Ντέινα Άντριους

Ο Ντέινα Άντριους (Αγγλικά: Carver Dana Andrews), (1 Ιανουαρίου 1909 - 17 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και σημαντικός σταρ του Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940. Συνέχισε να παίζει σε λιγότερο διάσημους ρόλους έως τη δεκαετία του 1980. Από τους πιο σημαντικούς ρόλους στην καριέρα του θεωρούνται αυτού ως αστυνομικός στο φιλμ νουάρ Λάουρα (1944), και ως βετεράνος πολέμου στην ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (1946), με τον τελευταίο να είναι ο ρόλος για τον οποίο έλαβε τις καλύτερες κριτικές.

 Ο Ντέινα Άντριους γεννήθηκε στο Κόλινς του Μισισίπι, και ήταν το τρίτο από τα 13 παιδιά του Φόρεστ Άντριους και της συζύγου του Έννις. Σύντομα η οικογένεια μετακόμισε στο Τέξας, όπου γεννήθηκαν και τα μικρότερα αδέλφια του, συμπεριλαμβανομένου του Στιβ Φόρεστ ο οποίος έγινε επίσης ηθοποιός αργότερα. Ο Άντριους παρακολούθησε το κολέγιο στο Χιούστον και επίσης εργάστηκε ως λογιστής για κάποιο χρονικό διάστημα. Το 1931, πήγε στο Λος Άντζελες για να ξεκινήσει μια καριέρα τραγουδιστή. Για να κερδίσει τα προς το ζην, άλλαξε αρκετά επαγγέλματα. Ένας από τους εργοδότες του πίστευε στην ικανότητά του και πλήρωσε για την εκπαίδευσή του στην όπερα και την υποκριτική. Ο Άντριους υπέγραψε συμβόλαιο με τον Σάμιουελ Γκόλντγουιν και εννέα χρόνια μετά την άφιξή του στο Λος Άντζελες του προσφέρθηκε ο πρώτος ρόλος του στο Μεξικάνικη εκδίκηση (1940) της 20th Century Fox. Ο ηθοποιός άρεσε στην 20th Century Fox άρεσε και επειδή η Goldwyn δεν έκανε ταινίες πολύ συχνά, συμφώνησε να μοιραστεί το συμβόλαιό του με τον Άντριους με αυτό το στούντιο. Ο Άντριους είχε υποστηρικτικούς ρόλους στις ταινίες της Fox Καπνοτόπια (1941) σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ και Βασίλισσα του βουνού (1941), με τους Ράντολφ Σκοτ και Τζιν Τίρνεϊ, οι οποίες κατέκτησαν την τρίτη θέση στο box office, και Ματωμένος βάλτος (1941), με πρωταγωνιστή τον Γουόλτερ Μπρέναν και σκηνοθεσία του Ζαν Ρενουάρ. Ένας από τους πιο διάσημους ρόλους του ήταν ως επίμονος ντετέκτιβ στη Λάουρα (1944) με την Τζιν Τίρνεϊ σε σκηνοθεσία του Ότο Πρέμινγκερ. Το 1945 ο Άντριους ξανασυνεργάστηκε με τον Πρέμινγκερ στην ταινία Άγγελοι στον βούρκο (Fallen Angel). Το 1946, συνεργάστηκε με τη Σούζαν Χέιγουορντ στο εξαιρετικό γουέστερν Σταυροφόροι του Βορρά, σε σκηνοθεσία του Ζακ Τουρνέ. Η δεύτερη ταινία του Άντριους με τον Γουίλιαμ Γουάλερ, επίσης για την Goldwyn, ήταν και η πιο επιτυχημένη: Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (1946), η οποία υπήρξε τόσο δημοφιλής όσο και μεγάλη εμπορική επιτυχία (# 37 στις κορυφαίες 100 ταινίες AFI του 2007 όλων των εποχών) και έγινε ο ρόλος για τον οποίο ο Άντριους είναι πιο γνωστός. Το 1950 υποδύθηκε έναν βάναυσο αστυνομικό στην ταινία Κηλίδες στο πεζοδρόμιο (Where the Sidewalk Ends), επίσης με συμπρωταγωνίστρια την Τίρνεϊ και σκηνοθέτη τον Πρέμινγκερ. Περίπου αυτήν τη στιγμή, ο αλκοολισμός άρχισε να βλάπτει την καριέρα του Άντριους, και σε δύο περιπτώσεις έπαθε ατύχημα που παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή του καθώς οδήγησε ένα αυτοκίνητο. Η δεκαετία του 1960 βρήκε τον Άντριους να είναι πρωταγωνιστής σε ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού όπως Η στρατιά των ζωντανών νεκρών (1966), Άγριο κυνηγητό στο Τόκυο (1967) και Σε 52 μίλια ο τρόμος (1967). Μέχρι τότε, ο Άντριους είχε εξελιχθεί σε καρατερίστα, όπως στα Το μεγάλο κόλπο των επτά δισεκατομμυρίων (1967), Ο κύκλος με τα πράσινα διαμάντια (1967) και Ταξιαρχία του διαβόλου (1968). Ο Ντέινα Άντριους παντρεύτηκε την Τζάνετ Μάρεϊ στις 31 Δεκεμβρίου του 1932, η οποία πέθανε πέθανε το 1935 ως αποτέλεσμα πνευμονίας. Ο γιος τους, ο Ντέιβιντ (1933-1964), ήταν μουσικός και συνθέτης που πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Στις 17 Νοεμβρίου 1939, ο Άντριους παντρεύτηκε την ηθοποιό Μέρι Τοντ, από την οποία απέκτησε τρία παιδιά: την Κάθριν, τον Στήβεν και την Σούζαν. Για δύο δεκαετίες, η οικογένεια ζούσε στη λίμνη Τολούκα της Καλιφόρνιας. Ο Άντριους τελικά απεξαρτήθηκε από τον αλκοολισμό του και συνεργάστηκε ενεργά με το Εθνικό Συμβούλιο για τον Αλκοολισμό και την Εξάρτηση από τα Ναρκωτικά. Κατά τη διάρκεια του 1972, εμφανίστηκε σε μια τηλεοπτική διαφήμιση δημόσιας υπηρεσίας σχετικά με αυτό το θέμα. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Άντριου υπέφερε από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια στο Γαλλικό Κέντρο Τζον Νταγκλας για τη νόσο Αλτσχάιμερ στο Λος Αλαμίτος της Καλιφόρνιας. Στις 17 Δεκεμβρίου 1992, 15 ημέρες πριν από τα 84α γενέθλιά του, ο Άντριους πέθανε από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και πνευμονία. Η γυναίκα του πέθανε το 2003 σε ηλικία 86 ετών. Ο Ντέινα Άντριους στην IMDb (Αγγλικά)