Δολοφονία της Αντζέλικα Καστίγιο

Η Αντζέλικα Καστίγιο (Anjelica Castillo) ήταν ένα τετράχρονο κορίτσι μεξικανο-αμερικάνικης υπηκοότητας από τη Νέα Υόρκη, που δολοφονήθηκε το 1991. Ήταν θύμα ανθρωποκτονίας αγνώστων στοιχειών για 22 χρόνια με το ψευδώνυμο «Μικρή Ελπίδα». Η ταυτοποίηση της έγινε το 2013.

 Ο Τζενάρο Ραμίρεζ, ο βίαιος πατέρας της Αντζέλικα Καστίγιο, αποφάσισε μια μέρα να φύγει από το σπίτι που ζούσε με την οικογένεια του στην Νέα Υόρκη, παίρνοντας μαζί του δύο από τα τρία μικρά παιδιά του. Κατόπιν τα ίχνη του χάθηκαν. Η γυναίκα του, Μαργαρίτα Καστίγιο, πίστεψε ότι είχε πάρει μαζί του την Αντζέλικα και την αδερφή της, Μαριμπέλ (η οποία αρκετά χρόνια μετά επέστρεψε στο σπιτικό την μητέρα της) και γύρισε στην πατρίδα του το Μεξικό. Στην πραγματικότητα, άφησε την Αντζέλικα στη Νέα Υόρκη, πηγαίνοντας την να μείνει με την ενήλικη ξαδέρφη των παιδιών, Μπαλβίνα Χουάρες-Ραμίρες, η οποία ζούσε σε ένα σπίτι στην συνοικία Αστόρια, στο Κουίνς της Νέας Υόρκης.Χρόνια αργότερα, ο αδερφός της Μπαλβίνα, Κονράντο Χουάρες, παραδέχτηκαν ότι βασάνισε, βίασε και σοδόμισε το μικρό παιδί και στο τέλος το έπνιξε. Ο Χουάρες, ο οποίος ήταν 30 ετών τη στιγμή της δολοφονίας, είχε δέσει την Αντζέλικα σε ένα τραπέζι στο διαμέρισμα της αδερφής του στερώντας της ακόμα και το νερό. Ο Χουάρες ισχυρίστηκε ότι αρχικά δεν είχε σκοπό να τη σκοτώσει, αλλά στη συνέχεια την έπνιξε με ένα μαξιλάρι επειδή φώναζε κατά τη διάρκεια του βιασμού της. Ο Χουάρες ενημέρωσε αμέσως την Μπαλβίνα ότι η ξαδέρφη τους Αντζέλικα ήταν νεκρή και εκείνη επέμεινε να εξαφανίσουν το πτώμα. Το σώμα της Αντζέλικα τοποθετήθηκε σε ένα φορητό ψυγείο και τα αδέρφια πήγαν να το ξεφορτωθούν.Η Μαργαρίτα, πιστεύοντας ότι η Αντζέλικα βρίσκεται στο Μεξικό με τον πατέρα της, και μην μπορώντας να επικοινωνήσει στα αγγλικά, δεν ανέφερε ποτέ την εξαφάνιση της στην αστυνομία. Μετά την ταυτοποίηση του παιδιού, η Μαργαρίτα ισχυρίστηκε ότι η ίδια και η οικογένεια της είχαν αναζητήσει το παιδί, αλλά δεν κατάφεραν να το εντοπίσουν, μια δήλωση που έγινε αντικείμενο πολλής δημόσιας κριτικής και θυμού. Επιπρόσθετα, δήλωσε ότι η οικογένεια της απέφυγε επίσης να αναφέρει την εξαφάνιση της μικρής επειδή ορισμένα από τα μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης και της ιδίας, ήταν μετανάστες χωρίς έγγραφα. Φοβήθηκαν δηλαδή ότι θα τους απελάσουν, εάν αποκαλυπτόταν κατά τη διάρκεια της έρευνας εξαφάνισης, ότι βρίσκονταν στη χώρα παράνομα. Το σώμα της Αντζέλικα ανακαλύφθηκε στις 23 Ιουλίου του 1991, σε ένα πάρκο που συνορεύει με τη νότια λωρίδα του αυτοκινητόδρομου Henry Hudson Parkway, κοντά στην έξοδο της οδού Ντάκμαν, ακριβώς βόρεια της γέφυρας Τζορτζ Ουάσιγκτον στην περιοχή του Άνω Μανχάταν. Η σορός της βρισκόταν σε ένα μπλε φορητό ψυγείο πάγου 30 λίτρων, με λευκό καπάκι, το οποίο ήταν μάρκας Igloo.Το πτώμα ήταν τόσο αποσυντεθειμένο που ήταν αδύνατη η οπτική ταυτοποίηση, καθώς τα χαρακτηριστικά του προσώπου της δεν ήταν πλέον αναγνωρίσιμα. Οι αρχές έδωσαν στο μικρό ανώνυμο κορίτσι το παρατσούκλι «Μικρή Ελπίδα». Ήταν γυμνή και είχε δεθεί με σχοινί και με ένα κορδόνι από στόρια παραθύρου. Τοποθετήθηκε σε εμβρυϊκή θέση με τα χέρια πιασμένα μεταξύ τους. Στη συνέχεια το σώμα τυλίχτηκε σε μια σακούλα σκουπιδιών και τοποθετήθηκε μέσα στο ψυγείο, το οποίο ήταν γεμάτο με κλειστά δοχεία αναψυκτικού και νερό (που προφανώς ήταν πάγος αρχικά). Οι ιατροδικαστές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η «Μικρή Ελπίδα» ήταν πιθανώς Λατινοαμερικανίδα. Είχε σκούρα, κυματιστά μαλλιά σε αλογοουρά, ήταν υποσιτίσμένη (καθώς ζύγιζε μόνο 13 κιλά), ήταν θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και είχε πεθάνει πιθανότατα στις 18 Ιουλίου του 1991. Αρχικά εκτιμήθηκε ότι ήταν μεταξύ τριών και πέντε ετών.Το 1993 η αστυνομία παρείχε τα χρήματα για να κηδέψει το θύμα με δημόσια κηδεία, στην οποία παρευρέθηκαν διακόσια άτομα. Έγινε δωρεά επίσης για την ταφή, καθώς προσφέρθηκε το φέρετρο και η ταφόπλακα, η οποία είχε χαραγμένη πάνω της το ψευδώνυμο της, «Μικρή Ελπίδα». Μετά την ανακάλυψη της σορού του μικρού κοριτσιού το καλοκαίρι του 1991, ένας μάρτυρας δήλωσε ότι ενώ περνούσε με το όχημα του από τον αυτοκινητόδρομο Henry Hudson Parkway, παρατήρησε ένα καλοντυμένο Ισπανόφωνο ζευγάρι που κουβαλούσε ένα ψυγείο για πικνίκ εννέα ημέρες πριν βρεθεί το πτώμα. Λίγους μήνες αργότερα, το φθινόπωρο του 1991, μια παρτίδα πορνογραφικών φωτογραφιών ενός μικρού κοριτσιού με παρόμοια χαρακτηριστικά βρέθηκε κοντά στη γέφυρα Τζορτζ Ουάσιγκτον στο Νιου Τζέρσεϊ, και κάποιοι πίστεψαν ότι μπορεί να ήταν της «Μικρής Ελπίδας», καθώς το κορίτσι στις φωτογραφίες ταίριαζε με την περιγραφή του θύματος. Τα λείψανα του άγνωστου παιδιού εκτάφηκαν το 2006 και το 2011 για να ληφθούν δείγματα DNA. Οι αρχές άνοιξαν ξανά την υπόθεση το 2013 και ζήτησαν πληροφορίες από το κοινό. Μια γυναίκα που δεν θέλησε να αποκαλύψει το όνομα της, ανταποκρίθηκε και τηλεφώνησε στην αστυνομία, λέγοντας ότι πριν από μερικά χρόνια, καθώς έπλενε τα ρούχα της σε κατάστημα πλυντηρίων αυτοεξυπηρέτησης, άκουσε μια γυναίκα να μιλά για την υπόθεση της «Μικρής Ελπίδας» και να λέει ότι πίστευε ότι ήταν η μητέρα του νεκρού παιδιού. Αυτές οι πληροφορίες οδήγησαν τους ερευνητές στην πόρτα της Μαργαρίτας Καστίγιο και οι συγκρίσεις του DNA που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν ότι ήταν η μητέρα της «Μικρής Ελπίδας» — η οποία θα μπορούσε τώρα να αναγνωριστεί ως Αντζέλικα Καστίγιο. Μόλις οι ερευνητές εντόπισαν την Αντζέλικα και την οικογένεια της, περαιτέρω προσπάθειες τους οδήγησαν στον 52χρονο Κονράντο Χουάρες και στην νεκρή πλέον αδελφή του, Μπαλβίνα Χουάρες-Ραμίρες. Ο Χουάρες εντοπίστηκε να εργάζεται ως λαντζέρης σε εστιατόριο στο Μανχάταν και τον πήραν στο τμήμα για κατάθεση. Η ανάκριση που ακολούθησε οδήγησε στη σύλληψή του για το έγκλημα. Στη συνέχεια κατηγορήθηκε για φόνο σε βαθμό κακουργήματος. Η αστυνομία δήλωσε ότι υποπτεύεται επίσης ότι η Αντζέλικα μπορεί να μην ήταν το μόνο θύμα του Χουάρες. Όταν οι δημοσιογράφοι πήραν για πρώτη φορά συνέντευξη από την Μαργαρίτα Καστίγιο, εκείνη αρνήθηκε να δείξει το πρόσωπο της και μίλησε πίσω από μια κλειστή πόρτα. Έδωσε την εξήγηση της για το γιατί δεν δήλωσε την Αντζέλικα ως εξαφανισμένη, και περιέγραψε επίσης την απόγνωση της όταν έμαθε για την κατάληξη της κόρης της και τον μεγάλο θυμό που ένιωθε πλέον για τον Χουάρες. Οι δηλώσεις της δέχτηκαν αυστηρές κριτικές από το κοινωνικό σύνολο για το γεγονός ότι δεν ανέφερε ποτέ την εξαφάνιση της Αντζέλικα.Μερικά μέλη και φίλοι της οικογένειας της Αντζέλικα δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη της. Ένα από αυτά τα άτομα ήταν και η μικρότερη αδερφή της Αντζέλικα, η Λαουρενσίτα Ραμίρεζ, η οποία δέχτηκε να μιλήσει στους δημοσιογράφους για την υπόθεση. Ανέφερε ότι όταν ήταν 11 ετών, έμαθε ότι είχε μια αδελφή, την οποία είχε απαγάγει ο πατέρα τους χρόνια νωρίτερα. Η Λαουρενσίτα δήλωσε ότι δεν είχε ακούσει για την «Μικρή Ελπίδα» μέχρι που η υπόθεση άνοιξε ξανά και δημοσιοποιήθηκε το 2013. Όταν είδε τα σκίτσα των καλλιτεχνών στα μέσα ενημέρωσης, είδε μια ομοιότητα μεταξύ του θύματος και του εαυτού της και αναρωτήθηκε εάν η ακόμα άγνωστη «Μικρή Ελπίδα» μπορεί να ήταν η εξαφανισμένη αδερφή για την οποία είχε ακούσει. Όταν η Αντζέλικα αναγνωρίστηκε, οι αρχές πίστευαν ότι ο πατέρας της, Τζενάρο Ραμίρεζ, εμπλέκεται στον θάνατο της, μέχρι που ομολόγησε ο Χουάρες. Μέχρι σήμερα, ο Τζενάρο Ραμίρες δεν έχει εντοπιστεί, αλλά πιστεύεται ότι κατοικεί στην Πουέμπλα του Μεξικού και μπορεί ακόμα να μην γνωρίζει τι συνέβη στην κόρη του αφότου την έδωσε στον Χουάρες. Ο Χουάρες ισχυρίστηκε αργότερα ότι η ομολογία του ήταν εξαναγκασμένη και είπε μια διαφορετική αφήγηση για τον θάνατο του παιδιού, υποστηρίζοντας ότι η αδερφή του ζήτησε βοήθεια αφού το κορίτσι πέθανε από πτώση από τις σκάλες. Αργότερα δήλωσε «αθώος» όταν κατηγορήθηκε για φόνο δευτέρου βαθμού. Ο Χουάρες πέθανε υπό κράτηση στις 19 Νοεμβρίου του 2018, από καρκίνο του παγκρέατος.