IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Υπέρ Μαντιθέου

Υπέρ Μαντιθέου είναι ο τίτλος ενός δικανικού λόγου του Λυσία, ο οποίος γράφτηκε γύρω στο 392 με 389 π.Χ. Ο λόγος περιγράφει τη εξέταση του Μαντιθέου για το βουλευτικό αξίωμα στην βουλή των Αθηνών, με καταγωγή από το Θορικό της Ακαμαντίδος φυλής. Δεν είναι γνωστό πότε γράφτηκε ακριβώς, αλλά η αναφορά στους κορινθιακούς πολέμους του 394 π.Χ., σύγχρονες εκστρατείες και τον Θρασύβουλο υπονοούν ότι γράφτηκε περίπου τότε.

 Στη Βουλή, ένας Αθηναίος τον κατηγορεί ότι υπηρέτησε στο ιππικό των τριάκοντα, επειδή το όνομά του εμφανιζόταν σε σχετικό κατάλογο, παρόλο που ήταν εύκολο κάποιος να προσθέσει ή να αφαιρέσει ένα όνομα. Ο ίδιος αρνείται την κατηγορία –αν και δεν θεωρεί σοβαρό παράπτωμα το να υπηρετούσε κάποιος στο ιππικό των Τριάκοντα– και προσπαθεί να πείσει ότι δεν «ἵππευσε». Ισχυρίζεται ότι η γύψινη σανίδα, όπου γράφονταν τα ονόματα των ιππέων, ήταν εκτεθειμένη και ο καθένας μπορούσε να την τροποποιήσει κατά τη θέλησή του. Το σημαντικότερο επιχείρημα της αθωότητάς του είναι το γεγονός ότι δεν έλαβε καμία "κατάστασιν" (χρηματική προκαταβολή από το δημόσιο που την επέστρεφαν με την απόλυση τους), και ότι έλειπε κατά την εποχή των Τριάκοντα. Ο Μαντίθεος αναλύει την ζωή του διεξοδικά, με πειστικό και αξιοπρεπή τρόπο. Παρουσιάζει τον ίδιο ως τίμιο αδελφό, ενάρετο άνθρωπο, γενναίο –ίσως υπέρμετρα– στρατιώτη και, προπάντων, ως χρηστό πολίτη. Ο λόγος ξεκινά με το προοίμιο (1η με 3η παράγραφος). Ακολουθεί η διήγηση που ξεκινά στην 4η παράγραφο και λήγει στην 19η παράγραφο, με την 20ή και 21η παράγραφο να αποτελούν τον επίλογο. Η διήγηση αποτελείται από τα εξής μέρη: 4η με 8η παράγραφος: Ο Μαντίθεος επιχειρηματολογεί κατά της κατηγορίας που του προσάπτεται. 9η με 19η παράγραφος: Ο Μαντίθεος απολογείται λεπτομερώς για τη ζωή του. 10η παράγραφος: Η συμπεριφορά του Μαντιθέου στην προσωπική και ιδιωτική ζωή του. 11η και 12η παράγραφος: Η συμπεριφορά του Μαντιθέου κοινά των Αθηνών. 13η με 17η παράγραφος: Η συμπεριφορά του Μαντιθέου στο στρατιωτικό τομέα και η σκοπιμότητά της. 18η και 19η παράγραφος: Τα κριτήρια αξιολόγησης ενός πολίτη. Στην Ελλάδα, ο λόγος διδάσκεται ως μέρος των Αρχαίων Κατεύθυνσης της Β’ Λυκείου και αποτελεί το διδαγμένο κείμενο στη συγκεκριμένη τάξη. Γενικά δίνεται έμφαση στη μετάφραση και την ερμηνεία του λόγου, και όχι στο συντακτικό του.
Αλεξάντερ Ρούσεβ

Ο Μίροσλαβ Μπαρνιασέβ (γεν. 25 Δεκεμβρίου 1985) είναι Βούλγαρος επαγγελματίας παλαιστής και πρώην αρσιβαρίστας. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE, όπου είναι γνωστός ως Ρούσεβ.

 Αφού ασχολήθηκε με τη κωπηλασία και με την άρση βαρών, μετακινήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να γίνει επαγγελματίας παλαιστής. Το 2008 ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης, όπου έμεινε μέχρι το 2010. To 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με την μεγαλύτερη εταιρεία πάλης, το WWE. Έπειτα, στάλθηκε στο θυγατρικό FCW για να εκπαιδευτεί. Αφού έχασε χρόνο λόγω τραυματισμών, το 2013 αγωνίστηκε στο θυγατρικό NXT και μαζί του είχε την Λάνα ως μάνατζερ. Τον Ιανουάριο του 2014 ο Ρούσεβ εμφανίστηκε στον αγώνα Royal Rumble. Τον Μάιο έκανε το ντεμπούτο του στο ρόστερ ως ένας αντιαμερικανός Ρωσόφιλος, αφού σύμφωνα με το σενάριο είχε μετακομίσει στη Ρωσία. Εντωμεταξύ, η μάνατζερ του, Λάνα, έκανε αντιαμερικανικές δηλώσεις και αναφορές στη Ρωσία για να εξαγριώσει τους Αμερικάνους οπαδούς. Ο Ρούσεβ άρχισε να παίρνει νίκες κόντρα σε άλλους παλαιστές, ενώ τον Ιούλιο στο Payback νίκησε τον Μπιγκ Ι. Μετά νίκησε τον Μπιγκ Ι στο Money in the Bank και ξεκίνησε κόντρα με τον Τζακ Σουάγκερ τον οποίο και νίκησε δύο φορές. Έπειτα πήρε νίκες απέναντι στους μεγαλόσωμους Μαρκ Χένρι και Μπιγκ Σόου. Τον Νοέμβριο νίκησε τον Σέιμους, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ρούσεβ συμμετείχε στον αγώνα Royal Rumble τον Ιανουάριο του 2015 όπου ήταν ο τελευταίος που αποκλείστηκε. Τον επόμενο μήνα στο Fastlane, κατάφερε να διατηρήσει τον τίτλο του απέναντι στον Τζον Σίνα. Στη WrestleMania 31, έχασε τον τίτλο απο τον Σίνα, παίρνοντας έτσι και την πρώτη του ήττα. Η κόντρα τους συνεχίστηκε, με τον Ρούσεβ να χάνει απο τον Σίνα στο Extreme Rules τον Απρίλιο. Έπειτα, ήρθαν ξανά αντιμέτωποι στο Payback, όπου ο Σίνα τον νίκησε σε έναν αγώνα "I quit". Camel clutch 2013–σήμερα Bulplex (Oklahoma roll που μετατρέπεται σε German suplex) 2011–2012 Jumping side kick 2014–σήμερα Fallaway slam Running hip attack Samoan drop Spinning heel kick Swinging side slam Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών (1 φορά) "The Bulgarian Brute" ("Ο βούλγαρος βρούτος") "The Super-Athlete" ("Ο υπεραθλητής") http://pwpix.net/superstars/a/alexanderrusev/ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Alexander Rusev στο Wikimedia Commons
Ο Νο1 καταζητούμενος

To Ο Νο1 καταζητούμενος (πρωτότυπος τίτλος: A most wanted man) είναι αγγλική κατασκοπική ταινία του 2014, βασισμένη στο μυθιστόρημα A most wanted man του Τζον Λε Καρρέ. Η σκηνοθεσία είναι του Άντον Κόρμπιν και το σενάριο του Άντριου Μπόβελ. Ήταν η τελευταία ταινία του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν.

 Ο Ίσα Καρπόφ είναι ένας Ρωσοτσετσένος μουσουλμάνος πρώην φυλακισμένος, που φτάνει παράνομα στη Γερμανία για να ξεφύγει από τη ζωή που ζούσε πριν. Οι μυστικές υπηρεσίες τον ανακαλύπτουν, όμως δημιουργείται έριδα μεταξύ τους για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Η ομάδα με επικεφαλής τον Γκίντερ Μπάχμαν θεωρεί πως θα πρέπει να αφήσουν τον Καρπόφ να δράσει για να βρουν και μέσω αυτού και άλλους εμπλεκόμενους. Αυτή η προσέγγιση τους φέρνει σε ρήξη με τον Γερμανό πράκτορα Ντίτερ Μορ και την Αμερικανίδα διπλωμάτη Μάρθα Σάλιβαν. Επίσημη ιστοσελίδα
Σταμάτης Κριμιζής

Ο Δρ. Σταμάτιος Κριμιζής είναι ακαδημαϊκός- διαστημικός επιστήμονας με διακεκριμένη επαγγελματική σταδιοδρομία ως εκπαιδευτικός και πρωτοπόρος ερευνητής και συμμετοχή στα σπουδαιότερα διαστημικά προγράμματα των Η.Π.Α. και της NASA, αλλά και της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

 Γεννήθηκε στον Βροντάδο της Χίου το 1938 και αποφοίτησε από το τοπικό Γυμνάσιο Αρρένων το 1956. Καθώς ο πατέρας του ήταν μετανάστης που συχνά ταξίδευε από και προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Δρ. Σταμάτιος Κριμιζής φοίτησε στα Πανεπιστήμια της Μινεσότα (Πτυχίο Φυσικής, 1961) και της Αϊόβα (μεταπτυχιακή εξειδίκευση M.Sc. 1963, διδακτορική διατριβή 1965) των ΗΠΑ. Εργάστηκε ως καθηγητής της Σχολής Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Αιόβα και το 1968 ανέλαβε την ηγεσία της Ομάδας Διαστημικής Φυσικής και Διαστημικών Οργάνων στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (Applied Physics Laboratory) του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. Είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1980 διορίστηκε Επικεφαλής Επιστήμονας στο Τμήμα Διαστημικής, όπου και ανέλαβε Διευθυντής το 1991. Από τη θέση αυτή διηύθυνε τις δραστηριότητες 600 περίπου επιστημόνων, μηχανικών και άλλου τεχνικού προσωπικού και προσωπικού υποστήριξης. Από τον Απρίλιο του 2004 είναι Επίτιμος Διευθυντής. Εκλέχθηκε Ακαδημαϊκός στη νεοϊδρυθείσα έδρα «Επιστήμη του Διαστήματος» της Ακαδημίας Αθηνών τον Νοέμβριο του 2004, και πρόεδρος της Τάξεως Θετικών Επιστημών για το 2007. Τον Δεκέμβριο 2006 ανέλαβε Εθνικός Εκπρόσωπος της Ελλάδος στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. Προς τιμή του το 1999 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση ονόμασε με το όνομα του τον αστεροειδή 8323 Κριμιζής (προσωρινή ονομασία 1979 UH). Στις 19 Μαρτίου 2018 ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου του ΕΛ.Δ.Ο. Στις 25 Απριλίου 2018 ωστόσο, σχεδόν ένα μήνα μετά τον ορισμό του ΔΣ του Οργανισμού, παραιτήθηκε από την προεδρία του ΕΛ.Δ.Ο. Το πλήρες και επίσημο βιογραφικό του Η θέση του στη Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία Η θέση του στην Διεθνή Αστρονομική Ένωση
Νυχτερινό Καφέ

Το Νυχτερινό Καφέ (Γαλλικά: Le Café de nuit) είναι ελαιογραφία του Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ που έφτιαξε τον Σεπτέμβριο του 1888 στην Αρλ. Ο τίτλος αναγράφεται χαμηλά δεξιά, ακριβώς κάτω από την υπογραφή του καλλιτέχνη. Ο πίνακας ανήκει στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και βρίσκεται σήμερα στην Πινακοθήκη του Πανεπιστημίου Γέιλ στο Νιού Χέβεν του Κονέκτικατ. Το εσωτερικό που απεικονίζεται είναι το Καφέ ντε λα Γκαρ, στο νούμερο 30, Πλατεία Λαμαρτίν που διεύθυνε ο Ζοζέφ Μισέλ Ζινό και η σύζυγός του Μαρία, ο οποίος το Νοέμβριο του 1888 πόζαρε για τον πίνακα του Βαν Γκογκ και του Πωλ Γκωγκέν, Λα Αρλεζιέν. Μετέπειτα ο Ζοζέφ Ζινό πόζαρε επίσης και για τους δύο καλλιτέχνες.

 Ο πίνακας ζωγραφίστηκε σε βιομηχανικό ασταρωμένο καμβά μέγεθος 30 (γαλλικού προτύπου). Απεικονίζει το εσωτερικό του καφενείου, με μια πόρτα με κουρτίνα στο κεντρικό φόντο, που προφανώς, οδηγεί σε περισσότερους ιδιωτικούς χώρους. Πέντε πελάτες κάθονται στα τραπέζια κατά μήκος των τοίχων προς τα αριστερά και δεξιά και ένας σερβιτόρος σε ένα ελαφρύ παλτό στέκεται κοιτάζοντας τον θεατή στη μία πλευρά ενός τραπεζιού μπιλιάρδου κοντά στο κέντρο του δωματίου. Οι πέντε πελάτες που απεικονίζονται στη σκηνή έχουν περιγραφεί ως «τρεις μεθυσμένους και εγκαταλειμμένοι σε ένα μεγάλο δημόσιο δωμάτιο [...] κουλουριασμένοι έχοντας πέσει σε ύπνο ή λήθαργο.» Ένας μελετητής γράφει «Το καφενείο ήταν ένα ολονύχτιο στέκι των τοπικών περιθωριακών και πόρνων, οι οποίοι απεικονίζονται να κοπροσκυλιάζουν στα τραπέζια και πίνοντας μαζί στο βάθος της αίθουσας.» Με σκληρές αντιθέσεις, έντονα χρώματα, η οροφή είναι πράσινη, το πάνω μέρος των τοίχων κόκκινο, οι λαμπερές λάμπες του φωτιστικού οροφής με φωταέριο και το δάπεδο σε μεγάλο βαθμό είναι κίτρινο. Το χρώμα εφαρμόζεται σε παχύ στρώμα με πολλές από τις γραμμές του δωματίου να οδηγούν προς την πόρτα στο πίσω μέρος. Η προοπτική ορίζεται περίπου κάτω προς το πάτωμα. Dorn, Roland: Décoration: Vincent Van Gogh's Werkreihe für das Gelbe Haus in Arles, Georg Olms Verlag, Hildesheim, Zürich & New York 1990, pp. 370–375 ISBN 3-487-09098-8 / ISSN 0175-9558 Μουσικό βίντεο για το "Νυχτερινό Καφέ" Το "Νυχτερινό Καφέ" σε 3D
Σίβυλλα Ούρσουλα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Σίβυλλα Ούρσουλα (γερμ. Sibylla Ursula von Braunschweig-Lüneburg von Welfen, 4 Φεβρουαρίου 1629 - 12 Δεκεμβρίου 1671) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ. Ξεχώρισε ως μεταφράστρια και συγγραφέας.

 Γεννήθηκε στο Χίτσακερ, το τρίτο παιδί του Αυγούστου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1579–1666) από τη δεύτερη σύζυγό του Δωροθέα των Ασκάνια (1607–1634), κόρη του Ροδόλφου του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Ο πατέρας της ανέλαβε την εξουσία στο Πριγκιπάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ το 1634. Η Σίβυλλα Ούρσουλα απέκτησε μητριά την Ελισάβετ Σοφία του Μεκλεμβούργου (1613–1676), τρίτη σύζυγο του Αυγούστου Β΄, που είχε διακριθεί ως ποιήτρια και συνθέτρια. Όπως τα αδέλφια της, οι Ροδόλφος Αύγουστος και Aντώνιος Ούλριχ, δούκες του Μπράουνσβαϊγκ, έλαβε μία ολοκληρωμένη εκπαίδευση στην Αυλή του Βόλφενμπυτελ από λόγιους όπως ο Γιούστους Γκέοργκ Σότελ και ο Ζίγκμουντ φον Μπίρκεν. Για αρκετά χρόνια συνέχισε την αλληλογραφία με τη Mαντλέν ντε Σκυντερύ και τον Γιοχάνες Βαλεντίνους Αντρέαε. Η Σίβυλλα Ούρσουλα έγραψε την αρχή του μυθιστορήματος Die Durchlauchtige Syrerin Aramena (Αράμενα, η ευγενής κυρία από τη Συρία), το οποίο όταν ολοκληρώθηκε, έγινε το πιο διάσημο ευγενικό μυθιστόρημα στη γερμανική μπαρόκ λογοτεχνία. Συμπληρώθηκε από τον αδελφό της Αντώνιο Ούλριχ και το επιμελήθηκε ο Ζίγκμουντ φον Μπίρκεν. Άλλα γραπτά της περιλαμβάνουν ένα έργο πέντε πράξεων και μία σειρά πνευματικών διαλογισμών. Οι μεταφράσεις της περιλαμβάνουν δύο μυθιστορήματα (το Κασσάνδρα και το Κλεοπάτρα) του Λα Καλπρενέντ, τμήματα της Κλέλιας της Σκυντερύ και το Εισαγωγή στη σοφία (Introductio ad sapientiam), ένα από τα λατινικά γραπτά του Χουάν Λούις Βίβες, ενός Ισπανού ανθρωπιστή. Αρχικά αποφασισμένη να παραμείνει άγαμη, το 1663 τελικά σύναψε γάμο με τον Χριστιανό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ (1627–1698), σε ηλικία 34 ετών. Ο σύζυγός της, ο μόνος γιος του Φίλιππου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ που είχε επιζήσει, είχε αναλάβει την εξουσία στο Κάστρο Γκλύκσμπουργκ το προηγούμενο έτος και κατάφερε να αποκαταστήσει τα δημόσια οικονομικά με τη βοήθεια των συγγενών της Βολφενμπύτελ. Η Σίβυλλα Ούρσουλα αρρώστησε το 1664, πιθανώς από σύφιλη, που κόλλησε από τον σύζυγό της, η οποία την έκανε να παύσει το καλλιτεχνικό της έργο. Υπέφερε από μία ολοένα και πιο καταθλιπτική κατάσταση, ώσπου απεβίωσε κατά τον τοκετό Κανένα από τα παιδιά της δεν έφτασε στην ενηλικίωση. Παντρεύτηκε το 1663 τον Χριστιανό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ (1627–1698), γιο του Φιλίππου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ και είχε τέκνα, που δεν έφτασαν στην ενηλικίωση.
Ούτε σε αυτή την περίπτωση

Το έργο Ούτε σε αυτή την περίπτωση (Ισπανικά: Tampoco) είναι το 36ο από τη σειρά χαρακτικών Οι Συμφορές του Πολέμου του Ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Ο Γκόγια δεν αποκάλυψε που αποσκοπούσε η δημιουργία αυτών των χαρακτικών, ωστόσο οι ιστορικοί της τέχνης θεωρούν τη σειρά ως μια εικαστική διαμαρτυρία κατά της βίας της επανάστασης της 2ας Μαΐου του 1808, τον ακόλουθο πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου κατά την περίοδο 1808-1814, και την οπισθοχώρηση του φιλελευθερισμού μετά την παλινόρθωση της μοναρχίας των Βουρβόνων.

 Ο τίτλος του συγκεκριμένου έργου σχετίζεται άμεσα με τον τίτλο του προηγούμενου (35ου) χαρακτικού της σειράς, Κανείς δεν ξέρει γιατί. Εδώ ο Γκόγια δίνει έμφαση στον κεντρικό άξονα της σύνθεσης, ο οποίος είναι ο κρεμασμένος. Η σημασία του τοπίου είναι μειωμένη καθώς η μορφή του νεκρού δεσπόζει σε πρώτο πλάνο. Όλα εδώ μοιάζουν να έχουν χάσει το νόημά τους. Ο Γάλλος στρατιώτης παρακολουθεί τον κρεμασμένο Ισπανό χωρικό ψύχραιμος, δίχως να δείχνει ικανοποίηση αλλά ούτε και μίσος για τον αντίπαλο. Δείχνει να προβληματίζεται για τη ματαιότητα του πολέμου. Η μεγάλη πέτρα στην οποία ακουμπά τον αγκώνα του προοριζόταν, προφανώς, να φιλοξενήσει κάποια επιγραφή, η οποία όμως δεν προστέθηκε ποτέ. To 1633 ο Ζαν Καλό είχε απεικονίσει μια μαζική εκτέλεση διά απαγχονισμού κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου. Εδώ ο κεντρικός άξονας είναι το δέντρο και δίνεται περισσότερη έμφαση στο φόντο. Όπως αναφέρεται στους στίχους που συνοδεύουν το χαρακτικό πρόκειται για ληστές που είναι άξιοι της μοίρας τους. Διακόσια περίπου χρόνια αργότερα, ο Γκόγια εστιάζει στην αγριότητα και τη ματαιότητα του συμβάντος δίχως να παίρνει το μέρος κανενός.
Κισσός FC Κισσόνεργας

Ο Κισσός FC Κισσόνεργας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Κισσόνεργα της επαρχίας Πάφου. Η ομάδα προήλθε από την ενοποίηση του Κισσού Κισσόνεργας και της ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου, το 2007, παίρνοντας τη θέση της ΑΕΜ στη Γ΄ κατηγορία. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο.

 Ο Κισσός FC Κισσόνεργας ιδρύθηκε το 2007. Την χρονιά εκείνη η ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου αντιμετώπιζε πολλά οικονομικά προβλήματα. Το συμβούλιο της ομάδας Κισσός Κισσόνεργας εξέφρασε πρόθεση να αναλάβει την ΑΕΜ ώστε να συνεχίσει τη λειτουργία της, μετονομάζοντας την σε Κισσό FC Κισσόνεργας, πράγμα που έγινε. Ουσιαστικά, ο Κισσός FC Κισσόνεργας προέρχεται από μια μορφή ενοποίησης της ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου με τον Κισσό Κισσόνεργας, ο οποίος αδρανοποιήθηκε. Ο Κισσός FC Κισσόνεργας πήρε τη θέση της ΑΕΜ στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2007-08, όπου και κατέκτησε την 8η θέση. Την περίοδο 2008-09 κατέκτησε την 6η θέση στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας, που είναι η ψηλότερη στην ιστορία της ομάδας. Ωστόσο, την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 13η θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο είχε φτάσει στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στην 7η θέση της Δ΄ κατηγορίας, την περίοδο 2011-12 στην 8η θέση και την περίοδο 2012-13, στην 9η θέση Την περίοδο 2013-14, αγωνιζόμενος στη Δ΄ κατηγορία, αποχώρησε από το πρωτάθλημα την 22η αγωνιστική. Η απόφαση για αποχώρηση λήφθηκε αφότου η ομάδα δέχθηκε βαριές ποινές από τη δικαστική επιτροπή της ΚΟΠ.Η ομάδα διαλύθηκε και επανιδρύθηκε ο Κισσός Κισσόνεργας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠ (για όσες περιόδους βρέθηκαν στοιχεία). Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Ιβάνα Μπακέρο

Η Ιβάνα Μπακέρο Μαθίας (ισπανικά: Ivana Baquero Macías, Βαρκελώνη, 11 Ιουνίου 1994) είναι Ισπανίδα ηθοποιός. Σε ηλικία 11 ετών επιλέχθηκε από τον Ισπανό σκηνοθέτη Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, για τον ρόλο της Οφέλια, στην ταινία Ο λαβύρινθος του Πάνα, από τον οποίο κέρδισε πολύ καλές κριτικές, καθώς κι ένα βραβείο Γκόγια, ως πρωτοεμφανιζόμενη.

 Η Μπακέρο φοίτησε σε σχολείο της γενέτειράς της, της Βαρκελώνης. Πηγαίνοντας σε Αμερικανικό σχολείο της Βαρκελώνης, έμαθε άριστα αγγλικά, εκτός από ισπανικά και καταλανικά. Αποφοίτησε το 2012. Η Μπακέρο εμφανίστηκε σε διάφορες ταινίες, με μικρούς ρόλους, πριν τον Λαβύρινθο του Πάνα. Η πιο αξιοσημείωτη από αυτές είναι η ταινία Frigile, στην οποία έπαιξε κι εκεί ένα μικρό ρόλο στο πλευρό της Καλίστα Φλόκχαρτ και του Ρίτσαρντ Ρόκσμπουργκ. Συμμετείχε και σε άλλες ταινίες όπως το Romasanta και το Rottweiler, ενώ έχει εμφανιστεί και στην ισπανική τηλεόραση.Στον Λαβύρινθο του Πάνα, το 2006, η Μπακέρο επιλέχθηκε ανάμεσα από 1000 κορίτσια, που διεκδικούσαν τον ρόλο της Οφέλια. Ο σκηνοθέτης ντελ Τόρο είπε ότι μόλις είδε τα σγουρά μαλλιά της και τα βαθιά σκούρα μάτια της κατάλαβε αμέσως ότι είναι ιδανική για τον ρόλο. Το σενάριο της ταινίας αναφερόταν σε ένα κορίτσι 8 ετών, όμως το σενάριο άλλαξε λόγω της ηλικίας της Μπακέρο, που ήδη ήταν 11 ετών. Κατόπιν, έπαιξε έναν δευτερεύοντα ρόλο στην ταινία The Anarchist's Wife, η οποία τοποθετείται χρονολογικά στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και κυκλοφόρησε το 2008.Το 2009 έπαιξε για πρώτη φορά σε αμερικανική ταινία, την ταινία τρόμου Τελευταία κραυγή του Τζων Κόννολλι, με συμπρωταγωνιστή τον Κέβιν Κόστνερ. Τα βραβεία της Ιβάνα Μπακέρο στο IMDb.com Ιβάνα Μπακέρο στην IMDb Ιβάν Μπακέρο στο Synchronkartei.de Ιβάνα Μπακέρο στο womenonly.gr Ιβάνα Μπακέρο στο Ε-go.gr Ιβάνα Μπακέρο στο Rottentomatoes.com
Χέιντεν Πανετιέρ

Η Χέιντεν Πανετιέρ (αγγλικά: Hayden Lesley Panettiere, 21 Αυγούστου 1989 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδίστρια. Είναι γνωστή από την συμμετοχή της στη σαπουνόπερα Guiding Light (1997-2000), στη σειρά του NBC Ήρωες (2006-2010) και στη μουσικοδραματική σειρά του ABC/CMT Nashville (2012-2018).

 Γεννημένη στη Νέα Υόρκη, εμφανίστηκε πρώτη φορά σε διαφήμιση σε ηλικία έντεκα μηνών. Η πρώτη της υποκριτική καριέρα πλήρους απασχόλησης ξεκίνησε στην σειρά One Life to Live (1994–1997) και στη σειρά Guiding Light (1996–2000). Ύστερα συμμετείχε στην ταινία της Disney Σύγκρουση τιτάνων σε ηλικία δέκα ετών. Άλλοι ρόλοι της περιλαμβάνουν την συμμετοχή της στον ομώνυμο χαρακτήρα στην δραματική ταινία Amanda Knox: Murder on Trial in Italy, ως ηθοποιός φωνής στην σειρά Kingdom Hearts και στην ταινία Scream 4. Έλαβε δυο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Τηλεοπτική Ταινία, για την συμμετοχή της στην ταινία Nashville το 2012 και το 2013. Το 2023 επανέλαβε το ρόλο της Κίρμπι Ριντ στο Scream VI. Χέιντεν Πανετιέρ στην IMDb
Προσωπογραφία Ανδρόγυνου (Διονύσιος Καλλυβωκάς)

Η Προσωπογραφία Ανδρόγυνου είναι ζωγραφικό έργο του Διονυσίου Καλλιβωκά ή Καλλυβωκά που χρονολογείται στα 1858. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 48 x 58 εκ. Εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

 Η προσωπογραφία ήταν ένα εξαιρετικά δημοφιλές θέμα της επτανησιακής ζωγραφικής καθώς πολλά μέλη της ανώτερης κοινωνικής και οικονομικής τάξης των νησιών επιθυμούσαν να απεικονιστούν σε έργα τέχνης ενισχύοντας το κοινωνικό κύρος τους και επιτυγχάνοντας τη μνημόνευση τους από τις επόμενες γενιές.Στον πίνακα, το ζεύγος ποζάρει ντυμένο με επίσημες ενδυμασίες και με τρόπο που φανερώνει μεταξύ άλλων την κοινωνική θέση του άνδρα και της γυναίκας. Συγκεκριμένα στο έργο του Καλλυβωκά αντιπαραβάλλονται η στιβαρή και σίγουρη μορφή του άνδρα που βρίσκεται σε πρώτο πλάνο με τη γυναικεία μορφή που τοποθετημένη πιο πίσω εμφανίζεται να ακουμπάει το χέρι της στον ώμο του συζύγου της, ψάχνοντας πιθανόν για στήριγμα.Τεχνικά αρακτηριστικά που παρατηρούνται στον πίνακα είναι η άκαμπτη και στιβαρή στάση των μορφών που συνοδεύεται από λεπτομερή σχεδιασμό και σκοτεινό ενιαίο φόντο, η κλασικιστική δομή, η λεπτότητα των γραμμών και η προσοχή που δίνεται στις διαβαθμίσεις των τόνων.Στην παρούσα διπλή προσωπογραφία είναι φανερή η επιρροή της κλασικιστικής τέχνης που άνθισε κατά τον 19ο αιώνα στην Ιταλία. Το συγκεκριμένο έργο του Καλλυβωκά είναι επίσης αντιπροσωπευτικό της αλλαγής που συντελέστηκε στην τεχνοτροπία της επτανησιακής σχολής κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ο Διονύσιος Καλλυβωκάς (1806-1877), μαθητής του Νικόλαου Καντούνη, ήταν εκπρόσωπος της επτανησιακής τέχνης και εισηγητής της επτανησιακής προσωπογραφίας. Ακολούθησε σε μεγάλο βαθμό τα διδάγματα των ακαδημαϊκών πρότυπων του 18ου αιώνα ενώ στις προσωπογραφίες του, οι οποίες υπηρετούσαν τις ανάγκες των πελατών του, έδινε προσοχή στην αποτύπωση των ευγενικών χαρακτηριστικών των μορφών. Ως καλλιτέχνης φιλοτέχνησε πρωτότυπα έργα και αντίγραφα, ασχολούμενος κατά κύριο λόγο με τις θρησκευτικές σκηνές και την προσωπογραφία. Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια (β΄ έκδοση). Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 2001. ISBN 960 7791 02 9. Επτανήσιοι καλλιτέχνες του 18ου και 19ου αι. Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 1998. Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα
Κορεανικές γλώσσες

Οι Κορεανικές γλώσσες είναι γλωσσική οικογένεια που αποτελείται από τη σύγχρονη κορεατική γλώσσα μαζί με εξαφανισμένους αρχαίους συγγενείς που συγγένευαν περισσότερο σε σχέση με τις προτεινόμενες συνδέσεις. Η γλώσσα Τζέτζου στο νησί Τζέτζου θεωρείται από κάποιους ως διάλεκτο της σύγχρονης κορεατικής, ενώ άλλοι την θεωρούν ξεχωριστή γλώσσα. Ορισμένοι θεωρούν ότι, αντί να είναι απομονωμένη γλώσσα, τα κορεατικά αποτελούν μια μικρή γλωσσική οικογένεια μαζί με τα Τζέτζου.

 Μεταξύ των σωζόμενων γλωσσών, τα κορεατικά θεωρούνται από τους περισσότερους γλωσσολόγους ως απομονωμένη γλώσσα και από κάποιους ως μέρος των ευρέως απορριφθέντων Αλταϊκών ή Δραβιδοκορεατικών γλωσσών.. Ο Αλεξάντερ Βόβιν (2015) σημειώνει ότι τα κορεανικά μοιράζονται ορισμένα τυπολογικά χαρακτηριστικά με τις τέσσερις Παλαιοσιβηρικές γλωσσικές ομάδες (π.χ. παλαιότερη εργατικότητα) και δείχνει ότι έχει περισσότερα κοινά με τα παλαιοσιβηρικά (η οποία είναι μια γεωγραφική και χωρική ομαδοποίηση αντί για γενετική) απ' ότι με την υποτιθέμενη Αλταϊκή ομάδα. Τα κορεανικά έχουν δάνεια από παλαιοσιβηρικές γλώσσες. Ο Βόβιν σημειώνει ότι έχει κάποια τουνγκουζικά δάνεια αλλά γενετικά δεν σχετίζεται με τις τουνγκουζικές γλώσσες. Η αταξινόμητη γλώσσα Χιτάν έχει μερικές λεξιλογικές ομοιότητες με τα κορεατικά, τα οποία δεν βρίσκονται σε μογγολικές ή τουνγκουζικές γλώσσες. Αυτό υποδηλώνει κάποια ισχυρή κορεατική παρουσία ή ότι η [[Χιτανική γλώσσα|Χιτάν]] ήταν στην πραγματικότητα κορεανική ή παρακορεανική γλώσσα.
Χουακατσίνα

Η Χουακατσίνα (ισπανικά: Huacachina) είναι χωριό στο νοτιοδυτικό Περού, χτισμένο γύρω από μια μικρή όαση και περιτριγυρισμένο από αμμόλοφους. Απέχει περίπου 5 χλμ. από την πόλη Ίκα. Η όαση παρουσιάστηκε ως χαρακτηριστικό στο πίσω μέρος του χαρτονομίσματος των 50 σολ Περού το 1991. Η Χουακατσίνα έχει μόνιμο πληθυσμό περίπου 100 ατόμων, αν και φιλοξενεί πολλές δεκάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

 Η Χουακατσίνα είναι χτισμένη γύρω από μια μικρή φυσική λίμνη της ερήμου, που συνήθως αναφέρεται ως η «όαση της Αμερικής». Σύμφωνα με τους τοπικούς θρύλους, το νερό και η λάσπη της περιοχής είναι θεραπευτικά. Τόσο οι ντόπιοι όσο και οι τουρίστες συχνά κάνουν μπάνιο στα νερά ή καλύπτονται με τη λάσπη σε μια προσπάθεια να θεραπεύσουν ασθένειες όπως η αρθρίτιδα, οι ρευματισμοί, το άσθμα και η βρογχίτιδα.Ο θρύλος λέει ότι η λιμνοθάλασσα δημιουργήθηκε από μια όμορφη ιθαγενή πριγκίπισσα, έβγαλε τα ρούχα της για μπάνιο, αλλά αφού κοίταξε σε έναν καθρέφτη είδε έναν άνδρα κυνηγό να την πλησιάζει από πίσω. Ξαφνιασμένη από την εισβολή, έφυγε από την περιοχή αφήνοντας πίσω τον καθρέφτη της, που μετατράπηκε σε λίμνη. Άλλες εκδοχές υποστηρίζουν ότι τράπηκε σε φυγή, αφήνοντας τη λίμνη νερού στην οποία έκανε μπάνιο για να γίνει η λιμνοθάλασσα. Οι πτυχές του μανδύα της, που κυλούσαν πίσω της καθώς έτρεχε, έγιναν οι γύρω αμμόλοφοι. Η ίδια η γυναίκα φημολογείται ότι εξακολουθεί να ζει στην όαση ως γοργόνα.Η λίμνη δημιουργήθηκε από φυσική διαρροή από υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες, αλλά η αύξηση των γεωτρήσεων άρχισε να απειλεί αυτή την παροχή στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Για να αντισταθμίσουν την απώλεια και να διατηρήσουν την όαση ως προορισμό για τους τουρίστες, τοπικοί επιχειρηματικοί όμιλοι άρχισαν να αντλούν νερό στη λίμνη το 2015.Ανακοινώθηκε το 2016 ότι ο Περουβιανός επιστήμονας Μαρίνο Μορικάουα, ο οποίος δημιούργησε ένα σύστημα νανοφυσαλίδων για την απολύμανση της λίμνης Ελ Κασκάχο, θα ηγηθεί ενός έργου για την αποκατάσταση της λιμνοθάλασσας της Χουακατσίνα. Έως το 2020, δεν υπάρχουν περαιτέρω νέα για την πρόταση. Η Χουακατσίνα είναι ένα θέρετρο που απευθύνεται σε ντόπιες οικογένειες από την κοντινή πόλη Ίκα, αλλά αποτελεί ολοένα και περισσότερο πόλο έλξης για τους τουρίστες που έλκονται από το άθλημα της αμμοσανίδας στους αμμόλοφους που φτάνουν σε ύψος έως και τα 500 μέτρα. Μια άλλη δημοφιλής δραστηριότητα είναι οι βόλτες με οχήματα ερήμου, που είναι τοπικά γνωστά ως areneros. Η Χουακατσίνα ήταν ένας αγαπημένος οικογενειακός προορισμός για δεκαετίες και τη δεκαετία του 1960 ήταν ένα δημοφιλές καλοκαιρινό θέρετρο για τους τουρίστες από όλο τον κόσμο. Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Χουακατσίνα από τα Βικιταξίδια Εικόνα Gigapixel της Χουακατσίνα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1980

Τα 46α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 30 Δεκεμβρίου 1980, απονεμήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 1981, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1980.

 Καλύτερη Ταινία: Συνηθισμένοι Άνθρωποι Επιλαχών: Melvin and Howard και Οργισμένο είδωλο Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ρόμπερτ Ντε Νίρο - Οργισμένο είδωλο Επιλαχών: Ρόμπερτ Ντιβάλ - The Great Santini και Peter O'Toole - The Stunt Man Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Σίσι Σπέισεκ - Coal Miner's Daughter Επιλαχών: Γκόλντι Χον - Private Benjamin και Mary Tyler Moore - Συνηθισμένοι Άνθρωποι Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Geoffrey Unsworth και Ghislain Cloquet - Tess Καλύτερη Σκηνοθεσία: Jonathan Demme - Melvin and Howard Επιλαχών: Μάρτιν Σκορσέζε - Οργισμένο είδωλο και Ρόμπερτ Ρέντφορντ - Συνηθισμένοι Άνθρωποι Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: Best Boy Καλύτερη Ξενόγλωσση Τανία: Mon Oncle d'Amérique • Γαλλία Επιλαχών: Breaker Morant • Australia και Tess • Γαλλία/Αγγλία Καλύτερο Σενάριο: Bo Goldman - Melvin and Howard Επιλαχών: Jean Gruault - Mon Oncle d'Amérique και John Sayles - Return of the Secaucus 7 Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Τζο Πέσι - Οργισμένο είδωλο Επιλαχών: Τζέισον Ρόμπαρτς - Melvin and Howard και Τίμοθι Χάτον - Συνηθισμένοι Άνθρωποι Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Mary Steenburgen - Melvin and Howard Επιλαχούσα: Ντέμπρα Γουίνγκερ - Urban Cowboy and Mary Nell Santacroce - Wise Blood Ο Επίσημος ιστότοπος
Ματτίας των Μεδίκων

O Ματτίας (Ματθαίος), ιταλ. Mattias, (9 Μαΐου 1613 - 11 Οκτωβρίου 1667) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Σιένα (1629-36, 41-43, 44-67).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας. Όπως και ο δευτερότοκος Τζανκάρλο, ο Ματτίας ξεκίνησε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά διαπίστωσε ότι προτιμούσε τη στρατιωτική στα 16 έτη του. Το 1621 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φερδινάνδος Β΄. Το 1629 απεβίωσε η θεία του Αικατερίνη των Μεδίκων, η κυβερνήτης της Σιένα και τη διαδέχθηκε. Εγκαταστάθηκε στην πόλη και περνούσε πολύ χρόνο. Έγινε πολύ δημοφιλής εκεί. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο πήρε το 1631 το μέρος των Αυστριακών και έλαβε μέρος στη μάχη του Λύτσεν. Εκεί γνώρισε τον πολιτικό Οττάβιο Πικκολομίνι από τη Σιένα. Ο Ματτίας επέστρεψε στην Τοσκάνη το 1641 και ανέλαβε πάλι κυβερνήτης της Σιένα, αλλά δεν έμεινε πολύ εκεί λόγω των Πολέμων του Κάστρο. Ο θείος του Φερδινάνδος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας του ανέθεσε την ύπατη στρατιωτική εξουσία, έτσι διοίκησε την Ένωση της Βενετίας, της Τοσκάνης, της Πάρμας και της Μόντενα εναντίον του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι, αφήνοντας τη διακυβέρνηση της Σιένα στο νεότερο αδελφό του Λεοπόλδο. Ήταν λάτρης των Τεχνών και ήταν προστάτης του ζωγράφου Γιούστους Σούστερμανς, του Βολτερράνο Βολτέρρα και άλλων επιφανών καλλιτεχνών. Όταν ήταν στη Γερμανία, απέκτησε επιστημονικά όργανα όπως ηλιακά ωρολόγια, αστρολάβους και πυξίδες, που όλα τα κατέθεσε αργότερα στο Ουφίτσι. Μετέπειτα υπέφερε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και ξανασκέφτηκε να αναλάβει την εκκλησιαστική σταδιοδρομία, αλλά ασθένησε και απεβίωσε το 1667 στα 54 έτη του. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων στο ναό του Σαν Λορέντσο στη Φλωρεντία. Δεν είχε νυμφευτεί. Young, G.F.: The Medici: Volume II, John Murray, London, 1920 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mattias de' Medici στο Wikimedia Commons
Δέλτα

Για άλλες χρήσεις της λέξης δέλτα δείτε Δέλτα (αποσαφήνιση)Το γράμμα δέλτα (κεφαλαίο Δ, πεζό δ) είναι το τέταρτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στην νέα ελληνική αναπαριστά το ηχηρό τριβόμενο οδοντικό σύμφωνο /ð/ και το αντίστοιχο αλλόφωνο ενώ στην αρχαία ελληνική αναπαριστούσε το κλειστό /d/.Προήλθε από το φοινικικό γράμμα ντάλεθ (), που στα φοινικικά σήμαινε πόρτα. Το γράμμα D,d του λατινικού αλφαβήτου προήλθε από το παρόμοιο γράφημα του χαλκιδικού αλφαβήτου, με το Д, д του κυριλλικού να αποτελεί επίσης προσαρμογή του. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία δ´=4.

 Το κεφαλαίο Δ ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις: Συμβολίζει μια μακροσκοπική μεταβολή μιας τιμής ή μεταβλητής στη φυσική ή στα μαθηματικά. Π.χ. y 2 − y 1 x 2 − x 1 = Δ y Δ x {\displaystyle {y_{2}-y_{1} \over x_{2}-x_{1}}={\Delta y \over \Delta x}} Συμβολίζει τη διακρίνουσα εξίσωσης (συνήθως) δευτέρου βαθμού. Για μια εξίσωση γενικού τύπου αx2 + βx + γ = 0, είναι Δ = β2 - 4αγ. Ανάλογα με το πρόσημό της, διακρίνει την ύπαρξη ή και τον αριθμό των πραγματικών λύσεων της εξίσωσης. Συμβολίζει τα σωμάτια Δέλτα στη σωματιδιακή φυσική Παριστάνει μερικές τον τελεστή Laplace: Δ f = ∑ i = 1 n ∂ 2 f ∂ x i 2 {\displaystyle \Delta f=\sum _{i=1}^{n}{\frac {\partial ^{2}f}{\partial x_{i}^{2}}}} , αν και πιο συχνά παριστάνεται με ανάδελτα στο τετράγωνο (∇2). Είναι Δ f = ∇ 2 f = ∇ ⋅ ∇ f {\displaystyle \Delta f=\nabla ^{2}f=\nabla \cdot \nabla f} .Το πεζό δ χρησιμοποιείται ως: Σύμβολο της μικροσκοπικής μεταβολής μιας τιμής ή μεταβολής στη φυσική ή στα μαθηματικά είτε ως ένδειξη ότι μια τιμή είναι μικροσκοπικής κλίμακας. Στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο μικρότερο κατά απόλυτη τιμή από αυτό του ενός ηλεκτρονίου στη Χημεία. Χρησιμοποιείται για να δείξει την κατανομή στατιστικού φορτίου σε πολωμένους ομοιοπολικούς δεσμούς. Π.χ. το υδροφθόριο παριστάνεται μερικές φορές έτσι: Hδ+-Fδ-. Το δέλτα του Κρόνεκερ στα μαθηματικά. Το δέλτα του Ντιράκ στα μαθηματικά.Το Δ επίσης συμβόλιζε το δέκα σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.
Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε

Η Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε είναι μια επαγγελματική, κολομβιανή, ποδοσφαιρική ομάδα από την Μπογκοτά. Ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1941. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio El Campín, χωρητικότητας 36.343 θεατών. Συμμετέχει στην Categoría Primera A.

 Έχει κερδίσει 7 εθνικά πρωταθλήματα (με πιο πρόσφατο το 2012) και είναι μία από τις 3 ομάδες που συμμετείχε σε όλα τα πρωταθλήματα της ανώτατης κατηγορίας της χώρας. Το 2015 κέρδισε το Κόπα Σουδαμερικάνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Club Deportivo Independiente Santa Fe στο Wikimedia Commons Official website (Ισπανικά) DIMAYOR website (Ισπανικά)
Σαμ Πανόπουλος

Ο Σωτήριος «Σαμ» Πανόπουλος (20 Αυγούστου 1934 - 8 Ιουνίου 2017) ήταν Ελληνο-καναδός μάγειρας και επιχειρηματίας, στον οποίο πιστώνεται η εφεύρεση της πίτσας Χαβάϊαν (πίτσα με ανανά, "χαβανέζικη / τύπου Χαβάης").

 Ο Σωτήριος Πανόπουλος γεννήθηκε στα Βούρβουρα Αρκαδίας στις 20 Αυγούστου 1934. Μετανάστευσε στον Καναδά το 1954, σε ηλικία 20 ετών, φτάνοντας στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας. Ο Πανόπουλος έζησε αρχικά στο Σόντμπουρυ (Sudbury), και μετά στο Έλιοτ Λέηκ (Elliot Lake) του Οντάριο όπου δούλεψε σε ορυχεία.Έχοντας παλαιότερα δοκιμάσει πίτσα στη Νάπολι της Ιταλίας, ο Πανόπουλος δοκίμασε πίτσα στη Βόρεια Αμερική για πρώτη φορά όταν επισκέφτηκε το Ουίνδσορ του Οντάριο.Ο Σωτήριος Πανόπουλος ήταν μαζί με τα αδέρφια του, Ηλία και Νικήτα, ιδιοκτήτες του εστιατορίου Satellite στο Τσάταμ-Κεντ του Οντάριο. Πωλούσαν τυπικά αμερικάνικα φαγητά όπως μπέργκερς με τηγανητές πατάτες, καθώς και αμερικανο-κινέζικα πιάτα που συχνά συνδύαζαν γλυκές και αλμυρές-πικάντικες γεύσεις. Στις αρχές της δεκαετίας του '60, ο Πανόπουλος άρχισε να φτιάχνει πίτσες, φαγητό που πρόσφατα είχε αρχίσει να γίνεται δημοφιλές στις ΗΠΑ. Το 1962 είχε την ιδέα να προσθέσει ανανά από κονσέρβα πάνω στην πίτσα. Αυτή η καινοτομία έγινε δημοφιλής ανάμεσα στους θαμώνες του εστιατορίου του, αλλά ταυτόχρονα με την πάροδο του χρόνου, προκάλεσε και την αποδοκιμασία από "πουριτανούς της πίτσας".Τον Φεβρουάριο του 2017, όταν ο πρόεδρος της Ισλανδίας Γιοχάνεσον δήλωσε ότι ο ανανάς πρέπει να απαγορευτεί ως συστατικό πίτσας, ο Καναδός πρωθυπουργός Τρυντώ έγραψε σε tweet: "I have a pineapple. I have a pizza. And I stand behind this delicious Southwestern Ontario creation." ("Έχω έναν ανανά. Έχω μία πίτσα. Και στηρίζω αυτή τη νόστιμη δημιουργία από το νοτιοδυτικό Οντάριο"). Ο Σωτήριος Πανόπουλος και η γυναίκα του Χριστίνα ήταν παντρεμένοι για 50 χρόνια. Είχαν έναν γιο και μία κόρη, και αρκετά εγγόνια.Ο Πανόπουλος πούλησε το εστιατόριο Satellite το 1980, και έζησε για την υπόλοιπη ζωή του στο Λόντον του Οντάριο, συνεχίζοντας και εκεί να δουλεύει ως εστιάτορας.Πέθανε αναπάντεχα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Λόντον στις 8 Ιουνίου 2017.
Γιόκο Τσούνο

Η Γιόκο Τσούνο (Yoko Tsuno) είναι μία σειρά κόμικ του Βέλγου δημιουργού Ροζέρ Λελού που εκδίδεται από τον εκδοτικό οίκο Dupuis από το 1970. Μέχρι στιγμής έχει 29 τόμους και περιγράφει τις περιπέτειες της Γιόκο Τσούνο, μία ηλεκτρολόγου μηχανικού γιαπωνέζικης καταγωγής και των φίλων της Βικ, Βίντεο και Πωλ Πιτρόν. Οι περιπέτειές τους διαδραματίζονται σε μέρη όπως το Βέλγιο, η Γερμανία, η Σκωτία, η Ιαπωνία, το Χονκ Κονγκ, η Ινδονησία, ακόμα και το διάστημα ή το εσωτερικό της γης. Οι ιστορίες στηρίζονται ιδιαίτερα στην τεχνολογία και περιλαμβάνουν ρομποτικούς δράκους, κρυογονική, ταξίδια στον χρόνο, ακόμα και εξωγήινους που λέγονται Βινιανοί. Παρά τις συνήθως εξωτικές τοποθεσίες και την πλοκή που εμπνέεται από την επιστημονική φαντασία, οι ιστορίες της Γιόκο Τσούνο παραμένουν ρεαλιστικές στο επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα στους χαρακτήρες και η φιλία, η αγάπη και η πνευματικότητα είναι μερικά από τα βασικά στοιχεία τους. Το σχέδιο είναι στο ύφος της «καθαρής γραμμής» (γαλλ. ligne claire). Όταν εμφανίζονται πραγματικές τοποθεσίες ο Ροζέρ Λελού προσπαθεί να τα απεικονίσει ρεαλιστικά και σχεδόν με φωτογραφική ακρίβεια. Η σειρά Γιόκο Τσούνο έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες ανάμεσα στις οποίες είναι και τα ελληνικά.

 Η Γιόκο Τσούνο γνωρίζεται με τον Βικ και τον Πωλ όταν την πιάνουν να προσπαθεί να μπει κρυφά μέσα σε ένα εργαστήριο στην ιστορία Le Trio de l'étrange. Όταν πάνε να την πιάσουν ο ιδιοκτήτης του εργαστηρίου εξηγεί ότι την προσέλαβε ο ίδιος για να ελέγξει την αποτελεσματικότητα ενός αντικλεπτικού συστήματος. Ο Βικ εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις της Γιόκο σχετικά με τη μηχανική και, καθώς σχεδιάζει να κάνει μια ανεξάρτητη παραγωγή ντοκιμαντέρ, της ζητάει να δουλέψει μαζί του. Όταν όμως επιχειρούν να γυρίσουν το πρώτο επεισόδιο ξεκινά μια αναπάντεχη περιπέτεια που θα γίνει η πρώτη από μία σειρά περιπετειών, καθώς ανακαλύπτουν κατά τύχη μια υπόγεια πολιτεία όπου κατοικεί μία προηγμένη φυλή εξωγήινων με μπλε δέρμα, οι Βινιανοί. Αυτή περιπέτεια δένει τους τρεις ήρωες με δεσμούς φιλίας και έτσι προκύπτει το "Παράξενο Τρίο" που ξεκινά μια σειρά από σουρεαλιστικές περιπέτειες στη Γη, το διάστημα, αλλά και στις απαρχές του χρόνου. Οι κύριοι χαρακτήρες μένουν στο Βέλγιο αλλά οι περιπέτειες λαμβάνουν χώρα σε όλον τον κόσμο, ακόμα και στο ηλιακό σύστημα των Βινιανών 2.500.000 έτη φωτός μακριά. Όταν οι ήρωες Βρίσκονται στη Γη, οι ιστορίες συνήθως διαδραματίζονται σε πραγματικά μέρη όπως το κάστρο Κατζ στη Γερμανία, το Χονγκ Κονγκ ή η πόλη Μπρουγκ στο Βέλγιο. Επίσημη ιστοσελίδα (στα Γαλλικά) Ιστοσελίδα του Αγγλικού εκδοτικού οίκου (στα Αγγλικά)
Χοσέ Λουίς Ρεσέντις

Ο Χοσέ Λουίς Ρεσέντις (José Luis Reséndez, γεννημένος ως Χοσέ Λουίς Ρεσέντις Σάντος José Luis Reséndez Santos, 14 Οκτωβρίου 1978 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδιστής.

 Amigas y rivales - 2001, ως Χουάν Entre el amor y el odio - 2002, ως Νασάριο Αμαράλ Punto y aparte - 2002, ως Βαλεντίν (ταινία) Mujer, casos de la vida real - 2002/03, (σειρά) Las vías del amor - 2002/03, ως Ζιγκολό Clase 406 - 2003, ως Χιλμπέρτο Μπερνάλ Clap, el lugar de tus sueños - 2003, ως Σέσαρ La madrastra - 2005, ως Γκρέκο Μόντες Alborada - 2005/06, ως Αντρές Εσκομπάρ ι Φουεντερίγια Heridas de amor - 2006, ως Φαμπρίσιο Μπελτράν Καμπουσάνο Destilando amor - 2007, ως Ιλάριο Κιχάνο Amor sin maquillaje - 2007 Tormenta en el paraíso - 2007/08, ως Νταβίντ Μπράβο Un gancho al corazón - 2008/09, ως Φάουστο Μπουενρόστρο "Μποξεαδόρ" Mujeres asesinas - 2009, ως Μιγκέλ Αρρόγιο (σειρά, σεζόν:2, επεισόδιο:3, "Λάουρα, Η μπερδεμένη") Camaleones - 2009/10, ως Πέδρο Ρεκάλντε Los herederos Del Monte - 2011, ως Χοσέ ντελ Μόντε Flor salvaje - 2011/12, ως Πάμπλο Αγκιλάρ Corazón valiente - 2012/13, ως Χουάν Μάρκος Αρρόγιο Dama y obrero - 2013, ως Πέδρο Πέρες Señora Acero - 2014/18, ως Ακάσιο Μαρτίνες "Ελ Τέκα"/Αλφρέδο Ντίαζ Βραβεία TVyNovelasΒραβεία People en EspañolΒραβεία Tu Mundo Χοσέ Λουίς Ρεσέντις στην IMDb
Λούντζα

Η λούντζα είναι είναι παραδοσιακό αλλαντικό της Κύπρου που αποτελείται από καπνιστό χοιρινό κρέας. Ως φαγητό αλλά και ως λέξη φαίνεται να προέρχεται από την ιταλική lonza.

 Κατά τα παλιότερα χρόνια η λούντζα θεωρούνταν ως πολυτελές έδεσμα καθώς διακρινόταν για την γεύση της, πράγμα που την καθιστούσε περιζήτητη. Έως τα μέσα του εικοστού αιώνα, η προμήθεια της λούντζας προερχόταν κυρίως από οικογένειες της κυπριακής υπαίθρου που συνήθιζαν να εκτρέφουν μικρό αριθμό χοίρων με σκοπό την εξασφάλιση αλλαντικών για διάφορες ανάγκες. Για την καλύτερη συντήρηση της απαιτεί ψυχρό κλίμα ενώ περιοχές με παράδοση στην παραγωγή της ήταν οι περιοχές της Πιτσιλιάς και της Πάφου. Επιπλέον στη σημερινή εποχή ξεχωρίζει η λούντζα Πιτσιλιάς, η οποία διακρίνεται για την παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής της. Για την παρασκευή της λούντζας απαιτείται φρέσκο φιλέτο (τρυφερό και χωρίς λίπος κρέας από το εσωτερικό της σπονδυλικής στήλης) χοιρινού, χοντρό αλάτι, κόλιανδρος και κόκκινο κρασί. Αφού πρώτα πασπαλιστεί με αλάτι και κόλιανδρο, το φιλέτο τοποθετείται σε βαθύ δοχείο παραμένει έτσι για μερικές μέρες. Έπειτα καλύπτεται με κρασί για μερικές ακόμα μέρες και καπνίζεται για περίπου τρεις εβδομάδες καθημερινά για μερικές ώρες σε θερμοκρασία 28°C χωρίς να έρχεται σε επαφή με τη φωτιά. Μετά από την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας τοποθετείται προαιρετικά στο ωριμαντήριο. Έπειτα μπορεί να καταναλωθεί ποικιλοτρόπως ολόκληρη ή σε μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια, σε οποιοδήποτε πάχος ή σχήμα.
Κυβερνείο της Λατάκειας

Το Κυβερνείο της Λατάκειας (αραβικά: مُحافظة اللاذقية) είναι ένα κυβερνείο της Συρίας. Έχει έκταση 2.297 τ.χλμ. και πληθυσμό 991.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι η Λατάκεια.

 Το Κυβερνείο της Λατάκειας βρίσκεται βορειοδυτικά της Συρίας. Συνορεύει στα νότια με το Κυβερνείο Ταρτούς, στα ανατολικά με το Κυβερνείο Χάμα, στα βορειοανατολικά με το Κυβερνείο Ιντλίμπ και στα βόρεια με την Τουρκία. Έχει έκταση 2.297 τ.χλμ. Το Κυβερνείο της Λατάκειας διαιρείται σε 4 επαρχίες: Αλ Χαφά Τζαμπλέ Λατάκεια Καρντάχα Κυβερνεία της Συρίας
Μουσείο Μαρμαροτεχνίας

Το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στον Πύργο της Τήνου δημιουργήθηκε από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), το οποίο έχει και την ευθύνη για τη λειτουργία του. Ανήκει στο Δίκτυο Θεματικών Μουσείων του Ιδρύματος. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, αφού εντάχθηκε στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Νοτίου Αιγαίου 2000-2006, και την Τράπεζα Πειραιώς. Στο Μουσείο παρουσιάζεται η τεχνολογία του μαρμάρου, υλικού που κατέχει ιδιαίτερη θέση στην αρχιτεκτονική και την τέχνη της Ελλάδας από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας, ενώ παράλληλα περιγράφεται αναλυτικά το πλέγμα εργαλειακού εξοπλισμού και τεχνικών. Ταυτόχρονα, με την έμφαση που δίνεται στην προβιομηχανική και πρωτοβιομηχανική Τήνο, του σημαντικότερου νεοελληνικού κέντρου μαρμαροτεχνίας, αναδεικνύεται το κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο στο οποίο αναπτύχθηκαν τα τοπικά εργαστήρια.

 Η μόνιμη έκθεση περιλαμβάνει ποικίλα κοσμικά, εκκλησιαστικά, επιτύμβια και καθημερινής χρήσης πρωτότυπα έργα σε μάρμαρο (υπέρθυρα, κρήνες, οικόσημα, φουρούσια, προσκυνητάρια, γουδιά, κ.ά.), πήλινα προπλάσματα και γύψινα αντίγραφα, εργαλεία λατόμευσης και μαρμαροτεχνίας, μηχανολογικό εξοπλισμό, αρχειακό υλικό, καθώς και την πλουσιότερη συλλογή σχεδίων παλαιών μαρμαρογλυπτών που υπάρχει στην Ελλάδα. Αυτός ο αριθμός αυθεντικών αντικειμένων συγκεντρώθηκε κυρίως χάρις στην ευαισθητοποίηση ιδιωτών αλλά και φορέων, οι οποίοι τα δώρισαν ή τα παραχώρησαν στο Ίδρυμα. Σε συνδυασμό, εξάλλου, με τις αλληλένδετες αναπαραστάσεις λατομείου, εργαστηρίου μαρμαροτεχνίας και συναρμογής δεσποτικού θρόνου, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν παραδοσιακές τεχνικές και διαδικασίες που αφορούν την εξόρυξη, την πρώτη επεξεργασία και μεταφορά του μαρμάρου, καθώς και τη μορφοποίηση και τοποθέτηση μιας κατασκευής· με άλλα λόγια, τη διαδρομή από την πρώτη ύλη έως το ολοκληρωμένο έργο. Παράλληλα, το οπτικοακουστικό υλικό της έκθεσης ζωντανεύει με τρόπο άμεσο τις παραδοσιακές μεθόδους εργασίας του λατόμου και του μαρμαροτέχνη, ενώ οι εικόνες του οδοιπορικού καταγράφουν την έντονη παρουσία του μαρμάρου σε ολόκληρο το νησί και παροτρύνουν τους επισκέπτες σε δικές τους περιηγήσεις. Τέλος, η έκθεση επεκτείνεται στους υπαίθριους χώρους του μουσείου. Στην πλατεία μπροστά από την είσοδο εκτίθενται ανυψωτική μηχανή μαρμάρων (μπίγα) και βαγονέτο για τη μεταφορά όγκων, από το λατομείο της Βαθής στον εξώστη, μπαζοβαγονέτο (σέσουλα), στροφή και ράγες από το λατομείο της Πατέλας, μαζί με ολοκληρωμένα και ημικατεργασμένα μαρμάρινα έργα. Ο ιστορικός μηχανολογικός εξοπλισμός, που παρουσιάζεται στην υπαίθρια έκθεση' και ανασυνθέτει χαρακτηριστικές εικόνες από αντίστοιχους φυσικούς χώρους εργασίας, διασώθηκε, συντηρήθηκε και αποκαταστάθηκε λειτουργικά με τη φροντίδα του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου Μαρμαροτεχνίας
Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν

Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν (αγγλ. Michigan State Legislature), είναι το Πολιτειακό νομοθετικό σώμα της αμερικανικής πολιτείας του Μίσιγκαν. Το Νομοθετικό Σώμα, είναι διθάλαμο σώμα, που αποτελείται από την Γερουσία του Μίσιγκαν (άνω βουλή) και την Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν (κάτω βουλή). Το 4o (IV) άρθρο του Συντάγματος του Μίσιγκαν, που εγκρίθηκε το 1963, ορίζει τον ρόλο του νομοθετικού σώματος, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συγκροτηθεί.Οι κύριοι σκοποί του Νομοθετικού Σώματος του Μίσιγκαν, είναι η θέσπιση και παρασκευή νέων νόμων, η τροποποιήση ή η κατάργηση των παρόντων νόμων, καθώς και ο καθορισμός και η ψήφιση του ετήσιου προϋπολογισμού του Μίσιγκαν. Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, συνέρχεται στο πολιτειακό καπιτώλιο στο Λάνσινγκ.Στο παρόν 99ο Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, αμφότερα τα σώματα (Γερουσία και Βουλή), ελέγχονται υπό την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανικών, η οποία όμως είναι ισχνή.

 Η Γερουσία του Μίσιγκαν, είναι το άνω νομοθετικό σώμα (άνω βουλή) του Μίσιγκαν. Τα 38 μέλη της (οι γερουσιαστές), εκλέγονται ανά τέσσερα χρόνια και υπηρετούν έως δύο τετραετείς θητείες (8 χρόνια), αντιπροσωπεύοντας τις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες (από τις οποίες και εκλέγονται), των οποίων ο πληθυσμός κυμαίνεται από 212.500 έως 263.500 κατοίκους. Σήμερα (από το 2018), την πλειοψηφία των εδρών της Γερουσίας του Μίσιγκαν, κατέχει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με 22 έδρες, ενώ την μειοψηφία των εδρών, το Δημοκρατικό Κόμμα, με 16 έδρες.Ο Πρόεδρος της Γερουσίας, είναι εκάστοτε Αντικυβερνήτης του Μίσιγκαν, ο οποίος δεν είναι μέλος της Γερουσίας, και μπορεί να ψηφίσει και να δώσει την καθοριστική ψήφο, μόνο σε περιπτώσεις ισοψηφίας. Ηγεσία Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν, είναι το κάτω νομοθετικό σώμα (κάτω βουλή) του Μίσιγκαν. Τα 110 μέλη της (οι Βουλευτές/Αντιπρόσωποι), εκλέγονται ανά δύο χρόνια, μαζί με τις εκλογές για την ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, αντιπροσωπεύοντας τους κατοίκους των μονοεδρικών περιφερειών (εκ των οποίων εκλέγονται), που ο πληθυσμός τους κυμαίνεται από 77.000 έως 91.000 κατοίκους. Σήμερα (από το 2020), την πλειοψηφία των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν, κατέχει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με 58 έδρες, ενώ την μειοψηφία των εδρών, το Δημοκρατικό Κόμμα, με 52 έδρες.Η Βουλή των Αντιπροσώπων, σε κάθε πρώτη συνεδρίαση (ανά δύο χρόνια), εκλέγει έναν από τα μέλη της, για το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν. Ηγεσία Μίσιγκαν Κατάλογος πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων των ΗΠΑ Γερουσία του Μίσιγκαν Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν Κυβερνήτης του Μίσιγκαν
Νικόλαος του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ

Ο Νικόλαος, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1321 - 8 Μαΐου 1397) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο Β΄ (1375-1384) και στη συνέχεια μόνος του (1384-1386).

 Ήταν δεύτερος γιος του Γεράρδου Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της συζύγου του Σοφίας των Μεκλεμβούργου, κόρης του κόμη του Βέρλε. Ο Νικόλαος, μια ηγετική προσωπικότητα στα βόρεια του Έλβα, ήταν τιτουλάριος κόμης του Σάουμμπουργκ μαζί με τον αδελφό του και στη συνέχεια με τους ανιψιούς του και συγκυβερνήτης κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1340-1397). Το 1390 ο Νικόλαος και οι ανιψιοί του κληρονόμησαν το Χόλσταϊν-Κίελο, το οποίο περιλάμβανε από το 1350 και το πρώην δουκάτο του Χόλσταϊν-Πλεν, οπότε κατόρθωσαν να ενώσουν ολόκληρο το Χόλσταϊν. Παραιτήθηκε από το δουκάτο του Σλέσβιχ (1386) για λογαριασμό του ανιψιού του Γεράρδου ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, που ορκίστηκε δούκας του Σλέσβιχ ως Γεράρδος Δ΄ από τον βασιλιά Όλαφ Β΄ της Δανίας. Με την πρώτη σύζυγο του Ελισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και χήρα του Όθωνα Β΄ της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ απέκτησε: Ελισάβετ (1360 - 1416), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Αλβέρτο Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και σε δεύτερο γάμο τον Ερρίκο Ε΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.Το 1362 ο Νικόλαος αρραβώνιασε την κόρη του Ελισάβετ με τον πρίγκιπα Χάακον, τον μελλοντικό Χάακον ΣΤ΄ της Νορβηγίας, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε για πολιτικούς λόγους (1363), προκειμένου ο Χάακον να νυμφευτεί τη Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας. Cawley, Charles, SCHLESWIG-HOLSTEIN.htm#Elisabethdied1416 K. Jansen (1878), "Gerhard VI.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 8, Leipzig: Duncker & Humblot
Σαμ Ματεκάνε

Ο Σαμ Ματεκάνε (Samuel Ntsokoane Matekane, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1958) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από το Λεσότο, πρωθυπουργός από τις 28 Οκτωβρίου 2022. Είναι ο ιδρυτής του Ομίλου Εταιρειών Matekane και τιμήθηκε ως ο Επιχειρηματίας της χρονιάς στην Αφρική από το περιοδικό Φορμπς το 2021. Ίδρυσε πολιτικό κόμμα, την Επανάσταση για την Ευημερία (RFP) τον Μάρτιο του 2022, με την οποία κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2022. Ο Ματεκάνε χρηματοδότησε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στο χωριό της καταγωγής του, το Μαντσονιάνε. Ονομάστηκε ο πλουσιότερος πολίτης του Λεσότο με περιουσία 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

 Ο Ματεκάνε γεννήθηκε ως το έβδομο από τα δεκατέσσερα παιδιά τον Μάρτιο του 1958 στο χωριό Μαντσονιάνε, που αποτελούσε τότε τμήμα της βρετανικής Μπασουτολάνδης. Ο Ματεκάνε είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Εταιρειών Matekane (MGC), ο οποίος ιδρύθηκε το 1986. Το 2021 κέρδισε το βραβείο Forbes Best of Africa 2021. Τον Μάρτιο του 2022, αρκετούς μήνες πριν από τις γενικές εκλογές, ο Ματεκάνε ίδρυσε ένα κόμμα που ονομάζεται Επανάσταση για την Ευημερία. Τοποθέτησε τον εαυτό του ως προστάτη της επιχειρηματικής κοινότητας της χώρας και θεωρήθηκε αουτσάιντερ ενώ έκανε εκστρατεία. Το κόμμα δεν πήρε την αυτοδυναμία στην Εθνοσυνέλευση για πέντε έδρες , έτσι σχημάτισε πλειοψηφικό συνασπισμό με τη Συμμαχία των Δημοκρατών και το Κίνημα για την Οικονομική Αλλαγή. Το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε στις 4 Νοεμβρίου, με τον ίδιο να αναλαμβάνει και υπουργός Άμυνας.