IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζοζέ Ράμος Όρτα

Ο Ζοζέ Ράμος Όρτα (José Manuel Ramos-Horta, 1949-) είναι πολιτικός από το Ανατολικό Τιμόρ, σημερινός πρόεδρος από τον Μάιο του 2022. Διατέλεσε ξανά πρόεδρος από το 2007 έως το 2012. Ήταν ιδρυτής και μέλος του αριστερού κόμματος Fretilin. Βραβεύτηκε με βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1996. Ως ακτιβιστής αγωνίστηκε για τα δικαιώματα και την ανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ.

 Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1949. Σπούδασε νομικά (Διεθνές Δίκαιο) στη Χάγη και στο Οχάιο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Στρασβούργο και στη Νέα Υόρκη.Τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τον επίσκοπο Κάρλος Μπέλο το 1996. Έγινε ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών του Ανατολικού Τιμόρ από την ανεξαρτησία της χώρας, το 2002, μέχρι και την παραίτησή του, στις 25 Ιουνίου 2006, εν μέσω πολιτικής αναταραχής. Στις 8 Ιουλίου 2006 διορίστηκε πρωθυπουργός. Εξελέγη πρόεδρος της χώρας, με 69% στο δεύτερο γύρο, στις 9 Μαΐου 2007. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 20 Μαΐου 2007. Στις 11 Φεβρουαρίου του 2008 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του προέδρου στο Προεδρικό Μέγαρο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο στήθος και στην κοιλιακή χώρα. Λίγο αργότερα απέτυχε απόπειρα δολοφονίας και του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έπαθε το παραμικρό. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο Βισέντε ντα Σίλβα Γκουτέρες, αντιπρόεδρος της χώρας και στις 13 Φεβρουαρίου τον διαδέχθηκε ο Φερνάντο ντε Αραούζο. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας για 48 ώρες και οι αρχές έκαναν λόγο για "αποτυχημένο πραξικόπημα". Παράλληλα, οι διεθνείς αντιδράσεις στις επιθέσεις ήταν η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως και η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της Αυστραλίας στο Τιμόρ. Ο Ράμος Όρτα άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται να εγκαταλείψει την πολιτική, σε δηλώσεις του, τον Απρίλιο του 2008. Στις 17 Απριλίου του 2008 επέστρεψε στη χώρα του, υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Μετά το πραξικόπημα στη Γουινέα-Μπισσάου το 2012 προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να τερματιστεί η διένεξη. Στις 31 Ιανουαρίου 2013 ορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως ειδικός απεσταλμένος στη χώρα. Ο Ράμος-Όρτα επανήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές μετά τη δήλωση ότι ο πρόεδρος Φρανσίσκο Γκουτέρες είχε παραβιάσει το σύνταγμα. Δήλωσε ότι εάν θα κέρδιζε τις προεδρικές εκλογές, θα διέλυε το κοινοβούλιο και θα προκήρυττε νέες εκλογές. Η εκστρατεία του υποστηρίχθηκε από τον Ζανάνα Γκουσμάο. Ο Ράμος Όρτα κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στον 2ο γύρο, με ποσοστό 62,10% έναντι 37,90% για τον απερχόμενο πρόεδρο Φρανσίσκο Γκουτέρες.Ορκίστηκε πρόεδρος (η παράδοση της προεδρίας έγινε ειρηνικά) στις 20 Μαΐου 2022, την 20ή επέτειο ανεξαρτησίας του Ανατολικού Τιμόρ. Είναι διαζευγμένος (από την υπουργό Άννα Πεσόα Πίντου) με έναν γιο, γεννημένο στη Μοζαμβίκη.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2018–19

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2018–19 ήταν η 64η περίοδος της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης ποδοσφαίρου ανδρών με διοργανώτρια την ΟΥΕΦΑ και η 27η περίοδος από τότε που μετονομάστηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ από κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης . Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Λίβερπουλ ΦΚ για 6η φορά στην ιστορία της νικώντας στον τελικό την Τότεναμ.

 Για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2018-19 οι ομοσπονδίες κατανεμήθηκαν με βάση την επίδοσή τους σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις από την περίοδο 2012–13 έως και την περίοδο 2016–17. Μέσα σε παρενθέσεις παρουσιάζονται οι θέσεις που κατέλαβαν οι ομάδες στα εθνικά τους πρωταθλήματα την προηγούμενη σεζόν. Εκτός από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η οποία προκρίθηκε στη φάση των ομίλων ως κάτοχος του τίτλου Γιουρόπα Λιγκ. (ΚΤ: κάτοχος τίτλου Τσάμπιονς Λιγκ, ΓΛ: κάτοχος τίτλου Γιουρόπα Λιγκ). Το πρόγραμμα της διοργάνωσης είναι το ακόλουθο: Η κλήρωση για τον προκαταρκτικό γύρο πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουνίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 26 Ιουνίου, ενώ ο τελικός στις 29 Ιουνίου 2018. Η κλήρωση για τον πρώτο προκριματικό γύρο διεξήχθη στις 19 Ιουνίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 10 και 11 Ιουλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 17 και 18 Ιουλίου 2018. Οι ηττημένοι θα συνεχίσουν στον 2ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Η κλήρωση για τον δεύτερο προκριματικό γύρο διεξήχθη στις 19/20 Ιουνίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 24 και 25 Ιουλίου, ενώ οι επαναληπτικοί έλαβαν μέρος στις 31 Ιουλίου και 1 Αυγούστου 2018. Οι ηττημένοι θα συνεχίσουν στον 3ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Ο δεύτερος προκριματικός γύρος έχει δυο μονοπάτια: των πρωταθλητών της χώρας και των μη πρωταθλητών. Ο τρίτος προκριματικός γύρος χωρίστηκε επίσης σε δύο σκέλη: ένα για τους πρωταθλητές κι ένα για τους μη πρωταθλητές. Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιουλίου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 7 και 8 Αυγούστου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 14 Αυγούστου 2018. Ο γύρος των πλέι-οφ χωρίστηκε επίσης σε δύο σκέλη: ένα για τους πρωταθλητές κι ένα για τους μη πρωταθλητές. Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου 2018. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 21 και 22 Αυγούστου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 28 και 29 Αυγούστου 2018. Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ θα πραγματοποιηθεί στις 30 Αυγούστου 2018. Η κλήρωση της φάσης των 16 έγινε στις 17 Δεκεμβρίου του 2018. Η κλήρωση των προημιτελικών έγινε την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019. Η κλήρωση των ημιτελικών έγινε την Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019 (μετά την κλήρωση για τα προημιτελικά). Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 30 Απριλίου και την 1η Μαΐου και οι επαναληπτικοί στις 7 και 8 Μαΐου 2019. Η Τότεναμ προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ καθώς το συνολικό σκορ ήταν 3-3. Η Λίβερπουλ προκρίθηκε με συνολικό σκορ 4-3. Ο τελικός διεξήχθη την 1 Ιουνίου 2019 στο Στάδιο Μετροπολιτάνο στη Μαδρίτη. Η τυπικά γηπεδούχος ομάδα ορίστηκε μέσω κλήρωσης. ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19
Σκόπια 2014

Το Σκόπια 2014 (σλαβομακεδονικά: Скопје 2014‎) είναι έργο χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας με σκοπό να δοθεί η πόλη σε μια πιο κλασσική αρχιτεκτονική. Το έργο, το οποίο ανακοινώθηκε επισήμως το 2010, αποτελείται κυρίως από την κατασκευή κολλεγίων, μουσείων και κυβερνητικών κτιρίων, καθώς και από την ανέγερση μνημείων που απεικονίζουν ιστορικά στοιχεία από την αρχαία Μακεδονία. Με αυτό το σχέδιο προσπαθεί να επιβληθεί μια νέα ρεβιζιονιστική αφήγηση της μακεδονικής ιστορίας, την οικιοποίηση της Μακεδονικής ταυτότητας, με αδιάκοπη συνέχεια από την αρχαιότητα, τον μεσαίωνα μέχρι το σήμερα. Το έργο έχει επικριθεί από διαφόρους, αρχικά για την οικοδόμηση εθνικιστικού κιτς. Το έργο έχει επίσης δημιουργήσει αντιπαραθέσεις για το κόστος του, για το οποίο οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 80 έως 500 εκατομμύρια ευρώ. Το έργο περιλάμβανε την κατασκευή, από το 2010 έως το 2014, 136 δομών που με κόστος άνω των 700 εκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ. Τον Φεβρουάριο του 2018, οι αρχές ανακοίνωσαν την αναστολή του έργου.

 Ο σεισμός του 1963 κατέστρεψε περίπου το 80% της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων νεοκλασσικών κτιρίων στο κεντρικό τμήμα των Σκοπίων. Η ανοικοδόμηση που ακολούθησε είδε κυρίως απλή νεωτερίστικη αρχιτεκτονική. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που έδωσε η τότε κυβέρνηση του VMRO-DPMNE για την πραγματοποίηση του έργου. Ένας άλλος λόγος είναι να αποκατασταθεί η απουσία αίσθησης εθνικής υπερηφάνειας και να δημιουργηθεί μια περισσότερο μητροπολιτική ατμόσφαιρα. Το έργο Σκόπια 2014 έχει επικριθεί από διαφόρους από τότε που ανακοινώθηκε. Το κόστος του έργου εκτιμάται σε από 80 έως από 500 εκατομμύρια ευρώ και θεωρείται από πολλούς ως σπατάλη πόρων σε μια χώρα με υψηλή ανεργία και φτώχεια. Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση, αντιτίθοταν στο έργο και ισχυρίστηκε ότι τα μνημεία θα μπορούσαν να κοστίζουν έξι έως δέκα φορές λιγότερο από τον προϋπολογισμό. Το έργο θεωρείται ως μέρος της κυβερνητικής πολιτικής «αρχαιομακεδονισμού», στην οποία η χώρα επιδιώκει να οικιοποιηθεί προσωπικότητες όπως ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Φίλιππος ο Δεύτερος. Μερικοί επέκριναν το έργο ως απόπειρα ενσωμάτωσης του εθνικισμού από μια συντηρητική κυβέρνηση με μέλημα τόσο στο να δώσει στην πόλη ένα facelift. Ο Sam Vaknin, πρώην σύμβουλος του Νίκολα Γκρουέφσκι, δήλωσε ότι το έργο δεν είναι αντιελληνικό ή αντιβουλγάρικο, αλλά αντι-Αλβανό. Σε μια συνέντευξή του, είπε: «Ο αρχαιομακεδονισμός έχει διπλό στόχο, να περιθωριοποιήσει τους Αλβανούς και να δημιουργήσει μια ταυτότητα που δεν θα επιτρέψει στους Αλβανούς να γίνουν Μακεδόνες». Το έργο όμως περιελάμβανε αργότερα απεικονίσεις Αλβανών στα μνημεία συμπεριλαμβανομένων των Nexhat Agolli, Josif Bageri και Pjetër Bogdani. Οι αρχιτέκτονες έχουν επικρίνει την αισθητική του έργου και πιστεύουν ότι τα χρήματα θα μπορούσαν να δαπανηθούν για την κατασκευή σύγχρονων κτιρίων. Έχει επίσης περιγραφεί ότι «φέρνει μιαν άγνωστη ιστορία» στους πολίτες. Ο σημερινός πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ το χαρακτήρισε ως «ηλίθιο».
Μαργραβιάτο της Μοραβίας

Το Μαργραβιάτο της Μοραβίας (τσεχικά: Markrabství Moravské, γερμανικά: Markgrafschaft Mähren), ήταν ένα κρατίδιο που υπήρξε σε διάφορες μορφές από το 1182 έως το 1918. Επίσημα διοικείται από έναν μαρκήσιο σε συνεργασία με την τοπική δίαιτα (κοινοβούλιο). Ήταν ποικιλοτρόπως ένα de facto ανεξάρτητο κράτος, περιελάμβανε την περιοχή που ονομάζεται Μοραβία και ανήκει σήμερα στην σύγχρονη Τσεχική Δημοκρατία.

 Δημιουργήθηκε το 1182 κατά εντολή του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσσα από την συγχώνευση των τριών ηγεμονιών, του Μπρνο, της Όλομοουτς και της Ζνότζμο. Το 1469 το Μαργαραβιάτο της Μοραβίας καταλήφθηκε από τον ουγγρικό στρατό. Με την ειρήνη του 1479 ο Βασιλιάς της Ουγγαρίας αποποιήθηκε το βασιλικό τίτλο της Μοραβίας αλλά διατήρησε την εξουσία του πάνω από τα εδάφη της Μοραβίας. Ενσωματώθηκε στην μοναρχία των Αψβούργων μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου Β΄ το 1526 στην Μάχη του Μόχατς. Η Μοραβία αποτελούσε συστατική χώρα της Αυστριακής αυτοκρατορίας από το 1804 έως το 1867 . Κατά την ίδρυση της Τσεχοσλοβακίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μαργραβιάτο είχε μετατραπεί σε "Χώρα της Μοραβίας", αργότερα "Χώρα Μοραβίας και Σιλεσίας" το 1918. Η αυτονομία αυτή καταργήθηκε το 1949 από την κομμουνιστική κυβέρνηση.
Ενέν-Μπωμόν

Το Ενέν-Μπωμόν (γαλλ. Hénin-Beaumont) είναι πόλη και κοινότητα στον Νομό Πα-ντε-Καλαί της Περιοχής (Περιφέρειας) Ω-ντε-Φρανς της βόρειας Γαλλίας. Τον Ιανουάριο του 2018 η κοινότητα είχε 25.917 κατοίκους.

 Το Ενέν-Μπωμόν είναι κτισμένο σε υψόμετρο από 23 έως 65 μέτρα (μεσοσταθμικό 32 μέτρα) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 50°25′ Βόρειο πλάτος και 2°57′ Ανατολικό μήκος. Βρίσκεται πολύ κοντά στη λίγο μεγαλύτερη πόλη Λανς, περίπου 10 χιλιόμετρα. Παλαιότερα ήταν μια πόλη ανθρακωρυχείων, ενώ τώρα αποτελεί μια πόλη ελαφράς βιομηχανίας.
Πυρηνική σχάση

Πυρηνική σχάση ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία ένας ασταθής ατομικός πυρήνας διασπάται σε δύο ή περισσότερους (μικρότερους) πυρήνες και σε μερικά παραπροϊόντα σωμάτια (όπως νετρόνια). Η σχάση αποτελεί μια περίπτωση μεταστοιχείωσης κατά την οποία παράγονται δύο πυρήνες με συγκρίσιμες μάζες. Στα βαρύτερα στοιχεία η σχάση είναι εξώθερμη αντίδραση αποδίδοντας στο περιβάλλον ενέργεια ως ακτινοβολία γ και ως κινητική ενέργεια των θραυσμάτων.

 Στα παραπροϊόντα της σχάσης περιλαμβάνονται και νετρόνια,που μπορούν να προκαλέσουν σχάσεις δημιουργώντας έτσι μια αυτοσυντηρούμενη αλυσιδωτή αντίδραση η οποία σε ελεγχόμενη, χαμηλή ταχύτητα παράγει εκμεταλλεύσιμη ενέργεια. Σε μη ελεγχόμενη μεγάλη ταχύτητα προκαλεί έκρηξη της οποίας η ισχύς είναι μεγαλύτερη από κάθε έκρηξη που προέρχεται από χημικές αντιδράσεις, γεγονός που βρίσκει χρήση στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Η σχάση μπορεί να είναι αυθόρμητη ή να προκληθεί από άλλη αντίδραση. Ένας βαρύς πυρήνας μπορεί να κατεβάσει την συνολική του ενέργεια αν χωριστεί σε μικρότερους πυρήνες αλλά το φράγμα δυναμικού που πρέπει να περάσει για να το επιτύχει είναι τόσο μεγάλο που καθιστά τέτοια γεγονότα πολύ σπάνια. Για παράδειγμα ο χρόνος ημιζωής για την σχάση τού 232U είναι κάπου 100 τρισεκατομμύρια χρόνια. Την ίδια στιγμή ο χρόνος ημιζωής του για α-διάσπαση είναι λιγότερο από 3 χρόνια (Το κανάλι τής αυθόρμητης σχάσης δεν γίνεται σημαντικό πριν Α>240). Πρώτα όμως ανακαλύφθηκε η σχάση που προκαλείται από προηγούμενη αντίδραση. Το γνωστότερο παράδειγμα είναι τού 235U που αντιδρά με θερμικά νετρόνια. Συντίθεται ένας πυρήνας 236U* (ο αστερίσκος δηλώνει ότι βρίσκεται σε διεγερμένη κατάσταση). Η ενέργεια τής διέγερσης που αποκτήθηκε από την σύλληψη τού νετρονίου θέτει ολόκληρο τον πυρήνα σε ταλάντωση και ως αποτέλεσμα προκαλείται σχάση σε πλήθος διαφορετικών προϊόντων. Ένα τυπικό κανάλι είναι η αντίδραση: 92 235 U + n → 36 92 K r + 56 142 B a + 2 n {\displaystyle ~_{~92}^{235}U+n\rightarrow _{36}^{92}Kr+_{~56}^{142}Ba+2n} Η ενέργεια που απελευθερώνεται σε αυτό το παράδειγμα είναι κάπου 180 MeV. Τα δύο νετρόνια που παράγονται σε αυτό το παράδειγμα (την στιγμή τής σχάσης) λέγονται άμεσα νετρόνια και σε αντιδιαστολή με τα καθυστερημένα νετρόνια που θα παραχθούν μέσω τών θυγατρικών 92Kr 142Ba (ή παραγώγων τους) οι οποίοι έχουν πλεόνασμα νετρονίων (τα βαρύτερα σταθερά ισότοπά τους είναι τα ισότοπα του Κρυπτού 86Kr και του Βαρίου 138Ba). Η διάσπαση του ατόμου επιτεύχθηκε για πρώτη φορά από τον Φριτς Στράσσμαν το 1938, ενώ είχε προηγούμενα μελετηθεί θεωρητικά από τον Ενρίκο Φέρμι το 1934. Πυρηνική Φυσική Πυρηνική αντίδραση Πυρηνική ενέργεια Πυρηνική σύντηξη
Ινδική απογραφή του 2001

Η Ινδική απογραφή του 2001 ήταν η 14η σε μια σειρά απογραφών που διεξάγονται στην Ινδία κάθε δέκα χρόνια από το 1871.Ο πληθυσμός της Ινδίας μετρήθηκε στα 1.028.737.436 άτομα αποτελούμενος από 532.223.090 άνδρες και 496.514.346 γυναίκες. Ο συνολικός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 182.310.397 άτομα, κάνοντας μια αύξηση 21.5% σε σχέση με τα 846.427.039 άτομα που καταγράφηκαν κατά την απογραφή του 1991.

 Οι Ινδουιστές αριθμούν 82.75 κρορ (827.500.000, 80.45%) και οι μουσουλμάνοι αριθμούσαν 13.8 κρορ (138.000.000, 13.4%) στην απογραφή του 2001. Η απογραφή του 2001 έδειξε 108 θρησκείες κάτω από το κεφάλαιο "Άλλες θρησκείες και Πίστες" στην Ινδία. Πληθυσμιακές τάσεις για τις κύριες θρησκευτικές ομάδες στην Ινδία (2001) Τα Χίντι είναι η πιο διαδεδομένη γλώσσα στη βόρεια Ινδία. Η ινδική απογραφή παίρνει τον ευρύτερο δυνατό ορισμό των "Χίντι" ως μια ευρεία ποικιλία "γλωσσών Χίντι". Σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, το 53.6% του Ινδικού πληθυσμού γνωρίζει τα Χίντι, όπου το 41% δήλωσε τα Χίντι ως μητρική γλώσσα. Τα Αγγλικά (Ινδικά Αγγλικά) είναι γνωστά στο 12.5% των Ινδών στην απογραφή του 2001. Η Ινδία (με 780 γλώσσες) έχει το δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό γλωσσών στον κόσμο, μετά την Παπούα Νέα Γουινέα, η οποία έχει 839 γλώσσες που ομιλούνται στο έδαφός της. Ινδική απογραφή του 1991 Δημογραφία της Ινδίας Επίσημος ιστότοπος
Λίμνη Ρακίτα

Η Λίμνη της Ρακίτας είναι μία πολύ μικρή λίμνη, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως έλος, και βρίσκεται στα ορεινά του Νομού Αχαΐας και του Δήμου Ερυμάνθου, στην περιοχή του οροπεδίου της Ρακίτας, απ' όπου αντλεί και την ονομασία της. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνει είναι περίπου 300 στρέμματα.

 Η λίμνη από το 1952-1954 περίπου αποτελεί μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας ενώ μέχρι τότε ανήκε, ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, στην Κοινότητα Μαζαρακίου. Σε περιπτώσεις πιθανής φορολογίας της από τους Οθωμανούς, οι κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι ανήκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής (Ασπροκκλησιά) της περιοχής, ώστε να τυγχάνει φοροαπαλλαγής. Η λίμνη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο του αλπικού τρίτωνα. Βέβαια σήμερα η αλόγιστη χρήση διαφόρων τοξικών λιπασμάτων έχει φέρει τη λίμνη στο χείλος της οικολογικής καταστροφής. Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη μικρή λίμνη Βεργούρι που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, σε γειτονική θέση. Ομάδα εργασίας, «Οικολογικός απολογισμός των καταστροφικών πυρκαγιών του Αυγούστου 2007 στην Πελοπόννησο», Έκδοση WWF Ελλάς, Αθήνα (Σεπτέμβριος 2007). Ανακτήθηκε: 13/02/2011. (αρχείο pdf) Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Εκδοση, λήμμα Ρακίτα. Μάχη Τράτσα, «Παγκόσμια ημέρα των ζώων. Δύσκολη η επιβίωση μετά το ολοκαύτωμα», tovima.gr, 04/10/2007. Ανακτήθηκε: 25/11/2017. «Περιβαλλοντικοί έλεγχοι υδατικών συστημάτων στη Ρακίτα Αχαΐας», nikosnikolopoulos.gr. Ανακτήθηκε: 25/11/2017. Λίμνη Ρακίτα. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 13/02/2011.
Σιβύλλα της Αρμενίας

Η Σιβύλλα της Αρμενίας (1240 - 1290) ήταν μέλος του Οίκου των Χετουμδών της Αρμενίας. Ήταν κόρη του βασιλιά Χετούμ Α΄ της Αρμενίας και της Ισαβέλλας των Ρρουπενιδών, κόρης του Λέοντα Α΄ της Αρμενίας.

 Παντρεύτηκε (1254) τον πρίγκιπα Βοημούνδο ΣΤ΄ της Αντιόχειας. Η Αντιόχεια έπεσε το 1268 στους Μαμελούκους της Αιγύπτου, που είχαν αρχηγό τον Μπαϊμπάρ, αλλά ο σύζυγός της εξακολουθούσε να φέρει τυπικά τον τίτλο του πρίγκιπα της Αντιόχειας. Παρέμενε κόμης της Τρίπολης. Όταν ο Βοημούνδος ΣΤ΄ απεβίωσε, ο διάδοχος του, Βοημούνδος Ζ΄, ήταν μόλις 14 ετών και η μητέρα του Σιβύλλα ασκούσε την αντιβασιλεία. Όταν πέθανε ο γιος της, τον διαδέχθηκε η αδελφή του, Λουκία, αλλά ο λαός της Τρίπολης δεν δεχόταν τον ξένο σύζυγό της να ασκήσει την εξουσία, προσφέροντάς την στην Σιβύλλα. Αργότερα η Λουκία κλήθηκε ξανά, ενώ η Σιβύλλα αποσύρθηκε στην αυλή του αδελφού της, βασιλιά της Αρμενίας Λέοντα Β΄. Η Τρίπολη κατακτήθηκε το 1289 από τους Μαμελούκους του Αλ-Μανσούρ Καλαβούν σουλτάνου της Αιγύπτου. Παντρεύτηκε το 1254 τον Βοημούνδο ΣΤ΄ των Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας και είχε τέκνα: Βοημούνδος ΣΤ΄ 1261-1287, κόμης της Τρίπολης. Λουκία απεβ. π. 1299, κόμισσα της Τρίπολης. Παντρεύτηκε τον Ναρζό του Τουσύ κύριο της Λατέντσα, ναύαρχο της Σικελίας & βάιλο της Αχαΐας.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-1977

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-77 ξεκίνησε στις 13 Μαρτίου 1977 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 15 Ιουλίου 1977 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο με αντιπάλους τον Πανιώνιο και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν.

 Στη διοργάνωση μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι από όλη την Ελλάδα. Στις Α΄ και Β΄ φάσεις έλαβαν μέρος 102 σύλλογοι στο νότιο όμιλο και 42 στο βόρειο. Ως τη Δ΄ φάση γίνονταν ξεχωριστές κληρώσεις για το νότιο και το βόρειο όμιλο. Από την Ε΄ φάση (των 32) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Οι ομάδες της Α΄ Εθνικής μετείχαν από την Δ΄ φάση και μετά. Αθήνα, Παναθηναϊκό Στάδιο. Παρασκευή, 15 Ιουλίου 1977. Διαιτητές: Ρήγας, Ευαγγελάτος. Εισιτήρια: 5.700 Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Οικονομικός παρεμβατισμός

Στην οικονομολογία, οικονομικός παρεμβατισμός είναι όλοι οι τρόποι που το κράτος επηρεάζει την κρατική οικονομία. Συνήθως στα καθεστώτα κρατικού παρεμβατισμού οι αποτυχίες της αγοράς είναι σπάνιες και το κράτος επιδιώκει ισότητα κατανομής κρατικών πόρων. Ο οικονομικός παρεμβατισμός που περιορίζει τα ιδιωτικά κεφάλαια έρχεται σε αντίθεση με το Laissez-faire, όπου όλες οι συναλλαγές γίνονται ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς.

 Στον κρατικό παρεμβατισμό, οι περισσότερες επιχειρήσεις ή και μέσα παραγωγής ελέγχονται από το κράτος, το οποίο μεριμνά ώστε οι συνθήκες διαβίωσης των πολιτών και των εργατών είναι όσο το δυνατό καλύτερες, χωρίς να δίνει ιδιαίτερο βάρος στο κέρδος. Συχνά πολλές κυβερνήσεις αυξάνουν τους φόρους στους πολίτες προκειμένου να δαπανήσουν τα επιπλέον χρήματα για την μέριμνα λοιπών συμπολιτών που δεν έχουν οικονομική ευχέρεια. Μια τέτοια περίπτωση υπήρξε η αναδιάρθρωση των μηχανισμών κρατικών παροχών των ΗΠΑ από τον Μπιλ Κλίντον. Η Ελεύθερη αγορά περιορίζεται αισθητά, διότι το κράτος απομακρύνει τους επενδυτές από την χώρα λόγω της υψηλής φορολογίας. Επίσης, οι ιδιώτες αποθαρρύνονται από το κράτος από το να δρουν με βάση την επιδίωξη κέρδους. Η κυβέρνηση επηρεάζει ή ελέγχει τη διαμόρφωση των τιμών των καταναλωτικών αγαθών ή και των συντελεστών παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης και της εργασίας. Το κράτος μειώνει την επίδραση της προσφοράς και της ζήτησης για την επιτυχία ή την αποτυχία διαφόρων επιχειρήσεων, αυξάνοντας παράλληλα την δική του επιρροή και τον έλεγχο του επί της αγοράς. Η είσοδος ξένων επιχειρήσεων αποθαρρύνεται ή ακόμη και απαγορεύεται και η ελευθερία μετακίνησης κεφαλαίου δεν υπάρχει. Το νομισματικό σύστημα ελέγχεται εξ'ολοκλήρου από το κράτος και το κράτος δεν προστατεύει μόνο τις ελευθερίες του πολίτη. Κρατικός παρεμβατισμός Κοινωνικός παρεμβατισμός
Σάντα Μαρία Μανταλένα

Ο Ναός της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής (ιταλ. Santa Maria Maddalena) είναι χριστιανικός Ρωμαιοκαθολικός ναός στη Ρώμη, αφιερωμένος στην Αγία Μαρία Μαγδαληνή. Βρίσκεται στη συνώνυμη οδό Via della Maddalena, μία από τις οδούς που αρχίζουν από την Πιάτσα ντελλα Ροτόντα στην περιοχή του Κάμπο Μάρτσιο, κοντά στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης.

 Το θρησκευτικό Τάγμα των Καμιλιανών Διακόνων των Ασθενών (ιταλ. Ministri degli Infirmi) είχε στην ίδια θέση έναν ναό από το 1586 και τον 17ο αιώνα ξεκίνησε την ανέγερση του σημερινού ναού, ο οποίος αποπερατώθηκε το έτος 1699 σε αρχιτεκτονικό ρυθμό μπαρόκ. Στα εβδομήντα περίπου έτη που διήρκεσαν τα έργα, ασχολήθηκαν αρκετοί διαφορετικοί αρχιτέκτονες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Κάρλο Κουάντρι (Carlo Quadri), Κάρλο Φοντάνα (που πιστεύεται ότι σχεδίασε τον τρούλο) και Τζοβάννι Αντόνιο ντε Ρόσσι. Είναι άγνωστο το ποιος σχεδίασε την καμπυλόγραμμη κύρια πρόσοψη του ναού, η οποία ολοκληρώθηκε περί το 1735 σε ρυθμό ροκοκό, που είναι ασυνήθιστος σε προσόψεις ναών της Ρώμης. Επιπλέον, η πρόσοψη φέρει μοτίβα που θυμίζουν έργα του Μπορρομίνι. Παλαιότερες πηγές αποδίδουν τη σχεδίασή της στον Τζουζέππε Σάρντι (Giuseppe Sardi). Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι μεταξύ του 1732 και του 1734 αρχιτέκτονας του Τάγματος ήταν ο Πορτογάλος αρχιτέκτονας Μανουέλ Ρουντρίγκες ντος Σάντους και ότι υπό αυτή του την ιδιότητα διεύθυνε την ολοκλήρωση των έργων του ναού. Η ιστορικός Αλεσσάντρα Μαρίνο πιστεύει ότι η σχεδίαση της πολύ ασυνήθιστης διακοσμήσεως της προσόψεως πρέπει να αποδοθεί στον ντος Σάντους, και όχι στον Σάρντι. Η ιστορικός της αρχιτεκτονικής Νίνα Μάλορυ επίσης υποστηρίζει ότι ο Σάρντι είναι απίθανο να είναι ο σχεδιαστής.Στα αριστερά του ναού της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής βρίσκεται η μονή των Καμιλιανών, που ανεγέρθηκε περί το 1678 σε σχέδια του Πάολο Αμάτο από το Παλέρμο και ολοκληρώθηκε πριν από το 1685 από τον Κάρλο Φραντσέσκο Μπιτσακκέρι (Carlo Francesco Bizzaccheri, 1655-1721). Το εσωτερικό της Σάντα Μαρία Μανταλένα είναι αρχιτεκτονικώς σύνθετο, με επιμήκη οκταγωνικό κυρίως ναό στο στιλ του Μπορρομίνι, με δύο εσωτερικά παρεκκλήσια στην κάθε πλευρά του. Το Παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου, του οποίου η κατασκευή χρηματοδοτήθηκε από τον Πάολο Τζιρόλαμο ντελλα Τόρρε, άρχισε να κατασκευάζεται το 1690 από τον αρχιτέκτονα Ματτία ντε Ρόσσι και ολοκληρώθηκε το 1694-1696 από τον Μπιτσακκέρι, του οποίου η επιλογή αποχρώσεων θα καθόριζε το χρωματικό σύστημα όλου του υπόλοιπου εσωτερικού του ναού στα μέσα του 18ου αιώνα. Αυτό το παρεκκλήσιο κοσμείται από τη ζωγραφιά «Ο Χριστός, η Παρθένος και ο Άγιος Νικόλαος» του Τζοβάννι Μπαττίστα Γκαούλλι («Μπατσίτσια»). Στη δεξιά πλευρά βρίσκεται το Παρεκκλήσιο του Αγίου Καμίλλου, του οποίου ο θόλος κοσμείται από νωπογραφία (1744) του Σεμπαστιάνο Κόνκα. Στον ναό υπάρχει επίσης ο ζωγραφικός πίνακας «Ο Άγιος Λαυρέντιος Τζουστινιάνι με το Θείο Βρέφος» του Λούκα Τζορντάνο. Το σκευοφυλάκιο σε ρυθμό ροκοκό είναι περίτεχνα ζωγραφισμένο και διακοσμημένο με πολύχρωμο μάρμαρο. George Sullivan: Not Built in a Day: Exploring the Architecture of Rome, εκδ. Carroll & Graf, 2006, ISBN 0-7867-1749-1
Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Μαρκιανός

Ο Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Μαρκιανός, λατιν.: Marcus Julius Gessius Marcianus (απεβ. το 218) επίσης γνωστός ως Γέσιος Μαρκιανός (άνθισε το δεύτερο μισό του 2ου αι. και το πρώτο μισό του 3ου αι.) ήταν Σύριος Ρωμαίος ευγενής.

 Λίγα είναι γνωστά για την προέλευση του Mαρκιανού. Προερχόταν από την Arca Caesarea (σύγχρονη Arqa, στον Λίβανο). Ήταν ιππέας αξιωματικός, που έγινε promagistratus (διοικητής). Δεν είναι γνωστές περαιτέρω λεπτομέρειες για την πολιτική σταδιοδρομία του Mαρκιανού. Δολοφονήθηκε με εντολή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μακρίνου το 218 στην Έμεσα της Συρίας. Ο Μαρκιανός νυμφεύτηκε τη Ρωμαία Σύρια ευγενή Ιουλία Αβίτα Μαμαία, ως ο δεύτερος σύζυγός της. Αυτή ήταν η δεύτερη κόρη των ισχυρών Ρωμαίων Συρίων ευγενών Ιουλίας Μαίσας και Γαΐου Ιουλίου Αβίτου Αλεξιανού. Αδελφή της Ιουλίας Μαίσας ήταν η Ιουλία Δόμνα, σύζυγος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Λεύκιου Σεπτίμιου Σεβήρου. Εξαδέλφια της ήταν οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Καρακάλλας και Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας. Η Ι. Αβίτα Μαμαία ήταν θεία του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου. Ο Mαρκιανός νυμφεύτηκε την Ι. Α. Mαμαία κάποια στιγμή μετά το 200. Ο γάμος του Μαρκιανού και της Μαμαίας μπορεί να ενίσχυσε τη δύναμη του Σεπτίμιου Σεβήρου στις επαρχίες της Ρωμαϊκής Ανατολής. Η Μαμαία έφερε τον Mαρκιανό τα ακόλουθα παιδιά: πιθανός γιος Mάρκος Ιούλιος Γέσιος Βασιανός , ιερέας των Arval Brethren (Αδελφών των Αγρών). κόρη Θεόκλεια γιος Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Βασιανός Αλεξιανός 208-235, που έγινε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος (β. 222 - 235). Ιστορία των Αυγύστων, Οι δύο Μαξιμίνοι AR Birley, Septimius Severus: Ο αφρικανικός αυτοκράτορας, Routledge, 2002 Το άρθρο της Julia Avita Mamaea στο Livius.org Αρχειοθετήθηκε 2014-11-23 στο Wayback Machine. Alexander Severus (222-235 μ.Χ.) - De Imperatoribus Romanis από τον HW Benario Δυναστεία των Σεβήρων
Γκραν Πρι Κατάρ 2021 (Φόρμουλα 1)

Το Γκραν Πρι Κατάρ 2021 (επίσημα γνωστό ως Formula 1 Ooredoo Qatar Grand Prix 2021) ήταν ένας αγώνας Φόρμουλα 1, που διεξήχθη στις 19-21 Νοεμβρίου 2021 στη Διεθνή Πίστα του Λουσαΐλ στο Κατάρ. Ήταν το πρώτο Γκραν Πρι στο Καταρ και ο 20ος γύρος του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Ο οδηγός της Mercedes Λιούις Χάμιλτον κέρδισε τον αγώνα μπροστά από τον οδηγό της Red Bull Μαξ Φερστάπεν, ενώ ο Φερνάντο Αλόνσο της Alpine σημείωσε το πρώτο του βάθρο μετά το Ουγγρικό Γκραν Πρι του 2014.Ως αποτέλεσμα της νίκης του Χάμιλτον, το Λουσαίλ έγινε η 30η διαφορετική πίστα όπου κέρδισε ένα Γκραν Πρι.

 Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες. Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 19 Νοεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli. Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 19 Νοεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli. Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 20 Νοεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli. Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Πιερ Γκασλί να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Έντονοι χαρακτήρες - Pole positionΠλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη του αγώνα. ^ΤΓ – Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής. Σημείωση: Και στις δύο βαθμολογίες αναγράφονται μόνο οι πέντε πρώτοι.
Στέφαν Λίχτσταϊνερ

Ο Στέφαν Λίχτσταϊνερ είναι Ελβετός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 16 Ιανουαρίου 1984 στη Άντλιγεσβιλ της Ελβετίας. Αγωνίζεται στην Άουγκσμπουργκ και στην Εθνική Ελβετίας στη θέση του αμυντικού.

 Ο Λίχσταϊνερ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Άντλιγεσβιλ το 1991. Το 1996 πήγε στις ακαδημίες της Λουκέρνης ως το 2000 που πήγε στην Γκρασχόπερς. Το 2001 προάχθηκε στην πρώτη ομάδα. Σκόραρε 4 γκολ σε 79 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2005 ο Λίχσταϊνερ ήταν ένας από τους πέντε Ελβετούς που πήγαν σε σύλλογο της Γαλλίας. Έγινε γρήγορα βασικός στην εντεκάδα και τη βοήθησε να βγει στην 3η θέση που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι άλλες 2 σεζόν ήταν απογοητευτικές τελειώνοντας την περίοδο 2006-2007 στη 10 θέση και την επόμενη στην 7η θέση. Συνολικά σκόραρε 5 γκολ σε 89 αγώνες. Οι καλές εμφανίσεις του Λίχσταϊνερ στο Euro 2008, μεγάλες ομάδες όπως η Παρί Σεν Ζερμέν και η Έβερτον εξέφραζαν μεγάλο ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Τελικά ο Ελβετός αμυντικός υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Λάτσιο. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στη νίκη της ομάδας του με 3-1, επί της αιώνιας αντιπάλου, της ΑΣ Ρόμα. Έμεινε στη Ρώμη για 3 σεζόν σκοράροντας μόνο 3 γκολ σε 100 εμφανίσεις. Στις 27 Ιουνίου 2011 ο Λίχσταϊνερ υπέγραψε στη Γιουβέντους και την 1 Ιουλίου επισημοποιήθηκε η μεταγραφή. Η ομάδα του Τορίνου έδωσε 30.000.000€ σε 3 δόσεις για την απόκτηση του παίκτη. Σκόραρε το πρώτο γκολ με τη φανέλα της Γιουβέντους στις 11 Σεπτεμβρίου με αντίπαλο την Πάρμα. Συνολικά πέτυχε 12 γκολ σε 201 ματς. Στις 5 Ιουνίου 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ, στην οποία έμεινε για έναν χρόνο. Τον Αύγουστο του 2019 έγινε παίκτης της Άουγκσμπουργκ. Ο Λίχσταϊνερ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 11 Νοεμβρίου 2006, σε ένα φιλικό παιχνίδι, κόντρα στη Βραζιλία. Το ματς έληξε 2-1 υπέρ της Βραζιλίας. Συμμετείχε στο Euro 2008 και στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2010, του 2014 και του 2018. 1 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας: 2002-03 1 Κύπελλο Ιταλίας: 2008-09 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2009 7 Σέριε Α: 2011-12, 2012-13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18 3 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2012, 2013, 2015 4 Κύπελλα Ιταλίας: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18 Ο Λίχσταϊνερ στην επίσημη ιστοσελίδα της Γιουβέντους Ο Λίχσταϊνερ στην επίσημη ιστοσελίδα της FIFA Αρχειοθετήθηκε 2014-03-09 στο Wayback Machine.
Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θανί

Ο σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θανί (αραβικά: الشيخ تميم بن حمد آل ثاني ) είναι ο ανώτατος άρχων (Εμίρης) του Κατάρ.Είναι πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας του και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Ο πατέρας του, Χαμάντ, παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2013 υπέρ του Ταμίμ, ο οποίος τον διαδέχθηκε στις 25 Ιουνίου 2013. Έχει τιμηθεί με διάφορα παράσημα και μετάλλια, ανάμεσα στα οποία και το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία, 2010).

 Γεννήθηκε στην Ντόχα και κατάγεται από την οικογένεια Αλ-Θανί. Πατέρας του είναι ο προηγούμενος Εμίρης του Κατάρ, Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί και μητέρα του η Σεΐχα Μοζάχ Μπιντ Νασέρ Αλ Μισνέντ. Ο Ταμίμ έγινε διάδοχος του θρόνου στις 5 Αυγούστου 2003, έπειτα από την παραίτηση του μεγαλύτερου αδερφού του, Τζασίμ μπιν Χαλίφα αλ Θανί από τα δικαιώματα του θρόνου. Στις 25 Ιουνίου 2013 ο Ταμίμ έγινε εμίρης μετά την παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ. Η παραίτηση ανακοινώθηκε στη διάρκεια τηλεοπτικής ομιλίας. Στις 8 Ιανουαρίου 2005, στο παλάτι Αλ Γουάτζμπα ο Ταμίμ παντρεύτηκε τη δεύτερη ξαδέρφη του, Τζαβαχέρ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Sheikha Jawaher bint Hamad bin Suhaim al-Thani), κόρη του Χαμάντ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Hamad bin Suhaim Al Thani). ΄Έχουν 4 παιδιά συνολικά [2 γιους και 2 κόρες]: Αλμαγιάσα (Sheikha Almayassa bint Tamim Al Thani,γενν. 2006) Χαμάντ (Sheikh Hamad bin Tamim Al Thani, γενν. 2008) Αϊσά (Sheikha Aisha bint Tamim Al Thani, γενν. 2010) Τζασίμ (Sheikh Jassim bin Tamim Al Thani, γενν. 2012)Από τη δεύτερη σύζυγό του (παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 2009), Ανούντ (Sheikha Anoud bint Mana Al-Hajri) έχει 2 παιδιά, μία κόρη και έναν γιο: Νάιλα (Sheikha Nayla bint Tamim Al Thani, γενν. 2010) Αμπντάλα (Sheikh Abdullah bin Tamim Al Thani, γενν. 29 Σεπτεμβρίου 2012) Επίσημος ιστότοπος Η Δυναστεία αλ-Θανί
Συνταγματική ιστορία της Τουρκίας

Με την πάροδο των αιώνων, η Τουρκία είχε πολλά συντάγματα και μπορεί να χαρακτηριστεί από την σταθερή ίδρυση ενός έθνους-κράτους, τον εκδημοκρατισμό και την αναγνώριση του διεθνούς δικαίου. Το τουρκικό σύνταγμα επικυρώθηκε το 1921, τροποποιήθηκε το 1924, το 1961, το 1982 και πιο πρόσφατα το 2010. Επίσης, το 2017 θα γίνει δημοψήφισμα για την τροποποίηση του συντάγματος. Μια πρόταση για ένα ακόμη σύνταγμα συζητείται, για να επιτρέψει στην Τουρκία την συμμόρφωση με τα πολιτικά κριτήρια για την ένταξη στην ΕΕ.

 1876: Δημιουργία του Οθωμανικού συντάγματος του 1876, κατά την διάρκεια της Πρώτης Συνταγματικής Εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1876-78). 1909: Αναθεώρηση του Συντάγματος του 1876 κατά την διάρκεια της Δεύτερης Συνταγματικής Εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1908-20). 1921: Δημιουργία του Συντάγματος του 1921, του πρώτου συντάγματος της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Εισήγαγε ένα ενιαίο νομοθετικό σώμα, την Εθνοσυνέλευση, για τον σχηματισμό ενός μονοθάλαμου συστήματος. 1924: Αναθεώρηση του συντάγματος του 1921. 1961: Σύνταγμα του 1961: εισαγωγή του άνω θαλάμου του νομοθετικού σώματος, της Γερουσίας, για τον σχηματισμό ενός διθάλαμου συστήματος. 1982: Σύνταγμα του 1982: κατάργηση της Γερουσίας, επιστροφή στο μονοθάλαμο σύστημα. 2017: Σύνταγμα του 2017: Αν εγκριθούν οι τροποποιήσεις του συντάγματος στις 16 Απριλίου 2017, θα εφαρμοσθούν 18 προτεινόμενες τροποποιήσεις. Τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1961 Τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1982 Τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2007 Τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2010 Τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017
Χρήστος Χρηστοβασίλης

Ο Χρήστος Χρηστοβασίλης (20 Ιουλίου 1862, Μικρό Σουλόπουλο Ιωαννίνων - 21 Φεβρουαρίου 1937, Ιωάννινα) ήταν Έλληνας συγγραφέας και δημοσιογράφος, εκπρόσωπος της ηρωικής και βουκολικής λογοτεχνίας και σημαντική μορφή της λογοτεχνίας της Ηπείρου κατά τα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα.

 Ο Χρηστοβασίλης γεννήθηκε στο χωριό Μικρό Σουλόπουλο Ιωαννίνων στον ποταμό Καλαμά, κοντά στα Ιωάννινα, όταν η περιοχή ήταν ακόμη υπό οθωμανική κατοχή. Ως έφηβος έφυγε από το σχολείο για να συμμετάσχει στην Ηπειρώτικη Επανάσταση του 1878 και εντάχθηκε σε αντάρτικα σώματα στην περιοχή των Αγίων Σαράντα. Οι οθωμανικές αρχές τον συνέλαβαν δύο φορές και τον καταδίκασαν σε θάνατο, όμως κατάφερε και δραπέτευσε προς την απελευθερωμένη Ελλάδα. Το 1885 βρίσκεται στην Αθήνα, όπου και σπούδασε, συνέλεξε υλικό και εξέδωσε μεγάλο αριθμό έργων σχετικά με την ελληνική ιστορία. Τον Δεκέμβριο του 1889 κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο της εφημερίδας Ακρόπολις για το έργο του Διηγήματα της Στάνης. Με το πέρας των Βαλκανικών Πολέμων το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου εντάχθηκε στην Ελλάδα, δραστηριοποιήθηκε στα Ιωάννινα όπου και εξέδιδε την εφημερίδα Ελευθερία, ενώ το 1936 το πολιτισμικό περιοδικό Ηπειρωτικά Φύλλα. Ο Χρηστοβασίλης εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής Ιωαννίνων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, το 1926 και 1935. Το έργο του Χρήστου Χρηστοβασίλη εμπνεόταν από την καθημερινότητα των παραδοσιακών και αγροτικών πληθυσμών της Ηπείρου, ενώ υπήρξε κύριος εκπρόσωπος της βουκολικής λογοτεχνίας εκείνης της εποχής. Έγραφε μόνο σε δημοτική γλώσσα, την οποία αποκαλούσε "Κοινή του μέλλοντος". Ολόκληρη η εργογραφία του Χρηστοβασίλη διακατέχονταν από πατριωτικό αίσθημα ενάντια στον οθωμανικό ζυγό. Το αρχείο του σώζεται σε απογόνους του στην Πάτρα. Κύρια έργα του ήταν: Διηγήματα της Στάνης Διηγήματα της ξενιτιάς Διηγήματα του μικρού σκολειού - Απομνημονεύματα μιας ζωής Η αγάπη - Τριλογία Η όμορφη νύφη Οι θερίστρες Ο ερωτόληπτος υποδηματοποιός Αγώνες του Σουλίου - Για την πατρίδα Η Ήπειρος γεωγραφικώς και εθνολογικώς από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον Ηπειρωτικά παραμύθια Χρήστος Χρηστοβασίλης Αρχειοθετήθηκε 2011-07-19 στο Wayback Machine.. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, 1987. Εκδοτική Αθηνών. Έργα του Χρήστου Χρηστοβασίλη: openarhives.gr βικιθήκη
Α.Π.Ε. Λαγκαδά

Η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Λαγκαδά (Α.Π.Ε.Λ.) είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στον Λαγκαδά του Νομού Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1949 και έμβλημα της ομάδας είναι ο δικέφαλος αετός, ενώ τα χρώματά της μπλε και λευκό. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Λαγκαδά. Είναι η πολυνίκης του κυπέλλου της Ε.Π.Σ.Μ. με 4 κατακτήσεις (1982, 1992, 1997, 2013). Ενώ έχει φτάσει να συμμετάσχει μέχρι και στην Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών.

 Το 1982 η ΑΠΕΛ ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Β' Εθνική κατηγορία και υποβιβάστηκε παρόλο που κατέκτησε την 11η θέση της κατάταξης, διότι λόγω αναδιάρθρωσης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου τη χρονιά εκείνη, από τις 20 ομάδες που συμμετείχαν υποβιβάζονταν οι 11 τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας. Ακολούθως έπειτα τον υποβιβασμό, αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική για τέσσερις συνεχείς αγωνιστικές περιόδους (από 1983-84 μέχρι 1986-87) όταν και υποβιβάστηκε. Κατόπιν, αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική όπου υποβιβάστηκε αμέσως. Η παρουσία της ΑΠΕΛ στον Βόρειο όμιλο της Γ' εθνικής: 1983–84: 16η θέση, 38 βαθμοί, τέρματα 45–54 1984–85: 9η θέση, 40 βαθμοί, τέρματα 51–54 1985–86: 7η θέση, 39 βαθμοί, τέρματα 49–62 1986–87: 19η θέση, 23 βαθμοί, τέρματα 28–61 Α.Π.Ε. Λαγκαδά, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Α.Π.Ε. Λαγκαδά στο Instagram
Μομτσίλο Γιάνκοβιτς

Ο Μομτσίλο Γιάνκοβιτς (σερβικά : Момчило Јанковић), (Νις 24 Νοεμβρίου 1883 - Βελιγράδι 27 Νοεμβρίου 1944) ήταν Γιουγκοσλάβος πολιτικός και υπουργός στις κατοχικές κυβερνήσεις της Σερβίας κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

 Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην Νις και έπειτα σπούδασε στην νομική σχολή του Βελιγραδίου. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Νις όπου εργάστηκε ως γραμματέας του δικαστηρίου του πρωτοδικείου της πολης το 1910. Ο Γιάνκοβιτς επιμελήθηκε την εφημερίδα «Εμπόριο» του Νις το 1911. Εξελέγη το 1938 μέλος του Κοινοβουλίου του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1938. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Βελιγράδι όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά την Γερμανική κατοχή ήταν υπουργός δικαιοσύνης της Στην κατοχική κυβέρνηση του Μίλαν Ατσίμοβιτς. Έπειτα στην κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας του Μίλαν Νέντιτς ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Αποσύρθηκε από την κυβέρνηση στις 5 Οκτωβρίου 1941 λόγω διαφωνίας με την πολιτική των παραχωρήσεων στους Γερμανούς. Μετά από αυτό αποσύρθηκε από την πολιτική. Συνελήφθη από την νέα κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας στις 21 Οκτωβρίου 1944 δικάστηκε σε στρατιωτικό δικαστήριο του πρώτου σώματος της προλεταριακής όπου τον καταδίκασε σε θάνατο κι εκτελέστηκε με τουφεκισμό. Το 2012 δικαστική απόφαση αποκατέστησε το όνομα του. Παντρεύτηκε την Έρνα Μίλιτσα Λούκσιτς με τον οποία είχε τρεις γιους, τον Σλόμπονταν (1920), τον Πέντραγκ (1921) και τον Μίλαν (1927). Η Έρνα είχε από τον προηγούμενο γάμο της με τον Ντούσαν Πόποβιτς (1884-1918) μια κόρη την Μάρα (1917-2007) που παντρεύτηκε μέλος της οικογένειας Πρότιτς. Милосављевић, Оливера (2006). Потиснута истина - колаборација у Србији 1941-1944 (PDF). Београд: Хелсиншки одбор за људска права у Србији. ISBN 86-7208-129-3.
347 Παριάνα

Η Παριάνα (Pariana) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Παριάνας υπολογίσθηκε σε 51,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 141 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,175 (από δεδομένα του IRAS). Η Παριάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 3 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Το Αγόρι που Κλαίει

Το Αγόρι που Κλαίει είναι πίνακας ζωγραφικής μαζικής παραγωγής του Ιταλού ζωγράφου Μπρούνο Αμάντιο, γνωστού και ως Τζιοβάνι Μπραγκόλιν, που απεικονίζει ένα μικρό δακρυσμένο αγόρι. Ο πίνακας διανεμήθηκε ευρέως από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα. Ο πίνακας έχει κυκλοφορήσει σε πολλές διαφορετικές εκδοχές, οι οποίες απεικονίζουν και πάλι μικρά δακρυσμένα παιδιά και των δύο φύλων. Το Αγόρι που Κλαίει έχει προκαλέσει αστικούς μύθους σχετικούς με μία κατάρα.

 Στις 5 Σεπτεμβρίου 1985, η βρετανική εφημερίδα The Sun ανέφερε ότι ένας πυροσβέστης από το Έσσεξ, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν συχνά στα ερείπια καμένων σπιτιών βρίσκονταν ανέπαφα αντίγραφα του πίνακα. Μέχρι τα τέλη του Νοεμβρίου, η πεποίθηση ότι ο πίνακας ήταν καταραμένος είχε τόση απήχηση, ώστε η The Sun οργάνωνε μαζικές πυρές των αντιγράφων που στέλνονταν από τους αναγνώστες.Ο Steve Punt, Βρετανός συγγραφέας και κωμικός, ερεύνησε την κατάρα του αγοριού που κλαίει σε μια παραγωγή του BBC Radio 4 που ονομάζεται Punt PI. Αν και η φύση του προγράμματος είναι κωμική, ο Punt ερεύνησε την ιστορία του πίνακα. Το συμπέρασμα που έβγαλε το πρόγραμμα, μετά από ελέγχους στο κέντρο ερευνών Building Research Establishment, είναι ότι τα αντίτυπα του πίνακα είχαν περαστεί με βερνίκι που περιείχε επιβραδυντικό παράγοντα καύσης, και ότι η κλωστή που κρατούσε τον πίνακα στον τοίχο ήταν η πρώτη που διαλυόταν, με αποτέλεσμα ο πίνακας να προσγειωθεί φάτσα στο πάτωμα και έτσι να προστατευτεί, αν και δεν δόθηκε εξήγηση γιατί δεν βρίσκονταν και άλλοι πίνακες χωρίς φθορές. Ο πίνακας αναφέρθηκε επίσης σε ένα επεισόδιο για κατάρες στη τηλεοπτική σειρά Weird or What? το 2012.
Μέρεντιθ Σάλιντζερ

Η Μέρεντιθ Σάλιντζερ (αγγλικά : Meredith Dawn Salenger), (10 Μαρτίου 1970, Μαλιμπού) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τον ρόλο της στην ταινία του 1985 Το ταξίδι της Νάτυ Γκαν και στη κωμωδία του 1989, Όνειρο, ένα μικρό όνειρο.

 Η Σάλιντζερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαλιμπού, στην Καλιφόρνια. Η μητέρα της Ντόροθυ, είναι σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων, ενώ ο πατέρας της, Γκάρι Σάλιντζερ, είναι οδοντίατρος. Η Μέρεντιθ και ο κωμικός ηθοποιός Πάτον Οσβάλτ αρραβωνιάστηκαν τον Ιούλιο του 2017, και παντρευτήκαν στις 14 Νοεμβρίου 2017.Η Μέρεντιθ Σάλιντζερ σπουδάσε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ 1988-1992, και αποφοίτησε με άριστα με πτυχίο στην ψυχολογία. Έλαβε πιστοποιητικό για τη διαμεσολάβηση του Οικογενειακού Δικαίου από το Ινστιτούτο Στράους το 2009 με αντικείμενο την επίλυση διαφορών. Εργάζεται ως μεσολαβητής για τον Οργανισμό για την επίλυση διαφορών στο Μπέβερλι Χιλς, όταν δεν είναι σε γυρισμάτα για κάποια τηλεοπτική ή κινηματογραφική παραγωγή. Σαν παιδί, η Μέρεντιθ της αρέσε να παίζει μπροστά στην οικογένεια και τους φίλους της. Η μητέρα της την πήγε να κάνει μαθήματα υποκριτικής σε ηλικία μόλις οκτώ ετών. Ο πρώτος ρόλος της ήταν μια μικρή συμμετοχή στην ταινία Άννι σε σκηνοθεσία του Τζον Χιούστον. Η Μέρεντιθ έκανε επίσης μια σειρά από τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Σάλιντζερ ήταν στην ταινία της Disney Το ταξίδι της Νάτυ Γκαν, με συν-πρωταγωνιστές τον Τζον Κιούζακ και τον Ρέι Βάις, Για πρώτη της ταινία κερδίσε βραβείο ως καλύτερη ηθοποιός σε δράμα, στα Young Artists Awards, για την απεικόνιση της Nάτυ Γκαν. Μετά από πρωταγωνίστρια σε τέσσερις ταινίες μέχρι τα δέκατα όγδοα γενέθλιά της, η Μερέντιθ θα αφήσει το Χόλυγουντ για να πάει για τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. 2017 The Second Coming of Christ 2013 Jake Squared 2011 The Lamp 2009Race to Witch Mountain 2006 The Work and the Glory III: A House Divided 2005 Out of the Woods 2000 No Code of Conduct 1999 Lake Placid 1998Buffy the Vampire Slayer: I Only Have Eyes For You 1998 Bug Buster 1995 Legacy of Sin: The William Coit Story 1995 Village of the Damned 1994 Dead Beat 1991 Edge of Honor 1989 Dream a Little Dream 1988 A Night in the Life of Jimmy Reardon 1988 April Morning 1988 The Kiss 1986 My Town 1986 The Last Frontier 1985 The Journey of Natty Gann
Ελισάβετ Σοφία του Βρανδεμβούργου

Η Ελισάβετ-Σοφία, γερμ.: Elisabeth Sophia Hohenzollern von Brandenburg (13 Ιουλίου 1589 - 24 Δεκεμβρίου 1629) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν, ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα ευγενής της Πολωνίας και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

 Ήταν η έκτη κόρη (4η από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της 3ης συζύγου του Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Η Ελισάβετ-Σοφία γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1589 στο Βερολίνο ή στην παρακείμενη πόλη Κελν, που και οι δύο τότε βρίσκονταν στο μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου. Στις 27 Μαρτίου 1613 η Ελισάβετ-Σοφία παντρεύτηκε στο Βερολίνο με τον Γιάνους Ρατζίβιου, έναν Πολωνό ευγενή που είχε χηρεύσει τον προηγούμενο χρόνο από τη σύζυγό του Σοφία Ολέλκοβιτς Σούλσκα. Στις 3 Μαΐου 1620 η Ελισάβετ-Σοφία γέννησε τον Μπόγκουσλαβ Ραντζίβιου, ο οποίος θα συνεχίσει να κυβερνά το δουκάτο της Πρωσίας. Η Ελισάβετ-Σοφία γέννησε άλλα τρία παιδιά κατά τη διάρκεια αυτού του γάμου, την Ελισάβετ-Ελεονώρα Ραντζίβιου, τον Ιωάννη-Γεώργιο Ραντζίβιου και τη Σοφία-Αγνή Ρατζίβιου, αλλά δεν υπάρχουν διαθέσιμες καταγραφές γι' αυτά τα παιδιά, έτσι είναι πιθανό ότι όλα, εκτός από τον Μπόγκουσλαβ, απεβίωσαν στην παιδική ηλικία. Ο σύζυγός της Γιάνους απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1620, αφήνοντας πίσω του την 31χρονη Ελισάβετ-Σοφία χήρα. Στις 27 Φεβρουαρίου 1628 η Ελισάβετ-Σοφία σύναψε έναν άλλο γάμο, αυτή τη φορά με τον Ιούλιο-Ερρίκο δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Στις 25 Φεβρουαρίου 1629 η Ελισάβετ-Σοφία γέννησε έναν άλλον γιο, τον Φραγκίσκο-Έρντμαν, τον κληρονόμο του Ιουλίου-Ερρίκου στο δουκάτο της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Η Ελισάβετ-Σοφία απεβίωσε στη Φρανκφούρτη επί του Όντερ στις 24 Δεκεμβρίου 1629, σε ηλικία 40 ετών.
Ντανιέλ Ονά Οντό

Ο Ντανιέλ Ονά Οντό (Daniel Ona Ondo, γενν. στις 10 Ιουλίου 1945) είναι πολιτικός από την Γκαμπόν και πρωθυπουργός από τον Ιανουάριο του 2014 ως τον Σεπτέμβριο του 2016. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και ως Πρώτος Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Γκαμπόν (Parti démocratique gabonais, PDG).

 Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ομάρ Μπόνγκο στη Λιμπρεβίλ και διορίστηκε σύμβουλος του προέδρου Ομάρ Μπόνγκο το 1990. Την ίδια χρονιά έγινε πρύτανης του Πανεπιστημίου Ομάρ Μπόνγκο. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν το Δεκέμβριο του 1996 και εισήλθε στην κυβέρνηση ως εντεταλμένος υπουργός στον υπουργό Υγείας και Πληθυσμού (Minister-Delegate) το 1997. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός Πολιτισμού, Επιστημών, Λαϊκής Εκπαίδευσης, Νεολαίας και Αθλητισμού από το 1999 ως το 2002, για να διοριστεί υπουργός Εθνικής Παιδείας στις 27 Ιανουαρίου 2002. Σε επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 26 Μαΐου 2002, κέρδισε την 4η έδρα στο διαμέρισμα Ουολεού ως υποψήφιος με το κόμμα PDG και με το 65,62% των ψήφων.Στο ίδιο διαμέρισμα (Woleu) εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2006. Έπειτα από τη διεξαγωγή εκείνων των εκλογών, ο Ονά Οντό διορίστηκε πρώτος αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 26 Ιανουαρίου 2007.Έπειτα από το θάνατο του Μπόνγκο, τον Ιούνιο του 2009, ο Οντό δήλωσε στο Radio France Internationale ότι σκόπευε να λάβει το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές του 2009 από το PDG. Ήταν το πρώτο πρόσωπο που επιβεβαίωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει το χρίσμα. Η ανακοίνωση του Ντανιέλ έγινε δημοσίως χωρίς να είναι σύμφωνα με την κομματική γραμμή περί ενότητας και πειθαρχίας.Ο Οντό επανεξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Το Δεκέμβριο του 2013 διεξήχθησαν τοπικές εκλογές και έναν μήνα μετά, στις 24 Ιανουαρίου 2014 ο Ντανιέλ αντικατέστησε στην πρωθυπουργία τον Ραϊμόν Εντόνγκ Σιμά. Τρεις ημέρες μετά τον διορισμό του από τον πρόεδρο Αλί Μπόνγκο, ο Ονά Οντό ορκίστηκε πρωθυπουργός (στις 27 Ιανουαρίου).