Τιντούφ

Το Τιντούφ (βερβερικές γλώσσες: Tinduf, αραβικά: تندوف‎) είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας, κοντά στα σύνορα με τη Μαυριτανία, τη Δυτική Σαχάρα και το Μαρόκο. Η κοινότητα έχει πληθυσμό περίπου 160.000 κατοίκων, αλλά οι απογραφές και οι εκτιμήσεις πληθυσμού δεν προσμετρούν τους πρόσφυγες Σαχράουι, υπολογίζοντας τον πληθυσμό κατά την απογραφή του 2008 σε 45.966 κατοίκους από 25.266 το 1998 με ετήσιο ρυθμό αύξησης 6,3%.Η περιοχή θεωρείται στρατηγικής σημασίας. Στεγάζει στρατιωτικές βάσεις της Αλγερίας και αεροδρόμιο με τακτικές πτήσεις προς το Αλγέρι καθώς και σε άλλους προορισμούς εσωτερικού. Ο οικισμός του Γκαρέτ Τζεμπιλέτ βρίσκεται στην επικράτεια του Τιντούφ κοντά στα σύνορα με τη Μαυριτανία. ο οικισμός διαθέτει ορυχείο σιδηρομεταλλευμάτων και ανενεργό αεροδρόμιο και βρίσκεται περίπου 70 χλμ. βορειοδυτικά του Αουινέτ Μπελ Εγκρά. Από το 1975, διαθέτει επίσης αρκετούς καταυλισμούς προσφύγων Σαχράουι που λειτουργούν από το Μέτωπο Πολισάριο, εθνικό κίνημα απελευθέρωσης το οποίο επιδιώκει την αυτοδιάθεση της Δυτικής Σαχάρας.

 Η πόλη του Τιντούφ κτίστηκε κοντά σε απομονωμένη όαση της Σαχάρας το 1852 από μέλη της φυλής Τατζακάντ, αλλά λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Ρεγκιμπάτ, μία άλλη φυλή Σαχράουι το 1895, με αποτέλεσμα η φυλή Τατζακάντ εκδιώχθηκε από την περιοχή. Η περιοχή έμεινε έρημη έως ότου τα γαλλικά στρατεύματα έφτασαν στην περιοχή το 1934. Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962, η πόλη ανακατασκευάστηκε σκόπιμα, εν μέρει λόγω της σημασίας της ως τελευταίου σταθμού πριν από τα σύνορα με το Μαρόκο, τη Δυτική Σαχάρας και τη Μαυριτανία.Το 1963, η περιοχή αποτέλεσε σκηνή μαχών μεταξύ των δυνάμεων της Αλγερίας και του Μαρόκου για τον έλεγχο της δυτικής Αλγερίας στον Πόλεμο της Άμμου. Από τότε η περιοχή έχει στρατιωτικοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό, αυξάνοντας τη σημασία της. Από τα μέσα της δεκαετίας του '70, η περιοχή του Τιντούφ λειτουργεί ως βάση για το Μέτωπο Πολισάριο, μια εθνικιστική οργάνωση των Σαχράουι η οποία αγωνίζεται για την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας. Το Μέτωπο Πολισάριο έχει την έδρα του σε αυτόνομα διοικούμενους προσφυγικούς καταυλισμούς νότια της πόλης, οι οποίοι γέμισαν όταν οι μαροκινές και μαυριτανικές δυνάμεις κατέλαβαν τη Δυτική Σαχάρα το 1975. Κατά τη διάρκεια της εμπόλεμης περιόδου 1975–1990, οι δυνάμεις του Πολισάριο έπληξαν τη Δυτική Σαχάρα, τη Μαυριτανία (μέχρι το 1979) και το νότιο Μαρόκο (συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Τάτα), χρησιμοποιώντας την περιοχή του Τιντούφ ως βάση της οπισθοφυλακής τους, με προστασία και υποστήριξη από την Αλγερία. Από το 1990 η περιοχή είναι ήσυχη, αν και η κοινότητα των προσφύγων παραμένει στην Αλγερία, εν αναμονή μιας ειρηνευτικής διαδικασίας που υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ και ενός δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία. Το Τιντούφ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και πολύ ζεστούς χειμώνες. Η βροχή είναι ελάχιστη στο μεγαλύτερο μέρος του έτους, συγκεντρωμένη γενικά τον Φεβρουάριο και —λόγω του Δυτικοαφρικανικού Μουσώνα— μέχρι τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο. Η περιοχή μπορεί, σπάνια, να πληγεί από έντονες βροχοπτώσεις, όπως τον Φεβρουάριο του 2006 ή τον Οκτώβριο του 2015. Το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας συνήθως πλησιάζουν του 45 °C με έντονη ηλιοφάνεια, ενώ οι τον χειμώνα οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της νύχτας φτάνουν μερικές φορές τους 5 °C ή και λιγότερο. Το 6,1% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση και το 18,8% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 75,0% και είναι 79,7% μεταξύ των ανδρών και 70,1% μεταξύ των γυναικών.