IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ατζούν Ιλίτζαλι

Ο Ατζούν Ιλίτζαλι (Αδριανούπολη, 29 Μαΐου 1969) είναι Τούρκος παραγωγός και επιχειρηματίας. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας παραγωγής "Acun Medya" και ιδιοκτήτης του τουρκικού τηλεοπτικού καναλιού TV8.

 Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη από μια οικογένεια που καταγόταν από την Ιλίτζα του Ερζερούμ, εξ ου και το επίθετό του. Τελείωσε το δημοτικό στην Αδριανούπολη και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Kadıköy Maarif College και στο Anatolian High School της Κωνσταντινούπολης. Εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Πόλης, αλλά τα παράτησε και ξεκίνησε να εργάζεται από νεαρή ηλικία. Ο Ιλίτζαλι ξεκίνησε την καριέρα του στις επιχειρήσεις μαζί με τον πατέρα του Εργκιούν, ιδρύοντας ένα μικρό μαγαζί με ρούχα στο Bağdat Caddesi. Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα ήθελε και έτσι σε ηλικία 21 ετών το μαγαζί χρεωκόπησε. Μετά από αυτήν την πρώτη απογοητευτική εμπειρία, ξεκίνησε να εργάζεται ως ρεπόρτερ στο κανάλι Show TV. Αφού εργάστηκε για αρκετά χρόνια εκεί, ο Ιλίτζαλι δημιούργησε μια εταιρεία παραγωγής το 2004, η οποία έγινε μια από τις πιο πετυχημένες εταιρείες στην Τουρκία. Στα τέλη του 2013, επέκτεινε τις επενδύσεις του αποκτώντας το τηλεοπτικό κανάλι TV8. Ο Ιλίτζαλι ξεκίνησε την τηλεοπτική του καριέρα ως αθλητικός ρεπόρτερ και πήρε προαγωγή χάρη στην επιτυχία του. Μετά από χρόνια εμπειρίας, ξεκίνησε την δική του ψυχαγωγική εκπομπή με την οποία ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο. Η εκπομπή είχε τόση μεγάλη επιτυχία ώστε έγινε γνωστός σε όλο το έθνος. Η εκπομπή αυτή ήταν το πρώτο προϊόν της εταιρείας του Acun Medya. Ο Ιλίτζαλι έγινε οικοδεσπότης και παραγωγός των εκπομπών της εταιρείας του. Η εταιρεία του μεταδίδει τηλεοπτικές εκπομπές όπως O Ses Türkiye (τουρκική έκδοση του The Voice), Yetenek Sizsiniz Türkiye (τουρκική έκδοση του Got Talent), Survivor, Var mısın? Yok musun? (τουρκική έκδοση του Deal or No Deal) και Yok Böyle Dans (τουρκική έκδοση του Dancing with the Stars). Τον Νοέμβριο του 2013, ο Ιλίτζαλι απέκτησε το τηλεοπτικό κανάλι TV8. Στο νέο του κανάλι, ξεκίνησε νέα προγράμματα όπως το Utopia και "Rising Star Türkiye". Έχει κάνει τρεις γάμους και έχει αποκτήσει τέσσερις κόρες. Ο πρώτος του γάμος έγινε το 1988, με την Σεντά Μπασμπούγκ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Μπανού (γενν. 1990). Το διαζύγιο τους βγήκε το 1993. Το 2003 παντρεύτηκε τη Ζεϊνέπ Γιλμάζ, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τις Λεϊλά (γενν. 2004) & Γιασεμίν (γενν. 2007). Το 2010, όντας παράλληλα παντρεμένος, ξεκίνησε τη σχέση του με την Σεϊμά Σουμπασί, φτάνοντας έτσι στις διαδικασίες διαζυγίου με τη σύζυγο του. Ωστόσο, λίγο αργότερα το ζευγάρι συμφιλιώθηκε και οι διαδικασίες διακόπηκαν. Το 2013, γεννήθηκε όμως η τέταρτη κόρη του, Μελίσα, από τη παράνομη σχέση του με την Σουμπασί κι έτσι πήρε διαζύγιο από τη Γιλμάζ, το οποίο εκδόθηκε το 2016. Από το 2017 μέχρι το 2018, υπήρξε παντρεμένος με την Σεϊμά Σουμπασί. "Acun Ilucalı'ya Karısından Ağır Suçlamalar". Milliyet https://web.archive.org/web/20140525233813/http://www.talpa.tv/news/talpas-utopia-to-be-produced-in-turkey-for-tv8 Επίσημη ιστοσελίδα Εταιρεία Acun Medya
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 10.000 μέτρα Ανδρών

Η κούρσα των 10.000 μέτρων ανδρών των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου διεξήχθη στις 17 Αυγούστου του 2008 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Πεκίνου. Στον αγώνα συμμετείχαν 39 αθλητές από 21 χώρες, οι οποίοι με βάση τις επιδόσεις των τελευταίων δύο ετών απέκτησαν το δικαίωμα συμμετοχής. Νικητής για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας αναδείχθηκε ο Αιθίοπας Κενενίσα Μπεκέλε, επιτυγχάνοντας νέο Ολυμπιακό ρεκόρ, σε μία πολύ γρήγορη κούρσα, ενώ τις δύο άλλες θέσεις κατέλαβαν ο συμπατριώτης του Σιλέσι Σιχίνε και ο Κενυάτης Μισά Κογκό. Αξιοσημείωτο γεγονός της κούρσας αυτής ήταν η τελευταία συμμετοχή του Αιθίοπα θρύλου των μεγάλων αποστάσεων, Χαϊλέ Γκεμπρελασιέ σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

 Η κούρσα από την αρχή απέκτησε γρήγορο ρυθμό, με στόχο οι λιγότερο ταχείς δρομείς, να κουράσουν τους πάντα δυνατούς στα τελευταία μέτρα Αιθίοπες και Κενυάτες. Επικεφαλής στα πρώτα μέτρα τέθηκαν οι δύο αθλητές της Ερυθραίας, Κιντάνε Ταντέσε και Ζερσεναΐ Ταντέσε. Τα πρώτα 3.000 μέτρα διανύθηκαν από τους αθλητές σε χρόνο 8.09, ενώ τα 5.000 μέτρα σε 13.48. Η κούρσα σε αυτό το σημείο παρουσίασε κάμψη στον ρυθμό, αφού τόσο οι Αιθίοπες όσο και οι Κενυάτες, φαβορί της κούρσας και με τις καλύτερες επιδόσεις αυτή τη χρονιά, ακολουθούσαν τακτική αναμονής ώστε να μην κουραστούν από το σκληρό ταρτάν, την υγρασία και τη ζέστη. Η κούρσα φτάνοντας προς το τέλος της έγινε ταχύτερη όταν ανέλαβαν την πρωτοπορία οι Κενυάτες δρομείς, οι οποίοι προσπάθησαν με εναλλαγές θέσεων και ρυθμού να εξαντλήσουν τους Αιθίοπες και ειδικά τον Κενενίσα Μπεκέλε, μεγάλο φαβορί, ολυμπιονίκη και παγκόσμιο πρωταθλητή στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων. Έτσι ενώ τα 8.000 μέτρα διανύθηκαν σε 21.53, μετά την απότομη άνοδο και αλλαγή ρυθμού τα 9.000 μέτρα προσπελάστηκαν σε 24.34, διανύοντας το χιλιόμετρο αυτό σε 2.40. Σε αυτό το σημείο και 2 στροφές πριν το τέλος οι Αιθίοπες έκαναν και νέα απότομη αλλαγή, που τους έφερε στην πρωτοπορία της κούρσας, όπου και διατηρήθηκαν μέχρι και το τέλος της, πραγματοποιώντας το τελευταίο χιλιόμετρο σε 2.27 και το τελευταίο 400άρι σε μόλις 53.42, τερματίζοντας σε χρόνο 27.01.17, το οποίο αποτέλεσε και νέο Ολυμπιακό ρεκόρ. Ο Χαϊλέ Γκεμπρελασιέ σε ηλικία 35 ετών, σε μία συγκινητική προσπάθεια για την κατάκτηση του τελευταίου ολυμπιακού του μεταλλίου, δεν άντεξε στην επίθεση του συμπατριώτη του Σιχίνε και του Κενυάτη Κογκό, οι οποίοι τον προσπέρασαν στα τελευταία 400 μέτρα, τερματίζοντας τελικά στην έκτη θέση της κατάταξης. Να σημειώσουμε πως το προηγούμενο Ολυμπιακό ρεκόρ ανήκε επίσης στον Κενενίσα Μπεκέλε, ο οποίος είχε τερματίσει σε 27:05.10, στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών, στις 20 Αυγούστου του 2004. Ολυμπιακοί Αγώνες του ΠεκίνουΣτίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 10.000 μέτρα Γυναικών
Ατλάντικ Σίτι

Το Ατλάντικ Σίτι (ή Σίτυ) (αγγλικά: Atlantic City, κυριολεκτικά «Πόλη του Ατλαντικού») είναι σημαντικό παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Ατλάντικ Σίτι έχει 39.558 κατοίκους, ελαφρώς λιγότερους απ'ότι το 2000. Στην μητροπολιτική περιοχή της πόλης (μητροπολιτική περιοχή Ατλάντικ Σίτι-Χαμμόντον) 274.549 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στο νησί Άμπσεκον, το οποίο είναι παράλληλο με τις ακτές του Νιου Τζέρσεϊ στον Ατλαντικό. Η πόλη είναι διάσημη για τα καζίνο, την προκυμαία και τις παραλίες της, καθώς ως έδρα των καλλιστείων Miss America.

 Η πόλη ιδρύθηκε το 1853 ως παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο λόγω της θέσης της και άρχισαν να κτίζονται σε αυτήν ξενοδοχεία. Το 1854 απέκτησε σιδηροδρομική σύνδεση, ενώ ανακηρύχθηκε πόλη. Το 1870 άρχισε η κατασκευή του γνωστού περιπάτου του Ατλάντικ Σίτι. Αρχικά αφαιρούταν κάθε χρόνο, αλλά ήταν εξαιρετικά δημοφιλής. Το 1878 η πόλη ενώθηκε σιδηροδρομικώς με τη Φιλαδέλφεια. Η πόλη γνώρισε αλματώδη ανάπτυξη στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα δύο πιο γνωστά ξενοδοχεία της πόλης ήταν τα Marlborough-Blenheim και Traymore, ενώ κατά μήκος της προκυμαίας κατασκευάστηκαν και άλλα μεγάλα ξενοδοχεία. Η πόλη ήταν πολύ δημοφιλής κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης και των Roaring Twenties. Εκείνη την χρονική περίοδο ο δήμαρχος της πόλης, Έντ Μπέιντερ, ήταν συνεργάτης του διεφθαρμένου Ταμία της Κομητείας Ατλάντικ και πολιτικόυ "αφεντικού" του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Νάκυ Τζόνσον, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στην τοπική πολιτική. Ο Μπέιντερ σε συνεργασία με τον Τζόνσον συνέβαλε στην κατασκευή πολλών κτιρίων, καθώς και εστιατορίων, παράνομων μπαρ και καζίνο. Η οικονομία και ο πολιτισμός της πόλης έφτασαν στο απόγειο τους. Μετά τον θάνατο του Μπέιντερ το 1927 και την φυλάκιση του Τζόνσον, η πόλη βρέθηκε σε οικονομική ύφεση. Σε μια προσπάθεια να τονωθεί η οικονομία της πόλης, το 1977 νομιμοποιήθηκε ο τζόγος στα καζίνο της πόλης. Το πρώτο νόμιμο καζίνο στις ανατολικές ΗΠΑ άνοιξε στην πόλη τις 26 Μαΐου 1978 και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980 η πόλη είχε γίνει ο πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός των ΗΠΑ. Η νομιμοποίηση του τζόγου οδήγησε και σε αυξανόμενη διαφθορά στα χέρια γκάνγκστερ, όπως ο Νικοντέμο Σκάρφο. Μετά την ανάπτυξη του Λας Βέγκας, ο τουρισμός στην πόλη άρχισε να μειώνεται. Η πόλη αποτέλεσε την έμπνευση για την αρχική μορφή του επιτραπέζιου παιχνιδιού Monopoly, καθώς στις Ηνωμένες Πολιτείες το παιχνίδι είχε οικόπεδα μέσα και γύρω από την πόλη. Η πόλη σήμερα αναφέρεται πολλές φορές ως Η Πόλη της Μονόπολης ("Monopoly City").
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1995-1996

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 Εθνικής κατηγορίας για τη σεζόν 1995/1996 ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου του 1995 και ολοκληρώθηκε στις 8 Μαρτίου με τον αγώνα Ορεστιάδας-Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός ο οποίος μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, ξεπέρασε το εμπόδιο της ομάδας του Άρη στους τελικούς των πλέϊ-οφ και κατέκτησε τον 16ο τίτλο της ιστορίας του.

 Προημιτελικοί Η προημιτελική φάση των πλέϊ-οφ ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου με εξαίρεση την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Κτησιφώντα λόγω των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων του πρώτου. Μετά τη μεταφορά των αποτελεσμάτων της κανονικής περιόδου, ο Παναθηναϊκός και ο Άρης προηγούνταν με 2-0 κατά του Μίλωνα και του Εθνικού Αλεξανδρούπολης αντίστοιχα, ενώ ισόπαλες ήταν οι αναμετρήσεις της Ορεστιάδας με τον Ηρακλή και του Ολυμπιακού με τον Κτησιφώντα. Ο πρώτος αγώνας Ολυμπιακού-Κτησιφώντα έγινε στη Χαλκίδα λόγω τιμωρίας της έδρας του Ολυμπιακού. Ημιτελικοί Η ημιτελική φάση των πλέϊ-οφ πραγματοποιήθηκε με τα αποτελέσματα των αγώνων να μεταφέρονται από την κανονική περίοδο. Ο Άρης με την Ορεστιάδα ήταν ισόπαλοι με 1-1 στις νίκες ενώ ο Παναθηναϊκός προηγούνταν με 2-0 του Ολυμπιακού. Λόγω της προηγούμενης καθυστέρησης από τους προημιτελικούς, η σειρά των αγώνων Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού ξεκίνησε ταυτόχρονα με το δεύτερο ματς της άλλης σειράς. Αυτή ήταν η έβδομη συνεχόμενη νίκη του Παναθηναϊκού κατά του αιωνίου του αντιπάλου. ΤελικοίΗ τελική φάση του πρωταθλήματος ανέδειξε νικητή της διοργάνωσης τον Παναθηναϊκό, ο οποίος εκμεταλλεύθηκε το πλεονέκτημα τη έδρας του για να ξεπεράσει το εμπόδιο του Άρη. Οι μεταξύ τους αγώνες στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος τους έφερναν ισόπαλους με 1-1 στις νίκες. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού οι οποίοι αγωνίστηκαν στη σειρά των τελικών ήταν οι Τριανταφυλλιδης, Σπανός, Ανδρεόπουλος, Τόνεφ, Φιλίποφ, Χατζηαντωνίου, Α. Κοβάτσεφ, Ζακυνθινός, Μαυράκης και Ντανιλέσκου ενώ για τον Άρη οι Αλεξανδρόπουλος, Παπακοσμάς, Μέλκας, Μητρούδης, Κουτσονίκας, Μίλιτς, Μούχλιας, Ναϊντένοφ, Σ. Χατζηαντωνίου και Σκουληκάρης. [1] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 7 Μαρτίου 1996 [2] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 11 Μαρτίου 1996 [3] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 13 Μαρτίου 1996 [4] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 15 Μαρτίου 1996 [5] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 18 Μαρτίου 1996 [6] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 20 Μαρτίου 1996 [7] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 22 Μαρτίου 1996 [8] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 3 Απριλίου 1996 [9] Ψηφιακό Αρχείο εφημερίδας Μακεδονία, 5 Απριλίου 1996
Στήβεν Γκρέυ

Ο Στήβεν Γκρέυ (1666 – 7 Φεβρουαρίου 1736) ήταν Άγγλος φυσικός αστρονόμος και χημικός. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φυσικούς – ηλεκτρολόγους του 17ου αιώνα. Θεωρείται πατέρας της ηλεκτρικής αγωγιμότητας.

 Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1666 στο Κεντ. Από νεαρή ηλικία εργαζόμενος στην επιχείρηση του πατέρα του σε βαφείο υφασμάτων ασχολήθηκε έντονα με την αστρονομία , όπου βοηθούμενος οικονομικά και από φίλους του κατάφερε να σπουδάσει φυσικές επιστήμες. Πέθανε πάμφτωχος και σχεδόν ξεχασμένος στις 7 Φεβρουαρίου του 1736 στο Λονδίνο όπου και θάφτηκε σε κάποιο νεκροταφείο απόρων. Δεν έχει ανεγερθεί προς τιμή του κανένα μνημείο ούτε υφίσταται προτομή του. Κάποια από τα χειρόγραφά του βρίσκονται στη βιβλιοθήκη της Βασιλικής Εταιρείας. Κατασκεύασε δικό του τύπο τηλεσκοπίου όπου και έκανε εντυπωσιακές μελέτες για τις ηλιακές κηλίδες. Το 1727 απέδειξε ότι οι αγωγοί εφόσον μονωθούν μπορούν και να ηλεκτριστούν δίνοντας μια πρώτη ερμηνεία του κεραυνού. Από εκείνη τη στιγμή πειραματίστηκε επί του φαινομένου αυτού και προσδιόρισε έτσι την ενέργεια της ηλεκτρικής αγωγιμότητας (1729). Στη συνέχεια με τις μελέτες του μπόρεσε και πραγματοποίησε τα πρώτα πειράματά του στη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε σημαντική απόσταση.Ανακάλυψε ακόμη την ηλέκτριση εξ επαγωγής. Κάποια μέρα ξεσκονίζοντας με πανί ένα γυάλινο δοχείο παρατήρησε στη συνέχεια το πώμα αυτού που ήταν φελλός ότι μαγνήτιζε διάφορα μικροαντικείμενα. Στη συνέχεια πραγματοποίησε πολλά πειράματα μέχρι το τέλος της ζωής του, χρησιμοποιώντας μάλιστα ως φακό μια σταγόνα νερού. Σήμερα θεωρείται ο θεμελιωτής της ηλεκτρικής αγωγιμότητας. Τιμήθηκε με το μετάλλιο Κόπλυ, δύο φορές, το 1731 και 1732 και υπήρξε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Στη δεκαετία του 1970 μία μονάδα μέτρησης δόσης απορρόφησης ακτινοβολίας έλαβε προς τιμή του το όνομα Γκρέυ (Gy). "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.18ος, σελ.238.
Θεοβάλδος του Μπαρ (επίσκοπος της Λιέγης)

Ο Θεοβάλδος, γαλλ.: Thibaut/Thiébaut/Theobald de Bar (απεβ. 1312) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης από το 1302 μέχρι το τέλος του, ενώ υπηρετούσε στην ακολουθία του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Θεοβάλδου Β΄ κόμη του Μπαρ και της Ιωάννας του Τουσύ, κόρης του Ιωάννη κυρίου του Τουσύ. Το 1296, μετά το τέλος του Μπουσάρ ντ'Αβέν, επισκόπου του Μετς, ήταν ένας από τους υποψηφίους για τη θέση μαζί με τον Φρειδερίκο της Λωρραίνης (απεβ. 1299) επίσκοπο της Ορλεάνης. Στο τέλος επιλέχθηκε ο Ζεράρ ντε Ρενένγκ. Ο Aδόλφος του Βάλντεκ, πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης, απεβίωσε στα τέλη του 1302. Από τους τρεις υποψηφίους, εξελέγη ο Γκυγιώμ ντ' Αράς. Ωστόσο απέρριψε τη θέση, ισχυριζόμενος ότι το υπόβαθρό του ήταν πολύ ταπεινό και πρότεινε τον Θεοβάλδο. Η εκλογή του Θεοβάλδου κέρδισε την παπική έγκριση στις 13 Μαρτίου 1303. Ο Θεοβάλδος ήταν τότε στην πραγματικότητα στη Ρώμη. Συμμάχησε με τον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας το 1304. Δύο χρόνια αργότερα, ο συγγενής του Ερρίκος Ζ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Ο Θεοβάλδος ήταν στενός σύμβουλος. Όταν ο Ερρίκος Ζ΄ πήγε στη Ρώμη το 1312 για να χειροτονηθεί ως Άγιος Ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Θεοβάλδος τον συνόδευσε. Εκεί δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε θανάσιμα από τον Ροβέρτο της Νάπολης. Αναφέρεται σε ένα σύγχρονο ποίημα, το Voeux de l'épervier (Ευχές του γερακιού), καταγεγραμμένο στα Χρονικά το υΜετς. Αναγνωρίζεται ως ο αφιερωτής του Voeux de paon (Φωνές του γερακιού) (από τον Ζακ ντε Λονγκυγιόν), καθώς αναφέρεται ρητά σε ένα αντίγραφο αυτού του ευρέως διαδεδομένου ποιήματος (Παρίσι, Εθνική Βιβλιοθήκη fr.12565).
Γεώργιος Καμίνης

Ο Γεώργιος Καμίνης (Νέα Υόρκη, 15 Ιουλίου 1954) είναι Έλληνας πολιτικός και επίκουρος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων από το 2011 μέχρι το 2019 και βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ από το 2019 έως το 2023. Επίσης υπηρέτησε και ως Συνήγορος του Πολίτη από το 2003 μέχρι το 2010.

 Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 15 Ιουλίου 1954 και κατάγεται από τη Χίο και τα Ψαρά. Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς (Paris II) και το 1989 έγινε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Σορβόννης (Paris I). Το 1990 εξελέγη λέκτορας Συνταγματικού δικαίου στη Νομική σχολή Αθηνών και το 1998 επίκουρος καθηγητής. Από τον Φεβρουάριο του 2011 αποτελεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου της Ακρόπολης σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Τον Μάιο του 2003 εξελέγη ομόφωνα Συνήγορος του Πολίτη από τη Διάσκεψη Προέδρων της Βουλής. Η θητεία του ανανεώθηκε τον Φεβρουάριο του 2008, ώσπου παραιτήθηκε το 2010.Στις 5 Σεπτεμβρίου 2010 ανακοινώθηκε από το ΠΑΣΟΚ η υποψηφιότητά του για το αξίωμα του δημάρχου Αθηναίων, ύστερα από πρόταση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Στήριξη προσέφεραν και οι Οικολόγοι Πράσινοι και το Πορτοκαλί (Δράση και Φιλελεύθερη Συμμαχία). Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων κι επανεξελέγη στις δημοτικές εκλογές του 2014 συγκεντρώνοντας, στον δεύτερο γύρο, το 51,42% των ψήφων.Στις 28 Αυγούστου 2017, ανακοίνωσε την υποψηφιότητες του για τις εκλογές την ηγεσία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς. Στον πρώτο γύρο της εκλογικής διαδικασίας, που διεξήχθη στις 12 Νοεμβρίου 2017, έλαβε 28.581 σταυρούς προτίμησης και ποσοστό 13,66%, το οποίο τον κατέταξε τρίτο στην προτίμηση των πολιτών που συμμετείχαν. Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής.Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το Κίνημα Αλλαγής, ως μέλος του δικτύου «Ανανέωση». «Ο συνήγορος των Αθηναίων», συνέντευξη στην ιστοσελίδα Lifo, 13 Οκτωβρίου 2010. Γιώργος Καμίνης, συνέντευξη στην ιστοσελίδα Athens Voice, 3 Νοεμβρίου 2010
Κατάλογος απαγορευμένων αερομεταφορέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ο κατάλογος απαγορευμένων αερομεταφορέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας κατάλογος των αεροπορικών εταιρειών που δεν πληρούν τα πρότυπα ρυθμιστικής εποπτείας της ΕΕ και των οποίων απαγορεύεται η είσοδος στον εναέριο χώρο οποιουδήποτε κράτους μέλους. Η πρώτη έκδοση του καταλόγου δημοσιεύθηκε το 2006, στη νομική βάση του κανονισμού αριθ. 474/2006 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που εκδόθηκε στις 22 Μαρτίου του ίδιου έτους. Η τρέχουσα έκδοση του καταλόγου δημοσιεύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2017.

 Η διαδικασία με την οποία απαριθμείται ο αερομεταφορέας περιλαμβάνεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2111/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Περιλαμβάνει διαβούλευση μεταξύ των ρυθμιστικών οργανισμών των κρατών μελών, των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, των αρχών που είναι αρμόδιες για τη ρυθμιστική εποπτεία του συγκεκριμένου αερομεταφορέα και του ίδιου του αερομεταφορέα. Πριν από την πρόσθεσή του στο κατάλογο, κάθε αερομεταφορέας έχει δικαίωμα προσφυγής. Ο κατάλογος υπόκειται σε περιοδική αναθεώρηση. Τον Ιούνιο του 2016, όλοι οι ισχύοντες περιορισμοί κατά των Air Madagascar, Iran Air, Lion Air, Citilink, Batik Air και όλων των Ζαμπιανών αερογραμμών αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο των αερομεταφορέων που απαγορεύονταν στην ΕΕ.Στις 30 Νοεμβρίου 2017, η Avior Airlines από τη Βενεζουέλα προστέθηκε στο κατάλογο λόγω "μη διευθετημένων ελαττωμάτων ασφαλείας." Δεν δόθηκαν περαιτέρω λεπτομέρειες εκείνη τη στιγμή.Στις 14 Ιουνίου 2018, όλες οι ινδονησιακές αεροπορικές εταιρείες αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο των αερομεταφορέων που απαγορεύονταν στην ΕΕ. Το παράρτημα Β του καταλόγου της ΕΕ καλύπτει τις αεροπορικές εταιρείες που περιορίζονται στην λειτουργία ορισμένων αεροσκαφών εντός της ΕΕ. Οι αερομεταφορείς που απαριθμούνται στο παράρτημα Β θα μπορούσαν να έχουν τη δυνατότητα να ασκούν δικαιώματα κυκλοφορίας με τη χρήση μισθωμένου αεροσκάφους αερομεταφορέα που δεν υπόκειται σε απαγόρευση λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα σχετικά πρότυπα ασφάλειας. Περιλαμβάνει τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες, με την έκδοση της άδειας αεροπορικής εταιρείας να έχει γίνει στις αντίστοιχες χώρες: EUROCONTROL Γραφείο Ευρωπαϊκής Αεροπορικής Ασφάλειας Κοινές Αρχές Αεροπορίας Regulation (EC) No 2111/2005 of the European Parliament and of the Council of 14 December 2005 on the establishment of a Community list of air carriers subject to an operating ban within the Community and on informing air transport passengers of the identity of the operating air carrier Commission Regulation (EC) No 474/2006 of 22 March 2006 establishing the Community list of air carriers which are subject to an operating ban within the Community referred to in Chapter II of Regulation (EC) No 2111/2005 of the European Parliament and of the Council The EU Air Safety List at the European Commission Directorate-General for Energy and Transport Questions and answers on the list of air carriers subject to an operating ban in the EU (the "black list")
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2022

Το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2022 ήταν η 24η διοργάνωση του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, η πρώτη μετά το 2016, με σκοπό τον καθορισμό των 24 ομάδων που θα προβιβαστούν στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία της επόμενης περιόδου. Έπειτα από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2021-22 στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), οι πρωταθλήτριες και οι τρεις (3) δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ενώσεων (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας), έλαβαν το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).

 Η διοργάνωση διεξήχθη με την συμμετοχή 56 ομάδων, οι πενήντα τρεις (53) πρωταθλήτριες ομάδες των ΕΠΣ και οι τρεις (3) δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ενώσεων (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) των τοπικών ΕΠΣ χωρισμένων σε 8 ομίλους, από 7 ομάδες ο καθένας. Σύμφωνα με την προκήρυξη της ΕΠΟ, στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2022-23 προβιβάζονται οι τρεις (3) πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο, συνολικά δηλαδή 24 σύλλογοι. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε την Παρασκευή 6 Μαΐου του 2022. Οι ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων χωρίζονται σε οχτώ (8) ομίλους. Κάθε ομάδα μετέχει στον όμιλο στον οποίο βρίσκεται η ένωση στην οποία ανήκει. Ο καταρτισμός των ομίλων γίνεται με γεωγραφικά κριτήρια. Στις 22 Μαρτίου 2022 έγινε η κλήρωση της σειράς των αγώνων σε κάθε όμιλο, με την διεξαγωγή σε 7 αγωνιστικές, δηλαδή ένα γύρο. Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές
Θανάσης Δεμίρης

Ο Θανάσης Δεμίρης είναι Έλληνας αρχιτέκτονας, γεννημένος στην Αθήνα. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας από το 2000. Από το 2007 αποτελεί ιδρυτικό μέλος του γραφείου FLUX - office, με έδρα την Αθήνα, σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα και σκηνογράφο Εύα Μανιδάκη.

 Ο Θανάσης Δεμίρης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Roger Williams University στο Bristol των ΗΠΑ, στο Wroxton College στην Αγγλία και στο Czech Technical University στη Πράγα. Έχει συμμετάσχει σε έργα, εκθέσεις και διαγωνισμός στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, το έργο του περιλαμβάνει: 2019 Pan American Games, Λίμα – Set Designer 2017 4th Islamic Solidarity Games, Μπακού – Set & Production Designer 2015 1st European Games, Μπακού – Set & Production Designer (υποψήφιο για βραβείο ΕΜΜΥ – Art Direction) Ως συνιδρυτής του γραφείο FLUX - office έχει πάρει μέρος σε πλήθος διαγωνισμών, εκθέσεων και εκδηλώσεων, αποσπώντας διακρίσεις όπως: 1st European Games, Baku (2015), σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαϊωάννου, υποψηφιότητα για βραβείο ΕΜΜΥ – Art Direction14th Venice Biennale of Architecture (2014), συμμετοχή στο Ελληνικό Περίπτερο70th Venice Film Festival (2013), συμμετοχή με την ταινία «Miss Violence» σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Αβρανά12th Prague Quadrennial of Performance Design and space (2011), συμμετοχή στο Ελληνικό Περίπτερο – Gold Medal ως Best Work in Theatre Architecture and Performance Space for Greece«Made in Greece» στο Harvard University, Graduate School of Design (2011)Obalme Gallery, Πιράν – Σλοβενία (2010) ως υποψήφιος του βραβείου Piranesi 20106η Biennale Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων (2010)
Γουές Άντερσον

Ο Γουές Άντερσον (Wesley Wales "Wes" Anderson, 1 Μαΐου 1969) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Οι ταινίες του είναι γνωστές για το ξεχωριστό οπτικό και αφηγηματικό του στιλ.

 Ο Άντερσον έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου για τις ταινίες Οικογένεια Τενενμπάουμ το 2001 και Ο έρωτας του φεγγαριού το 2012. Επίσης έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων για την ταινία Ο απίθανος κύριος Φοξ. Το 2014 σκηνοθέτησε την ταινία Ξενοδοχείο Grand Budapest και έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας.Το 2021 κυκλοφόρησε η σπονδυλωτή ταινία του Άντερσον Η γαλλική αποστολή. Ο Άντερσον έχει σχέση με τη Λιβανέζα συγγραφέα, ενδυματολόγο και ηθοποιό φωνής Τζουμάν Μαλούφ, κόρη της μυθιστοριογράφου Χανάν Αλ-Σαΐχ. Η Μαλούφ γέννησε το 2016 την κόρη του ζευγαριού, Φρέγια, που πήρε το όνομά της από έναν χαρακτήρα της ταινίας The Mortal Storm. Ο Άντερσον ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη. Ο αδελφός του, συγγραφέας και σκιτσογράφος Έρικ Άντερσον, έχει σχεδιάσει σκτίτσα για πολλές από τις ταινίες του Άντερσον. Wes Anderson στην IMDb Wes Anderson στο AllMovie Wes Anderson at Unsung Films "Wes Anderson", a brief profile by Martin Scorsese in Esquire.
Κλειστό Γυμναστήριο Παύλος Γιαννακόπουλος

Το Κλειστό Γυμναστήριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, γνωστό και ως ο Τάφος του Ινδού, είναι κατασκευασμένο εντός του ποδοσφαιρικού γηπέδου Απόστολος Νικολαΐδης. Αποτέλεσε για δεκαετίες την έδρα των περισσότερων τμημάτων του Παναθηναϊκού. Με απόφαση του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2015 το κλειστό γήπεδο πήρε την ονομασία «Παύλος Γιαννακόπουλος», ενώ στις 13 Μαΐου 2017 αποφασίστηκε η ονομασία να συμπληρωθεί και να μετονομαστεί σε «Παύλος και Θανάσης Γιαννακόπουλος».

 Βρίσκεται στην ομώνυμη λεωφόρο σε μικρή απόσταση από τον Άρειο Πάγο, το κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής και απέναντι από τις προσφυγικές πολυκατοικίες. Η πρόσβαση γίνεται με τα λεωφορεία και τρόλεϊ που περνούν από τη λεωφόρο όπως και από τον παρακείμενο σταθμό Αμπελοκήπων του μετρό. Το γήπεδο ήταν το πρώτο κλειστό γυμναστήριο που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα το 1959, κάτω από τις θύρες 6-7 του ποδοσφαιρικού γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, τα εγκαίνια του έγιναν στις 19 Μαρτίου το 1960. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 1.500 θέσεις. Αυτομάτως έγινε η έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης του Παναθηναϊκού. Τα εγκαίνια του γυμναστηρίου έγιναν στις 19 Μαρτίου 1960 με τη διεξαγωγή του αγώνα μπάσκετ της εφηβικής ομάδας του Παναθηναϊκού ενάντια στο Μίλωνα. Κατά τη διεξαγωγή του αγώνα ένας δημοσιογράφος για να περιγράψει τη στενότητα του γηπέδου το αποκάλεσε Τάφο του Ινδού από την ομώνυμη ταινία της εποχής, του Φριτς Λανγκ. Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή, η οποία πλέον είναι και η επικρατέστερη, η ονομασία δόθηκε από τον καλαθοσφαιριστή του Παναθηναϊκού και μετέπειτα γενικό αρχηγό, τον Τάσο Στεφάνου, ο οποίος παρομοίασε τα σκαλιά του γηπέδου με τα σκαλιά που οδηγούσαν στον τάφο της ομώνυμης ταινίας. Κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του γηπέδου οι αγώνες δίνονταν κάτω από αντίξοες συνθήκες καθώς το γήπεδο συχνά πλημμύριζε, ενώ η θέρμανση ήταν ελλιπής. Στον Τάφο του Ινδού η ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού κατέκτησε 14 Πρωταθλήματα Ελλάδας από το 1961 έως το 1984, ενώ αγωνίστηκε εκεί έως την έλευση του Νίκου Γκάλη το 1992. Ανάλογες διακρίσεις είχαν και ομάδες ανδρικής και γυναικείας πετοσφαίρισης του Παναθηναϊκού που χρησιμοποίησαν επί δεκαετίες το γήπεδο. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Παναθηναϊκού εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το γήπεδο ως έδρα. Επίσης εκεί προπονούνται και τα νεανικά τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης του Παναθηναϊκού. Στο κλειστό γυμναστήριο λαμβάνουν χώρο και οι γενικές συνελεύσεις, οι ψηφοφορίες και οι εορτασμοί του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού. Παρουσίαση από το stadia.gr Αφιέρωμα στο SentraGoal.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-01-11 στο Wayback Machine. Επίσημη σελίδα παλαιμάχων του Παναθηναϊκού - Αποκάλυψη GreenZone: Τα πραγματικά γενέθλια του Τάφου του Ινδού «Όταν εγκαινιάστηκε ο «Τάφος του Ινδού»», άρθρο στον ιστότοπο Gazzetta.gr, 8 Ιανουαρίου 2014. «Οταν η ιστορία γράφεται στα... σκαλιά» Αρχειοθετήθηκε 2012-01-11 στο Wayback Machine., αφιέρωμα στον ιστότοπο SentraGoal.gr, 8 Ιανουαρίου 2012.
Φίλιππος Γουλιέλμος του Παλατινάτου

Ο Φίλιππος Γουλιέλμος (24 Νοεμβρίου 1615 - 2 Σεπτεμβρίου 1690) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν Κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ (1653-90), Δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (1653-79) και Εκλέκτορας του Παλατινάτου (1685-90).

 Ήταν γιος του Βόλφγκανγκ Γουλιέλμου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και της Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Γουλιέλμου Ε΄ της Βαυαρίας. Το 1653 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως Κόμης του Νόιμπουργκ και Δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ. Το 1685 απεβίωσε ο εγγονός του έκτου εξαδέλφου του, Κάρολος Β΄ του Παλατινάτου, τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Προτεσταντών Ζίμμερν και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος ήταν Καθολικός. Όμως η αδελφή του Καρόλου Β΄, η Ελισάβετ Καρλόττα, σύζυγος του Φίλιππου Α΄ της Ορλεάνης, διεκδίκησε τη διαδοχή. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, αδελφός του Φίλιππου Α΄, εισέβαλε στο Παλατινάτο, γεγονός που αποτέλεσε την αφορμή του Εννεαετούς Πολέμου (1688-97). Από τον πρώτο του γάμο δεν είχε (επιζώντα) τέκνα. Το 1653 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά και είχε έναν ευτυχισμένο γάμο. Έκανε δεκατέσσερα τέκνα. Τα πρώτα έτη του γάμου του το ζεύγος διέμενε στο Ντύσσελντορφ, όπου ίδρυσε ναούς και μονές. Ο Φίλιππος Γουλιέλμος απεβίωσε το 1690 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Ιωάννης Γουλιέλμος και έπειτα ο Κάρολος Γ΄ Φίλιππος, ως εκλέκτορες του Παλατινάτου και ο Φίλιππος Γουλιέλμος Αύγουστος ως κόμης του Νόιμπουργκ. Πρώτα νυμφεύτηκε την Άννα Αικατερίνη Κωνσταντία των Βάσα, κόρη του Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας και Λιθουανίας. Δεν απέκτησαν (επιζώντα) τέκνα και η σύζυγός του απεβίωσε το 1651. Δύο έτη αργότερα ο Φίλιππος Γουλιέλμος έκανε τον δεύτερο γάμο του, με την Ελισάβετ Αμαλία, κόρη του Γεωργίου Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και απέκτησε τέκνα: Μαρία Αδελαΐδα 1656. Σοφία Ελισάβετ 1657-1658. Ελεονώρα Μαγδαληνή 1655-1720, Λεοπόλδο Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Ιωάννης Γουλιέλμος 1658-1716, Εκλέκτορας του Παλατινάτου. Βόλφγκανγκ Γεώργιος 1659-1683, βοηθός επίσκοπος της Κολωνίας. Λουδοβίκος Αντώνιος 1660-1694, Επίσκοπος του Βορμς. Κάρολος Γ΄ Φίλιππος 1661-1742, Εκλέκτορας του Παλατινάτου. Αλέξανδρος Σιγισμούνδος 1663-1737, Επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ. Φραγκίσκος Λουδοβίκος 1664-1732, Αρχιεπίσκοπος του Τριρ και του Μάιντς. Φρειδερίκος Γουλιέλμος 1665-1689, στρατηγός των Αψβούργων. Μαρία Σοφία 1666-1699, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ της Πορτογαλίας. Μαρία Άννα 1667-1740, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Ισπανίας. Φίλιππος Γουλιέλμος Αύγουστος 1668-1693, Πρίγκιπας του Νόιμπουργκ. Δωροθέα Σοφία 1670-1748, παντρεύτηκε τον Οδοάρδο Φαρνέζε, διάδοχο της Πάρμας & Πλακεντίας. Χεδβίγη Ελισάβετ 1673-1722, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Λουδοβίκο Σομπιέσκι, πρίγκιπα της Πολωνίας. Ιωάννης 1675. Λεοπολδίνη Ελεονώρα 1679-1693.Από τους οκτώ γιους του πέντε έμειναν άγαμοι (τέσσερις επίσκοποι και ένας στρατηγός), δύο έκαναν μόνο κόρες και ένας έκανε δύο θνησιγενή αγόρια. Έτσι ο κλάδος του Νόιμπουργκ εξέλιπε μετά από αυτούς. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Philip William, Elector Palatine στο Wikimedia Commons
Δαμασκηνιά

Η δαμασκηνιά (επιστ. ονομ.: Prunus domestica) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος Προύμνη (Prunus), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), και είναι αδελφικό δέντρο με την κορομηλιά. Ιθαγενές φυτό των χωρών του βορείου ημισφαιρίου κατάγεται από τις περιοχές της Κασπίας θάλασσας. Ως αρχαίο δέντρο αναφέρεται από τον Θεόφραστο σαν προύμνη εξ ου και η επιστημονική του ονομασία Prunus.

 Σήμερα καλλιεργείται ευρέως στην Ευρώπη από το βορρά μέχρι το νότο, την Ασία και τη Βόρειο Αμερική. Το δέντρο φτάνει σε ύψος τα 12 μέτρα, έχει πλούσιο ριζικό σύστημα αλλά επιπόλαιο όπως οι κορομηλιές. Οι ανθοφόροι οφθαλμοί του φέρουν 2-3 άνθη. Ο καρπός της δαμασκηνιάς είναι το δαμάσκηνο. Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα προσαρμογής στο κλίμα ή στο έδαφος και είναι ανθεκτική στο ψύχος, ακόμα και για τα άνθη της. Πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό ροδακινιάς ή αμυγδαλιάς και φυσικά του συγγενικού της φυτού της κορομηλιάς. Χρειάζεται αραίωμα των καρπών της έτσι ώστε να αυξηθεί η ποσότητα παραγωγής και να μην σπάσουν τα κλαδιά από το βάρος. Στην Ελλάδα καλλιεργείται η Σκοπελίτικη ποικιλία και τα δαμάσκηνα που βγάζει προορίζονται για ξήρανση. Επίσης συνηθίζεται να λέγεται δαμασκηνιά και η μπουρνελιά, όμως στην πραγματικότητα διαφέρουν από το σχήμα και χρώμα των καρπών τους. Οι κύριες περιοχές καλλιέργειας είναι η Θεσσαλία, το νησί Σκόπελος, η Στερεά Ελλάδα, η Μακεδονία και η Θράκη. Οι Ευρωπαϊκές δαμασκενιές έχουν φρούτα με σάρκα που αποσπάται εύκολα από το κουκούτσι. Στην ομάδα ανήκουν οι ποικιλίες, που καλλιεργούνταν ανέκαθεν στην Ευρώπη, και που οι περισσότερες είναι κατάλληλες τόσο για νωπή κατανάλωση, όσο και για αποξήρανση και για παραγωγή μαρμελάδας και χυμών. Μερικές από αυτές τις ποικιλίες είναι: Ιταλική δαμασκηνιά Δαμασκηνιά Ντ' Αζέν Γερμανική δαμασκηνιά Στάνλευ Πρέζιντεντ Βασίλισσα Βικτωρία Πραουστιά (Μιραμπέλ) Βασίλισσα Κλαυδία κ.αΟι Ιαπωνικές δαμασκηνιές είναι πιο παραγωγικές από τις ευρωπαϊκές. Τα φρούτα καταναλώνονται αποκλειστικά νωπά και έχουν σάρκα, που είναι προσκολλημένη στο κουκούτσι. Κάποιες από τις ποικιλίες της είναι: Μπούρμανκ Φλωρεντία Σίρο Σάντα Ρόζα Φορμόζα κ.α Δαμάσκηνο, ο καρπός της Δαμασκηνιάς. Κορομηλιά, (Prunus cerasifera) Τσαπουρνιά, (Prunus spinosa)
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 10 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στο Ιράκ, για να εκλεγούν τα 329 μέλη του Ιρακινού Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, τα οποία μετά θα εκλέξουν τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό.3.249 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 329 έδρες στο Συμβούλιο, από τους οποίους οι 951 ήταν γυναίκες.

 Σύμφωνα με το Ιρακινό Σύνταγμα, το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων αποτελείται από 329 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Ο νέος εκλογικός νόμος ορίζει ότι από τα 329 μέλη: τα 320 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από 83 πολυεδρικές περιφέρειες. Οι 83 έδρες προορίζονται για τις γυναίκες. τα 9 μέλη είναι οι εκπρόσωποι των μειονοτήτων: 5 Χριστιανοί, 1 Γιαζίντι, 1 Σαμπάκ, 1 Μανδαίος, 1 Φέιλι Κούρδος.Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Ιράκ ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να είναι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι. Οι εκλογείς που προσέρχονται στην ψηφοφορία λαμβάνουν ψηφοδέλτια με τα κόμματα και τους υποψήφιους των εκλογών. Οι εκλογείς μπορούν να ψηφίσουν με δύο τρόπους: να βάλουν σταυρό προτίμησης σε ένα κόμμα (με όλους τους υποψήφιούς του) ή να βάλουν σταυρό προτίμησης σε έναν συγκεκριμένο υποψήφιο του κόμματος.
Δήμος Καβάνταρτσι

Ο Δήμος Καβάνταρτσι (σλαβομακεδονικά: Кавадарци‎ /kaˈvadartsi/) είναι δήμος στο νότιο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Καβάνταρτσι ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Καβάνταρτσι.

 Ο Δήμος Καβάνταρτσι συνορεύει με: τον Δήμο Πρίλεπ στα δυτικά τον Δήμο Τσάσκα και τον Δήμο Ρόσομαν στα νότια τον Δήμο Νεγκότινο στα δυτικά τον Δήμο Ντέμιρ Κάπιγια και τον Δήμο Γευγελής στα ανατολικά την Ελλάδα στα νότια. Επίσημος ιστότοπος
Ιστορικές Περιοχές της Κωνσταντινούπολης

Οι ιστορικές περιοχές της Κωνσταντινούπολης είναι μια ομάδα περιοχών στην επαρχία Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Αυτές οι περιοχές προστέθηκαν στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1985.

 Ο εν λόγω κατάλογος περιλαμβάνει κτίρια και κατασκευές όπως η γειτονά Σαραϊμπουρνού, το παλάτι Τοπ Καπί, η Αγία Σοφία, το Μπλε Τζαμί, η Αγία Ειρήνη, το τέμενος Ζεϊρέκ, το τέμενος Σουλεϊμανιγιέ, η μικρή Αγία Σοφία και τα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς κατανέμονται σε τέσσερις ζώνες, εικονογραφόντας τις κυριότερες φάσεις της ιστορίας της χώρας μέσω της χρήσης των διασημότερων μνημείων της: το αρχαιολογικό πάρκο, που το 1953 και το 1956 βρισκόταν στα παράλια της χερσονήσου η περιοχή του Σουλεϊμάν, που τέθηκε υπό προστασία το 1980 και το 1981 η περιοχή Ζεϊρέκ, που τέθηκε υπό προστασία το 1979 την ζώνη με τους προμαχώνες, που τέθηκαν υπό προστασία το 1981.
Νάσιοναλ Λιγκ (κατηγορία)

Η Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικά: National League, πρώην «Κόνφερενς Πρέμιερ», αγγλικά: Conference Premier) είναι η 5η και τελευταία εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου της Αγγλίας. Βρίσκεται στο επίπεδο 5 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Αναφέρεται και ως Vanarama National League για εμπορικούς λόγους. Αποτελεί την κορυφαία κατηγορία της διοργάνωσης Νάσιοναλ Λιγκ. Σε αυτή αγωνίζονται 24 σωματεία.

 Η 1η ομάδα προβιβάζεται απευθείας στην Φούτμπολ Λιγκ Του, ενώ οι ομάδες από την θέση 2 έως 5 μπαίνουν σε διαδικασία πλέι οφ με διπλούς ημιτελικούς και τους νικητές να αγωνίζονται σε τελικό στο Γουέμπλεϊ με έπαθλο το δεύτερο και τελευταίο εισιτήριο του προβιβασμού. Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στις Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ και Σάουθ. Φούτμπολ Κόνφερενς Επίσημος ιστότοπος
Dodge 200 Series

Το Dodge 200 Series ήταν μια σειρά από φορτηγά που παράχθηκαν από την βρετανική θυγατρική της αμερικανικής Dodge από το 1958 μέχρι το 1963. Το φορτηγό αντικατέστησε το προηγούμενο Dodge 100 και εσωτερικά ήταν βασισμένο στο ίδιο σασί και κινητήρα.

 Παρόλου που η Commer δεν αγοράστηκε από την Chrysler μέχρι το 1967, κατά σύμπτωση ο σχεδιασμός της καμπίνας του φορτηγού ανατέθηκε στην ίδια εταιρία που σχεδίασε την καμπίνα από το ανταγωνιστικό Commer Superpoise με αποτέλεσμα τα δύο φορτηγά εξωτερικά να είναι αρκετά παρόμοια, παρόλο που μηχανικά δεν μοιραζόντουσαν κανένα κοινό στοιχείο. Τα περισσότερα εξαρτήματα μεταφέρθηκαν από το Dodge 100, το οποίο και αυτό με την σειρά του ήταν απλά μια έκδοση του Αμερικάνικου προπολεμικού Dodge TE-32 με νέο αμάξωμα. Σε αρκετές αγορές εξαγωγής πουλιόνταν ως Desoto ή Fargo.Οι περισσότερες επιλογές μηχανές ήταν οι ίδιες με το προηγούμενο φορτηγό. Το φορτηγό δεν πούλησε καλά και σταμάτησε να παράγεται το 1963, ενώ μερικά οχήματα εξαγωγής συνέχιζαν να παράγονται μέχρι το 1965. Δεν υπήρχε ευθέως αντικαταστάτης για το Dodge 200 Series. Η Dodge της Ευρώπης προσπάθησε να εισάγει μια έκδοση της Αμερικανικής Dodge D-Series μεσαίου τύπου για να αντικαταστήσει το Dodge 200 Series, αλλά τελικώς χωρίς επιτυχία. Με την αγορά της Rootes Group και των θυγατρικών της το 1967, η Chrysler απέκτησε πρόσβαση και στα προϊόντα της Commer, τα οποία περιλάμβαναν αρκετά επιτυχή επαγγελματικά μοντέλα. Αν και όχι ευθέως αντικαταστάτης, για να γεμίσει το κενό που άφησε πίσω της το Dodge 200 Series, η Chrysler άρχιζε να παράγει εκδόσεις με καρότσα πλατφόρμας με βάση το Commer Walk-Thru, το οποίο αρχικά προοριζόταν ως βαν ταχυδρομικών αποστολών. Ο λόγος που το φορτηγό δεν πούλησε καλά ήταν μάλλον επειδή τα «μουράτα» φορτηγά δεν είχαν μεγάλη εμπορική απήχηση σε αρκετές Ευρωπαϊκές αγορές εκείνα τα χρόνια και αυτό μόνο αυξανόταν με τα χρόνια. 1958 Dodge 200 Series Airflow (Mono)
Βρατίσλαος Γ΄ της Βοημίας

Ο Βρατίσλαος Γ΄, λατιν. Bretislaus, τσεχ. Břetislav (απεβ. 15/19 Ιουνίου 1197) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1193-97) και πιο πριν επίσκοπος της Πράγας (1182-).

 Ο Ερρίκος-Βρετίσλαος ήταν γιος τού Ερρίκου (γιου τού Βλαδισλάου Α΄ δούκα της Βοημίας) και της Μαργαρίτας. Έπειτα από λαμπρές σπουδές στο Πανεπιστήμιο τού Παρισιού επέστρεψε στη Βοημία και ονομάστηκε κοσμήτορας τού Συλλόγου της βασιλικής των Αγ. Πέτρου & Παύλου στο Βυσιεχράτ. Το 1182 αποδέχθηκε τη διακονία από τα χέρια τού εξαδέλφου του Αδαλβέρτου Γ΄ αρχιεπισκόπου τού Ζάλτσμπουρκ. Εξελέγη τον Μάρτιο τού ίδιου έτους ως διάδοχος τού αποβιώσαντος Βαλεντίν επισκόπου της Πράγας και μετέβη στο Μάιντς για να λάβει την επικύρωση από τον Χριστιανό Α΄ αρχιεπίσκοπο της πόλης. Χειροτονήθηκε ιερέας τον Μάιο τού 1182 και στέφθηκε επίσκοπος την επόμενη ημέρα. Ο Βρατίσλαος Γ΄ σύντομα συγκρούστηκε με τον Φρειδερίκο (αδελφό τού Αδαλβέρτου Γ΄), που έγινε δούκας της Βοημίας το 1178 και σφετερίστηκε διακριτές εξουσίες επί των εκκλησιαστικών ιδιοκτησιών. Το 1187 απευθύνθηκε επίσημα στον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας για τις παραβιάσεις τού δούκα. Ο βασιλιάς τον αναβάθμισε σε πρίγκιπα τού βασιλείου της Γερμανίας και τον έκανε υπόλογο μόνο στον βασιλιά. Αυτή η άμεσα στον βασιλιά υποτέλεια δεν διατηρήθηκε μετά από τον Βρατίσλαο Γ΄. Mahoney, William (2011). The History of the Czech Republic and Slovakia. ABC-CLIO. ISBN 978-0313363061.
Αμφορέας του Ανδοκίδη (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου, αρ. 2159)

Ο Αμφορέας του Ανδοκίδη που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης με αγγειογραφίες που εικονίζουν την αρπαγή του τρίποδα και σκηνές πάλης.

 Βρέθηκε στο Βούλτσι. Είναι έργο εξαιρετικής τέχνης με γυαλιστερό γάνωμα. Η αγγειογραφία του διαφέρει από τον συνηθισμένο ερυθρόμορφο ρυθμό ως προς την απόδοση των γραμμών. Φέρει εγχάρακτη επιγραφή στον πόδα: ΑΝΔΟΚΙΔΕΣ ΕΠΟΕΣΕΝ, στον ώμο ζώνη με φύλλα φοινικιάς και άνθη λοτού, και στον πόδα ακτίνες. Το καπάκι είναι διακοσμημένο με φύλλα κισσού και ακτίνες. Η αγγειογραφία της Α' όψης έχει ως θέμα την αρπαγή του ιερού τρίποδα από τον Ηρακλή. Εικονίζεται στην μέση ο Ηρακλής να δρασκελίζει προς τα αριστερά με το δεξί πόδι μπροστά. Φοράει κοντό χιτώνα με πτυχές, διακοσμημένο με μαύρους μικρούς σταυρούς και ρόδακες. Φοράει επίσης την λεοντή με τα πόδια δεμένα μπροστά στο στήθος. Τα μάγουλα είναι ερυθρά γενειοφόρα. Το μουστάκι μαύρο. Η κόμη είναι κοντή, αλλά κατσαρή. Στα δύο χέρια κρατάει τον ιερό τρίποδα σε οριζόντια θέση. Από τα δεξιά εικονίζεται ο Απόλλων να δρασκελίζει προς τα αριστερά με το δεξί πόδι μπροστά. Με το ένα δεξί χέρι κρατάει ένα πόδι του τρίποδα, ενώ στο αριστερό κρατάει το κατακόκκινο τόξο του. Η κόμη είναι μακρυά και κάθετη, στο κούτελο μπούκλες. Την κεφαλή στεφανώνει κόκκινο δάφνινο στεφάνι. Φοράει κοντό χιτώνα, επίσης κοντό μανδύα στους ώμους που είναι διακοσμημένος με μαύρους μικρούς σταυρούς. Δεξιά στέκει η Άρτεμις (ή Λητώ) προς τα αριστερά. Φοράει μακρύ χιτώνα με μπορντούρα από μαιάνδρους, κοντό χιτώνα στους ώμους με μικρούς σταυρούς. Η κεφαλή είναι στεφανωμένη με δάφνη, η κόμη μακρυά. Στα χέρια κρατάει διακοσμητικά κλαδιά. Αριστερά ίσταται η Αθηνά προς τα δεξιά. Φοράει μακρύ χιτώνα με πτυχές και τριπλούς διακοσμητικούς ρόδακες. Φοράει επίσης στενό επανωφόρι μέχρι τα γόνατα που είναι διακοσμημένο με σβάστικες. Στο δεξί ώμο φοράει μεγάλο γενειοφόρο γοργόνειο με κόκκινη γλώσσα και μαύρα φίδια. Στους ώμους προβάλουν ελισσόμενα φίδια. Στο κεφάλι φοράει αττικό κράνος με υψηλό λοφίο. Κρατάει μεγάλη στρογγυλή ασπίδα στο αριστερό και δόρυ στο δεξί. Η αγγειογραφία της Β' όψης έχει ως θέμα το άθλημα της πάλης. Στο κέντρο δύο γυμνοί παλαιστές κάνουν λαβή στα χέρια. Αριστερά στέκει ένας στεφανωμένος επιτηρητής που φοράει μακρύ μανδύα με μακρές πτυχές. Κρατάει μακρύ άβδο στο δεξί και έναν μεγάλο ανθό ροδιάς στο αριστερό, τον οποίο φαίνεται να οσφρίζεται. Στο έδαφος δεξιά δίπλα στους αθλητές είναι τοποθετημένος ένας αμφορέας. Στον τοίχο επάνω από τον αμφορέα είναι κρεμασμένος ένας μανδύας. Πιο δεξιά άλλοι παλαιστές αγωνίζονται, από τους οποίους ο νεαρότερος έχει πιάσει τον γηραιότερο από την μέση και τον έχει ανασηκώσει στον αέρα, ενώ ο αντίπαλός του προσπαθεί να λύσει την λαβή, ενώ με το πόδι του αντιστέκεται. Άντολφ Φουρτβένγκλερ (1853 - 1907) (1885). Beschreibung der Vasensammlung im Antiquarium, Τόμος Β'. Berlin: W. Spemann. σελίδες 481-483. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2012. Γουόλτερ Γούντμπερν Χάιντ (1871-1966) (1921). Olympic victor monuments and Greek athletic art. Washington: Carnegie Institution of Washington. σελίδες 229-231. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2012.
Τσάρλι Μπενάντε

Ο Τσάρλι Μπενάντε (πλήρες αγγλ. όνομα "Charles Lance Benante") είναι Αμερικάνος ντράμερ της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Anthrax αλλά και του crossover thrash συγκροτήματος Stormtroopers of Death.

 Ο Μπενάντε γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης στις 27 Νοεμβρίου 1962. Οι μουσικές του επιρροές προέρχονται από διάφορα ιδιώματα της ροκ μουσικής με συγκροτήματα όπως οι Beatles και οι Rolling Stones από την δεκαετία του '60, οι Led Zeppelin και οι Black Sabbath από το ευρωπαϊκό χαρντ ροκ της δεκαετίας του '70, οι KISS και οι Van Halen από το αντίστοιχο αμερικάνικο, όπως και τα πανκ συγκροτήματα των Discharge και Sex Pistols. Έγινε μέλος των Anthrax στα 21 του χρόνια, το 1983, συνεχίζοντας μέχρι σήμερα ως ντράμερ του συγκροτήματος. Μαζί τους έχει κυκλοφορήσει δέκα στούντιο δίσκους, εκ των οποίων οι τέσσερις βραβεύθηκαν ως χρυσοί ("Among the Living", "State of Euphoria", "Persistence of Time" και "Sound of White Noise") και συνολικά τέσσερα άλμπουμ τους σκαρφάλωσαν στο Top-30 του Billboard. Οι Anthrax, μαζί με τους Metallica, Slayer και Megadeth αποτελούν τους Big Four του αμερικάνικου thrash metal και περιοδεύουν μαζί κατά διαστήματα. Το 1985, δημιούργησε το crossover thrash συγκρότημα Stormtroopers of Death, μαζί με τον κιθαρίστα των Anthrax, Σκοτ Ίαν, τον πρώην μπασίστα του συγκροτήματος, Ντάνι Λίλκερ και τον τραγουδιστή των M.O.D., Μπίλι Μιλάνο. Οι Stormtroopers of Death κυκλοφόρησαν το ιδιαίτερα επιδραστικό άλμπουμ "Speak English or Die", έναν από τους πρώτους δίσκους οι οποίοι ένωσαν το thrash metal με την hardcore punk μουσική. To 1999, κυκλοφόρησε ο δεύτερος στούντιο δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο "Bigger Than the Devil". Ο Μπενάντε θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του διπλού μπάσου τύμπανου λόγω της μεγάλης ταχύτητας με την οποία παίζει, ενώ έκανε γνωστή την τεχνική blast beat, την οποία ξεκίνησε στο τραγούδι "Milk" των Stormtroopers of Death. Η γνώση κιθάρας τον βοήθησε να αποτελέσει βασικό στέλεχος της συνθετικής ομάδας των Anthrax, ενώ έχει παίξει σόλο κιθάρας στο κομμάτι "United Forces" από το "Speak English or Die". Biography | Charlie Benante Charlie Benante | Anthrax Drummerworld: Charlie Benante Charlie Benante - Encyclopaedia Metallum: The Metal Arhives Discography | Charlie Benante 100 Greatest Metal Drummers | DigitalDreamDoor.com Επίσημη ιστοσελίδα του Τσάρλι Μπενάντε
822 Λαλάγη

Η Λαλάγη (Lalage) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,003. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Λαλάγης εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος. Η Λαλάγη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 21 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Το σόι σου (4ος κύκλος)

Η Ελληνική τηλεοπτική κωμική σειρά του Alpha Το σόι σου ανανεώθηκε για τέταρτο κύκλο επεισοδίων τον Μάιο του 2017, με τα γυρίσματα να ξεκινούν στις 22 Αυγούστου 2017 Έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017 στις 21:00, με νέα επεισόδια να προβάλλονται κάθε Πέμπτη και Παρασκευή την ίδια ώρα. Από τις 22 Ιανουαρίου, 2018, το κανάλι αποφάσισε να προβάλει την σειρά κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.Ο τέταρτος κύκλος της σειράς παρέμεινε στην κορυφή της τηλεθέασης κατά τη διάρκεια της σεζόν στην ώρα μετάδοσής του, σημειώνοντας ποσοστό 22.7% στο γενικό σύνολο και 23.8% στο δυναμικό κοινό, 18-54.

 Μίρκα Παπακωνσταντίνου (Αλεξάνδρα Τριανταφύλλου) Παύλος Ορκόπουλος (Μενέλαος Τριανταφύλλου) Ρένια Λουιζίδου (Χαρούλα Χαμπέα) Γιώργος Γιαννόπουλος (Βαγγέλης Χαμπέας) Βάσω Λασκαράκη (Λυδία Χαμπέα) Μελέτης Ηλίας (Σάββας Τριανταφύλλου) Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου) Ιωάννα Ασημακοπούλου (Αντωνία Τσιρίδου) Σοφία Πανάγου (Όλγα-Μαρίζα Χαμπέα) Γιάννης Δρακόπουλος (Μιχάλης Μπισμπίκης) Ευθύμης Ζησάκης (Άρης Τριανταφύλλου) Βίβιαν Κοντομάρη (Μπέλα Χαμπέα) Σόλων Τσούνης (Διονύσης Χαμπέας) Βάσια Γκολφινοπούλου (Σάντρα Τριανταφύλλου) Ηλιάνα Γαλάνη (Χαρά Τριανταφύλλου) Μαριτίνα Αλαφογιάννη (Ειρήνη Μπισμπίκη) Κωνσταντίνος Χρυσομαλλίδης (Μένιος Τριανταφύλλου) Το σόι σου Το σόι σου (1ος κύκλος) Το σόι σου (2ος κύκλος) Το σόι σου (3ος κύκλος) Το σόι σου (5ος κύκλος) Επίσημη στον Alpha Τα επεισόδια του τέταρτου κύκλου στο επίσημο κανάλι του Alpha στο YouTube
Νικόλαος Καζής

Ο Νικόλαος Οικονόμου ή Καζής ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Καρύταινας. Αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ. Χρημάτισε ως σωματοφύλακας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Μεσοβούνι Ιωαννίνων

Το Μεσοβούνι είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων του δήμου Ζαγορίου. Βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές της Τύμφης, πάνω στην διαδρομή μεταξύ του πεδινού Καλπακίου και των οικισμών του δυτικού Ζαγοριου. Ο πληθυσμός του είναι 29 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Η ονομασία του δεν αντιστοιχεί στην περιοχή που είναι σήμερα χτισμένο το χωριό γι' αυτό θεωρείται πως αρχικά βρισκόταν σε άλλη θέση. Η εγκατάσταση των κατοίκων σ' αυτή την θέση έγινε τον 16ο αιώνα. Το χωριό υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους Ιταλούς κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και είναι αναγνωρισμένο επίσημα ως μαρτυρικό χωριό.. Ζαγοροχώρια, Μεσοβούνι