IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γεώργιος Οστρογκόρσκι

Ο Γεώργιος Οστρογκόρσκι (Гео́ргий Алекса́ндрович Острого́рский, Αγία Πετρούπολη, 19 Ιανουαρίου 1902 – Βελιγράδι, 24 Οκτωβρίου 1976) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ού αιώνα και ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων βυζαντινολόγων του 19ου-20ού αιώνα.

 Ο Γεώργιος Οστρογκόρσκι γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1902. Αφού τέλειωσε το κλασικό γυμνάσιο στην Πετρούπολη το 1919 με την οικογένειά του εγκατέλειψε τη Ρωσία. Σπούδασε για λίγο ιστορία στην Πράγα και το 1921 φοιτά στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης: δάσκαλοί του οι Jaspers, Weber, Curtius, Salin. Το 1925 ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτορας των ιστορικών επιστημών στο ίδιο πανεπιστήμιο και στη συνέχεια φεύγει για το Παρίσι οπου παρακολουθεί μαθήματα των Diehl και Millet. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής, ήταν πάνω στη φορολόγηση της κοινοτικής γης στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τον 10ο αιώνα. Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου το διάστημα μεταξύ των ετών 1928 με 1933. Από το 1933 δίδαξε ως ο τακτικός καθηγητής της έδρας των Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Εκεί το 1940, δημοσίευσε το γνωστότερο από τα έργα του, την Ιστορία του Βυζαντινού κράτους. Το 1948, ανέλαβε τη διεύθυνση του Βυζαντινολογικού Ινστιτούτου της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών. Και μετά την συνταξιοδότησή του δίδασκε στους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου. Δημοσίευσε πάνω από 200 μελέτες σε διάφορα περιοδικά βυζαντινολογίας. Για την προσφορά του τιμήθηκε από πολλές ακαδημίες και πανεπιστήμια της Ευρώπης. Υπήρξε ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε στο Βελιγράδι το 1976. Τη βυζαντινή ιστορία του τη συνέγραψε σε ηλικία 35 ετών και τη δημοσίευσε σε ηλικία 38 ετών. Ο W. Otto, διευθυντής της σειράς Handbuch der Alterumswissenshaft, του ανέθεσε να συγγράψει τη βυζαντινή ιστορία το 1935 κι εκείνος την είχε ετοιμάσει εντός δύο ετών. Το 1940 και το 1952 κυκλοφόρησαν οι δύο πρώτες εκδόσεις της στα γερμανικά και το 1956 οι πρώτες στα γαλλικά και στα αγγλικά, ενώ το 1959 στα σερβοκροάτικα, το 1961 στα σλοβένικα. Έχοντας γνωρίσει συνολικά δεκαπέντε εκδόσεις, χαρακτηρίστηκε ως έργο κλασικό στο είδος του και ως το πιο διαδεδομένο εγχειρίδιο βυζαντινής ιστορίας Φώτιος Δημητρακόπουλος: «Για την βυζαντινή ιστορία», Διαβάζω, τεύχ. 34 (Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1980), σελ. 72-76
Αλβέρτος Ναμίας

Ο Αλβέρτος Ναμίας ή Αλμπέρτο Ναχμία (γένν. 1905, Θεσσαλονίκη — 1984), ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του έξω δεξιά για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

 Ο Ναμίας αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του 1920 και ιστορικό στέλεχος του ΓΣ Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Υπήρξε αναπόσπαστο μέλος της βασικής ενδεκάδας της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ηρακλή και από τους καλύτερους έξω δεξιά κυνηγούς της Ελλάδας, καθώς και κορυφαίος δρομέας των 100 μέτρων, 400 μέτρων με εμπόδια και σκυταλοδρομίας 4Χ100. Με τη φανέλα του Ηρακλή αγωνίστηκε την περίοδο 1924-1936. Έλαβε μέρος στον πρώτο ιστορικά αγώνα της Ελλάδας επί της Β' Ιταλίας στις 7 Απριλίου 1929, στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, σημειώνοντας το μοναδικό τέρμα της ελληνικής ομάδας. Μερικούς μήνες αργότερα συμμετείχε και στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Βουλγαρίας (1-1). Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου βρέθηκε στο αλβανικό μέτωπο, όπου τραυματίστηκε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Το 1942 συνελήφθη από τα γερμανικά στρατεύματα λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Μετά τον πόλεμο έφυγε στη Γαλλία. καθηγητής Ν. Ζάικος - “Γυμναστικός Σύλλογος Μακαμπή Θεσσαλονίκης. 1908 – 2010. Έλληνες Εβραίοι αθλητές και αθλήτριες. Η συμβολή της Θεσσαλονίκης” Ανδρέας Μπόμης - "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (2009) Ο πρώτος αγώνας της Ελλάδας. epo.gr Ο χαμένος σκόρερ της Εθνικής, Θοδωρής Φελάνης, sentragoal.gr
Ισότοπα του αντιμονίου

Ισότοπα του αντιμονίου είναι χημικά στοιχεία με ατομικό αριθμό 51, που αντιστοιχεί στο στοιχείο αντιμόνιο. Σταθερά είναι τα ισότοπα 121Sb και 123Sb, ενώ τα υπόλοιπα είναι ασταθή και συνήθως ραδιενεργά.

 Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.
Καρλότα Λέννοξ του Ρίτσμοντ

Η Καρλότα Λέννοξ του Ρίτσμοντ (Charlotte Lennox of Richmond, γεννημένη ως Καρλότα Γκόρντον Charlotte Gordon, 20 Σεπτεμβρίου 1768 - 5 Μαΐου 1842) ήταν Αγγλίδα ευγενής και αριστοκράτισσα.

 Γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1768 στο Κάστρο Γκόρντον, και ήταν κόρη του Αλέξανδρου Γκόρντον, 4ου Δούκα του Γκόρντον και της Τζέιν Μάξγουελ.Στις 9 Σεπτεμβρίου 1789 παντρεύτηκε τον Κάρολο Λέννοξ, 4ο Δούκα του Ρίτσμοντ. Μαζί απέκτησαν δεκατέσσερα παιδιά: τον Λόρδο Κάρολο (1791–1860), παντρεύτηκε την Καρολίνα Πάτζετ. Απέκτησαν 8 παιδιά. την Λαίδη Μαίρη (1792–1847), παντρεύτηκε τον Κάρολο Φιτζρόι. Απέκτησαν 4 παιδιά. τον Λόρδο Ιωάννη Γεώργιο (1793–1873), παντρεύτηκε την Λουίζα Ρόντεϊ. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Λαίδη Σάρα (1794–1873), παντρεύτηκε τον Πέρεγκριν Μέιτλαντ. Απέκτησαν 5 παιδιά. την Λαίδη Γεωργιάνα (1795–1891), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Φιτζέραλντ-ντε Ρος. Απέκτησαν 3 παιδιά. τον Λόρδο Ερρίκο Αδάμ (1797–1812), έπεσε από το HMS Blake και πνίγηκε. τον Λόρδο Γουλιέλμο Πιτ (1799–1881), παντρεύτηκε (1) την Μαίρη Άννα Πάτον. Απέκτησαν 1 παιδί; (2) την Ελένη Σμιθ. Απέκτησαν 1 παιδί και (3) την Μαρία Τζέιν Μολινέ. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Λαίδη Τζέιν (1800–1861), παντρεύτηκε τον Λόρενς Πιλ. Απέκτησαν 6 παιδιά. τον Λόρδο Φρειδερίκο (1801–1829), δεν παντρεύτηκε ποτέ. τον Λόρδο Σάσσεξ (1802–1874), παντρεύτηκε την Μαίρη Λόουλες. Απέκτησαν 5 παιδιά. την Λαίδη Λουίζα Μαγδαληνή (1803–1900), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Τάι. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Λαίδη Καρλότα (1804–1833), παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο Μπέρκλεϊ. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Λόρδο Αρθούρο (1806–1864), παντρεύτηκε την Αδελαΐδα Κάμπελ. Απέκτησαν 5 παιδιά. την Λαίδη Σοφία Γεωργιάνα (1809–1902), παντρεύτηκε τον Θωμά Σέσιλ. Δεν απέκτησαν παιδιά.Το 1814, η οικογένεια μετακόμισε στις Βρυξέλλες, όπου η Δούκισσα έδωσε μια χοροεσπερίδα με την οποία ο Δούκας του Ουέλλινγκτον έλαβε επιβεβαίωση ότι ο στρατός του Βορρά υπό την ηγεσία του Ναπολέοντα Βοναπάρτη είχε εισέλθει στην επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών κοντά στο Σαρλερουά, σημερινό Βασίλειο του Βελγίου). Η Δούκισσα και η οικογένειά της συνέχισαν να ζουν στις Βρυξέλλες μέχρι το 1818, όταν ο σύζυγός της διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής. Η Δούκισσα έμεινε χήρα το 1819, και το 1836, κληρονόμησε τα τεράστια κτήματα των Γκόρντον μετά το θάνατο του αδελφού της, Γεωργίου Γκόρντον, 5ου Δούκα του Γκόρντον, που δεν είχε αφήσει νόμιμα παιδιά. Πέθανε στις 5 Μαΐου 1842 στο Λονδίνο σε ηλικία 73 ετών. Lundy, Darryl (25 Apr 2011), Lady Charlotte Gordon, The Peerage, σελ. 1179 § 11783, http://www.thepeerage.com/p1179.htm#i11783, ανακτήθηκε στις 1 November 2012 Endnotes: Mosley, Charles, επιμ.. (2003), Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 2 (107th 3 volumes έκδοση), Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books), σελ. 2012 Mosley, Charles, επιμ.. (2003a), Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 3 (107th 3 volumes έκδοση), Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books), σελ. 3335, 3336 Naylor, George (1888), The Register's of Thorrington
Viral βίντεο

Ως βάιραλ βίντεο (αγγλικά: viral video]) χαρακτηρίζεται ένα βίντεο το οποίο γίνεται δημοφιλές (κυρίως) μέσω διαδικτυακής διαμοίρασης (internet sharing) συνήθως μέσω ιστοσελίδων φιλοξενίας βίντεο, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email). Τα βίντεο χαρακτηρίζονται κυρίως από χιουμοριστικό περιεχόμενο.

 Ο όρος προέρχεται από την αγγλική λέξη viral, η οποία σημαίνει κυριολεκτικά "ιικός, αυτός που έχει σχέση με ιό". Στην αγγλική γλώσσα η έκφραση "to go viral" έχει την έννοια του γίνομαι με αστραπιαία ταχύτητα γνωστός (σύγκρινε και με το "εξαπλώνομαι σαν ασθένεια" της ελληνικής), έννοια από στην οποία αντιστοιχίζεται η χρήση του όρου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ένα ιδιαίτερα γνωστό πρώιμο παράδειγμα ήταν το All your base are belong to us που έγινε δημοφιλές το 2000, κυρίως μέσω μιας κινούμενης εικόνας GIF που δημιουργήθηκε με αφορμή λάθη μεταφράσεως στην αγγλική έκδοση ενός ιαπωνικού βιντεοπαιχνιδιού. Πρόσφατο παράδειγμα είναι Η Ανθρωποκτονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικό.
Δήμος Κοντοβάζαινας

Ο δήμος Κοντοβάζαινας ήταν ορεινός δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γορτυνίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικότερο άκρο του νομού και περικλειόταν από τους δήμους Τροπαίων καθώς και από τους νομούς Ηλείας και Αχαΐας. Ήταν ένας από τους δήμους που συγκροτούσαν την επαρχία Γορτυνίας. Ο δήμος αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.046 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Κοντοβάζαινα.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Κοντοβάζαινας -- η Κοντοβάζαινα [ 500 ] Δ.δ. Βάχλιας [ 142 ] η Βάχλια [ 91 ] η Πέρα Βάχλια [ 51 ] Δ.δ. Βελημαχίου [ 255 ] το Βελημάχιον [ 136 ] η Απόσκια [ 66 ] η Σούδελη [ 53 ] Δ.δ. Βιδιακίου -- το Βιδιάκιον [ 207 ] Δ.δ. Βούτση -- ο Βούτσης [ 226 ] Δ.δ. Δήμητρας [ 221 ] η Δήμητρα [ 209 ] το Σταυρί [ 12 ] Δ.δ. Καρδαριτσίου -- το Καρδαρίτσιον [ 108 ] Δ.δ. Μοναστηρακίου [ 211 ] το Μοναστηράκιον [ 158 ] η Αρσιναία [ 33 ] το Πελέκιον [ 20 ] Δ.δ. Παραλογγών [ 178 ] οι Παραλογγοί [ 117 ] ο Άγιος Νικόλαος [ 48 ] ο Πέτας [ 13 ]
Γιώτης Τσαλουχίδης

Ο Παναγιώτης (Γιώτης) Τσαλουχίδης (Βέροια, 30 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στον χώρο της επίθεσης, της μεσαίας γραμμής αλλά και ως κεντρικός αμυντικός.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Βέροιας και το 1987 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, στην αρχή των αποκαλούμενων "πέτρινων" χρόνων, κατά τα οποία οι "ερυθρόλευκοι" δεν κατέκτησαν το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα στα οκτώ χρόνια που αγωνίστηκε στην ομάδα να πανηγυρίσει 2 κύπελλα Ελλάδας (1989-90 και 1991-92), αλλά και να φθάσει στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελούχων το 1992-93. Την περίοδο 1995-96 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ, αγωνίστηκε για έναν χρόνο και επέστρεψε στη Βέροια για να αγωνιστεί άλλα τρία χρόνια, τερματίζοντας την καριέρα του στην ομάδα που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά. Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 7 Οκτωβρίου 1987, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρουμανίας (2-2). Συμμετείχε συνολικά σε 76 αγώνες σημειώνοντας 16 τέρματα, επίδοση που τον κατατάσσει στην όγδοη θέση των σκόρερ όλων των εποχών. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ, συμμετέχοντας σε δύο αγώνες. Επίσης, αγωνίστηκε με την εθνική Νέων για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1982. Το Μάρτιο του 2008 ανέλαβε προπονητής της Βέροιας, ωστόσο η παρουσία του στον πάγκο της ομάδας αυτής ήταν βραχύβια, καθώς αντικαταστάθηκε από τον Λεωνίδα Υφαντίδη. Η καριέρα του Γιώτη Τσαλουχίδη στο national-football-teams Το προφίλ του Γιώτη Τσαλουχίδη στο transfermarkt.de
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2007

Οι εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ του 2007 πραγματοποιήθηκαν στις 11 Νοεμβρίου. Συμμετείχαν τρεις υποψήφιοι και νικητής αναδείχθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος επανεκλέχθηκε με 55,91% των ψήφων, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Κώστα Σκανδαλίδη να τερματίζουν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Στις εκλογές συμμετείχαν 769.156 μέλη και φίλοι του κόμματος.

 Τον Μάιο του 2007 διοργανώθηκε προγραμματικό συνέδριο με σκοπό τον καθορισμό και την εξειδίκευση του προγράμματος του κόμματος. Ωστόσο, δεν κατάφερε να κερδίσει τις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Σεπτεμβρίου 2007, χάνοντας μάλιστα έδρες στην Βουλή. Στις εκλογές αυτές έλαβε το 38,1% των ψήφων και 102 έδρες. Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα, ο πρόεδρος του, Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σε δημοσιογράφους στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, ζήτησε την ανανέωση της εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Μερικά λεπτά αργότερα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σε μία αιφνίδια κίνηση, ανακοίνωσε από το Ζάππειο Μέγαρο την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου. Επίσης υποψήφιος ήταν ο Κώστας Σκανδαλίδης. Το Μάρτιο του 2008 διεξήχθη το 8ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, μετά την εσωκομματική διαδικασία εκλογής προέδρου, παρουσία περισσότερων από 7.000 συνέδρων.. Το συνέδριο ολοκληρώθηκε με την εκλογή των μελών του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος, γραμματέας του οποίου επιλέχθηκε ο Γιάννης Ραγκούσης.Λίγους μήνες αργότερα, ο Γιώργος Παπανδρέου διέγραψε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, μετά τη διαφωνία του τελευταίου στην πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος επί της Συνθήκης της Λισαβόνας. Ωστόσο, ο Σημίτης επέστρεψε στο κόμμα το Μάρτιο του 2009.Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ έλαβε ποσοστό 43,92% και 160 έδρες στην Βουλή, σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πρωθυπουργός της Ελλάδας ορκίστηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Νταβός

Το Νταβός (Davos) είναι δήμος στο καντόνι Γκραουμπύντεν, νοτιοανατολική Ελβετία. Βρίσκεται επί του ποταμού Λαντβάσσερ στις ελβετικές Άλπεις. Κτισμένο σε υψόμετρο 1.560 μέτρων, είναι η ψηλότερη πόλη στην Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα χιονοδρομικά κέντρα της Ελβετίας. Το 2012 είχε 11.156 κατοίκους. Η πόλη φιλοξενεί το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, μια ετήσια συνάντηση πολιτικών και σημαντικών επιχειρηματιών από όλο το κόσμο.

 Ο σημερινός οικισμός στη περιοχή του Νταβός ιδρύθηκε στο τέλος του Μεσαίωνα με τη μετανάστευση των Ραιτορωμάνων. Το χωριό του Νταβός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1213 ως Ταβάους (Tavaus). Από περίπου το 1280 οι βαρόνοι του Βαζ επέτρεψαν στους γερμανόφωνους Βάλζερ να εγκατασταθούν, και παραχώρησε εκτεταμένα δικαιώματα αυτοδιοίκησης, με αποτέλεσμα το Νταβός να γίνει ο μεγαλύτερος οικισμός Βάλζερ στην ανατολική Ελβετία. Οι ντόπιοι εξακολουθούν να μιλούν μια διάλεκτο που είναι ασυνήθιστη για το Γκραουντύμπεν και έχει ομοιότητες με τα γερμανικά ιδιώματα στις δυτικές περιοχές της Ελβετίας, ιδιαίτερα στο Άνω Βαλαί. Το 1436 ο Σύνδεσμος των Δέκα Δικαστηρίων ίδρυσε το Νταβός. Από τα μέσα του 19ου αιώνα το Νταβός οργανώθηκε με βάση το μοντέλο του Σοκόγουοβσκο και έγινε ένας δημοφιλής προορισμός για τους ασθενείς γιατί το μικροκλίμα στη κοιλάδα κρίθηκε εξαιρετικό από τους γιατρούς (με πρώτο τον Αλεξάντρ Σπένγκλερ) και συστάθηκε για ασθενείς με πνευμονική νόσο. Ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, ο οποίος υπέφερε από φυματίωση, ξεχειμώνιασε στο Νταβός το 1880 ύστερα με τη σύσταση του ιατρού του στο Εδιμβούργο, του Δρ Τζορτζ Μπαλφούρ. Ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ έγραψε ένα άρθρο σχετικά με το σκι στο Νταβός το 1899. Ένα σανατόριο στο Νταβός είναι το σκηνικό του μυθιστορήματος του Τόμας Μαν, Der Zauberberg (Το μαγικό βουνό). Μεταξύ του 1936 και του 1938, ο Ερνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, τότε κοντά στο τέλος της ζωής του, ζωγράφισε το Νταβός και το Junkerboden. Η ζωγραφιά του έχει τόσο ρομαντική όσο και πανθεϊστική ατμόσφαιρα και απλοποιημένη δομή. Την εποχή του φυσικού πάγου των χειμερινών αθλημάτων, το Νταβός και η Βαϊλλάντ Αρένα ήταν η μέκκα για τη παγοδρομία ταχύτητας. Πολλά παγκόσμια πρωταθλήματα διοργανώθηκαν στο Νταβός και έλαβαν χώρα πολλά ρεκόρ. Στη συνέχεια, το Νταβός έγινε διάσημο χιονοδρομικό κέντρο. Μετά την κορύφωσή του στη δεκαετία του 1970 και 1980, η πόλη θεωρείται ως κορυφαίο αλλά λιγότερο υψηλού προφίλ τουριστικό αξιοθέατο. Στο τέλος κάθε χρόνου στο Νταβός λαμβάνει χώρα το τουρνουά χόκεϊ Κύπελλο Σπένγκλερ, το οποίο φιλοξενεί η ΧΚ Νταβός, η τοπική ομάδα χόκεϊ. Επίσημη ιστοσελίδα
Κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας

Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας (Μακεδονικά: Влада на Република Северна Македонија) είναι το σώμα της εκτελεστικής εξουσίας στη Βόρεια Μακεδονία. Αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, ο οποίος είναι επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου, τους Υπουργούς και τους αναπληρωτές του Πρωθυπουργού. Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες της Κυβέρνησης ορίστηκαν με το Σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας. Η τρέχουσα κυβέρνηση έχει επικεφαλής τον Πρωθυπουργό Όλιβερ Σπασόφσκι.

 Σύμφωνα με το άρθρο 90 του Συντάγματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει εντός 10 ημερών από την σύσταση της Συνέλευσης (Σομπράνιε) να αναθέσει τον σχηματισμό της κυβέρνησης σε έναν εκπρόσωπο του κόμματος που πλειοψήφησε στις εκλογές. Ο υποψήφιος Πρωθυπουργός πρέπει εντός 20 ημερών να υποβάλλει την πρότασή του για τη σύσταση του υπουργικού συμβουλίου και το κυβερνητικό πρόγραμμα. Τα μέλη της Συνέλευσης σε μία συνεδρίαση πρέπει να αποφασίσουν αν θα στηρίξουν την κυβέρνηση που προτάθηκε ή όχι, ψηφίζοντας υπέρ ή κατά. Ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί δεν μπορούν να είναι παράλληλα και βουλευτές της Συνέλευσης, ή να κληθούν για να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις (άρθρο 89). Η Κυβέρνηση και τα μέλη της είναι υπόλογα στη Συνέλευση. Μία ομάδα 20 βουλευτών μπορεί να υποβάλλει πρόταση δυσπιστίας για την κυβέρνηση. Αν η Κυβέρνηση δεν έχει την εμπιστοσύνη της Συνέλευσης οφείλει να παραιτηθεί (άρθρο 92). Αν η Συνέλευση διαλυθεί, τότε λήγει και η θητεία της Κυβέρνησης (άρθρο 93). Η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη για την εφαρμογή των νόμων, και πρέπει να ορίζει και να επιβλέπει την πολιτική της προς επίτευξη αυτού. Προτείνει νόμους και προϋπολογισμούς. Προτείνει χωροταξικούς σχεδιασμούς. Διαχειρίζεται τους πόρους και τα αποθέματα του κράτους Λαμβάνει μέτρα για την εφαρμογή των νόμων Καθορίζει τις αρχές για την εσωτερική οργάνωση και τις εργασίες των υπουργείων και των υπόλοιπων κυβερνητικών υπηρεσιών, και επιβλέπει την εφαρμογή τους. Γνωμοδοτεί για τα προσχέδια νόμων που υποβάλλονται στη Συνέλευση Αποφασίζει ποια κράτη και κυβερνήσεις θα αναγνωρίσει Αποφασίζει για την έναρξη, συνέχιση ή διακοπή των διπλωματικών και προξενικών σχέσεων με άλλα κράτη. Διορίζει τους επικεφαλής των προξενικών αποστολών και προτείνει υποψήφιους για πρέσβεις της χώρας στο εξωτερικό. Προτείνει έναν Δημόσιο Εισαγγελέα Διορίζει και απολύει τους δημόσιους λειτουργούς, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους. Εκτελεί τα καθήκοντά της όπως ορίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους.
Φερνάντο Μέιρα

Ο Φερνάντο Μέιρα (πλήρες όνομα: Φερνάντο Ζοζέ ντα Σίλβα Φρέιτας Μέιρα, πορτογαλικά: Fernando José da Silva Freitas Meira) είναι Πορτογάλος διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1978 στη Γκιμαράες. Αγωνίζεται στη Ρεάλ Σαραγόσα, στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

 ΦφΜ Στουτγκάρδη 1 Γερμανικό Πρωτάθλημα:2006-07 Φιναλίστ Κυπέλλου Γερμανίας: 2006-07Γαλατασαράι 1 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2008Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης 1 Πρωτάθλημα Ρωσίας: 2010 1 Κύπελλο Ρωσίας: 2010 1 Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2011Εθνική Πορτογαλίας 4η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 Επίσημη ιστοσελίδα
Καρλόττα της Νάπολης

Η Καρλόττα της Νάπολης, επίσης γνωστή ως Καρλόττα της Αραγωνίας και πριγκίπισσα του Τάραντα (π.1479/80 - 1506) από τον Οίκο της Τραστάμαρα, ήταν η μεγαλύτερη κόρη και η τελική κληρονόμος του Φρειδερίκου της Νάπολης. Παρόλο που ο πατέρας της είχε στερηθεί το βασίλειό του, οι απόγονοί της, ο Οίκος των Λα Τρεμουάλ (La Trémoïlle) διατήρησε τη δυναστική του διεκδίκηση από την εξορία.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου της Νάπολης και της 1ης συζύγου του Άννας, κόρης του Αμεδαίου Θ΄ δούκα της Σαβοΐας. Η μητέρα της Άννας, η Γιολάνδη της Γαλλίας, ήταν κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Έπειτα από το τέλος της μητέρας της, που συνέβη λίγο μετά τη γέννησή της, η Καρλόττα μεγάλωσε στη Γαλλία και ανατράφηκε στη Γαλλική Αυλή. Ένας από τους μνηστήρες της ήταν η Καίσαρας Βοργίας. Η Καρλόττα τον αρνήθηκε και αντ' αυτού στις 10 Ιουνίου 1500 παντρεύτηκε τον Γκυ ΙΣΤ΄ κόμη του Λαβάλ, επικεφαλής μίας από τις πιο ισχυρές ευγενείς οικογένειες της Βρετάνης. Ένα έτος μετά από τον γάμο της Καρλόττας, ο πατέρας της, έπειτα από πόλεμο με τη Γαλλία, έχασε τον θρόνο και την ελευθερία του. Ο αδελφός της Φερδινάνδος δούκας της Καλαβρίας κατέφυγε στην Ισπανία το 1504, από όπου δεν επέστρεψε. Αυτός απεβίωσε το 1550 χωρίς νόμιμους απογόνους στη Βαλένθια· η Καρλόττα είχε από καιρό αποβιώσει και η Γαλλία είχε χάσει το στέμμα της Νάπολης από έναν άλλο κλάδο του Οίκου των Τραστάμαρα. Παρ' όλα αυτά οι απόγονοί της ξεκίνησαν μία άκαρπη διεκδίκηση του στέμματος της Νάπολης, ενώ έθεσαν το αίτημά τους τους στη Βρετάνη και τη Γαλλία. Στην Καρλόττα αποδόθηκε, μετά το τέλος της, ο τίτλος της πριγκίπισσας του Τάραντα, τίτλο που έφεραν οι διάδοχοι της Νάπολης. Παντρεύτηκε το 1500 τον Γκυ ΙΣΤ΄ κόμη του Λαβάλ (4ο απόγονο του Καρόλου ΣΤ΄ των Βαλουά βασιλιά της Γαλλίας) και είχαν τέκνα: Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Κλωντ Α΄ του Ριέ . Άννα, διεκδικήτρια του βασιλείου της Νάπολης και της Ιερουσαλήμ, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο ντε Λα Τρεμουάλ . Οι απόγονοί της διεκδίκησαν τις αξιώσεις της. Φραγκίσκος απεβ.1522 . Walsby, Malcolm (2007). The Counts of Laval. Ashgate Publishing Company. ISBN 9780754658115.
Χάτι Τσίρπαν

Η Χάτι Τσίρπαν (πρώην Σατί Καντίν, 1890 - 21 Μαρτίου 1956) ήταν Τουρκάλα πολιτικός, μία από τις πρώτες γυναίκες μέλη του κοινοβουλίου στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, που εξελέγη στις γενικές εκλογές του 1935.

 Η Χάτι Τσίρπαν ήταν κόρη του Καρά Μεχμέτ Μπέη και της Εμινέ Χανίμ. Παντρεύτηκε τον Ιμπραήμ Τσιρπάνογλου, έναν από τους βετεράνους του Βαλκανικού Πολέμου με τον οποίο απέκτησε έξι παιδιά.Λίγο πριν από το Δεύτερο Συνέδριο Γλωσσών (İkinci Türk Dil Kurultayı, 18–23 Αυγούστου 1934), στις 16 Ιουλίου 1934, ο Πρόεδρος Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ έφυγε από την Άγκυρα για μια εκδρομή στο χωριό Καζάν (τότε τμήμα της περιοχής Κιζιλτζαχαμάμ της επαρχίας της Άγκυρας), 50 χιλιόμετρα (31 μίλια) μακριά από την πρωτεύουσα της Άγκυρας. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκδρομής, ο Ατατούρκ συστήθηκε στην Σατί Καντίν, η οποία ήταν αρχηγός του χωριού Καζάν. Ήταν αγρότισσα από την Κεντρική Ανατολία, που αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Οι δύο έκαναν μία συζήτηση, μετά την οποία αναφέρθηκε ότι του άρεσαν του Ατατούρκ τα επιτεύγματα και η ευφυΐα της Σατί Καντίν. Σύμφωνα με την Αφέτ Ινάν, ο Ατατούρκ είπε μετά τη συνάντησή της, "Αυτή είναι μια εξαιρετική γυναίκα, που μπορεί να ευδοκιμήσει ως μέλος του κοινοβουλίου". Η Σατί Καντίν χρηματοδοτήθηκε και υποστηρίχθηκε στην επιτυχημένη εκστρατεία της για το αξίωμα από τον ίδιο τον Ατατούρκ. Αργότερα, άλλαξε το όνομά της σε Χάτι μετά από τη συμβουλή του Ατατούρκ, ο οποίος ενδιαφερόταν για τον πολιτισμό των Χάττι εκείνη την εποχή, και επειδή το παλιό της όνομα Σατί σήμαινε «πώληση» ή «αγορά» στα Τουρκικά. Υιοθέτησε το επώνυμο Τσίρπαν μετά το νόμο Επιθέτου του 1934, που απαιτούσε από όλους τους Τούρκους πολίτες να έχουν επώνυμο. Στις εκλογές του 1935 στην Τουρκία, 17 από τους 399 βουλευτές ήταν γυναίκες. Στις ενδιάμεσες εκλογές, που διεξήχθησαν στις αρχές του 1936 για τις βουλευτικές έδρες, που έμειναν κενές, ο αριθμός των γυναικών βουλευτών στο κοινοβούλιο αυξήθηκε σε 18. Ανάμεσα σ' αυτές τις γυναίκες ήταν και η Χάτι Τσίρπαν.
Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 470 ανδρών

Το 470 ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 που έλαβε χώρα από τις 28 Ιουλίου μέχρι και τις 2 Αυγούστου του 2021, στο λιμάνι της Ενοσίμα. Πραγματοποιήθηκαν 10 προκριματικές ιστιοδρομίες και ο τελικός αγώνας μεταλλίου, στον οποίο αναδείχθηκαν χρυσοί Ολυμπινίκες, οι Αυστραλοί Μάθιου Μπέλτσερ και Γουίλιαμ Ράιαν. Στο αγώνισμα προκρίθηκαν συνολικά 19 πληρώματα από 19 διαφορετικές χώρες.

 Το αγώνισμα αποτελείται από 10 διαφορετικές ιστιοδρομίες και τον τελικό αγώνα μεταλλίου. Όλοι οι αθλητές ξεκινάν και πλέουν μαζί μια προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ πρέπει να περάσουν από συγκεκριμένα σημάδια/σημαδούρες πριν τερματίσουν. Το κάθε σκάφος χειρίζονται 2 ιστιοπλόοι. Στο τέλος κάθε ιστιοδρομίας, κάθε πλήρωμα λαμβάνει βαθμούς ποινής, ανάλογα με την θέση που τερμάτισε (πχ. οι πρώτοι λαμβάνουν 1 βαθμό, οι δεύτεροι 2 κ.ο.κ.). Στο τέλος των 10 ιστιοδρομιών τα 10 σκάφη που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής, προκρίνονται στον αγώνα μεταλλίου. Κάθε πλήρωμα, έχει το δικαίωμα να αποκλείσει μια ιστιοδρομία από την συνολική καταμέτρηση των βαθμών ποινής, εκτός του αγώνα μεταλλίου, ο οποίος μετράει διπλά. Αυτοί που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής μετά από όλους τους αγώνες, είναι οι νικητές. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερτερεί το πλήρωμα που τερμάτισε πιο γρήγορα στον αγώνα μεταλλίου.
Κάρολος της Λωρραίνης-Βωντεμόν

Ο Κάρολος της Λωρραίνης, (Γερμανική γλώσσα : Carl von Lothringen-Vaudémont, Νομενύ, 20 Απριλίου 1561 - 1587) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν καρδινάλιος της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας.

 Ήταν ο δεύτερος γιος του Νικολάου, δούκα του Μερκέρ και της Ιωάννας της Σαβοΐας, κόρης του Φιλίππου, δούκα του Νεμούρ. Η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή του ήταν η Λουίζα της Λωρραίνης-Βωντεμόν και ο ανεψιός του ήταν ο Καρδινάλιος Κάρολος. Γεννήθηκε στο Νομενύ και σπούδασε χριστιανική θεολογία στο Ιησουιτικό Πανεπιστήμιο του Ποντ-α-Μουσσόν. Όταν η αδελφή του Λουίζα παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας (13 Φεβρουαρίου 1575) τον κάλεσαν στην Αυλή για σύντομο χρονικό διάστημα, επέστρεψε όμως στο Ποντ-α-Μουσσόν για να συνεχίσει τις σπουδές του. Έγινε ηγούμενος-προστάτης (in commendam) του αβαείου του Μουασάκ το διάστημα 1571-1580. Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο στο Συμβούλιο (Consistorium) (21 Φεβρουαρίου 1578). Έγινε διοικητής της επισκοπής του Τουλ (9 Μαρτίου 1580) με την προοπτική να γίνει επίσκοπός όταν έφτανε την κανονική ηλικία των 27 ετών. Διοίκησε την επισκοπή ως το τέλος του σε ηλικία 26 ετών. Το 1583 έγινε διοικητής του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος, εξελέγη επίσκοπος του Βερντέν (7 Φεβρουαρίου 1585). Δεν συμμετείχε στο παπικό Σύλλογο καρδιναλίων (Conclavium) τον Απρίλιο του 1585, όπου εξελέγη ο Πάπας Σίξτος Ε΄. Ο επόμενος Σύλλογος καρδιναλίων τον Ιούνιο του 1585 του έδωσε τον ερυθρό πίλο του καρδιναλίου και τη διακονία της Σάντα-Μαρία ιν Ντόμνικα. Το 1586 χειροτονήθηκε ιερέας στον καθεδρικό του Βερντέν (25 Νοεμβρίου 1586). Εκλέχθηκε για την τάξη των καρδιναλίων-ιερέων το 1587, λαμβάνοντας ως τιτουλάριος την εκκλησία της Τρινιτά ντέι Μόντι. Απεβίωσε στο Παρίσι πριν χειροτονηθεί επίσκοπος (30 Οκτωβρίου 1587) και τάφηκε στο Φραγκισκανό μοναστήρι στο Νανσύ της Γαλλίας. Entry from: Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church
Πόρτα Νίγκρα

Η Πόρτα Νίγκρα (λατινικά: Porta Nigra, μτφ. «μαύρη πόρτα», γερμανικά: Schwarzes Tor) είναι ρωμαϊκή πύλη στην Τριρ της Γερμανίας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ρωμαϊκή πύλη που διασώζεται βόρεια των Άλπεων. Η ονομασία Πόρτα Νίγκρα, που έχει τις ρίζες της στον Μεσαίωνα, προέρχεται από το σκούρο χρώμα που έχουν οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της. Η ρωμαϊκή ονομασία της πύλης δεν είναι γνωστή. Η Πόρτα Νίγκρα μαζί με άλλα ρωμαϊκά μνημεία της Τριρ ανήκουν στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

 Η Πόρτα Νίγκρα χρονολογείται το 170 μ.Χ. και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος της ρωμαϊκής εποχής στην Τριρ. Η ρωμαϊκή πόλη Τριρ είχε σχήμα περίπου ορθογώνιο και οι δύο βασικές οδοί της είχαν κατεύθυνση από βορρά προς νότο και από ανατολή προς δύση, όπως συνέβαινε σε όλες τις ρωμαϊκές πόλεις. Στα άκρα των δύο οδών βρίσκονταν η Πόρτα Νίγκρα και η Πόρτα Μέντια και η Πόρτα Άλμπα και η Πόρτα Ίνκλιτα αντίστοιχα. Από τις τέσσερις πύλες μόνο η Πόρτα Νίγκρα έχει διασωθεί.Στις αρχές του Μεσαίωνα οι ρωμαϊκές πύλες του Τριρ δεν χρησιμοποιούνταν πλέον και οι κάτοικοι άρχισαν να αφαιρούν τα υλικά με τα οποία είχαν κατασκευαστεί για να φτιάξουν άλλα κτίσματα. Στην Πόρτα Νίγκρα ειδικότερα τα ίχνη της καταστροφής είναι εμφανή στη βόρεια πλευρά της πύλης. Μετά το 1028 στα ερείπια της Πόρτα Νίγκρα έζησε ως ερημίτης ο όσιος Συμεών ο Σιναΐτης. Μετά τον θάνατό του το 1035 και την αγιοποίησή του χτίστηκε δίπλα στη ρωμαϊκή πύλη μοναστήρι προς τιμήν του και η Πόρτα Νίγκρα μετατράπηκε σε εκκλησία.Η εκκλησία στην Πόρτα Νίγκρα λειτουργούσε μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα οπότε ο Ναπολέων Βοναπάρτης έκλεισε τόσο αυτή όσο και το μοναστήρι του οσίου Συμεών και επανέφερε την πύλη στην αρχική της μορφή. Σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο ο Βοναπάρτης ήθελε να κατεδαφίσει τελείως το κτίσμα αλλά οι ντόπιοι τον έπεισαν να μη το κάνει λέγοντάς του ότι πριν μετατραπεί σε εκκλησία ήταν χώρος όπου οι Γαλάτες τελούσαν τις γιορτές τους. Κατά μια άλλη εκδοχή οι ντόπιοι έπεισαν το Βοναπάρτη να το επαναφέρει στην αρχική μορφή του όταν του είπαν ότι είχε ρωμαϊκή προέλευση. Η τοποθεσία της Πόρτα Νίγκρα στο Google Maps The places you have to visit
Νικόλαος Μπρας

Ο Νικόλαος Μπρας (1949, Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας μουσικός και βραβευμένος κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Το έργο του βρίσκεται υπό την αιγίδα της Εκπαιδευτικής Επιστημονικής και Πολιτιστικής Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO).

 Ο Νικόλαος Μπρας' γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1949. Κατάγεται από την οικογένεια Μπρα που έχει αναγνωριστεί για το κοινωνικό της έργο στον τομέα της μουσικής. Το 1977 άρχισε να κατασκευάζει μουσικά όργανα, κυρίως παραδοσιακά, αρκετά από τα οποία χρησιμοποιούνται από γνωστούς μουσικούς (Ρος Ντέιλι, Στέλιος Βαμβακάρης).Το 1994 έλαβε μέρος στον διεθνή διαγωνισμό "Antonio Stradivari" στην Κρεμόνα της Ιταλίας για την κατασκευή βιολιού και του δόθηκε με το Β΄ Βραβείο. Έχει συνεργαστεί με διακεκριμένους σολίστες όπως ο Λεωνίδας Καβάκος κ.α. Επίσημος ιστότοπος
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1979

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1979 ήταν η 2η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1979 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Σύμφωνα με την προκήρυξη οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάζονταν στη Β΄ κατηγορία. Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και ο Απόλλων Λεμεσού αποχώρησαν από τη διοργάνωση πριν την ολοκλήρωση της και έτσι ήταν αυτές οι δύο ομάδες που υποβιβάστηκαν. Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε με 8 ομάδες. Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό. Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Ο Ολυμπιακός και ο Απόλλωνας αποχώρησαν από τη διοργάνωση πριν την ολοκλήρωση της και υποβιβάστηκαν. Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε με 8 ομάδες. Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 253. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 179.
Αγγείο Κίτζι

Το Αγγείο Κίτζι είναι πρωτοκορινθιακό, μελανόμορφο αγγείο, όλπη, που κατασκευάστηκε περί τα 640 π.Χ. και αγγειογραφήθηκε από τον ζωγράφου του Κίτζι. Βρέθηκε στο Βέιι της Ετρουρίας και φυλάγεται σήμερα στο Μουσείο της Βίλας Ιουλίας στην Ρώμη.

 Στους ώμους του φέρει απεικόνιση, η οποία είναι η αρχαιότερη σωζόμενη παράσταση φάλαγγα οπλιτών. Οι πολεμιστές είναι οπλισμένοι με ασπίδες, οι ποίες είναι διακοσμημένες με γοργόνειο, ταύρο και πουλί. Το αγγείο φέρει επίσης απεικόνιση της κρίσης του Πάρη, ένα κυνήγι λιονταριού, λαγού και αλεπούς. Erika Simon: Die Griechischen Vasen. 2. Aufl. Hirmer, München 1981, ISBN 3-7774-3310-1 Brian A. Sparkes: The red and the black. Studies in Greek pottery. Routledge, London 1996, ISBN 0-415-12661-4 R. M. Cook: Greek painted pottery. 3. ed. Routledge, London 1997, ISBN 0-415-13860-4 John Boardman: The history of Greek vases. Thames & Hudson, London 2001, ISBN 0-500-23780-8
Πατρίσια Βελάσκες

Η Πατρίσια Βελάσκες (Patricia Velásquez, γεννημένη ως Πατρίσια Καρόλα Βελάσκες Σεμπρούν Patricia Carola Velásquez Semprún, 31 Ιανουαρίου 1971) είναι Βενεζουελάνα ηθοποιός και μοντέλο. Είναι γνωστή από το ρόλο της Ανκ Σου Νάμουν στην ταινία του 1999 The Mummy και τη συνέχεια του 2001, The Mummy Returns .

 Γεννήθηκε στο Μαρακάιμπο της Βενεζουέλας και μεγάλωσε με την οικογένειά της στη Γαλλία και το Μεξικό. Το 1989, συμμετείχε στο διαγωνισμό Miss Venezuela 1989 και εκπροσώπησε τη Χερσόνησο ντε λα Γουαχίρα και κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Μετά από τρία χρόνια σπουδών στο κολέγιο, έφυγε για το Μιλάνο της Ιταλίας, επιδιώκοντας μια καριέρα στο μόντελινγκ. Μιλάει άπταιστα Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Επίσημος ιστότοπος Πατρίσια Βελάσκες στην IMDb
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης

Ο Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης (Louis d'Anjou, 9 Φεβρουαρίου 1274 - 19 Αυγούστου 1297) ήταν πρίγκιπας του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, δεύτερος γιος του Καρόλου Β΄ του Χωλού της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του χρίστηκε βασιλιάς της Νάπολης από τον πάπα Κλήμεντα Δ΄.

 Όταν ο πατέρας του ήταν αιχμάλωτος στην Ιταλία στην διάρκεια του πολέμου του με τον βασιλιά Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, που ακολούθησε τον Σικελικό Εσπερινό, εξαγόρασε την ελευθερία του δίνοντας σαν ομήρους τρεις από τους γιους του. Τα παιδιά πήγαν στην Βαρκελώνη και μορφώθηκαν κάτω από τις φροντίδες Φραγκισκανών μοναχών για επτά χρόνια. Έτσι, παρά την αιχμαλωσία, ο Λουδοβίκος έγινε αρχιεπίσκοπος της Λυών και με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Καρόλου Μαρτέλου, αυτός έγινε ο κληρονόμος του πατέρα του στα βασιλικά δικαιώματα. Όταν τον ίδιο χρόνο ελευθερώθηκε, πήγε στην Ρώμη και ανακοίνωσε ότι δίνει όλα τα κληρονομικά δικαιώματα στον επόμενο αδελφό του Ροβέρτο, ενώ ο ίδιος θα περιβληθεί με το ένδυμα του Φραγκισκανού μοναχού, και θα αφοσιωθεί σε όλη του την ζωή με την φιλανθρωπική δράση, όπως αρμόζει σε έναν μοναχό. Στέφθηκε (1297) επίσκοπος της Τουλούζης, περιοχή όπου ο θείος του Αλφόνσος υπήρξε κόμης, αλλά είχε αποβιώσει το 1271 χωρίς διάδοχο. Η περιοχή αυτή μεταξύ Προβηγκίας και Ακουιτανίας ήταν πάντα μέσα στα Ανδεγαυικά ενδιαφέροντα. Ο Λουδοβίκος κέρδισε γρήγορα πολύ καλή φήμη για την βοήθεια που προσέφερε σε φτωχούς, αδύνατους και γενικά όσους είχαν την ανάγκη του. Εξαντλημένος από τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, παραιτήθηκε σε έξι μήνες και λίγο αργότερα απεβίωσε από γρίπη (ή και πιθανώς τύφο), μόλις 23 ετών. Καθιερώθηκε (1307) από τον πάπα Κλήμεντα Ε΄ σαν Άγιος και η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Απριλίου.
Αντρέα Κολλινέλλι

Ο Αντρέα Κολλινέλλι (Andrea Collinelli, γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1969) είναι Ιταλός πρώην αθλητής της ποδηλασίας, χρυσός ολυμπιονίκης το 1996 στο αγώνισμα ατομική καταδίωξη στην ποδηλασία πίστας και δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής με την ομάδα της Ιταλίας στην ομαδική καταδίωξη.

 Ο Κολλινέλλι γεννήθηκε στη Ραβέννα και άρχισε να ασκείται στην ποδηλασία σε ηλικία 11 ετών στον σύλλογο «A.P. Rinascita Ravenna». Από το 1996 και μετά ανήκε στην ομάδα του «Gruppo Sportivo Forestale». Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 4.000 μέτρα ατομικής καταδιώξεως στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, που έγιναν στην Ατλάντα. Εκεί σημείωσε γενικότερα την καλύτερη εμφάνιση της σταδιοδρομίας του, καθώς κατέρριψε επιπλέον δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο συγκεκριμένο αγώνισμα: στις μεν σειρές με 4'19",699, στον δε προημιτελικό με 4'19",153. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας Πίστας της UCI κέρδισε επίσης την πρώτη θέση μαζί με τα άλλα μέλη της ιταλικής εθνικής ομάδας στην ομαδική καταδίωξη, το ίδιο έτος στο Μάντσεστερ και το επόμενο έτος (1997) στο Περθ. Σε διοργανώσεις του ίδιου πρωταθλήματος ο Κολλινέλλι έχει κατακτήσει επιπλέον τρία αργυρά και δύο χάλκινα μετάλλια, τα έτη 1995-1998. Μετά το τέλος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας, ο Κολλινέλλι συνέχισε να ασχολείται με τον χώρο της ποδηλασίας, εντασσόμενος στους τεχνικούς της εθνικής ομάδας ποδηλασίας πίστας της Ιταλίας, ειδικότερα στον τομέα της αντοχής. Ο Κολλινέλλι στη Sports Reference (αρχειοθετημένη σελίδα) Ο Κολλινέλλι στον ιστότοπο της ΔΟΕ Ο αθλητής στον ιστότοπο της Ιταλικής Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
FaceTime

Το FaceTime είναι μία εφαρμογή πραγματοποίησης βιντεοκλήσεων που αναπτύχθηκε από την Apple Inc. Διατίθεται σε κινητές συσκευές που υποστηρίζουν iOS 4 ή νεότερη έκδοση και υπολογιστές Mac που εκτελούν Mac OS X 10.6.6 ή μεταγενέστερη έκδοση. Υποστηρίζει οποιαδήποτε συσκευή iOS με μπροστινή κάμερα και οποιονδήποτε υπολογιστή Mac εξοπλισμένο με κάμερα FaceTime. Το FaceTime Audio, μια έκδοση μόνο για ήχο, διατίθεται σε οποιαδήποτε συσκευή iOS που υποστηρίζει iOS 7 ή νεότερη έκδοση και σε οποιονδήποτε Mac με κάμερα προς τα εμπρός με Mac OS X 10.9.2 και μεταγενέστερη έκδοση. Το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν στο iOS και στο macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά.

 Η Apple αγόρασε το όνομα "FaceTime" από την FaceTime Communications, η οποία άλλαξε το όνομά της σε Actiance τον Ιανουάριο του 2011. Στις 7 Ιουνίου 2010, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, ανακοίνωσε το FaceTime, παράλληλα με το iPhone 4 στην ομιλία του στο Worldwide Developers Conference 2010. Η υποστήριξη για το iPod Touch τέταρτης γενιάς (το πρώτο μοντέλο iPod Touch εξοπλισμένο με κάμερες) παρουσιάστηκε την ημερομηνία κυκλοφορίας της συσκευής στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 2 Μαρτίου 2011, ανακοινώθηκε η υποστήριξη FaceTime για το iPad 2, το οποίο είχε κάμερες μπροστά και πίσω. Στις 24 Φεβρουαρίου 2011, το FaceTime εγκατέλειψε την έκδοση beta και εισήχθη στο Mac App Store για $0,99. Η Apple έλεγε ότι σκόπευε να παρέχει την εφαρμογή δωρεάν, ωστόσο, μια διάταξη του Sarbanes-Oxley Act (2002) απαγόρευε στις εταιρείες να παρέχουν μια μη διαφημιστική νέα δυνατότητα ενός ήδη πωληθέντος προϊόντος χωρίς να υπομένουν "επαχθείς λογιστικά μέτρα". Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017, η έκδοση beta των $0,99 εξακολουθούσε να είναι διαθέσιμη για λήψη από την Apple. Από τότε, το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν σε macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά και iOS. Το 2018, η Apple πρόσθεσε υποστήριξη ομαδικής βιντεοκλήσης και ήχου στο FaceTime, η οποία μπορεί να υποστηρίξει έως και 32 άτομα στο iOS 12 και το macOS Mojave. Στις 7 Ιουνίου 2021, κατά τη διάρκεια του WWDC Keynote της Apple, ανακοινώθηκε ότι το FaceTime θα είναι διαθέσιμο για χρήστες Android και Windows μέσω φυλλομετρητών. Ένα νέο χαρακτηριστικό που ονομάζεται SharePlay ανακοινώθηκε στην ίδια παρουσίαση. Θα επιτρέψει στους χρήστες σε όλες τις πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των Android και των Windows, να μοιράζονται μουσική και βίντεο με άτομα που συμμετέχουν στην κλήση. Η Apple δήλωσε ότι η λειτουργία χρησιμοποιεί ένα API που μπορεί να ενεργοποιηθεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία πολυμέσων και το SharePlay έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει Hulu, HBO Max, TikTok, Twitch, Apple TV+ και πολλές άλλες πηγές πολυμέσων.
Ελισάβετ Καρλόττα της Λωρραίνης

Η Ελισάβετ Καρλόττα της Λωρραίνης (Élisabeth Charlotte Gabrièle: 21 Οκτωβρίου 1700 – 4 Μαΐου 1711 ήταν Πριγκίπισσα της Λωρραίνης και η Ηγουμένη του Αββαείου του Ρεμιρμόν. Πέθανε από ευλογιά όταν ήταν δέκα ετών.

 Η Ελισάβετ Καρλόττα Γαβριέλα της Λωρραίνης ήταν κόρη του Λεοπόλδου της Λωρραίνης και της Ελισάβετ Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης. Η μητέρα της ήταν μέλος του Γαλλικού οίκου των Βουρβόνων. Ήταν το δεύτερο παιδί και η πρώτη κόρη του ζευγαριού, ένας μεγαλύτερος αδερφός είχε γεννηθεί τον προηγούμενο χρόνο. Ο πατέρας της, Λεοπόλδος, ήθελε η κόρη του να γίνει η ηγουμένη της αριστοκρατικής μονής στο Ρεμιρμόν. Η μονή είχε στενά συνδεθεί με το Σπίτι της Λωρραίνης, πολλές από τις ηγουμένες της οποίας ήταν μέλη της οικογένειας της Λωρραίνης. Ο πατέρας της πίεσε την τότε ηγουμένη, τη Δωροθέα Μαρία του Ζαλμ, να πιέσει τους καθηγητές στη Σορβόννη, το ιστορικό πανεπιστήμιο στο Παρίσι. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, ο θείος της μητέρας της, επέβαλε την Ελισάβετ Καρλόττα ως κυρίαρχο της επικράτειας. Παρ' όλα αυτά, οι καθηγητές δεν απάντησαν πριν από το θάνατό της. Η πριγκίπισσα πέθανε από την ευλογιά στο Κάστρο ντε Λυνεβίλ, και κόλλησε την ασθένεια στον άλλον αδερφό της, τον Λουδοβίκο και την μικρότερη αδερφή της Μαρία Γαβριέλα Καρλόττα. Τα τρία παιδιά πέθαναν με διαφορά επτά ημέρες το ένα από το άλλο. Τότε θάφτηκε στην Δουκική Κρύπτη της Εκκλησίας του Αγίου Φραγκίσκου των Κορδελιέρων της Γαλλίας. Ο μικρότερος αδελφός της Φραγκίσκος Στέφανος, έγινε Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μικρότερη αδελφή της, η Άννα Καρλόττα, την οποία δεν γνώρισε ποτέ, έγινε αργότερα ηγουμένη του Ρεμιρμόν. Την περίοδο του θανάτου της, η μητέρα της ήταν έγκυος στη μελλοντική Βασίλισσα της Σαρδηνίας.
Έμμα των Ωτβίλ

Η Έμμα (άκμασε π. 1080 - π. 1120) από τον Οίκο των Ωτβίλ (γαλλικά: Hauteville‎· ιταλικά: Altavilla‎, «Αλταβίλλα») ήταν κόρη του Ροβέρτου Γυισκάρδου, δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας και της Αλμπεράντα του Μπουοναλμπέργκο.

 Οι δύο γιοί της συμμετείχαν στην Α΄ Σταυροφορία. Η Έμμα είχε αποβιώσει μέχρι το 1126, όταν η δεύτερη σύζυγος και χήρα του Όντο, η Σιγκελγκάιτα, έκανε μία δωρεά στη μνήμη της οικογένειάς της. Σύμφωνα με τον Ραλφ του Καέν, παντρεύτηκε τον Όντο τον Καλό Μαρκήσιο και απέκτησε: Tαγκρέδος 1075-1112, πρίγκιπας της Γαλιλαίας. Γουλιέλμος, απεβίωσε στους Αγίους Τόπους. Αλτρούντη, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο του Πριγκιπάτου και ήταν η μητέρα του: Ρογήρου του Σαλέρνο απεβ. 1119, επίτροπος του πριγκιπάτου της Αντιόχειας. «Altavilla, Emma d'» Dizionario Biografico degli Italiani (1960), τόμ. 2, στον ιστότοπο Treccani.it. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2021.
Γκιγκ Δ΄ του Αλμπόν

Ο Γκιγκ Δ΄ ο Δελφίνος, γαλλ.: Guigues IV d'Albon (απεβ. στις 28 Ιουνίου 1142) από τον Οίκο του Αλμπόν, ο οποίος ονομαζόταν ο Δελφίνος, γαλλ.: le Dauphin (λατινικά: Guigo Dalphinus), ήταν κόμης του Aλμπόν από το 1133. Ήταν ο πρώτος που πήρε το όνομα Δελφίνος, που σημαίνει «δελφίνι», το οποίο έγινε τίτλος μεταξύ των διαδόχων του.

 Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Γκιγκ Γ΄ κόμη του Aλμπόν και της Mατθίλδης. Ονομάστηκε για πρώτη φορά δελφίνος σε ένα έγγραφο τού πατέρα του από το 1110 από το δελφίνι, που αποτελεί τον θυρεό του κόμη. Υπάρχει μία θεωρία, ότι η Mατθίλδη ήταν στην πραγματικότητα Αγγλίδα, κόρη του Έντγκαρ του Έθελινγκ, και ότι το όνομα Dauphin ήρθε στον Γκιγκ Δ΄ μέσω αυτής, αφού αυτή είχε έναν συγγενή που ονομαζόταν Dolfin, γιο του Γκοσπάτρικ κόμη της Noρθούμπρια. Μία άλλη θεωρία υποστηρίζει, ότι η Ματθίλδη ήταν κόρη του κόμη Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και χήρα του βασιλιά Κορράδου Β΄ της Ιταλίας. Ο Γκιγκ Δ΄ νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιβρέα, κόρη του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και ανιψιά του πάπα Καλλίστου Β΄. Ο Γκιγκ Δ΄ είχε καλές σχέσεις με το ιερέα του Oυλξ και το αβαείο του Μπονεβώ, στο οποίο έκανε δώρα. Ωστόσο το 1140 ο Γκιγκ Δ΄ ενεπλάκη σε μία διαμάχη με τον Ούγο Β΄ επίσκοπο της Γκρενόμπλ. Το 1134 περίπου, ο Aμεδαίος Γ΄ κόμης της Σαβοΐας νυμφεύτηκε την αδελφή του Γκιγκ Δ΄, τη Mαώ. Η προίκα της ήταν η πιθανή αιτία της διαμάχης, που ξεκίνησε μεταξύ των δύο κομήτων το 1140, του πρώτου πολέμου μεταξύ των δύο κομητειών. Ο Γκιγκ Δ΄ εισέβαλε στην κομητεία της Σαβοΐας και πολιόρκησε το Moνμελιάν. Σε ενέδρα του Aμεδαίου Γ΄ κοντά στο κάστρο Λα Μπυισιέρ, τραυματίστηκε στη μάχη και απεβίωσε λίγες ημέρες αργότερα στις 28 Ιουνίου 1142 Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκιγκ Ε΄. Ο Γκιγκ Δ΄ μπορεί να ήταν η έμπνευση για τον ήρωα Schionatulander του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ στο μυθιστόρημα Titurel, γραμμένο περί το 1217. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιβρέα, κόρη του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνο: Γκιγκ Ε΄ π.1125-1162, κόμης του Αλμπόν, κόμης του Βιενουά.
Μαίρη Έλφινστον

Η Μαίρη Έλφινστον (Mary Elphinstone, γεννημένη ως Μαίρη Φραγκίσκη Μπόουζ-Λάιον Mary Frances Bowes-Lyon, 30 Αυγούστου 1883 - 8 Φεβρουαρίου 1961) ήταν Βρετανίδα ευγενής και η μητρική θεία και νονά της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

 Γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1883 στο Άνγκους της Σκωτίας, και ήταν κόρη του Κλωντ Μπόουζ-Λάιον, 14ου Κόμη του Στράθμορ και Κίνγκχορν και της Σεσίλια Κάβεντις-Μπέντινκ. Στις 24 Ιουλίου 1910 παντρεύτηκε τον Σίντνεϊ Έλφινστον, 16ο Λόρδο Έλφινστον στο Ουεστμίνστερ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: την Λαίδη Μαίρη Ελισάβετ (1911–1980), δεν παντρεύτηκε ποτέ. τον Λόρδο Ιωάννη Αλέξανδρο (1914–1975), δεν παντρεύτηκε ποτέ. την Λαίδη Ιωάννα Κωνσταντία (1915–1999), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουίλς. Απέκτησαν 4 παιδιά. τον Λόρδο Ανδρέα Κάρολο Βίκτωρ (1918–1975), παντρεύτηκε την Ιωάννα Χάμπρο. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Λαίδη Μαργαρίτα (1925–2016), παντρεύτηκε τον Ντένις Ρόουντς. Απέκτησαν 4 παιδιά.Το 1937, παρευρέθηκε στη στέψη της αδελφής Ελισάβετ και του εξ αγχιστείας αδελφού της Πρίγκιπα Γεωργίου, Δούκα της Υόρκης. Υπήρξε πρόεδρος του Μιντλόδιαν κλάδου του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 1961 στον Πύργο Κάρμπερι στο Ίνβερσεσκ της Σκωτίας σε ηλικία 77 ετών. Bust by Francis Derwent Wood at the Royal Academy
Ιωάννης Αλβέρτος Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο Ιωάννης-Αλβέρτος Β΄ (γερμ.: Johann-Albrecht II, 5 Μαΐου 1590 - 23 Απριλίου 1636) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1610-28) και μετά του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ (1631-36).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και της Σοφίας, κόρης του Αδόλφου δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ. Το 1636 απεβίωσε στο Γκύστροβ σε ηλικία 46 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γουσταύος-Αδόλφος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1608 την εξαδέλφη του πατέρα του, τη Μαργαρίτα-Ελισάβετ, κόρη του Χριστοφόρου δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε (επιζόντα) τέκνα: Ελισάβετ-Σοφία 1613-1676, παντρεύτηκε τον Αύγουστο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Χριστίνα-Μαργαρίτα 1615-1666, παντρεύτηκε πρώτα τον Φραγκίσκο-Αλβέρτο των Ασκάνια πρίγκιπα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ (γιο του Φραγκίσκου Β΄) και έπειτα τον εξάδελφό της Χριστιανό-Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.Το 1616 απεβίωσε η Μαργαρίτα-Ελισάβετ και ο Ιωάννης-Αλβέρτος Β΄ έκανε το 1618 δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Μαυρικίου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1625 απεβίωσε η Ελισάβετ και το 1626 ο Ιωάννης-Αλβέρτος Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ελεονώρα-Μαρία των Ασκάνια, κόρη του Χριστιανού Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και είχε τέκνα: Άννα-Σοφία 1628-1666, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ των Πιάστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα. Γουσταύος-Αδόλφος 1633-1695, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. State Bibliography (Landesbibliographie) of Mecklenburg-Vorpommern Publications by or about John Albert II, Duke of Mecklenburg at VD 17 Genealogy of the House of Mecklenburg
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007

Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-07 ήταν το 36ο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ από την ίδρυση του θεσμού. Ο τελικός έγινε στις 16 Μαΐου 2007 στο Χάμπντεν Παρκ στη Γλασκόβη. Η Σεβίλλη κατέκτησε τον τίτλο για δεύτερη φορά, νικώντας στον τελικό την Εσπανιόλ με 3-1 στα πέναλτι (2-2). Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ήταν ο Βάλτερ Παντιάνι της Εσπανιόλ με 11 γκολ.

 Οι αγώνες έγιναν στις 13 και 27 Ιουλίου 2006. Οι αγώνες έγιναν στις 8 και 10 Αυγούστου (πρώτο σκέλος) και στις 24 Αυγούστου 2006 (δεύτερο σκέλος). Οι αγώνες έγιναν στις 14 Σεπτεμβρίου (πρώτος αγώνας) και στις 28 Σεπτεμβρίου 2006 (δεύτερος αγώνας) Οι πρώτες τρεις ομάδες προκρίθηκαν στην φάση των 32. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 14 και 15 Φεβρουαρίου, ενώ οι δεύτεροι αγώνες στις 22 Φεβρουαρίου 2007. 1 Η Φέγενορντ τιμωρήθηκε από την UEFA. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 8 Μαρτίου 2007, ενώ οι δεύτεροι αγώνες στις 14 και 15 Μαρτίου 2007. Οι προημιτελικοί έγιναν στις 5 και 12 Απριλίου 2007. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου και 3 Μαΐου 2007. ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07 Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2006 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2007 Όλοι οι αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2006-07 Regulations for current season All scorers 2006–07 UEFA Cup according to (excluding preliminary round) according to protocols UEFA + all scorers preliminary round 2006/07 UEFA Cup - results and line-ups (archive)
Βιλελμίνη Μαρία Φρειδερίκη του Ρόχλιτς

H Βιλελμίνη-Μαρία-Φρειδερίκη, γερμ. Wilhelmina Maria Frederica von Rochlitz (20 Ιουνίου 1693 - μετά το 1729) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν νόθη κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα Ντούνιν.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της ερωμένης του Μαγδαληνής-Σιβύλλας, κόρης του Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, συνταγματάρχη (επίσημα) ή του Ιωάννη-Γεωργίου Γ΄ εκλέκτορα της Σαξονίας (πιθανολογείται). Στη Μαγδαληνή-Σίβυλλα είχε δοθεί ο τίτλος της κόμισσας του Ρόχλιτς. Παντρεύτηκε το 1720 ον Σβιετοσλάβ Πιοτρ κόμη Ντούνιν (απεβ. 1736) καστελάνο του Ράντομ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος-Πέτρος 1729-1788, στρατηγός. Αντωνίνα, παντρεύτηκε τον Ιγνάσυ Μαλτσέβσκι. Μαριάννα, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Τομκόβιτς. Γιοζέφα, μοναχή. Sharp, Tony. Pleasure and Ambition: The Life, Loves and Wars of Augustus the Strong, 1670-1707. London: I.B. Tauris, 2001. Google Books. Web. 24 May 2010. <https://books.google.com/books?id=3X71YRvm9m4C>.