Επίθεση Παρχάμ

Η Επίθεση Παρχάμ (Parham Attack), που είναι επίσης γνωστή ως Επίθεση Ντένβερς (Danvers Attack), Άνοιγμα Πάτζερ (Patzer Opening), Περίπατος της βασίλισσας ή Εκδρομή της βασίλισσας (Queen's Excursion) και Επίθεση της δύστροπης βασίλισσας (Wayward Queen Attack), είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. ε4 ε5 2. Βθ5Τις περισσότερες φορές το άνοιγμα αυτό επιχειρείται από αρχάριους σκακιστές, όπως ο ηθοποιός Γούντι Χάρελσον όταν έπαιξε με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Γκάρι Κασπάροφ σε έναν διαγωνισμό Σιμουλτανέ το 1999 στην Πράγα. Ο Χάρελσον, επικουρούμενος από διάφορους γκρανμαίτρ που ήταν στην Πράγα, πέτυχε τελικά μια ισοπαλία στην παρτίδα αυτή. Την επόμενη χρονιά σε έναν άλλο διαγωνισμό Σιμουλτανέ στη Νέα Υόρκη, ο Γκάρι Κασπάροφ αντιμετώπισε και πάλι το άνοιγμα παίζοντας με τον αστέρα του τένις Μπόρις Μπέκερ, αυτή τη φορά όμως κέρδισε την παρτίδα σε 17 κινήσεις.Ο Μπερνάρ Παρχάμ, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος σκακιστής σε επίπεδο μαιτρ που είναι γνωστό ότι υποστηρίξε αυτή τη βαριάντα, τάσσεται επίσης υπέρ της πρώιμης ανάπτυξης της βασίλισσας και σε άλλες θέσεις, όπως στην αγαπημένη του βαριάντα όταν παίζει με τα λευκά εναντίον της Σικελικής άμυνας, 1.ε4 γ5 2.Βθ5?!

 Το άνοιγμα αυτό παραβιάζει μια συμβατική αρχή των ανοιγμάτων με την ανάπτυξη της βασίλισσας τόσο νωρίς, μεταβάλλοντάς το σε επίθεση (αν και είναι σχετικά ασφαλής όταν θα οπισθοχωρήσει στο τετράγωνο ζ3). Παρ' όλα αυτά, το άνοιγμα προκαλεί στα μαύρα κάποια προβλήματα. Οι επιλογές των μαύρων για ανάπτυξη θα μπορούσαν πιθανότατα να γίνουν με ...Ιζ6, ...Αγ5 ή ...Ιγ6. Η επίθεση όμως της βασίλισσας των λευκών εμποδίζει τις κινήσεις αυτές αναγκάζοντας τα μαύρα να υπερασπιστούν πρώτα το πιόνι τους στην ε-στήλη (συνήθως με 2...Ιγ6, εκτός αν θέλουν να το θυσιάσουν), στη συνέχεια μετά από την 3.Αγ4 αναγκάζονται να παίξουν είτε 3...η6 (για να δείξουν ότι θα κάνουν φιανκέτο με τον αξιωματικό στην πλευρά του βασιλιά), ή 3...Βε7 (μπλοκάρωντας τον αξιωματικό), ή 3...Βζ6 (στερώντας από τον ίππο το καλύτερό του τετράγωνο για προώθηση). Όπως και με την παρόμοια κίνηση 2.Βζ3?! στο Ναπολεόντειο άνοιγμα, τα λευκά ελπίζουν για το Ματ των αρχαρίων, π.χ. με 2.Βθ5 Ιγ6 3.Αγ4 Ιζ6?? 4.Β:ζ7#. Και στις δύο περιπτώσεις, τα μαύρα μπορούν εύκολα να αποφύγουν την παγίδα, αλλά η κίνηση 2.Βζ3 δεν θέτει εμπόδια στη φυσική ανάπτυξη των κομματιών των μαύρων όπως κάνει η 2.Βθ5. Παρεμπιπτόντως, η χειρότερη δυνατή απάντηση των μαύρων στην 2.Βθ5 είναι η 2...Ρε7?? λόγω της κίνησης 3.Β:ε5# (αυτή η βαριάντα μαζί με κάποιες άλλες είναι το συντομότερο δυνατό ματ για τα λευκά). Επειδή οι περισσότερες παρτίδες της "Επίθεση Παρχάμ" έχουν παιχτεί σε αδύναμα σχολικά τουρνουά, έχει παρατηρηθεί συχνά η κίνηση 2...η6??, που χάνει ένα πύργο μετά από την 3.Β:ε5+. Οι δύο κινήσεις που παρατηρούνται από παίκτες υψηλότερου επιπέδου είναι η 2...Ιγ6 και η 2...Ιζ6!? Η πιο συνηθισμένη απάντηση είναι η κίνηση 2...Ιγ6, με την οποία τα μαύρα προστατεύουν το πιόνι τους από τη βασίλισσα και ετοιμάζονται να ανταποκριθούν στην 3.Αγ4 με 3...Βε7 (που ακολουθείται από ...Ιζ6) ή 3...η6. Η απάντηση 2...Ιζ6!? εισάγει ένα υποθετικό γκαμπί που ονομάζεται Παιδικό αντιγκαμπί. Benjamin, Joel· Schiller, Eric (1987). «Queen's Excursion». Unorthodox Openings. Macmillan Publishing Company. σελ. 113. ISBN 0-02-016590-0. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Wayward Queen Attack Παρτίδες στο ChessGames.com: Wayward Queen Attack