Παντζάμπις στο Αφγανιστάν

Οι Παντζάμπις στο Αφγανιστάν είναι κάτοικοι του Αφγανιστάν οι οποίοι κατάγονται από το Παντζάμπ. Ιστορικά, υπάρχει μια μικρή Παντζάμπι κοινότητα στη χώρα, αποτελούμενοι κυρίως από Αφγανούς Σιχ και Παντζάμπι Ινδουιστές.

 Η περιοχή του Παντάζμπ βρίσκεται στα ανατολικά της περιοχής των Παστούν και είχε κοινά σύνορα με το Αφγανιστάν σε διάφορα σημεία της ιστορίας. Για αρκετούς αιώνες, δυναστείες οι οποίες επικεντρώνονταν στο σημερινό Αφγανιστάν επεκτάθηκαν προς το Παντζάμπ, δυναστείες όπως αυτές των Κοσσανών, Κιδαριτών, Εφθαλιτών, Γαζναβιδών, Γκουριδών και Ντουρανί. Στην κριτική του για το βιβλίο The Afghan War του Τζον Γουίλιαμ Κέι το 1857, ο Φρίντριχ Ένγκελς περιγράφει το Αφγανιστάν ως «μία εκτεταμένη χώρα της Ασίας» η οποία «παλαιότερα περιελάμβανε... ένα σημαντικό μέρος του Παντζάμπ». Τον 19ο αιώνα, η Αυτοκρατορία των Σιχ με έδρα το Παντζάμπ, έκανε μια σειρά επιδρομών προς τα Αφγανικά σύνορα, καταλαμβάνοντας μεγάλες περιοχές εδαφών στο πέρασμα Χαϊμπέρ. Η ιστορία μεταξύ Αφγανών και Σιχ θεωρείται πως επεκτείνεται προς τα πίσω από 200 μέχρι 500 χρόνια. Ωστόσο, δεν κατάγονται όλοι οι Σιχ από το Παντζάμπ. Μια μικρή μειονότητα περιλαμβάνει ντόπιους, οι πρόγονοι τον οποίων ασπάστηκαν τον Σιχισμό κατά τη διάρκεια των αποστολών του Γκουρού Νάνακ Ντεβ στην Καμπούλ τον 15ο αιώνα. Τον 18ο αιώνα, Ινδουιστές Χάτρι έμποροι από το Παντζάμπ εγκαταστάθηκαν στο Αφγανιστάν και κυριάρχησαν στο περιφερειακό εμπόριο. Ο πληθυσμός των Σιχ και των Ινδουιστών στο Αφγανιστάν μπορεί να ανερχόταν μέχρι και τις 250,000 τη δεκαετία του 1940. Και οι δύο κοινότητες είχαν ιδιαίτερα καλή εκπροσώπηση στις επιχειρηματικές και κυβερνητικές θέσεις. Μερικοί από αυτούς ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες. Το 1947, μερικοί Σιχ από το οροπέδιο Ποτόχαρ στο βόρειο Παντζάμπ, κατέφθασαν στο Αφγανιστάν για να γλιτώσουν τη βία που επικρατούσε κατά την περίοδο της διαίρεσης της Ινδίας. Ο πληθυσμός των Παντζάμπι Σιχ και Ινδουιστών στο Αφγανιστάν ανερχόταν μέχρι τις 100,000 πριν τη δεκαετία του 1990. Η Σοβιετική εισβολή το 1979 και οι επακόλουθοι Αφγανικοί Εμφύλιοι, πυροδότησαν μια μαζική έξοδο από τη χώρα με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της κοινότητας να μειωθεί δραστικά. Οι περισσότεροι μετανάστευσαν στο Πακιστάν ή στην Ινδία, ενώ άλλοι εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Ο σημερινός πληθυσμός ανέρχεται περίπου στις 3,000 και η πλειοψηφία ζει στην Καμπούλ. Κατά την περίοδο της βασιλείας των Ταλιμπάν, οι Σιχ και οι Ινδουιστές αναγκάστηκαν να φοράνε κίτρινα περιβραχιόνια για να ξεχωρίζουν, καθώς και να κρεμάνε κίτρινες σημαίες στα σπίτια τους. Ορισμένες διακρίσεις εξακολουθούν να υφίστανται καθώς συχνά τους απαγορεύεται να διοριστούν σε κυβερνητικές θέσεις εργασίας και αντιμετωπίζονται ως μετανάστες ή απειλούνται με λύτρα επειδή θεωρούνται πλούσιοι. Οι περισσότεροι από τους Σιχ Αφγανούς και Ινδουιστές έχουν υιοθετήσει τα Αφγανικά έθιμα και εξομοιώθηκαν με τον τοπικό πολιτισμό, μιλώντας Παστού ή Νταρί. Ωστόσο, σε μερικά σπίτια εξακολουθούν να μιλάνε Παντζάμπι. Έχουν καταβληθεί προσπάθειες να διδαχθούν τα Παντζάμπι στις νεαρότερες γενιές, καθώς αποτελεί και τη γλώσσα που είναι γραμμένα τα ιερά κείμενα του Σιχισμού. Η Αφγανική κυβέρνηση έχει ανοίξει δύο Παντζάμπι σχολεία σε Καμπούλ και Τζαλαλαμπάντ, διευκολύνοντας την κοινότητα των Σιχ. Αναρκάλι Καούρ Χοναριάρ, Αφγανός πολιτικός και ακτιβιστής των γυναικείων δικαιωμάτων Ωτάρ Σινγκ, Αφγανός πολιτικός Σιχισμός στο Αφγανιστάν Roger Ballard (2011). «The history and current position of Afghanistan's Hindu and Sikh population» (PDF). Centre for Applied South Asian Studies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Αυγούστου 2018.