Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968 ήταν η 13η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Διεξήχθη στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά τη νίκη της Σάντι Σο στο διαγωνισμό του 1967 στη Βιέννη της Αυστρίας με το τραγούδι "Puppet on a String". Ήταν η τρίτη φορά που πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά τις εκδόσεις του 1960 και του 1963, και οι δύο πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Λονδίνο. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Βασιλική Αίθουσα Αλβέρτου το Σάββατο 6 Απριλίου 1968 και παρουσιάστηκε από την Κέιτι Μπόιλε (για τρίτη φορά), ενώ ήταν και ο πρώτος που μεταδόθηκε έγχρωμος για όσα (ελάχιστα τότε) κράτη διέθεταν έγχρωμο σήμα. Δεκαεπτά χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ισπανία με το τραγούδι "La, la, la", ερμηνευμένο από την Μασσιέλ, και με μουσική/στίχοι των Μάνουελ ντε λα Κάλβα και Ραμόν Αρκούσα. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Ισπανίας - και η πρώτη φορά που τερμάτιζε στην πρώτη πεντάδα - στο διαγωνισμό. Αυτή ήταν επίσης η πρώτη νίκη για μια χώρα από την Ιβηρική Χερσόνησο. Πριν το διαγωνισμό, η βρετανική συμμετοχή "Congratulations" του Κλιφ Ρίτσαρντ ήταν το μεγάλο φαβορί για τη νίκη, αλλά τελικώς έχασε από τη Μασσιέλ της Ισπανίας με διαφορά ενός βαθμού. Αρχικά η Ισπανία είχε αναθέσει στον Χοάν Μανουέλ Σεράτ να τραγουδήσει το "La La La", όμως εκείνος απαίτησε να ερμηνεύσει το τραγούδι στην καταλανική γλώσσα, κάτι που αρνήθηκε η χώρα. Έτσι αποσύρθηκε ο Σεράτ και αντικαταστάθηκε από την Massiel, η οποία ερμήνευσε το ίδιο άσμα στα ισπανικά.

 Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Royal Albert Hall του Λονδίνου. Το Royal Albert Hall είναι γνωστό επειδή φιλοξενεί τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες διεθνώς από διάφορα είδη τέχνης και επίσης για τη διοργάνωση αθλητικών γεγονότων, συναυλιών και άλλων εκδηλώσεων από τότε που ξεκίνησε να λειτουργεί, το 1871. Το 1968 ήταν η πρώτη χρονιά που ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision μεταδόθηκε έγχρωμος. Οι χώρες όπου μεταδόθηκε τηλεοπτικά με έγχρωμο πρόγραμμα ήταν οι: Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο, παρότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η μετάδοση έγινε έγχρωμη από το BBC Two την επομένη. Το πρόγραμμα είδαν επίσης και οι τηλεθεατές στην ανατολική Ευρώπη και στην Τυνησία. Η Κέιτι Μπόιλε παρουσίασε τον διαγωνισμό για τρίτη φορά.Για μία ακόμη φορά, το σύστημα βαθμολόγησης ήταν η κάθε χώρα να διαθέτει δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε. Τον Μάιο του 2008 σε ένα ντοκιμαντέρ του Ισπανού Μοντσέ Φερνάντεθ Βίγια (Montse Fernández Villa) με τίτλο 1968. Yo viví el mayo español παρουσιάζονται ισχυρισμοί για νοθεία στον διαγωνισμό από το καθεστώς του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Ο ισχυρισμός βασίστηκε στην κατάθεση του Ισπανού δημοσιογράφου Χοσέ Μαρία Ινίγο, ο οποίος εργαζόταν στο TVE την περίοδο εκείνη, και αποκάλυψε ότι ήταν κοινό μυστικό η νοθεία εκείνη, υποδηλώνοντας ότι οι εκπρόσωποι των ισπανικών δισκογραφικών εταιρειών προσφέρθηκαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ από Βούλγαρους και Τσέχους καλλιτέχνες (την περίοδο εκείνη η Βουλγαρία και η Τσεχοσλοβακία δεν ήταν μέλη της EBU).Στο ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε επίσης ότι στην πραγματικότητα ο διαγωνισμός θα έπρεπε να είχε κερδηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και το τραγούδι "Congratulations" που ερμήνευσε ο Κλιφ Ρίτσαρντ και ήρθε 2ο για μία μόλις ψήφο (άρα και για 1 βαθμό διαφορά). Η νικήτρια του διαγωνισμού, Massiel, εξέφρασε την οργή της για τους ισχυρισμούς και δήλωσε ότι εάν είχαν γίνει τέτοιες νοθείες, "άλλοι τραγουδιστές που ήταν πιο φιλικοί στο καθεστώς του Φράνκο, θα είχαν ωφεληθεί". Ο Ίνιγο ζήτησε συγγνώμη προσωπικά από την Μασιέλ, λέγοντας ότι είχε αναπαραγάγει μία διάσπαρτη φημολογία. Αμφότεροι η Μασιέλ και ο Ίνιγο κατηγόρησαν το τηλεοπτικό κανάλι La Sexta, που μετέδωσε το ντοκιμαντέρ, ότι κατασκεύασε το σκάνδαλο. Δεν υπήρξαν αποχωρήσεις ή επιστροφές χωρών ή πρώτες εμφανίσεις στον διαγωνισμό του 1968. Για κάθε τραγούδι υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος ήταν αρμόδιος για τη διεύθυνση της ορχήστρας. Ένας μόνο καλλιτέχνης επέστρεψε στον διαγωνισμό του 1968. Πρόκειται για τη νικήτρια του διαγωνισμού του 1962, τη Γαλλίδα Ιζαμπέλ Ομπρέ. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1968, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα. Αρκετές χώρες που δεν έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό αποφάσισαν να μεταδώσουν το πρόγραμμα από τους αντίστοιχους ραδιοτηλεοπτικούς τους φορείς. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)