IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κονστάν Τρουαγιόν

Ο Κονστάν Τρουαγιόν (γαλλικά: Constant Troyon), 1810 - 1865, ήταν Γάλλος ζωγράφος της σχολής της Μπαρμπιζόν. Στην αρχή της καριέρας του ζωγράφιζε κυρίως τοπία. Αργότερα, πέτυχε διεθνή αναγνώριση απεικονίζοντας στους πίνακές του ζώα.

 Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1810 στις Σέβρες, κοντά στο Παρίσι. Ξεκίνησε την καριέρα του ως διακοσμητής πορσελάνης στο διάσημο εργοστάσιο πορσελάνης της γενέτειράς του, όπου εργάζονταν οι γονείς του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1830, γνωρίστηκε με τους ζωγράφους Τεοντόρ Ρουσώ και Ζυλ Ντυπρέ. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1840 εργάστηκαν μαζί στη Μπαρμπιζόν στο δάσος του Φονταινεμπλώ, δημιουργώντας τοπιογραφίες με στόχο περισσότερο ρεαλισμό στη ζωγραφική τους. Σύντομα, έγινε μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της Σχολής της Μπαρμπιζόν. Όμως, ως τοπιογράφος, ο Τρουαγιόν δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1846, επισκέφτηκε την Ολλανδία και εντυπωσιάστηκε από το έργο των ζωγράφων της ολλανδικής Χρυσής Εποχής του 17ου αιώνα, επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τους πίνακες του Έλμπερτ Κόυπ και του Πάουλους Πόττερ και σύντομα εξέλιξε μια νέα μέθοδο ζωγραφικής. Στα έργα που δημιούργησε μετά από αυτό το διάστημα αποκαλύπτεται η πραγματική δεξιοτεχνία του. Όταν συνειδητοποίησε τη δύναμή του ως ζωγράφος ζώων, αναπτύχθηκε με ταχύτητα και επιτυχία, μέχρι που τα έργα του αναγνωρίστηκαν ως αριστουργήματα στη Βρετανία και την Αμερική, καθώς και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.Το 1849 παρασημοφορήθηκε με τον σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής και έλαβε πέντε φορές μετάλλια στο Σαλόν του Παρισιού, ενώ ο Ναπολέων Γ' ήταν ένας από τους προστάτες του. Στα τέλη της καριέρας του στράφηκε στα θαλασσινά τοπία, η φρεσκάδα και η ελευθερία των έργων του επηρέασαν τον Εζέν Μπουντέν και τον Κλωντ Μονέ σε αυτό το είδος. Ο Τρουαγιόν ήταν ένας παραγωγικός και διεθνώς επιτυχημένος ζωγράφος και το έργο του βρίσκεται σε πολλές δημόσιες συλλογές στη Γαλλία και αλλού.Ο Κονστάν Τρουαγιόν πέθανε, άγαμος, στο Παρίσι στις 21 Φεβρουαρίου 1865, μετά από μια περίοδο διανοητικής ταραχής. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο της Μονμάρτρης του Παρισιού. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Constant Troyon στο Wikimedia Commons
Χέρμαν Λιτς

Ο Χέρμαν Λιτς (γερμανικά: Hermann Lietz, 28 Απριλίου 1868 – 12 Ιουνίου 1919) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και θεολόγος. Θεωρείται ως ο κύριος εκπρόσωπος του παιδαγωγικού κινήματος της «Νέας Αγωγής».

 Ο Λιτς γεννήθηκε το 1868 στον οικισμό Dumgenewitz της νήσου Ρύγκεν της Βαλτικής και προερχόταν από αγροτική οικογένεια. Σε ηλικία 10 ετών αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο εσωτερικό της χώρας προκειμένου να συνεχίσει την εκπαίδευση σε μεγαλύτερη βαθμίδα. Ολοκληρώνοντας το σχολείο, σπούδασε αρχικά προτεσταντική θεολογία στη Χάλλε και μετέπειτα παιδαγωγικά στην Ιένα. Το 1892 αποφοίτησε ως καθηγητής θρησκευτικών, φιλολογίας, φιλοσοφίας και εβραϊκών ξεκινώντας την εκπαιδευτική του καριέρα. Έπειτα δίδαξε για ένα έτος στο σχολείο αρρένων του Σέσιλ Ρέντι στο Άμποτσομ της Αγγλίας, όπου επηρεάστηκε από τον εκεί εφαρμοζόμενο τρόπο εκπαίδευσης, που χαρακτηριζόταν ως προοδευτικός και αποτελούσε έναν συνδυασμό της διδασκαλίας με τη φυσική δραστηριότητα και την ψυχαγωγία. Άλλη σημαντική επιρροή για τον Λιτς ήταν η μαθητεία και στη συνέχεια η συνεργασία του με τον Βίλχελμ Ράιν, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής του στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Επιστρέφοντας κατά το β΄ μισό του 1897 στη Γερμανία, ο Λιτς ίδρυσε ένα παρόμοιο ιδιωτικό σχολείο, το οποίο στηριζόταν στα πρότυπα του σχολείου του Ρέντι, αλλά και στις δικά του παιδικά βιώματα από τη ζωή στη φύση, ενώ τα επόμενα χρόνια προέβη στη δημιουργία και άλλων σχολείων τέτοιου τύπου. Επρόκειτο για οικοτροφεία με ολιγάριθμους άρρενες μαθητές διαφόρων ηλικιών, που συνήθως βρίσκονταν σε αγροτικές περιοχές και λειτουργούσαν με βάση τα πρότυπα της νέας παιδαγωγικής διδασκαλίας. Οι ιδέες του Λιτς είχαν ευρεία απήχηση και υιοθετήθηκαν και από άλλους παιδαγωγούς, ενώ αργότερα ιδρύθηκε η Ένωση των Εξοχικών Παιδαγωγείων, η οποία αναπτύχθηκε και σε άλλα κράτη της Ευρώπης. Μεταξύ των παιδαγωγών που επηρεάστηκαν από το έργο του Λιτς συγκαταλέγονται οι Κουρτ Χαν, Δημήτρης Γληνός και Μιχάλης Παπαμαύρος. Αν και ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως μάλλον συντηρητικών απόψεων, εντούτοις συνδέθηκε φιλικά με σοσιαλιστές εκπαιδευτικούς. Απεβίωσε στις 12 Ιουνίου του 1919 στο Haubinda της Θουριγγίας. Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. 5ος. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1991. Fishman, Sterling (1968). «Hermann Lietz and the founding of the German country boarding school movement». Paedagogica Historica. International Journal of the History of Education 8 (1-2). Koerrenz, Ralf, επιμ. (2018). Alternative Schooling and New Education. European Concepts and Theories. Springer.
Οσίσμιοι

Οι Οσίσμιοι (λατινικά: Osismii) ήταν ένας από τους γαλατικούς λαούς της ομάδας των Αρμορικανών Κελτών. Η επικράτεια των Οσίσμιων αντιστοιχούσε περίπου στο έδαφος του γαλλικού νομού Φινιστέρ και στο δυτικό τμήμα του νομού Κοτ-ντ'Αρμόρ στη Βρετάνη, στη βορειοδυτική Γαλλία. Το όνομά τους σημαίνει «οι υψηλότεροι» ή «αυτοί του τέλους του κόσμου» όνομα που ταιριάζει με το όνομα του νομού Φινιστέρ (κυριολεκτικά Finis Terrae, τέλος της Γης).

 Αυτός ο λαός είναι λίγο γνωστός αν και αναφέρεται από τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον Καρχηδόνιο Ιμίλκα ως Oestrymnis, που αναφέρεται στη χερσόνησό τους. Αναφέρεται επίσης, τον 4ο αιώνα π.Χ. με το όνομα του Ostimioi (Ὠστιμίων) από τον Έλληνα εξερευνητή και γεωγράφο Πυθέα τον Μασσαλιώτη.Οι Οσίσμιοι αναφέρονται από τον Ιούλιο Καίσαρα στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου και από άλλους αρχαίους συγγραφείς, όπως τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, τον Στράβωνα και τον Πτολεμαίο. Σύμφωνα με αυτούς τους συγγραφείς, αν και υποτάχθηκαν στη Ρώμη το 57 π.Χ., συμμετείχαν στην εξέγερση των Βενετών το 56 π.Χ. και έστειλαν ενισχύσεις στον Βερκιγγετόριξ στη μάχη της Αλεσίας. Ο Καίσαρ τους αναφέρει ως μέλη της Αρμορικανής ομοσπονδίας. Σύμφωνα με τον Στράβωνα ο λαός των Οσίσμιων καταλάμβανε το δυτικό άκρο της χερσονήσου της Βρετάνης. Τα ανατολικά σύνορα τους, ήταν οι ποταμοί Μπλαβέ και Ελί, που τους χώριζαν από τους Βενετούς. Τα σύνορα με τους Κοριοσολίτες είναι λιγότερο καλά τεκμηριωμένα. Η ανακάλυψη ενός θησαυρού κοντά στο Γκενγκάν δείχνει ότι αυτή η περιοχή ανήκε στους Οσίσμιους και ότι τα σύνορα θα πρέπει να τοποθετηθούν μεταξύ Γκενγκάν και Σαιν-Μπριέκ.Το βασικό τους οχυρό (oppidum) ήταν το στρατόπεδο Άρτους που βρίσκονταν στη σημερινή κοινότητα Γιελγκουάτ του Φινιστέρ. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Γαλατίας, η επικράτειά τους είχε για πρωτεύουσα το Βόργκιουμ, το σημερινό Καραί. Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα ήταν το Βοργκάνιουμ (πιθανώς στο Πλουνεβαντέ) και το Γιωντέ κοντά στο Λανιόν. Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι οι Οσίσμιοι ήταν αρκετά ισχυροί, πλούσιοι και ισχυροί όσο και οι όμοροί τους Ενετοί και ότι ήλεγχαν ένα μέρος των ναυτικών μεταφορών στη Μάγχη. Τα θεμέλια μεγάλων οικοδομημάτων που ανακαλύφθηκαν στο Καραί, πολλές μυλόπετρες και ίχνη αποθηκών μαρτυρούν τη σημασία της καλλιέργειας των δημητριακών στην περιοχή τους. Επιπλέον, πολλά αντικείμενα από σίδηρο, χαλκό, χρυσό και ασήμι που ανακαλύφθηκαν σε αυτό το έδαφος μαρτυρούν μια πραγματική μεταλλουργική βιοτεχνία. Ένα σημαντικό νομισματικό σύνολο, ο «θησαυρός του Λανισκά», ανακαλύφθηκε το καλοκαίρι του 2007 κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών. Αυτές οι ανασκαφές αποκάλυψαν σε ένα περίβολο την παρουσία ενός θησαυρού 545 κερμάτων που ήταν διασκορπισμένα σε αρκετές εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα. Αυτή η ανακάλυψη περιλάμβανε 58 στατήρες και 487 τέταρτα του στατήρα, χαρακτηριστικό των νομισμάτων που εκδόθηκαν από τους Οσίσμιους. Είναι η πιο σημαντική νομισματική συλλογή που ανακαλύφθηκε στη Βρετάνη. Ο θησαυρός του Λανισκά Αρχειοθετήθηκε 2019-07-01 στο Wayback Machine. (γαλλικά)
Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα

Η Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα (πολωνικά: Irena Jurgielewiczowa, το γένος Ντροζντόβιτς [Drozdowicz]) (13 Ιανουαρίου 1903 – 25 Μαΐου 2003) ήταν Πολωνή δασκάλα και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας και λογοτεχνίας για νέους ενήλικες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν υπόγεια δασκάλα, μέλος του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού και συμμετέχουσα στην Εξέγερση της Βαρσοβίας. Μετά τον πόλεμο ήταν λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Είναι περισσότερο γνωστή για το Ten obcy (Ο ξένος, 1961) και το Inna.

 Η Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1903 στο Ντζιαουόσιν της Πολωνίας. Σπούδασε πολωνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα το 1928 και παιδαγωγική στο Ελεύθερο Πολωνικό Πανεπιστήμιο (Wolna Wszechnica Polska). Εργάστηκε ως δασκάλα στη Βαρσοβία από το 1928. Πέρασε το 1932 έως το 1934 στη Γαλλία. Μετά την επιστροφή της, ήταν λέκτορας στο Ελεύθερο Πολωνικό Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην κατεχόμενη Πολωνία ήταν δασκάλα στην υπόγεια εκπαίδευση. Εντάχθηκε στον αντιστασιακό Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό, έλαβε μέρος στην Εξέγερση της Βαρσοβίας και από το 1944 μέχρι το τέλος του πολέμου ήταν αιχμάλωτη πολέμου στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έγραψε το πρώτο της βιβλίο για παιδιά, Historia o czterech pstroczkach (Η ιστορία των τεσσάρων μπιζελιών).Μετά τον πόλεμο, η Γιουργκιελεβιτσόβα εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία. Δίδαξε στο παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας (1947 – 1950) και ήταν διευθύντρια λογοτεχνίας του Εθνικού Θεάτρου της Νέας Βαρσοβίας (Państwowy Teatr Nowej Warszawy). Από το 1954 έγινε συγγραφέας πλήρους απασχόλησης. Τα βιβλία της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, όπως βουλγαρικά, τσέχικα, γερμανικά, ιταλικά, ιαπωνικά, ρωσικά και ουκρανικά.Η Γιουργκιελεβιτσόβα ήταν παντρεμένη με τον ζωγράφο Μιεστσίσουαφ Γιουργκιελέβιτς. Πέθανε στις 25 Μαΐου 2003, σε ηλικία 100 ετών. Το έργο της έχει περιγραφεί ότι συνδυάζει τη γνώση των προβλημάτων και τη νοοτροπία των νεαρών αναγνωστών της με το ενδιαφέρον για την ηθική και πνευματική τους μεταμόρφωση. Οι αναγνώστες της την επαίνεσαν επειδή είναι «έξυπνη αλλά όχι αυταρχική, πατριωτική αλλά όχι εθνικιστική».Έγραψε μια σειρά παιδικής λογοτεχνίας και λογοτεχνίας για νέους, καθώς και μερικά απομνημονεύματα. Το 1958 έλαβε το Βραβείο του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου για το έργο της. Ένα χρόνο αργότερα έλαβε το βραβείο της πόλης της Βαρσοβίας. Είναι περισσότερο γνωστή για το Ten obcy (Ο ξένος, 1961), για το οποίο έλαβε το δίπλωμα τιμής του Διεθνούς Συμβουλίου Βιβλίων για Νέους το 1964. Η συνέχεια του βιβλίου, Inna? (1975) καταχωρήθηκε στο Premio Europeo. Η αυτοβιογραφία της, Byłam, byliśmy (Ήμουν, ήμασταν, 1998) ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Νίκε. Είναι επίσης αποδέκτρια του Τάγματος του Χαμόγελου.
Κωστής Γκιμοσούλης

Ο Κωστής Γκιμοσούλης (Αθήνα 1960 - Αθήνα, 7 Αυγούστου 2023) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και για πολλά χρόνια εργάστηκε ως συμβολαιογράφος.Είχε στο ενεργητικό του πέντε ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, διηγήματα αλλά και αυτοτελή ποιήματα, που δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1997 συμμετείχε ως ηθοποιός, υποδυόμενος έναν ήρωά του, στη μικρού μήκους ταινία Δεύτερο κράνος της Αθηνάς Σακελλαρίου, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Εξέδωσε τις δύο πρώτες ποιητικές του συλλογές το 1983 και πέρασε στον πεζό λόγο το 1988. Το βιβλίο του Μαύρος Χρυσός περιείχε ποιήματα, διηγήματα και ζωγραφιές με υδατογραφίες ενώ στο βιβλίο Για να μάθεις να πετάς, η εικονογράφηση ήταν του Γιάννη Ψυχοπαίδη.Έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Είχε λάβει το βραβείο Μαρία Ράλλη για τη ποιητική συλλογή Ο ξυλοκόπος πυρετός.Απεβίωσε στις 7 Αυγούστου 2023.

 Ο ξυλοκόπος πυρετός, 1983, ISBN 978-960-04-0795-2. Η Αγία Μελάνη, 1983, ISBN 978-960-04-0976-5. Το στόμα κλέφτης, 1985, ISBN 978-960-04-0741-9. Επικίνδυνα παιδιά, 1992, ISBN 978-960-04-0659-7. Αγάπη από ζήλια, 2004, ISBN 978-960-04-2649-6. Στάχτη στα μάτια (εκδ. Κέδρος, 1988), ISBN 978-960-04-2982-4. Ο άγγελος της μηχανής (εκδ. Κέδρος, 1990), ISBN 978-960-04-0351-0. Μια νύχτα με την Κόκκινη (εκδ. Κέδρος,1995), ISBN-10 9600410585. Ανατολή (εκδ. Κέδρος, 1998), ISBN 978-960-04-1496-7. Χέρι στη φωτιά (εκδ. Κέδρος, 1999), ISBN 978-960-04-1600-8. Βρέχει φως (εκδ. Κέδρος, 2002), ISBN 978-960-04-2106-4. Το θηρίο είναι παντού (εκδ. Κέδρος, 2003), ISBN 978-960-04-2366-2. Εξομολογήσεις σ' έναν κολομβιανό σκύλο (εκδ. Κέδρος, 2006), ISBN 978-960-04-3227-5. Η κραυγή της πεταλούδας (2007) — Συλλογή διηγημάτων Το φάντασμά της (εκδ. Κέδρος, 2009), ISBN 978-960-04-4020-1. Για να μάθεις να πετάς (εκδ. Μεταίχμιο, 2011) — Συλλογή διηγημάτων. Μαύρος χρυσός, 2000, ISBN 978-960-04-1801-9. Βιβλιονέτ [1] Συνέντευξη στο Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Ελευσίνας
Έμα Αντίγιεφσκα

Η Έμα Αντίγιεφσκα (ουκρανικά: Емма Андієвська‎) (γεν. στις 19 Μαρτίου 1931 στο Ντονέτσκ) είναι μια σύγχρονη Ουκρανή ποιήτρια, συγγραφέας και ζωγράφος. Τα έργα της χαρακτηρίζονται από σουρεαλιστικό ύφος. Μερικά από τα έργα της Αντίγιεφσκα έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και τα γερμανικά. Η Αντίγιεφσκα ζει και εργάζεται στο Μόναχο και είναι μέλος της Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων της Ουκρανίας, της Λέσχης PEN της Ουκρανίας, της Ελεύθερης Ακαδημίας στο Μόναχο και της Ομοσπονδιακής Ένωσης Καλλιτεχνών.

 Η Έμα Αντίγιεφσκα γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1931 στο Ντονέτσκ. Ο πατέρας της ήταν χημικός-εφευρέτης και η μητέρα της είχε σπουδάσει γεωπόνος. Η Έμα Αντίγιεφσκα πήγαινε στο σχολείο μόνο περιστασιακά λόγω των συχνών βαριών ασθενειών της, και ως εκ τούτου αναγκάστηκε να μορφωθεί μόνη της. Λόγω αυτής της φιλασθένειας του παιδιού, η οικογένεια της Αντίγιεφσκα μετακόμισε στο Βίσχοροντ το 1937 και αργότερα στο Κίεβο το 1939. Ο πατέρας της Αντίγιεφσκα εκτελέστηκε διά πυροβολισμού από τις σοβιετικές αρχές για να μην μπορέσε να μεταφέρει τις εφευρέσεις του στους Γερμανούς. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, τα παιδιά και η μητέρα αναγκάστηκαν να φύγουν για τη Γερμανία το 1943. Η οικογένεια έζησε σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας, μεταξύ των οποίων το Βερολίνο σε αγγλική ζώνη κατοχής. Εκεί η Έμα Αντίγιεφσκα έμεινε ξαπλωμένη στον γύψο επί τρία χρόνια, έχοντας νοσήσει από φυματίωση. Στα τέλη του 1949 η οικογένεια μετακόμισε στο Μίτενβαλντ και αργότερα στο Μόναχο. Το 1957 η Αντίγιεφσκα αποφοίτησε από το Ουκρανικό Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με ειδίκευση στη φιλοσοφία και τη φιλολογία. Το 1957 όλη η οικογένεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Το 1962 η Αντίγιεφσκα έλαβε την υπηκοότητα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1959 παντρεύτηκε τον Ουκρανό κριτικό λογοτεχνίας, δοκιμιογράφο και συγγραφέα Ιβάν Κοσέλιβετς και έζησε μαζί του σαράντα χρόνια. Από το 1955 έως το 1995 η Αντίγιεφσκα εργάστηκε ως εκφωνήτρια, σεναριογράφος και συντάκτρια του ουκρανικού τμήματος του Radio Free Europe/Radio Liberty στο Μόναχο. Σήμερα ζει και εργάζεται στο Μόναχο. Η Έμα Αντίγιεφσκα συνδέεται συχνά με την ομάδα Ουκρανών μεταναστών συγγραφέων της Νέας Υόρκης. Η δουλειά τους χαρακτηρίζεται ως καθαρά αισθητική και μη πολιτική. Η ποίηση και η πεζογραφία της Αντίγιεφσκα συχνά αποκαλείται σουρεαλιστική. Η ίδια τονίζει τον σημαντικό ρόλο του υποσυνείδητου στη δουλειά της. Η πνευματικότητα και ο μυστικισμός είναι επίσης σημαντικές πτυχές της γραφής της. Η κοσμοθεωρία της Αντίγιεφσκα προσομοιάζει στη διδασκαλία του Βουδισμού και του Κάρλος Καστανιέδα. Τα έργα της Αντίγιεφσκα είναι πολύπλοκα και απαιτούν γνώση από τον αναγνώστη. Ιστότοπος της Emma Andijewska Lysenko T. Emma Andijewska, Ουκρανή καλλιτέχνης από το Μόναχο, 2003. – №2. Zurowsky, J. Emma Andiievska: Villy nad morem. Η Παγκόσμια Λογοτεχνία σήμερα. Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2002 Η Ika Koznarska Casanova, UFU τιμά την ποιήτρια, συγγραφέα και καλλιτέχνιδα Emma Andiievska στην 70η επέτειό της Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
Ολύμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ

Το Όλυμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ είναι ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου που διεξάγεται στην επαρχία Λάρνακας της Κύπρου.Στο παρελθόν έχουν λάβει μέρος στο κύπελλο και ομάδες απο την επαρχία Αμμοχώστου. Διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΟΠΝ ΣΕΚ. Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ.

 Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΟΠΝ ΣΕΚ, οι οποίες αγωνίζονται σε μόνους νοκ άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για όλες τις περιόδους. Το κύπελλο της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου Λεοντιάδειο Πρωτάθλημα ΟΠΝ ΣΕΚ
Ελεονώρα Χόλλαντ, κόμισσα του Σόλσμπερι

Η Ελεονώρα Χόλλαντ, κόμισσα του Σόλσμπερι (1386 - μετά το 1413) Αγγλίδα ευγενής από την Οικογένεια Χόλλαντ ήταν μικρότερη κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Λαίδης Αλίκης Φίτς Άλαν της κόρης του Ριχάρδου Φίτς Άλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Ο αδελφός της Εδμόνδος Χόλλαντ, 4ος κόμης του Κεντ ήταν συγκληρονόμος της. Η Ελεονώρα Χόλλαντ δεν πρέπει να συγχέεται με την αδελφή της Ελεονώρα Χόλλαντ, κόμισσα του Μαρς που παντρεύτηκε τον Ρότζερ Μόρτιμερ, 4ο κόμη του Μαρς, είχαν το ίδιο όνομα από την γιαγιά τους Ελεονώρα του Λάνκαστερ. Οι πατρικοί παππούδες της Ελεονώρας ήταν ο Τόμας Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ και η Ιωάννα του Κεντ που παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκιπα και έγινε η μητέρα του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ αποκεφαλίστηκε (1400) λόγω της συμμετοχής του στην «Εξέγερση των Επιφανών» με στόχο την δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας και την επάνοδο του Ριχάρδου Β΄. Τον Τόμας διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Εδμόνδος Χόλλαντ που ήταν συγκληρονόμος της Ιωάννας.

 Η Λαίδη Ελεονώρα Χόλλαντ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο περίπου 13 ετών τον Σερ Τόμας Μόνταγκιου, γιο του Τζων Μόνταγκιου, 3ου κόμη του Σόλσμπερι και της Ματθίλδης Φραντσίζ (23 Μαΐου 1399), ο πρώτος της σύζυγος ήταν μεγάλος πολέμαρχος όταν ξέσπασε ο Εκατονταετής Πόλεμος. Η Ελεονώρα δεν πήρε τον τίτλο της κόμισσας του Σόλσμπερι μέχρι την ημέρα που ο τίτλος του κόμη επανήλθε στον νόμιμο σύζυγο της Τόμας (14 Ιουνίου 1409). Οι τίτλοι και τα εδάφη του πατέρα της μετά την εκτέλεση του αδελφού της πέρασαν από επιθεώρηση. Ο θείος τους Τζων Χόλλαντ, 1ος δούκας του Έξετερ που ήταν επίσης πρωταγωνιστής στην συνωμοσία αρχικά δραπέτευσε αλλά συνελήφθη και εκτελέστηκε υπό τις διαταγές της θείας της Ελεονώρας Ιωάννας Φιτς Άλαν που ήταν πεθερά του Ερρίκου Δ΄. Η Ελεονώρα και ο Τόμας Μόνταγκιου απέκτησαν: Αλίκη Μόνταγκιου, 5η κόμισσα του Σόλσμπερι.Η Ελεονώρα πέθανε σε άγνωστη ημερομηνία μετά το 1413 και τάφηκε στην μονή του Μπισάμ. Ο Τόμας παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1424) την Αλίκη Σώσερ κόρη του διάσημου συγγραφέα Τζόφρι Σώσερ χωρίς να αποκτήσει παιδιά, τραυματίστηκε θανάσιμα στην πολιορκία της Ορλεάνης (27 Οκτωβρίου 1428) και πέθανε μερικές μέρες αργότερα (3 Νοεμβρίου 1428). Η Αλίκη κόρη του Τόμας και της Ελεονώρας διαδέχθηκε τον πατέρα της ως 5η κόμισσα του Σόλσμπερι και ήταν η μητέρα του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ. Η Ελεονώρα ήταν η προγιαγιά της Σεσίλ Μπόνβιλλ της πλουσιότερης γυναίκας στην Αγγλία τον 15ο αιώνα και η προ-προ-προγιαγιά της Αικατερίνης Παρ της έκτης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Charles Cawley, Medieval Lands, Earls of Kent 1352–1408 Charles Cawley, Medieval Lands, Earls of Salisbury 1337–1462) David Baldwin. The Kingmaker's Sisters: Six Powerful Women in the Wars of the Roses, History Press, 1 Αυγούστου 2009. Douglas Richardson, Plantagenet Ancestry (Baltimore, Maryland, U.S.A.: Genealogical Publishing Company, 2004)
Sonic X

Το Sonic X (ιαπωνικά: ソニックX, Χέπμπορν: Sonikku Ekkusu) είναι σειρά anime βασισμένη στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Sonic The Hedgehog. Την παραγωγή της σειράς ανέλαβε η TMS Entertainment σε συνεργασία με την Sega και την Sonic Team. Η σειρά άρχισε να προβάλλεται από το ιαπωνικό κανάλι TV Tokyo στις 6 Απριλίου του 2003 και ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου του 2004 με 78 επεισόδια.

 Σε μια αποστολή ο Σόνικ επιτέθηκε στη βάση του Έγκμαν για να σώσει δυο φίλους του την Κρημ και τον Τσιζ. Μιά έκρηξη ονόματι Ελεγκτής Χάους η οποία προκαλείται από την ένωση των 7 σμαραγδιών του Χάους μεταφέρει τον Σόνικ και όλους τους φίλους του στον κόσμο των ανθρώπων. Εκεί πέρα ο Σόνικ και οι φίλοι του θα γίνουν φίλοι με ένα παιδί που λέγεται Κρις Θορντάικ. Ο διαβολικός όμως Έγκμαν σχεδιάζει να μαζέψει και τα 7 σμαράγδια του Χάους και να κυριεύσει τον κόσμο, ο Σόνικ θέλει να μαζέψει και αυτός τα σμαράγδια του Χάους για να γυρίσει αυτός και οι φίλοι του σπίτι τους. Αρχικά παρουσιάζονται οι περιπέτειες του Σόνικ και των φίλων και οι μάχες τους έναντι στον Έγκμαν. Μετά τα επεισόδια βασίζονται σε σενάριο των παιχνιδιών Sonic Adventure,Sonic Adventure 2 και Sonic Battle. Έχουν περάσει 6 χρόνια από τότε πού ο Σόνικ γύρισε πίσω στον κόσμο του. Ο Κρις είναι πλέον 18 χρονών και χρησιμοποιεί μια μηχανή τηλεμεταφοράς για να πάει στον κόσμο του Σόνικ, αλλά το σώμα του γίνεται σώμα 12χρονου, γιατί στον πλανήτη του Σόνικ αντί για 6 χρόνια πέρασαν 6 μήνες. Παράλληλα έρχονται αντιμέτωποι μ´έναν καινούργιο ισχυρό εχθρό ονόματι Μέταρεξ τα οποία κλέβουν τα αυγά των πλανητών, τα κύρια συστατικά ζωής των πλανητών. Παράλληλα συναντούν ένα μυστηριώδες κορίτσι που λέγεται Κόσμο. Έτσι όλοι τους, ο Σόνικ, ο Τέιλς, ο Νακλς, ο Κρις, η Έιμυ, η Κόσμο η Κρημ και ο Τσιζ, ο Έγκμαν και τα ρομπότ του, η Ρουζ κ.α, πηγαίνουν στο διάστημα για να βρουν τα σμαράγδια του Χάους και να νικήσουν τα Μέταρεξ. Ιαπωνική μεταγλώττιση Σόνικ... Τζουνίτσι Κανεμάρου Τέηλς... Ρύο Χιροχάσι Νάκλς... Νομπουτόσι Κάνα Έιμυ... Ταέκο Καβάτα Έγκμαν... Τσικάο Οτσούκα Ρουζ... Ρούμι Οχάι Σάντοου... Κόζι Υούζα Κρημ... Σάυα Αόκι Κρις... Σάνι Κομπαγιάσι Ντίκο... Κεν Υαμαγκούτσι Μπόκο... Μπιν Σιμάντα Μποκούν... Γιουμίκο ΚομπαγιάσιΕλληνική μεταγλώττιση Σόνικ... Κώστας Φιλίππογλου Τέηλς... Σοφία Τσάκα (1-26), Κατερίνα Γκίργκις (27-78) Νάκλς, Σάντοου... Γιάννης Στεφόπουλος Έιμυ, Μποκούν... Σοφία Τσάκα Έγκμαν... Λουκάς Φραγκούλης Ρούζ... Κατερίνα Γκίργκις (1-26), Σοφία Τσάκα (27-78) Κρήμ, Κρίς... Κατερίνα Γκίργκις Sonic X στην ιστοσελίδα του TV Tokyo (ιαπωνικά) Sonic X στην IMDb
Κυριακούλης Βαρδουλάκης

Ο Κυριακούλης Βαρδουλάκης (πέθανε στις 8 Μαρτίου 1933) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κατοχή του βρισκόταν το "Λίμπρο του Ζαππετοβαρδή", γενεαλογικό βιβλιάριο του 1750.

 Παππούς του ήταν ο Μανούσος Βαρδουλάκης-Δεληγιαννάκης ή Βαρδουλομανούσος (1768-1858), από τα Σφακιά. Από τη μητέρα του ήταν εγγονός του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Ο Κυριακούλης ήταν επίλαρχος ιππικού. Έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Επιδαύρου-Λιμηράς στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Λακωνίας με την Ένωση Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1926, όπου πήρε 388 ψήφους. Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής Λακωνίας και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως το θάνατό του το Μάρτιο του 1933.
Η μεγάλη σκακιέρα

Η μεγάλη σκακιέρα (αγγλικά: The Grand Chessboard: American Primacy and Its Geostrategic Imperatives‎) είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1997 και αναφέρεται στην Γεωστρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών που θα πρέπει να ακολουθήσουν στην Κεντρική Ασία. Ο Μπρζεζίνσκι αποφοίτησε με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1953 και έγινε καθηγητής Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς. Αργότερα διετέλεσε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1977 έως το 1981, υπό τη διοίκηση του Προέδρου Τζίμι Κάρτερ. Μεγάλο μέρος της ανάλυσης του Μπρζεζίνσκι ασχολείται με τη γεωστρατηγική στην Κεντρική Ασία, εστιάζοντας στην άσκηση εξουσίας στην ευρασιατική περιοχή σε ένα μετασοβιετικό περιβάλλον. Στο κεφάλαιό του αφιερωμένο σε αυτό που αναφέρεται ως «Ευρασιατικά Βαλκάνια», χρησιμοποιεί τη Θεωρία Χάρτλαντ του Χάλφορντ Τζ. Μακίντερ.

 Ο Μπρζεζίνσκι, μεταχειρίζεται τον χάρτη της Ευρασίας ως μία ζωντανή σκακιέρα, με τα κράτη να αποτελούν τα πιόνια του, ενώ η γεωπολιτική και η γεωστρατηγική, με την έννοια της στρατηγικής διαχείρισης γεωπολιτικών συμφερόντων, είναι τα μεθοδολογικά εργαλεία του με τα οποία επιχειρεί μέσα από ένα πλέγμα υποθέσεων όχι μόνο να αναλύσει την δικαιολογητική βάση των επιχειρημάτων του, αλλά και να προβλέψει το μέλλον. Για να αναπαραστήσει ακριβέστερα το παιχνίδι που έχει στηθεί πάνω στον χάρτη της Ευρασίας, ο Μπρζεζίνσκι διαχωρίζει τα κράτη σε «γεωστρατηγικούς παίκτες» και σε «γεωπολιτικούς άξονες» ή αλλιώς κράτη – κλειδιά. Γεωστρατηγικοί παίκτες είναι τα κράτη που έχουν την ικανότητα και την θέληση να ασκήσουν δύναμη ή επιρροή πέρα από τα σύνορά τους ώστε να μεταβάλουν σε βαθμό που θίγει τα συμφέροντα της Αμερικής – την υπάρχουσα γεωπολιτική κατάσταση των πραγμάτων. Για διάφορους λόγους (όπως η επιδίωξη εθνικού μεγαλείου, ή οικονομική επέκταση) μερικά από αυτά τα κράτη επιδιώκουν την περιφερειακή ή παγκόσμια κυριαρχία και συνυπολογίζοντας τα συμφέροντα της Αμερικής, διαμορφώνουν τους δικούς τους πιο περιορισμένους στόχους που άλλοτε έρχονται σε σύγκρουση και άλλοτε συμβαδίζουν με τους στόχους και τα συμφέροντα των ΗΠΑ.Γεωπολιτικοί άξονες είναι τα κράτη που η σημασία τους πηγάζει από την ευαίσθητη θέση τους (όχι την δύναμη ή τα κίνητρα) και από τις συνέπειες που έχει η δυνητικά ευάλωτη κατάστασή τους στην συμπεριφορά των γεωστρατηγικών παικτών. Ένας γεωπολιτικός άξονας μπορεί να δρα ως αμυντική ασπίδα για κάποιο ζωτικό κράτος ή περιφέρεια, ή μπορεί η ύπαρξή του να έχει σημαντικές πολιτικές και πολιτισμικές συνέπειες για έναν πιο δραστήριο γειτονικό παίκτη.Κατά τον Μπρεζίνσκι, Γεωστρατηγικοί παίκτες θεωρούνται η Γαλλία, η Γερμανία, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία ενώ αποκλείονται η Μεγάλη Βρετανία, η Ιαπωνία και η Ινδονησία, ενώ Γεωπολιτικοί άξονες θεωρούνται η Ουκρανία, το Αζερμπαϊτζάν, η Νότια Κορέα, η Τουρκία και το Ιράν. Το βιβλίο έλαβε κριτική από τους The New York Times, Kirkus Reviews, Foreign Affairs, και άλλες εκδόσεις. A geostrategy for Eurasia, September/October 1997 Foreign Affairs The Grand Chessboard at Archive.org
Citroën C1 ev'ie

Το Citroën C1 ev'ie ήταν ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, με βάση το Citroën C1 πρώτης γενιάς. Κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2009 από την (σήμερα πλέον ανενεργή) Electric Car Corporation στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και διατέθηκε αποκλειστικά, με την παραγωγή του να λήγει το 2011. Κατά συνέπεια, παρήχθη μόνο σε δεξιοτίμονη εκδοχή.

 Το αμάξωμα και το σαλόνι του Citroën C1 ev'ie είναι πανομοιότυπα με αυτά του στάνταρ C1 πρώτης γενιάς. Για την ακρίβεια, η Electric Car Corporation αγόραζε καινούρια C1 και αφαιρούσε τους κινητήρες και τις δεξαμενές των καυσίμων, τοποθετώντας στις θέσεις τους ηλεκτροκινητήρες, μπαταρίες και Μονάδες Ελέγχου. Αντιθέτως, το στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο είχε διατηρηθεί, αλλά ήταν μόνιμα «σφηνωμένο» στην τρίτη ταχύτητα. Καθώς μάλιστα οι μονάδες ηλεκτροκίνησης τοποθετήθηκαν στις θέσεις του κινητήρα και της δεξαμενής καυσίμου, ο χώρος αποσκευών παρέμενε αμετάβλητος με αυτόν του στάνταρ C1. Μία ακόμα σημαντική διαφορά, είναι το σύστημα φρεναρίσματος, καθώς ενεργοποιείται, επίσης, και μόλις ο οδηγός αφήνει το πεντάλ επιτάχυνσης και όχι μόνο όταν πιέζει το πεντάλ του φρένου, ενεργώντας έτσι σαν σύστημα αυτόματου φρεναρίσματος του κινητήρα. Παράλληλα, όταν ο οδηγός αφήνει το πεντάλ επιτάχυνσης ή του φρένου, το ίδιο σύστημα φορτίζει και τις μπαταρίες. Φυσικά το ηλεκτροκίνητο C1 είχε διατηρήσει το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) του στάνταρ C1. Η ισχύς του ηλεκτροκινητήρα είναι 41 hp και προσφέρει αυτονομία που κυμαίνεται από 60 έως 75 μίλια, δηλαδή 97 έως 121 χιλιόμετρα, και τελική ταχύτητα 60 μίλια την ώρα / 97 χιλιόμετρα την ώρα. Ο χρόνος φόρτισης σε μία κοινή οικιακή πρίζα είναι 6 ώρες. Citroën C1 Ηλεκτρικό αυτοκίνητο Ιστοσελίδα της Electric Car Corporation Τα τεχνικά στοιχεία του Citroën C1 ev'ie Δοκιμή του Citroën C1 ev'ie
Στέφαν Καρλ Στέφανσον

Ο Στέφαν Καρλ Στέφανσον (Χάφναρφιορδουρ, 10 Ιουλίου 1975 - 21 Αυγούστου 2018) ήταν Ισλανδός ηθοποιός και τραγουδιστής, ήταν γνωστός περισσότερο ως Ρόμπι Ρόττεν στην τηλεοπτική σειρά Lazy Town.

 Ο Στέφαν Καρλ Στέφανσον ξεκίνησε την καριέρα του το 1994 σε ηλικία 19 ετών που εργαζόταν στην τηλεόραση και σε κουκλοθέατρο. Κατά την διάρκεια των χρόνων μαριονέτα είχε σπουδάσει επίσης στη Δραματική Ακαδημία Ισλανδίας. Ωστόσο δεν ήταν ικανοποιημένος με τις προοπτικές των ισλανδικών δραματικών προτύπων. Ο Στέφαν Καρλ ζούσε στο Λος Άντζελες με την σύζυγο του Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir είχαν αποκτήσει 3 κόρες και έναν γιό. Ο Στέφαν πέθανε σε ηλικία 43 ετών στις 21 Αυγούστου 2018, από καρκίνο των χοληφόρων πόρων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Ο Κίτρινος Πράκτωρ του Χονγκ Κονγκ

Ο Κίτρινος Πράκτωρ του Χονγκ Κονγκ (Πρωτότυπος τίτλος: Enter the Dragon) είναι μια ταινία πολεμικών τεχνών Αμερικανικής και Ασιατικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Κλάους και πρωταγωνιστουν οι Μπρους Λι, Τζον Σάξον και Τζιμ Κέλι. Η ταινία είναι η τελευταία που πρωταγωνιστήσε ο Μπρους Λι, πριν από το ξαφνικό θάνατό του στις 20 Ιουλίου 1973 σε ηλικία 32 ετών και έκανε πρεμιέρα στο Λος Άντζελες στις 19 Αυγούστου 1973, ένα μήνα μετά το θάνατο του Λι. Θεωρείται ως η καλύτερη ταινία πολεμικών τεχνών όλων των εποχών και οι εισπράξεις από την προβολή της διεθνώς απέφεραν συνολικά 90 εκατομμύρια δολάρια (με αναπροσαρμογή του πληθωρισμού σήμερα ισοδυναμούν με 518 εκατομμύρια δολάρια). Το 2004 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κονγκρέσου την επέλεξε για να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου χαρακτηρίζοντας την ως ιστορικά, αισθητικά και πολιτισμικά σημαντική.

 Ο Λι, ένας εξαιρετικά καταρτισμένος Σαολίν των πολεμικών τεχνών και δάσκαλος από το Χονγκ Κονγκ, προσεγγίζεται από τον Μπρειθγουάιτ, έναν βρετανικό πράκτορα πληροφοριών που διερευνά τον ύποπτο εγκληματία άρχοντα Χαν. Ο Λι θα αναλάβει να παρακολουθήσει ένα τουρνουά πολεμικών τεχνών υψηλού επιπέδου στο ιδιωτικό νησί του Χαν για να καταφέρει να συγκεντρώσει στοιχεία που θα αποδείξουν την εμπλοκή του Χαν στη διακίνηση ναρκωτικών και την πορνεία. Λίγο πριν από την αναχώρησή του για το νησί, ο Λι επίσης μαθαίνει ότι ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για το θάνατο των αδελφών του, ο Ο' Χαρα, εργάζεται ως σωματοφύλακας του Χαν στο νησί. Στο τουρνουά παίρνουν επίσης μέρος ο Ρόπερ, ένας εξαρτημένος παίκτης του τζόγου, και ο βετεράνος του πολέμου στο Βιετνάμ, Ουίλιαμς. Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 94%, με βάση 47 κριτικές και μέση βαθμολογία 7.8/ 10. Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν "Αίμα και Ατσάλι". Στο καστ των ηθοποιών περιλαμβάνονται Ασιάτες, Λευκοί και Μαύροι πρωταγωνιστές, επειδή οι παραγωγοί ήθελαν μια ταινία που θα απευθυνόταν στο ευρύτερο δυνατό διεθνές κοινό. Η σκηνή στην οποία ο Μπρους Λι δηλώνει ότι το στυλ του είναι "Fighting Without Fighting" βασίζεται σε ένα περίφημο ρητό από τον Σαμουράι του 16ου αιώνα Tsukahara Bokuden. Ο Κίτρινος Πράκτωρ του Χονγκ Κονγκ στην IMDb Ο Κίτρινος πράκτωρ του Χονγκ Κονγκ στο Rotten Tomatoes
Ακκούρσιος

Ο Ακκούρσιος (λατινικά: Accursius, ιταλικά: Accursio, 1184 - 1263) ήταν ένας Ιταλός νομικός και γλωσσογράφος, εκπρόσωπος της σχολής της Μπολόνιας. Είναι γνωστός για το σχολιασμό της κωδικοποίησης του ρωμαϊκού δικαίου του Ιουστινιανού, γνωστού ως Ιουστινιάνειος Κώδικας.

 Ο Ακκούρσιος γεννήθηκε στην Ιμπρουνέτα, κοντά στη Φλωρεντία, πιθανόν το 1184. Μαθήτευσε δίπλα στον Ατσόνε της Μπολόνιας και άσκησε αρχικά τη δικηγορία στη γενέτειρά του. Στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής στη Μπολόνια, όπου είχε θεωρήθηκε ιδιαίτερα ικανός. Ανέλαβε να οργανώσει σε ένα σώμα τις δεκάδες χιλιάδες σχόλια και παρατηρήσεις σχετικά με τον Κώδικα, τις Εισηγήσεις και τον Πανδέκτη του Ιουστινιανού. Ο Ακκούρσιος συγκέντρωσε τα διάφορα προϋπάρχοντα σχόλια για καθένα από αυτά τα κείμενα και δημιούργησε ένα συνεκτικό σώμα σχολίων. Η συλλογή αυτή, που σύντομα έλαβε τον τίτλο Glossa ordinaria ή magistralis, είναι γνωστή και ως Μεγάλο Γλωσσάριο και θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε γύρω στο 1230. Όσο ο Ακκούρσιος εργαζόταν σε αυτό το έργο, λέγεται ότι κάτι παρόμοιο είχε ξεκινήσει ο Οδοφρέδος, ένας άλλος δικηγόρος της Μπολόνιας. Έτσι, προκειμένου να ολοκληρώσει πρώτος τη συλλογή, προσποιήθηκε αδιαθεσία και διέκοψε τις δημόσιες διαλέξεις του.Μετά τα μέσα του 13ου αιώνα, η συλλογή του Ακκούρσιου κατέστη αφετηρία για κάθε ερμηνεία του Ιουστινιάνειου Κώδικα, ενώ απέκτησε ισχύ δικαίου σε ορισμένες δικαιοδοσίες. Η δύναμη της συλλογής πιθανώς οφείλεται στην πολύ αναλυτική κάλυψη του αστικού δικαίου, για το οποίο όχι μόνο επισήμανε τα προβλήματά του, αλλά προσέφερε και λύσεις για αυτά. Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι το έργο του Ακκούρσιου περιέχει σχεδόν 100.000 σχολιασμούς. Η καλύτερη έκδοση είναι αυτή του Ντένις Γκόντεφροϊ, που περιλαμβάνει έξι τόμους και δημοσιεύθηκε στη Λυών το 1589.Πέρα από τη γλωσσολογική του ενασχόληση, ο Ακκούρσιος ασχολήθηκε και με την κερδοφόρα, εκείνη την εποχή, νομική επιστήμη. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έζησε και δίδαξε στη Μπολόνια, όπου πέθανε το 1263. Είναι αναγνωρισμένο ότι μετά το θάνατό του η νομική επιστήμη στην Ιταλία υπέστη μια παρακμή. Τρεις από τους τέσσερις γιους του έγιναν επίσης νομικοί: Τσερβότο, Γουλιέλμος και Φραγκίσκος. Ο τελευταίος είναι θαμμένος μαζί με τον πατέρα του κοντά στη Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου της Μπολόνιας. Weimar, Peter (2001). «Accursius». Στο: Michael Stolleis. Juristen: ein biographisches Lexikon; von der Antike bis zum 20. Jahrhundert (στα German) (2nd έκδοση). München: Beck. σελ. 18. ISBN 3-406-45957-9. Text of the Glossa ordinaria of Accursius is available online (archived version) in an edition Lyon (Prost, Iullieron) 1627. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Accursius στο Wikimedia Commons Francesco Accorso di Bagnolo (Accursius) c. 1182 – 1263.
Λατινοαμερικανικό Κοινοβούλιο

Το Κοινοβούλιο της Λατινικής Αμερικής (Parlatino), είναι ένα περιφερειακή, μόνιμη οργάνωση που αποτελείται από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Πρόκειται για μια συμβουλευτική συνέλευση παρόμοια με τις αρχές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επί του παρόντος, το ίδρυμα εξετάζεται να γίνει το νομοθετικό όργανο της Κοινότητας Κρατών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.

 Το Κοινοβούλιο της Λατινικής Αμερικής (Parlatino) δημιουργήθηκε το 1964. Η τρέχουσα θητεία της προέρχεται από τη Συνθήκη της Ιδρυματοποίησης που κυρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1987. Εδρεύει στην Πόλη του Παναμά όπου το Parlatino έχει 23 έδρες των κοινοβουλίων των κρατών, καθένα από τα οποία στέλνει σε αυτό 12 υποψήφιους πληρεξούσιους. Οι πληρεξούσιοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν τις απόψεις των μητρικών τους κοινοβουλίων και να λαμβάνουν υπόψη τις αρχές του Κοινοβουλίου οι οποίες περιλαμβάνουν την υπεράσπιση της δημοκρατίας της Λατινικής Αμερικής. Οι σκοποί του Parlatino είναι: Για την προώθηση, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Για να διατηρούν και να καλλιεργούν σχέσεις με άλλες γεωγραφικές κοινοβούλια (όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και διεθνείς οργανισμοί)? Να προωθήσει την αυτοδιάθεση και την άμυνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία.
Μεσριά

Η Μεσριά είναι μικρή πόλη η οποία βρίσκεται στην επαρχία Ναάμα της Αλγερίας στα όρη του Άτλαντα, και είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 65.043 κατοίκους από 52.159 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,28%.

 Η περιοχή εξυπηρετείται από αεροδρόμιο του οποίου η χρήση είναι τόσο πολιτική όσο και στρατιωτική. Η Μεσριά εξυπηρετείται από σιδηροδρομική γραμμή μετρικού εύρους. Υπάρχουν σχέδια για την αντικατάστασή της από γραμμή κανονικού εύρους. Στη Μεσριά υπάρχει τοπικό κλίμα στέπας. Η βροχόπτωση είναι υψηλότερη τον χειμώνα από το καλοκαίρι. Η Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν είναι BWk. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στη Μεσριά είναι 15,4 °C. Περίπου 268 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.
Επαρχία Ντουεντζά

Η Επαρχία Ντουεντζά είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί, Μαλί. Έχει έκταση 23.481 τ.χλμ. και πληθυσμό 247.794 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Ντουεντζά.

 Η Επαρχία Ντουεντζά βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και βορειοανατολικά της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βόρεια και βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Μοπτί, στα νότια-κεντρικά με την Επαρχία Μπαντιαγκαρά, στα νότια-κεντρικά με την Επαρχία Κορό και στα ανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο. Η Επαρχία Ντουεντζά διαιρείται σε 15 διαμερίσματα: Νταλλά Ντανγκόλ Μπορέ Ντεμπερέ Ντιανβελί Ντζαπτοντζί Ντοεντζά Γκανταμιά Χαϊρέ Χομπορί Κερενά Κοραρού Κουμπεβελ Κουντιά Μοντορό Πετακά Τεντζέ Επαρχίες του Μαλί
Χάρις Σιλάιτζιτς

Ο Χάρις Σιλάιτζιτς (Σερβικά: Харис Силајџић, κροάτικα: Haris Silajdžić) είναι Βόσνιος πολιτικός και ακαδημαϊκός.Διετέλεσε επικεφαλής του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από τις 6 Μαρτίου 2010 έως τις 10 Νοεμβρίου 2011, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς. Στην ίδια θέση είχε υπηρετήσει και το διάστημα από 7 Μαρτίου ως 6 Νοεμβρίου του 2008 και νωρίτερα διετέλεσε πρωθυπουργός, από τις 25 Οκτωβρίου του 1993 ως τις 30 Ιανουαρίου του 1996 και ξανά από τις 3 Ιανουαρίου του 1997 ως τις 6 Ιουνίου του 2000.

 Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1945. Το 1990-1993 υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και ως Πρωθυπουργός το 1993-1996. Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Βοσνίας κατά την υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον. Ίδρυσε το δικό του Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Εξελέγη στο Προεδρείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης τον Οκτώβριο του 2006. Ο Χάρις Σιλάιτζιτς από το Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κέρδισε τη βοσνιακή έδρα με 62,1% έναντι 28,1% για το Σουλεϊμάν Τίχιτς (Κόμμα για τη Δημοκρατική Δράση). Το 2007 εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να απαλλάξει τη Σερβία από κατηγορίες για εμπλοκή στη γενοκτονία στην πρώην Γιουγκοσλαβία από την βοσνιακή κυβέρνηση.Αρχικά, ήταν μέλος και αντιπρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης, όμως αποχώρησε από το κόμμα το 1997 και χρηματοδότησε το δικό του κόμμα, με το όνομα Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010 , ο Σιλάιτζιτς απέτυχε να εκλεγεί ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, καθώς ηττήθηκε στις εκλογές από τον Μπακίρ Ιζετμπέκοβιτς. Ο ίδιος έλαβε ποσοστό 25,1%. Συνέντευξη στο BBC Συνέντευξη με τον πολιτικό Αρχειοθετήθηκε 2009-02-22 στο Wayback Machine.
Ευρωπαϊκή Συμμαχία Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά

Η Ευρωπαϊκή Συμμαχία Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά είναι μια πρωτοβουλία του Κογκρέσου των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Περιλαμβάνει σήμερα 130 πόλεις και περιφερειακές αρχές από 29 πόλεις.

 Ο κύριος σκοπός της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας Πόλεων και Περιφερειών για την ένταξη των Ρομά είναι - μέσω των πόλεων και των περιφερειών που συμμετέχουν, σε συντονισμό με τις αντίστοιχες εθνικές κυβερνήσεις και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας - να ευνοήσει έργα και πολιτικές για την ένταξη των Ρομά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό, το προεδρείο του Συνεδρίου ενέκρινε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014 στο Στρασβούργο μια στρατηγική κατευθυντήρια γραμμή για την περίοδο 2014-2020. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια έντονη ανάπτυξη των ευρωπαϊκών και εθνικών πλαισίων πολιτικής για την ένταξη των Ρομά. Δεδομένου ότι τα μέτρα πολιτικής σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο είναι καθοριστικά για την επίτευξη πραγματικής βελτίωσης της κοινωνικής ένταξης των Ρομά, το Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε να δημιουργήσει μια πλατφόρμα ανταλλαγής γνώσεων για την αποτελεσματική καταπολέμηση των πεποιθήσεων που στρέφονται κατά των Ρομά, με βάση την Διακήρυξη του Στρασβούργου για τους Ρομά η οποία εγκρίθηκε το 2010 από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.Η ιδέα της Συμμαχίας προέκυψε κατά την Σύνοδο Κορυφής των Δημάρχων για τους Ρομά τον Σεπτέμβριο 2011. Ακολούθησε η δημιουργία μιας κεντρικής ομάδας πόλεων και περιφερειών οι οποίες προθυμοποιήθηκαν να ιδρύσουν την Συμμαχία και να καταρτίσουν ένα γενικό πλαίσιο των στόχων και των μεθόδων εργασίας. Μετά από μια διεξοδική διαβούλευση το 2012, η οποία περιλάμβανε μιας μεγάλης κλίμακας έρευνα, προσδιορίστηκαν οι κύριες ανάγκες και τα συμφέροντα των πόλεων και των περιφερειών. Η Συμμαχία εγκαινιάστηκε επίσημα κατά την 24η Σύνοδο του Κογκρέσου στις 20 Μαρτίου 2013. Μια στρατηγική για την περίοδο 2014-2020 εγκρίθηκε από το Γραφείο του Κογκρέσου στο Στρασβούργο στις 8 Σεπτεμβρίου 2014. Η στρατηγική αυτή καθόρισε την πορεία των εξελίξεων της Συμμαχίας έως το 2020 και θεωρείται ως το βασικό έγγραφο ιδεών για την Ομάδα Δράσης της Συμμαχίας, η οποία είναι υπεύθυνη για την σύνταξη και την υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Συμμαχίας. Το έγγραφο περιγράφει τους κύριους στόχους, τις προβλεπόμενες δραστηριότητες, τα αναμενόμενα ενδιάμεσα αποτελέσματα της Συμμαχίας αλλά και την δομή και λειτουργία της.
Φιλίπ ντε Πλεσίς

Ο Φιλίπ ντε Πλεσίς (γαλλικά: Philippe du Plessis, περ. 1165 – 12 Νοεμβρίου 1209) ήταν ο 13ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1201 έως το 1208.

 Γεννήθηκε γύρω στο 1165 στο φρούριο των Plessis-Macé, στο Ανζού της Γαλλίας. Το 1189 εντάχθηκε στην Τρίτη Σταυροφορία ως απλός ιππότης, και ανακάλυψε το Τάγμα του Ναού στην Παλαιστίνη. Την άνοιξη του 1201, λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Ζιλμπέρ Οράιγ, εκλέχθηκε Μεγάλος Μαγίστρος στη θέση του. Βοήθησε να επικυρωθεί η συνθήκη μεταξύ του Σαλαντίν και του Ριχάρδου Α΄. Στην ανανέωση αυτής της συνθήκης το 1208 υποστήριξε ότι το Τευτονικό Τάγμα και οι Ιωαννίτες Ιππότες θα πρέπει να κάνουν μια νέα προσφορά συνθήκης ειρήνης στον Μαλέκ-Αντέλ, αλλά η συμφωνία αυτή επικρίθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄. Υπήρξαν ελάχιστες στρατιωτικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Η Τέταρτη Σταυροφορία δεν έφθασε ποτέ στους Αγίους Τόπους και οι σχέσεις του τάγματος με τους Οσπιταλιέρους ήταν τεταμένη. Ο βασιλιάς της Αρμενίας ήρθε σε αντίθεση με τους Ιππότες του Ναού σχετικά με το οχυρό Γκαστάιν και οι Ναΐτες αρχικά εκδιώχθηκαν από τη χώρα, αλλά στη συνέχεια ο Πάπας παρενέβη επιτυχώς και έλυσε την αντιδικία τους με τον βασιλιά.Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του το Τάγμα του Ναού έφθασε στο απόγειό του στην Ευρώπη. Το 1209 τον διαδέχτηκε ως Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Γκιγιόμ ντε Σαρτρ. Η υπογραφή του Φιλίπ ντε Πλεσίς είναι καταγεγραμμένη για τελευταία φορά σε μια πράξη το 1209. Η Νεκρολογία του Ναού στο Ρεμς (Obituary of the Temple at Reims) αναφέρει το θάνατό του στις 12 Νοεμβρίου 1209. Marillier, Bernard (2000). Armorial des Maîtres de l'Ordre du Temple. Collection "Sinople". Pardès. ISBN 978-2-8671-4222-2. Roy, J. J. E. (1999) [1848]. Histoire des Templiers. Pardès. ISBN 978-2-8671-4188-1.
Silver Swallows

Οι Silver Swallows ήταν το αεροπορικό σμήνος επιδείξεων της Πολεμικής Αεροπορίας της Ιρλανδιας, από το 1986 έως το 1998. Η ομάδα χρησιμοποιούσε τέσσερα εκπαιδευτικά αεροσκάφη Fouga CM170 Magister της Μοίρας Ελαφριάς Κρούσης και είχε την έδρα της στη αεροπορική βάση Casement, κοντά στο Δουβλίνο. Το όνομα "Silver Swallows" προήλθε από το χρώμα και τη ουρά σχήματος 'V' των αεροσκαφών Magister που η ομάδα χρησιμοποιούσε. Σε όλη την ιστορία της η ομάδα λειτούργησε σε βάση μερικής απασχόλησης, με τα καθήκοντα επίδειξης να είναι δευτερεύουσας σημασίας στους αρχικούς ρόλους της Μοίρας Ελαφριάς Κρούσης.

 Η ομάδα διαμορφώθηκε το 1986 από τον Gerard John Flanagan, αρχικά με τρία αεροσκάφη. Η πρώτη επίδειξή τους ήταν στην βάση του Baldonnel, μπροστά σε πάνω από 90.000 θεατές. Το 1987 ένα τέταρτο Magister προστέθηκε στην ομάδα, και για τα επόμενα χρόνια συνέχισαν να πετούν στα ιρλανδικά αεροπορικά show. Η ομάδα έκανε πολύ λίγες εμφανίσεις εκτός Ιρλανδίας κατά τη διάρκεια της ύπαρξής τους και η πρώτη επίδειξή τους στο εξωτερικό πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουλίου 1990 στην αεροπορική βάση RAF Brawdy της RAF. Οι επόμενες επιδείξεις τους πραγματοποιήθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα, το 1997, όταν η ομάδα επισκέφτηκε διάφορα αεροπορικά show στην Μεγάλη Βρετανία και το Βέλγιο. Εμφανίστηκαν επίσης στο μεγαλύτερο παγκόσμιο στρατιωτικό show, το Royal International Air Tattoo στην αεροπορική βάση του Φαίρφορντ του 1997, όπου τους απονεμήθηκε το βραβείο Lockheed Martin Cannestra Trophy για την καλύτερη επίδειξη από ξένη ομάδα. Η ομάδα διαλύθηκε το 1998 λόγω της απόσυρσης του Fouga Magister από την Ιρλανδική Αεροπορία. Η επίσημη ιστοσελίδα της Πολεμικής Αεροπορίας της Ιρλανδίας Σελίδα με φωτογραφίες των Silver Swallows Σελίδα με φωτογραφίες των Silver Swallows
Ρέψιμο

Η ερυγή, κοινά ρέψιμο, είναι η απελευθέρωση αέρα κυρίως από τον οισοφάγο και το στομάχι μέσω του στόματος. Συνήθως συνοδεύεται από έναν τυπικό ήχο και, μερικές φορές, οσμή.

 Τυπικά το ρέψιμο προκαλείται από την κατάποση αέρα (αεροφαγία) στη διάρκεια του φαγητού ή του ποτού και με τη συνακόλουθη απελευθέρωσή του, με τη μορφή μείγματος αζώτου και οξυγόνου. Οι ερυγές μπορούν επίσης να προκληθούν από την κατανάλωση αεριούχων ποτών όπως αναψυκτικά, μπίρα και σαμπάνια. Στην περίπτωση αυτή το αέριο που φεύγει είναι το διοξείδιο του άνθρακα από το ίδιο το ποτό. Σε κάποιες περιπτώσεις, ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ερυγές, ειδικά μάλιστα όταν χορηγηθούν σε μεγάλες δόσεις . Το ρέψιμο σε συνδυασμό ,με συμπτώματα όπως δυσπεψία, ζαλάδα και φλόγωση στο στήθος μπορεί να αποτελεί σημάδι ενός έλκους ή σχισματώδους κήλης (hiatal hernia), οπότε απαιτείται η παρέμβαση γιατρού. Ο ήχος της ερυγής προκαλείται από τη δόνηση του άνω οισοφαγικού σφιγκτήρα καθώς αέρας το διαπερνά. Το σημερινό ρεκόρ Γκίνες για το δυνατότερο ρέψιμο είναι 107,1 ντεσιμπέλ και το πέτυχε ο Βρετανός Πολ Χαν από το Λονδίνο, στις 24 Σεπτεμβρίου του 2008. Σε πολλά μέρη του κόσμου, το να ακούγεται κάποιος όταν ρεύεται δεν εκτιμάται πολύ και για το λόγο αυτό θεωρείται αγένεια. Μερικές φορές παιδιά και έφηβοι επιδίδονται σε διαγωνισμούς ρεψίματος, όπως για το πιο δυνατό, το πιο μεγάλο σε διάρκεια και επίσης σε ρεψίματα που συνοδεύονται από την προφορά λέξεων ή και της αλφαβήτας. Τα μωρά συνήθως συσσωρεύουν αέρα ενώ τρώνε και για το λόγο αυτό θα πρέπει να ρευτούν. Για να κάνει κάποιος ένα παιδί να ρευτεί θα πρέπει να τοποθετηθεί σε θέση τέτοια, ώστε να μπορεί να φύγει αέρας. Μια τέτοια θέση είναι να τοποθετηθεί το βρέφος στον ώμο του ενηλίκου, με το στομάχι του μωρού στο στήθος του μεγάλου. Στη συνέχεια το παιδί πρέπει να χτυπηθεί ελαφρά στο πίσω μέρος της πλάτης του μέχρι να παραγάγει ερυγή. Η πρακτική αυτή δεν εφαρμόζεται διεθνώς, σε χώρες όπως π.χ. η Τσεχία.Πολλές φορές στον ώμο του παιδιού τοποθετείται ένα μικρό πανί, για να προστατευτούν τα ρούχα του βρέφους από τον εμετό, ο οποίος συνήθως συνοδεύει το ρέψιμο. Πολλά άλλα θηλαστικά, όπως τα βοοειδή, τα σκυλιά και τα πρόβατα, ρεύονται επίσης. Ειδικότερα, ο αέρας που απελευθερώνουν τα μηρυκαστικά είναι μεθάνιο που προέρχεται από τη διαδικασία πέψης του ζώου. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται σε αναερόβιους οργανισμούς, όπως η Escherichia coli (E. coli). Μια μεσαία αγελάδα υπολογίζεται ότι εκλύει περίπου 542-600 λίτρα μεθανίου κάθε μέρα μέσω ερυγών και εκπνοής. Αυτό καθιστά τις αγελάδες υπεύθυνες κατά μεγάλο ποσοστό για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Το 95% του αερίου αυτού εκλύεται μέσω των ερυγών. Το γεγονός αυτό έκανε Αυστραλούς επιστήμονες να δημιουργήσουν εμβόλιο κατά της παραγωγής μεθανίου και για την ελαχιστοποίηση του μεθανίου που παράγεται από τις ερυγές των βοοειδών.Επίσης, μερικά είδη ψαριών απελευθερώνουν αέρια από τα βράγχια τους. Η ερυγή στην περίπτωση αυτή φείλεται σε αέρα που εξέρχεται από κύστη. Cow methane production από το Webmd.com Διεθνές Κίνημα Ρεψίματος, για την προώθηση του ρεψίματος παγκοσμίως (Γαλλικά)