Citroën Saxo

Το Citroën Saxo ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Φεβρουάριο του 1996 έως τον Σεπτέμβριο του 2003. Αντικατέστησε το Citroën AX και αντικαταστάθηκε από τα Citroën C3 και Citroën C2, τον Φεβρουάριο του 2002 και τον Σεπτέμβριο του 2003 αντίστοιχα. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.224.439 αντίτυπα σειράς Saxo κατά τη διάρκεια των 7,5 ετών παραγωγής του. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε ως Citroën Chanson (στα γαλλικά σημαίνει «τραγούδι»), επειδή το όνομα Saxo είχε ήδη κατοχυρωθεί από την Honda.

 Αν και το AX εξ αρχής σημείωσε και συνέχιζε να επιτυγχάνει σταθερά υψηλές πωλήσεις, ωστόσο η Citroën αποφάσισε να ξεκινήσει την εξέλιξη του διαδόχου του σχετικά νωρίς, προτού ακόμα αρχίσει να δείχνει την ηλικία του. Χωρίς καθυστέρηση, ήδη από το 1990 ξεκίνησε το σχετικό «πρότζεκτ S8», το οποίο εξελίχθηκε στο Saxo μέσα σε 260 εβδομάδες, δηλαδή σε 5 ακριβώς έτη (5 x 52 εβδομάδες το έτος = 260). Χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα του AX (αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο) για την συγκράτηση του κόστους του έργου, δημιούργησε ένα αυτοκίνητο που αισθητικώς δεν θύμιζε σε καμία λεπτομέρεια το προηγούμενο και έδειχνε πολύ πιο σύγχρονο και ελκυστικό. Επισήμως, το Saxo παρουσιάστηκε στα τέλη του 1995 και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Φεβρουάριο του 1996, στο Ωλνέ-σου-Μπουά (Aulnay-sous-Bois), προάστειο του Παρισιού, αν και κατασκευάστηκε επίσης και στο Μανγκουάλντε της Πορτογαλίας. Μέσα στον ίδιο μήνα, τον Φεβρουάριο του 1996, παρουσιάστηκε αρχικά μόνο σε 3-πορτη έκδοση, ενώ τον Ιούλιο του 1996 έφτασε στην αγορά και η 5-πορτη. Το νέο μοντέλο είχε σημαντικά μεγαλύτερες διαστάσεις από το ΑΧ και πρακτικώς είχε μετακινηθεί σε μια ελαφρώς ανώτερη τάξη μεγέθους, φτάνοντας πλέον στην κατηγορία Β των supermini αυτοκινήτων, αντί της κατηγορίας Α. Επίσης, ο εξοπλισμός του είχε αναβαθμιστεί σημαντικά και πλέον προσέφερε και έξτρα αυτόματο κιβώτιο, για πρώτη φορά σε αυτοκίνητο πόλης της Citroën, το οποίο συγκεκριμένα προσφερόταν στους 8-βάλβιδους κινητήρες βενζίνης 1.4 λίτρων και 1.6 λίτρων, αν και παραδόξως ήταν μόλις 3 ταχυτήτων. Ωστόσο, το Citroën AX συνέχιζε ακόμα και τότε να έχει μεγάλη εμπορική απήχηση, ενώ το Saxo αρχικά δεν έτυχε θερμής υποδοχής από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό. Πράγματι, αν και το Saxo ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά ως προς το ΑΧ, φαινόταν σαν ένα εμφανισιακό αντίγραφο του Peugeot 106, που είχε λανσαριστεί ήδη από το 1991, έχοντας βασιστεί επίσης στην πλατφόρμα του ΑΧ. Μολονότι το Saxo είχε εξελιχθεί από το ΑΧ και όχι από το 106 (και η ακόμα μεγαλύτερη ιστορική ειρωνεία είναι ότι το Peugeot 106 είχε προηγουμένως εξελιχθεί από το Citroën AX που είχε εισαχθεί ήδη από το 1986), εισέπραξε επικριτικά έως και άκρως αρνητικά σχόλια, όπως ότι «δεν μπήκαν ούτε καν στον κόπο να το διαφοροποιήσουν λίγο». Ως αποτέλεσμα, η Citroën αποφάσισε να συνεχίσει προσωρινά την παραγωγή του AX, παράλληλα με το Saxo. Παρά την έντονη ομοιότητά του με το 106 και τα σχετικά επικριτικά σχόλια, ωστόσο, το Saxo κέρδισε τότε αναπάντεχα τον τίτλο του «Ομορφότερου Αυτοκινήτου» για το 1997. Τελικώς και η εμπορική επιτυχία δεν άργησε πολύ: για την ακρίβεια, αρχικά η αγορά αντέδρασε κάπως διστακτικά, αλλά λίγους μήνες μετά οι πωλήσεις άρχισαν να ανεβαίνουν ραγδαία. Όπως συνέβη και με τον προκάτοχο AX, η επιτυχία του Citroën Saxo οφειλόταν στο χαμηλό κόστος συντήρησης και στην πολύ ανταγωνιστική τιμή του. Επίσης, όπως και το ΑΧ, το Saxo ήταν εξαιρετικά ευκίνητο και ευέλικτο στην οδήγηση μέσα στην πόλη και με ιδιαίτερα χαμηλή κατανάλωση καυσίμου. Επιπλέον, η εισαγωγή του Saxo συνέπεσε με την έναρξη της δεύτερης σειράς του Peugeot 106, που μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο του 1996, με την οποία μοιραζόταν σχεδόν όλα τα μηχανικά μέρη και τα ανταλλακτικά του αμαξώματος. Ως εκ τούτου, ένας άλλος λόγος για την μεγάλη επιτυχία του, ήταν η ευκολία στην εύρεση ανταλλακτικών, δεδομένου ότι πολλά από αυτά ήταν διαθέσιμα στα κέντρα εξυπηρέτησης και των δύο εταιρειών, τόσο της Citroën, όσο και της Peugeot. Ο κύριος στόχος στον οποίο απευθυνόταν το Saxo ήταν προφανώς η νεολαία, η οποία γρήγορα εκτίμησε τις δυναμικές ιδιότητες του μικρού γαλλικού αυτοκινήτου. Τον Ιούλιο του 1996, με την έναρξη της σεζόν (model year) του 1997 και λίγους μήνες μετά την έναρξη των πωλήσεων, λανσαρίστηκαν στην αγορά δύο σπορ εκδόσεις του Saxo, το Saxo VTR, αρχικής ισχύος 90 hp, που αυξήθηκε στους 100 hp από τις Ιανουαρίου 2001, και το Saxo VTS, που απέδιδε 120 hp. Όπως συνέβη και με τον προκάτοχό τους, την έκδοση AX GTi, οι δύο αυτές εκδόσεις του Saxo γνώρισαν τεράστια επιτυχία και απήχηση στο νεανικό κοινό, το οποίο τα θεωρεί, ακόμα και σήμερα, ως τρία (μαζί με το AX GTi) από τα καλύτερα μικρά σπορ μοντέλα που κατασκευάστηκαν ποτέ. Τον Δεκέμβριο του 1997, το Saxo υπέστη την πρώτη στη σειρά ανανέωση, που το διαφοροποίησε εμφανώς από το Peugeot 106. Συγκεκριμένα απέκτησε νέα γρίλια, πιο ανοιχτή και φαρδιά από την πρώτη, η οποία ήταν παρόμοια με τη γρίλια του νέου τότε Citroën Xsara Σειράς 1, για καλύτερη ψύξη του κινητήρα, ενώ απέκτησε και σαφέστερη διαφοροποίηση της εμφάνισης των πίσω φώτων. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις αφίξεις μέσα στο 1998 του Peugeot 206 (ο δημοφιλής διάδοχος του επίσης δημοφιλέστατου Peugeot 205) και του Clio δεύτερης γενιάς της αντίπαλης Renault, οδήγησε τη Citroën στην οριστική απόσυρση του προκατόχου AX από την παραγωγή τον Δεκέμβριο του 1998. Ενώ οι πωλήσεις συνέχιζαν να αυξάνονται, τον Σεπτέμβριο του 1999, με την έναρξη της σεζόν (model year) του 2000, το Saxo υποβλήθηκε σε ένα ακόμα λίφτινγκ, αυτή τη φορά εντονότερο. Οι αρχικοί προβολείς, που έμοιαζαν κάπως με αυτούς του AX και του 106, αντικαταστάθηκαν από νέους αμυγδαλωτούς, παρόμοιους με αυτούς που τοποθετήθηκαν 1 χρόνο μετά και στο Citroën Xsara Σειράς 2. Επίσης και η γρίλια ανάμεσά τους επανασχεδιάστηκε. Τα πίσω φώτα έγιναν κόκκινα και λευκά (προηγουμένως ήταν κόκκινα και γκρι). Αντιθέτως, τα μηχανικά του μέρη παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητα. Η πιο εμφανής διαφορά ήταν οι νέες ζάντες 15 ιντσών για την έκδοση VTS, αντί για 14 ιντσών προηγουμένως. Το σαλόνι του μοντέλου διατηρήθηκε σχεδόν αμετάβλητο, με μοναδική βελτίωση την εμφάνιση αερόσακου συνοδηγού ακόμα και στις βασικές εκδόσεις, καθώς τα παλαιότερα «εισαγωγικά» Saxo είχαν μόνο στάνταρ αερόσακο οδηγού και αρχικά μόνο οι κορυφαίες εκδόσεις είχαν 2 μπροστινούς αερόσακους. Το Citroën Saxo προσφερόταν με μια μεγάλη ποικιλία κινητήρων, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4). Σχεδόν όλοι ήταν 8-βάλβιδοι, με εξαίρεση την 16-βάλβιδη κορυφαία έκδοση 1.6i VTS. Υπήρξε και μια περιορισμένης παραγωγής, αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, το Saxo Électrique με τον ηλεκτροκινητήρα SA13, που κατασκευάστηκε και αυτή σε όλα τα έτη παραγωγής του συμβατικού Saxo, από το 1996 έως το 2003. Η αγοραστική ζήτηση για την ηλεκτροκίνητη έκδοση, ωστόσο, ήταν ελάχιστη και τελικώς παρήχθησαν μόλις 5.500 αντίτυπα, λόγω υψηλού κόστους, μικρής αυτονομίας, μόλις στα 120 χιλιόμετρα, και ανεπαρκών επιδόσεων, καθώς η μέγιστη ταχύτητα ήταν μόλις 95 km/h. Παρομοίως, το στενά συγγενικό Peugeot 106 Électrique, παραγωγής από το 1995 έως το 2003, που έφερε επίσης τον ηλεκτροκινητήρα SA13, παρήχθη σε μόλις 6.400 αντίτυπα, για τους ίδιους λόγους. Αναλυτικά, τα μηχανικά σύνολα του Saxo ήταν τα εξής: Ο αντικαταστάτης της 5-πορτης έκδοσης του Citroën Saxo, ήταν το Citroën C3 πρώτης γενιάς, που μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2002, ενώ η 3-πορτη έκδοση του Saxo αντικαταστάθηκε από το Citroën C2, που μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2003. Η παραγωγή του Saxo έληξε τον Σεπτέμβριο του 2003.