Δολοφονία της Μάρσια Κινγκ

Η Μάρσια Λενόρ Σόσσομαν (Κινγκ) (Αγγλικά: Marcia Lenore Sossoman [King], 9 Ιουνίου 1959 (1959-06-09) – 22 Απριλίου 1981) ήταν μια 21χρονη γυναίκα από το Αρκάνσα που δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 1981. Το πτώμα της ανακαλύφθηκε στο Τρόι του Οχάιο περίπου 48 ώρες μετά τη δολοφονία της. Η Μάρσια παρέμεινε αγνώστων στοιχείων για 36 χρόνια προτού εντοπιστεί η ταυτότητα της μέσω ανάλυσης DNA και γενετικής γενεαλογίας τον Απρίλιο του 2018 Η Κινγκ ήταν μια από τους πρώτους νεκρούς χωρίς ταυτότητα που αναγνωρίστηκαν μέσω αυτής της μεθόδου ιατροδικαστικής έρευνας. Πριν από την αναγνώριση της το 2018, η Κίνγκ ήταν γνωστή ως το «Κορίτσι με το δέρμα ελαφιού» και η « Άγνωστη γυναίκα του Μαϊάμι». Το πρώτο ψευδώνυμο αναφέρεται στο πόντσο που φορούσε όταν ανακαλύφθηκε το σώμα της.

 Στις 24 Απριλίου 1981, τρεις νεαροί άνδρες ανακάλυψαν το σώμα μιας νεαρής καυκάσιας γυναίκας σε ένα χαντάκι δίπλα στην οδό Greenlee στο Νιούτον Τάουνσιπ, του Τρόι, στο Οχάιο. Ένας από τους τρεις άνδρες, ο Γκρεγκ Μπρίντμπαχ, αρχικά παρατήρησε το χαρακτηριστικό πανωφόρι της νεκρής. Ενημερώνοντας έναν από τους φίλους του, τον Νιλ Χόφμαν, να ρίξει μια ματιά στο ρούχο, ο Χόφμαν πλησίασε πιο κοντά και φώναξε: "Θεέ μου, υπάρχει μια γυναίκα μέσα σε αυτό το ένδυμα!" Η νεαρή γυναίκα ήταν ξαπλωμένη σε εμβρυϊκή στάση, στη δεξιά της πλευρά, και δεν φορούσε παπούτσια ή κάλτσες. Οι άνδρες κατήγγειλαν αμέσως την ανακάλυψη τους στην αστυνομία. Η σορός υπεβλήθη σε νεκροψία το ίδιο απόγευμα. Η ιατρική εξέταση αποκάλυψε ότι είχε χτυπηθεί άσχημα προτού την στραγγαλίσουν και είχε ένα βαθύ τραύμα στο κεφάλι και στον λαιμό της. Ο θάνατος της υπολογίστηκε περίπου 48 ώρες πριν ανακαλυφθεί το σώμα της. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το συκώτι της είχε τραυματιστεί. Δεν είχε υποστεί καμία μορφή σεξουαλικής επίθεσης. Η γυναίκα ήταν μεταξύ 1,63 και 1,68 μέτρων σε ύψος, μεταξύ 18 και 26 ετών στην ηλικία και είχε βάρος 57 - 59 κιλά. Είχε φυσικά χάλκινα μαλλιά, τα οποία ήταν χτενισμένα σε δυο πλεξίδες με χωρίστρα στην μέση. Τα μάτια της είχαν ανοιχτό καφέ χρώμα και είχε φακίδες στο πρόσωπο της. Επιπλέον, η μύτη της χαρακτηρίστηκε ως «πολύ μυτερή». Το θύμα είχε κατακόκκινη επιδερμίδα, υποδεικνύοντας ότι είχε περάσει πολύ χρόνο σε εξωτερικούς χώρους τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες της ζωής της. Η νεαρή γυναίκα είχε τηρήσει υψηλό επίπεδο προσωπικής υγιεινής. Όλα τα δόντια της, συμπεριλαμβανομένων των φρονιμιτών της, ήταν σε καλή κατάσταση, ενώ δεν υπήρχαν ίχνη από σφραγίσματα ή άλλες οδοντιατρικές εργασίες, εκτός από μια πορσελάνινη κορώνα στον επάνω δεξιό κοπτήρα της. Ο ιατροδικαστής σημείωσε επίσης αρκετές ουλές στο σώμα της, συμπεριλαμβανομένης μιας κάθετης ουλής κάτω από το πηγούνι της, στον έναν καρπό της, στα χέρια της και στον αστράγαλο της. Η νεαρή γυναίκα ήταν ντυμένη με μπλε τζιν καμπάνα μάρκας Wrangler, ένα καφέ ζιβάγκο πουλόβερ με πορτοκαλί σταυρωτό σχέδιο στο μπροστινό μέρος, ένα λευκό στηθόδεσμο και ένα πόντσο με κρόσσια, φτιαγμένο από δέρμα ελαφιού, χωρίς κουκούλα και με μωβ φόδρα, το οποίο φαινόταν να είναι χειροποίητο, ενώ δεν φορούσε παπούτσια ή κάλτσες. Καμία μορφή ταυτοποίησης δεν εντοπίστηκε στο σώμα της ή στον τόπο του εγκλήματος. Επειδή το σώμα της γυναίκας βρέθηκε περίπου 48 ώρες μετά το θάνατο της, η αστυνομία μπόρεσε να λάβει τα δακτυλικά της αποτυπώματα και τις οδοντιατρικές της πληροφορίες. Δυστυχώς όμως αυτά δεν απέδωσαν αποτελέσματα που να ταιριάζουν με κάποια άλλη αγνοούμενη, ούτε όμως ταίριαζαν με κάποιο αστυνομικό αρχείο, υποδεικνύοντας ότι η άγνωστη δεν είχε ποινικό μητρώο. Οι πρώτες προσπάθειες της αστυνομίας για τον εντοπισμό της ταυτότητας της νεκρής περιλάμβαναν επίσης τη δημιουργία ενός σκίτσου του προσώπου της που δημοσιεύτηκε σε τοπικές εφημερίδες και μεταδόθηκε στα τηλεοπτικά δίκτυα στις 28 Απριλίου του 1981. Η γνωστοποίηση της υπόθεσης στα μέσα ενημέρωσης, έδωσε περίπου διακόσιες πληροφορίες. Αν και ερευνήθηκαν όλες, καμία δεν βοήθησε στην αναγνώριση της γυναίκας. Οι αρχές πίστευαν ακράδαντα ότι η γυναίκα είχε δολοφονηθεί αλλού και το σώμα της πετάχτηκε δίπλα στο δρόμο λίγο μετά το θάνατο της. Αυτό το συμπέρασμα υποστηρίχθηκε από το γεγονός ότι τα γυμνά πόδια της ήταν καθαρά και δεν είχαν καμία ένδειξη ότι είχε περπατήσει σε βρώμικη επιφάνεια. Επιπρόσθετα, ο αυτοκινητόδρομος Interstate 75 απέχει μόλις 8 χλ από εκεί που ανασύρθηκε το σώμα της. Η έρευνα για τη δολοφονία της « Άγνωστης γυναίκα του Μαϊάμι» σταδιακά άρχισε να βαλτώνει, αν και η αστυνομία και άλλοι αξιωματούχοι συνέχισαν να ερευνούν τη δολοφονία της. Τα ρούχα της, ένα δείγμα από το αίμα της και άλλα φυσικά αποδεικτικά στοιχεία που βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος διατηρήθηκαν, για περεταίρω ερευνά στο μέλλον. Οι ερευνητές θεώρησαν ότι ή γυναίκα ήταν έφηβη που δραπέτευσε από την οικογενειακή εστία ή μέλος ανάδοχης οικογένειας ή μια άστεγη, η οποία δεν βρισκόταν μεγάλο χρονικό διάστημα στο Οχάιο πριν από το θάνατο της. Ωστόσο, η υψηλή ποιότητα της προσωπικής της υγιεινής απέκλεισε την τελευταία πιθανότητα. Η απουσία των υποδημάτων της στον τόπο του εγκλήματος οδήγησε ορισμένους ερευνητές να πιστέψουν ότι μπορεί να είχε δολοφονηθεί από έναν κακοποιητικό σύντροφο. Μια ανάλυση ισοτόπων το έτος 2016, που αφορούσε δείγματα από τα μαλλιά και τα νυχιά του θύματος αποκάλυψε ότι το «Κορίτσι με το δέρμα ελαφιού» είχε περάσει περίπου τέσσερις μήνες σε περιοχές εντός των Νοτιοδυτικών και/ή Νοτιοανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών, σε αντίθεση με το Οχάιο, πριν από τη δολοφονία της. Επιπλέον, και η ιατροδικαστική παλυνολογία είχε αποκαλύψει ότι η γυναικά προερχόταν πιθανότατα είτε από τις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες είτε από τον Καναδά ή είχε περάσει σημαντικό χρόνο σε αυτές τις περιοχές το έτος πριν από τη δολοφονία της. Αρχικά, οι ερευνητές πίστευαν ότι η ανθρωποκτονία της άγνωστης γυναίκας συνδεόταν με μια 27χρονης γυναίκας που δολοφονήθηκε δύο μήνες νωρίτερα, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 1981, αλλά δεν μπόρεσαν να αποδείξουν αυτή την πιθανότητα με χειροπιαστά στοιχεία. Το 1985, οι ανακριτές προσπάθησαν να συνδέσουν τη δολοφονία του «Κοριτσιού με το δέρμα ελαφιού» με μια σειρά δολοφονημένων γυναικών (γνωστές ως Redhead Murders, δηλαδή οι φόνοι των γυναικών με κόκκινα μαλλιά), αρκετές από τις οποίες ήταν ιερόδουλες ή στριπτιζέζ. Ωστόσο, αυτή η θεωρία τελικά διαψεύστηκε. Ορισμένοι ερευνητές υπέθεσαν επίσης ότι η «Άγνωστη γυναίκα του Μαϊάμι» μπορεί να ήταν η πρώτη από τις πολυάριθμες νεαρές γυναίκες που δολοφονήθηκαν από έναν κατά συρροή δολοφόνο του οποίου η δράση ήταν μεταξύ των ετών 1985 και 2004 και πολλά από τα θύματα του πιστεύεται ότι ήταν ιερόδουλες. Ο ίδιος δολοφόνος, αν και δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ, ήταν ύποπτος για τον φόνο άλλων 7 με 10 νεαρών γυναικών. Όλα τα θύματα είχαν δολοφονηθεί με χτυπήματα ρόπαλου ή με στραγγαλισμό, ενώ έλειπαν τα ρούχα ή τα κοσμήματα τους από την σκηνή του εγκλήματος. Κοσμήματα και υποδήματα έλειπαν επίσης από τον τόπο του εγκλήματος του «Κοριτσιού με το δέρμα ελαφιού» και είχε δολοφονηθεί με παρόμοιο τρόπο με αυτά τα θύματα. Ωστόσο, βρέθηκαν αρκετά στοιχεία που έρχονται σε αντίθεση με αυτή τη θεωρία. Δεν υπήρχε ένδειξη ότι η άγνωστη γυναικά είχε εμπλακεί σε οποιαδήποτε μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας πριν από το θάνατο της. Επιπλέον, σε αντίθεση με πολλά από τα θύματα αυτού του κατά συρροή δολοφόνου, ήταν εμφανώς περιποιημένη, με ιστορικό οδοντιατρικής φροντίδας. Το 1991, μια νεοσύστατη ομάδα έρευνας συγκλήθηκε στο Λονδίνο του Οχάιο. Αυτή η ειδική ομάδα ήταν αφιερωμένη στην έρευνα αυτών των ανεξιχνίαστων ανθρωποκτονιών, που είχαν συμβεί στο Οχάιο, τη Νέα Υόρκη, την Πενσυλβάνια και το Ιλινόις και αποτελούνταν από ερευνητές από περισσότερες από δώδεκα υπηρεσίες επιβολής του νόμου. Με την πρόοδο της τεχνολογίας και την αυξανόμενη χρήση της ανάλυσης DNA σε ποινικές έρευνες, οι ερευνητές μπόρεσαν να εξαγάγουν το DNA της γυναίκας από το δείγμα αίματος που είχαν διατηρήσει από το 1981. Αυτό το δείγμα DNA προστέθηκε στον αυξανόμενο αριθμό βάσεων δεδομένων επιβολής του νόμου. Το 2001, το Περιφερειακό Εργαστήριο Εγκλήματος του Μαϊάμι δημιούργησε ένα προφίλ DNA του «Κοριτσιού με το δέρμα ελαφιού», το οποίο μπήκε στη βάση δεδομένων του Εθνικού Συστήματος Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων (NamUs) το 2008. Έτσι, τα δακτυλικά αποτυπώματα, οι οδοντιατρικές πληροφορίες και το DNA της γυναίκας ήταν προσβάσιμα στις αρχές επιβολής του νόμου, σε όλη την χώρα. Αυτά τα δεδομένα απέκλεισαν 226 αγνοούμενα έφηβα κορίτσια και νεαρές γυναίκες, από την υπόθεση, καθώς αποδείχτηκε γενετικά ότι καμία δεν ήταν η «Άγνωστη γυναίκα του Μαϊάμι». Το 2009, ένα δείγμα μιτοχονδριακού DNA υποβλήθηκε στο FBI για συμπερίληψη στο σύστημα CODIS. Το επόμενο έτος, η διαχείριση της υπόθεσης (στο σύστημα NamUs) του «Κοριτσιού με το δέρμα ελαφιού» ανατέθηκε στην ιατροδικαστική ανθρωπολόγο, Δρ. Ελίζαμπεθ Μάρεϊ. Τον Απρίλιο του 2016, το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα & Κακοποιημένα Παιδιά κυκλοφόρησε δύο εκδοχές μιας ενημερωμένης ιατροδικαστικής ανακατασκευής προσώπου του θύματος και πρόσθεσε την υπόθεση της στον ιστότοπο του, απεικονίζοντας την με και χωρίς τις πλεξίδες της. Αυτές οι εικόνες διανεμήθηκαν εκτενώς μέσω ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, αν και αρχικά δεν ήρθαν σημαντικά στοιχεία. Το 2016, το γραφείο του σερίφη της κομητείας του Μαϊάμι ενέκρινε την ιατροδικαστική παλυνολογική εξέταση στα ρούχα του θύματος στην προσπάθεια τους να ταυτοποιήσουν την ίδια και τον/τους δολοφόνο/ους της. Αυτή η δοκιμή διενεργήθηκε από την Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η «Άγνωστη γυναίκα του Μαϊάμι» είχε καταγωγή από τις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες ή είχε περάσει σημαντικό χρόνο σε αυτή την περιοχή τον τελευταίο χρόνο πριν από τη δολοφονία της. Τα ρούχα της περιείχαν επίσης υψηλά επίπεδα αιθάλης από έκθεση σε κυκλοφορία οχημάτων ή σε βιομηχανική δραστηριότητα, υποστηρίζοντας τις αρχικές υποψίες των ερευνητών ότι μπορεί η γυναικά να έκανε συχνά ωτοστόπ. Επιπλέον, η γύρη που πάρθηκε από τα εξωτερικά της ρούχα υποδηλώνει ότι, λίγο πριν τη δολοφονία της, βρισκόταν σε περιοχή με άνυδρο κλίμα όπως οι Δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες ή το βόρειο Μεξικό. Στις 9 Απριλίου 2018, το Περιφερειακό Εργαστήριο Εγκλήματος της Κοιλάδας του Μαϊάμι ανακοίνωσε ότι είχε ταυτοποιήσει το θύμα ως την 21χρονη Μάρσια Λενόρ Κινγκ από το Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας. Η αναγνώριση της είχε επιτευχθεί μέσω ανάλυσης DNA που διεξήχθη από τον οργανισμό DNA Doe Project, με τη βοήθεια του Περιφερειακό Εργαστήριο Εγκλήματος του Μαϊάμι και της τεχνολογίας Full Genomes Corporation. Η Δρ. Ελίζαμπεθ Μάρεϊ επικοινώνησε με αυτόν τον οργανισμό το 2017 και μπόρεσε να αντιστοιχίσει με επιτυχία ένα δείγμα DNA της Μάρσια με ένα δείγμα που υποβλήθηκε για σύγκριση από έναν πρώτο ξάδερφο της. Η οικογένεια της αρνήθηκε να κάνει δημόσια δήλωση στον τύπο, ζητώντας να σεβαστούν την ιδιωτικότητα τους. Η οικογένεια της είχε δει τελευταία φορά ζωντανή την Μάρσια το 1980. Ποτέ δεν είχε αναφερθεί επίσημα ως αγνοούμενη, αν και οι δικοί της άνθρωποι την αναζητούσαν. Πιστεύεται ότι η Μάρσια συνήθιζε να κάνει συχνά ωτοστόπ για να μετακινείται από το ένα μέρος στο άλλο, όπως είχαν υποστηρίξει και οι ερευνητές πριν από την αναγνώριση της. Απευθυνόμενος στα μέσα ενημέρωσης για να ανακοινώσει την επίσημη ταυτότητα του «Κοριτσιού με το δέρμα ελαφιού», ένας εκπρόσωπος του γραφείου του σερίφη της κομητείας του Μαϊάμι δήλωσε: «Η επιβολή του νόμου δεν ξεχνά ποτέ. Είχαμε ένα μακρύ ταξίδι για να [βρεθούμε] εδώ που είμαστε σήμερα." Αυτός ο εκπρόσωπος τόνισε επίσης ότι η έρευνα για την ανθρωποκτονία της Κινγκ βρίσκεται σε εξέλιξη, με πρωταρχικό στόχο τις κινήσεις της τον τελευταίο μήνα της ζωής της, εφόσον ήταν γνωστό ότι συνήθιζε να πηγαίνει τόσο στο Πίτσμπουργκ όσο και στο Λούισβιλ. Τον Ιούλιο του 2018, το Γραφείο του σερίφη της κομητείας του Μαϊάμι ανακοίνωσε ότι έλαβε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την πραγματική τοποθεσία της Μάρσια λίγο πριν από το θάνατο της. Αυτές οι πληροφορίες περιλάμβαναν μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων που την τοποθετούσαν στο Λούισβιλ του Κεντάκι, περίπου 14 ημέρες πριν από το θάνατο της. Έξι άτομα επιβεβαίωσαν επίσης αναφορές που υποστήριζαν ότι η Κινγκ βρισκόταν επίσης στο Αρκάνσας λίγο πριν τη δολοφονία της. Πιστεύεται ότι ο λόγος που είχε ταξιδέψει στο Οχάιο μπορεί να οφειλόταν στην ύποπτη εμπλοκή της με τη θρησκευτική οργάνωση με την ονομασία "The Way". Τον Φεβρουάριο του 2020, το γραφείο του σερίφη της κομητείας του Μαϊάμι ανακοίνωσε ότι ήταν σε θέση να ερευνήσει περαιτέρω την υπόθεση, καθώς η πρόοδος στην τεχνολογία είναι μεγαλύτερη πλέον, και οι αρχές είναι σε θέση να ψάξουν να βρουν το προφίλ πυρηνικού DNA του δολοφόνου της ή του ατόμου με το οποίο ήταν συντροφιά η Μάρσια τις τελευταίες τις στιγμές. Απευθυνόμενος σε αυτές τις τρέχουσες εξελίξεις, ο σερίφης της κομητείας του Μαϊάμι, Ντέιβ Ντούτσαλκ, δήλωσε: «Έχουμε πάντα ελπίδες να αποδώσουμε δικαιοσύνη για τα θύματα ανθρωποκτονιών και τις οικογένειες τους. Δεν έχουμε ξεχάσει, ούτε θα το κάνουμε ποτέ, και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε καθώς αναπτύσσονται νέες τεχνολογίες. Θα εξετάζουμε τα στοιχεία μας για να μάθουμε αν αξίζει να τα ερευνήσουμε ξανά." Η Μάρσια είχε ταφεί αρχικά ως θύμα αγνώστων στοιχείων στο νεκροταφείο του Ρίβερσαϊντ στην κομητεία του Μαϊάμι στο Οχάιο εβδομάδες μετά τον θάνατο της, με αρκετούς αξιωματικούς να παρευρίσκονται στην κηδεία της. Μετά την αναγνώριση της ταυτότητας της, η οικογένεια της επέλεξε να παραμείνει θαμμένη σε αυτό το νεκροταφείο, με την μητριά της, Σίντι Σόσσομαν, να εξηγεί την πεποίθηση της οικογένειας της ότι ήταν «θέλημα του Θεού» η κόρη τους να δολοφονηθεί και να παραμείνει αγνώστων στοιχείων για τόσο καιρό. Εκείνοι πιστεύουν ότι η Μάρσια ήταν ευλογημένη που πέθανε μέσα σε μια κοινότητα που της είχε δείξει τέτοια εκτίμηση και αξιοπρέπεια ενώ εκείνη παρέμενε χωρίς ταυτότητα. Οι γονείς της είχαν χωρίσει εδώ και καιρό, και ο πατέρας της, Τζον Γουέσλι Σόσσομαν, είχε ξαναπαντρευτεί, έχοντας πολλά παιδιά με τη δεύτερη σύζυγο του, τα οποία αναρωτιόντουσαν από καιρό πού βρίσκεται η αγαπημένη του κόρη, η Μάρσια. Δυστυχώς, οι αδελφοί της Μάρσια, Ντάνιελ Κινγκ και Τζόναθαν Σόσσομαν (ετεροθαλής αδελφός), και ο πατέρας της Τζον, απεβίωσαν προτού αναγνωριστεί η ταυτότητα της. Στις 20 Ιουλίου 2018, πραγματοποιήθηκε μνημόσυνο για την Μάρσια σε ένα παρεκκλήσι στο Τρόι του Οχάιο. Αυτή η λειτουργία τελέστηκε από τον αιδεσιμότατο Γκέκορι Σίμμονς. Η μητριά της Μάρσια και άλλα οκτώ μέλη της οικογένειας αντικατέστησαν την ταφόπλακα της «Άγνωστης γυναίκας» με μια άλλη που έφερε το πραγματικό της όνομα. Την λειτουργία παρακολούθησαν περισσότεροι από πενήντα κάτοικοι της περιοχής. Περιγράφοντας την προσωπικότητα της Μάρσια, η Σίντι την χαρακτήρισε ως μια «πολύ έμπιστη» νεαρή γυναίκα , προτού απευθυνθεί σε όλους τους παρευρισκόμενους με τα εξής λόγια: «Οι λέξεις δεν περιγράφουν τα συναισθήματα που τρέφουμε για όλους εσάς, που την αγαπήσατε και την πήρατε στην αγκαλιά σας».