Σεβαστό Κιλκίς

Το Σεβαστό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης του Κιλκίς και κείται στην ανατολική όχθη του Γαλλικού ποταμού, κοντά στο σημείο που συμβάλει ο Σπανός. Είναι ένα γραφικός αγροτικός οικισμός. Υπάγεται στο δήμο Κιλκίς του νομού Κιλκίς καθώς και στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα.

 Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450, με την ονομασία Σάσουλο, μαζί με τον όμορο συνοικισμό Τερτέροβο, είχε 25 οικίες χριστιανών . Οι κάτοικοι του χωριού είναι Σαρακατσάνοι και πρόσφυγες, προερχόμενοι από τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη. Οι πρόσφυγες από τον Πόντο, προέρχονται από το χωριό Σιντισκόμ, που μετονομάστηκε σε Γιαλνιζτζάμ, της περιοχής Αρνταχάν, Καρς Καυκάσου στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878 μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο από την περιοχή της Αργυρούπολης του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά Τεμιρτσήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ. Επίσης, Πόντιοι πρόσφυγες κατάγονται από τα χωριά Άη Φωκά, Κορκοτά, Σίσια και Μούζενα της περιοχής Αργυρούπολης Πόντου καθώς και από την Μπαϊπούρτη. Οι προερχόμενοι από την Ανατολική Θράκη κάτοικοι, κατάγονται από τα χωριά της Αρκαδιούπολης (Λουλέ Μπουργκάζ). Τα επώνυμα των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στο Σεβαστό προερχόμενοι από το Σιντισκόμ είναι Ακριτίδης, Αμανατίδης, Ανδριανίδης,Αφεντουλίδης, Βασιλειάδης, Γεωργιάδης, Γραμματικόπουλος, Ιντζίδης Κεσίδης, Κετικίδης, Κοσμίδης, Μαραντίδης, Μυρίδης, Παπαδόπουλος, Παυλίδης και Ταχταλίδης Τα επώνυμα των προερχομένων από την Αργυρούπολη, την Μπαϊπούρτη και άλλες περιοχές είναι Ασλανίδης, Γρηγοριάδης, Γυμνόπουλος, Κουταλίδης, Κωνσταντινίδης, Λεβίδης, Μαυροματίδης, Ουλουσίδης, Υφαντίδης, Φωτιάδης και Χαραλαμπίδης. Τα Επίθετα των Σαρακατσαναίων που εγκαταστάθηκαν στο χωριό είναι Λουκοβίτης και Μπίκος. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σέσλοβο και κατοικούνταν κυρίως από εξαρχικούς οι οποίοι πριν την ανταλλαγή πληθυσμών της Συνθήκης του Νεϊγύ, όταν και προσέφυγαν στη Βουλγαρία, ανέρχονταν σε περίπου 200 άτομα. Η μετονομασία του χωριού έγινε στις 20/8/1927 (Φ.Ε.Κ 179/1927). Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι εξαρχικοί κάτοικοι αποχώρησαν για να αντικατασταθούν με Έλληνες πρόσφυγες. Στην τελευταία απογραφή του 2001 το χωριό έχει 150 κατοίκους. Πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο χωριό κατοικούσαν πάνω από 400 άτομα. Στην δεκαετία του 1940 υπήρχε μεγάλη συμμετοχή των κατοίκων στις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης καθώς και στον Δημοκρατικό Στρατό. Έτσι, πολλοί στο τέλος του εμφυλίου πολέμου βρέθηκαν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης για να επιστρέψουν, όσοι επέζησαν το 1964-1966 και μετά το 1974. Το αποτέλεσμα ήταν να ερημώσει το χωριό κατά την περίοδο μετά τον πόλεμο και έως σήμερα να κατοικείται κύρια από τους γεροντότερους. Σε τοποθεσία κοντά στο χωριό υπάρχουν και ερείπια παλαιού κάστρου. Η τοποθεσία στην οποία βρίσκονται τα ερείπια καλείται Μοναστήρι υποδηλώνοντας ότι τα ερείπια αναφέρονται σε παλιό μοναστήρι που εγκαταλείφθηκε παλιότερα. Τις πέτρες από τα ερείπια χρησιμοποίησαν οι πρώτοι πρόσφυγες κάτοικοι για να κατασκευάσουν τα πρώτα πέτρινα σπίτια τους. Επίσης νοτιότερα του οικισμού σε απόσταση 1 χιλιομέτρου και εντός του αγροκτήματος του οικισμού βρίσκονταν τα ερείπια ενός παλιού χωριού με την ονομασία Παλαιχώρ καθώς και τα νεκροταφεία του. Σήμερα στο χωριό κατοικούν κύρια οι ασχολούμενοι με γεωργικές εργασίες και συνταξιούχοι. Πολλοί από τους Σεβαστιώτες διαμένουν στην πόλη του Κιλκίς ασχολούμενοι με εμπόριο και παροχή υπηρεσιών αλλά μεγάλο μέρος τους διαμένουν και στην πόλη της Θεσσαλονίκης (πάνω από 150 οικογένειες) και δίνουν την παρουσία τους στην κύρια πανήγυρη του χωριού, του Αγίου Πνεύματος. Ελάχιστοι είναι μετανάστες στο εξωτερικό Γερμανία, Σουηδία, Αυστραλία, Ελβετία αλλά και στις πρώην Ανατολικές χώρες. Πληθυσμιακές ανακατατάξεις στη σύγχρονη Μακεδονία