IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάρκους Γιόνσον

Ο Μάρκους Γιόνσον (Per Markus Jonsson) (γεν. 1981) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Σουηδία. Έχει ύψος 1,87 μ., είναι καλός στο ψηλό παιχνίδι και αγωνίζεται σε θέση δεξί μπακ και κεντρικού αμυντικού. Επίσης, είναι καλός εκτελεστής πέναλτι με ποσοστό ευστοχίας που αγγίζει το 100%. Αγωνίστηκε δέκα χρόνια στο σουηδικό πρωτάθλημα και από τον Ιανουάριο του 2010 αγωνίζεται στην Ελλάδα, στη Σούπερ Λίγκα, με τoν Πανιώνιο.

 Ο Μάρκους Γιόνσον γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1981 στην πόλη Βέξγε (Växjö) στη νότια Σουηδία. Ως έφηβος έπαιξε μπάλα στην ομώνυμη τοπική ομάδα και στη συνέχεια στην Έστερς Βέξγε (Östers IF), με την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του το 1999. Στην ομάδα της γενέτειράς του έμεινε ως το 2005 κάνοντας πάνω από 160 εμφανίσεις. Στο διάστημα αυτό βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει τον τίτλο στη Β΄ κατηγορία το 2002 και την άνοδο στην Α΄ Σουηδίας. Μετά τον υποβιβασμό της το 2004 τη βοήθησε να τερματίσει 2η κερδίζοντας ξανά την άνοδο το 2005. Το 2006 πήρε μεταγραφή στην ΑΙΚ Στοκχόλμης (AIK Fotboll), με την οποία το 2009 κατέκτησε το νταμπλ, αφήνοντας δεύτερη τη Γκέτεμποργκ στο πρωτάθλημα και νικώντας τη με 2-0 στον τελικό του Κυπέλλου Σουηδίας. Επίσης, το 2006 τερμάτισε στη 2η θέση και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την επόμενη σεζόν 2007-08. Τον Ιανουάριο του 2010 συζητούσε με τη Σέλτικ Γλασκώβης αλλά τελικά υπέγραψε συμβόλαιο στον Πανιώνιο ως το καλοκαίρι του 2011. Ο Μάρκους Γιόνσον κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Σουηδίας το 2007, για τη χειμερινή τουρνέ της στη Νότια Αμερική. Το πρώτο ματς που αγωνίστηκε ήταν στις 14/1/2007 κατά της Βενεζουέλας (σκορ: 0-2), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 80΄, ενώ έπαιξε από την αρχή σε δυο ματς επί του Εκουαδόρ, στις 18 και στις 21/1/2007 (σκορ: 1-2 και 1-1 αντίστοιχα). Τέλος αγωνίστηκε στις 24/1/2009 σε φιλικό με τις ΗΠΑ (σκορ: 2-3). Πρωτάθλημα Σουηδίας: 2009 Κύπελλο Σουηδίας: 2009 Β΄ Σουηδίας: 2002 (πρωτάθλημα), 2005 (άνοδος) Στατιστικά σεζόν 2009-10
Κιτρέα η πλατύφυλλος

Η Κιτρέα η πλατύφυλλος (Citrus × latifolia), κοινώς το Περσικό μοσχολέμονο ή Περσικό λάιμ (Persian lime), επίσης γνωστό ως λεμόνι του Σιράζ (Shiraz Limoo) ή λάιμ Ταϊτής (Tahiti lime) ή το λάιμ του Bearss, είναι ένα εσπεριδοειδές. Είναι ένα σχεδόν χωρίς αγκάθια δέντρο. Το Περσικό λάιμ είναι υβριδικής προέλευσης, πιθανότατα από τη διασταύρωση μεταξύ του Κey lime (Citrus aurantifolia) και είτε του λεμονιού (Citrus limon) είτε του κίτρου (Citrus medica). Αν και υπάρχουν είδη εσπεριδοειδών που αναφέρονται ως μοσχολέμονα, το C. × latifolia είναι το πιο συχνά καλλιεργούμενο είδος μοσχολέμονου για εμπορική χρήση και αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μερίδιο των καρπών που πωλούνται ως λάιμ.

 Διαθέτει ένα μοναδικό πικάντικο άρωμα. Ο καρπός έχει διάμετρο περίπου 6 εκατοστά, συχνά με ελαφρώς προεξέχοντα άκρα, και συνήθως πωλείται, ενώ ακόμα είναι πράσινος, αν και κιτρινίζει καθώς φτάνει στην πλήρη ωριμότητα. Είναι μεγαλύτερο, με παχύτερο φλοιό και με λιγότερο έντονα εσπεριδοειδή αρωματικά απ' ό,τι το Μεξικάνικο μοσχολέμονο Κey lime (Citrus aurantifolia). Τα μοσχολέμονα προέρχονται από τη Μέση Ανατολή και για πρώτη φορά καλλιεργήθηκαν σε μεγάλη κλίμακα στην Περσία (σημερινό Ιράν) και το νότιο Ιράκ. Το Περσικό μοσχολέμονο είναι ευρέως διαθέσιμο και αποξηραμένο, καθώς με αυτή τη μορφή χρησιμοποιείται συχνά στην Περσική κουζίνα. Στην εμπορική γεωργία, τα πλεονεκτήματα του Περσικού μοσχολέμονου σε σύγκριση με το Μεξικάνικο μοσχολέμονο (Key lime) είναι: το μεγαλύτερο μέγεθος η απουσία των σπόρων η ανθεκτικότητα η απουσία των αγκαθιών στους θάμνους και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής του καρπού στο ράφι.Είναι λιγότερο όξινα από ό,τι τα Key lime και δεν έχουν την πίκρα που είναι χαρακτηριστική για το μοναδικό άρωμα στα Key lime. Τα Περσικά μοσχολέμονα κυκλοφορούν στο εμπόριο κυρίως σε έξι μεγέθη, που είναι γνωστά ως τα 110-άρια, 150-άρια, 175-άρια, 200-άρια, 230-άρια και 250-άρια. Κάποτε, καλλιεργείτο κυρίως στη Φλόριντα στις ΗΠΑ και περιήλθε στο προσκήνιο όταν σύμφωνα με την American Pomological Society, οι οπωρώνες με τα Key lime εξοντώθηκαν εκεί το 1926, ύστερα από έναν κυκλώνα· ακολούθως, οι ίδιοι οπωρώνες με τα Περσικά μοσχολέμονα, καταστράφηκαν το 1992, από τον «Κυκλώνα Άντριου». Μεγάλος αριθμός Περσικών μοσχολέμονων καλλιεργούνται, επεξεργάζονται και εξάγονται κάθε χρόνο, κυρίως από το Μεξικό προς τις αγορές της Αμερικής, Ευρώπης και Ασίας. Οι εισαγωγές των Περσικών μοσχολέμονων στις ΗΠΑ από το Μεξικό, διακινούνται κυρίως μέσω της Μακ Άλεν (McAllen), Τέξας. Τύπος σπόρων: Αγγειόσπερμα Σχήμα φύλλων: Ωοειδές σχήμα με ολόκληρα περιθώρια Θέση φύλλων: Εναλλασσόμενα Τύπος καρπού: εσπερίδιο (είδος ράγας) Παραπομπές σημειώσεων Tahiti lime botany, agriculture, and history
Γιάννης Λάλας

Ο Γιάννης Λάλας γεννήθηκε το 1959 και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και του μέσου και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής και κυριότερα στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και Γ' Εθνικής κατηγορίας κατά τη δεκαετία του '80.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Α.Ο. Βουλιαγμένης και κατόπιν αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου εντάχθηκε στις υποδομές του. Το 1980 πρωτοεμφανίζεται σαν δανεικός στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας έκανε ντεμπούτο και αγωνίστηκε με επιτυχία στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για 3 χρόνια με αποκορύφωμα τη σεζόν 1982-83, όποτε και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του με σύνολο 17 τερμάτων, από τα οποία, αξιοσημείωτα πέτυχε 12 τέρματα αγωνιζόμενος σαν αμυντικός. Με αφορμή τις πολύ καλές του εμφανίσεις στους βυσσινί, το καλοκαίρι του 1983 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου έκανε ντεμπούτο και αγωνίστηκε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας για 1,5 χρόνο κάνοντας συνολικά 8 συμμετοχές.Τον Δεκέμβριο του 1984, μεσούσης της χρονιάς 1984-85, πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Αιγάλεω και με τη φανέλα της ομάδας του Αιγάλεω συνέχισε για τον υπόλοιπο μισό χρόνο στην Α' Εθνική κάνοντας συνολικά 7 συμμετοχές και ντεμπούτο στις 9 Δεκεμβρίου του 1984 με αντίπαλο τον Πανιώνιο εντός έδρας. Ακολούθως και έπειτα τον υποβιβασμό, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Αιγάλεω για 1 ακόμα χρονιά στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 1986 μεταγράφηκε στον Γ.Σ. Ηλιούπολης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 1 χρόνο. Το καλοκαίρι του 1987 πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Κέρκυρα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρονιές στην Γ' Εθνική και αξιοσημείωτα αγωνίστηκε στον ιστορικό αγώνα για το κύπελλο Ελλάδας με αντίπαλο την Παναχαϊκή στις 25 Οκτωβρίου 1987 και επικρατώντας με 1-0 έκανε την έκπληξη και απέκλεισε ομάδα Α' Εθνικής. Ακολούθως αγωνίστηκε με τη φανέλα του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής επίσης στην Γ' Εθνική, όποτε και στις αρχές της δεκαετίας του '90 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έπειτα την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής διετέλεσε προπονητής και βοηθός προπονητή σε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου, Π.Α.Ν.Ο. Μαλίων, Α.Ο. Βουλιαγμένης, Μάχη Μαραθώνα, Α.Π.Ο. Νέας Σμύρνης, Α.Ο. Καλαμακίου κ.α. Το 2018 ανέλαβε βοηθός προπονητή στην ομάδα του Ασπροπύργου. Επίσης διετέλεσε Τεχνικός Διευθυντής στην Προοδευτική.Δραστηριοποιείται ως βετεράνος με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού μετέχοντας σε όλες τις δραστηριότητες του και έχει αγωνιστεί πολλάκις στον ιστορικό αγώνα Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός. Επίσης, έχει υπάρξει και μέλος του Δ.Σ., ενώ έχει διατελέσει έφορος Δημόσιων Σχέσεων του Συλλόγου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού. Λάλας Γιάννης redarchivesblog.blogspot.com
Χάνι αλ Μούλκι

Ο Χάνι αλ Μούλκι (Hani Al-Mulki, επίσης γνωστός ως Χάνι Mulki, αραβικά: هاني الملقي‎ Hāni Al-Mulki , 15 Οκτωβρίου 1951-), είναι πολιτικός, που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ιορδανίας, ήδη υπηρεσιακός πρωθυπουργός μεταξύ 29 Μαΐου 2016 και 25 Σεπτεμβρίου 2016, μέχρι την ολοκλήρωση των γενικών εκλογών του 2016. Προηγουμένως υπηρέτησε σε αρκετές υπουργικές και διπλωματικές θέσεις και ήταν επικεφαλής Επίτροπος της Αρχής της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης της Άκαμπα , πριν τον διορισμό του ως πρωθυπουργού από τον βασιλιά Αμπντάλα Β΄. Ο Μούλκι παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της φορολογίας.

 Γεννήθηκε στο Αμμάν το 1951 και έλαβε πτυχίο μπάτσελορ μηχανικών παραγωγής στην Αίγυπτο το 1974. Συνέχισε τις σπουδές του κάνοντας μεταπτυχιακά και διδακτορικά στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Ρένσελαερ,. Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ιορδανίας στην Αίγυπτο και ως μόνιμος αντιπρόσωπος της Ιορδανίας στον Αραβικό Σύνδεσμο. Κατείχε διάφορες υπουργικές θέσεις, όπως εκείνες του υπουργού Υδάτινων Πόρων, Ενέργειας, Προμηθειών, Βιομηχανίας και Εξωτερικών.Ο Μούλκι προήδρευσε της επιτροπής διαπραγμάτευσης, που σύναψε τη συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Ιορδανίας και του Ισραήλ το 1994. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού Εξωτερικών, ανέκυψαν διπλωματικά ζητήματα για την Ιορδανία, τόσο με το Ιράκ όσο και με τη Σαουδική Αραβία. Ο Μούλκι διορίστηκε ως επιστημονικός σύμβουλος του βασιλιά, και, στη συνέχεια, ως μέλος της Γερουσίας. Στις 9 Φεβρουαρίου 2011 ανανεώθηκε η θητεία του Μούλκι ως υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας. Στις 9 Νοεμβρίου 2014 διορίστηκε Επικεφαλής Επίτροπος της Αρχής της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης της Άκαμπα, αντικαθιστώντας τον Καμέλ Μαχαντίν. Στις 29 Μαΐου 2016 ο Μούλκι διορίστηκε ως πρωθυπουργός της Ιορδανίας, διαδεχόμενος τον Αμπντάλα Ενσούρ. Το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε την 1η Ιουνίου. Στον νέο πρωθυπουργό ανατέθηκε η εποπτεία των εκλογών που διεξήχθησαν πριν από το τέλος του έτους.Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016 έγινε ανασχηματισμός της κυβέρνησης και συστάθηκαν τρία νέα χαρτοφυλάκια. Στην νέα κυβέρνηση 22 υπουργοί έμειναν ίδιοι και διορίστηκαν επτά νέοι υπουργοί.Ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2018 έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας που επέβαλε το ΔΝΤ στην κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με το δημόσιο χρέος. Ιορδανία: Ταξιάρχης του Τάγματος της Ανεξαρτησίας Ταξιάρχης του Τάγματος του Αστέρος της Ιορδανίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hani Mulki στο Wikimedia Commons
Thank Your Lucky Stars

Το "Thank Your Lucky Stars" είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Beach House. Παραγωγός ήταν ο Chris Coady σε συνεργασία με τη μπάντα. Κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου του 2015 από την Sub Pop. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε λιγότερο από δύο μήνες αργότερα από το πέμπτο άλμπουμ της μπάντας, "Depression Cherry". Ανακοινώθηκε 9 μέρες πριν την κυκλοφορία του, στις 7 Οκτωβρίου του 2015 από την μπάντα στο Twitter. Σύμφωνα με τη μπάντα το άλμπουμ "ούτε συνοδεύει το Depression Cherry, ούτε είναι έκπληξη, ούτε είναι b-sides που δεν συμπεριλήφθηκαν στο Depression Cherry".

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Victoria Legrand και Alex Scally Beach House (Victoria Legrand, Alex Scally) – μουσική, φωνή, μίξινγκ, παραγωγή Victoria Legrand - μπάσο (κομμάτια 1, 3), κιθάρα (κομμάτια 4, 7), φωτογραφία, lettering, πλήκτρα (κομμάτια 2, 5, 6, 8) Alex Scally - κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα (κομμάτια 1, 3, 4, 7, 8, 9) Chris Coady - παραγωγή Graham Hill - ζωντανά ντραμς, κρουστά (κομμάτια 1-6, 9) Chris Bear - κρουστά (κομμάτια 7, 8) Manuel Calderon - μίξινγκ, μηχανικός Post Typography - σχέδιο David Tolomei - μηχανικός Jay Wesley - βοηθός μηχανικός Heba Kadry - mastering Shane Wesley - "ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές" στο Studio in the Country Βέλγιο (Φλάνδρα) - 43 Βέλγιο (Βαλλωνία) - 108 Γαλλία - 108 Πορτογαλία - 29 Ισπανία - 89 Ηνωμένο Βασίλειο - 145 ΗΠΑ - 39 Billboard Top Independent Albums - 6 Billboard Top Digital Albums - 24 Billboard Top Independent Albums - 6 Billboard Top Modern Rock/Alternative Albums - 4 Billboard Top Rock Albums - 4
Πάπας Δάμασος Α΄

Ο Πάπας Δάμασος Α΄ (Papa Dâmaso I, 305 – 11 Δεκεμβρίου 384) ήταν Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από το 366 μέχρι και τον θάνατό του το 384.

 Γεννήθηκε το 305, πιθανότατα κοντά στην πόλη Idanha-a-Velha στη σημερινή Πορτογαλία, τότε μέρος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του Δάμασου ήταν ο Αντώνιος (Antonius), ένας κληρικός στην Ρώμη και η Λαυρεντία (Laurentia). Η άνοδος του Δάμασου στην εξουσία συνέπεσε με την άνοδο του Κωνσταντίνου Α΄ και την επανένωση της Δυτικής και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πράγμα που συνδέεται με την ευρεία νομιμοποίηση του Χριστιανισμού και άρα την μετέπειτα υιοθέτησή του ως επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους. Ο Δάμασος, στα πρώτα χρόνια της θητείας του ως Πάπας κατηγορείτο για δολοφονία και μοιχεία (παρά το γεγονός ότι δεν είχε παντρευτεί ποτέ). Βιογραφικό του Πάπα Δάμασου του Α΄ (Αγγλικά)
Ξεροκάμπι Μεσσηνίας

Το Ξεροκάμπι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 281 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Λαιίκων και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Το Ξεροκάμπι βρίσκεται σε υψόμετρο 104 μέτρων, κοντά στα Λαίικα και την Καλαμάτα. 05-04-1981, αναγνώριση του οικισμού Ξεροκάμπι και προσάρτησή του στην Κοινότητα Λαιίκων. 04-12-1997, ο οικισμός Ξεροκάμπι αποσπάται από την Κοινότητα Λαιίκων και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
Λόλο Ματαλάζι Μολίγκα

Ο Λόλο Λετάλου Ματαλάζι Μολίγκα (Lolo Letalu Matalasi Moliga) ήταν ο 57ος κυβερνήτης της Αμερικανικής Σαμόα από τις 3 Ιανουαρίου 2013 ως τις 3 Ιανουαρίου 2021. Διαδέχθηκε τον Τογκιόλα Τουλαφόνο, ο οποίος στις προηγούμενες εκλογές για κυβερνήτη, το 2008 είχε επανεκλεγεί. Πρώην παιδαγωγός και επιχειρηματίας, ο Μολίγκα ήταν πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Αμερικανικής Σαμόα από το 2009 ως το 2012.

 Γεννήθηκε στο Τάου (Ta'u) της Μανούα (Manu'a) στις Αμερικανικές Σαμόα Ο πατέρας του ήταν ο ανώτατος φύλαρχος Moliga Sa'ena Auauna Moliga, με καταγωγή από το Τάου και η μητέρα του, Soali’i Galea’i, ήταν κάτοικος της Φιτιούτα και της Ολοσέγκα Ο Μολίγκα τέλειωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Μανούα και απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στα παιδαγωγικά από το κολέγιο Τσάντρον της αμερικανικής πολιτείας της Νεμπράσκα.έχει επίσης μάστερ στη δημόσια διοίκηση από το πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο (Ιούλιος 2012). Ο Μολίγκα ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος. Εν συνεχεία έγινε διευθυντής σε Δημοτικό Σχολείο προτού γίνει διευθυντής στο Γυμνάσιο της Μανούα στα νησιά Μανούα. Αργότερα έγινε διευθυντής πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο τμήμα Εκπαίδευσης της Αμερικανικής Σαμόα. Επίσης, είναι ιδιοκτήτης μιας κατασκευαστικής εταιρείας. Εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων επί 4 θητείες. Αργότερα έγινε μέλος της Γερουσίας της Αμερικανικής Σαμόα και υπηρέτησε ως πρόεδρός της. Ενώ υπηρετούσε ως γερουσιαστής, σκεφτόταν να είναι υποψήφιος στις εκλογές για Κυβερνήτη το 2008, ωστόσο αποσύρθηκε από την κούρσα επικαλούμενος τις τότε δεσμεύσεις του και ανακοίνωσε έναν άλλο υποψήφιο στη θέση του.Ο Μολίγκα διορίστηκε πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας των Αμερικανικών Σαμόα από τον κυβερνήτη Τογκιόλα Τουλαφόνο και ο διορισμός του εγκρίθηκε από τη Γερουσία. Παραιτήθηκε από την προεδρία λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών για κυβερνήτη το 2012, στις οποίες ήταν υποψήφιος. Οι εκλογές για Κυβερνήτη διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2012, ταυτόχρονα με τις αμερικανικές προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, αλλά και με τις γενικές εκλογές στις Αμερικανικές Σαμόα. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 6 υποψήφιοι. Ο Τογκιόλα Τουλαφόνο δεν διεκδίκησε και τρίτη θητεία. Κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να πάρει πλειοψηφία στον πρώτο γύρο κι έτσι ένας δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012. Νικητής αναδείχθηκε ο Μολίγκα, ο οποίος κατήλθε στις εκλογές ως ανεξάρτητος, με ποσοστό 52,9% έναντι 47,1% για τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια . Στις εκλογές για Κυβερνήτη που διενεργήθηκαν στις 8 Νοεμβρίου 2016, ο κάτοχος του αξιώματος Μολίγκα επανεξελέγη με ποσοστό 60,2% έναντι 35,8 για τον Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια και 4% για τον Τουίκα Τουίκα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lolo Letalu Matalasi Moliga στο Wikimedia Commons
Αρίσβη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, η Aρίσβη (Αρχαία Ελληνικά: Ἀρίσβη) ή Aρίσβα, μπορεί να αναφέρεται στις ακόλουθες γυναίκες: Aρίσβη, κόρη του Mέροπος από την Περκώτη Τρωάδος, μάντη. Σε μια μη ομηρική ιστορία, παντρεύτηκε τον Πρίαμο μετέπειτα βασιλιά της Τροίας, και του γέννησε έναν γιο, που ονομάστηκε Αίσακος. Ο Πρίαμος στη συνέχεια τη χώρισε για χάρη της Εκάβης, κόρης του Δύμα βασιλιά της Φρυγίας. Στη συνέχεια η Αρίσβη παντρεύτηκε τον Υρτάκο, στον οποίο γέννησε ένα γιο, που ονομάστηκε Άσιος. Ο Έφορος έγραψε για την Αρίσβη ότι ήταν η πρώτη σύζυγος του Πάρη. Κατά άλλη εκδοχή, μητέρα του Αισάκου ήταν η ναϊάδα Αλεξιρρόη, κόρη του ποταμού Γρανικού. Aρίσβη, που ονομάζεται επίσης Bάτεια, πριγκίπισσα ως κόρη του Τεύκρου από την Κρήτη, βασιλιά της Τευκρείας (Δαρδανίας, μετέπειτα Τρωάδας) ή του βασιλιά Μακαρέα της Λέσβου. Ήταν παντρεμένη με τον Δάρδανο, γιο του Δία και της Ηλέκτρας. Υπήρχε μια πόλη με το όνομα Aρίσβη στην Τρωάδα (στο βορειοδυτικό τμήμα της Μ. Ασίας) και μια άλλη στο νησί της Λέσβου. Το Aρίσβη, λοιπόν, μπορεί να είναι επώνυμο δηλωτικό καταγωγής. Ως κόρη του Μακαρέα, η Αρίσβη ήταν αδελφή της Μήθυμνας , της Μυτιλήνης, του Αγαμήδης, της Άντισσας, της Ίσσας, του Κυδρολάου, του Νεάνδρου, του Λευκίππου και της Ερεσού.

 Aρίσβη είναι επίσης το όνομα της κατοικίας του Αμερικανού φιλόσοφου Τσαρλς Σάντερς Περς. Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921.(ISBN 0-674-99135-4) . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από τον ίδιο ιστότοπο . Διόδωρος Σικελιώτης, Η Βιβλιοθήκη της Ιστορίας σε μετάφραση Charles Henry Oldfather . Δώδεκα τόμοι. Loeb Classical Library . Cambridge, Μασαχουσέτη: Harvard University Press; Λονδίνο: William Heinemann, Ltd. 1989. Τομ. 3. Βιβλία 4.59–8. Ηλεκτρονική έκδοση στον ιστότοπο του Bill Thayer Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Τόμος 1-2 . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Φρίντριχ Βόγκελ. σε aedibus BG Teubneri. Λειψία. 1888-1890. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα . Lycophron, The Alexandra σε μετάφραση Alexander William Mair. Loeb Classical Library Τόμος 129. Λονδίνο: William Heinemann, 1921. Online έκδοση στο Topos Text Project. Lycophron, Alexandra μετάφραση AW Mair. Λονδίνο: William Heinemann; Νέα Υόρκη: GP Putnam's Sons. 1921. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Publius Ovidius Naso, Μεταμορφώσεις σε μετάφραση Brookes More (1859-1942). Βοστώνη, Cornhill Publishing Co. 1922. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Publius Ovidius Naso, Μεταμορφώσεις. Ούγκο Μάγκνους. Gotha (Γερμανία). Friedr. Ανδρ. Πέρθης. 1892. Λατινικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του Περσέα . Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, επιμέλεια August Meineike (1790-1870), έκδοση 1849. Μερικές καταχωρήσεις από αυτό το σημαντικό αρχαίο εγχειρίδιο τοπωνυμίων έχουν μεταφραστεί από τον Brady Kiesling. Online έκδοση στο Topos Text Project.
Καρδιά από ψέματα

Καρδιά από ψέματα (Ισπανικά: Corazón que miente) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2016. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1999, Laberintos de pasión.Πρωταγωνιστούν Τέλμα Μαδριγάλ, Πάμπλο Λάιλε, Ντιέγο Ολιβέρα, Ντούλσε Μαρία και Αλεχάντρο Τομμάσι.

 Η Μαριέλα Σαλβατιέρρα έμεινε ορφανή σε ηλικία 12 ετών, αφού έχασε τον παππού της, τον Μανουέλ, έναν θάνατο που πιστεύει ότι προκλήθηκε από τον Ντεμιάν Φερρέρ. Η Μαριέλα φεύγει από την πόλη μαζί με τον προστάτη της, Λεονάρντο Ντελ Ρίο, έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι ο Ντεμιάν είναι επίσης ο δολοφόνος της Λούσια, της συζύγου του Ντεμιάν. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, οι δύο τους επιστρέφουν για να εκδικηθούν τους θανάτους των αγαπημένων τους, ενώ συναντούν μεγάλα εμπόδια: το ένα είναι ότι ο Φερρέρ είναι ένας ισχυρός, ασεβής και αδιάφορος άνθρωπος που όχι μόνο χαίρεται για την πτώση των άλλων, αλλά και ότι δεν ενδιαφέρεται για την ευημερία της οικογένειάς του. Η Μαριέλα ερωτεύεται τον Αλόνσο, τον μεγαλύτερο γιο του Ντεμιάν, με τον οποίο ήταν φίλοι από παιδιά. Η Μαριέλα και ο Αλόνσο πρέπει να πολεμήσουν όλες τις εξωτερικές δυνάμεις που θέτουν σε κίνδυνο τη σχέση τους για να ζήσουν την ιστορία της αγάπης τους. Τέλμα Μαδριγάλ ως Μαριέλα Σαλβατιέρρα Μοράν Πάμπλο Λάιλε ως Αλόνσο Φερρέρ Καστεγιάνος Ντιέγο Ολιβέρα ως Λεονάρδο ντελ Ρίο Σολορσάνο Μαϊρίν Βιγιανουέβα ως Λουσία Καστεγιάνος Σάενς ντε Φερρέρ Αλέξις Αγιάλα ως Ντανιέλ Φερρέρ Μπιλμπατούα Αλεχάντρο Τομμάσι ως Ντεμιάν Φερρέρ Μπιλμπατούα Ντούλσε Μαρία ως Ρενάτα Φερρέρ Χαουρεγί Μαρία Σορτέ ως Κάρμεν Οσεγουέρα Λούρδες Ρέγες ως Ραφαέλα ντελ Μοράλ Σάενς Αλεχάντρο Άβιλα ως Ροχέλιο Μεδίνα Σάντσεζ Χεράρδο Μουργκία ως Εδουάρδο Μολινέρ Αρεντόντο Έρικ ντελ Καστίγιο ως Μανουέλ Σαλβατιέρρα Τέρι Ρικάρδο Μαργάλεφ ως Κριστιάν Μένα Σόουσα Αλεχάντρα Προκούνα ως Ελένα Σολίς Σαλντίβαρ Βανέσα Ρεστρέπο ως Ντενίσε Σαπίρο Μπερλάνγα Αλεχάντρα Χουράδο ως Αμαλά Γκονσάλες ντε Βαλβίδια Χόρχε Ορτίν ως Νόε Βαλβίδια Πέρες Φάτιμα Τόρρε ως Λετίσια "Λέτι" Βαλβίδια Γκονσάλες Φεδερίκο Αγιός ως Σαντιάγο Φερρέρ Καστεγιάνος Εμμανουέλ Παλομάρες ως Λισάρδο Μολινέρ Μπούστος Νταβίντ Παλάσιο ως Χούλιο Σολίς Σαλντίβαρ Γιέσικα Μας ως Κάρλα Μπούστις ντε Μολινέρ Βαλεντίνα Ασούρι ως Μαριέλα Σαλβατιέρρα Μοράν (παιδί) Σαντιάγο Τόρρες Χάιμε ως Σαντιάγο Φερρέρ Καστεγιάνος (παιδί) Νίκολας Καμπαγιέρο ως Αλόνσο Φερρέρ Καστεγιάνος (παιδί) Μονσεράτ Τζιμ ως Λετίσια "Λέτι" Βαλβίδια Γκονσάλες (παιδί) Γιέσικα Ντεκότε ως Φλορένσια Μολινέρ Μπούστος Μόνικα Σόρτι ως Μάρσια Γιέσικα Σεγούρα ως Σιρίλα Ρέγες Μεδίνα Μπενχαμίν Ίσλας ως Μάριο Πρεσιάδο Ρικάρδο Βέρα ως Πρεσιάδο Ιλιάνα ντε λα Γκάρσα ως Έυα Ρικάρδο Γκέρρα ως Σανάμπρια Βισέντε Τόρρες ως Πονσιάνο Ελένα Ρόχο ως Σάρα Σάενς ντε Καστεγιάνος Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα ένα βραβείο: TV Adicto Golden (Προσαρμογή) Καρδιά από ψέματα στην IMDb
1201 Στρένουα

Η Στρένουα (Strenua) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,40. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική λέξη strenuus = σβέλτος, δραστήριος.

 Η μέση διάμετρος της Στρένουα εκτιμάται σε 34,86 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0401. Η Στρένουα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 15 ώρες, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αλύπα Λακωνίας

Η Αλύπα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Έξω Νυμφίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Αλίπος και μέχρι το 2001 Χαλίκια.

 Η Αλύπα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του κεντρικού τμήματος της χερσονήσου Μάνης, από την πλευρά του Λακωνικού κόλπου, στους ανατολικούς πρόποδες του Σαγγιά και κοντά στην επαρχιακή οδό Φλομοχωρίου-Αλίκων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 81 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 ως Αλίπος και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έξω Νυμφίου του νομού Λακωνίας. Το 1955 μετονομάστηκε σε Χαλίκια. Το 1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Μετονομάστηκε σε Αλύπα το 2001. Η γραφική, βοτσαλωτή παραλία του οικισμού, με πυργόσπιτα ολόγυρα, όπου έχουν γυριστεί τηλεοπτικά σποτς και η αμερικανική κινηματογραφική ταινία Tempest (1982) Τα εκκλησάκια του Αγίου Παντελεήμονα και της Παναγίας, στην παραλία του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=9U5lqqrl7-I
Ζωναράδικος

Ο Ζωναράδικος είναι παραδοσιακός χορός από τη Θράκη. Οφείλει την ονομασία του στη λαβή που χρησιμοποιούν οι χορευτές γιατί πιάνονται από τα ζωνάρια τους. Η μουσική του χορού είναι εξάσιμη. Οι άνδρες πιάνονται στην αρχή ακολουθώντας ο ένας τον άλλον και έπονται οι γυναίκες.

 Χορεύεται από άντρες και γυναίκες. Αρχικά κυκλικά καθώς όμως συνεχίζει και μεγαλώνει η ένταση, ο πρωτοχορευτής τυλίγει το χορό σε σχήμα σαλιγκαριού, μέχρις ότου ο τελευταίος της σειράς να τον κινήσει αντίθετα. Μόλις ο χορός φτάσει στο αποκορύφωμά του, οι χορευτές πιάνονται σταυρώνοντας τα χέρια τους. Ανάλογα με τον τρόπο που χορεύεται υπάρχουν παραλλαγές στο όνομά του. Όταν τα βήματα είναι συρτά λέγεται Ντούζκος και ενώ όταν είναι γρήγορα και πηδηχτά λέγεται Τσέστος. Υπάρχει παραλλαγή του χορού με άντρες χορευτές και με γρήγορα βήματα. Σύμφωνα με την παράδοση παλαιότερα ο τελευταίος άντρας του χορού για να πιαστεί με την πρώτη χορεύτρια του γυναικείου κύκλου, ώστε να ενωθούν οι κύκλοι σε έναν, θα έπρεπε απαραίτητα να είχαν συγγενική σχέση μεταξύ τους. Έθιμο που επικρατούσε ιδιαίτερα στην γύρω περιφέρεια του Διδυμότειχου για όλους τους κυκλικούς χορούς. Υλικό με τα βήματα και την παρουσίαση του χορού Βίντεο επίδειξης του χορού από ομάδα χορευτών
Σεμέλη

Η Σεμέλη ήταν μία από τις τέσσερις κόρες του Κάδμου, ιδρυτή και βασιλιά της Θήβας, και της Αρμονίας, κόρης της Αφροδίτης και του Άρη.Ήταν αδελφή του Πολύδωρου, γενάρχη των Λαβδακιδών, και της Αυτονόης, της Ινώς και της Αγαύης. Είναι γνωστή επίσης με το εναλλακτικό όνομα «Λυσιθέα».

 Το όνομα «Σεμέλη» είναι φρυγικής προέλευσης και ανήκε σε θεότητα του κάτω κόσμου.Ήταν μητέρα του Διόνυσου, ο οποίος ήταν ο καρπός του κρυφού γάμου της με τον Δία.Όταν η Ήρα έμαθε ότι ο Δίας ήταν κρυφά παντρεμένος με τη Σεμέλη, οργίστηκε και έβαλε σκοπό να τη σκοτώσει. Μία μέρα εμφανίστηκε σε αυτήν με τη μορφή της παραμάνας της και δολερά την παρότρυνε να ζητήσει από το Δία να εμφανιστεί μπροστά της με τη θεϊκή του μορφή, όπως εμφανίζεται στην Ήρα. Όταν η Σεμέλη του το ζήτησε, αυτός απερίσκεπτα θέλοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία της, εμφανίστηκε ως θεός, προκαλώντας εκτυφλωτικό φως και κεραυνούς, οι οποίοι τη σκότωσαν. Επιπλέον, το παλάτι του πατέρα της τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο Δίας τότε, πικραμένος από τον άδικο χαμό της, πήρε τον αγέννητο ακόμα Διόνυσο από την κοιλιά της προσέχοντας να μην τον δει η Ήρα και τον έραψε στον μηρό του, για να τρέφεται από το αίμα του, ώσπου να γεννηθεί. Ο Δίας παρέδωσε το Διόνυσο, όταν γεννήθηκε, στην αδελφή της Σεμέλης την Ινώ, για να τον μεγαλώσει.Σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου ο Δίας επέλεξε το νησί της Νάξου, για να αφήσει το παιδί του και να το μεγαλώσουν οι εγχώριες Νύμφες, η Φιλία, η Κορωνίδα και η Κλείδη. Σύμφωνα με το θρύλο υπήρχε άβατος ναός της Σεμέλης στον Κιθαιρώνα, όπου βρισκόταν και ο τάφος της. Στη Θήβα όμως επίσης θεωρούσαν ότι ο τάφος της ήταν στον ναό του Διόνυσου Λυσίου. Άβατο ήταν και το κεραυνοβολημένο δωμάτιό της στο παλάτι του Κάδμου.Ο Διόνυσος, όταν πήρε τη θέση του ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου, έφερε τη μητέρα του από τον Άδη, η οποία μετά τη θεοποίησή της πήρε το όνομα Θυώνη. Ο αστεροειδής 86 Σεμέλη (86 Semele), που ανακαλύφθηκε το 1866, έλαβε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.
Βρινζολαμίδη

Η βρινζολαμίδη ως φαρμακευτική δραστική ουσία, είναι ένας αναστολέας καρβονικής ανυδράσης που χρησιμοποιείται για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης σε ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, ή οφθαλμική υπέρταση.

 Η βρινζολαμίδη εγκρίθηκε ως γενόσημο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το Νοέμβριο του 2020. Τα εμπορικά ονόματα με τα οποία διακινείται στην αγορά είναι, μεταξύ άλλων, Azopt και Befardin. H βρινζολαμίδη αναστέλλει την καρβονική ανυδράση, η οποία είναι ένα ένζυμο που βρίσκεται σε πολλούς ιστούς του ανθρώπινου οργανισμού, όπως και στους οφθαλμούς. Δρα πρωτίστως στις ακτινωτές προβολές του οφθαλμού, με συνέπεια να ελαττώνει την έκκριση υδατοειδούς υγρού και έτσι, κατακόρυφα μειώνεται η λεγόμενη, ενδοφθάλμια πίεση. Η τελευταία είναι κρίσιμος παράγοντας κινδύνου στις βλάβες του οπτικού νεύρου, καθώς επίσης και της απώλειας οπτικών πεδίων στο γλαύκωμα.Είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο για χρόνια χρήση αλλά δεν συνιστάται σε ασθενείς με προβλήματα στους νεφρούς, ή με αλλεργία στη βρινζολαμίνη. Αποβάλλεται άθικτη κατά 60% από το ανθρώπινο σώμα. «Comparing the effects of travoprost and brinzolamide on intraocular pressure after phacoemulsification.». Eye 19 (3): 303–7. 2005. doi:10.1038/sj.eye.6701470. PMID 15258611. «Retinal peripapillary blood flow before and after topical brinzolamide.». Ophthalmologica 218 (6): 390–6. 2004. doi:10.1159/000080942. PMID 15564757. «Effects of brinzolamide on ocular haemodynamics in healthy volunteers.». Br J Ophthalmol 88 (2): 257–62. 2004. doi:10.1136/bjo.2003.021485. PMID 14736787. «The long-term safety and efficacy of brinzolamide 1.0% (azopt) in patients with primary open-angle glaucoma or ocular hypertension.». Am J Ophthalmol 129 (2): 136–143. 2000. doi:10.1016/S0002-9394(99)00343-8. PMID 10682964. https://archive.org/details/sim_american-journal-of-ophthalmology_2000-02_129_2/page/136. Sall KN, Greff LJ, Johnson-Pratt LR, et al.: Dorzolamide/timolol combination versus concomitant administration of brimonidine and timolol: six-month comparison of efficacy and tolerability. Ophthalmology 2003; 110:615-624.
Μικροί και μεγάλοι εν δράσει

Το Μικροί και μεγάλοι εν δράσει είναι μια ελληνική ρομαντική-κωμική ταινία, του 1963, σε παραγωγή της Αφοί Ρουσσόπουλοι, σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη και σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου.

 Ο Αντώνης (Λάμπρος Κωνσταντάρας) και η Μαριάννα (Μαίρη Αρώνη) είναι γονείς εν χηρεία οι οποίοι ερωτεύονται, το ίδιο ακριβώς όμως συμπτωματικά θα συμβεί και με τα παιδιά τους, την Ελίνα (Βιβέτα Τσιούνη) και τον Γιώργο (Γιώργος Πάντζας). Ο Γιώργος σπουδάζει ιατρική στο Λονδίνο, αλλά γνωρίζει τυχαία την Ελίνα σε ένα ταξίδι στο Παρίσι, όπου σπουδάζει εκείνη, και την ερωτεύεται. Όταν το μαθαίνουν η κατάσταση περιπλέκεται, τελικά όμως οι δύο γονείς θα καταφέρουν να είναι μαζί . Λάμπρος Κωνσταντάρας (Αντώνης Ζορμπάς) Μαίρη Αρώνη (Μαριάννα Παπασταύρου) Βασίλης Αυλωνίτης (Φαίδων Καραντουλμπάνης) Γιώργος Πάντζας (Γιώργος Παπασταύρου) Μαρίκα Νέζερ (Σεκέρη) Βιβέτα Τσιούνη (Ελίνα Ζορμπά) Βαγγέλης Σειληνός (Παύλος Ναϊδάκης) Ελένη Ανουσάκη (Αλίκη) Σταύρος Παράβας (Φίφης) Νάσος Κεδράκας (ασφαλιστής) Μπέτυ Μοσχονά (Ιουλία) Είναι η πρώτη έγχρωμη ταινία στην οποία παίζει ο Βασίλης Αυλωνίτης. Η ταινία Τρία κορίτσια απ' το Αμέρικα γυρίστηκε επίσης έγχρωμη.Ορισμένα από τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο εξοχικό ξενοδοχείο Auberge στη Βαρυμπόμπη. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1963, κόβοντας 327.419 εισιτήρια, ερχόμενη 7η σε σύνολο 92 ταινιών. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 25 Μαΐου 2003. Μικροί και μεγάλοι εν δράσει, www.retrodb.gr Μικροί και μεγάλοι εν δράσει, www.cinegreece.com
Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου

Η Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου (Π.Α.Ι) αποτελεί μορφή περιφερειακής συνεργασίας χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου. Θεσμοθετήθηκε στη Διάσκεψη για την Ανάπτυξη και Ασφάλεια της Αδριατικής και του Ιονίου η οποία έλαβε χώρα στην Ανκόνα, της Ιταλίας στις 19-20 Μαΐου 2002.

 Ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας αποτελούν οι εξής χώρες: Ιταλία, Ελλάδα, Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη,Κροατία και Σλοβενία. Αργότερα προσχώρησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας την οποία διαδέχθηκαν η Σερβία και το Μαυροβούνιο με ξεχωριστές πλέον αντιπροσωπείες. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Ανκόνας δημιουργείται ένα πλαίσιο διαβούλευσης και συνεργασίας των συμμετεχόντων κρατών, κατα κύριο λόγο στους τομείς: της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών και της τεχνικής βοήθειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος, της παιδείας, του πολιτισμού και της επιστήμης καθώς και της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος. Ανά τομέα λειτουργούν ομάδες εργασίας, οι «Στρογγυλές Τράπεζες». Την προεδρία της Π.Α.Ι. ασκεί κάθε έτος μια χώρα μέλος. Κατα τη διάρκεια μιας προεδρίας πραγματοποιούνται συναντήσεις των Υψηλών Αξιωματούχων και των Υπουργών Εξωτερικών, των κρατών μελών. Η Ελλάδα ασκεί την προεδρία από την 1η Ιουνλιου 2008 ως τις 31 Μαΐου 2009. Η πρωτοβουλία έχει άτυπο χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν θεωρείται διεθνής οργανισμός. Εντούτοις θεσπίστηκε μονιμη γραμματεία στην Ανκόνα.
Σέλμα Μπιερνσντάτερ

Η Σέλμα Μπιέρνσντατερ (13 Ιουνίου 1974), επίσης γνωστή ως Σέλμα, είναι Ισλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή διεθνώς για την εκπροσώπηση της χώρας της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1999 και το 2005.

 Το 1996, υποδύθηκε την "Solla Stirða" στο ισλανδικό θεατρικό έργο Áfram Latibær. Αυτός ο χαρακτήρας αργότερα εξελίχθηκε στην Στεφανία του παιδικού προγράμματος LazyTown. Επίσης χορογράφησε επεισόδια του LazyTown. Η πρώτη εμπειρία της στη Γιουροβίζιον ήταν στον Διαγωνισμό 1999 στην Ιερουσαλήμ με το τραγούδι All Out of Luck, τοποθετώντας την Ισλανδία στην ασυνήθιστη θέση να είναι το φαβορί στα στοιχήματα. Μετά από μια ζωντανή φωνητική και οπτική απεικόνιση τη νύχτα—με τη χορογραφία να επηρεάζεται κάπως από αυτή της Καρόλας οχτώ χρόνια νωρίτερα- η Σέλμα είχε ένα πρόσκαιρο προβάδισμα στην ψηφοφορία, αλλά σταδιακά έμεινε πίσω από τη Σουηδία που εκπροσωπούσε η Σαρλότ Νίλσον. Παρά το γεγονός ότι η διαφορά Νίλσον και Σέλμας ήταν εξαιρετικά χαμηλή, όταν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έδωσε δωδεκάρι στη Σουηδία και τίποτα στην Ισλανδία. Ωστόσο, η δεύτερη θέση της Σέλμας στην Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να κατατάσσεται ως η καλύτερη εμφάνιση της Ισλανδίας στον διαγωνισμό μέχρι σήμερα. Το 2009, η Γιοχάνα κατάφερε να φέρει την Ισλανδία στη δεύτερη θέση και πάλι. Η πολύ καλή βαθμολογική εικόνα που είχε δώσει το 1999 την έκανε μια πολύ δημοφιλή επιλογή για να εκπροσωπήσει την Ισλανδία στο διαγωνισμό του 2005, που έλαβε χώρα στο Κίεβο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα φαβορί του διαγωνισμού, το τραγούδι της If I Had Your Love δεν πέρασε στον τελικό. Αυτό ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα της χώρας στον διαγωνισμό. Η Σέλμα ήταν επίσης ένα από τα κύρια αξιοθέατα στο γκαλά της Γιουροβίζιον κατά το Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας 2005 στο Όσλο, εκτελώντας και τις δύο συμμετοχές της στη Γιουροβίζιον. Άλλοι τραγουδιστές που παρευρέθηκαν ήταν οι Μπακάρα, Νάνε, Bobbysocks και Νόρα Μπρόκστεντ. Αργότερα το ίδιο βράδυ πραγματοποίησε μια συναυλία στο δημοφιλές κοντινό νυχτερινό κέντρο Smuget, όπου εκεί ήταν και ο Πάουλ Όσκαρ, ένας άλλος τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Ισλανδία, αλλά και ο Γιόστεϊν Πέτερσεν, νορβηγός σχολιαστής της Γιουροβίζιον. Το 2009, η Σέλμα έγινε μέλος της κριτικής επιτροπής του Idol Stjörnuleit, την Ισλανδική έκδοση του Pop Idol. Συμμετοχή της Ισλανδίας στη Γιουροβίζιον Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας
HMS Carysfort (1914)

Το HMS Carysfort ήταν ελαφρύ καταδρομικό κλάσης C το οποίο ναυπηγήθηκε για το Βασιλικό Ναυτικό και χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Ρωσικό Εμφύλιο και αλλού.

 Ναυπηγήθηκε είτε στις εγκαταστάσεις στο Pembroke της Ουαλίας είτε στο Tyneside στην Αγγλία. Η κατασκευή του ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου 1914, η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους και το καταδρομικό ολοκληρώθηκε τελικά τον Ιούνιο του 1915. Τον Αύγουστο του 1915 το Carysfort εντάχθηκε στην 4η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών του Μεγάλου Στόλου (Grand Fleet). Εκείνη την χρονιά εγκαταστάθηκε στο σκάφος υποτυπώδης διάδρομος που θα επέτρεπε την απονήωση αεροπλάνων με αποστολή την αναχαίτιση γερμανικών αερόπλοιων πάνω από την Βόρεια Θάλασσα. Το όλο εγχείρημα απέτυχε γιατί το γαλλικής προέλευσης αεροπλάνο δεν μπορούσε να φτάσει στο ύψος πτήσεις των αερόπλοιων ώστε να τα αναχαιτίσει, με συνέπεια ο διάδρομος να αφαιρεθεί από το πλοίο το 1916. Τον Απρίλιο του 1916 το Carysfort αντικατέστησε στην 5η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών το HMS Conquest, που είχε υποστεί ζημιές. Η Μοίρα αυτή ήταν τμήμα της δύναμης του Χάργουιτς (Harwich) και επιχειρούσε στην Βόρεια Θάλασσα για να προστατεύει την ανατολική πρόσβαση στα στενά του Ντόβερ και το κανάλι της Μάγχης. Δεν συμμετείχε στην περίφημη ναυμαχία της Γιουτλάνδης. Το 1917 το Carysfort επέστρεψε στον Μεγάλο Στόλο, αυτή την φορά ως ναυαρχίδα της 7ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών. Τον Δεκέμβριου αυτού του έτους συγκρούστηκε με το εμπορικό πλοίο SS Glentaise στα ανοικτά του Όρφορντ Νες στο Σάφολκ. Παρέμεινε στις τάξεις της 7ης Μοίρας μέχρι το 1919. Τον Απρίλιο του 1919 το Carysfort εντάχθηκε στην 2η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών, που ήταν τμήμα της Δύναμης Χάργουιτς. Στάλθηκε στην Βαλτική Θάλασσα, στα πλαίσια των βρετανικών επιχειρήσεων εναντίον των Μπολσεβίκων και γερμανικών δυνάμεων (βλέπε Βρετανική Εκστρατεία στην Βαλτική (1918–19)). Το καταδρομικό επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1920 και το 1921 εντάχθηκε στον Στόλο του Ατλαντικού. Το 1922, την περίοδο του Ιρλανδικού Εμφυλίου Πολέμου, πραγματοποίησε περιπολίες στα ανοικτά της νήσου. Εν συνεχεία στάλθηκε στην ανατολική Μεσόγειο για να προστατεύσει τα βρετανικά συμφέροντα στην περιοχή ενώ βρίσκονταν στα καταληκτικά της στάδια η Μικρασιατική εκστρατεία και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν εχθρικές. Τον Σεπτέμβριο του 1923 το Carysfort εντάχθηκε στον Εφεδρικό Στόλο, όμως ακριβώς ένα χρόνο αργότερα χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά στρατευμάτων. Την περίοδο Φεβρουαρίου-Ιουλίου 1929 μετέφερε δυνάμεις στην Κίνα. Τελικά πωλήθηκε για σκραπ τον Αύγουστο του 1931. Colledge, J. J.· Warlow, Ben (2006) [1969]. Ships of the Royal Navy: The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy (Rev. έκδοση). London: Chatham Publishing. ISBN 978-1-86176-281-8. OCLC 67375475. Jane's Fighting Ships of World War One (1919), Jane's Publishing Company Ships of the Caroline class
Άλτον Λοκ

Άλτον Λοκ (αγγλικός τίτλος: Alton Locke) είναι μυθιστόρημα του Τσαρλς Κίνγκσλυ, που δημοσιεύθηκε το 1850. Με πλήρη τίτλο Άλτον Λοκ, Ράφτης και Ποιητής: μια αυτοβιογραφία (Alton Locke,Tailor and Poet: An Autobiography) το έργο παρουσιάζει έντονη συμπάθεια προς το κίνημα των Χαρτιστών και εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέα για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αγγλία.Είναι ένα από τα πρώτα κοινωνικά μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας που είχαν στόχο να αφυπνίσουν την αστική συνείδηση ως προς την ευθύνη απέναντι στην εκμετάλλευση των εργατών.

 Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τις κοινωνικές αδικίες που υφίσταντο οι εργαζόμενοι στο εμπόριο ρούχων και τις αποτυχημένες προσπάθειες αντίδρασης των εργατών. Δίνει επίσης μια εικόνα για την εκστρατεία των Χαρτιστών, στην οποία συμμετείχε ο Κίνγκσλυ τη δεκαετία του 1840, ένας από τους χαρακτήρες είναι ο Τόμας Κάρλαϊλ. Ο Άλτον Λοκ είναι η ιστορία ενός νεαρού της εργατικής τάξης που έχει όνειρα και φιλοδοξίες πέρα ​​από τις συνηθισμένες προσδοκίες της καταγωγής του. Είναι έντονα πατριώτης, προσπαθεί να μορφωθεί μόνος του και θέλει να γίνει ποιητής. Ο θάνατος του πατέρα του άφησε τον ίδιο και τη μητέρα του σε απελπιστική φτώχεια. Ο θείος του του βρίσκει εργασία ως μαθητευόμενο ράφτη, όπου ο νεαρός έρχεται αντιμέτωπος με τις συνθήκες εργασίας, τα προβλήματα και την εκμετάλλευση των εργατών.Εντάσσεται στο εργατικό κίνημα των Χαρτιστών προσδοκώντας να βελτιώσει την κατάσταση της εργατικής τάξης. Μετά την αποτυχημένη εξέγερση το 1848, ο Άλτον βιώνει μια αίσθηση καταστροφής. Απόλυτα συντετριμμένος, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αμερική για να αναζητήσει μια νέα ζωή εκεί. Ωστόσο, μόλις φθάνει στην ακτή του Νέου Κόσμου, πεθαίνει.
Κόιντος Αιμίλιος Λέπιδος

Ο Κόιντος Αιμίλιος Λέπιδος, λατιν.: Quintus Aemilius Lepidus, (πιθανώς Q. Ae. L. Barbula) (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, που διορίστηκε ύπατος το 21 π.Χ. ως συνάδελφος του Μάρκου Λόλλιου.

 Ήταν μέλος τού πατρίκιου γένους των Αιμιλίων, και γιος τού Mάνιου Αιμίλιου Λέπιδου, ο οποίος ήταν ύπατος το 66 π.Χ. Ήταν υποστηρικτής τού Μάρκου Αντώνιου. Υποθέτουμε ότι ο Κόιντος Αιμίλιος Λέπιδος ήταν ο «Βαρβούλας», που αναφέρεται στους Εμφύλιους Πολέμους τού Αππιανού. Σε αυτό, ο Αππιανός αφηγείται, ότι κάποιος Μάρκος (υποθέτουμε ότι ήταν ο Μάρκος Λόλλιος) ήταν κληρονόμος τού Μάρκου Ιούνιου Βρούτου τού Νεότερου, ο οποίος, μετά τη μάχη των Φιλίππων, είχε προγραφτεί. Κρυμμένος ως σκλάβος, αγοράστηκε από τον Κ. Αι. Λέπιδο, αλλά η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε στη συνέχεια από έναν φίλο στη Ρώμη. Ο Λέπιδος πήγε στον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα, ο οποίος μεσολάβησε για λογαριασμό του στον Οκταβιανό, ο οποίος στη συνέχεια φρόντισε να αφαιρεθεί το όνομα τού Λόλλιου από τους καταλόγους προγραφών. Γύρω στο 40-38 π.Χ. ο Λέπιδος ήταν υπεύθυνος τού νομισματοκοπείου (monetalis) για τον Μάρκο Αντώνιο στην Πέργαμο, έκοψε κιστοφόρα νομίσματα για λογαριασμό τού Μ. Αντώνιου. Στη συνέχεια το 31 π.Χ. πολέμησε μαζί με τον Αντώνιο στη μάχη τού Ακτίου, αλλά αιχμαλωτίστηκε. Απελευθερώθηκε μόνο όταν ο Μάρκος Λόλλιος μεσολάβησε γι' αυτόν ενώπιον τού Οκταβιανού, ανταποδίδοντας έτσι τη χάρη. Το έτος 21 π.Χ. μία δεύτερη υπατική θέση έγινε διαθέσιμη, αφού ο Αύγουστος αποφάσισε να μην προτείνει κανέναν για το αξίωμα. Μετά από μία πικρή και σκληρή εκλογή και μακροχρόνιες διαμάχες με τον μοναδικό του ανταγωνιστή, τον Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό. Η αντιπαράθεση έφτασε στο σημείο, όπου πολλοί ζητούσαν ο Αύγουστος για να βάλει ένα τέλος σε αυτή: τελικά εξελέγη ο Λέπιδος ως ύπατος, υπηρετώντας μαζί με τον παλαιό του φίλο Mάρκο Λόλλιο. Μαζί επέβλεψαν την αποκατάσταση της γέφυρας τού Φαβρίκιου (pons Fabricius), μίας από τις γέφυρες που εκτείνονταν στον ποταμό Τίβερη, που είχε καταστραφεί στις πλημμύρες τού προηγούμενου έτους. Ο Λέπιδος καταγράφεται ως ένας από τους δεκαπέντε άνδρες των ιερών πράξεων (quindecimviri sacris faciundis), που ήταν μέρος τού ομίλου, ο οποίος συμμετείχε στους αγώνες τού αιώνα τού 17 π.Χ. Πιθανότατα ήταν μέλος αυτής της ομάδας κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων. Τελικά περί το 15 π.Χ. έγινε, ως ανθύπατος, κυβερνήτης της επαρχίας της Ασίας. Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol. II (1952) Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol. III (1986) Syme, Ronald, The Augustan Aristocracy (1986). Clarendon Press Tansey, Patrick, "Q. Aemilius Lepidus (Barbula? ) Κοσ. 21 π.Χ.», Historia, 57 (2008), σσ. 174–207
Ρόνι Μεδίνα

Ο Ρόνι Μπράιαν Μεδίνα Βαλέντσια (ισπανικά: Ronny Bryan Medina Valencia, γεννήθηκε 9 Απριλίου 1995) είναι ποδοσφαιριστής από τον Ισημερινός που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι διεθνής με την Εθνική Ισημερινού κάτω των 20.

 Ο Ρόνι Μεδίνα άρχισε να αγωνίζεται για την Ελ Νασιονάλ στις μικρές ομάδες και το 2011 προήχθη στην ομάδα ανδρών, όπου έπαιξε μόνο δύο παιχνίδια χωρίς να σκοράρει. Το 2014 παραχωρήθηκε δανεικός στη Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Άουκας. Έμεινε στην ομάδα της Ανατολής μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους επιστρέφοντας στο τέλος της σεζόν στην Ελ Νασιονάλ αγωνιζόμενος σε λίγα παιχνίδια ως αλλαγή. Το 2016 δόθηκε ξανά δανεικός στη Παλιλέο Σπόρτιγκ Κλουμπ.Στις 22 Μαΐου 2016 στον αγώνα δεύτερης κατηγορίας του Εκουαδόρ Παλιλέο - Ίντι Νατίβε (Palileo SC - Indi Native) 44–1 σημείωσε 18 γκολ (έξι χατ τρικ) στη μεγαλύτερη νίκη στην καταγεγραμένη ιστορία σε επίσημο αγώνα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. 10 από τους 11 παίκτες της ομάδας είχαν την ευκαιρία να σκοράρουν στον αγώνα. Τον αγώνα παρακολούθησαν όχι περισσότεροι από 300 θεατές. Το ρεκόρ δεν αναγνωρίστηκε από το Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, καθώς δεν σημειώθηκε στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος. Εκείνη τη χρονιά ο Μεδίνα ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 46 γκολ σε 19 αγώνες που συμμετείχε, ενώ η ομάδα ήταν πρωταθλήτρια της Segunda Categoría de Tungurahua 2016. Με την Λίγκα ντε Κίτο κατέκτησε το Σούπερ Κύπελλο Εκουαδόρ το 2020. Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ R. Medina
Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης

Ο Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης (Αμιρά Βιάννου, 1935 - Αθήνα 21 Ιανουαρίου 2020) ήταν Έλληνας ιστορικός, ομότιμος καθηγητής αρχαίας ιστορίας στο ΕΚΠΑ, μέλος και συνεργάτης της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων.

 Γεννήθηκε στον Αμιρά Βιάννου και κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής, όταν ο ίδιος ήταν 8 ετών, έχασε τον πατέρα του και όλους τους άρρενες συγγενείς του. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, ως υπότροφος του ΙΚΥ, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν στη Γερμανία. Δίδαξε επί σειρά ετών Ιστορία του Πολιτισμού και των Κλασικών Χρόνων στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, συγκλητικός και κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1989-2001). Διετέλεσε επίσης επίτιμος καθηγητής της Σχολής Εθνικής Αμύνης και πρόεδρος του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός (2004-2007) Δίδαξε σε διάφορα ξένα πανεπιστήμια και συνετέλεσε στη δημιουργία τμημάτων ξένων πολιτισμών στο Πανεπιστήμιο της Ταϊπέι στην Ταϊβάν και στις Ινδίες προκειμένου να γίνει μια βαθύτερη γνωριμία και κατανόηση του παγκόσμιου πολιτισμού και κυρίως του ελληνικού. Υπήρξε πολυγραφότατος, έχοντας συγγράψει πληθώρα μελετών, βιβλίων και άρθρων πάνω στην ιστορία της κλασικής περιόδου και της σύνδεσής της με τη φιλοσοφία ενώ παράλληλα προήγε την έρευνα πάνω στο φαινόμενο του ελληνικού πολιτισμού. Είχε τιμηθεί από την UNESCO. Ολυμπιακή Δημοκρατία, εκδόσεις Έλλην (2004) Ελλάδος σήμα, εκδόσεις Γεωργιάδης-Βιβλιοθήκη των Ελλήνων (2003) Παθολογία πολιτευμάτων στην αρχαιότητα, εκδόσεις Καρδαμίτσα (1996) Θουκυδίδεια - 1.Αναθεώρηση του παρελθόντος από τον Θουκυδίδη, 2.Τα δέοντα, 3.Ταχεία κρίσις του Μηδικού (1991) Η αρχαία ελληνική λυρική ποίηση και η διαχρονική της επίδραση, εκδόσεις Κοράλι-Γκέλμπεσης Γιώργος (2015) Απόστολος Παύλος και Κόρινθος, εκδόσεις Ψυχογιός (2013) Απόστολος Παύλος και Κόρινθος, εκδόσεις Ψυχογιός (2009) Μέγας Αλέξανδρος, εφημερίδα Ελευθεροτυπία (2009) Ο ρόλος του ΟΗΕ στον 21ο αιώνα, εκδόσεις Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (2009) Δ΄ Διεθνές Συνέδριο ελληνο-ανατολικών και ελληνοαφρικανικών σπουδών, εκδόσεις Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (1993) Λεύκωμα αναμνήσεων των φοιτητών και φοιτητριών της Φιλοσοφικής Σχολής (1955-1960) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εκδόσεις Λειμών (2016) [επιμέλεια] Πλάτωνος νόμοι, εκδόσεις Σάκκουλας Αντώνης (2003) [επιμέλεια] Starr Chester, Η γέννηση της αθηναϊκής δημοκρατίας, εκδόσεις Καρδαμίτσα (1999) [επιμέλεια] Εθνικό Κέντρο Βιβλίου: Σύγχρονοι Έλληνες Συγγραφείς - Μικρογιαννάκης Εμμανουήλ Αρχειοθετήθηκε 2022-03-05 στο Wayback Machine. «Σε ηλικία 85 ετών έφυγε από τη ζωή ο ομότιμος καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης». Εφημερίδα Το Βήμα.
FHM

Το FHM είναι βρετανικό πολυεθνικό lifestyle ανδρικό περιοδικό που δημοσιεύεται σε διάφορες χώρες. Η κύρια έκδοση περιέχει χαρακτηριστικά όπως το FHM 100 Sexiest Women in the World, το οποίο περιλαμβάνει μοντέλα, τηλεοπτικές παρουσιάστριες, αστέρες ριάλιτι και τραγουδίστριες.Το τελευταίο έντυπο τεύχος του βρετανικού FHM εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2015, ενώ έκτοτε το περιοδικό διατίθεται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Θέματα, όπως συμβουλές για γνωριμίες, συμβουλές για το στυλ, viral ειδήσεις, συμβουλές ζωής, αθλητισμός και ψυχαγωγία, μεταξύ άλλων, καλύπτονται καθημερινά. Τα ονόματα υψηλού προφίλ που έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό περιλαμβάνουν κορυφαία μοντέλα, όπως οι Ρόζι Χάντινγκτον Γουάιτλι, Άννα Βιαλίτσινα, Μιράντα Κερ, Κάντις Σουάνπολ, Ιρίνα Σάικ και Έμιλι Ραταϊκόφσκι.

 Το περιοδικό ξεκίνησε να δημοσιεύεται το 1985 στο Ηνωμένο Βασίλειο με το όνομα For Him Magazine και άλλαξε τον τίτλο του σε FHM τον Μάιο του 1992, αν και το πλήρες περιοδικό For Him Magazine συνέχισε να τυπώνεται σε κάθε τεύχος. Η πρώτη γυναίκα που εμφανίστηκε στο εξώφυλλο ήταν η Τζίνα Ντέιβις τον Φεβρουάριο του 1993. Η τάση προς τα γυναικεία εξώφυλλα αυξήθηκε τον επόμενο χρόνο, με τη Ναόμι Κάμπελ και την Άντι Μακ Ντάουελ να εμφανίζονται. Η κυκλοφορία επεκτάθηκε σε πρακτορεία ειδήσεων κάθε τρίμηνο μέχρι την άνοιξη του 1987 και στη συνέχεια μηνιαία το 1994. Η EMAP Consumer Media αγόρασε το περιοδικό το 1994 και στη συνέχεια κυριάρχησε στην αγορά ανδρών του Ηνωμένου Βασιλείου και άρχισε να επεκτείνεται διεθνώς, δημοσιεύοντας σε 32 χώρες συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας.Στις 17 Νοεμβρίου 2015, το βρετανικό FHM ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη δημοσίευσή της παράλληλα με το περιοδικό ZOO, ενώ ο ιστότοπος θα εξακολουθούσε να ενημερώνεται στο διαδίκτυο.Τον Αύγουστο του 2016, υπό την καθοδήγηση της BauerXcel Media, ιδιοκτησίας της Bauer Media Group, ο Νικ Ντιμένγκο ανέλαβε τον ρόλο του αρχισυντάκτη του FHM.com. Στη συνέχεια, το FHM.com τερματίστηκε και ανακατευθύνθηκε στον ιστότοπο της ανταγωνίστριας Bauer, Win Something. Κάθε μία από τις διεθνείς εκδόσεις του FHM δημοσιεύει ετήσια κατάταξη για τις πιο σέξι γυναίκες στον κόσμο που βασίζεται σε δημόσια και εκδοτική ψήφο μέσω της ιστοσελίδας του περιοδικού. Παρακάτω αναφέρονται οι ημερομηνίες έκδοσης περιοδικών, οι νικητές, οι ηλικίες των νικητών κατά την επιλογή και τα σχετικά σχόλια. Τα παρακάτω δεδομένα αναφέρονται μόνο στη βρετανική έκδοση (η κατάταξη για τις διεθνείς εκδόσεις διαφέρει πολύ, με πολλές κορυφαίες γυναίκες σε ορισμένες εκδόσεις να μην εμφανίζονται καθόλου σε άλλες). Επίσημος ιστότοπος