IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Έντι Φενέκ Αντάμι

Ο Έντι Φενέκ Αντάμι (Edward Fenech Adami, στα μαλτέζικα: Dwardu Fenech Adami, 1934-) είναι Μαλτέζος πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της χώρας. Υπηρέτησε στο ύπατο αξίωμα του κράτους από το 2004 ως το 2009.Είναι παντρεμένος με τη Mary Sciberras και έχουν 5 παιδιά.

 Γεννήθηκε στην Μπιρκιρκάρα στις 7 Φεβρουαρίου του 1934, γιος του Λουίζι Φενέκ Αντάμι και της Τζοζεφίν Πέις. Μορφώθηκε στο Κολέγιο του Αγίου Αλοΐσιου της Μάλτας στην Μπιρκιρκάρα και στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο της Μάλτας, όπου σπούδασε Οικονομικά και έπειτα κλασικές σπουδές και νομική. Το 1959 έγινε δικηγόρος. Ήταν πρωθυπουργός της Μάλτας από το 1987 μέχρι το 1996 και από το 1998 μέχρι το 2004. Τον Φεβρουάριο του 1992 κέρδισε ξανά την πρωθυπουργία. Από το 1996 ως το 1998 ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέχρι την εκλογική του νίκη το 1998, η οποία σηματοδότησε την επιστροφή του στην εξουσία. Τιμήθηκε με το βραβείο του Ευρωπαίου της χρονιάς για το έτος 2003, χρονιά κατά την οποία οι κάτοικοι της χώρας τάχθηκαν υπέρ της ένταξης στην ΕΕ σε δημοψήφισμα. Ο Φενέκ Αντάμι υπέγραψε το 2003 τη συνθήκη εισδοχής της Μάλτας στην ΕΕ, από κοινού με άλλους 9 αρχηγούς κυβερνήσεων. Η χώρα έγινε μέλος της ΕΕ την 1η Μαΐου του 2004. Παραιτήθηκε από το Εθνικιστικό Κόμμα στις 7 Φεβρουαρίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία ο Λόρενς Γκόνζι. Ο Αντάμι είχε παραμείνει στην πρωθυπουργία ως τις 23 Μαρτίου του 2004 και έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της Μάλτας από το 1964. Ανέλαβε 7ος Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μάλτας στις 4 Απριλίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στις 4 Απριλίου του 2009 ο Τζορτζ Αμπέλα.
Τάκης Αδάμος

Ο Τάκης (Δημήτριος) Αδάμος (Πυρσόγιαννη Ιωαννίνων, 20 Οκτωβρίου 1914- 24 Δεκεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκπαιδευτικός, λογοτέχνης και πολιτικός. Υπήρξε ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1989 έως το Μάρτιο του 1991

 Ο Τάκης Αδάμος γεννήθηκε το 1914 στην Πυρσόγιαννη Ιωαννίνων από αγροτική οικογένεια. Το 1931 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1935 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Ενδιάμεσα έκανε παιδαγωγικές σπουδές στο Διδασκαλείο Ιωαννίνων απ' όπου αποφοίτησε το 1933 και έγινε δάσκαλος. Το 1940 πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και μετά τη συνθηκολόγηση, μαζί με άλλους συντρόφους του, πρωτοστατεί στη δημιουργία του Πατριωτικού Μετώπου στα Γιάννενα, πριν ακόμα από την ίδρυση του ΕΑΜ. Πήρε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ενώ παράλληλα ήταν δημοσιογράφος στις εφημερίδες του ΕΑΜ "Αγωνιστής" και του ΚΚΕ "Φωνή της Ηπείρου". Το 1946, μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας, εξορίστηκε στην Ικαρία, απ' όπου απέδρασε και εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Εκεί πολέμησε με το βαθμό του ταγματάρχη και τραυματίστηκε πολλές φορές. Έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο εκδιώχθηκε από τη χώρα και κατέφυγε σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974 και πέθανε στην Αθήνα το 1991. Αρθρογράφησε σε διάφορα αντιστασιακά έντυπα, όπως στη «Φωνή της Ηπείρου» και στον "Αγωνιστή". Το 1954, γίνεται υπεύθυνος του θεωρητικού περιοδικού του ΚΚΕ «Νέος Κόσμος». Από το 1960 μέχρι το 1969, δουλεύει στη «Φωνή της Αλήθειας». Το 1970, πηγαίνει στο Λονδίνο και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της εφημερίδας «Ελεύθερη Πατρίδα». Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αναλαμβάνει αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Ριζοσπάστης από το 1974 μέχρι το 1981. Ήταν μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ από το 1969 έως το 1974. Το 1981 και το 1984 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ. Ωστόσο, παραιτήθηκε προτού λήξει η δεύτερη θητεία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Σεπτέμβριο του 1987 και αντικαταστάθηκε από το Δημήτρη Δεσύλλα. Απλοί άνθρωποι (1957, συλλογή διηγημάτων)- πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα Το λαϊκό τραγούδι της Αντίστασης (1977) Πεζογράφοι (1979) Δοκίμια ιδεολογικά-λογοτεχνικά (1980) Ποιητές (1980) Για μια άσπρη μέρα (1981, συλλογή διηγημάτων) Πνευματικές γνωριμίες (1986) 70 χρόνια Κ.Κ.Ε. (1988) Δραστηριότητα Τάκη Αδάμου στην Ευρωβουλή
Μπριτ Βέρμαν

Η Μπριτ Βέ(ε)ρμαν (ολλανδ. Britt Weerman, γενν. 13 Ιουνίου 2003) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα του άλματος εις ύψος. Η μεγαλύτερη διάκρισή της μέχρι στιγμής είναι ότι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2023. Η Μπριτ Βέρμαν γεννήθηκε στην πόλη Άσσεν της βόρειας Ολλανδίας. Αρχικώς επιδόθηκε στην ενόργανη γυμναστική, από την ηλικία των 6 ετών, μέχρι που τη σταμάτησε εξαιτίας βλάβης στον χόνδρο στην άρθρωση του αγκώνα, σε ηλικία 13 ετών. Μετέπειτα σπούδασε εμπορική οικονομία στο «Ινστιτούτο Γιόχαν Κρόιφ», ένα ίδρυμα για την εκπαίδευση στο αθλητικό μάνατζμεντ. Η αθλήτρια έχει ύψος 1,74 μέτρα και ασχολήθηκε εκτός από το άλμα εις ύψος με τους δρόμους 60 και 100 μέτρων μετ' εμποδίων.

 Το 2020, σε ηλικία 16-17 ετών, η Βέρμαν κέρδισε τα ολλανδικά εφηβικά πρωταθλήματα κλειστού και ανοικτού στίβου στο άλμα εις ύψος. Το επόμενο έτος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές κάτω των 20 ετών, που διεξήχθη στο Τάλιν της Εσθονίας με άλμα 1,88 μέτρα.Το 2022 η τότε 19χρονη ακόμα Βέρμαν κατέρριψε το ολλανδικό εθνικό ρεκόρ γυναικών στο άλμα εις ύψος, με επίδοση 1,95 μέτρα σε αγώνες στο Νίνοβε του Βελγίου, βελτιώνοντας το ατομικό ρεκόρ της κατά 7 εκατοστά. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές κάτω των 20 ετών, που διεξήχθη στο Κάλι (Κολομβία), με επίδοση 1,93 μ. (πρώτη ήλθε η νεότερή της Εσθονή Κάρμεν Μπρούους με 1,95 μέτρα). Δεν δίστασε να αγωνισθεί τον ίδιο μήνα και στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες του Μονάχου, όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση, αλλά με την ίδια επίδοση με εκείνη της τρίτης (της Σέρβας Αγγελίνας Τόπιτς, 1,93 μέτρα).Στις 3 Φεβρουαρίου 2023 η Βέρμαν κατέρριψε το ολλανδικό ρεκόρ γυναικών και στον κλειστό στίβο, και μάλιστα βελτιώνοντας με 1,96 μ. κατά 3 εκατοστά την προηγούμενη επίδοση, σε αγώνες στο Βάινχάιμ της Γερμανίας. Ισοφάρισε αυτή την επίδοση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου τον επόμενο μήνα στην Κωνσταντινούπολη, παίρνοντας το αργυρό μετάλλιο (πρώτη ήταν η Yaroslava Mahuchikh). Αυτό ήταν το πρώτο μετάλλιο για Ολλανδή αθλήτρια στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Κλειστού Στίβου μετά από σχεδόν μισό αιώνα, συγκεκριμένα μετά το χάλκινο μετάλλιο της Ανεμίκε Μπόουμα το 1975. Άλμα εις ύψος ανοικτού στίβου: 1,95 μ. (Νίνοβε 2022) εθνικό (ολλανδικό) ρεκόρ γυναικών και νεάνιδων Άλμα εις ύψος κλειστού στίβου: 1,96 μ. (Βάινχάιμ 2023), εθνικό ρεκόρ Ανοικτού στίβου: 2020, 2022 Κλειστού στίβου: 2020, 2021, 2022, 2023 H Μπριτ Βέρμαν στον ιστότοπο της World Athletics Η Βέρμαν στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Στίβου
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2022-2023

Το Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2022-2023 αποτέλεσε την 48η διοργάνωση του θεσμού. Ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2022. Για πρώτη φορά η τελική φάση έγινε με την μορφή Final-8. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 11η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του Περιστερίου στον τελικό με σκορ 85-57.

 Οι επτά πρώτες ομάδες του πρώτου γύρου της Α1 - Basket League 2022-23, κέρδισαν την αυτόματη πρόκριση στους προημιτελικούς του Κυπέλλου, όπου και συνάντησαν τον κυπελλούχο των ερασιτεχνικών σωματείων που ανεδείχθη μετά απο νοκ αουτ αγώνες ανάμεσα στις ομάδες της Γ', Β' και Α2 εθνικής κατηγορίας, για την δημιουργία του f-8. Η τελική φάση έγινε με το σύστημα Final-8 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Δυο Αοράκια» στο Ηράκλειο της Κρήτης, απο τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023. Οι ομάδες που μετείχαν ήταν οι επτά πρώτες ομάδες του πρώτου γύρου της Α1 - Basket League 2022-23 και ο Πανιώνιος ο οποίος κατέκτησε το κύπελλο των μικρότερων κατηγοριών . Όλα τα παιχνίδια θα καλυφθούν τηλεοπτικά από την δημόσια τηλεόραση (ΕΡΤ3). Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2023 Κλειστό Γυμναστήριο «Δυο Αοράκια», Ηράκλειο Κρήτης, Ελλάδα Διαιτητές: Γιώργος Πουρσανίδης, Βασίλης Πιτσίλκας, Γιώργος Θεονάς Δεκάλεπτα: 10–26, 21–45, 34–68, 57–85 Πολυτιμότερος παίκτης (MVP): Επίσημος ιστότοπος ΕΟΚ Επίσημος ιστότοπος Greek Basket League
Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια

Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια (ή και Ο ανοιχτομάτης) είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1984, σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη. Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1983-1984 και έκοψε 163.933 εισιτήρια. Ήρθε στην 2η θέση σε 33 ταινίες.

 Ο Κοσμάς (Στάθης Ψάλτης) μεγάλωσε σε καταυλισμό τσιγγάνων και το μόνο που ξέρει να κάνει καλά είναι να ζητιανεύει. Έτσι, ανοίγει μια σχολή ζητιάνων, στην οποία διδάσκει ο ίδιος. Με διάφορες άλλες κομπίνες καταφέρνει και γίνεται πάμπλουτος. Όλα αυτά μέχρι να εμφανιστεί ένα ζευγάρι απατεώνων και να ανατρέψει την κατάσταση. Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Μάντεψε τι κάνω τα βράδια στο Cine.gr
Κοβανούφκο

Το Κοβανούφκο (πολωνικά: Kowanówko, γερμανικά: Rundhausen‎) είναι χωριό του Πόβιατ Ομπορνίκι, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ομπορνίκι και 31 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Πόζναν. Το χωριό έχει πληθυσμό 1.358 κατοίκων.

 Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1356, όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που διοικούνταν από τους Πιαστ. Το Κοβανούφκο, στο παρελθόν γνωστό και ως Chowanówko (Χοβανούφκο), ήταν ένα βασιλικό χωριό του Πολωνικού Στέμματος, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1857, ο Γιούζεφ Ζελάζκο ίδρυσε ένα ψυχιατρείο στο χωριό.Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό κατελήφθη από τη Γερμανία μέχρι το 1945. Ένα στρατόπεδο διέλευσης για Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από το πόβιατ το 1939 λειτουργούσε από τη Γερμανία στο χωριό. Οι απελαθέντες κρατήθηκαν στο στρατόπεδο για αρκετές ημέρες, όπου τους έκλεψαν χρήματα και τιμαλφή, και στη συνέχεια απελάθηκαν με φορτηγά τρένα στο Σοκόουουφ Ποντλάσκι στο Γενικό Κυβερνείο (Κεντρική Πολωνία που κατεχόταν από τη Γερμανία).
Κολύμβηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η κολύμβηση είναι από τα βασικά αθλήματα και υπάρχει στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα. Μαζί με το στίβο είναι τα πιο δημοφιλή ολυμπιακά αθλήματα. Η κολύμβηση ήταν από τα πρώτα αθλήματα που αγωνίστηκαν και γυναίκες σε Ολυμπιάδες, αφού τα γυναικεία αγωνίσματα κολύμβησης διεξάγονται από το 1912 στη Στοκχόλμη. Αγώνες κολύμβησης διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906.

 Στην Ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ οι αποστάσεις μετρήθηκαν σε γιάρδες. Η αντιστοιχία σε μέτρα είναι: 50 γιάρδες: 45,72 μ. 100 γιάρδες: 91,44 μ. 220 γιάρδες: 201,168 μ. 440 γιάρδες: 402,336 μ. 880 γιάρδες: 804,672 μ. 4x50 γιάρδες: 4x45,72 μ. Το 1904 αντί για 1500 μ. ελεύθερο διεξήχθη το 1 μίλι ελεύθερο. Το 1900 στο Παρίσι διεξήχθη για μοναδική φορά το αγώνισμα 200 μ. ομάδων. Κάθε ομάδα είχε πέντε κολυμβητές που συμμετείχαν σε τρεις σειρές. Η νικήτρια ομάδα αναδεικνυόταν από ένα περίπλοκο σύστημα βαθμολογίας. Το 1900 διεξήχθη για μοναδική φορά το αγώνισμα 200 μ. με εμπόδια. Οι κολυμβητές έπρεπε να περάσουν τρία εμπόδια: να σκαρφαλώσουν σε ένα δοκάρι και μια σειρά από βάρκες και να περάσουν υποβρυχίως κάτω από μια άλλη σειρά από βάρκες. Το 1896 εκτός από τα 100 μ. ελεύθερο διεξήχθη και αγώνισμα 100 μ. ελεύθερο μόνο για Έλληνες ναύτες. Παραδόξως, θεωρείται επίσημο ολυμπιακό αγώνισμα από τη ΔΟΕ. Σημείωση: Το 1920 διεξήχθη αγώνισμα 300 μ. ελεύθερο γυναικών αντί 400 μ. Η Ελλάδα έχει επτά ολυμπιακά μετάλλια (ένα χρυσό, τρία ασημένια και τρία χάλκινα) στην κολύμβηση, όλα από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα. Ελληνικά μετάλλια Ιωάννης Μαλοκίνης (100 μ. ελεύθερο ναυτών) Αντώνιος Πέπανος (500 μ. ελεύθερο ) Ιωάννης Ανδρέου (1200 μ. ελεύθερο ) Σπυρίδων Χαζάπης (100 μ. ελεύθερο ναυτών) Ευστάθιος Χωραφάς (500 μ. ελεύθερο ) Ευστάθιος Χωραφάς (1200 μ. ελεύθερο ) Δημήτριος Δρίβας(100 μ. ελεύθερο ναυτών)
Βόλφγκανγκ του Άνχαλτ-Κέτεν

Ο Βόλφγκανκ, γερμ. Wolfgang (1 Αυγούστου 1492 - 23 Μαρτίου 1566) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν (1508-1562). Έγινε ένας από τους πρώτους Προτεστάντες ηγεμόνες του Γερμανικού βασιλείου.

 Ήταν ο μόνος γιος του Βάλντεμαρ ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Μαργαρίτας 1464-1539, κόρης του Γκύντερ ΛΣΤ΄ κόμη του Σβάρτσμπουρκ & κυρίου του Άρνστετ. Ήταν 8 ετών, όταν έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Λάιπτσιχ (Λειψίας). Το 1508 διαδέχθηκε τον πατέρα του· η διαμονή του ήταν στο Κέτεν. Το 1521, στη Συνέλευση (Diet) στο Άουγκσμπουργκ συνάντησε τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος με την εκεί ομιλία του κέρδισε την καρδιά του Βόλφγκανγκ. Με τη βοήθεια εκείνου εισήγαγε τη Μεταρρύθμιση στο Κέτεν (1525) και στο Μπέρνμπουρκ (1526). Μετά τη Σαξονία, ήταν η δεύτερη αποδοχή του Προτεσταντισμού. Το 1526, μαζί με άλλους πρίγκιπες, κέρδισε τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας· αργότερα οι νικητές ίδρυσαν την Σμαλκαλδική Ένωση. Το 1566 απεβίωσε στο Τσερμπστ σε ηλικία 74 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του εξαδέλφου του, οι Ιωακείμ-Ερνέστος και Βερνάρδος Δ΄. Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Ascania». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan
Εκείνος & Εκείνος

Οι Εκείνος & Εκείνος είναι ελληνικό έντεχνο συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1988. Το συγκρότημα απαρτίζουν οι Νίκος Καλλίνης (τραγούδι, κιθάρα) και Κώστας Λογοθετίδης (πλήκτρα). Το όνομα του συγκροτήματος είναι δανεισμένο από την ελληνική τηλεοπτική σειρά Εκείνος & Εκείνος του Κώστα Μουρσελά με τους Βασίλη Διαμαντόπουλο και Γιώργο Μιχαλακόπουλο, αφού οι δημιουργοί του θεώρησαν πως είχαν πολλά κοινά με τους ήρωές του.

 Οι δύο δημιουργοί του συγκροτήματος μοιράζονται πολλά κοινά, καθώς μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά στο Πέραμα, είχαν κοινές παρέες και γεννήθηκαν την ίδια δεκαετία. Ο τραγουδιστής του σχήματος, Νίκος Καλλίνης, παίζει μαντολίνο από τα 8 του, κιθάρα από τα 12, έγραψε το πρώτο του τραγούδι 13 χρονών και στα 15 δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα. Κάπου στο 1987, η ζωή οδήγησε τους δυο καλλιτέχνες να σκεφτούν σοβαρά το επόμενο βήμα τους από κοινού. Από το 1988 ως το 1991, οι Εκείνος & Εκείνος αφιέρωσαν καθημερινή ενασχόληση με το αντικείμενό τους, στιχουργικά και μουσικά. To 1991 κυκλοφόρησε από την Minos EMI ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο το όνομά τους. Τα δύο κομμάτια του δίσκου που ξεχώρισαν είναι τα "Δεν θυμάσαι" και "Τα χειμωνιάτικα μπαρ". Το 1993 τους βρίσκει σε άλλη δισκογραφική στέγη, την F.M.Records. Οι δυο τους, μαζί με τον παραγωγό τους, ξεκίνησαν συζητήσεις για το ποια τραγουδίστρια θα μπορούσε να πει ένα τραγούδι που τους άρεσε ιδιαιτέρως και που είχε θέμα και πρωταγωνιστή το γυναικείο φύλο. Το τραγούδι Άλλη μια φορά και η συμμετοχή της Καίτη Γκρέι στο Μια γυναίκα ξέρει μόνο να σου πει, τους χαρίζει το τραγούδι της χρονιάς και τον πρώτο τους χρυσό δίσκο. Το 1995 κυκλοφορούν τον νέο τους δίσκο με τίτλο Καινούριος Κόσμος, στον οποίο συμμετέχει η Ελένη Βιτάλη. Έκτοτε το συγκρότημα μετράει πολυάριθμες συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Χάρις Αλεξίου, o Δημήτρης Μητροπάνος, ο Αντώνης Ρέμος κ.ά.Το συγκρότημα έκανε διάλειμμα από το 2004 έως το 2015. Το 2010 οι δύο καλλιτέχνες ανακάλυψαν με χαρά και συγκίνηση ότι όλα τους τα τραγούδια είχαν ανέβει στο youtube από τους φίλους τους, πράγμα που δεν είχαν φροντίσει οι ίδιοι έως τότε. Τον Μάιο του 2015, οι Εκείνος & Εκείνος έδωσαν μια δυνατή συναυλία που σηματοδότησε το πρώτο στάδιο της καλλιτεχνικής επιστροφής τους. Εκείνος & Εκείνος στο Discogs
Νίκη Κεραμέως

Η Νίκη Κεραμέως (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουλίου 1980) είναι Ελληνίδα δικηγόρος και πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, η οποία σήμερα υπηρετεί ως Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Ιούνιο του 2023. Διατέλεσε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων το διάστημα 2019 - 2023.

 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι κόρη του νομικού και καθηγητή πολιτικής δικονομίας Κωνσταντίνου Κεραμέως. Έχει σπουδάσει νομική στη Σορβόνη και στο Χάρβαρντ και εργάζεται ως δικηγόρος. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου της Νέας Υόρκης και του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Παράλληλα έχει εργαστεί σε δική της δικηγορική εταιρεία και πριν το 2007 στην Νέα Υόρκη, πάλι σαν δικηγόρος. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Είναι επίσης ιδρύτρια και διευθύντρια, μέχρι το 2019, του κοινωνικού σωματείου Δεσμός, το οποίο στοχεύει στην χρήση του πλεονάσματος εταιρειών και ιδιωτών για την στήριξη των απόρων. Έχει υποστηριχτεί από την οικογένεια της ότι κατάγεται από την βυζαντινή οικογένεια των Κεραμέων.Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και του Σεπτεμβρίου του 2015. Ήταν μέλος στην ειδική μόνιμη επιτροπή σωφρονιστικού συστήματος και λοιπών δομών εγκλεισμού κρατουμένων και στην Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής. Από τον Ιανουάριο του 2016 έως τον Ιούλιο του 2019 ήταν κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από τον Νοέμβριο του 2016 ήταν τομεάρχης Παιδείας της ΝΔ.Το 2019 συμμετείχε στη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ στην Ελβετία. Το πρώτο έργο της Κεραμέως μετά την ανάληψη των καθηκόντων της ήταν η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, η οποία τροφοδότησε μια σειρά συζητήσεων και διαξιφισμών με την Αντιπολίτευση και όχι μόνο, ενώ βίαια επεισόδια έλαβαν χώρα ανάμεσα σε φοιτητές και αστυνομικούς.Μια σειρά αλλαγών στην εκπαίδευση δρομολογήθηκαν από το 2019 επί της υπουργείας της, όπως η εισαγωγή στο Νηπιαγωγείο από την ηλικία των 4 ετών (αντί των 5 που ίσχυε μέχρι σήμερα) και η έναρξη εκμάθησης της αγγλικής γλώσσας, οι διορισμοί 25.000 νέων μόνιμων εκπαιδευτικών και η εισαγωγή 166 νέων προγραμμάτων σπουδών. Εκτός από αυτά, διπλασιάστηκε ο αριθμός των Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων, δημιουργήθηκαν Πρότυπα Επαγγελματικά Λύκεια, θεσμοθετήθηκε η ελληνική PISA. Παράλληλα καταργήθηκαν 37 πανπεπιστημιακά τμήματα, και όλα τα γνωστικά αντικείμενα των Κοινωνικών Επιστημών και της Καλλιτεχνικής Παιδείας από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Επίσημη ιστοσελίδα Ιστοσελίδα στη Βουλή Επαγγελματική ιστοσελίδα
Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας

Ο Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας ( λετονικά: Nacionālais botāniskais dārzs‎ ) είναι ένας βοτανικός κήπος στο Salaspils της Λετονίας. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους βοτανικούς κήπους στις Βαλτικές Χώρες .

 Ο παρών θεσμός ιδρύθηκε το 1956, αλλά εντοπίζει την ιστορία του πίσω στο 1836, όταν ο Σρίσταντ Βίλχελμ Σχοχ ίδρυσε ένα εμπορικό φυτώριο, το οποίο αργότερα μετακόμισε στο Salaspils. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ο μεγαλύτερος βρεφονηπιακός σταθμός στις βαλτικές χώρες. Το 1944 μετατράπηκε σε κρατικό πειραματικό κήπο και το 1956 έγινε ο βοτανικός κήπος της Λετονικής Ακαδημίας Επιστημών . Από την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Λετονίας το 1992, φερει το ονομα ως Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας. Ο Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας επιτελει τα ακόλουθα κύρια καθήκοντα: "έρευνες στη βοτανική και διακοσμητική κηπουρική, φυτικές συλλογές, εισαγωγή φυτών, έρευνες στη γενετική και αναπαραγωγή και ενημέρωση και διάδοση των αποτελεσμάτων των ερευνών". Είναι ο μεγαλύτερος βοτανικός κήπος από τις βαλτικές χώρες και καλύπτει έκταση 130 hectares (320 acres) . Περιέχει περισσότερα από 14.000 φυτά τυπου ταξα, τα οποία περιλαμβάνουν περισσότερα από 5.000 δέντρα και περίπου 1400 φυτά θερμοκηπίου. Εκτός από τον επιστημονικό του σκοπό, ο Εθνικός Βοτανικός Κήπος είναι επίσης ένα δημοφιλές πάρκο για χρήση αναψυχής. Arboretum Kalsnava
Ακούμπενς

Με το ιδιαίτερο όνομα Ακούμπενς (Acubens) είναι γνωστός ο τέταρτος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Καρκίνο, ο α (άλφα) Καρκίνου (Alpha Cancri, συντομογραφικά α Cnc). Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του κύριου σχήματος του αστερισμού. Στην πραγματικότητα είναι ένα διπλό ή και τριπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή δύο ή τρεις διαφορετικοί αστέρες. Είναι επίσης γνωστός ως 65 Καρκίνου (ονομασία κατά Φλάμστηντ).

 Η παραδοσιακή ονομασία Ακούμπενς, παρεφθαρμένη μεταγραφή από το ορθότερο Açubens (ατζούμπενς), προέρχεται από την αραβική λέξη الزبانى (al zubanāh), που σημαίνει «οι δαγκάνες», αναφερόμενη στις δαγκάνες του κάβουρα που παριστάνει ο αστερισμός (αρχ. ελλ. καρκίνος = κάβουρας). Αναφέρεται επίσης για τον ίδιο αστέρα το (επίσης αραβικό) όνομα Sertan ή Sartan, το οποίο προέρχεται από την αραβική ονομασία ολόκληρου του αστερισμού. Η ομάδα εργασίας επί των ονομάτων αστέρων της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως έχει επιλέξει το Acubens ως το επίσημο ιδιαίτερο όνομα του αστέρα. Το όνομα «Acubens» (AKS-5) δόθηκε σε ένα φορτηγό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ενεργό κατά τα τελευταία έτη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ο α Καρκίνου, ως τέταρτου μεγέθους, είναι ορατός με γυμνό μάτι σε σκοτεινό νυκτερινό ουρανό. Στην πραγματικότητα όμως οι είναι 23 φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο. Ο φασματικός τύπος του (A5m) είναι ο τύπος ενός νάνου αστέρα της Κύριας Ακολουθίας, όπως είναι ο Ήλιος. Παρά το ότι ακτινοβολεί λευκό φως (τύπος Α), δεν ανήκει στην ιδιαίτερη κατηγορία νεκρών αστέρων που ονομάζονται «λευκοί νάνοι». Το σύμβολο «m» (από το metallic = μεταλλικός) υποδηλώνει την παρουσία πολύ ισχυρών γραμμών απορροφήσεως στο φάσμα του φωτός του αστέρα, που οφείλονται σε συγκεκριμένα μεταλλικά στοιχεία της ύλης. Η απόσταση του α Καρκίνου από τη Γη που προκύπτει από τα δεδομένα της αστρομετρικής διαστημικής αποστολής Γαία είναι περίπου παρσέκ ή 164 έτη φωτός. Επειδή βρίσκεται κοντά στην εκλειπτική, ο Ακούμπενς υφίσταται τακτικά επιπροσθήσεις από τη Σελήνη και πολύ σπάνια από πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Ο κύριος αστέρας του α Καρκίνου, ο α Cnc A, είναι ένας ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, με μέσο φαινόμενο μέγεθος +4,26. Ο συνοδός αστέρας, ο α Cnc B, είναι αστέρας ενδέκατου μεγέθους. το έτος 1836 ο γωνιακός διαχωρισμός του από τον κύριο αστέρα μετρήθηκε σε 11,3 δευτερόλεπτα της μοίρας, με γωνία θέσεως 325 μοίρες.Από τη μελέτη επιπροσθήσεών του, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο α Καρκίνου A μπορεί να είναι ο ίδιος διπλό αστρικό σύστημα, να αποτελείται δηλαδή από δύο αστέρες που περιφέρονται περί το κοινό τους κέντρο μάζας. Οι δύο αυτοί αστέρες θα πρέπει να έχουν παρόμοια λαμπρότητα και διαχωρισμό μόλις 0,1 δευτερόλεπτο της μοίρας. Το σύστημα του Ακούμπενς πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 13,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (περίπου 50 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα). Ο Acubens από τον Jim Kaler
Χαναάν

Με το όνομα Χαναάν φέρονται ένα βιβλικό πρόσωπο, ο Χαναάν (ο γιος του Χαμ), καθώς επίσης και η γη ΧαναάνΧαναάν ή Καναάν ή Κναναάν (αραβικά کنعان, εβραϊκά כְּנַעַן) είναι ο αρχαίος όρος για μια περιοχή που αντιστοιχεί περίπου στο σημερινό Ισραήλ/Παλαιστίνη και περιλαμβάνει τη Δυτική Όχθη, τη δυτική Ιορδανία, τη νότια Συρία και τον Λίβανο έως τα σύνορα της σημερινής Τουρκίας. Έχουν ανασκαφεί διάφορες αρχαιολογικές θέσεις της Καναάν, με περισσότερο γνωστή την Καναανιτική πόλη Ουγγαρίτ, που επανανακαλύφθηκε το 1928. Ένα μεγάλο μέρος της γνώσης μας για τους Καναανίτες προέρχεται από τις αρχαιολογικές ανασκαφές. Η περιοχή ήταν γνωστή στο παρελθόν ως η γη της Επαγγελίας, καθώς ήταν το μέρος που υποσχέθηκε ο Θεός στον Αβραάμ και στον Μωυσή για να μεταφέρουν τους Ισραηλίτες και να εγκατασταθούν με ασφάλεια.

 Σε ό,τι αφορά στο γλωσσολογικό εννοιολογικό πλαίσιο, η λέξη Καναανιτικός/ή/ό αναφέρεται στον κοινό πρόγονο των συσχετιζόμενων φοινικικών γλωσσών (σημιτικές), ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται η Εβραϊκή γλώσσα και η Ουγκαριτική. Ήταν η πρώτη γλώσσα που χρησιμοποίησε το φοινικικό αλφάβητο, από το οποίο άντλησαν άλλες γλώσσες τη γραπτή τους έκφραση. Το όνομα Καναάν είναι αμφίβολης προέλευσης αλλά είναι εξαιρετικά αρχαία. Οι πρώτες αναφορές εμφανίζονται κατά την 3η χιλιετία π.Χ.. Η βιβλική ερμηνεία ότι προέρχεται από τον Καναάν, τον γιο του Χαμ και εγγονό του Νώε, η γενιά του οποίου αντιστοιχεί στα ονόματα των καναανιτικών φυλών στην Γεν. 10. Σήμερα η λέξη Καναανίτης ή Καναανιτικός/ή/ό περιγράφει οτιδήποτε ανήκει στην Καναάν, ιδιαίτερα τον πολιτισμό της, τις γλώσσες και τους κατοίκους της. Από πολύ νωρίς οι Καναανίτες απέκτησαν σημαντική φήμη ως έμποροι σε μια μεγάλη περιοχή της Εγγύς Ανατολής. Υπάρχουν περιπτώσεις στην Βίβλο όπου το όνομα 'Χαναναίοι' χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του 'έμπορος'. Υποδεικνύει πιθανώς τη συγκεκριμένη όψη του Καναανιτικού πολιτισμού καθώς οι ίδιοι οι έμποροι περιέγραφαν τον εαυτό τους ως Καναανίτες. βλ. κύριο λήμμα: Χαναναίοι Jonathan N. Tubb, Canaanites, Norman (Oklahoma) 1998. ISBN 0-8061-3108-X Editorial - "Η καταγωγή του Ιουδαϊκού λαού και η γη της Καναάν (αγγλ.)", Χαναάν και αρχαίο Ισραήλ στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, Μουσείο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας Αρχειοθετήθηκε 2007-03-20 στο Wayback Machine. Ο παρών δικτυακός τόπος εξερευνά την ταυτότητα του πολιτισμού (γη-χρόνος, καθημερινή ζωή, οικονομία και θρησκεία) στην προϊστορική εποχή μέσω των υλικών μαρτυριών που άφησε πίσω του (αγγλ.). ΧΑΝΑΑΝ Αρχειοθετήθηκε 2020-01-28 στο Wayback Machine.
Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ελλάδας

Το Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ελλάδας αποτελεί την κορυφαία διοργάνωση στην Ελλάδα και διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Χειμερινών Αθλημάτων (Ε.Ο.Χ.Α). Το πρωτάθλημα ξεκίνησε τη σεζόν 1988-89 και αποτελείται από 9 ομάδες. Τους περισσότερους τίτλους κατέχουν οι Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι Αθηνών οι οποίοι έχουν κατακτήσει 6 πρωταθλήματα και ακολουθεί ο Άρης Θεσσαλονίκης με 4. Την περίοδο 2010-11 πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Άρης Θεσσαλονίκης ήταν πολλές χρονιές εκτός συμμετοχής ενώ την περίοδο 2010-2011 μετά από απουσία πολλών ετών που συμμετείχε ξανά κατέκτησε με σχετική ευκολία το πρωτάθλημα.

 Το Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ελλάδας διεξαγόταν σε μία κατηγορία από το 1989 μέχρι το 2000. Το 2000 ήταν η τελευταία χρονιά που έγινε, επειδή έκλεισαν και τα δυο παγοδρόμια που υπήρχαν στην Ελλάδα, αυτό του Μοσχάτου στην Αθήνα και της Θεσσαλονίκης. Το πρωτάθλημα ξανάρχισε το 2008. Τα σωματεία βρίσκονταν σε αδράνεια και η εθνική ομάδα προπονείται και δίνει αγώνες στην Σόφια της Βουλγαρίας. Υπήρχαν μόνο έξι σύλλογοι που συμμετείχαν σε όλα τα πρωταθλήματα, αυτοί ήταν Ο Τάρανδος Μοσχάτου, Οι Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι ,Ο Άρης, οι Άβαντες Χαλκίδας , ο Π.Α.Σ. Πειραιά και οι Τιτάνες Θεσσαλονίκης. Ομοσπονδία Ε.Ο.Χ.Α Αρχειοθετήθηκε 2016-01-12 στο Wayback Machine. Επίσημη ιστοσελίδα των παικτών της Εθνικής Ομάδας Χόκεϊ επί Πάγου - Επίσημη ιστοδελίδα των Ιπτάμενων Παγοδρόμων Ομάδα Χόκεϊ στη Χαλκίδα «Άβαντες»
Ιδιώματα του Νομού Σερρών

Στην περιοχή του Νομού Σερρών υπάρχουν διάφορα τοπικά ιδιώματα και ντοπιολαλιές. Για πολλά από αυτά, έχουν δημιουργηθεί διάφορα έργα όπως λεξικά, γλωσσάρια, εργασίες ενώ έχουν πραγματοποιηθεί και έρευνες.

 Υπάρχει το Νταρνάκικο ιδίωμα το οποίο ομιλείται στα Δαρνακοχώρια, μια ιστορική περιοχή της ανατολικής Μακεδονίας η οποία περιλαμβάνει 5 χωριά: Εμμανουήλ Παπάς Σερρών, Άγιο Πνεύμα Σερρών, Νέο Σούλι Σερρών, Χρυσό Σερρών και Πεντάπολη Σερρών. Παλαιότερα, ως Δαρνακοχώρια θεωρούνταν επίσης τα χωριά Τούμπα και Συκιά Σερρών. Επίσης, αναφέρεται η ύπαρξη ομιλητών ενός Σερραϊκού ιδιώματος στην πόλη των Σερρών, ενώ μάλιστα το 1957 εκδόθηκε έργο που αφορά την κατονομαζόμενη «Σερραϊκή διάλεκτο». Είναι πιθανή η ανάμειξη στοιχείων προσφυγικών και προϋπαρχόντων τοπικών ιδιωμάτων με την «Σερραϊκή διάλεκτο». Δεν υπάρχει άλλο έργο που να πραγματεύεται το συγκεκριμένο ιδίωμα, παρ' όλο που έχει αποδειχθεί η ξεχωριστή του ύπαρξη. Για αυτό το γεγονός, πιθανότατα να ευθύνεται ο αόριστος χαρακτηρισμός του ως «χωριάτικα». Επίσης, υπάρχουν ντοπιολαλιές όπως του Βαμβακόφυτου Σερρών, της περιοχής Τερπνής - Νιγρίτας, του Δημητριτσίου Σερρών, της Βέργης Σερρών, της Πρώτης Σερρών και του ευρύτερου νοτιοανατολικού τμήματος του Νομού Σερρών. Το 1922, οι Μικρασιάτες αλλά και οι Θρακιώτες και Πόντιοι πρόσφυγες έφεραν από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους διάφορα ιδιώματα και διάφορες λέξεις, οι οποίες αναμίχθηκαν με τις ήδη υπάρχουσες της ευρύτερης περιοχής. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την μείωση της ισχύος των ντοπιολαλιών, σε συνδυασμό και με την αστικοποίηση. Σε αυτό το σημείο βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι εξαίρεση αποτελεί το Νταρνάκικο ιδίωμα. Σε διάφορες περιοχές του Νομού, παρατηρείται διαφοροποίηση για ορισμένες λέξεις ακόμη και σε επίπεδο χωριών. Χαρακτηριστική λέξη είναι το ποπ-κορν. Έτσι, αν και σε όλο τον νομό συναντάται ως πατλάκια ή παπαλούτσες, εντούτοις τοπικά συναντάται και ως σκαστερά (Μαυροθάλασσα Σερρών), φούσκες (Αηδονοχώρι Σερρών), πατλαντίκες και πατλάκια (Σκούταρι Σερρών), παπαλιόσκες (Νικόκλεια Σερρών), παρπαζόλες ή παπαρούσκες (περιοχή της Νιγρίτας), παπαλούτσκες (Βαμβακούσσα Σερρών) ή παπόσκες (Χρυσό Σερρών).
The Complete Albums Collection (Judas Priest)

The Complete Albums Collection είναι ο τίτλος του box set του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, το οποίο κυκλοφόρησε τoν Ιανουάριο του 2012 μέσω της "Legacy Records". Περιλαμβάνει τις πρώτες επίσημες επανεκδόσεις των δίσκων "Rocka Rolla" και "Sad Wings of Destiny", ενώ περιέχει όλους τους δίσκους που κυκλοφόρησαν οι Judas Priest με τον τραγουδιστή Ρομπ Χάλφορντ στη σύνθεση τους, παραβλέποντας τα δύο άλμπουμ με τον Τιμ Όουενς στα μικρόφωνο. Κάθε CD της συλλογής εκδόθηκε με εξώφυλλο mini-LP, αναπαράγοντας το αρχικό εξώφυλλο του άλμπουμ.

 1. Rocka Rolla - 39:01 2. Sad Wings of Destiny - 39:11 3. Sin After Sin - 40:46 4. Stained Class - 43:53 5. Killing Machine - 34:57 6. Unleashed in the East - 44:49 7. British Steel - 36:02 8. Point of Entry - 37:10 9. Screaming for Vengeance - 38:50 10. Defenders of the Faith - 39:02 11. Turbo - 41:08 12. Priest...Live! - 38:08 13. Ram it Down - 49:39 14. Painkiller - 46:10 15. Angel of Retribution - 52:44 16. Nostradamus - 62:41 17. A Touch of Evil: Live - 59:59 Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Complete Albums Collection" ήταν οι εξής:Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικάΓκλεν Τίπτον - κιθάραΚ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάραΊαν Χιλ - μπάσοΝτέιβ Χόλαντ - τύμπαναΆλαν Μουρ - τύμπαναΣάιμον Φίλιπς - τύμπαναΤζον Χιντς - τύμπαναΛες Μπινκς - τύμπαναΣκοτ Τράβις - τύμπανα Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review
Κατάλογος αστέρων της Παρθένου

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Παρθένου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Παρθένο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010.
Λαιστρυγόνες

Οι Λαιστρυγόνες είναι μυθικός λαός της Ελληνικής Μυθολογίας. Αναφέρονται για πρώτη φορά στην Οδύσσεια ως κάτοικοι της Τηλεπύλου, παραλιακής πόλης της Τυρρηνικής θάλασσας, που ιδρύθηκε από τον πρώτο βασιλέα τους, τον Λάμο. Περιγράφονται ως ανθρωποφάγοι και γίγαντες που, υπό τον βασιλέα τους Αντιφάτη, κατέστρεψαν με πέτρες όλα τα πλοία του στόλου του Οδυσσέα, εκτός από ένα (αυτό του ίδιου του Οδυσσέα), που προσορμίστηκαν στον λιμένα τους.

 [12] πλέων οὖν κατῆρε πρὸς Λαιστρυγόνας, καὶ ... τὴν ἑαυτοῦ ναῦν καθώρμισεν ἐσχάτως. Λαιστρυγόνες δ' ἦσαν ἀνδροφάγοι, καὶ αὐτῶν ἐβασίλευεν Ἀντιφάτης. μαθεῖν οὖν Ὀδυσσεὺς βουλόμενος τοὺς κατοικοῦντας ἔπεμψέ τινας πευσομένους. τούτοις δὲ ἡ τοῦ βασιλέως θυγάτηρ συντυγχάνει καὶ αὐτοὺς ἄγει πρὸς τὸν πατέρα. [13] ὁ δὲ ἕνα μὲν αὐτῶν ἁρπάσας ἀναλίσκει, τοὺς δὲ λοιποὺς ἐδίωκε φεύγοντας κεκραγὼς καὶ συγκαλῶν τοὺς ἄλλους Λαιστρυγόνας. οἱ δὲ ἦλθον ἐπὶ τὴν θάλασσαν καὶ βάλλοντες πέτροις τὰ μὲν σκάφη κατέαξαν, αὐτοὺς δὲ ἐβίβρωσκον. Ὀδυσσεὺς δὲ κόψας τὸ πεῖσμα τῆς νεὼς ἀνήχθη, αἱ δὲ λοιπαὶ σὺν τοῖς πλέουσιν ἀπώλοντο.Απολλόδωρου Επιτομή
Νικαραγουανές γενικές εκλογές 2021

Στις 7 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Νικαράγουα, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τα 90 μέλη της Νικαραγουανής Εθνοσυνέλευσης και τα 20 μέλη του Κεντροαμερικανικού Κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος Ντανιέλ Ορτέγα διεκδίκησε την επανεκλογή του για μία πέμπτη θητεία. Η νίκη για τον Ορτέγα και τη σύζυγό του, την Αντιπρόεδρο Ροζάριο Μουρίγιο, ήταν σίγουρη, αφού οι δύο τους είχαν καταστείλει την αντιπολίτευση φυλακίζοντας και εξορίζοντας τους άλλους υποψήφιους. Ακόμα 5 υποψήφιοι συμμετείχαν στην προεδρική εκλογή.Ο Ντανιέλ Ορτέγα επανεξελέγη Πρόεδρος με το 75% των ψήφων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αξιολόγησε την Νικαραγουανή προεδρική εκλογή ως ενδεικτική «απολυταρχικού καθεστώτος».

 Σύμφωνα με το Νικαραγουανό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό. Ο υποψήφιος για Πρόεδρος συμμετέχει στην εκλογή με έναν συνυποψήφιο για Αντιπρόεδρο. Το ζεύγος υποψηφίων που θα συγκεντρώσει τουλάχιστον το 35% των ψήφων ανακηρύσσονται νικητές. Τα 90 μέλη της Νικαραγουανής Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται ως εξής: τα 70 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 17 πολυεδρικές περιφέρειες. τα 20 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από μία ενιαία περιφέρεια που καλύπτει όλην την επικράτεια.Δεν υπάρχει εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στην Εθνοσυνέλευση. Το 50% των υποψηφίων ενός κόμματος πρέπει να είναι γυναίκες. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας άνω των 16 ετών.
Γοτθικό σκάκι

Το Γοτθικό σκάκι (Gothic Chess) είναι παραλλαγή στο σκάκι που επινόησε ο Εντ Τράις και προέρχεται από το Σκάκι του Καπαμπλάνκα. Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 2002, αλλά το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έληξε το 2006.Το παιχνίδι παίζεται σε σκακιέρα 10×8 με επιπλέον κομμάτια όπως και στο σκάκι Καπαμπλάνκα. Η μόνη διαφορά είναι η παράταξη εκκίνησης, η οποία φαίνεται στο διάγραμμα δεξιά.

 Τα επιπλέον κομμάτια στην παραλλαγή αυτή είναι: Ο καγκελάριος συνδυάζει τις δυνάμεις του πύργου και του ίππου. Ο αρχιεπίσκοπος συνδυάζει τις δυνάμεις του αξιωματικού και του ίππου.Τα ονόματα των κομματιών, ως αρχιεπίσκοπος (archbishop) και καγκελάριος (chancellor), δόθηκαν από τον Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα για την παραλλαγή του. Αυτά τα ονόματα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις πιο σύγχρονες παραλλαγές του σκακιού του Καπαμπλάνκα. Το 2004, ο Εντ Τράις διοργάνωσε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα για Γοτθικό σκάκι με ηλεκτρονικούς υπολογιστές (Gothic Chess Computer World Championship), που τελικά κέρδισε με το δικό του πρόγραμμα, το οποίο ονόμαζε Gothic Vortex. «Play Gothic Chess online». Grand Games.
Γιαν Πίτερ Μπρίγκελ

Ο Γιαν Πίτερ Μπρίγκελ (φλαμανδικά: Jan Pieter Brueghel ή Jan Pieter Breughel, βαπτ. 29 Αυγούστου 1628 - 1664) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος του μπαρόκ που ειδικευόταν σε νεκρές φύσεις με άνθη.

 Ο Μπρίγκελ γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Ήταν γιος του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου και της Άννα-Μαρία Γιάνσσενς. Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας ως "wijnmeester". (μέλος επειδή ήταν συγγενής Δασκάλου) το 1645. Απεβίωσε στην Ιταλία μετά το 1664 και είναι γνωστός για τις νεκρές του φύσεις με άνθη. Δημιούργησε πολλούς πίνακες με γιρλάντες, συνεργαζόμενος με ζωγράφους όπως ο Εράσμους Κουελλίνους ΙΙ, ο οποίος ζωγράφιζε τις μορφές, ενώ ο Μπρίγκελ ζωγράφιζε τις γιρλάντες. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Jan Pieter Brueghel στο Artnet Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jan Pieter Breughel στο Wikimedia Commons
Λεπτοκαρυά Θεσπρωτίας

Η Λεπτοκαρυά είναι χωριό του νομού Θεσπρωτίας στην Ήπειρο και αποτελεί το νοτιοανατολικό άκρο της επαρχίας Φιλιατών. Μαζί με 42 πρώην κοινότητες της περιοχής και τον πρώην Δήμο Φιλιατών στα πλαίσια του σχεδίου Καποδίστριας, απαρτίζουν το νέο δήμο Φιλιατών. Στη Λεπτοκαρυά ανήκει σαν συνοικισμός και το διπλανό χωριό Μπράνια. Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας και εκπαιδευτικά στην περιφέρεια Φιλιατών.

 Απέχει 3 χλμ από την εθνική οδό Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας στο ύψος της Βροσύνας και μέσω αυτής 45 χλμ από Ιωάννινα. Ο ευρύτερος ορίζοντας του χωριού και της περιοχής διαγράφεται βόρεια από τη Μουργκάνα, δυτικά από τα όρη Βελούνα, Προφήτη Ηλία Μαλουνίου και Βλαχωρίτικο, νότια από τα όρη Σουλίου, ανατολικά από τον Ολύτσικα, το όρος Καλοχωρίου, την οροσειρά της Πίνδου και τα όρη Κασιδιάρη και Νεμέρτζικα. Το χωριό έχει σήμερα (2008) 130 σπίτια, από τα οποία τα 42 είναι ανοικτά όλες τις εποχές του χρόνου καθώς σε αυτά μένουν οι μόνιμοι κάτοικοι του, 24 ανήκουν κυρίως σε συνταξιούχους που διαβιούν στο χωριό τους περισσότερους μήνες του έτους, 41 ανοίγουν ανελλιπώς τουλάχιστον 2 με 3 φορές το χρόνο, 19 πιο σπάνια και 2 είναι κατά κάποιο τρόπο εγκαταλελειμμένα και σε κατάσταση που δεν επιτρέπει την κατοίκησή τους. Το 1928 το χωριό αριθμούσε 299 κατοίκους, ενώ το (2008) ανέρχονταν στους 115 που είναι μέλη 45 οικογενειών, γεγονός που παρά ταύτα κατατάσσει το χωριό με βάση τον πραγματικό πληθυσμό στα τρία πρώτα μεγαλύτερα χωριά της επαρχίας Φιλιατών. Από τους μόνιμους κατοίκους οι 20 είναι ηλικίας κάτω τω 20 ετών, 50 είναι ηλικίας από 20 μέχρι 60 ετών και οι υπόλοιποι 45 είναι άνω των 60 ετών συνταξιούχοι. Στο χωριό λειτουργεί διθέσιο δημοτικό σχολείο με 13 παιδιά, τα 7 από το χωριό και τα υπόλοιπα από διπλανά χωριά και νηπιαγωγείο με τρία παιδιά από το χωριό. Η Αγία Μαρίνα είναι η κεντρική εκκλησία του χωριού, ενώ υπάρχουν και τρία εξωκλήσια, της Αγίας Βαρβάρας, του Άγιου Σάββα και του Άγίου Νικόλαου. Το χωριό διαθέτει πλήρες εσωτερικό ασφαλτοστρωμένο οδικό δίκτυο, που κατασκευάστηκε με δαπάνες των Λεπτοκαρυτών, το οποίο εξυπηρετεί το σύνολο των σπιτιών του χωριού. Η Λεπτοκαρυά έχει τριμελές Τοπικό Συμβούλιο. Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου ( το 2009 ) είναι ο Βαγγέλης Νικολαϊδης. Από το 1993 λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος με έδρα το χωριό, που ασχολείται με τη διοργάνωση εκδηλώσεων, την εκτέλεση εξωραϊστικών έργων, την πραγματοποίηση εκδρομών κλπ.Το Δ.Σ του Πολιτιστικού Συλλόγου είναι ( 2009 ) Το Δημοτικό διαμέρισμα Λεπτοκαρυάς αριθμεί συνολικά 304 κατοίκους, σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2001. Απαρτίζεται από τους οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός το 2001): Λεπτοκαρυά [ 276 ] Αγία Μαρίνα - Μπράνια [ 28 ] Λεπτοκαρυά Πιερίας Ιστότοπος
Κατάλογος έργων του Ρέμπραντ

Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής του Ρέμπραντ των οποίων η αυθεντικότητα είναι αποδεκτή από το ερευνητικό πρόγραμμα Rembrandt Research Project. Ειδικότερα, περιέχονται αυθεντικά έργα με βάση την έκτη αναθεωρημένη έκδοση του προγράμματος (van de Wetering 2014).

 A Corpus of Rembrandt Paintings I (1625–1631). Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J. 1982. ISBN 978-90-247-2614-1. A Corpus of Rembrandt Paintings II (1631-1634). Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J. 1986. ISBN 978-90-247-3339-2. A Corpus of Rembrandt Paintings III (1635-1642). Bruyn, J., Haak, B., Levie, S.H., van Thiel, P.J.J., van de Wetering, E. (Ed.). 1990. ISBN 978-90-247-3781-9 A Corpus of Rembrandt Paintings IV (Self-Portraits). van de Wetering, Ernst (Ed.). Springer. 2005. ISBN 978-1-4020-3280-6. A Corpus of Rembrandt Paintings V (The Small-Scale History Paintings). van de Wetering, Ernst (Ed.). Springer. 2010. ISBN 978-1-4020-4607-0. A Corpus of Rembrandt Paintings VI: Rembrandt’s Paintings Revisited - A Complete Survey. Ernst van de Wetering. Springer. 2014. ISBN 978-9-4017-9173-1.
Αράτ ντε λα Τόρρε

Ο Αράτ ντε λα Τόρρε (Arath de la Torre, γεννημένος ως Αράτ ντε λα Τόρρε Μπαλμασέδα Arath de la Torre Balmaceda, 20 Μαρτίου 1975 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός.

 Τηλενουβέλες Caminos cruzados - 1994/95, ως Ρούμπεν La paloma - 1995, ως Κοκολίσο Para toda la vida - 1996, ως Αμαδέο Tú y yo - 1996/97, ως Χαβιέρ Άλβαρες Αλμπαράν Salud, dinero y amor - 1997/98, ως Φρανσίσκο Χοσέ "Πάντσο" Μαρτίνες Mi pequeña traviesa - 1998, ως Ούγκο #2 Soñadoras - 1998/99, ως Αδαλμπέρτο "Μπέτο" Ρόκε Amigas y rivales - 2001, ως Ρομπέρτο ντε λα Ο Τεράν Alegrijes y rebujos - 2003/04, ως Ματίας Σάντσεζ Zacatillo, un lugar en tu corazón - 2010, ως Καρεντίνο Καρέτας Una familia con suerte - 2011, ως Φρανσίσκο "Πάντσο" Λόπεζ Φερνάντες Πενιαλόσα Porque el amor manda - 2013, ως Φρανσίσκο "Πάντσο" Λόπεζ Φερνάντες Πενιαλόσα (γκεστ εμφάνιση) Antes muerta que Lichita - 2015/16, ως Ρομπέρτο Ντουάρτε Caer en tentación - 2017/18, ως Αντρές Μπέκερ Άκερ Mi marido tiene más familia - 2018/19, ως Φρανσίσκο "Πάντσο" Λόπεζ Φερνάντες ΠενιαλόσαΤηλεόραση Cuento de Navidad - 1999/00, ως Χοσέ Hoy - 2000, 2021-σήμερα, ως Παρουσιαστής La Parodia - 2002/07 El privilegio de mandar - 2005/06, ως Ρομπέρτο Μαδράσο/Κουατέμοκ Καρδένας/Ρενέ Μπεχαράνο La Hora de la Papa - 2007, ως Παρουσιαστής Los simuladores - 2008/09, ως Εμίλιο Βάργας Te presento a Valentín - 2012, ως Βαλεντίν/Λέο Cásate conmigo, mi amor - 2013, ως Μαρσέλο Τάμπλας México Suena de noche - 2013, ως Παρουσιαστής Burócratas - 2016, ως Ρικάρδο Esta noche con Arath - 2016, ως Παρουσιαστής Miembros al Aire - 2016/17, ως Παρουσιαστής Simón dice - 2018-σήμερα, ως Σιμόν Γκουτιέρρες Juntos el corazón nunca se equivoca - 2019, ως Φρανσίσκο "Πάντσο" Λόπεζ Φερνάντες Πενιαλόσα Relatos Macabrones - 2020, ως Νέσιο ¿Quién es la máscara? - 2020, ως ΞόλοΤαινίες Inspiración - 2001, ως Γκαμπριέλ La tregua - 2003, ως Εστέμπαν Σαντομέ Magos y gigantes - 2003, ως Τίταν Καραντούρα (φωνή) El espantatiburones - 2004, ως Όσκαρ (μεταγλώττιση στην ισπανική version) Veritas: El Príncipe de la Verdad - 2006, ως Ντάνι El Secreto del Medallón de Jade - 2013, ως Ντέρεκ (φωνή) La dictadura perfecta - 2014, ως Βοσέρο Busco novio para mi mujer - 2016, ως Πάκο Complices - 2017Θέατρο Una pareja de tres - 2005 39 escalones - 2009 Una familia con suerte - 2012 Las Obras Completas de William Shakespeare - 2012 El Tenorio Cómico - 2013 Cuentas Muertas - 2014 Bajo Terapia - 2017 Sugar - 2019 Βραβεία TVyNovelasΒραβεία People en EspañolΒραβεία Juventud Αράτ ντε λα Τόρρε στην IMDb
Ελένη (δορυφόρος)

Η Ελένη (αγγλικά: Helene) είναι δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομά του από την Ωραία Ελένη της ελληνικής μυθολογίας, η οποία ήταν εγγονή του Τιτάνα Κρόνου. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος XII (Saturn XII). Ενώ η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1980 S 6. Βρίσκεται στην ίδια τροχιά με τη Διώνη (στο σημείο Λαγκράνζ L4) και γι'αυτό πολλές φορές αποκαλείται και Διώνη Β.

 Οι κοντινότερες απεικονίσεις της Ελένης πραγματοποιήθηκαν από τη διαστημική συσκευή Κασσίνι - Χόιχενς, από ένα πέρασμα της σε απόσταση 36.000 χιλιομέτρων το 2007. Η Ελένη στοχεύθηκε για νεότερες απεικονίσεις, των 1.800 χλμ, κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης αποστολής του Κασσίνι, στις 3 Μαρτίου του 2010. Τέλος, το Κασσίνι τράβηξε πολύ κοντινές φωτογραφίες που απεικονίζουν την Ελένη, στις 18 και 20 Ιουνίου του 2011. Τις έλαβε από απόσταση 6.968 χλμ., και αποτελούν το δεύτερο κοντινότερο πέρασμα του Κασσίνι από την Ελένη. Αυτές οι φωτογραφίες και αυτές που λήφθηκαν το Μάρτιο του 2010, θα βοηθήσουν τους επιστήμονες στην σφαιρική χαρτογράφηση αυτού του μικρού δορυφόρου από πάγο. Ελένη από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
NGC 4498

Ο NGC 4498 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) την 21η Μαρτίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.

 Δεδομένα για το NGC 4498 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4498 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4498 στο Wikimedia Commons
Φωτεινή Κολοκοτρώνη

Η Φωτεινή Κολοκοτρώνη - Τζαβέλα (Κέρκυρα, 1809 – Αθήνα, 1890) διετέλεσε κυρία επί των τιμών στη βασιλική αυλή του Όθωνα. Ήταν κόρη του οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα, αδελφή του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κίτσου Τζαβέλα, σύζυγος του επίσης πρωθυπουργού Ιωάννη - Γενναίου Κολοκοτρώνη και μητέρα του δημοσιογράφου Φαλέζ Κολοκοτρώνη.

 Η Φωτεινή Κολοκοτρώνη – Τζαβέλα γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 12 Νοεμβρίου 1809 και ήταν κόρη του σουλιώτη οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα και αδελφή του αγωνιστή της επανάστασης του 1821 και μετέπειτα πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κίτσου Τζαβέλα. Λέγεται πως την ημέρα που γεννήθηκε, ο πατέρας της δηλητηριάστηκε από όργανα του Αλή πασά και ως εκ τούτου, έλαβε το όνομά του. Το 1820 επέστρεψε μαζί με την οικογένειά της και τους υπόλοιπους σουλιώτες στο Σούλι ενώ τον Σεπτέμβριο του 1822 βρήκε καταφύγιο στο Μεσολόγγι. Το 1827 κατέφυγε στο Ναύπλιο. Εκεί, τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον γιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Γενναίο, αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης και πρωθυπουργό της Ελλάδας κατά το 1862. Μάλιστα, μεταξύ των γαμήλιων δώρων, συγκαταλεγόταν και ένα ζευγάρι βραχιόλια, δώρο του κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια. Αυτός ο γάμος σηματοδότησε μεταξύ άλλων και την πολιτική συμμαχία μεταξύ των οικογενειών Τζαβέλα και Κολοκοτρώνη. Κατά την οθωνική περίοδο, η Φωτεινή Κολοκοτρώνη έγινε κυρία επί των τιμών στη βασιλική αυλή καθώς και σύμβουλος της βασίλισσας Αμαλίας ενώ τον Μάιο του 1862, όταν ο σύζυγός της ανέλαβε την πρωθυπουργία, έγινε η πρώτη κυρία της χώρας. Μαζί με τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη απέκτησε επτά παιδιά: δύο γιους, τους Θεόδωρο (γνωστό και ως Φαλέζ) και Κωνσταντίνο καθώς και πέντε κόρες, τις Γεωργίτσα Πετιμεζά, Αικατερίνη Ροδίου, Ελένη Ζώτου, Ζωίτσα Μανέτα και την Ευφροσύνη που έμεινε ανύπαντρη. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1890 έπειτα από επίπονη ασθένεια. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Ως κυρία επί των τιμών της αυλής του Όθωνα και της Αμαλίας, η Φωτεινή Κολοκοτρώνη είχε στην κατοχή της μια ειδική ενδυμασία που ήταν ένας συγκερασμός της ηπειρώτικης και της μωραΐτικης γυναικείας φορεσιάς αποτελούμενη από χρυσοκέντητη τραχηλιά, φουστάνι από μπλε μεταξωτή στόφα και έναν επίσης χρυσοκέντητο επενδύτη. Την ενδυμασία συνόδευε κεφαλόδεσμος αποτελούμενος από βελούδινο φέσι και μεταξωτό μαντήλι. Κούλα Ξηραδάκη, Γυναίκες του '21 - Προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα - Γιάννινα 1995. Mark Mazower ( επιμ. ), Δίκτυα εξουσίας στη νεότερη Ελλάδα - Δοκίμια προς τιμήν του John Campbell, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2014. Ποικίλη Στοά, τόμος 9, αρ. 1, 1891. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο: Τμήματα – Συλλογές Ενδυμάτων και Κοσμημάτων – Κοσμήματα.΄
Ρεάλ Αζορών

Το ρεάλ ήταν νόμισμα το οποίο κυκλοφόρησε στο υπό Πορτογαλικό έλεγχο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών από τα τέλη του 18ου αιώνα έως και το 1932. Η ισοτιμία του με το ρεάλ της Πορτογαλίας ήταν 1/1.

 Παρά το γεγονός ότι και το νόμισμα της Πορτογαλίας ήταν το ρεάλ, κόπηκαν τόσο κέρματα όσο και χαρτονομίσματα με ειδική σήμανση ώστε να κυκλοφορήσουν αποκλειστικά στις Αζόρες Τα πρώτα κέρματα εμφανίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα ενώ την περίοδο 1895 -1910 τυπώθηκαν και χαρτονομίσματα. Το 1911 τόσο οι Αζόρες όσο και η πορτογαλική ενδοχώρα υιοθετούν ως κοινό νόμισμα το εσκούδο με ισοτιμία 1000 ρεάλ = 1 εσκούδο . Ωστόσο τα χαρτονομίσματα του ρεάλ των Αζορών συνέχισαν να να είναι σε χρήση στο νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα μέχρι το 1932. Τα πρώτα κέρματα ήταν αργυρά και χάλκινα. Οι ονομαστικές τους αξίες ήταν των 5, 10 και 20 ρεάλ τα χάλκινα και των 75, 150 και 300 ρεάλ τα αργυρά. Η κοπή αργυρών νομισμάτων έπαυσε το 1798. Το 1829 εκδόθηκαν από την Μαρία Β' της Πορτογαλίας κέρματα έκτακτης ανάγκης στη νήσο Τερσέιρα. Αυτά ήταν κέρματα είχαν ονομαστική αξία 80 ρεάλ. Από το 1843 και μετά , εκδίδονταν μικρότερα, χάλκινα κέρματα των 5, 10 και 20 ρεάλ. Το κέρμα των 20 ρεάλ έπαψε να κόβεται το 1866, ενώ τα κέρματα 5 και 20 ρεάλ συνέχισαν να κόβονται μέχρι το 1901. το 1871 και 1887, διάφορα ξένα κέρματα επιτυπώθηκαν ώστε να χρησιμοποιηθούν στις Αζόρες ως νόμισμα. από αυτά τα επιτυπωμένα νομίσματα προέκυψαν ονομαστικές αξίες των 10, 20, 40, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1871, και 15, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1887. Το 1895 τυπώθηκαν από την Agencias dos Açores χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ. Ακολούθησαν εκδόσεις της Τράπεζα της Πορτογαλίας (Banco de Portugal), επιτυπωμένα με την λέξη "Αζόρες", με ονομαστικές αξίες των 2500, 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1978). Standard Catalog of World Coins: 1979 Edition. Colin R. Bruce II (senior editor) (5th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873410203. Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.