Λουδοβίκα Μαργαρίτα του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς

Η Λουδοβίκα-Μαργαρίτα, γερμ.: Ludowika Margaretha von Zweibrücken-Bitsch (19 Ιουλίου 1540, Ίνγκβιλερ - 15 Δεκεμβρίου 1569, Μπουξβιλέρ) ήταν το μόνο παιδί και η κληρονόμος του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς (19 Ιουλίου 1510 · 22 Μαρτίου 1570) από τη σύζυγό του Αικατερίνη, γεννημένη κόμισσα του Χόνσταϊν τσου Κλέτενμπεργκ. Τάφηκε στο Ίνγκβιλερ.

 Ο πατέρας της Ιάκωβος κόμης του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς (1510–1570) ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου του Τσβάιμπρυκεν. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Σίμων Ε΄ Βέκερ, είχε ήδη αποβιώσει το 1540. Τόσο ο Ιάκωβος όσο και ο Σίμων είχαν από μία μόνο κόρη, τη Λουδοβίκα-Μαργαρίτα και την Αμαλία αντίστοιχα. Ακολούθησε μία διαμάχη για την κληρονομιά μεταξύ των συζύγων τους, του Φίλιππου Ε΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και του Φίλιππου του Λάινινινγκεν-Βέστερμπουργκ αντίστοιχα. Τα αμφισβητούμενα εδάφη περιλάμβαναν την κυριότητα του Μπιτς, την περιφέρεια και το κάστρο του Λέμπεργκ, την κυριότητα του Όχσενσταϊν και το ήμισυ της κυριότητας του Λίχτενμπεργκ (το άλλο ήμισυ ήταν ήδη υπό την κατοχή του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ). Το Μπιτς ήταν τυπικα φέουδο του δουκάτου της Λωρραίνης και θα μπορούσε θεωρητικά να κληρονομηθεί μόνο σε άρρενα απόγονο. Αρχικά ο Φίλιππος Ε΄ είχε επιτυχίες. Ωστόσο αμέσως εισήγαγε τη Λουθηρανική πίστη στην πρόσφατα αποκτηθείσα περιοχή του και αυτό δυσαρέστησε τον ισχυρό και καθολικό δούκα της Λωρραίνης. Ο δούκας έπαυσε την παραχώρηση του φέουδου και τον Ιούλιο του 1572 τα στρατεύματα της Λωρραίνης κατέλαβαν την κομητεία. Δεδομένου ότι ο στρατός του Φίλιππου Ε΄ δεν ήταν ισότιμος με αυτόν της Λωρραίνης, ο κόμης πήγε την υπόθεση στο αυτοκρατορικό Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της δίκης η Λωρραίνη υποστήριξε ότι, πρώτον, ένα σημαντικό μέρος της επικράτειας του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς είχε αποκτηθεί σε ανταλλαγή με τη Λωρραίνη το 1302 και, δεύτερον, οι κόμητες του Λάινινγκεν είχαν πωλήσει τις κληρονομικές τους αξιώσεις στη Λωρραίνη το 1573. Το 1604 το Χάναου-Λίχτενμπεργκ και η Λωρραίνη αποφάσισαν να διευθετήσουν την αντιδικία. Σε μία συνθήκη που υπογράφηκε το 1606, συμφωνήθηκε ότι το Μπιτς θα επανέλθει στη Λωρραίνη και το Χάναου-Λίχτενμπεργκ θα διατηρούσε το Λέμπεργκ. Αυτό ήταν λογικό, καθώς αντιστοιχούσε περίπου στις θρησκευτικές αντιλήψεις των κατοίκων των εδαφών. Παντρεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1560 στο Μπιτς με τον Φίλιππο Ε΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ (1541–1599). Αυτός ήταν ο πρώτος από τους τρεις γάμους του. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Ιωάννα-Σίβυλλα (6 Ιουλίου 1564, Λίχτενμπεργκ - 24 Μαρτίου 1636, Ρούνκελ), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ κόμη του Βηντ-Ρούνκελ και του Ίζενμπουργκ (απεβ. 1612). Φίλιππος (7 Οκτωβρίου 1565, Μπουξβιλέρ - 31 Αυγούστου 1572 , Στρασβούργο) απεβ. 7 ετών και τάφηκε στο Nεφβίλ-λε-Σαβέρν. Aλβέρτος (22 Νοεμβρίου 1566 , Μπουξβιλέρ - 13 Φεβρουαρίου 1577 στο Χάγκουεναου/Αγκνώ) απεβ. 11 ετών και τάφηκε στο Νεφβιλέρ. Αικατερίνη (30 Ιανουαρίου 1568 , Μπουξβιλέρ - 6 Αυγούστου 1636), παντρεύτηκε τον Σενκ-Έμπερχαρντ του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ (1560–1622). Ιωάννης-Ράινχαρντ Α΄ (13 Φεβρουαρίου 1569, Μπιτς - 19 Νοεμβρίου 1625 στο Λίχτενμπεργκ), κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Hessisches Staatsarchiv Marburg, συλλογή 81 Government Hanau Adrian Willem Eliza Dek: De Afstammelingen van Juliana van Stolberg tot aan het jaar van de vrede van Munster, Zaltbommel, 1968 Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung in dem Hanauischen = Hanauer Geschichtsblätter, τόμος. 34, Χάναου, 1996,(ISBN 3-9801933-6-5) M. Goltzené: Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler, σε: "Pay d'Alsace", τόμος. 111/112, σελ. 64 στ Franz Domenicus Häberlein: Neueste Teutsche Reichsgeschichte vom Anfange des Schmalkaldischen Krieges bis auf unsere Zeiten, τόμους. 8 και 9, Halle, 1779, 1780 Heinrich Hermelink: Die Matrikeln der Universität Tübingen, τόμος. 1, Στουτγκάρδη, 1906 JG Lehmann: Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse, 2 vols, 1862 (?), Reprinted: Pirmasens, 1970. Wilhelm Morhardt: Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten = "Babenhausen einst und jetzt", τομ. 10, Babenhausen, 1984 Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, σε: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. Αύγουστος 1894, Χάναου, 1894 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978