Εθνικό Μουσείο της Σλοβενίας

Το Εθνικό Μουσείο της Σλοβενίας (σλοβενικά: Narodni muzej Slovenije‎) βρίσκεται στη Λιουμπλιάνα, την πρωτεύουσα της Σλοβενίας. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης κοντά στο Tivoli City Park. Μαζί με το Σλοβενικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που βρίσκεται στο ίδιο κτήριο, το Εθνικό Μουσείο της Σλοβενίας είναι το παλαιότερο επιστημονικό και πολιτιστικό ίδρυμα της χώρας. Το μουσείο διαθέτει μια εκτενή συλλογή αρχαιολογικών αντικειμένων, παλαιών νομισμάτων και τραπεζογραμματίων (στο τμήμα νομισματικής στο ισόγειο) και εκθέσεις που σχετίζονται με τις εφαρμοσμένες τέχνες.

 Το μουσείο ιδρύθηκε το 1821 ως το " Μουσείο του Κτήματος της Καρνιόλα" (γερμανικά: Krainisch Ständisches Museum‎). Πέντε χρόνια αργότερα, ο αυστριακός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β' αποφάσισε να χρηματοδοτήσει προσωπικά το μουσείο και διέταξε τη μετονομασία του σε "Επαρχιακό Μουσείο της Καρνιόλα." Το 1882, το μουσείο μετονομάστηκε σε "Επαρχιακό Μουσείο Καρνιόλα- Ρουντολφίνουμ" προς τιμήν του Πρίγκιπα Ρούντολφ. Μετά την ίδρυση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, το όνομα άλλαξε σε "Εθνικό Μουσείο". Το 1923 οι εθνογραφικές συλλογές, που κατείχε το μουσείο αφαιρέθηκαν και τοποθετήθηκαν στο νέο Σλοβενικό Εθνογραφικό Μουσείο και το 1933 μεγάλο μέρος των έργων τέχνης του μεταφέρθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας. Το 1944 το Σλοβενικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (τότε γνωστό ως Μουσείο Φυσικών Επιστημών) έγινε ανεξάρτητο παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στο ίδιο κτήριο. Το 1953 η πλειονότητα των αρχείων μεταφέρθηκε στο παλάτι Γκρούμπερ. Μετονομάστηκε σε Εθνικό Μουσείο της Σλοβενίας το 1992, σήμερα το μουσείο χωρίζεται σε Αρχαιολογικό Τμήμα, Νομισματικό Γραφείο, Τμήμα Χαρακτικής και Σχεδίων και Τμήμα Ιστορίας και Εφαρμοσμένων Τεχνών. Το κεντρικό κτήριο του Εθνικού Μουσείου βρίσκεται κοντά στο κτήριο του Κοινοβουλίου της Σλοβενίας και το Υπουργείο Εξωτερικών της Σλοβενίας, ενώ η Όπερα της Λιουμπλιάνα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από αυτήν στην ίδια πλατεία. Χτίστηκε σε νεοαναγεννησιακό στιλ από τον κύριο οικοδόμο Βίλχελμ Τρεό σε συνεργασία με τον Γιαν Βλαντιμίρ Χράσκι μεταξύ 1883 και 1885. Ο Τρεό ακολούθησε κυρίως τα σχέδια του βιεννέζου αρχιτέκτονα Βίλχελμ Ρεζόρι.Το εσωτερικό σχεδιάστηκε από τον Χράσκι, με την οροφή της κύριας αίθουσας να είναι διακοσμημένη με μενταγιόν από τους ζωγράφους Γιάνεζ και Γιούρι Σούμπιτς. Αυτά δημιουργήθηκαν το 1885. Ο Γιάνεζ Σούμπιτς σχεδίασε τον κύριο αλληγορικό πίνακα του Καρνιόλα ως προστάτη των τεχνών και των επιστημών, ενώ ο Γιούρι Σούμπιτς σχεδίασε τέσσερα πορτρέτα διάσημων Carniolans: Γιόχαν Βάικχαρντ φον Βαλβασόρ, Βαλεντίν Βόντνικ, Σίγκμουντ Χερμπερστάιν και Σίγκμουντ Ζώης. Ο πίνακας του Γιάνεζ έγινε με λάδι πάνω σε ξύλο, ενώ τα πορτρέτα φτιάχτηκαν με λάδι σε φρέσκο γύψο. Οι ζωγράφοι ακολούθησαν τις προτάσεις του δασκάλου τους Γιάνεζ Βολφ. Ο χώρος μεταξύ των μεσαιωνικών διακοσμήθηκε από τον Κάρελ Λίποβσεκ.Το κτήριο άνοιξε επίσημα στις 2 Δεκεμβρίου 1888. Στα Σλοβενικά εδάφη, αυτό ήταν το πρώτο κτήριο, που χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για πολιτιστικούς σκοπούς. Ένα χάλκινο μνημείο του Carniolan, πολυμαθούς Γιόχαν Βάικχαρντ φον Βαλβασόρ, που σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Αλόιζ Γκανγκλ, τοποθετήθηκε μπροστά από το μουσείο το 1903. Κάρελ Ντέζμαν (1821-1889) Τζόσιπ Μαλ (1884–1978) Αύγουστος Πιρτζέβετς (1887-1944) Σάιμον Ρουτάρ (1851–1903) Μπόρις Μ. Γκόμπατς (γεννήθηκε το 1945)