Σχέσεις Ινδίας-Πολωνίας

Οι σχέσεις Ινδίας-Πολωνίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Δημοκρατίας της Ινδίας. Ιστορικά, οι σχέσεις ήταν γενικά φιλικές και χαρακτηρίζονται από κατανόηση και συνεργασία σε διεθνές μέτωπο.

 Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Αναγέννησης του 16ου αιώνα και της Εποχής της Ανακαλύψεων στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας, ένας μικρός αριθμός Πολωνών ευγενών, πολιτικών, εμπόρων και συγγραφέων επισκέφθηκαν την Ινδία και προώθησαν το διαρκές ενδιαφέρον των Πολωνών για τον πολιτισμό, τη φιλοσοφία, τις πνευματικές παραδόσεις, την τέχνη και τον πολιτισμό της Ινδίας. Ένας από τους πρώτους διπλωματικούς αξιωματούχους και ταξιδιώτες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που έκαναν πολωνική επαφή με την Ινδία - τότε υπό την κυριαρχία της Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας - ήταν ο Πολωνός ευγενής και πολιτικός Πάβεου Παλτσόφσκι, ο οποίος ήταν πολυετής βασιλικός αυλικός του Βασιλιά Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας και καταγόταν από τον διακεκριμένο σιλεσικό ευγενή οίκο των Σασόφσκι. Άλλοι από αυτήν την περίοδο περιλαμβάνουν τον Έραζμ Κρετκόφσκι, έναν Πολωνό διπλωματικός εκπρόσωπος για τον Βασιλιά Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1538 και βασιλικό καστελάνο των Μπζεστς Κουγιάφσκι και Γκνιέζνο και τον Κσίστοφ Παβλόφσκι, Πολωνό ναυτικό που παρείχε μια περιγραφή της Ινδίας που διατηρήθηκε στην πολωνική γλώσσα, η οποία καταγράφηκε σε επιστολή της 1569 σε άγνωστο άτομο. Ο Παβλόφσκι, που ήρθε στην Ινδία το 1569, άφησε μια στοιχειώδη περιγραφή της θαλάσσιας διαδρομής από το Γκντανσκ μέσω Πορτογαλίας (Λισαβόνα) προς την Ινδία (Γκόα) με τη μορφή μιας ολοκληρωμένης επιστολικής σχέσης με έναν φίλο στην Κρακοβία, που περιέγραψε τα έθιμα των «σκοτεινών» ανθρώπων. Μια συνέπεια αυτών των ταξιδιών έδωσε σύντομα αντήχηση της Ινδίας στην πολωνική λογοτεχνία. Ήδη από το 1611, ο Πολωνός καθολικός ιερέας, μεταφραστής και ποιητής, Στανίσουαφ Γκροχόφσκι (1542-1612), δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο Cudowne wiersze z indyjskiego jezyka (Θαυμάσιοι στίχοι από την ινδική γλώσσα). Ήταν μια μετάφραση της Μπαγκαβάτ Γκίτα, η οποία είχε προηγουμένως μεταφραστεί από τα σανσκριτικά στα μεσαιωνικά λατινικά από τον Ιταλό ποιητή και Ιησουίτη ιεραπόστολος Φρανσίσκο Μπέντσι (1542-1594), ο οποίος είχε μείνει στην Ινδία και αργότερα δίδαξε στο κολέγιο Ιησουιτών στο Πούουτουσκ της Πολωνίας, όπου ήταν καθηγητής. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, πολλά σανσκριτικά κλασικά μεταφράστηκαν στα πολωνικά και μια «Ιστορία της Αρχαίας Ινδίας» στα πολωνικά ήταν μια από τις πρώτες του είδους της που δημοσιεύθηκε στην Ευρώπη. Μια έδρα της σανσκριτικής γλώσσας ιδρύθηκε στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας το 1893. Μελέτες και έρευνες σε ινδικές γλώσσες και λογοτεχνία αναπτύχθηκαν στα Πανεπιστήμια της Κρακοβίας, της Βαρσοβίας, του Βρότσουαφ και του Πόζναν. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Μαχαραγιάς του Τζοντχπούρ, ανέθεσε στον Πολωνό εικαστικό καλλιτέχνη Στέφαν Νόρμπλιν να διακοσμήσει το Παλάτι Ουμάιντ Μπαβάν με μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής, όπου τα έργα του ανακαλύφθηκαν ξανά στη δεκαετία του 1990. Ενώ έμεινε στην Ινδία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Νόρμπλιν ζωγράφισε επίσης προσωπογραφίες της τοπικής αριστοκρατίας και διακόσμησε τις κατοικίες τους. Ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού ήταν γνωστοί ως φωνητικοί υποστηρικτές του αγώνα της Πολωνίας κατά της εισβολής στην Πολωνία από τη Γερμανία, τη Σοβιετική Ένωση, την Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιγκ και ένα μικρό στρατό της Σλοβακίας που σηματοδότησε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τόσο οι Ινδοί ιντελιγκέντσια όσο και οι Ινδοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι υποστήριζαν την αυτονομία και την ελευθερία της Πολωνίας όταν η Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση κατέλαβαν την Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939. Πολλοί Πολωνοί πολίτες είχαν λάβει άσυλο στην Ινδία από Ινδούς μαχαραγιάδες. Πολωνοί πρόσφυγες στην Ινδία Κατά τη διάρκεια της κατάληψης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από την Σοβιετική Ένωση στα ανατολικά και το γερμανικό Ράιχ στα δυτικά, ο Μαχαραγιάς Τζαμ Σαχίμπ, επέκτεινε τη φιλοξενία και το καταφύγιο σε περισσότερους από 640 Πολωνούς εκτοπισμένους, όπου η πλειοψηφία τους ήταν ορφανά παιδιά και γυναίκες, από περίπου 5.000 πρόσφυγες που στάλθηκαν στην Ινδία από τη σοβιετική απέλαση, και παρά το γεγονός ότι η ίδια η Ινδία υπέφερε από ένα σοβαρό σκηνικό ξηρασίας και πείνας εκείνη την εποχή. Αφού το πλοίο και ο γολγοθάς τους απομακρύνθηκαν από κάθε χώρα που πλησίασε και όταν ο κυβερνήτης του Βρετανικού Στέμματος στη Μουμπάι (Βομβάη) τους αρνήθηκε να εισέλθουν, ο Μαχαραγιάς Τζάμ Σαχίμπ, απογοητευμένος από την έλλειψη ενσυναίσθησης και απροθυμία της βρετανικής κυβέρνησης να ενεργήσει, διέταξε αγκυροβόλιο στο λιμάνι του Ρόζι στην επαρχία του. Οι εκτοπισμένοι, ζούσαν σε καταυλισμούς σε διάφορα μέρη της δυτικής Ινδίας, όπως το Μπαλατσαντί (κοντά στο Τζαμναγκάρ), το Βαλιβάντε (κοντά στο Κολχαπούρ) και το Παντσγκανί. Η απαράμιλλη πράξη της γενναιοδωρίας του Ντιγκβιτζάισιντσι Ραντζιτσιντσί, τον ανέδειξε σε προστάτη του πρώτου δημόσιου σχολικού συγκροτήματος που ιδρύθηκε στην Πολωνία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Βαρσοβίας, και το ονόμασε Jam Saheba Digvijay Sinhji προς τιμήν του. Το 2012, το Σέιμ της Δημοκρατίας της Πολωνίας, τίμησε την 50ή επέτειο του θανάτου του, απονέμοντας μετά θάνατον τον Σταυρό Διοικητή του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας, και το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας ονόμασε μία από τις πλατείες της πόλης στην περιοχή Οχότα μετά από αυτόν - την «Πλατεία του Καλού Μαχαραγιά» (Skwer Dobrego Maharadży). Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, όταν η Πολωνία έγινε η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας υπό τις σοβιετικές δυνάμεις κατοχής και το σοσιαλιστικό κομμουνιστικό καθεστώς, η Πολωνία, τότε κράτος στο Ανατολικό Μπλοκ, δεν ήταν ελεύθερη να επιλέξει το πεπρωμένο της. Αυτό ηρέμησε μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953. Η διεθνής κατάσταση έγινε λιγότερο τεταμένη και ο νέος Σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ αρέσει στον Πρωθυπουργό της Ινδίας Τζαβαχαρλάλ Νεχρού. Το 1954, η Πολωνία και η Ινδία συμφώνησαν επισήμως να ιδρύσουν διπλωματικές αποστολές, και η Ινδική Πρεσβεία στη Βαρσοβία άνοιξε το 1957, λίγο μετά την επανάσταση του Πολωνικού Οκτώβρη του 1956 που σηματοδότησε μια αλλαγή στην πολιτική της Πολωνίας. Κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, τόσο η Βαρσοβία όσο και το Νέο Δελχί είχαν στενούς δεσμούς με τη Σοβιετική Ένωση και αυτό τους έκανε φυσικούς φίλους. Στις 25 Ιανουαρίου 1977 υπεγράφη στο Νέο Δελχί μια συμφωνία για τη λειτουργία των αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των δύο χωρών. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και οι δύο χώρες εστίασαν στη βελτίωση των δεσμών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακόμα και μετά τα γεγονότα του 1989, όταν η Πολωνία μετατράπηκε στη σύγχρονη δημοκρατική Δημοκρατία της Πολωνίας, οι σχέσεις με την Ινδία έχουν διατηρήσει τη συνέχεια και έχουν παραμείνει σε μια ομοιόμορφη κατεύθυνση που αντικατοπτρίζει τις σχέσεις με την Ινδία πως δεν ήταν συμπλήρωμα του Ψυχρού Πολέμου και βασίζονται σε υγιείς αρχές. Οι επαφές μεταξύ των κοινοβουλίων της Ινδίας και της Πολωνίας πραγματοποιήθηκαν μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989. Μια πολωνική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Διευθύνων του Σέιμ, επισκέφθηκε την Ινδία τον Δεκέμβριο του 1992. Μια κοινοβουλευτική ομάδα Πολωνίας-Ινδίας συστάθηκε κατά τη διάρκεια της τελευταίας Βουλής που κατείχε τα καθήκοντα από το 1996-2001. Ο Πρόεδρος του Σέιμ της Δημοκρατίας της Πολωνίας, Γιούζεφ Ολέκσι, οδήγησε μια πολωνική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία στην Ινδία από τις 9-11 Δεκεμβρίου 2004. Τον Απρίλιο του 2009, η Πρόεδρος της Ινδίας Πρατίμπα Πατίλ επισκέφθηκε την Πολωνία. Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ επισκέφθηκε την Ινδία και συναντήθηκε με Ινδούς πολιτικούς και επιχειρηματίες. Η Ινδία έχει πρεσβεία στη Βαρσοβία. Η Πολωνία έχει πρεσβεία στο Νέο Δελχί και γενικό προξενείο στη Μουμπάι. Ινδουισμός στην Πολωνία Ινδο-Πολωνικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Μετάβαση στην Ινδία