IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άντο Ντρόμπνιακ

Ο Άντο Ντρόμπνιακ (αναφέρεται και ως Άντον, σερβικά κυριλλικά: Анто Дробњак, γεννήθηκε 21 Σεπτεμβρίου 1968) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από το Μαυροβούνιο) πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

 Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του από τη Γιέντινστβο Μπιέλο Πόλιε, ενώ, στη συνέχεια, αγωνίστηκε για λογαριασμό των Μπούντουτσνοστ Τότογκραντ και Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Κατά τη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 1994, μετακόμισε στη Γαλλία, όπου και αγωνίστηκε για λογαριασμό της ΣΚ Μπαστιά, ενώ, στη συνέχεια, χάρη στις πολύ καλές επιδόσεις του στην επίτευξη τερμάτων, μεταγράφηκε στην ΡΚ Λανς το 1997. Έπειτα από ένα πέρασμα από την Ιαπωνία, όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Γκάμπα Οσάκα, μεταγράφηκε στην ΦΚ Σοσό. Ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΦΚ Μαρτίγκ. Στη Γαλλία, ο συνολικός απολογισμός της καριέρας του ανέρχεται σε 132 συμμετοχές στη Λιγκ 1 (64 τέρματα) και 58 στη Λιγκ 2 (13 τέρματα). Η καλύτερη επίδοσή του επί γαλλικού εδάφους έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της σεζόν 1995-1996, κατά τη διάρκεια της οποίας πέτυχε, συνολικά, 20 τέρματα στη Λιγκ 1. Στις 22 Αυγούστου 1997, πέτυχε τρία τέρματα αγωνιζόμενος με τη Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Λανς, κατά τη διάρκεια εκτός έδρας αναμέτρησης με αντίπαλο την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Ο Άντο Ντρόμπνιακ πραγματοποίησε, συνολικά, επτά διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, ενώ σημείωσε, συνολικά, τέσσερα τέρματα. Ωστόσο, ορισμένες πηγές κάνουν λόγο, μόνο, για έξι διεθνείς συμμετοχές και δύο τέρματα. Πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνής συμμετοχή με την εθνική ομάδα της χώρας του στις 6 Οκτωβρίου 1996, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τις Νήσους Φερόε, στα πλαίσια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, όπου η Γιουγκοσλαβία επικράτησε με τελικό σκορ 8-1. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Γιουγκοσλαβίας στις 7 Φεβρουαρίου 1997, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Ρωσία (ισοπαλία με σκορ 1-1). Τρεις ημέρες αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου, πέτυχε δύο τέρματα σε αναμέτρηση με αντίπαλο το Χονγκ Κονγκ (νίκη με σκορ 1-3). Πέτυχε το τελευταίο τέρμα του ως διεθνής στις 24 Φεβρουαρίου 1998, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Αργεντινή (ήττα με σκορ 3-1). Πραγματοποίησε την τελευταία διεθνή συμμετοχή τους στις 22 Απριλίου 1998, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Νότια Κορέα (νίκη με σκορ 3-1 στο Βελιγράδι). Διετέλεσε αθλητικός διευθυντής της ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα από το 2006 έως το 2008, ενώ, στη συνέχεια, διετέλεσε βοηθός προπονητής της Εθνικής Μαυροβουνίου. Πρωταθλητής Γαλλίας το 1998 με την ΡΚ Λανς Πρωταθλητής Γαλλίας Ντιβιζιόν 2 το 2001 με την ΦΚ Σοσό Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας το 1998 με την ΡΚ Λανς Φιναλίστ του Λιγκ Καπ Γαλλίας το 1995 με την ΣΚ Μπαστιά Νικητής του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας το 1993 με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου Από κοινού πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας το 1993 με 22 τέρματα Marc Barreaud (1998). Dictionnaire des footballeurs étrangers: Championnat professionnel français 1932-1997. Espaces et temps du sport (στα Γαλλικά). Editions L'Harmattan. σελ. 320. ISBN 978-2738466082. (Σερβικά) Προφίλ στην ιστοσελίδα της Εθνικής Σερβίας.
Ταξίδι στο Darjeeling

Το Ταξίδι στο Darjeeling (πρωτότυπος τίτλος: The Darjeeling Limited) είναι μία αμερικανική δραματική-κωμική ταινία περιπέτειας, του 2007, σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον, ο οποίος συμμετείχε και στην παραγωγή και στο σενάριο, στο οποίο συνεργάστηκε με τον Ρόμαν Κόπολα και τον Τζέισον Σουόρτσμαν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Όουεν Γουίλσον, Έιντριεν Μπρόντι και Σουόρτσμαν. Επίσης, εμφανίζονται σε cameo ρόλους, μεταξύ άλλων ο Μπιλ Μάρεϊ, η Αντζέλικα Χιούστον και η Νάταλι Πόρτμαν.

 Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε τρία αταίριαστα αδέλφια από την Αμερική, τα οποία έχουν έναν χρόνο να μιλήσουν μεταξύ τους και προσπαθούν να βρουν τη μητέρα τους ύστερα από καιρό, ταξιδεύοντας μέσα σε ένα τρένο, στην Ινδία. Η αναζήτησή τους αυτή τους οδηγεί με απροσδόκητο τρόπο στην έρημο, παρέα με έντεκα βαλίτσες, έναν εκτυπωτή και ένα πλαστικοποιητικό μηχάνημα. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του 2007, από τη Fox Searchlight Pictures. Ενώ σε γενικές γραμμές έλαβε θετικές κριτικές, επίσης, σημείωσε και εισπρακτική επιτυχία, έχοντας έσοδα που ανέρχονται $35 εκατομμύρια. Η ταινία έλαβε και μερικές βραβεύσεις, όπως στο 2008, κερδίζοντας το βραβείο Καλύτερης Κωμωδίας, στα Grownups Awards. Το 2007, προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ως ταινία λήξης. The Darjeeling Limited at Fox Searchlight The Darjeeling Limited στην IMDb The Darjeeling Limited στο Rotten Tomatoes The Darjeeling Limited στο Box Office Mojo
Ισαμπέλ Παντόχα

Η Ισαμπέλ Παντόχα (Isabel Pantoja) ισπανική προφορά ΔΦΑ: [isaˈβel panˈtoxa], γεννημένη στις 2 Αυγούστου 1956, είναι μια δημοφιλής σύγχρονη Ισπανίδα τραγουδίστρια. Είναι της Ρομά (Τσιγγάνα) καταγωγής, γεννημένη στην περιφέρεια Τριάνα της Σεβίλλης της Ισπανίας. Έχει κυκλοφορήσει περισσότερο από μια δωδεκάδα άλμπουμ καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, που εκτείνεται πολλές δεκαετίες, και είναι γνωστή για το διακριτικό ανδαλουσιανό στυλ της. Γεννήθηκε σε μια οικογένεια των μουσικών. Και οι δύο ο πατέρας της και ο παππούς της ήταν τραγουδιστές. Ο σύζυγός της, ο ταυρομάχος Φρανθίσκο Ριβέρα Πέρεθ, γνωστός επαγγελματικά ως «Πακίρρι» ("Paquirri"), πέθανε στην αρένα ταυρομαχίας στις 26 Σεπτεμβρίου 1984, στα κέρατα του ταύρου Avispado (Αβισπάδο) στο Ποθομπλάνκο, Κόρδοβα. Έχει ένα γιο με τον Πακίρρι, που ονομάζεται Φρανθίσκο Χοσέ Ριβέρα, πιο γνωστός ως Κίκο Ριβέρα ή Πακιρρίν.

 1974 - Fue por tu voz 1975 - Que dile y dile 1976 - Niña Isabela 1978 - Y no estaba muerto, no, no 1979 - 22 Abriles tengo 1981 - A la limón! 1981 - Amante, amante 1982 - ¡Viva Triana! 1983 - Cambiar por ti 1985 - Marinero de luces 1987 - Tú serás mi Navidad 1988 - Desde Andalucía 1989 - Se me enamora el alma 1990 - La canción española 1992 - Corazón herido 1993 - De nadie 1996 - Amor eterno 1998 - Veneno 1999 - A tu vera 2002 - Donde el corazón me lleve 2003 - Soy como soy: Grandes éxitos 2003 - Mi Navidad flamenca 2004 - Buena suerte 2005 - By Pumpin' Dolls 2005 - Sinfonía de la Copla 2005 - Mi canción de Navidad 2006 - 10 boleros y una canción de amor 2010 - Isabel Pantoja, a mariachi album Επίσημη ιστοσελίδα στα ισπανικά και αγγλικά Αρχειοθετήθηκε 2008-03-25 στο Wayback Machine. Ισαμπέλ Παντόχα στο IMDb
Μνημείο Ουδετερότητας

Το Μνημείο της Ουδετερότητας (τουρκμενικά: Bitaraplyk arkasy‎) ήταν μνημείο που βρισκόταν στην Ασγκαμπάτ του Τουρκμενιστάν. Το τόξο τριών ποδιών, το οποίο έγινε γνωστό ως "Το Τρίποδο", ήταν 75 μέτρα ψηλό και χτίστηκε το 1998, σχετικά με τις διαταγές του Προέδρου του Τουρκμενιστάν Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ για να τιμήσει την επίσημη θέση της ουδετερότητας της χώρας. Η κατασκευή κόστισε 12 εκατομμύρια δολάρια. Το μνημείο ολοκληρωνόταν από ένα ψηλό επίχρυσο άγαλμα του Νιγιαζόφ ύψους 12 μέτρων που περιστρεφόταν για πάντα προς το πρόσωπο του ήλιου. Η αψίδα βρισκόταν στη κεντρική Ασγκαμπάτ, όπου κυριαρχούσε στον ορίζοντα, και ήταν ψηλότερο από το κοντινό Προεδρικό μέγαρο. Το άγαλμα ήταν φωτισμένο το βράδυ. Η αψίδα χαρακτηριζόταν από μια πλατφόρμα πανοραμικής προβολής, η οποία ήταν ένα δημοφιλές αξιοθέατο για τους επισκέπτες.

 Στις 18 Ιανουαρίου 2010 ο διάδοχος του Νιγιαζόφ Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέτοφ, υπέγραψε διάταγμα για την αρχή των εργασιών διάλυσης και μετακίνησης της αψίδας. Υπήρχαν αναφορές ότι το τόξο θα αφαιρούταν από το 2008, αλλά ο πρόεδρος δεν έκανε αποδεκτή την κίνηση μέχρι το 2010. Επίσημα, η διάλυση δηλώθηκε ως κίνηση για τη βελτίωση του αστικού σχεδιασμού στην Ασγκαμπάτ, αλλά θεωρείται ως μέρος της εκστρατείας του Μπερντιμουχαμέτοφ για να αφαιρέσει τις υπερβολές της προσωπολατρίας του Νιγιαζόφ που ήταν για δύο δεκαετίες ο επικεφαλής ενός από τα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ο Νιγιαζόφ ονόμασε επίσης πόλεις και αεροδρόμια με το όνομά του, διέταξε την κατασκευή ενός παλατιού από πάγο και πυραμίδα ύψους 40 μέτρων, αλλά το επίχρυσο άγαλμα χαρακτηριζόταν ως το πιο διαβόητο σύμβολο της κληρονομιάς του. Ο Μπερντιμουχαμέτοφ αντικατέστησε το μνημείο με ένα νέο "Μνημείο Ουδετερότητας" ύψους 95 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα προάστια. Ο πρόεδρος διόρισε τη τουρκική κατασκευαστική εταιρεία Polimeks να πραγματοποιήσει την κατεδάφιση του μνημείου και την κατασκευή του νέου μνημείου. Η αφαίρεση του χρυσού αγάλματος του Νιγιαζόφ ολοκληρώθηκε στις 26 Αυγούστου 2010, αν και στη συνέχεια έγινε μέρος του νέου Μνημείου της Ουδετερότητας. Το άγαλμα δεν είναι περιστρέφεται πλέον, αλλά η πλατφόρμα προβολής είναι συνήθως ανοιχτή για τους επισκέπτες. Υπάρχουν ανελκυστήρες μέσα στα "πόδια" του μνημείου. Αποσταλινοποίηση The Neutrality Monument - Polimeks
Ζήτα Ηνιόχου

Ο ζήτα (ζ) Ηνιόχου (Zeta Aurigae, ζ Aur) είναι ένας διπλός αστέρας στον βόρειο αστερισμό Ηνίοχο. Είναι γνωστός και με τα ιδιαίτερα ονόματα Πρώτη έριφος και Σαντατόνι. Με βάση μετρήσεις παραλλάξεώς από τη διαστημική αποστολή Hipparcos το σύστημα του ζ Ηνιόχου απέχει περί τα 790 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα. Το συνολικό φως που φθάνει στη Γη από το σύστημα αντιστοιχεί σε φαινόμενο μέγεθος 3,75 και επομένως διακρίνεται με γυμνό μάτι στον ουρανό, όχι όμως εύκολα από αστικές περιοχές ή όπου αλλού υπάρχει φωτορύπανση.

 Ο ζ Ηνιόχου έχει τα παραδοσιακά ιδιαίτερα ονόματα `Εριφος, Πρώτη έριφος (στα λατινικά Haedus ή Hoedus), με τα οποία καταγράφεται από τον `Ιππαρχο και τον Πτολεμαίο. Επίσης, φέρει το όνομα Σαντατόνι (Sadatoni) από την αρχική έκδοση των Αλφόνσειων Πινάκων ή, σπάνια, Σακλατέρι (Saclateri), από τη λατινική έκδοση της Αλμαγέστης του 1515. Είναι ένα, το δυτικότερο, από τα δύο ερίφια-παιδιά της Αίγας (το άλλο είναι ο ήτα Ηνιόχου). Ετυμολογικά, το όνομα Σαντατόνι προέρχεται από την αραβική φράση الساعد الثاني (as-sāid al-θānī), που σημαίνει «ο δεύτερος βραχίονας» (ενν. του ηνιόχου), μάλλον από σύγχυση με τον βήτα Ηνιόχου που κατέχει αυτή τη θέση στον αστερισμό. Το σπάνιο όνομα Αζαλέχ (Azaleh) είναι κοινό (στη μορφή Hassaleh) με τον ιώτα Ηνιόχου. Στην κινεζική αστρονομία το ιδεόγραμμα 柱 (Τσου), που εδώ σημαίνει «πυλώνες», αναφέρεται σε μία ομάδα άστρων που αποτελείται από τους ζ, ε, η, υ, ν, τ, χ και 26 Ηνιόχου. Ο ίδιος ο ζ Ηνιόχου είναι συναφώς γνωστός ως 柱二 (Τσου-ερ), δηλαδή «ο εκ των πυλώνων δεύτερος». Ονομασίες του ζ Ηνιόχου ως αστέρα διάφορων καταλόγων είναι: 8 Ηνιόχου (8 Aur) (αριθμός Φλάμστηντ), BD +40°1142, FK5 1137, HD 32068, HR 1612, SAO 39966. Ο ζ Ηνιόχου είναι μεταβλητός δι' εκλείψεων με το τροχιακό επίπεδο να είναι προσανατολισμένο πολύ κοντα στην ευθεία που ενώνει τη Γη με το σύστημα: Η κλίση του εκτιμάται σε 87,0 μοίρες. Ως αποτέλεσμα, το ένα μέλος (αστέρας) του διπλού συστήματος υφίσταται έκλειψη από το άλλο σε κάθε περιφορά, οπότε το συνδυασμένο μέγεθος γίνεται +3,99. Η περίοδος περιφοράς είναι μία από τις μεγαλύτερες γνωστές για μεταβλητό δι εκλείψεων, 972,2 γήινες ημέρες (2,66 χρόνια), ενώ η εκκεντρότητα της τροχιάς είναι αρκετά μεγάλη, 0,40. Ο μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς (μέση απόσταση μεταξύ των μελών του συστήματος) είναι περίπου 629 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο κύριος αστέρας του συστήματος του ζ Ηνιόχου, ο ζ Aur Α, ταξινομείται ως πορτοκαλί (φασματικού τύπου K5) λαμπρός γίγαντας ή υπεργίγαντας με μάζα πενταπλάσια της ηλιακής και λαμπρότητα 3,25 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ηλίου. Η θερμοκρασία της επιφάνειάς του είναι 3920 K. Ο συνοδός του είναι γαλανόλευκος αστέρας (φασματικού τύπου B) της Κύριας Ακολουθίας, με μάζα 4,8 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ηλίου. Ο ζ Ηνιόχου απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 12,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (46.080 χιλιόμετρα την ώρα). Richard Hinckley Allen: Star Names: Their Lore and Meaning, Dover Publ., 1963 Κατάλογος αστέρων του Ηνιόχου Δεδομένα του αστέρα ως HR 1612 Φωτογραφία του αστέρα
The Vinyl Conflict

The Vinyl Conflict είναι ο τίτλος της συλλογής έντεκα δίσκων βινυλίου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "American Records". Στη συλλογή δεν συμπεριλαμβάνονται τα πρώτα δύο άλμπουμ τους, "Show No Mercy" και "Hell Awaits", ενώ στελέχη της "Sony Music Entertainment" δήλωσαν ότι η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε σαν δώρο προς τους οπαδούς του συγκροτήματος, λόγω του γεγονότος ότι τα περισσότερα άλμπουμ των Slayer σταμάτησαν να εκδίδονται σε τέτοια μορφή.

 1. Reign in Blood (1986) 2. South of Heaven (1988) 3. Seasons in the Abyss (1990) 4. Decade of Aggression - Part 1 (1991) 5. Decade of Aggression - Part 2 (1991) 6. Divine Intervention (1994) 7. Undisputed Attitude (1996) 8. Diabolus in Musica (1998) 9. God Hates Us All (2001) 10. Christ Illusion (2006) 11. World Painted Blood (2009) Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Vinyl Conflict" ήταν οι εξής:Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσοΚέρι Κινγκ - κιθάραΤζεφ Χάνεμαν - κιθάραΝτέιβ Λομπάρντο - τύμπαναΠολ Μπόσταφ - τύμπανα Αναλυτικό ιστορικό Allmusic review Encyclopaedia Metallum review
Μπεϊτούν

Το Μπεϊτούν (κινεζικά: 北屯, πινγίν: Běitún) είναι πόλη στο βόρειο τμήμα του Σιντζιάνγκ στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Διοικητικά, είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου, υπό την άμεση διοίκηση της περιφερειακής κυβέρνησης, αν και γεωγραφικά βρίσκεται στο νομό Αλτάι.

 Το Μπεϊτούν ιδρύθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2011, και έγινε η νεαρότερη πόλη στην ΛΔΚ εκείνη την εποχή. Ιδρύθηκε από τμήματα της πόλης Αλτάι. Το Μπεϊτούν καλύπτει έκταση 910.5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει πληθυσμό 76.300 κατοίκων. Η πόλη βρίσκεται στον Ποταμό Ιρτίς. Το όνομά της πόλης προέρχεται από τον έπαινο "Η βορειότερη καλλιεργούμενη γη της Κίνας" (Κινεζικά: 中国最北的屯垦重地, πινγίν: Zhōngguó zuìběi de túnkěn zhòngdì). Ως τέρμα του Σιδηρόδρομου Κουϊτούν-Μπεϊτούν, το Μπεϊτούν είναι σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος μεταξύ της Μογγολίας, του Βόρειου Σιντσιάνγκ και του Καζακστάν. Ο Σταθμός του Μπεϊτούν, ο οποίος βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης (με γεωγραφικές συντεταγμένες 47°19′20″N 87°45′30″E), έχει άμεσες υπηρεσίες επιβατικού σιδηρόδρομου με το Ουρούμτσι. Η επέκταση του σιδηρόδρομου προς την Πόλη Αλτάι εγκαινιάστηκε το 2016.
Ματίας Ναουέλ

Ο Ματίας Ναουέλ Λέιβα Εσκιβέλ (ισπανικά: Matías Nahuel Leiva Esquivel, 22 Νοεμβρίου 1996), γνωστός απλά ως Ναουέλ, είναι Αργεντινό-Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως ακραίος μεσοεπιθετικός στη Σούπερ Λίγκα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

 Γεννήθηκε το στις 22 Νοεμβρίου του 1996, στη Σάντα Φε της Αργεντινής και σε ηλικία 14 ετών μετακόμισε στην Ισπανία, όπου εντάχθηκε στις ακαδημίες τις Βιγιαρεάλ. Το 2012, πραγματοποίησε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση, στην Τερθέρα Ντιβιζιόν με τη Βιγιαρεάλ Γ, ενώ έως και το 2015, έκανε εμφανίσεις και στη Βιγιαρέαλ Β. Στις 13 Ιανουαρίου του 2014, πραγματοποίησε και το ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα στην Πριμέρα Ντιβισιόν, σε έναν αγώνα κόντρα στη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Στις 28 Αυγούστου του 2014, πέτυχε και το πρώτο γκολ, κόντρα στην Αστάνα, για το Europa League.Στις 16 Ιουνίου του 2016, υπέγραψε διετή δανεισμό στη Ρεάλ Μπέτις, ο οποίος όμως σταμάτησε τον χειμώνα του 2018, όπου έπειτα εντάχθηκε στην Μπαρτσελόνα Β, ξανά υπό τη μορφή δανεισμού, για ένα εξάμηνο. Το 2018, αποχώρησε από τη Βιγιαρεάλ. Την 1 Σεπτεμβρίου του 2018, η Βιγιαρεάλ ανακοίνωσε επίσημα τη μεταγραφή του ποδοσφαιριστή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο Ναουέλ, το 2015, πανηγύρισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U19, στην Ελλάδα, με την Εθνική Ισπανίας U19. Μάλιστα είχε πετύχει και 2 τέρματα, ένα γκολ στη Γερμανία στη φάση των ομίλων και ένα με τη Ρωσία, σε ένα σημαντικό αγώνα που έληξε 2-0, στην Κατερίνη.Από το 2015, αγωνίζεται στην Εθνική Ισπανίας U21. Ισπανία U19Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U19: 2015 Villarreal official profile (Ισπανικά) Προφίλ Ματίας Ναουέλ στο BDFutbol (Αγγλικά) Προφίλ Ματίας Ναουέλ στο Soccerway La Liga official profile (Ισπανικά)
Γιαν Γιουστ

Ο Γιαν Γιουστ (φλαμανδικά: Jan Joest, αναφέρεται επίσης και ως Jan Joest van Kalkar ή Jan Joest van Calcar (μεταξύ 1450 και 1460 – 1519), ήταν Ολλανδός ζωγράφος είτε από το Βέζελ είτε από το Κάλκαρ (και οι δύο πόλεις σήμερα ανήκουν στη βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία, Γερμανία) γνωστός για τους θρησκευτικού περιεχομένου πίνακές του.

 Ο Γιουστ ήταν πρακτικά άγνωστος μέχρι το 1874, όταν ο Πρωτοσύγγελος Βολφφ και ο Δρ. Άιζεμαν κατάφεραν να τον ταυτοποιήσουν, βασιζόμενοι σε έγγραφα που ανακάλυψαν στο αρχείο του ναού.Ελάχιστα είναι γνωστά για τον βίο του καλλιτέχνη. Φαίνεται πιθανότερο να γεννήθηκε στο Βίζερ (Wieser) και όχι στο Κάλκαρ. Πατέρας του ήταν ο Χάινριχ Γιουστ και μητέρα του η Καταρίνα Μπέχερτ (Katharina Baegert), αδελφή του ζωγράφου Ντίρικ Μπέχερτ, με τον οποίο και μαθήτευσε ο νεαρός Γιαν. Η σημαντικότερή του εργασία είναι οι σκηνές από τη ζωή του Ιησού, που δημιούργησε κατά την περίοδο 1505 με 1508 υπό μορφή πολυπτύχου στην Αγία Τράπεζα του ναού του Αγίου Νικολάου στο Κάλκαρ. Χρησιμοποιώντας έγγραφα που βρήκε στο Κάλκαρ, ο Βόλφφ ανακάλυψε ότι το 1518 ο Γιουστ βρισκόταν στην Κολωνία εργαζόμενος για την οικογένεια Χάκενεχ (Hackeneg), πριν αναχωρήσει για την Ιταλία, όπου επισκέφθηκε τη Γένοβα και τη Νάπολι. Όταν επέστρεψε από την Ιταλία, ο Γιουστ εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ. Κατά πάσα πιθανότητα είναι το ίδιο πρόσωπο που καταγράφεται ως "Jan Joesten van Hillegom" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1502 και δημιούργησε τον πίνακα με τους Αγίους Βίλλιμπρορντ και Μπάβο για λογαριασμό της μονής Έχμοντ (Egmont). Η τελευταία έκδοση του έργου του Άντριεν φαν ντερ Βίλλινγκεν (Adriaen van der Willingen) σχετικά με τους ζωγράφους του Χάαρλεμ αναφέρει την ταφή ενός ζωγράφου με το όνομα "Jan Joosten" το 1519.Δυο από τους μαθητές του Γιουστ ήταν ο Μπάρτελ Μπρούιν ο Πρεσβύτερος (Barthel Bruyn the Elder), κουνιάδος του και ο Γιόος φαν Κλέφε.Ο Κάρελ φαν Μάντερ στο Schilder-boeck (βιβλίο των ζωγράφων) του τον αναφέρει ως "Ioan van Calcker", που ζούσε στη Βενετία και ήταν μαθητής του Τιτσιάνο γύρω στα 1536-37. Ο φαν Μάντερ επίσης ισχυρίζεται ότι ο Γιουστ ήταν αυτός που εικονογράφησε τα βιβλία ανατομίας του Βεσάλιου και απεβίωσε στη Νάπολι το 1546. Ο Γιουστ συγκρίθηκε με τον Χέραρντ Ντάβιντ και τον Χανς Μέμλινγκ ως προς την τεχνοτροπία του, αλλά πιο σωστά μάλλον ανήκει στη σχολή του Γιαν φαν Σκόρελ. Ένα από τα χαρακτηριστικά της εργασίας του Γιουστ είναι η διαφάνεια των χρωματισμών του και η ευαίσθητη και εκλεπτυσμένη απόδοση των προσώπων στις μορφές του. Είκοσι από τις πτέρυγες του πολυπτύχου που υπάρχει στον ναό του Κάλκαρ είναι δημιουργημένες από αυτόν. Η εργασία της Αγίας Τράπεζας σε αυτό τον ναό είναι συλλογική τόσο από ζωγράφους όσο και από ξυλογράφους, έχει διαστάσεις 6 μέτρων σε ύψος επί 4 μέτρα σε πλάτος και χρειάστηκαν 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί.. Άλλες εργασίες που αποδίδονται στον Γιουστ βρίσκονται στο Βέζελ και στο Ρέες της Γερμανίας και ο πίνακας "ο Θάνατος της Παρθένου" στο Μόναχο. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jan Joest van Calcar στο Wikimedia Commons
Καρολίνα Γκότσεβα

Η Καρολίνα Γκότσεβα (Каролина Гочева, 28 Απριλίου 1980) είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στη Μπίτολα. Εκπροσώπησε την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στη Γιουροβίζιον το 2002 με το τραγούδι Od Nas Zavisi όπου ήρθε 19η με 25 πόντους. Επίσης, στις 24 Φεβρουαρίου του 2007 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα της στη Γιουροβίζιον του 2007 με το τραγούδι Mojot Svet. Το τραγούδι πέρασε στον τελικό του διαγωνισμού, όπου κατέλαβε τη 14η θέση.

 Mamo Pušti Me - 1992 Jas Imam Pesna - 2000 Zošto Sonot Ima Kraj - 2002 Znaes Kolku Vredam - 2003 Kad Zvezde Nam Se Sklope...Kao Nekada - 2003 Vo Zaborav - 2005 U Zaboravu - 2006 Makedonsko Devojče - 2008 Kapka Pod Neboto - 2010 Najubavi Pesni - 2012 Mamo, pušti me - 1991 Koj da ti kaže - 1994 Isčekuvanje - 1995 Ma, ajde kaži mi - 1996 Tonovi tajni - 1997 Ukradeni noќi - 1998 Sakaj Me - 1999 Bez ogled na se - 1999 Nemir - 2000 Za nas - 2000 Milenium so tebe - 2000 Ti Mozes - 2001 Jamajka - 2002 Ke bide se vo red - 2002 Od nas zavisi - 2002 Stom Sakas/Kad Volis - 2002 Hipokrit/Zacaren Krug - 2003 Ljubov pod oblacite/Ljubov ispod oblaka - 2003 Srescemo se opet - 2003 Znaes Kolku Vredam/Znas Koliko Vredim - 2004 Se Lazam Sebe/Lazem Sebe - 2005 Ruza Ruzica - 2005 Vo Zaborav/U Zaboravu - 2005 Ova Srce Znae/Tesko srcu pada - 2006 Bela Pesna/Bjela Pesma - 2006 Umiram Bez Tebe/Umirem bez tebe - 2006 Ti i ja - 2006 Mojot Svet - 2007 Jedan Dan - 2007 Napred Makedonija - 2007 Kad Te Nema - 2007 Dafino Vino Crveno - 2008 Ptico Malečka - 2008 Za Kogo? - 2008
Χαλντόρ Λάξνες

Ο Χαλντόρ Γκούντγιονσον (ισλ.: Halldór Guðjónsson, 23 Απριλίου 1902 - 8 Φεβρουαρίου 1998), γνωστός ως Χαλντόρ Λάξνες (Halldór Kiljan Laxness) ήταν Ισλανδός συγγραφέας, ποιητής και διατριβογράφος. Είναι περισσότερο γνωστός για τα έργα του «Ατομικός Σταθμός» και «Σάλκα Βάλκα, το κορίτσι της Ισλανδίας». Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1955 και είναι ο πλέον μεταφρασμένος Ισλανδός συγγραφέας σε παγκόσμιο επίπεδο.

 Ο Χαλντόρ Λάξνες γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1902 στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Το 1905 μετακόμισε στο Λάξνες, μια μικρή πόλη έξω από το Ρέικιαβικ. Έγραψε το πρώτο του βιβλίο στην ηλικία των 17. Ταξίδευε συχνά, ενώ επισκέφτηκε τη Σταλινική Ρωσία, τις ΗΠΑ και την Ινδία. Το 1922 πήγε να ζήσει σε ένα μοναστήρι στο Κλερβό του Λουξεμβούργου. Εκεί βαπτίστηκε καθολικός και άλλαξε το όνομά του σε Χαλντόρ Λάξνες, για να τιμήσει την πόλη στην οποία μεγάλωσε, ενώ υιοθέτησε και το όνομα Κίλιαν προς τιμήν του Ιρλανδού μάρτυρα Αγίου Κίλιαν. Εκεί μελέτησε Γαλλικά, Λατινικά, θεολογία και φιλοσοφία. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στις ΗΠΑ, ο Λάξνες άρχισε να υποστηρίζει τον σοσιαλισμό. Το 1948, έγραψε το πιο γνωστό του έργο, το βιβλίο «Ατομικός Σταθμός», που αναφερόταν στη μεταπολεμική κοινωνία του Ρέικιαβικ. Ο Λάξνες έγραψε ποιήματα, άρθρα, θεατρικά έργα, ταξιδιωτικά κείμενα, διηγήματα και 15 μυθιστορήματα. Το 1955, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ το έργο του εξυμνήθηκε από ξένους συγγραφείς. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 1998 στο σπίτι του στην έπαυλη Κλιουβραστάιν το οποίο, μετά το θάνατό του, μετατράπηκε σε μουσείο από την Ισλανδική κυβέρνηση. Salka Valka (Σάλκα Βάλκα, το κορίτσι της Ισλανδίας) (1931-1932) : Μίνα Ζωγράφου ("Σ.Δαρεμάς") Ljos Heimsins (Το φως του κόσμου), (1937-1940) :μτφ. Άρης Δικταίος, εκδ. "Δωδώνη", 1978 και εκδ. "Παρθενών", (χ.χ) Islandsklukkan (Η καμπάνα της Ισλανδίας), (1943-1946) : Στράτου ("Πύλη") : Φ.Κυριαζόπουλος ("Μόρφωση") Brekkukotsannál (Και τα ψάρια τραγουδούν), (1957): μτφ. Μιχάλης Μακρόπουλος, εκδ. "Καστανιώτης", 2013
Ελισάβετ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Pfalz-Zweibrücken (22 Μαρτίου 1642 - 18 Απριλίου 1677) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου, δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και της Άννας Ιουλιάνας, κόρης του Γουλιέλμου Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν. Παντρεύτηκε το 1667 τον Βίκτωρα Αμεδαίο, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και είχε τέκνα: Κάρολος Φρειδερίκος 1668-1721, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Λέμπρεχτ 1669-1727, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόυμ. Ιωάννης Γεώργιος 1674-1691, Σοφία Ιουλιάνα 1672-1674, Χριστιανός 1675, ένας γιος 1677, απεβίωσαν νωρίς. The Peerage
Αγγούρι

Το αγγούρι είναι καρπός που προέρχεται από την Ηρώ από το έρπον και αναρριχώμενο ετήσιο φυτό της αγγουριάς Cucumis sativus-Σικυός ο ήμερος. Ανήκει στην οικογένεια κολοκυνθοειδών όπως το πεπόνι, το καρπούζι, το κολοκύθι. Η αγγουριά καλλιεργείται στην ύπαιθρο τους καλοκαιρινούς μήνες και σε θερμοκήπιο τον υπόλοιπο χρόνο, λόγω της ευαισθησίας στις χαμηλές θερμοκρασίες. Η υψηλή θερμοκρασία και υγρασία ευνοούν την ανάπτυξή της.

 Προέρχεται από την Ινδία όπου καλλιεργούνταν 3.000 χρόνια πριν. Είχε παρουσία στην Αρχαία Ελλάδα και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ύστερα, διαδόθηκε και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Κάθε φυτό φέρει άνθη και αρσενικού και θηλυκού γένους. Τα φύλλα είναι τριχωτά και διαθέτουν έως πέντε λοβούς. Το σχήμα του είναι επίμηκες και κυλινδρικό. Εξωτερικά έχει χρώμα πράσινο, ενώ εσωτερικά ελαφρώς πράσινο ή λευκό. Συγκεντρώνει βιταμίνες όπως: C, B1, B2 και βιταμίνη Α που εντοπίζεται στη φλούδα. Καταναλώνεται ωμό, είτε σκέτο ή σε σαλάτες όπως στην κλασσική χωριάτικη σαλάτα, αλλά και σε χυμούς. Αποτελεί το κύριο συστατικό για την παρασκευή του τζατζικιού. Χρησιμοποιείται στην κοσμετολογία. Τα τελευταία χρόνια συναντώνται διάφορες ποικιλίες αγγουριών. Από το μικρότερο έως το μεγαλύτερο γνωστό επίμηκες σχήμα που πωλούνται ανά τεμάχιο ή με το κιλό. Υπάρχει και η ποικιλία που διατηρείται σε ξύδι, γνωστή ως τουρσί. Ξυλάγγουρο
Ιωάννης ντε Καστίγια ι Άρο

Ο Ιωάννης ο μονόφθαλμος, ισπαν. Juan el tuerto (απεβ. 31 Οκτωβρίου 1326) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος του Κουέγιαρ (1319-25) και της Μπισκάγια (1322-26).

 Ήταν γιος του Ιωάννη του της Ταρίφα πρίγκιπα της Καστίλης (γιου του Αλφόνσου Ι΄) και της Μαρίας Ντίαθ Α΄ ντε Άρο, κόρης και κληρονόμου του Λόπε Ντίαθ Γ΄ ντε Άρο κυρίου της Μπισκάγια. Το χρονικό της βασιλείας του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης (γιου του εξαδέλφου του Φερδινάνδου Δ΄) περιγράφει πως η περίοδος ανηλικιότητας του βασιλιά ήταν εποχή έντασης και βίας, όπου οι ισχυροί ιππότες και βαρόνοι καταπίεζαν τους ασθενέστερους από αυτούς. Το 1325 ο βασιλιάς δήλωσε ότι διώχνει τους επιτρόπους του, που εκμεταλλεύτηκαν την εξουσία τους και αναλαμβάνει την εξουσία. Πολλοί υπήκοοι είχαν διαφύγει σε γειτονικά βασίλεια και όλοι έλπισαν ότι θα αποκατασταθεί η τάξη. Ο Ιωάννης όμως ετοιμάστηκε για αντιπαράθεση. Δελεάστηκε με την υπόσχεση της συγχώρεσης και συμφιλίωσης με τον Αλφόνσο ΙΑ΄, αλλά ο βασιλιάς, αφού κάλεσε τους ευγενείς στην πλατεία για να ακούσουν την προδοτική συμπεριφορά τού Ιωάννη, τον εκτέλεσε μαζί με δύο από τους ιππότες του. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλα κυρία της Πενέλα, κόρη του Αλφόνσου κυρίου του Πορταλέγρε (γιου τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας) και είχε τέκνο: Μαρία Ντίαθ Β΄ π. 1318/20-1348, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Ιωάννη Νούνιεθ Γ΄, κύριο της Λάρας & Βισκάγια.
Πρεντσλάβα του Κιέβου

Η Πρεντσλάβα, ρωσ.: Предслава Киева (άκμασε 1104-07) από τον Οίκο των Ρουρικδών ήταν κόρη του μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ουγγαρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου (β. 1093-1113) και μίας πριγκίπισσας των Πρεμυσλιδών. Παντρεύτηκε στις 21 Αυγούστου 1104 τον Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας, με τον οποίο είχε τρία παιδιά, ένα εκ των οποίων ήταν ο Μπέλα Β΄ (β. 1131–1141). Παντρεύτηκε το 1104 τον Άλμος των Άρπαντ πρίγκιπα της Ουγγαρίας και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Αδελαΐδα, π.1107-μετά το 1140, παντρεύτηκε τον Σομπίεσλαβ Α΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας το 1123. Μπέλα Β΄ π.1109–1141, βασιλιάς της Ουγγαρίας (β. 1131–1141). Χέντβιχ ή Σοφία π.1107–1138, παντρεύτηκε το 1132 τον Αδαλβέρτο Β΄ μάργραβο της Αυστρίας.
Γιώργος Σταθάκης

Ο Γιώργος Σταθάκης (8 Νοεμβρίου 1953) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Ο Σταθάκης ήταν καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Το 2012 εκλέχτηκε βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ, με την ταυτόχρονη παραίτηση του από αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου. Κατά την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, ήταν υπεύθυνος του τομέα Ανάπτυξης του κόμματος.Στις 27 Ιανουαρίου 2015 έγινε υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, θέση που κατείχε έως τις 27 Αυγούστου 2015. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ορίστηκε υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού στη δεύτερη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Στις 5 Νοεμβρίου του 2016 ορίστηκε υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αξίωμα που διατήρησε μέχρι τον Ιούλιο του 2019.

 Από το 1985 μέχρι 1987, ήταν Ειδικός Επιστήμονας στο Tμήμα Mηχανικών H/Y του Πανεπιστημίου Πάτρας. Το 1988 έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, αναπληρωτής καθηγητής το 1992 και καθηγητής το 1997). 1992/93: Επισκέπτης καθηγητής στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ 1987/88: Επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Βυζαντινών και Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών, Κολλέγιο Κουίνς, Πανεπιστήμιο Σίτι της Νέας Υόρκης 1986/87: Ερευνητής στο Iνστιτούτο Tεχνολογίας Yπολογιστών στη Πάτρα 1985/86: Ερευνητής στο Ίδρυμα Mεσογειακών Eρευνών 2012-2019: Βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ, υπεύθυνος Τομέα Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. 2010-2012: Περιφερειακός Σύμβουλος, Περιφέρεια Κρήτης, (Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης). 2004-2008: Πρόεδρος του Δ.Σ. της εφημερίδας Η Αυγή 2000-2002: Δ.Σ. της Eταιρείας Πολιτικού Προβληματισμού Nίκος Πουλαντζάς 1993-1994: Διοικ. και Eπιστ. Συμβ., Tεχνολογικό και Πολιτιστικό Ίδρυμα της ETBA. 1989-1990: Συμβούλιο Oικονομικών Eμπειρογνωμόνων, Yπ. Eθνικής Oικονομίας
Αλφόνσος δε Αραγόν υ Εσκόβαρ

Ο Αλφόνσος, ισπαν. Alfonso (1417 - 1495) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν δούκας της Βιλλαερμόσα, κόμης της Ριβαγόρθα & Κόρτε και μέγας Μάγιστρος τού Τάγματος της Καλατράβα.

 Ήταν ο πρώτος νόθος γιος τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της ερωμένης του Λεόνορ δε Εσκόβαρ. Νόμιμα τέκνα τού Ιωάννη Β΄ ήταν από την πρώτη του σύζυγο ο Κάρολος Δ΄ της Ναβάρρας και από τη δεύτερη σύζυγο ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας. Το 1443 εξελέγη Μάγιστρος τού Τάγματος της Καλατράβα ως το 1445, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πέδρο Χιρόν Ακούνια Πακέκο. Ο πατέρας του τον έκανε κόμη της Ριβαγόρθα· ο Αλφόνσος παραιτήθηκε το 1479 υπέρ τού γιου του Φερδινάνδου. Πολέμησε στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Καστίλη. Η κατάληψη τού κάστρου Αμπόστα της Καταλωνίας αύξησε τη φήμη του. Οδήγησε μία ομάδα επιτήδειων στις πολιορκίες μηχανικών στην πολιορκία τού Βούργος το 1475. Ως αμοιβή για το ότι ήταν πιστός και για τη στρατιωτική του αξία, το 1475 από τον πατέρα του ονομάστηκε δούκας της Βιγιαερμόσα. Λίγο μετά από την ίδρυση της πόλης Οθάρρα στη Μάλαγα, απεβίωσε το 1485 στο Λινάρες σε ηλικία 68 ετών. Νυμφεύτηκε το 1477 τη Λεόνορ δε Σοτομαγιόρ, κόρη τού Χουάν δε Σοτομαγιόρ και είχε τέκνα: Φερδινάνδος 1478-1481, απεβ. 3 ετών. Αλφόνσος π. 1479-1513, 2ος δούκας της Βιγιαερμόσα. Μαρία 1485-1513, παντρεύτηκε πρώτα τον Ροβέρτο Σανσεβερίνο και μετά τον Ιάκωβο Ε΄ Αππιάνι κύριο τού Πιομμπίνο. Navarro Latorre, José (1982). "Don Alonso de Aragón, la "espada" o "lanza" de Juan II (Alonso de Aragón: "Sword " or "Spear" of John II)" (PDF) (41–42). Revista de Historia Jerónimo Zurita: 159–204. * ISSN 0214-0993. Archived from the original on 2013-07-18.Carnicer, José Soler (1985). Nuestras tierras (Our Lands). 1. Valencia: Vicente García. ISBN 84-85094-39-5.
ΧΓΚ Ελσίνκι

Η ΧΓΚ Ελσίνκι (φινλανδικά: HJK) είναι ένας φινλανδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος ο οποίος εδρεύει στο Ελσίνκι. Θεωρείται η πιο επιτυχημένη ομάδα στη Φινλανδία, με βάση την κατάκτηση τίτλων.

 Η ομάδα δημιουργήθηκε από τον Φρέτρικ Βάτχεν το 1907. Είναι η μοναδική ομάδα από τη Φινλανδία που κατάφερε να παίξει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και συγκεκριμένα την περίοδο 1998-1999 όπου και κατάφερε να συγκεντρώσει 5 βαθμούς τερματίζοντας όμως στην τελευταία θέση του ομίλου της. Ο σύλλογος, εκτός από το τμήμα ποδοσφαίρου, στο παρελθόν διέθετε τμήματα μπάντυ και χόκεϊ επί πάγου αλλά το 1972 το τμήμα χόκεϊ διαχωρίστηκε και δημιουργήθηκε ξανά σαν ανεξάρτητο τμήμα. Η Κλούμπι-04 αποτελεί την αναπληρωματική ομάδα της ΧΓΚ Ελσίνκι. Το γυναικείο ποδοσφαιρικό τμήμα της ΧΓΚ Ελσίνκι ιδρύθηκε το 1971. Η ομάδα έχει κατακτήσει 22 πρωταθλήματα Φινλανδίας. Πρωτάθλημα Φινλανδίας Πρωταθλήτρια (32): 1911, 1912, 1917, 1918, 1919, 1923, 1925, 1936, 1938, 1964, 1973, 1978, 1981, 1985, 1987, 1988, 1990, 1992, 1997, 2002, 2003, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2017, 2018, 2020, 2021, 2022 Φιναλίστ (14): 1921, 1933, 1937, 1939, 1956, 1965, 1966, 1982, 1983, 1999, 2001, 2005, 2006, 2016 Κύπελλο Φινλανδίας Κυπελλούχος (13): 1966, 1981, 1984, 1993, 1996, 1998, 2000, 2003, 2006, 2008, 2011, 2014, 2016-17 Φιναλίστ (5): 1975, 1985, 1990, 1994, 2010 Λιγκ Κάπ Φινλανδίας Νικήτρια (5): 1994, 1996, 1997, 1998, 2015 Φιναλίστ (3): 1995, 2009, 2012 Πρωτάθλημα Φινλανδίας (Γυναικών) Πρωταθλήτρια (22): 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1979, 1980, 1981, 1984, 1986, 1987, 1988, 1991. 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2005 Πρωτάθλημα Φινλανδίας Πρωταθλήτρια (3): 1929, 1932, 1935 Κύπελλο Φινλανδίας Κυπελλούχος (1): 1970 Πρωτάθλημα Φινλανδίας Πρωταθλήτρια (5): 1921, 1923, 1924, 1928, 1937 Επίσημος ιστότοπος
Κυβερνήτης των Νήσων Κέιμαν

Ο Κυβερνήτης των Νήσων Κέιμαν είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού μονάρχη στο υπερπόντιο έδαφος των Νήσων Κέιμαν του Ηνωμένου Βασιλείου . Ο Κυβερνήτης, ένας δημόσιος υπάλληλος που στη σύγχρονη εποχή ήταν συνήθως Βρετανός υπήκοος που κατοικούσε κανονικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, διορίζεται από τον μονάρχη από το προσωπικό του Γραφείου Εξωτερικών, Κοινοπολιτείας και Ανάπτυξης κατόπιν συμβουλής της βρετανικής κυβέρνησης . Ο ρόλος του Κυβερνήτη είναι να ενεργεί ως de facto αρχηγός του κράτους και είναι υπεύθυνος για το διορισμό του πρωθυπουργού, ο οποίος είναι ο αρχηγός του κόμματος με την πλειοψηφία των εδρών στο Νομοθετικό Σώμα. Σημερινός κυβερνήτης είναι ο Μάρτιν Ρόπερ από τον Οκτώβριο του 2018. Ο Κυβερνήτης έχει τη δική του σημαία, τη σημαία της Ένωσης αντεστραμμένη με το έμβλημα του εδάφους . Η επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη είναι ο Οίκος του Κυβερνήτη στο Seven Mile Beach, στην Μεγάλη Καϊμάν.

 Μέχρι το 1962, τα νησιά Κέιμαν διοικούνταν ως εξάρτημα της Τζαμάικα . Όταν η Τζαμάικα κέρδισε την ανεξαρτησία, τα νησιά χωρίστηκαν και έγιναν ξεχωριστή αποικία του Στέμματος. Διορίστηκε Διαχειριστής (Administrator) στα Νησιά από το 1959. Μετά το 1971 η βρετανική κυβέρνηση διόρισε Κυβερνήτη. Ουίλιαμ Καρτράιτ (1750-1776) Ουίλιαμ Μπόντεν (1776-1823) Τζέιμς Κόου ο πρεσβύτερος (1823-1829) Τζον Ντρέιτον (1829-1842) Τζέιμς Κόου ο νεότερος (1842-1855) Ουίλιαμ Ίντεν (1855-1879) Ουίλιαμ Μπόντεν Ουέμπστερ (1879-1888) Έντμουντ Πάρσονς (1888-1907) Φρέντερικ Σέντεν Σανγκουινέτι (1898-1906) Τζορτζ Στίβενσον Χιρστ (1907-1912) Άρθουρ Κ Ρόμπινσον (1912-1919) Χιού Χιούστον Χάτσινγκς (1919–1929) Λοχαγός Γκ. Χ. Φριθ (1929–1931) Έρνεστ Άρθουρ Γουέστον (1931-1934) Άλαν Ουόλσεϊ Κάρντιναλ, CMG (αργότερα Σερ Άλαν) (1934–1940) Άλμπερτ Κ. Πάντον Snr, MBE (υπηρεσιακός) (1940–1941) Τζον Πέρι Τζόουνς (1941-1946) Άιβορ Οτερμπεϊν Σμιθ (αργότερα CMG, OBE) (1946–1952) Άντριου Μόρις Γκέραρντ, CMG (1952–1956) Άλαν Χίλαρντ Ντόναλντ (1956 – 4 Ιουλίου 1959) Wing Commander Τζακ Ρόουζ CMG, MBE, DFC (1960–1964) Τζον Άλφρεντ Κάμπερ CMG, MBE, TD (1964–1968) Άθελσταν Τσαρλς Έθελγουλφ (1968 – 22 Αυγούστου 1971)
Hungry Years

Hungry Years είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, η οποία κυκλοφόρησε το 1987 από την "Victoria Records". Η συλλογή επανεκδόθηκε σε μορφή CD από την "Castle Music Ltd.", τον Απρίλιο του 1995.Τα τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν στην συγκεκριμένη κυκλοφορία προέρχονται από τα άλμπουμ των Accept που κυκλοφόρησαν από το 1980 μέχρι το 1982, αφήνοντας εκτός τον ομώνυμο δίσκο τους, όπως και τις πιο εμπορικά επιτυχημένες κυκλοφορίες τους, από το "Balls to the Wall" και έπειτα.

 1. Fast as a Shark (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:572. Burning (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:143. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:144. Princess of the Dawn (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Smith-Diesel) - 6:265. I'm a Rebel (Alexander) - 3:456. Breaker (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:347. Restless and Wild (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 4:198. The King (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:129. Midnight Highway (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:50 Το "Hungry Years" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Γιοργκ Φίσερ - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα Hungry Years - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Hungry Years (Compilation) - Metal Storm Accept - Hungry Years - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
RV MTA Oruç Reis

Το RV MTA Oruç Reis είναι τουρκικό ερευνητικό σκάφος. Ανήκει στην Γενική Διεύθυνση Μεταλλευτικών Ερευνών και Εξερεύνησης με έδρα την Άγκυρα. Υπεύθυνο για την λειτουργία του είναι η Διεύθυνση Γεωφυσικής. Διεξάγει υποθαλάσσια γεωφυσική εξερεύνηση σε ρηχά νερά.

 Η ναυπήγηση του MTA Oruç Reis ανατέθηκε στα Ναυπηγεία Κωνσταντινούπολης στην Τούζλα της Κωνσταντινούπολης από την Γενική Διεύθυνση στις 24 Απριλίου 2012. Ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου 2015 και ονομάστηκε προς τιμήν του Ορούτς Ρέις (γ. 1474-1518), τον οθωμανό μπεϊλερμπέη της Δυτικής Μεσογείου. Το σκάφος έχει μήκος 87 μέτρων, πλάτος 23 μέτρων, βάθος 8 μέτρων και βύθισμα 6 μέτρων. Έχει βάρος 4.575 τόνων και εκτόπισμα 4.867 τόνων, με μέγιστη ταχύτητα 17 κόμβων (31 χιλιόμετρα). Κινείται με τέσσερις γεννήτριες ντίζελ 2.520 κιλοβάτ (3.380 ίππων) 12βολτ της Anglo Belgian Corporation. Στο πλοίο εργάζονται 27 άτομα πλήρωμα και 28 άτομα επιστημονικό προσωπικό. Μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων δοκιμών και έγκρισης τον Απρίλιο του 2017, θα της ανατεθεί η εξερεύνηση πετρελαίου στη Μεσόγειο Θάλασσα. Μπορεί να εκτελέσει γεωφυσική έρευνα και τρισδιάστατη δειγματοληψία στον βυθό, σε βάθος μέχρι 20.000 μέτρα. Το σκάφος διαθέτει ένα τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο όχημα, το οποίο μπορεί να εκτελέσει παρατηρήσεις και δειγματοληψίες σε βάθος μέχρι 1.500 μέτρα. Ο πρόσθετος εξοπλισμός του πλοίου επιτρέπει την έρευνα ωκεάνιων ρευμάτων και την ανάλυση των φυσικών, χημικών και βιολογικών ιδιοτήτων με τη βοήθεια μιας συσκευής μέτρησης της αγωγιμότητας, της θερμοκρασίας και του βάθους του θαλασσινού νερού. Το πλοίο διαθέτει ελικοδρόμιο χωρητικότητας 12 τόνων. Μπορεί να εξυπηρετήσει ένα ελικόπτερο τη φορά, ενώ είναι κατάλληλο για απογείωση και προσγείωση οποιαδήποτε ώρα του 24ωρου. Στις 13 Αυγούστου 2020, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι οποιαδήποτε επίθεση στο Ορούτς Ρέις θα είχε υψηλό τίμημα και υποστήριξε ότι η Τουρκία είχε ήδη δράσει γι'αυτό. Αυτό δηλώθηκε μετά από ανεπιβεβαίωτες αναφορές περί σύγκρουσης της φρεγάτας Λήμνος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού με ένα από τα πλοία του τουρκικού Ναυτικού που συνόδευαν το Ορούτς Ρέις, το οποίο συνέχισε τις επιχειρήσεις γεωτρήσεων στο Καστελλόριζο, στις 10 Αυγούστου, μετά την αναστολή των εργασιών τον Ιούλιο. RV MTA Selen RV MTA Sismik 1 RV MTA Turkuaz Κατάλογος ερευνητικών σκαφών της Τουρκίας
Εμέρς Φαέ

Ο Εμέρς Φαέ, γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1984 στη Ναντ, είναι πρώην διεθνής Ιβοριανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην θέση του ανασταλτικού μέσου το χρονικό διάστημα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2010. Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ, αγωνίστηκε στη συνέχεια στις Ρέντινγκ ΦΚ και ΟΖΚ Νις. Υποχρεώθηκε να θέσει ένα τέλος στην επαγγελματική του καριέρα την 1η Φεβρουαρίου 2012 έπειτα από αλλεπάλληλες φλεβίτιδες. Αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Εθνικής Γαλλίας U17, κατέκτησε το 2001 το Παγκόσμιο Κύπελλο U17, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε έξι φορές με την Εθνική Γαλλίας U21. Στη συνέχεια επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της χώρας καταγωγής του, Ακτής Ελεφαντοστού, με την εθνική ομάδα της οποίας μέτρησε συνολικά σαράντα τέσσερις διεθνείς συμμετοχές, έχοντας πετύχει ένα τέρμα. Αναδείχτηκε φιναλίστ του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2006.

 Ο Εμέρς Φαέ ξεκίνσηε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΦΚ Τουτ Αιντ, τοπική ομάδα συνοικίας της Ναντ. Το 1995, εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ. Κληθείς στην Εθνική Γαλλίας U21, τελικά επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού, όπου συνάντησε εκ νέου τον πρώην συμπαίκτη του στην ΦΚΝΑ, Ζιλ Γιαπί-Γιαπό. Τον Ιούνιο του 2007, έπειτα από τον υποβιβασμό της ΦΚ Ναντ στην Λιγκ 2, ο Εμέρς Φαέ επέλεξε να αποχωρήσει από την ομάδα η οποία τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά. Μεταγράφηκε στην αγγλική Ρέντινγκ ΦΚ, η οποία είχε ήδη επιχειρήσει να τον αποκτήσει έναν χρόνο νωρίτερα. Τον Ιούνιο του 2008, ο σύλλογος της Ρέντινγκ παραχώρησε τον Εμέρς Φαέ υπό την μορφή δανεικού στην ΟΖΚ Νις, με συμπερίληψη στην συμφωνία μεταξύ των δύο συλλόγων και μιας οψιόν αγοράς του παίκτη. Κλήθηκε να αντικαταστήσει στην Κυανή Ακτή το κενό του, προσφάτως αποχωρήσαντα, Φλοράν Μπαλμόν, ο οποίος είχε αποχωρήσει με προορισμό την Λιλ ΟΣΚ, όπου ο Κλοντ Πυέλ και έπειτα ο Ρουντί Γκαρσιά είχαν καταστήσει την απόκτησή του ως προτεραιότητα. Στις 29 Ιανουαρίου 2009, η ομάδα της Νις έκανε χρήση της οψιόν αγοράς του παίκτη, προσφέροντας συμβόλαιο συνεργασίας έως το 2011 στον Εμέρς Φαέ. Τον Δεκέμβριο του 2010, εισήλθε στην ιστορία της Gym, σημειώνοντας ένα τέρμα στην τελευταία φάση του ντέρμπι απέναντι στην ΟΜ (1-0). Έβαλε τέλος στην επαγγελματική του καριέρα την 1η Φεβρουαρίου 2012, έπειτα από αλλεπάλληλες φλεβίτιδες. Φιναλίστ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U16 το 2001 με την Εθνική Γαλλίας U16 Πρωταθλητής Κόσμου U17 το 2001 με την Εθνική Γαλλίας U17 Νικητής του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά το 2002 με την ΦΚ Ναντ Φιναλίστ του Λιγκ Καπ Γαλλίας το 2004 με την ΦΚ Ναντ Νικητής του Τουρνουά της Τουλόν το 2004 με την Εθνική Γαλλίας U21 Φιναλίστ του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής το 2006 με την Ακτή Ελεφαντοστού
Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς

Η Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς (γαλλικά: Espérance Sportive de Tunis) είναι αθλητικός σύλλογος στην Τύνιδα της Τυνησίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το κόκκινο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ Ολυμπίκ ντε Ραντέ, χωρητικότητας 60.000 θεατών.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1919. Τελευταία ενημέρωση: 6 Ιουνίου 2019.ΕγχώριεςΠρωτάθλημα ΤυνησίαςΠρωταθλήτρια (31): 1942, 1959, 1960, 1970, 1975, 1976, 1982, 1985, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021Κύπελλο ΤυνησίαςΚυπελλούχος (15): 1939, 1957, 1964, 1979, 1980, 1986, 1989, 1991, 1997, 1999, 2006, 2007, 2008, 2011, 2016Σούπερ Καπ ΤυνησίαςΝικήτρια (3): 1960, 1993, 2001ΔιεθνείςΚΑΦ Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (3): 1994, 2011, 2018 Φιναλίστ (4): 1999, 2000, 2010, 2012Αφρικανικό Κύπελλο ΚυπελλούχωνΝικήτρια (1): 1998 Φιναλίστ (1): 1987ΚΑΦ Σούπερ ΚαπΝικήτρια (1): 1995 Φιναλίστ (2): 1999, 2012ΚΑΦ ΚαπΝικήτρια (1): 1997Αφρο-Ασιατικό Πρωτάθλημα ΣυλλόγωνΝικήτρια (1): 1995Αραβικό Κύπελλο ΠρωταθλητριώνΝικήτρια (3): 1993, 2009, 2017 Φιναλίστ (2): 1986, 1995Αραβικό Σούπερ ΚαπΝικήτρια (1): 1996 Επίσημος ιστότοπος
Βιτάλι Κιμ

Ο Βιτάλι Ολεξάντροβιτς Κιμ (ουκρανικά: Віталій Олександрович Кім‎; 13 Μαρτίου 1981, είναι Ουκρανός επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος είναι Κυβερνήτης της Περιφέρειας Μικολάιβ από το 2020.

 ΟΒιτάλι Κιμ γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1981 στο Μικολάιβ. Ο πατέρας του, Ολεξάντρ, είναι τιμώμενος προπονητής μπάσκετ με καταγωγή Koryo Saram και ήταν παίκτης στην ομάδα νέων της Σοβιετικής Ένωσης.Ο Kim αποφοίτησε από το 2ο Γυμνάσιο στο Μικολάιβ και το Εθνικό Πανεπιστήμιο Ναυπηγικής Ναύαρχου Μακάροφ με πτυχίο στα οικονομικά των επιχειρήσεων.Το 1998 άρχισε να ασχολείται με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Ήταν ο διευθύνων συνεργάτης του συγκροτήματος ψυχαγωγίας Ushuaja. Το 2003, εργάστηκε για την εταιρεία Ukrpromresurs, η οποία ασχολούνταν με τον έλεγχο του δημόσιου τομέα. Από το 2005 έως το 2011 διεύθυνε μια σειρά από επιχειρήσεις στο Μικολάιβ, συμμετείχε σε διεθνείς επενδύσεις. Από το 2015 έως το 2016, ήταν επικεφαλής του αναλυτικού τμήματος του Υπουργείου Αγροτικής Πολιτικής της Ουκρανίας. Είναι επίσης ιδρυτής ενός ομίλου αναπτυξιακών εταιρειών, που ασχολούνται με την κατασκευή συγκροτημάτων κατοικιών "Orange", "Concert" και "Uyutny". Το 2019, ήταν εθελοντής του τμήματος Μικολάιβ του Κόμματος Υπηρέτης του Λαού στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Κατά τη διάρκεια των τοπικών εκλογών του 2020, ήταν υποψήφιος για βουλευτής του δημοτικού συμβουλίου του Μικολάιβ από τον «Υπηρέτη του λαού» με το Νο. 2, παραμένοντας ανεξάρτητος. Ο Κιμ ήταν επίσης επικεφαλής της εκλογικής έδρας του κόμματος και έκανε εκστρατεία για τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια.Στις 25 Νοεμβρίου 2020, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι διόρισε τον Κιμ κυβερνήτη της περιφέρειας Μικολάιβ. Είναι παντρεμένος με την Γιούλια Βιτάλιβνα Κιμ και μεγαλώνει τρία παιδιά. Οι δύο κόρες τους είναι η Γεβχενία και η Ολεξάντρα και ο γιος τους είναι ο Ρουσλάν.Μιλάει αγγλικά, επίσης λίγο γαλλικά και κορεάτικα λόγω της καταγωγής του Koryo Saram. Στις 9 Δεκεμβρίου 2020, ο Κιμ δήλωσε ότι η σύζυγός του μπορεί να είχε προσβληθεί από τον COVID-19 και μπήκε σε αυτοαπομόνωση.
Άντρη Χριστοφόρου

Η Άντρη Χριστοφόρου (2 Απριλίου 1992) είναι Κύπρια επαγγελματίας αθλήτρια της ποδηλασίας, που προς το παρόν συμμετέχει στο UCI Women's Continental Team Burgos Alimenta Women Cycling Sport. Το 2016, έγινε εθνική πρωταθλήτρια για την Κύπρο στην ποδηλασία δρόμου και στην ατομική ποδηλασία. Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Κύπρο στους Θερινούς ΟΑ 2016. Προκρίθηκε για να εκπροσωπήσει την Κύπρο στους Θερινούς ΟΑ 2020 στην ποδηλασία δρόμου γυναικών.

 Antri Christoforou Olympedia Organico di 15 atlete per la Cogeas-Mettler con Olga Zabelinskaya e Amber Neben Cicloweb.it Doltcini - Van Eyck Sport UCI Women Cycling uci.org Women Cycling Sport uci.org Wiśniewska, Marta (29 December 2020). Małgorzata Jasińska's team has a new sponsor and a new name Naszosie.pl Cycling Archives, National Championship, Road, ITT, Elite, Cyprus (F) 2016 Startlist Rio 2016 Cyclingfever.com Eleven Cypriots qualified for Tokyo 2020 Αρχειοθετήθηκε 2019-12-18 στο Wayback Machine. aroundtherings.com Antri Christoforou at ProCyclingStats
Λιούμπομιρ Μίλετιτς

Ο Λιούμπομιρ Μίλετιτς (βουλγαρικά: Любомир Милетич‎) ήταν Βούλγαρος γλωσσολόγος, εθνογράφος και ιστορικός καθώς και ο πρόεδρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1926 μέχρι το θάνατό του το 1937.

 Ο Μίλετιτς γεννήθηκε το 1863 στο Στιπ της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας από Βουλγάρους γονείς με καταγωγή από την Αδριανούπολη. Ο προπάππους του ήταν βοεβόδας ο οποίος έφυγε από την Αδριανούπολη και πήγε στο Βανάτο της Αυστρίας οπού εκεί γεννήθηκε ο γιος του δηλαδή ο παππούς του Λιούμπομιρ. Ο πατέρας του Λιούμπομιρ είχε ζήσει σε διάφορα μέρει πριν γυρίσει στην πατρίδα του το 1859 όπως στη Βόρεια Αφρική και στη Βοσνία. Η μητέρα του Λιούμπομιρ γεννήθηκε στη Βελεσά στην περιοχή της Μακεδονίας Ο Μίλετιτς παρακολούθησε μαθήματα σε διάφορα σχολεία των Βαλκανίων όπως στη Σόφια και στη Νόβι Σαντ της σημερινής Σερβίας αλλά φοίτησε στο Ζάγκρεμπ. Αργότερα φοίτησε από δύο πανεπιστήμια, το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Ο Μίλετιτς απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα Σλαβικής φιλολογίας από το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1889. Το 1903, ο Μίλετιτς έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου της Σοφίας για 2 χρόνια. Από το 1898, ο Μίλετιτς ήταν μέλος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, την οποία ήταν πρόεδρος από το 1926 μέχρι το θάνατό του. Ομοίως, ήταν ο πρόεδρος του Βουλγαρικού Μακεδονικού Επιστημονικού Ινστιτούτου από το 1927 μέχρι το θάνατό του. Ο Μίλετιτς ήταν εκπαιδευτικός του Πανεπιστημίου του Χάρκοβο, αντίστοιχο μέλος της Ρωσικής ακαδημίας επιστημών, καθώς και της Ρωσικής ιστορικής εταιρείας, της Πολωνικής ακαδημίας εκμάθησης, της Ακαδημίας επιστημών των νότιων Σλάβων, της Τσεχικής ακαδημίας επιστημών, της Τσεχικής επιστημονικής εταιρείας,της Τσεχικής εθνογραφικής εταιρείας, της Ουγγρικής εθνογραφικής εταιρείας και του Ρωσικού αρχαιολογικού ινστιτούτου. Πέθανε το 1937 στην ηλικία των 74 στη Σόφια.
Σλαμπ Σίτι

Η Σλαμπ Σίτι (αγγλικά: Slab City) είναι μια μη ενσωματωμένη κοινότητα εναλλακτικού τρόπου ζωής, εκτός δικτύου ενέργειας, η οποία αποτελείται κυρίως από διαχειμαστές. Βρίσκεται στην περιοχή Σάλτον Τραφ της ερήμου Σονόρα, στην κομητεία Ιμπήριαλ της Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Πήρε το όνομά της από ορισμένες πλάκες σκυροδέματος οι οποίες παρέμειναν μετά την κατεδάφιση του στρατοπέδου Ντάνλαπ του Σώματος Πεζοναυτών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Σλαμπ Σίτι είναι γνωστή για την προσέλκυση ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν εκτός του κοινωνικού συνόλου.

 Η εφημερίδα The Washington Post ανέφερε το 2020 ότι ο πληθυσμός είναι εποχιακός και ότι κατά τη διάρκεια του χειμώνα αυξάνεται ραγδαία στους 4.000, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, και μειώνεται στους περίπου 150 το καλοκαίρι. Από τη δεκαετία του 1950, η Σλαμπ Σίτι έχει προσελκύσει ποικιλία ανθρώπων, όπως αναρχικούς, καλλιτέχνες, ιδιόρρυθμους, απόκληρους, συνταξιούχους και φτωχούς. Ένα άρθρο του Chicago Tribune του 1990, από έναν δημοσιογράφο που έμεινε στον καταυλισμό για μια εβδομάδα, υπολόγιζε ότι οι χειμερινοί κάτοικοι (τότε) ήταν κυρίως ηλικιωμένοι πολίτες άνω των 60 ετών. Είναι ένας «δημοφιλής χειμερινός προορισμός για περαστικούς.» Η Σλαμπ Σίτι αξιοποιείται από ιδιοκτήτες οχημάτων αναψυχής, ταξιδιώτες και καταληψίες από όλη τη Βόρεια Αμερική, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Slab City στο Wikimedia Commons