IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Έλζα Iμπραχίμοβα

Η Έλζα Ιμπραχίμοβα (αζερικά: Elza İmaməddin qızı İbrahimova‎, ρωσικά: Эльза Имамеддин кызы Ибрагимова‎) είναι Αζέρα συνθέτρια, τιμημένη ως λαϊκός καλλιτέχνης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν (2008) και λαϊκός καλλιτέχνης του Νταγκεστάν.

 Η Eλζα Iμπραχίμονα γεννήθηκε το 1938 στο Χατζικαμπούλ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο αρ. 8 στο Μπακού, στην τάξη σύνθεσης της Ανωτάτης Μουσικής Σχολής Α. Ζεϊνάλλι το 1957. Επίσης, αποφοίτησε από το Τμήμα Σύνθεσης του Κρατικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν (σημερινή Μουσική Ακαδημία Μπακού) Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ το 1964. Οι γονείς κατάλαβαν την μεγάλη αγάπη που είχε για τη μουσική από την παιδική της ηλικία και την έστειλαν στη μουσική σχολή.Η Έλζα Ιμπραγίμοβα συνέθεσε το πρώτο της τραγούδι το 1969. Η Ελεκμπέροβα ήταν ο πρώτος τραγουδιστής του τραγουδιού "Yalan ha deyil" που συντάχθηκε στο ποίημα του Mαμμάντ Ραχίμ. Η Έλζα Ιμπραγκίμοβα έχει συνθέσει τραγούδια σε τανγκό, με μερικά από αυτά τα τραγούδια να έχουν απορριφθεί από τα καλλιτεχνικά συμβούλια της Σοβιετικής Ένωσης, εν μέρει λόγω της μη συμβάδισης με το σοβιετικό πνεύμα. "Afət" όπερα (συγγραφέας των έργων: Huseyn Javid) Όπερα "Yanan laylalar" (Λιβρέτο - Ramiz Heydar, 1992) Ποίημα του Z. Ziyadoglu: "Υδροχόος" ύμνος για σολίστ και ορχήστρα Μουσική για την ταινία "Dunya sevənlərindir" (1998) Τραγούδια και ρομαντισμοί στα ποιήματα των R, Heydar, B.Vahabzade, O. Gochulu, V.Aziz, V.Samedoglu, R.Afandiyeva και άλλοι "Requiem" αφιερωμένη στη μνήμη του Μάικλ Τζάκσον, 2009 "Gecələr bulaq başi" στην ποίηση του B.Vahabzade Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν) υπέγραψε διάταγμα για τον εορτασμό των 80 χρόνων από τα γενέθλια της Έλζα Ιμπραγκίμοβα. Elza İbrahimova - iç dünyamızın rəssamı... Elza İbrahimova-Musiqiyə köklənən ömür
It's Okay to Not Be Okay

Το It's Okay to Not Be Okay (κορεατικά: 사이코지만 괜찮아, Saikojiman gwaenchana) είναι μια ρομαντική τηλεοπτική σειρά της Νότιας Κορέας του 2020 με πρωταγωνιστές τους Κιμ Σου-γιουν και Σέο Γε-τζι. Η σειρά αφηγείται μια ασυνήθιστη ρομαντική ιστορία μεταξύ δύο ανθρώπων που καταλήγουν να θεραπεύουν ο ένας τον άλλον τις συναισθηματικές και ψυχολογικές πληγές. Προβλήθηκε στο tvN κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00 (KST) χρονικό διάστημα από 20 Ιουνίου έως 9 Αυγούστου 2020 για 16 επεισόδια. Η σειρά είναι διαθέσιμη παγκοσμίως στο Netflix.

 Η σειρά αφηγείται την ιστορία του Μουν Γκανγκ-τάε, κοινοτικού λειτουργού υγείας σε ψυχιατρικό θάλαμο, που δεν έχει χρόνο για αγάπη, και της Κο Μουν-γιανγκ, μίας επιτυχημένης συγγραφέα παιδικών βιβλίων, που δεν έχει μάθει ποτέ πώς είναι η αγάπη. Μετά τη συνάντησή τους, οι δύο αρχίζουν αργά να θεραπεύουν τις συναισθηματικές πληγές του άλλου. Καθώς εξελίσσεται η ιστορία, αποκαλύπτεται επίσης η αλήθεια πίσω από τα αλληλένδετα παρελθόντά τους, που τους στοιχειώνει. Κιμ Σου-γιουν ως Μουν Γκανγκ-ταέΟ Γκανγκ-ταέ είναι ένας ορφανός νοσηλευτής στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο ΟΚ. Είναι συμπαθητικός αλλά δυσκολεύεται με την αυτοεκτίμηση ώς αποτέλεσμα των προηγούμενων εμπειριών του και αποφεύγει να έχει στενές σχέσεις με οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον μεγαλύτερο αδερφό του. Σέο Γε-τζι ως Κο Μουν-γιανγκΈνας δημοφιλής συγγραφέας παιδικών βιβλίων με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Είχε μια ταραγμένη παιδική ηλικία και μια ταραχώδη σχέση με τους γονείς της. Αναπτύσσει μια ρομαντική εμμονή για τον Γκανγκ-ταέ μετά από μια τυχαία συνάντηση και συχνά καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να τραβήξει την προσοχή του. Ο Τζανγκ-σε ως Μουν Σανγκ-ταέΟ μεγαλύτερος αδερφός του Μουν Γκανγκ-ταέ, ο οποίος είναι αυτιστικός. Είναι οπαδός της Μουν-γιανγκ, καθώς και υπέροχος εικονογράφος. Ήταν ο μοναδικός μάρτυρας της δολοφονίας της μητέρας του, που είχε ως αποτέλεσμα τον παράλογο φόβο του για τις πεταλούδες. Ο φόβος του εξελίσσεται σε εφιάλτες κάθε άνοιξη, και αναγκάζει τον Γκάνγκ-ταέ να μετακομίσει μαζί του για να "φύγει από τις πεταλούδες". Παρκ Κίου-γιανγκ ως Ναμ Τζου-ριΜια νοσοκόμα και συνάδελφος του Γκανγκ-ταέ στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο OK. Είναι ερωτευμένη με τον Γκανγκ-ταέ και φαίνεται να είναι ντροπαλή και εύκολα ζηλεύει από άλλους που είναι κοντά με τα ρομαντικά τους ενδιαφέροντα. Αντιπαθεί την Μουν-γιάνγκ, με την οποία είχε μια σύντομη φιλία στο δημοτικό σχολείο.
Ο Οιδίποδας Λύνει το Αίνιγμα της Σφίγγας

Ο Οιδίποδας Λύνει το Αίνιγμα της Σφίγγας (γαλλικά:. Œdipe Explique l'énigme du Sphinx) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ. Φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Ο πίνακας αρχικά ήταν σπουδή ανατομίας μικρού σχήματος για κάποιο άλλο έργο, ενώ αργότερα ο Ενγκρ το μεγέθυνε και το έκανε ξεχωριστό πίνακα μυθολογικού περιεχομένου.

 Βρισκόμαστε σε ένα άγριο βραχώδες τοπίο, κάπου σε ένα βουνό έξω από τη Θήβα, την οποία αμυδρά διακρίνουμε στο βάθος. Ο μυθικός Οιδίπους έχει συναντήσει τη Σφίγγα, η οποία του ζήτησε να της ερμηνεύσει ένα αίνιγμα. Ο Οιδίπους εικονίζεται ως γυμνός ήρωας, με την χλαμύδα του ριγμένη στον ώμο. Το αριστερό πόδι ακουμπισμένο σε βράχο. Στηρίζεται στο δεξί πόδι και στον αριστερό αγκώνα που τον στηρίζει στο αριστερό του γόνατο. Σκύβει για να αντικρίσει στα μάτια την μυθική Σφίγγα που στέκει στο βράχο σε λίγο υψηλότερη θέση. Είναι οπλισμένος με δύο δόρατα, και με την οξυδέρκεια του πνεύματός του. Η Σφίγγα εικονίζεται μισοκρυμμένη στο σκοτάδι, με λιονταρίσιο σώμα, φτερούγες στους ώμους και κεφάλι γυναίκας. Στο έδαφος ένα πόδι και άλλα σκόρπια ανθρώπινα κόκαλα μαρτυρούν τον κίνδυνο που διέτρεξαν οι προηγούμενοι διαβάτες, διότι δεν ήξεραν να λύσουν τον γρίφο του αινίγματος. Ο Οιδίπους με βλοσυρό βλέμμα και δείχνοντας με το αριστερό στη Σφίγγα και το δεξί στον εαυτό του, είναι έτοιμος να κερδίσει, ενώ ένας σύντροφός του στο βάθος παρακολουθεί με τρόμο την όλη σκηνή. Το έργο είναι αλληγορικό μυθικού περιεχομένου και παριστάνει τον θρίαμβο του ανθρώπου υπεράνω του τέρατος. Ο Ενγκρ εμπνεύστηκε από τον μύθο του Οιδίποδα και χρησιμοποίησε για μοντέλο ένα αρχαίο ελληνικό άγαλμα. Παρουσίαση του έργου στο Μουσείο του Λούβρου Παρουσίαση του πίνακα από το Μουσείο του Λούβρου
Χρυσή Μπάλα του 2000

Η Χρυσή Μπάλα του 2000, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης όπως κρίθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, τον Λουίς Φίγκο στις 19 Δεκεμβρίου 2000. Ο Φίγκο ήταν ο δεύτερος Πορτογάλος παίκτης που κέρδισε το βραβείο μετά τον Εουσέμπιο (1965). Ήταν επίσης ο τρίτος παίκτης Ρεάλ Μαδρίτης που κέρδισε το τρόπαιο μετά τους Αλφρέντο Ντι Στέφανο (1957, 1959) και Ρεϊμόν Κοπά (1958).

 Επιπλέον, δεκαεννέα παίκτες προτάθηκαν αλλά δεν έλαβαν ψήφο: Σόνι Άντερσον (Βραζιλία και Λυών), Νικολά Ανελκά (Γαλλία, Ρεάλ Μαδρίτης και Παρί Σεν Ζερμέν), Ζοσελίν Ανγκλόμα (Γαλλία και Βαλένθια), Ντένις Μπέργκαμπ (Ολλανδία και Άρσεναλ), Ερνάν Κρέσπο (Αργεντινή, Πάρμα και Λάτσιο), Ντιντιέ Ντεσάμπ (Γαλλία, Τσέλσι και Βαλένθια), Μαρσέλο Γκαλάρντο (Αργεντινή και Μονακό ), Γκερέμι (Καμερούν και Ρεάλ Μαδρίτης), Ράιαν Γκιγκς (Ουαλία και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Φίλιππο Ιντζάγκι (Ιταλία και Γιουβέντους), Πάτρικ Μ'Μπόμα (Καμερούν, Κάλιαρι και Πάρμα), Σάβο Μιλόσεβιτς (Σερβία και Μαυροβούνιο, Σαραγόσα και Πάρμα), Νούνο Γκόμες (Πορτογαλία, Μπενφίκα και Φιορεντίνα), Άλβαρο Ρεκόμπα (Ουρουγουάη και Ιντερνασιονάλ), Πολ Σκόουλς (Αγγλία και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μάρκο Σιμόνε (Ιταλία και Μονακό), Ζαπ Σταμ (Ολλανδία και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Συλβαίν Βίλτορντ (Γαλλία, Μπορντώ και Άρσεναλ) και Μπουντεβίν Ζέντεν (Ολλανδία και Μπαρτσελόνα). Επίσημη σελίδα της Χρυσής Μπάλας του France Football
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06

Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2005–06 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 159 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 10 διαφορετικούς ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ΄ Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα.

 Στον πρώτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε η Δόξα Γρατινής. Στον δεύτερο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Κεντρική Μακεδονία. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών. Αναγγέννηση Γιαννιτσών -3β. Στον τρίτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη Δυτική Μακεδονία, Πιερία και Ημαθία. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Εθνικός Κατερίνης. Φ.Α.Σ. Νάουσα -1β. Μ.Αλέξανδρος Περάσματος -3β. Στον τέταρτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη Θεσσαλία, την Ευρυτανία και τη Φωκίδα. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Ανδρούτσος Γραβιάς. Βαθμολογία: Ο Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου έχει -1 βαθμό Ο ΑΟ Μυρίκη έχει -3 βαθμούς Στον πέμπτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Ήπειρο, την Αιτωλοακαρνανία και το βόρειο Ιόνιο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Ναυπακτιακός Αστέρας. Α.Ε. Νέας Σελεύκειας -3β. Στον 6ο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη δυτική Πελοπόννησο και το νότιο Ιόνιο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Π.Σ. Ζάκυνθος. Ανέβηκε επίσης κι ο 2ος Παμβουπρασιακός καθώς έμεινε κενή θέση στη Γ' Εθνική από τη διάλυση της Ένωσης Λήλα Βασιλικού-ΑΟ Χαλκίδας Α.Π.Σ. Ζάκυνθος -1β. Αστέρας Μαχαιράδου -3β. Στον 7ο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την ανατολική Πελοπόννησο, την Εύβοια, την Φθιώτιδα, την Βοιωτία και την Δυτική Αττική. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Ο. Θήβα. Βαθμολογία: Η Κόρινθος έχει 1 μηδενισμό και -1 βαθμό Ο Πανθυρεατικός έχει 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς Στον όγδοο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Αθήνα και το βόρειο Αιγαίο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Γ.Σ. Ηλιούπολη. Βαθμολογία: Στον ένατο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τον Πειραιά, την Ανατολική Αττική και το νότιο Αιγαίο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Ο. Κορωπί. Βαθμολογία: Στον δέκατο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Κρήτη. Την πρώτη θέση και την άνοδο στη Γ' Εθνική εξασφάλισε ο Ο.Φ. Ιεράπετρας. Βαθμολογία: Ιστοσελίδα της ΕΠΟ http://www.patris.gr/articles/85206/39749#.Uv_4APl_t8E «Greece - List of Fourth Level Final Tables», 2005/06 rsssf.com ,Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος
Γουοβόκα

Ο Γουοβόκα (αγγλικά: Wovoka περ. 1856 - 20 Σεπτεμβρίου 1932), επίσης γνωστός ως Τζακ Γουίλσον, ήταν θρησκευτικός ηγέτης ο οποίος ίδρυσε ένα δεύτερο επεισόδιο του κινήματος Χορού των Φαντασμάτων. Ο Γουοβόκα σημαίνει «κόφτης» ή "ξυλοκόπος" στη γλώσσα της Βόρειας Paiute.

 Michael Hittman, Wovoka and the Ghost Dance, Bison Books 1998, ISBN 0-8032-7308-8 John Norman, Ghost Dance, Daw Books 1970, (a fictional account) ISBN 0-87997-501-6 Ghostdance.us Wovoka Information 8160629 Γουοβόκα στο Find a Grave (Αγγλικά) The Messiah Letter by Wovoka, translated by James Mooney Paiute Native American shaman Wovoka and the Ghost Dance στο YouTube
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1971)

Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1971 ήταν το 22ο που διοργάνωσε η FIA. Τα 11 Γκραν Πρι τα οποία περιλάμβανε, ξεκίνησαν στις 6 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκαν στις 3 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ.

 Ύστερα από τον θάνατο του Αυστριακού οδηγού Γιόχεν Ριντ τον προηγούμενο χρόνο (1970) στα δοκιμαστικά του Γκραν Πρι Ιταλίας, η Λοτους είχε μια πολύ δύσκολη περίοδο με νέους και άπειρους οδηγούς στα μονοθέσιά της όπως ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι. Η ομάδα ξόδεψε πολύ χρόνο πειραματιζόμενη επάνω σ' ένα μονοθέσιο το οποίο είχε τούρμπο κινητήρα. Επίσης Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 2η φορά ο Βρετανός Τζάκι Στιούαρτ με Tyrrell.
Δήμος Μπίτολα

Ο Δήμος Μπίτολα ή Δήμος Μοναστηρίου (σλαβομακεδονικά: Битола‎ /ˈbitɔɫa/) είναι δήμος στο νότιο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πελαγονίας. Μπίτολα (Μοναστήρι) ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπίτολα.

 Ο Δήμος Μπίτολα συνορεύει με: τον Δήμο Ντεμίρ Χισάρ στα βόρεια τον Δήμο Μόγκιλα στα βορειοανατολικά τον Δήμο Ρέσεν στα δυτικά τον Δήμο Νόβατσι στα νοτιοανατολικά την Ελλάδα στα νότια.Ο Δήμος Μπίτολα εκτείνεται μέσα από την κοιλάδα της Πελαγονίας φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο του Βαρνούντα. Ο ποταμός Μαύρος Τίμοκ περνάει μέσα από τον δήμο. Ο πληθυσμός του δήμου το 2011 ήταν 105.644 κάτοικοι και η εθνολογική τους σύσταση είναι: Σλαβομακεδόνες - 94538 Αλβανοί - 4219 Ρομά - 2.619 Τούρκοι - 1.866 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι - 21 Σέρβοι - 550 Βλάχοι - 1.271 Υπόλοιποι - 560 (0,58%) Εκτός από την πόλη της Μπίτολα στον δήμο ανήκουν και τα παρακάτω χωριά: Άνω Εγρή - Άνω Ορυζάρι - Βαρέσανη - Βελούσινα - Βίστριτσα - Βούκοβο - Βράτιν Δολ - Βρούσνικ - Γαβάλαφτση - Γκόλες - Γραδέσνιτσα - Δίχοβο - Δόλεντση - Μέσο Ορυζάρι - Δραγάρινο - Δραγόζανη - Δράγος - Δρέβενικ - Ζάβενη - Ζλοκούτσανη - Καζάνι - Κάνινο - Καραμάνη - Κάτω Εγρή - Κάτω Ορυζάρι - Κίσαβα - Κουκουρέσανη - Κράβαρη - Κρεμένιτσα - Κιρκλινό - Λάφτση - Λάζετς - Λέρα - Λισολάι - Λογοβάρδη - Λοπάτιτσα - Μεγάροβο - Μηλόβιστα - Μέση Εγρή - Μετζήτλια - Μετιμίρ - Νέο Σμύρνοβο - Νιζόπολη - Οβλάκοβο - Ολέβενη - Οπτίτσαρη - Ορέχοβο - Όστρετς - Παλαιό Σμύρνοβο - Ποέσεβο - Ποροδίν - Ράμνο - Ράστανη - Ρώτινο - Σβίνιστα - Σεκίρανη - Σνέγοβο - Στρέζεβο - Σέρπτσι - Τυρν - Τύρνοβο - Τζιάβατο (Διαβατό) - Τσερνοβούκι - Τσερνόβετς - Χριστόφορ Επίσημος ιστότοπος
Naruto Shippūden: Ultimate Ninja Storm 3

Το Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 (ιαπωνικά: NARUTO-ナルト- 疾風伝 ナルティメットストーム3, Χέπμπορν: Naruto Shippūden: Narutimetto Sutōmu 3) είναι ένα 3D βιντεοπαιχνίδι φαντασίας δράσης βασισμένο στο επιτυχημένο manga του Κισιμότο Μασάσι, το Naruto. Κυκλοφόρησε για Xbox 360 και PlayStation 3 στην Αμερική από την Bandai στις 5 Μαρτίου του 2013 ενώ στην Ευρώπη στις 8 Μαρτίου. Στις 18 Απριλίου το παιχνίδι κυκλοφόρησε και στην Ιαπωνία. Το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε με τίτλο Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 Full Burst στις 22 και 24 Οκτωβρίου του 2013 στην Αμερική και στην Ιαπωνία. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε 3 μήνες αργότερα.

 Το παιχνίδι διαθέτει 80 χαρακτήρες και μόνο 7 support χαρακτήρες (το Full Burst έχει 81 χαρακτήρες και 7 support χαρακτήρες). Ο τρόπος χειρισμού έχει τροποποιηθεί, με το Awakening, μια κατάσταση όπου ενισχύει τις ικανότητες κάθε χαρακτήρα όταν η μπάρα ζωής τους είναι χαμηλή, είναι επίσης δυνατό να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε στιγμή σε ειδικό αγώνα. Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια ο παίκτης μπορεί να επιλέξει και δύο επιπλέον χαρακτήρες ως support, υπάρχουν επίσης και 7 χαρακτήρες που είναι αποκλειστικά και μόνο για support. Το Story Mode είναι παρόμοιο με το προηγούμενο παιχνίδι το Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 2 καθώς έχει μάχες με αρχηγούς οι οποίες χρειάζονται στρατηγική και quick time events για να επιτευχθούν. Περιλαμβάνει επίσης την «Λειτουργία της Απόλυτης Απόφασης», η οποία δίνει τη δυνατότητα στον παίκτη να αλλάξει το αποτέλεσμα των μαχών. Επίσης το παιχνίδι διαθέτει και mob μάχες όπου ο παίκτης πρέπει να νικήσει έναν αριθμό αντιπάλων που είναι συγκεντρωμένοι μαζί. Το παιχνίδι παίρνει μέρος αμέσως μετά το κλείσιμο του προηγούμενου και αρχίζει με την επίθεση του Uchiha Sasuke στη συνάντηση κορυφής των 5 Kage με σκοπό να σκοτώσει τον Danzo, ο οποίος πρόσφατα έγινε ο 6ος Hokage του χωριού Konohagakure. Καθώς το anime και το manga ακόμα συνέχιζαν, ένα ανεπίσημο τελείωμα δόθηκε στο παιχνίδι. Νικημένοι οι Tobi, Madara και Kabuto υποχωρούν δίνοντας την νίκη στις συμμαχικές δυνάμεις των νίντζα. Αλλά ο Uchiha Sasuke αφήνει πίσω το νεκροταφείο στο βουνό και αναζητά τον Naruto. Το Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3: Full Burst είναι η επανακυκλοφορία του πρωτότυπου Storm 3, η οποία περιλαμβάνει ανανεωμένη γραφικά, όλα τα κοστούμια DLC των χαρακτήρων μείον του Naruto (Goku) και της Sakura (Hello Kitty), ένα νέο χαρακτήρα (Kabuto Yakushi Sage Mode), ένα νέο κεφάλαιο στο Story Mode και ένα Challenge, το οποίο αποτελείται από 100 αποστολές. Επίσης καινούργια είναι και η δυνατότητα επιλογής της μοίρας μεταξύ Hero (Ήρωας - εύκολο) και Legend (Θρύλος - δύσκολο). Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 στο IMDb Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 στο Steam Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 στη Wikia
NGC 505

Ο NGC 505 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει 230 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) την 1η Οκτωβρίου 1864.

 Δεδομένα για το NGC 505 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 505 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 505 στο Wikimedia Commons
Στήλη της οδού Αθηνάς

Η στήλη της οδού Αθηνάς ή στήλη του αποχαιρετισμού είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε το 1882 κατά την κατασκευή του υπονόμου της οδού Αθηνάς προς την πλατεία Ομονοίας και βρίσκεται σήμερα στο κεντρικό μουσείο.

 Η στήλη παριστάνει μια όμορφη γυναίκα που φοράει διπλοίδιο και επίβλημα, ενώ στα πόδια φοράει ψηλά σανδάλια. Κάθεται σε δίφρο και τα πόδια της ακουμπάνε σε υποπόδιο. Μια άλλη γυναίκα στέκει στο αριστερό μέρος της στήλης και γέρνει προς αυτήν, ενώ με το αριστερό της κρατάει το δεξί της χέρι. Με το δεξί χέρι της χαϊδεύει το πρόσωπο. Φοράει επίσης διπλοίδιο και επίβλημα. Στο υπόβαθρο στέκει ένα μικρό κοριτσάκι, φορώντας έναν χιτώνα. Κάτω από το κάθισμα της νεκρής, μια μικρή πέρδικα ραμφίζει το χώμα. Το επιτάφιο ανάγλυφο διακρίνεται για το πλούσιο της κόμμωσης, την έντεχνη πτύχωση των ενδυμάτων την έκφραση του προσώπου και την όλη ευγένεια των παραστάσεων. Πρόκειται για ένα από τα πιο καλλιτεχνικά επιτάφια ανάγλυφα της αττικής σμίλης. Η ζωηρές κινήσεις και η παραστατικότητα της θλίψης εξηγείται ίσως εκ τούτου, ότι η παρισταμένη νεκρή ήταν λεχώνα. Η στήλη χρονολογείται στο γ' τέταρτο 4ου αιώνα π.Χ. Παύλος Διομήδης (1894). Εικονογραφημένη Εστία. Αθήνα: Γεώργιος Δροσίνης, Τυπογραφείο της Εστίας. σελίδες 297. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2010. Παρουσίαση της στήλης από το Υπουργείο Πολιτισμού Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
24 (αριθμός)

Το 24 (είκοσι τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 23 και πριν από το 25. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 24:2 = 12, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 24 συμβολίζεται ως XXIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΚΔ΄ ή κδ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 24 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 3, 4, 6, 8, 12 και 24, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 25. Aποτελεί υψηλά σύνθετο αριθμό καθώς διαθέτει περισσότερους διαιρέτες (7) από όλους τους αριθμούς που προηγούνται πριν από αυτόν. Το 24 είναι υπερτέλειος αριθμός, αφού το άθροισμα των διαιρετών του, πλην του εαυτού του, είναι μεγαλύτερο από τον ίδιο. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 24 είναι 24 = 2³·3. 4! = 1 · 2 · 3 · 4 = 24. Το Κυβοκτάεδρο έχει 24 ακμές. Το 24 είναι αριθμός Harshad στο δεκαδικό σύστημα, αφού 2 + 4 = 6, δηλαδή το άθροισμα των ψηφίων του είναι διαιρέτης του. Οι τετραγωνικές ρίζες του 24 είναι κατά προσέγγιση οι δύο άρρητοι αριθμοί ±4,8989794855663561963945681494118 24! = 24·23·22·21·20·19·18·17·16·15·14·13·12·11·10·9·8·7·6·5·4·3·2 = 620.448.401.733.239.439.360.000 2 24 = 24 ↑↑ 2 = 24 24 ≃ 1 , 3337357768502841244490814728438 ⋅ 10 33 {\displaystyle \mathrm {{}^{2}24=24\uparrow \uparrow 2=24^{24}\simeq 1,3337357768502841244490814728438\cdot 10^{33}} } Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 24 αντιστοιχεί στο χρώμιο. Μια ημέρα έχει 24 ώρες. 24 είναι τα γράμματα στο ελληνικό αλφάβητο.
Μοτρίλ

Το Μοτρίλ (στα ισπανικά: Motril) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Γρανάδας στην Ανδαλουσία. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος της επαρχίας και πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας της Ακτής της Γρανάδας, γνωστής και ως Τροπική Ακτή (Costa Tropical) λόγω της καλλιέργειας τροπικών φρούτων. Στα όρια του δήμου εκβάλλει στη θάλασσα ο ποταμός Γουαδαλφέο. Είναι ο τόπος θανάτου του βασιλιά Βαλδουίνου του Βελγίου, που απεβίωσε στις 31 Ιουλίου 1993.

 Στα όρια του σημερινού δήμου έχουν βρεθεί κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας ήδη από την 4η π.Χ. χιλιετία. Κυρίαρχη οικονομική δραστηριότητα των Ιβήρων, των Φοινίκων και των Ρωμαίων, που εγκαταστάθηκαν σε υπερυψωμένα εδάφη, λίγο μακριά από τη θάλασσα, υπήρξε η καλλιέργεια του αμπελιού και της ελιάς. Ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οι ντόπιοι περιορίστηκαν σε οχυρωμένους λόφους όπως τον πρώτο οικισμό που προϋπήρξε στο χώρο του σημερινού Μοτρίλ. Κάτω από την εξουσία του Εμιράτου της Γρανάδας επεκτάθηκε ιδιαίτερα η καλλιέργεια του ζαχαροκάλαμου· την εποχή της κατάκτησης από τα καστιλιανικά στρατεύματα το 1489 είχε δύο χιλιάδες κατοίκους. Παράλληλα στην περιοχή λειτούργησαν μεταλλεία. Η εξέγερση στις Αλπουχάρας στις αρχές του 16ου και κυρίως η μαζική εκδίωξη των μουσουλμάνων στις αρχές του 17ου επηρέασε για μερικές δεκαετίες την ομαλή οικονομική δραστηριότητα της περιοχής, που πλέον βασιζόταν ολοκληρωτικά στην καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου. Αυτή η παράδοση αποτυπώνεται στο τοπικό Μουσείο Ζάχαρης. Μέχρι το 1800 ωστόσο το ζαχαροκάλαμο είχε αντικατασταθεί προσωρινά από το βαμβάκι, για να ανακάμψει με το πρώτο σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής ζάχαρης στην Ευρώπη στα μέσα του ίδιου αιώνα. Σήμερα πλέον, η γεωργική παραγωγή του Μοτρίλ χαρακτηρίζεται από την όλο και μεγαλύτερη παρουσία υποτροπικών φρούτων όπως το αβοκάντο.
Εθνική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας

Η Εθνική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας (ΕΕΕΔΥ) είναι επιτροπή που συγκροτήθηκε στο πλαίσιο του Νόμου Ν. 4675 (ΦΕΚ 54_11-3-2020 τΑ΄) με τίτλο "Πρόληψη, προστασία και προαγωγή της υγείας – ανάπτυξη των υπηρεσιών δημόσιας υγείας και άλλες διατάξεις" (άρθρο 11) ως επιστημονικό, συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό όργανο.

 Η ΕΕΕΔΥ απαρτίζεται από είκοσι ένα (21) μέλη με ιδιαίτερο επιστημονικό και κοινωνικό κύρος, ως ακολούθως: έναν επιστήμονα με ειδίκευση στην επιδημιολογία, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στη δημογραφία, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στον έλεγχο των λοιμωδών νοσημάτων, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στη διαχείριση των χρόνιων νοσημάτων, έναν επιστήμονα με ειδίκευση σε θέματα υγιεινής του περιβάλλοντος, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στην κοινωνιολογία της υγείας, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στα οικονομικά της υγείας, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στη διοίκηση υπηρεσιών υγείας, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στη βιοηθική και τη δεοντολογία, έναν επιστήμονα με ειδίκευση στην επιστήμη τροφίμων και διατροφής, έναν εκπρόσωπο της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από τον ΕΟΔΥ, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από τον ΟΚΑΝΑ, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από τον ΚΕΘΕΑ, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από τον ΕΟΦ, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από το Ινστιτούτο Παστέρ, έναν εμπειρογνώμονα, που προτείνεται από τον ΕΟΠΥΥ, έναν εμπειρογνώμονα σε θέματα δημόσιας υγείας, που προτείνεται από την Ένωση Περιφερειών Ελλάδος, και έναν εμπειρογνώμονα σε θέματα δημόσιας υγείας, που προτείνεται από την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας.Τα μέλη έχουν τετραετή θητεία που μπορεί να ανανεωθεί μία ακόμη φορά, ενώ τα μέλη 1-11 συνιστούν την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΕΔΥ και το σύνολο των μελών αποτελούν την Ολομέλεια.
Παναγιώτης Κονταξάκης

Ο Παναγιώτης Κονταξάκης (γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1964 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας) είναι δάσκαλος του τσι κουνγκ και του τάι τσι και πρώην αθλητής του άλματος εις ύψος. Σπούδασε στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ .

 Ο Παναγιώτης Κονταξάκης υπήρξε πανελληνιονίκης αθλητής (ανοιχτός στίβος: 1987· κλειστός στίβος: 1986, 1987, 1988, 1989) του Πανιώνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Η μεγαλύτερή του διεθνής διάκριση ήταν η όγδοη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1989.Το προσωπικό του ρεκόρ (και πανελλήνιο ρεκόρ μέχρι το 1992 όταν το ισοφάρισε ο Κοσμάς Μιχαλόπουλος και το ξεπέρασε ο Λάμπρος Παπακώστας) είναι 2,28 μέτρα, το οποίο πέτυχε τον Ιούλιο του 1988 στην Άγκυρα και επανέλαβε τον Μάιο του 1989 στη Βουδαπέστη. Προσωπική σελίδα Καλύτερες επιδόσεις ανδρών στο άλμα εις ύψος στην Ελλάδα Προφίλ αθλητή στην IAAF Προφίλ στο Universal Tao Istructor από τον Grand Master Mantak Chia Δάσκαλος τσι κουνγκ στο YMAA Συνέντευξη στην Όλγα Παππά στην εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος 90,9 Αναζητώντας τον απoλεσθέντα ήχο (22 Ιουλίου 2015).
Αξιόκαστρο Κοζάνης

Το Αξιόκαστρο είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεάπολης, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Σουρδάνι.

 Το Αξιόκαστρο είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης, στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται λίγο ανατολικότερα από το Τσοτύλι και κοντά στις δυτικές όχθες του Αλιάκμονα, δίπλα στα όρια με τον νομό Γρεβενών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 660. Απέχει 51 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης. Η τοπική κοινότητα Αξιοκάστρου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 15,563 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κλήμα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1918 ως Σουρδάνι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τραπεζίτσης του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αξιόκαστρο και το 1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αξιοκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεάπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεάπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου. Το χωριό κτίστηκε, πιθανόν, στη θέση παλαιότερου οικισμού 2 χιλιόμετρα βορειότερα, που καταστράφηκε από τους Αλβανούς το 1770. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Vassil Kanchov το 1900, 75 χριστιανοί ζούσαν στο Σουρδάνιο. Στις αρχές του 20ού αιώνα, το χωριό βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και σύμφωνα με τον γραμματέα της Βουλγαρικής Εξαρχίας, Δημήτρη Μίσεφ, υπήρχαν 375 Έλληνες. Με στατιστικά στοιχεία του ελληνικού προξενείου στην Ελασσόνα το 1904, 80 Έλληνες χριστιανοί ζούσαν στο Σουρδάνιο. Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1912, το χωριό μπήκε στην ελληνική επικράτεια και, το 1913, καταγράφηκαν 116 κάτοικοι.. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο κέντρο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Μαξ Βιέρι

Ο Μαξ Βιέρι (Massimiliano "Max" Vieri) είναι Αυστραλός διεθνής ποδοσφαιριστής ιταλικής καταγωγής, γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Ρομπέρτο Βιέρι και μικρός αδελφός του φημισμένου Ιταλού επιθετικού Κριστιάν Βιέρι.

 Γεννήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου του 1978 στο Σίδνεϊ έχει ύψος 183 εκατοστά και αγωνίζεται στο κέντρο της επίθεσης. Αν και ανήκε για 6 χρόνια στο ρόστερ της Γιουβέντους δεν αγωνίστηκε ποτέ στην Μεγάλη Κυρία του ιταλικού πρωταθλήματος και παραχωρείτο δανεικός σε μικρότερες ομάδες. Αυτή τη σαιζόν βρίσκεται στην Πράτο, ομάδα τέταρτης κατηγορίας της Ιταλίας. Την διετία 2004-05 είχε 6 συμμετοχές με την εθνική Αυστραλίας χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα. Oz Football profile
Μάνος Ιωάννου

Ο Μάνος Ιωάννου (Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ''Σταύρου'' στους ''Βασιλιάδες'' και του ''Μίμη'' στο ''Έλα στη θέση μου''.

 Ο Μάνος Ιωάννου γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1988 στον Άλιμο, στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του αμέσως μόλις τελείωσε τη σχολή υποκριτικής, δουλεύοντας σε παράσταση των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα. Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις μέχρι σήμερα.Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο to 2012, όταν υποδύθηκε τον ''Σταύρο'' στην κωμική σειρά του Mega "Βασιλιάδες". Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε ως ''Μάρκος Δανέζης'', στην κοινωνική σειρά του Mega "Κλεμμένα Όνειρα''. Επίσης, το 2014, έπαιξε ως ''Έκτορας Ασλάνης'', στην δραματική σειρά του Star "Όρκος Σιωπής". Από το 2016 έως 2021 πρωταγωνιστεί στο ''Έλα στη θέση μου'' του Alpha ως ''Μίμης''. Τη σεζόν 2018 Δέκα Μικροί Μήτσοι στο ANT1 Τη σεζόν 2020 The Bachelor στο ALPHA Τη σεζόν 2021-2022 Μόλις χθες στο ΣΚΑΙ Τη σεζόν 2022 Κι όμως είμαι ακόμα εδώ στο ΕΡΤ1 Τη σεζόν 2023 Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη στο Mega Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει ως guest στην ταινία ''The Bachelor'. Ο Ιωάννου υπήρξε ζευγάρι με την ηθοποιό Βίκυ Κάβουρα και έπειτα με το μοντέλο Άρτεμις Αστεριάδη. Από τον Αύγουστο του 2013 μέχρι τον Μάρτιο του 2015, είχε σχέση με την παρουσιάστρια Ναταλία Γερμανού. Ο Ιωάννου δεν έχει κρύψει τη φιλία του με τον επίσης ηθοποιό και συμπρωταγωνιστή του στο ''Έλα στη θέση μου'' Γιάννη Τσιμιτσέλη, όπως και την αντιπάθειά του απέναντι στον Κύπριο ηθοποιό, σκηνοθέτη και παραγωγό Ανδρέα Γεωργίου, δηλώνοντας ότι δε θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί του.
Massive Attack

Οι Massive Attack είναι ένα αγγλικό trip hop (είδος ηλεκτρονικής μουσικής) συγκρότημα που σχηματίστηκε στο Μπρίστολ, αποτελούμενο από τους Robert "3D" Del Naja, Grant "Daddy G" Marshall και τον πρώην Andy "Mushroom" Vowles ("Mush"). Έκαναν το ντεμπούτο τους το 1991 με το άλμπουμ Blue Lines, μπαίνοντας στα τσαρτ με το κομμάτι "Unfinished Sympathy", το οποίο αργότερα ψηφίστηκε ως το 63ο καλύτερο κομμάτι όλων των εποχών σε γκάλοπ της NME (New Musical Express - βρετανικό περιοδικό μουσικής δημοσιογραφίας). Το 1988, το άλμπουμ τους Mezzanine, με το κομμάτι "Teardrop", καθώς και το άλμπουμ 100th Window βρέθηκαν στο νούμερο 1 στα τσαρτς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τόσο το Blue Lines όσο και το Mezzanine βρίσκονται στη λίστα των 500 καλύτερων άλμπουμ όλων των εποχών του Rolling Stone. Το συγκρότημα έχει κερδίσει αρκετά μουσικά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου BRIT - κερδίζοντας το βραβείο για καλύτερο βρετανικό χορευτικό (Best British Dance Act), δύο EMAs (MTV Europe Music Awards) και δύο Q Awards. Έχουν κυκλοφορήσει συνολικά πέντε άλμπουμ και έχουν πουλήσει πάνω από 11 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως.

 Οι DJ Daddy G και Andrew Vowles και ο "καλλιτέχνης γκράφιτι και αργότερα ράπερ" Robert Del Naja ως μέλη της κολεκτίβας Wild Bunch. Όντας μια από τις μεγαλύτερες τοπικές ομάδες DJ και ηχοληπτών στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Wild Bunch επικράτησαν στη μουσική σκηνή των κλαμπ στο Μπρίστολ, στα μέσα του 1980. Οι Massive Attack ξεκίνησαν το 1988 ανεξάρτητα, κυκλοφορώντας το κομμάτι "Any Love", με φωνητικά του Carlton McCarthy, και ύστερα, με τη βοήθεια των δεύτερων φωνητικών της Neneh Cherry υπέγραψαν συμβόλαιο με την Circa Records το 1990 - δεσμευόμενοι να παραδώσουν έξι άλμπουμ και μια συλλογή των καλύτερων κομματιών (best of). H Circa έγινε θυγατρική, και αργότερα ενσωματώθηκε, στην Virgin Records που αργότερα εξαγοράστηκε από την EMI. Το Blue Lines αποτέλεσε συμπαραγωγή του Jonny Dollar και του Cameron McVey, ο οποίος αργότερα έγινε ο πρώτος τους μάνατζερ. Ο Geoff Barrow, ο οποίος προχώρησε στη δημιουργία των Portishead, ήταν εκπαιδευόμενος οπερατέρ στο Coach House στούντιο του Μπρίστολ, κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του άλμπουμ. Ο McVey και η σύζυγος τους Neneh Cherry βοήθησαν πολύ στο ξεκίνημα των Massive Attack, των Portishead και του Tricky, παρέχοντας σημαντική οικονομική υποστήριξη και βοήθεια σε είδος, προσφέροντας τους ακόμη και τακτικούς μισθούς μέσω του οργανισμού τους The Cherry Bear Organisation. Οι Massive Attack έχουν συνεργαστεί με τραγουδιστές Blue Lines (1991) Protection (1994) Mezzanine (1998) 100th Window (2003) Heligoland (2010)
Εκλογές στην Ιαπωνία

Στην Ιαπωνία διεξάγονται τριών ειδών εκλογές: γενικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων κάθε 4 χρόνια (ή νωρίτερα αν διαλυθεί η Κάτω Βουλή πιο νωρίς από το κανονικό), εκλογές στη Βουλή των Συμβούλων που διεξάγονται κάθε 3 χρόνια για την ανανέωση του μισού των μελών της και τοπικές εκλογές κάθε 4 χρόνια σε νομούς, πόλεις και χωριά. Η ελάχιστη ηλικία χορήγησης δικαιώματος ψήφου είναι τα 18 χρόνια, με απόφαση που ψηφίστηκε από τη Δίαιτα τον Ιούνιο του 2015.

 Η Εθνική Δίαιτα (Kokkai) είναι διθάλαμη: η Βουλή των Αντιπροσώπων (Shugi-in) αριθμεί 480 αιρετά μέλη με 4ετή θητεία που εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες και 180 μέλη που εκλέγονται αναλογικά σε 11 διαμερίσματα. Η Βουλή των Συμβούλων (Sangi-in) αριθμεί 242 μέλη, που εκλέγονται για 6ετή θητεία, από τα οποία τα 146 σε 47 μονοεδρικές και πολυεδρικές περιφέρειες με απλή μη μεταβιβάσιμη ψήφο και 96 με αναλογική σε εθνικό επίπεδο. Το αναλογικό σύστημα επιτρέπει στους ψηφοφόρους να ψηφίζουν έναν μοναδικό υποψήφιο της αρεσκείας τους στην κομματική λίστα. Το ήμισυ της Βουλής των Συμβούλων εκλέγεται κάθε 3 χρόνια σε τακτικές εκλογές των μελών της Αίθουσας των Συμβούλων (Sangiin giin tsūjō-senkyo). Στις εκλογές του 2010 το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας (DPJ) παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα, ωστόσο ο κυβερνών συνασπισμός σημείωσε απώλειες. Εκλογές για τη Βουλή των Συμβούλων (Dainijūsankai Sangiingiin Tsūjōsenkyo) στην Ιαπωνία διεξήχθησαν στις 21 Ιουλίου 2013. Στις εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 16 Δεκεμβρίου 2012, το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP) κέρδισε 294 έδρες και ο σύμμαχός τους, το Νέο Κόμμα Κομέιτο πήρε 31 έδρες. Οι γενικές εκλογές για την εκλογή των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων διεξήχθησαν στις 14 Δεκεμβρίου 2014. Οι εκλογές της Κάτω Βουλής οδήγησαν και σε εκλογή πρωθυπουργού από τη Δίατα και στο διορισμό νέου υπουργικού συμβουλίου (αν και επαναδιορίστηκαν οι ίδιοι υπουργοί). Πρωθυπουργός έγινε ξανά ο Σίνζο Άμπε.
Ανζέ ΣΚΟ

Η Ανζέ Σπορτίνγκ Κλαμπ ντε λ'Ουέστ (ή Ανζέ ΣΚΟ) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1919 και που βρίσκεται στην πόλη Ανζέ (Μαιν-ε-Λουάρ, περιοχή Χώρα του Λίγηρα). Η ομάδα αγωνίζεται στην Λιγκ 1 από το 2015 αφού κατέληξε 3η την προηγούμενη σεζόν στην Λιγκ 2. Η ΣΚΟ Ανζέ έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας το 1969 και το 1976, επιπλέον έχει πάρει μέρος συνολικά σε 28 σεζόν στη πρώτη κατηγορία. Έχει φτάσει δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας το 1957 (ήττα 3-6 απέναντι στην Τουλούζ) και το 2017 (ήττα 0-1 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν). Υπό την ηγεσία του επιχειρηματία, Βιλλύ Μπερνάρ, που την αγόρασε το 2006, η ΣΚΟ Ανζέ ανέβηκε από τη Νασιονάλ στη Λιγκ 2. Στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, η Ανζέ ΣΚΟ αγοράστηκε από τον Γαλλοαλγερινό Σαΐντ Σαμπάν και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού του Κυπέλλου Γαλλίας, όπου αποκλείστηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν(1-3). Η ομάδα παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάντ Ρέιμοντ Κόπα χωρητικότητας 19.350 ατόμων.

 Κύπελλο Γαλλίας Φιναλίστ: 1957, 2017 Ημιτελικά: 1962, 1966, 1969 και 2011Λιγκ 1 Τρίτη: 1967Λιγκ 2 (2) Πρωταθλήτρια: 1969, 1976 Δευτεραθλήτρια: 1956, 1978, 1993ΝασιονάλΔευτεραθλήτρια: 2003 Τρίτη: 2000, 2007Πρωτάθλημα Βρετάνης (2) Πρωταθλήτρια: 1934, 1967 1 συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στη διάρκεια της σεζόν 1972-1973 Αποκλείστηκε στον 1ο γύρο από την Δυναμό Βερολίνου () ΣΚΟ Ανζέ - Δυναμό Βερολίνου:1-1 Δυναμό Βερολίνου - ΣΚΟ Ανζέ: 2-1 Ρεκόρ γκολ στην Λιγκ 2 (128 γκολ σε 40 αγώνες στη διάρκεια της σεζόν 1968-1969) Παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές: Πιέρ Μπουρντέλ (1963-1975): 477 αγώνες, 12 γκολ Καλύτερος σκόρερ: Κριστόφ Λαγκράνζ (1988-1994): 125 γκολ Μεγαλύτερη νίκη: Ανζέ 11 - 0 Μπεζανσόν (1969) Μεγαλύτερη ήττα: Μυλούζ 9 - 0 Ανζέ (1985) Καλύτερος σκόρερ Λιγκ 2 1946: Γκι Καμπιλιά (27 γκολ) 1976: Μαρκ Μπερντόλ (25) Καλύτερος πασαδόρος Λιγκ 2 2009: Πολ Αλό'ο Εφουλού (12 πάσες) Βραβεία UNFP Καλύτερος παίκτης της Λιγκ 2 2009: Πολ Αλό'ο Εφουλού Αστέρια του France Football Χρυσό αστέρι του καλύτερου τερματοφύλακα της Λιγκ 2 2008: Ζαν-Ντανιέλ Παντοβανί Collectif: Sporting Club de l'Ouest - 1919-1969 - Livre d'Or du cinquantenaire Tony Effling: Livre d'Or du S.C.O. d'Angers (1974) Yves Chéné: L'Histoire du SCO en 3 tomes Collectif: 90 ans du SCO, 1919-2009 (revue hors-série du Courrier de l'Ouest, octobre 2009) (Γαλλικά) Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
Άνω Θορικό Αττικής

Το Άνω Θορικό είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αττικής του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Το Άνω Θορικό είναι παραθαλάσσιο χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Αττικής, στην περιοχή της Λαυρεωτικής. Βρίσκεται στον νότιο μυχό του όρμου Θορικού, αμέσως βορειότερα από το Λαύριο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 59 χλμ. περίπου ΝΑ. της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής του, τέως, νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1928 ο οικισμός καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1981, στον ίδιο δήμο του νομού Αττικής. Το Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Κέντρο Λαυρίου Το Βιοτεχνικό-Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο, στο κέντρο του οικισμού, όπου ο επισκέπτης μπορεί να έλθει σε επαφή με τον κόσμο των ορυκτών και των μεταλλείων Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000) Google Earth eeata.gr
Χέραρντ φαν Κάουλ

Ο Χέραρντ φαν Κάουλ (Gerard van Kuijl ή Kuijll (1604, Χόρινχεμ – 1673, Χόρινχεμ), ήταν ζωγράφος της ολλανδικής Χρυσής Εποχής. Είναι γνωστός για τους πίνακες με θρησκευτικά θέματα και τις ρωπογραφίες του σε ύφος του Καραβάτζο .

 Ο φαν Κάουλ γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1604 από τους Φρανκ φαν Κάουλ (Frank van Kuijll) και Γιοχάννα φαν Μπλόκλαντ (Johanna van Blockland). Στην Teutsche Academie (1675), ο Γιοάχιμ φον Σάντραρτ τον αποκαλεί, εσφαλμένα, "Gerard van Krick", και για αιώνες ο φαν Κάουλ συγχεόταν με κάποιον πολίτη από την Χάουντα που ονομαζόταν Χάισμπερτ φαν ντερ Κάουλ (Gijsbert van der Kuijl), ο οποίος αναφέρεται από τον Άρνολντ Χαουμπράκεν. Σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ο Χάισμπερτ φαν ντερ Κάουλ ήταν ο σύντροφος στα ταξίδια του ζωγράφου της Χάουντα Ερτ φαν Βες (Aert van Waes), ο οποίος πέρασε 11 χρόνια μαζί του στην Ιταλία και στη συνέχεια επέστρεψε χωρίς αυτόν για να πεθάνει στη Χάουντα το 1649, ενώ ο Χάισμπερτ πέρασε συνολικά 20 χρόνια στην Ιταλία και, αφού επέστρεψε στον Βορρά έζησε επί μακρόν και πέθανε στη Χάουντα το 1673. Αντίθετα, ο Χέραρντ φαν Κάουλ ήταν μαθητής του Χέρριτ φαν Χόντχορστ το 1625 στην Ουτρέχτη και δεν έζησε ποτέ στη Χάουντα. Πιθανότατα έφυγε για την Ιταλία το 1627 ή το 1628, ενώ το 1627 συνέταξε μια διαθήκη, ίσως ως προετοιμασία για το ταξίδι. Προσχώρησε στους Bentvueghels με το ψευδώνυμο Stijgbeugel (αναβολέας). Στην Ιταλία ήταν μαθητής του συναδέλφου του στους Bentvueghels Ζαν Ντυκάν (Jean Ducamps), με τον οποίο έζησε από το 1629 έως το 1631 στη Ρώμη στη Via Margutta . Η τελευταία απόδειξη της παρουσίας του εκεί ήταν τον Ιούλιο του 1631. Την επόμενη χρονιά, ο φαν Κάουλ είχε εγκατασταθεί ξανά στο Χόρινχεμ, καθώς το 1632 έγινε μέλος του Broederschap der Romeinen binnen Gorinchem («Αδελφότητα των Ρωμαίων στο Χόρινχεμ») και εκείνη την εποχή νυμφεύτηκε τη Μαργκαρέτα Ντιράουτ (Margaretha Dierout) εκεί. Το 1641 έζησε στην Ουτρέχτη, αλλά το 1648 ή ενωρίτερα επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου πέθανε σε ηλικία 69 ετών και η ταφή του πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου 1673. Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Bentvueghels Ο Gerard van Kuijl στο Artnet
Α.Ο.Π. Κηφισιάς

Ο Αθλητικός Όμιλος Πετοσφαίρισης Κηφισιάς είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα της πετοσφαίρισης. Προέκυψε από τη συγχώνευση του τμήματος πετοσφαίρισης του Α.Ο. Κηφισιάς με το αντίστοιχο τμήμα του «Α.Ο. Μεταμόρφωσης» το 2015. Aγωνίζεται στην Α1 Εθνική κατηγορία (Volley League) του ελληνικού πρωταθλήματος βόλεϊ.

 Η ιστορία της ομάδας ξεκινά με τη δημιουργία τμήματος πετοσφαίρισης από τον Α.Ο. Κηφισιάς. Η ομάδα αγωνίστηκε από το 1970 έως και το 1976 στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Εν συνεχεία το τμήμα παρέμεινε ανενεργό. Έπειτα η ομάδα ανασυγκροτήθηκε, φτάνοντας και πάλι σε υψηλό επίπεδο, αγωνιζόμενη στην Α2 Εθνική κατηγορία την περίοδο 2006–07 κερδίζοντας το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Α1 Εθνική κατηγορία. Το 2015 η ομάδα συγχωνεύθηκε με αυτή του Α.Ο. Μεταμόρφωσης, συνεχίζοντας την πορεία της στην Α1 Εθνική κατηγορία. 1 Πρωτάθλημα Α2 Ανδρών: 2007Πηγή: ΕΣΑΠ Φιναλίστ (3) Κυπέλλου Ελλάδας: 2014, 2016, 2017 Φιναλίστ (1) Λιγκ Καπ Ελλάδας: 2013 Φιναλίστ (1) Βαλκανικού Κυπέλλου: 2008 1968–70: — 1970–71: Α΄ Εθνική 1971–72: Α΄ Εθνική 1972–73: Α΄ Εθνική 1973–74: Α΄ Εθνική 1974–75: Α΄ Εθνική 1975–76: Α΄ Εθνική 1976–06: — 2006–07: Α2 Εθνική 2007–08: Α1 Εθνική 2008–09: Α1 Εθνική 2009–10: Α1 Εθνική 2010–11: Α1 Εθνική 2011–12: Α1 Εθνική 2012–13: Α1 Εθνική 2013–14: Α1 Εθνική 2014–15: Α1 Εθνική 2015–16: Α1 Εθνική 2016–17: Α1 ΕθνικήΠηγή: ΕΣΑΠ Η σελίδα του Α.Ο. Κηφισιάς στην ΕΣΑΠ (archive) Η σελίδα του Α.Ο.Π. Κηφισιά στην ΕΣΑΠ (archive)
Βίλχελμ Μαρξ

Ο Βίλχελμ Μαρξ (γερμανικά: Wilhelm Marx, 15 Ιανουαρίου 1863 – 5 Αυγούστου 1946) ήταν Γερμανός πολιτικός, δικηγόρος, μέλος του κόμματος του κέντρου και δύο φορές καγκελάριος της Γερμανίας την εποχή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Η πρώτη του θητεία διήρκεσε από το 1923 μέχρι το 1925 και η δεύτερη από το 1926 μέχρι και το 1928. Επίσης υπήρξε πρωθυπουργός της Πρωσίας το 1925. Ήταν ο μακροβιότερος καγκελάριος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

 Ο Μαρξ γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1863 στην Κολωνία. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Ο Μαρξ παντρεύτηκε την Γιόχανα Βερκόγιεν το 1891 και απέκτησε μαζί της τέσσερα παιδιά. Ο Μαρξ ξεκίνησε την πολιτική του δραστηριότητα στο Έλμπερφελντ ως μέλος του Ρωμαιοκαθολικού Κόμματος του Κέντρου και επικεφαλής του από το 1899 έως το 1904. Μετά τη λήξη του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πρόεδρος και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος του από το 1921 έως και το 1928. Διορίστηκε καγκελάριος από τη γερμανική βουλή τον Νοέμβριο του 1923 όταν ο προκάτοχος του Γκούσταβ Στρέζεμαν δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη βουλή και παραιτήθηκε. Η κυβέρνηση Μαρξ κατάφερε την υπερψήφιση του νομοσχεδίου (σχέδιο Ντωζ) που αφορούσε τις πολεμικές αποζημιώσεις. Στις γερμανικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 1924, το Κόμμα του Κέντρου του οποίου ηγείτο ο Μαρξ, παρέμεινε τρίτο ενώ τα κόμματα που τον υποστήριζαν δεν κατέληξαν σε συμφωνία με αποτέλεσμα την ολοκλήρωση της πρώτης του θητείας και την αντικατάσταση του από τον Χανς Λούτερ. Στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στις δύο θητείες του ως καγκελάριου υπήρξε υποψήφιος Πρόεδρος της Γερμανίας (πρόεδρος του Ράιχ) με νικητή τον αντίπαλο του Πάουλ φον Χίντεμπουργκ. Η δεύτερη θητεία του, που ξεκίνησε το 1926 με το διορισμό του από τον Χίντεμπουργκ, είχε να αντιμετωπίσει τις πολιτικές επιτυχίες των σοσιαλδημοκρατών με αποτέλεσμα την παραίτηση του το 1928 και την αντικατάστασή του από τον Σοσιαλδημοκράτη Χέρμαν Μύλερ. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους παραιτήθηκε από την πολιτική και παρέμεινε πολιτικά ανενεργός μέχρι το θάνατό του το 1946. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 362
Ταμίλ Ναντού

Η Ταμίλ Ναντού είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Πρόκειται για την πρώην Ομόσπονδη Πολιτεία Μανδράς που τον Αύγουστο του 1968 έλαβε το σημερινό όνομα που σημαίνει "Χώρα των Ταμίλ". Βρίσκεται στο νοτιότερο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Η συνολική της έκταση είναι 130.058 τ.χλμ., (όσο περίπου η Ελλάδα), και ενώ ο πληθυσμός της, το 1981, ήταν 48.297.456, σήμερα υπολογίζεται περίπου στους 66.400.000 κατοίκους. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Τσεννάι, πρώην Μαντράς.

 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". Joachim K. Bautze: Indien und seine Bundesstaaten. Komet Verlag, Köln 2006, ISBN 3-89836-527-1 Fritjof Capra, Jacqueline Capra: Die Seele Indiens. Tamil Nadu. Ellert & Richter Verlag, Hamburg 1984, ISBN 3-922294-37-5 R. Nagaswami: Art and Culture of Tamil Nadu. Sundeep Prakashan, Delhi 2004, ISBN 81-7574-015-9 George Michell: Temple Towns of Tamil Nadu. Marg Publications, Mumbai 2003, ISBN 81-85026-21-1 Επίσημη ιστοσελίδα της Πολιτειακής Κυβέρνησης Χάρτες νομών Πολιτείας Αρχειοθετήθηκε 2013-08-20 στο Wayback Machine. Τουριστικός οδηγός Επιχειρηματικές αναζητήσεις Αρχειοθετήθηκε 2011-02-01 στο Wayback Machine. http://www.tnpsc.org https://web.archive.org/web/20100820102125/http://passport.tn.nic.in/ http://www.tneb.org/ Asian Region of the Future http://www.thamizhagam.net/ Αρχειοθετήθηκε 2021-06-17 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20091027121039/http://www.geocities.com/Athens/5180/tvazthu.html http://www.tidco.com/ [1] https://web.archive.org/web/20040622193011/http://www.123bharath.com/tamilnadu-india-news http://www.chennaiiq.com/states/?id=31&name=Tamil_Nadu
Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας

Το Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας (αρμενικά: Հայաստանի պատմության թանգարան) αποτελεί το εθνικό μουσείο της χώρας. Βρίσκεται στο Γερεβάν και ιδρύθηκε το 1919 ως Εθνογραφικό-Ανθρωπολογικό Μουσείο και Βιβλιοθήκη. Περιλαμβάνει περίπου 400.000 αντικείμενα που καλύπτουν την ιστορική πορεία της Αρμενίας από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι την σύγχρονη εποχή και στεγάζεται στην πλατεία Δημοκρατίας στο κέντρο της πόλης, στο ίδιο κτίριο με την Εθνική Πινακοθήκη.

 Το μουσείο ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1919 με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Α΄ Αρμενικής Δημοκρατίας. Πρώτος διευθυντής ορίστηκε ο εθνογράφος και αρχαιολόγος Γερβάντ Λαλαγιάν, ενώ άνοιξε τις πύλες του για το κοινό τον Αύγουστο του 1921. Κατά τη διάρκεια της πορείας του μετονομάστηκε αρκετές φορές (Κρατικό Κεντρικό Μουσείο της Αρμενίας το 1922, Πολιτισμικό-Ιστορικό Μουσείο το 1931, Ιστορικό Μουσείο το 1935 και Κρατικό Ιστορικό Μουσείο της Αρμενίας το 1962) λαμβάνοντας τη σημερινή του ονομασία το 2003. Δημιουργήθηκε έχοντας αρχικά ως βάση 15.289 αντικείμενα που προέρχονταν από συλλογές αρμενικών μουσείων, αρχείων και συλλογών της διασποράς, ενώ το 1935, καθώς και το 1978, χιλιάδες αντικείμενα των συλλογών του παραχωρήθηκαν για τη δημιουργία άλλων μουσείων, όπως η Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας, το Μουσείο Λογοτεχνίας και Τεχνών Χαρέντς και το Κρατικό Εθνογραφικό Μουσείο. To 1991, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αρμενίας από την ΕΣΣΔ, το μουσείο εμπλούτισε τις συλλογές του μέσω της απόκτησης αντικειμένων από το διαλυθέν Μουσείο της Επανάστασης. Οι συλλογές του μουσείου χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες: την αρχαιολογική συλλογή, την εθνογραφική, τη συλλογή νομισματολογίας (καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων), καθώς και διάφορα ιστορικά έγγραφα. Παράλληλα, οι συλλογές του μουσείου ανανεώνονται επί σειρά ετών με την προσθήκη νέων αρχαιολογικών ευρημάτων από ανασκαφές στην Αρμενία, με την αποδοχή δωρεών, καθώς και με αγορές. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα National History Museum of Armenia στο Wikimedia Commons
Ελένα Τόπια

Η Ελένα Τόπια, αλβαν.: Helena Thopia (άκμασε 1388–1403) ήταν μία Αλβανίδα πριγκίπισσα τού Οίκου Tόπια, που κράτησε την περιοχή Κρούγια ως κυρίαρχη κυρία για δύο περιόδους: 1388-1392 και 1394–1403.

 Η πριγκίπισσα Ελένα Τόπια ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Kαρόλου πρίγκιπα της Αλβανίας και της Βογισλάβα Μπάλσιτς, κόρης τού Μπάλσα Α΄ κυρίου στη Ζέτα. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον Μάρκο Μπαρμπαρίγκο, ενός Βενετού ευγενή. Μετά το τέλος τού πατέρα της, το 1388, κληρονόμησε το κάστρο της Κρούγια και τη γύρω περιοχή. Το 1392 ως αποτέλεσμα των εχθροπραξιών μεταξύ τού συζύγου της και των Βενετικών δυνάμεων, ο ετεροθαλής αδελφός της Νικήτας Τόπια, ένας πιστός της Βενετίας, επιτέθηκε στην πόλη Kρούγια και ανάγκασε το ζεύγος να βρει καταφύγιο στον Οίκο Μπάλσιτς. Το 1394 ο εξάδελφός της Koνσταντίν Μπάλσιτς (ανιψιός της Βογισλάβας), ο οποίος διορίστηκε από τους Οθωμανούς να κυβερνήσει την Κρούγια, τη νυμφεύτηκε. Ο Κονσταντίν κυβέρνησε ως Οθωμανός υποτελής και σκοτώθηκε το 1402. Το 1403 ο Νικήτα Τόπια κατέλαβε το κάστρο από την Ελένα. Μετά το τέλος του Κονσταντίν, η Ελένα και ο γιος τους Στέφαν πήγαν πρώτα στη Βενετία και μετά έζησαν με την αδερφή της Μαρία, σύζυγο τού Φιλίππο ντι Μαραμόντε (Maramonte = Μαυροβούνιο). Ο Στέφαν έμεινε γνωστός ως Μαραμόντε (τού συζύγου της θείας του). Παντρεύτηκε πρώτα τον Mάρκο Μπαρμπαρίγκo. Στη συνέχεια η Ελένα έκανε το 1394 δεύτερο γάμο με τον εξάδελφό της Koνσταντίν Μπάλσιτς το 1394. Απέκτησε ένα τέκνο: Στέφαν Μαραμόντε άκμ. 1419-40, ευγενής στη Ζέτα.
Ανδρέας Ξαρχάκος

Ο Ανδρέας Ξαρχάκος (1890-1959), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1946 ως το 1950. Γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας καταγωγή από Μάνη , βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και μετέπειτα πολιτικά. Σ.Ξ

 Εργάστηκε ως ποτοποιός. Υπήρξε επί πολλά έτη πρόεδρος και σύμβουλος της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Θεσσαλονίκης.Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 με 8.624 ψήφους.Πέθανε σε ηλικία 69 ετών στις 16 Ιουλίου 1959 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ξαρχάκου.