Σαμ Σκόρερ

Ο Σαμ Σκόρερ (Hugh Segar "Sam" Scorer 2 Μαρτίου 1923 – 6 Μαρτίου 2003) ήταν ένας Άγγλος αρχιτέκτονας που εργάστηκε στο Λίνκολν της Αγγλίας και ήταν κορυφαίος πρωτοπόρος στην ανάπτυξη υπερβολικών παραβολοειδών [1] κατασκευών στέγης με χρήση σκυροδέματος. Ασχολήθηκε επίσης με την αρχιτεκτονική συντήρηση και την έρευνα για το έργο των τοπικών αρχιτεκτόνων του 19ου αιώνα, καθώς και με την ίδρυση μιας γκαλερί τέχνης στο Λίνκολν, τώρα γνωστή ως Sam Scorer Gallery. Κατείχε τη σπάνια διάκριση να έχει δύο από τα κτίριά του διατηρητέα κατά τη διάρκεια της ζωής του.

 Μεγάλωσε στο Λίνκολν και ήταν ένα από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος συνεργάτης σε μια εταιρεία δικηγόρων και αργότερα έγινε υπάλληλος στο συμβούλιο της κομητείας Lindsey (Lindsey County Council). Η μητέρα του ήταν λέκτορας στο Bishop Grosseteste College [2], ένα κολέγιο για εκπαιδευτικούς. Ένας από τα αδέλφια του ήταν ο Richard S Scorer . Μεταξύ 1936 και 1941 παρακολούθησε το ανεξάρτητο σχολείο Repton [3] στο νότιο Derbyshire, όπου έγινε επικεφαλής και διέπρεψε στο σχέδιο. Σπούδασε Μηχανολογικές Επιστήμες στο Corpus Christi College του Cambridge [4] το 1941, ενώ του άρεσε επίσης και η ζωγραφική. Το 1942 κατατάχθηκε στη Βασιλική Εθελοντική Εφεδρεία του Πολεμικού Ναυτικού [5] και γνώρισε τη σύζυγό του στον Καναδά, όταν εκπαιδεύτηκε για να γίνει πιλότος του Fleet Air Arm [6] . Υπηρέτησε ως πιλότος μαχητικού αεροσκάφους μέχρι το 1945, αλλά έμεινε εκτός υπηρεσίας, αφού συνετρίβη ενώ προσπαθούσε να προσγειωθεί σε κινούμενο αεροπλανοφόρο στη Βαλτική Θάλασσα . Συνδυάζοντας το ενδιαφέρον του για τα έργα τέχνης και το μηχανικό σχέδιο, αποφάσισε να γίνει αρχιτέκτονας. Εισήλθε στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Αρχιτεκτονικού Συνδέσμου (AA) [7] στο δεύτερο έτος, το 1946 και αποφοίτησε το 1949. Παντρεύτηκε την Anne Humphrey το 1943 στο Kingston του Οντάριο . Απέκτησαν έναν γιο και μια κόρη (που πέθανε τον Απρίλιο του 1986). Ζούσε στο λόφο του Γιβραλτάρ στο Λίνκολν και πέθανε στο Lincoln County Hospital [8] τον Μάρτιο του 2003, σε ηλικία 80 ετών. Εκτός από την αρχιτεκτονική ήταν λάτρης των αγώνων αυτοκινήτων, παρακολουθώντας πολλές από τις πίστες Grand Prix της Ευρώπης. Είχε μια σειρά από γρήγορα αυτοκίνητα, όπως ένα Lotus Elan [9] και διάφορα Jaguar, όλα με την προσωπική του πινακίδα «EVL 1». Υπήρξε μέλος του National Trust [10], του Victorian Society [11] and του Reform Club [12] και έδειξε ενδιαφέρον για τη φιλελεύθερη πολιτική. Εργάστηκε για ένα χρόνο ως βοηθός του George Gray Wornum [13] . Το 1950, άρχισε να εργάζεται για τον Denis Clarke Hall (γιος της Edna Clarke Hall ). Με τον Clarke Hall σχεδίασε τρία σχολεία στο Lincolnshire τη δεκαετία του 1950: Σχολή William Farr [14] , Welton (1952) Lacey Gardens Junior School, Louth (1953) Riddings Comprehensive School, Enderby Road, Scunthorpe (1958 με επεκτάσεις το 1965–1970).Διώροφα κτίρια, με το κτίριο των αιθουσών διδασκαλίας να συνδέεται με το κτίριο εξυπηρέτησης με προθάλαμο. Η κουζίνα καλύπτεται με έναν έντονα ρουστίκ ή ανάγλυφο τοίχο. Η κατακόρυφη έμφαση δίνεται από έναν υδρόπυργο με υαλοπίνακα. Από το 1954, το αρχιτεκτονικό του γραφείο, Denis Clarke Hall, Scorer & Bright είχε την βάση του στο 7 Lindum Terrace στο Λίνκολν. Ο Σκόρερ ήταν ο Πρόεδρος της επιτροπής σχεδιασμού της RIBA East Midlands [15]. Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Ομίλου East Midlands της Victorian Society [16] . Το 2000 ίδρυσε την The Gallery, γνωστή πλέον ως Sam Scorer Gallery, στο Λίνκολν. Οι στέγες από σκυρόδεμα λεπτού κελύφους εφευρέθηκαν στη Γερμανία γύρω στη δεκαετία του 1920, ως μέσο για την επίτευξη μεγάλων ανοιγμάτων με περιορισμένα υλικά και με χαμηλό κόστος. Η αντοχή της οροφής έγκειται στο σχήμα της και στον τρόπο με τον οποίο μεταφέρει τα φορτία από τις δυνάμεις που ασκούνται στα επίπεδα του κελύφους και όχι από το βάρος των υλικών τους. Οι πρώτες στέγες με κέλυφος ήταν απλές θολωτές καμάρες. η παλαιότερη στέγη με κέλυφος είναι το Wythenshawe Bus Garage [17], στο Μάντσεστερ, που κατασκευάστηκε το 1939–1942. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η μορφή αναπτύχθηκε περαιτέρω. Ένας από τους πρώτους μηχανικούς που ειδικεύτηκαν στις τεχνικές κελύφους σκυροδέματος στη Βρετανία ήταν ο Γερμανός πρόσφυγας Ουγγροεβραϊκής καταγωγής, Δρ K. Hajnal-Kónyi, ο οποίος έφτασε στο Λονδίνο το 1936 και συνεργάστηκε με τον Σαμ Σκόρερ. Ο Σκόρερ γοητεύτηκε από τις δυνατότητες των οροφών με κέλυφος ως φοιτητής και σχεδίασε μια υπερβολική παραβολοειδή στέγη το 1956 για έναν πύργο νερού στο Ilkeston, στο Derbyshire. Ο Félix Candela στο Μεξικό πειραματιζόταν με «ανακλαστικά» ή κελύφη με διπλές καμπυλότητες αντίθετης κυρτότητας και κοιλότητας, από τα οποία προέκυψε το υπερβολικό παραβολοειδές . Η μορφή αυτή ήταν ιδιαίτερα κατάλληλη για τις αναπτυσσόμενες χώρες λόγω των απλών υλικών και του χαμηλού του κόστους. Η διαλογή του χάλυβα στη μεταπολεμική περίοδο στη Βρετανία ήταν επίσης ο λόγος για τη δημοτικότητα αυτών των σχεδίων. Το «hypar», όπως είναι μερικές φορές γνωστό, γνώρισε μια σύντομη μόδα, που παρατηρήθηκε σε κτίρια όπως το Ινστιτούτο Κοινοπολιτείας [18] του 1960–1962 όπως και στα κολυμβητήρια του Ρέξαμ το 1964. Παραδείγματα της δουλειάς του σκόρερ είναι: Το Lincoln Motor Car Company Garage and Showrooms που αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως η έδρα της υπηρεσίας Lincolnshire Library. Σχεδιάστηκε το 1958 και κατασκευάστηκε το 1959 από τον Sam Scorer του γραφείου Denis Clarke Hall, Scorer & Bright με μηχανικό τον Dr K. Hajnal-Kónyi. Κατασκευή από οπλισμένο σκυρόδεμα στο κύριο μέρος του πρώην γκαράζ, με χαλύβδινο σκελετό και δάπεδα από σκυρόδεμα στο γωνιακό τετράγωνο που βλέπει στην οδό Lucy Tower, το οποίο έχει επίπεδη οροφή. Η πίσω πλευρά του πρώην γκαράζ, έχει υπερβολική παραβολική οροφή από οπλισμένο σκυρόδεμα, που στηρίζεται σε κολώνες για να παρέχει μια καθαρή ανεμπόδιστη περιοχή. Ο κυκλικός μπροστινός εκθεσιακός χώρος (τώρα Prezzo) χρησιμοποιήθηκε για την έκθεση αυτοκινήτων.Το πρώην πρατήριο καυσίμων [19] στο Markham Moor [20] , Nottinghamshire. Αυτός ο ίδιος τύπος σχεδίου χρησιμοποιήθηκε για ένα βενζινάδικο (έγινε το εστιατόριο Little Chef το 1989, αλλά τώρα είναι ένα καφέ των Starbucks) στο Markham Moor κοντά στο Retford, που σχεδιάστηκε το 1959. Ο θόλος χαρακτηρίστηκε διατηρητέο βαθμού ΙΙ και καταχωρήθηκε στις 27 Μαρτίου 2012.Το 1962 σχεδίασε την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Ermine του Λίνκολν. Η οροφή του από αλουμίνιο έχει σχήμα υπερβολικού παραβολοειδούς και το κτίριο έχει εξαγωνική κάτοψη και τοίχους από σκυρόδεμα. Είναι διατηρητέο ​​κτήριο Βαθμού ΙΙ*. William Farr Church of England Comprehensive School [21] (1952) στο Welton [22]. Lacey Gardens Junior School (1953) στο Louth [23]. Σπίτι και εξοχικό για τον EW Scorer (1955) στο Lincoln. 7 Gibraltar Hill (1955) στο Lincoln.Το δικό του σπίτι. Επέκταση του Gartree Secondary Modern School (1956 και 1960) στο Tattershall [24] του Lincolnshire. Εργαστήριο για τους Richard Thomas and Baldwins [25] (1958) στο Redbourn Works. Περιγράφεται από τους Pevsner και Harris ως "μια ενδιαφέρουσα κατασκευή με δεκαπέντε τσιμεντένιους στύλους μανιταριών. Ως εκ τούτου η οροφή κατεβαίνει σε λοβούς" Αυτό περιλάμβανε τοιχογραφίες και σχέδια για πάνελ Plyglass από τον Tony Bartl [26]. Το κτίριο φαίνεται να έχει κατεδαφιστεί μέχρι το 1989. Riddings Comprehensive School (1958), στο Scunthorpe. Το σύνολο των αιθουσών διδασκαλίας συνδέεται με προθάλαμο με την τραπεζαρία και το γυμναστήριο. Η κουζίνα και οι βοηθητικοί χώροι καλύπτονται από έναν αποτελεσματικό, πολύ έντονα ρουστίκ ή ανάγλυφο τοίχο. Ένας ψηλός πύργος νερού παρέχει κάθετη έμφαση. Charnos Factory (1959) στο Ilkeston. Εργοστάσιο εσωρούχων με πύργο δεξαμενής που πιστεύεται ότι ενσωματώνει την πρώτη υπερβολική παραβολοειδή κατασκευή από σκυρόδεμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πρατήριο βενζίνης (1959–60) Markham Moor, στο Α1. Εκθεσιακοί χώροι της Lincolnshire Motor Company (1959–1961), στο Brayford Pool [27], στο Lincoln. Αργότερα από το 1974 περίπου έγιναν εκεί τα κεντρικά γραφεία και το κατάστημα των Βιβλιοθηκών Lincolnshire. Τώρα είναι εστιατόρια. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή [28] στο Ermine (1963) στο Lincoln. Lindum House, στο Montagu Road, του Canwick [29]. Μετατράπηκε σε σπίτι για τον Peter και την Kari Wright, το 1969–1970. Περιγράφεται ως "πρώην Διοικητήριο, μόλις ορατό από το πεζοδρόμιο, φωλιασμένο σε ένα οικόπεδο 0,4 στρεμμάτων. Μόνο το χαρακτηριστικό τριγωνικό εκκλησιαστικό παράθυρό κορυφώνεται πάνω από τον ορίζοντα. Εσωτερικά, το ακίνητο διαθέτει μια εκτεταμένη κύρια αίθουσα υποδοχής 31 ποδιών (περίπου), κουζίνα/αίθουσα πρωινού, τέσσερα υπνοδωμάτια και μπάνιο».Τράπεζα Barclay (1968–1970) στη γωνία της High Street με το Corn Hill, στο Λίνκολν. Προσόψεις από φιμέ γυαλί. Από τον Roy Bright του Clarke Hall Scorer & Bright. Πάρκινγκ αυτοκινήτων Lucy Tower (1973–1974), στο Brayford Pool του Lincoln. Κέντρο αθλητισμού (1974), στο North Hykeham [30] του Lincoln. Το Welding Institute [31], (1975) στο Abington του Cambridgeshire [32]. Το κτίριο Richard Weck στο Granta Park [33] είναι μια κατασκευή από χάλυβα και πλάκα γυαλιού με εσωτερικές και εξωτερικές τοιχογραφίες του Tony Bartl [34]. Αυτό κατεδαφίστηκε πρόσφατα (2012–2014), καθώς, παρά το γεγονός ότι ήταν σε προστατευόμενη περιοχή, η σημασία του δεν εκτιμήθηκε.Σπίτι στην παραλία Waterside (1978–9), στο βόρειο Waterside στο Lincoln. Κτήριο Περιβαλλοντικής Υπηρεσίας με κόκκινο τούβλο σε πλαίσιο από σκυρόδεμα, με χωνευτούς αρμούς κονιάματος και λεπτομέρειες με καμπύλες και λοξοτομές. Τη δεκαετία του 1980 Σχεδίασε δύο σπίτια στο Spring Hill του Lincoln για τον εργολάβο κτιρίων, Richard Lucas Ltd.Αντλιοστάσιο νότιων εκροών (1987) στο Cleethorpes. Εστιατόριο του Damon (1987–1988) στο Swallowbeck στη διασταύρωση με τη δυτική παράκαμψη του Lincoln. Ένα αμερικάνικο μπέργκερ μπαρ. Η ανεστραμμένη κατασκευή οροφής αντιπροσωπεύει μοσχαρίσια παϊδάκια. Ρωμαϊκή Villa (δεκαετία 1990). Σπίτι στο Λίνκολν. Μοτέλ του Damon (1993) στο Swallowbeck. Sam Scorer Gallery, στο Drury Lane του Lincoln, (2000). Times Obituary, 9 Απριλίου 2003, σελίδα 30 Antram N (αναθεωρημένο), Pevsner N & Harris J, (1989), The Buildings of England: Lincolnshire, Yale University Press. Kaye D. and Scorer S. (με Εισαγωγή και Gazetteer από τον David Robinson), Fowler of Louth: The Life and Works of James Fowler, Louth Architect 1828–1892, Louth Museum 1992. Scorer S. (εισαγωγή), (1990) The Victorian Facade: William Watkins and son, architects, Lincoln 1858–1918 Lincolnshire College of Art and Design.(ISBN 0951634003)ISBN 0951634003 . Βιβλίο που συνοδεύει την έκθεση στην γκαλερί Usher, Lincoln. Σκόρερ Hawkins Architects Sam Scorer Gallery Αρχειοθετήθηκε 2022-10-12 στο Wayback Machine. Ο θάνατός του στο Architects Journal Σαμ Σκόρερ; Ένας λιγότερο γνωστός αρχιτέκτονας του εικοστού αιώνα . Karolina Szynalska (2010) Η χθεσινή Εκκλησία του Αύριο. St. John the Baptist, Ermine Estate by Karolina Szynalska Ομάδα Flickr των κτιρίων του Περιγραφή ιστολογίου πολλών κτιρίων, συμπεριλαμβανομένου του εστιατορίου του Damon Εισηγμένη δομή τον Μάιο του 2012 Εστιατόριο Markham Moor το 2009