Μονάρχες της Βραζιλίας

Η Βραζιλία κυβερνήθηκε με μια σειρά από μονάρχες μεταξύ 1815 - 1889, την πρώτη περίοδο 1815 - 1822 σαν ενωμένο βασίλειο Πορτογαλίας-Βραζιλίας-Αλγκάρβε και την δεύτερη 1822-1889 σαν ανεξάρτητη Αυτοκρατορία της Βραζιλίας, όλοι οι μονάρχες προέρχονταν από τον Οίκο της Μπραγκάνσα. Η Βραζιλία εποικίστηκε από τους Πορτογάλους (1500) από τότε διεκδικήθηκε από το Πορτογαλικό στέμμα σαν αποικία της Πορτογαλίας, το 1815 έγινε ανεξάρτητο βασίλειο το οποίο διοικήθηκε απ'ευθείας από τον βασιλιά της Πορτογαλίας. Από το 1645 την εποχή που η Βραζιλία ήταν ακόμα αποικία ο διάδοχος του Πορτογαλικού θρόνου ονομάστηκε Πρίγκηπας της Βραζιλίας, το 1817 ενώ είχε δημιουργηθεί το ενωμένο βασίλειο ο διάδοχος του θρόνου πήρε τον τίτλο του βασιλικού πρίγκιπα της Πορτογαλίας. Δυο μονάρχες βασίλευσαν στο ηνωμένο βασίλειο Πορτογαλίας - Βραζιλίας - Αλγκάρβε : η βασίλισσα Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας και ο γιος της Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, η βασίλισσα Μαρία λόγω της ανικανότητας της παραχώρησε τις εξουσίες στον γιο της Ιωάννη. Η Βραζιλία όταν έγινε ανεξάρτητο βασίλειο την κυβέρνησαν δυο αυτοκράτορες : ο Πέτρος Α΄ της Βραζιλίας και ο γιος του Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας, με στρατιωτικό πραξικόπημα (1889) καταργήθηκε η βασιλεία, ο αυτοκράτορας εξορίστηκε και η Βραζιλία ανακηρύχθηκε σε δημοκρατία.

 Την αυτοκρατορική περίοδο ο βασιλιάς Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας κράτησε για σύντομο χρονικό διάστημα τον τίτλο του τιτλούχου αυτοκράτορα της Βραζιλίας με την Συνθήκη του Ρίο ντε Τζανέιρο (1825) η οποία καθόρισε την ανεξαρτησία της Βραζιλίας. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ κράτησε τον αυτοκρατορικό τίτλο για 4 μόνο μήνες από την υπογραφή της συνθήκης τον Νοέμβριο του 1825 μέχρι τον θάνατο του τον Μάρτιο του 1826, στην συνέχεια τον διαδέχθηκε ο γιος του Πέτρος Α΄ σαν μοναδικός αυτοκράτορας. Η Βραζιλία διοικήθηκε από το 1640 από μέλη του βασιλικού οίκου της Μπραγκάνσα, ο μοναρχικός τίτλος της ανεξάρτητης Βραζιλίας δημιουργήθηκε το 1815 ύστερα από 7 χρόνια παραμονής της Πορτογαλικής βασιλικής οικογένειας στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο ανεξάρτητος τίτλος του βασιλιά της Βραζιλίας δεν υπήρχε ωστόσο την πρώτη περίοδο, ο βασιλικός τίτλος ήταν "βασιλεύς της Πορτογαλίας, της Βραζιλίας και του Αλγκάρβε". Ο τίτλος του "αυτοκράτορα της Βραζιλίας" αντί του τίτλου του "βασιλιά της Βραζιλίας" ήταν έμπνευση του Ιωσήφ Βονιφάτιου της Ανδράδα για να υποτιμήσει τον τίτλο του βασιλιά της Πορτογαλίας και να τονίσει τις διεκδικήσεις του αυτοκράτορα της Βραζιλίας σε ολόκληρη την νότια Αμερική. Ο Πέτρος Α΄ ο οποίος ήταν βασιλικός πρίγκιπας των Ηνωμένου βασιλείου Πορτογαλίας-Βραζιλίας-Αλγκάρβε ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στις 12 Οκτωβρίου 1822 και στέφθηκε αυτοκράτορας στις 1 Δεκεμβρίου 1822. Μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας της Βραζιλίας ο εξόριστος αυτοκράτορας Πέτρος Β΄ διατήρησε τον τίτλο του χωρίς να παραιτηθεί ποτέ, μετά τον θάνατο του (1891) οι Βραζιλιάνοι μοναρχικοί αναγνώρισαν την κόρη του Ισαβέλλα της Βραζιλίας αυτοκρατορική πριγκίπισσα της Βραζιλίας ως "αυτοκράτειρας της Βραζιλίας". Ο διάδοχος της Ισαβέλλας ήταν ο εγγονός της Πέτρος Ερρίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα αφού ο μεγαλύτερος γιος της Πέτρος Αλκάνταρα του Γκράο-Παρά παραιτήθηκε από τα δικαιώματα του (1908) και ο δεύτερος γιος της Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα πέθανε πριν από την ίδια. Ο Πέτρος Ερρίκος διεκδικούσε συνεχώς το αυτοκρατορικό θρόνο μέχρι τον θάνατο του (1981) στην συνέχεια τον διαδέχθηκε στην διεκδίκηση του θρόνου ο μεγαλύτερος γιος του πρίγκιπας Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ο οποίος διεκδικεί τον θρόνο μέχρι και σήμερα, επειδή δεν έχει παιδιά επόμενος διεκδικητής θα είναι ο αδελφός του Βερτράνδος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, αυτοκρατορικός πρίγκιπας της Βραζιλίας.