Ακεταζολαμίδη

Η ακεταζολαμίδη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Diamox μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του γλαυκώματος, της επιληψίας, της ασθένειας υψομέτρου, της περιοδικής παράλυσης, της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης (αυξημένη εγκεφαλική πίεση ασαφούς αιτίας) και της καρδιακής ανεπάρκειας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μακροπρόθεσμα για τη θεραπεία τουγλαυκώματος ανοικτής γωνίας και βραχυπρόθεσμα για γλαύκωμα κλειστής γωνίας κλεισίματος έως ότου μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν μούδιασμα, βουητά στα αυτιά, απώλεια όρεξης, έμετο και υπνηλία. Δεν συνιστάται σε άτομα με σημαντικά νεφρικά προβλήματα, ηπατικά προβλήματα ή που είναι αλλεργικά στις σουλφοναμίδες. Η ακεταζολαμίδη είναι στις οικογένειες φαρμάκων διουρητικών και αναστολέων καρβονικής ανυδράσης. Λειτουργεί μειώνοντας την ποσότητα ιόντων υδρογόνου και όξινου ανθρακικού άλατος στο σώμα.Η ακεταζολαμίδη τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1952. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η ακεταζολαμίδη διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.

 Χρησιμοποιείται στη θεραπεία του γλαυκώματος, του οιδήματος που προκαλείται από φάρμακα, του οιδήματος που προκαλείται από καρδιακή ανεπάρκεια, της επιληψίας και στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης μετά τη χειρουργική επέμβαση. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της ασθένειας υψομέτρου, της νόσου του Meniere, της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης και των νευρομυϊκών διαταραχών.Στην επιληψία, η κύρια χρήση της ακεταζολαμίδης είναι στην επιληψία που σχετίζεται με την εμμηνόρροια και ως προσθήκη σε άλλες θεραπείες στην ανθεκτική επιληψία. Έχει αποδειχθεί σε κλινικές δοκιμές ότι ανακουφίζει τα συμπτώματα που σχετίζονται με την εκτασία του αυχένα σε άτομα με σύνδρομο Marfan. Μια ανασκόπηση του 2012 και μετα-ανάλυση διαπίστωσαν ότι υπήρχαν «περιορισμένα αποδεικτικά στοιχεία» αλλά ότι η ακεταζολαμίδη «μπορεί να θεωρηθεί» θεραπεία της κεντρικής (σε αντίθεση με την αποφρακτική) άπνοια ύπνου.Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της επαγώμενης από μεθοτρεξάτη νεφρικής βλάβης μέσω αλκαλοποίησης των ούρων, ως εκ τούτου, επιταχύνοντας την απέκκριση μεθοτρεξάτης με την αύξηση της διαλυτότητας της στα ούρα. Υπάρχουν κάποια στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση του για την πρόληψη της ημιπληγικής ημικρανίας. Κατά την πρόληψη ή τη θεραπεία της ασθένειας υψομέτρου, η ακεταζολαμίδη αναγκάζει τα νεφρά να εκκρίνουν διττανθρακικό άλας, τη συζυγή βάση του ανθρακικού οξέος. Η αύξηση της ποσότητας όξινου ανθρακικού που απεκκρίνεται στα ούρα προκαλεί το αίμα να γίνει πιο όξινο. Καθώς το σώμα εξισώνει την οξύτητα του αίματος με τη συγκέντρωση του CO2, η οξίνιση του αίματος τεχνητά ξεγελά το σώμα να πιστεύει ότι έχει περίσσεια CO2 και αποβάλλει αυτήν την αντιληπτή περίσσεια CO2 με βαθύτερη και ταχύτερη αναπνοή, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την ποσότητα οξυγόνου στο αίμα. Η ακεταζολαμίδη δεν αποτελεί άμεση θεραπεία για την οξεία ασθένεια υψομέτρου, μάλλον επιταχύνει (ή, όταν λαμβάνεται πριν το ταξίδι, αναγκάζει το σώμα να ξεκινήσει νωρίς) μέρος της διαδικασίας εγκλιματισμού που με τη σειρά της βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η ακεταζολαμίδη εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική εάν ξεκινήσει νωρίς κατά τη διάρκεια της ασθένειας υψομέτρου. Ως πρόληψη, ξεκινά μία ημέρα πριν το ταξίδι σε υψόμετρο και συνεχίζεται για τις πρώτες 2 ημέρες στο υψόμετρο. Η ακεταζολαμίδη είναι κατηγορία εγκυμοσύνης Β3 στην Αυστραλία, πράγμα που σημαίνει ότι μελέτες σε αρουραίους, ποντίκια και κουνέλια στις οποίες η ακεταζολαμίδη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως ή από του στόματος προκάλεσε αυξημένο κίνδυνο δυσπλασιών του εμβρύου, συμπεριλαμβανομένων δυσπλασιών των άκρων. Παρ 'όλα αυτά, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από μελέτες σε ανθρώπους για να υποστηρίξουν ή να αντικρούσουν αυτά τα στοιχεία. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις της ακεταζολαμίδης σε μητέρες που θηλάζουν. Οι θεραπευτικές δόσεις δημιουργούν χαμηλά επίπεδα στο μητρικό γάλα και δεν αναμένεται να προκαλέσουν προβλήματα στα βρέφη. Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ακεταζολαμίδης περιλαμβάνουν τα εξής: παραισθησία, κόπωση, υπνηλία, κατάθλιψη, μειωμένη λίμπιντο, πικρή ή μεταλλική γεύση, ναυτία, έμετο, κοιλιακές κράμπες, διάρροια, μαύρα κόπρανα, πολυουρία, πέτρες στα νεφρά, μεταβολική οξέωση και αλλαγές ηλεκτρολυτών ( υποκαλιαιμία, υπονατριαιμία ). Ενώ οι λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν το σύνδρομο Stevens-Johnson, την αναφυλαξία και τις δυσκρασίες του αίματος. Οι αντενδείξεις περιλαμβάνουν: Υπερχλωραιμική οξέωση Υποκαλιαιμία (χαμηλό κάλιο στο αίμα) Υπονατριαιμία (χαμηλό νάτριο στο αίμα) Ανεπάρκεια αδρεναλίνης Μειωμένη νεφρική λειτουργία Υπερευαισθησία στην ακεταζολαμίδη ή σε άλλες σουλφοναμίδες. Σημαντική ηπατική νόσος ή βλάβη της ηπατικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της κίρρωσης, λόγω του κινδύνου ανάπτυξης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας. Η ακεταζολαμίδη μειώνει την κάθαρση της αμμωνίας. Είναι πιθανό να αλληλεπιδράσει με: Αμφεταμίνες, επειδή αυξάνει το pH των νεφρικών σωληνοειδών ούρων, μειώνοντας έτσι την κάθαρση των αμφεταμινών. Άλλους αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης - πιθανότητα για πρόσθετες ανασταλτικές επιδράσεις στην καρβονική ανυδράση και επομένως πιθανότητα τοξικότητας. Κυκλοσπορίνη: μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο πλάσμα. Αντιφολικά όπως τριμεθοπρίμη, μεθοτρεξάτη, πεμετρεξίδη και ραλτιτρεξίδη. Υπογλυκαιμικά: η ακεταζολαμίδη μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Λίθιο: αυξάνει την απέκκριση, μειώνοντας έτσι το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ενώσεις μεθεναμίνης: μειώνουν την απέκκριση των μεθαναμινών στα ούρα. Φαινυτοΐνη: μειώνει την απέκκριση της φαινυτοΐνης, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα τοξικότητας. Πριμιδόνη: μειώνει τα επίπεδα της πριμιδόνης στο πλάσμα. Ως εκ τούτου, μειώνεται το αντισπασμωδικό αποτέλεσμα. Κινιδίνη: μειώνει την απέκκριση της κινιδίνης στα ούρα, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα τοξικότητας. Σαλικυλικά: δυναμικό για σοβαρή τοξικότητα. Διττανθρακικό νάτριο: δυναμικό σχηματισμού λίθων στα νεφρά. Αντιπηκτικά, καρδιακοί γλυκοζίτες: μπορεί να επηρεαστεί η δράση τους από την ακεταζολαμίδη. Η ακεταζολαμίδη είναι αναστολέας καρβονικής ανυδράσης, προκαλώντας έτσι τη συσσώρευση ανθρακικού οξέος. Η ανθρακική ανυδράση είναι ένζυμο που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και σε πολλούς άλλους ιστούς που καταλύει την ακόλουθη αντίδραση: H2CO3 ⇌ H2O + CO2μειώνοντας έτσι το pH του αίματος, μέσω της ακόλουθης αντίδρασης που υφίσταται ανθρακικό οξύ: H2CO3 ⇌ HCO3- + H+που έχει pKa 6,3.Ο μηχανισμός της διούρησης περιλαμβάνει το εγγύς σωληνάριο του νεφρού. Το ένζυμο ανθρακική ανυδράση βρίσκεται εδώ, επιτρέποντας την επαναπορρόφηση διττανθρακικού, νατρίου και χλωριδίου. Αναστέλλοντας αυτό το ένζυμο, αυτά τα ιόντα απεκκρίνονται, μαζί με περίσσεια νερού, μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενδοκρανιακή πίεση και ενδοφθάλμια πίεση. Εκκρίνοντας όξινο ανθρακικό άλας, το αίμα γίνεται όξινο, προκαλώντας αντισταθμιστικό υπεραερισμό με βαθιά αναπνοή (αναπνοή Kussmaul), αυξάνοντας τα επίπεδα οξυγόνου και μειώνοντας τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα.Στο μάτι αυτό οδηγεί σε μείωση του υδατικού υγρού.