Γέφυρα Κονκόρντ

Η γέφυρα Κονκόρντ (γαλλικά: Pont de la Concorde), δηλαδή «γέφυρα Ομονοίας», είναι μια αψιδωτή γέφυρα του Σηκουάνα στο Παρίσι που ενώνει την περιοχή της πλατείας Κονκόρντ στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα με την περιοχή του Παλαί Μπουρμπόν στην αριστερή όχθη. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, αρχικά ονομάστηκε Γέφυρα Λουδοβίκου ΙΣΤ', για λίγο Γέφυρα της Επανάστασης, έπειτα Γέφυρα Κονκόρντ και πάλι Γέφυρα Λουδοβίκου ΙΣΤ' κατά την παλινόρθωση των Βουρβόνων (1814-1830) και οριστικά Γέφυρα Κονκόρντ από το 1830. Η γέφυρα έχει καταχωρηθεί ως ιστορικό μνημείο από τις 12 Ιουνίου 1975.

 Η γέφυρα βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ του 7ου και του 8ου διαμερίσματος του Παρισιού. Συνδέει την πλατεία Κονκόρντ και την προκυμαία του Κεραμικού (Και ντε Τυιλερί), που βρίσκονται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, με την προκυμαία του Ορσαί (και ντ'Ορσαί) στην αριστερή όχθη και κατευθύνεται ακριβώς προς το Παλαί Μπουρμπόν, έδρα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Η γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ είναι η επόμενη γέφυρα κατάντη. Η πεζογέφυρα Λεοπόλντ Σεντάρ Σανγκόρ (ως το 2006 πεζογέφυρα Σολφερίνο) είναι η επόμενη γέφυρα ανάντη. Εξυπηρετείται από τους σταθμούς του μετρό Ασαμπλέ Νασιονάλ και Κονκόρντ. Η γέφυρα μήκους 153 μέτρων αποτελείται από πέντε καμάρες. Η πέτρινη γέφυρα που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τον Ζαν-Ροντόλφ Περονέ το 1787 είχε αρχικά πλάτος 15 μέτρων. Στα χρόνια 1931-1932 το πλάτος επεκτάθηκε στα 35 μέτρα και ενισχύθηκε από πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος χωρίς επιπτώσεις στην εμφάνιση. Η μεγαλύτερη καμάρα έχει πάχος 1,30 μέτρων στην κορυφή. Η γέφυρα χωρίζεται σε τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, έναν ποδηλατόδρομο και δύο πολύ μεγάλους πεζόδρομους με πέτρινα παραπέτα. Η κατασκευή της γέφυρας ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Ζαν-Ροντόλφ Περονέ το 1787. Είχε προγραμματιστεί από το 1755, όταν ξεκίνησε η κατασκευή της πλατείας Λουδοβίκου ΙΕ' (τώρα πλατεία Κονκόρντ), για να αντικαταστήσει το πορθμείο που διέσχιζε τον ποταμό σε εκείνο το σημείο. Η κατασκευή συνεχίστηκε εν μέσω της αναταραχής της Γαλλικής Επανάστασης, και για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκαν πέτρες από την κατεδαφισμένη Βαστίλη. Η γέφυρα ολοκληρώθηκε το 1791. Το 1810, ο Ναπολέων Α' τοποθέτησε κατά μήκος των πλευρών της γέφυρας τα αγάλματα οκτώ Γάλλων στρατηγών που σκοτώθηκαν σε μάχες κατά τη διάρκεια των εκστρατειών της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Την εποχή της παλινόρθωσης των Βουρβόνων (1814-1830) αντικαταστάθηκαν με δώδεκα μνημειώδη μαρμάρινα αγάλματα σημαντικών προσώπων του Παλαιού Καθεστώτος, μεταξύ των οποίων τέσσερα μεγάλων υπουργών (Συζέ, Συλί, Ρισελιέ, Κολμπέρ), τέσσερα βασιλικών στρατηγών (Μπερτράν ντυ Γκεκλάν, Μπαγιάρ, Κοντέ, Τουρέν) και τέσσερα ναυάρχων (Ντυγκαί-Τρουάν, Ντυκέν, Συφρέν, Τουρβίλ). Ωστόσο, αυτή η συλλογή αγαλμάτων αποδείχθηκε υπερβολικά βαριά και επικίνδυνη για τη γέφυρα και ο Λουδοβίκος-Φίλιππος τα αφαίρεσε και μεταφέρθηκαν στις Βερσαλλίες. Η κυκλοφορία στη γέφυρα έγινε πολύ πυκνή και η γέφυρα χρειάστηκε να διευρυνθεί και στις δύο πλευρές μεταξύ 1930 και 1932, υπερδιπλασιάζοντας το πλάτος της αρχικής γέφυρας. Οι μηχανικοί Ντεβάλ και Μαλέ φρόντισαν ωστόσο για τη διατήρηση της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής της αρχικής γέφυρας. Ανακαινίστηκε για τελευταία φορά το 1983. Σήμερα, αυτή η γέφυρα φέρει μεγάλο βάρος της οδικής κυκλοφορίας του Παρισιού. Αν και πολύ επιβαρυμένη κυκλοφοριακά, έχει ωραία θέα στην πλατεία Κονκόρντ και στο Παλαί Μπουρμπόν. Δορυφορική εικόνα στο Google Maps Η γέφυρα Κονκόρντ (γαλλικά)