Κατάλογος μοναρχών της Νορβηγίας

Ο Κατάλογος των μοναρχών της Νορβηγίας ξεκινάει από το 872 μετά τη μάχη του Χάφρσφζορντ, στην οποία ο νικητής βασιλιάς Χάραλντ Χορφάγκρε ενσωμάτωσε πολλά άλλα μικρότερα βασίλεια στο βασίλειο του πατέρα του, δημιουργώντας ένα μεγάλο βασίλειο, που θα μείνει γνωστό ως Βασίλειο της Νορβηγίας. Το βασίλειο της Νορβηγίας διατηρείται περισσότερα από 1000 χρόνια σαν ένα από τα κύρια Ευρωπαϊκά κράτη· ο Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας, ο οποίος βασιλεύει στη Νορβηγία από το 1991, καταγράφεται ως ο 64ος μονάρχης σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο.Διάφορες δυναστείες κυβέρνησαν το βασίλειο της Νορβηγίας, όπως ο Οίκος του Χορφάγκρε (872-970), ο Οίκος των Κνύτλινγκα (1184-1319), ο Οίκος του Όλντενμπουργκ (1450–1481, 1483–1533, 1537–1814), περιλαμβάνοντας κλάδους όπως του Σ.Χ.Γκόττορπ (1814-1818) και του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ (1905-2017). Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (1130-1240) βρέθηκαν πολλοί διεκδικητές για τον θρόνο της Νορβηγίας, ενώ πολλοί βασιλείς δεν καταγράφονται στους επίσημους καταλόγους. Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (1130-1240) βρέθηκαν πολλοί διεκδικητές για τον θρόνο της Νορβηγίας, ενώ πολλοί βασιλείς δεν καταγράφονται στους επίσημους καταλόγους. Οι βασιλείς της Νορβηγίας είναι γνωστοί και με πρόσθετους βασιλικούς τίτλους, όπως "βασιλείς των Γότθων", "δούκες του Σλέσβιχ", "δούκες του Χόλσταϊν", "πρίγκιπες του Ρούγκεν" και κόμητες του Όλντεμπουρκ". Με την εγκατάσταση Συνταγματικής μοναρχίας (1814), ο παραδοσιακός τίτλος του βασιλιά "με τη χάρη του Θεού" αντικαταστάθηκε με τον "με τη χάρη του Θεού μέσω του βασιλικού Συντάγματος", αλλά δεν διατηρήθηκε για πολύ καιρό σε χρήση. Ο τελευταίος βασιλιάς της Νορβηγίας που βασίλευσε με τη χάρη του Θεού, ήταν ο Χάακον Ζ΄ της Νορβηγίας, ο οποίος απεβίωσε το 1957.

 Πριν γίνει μόνος του βασιλιάς ο Έρικ Μπλοντάξ, ήταν για τρία χρόνια συμβασιλιάς με τον πατέρα του Χάραλντ, ώσπου εκείνος απεβίωσε. Μετά τον θάνατο του Χάραλντ, ο Έρικ έγινε επικυρίαρχος στα αδέλφια του, τα οποία είχαν τον έλεγχο στις δικές τους περιοχές. Ο Χάραλντ Γκρέικλοακ κυβέρνησε επίσης ως επικυρίαρχος στα αδέλφια του. Όλες οι ημερομηνίες είναι κατά προσέγγιση, αφού οι πηγές είναι διαφορετικές, αλλά με μικρές διαφορές· οι επίσημες ημερομηνίες που αναφέρονται έχουν ως πηγή το Βιογραφικό Λεξικό της Νορβηγίας. Ο Χάραλντ Α΄ της Δανίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς μετά τη Μάχη του Φιτζάρ (965). Εκτός από το Βικέν, ο Χάραλντ Γκρέικλοακ κυβερνούσε όλη την υπόλοιπη Νορβηγία υπό την εξουσία του. Ο Χάραλντ ο Κυανόδους υποστήριξε στη συνέχεια τον Χάακον Σίγκουρντσσον, αντίπαλο του Χάραλντ Γκρέικλοακ, με αποτέλεσμα να τον εκθρονίσει και να κυβερνήσει ολόκληρη τη Νορβηγία εκτός από το Βικέν ο Χάακον. Οι ημερομηνίες είναι κατά προσέγγιση· ο Χάακον αναφέρεται κυβερνήτης της Νορβηγίας την περίοδο 970 - 995. Μετά τη μάχη του Σβόλντερ, οι Δανοί υπό τον βασιλιά τους Σβεν τον Διχαλογένη κατέλαβαν τη Νορβηγία. Οι Δανοί είχαν υπό τον έλεγχό τους το μικρότερο βασίλειο του Βικέν. Ως υποτελείς, οι δυο κόμητες του Λέιντ, ο Έρικ Χάακονσσον και ο Σβεν Χάακονσσον βασίλευσαν αντίστοιχα στη δυτική Νορβηγία και στο Τρόντελαγκ, σαν υποτελείς κόμητες του Σβεν. Ο Έρικ διένειμε την εξουσία του στη Νορβηγία την περίοδο 1000 - 1015 με τον αδελφό του Σβεν μια λιγότερο γνωστή φυσιογνωμία. Barber, Malcolm (2004). Two Cities: Medieval Europe, 1050-1320. Routledge. Blom, Grethe Authen. "Harald 1 Blåtand" Brathetland, Bente Opheim. "Håkon 2 Sigurdsson Herdebrei" Bjørgo, Narve. "Håkon 3 Sverresson" Koht, Halvdan (1940). Norsk biografisk leksikon. Aschehoug. Krag, Claus. "Eirik 1 Haraldsson Blodøks" Krag, Claus. "Harald 2 Eiriksson Gråfell" Krag, Claus (1995). Vikingtid og rikssamling: 800-1130. Aschehougs norgeshistorie. 2. pp. 99–101. Norseng, Per G. "Olav 2 Haraldsson Den Hellige" Norseng, Per G. "Knud 1 den store" Arstad, Knut Peter Lyche. "Olav Magnusson" Thuesen, Nils Petter. "Magnus 4 Sigurdsson Blinde" Βασιλείς της Νορβηγίας Χάραντ Γκρέικλοακ