IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σημαία της Αζαρίας

Η σημαία της Αζαρίας παρουσιάζει 7 γραμμές χρώματος μπλε σκούρου και λευκού, με τη σημαία της Γεωργίας στο πάνω αριστερά τετράγωνο. Οι μπλε σκούρες γραμμές συμβολίζουν τον Εύξεινο Πόντο και οι λευκές συμβολίζουν την αγνότητα. Η σημαία καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου του 2004 από το Ανώτατο Συμβούλιο της Αζαρίας.

 Μεταξύ του Ιουνίου του 2000 και Ιουλίου του 2004, μια διαφορετική σημαία χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση του Ασλάν Αμπασίτζε. Το μπλε φόντο συμβολίζει τον Εύξεινο Πόντο και τα επτά αστέρια αντιπροσωπεύουν τις δύο πόλεις (Μπατούμι και Κομπουλέτι) και τις πέντε επαρχίες (Κέντα, Κομπουλέτι, Μπατούμι, , Σουαχέβι και Χούλο). Υπό το καθεστώς της ΕΣΣΔ, η αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Αζαρίας (AASSR) είχε τη δική της σημαία την περίοδο 1921-1950 και το 1978-1991. Το μοτίβο της ήταν παρόμοιο με το μοτίβο της σημαίας της σοβιετικής Γεωργίας με επιπρόσθετα τα αρχικά της AASSR στα γεωργιανά. Σημαίες του Κόσμου
Debout Congolais

Debout Congolais (Ξυπνήστε Κονγκολέζοι) είναι ο εθνικός ύμνος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1960 όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη και έπειτα από την άνοδο του Μομπούτου στην εξουσία αντικαταστάθηκε το 1971. Την ίδια χρονιά η χώρα μετονομάστηκε σε Ζαΐρ και ο ύμνος αντικαταστάθηκε από τον La Zaïroise. Επανήλθε ως ύμνος από τον Λοράν Καμπιλά όταν ο τελευταίος ήρθε στην εξουσία το 1997. Οι στίχοι είναι του Ζοζέφ Λουτούμπα και η μουσική του Σιμόν-Πιερ Μπόκα ντι Μπάσι Λόντι (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi).

 ΧΟΡΩΔΙΑ Debout Congolais, Unis par le sort, Unis dans l'effort pour l'indépendance, Dressons nos fronts longtemps courbés Et pour de bon prenons le plus bel élan, dans la paix, Ο peuple ardent, par le labeur, nous bâtirons un pays plus beau qu'avant, dans la paix. ΣΤΡΟΦΗ Citoyens, entonnez l'hymne sacré de votre solidarité, Fièrement, saluez l'emblème d'or de votre souveraineté, Congo. ΡΕΦΡΕΝ Don béni, (Congo) des aïeux (Congo), Ο pays (Congo) bien aimé (Congo), Nous peuplerons ton sol et nous assurerons ta grandeur. (Trente juin) Ο doux soleil (trente juin) du trente juin, (Jour sacré) Sois le témoin (jour sacré) de l'immortel serment de liberté Que nous léguons à notre postérité pour toujours. ΧΟΡΩΔΙΑ Ξυπνήστε, Κονγκολέζοι, Ενωμένοι από τη μοίρα, Ενωμένοι στον αγώνα για την ανεξαρτησία, Ας κρατήσουμε τα κεφάλια μας σκυφτά για τόσο πολύ, Και τώρα για το καλό, ας συνεχίσουμε να προχωρούμε προς τα εμπρός με τόλμη, ειρηνικά. Ω, φλογεροί άνθρωποι, θα πρέπει να οικοδομήσουμε με σκληρή δουλειά, Ειρηνικά, μια χώρα ομορφότερη από πριν. ΣΤΡΟΦΗ Πολίτες, τραγουδήστε τον ιερό ύμνο της αλληλεγγύης σας, Με περηφάνια χαιρετήστε το χρυσό έμβλημα της κυριαρχίας σας, το Κονγκό. ΡΕΦΡΕΝ Ευλογημένο δώρο των προγόνων μας, Ω πολυαγαπημένη χώρα, Θα πρέπει να εποικίσουμε το έδαφός σου και να εξασφαλίσουμε τη σπουδαιότητά σου. Ω λαμπερέ ήλιε της 30ης του Ιούνη, Γίνε μάρτυρας του αθάνατου όρκου για την ελευθερία Την οποία θα παραδώσουμε στα παιδιά μας εσαεί. Σημείωση: Οι λέξεις που βρίσκονται σε παρένθεση ψάλλονται από τη χορωδία, ενώ οι υπόλοιπες από σολίστες. http://www.nationalanthems.info/zre.htm - National anthems.info - "La Zaïroise" (ο παλιός ύμνος) http://www.nationalanthems.info/cd.htm- Αρχειοθετήθηκε 2015-10-04 στο Wayback Machine. National anthems.info - "Debout Kongolaise"
Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης είναι η έδρα της Εκκλησίας Κρήτης, η οποία είναι ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η περιφέρειά της περιλαμβάνει την πόλη του Ηρακλείου καθώς και μέρος του Νομού Ηρακλείου. Μέχρι το 1967 ονομαζόταν «Ιερά Μητρόπολις Κρήτης». Από τότε, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ανυψώθηκε σε Αρχιεπισκοπή και ο Μητροπολίτης της έκτοτε φέρει τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου. Αρχιεπίσκοπος από τις 11 Ιανουαρίου 2022 είναι ο Ευγένιος Β΄ (Αντωνόπουλος).

 Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Μηνά Ιερός Καθεδρικός Ναός Αγίου Τίτου Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Πόρου Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου (Λιμένος) Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιερός Ναός Αναλήψεως του Σωτήρος Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής Χρυσοπηγής Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου Νέου Σταδίου Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σταυροφόρων Ιερός Ναός Αγίας Άννης Ιερός Ναός της του Θεού Σοφίας Νέων Κλαζομενών Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Νέας Αλικαρνασσού Ιερός Ναός Ἁγίου Ιωάννου Ιερός Ναός Εἰσοδίων της Θεοτόκου Νέων Αλατσάτων Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Νέων Βρυούλλων Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου Μπεντεβή Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πατελλών Ιερός Ναός Αγίου Ευμενίου Φορτέτσας Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης Ιερός Ναός Αγίου Ευγενίου του Καππαδόκου Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Άνω Νέας Αλικαρνασσού Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Παναγίας Καμαριανής Ιερός Ναός Αγίου Κυρίλλου Γορτύνης Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού Καλλιθέας Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καρτερού Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσα Μικρασιατών) Μασταμπά Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Ιερός Ναός Αγίου Ελευθερίου Προσκυνηματικός Ναός Παναγίας Βουρλιώτισσας Παναγίας Καμαριανής από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, η οποία τιμάται στον ομώνυμο ναό την Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής (ημέρα της ευρέσεώς της στην Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας). Αγίου Νικολάου από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, στον ομώνυμο ναό της Νέας Αλικαρνασσού. Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, που εορτάζεται στις 24 Σεπτεμβρίου στη Μονή Παλιανής. Παναγίας της Ορφανής, στη Μονή Αγκαράθου. Παναγίας Βουρλιώτισσας, στον ομώνυμο ναό. Επίσημη ιστοσελίδα Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης
Ούρος Κνέζεβιτς

Ο Ούρος Κνέζεβιτς (σερβικά κυριλλικά: Урош Кнежевић‎ ; 2 Ιανουαρίου 1811 – 21 Οκτωβρίου 1876) ήταν Σέρβος ζωγράφος. Ο Κνέζεβιτς είναι πιο γνωστός για τις προσωπογραφίες του, έχοντας παράγει περισσότερα από 200 πορτρέτα, κυρίως από αξιόλογους ανθρώπους της εποχής του.

 Γεννήθηκε στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι και ο πατέρας του ονομαζόταν Τέοντορ και η μητέρα του Γιουλιάνα. Παρόλο που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Σερβία, υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του. Σχετικά με τα πρώτα του χρόνια εκπαίδευσης, ο ίδιος ο καλλιτέχνης έγραψε ότι του άρεσε να ζωγραφίζει ακόμη και ως παιδί και ότι ένιωθε απόλυτα αφοσιωμένος στο σχέδιο. Σπούδασε για πρώτη φορά σχέδιο στο Γυμνάσιο Κάρλοβτσι . Μεταφέρεται από τη Βοϊβοντίνα στη Σερβία το 1834, όπου ασκεί ενεργά τη ζωγραφική μέχρι το 1844. Το έργο του ήταν απαραίτητο για την εισαγωγή της τέχνης στη Σερβία και την εκπαίδευση του τοπικού πληθυσμού στην εκτίμηση τέχνης. Κατά τη διάρκεια της εποχής του στη Σερβία υποστήριξε τον εαυτό του ζωγραφίζοντας πορτρέτα των τοπικών ευγενών και διακεκριμένων πολιτών. Ωστόσο, ο τοπικός πληθυσμός εξακολουθούσε να είναι πολύ φιλόξενος για την τέχνη και συχνά δεν καταβλήθηκαν ποσά για τα πορτρέτα. Αυτό έκανε δύσκολο για τον Κνέζεβιτς να κερδίσει αρκετά για να στηρίξει τον εαυτό του, πόσο μάλλον να εξοικονομήσει αρκετά χρήματα για την εκπαίδευσή του στη Βιέννη. Ακόμη και η βασιλική οικογένεια αρνήθηκε να πληρώσει για τα πολλά πορτρέτα, οικόσημα και άλλα σύμβολα που έκανε ο Κνέζεβιτς για αυτούς. Τέλος, βρήκε καλά αμειβόμενη εργασία στη ζωγραφική τοίχων και εικόνων για εκκλησίες του Βελιγραδίου. Αυτό του επέτρεψε να εξοικονομήσει αρκετά, για να σπουδάσει στη Βιέννη. Σχετικά με τη διαμονή του στη Βιέννη, γράφει ότι ήταν μια πολύ ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του και ήταν ο πιο ευτυχισμένος, όταν το έργο του αναγνωρίστηκε εκθέτοντάς το στη Βιεννέζικη Έκθεση Τέχνης του 1846. Ωστόσο, η Βιεννέζικη Βασιλική Ακαδημία Τέχνης δεν έχει καν καταγραφή για το όνομά του μεταξύ των μαθητών. Ορισμένες πηγές δείχνουν ότι ο Κνέζεβιτς ζωγράφισε επίσης τα πορτρέτα του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς (Σέρβος γλωσσολόγος και μεταρρυθμιστής της σερβικής γλώσσας) και την οικογένειά του, εκτός από τη στρατιωτική, πολιτική και πολιτική ηγεσία. Σύμφωνα με τα πορτρέτα του Κνέζεβιτς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι Σέρβοι ηγέτες έτειναν προς τον εκσυγχρονισμό. Εξ ου και τα πορτρέτα τους είχαν εξαιρετικά πολυτελή ρούχα, τα οποία ήταν χρυσά πλεκτά και πλούσια κεντημένα. Το 1871 ο Κνέζεβιτς αρρώστησε και άρχισε να εργάζεται λιγότερο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Σέρβους ζωγράφους προσωπογραφιών του δέκατου ένατου αιώνα.
Ανδρέας Αντωνάτος

Ο Ανδρέας Αντωνάτος (Πάτρα, 30 Νοεμβρίου 1938 – Πειραιάς, 25 Αυγούστου 2023) ήταν Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και συγκαταλέγεται στους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές της θέσης του στην εποχή του.

 Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Πάτρα, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ηρακλή Πατρών. Το 1956 μεταπήδησε στην Παναχαϊκή, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για 5 χρόνια. Το καλοκαίρι του 1961 μεταγράφηκε στον Εθνικό, με τον οποίο αγωνίστηκε για 8 χρόνια, ενώ χρίστηκε και διεθνής φορώντας τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας μία φορά στον φιλικό αγώνα κατά της Αιθιοπίας (3-1) το 1964. Το καλοκαίρι του 1969 μεταγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια διετία, ενώ τα μετέπειτα χρόνια εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετά Αθηναϊκά σωματεία. Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του Αλέξανδρος (1941-2023), τερματοφύλακας με θητεία στον Ηρακλή Πατρών, στη Θύελλα Πατρών και στον Α.Π.Σ. Πάτραι. Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001 Αχαιοί 3 Σύνδεσμος Φιλάθλων Παναχαικής Τάσου Σταθόπουλου - Β. Νικητόπουλου ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Ανδρέα Μπόμπη ΓΚΟΛ84
Ησιόνη (μητέρα Τεύκρου)

Η Ησιόνη στην ελληνική μυθολογία ήταν κόρη του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και της Στριμούς που πατέρας της ήταν ο Σκάμανδρος. Κατ' άλλη εκδοχή μητέρα της ήταν η Πλακία, κόρη του Ατρέα ή του Λεύκιππου. Ήταν αδελφή του Τιθωνού, του Λάμπου, του Κλιτύου, του Ικετάωνος και του Ποδάρκη (ή Πρίαμου). Είχε και δύο αδελφές, την Κύλλα και την Αστυόχη. Ο Ελλάνικος αναφέρει το εξής:

 Ο Ποσειδώνας και ο Απόλλωνας έχτισαν τα τείχη της Τροίας, αλλά ο Λαομέδων δεν τους έδωσε αμοιβή για το έργο τους. Για να τον τιμωρήσουν, ο Ποσειδώνας έστειλε στη χώρα του ένα θαλάσσιο κήτος (δράκοντα σύμφωνα με άλλη εκδοχή), το οποίο κατασπάραζε τους ανθρώπους, ενώ ο Απόλλωνας λοιμό που οδήγησε πλήθη στο θάνατο. Ο Λαομέδων ζήτησε τη συμβουλή του μάντη Φαινοδάμαντος για να απαλλάξει το βασίλειό του από το κακό αυτό. Η απάντηση ήταν ότι θα έπρεπε να παραδώσει την κόρη του Ησιόνη ως τροφή στο κήτος. Ο Ηρακλής ο οποίος εκστράτευε κατά των Αμαζόνων, φτάνοντας στην Τροία, βρήκε την Ησιόνη δεμένη σ' ένα βράχο. Ο Ηρακλής είπε στον Λαομέδοντα ότι θα σκοτώσει το κήτος και θα ελευθερώσει την Ησιόνη, αλλά ζήτησε ως αντάλλαγμα τα άλογα που είχε χαρίσει ο Δίας στον Ίλο, τον πατέρα του Λαομέδοντα, ως αποζημίωση επειδή άρπαξε τον γιο του, τον Γανυμήδη. Αφού έφερε εις πέρας το έργο του, ο Λαομέδων δεν του έδωσε τα άλογα. Ο Ηρακλής δεν αντέδρασε. Πραγματοποίησε την εκστρατεία κατά των Αμαζόνων, αλλά στην επιστροφή μαζί με τους φίλους του (ένας εκ των οποίων ήταν ο Τελαμώνας), κατέστρεψε ολοσχερώς την Τροία, σκότωσε τον Λαομέδοντα και όλους τους γιούς του, εκτός από τον Ποδάρκη τον οποίο αιχμαλώτισε, ενώ την Ησιόνη την έδωσε ως σύζυγο στον Τελαμώνα. Εκείνη τον παρακάλεσε να εξαγοράσει τον αδελφό της, δίνοντας ως αντάλλαγμα στον Ηρακλή την καλύπτρα της, όπως και έγινε. Γι' αυτό ο Ποδάρκης ονομάστηκε Πρίαμος (πρίαμαι = εξαγοράζω). Ο Τελαμώνας έζησε με την Ησιόνη στη Σαλαμίνα, αλλά ποτέ δεν έγινε νόμιμη σύζυγός του. Απέκτησαν έναν γιο, τον Τεύκρο, περίφημο τοξότη στον Τρωικό Πόλεμο. Αδελφός του Τεύκρου από άλλη μητέρα ήταν ο Αίαντας. Άλλη εκδοχή του μύθου: ο Λαομέδων, όταν ο Ηρακλής σκότωσε το κήτος και ελευθέρωσε την Ησιόνη, εκπλήρωσε την υπόσχεσή του και του έδωσε την κόρη του και τα άλογα. Η Ησιόνη, μάλιστα, δέχτηκε να ακολουθήσει τον Ηρακλή, όχι επειδή το ήθελε αλλά επειδή φοβόταν μήπως η πόλη ξαναβρεθεί σε κίνδυνο και γίνει πάλι εξιλαστήριο θύμα. Ο Ηρακλής την άφησε στον πατέρα της για να πολεμήσει τις Αμαζόνες, αλλά στην επιστροφή του σκότωσε τον Λαομέδοντα επειδή δεν του είχε δώσει τα άλογα που του υποσχέθηκε, αλλά θνητά. Τροία Ζώνη της Ιππολύτης Λαομέδων Ζαν Ρισπέν, «Ελληνική μυθολογία», τόμος Β', εκδόσεις Δαρεμάς, Αθήνα 1953. (επιμέλεια:Σπύρος Μαρινάτος, μετάφραση Νίκος Τετενές)
Ο αναπαυόμενος Άρης (Εθνικό Μουσείο Θερμών, Ρώμη)

Ο αναπαυόμενος Άρης ήταν αριστουργηματικό γλυπτό, έργο του αρχαίου Έλληνα γλύπτη Σκόπα ή του Λυσίππου. Σήμερα σώζεται μαρμάρινο αντίγραφό του, ρωμαϊκής εποχής, γνωστό επίσης με την επωνυμία Άρης (της συλλογής) Λουντοβίζι, το οποίο εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρώμης (Museo Nazionale Romano) στη Ρώμη, στο παλάτσο Αλτέμπς.

 Το γλυπτό παριστάνει τον θεό Άρη σε νεαρή ανδρική ηλικία, με αγένειο πρόσωπο. Είναι καθισμένος σε βράχο, επάνω στα λάφυρα που κέρδισε στη μάχη. Στο πλευρό του, ένας ερωτιδέας παίζει ξέγνοιαστος. Francis Haskell and Nicholas Penny, 1981. Taste and the Antique: the Lure of Classical Sculpture 1500-1900. (Yale University Press) cat. no. 58. Altemps Palace and the Ludovisi collection Αρχειοθετήθηκε 1998-01-26 στο Wayback Machine.
Ιλόνα της Αυστρίας

Η Ιλόνα, γερμ. Ilona von Habsurg-Lothringen, prinzessin von Österreich-Ungarn (20 Απριλίου 1927 - 12 Ιανουαρίου 2011) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε τιτουλάρια μεγάλη δούκισσα του Μεκλεμβούργου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωσήφ-Φραγκίσκου αρχιδούκα της αυστρίας-Ουγγαρίας και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1946 τον Γεώργιο-Αλέξανδρο τιτουλάριο μεγάλο δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα: Ελισάβετ-Χριστίνα γενν. 1947, παντρεύτηκε τον Άλαρντ βαρόνο φον ντεμ Μπούσχε-Ίππενμπουρκ. Μαρία-Αικατερίνη γενν. 1949, παντρεύτηκε τον Βόλφγκανκ φον Βάζηλεβσκι. Ειρήνη γενν. 1952, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίν Χάρμσεν. Μπόρβιν γενν. 1956, τιτουλάριος μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου και επικεφαλής του κλάδου του. Almanach de Gotha (186th ed.). 2003. pp. 65, 262. ISBN 0-9532142-4-9.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2016-2017

To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2016-17, είναι το 31ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση είναι η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίζονται σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας αγωνίστηκαν στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) αγωνίστηκαν στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7 και 8 παρέμειναν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 5η συνεχόμενη χρονιά και 31η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός Πειραιώς, επικρατώντας με 3-0 νίκες του Ν.Ο. Βουλιαγμένης στους τελικούς. Υποβιβάστηκαν στην Α2 ο ΝΟ Πατρών και ο ΝΟ Καλαμακίου.

 Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι έξι πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ομάδες των θέσεων 3-6 ξεκίνησαν από τα προημιτελικά, ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκαν απευθείας στα ημιτελικά. Το πανόραμα των πλέι οφ: Για τις θέσεις 5-6 έγινε ένας μονός αγώνας ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Παλαιό Φάληρο στην έδρα του πρώτου. Το Παλαιό Φάληρο κέρδισε και κατέκτησε την 5η θέση, ενώ ο Παναθηναϊκός κατετάγη 6ος. Μικρός τελικός Μεγάλος τελικός Στα πλέι άουτ μετείχαν οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας μεταφέροντας τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Ο Πανιώνιος έχοντας απέναντι στο ΝΟ Πατρών το προβάδισμα με 1-0 νίκες απ' την κανονική περίοδο, πέτυχε 2 νίκες ακόμα και παρέμεινε στην κατηγορία όπως και η Χίος, η οποία προηγείτο με 2-0 νίκες επί του Καλαμακίου, το οποίο δήλωσε αδυναμία να μεταβεί στη Χίο για τον αγώνα, έχασε με 5-0 στα χαρτιά το παιχνίδι και υποβιβάστηκε και αυτό στην Α2 μαζί με τους Πατρινούς. Στη συνέχεια έγινε ένας μονός αγώνας για τις θέσεις 9-10 για να ολοκληρωθεί η τελική κατάταξη. Ο Πανιώνιος κέρδισε στα πέναλτι τον Νο Χίου με 16-15 (κ.δ. 9-9) και κατέλαβε την 9η θέση.
Θεώρημα Άροου

Το Θεώρημα του Άροου περιγράφει ότι οποιαδήποτε διαδικασία συλλογικής απόφασης είναι προβληματική εκ φύσεως και για αυτό ο ψηφοφόρος πρέπει να κινηθεί στρατηγικά. Σύμφωνα με το θεώρημα αυτό, δεν υπάρχει κανένα σύστημα ψηφοφορίας το οποίο να μπορεί να μετατρέψει τις ιεραρχημένες ατομικά προτιμήσεις των ψηφοφόρων σε μια συλλογική-κοινωνική καθολική ιεράρχιση, η οποία να είναι πλήρης και μεταβατική, ικανοποιώντας ένα προκαθοριμένο σύνολο κριτηρίων. Τα προκαθορισμένα αυτά κριτήρια είναι: η απουσία δικτατορικών διαδικασιών, η ύπαρξη απεριόριστων επιλογών, η υπάρξη καλύτερης συλλογικής επιλογής, η ανεξαρτησία και η μονοτονία. Συνεπώς, δεν υπάρχει κάποιος κανόνας κοινωνικής επιλογής ο οποίος να ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις αφού όλες οι ισχυρές δηλώσεις κρύβουν κάτι, δηλαδή η λήψη αποφάσεων με πλειοψηφία μπορεί να αποτύχει να δώσει ένα σταθερό αποτέλεσμα.

 Το Θεώρημα προκύπτει από τη Θεωρία της Κοινωνικής Επιλογής, η οποία είναι ένα θεωρητικό πλαίσιο ανάλυσης ή συνδυασμού ατομικών προτιμήσεων, ενδιαφερόντων ή προθέσεων όπου στόχος είναι να καταλήξει σε μια συλλογική απόφασή ή κοινωνική πρόνοια κατά μία έννοια.Ένα μη-θεωρητικό παράδειγμα συλλογικής απόφασης είναι η θέσπιση ενός νόμου ή το σύνολο των νόμων στο πλαίσιο ενός συντάγματος. Η Κοινωνική Επιλογή συνδυάζει στοιχεία της Οικονομικής Ευημερίας και της Θεωρίας της Ψηφοφορίας. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν τη λογική ασυμβατότητα των διαφόρων αξιωμάτων, όπως στο θεώρημα του Άροου, αποκαλύπτοντας ένα πρόβλημα συγκέντρωσης και προτείνοντας αναδιατύπωση ή θεωρητική διαλογή στη κατάληξη μερικών αξιωμάτων. Αργότερα το έργο αναλογίζεται προσεγγίσεις για αποζημιώσεις και δικαιοσύνη, ελευθερία και δικαιώματα, αξιωματικοί περιορισμοί στις προτιμήσεις των παραγόντων, η μεταβλητή του πληθυσμού, η στρατηγική θωράκιση των μηχανισμών της κοινωνικής επιλογής, των φυσικών πόρων, των δυνατοτήτων και των ρόλων, της ευημερίας, της δικαιοσύνης και της φτώχειας. Το θεώρημα του Άροου ακολουθεί τις πιο κάτω ιδιότητες για μια δίκαιη μέθοδο ψηφοφορίας: Να μην υπάρχουν δικτατορικές διαδικασίες: Οι διαδικασίες θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν επιθυμίες πολλών ψηφοφόρων. Δεν πρέπει να μιμούνται απλώς τις προτιμήσεις ενός μόνο ψηφοφόρου. Απεριόριστες επιλογές-καθολικότητα: Για κάθε σύνολο των ατομικών προτιμήσεων των ψηφοφόρων θα πρέπει να υπάρχει μια πλήρη κατάταξη. Πρέπει να παρέχει τα ίδια αποτελέσματα κάθε φορά που οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων παρουσιάζονται με τον ίδιο τρόπο. Ανεξαρτησία από άσχετες αλλαγές: Το κατά πόσο ψηφίζει τον ένα κατά τον άλλο υποψήφιο πρέπει να εξαρτάται μόνο από τις ατομικές προτιμήσεις μεταξύ των δύο. Για παράδειγμα, η εισαγωγή τρίτου υποψηφίου δεν θα πρέπει να επηρεάσει το αποτέλεσμα εκτός αν ο τρίτος κερδίζει. Μονοτονία: Αν κάθε άτομο τροποποιεί την προτίμηση του με την προώθηση μιας συγκεκριμένης επιλογής τότε η προτίμηση του θα πρέπει να ανταποκριθεί μόνο με την προώθηση της ίδιας επιλογής. Ένα άτομο δεν θα πρέπει να είναι σε θέση να βλάψει μια επιλογή από την υψηλότερη κατάταξη. Pareto optimal-Καλύτερη επιλογή σε όλα τα κριτήρια: Αν κάθε άτομο προτιμά την μια επιλογή από την άλλη τότε έτσι πρέπει να προκύπτει και η κοινωνική τάξη προτίμησης.
Κάρολος Μιχαήλ του Μεκλεμβούργου

Ο Κάρολος-Μιχαήλ, γερμ. Karl-Michael (17 Ιουνίου [5 Ιουνίου] 1863 - 6 εκεμβρίου 1934) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και επικεφαλής του κλάδου του.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου-Αυγούστου πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Αικατερίνης Μιχαηλόβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Μιχαήλ Παύλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας. Το 1934 απεβίωσε στο Ρέμπλιν σε ηλικία 71 ετών, άγαμος. Erstling, Frank; Frank Saß; Eberhard Schulze; Harald Witzke (April 2001). "Das Fürstenhaus von Mecklenburg-Strelitz". Mecklenburg-Strelitz, Beiträge zur Geschichte einer Region (in German). Friedland: Steffen. ISBN 3-9807532-0-4. Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. ISBN 978-2-901138-06-8. Mecklenburg-Strelitz – Beiträge zur Geschichte einer Region. Friedland i. Meckl.: Steffen, 22001 ISBN 3-9807532-0-4 Grewolls, Grete (2011). Wer war wer in Mecklenburg und Vorpommern. Das Personenlexikon (in German). Rostock: Hinstorff Verlag. p. 4830. ISBN 978-3-356-01301-6.
Ποταμιά Λάρισας

Η Ποταμιά είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Αγιάς. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αγιάς. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 262 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα της Ποταμιάς καλύπτει έκταση 32.899 χλμ2.

 Το χωριό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αγιάς, στις βόρειες πλαγιές του όρους Μαυροβουνίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Ποταμιάς ήταν 262 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 12% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Battlefield 3

Το Battlefield 3 είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την DICE και εκδόθηκε από την Electronic Arts. Πρόκειται για το τρίτο βιντεοπαιχνίδι της σειράς Battlefield. Κυκλοφόρησε για τα PlayStation 3 και Xbox 360 και τον Υπολογιστή.

 To Battlefield 3 δημιουργείται με τη μηχανή Frostbite 2.0. Πρόκειται για την έκδοση της Frostbite 1.2 που χρησιμοποιήθηκε για το Battlefield: Bad Company 2. Εκμεταλλεύεται πλήρως το DirectX 11 και την αρχιτεκτονική 64-bit. Δεν υποστηρίζει το DirectX 9, και συνεπώς τα Windows XP. Στο παιχνίδι εισήχθη η λειτουργία Battlelog, μια πλατφόρμα επικοινωνίας μεταξύ των παικτών. Το Battlelog παρέχει στατιστικά, φωνητική επικοινωνία και λίστα φίλων. Το Battlefield 3 έχει τρία modes παιχνιδιού: singleplayer, co-op και multiplayer. Στο singleplayer ο παίκτης παίρνει το ρόλο 3 χαρακτήρων: Του Dmitri "Dima" Mayakovsky, ενός Ρώσου μυστικού πράκτορα, που πρέπει να εμποδίσει την PLR από το να πυροδοτήσει μια πυρηνική βόμβα στην καρδιά του Παρισιού. Ο 2ος χαρακτήρας, ο Jonathan "Jono" Miller, ένας Αμερικάνος δεκανέας των Πεζοναυτών καλείται να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις της PLR στην έρημο της Τεχεράνης. Τέλος ο Επιλοχίας Henry "Black" Blackburn ηγείται μιας πενταμελούς ομάδας σε μια αποστολή εύρεσης και διάσωσης μιας ομάδας Αμερικανών που ερευνούσαν μια πιθανή τοποθεσία χημικών όπλων. Στο multiplayer για PC οι χάρτες είναι χωρητικότητας 64 παικτών, ενώ για τις κονσόλες 24. Τα modes που υπάρχουν είναι το γνωστό από προηγούμενους τίτλους της σειράς Conquest, το Rush και ένα νέο mode, το Team Deathmatch (TDM). Οι κλάσεις είναι 4: Assault (ιατρός), Support (βοηθητικός), Engineer (μηχανικός) και Recon (ελεύθερος σκοπευτής), οργάνωση γνωστή από το Battlefield 2142. Είναι φτιαγμένες έτσι ώστε αναδεικνύουν αλλά και να επιβάλουν την ομαδικότητα αν σκοπός είναι η νίκη. Ο γιατρός διαθέτει απινιδωτή με τον οποίο "ξαναζωντανεύει" τους πεθαμένους συμπαίκτες σας. Ο βοηθητικός έχει τα "Rambo guns". Ο Recon είναι ένας απλός ελεύθερος σκοπευτής. Ο Engineer διαθέτει ισχυρά όπλα, εκρηκτικές ύλες, αντιαρματικό (Lock-on) ή αντιεροπορικό (Lock-on) ή απλά ένα Free shot εκτοξευτή ρουκετών (SMAW ή RPG). Επιπλέον, υπάρχουν και πέντε Dlcs (Expansion Packs): Back to Karkland, Close quaters, Aftermath, Armored kill και End game. Για το παιχνίδι διενεργήθηκε μια ανοικτή beta το Σεπτέμβριο του 2011, στην οποία είχαν χρονικό προβάδισμα 48 ωρών όσοι προπαρήγγειλαν το παιχνίδι μέσω του Origin ή αγόρασαν την Limited Edition του Medal of Honor. Επίσημη ιστοσελίδα
Άννα Αικατερίνη Κωνσταντία Βάσα

Η 'Άννα-Αικατερίνη-Κωνσταντία, πολων. Anna Katarzyna Konstancja Waza (7 Αυγούστου 1619 - 8 Οκτωβρίου 1651) από τον Οίκο των Βάσα ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας & Πολωνιας-Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Σιγισμούνδου Γ΄ της Σουηδίας & Πολωνία-Λιθουανίας και της Κωνσταντίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας. Γεννήθηκε στη Βαρσοβία και απεβίωσε στη Κολωνία σε ηλικία 32 ετών. Παντρεύτηκε το 1642 τον Φίλιππο-Γουλιέλμο των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνο: ένας γιος, απεβ. κατά τη γέννηση. Podhorodecki, Leszek (1978). Stanisław Koniecpolski ok. 1592–1646. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Retrieved 9 March 2011.
Ερρίκος ντελ Βάστο

Ο Ερρίκος ντελ Βάστο, ιταλ. Enrico fel Vasto (απεβ. πριν το 1141) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν κύριος τού Πατερνό & της Μπούτερα. Έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο. Ως αδελφός της Αδελαΐδας, πρότεινε στον σύζυγό της Ρογήρο Β΄ κόμη της Σικελίας να στεφθεί βασιλιάς της.

 Ήταν γιος τού Μαμφρέδου μαργράβου της Δυτικής Λιγουρίας. Ο πάππος τού Μαμφρέδου, ο Ανσέλμο Β΄, ήταν εγγονός τού Αλεράμο, ιδρυτή τού Οίκου. Αδέλφια του ήταν ο Βονιφάτιος μάργραβος της Δυτικής Λιγουρίας και η Αδελαΐδα, σύζυγος πρώτα τού Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και μετά τού Βονιφάτιου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Βονιφάτιος ίδρυσε τον κλάδο των μαρκησίων τού Σαλούτσο, ενώ άλλοι αδελφοί τους κλάδους Μπούσκα, Λάντσια, Σαβά και Σαβόνα. Έλαβε το Πατερνό και την Μπούτερα στη Σικελία από τον Ρογήρο Α΄ ή από την Αδελαΐδα κατά την αντιβασιλεία της μετά το 1101. Εθεωρείτο ο κόμης των Λομβαρδών στη Σικελία και τού κλάδου των Αλεράμιτσι στη νήσο αυτή. Ο ανιψιός του Ρογήρος Β΄ της Σικελίας ονόμασε έναν γιο του Ερρίκο. Ήταν ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο. Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο τού Τελέζε, ήταν ιδέα τού Ερρίκου ο Ρογήρος Β΄, που τότε ήταν κυρίαρχος της Ν. Ιταλίας, από κόμης της Σικελίας, να λάβει τον τίτλο τού βασιλιά της και να εγκατασταθεί στο Παλέρμο, όπου υποτίθεται, ότι είχαν κυβερνήσει από εκεί οι βασιλείς της Σικελίας. Πράγματι ο Ρογήρος Β΄ στέφθηκε το 1130 σύμφωνα με την πρόταση αυτή. Νυμφεύθηκε τη Φλαντρίνα, κόρη τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας από τη 2η σύζυγό του Ερεμβούργα του Μορταίν. Carlo Alberto Garufi, Gli Aleramici e i Normanni in Sicilia e nelle Puglie, in Centenario della nascita di Michele Amari, I, Palermo 1910 Pasquale Hamel, Adelaide del Vasto, Regina di Gerusalemme. Palermo: Sellerio Editore, 1997.
ΝτεΧουάν Κόλινς

Ο ΝτεΧουάν Κόλινς, γεννημένος στις 20 Νοεμβρίου 1976 στο Γιανγκστάουν του Οχάιο, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η ρωσική Κράσνιε Κρίλια.

 Ο Κόλινς αγωνίστηκε στο NCAA με την ομάδα του Τασκέγκι από το 1994 ως το 1997 και με τους Τάιγκερς του LSU για τη σεζόν 1997-98. Στην τελευταία του χρονιά, αγωνίστηκε σε 23 αγώνες με μέσους όρους 8,8 πόντων, 3,7 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ.Το 2000, υπέγραψε στην Τάιγκερς Τούμπιγκεν, παραμένοντας εκεί για δύο χρόνια με μέσο όρο που πλησίαζε τους 24 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε για δύο ακόμη σεζόν στην Άλμπα Βερολίνου, με την οποία είχε 16,1 πόντους το 2002-03 και 16,6 πόντους το 2003-04, κατακτώντας το πρωτάθλημα Γερμανίας στον πρώτο του χρόνο.Τη σεζόν 2004-05 φόρεσε τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, πετυχαίνοντας 13,2 πόντους κατά μέσο όρο σε 26 αγώνες της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ είχε και 14,3 πόντους σε τρία παιχνίδια των πλέι-οφ. Αναδείχθηκε δεύτερος στα κλεψίματα και πέμπτος στις ασίστ, βοηθώντας τον Άρη να καταλάβει την τρίτη θέση, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ. Επίσης, η ομάδα του Άρη έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.Το 2005-06, ο Κόλινς αγωνίστηκε με την ιταλική Βαρέζε, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στη Γερμανία και την Μπάμπεργκ, πριν υπογράψει στη Ζάλγκιρις Κάουνας. Τη σεζόν 2008-09, φόρεσε τη φανέλα της ρωσικής Λοκομοτίβ Ροστόβ και της ισπανικής Σεβίλλης, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 2009-10 με την ομάδα της Καβάλας.Συνέχισε για δύο ακόμη χρονιές στη Ζάλγκιρις Κάουνας, με την οποία κατέκτησε συνολικά δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Λιθουανίας, όπως και τη Βαλτική Λίγκα του 2008.Το 2012, συμφώνησε με την Αλ Ριγιάντι από τη Βηρυττό και ολοκλήρωσε τη σεζόν 2012-13 με την Κράσνιε Κρίλια, κατακτώντας το EuroChallenge του 2013, όπως και το κύπελλο Ρωσίας, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών. COLLINS, DeJUAN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL DeJuan Collins Basketball Player Profile DeJuan Collins Europe Stats | Basketball-Reference.com
Μιχαήλ Μουτούσης

Ο Μιχαήλ Μουτούσης (1885 – 16 Μαρτίου 1956) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος αεροπόρος, αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μετέπειτα της Αεροπορίας. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων εκτέλεσε μαζί με τον Σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραϊτίνη την πρώτη αποστολή ναυτικής συνεργασίας στην παγκόσμια ιστορία.

 Ο Μουτούσης, αρχικά αξιωματικός του Μηχανικού, υπήρξε από τους πρώτους έξι Έλληνες αξιωματικούς που εστάλησαν το 1912 στη Γαλλία για αεροπορική εκπαίδευση ώστε να στελεχώσουν την νεοσύστατη Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913) εκτέλεσε αποστολές αναγνώρισης και βομβαρδισμού εναντίον τουρκικών θέσεων στο Μακεδονικό μέτωπο. Τον Δεκέμβριο του 1912, τοποθετήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου όπου εκτέλεσε με επιτυχία αρκετές αποστολές στους τομείς Ιωαννίνων και Μπιζανίου κατά την ομώνυμη μάχη. Στις 24 Ιανουαρίου (5 Φεβρουαρίου νέου ημερολογίου), μετά την Ναυμαχία της Έλλης, βρισκόταν στον Μούδρο της Λήμνου. Την ημέρα εκείνη εκτέλεσε, με παρατηρητή τον Σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραϊτίνη και με υδροπλάνο τύπου Maurice Farman MF.7, αποστολή αναγνώρισης του τουρκικού στόλου που εν τω μεταξύ είχε αποσυρθεί στα Δαρδανέλια. Η αποστολή πραγματοποιήθηκε με επιτυχία καθώς ο εχθρικός στόλος εντοπίστηκε στη ναυτική βάση του Ναγαρά και ερρίφθησαν τέσσερις βόμβες κατά των τουρκικών εγκαταστάσεων. Κατά την επιστροφή τους όμως μία μηχανική βλάβη τους ανάγκασε να προσθαλασσωθούν στο Αιγαίο οπό όπου περισυνελέγησαν από το αντιτορπιλικό Βέλος. Η συγκεκριμένη αποστολή θεωρείται η πρώτη στην ιστορία αεροπορική αποστολή ναυτικής συνεργασίας και είχε ευρεία απήχηση στον τύπο της εποχής, ελληνικό και διεθνή. Κατά τα επόμενα έτη τοποθετήθηκε στο Μακεδονικό μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1917-1918) και εν συνεχεία στη Μικρασιατικό Πόλεμο (1919-1922) στην Αεροπορική Βάση Προύσας, όπου και διατέλεσε διοικητής. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Ταξιάρχου. Βογιατζής Δημήτριος. Αεροσκάφη Farman: Τα Πρώτα Ελληνικά Πολεμικά Αεροσκάφη. Αεροπορική Επιθεώρηση. Τεύχος 76, Αύγουστος 2005. Υπηρεσία Αεροπορικών Εκδόσεων. ISN 1105-5960, σελ. 33-42. Καισάρου-Πανταζόγλου Τρ., Μπελδέκος Γ., Καρυτινός Α.. Ελληνική Αεροπορία. Συνοπτική Ιστορία Τόμος Ι: 1908-1944. Υπηρεσία Ιστορίας Πολεμικής Αεροπορίας, 2000 ISBN 960-86135-5-8.
Μινκέντ

Το Μινκέντ (αζερικά: Minkənd‎, αρμενικά: Հակ‎) είναι ένα χωριό είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν στο Αζερμπαϊτζάν. Από τις 17 Μαΐου 1992, μαζί με την υπόλοιπη επαρχία Κασατάγ (πρώην Λατσίν) βρισκόταν υπό τον έλεγχο του αρμενικού στρατού, μέχρι την απελευθέρωσή του από τις αζερικές δυνάμεις στις 1 Δεκεμβρίου 2020.

 Το χωριό βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Χακάρι και αποτελεί μια από τις βορειότερες κοινότητες του Κασατάγ (πρώην Λατσίν). Σύμφωνα με την απογραφή στην Ρωσική Αυτοκρατορία του 1897, το Χακ είχε πληθυσμό 902 κατοίκων, 506 Αρμένιοι και 396 Κούρδοι.Ιστορικά, το Αρμενικό χωριό Χακ, υπέστη εθνοκάθαρση από τις ένοπλες δυνάμεις των Αζερών στις αρχές του 20ου αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1905, 140 Αρμένιοι κάτοικοι των χωριού δολοφονήθηκαν και 40 μαχαιρώθηκαν κατά τις αρμενοταταρικές σφαγές. Τελικά απελευθερώθηκε από τους Αρμένιους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, το Χακ είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κοινότητες του Αρτσάχ και από τα 110 άτομα που ζουν στο χωριό,τα 50 είναι παιδιά. Λόγω της κακής κατάστασης του παλαιού σχολείου, και πριν από πρόσφατη ανοικοδόμηση με πόρους του Ιδρύματος Τουφενκιάν, μερικά από τα παιδιά σχολικής ηλικίας του χωριού έπρεπε να πάνε στο γυμνάσιο γειτονικού χωριού.
Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω

Ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω (έζησε το 16ο αιώνα) ήταν μοναχός, ο οποίος έζησε στην περιοχή του Ολύμπου, όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή του. Είναι πολιούχος άγιος του Λιτοχώρου Πιερίας. Το όνομά του φέρει ο Σύλλογος Ιεροψαλτών του Νομού Πιερίας.

 Γεννήθηκε από φτωχούς αλλά ευσεβείς γονείς περίπου το 1500, στο χωριό Σκλάταινα Μουζακίου στην Καρδίτσα. Το χωριό του σήμερα ονομάζεται Δρακότρυπα. Από νωρίς έδωσε δείγματα της αφοσίωσής του στο Θεό και του ότι ήθελε να απαρνηθεί τα εγκόσμια. Δε δίστασε μάλιστα να περιορίσει την τροφή του σε χαρούπια (ξυλοκέρατα) [1]. Μετά το θάνατο των γονέων του, σε ηλικία περίπου 18 ετών, ακολούθησε στα Μετέωρα το γέροντα Άνθιμο και εκάρη μοναχός στη Μονή Μεγάλου Μετεώρου με το όνομα Δανιήλ. Έγινε δόκιμος μοναχός, υποτακτικός του γέροντα Σάββα. Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Διονύσιος. Χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε μέλος της συνοδείας του Πρώτου του Αγίου Όρους Σεραφείμ. Ασκήτευσε κοντά στη Μονή Καρακάλλου. Έζησε με άσκηση, νηστεία και προσευχή, και κατάφερε να εκλεγεί ηγούμενος της Μονής Φιλοθέου. Εκεί, όμως, επειδή η Μονή ήταν βουλγαρική, συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Άθω και να πάει, γύρω στο 1524, στην περιοχή της Βεροίας, στη σκήτη του οσίου Αντωνίου του νέου, όπου έχτισε τη Μονή του Τιμίου Προδρόμου. Από ταπείνωση προτίμησε να αποφύγει την εκλογή του ως επισκόπου Βεροίας και έτσι έφυγε για μία ακόμη φορά προς την Πιερία και τη Θεσσαλία. Εγκαταστάθηκε σε δυσπρόσιτη περιοχή στον Όλυμπο, όπου ασκήτευσε μέσα σε σπηλιά, που σώζεται μέχρι σήμερα. Επειδή υπέστη διωγμούς σε εκείνον τον τόπο έφυγε προσωρινά για το Πήλιο, στη Ζαγορά όπου οικοδόμησε τη Μονή της Αγίας Τριάδας Σουρβίας. Αργότερα επέστρεψε στον Όλυμπο και γύρω στο 1542 οικοδόμησε τη Μονή της Αγίας Τριάδας για να βρίσκουν εκεί καταφύγιο οι κλέφτες Αυτή η μονή από τότε μέχρι σήμερα αποτελεί κέντρο πνευματικής ακτινοβολίας. Εκεί συγκεντρώθηκαν πολλοί μοναχοί εξαιτίας της φήμης του οσίου, ο οποίος δεν παρέλειπε να περιοδεύει στα γύρω χωριά για να κηρύττει το Χριστό και να υποστηρίζει τους υπόδουλους Έλληνες. Ο Διονύσιος ο εν Ολύμπω απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία κοιμήσεως του οσίου. Σίγουρα όμως πέθανε μετά το 1542, οπότε και ναοδομήθηκε η Αγία Τριάδα. Στη Δρακότρυπα η εορτή του πανηγυρίζεται επίσης την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου. Λείψανά του φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου, στον Όλυμπο, ενώ η κάρα του κλάπηκε στις 12 Ιουλίου 1890 στη Νιγρίτα Σερρών, όπου είχε μεταφερθεί για προσκύνημα Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, Ιστορία του βόρειου Ελληνισμού: Μακεδονία,εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 1992
Δισιλένιο

Το δισιλένιο ή τετραϋδρίδιο του διπυριτίου (αγγλικά: disilene) είναι ανόργανη ομοιοπολική χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο και υδρογόνο, και έχει μοριακό τύπο Si2H4, αν και παριστάνεται συχνά και με τον ημισυντακτικό τύπο SiH2SiH2. Αποτελεί το πυριτιούχο ανάλογο του αιθενίου. Τυπικά, η ονομασία δισιλένιο αναφέρεται ειδικότερα σε ένα πρωτοτροπικό ταυτομερές της ένωσης. Αποτελεί το απλούστερο σιλένιο, που με τη σειρά τους αποτελούν τα πυριτιούχα ανάλογα των αλκενίων. Σε μέρος της χημικής βιβλιογραφίας στα σιλένια συμπεριλαμβάνονται και ενώσεις που περιέχουν χημικούς δεσμούς Si=C. Ο όρος δισιλένιο μπορεί, ακόμη να αναφέρεται, όχι μόνο στη «μητρική» ένωση, αλλά και σε άλλες «θυγατρικές» ενώσεις με γενικό τύπο SiR2=SiR2, όπου τα R, που δεν είναι αναγκαστικά τα ίδια, μπορεί να είναι υδρογόνο, αλογόνο, ή μονοσθενείς ανόργανες και οργανικές ρίζες. Επίσης δύο R μπορεί να αντικατασταθούν από μια δισθενή ρίζα, αντιστοίχως, σχηματίζοντας έτσι και ετεροκυκλικά δισιλένια.

 Το μόριο του δισιλενίου περιέχει ένα διπλό δεσμό Si=Si και τέσσερεις (4) ισοδύναμους δεσμούς Si-H. Αντίθετα από το αιθένιο, το δισιλένιο είναι κινητικά ασταθές, εξαιτίας αντίδρασης ταυτομερισμού μεταξύ δύο (2) σχεδόν ισότιμων ενεργειακά ταυτομερών: του (μ2-Η)δισιλένιου και του δισιλανυλιδένιου. Δισιλένια με στερεοχημικά ογκώδεις υποκαταστἀτες είναι απομονώσιμα και έχουν καλά χαρακτηριστεί, αν και (προς το παρόν) έχουν κυρίως ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Το πρώτο σταθεροποιημένο διλένιο ήταν το τετραμεσιτυλοδισιλένιο [ (C6H2Me3)2Si=(C6H2Me3)2. Το μήκος δεσμού Si=Si σε αυτό το μόριο είναι 215 pm, δηλαδή περίπου 10% βραχύτερο από το τυπικό μήκος απλού δεσμού Si-Si. Η ομάδα ατόμων Si2C4 είναι σχεδόν ομοεπίπεδη. Αυτά τα χημικά είδη (δηλαδή τα δισιλένια) παράγονται τυπικά με αναγωγή των αντίστοιχων διαλοσιλανίων. Για παράδειγμα:Μια εναλλακτική μέθοδος περιλαμβάνει φωτόλυση των αντίστοιχων τρισιλιρανίων. Όταν οι υποκαταστάτες δεν είναι ογκώδεις, τότε προκύπτουν παραπροϊόντα από κυκλικά ή και πολυμερικά πολυσιλάνια. Σύμφωνα με μια μελέτη παρασκευάστηκε ένα δισιλένιο με ενδομοριακό ζευγάρωμα διβρωμοσιλανίου με γραφιτικό κάλιο (KC8). Ο διπλός δεσμός σε αυτήν την ένωση μετρήθηκε (με κρυσταλλογραφία ακτίνων X) σε 227 pm και οι trans γωνίες κάμψης μετρήθηκαν 33° και 31°: Επιπρόσθετα σε αυτό, οι υποκαταστάτες γύρω από το δεσμό Si-Si περιστράφηκαν κατά 43°. Το δισιλένιο (αυτό) ισομερίζεται σε μια τετρακυκλική ένωση όταν θερμανθεί στους 110°C σε ξυλένιο, αποδίδοντας την ενέργεια παραμόρφωσής της.
Άναξος Σκουτάρου Λέσβου

Ο Άναξος είναι χωριό της Λέσβου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Σκουτάρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πέτρας, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άναξος είναι παραθαλάσσιο χωριό της βόρειας Λέσβου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μήθυμνας, πάνω στην επαρχιακή οδό Πέτρας-Σκαλοχωρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 56 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης (μέσω Καλλονής). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκουτάρου της Λέσβου. Το 1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκουτάρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πέτρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Πέτρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου. Ο αρχαιολογικός χώρος του οικισμού σε περιοχή που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέα Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού, με θέα στα νησάκια της Πέτρας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Κροταλίας ο αδαμάντινος

Ο κροταλίας ο αδαμάντινος (Crotalus adamanteus) είναι είδος δηλητηριώδους φιδιού που ζει στις Νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι το βαρύτερο αλλά όχι και το μακρύτερο δηλητηριώδες φίδι της αμερικανικής ηπείρου και το μεγαλύτερο είδος κροταλία. Το μεγαλύτερο γνωστό φίδι αυτού του είδους πιάστηκε το 1946 και είχε μήκος 2,5 μ και βάρος 15,4 κ. Σε αυτό το είδος, τα φίδια τα οποία είναι πάνω από δύο μέτρα είναι αρκετά σπάνια και μελετούνται από τους επιστήμονες. Πολλά τέτοια φίδια υπάρχουν στην πολιτεία της Φλόριντα. Το χρώμα τους είναι συνήθως καφετί, καφετί-κίτρινο, καφετί-γκρίζο ή και λαδί και πάνω στο βασικό αυτό χρώμα υπάρχουν σκούρα καφετιά η μαύρα διαμάντια όπου το κέντρο τους είναι λίγο πιο ανοιχτό σε χρώμα. Η κοιλιά του είναι κιτρινωπή. Το κεφάλι του έχει σκούρο χρώμα και είναι πλατύ. Αυτός ο κροταλίας ζει σε ξηρά δάση πεύκων, σε αμμόλοφους, σε παραλιακά δάση οξιάς, σε έλη και γενικά σε μέρη όπου υπάρχει υγρασία.

 Αυτά τα φίδια έχουν συχνά τη φωλιά τους σε περιοχές που ζουν θηλαστικά ή χελώνες ή άλλα μικρού μεγέθους ζώα και βγαίνουν για να βρουν τροφή είτε νωρίς το πρωί είτε το απόγευμα πριν νυχτώσει. Όπως και τα περισσότερα είδη κροταλία και ο adamanteus ζει στην ξηρά και δεν αναρριχάται σε δέντρα. Όμως τον έχουν παρατηρήσει να έχει ανέβει σε δέντρα που φτάνουν τα 10 μ εάν χρειαστεί. Όμως είναι και δεινός κολυμβητής αν χρειαστεί να κυνηγήσει τροφή γι' αυτό άλλωστε τον έχουν εντοπίσει οι επιστήμονες να κολυμπά κοντά σε νησιά στον κόλπο του Μεξικού και στις χερσονήσους της Φλόριντα αρκετά μίλια από την ακτή. Στις περισσότερες περιπτώσεις όταν το φίδι νιώσει ότι απειλείται κροταλίζει σε απόσταση 6 μ – 9μ από τον εχθρό του. Υπάρχουν όμως φορές που αυτό το φίδι δεν κροταλίζει. Το κροτάλισμά του ακούγεται σε μεγάλη απόσταση. Συνήθως όταν απειλούνται οι κροταλίες αυτοί σηκώνονται όρθιοι μέχρι το μέσο του μήκους τους και ετοιμάζονται να δαγκώσουν τον εχθρό τους με ένα ή περισσότερα απανωτά τσιμπήματα. Στη συνέχεια παρακολουθούν την αντίδραση του εχθρού τους και ύστερα ή υποχωρούν ή τρώνε το θύμα. Ένας adamanteus τρώει μία φορά το μήνα. Γεράκια, αετοί και άλλα φίδια συνήθως κυνηγούν τους μικρούς αυτούς κροταλίες. Οι κροταλίες επιτίθενται σε μικρά θηλαστικά, ειδικά στα κουνέλια και στα ποντίκια. Όμως τρώνε και μερικά είδη πουλιών. Τα θύματά τους πρώτα τα δηλητηριάζουν, μετά τα αφήνουν να αργοπεθαίνουν και ύστερα ακολουθώντας τη μυρωδιά του θύματος καταλαβαίνουν εάν είναι νεκρά και μόλις το επιβεβαιώσουν τα τρώνε. Το είδος αυτό έχει τη φήμη του πιο δηλητηριώδους φιδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρότι δεν είναι συνήθως επιθετικά είναι μεγάλα και δυνατά. Το δηλητήριο περιέχει ένα ένζυμο το οποίο ονομάζεται κροταλάση. Αυτό επιδρά στα κύτταρα του σώματος και καταστρέφει ιδιαίτερα τα κύτταρα του αίματος προκαλώντας εσωτερική αιμορραγία. Επίσης επιδρά στο νευρομυϊκό σύστημα, παραλύει τα άκρα και μετά ακολουθεί η καρδιακή προσβολή, εάν δεν χορηγηθεί εγκαίρως αντιοφικός ορός. Το τσίμπημα συνοδεύεται από αφόρητους πόνους.
Οκρούγκ Πιεβάλτσκι

Η Οκρούγκ Πιεβάλτσκι (σερβικά : Пљеваљски округ) ήταν διοικητική περιοχή, Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Πλιέβλιε όπου οφείλει και το όνομα της, καταργήθηκε οριστικά το 1929.

 Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η διοικητική περιοχή είχε 26.798 κατοίκους από τους οποίους 17.306 Ορθόδοξοι, 134 καθολικοί και 9.356 μουσουλμάνοι. Ο Δήμος της Πλιέβλιε είχε 6.356 κάτοικοι, από αυτούς οι 2.287 ορθόδοξοι, 3.933 μουσουλμάνοι, και 134 καθολικοί.
Μοσχοχώρι Πιερίας

Το Μοσχοχώρι είναι πεδινό χωριό στην Πιερία. Ανήκε μεταξύ των ετών 1998 και 2010 στο Δήμο Πέτρας, ενώ από το 2011 και έκτοτε αποτελεί την έδρα της ομώνυμης Κοινότητας του Δήμου Κατερίνης. Κατά την Απογραφή του 2011 είχε 516 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Κατερίνης, σε απόσταση περίπου των 10 χιλιομέτρων και σε υψόμετρο 120 μέτρων. Το καλοκαίρι του 2006 απέκτησε δάσος αναψυχής (πλατανόδασος).

 Ο κεντρικός ναός είναι της Κοίμησης της Θεοτόκου, όπου πανηγυρίζει το Δεκαπενταύγουστο (15 Αυγούστου). Το χωριό έχει ένα τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο, κοινοτικό γυμναστήριο, φαρμακείο και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). Το Μοσχοχώρι έχει ποδοσφαιρική ομάδα (Δόξα 10), η οποία αγωνίζεται στην Β΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία της ΕΠΣ Πιερίας. Η σημαντικότερη απασχόληση του πληθυσμού είναι η καλλιέργεια καπνού. Ενδιαφέρον από πολιτιστική άποψη παρουσιάζουν οι εκδηλώσεις που γίνονται την τρίτη ημέρα του Πάσχα , στις οποίες οι συμμετέχοντες καίνε τη ρόκα (ηλακάτη, εξάρτημα του αργαλειού). Οι εκδηλώσεις αυτές αφορούν το ονομαστό Έθιμο της Ρόκας. Το Μοσχοχώρι ονομαζόταν Δέκατο Χιλιόμετρο μέχρι το 1962, επειδή βρίσκεται στο δέκατο χιλιόμετρο της Κατερίνης. Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου πυρπολήθηκε ο Μοσχοπόταμος και οι κάτοικοι αυτού του χωριού αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην περιοχή όπου βρίσκεται το σημερινό Μοσχοχώρι. Έτσι, οι παλαιότεροι κάτοικοι του Μοσχοχωρίου κατάγονται από το Μοσχοπόταμο. Το Μοσχοχώρι ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1966. Οι κοινοτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 1966 και η εγκατάσταση των νέων κοινοτικών αρχόντων έγινε την 1η Ιανουαρίου 1967.Χαρακτηριστικό είναι το γλωσσικό ιδίωμα των κατοίκων του χωριού, που οδήγησε στην έκδοση πονήματος από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
Αλεξάνδρα Γεωργίεβνα (Αλεξάνδρα της Ελλάδας και της Δανίας)

Η Αλεξάνδρα της Ελλάδας και της Δανίας (Ρωσικά: Алекса́ндра Гео́ргиевна/Aleksandra Georgievna, 30 Αυγούστου 1870 – 24 Σεπτεμβρίου 1891) ήταν η μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Όλγας Κωνσταντίνοβνας της Ρωσίας και αδελφή του μετέπειτα Κωνσταντίνου Α΄.

 Γεννήθηκε στην έπαυλη Μον Ρεπό της Κέρκυρας στις 30 Αυγούστου 1870. Ονομάσθηκε Αλεξάνδρα προς τιμήν της θείας και αναδόχου της Αλεξάνδρας της Δανίας, συζύγου του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Παντρεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1889 τον Παύλο Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, γιο του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), στην Αγία Πετρούπολη, όπου και εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της. Ενώ βρισκόταν στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της, έκανε μια βόλτα με τις φίλες της στην κοίτη του Μόσκοβα, όταν πήδηξε σε μια βάρκα που βρισκόταν δεμένη εκεί. Έπεσε μέσα στο νερό και την επόμενη μέρα κατέρρευσε κατά τη διάρκεια μιας χοροεσπερίδας από έντονους πόνους τοκετού. Γέννησε το γιο της και έπεσε σε κώμα. Απεβίωσε έξι ημέρες μετά (24 Σεπτεμβρίου 1891) στο κτήμα Ιλυίνσκογιε, σε ηλικία 21 ετών. Το μνήμα της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας βρίσκεται στο Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι. Προς τιμήν της ο Δήμος Αθηναίων έδωσε το όνομά της σε κεντρικό δρόμο της πόλης, τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ενώ και ο Δήμος Πειραιώς ονόμασε την πλατεία στο άκρο του λιμένος Ζέας (Πασαλιμάνι) Πλατεία Βασιλόπαιδος Αλεξάνδρας (Πλατεία Αλεξάνδρας).Το όνομά της φέρει και η Λεωφόρος Αλεξάνδρας στην πόλη της Κέρκυρας, το νησί όπου γεννήθηκε. Στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα (πλέον Γενικό Νοσοκομείο "Αλεξάνδρα") στην Αθήνα έδωσε το όνομά της, προς μνήμην της, ο ανιψιός της Παύλος της Ελλάδας. Το Μαιευτήριο συνδέθηκε με το Πανεπιστήμιο Αθηνών με ειδική αρμοδιότητα στην έρευνα και την καταπολέμηση της μητρικής θνησιμότητας μετά τον τοκετό. Παντρεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1889 τον εξάδελφο της μητέρας της, τον Παύλο Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας. Μαζί απέκτησαν μία κόρη και ένα γιο: Μαρία (1890 - 1958), Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας. Παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο, Δούκα του Σέντερμανλαντ (γιο του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας), και μετά τον πρίγκιπα Ρομάν Σεργκέγιεβιτς Πουτιάτιν. Ντμίτρι (1891 - 1942), Μέγας Δούκας της Ρωσίας. Ήταν ένας από τους δολοφόνους του μοναχού Γκριγκόρυ Ρασπούτιν το 1916. 30 Αυγούστου 1870 – 17 Ιουνίου 1889: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας και Δανίας 17 Ιουνίου 1889 – 24 Σεπτεμβρίου 1891: Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Γεώργιεβνα της Ρωσίας Η πλατεία Αλεξάνδρας στον Πειραιά
Φορεσιά των Αγίων Πάντων Θεσπρωτίας

Η φορεσιά των Αγίων Πάντων είναι παραδοσιακή ενδυμασία που χρησιμοποιήθηκε κατά το παρελθόν στον οικισμό Άγιοι Πάντες της Θεσπρωτίας. Η συγκεκριμένη ενδυμασία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην παραδοσιακή φορεσιά της Δρόπολης και τις φορεσιές της υπόλοιπης Θεσπρωτίας.

 Ο τελικός τύπος της φορεσιάς οριστικοποιήθηκε κατά τις αρχές του 20ού αιώνα. Αποτελείται από χασεδένιο ρουτί (λευκό γυναικείο πουκάμισο από βαμβακερό ύφασμα) το οποίο από τη μέση και κάτω αποτελείται από τριγωνικά φύλλα υφάσματος σχηματίζοντας με αυτό τον τρόπο φουστανέλα. Εξαίρεση αποτελεί το μπροστινό φύλλο που έχει ορθογώνιο παραλληλόγραμμο σχήμα. Τα μανίκια και ο κορμός του πουκάμισου καλύπτονταν από ζακέτα με μανίκια και από πάνω φοριόταν επιπλέον ένα αμάνικο γιλέκο. Στις γάμπες φοριόνταν πολύχρωμες πλεκτές κάλτσες, γνωστές και ως τσουράπια και για υποδήματα χρησιμοποιούνταν τσαρούχια. Για το κάλυμμα του κεφαλιού, κατά τα παλιότερα χρόνια χρησιμοποιόταν μάλλινο μαντήλι σε κατά κύριο λόγο σκούρες αποχρώσεις και ένα μικρό φέσι, αντίστοιχο με αυτό της φορεσιάς της Δρόπολης. Αργότερα το φέσι αφαιρέθηκε και παρέμεινε μόνο το μαντήλι.
ΚΣ Ντιναμό Βουκουρεστίου (πετοσφαίριση)

Η ΚΣ Ντιναμό Βουκουρεστίου είναι μια πετοσφαιρική ομάδα με έδρα το Βουκουρέστι, Ρουμανία. Έχει κατακτήσει 18 φορές το πρωτάθλημα Ρουμανίας, 5 φορές το κύπελλο, ενώ έχει αναδειχθεί και 3 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης.

 Πρωταθλήτρια Ρουμανίας 18 φορές: 1953, 1958, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1992, 1994, 1995 Κυπελλούχος Ρουμανίας 5 φορές: Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης 1966, 1967, 1981 1968, 1974, 1977 CEV Cup 1979