Κατακόμβες του Παρισιού

Οι Κατακόμβες του Παρισιού (Γαλλικά: Les Catacombes de Paris) είναι υπόγειο δημοτικό οστεοφυλάκιο στο Παρίσι της Γαλλίας, στο 14ο διαμέρισμα. Είναι τμήμα παλαιών υπόγειων λατομείων του Παρισιού, που συνδέονται μεταξύ τους με στοές. Μετατράπηκαν σε δημοτικό οστεοφυλάκιο στα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα με τη μεταφορά λειψάνων περίπου έξι εκατομμυρίων ανθρώπων, όταν εκκενώθηκαν διάφορα παρισινά νεκροταφεία για λόγους δημόσιας υγείας. Στη συνέχεια, πήραν το καταχρηστικό όνομα «Κατακόμβες», κατ 'αναλογία με τις υπόγειες νεκροπόλεις της αρχαίας Ρώμης, αν και ποτέ δεν υπήρξαν επίσημος ταφικός τόπος.Η επισκέψιμη επιφάνεια έχει μήκος περίπου 1,7 χιλιόμετρα και βρίσκεται 20 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Ο χώρος είναι ανοιχτός στο κοινό, δέχεται περίπου 500.000 επισκέπτες ετησίως, και αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό τμήμα από τα τεράστια υπόγεια λατομεία του Παρισιού, που εκτείνονται κάτω από διάφορες περιοχές της πρωτεύουσας της Γαλλίας.Η είσοδος βρίσκεται στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρώ. Από το 2013, οι Κατακόμβες του Παρισιού συγκαταλέγονται μεταξύ των 14 Μουσείων της Πόλης του Παρισιού.

 Πριν από την είσοδο στο οστεοφυλάκιο, υπάρχει ένας υπόγειος χώρος που χρησιμοποιείται για θεματικές εκθέσεις (το θέμα για το 2014 ήταν η Γεωλογική ιστορία του Παρισιού ως αρχαία θάλασσα και για το 2017 η Ιστορία των σκελετών, μια ανθρωπολογική μελέτη που διερευνούσε το προφίλ των Παρισινών που έζησαν από τον 15ο έως τον 17 αιώνα, δηλαδή ποιοι ήταν οι πραγματικοί άνθρωποι που είναι θαμμένοι εκεί κάτω. ). Καθώς οι επισκέπτες περνούν στο οστεοφυλάκιο, περνούν κάτω από μια πόρτα που έχει την επιγραφή: "Arrête, c'est ici l'empire de la mort!" («Σταμάτα! Εδώ είναι η αυτοκρατορία του θανάτου!»). Μέσα στο οστεοφυλάκιο, τα οστά είναι ομαδοποιημένα σύμφωνα με τα νεκροταφεία από τα οποία προέρχονταν. Μερικά είναι τοποθετημένα κατά μήκος των διαδρόμων. Άλλα είναι τοποθετημένα σε σχέδια, δημιουργώντας σταυρούς και άλλες εικόνες. Η ιστορία των κατακομβών του Παρισιού ξεκινά στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν μεγάλα προβλήματα δημόσιας υγείας που συνδέονταν με τα νεκροταφεία της πόλης οδήγησαν σε απόφαση να μεταφερθούν τα λείψανα σε υπόγειο χώρο.Οι αρχές του Παρισιού επέλεξαν έναν εύκολα προσβάσιμο τόπο που, τότε, βρισκόταν έξω από το Παρίσι: τα πρώην λατομεία Τομπ-Ισουάρ κάτω από την πεδιάδα του Μονρούζ. Τα λατομεία λειτουργούσαν τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν, αποτελούσαν δε ένα μικρό μέρος του λαβύρινθου που εκτείνεται κάτω από την πόλη του Παρισιού. Οι πρώτες μεταφορές λειψάνων έγιναν από το 1785 έως το 1787 και αφορούσαν το μεγαλύτερο νεκροταφείο στο Παρίσι, το νεκροταφείο Σαιντ-Ινοσάν, το οποίο είχε κλείσει το 1780 μετά από συνεχή χρήση σχεδόν δέκα αιώνων. Οι οικογενειακοί και οι κοινόχρηστοι τάφοι εκκενώθηκαν και τα οστά μεταφέρθηκαν τη νύχτα για να αποφευχθούν εχθρικές αντιδράσεις από τον παρισινό πληθυσμό και την Εκκλησία. Τα οστά απορρίφθηκαν σε δύο φρεάτια λατομείων και στη συνέχεια διανεμήθηκαν και συσσωρεύτηκαν στις στοές από τους εργάτες του λατομείου. Οι μεταφορές συνεχίστηκαν μετά τη Γαλλική Επανάσταση μέχρι το 1814, με την κατάργηση τριών νεκροταφείων στο κέντρο του Παρισιού. Ξεκίνησαν και πάλι το 1840, κατά τη διάρκεια της αστικής ανακαίνισης από τον Λουδοβίκο-Φίλιππο και λίγο αργότερα κατά τον μετασχηματισμό του Παρισιού κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία από το 1859 έως το 1860. Ο χώρος ονομάσθηκε «Δημοτικό οστεοφυλάκιο του Παρισιού» στις 7 Απριλίου 1786 και, από εκείνη τη στιγμή και μετά, πήρε το μυθικό όνομα «Κατακόμβες», σε σχέση με τις Κατακόμβες της Ρώμης, οι οποίες είχαν συναρπάσει το κοινό από την ανακάλυψή τους. Από το 1809, οι Κατακόμβες άνοιξαν στο κοινό κατόπιν ραντεβού. Ένα βιβλίο επισκεπτών τοποθετήθηκε στο τέλος της ξενάγησης, όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να γράψουν τις εντυπώσεις τους. Το βιβλίο γέμισε πολύ γρήγορα επειδή αυτές οι επισκέψεις γνώρισαν μεγάλη επιτυχία τόσο στους Γάλλους όσο και στους ξένους. Ανάμεσα στους επισκέπτες ήταν και πολλά επιφανή πρόσωπα. Το 1787, ο Κόμης του Αρτουά, ο μελλοντικός Κάρολος Ι' με τη συνοδεία του επισκέφθηκε τον τόπο, το 1814 ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Φραγκίσκος Α΄ και το 1860, ο Ναπολέων Γ΄ κατέβηκε στις κατακόμβες με τον γιο του. Η επίσημη ιστοσελίδα του χώρου (επιλογή γλώσσας)