IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μεσιέ 9

Το Μεσιέ 9 (γνωστό και ως M9 και NGC 6333) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 26.000 ετών φωτός στον αστερισμό Οφιούχο. Είναι ένα από τα εγγύτερα στον γαλαξιακό πυρήνα σφαιρωτά σμήνη. Απέχει από αυτόν μόνο 5.500 έτη φωτός. Σε καλές συνθήκες, το Μεσιέ 9 είναι μόλις ορατό με κιάλια 10x50. Βρίσκεται περίπου 3 μοίρες νοτιοανατολικά του Σαντίκ (η Οφιούχου) που έχει φαινόμενο μέγεθος +2,43.

 Το Μεσιέ 9 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 28 Μαΐου 1764. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ 20 χρόνια μετά. Το Μεσιέ 9 έχει διάμετρο περίπου 90 έτη φωτός. Στη βόρεια και δυτική άκρη του το φως του σμήνους εμποδίζεται από τη διαστρική ύλη του σκοτεινού νεφελώματος Barnard 64. Το απόλυτο μέγεθος του σμήνους είναι –8,04. Τα λαμπρότερα μέλη του Μ9 έχουν φαινόμενο μέγεθος +13,5 ενώ ανάμεσα στα μέλη του σμήνους είναι 13 μεταβλητοί αστέρες. Μοιάζει να έχει οβάλ σχήμα. NGC 6356, NGC 6342, δύο αχνότερα σφαιρωτά σμήνη σε απόσταση 80’ από το Μ9 Δεδομένα για το NGC 6333 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6333 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Messier 9, SEDS Messier pages M9, Galactic Globular Clusters Database page
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Αστέρας Αγίου Δημητρίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, στην Αθήνα, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Αγίου Δημητρίου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1988 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Την αγωνιστική χρονιά του 2011 το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα αποφάσισε να γυρίσει σελίδα στην Ιστορία του συγχωνεύοντας τις υποδομές του τμήματος μπάσκετ του σωματείου με το αντίστοιχο του Κρόνου Αγίου Δημητρίου που δίνει ζωή στο τμήμα του συλλόγου τροφοδοτώντας τον Αστέρα με παίκτες σε όλα τα τμήματα υποδομών. Ο Αστέρας άρπαξε την ζωτικής σημασίας ευκαιρία και έδωσε πνοή στο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου. Μάλιστα, την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο 2012-13 το τμήμα Ανδρών τερμάτισε στην 6η θέση της Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., ενώ το αντίστοιχο τμήμα Παίδων προκρίθηκε στην τελική φάση του πρωταθλήματος χάνοντας ωστόσο στα τελευταία δεύτερα την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία Παίδων της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.. Αυτή τη στιγμή, υπεύθυνη του τμήματος μπάσκετ του Συλλόγου είναι η Μαριάννα Τογανίδη. Το τμήμα μπάσκετ Ανδρών θα αγωνιστεί την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2015-16 στην B' Κατηγορία Ανδρών Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.. Κατά την αγωνιστική περίδο 2008-09 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., στον τελικό βαθμολογικό πίνακα του οποίου κατέλαβε τη 12η θέση σε σύνολο 15 συλλόγων. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση σε πρωτάθλημα 17 συλλόγων. Την περίδο 2010-11 βρέθηκε στην 11η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα του Αγίου Δημητρίου επέδειξε καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο φτάνοντας στην 6η θέση της βαθμολογίας της κανονικής περιόδου και κερδίζοντας μία θέση στα Play-offs. Ωστόσο δύο συνεχόμενες ήττες από την Αργυρούπολη κράτησαν την ομάδα μακριά από την κορυφαία τετράδα.Την επόμενη χρονιά, 2012-13, ο Αστέρας τερμάτισε στην 9η θέση της τελικής κατάταξης της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. σε σύνολο 15 ομάδων. Το τμήμα βόλεϊ Γυναικών δεν θα αγωνιστεί την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Την περίοδο 2012-13 έχασε την άνοδο στην Α1 για μόλις 5 πόντους τερματίζοντας στην 3η θέση του 2ου ομίλου της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών στον 2ο όμιλο.Ωστόσο την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 κέρδισε την άνοδό του στην Α1 , στην οποία θα αγωνίζεται την αγωνιστική περίοδο 2015-2016. Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου, επίσημο ιστολόγιο τμημάτων καλαθοσφαίρισης. Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου (ακαδημίες πετοσφαίρισης), επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Κλειστό Γυμναστήριο Αγίου Δημητρίου, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Άγιος Νεκτάριος Αττικής

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ορεινός οικισμός της βορειοδυτικής Αττικής. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς του Κιθαιρώνα (θέση «Μαγούλεζα») και βόρεια της θέσης «Πάτημα» του Μακρού όρους, αμέσως δυτικότερα από τα Βίλια και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 640. Απέχει 58 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας. Ο οικισμός βρίσκεται στη θέση όπου, το 1970, συστάθηκε ο οικοδομικός συνεταιρισμός δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών και πολιτικών συνταξιούχων «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ», έκτασης 372,3 στρεμμάτων. Στον οικισμό δραστηριοποιείται ο εξωραϊστικός σύλλογος «Άγιος Νεκτάριος Βιλίων». Η τρισυπόστατη εκκλησία αφιερωμένη στους Άγιο Νεκτάριο, Άγιο Φανούριο και Αγία Μαρίνα Από το βορειοανατολικό τμήμα του οικισμού και σε απόσταση 1 χλμ. ξεκινάει μονοπάτι που οδηγεί στο καταφύγιο «Βαγγέλης Τσάκος» του ΕΟΣ Ελευσίνας. Το μονοπάτι διασταυρώνεται με εκείνο που έρχεται ανατολικά από τη θέση «Πηγή Τσίας» των Βιλίων, και οδηγούν στην κορυφή του Κιθαιρώνα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000) Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας

Η Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας, (αγγλικά: Food and Agriculture Organization, FAO) είναι ένας διεθνής διακρατικός οργανισμός και αποτελεί εξειδικευμένη διεύθυνση του ΟΗΕ.Η ιδέα της δημιουργίας του FAO ανήκει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούσβελτ, στο Χοτ Σπριγκς στη Βιρτζίνια, το 1943, όταν τότε 34 κράτη-μέλη του ΟΗΕ συγκρότησαν τον διεθνή αυτόν οργανισμό του οποίου και η πρώτη σύνοδος συνήλθε στο Κεμπέκ (Καναδά) τον Οκτώβριο του 1945, όπου και συνομολογήθηκε και υπεγράφη ο καταστατικός χάρτης του. Η έδρα σήμερα του FAO είναι στη Ρώμη (Ιταλία). Η έδρα του είναι η Ρώμη και στα 194 μέλη του συμπεριλαμβάνεται και η Ρωσία από τις 11 Απριλίου 2006. Έχει ως σκοπό τη βελτίωση του επιπέδου διατροφής των κατοίκων των αναπτυσσόμενων χωρών, την εξασφάλιση και βελτίωση των συστημάτων παραγωγής και διανομής των γεωργικών πόρων και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των αγροτικών, κτηνοτροφικών και αλιευτικών πληθυσμών, με απώτερο σκοπό τη συμβολή τους στην ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.

 Το Συμβούλιο αποτελείται από 27 μέλη τα οποία εκλέγονται για μια τριετία από τη Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη, που αποτελεί το εκτελεστικό όργανο και εξασφαλίζει τη συνέχεια της δράσης του οργανισμού, έχοντας υπό συνεχή παρακολούθηση την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η γεωργία και το επίπεδο διατροφής στο κόσμο. Διαθέτει περιφερειακά γραφεία που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον, στο Κάιρο, στην Μπανγκόκ, στο Σαντιάγο και στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Συνέλευση εκλέγει επίσης το συμβούλιο που συγκροτείται από εκπροσώπους 49 Κρατών-μελών. Η Συνέλευση ή Γενική Διάσκεψη εκλέγει επίσης τον Γενικό Διευθυντή. Για την περίοδο Ιανουάριος 2012 μέχρι Ιούλιος 2015 Διευθυντής έχει εκλεγεί ο Χοσέ Γκραζιάνο ντα Σίλβα (José Graziano da Silva), από τη Βραζιλία, ο οποίος διαδέχθηκε το Ζακ Ντιούφ. Για την πραγματοποίηση των σκοπών αυτών ο FAO: Διατηρεί μια υπηρεσία πληροφοριών που συγκεντρώνει στοιχεία και στατιστικές σχετικά με τη διατροφή, τη γεωργία, την υδατοκαλλιέργεια και την αλιεία και τη δασοκομία. Αναπτύσσει δράση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για τη βελτίωση όλων των πλευρών της παραγωγής, του εμπορίου, της συντήρησης και μεταφοράς των προϊόντων της γεωργίας και της αλιείας. Προσφέρει τεχνική βοήθεια, που άπτεται στους διάφορους τομείς της αρμοδιότητά της, στα κράτη μέλη τα οποίας ανήκουν στην οργάνωση, όταν το ζητήσουν. Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" - Αθήνα 1979 σ.131. Επίσημη ιστοσελίδα του FAO
Αγία Τριάδα Ρεθύμνης

Η Αγία Τριάδα (επίσημο: Αγία Τριάς) είναι οικισμός της Κοινότητας Μέσης του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 62 κατοίκους. Βρίσκεται 11 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 200 μέτρα.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S(an)ta Trinità. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Trinita με 145 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως S. Trinita. Δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1881. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον δήμο Πηγής και είχε 24 κατοίκους. Το 1925, η Αγία Τριάδα υπάχθηκε στην κοινότητα Μέσης, στην Επαρχία Ρεθύμνης, και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Μέσης του Δήμου Αρκαδίου. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην κεντρική πλατεία του οικισμού βρίσκεται ο αναγεννησιακός δίκλιτος ναός της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Νικολάου. Από αυτήν την εκκλησία πήρε το όνομά του το χωριό. Εκκλησιαστικά εξυπηρετείται από την ενορία της Μέσης που υπάγεται στην Γ΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Το χωριό περιβάλλεται από ελαιόδεντρα και σώζονται πολυάριθμοι ελαιόμυλοι. Ανάμεσα στα κτίρια του χωριού που σώζονται βρίσκεται και η οικία του μεγαλογαιοκτήμονα Αγά Αλμπάνη.
Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης

Το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (στα γερμανικά: Universität Zürich) είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ελβετίας, στην πόλη της Ζυρίχης. Ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου του 1833 με σχολές θεολογίας, νομικής, ιατρικής και φιλοσοφίας. Σήμερα, το Πανεπιστήμιο διαθέτει σχολές για θεολογία, τέχνες, επιστήμη, ιατρική, κτηνιατρική, οικονομικά και νομική.

 Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1833 όταν τα υπάρχοντα κολέγια θεολογίας, νομικής και ιατρικής ενώθηκαν μαζί με τη νεοσύστατη σχολή Φιλοσοφίας για να δημιουργήσουν το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Αυτό ήταν το πρώτο Πανεπιστήμιο στην Ευρώπη ποου ιδρύθηκε από το κράτος και όχι από έναν μονάρχη ή την εκκλησία. Από το 1847 το πανεπιστήμιο επέτρεψε σε γυναίκες να ακούν φιλοσοφικά μαθήματα, και δέχτηκε την πρώτη γυναίκα διδακτορική φοιτήτρια το 1866. Η Σχολή της Κτηνιατρικής προστέθηκε το 1901, καθιστώντας την την παλαιότερη τέτοια σχολή παγκοσμίως. Το 1914, το Πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε σε νέο κτιριακό συγκρότημα στην Rämistrasse 71, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Karl Moser. Άλμπερτ Αϊνστάιν Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν Καρλ Σπίτελερ Βάλτερ Χόλενβεγκερ Καρλ Νέγκελι Βίλχελμ Κονραντ Ραίντγκεν (Φυσικής, 1901) Θέοντορ Μόμμσεν (Λογοτεχνίας, 1902) Άλφρεντ Βέρνερ (Χημείας, 1913) Λέοπολντ Στέφαν Ρουτζίκα (Χημείας, 1913) Μαξ φον Λάουε (Φυσικής, 1914) Άλμπερτ Αϊνστάιν (Φυσικής, 1921) Έρβιν Σρέντινγκερ (Φυσικής, 1933) Πέτερ Ντέμπυε (Χημείας, 1937) Πωλ Κάρρερ (Χημείας, 1937) Βάλτερ Ρούντολφ Χές (Ιατρικής, 1949) Καρλ Άλεξ Μούλλερ (Φυσικής, 1987) Ρολφ Μ. Ζινκερνάγκελ (Ιατρικής, 1996) Ιστορίας της Ιατρικής Επίσημη ιστοσελίδα Ινστιτούτο Εγκεφαλικής Έρευνας
Αϊνού

Αϊνού (ιαπωνικά: アイヌ‎) ονομάζονται οι ιθαγενείς κάτοικοι των βόρειων ιαπωνικών νησιών Χοκάιντο (Ιαπωνία) και Σαχαλίνης (Ρωσία). Τα αρχαιολογικά ευρήματα του πολιτισμού τους φτάνουν μέχρι και το 18000 π.Χ. Οι Αϊνού είναι οι τελευταίοι απόγονοι ενός λαού που κατά την νεολιθική εποχή κατοικούσε ολόκληρη την Ιαπωνία, όμως από τους προϊστορικούς ακόμα χρόνους, καθώς πιεζόταν από τα μογγολικά φύλα που είχαν ξεχυθεί από το κέντρο της Ασίας, ζητούσε καταφύγιο όλο και βορειότερα και περιοριζόταν συνεχώς σε αριθμό και σε Εκταση.Ας μην προσπερασουμε τα Αρχαία Ελληνικά Σύμβολα τους Μαιάνδρους δηλαδη που αποικονιζονται πανω στα ενδύματα τους.

 Γενετικά είναι περισσότερο συγγενείς με τους Ευρω-σιβηρικούς λαούς παρά με τους Ιάπωνες. Δεν έχουν σχιστά μάτια ούτε τα άλλα χαρακτηριστικά των μογγολικών φυλών. Μικρόσωμοι, δολιχοκέφαλοι, οι Αϊνού έχουν άφθονο τρίχωμα, ζουν το καλοκαίρι σε καλύβες και τον χειμώνα σε κατοικίες μισοϋπόγειες, φορούν ρούχα από φυτικές ίνες που διακοσμούνται με λεπτοδουλεμένα και πολύπλοκα γεωμετρικά σχέδια, ενώ τον χειμώνα προστατεύονται από το κρύο με δέρματα σκύλων. Οι άντρες ασχολούνται με το κυνήγι. Πατροπαράδοτα όπλα είναι το τόξο και το ρόπαλο, τα μόνα σιδερένια που ξέρουν προέρχονται από τους γείτονές τους Ιάπωνες. Οι γυναίκες ασχολούνται με τη συλλογή καρπών και με μια στοιχειώδη γεωργία. Κατά τα έθιμα, ο άντρας πρέπει να παντρεύεται την κόρη του θείου του από την πλευρά της μητέρας του, όμως απαγορεύεται ο γάμος δύο αδελφών με δύο αδελφές. Η θρησκεία τους αποδίδει μεγάλη σημασία στην αρκούδα. Κάθε οικογένεια τρέφει αρκούδες. Οι Αϊνού έχουν πλούσιους λαϊκούς μύθους και παραδόσεις, σήμερα όμως έχουν επιμειχθεί πολύ με τους Ιάπωνες. Μετά τον δέκατο έκτο αιώνα το κομμάτι των Αϊνού που ζούσε στα ιαπωνικά νησιά πιέστηκε να αφομοιωθεί από το ιαπωνικό στοιχείο, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ο πολιτισμός τους σχεδόν ολοκληρωτικά. Όσοι ζούσαν στη ρωσική Σαχαλίνη ήταν πιο ελεύθεροι και οι κοινότητές τους κατά την περίοδο πριν τη ρωσική επανάσταση ήταν ορθόδοξες χριστιανικές με δικές τους εκκλησίες. Οι περισσότεροι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, όταν ο σοβιετικός στρατός κατέλαβε τα νησιά τους, έφυγαν στην Ιαπωνία. Σήμερα είναι αναγνωρισμένη η μειονότητα των Αϊνού από το Ιαπωνικό Κοινοβούλιο. Παραδοσιακά η αρχαία θρησκεία τους ήταν πολυθεϊστική και λάτρευαν τα πνεύματα της φύσης. Η κοινωνία τους ήταν μητριαρχική, δηλαδή οι γυναίκες είχαν στα χέρια τους την οργάνωση της κοινότητας, ενώ οι άντρες ήταν απλά κυνηγοί. Οι Αϊνού ήταν ένας ημινομαδικός λαός που ζούσε κυρίως από τη συλλογή τροφών και το κυνήγι. Όπου οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές καλλιεργούσαν μικρές καλλιέργειες ρυζιού και άλλες. Ανθρωπολογικά ήταν χωριστή φυλή από τους Ιάπωνες, με κύρια χαρακτηριστικά τα μεγαλύτερα και πιο ανοιχτόχρωμα μάτια, τις μεγάλες γενειάδες και το λευκό χρώμα του δέρματος. Οι Ιάπωνες τους έλεγαν τριχωτούς. Όσοι ήταν νεότεροι και δούλευαν έξω είχαν ηλιοκαμένο χρώμα. Οι μεγαλύτεροι όμως, που ήταν ανήμποροι και κάθονταν κυρίως στο σπίτι, είχαν λευκό δέρμα σαν αυτό των καυκάσιων. Αϊνού (Δημοτικό Σχολείο Ριζού)
Ο καθρέφτης των δεινών μας

Ο καθρέφτης των δεινών μας (γαλλικός τίτλος Miroir de nos peines) είναι μυθιστόρημα του Πιέρ Λεμαίτρ που εκδόθηκε το 2020. Η ιστορία διαδραματίζεται κατά την εισβολή των Γερμανών στη Γαλλία στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την επακόλουθη μαζική μετακίνηση του πληθυσμού και οι περιπέτειες των ηρώων τέμνονται με τα ιστορικά γεγονότα και αναδεικνύουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Είναι το τρίτο μυθιστόρημα της τριλογίας του Λεμαίτρ που καλύπτει την περίοδο του Μεσοπολέμου. Το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, Καλή αντάμωση εκεί ψηλά, εκδόθηκε το 2013. Το δεύτερο, Τα χρώματα της πυρκαγιάς, εκδόθηκε το 2018.

 Το μυθιστόρημα αρχίζει τον Απρίλιο 1940 και μας παρουσιάζει την 30χρονη Λουίζ Μπελμόν, δασκάλα και περιστασιακή σερβιτόρα στο καφέ-εστιατόριο του κυρίου Ζυλ, που είχε γνωρίσει πριν 20 χρόνια τον Εντουάρ Περικούρ. Η ατμόσφαιρα είναι αυτή του Παράξενου πολέμου, νιώθουμε ότι πρόκειται να ξεσπάσει πόλεμος. Χωρίς να το θέλει, η Λουίζ εμπλέκεται σε ένα σοβαρό περιστατικό ​​που θα αναστατώσει την ήσυχη ζωή της και θα την κάνει να αναζητήσει το παρελθόν της και κρυμμένα οικογενειακά μυστικά. Η προσωπική της ιστορία διαγράφεται ταυτόχρονα με την εισβολή των Γερμανών.Ο Πιέρ Λεμαίτρ μας μεταφέρει στην πολύ διαφορετική καθημερινότητα πολλών χαρακτήρων όπως ο Ραούλ, ένας μικροεγκληματίας που μπήκε στο στρατό ως δεκανέας και σκοπεύει να εκμεταλλευτεί τη στρατιωτική του θητεία, ο Γκαμπριέλ, καθηγητής μαθηματικών και ο Φερνάν, που νιώθει διχασμένος ανάμεσα στις υποχρεώσεις του προς τη χώρα του και την αγάπη της ζωής. Από το ένα κεφάλαιο στο άλλο, σκιαγραφούνται οι ζωές τους, οι φόβοι, οι επιθυμίες, τα ελαττώματα τους, και γίνεται αντιληπτό ότι πέρα ​​από τις προφανείς διαφορές τους, τους ενώνει ένας συγκεκριμένος δεσμός.Ο Γκαμπριέλ, εν τω μεταξύ, επιστρατεύεται, φεύγει για τη Γραμμή Μαζινό, όπου συναντά τον Ραούλ, του οποίου είναι ιεραρχικά ανώτερος, αλλά παρασύρεται παρά τη θέλησή του. Μετακινούνται για ενίσχυση στο μέτωπο των Αρδεννών, όπου ο γαλλικός στρατός δεν κατάφερε να αντιταχθεί στην επίθεση των συντριπτικών γερμανικών στρατευμάτων και αναγκάστηκε να τραπεί σε άτακτη ταπεινωτική υποχώρηση. Καθώς τα γερμανικά στρατεύματα προελαύνουν προς το Παρίσι και ο γαλλικός στρατός υποχωρεί, οι Γάλλοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους υπό συνθήκες πανικού, αναζητώντας κάποιο ασφαλέστερο μέρος στα νότια της χώρας (Έξοδος του 1940 στη Γαλλία). Παρουσιάζεται επίσης ο Ντεζιρέ, ένας εκπληκτικός χαρακτήρας εξαιρετικής ευφυΐας, που ελίσσεται καλύτερα όταν η περίοδος είναι εξαιρετικά ταραγμένη και του ανοίγονται νέες δυνατότητες δράσης... Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται αυτή τη φορά στη Γαλλία αυτού του Παράξενου πολέμου, ο οποίος γίνεται γρήγορα τραγικός, με μια πολιτική δύναμη που δεν μπορεί να αντιδράσει, με φυγάδες παντού, τον στρατό αποδιοργανωμένο και τον άνθρωπο να δείχνει πολλές φορές το χειρότερο πρόσωπό του. Το τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος τελειώνει στις 13 Ιουνίου 1940. Ο καθρέφτης των δεινών μας, μετάφραση: Έφη Κορομηλά, εκδόσεις Μίνωας, 2021
Χαγιάτ Μιρσάντ

Η Χαγιάτ Μιρσάντ (1988- ) είναι φεμινίστρια δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού φεμινιστικού συλλόγου FE-MALE. Έχει πτυχίο αγγλικής φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιβάνου και πτυχίο στην ανθρωπιστική ανάπτυξη και βοήθεια από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

 Η Μιρσάντ ξεκίνησε το πρώτο φεμινιστικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα στον Λίβανο το 2012, με το όνομα "Sharika wa Laken" ("Συνεργάτης που δεν είναι ακόμα ισότιμος"). Το 2007 ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό φεμινιστικό σύλλογο FE-MALE στην οποία είναι μέχρι σήμερα διευθύντρια. Είναι επίσης επικεφαλής του γραφείου Τύπου της Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών στον Λίβανο. Το 2020, η Μιρσάντ αναγνωρίστηκε από το BBC ως μια από τις 100 κορυφαίες γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή εκείνη τη χρονιά χάρη στο έργο της ως διευθύντρια του FE-MALE. Ask an activist: what do you think is the role of youth in ending violence against women and girls?, UN Woman - Arab States, 25 Απριλίου 2019 Zrein, Rim (25 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Journalist Ranked Among BBC's 100 Most Inspiring & Influential Women, The 961 Arawi, Mia (24 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Activist Makes it to BBC's 100 Women List for 2020, Beirut
Μονή Διμιόβης Μεσσηνίας

Η Μονή Δημιόβης Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με 2 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ελαιοχωρίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Η Μονή Διμιόβης βρίσκεται σε υψόμετρο 785 μέτρων, στον Ταΰγετο. Σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από την Καλαμάτα, είναι χτισμένη η Μονή Δήμιοβας. Εορτάζει στις 15 και στις 23 Αυγούστου. Στην Επανάσταση του 1821, ήταν καταφύγιο για τους κλέφτες και αρματολούς της περιοχής και από το 1960, είναι γυναικείο μοναστήρι. 08-12-1845, ο οικισμός Μονή Δήμοβας προσαρτάται στο Δήμο Καλαμών. 31-08-1912, ο οικισμός Μονή Διμιόβης αποσπάται από το Δήμο Καλαμών και προσαρτάται στην Κοινότητα Γιαννίτσης. 04-12-1997, ο οικισμός Μονή Διμιόβης αποσπάται από την Κοινότητα Ελαιοχωρίου και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
NGC 6309

Το NGC 6309 είναι τετραπολικό πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Οφιούχο. Κατατάσσεται ως PN στο σύστημα μορφολογικής ταξινόμησης και ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Βίλχελμ Τέμπελ (Wilhelm Tempel) το 1876. Έχει φωτεινότητα περίπου 1800 φορές αυτήν του Ηλίου.

 Δεδομένα για το NGC 6309 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6309 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6309 στο Wikimedia Commons
Περικλής Ηλιάδης

Ο Περικλής Ηλιάδης (1892 - 12 Μαΐου 1981) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας Φωνή της Καστοριάς και συνέγραψε βιβλία με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο. Χρημάτισε βουλευτής Φλώρινας και Καστοριάς.

 Γεννήθηκε στη Σπάρτη της Μικράς Ασίας το 1892. Το 1945 ίδρυσε την εφημερίδα Φωνή της Καστοριάς.Εργάστηκε ως δάσκαλος στην ισραηλιτική κοινότητα της Καστοριάς και αργότερα υπηρέτησε ως επιθεωρητής Δημόσιας Εκπαίδευσης στην περιφέρεια Νεστορίου. Κατά την περίοδο της Ιταλικής Κατοχής φυλακίστηκε εξαιτίας των πατριωτικών του φρονημάτων. Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 2.917 ψήφους και ως το 1960 ήταν ο εκδότης της "Φωνής της Καστοριάς".. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου 1981 και κηδεύτηκε στη Νάουσα.
Ο καβαλάρης των F.M. Stereo

Ο καβαλάρης των F.M. Stereo, είναι ο τίτλος μίας ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας του 1986 σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη και σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά, με πρωταγωνιστές τους Στάθη Ψάλτη, Καίτη Φίνου, Νεφέλη Ορφανού, Σπύρο Καλογήρου, Τάσο Κωστή, Ηλία Κωνσταντίνου κ.ά.

 Ο Στάθης είναι ένας άνεργος νέος αλλά και νόθο παιδί ενός εργοστασιάρχη τον οποίο κληρονομεί μετά τον θάνατό του και βρίσκεται ξαφνικά με μεγάλη περιουσία. Οι υπόλοιποι συγγενείς και κληρονόμοι θα προσπαθήσουν να τον εξαπατήσουν ώστε να του κλέψουν την περιουσία που κληρονόμησε αλλά ο Στάθης θα καταφέρει να τους σταματήσει επισης θα καταφέρει να παντρευτεί την μεγάλη του αγάπη, τη Λίζα. Επίσης στην ταινία κάνουν μια guest εμφάνιση ο Πασχάλης μαζί με την πρωτοεμφανιζόμενη τότε τραγουδίστρια Λίτσα Γιαγκούση. Ο καβαλάρης των F.M. Stereo στο Cine.gr Ο καβαλάρης των F.M. Stereo στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2008-09

Το Κύπελλο Κύπρου 2008-09 ήταν η 35η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (32η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι εννέα ομάδες της Α΄ κατηγορία 2008-09. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για 3η φορά στην ιστορία της.

 Στην Α΄ φάση συμμετείχαν μόνο δύο ομάδες. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης. Οι δύο ημιτελικοί και ο τελικός ήταν προγραμματισμένα να διεξαχθούν στο Κλειστό Γήπεδο Πανεπιστημίου Κύπρου. Ο πρώτος ημιτελικός μεταξύ Ανόρθωσης-Διόνυσου έγινε στο γήπεδο αυτό, ωστόσο ακολούθησαν επεισόδια. Για το λόγο αυτό αποφασίστηκε όπως ο δεύτερος ημιτελικός και ο τελικός διεξαχθούν σε διαφορετικά γήπεδα. Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και η Ανόρθωση. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 24 Απριλίου 2009 στο Κίτιον Αθλητικό Κέντρο στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 3-2 σετ (25-16, 22-25, 25-16, 18-25, 15-12). «Κύπελλο ΟΠΑΠ Α΄ Κατηγορίας Ανδρών 2008-09 - Αποτελέσματα» (PDF). www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Άμεση Δράση

Η Άμεση Δράση είναι υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας. Αποστολή της είναι η πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος, οι συνεχείς περιπολίες για την διαφύλαξη της ασφάλειας και της τάξης, καθώς και η βοήθεια προς το κοινωνικό σύνολο.

 Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50, οι πολίτες που ήθελαν την βοήθεια της αστυνομίας, ήταν υποχρεωμένοι να καλούν το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Οι τηλεφωνικές γραμμές ήταν πάντα απασχολημένες και ακόμα και αν ο πολίτης κατάφερνε να μιλήσει με την αστυνομία, έπρεπε να περιμένει αρκετά, καθώς ο αστυνομικός ερχόταν με τα πόδια. Έτσι, τον Αύγουστο του 1959 στην Υποδιεύθυνση Μηχανοκινήτου, ιδρύεται το Τμήμα Ασυρματοφόρων Οχημάτων Άμεσης Δράσης. Τον επόμενο μήνα ξεκίνησαν τα πρώτα 4 περιπολικά να κάνουν περιπολίες σε όλη την Αθήνα. Το 1961 η δύναμη αυξήθηκε σε 15 περιπολικά και 8 μοτοσυκλέτες. Ταυτόχρονα, ιδρύεται και Τμήμα Άμεσης Δράσης στον Πειραιά, με δύναμη 4 περιπολικών και μιας μοτοσυκλέτας. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Αστυνομίας Πόλεων, η Ελληνική Χωροφυλακή, ιδρύει τμήματα τηλεποικινωνιών στις Ανώτερες Διοικήσεις Πρωτεύουσας, Στερεάς Ελλάδας (Λαμία), Θεσσαλίας (Λάρισα), στην Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης και στις Διοικήσεις Χωροφυλακής Ρόδου και Κορίνθου και αργότερα σε όλα τα διαμερίσματα της χώρας. Για τα προάστια της Αθήνας ιδρύθηκε το 1960 η Υπηρεσία Άμεσης Επέμβασης με δύναμη 4 περιπολικών και 8 μοτοσυκλετών, και το 1964 η δύναμη αυξήθηκε σε 15 περιπολικά και 13 μοτοσυκλέτες. Επίσης, ιδρύθηκαν Υπηρεσίες Άμεσης Επέμβασης στους περισσότερους Νομούς της χώρας. Στα επόμενα χρόνια ο αριθμός των περιπολικών αυξήθηκε, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα έπαψαν να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες στις δυο υπηρεσίες. Το 1972 η Άμεση Δράση πρωήχθει σε Τμήμα, ενώ το 1973 πρωήχθει σε Υποδιεύθυνση. Το 1979 ιδρύεται στην Αθήνα η Ομάδα Ζήτα, η οποία υπήρξε σημαντικός σταθμός για την Άμεση Δράση. Το 1984 με την ενοποίηση των δύο σωμάτων σε ένα - Ελληνική Αστυνομία, ιδρύθηκε μια ενιαία υπηρεσία Άμεσης Δράσης. Το 1995 ιδρύεται η επίλεκτη Ομάδα Σίγμα με σκοπό την καταδίωξη δραστών με γρήγορα αυτοκίνητα, κυρίως κοντράκηδες στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, η οποία όμως καταργήθηκε λίγο αργότερα, λόγω του πολύ υψηλού κόστους συντήρισης των οχημάτων τους. Τέλος, το 2010 ιδρύεται η ομάδα ΔΙΑΣ που λειτουργεί ως αξιόμαχη ομάδα από τότε. Κέντρο επιχειρήσεων, το οποίο δέχεται τις κλήσεις των πολιτών. Κέντρο Α για τα περιπολικά και Κέντρο Β για τις μοτοσυκλέτες. Εξοπλισμός Πιστόλια Heckel&Koch USP και Glock 17 Υποπολυβόλα Heckel&Koch MP5 Χειροπέδες Αστυνομικές ράβδοι ΦακοίΟχήματα Περιπολικά και μηχανές
Κύπελλο Κροατίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο Κροατίας (κροατικά: Hrvatski nogometni kup) διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε το 1992 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στην Κροατία. Ως το 1991 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας και είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Κροατικό κύπελλο ποδοσφαίρου είχε διοργανώσει και το φιλοναζιστικό καθεστώς στα χρόνια του πολέμου.

 Κροατικό ποδοσφαιρικό κύπελλο είχε διοργανωθεί και την περίοδο 1940-41, όταν στην Κροατία είχε επικρατήσει φιλοναζιστικό καθεστώς, που είχε δημιουργήσει ένα κατ’ όνομα ανεξάρτητο κρατίδιο αποσπώντας κάποιες επαρχίες από την ενιαία Γιουγκοσλαβία, που δεν ταυτίζονται με την έκταση του σημερινού κροατικού κράτους. Εντούτοις η κροατική ομοσπονδία αναγνωρίζει εκείνη τη διοργάνωση. Στο διπλό τελικό έπαιξαν: 1941: Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ - Κονκόρντια Ζάγκρεμπ: 2-2, 6-2 Σημείωση: «ε.ε.γκολ»: νίκη με το επί πλέον γκολ εκτός έδρας
Διαζασιλιριδίνη

Η διαζασιλιριδίνη (αγγλικά diazasiliridine) είναι ανόργανη ετεροκυκλική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, άζωτο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο SiH4N2. Το μόριό της αποτελείται δομικά από έναν τριμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο, που περιέχει δύο (2) διαφορετικά άτομα, δύο (2) αζώτου και ένα (1) πυριτίου. Είναι η απλούστερη ετεροκυκλική σιλυδραζίνη.

 Με βάση το μοριακό τύπο της (SiH4N2) έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης: Σιλυλενυδραζίνη, με ημισυντακτικό τύπο NH2N=SiH2. Σιλυλοδιαζένιο, με ημισυντακτικό τύπο NH=NSiH3. Αμινοσιλανιμίνη, με ημισυντακτικό τύπο NH2SiH=NH. Η διαζασιλιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» της παραγώγων (ανόργανων και οργανικών), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «διαζασιλιριδίνες».
Το κορίτσι από την Τεργέστη

Το κορίτσι από την Τεργέστη (Ιταλικά: La ragazza di Trieste), είναι ένα ρομαντικό δράμα Ιταλικής παραγωγής του 1982, σε σκηνοθεσία του Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε, βασισμένο στο ομωνύμο μυθιστόρημα του Φέστα Καμπανίλε. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Μπεν Γκαζάρα και η Ορνέλλα Μούτι.

 Ένας μεσήλικας καλλιτέχνης,ο Ντίνο (Μπεν Γκαζάρα) βλέπει μια όμορφη νεαρή κοπέλα, την Νίκολ (Ορνέλλα Μούτι) να πνιγέται κοντά στην παραλία και την βοηθάει. Στη συνέχεια θα γίνουν εραστές. Στην αρχή είναι εντυπωσιάσμενος από τα νιάτα της, την ομορφιά της και το ελεύθερο πνεύμα που την διακρίνει, αλλά σύντομα αρχίζει να ανησυχεί ότι η Νίκολ θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι μια τρελή. Μπεν Γκαζάρα ως Ντίνο Ρομάνι Ορνέλλα Μούτι ως Νικόλ Μίμσι Φάρμερ ως Βαλέρια Αντρέα Φερέολ ως Στεφανούτι Ζαν-Κλοντ Μπριαλί ως Καθηγητής Μάρτιν Γουίλιαμ Μπέργκερ ως Τσάρλι Κονσουέλο Φεράρα ως Φραντζέσκα Ρομάνο Πούπο ως Τόνι Το κορίτσι από την Τεργέστη (1982) στην IMDb (Αγγλικά)
BBC Arabic Television

Το BBC Arabic Television (Αραβική Τηλεόραση του BBC) είναι τηλεοπτικό κανάλι του BBC, το οποίο εκπέμπει στη Μέση Ανατολή. Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 09:56 (GMT) στις 11 Μαρτίου του 2008. Τον Οκτώβριο του 2005 είχε ανακοινωθεί ότι το κανάλι θα έκανε πρεμιέρα το Φθινόπωρο του 2007, αλλά τελικά ξεκίνησε να εκπέμπει έναν χρόνο αργότερα.

 Το BBC Arabic Television δεν είναι το πρώτο κανάλι του BBC στη Μέση Ανατολή. Το προηγούμενο κανάλι είχε κλείσει στις 21 Απριλίου του 1996, μετά από δύο χρόνια εκπομπής. Το κανάλι έκλεισε μετά από τη προβολή ενός επεισοδίου της σειράς Panorama, το οποίο είχε λογοκριθεί από τη κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας. Όταν το κανάλι έκλεισε οι περισσότεροι εργαζόμενοι πήγαν να εργαστούν στο Al Jazeera. που είναι ο κύριος ανταγωνιστής του BBC. Μερικοί από τους παρουσιαστές του καναλιού είναι: Ντίμα Ιζεντίν Ταρίκ Αλαάς Τόνι Χούρι Μαλάκ Τζααφάρ Φιντά Μπασίλ Ράνια Αλ-Αττάρ Χαμντάν Τζερτζάουι Επίσημη Ιστοσελίδα
Melodifestivalen 2024

Το Melodifestivalen 2024 πρόκειται να είναι η 64η έκδοση του σουηδικού μουσικού διαγωνισμού Melodifestivalen, ο οποίος θα διοργανωθεί από την Sveriges Television (SVT) και θα πραγματοποιηθεί σε διάστημα έξι εβδομάδων μεταξύ 3 Φεβρουαρίου και 9 Μαρτίου 2024. Ο νικητής του διαγωνισμού θα εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2024, που θα πραγματοποιηθεί επί σουηδικού εδάφους στο Μάλμε.

 Ο διαγωνισμός θα έχει έξι εβδομαδιαίες παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν σε έξι σουηδικές πόλεις (συγκεκριμένα Μάλμε, Γκέτεμποργκ, Βέξιε, Έσκιλστουνα, Κάρλσταντ και Στοκχόλμη). Οι αλλαγές στη μορφή ανακοινώθηκαν στις 29 Ιουνίου 2023. Συνολικά 30 συμμετοχές θα λάβουν μέρος στο διαγωνισμό (δύο περισσότερες από ό,τι σε προηγούμενες εκδόσεις) σε πέντε γύρους. Κάθε γύρος θα αποτελείται από έξι τραγούδια, με τα δύο κορυφαία τραγούδια να προκρίνονται απευθείας για τον τελικό και τα τραγούδια που θα καταλάβουν την τρίτη και την τέταρτη θέση θα περνούν στο δεύτερο γύρο στο τέλος του πέμπτου γύρου. Τα δύο κορυφαία τραγούδια στον δεύτερο γύρο θα περάσουν στον τελικό, ο οποίος θα περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Αυτός ο δεύτερος γύρος αντικαθιστά τον ημιτελικό, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον γύρο Δεύτερης Ευκαιρίας το 2022. Ένα παράθυρο δημόσιας υποβολής ήταν ανοιχτό μεταξύ 25 Αυγούστου και 15 Σεπτεμβρίου 2023 για την επιλογή των ανταγωνιστικών συμμετοχών. Μετά το κλείσιμο της περιόδου υποβολής, η SVT ανακοίνωσε ότι ελήφθησαν 2.624 αιτήσεις, από τις οποίες 15 διαγωνιζόμενες συμμετοχές θα επιλεγούν από επαγγελματική κριτική επιτροπή υπό την προεδρία της παραγωγού Κάριν Γκούναρσον (Karin Gunnarsson), ενώ το δεύτερο σετ των 15 διαγωνιζομένων θα επιλεγεί από μια ειδική επιτροπή SVT τόσο από τις ληφθείσες υποβολές όσο και με απευθείας πρόσκληση καλλιτεχνών. Οι επιλεγμένες συμμετοχές πρόκειται να ανακοινωθούν μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2023. Επίσημη ιστοσελίδα του Melodifestivalen (in σουηδική) SVT Play page (in σουηδική)
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13

Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13 αποτέλεσε το 15ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 5η φορά στην ιστορία της.

 Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2013-14. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2011-12, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2012-13 δεν συμμετείχε η Πάφια. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Σημείωση:1Η Αφροδίτη Πόλης Χρυσοχούς άλλαξε έδρα στα μέσα του πρωταθλήματος. Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 12/13 Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 12/13 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13
Εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου

Η εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Κρήτης. Αποτελείται από 8 δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Αρχανών-Αστερουσίων, Βιάννου, Γόρτυνας, Ηρακλείου, Μαλεβιζίου, Μινώα Πεδιάδας, Φαιστού και Χερσονήσου). Από το 1974 έως το 1993 η περιφέρεια Ηρακλείου έδινε 7 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ενώ από το 1996 έως σήμερα δίνει 8 έδρες. Πρόκειται για μία από τις περιφέρειες που υπήρξαν «κάστρα» του ΠΑΣΟΚ για μία περίοδο 35 ετών, από τις εκλογές του 1977 έως αυτές του Μαΐου του 2012. Μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων κατέγραψε ποσοστά άνω του 50%, ενώ 6 φορές (τέσσερις σε βουλευτικές εκλογές και δύο σε Ευρωεκλογές) ξεπέρασε το 60%. Όπως στα Χανιά , έτσι και στο Ηράκλειο η Νέα Δημοκρατία δεν είχε καταφέρει ποτέ να αναδειχθεί πρώτο κόμμα, μέχρι τις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023. Η μεγαλύτερη διαφορά που κατέγραψε σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, ήταν οι 46,70 μονάδες (19,20% έναντι 65,90%) στις εκλογές του 1981. Χαρακτηριστικό επίσης στην περιφέρεια Ηρακλείου είναι τα πολύ χαμηλά ποσοστά που διαχρονικά καταγράφουν τα κόμματα της ελληνικής ακροδεξιάς, σε σχέση με τις επιδόσεις τους στην υπόλοιπη Ελλάδα.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη Μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Από το 1996 και μετά: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine.. https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm
Μιχάλης Ζιάγκας

Ο Μιχάλης Ζιάγκας (1936 - 15 Αυγούστου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου. Υπήρξε σωματοφύλακάς του στα χρόνια της δικτατορίας, ενώ μεταπολιτευτικά διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο σε διάφορα πολιτικά γεγονότα. Ο επίσημος τίτλος του στα χρόνια πρωθυπουργίας του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν «ειδικός γραμματέας στο Ιδιαίτερο Γραφείο του πρωθυπουργού».Αδελφός του είναι ο Γιάννης Ζιάγκας, που διετέλεσε βουλευτής Τρικάλων και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρόεδρος των πολεμικών βιομηχανιών ΕΛΒΟ και ΠΥΡΚΑΛ και ειδικός συνεργάτης του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.

 Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1936, ιδιοκτήτης βενζινάδικου. Έζησε αρχικά στην Αυστρία και έπειτα στη Σουηδία, όπου γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και ανέλαβε πόστο στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΚ σε εκείνη τη χώρα.Αρκετές φορές λειτουργούσε ως σύνδεσμος του πρωθυπουργού με υπουργούς και στελέχη του κρατικού μηχανισμού, ενώ τον συνόδευε και στις νυχτερινές εξόδους του. Οι γνωριμίες και διασυνδέσεις του Ζιάγκα είχαν γίνει αντικείμενο κριτικής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.Τον Οκτώβριο του 1988, ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλευόταν στο Χέρφιλντ του Λονδίνου, ο Ζιάγκας ξυλοκόπησε τον δημοσιογράφο Γιώργο Τράγκα, ενοχλημένος από τις ανταποκρίσεις του για την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Μετά την πτώση του ΠΑΣΟΚ από την εξουσία το καλοκαίρι του 1989 και τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, η Αντιτρομοκρατική (που τότε πίστευε εσφαλμένα ότι υπάρχει διασύνδεση του ΠΑΣΟΚ με την τρομοκρατία) έκανε έφοδο σε ένα από τα σπίτια του Ζιάγκα, όμως δεν βρήκε τίποτα ενοχοποιητικό. Η ενέργεια αυτή καταδικάστηκε από το σύνολο των αντιπολιτευόμενων πολιτικών δυνάμεων.Πέθανε στις 15 Αυγούστου του 2017,σε ηλικία 81 ετών.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2017

Οι Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 26 Μαρτίου 2017. Είχαν αρχικά προγραμματιστεί για το 2018, στο τέλος της τετραετούς θητείας της Εθνικής Συνέλευσης. Ωστόσο, μετά την παραίτηση του Πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ και την αδυναμία των βουλγαρικών κομμάτων για τον σχηματισμό κυβέρνησης, προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές. Ο Μπορίσοφ παραιτήθηκε μετά την ήττα της Τσέτσκα Τσάτσεβα, υποψήφιας του κόμματος ΠΕΑΒ, στις προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο του 2016. Η επίσημη προεκλογική εκστρατεία άρχισε στις 24 Φεβρουαρίου.Το ΠΕΑΒ κέρδισε την πλειοψηφία, με τις 95 επί συνόλου 240 εδρών. Ο Μπορίσοφ παρέμεινε στην πρωθυπουργία μετά τις διαπραγματεύσεις για μια κυβέρνηση συνασπισμού.

 Στη διάρκεια της εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2016, ο Μπορίσοφ υποσχέθηκε να παραιτηθεί, αν η υποψήφια του κόμματός του, η πρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης Τσέτσκα Τσάτσεβα, έχανε τις εκλογές. Στις 6 Νοεμβρίου 2016 η Τσάτσεβα τερμάτισε δεύτερη στον πρώτο γύρο πίσω από τον Ρούμεν Ράντεφ, λαμβάνοντας μόνο το 22% της λαϊκής ψήφου έναντι 25,4% για τον Ράντεφ. Μετά το αποτέλεσμα, ο Μπορίσοφ επανέλαβε την υπόσχεσή του να παραιτηθεί, αν η υποψήφια του κόμματός του έχανε και στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών που έγιναν μία εβδομάδα αργότερα. Στις 13 Νοεμβρίου του 2016, τερμάτισε δεύτερη με ποσοστό μόνο 36,2% της λαϊκής ψήφου έναντι 59,4% για τον Ράντεφ.Ο Μπορίσοφ, μένοντας πιστός στην υπόσχεση που είχε δώσει, παραιτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου. Δύο ημέρες αργότερα, η Εθνική Συνέλευση ψήφισε με 218 υπέρ και 0 κατά να την αποδεχθεί. Τα 240 μέλη της εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης με κλειστές λίστες από 31 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, που κυμαίνονται σε μέγεθος από 4 έως 16 έδρες. Το εκλογικό όριο είναι το 4%.Οι Βούλγαροι στο εξωτερικό, είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν σε 371 εκλογικές ενότητες σε 70 χώρες και εδάφη. Ορισμένες περιοχές αποκλείστηκαν από τη διάταξη αυτή, κάτι που οφείλεται είτε σε ανησυχίες για την ασφάλεια (π. χ. Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη και Συρία) ή ότι πολύ λίγοι κάτοικοι (βούλγαροι υπήκοοι) είχαν υποβάλει αιτήσεις ώστε να είναι σε θέση να ψηφίσουν (π. χ. Αιθιοπία, Ινδονησία, Μογγολία, Βόρεια Κορέα και Πακιστάν). Η προθεσμία για τα πολιτικά κόμματα για την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους ήταν στις 8 Φεβρουαρίου του 2017. Παρότι κέρδισε 15 έδρες στη συνέλευση, το Reload Bulgaria επέλεξε να μην πάρει μέρος στις εκλογές μετά την αρχική του άρνηση να αλλάξει όνομα, ανάμεσα σε άλλους λόγους. Στα ποσοστά δεν έχουν συνυπολογιστεί οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι. Στη στήλη "Ημερομηνία" αναγράφεται η ημερομηνία ολοκλήρωσης της έρευνας κοινής γνώμης, και όχι η ημερομηνία δημοσίευσης των αποτελεσμάτων. ^ Αποτέλεσμα συνδυασμού των κομμάτων Ατάκα και Πατριωτικό Μέτωπο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 54,07%. Πέντε κόμματα κατάφεραν να ξεπεράσουν το εκλογικό όριο του 4% που απαιτείται για την εισαγωγή στην Εθνοσυνέλευση. Ο συνασπισμός ΠΕΑΒ διατήρησε τη θέση του ως το μεγαλύτερο κόμμα. Ο Μπόικο Μπορίσοφ επέστρεψε ως πρωθυπουργός, συνάπτοντας μια συμμαχία με τους Ενωμένους Πατριώτες.
Marie Claire

Το Marie Claire (επίσημα αναγράφεται με μικρά αρχικά marie claire) είναι γυναικείο μηνιαίο περιοδικό. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1937, στη συνέχεια και στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1941 και από τότε άρχισε σταδιακά να εκδίδεται σε περισσότερες χώρες. Επικεντρώνεται κυρίως σε επώνυμες γυναίκες ανά την υφήλιο και σε διάφορα παγκόσμια ζητήματα, καθώς και στην υγεία, στην ομορφιά, στη μόδα, στην πολιτική, στην οικονομία και στις καριέρες των επωνύμων. Η ελληνική έκδοση του Marie Claire εστιάζει σε θέματα όπως η γυναίκα, η μόδα, το στυλ, η αισθητική, η ομορφιά και οι ανθρώπινες σχέσεις.

 Οι Jean Prouvost και Marcelle Auclair ίδρυσαν το περιοδικό. Το πρώτο του τεύχος εκδόθηκε το 1937 και αρχικά εκδιδόταν κάθε Τετάρτη. Λέγεται πως το 1942, οι γερμανικές αρχές στη Γαλλία απαγόρευσαν τη διανομή των περισσότερων περιοδικών, και το Marie Claire ήταν ένα από αυτά. Ωστόσο, μία άλλη εκδοχή υποστηρίζει πως το περιοδικό εκδιδόταν κανονικά από 1943 μέχρι και το 1944, μέχρι που οι αρχές απαγόρευσαν τη διανομή του το φθινόπωρο του 1944, εξαιτίας της εξαιρετικής επιτυχίας του. Το περιοδικό ξανα-άνοιξε το 1954. Τότε ήταν που άρχισε να εκδίδεται σε μηνιαία βάση. Το 1976, ο Prouvost συνταξιοδοτήθηκε και η κόρη του Evelyne ανέλαβε το περιοδικό, προσθέτοντάς το στον όμιλο L'Oreal Group. Η ελληνική έκδοση του περιοδικού εκδόθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1988, από τη Ρούλα Μητροπούλου. Εκτός από τη Γαλλία και την Ελλάδα, το περιοδικό Marie Claire εκδίδεται στις ακόλουθες χώρες: Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Δημοκρατία της Τσεχίας, Χονγκ Κονγκ, Ουγγαρία, Ινδονησία, Ιταλία, Κουβέιτ, τη Λατινική Αμερική, Μαλαισία, Μεξικό, Ολλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ισπανία, Ελβετία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marie Claire στο Wikimedia Commons
Νίθαυρη Ρεθύμνης

Η Νίθαυρη (επίσημο: η Νίθαυρις) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Απέχει 53 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία και παράγονται γαλακτοκομικά προϊόντα.

 Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα είναι προελληνικό. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Itavri. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Itavri ή Lithavri με 237 κατοίκους και 327 οφειλόμενες αγγαρείες και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Itavri. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 13 χριστιανικές οικογένειες και 2 τουρκικές να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 είχε 252 χριστιανούς και 21 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 357 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Το χώριο βρίσκεται στους πρόποδες του Ψηλορείτη με θέα προς το Λιβυκό πέλαγος και την κοιλάδα του Αμαρίου. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται πέτρινη βρύση. Ο κύριος ναός της ενορίας είναι ο τρίκλιτος ναός του Αγίου Νεκταρίου. Πριν την κατασκευή του ενοριακός ναός ήταν του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, του 1900. Ο κοιμητηριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Έξω από το χωριό βρίσκεται ο τοιχογραφημένος ναός της Παναγίας Ασφενταμιανής, πιθανόν καθολικό παλιάς μονής, της οποίας τα κελιά σώζονται ακόμη γύρω από την εκκλησία. Σήμερα ο ναός λειτουργεί ως αγίασμα.To 1882 ιδρύθηκε στο χωριό σχολείο, το οποίο από το 1889 αναγνωρίστηκε ως πρωτοβάθμια. Στεγάζοταν σε μία οικία στο Κατωχώρι. Το 1901 ολοκληρώθηκε το κτίριο του διδακτηρίου, το οποίο αντικαταστάθηκε το 1924 από νεότερο. Το σχολείο συνέχισε λειτουργεί μέχρι το 2010, οπότε και συγχωνεύθηκε με το τετραθέσιο σχολείο του Φουρφουρά. Η Νίθαυρη αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Βαθιακό αποτελούν την κοινότητα Νιθαύρεως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουρητών του δήμου Αμαρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 405 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Νιθαύρεως Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη.
Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας

Ο Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας (; - 84 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός, μέλος της παράταξης που υποστήριξε το Γάιο Μάριο. Πέτυχε σημαντικές επιτυχίες κατά τη διάρκεια του Α' Μιθριδατικού Πολέμου.

 Ο πατέρας του, Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας, είχε εκλεγεί ύπατος το 104 π.Χ. από κοινού με το Μάριο. Ο ίδιος εστάλη στην Ασία το 86 π.Χ. ως λεγάτος του Λεύκιου Βαλέριου Φλάκκου. Εντούτοις ήρθε σε ρήξη με τον ανώτερό του και απομακρύνθηκε από το αξίωμά του. Επωφελούμενος από την απουσία του Φλάκκου στη Χαλκηδόνα και από τη γενική δυσαρέσκεια εξαιτίας της απληστίας και της αυστηρότητας του τελευταίου, ο Φιμβρίας υποκίνησε στάση και σκότωσε τον Φλάκκο στη Νικομήδεια. Τότε ανέλαβε την ηγεσία του στρατού και πέτυχε μια σειρά από νίκες κατά του Μιθριδάτη Στ', βασιλιά του Πόντου, τον οποίο και απέκλεισε στην Πιτάνη, αρχαία πόλη της Αιολίδας. Θα τον είχε μάλιστα συλλάβει αν είχε συνεργαστεί μαζί του ο στόλος που διοικούσε ο Λούκουλλος. Ο Φιμβρίας φέρθηκε με μεγάλη σκληρότητα στους λαούς της Ασίας που είχαν επαναστατήσει κατά της Ρώμης, ή που είχαν ταχθεί με το μέρος τους εχθρού του, του Σύλλα. Έχοντας γίνει δεκτός στο Ίλιο υποστηρίζοντας πως ως Ρωμαίος ήταν σύμμαχός τους, έσφαξε τους κατοίκους και έκαψε συθέμελα την πόλη. Ωστόσο το 84 π.Χ. ο Σύλλας πέρασε το Αιγαίο με προορισμό τη Μικρά Ασία. Πρόλαβε να υπογράψει τη Συνθήκη της Δαρδάνου με το Μιθριδάτη κι έτσι ήταν πλέον ελεύθερος να κινηθεί κατά του Φιμβρία. Τα στρατεύματα του τελευταίου έδειξαν ωστόσο φιλική διάθεση απέναντι σε αυτά του Σύλλα, και τότε ο Φιμβρίας, πιστεύοντας πως δεν θα μπορούσε να υπολογίσει στο έλεος του Σύλλα, αυτοκτόνησε. Τα στρατεύματά του υπηρέτησαν στη Μικρά Ασία μέχρι και το τέλος των Μιθριδατικών Πολέμων. Μιθριδατικοί Πόλεμοι Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας Αρχαία Ρώμη
(55565) 2002 AW197

Ο αστεροειδής 2002 AW197 είναι ένα Μεταποσειδώνιο αντικείμενο (TNO) που ανακαλύφθηκε το 2002 και αποτελεί ένα Κλασικό Αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ (CKBO ή "cubewano"). Μετρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ επιβεβαίωσαν ότι ο 2002 AW197 είναι ένας αξιόπιστος υποψήφιος πλανήτης νάνος (έχει δηλαδή αρκετά μεγάλη μάζα ώστε να έχει λάβει ένα σχεδόν σφαιρικό σχήμα), καθώς η διάμετρός του υπολογίσθηκε σε 734 ± 110 χλμ. για άλβεδο 0,12. Το κάτω όριο για τη διάμετρο ενός πλανήτη νάνου είναι περίπου 400 χλμ. Η τροχιά του βρίσκεται κοντά στην «κλιτύ του Κάιπερ».

 Ανάλυση φασμάτων του 2002 AW197 από το ΕΝΑ φανερώνει την απουσία πάγου νερού (σε αντίθεση με τον 50000 Κουάοαρ, που έχει παρόμοιο, κοκκινωπό, χρώμα). Στην εποχή μας ο 2002 AW197 απέχει 46,5 AU από τον Ήλιο. Τον πλησιάζει όμως και θα φθάσει στο περιήλιο της τροχιάς του περί το έτος 2079. Τροχιακά στοιχεία στο AstDyS AW197;orb=1 Προσομοίωση τροχιάς από το JPL Cruikshank, D., et al. High Albedo KBO (55565)2002 AW197, The Astronomical Journal Letters, 624,53 (May 2004). Abstract Doressoundiram, A.; Barucci, M. A.; Tozzi, G. P.; Poulet, F.; Boehnhardt, H.; de Bergh, C.; Peixinho, N. Spectral characteristics and modeling of the trans-neptunian object (55565) 2002 AW197 and the Centaurs (55576) 2002 GB10 and (83982) 2002 GO9: ESO Large Program on TNOs and Centaurs. Planetary and Space Science, 53, Issue 14-15, p. 1501-1509 (2005). Abstract