Πλατεία Δημαρχείου (Κοπεγχάγη)

Η Πλατεία Δημαρχείου (δαν. Rådhuspladsen) είναι δημόσια πλατεία στο κέντρο της Κοπεγχάγης, που βρίσκεται μπροστά από το Δημαρχείο της Κοπεγχάγης. Το μεγάλο της μέγεθος, η κεντρική της θέση και η σύνδεσή της με το δημαρχείο την καθιστούν δημοφιλή τόπο διεξαγωγής μεγάλης ποικιλίας εκδηλώσεων. Συχνά χρησιμεύει ως το σημείο από το οποίο μετρούνται οι οδικές αποστάσεις από την Κοπεγχάγη. Η Πλατεία Δημαρχείου απλώνεται στο νοτιοδυτικό άκρο της πεζοδρομημένης εμπορικής οδού Strøget, η οποία το συνδέει με την Κόνγενς Νύτορβ, την άλλη μεγάλη πλατεία του κέντρου της πόλεως, περνώντας από την Παλαιά Αγορά (Gammeltorv, η παλαιότερη πλατεία της Κοπεγχάγης) και την Αμάγερτορβ. Από την άλλη πλευρά της Πλατείας Δημαρχείου εκτείνεται η επίσης εμπορική οδός Vesterbrogade προς το διαμέρισμα Βέστερμπρο και μακρύτερα έως το Φρέντερικσμπεργκ. Καθέτως, στις πλευρές του δημαρχείου, αρχίζουν η Λεωφόρος Χ.Κ. Άντερσεν και η Vester Voldgade. Εκτός από το ίδιο το δημαρχείο, αξιοσημείωτα κτίσματα που πλαισιώνουν την πλατεία είναι το Politikens Hus, έδρα της εθνικής ημερήσιας εφημερίδας Politiken, και το Industriens Hus, η έδρα της Ενώσεως Δανικών Βιομηχανιών.

 Στη θέση της Πλατείας Δημαρχείου προϋπήρχε η παλαιά αγορά σανού και η Δυτική Πύλη (Vesterport) της Κοπεγχάγης με περιβάλλουσες οχυρώσεις.Μετά την κατεδάφιση των οχυρώσεων τη δεκαετία του 1850, αποφασίσθηκε να χρησιμοποιείται ο ανοικτός χώρος για εκθέσεις, όπως ήταν η Νορδική Έκθεση του 1872 και αργότερα η Νορδική Έκθεση του 1888 μεταξύ άλλων. Ο Βίλελμ Κλάιν σχεδίασε ένα κτήριο για την πρώτη έκθεση, που ανεγέρθηκε το 1870-1872 στη γωνία της Vesterbrogade. Το διώροφο αυτό κτήριο με τις 4 πτέρυγες κατασκευάσθηκε με κόκκινα τούβλα σε σχέδιο εμπνευσμένο από την ιταλική Αναγέννηση. Το 1879 το κέντρο του συγκροτήματος αυτού αναδομήθηκε σε μια μεγάλη θολωτή αίθουσα εκθέσεων. Τον Ιανουάριο του 1888 η αγορά σανού μεταφέρθηκε σε νέα τοποθεσία έξω από το Kødbyen, τη νέα αγορά βοοειδών και κρεάτων που είχε ανοίξει το 1878. Ο βασικός χώρος της Νορδικής Εκθέσεως του 1888 ήταν μία μεγάλη ξύλινη δομή με έναν πελώριο θόλο με ιστό σημαίας στην κορυφή του, σχεδιασμένη από τον νέο τότε αρχιτέκτονα Μάρτιν Νύροπ, ο οποίος αργότερα θα σχεδίαζε και το νέο δημαρχείο. Την ίδια εποχή γεννήθηκε η ιδέα να ανεγερθεί ένα νέο δημαρχιακό μέγαρο στην πλατεία και έτσι το 1888 ο χώρος των εκθέσεων κατεδαφίσθηκε, ενώ στις αρχές του 1889 διενεργήθηκε ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός. Εκτός από τον νικητή Μάρτιν Νύροπ έλαβαν μέρος μεταξύ άλλων οι Βίλελμ Ντάλερουπ και Βάλντεμαρ Κοχ. Το σχέδιο του Νύροπ ήταν πολύ επηρεασμένο από το Παλάτσο Πούμπλικο, το δημαρχιακό μέγαρο της Σιένα στην Ιταλία, και το σχέδιο της πλατείας αναμορφώθηκε αναλόγως, με βάση την Πιάτσα ντελ Κάμπο έξω από το ιταλικό μέγαρο.Στις 28 Ιουλίου 1894 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος του νέου δημαρχείου και όταν αυτό εγκαινιάσθηκε το 1905, η πλατεία μπροστά του κατέστη ένας από τους κεντρικότερους και σημαντικότερους χώρους στην πόλη. Εκεί βρισκόταν από το 1902 το εμβληματικό Οτέλ Μπρίστολ, που χρεωκόπησε όμως και έκλεισε το 1917 μετά από πυρκαγιά. Η Πλατεία Δημαρχείου επανασχεδιάσθηκε το 1995-1996 από την εταιρεία «KHR Architects», με την ευκαιρία της «θητείας» της Κοπεγχάγης ως Πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Η κάθετη στο δημαρχείο οδός που οδηγούσε από τη Vesterbrogade στη Strøget καταργήθηκε, ενώνοντας τις δύο πλευρές της πλατείας. Στη βόρεια πλευρά της πλατείας εγκαταστάθηκε αφετηρία γραμμών λεωφορείων.Το 2010 άρχισαν εργασίες για νέο, ομώνυμο σταθμό (Rådhuspladsen Station) του Μετρό της Κοπεγχάγης στην πλατεία, κάτι που απαίτησε μια μείζονα αναδιοργάνωσή της. Ο νέος σταθμός λειτούργησε για πρώτη φορά στις 29 Σεπτεμβρίου 2019. Η Κρήνη του Δράκοντα (Dragespringvandet), που παριστάνει έναν ταύρο και έναν δράκοντα να μάχονται. Σχεδιάσθηκε από τους Θόρβαλντ Μπίντεσμπελ και Γιόακιμ Σκόβγκααρντ, και εγκαινιάσθηκε το 1904. Η «Κοπέλα του Καιρού» (vejrpigen) είναι φωλιασμένη ψηλά στο κτήριο Richs, στη γωνία της οδού Vesterbrogade με την πλατεία. Πρόκειται για ένα επίχρυσο περιστρεφόμενο γλυπτό σύμπλεγμα που «λέει τον καιρό»: Το ένα γλυπτό παριστάνει την κοπέλα με το ποδήλατό της, ενώ όταν ο καιρός πρόκειται να γίνει βροχερός, ένα άλλο γλυπτό έρχεται στο εμπρόσθιο μέρος, που παριστάνει την κοπέλα να κρατά ομπρέλα για να βγάλει περίπατο τον σκύλο της. Το έργο χρονολογείται από το 1936 και σχεδιάσθηκε από τον Έιναρ Ούτσον-Φρανκ (Einar Utzon-Frank, 1888-1955). Οι «Σαλπιγκτές» είναι ορειχάλκινο άγαλμα που παριστάνει δύο ανθρώπους που φυσούν το παραδοσιακό λουρ πάνω σε μία στήλη ύψους 18 μέτρων. Το γλυπτό αυτό φιλοτεχνήθηκε το 1911-1913 από τον Ζήγκφρηντ Βάγνερ. Στην πλατεία βρίσκεται επίσης ανδριάντας του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η κεντρική περιοχή της πλατείας έχει έκταση 9,8 στρέμματα. Είναι συχνά τόπος διαδηλώσεων και πλανόδιων καλλιτεχνών. Πολλά μπαρ και νάιτ-κλαμπ βρίσκονται στη γειτονιά της, ενώ η αφετηρία των γραμμών λεωφορείων εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί. Στη δανέζικη παραλλαγή (μη εξουσιοδοτημένη έκδοση) του γνωστού επιτραπέζιου παιχνιδιού Monopoly, το «Matador», η ιδιοκτησία στην Πλατεία Δημαρχείου είναι η ακριβότερη. «Rådhuspladsens historie» Αρχειοθετήθηκε 2021-01-23 στο Wayback Machine. «Den Nye Rådhusplads», άρθρο του Torben Ejlersen (στα δανέζικα) Εικόνες από το παρελθόν