IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2000-01

Το Κύπελλο Κύπρου 2000-01 ήταν η 27η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (24η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 2000-01. Νικήτρια ήταν η Νέα Σαλαμίνα για 5η φορά στην ιστορία της.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας). Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Κλειστή Αίθουσα Ολύμπια στη Λεμεσό. Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 3 Απριλίου 2001. Στον τελικό προκρίθηκαν η Νέα Σαλαμίνα και η Ανόρθωση. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 5 Απριλίου 2001 στη Κλειστή Αίθουσα Ολύμπια στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Νέα Σαλαμίνα με σκορ 3-2 σετ. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Αθλητικός Πνευματικός Όμιλος Παλαιχωρίου

O Αθλητικός Πνευματικός Όμιλος Παλαιχωρίου ή ο ΑΠΟΠ Παλαιχωρίου (διαβάζεται «απόπ») είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει έξι συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.

 Ο ΑΠΟΠ ιδρύθηκε το 1957. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο ΑΠΟΠ ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.Συνολικά έχει 6 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία (1985-86, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90 και 1990-91). Την περίοδο 1990-91 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο ΑΠΟΠ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο ΑΠΟΠ συμμετείχε στον Α΄ όμιλο. Κύπελλο ΕΠΟΠΛ (2): 1985, 2004 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Αθλητικός Πνευματικός Όμιλος Παλαιχωρίου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Λιούμπα Βέλιτς

Η Λιούμπα Βέλιτς (γερμανικά:Ljuba Welitsch) υπήρξε βούλγαρο-αυστριακή τραγουδίστρια της όπερας (σοπράνο) και ηθοποιός, που εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα και στις Ηνωμένες πολιτείες. Η πιο γνωστή εκτέλεση όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην όπερα ήταν η «Σαλώμη».

 Η Βέλιτς γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1913 στο χωριό Μπορίσοβο (σήμερα Σλαβιάνοβο), Πόποβσκο, και το αρχικό όνομά της ήταν Τατιάνα Βελίτσκοβα. Σπούδασε στο Σούμεν, όπου άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι και το βιολί. Σε σχολική παράσταση προκάλεσε εντύπωση στον καθηγητή φωνητικής Γκεόργκι Ζλάτεβ-Τσέρκιν, ο οποίος άρχισε να δουλεύει μαζί της, ενώ λίγο αργότερα τη βοήθησε να πάει στον καθηγητή Λιρχάμερ στη Βιέννη.Έκανε το ντεμπούτο της στην όπερα της Σόφιας το 1936. Από το 1937 εργάστηκε στην όπερα του Γκρατς, καθώς και από το 1940 στην όπερα της Βιέννης. Το 1944, έπαιξε τη Σαλώμη στην ομώνυμη όπερα του Ρίχαρντ Στράους, που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν των 80 χρόνων της επετείου γενεθλίων του συνθέτη, συμμετοχή που της έφερε παγκόσμια φήμη. Μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Βουλγαρία μένει στην Αυστρία και παίρνει την αυστριακή υπηκοότητα. Τα επόμενα χρόνια πέρασε πολύ καιρό στις ΗΠΑ, και τραγουδώντας κυρίως στη «Μητροπολιτική Όπερα» στη Νέα Υόρκη.Το 1958, υπό το φόβο της πιθανής υποβάθμισης της φωνής της, η Βέλιτς παραιτήθηκε από την ενεργό μουσική δραστηριότητα. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε στον κινηματογράφο και σε τηλεοπτικές σειρές.Η Λιούμπα Βέλιτς πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 1996 στη Βιέννη. Бончев, Марин (1979). Славеят с име Любов (Люба Величкова). София: Музика. Колева, Весела Дамян (2004). Великата Люба Велич. Пловдив: Жанет 45. ISBN 954-491-183-9.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν (γαλλικά: Bibliothèque nationale du Bénin) λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση στο Μπενίν. Η βιβλιοθήκη, η οποία αρχικά είχε συσταθεί τον Νοέμβριο του 1975 και βρισκόταν στην Ouidah, μεταφέρθηκε σε μια ειδικά κατασκευασμένη μονάδα στη γειτονιά Ουάντο του Πόρτο-Νόβο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

 Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1975 κατόπιν εγκρίσεως του διατάγματος αριθ. 75-305. Ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης ήταν ο Νοέλ Χοντονγκνόν Αμούσου. Μια έκθεση της Unesco το 1976 σχετικά με τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της βιβλιοθήκης υπογράμμιζε τον περιορισμένο προϋπολογισμό, την έλλειψη εκπαίδευσης του προσωπικού και την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού. Ένα νέο κτίριο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 στο Porto-Novo, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1987. Για πολλά χρόνια η διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης ήταν η Φλωρεντία Αγιβί Φωλιάων. Μέχρι το 2014, η βιβλιοθήκη δεν διέθετε σύστημα πυρασφάλειας, δεν διέθετε διαδικτυακή σύνδεση και ο χώρος δεν είχε επισκεφθεί από τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας για 20 χρόνια. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν έχει ως καθήκον να συλλέγει, να οργανώνει, να συντηρεί και να καθιστά προσιτή την τεκμηριωμένη κληρονομιά της χώρας. Η βιβλιοθήκη αποτελείται από τρεις υπηρεσίες. Από τα εγκαίνιά της, κατέχει μια συλλογή 10.000 παλαιών εντύπων σχετικά με τη Δαχομέη και την Αφρική γενικότερα. 4 αντίτυπα όλων των βιβλίων που παράγονται στη χώρα πρέπει να κατατίθενται στην Εθνική Βιβλιοθήκη (3 για βιβλία που τυπώθηκαν λιγότερο από 300 φορές)). Το Γαλλικό Ινστιτούτο του Μπενίν δωρίζει στη βιβλιοθήκη περιοδικά και εφημερίδες 3 ετών. Noël H. Amoussou, La Bibliothèque nationale et la lecture publique : l'expérience du Bénin et schéma d'amélioration, ENSB, Lyon, 1979, 54 p. (mémoire de l'École nationale supérieure des bibliothèques, [διαδικτυακή ανάγνωση] (Αγγλικά) Mathurin C. Houngnikpo et Samuel Decalo, « Bibliothèque nationale », in Historical Dictionary of Benin, The Scarecrow Press, Lanham, Toronto, Plymouth, 2013 4eme éd.), p.80 (ISBN 9780810871717) Marcel Lajeunesse - Les Bibliothèques nationales de la francophonie -Paris - Βιβλιοθήκη και τα Εθνικά Αρχεία του Κεμπέκ 2008 [1] Αρχειοθετήθηκε 2018-12-13 στο Wayback Machine.. Valentine Quenum, La Bibliothèque nationale du Bénin. Aperçu. Historique. Perspectives d'avenir, École nationale supérieure des bibliothèques, Lyon, 1983, 72 p., [διαδικτυακή ανάγνωση] (mémoire de fin d'études) (Αγγλικά) Francis Marie-Josée Zogo, The National Library of Benin and its user services, communication - World Library and Information Congress, Buenos Aires, 2004 [2] Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Μπενίν
Θαλήτας

Ο Θαλήτας (8ος αιώνας π.Χ.) ή Θαλής, ήταν μουσικός και λυρικός ποιητής στα αρχικά γνωστά στάδια της γενικότερης ελληνικής ποίησης, και θεωρείται ο δημιουργός του πυρρίχιου χορού.

 Καθώς έζησε σε πολύ παλαιά εποχή, και παρά τις αρκετές αναφορές στο όνομα του από ιστορικούς της αρχαιότητας, υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία γνωστά για την ζωή του. Το γεγονός που είναι γνωστό με την μεγαλύτερη βεβαιότητα είναι πως εισήγαγε στην Σπάρτη ερχόμενος από την Κρήτη (διάφορες εκτιμήσεις ενδεχομένως η Γόρτυνα, αλλά και Κνώσιος ή Ελύριος) διάφορα στοιχεία μουσικής και ποιητικού ρυθμού, τα οποία δεν υπήρχαν στο σύστημα του Τέρπανδρου (7ος αιώνας π.Χ.), και ίδρυσε εκεί σχετική μουσική σχολή.Οι κύριες συνθέσεις του ήταν παιάνες και υπορχήματα, χρησιμοποιούσε τόσο τον αυλό όσο και την λύρα, ενώ θεωρείται πως υπήρξε ο δημιουργός του πολεμικού πυρρίχιου χορού ο οποίος έγινε δημοφιλής τόσο στους Κρήτες όσο και στους Λακεδαιμονίους.Κατά την παράδοση, οι Σπαρτιάτες του είχαν απευθύνει πρόσκληση να έρθει στην πόλη τους μετά από σχετικό χρησμό που είχαν λάβει από μαντείο. Ερχόμενος εκεί, ο Θαλήτας έγραψε παιάνες προς κατευνασμό της οργής του Απόλλωνα και προς εξουδετέρωση του λοιμού που ταλαιπωρούσε την πόλη την εποχή εκείνη. Στην Σπάρτη ανέλαβε την διεύθυνση μιας νέας μουσικής σχολής (κατάστασις), η επιρροή της οποίας διατηρήθηκε μετέπειτα από τους Ξενόδαμο τον Κυθήριο, Ξενόκριτο τον Λοκρό, και Σακάδα τον Αργείο.Κατά το λεξικό Σούδα (9ος αιώνας μ.Χ.) ο Θαλήτας έζησε πριν τον Όμηρο (8ος/9ος αιώνας π.Χ.), ενώ κατά τον Δανιήλ Μάγνη (18ος αιώνας) ήταν από τους πλέον αρχαίους, περίπου την εποχή του Ησίοδου και του Ομήρου και του Λυκούργου. Όλες οι αρχαίες αναφορές προς σ'αυτόν συμφωνούν ότι πήγε από την Κρήτη στην Σπάρτη, και κατά κάποιες αυτό έγινε μετά από πρόσκληση του ίδιου του Λυκούργου, ή πως επηρέασε τον Λυκούργο στην σύνταξη των νόμων του, κάποιοι εκ των οποίων ήταν κρητικής προέλευσης. Ο Αριστοτέλης (4ος αιώνας π.Χ.) θεωρεί τις αναφορές αυτές αναχρονιστικές.Τα καθαρά ιστορικά στοιχεία σχετικά με τον Θαλήτα προέρχονται κυρίως από 3 μαρτυρίες. Αυτή του Γλαύκου του Ρήγιου (4ος αιώνας π.Χ.) ο οποίος είχε συντάξει ειδική μελέτη για όλους τους αρχαίους ποιητές και θεωρούσε τον Θαλήτα ως μεταγενέστερο από τον Αρχίλοχο (7ος αιώνας π.Χ.), κατόπιν τις αναφορές του Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.) ο οποίος αναφέρει πως ο Πολύμνηστος (7ος αιώνας π.Χ.) συνέθεσε ύμνους προς τιμή του, και τέλος τις αναφορές του Πλουτάρχου ο οποίος αναφέρει πως η σχολή που ίδρυσε ο Θαλήτας στην Σπάρτη ήταν η δεύτερη μετά από αυτή του Τέρπανδρου, ενώ αναφέρει πως κατά την παράδοση ο Θαλήτας υπήρξε ο δημιουργός του Μαρωνικού και του Κρητικού ρυθμού. Το μουσικό σύνολο Θαλήτας στον δήμο Ηρακλείου έχει πάρει την ονομασία του από τον ποιητή Θαλήτα. Fabric. Bill. Graec. vol. i. pp. 295 – 297 ; Muller, Hist, of the Lit. of Anc. Greece, vol. i. pp. 159 – 161 ; Ulrici, Gesch. d. Hellen. Dichikunst^ vol. ii. pp. 212, foil., Bernhardy, Geschichte der Griech. Lit. vol. i. pp. 267, 270, vol. ii. pp. 420, 421, 427.) (F. //. vol. i. s. a. 644)
Τοξότης Λάρισας

Ο Π.Α.Ο. Τοξότης Λάρισας είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και έχει έδρα στην πόλη της Λάρισας στην Ελλάδα. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το ερυθρό και το λευκό.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1943 και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Θεσσαλίας εως το 1960 και της ΕΠΣ Λάρισας έως το 1964. Διέθετε μεγάλη βάση φιλάθλων, την τέταρτη μεγαλύτερη στη Λάρισα μετά τον Ηρακλή Λάρισας, το Λαρισαϊκό και τον Αρη Λάρισας και ειχε ως έδρα το Στάδιο Αλκαζάρ. Συμμετείχε στη συγχώνευση των ποδοσφαιρικών συλλόγων της Λάρισας για τη δημιουργία της Α.Ε. Λάρισας το 1964, οπότε και μετονομάστηκε σε «Όλυμπος Λάρισας» απορροφώντας και τον Πανθεσσαλικό.Οι ποδοσφαιριστές του Τοξοτη την αγωνιστική περίοδο 1963-64 οι οποίοι επελέγησαν να στελεχώσουν τη νέα ομάδα ΑΕΛ ήταν οι εξής: Λιόκος, Τσιόλκας, Δελφός, Δρούλιας, Κόντσας, Αραπατσάνης, Ντιούδης. Oι πολύ καλοί παίκτες του Τοξότη Τρακάλας, Λάκης Παγκαρλιώτας, Γιώργος Κουρδουκλάς λόγω συναισθηματικής σύνδεσης με την πρώην ομάδα τους θέλησαν να παίζουν στον απόγονό της τον Όλυμπο και όχι στην ΑΕΛ.To 1966 ως Όλυμπος κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Λάρισας και αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική. Το 1976 ο Όλυμπος μετονομάστηκε ξανά σε Τοξότης Λάρισας. Το 1984 έφτασε μια ανάσα από την επιστροφή στις εθνικές κατηγορίες μετα την μετονομασία του με το ιστορικό του όνομα όμως ηττήθηκε στα πέναλτι στον τελικό από τον παλιό μεγάλο του αντίπαλο, τον Λαρισαϊκό στην άλλοτε κοινή τους έδρα το Στάδιο Αλκαζάρ. Aγωνίστηκε από το 1987 ως το 1995 στη Δ' Εθνική με πρόεδρο και χρηματοδότη τον Νίκο Χρυσικό. Το ρόστερ της περιόδου 1994-95 στην τελευταία του χρονιά στη Δ' Εθνική με προπονητή τον Νίκο Βλαχούλη, είχε τους εξής ποδοσφαιριστές: Μάκης Χουρίδης, Αντ.Τραμπάκουλος (τερματοφύλακας), Κ.Τσουτσούμης (αρχηγός), Ευ.Σουλιώτης, Γ.Μιχαηλίδης, Γ.Καμάκας, Γ.Καλούσης, Φ.Γκουζιώτης, Χρ.Καπελιάνης, Αλ. Αλεξάκης, Στ.Ζητούδης.Πλέον αγωνίζεται στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λάρισας. Πρώτος σε συμμετοχές είναι ο θρυλικός αρχηγός του Τοξότη, ο μέσος Γιώργος Χολέβας, μετέπειτα και προπονητής των ακαδημιών. Βασίλης Καραπιάλης Κώστας Χαλκιάς Ντανιέλ Χιλ Βασίλης Χριστοδούλου Γιώργος Αγορογιάννης Γιώργος Χολέβας Φάνης Γκέκας Δημήτρης Κολοβέτσιος Φώτης Γκουζιώτης Μπάμπης Ντόσας Γιώργος Κολοβός Νίκος Βλαχούλης Χρήστος Γκάτας Σταύρος Τουρλακόπουλος Νίκος Χρυσικός Πρωτάθλημα ΕΠΣΛ : (1) : 1985-86Κύπελλο ΕΠΣΛ (1) : 1988–89 Ιστοσελίδα Ακαδημίας Τοξότη (αρχειοθετημένη): Π.Α.Ο ΤΟΞΟΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ 1943. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Κολτσίδας, Βαγγέλης (2018). ΤΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΛΑΡΙΣΑΣ (PDF). σελ. 83. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2023. Μιχούλης, Τάκης (2022). Το σαλόνι των αναμνήσεων, Εκδοση 2022.
Γλουταμίνη

Η γλουταμίνη (σύντμηση Gln ή Q) είναι α-αμινοξύ με συντακτικό τύπο NH2C(O)CH2CH2CH(NH2)COOH. Είναι ένα πρωτεϊνογόνο αμινοξύ που κωδικοποιείται στο DNA με τα κωδικόνια CAA και CAG. Η πλευρική της αλυσίδα καταλήγει σε μια ομάδα καρβοξαμιδίου (ή αλλιώς καρβοξυλαμιδίου), που σχηματίζεται με αντικατάσταση του υδροξυλίου του γλουταμινικού οξέος από μια αμινομάδα (-NH2). Από χημικής άποψης κατατάσσεται στα πολικά αμινοξέα λόγω της πλευρικής της αλυσίδας. Δεν θεωρείται διατροφικώς απαραίτητο αμινοξύ.

 Η γλουταμίνη απαντάται σε δύο οπτικά ισομερή, την L-γλουταμίνη (ή S-γλουταμίνη) και το εναντιομερές D-γλουταμίνη (ή R-γλουταμίνη). Από τα δύο χειρόμορφα μόρια μόνο η L-γλουταμίνη βρίσκεται στις πρωτεΐνες. Οι τροφές με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε γλουταμίνη είναι τα κρέατα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά και τα όσπρια, η σόγια και το σιτάρι. Όλες αυτές οι τροφές περιέχουν L-γλουταμίνη ως συστατικό των πρωτεϊνών τους και όχι σε ελεύθερη μορφή. Η γλουταμίνη συμμετέχει σε πολλές βιοχημικές διαδικασίες. Ως ένα από τα πρωτεϊνογενετικά αμινοξέα συμμετέχει στην πρωτεϊνοσύνθεση. Χρησιμεύει ως δότης αζώτου σε πολλές αναβολικές διεργασίες που οδηγούν στον σχηματισμό αζωτούχων ενώσεων, όπως για παράδειγμα στη σύνθεση πουρινών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον οργανισμό ως μεταφορέας αμμωνίας στο αίμα, αλλά και ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ενέργειας από τα κύτταρα, μαζί με τη γλυκόζη. Επίσης διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο στη λειτουργία των νεφρών. J. M. Berg, L. Stryer, J. L. Tymoczko, Βιοχημεία, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2005.
Πέτεϊ Γουίλιαμς

Ο Πήτερ «Πέτεϊ» Γουίλιαμς ΙΙΙ (Peter "Petey" Williams III, γενν. 26 Αυγούστου 1982) είναι Καναδός πρώην παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στο TNA Wrestling.

 Ο Γουίλιαμς εκπαιδεύτηκε απο τον Σκοτ Ντ' Αμόρ το 2002 και έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Ιανουαρίου 2002. Έπειτα πέρασε απο τις ανεξάρτητες διοργανώσεις, ενώ το 2004 υπέγραψε με το TNA Wrestling. Ο Πέτεϊ Γουίλιαμς έκανε το ντεμπούτο του στο TNA τον Φεβρουάριο του 2004, ως μέλος της Ομάδας Καναδά. Αυτή η ομάδα αποτελούνταν μόνο απο Καναδούς παλαιστές και ήταν αντιπαθητική προς το κοινό. Τον Αύγουστο, ο Γουίλιαμς κέρδισε το πρώτο του Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ, αφού νίκησε σε ένα τουρνουά. Στη πορεία του στο TNA, κατέκτησε για άλλη μια φορά το συγκεκριμένο πρωτάθλημα. Με την Ομάδα Καναδά προσπάθησε να κερδίσει το Ομαδικό Πρωτάθλημα, αλλά δεν τα κατάφερε. Παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2006 και ήταν ο τελευταίος αρχηγός. Το 2009 αποδεσμεύτηκε απο το TNA. Το 2009 άρχισε να εμφανίζεται περιστασιακά στο Ring of Honor. Εκεί αντιμετώπισε αρκετούς παλαιστές και έφθασε να διεκδικεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH, χωρίς επιτυχία. Αφού σταμάτησε να εμφανίζεται στο Ring of Honor, ο Πέτεϊ Γουίλιαμς άρχισε να παλεύει στο Lucha Libre USA. Εκεί μαζί με τον Αρ Τζι Μπρούερ δημιούργησαν μια ομάδα, στοχεύοντας στο Ομαδικό Πρωτάθλημα του σόου, το οποίο και κατάφεραν να κερδίσουν το 2011. Τον Απρίλιο του 2012 σταμάτησε να αγωνίζεται εκεί. Το 2013 πάλεψε για το TNA σε διάφορες περιπτώσεις, μέχρι που ανακοινώθηκε πως υπέγραψε συμβόλαιο. Σύντομα, ο Γουίλιαμς στόχευσε στο Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ, αποτυχαίνοντας όμως να το κερδίσει. Τον Ιούλιο του 2013, έδωσε τον τελευταίο του αγώνα για το TNA. Τον Ιούλιο του 2014 ο Γουίλιαμς ανακοίνωσε την απόσυρση του απο την επαγγελματική πάλη μετά από έναν αγώνα με τον Κρις Σέιμπιν σε ανεξάρτητη διοργάνωση. Canadian Destroyer Sharpshooter Canadian Legsweep Sitout belly to back wheelbarrow facebuster Missle Dropkick Hurricanrana
Στας Σούρινς

Ο Στανισλάφ Αντρέγεβιτς Σούρινς (Ρωσικά: Станислав Андреевич Шуринс, Ουκρανικά: Станіслав Андрійович Шурін, Λετονικά: Stas Šurins), είναι τραγουδιτής και ηθοποιός με τριπλή υπηκοότητα, ρωσική, ουκρανική, λετονική, είναι γεννημένος 1 Ιουνίου του 1990, έγινε γνωστός από τη νίκη του στο Фабрики зірок 3, και γνωρίζει άπταιστα, ρωσικά, ουκρανικά, λετονικά, αγγλικά και γαλλικά.

 Ο Στας είχε νικήσει στο ριάλιτι σόου με θέμα το τραγούδι της Ουκρανίας. Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ Μαξ Μπάρσκιχ (2 νίκες) Στας Σούρινς (2 νίκες) ΝτίΟ.φίλμι (3 νίκες) Γιέβα Μπουσμινά (0 νίκες) Έρικα (τραγουδίστρια) (1 νίκη) Ντμίτρι Καλντούν (2 νίκες) Βικτώρια Νταινέκο (2 νίκες) Ντομινίκ Τζόκερ (4 νίκες) Βλαντ Σοκολόφσκι (1 νίκη) Πολίνα Γκαγκάρινα (3 νίκες) https://www.youtube.com/watch?v=4DrIO6mUlkY https://www.youtube.com/watch?v=Yw8iKNnzYZo https://www.youtube.com/watch?v=Hvt2O1uikOc https://www.youtube.com/watch?v=BJuW8LaHy2I http://lichnosti.net/people_1248.html
Χένρι Ντόμερκαντ

Ο Χένρι Ντόμερκαντ (Henry Domercant), (Σικάγο, 30 Δεκεμβρίου 1980) είναι Αμερικανός, με βοσνιακή υπηκοότητα, πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,96 μ., βάρος 86 κιλά και αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ. Υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας μπάσκετ της Βοσνίας. Σήμερα είναι προπονητής της θυγατρικής ομάδας των Σικάγο Μπουλς, Ουίντι Σίτι Μπουλς στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 2003 στην Τουρκία και την Πίναρ Καρσίγιακα. Το 2004 πήρε μεταγραφή για την Εφές Πίλσεν, όπου και έμεινε μέχρι το 2006 κατακτώντας ένα Πρωτάθλημα (2005) και ένα Κύπελλο Τουρκίας (2006). Την αγωνιστική σεζόν 2006-07 έπαιξε στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό. Στους ερυθρόλευκους δεν πανηγύρισε κάποιον τίτλο και μέτρησε 11,2 πόντους και 2,1 ριμπάουντ σε 22 ματς. Τη διετία 2008-2010, αγωνίστηκε στην Ιταλία με τη Μενσάνα Σιένα, κατακτώντας συνολικά έξι τίτλους. Το 2010, επέστρεψε στη Ρωσία για τη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης. Το 2011, έμεινε στη χώρα ωστόσο άλλαξε ομάδα και πήρε μεταγραφή για την Ούνικς Καζάν, όπου και παρέμεινε για μια σεζόν. Εκεί έκανε μια πολύ καλή σεζόν στην Ευρωλίγκα μετρώντας 15,5 πόντους, 3,7 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ σε 19 ματς. Με τις εμφανίσεις αυτές μπήκε στη Δεύτερη Καλύτερη Πεντάδα της διοργάνωσης. Στις 21 Αυγούστου 2012, συμφώνησε με τη Γαλατασαράι, η οποία τον αγόρασε από την Ούνικς με το ποσό των 150.000 ευρώ. Τον Νοέμβριο του 2012, τραυματίστηκε στο γόνατο με αποτέλεσμα να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για έξι μήνες. Επέστρεψε στη Γαλατασαράι για τη σεζόν 2013–14, έχοντας κατά μέσο όρο 7,1 πόντους και 1,3 ριμπάουντ σε 19 αγώνες πρωταθλήματος. Επίσης είχε κατά μέσο όρο 4,7 πόντους και 1,2 ριμπάουντ σε 27 παιχνίδια της Ευρωλίγκα. Το 2015, ήρθε σε συμφωνία με την ιταλική Καζέρτα. Εκεί σε 12 αγώνες μέτρησε 10.9 πόντους και 2.9 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Στις 12 Φεβρουαρίου 2016, ήρθε σε συμφωνία με τους Σαλτ Λέικ Σίτυ Σταρς του αναπτυξιακού πρωταθλήματος του ΝΒΑ, NBDL. Το 2017, προσλήφθηκε ως βοηθός προπονητή στους Maine Red Claws, θυγατρική ομάδα των Μπόστον Σέλτικς. Το 2018, πήγε στο Σικάγο στη θυγατρική ομάδα των Μπουλς, τους Γουίντι Σίτυ Μπουλς. Παρέμεινε εκεί για δυο χρόνια. Το 2020, συμφώνησε να βρεθεί στο επιτελείο των Σικάγο Μπουλς, αναλαμβάνοντας την ατομική εξέλιξη και βελτίωση των παικτών.Στις 28 Σεπτεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε ως προπονητής στους Ουίντι Σίτι Μπουλς, που αποτελούν τη θυγατρική ομάδα των Σικάγο Μπουλς στη G-League. Ο Ντόμερκαντ, αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, λαμβάνοντας μέρος στο Ευρωμπάσκετ 2005 και στο Ευρωμπάσκετ 2011. Εφές Πίλσεν Πρωτάθλημα Τουρκίας: (2005) Κύπελλο Τουρκίας: (2006) Μοντεπάσκι Σιένα 2x Πρωτάθλημα Ιταλίας: (2009, 2010) 2x Κύπελλο Ιταλίας: (2009, 2010) 2x Σούπερ Καπ Ιταλίας: (2008, 2009) Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κύπελλο Ρωσίας: (2011) Καλύτερη Πεντάδα στο Πρωτάθλημα Ρωσίας: (2011) Ρώσικο All Star Game: (2011) Δεύτερη Καλύτερη Πεντάδα στην Ευρωλίγκα: (2012) 2x MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα: (3η αγωνιστική πλέι οφ, 2004/05), (Top 16, 6η αγωνιστική, 2005/06) Η σελίδα του στο ULEB Cup
Ερύκιος ο Θεσσαλός

Με το όνομα Ερύκιος ο Θεσσαλός σώζεται το επίγραμμα VII 397 στην Παλατινή Ανθολογία. Ο Waltz πιστεύει ότι πρόκειται περί λάθους ενός αντιγραφέα και αποδίδει το επίγραμμμα στον Ερύκιο τον Κυζικηνό. Ο Paton πιστεύει ότι ενδέχεται να υπήρξαν δύο ποιητές με το όνομα Ερύκιος.

 Friedrich Christian Jacobs, Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita (Λειψία, 1813-1817), v.Ι, p.423. Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.V, p. 179. W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.II, p. 516.
Ενεργοί Πολίτες

Οι Ενεργοί Πολίτες ήταν Ελληνικός πολιτικός σχηματισμός της αριστεράς. Ιδρύθηκε το 2002, από το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς στην Ελλάδα, Μανώλη Γλέζο, ο οποίος ήταν και ο επικεφαλής. Οι Ενεργοί Πολίτες αποτελούσαν συνιστώσα της Λαϊκής Ενότητας, μέχρι τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου, το 2020, όπου έπαψε να λειτουργεί και το κίνημα.

 Οι Ενεργοί Πολίτες ιδρύθηκαν ως πολιτικός σχηματισμός το 2002, αποτελώντας τη συνέχεια του νομαρχιακού συνδυασμού των αυτοδιοικητικών εκλογών για την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς, υπό τον Μανώλη Γλέζο. Το 2004, οι Ενεργοί Πολίτες συμμετείχαν, μαζί με τις περισσότερες οργανώσεις του «Χώρου Διαλόγου για την Ενότητα και Κοινή Δράση της Αριστεράς», στο σχηματισμό του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με τον οποίο συμμετείχαν στις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους, ενώ, στις ευρωεκλογές υποστήριζε των συνδυασμό «Γυναίκες για μια άλλη Ευρώπη». Με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατήλθαν και στις βουλευτικές εκλογές του 2007, του 2009, καθώς και στις ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς, χωρίς όμως να εκλέξουν αντιπροσώπους. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012, λόγω της ανάδειξης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εξέλεξαν ένα βουλευτή, το Μανώλη Γλέζο, ο οποίος είχε τοποθετηθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.Το 2013, στο Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο Μανώλης Γλέζος διαφώνησε με την αυτοδιάλυση των συνιστωσών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και δήλωσε ότι οι Ενεργοί Πολίτες δεν θα αυτοδιαλυθούν.Ένα χρόνο αργότερα, στις ευρωεκλογές του 2014, οι Ενεργοί Πολίτες συμμετείχαν, με υποψήφιο στα ψηφοδέλτια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., το Μανώλη Γλέζο. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κέρδισε τις εκλογές, και ο Γλέζος εκλέχτηκε ευρωβουλευτής, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης (466.902) μεταξύ όλων των υποψηφίων, όλων των κομμάτων.Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, στις οποίες ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατέλαβε την πρώτη θέση, εξελέγη βουλευτής η Ευαγγελία Καρακώστα. Μετά την υπογραφή του τρίτου προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, οι Ενεργοί Πολίτες αποχώρησαν από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και στις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 υποστήριξαν τη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με το Μανώλη Γλέζο να τίθεται επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Επίσημο ιστολόγιο
Under the Covers:Essential Red Hot Chili Peppers

Το Under the Covers: Essential Red Hot Chili Peppers είναι ένα άλμπουμ με διασκευές από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου του 1998 σε limited edition. Μπορεί να βρεθεί σε αρκετά υψηλές τιμές σε site όπως το e-bay και το Amazon.

 "They're Red Hot" (Robert Johnson) "Fire" (The Jimi Hendrix Experience) "Subterranean Homesick Blues" (Bob Dylan) "Higher Ground" (Stevie Wonder) "If You Want Me to Stay" (Sly and the Family Stone) "Why Don't You Love Me" (Hank Williams) "Tiny Dancer" (Live) (Elton John) "Castles Made of Sand" (Live) (The Jimi Hendrix Experience) "Dr. Funkenstein" (Live) (Parliament) "Hollywood (Africa)" (The Meters) "Search and Destroy" (Iggy Pop and The Stooges) "Higher Ground" (Daddy-Ο Mix) "Hollywood (Africa)" (Extended Dance Mix) They're Red Hot από το δίσκο Blood Sugar Sex Magik Fire από τα The Abbey Road E.P./Mother's Milk Subterranean Homesick Blues από το The Uplift Mofo Party Plan Higher Ground από το Mother's Milk If You Want Me To Stay από το Freaky Styley Why Don't You Love Me από το The Red Hot Chili Peppers Tiny Dancer (Live) ακυκλοφόρητο Castles Made Of Sand (Live) από το Out in L.A. Dr. Funkenstein (Live) ακυκλοφόρητο Hollywood (Africa) από το Freaky Styley Search And Destroy από το Live Rare Remix Box Higher Ground (Daddy-Ο Mix) από το Out in L.A./Unbridled Funk And Roll 4 Your Soul Hollywood (Africa) (Extended Dance Mix) από το Out in L.A.
DaKine

Η Dakine (στυλιζαρισμένη DaKine) είναι μια αμερικανική εταιρεία εξωτερικών ενδυμάτων που ειδικεύεται στον αθλητικό εξοπλισμό και τον αθλητικό εξοπλισμό για εναλλακτικά αθλήματα με έδρα το Hood River Oregon. Ιδρύθηκε στη Χαβάη και το όνομα προέρχεται από τη λέξη "da kine" (που προέρχεται από το "είδος"). Τώρα που βασίζεται σε Hood River Oregon (τα προϊόντα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό), η εταιρεία επίσης χορηγός αθλητές από τους τομείς ζωής και αθλητικών σκι, ποδηλασία, windsurfing, kiting, snowboarding, surfing και skateboarding.

 Η Dakine ιδρύθηκε το 1979 στο Haiku, Maui της Χαβάης, από τον Rob Kaplan. Το 1986 η Dakine μετακόμισε τη βάση των δραστηριοτήτων της στον ποταμό Hood, στο Όρεγκον της Αμερικής και παρέμεινε εκεί από τότε. Τον Αύγουστο του 2009, η Dakine εξαγοράστηκε από την Billabong International Limited για περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Η εταιρεία μεταφέρθηκε σε νέο κεντρικό γραφείο κατά μήκος του ποταμού Κολούμπια στον ποταμό Hood τον Ιούνιο του 2013. Επίσης, το 2013, η Billabong πούλησε τη Dakine για $70 εκατομμύρια στην Altamont Capital Partners. Από το 2016 η Dakine έχει γραφεία στο Όρεγκον, το Oahu, το Haiku και την Annecy France.
Γωνιά Ρεθύμνου

H Γωνιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 10,5 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μ., πάνω σε λόφο με αμφιθεατρική θέα. Στη Γωνιά (πρώην δημαρχείο Νικηφόρου Φωκά) εδρεύει η Σχολή Ξεναγών Κρήτης.

 Ο Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης αναφέρει ότι το χωριό συνοικίστηκε κατά τον 14ο αιώνα από κατοίκους χωριών της γύρω περιοχής. Το όνομα του χωριού προκύπτει από τη θέση του, στην άκρη (γωνιά) πεδινής έκτασης. Η Γωνιά είναι γνωστή και ως Μικρή (ή Μική κατά την διάλεκτο) Γωνιά, ώστε να ξεχωρίζει από την Ασή Γωνιά (ή Μεγάλη Γωνιά). Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Gognamici στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Gogna με 121 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 κάνει μνεία στο χωριό ως Micigogna. Κοντά στο χωριό λειτουργούσαν δύο μονές, η μονή της Αγίας Ειρήνης και η μονή της Αγίας Αναστασίας. Οι μονές κατασκευάστηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα, καταστράφηκαν από τους Οθωμανούς λόγω της υποστήριξης που παρείχαν στους επαναστάτες και εγκαταλείφθηκαν στις αρχές του 20ού.Το χωριό συμμετείχε στις επαναστάσεις εναντίον των Οθωμανών και γι'αυτό το λόγο πυρπολήθηκε από τους Τούρκους τρεις φορές, το 1770, το 1821 και το 1866. Το χωριό μετά από κάθε καταστροφή του ξαναχτιζόταν. Ήταν ένα από τα χωριά της περιοχής στο οποίο κατοικούσαν χριστιανοί, σε αντίθεση με τα γειτονικά χωριά Άγιο Αντρέα, Άνω και Κάτω Βαλσαμόνερο και Μονοπάρι. Το 1834, σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή εκείνης της χρονιάς, στη Γωνιά κατοικούσαν 25 χριστιανικές και 4 τουρκικές οικογένειες.Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Ατσιπόπουλου και είχε 300 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 379 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, η Γωνιά ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Νικηφόρου Φωκά, του οποίου ορίστηκε έδρα.Δείτε: Κοινότητα Γωνιάς Το χωριό γνώρισε νέα περίοδο ανάπτυξης μετά τη δεκαετία του 1990. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κεντρικός ναός της ενορίας Γωνιάς είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και είναι μονόκλιτος. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1887 και φέρει σκαλιστό τέμπλο με εικόνες φιλοτεχνημένες από τον Ιωάννη Σταθάκη. Οι κάτοικοι είχαν κρύψει τις παλιές εικόνες του ναού ώστε να μην καταστραφούν από τους Τούρκους και από αυτές έχει βρεθεί η εικόνα του Ιωάννη του Προδρόμου, η οποία αφότου συντηρήθηκε τοποθετήθηκε στο τέμπλο του ναού. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Ειρήνη. Άλλες εκκλησίες του χωριού περιλαμβάνουν τις Kοίμηση της Θεοτόκου, Aγία Κυριακή, Άγιος Αντώνιος, Aγιοι Πέτρος και Παύλος (σπηλαιώδης) και Άγιος Νεκτάριος. Αποστολάκη Γωγώ: παρουσιάστρια ειδήσεων του Κρήτη TV Δασκαλάκης Μάρκος και Σ. του Μάρκους: εθνικοί αγωνιστές Δασκαλάκης Παύλος ή Ζουρνάς: πληρεξούσιος και οπλαρχηγός Κρητικών Επαναστάσεων Περβολιανάκης Δημήτριος: ομαδάρχης ΕΟΡ Μικράς Γωνιάς στην Εθνική Αντίσταση Σκαλίδης Γιάννης: λυράρης
Ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή

Η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή (price elasticity of demand, Ed) μετράει τον λόγο της ποσοστιαίας μεταβολής της ζητούμενης ποσότητας ενός αγαθού προς την ποσοσταία μεταβολή της τιμής του.

 Εάν συμβολίσουμε με (ΔQ%) την ποσοστιαία μεταβολή της ζητούμενης ποσότητας και με (ΔΡ%) την ποσοστιαία μεταβολή της τιμής, η ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή (Ed) υπολογίζεται από τον τύπο: E d = ( Δ Q % Δ P % ) 100 {\displaystyle E_{d}=\left({\frac {\Delta Q\%}{\Delta P\%}}\right)100}
Δουπόνδιος

O δουπόνδιος, λατιν. dupondius, ήταν ένα αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα ίσο με δύο ασσάρια. Το όνομά του σημαίνει δύο φορές το βάρος (του ασσάριου). Αρχικά ήταν από μπρούντζο (κράμα χαλκού με κασσίτερο). Στην ισοτιμία του με τα άλλα νομίσματα ήταν (από την εποχή του Αυγούστου και μετά) ίσος με το 1/2 του σηστέρτιου, το 1/4 του κουινάριου, το 1/8 του δηνάριου και το 1/16 του αντωνινιανού.

 Εισήχθη κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και ήταν ένα μεγάλο, μπρούτζινο, χυτό (όχι παιστό) νόμισμα και ήδη από το ξεκίνημά του ζύγιζε λιγότερο από 2 ασσάρια. Αυτοί οι πρώτοι δουπόνδιοι φέρουν την προτομή της προσωποποιημένης Ρώμης και στην άλλη όψη έναν εξάκτινο τροχό. Στην ισοτιμία του ήταν τα 4/5 του σηστέρτιου και το 1/5 του δηνάριου. Με τη νομισματική μεταρρύθμιση του Αυγούστου π. το 23 π.Χ. ο σηστέρτιος και ο δουπόνδιος παραγόταν από ορείχαλκο (χαλκό με ψευδάργυρο, βρισκόταν στη φύση), κράμα που έχει χρυσαφί χρώμα. Τα ασσάρια ήταν χάλκινα, ωστόσο υπάρχουν μερικοί χάλκινοι δουπόδιοι του Αυγούστου και μερικά ορειχάλκινα ασσάρια του Νέρωνα. Έτσι ξεχωρίζουμε τα δύο νομίσματα, όχι από το μέταλλο, αλλά από το ότι τα ασσάρια είναι μικρότερα σε διάμετρο. Από το 66 μ.Χ., επί Νέρωνα, οι δουπόνδιοι έγιναν μικρότεροι και τους ξεχώριζαν από το ακτινωτό στέμμα στη μορφή του Αυτοκράτορα· όμοιο στέμμα είχαν οι αντωνινιανοί (διπλά δηνάρια) για να ξεχωρίζουν από τα δηνάρια και οι κουινάριοι (διπλοί σηστέρτιοι) για να ξεχωρίζουν από τους σηστέρτιος. Δηλ. τα διπλά νομίσματα έφεραν ακτινωτό στέμμα. Οι προηγούμενοι δουπόνδιοι του Νέρωνα, που δεν φέρουν στέμμα, ξεχωρίζουν με τη χρυσαφιά λάμψη από τα ασσάρια, αν και η πατίνα του χρόνου κάνει αυτό δύσκολο. Ένας εξαιρετικά σπάνιος δουπόνδιος από τη βασιλεία του Μάρκου Αυρηλίου των ετών 154-155, σε εξαίρετη κατάσταση, ανακαλύφθηκε το 2007 στον αρχαιολογικό χώρο των Κήπων του Ντράπερ, στο Λονδίνο. Louvet, Edouard. "Roman Coinage, Chapter III: Augustus Reform". Edouard Louvet. Monedas Romanas. Retrieved 27 July 2015. Louvet, Edouard. "Roman Coinage, Crowns". Edouard Louvet. Monedas Romanas. Retrieved 27 July 2015.
Live In Verona

Live In Verona είναι ο τίτλος του DVD του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο βιντεοσκοπήθηκε στις 18 Ιουλίου του 2011 στην Βερόνα και κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου 2014 από την εταιρεία "Eagle Rock Entertainment". Το DVD ηχογραφήθηκε κατά την διάρκεια της περιοδείας "The Songs That Built Rock", στο στάδιο Αρένα, το οποίο χτίστηκε το 30 μ.Χ.. Το συγκρότημα συνοδευόταν από την φιλαρμονική ορχήστρα "German Neue Philarmonic Orchestra", με την οποία συνέχισε σε όλη την Ευρώπη. Η συγκεκριμένη ηχογράφηση κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD μόνο στην Ιαπωνία.

 1. Deep Purple Overture2. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)3. Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)4. Maybe I’m A Leo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)5. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)6. Rapture of the Deep (Gillan, Glover, Morse, Airey, Paice)7. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)8. Contact Lost (Morse)9. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)10. The Well Dressed Guitar (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)11. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover)12. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)13. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)14. Keyboard solo (Airey)15. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)16. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)17. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)18. Hush (South)19. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Το Live In Verona ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα DEEP PURPLE: 'Live In Verona' DVD, Blu-Ray Due In October; 'Space Truckin Preview Clip DEEP PURPLE With Orchestra Live In Verona DVD Αρχειοθετήθηκε 2015-01-07 στο Wayback Machine. The Highway Star — Live in Verona Deep Purple • Verona 2011 - Darker Than Blue
Ευστράτιος Παπαευστρατίου

Ο Ευστράτιος Παπαευστρατίου (12 Φεβρουαρίου 1935 - 22 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Λέσβου και ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση το 1974, όπου συγκέντρωσε 4.360 σταυρούς.. Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1977 με 11.761 σταυρούς. Τον Ιανουάριο του 1981 διορίστηκε ευρωβουλευτής της ΝΔ μαζί με άλλα 13 άτομα. και εξελέγη ευρωβουλευτής τον Οκτώβριο του 1981, υπηρετώντας ως το 1984. Από τις 7 Οκτωβρίου 1989 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Αιγαίου.Πέθανε το 2006.
1136 Μερτσέντες

Η Μερτσέντες (Mercedes) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,913. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη και της έδωσε το όνομα της κουνιάδας του.

 Η μέση διάμετρος της Μερτσέντες εκτιμάται σε 25,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1100. Η Μερτσέντες περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 24 ώρες και 38 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κύπελλο ΕΠΑΕ

Το κύπελλο της ΕΠΑΕ, πιο γνωστό ως Λιγκ Καπ, διοργανώθηκε για μία μόνο χρονιά από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ) την αγωνιστική περίοδο 1989–90 και το κατέκτησε η ΑΕΚ νικώντας τον Ολυμπιακό στον τελικό του Ολυμπιακού Σταδίου με σκορ 3–2.

 Στη μοναδική αυτή διοργάνωση συμμετείχαν μόνο οι 18 ομάδες του πρωταθλήματος Α' εθνικής 1989–90 ενώ οι αγώνες των προκριματικών καθώς και ο τελικός ήταν μονοί αγώνες, πλην των ημιτελικών που υπήρξαν διπλοί. Η διοργάνωση ξεκίνησε τον Ιανουάριο και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1990. RSSSF
Ράβδος του Ασκληπιού

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Ασκληπιός, θεός της Υγείας και της Ιατρικής, έφερε μία ράβδο στην οποία ήταν τυλιγμένο ένα φίδι. Η ράβδος αυτή χρησιμοποιείται σήμερα ως σύμβολο στην Ιατρική και στις υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης. (Δεν πρέπει να συγχέεται με το κηρύκειο του Ερμή).

 Ο πιο διάσημος ναός του θεού Ασκληπιού ήταν στην Επίδαυρο. Άλλοι διάσημοι θεραπευτικοί ναοί βρίσκονταν στην Κω (Ασκληπιείο) όπου έδρασε ο Ιπποκράτης, στα Τρίκαλα, στη Γόρτυνα, στην Πέργαμο. Προς τιμήν του Ασκληπιού, ένα συγκεκριμένο είδος μη δηλητηριώδους φιδιού χρησιμοποιόταν σε θεραπευτικές τελετές, το οποίο σερνόταν στο πάτωμα του δωματίου του αρρώστου. Αυτά τα φίδια χρησιμοποιούνταν στα εγκαίνια κάθε νέου ναού του Ασκληπιού, κατά την κλασική εποχή. Ο αρχικός όρκος του Ιπποκράτη έλεγε: "Ορκίζομαι στον Απόλλωνα, τον Ασκληπειό, την Υγεία και την Πανάκεια και...".. Αρκετοί οργανισμοί και φορείς χρησιμοποιούν σήμερα ως έμβλημα τη ράβδο του Ασκληπιού. Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Επιθηλιακά κύτταρα ούρων

Ως επιθηλιακά κύτταρα καλούνται τα κύτταρα του τοιχώματος διαφόρων οργάνων του σώματος. Στη γενική εξέταση ούρων ο προσδιορισμός των επιθηλιακών κυττάρων του ουροποιητικού συστήματος είναι απαραίτητος. Η αύξησή τους υπονοεί παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος π.χ. ουρολοιμώξεις. Κατά την μικροσκόπηση του ιζήματος των ούρων μπορούν να βρεθούν στα ούρα τρία είδη επιθηλιακών κυττάρων: τα νεφρικά επιθηλιακά, τα μεταβατικά επιθηλιακά και τα πλακώδη επιθηλιακά.

 Για τον προσδιορισμό των επιθηλιακών κυττάρων απαιτούνται τα πρώτα πρωινά ούρα μέσης ούρησης. Είναι απαραίτητος ο καλός καθαρισμός των γεννητικών οργάνων, ειδικά στις γυναίκες επειδή τα επιθηλιακά κύτταρα του τοιχώματος του κόλπου εύκολα επιμολύνουν το δείγμα των ούρων. Πλακώδη επιθηλιακά κύτταρα 0 έως 2 κατά οπτικό πεδίο στο ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων θεωρούνται φυσιολογικά. Τα πλακώδη είναι τα πιο κοινά αλλά και τα πιο μεγάλα επιθηλιακά κύτταρα που παρατηρούνται στα ούρα. Είναι επίπεδα με ακανόνιστα όρια, άφθονο κυτταρόπλασμα και με μονήρη μικρό πυρήνα. Κυρίως προέρχονται από τη ουρήθρα και τον κόλπο. Τα νεφρικά επιθηλιακά κύτταρα είναι μεγάλα κύτταρα, μεγαλύτερα από τα πυοσφαίρια. Είναι στρογγυλά κύτταρα με κοκκώδη κυτταρόπλασμα και μικρό πυκνό πυρήνα που βρίσκεται συνήθως στο κέντρο του κυττάρου. Τα μεταβατικά επιθηλιακά κύτταρα του ουροποιητικού συστήματος ποικίλουν σε σχήμα. Αν απορροφήσουν πολύ νερό γίνονται στρογγυλά ή αχλαδοειδή ενώ αν απορροφήσουν λίγο νερό γίνονται επίπεδα όπως τα πλακώδη επιθηλιακά κύτταρα. Τα μεταβατατικά επιθηλιακά κύτταρα έχουν στρογγυλό πυρήνα με άφθονο κυτταρόπλασμα. Αρσένη Α. Εξετάσεις ούρων στην εργαστηριακή διαγνωστική. Εκδόσεις Ζήτα 2003. Birch D, Fairly G, Becher G, Kincald-Smith P. Άτλαντας μικροσκοπικής εξέτασης των ούρων. Εκδόσεις Παρισιάνος 1997 Καρκαλούσος Π. Τεχνικές Μικροσκόπησης ούρων, Έκδοση ΤΕΙ Αθηνών 2006. Ιωαννίδης Ι. Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Θεωρία. Εκδόσεις Γιαχούδη., Θεσσαλονίκη, 2004. Ιωαννίδης Ι. Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Εργαστήριο. Εκδόσεις Γιαχούδη, Θεσσαλονίκη 2002. Ηρειώτου Π, Καρβούνης Ι, Τράπαλη Μ. Κλινική Βιοχημεία Ι. Έκδοση Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Αθήνα 2001.
Κοινοβούλιο Κάτω Σαξονίας

Το Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας (Niedersächsischer Landtag) είναι η πολιτειακή δίαιτα του Γερμανικού ομοσπονδιακού κράτους της Κάτω Σαξονίας. Συνέρχεται στο Ανόβερο και επί του παρόντος αποτελείται από 146 μέλη των τέσσερις κομμάτων. Η τρέχουσα πλειοψηφία είναι ένας συνασπισμός της Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και του Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι, υποστηρίζοντας την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Στέφαν Βάιλ.Η έδρα του Κοινοβουλίου βρίσκεται στο Λάινεσλος, πρώην κατοικία των ανοβεριανών βασιλέων. Μετά την καταστροφή της τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο ξαναχτίστηκε από το 1957 έως το 1962. Έτσι, από το 1947 έως το 1962, το κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας συνεδρίαζε στο δημαρχείο της Παλιάς Πόλης (Stadthalle Hanover).

 Μετά τις εκλογές της 9ης Οκτώβριου 2022, η σύνθεση του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας έχει ως εξής: Μέχρι στιγμής, οι πρόεδροι του Κοινοβουλίου του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας έχουν υπάρξει: 1946–1955 Καρλ Όλφερς (Karl Olfers), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 1955–1957 Βέρνερ Χοφμάιστερ, (Werner Hofmeister) Γερμανικό Κόμμα/Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 1957–1959 Πάουλ Όσκαρ Σούστερ, (Paul Oskar Schuster) Γερμανικό Κόμμα/Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 1959–1963 Καρλ Όλφερς, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 1963–1967 Ρίχαρντ Λένερς, (Richard Lehners) Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 1967–1974 Βίλχελμ Μπάουμγκάρτεν (Wilhelm Baumgarten), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 1974–1982 Χάιντς Μύλλερ, (Heinz Müller) Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 1982–1985 Μπρούνο Μπράντες (Bruno Brandes), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 1985–1990 Έντσαρντ Μπλάνκε (Edzard Blanke), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 1990–1998 Χορστ Μίλντε (Horst Milde), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 1998–2003 Ρολφ Βέρνστετ (Rolf Wernstedt), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα 2003–2008 Γιούργκεν Γκενζόιερ (Jürgen Gansäuer), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 2008-2013 Χέρμαν Ντίνκλα (Hermann Dinkla), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 2013–2017 Μπερντ Μπούσεμαν (Bernd Busemann), Χριστιανοδημοκρατική Ένωση 2017–2022 Γαβριέλα Ανδρέττα (Gabriele Andretta), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Από 2022 Άννα Νάβερ (Hanna Naber), Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Επίσημη Ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου της Κάτω Σαξονίας Αρχειοθετήθηκε 2011-10-03 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς

Ο Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς ( σλαβομακεδονικά: Ненад Димитријевиќ‎ ; γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1998) είναι Βορειομακεδόνας επαγγελματίας πόιντ γκαρντ καλαθοσφαιριστής για τη Βαλένθια της 1ης Ισπανίας . Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Βόρειας Μακεδονίας .

 Στις 19 Ιουνίου 2021, υπέγραψε με τη Βαλένθια της 1ης Ισπανίας . Νέναντ Ντιμιτρίεβιτς, μεγάλο ταλέντο στο μπάσκετ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-22 στο Wayback Machine. (στα Σερβικά) Βίντεο Gigantes.com Αρχειοθετήθηκε 2017-05-10 στο Wayback Machine. Streetball.com Αρχειοθετήθηκε 2016-08-07 στο Wayback Machine.
Discoverer 17

Ο Discoverer 17 ή Corona 9012 ήταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1960. Ήταν τύπου KH-2 Corona και βασίζονταν στο στάδιο πυραύλου Agena-B. Μάλιστα ήταν ο πρώτος KH-2 που τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά.

 Η εκτόξευση του Discoverer 17 έλαβε χώρα στην Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ στις 12 Νοεμβρίου 1960 (20:43 UTC) με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B. Όταν μπήκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά έλαβε την ονομασία Χάρβαρντ 1960 Omicron 1. Αυτή είχε περίγειο 182 χλμ., απόγειο 922 χλμ., κλίση 81,6 μοιρών και τροχιακή περίοδο 95,7 λεπτών. Ε΄χε ολική μάζα 1091 kg και διέθετε πανοραμική κάμερα εστιακής απόστασης 61 cm και μέγιστης ανάλυσης 7,6. Οι εικόνες καταγράφτηκαν σε φιλμ των 70 mm, το οποίο επέστρεψε στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου.Λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας του δορυφόρου η κάψουλα απρόσμενα αποχωρίστηκε από το υπόλοιπο σκάφος. Ανακτήθηκε δύο ημέρες μετά από την εκτόξευση, όμως βρέθηκαν μόλις 52 cm φιλμ χωρίς να έχουν ληφθεί φωτογραφίες. Ο δορυφόρος παρέμεινε σε τροχιά μέχρι και τις 29 Δεκεμβρίου 1960, οπότε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα.Δευτερεύουσα αποστολή του Discoverer 17 ήταν η μελέτη των ανθρώπινων ιστών στο διάστημα. Εκείνη την εποχή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνώριζαν επιίσημα ότι διέθεταν πρόγραμμα κατασκοπευτικών δορυφόρων και έτσι αναφέρθηκε ως κύρια αποστολή η μελέτη των ιστών. Μάλιστα καταγράφτηκαν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας κατά την διάρκεια της παραμονής του στο διάστημα και τα δεδομένα που συλλέχθηκαν κρίθηκαν πολύ σημαντικά από τους επιστήμονες της Αεροπορίας. Διαστημικές αποστολές το 1960
Κυβοκτάεδρο

Στη Στερεομετρία, το κυβοκτάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 14 έδρες: 8 ισόπλευρα τρίγωνα και 6 τετράγωνα. Έχει 12 κορυφές και 24 ακμές. Η διαμόρφωση κορυφής του είναι (3.4.3.4), δηλαδή σε κάθε κορυφή του ενώνονται εναλλάξ δύο τρίγωνα και δύο τετράγωνα. Όλες οι ακμές σχηματίζουν έναν σκελετό τεσσάρων κανονικών εξαγώνων, που τέμνονται ανά δύο στις κορυφές του πολυέδρου.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Η δίεδρη γωνία, μεταξύ τριγωνικών και τετραγωνικών εδρών, είναι ίση με 125,26°. Κατασκευαστικά, το κυβοκτάεδρο μπορεί να προέλθει από τον κύβο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του έως τα μέσα των ακμών του. Έτσι, οι 6 έδρες του αρχικού κύβου μετατρέπονται σε μικρότερα τετράγωνα, ενώ οι 8 αποκομμένες κορυφές του σχηματίζουν τρίγωνα. Με την ίδια μέθοδο, το κυβοκτάεδρο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό του κύβου, το οκτάεδρο. Weisstein, Eric W., Cuboctahedron (Αγγλικά)
Ζόνσκα

Η Ζόνσκα (πολωνικά: Rząska) είναι χωριό του Πόβιατ Κρακοβίας, στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας της Πολωνίας. Κατά τα έτη 1975–1998, η Ζόνσκα βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας.

 Η πρώτη αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1388, όταν ιδιοκτήτες του οικισμού ήταν οι Σούουεκ (Sułek) και Νάβοϊ (Nawoj), ιππότες της οικογένειας Τοπόρτσικ (Toporczyk), καθώς και ο Μικόουαϊ (Mikołaj), γιος του Σαλόμον από την Κρακοβία.Μια αναφορά του χωριού από το 1523: «Ο βασιλιάς Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας δηλώνει ότι ο Στανίσουαφ της Σπρόβα, καστελάνος του Ζάρνουφ, δανείστηκε 400 ζλότι από τις μοναχές του μοναστηριού της Αγίας Αγνής στο Στράντομ και ασφάλισε δάνειο στο χωριό Ζόνσκα».Η Ζόνσκα ανήκε στην ενορία του Αγίου Στσέπαν της Κρακοβίας. Το 1887 χτίστηκε ένα μικρό παρεκκλήσι. Μετά τον πόλεμο, η Ζόνσκα ορίστηκε στην ενορία της Παναγίας της Αιώνιας Βοήθειας στο γειτονικό Μιντλνίκι. Τον Σεπτέμβριο του 1976, την Ζόνσκα επισκέφτηκε ο Καρδινάλιος Κάρολ Βοϊτίλα (μετέπειτα Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄), ο οποίος στη συνέχεια έκανε μια δημόσια ομιλίαΤο 1979, ο Καρδινάλιος Φραντσίσεκ Μαχάρσκι ανήγειρε την ενορία του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας στη Ζόνσκα. Στις 31 Οκτωβρίου 1981 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος του ναού και ξεκίνησε η κατασκευή, η οποία διήρκησε μέχρι το 1984. Marian Kornecki (1993), Sztuka sakralna, Natura i kultura w krajobrazie Jury, Wydawnictwo Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych «Historia wsi». wrotamalopolski.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
Κέντρο Πάουλ Κλέε

Το Κέντρο Πάουλ Κλέε (γερμανικά:Zentrum Paul Klee) είναι μουσείο αφιερωμένο στον καλλιτέχνη Πάουλ Κλέε. Βρίσκεται στη Βέρνη της Ελβετίας. Στην κατοχή του βρίσκονται περίπου 40% του συνόλου του ζωγραφικού έργου του Κλέε. Το καλοκαίρι του 1997 η Λίβια Κλέε-Μάιερ (Livia Klee-Meyer), σύζυγος του γιου του Κλέε, δώρησε την κληρονομιά της από περίπου 690 έργα στην πόλη και το καντόνι της Βέρνης. Πέραν αυτών επιπρόσθετα έργα και έγγραφα που δωρήθηκαν και δανειοδοτήθηκαν από την οικογένεια και το Ίδρυμα-Πάουλ-Κλέε και επιπλέον 200 δάνεια από ιδιωτικές συλλογές συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί μια μεγάλη συλλογή των έργων του καλλιτέχνη. Η απόφαση να χτιστεί το μουσείο στο Schöngrün, στα ανατολικά προάστια της πόλης, πάρθηκε το 1998. Αρχιτέκτονας ανέλαβε την ίδια χρονιά ο διάσημος Ιταλός Ρέντζο Πιάνο. Το προκαταρκτικό σχέδιο εκπονήθηκε το 2000. Το κτίριο έχει τη μορφή τριών κυματώσεων που αναμειγνύονται με το τοπίο.

 Το καλλιτεχνικό έργο του Κλέε εμπεριέχει 10.000 δημιουργίες. Το κέντρο Πάουλ Κλέε έχει κατορθώσει να συγκεντρώσει 4.000 έργα, κατέχοντας έτσι την εντυπωσιακότερη συλλογή στον κόσμο από πίνακες, ακουαρέλες και σχέδια του Πάουλ Κλέε, καθώς επίσης βιογραφικά κείμενα και φωτογραφικά αρχεία.Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της συλλογής έγκειται στην παρουσία προσωπικών αντικειμένων όπως οι μαριονέτες που κατασκεύασε ο Πάουλ Κλέε για τον γιό του.Η συλλογή φυτών και ορυκτών (όπως αποξηραμένα φυτά, πέτρες, ορυκτά) και τα χειρόγραφά τους επιτρέπουν στον επισκέπτη να δημιουργήσει τη σύνδεση μεταξύ της συλλογής των έργων του καλλιτέχνη και της ιστορίας της ζωής του.Έργα που προσφέρθηκαν στον Πάουλ Κλέε από καλλιτέχνες φίλους του όπως οι Βασίλι Καντίνσκι, Φραντς Μαρκ ή Αλεξέι φον Γιαβλένσκυ, τοποθετούν τη συλλογή Κλέε στο καλλιτεχνικό περιβάλλον της εποχής. Λεωφορείο 12, κατεύθυνση Schosshalde Autobahn A6, Berne - Thun, έξοδος 12 (Bern-Ostring) Zentrum Paul Klee (Hrsg.): Zentrum Paul Klee, Bern. Hatje Cantz Verlag, Ostfildern 2005, ISBN 3-7757-1532-0 (umfangreicher Katalog mit beiliegender CD-ROM Dokumente) Zentrum Paul Klee (Hrsg.): Zentrum Paul Klee, Bern – Die Architektur. Hatje Cantz Verlag, Ostfildern 2006, 160 S., 120 Abb., davon 103 farb., ISBN 3-7757-1549-5 (englisch ISBN 3-7757-1550-9; französisch ISBN 3-7757-1551-7) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Zentrum Paul Klee στο Wikimedia Commons Ιστοχώρος του Κέντρου Πάουλ Κλέε στα γερμανικά και στα αγγλικά Βάση δεδομένων εικόνων του καλλιτέχνη Πάουλ Κλέε Εικονική περιήγηση στο Κέντρο Πάουλ Κλέε