Φίλιππος του Κονιάκ

Ο Φίλιππος του Κονιάκ, αγγλ.: Philip of Cognac, (αρχές της δεκαετίας του 1180 – μετά το 1201) από τον Οίκο του Ανζού ήταν νόθος γιος του Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου βασιλιά της Αγγλίας, από μία άγνωστη μητέρα. Ο Φίλιππος είχε ενηλικιωθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1190. Ο πατέρας του τον νύμφευσε με την κηδεμονευομένη του, την Αμέλια, τη κληρονόμο του κάστρου του Κονιάκ, στη δυτική Γαλλία, στην επαρχία Σαράντ. Ωστόσο όταν αυτή απεβίωσε χωρίς απογόνους, ο Ριχάρδος Α΄ κράτησε το κάστρο και το παρέδωσε στον σενεσάλη του, τον Ροβέρτο του Θόρνχαμ. Ο βασιλιάς είχε τραυματιστεί θανάσιμα κατά την καταστολή μίας εξέγερσης του Αϊμάρ Ε΄ υποκόμη του Λιμόζ το 1199, και απεβίωσε χωρίς γνήσια τέκνα. Ο χρονικογράφος Ρότζερ του Χάουντεν αναφέρει ότι αργότερο το έτος αυτό, "O Φίλιππος, νόθος γιος του Ριχάρδου της Αγγλίας, του οποίου ο βασιλιάς πατέρας του τού χορήγησε το κάστρο και την τιμή του Κονιάκ, σκότωσε τον προααφερθέντα υποκόμη του Λιμόζ ως εκδίκηση για τον πατέρα του." Καμία άλλη πηγή δεν το επιβεβαιώνει αυτό, ή δεν αναφέρει ρητά ότι το τέλος του Άιμαρ Ε΄ ήταν βίαιος. Ωστόσο ο τροβαδουρικός θρήνος (planh) Planc e sospir του Γκιρώ ντε Μπορνέλ γι' αυτόν, υποδηλώνει ότι το τέλος του ήταν αδόκητο. Μία περαιτέρω αναφορά στον Φίλιππο βρίσκεται στους Σωληνωτούς Παπύρους για το 1201 τού θείου του Ιωάννη βασιλιά της Αγγλίας: «Et Philippo f. R. Ricardi 1 m. de dono R.» (Και στον Φίλιππο, γιο του βασιλιά Ριχάρδου, ένα μάρκο ως δώρο), αλλά τίποτε αργότερα. Φαίνεται πιθανό, ότι απεβίωσε στις αρχές του 13ου αι.

 Το αραιά τεκμηριωμένο ιστορικό του Φιλίππου του Κονιάκ έχει αναπτυχθεί στη λογοτεχνία. Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ τον απεικόνισε ως Φίλιππο το Κάθαρμα στο έργο του Η ζωή και το τέλος του βασιλιά Ιωάννη. Σε αυτό, είναι ο γιος της λαίδης Φώλκονμπριτζ, χήρας του σερ Ρόμπερτ Φώλκονμπριτζ, και μαθαίνει για την πραγματική του πατρότητα στην πρώτη σκηνή: Κυρία, δεν θα ευχόμουν καλύτερο πατέρα. Αυτός που εξαναγκάζει και ληστεύει τα λιοντάρια από τις καρδιές τους, Μπορεί εύκολα να κερδίσει μίας γυναίκας (την καρδιά).Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, τίποτε δεν είναι γνωστό για την πραγματική μητέρα του Φιλίππου. Ο χαρακτήρας του Σαίξπηρ είναι ουσιαστικά μία φανταστική δημιουργία, που μοιράζεται μόνο ένα όνομα και έναν πατέρα με τον ιστορικό ομόλογό του. Μία άλλη, άκρως μυθιστορηματική εκδοχή του Φιλίππου, τον οποίο υποδύεται ο Στέφεν Μόγιερ, εμφανίζεται ως ο ρομαντικός ήρωας της Πριγκίπισσας των Κλεπτών (2001), μίας περιπέτειας του Ντίσνεϋ φτιαγμένης για τηλεόραση, προς νεαρούς θεατές, στην οποία η Κίρα Νάιτλι υποδύεται την Γκούιν, την κόρη του Ρομπέν των Δασών. Αυτό ακολουθεί την παράδοση, που ξεκίνησε από τον Τζον Μάϊρ και έγινε δημοφιλής από τον Γουόλτερ Σκοτ, της ανάθεσης των θρύλων των Δασών στη βασιλεία του Ριχάρδου Α΄. Σε αυτό ο Ρομπέν των Δασών, η κόρη του και οι παράνομοι βοηθούν τον Φίλιππο να κερδίσει τον θρόνο από τον θείο του, τον πρίγκιπα Ιωάννη και ο Φίλιππος και η Γκούιν ερωτεύονται. "Comptes d'Alfonse de Poitiers" στο Archives historiques du Poitou, τόμ. 4 (Poitiers, 1872) (διαθέσιμο μέσω εξωτερικού συνδέσμου στο Gallica ). John Gillingham, Richard Cœur de Lion: Kingship, ιπποτισμός και πόλεμος στον 12ο αιώνα (Λονδίνο, 1994). John Gillingham, Richard I (Yale, 1999). Oliver de Laborderie, "L'image de Richard Cœur de Lion dans La Vie et la Mort du roi Jean de William Shakespeare", στο Janet L. Nelson (επιμ. ) Richard Cœur de Lion in History and Myth (Λονδίνο, 1992). Pipe Roll για το Τρίτο Έτος της Βασιλείας του Βασιλιά Ιωάννη. Roger of Howden (επιμ. William Stubbs ), Chronica, 4 τόμοι. (Λονδίνο, 1868–71) (διαθέσιμο μέσω εξωτερικού συνδέσμου στο Gallica ).