Θανατηφόρος Βοηθός

Ο Θανατηφόρος Βοηθός (Mort ο αγγλικός του τίτλος) είναι ένα μυθιστόρημα της σειράς του Δισκόκοσμου του Τέρι Πράτσετ (Terry Pratchett) με πρωταγωνιστή τον Μορτ. Κυκλοφόρησε το 1987, είναι το τέταρτο μυθιστόρημα της σειράς και το πρώτο που αναφέρεται στον Χάρο, ο οποίος στα προηγούμενα μυθιστορήματα εμφανίζεται ως δευτερεύων χαρακτήρας. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 1997.

 Η προσωπικότητα και η ιδιοσυγκρασία του Μορτ ως εφήβου τον έκαναν μάλλον ακατάλληλο να συνεχίσει την αγροτική οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα του, του Λέζεκ (Lezek). Κατά την άποψη του τελευταίου, ο Μορτ σκεφτόταν πάρα πολύ, γεγονός που δεν του επέτρεπε να κάνει πρακτικές δουλειές. Έτσι, αναγκαστικά, ο Λέζεκ τον πηγαίνει σε ένα τοπικό πανηγύρι που μαζεύονταν όσοι νέοι ήθελαν να πιάσουν κάπου δουλειά, με την ελπίδα ότι κάποιος θα τον πάρει στη δούλεψή του ως μαθητευόμενο. Μ’ αυτό τον τρόπο, όχι μόνο θα έβρισκε ο γιος του δουλειά, αλλά και ο ίδιος θα απαλλασσόταν από το πρόβλημα να έχει κοντά του κάποιον που σκέφτεται πολύ. Η ώρα όμως περνά και δεν τον διαλέγει κανείς. Ο Μορτ πεισμώνει και περιμένει μέχρι το τέλος του πανηγυριού, τα μεσάνυχτα. Λίγο πριν το ρολόι του πύργου χτυπήσει για δωδέκατη φορά, μια σκοτεινή φιγούρα ντυμένη με μαύρο μανδύα τους πλησιάζει καβάλα σε ένα άσπρο άλογο. Λέει ότι ψάχνει έναν νεαρό για να τον βοηθήσει στη δουλειά του και παίρνει τον Μορτ. Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι η μορφή αυτή είναι ο Χάρος, και προσφέρει στον Μορτ την ευκαιρία να μαθητεύσει κοντά του στέλνοντας τις ψυχές των νεκρών στον άλλο κόσμο. Ο πατέρας του δεν καταλαβαίνει τίποτε από αυτά και νομίζει ότι ο γιος του θα δουλέψει σε γραφείο κηδειών. Σημ.: Ο Χάρος επιλέγει τον Μορτ και λόγω του ονόματός του (στα γαλλικά και σε όλες τις λατινογενείς γλώσσες mort σημαίνει θάνατος). Στην ελληνική έκδοση το όνομα του Μορτ έχει αποδοθεί ως Θάνος. Η πίεση της δουλειάς και ο έρωτάς του για μία πριγκίπισσα που πρόκειται να πεθάνει, οδηγεί τον Μορτ σε μερικά λάθη, αλλά όπως όλοι οι καλοί ήρωες, μαθαίνει και σκληραίνει, αποκτά κάποιον αυτοέλεγχο, προκαλεί τον Χάρο σε μονομαχία και παίρνει στο τέλος το κορίτσι, αλλά όχι το κορίτσι που θα "έπρεπε", σύμφωνα με τα κλισέ των μυθιστορημάτων φαντασίας. Παντρεύεται την Υζαμπέλ (Ysabell), την υιοθετημένη κόρη του Θανάτου και ζουν σχετικά καλά και εμείς καλύτερα ως Δούκας και Δούκισσα του Στο Χελίτ (Sto Helit), μετά τον κατά λάθος θάνατο του πραγματικού Δούκα, κατά τη διάρκεια της μονομαχίας. Η ιστορία των δύο και της κόρης τους Σούζαν (Susan) συνεχίζεται στο μεταγενέστερο μυθιστόρημα Soul Music (Μουσική των Ψυχών, δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά). Ο «Θανατηφόρος Βοηθός» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα στο οποίο εμφανίζεται η Υζαμπέλ (το πρώτο ήταν Το Φως της Φαντασίας (The Light Fantastic)). Εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Αλβέρτος (Alberto Malich), πρώην μεγάλος μάγος και τώρα υπηρέτης του Θανάτου. Ο γνωστός από τα πρώτα μυθιστορήματα του Δισκόκοσμου μάγος Ανεμοβρόχης (Rincewind) κάνει μία σύντομη καμεό εμφάνιση. Ο «Θανατηφόρος Βοηθός» υπήρξε ένα από τα πλέον επιτυχημένα μυθιστορήματα της σειράς και αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα του ιδιότυπου χιούμορ του Τέρι Πράτσετ. Στην Αγγλία διασκευάστηκε και σε θεατρικό έργο. Dunne Hein (ολλανδικά) Mortimer (γαλλικά) Gevatter Tod (γερμανικά) Mort, a Halál Kisinasa (ουγγρικά) Il Mondo del Disco (ιταλικά) Dødens læregutt (νορβηγικά) Mort (σερβικά) Mort (σουηδικά) Mort (τουρκικά) Σχόλια για το Θανατηφόρο Βοηθό (στα αγγλικά) Αποσπάσματα από τον Θανατηφόρο Βοηθό (στα αγγλικά) Περίληψη του Θανατηφόρου Βοηθού (στα αγγλικά) Ανεπίσημη ταινία μικρού μήκους και η ιστοσελίδα της Εκδόσεις Παρά Πέντε