IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στέφανος Δαίδαλος

Ο Στέφανος Δαίδαλος (αγγλ. Stephen Dedalus) είναι φανταστικός χαρακτήρας, πλασμένος από τον Τζέημς Τζόυς με αυτοβιογραφικά χαρακτηριστικά. Τον συναντούμε στα έργα του «Το Πορτραίτο του Καλλιτέχνη» και «Οδυσσέας».

 Ο χαρακτήρας του Στέφανου Δαίδαλου μεγαλώνει χωρίς πατέρα. Είναι ένας ευαίσθητος νέος με ανησυχίες και ευγενή αισθήματα. Διαθέτει μόρφωση ανώτερη του περιβάλλοντός του, δεν διαθέτει όμως φίλους της ηλικίας του. Είναι εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα του Τηλέμαχου από την Οδύσσεια, ενώ το όνομά του είναι συμβολικό, εφόσον τον παραλληλίζει με δύο σημαντικές φυσιογνωμίες, τον πρωτομάρτυρα Στέφανο που μαρτύρησε, και τον Δαίδαλο, ο οποίος τελικά με την δύναμη του μυαλού του κατόρθωσε να δραπετεύσει από τον λαβύρινθο οπου ήταν φυλακισμένος, αφού κατανίκησε τα δεσμά του νόμου της βαρύτητας.
Μαώ του Χάντιγκτον

Η Μαώ του Χάντιγκτον (Maud, 1074 – 1130) σύζυγος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ήταν μικρανεψιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή και δισέγγονη του κόμη Σιούαρντ. Η Μαώ ήταν κόρη του Γουάλδοφ, κόμη της Νορθουμβρίας και της Νορμανδής συζύγου του Ιουδίθ του Λενς. Ο πατέρας της ήταν ο μοναδικός ισχυρός Άγγλο-Σάξωνας κόμης που παρέμεινε στην Αγγλία μετά την Νορμανδική κατάκτηση (1066), η μητέρα της ήταν ανιψιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή.

 Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Σίμων του Σανλίς γύρω στα 1090. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής είχε προσπαθήσει να παντρέψει την μητέρα της Ιουδήθ με τον Σίμων του Σανλίς αλλά εκείνη το αρνήθηκε. Ο σύζυγος της δέχτηκε τον τίτλο του κόμη του Χάντινγκτον από τον Γουλιέλμο Ρούφο λίγο πριν τα τέλη του 1090, μαζί του απέκτησε : Μαώ του Σανλί (πέθανε το 1140), παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ροβέρτο φιτζ Ριχάρδο Σίρ 1ο κόμη του Ουίντσεστερ και στον δεύτερο γάμο της τον Σαέρ ντε Κουίνσι. Σιμόν Β΄ του Σανλίς 2ος κόμης του Χάντιγκτον (πέθανε το 1153) Άγιος Γουάλδοφ του Σανλίς (1100 - 1160)Ο πρώτος σύζυγος της πέθανε λίγο μετά το 1111 και η Μαώ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας κουνιάδο του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας, με τον γάμο ο Δαυίδ απέκτησε πρόσβαση στις τεράστιες εκτάσεις της Μαώ στην Κάμπρια και στο Στράθκλαιντ. Με τον δεύτερο σύζυγο της Δαυίδ Α΄ απέκτησε : Μάλκολμ Ερρίκος της Σκωτίας Χαρικία ΧοδιέρναΟι δυο γιοι της Μαώ από δυο διαφορετικούς γάμους Σιμόν και Ερρίκος θα παραλάβουν αργότερα την κομητεία του Χάντιγκτον. Η Μαώ πέθανε την διετία 1130 - 1131 και τάφηκε στο αβαείο του Σκον στο Περθσαιρ αλλά εμφανίζεται σε ένα αμφίβολο διάταγμα του 1147. Η Μαώ του Χάντιγκτον εμφανίζεται στο έργο της Ελίζαμπεθ Τσάντγουικ (γεν. 1957) "Ο χειμερινός μανδύας" (2003), στο έργο του Άλαν Μουρ "η φωνή της φωτιας" (1995) και στο έργο του Νάιτζελ Τράντερ (1909 - 2000) "Δαυίδ ο πρίγκιπας" (1980). Weir, Alison (1995). Britain's Royal Families: The Complete Genealogy, Revised Edition. London: Random House. Matthew Strickland, "Senlis, Simon (I) de", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004. G. W. S. Barrow, "David I (c.1085–1153)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Sept 2004; online edn, Jan 2006 ; Maud (d. 1131)
Αιμιλιανός

Ο Αιμιλιανός (λατ. Marcus Aemilius Aemilianus Augustus, 203 ή 207 – 253) ήταν βραχύβιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Η καταγωγή του ήταν από τη Μαυριτανία. Βασίλευσε μόνο για τρεις μήνες.

 Ως στρατιωτικός διοικητής της Μυσίας, απώθησε τους Γότθους και ως εκ τούτου ανακηρύχθηκε Καίσαρας από τα στρατεύματα που διοικούσε. Άμεσα κινήθηκε προς τη Ρώμη, για να αντιμετωπίσει τους αυγούστους Γάλλο και Βολουσιανό, οι οποίοι όμως εν τω μεταξύ δολοφονήθηκαν από τους στρατιώτες τους. Εκ των πραγμάτων ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Μετά από τρεις μήνες το στράτευμα δολοφόνησε και τον ίδιο στο Σπολέτο (Ιταλία), σηματοδοτώντας μια πολύ τεταμένη και ασταθή περίοδο για τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Epitome de Caesaribus Ιωάννης Ζωναράς, Epitome Historiarum, 12.21. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 5, σελίδα 8
Σημαία του Πακιστάν

Η εθνική σημαία του Πακιστάν σχεδιάστηκε από τον Σάιντ Αμίρ-ουντ-Ντιν Κεντβάι και είναι βασισμένη στη σημαία του 1906 του Πανινδικού Μουσουλμανικού Συνδέσμου. Καθιερώθηκε στις 11 Αυγούστου 1947, τρεις ημέρες πριν από την ανεξαρτησία της χώρας. Η σημαία είναι γνωστή κοινώς ως Σαμπζ Χιλαλί Παρτσάμ (στην κυριολεξία: Πράσινη σημαία με ημισέληνο) και Παρτσάμ-ε-Σιτάρα ο Χιλάλ (που σημαίνει: Η σημαία της ημισελήνου και του άστρου.).

 Η σημαία αποτελείται από ένα σκούρο πράσινο φόντο, που συμβολίζει τη μουσουλμανική πλειοψηφία στο Πακιστάν και από μια κάθετη λευκή λωρίδα στο μέρος όπου κυματίζει η σημαία, στην αριστερή πλευρά, για τις μη μουσουλμανικές μειονότητες. Στο κέντρο βρίσκεται ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι, σύμβολο του φωτός και των γνώσεων, καθώς και μία λευκή ημισέληνος.Οι παραστάσεις καθώς και τα χρώματα της σημαίας είναι τυπικά ισλαμικοί συμβολισμοί, ενώ συμβολίζουν επίσης την ειρήνη και την ευημερία, καθώς και τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων της χώρας. Πληροφορίες από την επίσημη κυβερνητική σελίδα της χώρας Η Σημαία του Πακιστάν στην ιστοσελίδα "Σημαίες του Κόσμου"
Τζο Χαρτ

Ο Τζο Χαρτ (Charles Joseph John "Joe" Hart, 19 Απριλίου 1987) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στη Σκωτία με τα χρώματα της ΣΕΛΤΙΚ Είναι ο πρώτος Άγγλος τερματοφύλακας που αγωνίστηκε στην Σέριε Α.

 Ο Τζο Χαρτ γεννήθηκε στην πόλη του Shrewsbury, και αρχικά ασχολήθηκε με διάφορα αθλήματα πριν καταλήξει στο ποδόσφαιρο. Η τοπική ομάδα τον πήρε κοντά της από την ηλικία των 11 και στην ηλικία των 16 κατάφερε να ανέβει στην μεγάλη ομάδα κάνοντας το ντεμπούτο του. Παράλληλα όμως οι εμφανίσεις του τον έφεραν στην Εθνική ομάδα. Το 2006 ψηφοφορία φιλάθλων τον ανέδειξε ως τον κορυφαίο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2006 και ενώ βρισκόταν σε υποχρεώσεις με την Εθνική στο Βέλγιο ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Μάντσεστερ Σίτι. Τον Οκτώβριο του 2006 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα λόγω των πολλών τραυματισμών. Το 2007 ήταν για αυτόν μια χρονιά γεμάτη δανεισμούς και αποτυχίες αφού όχι μόνο δόθηκε δανεικός σε Tranmere και έπειτα στην Μπλάκπουλ αλλά έχασε και την θέση του στην Εθνική. Ο δανεισμός όμως στην Μπλάκπουλ αποδείχθηκε καλός και για αυτόν και για την ομάδα του καθώς οι καλές εμφανίσεις του τον έφεραν πίσω στην Σίτι. Εκεί υπολογιζόταν ως πρώτη επιλογή, όπως και στην Εθνική ομάδα, αλλά όλα αυτά μέχρι το 2008 οπότε ήρθε στην ομάδα ως πρώτος τερματοφύλακας ο Σέι Γκίβεν. Τότε ήρθε και ο τρίτος δανεισμός του στην Μπέρμιγχαμ Σίτι. Και αυτός ο δανεισμός του ήταν πάρα πολύ καλός και σηματοδότησε την καριέρα του καθώς στο τέλος της χρονιάς ψηφίστηκε ως ο καλύτερος τερματοφύλακας της χρονιάς και παράλληλα ήταν υποψήφιος για το καλύτερο νέο παίκτη. Έτσι ήρθε και η επιστροφή του στην Σίτι. Παράλληλα με την επιστροφή του στην Σίτι ήρθε και η επιστροφή του στην θέση του τερματοφύλακα στην εθνική ομάδα. Οι ευκαιρίες που πήρε ως βασικός της αξιοποίησε και τον έφεραν στην πρώτη θέση και βασικό στην ομάδα. Βοήθησε στο μέγιστο την ομάδα του, ιδιαίτερα την χρονιά 2011 την οποία κέρδισε το κύπελλο. Στον τελικό Κυπέλλου αγωνίστηκε βασικός. Όσα χρόνια είναι στην Σίτι αγωνίζεται ως βασικό μέλος ενώ πολλοί εκφράζουν την άποψη πως ο Χαρτ αποτελεί τον καλύτερο παίκτη του κόσμου. Μετά από πολλές εμφανίσεις του στην Εθνική ομάδα έγινε βασικό μέλος της το 2010 ενώ και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012 αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια βασικός. Μάντσεστερ Σίτι Κύπελλο Αγγλίας: 2011 Πρέμιερ Λιγκ: 2012 englandstats.com [1]
374

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 374 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 374 (CCCLXΧΙ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Εκοϊτίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1127 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 374 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Οι Κάδοι διασχίζουν τον Ίστρο Ποταμό (Δούναβη) και αρχίζουν την ισοπέδωση της Παννονίας. Αποφεύγουν τις οχυρωμένες πόλεις και καταληστεύουν την απροστάτευτη επαρχία. Αμερική 4 Μαΐου - Η Δορύλογχη Γλάυκα ανέρχεται στο θρόνο και γίνεται ηγεμόνας του Τεοτιουακάν (Μεξικό). Θρησκεία 7 Δεκεμβρίου - Ο λαός του Μιλάνου εκπλήσσει τον Αμβρόσιο, κυβερνήτη της Αιμιλίας-Λιγυρίας, αναγνωρίζοντάς τον επίσκοπο. Είναι ο δεύτερος γιος του πρώην επάρχου των πραιτωρίων της Γαλατίας και γίνεται ένας δημιουργικός διανοούμενος, του οποίου οι ιδέες θα παράσχουν την Ιδεολογική υποδομή για τις μεσαιωνικές σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους. Φου Λιανγκ, αξιωματούχος της Δυναστείας των Λου Σονγκ (πεθαίνει το 426) Γκουανγκέτο ο Μέγας, βασιλιάς του Γκουγκορεό (πεθαίνει το 413) Γάλλα, Ρωμαία αυτοκράτειρα (πεθαίνει το 394) 2 Ιανουαρίου - Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος, επίσκοπος Ναζιανζού και άγιος (γεννιέται το 276) 20 Απριλίου - Μαρκελλίνος ο Γαλατίας, Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος και άγιος (γεννιέται σε άγνωστο έτος) 17 Νοεμβρίου - Παπ της Αρμενίας, Βασιλιάς της Αρμενίας (γεννιέται το 353) Γαβίνιος, βασιλιάς των Καδών (γεννιέται σε άγνωστο έτος)
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2004-05

Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2004–05 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 153 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 10 διαφορετικούς ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ΄ Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα.

 Στον 1ο όμιλο συμμετείχαν 16 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε ο Πανθρακικός ενώ υποβιβάστηκαν οι Ορφέας Ξάνθης, Μέγας Αλέξανδρος. Ξηροποτάμου, Πανσουλιακός, Ηρακλής Καβάλας, και Ορφέας Ελευθερούπολης Βαθμολογία: Ο Ορφέας Ελευθερούπολης έχει 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς Στον 2ο όμιλο συμμετείχαν 16 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε η Α.Ε. Πολυκάστρου ενώ υποβιβάστηκαν οι Κιλκισιακός, Αναγέννηση Επανωμής, Εδεσσαικός, Νίκη Ευκαρπίας και Ποντιακός Ν. Σάντας. Βαθμολογία: Στον 3ο όμιλο συμμετείχαν 15 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε o Πιερικός ενώ υποβιβάστηκαν οι Κάστωρ, Άρης Καρπερού, Φλώρινα, Ακαδημία Βέροιας και Αιγινιακός. Βαθμολογία: Ο Άρης Καρπερού έχει 1 μηδενισμό και -1 βαθμό Στον 4ο όμιλο συμμετείχαν 17 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε o Α.Ο. Τρίκαλα ενώ υποβιβάστηκαν οι Α.Ο. Στυλίδα, Κένταυρος Νεάπολης Βόλου, Κόζιακας Γοργογυρίου, Α.Ο. Μαλεσίνας και Α.Π.Ο.Κ. Βελούχι. Βαθμολογία: Στον 5ο όμιλο συμμετείχαν 16 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε η Α.Ε. Γιάννινα ενώ υποβιβάστηκαν οι Άραχθος Παχυκαλάμου, Όλυμπος Κερκύρας, Κένταυρος Αγρινίου, Αμβρακικός Βόνιτσας και Πασσαρώνα Ροδοτοπίου. Βαθμολογία: Στον 6ο όμιλο συμμετείχαν 15 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε ο Μεσσηνιακός ενώ υποβιβάστηκαν οι Φωστήρας Οβρυάς, Εράνη Φιλατρών, Tσιλιβί, Φωκικός, και Παλληξουριακός. Βαθμολογία: Ο ΠΑΟ Βάρδας έχει 1 μηδενισμό και -1 βαθμό Στον 7ο όμιλο συμμετείχαν 14 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε ο Διαγόρας Ρόδου ενώ υποβιβάστηκαν οι Αστέρας Σύρου, Α.Ο. Μυκόνου, Κιθαιρώνας Καπαρελίου και Αναγέννηση Σχηματαρίου. Βαθμολογία: Η Μύκονος έχει -3 βαθμούς Στον 8ο όμιλο συμμετείχαν 12 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε ο Αιολικός Μυτιλήνης ενώ υποβιβάστηκαν οι Ατρόμητος Αγίου Γεωργίου, Ευβοϊκός Αγίου Νικολάου και Α.Ο. Κάσπακας. Βαθμολογία: Στον 9ο όμιλο συμμετείχαν 16 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε ο Αστέρας Τρίπολης ενώ υποβιβάστηκαν οι Τροιζηνιακός, Ολυμπιακός Λουτρακίου, Α.Ε Ηρακλείου, Παγγορτυνιακός και Α.Ε. Σκάλας Βαθμολογία: Στον 10ο όμιλο συμμετείχαν 16 ομάδες. Την άνοδο εξασφάλισε η Ιωνία 2000 Χανίων ενώ υποβιβάστηκαν οι Μινώταυρος Μουρνιών, Θησέας Περιβολίων, ΕΓΟΗ και Πύργος Καλού Χωριού. Βαθμολογία: «Greece - List of Fourth Level Final Tables», 2004/05 rsssf.com ,Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος Ιστοσελίδα της ΕΠΟ
Ακριβή Τσαρλαμπά

Η Ακριβή Τσαρλαμπά ήταν κόρη του προεστού της Πρέβεζας Δημήτριου Τσαρλαμπά, σύζυγος του Ανδρέα Βερούση (καπετάν Ανδρούτσος) και μητέρα του αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης, Οδυσσέα Ανδρούτσου.

 Γεννήθηκε στην Πρέβεζα γύρω στο 1766 και ήταν κόρη του ντόπιου προεστού Δημητρίου Τσαρλαμπά. Στις 13 Μαρτίου 1786 παντρεύτηκε τον Ρουμελιώτη αρματολό Ανδρέα Βερούση. Γύρω στο 1790, γέννησε στην Ιθάκη (σύμφωνα με άλλη εκδοχή στην Πρέβεζα) τον μετέπειτα σημαντικό οπλαρχηγό Οδυσσέα Ανδρούτσο. Λίγο αργότερα, το 1793, ο σύζυγός της συνελήφθη από τις βενετικές αρχές και παραδόθηκε στους Οθωμανούς, με αποτέλεσμα τη φυλάκισή του στην Κωνσταντινούπολη. Το 1798, η Τσαρλαμπά βρισκόταν στην Πρέβεζα όπου έκανε αίτηση μέσω των γαλλικών αρχών για την απελευθέρωση του συζύγου της, ο οποίος όμως τελικά εκτελέστηκε από τις οθωμανικές αρχές. Όταν ο γιος της Οδυσσέας ήταν περίπου 15 ετών, η Ακριβή παντρεύτηκε τον συντοπίτη της Φίλιππο Καμμένο, με τον οποίο απέκτησε άλλα πέντε παιδιά. Με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821, κατέφυγε, για λόγους ασφαλείας, μαζί με την κόρη της Ταρσίτσα και την γυναίκα του πρωτότοκου γιου της, Ελένη, στο στρατόπεδο του Ανδρούτσου στο Κωρύκιον Άνδρον του Παρνασσού. Σύμφωνα με την αναφορά της ιδίας το 1832 προς την Ε' Εθνοσυνέλευση, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 σκοτώθηκαν τρία από τα παιδιά της. Από τον γάμο της με τον Φίλιππο Καμμένο, η Τσαρλαμπά απέκτησε πέντε παιδιά ονόματι Γιαννάκης, Πάνος, Βαγγέλης, Ταρσίτσα και Αγγελική. Από αυτά, ο Γιαννάκης Καμμένος σκοτώθηκε γύρω στα 1827 στη θέση Ζαγαρά Ελικώνα ενώ η Ταρσίτσα, είχε έναν σύντομο γάμο με τον Βρετανό συμπολεμιστή του Ανδρούτσου, Τρελώνη. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, χορηγήθηκε στην Ακριβή Τσαρλαμπά μηνιαία σύνταξη 40 φοινίκων. Αργότερα, το 1844 ο Ιωάννης Ζαμπέλιος της αφιέρωσε την τραγωδία του «Οδυσσέας Ανδρούτσος». Χαράλαμπος Γκούβας, Η Ιστορία του Νομού Πρέβεζας, A έκδοση, ISBN 978-960-87328-2-7 Αναστάσιος Ν. Γούδας, Βίοι Παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών, τόμος H΄. Κούλα Ξηραδάκη, Γυναίκες του '21 - Προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα - Γιάννινα 1995.
3-υδροξυπροπανικό οξύ

Το 3-υδροξυπροπανικό οξύ ή β-υδροξυπροπανικό οξύ ή υδρακρυλικό οξύ ή δεοξυγλυκερινικό οξύ είναι το απλούστερο β-υδροξυοξύ. Στην όψη είναι ένα όξινο παχύρευστο υγρό με pKa = 4,5. Είναι πολύ διαλυτό στο νερό, διαλυτό στην αιθανόλη και αναμείξιμο με το διαιθυλαιθέρα. Αν επιχειρηθεί η απόσταξή του, αφυδατώνεται, παράγοντας προπενικό οξύ: Το 3-υδροξυπροπανικό οξύ χρησιμοποιείται για τη βιομηχανική παραγωγή διαφόρων χημικών προϊόντων, όπως τα ακρυλικά.

 Μπορεί να παραχθεί και βιοχημικά, από ορισμένα μικρόβια. Για τη χημική του σύνθεση είναι διαθέσιμες οι πορακάτω μέθοδοι: Με υδρόλυση 3-αλοοπροπανικού οξέος από αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ: Με υδρόλυση 3-υδροξυπροπανονιτρίλιου παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ: Με μερική αναγωγή μηλονικού οξέος παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ: Με υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται αρχικά τρι(2-καρβοξυαιθυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 3-υδροξυπροπανικό οξύ : Προσθήκη διβορανίου έχει το ίδιο αποτέλεσμα. 1. Με προσθήκη υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε αιθένιο παράγεται αρχικά 2-αλοαιθανόλη: : Το HOX παράγεται συνήθως επιτόπου με την αντίδραση: Από αυτό το στάδιο διακρίνονται δύο (2) δυνατότητες σύνθεσης 3-υδροξυπροπανικού οξέος: Με υποκατάσταση του αλογόνου από κυανομάδα με χρήση κυανιούχου νατρίου παράγεται 3-αλοπροπανονιτρίλιο: 3α Από το 3-αλοπροπανονιτρίλιο παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ, όπως αναλύται λίγο παραπάνω (δείτε §2.2). 2β. Με επίδραση μαγνησίου, παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|) παράγεται οργανομαγνησιακή ένωση, που με επίδραση αρχικά διοξειδίου του άνθρακα και με υδρόλυση του προϊόντος στη συνέχεια, παράγεται 3-υδροξυπροπανικό οξύ: Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄. Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
Ροβσάν Μαμάντοφ

Ροβσάν Μαμάντοφ (αζερικά: Rövşən Raqif oğlu Məmmədov‎‎, 15 Ιουνίου 1979, Αγκστάφα) — είναι Αζέρος δημοσιογράφος, πρόεδρος του CJSC για την τηλεόραση και τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Αζερμπαϊτζάν .

 Ο Ροβσάν Μαμάντοφ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1979, στην πόλη Αγκστάφα στο SSR του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο τότε ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1985 έως το 1996, σπούδασε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Σουμγκαγήτ. Ο Μαμάντοφ εισήλθε στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Μπακού το 1996 και αποφοίτησε το 2000. Σπούδασε στο Τμήμα Διεθνούς Δημοσιογραφίας της ίδιας σχολής από το 2000 και αποφοίτησε το 2002 με μεταπτυχιακό. Από το 2003 έως το 2006, ο Μαμάντοφ σπούδασε στο Τμήμα Θεωρίας και Πρακτικής Δημοσιογραφίας της ίδιας σχολής και έλαβε μεταπτυχιακό πτυχίο. Από το 2009 έως το 2016, σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας και Δημοσιογραφίας στο Σλαβικό Πανεπιστημιο του Μπακού. Το 2016, υπερασπίστηκε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο: «Αζερμπαϊτζάν, Τύπος Διασποράς και Εθνική Ιδεολογία στην Ευρώπη (Γερμανία, Γαλλία, Τουρκία, Αγγλία) κατά τη διάρκεια της Ανεξαρτησίας» και έλαβε διδακτορικό στη φιλολογία. Ο Ροβσάν Μαμάντοφ εργάστηκε στο Lider TV για πολλά χρόνια και ξεκίνησε την καριέρα του ως αθλητικός ανταποκριτής. Αργότερα δούλεψε ως αθλητικός δημοσιογράφος και σχολιαστής. Το 2010, ήταν επικεφαλής του τμήματος στο Lider TV. Ο Μαμάντοφ χώρισε τους δρόμους με το Lider TV το 2015 και συνέχισε τις δραστηριότητές του στον πολιτικό τομέα.Ο Μαμάντοφ ξεκίνησε να εργάζεται στο AzTV και φιλοξένησε τα προγράμματα "Pulse of the Day", "Main Issue" και "Week". Αργότερα διορίστηκε διευθυντής των «Κοινωνικοπολιτικών προγραμμάτων και στούντιο ξένων ειδήσεων» CJSC. Στις 15 Ιανουαρίου 2019, διορίστηκε πρόεδρος της ίδιας εταιρείας. Στον Ροβσάν Μαμάντοφ απονεμήθηκε το μετάλλιο "Πρόοδος" στις 20 Ιουλίου 2015, με το διάταγμα του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγιεφ.
Αγαθόκλεια

Η Αγαθόκλεια (π. 247-225 - 203/202 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα της Αιγύπτου, η ευνοούμενη ερωμένη τού Πτολεμαίου Δ΄ (βασ. 221-205 π.Χ.) και αδελφή τού Αγαθοκλή υιού, υπουργού τού βασιλιά αυτού. Ο πατέρας τους ήταν 2ος εξάδελφος τού Πτολεμαίου Δ΄.

 Ήταν κόρη τού Αγαθοκλή πατρός, ευγενούς της Αιγύπτου και της Οινάνθης, που η καταγωγή της δεν μας είναι γνωστή. Ο πατέρας της ήταν γιος τής Θεοξένας της Νεότερης, κόρης της Θεοξένας της Πρεσβύτερης. Η τελευταία ήταν ετεροθαλής αδελφή τού Πτολεμαίου Β΄ (βασ. 283-246 π.Χ.). Ο Πολύβιος αναφέρει και άλλους συγγενείς της, που υπηρέτησαν τους Πτολεμαίους: τον Νίκωνα ναύαρχο τού Πτολεμαίου Δ΄, τον Φίλο και τον Φιλάμμωνα, που διορίστηκε λιβυάρχης της Κυρήνης από τον αδελφό της. Η Αγαθόκλεια μάλλον ήταν ιδιοκτήτρια ενός πλοίου σιτηρών. Η φιλόδοξη μητέρα τους τούς εισήγαγε στον Πτολεμαίο Δ΄ και η Αγαθόκλεια και ο Αγαθοκλής άσκησαν σχεδόν απεριόριστη επιρροή στον βασιλιά. Ο Πολύβιος (15.31.13) αναφέρει, ότι η πρώτη έγινε τροφός τού γιού τού βασιλιά. Αν και ο Πτολεμαίος Δ΄ νυμφεύτηκε το 220 π.Χ. την αδελφή του Αρσινόη Γ΄, η Αγαθόκλεια συνέχιζε να ήταν η ευνοούμενή του· μάλιστα το 210 π.Χ. μάλλον γέννησε έναν γιο από τη σχέση της με τον βασιλιά, που όμως απεβίωσε σύντομα μετά. Το 205 π.Χ. απεβίωσε ο Πτολεμαίος Δ΄ και ο Αγαθοκλής και οι φίλοι του το κράτησαν μυστικό, έτσι ίσως είχαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν τον βασιλικό θησαυρό. Έκαναν συνωμοσία με τον Σωσίβιο με σκοπό να θέσουν τον Αγαθοκλή στον θρόνο ή τουλάχιστον να τον κάνουν αντιβασιλιά τού ανήλικου Πτολεμαίου Ε΄. Με την υποστήριξη τού Σωσίβιου, σκότωσαν την Αρσινόη Γ΄. Έπειτα ο Αγαθοκλής ενεργούσε ως κηδεμόνας τού νεαρού βασιλιά. Το 203/2 π.Χ. οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας, οργισμένοι από τις εκτροπές τού Αγαθοκλή, εξεγέρθηκαν εναντίον του· ο στρατιωτικός διοικητής Τληπτόλεμος τέθηκε επικεφαλής τους. Περικύκλωσαν το ανάκτορο τη νύκτα και εισέβαλαν. Ο Αγαθοκλής και η Αγαθόκλεια μάταια ικέτευαν να τους συγχωρήσουν. Ο πρώτος σκοτώθηκε από τους φίλους του για να γλυτώσει έναν βίαιο θάνατο. Η Αγαθόκλεια, οι δύο αδελφές της και η Οινάνθη είχαν καταφύγει σε ναό, όμως σύρθηκαν έξω και αφού απογυμνώθηκαν, εκτέθηκαν στη μανία τού όχλου, που τις έκοψε κομμάτια. Όλοι οι συγγενείς τους και αυτοί που είχαν οποιαδήποτε συμμετοχή στη δολοφονία της Αρσινόης Γ΄, εκτελέστηκαν όμοια. Υπήρχε και μία άλλη Αγαθόκλεια, κόρη ενός Αριστομένη, που είχε γεννηθεί στην Ακαρνανία και ανήλθε σε μεγάλη ισχύ στην Αίγυπτο. Mason, Charles Peter (1870). "Agathoclea". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 1. p. 63.
Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ

Ο Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ (Ismail Omar Guelleh, 1947-) είναι ο δεύτερος Πρόεδρος του Τζιμπουτί. Εξελέγη πρόεδρος το 1999 και επανεξελέγη για 5η φορά το 2021.

 Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1947 στην Ντίρε Ντάουα της Αιθιοπίας. Διαδέχθηκε τον θείο του, Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν, το 1999. Το 2000 απέλυσε τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου της Αστυνομίας, Γιασίν Γιαμπέχ, ο οποίος αργότερα αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα. Ως υποψήφιος του Λαϊκού Συναγερμού για την Πρόοδο (RPP),ο Ισμαήλ Γκουέλεχ εξελέγη για πρώτη φορά με ποσοστό 74,1% έναντι 25,9% για το Μούσα Αχμέτ Ιντρίς, στις 9 Απριλίου 1999 και επανεξελέγη με ποσοστό 100% των ψήφων, στις 8 Απριλίου 2005. Στις βουλευτικές εκλογές του 2003, ο προσκείμενος στον Πρόεδρο συνασπισμός Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP) κέρδισε και τις 65 έδρες στο Κοινοβούλιο, το οποίο απαρτίζεται από 32 βουλευτές της φυλής Αφάρ και 33 της Ισά. Ορκίστηκε κυβέρνηση από τα κόμματα RPP και FRUD. Το εκλογικό σκηνικό του 2003 επαναλήφθηκε και στις εκλογές του 2008, στις οποίες για μία ακόμη φορά κατήγαγε ολοκληρωτική νίκη ο κυβερνών συνασπισμός. Τον Απρίλιο του 2010 η εθνοσυνέλευση τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε να επιτραπεί στον Γκουέλεχ να διεκδικήσει και 3η προεδρική θητεία. Τον Φεβρουάριο του 2011 ξέσπασαν διαδηλώσεις στην χώρα, με αίτημα την παραίτηση του Γκουέλεχ, στον απόηχο και των ταραχών σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής εκείνη την περίοδο. Αρκετοί διαδηλωτές συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν.Ο Γκουέλεχ επανεξελέγη κερδίζοντας τις προεδρικές εκλογές στις 8 Απριλίου 2011 με ποσοστό 80% των ψήφων και ορκίστηκε για 3η θητεία στις 8 Μαΐου 2011. Κέρδισε 4η θητεία κερδίζοντας τις εκλογές στις 8 Απριλίου 2016 με ποσοστό 87% των ψήφων από τον πρώτο γύρο.Επανεξελέγη για 5η θητεία στις εκλογές του 2021 με σαρωτικό ποσοστό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ismail Omar Guelleh στο Wikimedia Commons
Χρήστος Καρδαράς

Ο Χρήστος Καρδαράς (γενν. 8 Σεπτεμβρίου 1949, Ακαδημία Πλάτωνος, με καταγωγή από το Φανάρι Καρδίτσας) είναι Έλληνας πολιτικός, δήμαρχος του Αιγάλεω από την 1η Ιανουαρίου 2011 έως και την 31η Αυγούστου 2014.

 Το 1959 εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στο Αιγάλεω. Πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, διευθυντής στο ΙΚΑ Χαϊδαρίου και από το 2000 κάτοχος της αντίστοιχης θέσης στο ΙΚΑ Περιστερίου. Στην κοινωνική του δράση περιλαμβάνονται η συμμετοχή του σε Πολιτιστικούς Συλλόγους, στα Συνοικιακά Συμβούλια και στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αιγάλεω. Ως επικεφαλής της παράταξης «Αιγάλεω-Νέα Εποχή» (που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ), διεκδίκησε για πρώτη φορά το χρίσμα του δημάρχου Αιγάλεω στις δημοτικές εκλογές του 2006, αλλά ηττήθηκε από το Δ. Καλογερόπουλο. Οδήγησε την παράταξή του και στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, όταν υπερίσχυσε του αντιπάλου του και αναδείχθηκε δήμαρχος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αντιμετώπισε πολλά προβλήματα λόγω της δυσμενούς κατάστασης που υπήρχε στα οικονομικά της τοπικής αυτοδιοίκησης, τα οποία δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το έργο του, προκαλώντας του σημαντική φθορά. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 όμως, στις οποίες διεκδίκησε την επανεκλογή του, ηττήθηκε από το Δημήτρη Μπίρμπα. Μετά την ήττα του δήλωσε ότι αποχωρεί της ενεργού πολιτικής, αντικαθιστώμενος στο νέο δημοτικό συμβούλιο από τον πρώτο επιλαχόντα δημοτικό σύμβουλο της παράταξής του, Γιάννη Περράκη. Βιογραφικό Χρήστου Καρδαρά Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. "Η Κοινωνία Αξιών υποστηρίζει τον κ. Χρήστο Καρδαρά" Συνέντευξη του Χρήστου Καρδαρά στο Σπύρο Τσιώλη «Η Αυτοδιοίκηση αγωνιά» – Ο Δήμαρχος Αιγάλεω Xρήστος Καρδαράς στην enpeiraiei.gr
Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ

Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ (Jan Baptist van Heil ή Ζαν Μπατίστ φαν Χέιλ, Jan Baptiste van Heil, Βρυξέλλες, 1609 – Βρυξέλλες, μετά το 1685), ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος πορτρέτων και θρησκευτικών πινάκων.

 Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την εκπαίδευση του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Ο πατέρας του Λέον ή Λέο ήταν ζωγράφος και δύο από τα αδέλρφια του ήταν επίσης καλλιτέχνες: ο Λέο ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Ντάνιελ ήταν ζωγράφος τοπίων. Δεν είναι γνωστό με ποιον εκπαιδεύτηκε ο Γιαν Μπάπτιστ, αλλά πιθανότατα με τον πατέρα του. Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στις Βρυξέλλες κάποια στιγμή μεταξύ 1685 και 1705. Μόνο μερικά από τα έργα του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ είναι γνωστά. Είναι κυρίως γνωστός για την εργασία του ως ζωγράφου πορτρέτων. Ήταν ο σχεδιαστής των πορτρέτων των τριών αδελφών φαν Χέιλ που εμφανίστηκαν στο Het Gulden Cabinet, το βιβλίο με βιογραφίες καλλιτεχνών του Κορνέλις ντε Μπι, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Αμβέρσα το 1662. Τα πορτρέτα ήταν χαραγμένα από τον Φρέντερικ Μπάουττατς τον νεότερο. Σχεδίασε επίσης το πορτρέτο του Breynaert (άνδρας γνωστός για την υπερβολική του κατανάλωση φαγητού ), το οποίο έγινε χαρακτικό από τον Άντονι φαν ντερ Ντους. Ζωγράφιζε επίσης θρησκευτικές σκηνές ρετάμπλ για τοπικές εκκλησίες. Ένα παράδειγμα είναι η λατρεία των μάγων στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στο Τερφούρεν. Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ συνεργάστηκε με τον αδερφό του Ντάνιελ στον πίνακα Η Ινφάντη Ισαβέλλα στους κήπους του Ανακτόρου Κάουντενμπερχ (περίπου 1630, Μουσείο της πόλης των Βρυξελλών ). Ο Γιαν Μπάπτιστt πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνος για τις μορφές, ενώ ο αδερφός του Ντάνιελ ζωγράφισε το τοπίο και το παλάτι. Ο καμβάς δείχνει ένα τοπίο με το παλάτι των κυβερνητών της Νότιας Ολλανδίας κοντά στις Βρυξέλλες. Σε πρώτο πλάνο, η Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, χήρα του Αρχιδούκα Άλμπρεχτ και κυβερνήτις, περπατά στους κήπους του ανακτόρου όπως συνήθιζαν οι Πτωχές Κλάρες, θρησκευτικό Ταγμά στο οποίος είχε προσχωρήσει η Αρχιδούκισσα μετά το θάνατο του συζύγου της. Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ κλήθηκε να παράσχει σχέδια για το πρώτο γαλλικό θέατρο που ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες το 1670. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jan Baptist van Heil στο Wikimedia Commons
Νένα Κοκκινάκη

Η Νένα (Ειρήνη - Στυλιανή) Ι. Κοκκινάκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Αυγούστου 1951. Σπούδασε κλασική ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πήρε πτυχίο μεταφραστού γαλλικής γλώσσας από το Γαλλικό Ινστιτούτο (Diplôme spécial de Traducteur) και εργάστηκε ως μεταφράστρια γαλλικής γλώσσας στο ΥΠΕΞ για μία διετία. Εκπόνησε διδακτορική εργασία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα το έργο του συγγραφέα Μ. Καραγάτση (Η αντινομία του ήθους και του ύφους στο έργο του Μ. Καραγάτση, υποστηρίχθηκε 10-11-1994). Υπηρέτησε στη Μέση Εκπαίδευση ως Φιλόλογος Καθηγήτρια, ως Διευθύντρια Πειραματικού Λυκείου, ως διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως Σύμβουλος Φιλολόγων Καθηγητών. Το 2005 τοποθετήθηκε στην Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι ως Συντονίστρια Εκπαίδευσης. Στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης υποστήριξε μεταπτυχιακή εργασία με θέμα: Le « Mythistorima » (Le Journal) de Giorgos Seferis et les Orientations de Odysseus Elytis : comparaison littéraire (Το Μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη και οι Προσανατολισμοί του Οδυσσέα Ελύτη : μια παράλληλη ανάγνωση). Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 δίδαξε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (ULB) Νέα ελληνική λογοτεχνία και Ιστορία της Νέας ελληνικής Λογοτεχνίας αποσπασμένη του ΥΠΕΠΘ. Είναι πεζογράφος, δοκιμιογράφος και κριτικός βιβλίου μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Για το βιβλίο της Πηνελόπη Δέλτα, Η ζωή της σαν παραμύθι (μυθιστορηματική βιογραφία, εκδ. Άγκυρα, 2007) έλαβε το Κρατικό βραβείο βιβλίου γνώσεων για παιδιά (2008)

 Η χάρτινη γυναίκα, νουβέλλα, εκδ. Δόμος, 1990, 2η έκδ. 1996, σελ.100 Ιριδισμοί στην απουσία, νουβέλλα, εκδ. Δόμος, 1991, σελ. 110 Μια πολυθρόνα στο σαλόνι, νουβέλλα, εκδ. Δόμος, 1992, σελ. 120 Ο άνθρωπος της κλειστής πόρτας, μυθιστόρημα, εκδ. Δόμος, 1996, σελ. 225 Δώρο γενεθλίων, μυθιστόρημα, εκδ. Πατάκη, 1997, σελ. 164 Ο εραστής- φάντασμα, διηγήματα, εκδ. Άγκυρα, 2001, 3η έκδοση, σελ. 158 Κρίμα που είστε η σύζυγος, 2009, εκδ. Άγκυρα Σαλόνι ομορφιάς, 2010, εκδ. Πατάκη Μια σταγόνα ψέμα, 2011, εκδ. Καστανιώτη Η πρέσβειρα των Παρισίων, 2013, εκδ. Πατάκη Ναταλία, εκδ. Πατάκη, 1994, 9η έκδοση, σελ.93 Μαργαρίτα, εκδ. Πατάκη, 1995, 7η έκδοση, σελ. 120 Ψάχνοντας για το άσπρο φως, εκδ. Πατάκη, 3η έκδοση, σελ. 100 Η Ζωίτσα στις εκδόσεις της Εστίας, 2002, σελ. 100 Σωκράτης, ο δάσκαλος των αιώνων στη σειρά των βιβλίων γνώσεων των εκδ. ΄Αγκυρα 2002, (για μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου) Σωκράτης, 2003, εκδ. Άγκυρα Μου δανείζετε μια ιστορία, παρακαλώ;, 2005, εκδ. Πατάκη Αριστοτέλης, 2006, εκδ. Άγκυρα Πηνελόπη Δέλτα, 2007, εκδ. Άγκυρα Κι όμως... τη νύχτα η γη κοιμάται, 2009, εκδ. Πατάκη Ακροατής οριζόντων - προσεγγίσεις στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (μαζί με την Νατάσα Κεσμέτη, Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου και Χρύσα Σπυροπούλου), εκδ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, 2004 Μ. Καραγάτσης, εκδ. ΣΑΒΒΑΛΑΣ, 2004 Swift, Jonathan, 1667-1745, Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ, 2006, Εκδόσεις Παπαδόπουλος [διασκευή] Βλάχος, Θανάσης, Κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας Γ΄ λυκείου, 2003, Σαββάλας [επιμέλεια] Η Νένα Κοκκινάκη στην βάση Biblionet
Γεώφωνο

Το γεώφωνο είναι όργανο μέτρησης μηχανικών δονήσεων των στερεών σωμάτων, το οποίο μετατρέπει τις μηχανικές διακυμάνσεις σε ηλεκτρικές, αναπαράγει δηλαδή τη μορφή τους σε ηλεκτρικό σήμα. Η αντίστοιχη επιστήμη ονομάζεται γεωφωνία. Το όνομα προέρχεται από τις λέξεις «γη» και «φωνή». Το γεώφωνο είναι ευαίσθητο σε υψηλότερες συχνότητες ταλάντωσης από ένα σεισμόμετρο.

 Τα πρώτα γεώφωνα ήταν αναλογικές ηλεκτρικές συσκευές μέτρησης που λειτουργούσαν με βάση το φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Η συχνότερη χρήση των γεωφώνων γίνεται από σεισμολόγους, ενώ αρχαιολόγοι με την βοήθεια γεωφωνικών μετρήσεων ανιχνεύουν το εσωτερικό ταφικών μνημείων και άλλων συμπαγών γεωγραφικών φυσικών όγκων ή κατασκευών. Σεισμομέτρηση PSR-1 Seismic Intrusion Detector (Vietnam era military device)
Γιάννης Καλαμπόκης

Ο Γιάννης Καλαμπόκης, (Ίλιον Αττικής, 15 Αυγούστου 1978), είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες μπάσκετ της Α1 Εθνικής κατηγορίας. Αγωνιζόταν στις θέσεις του πλέι μέικερ και του σούτινγκ γκαρντ. Από το 2016 ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία και σήμερα είναι προπονητής στην Δάφνη Δαφνίου.

 Ο Γιάννης Καλαμπόκης ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα του Ιλίου, "Νέοι Παλατιανής", με την οποία αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία της Ε.Σ.Κ.Α.. Το 1999 μεταπήδησε στον Α.Ο. Παλαιό Φάληρο, που αγωνιζόταν στην Α2 εθνική κατηγορία. Το 2003 πήγε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α1 και στην Ευρωλίγκα. Στη συνέχεια έπαιξε διαδοχικά σε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ και το 2007 πήγε στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε επίσης στην Ευρωλίγκα και συνέχισε και τη σεζόν 2009-2010, έπειτα από ένα διάλειμμα δύο αγώνων που μετείχε με την Μπενετόν Τρεβίζο στα πλέι-οφ του ιταλικού πρωταθλήματος το Μάιο του 2009. Ακολούθησε η σεζόν 2010-2011 με τη συνεργασία του με τον Ίκαρο Καλλιθέας ενώ την επόμενη σεζόν συνεργάστηκε ξανά με τον ΠΑΟΚ. Το κλείσιμο της σεζόν 2011-2012 τον βρήκε στη Γερμανία με τα χρώματα της Άλμπα Βερολίνου. Την περίοδο 2012-2013 αγωνίστηκε με τον Κολοσσό Ρόδου. Από το 2013 έως το 2015 αγωνίστηκε με τον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου. Από το 2015 μέχρι το 2016 αγωνίστηκε στην Α.Ε.Κ κατακτώντας την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα. Στις 29 Αυγούστου ανακοίνωσε μέσω επιστολής, την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 38 ετών. Την ίδια μέρα η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ευχαρίστησε τον αθλητή για την προσφορά του. Το 2017 ήταν παρουσιαστής του μέρους τεχνικής ανάλυσης αγώνων με την ονομασία "Focus on by John Corn" της τηλεοπτικής εκπομπής Pick n Roll στο Cosmote TV. Την σεζόν 2016-17 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στις ακαδημίες του Πανιώνιου, ενώ την επόμενη σεζόν 2017-18, πήγε στις ακαδημίες του Περιστερίου. Από το 2018 μέχρι το 2019 ήταν ο βοηθός προπονητή στην ομάδα του κινέζικου πρωταθλήματος, Zhejiang Guangsha Lions. Το καλοκαίρι του 2019 συμφώνησε με την ομάδα του Γ.Σ. Περιστερίου ως βοηθός προπονητή αυτή τη φορά. Στην ομάδα παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Στις 22 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε από την Δάφνη Δαφνίου, ως ο πρώτος προπονητής της ομάδας.Ο Καλαμπόκης έχει τη θέση του βοηθού προπονητή και στην Εθνική ομάδα της Ελλάδας από το 2017. Το 2009, σε ηλικία 31 ετών, κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα με την οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2009. 2x Ελληνικό All-Star Game: (2007, 2010). εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 44, 28/11/2009, σελ. 10-11. Γιάννης Καλαμπόκης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Giannis Kalampokis, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Νικόλαος Τρουλινός

Ο Νικόλαος Τρουλινός και Τρουλλινός (1881 ή 1882 - 29 Δεκεμβρίου 1941) του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε αρχικά πληρεξούσιος και στη συνέχεια βουλευτής Ρεθύμνης.

 Γεννήθηκε το 1882 (σύμφωνα με το μητρώο της Βουλής). Καταγόταν από τις Μέλαμπες του Αγίου Βασιλείου. Εξελέγη για πρώτη φορά πληρεξούσιος Ρεθύμνης το 1910 επί Κρητικής Πολιτείας (η Κρητική Συνέλευση απαρτιζόταν τότε από 126 μέλη). Τον Δεκέμβριο του 1915 εξελέγη βουλευτής στην ελληνική Βουλή στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1932 και του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών στις 29 Δεκεμβρίου 1941.
Φαρασινός

Ο Φαρασινός ή Διαβολόρεμα ή Φαρασινό ρέμα είναι ποταμός της Μακεδονίας που πηγάζει από την Κεντρική Ροδόπη, και ειδικότερα από την κορυφή Δελημπόσκα του Φρακτού όρους στο νομό Δράμας και, έπειτα από μια σύντομη διαδρομή, καταλήγει στον ποταμό Νέστο στη βόρεια όχθη της Λίμνης Πλατανόβρυσης.

 Ο Φαρασινός, που αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Νέστου, πηγάζει από τις νότιες πλαγιές του Φρακτού, κοντά στην υψηλότερη κορυφή του Δελημπόσκα, στα 1.953 μέτρα. Η πορεία του ξεκινά από τη Δελημπόσκα και με πορεία νότια καταλήγει στην ομώνυμη κοιλάδα (κοιλάδα Φαρασινού) που χωρίζει το Φρακτό από την οροσειρά της Κούλας και συγκεκριμένα από το βουνό Στάμνα. Εκεί συμβάλλει και το Αετόρεμα από νότο που πηγάζει από τη Στάμνα. Ο άνω ρους του Φαρασινού έως την ομώνυμη κοιλάδα, ονομάζεται και Αχλαδόρεμα. Στη συνέχεια ενώνεται με το Ρέμα Θερμιών που πηγάζει από βορειοδυτικά και, αφού διαβεί τη Χαράδρα των Θερμιών, καταλήγει στο Φαρασινό. Στη Χαράδρα των Θερμιών οι πηγές του ποταμιού είναι ιαματικές. Εκεί βρίσκονται τα Ιαματικά Λουτρά Θερμιών. Κατόπιν, ο Φαρασινός παίρνει νότια κατεύθυνση και μετά από μια πορεία 11 χιλιομέτρων περίπου, καταλήγει στη βόρεια όχθη της Λίμνης Πλατανόβρυσης. Στον κάτω ρου του ο Φαρασινός ονομάζεται και Διαβολόρεμα λόγω της ορμητικότητας των υδάτων του. Ο Φαρασινός ποταμός έχει ροή όλο το έτος και χαρακτηρίζεται από την ορμητικότητα των υδάτων του και τους πολλούς καταρράκτες που σχηματίζονται στην πορεία του. Οι όχθες του είναι δασώδεις σε όλο το μήκος του. Επίσης, στον ποταμό Φαρασινό, καθώς και στους παραποτάμους του υπάρχουν αρκετά μεσαιωνικά πέτρινα γεφύρια. Γνωστότεροι καταρράκτες του Φαρασινού είναι * ο Α΄ καταρράκτης του Αχλαδορρέματος, στο Παρθένο δάσος του Φρακτού, ύψους 7μ. * ο Β΄ καταρράκτης του Αχλαδορρέματος, στο Παρθένο δάσος του Φρακτού, ύψους 13μ. * ο Γ΄ καταρράκτης του Αχλαδορρέματος, στο Παρθένο δάσος του Φρακτού, ύψους 70μ. * ο Δ΄ καταρράκτης του Αχλαδορρέματος, στο Παρθένο δάσος του Φρακτού, ύψους 40μ. (εποχιακός) * ο Ε΄ καταρράκτης του Αχλαδορρέματος, στο Παρθένο δάσος του Φρακτού, ύψους 70μ. (εποχιακός)Γεφύρια* το γεφύρι της Πεύκης στην περιοχή Ζαρκαδιάς * το γεφύρι του Πεχάν στο ρέμα Θερμιών * τα γεφύρια του μέσου ρου (τρία γεφύρια) Το Φαρασινό ρέμα της Ροδόπης Περπατώντας το δρόμο που συνορεύει το Φαρασινό ρέμα The Hiking Experience, Πεζοπορικές διαδρομές στα βουνά της Κεντρικής Ροδόπης: Δάσος Ελατιάς - Στραβόρεμα - Αρκουδόρεμα
Spartoo

Το Spartoo (Σπαρτού) ξεκίνησε το 2006 ως ένα ηλεκτρονικό κατάστημα πώλησης παπουτσιών στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Με την πάροδο του χρόνου προσέθεσε δερμάτινα είδη και είδη ένδυσης και πλέον φιλοξενεί πάνω από 1000 διαφορετικές μάρκες.

 Το όνομα της εταιρίας επιλέχθηκε ως αναφορά στην αρχαία Σπάρτη, μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της αρχαίας Ελλάδας, και στα απλά δερμάτινα αρχαιοελληνικού στυλ σανδάλια που ονομάζονται "spartiates" στη Γαλλία. Στο ξεκίνημά του το Spartoo απασχολούσε λιγότερο από 12 υπαλλήλους. Σήμερα είναι περισσότεροι από 180. Αύγουστος 2006 : Δημιουργία του Spartoo 2009 : Άνοιγμα σε Μεγάλη Βρετανία και Ιταλία 2010 : Άνοιγμα σε Ισπανία, Γερμανία 2011 : Άνοιγμα σε Ολλανδία, Φινλανδία, Πολωνία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Δανία Μάιος 2014 : Ξεκίνημα marketplace Μάρτιος 2015 :Δημιουργία του πρώτου φυσικού καταστήματος Spartoo στη Γκρενόμπλ http://www.spartoo.gr
Παραλία Αλισσού Αχαΐας

Για οικισμούς κ.λπ. με την ονομασία Παραλία στην Αχαΐα, δείτε: Παραλία Αχαΐας (αποσαφήνιση). Για οικισμούς κ.λπ. με την ονομασία Παραλία στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία. Η Παραλία Αλισσού, γνωστή και ως Παραλία Άνω Αλισσού, είναι μικρός πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αλισσού, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Αλισσού. Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 19/03/1961.

 Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Αλισσός / Alissos". Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αλισός. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παραλίας Αλισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αλισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/06/2018.
Ίσα Τσελεμπή

Ο Ίσα Τσελεμπή (τουρκικά: İsa Çelebi) (1380-1406) ήταν γιος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Α΄ και αδελφός του Μουσά Τσελεμπή και του Μεχμέτ Α΄. Ο Ίσα τσελεμπή ήταν ο πρώτος συγκυβερνήτης της Προύσας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο τίτλος Τσελεμπί σημαίνει διοικητής.

 Ο Ίσα γεννήθηκε το 1380 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος της Ντεβλέτσαχ Χατούν. Ο Ίσα Τσελεμπή εργαζόταν ως σύμβουλος του κυβερνήτη της Αττάλειας. Ο Ίσα αγωνίστηκε στην μάχη της Άγκυρας το 1402 μαζί με τον πατέρα του. Μετά την ήττα του στρατού και την αιχμαλώτιση του Βαγιαζήτ ο Ίσα έφυγε και πήγε στη Μικρά Ασία. Το 1403, αφού έμαθε για τον θάνατο του πατέρα του, άρχισε να παλεύει για τον θρόνο εναντίον των αδερφών του Μουσά Τσελεμπή, Μεχμέτ Α΄, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και Μουσταφά Τσελεμπή. Πάλεψε με τον Μουσά για τον έλεγχο της Προύσας, που ήταν πρωτεύουσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αφού τον νίκησε πήρε ένα κομμάτι της περιοχής της Προύσας. Ωστόσο η Ρούμελη ανήκε στον αδερφό του τον Σουλεϊμάν και το ανατολικό μέρος της Ανατολίας (Μικράς Ασίας) στον Μεχμέτ Α΄. Ο Ίσα υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Μανουήλ Β΄. Το 1405 ο Ίσα νικήθηκε από τον αδελφό του Μεχμέτ και αργότερα πήγε στον άλλο αδελφό του στην Ρούμελη. Ο Ίσα σκοτώθηκε το 1406 από αντάρτες στο Εσκή Σεχίρ. Οι διαμάχες συνεχίστηκαν μέχρι το 1413 όπου ο Μεχμέτ Α΄ κατάφερε και έγινε σουλτάνος μετά την ήττα του Μουσά. Όμως ο Μουσταφά Τσελεμπή, που είχε ξεφύγει, επέστρεψε και έκανε δύο αποτυχημένες εξεγέρσεις, την πρώτη το 1416 και τη δεύτερη το 1421 εναντίον του ανεψιού του Μουράτ Β΄.
Μαχάμεντ Λόουαλ

Ο Αντεκάνλ Μαχάμεντ Λόουαλ (γεν. 11 Ιανουαρίου 1981) γνωστός και ως "Κινγκ Μο", είναι Αμερικάνος αθλητής των Μεικτών Πολεμικών Τεχνών και επαγγελματίας παλαιστής. Αυτή τη στιγμή έχει συμβόλαιο με το Bellator Fighting Championships ως αθλητής Μεικτών Πολεμικών Τεχνών και με το TNA Wrestling ως παλαιστής.

 Απο το 2008 μέχρι σήμερα, ο Λόουαλ ασχολείται με το άθλημα. Έχει καταφέρει να κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ελαφριών Βαρών στο Strikeforce (ελλ: Στράικφορς). Ο Λόουαλ ήταν θαυμαστής της πάλης απο μικρή ηλικία. Όταν αποφοίτησε απο το κολέγιο, η κορυφαία εταιρία πάλης, η WWE, του προσέφερε συμβόλαιο. Αφού πέρασε μια εβδομάδα στο εκπαιδευτήριο Ohio Valley Wrestling, αποφάσισε πως δεν ήθελε να εργαστεί στο WWE. Ο Λόουαλ προτίμησε να αρχίσει καριέρα στις Μεικτές Πολεμικές Τέχνες. Τον Μάιο του 2012, ο Λόουαλ υπέγραψε με την εταιρείας πάλης TNA Wrestling. Αφού εκπαιδεύτηκε τους επόμενους μήνες, εμφανίστηκε ως "Κινγκ Μο" τον Οκτώβριο στο τηλεοπτικό σόου της εταιρείας Impact Wrestling. Προφίλ στο TNA
Οίκος της Τουλούζης

Ο Οίκος της Τουλούζης ή Οίκος του Σαιν-Ζιλ, είναι ένας ευγενής Οίκος της Νότιας Γαλλίας, που κυβέρνησε την κομητεία της Τουλούζης. Πλάγιος κλάδος είναι αυτός των κομήτων του Ρουέργκ (Rouergue).

 To 778 o Καρλομάγνος ηττήθηκε στα Πυρηναία από τους Βάσκους και έβαλε τον πρώτο κόμη της Τουλούζης για να προσέχει την άμυνα από αυτούς. Το 837 ο Φουλκοάλδος τοποθετήθηκε στην περιοχή με δικαίωμα κληρονομίας της κομητείας στους απογόνους του και έτσι έγινε ο ιδρυτής του Οίκου. Οι κόμητες της Τουλούζης έπρεπε να αντιμετωπίσουν την εξάπλωση του δούκα της Ακουϊτανίας και του κόμη της Βαρκελώνης, ο οποίος ήθελε να επεκταθεί στην Λανγκεντόκ και στην Προβηγκία. Η πόλη της Τουλούζης ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Ο Ραϋμόνδος Δ΄ συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και σκοτώθηκε στην Τρίπολη. Ο γιος του Ραϋμόνδος Ε΄ έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Καθαρούς και ζήτησε τη βοήθεια του αββαείου του Σιτώ, στη Ντιζόν. Ο γιος του Ραϋμόνδος ΣΤ΄ αντιλήφθηκε ότι θα αποξενωνόταν από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του. Το 1208 σκοτώθηκε ο Πιέρ ντε Καστελνώ αντιπρόσωπος (legate) του πάπα και ο Ιννοκέντριος Γ΄ κήρυξε Σταυροφορία κατά των αιρετικών Καθαρών. Την εκτέλεσή της ανέλαβε ο τυχοδιώκτης Σίμων του Μονφόρ με σκοπό την υποταγή των πλούσιων αρχόντων της περιοχής. Το 1215 νίκησε τον στρατό της Τουλούζης και εισήλθε στην πόλη, αλλά σκοτώθηκε από τους κατοίκους της. Ο γιος του Ραϋμόνδου ΣΤ΄, Ραϋμόνδος Ζ΄, ήταν με το μέρος των υπηκόων του, αλλά όταν ο Λουδοβίκος Η΄ άρχισε εκστρατεία, υπέγραψε συνθήκη στο Μω το 1229. Το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Η΄, η κόρη του Ιωάννα νυμφεύτηκε τον Αλφόνσο, γιο του Λουδοβίκου Η΄, που κυβέρνησε την Τουλούζη από το Παρίσι. Τον άτεκνο Αλφόνσο κληρονόμησε ο ανιψιός του Φίλιππος Γ΄ και από τότε η Τουλούζη ενώθηκε με το στέμμα της Γαλλίας. Ο κλάδος του Ρουέργκ: Την τελευταία κόμισσα του Ρουέργκ κληρονόμησε ο εγγονός του τέταρτου εξαδέλφου της Γουλιέλμος Δ΄ κόμης της Τουλούζης. Ο κλάδος της Τρίπολης: Ο Ραϋμόνδος Δ΄ πήρε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία και απεβίωσε στην πολιορκία της Τρίπολης. Ο γιος του Βερτράνδος έγινε πρώτος κόμης της Τρίπολης. Ο δισεγγονός του Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης αποβιώνοντας το 1187 άτεκνος, άφησε την κομητεία σε έναν γιο του Βοϊμόνδου Γ΄ Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας. O ζωγράφος Τουλούζ-Λωτρέκ εθεωρείτο ότι κατάγεται από κάποιον πλάγιο κλάδο Λωτρέκ του Οίκου.
Η Κοκκινοσκουφίτσα (ταινία)

Η Κοκκινοσκουφίτσα (πρωτότυπος τίτλος: Red Riding Hood) είναι αμερικανικό θρίλερ παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία της Κάθριν Χάρντγουικ και σενάριο του Ντέιβιντ Λέσλι Τζόνσον, σεναριογράφος της ταινίας τρόμου Orphan. Βασίζεται στο κλασικό παραμύθι Η Κοκκινοσκουφίτσα των Αδελφών Γκριμ.

 Για δεκαετίες, οι κάτοικοι του μεσαιωνικού χωριού Ντάγκερχορν έχουν καταφέρει να συνυπάρχουν με ένα λυκάνθρωπο, που κάνει την εμφάνισή του όταν έχει πανσέληνο, προσφέροντάς τους θυσίες ζώων για να καταλαγιάσουν την όρεξή του. Όταν όμως η πανσέληνος γίνεται κόκκινη, ο λυκάνθρωπος καταπατά τη συμφωνία και παίρνει τη ζωή ενός συνανθρώπου τους. Το θύμα αυτή τη φορά είναι η μεγαλύτερη αδελφή της Βάλερι (Αμάντα Σάιφρεντ), μιας όμορφης νεαρής κοπέλας, που έχει μόλις μάθει ότι οι γονείς της έχουν κανονίσει να την παντρέψουν με τον Χένρι (Μαξ Άιρονς), γόνο της πιο πλούσιας οικογένειας της πόλης, για να ξεπληρώσουν το χρέος τους στον πατέρα του. Αλλά στην καρδιά της Βάλερι υπάρχει χώρος μόνο για τον Πίτερ (Σάιλο Φερνάντεζ), ένα φτωχό ξυλοκόπο που αγαπά εδώ και πολλά χρόνια. Για να αποφύγει το χωρισμό, το ζευγάρι σχεδιάζει να το σκάσει, αλλά η τρομακτική παρουσία του λυκανθρώπου τους αλλάζει τα σχέδια. Καθώς η πόλη διψά για εκδίκηση, καλεί στο Ντάγκερχορν το διάσημο κυνηγό λυκάνθρωπων, τον Πάτερ Σόλομον (Γκάρι Όλντμαν) προκειμένου να τους δώσει διέξοδο στο πρόβλημά τους. Αλλά η άφιξη του Σόλομον μόνο μεγαλύτερη αναταραχή φέρνει, καθώς προειδοποιεί τους κατοίκους, ότι ο λυκάνθρωπος παίρνει ανθρώπινη μορφή τη μέρα, και συνεπώς θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε ανάμεσά τους. Κανείς δεν είναι υπεράνω υποψίας. Πανικός καταλαμβάνει την πόλη, καθώς ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται κάθε φορά που το φεγγάρι γίνεται κόκκινο, σπέρνοντας τη διχόνοια στην κλειστή κοινωνία του Ντάγκερχορν. Στο μεταξύ, η Βάλερι ανακαλύπτει ότι έχει μια ιδιαίτερη σύνδεση με το λυκάνθρωπο, γεγονός που τους φέρνει κοντά, κάνοντάς την, ταυτόχρονα, ύποπτη και δόλωμα. Αμάντα Σάιφρεντ ως Βάλερι Γκάρι Όλντμαν ως Πατέρας Σόλομον Βιρτζίνια Μάντσεν ως Σουζέτ, μητέρα της Βάλερι Μπίλυ Μπερκ ως Σεζάρ, πατέρας της Βάλερι Τζούλι Κρίστι ως Γιαγιά Σάιλο Φερνάντεζ ως Πιτερ Μαξ Άιρονς ως Χένρυ Λαζάρ Η εφημερίδα Daily Express ανέφερε ότι "Η πλοκή έχει απίστευτο σασπένς στο στιλ της Αγκάθα Κρίστι –ο ένοχος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε!». Επίσης, η Tolucan Times δήλωσε πως "Η Κοκκινοσκουφίτσα δεν είναι ταινία τρόμου ή «αντίπαλος» του Λυκόφως. Είναι ταινία μυστηρίου, και μάλιστα πολύ καλή, με εξαιρετικές ερμηνείες, ρυθμό και ατμόσφαιρα". Επίσημη ιστοσελίδα Η Κοκκινοσκουφίτσα στο IMDb Η Κοκκινοσκουφίτσα Rotten Tomatoes
Γιαντράνκα Στογιάκοβιτς

Η Γιαρντάνκα Στογιάνκοβιτς (Jadranka Stojaković, 24 Ιουλίου 1950 – 3 Μαΐου 2016) ήταν Βόσνια τραγουδίστρια λαϊκής μουσικής, ιδιαίτερα γνωστή για την μοναδική και όμορφη φωνή της. Τα πιο γνωστά τραγούδια της είναι το "Sve smo mogli mi", το "Što te nema" και το "Bistre vode Bosnom teku".

 Γεννημένη στο Σεράγεβο της Βοσνίας, καταγόταν από οικογένεια δασκάλων (ο πατέρας της ήταν από το Ντομπόι, ενώ η μητέρα της από τη Δαλματία), πέρασε τα πρώτα της χρόνια σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Μποσάνσκι Νόβι όπου οι γονείς της είχαν διοριστεί να διδάξουν. Οι γονείς της πολύ σύντομα χώρισαν και έτσι μετακόμισε με την μητέρα της στο Σεράγεβο, ενώ σύντομα συνεχίστηκαν οι μετακινήσεις στο Ντουμπρόβνικ, το Γκράντατς, και το Βάρες, μικρές πόλεις που παρουσιάζαν ελλείψεις σε δασκάλους και όπου η μητέρα της έβρισκε δουλειά. Κατά καιρούς εγκαταστάθηκαν σε διάφορα χωριά γύρω από το Σεράγεβο, και ήταν εκεί όπου η Γιαρντάνκα πέρασε το πιο σημαντικό κομμάτι της παιδικής της ηλικίας. Στην ηλικία των 16 ετών, η Γιαρντάνκα Στογιάνοβιες μπήκε στο τζαζ συγκρότημα του θείου της Vukašin Radulović και έδωσε παραστάσεις μαζί τους σε όλη τη χώρα καθώς και σε άλλη μέρη της Ευρώπης (κυρίως στη Γερμανία). Το 1981 ήταν δεύτερη φωνή με την Ismeta Dervoz για τη Γιουγκοσλαβική συμμετοχή με το όνομα Vajta στη Γιουροβίζιον του 1981 στην Ιρλανδία. Το 1984, στην διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων που πραγματοποιήθηκαν στο Σεράγεβο, τραγούδησε το επίσημο θεματικό ύμνο των Αγώνων. Περίπου την ίδια εποχή, έλαβε το βραβείο του καλύτερου καλλιτέχνη της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν ανάμεσα από τους πιο ταλαντούχους και αγαπημένους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς. Από το 1988, η Γιαντράνκα Στογιάκοβιτς διαμένει ως επί τω πλείστον στην Ιαπωνία. To 1997, τραγούδησε το τραγούδι του τέλους για το ηλεκτρονικό παιχνίδι της Konami, Vandal Hearts για το Sony PlayStation. Jadranka.jp Official web site У Јапану нема нервозе, Politika, September 12, 2008 [1] Article de la revista Sons de la Mediterrània (Catalunya), per Brigitte Vasallo.