Wespe

Το Sd.Kfz. 124 Wespe (γερμανικά σημαίνει "σφήκα"), επίσης γνωστό ως Leichte Feldhaubitze 18/2 auf Fahrgestell Panzerkampfwagen II (Sf.) ("Eλαφρύ οβιδοβόλο πεδίου 18 σε σασί Panzer II (αυτοκινούμενο)"), είναι γερμανικό αυτοκινούμενο οβιδοβόλο που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Βασίστηκε σε ένα τροποποιημένο πλαίσιο (σασί) ενός Panzer II.

 Κατά τη Μάχη της Γαλλίας το 1940 έγινε φανερό ότι το ενδιάμεσο άρμα των γερμανικών δυνάμεων, το Panzer II, ήταν ακατάλληλο ως κύριο άρμα μάχης. Αν και δεν παρουσίαζε μηχανικά προβλήματα, υπέφερε από το αδύναμο πυροβόλο και την ασθενή του θωράκιση. Το σασί του ωστόσο, αποδείχθηκε ιδανικό για την μετακίνηση του οβιδοβόλου 10,5 cm. Τα υπάρχοντα πλαίσια μετατράπηκαν σε αυτοκινούμενα οχήματα πυροβολικού, όπως είχε γίνει και με το Marder II και την μετατροπή στου σε καταστροφέα αρμάτων με την χρήση του αντιαρματικού πυροβόλου PaK 40/7,5 cm.Το σχέδιο για το Wespe δημιουργήθηκε από την Alkett, βασισμένο στο σασί του Panzer II Ausf. F F. Η Alkett είχε συνεργαστεί νωρίτερα με τον Alfred Becker για να μετατρέψει τα αιχμαλωτισμένα γαλλικά τεθωρακισμένα οχήματα σε αυτοκινούμενα πυροβόλα. Μεταξύ άλλων τροποποιήσεων, ο κινητήρας του Panzer II μετακινήθηκε προς τα εμπρός και το σασί επιμηκύνθηκε ελαφρώς για να χωρέσει το οβιδοβόλο leFH 18 10,5 cm το οποίο τοποθετήθηκε στο πίσω μέρος. Ο σταθερός πύργος ήταν ελαφρά θωρακισμένος, με πλάκα θωράκισης 10mm (αρκετή για να σταματήσει τα πυρά ελαφρών όπλων) και ήταν ανοιχτός στο επάνω και στο πίσω μέρος. Τα οχήματα κατασκευάστηκαν από το εργοστάσιο Ursus της FAMO στη Βαρσοβία.Το Wespe ήταν σε παραγωγή από τον Φεβρουάριο του 1943 έως τον Ιούνιο του 1944, όταν οι σοβιετικές δυνάμεις πλησίασαν τα σύνορα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχαν παραχθεί 676. Επιπλέον κατασκευάστηκαν 159 Wespe χωρίς πυροβόλο για να χρησιμεύσουν ως μεταφορείς πυρομαχικών πυροβολικού. Το Wespe είδε για πρώτη φορά μάχη το 1943 στο Ανατολικό Μέτωπο. Αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένο και ο Χίτλερ διέταξε όλη την παραγωγή του πλαισίου Panzer II να χρησιμοποιηθεί μόνο στο Wespe, εις βάρος άλλων οχημάτων, συμπεριλαμβανομένου του καταστροφέα αρμάτων Marder II.Τα οχήματα διατέθηκαν στα τάγματα τεθωρακισμένων πυροβολικού (Panzerartillerie Abteilungen) των μεραρχιών Panzer μαζί με το βαρύτερο αυτοκινούμενο πυροβόλο Hummel. Το Wespe έφερε μεγαλύτερη κινητικότητα στους σχηματισμούς πυροβολικού των μεραρχιών panzer. Το Wespe αποδείχθηκε αξιόπιστο και εξαιρετικά ευέλικτο, αλλά όπως τα σύγχρονα αυτοκινούμενα πυροβόλα όπως το βρετανικό Sexton και το αμερικανικό M7 Priest, επέφερε από την ανεπαρκή προστασία του πληρώματος από την έλλειψη θωράκισης στο πάνω μέρος. Το Wespe αποτελούσε μικρότερο στόχο από οποιοδήποτε συμμαχικό όχημα, αλλά είχε και λιγότερα πυρομαχικά δεδομένου ότι βασιζόταν σε ένα μικρότερο σασί το όποιο επιλέχθηκε βάσει της διαθεσιμότητας, δεδομένης και της περιορισμένης παραγωγικής ικανότητας για μεγαλύτερα οχήματα. Στο Deutsches Panzermuseum στο Munster της Γερμανίας Στο Musée des Blindés στο Saumur της Γαλλίας Στο Μουσείο Tank Kubinka στη Ρωσία Στο Μουσείο Μνήμης της Μάχης της Νορμανδίας στο Μπαγιέ της Γαλλίας, ένα κατεστραμμένο Wespe περιλαμβάνεται σε ένα διόαμα σχετικά με τη μάχη του Falaise Pocket . Το όχημα που παρουσιάστηκε καταστράφηκε στo Falaise Pocket τον Αύγουστο του 1944 Δύο στη συλλογή André Becker στο Βέλγιο. Ένα αντίγραφο, που δημιουργήθηκε αρχικά για την ταινία A Bridge Too Far, εκτίθεται στο Μουσείο Αυτοκινήτων &amp; Τεχνικής Sinsheim Achtung Panzer! Αρχειοθετήθηκε 2007-02-25 στο Wayback Machine. Archived Surviving Panzer II tanks - Ένα αρχείο PDF που παρουσιάζει τα άρματα μάχης Panzer II (PzKpfw. τανκς II, Luchs, Wespe, Marder II) που εξακολουθούν να υπάρχουν στον κόσμο Tanks Encyclopedia - Wespe