IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγάλω Αρκαδίας

Η Αγάλω είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ράφτη, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηραίας, του δήμου Γορτυνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Αραμουζά.

 Η Αγάλω είναι οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή που δεσπόζει στο φαράγγι του ποταμού Λούσιου στα δυτικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 460. Απέχει περίπου 75 χλμ. ΒΔ. της Τρίπολης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 ως Αραμουζά και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας του νοιμού Αρκαδίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ράφτι (Ράφτη). Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγάλω. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ράφτη και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γορτυνίας. Η κεντρική πλατεία με την πετρόκτιστη βρύση και τον 100ετή πλάτανο Η εκκλησία της Παναγίας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://agaloarkadias.blogspot.com/p/blog-page_21.html
Grand Hotel Γερεβάν

Το Grand Hotel Γερεβάν (αρμενικά: Գրանդ Հոթել Երևան‎ ), γνωστό και ως GHY είναι ένα ξενοδοχείο κατηγορίας πέντε αστέρων το οποίο βρίσκεται στην κεντρική συνοικία Κέντρον του Γερεβάν, στην Αρμενία. Το ξενοδοχείο λειτούργησε για πρώτη φορά το 1926, κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής Περιόδου, με τη μορφή κρατικής επιχείρησης. Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα ξενοδοχεία στη σύγχρονη Αρμενία, καθώς και το παλαιότερο λειτουργικό ξενοδοχείο στο Γερεβάν. Το Grand Hotel Γερεβάν βρίσκεται επί της οδού Αμποβιάν 14 και έχει θέα στην πλατεία Σαρλ Αζναβούρ, ενώ δίπλα του βρίσκεται η Ένωση Καλλιτεχνών της Αρμενίας.

 Το Grand Hotel Γερεβάν λειτούργησε για πρώτη φορά το 1926 ως κρατικό ξενοδοχείο της Αρμενικής ΣΣΔ, με βάση το σχέδιο του αρχιτέκτονα Νικολάι Μπουνιατιάν. Ήταν γνωστό ως Intourist Hotel, ονομασία την οποία πήρε από το πρακτορείο Intourist, το οποίο ήταν ο ρυθμιστικός φορέας για τα ξενοδοχεία και τον τουρισμό στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι, το Ξενοδοχείο Γερεβάν έγινε το πρώτο ξενοδοχείο που άνοιξε στη Σοβιετική Αρμενία. Κατά τη δεκαετία του 1930, το ξενοδοχείο έγινε το σημείο τακτικών συναντήσεων των διανοουμένων της πόλης, μεταξύ των οποίων οι Γεγκίσε Σαρέντ, Γερβάντ Κοσάρ και Βαχράν Παπαζιάν. Το 1959, το πρακτορείο Intourist μεταφέρθηκε στο νεόδμητο τότε ξενοδοχείο Αρμενία στην Πλατεία Δημοκρατίας, και από τότε το Intourist Hotel έγινε γνωστό ως Ξενοδοχείο Γερεβάν. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το Ξενοδοχείο Γερεβάν εξαγοράστηκε από την ιταλική εταιρεία Renco Sp Α. και, μετά από μια σειρά εκτεταμένων ανακαινίσεων, άνοιξε εκ νέου ως το τεσάρων αστέρων Golden Tulip Hotel Yerevan το 1999, λειτουργώντας στο πλαίσιο του ομίλου Groupe du Louvre. Το 2009, μετά από μια μεγάλη ανακαίνιση, το κτήριο αναβαθμίστηκε σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων για να γίνει γνωστό ως Royal Tulip Grand Hotel Yerevan μέχρι το τέλος του 2016. Τη διαχείριση του Grand Hotel Γερεβάν έχει επί του παρόντος ο όμιλος Small Luxury Hotels of the World από τις αρχές του 2017.
21

Το έτος 21 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Παρασκευή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Τιβέριου και Δρούσου (ή, λιγότερο συχνά, το 773 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 21 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 21 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ο Ιούλιος Φλόρος και ο Ιούλιος Σάκροβιρ στο Aedui ηγούνται εξέγερσης, η οποία καταπνίγεται αολι τον Γάιο Σίλιο. Ο βασιλιάς Νταέσο του Ντονγκμπιγιέο σκοτώνεται σε μάχη εναντίον των στρατών του Γκογκουργιέο, με αρχηγό τον τρίτο βασιλιά, τον Νταεμουζίν. Τέχνες και επιστήμη Η κατασκευή πενών και μεταλλικών εργαλείων γραφής αρχίζει στη Ρώμη. (κατά προσέγγιση ημερομηνία). Αρμίνιος, ηγέτης γερμανικής φυλής (γ. 18/17 π.Χ.) Κλουτόριος Πρίσκος, Ρωμαίος ποιητής (γ. περ. 20 π.Χ.) Νταεσό του Ντονμπουγιέο, Κορεάτης βασιλιάς (γ. 60 π.Χ.) Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλας Βαρβάτος, Ρωμαίος ύπατος (γ. 11 π.Χ.) Πόπλιος Σουλπίκιος Κυρήνιος,Ρωμαίος κυβερνήτης (γ. περ. 51 π.Χ.) Ουάνγκ (ή Xiaomu), Κινέζα αυτοκράτειρα της δυναστείας Σιν
Πακαλίτα Μοσισίλι

Ο Πακαλίτα Μοσισίλι (Pakalitha Bethuel Mosisili, γενν. 14 Μαρτίου 1945) είναι πολιτικός από το Λεσότο, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου από τον Μάρτιο του 2015 ως το 2017. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία από το 1998 ως το 2012. Εκτός από πρωθυπουργός ήταν και υπουργός Άμυνας. Έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού το 2015.

 Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1993 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Παιδείας. Στις 14 Απριλίου 1994 απήχθη για λίγο μαζί με άλλους τρεις υπουργούς από στρατιώτες. Στο επεισόδιο σκοτώθηκε ένας πέμπτος υπουργός, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Σελομέτσι Μπαχόλο . Στα τέλη Ιανουαρίου του 1995 ο Μοσισίλι διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και την ίδια χρονιά διορίστηκε επίσης υπουργός εσωτερικών και τοπικής αυτοδιοίκησης . Τον Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη ηγέτης του κόμματος Κογκρέσο για τη Δημοκρατία (LCD).Ο Μοσισίλι οδήγησε το κόμμα του σε σχεδόν σαρωτική νίκη στις εκλογές του 1998. Στις εκλογές αυτές υπήρχαν καταγγελίες για παρατυπίες και νοθεία, που οδήγησαν σε έκτροπα από πλευράς αντιπολίτευσης. Η κατάσταση εξομαλύνθηκε μόνο με την επέμβαση του SADC. Έγινε πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 1998. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές τον Μάιο του 2002, στις οποίες η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Μάλιστα απειλήθηκε με επέμβαση του στρατού και αναγκάστηκε να καλέσει βοήθεια από την Νοτιαφρικανική Αναπτυξιακή Κοινότητα (SADC). Ακολούθησε και νέα εκλογική νίκη, τον Φεβρουάριο του 2007. Οι εκλογές του 2007 ήταν πρόωρες και έγιναν μετά την αποχώρηση 18 βουλευτών από το κυβερνών κόμμα (η ισχνή πλειοψηφία που είχε τότε στη Βουλή το LCD ήταν 61 επί συνόλου 120 εδρών). . Το LCD κέρδισε τις εκλογές με 61 έδρες ενώ ο σύμμαχός του, το Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα πήρε επιπλέον 21 έδρες. Ένοπλοι επιτέθηκαν στην κατοικία του Μοσισίλι στις 22 Απριλίου 2009 σε μία προφανή απόπειρα δολοφονίας του. Τρεις από τους επίδοξους δολοφόνους σκοτώθηκαν από την αστυνομία, ενώ ο Μοσισίλι δεν έπαθε τίποτε.Το 2012 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε ο Τομ Ταμπάνε. Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2015, ο Μοσισίλι σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Μαρτίου 2015. Δυο χρόνια αργότερα, την 1η Μαρτίου 2017, ηττήθηκε σε πρόταση δυσπιστίας και θεωρήθηκε πιθανή η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός πρότεινε στο βασιλιά Λετσίε Γ΄ να διαλύσει το κοινοβούλιο και ο βασιλιάς το έκανε στις 7 Μαρτίου.Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουνίου 2017 και είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη για τον Τομ Ταμπάνε και το κόμμα του, το ABC, το οποίο κέρδισε 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι. Στη συνέχεια, ο Μοσισίλι υπέβαλε την παραίτησή του στον βασιλιά Λετσίε και παρέμεινε υπηρεσιακά στην πρωθυπουργία. Ο Ταμπάνε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Ιουνίου. Βιογραφικό στον ιστότοπο της κυβέρνησης του Λεσότο
Άρθουρ Γουέλσλι, δούκας του Ουέλλινγκτον

Ο Άρθουρ Ουέλλσλυ (αγγλ. Arthur Wellesley, 1 Μαΐου 1769 - 14 Σεπτεμβρίου 1852) ήταν Αγγλο-Ιρλανδός στρατιωτικός και πολιτικός των Τόρυ. Έγινε μία από τις ηγετικές στρατιωτικές και πολιτικές μορφές της Βρετανίας του 19ου αιώνα και υπηρέτησε δύο φορές ως πρωθυπουργός. Κέρδισε την περίφημη νίκη εναντίον του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη μάχη του Βατερλώ το 1815.

 Γεννήθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, επί Προτεσταντικής Διοίκησης (Protestant Ascendancy). Έγινε σημαιοφόρος του Βρετανικού Ναυτικού το 1787 και υπηρέτησε στην Ιρλανδία ως βοηθός στρατοπέδου δύο διαδοχικών πρωθυπουργών (lord Lieutenant) της Ιρλανδίας. Επίσης εκλέχθηκε μέλος του Κοινοβουλίου στην Κάτω Βουλή της Ιρλανδίας. Έγινε συνταγματάρχης το 1796 και συμμετείχε σε πόλεμο στις Κάτω Χώρες και στην Ινδία, όπου πολέμησε στον Δ΄ Πόλεμο της Βρετανικής Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών με το βασίλειο της Μυσόρης και στη μάχη του Σερινγκάπαταμ. Διορίστηκε κυβερνήτης του Σερινγκάπαταμ και της Μυσόρης το 1799. Μόλις προβιβάστηκε σε υποστράτηγο, κέρδισε αποφασιστική νίκη επί της Αυτοκρατορίας (Συνομοσπονδίας) των Μαράτα στη μάχη του Άσσαϋ το 1803. Ο Ουέλλσλυ ανήλθε και έγινε εξέχων στρατηγός κατά τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου, μέρος των Ναπολεοντείων Πολέμων και προήχθη στον βαθμό του στρατάρχη, όταν οδήγησε τις συμμαχικές δυνάμεις σε νίκη εναντίον της Γαλλικής Αυτοκρατορίας στη μάχη της Βιτόρια στην Ισπανία το 1813. Έπειτα από την εξορία του Ναπολέοντα Α΄ το 1814, υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Γαλλία και του χορηγήθηκε ένα δουκάτο. Κατά τις Εκατό Ημέρες του 1815, διοίκησε τον συμμαχικό στρατό τού Έβδομου Συνασπισμού, που μαζί με τον Πρωσικό Στρατό υπό τον Μπλύχερ, νίκησε τον Ναπολέοντα στο Βατερλώ. Ο κατάλογος των μαχών που συμμετείχε ο Δούκας του Ουέλλινγκτον κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας περιέχει περίπου 60 μάχες. Είναι διάσημος για την αναπροσαρμοζόμενη αμυντική μέθοδο πολέμου, με αποτέλεσμα να έχει πολλές νίκες έναντι αριθμητικά υπέρτερων δυνάμεων, ενώ ελαχιστοποιούσε τις απώλειές του. Θεωρείται ένας από τους πιο μεγάλους αμυντικούς διοικητές όλων των εποχών και πολλές τακτικές του και σχέδια μάχης μελετώνται ακόμη σε στρατιωτικές ακαδημίες σε όλο τον κόσμο. Έπειτα από το τέλος της ενεργού στρατιωτικής σταδιοδρομίας του,επέστρεψε στην πολιτική. Έγινε δύο φορές πρωθυπουργός της Βρετανίας ως μέλος του κόμματος των Τόρυ: το 1828-1830 και για λιγότερο από έναν μήνα το 1834. Επέβλεψε το πέρασμα του Καθολικού Ανακουφιστικού Νόμου του 1829, αλλά αντιτέθηκε στη Μεταρρυθμιστική Πράξη του 1832. Συνέχισε ως μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της Βουλής των Λόρδων ως τη συνταξιοδότησή του και παρέμεινε Αρχηγός του Βρετανικού Στρατού ως το τέλος του. Το άλογο του Ουέλλσλυ ονομαζόταν Κοπεγχάγη. Συνόδευσε τον Ουέλλσλυ σε μια σειρά από μάχες με σημαντικότερη αυτή του Βατερλώ. Τάγμα της Περικνημίδος Τάγμα του Μπαθ Βασιλικό Γουελφικό Τάγμα Μυστικό Συμβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας Wellesley, Arthur; Gurwood, John (1838). The dispatches of Field Marshal the Duke of Wellington: During his various campaigns in India, Denmark, Portugal, Spain, the Low Countries, and France, from 1799 to 1818 Vol. X.. London: John Murray.
Ράζλιεβο

Το Ράζλιεβο (σερβικά κυριλλικά: Ражљево) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 255 κατοίκους.

 Το χωριό ευρίσκεται επί της συμβολής των ποταμών Τσρνα Ριέκα και Λούκαβατς. Το 1991, η τοπική κοινότητα του Ράζλιεβο αριθμούσε 1.634 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα του Ράζλιεβο στο fallingrain.com
Χέρτα Μύλερ

Η Χέρτα Μύλερ (Herta Müller, 17 Αυγούστου 1953) είναι Γερμανίδα συγγραφέας έργων μυθοπλασίας, κάτοχος του Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, (2009). .. Γεννήθηκε στο Νίτσκιντορφ στη Ρουμανία στις 17 του Αυγούστου 1953. Ανήκει στη γερμανόφωνη μειονότητα της δυτικής Ρουμανίας (περιοχή Μπανάτ). Από το 1987 ζει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 το έργο της έχει βρει διεθνή αναγνώριση και έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. Εμφανίστηκε αρχικά με μία συλλογή διηγημάτων το 1982, ενώ το πρώτο της μυθιστόρημα ονομαζόταν Η Συνάντηση. Άλλα μυθιστορήματά της είναι Η αλεπού ήταν κιόλας ο κυνηγός, Το Ζώο της Καρδιάς, και οι Μετέωροι Ταξιδιώτες. Έχει τιμηθεί με 20 βραβεία μεταξύ των οποίων το "Kleist Prize" το 1994, το Αριστείον το 1995, το "International Dublin Literary Award" το 199) και το "Franz Werfel Human Rights Award" το 2009.

 διηγήματα, μυθιστορήματα Niederungen, 1982 Drückender Tango, 1984 Der Mensch ist ein großer Fasan auf der Welt, 1986 Barfüßiger February, 1987 Reisende auf einem Bein, 1989 - «Μετέωροι ταξιδιώτες», μτφ. Κατερίνα Χατζή για τις εκδ. "Ηρόδοτος", 1993 Wie Wahrnehmung sich erfindet, 1990 Der Teufel sitzt im Spiegel, 1991 Der Fuchs war damals schon der Jäger, 1992 - «Η αλεπού ήταν και τότε ο κυνηγός», μτφ. Κώστας Κοσμάς για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2011 Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett, 1992 Der Wächter nimmt seinen Kamm, 1993 Angekommen wie nicht da, 1994 Herztier, 1994 - «Το αγρίμι της καρδιάς», μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2013. Το μυθιστόρημα έχει τιμηθεί με τα βραβεία: -"Kleist Prize", (1994), Βραβείο Αριστείον το 1995, Ida-Dehmel Literature Prize, (1998) και με το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin, (1998) In der Falle, 1996 Heute wär ich mir lieber nicht begegnet, 1997 Der fremde Blick oder das Leben ist ein Furz in der Laterne, 1999 Heimat ist das, was gesprochen wird, 2001 A Good Person Is Worth as Much as a Piece of Bread, foreword to Kent Klich's Children of Ceausescu, 2001 Atemschaukel, Munich, 2009 - «Ο άγγελος της πείνας», μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου, "Καστανιώτης", 2010 , βραβείο "Franz Werfel Human Rights Award", (2009)ποίηση Im Haarknoten wohnt eine Dame, 2000 Die blassen Herren mit den Mokkatassen, 2005 Este sau nu este Ion, 2005 Das Wagnis der Erinnerung, 2010 (συμμετοχή σε συλλογικό έργο) - «Το τόλμημα της μνήμης:, διηγήματα και ποιήματα από την νοτιοανατολική Ευρώπη», εκδ. "Καστανιώτης", 2011 Vater telefoniert mit den Fliegen, 2012δοκίμια Hunger und Seide, 1995 Der König verneigt sich und tötet, 2003 Immer derselbe Schnee und immer derselbe Onkel, 2011 Το Βήμα
Κορνέλια Γιάκομπς

Η Άννα Κορνέλια Γιάκομπσντοτερ Σάμουελσον (Σουηδικά: Anna Cornelia Jakobsdotter Samuelsson, γεννημένη στις 9 Μαρτίου 1992), γνωστή επαγγελματικά ως Κορνέλια Γιάνομπς (Cornelia Jakobs), είναι Σουηδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για την εκπροσώπηση της Σουηδίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το τραγούδι "Hold Me Closer", καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στον τελικό.

 Η Γιάκομπς γεννήθηκε στο δήμο Nacka της κομητείας της Στοκχόλμης. Μεγάλωσε στη Στοκχόλμη. Κόρη του τραγουδιστή των Poodles, Τζέικομπ Σάμουελ και της Φία Λένμπορν, μπήκε για πρώτη φορά στη μουσική κάνοντας οντισιόν για το Idol 2008. Έλαβε κάποια προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης μετά από χλευασμό από τους κριτές. Ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα ως μέλος του κοριτσίστικου γκρουπ Love Generation, που συμμετείχε στο Melodifestivalen 2011 και 2012. Το τραγούδι των Love Generation το 2011, το "Dance Alone" έφτασε στο νούμερο 26 στο Sverigetopplistan. Το 2020, η Γιάκομπς συνέθεσε και ερμήνευσε το τραγούδι "Weight of the World" που έγινε το soundtrack για τη σκανδιναβική σειρά του HBO, Björnstad. Συμμετείχε στο Melodifestivalen 2021 ως τραγουδοποιός για το τραγούδι "Best of Me" που ερμήνευσε ο Efraim Leo. Το 2022, η Γιάκομπς πήγε σόλο ως τραγουδίστρια και συμμετείχε στο Melodifestivalen 2022 με το τραγούδι "Hold Me Closer", το οποίο προκρίθηκε στον τελικό και αργότερα κέρδισε με 146 πόντους, κερδίζοντας έτσι το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο. Στον τελικό τερμάτισε στην τέταρτη θέση με 438 βαθμούς. "Late Night Stories" "All the Gold" "You Love Me" "Animal Island" "Shy Love" "Locked Into You" "Hanging On" "Dream Away" "Weight of the World" "Hold Me Closer" "Fine" Το "Hold Me Closer" είναι ένα τραγούδι της Σουηδής τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Κορνέλια Γιάκομπς, που κυκλοφόρησε ως single στις 26 Φεβρουαρίου 2022. Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας, αφού κέρδισε τον τελικό στο Melodifestivalen 2022, με 146 βαθμούς. Η Γιάκομπς εμφανίστηκε 17η από τις 18 συμμετοχές στον δεύτερο ημιτελικό, όπου προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό όπου εμφανίστηκε 20η από τις 25 συμμετοχές. Η Γιάκομπς τερμάτισε στην τέταρτη θέση στον μεγάλο τελικό της Eurovision με 438 βαθμούς. Το τραγούδι ήταν το τραγούδι με την καλύτερη απόδοση της Σουηδίας στη Eurovision για επτά χρόνια και συγκέντρωσε τους περισσότερους πόντους που έλαβε ποτέ μια σουηδική συμμετοχή στον μεγάλο τελικό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cornelia Jakobs στο Wikimedia Commons
Γενικές εκλογές της Τόνγκα 2017

Στην Τόνγκα διεξήχθησαν πρόωρα γενικές εκλογές στις 16 Νοεμβρίου 2017 για την εκλογή των 17 από τις συνολικά 26 έδρες στη νομοθετική συνέλευση. Ο βασιλιάς Τουπόου ΣΤ΄ διέλυσε τη Συνέλευση στις 25 Αυγούστου 2017 έπειτα από συμβουλή του προέδρου της Νομοθετικής Συνέλευσης Σιαλεαταόνγκο Τουιβακάνο.Οι υποψηφιότητες έκλεισαν στις 27 Σεπτεμβρίου με 86 υποψήφιους να διεκδικούν τις 17 έδρες από τον λαό. Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα τη νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων (DPFI), με τον Ακιλίσι Ποχίβα να παραμένει πρωθυπουργός..

 Η Νομοθετική Συνέλευση έχει μέχρι και 30 μέλη, από τα οποία εκλέγονται άμεσα τα 17 με το πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές περιφέρειες. Το νησί Τονγκατάπου απαρτίζεται από 10 εκλογικές περιφέρειες, το Βαβάου τρεις, το Χαπάι δύο και από μία αριθμούν το Έουα και τα Νιουατοπουτάπου/Νιουαφόου. Εννέα έδρες περιέρχονται σε ευγενείς που εκλέγουν αντιπροσώπους μεταξύ των ιδίων. Το υπουργικό συμβούλιο σχηματίζεται από έναν πρωθυπουργό και μπορεί να συμπεριλαμβάνει ως και 4 εξωκοινοβουλευτικούς (οι οποίοι δεν εξελέγησαν) και μετά αυτοί αυτόματα γίνονται βουλευτές. Το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων κέρδισε 14 έδρες, αριθμός επαρκής για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, χωρίς την υποστήριξη των ευγενών ή ανεξάρτητων.
Ματέις ντε Λιχτ

O Ματέις ντε Λιχτ (Matthijs de Ligt, 12 Αυγούστου 1999) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη Μπάγερν Μονάχου και στην Εθνική Ολλανδίας στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

 Από την παιδική του ηλικία αγωνίζεται στην ομάδα νέων του Άγιαξ και το 2016 ξεκίνησε να παίζει στον Γιονγκ Άγιαξ. Από το 2017 έως το 2019 ήταν παίκτης και αρχηγός του Άγιαξ, με τον οποίο έφτασε στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ. Τον Δεκέμβριο του 2018 κέρδισε το βραβείο Golden Boy. Στις 18 Ιουλίου του 2019 υπέγραψε στη Γιουβέντους. Τον Ιούλιο του 2022 αποκτήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας τον Μάρτιο του 2017, στον αγώνα για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018 ενάντια στη Βουλγαρία. Τον Μάρτιο του 2019 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα, στον αγώνα με τη Γερμανία για τα προκριματικά του Euro 2020.
Ανδρέας Ντούτσος

Ο Ανδρέας Ντούτσος (1934-17 Ιανουαρίου 1996) ήταν Έλληνας αγρότης και πολιτικός. Πρόεδρος Κοινότητας,Μέλος 1ης Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά από πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου με τον οποίο διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις, βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο νομό Αργολίδας, από το 1993 ως το θάνατό του.

 Διετέλεσε πρόεδρος Κοινότητας Κιβερίου Αργολιδας όπου εξελέγη στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1978 (46,67%), 1982 (65,30%), 1986 (56,70%),1990(52,48%). εξελέγη μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ ως πρόεδρος της Κοινότητας Κιβερίου την περίοδο 1976-90. Στις εκλογές του 1993 εξελέγη βουλευτής Αργολίδας με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1996 και αντικαταστάθηκε στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα, Ιωάννη Θωμόπουλο.
Σπαναίικα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα, δείτε: Σπαναίικα Τα Σπαναίικα είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Φράγκας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Φράγκας. Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο της οικογένειας «Σπανού», οικιστών της περιοχής, που καταγόταν από το Παναχαϊκό.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Σπαναίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σπαναίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Φράγκας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/06/2018.
Πατριάρχης Γρηγόριος Ζ΄

Ο Γρηγόριος Ζ΄ (κατά κόσμον Ζερβουδάκηςή Παπαδοσταυρινός, 21 Σεπτεμβρίου 1850 - 17 Νοεμβρίου 1924) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 6 Δεκεμβρίου 1923 ως τις 17 Νοεμβρίου 1924.

 Γεννήθηκε γύρω στο 1850 στο Σταυρί (Απολλωνία) της Σίφνου. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1882, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Περί της γνησιότητος των τεσσάρων Ευαγγελίων». Υπηρέτησε στη Μητρόπολη Ρόδου από διάκονος μέχρι και πρωτοσύγκελος. Το 1887 εξελέγη επίσκοπος Μυρέων, το 1892 μητροπολίτης Σερρών, το 1909 Μητροπολίτης Κυζίκου και το 1913 Μητροπολίτης Χαλκηδόνος. Κατά την περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας, όταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε την ρήξη και την διακοπή σχέσεων με την Υψηλή Πύλη, ο Γρηγόριος διαφωνώντας με την απόφαση αυτή παραιτήθηκε από πρόεδρος του Εθνικού Μικτού Συμβουλίου και από την Ιερά Σύνοδο και αποσύρθηκε στην Μητρόπολή του. Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Μελετίου Μεταξάκη (20 Σεπτεμβρίου 1923) συνεκλήθη η Σύνοδος του Πατριαρχείου για την πρώτη εκλογή Πατριάρχη μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης. Οι τουρκικές αρχές έθεσαν τον απαράβατο όρο ο εκλεγείς να έχει την τουρκική υπηκοότητα. Στις 6 Δεκεμβρίου 1923 συνήλθαν για την εκλογή νέου Πατριάρχη μόνο όσοι αρχιερείς διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη. Φαίνεται ότι η προτίμηση των Ιεραρχών της Συνόδου στράφηκε στον Γρηγόριο, καθώς αυτός δεν είχε αναμειχθεί σε πολιτικά ζητήματα (Εθνική Άμυνα, εκλογή Μελετίου Μεταξάκη, κλπ) και μάλιστα διατηρούσε καλές σχέσεις με τον τουρκικό παρά­γοντα. Έτσι, τον έκριναν ως τον πλέον κατάλληλο για να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Μεταλωζάννεια Τουρκία και τον εξέλεξαν Πατριάρχη. Μετά την εκλογή του, ο Γρηγόριος έστειλε επιστολή αναγνώρισης στην Τουρκική Κυβέρνηση της Άγκυρας, αλλά ακολούθησαν επεισόδια καθώς ο παπα-Ευθύμ, λεγόμενος αρχηγός της «τουρκορθόδοξης Εκκλησίας», με τους οπαδούς του προσπάθησαν να ακυρώσουν την ενθρόνισή του. Τελικά ο Γρηγόριος ενθρονίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1923 και στις 19 Φεβρουαρίου 1924 Συνοδικό Δικαστήριο καθαίρεσε τον παπα-Ευθύμ για «φατρία καί στάση». Επίσης καθαιρέθηκε ο Μητροπολίτης Χαλδίας Βασίλειος, ο οποίος οργάνωνε «Εκκλησία» στην Αμερική, χωρίς άδεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Με ενέργειές του προς την Ελληνική Κυβέρνηση, προσπάθησε να αποφευχθεί η απέλαση κληρικών με βάση την συμφωνηθείσα ανταλλαγή πληθυσμών. Τέλος, αναγνωρίστηκε το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Πολωνίας, ιδρύθηκαν οι Μητροπόλεις Πριγκηποννήσων, Κεντρώας Ευρώπης και Αυστραλίας και υιοθετήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το γρηγοριανό ημερολόγιο. Τον Σεπτέμβριο του 1924, ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ζ΄ παρουσίασε χολολιθίαση που εξελίχθηκε σε αποφρακτικό ίκτερο που δεν μπόρεσε να αντιμετωπιστεί, και έτσι πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Μάμαλος, Γεώργιος-Σπυρίδων (2009). Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στο επίκεντρο διεθνών ανακατατάξεων (1918-1972): εξωτερική πολιτική και οικουμενικός προσανατολισμός. Διδακτορική διατριβή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Κιονοστοιχία

Κιονοστοιχία λέγεται η σειρά κιόνων που τοποθετούνται γύρω και μέσα σε οικοδομήματα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι κιονοστοιχίες κατά την αρχαία αρχιτεκτονική τοποθετούνταν κυρίως σε ναούς, για σχηματισμό στοών, για υποστήριξη στέγης καθώς και για τη διαίρεση ενός οικοδομήματος σε κλίτη. Η εξωτερική περιμετρική κιονοστοιχία λεγόταν "περίστασις" ή "πτερόν". Οι κιονοστοιχίες σχηματίζονταν με βάση ειδικών κανόνων αναλογιών, του αριθμού των κιόνων, της μεταξύ τους απόστασης, (με βάση τη διάμετρο του κίονα), καθώς επίσης και από το ρυθμό αυτών. Έτσι οι αναλογίες καθορίζονταν ακριβώς κατά το πλάτος μόνο του οικοδομήματος και ποτέ κατά το ύψος.

 Α. Η κιονοστοιχία ανάλογα του αριθμού των κιόνων ήταν τετράστυλη, εξάστυλη, οκτάστυλη, δεκάστυλη, δωδεκάστυλη όταν η πρόσοψη του οικοδομήματος είχε 4, 6, 8, 10, ή 12 κίονες αντίστοιχα. Εκ του αριθμού δε των κιονοστοιχιών πέριξ του οικοδομήματος, συνηθέστερα ναού, αυτός λεγόταν: Περίπτερος, όταν έφερε περιμετρικά μία κιονοστοιχία. Δίπτερος, όταν έφερε περιμετρικά δύο κιονοστοιχίες, και Ψευδοδίπτερος, όταν έφερε στις μεν στενές πλευρές διπλή κιονοστοιχία ενώ στις μακρές μόνο μία, εξωτερική. Β. Επίσης ανάλογα της μεταξύ των κιόνων απόστασης η κιονοστοιχία χαρακτηρίζεται με βάση τη διάμετρο του κίονα σε: Πυκνόστυλη, όταν το μεταξύ των κιόνων κενό είναι ίσο με το 1,5 της διαμέτρου του κίονα. Σύστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 2 διαμέτρους Εύστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 2,5 διαμέτρους Διάστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 3 διαμέτρους και Αραιόστυλη, όταν το κενό είναι μεγαλύτερο των 3 διαμέτρων.
Προσλαμβανόμενη Ποσότητα Αναφοράς

Η Προσλαμβανόμενη Ποσότητα Αναφοράς (ΠΠΑ) είναι σύστημα το οποίο εστιάζει στον απλό και κατανοητό τρόπο του συνολικού ποσού που ενδείκνυται να προσλαμβάνεται ημερησίως από θερμίδες, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπαρά, κορεσμένα λιπαρά, αλάτι, και φυτικές ίνες. Παρουσιάστηκε το 1997, ως επέκταση της υφιστάμενης κατευθυντήριας γραμμής γνωστής ως Συνιστώμενη Ημερήσια Δόση (ΣΗΔ).

 Διατροφική Δήλωση: Είναι η περιεκτικότητα ενός τροφίμου σε ενεργειακή αξία, πρωτεΐνες, λιπαρά, κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά, υδατάνθρακες, νάτριο (αλάτι), χοληστερόλη, άμυλο, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία. Εκτιμώμενη Μέση απαίτηση (ΕΜΑ): υπολογίστηκε ότι θα ικανοποιήσει τις ανάγκες του 50% των ανθρώπων σε αυτή την ηλικιακή ομάδα σύμφωνα με ανασκόπηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας. Συνιστώμενη Ημερήσια Δόση (ΣΗΔ): το μέσο επίπεδο των ημερήσιων προσλήψεων τα οποία είναι μέσα στις διατροφικές απαιτήσεις του 97,5 % των υγειών ατόμων σε καθορισμένα επίπεδα ζωής και ομάδες φύλου. Υπολογίζεται με βάση το ΕΜΑ και είναι συνήθως περίπου 20% υψηλότερο από αυτό. Η Επαρκής Πρόσληψη (ΕΠ): η συνιστώμενη πρόσληψη βασισμένη σε πειραματικές πληροφορίες και προσεγγίσεις που τεκμαίρονται επαρκή αλλά δεν έχει προσδιοριστεί με σιγουριά το ποσοστό των ατόμων που καλύπτονται με αυτό. Ο ΕΠ χρησιμοποιείται όταν δεν μπορεί να προσδιοριστεί ο ΣΗΔ. Η Ανώτατη Ανεκτή Πρόσληψη (ΑΑΠ): Είναι το υψηλότερο επίπεδο της καθημερινής διατροφικής κατανάλωσης που θεωρείται ασφαλές, και δεν προκαλεί παρενέργειες στο 97,5 % των υγειών ατόμων σε καθορισμένα επίπεδα ζωής και ομάδες φύλου. Αποδεκτό Εύρος Κατανομής Μακροθρεπτικών συστατικών (ΑΕΚΜ): το εύρος πρόσληψης ως ποσοστό της ολικής πρόσληψης ενέργειας. Χρησιμοποιείται για πηγές ενέργειας όπως τα λίπη και υδατάνθρακες.
Σέιχ Σου

Το Σέιχ Σου, επίσης γνωστό ως Κεδρηνός Λόφος, είναι περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης που εκτείνεται στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές του Χορτιάτη μέχρι και το δρόμο Επταπυργίου – Ασβεστοχωρίου. Αποτελεί πνεύμονα της πόλης και χώρο αναψυχής των κατοίκων της. Η ονομασία «Σέιχ Σου» (τουρκικά: Şeyh Su), η οποία και αποδίδεται στα ελληνικά ως «νερό του Σεΐχη», προήλθε από βρύση που υπήρχε εντός μουσουλμανικού νεκρικού μνημείου, γνωστού ως τουρμπέ, ερείπια του οποίου σώζονται έως σήμερα στην τοποθεσία «Χίλια Δέντρα» (όπως ήταν και η πρώτη ονομασία του αρχικού πυρήνα του δάσους από την εποχή της τουρκοκρατίας). Η ονομασία Κεδρηνός Λόφος υιοθετήθηκε ως προτιμητέα ελληνική μετά από πρόταση του ποιητή Γεωργίου Βαφόπουλου στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.

 Από το 1800 έως το 1900 περίπου η περιοχή ήταν δάσος από δρύες. Η περιοχή ήταν χέρσα και η πρώτη προσπάθεια αναδάσωσης έγινε το 1929 από τους καθηγητές Π. Κοντό και X. Γεωργόπουλο. Σε διάστημα 60 χρόνων φυτεύτηκαν περίπου 5 εκατομμύρια δέντρα. Την Κυριακή 6 Ιουλίου 1997 στις 15:35 αναφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης το πρώτο τηλεφώνημα για την μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε τελικά 16.640 από τα 29.790 στρέμματα, περίπου το 56% της έκτασης του. Στο Σέιχ Σου φιλοξενούνται 277 είδη ανώτερων φυτών, ανάμεσα στα οποία κάποια προστατευόμενα, όπως το χελιδονόχορτο (Digitalis lanata). Το μεγαλύτερο τμήμα του δάσους, περίπου 75%, καλύπτεται από πευκοδάση, ενώ σημαντική είναι και η παρουσία κυπαρισσιών, κυρίων αειθαλών και της Αριζόνας. Στις βόρειες και βορειοανατολικές πλευρές του δάσους υπάρχουν σημαντικές εκτάσεις με πουρνάρια, ενώ κατά μήκος των υδάτινων ρευμάτων φύονται πλάτανοι, με κυρίαρχο είδος τον ανατολικό πλάτανο. Επίσημη σελίδα του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Θεσσαλονίκης για το Σέιχ Σου Ιστοσ. Hellenic Resources Network-hri.org, Αποσπάσματα εφημερίδων και άλλες πληροφορίες για την πυρκαγιά του Ιουλίου 1997
Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή

Η Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή ήταν δούκισσα Αθηνών μετά το θάνατο του συζύγου της Γουλιέλμου ντε Λα Ρος το 1287, και βαρώνη της Καρύταινας μετά το θάνατο του δεύτερου συζύγου της Ούγου του Μπριέν.

 Ήταν θυγατέρα του ηγεμόνα της Θεσσαλίας, σεβαστοκράτορα Ιωάννη Α΄ Δούκα Αγγέλου από τη Δυναστεία των Αγγέλων και της κόρης ενός Βλάχου αρχηγού, γνωστής μόνο με το μοναστικό όνομά της, «Υπομονή». Ήταν γόνος τριών σπουδαίων δυναστειών, αυτοκρατόρων του Βυζαντίου, των Δουκών, των Αγγέλων και των Κομνηνών. Πριν νυμφευθεί το Γουλιέλμο ντε Λα Ρος, εθεωρείτο από τις πιο περιζήτητες αρχοντοπούλες, καθώς είχε την πιο αριστοκρατική καταγωγή. To 1275, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος εξαπέλυσε μεγάλη εκστρατεία κατά του Ιωάννη Δούκα. Οι βυζαντινές δυνάμεις προέλασαν γρήγορα και έθεσαν την πρωτεύουσά του, Νέαι Πάτραι, υπό πολιορκία. Ο σεβαστοκράτωρ κατάφερε να δραπετεύσει και να εξασφαλίσει τη βοήθεια του Δούκα των Αθηνών, Ιωάννη ντε Λα Ρος, με αντάλλαγμα τον γάμο της Ελένης με τον γιο και διάδοχο του Ιωάννη ντε Λα Ρος, Γουλιέλμο, και τα κάστρα της Λαμίας, του Σιδηρόκαστρου, του Γαρδικίου και της Γραβιάς ως προίκα.Όταν πέθανε ο σύζυγός της, το 1287, ανέλαβε το Δουκάτο των Αθηνών για λογαριασμό του επτάχρονου γιου τους Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος. Το 1291 παντρεύτηκε τον Ούγο του Μπριέν, και κληρονόμησε από αυτόν την Βαρωνία της Καρύταινας και τιμάρια στην Νεάπολη της Ιταλίας. Η κόρη τους Ιωάννα ντε Μπριέν παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α' Σανούδο δούκα της Νάξου. Έκοψε νομίσματα που φέρουν την επιγραφή "κυρία του ημίσεως τιμαρίου της Καρυταίνης", για την ακρίβεια: HELENA D*I GRA* (εννοεί HELENA Dei GRAtia - Έλενα με τη χάρη του Θεού) CLARICTIA S*F. (εννοεί CLARICTIAe Semis Feudi - Ήμισυ Φέουδο Καρυταίνης) Ανέκδοτα νομίσματα και μολυβδόβουλλα των κατά τους μέσους αιώνας Δυναστών της Ελλάδος / υπό Παύλου Λάμπρου, Εν Αθήναις : Εκ του Τυπογραφείου αδελφών Πέρρη, 1880, σελ. 29-30 Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest (στα Αγγλικά). University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography (στα Αγγλικά). Λονδίνο: The Athlone Press. Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996) (στα γερμανικά). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Αγία Πελαγία Αχλάδας Ηρακλείου

Η Αγία Πελαγία είναι χωριό της κοινότητας Αχλάδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γαζίου, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Πελαγία είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στον δυτικό μυχό του φερώνυμου όρμου, κοντά στο αρχαίο ακρωτήρι Δίον και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει περίπου 25 χλμ. ΒΔ. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αχλάδας του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχλάδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γαζίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαζίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαλεβιζίου. Στην αρχαιότητα η περιοχή ήταν γνωστή ως Πάνορμος. Ανασκαφές δίπλα από το σπήλαιο της Εύρεσης, έφεραν στο φως μινωικά και ελληνιστικά κατάλοιπα, μεταξύ των οποίων μεγάλο ορθογώνιο οικοδόμημα του 4ου αιώνα π.Χ, το Πρυτανείο-Ανδρείο. Ο αρχαιολόγος Στυλιανός Αλεξίου, ταυτίζει την Αγία Πελαγία με την αρχαία Απολλωνία, σύμφωνα με τα ευρήματα. Ήταν από τα σημαντικότερα λιμάνια της Κρήτης κατά την Ενετική περίοδο. Αργότερα οι Οθωμανοί έκτισαν εδώ κι ένα φρούριο, ίχνη του οποίου δεν υπάρχουν σήμερα. Οι Οθωμανοί είχαν ονομάσει τον όρμο της Αγίας Πελαγίας ως Τσανάκ Λιμάνι, επειδή η λεκάνη του θυμίζει πιάτο (τσανάκ= πιάτο). Εδώ άραζε και το θρυλικό πλοίο Αρκάδι κατά την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης, για να παρέχει πολεμοφόδια στους επαναστάτες. Η Αγία Πελαγία, στις αρχές του 20ού αιώνα εξυπηρετούσε την Αχλάδα ως επίνειό της. Σήμερα, είναι από τα πλέον πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα του νομού Ηρακλείου με σημαντική ξενοδοχειακή υποδομή. Οι υστερομινωικοί τάφοι στη θέση «Κλαδιστός» Το μικρό σπήλαιο της Εύρεσης και το εικονοστάσι της Αγίας Πελαγίας στο βόρειο κομμάτι της παραλίας Το εκκλησάκι της Αγίας Πελαγίας, σε βραχώδη τοποθεσία δίπλα στη θάλασσα Η εκτεταμένη αλλά μικρή σε πλάτος παραλία του χωριού, με χοντρή άμμο και γαλαζωπά νερά Οι παραλίες «Ψαρομούρα», «Φυλακές» και «Γλυφάδα» κοντά στην κεντρική παραλία Η Αγία Πελαγία, όπως και εκτεταμένες παραλιακές περιοχές της βόρειας Κρήτης από το Ηράκλειο και ανατολικότερα, δέχτηκε πολύ μεγάλες ποσότητες βροχής κατά το διήμερο 15-16/10/2022. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την αδυναμία παροχέτευσης του υδάτινου όγκου προς τη θάλασσα, οδήγησε στην απώλεια δύο ανθρώπων και πολύ μεγάλες καταστροφές στο οδικό δίκτυο και τις επαγγελματικές δομές του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr Παραλία Αγία Πελαγία από τον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/
Κόμης των Παρισίων

Ο Κόμης των Παρισίων ήταν ένας τίτλος τοπικών ισχυρών ευγενών που κυβερνούσαν το Παρίσι και τα περίχωρα του την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο των Φράγκων η Δυναστεία των Καρολιδών. Όταν εξελέγη βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων ο Ούγος Καπέτος (987) ο τίτλος συγχωνεύτηκε με το στέμμα. Ο τίτλος αναβίωσε αργότερα τον 19ο αιώνα από τους Ορλεανιστές διεκδικητές του Γαλλικού θρόνου σε μία προσπάθεια να συνδέσουν τον εαυτό τους με τον Οίκο των Καπετιδών.

 Γκρίφο (751-753), γιος του Καρόλου Μαρτέλου και της δεύτερης συζύγου του Σβάνχιλντ των Αγκιλολφιδών. Γεράρδος Α΄ των Παρισίων (752-778) Στέφανος των Παρισίων (778-811) Μπέγκο των Παρισίων (815–816), αδελφός του Στέφανου Λόιτχαρτ Α΄ των Παρισίων (816), αδελφός του Μπέγκο και του Στέφανου Γεράρδος Β΄ του Ρουσιγιόν (816), γιος του Λόιτχαρτ Α΄ και αδελφός του Αδαλάρδου του Σενεσάλη Λόιτχαρτ Β΄ των Παρισίων (από το 816), γιος του Μπέγκο Αδαλάρδος των Παρισίων (877), κόμης του Παλατινάτου, κόρη του ήταν η Αδελαΐδα των Παρισίων, δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου του Τραυλού Κορράδος Α΄ του Ωσέρ (858-859) Εύδης Α΄ της Γαλλίας (882-888), βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας (888-923), βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων Ούγος ο Μέγας (923-956) Ούγος Καπέτος (956-996) Στην Ιουλιανή Μοναρχία ο Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας αναβίωσε τον τίτλο και τον παραχώρησε στον νεογέννητο εγγονό του Φιλίπ (1838). Μετά την παραίτηση του Λουδοβίκου Φιλίππου στην Γαλλική Επανάσταση του 1848 οι Ορλεανιστές μοναρχικοί θεωρούσαν τον Φιλίπ και τους απογόνους του σαν νόμιμους διαδόχους στον Γαλλικό θρόνο. Όταν ανακηρύχτηκε η Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία συμφώνησαν να αναγνωρίσουν τον νόμιμο διεκδικητή Ερρίκο του Αρτουά αλλά επανέφεραν τα δικαιώματα του Φιλίπ με τον θάνατο του Ερρίκου (1883). Φίλιππος της Ορλεάνης (1838–1894) Ερρίκος της Ορλεάνης (1929–1999) Ερρίκος της Ορλεάνης (1999–2019) Ζαν (Ιωάννης) της Ορλεάνης (2019–) Le marquis de Flers (1889). Le comte de Paris. Translated by Constance Majendie. London: W. H. Allen & Co. Ο πρίγκιπας Ιωάννης της Ορλεάνης
Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ

Ο Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ (αμχαρική γλώσσα: መንግስቱ ኃይለ ማርያም, γενν. 21 Μαΐου 1937) είναι Αιθίοπας στρατιωτικός και πολιτικός . Κυβέρνησε από το 1977 ως το 1991 ως κομμουνιστής.

 Γεννήθηκε το 1937 στην Αντίς Αμπέμπα. Το 1977, έγινε δικτάτορας της Αιθιοπίας μέχρι που ανετράπη το 1991 από τον Τεσφάγιε Γκέμπρε Κιντάν και τον Μέλες Ζενάουι. Υπήρξε μιας από τις διαβόητες πολιτικές προσωπικότητες της Αιθιοπίας από το 1974 έως το 1991. Διετέλεσε συνταγματάρχης της Derg, της κομμουνιστικής πολιτοφυλακής και ήταν ο άνθρωπος που ξεκίνησε αυτό που έμεινε στην ιστορία του τόπου, ως εκστρατεία της Αιθιοπικής Κόκκινης Τρομοκρατίας. Αυτή χαρακτηρίστηκε ως η χειρότερη γενοκτονία που έχει τελεστεί σε χώρα της Αφρικής. Ο αριθμός των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν εκτιμάται πως μπορεί να έφτασε ακόμη και τα 2 εκατομμύρια.Μετά τον εμφύλιο πόλεμο στη χώρα, το δικαστήριο έκρινε πως ο Μαριάμ ήταν ένοχος για την τέλεση γενοκτονίας αλλά ο ίδιος είχε πλέον διαφύγει στη Ζιμπάμπουε.. Το 2007, διάφορα δικαστήρια της χώρας, τον θεώρησαν υπαίτιο για μια σειρά εγκλημάτων και ο Μενγκίστου, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, αλλά και σε ισόβια κάθειρξη.
Δημήτρης Φραγκάκης

Ο Δημήτρης Φραγκάκης (γεν. 13 Ιουλίου 1972) είναι Έλληνας πολιτικός και εν ενεργεία Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του Ιουλίου 2019.

 Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1972. Κατάγεται από τον Πλατανιά, Κρήτης και Μεγάλωσε στα Χανιά . Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος της Σχολής Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πτυχιούχος Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Μιλάει άριστα αγγλικά και καλά ιταλικά. Έχει εργαστεί επί 20 χρόνια, μεταξύ άλλων, ως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Κ. Μητσοτάκη (2000-2004), ως επιστημονικός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή (2004-2013) και ως σύμβουλος του στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης (2013-2014). Διατηρεί μια μικρομεσαία τουριστική επιχείρηση. Την περίοδο 2014 - 2019 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Δήμου Χανίων. Στις εκλογές του εκλογές του Ιουλίου 2019 ήταν υποψήφιος Bουλευτής Χανίων με τη Νέα Δημοκρατία. Γενικός Γραμματέας του ΕΟΤ Στις 28 Αυγούστου 2019 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Γραμματέα στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ) με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βαθεία κατάψυξη

Βαθεία κατάψυξη (αγγλ. Deep freeze) είναι η μέθοδος κατάψυξης αγαθών, κυρίως τροφίμων, όπου η περιοχή της θερμοκρασίας βρίσκεται κάτω από -18 βαθμούς κελσίου. Αυτή επιτυγχάνεται μόνο από ειδικής κατασκευής οικιακά και βιομηχανικά ψυγεία. Ιστορικά, τέτοια κατεψυγμένα τρόφιμα άρχισαν να πωλούνται κατά τη δεκαετία του ’30, μετά την ανακάλυψη μιας μεθόδου ταχείας κατάψυξης. Από τότε, η εξέλιξη της τεχνικής και της τεχνολογίας παραγωγής και εφαρμογής του ψύχους ήταν ραγδαίες και εντυπωσιακές. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει κανόνες (Οδηγία 89/108/ΕΟΚ) που διέπουν τις διαδικασίες βαθείας κατάψυξης, συσκευασίας, επισήμανσης και επιθεώρησης των τροφίμων αυτών.

 Tα τρόφιμα υπόκεινται στη διαδικασία «βαθείας κατάψυξης» κατά την οποία επιτρέπεται στο προϊόν να περάσει, το συντομότερο δυνατόν, τη ζώνη θερμοκρασίας μέγιστης κρυστάλλωσης, ενώ ακολούθως σε θερμοκρασία ίση ή χαμηλότερη από –18 °C. H βαθεία κατάψυξη πρέπει να εκτελείται χωρίς καθυστέρηση, με τη βοήθεια του κατάλληλου τεχνικού εξοπλισμού, σε πρώτες ύλες υγιούς, ανόθευτης και εμπορεύσιμης ποιότητας. Δεδομένου ότι πληρούν τα ειδικά κριτήρια καθαρότητας, μόνο ο αέρας, το άζωτο και το διοξείδιο του άνθρακα επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως κρυογόνα μέσα (δηλαδή σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες). Tα τρόφιμα βαθείας κατάψυξης πρέπει να συσκευάζονται σε προσυσκευασίες που τα προστατεύουν από εξωτερικές επιμολύνσεις και από την απώλεια υγρασίας. Στην επισήμανση των τροφίμων βαθείας καταψύξης, θα πρέπει να περιλαμβάνονται η ονομασία πώλησης, η ένδειξη «βαθείας κατάψυξης» και ο προσδιορισμός της παρτίδας. Τελικοί καταναλωτές λ.χ. εστιατόρια, νοσοκομεία, κυλικεία, πρέπει να γνωρίζουν την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας των αγαθών προς πώληση και κατανάλωση. Αυτές οι μέθοδοι κατάψυξης πρέπει να γίνονται σωστά, διότι σε αρκετές περιπτώσεις εγκυμονούν κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Άφρικα Σαβάλα

Η Άφρικα Σαβάλα (África Ivonne Lechuga Zavala, 12 Αυγούστου 1985 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και μοντέλο. Αποφοίτησε από την CEA της Televisa το 2004 και ξεκίνησε την καριέρα της στην ηλικία των 21 ετών. Το 2005 πρωταγωνίστησε στην τηλενουβέλα Peregrina.

 Peregrina - 2005/06, ως Περεγρίνα Ουέρτα/Περεγρίνα Αλκοσέρ/Μαρισέλα Αλκοσέρ Μοράλες Mundo de Fieras - 2006/07, ως Αουρόρα Κρους (νεαρή, γκεστ εμφάνιση) Codigo postal - 2006/07, ως Βικτόρια Βιγιαρεάλ Cuidado con el ángel - 2008/09, ως Έλσα Μαλδονάδο Σαν Ρομάν χηρ. ντε Ακούνι Los Exitosos Perez - 2009/10, ως Λιλιάνα "Λίλι" Κορτές Para Volver a Amar - 2010/11, ως Γιορλέι Κιρόγα Amorcito Corazón - 2011/12, ως Λουσία ντε Χεσούς Λόμπο Καρβαχάλ ντε Πινσόν Abismo de pasión - 2012, ως Ρεμέδιος Γκονσάλες (γκεστ εμφάνιση) Corona de lágrimas - 2012/13, ως Λουσέρο Βάσκες Ρόχας No sé si cortarme las venas o dejármelas largas - 2013, ως Καμίλα (ταινία) La malquerida - 2014, ως Άνα Αλεχάντρα Σίλβα Γκονσάλες "Τουρκέσα" La Gata - 2014, ως Λετίσια Μαρτίνες Νεγρέτε ντε λα Σάντα Κρους (γκεστ εμφάνιση) Amores con trampa - 2015, ως Μαρία Σάντσεζ Σαμαρίπα ντε Καρμόνα La doble vida de Estela Carrillo - 2017, ως Μοργάνα Σάντος La jefa del campeón - 2018, ως Ρενάτα "Τίτα" Μεντσάκα Atrapada - 2018, ως Μαριάνα Βελάσκο/Λους Κιντέρο Βραβεία TVyNovelasΒραβεία Tv Adicto Golden Άφρικα Σαβάλα στην IMDb África Zavala biography Αρχειοθετήθηκε 2020-02-19 στο Wayback Machine. at esmas.com
Ιάκωβος Αργυρόπουλος

Για τον ομώνυμο εγγονό του, δείτε Ιάκωβος Αργυρόπουλος (1845-1923).Ο Ιάκωβος Αργυρόπουλος (Φανάρι, 1774 - Αθήνα, 1850) ήταν Έλληνας λόγιος, που διετέλεσε Μεγάλος Διερμηνέας της Υψηλής Πύλης. Γεννήθηκε στο Φανάρι από επιφανή οικογένεια. Είχε εξαιρετική μόρφωση και ήταν πολύγλωσσος. Συνέταξε βιβλίο για την Ιστορία της Περσίας, το οποίο διαβάστηκε πολύ στην Τουρκία. Όταν άρχισε η επανάσταση, ο Αργυρόπουλος κατέφυγε με την οικογένειά του στην Ελλάδα.

 Από το γάμο του με την Μαριόρα Σούτσου (απεβ. 1846), κόρη του Μιχαήλ Α΄ Σούτσου, ηγεμόνα της Μολδαβίας, απέκτησε διάφορα παιδιά: Ελένη (απεβ. Ιάσιο 1848), παντρεύτηκε τον βογιάρο Ιων Παλλάντι (απεβ. 1838). Περικλής (Φανάρι 1810-Αθήνα 1860) ήταν νομικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικός (υπουργός Εξωτερικών), βουλευτής και υπουργός. Νυμφεύτηκε την ΑγλαΣια Ροσέττι, κόρη του χετμάνου Ράντου Ροσέττι. Χαρίκλεια (Φανάρι 1808-Παρίσι 1884), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο (1791-1865), τον πρώτο πρωθυπουργό της Ελλάδας. Σεβαστ[ε]ία (Κωνσταντινούπολη 1806 - Αθήνα 1883), παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Μάνο (1785-1835), υπήρξε η πρώτη διευθύντρια του Αρσακείου Παρθεναγωγείου (το διάστημα 1842-1858). Αλέξανδρος, πλοίαρχος ελληνικής φρεγάτας. Εμμανουήλ (απεβ. Κωνσταντινούπολη 1874), δραγομάνος στην πρεσβεία της Ρωσίας, νυμφεύτηκε τη Σεμιράμια Φωτίου. Περικλής (1839-σε φυλακή της Αγ. Πετρούπολης 1862), αναρχικός. Κίμων (1842-1919), πρέσβης της Ρωσίας. Ευφροσύνη (γενν. 1847), παντρεύτηκε τον Νικόλα Ντάνζα, σύμβουλος Επικρατείας της Ρωσίας. Αλκιβιάδης (Φανάρι 1815-Κέρκυρα 1886), συνταγματάρχης της Ελλάδας, νυμφεύτηκε τη Σοφία Κρουπένσκι. Γεώργιος (Αθήνα 1847-Αγ. Πετρούπολη 1909), πρέσβης της Ελλάδας στη Ρουμανία και τη Ρωσία. Σοφία (Λονδίνο 1882-Λωζάνη 1969), παντρεύτηκε τον Περικλή Αργυρόπουλο (1881-1966). Αλέξανδρος (Λονδίνο 1884-Αθήνα 1962), παντρεύτηκε τη Λίλα Ράλλη. Εμμανουήλ (Ρώμη 1889-στη μάχη του Λαγκαδά 1913), αεροπόρος στην Ελλάδα. Γεώργιος (Βιέννη 1893-Λισαβόννα 1979), πρέσβης. Ελένη (Λαμασνίτα Βεσσαραβίας 1905-Μπαλακλάβα 1977), παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο πρίγκιπα Γκαγκάριν. Μαρία (γενν. Αθήνα 1853), παντρεύτηκε τον Βαλέρ Ζαντόβσκι, πρέσβη της Ρωσίας.Στην Εφετηρίδα του 1837 ένας Ιάκωβος Αργυρόπουλος αναφέρεται ως Πρόεδρος του Ταμείου της Εκκλησίας. Πρέπει να διασταυρωθεί αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Ελευθερία Χαλκιοπούλου (1936). Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, επιμ. Φυσιογνωμίαι τινές αρσακειάδων : επ'ευκαιρία της εκατονταετηρίδος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Αθήνα: χ.ε. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2010. (pdf) Ιάκωβος Αργυρόπουλος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Σουμπάτ Α΄ της Ιβηρίας

Ο Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄, γεωργιανά: სუმბატ I Sumbat I, (απεβ. το 958) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι, κληρονομικός ηγεμόνας του Κάτω Τάο και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας (Γεωργίας) από το 937 έως το τέλος του.

 Ήταν ο μικρότερος γιος του Aνταρνάσε Δ΄. Ήταν νεότερος αδελφός του Δαβίδ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως «Βασιλιάς των Ιβηρίων» το 937, και του Ασότ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως Βυζαντινός αξιωματούχος με τον τίτλο του κουροπαλάτη το 954. Ο Σουμπάτ Α΄ τιμάται στις επιγραφές της εκκλησίας από το Iσχάνι και το Ντολισκάνα στη σημερινή επαρχία Άρτβιν της Τουρκίας.
Σεμπουανική Βικιπαίδεια

Η Σεμπουανική Βικιπαίδεια (σεμπουάνο: Wikipedya sa Sinugboanon) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σεμπουάνο. Η γλώσσα Σεμπουάνο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε αριθμό ομιλητών στις Φιλιππίνες. Η Σεμπουανική είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε αριθμό λημμμάτων, σχεδόν όλα δημιουργημένα με αυτόματο τρόπο. Σήμερα έχει σχεδόν 5.380.000 λήμματα.

 Η Σεμπουανική Βικιπαίδεια (σεμπουάνο:Ang Gawasnong Ensiklopediya) ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου 2005. Το 2011 ήταν η μεγαλύτερη βικιπαίδεια σε οποιαδήποτε τοπική φιλιππινέζικη γλώσσα. Τον Ιούλιο του 2015 η Σεμπουανική Βικιπαίδεια είχε 1.211.300 λήμματα. Στις 16 Ιουλίου 2014 η σεμπουανική Βικιπαίδεια έφτασε το 1.000.000 λήμματα, με την πλειονότητα να είναι δημιουργημένα από τον χρήστη Lsjbot. Στις 11 Φεβρουαρίου 2017 έφθασε τα 4.000.000 λήμματα. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει σχεδόν 5.380.000 λήμματα, κάτι που θα της επιτρέψει να γίνει η πρώτη σε λήμματα έκδοση της Βικιπαίδειας σε λίγους μήνες, ξεπερνώντας την αγγλική έκδοση. ↑ Philippine Census, 2000. Table 11. Household Population by Ethnicity, Sex and Region: 2000 ↑ Ulrich Ammon, Norbert Dittmar, & Klaus J. Mattheier (2006). Sociolinguistics: an international handbook of the science of language and society. Volume 3. Walter de Gruyter. p. 2018. ISBN 978-3-11-018418-1. ↑ "Wa'y Blima! Web Watch". Wayblima.com. Retrieved 2012-05-05. ↑ "List of Wikipedias by speakers per article - Meta". Meta.wikimedia.org. Retrieved 2012-05-05. ↑ "Cebuano Wikipedia" (in Cebuano). Ceb.wikipedia.org. 2012-04-14. Retrieved 2012-05-05. Σεμπουανική βικιπαίδεια