Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς

Ο Πρέντραγκ «Πέτζα» Μιγιάτοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Предраг Пеђа Мијатовић‎, γεννήθηκε 19 Ιανουαρίου 1969) είναι Γιουγκοσλάβος (τώρα Μαυροβούνιος) πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε σε 6 συλλόγους: Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα, Παρτιζάν Βελιγραδίου, Βαλένθια, Ρεάλ Μαδρίτης, Φιορεντίνα και Λεβάντε. Σε διεθνές επίπεδο, έπαιξε με την Εθνική Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000. Σημείωσε 28 γκολ τη σεζόν 1995–96 στη Πριμέρα Ντιβισιόν για τη Βαλένθια, κάτι που οδήγησε στη μεταγραφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου σημείωσε το μοναδικό γκολ στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1997-98, το οποίο εξασφάλισε το πρώτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο της Ρεάλ Μαδρίτης μετά από 32 χρόνια. Το 1997, ο Μιγιάτοβιτς αναδείχθηκε δεύτερος για τη Χρυσή Μπάλα, πίσω από τον Ρονάλντο και μπροστά από τον Ζινεντίν Ζιντάν. Μετά την αποχώρησή του, υπηρέτησε ως τεχνικός διευθυντής για τη Ρεάλ Μαδρίτης από το 2006 έως το 2009.

 Γεννημένος στο Τίτογκραντ στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Μαυροβουνίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ο Mijatović μεγάλωσε στη γειτονιά Μασλίνε στα περίχωρα της πόλης και έχει καταγωγή από τη φυλή Μπιελοπαβλίτσι.Από τη σεζόν 1987–88, ο Μιγιάτοβιτς καθιερώθηκε βασικός στην ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα. Τον Οκτώβριο του 1987, ήταν μέλος της γιουγκοσλαβικής ομάδας νέων που αγωνίστηκε και κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987 στη Χιλή. Με την επιστροφή του στην Μπούντουτσνοστ, η θέση του Μιγιάτοβιτς στην ομάδα εδραιώθηκε και εκπροσώπησε τη Γιουγκοσλαβία στη Χιλή. Ο Μιγιάτοβιτς έκανε 31 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα και συνέβαλε με 4 γκολ, καθώς η Μπούντουτσνοστ ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 9η θέση.Κατά τη διάρκεια του χειμώνα της σεζόν 1989–90, ο Μιγιάτοβιτς παραλίγο να υπογράψει με τη Χάιντουκ Σπλιτ μετά από διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, ο πρόεδρος του συλλόγου της Παρτιζάν Βελιγραδίου, Μίρκο Μαριάνοβιτς, παρενέβη και έπεισε τον Μιγιάτοβιτς να ενταχθεί στον σύλλογο με έδρα το Βελιγράδι. Τον Δεκέμβριο του 1989, η Παρτιζάν πλήρωσε τελικά ένα ποσό μεταγραφής 1 εκατομμυρίου μάρκων στη Μπούντουτσνοστ για τον Μιγιάτοβιτς. Αυτή ήταν εκείνη την εποχή η ακριβότερη μεταγραφή στο γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα.Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του, ο Μιγιάτοβιτς είπε ότι η επιδείνωση της πολιτικής κατάστασης και της ασφαλείας στη Γιουγκοσλαβία ήταν ένας παράγοντας στην απόφασή του να μην ενταχθεί στην Χάιντουκ. Αν και σκόραρε στο ντεμπούτο του με την Παρτιζάν ενάντια στην πρώην ομάδα του, Μπούντουτσνοστ, η πρώτη μισή σεζόν του Μιγιάτοβιτς στη νέα ομάδα πέρασε ως επί το πλείστον για να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον. Δεν κατάφερε να σκοράρει στις επόμενες 14 εμφανίσεις του στο πρωτάθλημα μέχρι το τέλος της σεζόν 1989-90.Ωστόσο, ο Μιγιάτοβιτς συνέχισε να βελτιώνεται, καθιστώντας τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της ομάδας κατά τη διάρκεια της σεζόν 1991–92 υπό τον προπονητή Ίβιτσα Όσιμ, και οδηγώντας την Παρτιζάν στον τίτλο του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας το 1992 εναντίον του νικητή του Κυπέλλου Ευρώπης, Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Βραβεύτηκε επίσης ως Γιουγκοσλάβος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς κατά τη διάρκεια της σεζόν. Ο Μιγιάτοβιτς εντάχθηκε στη Βαλένθια το καλοκαίρι του 1993 και έκανε το ντεμπούτο του στη Βαλένθια στις 5 Σεπτεμβρίου 1993 εναντίον της Ρεάλ Οβιέδο. Κέρδισε το βραβείο του Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς στην Ισπανία τη σεζόν 1995–96, έχοντας σκοράρει 28 γκολ σε 40 αγώνες της Πριμέρα Ντιβισιόν. Ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα, πίσω μόνο από τον Χουάν Αντόνιο Πίτσι. Οι συνεισφορές του Μιγιάτοβιτς βοήθησαν τη Βαλένθια να τερματίσει στη δεύτερη θέση πίσω από την Ατλέτικο Μαδρίτης εκείνη τη σεζόν. Στις 13 Φεβρουαρίου 1996, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης με το οποίο όριζε να ενταχθεί στον σύλλογο από τη Βαλένθια το καλοκαίρι του 1996 έναντι μεταγραφικού ποσού 1,5 εκατομμυρίου πεσέτων. Ο πρώην συμπαίκτης του στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας Νταβόρ Σούκερ, ο Κλάρενς Ζέεντορφ και ο Ρομπέρτο Κάρλος εντάχθηκαν επίσης στη Ρεάλ Μαδρίτης το καλοκαίρι του 1996. Ο προπονητής Φάμπιο Καπέλο τοποθετούσε συχνά τον Μιγιάτοβιτς στην επίθεση μαζί με τον Σούκερ, αναζωογονώντας τη συνεργασία τους από την περίοδο που ήταν στην ομάδα νέων της Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1996–97 της Πριμέρα Ντιβισιόν, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε συνολικά 14 γκολ. Σημείωσε 1 γκολ στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης με 2–0 επί της Μπαρτσελόνα στο Ελ Κλάσικο στις 7 Δεκεμβρίου 1996, ξεφεύγοντας από τους Μιγκέλ Άνχελ Ναδάλ και Λοράν Μπλαν προτού σκάψει τη μπάλα πάνω από τον Βίτορ Μπάια για να σκοράρει. Μέχρι το τέλος της σεζόν, η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν πρώτη στην Πριμέρα Ντιβισιόν και διεκδίκησε επίσης το Σούπερ Καπ Ισπανίας 1997 εναντίον της Μπαρτσελόνα.Στις 20 Μαΐου 1998, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε το νικητήριο γκολ στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης με 1–0 επί της Γιουβέντους στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1997-98. Αυτό ήταν το πρώτο τρόπαιο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της Ρεάλ Μαδρίτης μετά από 32 χρόνια. Η επόμενη σεζόν ήταν η τελευταία του Μιγιάτοβιτς με τους Los Blancos. Στο τέλος της σεζόν, ο 30χρονος Μιγιάτοβιτς πουλήθηκε στην ιταλική Φιορεντίνα της Σέριε Α. Στις 28 Ιουνίου 1999, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τη Φιορεντίνα για 17 δισεκατομμύρια λιρέτες Ιταλίας. Οι πρώτες του εμφανίσεις στη Φιορεντίνα ήταν πολλά υποσχόμενες. Παρά το βάθος της επίθεσης της Φιορεντίνα, με παίκτες όπως ο Γκάμπριελ Μπατιστούτα, ο προπονητής Τζιοβάνι Τραπατόνι αρχικά επέλεξε τον Μιγιάτοβιτς ως βασικό. Στις 26 Ιουλίου 1999, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε το εναρκτήριο γκολ στη νίκη της Φιορεντίνα με 4–0 επί της Άστον Βίλα στους τελικούς του Κυπέλλου Γκόθαμ στη Νέα Υόρκη, ένα φιλικό τουρνουά πριν από την κανονική σεζόν. Έπαιξε στη Φιορεντίνα για δύο σεζόν, πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ στη Σέριε Α και πρόσθεσε το τίτλο του Κυπέλλου Ιταλίας στην τροπαιοθήκη του. Επιπλέον, συμμετείχε στην πορεία της Φιορεντίνα στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00, η οποία κατέληξε στην τρίτη θέση στον Όμιλο Β΄ της δεύτερης φάσης των ομίλων, πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την πρώην ομάδα του, Βαλένθια. Ο Μιγιάτοβιτς εντάχθηκε στη Λεβάντε το καλοκαίρι του 2002. Έπαιξε εκεί για μία σεζόν, μετά την οποία η ομάδα τερμάτισε στην τέταρτη θέση στη σεζόν 2002–03 της Σεγούντα Ντιβισιόν. Ακολούθως αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αφού ταλαιπωρήθηκε με παρατεταμένους τραυματισμούς. Ο Μιγιάτοβιτς συμπεριλήφθηκε στην ομάδα νέων για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987, όπου η ομάδα κέρδισε τη διοργάνωση. Κλήθηκε επίσης στην ομάδα ανδρών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, αλλά το έθνος θα αποβαλλόταν λόγω των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Γιουγκοσλαβία σε φιλικό αγώνα εναντίον της Φινλανδίας τον Αύγουστο του 1989. Έπαιξε για την Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία, χάνοντας πέναλτι στον αγώνα με αντίπαλο την Ολλανδία, ενώ αγωνίστηκε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.Συνολικά, με την εθνική ομάδα είχε 73 συμμετοχές, σημειώνοντας 27 γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν ένας αγώνας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 τον Ιούνιο του 2003 εναντίον του Αζερμπαϊτζάν. Αφού αποσύρθηκε το 2004, ο Μιγιάτοβιτς συνέχισε να ζει στη Βαλένθια και σύντομα έγινε μάνατζερ παικτών. Το 2006 έγινε τεχνικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, υπηρετώντας στη θέση για τρεις σεζόν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε σημαντικούς παίκτες στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης, όπως οι Πέπε, Μαρσέλο, Γκονσάλο Ιγουαΐν και Ρουντ φαν Νίστελροϊ. Πηγή: Παρτιζάν Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1992–93 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας: 1991–92Ρεάλ Μαδρίτης Πριμέρα Ντιβισιόν: 1996–97 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 1997 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 1997–98 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1998Φιορεντίνα Κύπελλο Ιταλίας: 2000–01Γιουγκοσλαβία Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων 1987 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ21 1990 (φιναλίστ) Βραβεία Γιουγκοσλάβος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 1992, 1993, 1998 Καλύτερος ξένος παίκτης της Πριμέρα Ντιβισιόν: 1995–96 Χρυσή Μπάλα: 2η θέση 1997 Προφίλ στον ιστότοπο της Ρεάλ Μαδρίτης Προφίλ αντιπροσωπείας