IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μικρονησιακές βουλευτικές εκλογές 2021

Πραγματοποιήθηκαν κοινοβουλευτικές εκλογές στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας στις 2 Μαρτίου 2021, για την εκλογή δέκα από τις δεκατέσσερις έδρες του Κογκρέσου της Μικρονησίας για διετή θητεία. Δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα και όλοι οι υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές ως ανεξάρτητοι .

 Το 14μελές Κογκρέσο έχει δέκα μέλη που εκλέγονται κάθε δύο χρόνια με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και τέσσερις γερουσιαστές (που εκπροσωπούν καθεμιά από τις 4 πολιτείες, Γιαπ, Τσούουκ, Πονπέι και Κοσράε) που εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια, πιο πρόσφατα το 2019 και την επόμενη φορά το 2023.
Πικ ντε Σενζ

Η Πικ ντε Σενζ (ή Βουνό των Μαϊμούδων) είναι μια κορυφή στη βόρεια Αλγερία, βορειοδυτικά της πόλης Μπετζάγια. Βρίσκεται στην περιοχή Καπ Καρμπόν της οροσειράς του Άτλαντα Τελλ, στις ακτές της Μεσογείου.

 Το βουνό είναι βιότοπος για τον απειλούμενο πρωτεύοντα μακάκο της Μπαρμπαριάς (Macaca sylvanus). Αυτό το είδος πρωτεύοντος είναι το μόνο επιζών είδος του είδους του στην Αφρική. Οι μακάκοι της Μπαρμπαριάς είχαν πολύ ευρύτερη κατανομή από ότι σήμερα.
Πσεμύσλαφ Β΄ του Τσέσυν

Ο Πσεμύσλαφ Β΄, πολων. Przemysław II cieszyński (1422/25 - 1477) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν δούκας του Τσέσυν (από το 1431), κυβερνήτης του Μπιέλσκο & Σκότσουφ (από το 1442), δούκας του ημίσεως Γκλόγκουφ & Στσινάβα (από το 1460) και κυβερνήτης του Τσέσυν (από το 1468, μόνος του).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ δούκα του Τσέσυν και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας. Νυμφεύτηκε π. το 1465 την Άννα των Πιαστ-Μαζοβίας (1450-53 - 1480), κόρη του Μπολέσλαφ Δ΄ δούκα της Βαρσοβίας και είχε τέκνο: Χέντβιχ 1469-1521, παντρεύτηκε τον Στέφανος Ζαπόλυα παλατινό (κόμη) της Ουγγαρίας. Ιωάννης Ζαπόλυα 1487-1540, (διεκδικητής) βασιλιάς της Ουγγαρίας. Panic, Idzi (2002). Poczet Piastów i Piastówien cieszyńskich. Cieszyn: Urząd Miejski. ISBN 83-917095-4-X. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Δέμπελι

Το Δέμπελι (αλβανικά: Dhëmbel[i]) είναι ορεινός όγκος της νότιας Αλβανίας, ο οποίος βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ των δήμων του Αργυροκάστρου και της Πρεμετής, στη βόρεια Ήπειρο. Αποτελεί τμήμα της οροσειράς Τρεμπεσίνα-Δέμπελι-Δούσκο, και υψώνεται στα 2.050 μέτρα, ενώ εκτείνεται περίπου 10–12 χιλιόμετρα από την Κλεισούρα στα βόρεια έως το Πέρασμα Δέμπελι στον νότο.

 Ο ορεινός όγκος έχει βορειοδυτικό-νοτιοανατολικό προσανατολισμό και αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθο, με μικρότερη παρουσία φλύσχη, σχηματίζοντας μια ασύμμετρη αντικλινική δομή. Η δυτική πλαγιά είναι πιο απότομη και η κορυφογραμμή του υδροκρίτη είναι επίπεδη, με καρστικά χαρακτηριστικά, σταδιακώς φθίνων προς τις εκβολές του Αώου. Ενώ δεν υπάρχουν ορατές ροές επιφανειακών υδάτων, το Δέμπελι διαθέτει μεγάλη παροχή υπόγειων αποθεμάτων νερού που αποστραγγίζονται από το φαράγγι της Κλεισούρας, όπου 8-10 καρστικές πηγές αναδύονται από την κοίτη του ποταμού Αώου. Κατάλογος βουνών της Αλβανίας
22

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 22 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 22 ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Αγρίππα και Γάλβα (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 775 από Κτίσεως Κόσμου). Η ονομασία 22 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας λαμβάνει τον τίτλο του Χιλιάρχου. Το ρωμαϊκό δίκαιο αντικαθιστά τα κελτικά έθιμα στην Γαλατία. Φαύστος Κορνήλιος Σύλλας Φήλικας, Ρωμαίος πρόξενος (θ. 62) Βαλερία Μεσσαλίνα, 3η σύζυγος του Αυτοκράτορα Κλαυδίου (θ. 48) Γάιος Ατέιος Κάπιτος, Ρωμαίος νομικός και γενικός πρόξενος (γ. 30 π.Χ.)) Ιουνία Τερτία, σύζυγος του Γαΐου Κασσίου Λογγίνου (γ. 75 π.Χ.) Νταεσό, Κορεάτης αυτοκράτορας του Μπουγιέο (γ. 60 π.Χ.)
Ναός του Νικητήριου Ηρακλή (Ρώμη)

Ο ναός του νικητήριου Ηρακλή ή του Ελαίου Ηρακλή (ιτ. Tempio di Ercole Vincitore, Hercules Olivarius) είναι αρχαίος ναός που βρίσκεται κτισμένος στην αρχαία Αγορά του βοός (Forum Boarium) στην Ρώμη. Είναι ο αρχαιότερος μαρμάρινος ναός της Ρώμης.

 Είναι ναός περίπτερος, και σχεδόν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο κτισμένος. Ο σηκός είναι ολοστρόγγυλου σχήματος και έχει διάμετρο 14,8 μέτρα. Περιστοιχίζεται από 19 κίονες ύψους 10 μέτρων, από τους οποίους ένας λείπει, και ίσως να χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό για άλλο μεταγενέστερο κτίριο. Τα κιονόκρανα είναι κορινθιακού ρυθμού. Οι βάσεις από ελαφρόπετρα. Ο οριζόντιος δοκός και η σκεπή δεν διατηρούνται. Οι τοίχοι και οι κίονες είναι αρχαίοι από την εποχή που κτίστηκε ο ναός. Κτίστηκε το 120 π.Χ. Το όνομα του ναού διασώθηκε σε μια αποσπασματική επιγραφή βάσης αγάλματος που αναγράφει Hercules Olivarius. Κτήτορας του ναού ήταν ο εύπορος Ρωμαίος έμπορος Μάρκος Οκτάβιος Ερρένος (Marcus Octavius Herrenus) που ίσως διακινούσε ελαιόλαδο. Το 1132 μετατράπηκε σε εκκλησία του Πρωτομάρτυρα Στέφανου και διατηρήθηκε. Την εποχή της αναγέννησης έγινε πηγή έμπνευσης για πολλούς αρχιμάστορες. Μετατράπηκε τον 17ο αιώνα σε εκκλησία της Παναγίας (Santa Maria del Sole). Αργότερα, οι αρχαιολόγοι τον ερμήνευσαν λανθασμένα ως ναό της θεάς Βέστα, παρθένου θεότητας της οικογένειας και της οικιακής εστίας, αντίστοιχη της Εστία στην ελληνική μυθολογία. Filippo Coarelli: Rom. Ein archäologischer Führer. Zabern, Mainz 2000, S. 308–310. Friedrich Rakob, Wolf-Dieter Heilmeyer: Der Rundtempel am Tiber in Rom. Zabern, Mainz 1973, ISBN 978-3-8053-0068-1 (Sonderschriften des Deutschen Archäologischen Instituts in Rom, Bd. 2). Samuel Ball Platner, Thomas Ashby: Aedes Herculis Victoris. In: A Topographical Dictionary of Ancient Rome. Oxford University Press, London 1929, S. 256–258 (online).
Αλέξανδρος (εγγονός του Ηρώδη)

Ο Αλέξανδρος Β΄ ήταν Ιουδαίος πρίγκιπας από την Ηρωδιανή Δυναστεία, που γεννήθηκε το 15 π.Χ. και απεβίωσε μεταξύ 26 – 28 μ.Χ., μικρότερος αδελφός του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Ε΄.

 Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Α΄, που εκτελέστηκε από τον πατέρα του Ηρώδη Α΄ τον Μεγάλο (7 π.Χ.), λόγω κατηγοριών για συμμετοχή του σε συνωμοσία. Μητέρα του ήταν η Ελληνίδα πριγκίπισσα Γλαφύρα από την Καππαδοκία, κόρη τού τελευταίου Έλληνα βασιλιά της χώρας Αρχέλαου. Μετά την εκτέλεση τού πατέρα του, o Αλέξανδρος παρέμεινε στην Αυλή τού παππού του Ηρώδη Α΄ στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Τιγράνη Ε΄. Ο Ηρώδης Α΄ προόριζε να παντρέψει τον εγγονό του Αλέξανδρο με την ανιψιά τού αδελφού του Φρεώρη· τελικά δεν έγινε ο γάμος, λόγω αρνητικής επέμβασης τού γιου του Ηρώδη Αντίπα. Μετά τον θάνατο τού παππού τους Ηρώδη, τα δύο αδέλφια, ο Αλέξανδρος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Τιγράνης Ε΄ πήγαν στην πατρίδα της μητέρας τους στην Καππαδοκία, στην Αυλή του παππού τους Αρχέλαου (4 π.Χ.). Στην Καππαδοκία τα δύο αδέλφια ασπάστηκαν την Ελληνική θρησκεία, γλώσσα και έθιμα, αποβάλλοντας τα Ιουδαϊκά, αλλά δεν έκοψαν ποτέ τους δεσμούς τους με την οικογένεια του Ηρώδη Α΄. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή το'υ Αλέξανδρου σαν ενήλικα· πιθανότατα ζούσε στην Αίγυπτο. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βασιλιάς της Αρμενίας Τιγράνης ΣΤ΄ την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρωνα. Millar, Fergus, Schürer, Emil, Vermes & Geza, The History of the Jewish People in the Age of Jesus Christ (175 B.C. - A.D. 135), Continuum International Publishing Group, 1973 H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter, 1977 H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im Spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter, 1980 R. Syme & A.R. Birley, Anatolica: studies in Strabo, Oxford University Press, 1995 A.E. Redgate, The Armenians, Wiley-Blackwell, 2000 Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 116-118. D. Dueck, H. Lindsay & S. Pothecary, Strabo’s cultural geography: the making of a kolossourgia, Cambridge University Press, 2005 A. Kasher & E. Witztum, King Herod: a persecuted persecutor: a case study in psychohistory and psychobiography, Walter de Gruyter, 2007
Πηγάδια Αβίας Μεσσηνίας

Τα Πηγάδια Αβίας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, έχει πληθυσμό 4 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 και βρίσκεται στον Ταΰγετο, σε υψόμετρο 927 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πηγαδίων και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αβίας, του Δήμου Δυτικής Μάνης.

 Τα Πηγάδια Ταϋγέτου είναι οικισμός της Δυτικής Μάνης. Βρίσκονται ΒΑ των Αλτομιρών και λέγεται ότι δημιουργήθηκαν από καταδιωκόμενους Ηπειρώτες επί Τουρκοκρατίας, που προέρχονταν από τα Πέντε Πηγάδια. Πάνω από τα Πηγάδια Δυτικής Μάνης και μέσα στον Ταΰγετο, βρίσκονται η Κρύα Βρύση, τα Δένδρα και τα Ριζανά, τόποι καλλιέργειας και παραθερισμού. Ο ξεροπόταμος της Σάντοβας αρχίζει από το χωριό Πηγάδια και καταλήγει σε ένα ακρογιάλι με βότσαλα, κοντά στις Κιτριές, ενώ στη διαδρομή του σχηματίζει το φαράγγι του Ριντόμου ή Κοσκάραγας. Η επικοινωνία με τα άλλα χωριά γινόταν μέσω καλντεριμιών που διατηρούνται μέχρι σήμερα και διευκολύνουν την πρόσβαση στους πεζοπόρους που διασχίζουν το φαράγγι. Ονομαστό είναι και το διπλό πέτρινο Πηγαδιώτικο γεφύρι.Τα αρχαιότερα ευρήματα κατοίκησης της περιοχής χρονολογούνται από το τέλος της Νεολιθικής Εποχής (3000 π.Χ. - 2500 π.Χ.). Πρόκειται για ένα λίθινο πέλεκυ, πήλινο αγγείο, τμήμα σαγονιού ανθρώπου με δυο δόντια, οστά θηλαστικών και αρκετά θραύσματα πήλινων αγγείων, τα οποία βρέθηκαν τυχαία το 1954 σε μια σπηλιά στη θέση Κοκκινόχωμα. Εκτός από τα λίγα σπίτια υπάρχει ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, που γιορτάζει την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου, με μεγάλο πανηγύρι. Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Πηγάδια Αβίας Μεσσηνίας (Ε.Ε.Τ.Α.Α.) Διοικητικές μεταβολές Κοινοτήτων - Κοινότητα Πηγαδίων Δυτικής Μάνης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.) Αποτελέσματα Κοινοτικών Εκλογών - Κοινότητα Πηγαδίων Αβίας Μεσσηνίας (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
Μεσαία Σερρών

Η Μεσαία, έως το 1927 γνωστή ως Ορτά Μαχαλά ή Ορτά Μαχαλέ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Βρισκόταν στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μπέλλες, σε απόσταση 12 χλμ. βόρεια από το χωριό Νέο Πετρίτσι.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στο Σαντζάκι των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 478 κατοίκων. Το 1920 ορίστηκε έδρα της νεοσυσταθείσας κοινότητας Ορτά Μαχαλά, μαζί με τα χωριά Δερέ Μαχαλέ (Ποταμοχώρι), Ασαγιά Μαχαλέ (Κατώμερο), Χάνδερε (Ξενόρρευμα) και Τοπολίντσα, ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Μεσαία. Ο οικισμός εκκενώθηκε με στρατιωτική διαταγή στις 13 Μαρτίου 1941, λίγο πριν τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ο πληθυσμός μετακινήθηκε σε άλλα κοντινά χωριά ή ακόμα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Καταργήθηκε και τυπικά το 1961. Από τα κτήρια του οικισμού σώζεται σήμερα μόνο η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.
Τυφλίνος

Ο Τυφλίνος είναι τυφλό φίδι της οικογένειας των τυφλοπίδων. Ζει από τα Βαλκάνια μέχρι τα Νησιά του Αιγαίου και από την Κύπρο μέχρι το Αφγανιστάν. Είναι το μόνο φίδι του γένους Τύφλωψ που συναντάται στην Ευρώπη.

 Ο τυφλίνος είναι το μικρότερο φίδι της Ευρώπης. Το ολικό μήκος του φθάνει μέχρι και τα 40 cm, συνήθως όμως είναι κάτω από 30 cm. Πρόκειται για φίδι τυφλό, εξελιγμένο και προσαρμοσμένο στην υπόγεια ζωή. Σπάνια μπορεί να παρατηρηθεί στην επιφάνεια. Δραστηριοποιείται μέσα σε στενές τρύπες από φωλιές ασπόνδυλων ή σκάβει το ίδιο σε μαλακό χώμα, καθώς και κάτω από πέτρες ή βράχους. Τρέφεται με μικρά ασπόνδυλα όπως μυρμήγκια, τερμίτες, μικρά αραχνοειδή κτλ, καθώς και με νύμφες ή προνύμφες αυτών. Τα ατροφικά του μάτια είναι σκεπασμένα με δέρμα. Η ουρά του έχει μυτερό τέλος και την χρησιμοποιεί στην μετακίνησή του μέσα στις τρύπες. Τα θηλυκά γεννούν 4-8 αυγά μήκους 11-25 mm. Αν πιαστεί προσπαθεί έντονα να ξεφύγει και πιέζει με την άκρη της ουράς του. Είναι εντελώς ακίνδυνο φίδι. https://web.archive.org/web/20160405233853/http://katakali.net/drupal/?q=erpeta%2Ftyflinos
Συμμετρία ομάδας

Η ομάδα συμμετρίας ενός αντικειμένου (εικόνας, σήματος, κ.τ.λ.), στην αφηρημένη άλγεβρα, είναι η ομάδα των μετασχηματισμός για τους οποίους το αντικείμενο είναι αμετάβλητο με πράξη τη σύνθεση. Είναι μια υποομάδα της ομάδας ισομετρίας του χώρου αναφοράς. Όπως διατυπώθηκε ως τώρα, η αναφερόμενη έννοια αφορά στην Ευκλείδεια γεωμετρία, αλλά στην πραγματικότητα η έννοια μπορεί επίσης να μελετηθεί σε ευρύτερα πλαίσια.

 Τα «αντικεἰμενα» μπορεί να είναι γεωμετρικά σχήματα, εικόνες και μοτίβα, όπως τα μοτίβα σε ταπετσαρίες. Ο ορισμός μπορεί να γίνει περισσότερο πρακτικός αν εξειδικεύσουμε τι ακριβώς εννοούμε με τους όρους «εικόνα» ή «μοτίβο», λόγου χάρη. Είναι μια συνάρτηση με σύνολο ορισμού θέσεις και πεδίο τιμών ένα σύνολο από χρώματα. Για τη συμμετρία των φυσικών αντικειμένων, μπορεί να χρειάζεται να ληφθεί υπόψη και η φυσική σύνθεση του αντικειμένου στους υπολογισμούς. Η ομάδα ισομμετρίας του χώρου επάγει μια ομάδα δράσεων σε αντικείμενα μέσα στο χώρο αυτό.
Δωροθέα του Παλατινάτου-Ζίμμερν

H Δωροθέα, γερμ. Dorothea von Pfalz-Simmern von Wittelsbach (6 Ιανουαρίου 1581 - 18 Σεπτεμβρίου 1631) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Λάουτερν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντέσσαου.

 Ήταν το μόνο (επιζόν) τέκνο του Ιωάννη-Καζιμίρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Λάουτερν και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας. Παντρεύτηκε το 1595 τον Ιωάννη-Γεώργιο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσσαου και είχε τέκνα: Ιωάννης-Καζιμίρ 1596-1660, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου. Άννα-Ελισάβετ 1598-1660, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ερρίκο κόμη του Μπέντχαϊμ-Στάινφουρτ (γιο του Άρνολτ Γ΄). Ελεονώρα-Δωροθέα 1602-1664, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Σίβυλλα-Χριστίνα 1603-1686, παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο-Μαυρίκιο κόμη του Χανάου-Μύντσενμπερκ και μετά τον Φρειδερίκο-Καζιμίρ κόμη του Χανάου-Λίντενμπερκ. Γεώργιος-Αριβέρτος 1606-1643, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου. Κουνιγκούντε-Γιουλιάνα 1608-1683, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Σουζάνα-Μαργαρίτα 1610-1663, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φίλιππο κόμη του Χανάου-Λίχτενμπερκ. Ιωάννα-Δωροθέα 1612-1695, παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο κόμη του Μπέντχαϊμ-Τέκλενμπουρκ. Εύα-Αικατερίνη 1613-1679. Φρειδερίκος-Μαυρίκιος 1600-1610 απεβ. 10 ετών, Ερρίκος-Βάλντεμαρ 1604-1606 απεβ. 2 ετών. Johann C. Hönicke: Urkundliche Merkwürdigkeiten aus der Herzogl. Schloß- und Stadtkirche zu St. Maria in Dessau, besonders das Anhaltische Fürstenhaus betreffend, Fritsche, 1833, p. 95 ff Dieter Merzbacher, Klaus Conermann and Gabriele Ball: Briefe der Fruchtbringenden Gesellschaft und Beilagen, Niemeyer, 2003, p. 162 Bernhard Joseph Schleiss: Familienkalender des Durchl. Erzhauses Pfalz-Wittelsbach für das doppelte Jubel- und Schaltjahr 1792, 1792, p. 39 Online
Στρείδι

Στρείδι είναι η κοινή ονομασία μερικών εδώδιμων ειδών του γένους οστρέα (Ostrea) και γρυφαία. Ανήκουν στην οικογένεια οστρεΐδες και στην τάξη των δίθυρων ή ελασματοβραγχίων. Το γνωστότερο είδος (Ostrea edulis) είναι διαδεδομένο στις ακτές της Μεσογείου, του Ατλαντικού και της Σκανδιναβίας. Είναι ζώο ωοτόκο και οι προνύμφες του είναι εφοδιασμένες με βλεφαρίδες . Για τη θρεπτική του αξία καλλιεργείται σε ειδικά οστρεοτροφεία. Όπως και το μύδι, το στρείδι προσκολλάται σε βράχια αλλά και κάτω από τις επενδύσεις των πλοίων. Εξαιτίας του τελευταίου γεγονότος, προκαλούνται δηλητηριάσεις έπειτα από κατανάλωση στρειδιών, καθώς προσλαμβάνουν χαλκό από τα πλοία. Τα στρείδια μπορούν να ζήσουν και 20 χρόνια. Η ηλικία ακμαιότητάς τους κυμαίνεται από τον 4ο μέχρι τον 8ο χρόνο.

 Το όστρακο του στρειδιού είναι στρογγυλό ή ωοειδές και η γκριζόλευκη επιφάνειά του είναι ανώμαλη με ομόκεντρες αύλακες. Η διάμετρός του φθάνει τα 10 εκατοστά. Το στρείδι έχει μεγάλη ευαισθησία στις αλλαγές στη θερμοκρασία και την αλμυρότητα του νερού. Ζει προσκολλημένο στα βράχια του βυθού. Είναι ερμαφρόδιτο ζώο. Κάθε στρείδι αλλάζει φύλο παράγοντας ωάρια και σπερματοζωάρια εντός της ίδιας περιόδου αναπαραγωγής. Γεννά εκατομμύρια αυγά, εκ των οποίων μεγάλος αριθμός γονιμοποιείται από το σπέρμα του αρσενικού μέσα στη μανδυακή κοιλότητα του θηλυκού. Από τα αυγά βγαίνουν τροχοφόρες προνύμφες, Το θηλυκό ανοίγει και κλείνει τις θυρίδες του και κάθε φορά απελευθερώνονται εκατομμύρια προνύμφες. Οι τελευταίες κολυμπούν για λίγες ημέρες και εν τέλει κολλούν στο βυθό. Τα άτομα αντίθετου φύλου διεγείρονται για αναπαραγωγή και από την παρουσία γεννητικών προϊόντων στο περιβάλλον, όπως π.χ. αβγά ή σπέρμα Τα στρείδια είναι νόστιμος μεζές και θρεπτικά. Για το λόγο αυτό οι άνθρωποι από πολύ παλιά επεδίωξαν την τεχνητή εκτροφή τους. Τα μεγαλύτερα εκτροφεία στρειδιών βρίσκονται στις ακτές της Αγγλίας και της Γαλλίας στον Ατλαντικό, σε περιοχές όπου η στάθμη των παλιρροιών φτάνει σε μεγάλο ύψος. Με την ονομασία στρείδια καλούνται επίσης και μερικά μαργαριτοφόρα μαλάκια, που ανήκουν στο γένος μελεαγρίνη και στην οικογένεια αβικουλίδες, που ζουν κυρίως στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Επίσης, συγγενικό με το γένος Όστρεο είναι και το γένος Γκριφαία (Gryphaea angulata), που είναι επίσης εδώδιμο. Το εν λόγω γένος λέγεται και πορτογαλικό στρείδι και παρουσιάζει μικρότερη ευαισθησία από το όστρεο το εδώδιμο στις αλλαγές αλμυρότητας και θερμοκρασίας. Εγκυκλοπαίδεια 2002, εκδ. 1984, τ. 19, σελ. 7. Νέα Εγκυκλοπαιδεία, τ. 24, σελ. 362-63, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2007. Colchester Native Oysters Why Do Oysters Choose to Live Where They Could be Eaten? University of Maryland Center for Environmental Science Άρθρο στο in.gr, Έρπης των στρειδιών αποδεκατίζει τους πληθυσμούς τους στη Γαλλία, 4 Αυγούστου 2008
Μπροντζόλο

Το Μπροντζόλο (ιταλικά: Bronzolo, προφέρεται: [bronˈdzɔːlo]) ή Μπραντσόλ (γερμανικά: Branzoll, προφέρεται: [branˈtsɔl]) είναι πόλη της Ιταλίας με 1.601 κατοίκους της Μπολτσάνο και στις Δολομιτικές Άλπεις. Συνορεύει με τις κωμοπόλεις Αλντίνο, Λάιβες, Όρα, Βαντένα, και Νόβα Πομέντε. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Αδίγη, 13 χλμ από το Μπολτσάνο. Στις όχθες του Αδίγη είναι ορατό το αρχαίο λιμάνι της πόλης. Η κωμόπολη έχει και σιδηροδρομικό σταθμό. Το 39,68% των κατοίκων της έχει μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 59,85% τα Ιταλικά και το 0,47% τα Λαδινικά.

 Η ιστορία της κωμόπολης συνδέεται με τον ποταμό Αδίγη, που στην περιοχή είναι πλωτός και χάρη σε αυτόν γνώρισε εμπορική ανάπτυξη τον μεσαίωνα. Κατά τον μεσαίωνα το Μπροντζόλο διέθετε λιμένα για τις βάρκες που μετέφεραν εμπορεύματα, επίσης είχαν κατασκευαστεί αναχώματα για την αποφυγή πλημμυρών του ποταμού.Το όνομα της απαντάται για πρώτη φορά το 1181 ως "Μπραντσόλ" (Branzol), το 1237 ως Branzollo και το 1249 ως Prantzol, που προέρχεται από το γερμανικό Berinza με μια κατάληξη της λατινικής -eolus. Bruno Mahlknecht, Leifers, Branzoll, Pfatten (Südtiroler Gebietsführer), Bolzano, Athesia, 1977. Gunther Pallaver, Freiwillige Feuerwehr Branzoll 1885-1985. Festschrift anläßlich des 100-jährigen Bestehens der Freiwilligen Feuerwehr Branzoll, Bronzolo, 1985. Fausto Turbiani (red.), Bronzolo ed il suo cammino - Branzoll und seine Entwicklung, Bronzolo, 1994. Giorgio D'Amico, Holzfischen auf der Etsch, in «Der Schlern», 83, 2009, pp. 40–45 (sul ripescaggio della legna nell'Adige a Bronzolo)
Βουκ της Βοσνίας

Ο Βουκ, βοσνιακά: Vuk, (απεβ. μετά το 1378) ήταν μπαν της Βοσνίας από το 1366 έως το 1367, μέλος της δυναστείας Κοτρομάνιτς, η οποία κυβέρνησε το μπανάτο της Βοσνίας από τις αρχές του 14ου αι.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βλαντίσλαβ και της Γιελένα Σούμπιτς, οι οποίοι παντρεύτηκαν το 1337. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Tβρτκο Α΄, έγινε μπαν της Βοσνίας μετά το τέλος τού εκ πατρός θείου τους Στέφανου Β΄ το 1353. Ο πατέρας τους ενήργησε ως επίτροπος μέχρι το τέλος του το 1354. Τότε επίτροπος έγινε η μητέρα του, έως ότου ο Tβρτκο Α΄ έφτασε στην ηλικία της ενηλικίωσης το 1357. Ο Βουκ συνόδευσε τη Γιελένα, όταν ταξίδεψε στην Ουγγαρία το 1354, για να ζητήσει τη συγκατάθεση στην ανάρρηση του Tβρτκo Α΄ από τον επικυρίαρχό τους βασιλιά Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας. Τον Ιούλιο του 1357 ο Tβρτκo Α΄ και ο Βουκ επιβεβαιώθηκαν ως από κοινού ηγεμόνες της Βοσνίας και της Ουσόρα από τον βασιλιά Λουδοβίκο Α΄ υπό δύο προϋποθέσεις: α) ο ένας από τους αδελφούς θα ήταν στην Αυλή τού Λουδοβίκου Α΄, όταν ο άλλος θα βρισκόταν στη Βοσνία και β) ο Τβρτκο Α΄ θα έκανε μία προσπάθεια να καταστείλει την «αιρετική» Βοσνιακή Εκκλησία. Τον Φεβρουάριο του 1366 ο Tβρτκo Α΄ αντιμετώπισε μία μεγάλη εξέγερση από τους υποτελείς του, που ήταν δυσαρεστημένοι. Αυτός και η Γιελένα αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄, ενώ ο Βουκ τον αντικατέστησε ως μπαν. Αν και έλαβε σοβαρά υπόψη τον ρόλο του ως μπαν της Βοσνίας, δεν είναι σαφές, εάν ο Βουκ υποκίνησε την εκθρόνιση τού αδελφού του ή αν ήταν απλώς μία μαριονέτα, που είχαν εγκαταστήσει οι ευγενείς. Ωστόσο μέσα σε ένα μήνα ο Tβρτκo Α΄ επέστρεψε με τη βοήθεια του Ουγγρικού στρατού. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, ο Βουκ είχε χάσει μέρος της Βοσνίας από τον αδελφό του, αλλά διατήρησε τον έλεγχο του Μπομπόβατς, της πρωτεύουσας. Ο ευγενής Σάνκο Μιλτενόβιτς αυτομόλησε από τον Βουκ στο Tβρτκo Α΄ το δεύτερο μισό του 1367, θέτοντας μεγάλο μέρος της Ζαχλουμία πίσω υπό τον έλεγχο του Tβρτκo Α΄. Ο Βουκ τελικά καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στα τέλη του 1367 . Μόλις εξορίστηκε, ο Βουκ προσπάθησε να κερδίσει εξωτερική βοήθεια εναντίον του Tβρτκo Α΄. Ιδιαίτερα παρακάλεσε τον πάπα Ουρβανό Ε΄, καθώς ο πάπας υποστήριζε μία σταυροφορία κατά της Βοσνιακής Εκκλησίας για αρκετό καιρό. Όμως η προστασία του Tβρτκo Α΄ από τον βασιλιά της Ουγγαρίας καθιστούσε ελάχιστες τις πιθανότητες του Βουκ να ανακτήσει τον θρόνο της Βοσνίας. Μέχρι το 1374, τα αδέλφια είχαν συμφιλιωθεί, πιθανώς με την ευκαιρία τού γάμου τού Tβρτκo Α΄ με τη Δωροθέα της Βουλγαρίας. Ο Βουκ παρέμεινε στη Βοσνία, λειτουργώντας ως μικρότερος μπαν και επικυρώνοντας τα καταστατικά τού αδελφού του. Πιστεύεται ότι απεβίωσε μετά το 1378. Ćirković, Sima (1964). Istorija srednjovekovne bosanske države (στα Σερβικά). Srpska književna zadruga. Ćošković, Pejo (2009), Kotromanići, Miroslav Krleža Institute of Lexicography Fine, John Van Antwerp, Jr. (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
Sexting

Sexting (ελληνική απόδοση: σέξτινγκ) είναι η ανταλλαγή φωτογραφιών και μηνυμάτων με κυρίως σεξουαλικό περιεχόμενο χρησιμοποιώντας κινητό τηλέφωνο ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές, όπως για παράδειγμα σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η λέξη έγινε ιδιαιτέρως δημοφιλής τον 21ο αιώνα και προέρχεται από το "sex" (σεξ) και το "texting" (στέλνω μήνυμα σε κάποιον). Τον Αύγουστο του 2012, η λέξη συμπεριλήφθηκε στο λεξικό Merriam-Webster's Collegiate Dictionary.

 Bowker, Art, M.A., and Michael Sullivan, J.D.. "Sexting Risky Actions and OverreactionsΑρχειοθετήθηκε 2013-05-14 στο Wayback Machine.." (Archive Αρχειοθετήθηκε 2013-12-15 στο Wayback Machine.) Federal Bureau of Investigation. July 2010. "Nothing shameful about sexting?" findings of a new report, "Young People and Sexting in Australia: ethics, representation and the law" 2014 Fresh Air piece (audio here) and Atlantic article on sexting in Louisa County, Virginia
Μαουρεγάτους των Αστουριών

Ο Μαουρεγάτους ο Σφετεριστής, λατιν.: Mauregatus, ισπανικά: Mauregato‎ (8ος αι.) ήταν ο βασιλιάς των Αστουριών από το 783 έως το 788 ή 789. Ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου Α', υποτίθεται από μία Μαυριτανή δουλοπάροικο.

 Σφετερίστηκε τον θρόνο με το τέλος του Σίλο, του συζύγου της ετεροθαλούς αδελφής του Αδοσίνδας και κερδίζοντας το παρωνύμιο του Σφετεριστή. Η αριστοκρατία είχε εκλέξει τον Αλφόνσο Β' κατόπιν επιμονής του Αδοσίδας, αλλά ο Μαυρεγάτους συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό υποστηρικτών και ανάγκασε τον Αλφόνσο στην Άλαβα να παραιτηθεί. Τίποτε δεν είναι γνωστό με λεπτομέρειες για τη βασιλεία του. Η διαμάχη για την υιοθεσία μαινόταν μεταξύ του Ελιπάνδου, αρχιεπισκόπου του Τολέδο, και του Μπεάτους της Λιέβανα και μάλιστα προκάλεσε την παρέμβαση του Καρλομάγνου. Ο Μαυρεγάτους έστειλε επίσης πίσω μία μουσουλμανική δύναμη εισβολής. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συντέθηκε ένας ύμνος στον Άγιο Ιάκωβο με μία ακροστιχίδα, που αναφέρει το όνομα του βασιλιά. Αυτό θεωρείται ότι προμηνύει τον μύθο της ταφής του αγίου στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mauregato of Asturias στο Wikimedia Commons
Πύργος του Χαϊκού

Ο Πύργος του Χαϊκού (κινέζικα: 海口塔), γνωστός και ως Πύργος του Χαϊκού 1, είναι υπό κατασκευή ουρανοξύστης στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, στο Χαϊκού της Χαϊνάν στην Κίνα. Μόλις ολοκληρωθεί, πρόκειται να είναι το ψηλότερο από ένα συγκρότημα δέκα κτηρίων σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Πύργοι Χαϊκού ή Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν. Το κεντρικό κτήριο θα είναι ένας πύργος που θα αποτελείται από 94 ορόφους και θα έχει συνολικό ύψος 428 μέτρα. Το έργο αυτό θα αποτελείται από μια ομάδα δέκα κτηρίων, πέντε από τα οποία θα βρίσκονται στη βόρεια πλευρά της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και πέντε στη νότια. Το οικόπεδο στο οποίο γίνονται οι εργασίες έχει συνολική έκταση 387.669 τετραγωνικών μέτρων.Η κατασκευή του Πύργου του Χαϊκού ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή μέχρι το 2027.

 Η τοποθεσία, με το όνομα Πύργοι Χαϊκού ή Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν, βρίσκεται στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, ακριβώς δυτικά της οδού Χαϊφού. Χωρίζεται σε δύο μέρη: το ένα διατρέχει τη βόρειας πλευράς της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και το άλλο, που έχει παρόμοιο μέγεθος και σχήμα, τη νότια πλευρά. Καθένα από αυτά τα τμήματα θα περιλαμβάνει πέντε κτήρια: δύο μικρά κτήρια στα δυτικά, έναν κεντρικό πύργο και δύο μικρά κτήρια στα ανατολικά. Το νότιο τμήμα θα έχει το ψηλότερο κτήριο που ονομάζεται «Πύργος του Χαϊκού 1». Τα δέκα κτήρια θα κυμαίνονται σε ύψος από 150 έως 450 μέτρα με συνολική επιφάνεια κτηρίου 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα. Ο κύριος πύργος, που ονομάζεται Πύργος του Χαϊκού 1, θα έχει 94 ορόφους πάνω από το έδαφος και 2 υπόγεια, ενώ θα εξυπηρετείται από 51 ανελκυστήρες. Το κορυφαίο τμήμα του πύργου θα είναι ξενοδοχείο με κεντρικό αίθριο. Τα κάτω δύο τρίτα του κτηρίου θα διαθέτουν 185.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων, ενώ το επάνω τμήμα θα αποτελείται από 46.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων. Ο πύργος θα περιλαμβάνει 356 διαμερίσματα και 288 δωμάτια ξενοδοχείου. Θα διατίθενται συνολικά 1.952 θέσεις στάθμευσης. Χρήση ορόφων Οι όροφοι έχουν σχεδιαστεί για χρήση ως εξής: Γραφεία: 7 έως 66 Γυμναστήριο, πισίνα και άλλες εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το ξενοδοχείο: 69-71 Λόμπι ξενοδοχείου: 72 Δωμάτια ξενοδοχείου: 73 έως 100 Μπαρ - εστιατόριο: 101 Παρατηρητήριο: 103 Η κατασκευή ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Από τον Δεκέμβριο του 2017, είναι υπό κατασκευή τα θεμέλια από χάλυβα με τις υπέργειες κατασκευές να είναι πλέον ορατές. Ο πύργος είναι υπό κατασκευή από το 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το έτος 2022. Κύρια κατασκευή πύργου το 2017 (όψη από τα δυτικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Haikou Tower στο Wikimedia Commons
Χράντετς Κράλοβε

Το Χράντετς Κράλοβε (τσεχ. Hradec Králové, γερμ.: Königgrätz) είναι πόλη της Τσεχίας, στην περιοχή Χράντετς Κράλοβε της Βοημίας. Η οικονομία της πόλης είναι βασισμένη στην επεξεργασία τροφίμων, τη φωτοχημική και ηλεκτρονική τεχνολογία. Οι παραδοσιακές βιομηχανίες περιλαμβάνουν και τα μουσικά όργανα - εδώ παράγονται τα καλύτερα πιάνα. Το Χράντετς Κράλοβε έχει Πανεπιστήμιο, αλλά και το Πανεπιστήμιο του Καρόλου έχει τμήματα Ιατρικής και Φαρμακευτικής εδώ.

 Το αρχικό όνομα του Χράντετς Κράλοβε, μιας από τις παλαιότερες πόλεις στην Τσεχία, ήταν μόνο Χράντετς (το κάστρο), και το Κράλοβε (της βασίλισσας), προτάχθηκε όταν έγινε μια από τις πόλεις προίκα της βασίλισσας του Βενσεσλάου Β', η Ελισάβετ της Πολωνίας, η οποία έζησε εδώ για τριάντα χρόνια. Το 1639 η πόλη καταλήφθηκε για οκτώ μήνες από τους Σουηδούς. Η τελική μάχη του αυστρο-πρώσικου πολέμου έγινε κοντά στο Χράντετς Κράλοβε, στις 3 Ιουλίου 1866. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hradec Králové στο Wikimedia Commons Official website Τουριστικό υλικό για την Τσεχία αλλά και λοιπές χρήσιμες πληροφορίες στην Ελληνική γλώσσα από την Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα Jazz goes to Town website Virtual show
Βουλή των Αντιπροσώπων της Βραζιλίας

Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Βραζιλίας ( πορτογαλικά: Câmara dos Deputados‎) είναι η κάτω βουλή του Βραζιλιάνικου Εθνικού Κογκρέσου. Είναι ένα ομοσπονδιακό νομοθετικό σώμα. Αποτελείται από 513 μέλη, που εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης για τετραετή θητεία. Ο τρέχων Πρόεδρος της Βουλής είναι ο Ροντρίγκο Μάια ( ΔΗΜ - ΡΤζ ).

 Η Βραζιλιάνικη Βουλή των Αντιπροσώπων ιδρύθηκε με το πρώτο Σύνταγμα της Βραζιλιάνικης Αυτοκρατορίας, το 1824. Βάσει αυτού, ο Αυτοκράτορας Πέτρος Α' ίδρυσε τη Νομοθετική Γενική Συνέλευση, ένα διθάλαμο κοινοβούλιο που περιλάμβανε μία Βουλή των Αντιπροσώπων, με 102 μέλη που εκλέγονταν έμμεσα για τετραετή θητεία, και μία Γερουσία, με 50 ισόβια μέλη: ευγενείς, κληρικοί και δικαστές. Η πρώτη συνεδρίαση της Α' Συνέλευσης διεξήχθη στις 6 Μαΐου 1826, τριάμισι χρόνια μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βραζιλίας (7 Σεπτεμβρίου 1822).Μετά την κατάλυση της μοναρχίας και την διακήρυξη της Δημοκρατίας, το 1889, το πρώτο Σύνταγμα έχασε την ισχύ του. Με το Σύνταγμα του 1891, η Δημοκρατία της Βραζιλίας εδραιώθηκε ως ομοσπονδιακό κράτος. Βάσει αυτού, το Βραζιλιάνικο κοινοβούλιο ονομάστηκε Εθνικό Κογκρέσο. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων η θητεία έγινε τριετής, ενώ στη Γερουσία εννεαετής, και όσον αφορά τον αριθμό των γερουσιαστών, κάθε κρατίδιο της Βραζιλιάνικης ομοσπονδίας αντιπροσωπευόταν από τρεις.Με το Σύνταγμα του 1988, που ήταν το έβδομο Βραζιλιάνικο Σύνταγμα, εδραιώθηκε η σημερινή μορφή του νομοθετικού σώματος. Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε όλη την επικράτεια, για τετραετή θητεία, και ο αριθμός τους είναι ανάλογος του πληθυσμού. Καθορίζεται με νόμο, έτσι ώστε κάθε κρατίδιο να εκλέγει 8-70 βουλευτές. Οι γερουσιαστές εκλέγονται με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, για οκταετή θητεία. Κάθε κρατίδιο εκλέγει 3 γερουσιαστές. Ανά τετραετία, με την εκλογή της νέας Συνέλευσης, ανανεώνεται το ένα ή τα δύο τρίτα του συνόλου των γερουσιαστών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chamber of Deputies of Brazil στο Wikimedia Commons
Μίινα Χάρμα

Η Μίινα Χάρμα (εσθονικά: Miina Härma, 9 Φεβρουαρίου 1864 στο Κορβεκιούλα – 16 Νοεμβρίου 1941 στο Τάρτου) ήταν μια ευρέως αναγνωρισμένη Εσθονή συνθέτρια. Ήταν ο δεύτερος Εσθονός μουσικός με ανώτερη εκπαίδευση. Η μεγαλύτερη συνεισφορά της είναι ίσως το γεγονός ότι εξάπλωσε την μουσική με όργανα στην ύπαιθρο, καθώς σχεδόν κανένας ειδικευμένος οργανοπαίκτης δεν έδωσε συναυλίες έξω από τις πόλεις. Κατά τη διάρκεια της 60ετούς περιόδου δημιουργικότητάς της, έγραψε περισσότερα από 200 χορωδιακά τραγούδια, 10 καβατίνες, ένα κάντο, το "Κάλεβ και Λίντα" και πολλά άλλα. Τα περισσότερα από τα έργα της ήταν μορφές φωνητικής μουσικής, αντί για οργανικές.

 Η Χάρμα γεννήθηκε ως Μίιανα Χέρμαν το 1864 στη Κορβεκιούλα στη Λιβονία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν παιδί ενός τοπικού δασκάλου και της συζύγου του που είχαν επτά παιδιά. Και οι δύο γονείς της ήταν μορφωμένοι μουσικά. Η Χάρμα άρχισε να μαθαίνει μόνη της τη μουσική με ένα μικρό όργανο που της αγόρασε ο πατέρας της. Όταν ήταν 15 ετών, η Χάρμα άρχισε να σπουδάζει με τον Κ. Α. Χέρμαν, ο οποίος έδωσε μαθήματά τόσο στη μουσική σύνθεση όσο και στο πιάνο. Το 1883, η Χάρμα εισήλθε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης ως η μοναδική φοιτήτρια οργάνων εκείνο το έτος. Αποφοίτησε το 1890, αλλά εξακολούθησε να ζει στην Αγία Πετρούπολη επειδή ήταν πολύ δύσκολο να βρει δουλειά στα κυβερνεία της Βαλτικής. Το 1894 πραγματοποιήθηκε το πέμπτο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Εσθονίας, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της χορωδίας της Χάρμα. Το 1903, καθώς τα οικονομικά προβλήματα την καταπίεζαν, η Χάρμα μετακόμισε στην Κροστάνδη του Κυβερνείου της Αγίας Πετρούπολης. Έπρεπε να εγκαταλείψει την πόλη το 1915 εξαιτίας της έναρξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς δεν επιτράπηκε στους πολίτες να παραμείνουν εκεί. Παρά το γεγονός ότι η μουσική αναπτύχθηκε ταχέως στη Τάρτου, ήταν ακόμα δύσκολο να βρει δουλειά σαν δάσκαλα μουσικής, καθώς δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου μαθητές λόγω του πολέμου. Το 1917, η Χάρμα έγινε πάντως δασκάλα μουσικής σε ένα σχολείο που σήμερα έχει πάρει το όνομα της. Η Μίινα Χάρμα πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1941 στο Τάρτου. Τάφηκε στο νεκροταφείο Ράαντι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Miina Härma στο Wikimedia Commons
Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας

Η Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας (συντομογραφίες: IATA: PYR, ICAO: LGAD, ΥΠΑ: ΚΑΝΔ) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο που βρίσκεται 2,5 χιλιόμετρα από την Ανδραβίδα του Νομού Ηλείας. Η αεροπορική βάση ανήκει στην Πολεμική Αεροπορία, και σε αυτή στεγάζεται η 117 Πτέρυγα Μάχης και το Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής (ΚΕΑΤ).

 Η κατασκευή της Αεροπορικής Βάσης Ανδραβίδας, ξεκίνησε το 1955 με το πρώτο αεροπορικό απόσπασμα να εγκαθίσταται τον Ιούνιο του 1960. Τον Μάρτιο του 1961, το απόσπασμα μετατράπηκε στην 117 Σμηναρχία Μάχης συμπεριλαμβάνοντας την 339 Σμηναρχία Βομβαρδιστικών, η οποία είχε αεροσκάφη τυπου F-84F.Τον Μάιο 1969 η μονάδα αναβαθμίστηκε σε πλήρη πτέρυγα μάχης, και ενέταξε στον στόλο της αεροσκάφη τύπου F-4E Phantom. Αυτό επέβαλλε πλήρη ανακατασκευή και αναβάθμιση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων, και το 1973 η 339 Σμηναρχία μετακινήθηκε στην Αεροπορική Βάση του Αράξου. Μεταξύ των υπόλοιπων αλλαγών στις υποδομές, ένας τρίτος διάδρομος και ραντάρ καιρού προστέθηκαν μέχρι το 1978. Τα πρώτα αεροσκάφη τύπου F-4E αφίχθησαν τον Απρίλιο του 1974, ενώ η παραγγελία ολοκληρώθηκε μέχρι τα τέλη του χρόνου, δίδωντας εξοπλισμό των δύο σμηναρχιών: αυτός που επιστράφηκε από την 339 Σμηναρχία, οδήγησε στον σχεδιασμό της 339 Πτέρυγας Παντός Καιρού η οποία έλαβε το ρόλο της αναχαίτισης, και τη 338 Σμηναρχία Βομβαρδιστικών. Αυτές οι δύο Σμηναρχίες παραμένουν στη Βάση της Ανδραβίδας μέχρι σήμερα υπό την 117 Πτέρυγα Μάχης. Το 1975, εγκαταστάθηκε στην Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας η Σχολή Όπλων Τακτικής (ΣΟΤ), παρέχοντας εξειδικευμένα μαθήματα σχετικά με αεροπορικές τακτικές και ηλεκτρονικό οπλισμό. Επιπλέον, δημιουργήθηκε στην Ανδραβίδα, η 338 Μονάδα Πτήσεων Εκμάθησης, από τον Δεκέμβριο του 1976 έως τον Μάρτιο του 1989. Η συγκεκριμένη μονάδα διέθετε τέσσερα αεροσκάφη τύπου Lockheed T-33. Το 1983 η Σχολή Όπλων Τακτικής, μαζί με τις υπόλοιπες εξειδικευμένες σχολές της Πολεμικής Αεροπορίας που μέχρι τότε ήταν διασκορπισμένες σε διαφορετικές αεροπορικές βάσεις υπό διαφορετική διοίκηση, συνενώθηκαν ως μια μονάδα, το Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής. Μία ακόμη μονάδα επιπέδου Πτέρυγας Μάχης έχει ως βάση την Ανδραβίδα. Ο αερολιμένας είχε πολιτική επιβατική λειτουργία από το 1968 έως το 1986. Η μοναδική εταιρεία που πετούσε από και προς τον αερολιμένα ήταν οι Ολυμπιακές Αερογραμμές, οι οποίες σταμάτησαν τα δρομολόγια τους προς Αθήνα το 1975. Σήμερα ο αερολιμένας βρίσκεται υπό αναστολή πολιτικής λειτουργίας. Τελετή ένταξης στην Πολεμική Αεροπορία των νέων αεροσκαφών τύπου «Φάντομ» στην 117η Πτέρυγα Μάχης-Πτήσης Πολεμικών Αεροσκαφών. (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Κλάουντιο Καστανιόλι

Ο Κλάουντιο Καστανιόλι (γεν. 27 Δεκεμβρίου 1980) είναι Ελβετός επαγγελματίας παλαιστής. Έχει συμβόλαιο με την εταιρία πάλης WWE και εμφανίζεται με το ψευδώνυμο "Σεζάρο". Είναι πιο γνωστός, με το αληθινό του όνομα, σε άλλες εταιρίες όπως το Chikara, Ring of Honor, Pro Wrestling Guerrilla και στην Ιαπωνία το Pro Wrestling Noah.

 Ο Καστανιόλι είναι πετυχημένος παλαιστής σε ομαδικό επίπεδο, αφού έχει κερδίσει αρκετά ομαδικά πρωταθλήματα μαζί με τον Κρις Χίροου. Μαζί έγιναν γνωστοί ως Kings of Wrestling (ελλ: Βασιλιάδες της πάλης). Επίσης, ο Καστανιόλι μαζί με τον συμπατριώτη του, Άρες, έχουν κερδίσει οκτώ φορές ομαδικούς τίτλους σε διάφορες εταιρείες πάλης. Το 2010, οι αναγνώστες του Wrestling Observer Newsletter ψήφισαν τους Καστανιόλι και Χίροου ως την καλύτερη ομάδα της χρονιάς. Σε ατομικό επίπεδο, έχει κατακτήσει τίτλους, με σημαντικότερο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα PGW. Στις ανεξάρτητες εταιρείες της Αμερικής, ο Καστανιόλι τόνιζε την ευρωπαϊκή του καταγωγή σε ρόλους που υποδυόταν, λέγοντας πως γι' αυτό έχει ανώτερη νοημοσύνη και γνώση της μόδας. Τον Σεπτέμβριο του 2011 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE. Αφού προετοιμάστηκε στο θυγατρικό FCW, εμφανίστηκε στο WWE SmackDown ως "Αντόνιο Σεζάρο" με ρόλο αντιπαθή προς το κοινό τον Απρίλιο του 2012. Τον Αύγουστο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών και το κράτησε για οκτώ μήνες. Τον Ιούνιο του 2013, απέκτησε τον ρόλο του Αμερικάνου εθνικιστή, έχοντας τον Ζεμπ Κόλτερ ως μάνατζερ του. Τους επόμενους μήνες ήταν σε ομάδα με τον Τζακ Σουάγκερ με τον Κόλτερ ως μάνατζερ, ενώ τον Φεβρουάριο του 2014 άλλαξε ψευδώνυμο και συνέχισε να εμφανίζεται ως "Σεζάρο". Neutralizer Very European Uppercut/Swiss Death Sharpshooter Cesaro Swing Big Boot Match Killer Diving uppercut Springboard uppercut Headbutt Gutwrench suplex "The Most Money Making Man" (Ο πιο παραγωγικός) "Very European" (Πολύ Ευρωπαίος) Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο OWoW.com
Γιάνα Νοβότνα

Η Γιάνα Νοβότνα (Jana Novotná, 2 Οκτωβρίου 1968 - 19 Νοεμβρίου 2017), γεννημένη στη Μπρνο, ήταν Τσέχα αθλήτρια της αντισφαίρισης. Είχε ένα ιδιαίτερο στυλ στο σέρβις πολύ σπάνιο στυλ παιχνιδιού μεταξύ των γυναικών. Κέρδισε τον τίτλο στο απλό του Γουίμπλεντον το 1998 και ήταν πρώτη σε τρία προηγούμενα τουρνουά Γκραντ σλαμ. Κέρδισε επίσης 12 τίτλους στα διπλά γυναικών σε τουρνουά Γκραντ σλαμ και τέσσερις τίτλους διπλού μεικτού. Η Νοβότνα πέτυχε την υψηλότερη κατάταξη στην καριέρα της στην παγκόσμια κατάταξη στο Νο 2 του κόσμου το 1997 και πέτυχε την πρώτη θέση στα διπλά.

 Η Νοβότνα έγινε επαγγελματίας τον Φεβρουάριο του 1987. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, ήταν γνωστή πρωτίστως για την επιτυχία της στα διπλά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 άρχισε να έχει επιτυχία και στα απλά όταν η παλιά πρωταθλήτρια Χάνα Μαντλίκοβα έγινε προπονητής της αντικαθιστώντας τον Μάικ Έστεπ. Στο Γουίμπλεντον ήταν πρώτη στο απλό το 1998 επί της Ναταλί Τοζιά ενώ ήταν φιναλίστ το 1993 όπου έχασε από την Στέφι Γκραφ. Στο μεκτό ήταν πρώτη το 1989 με συμπάικτη τον Τζιμ Παφ. Στο διπλό γυναικών ήταν φιναλίστ το 1989, 1990, 1995 και το 1998. Στο Αυστραλιανό όπεν ήταν δεύτερη στο απλό το 1991, πρώτη στο διπλό το 1990 και το 1995, και δεύτερη το 1991, πρώτη στο μεικτό το 1988 και το 1999. Στο Γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό ήταν πρώτη το 1991 και το 1998, δεύτερη το 1995. Στο Αμερικανικό όπεν ήταν πρώτη στο διπλό το 1994, και 1997, δεύτερη το 1998 και στο μεικτό πρώτη το 1998. Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε αρχικά με την Τσεχοσλοβακία το 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992 και με την Τσεχία το 1993, 1995, 1996, 1997, και 1998 με συνολικό ρεκόρ 33 νίκες και 12 ήττες. Ήταν πρωταθλήτρια με την Τσεχοσλοβακία το 1988 με νίκη στον τελικό επί της ΕΣΣΔ. Συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιακούς αγώνες κατακτώντας δύο αργυρά κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο του απλού και στο διπλό με συμπαίκτρια την Έλενα Σούκοβα έχασαν στον τελικό από τις Αμερικανές Σρίβερ και Γκάρισον. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 αποκλείστηκε στο απλό στον πρώτο γύρο και στον τρίτο γύρο του διπλού με γύρο του απλού με συμπαίκτρια την Έλενα Σούκοβα. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στο απλό γυναικών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μετά την νίκη επί της αμερικανίδας Φερνάντεζ, στο διπλό κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο όπου με συμπαίκτρια πάλι την Έλενα Σούκοβα έχασαν στον τελικό από τις Αμερικανές Τζίτζι Φερνάντεζ και Μέρι Φερνάντεζ. Πέθανε από καρκίνο στις 19 Νοεμβρίου 2017. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jana Novotná στο Wikimedia Commons
Έλεν Χαλ Γιάκομπς

Η Έλεν Χαλ Γιάκομπς (αγγλικά : Helen Hull Jacobs) (Γκλόμπε, Αριζόνα 6 Αυγούστου 1908 - Ίστ Χάμπτον, Νέα Υόρκη 2 Ιουνίου 1997) ήταν από τις κορυφαίες αμερικανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης με 9 κατακτήσεις τουρνουά Γκράν Σλαμ και νούμερο ένα στον κόσμο.

 Μεγάλωσε στο Μπέρκλεϊ, στην Καλιφόρνια, εκεί έμαθε και την αντισφαίριση στον τοπικό σύλλογο "Berkeley Tennis Club", στην ίδια πόλη πήρε και το πτυχίο της από το τοπικό "Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια". Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στο Ναυτικό των ΗΠΑ σαν διοικητής του γραφείου της, μία από τις μόλις πέντε γυναίκες που είχαν αποκτήσει βαθμό στο Πολεμικό Ναυτικό. Στην προσωπική της ζωή ήταν σε μια σχέση για εννέα χρόνια με την Ενριέτα Μπίγχαμ. Σύντροφός στη μετέπειτα ζωή της ήταν η Βιρτζίνια Gurnee. Πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στο Ίστ Χάμπτον της Νέας Υόρκης στις 2 Ιουνίου, 1997 Κατετάγη στην πρώτη δεκάδα του κόσμου από το 1928 έως το 1939 (δεν υπάρχουν βαθμολογίες από το 1940 έως το 1945), φθάνοντας στην πρώτη θέση το 1936. Με εξαίρεση το 1930 και το 1938, είχε συμπεριληφθεί στο τέλος του έτους στην πρώτη δεκάδα κατάταξης από την Ένωση Τένις Ηνωμένων Πολιτειών από το 1927 έως το 1941. Ήταν η κορυφαία παίκτρια των ΗΠΑ από το 1932 έως το 1935. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ στο κύπελλο Γουίγκχαμ από το 1927 συνεχώς έως το 1937 και το 1939 με ρεκόρ 19 νίκες και 11 ήττες. Νικήτρια σε ομαδικό επίπεδο του κυπέλλου τις χρονιές 1927, 1929, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, και 1939. Στο Αμερικάνικο Όπεν και στο μονό ήταν πρώτη το 1932, 1933, 1934 και το 1935 και δεύτερη το 1928 1936, 1939 και το 1940. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1932, 1934 και το 1935, και δεύτερη το 1931 και το 1936. Στο διπλό μεικτό ήταν 1934 και δεύτερη το 1932. Στο Ρολάν Γκαρός ήταν δεύτερη στο μονό το 1930 και το 1934, και στο διπλό δεύτερη το 1934. Στο Γουίμπλεντον και στο μονό ήταν πρώτη το 1936 και δεύτερη το 1929 το 1932, 1934, 1935 και το 1938, στο διπλό ήταν δεύτερη το 1932, 1936 και το 1939. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και το 1937 ήταν δεύτερη στο μονό γυναικών, δεύτερη και στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μαρί Λουίζ Χορν. Έχει επίσης κατακτήσει το διεθνές πρωτάθλημα της Ρώμης, το τουρνουά του Μπέρκλεϊ κι άλλα. Το 1933 αναδείχτηκε γυναίκα αθλητής της χρονιάς από το Ασοσιέιτεντ Πρες. Έγινε μέλος του Διεθνούς τένις χαλ οφ φέιμ (Tennis Hall of Fame) το 1962. Το 2015 έγινε μέλος του Εθνικού "σπορ χαλ οφ φέιμ" γκέι και λεσβιών. Ήταν συγγραφέας βιβλίων σχετικά με την αντισφαίριση. Modern Tennis (1933) Improve Your Tennis (1936) Beyond the game: an autobiography (1936) Storm Against the Wind (1944) Gallery of Champions (1949) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Helen Jacobs στο Wikimedia Commons
Μπρένταν Μπίαν

Ο Μπρένταν Μπήαν (Brendan Behan, 9 Φεβρουαρίου 1923 - 20 Μαρτίου 1964) ήταν Ιρλανδός ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος, που έγραψε στα Αγγλικά και στα Ιρλανδικά.

 The Quare Fellow, 1954 An Giall, 1958 (Ένας όμηρος) The Hostage, 1958 - Ελλην. μετάφραση Βασίλη Ρώτα & Βούλας Δαμιανάκου ("ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ") Πίνακας με ελληνικές θεατρικές παραστάσεις έργων του Μπ. Μπίαν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Brendan Behan στο Wikimedia Commons
Περιθιώτισσα Φωκίδας

Η Περιθιώτισσα ή Περιθειώτισσα είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 710 μέτρα . Έχει πληθυσμό 283 κατοίκους και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Περιθιώτισσας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

 Η Περιθιώτισσα βρίσκεται ΒΑ της Ναυπάκτου σε απόσταση 42 χλμ. και ΝΔ του Λιδωρικίου (35 χλμ.). Είναι κτισμένη σε πλαγιά του όρους Τρίκορφου με θέα προς την Ανατολή. Γύρω από το χωριό υπάρχουν πυκνά δάση από έλατα και βελανιδιές. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πλατεία με δύο πέτρινες βρύσες και ένα αιωνόβιο πλάτανο ενώ γύρω της είναι το κοινοτικό κατάστημα, το ιατρείο και ο ναός του Αγίου Δημητρίου. Το αρχικό όνομά της ήταν Περιθειώτισσα και έτσι ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1835 στον τότε δήμο Ποτιδανείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α δημιουργήθηκε κοινότητα Περιθειωτίσσης με έδρα την ίδια, ενώ το 1940 μετονομάστηκε σε Περιθιώτισσα. Στον οικισμό γεννήθηκε ο Θεοφάνης Μπετσίστας (1886 - 1958), μακεδονομάχος, βετεράνος των Βαλκανικών Πολέμων και μετέπειτα ηγούμενος της μονής Αγίου Στεφάνου στα Μετέωρα, ο οποίος κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνελήφθη από τις ιταλικές αρχές διότι είχε αποθηκεύσει εντός του μοναστηριού οπλισμό και πολεμοφόδια. Απογραφές πληθυσμού https://web.archive.org/web/20111225223540/http://www.lidoriki.gr/ http://perithiotissa.blogspot.com/
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1947-48

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1947-48 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Αθηνών για τρίτη φορά και για πρώτη φορά μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Απόλλων εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1947-48.

 Α΄ με οκτώ (8) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (14 αγώνες) Β΄ με δεκαοκτώ (18) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (17 αγώνες). Γ΄ με δεκατέσσερις (14) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (13 αγώνες).Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Αθηνών, έπειτα από μάχη με τον Παναθηναϊκό. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και την επόμενη σεζόν η Α΄ είχε εννιά (9) ομάδες. Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (17 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έσπερος Καλλιθέας κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Ισοβάθμησε με τον Ατρόμητο Περιστερίου αλλά είχε πολύ καλύτερο συντελεστή τερμάτων (2,83 έναντι 2,40). Την τελευταία αγωνιστική ο Έσπερος νίκησε 4-1 εκτός έδρας την Κηφισιά ενώ ο Ατρόμητος με 9-1 την "Πρόοδο" στο Περιστέρι, σε μια προσπάθεια να καλύψει τον εις βάρος του συντελεστή, χωρίς να τα καταφέρει. Ο τύπος χαρακτήρισε τον αγώνα του Περιστερίου "στημένο": "Η Πρόοδος υπεβλήθει θεληματικώς εις βαρείαν ήτταν από τον Ατρόμητον με 9-1". Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα. Προβιβάστηκαν τρεις ομάδες από τη Γ΄ (Δόξα Αθηνών, ΑΟ Αιγάλεω, Αμπελόκηποι) και την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία περιλάμβανε είκοσι (20) ομάδες. 1 Πρόκειται για τον "ΑΟ Δάφνης" και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε "Δήμος Αγ. Δημητρίου", από όπου και η ονομασία της ομάδας. Μετείχαν δεκατέσσερις (14) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (13 αγώνες). ΑΟ Αιγάλεω: πρωταθλήτρια ΑΕ Αμπελοκήπων: άνοδος Κρόνος Νίκη Πλάκας ΑΕ Ελευθερούπολη ΑΕ Νέας Ελβετίας Νίκη Αμπελοκήπων Αρμενική Ένωσις Ιωνικός Ν. Φιλαδέλφειας Πανεξαρχειακός Ποσειδών Γλυφάδας Αρίων Κολωνακίου Αθηναΐς Κυψέλης Ολυμπιάς Αμαρουσίου Ψηφιακό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". "Αθλητική Ηχώ", φ. 5/4/1948, σ. 6. εφ. "Ελευθερία", φ. 10/4/1948, σ. 2. "Αθλητική Ηχώ", φ. 19/4/1948.
Δημήτρης Χονδροκούκης

Για τον αντιστράτηγο και βουλευτή, δείτε Δημήτριος Χονδροκούκης.Ο Δημήτρης Χονδροκούκης (26 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας αθλητής του στίβου. Το 2012 στην Κωνσταντινούπολη αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής κλειστού στίβου στο άλμα εις ύψος κάνοντας ατομικό ρεκόρ (2,33μ.). Το ατομικό του ρεκόρ στον ανοικτό στίβο είναι 2,32 μ., το οποίο πέτυχε δύο φορές στη Σμύρνη τον Ιούνιο του 2011 και στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου στο Νταεγκού της Νότιας Κορέας, την 1η Σεπτεμβρίου 2011. Εκτός από την αθλητική του δραστηριότητα, είναι φοιτητής του τμήματος Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Ανήκει στον Πανναξιακό Α.Ο.

 Γεννήθηκε στο Μαρούσι. Πατέρας και προπονητής του είναι ο Κυριάκος Χονδροκούκης, ο ίδιος πρωταθλητής στο ύψος, ενώ μητέρα του ήταν η Κύπρια αθλήτρια των δρόμων ημιαντοχής, Νίκη Χονδροκούκη (1958-2012). Στα γυμνασιακά χρόνια ο Δημήτρης άρχισε να ασχολείται με το ύψος. Το Μάιο του 2011 ο αθλητής πέτυχε την 3η καλύτερη επίδοση στον κόσμο, με 2,31 μ. στο μίτινγκ της Γενεύης. Στον τελικό του Diamond League στη Ζυρίχη, το Σεπτέμβριο του 2011, ο πρωταθλητής ισοφάρισε το ατομικό του ρεκόρ καθώς υπερβαίνοντας τα 2,32μ με τη 2η και τελευταία προσπάθεια που του είχε μείνει αφού είχε μια αποτυχημένη στα 2,30μ.Το 2012 ξεκίνησε με επιτυχίες για το Δημήτρη Χονδροκούκη. Έτσι, αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στο αγώνισμά του, με 2,29μ. Τον επόμενο μήνα πέτυχε την μεγαλύτερη ως τώρα επιτυχία του, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Κωνσταντινούπολη, στις 11 Μαρτίου 2012. Το καλοκαίρι του 2012 αποκλείστηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου καθώς σε έλεγχο ντόπινγκ που του έγινε πριν από την έναρξη των αγώνων βρέθηκε θετικός στην απαγορευμένη ουσία στανοζολόλη.