Ουγούρ Σαχίν

Ο Ουγούρ Σαχίν (τουρκ. Uğur Şahin, γενν. 1965) είναι διακεκριμένος Τουρκογερμανός ογκολόγος ο οποίος γεννήθηκε στην Τουρκία και μεγάλωσε στη Γερμανία και διακρίθηκε στην έρευνα για την ανακάλυψη εμβολίου κατά του κορωνοϊού, COVID-19.Eίναι συνιδρυτής της εταιρείας βιοτεχνολογίας BioNTech η οποία ανέπτυξε εργαστηριακά ένα από τα σημαντικότερα εμβόλια κατά του COVID-19, γνωστό πλέον ως εμβόλιο της Pfizer. Τα κύρια πεδία της έρευνας του Δρ. Σαχίν σχετίζονται με τον καρκίνο και την ανοσολογία.

 Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1965 στην πόλη Ισκεντερούν της επαρχίας Χατάι (Αντιόχειας), στην νοτιοανατολική Τουρκία. Το 1969, σε ηλικία 4 ετών μετανάστευσε μαζί με τη μητέρα του από την Τουρκία στη Γερμανία για να ζήσουν μαζί με τον πατέρα του, ο οποίος τότε εργαζόταν στη βιομηχανία αυτοκινήτων Ford, στην Κολωνία.Είναι νυμφευμένος, από το 2002, με την ερευνήτρια Δρ. Εζλέμ Τουρετσί, την οποία γνώρισε κατά την εργασιακή του θητεία στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Σάαρλαντ. Μαζί έχουν μία θυγατέρα. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας από το 1984 έως και το 1992. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του έρευνα σχετικά με την ανοσοθεραπεία του καρκίνου, το 1992, υπό την εποπτεία του Γερμανού καθηγητή Μίκαελ Πφρόιντσουχ. Η διδακτορική του εργασία βραβεύτηκε τότε με την υψηλότατη διάκριση για τη Γερμανία, λαμβάνοντας τον έπαινο αριστείας, summa cum laude. Σπούδασε επίσης μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Χάγκεν (1992-19940. Αρχικά παρέμεινε στην ακαδημαϊκή κοινότητα, πραγματοποιώντας έρευνα στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία στο Σάαρλαντ και στη Ζυρίχη. Αργότερα, ίδρυσε ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, το 2000, όπου και έλαβε την πρώτη βαθμίδα του καθηγητή πειραματικής ογκολογίας το 2006. Ωστόσο, το 2001, διατηρώντας παράλληλα τη θέση του στο πανεπιστήμιο, άρχισε να ασχολείται με επιχειρηματικές – ερευνητικές δραστηριότητες, συνιδρύοντας δύο βιοτεχνολογικές εταιρείες, μαζί με τη σύντροφό του Εζλέμ Τουρετσί, η οποία είναι δρ. ιατρικής ανοσιολογίας, το 2001 και το 2008, αντίστοιχα. Η δεύτερη από αυτές τις εταιρείες, η BioNTech, ανέπτυξε ένα από τα σημαντικότερα εμβόλια που χρησιμοποιήθηκαν για την καταπολέμηση της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19, από κοινού με την φαρμακευτική εταιρεία Pfizer Inc, το 2020.Το εμβόλιο που ανεπτύχθη ήταν το πρώτο που έλαβε έγκριση και γνώρισε καθολική αποδοχή όντας ταυτόχρονα αποτελεσματικό και με μηδενικές σχεδόν παρενέργειες. Ως αποτέλεσμα της αύξησης της χρηματιστηριακής αξίας της BioNTech, οι Σαχίν και Τουρετσί έγιναν οι πρώτοι Γερμανοί πολίτες, με τουρκικές ρίζες, μεταξύ των 100 πλουσιότερων ανθρώπων στη Γερμανία. Ο Δρ. Σαχίν έχει συγγράψει, έως σήμερα, μαζί με συνεργάτες του 345 κλινικές έρευνες και δημοσιεύσεις, σε αυτές είναι πρώτος συγγραφέας σε 49 εργασίες (Google Scholar, παραπομπές: 33.150, h-index: 74). Στις 19 Μαρτίου 2021, ο Σαχίν και η συνιδρύτρια της BioNTech και σύζυγός του Εζλέμ Τουρετσί, τιμήθηκαν με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, και έλαβαν δημόσιο έπαινο για την πρωτοποριακή έρευνά τους, από την Καγκελάριο της Γερμανίας, Α. Μέρκελ.Η Ελλάδα επίσης, στις 13 Οκτωβρίου 2021, διά της Προέδρου της Δημοκρατίας Αικ. Σακελλαροπούλου, βράβευσε τον Δρ. Σαχίν και τη Δρ. Τουρετσί, με το βραβείο «Αυτοκράτειρα Θεοφανώ», διότι υπήρξαν οι πρώτοι ερευνητές -παγκόσμια- που ανέπτυξαν το πρώτο εμβόλιο ενάντια στον κορωνοϊό. 1995: Vincenz Czerny Prize 1995: Merit Award of the American Society of Clinical Oncology 1997: Calogero Paglierello Research Award 2005: Georges Köhler Prize 2006 and 2010: GO-Bio Prize – Γερμανικού Υπουργείου Παιδείας και Έρευνας 2012: BMBF Spitzencluster Award for TRON projects as part of CI3-Regional Cluster for Individualized Immune Intervention 2017/18: ERC Advanced Grant in Life Sciences 2019: Mustafa Prize 2019: German Cancer Award 2020: The National German Sustainability Award 2020: Financial Times, Πρόσωπο της Χρονιάς 2020 2021: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας. Ηγετική ομάδα της εταιρείας BioNTech SE Αρχειοθετήθηκε 2020-11-09 στο Wayback Machine. Google Scholar, Dr. Uğur Şahin