Λεόνιτ Χούρβιτς

Ο Λεόνιτ Χούρβιτς (πολωνικά: Leonid Hurwicz) (21 Αυγούστου 1917 – 24 Ιουνίου 2008) ήταν Πολωνός-Αμερικανός οικονομολόγος και μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στη θεωρία παιγνίων και το σχεδιασμό μηχανισμών. Ξεκίνησε την έννοια της συμβατότητας κινήτρων και έδειξε πώς μπορούν να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα χρησιμοποιώντας το σχεδιασμό μηχανισμών συμβατών κινήτρων. Ο Χούρβιτς μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών 2007 (με τον Έρικ Μάσκιν και τον Ρότζερ Μάιερσον) για τη θεμελιώδη εργασία του σχετικά με το σχεδιασμό μηχανισμών. Ο Χούρβιτς ήταν ένας από τους γηραιότερους νομπελίστες, έχοντας λάβει το βραβείο σε ηλικία 90 ετών. Ο Χούρβιτς μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε στην Πολωνία και έγινε πρόσφυγας στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία το 1939. Το 1941, ο εργάστηκε ως βοηθός ερευνητής για τον Πολ Σάμιουελσον στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και για τον Όσκαρ Λάνγκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ήταν επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Κάουλς μεταξύ 1942 και 1946. Το 1946 έγινε αναπληρωτής καθηγητής οικονομικών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Άϊοβα. Ο Χούρβιτς εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1951 και έγινε καθηγητής οικονομικών το 1989. Ήταν καθηγητής οικονομικών (Ομότιμος καθηγητής) στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα όταν πέθανε το 2008. Ο Χούρβιτς ήταν από τους πρώτους οικονομολόγους που αναγνώρισαν την αξία της θεωρίας παιγνίων και ήταν πρωτοπόρος στην εφαρμογή της. Οι αλληλεπιδράσεις ατόμων και ιδρυμάτων, οι αγορές και το εμπόριο αναλύονται και κατανοούνται σήμερα χρησιμοποιώντας τα μοντέλα που ανέπτυξε ο Χούρβιτς.

 Ο Χούρβιτς γεννήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας σε οικογένεια Πολωνοεβραίων, λίγους μήνες πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Λίγο μετά τη γέννηση του Λεονίτ, η οικογένεια επέστρεψε στη Βαρσοβία. Ο Χούρβιτς και η οικογένειά του γνώρισαν διώξεις τόσο από τους Μπολσεβίκους όσο και από τους Ναζί, καθώς έγινε ξανά πρόσφυγας όταν η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία το 1939. Οι γονείς και ο αδερφός του διέφυγαν από τη Βαρσοβία, μόνο για να συλληφθούν και να σταλούν στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας. Ο Χούρβιτς, ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας το 1938, την εποχή της ναζιστικής εισβολής στην Πολωνία βρισκόταν στο Λονδίνο, μετακόμισε στην Ελβετία και μετά στην Πορτογαλία και τελικά το 1940 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η οικογένειά του τελικά ήρθε μαζί του εκεί.Ο Χούρβιτς προσέλαβε την Έβελιν Γένσεν (γενν. 31 Οκτωβρίου 1923), η οποία μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα του Ουισκόνσιν και ήταν, εκείνη την εποχή, προπτυχιακή στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ως βοηθός διδασκαλίας του κατά τη δεκαετία του 1940. Παντρεύτηκαν στις 19 Ιουλίου 1944 και αργότερα έζησαν σε διάφορες τοποθεσίες στη Μινεάπολη. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τη Σάρα, τον Μάικλ, τη Ρουθ και τον Μαξίμ.Τα ενδιαφέροντά του περιελάμβαναν τη γλωσσολογία, την αρχαιολογία, τη βιοχημεία και τη μουσική. Οι δραστηριότητές του εκτός του τομέα των οικονομικών περιελάμβαναν έρευνα στη μετεωρολογία και συμμετοχή στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών για την τροποποίηση του καιρού. Όταν ο Γιουτζίν ΜακΚάρθι έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Χούρβιτς υπηρέτησε το 1968 ως εκπρόσωπος του ΜακΚάρθι από τη Μινεσότα στο Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος και μέλος της Επιτροπής Πλατφόρμας του Δημοκρατικού Κόμματος. Βοήθησε στο σχεδιασμό της μεθόδου «walking subcaucus» για την κατανομή των εκπροσώπων μεταξύ ανταγωνιστικών ομάδων, η οποία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα από τα πολιτικά κόμματα. Παρέμεινε ενεργός Δημοκρατικός και παρακολούθησε την κοινοβουλευτική ομάδα του τον Φεβρουάριο του 2008, σε ηλικία 90 ετών.Νοσηλεύτηκε στα μέσα Ιουνίου 2008, έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Πέθανε μια εβδομάδα αργότερα στη Μινεάπολη. Ενθαρρυμένος από τον πατέρα του να σπουδάσει νομική, το 1938 ο Χούρβιτς έλαβε μεταπτυχιακό της Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου ανακάλυψε τη μελλοντική του δραστηριότητα στο μάθημα των οικονομικών. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, με τους Νίκολας Κάλντορ και Φρίντριχ Χάγιεκ. Το 1939 μετακόμισε στη Γενεύη όπου σπούδασε στο Ινστιτούτο Διεθνών Μεταπτυχιακών Σπουδών. Αφού μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ο Χούρβιτς δεν είχε πτυχίο στα οικονομικά. Το 2007 είπε: «Ό,τι οικονομικά έμαθα, το έμαθα ακούγοντας και μαθαίνοντας».Το 1941, ο Χούρβιτς ήταν βοηθός ερευνητής του Πολ Σάμιουελσον στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και του Όσκαρ Λάνγκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλινόι κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Χούρβιτς δίδαξε ηλεκτρονικά στο Σώμα Σηματοδότησης του Στρατού των ΗΠΑ. Από το 1942 έως το 1944, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ήταν μέλος της σχολής του Ινστιτούτου Μετεωρολογίας και δίδαξε στατιστική στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών. Περίπου το 1942 οι σύμβουλοί του ήταν οι Τζέικομπ Μάρσακ και Τιάλινγκ Κόοπμανς στην Επιτροπή Κάουλς για Έρευνα στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, τώρα το Ίδρυμα Κάουλς στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. Ο Χούρβιτς έλαβε υποτροφία Γκούγκενχαϊμ το 1945-1946. Το 1946 έγινε αναπληρωτής καθηγητής οικονομικών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Άϊοβα. Από τον Ιανουάριο του 1942 έως τον Ιούνιο του 1946, ήταν επιστημονικός συνεργάτης της Επιτροπής Κάουλς. Εντάχθηκε με πλήρη απασχόληση τον Οκτώβριο του 1950 έως τον Ιανουάριο του 1951,. Ήταν επισκέπτης καθηγητής, αναλαμβάνοντας τα μαθήματα του Κόοπμανς στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών και ηγήθηκε της έρευνας της επιτροπής για τη θεωρία της κατανομής των πόρων. Ήταν επίσης ερευνητής καθηγητής οικονομικών και μαθηματικών στατιστικών στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, σύμβουλος της RAND Corporation μέσω του Πανεπιστημίου του Σικάγου και σύμβουλος στο Γραφείο Προϋπολογισμού των ΗΠΑ. Ο Χούρβιτς συνέχισε να είναι σύμβουλος της Επιτροπής Κάουλς μέχρι περίπου το 1961.Ο Χούρβιτς προσλήφθηκε από τον Ουόλτερ Χέλερ στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1951, όπου έγινε καθηγητής οικονομικών και μαθηματικών στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης καριέρας του εκεί, αλλά ασχολήθηκε επίσης με σπουδές και διδασκαλία αλλού στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ασία. Το 1955 και ξανά το 1958 ο Χούρβιτς ήταν επισκέπτης καθηγητής και συνεργάτης στη δεύτερη επίσκεψη στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και εκεί το 1959 δημοσίευσε τη «Βελτιστότητα και Πληροφοριακή Αποτελεσματικότητα στις Διαδικασίες Κατανομής Πόρων» σχετικά με το σχεδιασμό μηχανισμών. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μπανγκαλόρ το 1965 και, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο (τώρα Πανεπιστήμιο Ρενμίν της Κίνας) και στο Πανεπιστήμιο της Ινδονησίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ (1969), στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (1976–1977), στο Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν δύο φορές το 1988 και το 1989, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα (1998). ), στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (1999) και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το (2002). Ήταν επισκέπτης διακεκριμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι το 2001.Πίσω στη Μινεσότα, ο Χούρβιτς έγινε πρόεδρος του Τμήματος Στατιστικής το 1961, Καθηγητής Οικονομικών το 1969 και Ανώτατος Καθηγητής Οικονομικών το 1989. Δίδαξε μαθήματα που κυμαίνονται από τη θεωρία έως τα οικονομικά της ευημερίας, τα δημόσια οικονομικά, τους μηχανισμούς και τους θεσμούς και τα μαθηματικά οικονομικά. Αν και αποσύρθηκε από τη διδασκαλία πλήρους απασχόλησης το 1988, ο Χούρβιτς δίδαξε μεταπτυχιακό ως επίτιμος καθηγητής τελευταία φορά το φθινόπωρο του 2006. Το 2007 η συνεχιζόμενη έρευνά του περιγράφηκε από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα ως «σύγκριση και ανάλυση συστημάτων και τεχνικών οικονομικής οργάνωσης, οικονομικών ευημερίας, θεωρητικής εφαρμογής στόχων κοινωνικής επιλογής και μοντελοποίησης οικονομικών θεσμών». Τα ενδιαφέροντα του Χούρβιτς περιλάμβαναν τα μαθηματικά οικονομικά και τη μοντελοποίηση και τη θεωρία της εταιρείας. Τα δημοσιευμένα έργα του σε αυτούς τους τομείς χρονολογούνται από το 1944. Είναι διεθνώς γνωστός για την πρωτοποριακή του έρευνα στην οικονομική θεωρία, ιδιαίτερα στους τομείς του μηχανισμού και του θεσμικού σχεδιασμού και των μαθηματικών οικονομικών. Στη δεκαετία του 1950, εργάστηκε με τον Κένεθ Άροου σε μη γραμμικό προγραμματισμό. Το 1972, ο Άροου έγινε το νεότερο άτομο που έλαβε το Νόμπελ Οικονομίας. Ο Χούρβιτς ήταν ο απόφοιτος σύμβουλος του Ντάνιελ ΜακΦάντεν, ο οποίος έλαβε το βραβείο το 2000.Οι παλαιότεροι οικονομολόγοι συχνά απέφευγαν την αναλυτική μοντελοποίηση των οικονομικών θεσμών. Το έργο του Χούρβιτς ήταν καθοριστικό για να δείξει πώς τα οικονομικά μοντέλα μπορούν να παρέχουν ένα πλαίσιο για την ανάλυση συστημάτων, όπως ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, και πώς τα κίνητρα σε τέτοια συστήματα επηρεάζουν τα μέλη της κοινωνίας. Η θεωρία της συμβατότητας των κινήτρων που ανέπτυξε ο Χούρβιτς άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο πολλοί οικονομολόγοι σκέφτονταν τα αποτελέσματα, εξηγώντας γιατί οι κεντρικά σχεδιασμένες οικονομίες μπορεί να αποτύχουν και πώς τα κίνητρα για τα άτομα κάνουν τη διαφορά στη λήψη αποφάσεων.Ο Χούρβιτς υπηρέτησε στη συντακτική επιτροπή πολλών περιοδικών. Συνεπιμελήθηκε και συνέβαλε σε δύο συλλογές για το Cambridge University Press: Studies in Resource Allocation Processes (1978, με τον Κένεθ Άροου) και Social Goals and Social Organization (1987, με τους Ντέιβιντ Σμάιντλερ και Χούγκο Σόνενσαϊν). Τα πιο πρόσφατα άρθρα του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά "Economic Theory" (2003, με τον Τόμας Μάρσακ, "Review of Economic Design" (2001, με τον Στάνλεϊ Ράιτερ) και "Advances in Mathematical Economics" (2003, με τον Μάρσελ K. Ρϊχτερ). Τον Οκτώβριο του 2007, ο Χούρβιτς μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών με τον Έρικ Μάσκιν του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών και τον Ρότζερ Μάιερσον από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου «γιατί έθεσε τα θεμέλια της θεωρίας σχεδιασμού μηχανισμών». Κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνέντευξης, ένας εκπρόσωπος του Ιδρύματος Νόμπελ είπε στον Χούρβιτς και τη σύζυγό του ότι ο Χούρβιτς ήταν το γηραιότερο άτομο που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ. Ο Χούρβιτς είπε: «Ελπίζω να το πήραν και άλλοι που το αξίζουν». Όταν ρωτήθηκε ποια από όλες τις εφαρμογές σχεδιασμού μηχανισμών χάρηκε περισσότερο που είδε, είπε οικονομικά της ευημερίας. Οι νικητές εφάρμοσαν τη θεωρία παιγνίων, ένα πεδίο που προχώρησε ο μαθηματικός Τζων Φορμπς Νας, για να ανακαλύψουν τα καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέσα για να φτάσει κάποιος στο επιθυμητό αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη τις γνώσεις και τα προσωπικά συμφέροντα των ατόμων, τα οποία μπορεί να είναι κρυφά ή ιδιωτικά. Ο σχεδιασμός μηχανισμών έχει χρησιμοποιηθεί για τη μοντελοποίηση των διαπραγματεύσεων και της φορολογίας, της ψηφοφορίας και των εκλογών, για το σχεδιασμό δημοπρασιών όπως αυτές για το εύρος ζώνης επικοινωνιών, εκλογές και εργασιακές συνομιλίες και για τιμολόγηση δικαιωμάτων προαίρεσης μετοχών.Μη μπορώντας να παρευρεθεί στην τελετή του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη λόγω της κακής υγείας του, ο Χούρβιτς έλαβε το βραβείο στη Μινεάπολη. Συνοδευόμενος από την Έβελιν, την επί έξι δεκαετίες σύζυγό του και την οικογένειά του, ήταν ο επίτιμος καλεσμένος σε μια σύγκληση που πραγματοποιήθηκε στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, υπό την προεδρία του προέδρου του πανεπιστημίου Ρόμπερτ Μπρούινινκς. Αμέσως μετά τη ζωντανή μετάδοση της τελετής απονομής των Βραβείων Νόμπελ, ο Γιόνας Χάφστρομ, ο Σουηδός πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες, απένειμε προσωπικά το Βραβείο Οικονομικών στον καθηγητή Χούρβιτς. Hurwicz, Leonid (December 1945). «The theory of economic behavior». The American Economic Review (American Economic Association via JSTOR) 35 (5): 909–925. https://archive.org/details/sim_american-economic-review_1945-12_35_5/page/909. Έκθεση για την κλασική θεωρία παιγνίων. Hurwicz, Leonid (April 1946). «Theory of the firm and of investment». Econometrica (The Econometric Society via JSTOR) 14 (2): 109–136. doi:10.2307/1905363. https://archive.org/details/sim_econometrica_1946-04_14_2/page/109. Hurwicz, Leonid (July 1947). «Some problems arising in estimating economic relations». Econometrica (The Econometric Society via JSTOR) 15 (3): 236–240. doi:10.2307/1905482. https://archive.org/details/sim_econometrica_1947-07_15_3/page/236. Hurwicz, Leonid· Arrow, Kenneth J. (1953). Hurwicz's optimality criterion for decision making under ignorance. Technical Report 6. Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Hurwicz, Leonid (1960), «Optimality and informational efficiency in resource allocation processes», στο: Arrow, επιμ., Mathematical models in the social sciences, 1959: Proceedings of the first Stanford symposium, Stanford mathematical studies in the social sciences, IV, Stanford, California: Stanford University Press, σελ. 27–47, ISBN 9780804700214 Hurwicz, Leonid (May 1969). «On the concept and possibility of informational decentralization». The American Economic Review: Papers and Proceedings (American Economic Association via JSTOR) 59 (2): 513–524. Hurwicz, Leonid; Arrow, Kenneth J. (1972), «Decision making under ignorance», στο: Carter, επιμ., Uncertainty and expectations in economics: essays in honour of G.L.S. Shackle, Οξφόρδη/Νέα Υόρκη: Basil Blackwell / Augustus M. Kelley, ISBN 9780631141709 Hurwicz, Leonid (May 1973). «The design of mechanisms for resource allocation». The American Economic Review: Papers and Proceedings (American Economic Association via JSTOR) 63 (2): 1–30. Hurwicz, Leonid; Radner, Roy; Reiter, Stanley (March 1975). «A stochastic decentralized resource allocation process: Part I». Econometrica (The Econometric Society via JSTOR) 43 (2): 187–221. doi:10.2307/1913581. https://archive.org/details/sim_econometrica_1975-03_43_2/page/187. Cowles Commission Discussion Paper: Economics No. 2112, (pdf). Hurwicz, Leonid (May 1995). «What is the Coase Theorem?». Japan and the World Economy (Elsevier) 7 (1): 49–74. doi:10.1016/0922-1425(94)00038-U. Hurwicz, Leonid· Reiter, Stanley (2008). Designing economic mechanisms. Νέα Υόρκη: Cambridge University Press. ISBN 9780521724104. Leonid Hurwicz Papers στο Duke University Soumyen Sikdar, Leonid Hurwicz (1917–2008): A Tribute, Contemporary Issues and Ideas in Social Sciences, Vol 4, No 2 (2008) Βιογραφία του Λεόνιτ Χούρβιτς από το Ινστιτούτο Επιχειρησιακής Έρευνας και Επιστημών Διοίκησης