IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σουλτάν Ιμπραΐμοφ

Ο Σουλτάν Ιμπραΐμοβιτς Ιμπραΐμοφ (κιργιζικά και ρωσικά: Султан Ибраимович Ибраимов, 20 Σεπτεμβρίου 1927 – 4 Δεκεμβρίου 1980) ήταν διοικητής και πολιτικός της Κιργιζικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Διετέλεσε κυβερνήτης της Περιφέρειας Ος, που τότε περιλάμβανε ολόκληρο το νότιο τμήμα της σημερινής Κιργιζίας. Ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Συμβουλίου των Υπουργών (δηλαδή, Πρωθυπουργός της Κιργιζικής ΣΣΔ) το 1978.

 Δολοφονήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1980, κάτω από συνθήκες που δεν έχουν πλήρως εξηγηθεί. Δολοφονήθηκε με δύο σφαίρες στο κεφάλι στο κρεβάτι του στην κυβερνητική κατοικία στο Τσολπόν-Ατά στη Λίμνη Ισσύκ-Κουλ. Θάφτηκε στο Μπισκέκ. Υπήρχε η υποψία ότι η KGB κανόνισε τη δολοφονία του, με οδηγίες του Τουρντακούν Ουσουμπαλίγιεφ, τότε Πρώτο Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κιργιζικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Ο Ουσουμπαλίγιεφ ήταν άβολος με την δημοτικότητα του Ιμπραΐμοφ και μερική υποστήριξη προς το μέρους του στη Μόσχα θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει. Ο Ουσουμπαλίγιεφ πιστεύεται ότι κατά συνέπεια αποφάσισε να εξαλείψει τον Ιμπραΐμοφ, όταν ολόκληρο το Σοβιετικό σύστημα βυθιζόταν βαθιά στη διαφθορά και ήταν εύκολο να οργανωθεί μια τέτοια δολοφονία από πράκτορες της KGB. Ο Ιμπραΐμοφ εξακολουθεί να χαίρει μεγάλης εκτίμησης στη χώρα. Οδός προς τιμήν του Σουλτάν Ιμπραΐμοφ, ένας από τους κεντρικούς δρόμους στο Μπισκέκ, μετονομάστηκε από Οδός Πράβντα το 1993. Κιργιζικό Θέατρο Δράματος Σουλτάν Ιμπραΐμοφ το 1996. Ο Ταμιευτήρας Παπάν ονομάζεται προς τιμήν του Σουλτάν Ιμπραΐμοφ. Το μνημείο του Σουλτάν Ιμπραΐμοφ κοντά στο Κιργιζικό Θέατρο Δράματος της Ος Σουλτάν Ιμπραΐμοφ. Το βιβλίο "Σουλτάν Ιμπραΐμοφ" που δημοσιεύθηκε από την κόρη του Γκουλνάρα Ιμπραΐμοβα. Ήταν παντρεμένος με την Ρέβα Κασίμοβνα Τελτάγιεβα. Είχε τρεις κόρες, την Αϊνούρα, τη Γκουλμίρα και τη Ελμίρα, και δύο γιους, τον Ερμέκ και τον Αλμπέκ. Μία από τις κόρες του, η Ελμίρα, έγινε Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Κιργιζίας το Μάιο του 2008, αλλά παραιτήθηκε από αυτή τη θέση τον Ιανουάριο του 2009. Kyrgyzstan: Heads of Government: 1946-1991 New York Times (5 Dec. 1980): Sultan I. Ibraimov Is Dead at 53; Headed Soviet Kirghiz Republic
Ομοιοθεσία

Ομοιοθεσία είναι ο γεωμετρικός μετασχηματισμός στον οποίον υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σημείο που λέγεται κέντρο της ομοιοθεσίας και ένας χαρακτηριστικός πραγματικός αριθμός που λέγεται λόγος της ομοιοθεσίας. Κάθε διάνυσμα που ορίζεται με αρχή το κέντρο και πέρας ένα τελικό σημείο ισούται με το βαθμωτό γινόμενο του λόγου με το διάνυσμα με αρχή το κέντρο και πέρας το αντίστοιχο αρχικό σημείο. Πρακτικά η ομοιοθεσία είναι μεγέθυνση με ακίνητο το κέντρο αν ο λόγος είναι μεγαλύτερος του ένα, σμίκρυνση αν ο λόγος είναι θετικός μικρότερος του 1. Αν ο λόγος είναι αρνητικός, τότε το αποτέλεσμα είναι περιστροφή 180° γύρω από το κέντρο, και έπειτα μεγέθυνση ή σμίκρυνση όπως παραπάνω.

 Η ομοιοθεσία είναι αντιστρεπτή (αν ο λόγος είναι μηδέν), ενώ ο αντίστροφος μετασχηματισμός είναι ομοιοθεσία ίδιου κέντρου και αντίστροφου λόγου. Η ομοιοθεσία διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των σχημάτων, όπως το είδος τους, την ομοιότητα, την παραλληλία, και τις γωνίες. Η σύνθεση δύο ομοιοθεσιών των οποίων οι λόγοι δεν είναι αντίστροφοι είναι ομοιοθεσία με λόγο το γινόμενο των λόγων τους, ενώ το κέντρο μπορεί να βρεθεί με ένα σύστημα αναφοράς, το διάνυσμα θέσης του ισούται με το διάνυσμα θέσης της πρώτης ομοιοθεσίας συν το γινόμενο του διανύσματος θέσης της δεύτερης επί το κλάσμα με αριθμητή το ένα πλην το λόγο της δεύτερης ομοιοθεσίας διά το ένα πλην το γινόμενο των λόγων των δύο ομοιοθεσιών.
Αόρατη αγάπη

Η Αόρατη αγάπη (Ισπανικά: Sin tu mirada, Μετάφραση: Χωρίς το βλέμμα σου) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2017. Είναι βασισμένη της Βενεζουελάνικη τηλενουβέλα του 1971 Esmeralda.Πρωταγωνιστούν Κλάουδια Μάρτιν, Οσβάλντο ντε Λεόν, Άνα Μάρτιν, Κλάουδια Ραμίρες και Εδουάρδο Σανταμαρίνα.

 Η Μαρίνα, μια ταπεινή νεαρή κοπέλα, που ζει ανεξάρτητη παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε τυφλή. Ερωτεύεται τον πλούσιο, Λούις Αλμπέρτο, αλλά οι προκαταλήψεις κατά της αναπηρίας της και της τάξης της απειλούν την ευτυχία τους. Κλάουδια Μάρτιν ως Μαρίνα Ρίος Σεπαούα/Μαρίνα Οκαράνσα Αρσουάγα Οσβάλντο ντε Λεόν ως Λουίς Αλμπέρτο Οκαράνσα Αρσουάγα Άνα Μάρτιν ως Ανγούστιας Γκαλβές Κλάουδια Ραμίρες ως Προυδένσια Αρσουάγα ντε Οκαράνσα Εδουάρδο Σανταμαρίνα ως Δον Λουίς Αλμπέρτο Οκαράνσα Λους Ελένα Γκονσάλες ως Σουσάνα ψ χηρ. ντε Βιγιοσλάδα Κάρλος ντε λα Μότα ως Ισάουρο Σοτέρο Σκάρλετ Γκρούμπερ ως Βανέσα Βιγιοσλάδα Βιγιοσλάδα Σεσίλια Τουσέντ ως Νταμιάνα Ρίος Λουίς Μπαγιάρδο ως Τορίμπιο Γκουσμάν Ιγνάσιο Γουαδαλούπε ως Μπαλντομέρο Κεσάδα Σέρχιο Ρεϊνόσο ως Μαργαρίτο Πριέτο Πάμπλο Μπράτσο ως Σακαρίας Αλεχάντρα Χουράδο ως Ραμόνα Λόπεζ Εμμανουέλ Ορεντάι ως Παουλίνο Πριέτο Ίλσε Ικέδα ως Γιολάντα Πριέτο Χουάν Μαρτίν Χαουρεγούι ως Ρικάρδο Μπασάν Εσκάρσεγα Καντέλα Μαρκές ως Λουκρέσια Σαμούδιο Λούρδες Μουνγκία ως Κριστίνα Ολίβια Μπούσιο ως Ενκαρνασιόν Εσκάρσεγα χηρ. ντε Μπασάν Ουμπέρτο Ελισόντο ως Οράσιο Σαμούδιο Ισέλα Βέγα ως Ντομίνγκα Σεπαούα Καταλίνα Λόπεζ ως Εουλάλια Ερνάντες Μαρία Φερνάντα Γκαρσία ως Δόνια Σολεδάδ Έρικ Ντίας ως Έντσον Φερνάντο Ρόμπλες ως Νίκανορ Μανουέλ Οχέδα ως Κομαντάντε Σαμόρα Ρομπέρτο Μπλαντόν ως Ιατ. Κιχάνο Χάιμε Λοσάνο ως Κομαντάντε Ταβάρες Αόρατη αγάπη στην IMDb
Γιάννης Λάμπρου

Ο Γιάννης Λάμπρου (23 Μαρτίου 1921 – 1998) ήταν Έλληνας αθλητής. Υπήρξε επιτυχημένος πολυσύνθετος αθλητής καθώς διακρίθηκε στην καλαθοσφαίριση, στην πετοσφαίριση και στο άλμα εις ύψος. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1921 στην Κάρυστο Εύβοιας. Απεβίωσε το 1998.

 Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και υπήρξε δεινός αμυντικός έχοντας ως πλεονέκτημα την ταχύτητα, την ευελιξία, τη δύναμη και την αντοχή. Με τον Παναθηναϊκό και κατέκτησε 4 πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (1946, 1947, 1950, 1951) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιά (1947, 1950). Υπήρξε αρχηγός της ομάδας.Στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο,[1] ενώ συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952 στο Ελσίνκι με την Εθνική μπάσκετ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 23 αγώνες και σημείωσε 107 πόντους (4,7 μ.ο.). Υπήρξε ο κορυφαίος βολεϊμπολίστας του Παναθηναϊκού κατά την εποχή που αγωνίστηκε. Κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό 3 πρωταθλήματα Κέντρου (1945, 1946, 1952) και υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας. Στο άλμα εις ύψος αγωνίστηκε σε 2 Ολυμπιάδες, το 1948 και το 1952. Το 1940 ήταν 2ος στους Βαλακνικούς Αγώνες ενώ ήταν Πανελληνιονίκης 6 φορές (1940, 1946, 1947, 1948, 1949, 1951). Γιάννης Λάμπρου, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). ΣΕΓΑΣ
Προσκυνητές Ροδόπης

Οι Προσκυνητές είναι κοινότητα και οικισμός του δήμου Μαρωνείας - Σαπών στο νομό Ροδόπης. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κομοτηνής. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανερχόταν σε 452 κατοίκους (2011).

 Στις αρχές του 20ού αιώνα ο οικισμός κατοικείτο από Βούλγαρους, οι οποίοι αποχώρησαν μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών που ακολούθησαν μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, ενώ στη θέση τους εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τη Βουλγαρία (από τους οικισμούς Μεγάλο και Μικρό Μπογιαλίκι της Ανατολικής Ρωμυλίας) και την Τουρκία (προερχόμενοι από την Καισάρεια).
Δελφικοί τρίποδες

Ο τρίποδας, επάνω στον οποίο συνήθως ήταν προσαρμοσμένος κάποιος λέβητας, αποτελούσε βασικό αντικείμενο στο τελετουργικό της λατρείας του Πύθιου Απόλλωνα. Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών έχουν βρεθεί τρίποδες και λέβητες, ακέραιοι ή τμηματικοί, που φανερώνουν την τυπολογική εξέλιξη του ιδιότυπου αυτού αντικειμένου.

 Χαρακτηριστικά αντικείμενα στη λατρεία του Πύθιου Απόλλωνα είναι οι τρίποδες. Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής, μετά τον φόνο του Ίφιτου, πήγε στο Μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει πώς θα μπορούσε να εξιλεωθεί και να καθαρθεί. Το μαντείο δεν του έδινε αρχικά χρησμό. Τότε ο Ηρακλής, οργισμένος, άρπαξε τον τρίποδα της Πυθίας. Ο Απόλλων προσπάθησε να τον εμποδίσει και θεός και ήρωας πιάστηκαν στα χέρια. Η διαμάχη έληξε με την παρέμβαση του Δία. Η παράδοση αυτή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους εικονογράφους. Μία άλλη μυθολογική εκδοχή που συνδέεται με τον τρίποδα είναι η παράδοση ότι στον λέβητα του τρίποδα των Δελφών είχαν ενταφιαστεί τα λείψανα του Διονύσου. Έτσι, ο τρίποδας εξελίχθηκε σε βασικό αντικείμενο που συνδεόταν άρρηκτα με τις τελετουργίες και τη λατρεία. Κατά τους γεωμετρικούς χρόνους οι τρίποδες ήταν σύμφυτοι με τους λέβητες. Τμήματα τέτοιων τριπόδων εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών με χαρακτηριστικότερο αυτόν με τη δακτυλιόσχημη λαβή με δαντελωτό οπτικό αποτέλεσμα. Στα ομηρικά έπη τα αντικείμενα αυτά γίνονται συχνά πολύτιμα δώρα για τους ξένους, όπως στην περίπτωση των Φαιάκων που χάρισαν λέβητα και τρίποδα στον Οδυσσέα. Στο σκαλιστό σεντούκι βρίσκουνται του ξένου μας τα ρούχα, το καλοδουλεμένο μάλαμα, μαζί τα δώρα τ᾿ άλλα, που των Φαιάκων του κουβάλησαν οι πρωτοκεφαλάδες᾿ μα ομπρός, τρανό να του χαρίσουμε τριπόδι και λεβέτι, κάθε άντρας κι ένα, και μαζώνουμε μετά το αντίμεμά τους Στο τέλος της γεωμετρικής εποχής οι τρίποδες αρχίζουν να κατασκευάζονται μεμονωμένα . Ο μεγάλος χάλκινος λέβητας είναι πλέον επικαθήμενος. Στο Μουσείο υπάρχει ένα χαρακτηριστικό δείγμα: σε λεπτό χάλκινο τρίποδα που στηρίζεται σε χυτά πόδια, εδράζεται μεγάλος σφαιρικός λέβητας. Στο χείλος του αναπτύσσονταν κεφαλές γρυπών και λεόντων καθώς και φτερωτές γυναικείες μοφές, πιθανόν σειρήνες. Τα όντα αυτά είναι ανατολικής προέλευσης, ενώ και η τεχνική χύτευσης και επεξεργασίας με σφυρηλάτηση στη συνέχεια παραπέμπει σε ανατολίτικα εργαστήρια. Κολώνια, Ρ., Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, Αθήνα 2006 Rolley, C., Les trépieds à cuve clouée, Fouilles de Delphes, 5.3. 1997
Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (ρωσικά: Татарская Автономная Советская Социалистическая Республика‎; ταταρικά: Татарстан Автономияле Совет Социалистик Республикасы), γνωστή επίσης με την συντομογραφία Ταταρική ΑΣΣΔ (ρωσικά: Татарская АССР‎; ταταρικά: Татарстан АССР) ή ΤΑΣΣΔ (ρωσικά: ТАССР‎; ταταρικά: ТАССР, 1920-1990) ήταν μέρος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Δημιουργήθηκε στις 27 Μαΐου 1920. Το Καζάν εξυπηρετούσε ως πρωτεύουσα της.Η επικράτεια της ΤΑΣΣΔ αποτελούσε μέρος των κυβερνείων Καζάν, Σιμπίρσκ και Ουφά της Αυτοκρατορικής Ρωσίας πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Τα ονόματα της δημοκρατίας κατά το παρελθόν ήταν τα εξής: 1918: Κράτος Ιντέλ-Ουράλ 1920: Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία 1990: Ταταρική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία 1992: Δημοκρατία του Ταταρστάν

 Αρχικά, η ΤΑΣΣΔ χωριζόταν σε 10 καντόνια: Άρσκι, Μπουγκουλμίνσκι, Μπούινσκ, Λαϊσέβσκι, Μαμαντίς, Μενζελίνσκι, Σβιγιάζσκι, Σπάσκι, Τετιούς και Τσιστοπόλ. Το 1921 δημιουργήθηκαν τα καντόνια Αγκρίζ, Γιελαμπούγκα και Τσέλνι. Από το 1924 άρχισε η διαδικασία κατάργησης των καντονιών και ο σχηματισμός νέων διοικητικών περιφερειών. Αυτό ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουλίου 1930, όταν η επαρχο-καντονική διοικητική διαίρεση αντικαταστάθηκε εντελώς από την διαίρεση με επαρχίες. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '40, ο αριθμός των ραγιόν αυξήθηκε σταδιακά. Έτσι, το 1948 το έδαφος της Ταταρικής ΑΣΣΔ χωριζόταν σε 70 ραγιόν και 3 πόλεις δημοκρατικής υποταγής (Καζάν, Ζελενοντόλσκ και Τσιστοπόλ). Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, άρχισε να υλοποιείται το έργο της περιφερειακής οργάνωσης της Ταταρικής και Μπασκιρικής ΑΣΣΔ. Έτσι, στις 8 Μαΐου 1952, σχηματίστηκαν δύο περιφέρειες στην επικράτεια της Ταταρικής ΑΣΣΔ: οι περιφέρειες Καζάν και Τσιστοπόλ. Στις 21 Φεβρουαρίου 1953 ιδρύθηκε η περιφέρεια Μπουγκούλμα. Ωστόσο, μετά το θάνατο του Στάλιν, το σχέδιο περιορίστηκε και στις 30 Απριλίου 1953 οι τρεις περιφέρειες της ΤΑΣΣΔ. Μετά από αυτό, μέχρι το 1963, ο αριθμός των ραγιόν άρχισε να μειώνεται, μέχρι την αρχή της αποκατάστασης των καταργημένων επαρχιών στα τέλη του 1963. Γκαμπντουλχάι Αχάτοφ (1927-1986) - καθηγητής, μέλος της σοβιετικής επιτροπής Τουρκολόγων, επιστήμονας παγκοσμίου φήμης στο πεδίο της Τουρκολογίας Μιντιμέρ Σαϊμίεφ - πολιτικός, πρώτος γραμματέας της Ταταρικής Περιφερειακής Επιτροπής του ΚΚΣΕ Λιμός στο Ταταρστάν 1921–1922 Κομμουνιστικό Κόμμα της Δημοκρατίας του Ταταρστάν Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ταταρστάν
Γιάννης Δημόπουλος

Ο Ιωάννης Κ. Δημόπουλος (1932-2022) ήταν Έλληνας δικηγόρος, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στο νομό Πιερίας από το 1974 ως το 1981.. Επίσης, στην κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Εμπορίου από το 1977 ως το 1980.

 Γεννήθηκε στην Παλιά Βροντού Πιερίας στις 6 Ιουνίου 1932. Γιος του δασκάλου Κωνσταντίνου Δημόπουλου, ο πατέρας του είχε διατελέσει επίσης βουλευτής Πιερίας την περίοδο από το 1952 ως το 1967. Η μητέρα του, Παναγιώτα (με καταγωγή από τη Μάνη), ήταν επίσης δασκάλα. Νονός του ήταν ο υπουργός Λεωνίδας Ιασωνίδης (1884-1959). Σπούδασε οικονομικά και νομικά στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης (πτυχιούχος το 1956) και της Νέας Υόρκης. Από το 1956 άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος. Την περίοδο από το 1964 ως το 1967 διετέλεσε βοηθός εμπορικού ακολούθου στο Προξενείο της Νέας Υόρκης, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες. Ο Ιωάννης Δημόπουλος ασχολήθηκε στα εφηβικά και νεανικά του χρόνια με τον αθλητισμό. Ειδικότερα, ήταν καλαθοσφαιριστής της ΧΑΝΘ και του ΠΑΟΚ από το 1947 μέχρι το 1956. Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη 2ος με 10.919 ψήφους , πρώτο τον Ευάγγελο Σουσουρογιάννη και τρίτο τον Ελευθέριο Ελευθεριάδη, επίσης από τη Νέα Δημοκρατία. Στις επόμενες εκλογές το 1977 επανεξελέγη βουλευτής και ήταν πρώτος με 13.368 ψήφους, με 2ο το Σουσουρογιάννη (8.023 ψήφοι) και 3ο τον Ελευθεριάδη (4.850 ψήφοι). Το 1976 ορίστηκε από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή γενικός εισηγητής για το νομοσχέδιο που αφορούσε την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Διετέλεσε υφυπουργός Εμπορίου από τις 28 Νοεμβρίου 1977 έως τις 10 Μαΐου 1980. Τον διαδέχθηκε στο υφυπουργείο ο βουλευτής Έβρου, Σταύρος Ταταρίδης. Στις 16 Ιανουαρίου 1981 διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη ως ευρωβουλευτής και ήταν ανάμεσα στους πρώτους Έλληνες ευρωβουλευτές, μέλος της επιτροπής προϋπολογισμών. Παρέμεινε ευρωβουλευτής μέχρι τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 1981. Από το 1989 ως το 1993 ήταν διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής ΚΑΤ "Απόστολος Παύλος". Τον Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών στις 22 Σεπτεμβρίου 2022 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη στην Πυλαία Θεσσαλονίκης. Από το γάμο του με τη Μαίρη Λαζαρίδου ο Ιωάννης Δημόπουλος απέκτησε 1 κόρη, την πολιτικό μηχανικό Χριστίνα Δημοπούλου, και 1 γιο, το δικηγόρο Παρ' Αρείω Πάγω Κώστα Ι. Δημόπουλο, ο οποίος ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές του 2009 και υποψήφιος δήμαρχος στο Δήμο Δίου-Ολύμπου με το συνδυασμό "Ολύμπια Γη" το 2010 και το 2014, οπότε ο Κώστας Δημόπουλος εξελέγη δήμαρχος, με ποσοστό 52,3%.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001

Α1 Ανδρών 2000-2001 Ο πρώτος γύρος της κανονικής περιόδου διήρκεσε από τις 21 Οκτωβρίου 2000 έως τις 4 Φεβρουαρίου 2001. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου 2001. Τα play off ξεκίνησαν στις 26 Μαΐου και ολοκληρώθηκαν στις 23 Ιουνίου του 2001. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού για εικοστή τρίτη φορά στην ιστορία της.

 Στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 7−12 συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις αντίστοιχες θέσεις στην κανονική περίοδο. Διεξήχθησαν τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση αναμετρήθηκαν οι ομάδες των θέσεων 9−12. Οι δύο που προκρίθηκαν, συνάντησαν στη Β' φάση τις ομάδες των θέσεις 7−8. Στη Γ' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν για τις θέσεις 7−8. Σε όλες τις φάσεις οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες. Α' φάση Προκρίθηκαν η Δάφνη και η Νήαρ Ηστ. Β' φάση (Θέσεις 7−10) Ο ΠΑΟΚ και το Μαρούσι επικράτησαν κι εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στο Κόρατς Καπ της επόμενης περιόδου Γ' φάση (Θέσεις 7−8) Το Μαρούσι επικράτησε του ΠΑΟΚ και κατέκτησε την 7η θέση. Εδώ έγιναν επίσης τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση οι ομάδες των θέσεων 3−6 αναμετρήθηκαν για την πρόκριση στην τετράδα ενώ οι δύο πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου προκρίθηκαν απευθείας στους ημιτελικούς. Δεν έγινε μικρός τελικός. Προημιτελικοί (στις 2 νίκες) Μετείχαν οι ομάδες των θέσεων 3−6 στην κανονική περίοδο. Προκρίθηκαν στην 4αδα ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ. Ημιτελικοί (στις 2 νίκες) Ο Παναθηναϊκός και το Περιστέρι εισήλθαν στα πλέι οφ σε αυτή τη φάση. Ο Παναθηναϊκός απέκλεισε την ΑΕΚ με 2-0 νίκες ενώ το Περιστέρι δεν εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα έδρας κόντρα στον Ολυμπιακό και αποκλείστηκε με δύο ήττες. Στη συνέχεια δεν έγινε μικρός τελικός καθώς και οι δύο ηττημένες ομάδες (Περιστέρι, ΑΕΚ) προκρίθηκαν στην Ευρωλίγκα. Το Περιστέρι κατέλαβε την τρίτη θέση λόγω καλύτερης κατάταξης στην κανονική περίοδο. Τελικός (στις 3 νίκες) Στον τελικό βρέθηκαν αντιμέτωποι ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3−2 νίκες και κατέκτησε το τέταρτο συνεχόμενο πρωτάθλημα του. Βαθμολογία Α1 Ανδρών 2000-01 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ. Αποτελέσματα Α1 Ανδρών 2000-01 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ. Τα play off Ιστότοπος archive.sport.gr
Εθνική Σουηδίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Μάιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σουηδίας (σουηδικά: Sveriges kvinnors nationella basketlag) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Σουηδίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Σουηδικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Svenska Basketbollförbundet).

 Η πρώτη συμμετοχή της Σουηδίας σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της FIBA έλαβε χώρα το 1978. Οι εμφανίσεις της ομάδας στο θεσμό είναι περιορισμένες, ενώ δεν έχει κατακτήσει στο παρελθόν κάποιο μετάλλιο. Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σουηδίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Σουηδίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Εθνική Σουηδίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σουηδίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σουηδίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σουηδίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σουηδίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Sweden, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Svenska Basketbollförbundet, επίσημος ιστότοπος. (Σουηδικά)
Ανιχνευτές Σέλους

Οι Ανιχνευτές Σέλους (Selous Scouts) ήταν επίλεκτη Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού της Ροδεσίας (σημερινή Ζιμπάμπουε), η οποία επιχείρησε από το 1973 έως το 1980. Πήραν το όνομά τους προς τιμήν του Βρετανού εξερευνητή Φρέντερικ Κόρτνεϊ Σέλους (1851-1917) και το σύνθημά τους ήταν 'pamwe chete', που στην τοπική γλώσσα Σόνα σημαίνει 'όλοι μαζί' ή 'μόνο μαζί' ή 'πάμε μαζί'. Οι Σέλους Σκάουτς (Ανιχνευτές) αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα σώματα Ειδικών Δυνάμεων που έδρασαν ποτέ και φημίζονταν για την ανυπέρβλητη μαχητική τους αξία, απόρροια της σκληρότερης και απαιτητικότερης ίσως εκπαίδευσης μονάδας Ειδικών Δυνάμεων.

 Οι Ανιχνευτές Σέλους εκπαιδεύονταν για να επιχειρούν σε μικρές ομάδες ικανές να διαβιώσουν στη ζούγκλα και τη σαβάνα για εβδομάδες και να μπορούν να διεισδύουν στον τοπικό πληθυσμό και τις αντάρτικες ομάδες. Όλα τα μέλη τους ήταν εθελοντές και ήταν άντρες με εξαιρετικά σωματικά και ψυχικά χαρίσματα, απαραίτητα για την εκπλήρωση των αποστολών. Οι Ανιχνευτές Σέλους επιζητούσαν στις τάξεις τους άντρες ικανούς να εργαστούν ως ομάδα αλλά και ατομικά με εξαιρετική επιτυχία. Η επιλογή ήταν σχεδόν απάνθρωπη. Όταν οι εθελοντές κατέφθαναν στο Wafa Wafa, το στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών, στις όχθες της λίμνης Καρίμπα, είχαν ήδη περπατήσει 25 χιλιόμετρα στον καυτό αφρικάνικο ήλιο κουβαλώντας τις αποσκευές τους για να φτάσουν σε αυτή καθώς είχαν αφεθεί μακρύτερα, δοκιμασία-πρόγευση τού τι θα ακολουθούσε. Όταν έμπαιναν στη βάση δεν υπήρχαν στρατώνες ούτε καμιά σκηνή υποδοχής, μόνο κάτι σαν καλύβες και μια μικρή φωτιά που ψυχορραγούσε. Κανένα φαγητό δεν τους δινόταν. Ο σκοπός της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο ήταν να μικρύνει η λίστα με αποχωρήσεις των περισσότερων, μέσω της πείνας, της εξάντλησης και της επίδρασης του στρες του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στο στάδιο αυτό περίπου 40-50 άτομα από 60 εθελοντές εγκατέλειπαν μέσα σε δυο μέρες. Το στάδιο της επιλογής κρατούσε 17 μέρες. Στη συνέχεια στο στάδιο εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι από τα χαράματα μέχρι τις 7 το απόγευμα περνούσαν από εξαντλητική άσκηση ταχείας και θεαματικής βελτίωσης της φυσικής κατάστασης. Ολοκληρώνοντας αυτό το στάδιο ακολουθούσε η εκπαίδευσή τους σε τεχνικές αυτοάμυνας και τεχνικές και τακτικές μάχης. Επίσης έκαναν πορείες διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φορές έτρεχαν επί πολλά χιλιόμετρα, πλήρεις εξαρτύσεων. Όταν έπεφτε η νύχτα ξεκινούσε η νυχτερινή εκπαίδευση. Τις πρώτες 5 ημέρες του προγράμματος εκπαίδευσης δεν τους δινόταν φαγητό παρά μόνο τούς επιτρεπόταν να τρώνε νεκρά ζώα σε διαδικασία αποσύνθεσης. Μάθαιναν επίσης να επιβιώνουν μόνοι στη ζούγκλα, αντίπαλοι με τα άγρια θηρία, τα δηλητηριώδη ερπετά, την πείνα, τη ζέστη της σαβάνας, τις τεράστιες αποστάσεις, τον ίδιο τον εαυτό τους με τις φοβίες του. Η φιλοσοφία ήταν ότι για να πολεμήσει κάποιος και να επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες πρέπει να εκπαιδευτεί το ίδιο ακραία.
Μεσογειακός χαμαιλέοντας

Ο Μεσογειακός χαμαιλέοντας, Chamaeleo chamaeleon (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος χαμαιλέοντα. Αποτελούν, μαζί με τον Αφρικανικό χαμαιλέοντα, τα μοναδικά είδη χαμαιλέοντα που η γεωγραφική τους κατανομή φτάνει την Ευρώπη.

 Στην Ευρώπη, απαντάται στην Ιβηρική χερσόνησο, Κύπρο και Σάμο. Από το σύνολο της Ευρωπαϊκής κατανομής του μόνο στη Σάμο θεωρείται αυτόχθονο. Εντοπίζεται επίσης στη Β. Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Το Αρχιπέλαγος διεξάγει προσπάθεια για την διατήρηση του είδους στη Σάμο.
Δολοφονήστε τον Μακάριο

Το Δολοφονήστε τον Μακάριο είναι ο τίτλος μίας ελληνικής δραματικής περιπέτειας, σε σκηνοθεσία Παύλου Φιλίππου και Κώστα Δημητρίου, σενάριο Τζόναθαν Ράμπολτ, του 1975, με πρωταγωνιστές τους Λάκη Κομνηνό, Στέλιο Καυκαρίδη, Αντώνη Κατσαρίδη, Νίκο Βασταρδή, Γιάννη Κανδήλα και Κώστα Καραγιώργη. Η διάρκειά της είναι 95 λεπτά.

 Ένας Έλληνας δημοσιογράφος, ο Θέμης Γιαννίδης (Λάκης Κομνηνός), πληροφορείται ότι θα γίνει δολοφονική απόπειρα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974. Αφού κάνει διάφορες προσπάθειες να δημοσιεύσει την πληροφορία στην εφημερίδα που εργάζεται, χωρίς επιτυχία, αποφασίζει να πάει στην Κύπρο. Εκεί γνωρίζεται με μια Κύπρια κοπέλα, τη Μαίρη (Χριστίνα Κωνσταντινίδου), που έχει αδελφό, τον Αντρέα (Σταύρος Λούρας), που υπηρετεί στην προεδρική φρουρά του Μακαρίου, και τον φέρνουν σε επαφή με τον ίδιο τον Μακάριο. Εκείνος τον διαβεβαιώνει ότι πολλές απόπειρες έχουν γίνει κατά το παρελθόν και δεν εντυπωσιάζεται από την πληροφορία του. Στο μεταξύ, ο Δημήτριος Καμπάκης, που εργάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και είναι πληροφοριοδότης του Θέμη, θα εξουδετερωθεί από τη Χούντα. Μετά από μια απόπειρα εξόντωσης του δημοσιογράφου, η προεδρική φρουρά αποφασίζει να βρει στοιχεία στο άντρο της παράνομης οργάνωσης, ενώ ο Θέμης παίρνει μέρος σε μια επιχείρηση εναντίον της ΕΟΚΑ Β', κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώνεται ο Αντρέας. Στη συνέχεια, γίνεται το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου που ανατρέπει τον Μακάριο και ακολουθεί η τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Καθώς η κυβέρνηση που έχει εγκαθιδρύσει ο Νίκος Σαμψών αλλά και η ελληνική χούντα καταρρέουν, το νησί διχοτομείται και ο Θέμης με τη Χριστίνα γίνονται πρόσφυγες. Λάκης Κομνηνός ως δημοσιογράφος Θέμης Γιαννίδης Στέλιος Καυκαρίδης ως Φρανκ Χριστίνα Κωνσταντινίδου ως Μαίρη Κώστας Δημητρίου ως Τουρκοκύπριος ταξιτζής Γιώργος Σένιος ως αρχηγός Εφεδρικού Σώματος Σταύρος Λούρας ως Αντρέας Ανδρέας Μαυρομάτης ως Δημήτριος Ιωαννίδης Κώστας Παπαμαρκίδης ως αρχισυντάκτης Νίκος Βασταρδής ως Γιώργος Κώστας Καραγιώργης ως Δημήτρης Καμπάκης Η ταινία κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου 1975 κόβοντας 35.703 εισιτήρια, ενώ κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 38 ταινίες της ίδιας σεζόν. Στην ταινία εμφανίζεται και ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο οποίος παρευρέθηκε και στην προβολή της. Η μουσική επένδυση της ταινίας είναι του Μίκη Θεοδωράκη. Ακούγονται κομμάτια από τη Ρωμιοσύνη, τα 18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας κ.ά. Σελίδα στο IMDB Retrodb - Δολοφονήστε το Μακάριο
Big Guns: The Very Best of Rory Gallagher

Big Guns: The Very Best of Rory Gallagher είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2005 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sony Music Distribution" σε μορφή διπλού CD. Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από την εποχή που ο Γκάλαχερ έπαιζε με το συγκρότημα των Taste μέχρι και τις τελευταίες ηχογραφήσεις που πραγματοποίησε και συμπεριλαμβάνονται στο δίσκο "Wheels Within Wheels" ο οποίος κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του καλλιτέχνη, το 2003. Το άλμπουμ έφθασε στο # 2 των Ιρλανδικών τσαρτ, της πατρίδας του Γκάλαχερ και παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για 21 εβδομάδες.

 CD 1 1. Big Guns (Gallagher) - 3:52 2. What's Going On (Gallagher) - 2:48 3. Tattoo'd Lady (Gallagher) - 4:50 4. Bad Penny (Gallagher) - 3:57 5. Shadow Play (Gallagher) - 4:55 6. Kickback City (Gallagher) - 4:51 7. Bourbon (Gallagher) - 4:04 8. Sinnerboy (Gallagher) - 5:47 9. Used to Be (Gallagher) - 5:14 10. Goin' to my Hometown (Gallagher) - 4:57 11. Bollfrog Blues (traditional arr.Gallagher) - 6:46 12. Messin' with the Kid (Gallagher) - 4:25 CD 2 1. The Loop (Gallagher) - 2:38 2. Born on the Wrong Side of Time (Gallagher) - 4:16 3. A Million Miles Away (Gallagher) - 6:34 4. Calling Card (Gallagher) - 5:22 5. Out On the Western Plain (Gallagher) - 3:48 6. Lonesome Highway (Gallagher) - 5:19 7. Just the Smile (Gallagher) - 3:32 8. I'm Not Awake Yet (Gallagher) - 5:40 9. Daughter of the Everglades (Gallagher) - 6:01 10. I'll Admit You're Gone (Gallagher) - 4:24 11. The King of Zydeco (Gallagher) - 3:38 12. They Don't Make Them Like You Anymore (Gallagher) - 4:06 Big Guns: The Very Best of Rory Gallagher (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 14 Ιουνίου 2005 Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Big Guns: The Very Best of Rory Gallagher" είναι οι εξής: Ρόρι Γκάλαχερ - φωνητικά, κιθάρα, φυσαρμόνικα Λόνι Ντόνεγκαν - φωνητικά, κιθάρα Τζέρι ΜακΑβόι - μπάσο Ρίτσαρντ ΜακΚράκεν - μπάσο Γουίγκαρ Κάμπελ - κρουστά, τύμπανα Ροντ ντε Αθ - κρουστά, τύμπανα Τεντ ΜακΚένα - κρουστά, τύμπανα Μπρένταν Ο'Νηλ - κρουστά, τύμπανα Τζον Γουίλσον - κρουστά, τύμπανα Τζον Κουκ - πλήκτρα Λου Μάρτιν - πλήκτρα Μαρκ Φέλθαμ - φυσαρμόνικα Allmusic review Επίσημο site του Rory Gallagher Θέσεις τσαρτ
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Βόλεϊ Λιγκ γυναικών 2022-2023

Το πρωτάθλημα Ελλάδας Βόλεϊ Λιγκ Γυναικών της περιόδου 2022–23 ήταν το 41ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 6ο με την ονομασία Βόλεϊ Λιγκ Γυναικών. Διεξάγεται από την ΕΟΠΕ με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα για 25η φορά στην ιστορία του.

 Οι 12 ομάδες που συμμετέχουν είναι οι 10 πρώτες της περασμένης σεζόν, και οι Ζ.Α.Ο.Ν. και Αιγάλεω που προβιβάστηκαν. Το πλάνο προέβλεπε αρχικά 13 ομάδες αλλά ο Πανναξιακός δήλωσε αδυναμία συμμετοχής και αποσύρθηκε. Στα πλει αουτ σχηματίζονται δυο ζευγάρια (9-12 και 10-11), τα οποία αγωνίζονται μεταξύ τους στις 2 νίκες. Οι 2 ηττημένοι υποβιβάζονται. (9) Ηλυσιακός – (12) Ζ.Α.Ο.Ν. (2–0) (10) Λαμία – (11) Αιγάλεω (2–1) Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 8 στην Κανονική περίοδο συμμετέχουν στα Πλέι-οφ για τις θέσεις 1−8 και την ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδας. Στους προημιτελικούς ο πρώτος αγώνας δίνεται στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη βαθμολογία. Στους ημιτελικούς ο 1ος και ο 2ος της κανονικής περιόδου αντιμετώπισαν με πλεονέκτημα έδρας τον 4ο και τον 3ο αντίστοιχα. Οι σειρές κρίνονται στις 2 νίκες. Ο πρώτος αγώνας γίνεται στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη στην κανονική περίοδο, ο δεύτερος στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη θέση, και ο τρίτος (όπου χρειάστηκε) διεξάγεται ξανά στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη. Οι δύο νικητές προκρίνονται στον τελικό, ο οποίος κρίνεται στις 3 νίκες με τους αγώνες να διεξάγονται εναλλάξ στις έδρες των ομάδων, με τον πρώτο αγώνα να διεξάγεται στην έδρα του βαθμολογικά ανώτερου. Στην προημιτελική φάση διεξάγονται διπλές αναμετρήσεις. Σε περίπτωση που και οι δύο διαγωνιζόμενες ομάδες έχουν από μία νίκη, δημιουργείται βαθμολογία (3 βαθμοί για νίκη με 3-0 ή 3-1 σετ, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2 σετ, 1 βαθμό για ήττα με 2-3 σετ και Ο βαθμοί για ήττα με 1-3 και 0-3 σετ). Εάν έχουν τους ίδιους βαθμούς, τότε μετά τη λήξη του 2ου αγώνα θα διεξάγεται Χρυσό Σετ (golden set-σετ ισοπαλίας) στους δεκαπέντε (15) πόντους με ελάχιστο προβάδισμα δύο (2) πόντων, όπως ισχύει σε όλα τα άλλα σετ. (1) ΠΑΟΚ – (8) Άρης (4–2) (2) ΑΕΚ – (7) Μαρκόπουλο (6–0) (3) Παναθηναϊκός – (6) Θέτις (6–0) (4) Ολυμπιακός – (5) ΑΟ Θήρας (6–0) Για την ημιτελική φάση, την πρόκριση στους τελικούς θα πάρουν οι ομάδες που θα συμπληρώσουν πρώτες δύο νίκες. (1) ΠΑΟΚ – (4) Ολυμπιακός (0–2) (2) ΑΕΚ – (3) Παναθηναϊκός (1–2) Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συμπλήρωσε πρώτη τρεις νίκες. (3) Παναθηναϊκός – (4) Ολυμπιακός (3–0)
Πρεταπναριάν Ραντακισούν

Ο Πρεταπναριάν Ραντακισούν (Pretaapnarian Shawh Radhecheran (Pretaap) Radhakishun, 1934 - 6 Ιανουαρίου 2001) ήταν πολιτικός του Σουρινάμ. Υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός από τον Ιούλιο του 1986 ως τον Απρίλιο του 1987.

 Αρχικά ήταν μέλος του Προοδευτικού Κόμματος Μεταρρυθμίσεων (VHP). Ωστόσο, αργότερα προσχώρησε στο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) του Ζυλ Βάιντενμπος. Από το 1996 ως το 2000 ο Ραντακισούν υπηρέτησε στο αξίωμα του Αντιπροέδρου επί κυβερνήσεως του Γουάιντενμπος.. Οι Ραντακισούν και Βάιντενμπος ηττήθηκαν στις γενικές εκλογές του 2000 από τον Ρόναλντ Βενεσιάαν. Ο τελευταίος τέθηκε επικεφαλής ενός συνασπισμού στον οποίο συμπεριλαμβανόταν και το πρώην κόμμα του Ραντακισούν. Ο Βενεσιάαν κατηγόρησε αμφότερους τους Βάιντενμπος και Ραντακισούν για κακοδιαχείριση κρατικών πόρων έπειτα από τις εκλογές.
Nakajima Ki-34

Το Nakajima Ki-34 (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: Μεταγωγικό Τύπου 97, ονομασίες του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού: Μεταγωγικό Τύπου AT-2 και L1N1, συμμαχική ονομασία αναφοράς: Thora) ήταν ιαπωνικό ελαφρύ μεταγωγικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο για ένα δικινητήριο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης.

 Το Ki-34 αναπτύχθηκε ως πολιτικό αεροσκάφος. Η κατασκευάστρια εταιρεία, που παρήγαγε ήδη κατόπιν αδείας το αμερικανικό Douglas DC-2, ξεκίνησε το 1935 τον σχεδιασμό ενός επιβατηγού αεροσκάφους μικρότερων διαστάσεων το οποίο θα χρησιμοποιούνταν σε αερογραμμές με περιορισμένη κίνηση στις οποίες δεν δικαιολογούνταν η χρήση του μεγαλύτερου DC-2. Το αρχικό σχέδιο της Nakajima έφερε την ονομασία AT-1 και έπειτα από πολυάριθμες τροποποιήσεις πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 12 Σεπτεμβρίου 1936 ως AT-2. Ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, εξαιρουμένων των ξύλινων επιφανειών ελέγχου. Προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Nakajima Kotobuki μέγιστης ισχύος 580 hp που έστρεφαν ξύλινες έλικες σταθερού βήματος. Στα αεροσκάφη παραγωγής οι κινητήρες αυτοί αντικαταστάθηκαν από τους ισχυρότερους Kotobuki-41 των 710 hp που έστρεφαν μεταλλικές έλικες μεταβλητού βήματος. Κατασκευάστηκαν 32 συνολικά AT-2 για τις Ιαπωνικές Αυτοκρατορικές Αερογραμμές και τις Εθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο. Τα αεροσκάφη αυτά εκτελούσαν δρομολόγια μεταξύ Τόκιο και Τσανγκτσούν ή Τιεντσίν, καθώς και στο εσωτερικό του Μαντσουκούο. Παρέμειναν σε χρήση μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας τον Αύγουστο του 1945. Με το ξέσπασμα του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου το 1937 αυξήθηκαν σημαντικά οι ανάγκες σε μεταγωγικά αεροσκάφη. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός μετασκεύασε το AT-2 για στρατιωτική χρήση εγκαθιστώντας τους ισχυρότερους κινητήρες Nakajima Ha-1b. Τα πρώτα 19 αεροσκάφη της στρατιωτικής έκδοσης παρήχθησαν από την Nakajima ενώ ακόμη 299 παρήχθησαν στις εγκαταστάσεις της Tachikawa. Το τελευταίο εξ αυτών παραδόθηκε το 1942. Τα Ki-34 αξιοποιήθηκαν ως αεροσκάφη γενικής χρήσης, επικοινωνιών/συνδέσμου καθώς και για την μεταφορά αλεξιπτωτιστών και ειδικών δυνάμεων. Μερικά αεροσκάφη μεταφέρθηκαν στην δικαιοδοσία του Ναυτικού, ενώ το 1942 κάποια εντάχθηκαν στις αεροπορικές δυνάμεις του κράτους-μαριονέτα της Κίνας-Νανκίνγκ. Κίνα-ΝανκίνγκΙαπωνίαΑεροπορική Υπηρεσία του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού Αεροπορική Υπηρεσία του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού ΝαυτικούΜογγολίαΗ Πολεμική Αεροπορία της Μογγολίας χρησιμοποίησε περισσότερα από δώδεκα αεροσκάφη. ΙαπωνίαΑυτοκρατορικές Ιαπωνικές ΑερογραμμέςΜαντσουκούοΕθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο Francillon, René J. (1979). Japanese aircraft of the Pacific War. London: Putnam. ISBN 0-370-30251-6. OCLC 6124909. (new edition 1987 by Putnam Aeronautical Books, (ISBN 0-85177-801-1).) Soumille, Jean-Claude (September 1999) (στα French). Les avions japonais aux coleurs françaises, σελ. 6–17. ISSN 1243-8650. Wilson, Stuart (1999). Airliners of the World. Australian Aviation. ISBN 1-875671-44-7. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nakajima AT-2/Ki-34/L1N1 στο Wikimedia Commons
Τζέημς Τζολ

Ο Τζέημς Τζολ ή Τζέιμς Τζόιλ (αγγλικά: James Bysse Joll, 21 Ιουνίου 1918 – 12 Ιουλίου 1994) ήταν Βρετανός ιστορικός και λέκτορας πανεπιστημίου, του οποίου το έργο συμπειλαμβάνει την τα βιβλία The Origins of the First World War και Europe Since 1870. Έγραψε επίσης την ιστορία του Αναρχισμού και Σοσιαλισμού

 Ο Τζολ γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1918 στο Μπρίστολ, και έλαβε εκπαίδευση στο University of Bordeaux και New College, Oxford. Εντάχθηκε στον βρετανικό στρατό το 1940. Επέστρεψε στην Οξφόρδη μετά τον Β ΠΠ και εκεί συμπλήρσωσε τις σπουδές του και έγινε διδάκτορας. the two men formed a long relationship which lasted until Joll's death.Ενώ ήταν στην Οξφόρδη έγραψε ενα βιβλίο για την Δεύτερη Διεθνή και για τους Léon Blum, Walter Rathenau, και Φιλίπο Τομάζο Μαρινέτι, called Intellectuals in Politics (1960). Το 1964 δημοσίευσε το βιβλίο Οι αναρχικοί. The Second International, 1889-1914 (new έκδοση). London: Weidenfeld & Nicolson. 1968. LCCN 78390757. Intellectuals in politics; three biographical essays. London: Weidenfeld & Nicolson. 1960. LCCN 60051294. Gramsci. London: Fontana Modern Masters. 1977. The Anarchists (2nd έκδοση). Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. 1980. ISBN 0-674-03641-7. LCCN 80010503. Antonio Gramsci. New York: Viking Press. 1977. ISBN 0-670-12942-9. LCCN 78064513. The origins of the First World War (2nd έκδοση). London, New York: Longman. 1992. ISBN 0-582-08920-4. LCCN 91023178. Europe since 1870 : an international history (3rd έκδοση). Middlesex, England, New York: Penguin. 1983. ISBN 0-14-022477-7.
Αγάπη παράνομη

Η Αγάπη παράνομη είναι μία ελληνική αισθηματική και δραματική τηλεοπτική σειρά εποχής, παραγωγής 2021 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από τις 15 έως τις 29 Ιανουαρίου 2022 και βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του Έλληνα συγγραφέα Κωνσταντίνου Θεοτόκη, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1977, μετά τον θάνατο του συγγραφέα.

 Ο Στάθης Θεριανός (Νίκος Ψαρράς), ένας από τους πιο εργατικούς και νοικοκύρηδες κατοίκους του χωριού Δαφνύλα της Κέρκυρας, παντρεμένος με τη Διαμάντω (Καρυοφυλλιά Καραμπέτη), ερωτεύεται κρυφά και κεραυνοβόλα τη νεαρή Χρυσαυγή (Ευγενία Ξυγκόρου), την περιζήτητη κόρη του εύπορου κτηματία Σπύρου Ασπρέα (Γιάννης Νταλιάνης). Μαγεμένος από την απαράμιλλη ομορφιά της, κάνει τα πάντα για να την παντρέψει με τον γιο του, Γιώργη (Μιχαήλ Ταμπακάκης), προκειμένου να την έχει έστω κι έτσι κοντά του. Η Διαμάντω προσπαθεί να αποτρέψει το προξενιό, καθώς γνωρίζει τη μαύρη «σκιά» του άντρα της, ο οποίος, ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια έχει υπάρξει υποδειγματικός σύζυγος και πατέρας. Η Διαμάντω προσπαθεί μάταια να πείσει τον γιο της να παντρευτεί την παιδική του φίλη, Ευγενία (Ιζαμπέλλα Μπαλτσαβιά) για να αποτρέψει το κακό. Το σχέδιό της, δεν ευοδώνεται. Ο Γιώργης και η Χρυσαυγή παντρεύονται και εγκαθίστανται στο σπίτι των πεθερικών της, όπως επιτάσσουν οι κοινωνικοί νόμοι της εποχής. Όταν ο Γιώργης φεύγει για να υπηρετήσει τη στρατιωτική θητεία του, η Χρυσαυγή βρίσκεται στο «έλεος» του Θεριανού, ο οποίος καταλαμβάνεται από έναν τρελό ερωτικό πόθο για τη νύφη του, που ξυπνάει το «θηρίο» που κρύβει μέσα του. Καθημερινά παλεύει με τον εαυτό του και με το αλκοόλ, προσπαθώντας απεγνωσμένα να τιθασεύσει τους πιο κρυφούς δαίμονές του… Χωρίς να αντιληφθεί το πραγματικό πρόβλημα, η αρχοντική και επιβλητική μητέρα της Χρυσαυγής, Κατερίνα (Μαριάνθη Σοντάκη), διαισθάνεται ότι κάτι κακό συμβαίνει μέσα στο σπίτι που έχει μπει σαν νύφη η κόρη της. Ωστόσο, κανείς δεν της αποκαλύπτει την αλήθεια. Νύφη και πεθερά συνασπίζονται σ’ έναν κοινό σκοπό. Στον κρυφό πόλεμο, που έχει κηρυχτεί, πια, μέσα στο σπίτι του Θεριανού. Μένει να δούμε τι από τα δύο θα νικήσει: το εγκληματικό πάθος του πατέρα-αφέντη ή η δίκαιη συμμαχία των καταπιεσμένων γυναικών…
34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η 34η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού (πλήρης τίτλος: 34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία ""Απόσπασμα Σχου Διαλέτη", συντομογραφία 34η Μ/Κ ΤΑΞ) είναι ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Εδρεύει στην Άσσηρο και υπάγεται στην 2η Μηχανοποιημένη Μεραρχία Πεζικού.

 Η ιστορία της ταξιαρχίας ανάγεται στο 34ο Σύνταγμα Πεζικού (34ο ΣΠ) το οποίο ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1913 στη Φλώρινα ως υπομονάδα της 2ης Μεραρχίας Πεζικού.Το σύνταγμα διακρίθηκε για τη συμμετοχή του στην Μικρασιατική Εκστρατεία και τον ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Η ταξιαρχία έχει κερδίσει το Αριστείο Ανδρείας δύο φορές. Από τον Ιούνιο του 1999 έως τον Ιανουάριο του 2003 η ταξιαρχία συγκρότησε το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αποστολής στηδύναμη Κοσσυφοπεδίου. Τον Ιούνιο του 2003, η έδρα της ταξιαρχίας μεταφέρθηκε στα Γιαννιτσά.Το 2008 η ταξιαρχία έλαβε το τιμητικό τίτλο "Απόσπασμα Σχου Διαλέτη" για να τιμήσει την ανδρεία του επικεφαλής του 34ου συντάγματος, συνταγματάρχου Φωκίωνα Διαλέτη μετά τη Μάχη του Ντουμλουπινάρ το 1922. Το 2011 η ταξιαρχία έδρευε στην Άσσηρο. Η 34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Απόσπασμα Συνταγματάρχου Διαλέτη" (34η Μ/Κ ΤΑΞ Απόσπασμα Σχου Διαλέτη) έχει την έδρα της στην Άσσηρο της Μακεδονίας και περιλαμβάνει: - Τον Λόχο Στρατηγείου της Ταξιαρχίας. - Τον 34ο Λόχο Διαβιβάσεων (34 ΛΔΒ). - Τον 34ο Λόχο Μηχανικού (34 ΛΜΧ). - Τον 34ο Λόχο Αντιαρματικών (34 ΛΑΤ). - Την 34η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (34 ΕΜΑ). - Την 108η Μοίρα Αυτοκινούμενου Πυροβολικού (108 Α/Κ ΜΜΠ). - Το 501ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (501 Μ/Κ ΤΠ). - Το 507ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (507 Μ/Κ ΤΠ)
Αλαμάννος Κορινθίας

Ο Αλαμάννος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Αθικίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σαρωνικού, του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Αλαμάνος.

 Ο Αλαμάννος είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των Ονείων ορέων, κοντά στην επαρχιακή οδό Κορίνθου-Νεμέας (ΕΟ 7) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220. Απέχει 12 χλμ. περίπου Ν.ΝΔ. της Κορίνθου. Ο Αλαμάννος έχει διατηρήσει σταθερό τον πληθυσμό του απο την αναγνώριση του το 1928 με μικρές αυξομειώσεις ανάμεσα στις απογραφές. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 ως Αλαμάνος και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αθηκίων (Αθικίων) του -τέως- νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αλαμάννος και το 1949 υπήχθη στον νομό Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αθικίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρωνικού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σαρωνικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων. Η μονή Ευαγγελίστριας, στα Όνεια όρη, βορειοανατολικά του οικισμού Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, στα Όνεια όρη, βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Φαράγγι Τούρντα

Το Φαράγγι Τούρντα (ρουμανικά: Cheile Turzii) είναι φυσικό καταφύγιο (στον ποταμό Χάσντατε) που βρίσκεται 6 χιλιόμετρα δυτικά της Τούρντα και περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κλουζ-Ναπόκα, στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας.

 Το φαράγγι, το οποίο σχηματίστηκε από τη διάβρωση του ιουρασσικού ασβεστόλιθου του βουνού, έχει μήκος 2 900 μέτρων και οι τοίχοι έχουν ύψη που φτάνουν τα 300 μέτρα. Η συνολική επιφάνεια του φαραγγιού είναι 324 εκτάρια. Το Φαράγγι Τούρντα περιλαμβάνει ένα από τα πλουσιότερα και πιο καρστικά γραφικά τοπία στη Ρουμανία. Περισσότερα από 1000 είδη φυτών και ζώων (μερικά σπάνια ή απειλούμενα, όπως το άγριο σκόρδο ή κάποια είδη αετού) ζουν εδώ. Υπάρχουν 4 γέφυρες στην κοιλάδα του ποταμού Χάσντατε. Ο χώρος έχει κατοικηθεί από τη νεολιθική εποχή. Στο σημείο "Πιάτρα Ταϊατά" (ιστορικό μνημείο που βρίσκεται κοντά στο Ιζβολούρ Ρομιλόρ) βρισκόταν το κύριο ρωμαϊκό λατομείο της πόλης και η Ρωμαϊκή Ποτάισσα. Τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν τα ίχνη των ρωμαϊκών εκμεταλλεύσεων ήταν ακόμη ορατά, έγιναν λεπτομερείς παρατηρήσεις σχετικά με τις τεχνικές διαχωρισμού των ασβεστολιθικών τεμαχίων. Περισσότερα από 1.000 είδη φυτών μπορούν να βρεθούν στο καταφύγιο: τα Allium obliquum, Dianthus integripetalus, και Viola jobi είναι μερικά από αυτά. Στο καταφύγιο απαντώνται 67 είδη πουλιών, πεταλούδων, ψαριών, αμφίβιων και μερικών θηλαστικών (αλεπούδες, νυφίτσες, κουνάβια, αγριόχοιροι κλπ.). Υπάρχουν περίπου 60 γνωστά σπήλαια. Σχεδόν όλα έχουν μικρό μέγεθος (το μεγαλύτερο έχει μέγεθος 120 μέτρων). Το φαράγγι Τούρντα απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από δύο άλλα φαράγγια (Φαράγγι Τουρουλούι και Φαράγγι Μπορζέστι) καθώς και τον καταρράκτη Τσιουκάς. Το φαράγγι Τούρντα είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα αναρρίχησης στη Ρουμανία. Κέιλε Μπικαζουλούι Σαλίνα Τούρντα Τουρισμός στη Ρουμανία Turda, date istorice, Violeta Nicula, Editura Triade, pag. 64-66 Turda Gorges Wallpapers Turda tourism Cheile Turzii
Περοβσκίτης

Ο περοβσκίτης (αγγλ. perovskite) είναι ορυκτό οξείδιο του ασβεστίου και του τιτανίου. Έλαβε το όνομά του από τον Ρώσο ορυκτολόγο Λεβ Αλεξέγιεβιτς Περόβσκιι (Lev Aleksevich Perovskii), ενώ το ορυκτό ανακαλύφθηκε και περιγράφηκε από τον Γκούσταφ Ρόζε (Gustav Rose) το 1839 σε δείγματα παρμένα από τα Ουράλια όρη.

 Είναι συνηθισμένο συνοδό ορυκτό σε αλκαλικά πυριγενή πετρώματα, όπως νεφελινικούς συηνίτες, κιμπερλίτες, καρμπονατίτες ενώ ως δευτερογενές ορυκτό απαντά σε ασβεστιτικές αποθέσεις. Είναι, επίσης, συχνά συνοδό ορυκτό σε ασβεστιτικούς χονδρίτες. Σχετίζεται με ακερμανίτη, νεφελίνη, τιτανίτη, ιλμενίτη και μαγνητίτη, χλωρίτη, τάλκη, ανδραδίτη. Είναι ευρέως διαδεδομένο ορυκτό με αρκετά υψηλή οικονομική σημασία. Όμορφα δείγματά του με μεγάλους κρυστάλλους ανευρίσκονται στα ορυχεία Ακμάτοβσκ κοντά στο Ζλάτουστ στα Ουράλια όρη καθώς και στη χερσόνησο Κόλα (Ρωσία). Υπάρχουν επίσης στη Σουηδία, την Ελβετία, το κρατίδιο της Σαξωνίας στη Γερμανία, στην Ιταλία (επαρχίες Πιεμόντε, Λάτιο και Καμπανία), τη Βραζιλία (περιοχή Γιακουπιράνγκα), τη Γροιλανδία, τον Καναδά (περιοχή Κεμπέκ), τις ΗΠΑ (Καλιφόρνια, Κολοράντο, Αρκάνσας), την Κίνα και το Καμερούν. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε μικρές ποσότητες στα μεταλλεία της Αετοράχης και την περιοχή Μότσαλι του Βούρινου όρους (Κοζάνη) και τους μελιλίθους της περιοχής της Μαρώνειας στην Κομοτηνή. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Εθνικός Σύνδεσμος Ευαγγελικών

Ο Εθνικός Σύνδεσμος Ευαγγελικών ή Ε.Σ.Ε. (αγγλ.: National Association of Evangelicals ή NAE) είναι μια αδελφότητα που έχει ως μέλη δόγματα, εκκλησίες, οργανώσεις και ανεξάρτητους Χριστιανούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Στόχος του είναι η καλλιέργεια της ενότητας, η υπηρεσία και η αντιπροσώπευση των Ευαγγελικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ε.Σ.Ε. είναι μέλος της Παγκόσμιας Ευαγγελικής Συμμαχίας (WEA).

 Οι παρακάτω εκκλησίες είναι μέλη του Εθνικού Σύνδεσμου Ευαγγελικών. Εκτός από τις εκκλησίες, πολλές Χριστιανικές οργανώσεις και ακαδημαϊκές ομάδες είναι επίσης μέλη. Αγγλικανική Ιεραποστολή στην Αμερική (από το 2008) Αδελφότητα Ελίμ (από το 1947) Αδελφότητα Ευαγγελικών Εκκλησιών Αρχέγονη Μεθοδική Εκκλησία (από το 1946) Γενικό Συμβούλιο των Γενικών Βαπτιστών (από το 1988) Γουεσλεϊανή Εκκλησία (από το 1948) Διεθνής Εκκλησία Ευαγγελικών Φίλων (από το 1943) Διεθνής Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου (από το 1952) Διεθνής Κοινωνία της Χάρης (από το 1997) Διεθνής Πεντηκοστιανή Αγιαστική Εκκλησία (από το 1943) Διεθνής Πεντηκοστιανή Εκκλησία του Χριστού (από το 1946) Εκκλησία Κάθε Έθνους Εκκλησία της Ανοιχτής Βίβλου (από το 1943) Εκκλησία της Κοινωνίας του Χριστού Εκκλησία της Μεγάλης Διάπραξης (από το 2007) Εκκλησία του Θεού (Κλίβελαντ, Τενεσί) (από το 1944) Εκκλησία του Ναζωραίου (από το 1984) Εκκλησία των Αδερφών (από το 1968) Εκκλησία των Αδερφών εν Χριστώ (από το 1949) Ελεύθερη Μεθοδική Εκκλησία (από το 1944) Ενωμένοι Αδερφοί Εν Χριστώ (από το 1953) Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής (από το 1943) Ευαγγελική Κονγκρεγκασιοναλιστική Εκκλησία (από το 1962) Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (από το 1982) Ευαγγελική Σύναξη Πρεσβυτεριανών Εκκλησιών Η Ευαγγελική Εκκλησία (από το 1969) Ιεραποστολική Εκκλησία (από το 1944) Μεταμορφωτικές Διακονίες Ο Αμπελώνας Πρεσβυτεριανή Εκκλησία στην Αμερική (από το 1986) Στρατός της Σωτηρίας (από το 1990) Συνάξεις του Θεού (από το 1943) Συνεργασία σε όλο τον κόσμο Συντηρητικό Κονγκρεγκασιοναλιστικό Χριστιανικό Συμβούλιο (από το 1951) Συντηρητικός Λουθηρανικός Σύνδεσμος (από το 1984) Χριστιανική Ένωση (από το 1954) Χριστιανική και Ιεραποστολική Συμμαχία (από το 1966) Χριστιανική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Βόρεια Αμερική (από το 1988)Η Ενωμένη Μεθοδική Εκκλησία συμμετέχει ως παρατηρητής. Επίσημη σελίδα
Πάτρικ Κάρνι

Ο Πάτρικ Κάρνι (15 Απριλίου 1980 - ) είναι ο ντράμερ των Black Keys. Μαζί με τον Νταν Άουερμπακ είναι τα μόνα μέλη του συγκροτήματος. Έχουν εκδόσει μαζί 7 άλμπουμ, για τα οποία έχουν λάβει συνολικά 6 Grammys. Έχει κάνει παραγωγή στο άλμπουμ της Καναδέζικης μπάντας the Sheepdogs, ενώ έκανε και την παραγωγή του δεύτερου άλμπουμ των Tennis.

 Οι γονείς του Πάτρικ χώρισαν όταν ήταν στα 8 του. Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άκρον του Οχάιο. Στο σχολείο γνώρισε και τον μελλοντικό κιθαρίστα της μπάντας Νταν Άουερμπακ. Άκουγε indie rock μπάντες όπως τους Pavement και Captain Beefheart. Ήταν παντρεμένος με την Ντενίς Γκρόλμους, με την οποία είχε σχέση για 9 χρόνια, μέχρι το 2009, όποτε και χωρίσανε. Παντρεύτηκε την Έμιλι Γουάρντ το 2012. Μετά τα Grammys του 2013 ξεκίνησε μια μίνι κόντρα με τον Τζάστιν Μπίμπερ. Ξεκινώντας με το "The Big Come Up" το 2002, και με τελευταίο το "El Camino" το 2011, κυκλοφόρησε συνολικά 7 δίσκους ως ντράμερ των Black Keys. Ήταν κριτής, το 2010, των 9ων Ανεξάρτητων Μουσικών Βραβείων. Επίσης, όσο η μπάντα ήταν διαλυμένη, εξέδωσε την προσωπική του δουλειά με την μπάντα "Drummer" στην οποία δούλεψε ως μπασίστας. The Big Come Up (2002) Thickfreakness (2003) The Moan (2004) Rubber Factory (2004) Chulahoma: The Songs of Junior Kimbrough (2006) Magic Potion (2006) Attack & Release (2008) Blakroc (2009) Brothers (2010) El Camino (2011)
Τρίζενμπεργκ

Το Τρίζενμπεργκ (γερμανικά: Triesenberg) είναι δήμος στο Λιχτενστάιν με πληθυσμό 2.618 κατοίκων. Έχει έκταση 30 τ.χλμ. και αποτελεί το μεγαλύτερο δήμο στο Λιχτενστάιν. Το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 884 – 1.000 μέτρων.

 Το Τρίζενμπεργκ φημίζεται για την ιδιαίτερη διάλεκτο, που χρονολογείται από την επιρροή των μεταναστών Βάλζερ κατά το Μεσαίωνα, οι οποίοι άρχισαν να φτάνουν στην περιοχή από το 14ο αιώνα. Αυτή η διάλεκτος προωθείται ενεργά από το δήμο. Η ύπαρξη αυτής της διαλέκτου είναι μια απόδειξη της αξιοσημείωτης γλωσσικής πολυμορφίας στο μικρό Πριγκιπάτο, επειδή ομιλείται παράλληλα με τα επίσημα γερμανικά και την αλεμαννική διάλεκτο που ομιλείται ευρέως στη χώρα. Ο δήμος περιλαμβάνει 8 χωριά: Γκαφλάι, Μάλμπουν, Μασέσα, Ρότενμποντεν, Ζίλουμ, Ζτιγκ, Ζύκα και Βάνγκερμπεργκ. Το Μάλμπουν διαθέτει το μόνο χιονοδρομικό θέρετρο στη χώρα, κοντά στα Αυστριακά σύνορα. Γκούσταφ Ζέντλερ (1883, Τρίζενμπεργκ – 1961, Βαντούζ), πολιτικός και πρώην Πρωθυπουργός του Λιχτενστάιν Μάρκο Ζέντλερ (1964, Τρίζενμπεργκ) συνθέτης, σπούδασε μουσική στο ωδείο του Φέλντκιρχ στην Αυστρία. Επίσημη ιστοσελίδα