IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Το σχολείο των γυναικών

Το σχολείο των γυναικών (γαλλ. L'École des femmes) είναι μια πεντάπρακτη κωμωδία του Μολιέρου σε στίχους. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παλαί Ρουαγιάλ στις 26 Δεκεμβρίου 1662 για τον αδελφό του Βασιλιά.Στην εποχή που οι γάμοι κανονίζονταν είτε από τα συμφέροντα των οικογενειών είτε από τον ορθολογισμό των γονέων, ο Μολιέρος απεικονίζει τον έρωτα ως δύναμη απελευθέρωσης και αυτοεκπλήρωσης. Σε ένα θεατρικό που συνδυάζει την κωμωδία με την ποίηση, προσφέρει έναν πρωτότυπο προβληματισμό για τη χειραφέτηση των γυναικών και τη δύναμη των αισθημάτων.Οι αντιδράσεις που προκάλεσε οδήγησαν στην απάντηση του Μολιέρου με την Κριτική του σχολείου των γυναικών, που παρουσιάσθηκε λίγους μήνες αργότερα.

 Ο Αρνόλφ, ο κεντρικός πρωταγωνιστής, είναι ένας σαραντάρης άνδρας που έχει πάρει υπό την προστασία του τη μικρή Αγνή από τη γέννησή της. Έχοντας αποκτήσει έμμονη ιδέα ότι η σύζυγος που θα αποκτήσει κάποια στιγμή θα τον απατήσει, αποφασίζει να μεγαλώσει την Αγνή έτσι ώστε, όταν φτάσει σε ηλικία γάμου, να την παντρευτεί και να μην έχει τέτοιες έγνοιες. Γι' αυτό το λόγο τη στέλνει σε μοναστήρι.Στην αρχή του έργου, βλέπουμε τον Κρισάλντ, φίλο του Αρνόλφ, να τον συμβουλεύει και να τον προειδοποιεί για τις πράξεις του. Στη σκηνή παρουσιάζεται ο Οράτιος, γιος του Ορόντ, φίλου του Αρνόλφ, ο οποίος ερωτεύεται την Αγνή. Στον Οράτιο ο Αρνόλφ έχει συστηθεί με άλλο όνομα κι έτσι εκείνος του εκμυστηρεύεται τον έρωτά του για την Αγνή χωρίς να γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα. Έτσι, ο Αρνόλφ "μηχανορραφεί" για να παραμερίσει τον Οράτιο και να βεβαιωθεί ότι η Αγνή θα τον παντρευτεί.Η Αγνή όμως ερωτεύεται τον Οράτιο κι έτσι με τη σειρά της παριστάνει στον Αρνόλφ την καλή και πειθήνια υποψήφια σύζυγο, ενώ ταυτόχρονα σχεδιάζει το μέλλον της με τον Οράτιο. Στην τελευταία σκηνή, ο πατέρας του Οράτιου με ένα φίλο του, τον Ερρίκο, καταφθάνουν κι αναγγέλλουν τους γάμους του Οράτιου με την κόρη του Ερρίκου, που αποδεικνύεται πως είναι η Αγνή. Ανατρέπονται τελικά όλα τα σχέδια του Αρνόλφ και προς μεγάλη απογοήτευσή του οι νέοι ενώνονται. Το έργο γνώρισε τεράστια επιτυχία στο κοινό αλλά πυροδότησε μια σειρά από συζητήσεις γνωστές ως «Διαμάχη του Σχολείου των γυναικών». Αυτή η διαμάχη, την οποία εκμεταλλεύτηκε επιδέξια ο Μολιέρος, του έδωσε την ευκαιρία να απαντήσει στις κριτικές που του απηύθυναν, γελοιοποιώντας τους πολέμιούς του και εκθέτοντας τις απόψεις του για την κωμωδία σε ένα έργο με τίτλο Η κριτική του σχολείου των γυναικών, που ανέβηκε στη σκηνή του ίδιου θεάτρου το επόμενο έτος, τον Ιούνιο του 1693. Οι κατηγορίες αναφέρονταν κυρίως στην παράβαση των κανόνων της κλασικής κωμωδίας αλλά και στη διακωμώδηση του θεσμού του γάμου, στην παρωδία της θρησκείας στη σκηνή κ.α.. Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το σχολείο των γυναικών"
Atala

Atala Spa είναι Ιταλική Βιομηχανία παραγωγής ποδηλάτων & οργάνων γυμναστικής. Η παραγωγή της κατανέμεται ως εξής: 85% ποδήλατα & ανταλλακτικά ποδηλάτων, 15% όργανα γυμναστικής. Από το 2011 αποτελεί μέρος του Accell Group

 Η εταιρία ξεκίνησε στο Μιλάνο από τον Gatti ενώ επίσημα ιδρύθηκε το 1921 από τον Cesare Rizzato και εδρεύει στη Μόντσα (Monza) της Ιταλίας Έχει κερδίσει αρκετά πρωταθλήματα στο παρελθόν με ποδήλατα πίστας . Πίστας - Street: SLR, SLR100, Outdoor, Norhtblack, Time outΠόλης/Μεικτά- Trekking: Distance, River, Discovery, Street, Travel, BridgeΠόλης - Urban : Manhattan, Primavera, Cita, Cruiser, Life, Venture, Airon, Maggie, Piccadilli MTB: Shape D, Shape V, Spin, Planet D, Planet V, Wap, Replay, Stratos, My Flower, Cobra, Diablo, Dragon, Scorpion Ηλεκτρικά Ποδήλατα: E-Green, EcoLife, Ecofolding, EcoCityΠαιδικά ποδήλαταΑναδιπλούμενα ποδήλατα Η εταιρία παράγει επίσης και τα ποδήλατα Carraro, Whistle USA, Maimo και Dei Official website (Ιταλικά)whistlecarraro Website Dei Bicycles
Εθνόσημο των Φιλιππίνων

Το εθνόσημο των Φιλιππίνων δείχνει έναν ήλιο με οκτώ ακτίνες, εκ των οποίων η καθεμιά εκπροσωπεί μία από τις οκτώ επαρχίες της χώρας. Πρόκειται για τις: Καβίτε, Λαγκούνα, Μανίλα, Μπατάνγκας, Μπουλακάν, Νουέβα Εσίχα, Παμπάνγκα και Ταρλάκ. Σε αυτές κηρύχθηκε ο στρατιωτικός νόμος όταν ήταν Γενικός Διοικητής ο Ραμόν Μπλάνκο στη διάρκεια της Επανάστασης των Φιλιππίνων.

 Τα τρία πεντάκτινα αστέρια συμβολίζουν τις τρεις κύριες γεωγραφικές περιοχές της Λουσόν, Βισάγιας και Μιντανάο. Στο γαλάζιο φόντο στα αριστερά βρίσκεται ο Αετός των ΗΠΑ και στο κόκκινο φόντο στα δεξιά το αδέσποτο Λιοντάρι της Ισπανίας, τα οποία αποτελούν σύμβολα της αποικιοκρατικής εποχής. Το σχέδιο προσιδιάζει σε αυτό που καθιερώθηκε από την Κοινοπολιτεία των Φιλιππίνων το 1940. Τα λόγια στην περγαμηνή έχον υποστεί πολλές αλλαγές. Την περίοδο από το 1946 μέχρι το 1972, όταν ο Πρόεδρος Φερντινάντ Μάρκος κήρυξε το στρατιωτικό νόμο, η περγαμηνή περιείχε τις λέξεις «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΙΝΩΝ». Από το 1979 μέχρι την ανατροπή του Μάρκος, το 1986, υπήρχε η πρόταση "ISANG BANSA ISANG DIWA" («Ένα Έθνος, ένα Πνεύμα»). Έπειτα από την πτώση του καθεστώτος του Μάρκος, η περγαμηνή γράφει το "REPUBLIKA NG PILIPINAS", που υπάρχει και σήμερα. Το 1998, με ειδικό νόμο αφαιρέθηκαν το λιοντάρι και ο αετός από το θυρεό. Ωστόσο, αυτό το τροποποιημένο εθνόσημο δεν είναι σε ευρεία χρήση (χρησιμοποιείται π.χ. στα κυβερνητικά οχήματα), επιφέροντας την πιθανή επικύρωση του νόμου με μελλοντικό δημοψήφισμα, βάσει του Συντάγματος. Τα εθνόσημα υπό αμερικανική διοίκηση Εθνόσημο υπό αμερικανική διοίκηση(καθιερώθηκε το 1905) «House of Representatives of the Philippines - Audience: Students - The National Coat of Arms». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2008.
Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου

Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου (γερμ.: Friedrich Wilhelm Murnau, 28 Δεκεμβρίου 1888 - 11 Μαρτίου 1931) ήταν από τους σημαντικότερους Γερμανούς σκηνοθέτες της δεκαετίας του 1920. Το πραγματικό του όνομα ήταν Φρίντριχ Βίλχελμ Πλούμπε (Plumpe). Γεννήθηκε στο Μπίλεφελντ και πέθανε στη Σάντα Μπάρμπαρα (Καλιφόρνια).

 1919 Der Knabe in Blau – αγνοείται 1919 Satanas – σώζεται εν μέρει 1920 Der Bucklige und die Tänzerin - αγνοείται 1920 Der Januskopf - αγνοείται 1920 Abend - Nacht - Morgen - αγνοείται 1920 Sehnsucht - αγνοείται 1920 Der Gang in die Nacht 1921 Schloß Vogelöd 1922 Marizza, genannt die Schmugglermadonna - αγνοείται 1922 Der brennende Acker 1922 Nosferatu, eine Symphonie des Grauens 1922 Phantom 1923 Die Austreibung - αγνοείται 1924 Die Finanzen des Großherzogs 1924 Der letzte Mann 1926 Tartüff 1926 Faust - eine deutsche Volkssage 1927 Sunrise - A Song of Two Humans 1928 Four Devils - αγνοείται 1930 City Girl (Our daily Bread) 1931 Tabu Οι περισσότεροι χαρακτήρες της ταινίας Βλέπω το Θάνατό σου έχουν τα ονόματα σκηνοθετών ή αστέρων ασπρόμαυρων ταινιών τρόμου, συμπεριλαμβανομένου του Λάρυ Μούρναου, ως φόρο τιμής στον Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου. Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου στην IMDb
Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου 1865

Η Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου 1865 (ή υπουργείον Β. Ρούφου) (Νοέμβριος 1865 - Ιούνιος 1866), προέκυψε από την συμφωνία των αρχηγών των τριών «παρατάξεων» (Κουμουνδούρου, Βούλγαρη και Δεληγεώργη), προκειμένου να σχηματιστεί μια βιώσιμη κυβέρνηση. Αν και η κυβέρνηση αυτή είχε χρονικό περιορισμό ως την λήξη της έκτακτης συνόδου της Βουλής, - μέσα Ιανουαρίου 1866 - ωστόσο μετά τον ανασχηματισμό της 26ης Ιανουαρίου και την αντικατάσταση των βουλευτών - υπουργών από εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα, η θητεία της παρατάθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 1866.

 «Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου» («Πρωθυπουργός»): Μπενιζέλος Ρούφος«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Ιωάννης Βαλασόπουλος «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Βασίλειος Νικολόπουλος «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Σωτήριος Σωτηρόπουλος «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Βασίλειος Σκαλτσοδήμος «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Μπενιζέλος Ρούφος «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Κωνσταντίνος Δαρειώτης «Επί των Ναυτικών υπουργός»: Νικόλαος Βουδούρης ανασχηματισμός 26ης Ιανουαρίου 1866 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Σπύρος Βαλαωρίτης «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Κωνσταντίνος Προβελέγγιος- αντικαταστάθηκε στις 24 - 5 - 1866 από τον Μπενιζέλο Ρούφο«Επί των Οικονομικών υπουργός»: Εμμανουήλ Γιαννόπουλος «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: ταγματάρχης Βασίλειος Αν. Πετιμεζάς «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: προσωρινά, Μπενιζέλος Ρούφος- στις 3 - 2 - 1866 διορίστηκε ως υπουργός Δικαιοσύνης ο Τιμόθεος Φορέστης Τυπάλδος«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Μπενιζέλος Ρούφος- αντικαταστάθηκε στις 24 - 5 - 1866 από τον Σπυρίδωνα Αντωνιάδη«Επί των Ναυτικών υπουργός»: Δημήτριος Γ. Σαχίνης
Ρομποτικό διαστημόπλοιο

Διαστημικό εξερευνητικό όχημα ονομάζουμε μια μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή. Εν αντιθέσει με τους τεχνητούς δορυφόρους, οι διαστημικές συσκευές δεν έχουν πάντα κάποια κυκλική ή ελλειπτική τροχιά γύρω από κάποιο ουράνιο σώμα.

 Ανάλογα με τον σκοπό που εκπληρώνουν, διακρίνουμε τα εξής είδη διαστημικών συσκευών: προσέγγισης (flyby) - η τροχιά τους περνάει κοντά από κάποιο ουράνιο σώμα δορυφορικές (orbiter) - περιφέρονται σε τροχιά γύρω από κάποιο ουράνιο σώμα προσεδάφισης (lander) - προσεδαφίζονται πάνω σε κάποιο ουράνιο σώμα υδρορομπότ (hydrobot) - βυθίζονται σε θάλασσες ουρανίων σωμάτων και τις εξερευνούν κρυορομπότ (cryobot) - η προσεδάφιση γίνεται σε πάγο και ακολουθεί διάτρηση του πάγου για εξερεύνηση των κατώτερων στρωμάτων διεισδυτικές (penetrator) - διατρυπάνε την επιφάνεια του ουράνιου σώματος περιπλανητικές (roaming) - προσεδαφίζονται και κινούνται πάνω στην επιφάνεια του ουράνιου σώματος επαναφοράς δειγμάτων (sample return) - συλλέγουν δείγματα πετρωμάτων και τα επιστρέφουν στη Γη Τεχνητός δορυφόρος Εξερεύνηση του διαστήματος John E. Naugle: Unmanned space flight. Holt, Rinehart and Winston, New York 1965. Mitchell R. Sharpe: Satellites and probes – the development of unmanned space flight. Aldus Books, London 1970, ISBN 0-490-00139-4. Claude R. Canizares: Evaluating the biological potential in samples returned from planetary satellites and small solar system bodies – framework for decision making. National Academy Pr., Washington 1998, ISBN 0-309-06136-9. Jeffrey Kluger: Weiter als Menschen fliegen können: das große Abenteuer der Raumfahrttechnik – voll von Dramatik, Gefahren und Triumphen. Scherz, Bern 2000, ISBN 3-502-15374-4. Valérie Kayser: Launching space objects – issues of liability and future prospects. Kluwer Acad. Publ., Dordrecht 2001, ISBN 1-402-00061-8. Gregory L. Matloff: Deep-space probes – to the outer solar system and beyond. Springer, Berlin 2005, ISBN 3-540-24772-6.
Graphics Interchange Format

Το Graphics Interchange Format (GIF) αποτελεί έναν μορφότυπο αρχείου εικόνας, που χρησιμοποιείται ευρέως στο διαδίκτυο, σε ψηφιακές πλατφόρμες και σε πλήθος εφαρμογών και πλατφορμών επικοινωνίας. Στα ελληνικά είναι γνωστό ως «μορφότυπος εναλλαγής γραφικών», αλλά η πιο κοινή ονομασία που χρησιμοποιείται είναι το ακρωνύμιο GIF. Η ιδιαίτερη φύση του GIF το καθιστά ιδανικό για την παρουσίαση κινούμενων εικόνων, μια λειτουργία που έχει καταστήσει τον μορφότυπο αυτό ιδιαίτερα δημοφιλή.

 Ιστορία Το GIF δημιουργήθηκε το 1987 από την αμερικανική εταιρεία CompuServe, με στόχο τη βελτιωμένη αποθήκευση και μετάδοση εικόνων για τις ψηφιακές επικοινωνίες της εποχής. Διακρίνονται δύο βασικές εκδόσεις του GIF: η GIF87a και η GIF89a, οι οποίες επέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στις δυνατότητες του μορφότυπου. Καθώς το διαδίκτυο άνθιζε και οι διαδικτυακές κοινότητες αυξάνονταν, το GIF έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή εργαλεία για την παρουσίαση γραφικών και κινούμενων εικόνων. Με την κατάργηση του Adobe Flash, η δημοτικότητα του GIF εκτοξεύτηκε, παρόλο που είναι ένα πάρα πολύ παλιό format. Τεχνικές Προδιαγραφές Η δομή του GIF υποστηρίζει εικόνες που περιέχουν έως 256 χρώματα, κάτι που επιτρέπει οικονομία στον όγκο των δεδομένων. Η δυνατότητα να ενσωματώνει πολλαπλές εικόνες σε ένα αρχείο το καθιστά ιδανικό για τη δημιουργία κινούμενων εικόνων. Η εφαρμογή του αλγορίθμου Lempel-Ziv-Welch (LZW) εξασφαλίζει την αποτελεσματική συμπίεση των αρχείων GIF. Νομικά Θέματα Η τεχνολογία συμπίεσης LZW, κεντρικό στοιχείο του GIF, προκάλεσε νομικές διαφορές λόγω δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας που κατείχε η εταιρεία Unisys. Αυτά τα ζητήματα οδήγησαν σε νομικές διαφωνίες το 1994 μεταξύ της Unisys και της CompuServe. Εφαρμογές και Διάδραση με το Κοινό Το GIF χρησιμοποιείται ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ιστοσελίδες και σε ψηφιακές εφαρμογές, συνδυάζοντας τη δύναμη των κινούμενων εικόνων με την απλότητα της εικόνας. Στην εποχή των ψηφιακών μέσων, τα GIFs έχουν καταστεί βασικός πυλώνας της οπτικής επικοινωνίας, προσφέροντας μια ποικιλία εφαρμογών που περιλαμβάνουν διαφήμιση, καλλιτεχνική έκφραση, εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Με την χρήση των GIFs, οι οργανισμοί και οι δημιουργοί περιεχομένου μπορούν να καταστήσουν τα μηνύματά τους (emails) πιο ζωντανά, να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού και να επικοινωνήσουν συναισθηματικά με τους θεατές.Τα GIFs, παρόλη την πολύχρονη ιστορία τους, συνεχίζουν να εξελίσσονται και να προσαρμόζονται στις συνεχώς αλλαζόμενες ανάγκες της ψηφιακής εποχής. Ενώ παλαιότερα μπορεί να θεωρούνταν απλά ένα εργαλείο για την παρουσίαση κινούμενων εικόνων, σήμερα έχουν καταστεί ένα παγκόσμιο φαινόμενο, που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει επικοινωνία, έκφραση και διασκέδαση σε εκατομμύρια χρήστες. Miano, John, Compressed image file formats, Addison-Wesley Professional, 1999 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα GIF file format στο Wikimedia Commons
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Βουλγαρίας

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Βουλγαρίας ή Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Национална баскетболна лига) είναι ένα Βουλγαρικό επαγγελματικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης της Βουλγαρίας, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Βουλγαρική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Българска Федерация по Баскетбол). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες (2019–20) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία (А група). Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1942 με την ονομασία Α΄ Κατηγορία και το 2008 ονομάστηκε σε Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Βουλγαρίας. Η Α΄ Κατηγορία σήμερα αποτελεί το δεύτερο σε τάξη επαγγελματικό πρωτάθλημα της χώρας. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Ιουνίο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ), με τις ομάδες να παίζουν 24 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος). Από την έναρξη του Βουλγαρικού Πρωταθλήματος το 1942, 10 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η Ακαντέμικ Σόφιας (26), η Λέφσκι Σόφιας (19) και η ΤΣΣΚΑ Σόφιας (12). Την περίοδο 2019−20 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.

 Υπάρχουν εννιά ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα δύο φορές, μία φορά εντός έδρας και μία φορά εκτός έδρας. Στο τέλος αυτών των δύο γύρων, οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ίσους ομίλους, τον κορυφαίο όμιλο (5 ομάδες) και τον κατώτερο όμιλο (4 ομάδες). Οι ομάδες σε κάθε όμιλο παίζουν εναντίον της άλλης μία φορά. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης της Βουλγαρίας τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 24 παιχνίδια. Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά τριών παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά τριών παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά τριών παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη. Κάθε περίοδο, η τελευταία ομάδα της κανονικής περιόδου υποβιβάζεται στην Β΄ Κατηγορία (А група) και αντικαθίστανται από την πρώτη προκριθείσα ομάδα του πρωταθλήματος. ¹Το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού. Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της Βουλγαρίας έχει αλλάξει ονομασία δύο φορές. 1942–2008: A Division (А група) 2008–τώρα: National Basketball League (Национална баскетболна лига)Το πρωτάθλημα έχει μια σειρά επίσημων συνεργατών και προμηθευτών. Ο επίσημος προμηθευτής αθλητικού εξοπλισμού είναι η Spalding. Κύπελλο Βουλγαρίας Σούπερ Καπ Βουλγαρίας Επίσημος ιστότοπος
Δροσοπηγή Ιωαννίνων

Η Δροσοπηγή είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές του υψώματος Ταμπούρι, επί της κοιλάδας του ποταμού Σαρανταπόρου, ανάμεσα στα δύο ψηλότερα βουνά της Πίνδου, τον Γράμμο και τον Σμόλικα, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Ανήκει στον δήμο Κόνιτσας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 103 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την περίοδο του καλοκαιριού ο πληθυσμός αυξάνεται.

 Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν Κάντσικο. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και απολάμβανε ιδιαίτερα διοικητικά και εκκλησιαστικά προνόμια. Όντας ένα από τα ονομαζόμενα Μαστοροχώρια, ο οικισμός ανέδειξε αρκετούς τεχνίτες και οικοδόμους. Το 1895, υπαγόταν στον κασαμπά Κόνιτσας, εντός των ορίων του ομώνυμου καζά του σαντζακίου Ιωαννίνων. Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, λεηλατήθηκε από άνδρες της ιταλικής μεραρχίας «Τζούλια» ενώ επί Κατοχής, πραγματοποιήθηκε επιδρομή και από γερμανικές δυνάμεις. Κατά τον Εμφύλιο, το Κάντσικο απετέλεσε πεδίο σκληρών συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ιδίως μετά το 1960, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποχώρησε από το χωριό, κινούμενο προς τα αστικά κέντρα ( Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα κλπ ). Διοικητικά, η Δροσοπηγή υπογόταν ως το 1997 στην επαρχία Κονίτσης. Έπειτα, βάση του σχεδίου «Καποδίστρια» συμπεριλήφθηκε στο δήμο Μαστοροχωρίων ενώ από το 2011 αποτελεί τμήμα του δήμου Κονιτσας. Απέχει 45 χλμ από την Κόνιτσα, 100 από τα Ιωάννινα, 250 από την Θεσσαλονίκη και 535 από την Αθήνα. Η ιστοσελίδα της Δροσοπηγής Ιωαννίνων
Άρνο Πενζίας

Ο Άρνο Άλαν Πενζίας (Arno Allan Penzias, γεν. 26 Απριλίου 1933) είναι Αμερικανός φυσικός και ραδιοαστρονόμος o οποίος μαζί με τον Ρόμπερτ Γουίλσον ανακάλυψε την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, ανακάλυψη για την οποία τους απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1978 από κοινού με τον Πιοτρ Καπίτσα, του οποίου το έργο δε σχετίζεται με το έργο των Πενζίας και Γουίλσον. Η ανακάλυψη της ακτινοβολίας υποβάθρου βοήθησε στην καθιέρωση της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης στην κοσμολογία.

 Ο Πενζίας γεννήθηκε στο Μόναχο, Γερμανία. Σε ηλικία έξι ετών, ήταν ανάμεσα στα Εβραία παιδιά τα οποία μεταφέρθηκαν στην Βρετανία ως τμήμα της επιχείρησης διάσωσης Kindertransport. Λίγο αργότερα, τον ακολούθησαν οι γονείς του και η οικογένεια εγκαταστάθηκε το 1940 στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Τεχνικό Λύκειο του Μπρούκλιν το 1951 και στη συνέχεια εγγράφηκε στο Κολέγιο της Νέας Υόρκης για να μελετήσει χημεία, αλλά άλλαξε κατεύθυνση και το 1954 αποφοίτησε με πτυχίο φυσικής. Στη συνέχεια για δύο χρόνια εργάστηκε ως αξιωματικός των ραντάρ στον αμερικανικό στρατό. Το 1956 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου έλαβε το διδακτορικό του στη φυσική το 1962. Προσλήφθηκε στην Bell Labs στο Νιου Τζέρσεϊ, όπου, μαζί με τον Ρόμπερτ Γούντροου Γουίλσον, δούλεψε πάνω σε υπερευαίσθητους κρυογενικούς δέκτες μικροκυμάτων για παρατηρήσεις στη ραδιοαστρονομία. Το 1964, κατά τη διάρκεια της κατασκευής του πιο ευαίσθητου συστήματος δέκτη/κεραίας, την Holmdel Horn Antenna, βρήκαν ραδιοφωνικό θόρυβο τον οποίο δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Έχοντας απορρίψει όλες τις πηγές συμβολής, ο Πενζίας επικοινώνησε με τον Ρόμπερτ Ντικ, ο οποίος πρότεινε ότι μπορεί να ήταν η ακτινοβολία υποβάθρου που προέβλεπαν κάποιες κοσμολογικές θεωρίες. Συμφώνησαν με τον Ντικ να δημοσιεύσουν δίπλα-δίπλα γράμματα στην Astrophysical Journal, με τον Πενζίας και τον Γουίλσον να εξηγούν τις παρατηρήσεις τους και τον Ντικ να προτείνει ότι πρόκειται για την κοσμική μικροκυμάτικη ακτινοβολία υποβάθρου, το υπόλειμμα της Μεγάλης Έκρηξης.Ο Πενζίας έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1975. Το 1977, οι δυο τους έλαβαν το βραβείο Χένρι Ντράπερ της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών και το 1978 το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.
Καμράν Αζίζ

Η Καμράν Αζίζ (1922 - 7 Μαρτίου 2017) ήταν Κύπρια μουσικός και φαρμακοποιός. Ήταν η πρώτη γυναίκα συνθέτης και η πρώτη γυναίκα φαρμακοποιός στην τουρκοκυπριακή κοινωνία. Συνείσφερε σημαντικά στην τουρκοκυπριακή λαϊκή μουσική στο βαθμό που αυτό το είδος ξεκίνησε και εξελίχθηκε στην σημερινή μορφή και υπό την σημερινή έννοια. Επίσης ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες μουσικούς που έπαιξαν σε δημόσιο χώρο και πρωτοστάτησε στην διδασκαλία της δυτικής μουσικής μέσω του παιχνιδιού μαζί με την συνάδελφό της Ζαλέ Ντερβίς.

 Η Αζίζ γεννήθηκε το 1922 και ήταν η κόρη του Μεχμέτ Αζίζ, γιατρού γνωστού για την εξάλειψη της ελονοσίας στην Κύπρο. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Τουρκάν Αζίζ, ήταν η πρώτη γυναίκα νοσοκόμα στην Κύπρο. Ξεκίνησε την μουσική της εκπαίδευση σε ηλικία 8 ετών με μαθήματα πιάνου. Αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία της Λευκωσίας. Σπούδασε φαρμακολογία μέσω ενός προγράμματος της κυπριακής κυβέρνησης, από όπου αποφοίτησε το 1994, και έγινε η πρώτη γυναίκα φαρμακοποιός μαζί με την Αϊσέ Ντανά. Η Αζίζ ξεκίνησε το 1945 να μεταδίδει μουσικές εκπομπές στο Βρετανικό Στρατιωτικό Ραδιόφωνο. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε να μεταφράζει κλασικά έργα στην τουρκική γλώσσα ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησαν οι επίσημες μεταφράσεις κλασικών έργων στην Τουρκία. Ίδρυσε ένα μουσικό σύνολο που λεγόταν Kâmran Aziz ve Arkadaşları ("Η Καμράν Αζίζ και οι φίλοι") το 1950. Αυτό το μουσικό σύνολο ξεκίνησε με εμφανίσεις στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση μέχρι το 1963. Ερμήνευε δημοφιλή τραγούδια και μεταφράσεις στα τουρκικά έργων της όπερας αλλά και συνθετών όπως ο Σούμπερτ. Οι εν λόγω μεταφράσεις έγιναν κυρίως από την ίδια την Αζίζ και την συνάδελφό της Ζαλέ Ντερβίς. Κατ'αυτόν τον τρόπο αναμορφώθηκε η μουσική της τουρκοκυπριακής κοινωνίας και διαδόθηκαν τα μουσικά σύνολα. Η Αζίζ και η Ντερβίς συνέθεσαν επίσης μουσική για τάνγκο και βαλς. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των συνθέσεών της δεν ήταν φολκλορικού χαρακτήρα, μερικά από τα τραγούδια της ήταν εμπνευσμένα από την κυπριακή λαϊκή μουσική. Αυτά τα τραγούδια αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δημοφιλή και σήμερα παρουσιάζονται ως μέρος της τουρκοκυπριακής λαϊκής μουσικής. Ο ρόλος της στην τουρκοκυπριακή λαϊκή παράδοση οδήγησε την Επιτροπή Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας να της απονείμει ειδικό βραβείο. Η Αζίζ νοσηλεύτηκε με πνευμονικές επιπλοκές το 2017 και παρέμεινε στο κρατικό νοσοκομείο δρ. Μπουρχάν Ναλμπάντογλου στην βόρεια Λευκωσία για έναν μήνα. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 2017 σε ηλικία 95 ετών, μια μέρα μετά την αναχώρησή της από το νοσοκομείο. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στο τζαμί του Ισμαήλ Σαφά και τάφηκε στην Λευκωσία. Ο τουρκοκύπριος πρόεδρος Μουσταφά Ακιντζί και ο πρωθυπουργός Χουσεΐν Οζγκιουργκούν εξέδωσαν συλλυπητήρια μηνύματα για τον θάνατό της.
Αργολικό Αργολίδας

Το Αργολικό (Παλαιά ονομασία: Κούτσι) είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Καρνεζαίικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μιδέας, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίου του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1930 ο οικισμός ονομαζόταν Κούτσι.

 Το Αργολικό είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στον κάμπο του Άργους, πάνω στην επαρχιακή οδό Τιρύνθου-Αγίας Τριάδας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 5 χλμ. περίπου Β. του Ναυπλίου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,236 χμ² (2011). Ο πληθυσμός του Αργολικού παρουσίασε σημαντική αύξηση την περίοδο 1879 - 1961 αλλά απο τότε έχει μειωθεί αρκετά. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 ως Κούτσι και ορίστηκε έδρα του δήμου Τιρυνθίδος (Τίρυνθος) του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδας και, το 1909, πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1930 μετονομάστηκε σε Αργολικό και το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Αργολίδας. Το 1989 προσαρτήθηκε στον δήμο Μιδέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μιδέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα ονομαζόταν Ξεροχώρι. Κατόπιν, ονομάστηκε Κούτσι, είτε από κάποιον Αρβανίτικης καταγωγής τοπάρχη που ζούσε στην περιοχή, είτε από τη λέξη «Κούτσικο», που στα Αρβανίτικα σημαίνει «μικρό χωριό». Η ίδια ονομασία με την ίδια αιτιολόγηση, ως προς το όνομά της, εμφανίζεται σε περιγραφές και για το Κούτσι της Νεμέας. Η κοιμητηριακή εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου, στην πλατεία του χωριού Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, σε παρακείμενο λόφο, με πανοραμική άποψη του αργολικού κάμπου Η εκκλησία Ιωάννη του Προδρόμου κτίσμα του 1860 όπου δίπλα του υπάρχει κτήμα που είχε δοθεί στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη μετά την απελευθέρωση του Ναυπλίου απο τους Τούρκους. Πιθανόν και η εκκλησία να ανήκε στην οικογένεια Κολοκοτρώνη. Τα δύο παλαιά πυργόσπιτα του 19ου αιώνα, κοντά στον οικισμό Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://greece.terrabook.com/el/argolis/page/argoliko/
Πίτερ Γιάνσσενς Έλινχα

Ο Πίτερ Γιάνσσενς Έλινχα (Pieter Janssens Elinga, 1623–1682) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής, κυρίως οικιακών εσωτερικών σκηνών με μεγάλη έμφαση στα ορθογώνια γεωμετρικά στοιχεία των παραθύρων, των πινάκων με πλακάκια δαπέδου και άλλων στοιχείων, και σε μερικές μορφές ρωπογραφιών. Ζωγράφιζε επίσης νεκρές φύσεις .

 Γεννήθηκε στη Μπριζ ως γιος του Χίσμπρεχτ Γιάνσσενς, ο οποίος πιθανότατα του έμαθε να ζωγραφίζει. Όταν μετακόμισε στο Ρότερνταμ το 1653, άλλαξε το όνομά του σε Έλινχα. Μετακόμισε στο Άμστερνταμ το 1657, όπου πιθανότατα πέθανε. Τελευταία φορά αναγράφεται το 1657, όταν πλήρωσε εκλογικό φόρο στο Άμστερνταμ. Η χήρα του αναγράφεται εκεί σε συμβολαιογραφικό έγγραφο ως χήρα το 1682. Ο Έλινχα ήταν οπαδός του Πίτερ ντε Χόοχ και του Βίλλεμ Καλφ. Είναι περισσότερο γνωστός σήμερα για το κουτί προοπτικής του, ένα από τα μόλις έξι που είναι γνωστό ότι έχουν παραμείνει άθικτα. Εκτίθεται στο Μουσείο Μπρέντιους στη Χάγη. Τα κουτιά προοπτικής ήταν πειράματα με φως, αρχιτεκτονικά στοιχεία και σκοτεινό θάλαμο (camera obscura). Ο Σάμουελ φαν Χόοχστράτεν έφτιαξε επίσης ένα, το οποίο εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη . Δεδομένου του μεγέθους και της παραμορφωμένης προοπτικής, ο μικρός πίνακας Θέα του Ντελφτ από τον Κάρελ Φαμπρίτιους θεωρήθηκε ότι ήταν αρχικά τμήμα ενός κουτιού προοπτικής. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Ολλανδικά και φλαμανδικά έργα ζωγραφικής από το Ερμιτάζ, ένας κατάλογος έκθεσης από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (πλήρως διαθέσιμος στο διαδίκτυο ως PDF), ο οποίος περιέχει υλικό για την Elinga (αρ. κατ. 15)
Αντρέ Νζαπαγιεκέ

Ο Αντρέ Νζαπαγιεκέ (André Nzapayeké, 1951-) είναι πολιτικός από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 25 Ιανουαρίου 2014 ως τις 10 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς.

 Ο τεχνοκράτης Νζαπαγιεκέ γεννήθηκε στην Μπανγκασού της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής στις 20 Αυγούστου 1951. Έφτασε στη θέση του γενικού γραμματέα της Αφρικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης και του αντιπροέδρου της Αναπτυξιακής Τράπεζας των Κρατών της Κεντρικής Αφρικής. Είναι Χριστιανός στο θρήσκευμα.Τον Ιανουάριο του 2014 έπειτα από την παραίτηση του Νικολά Τιανγκαγιέ, διορίστηκε πρωθυπουργός από την νέα προσωρινή πρόεδρο, Κατρίν Σαμπά-Πανζά. Κοινό τους καθήκον είναι να οδηγήσουν τη χώρα στις εκλογές του 2015. Ως προτεραιότητά του έθεσε να σταματήσει τις κτηνωδίες στη χώρα του και να βοηθήσει τους πρόσφυγες.Ο Νζαπαγιεκέ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 5 Αυγούστου 2014, όπως ανακοινώθηκε από το κρατικό ραδιόφωνο. Τον διαδέχθηκε ο Μαχαμάτ Καμούν.
Κατάποση

Η κατάποση είναι η διαδικασία με την οποία ο βλωμός που σχηματίζεται από την μάσηση μεταφέρεται μέσου του οισοφάγου στο στομάχι ώστε να προχωρήσει η διαδικασία της πέψης.

 Η γλώσσα Η μαλακή υπερώα Ο φάρυγγας Η επιγλωτίδα Ο οισοφάγος Η κατάποση στηρίζεται σε αντανακλαστικό μηχανισμό που ελέγχεται από το κέντρο της κατάποσης που βρίσκεται στον δικτυωτό σχηματισμό του προμήκη μυελού και της γέφυρας. Το αντανακλαστικό διακρίνεται σε τρεις φάσεις: Στοματική φάση: με την βοήθεια της γλώσσας ο βλωμός μεταφέρεται στο οπίσθιο τμήμα του στόματος και πιέζεται ώστε να προωθηθεί προς τον φάρρυγα. Φαρυγγική φάση: όταν ο βλωμός εισέλθει στον φάρρυγα παρεμποδίζεται η παλινδρόμισή του από την γλώσσα, την μαλακή υπερώα και την επιγλωτίδα και προωθείται προς τον οισοφάγο. Οισοφαγική φάση: όταν ο βλωμός εισέλθει στον οισοφάγο τότε με την βοήθεια περισταλτικών κυμάτων μεταφέρεται προς το στομάχι. Η δυσκολία στην κατάποση ονομάζεται δυσκαταποσία και μπορεί να είναι επώδυνη ή ανώδυνη. Η επώδυνη κατάποση οφείλεται συνήθως σε φλεγμονή όπως π.χ. οξεία αμυγδαλίτιδα, ενώ η χρόνια ανώδυνη δυσκαταποσία μπορεί να οφείλεται σε νεοπλασία, παράλυση, γενική πάθηση κτλ. Ανάλογα με τη φάση της κατάποσης στην οποία εμφανίζεται η ενόχληση εντοπίζεται και το σημείο στο οποίο υπάρχει το πρόβλημα.
Γιάννης Σμαραγδής

Ο Γιάννης Σμαραγδής (Γωνίες Μαλεβιζίου Ηρακλείου, 25 Απριλίου 1946) είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Μεγάλωσε στo Ηράκλειο Κρήτης και σπούδασε σκηνοθεσία στην Ελλάδα και το Παρίσι. Εμφανίστηκε το 1972 με τη μικρού μήκους ταινία Δύο τρία πράγματα... (12’), η οποία βραβεύτηκε στην Ελλάδα και διακρίθηκε στο Φεστιβάλ του Μόντρεαλ στον Καναδά. Έχει διδάξει ΜΜΕ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και σενάριο και σκηνοθεσία σε σχολές κινηματογράφου. Ως συγγραφέας έχει εκδώσει τα βιβλία Γεωγραφία του μη ορατού (1995), Καβάφης - λογοτεχνική μορφή του σεναρίου Καβάφης (1996) και το διήγημα Η ελαφίνα της πλατείας Χαλανδρίου (2006).

 Κινηματογράφος Καζαντζάκης (KAZANTZAKIS), 2017 Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι, (GOD LOVES CAVIAR), 2012 El Greco, 2007 Καβάφης, (CAVAFY), 1996 Το Τραγούδι της Επιστροφής, 1983 Κελί Μηδέν, 1975 Τηλεόραση - ντοκιμαντέρ Αναφορά στον Καποδίστρια (ντοκιμαντέρ), 2021 Αναζητώντας τον Ιωάννη Βαρβάκη (ντοκιμαντέρ), 2009 Σπύρος Λούης (δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ), 2004 Χριστιανικά Μνημεία (ντοκιμαντέρ), 2004 Τα Χαϊδεμένα παιδιά (τηλεοπτική σειρά) 2001 Η Δε Πόλις Ελάλησεν (σειρά 32 ντοκιμαντέρ), 1993 Μειδιώμεν καθ'οδόν (σειρά, ντοκιμαντέρ) 1989 Χαίρε Τάσο Καρατάσο ( Τηλεοπτική σειρά 13 επεισοδίων) (AVE TASO KARATASO), 1987 Χατζημαννουήλ (τηλεοπτική σειρά 13 επεισοδίων), 1985 Καλή σου Νύχτα κυρ’ Αλέξανδρε... (τηλεταινία), 1981 Δύο τρία πράγματα. (ταινία μικρού μήκους), 1972 Αλέξανδρος Φιλμ, Ιωάννης Σμαραγδής patris.gr, Πλήθος βραβείων και διακρίσεων The Internet Movie Database, Yannis Smaragdis Γιάννης Σμαραγδής, βιογραφικό και προσωπικές αρθρογραφίες του σκηνοθέτη στον ιστότοπο Aixmi.gr Στα ίχνη του Ιωάννη Βαρβάκη, α' μέρος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Στα ίχνη του Ιωάννη Βαρβάκη, β' μέρος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Η Δε Πόλις Ελάλησεν, Ζάκυνθος - Κάλβος - Σολωμός (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Η Δε Πόλις Ελάλησεν, Σκιάθος - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Η Δε Πόλις Ελάλησεν, Αλεξάνδρεια - Κ. Π. Καβάφης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Η Δε Πόλις Ελάλησεν, Άνδρος - Ανδρέας Εμπειρίκος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Καλή σου Νύκτα Κυρ' Αλέξανδρε (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Σύνορα Πάτρας

Τα Σύνορα είναι συνοικία της Πάτρας στο βόρειο τμήμα της. Συνορεύει με τις συνοικίες της Αγιαλεξιώτισσας, Γηροκομείου, Εγλυκάδας και τα Καντριάνικα. Στην συνοικία βρίσκεται η μικρότερη συνοικία που αποκαλείται Αστυνομικά, αφού δόθηκαν ως αποζημίωση της δεκαετία του 1950 σε πεσόντες αστυνομικούς, το εργοστάσιο του Δούρου - μια από τις σημαντικότερες βιομηχανικές μονάδες του νομού Αχαΐας στην συνοικία της Παγώνας, ενώ συνορεύει ως περιοχή με το Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Ο Άγιος Ανδρέας». Τέλος περιέχει και το 409 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, που στεγάζονται η Μαιευτική-Γυναικολογική Κλινική, η Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική, η Οφθαλμολογική Κλινική και η Μονάδα Νεογνών του νοσοκομείου Άγιος Ανδρέας καθώς και κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ, αλλά και αθλητικό σύλλογο σκάκι και επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

 Η ονομασία της κατά μία εκδοχή οφείλεται διότι αποτελούσε το σύνορο όπου έφταναν οι κλέφτες στα χρόνια της επανάστασης. Η περιοχή τότε ήταν εξοχική. Τα Σύνορα οικοδομήθηκαν όταν το 1911-1912 κατασκευάστηκε εκεί στρατόπεδο για το 12ο σύνταγμα πεζικού. Το 1957 μεταφέρθηκε από την Αθήνα το Κ.Ε.Τ.Ε.Σ. (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεχνικού Ελληνικού Στρατού) όπου το 1973 μετονομάστηκε σε Κ.Ε.ΤΧ.. Το στρατόπεδο φέρει το όνομα του αντισυνταγματάρχη πεζικού Ανδρέα Μουζάκη που έπεσε υπέρ της πατρίδος στις 20 Ιουλίου 1974 στην Αμμόχωστο. Πριν την κατασκευή του στρατοπέδου στην περιοχή υπήρχε γέφυρα και διασταύρωση που ένωνε τους δρόμους από την Πάτρα προς το Γηροκομείο και την Εγλυκάδα. Την δεκαετία του 1920 στην περιοχή εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη, ενώ σήμερα διοικητικά, ανήκει στο Ανατολικό διαμέρισμα του Δήμου Πατρέων, αλλά αποτελεί και το φυσικό σύνορο του Δήμου, από τον οικισμό της Εγλυκάδος. Μορφολογικά η περιοχή είναι πεδινή, αλλά όσο κινείται ο επισκέπτης πιο ανατολικά οδηγείτε σε ύψωμα, αφού η περιοχή συνορεύει με την περιοχή της Αρόης. Επίσης η περιοχή περιλαμβάνεται στο νέο σχέδιο χάραξης οδικού δικτύου, καθώς στα όριά της με την περιοχή Ταμπάχανα, θα διέρχεται η λεγόμενη μίνι περιμετρική, ενώ έχει και διέξοδο προς την περιμετρική οδό των Πατρών, αλλιώς Ε.Υ.Δ.Ε.-Π.Α.Θ.Ε. για κίνηση προς τον οδικό άξονα, Πατρών-Πύργου, Πατρών-Αθηνών. Ο Ιστορικός σύλλογος της συνοικίας είναι η ΑΕΚ Πατρών ενώ σπουδαία ομάδα διατηρούσε και το ΚΕΤΕΣ σε πολλά αθλήματα. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
Φρειδερίκος Κάρολος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν

Ο Φρειδερίκος Κάρολος, γερμ. Friedrich Karl (4 Αυγούστου 1706 - 18/19 Οκτωβρίου 1761) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν ο τελευταίος δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν (1722-171).

 Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού-Καρόλου, πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και της Δωροθέας-Χριστίνας φον Άιχελμπεργκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε το επώνυμο φον Άιχελμπεργκ στη Δωροθέα-Χριστίνα και τους απογόνους της. Γεννήθηκε στο Σόντερμπουργκ. Ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος, αδελφός του πατέρα του, απεβίωσε το 1722 χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος-Κάρολος ως δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν. Επειδή ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός, η ανάληψη της εξουσίας καθυστέρησε. Το Πλεν απόλαυσε μία ανθηρή πνευματική ζωή με την προστασία των Τεχνών από τον Φρειδερίκο-Κάρολο. Ο δούκας σχεδίασε, έκτισε και ξαναέκτισε κατοικίες και κήπους σε ρυθμό μπαρόκ και ροκοκό. Πολλά υπάρχουν ακόμη, όπως το κάστρο Πλεν και η οικία του πρίγκιπα. Άλλα δεν υπάρχουν πια, όπως η θερινή κατοικία στο Τράβενταλ, που κατεδαφίστηκε τον 19ο αι. Απεβίωσε το 1761 στο ανάκτορο Τράβενταλ. Δεν είχε άρρενα τέκνα και πέντε έτη πριν είχε κάνει συμφωνία (pakt) με τον Φρειδερίκο Ε΄ της Δανίας, που τον όριζε διάδοχό του. Η σύζυγός του αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα από τη Δανία έτη μετά. Νυμφεύτηκε πριν το 1732 τη Χριστίνα Άρμγκαρτ του Ρέβεντλο, κόρη του Χριστιανού-Ντέτλεφ, κόμη του Ρέβεντλο (του οποίου η αδελφή Άννα-Σοφία είχε παντρευτεί τον Φρειδερίκο Δ΄ της Δανίας) σε μοργανατκό γάμο. Το ζεύγος είχε τέκνα: Σοφία-Χριστίνα-Λουίζα 1732-1757, μέλος του αββαείου του Κβέντλινμπουργκ. Φρειδερίκη-Σοφία-Καρλόττα 1736-1769, παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Λουδοβίκο Β΄ του Έρμπαχ-Σένμπεργκ. Καρλόττα-Αμαλία-Βιλελμίνη 1744-1770, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Χριστιανό Α΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ. Λουίζα-Αλμπερτίνα 1748-1770, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Αλβέρτο, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.Από τις μη νόμιμες σχέσεις του με τη Σοφία Αγνή Ολεάριους και τη Μαρία Αικατερίνη Μπάιν, απέκτησε 6 και 4 τέκνα αντίστοιχα. Ο δούκας αναγνώρισε και νομιμοποίησε όλα τα νόθα τέκνα του (8 κόρες και 2 γιους) και σε όλα, όπως και στις μητέρες τους, έδωσε γαίες, τίτλους και χρήματα. Carsten Porskrog Rasmussen, Elke Imberger, Dieter Lohmeier, & Ingwer Momsen, Die Fürsten des Landes: Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg; Neumünster, Germany: Wachholtz Verlag, 2008. Traugott Schulze & Gerd Stolz, Die Herzogszeit in Plön, 1564-1761; Husum, Germany: Husum Verlag, 1983. Dirck W. Storm, The Holstein Steinholzes: Their Origin and Descent; privately published monograph [2008]. Family line of Schleswig-Holstein-Plön Plön Castle at www.geschichte-s-h.de '
Μπένα

Οι Μπένα (Bena) (πληθυντικός Ουαμπένα (Wabena)), είναι μια μεγάλη εθνοτική και γλωσσική ομάδα η οποία ζει στις Περιφέρειες Ντζόμπε (Njombe Region) και Ιρίνγκα (Iringa Region) της νότιο-κεντρικής Τανζανίας, οι οποίοι ομιλούν την γλώσσα Μπένα (Bena language) των Μπαντού.

 Οι Μπένα (Bena) είναι πατριαρχική κοινωνία, με μεγάλο ενδιαφέρον για την πολλαπλασιασμό του είδους. Δεικνύουν ισχυρή πολιτιστική πίστη στα παιδιά, ως συνεχιστές των επόμενων γενεών. Όσα περισσότερα τόσο το καλύτερο. Μερικοί ασκούν την πρακτική της πολυγυνίας.Φυλετικές οικογένειες περιλαμβάνουν τους Ουαμπένα (Wabena) από τα υψίπεδα του Ντζόμπε (Njombe highlands) και το παρακλάδι τους, τους Ουαμπένα (Wabena) από την Ουλάνγκα (Ulanga). Κατά το 2001, ο πληθυσμός των Μπένα (Bena) εκτιμάτο ότι αριθμούσε 670.000 άτομα. Όντας προικισμένοι αγρότες, έχουν ενσωματώσει με τις παραδοσιακές αξίες και νέες δεξιότητες για την παραγωγή της Ιρλανδικής πατάτας και του αραβόσιτου στις κύριες καλλιέργειές τους. Καλλιεργούν επίσης, σιτάρι, μπιζέλια, φασόλια, πύρεθρο (για σπείρες κουνουπιών) καθώς και καφέ και ξυλεία, για πρόσθετο εισόδημα.Εκτρέφουν κοτόπουλα, πάπιες, αιγοπρόβατα και βοοειδή, καθώς και περιστασιακά τον όνο, αλλά η κτηνοτροφία έχει πολύ μικρή συμβολή στην επιβίωσή τους. Τα βοοειδή χρησιμοποιούνται κυρίως ως πληρωμή επίδειξης του πλούτου της νύφης, όπως και τα πρόβατα και οι κατσίκες. Μερικές φορές, σκοτώνεται μια αγελάδα για μια κηδεία ή ένα γάμο και σε περιόδους έλλειψης μετρητών, για την αγορά τροφίμων, πληρωμή χρεών ή φόρων και των σχολικών διδάκτρων. Τα αυγά, αν και δεν είναι ταμπού για τις περισσότερες φυλές, σπανίως τρώγονται. Τα κοτόπουλα σφάζονται, σε σημαντικές στιγμές ή για να τιμηθούν ιδιαίτερα σημαντικοί επισκέπτες. Τα αλλά ζώα, σφάζονται σπανιότερα. Απαιτούνται εξαιρετικά πολλές ώρες και σκληρή εργασία για τη διαβίωση εντός των οικολογικών ζωνών των Μπένα (Bena) και αυτό ακόμη είναι αβέβαιο, μετά από τις συχνές εποχές ξηρασίας ή υπερβολικής βροχόπτωσης. Ματσίνγκα Μακόντε Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Culwick, A. T., and G. M. Culwick (1935). Ubena of the Rivers. London: George Allen & Unwin Ltd. (Αγγλικά) Swartz, Marc J. (1964). "Continuities in the Bena political system." Southwestern Journal of Anthropology, 20: 241-253. (Αγγλικά) "Bases for Compliance in Bena Villges" (1966). In Marc J. Swartz (ed.) Local Level Politics. Chicago: Aldine. (Αγγλικά) "The Bilingual Kin Terminology of the Bena" (1968). Journal of African Languages 7: 41-57. (Αγγλικά) "Legitimacy and Coercion in Bena Politics and Development" (1977). In L. Cliffe, J. S. Coleman, and M. R. Doornboch (eds.) Government and Rural Development in East Africa. The Hague: Martinus Nijhoff.
Πιέρ Οριόλα

Ο Πιέρ Δαβίδ Οριόλα Γαρίγα (εναλλακτική ορθογραφία: Πέρε Οριόλα, Τάρεγα, 25 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ και ως σέντερ στην Α.Ε.Κ..

 Ο Οριόλα ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ομάδα της πόλης του, την Κλουμπ Ναταθιό Τάρεγα. Το 2009 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με την ισπανική ομάδα ανώτερης κατηγορίας της Μανρέσα. Στη συνέχεια έπαιξε ως δανεικός στην ισπανική ερασιτεχνική κατηγορία τέταρτης κατηγορίας Liga EBA, με την ΚΕ Σαιντ Νικολάου, κατά την διάρκεια της περιόδου 2010–11. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ισπανική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, Φόρτσα Λέιδα, για τη χρονιά 2012–13.Στη συνέχεια πήγε στην ισπανική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, Πένιας Ουέσκα, για τη χρονιά 2013–14. Η επόμενη ομάδα του ήταν η ισπανική ομάδα πρώτης κατηγορίας ΚΜ Σεβίγια. Με τη Σεβίλλη, έπαιξε στο δεύτερο επίπεδο ευρωπαϊκών διοργανώσεων, το EuroCup, για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της περιόδου 2014–15. Στη συνέχεια πήγε στον ισπανικό σύλλογο της πρώτης κατηγορίας Βαλένθια Μπάσκετ. Με τη Βαλένθια, κέρδισε το πρωτάθλημα της χρονιάς 2016–17 της Ισπανίας. Αυτή τη σεζόν μέτρησε 7,6 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 62,2% στα δίποντα στο πρωτάθλημα. Στις 14 Ιουλίου 2017, η Μπαρτσεόνα Λάσα κατέβαλε ένα ποσό εξαγοράς συμβολαίου 1.000.000 ευρώ στην Βαλένθια Μπάσκετ, προκειμένου να εξασφαλίσει τα δικαιώματα του. Ο Οριόλα υπέγραψε στη συνέχεια τετραετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα. Στις 7 Ιουλίου 2020, ο Οριόλα ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον σύλλογο μέχρι το 2024. Στις 30 Ιουνίου 2022, το συμβόλαιό του τερματίστηκε από την Μπαρτσελόνα και έτσι αποτέλεσε παρελθόν ύστερα από πέντε συνεχόμενα χρόνια στην ομάδα, ενώ το συμβόλαιό του έληγε σε δύο χρόνια.Στις 15 Οκτωβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την Τζιρόνα. Σε 7 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Ισπανίας είχε 2,7 πόντους, 3,1 ριμπάουντ. Στις 22 Φεβρουαρίου 2023, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Α.Ε.Κ. έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2022-23. Ο Οριόλα ήταν μέλος των νεανικών εθνικών ομάδων της Ισπανίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της της FIBA το 2010 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA το 2012, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Ισπανίας. Με την εθνική ομάδα ανδρών της Ισπανίας έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Το 2019, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας. Βαλένθια Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2017) Μπαρτσελόνα Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2021) 4x Κύπελλο Ισπανίας: (2018, 2019, 2021, 2022) Προφίλ στο ACB.com (στα Ισπανικά) Προφίλ στο EuroLeague.net Προφίλ FIBA (αρχείο) Προφίλ FIBA Αρχειοθετήθηκε 2017-03-20 στο Wayback Machine. (κέντρο παιχνιδιών) Προφίλ FIBA Ευρώπης Προφίλ στο Eurobasket.com Τουίτερ (στα Ισπανικά)
Χόρτο Μαγνησίας

Το Χόρτο είναι παραθαλάσσιο χωριό του Παγασητικού σε απόσταση 46 χλμ. από τον Βόλο. Σήμερα είναι γνωστό ως παραθεριστικό κέντρο, ιδανικό για οικογενειακές διακοπές με μικρά παιδιά. Ανήκει στο Δήμο Νοτίου Πηλίου και κατά την απογραφή του 2011 είχε 147 μόνιμους κατοίκους.

 Στην περιοχή του Χόρτου τοποθετείται η αρχαία πόλη Σπάλαθρα. Αμυδρά δείγματα αυτής της παλιάς ακμής του τόπου είναι τα ίχνη ενός μονόχωρου ναού των πρώτων μεταβυζαντινών χρόνων πάνω στο οδόστρωμα του δρόμου (έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο), τα λείψανα ενός μεγαλύτερου, του Αγίου Νικολάου, στην κορυφή του υπερκείμενου λόφου, όπου επίσης πιθανολογείται η παρουσία κάποιου φρουρίου που έδωσε και στο λόφο το όνομα "Χορτόκαστρο". Όντας επίνιο της Αργαλαστής, και μοναδικό λιμάνι στην πλευρά του Νοτίου Πηλίου, τα Σπάλαθρα ήταν συχνός προορισμός για τα εμπορικά πλοία ιδιαίτερα επί Ενετικής εποχής. Στους Ενετούς είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το μέρος για την ποικιλλόμορφη βλάστησή του και την ομορφιά του, πράγμα που τους οδήγησε στο να αναφέρονται στο χωριό με την ονομασία "Hortus" όπου στα λατινικά σημαίνει κήπος/παράδεισος. Ο οικισμός γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στα χρόνια του Μεσοπολέμου ως διαμετακομιστικό κέντρο της ελιάς που μεταφερόταν από την ενδοχώρα του Νότιου Πηλίου προς το απάνεμο λιμάνι του Χόρτου. Το Χόρτο είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό του Νοτίου Πηλίου που "βλέπει" στον Παγασητικό κόλπο ενώ η παραλία του έχει χαρακτηριστεί "ιδιαίτερου φυσικού κάλους". Ένας μικρός ποταμός διαρρέει το Χόρτο ο οποίος δεν είναι πλεύσιμος. Πηγάζει από το χωριό Μετόχι, το οποίο βρίσκεται βόρεια σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από το Χόρτο. Τον χειμώνα πολλές φορές ξεχειλίζει από τις πολλές βροχοπτώσεις, με αποτέλεσμα να προκαλεί προβλήματα στους κατοίκους του χωριού. Το Χόρτο έχει ψυχρούς και πολύ υγρούς χειμώνες και ζεστά και υγρά καλοκαίρια. Η υγρασία της περιοχής οφείλεται μεταξύ άλλων στο ποτάμι του Χόρτου. Οι θερμοκρασίες είναι σπάνια υπερβολικές σε όλες τις εποχές. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία κυμαίνεται συνήθως από 25°C έως 32°C την ημέρα και από 22°C έως 26°C την νύχτα. Οι χιονοπτώσεις δεν είναι πολύ συχνές τον χειμώνα, το ίδιο και οι καύσωνες το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι τις περισσότερες ημέρες έχει ηλιοφάνεια, ωστόσο δεν λείπουν και συννεφιασμένες μέρες αλλά και βροχοπτώσεις οι οποίες συνήθως κυμαίνονται σε 2-4 ημέρες ανά μήνα. Ο κεντρικός επαρχιακός δρόμος του Νοτίου Πηλίου διασχίζει το Χόρτο ενώ μέσα στον οικισμό υπάρχουν δύο τσιμενοστρωμένοι μικροί δρόμοι οι οποίοι συνεχίζουν ως χωματόδρομοι. Υπάρχουν πολλές πεζοπορικές διαδρομές στο Νότιο Πήλιο. Στον παρακάτω πίνακα θα δείτε όλες τις διαδρομές που περιλαμβάνουν και το Χόρτο: Το Χόρτο είναι ένας δημοφιλής προορισμός για θερινές διακοπές καθώς έχει τρεις μικρές παραλίες κατάλληλες για μικρά παιδιά, πολλά εστιατόρια και ταβέρνες αλλά και ένα μικρό υπαίθριο θέατρο με πλούσιες εκδηλώσεις τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης στο Χόρτο υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο του Ιδρύματος Αγγελίνη, όπου εκτίθεται πλούσια συλλογή από οικιακά σκεύη, παλιά αντικείμενα, εργαλεία της καθημερινής ζωής, παραδοσιακές στολές και βιβλία.
Δήμος Σάο Ντομίνγκος

Ο Δήμος Σάο Ντομίνγκος (πορτογαλικά: São Domingos) είναι ένας δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στο Νησί Σαντιάγο. Έχει έκταση 137,6 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.305 κατοίκων (2005). Πρωτεύουσα είναι η Σάο Ντομίνγκος.

 Ο Δήμος Σάο Ντομίνγκος βρίσκεται βότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και νοτιοανατολικά του Νησιού Σαντιάγο. Έχει έκταση 137,6 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση ο δέκατος τρίτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια, το Ριμπέιρα Μπράβα, το Σάντα Καταρίνα, το Δήμος Σάντα Καταρίνα ντο Φόγκο, το Σαλ, το Σάντα Κρουζ, το Ριμπέιρα Γκράντε, το Ριμπέιρα Γκράντε ντε Σαντιάγο. Ο Δήμος Σάο Βισέντε συμπεριλαμβάνει δύο ενορίες: Ατσάδα Μπανάνα Άγκουα ντο Γκάτο Πράια Μπαΐσο Ρούι Βαζ Σάο Ντομίνγκος Ο Δήμος Σάο Ντομίνγκος έχει πληθυσμό 13.305 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 97 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι σε πληθυσμό ο δέκατος τρίτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Δήμοι του Πράσινου Ακρωτηρίου Ιστοσελίδα του Σάο Ντομίνγκος