IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ainiktozoon

Το Ainiktozoon loganense είναι αινιγματικό απολίθωμα οργανισμού από την Σιλούρια περίοδο της Σκωτίας.Αρχικά περιγράφηκε ως πρώιμο χορδωτό, ωστόσο μεταγενέστερες μελέτες έδειξαν ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για αρθρόποδο, ακριβέστερα ένα thylacocephalid καρκινοειδές.Το Ainiktozoon loganense είναι γνωστό από έναν αριθμό δειγμάτων από πετρώματα της Σιλούριας (σειρά Λούντλοου) στο Lesmahagow της Σκωτίας.

 Η κοινή ονομασία Ainiktozoon είναι ελληνικής προέλευσης και σημαίνει «αινιγματικό ζώο». Προέκυψε από τη σύνθεση του ζῷον με το επίθετο αἰνικτός, το οποίο στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «ο δι' αινίγματος δηλούμενος», ο αινιγματικός, ο αινιγματώδης. Hunterian Museum Geology Collections: GLAHM V6504 (εικόνα απολιθώματος του Ainiktozoon loganense). Τhe Hunterian Museum and Art Gallery. University of Glasgow. Ανακτήθηκε στις 18-03-2017.Ainiktozoon loganense (καλλιτεχνική αναπαράσταση). deviantart.com. Ανακτήθηκε στις 18-03-2017.
Δήμος Ευρυμενών Λάρισας

Ο Δήμος Ευρυμενών λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το Στόμιο. Ήταν δήμος του νομού Λάρισας, βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, καταλάμβανε έκταση 95.284 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.428 κατοίκους. Η ονομασία του Δήμου προερχόταν από την αρχαία πόλη Ευρυμενές, η οποία βρισκόταν κοντά στο σημερινό Στόμιο. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Αγιάς της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

 Ο δήμο περιελάμβανε τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Στομίου το Στόμιο ο Απόστολος Παύλος οι Κατασκηνώσεις Αγίου Δημητρίου η Μονή Αγίου Δημητρίου Δ.δ. Καρίτσης η Καρίτσα το Κόκκινο Νερό η Πλατιά Άμμος Δ.δ. Ομολίου το Ομόλιο Δ.δ. Παλαιοπύργου ο Παλαιόπυργος η Αλεξανδρινή Ο Δήμος Ευρυμενών πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη των Μαγνητών, Ευρυμενές. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη και τα αρχαιολογικά ευρήματα, η αρχαία πόλη τοποθετείται βορειοανατολικά του Στομίου, στην περιοχή Παλαιόπυργος πού έχουν βρεθεί ερείπια Βυζαντινού κάστρου . Ο Δήμος Ευρυμενών συστάθηκε για πρώτη φορά το 1883 με το βασιλικό διάταγμα «περί της εις δήμου διαιρέσεως την κατά τον νομόν Λάρισας επαρχίας Αγιάς» (ΦΕΚ 126Α/2-4-1883). Ο Δήμος ορίστηκε τάξης Γ΄. Έδρα του είχε το Στόμιο (τότε Τσάγεζι) και περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Καρίτσα . Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 1.197 κάτοικοι, οι 321 εκ των οποίως διέμεναν στην έδρα του δήμου, το Στόμιο και οι 876 στην Καρίτσα.. Ο Δήμος καταργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 και διασπάστηκε σε μικρότερες κοινότητες, την κοινότητα Στομίου και την κοινότητα Καρίτσας που διατηρήθηκαν μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας. Στοιχεία για το δήμο Ευρυμενών από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2008-02-10 στο Wayback Machine. Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου ΤΕΔΚ Νομού Λάρισας
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες

Το αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα άρσης βαρών στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Συνολικά τρεις αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη το διήμερο 1 και 3 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Φιλντ.

 Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο αγώνισμα, ουσιαστικά ένα δέκαθλο άρσης βαρών, όπου οι αθλητές θα έπρεπε να σηκώσουν τους αλτήρες με το ένα τους χέρι και με δέκα διαφορετικές κινήσεις. Σε κάθε γύρο από τους εννέα πρώτους, ο αθλητής που σήκωνε τα περισσότερα κιλά έπαιρνε 5 βαθμούς, ο δεύτερος 3 και ο τρίτος 1. Στον δέκατο και τελευταίο γύρο, οι δύο πρώτοι αναμετρήθηκαν σε ένα πιο ελεύθερο στυλ και βαθμολογήθηκαν με επιπλέον βαθμούς. Μετά το πέρας των εννέα γύρων, ο Φρέντερικ Γουίντερς προηγούταν στη βαθμολογία με σημαντική διαφορά. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Όσκαρ Όστχοφ βαθμολογήθηκε με 15 βαθμούς, πέρασε στην πρώτη θέση και ήταν εκείνος που κατέκτησε τελικά το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας τον Γουίντερς δεύτερο. Στην τρίτη θέση έμεινε ο Φρανκ Κούγκλερ, χωρίς να απειλήσει ιδιαίτερα τους πρωτοπόρους. Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)
Ιωάννης του Κανντάλ

O Ιωάννης, Jean (μετά το 1410 - 1485) από τον Οίκο των Γκραγύ ήταν ο πρώτος κόμης τού Κανντάλ (1446-85), περιοχής στην Κούμπρια της βόρειας Αγγλίας. Χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος.

 Ήταν ο μόνος (νόμιμος) γιος τού Γκαστόν πρωτεύοντα τού Μπυς (captal de Bruch) και της Μαργαρίτας ντ' Αλμπρέ, κόρης τού Αρνώ-Αμανιέ κυρίου τού Αλμπρέ. Το 1446 έγινε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος, όπως είχε γίνει και ο πατέρας του. Έδρασε κατά την άμυνα της πόλης τού Μπορντώ και την ανόρθωσή της που ακολούθησε. Το 1453, μαζί με τον Τάλμποτ 1ο κόμη τού Σριούσμπερυ, πολέμησε τις Γαλλικές δυνάμεις στη μάχη τού Καστιγιόν. Εκεί ο Τάλμποτ και ένας γιος του σκοτώθηκαν, ενώ ο Ιωάννης αιχμαλωτίστηκε. Ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας έστειλε τον Ιωάννη στο κάστρο Ταγιεμπούρζ, όπου τον κράτησε φυλακισμένο ο Ολιβιέ ντε Κετινύ, σενεσάλης τού Γκυγιέν. Ο Ιωάννης διαπραγματεύτηκε απ' ευθείας με τον Ολιβιέ για τα λύτρα και επτά έτη μετά, τον Ιανουάριο τού 1460, ελευθερώθηκε. Υποσχέθηκε να πληρώσει 23.850 εκύς (écus). Με την απελευθέρωσή άφησε τη Γαλλία για την Αγγλία, μετά όμως από τη μάχη τού Νόρθαμπτον (Ιούλιος τού 1460) φυλακίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου. Τέθηκε στην ακολουθία τού Ριχάρδου Νέβιλ κόμη τού Γουόρικ και επέστρεψε με αυτόν στη Γαλλία. Όταν ο Κάρολος Ζ΄ απεβίωσε το 1461, Ο Ιωάννης όφειλε ακόμη στον Ολιβιέ ντε Κετινύ 18.000 εκύς, αλλά ο νέος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, που μισούσε βαθιά όποιον είχε υπηρετήσει τον πατέρα του, εξανάγκασε τον Ολιβιέ να ακυρώσει το χρέος· τώρα ο Ιωάννης εισήλθε στην υπηρεσία τού Λουδοβίκου ΙΑ΄. Ίσως είχε παραιτηθεί από το Τάγμα της Περικνημίδος το 1462, αλλά η οικογένειά του συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο τού κόμη τού Κανντάλ (αγγλ. Kendal, γαλλ. Candall) ως το τέλος τού Ερρίκου-Φραγκίσκου ντε Φουά-Κανντάλ (1640-1714), δούκα τού Ρανντάν. Νυμφεύτηκε το 1446 τη Μαργαρίτα Κέρντεστον, κόρη τού σερ Τόμας Κέρντεστον και της Ελισάβετ ντε λα Πολ (αδελφής τού Γουλιέλμου δούκα τού Σάφφολκ). Είχαν τέκνα: Γκαστόν 1448-1500, κόμης τού Κανντάλ. Ιωάννης απεβ. 1521, κόμης τού Γκουρσόν, Φλεΐς & Μεγιέ. Αικατερίνη απεβ. 1510, παντρεύτηκε τον Κάρολο κόμη τού Αρμανιάκ. Μαργαρίτα 1473-1536, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο (από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο). Lodge, Eleanor C. (1907). Poole, Reginald Lane (ed.). "The Barony of Castelnau, in the Medoc, during the Middle Ages". The English Historical Review. Longmans, Green and Co. Vol. XXII. Richardson, Douglas. Plantagenet Ancestry. Marchegay, Paul. La rançon d'Olivier de Coëtivy, seigneur de Taillebourg et sénéchal de Guyenne, 1451–1477 (in French). 38. Bibliothèque de l'École des Chartes, année 1877. pp. 5–48.
The Science of Good and Evil

Το The Science of Good and Evil: Why People Cheat, Gossip, Care, Share, and Follow the Golden Rule είναι ένα βιβλίο του Michael Shermer, το οποίο εκδόθηκε από τον οίκο Henry Holt and Company το 2004 και έχει ως θέμα του την εξελικτική ηθική υπό το φως της εξελικτικής διαδικασίας.

 Ο Ian Mason στο National Post έγραψε πως το βιβλίο «κάνει πειστικό το επιχείρημα για τον Χρυσό Κανόνα ως το θεμέλιο της ηθικής» αλλά «αδυνατίζει το επιχείρημα του, όταν τοποθετεί την ταμπέλα "επιστημονικό" σε κάθε είδος επειχηρήματα και έννοιες, οι οποίες απέχουν από το να χαρακτηριστούν έτσι.»Στο College Quarterly, ο Howard Doughty έγραψε : Ο Shermer δεν εξηγά πολύ ικανοποιητικά τον ορισμό του καλού ή του κακού....Ωστόσο γράφει ευγλωτα σχετικά με τις μεθόδους οι ανθρώποι αντιμετωπίζουν την ηθική και σχηματίζουν ηθικούς κώδικες...Αδυνατεί να εντοπίσει ηθική σε λειτουργικά μοντέλα τα οποία θα μας επέτρεπαν να αντιμετωπίσουμε την ηθική ως κάτι περισσότερο από το να είναι ανθρώπινη κρίση. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό, αλλά ΄τέτοιες απόψεις είναι αναντιστοιχες με τον τίτλο του βιβλίου, το οποίο τουλάχιστον εισηγείται πως το καλό και το κακό είναι πραγματικές αξιολογικές κατηγορίες οι οποίες υπάρχουν ανεξάρτητα από τις ανθρώπινες γνώμες. Ο Doughty καταλήγει ότι το βιβλίο ειναι μια πολύ καλή προσπάθεια για να γίνει γνωστή στο κοινό η επιστημονική πρόοδος σε ένα εγγενώς αμφισβητούμενο θέμα. Shermer, Michael (2004). The Science of Good and Evil (1st edition (hardcover) έκδοση). New York: Henry Holt and Company. ISBN 0-8050-7520-8. 350 pages. The Science of Good and Evil excerpt of the book on author's website
Ουλρίκα Ελεονόρα της Σουηδίας

Η Ουλρίκα Ελεωνόρα της Σουηδίας (Ulrika Eleonora av Sverige, 23 Ιανουαρίου 1688 - 24 Νοεμβρίου 1741) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν βασίλισσα της Σουηδίας από το 1718 μέχρι το 1720 και ήταν κόρη του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας.

 Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1688 στο Παλάτι της Στοκχόλμης και ήταν το νεότερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας και της Ουλρίκας Ελεωνόρας της Δανίας. Στις 24 Μαρτίου 1715 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο της Έσσης-Κάσσελ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά, καθώς και οι δύο εγκυμοσύνες της Ουλρίκας Ελεωνόρας, κατέληξαν σε αποβολές. Στις 5 Δεκεμβρίου 1718, ο αδελφός της Κάρολος ΙΒ΄ πεθαίνει, η Ουλρίκα Ελεωνόρα ανεβαίνει στο θρόνο ως βασίλισσα καθώς ήταν η πιο κοντινή βασιλική διαδοχή. Σε μια επιστολή, στις 29 Φεβρουαρίου 1720, γνωστοποίησε την επιθυμία της να παραιτηθεί υπέρ του συζύγου της, υπό την προϋπόθεση ότι, σε περίπτωση θανάτου του, θα ανέλθει και πάλι στο αξίωμα της ως μονάρχης της Σουηδίας. Η Ουλρίκα Ελεωνόρα πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1741 στη Στοκχόλμη από ευλογιά σε ηλικία 53 ετών. Θάφτηκε στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν. Υπήρχαν φήμες ότι είχε δηλητηριαστεί, αλλά αυτές οι φήμες σταμάτησαν όταν τα σημάδια της ασθένειάς της ήταν ορατά κατά τη διάρκεια της δημόσιας εκδήλωσης. Δεδομένου ότι ήταν η κληρονόμος του θρόνου, ο θάνατός της σήμανε την αρχή μιας κρίσης διαδοχής. 23 Ιανουαρίου 1688 - 5 Δεκεμβρίου 1718: Η Βασιλική Υψηλότης Πριγκίπισσα Ουλρίκα Ελεωνόρα της Σουηδίας 5 Δεκεμβρίου 1718 - 24 Νοεμβρίου 1741: Η Μεγαλειότης Της Η ΒασίλισσαΚατείχε επίσης τους τίτλους: Δούκισσα της Βερντέν-Βρέμης, Λανδγραβίνη της Έσσης-Κάσσελ. Hofberg, Herman et al. (1906). Svenskt Biografiskt Handlexikon. Entry for Düben, Emerentia von. (in Swedish) Nordisk familjebok. B. 30. Stockholm (1920) (in Swedish) Tryggve Byström (1981). Svenska komedien 1737-1754. (Swedish Comedy 1737-1754) Borås: Centraltryckeriet AB. (ISBN 91-1-813241-3) (Swedish)
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1960

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1960 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Τατόι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κοντός του Πανελληνίου ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπαβασιλείου.

 Προηγήθηκαν, στις 21 Φεβρουαρίου, οι τελικοί περιφερειακοί αγώνες ανωμάλου δρόμου Βορρά και Νότου, από τους οποίους οι νικητές μαζί με τους καλύτερους των επαρχιών προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση του περιφερειακού πρωταθλήματος του Νότου διεξήχθη την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στη Νίκαια, σε απόσταση 7.000μ με νικητή τον Γιώργο Παπαβασιλείου της ΑΕΚ, η οποία νίκησε και στο ομαδικό. Ατομικός αγώναςΓεώργιος Παπαβασιλείου (ΑΕΚ) Ιωάννης Γλέντζος (ΑΕΚ) Σωτήρης Λαχταρίδης (Εθνικός Γ.Σ.) Σπ. Κοντός (Πανελλήνιος Γ.Σ.)Ομαδικός αγώναςΑΕΚ Η τελική φάση του περιφερειακού πρωταθλήματος του Βορρά διεξήχθη την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη, σε απόσταση 7.000μ με οργανωτή τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Νικητής ήταν ο Γ. Βεργιώτης του Βερμίου Βεροίας και στο ομαδικό ο ΠΑΟΚ. Ατομικός αγώναςΓ. Βεργιώτης (Βέρμιον Βεροίας): 24.38.2 Ιωάννης Χριστόπουλος (ΠΑΟΚ): 24.51.0 Σ. Γιαννιτσάκης (Ηρακλής Θεσσαλονίκης): 26.22.2 Δ. Κωττούλας (Άρης Θεσσαλονίκης): 26.31.4 Σόλων Υψηλάντης (Άρης Θεσσαλονίκης): 27.17.0 Ε. Καραμιχάλης (Αρχέλαος Κατερίνης): 27.17.6Ομαδικός αγώναςΠΑΟΚ: 17β. "Ελευθερία", 23/2/1960. "Ελευθερία", 28/2/1960. "Μακεδονία", 23/2/1960. Τσαγκαράκης, Κώστας (2008) Γιώργος Παπαβασιλείου: “Ο Θpύλος Των Στηπλ”
Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης

Το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ETF) (αγγλικά: European Training Foundation) είναι μία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ιδρύθηκε με τον Κανονισμό αριθ. 1360/90 του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου και λειτουργεί από το 1994 με έδρα στο Τορίνο Ιταλίας. Αποστολή του ιδρύματος είναι να συμβάλει στην ανάπτυξη των συστημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που είναι επιλέξιμες για οικονομική ενίσχυση, και στις οποίες μπορεί να περιλαμβάνονται γειτονικές χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ ή χώρες που προετοιμάζονται για ένταξη στην ΕΕ.

 Το ETF παρέχει στις χώρες-εταίρους τη διορατικότητα, την τεχνογνωσία και την εμπειρία του στην εκπαίδευση ατόμων για νέες θέσεις εργασίας και στην ανάπτυξη προγραμμάτων της δια βίου μάθησης. Το ίδρυμα παρέχει βοήθεια για τον καθορισμό των σχετικών με την επαγγελματική εκπαίδευση αναγκών και προτεραιοτήτων, παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις ανειλημμένες πρωτοβουλίες και τις μελλοντικές ανάγκες στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, εξετάζει τις δυνατότητες συγκρότησης κοινοπραξιών ή ειδικευμένων πολυεθνικών ομάδων για την παροχή βοήθειας σε θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης, παρακολουθεί και αξιολογεί την συνολική αποτελεσματικότητα της παρεχόμενης βοήθειας.Συνεργάζεται στενά με το συγγενές ίδρυμα, το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop), στο οποίο έχει ανατεθεί η επαγγελματική κατάρτιση στα κράτη μέλη της ΕΕ. Το ίδρυμα αποτελείται από Διοικητικό Συμβούλιο, Συμβουλευτικό Σώμα και τον Διευθυντή. Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζεται από έναν αντιπρόσωπο ανά κράτος μέλος και δύο αντιπροσώπους της Επιτροπής. Τα μέλη του Συμβουλευτικού Σώματος επιλέγονται μεταξύ εμπειρογνωμόνων απο το χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης ή άλλους χώρους τους οποίους αφορά το έργο του ιδρύματος, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να διασφαλίζεται η παρουσία εκπροσώπων των κοινωνικών εταίρων, των διεθνών οργανισμών που μετέχουν ενεργά στην παροχή βοήθειας στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, και των επιλέξιμων χωρών. Ως εκ τούτου, από κάθε κράτος μέλος, από κάθε επιλέξιμη χώρα και από τους κοινωνικούς εταίρους σε ευρωπαϊκό επίπεδο διορίζονται 2 εμπειρογνώμονες. Ο διευθυντής είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος του ιδρύματος και είναι υπόλογος στο διοικητικό συμβούλιο.Το ίδρυμα απασχολεί προσωπικό περίπου 130 ατόμων. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2017, Διευθυντής του Ιδρύματος είναι ο Ιταλός Σεζάρε Ονεστίνι.
Κατάλογος έργων του Μπενότσο Γκοτσόλι

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Μπενότσο Γκοτσόλι. Θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και οι συνεργασίες του Γκοτσόλι με τον δάσκαλό του Φρα Αντζέλικο στην Cappella di San Brizio του Ορβιέτο, στην Μονή του Αγίου Μάρκου της Φλωρεντίας και στην Cappella Niccolina του Βατικανού καθώς και με τον Λορέντσο Γκιμπέρτι στην Porta del Paradiso του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας (βλ. λήμματα Κατάλογος έργων του Φρα Αντζέλικο και Κατάλογος έργων του Λορέντσο Γκιμπέρτι). Αλλά να σημειωθεί ότι και οι δημιουργίες του Γκοτσάλι ήταν προϊόντα συνεργασίας του με τους καλλιτέχνες του εργαστηρίου του.

 Οι «Ιστορίες της ζωής του Αγίου Φραγκίσκου» είναι κύκλος νωπογραφιών του Γκοτσόλι (1452) στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Μοντεφάλκο (Περούτζια). Οι «Ιστορίες της ζωής του Αγίου Αυγουστίνου» είναι κύκλος νωπογραφιών του Γκοτσόλι (1464-1466) στην εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στο Σαν Τζιμινιάνο. Πρόκειται για το περιφημότερο έργο του Μπενότσο Γκοτσόλι, που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1459 και 1461. Η σύνθεση βρίσκεται στο Παρεκκλήσιο των Μάγων του Palazzo Medici-Riccardi της Φλωρεντίας και στις νωπογραφίες της απεικονίζονται -ως Μάγοι και ακόλουθοί τους- προσωπικότητες που έλαβαν μέρος στην μεταξύ 1438 και 1449 σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (Βλ. σχετικά το λήμμα του καλλιτέχνη, κεφ. «Στην Τοσκάνη»).
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ (Göteborg Film Festival), πρώην Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ, είναι ένα ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στην πόλη Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και είναι η σημαντικότερη κινηματογραφικά διοργάνωση στην Σκανδιναβία. Το φεστιβάλ διαρκεί περίπου 10 ημέρες, από το τέλος του Ιανουαρίου μέχρι τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου. Στο ξεκίνημά του, το 1979, προβλήθηκαν 17 ταινίες σε 3 οθόνες και είχε 3000 θεατές. Οι ταινίες που προβάλλονται πλέον φθάνουν τις 450 και οι θεατές τους 160.000. Πέραν των προβολών, διοργανώνονται περίπου 40 σεμινάρια, εργαστήρια, συναυλίες και πολλές άλλες καλλιτεχνικές δράσεις. Το φεστιβάλ είναι επίσης μια σημαντική αγορά της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής βιομηχανίας.

 Το σπουδαιότερο βραβείο είναι αυτό του Δράκου καλύτερης ταινίας Βορείων χωρών, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ενός εκατομμυρίου σουηδικών κορονών. Η ταινία επιλέγεται μεταξύ 8-10 υποψηφιοτήτων. Το βραβείο έχουν παραλάβει στο παρελθόν δημιουργοί όπως η Σουσάνε Μπίερ, ο Στέφαν Γιαρλ, ο Ντάγκουρ Κάρι, ο Τόμας Άλφρεντσον και ο Τομπίας Λίντχολμ . Τα βασικά βραβεία είναι: Δράκος καλύτερης ταινίας Βορείων Χωρών Δράκος καλύτερου ντοκιμαντέρ Βορείων Χωρών Διεθνές βραβείο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Δράκος καλύτερης ταινίας Βορείων Χωρών - Βραβείο κοινού Δράκος για το καλύτερο σουηδικό ντοκιμαντέρ Δράκος για ταινία μεγάλου μήκους - Βραβείο κοινού Δράκος πρωτοεμφανιζόμενου ταλέντουΑκολουθούν διάφορα άλλα βραβεία όπως το Βραβείο FIPRESCI (απονέμεται από την Ένωση Σουηδών κριτικών κινηματογράφου σε μια από τις ταινίες που διαγωνίζονται για τον Δράκο καλύτερης ταινίας Βορείων Χωρών), το Βραβείο καλύτερης Σουηδικής ταινίας μικρού μήκους, ο Δράκος καλύτερου ηθοποιού, ο Δράκος καλύτερης ξένης ταινίας κ.ά. Το πειραματικό μεσαίου μήκους φιλμ The Capsule της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, Το Αγόρι που Τρώει το Φαγητό του Πουλιού, πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Έκτορα Λυγίζου, τα Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, ο Οίκτος του Μπάμπη Μακρίδη και η Μικρή Άρκτος της Ελισάβετ Χρονοπούλου είναι μερικές από τις ελληνικές συμμετοχές στο Φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ. Επίσημη Ιστοσελίδα
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18

Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2017–18 (Football League), η δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, διεξήχθη για όγδοη αγωνιστική περίοδο υπό αυτήν την επωνυμία. Συχνά βέβαια, ιδίως στον προφορικό λόγο, χρησιμοποιείται ακόμα η πρότερη ονομασία "Β΄ Εθνική", που έχει καθιερωθεί στην συλλογική φίλαθλη συνείδηση.

 Πριν την έναρξη του πρωταθλήματος δυο ΠΑΕ που είχαν δικαιωμα συμμετοχής (Αγροτικός Αστέρας αρχικά και Ηρακλής στη συνέχεια) αποχώρησαν και επέλεξαν να δηλώσουν συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική με τα ιδρυτικά ερασιτεχνικά σωματεία τους. Για την πλήρωση των κενών θέσεων η ΕΠΟ σχεδίασε, αρχικά, αγώνες μπαράζ μεταξύ των δευτεραθλητριών της Γ΄ Εθνικής, εφόσον όμως, προσκομίσουν εγγυητικές επιστολές ύψους 300.000 ευρώ. Μ' αυτό τον τρόπο οι Ιωνικός και ΑΟ Χαλκίς αποκλείστηκαν από τη διαδικασία, ενώ με την αποχώρηση και του Ηρακλή στις 11 Σεπτεμβρίου 2017, ακυρώθηκε και ο αγώνας μπαράζ μεταξύ ΑΕ Καραϊσκάκη και Δόξας Δράμας που είχε οριστεί για τις 13 του ίδιου μήνα, καθώς και οι δυο ομάδες προβιβάστηκαν. Δεκαοκτώ ομάδες αγωνίστηκαν στην Football League την σεζόν 2017–18. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στην Super League, ενώ οι έξι τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ Εθνική. Οι ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ συμμετείχαν μαζί με αυτές της Σούπερ Λιγκ στο Κύπελλο Ελλάδας. Ενημερώθηκε για παιχνίδια που διεξήχθησαν έως 27 Μαϊου 2018Πηγή: Football League1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας 2 Οι αντίπαλοι του Αχαρναϊκού κέρδισαν 3-0 χωρίς αγώνα. 3 Οι αντίπαλοι της Βέροιας κέρδισαν 3-0 χωρίς αγώνα. 4 Το παιχνίδι δεν πραγματοποιήθηκε. Τελευταία ενημέρωση 29 Απριλίου 2018
Άντονι Μινγκέλα

Ο Άντονι Μινγκέλα (Anthony Minghella, 6 Ιανουαρίου 1954 - 18 Μαρτίου 2008) ήταν βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν επίσης θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και από το 2003 ως το 2007 πρόεδρος της Επιτροπής Σκηνοθετών στο Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Η πιο γνωστή του ταινία είναι Ο Άγγλος ασθενής.

 Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1954 στο νησί Γουάιτ και ήταν γιος ιδιοκτητών ενός εργοστασίου παρασκευής παγωτών. Ο πατέρας του ήταν Ιταλός και Σκώτος, ο ίδιος είχε ρίζες από το Λάτσιο. Έκανε σπουδές στο Πανεπιστήμιο Χαλ, τελικά όμως εγκατέλειψε το διδακτορικό του. Παντρεύτηκε με τη χορογράφο Καρολάιν Τσόα και απέκτησε έναν γιο, επίσης ηθοποιό, το Μαξ, και μία κόρη, τη Χάνα, βοηθό παραγωγής στο Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ. Ουσιαστικά η καριέρα του άρχισε το 1985 με το Whale Music. Το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτη έγινε με το θεατρικό έργο Play και το Happy Days. Τη δεκαετία του 1980 αφοσιώθηκε στην τηλεόραση και εργάστηκε ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος για τηλεοπτικές σειρές. Το 1996 βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του Ο Άγγλος ασθενής. Τρία χρόνια μετά, ήταν υποψήφιος για Όσκαρ σεναρίου με το έργο Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ. Επίσης, σκηνοθέτησε και έργα όπερας. Ο Μινγκέλα πέθανε στις 18 Μαρτίου του 2008 από εγκεφαλική αιμορραγία, σε νοσοκομείο του Λονδίνου, μία εβδομάδα έπειτα από χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση όγκου από τις αμυγδαλές και το λαιμό. Άιρις (Iris) (2001) (διευθυντής παραγωγής) Παράδεισος (Heaven) (2002) Ο Ήσυχος Αμερικανός (The Quiet American) (2002) (διευθυντής παραγωγής) Η Διερμηνέας (The Interpreter) (2005) (διευθυντής παραγωγής) Πύρινοι Δρόμοι (Catch a Fire) (2006) Μάικλ Κλέιτον (Michael Clayton) (2007) (διευθυντής παραγωγής) Σφραγισμένα Χείλη (The Reader) (2008) Margaret (2011) (διευθυντής παραγωγής) Whale Music Two Planks And A Passion A Little Like Drowning Made In Bangkok Cigarettes and Chocolate 1984 Βραβείο του Θεατρικού Κύκλου Κριτικών του Λονδίνου - καλύτερο νέο θεατρικό έργο 1986 Βραβείο του Θεατρικού Κύκλου Κριτικών του Λονδίνου - καλύτερο νέο θεατρικό έργο για το Made in Bangkok 1988 Βραβείο Giles Cooper- για το ραδιοφωνικό θεατρικό έργο Cigarettes and Chocolate 1992 Βραβείο BAFTA - καλύτερου αρχικού σεναρίου για το Truly, Madly, Deeply (1990) 1997 Όσκαρ - καλύτερου σκηνοθέτη για το Ο Άγγλος Ασθενής (1996) 1997 Βραβείο BAFTA - καλύτερης ταινίας για το Ο Άγγλος ασθενής (1996) (από κοινού με τον Σολ Ζάεντς) 1997 Βραβεία Broadcast Film Critics Association - Καλύτερου σκηνοθέτη και καλύτερο σενάριο για το Ο Άγγλος ασθενής (1996) 1997 Βραβείο Ένωσης Αμερικανών Σκηνοθετών - Εξαιρετικής κινηματογραφίας για το Ο Άγγλος ασθενής (1996) 1997 Χρυσή Σφαίρα - Καλύτερου σκηνοθέτη για το Ο Άγγλος ασθενής (1996) 1999 Βραβείο Εθνικής Επιτροπής Κριτικών - Καλύτερου σκηνοθέτη για το Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ (1999) 2003 Βραβείο Εθνικής Επιτροπής - Καλύτερο διασκευασμένο σενάριο για το Cold Mountain (2003) Συνέντευξη του σκηνοθέτη, 2006
Δουκάτο της Βαρσοβίας

Το Δουκάτο της Βαρσοβίας ήταν ένα πολωνικό κράτος που ίδρυσε ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης το 1807, και αποτελείτο από τις πολωνικές περιοχές που παραχωρήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας μετά τις Συνθήκη του Τιλσίτ. Το δουκάτο βρισκόταν υπό προσωπική ένωση με το Βασίλειο της Σαξονίας, υπό την ηγεσία ενός από τους συμμάχους του Ναπολέοντα, του βασιλιά Φρειδερίκου-Αύγουστου Α΄ της Σαξονίας. Μετά την αποτυχημένη γαλλική εισβολή στη Ρωσία, κατελήφθη από πρωσικές και ρωσικές δυνάμεις μέχρι το 1815, όταν και διαχωρίστηκε τυπικά σε δύο χώρες με το Συνέδριο της Βιέννης. Το δουκάτο κάλυπτε το κεντρικό και ανατολικό τμήμα της σημερινής Πολωνίας και μικρά τμήματα της σημερινής Λιθουανίας και της σημερινής Λευκορωσίας.

 Η περιοχή του δουκάτου είχε ήδη απελευθερωθεί από την πρωσική κατοχή μετά από μια λαϊκή εξέγερση που είχε κλιμακωθεί από τις ταραχές κατά της στρατολόγησης το έτος 1806. Ένα από τα κύρια καθήκοντα της νέας κυβέρνησης περιελάμβανε τον εφορδιασμό με τροφές του γαλλικού στρατού που μαχόταν με τους Ρώσους στην Ανατολική Πρωσία. Το Δουκάτο της Βαρσοβίας επισήμως ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα της Γαλλίας, Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ως τμήμα των συμφωνιών στη Συνθήκη του Τιλσίτ με το Βασίλειο της Πρωσίας. Η δημιουργία του δουκάτου συνάντησε την υποστήριξη τόσο των τοπικών δημοκρατών στη διχοτομημένη Πολωνία, όσο και της μεγάλης πολωνικής διασποράς στη Γαλλία, που υποστήριζε "ανοιχτά" τον Ναπολέοντα ως τον μόνο άνδρα ικανό ν΄ αποκαταστήσει την πολωνική κυριαρχία, μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα. Παρ΄ όλο που δημιουργήθηκε ως κράτος-δορυφόρος, και ήταν απλώς ένα δουκάτο, παρά ένα βασίλειο, γενικώς οι Πολωνοί ήλπιζαν και πίστευαν ότι με τον καιρό θα καθίσταντο ικανοί ν΄ ανακτήσουν το προηγούμενο καθεστώς ελευθερίας τους, καθώς και τα πρώην σύνορά τους.
Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση

Η Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση (ČST) ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1953 στην Τσεχοσλοβακία. Λειτουργούσε μέχρι τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, όταν η Τσεχοσλοβακία διαλύθηκε.

 Η ČST ξεκίνησε ως ενιαίο κανάλι, μεταδίδοντας πρόγραμμα καθημερινά για λίγες ώρες. Η πρώτη μετάδοση προγράμματος ήταν μια μικρή παράσταση από τον Φράντισεκ Φιλίποφσκι την 1η Μαΐου 1953. Στις 11 Φεβρουαρίου του 1955, μεταδόθηκε η πρώτη ζωντανή εκπομπή με έναν αγώνα χόκεϊ επί πάγου από την Πράγα.Όπως όλα τα άλλα μέσα ενημέρωσης στην Κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία, ο σταθμός υπόκειντο σε μεγάλη λογοκρισία. Ωστόσο, ως μέρος της διαδικασίας κοινωνικής απελευθέρωσης, το 1968, για λίγες μέρες το ČST προέβαλλε εκπομπές για την Άνοιξη της Πράγας. Ωστόσο, το 1969, το κανάλι επέστρεψε στο ίδιο καθεστώς λογοκρισίας όπως και προηγουμένως, το οποίο επηρέασε και τα υπόλοιπα εθνικά μέσα ενημέρωσης. Στις 10 Μαΐου του 1970, η Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση άρχισε να εκπέμπει ένα δεύτερο κανάλι, το ČST TV2. Στις 9 Μαΐου του 1973 το κανάλι υπέστη τεχνικές βελτιώσεις, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες τακτικές έγχρωμες εκπομπές στο TV2. Το πρώτο κανάλι ακολούθησε δύο χρόνια μετά. Στο τέλος της δεκαετίας, το 1979, εγκαινιάστηκε ένα κτίριο και ένα στούντιο στο Κάβτσι χόρι της Πράγας, το οποίο στέγαζε το τμήμα ειδήσεων της ČST. Μετά το Νοέμβριο του 1989, το κανάλι αναμορφώθηκε ριζικά. Το πρώτο πρόγραμμα μετονομάστηκε σε F1 (ομοσπονδιακό κανάλι), ενώ το δεύτερο πρόγραμμα διασπάστηκε στο ČTV (Τσεχία) και S1 (Σλοβακία). Στις 14 Μαΐου 1990 εγκαινιάστηκε ένα τρίτο τσεχικό κανάλι, γνωστό ως ΟΚ3 (τσεχία: Otevřený kanál tři, ελληνικά: Ανοικτό Κανάλι τρία), χρησιμοποιώντας τις συχνότητες που προορίζονταν για τα σοβιετικά κανάλια. Ένα παρόμοιο κανάλι για τους Σλοβάκους τηλεθεατές, το ΤΑ 3, δημιουργήθηκε στις 6 Ιουνίου 1991 (εξέπεμψε από τον Αύγουστο του 1991 έως τον Ιούλιο του 1992). Κατά τη διάρκεια της βελούδινης Επανάστασης, το προσωπικό της ČST μπήκε στο πλευρό των διαδηλωτών πολύ γρήγορα, επιτρέποντας τους να διαδώσουν σημαντικά μηνύματα. Επίσης προβλήθηκαν έκτακτες εκπομπές από τις διαδηλώσεις. Η ČST εξαφανίστηκε μαζί με την Τσεχοσλοβακία στις 31 Δεκεμβρίου 1992. Ο διάδοχος του στην Τσεχική Δημοκρατία είναι η Τσεχική τηλεόραση. Ο διάδοχος στη Σλοβακία είναι η Slovenská televízia. Στο τέλος του 1992, λόγω της διάσπασης της Τσεχοσλοβακίας σε δύο ανεξάρτητα κράτη, την Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία, η ČST έκλεισε. Οι νέοι φορείς που προέκυψαν είναι οι παρακάτω: Τσεχική Τηλεόραση, Česká televize (ČT) Σλοβακική Τηλεόραση, Slovenská televízia (STV)
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10

Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2009–10 ξεκίνησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 2010. Συμμετείχαν 160 ομάδες χωρισμένες σε 10 ομίλους, που περιλάμβαναν διαφορετικό αριθμό ομάδων ο καθένας. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισαν οι Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας, Αετός Σκύδρας, Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης, Τύρναβος 2005, Ναυπακτιακός Αστέρας, Πανηλειακός, Ηρακλής Ψαχνών, Απόλλων Σμύρνης, Α.Ε.Λ. Καλλονής και Α.Ο. Χανιά. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν η επιστροφή του Απόλλωνα Σμύρνης και του Πανηλειακού στις υψηλότερες κατηγορίες, μετά από τρία χρόνια παραμονής αμφότερων των ομάδων στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.

 Η Ελπίδα Σαπών έχει 1 μηδενισμό Ο Μέγας Αλέξανδρος Ιάσμου αποχώρησε από το πρωτάθλημα Οι Διόσκουροι αποχώρησαν από το πρωτάθλημα Ο Απόλλων Καλαμαριάς έχει 1 μηδενισμό Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ο. Κάστωρ - Π.Α.Σ. Φλώρινα 2-0. Ο Αστέρας Ιτέας αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα Σε αγώνα κατάταξης: Απόλλων Λάρισας - Εθνικός Καστρακίου 3-2 παρ. (2-2 κ.δ.). Η Λειβαθώ αποχώρησε από το πρωτάθλημα Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ο. Κροκεών - Α.Ο. Τσιλιβή 4-2 πεν. (0-0 κ.δ., παρ.). Η Α.Ε. Χαλκίδας αποχώρησε από το πρωτάθλημα Ο Ολυμπιακός Λουτρακίου και ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου έχουν από 1 μηδενισμό. Ο Φωστήρας έχει -2 βαθμούς Ο Αστέρας Ρεθύμνου έχει -2 βαθμούς Ο ΠΑΟ Κρουσώνα έχει 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς
Οιδίπους επί Κολωνώ

Η τραγωδία του Σοφοκλή Οιδίπους επί Κολωνώ, παρουσιάστηκε στους Αθηναίους, πιθανόν 401 π.X από τον ομώνυμο εγγονό του (δηλαδή 5 χρόνια μετά το θάνατο του Σοφοκλή) και πραγματεύεται το τέλος του βασιλιά Οιδίποδα.

 Ο Οιδίπους, ο τυφλός και εξόριστος πρώην βασιλιάς της Θήβας, φτάνει μετά από περιπλάνηση στον Αθηναϊκό δήμο του Ίππιου Κολωνού, οδηγούμενος από την κόρη του Αντιγόνη. Κάθεται σ' ένα βράχο μέσα στο ιερό άλσος των Ευμενίδων και ανακαλύπτεται από κάποιο κάτοικο, που τον διώχνει. Ο Οιδίπους αρνείται να φύγει επικαλούμενος χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο το μέρος αυτό θα είναι ο τόπος της τελικής του ανάπαυσης. Στο μεταξύ έρχεται εκεί και η άλλη κόρη του Οιδίποδα, η Ισμήνη. Ο Κολωνιάτης συγκεντρώνει τους γέροντες του τόπου. Αυτοί λυπούνται τον αδύναμο γέροντα και την κόρη του, αλλά, μόλις πληροφορούνται το όνομά του, τρομοκρατούνται και τον διατάζουν να φύγει. Ο Οιδίπους επικαλείται την Αθηναϊκή φιλοξενία και ζητά να συναντήσει τον βασιλιά της πόλης. Ο Θησέας φτάνει και ο Οιδίπους του ζητά προστασία όσο ζει και ταφή, όταν πεθάνει. Ο Θησέας του τα υπόσχεται. Έρχεται ο Κρέων και μετά την αποτυχία του να πείσει τον Οιδίποδα να τον ακολουθήσει στη Θήβα, απάγει τις κόρες του και είναι έτοιμος να πιάσει και τον Οιδίποδα. Τη στιγμή εκείνη επεμβαίνει ο Θησέας, κατακρίνει τις πράξεις του Κρέοντα και τον αναγκάζει να τον οδηγήσει στις κοπέλες. Πραγματικά σε λίγο επιστρέφει φέρνοντας μαζί του την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Στην Αθήνα φτάνει ως ικέτης ο γιος του Οιδίποδα, Πολυνείκης, και επιθυμεί να δει τον πατέρα του και να του ζητήσει την βοήθειά του. Ο Οιδίπους αρνείται και τον διώχνει ρίχνοντάς του φοβερή κατάρα. Τότε ακούγεται κεραυνός και ο Οιδίπους καταλαβαίνει πως το τέλος του πλησιάζει. Ξεκινά για εκεί όπου θα συναντήσει τον θάνατο, ακολουθούμενος από τον Θησέα και τις κόρες του. Αποχαιρετά τα παιδιά του και προχωρά μαζί με τον Θησέα, που είναι ο μόνος που πρέπει να ξέρει τον τόπο ταφής του. Οι κόρες του θρηνούν τον χαμό του πατέρα τους, αλλά ο βασιλιάς της Αθήνας τους υπόσχεται κάθε φροντίδα για το μέλλον. Ο Μποστ (Μέντης Μποσταντζόγλου) παρωδεί την εν λόγω τραγωδία του Σοφοκλή- όπως άλλωστε και τον Οιδίποδα Τύραννο- στην κωμωδία του Μήδεια. Καγκελάρης, Ν. Ι. (2016), «Ο Οιδίπους του Σοφοκλή στη Μήδεια του Μποστ», στο Μαστραπάς, Α. Ν. - Στεργιούλης, Μ. Μ. (επιμ) Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων. Σεμινάριο 42: Σοφοκλής ο μεγάλος κλασικός της τραγωδίας, Αθήνα: Κοράλλι, σσ. 74- 81 [2].
Ντομινίκ Τζόκερ

Ο Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Μπρεσλάφσκι (Ρωσικά: Александр Александрович Бреславский), πιο γνωστός ως Ντομινίκ Τζόκερ (Ρωσικά: Доминик Джокер), είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός γεννημένος 19 Ιουλίου του 1980 στην Οδησσό. Τραγουδάει στα ρώσικα και στα αγγλικά, στα είδη R'n'B, Hip Hop, Pop. Ο Ντομινίκ έχει δύο κόρες.

 Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ Μαξ Μπάρσκιχ (2 νίκες) Στας Σούρινς (2 νίκες) ΝτίΟ.φίλμι (3 νίκες) Γιέβα Μπουσμινά (0 νίκες) Έρικα (τραγουδίστρια) (1 νίκη) Ντμίτρι Καλντούν (2 νίκες) Βικτώρια Νταινέκο (2 νίκες) Ντομινίκ Τζόκερ (4 νίκες) Βλαντ Σοκολόφσκι (1 νίκη) Πολίνα Γκαγκάρινα (3 νίκες) https://www.youtube.com/watch?v=4DrIO6mUlkY https://www.youtube.com/watch?v=Yw8iKNnzYZo https://www.youtube.com/watch?v=Hvt2O1uikOc https://www.youtube.com/watch?v=BJuW8LaHy2I Ιρίνα Ντουμπτσόβα Τίματι (γκρουπ Banda) Νατάλια Κορσούνοβα Ιβάν Μπρεούσοφ Ντομινίκ Τζόκερ (γκρουπ Banda) Αντόν Ζακέπιν Ξένια Λάρινα Αναστασία Κοτσετκόβα (γκρουπ Banda) Ναντιέζντα Ιγκοσίνα Νατάλια Πολιάνσκαγια Βικτώρια Μπογκοσλιάφσκαγια Γιεβγκένιγια Βολκόνσκαγια Γιούρι Τίτοφ Στας Πιέχα Αντόν Γιαπόλσκι Ρατμίρ Σίσκοφ (γκρουπ Banda) Άλεξ Πρότυπο:Tracklist γκρουπ «2+2» Πρότυπο:Tracklist Πρότυπο:Tracklist Πρότυπο:Tracklist γκρουπ «Банда» Πρότυπο:Tracklist 2006 — Клубная зона (feat. ВИА «Сливки») 2007 — Раскаты 2008 — Брошенный Богом 2008 — Бомба бит 2008 — Колледж (feat. Отпетые Мошенники) 2009 — Бомба бит (Dance Remix) 2010 — Мисс (feat. Lil' Archi) 2011 — Захочешь (feat. Raf & Killa Voice) 2011 — Если ты со мной 2011 — Если ты со мной (Paul Vine Remix) 2012 — Борисполь-Шереметьево (feat. Вадим Казаченко) 2012 — Прощай 2012 — Прощай (Paul Vine Remix) 2013 — Простые вещи 2013 — Дышу тобой 2005 — Мой Бог (feat. Саша) 2006 — Клубная зона (feat. ВИА Сливки) 2007 — Ты не нашел ответ (feat. Sitora) 2008 — Заморочки (feat. ВИА Сливки) 2008 — Забудь (feat. Хатуна) 2008 — Колледж (feat. Отпетые Мошенники) 2008 — Небо № 7 (feat. Влад Топалов) 2008 — Брошенный богом 2008 — Мой мир (feat. LIL' ARCHI) 2008 — Ромео и Джульетта (feat. Электра) 2009 — Если это любовь (feat. Республика KiDS) 2009 — Бомба бит 2010 — Мисс (feat. LIL' ARCHI) 2010 — Москва (feat. Жан Григорьев-Милимеров & Анна Рин) 2011 — Захочешь (feat. Raf & Killa Voice) 2011 — Реальные люди 2011 — Если ты со мной (Remix by Paul Vine) 2011 — Если ты со мной 2012 — Прощай 2013 — Простые вещи (USA Trip) 2014 — Дышу Тобой Βικιπαίδεια του Ντομινίκ Τζόκερ
Θεσπιές Βοιωτίας

Οι Θεσπιές είναι χωριό του Δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων του Νομού Βοιωτίας, ενώ έως το 2010 υπήρξε έδρα του τέως Δήμου Θεσπιέων. Με τα χωριά Άσκρη, Λεοντάρι, Νεοχώρι και Μαυρομμάτι συναποτελούν τη δημοτική ενότητα Θεσπιέων. Έχουν πληθυσμό 1.139 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στις Θεσπιές, όπως και σε όλα τα γειτονικά χωριά, στο παρελθόν ομιλούνταν η Αρβανίτικη γλώσσα.

 Η παλαιότερη ονομασία των Θεσπιών είναι "Ρημόκαστρο" ή "Ερημόκαστρο". Το χωριό μετονομάστηκε σε Θεσπιές λόγω της θέσης του κοντά στα ερείπια της ομώνυμης αρχαίας πόλης. Η ιστορία των Θεσπιών ξεκινάει από την αρχαιότητα΄ Για το όνομά της δίνονται δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από τον Θέσπιο, γιο του βασιλιά της Αθήνας, Ερεχθέα, και η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι η ονομασία προέρχεται από τη νύμφη Θέσπια, κόρη του ποταμού Ασωπού. Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ότι κατοικείται από τη Νεολιθική ως τη Βυζαντινή εποχή. Σημαντική είναι η συνεισφορά των Αρχαίων Θεσπιών στη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. αφού 700 Θεσπιείς με αρχηγό το Δημόφιλο πολέμησαν στο πλευρό των Σπαρτιατών και του Λεωνίδα οικειοθελώς, χωρίς να υπάρχει κάποια υποχρέωση όπως με τους Σπαρτιάτες. Η στάση τους αυτή οδήγησε τον Ξέρξη να καταστρέψει την πόλη και οι Θεσπιείς να καταφύγουν στην Πελοπόννησο. Ελάχιστοι γνωρίσουν αυτό το ιστορικό σημείο, που τα τελευταία χρόνια προσπαθούν όλοι οι φορείς να μαθευτεί και να τιμηθούν οι ήρωες. Διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις και αγώνας δρόμου από το άγαλμα του Δημόφιλου ως το άγαλμα των Θεσπιών που υπάρχει στις Θερμοπύλες. Πολιούχος των Θεσπιών είναι ο άγιος Χαράλαμπος, τον οποίο σέβονται οι κάτοικοι και για τον οποίο υπάρχουν πολλοί θρύλοι. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι την εποχή της πανώλης ο άγιος Χαράλαμπος στάθηκε έξω από το χωριό και το προφύλαξε και δεν αρρώστησε κανείς. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει το πηγάδι του. Επίσης προσπάθησαν να χτίσουν την εκκλησία μέσα στο χωριό, αλλά κάθε φορά έβλεπαν την εικόνα στο λόφο και κατάλαβαν ότι το θέλημα του είναι να χτισθεί στο σημείο, που βρίσκεται τώρα. Παλαιότερα στην εκκλησία ζούσε ένας μοναχός και μέχρι τώρα υπάρχει το κελί του. Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος. Βιβλίο (2016): "Βοιωτοί στην Αμερική", (Γ.Ε. Αντωνίου) http://permisospress.blogspot.com/2016/07/blog-post_49.html
Χάντερ Πάρις

Ο Χάντερ Πάρις (αγγλικά: Hunter Parrish Tharp, 13 Μαΐου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής, γνωστός για το ρόλο του ως Σάιλας Μπότγουϊν στην τηλεοπτική σειρά Weeds του καναλιού Showtime.

 Ο Χάντερ Πάρις γεννήθηκε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια και μεγάλωσε στη πόλη Πλάνο του Τέξας. Η μητέρα του, Άννι Πάρις, δουλεύει με αυτιστικά παιδιά και ο πατέρας του, Μπρους Θαρπ, είναι μηχανικός. Το 2007, αποφοίτησε από το Λύκειο του Πλάνο και από το Texas Tech University Independent School District. Ο Πάρις είναι «φιλελεύθερος χριστιανός». Ο Χάντερ Πάρις έχει συμμετάσχει ως γκεστ σταρ σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων το CSI: Λας Βέγκας, το Close to Home, το Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα (Law & Order: Special Victims Unit) και το Summerland. Ακόμη έχει εμφανιστεί στις ταινίες Πιτζάμα Πάρτι! (Sleepover) και RV. Στη ταινία Freedom Writers, ο Πάρις υποδύθηκε τον Μπεν Σάμιουελς, τον μοναδικό λευκό μαθητή σε μία τάξη Λυκείου της Καλιφόρνια. Ο κριτικός Thomas Hibbs της ιστοσελίδας National Review Online σημείωσε ότι ο Πάρις υποδύθηκε το ρόλο με «σεμνό και ειλικρινές χιούμορ».Ο Πάρις υποδύεται τον Σάιλας Μπότγουϊν στην τηλεοπτική σειρά Weeds του καναλιού Showtime. Η σειρά βρίσκεται τώρα στον όγδοο και τελευταίο κύκλο της. Στις 18 Αυγούστου του 2008, ο Πάρις εντάχθηκε στο καστ του βραβευμένου με Τόνυ μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, το Spring Awakening. Ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μέλχιορ Γκέιμπορ στο θέατρο Eugene O'Neill στη Νέα Υόρκη, λαμβάνοντας εξαιρετικά θετικές κριτικές για την ερμηνεία του. Παρέμεινε στο ρόλο αυτό μέχρι και την τελευταία παράσταση του έργου, στις 18 Ιανουαρίου 2009. Στις 18 Αυγούστου 2008, ο Πάρις κυκλοφόρησε ένα βίντεο στην ιστοσελίδα Funny or Die με τίτλο «Cougar 101 with Hunter Parrish».Το 2009, υποδύθηκε τον Σταν, έναν παίκτη μπάσκετ στο Λύκειο, στη ταινία 17 Ξανά (17 Again). Από το 2007 έως το 2009, φιλοξένησε ένα διαδικτυακό τοκ σόου μαζί με τους φίλους του, Κάιλ Σέρμαν και Άλισον Τάιλερ, με τίτλο «Two Guys and a Girl».Στις 8 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε ότι ο Πάρις θα πρωταγωνιστήσει ως Ιησούς στην επερχόμενη αναβίωση του μιούζικαλ Godspell στο Μπρόντγουεϊ. Οι παραστάσεις ξεκίνησαν στις 13 Οκτωβρίου και τελείωσαν στις 15 Απριλίου. [Internet Movie Database]
Χίλιες και Μία Νύχτες (σειρά)

“Χίλιες και μία νύχτες” είναι τουρκική σαπουνόπερα “BinBir Gece” (μετάφραση: “Χίλιες και μία νύχτες”). Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Τουρκία στις 7 Νοεμβρίου 2006 και ολοκληρώθηκε στις 12 Μαΐου 2009 ενώ η τηλεθέαση έφτανε κατά μέσο όρο 60-70%. Ένας άντρας χωρίς πίστη στις γυναίκες... Μια μητέρα που δοκιμάζεται από τη ζωή... Χίλιες και μια νύχτες...

 Παρά τις αυστηρές αντιρρήσεις της οικογένειάς της, η Σεχραζάτ παντρεύεται τον Αχμέτ, γιο μιας πατριαρχικής ισχυρής οικονομικά οικογένειας, και γεννάει ένα αγόρι. Όταν ο γιος τους είναι μόνο ενός έτους, ο Αχμέτ σκοτώνεται σε ένα τροχαίο ατύχημα και η Σεχραζάτ αρχίζει τον αγώνα της για επιβίωση μαζί με το μωρό τους. Ωστόσο, οι κακοτυχίες αυτής της νέας γυναίκας δεν έχουν ακόμα τελειώσει. Μαθαίνει ότι το αγόρι της έχει λευχαιμία και τότε βάζει σκοπό της ζωής της να του προσφέρει την καλύτερη ιατρική περίθαλψη που μπορεί. Η Σεχραζάτ πρέπει να συγκεντρώσει $150.000 για την περίθαλψη του γιου της Κάαν. Η θεραπεία έχει καθοριστεί, ένας συμβατός δότης έχει ήδη βρεθεί στο Αζερμπαϊτζάν και το μόνο που στέκεται εμπόδιο στο δρόμο της είναι η εύρεση των χρημάτων. Αρχικά η Σεχραζάτ έρχεται σε επαφή με τον πεθερό της τον κ. Μπουρχάν, ένα πολύ πλούσιο και ισχυρό άνθρωπο. Εκείνος της αρνείται. Η Σεχραζάτ προσπαθεί να πάρει δάνειο από την τράπεζα και δυστυχώς, αποτυγχάνει. Η νεαρή γυναίκα, κάνοντας ότι καλύτερό μπορεί για να κρατήσει το γιο της ζωντανό, απευθύνεται σε ένα από τους δύο νέους και γοητευτικούς διευθυντές της εταιρείας που εργάζεται, ζητώντας βοήθεια. Η πρόταση του διευθυντή της, του Ονούρ, της αλλάζει τη ζωή και ανατρέπει ολόκληρο τον κόσμο της!.. Με σταυρό (+) συμβολίζονται οι νεκροί ήρωες Έχει προβληθεί με επιτυχία σε πολλές χώρες όπως Αζερμπαϊτζάν, Βουλγαρία, Κουβέιτ, Βόρεια Μακεδονία, Ελλάδα, ενώ στη Ρουμανία και στη Σερβία προβάλλεται από το τηλεοπτικό δίκτυο “Fox TV“.Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ελλάδα στις 7 Ιουνίου 2010 από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 18,7%. Το τελευταίο επεισόδιο '(Επεισόδιο 90) προβλήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2011, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 24,3%. Το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθέασης ήταν το 43,8% στις 6 Αυγούστου 2010 (Επεισόδιο 43). Το "Χίλιες και μια νύχτες" δημιουργήθηκε από μια ομάδα που έχει εργαστεί για πολύ καιρό μαζί. http://www.maktv.gr/ http://www.antenna.gr/
Γιάννης Ασσαέλ

Ο Γιάννης Ασσαέλ είναι Έλληνας ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης (AI), εργάζεται στην Google DeepMind, και κατάγεται από την Θεσσαλονίκη. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην λίστα Forbes 30 Under 30 με τους εξέχοντες επιστήμονες της Ευρώπης , και το 2023 στην Ευρωπαϊκή λίστα του MIT Innovators Under 35 για τα ερευνητικά του επιτεύγματα.

 Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Ανατόλια το 2008. To 2013 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Συνέχισε με μεταπτυχιακό (MSc) επάνω σε Computer Science στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με υποτροφία από τον κρατικό οργανισμό ΙΚΥ. Το 2014 διακρίθηκε με το Tony Hoare Prize για την καλύτερη επίδοση στο έτος του. Το 2015 ολοκλήρωσε σπουδές MRes επάνω σε μηχανική μάθηση στο Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου, ενώ την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή υποστηριζόμενος από την Google DeepMind.Το 2017 συνίδρυσε το LipNet, βαθύ νευρωνικό δίκτυο που εστιάζει στην οπτικοακουστική αναγνώριση φωνής.Από το 2019 η έρευνα του εστίασε στην τεχνητή νοημοσύνη για τον πολιτισμό και το πεδίο αποκατάστασης μισοκατεστραμμένων αρχαίων ελληνικών επιγραφών, αναπτύσσοντας δύο βαθιά νευρωνικά δίκτυα: την Πυθία και την Ιθάκη. Αμφότερα αναπτύχθηκαν από τον Ασσαέλ το 2022, και ενσωματώνουν μηχανισμούς τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης για την αποτελεσματικότερη αποκατάσταση επιγραφών.Η έρευνα του επάνω στην αποκατάσταση αρχαιοελληνικών επιγραφών δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, ενώ τα ευρήματα της δημοσίευσης φιλοξενήθηκαν στο εξώφυλλο του τεύχους τον Μάρτιο του 2022, αναγνωρίζοντας έτσι την επιστημονική σπουδαιότητα και αποτελεσματικότητα της Ιθάκης. Μεταξύ άλλων η έρευνα του εστιάζει σε τρία πεδία: Μηχανική μάθηση και ενισχυτική μάθηση πολλαπλών πρακτόρων. Οπτικοακουστική αναγνώριση φωνής. Αποκατάσταση αρχαιοελληνικών επιγραφών με τη χρήση μηχανικής μάθησης και τεχνητής νοημοσύνης.
Γκαρτσιστάν

Το Γκαρτσιστάν, επίσης γνωστό ως Γκαρτζιστάν ήταν μια μεσαιωνική περιοχή στη βόρεια όχθη του ποταμού Μουργκάμπ, που βρίσκεται ανατολικά της Χεράτ και βόρεια του ποταμού Χάρι. Το Γκαρχιστάν είναι το παλιό και ιστορικό όνομα του Χαζαρατζάτ του Αφγανιστάν.

 Χαζαρατζάτ Lewis, Bernard (1991). «Ghardjistān». The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume II: C-G. Leiden and New York: BRILL, σσ. 1010–1011. ISBN 90-04-07026-5. Bosworth, C. E. (1975). «The early Ghaznavids». Στο: Frye, R. N. The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 162–198. ISBN 0-521-20093-8.
Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας

Ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται κοντά στην πλατεία Ομόνοιας, Αθήνα. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Λύσανδρο Καυταντζόγλου και η κατασκευή του άρχισε το 1871 και ολοκληρώθηκε το 1905. Την κατασκευή του ναού διέταξε ο δήμος Αθηναίων, προς τιμήν της γέννησης του διαδόχου Κωνσταντίνου. Ο ναός χαρακτηρίζεται από τη νεοκλασική του είσοδο, καθώς και άλλα νεοκλασικά και αναγεννησιακά στοιχεία.

 Με τη γέννηση του διαδόχου του θρόνου Κωνσταντίνου Α΄ το 1868, γιού του Γεωργίου Α΄ και Όλγα, ο δήμος Αθηναίων ζήτησε την κατασκευή ενός ναού προς τιμήν του. Το δημοτικό συμβούλιο ανέθεσε τον σχεδιασμό και την κατασκευή του ναού στον Λύσανδρο Καυταντζόγλου το 1870. Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1871. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1905 μετά από χορηγία της βασίλισσας Όλγας. Ο ναός αγιογραφήθηκε από τον Αναστάσιο Λουκίδη, με βοηθούς τον Φώτη Κόντογλου και τον Δημήτριο Δήμα. Η αγιογράφηση ξεκίνησε από τον Λουκίδη το 1927 και συνεχίστηκε μέχρι το 1932, ενώ άλλο τμήμα τοιχογραφήθηκε το 1953. Η τοιχογράφηση του υπόλοιπου ναού έλαβε χώρα από το 1972 μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 και έγινε από τους Μάλαμα και Γιομελάκη.Ο ναός υπέστη καταστροφές από σεισμούς το 1981 και το 1999. Ειδικά ο δεύτερος δημιούργησε προβλήματα στο ιερό του ναού, ενώ παρατηρήθηκαν επίσης και αποκλίσεις από τη κάθετο στη βόρεια κεραία, είτε λόγω των σεισμών, είτε λόγω της κατασκευής του Μετρό. Αν και πραγματοποιήθηκαν προσωρινές εργασίες, ο βαθμός της φθοράς οδήγησε σε αρχιτεκτονική και στατική μελέτη και η επισκευή του ναού ξεκίνησε ξανά το 2013, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Οι εργασίες περιελάμβαναν αποκατάσταση του τρούλου, των κωδωνοστασίων και των δωμάτων, στερέωση της λιθοδομής, αντικατάσταση μεταλλικών δοκών με ανοξείδωτα στοιχεία, περίσφιξη των πεσσών, καθαρισμό της εξωτερικής επιφάνειας, συντήρηση των τοιχογραφιών και αποκατάσταση της οροφής. Η βόρεια πλευρά στερεώθηκε με τοποθέτηση ανοξείδωτων αγκυρίων και ελκυστήρων. Ο ναός ανήκει στον αρχιτεκτονική τύπο της τρίκλιτης βασιλικής μετά τρούλου και διαθέτει εγκάρσιο κλίτος. Έχει εμβαδόν 1.000 τετραγωνικά μέτρα και το ύψος από το δάπεδο μέχρι την κορυφή του τρούλου είναι 32 μέτρα. Ο τρούλος είναι καλυμμένος με φύλλα χαλκού. Η αρχιτεκτονική του ναού χαρακτηρίζεται από τα νεοκλασικά στοιχεία, ενώ διαθέτει επίσης αναγεννησιακές επιρροές, στα πλαίσια του εκλεκτικισμού. Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ναού είναι το πρόπυλο στην πρόσοψη του ναού, με ημικίονες κορινθιακού ρυθμού, πεσσούς και αέτωμα. Ο ναός έχει δύο οκτάγωνα κωδωνοστάσια. Το ιερό και ο τρούλος του ναού είναι αγιογραφημένοι από τον Αναστάσιο Λουκίδη και το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου από τον Φώτη Κόντογλου. Ο ναός στον ιστότοπο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2020-11-28 στο Wayback Machine.
Πέζαρο

Το Πέζαρο (ιταλικά: Pesaro, προφέρεται: [ˈpeːzaro] ( ακούστε)) είναι πόλη της Ιταλίας, πρωτεύουσα της επαρχιακής κοινότητας του Πέζαρο στο διαμέρισμα του Μάρκε, και βρίσκεται στην ακτή της βόρειας Αδριατικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της είναι 95.000 κάτοικοι.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους ως Πιζάνιο (184 π.Χ.) στην περιοχή που τα αρχαία χρόνια κατοικούσαν οι Πιζάνοι από την εποχή του σιδήρου. Δέχθηκαν τον 4ο π.χ. αιώνα την επίθεση Γαλατών με τους οποίους αναμείχθηκαν. Λόγω της θέσης της έγινε από τους Ρωμαίους σημαντικό εμπορικό κέντρο, αλλά αργότερα καταστράφηκε από τους Γότθους (539). Ξανακτίστηκε 5 χρόνια αργότερα από τους Βυζαντινούς και έγινε τμήμα της εξαρχίας της Ραβέννας, αργότερα έγινε τμήμα του παπικού κράτους. Την περίοδο της Αναγέννησης διοικήθηκε διαδοχικά από τους Μαλατέστα (1285- 1445), Σφόρτσα (1445 - 1512) και ντελλα Ρόβερε (1513 - 1631). Οι τρεις οικογένειες βοήθησαν σημαντικά στην ανοικοδόμηση του και το διακόσμησαν με πληθώρα επιβλητικών κτηρίων. Στις 11 Δεκεμβρίου 1860 τα στρατεύματα του Πεδεμοντίου κυρίευσαν την πόλη του Πέζαρο και την προσάρτησαν στο βασίλειο της Ιταλίας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pesaro στο Wikimedia Commons
One Foot in Hell

Το One Foot in Hell είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Cirith Ungol, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1986 μέσω της "Metal Blade Records". Αυτός ήταν ο πρώτος και μοναδικός στούντιο δίσκος των Cirith Ungol ο οποίος κυκλοφόρησε σε παραγωγή του Μπράιαν Σλάγκελ, ιθύνοντα νου της "Metal Blade Records". Το εξώφυλλο είναι έργο του Μάικλ Γουίλαν και παρουσιάζει το "The Vanishing Tower" του Μάικλ Μούρκοκ. Το "One Foot in Hell" επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 1999 σε μορφή CD από την "Metal Blade".

 1. Blood & Iron (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 3:52 2. Chaos Descends (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:55 3. The Fire (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 3:37 4. Nadsokor (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:43 5. 100 MPH (Baker, Fogle, Vujea, Garven, Lindstrom) - 3:26 6. War Eternal (Lindstrom) - 5:12 7. Doomed Planet (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:38 8. One Foot in Hell (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 5:10 Το One Foot in Hell ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τιμ Μπέικερ - φωνητικά Τζέρι Φογκλ - κιθάρα Μάικλ Βουτζία - μπάσο Ρόμπερτ Γκάρβεν - τύμπανα One Foot in Hell - Cirith Ungol | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Cirith Ungol - One Foot in Hell - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Cirith Ungol “One Foot In Hell” | Metal Blade Records