοντας μέρη του σώματος με αέρα ή αιμόλημφο, το ζώο σπάει τα υπόλοιπα του παλιού εξωσκελετού. Φαίνεται καθαρά πως το ζώο βγαίνει, με δυσκολίες από το παλιό περίβλημα. Τα απομεινάρια αυτού λέγονται εκδύματα. Όσο ο νέος εξωσκελετός είναι μαλακός, το ζώο αυξάνει σε μέγεθος ή μεταμορφώνεται ή και τα δύο. Η όλη διαδικασία είναι πολύ επικίνδυνη για το ζώο. Εάν είναι δυνατό, γίνεται σε απόκρυφα μέρη, σε φάσεις, από μακρές διακοπτόμενες και σπασμωδικές κινήσεις. Είναι γνωστά διάφορα ένζυμα που ρυθμίζουν την έκδυση. Το πιο γνωστό είναι η εκδυσόνη, που παράγεται στο κεφάλι. Προκαλεί στα έντομα τις εκδύσεις από προνύμφη σε πλαγγόνα και από πλαγγόνα σε ακμαίο. Για να γίνει έκδυση από προνύμφη σε προνύμφη, χρειάζεται και το Neotenin. Είναι επίσης γνωστό ένζυμο που καταπιέζει την έκδυση στα δεκάποδα. Τα ερπετά στην πραγματικότητα δεν βγάζουν το δέρμα τους, βγάζουν μόνο το κεράτινο περίβλημα του δέρματος. Τα φίδια μπορεί να το βγάζουν ολόκληρο, ενώ οι σαύρες κομματιασμένο. Στην αρχή της έκδυσης τα μάτια θολώνουν, γιατί στα εξωτερικά στρώματα του δέρματος αρχίζει ο χωρισμός, και αυτό φαίνεται καλύτερα στα μάτια. Στο τεράριουμ ωφελεί να αυξάνουμε την υγρασία και τη θερμοκρασία, για να γίνει η όλη διεργασία πιο γρήγορα και για να μη σκληραίνουν τα πια ξεχωριστά κομμάτια και κολλούν ξανά στο καινούργιο δέρμα. Großes Lexikon der Tierwelt Lingen Verlag Köln dtv-Atlas zur Biologie Deutscher Taschenbuchverlag München ISBN 3-423-03011-9 Grzimek's Animal Life Encyclopedia Vol. 3 Thomson Gale ISBN 0-7876-5779-4 Άρθρο για την έκδυση Φίδια και έκδυση Reptiles Greece - Reptiles-Amphibians-Arthropods on the Webs
Ψωφίδα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Ψωφίδα Η Ψωφίδα (επίσημα: Ψωφίς) ή Χόζοβα, όπως ονομαζόταν μέχρι το 1928, είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Η Ψωφίδα απέχει 1,5 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 590 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 32 κατοίκους. Η Ψωφίδα από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του Δήμου Ψωφίδος. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Ψωφίδος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ορίστηκε έδρα του Δήμου Αροανίας έως το 2008 που η έδρα του Δήμου μεταφέρθηκε στον οικισμό Τριπόταμα. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ψωφίδος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/03/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ψωφίδος Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/03/2017.
Ντιέγο Γοδίν

Ο Ντιέγο Γοδίν (Diego Godín, προφέρεται: [ˈdjeɣo ɣoˈðin], γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Βέλες Σάρσφιλντ στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του με 161 εμφανίσεις.

 Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2003 στη Σέρο και τρία χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Νασιονάλ, στην οποία έγινε αρχηγός. Το 2007 υπέγραψε στη Βιγιαρεάλ, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Τον Αύγουστο του 2010 έγινε παίκτης της Ατλέτικο Μαδρίτης και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2013-2014), ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας. Επίσης, κατέκτησε δύο Γιουρόπα Λιγκ (2011-2012 και 2017-2018) και δύο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενώ έφτασε δύο φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Πριμέρα Ντιβιζιόν τις σεζόν 2013–14 και 2015–16, στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2013–14, 2015–16 και 2016–17 και στην καλύτερη ομάδα της ΟΥΕΦΑ για το 2014.Το Μάιο του 2019 ο Γοδίν ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την Ατλέτικο στο τέλος της περιόδου 2018-19. Από τον Ιούλιο του 2019 έως το 2020 ήταν παίκτης της Ίντερ. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για δύο χρόνια στην Κάλιαρι και ατον Ιανουάριο του 2022 υπέγραψε στην Ατλέτικο Μινέιρο. Από τον Ιούνιο του 2022 αγωνίζεται στη Βέλες Σάρσφιλντ. Στην Εθνική Ουρουγουάης αγωνίζεται από το 2005. Έχει λάβει μέρος σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα: του 2010, του 2014, του 2018 και του 2022. Στη διοργάνωση του 2018 ήταν ο καλύτερος της ομάδας του που έφτασε μέχρι τον προημιτελικό. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στα Κόπα Αμέρικα του 2007, του 2011 κατακτώντας τον τίτλο, , του 2015 και του 2019. Έχει αγωνιστεί επίσης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο. Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές
Πάπας Στέφανος Η΄

Ο Πάπας Στέφανος Η΄ (Papa Stefano VIII, ... - τέλη Οκτωβρίου 942) ήταν Πάπας από τις 14 Ιουλίου του 939 έως το θάνατό του το 942. Διαδέχθηκε τον πάπα Λέον Ζ΄. Ήταν γερμανικής καταγωγής.

 Έγινε Πάπας στις 14 Ιουλίου του 939 . Η παποσύνη του χαρακτηρίστηκε από την ουσιαστική εξουσία επί των Παπικών Κρατών του Αλβέριχου Β΄ του Σπολέτο, πρίγκιπα των Ρωμαίων. Η θητεία του ως Ποντίφικα ήταν στη διάρκεια μιας σύντομης διακοπής από την περίοδο που η εκκλησία διοικούνταν από την πορνοκρατία της Θεοδώρας και της Μαροζίας, οι οποίες ήταν Ρωμαίες ευγενείς. Απεβίωσε όντας εν ενεργεία πάπας, στα τέλη Οκτωβρίου του 942. Τον διαδέχθ[./[p[;[;./pηκε ο Πάπας Μαρίνος Β΄. Σε μερικές πηγές, ο πάπας αυτός ονομάζεται Στέφανος Θ΄ και ο πάπας Στέφανος Ζ΄ ονομάζεται πάπας Στέφανος Η΄. Από το 752 ως το 942, επτά πάπες έφεραν το όνομα Στέφανος. Αρχικά, δεν ξεχώριζαν διαφορετικά, καθώς η σειρά (αριθμός) μετά το όνομα του Πάπα καθιερώθηκε το 10ο αιώνα. Οι πάπες από το Στέφανο Β΄ ως το Στέφανο Η΄ ονομάστηκαν μετά το θάνατό τους όπως τους γνωρίζουμε σήμερα. Ωστόσο, ο επόμενος πάπας που πήρε το όνομα Στέφανος ήταν το 1057, οπότε η αρίθμηση είχε γίνει πια έθιμο. Ο Στέφανος του 1057 ονομαζόταν σε όλη του τη ζωή Στέφανος Θ΄ και υπέγραφε τα έγγραφά του με το όνομα "Stephanus Nonus Papa". Ένας πάπας με το όνομα Στέφανος εξελέγη αλλά δεν κυβέρνησε. Απεβίωσε χωρίς να λάβει σημαντικές αποφάσεις. 9η έκδοση (δεκαετίας 1880) της Encyclopædia Britannica
Ελεονώρα Έρντμουτε της Σαξονίας-Άιζεναχ

H Ελεονώρα Ερδμούδη, (γερμ. Eleonore Erdmuthe, 13 Απριλίου 1662 - 9 Σεπτεμβρίου 1696) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και με τους γάμους της έγινε πρώτα Μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και μετά Εκλέκτειρα της Σαξονίας.

 Η Ελεονώρα Ερδμούδη Λουίζα ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, Δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ, και της Ιωαννέττας, κόρης του Ερνέστου, Κόμη του Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Ζάυν. Παντρεύτηκε πρώτα το 1681 τον Ιωάννη Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν, Μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, και είχε τέκνα: Καρολίνα (1683 - 1737), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ της Βρετανίας. Γουλιέλμος Φρειδερίκος (1686 - 1723), Μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Φρειδερίκος Αύγουστος (1685), απεβίωσε νήπιο.Το 1686 απεβίωσε ο Ιωάννης Φρειδερίκος και η Ελεονώρα Ερδμούδη έκανε το 1692 δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Γεώργιο Δ΄, Εκλέκτορα της Σαξονίας. Είχε δύο αποβολές (1692,1693) και μία πλασματική εγκυμοσύνη το 1693. Arkell, Ruby Lillian Percival. Caroline of Ansbach. Oxford University Press, 1939. 338 p. google.books.com Beatty, Michael A. The English Royal Family of America, from Jamestown to the American Revolution. McFarland, 2003 pp. 133–138. 261 p. ISBN 0786415584, ISBN 9780786415588. google.books.com Böttcher, Hans-Joachim. Johann Georg IV. von Sachsen und Magdalena Sibylla von Neitschütz - Eine tödliche Liaison. Dresden 2014. ISBN 978-3-941757-43-1.
Rotterdam Ahoy

Το Rotterdam Ahoy (συχνά αναφέρεται και ως Ahoy) είναι εκθεσιακό κέντρο και κλειστό στάδιο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Από τα εγκαίνια του το 1950, το κέντρο έχει φιλοξενήσει πολλές εκθέσεις, συνέδρια, συναυλίες και μουσικά γεγονότα. Το κέντρο περιλαμβάνει τρία μέρη: τα "Beurs- & Evenementenhallen", "Congres- & Vergadercentrum" και "Ahoy Arena". Ο κύριος συναυλιακός χώρος, το Ahoy Arena (γνωστό και ως "Sportpaleis van Ahoy" ανάμεσα στις χρονιές 1971–2016), άνοιξε στις 15 Ιανουαρίου 1971. (Ahoy Arena)6,000 (Club Ahoy)4,000 (Theater Hal 1)

 Η βάση του σημερινού Ahoy Rotterdam τέθηκε το 1950. Μετά τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη του Ρότερνταμ είχε εργαστεί για ανασυγκρότηση και το λιμάνι του Ρότερνταμ ήταν ουσιαστικά πλήρες. Για να σηματοδοτήσει την ευκαιρία, το Ahoy του Ρότερνταμ! η έκθεση πραγματοποιήθηκε σε μια ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Erasmus. Ο εκθεσιακός χώρος ονομάστηκε Ahoy'-Hal. Η απόστροφο είναι ένα υπόλοιπο του αρχικού θαυμαστικού. Η αίθουσα χρησιμοποιήθηκε για μια σειρά από εθνικά και διεθνή γεγονότα, όπως η έκθεση του έργου του αρχιτέκτονα Frank Lloyd Wright. Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας της Βόρειας Θάλασσας του 1953, η αίθουσα απέδειξε επίσης την αξία της ως κέντρο υποδοχής θυμάτων. Το Ahoy Rotterdam, με τη σημερινή του μορφή, χτίστηκε το 1970. Το εντυπωσιακό σχέδιο του συγκροτήματος κέρδισε διάφορα εθνικά και διεθνή βραβεία για τις ειδικές κατασκευές του. Ο σχεδιασμός του χώρου έλαβε έμπνευση από το νερό, με το κτίριο να είναι σαν ένα πλοίο. Το πρώτο γεγονός που θα πραγματοποιηθεί εκεί ήταν η οικογενειακή έκθεση Femina. Από τότε, το Ahoy έχει επεκταθεί σε πολλές περιπτώσεις και ανακαινίστηκε και ανακαινίστηκε το 1998 με σχέδια της αρχιτεκτονικής εταιρείας Benthem Crouwel, η οποία δημιούργησε τον σημερινό πολυλειτουργικό χώρο. Έχει φιλοξενήσει αθλητικούς αγώνες όπως το Ρόττερνταμ Όπεν και Six Days of Rotterdam κάθε χρόνο και είναι ένας από τους χώρους διεξαγωγής ποδοσφαίρου Premier League Darts από το 2016. Άλλα αθλητικά γεγονότα περιλαμβάνουν: 1973 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 1989 Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου σάλας 2009 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο 2010 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικής Γυμναστικής 2011 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πινγκ-Πονγκ 2014 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα UCI BMX 2015 Women's European Volleyball Championship 2017 Παγκόσμια πρωταθλήματα σύντομης ταχύτητας πατινάζΤα βραβεία MTV Europe Music Awards το 1997 και το 2016, καθώς και ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007 φιλοξενήθηκαν επίσης στην Ahoy Arena. Το 2020 θα φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2020. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ahoy Rotterdam στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου είναι το ανώτατο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο. Διοργανώνεται από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1978. Από το πρωτάθλημα αυτό ανακηρύσσεται ο πρωταθλητής Κύπρου και καθορίζονται οι ομάδες που θα εκπροσωπήσουν την Κύπρο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πετοσφαίρισης. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΛ με 29 πρωταθλήματα.

 Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος A΄ κατηγορίας ανά ομάδα. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Γυναικών». ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ». ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015. Πετοσφαίριση στην Κύπρο Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Σούπερ Καπ Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης Στεφανίδης, Γιώργος (15 Αυγούστου 2017). «17 Αυγούστου 1976, ημέρα ιστορική για το γυναικείο βόλεϊ» (PDF). σελ. 20. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2017.
NGC 4729

Ο NGC 4729 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κένταυρο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 8 Ιουνίου 1834 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Κενταύρου.

 Δεδομένα για το NGC 4729 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4729 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4729 στο Wikimedia Commons
Alcohol Is Free

Το Alcohol Is Free (ελληνικά: Το Αλκοόλ Είναι Δωρεάν) είναι το τραγούδι το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2013 στη Σουηδία. Στον ελληνικό τελικό της Γιουροβίζιον, το τραγούδι βγήκε πρώτο με ποσοστό 48%. Στον τελικό της Γιουροβίζιον κατατάχθηκε το τραγούδι στην 6η θέση με 152 βαθμούς ανάμεσα στη Ρωσία η οποία ήταν στην 5η θέση με 174 βαθμούς και στην Ιταλία η οποία ήταν στην 7η θέση με 126 βαθμούς.

 Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, το "Alcohol is Free" τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό όπου τερμάτισε 9ος στη σειρά. Το τραγούδι ψηφίστηκε για να διαγωνιστεί στον τελικό. Εκεί επιλέχθηκε να παίξει 21ος στην τελική σειρά της Eurovision. Το τραγούδι τελικά τερμάτισε 6ο στον διαγωνισμό αφού έλαβε το μέγιστο 12 πόντους από την Κύπρο και τον Άγιο Μαρίνο, ενώ έλαβε επίσης υψηλούς βαθμούς από την Αλβανία, την Αρμενία, τη Ρωσία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το "Alcohol is Free" ήταν επίσης το τραγούδι με την υψηλότερη βαθμολογία που δεν τραγουδήθηκε κυρίως στα αγγλικά. Το τραγούδι εγκωμιάστηκε από τους κριτικούς, με τη βρετανική εφημερίδα Daily Mirror να το αποκαλεί «βεβαίως λαμπρή τρέλα». Μια ομάδα μουσικών κριτικών το βαθμολόγησε ως 67%. Ο Τσέχος μουσικός Stano Simor επέκρινε τη μελωδία του ως πολύ παρόμοια με τα ρωσικά λαϊκά τραγούδια. Ο Νέος Κόσμος, μια ελληνοαυστραλιανή εφημερίδα, γνωμοδότησε ότι το "Alcohol is Free" είχε αποκτήσει λατρεία επειδή έρχεται σε αντίθεση με τη μουσική της Europop, ενώ διατηρούσε την ελληνική λαϊκή μουσική. Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision Κανάλι Youtube, MAD TV Ελλάδας, Επίσημο (Βίντεο Youtube)
Οσβάλντο Ερνάντες

Ο Οσβάλντο Ερνάντες Σάμπερτ (γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1970 είναι Κουβανός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου αλλά και του διαγώνιου.

 Ο Οσβάλντο Ερνάντες αγωνιζόταν από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας και μέχρι το 1998 σε ομάδες της Κούβας, με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το 1998 ταξίδεψε στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε αρχικά με την Παλέρμο (1998-99) κι έπειτα με τη Ρόμα (1999-00). Το 2000 επέστρεψε στην Κούβα, ωστόσο ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ιταλία στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια και αγωνίστηκε κατά σειρά στις: Ρόμα (2002), Μοντισιάρι (2002-03), Πιασέντζα (2003-04), Περούτζια (2004-06) και Μ.Ρόμα Βόλει (2006-08). Μοναδικό διάλειμμα της πολυετούς παρουσίας του στην Ιταλία αποτέλεσε ένα σύντομο πέρασμά του το 2004 από τους Σάνγκος Ναρανχίτο, ομάδα του Πουέρτο Ρίκο. Το 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα προκειμένου να αγωνιστεί στην τοπική ομάδα της Λαμίας, ωστόσο το 2009 επέστρεψε για ακόμα μια φορά στην Ιταλία και αγωνίστηκε στις Μ. Ρόμα Βόλει και Παγιάβολο Πινέλο. Μετά το τέταρτο πέρασμά του από την Ιταλία και παρά το γεγονός ότι ο Ερνάντες ήταν πλέον 40 ετών, κατάφερε να εξασφαλίσει επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας από τους Χιουντάι Σκάιουόκερς, ομάδα της Νοτίου Κορέας, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας. Ο Ερνάντες ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας για περισσότερο από δέκα χρόνια, έχοντας πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Παράλληλα, έχει κατακτήσει και πολλά μετάλλια σε διάφορες διεθνείς διοργανώσεις στις οποίες συμμετέίχε με την εθνική ομάδα της Κουβας. 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2000 1 Κύπελλο Ιταλίας: 1996 2 CEV Cup: 1999, 2000
Σαχάκιος Β΄ ο Βαγρατίδης

Ο Σαχάκιος Β΄ ο Βαγρατίδης Αρμενικά: Սահակ Բ Բագրատունի Sahak II Bagratuni, ήταν Αρμένιος ευγενής από τη Δυναστεία Μπαγκρατούνι . Υπηρέτησε ως μαρζμπάνος της περσικής Αρμενίας για λίγο το 482.

 Ο Σαχάκ Β΄ ήταν γιος του Τιρότς Α΄, ενός Αρμένιου ασπέτ . Όταν ο Tirots πέθανε το 451, ο Sahak II έλαβε τον τίτλο του ιλάρχου (aspet). Το 475 η πριγκίπισσα Σουσανίκ των Μαμικονιάν, δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της πρίγκιπα Βαρσκέν, ο οποίος ήταν προσήλυτος στον Ζωροαστρισμό και ήταν συγγενής της οικογένειας Mιχράν. Ο λόγος αυτής της δολοφονίας ήταν, επειδή είχε αρνηθεί να προσηλυτιστεί στον Ζωροαστρισμό και ήθελε να παραμείνει Χριστιανή. Ο Βαρσκέν, λόγω των πράξεών του, εκτελέστηκε το 482 από τον Βαχτάνγκ Α΄ βασιλιά της Ιβηρίας . Ο Σασανίδης σάχης Περόζ Α΄ έστειλε σύντομα στρατό, για να τιμωρήσει τον Βαχτάνγκ για παρέμβαση. Ωστόσο στον Βαχτάνγκ προσχώρησαν οι Αρμένιοι και άρχισε μία εξέγερση στην Αρμενία, με επικεφαλής τον Βαχάν Α΄ Μαμικονιάν και τον Σαχάκ Β΄. Οι Βαχάν και Σαχάκ κατάφεραν να νικήσουν τον marzban Adhur Gushnasp και ο Σαχάκ ανακηρύχθηκε από τον Bαχάν και τους άλλους Αρμενίους ως διοικητής (marzban) της Αρμενίας. Ωστόσο το 482 ο Περόζ έστειλε στρατό υπό τον Σαπούρ Μιχράν, ο οποίος νίκησε τους Αρμένιους επαναστάτες, σκοτώνοντας τον Σαχάκ. Στη συνέχεια ο Βαχάν κατέφυγε στα βουνά, ενώ ο Σαπούρ ανέκτησε τον έλεγχο της Αρμενίας. Ο Σαχάκ είχε έναν γιο, που ονομαζόταν Σπαντιάτ, στον οποίο δόθηκε ο τίτλος του ιλάρχου (aspet) μετά το τέλος του. Basmadjian, Krikor Jacob (1914). «Chronologie de l'histoire d'Arménie» (στα French). Revue de l'Orient chrétien IX (XIX): 293–294. Grousset, René (1947). Histoire de l'Arménie des origines à 1071 (στα French). Paris: Payot. Toumanoff, Cyrille (1990). «Vice-rois iraniens (Marzpans) d'Arménie». Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle : Tables généalogiques et chronologiques (στα French). Rome. σελίδες 506–507. Settipani, Christian (2006). Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du vie au ixe siècle (στα French). Paris: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8. Dédéyan, Gérard (2007). Histoire du peuple arménien (στα French). Toulouse: Éd. Privat. ISBN 978-2-7089-6874-5.
Ηγέτης των πιστών

Ηγέτης των πιστών (αραβικά: أمير المؤمنين‎, αμίρ αλ-μου[α]μινίν) είναι αραβικός τίτλος που φέρεται από ανώτατους πολιτικοθρησκευτικούς ηγέτες του ισλαμικού κόσμου. Οι Σιίτες υποστηρίζουν ότι ο τίτλος ανήκει αποκλειστικά στον Αλί, ενώ οι Σουνίτες θεωρούν τον χαλίφη σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή ως κάτοχο του τίτλου. Η χρήση του τίτλου δεν σημαίνει απαραιτήτως αξίωση του χαλιφάτου, αλλά περιγράφει μια συγκεκριμένη μορφή ακτιβιστικής ηγεσίας η οποία συνήθως συνδεόταν με χαλίφη αλλά μπορούσε επίσης να δηλώνει ένα κατώτερο επίπεδο εξουσίας. Οι Οθωμανοί σουλτάνοι, ειδικότερα, χρησιμοποίησαν τον τίτλο ελάχιστα. Επιπλέον, ο όρος χρησιμοποιήθηκε από άνδρες που δεν αξίωναν τον τίτλο του χαλίφη.

 Ο αραβικός όρος λατινικοποιήθηκε στο μεσαίωνα ως Miramolinus, εξ ου και η ιταλική λέξη Miramolino, η γαλλική Miramolin, η ισπανική Miramolín και η πορτογαλική Miramolim, ενώ στα βυζαντινά ελληνικά η απόδοση ήταν ἀμερμουμνῆς. Οι Σιίτες θεωρούν ότι ο Αλί, γαμπρός του Προφήτη Μωάμεθ και πρόγονος της μοναδικής συνεχούς γενεαλογίας του, έλαβε τον τίτλο κατά την εποχή του Μωάμεθ.Οι Σιίτες πιστεύουν ότι ο τίτλος είναι αποκλειστικός για τον Αλί. Η κατοχή του τίτλου του διοικητή των πιστών δεν συνεπάγεται μόνο πολιτική εξουσία, αλλά και πνευματική και θρησκευτική εξουσία. Οι Σουνίτες γενικά θεωρούν τον Ουμάρ ως τον πρώτο άνθρωπο που κατείχε τον τίτλο, παρόλο που σύμφωνα με αρκετούς διάσημους σουνίτες επιστήμονες όπως ο Ιμπν αλ-Τζαβζί, ο Αλ-Νταχαμπί, ο Ιμπν Ασακίρ κλπ., ο Προφήτης (Μωάμεθ) αποκάλεσε μόνο τον Αλί ως Αμίρ αλ-Μουμινίν. Ο μουσουλμάνος χαλίφης Αχμαντίγια, Μιρζά Μασρούρ Αχμάντ. Σύμφωνα με το μαροκινό σύνταγμα, ο βασιλιάς του Μαρόκου είναι επίσης Αμίρ αλ-Μου'μινίν. Ο σουλτάνος του Σοκότο τον κατέχει ως δευτερεύοντα τίτλο, αν και μερικές φορές μετατρέπεται σε «Σαρκίν Μουσουλμί» στη γλώσσα Χαουσά. Ο ανώτατος ηγέτης των Αφγανών Ταλιμπάν Ο αυτοαποκαλούμενος Χαλίφης του Ισλαμικού Κράτους
S-Video

Το S-Video (αγγλικά: Separated Video, ελληνικά: Διαχωρισμένο βίντεο) είναι πρότυπο μεταφοράς αναλογικών σημάτων εικόνας που υλοποιείται από το ομώνυμο καλώδιο με βύσματα τύπου mini DIN. To S-Video διαχωρίζει το σήμα των χρωμάτων (Chrominance) και τα σήμα που αφορούν το άσπρο και το μαύρο (Luminance) ενώ υποστηρίζει τις καθιερωμένες αναλογικές αναλύσεις 480 και 576 γραμμών.

 To S-Video καλώδιο μεταφέρει σήμα video, δύο σήματα συγχρονισμού και γείωση. Τα δύο βασικά σήματα ονομάζονται Y και C Το Y ή luma περιέχει την ένταση φωτεινότητας (μαύρο και άσπρο) καθώς και τα σήματα συγχρονισμού της εικόνας. Το C ή chroma περιέχει τα χρώματα μαζί με την ένταση και τη χροιά τους. Τα σήματα συγχρονισμού για τις κάθετες και οριζόντιες γραμμές μεταφέρονται μαζί, αλλά με διαφορετικές συχνότητες ώστε να διαχωρίζονται από τον παραλήπτη του σήματος με ηλεκτρονικά φίλτρα. Σε σχέση με το λεγόμενο «συστατικό βίντεο» (αγγλικά: component video) το σήμα του S-Video είναι χαμηλότερης ποιότητας. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η χρήση του S-Video είναι περιορισμένη λόγω της επικράτησης του βύσματος SCART το οποίο παρέχει περισσότερες δυνατότητες. Ειδικότερα στις τηλεοράσεις τα Video τα DVD Players και σε κάθε σύγχρονη ψηφιακή συσκευή έχει καταργηθεί πλήρως. Περισσότερο συχνή είναι η χρήση του σε συσκευές εικόνας στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία σε παλιές τηλεοράσεις, σε ορισμένες παιχνιδομηχανές όπως στη Nintendo 64 και σε ενισχυτές με επιλογέα πηγών εικόνας. Στη σημερινή ψηφιακή εποχή τo S-Video ως πρότυπο και η αντίστοιχη υλοποίηση του βαίνουν ταχέως προς κατάργηση. Το S-Video κυκλοφόρησε και σε άλλες εκδόσεις μη προτυποποιημένες ως εξής: Τα μη προτυποποιημένα 7-pin mini-DIN βύσματα (γνωστά ως "7P") χρησιμοποιήθηκαν από ορισμένους κατασκευαστές υπολογιστών (PCs and Macs). Το 7-pin socket είναι συμβατό με το καθιερωμένο 4άπινο Οι τρεις επιπλέον ακίδες χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν σύνθετο σήμα εικόνας (Composite video) ή RGB ή YPbPr. Η έξοδος των 7 ακίδων (pin out) ποικίλει ανάλογα με τον κατασκευαστή . Μερικά φορητά περιλαμβάνουν στο βύσμα των 7 ακίδων ψηφιακή έξοδο ήχου (S/PDIF) Τα βύσματα 9 ακίδων χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις όπου απαιτείται η διπλής κατεύθυνσης λειτουργία των σημάτων ως εισόδων και εξόδων. Και σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει συγκεκριμένη προτυποποίηση. SCART
Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ

Το Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ (πολωνικά: Muzeum Narodowe w Gdańsku), το οποίο ιδρύθηκε το 1972 στο Γκντανσκ (αν και η ιστορία του χρονολογείται από το τρίτο τέταρτο του 19ου αιώνα), είναι ένας από τα κύρια παρακλάδια του συστήματος εθνικών μουσείων της Πολωνίας.

 Η κύρια τοποθεσία του βρίσκεται στο παλιό ύστερο γοτθικό φραγκισκανικό μοναστήρι, το οποίο χρησιμοποιείται για τη φιλοξενία εκθεμάτων από τα τέλη του 19ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν γνωστό ως Danziger Stadtmuseum («Μουσείο της Πόλης του Γκντανσκ»), το οποίο κατείχε μια σημαντική συλλογή ιστορικών έργων τέχνης. Το 1884, η συλλογή διευρύνθηκε με εκθέματα από το μουσείο Danziger Kunstgewerbemuseum («Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών του Γκντανσκ»), όταν συγχωνεύθηκαν τα δύο ιδρύματα. Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 65% του κύριου κτηρίου του μουσείου καταστράφηκε και πολλές από τις συλλογές του μουσείου χάθηκαν, συμπεριλαμβανομένων όλων των νομισματικών εκθεμάτων, καθώς και έργων τέχνης από την Άπω Ανατολή. Επίσης, η βιβλιοθήκη και μερικά από τα αρχεία του μουσείου χάθηκαν ή καταστράφηκαν. Η πρώτη μεταπολεμική έκθεση άνοιξε το 1948 και το μουσείο άλλαξε το όνομά του σε «Πομερανικό Μουσείο του Γκντανσκ». Το 1956, το αριστούργημα Ημέρα της Κρίσης του Χανς Μέμλινγκ επέστρεψε στο Γκντανσκ, καθώς και μέρος των συλλογών ζωγραφικής και αντιγράφων. Αρχικά το μουσείο βρισκόταν στο Παλάτι των Ηγουμένων στην Ολίβα και αποτελούσε το εθνογραφικό τμήμα του μουσείου. Από το 1989, το παλάτι στεγάζει τη συλλογή μοντέρνας τέχνης του μουσείου. Διάφορα άλλα μουσεία ιδρύθηκαν από τις πλούσιες συλλογές του Μουσείου Πομερανίας, οι οποίες περιλαμβάνουν: το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο (1960), το Αρχαιολογικό Μουσείο (1962) και το Ιστορικό Μουσείο του Γκντανσκ (1971). Το 1972, μετονομάστηκε ως Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ. Σήμερα το μουσείο διαθέτει επτά τμήματα: Τμήμα Αρχαίας Τέχνης - περιέχει την Ημέρα της Κρίσης του Χανς Μέμλινγκ Τμήμα Μοντέρνας Τέχνης - στο Παλάτι των Ηγουμένων στην Ολίβα Τμήμα Εθνογραφίας - στο Σπίχλες Οπάτσκι («Σιταποθήκη των Ηγουμένων») Τμήμα «Πράσινης Θύρας» Γκαλερί φωτογραφίας του Γκντανσκ Μουσείο του Εθνικού Ύμνου στο Μπεντόμιν Μουσείο Παραδόσεων Σλάχτα στο Βαπλέβο Βιέλκιε Επίσημος ιστότοπος
Νίκος Ντουφεξιάδης

Ο Νίκος Ντουφεξιάδης (1916 - 28 Αυγούστου 2006) ήταν Έλληνας τενόρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από την ίδρυσή της, το 1938 μέχρι το 1986. Έπαιξε σε πολλές όπερες και οπερέτες και διακρίθηκε σε κωμικούς ρόλους.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών με δασκάλους τους Μιχάλη Βούρτση και Μαρίκα Καλφοπούλου. Μία από τις καλύτερες ερμηνείες του θεωρείται αυτή που έκανε στον Κορτάση από το «Βαφτιστικό» του Σακελλαρίδη. Έπαιξε στο πλάι της Μαρίας Κάλλας στην «Τόσκα» του Πουτσίνι στα μέσα της δεκαετίας του 1940. Το 1986 αποσύρθηκε από την επαγγελματική δράση. Παρά την προσφορά του στον καλλιτεχνικό χώρο, τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε παίρνοντας μια πολύ μικρή σύνταξη. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου του 2006 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο του Ζωγράφου.
Γκίργκα

Η Γκίργκα (αραβικά : جرجا, αρχαία ελληνικά: Θίνις, Κοπτικά: ⲧⲓⲛ) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Σοχάγκ. Στα αρχαία αιγυπτιακά ήταν γνωστή σαν Τιενί, Τιν στα κοπτικά, και Θίνις από τους αρχαίους έλληνες. Η πόλη έχει 120.413 κατοίκους (2005), βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Νείλου κι απέχει 35 χλμ από τη Σοχάγκ και 85 χλμ από τη Κένα. Για το σημερινό όνομα της υπάρχει η εκδοχή ότι το πήρε από ένα κοπτικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

 Η πόλη ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της ενωμένης Αιγύπτου. Έχει βρεθεί νεκρόπολη από το μέσο Βασίλειο που πιστεύεται ανήκει στη Θίνις. Εδώ λατρευόταν ο Ονούρις και υπήρχε στη πόλη ναός του ήδη από το Παλαιό Βασίλειο. Ο Μανέθων αναφέρει ότι από την Θίνη προερχόταν η πρώτη δυναστεία Φαραώ που αποκαλούνταν μαζί με τη 2η δυναστεία "Θινιτική", με πρώτο φαραώ τον Μήνη που είχε γεννηθεί εδώ. Επιγραφές αποδεικνύουν ότι ο βασιλιάς Βόηθος, ιδρυτής της δεύτερης δυναστείας, κατασκεύασε ένα νέο παλάτι στη πόλη. Ανήκε διοικητικά στην 9η νομή της αρχαίας Αιγύπτου. Η ακριβή θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι σίγουρα γνωστή και δεν έχει ανασκαφεί ακόμα, μία από τις περιοχές που ταυτίζεται είναι η Γκίργκα<. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι ήταν στη Άνω Αίγυπτο και κοντά στην Άβυδο. Τον 14ο αιώνα κατακτήθηκε από τους άραβες κι έγινε κέντρο Βερβερικής φυλής. Το 1756 την κατέκτησαν οι Οθωμανοί κι έγινε έδρα του κυβερνήτη της επαρχίας που συνέχισε έως το 1859 που αντικαταστάθηκε από άλλη πόλη . Στην πόλη υπάρχει κοπτική μειονότητα και έδρα επισκόπου. Wolfgang Helck: Thinis. In: Wolfgang Helck, Eberhard Otto (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie. Band 6: Stele – Zypresse. Harrassowitz, Wiesbaden 1986, ISBN 3-447-02663-4, S. 475–486. Johannes Renger: Thinis. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 12/1, Metzler, Stuttgart 2002, ISBN 3-476-01482-7, Sp. 464. William Gillian Waddell: Manetho (= The Loeb classical library. Bd. 350). Heinemann u. a., London 1940 (Reprinted edition. Harvard University. Press u. a., Cambridge MA 2004, ISBN 0-674-99385-3). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Girga στο Wikimedia Commons
Δημήτριος Βασιλειάδης

Ο Δημήτριος Βασιλειάδης (3 Ιουνίου 1939 - 1 Μαΐου 2016), ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και συγγραφέας, ο οποίος υπηρέτησε ως Νομάρχης Πιερίας από το 1987 ως το 1989.

 Γεννήθηκε στα Ποταμούδια, μια καπνεργατική γειτονιά της Καβάλας. Τελείωσε το οικονομικό γυμνάσιο της πόλης του και αμέσως μετά πήρε το δρόμο -όπως δεκάδες χιλιάδες έλληνες- για τη Γερμανία και εν συνεχεία για τις ΗΠΑ, όπου και διέμεινε για δύο χρόνια, κυνηγώντας ένα καλύτερο μέλλον. Αφού περιπλανήθηκε και σε άλλες χώρες, επέστρεψε στην πατρίδα του και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Αμέσως μετά ξαναπήρε το δρόμο της ξενιτιάς και εγκαταστάθηκε αυτή τη φορά στη Σουηδία όπου παράλληλα εργαζόμενος σπούδασε πολιτική οικονομία και οικονομική γεωγραφία (αμφότερα σε επίπεδο masters) στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Η δικτατορία του 1967 τον βρήκε στη Σουηδία, όπου και ηγήθηκε του αντιδικτατορικού αγώνα. Επέστρεψε στην Ελλάδα αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ασχολήθηκε με διάφορα ελεύθερα επαγγέλματα (διατηρούσε γραφείο τουρισμού τη δεκαετία του ' 80). Την περίοδο 1987-1989 διατέλεσε νομάρχης Πιερίας και το 1990-1991, γενικός γραμματέας του Δήμου Καλαμαριάς. Ασχολήθηκε με την συγγραφή μυθιστορημάτων, διηγημάτων και παιδικών βιβλίων, εκ των οποίων τα πιο γνωστά του είναι τα "Έγκλημα στο Κέλυφως" (αστυνομικό μυθιστόρημα), "Σελειπονούς", "Περιμένοντας Τον Τζακ" και το "Ένας αλλιώτικος κόσμος: Ταξίδι στο Σινσινάτι". Ήταν παντρεμένος από το 1979 με την Μαρία Παυλίδου - Βασιλειάδου, και απέκτησαν δυο παιδιά, την Ελπίδα Νικολέτα και τον Νίκο. Βιογραφικά στοιχεία
Πετρ Φιάλα

Ο Πετρ Φιάλα (Μπρνο, 1 Σεπτεμβρίου 1964-) είναι Τσέχος πολιτικός, πολιτικός επιστήμονας και πρωθυπουργός από τον Νοέμβριο του 2021 και αρχηγός του Πολιτικού Δημοκρατικού Κόμματος (ODS) από το 2014. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας, Νεολαίας και Αθλητισμού από το 2012 έως το 2013.

 Ο Φιάλα εξελέγη για πρώτη φορά στην Βουλή των Αντιπροσώπων ως ανεξάρτητος βουλευτής στις πρόωρες εκλογές του 2013. Έγινε αρχηγός του ODS τον Ιανουάριο του 2014, υποσχόμενος να εκσυγχρονίσει το κόμμα και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του κοινού μετά από που την είχε απωλέσει μετά από σκάνδαλο διαφθοράς του τότε πρωθυπουργού Πετρ Νέτσας. Ο Φιάλα οδήγησε το κόμμα στην αξιωματική αντιπολίτευση στις βουλευτικές εκλογές του 2017, αρνούμενος τις προτάσεις του πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις να συμμετάσχει στον συνασπισμό του. Το 2020 ηγήθηκε της πρωτοβουλίας για μια κεντροδεξιά εκλογική συμμαχία με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμακαι το ΤΟΠ 09, γνωστό ως Spolu με φιλοδυτική και φιλοευρωπαϊκή κεντροδεξιά ατζέντα, επικεντρωμένη στη δημοσιονομική πολιτική και στις στενότερες σχέσεις με το ΝΑΤΟ. Εν τέλει, κέρδισε τις εκλογές και σχηματίζοντας κυβέρνηση στις 17 Δεκεμβρίου 2021 καθιστώντας τον τον τρίτο γηραιότερο πρωθυπουργό στην ιστορία της χώρας. Ο πατέρας του είναι επιζών του Ολοκαυτώματος.Η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 13 Ιανουαρίου 2022, με 106 ψήφους υπέρ έναντι 87 κατά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Petr Fiala στο Wikimedia Commons
Αναλυτικό πρόγραμμα

Με τον όρο αναλυτικό πρόγραμμα (λατινικά: curriculum) εννοούμε τη -συνήθως γραπτή- διατύπωση των χαρακτηριστικών μιας διδακτικής πρότασης. Τυπικές παράμετροι ενός αναλυτικού προγράμματος είναι οι στόχοι του, το περιεχόμενο στο οποίο αναφέρεται, οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί, οι διαδικασίες που προτείνει ή οι προτάσεις αξιολόγησής του. Η διδακτική πρόταση μπορεί να αφορά τη διδασκαλία μιας ολόκληρης εκπαιδευτικής βαθμίδας ή τάξης σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο ή σε σύνολο γνωστικών αντικειμένων.

 Ένα αναλυτικό πρόγραμμα μπορεί να είναι, εν μέρει ή στο σύνολο του, καθορισμένο από κάποια θεσμική αρχή (για παράδειγμα το Υπουργείο Παιδείας ή Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα). Στις Η.Π.Α., κάθε μία από τις 52 Πολιτείες της χώρας καθορίζει το αναλυτικό πρόγραμμα για τα σχολεία της, με έντονη συμμετοχή ακαδημαϊκών ομάδων που έχουν επιλεγεί από το αμερικάνικο Υπουργείο Παιδείας (όπως είναι το Εθνικό Συμβούλιο Καθηγητών Μαθηματικών - National Council of Teachers of Mathematics). Με αυτή τη έννοια, κάθε αναλυτικό πρόγραμμα εντάσσεται σε κάποιο κοινωνικό πλαίσιο και αποτελεί έκφραση πολιτικών επιλογών. Πέραν των κοινωνικών αναγκών που μπορεί να εκφράζει ένα αναλυτικό πρόγραμμα, είναι πολύ πιθανό να διαπνέεται από κάποια ρητά δηλωμένη θεωρία μάθησης. Για παράδειγμα το αναλυτικό πρόγραμμα "PSSC physics" των H.Π.A. βασίζεται στις ιδέες περί ενεργητικής μάθησης του αμερικανού Τζερόν Μπρούνερ. Καγκελάρης, Ν. Ι.- Κουτσιουμάρη Μ. Ι. (2015). «Το διάλειμμα ως μέρος του κρυφού αναλυτικού προγράμματος στο Δημόσιο Γενικό Λύκειο: Επιτόπια έρευνα στο 1ο ΓΕΛ Δραπετσώνας και στο 3ο ΓΕΛ Ιλίου», Pedagogy theory & praxis 8: 76-87.[1] Χατζηγεωργίου, Γ. (2004). Γνώθι το Curriculum. Εκδόσεις Ατραπός. Αθήνα. Φλουρής, Γ. (2000). Αναλυτικά Προγράμματα για μια Νέα Εποχή στην Εκπαίδευση. 7η Έκδοση. Εκδόσεις Γρηγόρη. Αθήνα Μαρμαρινός, Ι. (2000). Το Σχολικό Πρόγραμμα. Αθήνα. Apple, M. (1993). Εκπαίδευση και εξουσία. Εκδόσεις Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. Jackson, P. (1968). Life in Classrooms. New York: Holt, Rinehart and Winston. Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών (Δ.Ε.Π.Π.Σ.) και Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών (Α.Π.Σ.) Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
Υπέρ Παλαμήδους Απολογία

Ο Υπέρ Παλαμήδους Απολογία είναι αριστοτεχνικός λόγος (δικαίως χρῆσθαι τόν λόγον) του Γοργία που γράφτηκε μετά το Εγκώμιον της Ελένης (415 π.Χ.) δηλαδή δεκαπέντε περίπου χρόνια πριν την Απολογία Σωκράτους του Πλάτωνα και αναφέρεται στην κατηγορία από φθόνο τού Οδυσσέα για έναν άνθρωπο σοφό και ευεργέτη. Το σχετικό έργο απέκτησε ιδιαίτερη σημασία γιατί μια πλειάδα μελετητών μέχρι τις μέρες μας ασχολήθηκε επισταμένα με τη σύγκρισή του με την Απολογία τους Σωκράτους του Πλάτωνα από την οποία αντλεί αρκετά στοιχεία.

 Η Παλαμήδους Απολογία είναι η απολογία κάθε ανθρώπου που κατηγορείται για εσχάτη προδοσία. Η «προδοσία» του Παλαμήδη, αναφέρεται σε κάθε προδοσία. Στην Απολογία του Σωκράτη του Πλάτωνα ο Σωκράτης λέει την αλήθεια και κρίνεται γι΄αυτό. Στον Παλαμήδη ο αγώνας γίνεται ανάμεσα στη βία και τη δίκη. Ο Παλαμίδης θέλει να πείσει, αλλά θέλει να γίνει με δικαιοσύνη. Γνωρίζει ο Παλαμήδης ότι, αν η αλήθεια των γεγονότων μπορούσε να γίνει δεκτή μέσω των λόγων, η απόφαση θα ήταν εύκολη· επειδή αυτό δεν γίνεται, παροτρύνει τους κριτές να μη βιασθούν. Η Παλαμήδους Απολογία είναι η απολογία κάθε ανθρώπου που κατηγορείται για εσχάτη προδοσία. Η «προδοσία» του Παλαμήδη αναφέρεται σε κάθε προδοσία. Από την την πρώτη κιόλας πρόταση δημιουργείται η προδιάθεση: δεν πρόκειται για ζωή ή θάνατο αλλά για τιμή και ντροπή. Γιατί θάνατο βέβαια με φανερή ψήφο για όλους τους θνητούς έχει καταψηφίσει η φύση από την ημέρα που γεννήθηκαν. Στον «Παλαμήδη» ο αγώνας γίνεται ανάμεσα στην βία και την δίκη. Ο Παλαμήδης θέλει να πείσει, αλλά θέλει να γίνει με δικαιοσύνη. Θα μπορούσε να είχε προδώσει για χρήματα ή για τιμές ή για ασφάλεια ή για να βοηθήσει φίλους. Κάθε εξήγηση αναιρείται: χρήματα έχει, τιμές έχει, δεν επιζητεί ασφάλεια όταν προδίδεις σε μισούν - στην προδοσία προδίδεις- δεν βοηθείς. Η ανάλυση βασίζεται στα κύρια κίνητρα του ανθρώπου: πλούτος, τιμές ασφάλεια.
Τζένι Κβαν

Η Τζένι Κβάν (αγγ. Jennie Kwan, ολκληρωμένο όνομα Τζέννιφερ Τρινιντάντ Φερνάντο, αγγ. Jennifer Trinidad Fernando) γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1973, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, και είναι ηθοποιός.

 Little Shop California Dreams Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς (συμμετείχε σε ένα επεισόδιο) Family Matters The Nanny Trojan War Bare: A Pop Opera Faces of America Fear of a Punk Planet Avatar: The Last Airbender Avenue Q Random! Cartoons Late Night with Jimmy Fallon Η Τζένι Κβάν ήταν μέλος του μουσικού συγκροτήματος Nobody's Angel.