Μιχάλης Μυγιάκης

Ο Μιχάλης Μυγιάκης (1943-2018) ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός. Ήταν από τους πιο καταρτισμένους φιλολόγους της εποχής του. Διατέλεσε Δήμαρχος Ιεράπετρας και ο μοναδικός που κατάφερε να εκλεγεί για τρεις συνεχόμενες θητείες, υπηρετώντας από το 1979 ως το 1990. Ως δήμαρχος ανέπτυξε πολυσχιδές έργο, με την οικοδόμηση σχολείων, διάνοιξη οδών, την οικοδόμηση εργατικών κατοικιών και δίνοντας έμφαση στον πολιτιστικό τομέα, με σημαντικότερο έργο την καθιέρωση του θεσμού των Κυρβείων (1983), τα οποία συνεχίζονται ως σήμερα.

 Γεννήθηκε στη Γρα-Λυγιά της Ιεράπετρας στις 15 Ιανουαρίου 1943, γιος του Νικολάου και της Ευγενίας. Ο Μιχάλης δεν γνώρισε τον πατέρα του, καθώς το 1944 σκοτώθηκε από νάρκη και τον μεγάλωσαν η μητέρα του και η γιαγιά του. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Ιεράπετρα και εν συνεχεία σπούδασε με υποτροφία στη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, δίδαξε επί τέσσερα έτη στο ελεύθερο ανοιχτό πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Πόμπιας του Ηρακλείου και μετά στο Γυμνάσιο της Ιεράπετρας ως το 1972, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη χούντα. Αργότερα έφτιαξε το παλιό ξενοδοχείο "Λυγιά" απέναντι από το παλαιό δημαρχείο. Για πρώτη φορά εξελέγη δήμαρχος στις εκλογές του 1978 με ποσοστό 50,2% από τον πρώτο γύρο και επανεκλέχθηκε ξανά από τον πρώτο γύρο το 1982 με ποσοστό 60,3% και το 1986 στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 57%. Τον Νοέμβριο του 1979, κατά την έναρξη της θητείας του ως δημάρχου, το όνομά του συνδέθηκε με τις δυναμικές αγροτικές κινητοποιήσεις και την αστυνομική επίθεση εναντίον διαδηλωτών αγροτών κοντά στη Γέφυρα Φρουζή. Κατά τις δημαρχιακές θητείες του σχεδιάστηκαν, οργανώθηκαν και εκτελέστηκαν πολλά έργα, όπως το νέο σχέδιο της πόλης, η ανάδειξη και πλακόστρωση της παλιάς πόλης της Κάτω Μεράς (γνωστής και ως "γειτονιάς των ψαράδων"), η ίδρυση σχολείων και βιβλιοθήκης με πέντε χιλιάδες τόμους, η ίδρυση του ΚΑΠΗ, το Πολύκεντρο, η Μουσική και Χορευτική Σχολή, το Ελεύθερο Ανοικτό Πανεπιστήμιο και οι εργατικές κατοικίες. Έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στα προβλήματα των ανθρώπων που κατοικούσαν σε φτωχογειτονιές και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Επίσης, συντηρήθηκε και επισκευάστηκε το παλιό Δημαρχείο, όπου στεγάστηκε η Αρχαιολογική Συλλογή, αναπαλαιώθηκε το Μεχτέπι και ολοκληρώθηκε η κατασκευή του δημοτικού τουριστικού περιπτέρου. Στον τομέα της ύδρευσης, το 1984 αντικαταστάθηκε και επεκτάθηκε τμήμα του δικτύου ύδρευσης και έγινε η ανόρυξη δύο γεωτρήσεων στην περιοχή του Σταυρού, ενώ ολοκληρώθηκε ο δρόμος Ιεράπετρας-Μακρυλιάς, κατασκευάστηκε συγκρότημα Μέσης Εκπαίδευσης, συντηρήθηκε ο Νότιος οδικός άξονας και εφαρμόστηκαν με επιτυχία προγράμματα αθλητισμού για τη γυναίκα και το παιδί. Λίγους μήνες πριν ολοκληρωθεί η τρίτη θητεία του, παραιτήθηκε από δήμαρχος (η παραίτησή του έγινε δεκτή από τον Νομάρχη Εμμανουήλ Παπαχατζάκη στις 5 Ιουλίου 1990) και υπηρεσιακός δήμαρχος ανέλαβε ο Βασίλειος Μήλας. Ο Μιχάλης Μυγιάκης θεωρήθηκε υπόδειγμα δημάρχου για περιφερειακή πόλη και δύο φορές βραβεύτηκε ως "Πρόσωπο της Χρονιάς" από την εφημερίδα Τα Νέα.Η πόλη βραβεύτηκε επί θητείας του για την καθαριότητά της. Ως το τέλος της ζωής του αρθρογραφούσε στον τοπικό Τύπο ("Ι21"), ενώ παρουσίασε και ραδιοφωνικές εκπομπές με θέμα τη λογοτεχνία. Πέθανε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου, όπου νοσηλευόταν, στις 23 Ιανουαρίου 2018, και κηδεύτηκε την επομένη από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Ιεράπετρα, ενώ ετάφη στη Γρα Λυγιά.