IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγία Τριάδα Βοιωτίας

Η Αγία Τριάδα (πρώην Στεβενίκο) είναι ορεινό χωριό του δήμου Λεβαδέων του νομού Βοιωτίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 291 μόνιμους κατοίκους.

 Ο οικισμός είναι κτισμένος στους πρόποδες του Ελικώνα, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Βρίσκεται 21 χλμ νότια της πρωτεύουσας του νομού Βοιωτίας, Λιβαδειάς. Κοντά στην Αγία Τριάδα βρίσκονται τα χωριά Κορώνεια (στα ανατολικά), Ελικώνας (στα δυτικά) Αγία Άννα (στα νότια) και Άγιος Γεώργιος (βόρεια του οικισμού). Η ύπαρξη ρωμαϊκών επιγραφών και βυζαντινού κάστρου ενισχύει τις απόψεις σχετικά με την κατοίκηση της περιοχής από την αρχαιότητα ή τον Μεσαίωνα, ενώ ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικά έγγραφα του 1466 με την ονομασία Στεβενίκο και καταγράφεται ως ελληνόφωνος οικισμός σε αντίθεση με τα γειτονικά χωριά που αναφέρονται ως αρβανίτικα. Κατά τη διάρκεια της ύστερης Τουρκοκρατίας ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της περιφέρειάς του και αποτέλεσε σημείο στρατηγικής σημασίας λόγω της οχύρωσής του. Μάλιστα στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης έγινε αρκετές φορές πεδίο μάχης ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τις οθωμανικές δυνάμεις. Το 1940 η ονομασία του χωριού μετατράπηκε από Στεβενίκο σε Αγία Τριάδα. Διοικητικά το χωριό αποτέλεσε από το 1840 (ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840) μέχρι το 1914 τμήμα του δήμου Πέτρας και στη συνέχεια υπαγόταν έως το 1997 στην επαρχία Λεβαδείας ως έδρα κοινότητας. Έπειτα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Κορωνείας ενώ από το 2011 είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Αγίας Τριάδας του καλλικρατικού δήμου Λεβαδέων. Σημαντικά αξιοθέατα της Αγίας Τριάδας είναι τα απομεινάρια του μεσαιωνικού καταλανικού κάστρου, τα ερείπια ρωμαϊκής στοάς στις πηγές Πόντζα, ο ναός των Ταξιαρχών που διαθέτει τοιχογραφίες των αρχών του 19ου αιώνα και ο ναός της Παλιοκκλήσας εντός του οποίου υπάρχουν τοιχογραφίες των μέσων του 18ου αιώνα. Άλλο σημαντικό αξιοθέατο είναι το σπήλαιο Νύμφης Κορώνειας. Βρίσκεται στα δυτικά του χωριού σε υψόμετρο 820 μέτρων. Στις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο σπήλαιο το 1989 αποκαλύφθηκε σημαντικός αριθμός ευρημάτων που καλύπτουν το διάστημα από την αρχαϊκή μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτει πως το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως ιερό αφιερωμένο στις Νύμφες. Ομάδα της περιοχής είναι ο Άρης Αγίας Τριάδας στο ποδόσφαιρο.Είχε υπάρξει από τις κορυφαίες ομάδες στο Β'ΕΠΣ Βοιωτίας. Πορεία του πληθυσμού:
Sunrise Avenue

Οι Sunrise Avenue είναι ροκ συγκρότημα από τη Φινλανδία. Το μουσικό τους είδος ποικίλλει από χαρντ ροκ όπως στο "Forever Yours", έως μελωδικές μπαλάντες όπως στο "Heal Me".

 Σάμου Χαμπέρ (2 Απριλίου 1976) - τραγουδοποιός, τραγούδι, κιθάρα Ραούλ Ρουούτου (28 Αυγούστου 1975) - μπάσο, φωνητικά Ρίκου Ρατζαμά (4 Δεκεμβρίου 2007) - κιθάρα, φωνητικά Σάμι Οσάλα (10 Μαρτίου 1980) - ντραμς (από το 2005) Γιάνε Κερκέινεν (27 Νοεμβρίου 1976) - κιθάρα, φωνητικά, απολύθηκε από το συγκρότημα στις 17 Αυγούστου 2007 Οι Sunrise Avenue δημιουργήθηκαν στο Ελσίνκι το 2002 και από τότε παίζουν ζωντανά σε όλη τη Φινλανδία. Ο Σάμου Χάμπερ ξεκίνησε το συγκρότημα μαζί με τον κιθαρίστα Γιάνε Κερκέινεν. Τα πρώτα τους τραγούδια κυκλοφόρησαν το 2006 και ήταν τα "All Because of You" και "Romeo" . Ακολούθησε η κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού τους άλμπουμ , με τίτλο "On the Way to Wonderland". Το τρίτο single, "Fairytale Gone Bad", κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου και έφτασε στην πέμπτη θέση των μουσικών καταλόγων με επιτυχίες στη Φινλανδία και την 7η στην Πολωνία. Στις 20 Οκτωβρίου το άλμπουμ τους έγινε πλατινένιο στην πατρίδα τους και χρυσό στη Σουηδία και στη Γερμανία. Στις αρχές του 2007, το συγκρότημα κέρδισε σε 4 κατηγορίες βραβεία στα NRJ Radio Awards για το καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα, για το καλύτερο τραγούδι (Fairytale Gone Bad), tτο καλύτερο album (On The Way To Wonderland) και καλύτερου Σκανδιναβού καλλιτέχνη. Τον Απρίλιο του 2007, η επιτυχία "Fairytale Gone Bad" έγινε χρυσή στη Γερμανία, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 150.000 αντίτυπα. Το σινγκλ αυτό έγινε χρυσό και στη Σουηδία, με 30.000 αντίτυπα. Οι Sunrise Avenue έκαναν μια εμφάνιση στα Mad Video Music Awards (Ελλάδα)τον Αύγουστο του 2007 όπου τραγούδησαν το "Fairytale Gone Bad" αλλά έκαναν και την απονομή ενός βραβείου. Μερικές μέρες μετά εμφανίστηκε ο Σάμου Χάμπερ στην εκπομπή OK του Mad TV οπου τραγούδησε unplagged. Μίλησε για τις Ελληνίδες, την "αφόρητη ζέστη", το ξεκίνημα του γκρουπ και άλλα. All Because of You (2006) Romeo (2006) Fairytale Gone Bad (2006) Forever Yours (2007) Diamonds (2007) Heal Me (2007) The Whole Story (2009) On the Way to Wonderland (2006) Popgasm (2009) Live in Wonderland (2007) Επίσημος ιστότοπος Στίχοι του δημοφιλούς τραγουδιού τους "Fairytale gone bad"
Rage Against the Machine

Οι Rage Against the Machine γνωστοί και ως RATM ή απλά ως "Rage" είναι αμερικάνικο Rap metal συγκρότημα αξιοσημείωτο τόσο για τις αριστερές καταβολές του, που φαίνονται εμφανώς στους στίχους των τραγουδιών, όσο και για το ιδιαίτερο είδος μουσικής τους, το οποίο είναι μία ανάμειξη ροκ, μέταλ και ραπ μουσικής. Μέχρι το 2000, οπότε και διαλύθηκαν, οι Rage Against the Machine υπήρξαν από τα πιο διάσημα πολιτικοποιημένα συγκροτήματα όλων των εποχών. Μετά τη διάλυση, τρία μέλη των Rage, οι Τομ Μορέλλο, Τιμ Κόμερφορντ, και Μπραντ Ουίλκ, μαζί με τον πρώην τραγουδιστή των Soundgarden Chris Cornell, δημιούργησαν το 2001 το συγκρότημα Audioslave. Το συγκρότημα επανασυστάθηκε το 2021 και ξεκίνησε διεθνή περιοδεία το 2022.

 Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο Rage Against the Machine, έγινε τρεις φορές πλατινένιος, χάρη στην συχνή αναμετάδοση του τραγουδιού "Killing In The Name" από ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η έκδοση του τραγουδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν περίπου 1 λεπτό μικρότερη του κανονικού, λόγω της αφαίρεσης της λέξης fuck, που επαναλαμβανόταν συνολικά 17 φορές. Ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο Evil Empire έφτασε στο νούμερο 1 των τσαρτ του Billboard το 1996. Ένα live βίντεο τιτλοφορούμενο Rage Against the Machine κυκλοφόρησε το 1997. Το επόμενο άλμπουμ, το The Battle of Los Angeles, επίσης κατέκτησε την πρώτη θέση το 1999, πουλώντας 450.000 αντίτυπα την πρώτη βδομάδα και μετά έγινε διπλά πλατινένιο. Το άλμπουμ Renegades κυκλοφόρησε λίγο μετά την διάλυση του συγκροτήματος το 2000, και ήταν μία συλλογή από παραλλαγές τραγουδιών, συγκροτημάτων όπως οι Devo, Cypress Hill, Minor Threat, MC5 ή ακόμα και του Bob Dylan. Την επόμενη χρονιά ακολούθησε η κυκλοφορία ενός ακόμα live βίντεο του The Battle of Mexico City. "Killing in the Name" "Bombtrack" "Bullet in the Head" "Freedom" "Bulls on Parade" "People of the Sun" "No Shelter" "Guerrilla Radio" "Sleep Now in the Fire", 2000, σκηνοθεσία Μάικλ Μουρ. "Testify", 2000, σκηνοθεσία Μάικλ Μουρ. "Renegades of Funk" "The Ghost of Tom Joad" "How I Could Just Kill a Man" "Calm Like A Bomb" Επίσημη ιστοσελίδα που περιέχει το χρονολόγιο του συγκροτήματος Το επίσημη ιστοσελίδα του Zack de la Rocha Axis of Justice, σελίδα του Tom Morello και του Serj Tankian
Ντεμάριους Μπολντς

Ο Ντεμάριους Μπολντς (γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1984) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΓΣ Πετρολιέρ . Έχει ύψος 1,93 μέτρων και παίζει τη θέση του σούτινγκ γκαρντ . Μετά από δύο χρόνια στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μιζούρι Ουέστερν, ο Μπολντς εισήλθε στο ντραφτ του 2006 του NBA αλλά δεν επιλέχθηκε στους δύο γύρους του ντραφτ.

 Ο Μπολντς έπαιξε μπάσκετ λυκείου στο Λύκειο Καχόκια, στο Καχόκια του Ιλινόις . Ο Μπολντς έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Μιζούρι Ουέστερν Γκρίφονς από το 2004 έως το 2006. Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2006, ο Μπόλντς έπαιξε για τους Σεντ Λούις Στάνερς κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2008, καθώς και για τους Πανεβέζις Τεκάσας τη χρονιά 2008-2009. Στις 3 Οκτωβρίου 2014, ο Μπολντς εντάχθηκε στη Νιφτ Αλ-Τζανούμπ από το Ιράκ . Στις 23 Φεβρουαρίου 2015, ο Μπολντς άφησε τη Νιφτ Αλ-Τζανούμπ και εντάχθηκε στην Αλ Ραγιάν του Καταριανού Πρωταθλήματος . Ξεκίνησε την περίοδο 2015–16 με την Φινάλ Γκεντσλίκ . Στις 10 Δεκεμβρίου 2015 υπέγραψε με το Λαύριο . Συνέχισε με μέσο όρο 15,9 πόντους, 3,7 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ και 1,5 κλεψίματα σε 16 αγώνες για το Λαύριο. Στις 10 Απριλίου 2016, υπέγραψε με τη Σαγκες για το υπόλοιπο της χρονιάς. Στις 19 Ιουνίου 2016, ο Μπολντς επέστρεψε στο Λαύριο, ανανεώνοντας το συμβόλαιό του για έναν ακόμη χρόνο. Στις 17 Αυγούστου 2017, ο Μπολντς εντάχθηκε στην Αλ Μουταχέντ Τρίπολης του Λιβανέζικου Πρωταθλήματος . Στις 27 Μαρτίου 2018, ο Μπολντς άφησε την Αλ Μουταχέντ και εντάχθηκε στην Αλ Ουακρά του Καταριανού Πρωταθλήματος . Ολοκλήρωσε την αγωνιστική περίοδο στο Μπαχρέιν με την Αλ Μουχαράκ . Στις 10 Ιουλίου 2018 εντάχθηκε στην Κύμη της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Στις 20 Οκτωβρίου 2018 σημείωσε 31 πόντους, άρπαξε 10 ριμπάουντ και έδωσε 3 ασίστ σε μία ήττα από τον Κολοσσό Ρόδου . Στις 11 Νοεμβρίου 2018 αποχώρησε από την Κύμη, αφού αντικαταστάθηκε από τον Ρέτζι Χολμς στο δυναμικό της ομάδας. Στις 20 Νοεμβρίου 2018, εντάχθηκε στην Σαμπβίλ ΣΚ του Λιβυκού Πρωταθλήματος . Στις 21 Φεβρουαρίου 2020, ο Μπολντς υπέγραψε με την ΓΣ Πετρολιέρ στην Αλγερία. Ωστόσο, η χρονιά ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 . Προφίλ στο eurobasket.com Προφίλ στο realgm.com Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2017-08-18 στο Wayback Machine. στο draftexpress.com
Αραουάκοι

Οι Αραουάκοι ή Αραουάκ είναι μία από τις φυλές των ιθαγενών λαών των Δυτικών Ινδιών. Η πληθυσμιακή αυτή ομάδα ανήκει στην οικογένεια της γλώσσας των Αραουάκων. Μετανάστευσαν από τη Νότια Αμερική μέσω των Μεγάλων Αντιλών της Καραϊβικής στις Μπαχάμες στον Ατλαντικό. Ανέπτυξαν διαφορετικούς μεταξύ τους πολιτισμούς στα νησιά της περιοχής, ενώ πολλές ήταν οι φυλές τους που είχαν διαφορετικά μεταξύ τους ονόματα. Στους Αραουάκους περιλαμβάνονται και οι Ταΐνο, οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι στις Μεγάλες Αντίλλες και τις Μπαχάμες (όπου ήταν γνωστοί ως Λουκαγιανοί), οι Νεπόγια και οι Σουπόγια του Τρινιδάδ, οι Λοκόνο της Γουιάνας, οι Ιγκνέροι, οι οποίοι προϋπήρχαν των Καραΐβων στις Μικρές Αντίλλες, μαζί με συγγενικές τους φυλές (συμπεριλαμβανομένων των Λουκαγιανών) οι οποίες κατοικούσαν κατά μήκος των βορειοανατολικών ακτών της Νότιας Αμερικής, με νοτιότερο άκρο την περιοχή της σημερινής Βραζιλίας. Οι Λουκαγιανοί (Αραουάκοι) ήταν οι ιθαγενείς τους οποίους συνάντησε ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492, όταν έφτασε για πρώτη φορά στην Αμερική. Οι Ισπανοί τους περιέγραψαν ως ειρηνικούς, πρωτόγονους ανθρώπους.

 Jesse, C., (2000). The Amerindians in St. Lucia (Iouanalao). St. Lucia: Archaeological and Historical Society. Haviser, J. B.,Wilson, S. M. (ed.), (1997). Settlement Strategies in the Early Ceramic Age. In The Indigenous People of the Caribbean, Gainesville, Florida: University Press. Hofman, C. L., (1993). The Native Population of Pre-columbian Saba. Part One. Pottery Styles and their Interpretations. [Ph.D. dissertation], Leiden: University of Leiden (Faculty of Archaeology). Haviser, J. B., (1987). Amerindian cultural Geography on Curaçao. [Unpublished Ph.D. dissertation], Leiden: Faculty of Archaeology, Leiden University. Handler, Jerome S. (Jan 1977). «Amerindians and Their Contributions to Barbadian Life in the Seventeenth Century». The Journal of the Barbados Museum and Historical Society. no.3 (Barbados: Museum and Historical Society) 33: 189–210. Joseph, P. Musée, C. Celma (ed.), (1968). "L'homme Amérindien dans son environnement (quelques enseignements généraux)", In Les Civilisations Amérindiennes des Petites Antilles, Fort-de-France: Départemental d’Archéologie Précolombienne et de Préhistoire. Bullen, Ripley P., (1966). "Barbados and the Archeology of the Caribbean", The Journal of the Barbados Museum and Historical Society, 32. Haag, William G., (1964). A Comparison of Arawak Sites in the Lesser Antilles. Fort-de-France: Proceedings of the First International Congress on Pre-Columbian Cultures of the Lesser Antilles, pp. 111–136 Deutsche, Presse-Agentur. "Archeologist studies signs of ancient civilization in Amazon basin", Science and Nature, M&C, 08/02/2010. Web. 29 May 2011.
414 Λειριόπη

Η Λειριόπη (Liriope) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,49. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από την κόρη του Νάρκισσου στην ελληνική μυθολογία.

 Η διάμετρος της Λειριόπης υπολογίσθηκε σε 70 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 357 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λειριόπη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 ως 125 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πρίγκιπας Γεώργιος της Ουαλίας

Ο πρίγκιπας Γεώργιος της Ουαλίας (αγγλικά: Prince George of Wales), γεννηθείς Γεώργιος Αλέξανδρος Λουδοβίκος (George Alexander Louis, 22 Ιουλίου 2013) είναι ο πρωτότοκος γιος του Ουίλλιαμ, Πρίγκιπα της Ουαλίας και της Κάθριν, Πριγκίπισσας της Ουαλίας και εγγονός του Κάρολου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.Είναι ο δεύτερος στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου μετά τον πατέρα του.

 Στις 3 Δεκεμβρίου του 2012, το Παλάτι του Κένσινγκτον ανακοίνωσε ότι ο Δούκας και η Δούκισσα του Κέιμπριτζ περιμένουν το πρώτο τους παιδί. Στις 22 Ιουλίου 2013, γεννήθηκε ο γιος τους, στις 16:24 (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Σαιντ Μαίρυ.Η ανακοίνωση της γέννησης του πρίγκιπα αναρτήθηκε σε καβαλέτο έξω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ, αν και σε ρήξη με την παράδοση, τα νέα δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά σε δελτίο τύπου από αξιωματούχους του παλατιού.Η γέννηση του χαιρετήθηκε με 21 κανονιοβολισμούς στις πρωτεύουσες των Βερμούδων, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Νέας Ζηλανδίας, του Καναδά και με κωδωνοκρουσίες από το Αββαείο του Ουέστμινστερ και πολλές άλλες εκκλησίες. Τα εικονικά ορόσημα στη Σφαίρα των Κοινοπολιτειών φωτίστηκαν σε διάφορα χρώματα, κυρίως μπλε για να σηματοδοτήσουν τη γέννηση ενός αγοριού.Την επόμενη μέρα το Παλάτι του Κένσιγκτον ανακοίνωσε ο νεογέννητος πρίγκιπας θα ονομαστεί Γεώργιος Αλέξανδρος Λουδοβίκος, προς τιμήν του Γεωργίου ΣΤ΄, της προ-γιαγιάς του Ελισάβετ Β΄ (αρσενική εκδοχή του ονόματος "Αλεξάνδρα" που ήταν το δεύτερο όνομα της Βασίλισσας) και τον Λούις Μαουντμπάττεν, θείο του προ-παππού του, πρίγκιπα Φίλιππου.Η γέννηση του πρίγκιπα Γεωργίου ήταν η δεύτερη φορά που τρεις γενιές άμεσων κληρονόμων στο βρετανικό θρόνο ζούσαν ταυτόχρονα, τελευταία φορά συνέβη μεταξύ 1894 και 1901, τα τελευταία επτά χρόνια της βασιλείας της βασίλισσας Βικτωρίας. Η βάπτισή του έγινε στις 23 Οκτωβρίου 2013, στο βασιλικό παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου από τον αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Τζάστιν Ουέλμπυ. Νονοί του ήταν 7 καλοί φίλοι των γονέων του. 22 Ιουλίου 2013 – 8 Σεπτεμβρίου 2022: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Γεώργιος του Κέιμπριτζ 8 Σεπτεμβρίου 2022 – 9 Σεπτεμβρίου 2022: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Γεώργιος της Κορνουάλης και του Κέιμπριτζ 9 Σεπτεμβρίου 2022 – σήμερα: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Γεώργιος της ΟυαλίαςΟ Γεώργιος είναι από τη γέννησή του πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου και προσφωνείται Βασιλική Υψηλότητα, σύμφωνα με επίσημες επιστολές που είχε εκδώσει ο Γεώργιος Ε΄ το 1917 και το 2012 η Ελισάβετ Β΄ αντίστοιχα. Η γεωγραφική ένδειξη που συμπληρώνει τον τίτλο προέρχεται από τον τίτλο του πατέρα του. Prince George of Cambridge at the Royal Family website Πρίγκιπας Γεώργιος της Ουαλίας στην IMDb
Ένας κι Ένας

Η ταινία Ένας κι ένας είναι μια σύγχρονη ελληνική κωμωδία που τιμήθηκε με 6 κρατικά κινηματογραφικά βραβεία ποιότητας στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2001. Πιο συγκεκριμένα έλαβε το πρώτο βραβείο ταινίας μυθοπλασίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, πρώτου ανδρικού ρόλου, ενδυματολογίας και μακιγιάζ.

 Ο Ορέστης (Γιώργος Κιμούλης), τρόφιμος ψυχιατρείου, και ο Πελοπίδας (Νίκος Καλογερόπουλος), τρόφιμος φυλακών, βγαίνουν με πενθήμερη άδεια και συναντιούνται με αφορμή ένα τρακάρισμα στη μέση του πουθενά. Την ίδια στιγμή, ένας ψυχίατρος (Μίμης Χρυσομάλλης) με τη βοηθό του, Μαρίνα (Μαρία Πρωτόπαπα), παρακολουθούν τον Ορέστη, με σκοπό να μελετήσουν τη συμπεριφορά του, ενώ δυο μπάτσοι (Νίκος Ορφανός και Αναστάσιος Βασιλείου) ακολουθούν τον Πελοπίδα, προσπαθώντας ν' ανακαλύψουν τα κρυμμένα χρήματα μιας ληστείας. Ψυχίατροι και μπάτσοι πιστεύουν ότι περνούν απαρατήρητοι, σε αντίθεση με τους Ορέστη και Πελοπίδα, που γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει, αλλά παριστάνουν τους αδιάφορους. Οι ετερόκλητοι και περιθωριακοί αυτοί άντρες με διαφορετικούς στόχους -ο φυλακισμένος να φτάσει στα χρήματα κι ο τρελός να βρει έναν φίλο- μαζί και με την Κάθριν (Εβελίνα Παπούλια), θεία του Ορέστη, μια απελευθερωμένη Ελληνοαμερικάνα που εμπλέκεται στην ιστορία, ακολουθούν μια κοινή πορεία, γεμάτη φευγάτες και κωμικές καταστάσεις, σε μια ταινία δρόμου και φρίκης. Γιώργος Κιμούλης - Ορέστης Νίκος Καλογερόπουλος - Πελοπίδας Εβελίνα Παπούλια - Κάθριν Μίμης Χρυσομάλλης - ψυχίατρος Μαρία Πρωτόπαππα - Μαρίνα Νίκος Ορφανός - αστυνομικός Έκτωρ Καλούδης - τροχονόμος Ράσμη Τσόπελα - μητέρα Πελοπίδα Βασίλης Χαλακατεβάκης - θύμα κλοπής Αναστάσιος Βασιλείου - αστυνομικός Γιάννης Τότσικας - ταβερνιάρης Λίνα Αλεξανδροπούλου - Πόπη Ζωή Βουδούρη - Βασιλική Κωνσταντίνος Χατζούδης - μεθυσμένος Λένα Αντωνοπούλου - Τασία Αλέξανδρος Ζαχαρέας - γαμπρός Μαρίνα Ζωγράφου - Ρούλα Σπύρος Δομαζάκης - φίλος Ρούλας Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Νοεμβρίου 2000. Εκτός από την Ελλάδα, γυρίσματα για την ταινία έγιναν και στη Νέα Υόρκη. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, είχε αναφέρει σε συνέντευξή του ότι η ταινία απευθύνεται σε "αυτούς που απολαμβάνουν το γέλιο, αλλά και σ' εκείνους που δυσκολεύονται να γελάσουν". Ένας κι ένας Αρχειοθετήθηκε 2007-06-22 στο Wayback Machine. - περιγραφή της ταινίας από τον επίσημο δικτυακό τόπο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγιέ Ερζουρουμσπόρ

Η Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγιέ Ερζουρουμσπόρ (τουρκικά: Büyükşehir Belediye Erzurumspor), κοινώς γνωστή ως ΜΜ Ερζουρουμσπόρ (BB Erzurumspor) ή Έρζουρουμ ΜΜ (Erzurum BB), είναι τουρκικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Ερζερούμ. Συμμετέχει στη Σούπερ Λιγκ, το κορυφαίο επίπεδο του τουρκικού ποδοσφαίρου. Η Ερζουρουμσπόρ ιδρύθηκε το 2005 και τα χρώματά τις είναι το λευκό και το μπλε.

 Αυτήν τη στιγμή η ομάδα παίζει στο Στάδιο Καζίμ Καράμπεκιρ. Σούπερ Λιγκ: 2018–19, 2020– Πρώτη Κατηγορία: 2017–18, 2019–20 Δεύτερη Κατηγορία: 2016–17 Τρίτη Κατηγορία: 2011–16 Περιφερειακό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα: 2010-11 Πρώτη Κατηγορία Τουρκίας: Νικήτρια πλέι οφ: 2017-18 Δεύτερη Κατηγορία Τουρκίας: Νικήτρια πλέι οφ: 2016-17 Τρίτη Κατηγορία Τουρκίας: Πρωταθλήτρια: 2015–16 Τουρκικό Περιφερειακό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα: Πρωταθλήτρια: 2010-11 Επίσημος ιστότοπος Προφίλ στο TFF.org
Ιουλιανός της Πανονίας

Ο Μάρκος Αυρήλιος Σαβίνος Ιουλιανός, λατιν.: Marcus Aurelius Sabinus Julianus, γνωστός ως Ιουλιανός της Παννονίας (απεβ. 285–286) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής (283–285 ή 286) εναντίον τού Αυτοκράτορα Καρίνου ή τού Μαξιμιανού. Είναι πιθανό ότι έως και τέσσερις σφετεριστές με παρόμοιο όνομα επαναστάτησαν σε χρονικό διάστημα μίας δεκαετίας, αλλά τουλάχιστον ένας από αυτούς είναι γνωστός από νομισματικά στοιχεία.

 Ο Ιουλιανός ήταν επιθεωρητής (corrector) στη βόρεια Ιταλία, το 283/284, (και όχι πραιτοριανός έπαρχος όπως αναφέρουν ορισμένες πηγές). Λίγο μετά την είδηση τού τέλους τού αυτοκράτορα Κάρου (το 283) ή του Νουμεριανού (τον Νοέμβριο του 284) έφτασε στις δυτικές επαρχίες, ο Ιουλιανός επαναστάτησε στην Παννονία. Εξέδωσε νομίσματα από τη Σίσκια, μερικά από τα οποία έφεραν μία επιγραφή, που τιμούσε στην Παννονία. Ο Αυτοκράτορας Καρίνος, αδελφός του Nουμεριανού, ο οποίος βάδισε από τη Ρωμαϊκή Βρετανία για να αντιμετωπίσει τον σφετερισμό, συνάντησε, νίκησε και σκότωσε τον Ιουλιανό στις αρχές του 285, στην Ιταλία (πιθανόν στη Βερόνα) ή στο Ιλλυρικό. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, είναι πιθανό να υπήρχαν στην πραγματικότητα δύο σφετεριστές: ένας Μάρκος Αυρήλιος Ιουλιανός, επιθεωρητής στην Ιταλία, που επαναστάτησε μετά το τέλος τού Κάρου, που είχε τον έλεγχο της Παννονίας και ηττήθηκε στο Ιλλυρικό, και ένας Σαβίνος Ιουλιανός, πραιτοριανός έπαρχος, σφετεριστής στην Ιταλία μετά το τέλος του Nουμεριανού, νικημένος κοντά στη Βερόνα. Ένας άλλος σφετεριστής, ονόματι απλά Ιουλιανός, προκάλεσε αναταραχή στην επαρχία της Αφρικής, εναντίον του Καρίνου, με την υποστήριξη της φυλής των Quinquegentani. Έχει προταθεί , ότι ο Ιουλιανός ανθύπατος της Αφρικής, που τεκμηριώνεται σε επιστολή χωρίς ημερομηνία, θανατώθηκε από τον Μαξιμιανό με κατασκευασμένες κατηγορίες για προδοσία. Η μορφή τού επαναστάτη στην Αφρική θα πρέπει, επομένως, να συνδέεται με τον Ιουλιανό της Παννονίας (βλ. και Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός). Ένας τρίτος Ιουλιανός αναφέρεται ότι επαναστάτησε μεταξύ της εποχής, που ο Μαξιμιανός είχε ανέλθει στον βαθμό του αυγούστου (1 Μαρτίου 286) και τη στιγμή που ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός και ο Γαλέριος έγιναν καίσαρας (1 Μαρτίου 293). Η εξέγερση αυτού τού Ιουλιανού έγινε στην Ιταλία, αλλά έληξε, όταν κατά τη διάρκεια μίας πολιορκίας άνοιξε ένα ρήγμα στα τείχη της πόλης του και τελικά ρίχτηκε στη φωτιά. Aurelius Victor, Epitome de Caesaribus, 38.6, 39.3-4 Aurelius Victor, Liber de Caesaribus, 39.10, 39.22 Zosimus, Historia Nova , Banchich, Thomas, and Michael DiMaio, "Iulianus ( ca. 286-293 AD)", De Imperatoribus Romanis Leadbetter, William, "Carinus (283-285 μ.Χ.)", De Imperatoribus Romanis 0-521-07233-6 Νομισματοκοπία Ιουλιανού Παννονίας
Κυβερνείο Σοχάγκ

To Κυβερνείο της Σοχάγκ (αραβικά : محافظة سوهاج Muhāfazat Sauhādschʾ ) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας, καλύπτοντας τμήμα της κοιλάδας του Νείλου. Έχει 4.345.836 κατοίκους, καταλαμβάνει έκταση 1,547 τ.χλμ. και έχει πρωτεύουσα την Σοχάγκ.

 Το κυβερνείο αρχικά δημιουργήθηκε σαν Κυβερνείο της Γκίργκα με πρωτεύουσα την πόλη Γκίργκα με έκταση 1.489 τ.χλμ. το 1913, 1.059 τ.χλμ. το 1947, και είχε 792.971 κατοίκους το 1913. . Το 1960 η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην πόλη Σοχάγκ αλλάζοντας και το όνομα του κυβερνείου.
Μπράουναου αμ Ινν

Το Μπράουναου αμ Ινν (γερμανικά: Braunau am Inn‎, δηλαδή: Μπράουναου επί του Αίνου) είναι πόλη της Αυστρίας στο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας, στα σύνορα με τη Γερμανία.

 Η πόλη βρίσκεται πάνω στον ποταμό Ινν και ανήκει στην ομώνυμη επαρχία, Μπράουναου αμ Ινν. Ο πληθυσμός της είναι 17.332 άτομα (στοιχεία 18 Δεκεμβρίου 2006). Η πόλη έχει έκταση 24,8 τ.χλμ. Η πόλη βρίσκεται πάνω στη διασταύρωση σημαντικών οδικών αρτηριών και έτσι ήταν οχυρωμένη από την ρωμαϊκή εποχή. Το 1260, το Μπράουναου αμ Ινν μετατράπηκε σε βαυαρικό φρούριο. Στην δεκαετία του 1670 το φρούριο ενισχύθηκε σημαντικά έπειτα από προσπάθειες του εκλέκτορα Μαξιμιλιανού και Φερδινάδου Μαρία. Στις 3 Φεβρουαρίου 1742, ενώ εξελισσόταν ο πόλεμος της αυστριακής διαδοχής, μια αυστριακή εκστρατεία κατά της Βαυαρίας οδήγησε στην κατάληψη της πόλης από τους Αυστριακούς. Τον Σεπτέμβριο του 1742 η πόλη εγκαταλήφθηκε από τους Αυστριακούς, καθώς οι αυστριακές δυνάμεις όδευαν προς την Βοημία για να πολεμήσουν εναντίων των Γάλλων. Στις 27 Ιουνίου 1743, ο Κάρολος Αλέξανδρος της Λωρραίνης κατέλαβε την πόλη για δεύτερη φορά. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων, το Μπράουναου αμ Ινν πέρασε στα χέρια των Γάλλων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Πρεσβούργου, ο Ναπολέων έπρεπε να εγκαταλείψει την πόλη, αλλά το έκανε μόνο τον Δεκέμβριο του 1807, μετά τη σύναψη συμμαχίας μεταξύ Αυστρίας και Ρωσίας. Ο δήμαρχος της κοινότητας είναι ο Γιοχάνες Βαϊντμπάχερ (του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος), ο οποίος εξελέγη το 2011. Το Δημοτικό Συμβούλιο (γερμανικά: Gemeinderat‎) της πόλης έχει 37 έδρες, τις οποίες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2015, καταλαμβάνουν τα παρακάτω κόμματα: Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας: 9 έδρες Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα: 15 έδρες Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική: 4 έδρες Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας: 9 έδρες Στις 20 Απριλίου 1889, ο Αδόλφος Χίτλερ γεννήθηκε σε ένα γειτονικό χωριό, το Ρανσχόφεν, το οποίο αργότερα ενσωματώθηκε στο Μπράουναου αμ Ινν. Το 1933 ο Χίτλερ έγινε επίτιμος πολίτης της πόλης. Το 1989, μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε (στην διεύθυνση Σαλτσμπούργκερ Φόρστατ 15), τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα κατά του πολέμου και του φασισμού. Το 2011 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αφαίρεσε κάθε τιμητικό τίτλο που είχε δοθεί στον Χίτλερ, ενώ το 2019 ανακοινώθηκε ότι το σπίτι που γεννήθηκε ο Χίτλερ θα μετατραπεί σε αστυνομικό τμήμα. Η Η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου είναι η τέταρτη υψηλότερη εκκλησία (87 μ.) στην Αυστρία. Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Σουλτάνα

Η Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:سینه پرور سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Seniyeperver Valide Sultan, 1761 - 11 Δεκεμβρίου 1828) ήταν η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βαλιντέ Σουλτάν στον θετό γιο της, Μουσταφά Δ΄.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Ayşe Seniyeperver Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Αϊσέ γεννήθηκε το 1761 στη Ροδόπη της Βουλγαρίας που τότε ανήκε στην οθωμανική αυτοκρατορία. Το όνομα της ήταν Σόνια. Η Αϊσέ ήταν μία από τις 2 συζύγους του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ που έγιναν Βαλιντέ Σουλτάν. Η άλλη ήταν η Νακσιντίλ Σουλτάν. Ήταν μητέρα του Ηγεμόνα Αχμέτ, της Εσμά Σουλτάν και της Φατμά Σουλτάν, επίσης ήταν θετή μητέρα του Μουσταφά Δ΄. Η πραγματική μητέρα του Μουσταφά Δ΄ ήταν η Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι. Μετά τον θάνατο του άντρα της το 1789 ο ανιψιός του άντρα της Σελίμ Γ΄ τον διαδέχθηκε. Το 1807 ο ανιψιός της καθαιρέθηκε και εκτελέστηκε από τους γενίτσαρους και τον Μπαϊρακτάρ Μουσταφά και έτσι ο θετός γιος της Μουσταφά Δ΄ έγινε σουλτάνος. Ήταν υπεύθυνη για την εκπαίδευση του, αλλά ο Μουσταφά προτίμησε να ζήσει μια ζωή με απολαύσεις αντί να ασχοληθεί με τις σπουδές του. Εκτός από Βαλιντέ Σουλτάν έγινε και αντιβασιλέας του κράτους για 14 μήνες γιατί τότε ξέσπασε εξέγερση με επικεφαλής τον Αλεμαντάρ Μουσταφά και ο σουλτάνος Μουσταφά δολοφονήθηκε και έτσι σουλτάνος έγινε ο ετεροθαλής αδερφός του, Μαχμούτ Β΄ ο οποίος ήταν γιος της Νακσιντίλ Σουλτάν. Μετά το θάνατό του, αφοσιώθηκε στην κόρη της, Εσμά Σουλτάν. Προφανώς έπεσε σε δύσκολους καιρούς, Η Αϊσέ έγραψε στον Μαχμούτ Β' μια επιστολή με την οποία του ζήτησε ένα σπίτι για να ζήσει. Η Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Σουλτάν πέθανε σε ηλικία 67 ετών, 20 χρόνια μετά τον θάνατο του Μουσταφά Δ΄ στις 11 Δεκεμβρίου 1828. Τάφηκε στο Τέμενος Εγιούπ Σουλτάν. Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, page 395, ISBN 978-975-269-299-2 Fanny Davis (1986). The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918. Greenwood Publishing Group. p. 6. ISBN 978-0-313-24811-5. John Freely (2001). Inside the Seraglio: private lives of the sultans in Istanbul. Penguin. Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. 198 Madison Avenue, New York, New York 10016-4314: Oxford University Press. p. 312. ISBN 978-0-19-508677-5. Gábor Ágoston, Bruce Alan Masters (1 Jan 2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. Infobase Publishing. p. 414. ISBN 978-1-438-11025-7. M. Çağatay Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ötüken. pp. 248–49. ISBN 978-9-754-37840-5.
Δημήτριος Γόντικας

Ο Δημήτριος Γόντικας (1888- 7 Μαρτίου 1967) ήταν Έλληνας βουλευτής και πολιτικός του Κόμματος Φιλελευθέρων, ο οποίος χρημάτισε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων την περίοδο 1950 - 1952.

 Γεννήθηκε στα Μαγούλιανα Αρκαδίας και ήταν γιος του Βασίλειου Γόντικα. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Γόντικας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και για αρκετά χρόνια ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Το 1932 και το 1936 εκλέχτηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων.Στις εκλογές του 1946, 1950 και 1951 εκλέχτηκε ξανά με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1956 με την Δημοκρατική Ένωση, το 1958 πάλι με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1961 με την ΕΡΕ.Επίσης διετέλεσε υπουργός Εφοδιασμού στην κυβέρνηση Σοφούλη & Σοφοκλή Βενιζέλου Επίσης χρημάτισε πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων την περίοδο 1950-1952. Ήταν επίσης πρόεδρος του ελληνοαμερικανικού ινστιτούτου Αθηνών καθώς και του Ελληνογιουγκοσλαβικού συνδέσμου. Με τη σύζυγό του Κλειώ είχε δύο παιδιά, τον μετέπειτα βουλευτή και ευρωβουλευτή Κωστή Γόντικα και τον Ηλία-Ελευθέριο Γόντικα. Εγγόνια του είναι οι Δημήτρης Γόντικας και Δημήτρης Η. Γόντικας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πρίνστον. Πέθανε στην Αθήνα και η κηδεία του έγινε στον Πύργο στις 8 Μαρτίου 1967, σε στενό οικογενειακό κύκλο. Δημήτριος Γόντικας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Αιθυλοπροπυλαιθέρας

Ο αιθυλοπροπυλαιθέρας (EthylPropyllEther, EPE) ή 1-αιθυξυπροπάνιο ή αιθυλοπροπυλοξείδιο-1 είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C5H12Ο και σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2OCH2CH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά PrOEt. Είναι ένας αιθέρας. Έχει τα ακόλουθα δεκατρία (13) ισομερή: Πεντανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH2CH2OH. Πεντανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH(OH)CH3. Πεντανόλη-3 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(OH)CH2CH3. 2-μεθυλοβουτανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(CH3)CH2OH. 3-μεθυλοβουτανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH2CH2OH. 2-μεθυλοβουτανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2C(OH)(CH3)2. 3-μεθυλοβουτανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH(OH)CH3. Διμεθυλοπροπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3CCH2OH. Βουτυλομεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH2ΟCH3. Μεθυλo(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(CH3)ΟCH3. Ισοβουτυλομεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH2ΟCH3. (Διμεθυλαιθυλο)μεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3CΟCH3. Αιθυλισοπροπυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHΟCH2CH3.

 Μπορεί να παραχθεί με προπυλίωση αιθανολικού άλατος (π.χ. CH3CH2ONa) με προπυλαλογονίδιο-1 (CH3CH2CH2X) ή αιθυλίωση προπανολικού-1 άλατος (π.χ. CH3CH2CH2ONa) με αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X) : Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια: Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τετρασθενή O+: 1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μίγμα αιθανόλης κσι προπανόλης-1: 2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μίγμα αιθανόλης, αιθυλοϊωδιδίου, προπανόλης-1 και προπυλοϊωδίδιου-1: 3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μίγμα αιθυλοϊωδίδιου, προπυλοϊωδίδιου-1 και νερού: Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο) και σχεδόν ισομοριακό μίγμα πεντανόλης-3 και πεντανόλης-2: Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται αιθυλοβουτυλαιθέρας, διπροπυλαιθέρας, αιθυλισοβουτυλαιθέρας, αιθυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας και ισοπροπυλοπροπυλαιθέρας: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Νίκη Ρέντη

Η Νίκη Ρέντη (επίσημη ονομασία: Αθλητικός Όμιλος Φιλάθλων Απόλλωνος Ρέντη «Νίκη Ρέντη») είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Προήλθε το 1970, έπειτα από τη συνένωση της "Α.Ε. Ρέντη" και του "Π.Α.Ο. Απόλλων Ρέντη" και επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1972, όποτε και στις 19/1/1972 εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο το νέο καταστατικό του. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το λευκό και έμβλημά του η θεά της ελληνικής μυθολογίας Νίκη. Δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αυτό το διάστημα αγωνίζεται στην Α' κατηγορία.

 Κορυφαίες στιγμές στην ιστορία της Νίκη Ρέντη μέχρι σήμερα είναι οι 3 συνεχείς συμμετοχές της (1981-82, 1982-83 και 1983-84) στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, ως τρίτη κατηγορία την πρώτη και ως τέταρτη τις επόμενες δύο αντίστοιχα. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές (1974-75 και 1982-83) το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πειραιά και 3 φορές (1979-80, 1981-82 και 1989-90) υπήρξε φιναλίστ της διοργάνωσης. Την περίοδο 2011-12 έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου και αποτελεί την τελευταία μεγάλη διάκριση στο θεσμό. Από την περίοδο 2014-15 μέχρι και την περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά, Α' Κατηγορία. Από την ομάδα έχουν αναδειχθεί αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων οι Τόλης Τσιρογιάννης, Χρήστος Χατζησκουλίδης, Δημήτρης Ναλιτζής κ.α. Ένας εκ των ιδρυτών του τμήματος πετοσφαίρισης της Νίκης Ρέντη υπήρξε ο Σταύρος Μελισσουργός, ο οποίος διετέλεσε χρέη Γενικού Γραμματέα από την ίδρυση του συλλόγου. Το τμήμα πετοσφαίρισης της Νίκης Ρέντη συγχωνεύτηκε το 1993 με τον «Α.Γ.Σ. Ρέντη» και δημιούργησαν την «Α.Ε. Ρέντη 1993». Η Α.Ε. Ρέντη 1993 αρχικά διέθετε μόνο τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών. Το 2009 δημιούργησε τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών και σήμερα διαθέτει και τμήματα καλαθοσφαίρισης. Τα τμήματα πετοσφαίρισης της Α.Ε. Ρέντη αγωνίζονται στις διοργανώσεις της Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής και τα τμήματα καλαθοσφαίρισης στις διοργανώσεις της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Προφίλ συλλόγου στην ιστοσελίδα της Ε.Π.Σ. Πειραιά
Σιδηροδρομικός σταθμός Κατερίνης

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κατερίνης είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Κατερίνη του νομού Πιερίας στην Μακεδονία. Βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, κοντά στο κέντρο της πόλης. Άνοιξε το 1916. Εξυπηρετείται από τις αμαξοστοιχίες Intercity ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και από τις 9 Σεπτεμβρίου 2007 εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο για Θεσσαλονίκη, Λιτόχωρο και Λάρισα

 Ο σταθμός άνοιξε στις 2 Σεπτεμβρίου 1916. Το 1970 ο ΟΣΕ έγινε ο νόμιμος διάδοχος του ΣΕΚ, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για το μεγαλύτερο μέρος της σιδηροδρομικής υποδομής της Ελλάδας. Ο σταθμός άνοιξε ξανά στις 9 Σεπτεμβρίου 2007 ως μέρος των αναβαθμίσεων στη γραμμή για να επιτραπεί στις υπηρεσίες του Προαστιακού να έχουν πρόσβαση στη γραμμή. Το 2009, με την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης χρέους, η Διοίκηση του ΟΣΕ αναγκάστηκε να μειώσει τις υπηρεσίες σε όλο το δίκτυο. Οι πίνακες δρομολογίων περικόπηκαν και τα δρομολόγια έκλεισαν, καθώς η κρατική οντότητα προσπάθησε να μειώσει τα γενικά έξοδα. Το 2015 ένα 15χρονο παιδί μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο νοσοκομείο μετά από ηλεκτροπληξία στον σταθμό. Το 2017 ο τομέας των μεταφορών επιβατών του ΟΣΕ ιδιωτικοποιήθηκε ως ΤραινΟΣΕ, επί του παρόντος, μια εξ ολοκλήρου θυγατρική της υποδομής Ferrovie dello Stato Italiane, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών, παρέμεινε υπό τον έλεγχο του ΟΣΕ.
Εκλογές στις Νήσους του Σολομώντα

Οι Νήσοι του Σολομώντα εκλέγουν σε εθνικό επίπεδο ένα κοινοβούλιο. Το κοινοβούλιο αποτελείται από 50 μέλη και τα μέλη του εκλέγονται για τετραετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2019.

 Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 4 Αυγούστου 2010 έλαβαν μέρος 509 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων και 25 γυναικών. Τις εκλογές επέβλεψαν εκλογικοί παρατηρητές από τα Ηνωμένα Έθνη και ήταν γενικά ειρηνικές, με μοναδικό γεγονός κάποιες παρατυπίες αναφορικά με τις λίστες των υποψηφίων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα 25 βουλευτές επανεξελέγησαν και 25 αντικαταστάθηκαν. Σε επίπεδο κομμάτων, το Δημοκρατικό Κόμμα των Νήσων Σολομώντα (Solomon Islands Democratic Party) κερδίζουν 11 επί συνόλου 50 εδρών, με τα μικρότερα κόμματα να λαμβάνουν 10 έδρες και οι ανεξάρτητοι άλλες 28. Νέος πρωθυπουργός εξελέγη ο Ντάνι Φίλιπ, ωστόσο μια μέρα μετά την εκλογή του (στις 26 Αυγούστου) πέθανε ξαφνικά ένας βουλευτής του, με αποτέλεσμα να μειωθεί η κυβερνητική πλειοψηφία σε μία μόλις έδρα. Στις εκλογές που έγιναν το Νοέμβριο του 2014 οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κέρδισαν τις 32 από τις συνολικά 50 έδρες στο Εθνικό Κοινοβούλιο και το Κόμμα του Δημοκρατικού Συνασπισμού ήταν το μεγαλύτερο με 7 έδρες. Το Δεκέμβριο του 2014 πρωθυπουργός ανέλαβε ο Μανάσε Σογκαβάρε.
Μπρούνο Ματέι

Ο Μπρούνο Ματέι (Bruno Mattei, 30 Ιουλίου 1931 - 21 Μαΐου 2007) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και μοντέρ. Συχνά εργάστηκε με το ψευδώνυμο Vincent Dawn. Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ήταν η Armida il dramma di una sposa.

 Zombies: The Beginning (2007) Island of the Living Dead (2006) The Jail: A Woman's Hell (2006) Belle Da Morire 2 (2005) The Tomb (film)|The Tomb (2004) Mondo Cannibale (2003) Nella Terra dei Cannibali/Land of Death (2003) Snuff Killer-La Morta in diretta (2003) L'Altra Donna (2002) Capriccio Veneziato (2002) Belle Da Morire (2001) Ljuba (1996) Cruel Jaws (1995) Eye without a Face (1994) Dangerous Attraction (1994) Three for all (1993) Desire (1990) Shocking Dark/Terminator II (1989) Zombi 4: After Death (1988-συμπαραγωγός) Zombi 3 (1988, συνσκηνοθεσία με το Lucio Fulci) Strike Commando II (1988) Robowar (1988) Cop Game (1988) Nato per Combattere (1987) Strike Commando (1987) Double Target (1987) Scalps (1986) White Apache (1986) Rats: Night Of Terror (1983) The Seven Magnificent Gladiators (1983, με τον Claudio Fragasso) Violence in a Women's Prison (1982) Emanuelle Escapes from Hell (1982) Hell of the Living Dead (1981, aka. Virus Cannibale, aka. Zombie Creeping Flesh) The Other Hell (1980) KZ9 (1977) SS Girls (1977) Ο Μπρούνο Ματέι στο b-movies.gr Μινι βιογραφία και φόρος τιμής στο b-movies.gr
Προεδρικές εκλογές του Τόγκο (2020)

Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τόγκο στις 22 Φεβρουαρίου 2020. Ο κάτοχος της προεδρίας Φορ Γκνασινγκμπέ της Ένωσης για τη Δημοκρατία επανεκλέχθηκε για τέταρτη θητεία με το 70% των ψήφων στον πρώτο γύρο.

 Οι συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν τον Μάιο του 2019 άλλαξαν το εκλογικό σύστημα σε σύστημα δύο γύρων για την εκλογή προέδρου, αντικαθιστώντας το προηγούμενο σύστημα , που ήταν το πλειοψηφικό . Τον Οκτώβριο του 2019 το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, η Εθνική Συμμαχία για την Αλλαγή, επιβεβαίωσε ότι θα είναι υποψήφιος ο ηγέτης του, Ζαν-Πιέρ Φαμπρ. Τον Ιανουάριο του 2020 ο αρχιεπίσκοπος της Λομέ, Φιλίπ Φανοκό Κόσι Κπότζρο, ζήτησε την αναστολή των προεδρικών εκλογών προκειμένου να ετοιμαστεί το έδαφος για τις εκλογικές μεταρρυθμίσεις.
Αρμόνιος ο Αθηναίος

Αρμόνιος ο Αθηναίος χάριν φιλίας έγραψεν ουκαπεικότως εν Ρώμη Ο Αρμόνιος ήταν λόγιος και βιβλιογράφος του 15ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Ήταν ανεψιός του Θεόδωρου Γαζή του Θεσσαλονικέως, ο οποίος πέθανε υπερεκατονταερής στην Ιταλία το 1475. Ο Αρμόνιος μάλλον ήρθε και αυτός στην Ιταλία μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Είναι δε γνωστός για την πλούσια συλλογής κωδίκων βιβλιοθήκη του.

 Οι κώδικες που είχε στην συλλογή του και ίσως να έγραψε ο ίδιος βρίσκονται σήμερα στις βιβλιοθήκες της Μαδρίτης, της Φλωρεντίας και αλλού: ο υπ' αριθμόν 25 του pluteus XXXI κώδικας που περιέχει την Εκάβη του Ευριπίδη και τα ειδύλλια του Θεόκριτου. ο υπ' αριθμόν 38 του pluteus ΧΧΧΙ κώδικας που περιέχει τον Πλούτο του Αριστοφάνη και τις Νεφέλες. ο υπ' αριθμόν 28 του pluteus LVII κώδικας που περιέχει έργα του Λουκιανού. ο υπ' αριθμόν 4 του pluteus LLVIII κώδικας που περιέχει το λεξικό δέκα ρητόρων του Αρποκαρπέα, Γνώμες διαφόρους και την φυσική σύνοψη του Συμεών Σηθ ο υπ' αριθμόν 9 του pluteus LXXX κώδικας που περιέχει το Υπόμνημα εις τα Πλάτωνος Πολιτείες του Πρόκλου ο υπ' αριθμόν 8 του pluteus LXXXI κώδικας που περιέχει τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη και το δεύτερο μέρος της Περί επιδεικτικών συγγραφής του ρήτορα Μενάνδρου του Λαοδίκη. ο υπ' αριθμόν 19 του pluteus LXXXI κώδικας που περιέχει τα δύο έργα Εξάβιβλος Επιτομή των θείων και ιερών κανόνων του Κωνσταντίνου Αρμενοπούλου ο υπ' αριθμόν 14 του pluteus LXXXV κώδικας που περιέχει την Θεμιστίου παράφρασιν εις την Φυσική ακρόασιν του Αριστοτέλη και μερικούς διαλόγους του Πλάτωνα. Σπυρίδων Π. Λάμπρος, επιμ. (1902). Αθηναίοι Βιβλιογράφοι και Κτήτορες Κωδίκων κατά τους Μέσους Αιώνας και επί Τουρκοκρατίας. Αθήνα: Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρης, Τυπογραφείον "Εστία". Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, δανικά Frederik Vilhelm, γερμ. Friedrich Wilhelm (4 Ιανουαρίου 1785 - 17 Φεβρουαρίου 1831) από τον Οίκο του Μπεκ/Γκλύξμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (25 Μαρτίου 1816 - 6 Ιουλίου 1825) και μετά του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (6 Ιουλίου 1825 - 17 Φεβρουαρίου 1831).

 Γεννήθηκε στο Λίντεναου της Ανατολικής Πρωσίας και ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Καρόλου Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Φρειδερίκης, κόρης του Καρόλου Λεοπόλδου κόμη του Σλίμπεν. Το 1804 εστάλη στη Δανία, όπου έγινε αξιωματικός στον Δανικό στρατό κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Νυμφεύτηκε τη Λουίζα Καρολίνα, η οποία ήταν εξαδέλφη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας και αδελφή της συζύγου αυτού Μαρίας. Το 1816 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1779 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Ερρίκος Γουλιέλμος, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ· ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου του και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Δανίας, ο οποίος παραχώρησε το Γκλύξμπουργκ στον Φρειδερίκο Γουλιέλμο. Στις 6 Ιουλίου 1825 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος άλλαξε τον τίτλο του από δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ σε δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Απεβίωσε το 1831 στο κάστρο Γκόττορπ του Σλέσβιχ, σε ηλικία 46 ετών. Τον διαδέχθηκαν οι δύο πρώτοι γιοί του Κάρολος (που απεβίωσε άτεκνος) και Φρειδερίκος, που συνέχισε τον κύριο κλάδο του Οίκου (των δουκών του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ). Ο τέταρτος γιος του, Χριστιανός Θ΄ ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του Φρειδερίκου Ζ΄ της Δανίας και έτσι έγινε διάδοχός του και ιδρυτής του κλάδου των Γκλύξμπουργκ-Δανίας. Νυμφεύτηκε το 1810 τη Λουίζα Καρολίνα, κόρη του Καρόλου, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα: Λουίζα-Μαρία 1810-1869. Φρειδερίκη 1811-1902, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κάρολο, δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Κάρολος 1813-1878, δούκας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ. Φρειδερίκος 1814-1885, δούκας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ. Γουλιέλμος 1816-1893. Χριστιανός Θ΄ 1818-1906, βασιλιάς της Δανίας. Γιοί του ήταν ο Φρειδερίκος Η΄ της Δανίας και ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας. Λουίζα 1820-1894. Ιούλιος 1824-1903, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ. Ιωάννης 1825-1911, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ. Νικόλαος 1828-1849, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ, απεβ. 21 ετών.
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Το άρθρο αναφέρεται στο βουλευτή Κοζάνης. Για το βουλευτή Πιερίας με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (βουλευτής Πιερίας)Ο Κωνσταντίνος Γ. Παπαγεωργίου (1921-7 Μαρτίου 2009) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, που χρημάτισε βουλευτής Κοζάνης.

 Γεννήθηκε στη Δαμασκηνιά Κοζάνης. Έκανε σπουδές στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Κατά τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ τον διόρισε γραμματέα για τη λαϊκή παιδεία στην Ελεύθερη Ελλάδα. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και αργότερα ίδρυσε δικές του (ιδιωτικές) σχολές. Έλαβε μέρος στην Επιτροπή για τη Μελέτη των Προβλημάτων της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης που είχε συσταθεί από το Υπουργείο Παιδείας το 1965, στο πλαίσιο της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου. Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1977 όπου απέτυχε να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1981 με 6.868 σταυρούςΤο Μάρτιο του 2009 πέθανε στην Αθήνα και τον επικήδειό του εκφώνησε η Άννα Διαμαντοπούλου. Ο Παπαγεωργίου έγραψε έργα ιστορικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου. Επίσης μετέφρασε το έργο "Κατά Λεωκράτους" του Λυκούργου και έργα των Ελλήνων τραγικών ποιητών της αρχαιότητας (Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη). "Αναλύσεις λογοτεχνικών κειμένων Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου "Έκθεση για τα προβλήματα των εργατών της Δυτ. Γερμανίας" "Ερμηνεία και ανάλυση λογοτεχνικών κειμένων του Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου" "Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης (1941-44)" "Η ξενιτιά στη ζωή του λαού μας" "Όμηρος. Πρόσωπα, πράγματα και ιδέες στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια" "Ομηρικό Λεξικό" (2001), εκδ. Εντός. Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βιογραφία Κι άλλη βιογραφία, Βιβλιονέτ
Πολλόκειοι Οίκοι

Οι Πολλόκειοι Οίκοι (Αγγλικά: Pollock Halls of Residence) είναι το κύριο σύμπλεγμα φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βρίσκονται στους πρόποδες του Καθίσματος του Αρθούρου, στην άκρη του Πάρκου Χόλυρουντ, 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Εδιμβούργου.

 Στον χώρο αυτό πρώτα κτίστηκαν κατά τον 19ο αιώνα η Αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου και το Σόλσμπερι Γκρην. Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο , ο Σερ Ντόναλντ Πόλλοκ ( Πρύτανης του Πανεπιστημίου από το 1939 έως το 1945) δώρισε τον χώρο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και έτσι δημιουργήθηκαν οι Πολλόκειοι Οίκοι. Στην δεκαετία του 1960, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την κατασκευή πιο σύγχρονων φοιτητικών εστιών. Η πρώτη εξ αυτών ήταν ο Οίκος Χόλαντ (Holland House), ο οποίος σχεδιάστηκε από τον Σερ Ουίλλιαμ Κίνινμονθ (1904-1988)· ακολουθούμενος συντόμως από τον αδελφό του οίκο, τον Φρέιζερ (Fraser House). Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, o Οίκος Χόλαντ και ο Οίκος Φρέιζερ άρχισαν να τελούν υπό κοινή διοίκηση και σήμερα είναι γνωστά απλώς ως Οίκος Χόλαντ. Στην δεκαετία του 1960 κτίστηκαν επίσης άλλες έξι εστίες οι οποίες ονομάστηκαν προς τιμήν πρώην Διευθυντών του Πανεπιστημίου ως ακολούθως: Μπερντ (Baird) , Γιούινγκ (Ewing), Λη (Lee), Τέρνερ (Turner), Μπρούστερ (Brewster - νυν κατεδαφισθείσα) και Γκραντ (Grant). Μαζί τους εγκαινιάστηκε και ένα εστιατόριο, το οποίο αργότερα ονομάστηκε Κέντρο Τζων ΜακΙντάιρ (John McIntyre Centre), κατ' όνομα του πρώτου ανωτέρου διευθυντή του συγκροτήματος, ο οποίος διετέλεσε για κάποιο διάστημα και ως Διευθυντής του Πανεπιστημίου. Ο (τότε) μεγαλύτερος οίκος, ο Οίκος Κάουαν (Cowan House), εγκαινιάστηκε το 1973 αντικαθιστώντας ένα ομώνυμο κτίριο το οποίο είχε κατεδαφιστεί για την δημιουργία χώρου για την ανάπλαση της Πλατείας Τζορτζ. Μια άλλη εστία, ο Οίκος Μάσσον (Masson House), προστέθηκε στο σύμπλεγμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το αρχικό κτίριο Μάσσον ήταν δίπλα στο Κάουαν στην Πλατεία Τζορτζ. Το 2001 και το 2002, οι οίκοι Κάουαν και Μπρούστερ κατεδαφίστηκαν ώστε να διανοιχθεί χώρος για την ανάπτυξη του νέου Καγκελαρείου Συγκροτήματος (Chancellor's Court), το οποίο εγκαινιάστηκε το 2003 και είναι τώρα το μεγαλύτερο στο σύμπλεγμα.