IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
MxPx

Οι MxPx είναι ποπ πανκ μπάντα από το Μπρέμερτον της Ουάνσιγκτον. Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει 8 studio albums, 4 EP και πάνω από 20 σινγκλ. Όλα τα μέλη της μπάντας είναι Χριστιανοί και αυτό έχει επηρεάσει πολλά τραγούδια τους. Παρ' όλα αυτά οι ίδιοι έχουν δηλώσει πως προτιμούν να μην αποκαλούνται Cristian Band.

 Οι MxPx ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1992 με το όνομα Magnified Plaid. Έπαιζαν μουσική επηρεασμένη από πολλές πανκ μπάντες τις εποχής όπως οι NOFX, οι Descendents κ.α. Τα μέλη του συγκροτήματος - ο Μάικ Χερέρα (μπάσο/φωνή), ο Γιούρι Ρούλεϊ (ντραμς) και ο Άντι Χάστιντ (κιθάρα) - ήταν συμμαθητές από το Λύκειο και ήταν μόλις 15 χρονών όταν έφτιαξαν το συγκρότημα. Αργότερα το όνομα του συγκροτήματος έγινε MxPx από τα αρχικά του προηγούμενου ονόματος (M.P.) Την πρώτη τους συναυλία οι MxPx την έκαναν στην πίσω αυλή του σπιτιού του Μάικ Χερέρα το 1993. Ο νεαρός τότε Μάικ είχε εξασκηθεί τόσο πολύ για την συναυλία που τελικά αρρώστησε και έκλεισε η φωνή του. Το πρώτο τους άλμπουμ με όνομα Pokinatcha κυκλοφόρησε το 1994 όταν ακόμα τα μέλη του συγκροτήματος ήταν στο λύκειο! Το άλμπουμ είναι γνώριμο στους θαυμαστές του συγκροτήματος για το hardcore στιλ του. Μετά από αυτό το πρώτο άλμπουμ, ο κιθαρίστας Άντι Χάστιντ έφυγε από την μπάντα για να συνεχίσει τις σπουδές του στο κολέγιο και ο Τομ Γισνιέσκι πήρε την θέση του. Αργότερα οι MxPx κυκλοφόρισαν και άλλα 2 αλμπουμ, το Teenage Politics το 1995 και το Life in General το 1996. Με το τελευταίο τους άλμπουμ οι MxPx θα γίνουν γνωστοί σε όλη την αμερικάνικη πανκ σκηνή αφου θα περιοδεύσουν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι του 1996. Το 1997 οι MxPx υπέγραψαν συμβόλαιο με την A&M Records και το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν με την συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρία Slowly Going the Way of the Buffalo το 1998 θα γίνει χρυσό στις ΗΠΑ με 500.000 πωλήσεις δίσκων. Δίσκος ο οποίος θα είναι ο τελευταίος τους hardcore punk δίσκος αφού αργότερα το συγκρότημα θα αρχίζει να πειραματίζεται με πιο ποπ πανκ ήχους. Το άλμπουμ με την A&M Records κυκλοφόρησε το 2003 με όνομα Before everything and After, άλμπουμ το οποίο μοιάζει πολύ στον ήχο με ποπ πανκ μπάντες της εποχής όπως τους Blink-182 και τους Sum-41. Δύο χρόνια αργότερα θα κυκλοφορήσουν το επόμενο τους άλμπουμ Panic. Το τραγούδι τους Wrecking Hotel Rooms θα γνωρίσει τα φώτα της δημοσιότητας αφοί στο κομμάτι τραγουδάει ο μπασίστας των Blink 182 Μαρκ Χόπους παρέα με τον Μάικ Χερέρα. Το πιο πρόσφατο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2007 με όνομα Secret Weapon. Από το καλοκαίρι του 2011 οι MxPx ηχογράφησαν το νέο τους άλμπουμ μετά από 4 χρόνια με όνομα Plan Within Plans. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου του 2012. Pokinatcha (1994) Teenage Politics (1995) Life in General (1996) Slowly Going the Way of the Buffalo (1998) The Ever Passing Moment (2000) Before Everything & After (2003) Panic (2005) Secret Weapon (2007) Plans Within Plans (2012)
Κοσκινάς Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κοσκινάς (αποσαφήνιση) Ο Κοσκινάς (αναφέρεται και ως η Κοσκινά) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 570 μέτρα.

 Ο Κοσκινάς βρίσκεται ανατολικά του χείμαρρου Γιδομανδρίτη που καταλήγει στον Εύηνο ποταμό και δυτικά από το χωριό Δρυμώνα σε περιοχή που χαρακτηριστικό της είναι οι καλλιέργειες δημητριακών και τα πολλά νερά. Απέχει 44,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Θέρμο και 5 χλμ. Δ. από τον Δρυμώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο νερόμυλος και η επιβλητική ρεματιά με τα τρεχούμενα νερά. Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 να προσαρτάται στο δήμο Αμβρακίας με το ΦΕΚ 32Α-08/12/1845. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Δρυμώνα, τον Άνω Δρυμώνα και την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δρυμώνος που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους. Μεγάλη κατολίσθηση στην Κοσκινά Θέρμου Αρχειοθετήθηκε 2020-09-18 στο Wayback Machine. από τον ιστότοπο https://www.xiromerobest.gr Αρχειοθετήθηκε 2019-07-12 στο Wayback Machine.
Πανελλήνιοι Αγώνες Βετεράνων 2017

Τον Ιούνιο(3/6) του 2017 πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά οι Πανελλήνιοι Αγώνες Βετεράνων (Masters) στη λίμνη Βεγορίτιδα, ως μέρος του Πανελλήνιου πρωταθλήματος κολύμβησης ανοιχτής θάλασσας 2017. Συμμετείχαν 11 σύλλογοι με 22 αθλητές και αθλήτριες. Εκεί, οι αθλητές χωρίστηκαν διαγωνίστηκαν σε έξι κατηγορίες:1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1978-1992) Α 1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Β 1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1978-1992) Α 1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1958-1977) Β 5000μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Β 2.500μ. Ανδρών (Γεννηθέντες το 1957 και νωρίτερα) Γ

 Σύμφωνα με την προκήρυξη της ομοσπονδίας οι αγώνες όλων των κατηγοριών θα είχαν ταυτόχρονη ώρα έναρξης(11.00 π.μ). Στους νικητές κάθε κατηγορίας απονεμήθηκαν μετάλλια και διπλώματα πανελληνιονίκη. Μετά την ολοκλήρωση των αγώνων η ομοσπονδία εξέδωσε τον πίνακα, με τα αποτελέσματα και τις επιδόσεις των αθλητών.1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1978-1992) Δημήτρης Καραγιάννης – Δελφίνια Πτολεμαΐδας 9 βαθμοί Αλέξανδρος Πομεράντσεβ – Κ.Α. Νάουσας 7 βαθμοί1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Ισίδωρος Παγιαύλας – Ολυμπιακός 9 βαθμοί Μιχαήλ Αρβανιτάκης – Δελφίνια Ηρακλείου 7 βαθμοί Ροβύθης Χρήστος – ΟΕΑΝΑ Βόλου 6 βαθμοί1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1978-1992) Ελευθερία Σκρίμπα – ΟΦΑ Μαγνησίας 9 βαθμοί1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1958-1977) Γεωργία Χατζηγεωργίου – Ολυμπιακός 9 βαθμοί5000μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Κων/νος Λέτσος-Ελληνική Μαραθώνια Κολύμβηση 9 βαθμοί Δημήτρης Κατσάνος – ΚΑ Νάουσας 7 βαθμοί2.500μ. Ανδρών (Γεννηθέντες το 1957 και νωρίτερα) Ιωάννης Νοταράς – Νηρέας Γέρακα 9 βαθμοίΒαθμολογία: 1. Ολυμπιακός ΣΦΠ 18, 2. ΚΑ Νάουσας 14, 3. Δελφίνια Πτολεμαϊδας - ΟΦΑ Μαγνησίας - ΕΜΚ - Νηρέας Γέρακα 9, 7. Δελφίνια Ηρακλείου 7, 8. ΟΕΑΝΑΒ 6.
Πέστα χρυσόστομε

Το Πέστα χρυσόστομε (ή Πέστα... βρωμόστομε!) είναι τίτλος μίας ελληνικής κωμικής ταινίες του 1983, σε σκηνοθεσία και σενάριο Ερρίκου Θαλασσινού με πρωταγωνιστές τους Στάθη Ψάλτη, Καίτη Φίνου και Νίκο Ρίζο. Η παραγωγή ανήκει στον Γιώργο Καραγιάννη.

 Ο Στάθης (Στάθης Ψάλτης), ένας έντιμος και εργατικός νέος που ζει με τους θείους του, θυμώνει με όλους και με όλα και τα λέει κυριολεκτικά έξω από τα δόντια. Φτάνει, μάλιστα, να μαλώνει ακόμη και με τη γυναίκα που αγαπά, την αεροσυνοδό Καίτη (Καίτη Φίνου), η οποία αναγκάζεται κάποια στιγμή να φύγει στο εξωτερικό εξαιτίας μιας σοβαρής ασθένειας. Στάθης Ψάλτης - Στάθης Χρυσοστόμου Καίτη Φίνου - Καίτη Νίκος Ρίζος - Ζαχαρίας Δέσποινα Στυλιανοπούλου - Στάσα Θανάσης Παπαδόπουλος - Παναγής Παναγιάς Τέτα Κωνσταντά - Τέτα Θάλεια Παπάζογλου - Αλέκα Τάσος Ψωμόπουλος - Σπύρος Τώνια Βυθούλκα - Έλλη Μιχάλης Μουστάκας - Μίμης Ευαγγελία Σαμιωτάκη - πελάτισσα Κώστας Παληός - υπουργός Άγγελος Γεωργιάδης - Διευθυντής Μινώταυρος Κώστας Φατούρος - γιατρός Φίλιππος Γκιώνης - νοσοκόμος Χάρης Νάζος - Φαρμακοποιός Βασίλης Καμίτσης - γιατρός Η Κωνσταντίνα τραγούδά το πρώτο της κομμάτι με τίτλο «Η Αγάπη» του Γιώργου Κατσαρού ντουμπλάροντας την ηθοποιό Τέτα Κωνσταντά. Κόβοντας 172.546 εισιτήρια, η ταινία κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 48 ελληνικές ταινίες της ίδιας σεζόν. Πέστα χρυστόστομε στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Μπράνκα της Γκουαδαλαχάρα

Να μη συγχέεται με τη μικρανιψιά της Λευκή της Πορτογαλίας (1259-1321).Η Μπράνκα, πορτογαλ. Infanta Branca, Lady of Guadalajara (1198 - π. 1240) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Μάλλον ήταν δίδυμη με την αδελφή της Μπερενγκάρια. Ανατράφηκε στην Αυλή με τον πατέρα της και την ερωμένη του, κάποια Ριμπεϊρίνα. Όταν έγινε εννέα ετών εστάλη με τις αδελφές της στο μοναστήρι του Λορβάνιο. Έγινε μοναχή σε μονή της Γκουαδαλαχάρα. Απεβίωσε 42 ετών και τάφηκε στη μονή Σάντα Κρουζ της Κοΐμπρα, όπου και η μητέρα της είχε ταφεί. Rodrigues Oliveira, Ana (2010). Rainhas medievais de Portugal. Dezassete mulheres, duas dinastias, quatro séculos de História (in Portuguese). Lisbon: A esfera dos livros. ISBN 978-989-626-261-7.
Βαρβάρα της Έσσης

Η Βαρβάρα της Έσσης, γερμ.: Barbara von Hessen von Württemberg-Mömpelgard (8 Απριλίου 1536 - 8 Ιουνίου 1597) ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βυρτεμβέργης-Μέμπελγκαρντ και μετά κόμισσα του Βάλντεκ.

 Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Έσσης στις 8 Απριλίου 1536, ως η τρίτη κόρη του Φίλιππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της νόμιμης συζύγου του Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Είχε τέσσερις αδελφές και πέντε αδελφούς, συμπεριλαμβανομένου του Γεωργίου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Ο πατέρας της ήταν κορυφαίος πρωτεργάτης της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Αφού αυτός νυμφεύτηκε τη μητέρα της, έκανε (μαργανατικό γάμο) και με τη Μαργαρίτα φον ντερ Ζάαλε, από την οποία απέκτησε άλλα εννέα παιδιά. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1555 στο Ράιχενβαϊερ, η Bαρβάρα παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον Γεώργιο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Mέμπελγκαρντ (γαλλ.: Μονμπελιάρ). Αυτή ήταν 19 ετών και αυτός 57. Έκαναν την κατοικία τους στο σατώ ντε Μονμπελιάρ στο πριγκιπάτο του Μέμπελγκαρντ, ενός αυστηρά Λουθηρανικού θύλακα στη Γαλλία. Μαζί είχαν έναν γιο: Φρειδερίκος Α΄ (19 Αυγούστου 1557, Mέμπλεγκαρντ - 29 Ιανουαρίου 1608, Στουτγκάρδη), δούκας της Βυρτεμβέργης.Η Bαρβάρα χήρευσε στις 18 Ιουλίου 1558, μετά από λιγότερο από τρία χρόνια γάμου. Παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της Δανιήλ κόμη του Βάλντεκ δέκα χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1568 στο Κάσσελ, όταν ήταν 32 ετών. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1597 στο κάστρο Βάλντεκ της Έσσης. Μεταξύ των πολυάριθμων απογόνων της είναι η σημερινές ισπανική και βρετανική βασιλικές οικογένειες.
Αδόλφος του Χέλρε

Ο Αδόλφος (Γκράβε, 12 Φεβρουαρίου 1438 - Τουρνάι, 27 Ιουνίου 1477) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν δούκας του Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν από το 1465–1471 και το 1477.

 Ο Αδόλφος ήταν ο μόνος γιος του Άρνολντ δούκα των Χέλρε και της Αικατερίνης των Λα Μαρκ, κόρης του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης. Στη μάχη της διαδοχής για το Χέλρε, φυλάκισε το 1465 τον πατέρα του και έγινε δούκας με την υποστήριξη του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος τον έκανε επίσης ιππότη στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1468 κέρδισε τη μάχη του Στρέλεν εναντίον της Κλέβης, αλλά ο Κάρολος δούκας της Βουργουνδίας επανέφερε τον πατέρα του, τον Άρνολντ, και ο Aδόλφος φυλακίστηκε στο Εσντέν. Μετά το τέλος του Καρόλου το 1477, ο Aδόλφος απελευθερώθηκε από τους Φλαμανδούς. Απεβίωσε την ίδια χρονιά επικεφαλής ενός Φλαμανδικού στρατού, που πολιορκούσε τα Τουρναί, αφού η Συνέλευση των ευγενών του Χέλρε τον αναγνώρισαν ως δούκα. Το σώμα του τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Τουρναί. Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Βουρόνων (1440–1469), κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν το 1463. Είχαν δίδυμα παιδιά: Φιλίππη (1467-1547), παντρεύτηκε το 1485 τον Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης (1451-1508). Κάρολος Β΄ (1467-1538), δούκας του Χέλρε. Nijsten, Gerard (2004). In the Shadow of Burgundy: The Court of Guelders in the Late Middle Ages. Cambridge University Press. Vaughan, Richard (2004). Philip the Good: The Apogee of Burgundy. 3. The Boydell Press.
Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο

Η Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο είναι δοκίμιο του Οδυσσέα Ελύτη για τον Ανδρέα Εμπειρίκο, ένας αποχαιρετισμός του μεγάλου ποιητή στον εξίσου μεγάλο ομότεχνό του. Το δοκίμιο αρχικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εγνατία/Τραμ το 1979 και σε δεύτερη έκδοση από τις εκδόσεις ύψιλον/βιβλία το 1980, ενώ το 1992 συμπεριλήφθηκε στον τόμο Εν λευκώ του Οδυσσέα Ελύτη.

 Σήμερα εάν δεν έχεις τίποτα να κερδίσεις απ' αυτό που κάνεις σε κοιτάζουν όλοι με ανοιχτό στόμα. Ο Οδυσσέας Ελύτης ήταν ένας ποιητής που αγωνίστηκε για ελευθερία και δημιουργικότητα ενάντια σε μία κακώς εννοούμενη παράδοση. Σύμμαχος, φίλος και δάσκαλος σε αυτή τη μεγάλη πορεία υπήρξε ο Ανδρέας Εμπειρίκος: «Ο Εμπειρίκος ήταν ο μεγάλης αντοχής αθλητής της φαντασίας, με γήπεδο την οικουμένη ολάκερη και διασκελισμό τον Έρωτα». Στα Ανοιχτά χαρτιά ο Ελύτης περιγράφει την πρώτη του συνάντηση με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, μόλις εικοσιτεσσάρων ετών ο ίδιος και τριαντατεσσάρων ο Εμπειρίκος, το 1935: «Η συνδιάλεξή μας ήταν περισσότερο μια σειρά από επιφωνήματα εκπλήξεων παρά ένας κανονικός διάλογος. Εγώ έβλεπα στο πρόσωπό του ένα πλάσμα περίπου μυθικό που είχε φάει και πιει με τους θεούς μου. Εκείνος, πάλι, το απροσδόκητο λαχείο ενός νέου ομοϊδεάτη μέσα στη φιλολογική έρημο των Αθηνών. Ήταν γραφτό, ήταν φυσικό μάλλον, να γίνουμε φίλοι. Φίλοι, με μια φιλία που, μολονότι διήνυσε, όπως θα έλεγε ο Κάλβος, "το τέταρτον του αιώνος", δεν κινδύνεψε ποτέ από τίποτε, ούτε για μια στιγμή. Την πρώτη γέφυρα την είχε ρίξει ο Υπερρεαλισμός.» «[Κ]άναμε ατέλειωτες συζητήσεις ή επιχειρούσαμε θαυμαστές εκστρατείες για την ανακάλυψη των έργων του Θεοφίλου που είχε πεθάνει μόλις ένα χρόνο πριν.» Η Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο γράφτηκε το 1977, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του Εμπειρίκου το 1975, και αποτελείται από δεκατέσσερα μέρη. Είναι ένα σχετικά ολιγοσέλιδο κείμενο στο μέγεθος μίας νουβέλας ή ενός μεγάλου διηγήματος (69 σελίδες στη μικρού σχήματος αυτοτελή έκδοση, 53 σελίδες στη μεγάλου σχήματος έκδοση του Εν λευκώ). Το περιεχόμενό του είναι ένας συνδυασμός της βιογραφίας και των έργων του Εμπειρίκου, της φιλίας των δύο ποιητών και εν τέλει της ίδιας της ποίησης. Ο Ελύτης από τα έργα του Εμπειρίκου (Υψικάμινος, Ενδοχώρα, Οκτάνα, Αι γενεαί πάσαι ή Η σήμερον ως αύριον και ως χθες, Γραπτά ή προσωπική μυθολογία, Αργώ ή Πλους αεροστάτου, Ζεμφύρα ή Το μυστικόν της Πασιφάης, κ.ά.) στέκεται ιδιαίτερα στο έργο ζωής του ποιητή: Ο Μέγας Ανατολικός. Εξαίρεται από τον Ελύτη η αγαθότητα, η αθωότητα και η παιδική αφέλεια του Εμπειρίκου. «Πάρε τη λέξη μου» λέει ο Ανδρέας Εμπειρίκος «δώσε μου το χέρι σου». […] Αν υπάρχει κάτι που περνάει από χέρι σε χέρι, αυτό είναι η ανθρωπιά. Ελύτης, Οδυσσέας (1979). Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο. Θεσσαλονίκη: Τραμ. Ελύτης, Οδυσσέας (1980). Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο. σειρά: Υψικάμινος, επιμέλεια σειράς: Δημήτρης Καλοκύρης. Αθήνα: Ύψιλον.
Γεροσκήπου FC

Η Γεροσκήπου FC είναι μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου. Αρχικά ιδρύθηκε ως Κολώνη Γεροσκήπου FC. Το 2017 μετονομάστηκε σε Γεροσκήπου FC.

 Η Γεροσκήπου FC ιδρύθηκε το 2013 ως Κολώνη Γεροσκήπου FC.. Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ. Το 2016 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2016 μέσα από το οποίο εξασφάλισε την άνοδο της στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ. Τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε. Το 2017 μετονομάστηκε σε Γεροσκήπου FC. Την περίοδο 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΠΟΑΣΠ και ακολούθως μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ 2019 εξασφάλισε την άνοδο της στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ. Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ: Πρωταθλήτρια (1): 2022-23Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (1): 2018-19 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Πέννες

Πέννες (penne) (ιταλική προφορά: [ˈpenːe]) είναι ένα είδος ζυμαρικών σε σχήμα κυλίνδρων. Penne είναι ο πληθυντικός της λέξης penna, που προέρχεται από το λατινικό penna και σημάνει "πούπουλο" ή "αγκάθι", και είναι ομόρριζη της αγγλικής λέξης pen.

 Στην Ιταλία κυρίως παράγονται δύο διαφορετικά είδη penne. Η πρώτη μορφή "penne lisce" (λείες) και η δεύτερη "penne rigate" (ραβδωτές) όπου η δεύτερη έχει ανάγλυφες γραμμές πάνω σε κάθε πέννα. Υπάρχει, επίσης, το είδος pennoni που είναι μια πιο φαρδιά έκδοση της πέννας. Στις ΗΠΑ το ίδιο ή παρόμοιο σχήμα πέννας συνήθως λίγο πιο μεγάλο, ονομάζεται mostaccioli (που σημαίνει "μικρό μουστάκι" σε μερικές από τις ιταλικές διαλέκτους. Μπορεί επίσης να είναι είτε λείο είτε ραβδωτό ως προς την υφή). Παραδοσιακά οι πέννες μαγειρεύονται al dente και σερβίρονται με σάλτσες ζυμαρικών όπως το πέστο (pesto), μαρινάρα (marinara) ή αρραμπιάτα (arrabbiata). Οι πέννες είναι διάσημο υλικό σε σαλάτες ζυμαρικών. Αποτελούν ένα πολύπλευρο ζυμαρικό για διάφορες χρήσεις λόγω του πρακτικού σχεδιασμού τους. Οι μυτερές άκρες λειτουργούν ως κουτάλια για την σάλτσα και το άδειο κέντρο με την ραβδωτή εξωτερική υφή βοηθούν στο να την κρατά. Παστίτσιο - ψημένο, πολυεπίπεδο πιάτο ζυμαρικών που συνήθως περιέχει μοσχαρίσιο κιμά και σως μπεσαμέλ.
Ρότμπολντ Α΄ της Προβηγκίας

Ο Ρότμπολντ Α΄ της Προβηγκίας, (Γαλλικά : Rotbold I, πέθανε το 1008) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν Κόμης της Προβηγκίας (993 - 1008) σε συμβασιλεία με τον ανεψιό του Γουλιέλμο τον Ευσεβή (993 - 1008).

 Ο Ρότμπολντ Α΄ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπόζο Β΄ κόμη της Προβηγκίας και της Κωνσταντίας του Βιεν, μάλλον κόρης του Καρόλου-Κωνσταντίνου κόμη του Βιεν από τον Οίκο των Μπιβινιδών. Το 968 έγινε κόμης της Προβηγκίας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ κόμης της Προβηγκίας, που το 979 έγινε μάργραβος. Κυβέρνησε με τον αδελφό του, μάλλον από κοινού σε όλη τη χώρα. Το 993 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Α΄ και ο Ρότμπολντ Α΄ έμεινε μόνος ως μάργραβος της Προβηγκίας. Υπέγραψε καταστατικά, πρώτα το 965 με τον πατέρα του. Έπειτα υπέγραψε για τη δωρεά του αδελφού του στον Άγ. Βίκτωρα της Μασσαλίας το 970 και στο Κλυνύ το 990. Το 1005 με την Αδελαΐδα των Ινζελζέρ, σύζυγο του Γουλιέλμου Α΄ και τον γιο της Γουλιέλμο Β΄ δίνουν προνόμια στον Άγ. Βίκτωρα. Νυμφεύτηκε την Εμίλντε, μάλλον κόρη του Στεφάνου υποκόμη του Γκεβωντάν και είχε γιο τον: Ρότμπολντ Β΄ απεβ. 1014/5, κόμης της Προβηγκίας. Γκέρμπεργκα. Medieval Lands Project: Provence. Lewis, Archibald R. The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050. University of Texas Press: Austin, 1965.
Επαρχία Βορείων Συνόρων (Σαουδική Αραβία)

Η Επαρχία Βορείων Συνόρων (αραβικά: الحدود الشمالية) είναι η πιο αραιοκατοικημένη περιοχή της Σαουδικής Αραβίας με έκταση 127.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (σχεδόν ίση με την Ελλάδα) και πληθυσμό μόλις 279.286 κατοίκους.

 Βρίσκεται στην βορειοανατολική Σαουδική Αραβία και συνορεύει με την Ανατολική επαρχία στα νότια και στα ανατολικά, στα νότια με την επαρχία Χαίλ και Ριάντ, στα δυτικά με την επαρχία Τζωφ και στα βόρεια με το Ιράκ και το Κουβέιτ. Πρωτεύουσα έχει την Αράρ και έχει τρία κυβερνεία: Αράρ Ράφα Τουραΰφ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Northern Borders Province στο Wikimedia Commons
Ζωρζ Πομπιντού

Ο Ζωρζ Πομπιντού (Georges Jean Raymond Pompidou, 5 Ιουλίου 1911 – 2 Απριλίου 1974) ήταν Γάλλος πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από το 1962 έως το 1968 και πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 1969 έως τον θάνατό του το 1974.

 Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1911 στο Μονμπουντίφ. Σπούδασε φιλολογία και στην αρχή δίδαξε σε λύκειο. Κατόπιν εργάστηκε σε τράπεζα, όπου σύντομα έφτασε σε υψηλή θέση. Μετά επιλέχθηκε από τον Πρόεδρο Ντε Γκωλ να διοικήσει Ίδρυμα που είχε ιδρύσει ο ίδιος για τα παιδιά με Σύνδρομο Down. Το 1962 ο Ντε Γκωλ του ανέθεσε την πρωθυπουργία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1968. Το 1969 εξελέγη Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Georges Pompidou στο Wikimedia Commons
Μεθανικός ισοπροπυλεστέρας

Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας ή φορμικός ισοπροπυλεστέρας ή μυρμηκιικός ισοπροπυλεστέρας, είναι ο εστέρας που παράγεται από την εστεροποίηση μεθανικού οξέος και προπανόλης-2. Έχει σύντομο συντακτικό τύπο HCOOCH(CH3)2, που γράφεται συντομογραφικά HCOOiPr. Είναι ένα άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική μέτριας ισχύος οσμής, αιθέριας, τροπικής καρύδας. Χρησιμοποιείται ως γευστικός ή αρωματικός παράγοντας. Όριο ανίχνευσης οσμής από ανθρώπους 10%. Τοξικότητα LD50 (σε ποντίκια) 4,3 g/kg.

 Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης προπανόλης-2 (CH3CH(OH)CH3) και μεθανικού οξέος (HCOOH) σε όξινο περιβάλλον: Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης μεθανικού νατρίου (HCOONa) με ισοπροπυλαλογονίδιο (CH3CHXCH3): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης προπανόλης-2 (CH3CH2CH2OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις: 1. Με φορμυλαλογονίδιο (HCOX): 2. Με ανθρακικό οξύ (H2CO3): 3. Με άλλον μεθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, HCOOR): 4. Με κετένη (H2C=C=O): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας μεθανικό νάτριο (HCOONa) και προπανόλη-2 (CH3CH(ΟΗ)CH3): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας μεθανικό αλκυλεστέρα και προπανόλη-2: Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH3), σχηματίζοντας μεθαναμίδιο (HCONH2) και προπανόλη-2 (CH3CH(OH)CH3): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας αλδεΰδη (RCHO) και ισοπροπυλομαγνησιοαλογονίδιο(CH3CH(OMgX)CH3): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη (CH3OH) και προπανόλη-2 (CH3CH(OH)CH3): 1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH3CH2OH): 2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni): 3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4): Ο μεθανικός ισοπροπυλεστέρας δίνει χημική αντίδραση συμπύκνωσης με επίδραση νατρίου σε απρωτικούς διαλύτες, σχηματίζοντας αιθανοδιάλη και ισοπροπανολικό νάτριο (CH3CH(ONa)CH3): Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄. Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
Δήμος Καρδαμύλων

Ο δήμος Καρδαμύλων είναι ένας δήμος του νομού Χίου. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Καταλαμβάνει έκταση 182.480 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.920 κατοίκους. Έδρα του είναι τα Καρδάμυλα. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τις αρχές του 2011 καταργήθηκε και τα δημοτικά του διαμερίσματα περιλαμαβάνονται πλέον στο διευρυμένο δήμο Χίου. Ο παλιός πλέον Δήμος Καρδαμύλων αποτελεί Δημοτική Ενότητα του Δήμου Χίου.

 Στο δήμο περιλαμβάνονται τα εξής 6 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Καρδαμύλων τα Καρδάμυλα η Άμπελος η Βλυχάδα ο Γιόσωνας η Γλαστριά (νησίδα) το Δελφίνι το Μαργαρίτι (νησίδα) το Μάρμαρο ο Ναγός τα Πυργιά η Σαρακηνόπετρα (νησίδα) το Στροβίλι (νησίδα) Δ.δ. Αμάδων οι Αμάδες ο Κέρτης (νησίδα) η Παραλία Αμάδων Δ.δ. Βικίου το Βίκι ο Κεραμός Δ.δ. Καμπιών -- τα Καμπιά Δ.δ. Πιτυούντος -- η Πιτυούς Δ.δ. Σπαρτούντος -- η Σπαρτούντα Στοιχεία για τον δήμο Καρδαμύλων από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine. Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου
Βασιλείς της αρχαίας Αθήνας

Ως βασιλείς της αρχαίας Αθήνας, θεωρούμε τους ηγέτες της πόλης που έζησαν κατά κύριο λόγο στα μυθικά χρόνια. Χρονικά τοποθετούνται πριν τους άρχοντες, τους τυράννους και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στην Αθήνα. Ο παρακάτω κατάλογος βασίζεται κυρίως σε έργα του ιστορικού Ευσεβίου εκ Καισαρείας και σε μεταγενέστερες πηγές-αναφορές. Η αρχαιολογική-ιστορική κοινότητα δεν έχει αποδείξεις για την ιστορικότητα αυτών των μυθικών προσώπων.

 Περίφαντας, αυτόχθονας Αθηναίος, ο οποίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς των Αθηνών πριν από τον Κέκροπα Ωγύγος ή Ωγύγης, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συνέβη ο πρώτος κατακλυσμός στην Ελληνική Μυθολογία. Δράκων Φόρβας Περίφας Κόλαινος Ακταίος, έδωσε το όνομά του στην περιοχή: Ακταία (σε μεταγενέστερα μυθικά χρόνια ονομάστηκε Αττική). Κέκροπας θεωρείται από μερικούς αρχαίους ιστορικούς ο πρώτος βασιλιάς της Αθήνας, μολονότι ήταν μυθικό ον (μισός άνθρωπος-μισός φίδι). Κραναός Αμφικτύων Εριχθόνιος Πανδίων Ερεχθεύς Κέκροπας Β' Πανδίων Β' Αιγέας Θησέας Μενεσθέας , κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ξέσπασε ο Τρωικός Πόλεμος. Δημοφών Οξύντης Αφείδας Θυμοίτης Μέλανθος Κόδρος Μετά τον θάνατο του Κόδρου οι απόγονοί του έπαψαν να ορίζονται βασιλείς και ορίζονταν ισόβιοι άρχοντες, με κριτήριο την κληρονομικότητα. Από το 753 π.Χ. οι άρχοντες έπαψαν να ορίζονται με κληρονομικό κριτήριο. Από τους άρχοντες, ο πρώτος ονομαζόταν «επώνυμος» γιατί από αυτόν έπαιρνε όνομα το έτος (επώνυμος άρχων). Anecdota Græca, e codd. MSS. Bibliothecæ regiæ Parisiensis, ed. J.A. Cramer, Volume 2, 1839, Oxford University, σελ. 138
Αμεδαίος του Πεδεμοντίου

Ο Αμεδαίος ή Αμεδαίος της Σαβοΐας (1363 - 7 Μαΐου 1402) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόμης του Πεδεμοντίου (1368-1402) και κύριος του Πινερόλο. Συνέχισε τις διεκδικήσεις του πατέρα του στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ήταν δευτερότοκος υιός του Ιακώβου κόμη του Πεδεμοντίου και της τρίτης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Εδουάρδου Α' του Μπωζέ.

 Ο 2ος εξάδελφος του πατέρα του Αμεδαίος ΣΤ' κόμης της Σαβοΐας τον πήρε νέο από την επίβλεψη της μητέρας του για να ζήσει στο Σαμπερύ μαζί του. Επέστρεψε το 1378 που ενηλικιώθηκε. Πήρε ειδική άδεια από τον πάπα για να νυμφευτεί συγγενή του. Ο Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι δούκας των Αθηνών, αν και είχε χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες της Ναβαρρικής Εταιρείας μισθοφόρων, φυλακίσθηκε από τον αρχηγό της Πέτρο του Σαν Σουπεράν το 1389 για ένα έτος. Ο Αμεδαίος είχε στείλει παρηγορητικές επιστολές στους συγγενείς του Νέριο, ο οποίος άρχισε συνομιλίες με τον Αμεδαίο. Έτσι το 1391 εκπρόσωποι του Αμεδαίου συναντήθηκαν με το Νέριο στο ανάκτορό του στην Ακρόπολη και υπέγραψαν σύμφωνο κατά των Ναβαρραίων, που τότε είχαν γίνει κύριοι του Μωρέα. Ο Νέριο αναγνώριζε τον Αμεδαίο ως πρίγκιπα της Αχαΐας και επικυρίαρχό του για την Κόρινθο, την Αθήνα και τη Νέα Πάτρα. Εν τω μεταξύ ο Αμεδαίος συμφώνησε με τον Πέτρο του Σαν Σουπεράν να αναγνωριστεί ο τίτλος τού Αμεδαίου ως πρίγκιπα της Αχαΐας και ο Αμεδαίος να τους επιτρέψει την κυριότητα των εκτεταμένων κατακτήσεών τους. Η Βενετία ήταν έτοιμη να τον μεταφέρει με το στρατό του στην Ελλάδα, αρκεί αυτός να της απέδιδε το Άργος που κατείχε πριν το καταλάβει ο δεσπότης του Μωρέα. Ο Αμεδαίος ήρθε σε επαφή και με το δεσπότη Θωμά Παλαιολόγο. Ακόμη όλοι οι Φράγκοι υποτελείς του πριγκιπάτου της Αχαΐας έστειλαν έγγραφο στον Αμεδαίο. Πράγματι ο Αμεδαίος πήγε στη Γένουα για να αποπλεύσει για την Ανατολή, αλλά απεβίωσε αιφνίδια εκεί. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος. Νυμφεύτηκε το 1380 την Αικατερίνη, κόρη του Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Γενεύης. Είχε τέκνα: Μαργαρίτα 1390-1464, παντρεύτηκε το Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Αργότερα ανακηρύχθηκε ευλογημένη από τον πάπα Κλήμη Θ΄. Ματθίλδη 1390-1438, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975. Setton, Kenneth M. Catalan Domination of Athens 1311–1380. Revised edition. Variorum: London, 1975. Lands Project: Savoy
NGC 823

Ο NGC 823 είναι φακοειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» στον αστερισμό Κάμινο. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 194 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 100 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1830 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).

 Στις 23 Νοεμβρίου 2022 ανακαλύφθηκε στον γαλαξία αυτόν ένας υπερκαινοφανής Τύπου Ia που ονομάστηκε SN 2022abid. Δεδομένα για το NGC 823 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 823 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 823 στο Wikimedia Commons
Θεραπεία Σχημάτων

Η Θεραπεία Σχημάτων (Schema Therapy) είναι συνθετικό μοντέλο ψυχοθεραπείας, γνωσιακής συμπεριφοριστικής προέλευσης το οποίο σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση διαταραχών προσωπικότητας και ψυχικών διαταραχών.Το συγκεκριμένο μοντέλο ψυχοθεραπείας αναπτύχθηκε από τον Jeffrey Young και τους συνεργάτες στις αρχές του 1990. Ο κορμός του μοντέλου στηρίζεται στην γνωσιακή συμπεριφοριστική θεωρία συνδυάζοντας μοντέλα από άλλες μορφές ψυχοθεραπείας, όπως ψυχανάλυση, θεωρία δεσμού, αντικειμενοτρόπες σχέσεις και θεωρία Gestalt.

 Οι βασικές έννοιες της Θεραπείας Σχημάτων είναι τρεις: η έννοια του σχήματος (Schema), τις δυσπροσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης του σχήματος (Copying Styles) και τρόπους λειτουργίας (Modes).Η Θεραπεία Σχημάτων στηρίζεται στα πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, τα οποία αποτελούν τον πυρήνα των διαταραχών της προσωπικότητας. Τα χαρακτηριστικά των πρώιμων δυσλειτουργικών σχημάτων είναι τα εξής: Αποτελεί ένα ευρύ και σταθερό μοτίβο Απαρτίζεται από μνήμες, συναισθήματα, γνωσίες και σωματικές αισθήσεις Αφορά τον εαυτό και τη σχέση του ατόμου με τους άλλους Αναπτύσσεται κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία και εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ζωής Είναι δυσλειτουργικό σε σημαντικό βαθμό International Society of Schema Therapy Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Σχημάτων Αρχειοθετήθηκε 2015-09-12 στο Wayback Machine.
Ράδερφορντ Χαίηζ

Ο Ράδερφορντ Χαίηζ (Rutherford Birchard Hayes, 4 Οκτωβρίου 1822 - 17 Ιανουαρίου 1893) διετέλεσε 19ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ανέλαβε την προεδρία στα χέρια του διαδεχόμενος του Οδυσσέα Γκραντ στις 4 Μαρτίου 1877.

 White House biography The Rutherford B. Hayes Presidential Center Rutherford B. Hayes: A Resource Guide from the Library of Congress Extensive essays on Rutherford B. Hayes and shorter essays on each member of his cabinet and First Lady from the Miller Center of Public Affairs "Life Portrait of Rutherford B. Hayes", from C-SPAN's American Presidents: Life Portraits, July 19, 1999 Ράδερφορντ Χαίηζ στο Curlie
Νάθαν Νορ

Ο Νάθαν Όμερ Νορ (23 Απριλίου 1905 - 8 Ιουνίου 1977) ήταν ο τρίτος πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 13 Ιανουαρίου 1942, αντικαθιστώντας τον Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορντ, ο οποίος είχε υπηρετήσει σε αυτή τη θέση από το 1916.

 Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1905 στο Μπέθλεεμ της Πενσυλβάνια. Στα 16 του άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για τους Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής, όπως ονομάζονταν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εγκατέλειψε την Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία το 1922 και το 1923 βαφτίστηκε ως Σπουδαστής της Γραφής. Παρεμπιπτόντως, ο ομιλητής που εκφώνησε την ομιλία βαφτίσματος εκείνη την ημέρα ήταν ο Φρέντερικ Φρανς, ο οποίος ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερός του. Ο Φρανς έζησε περισσότερο από τον Νορ και αργότερα τον διαδέχτηκε ως πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά. Οι δύο άντρες έγιναν στενοί φίλοι και συνεργάτες και υπηρέτησαν για αρκετά χρόνια ως μέλη του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ο Νορ πέθανε εξαιτίας ενός όγκου στον εγκέφαλο στις 8 Ιουνίου 1977. Ο Νορ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Τον πρώτο κιόλας μήνα αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του, έκανε διευθετήσεις για τα «Προχωρημένα Μαθήματα στη Θεοκρατική Διακονία», μια σχολή που τόνιζε την σημασία της Γραφικής έρευνας και της δημόσιας ομιλίας. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1942 ο Νορ πρότεινε να δημιουργήσει η Εταιρία μια νέα σχολή (ονομάστηκε Σχολή Γαλαάδ) για να εκπαιδεύονται ιεραπόστολοι στην υπηρεσία σε ξένες χώρες όπου υπήρχε μεγάλη ανάγκη για κήρυκες της Βασιλείας. Η πρόταση έγινε ομόφωνα δεκτή από το συμβούλιο. Στο βόρειο τμήμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης, αποφοίτησε η πρώτη τάξη με 100 σπουδαστές τη Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 1943. Ο Νορ ήταν εξαιρετικός οργανωτής ο οποίος κατανοούσε ότι η καλή οργάνωση των γραφείων τμήματος ήταν αναγκαία ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη πρόοδο του έργου κηρύγματος. Το 1942, όταν έγινε πρόεδρος, υπήρχαν 25 γραφεία τμήματος. Μέχρι το 1946, παρά τις απαγορεύσεις και τα εμπόδια λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρχαν τμήματα σε 57 χώρες. Κατά τη διάρκεια των επομένων 30 ετών, το σύνολο των τμημάτων αυξήθηκε σε 97. Μερικές από τις εκδόσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά οι οποίες κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Νορ ήταν οι εξής: «Εξηρτισμένοι εις Παν Έργον Αγαθόν», «Έστω ο Θεός Αληθής», «Πάντα Δοκιμάζετε», Από τον Απολεσθέντα Παράδεισο στον Αποκαταστημένο Παράδεισο, το περιοδικό Ξύπνα! το οποίο αντικατέστησε τον Χρυσούν Αιώνα, 'Όλη η Γραφή είναι Θεόπνευστη και Ωφέλιμη' και η Αγία Γραφή-Μετάφραση Νέου Κόσμου. Από την 1 Οκτωβρίου 1972 έρχισαν να γίνονται αλλαγές στον τρόπο επίβλεψης των εκκλησιών των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Δεν θα υπήρχε πλέον ένας μόνο υπηρέτης εκκλησίας (επίσκοπος) αλλά ένα σώμα πρεσβυτέρων και διακονικών υπηρετών. Ένας πρεσβύτερος θα οριζόταν ως προεδρεύων, αλλά όλοι οι πρεσβύτεροι θα είχαν ισοδύναμη εξουσία και θα μοιράζονταν την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων. Και στο Κυβερνών Σώμα θα γινόταν πλέον εκ περιτροπής εναλλαγή του εισηγητή του. Ευρετήριο 1986‐2011 Οργανωτική δομή των Μαρτύρων του Ιεχωβά Βιβλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά Έργα αναφοράς των Μαρτύρων του Ιεχωβά Μάρτυρες του Ιεχωβά
Ρώσοι Ρομά

Οι Ρώσοι Ρομά (ρωσικά: Руска́ Рома́‎), επίσης γνωστοί ως Ρώσοι Τσιγγάνοι (ρωσικά: Русские цыгане‎) ή Χαλαντίτκα Ρομά (ρωσικά: Халадытка Рома‎ = "Ρομά-Στρατιώτες"), είναι η μεγαλύτερη υποομάδα των Ρομά στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Αρχικά γνωστοί ως Ρούσκα Ρομά, ζουν κυρίως στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Επίσης ζουν στην Πολωνία, την Κεντρική Ουκρανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και τον Καναδά. Η ρωσική ρομανί, η διάλεκτος των Ρομανί των Ρώσων Ρομά, περιέχει πολλές ρωσικές, πολωνικές και γερμανικές λέξεις, καθώς και μια μικρή ποσότητα επιρροών από τη ρωσική και ουκρανική γραμματική. Οι περισσότεροι Ρούσκα Ρομά είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ενώ εκείνοι που ζουν σε κυρίως μουσουλμανικές περιοχές (όπως ο Καύκασος) τείνουν να είναι Μουσουλμάνοι.

 Κρίνοντας από τη γλώσσα των Ρώσων Ρομά, οι πρόγονοι τους διέμεναν για κάποια περίοδο στη Γερμανία και την Πολωνία πριν μεταναστεύσουν στις ανατολικές σλαβικές περιοχές της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Οι υπάρχουσες πηγές ξεκινούν να κάνουν αναφορά στους πληθυσμούς των Ρομά στην επικράτεια της Ρωσίας στις αρχές του 18ου αιώνα. Για παράδειγμα, ο Σκωτσέζος ταξιδιώτης Τζον Μπελ γράφει για Ρομά που κατέφθασαν από την Πολωνία, οι οποίες διώχθηκαν από την περιοχή του Τομπόλσκ το 1721.Λίγο μετά την άφιξη τους στη Ρωσία, οι Ρώσοι Ρομά άρχισαν να απασχολούνται με τη ψυχαγωγία Μ το παιχνίδι και το τραγούδι, παίζοντας και τραγουδώντας σε μεγάλες γιορτές. Από τον 19ο αιώνα, οι Ρώσοι Ρομά που ζούσαν σε μεγάλες πόλεις όπως η Αγία Πετρούπολη (τότε πρωτεύουσα της Ρωσίας) και η Μόσχα ξεκίνησαν να δημιουργούν χορωδίες οι οποίες σύντομα έγιναν πολύ δημοφιλείς μεταξύ του ρωσικού αστικού πληθυσμού. Οι νομαδικοί Ρώσοι Ρομά ασχολούνταν με την εμπορία αλόγων και με το να λένε την τύχη.Μια δραστική αλλαγή στη ζωή των νομαδικών Ρώσων Ρομά πραγματοποιήθηκε το 1956 όταν ένα ειδικό διάταγμα που εκδόθηκε από τη Σοβιετική κυβέρνηση απαγόρευσε στους Ρώσους Ρομά το δικαίωμα να ασκούν μια νομαδική ζωή. Οι Ρώσοι Ρομά έπρεπε να εγκατασταθούν μόνιμα σε μια περιοχή και να βρουν μόνιμη κατοικία, αν και εξακολουθούν να μετακομίζουν κατά μέσο όρο περισσότερο από ένα Ρώσο. Σήμερα οι Ρώσοι Ρομά συχνά ζουν διασκορπισμένοι, αλλά τείνουν να αναζητούν σπίτι ή διαμέρισμα στην περιοχή της πόλης όπου υπάρχουν και άλλοι Ρομά. Οι Ρώσοι Ρομά προτιμούν να ζουν σε ιδιωτικές κατοικίες, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για μια οικογένεια Ρομά να ζει σε ένα διαμέρισμα. Οι Ρώσοι Ρομά είναι επίσης μία από τις πιο μορφωμένες ομάδες Ρομά. Πολλοί Ρώσοι Ρομά εργάζονται ως δικηγόροι, γιατροί και δάσκαλοι. Ο αριθμός των Ρώσων Ρομά που εισάγονται στα πανεπιστήμια αυξάνεται συνεχώς. Αν και οι Ρώσοι Ρομά εξακολουθούν να προτιμούν να παντρευτούν με γυναίκες της κοινότητας των Ρομά, οι περιπτώσεις μικτών γάμων με Ρωσίδες ή άλλες εθνότητες είναι αρκετά πολλές. Νικολάι Σίσκιν, Ρωσική προσωπικότητα του θεάτρου Βαλεντίνα Πονομάριοβα, ηθοποιός Τζαρντάνι Γιοβόνοβιτς, ονομασία του φανταστικού χαρακτήρα Τζον Γουίκ στην ταινία John Wick: Chapter 3 - Parabellum.
1053 Βίγκντις

Η Βίγκντις (Vigdis) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με διάμετρο 9 χιλιομέτρων. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης. Η έννοια του ονόματος του αστεροειδή είναι άγνωστη.

 Ο Vigdis είναι ένας μεμονομένος αστεροειδής που ανήκει στον πληθυσμό της κύριας ζώνης αστεροειδών. Περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο στην κεντρική ζώνη του αστεροειδή σε απόσταση 2,4-2,9 AU μία φορά κάθε 4 χρόνια και 3 μήνες (1.544 ημέρες, ημι-μείζων άξονας 2,61 AU). Η τροχιά του έχει εκκεντρικότητα 0,10 και κλίση 8° σε σχέση με την εκλειπτική. Ο αστεροειδής παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στο Παρατηρητήριο του Αλγέρι στις 15 Νοεμβρίου 1925. Το τόξο παρατήρησης του σώματος ξεκινά στη Χαϊδελβέργη με την επίσημη παρατήρηση της ανακάλυψης την επόμενη νύχτα. Σύμφωνα με την έρευνα που διενεργήθηκε από την αποστολή NEOWISE της NASA του Wide-field Infrared Survey Explorer, το 1053 Βίγκντις έχει διάμετρο 9,10 χιλιομέτρων και η επιφάνειά του έχει βαθμό ανάκλασης 0,389. Δεν έχει ληφθεί ακόμη περιστροφική φωτεινή καμπύλη του Βίγκντις από φωτομετρικές παρατηρήσεις. Η περίοδος περιστροφής του σώματος, ο πόλος και το σχήμα του παραμένουν άγνωστα. Οποιαδήποτε αναφορά του ονόματος αυτού του δευτερεύοντος πλανήτη σε ένα άτομο ή περιστατικό είναι άγνωστη. Το «Βίγκντις» είναι ένα αρχαίο γυναικείο όνομα που χρησιμοποιείται στη Σκανδιναβία και την Ισλανδία. Μεταξύ των χιλιάδων ονομασμένων μικρών πλανητών, ο Βίγκντις είναι ένας από τους 120 αστεροειδείς, για τους οποίους δεν έχει δημοσιευτεί επίσημη αναφορά ονομασίας. Όλοι αυτοί οι αστεροειδείς έχουν χαμηλό αριθμό μεταξύ των 164 Eva και 1514 Ricouxa και ανακαλύφθηκαν μεταξύ 1876 και 1930, κυρίως από τους αστρονόμους Ωγκύστ Σαρλουά, Γιόχαν Παλίζα, Μαξ Βολφ και Καρλ Βίλελμ Ράινμουτ. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιουδαία

Η Ιουδαία (Εβρ. יהודה‎) είναι αρχαία γεωγραφική περιοχή της Εγγύς Ανατολής. Διακρινόταν μεταξύ της Ιουδαίας δυτικά του Ιορδάνη με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία ανατολικά του Ιορδάνη.

 Η Ιουδαία αυτή συμπεριλάμβανε την περιοχή του αρχαίου Ισραηλιτικού βασιλείου του Ιούδα. Από το 6 μ.Χ. η περιοχή αυτή έγινε Ρωμαϊκή επαρχία όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος καθαίρεσε τον εθνάρχη Αρχέλαο, γιο του Ηρώδη του Μέγα και της Σαμαρείτισσας Μαλθάκης.Την διοίκηση είχε ο Ρωμαίος επίτροπος με έδρα του το μεσογειακό λιμάνι της Καισάρειας (Caesarea Maritima). Από το 6 μ.Χ. μέχρι το 66 μ.Χ. ο επίτροπος υποταγόταν του Ρωμαίου λεγάτου της Συρίας. Ο πιο γνωστός απεσταλμένος ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Από το 41 ως το 44 μ.Χ. η Ιουδαία ήταν τμήμα του βασιλείου του Ηρώδη Αγρίππα Α', εγγονού του Ηρώδη. Το τμήμα αυτό της Ιουδαίας συμπεριλάμβανε τις περιφέρειες Γαυλωνίτιδα, Βαταναία, Αυρανίτιδα και Τραχωνίτιδα. Βρισκόταν ανατολικά του άνω Ιορδάνη και βόρεια του ποταμού Γιάρμουκ. Κατά την περίοδο πριν τη βαβυλωνιακή εξορία, η περιοχή αυτή προσδιοριζόταν με το όνομα Βασάν. Φλάβιος Ιώσηπος, Ιουδαϊκός Πόλεμος Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Judea στο Wikimedia Commons
Επαρχία Μοντάνα

Η Επαρχία Μοντάνα αποτελεί μια από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας και μία από τις 2 που συνορεύουν και με τη Σερβία (προς τα δυτικά) και με τη Ρουμανία (προς τα βόρεια). Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα της, τη Μοντάνα. Σε επίσημη απογραφή του Φεβρουάριου του 2011 αριθμούσε 148.098 κατοίκους και σε εκτιμήσεις του 2020 αριθμούσε 125.395 κατοίκους. Η επαρχία διαιρείται σε 11 δήμους.

 Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 182.267 άτομα σύμφωνα με απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 48,8% ήταν άνδρες και το 51,2% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμούσε 155.899 άτομα εκ των οποίων το 30,5% ήταν κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών. Εθνοτικές ομάδες (απογραφή του 2011): Συνολικός πληθυσμός: 148.098 άτομα: Βούλγαροι: 123.820 (86,31%) Ρομά: 18.228 (12,71%) Άλλοι και μη δηλών: 6.050 (4,08%)Στην απογραφή του 2001, 181.175 από τους 182.258 κάτοικους της επαρχίας δήλωσαν ότι ανήκουν σε μία από τις ακόλουθες εθνοτικές ομάδες (με ποσοστό του συνολικού πληθυσμού): Θρησκευτική προσήλωση στην επαρχία σύμφωνα με την απογραφή του 2011: Επαρχίες της Βουλγαρίας Μοντάνα
Ίκαρος Χαλκίδας

Ο Ίκαρος Χαλκίδας είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Χαλκίδας Εύβοιας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης». Επίσημα χρώματά του είναι το μπλε, το κόκκινο και το λευκό και στο έμβλημά του είναι η καλωδιωτή γέφυρα της Χαλκίδας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2013, αν και ουσιαστικά αποτελεί το επαγγελματικό ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης (υπό τη νομική μορφή Κ.Α.Ε.) της Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας (ιδρ. 1991).

 Τη χρονιά πριν τη μεταφορά της έδρας του στη Χαλκίδα, 2012-13, ο Ίκαρος Καλλιθέας (ως Κ.Α.Ε.) συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Μετά τη λήξη της χρονιάς, κρίθηκε απαραίτητο να πραγματοποιηθούν έργα ανακαίνισης στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο «Έσπερος» στην Καλλιθέα, το οποίο χρησιμοποιούσε ο σύλλογος - ανάμεσα σε άλλες ομάδες του Δήμου - ως έδρα, καθώς δεν πληρούσε τα ελάχιστα κριτήρια του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. για έδρες ομάδων της κορυφαίας εθνικής κατηγορίας. Εφόσον κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ, η Κ.Α.Ε. κλήθηκε να βρεθεί νέα έδρα, ερχόμενη τελικά σε συμφωνία με το Δήμο Χαλκιδέων.Κατ' επέκταση η επαγγελματική Κ.Α.Ε. μετακόμισε στην Εύβοια, ενώ ο Ερασιτέχνης Ίκαρος συνέχισε τη λειτουργία των τμημάτων υποδομής στην Καλλιθέα. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Ίκαρος Χαλκίδας, υπό τη χορηγική ονομασία Ίκαρος Χαλκίδας Lucy Hotel, διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει ο Ε.Σ.Α.Κ.Ε.. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος συμμετείχε σε δύο αγώνες, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στη 2η Αγωνιστική της Β' Φάσης κατόπιν ήττας από τον Ηλυσιακό με σκορ 97-87.Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημήτρης Παπαδόπουλος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Θανάσης Γιαπλές από το Φεβρουάριο του 2014. Το ρόστερ του Ικάρου Χαλκίδας για την περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι ακόλουθοι αθλητές: Ίκαρος Χαλκίδας, επίσημος ιστότοπος. Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κανήθου Τάσος Καμπούρης, πληροφορίες στον ιστότοπο Stadia.gr.
Πιότρ Σούλκιν

Ο Πιοτρ Σούλκιν (πολωνικά: Piotr Szulkin, 26 Απριλίου 1950 - 5 Αυγούστου 2018) ήταν Πολωνός σκηνοθέτης και συγγραφέας. Σκηνοθέτησε πάνω από τριάντα ταινίες, τόσο πολωνικές όσο και διεθνείς παραγωγές. Έλαβε το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη για Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας στο Eurocon το 1984. Κατά την διάρκεια του τελευταίου μέρους της καριέρας του, ήταν επίσης καθηγητής στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου στο Λοτζ.

 Ήταν ο γιος του Πάβελ Σούλκιν (1911-1987), Πολωνού φυσικού από εβραϊκή οικογένεια (οι παππούδες του ήταν ο Ίντελ Σούλκιν και η Μάλκα Φράιτζον). Ο θείος του ήταν ο Μιχάλ Σούλκιν (1908-1992), ιστορικός και εκδότης. Το 2013, ο Πιοτρ Σούλκιν ζήτησε να αφαιρεθούν οι πληροφορίες σχετικά με την εβραϊκή καταγωγή του Πάβελ Σούλκιν από τη βιογραφία του στο Εθνικό Πολωνικό Λεξικό (Polski Słownik Biograficzny). Μετά την αγωγή του Πιοτρ Σούλκιν στο Εθνικό Πολωνικό Λεξικό τον Ιανουάριο του 2014, το Αστικό Δικαστήριο της Κρακοβίας έθεσε ως ποινή ένα έτος απαγόρευσης της κυκλοφορίας του τόμου από το Εθνικό Πολωνικό Λεξικό που περιλάμβανε την βιογραφία του Πάβελ Σούλκιν. 1975 Dziewce z ciortom 1977 Oczy uroczne 1978 Kobiety pracujące 1979 Golem 1981 Wojna światów – następne stulecie (The War of the Worlds: Next Century) 1984 O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji 1985 Ga, Ga. Chwała bohaterom 1990 Femina 1993 Mięso (Ironica) 2003 Ubu Król 1972 Raz, dwa, trzy 1972 Wszystko 1974 Przed kamerą SBB 1975 Zespół SBB 1975 Narodziny 1976 Życie codzienne 1977 Oczy uroczne 1979 Golem 1981 Wojna światów - Następne stulecie 1984 O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji 1985 Ga, Ga. Chwała bohaterom 1993 Mięso (Ironica) 2003 Ubu Król 1978 Szpital przemienienia (as Jakub) 1986 Kołysanka (Lullaby, A (The Lullabye) 1985 Képvadászok 1989 Lawa jako Diabeł I 1992 Kiedy rozum śpi Πιότρ Σούλκιν στην IMDb Piotr Szulkin at culture.pl
Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων

Ο Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων (Σ.Ε.Ψ) ιδρύθηκε το 1963 στην Αθήνα και είναι ο παλαιότερος και ο μεγαλύτερος από τους επαγγελματικούς - επιστημονικούς φορείς των ψυχολόγων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το Ν. 991/79 τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και αριθμεί πάνω από 3000 μέλη. Σήμερα δεν είναι υποχρεωτική η εγγραφή ψυχολόγων στον Σ.Ε.Ψ προκειμένου να ασκήσουν νόμιμα το επάγγελμα του ψυχολόγου στην Ελλάδα.

 Η επαγγελματική άσκηση της ψυχολογίας στην Ελλάδα ουσιαστικά ξεκινά τη δεκαετία του 1960 με μικρό αριθμό επαγγελματιών με σπουδές στην Ευρώπη και την Αμερική. Το 1988 ο Σ.Ε.Ψ γίνεται μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συλλόγων Ψυχολόγων (Ε.F.P.A). Στον επιστημονικό τομέα έχει διοργανώσει Πανελλήνια, Πανευρωπαϊκά και Διεθνή Συνέδρια σε συνεργασία με την Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία (ΕΛ.Ψ.Ε). Ο Σ.Ε.Ψ καθιέρωσε τον Κώδικα Δεοντολογίας με σκοπό να κρατήσει υψηλά το κύρος του επαγγέλματος του ψυχολόγου στην Ελλάδα. Ο Παγκύπριος Σύλλογος Ψυχολόγων βασίστηκε στον Κώδικα Δεοντολογίας του Σ.Ε.Ψ , μεταξύ άλλων , προκειμένου να συγγράψει τον αντίστοιχο δικό του. Οι ψυχολόγοι στην Ελλάδα δεν δεσμεύονται από τον ΚΔ του Σ.Ε.Ψ αλλά από τον Κώδικα Δεοντολογίας Ψυχολόγων σύμφωνα με το ΦΕΚ Β' 2344/18-06-2019 Το 2011 ο Σ.Ε.Ψ δημοσίευσε ανακοίνωση προκειμένου να ενημερώσει το γενικό κοινό για τα εκτεταμένα κρούσματα αντιποίησης του επαγγέλματος του ψυχολόγου. Σύμφωνα με αυτή μόνο όσοι έχουν Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου ( ή από το 2012 και μετά την αντίστοιχη Βεβαίωση) μπορούν να ασκούν νόμιμα το επάγγελμα του ψυχολόγου στην Ελλάδα και πως διάφοροι άλλοι παραπλανητικοί τίτλοι ( Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Σύμβουλος Γάμου, Σύμβουλος Οικογενειακών Σχέσεων, Ψυχοθεραπευτής Ψυχαναλυτής) δεν αναγνωρίζονται από την Ελληνική Πολιτεία. Από το 2018 ο Σ.Ε.Ψ και το Υπουργείο Παιδείας έχουν υπογράψει σύμφωνο συνεργασίας για τη προσφορά εποπτείας σε όσους ψυχολόγους προσλαμβάνονται στα διάφορα σχολεία της χώρας (κυρίως ΕΠΑΛ) με σκοπό τη διασφάλιση της υψηλής στάθμης των παρεχομένων υπηρεσιών των ψυχολόγων στο σχολικό περιβάλλον. Ο Σ.Ε.Ψ σε συνεργασία με την ΕΛ.Ψ.Ε έχουν συστήσει την Εθνική Επιτροπή Ψυχολογίας. Το καλοκαίρι του 2021 ο Σ.Ε.Ψ παρενέβει δημόσια με αφορμή την Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς εκφράζοντας ενστάσεις και φόβους που αφορούν στη δημόσια εικόνα του επαγγέλματος του ψυχολόγου καθώς και σε ζητήματα αντιποίησης του επαγγέλματος.
Αικατερίνη Γιουριέβσκαγια

Η Αικατερίνη Αλεξάνδροβνα, ρωσ. Екатерина Александровна Юрьевская (9 Σεπτεμβρίου 1878 - 22 Δεκεμβρίου 1959) από τον Οίκο του Σ.Χ.Γκόττορπ ήταν μοργανατική κόρη του Αυτοκράτορα της Ρωσίας και με τους γάμους της έγινε πριγκίπισσα Μπαρυατίνσκυ και μετά πριγκίπισσα Ομπολένσκυ.

 Ήταν η τρίτη κόρη (μόνη από τον 2ο γάμο) του Αλεξάνδρου Β΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και της (2ης) μοργανατικής συζύγου του Αικατερίνης, κόρης του Μιχαήλ πρίγκιπα Ντολγκορούκοβ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1901 τον Αλέξανδρο Βλαντιμίροβιτς Μπαρυατίνσκυ και είχε τέκνα: Αντρέι 1902-1931. Αλέξανδρος 1905-1992.Ο Αλέξανδρος απεβίωσε το 1910 (39 ετών) και η Αικατερίνη έκανε το 1916 δεύτερο γάμο, με τον Σεργκέι πρίγκιπα Ομπολένσκυ. Διαζεύχθηκαν το 1923, χωρίς να έχουν αποκτήσει απογόνους. John Bergamini, The Tragic Dynasty: A History of the Romanovs (1969), pp. 370 & 464 John van der Kiste, The Romanovs, 1818-1959: Alexander II of Russia and his family (Sutton Publishing, 1998), p. 210 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ekaterina Alexandrovna Yuryevskaya στο Wikimedia Commons
Ντάντε Μπονφίμ Κόστα Σάντος

Ο Ντάντε Μπονφίμ Κόστα Σάντος (γεννημένος στις 18 Οκτωβρίου 1983), πιο γνωστός ως Ντάντε είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Γαλλική Νις ως κεντρικός αμυντικός, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί παλαιότερα ως αμυντικός μέσος ή αριστερό μπακ-χαφ.

 Στις 26 Απριλίου 2012, συμφώνησε να ενταχθεί στο δυναμικό της Μπάγερν Μονάχου κατά την έναρξη της σεζόν 2012–13 έναντι ποσού ύψους 4,7 εκατομμυρίων ευρώ. Ο Ντάντε κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να καθιερωθεί στην Μπάγερν, έχοντας ξεκινήσει βασικός σε όλους τους αγώνες, μέχρι τώρα, της ομάδας του για την φετινή σεζόν της Μπουντεσλίγκα. Πέτυχε το πρώο του τέρμα με την νέα του ομάδα στον θρίαμβο των Βαυαρών με σκορ 5–0 επί της Αννόβερο 96 στις 24 Νομεβρίου 2012. Στη διάρκεια της παρουσίας του στην Γκλάντμπαχ, ο Ντάντε ήταν γνωστός για το μαλλί του, που τον έκανε έναν cult ήρωα για τους οπαδούς της Μπορούσια, οι οποίοι άρχισαν να έχουν παρόμοιο κούρεμα ως ελάχιστο φόρο τιμής στον αγαπημένο τους παίκτη. Οι οπαδοί της Μπάγερν σύντομα συνέχισαν αυτή την παράδοση, έπειτα από την μετακίνηση του Βραζιλιάνου αμυντικού στην ομάδα της Βαυαρίας. Ο Ντάντε έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Βραζιλίας στις 21 Ιανουαρίου 2013 από τον επανακάμψαντα, στον πάγκο της Βραζιλίας, ομοσπονδιακό προπονητή, Λουίς Φελίπε Σκολάρι, για να πάρει μέρος στην αποστολή της ομάδας που θα αντιμετώπιζε σε φιλική αναμέτρηση, στα πλαίσια των εορτασμών για τα 150 χρόνια ζωής της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, την Αγγλία, στις 6 Φεβρουαρίου, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Ξεκίνησε βασικός στην αναμέτρηση, την οποία κέρδισε η Αγγλία με σκορ 2-1 με γκολ από τους Γουέιν Ρούνεϊ και Φρανκ Λάμπαρντ. Λιλκύπελλο ΟΥΕΦΑ ιντερτότο 2004Σταντάρ ΛιέγηςΠρο Λιγκ Βελγίου: 2007–08 Σούπερ Καπ Βελγίου: 2008Μπάγερν ΜονάχουBundesliga: 2012–13, 2013–14, 2014–15 DFB-Pokal: 2012–13, 2013–14 DFL-Supercup: 2012 UEFA Champions League: 2012–13 UEFA Super Cup: 2013 FIFA Club World Cup: 2013DFL-Supercup: 2012 Εθνική Βραζιλίας Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ