IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μαρία Λασκαρίνα

Η Μαρία Λασκαρίνα (περίπου 1206 – 16 Ιουλίου ή 24 Ιουνίου 1270) ήταν κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη και της πρώτης του συζύγου, Άννας Κομνηνής Αγγελίνας.

 Ήταν νεότερη αδερφή της Ειρήνης Λασκαρίνας, πρώτης συζύγου του Αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη. Ο Θεόδωρος πάντρεψε την μεγαλύτερη κόρη του, Ειρήνη, με τον διάδοχό του το 1212. Αν και ο Θεόδωρος χήρεψε την ίδια χρονιά και παντρεύτηκε την Φιλίππα της Αρμενίας και την Μαρία ντε Κουρτενέ, ο Ιωάννης δεν εκτοπίστηκε από τη διαδοχή. Ως νεότερη αδελφή η Μαρία, δεν θα πρόσθετε με τον γάμο της τον σύζυγό της στη γραμμή διαδοχής του Θρόνου. Έτσι, με τον γάμο της εξασφαλίστηκε στρατηγική συμμαχία με το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1218, η Μαρία παντρεύτηκε τον Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Γαμπρός και νύφη ήταν τότε περίπου δώδεκα ετών. Ο σύζυγός της ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης της Μερανίας. Ο Ανδρέας Β΄ πέθανε στις 26 Οκτωβρίου του 1235. Ο διάδοχος ανέβηκε στον θρόνο ως Μπέλα Δ΄ και η Μαρία έγινε Βασίλισσα. Ο Μπέλα βασίλευσε 35 χρόνια και πέθανε στις 3 Μαΐου 1270. Η Μαρία πέθανε περίπου δυο μήνες αργότερα. Η Μαρία και ο Μπέλα Δ΄ είχαν δέκα παιδιά: Μαργαρίτα π.1220–1242, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Σαιντ-Ομέρ, ο οποίος συχνά αναφέρεται ως «κύριος των Θηβών». Μπορεί εντούτοις να συγχέεται με τον Μπέλα του Σεντ-Ομέρ, έναν μεγαλύτερο αδελφό, που κατείχε τον τίτλο εξ αγχιστείας. Αγία Κουνιγούνδη 1224–1292, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Ε΄ της Πολωνίας και μετά τον θάνατό του έγινε μοναχή και ηγουμένη. Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 1999. Άννα (π. 1226 – μετά το 1270), παντρεύτηκε τον Ροστισλάβ των Ρουρικιδών πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ. Αικατερίνη (π. 1229–1242). Απεβίωσε, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει με την οικογένειά της μετά τη μάχη του Μόχι. Ελισάβετ π. 1236–1271, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΓ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Κωνσταντία π.1237–μετά το 1252, παντρεύτηκε τον Λέοντα Α΄ της Γαλικίας από τον Οίκο των Ρουρικιδών. Γιολάντα π. 1238–1298, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ των Πιαστ τον ευσεβή δούκα της Μεγάλης Πολωνίας. Αργότερα έγινε μοναχή και ηγουμένη και έχει ανακηρυχθεί ευλογημένη. Στέφανος Ε΄ 1239–1272, βασιλιάς της Ουγγαρίας. Αγία Μαργαρίτα 1242–1271. Πήρε το όνομά της από τη μεγαλύτερη αδελφή της. Αγιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία το 1943. Έδωσε το όνομά της στο νησί της Μαργαρίτας στη Βουδαπέστη, όπου οι γονείς της έκτισαν βασιλικό μοναστήρι. Μπέλα π.1246-1269, δούκας της Σλαβονίας, Κροατίας και Δαλματίας (περίπου 1243–1269). Cawley, Charles Medieval Lands Project/Hungary Kings Genealogy, ανακτήθηκε Αύγουστο του 2012 Cawley, Charles Medieval Lands Project/Greece, Latin Lordships, ανακτήθηκε Αύγουστο του 2012 Marek, Miroslav. «Euweb/Arpad Genealogy». Genealogy.EU.
Λογοθέτης των Αγελών

Ο Λογοθέτης των Αγελών ήταν ο βυζαντινός αξιωματούχος υπεύθυνος για τα κρατικά κτήματα (μητάτα) στη δυτική Μικρά Ασία, που εξέτρεφαν ίππους και ημιόνους για τον βυζαντινό στρατό και τα αυτοκρατορικά Δημόσια Ταχυδρομεία.

 Το βυζαντινό αξίωμα εμφανίζεται τον 9ο αι. και είναι κοινώς αποδεκτό ότι είναι η εξέλιξη τού ρωμαϊκού praepositus gregum et stabulorum (υπεύθυνου των κοπαδιών και των στάβλων) τού 4ου αι., ο οποίος ήταν υποταγμένος στον comes res privateae (κόμη ιδιωτικών υποθέσεων). Μοναδικός μεταξύ των λογοθετών, ο λογοθέτης των Αγελών συγκαταλέγεται μεταξύ των ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων (στραταρχών) το 899 στο Κλητορολόγιο τού Φιλοθέου, 40ος στην ιεραρχία από τον Αυτοκράτορα, υπογραμμίζοντας τη στενή σχέση τού αξιώματος με τον στρατό. Η σημασία τού αξιώματος αυξήθηκε από τον 10ο αι., φτάνοντας στο ζενίθ του στα τέλη τού 13ου αι., όταν το κατείχαν αρκετοί από τους σημαντικότερους κρατικούς αξιωματούχους. Οι υποτελείς τού λογοθέτη των Αγελών ήταν: Οι πρωτονοτάριοι για την Ασία και τη Φρυγία, όπου προφανώς ήταν συγκεντρωμένα τα μητάτα. Οι διοικητές των μητάτων (διοικηταὶ τῶν μητάτων), οι διαχειριστές των αγροκτημάτων αλόγων και οι διάδοχοι των ρωμαϊκών procuratores saltuum (διαχειριστές δασών). Οι επισκέπται (επιθεωρητές) και κόμητες,), το τελευταίο έχει ασαφή λειτουργία. Σιγιλογραφικές μαρτυρίες μαρτυρούν επίσης την ύπαρξη χαρτουλάριων και εκπροσώπου του τμήματος. Bury, J. B. (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century – With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos. London: Oxford University Press. OCLC 1046639111 – via Archive.org. Guilland, Rodolphe (1971). «Les Logothètes: Etudes sur l'histoire administrative de l'Empire byzantin [The Logothetes: Studies on the Administrative History of the Byzantine Empire]» (στα French). Revue des études byzantines 29: 5–115. doi:10.3406/rebyz.1971.1441. http://www.persee.fr/doc/rebyz_0766-5598_1971_num_29_1_1441. (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996) (στα γερμανικά). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1. Verpeaux, Jean, επιμ. (1966). Pseudo-Kodinos, Traité des Offices (στα French). Centre National de la Recherche Scientifique.
Σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης

Ο σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης (Erinaceus concolor), είναι ζώο θηλαστικό της τάξεως των Ευλιποτύφλων και της οικογένειας των Ερινακεϊδών. Παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τον ευρωπαϊκό σκαντζόχοιρο, αλλά τον διακρίνει η εμφάνιση μίας λευκής κηλίδας στο στήθος του. Για πολύ καιρό αυτά τα δύο είδη εθεωρούντο ένα. Ο ρουμανικός σκαντζόχοιρος αναγνωριζόταν παλιότερα ως υποείδος του σκαντζόχοιρου της ανατολικής Ευρώπης αλλά βάσει νεωτέρων ερευνών θεωρούνται ως δύο ξεχωριστά είδη. Τα δύο αυτά είδη μπορούν να δώσουν υβρίδιο. Αντίθετα από τον ευρωπαϊκό του συγγενή, ο σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης ποτέ δεν σκάβει φωλιές. Προτιμά να κτίζει φωλιές από χόρτα σε απομονωμένα μέρη.

 Παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τον Ευρωπαικό σκαντζόχοιρο, αλλά τον διακρίνει μια λευκή κηλίδα στο στήθος του. Το σώμα του είναι καλυμμένο από πολλά αγκάθια κερατίνης και φθάνει τα 30 εκατοστά σε μήκος. Τα θηλυκά συνήθως είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Οι σκαντζόχοιροι είναι κυρίως δραστήριοι τις νυχτερινές ώρες, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κοιμούνται κάτω από θάμνους και βράχους, ενώ τη νύχτα αναζητούν την τροφή τους. Το φθινόπωρο φτιάχνουν φωλιές από βρύα και φύλλα κάτω από δέντρα, στις οποίες φωλιές πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Ακόμη και τον χειμώνα, ορισμένες ζεστές νύχτες βγαίνουν προς αναζήτηση τροφής. Οι σκαντζόχοιροι τρέφονται με διάφορα Ασπόνδυλα, όπως σαλιγκάρια ή έντομα και αυγά ερπετών και πτηνών. Επίσης τρέφονται με καρπούς και με ρίζες φυτών. Τα θηλυκά το καλοκαίρι γεννούν 3-4 μικρά μετά από κύηση 4 μηνών. Οι νεαροί σκαντζόχοιροι έχουν μαλακά αγκάθια, τα οποία σταδιακά αντικαθίστανται με σκληρότερα. Ο Σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης είναι ένα μικρό θηλαστικό ζώο, της τάξης των Ευλιποτύφλων και της οικογένειας των Ερινακείδων. Ανήκει στο γένος Erinaceus, μαζί με τον Ευρωπαικό σκαντζόχοιρο. Η κατανομή του Erinaceaus concolor περιλαμβένει την ανατολική Ευρώπη, τον νότιο Καύκασο, τη δυτική Σιβηρία, τη Μικρά Ασία και τη Μέση Ανατολή (Ισραήλ, Συρία, Λίβανος, Ιράκ και Ιράν). Το είδος απαντά επίσης στα νησιά της Αδριατικής και της Ελλάδας. Τέλος έχει καταγραφεί και στη βορειοανατολική Ιταλία, όπου συγκατοικεί με τον Erinaceus europaeus (Σκαντζόχοιρος της δυτικής Ευρώπης).
Τουρισμός στο Καζακστάν

Το Καζακστάν είναι η ένατη μεγαλύτερη χώρα σε έκταση παγκοσμίως. Επίσης είναι το μεγαλύτερο μεσόγειο κράτος του κόσμου. Ο τουρισμός αντιπροσώπευε το 0.3% της οικονομίας της χώρας το 2014, αλλά η κυβέρνηση έχει σχέδια για την άνοδό του σε 3% μέχρι το 2020.

 Το 2012, το Καζακστάν κατετάγη 51ο παγκοσμίως στον αριθμό των αφίξεων τουριστών. Το 2000 συνολικά 1.47 εκατομμύρια διεθνείς τουρίστες επισκέφτηκαν το Καζακστάν, που αυξήθηκε σε 4.8 εκατομμύρια τουρίστες το 2012. Η βρετανική εφημερίδαThe Guardian περιγράφει τον τουρισμό στον Καζακστάν "εξαιρετικά υπανάπτυκτο'', "παρά τα αξιοθέατα των δραματικών βουνών της χώρας, και τοπία ερήμου και λιμνών". Στους παράγοντες που παρεμποδίζουν την αύξηση των τουριστικών αφίξεων περιλαμβάνεται οι υψηλές τιμές, "παλιά υποδομή," "κακή εξυπηρέτηση" και τις υλικοτεχνικές δυσκολίες του ταξιδιού σε μια γεωγραφικά τεράστια, υπανάπτυκτη χώρα. Ακόμη και για τους ντόπιους, οι διακοπές στο εξωτερικό μπορεί να κοστίσουν το ήμισυ σε σχέσεις με τις διακοπές στο Καζακστάν. Επίσης, ο Πρίγκιπας Χάρι έχει επισκεφτεί το Καζακστάν για σκι. Η Κυβέρνηση του Καζακστάν, η οποία χαρακτηρίζεται ως αυταρχική με ιστορικό παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων, και καταστολής της αντιπολίτευσης,, έχει ξεκινήσει μια πρωτοβουλία "Σχέδιο Ανάπτυξης της Τουριστικής Βιομηχανίας 2020". Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως στόχο να δημιουργήσει πέντε συστάδες τουρισμού στο Καζακστάν. Οι περιοχές αυτές είναι η πόλη της Αστανά, η πόλη του Αλμάτι, καθώς και οι περιφέρειες Ανατολικού, Δυτικού και Νότιου Καζακστάν. Επιδιώκει επίσης, την επένδυση 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων και δημιουργία 300.000 νέων θέσεων εργασίας στον κλάδο του τουρισμού μέχρι το 2020. Το Καζακστάν προσφέρει μόνιμη διανομή χωρίς βίζα για 90 μέρες για τους πολίτες της Αρμενίας, της Λευκορωσίας, της Γεωργίας, της Μολδαβίας, του Κιργιστάν, της Μογγολίας και της Ουκρανίας, και έως 30 ημέρες για τους πολίτες από της Αργεντινής, του Αζερμπαϊτζάν, της Σερβίας, της Νότιας Κορέας, του Τατζικιστάν, της Τουρκίας και του Ουζμπεκιστάν.Το 2014 το Καζακστάν υιοθέτησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα χωρίς βίζα για δέκα ανεπτυγμένα έθνη με την υψηλότερη επένδυση στην οικονομία της χώρας προκειμένου να προσελκύσει τουρίστες και επενδυτές. Σύμφωνα με αυτήν την πολιτική, οι επισκέπτες από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τη Μαλαισία και την Ολλανδία.Το 2015, το Καζακστάν επέκτεινε το πρόγραμμα σε 19 χώρες περιλαμβάνοντας την Αυστραλία, τη Φινλανδία, την Ουγγαρία, το Μονακό, τη Νορβηγία, τη Σιγκαπούρη, την Ισπανία, τη Σουηδία, την Ελβετία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι περισσότεροι επισκέπτες που επισκέπτονται το Καζακστάν σε βραχυπρόθεσμη βάση ήταν από τις ακόλουθες χώρες:
Ιωάννης Τοπαλίδης

Ο Γιάννης Τοπαλίδης (γεν. 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και από το 2001 βοηθός προπονητής της Εθνικής Ελλάδος, που με βασικό προπονητή τον Ότο Ρεχάγκελ το 2004 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

 Ο Γιάννης Τοπαλίδης γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1962 στη Στουτγάρδη και είναι ποντιακής καταγωγής. Στα εφηβικά του χρόνια βρέθηκε στη Γερμανία με την οικογένειά του ως μετανάστης. Εκεί αναζήτησε την τύχη του στο ποδόσφαιρο. Ως παίκτης αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Εθεωρείτο τρεχαντήρι και δημιουργικός χαφ. Αγωνίστηκε σε ομάδες της Γ΄ Κατηγορίας. Μάλιστα, το 1983 η ομάδα στην οποία αγωνιζόταν, η Μπύρστατ κατέκτησε τον τίτλο. Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ασχολήθηκε με την προπονητική. Φοίτησε στη σχολή του Μάιντς και, ακολούθως, στη σχολή της Κολονίας, στην οποία εισήχθη με βαθμό άριστα. Αρχικά, εργάστηκε σε ομάδες των χαμηλών κατηγοριών. Το 1998, προσλήφθηκε στο προπονητικό τιμ της Χέρτα Βερολίνου, ομάδας της Μπούντεσλιγκα, στη θέση του ανιχνευτή ταλέντων. Το 2001, όταν έμαθε ότι ο Ότο Ρεχάγκελ ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος και πως αναζητούσε έναν Έλληνα γερμανομαθή βοηθό, βρήκε τον τρόπο να έρθει σε επαφή μαζί του. Αφού γνωρίστηκαν, προσλήφθηκε ως βοηθός προπονητή. Μαζί με τον Ρεχάγκελ πανηγύρισε την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2004, στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Τον Ιούνιο του 2010, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Εθνική Ελλάδος, μετά τη λήξη του αγώνα Ελλάδα-Αργεντινή, στα πλαίσια της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, το οποίο διεξήχθη στη Νότια Αφρική. Ο Γιάννης Τοπαλίδης έχει δύο παιδιά και κατοικεί στη Γερμανία. Αγωνίστηκε σε αρκετές ομάδες Γ΄ Κατηγορίας της Γερμανίας, όπως: Λούντβιγκσμπουργκ (Γ΄ Κατηγορία) Μπύρστατ (Γ΄ Κατηγορία) Σταρκενμπούργκια Χέπενχαϊμ (Γ΄ Κατηγορία)Διακρίσεις ως παίκτης: Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας Γερμανίας με την Μπύρστατ: 1983. Εργάστηκε στη Γερμανία σε συλλόγους Γ΄ και Δ΄ Κατηγορίας και της Μπούντεσλιγκα, πριν προσληφθεί ως βοηθός του Ρεχάγκελ στην Εθνική Ελλάδος: 1989-93: Άιντραχτ Έσλινγκεν (Δ΄Κατηγορία) 1993-96: Γκάισλινγκεν (Γ΄Κατηγορία) 1996-98: Μπάκνανγκ (Γ΄Κατηγορία) 1998-01: Χέρτα Βερολίνου (Μπούντεσλιγκα), βοηθός προπονητή. 2001-2010: : Εθνική Ανδρών, Βοηθός προπονητή. ΕΤ-Sports, τεύχος 41 (2-6-2008): Αφιέρωμα στην Εθνική Ελλάδος, σελ. 80.
Απόπειρα δολοφονίας του Ρόναλντ Ρήγκαν

Η απόπειρα δολοφονίας του Ρόναλντ Ρήγκαν έγινε τη Δευτέρα 30 Μαρτίου του 1981, μόλις 69 μέρες αφού ανέλαβε τα καθήκοντα του ως ο 40ός πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο Ρόναλντ Ρήγκαν έφευγε από μία ομιλία του στο Washington Hilton Hotel στην Ουάσινγκτον. Ακούστηκαν πυροβολισμοί καθώς ο πρόεδρος εισερχόταν στην προεδρική λιμουζίνα. Η απόπειρα δολοφονίας προκάλεσε ανησυχία σχετικά με το θέμα της οπλοκατοχής.

 Ο Ρήγκαν χτυπήθηκε στον θώρακα και στο χέρι. Είχε διάτρηση στον πνεύμονα και σοβαρές εσωτερικές αιμορραγίες. Δέχθηκε ιατρική περίθαλψη γρήγορα. Δεν έγιναν επίσημες μεταφορές προεδρικής ισχύος, αλλά πάραυτα ο υπουργός της προεδρίας της κυβέρνησης Alexander Haig δήλωσε ότι αυτός ήταν υπεύθυνος της κατάστασης, ενώ ο αντιπρόεδρος Τζορτζ Χέρμπερτ Ουώκερ Μπους επέστρεφε στην Ουάσινγκτον. Υπήρχαν διενέξεις στον Λευκό Οίκο ενώ ο Ρήγκαν βρισκόταν στο νοσοκομείο. Σε συνάντησή του, ο Alexander Haig μίλησε στους δημοσιογράφους και δήλωσε ότι αυτός ήταν υπεύθυνος της κατάστασης, ενώ ο Ρήγκαν ήταν απών λόγω της σειράς διαδοχής. Ο αντιπρόεδρος Τζορτζ Μπους βρισκόταν εκτός και νόμιζε ότι ως υπουργός προεδρίας της κυβέρνησης αυτός έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα, ενώ στην πραγματικότητα ο ομιλητής του οίκου των αντιπροσώπων Tip O'Neill έπρεπε να διαδεχθεί τον Ρήγκαν και ο Μπους να ήταν υπεύθυνος. Τόσο ο Haig όσο και ο O’Neill ήταν θυμωμένοι λόγω αυτού του γεγονότος. Αυτή η αντιμαχία οδήγησε τον Haig στην παραίτηση μετά από έναν χρόνο Ο σκοπευτής ήταν ο 30χρονος John Hinckley. Ο Hinckley ισχυρίστηκε ότι πυροβόλησε τον Ρήγκαν για να εντυπωσιάσει την ηθοποιό Τζόντι Φόστερ. Σχεδίασε την δολοφονία αφού είδε την ταινία Taxi Driver, στην οποία υπήρχε μία σκηνή παρόμοια με το γεγονός. Κανείς δεν σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της επίθεσης. Ωστόσο, ο αντιπρόσωπος τύπου James Brandy έμεινε παράλυτος και μόνιμα ανάπηρος. Ο Hinckley δεν κρίθηκε ένοχος, λόγω παραφροσύνης. Βρίσκεται σε ψυχιατρική κλινική. Την απόπειρα δολοφονίας τράβηξαν πλήθος καναλιών (CNN, NBC, ABC). Ο κόσμος στις Η.Π.Α. ήταν προσηλωμένος στα τηλεοπτικά δελτία, ενώ παράλληλα εφημερίδες με τεράστιες επικεφαλίδες κυκλοφορούσαν συνεχώς και αρκετός κόσμος προσεύχονταν στις εκκλησίες για την υγιή ανάρρωση του προέδρου. Ο Ρήγκαν ήταν ο πρώτος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που επέζησε απόπειρα δολοφονίας με όπλο. Ο Ρήγκαν αναχώρησε από το νοσοκομείο την 13η μέρα. Μπόρεσε να ταξιδέψει εκτός της Ουάσινγκτον 49 μέρες αργότερα. Το γεγονός ωφέλησε την δημοσιότητα του Ρήγκαν, καθώς σύμφωνα με δημοσκοπήσεις που έγιναν μετά την απόπειρα συγκέντρωσε ποσοστά δημόσιας αποδοχής 73%. Η απόπειρα αυτή υιοθετήθηκε και στις οθόνες μέσω της ταινίας Τhe Day Reagan Was Shot (2001). Ο Χίνκλεϊ κρίθηκε αθώος λόγω ψυχιατρικών προβλημάτων στις 21 Ιουνίου 1982. Οι αμυντικές ψυχιατρικές βεβαιώσεις, τον διέγνωσαν ως παράφρων, ενώ οι διώξεις τον έκριναν ως νομικά εχέφρων. Ακολουθώντας την συμβουλή του δικηγόρου του, αρνήθηκε να υποστηρίξει αυτοπροσώπως τον εαυτό του. Ο Χίνκλεϊ μέχρι το 2016 ήταν περιορισμένος στο νοσοκομείο St. Elizabeths στην Ουάσινγκτον. Τον Ιούλιο του 2016, ομοσπονδιακός δικαστής αποφάσισε την απελευθέρωση του Χίνκλεϊ.
Dailymotion

Το Dailymotion είναι γαλλική ιστοσελίδα η οποία επιτρέπει αποθήκευση, αναζήτηση και αναπαραγωγή ψηφιακών βίντεο και στην οποία οι χρήστες μπορούν να φορτώσουν, να παρακολουθήσουν και να μοιραστούν τα βίντεο. Είναι μία από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες βίντεο στον κόσμο, προσφέροντας ένα συνδυασμό του περιεχομένου από τους χρήστες, ανεξάρτητων δημιουργών και premium συνεργατών. Το Dailymotion είναι διαθέσιμο σε όλο τον κόσμο, σε 18 διαφορετικές γλώσσες και σε 35 τοπικές εκδόσεις με τοπικές σελίδες υποδοχής και τοπικού περιεχομένου.

 Τον Μάρτιο του 2005, ο Benjamin Bejbaum και ο Olivier Poitrey ίδρυσαν την ιστοσελίδα Dailymotion από το σαλόνι του διαμερίσματος του Poitrey στο Παρίσι. Έξι άτομα συγκέντρωσαν 6.000 € ($ 9271 USD) για να ξεκινήσει η επιχείρηση. Τον Σεπτέμβριο του 2006, το Dailymotion άντλησε κεφάλαια, σε συνεργασία με την Atlas Ventures και Partech International. Άντλησαν 7 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θεωρήθηκαν ως τα πλέον υψηλά κεφάλαια που αντλήθηκαν το 2006 από τη γαλλική Web 2.0. Τον Οκτώβριο του 2009, η γαλλική κυβέρνηση επένδυσε στο Dailymotion μέσω της χρήσης του Στρατηγικού Ταμείου Επενδύσεων. Στις 25 Ιανουαρίου 2011, η Orange απέκτησε συμμετοχή 49% στο Dailymotion για 62 εκατομμύρια € (εξ ου η αποτίμηση της εταιρείας κατά € 120.000.000).Στις 10 Ιανουαρίου του 2013, η Orange αγόρασε το υπόλοιπο 51% για € 61.000.000. Γύρω στις 2 Μαΐου του 2013, η γαλλική κυβέρνηση μπλοκάρει εξαγορά της Yahoo από την πλειοψηφία των μετοχών της Dailymotion.Στις 25 Φεβρουαρίου του 2014, η Orange αποκάλυψε ότι ήταν σε συζητήσεις με τη Microsoft για μια συμφωνία που θα μπορούσε να δει πώς το Dailymotion θα μπορούσε να επεκταθεί και στην αγορά των ΗΠΑ. Σε μια συνέντευξη σε έναν τοπικό τηλεοπτικό σταθμό στη Βαρκελώνη ο Stephane Richard, διευθύνων σύμβουλος της Orange, είπε ότι υπάρχει «μεγάλη ελπίδα» θα επιτευχθεί συμφωνία. Οποιαδήποτε συμφωνία προκύψει η Orange θα διατηρήσει την πλειοψηφική ιδιοκτησία του Dailymotion. Ο Richard είπε επίσης ότι η εταιρεία του ήταν σε συζητήσεις με άλλους δυνητικούς εταίρους, καθώς και με σκοπό την επέκταση του Dailymotion με διεθνή απήχηση.Το 2015, η Vivendi αγόρασε το 80% των μετοχών της Dailymotion από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της, Orange SA. Υπάρχει εφαρμογή κοινής χρήσης βίντεο του Dailymotion που είναι διαθέσιμη για τα κινητά λειτουργικά συστήματα iOS και Android, και πιο πρόσφατα το PlayStation 4. «Για να γίνει η εφαρμογή ακόμη πιο ελκυστική για τους χρήστες PS4, η προσφορά του Dailymotion εστιάζει σε περιεχόμενο βίντεο παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένων των live streams για να έχει άμεση πρόσβαση στις πιο δημοφιλείς εκπομπές παιχνιδιών. Ένας χρήστης μπορεί να περιηγηθεί με τα αγαπημένα του παιχνίδια για να βρει live streams που παίζονται σε πραγματικό χρόνο.» Επίσημη ιστοσελίδα
Μυρτιά Ηρακλείου

Η Μυρτιά (παλιά: οι Βαρβάροι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία παλιότερα ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η απόστασή του οικισμού από το Ηράκλειο είναι 15 χλμ.

 Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, στον οικισμό βρίσκεται το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη, ενώ μεταξύ άλλων στο χωριό εδρεύουν επίσης: Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας, Αίθουσα Συνεδριάσεων, Δημοτικό Σχολείο, Νηπιαγωγείο, Πολιτιστικός Σύλλογος, Αγροτικός Σύλλογος, Οικοτεχνία με Παραδοσιακά Προϊόντα, Φούρνος, Φαρμακείο, Κρεοπωλεία, πολλές Καφετέριες, Καφενεία και Ταβέρνες. Ποδοσφαιρικά δραστηριοποιείται ο Αστέρας Μυρτιάς, ομάδα του τοπικού πρωταθλήματος[1], ιδρυθείσα το 1978. Στο χωριό βρίσκονται οι ιεροί ναοί της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το Γενέθλιον της Θεοτόκου, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Αντωνίου. Ο οικισμός φημίζεται εδώ και 7 αιώνες για την παραγωγή κρασιού. Το παλαιότερο όνομά του ήταν Βαρβάροι (αρσενικό) και οφείλεται στην εγκατάσταση σε αυτό βαρβάρων, δηλαδή μη Ελλήνων στρατιωτών από το Νικηφόρο Φωκά, έπειτα από την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς το 961. Αναφέρεται ότι το 1206 ο κρητάρχης Στέφανος Αγιοστεφανίτης και η σύζυγός του, Άννα, δώρισαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου της Πάτμου αμπέλια που βρίσκονταν στο χωριό Βαρβάροι. Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο του 1271 : 19 Luglio 1271, Sabathinus Georgius habitator in casali Varvari dare tenetur Abrae iudeo…(Ant. Creta, Torino, 1942, p. 153). Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα Varvarus με 106 κατ. (Κ 95). Στην τουρκική απογραφή (1671) αναφέρεται Varvaru με 36 χαράτσια. Είναι το πατρικό χωριό του Νίκου Καζαντζάκη, όπου βρίσκεται και το ομώνυμο Μουσείο προς τιμήν του λογοτέχνη. Δείτε Κοινότητα Μυρτιάς Μιχαήλ Καζαντζάκης (1856–1932), έμπόρος γεωργικών προϊόντων και κρασιού, πατέρας του Νίκου Καζαντζάκη. Μυρτιά Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη Eπίσημη σελίδα toυ Μουσείου Καζαντζάκη στο Facebook) Μουσείο(Youtube) Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Σιλανίων ο Αθηναίος

Ο Σιλανίων ήταν διάσημος γλύπτης του 4ου αιώνα π.Χ. από την Αθήνα, και πιθανή καταγωγή από τα Μέγαρα. Αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο πως η πιο ενεργή του περίοδος ήταν μεταξύ του 328-325 π.Χ. στο διάστημα της 113ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων, ενώ αναφέρει επίσης πως ο Σιλανίωνας δεν μαθήτευσε με κάποιον διάσημο δάσκαλο.

 Στα γνωστά του έργα περιλαμβάνονται: προτομή του φιλοσόφου Πλάτωνα την οποία δημιούργησε για την Ακαδημία το 370 π.Χ., και η οποία αποτέλεσε μετέπειτα πρότυπο για την ρεαλιστική αναπαράσταση φιλοσόφων σε προτομές. προτομή της ποιήτριας Σαπφούς, από την οποία διασώζονται πολλά μεταγενέστερα αντίγραφα, κάτι που αποτελεί ένδειξη δημοφιλίας του έργου. προτομή της ποιήτριας Κόριννας προτομές των πυγμάχων ολυμπιονικών Σάτυρου, Δαμάρετου, και Τελέστα Άλλα έργα που του αποδίδονται είναι διάφορα γλυπτά με παραστάσεις μυθολογικών προσώπων, όπως του Αχιλλέα, Άρη και Θησέα.Έγραψε επίσης πραγματεία σχετικά με τις αναλογίες, αναφορά στην οποία έκανε ο Βιτρούβιος.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1978-79

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1978-79 αποτέλεσε το 24ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Κεραυνός Στροβόλου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1978-79 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1979-80. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Γ΄ κατηγορία 1979-80. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1978-79 Ομόνοια ΑραδίππουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1978-79: Ορφέας ΛευκωσίαςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1977-78 Χαλκάνορας ΙδαλίουΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1977-78: Άδωνις Ιδαλίου Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί «Ο Κεραυνός στην οικογένεια των μεγάλων». Χαραυγή: σελ. 6. 17 Απριλίου 1979. «Ο Κεραυνός στους μεγάλους». Η Σημερινή: σελ. 6. 17 Απριλίου 1979. «Ένα όνειρο 50 χρονών έγινε πραγματικότητα». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 8. 17 Απριλίου 1979. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1978-79 Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1978-79 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1978-79
Πολυκέρασο Καστοριάς

Το Πολυκέρασο είναι χωριό του νομού Καστοριάς. Ανήκει στο Δήμο Καστοριάς, στην περιοχή Πόπολη, και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.220 μ. στο Βίτσι. Παλαιότερα ονομαζόταν "Τσερέσνιτσα". Αποτέλεσε κοινότητα μαζί με τους οικισμούς Πολυκάρπη και Φωτεινή το (1918) και ομώνυμη κοινότητα το 1926.

 Βρίσκεται στον οδικό άξονα Φλώρινας Καστοριάς μέσω Βιτσίου, και κατηφορίζοντας για Καστοριά, αμέσως μετά το χιονοδρομικό κέντρο του Βιτσίου, ασφάλτινος δρόμος οδηγεί στο όμορφο και ήσυχο Πολυκέρασο. Το 2006 κηρύχθηκε ιστορικός τόπος (διατηρητέος οικισμός) από το Υπουργείο Πολιτισμού «λόγω της αρχιτεκτονικής, λαογραφικής και εν γένει ιστορικής σημασίας του». Ο Πολυκέρασος βρίσκεται στον οδικό άξονα Φλώρινας Καστοριάς μέσω Βιτσίου, απέχει τρία χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο Βιτσίου και 13 χλμ. από το Νυμφαίο. Το χωριό έχει πλέον 12 μόνιμους κατοίκους. Είναι χτισμένο σε ένα πλάτωμα (οροπέδιο) ανάμεσα από δυο μικρούς κατάφυτους λόφους, με λιβάδια να το πλαισιώνουν, και λίγο πιο πέρα το πλούσιο δάσος με τις οξυές που απλώνει σε όλο σχεδόν το βουνό, έχει εύφορο έδαφος και παρθένα φύση. Το κλίμα είναι εξαιρετικό χειμώνα καλοκαίρι, και ιδίως τις ζεστές ημέρες είναι μια πραγματική ανάσα δροσιάς μια και η θερμοκρασία δύσκολα ανεβαίνει πάνω από τους 30 βαθμούς. Νοτιοανατολικά του χωριού βρίσκεται η Μονή Αγίων Αναργύρων, της οποίας το 1822 εκτελέστηκε ο ηγούμενος Γρηγόριος από τους Οθωμανούς, μετά από προδοσία, ως πρωτεργάτης του ξεσηκωμού της περιοχής κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού χτίστηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα και μέχρι τον Εμφύλιο Πόλεμο το 1949 που εγκαταλείφθηκε από πολλούς, ήταν ένα από τα πιο ζωντανά χωριά του Βιτσίου. Η εκκλησία του χωριού, ο Αη Νικόλας, χτισμένη το 1844 πανηγυρίζει στις 20 Μαΐου (ο Αη Νικόλας των βουνών). Ο χωματόδρομος που περνά πίσω από την εκκλησία αποτελεί εναν σύντομο τρόπο πρόσβασης (3 περίπου χιλιόμετρα) στο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων. Από το 2001 με πρωτοβουλία του συλλόγου του χωριού και συνδρομή του Δήμου Βιτσίου, και μετά από 35 σχεδόν χρόνια από το τελευταίο πανηγύρι του χωριού, καθιερώθηκε η «Γιορτή της Πατάτας» το καλοκαιρινό πανηγύρι, που λαμβάνει χώρα συνήθως μέσα στον Ιούλιο, στον αυλόγυρο της εκκλησίας και στην πλακόστρωτη πλατεία του χωριού, και το οποίο συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών τόσο από τα γύρω χωριά, από την πόλη της Καστοριάς αλλά και επισκέπτες από όλη σχεδόν την Ελλάδα και τον κόσμο. Μέσα στο καλοκαίρι του 2008 ξεκίνησε η πλακόστρωση όλων των δρόμων του χωριού, καθώς και η ανάπλαση της πλατείας. Το Πολυκέρασο μαζί με άλλα χωριά του Βιτσίου και του νομού Καστοριάς, επέλεξε και ο Παντελής Βούλγαρης για να κάνει τα γυρίσματα της νέας του κινηματογραφικής ταινίας τα οποία έγιναν μέσα στον Νοέμβριο του 2008. Το τελευταίο μέρος της ταινίας «Ουρανός» του Τάκη Κανελλόπουλου γυρίσθηκε το 1962 στο Πολυκέρασο Σύλλογος Καστοριέων - ΟΜΟΝΟΙΑ Διατηρητέος οικισμός ο Πολυκέρασος Καστοριάς - εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Του Νικου Βατοπουλου - δημοσίευση 19-09-06 Στον διατηρητέο οικισμό Πολυκέρασο - ΕΡΤ in.gr Εικόνες της Ελλάδας - Βίτσι/Πολυκέρασο
Κτίριο του Κοινοβουλίου (Μάλτα)

Το Κτίριο του Κοινοβουλίου της Μάλτας (μαλτέζικα: Dar il-Parlament) είναι ο τόπος συνεδρίασης του Κοινοβουλίου της Μάλτας, που εδρεύει στην πρωτεύουσα Βαλέτα. Το κτίριο κατασκευαζόταν από το 2011 έως το 2015 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο, στο πλαίσιο του ενός ευρύτερου έργου ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, που περιλάμβανε την κατασκευή μιας νέας Πύλης της Πόλης και τη μετατροπή των ερειπίων της πρώην Βασιλικής Όπερας σε υπαίθριο θέατρο. Η κατασκευή του Κτιρίου του Κοινοβουλίου προκάλεσε έντονες αντιπαραθέσεις, κυρίως λόγω του σύγχρονου σχεδιασμού του και του κόστους κατασκευής του, το οποίο ανήλθε σε περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ.Από το 1921 έως το 1976, ο τόπος συνεδρίασης του Κοινοβουλίου της Μάλτας ήταν η Αίθουσα Συμβουλίου του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου στη Βαλέτα. Από το 1976 μέχρι το Μάιο του 2015, το κοινοβούλιο χρησιμοποιούσε το πρώην οπλοστάσιο του ίδιου παλατιού για τη διεξαγωγή των εργασιών του.

 Το κτίριο του Σώματος του Κοινοβουλίου, μαζί με το υπόλοιπο έργο ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής, υπήρξε αμφιλεγόμενο. Ορισμένοι επικριτές του υποστήριξαν ότι επρόκειτο για περιττό έργο, προτείνοντας την μετατροπή του Φρουρίου Σεντ Έλμο ή κάποιου μεγάλου ερειπωμένου παλατιού στην πόλη σε κτίριο του κοινοβουλίου, κάτι που θα είχε σημαντικά μικρότερο κόστος από την εξ ολοκλήρου κατασκευή ενός νέου κτιρίου. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η πλατεία του χώρου δεν έπρεπε να χτιστεί, καθώς ήταν ένας από τους λίγους ανοιχτούς χώρους στη Βαλέτα. Άλλοι επιτέθηκαν στον μοντέρνο σχεδιασμό της ίδιας της δομής, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή των Καρμέλο Αμπέλα, ο οποίος αποκάλεσε το κτίριο του Κοινοβουλίου «ένα άσχημο κτίριο χτισμένο σε ξυλοπόδαρα».Ο σχεδιασμός του κτιρίου, ιδιαίτερα το σύστημα επένδυσής του, συγκρίθηκε από το ευρύ κοινό με περιστερώνα, αλλά και με τρίφτη τυριού. Η επένδυση προοριζόταν να αντιπροσωπεύσει κηρήθρες, καθώς το όνομα της Μάλτας προέρχεται από την αρχαία Μελίτη, που παραπέμπει στο μέλι. Ο υπερσύγχρονος σχεδιασμός του κτιρίου ήρθε σε αντίθεση με τον χαρακτήρα των κτιρίων της Βαλέτας, ενώ οδήγησε την ΟΥΝΕΣΚΟ να αμφισβητήσει τον τίτλο της πόλης ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 2015, το κτίριο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο με τα «καλύτερα (και χειρότερα) κτίρια του κόσμου» του βρετανικού The Telegraph, αν και η εφημερίδα δεν ανέφερε σε ποια από τις δύο κατηγορίες εντασσόταν το κτίριο.
Ιερά Μονή Παναγίας Κατακεκρυμμένης Άργους

Η Ιερά Μονή Παναγίας Κατακεκρυμμένης (ή αλλιώς Πορτοκαλούσας) είναι ιστορικό ανδρικό μοναστήρι του Άργους της Πελοποννήσου. Αν και αναφέρεται ως μοναστήρι στην πραγματικότητα λειτουργεί ως ενοριακός ναός του Άργους. Η μονή είναι κτισμένη σε μία απότομη πλαγιά επάνω στον λόφο της Λάρισας, κάτω από το κάστρο του Άργους, και έχει σπουδαία θέα στο Άργος και στον Αργολικό κάμπο μέχρι και το Ναύπλιο. Γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου των Εισοδίων της Θεοτόκου.

 Η ιστορία της Μονής ξεκινάει τον 10ο αιώνα μ.Χ. όταν βρέθηκαν σε αρχαιολογικές έρευνες σημάδια λατρείας στην σπηλιά κάτω από την Μονή. Η πρώτη ωστόσο επίσημα καταγραφή ανάγεται στο 1715 απο τον Ελληνορουμάνο χρονογράφο Κωνσταντίνο Διοικητή. Στην προεπαναστατική περίοδο το μοναστήρι πλούτισε σημαντικό με αποκορύφωμα την δημιουργία σχολείου του 1798 με συνδρομή της αρχοντικής οικογένειας Περρούκα. Στην σχολή αυτή, που αναφέρεται είτε ως ανοιχτή είτε ως κρυφή, δίδαξαν σπουδαίες μορφές της διανόησης της εποχής όπως ο Αγάπιος Λεονάδρος (ιδρυτής της Σχολής της Δημητσάνας και δάσκαλος του Παλαιών Πατρών Γερμανού), ο Η. Καλαράς, ο Νικηφόρος Παμπούκης και οι μοναχοί Ιερεμίας και Ραφαήλ.Την περίοδο της Ελληνικής επανάστασης το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε απο τους Έλληνες ως καταφύγιο αμάχων και αγωνιστών ενώ το 1822 ιδρύθηκε το πρώτο νομισματοκοπείο το οποίο ωστόσο δεν κατάφερε να λειτουργήσει. Μετά την επανάσταση συνεχίστηκε η λειτουργία του σχολείου για κάποιο διάστημα όμως η ίδια η Μονή διαλύθηκε και κατασχέθηκε απο το κράτος το 1833 επειδή είχε λιγότερους απο έξι μοναχούς. Η περουσία της δημοπρατήθηκε το 1835 με σκοπό την ενίσχυση της εκπαίδευσης στην περιοχή, όμως τελικά το μοναστήρι συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1856. Ο τελευταίος ηγούμενος, ο Ανανίας Δαγρές, φρόντισε για την επέκταση του κτιριακού συγκροτήματος και για την διάνοιξη του δρόμου προς της μονή, ωστόσο ήρθε σε σύγκρουση με τον Δημήτριο Τσώκρη και εγκατέλειψε το Άργος για την Κοιλάδα το 1855. Η μονή τότε έγινε ενοριακός ναός υπαγόμενος στην ενορία του Αγίου Ιωάννη. Το 1906, στο βράδυ μεταξύ Μεγάλου Σαββάτου και Κυριακής, στις 4 Απριλίου, η Μονή καταστράφηκε απο πυρκαγιά. Επισκευάσθηκε και απο τότε λειτουργεί ως ενοριακός ναός, με μόνο τα τελευταία χρόνια να έχουν επιστρέψει μοναχοί.
Dark Roots of Earth

Dark Roots of Earth είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Ιουλίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records". Η ειδική έκδοση του άλμπουμ περιελάμβανε τέσσερα επιπλέον κομμάτια, μεταξύ αυτών τις διασκευές στο "Powerslave" των Iron Maiden, στο "Dragon Attack" των Queen και το "Animal Magnetism" των Scorpions, ενώ η ιαπωνική έκδοση περιελάμβανε την επανεκτέλεση του "Practice What You Preach".

 Στις αρχές του 2009, οι Testament ξεκίνησαν να συνθέτουν υλικό για τον επερχόμενο δίσκο τους. Δύο χρόνια αργότερα, σε μια συνέντευξη κατά τη διάρκεια της κρουαζιέρας "70000 Tons of Metal" ο τραγουδιστής Τσακ Μπίλι δήλωσε ότι είχαν ολοκληρωθεί έξι νέα τραγούδια.Οι ηχογραφήσεις για το νέο δίσκο ξεκίνησαν στις 20 Ιουνίου 2011, χωρίς τον Πολ Μπόσταφ, ο οποίος έλειπε λόγω τραυματισμού, με τον Τζην Χόγκλαν να έχει πάρει τη θέση του. Ο τίτλος του δίσκου ανακοινώθηκε στις 14 Ιουλίου 2011 και η επίσημη κυκλοφορία του πραγματοποιήθηκε, μετά από μερικές αναβολές, στις 27 Ιουλίου 2012. Ενδιάμεσα, ο Πολ Μπόσταφ ανακοίνωσε ότι δεν θα συνεχίσει με το συγκρότημα στις 1 Δεκεμβρίου του 2011, με τον Χόγκλαν να γίνεται μόνιμος αντικαταστάτης του.Ο δίσκος ανέβηκε στο # 12 του Billboard πουλώντας 20.720 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες και συνολικά 58.500 αντίτυπα παγκοσμίως. Ο δίσκος έφθασε στην κορυφή των ουγγρικών τσαρτ, όντας το πρώτο # 1 του συγκροτήματος και μπήκε στο Top-10 στη Φινλανδία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, την Πολωνία και την Ελβετία.Μία εβδομάδα πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Τσακ Μπίλι δήλωσε ότι το συγκρότημα θα προσπαθούσε να μην κάνει μεγάλα διαλείμματα ανάμεσα στους δίσκους του και οι κυκλοφορίες θα πραγματοποιούνταν ανά δύο χρόνια περίπου.Κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Dark Roots of Earth", οι Testament ηχογράφησαν το ζωντανό άλμπουμ με τίτλο "Dark Roots of Thrash". 1. Rise Up (Billy, Peterson) - 4:182. Native Blood (Billy, James, Peterson) - 5:213. Dark Roots of Earth (Billy, James, Peterson, Skolnick) - 5:454. True American Hate (Billy, Peterson, Souza, Skolnick) - 5:265. A Day in the Death(Billy, Peterson, Souza, Skolnick) - 5:38 6. Cold Embrace (Billy, James, Peterson, Skolnick) - 7:457. Man Kills Mankind (Billy, James, Peterson) - 5:058. Throne of Thorns (Billy, James, Peterson, Skolnick) - 7:049. Last Stand for Independence (Billy, James, Peterson) - 4:42 Dark Roots of Earth (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 27 Ιουλίου 2012 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Dark Roots of Earth" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Άλεξ Σκόλνικ - κιθάρα Γκρεγκ Κρίστιαν - μπάσο Τζην Χόγκλαν - τύμπανα Dark Roots of Earth - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - Dark Roots of Earth (album review) | Sputnikmusic Testament - Dark Roots of Earth - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ανδαλουσιανές περιφερειακές εκλογές 2022

Στις 19 Ιουνίου 2022 διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στην Ανδαλουσία, για να εκλεγούν τα 109 μέλη του Ανδαλουσιανού κοινοβουλίου. Τα εκλογικά κέντρα άνοιξαν από τις 9 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ για τους εκλογείς. Το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα κατάφερε μεγάλη άνοδο και νίκη κερδίζοντας τις περισσότερες έδρες στο κοινοβούλιο. Μετά τις εκλογές, ο Χουάν Μανουέλ Μορένο (ΛΚ) σχημάτισε κυβέρνηση πλειοψηφίας.

 Μετά τις Ανδαλουσιανές εκλογές του 2018, το Λαϊκό Κόμμα και οι Πολίτες σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας με την υποστήριξη του Βοξ και πρόεδρο της κυβέρνησης τον Χουάν Μανουέλ Μορένο. Τον Μάιο του 2021 το ακροδεξιό Βοξ ανέστειλε την υποστήριξή του στην κυβέρνηση και ακούστηκαν φήμες για πρόωρες εκλογές. Με την πολιτική αστάθεια που ακολούθησε, τον Νοέμβριο του 2021 το κοινοβούλιο δεν κατάφερε να καταλήξει σε συμφωνία για τον προϋπολογισμό. Συνεπώς έπρεπε να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, δηλαδή προτού ολοκληρωθεί η τετραετής θητεία των μελών που εξελέγησαν στις Ανδαλουσιανές εκλογές της 2ης Δεκεμβρίου 2018. Κατόπιν διαπραγματεύσεων, οι εκλογές προκηρύχθηκαν για τις 19 Ιουνίου 2022, δηλαδή λίγους μήνες νωρίτερα. Το Κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας αποτελείται από 109 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 8 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Το εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στο κοινοβούλιο είναι 3% του συνολικού αριθμού ψήφων. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ανδαλουσίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Από τις προηγούμενες Ανδαλουσιανές εκλογές μέχρι αυτές, έχουν διεξαχθεί δημοσκοπήσεις στις οποίες ένας αντιπροσωπευτικός αριθμός εκλογέων ρωτήθηκαν ποιο κόμμα θα ψηφίσουν στις εκλογές. Στο γράφημα και τον πίνακα που ακολουθούν απεικονίζονται τα αποτελέσματα πολλών τέτοιων δημοσκοπήσεων.
Βίλα Νόβα ντε Γκάια

Η Βίλα Νόβα ντε Γκάια ή απλά Γκάια που σημαίνει "Γη" από την αρχέγονη θεότητα Γαία (ελληνικά: Χωριό της Νέας Γαίας, πορτογαλικά: Vila Nova de Gaia, προφορά σε IPA:ˈvilɐ ˈnɔvɐ ðɨ ˈɣajɐ) είναι πόλη της Πορτογαλίας. Βρίσκεται στην περιφέρεια του Πόρτο, νότια από την πόλη του Πόρτο και ακριβώς απέναντί της στις όχθες του ποταμού Ντόρου. Ο πληθυσμός της το 2004 ήταν 178.255 κάτοικοι κάτοικοι και ο δήμος αποτελείται από 24 ενορίες με συνολικό πληθυσμό 288.749 κατοίκους, κάτι που τον κάνει τον πιο πολυπληθή στη βόρεια περιφέρεια της χώρας. Η Γκάια, μαζί με το Πόρτο και δώδεκα ακόμα δήμους, αποτελούν τη Μητροπολιτική Περιοχή του Πόρτο. Η πόλη είναι γνωστή για τις "κρύπτες" (που οι ντόπιοι αποκαλούν "σπηλιές") όπου το παγκόσμια γνωστό κρασί Πόρτο αποθηκεύεται και ωριμάζει. Οι κρύπτες αποτελούν επίσης πόλο έλξης τουριστών.

 Η Γκάια υπήρχε ήδη από την εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ως η πόλη του Κάλε. Αναπτύχθηκε πιθανότατα από ένα προϋπάρχον κελτικό κάστρο ή νεολιθικό οικισμό. Το όνομα Κάλε είναι πιθανόν κελτικό. Στους ρωμαϊκούς χρόνους το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζούσε νότια του ποταμού Ντούρο, και στη βόρεια όχθη υπήρχε ένας μικρότερος οικισμός γύρω από το βαθύ λιμάνι που σήμερα είναι η συνοικία Ριμπέρα του Πόρτο. Το όνομα του Πόρτο, που κατά τον ύστερο Μεσαίωνα ήταν Πόρτους Κάλε, σήμαινε το λιμάνι της πόλης του Κάλε. Λόγω του εμπορίου που διεξαγόταν μέσω του Ντούρο, ο οποίος είναι πλωτός μέχρι τη Ρέγκουα, βαθιά στην πορτογαλική ενδοχώρα, το λιμάνι ξεπέρασε σε ανάπτυξη την πόλη του Κάλε και έγινε το πιο σημαντικό μέρος της περιοχής, όπου εγκαταστάθηκε η Επισκοπή και οι έμποροι. Μετά τις εισβολές των Μαυριτανών στην Ιβηρική τον 8ο αιώνα, το σύνορο μεταξύ του Ισλαμικού και του Χριστιανικού κράτους ήταν ντε φάκτο ο Ντούρο, μέχρι περίπου το έτος 1000. Με τις συνεχείς επιδρομές και τη λεηλασία και από τις δυο πλευρές, η πόλη του Κάλε ερημώθηκε και οι περισσότεροι κάτοικοί της κατέφυγαν στο Πόρτο. Όταν οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί αποχώρησαν στα 1035, αφήνοντας πίσω τους εύφορη γη, στην περιοχή ήρθαν άποικοι από το βορρά που διαπραγματεύτηκαν φέουδα με καλύτερους όρους από τους νέους άρχοντες του τόπου. Επανίδρυσαν την πόλη με το όνομα Βίλα Νόβα ντε Γκάια (νέα πόλη της Γκάια) γύρω από το αρχαίο κάστρο και τα ερείπια της παλιάς πόλης. Η διπλή πόλη του Οπόρτο και της Γκάια συχνά αναφερόταν στα έγγραφα της εποχής με το όνομα "πόλη του Πορτουκάλε" και το Βασίλειο του Λεόν του οποίου ήταν κέντρο ονομαζόταν Πορτουκαλάνικη Κομητεία (Condado Portucalense). Η κομητεία αυτή σταδιακά επεκτάθηκε και μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της έγινε το Βασίλειο της Πορτογαλίας. Επίσημη σελίδα του δήμου της Γκάια
1,1-διφθοροδισιλάνιο

Το 1,1-διφθοροδισιλάνιο (αγγλικά: 1,1-difluorodisilane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο Si2H4F2, αν και παριστάνεται πιο αναλυτικά με τον ημισυντακτικό τύπο Si2H3SiHF2. Αποτελεί το πυριτιούχο ανἀλογο του 1,1-διφθοραιθάνιου. Το 1,1-διφθοροσιλάνιο ανήκει στα ανόργανα σιλάνια και ειδικότερα ταυτόχρονα στα δισιλάνια και στα διφθοροσιλάνια. Έχει ένα (1) ισομερές θέσης, το 1,2-διφθοροσιλάνιο. Η ονομασία διφθοροδισιλάνιο επεκτείνεται επίσης και σε «θυγατρικά» διφθοροδισιλάνια, δηλαδή στα υποκατεστημένα παράγωγα των δυο ισομερών διφθοροσιλανίων.

 Η ονομασία 1,1-διφθοροδισιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο δισιλάνιο (Si2H6), δηλαδή δισιλάνιο, δύο (2) άτομα υδρογόνου του οποίου, έχουν αντικατασταθεί από δύο (2) άτομα φθορίου. Το αριθμητικό πρόθεμα 1,1- δηλώνει ότι και τα δυο άτομα φθορίου συνδέονται με το ίδιο άτομο πυριτίου. Η μοριακή δομή του 1,1-διφθοροσιλανίου ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του 1,1-διφθοραιθάνιου. Ωστόσο, οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επίσης, η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ πυριτίου και φθορίου (3,98 κατά Paouling) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη άνθρακα - φθορίου. Το γεγονός αυτό δίνει μεγάλο ποσοσστό ετεροπολικότητας στο δεσμό Si-F. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Ο γρουσούζης

Ο γρουσούζης είναι μια ελληνική ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα που προβλήθηκε το 1952. Η ταινία είναι γυρισμένη εξ ολοκλήρου στην όμορφη παλαιά Πλάκα της δεκαετίας του 1950 κάτω από την Ακρόπολη, με πρωταγωνιστή τον Ορέστη Μακρή.

 Ο Αγαθοκλής (Ορέστης Μακρής), είναι ένας γκρινιάρης ιδιοκτήτης καφενείου με τακτικούς θαμώνες όλους τους τεμπέληδες της γειτονιάς. Η γειτονιά τον αποκαλεί γρουσούζη, όταν όμως βρίσκει ένα μωρό στο κατώφλι του σπιτιού του, προς μεγάλη έκπληξη όλων, αποφασίζει να το υιοθετήσει. Για τη φροντίδα του μωρού προσλαμβάνει μια νταντά, την Μαρία (Δάφνη Σκούρα), η οποία συμβαίνει να είναι η πραγματική μητέρα του παιδιού, το οποίο άφησε στο κατώφλι του καφετζή μην μπορώντας να το μεγαλώσει η ίδια ως ανύπαντρη μάνα για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους. Η Μαρία διηγείται την ιστορία της στο Αγαθοκλή, σύμφωνα με την οποία ο πατέρας του παιδιού έφυγε μακριά της χωρίς να γνωρίζει την ύπαρξη του μωρού. Οι γείτονες αδυνατούν να πιστέψουν όλη αυτήν την ιστορία και διαδίδουν φήμες ότι το μωρό είναι στ' αλήθεια του Αγαθοκλή με αποτέλεσμα να οδηγήσουν τη Μαρία στην απόφαση να φύγει από το σπίτι. Ο Αγαθοκλής, ωστόσο, την αποτρέπει, προσφέροντάς της την προστασία του και προτείνοντάς της να παντρευτούν, αφού στο μεταξύ την έχει ερωτευθεί. Όταν καταλαβαίνει ότι η Μαρία αγαπά τον πατέρα του παιδιού, ο Αγαθοκλής, αν και ερωτευμένος την κοπέλα, τον αναζητά θυσιάζοντας τα συναισθήματά του για την ευτυχία της Μαρίας. Ο πατέρας εντοπίζεται, δέχεται με ευχαρίστηση το νέο του μωρού και παντρεύεται τη Μαρία. Ορέστης Μακρής... (Αγαθοκλής) Μίμης Φωτόπουλος... (Μπάμπης) Ντίνος Ηλιόπουλος... (Αριστείδης) Γεωργία Βασιλειάδου... (Επιστήμη) Περικλής Χριστοφορίδης... (Κώστας) Ανδρέας Ζησιμάτος... (Πέτρος Παπαδημητρακόπουλος) Δάφνη Σκούρα... (Μαρία) Θανάσης Τζενεράλης... (Νικολάκης) Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 3 Νοεμβρίου 1952 κόβοντας 121.007 εισιτήρια και κατατάχθηκε 3η σε εισπράξεις ανάμεσα σε 22 ταινίες της ίδιας σεζόν. Πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση του Ντίνου Ηλιόπουλου σε κινηματογραφική ταινία και για μία από τις τέσσερις ταινίες όπου παίζουν μαζί ο Ορέστης Μακρής και η Γεωργία Βασιλειάδου - οι άλλες τρεις είναι: Η θεία απ' το Σικάγο, Το αμαξάκι και Η κυρά μας η μαμή. Η μουσική της ταινίας είναι του Μάνου Χατζιδάκι και στην ταινία τραγουδούν οι Νίκος Παπαδάκης και Φώτης Πολυμέρης. Επίσης, ακούγεται και ένα "Νανούρισμα" που τραγουδά στο μωρό η Δάφνη Σκούρα. Το κτήριο του καφενέ όπου έγιναν τα γυρίσματα υπάρχει ακόμα και είναι ταβέρνα με το όνομα Πλάτανος. Ακολουθεί κείμενο με κριτική της ταινίας που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθερία:Ο γρουσούζης είναι μια επιτυχία, επιτυχία σε πολλούς τομείς.Έχει συνέπεια, λογική και φυσική ανέλιξη. Κι ο τύπος του γρουσούζη που παρουσιάζει, έχει και αληθοφάνεια και ανθρωπιά. Με όλα αυτά, δεν μπορούμε ν΄αρνηθούμε πως ο «γρουσούζης» είναι μια επιτυχία, προπάντων σκηνοθετική, τεχνική και υποκριτική - επιτυχία σχετική, που ευχόμαστε να την ακολουθήσει, και πολύ γρήγορα, μια επιτυχία «απόλυτη». Ο γρουσούζης στη Φίνος Φιλμ Ο γρουσούζης στην IMDb
Κίνγκστον (Τζαμάικα)

Το Κίνγκστον (αγγλ. Kingston) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Τζαμάικα. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Κίνγκστον. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 651.880 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Δύο μέρη αποτελούν την πόλη του Κίνγκστον: το ιστορικό κέντρο της πόλης και η Νέα Κίνγκστον. Το Κίνγκστον είναι η πατρίδα πολλών αστεριών της μουσικής Ρέγκε.

 Το Κίνγκστον ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου 1692, ως τόπος για τους πρόσφυγες και τους επιζώντες του σεισμού του 1692, που κατέστρεψε την πόλη Πορ Ρουαγιάλ, η οποία ήταν το κέντρο του εμπορίου στην Καραϊβική κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα. Οι επιζώντες του σεισμού δημιούργησαν ένα στρατόπεδο προσφύγων μπροστά στη θάλασσα. Τον πρώτο καιρό, περίπου δύο χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους λόγω των ασθενειών που μεταδίδονταν από τα κουνούπια. Η πόλη όμως άρχισε σταδιακά να μεγαλώνει μετά την νέα καταστροφική πυρκαγιά του Πορ Ρουαγιάλ από πειρατές το 1703. Ο επιθεωρητής Τζον Γκόφφε κατάρτισε ένα σχέδιο για την πόλη, που βασίζεται σε ένα δίκτυο που οριοθετεί τους δρόμους από Βορρά, Ανατολή, Δύση και Λιμάνι. Το 1716 είχε γίνει ήδη η μεγαλύτερη πόλη και το κέντρο του εμπορίου για την Τζαμάικα. Η κυβέρνηση πούλησε γη για τους ανθρώπους με τον κανονισμό η γη που αγοράζουν να μην υπερβαίνει το ποσό των εκτάσεων που ανήκουν στο Πoρ Ρουαγιάλ. Το Κίνγκστον αύξανε σταδιακά το πληθυσμό του: το 1780 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.000 κάτοικοι, ενώ μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα στην πόλη υπάρχουν περισσότερα από 3000 κτίρια από τούβλα. Το λιμάνι του Κίνγκστον προωθεί το εμπόριο και παίζει ουσιαστικό ρόλο σε πολλούς ναυτικούς πολέμους του 18ου αιώνα. Το 1907, 800 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε άλλο σεισμό, γνωστό ως το μεγάλο σεισμό του Κίνγκστον του 1907, ο οποίος κατέστρεψε σχεδόν όλα τα ιστορικά κτήρια στη νότια πλευρά της πόλης. Η ιστορία του Κίνγκστον
Α'άλι

Η Α'άλι (αραβικά: عالي‎) είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στο Μπαχρέιν. Είναι μέρος του Βόρειου Κυβερνείου, αν και από το 2001 έως το 2014 ανήκε στο Κεντρικό Κυβερνείο. Η Α'άλι είναι διάσημη για τους αρχαίους τύμβους της, ειδικά για πολλούς τεράστιους τύμβους στο κέντρο της πόλης. Η Α'άλι είναι επίσης διάσημη για τα παραδοσιακά χειροποίητα κεραμικά της, τα οποία μπορούν να αγοραστούν από διαφορετικούς αγγειοπλάστες και εκθέσεις σε ολόκληρη την πόλη.

 Οι τύμβοι χρονολογούνται από την εποχή της Ντίλμουν (3200 π.Χ.-330 π.Χ.). Τον Φεβρουάριο του 1889 μερικά από τα αναχώματα ερευνήθηκαν από τον Βρετανό εξερευνητή Τζέιμς Θίοντορ Μπεντ και τη σύζυγό του Μέιμπελ Μπεντ. Στη συνέχεια, ο χώρος ανασκάφηκε από πολλές ξένες αρχαιολογικές ομάδες κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Μια σημαντική ομάδα αντικειμένων ανασκάφηκε από τον Βρετανό αρχαιολόγο Έρνεστ Τ. Χ. Μακάι και μπορεί τώρα να βρεθεί στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Περιλαμβάνει ένα ασυνήθιστο αγαλματίδιο γυμνής γυναίκας με καμπυλωτό σώμα που χρονολογείται μεταξύ 2000 και 1500 π.Χ.. Η ανακάλυψη ενός «νέου και σπάνιου τύπου τύμβου που περιβάλλεται από εξωτερικό τοίχο δαχτυλίου» οδήγησε τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι έγιναν συγκεκριμένα αναχώματα για την κοινωνική ελίτ, υποδεικνύοντας ότι ο πρώιμος πολιτισμός της Ντίλμουν είχε ένα ταξικό σύστημα. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Gazetteer of the Persian Gulf, Oman and Central Arabia του 1908 του Τζον Γκόρντον Λόριμερ, η Α'άλι ήταν ένα σημαντικό χωριό που βρίσκεται 6 μίλια νοτιοδυτικά του φρουρίου της Μανάμα. Η πόλη αποτελούνταν από 200 σπίτια που κατοικούνταν από τους Μπαχράνι, οι οποίοι ήταν κυρίως κατασκευαστές κεραμικών και καλλιεργητές φοινικών. Υπήρχαν περίπου 8.250 φοίνικες στο χωριό και τα ζώα περιλάμβαναν 35 γαϊδούρια και 10 βοοειδή. Ο Λόριμερ αναφέρει επίσης ότι το χωριό ήταν η τοποθεσία των μεγαλύτερων τύμβων στο νησί. Η Α'άλι βρίσκεται στο κέντρο της Νήσου Μπαχρέιν, νότια της Μαντίνατ Ίσα και βόρεια της Ριφά. Το όνομά της (αραβικά : عالي) μεταφράζεται σε «υψηλό» και αναφέρεται στο υψηλό υψόμετρο της πόλης από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται περίπου 15 χλμ. νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Μανάμα. Τα αναχώματα υπήρξαν πηγή αντιπαράθεσης στην πολιτική του Μπαχρέιν. Τον Ιούλιο του 2008, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Κεντρικού Κυβερνείου ζήτησε την κατεδάφιση 62 αρχαίων τύμβων για να ανοίξει ο δρόμος για την κατασκευή μιας γειτονικής διασταύρωσης. Το 2009 ανακοινώθηκε η κατασκευή ενός μουσείου αφιερωμένου στην ιστορία των τύμβων και της Α'άλι. Καλάτ αλ Μπαχρέιν Φρούριο Άραντ Φρούριο Ριφά