IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ιππώνιον

Το Ιππώνιον ή πιο σωστά Ειπώνιον ή λατινικά Veiponium ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεγάλης Ελλάδας στην Ιταλία η οποία σήμερα ονομάζεται Βίμπο Βαλέντια (Ιταλικά: Vibo Valenzia).

 Το Ιππώνιον, σύμφωνα με τον Στράβωνα, ήταν αποικία των Λοκρών και βρίσκονταν στην δυτική παραλία της Βρεττίας. Η πόλη εκτεινόταν σε μια έκταση διακοσίων εκταρίων με τείχη έξι χιλιομέτρων και με φυσικά οχυρωμένη ακρόπολη. Διέθετε επίσης σημαντικό επίνειο στην Τυρρηνική θάλασσα και μεγάλες πεδινές εκτάσεις. Έφθασε στη μέγιστη ακμή της το δευτέρο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα χάρη στα πλούτη της που προήρχοντο από το εμπόριο, την αλιεία και τη γεωργική εκμετάλλευση. Το 385 π.Χ. το Ιππώνιον λεηλατήθηκε από τον τύραννο των Συρακουσών Διονύσιο Α΄ και οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στις Συρακούσες. Δέκα χρόνια αργότερα οι Καρχηδόνιοι την ξανάκτισαν και την παρέδωσαν στους κατοίκους της. Περί τα 350 π.Χ. η πόλη κυριεύθηκε από τους Βρέττιους, και ξανά ελευθερώθηκε το 330 - 325 π.Χ. από τον Αλέξανδρο τον Ηπειρώτη. Ξανά κατακτήθηκε το 296 π.Χ. από τον Αγαθοκλή, αλλά οι Βρέττιοι την απελευθέρωσαν γρήγορα και την κατείχαν μέχρι το 272 π.Χ. οπότε έγινε ρωμαϊκή αποικία και μετονομάστηκε σε Vibo Valentia. Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.
Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις

Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις (Annibale de Gasparis, 9 Νοεμβρίου 1819 – 21 Μαρτίου 1892) ήταν Ιταλός αστρονόμος. Από το 1864 μέχρι το 1889 ήταν ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Capodimonte στη Νάπολη. Ο ντε Γκάσπαρις ανακάλυψε συνολικά εννέα αστεροειδείς, με πρώτο ανάμεσά τους την Υγιεία, τον δέκατο αστεροειδή που ανακαλύφθηκε στην Ιστορία, και τελευταίο τη Βεατρίκη. Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1851.

 Ο αστεροειδής 4279 Ντε Γκάσπαρις (4279 De Gasparis), που ανακαλύφθηκε το 1982. Ο κρατήρας Ντε Γκάσπαρις στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης. Οι Ρηγματώσεις Ντε Γκάσπαρις, ένα σχίσιμο της σεληνιακής επιφάνειας κοντά στον παραπάνω κρατήρα με μήκος 93 χιλιόμετρα. Gargano, Mauro (2014). «Annibale de Gasparis» (στα it). Polvere di Stelle. https://www.beniculturali.inaf.it/opac/astronomi/annibale-de-gasparis. Gargano, Mauro (2011). «Ausonia: il pianetino dell'Unità d'Italia» (στα it). Giornale di Astronomia 37 (4): 10-20. ISSN 03391106. http://www.libraweb.net/articoli.php?chiave=201108804&rivista=88.
Άνω Παλαιοκκλήσι Θεσπρωτίας

Το Άνω Παλαιοκκλήσι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοκκλησίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Φιλιατών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Γκούρζας (ο) ή Γκούρζα (η).

 To Άνω Παλαιοκκλήσι είναι πεδινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται κοντά στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Χιονίστρα, και κοντά στη δυτική όχθη του ποταμού Καλαμά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Aπέχει 24 χλμ. περίπου ΒΑ. της Ηγουμενίτσας και 29 χλμ. Ν. των Φιλιατών. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Γκούρζας (ή Γκούρζα) του νομού Ιωαννίνων. Το 1927 μετονομάστηκε σε Άνω Παλαιοκκλήσι και το 1937 υπήχθη στον νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοκκλησίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φιλιατών. Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και τη μικροκτηνοτροφία, ενώ το 1928 αριθμούσε 143 κατοίκους. Διαθέτει δημοτικό σχολείο και ταχυδρομικό γραφείο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΘ΄, σελ.661 (Παλιοκκλήσι Άνω) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1991, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Ματίας Γκεστράνιους

Ο Ματίας Γκεστράνιους (φινλανδικά: Mattias Gestranius, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1978, Πάργκας) είναι Φινλανδός επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2011. Είναι τεχνικός εργαστηρίου.

 Ο Ματίας Γκεστράνιους είναι ένας από τους ξένους διαιτητές που διαιτητεύουν αγώνες στη Σούπερ Λιγκ Ελλάδας από τη σεζόν 2018-19 και έπειτα, σύμφωνα με τους ορισμούς του επικεφαλής ελληνικής διαιτησίας από τον Αύγουστο του 2017, του Πορτογάλου Μέλο Περέιρα. Το ιστορικό των αναμετρήσεων που έχει διαιτητεύσει στο πρωτάθλημα καταγράφεται στο πίνακα που ακολουθεί: Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mattias Gestranius στο Wikimedia Commons
Μπουένα Σαρφατή

Η Μπουένα Σαρφατή, νυμφευμένη με το όνομα Μπουένα Σαρφατή Γκαρφίνκλε (15 νοεμβρίου 1916 – 23 ιουλίου 1997) ήταν Ελληνοεβραία αντιστασιακός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ποιήτρια.

 Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη της βόρειας Ελλάδας. Στην νεαρή ηλικία της έλαβε καλή μόρφωση. Σπούδασε ραπτική στην Μασσαλία και μιλούσε γαλλικά, ελληνικά και ισπανοεβραϊκά. Ήταν μέλος της υψηλής κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Μετά την εισβολή των Γερμανών το 1941 στην Θεσσαλονίκη έγινε εθελοντικό μέλος του Ερυθρού Σταυρού και διαβίβαζε τα μηνύματα μεταξύ των νεαρών ανδρών που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των οικογενειών τους. Αργότερα τσακώθηκε με τον Βιτάλ Χασών, τον ηγέτη των εβραίων δοσιλόγων. Ήταν αρραβωνιασμένη και επρόκειτο να παντρευτεί, αλλά την ημέρα του γάμου ο αρραβωνιαστικός της σκοτώθηκε αφού ο Χασών ενημέρωσε τους Ναζί ότι ο αρραβωνιαστικός της είχε αποδράσει από την ομάδα εργασίας του Χασών. Η Σαρφατή φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά αλλά κατάφερε να αποδράσει με την βοήθεια ενός αντιστασιακού που είχε μεταμφιεστεί σε γερμανό στρατιωτικό. Αργότερα αυτός ο αντιστασιακός φυλακίστηκε, βασανίστηκε και σκοτώθηκε. Η Σαρφατή προσχώρησε στην ελληνική αντίσταση και άλλαξε το όνομα της σε Μαρία (Μαρίτσα) Σεραφαμίδου, δηλώνοντας ότι προέρχεται δήθεν από την Κρήτη. Εργάστηκε με την αντίσταση κατά το υπόλοιπο του πολέμου, ενώ αργότερα γυρίστηκε μια ταινία με βάση τα κατορθώματά της. Το 1945 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για να εργαστεί ως διαιτολόγος στα στρατόπεδα προσφύγων, αλλά κανόνιζε κρυφά και την μετανάστευση Εβραίων επιζώντων προς την Παλαιστίνη. Το 1946 παντρεύτηκε τον Μαξ Γκαρφίνκλε με τον οποίο είχε συνεργαστεί στη Θεσσαλονίκη. Αφού έζησε για ένα σύντομο διάστημα στο κιμπούτς του Γκαρφίνκλε στο Ισραήλ, μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά το 1947. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο Μόντρεαλ και πέθανε στις 23 Ιουλίου 1997, αφήνοντας πίσω έναν γιο και τέσσερα εγγόνια. Το 2013 η Ρενέ Λεβίνε Μελαμέντ δημοσίευσε το βιβλίο An Ode to Salonica: the Ladino verses of Bouena Sarfatty (το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα) με μεταφράσεις των 500 κόπλα της Σαρφατή, ή αλλιώς μικρών ιστοριών που αντικατόπτριζαν την ζωή των Σεφαρδιτών στην Θεσσαλονίκη.Η συλλογή ισπανοεβραϊκής μουσικής της Σαρφατή αποτέλεσε πρωταρχικό στοιχείο της διδακτορικής διατριβής με τίτλο "Το ισπανοεβραϊκό τραγούδι στον 20ό αιώνα: Μια μελέτη των συλλογών της Έμιλι Σένε και της Μπουένα Σαρφατής-Γκαρφίνκλε" (πρωτότυπος τίτλος: The Ladino Song in the 20th Century: A Study of the Collections of Emily Sene and Bouena Sarfatty-Garfinkle) της Ρίβκα Χαβασσύ στο πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν το 2007. Η καναδή εθνομουσικολόγος Γιούντιθ Ρ. Κοέν χρησιμοποίησε την Σαρφατή ως κύρια πηγή για την έρευνα που διεξήγαγε σχετικά με τα ισπανοεβραϊκά τραγούδια της σεφαρδίτικης προσφυγικής κοινότητας στο Μόντρεαλ.
Ο Εκπαιδευτής της Χελώνας

Ο Εκπαιδευτής της Χελώνας (Τουρκικά: Kaplumbağa Terbiyecisi) είναι ένας πίνακας του Οσμάν Χαμντί Μπέη που δημιουργήθηκε το 1906 και το 1907 (δύο εκδόσεις). Το 2004 πωλήθηκε για 3,5 εκατομμύρια δολάρια και σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Πέρα της Κωνσταντινούπολης. Στον πίνακα, ο Οσμάν Χαμντί Μπέη σατιρίζει τις αργές και αναποτελεσματικές προσπάθειες μεταρρύθμισης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέσω των προσπαθειών ενός αναχρονιστικού ιστορικού χαρακτήρα για την εκπαίδευση των χελωνών. Ο πίνακας απεικονίζει έναν ηλικιωμένο άνδρα στην παραδοσιακή οθωμανική θρησκευτική φορεσιά που προηγήθηκε της εισαγωγής των φεσιών και της εξάπλωσης του δυτικού στυλ φορέματος με τις μεταρρυθμίσεις Τανζιμάτ στα μέσα του 19ου αιώνα. Κρατάει ένα παραδοσιακό φλάουτο με το οποίο προσπαθεί να εκπαιδεύσει τις χελώνες στα πόδια του.

 Ο Οσμάν Χαμντί Μπέης δημιούργησε το πίνακα σε μια εποχή μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ είτε είχαν αποδειχθεί αναποτελεσματικές είτε είχαν κατηγορηθεί για την αυξημένη αναταραχή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία εξακολουθούσε να διοικεί τμήματα της Βαλκανικής Χερσονήσου, της Βόρειας Αφρικής, ολόκληρη την Ανατολία, τον Λεβάντες και μεγάλο μέρος της Αραβικής χερσονήσου στις αρχές του 20ου αιώνα, απειλούνταν σοβαρά τόσο από την αυξανόμενη δύναμη των εθνικιστικών κινήσεων εντός της επικράτειάς της όσο και από τις εισβολές ξένων δυνάμεων, που τελικά οδήγησαν στη διανομή της αυτοκρατορίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν και δεν ήταν ευρέως αποδεδειγμένος ή κατανοητός την εποχή εκείνη, ο πίνακας απέκτησε μεγαλύτερη σημασία στις επόμενες δεκαετίες καθώς προμήνυε την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908, η οποία έβαλε τέλος στον άμεσο αυτοκρατορικό κανόνα του σουλτάνου (αντικαταστάθηκε από το καθεστώς των Τριών Πασάδων μετά το 1913) και οδήγησε στην είσοδο της Αυτοκρατορίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων με αποτέλεσμα τον μετέπειτα διαμελισμό της. Οι εκδόσεις του πίνακα "Ο Εκπαιδευτής της Χελώνας" του 1906 και 1907 είναι κάπως διαφορετικές. Η δεύτερη έκδοση της εικόνας δείχνει έξι χελώνες αντί για πέντε, όπως στην πρώτη. Επίσης στην δεύτερη έκδοση υπάρχουν μια στάμνα και μια πλάκα στον τοίχο με μια επιγραφή στα αραβικά. Ο Εκπαιδευτής της Χελώνας Αρχειοθετήθηκε 2018-08-26 στο Wayback Machine. στο Μουσείο Πέρα της Κωνσταντινούπολης.
Καλυβιανή Χανίων

Η Καλυβιανή είναι οικισμός της Κοινότητας Γραμβουσής του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 136 κατοίκους. Βρίσκεται 6 χιλιόμετρα δυτικά από το Καστέλλι Κισσάμου και 49 από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 50 μ. στον δυτικό μύχο του κόλπου της Κισσάμου.

 Στη χερσόνησο βόρεια της Καλυβιανής, στη θέση Άη Σώστης βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ιερό και εκεί τοποθετείται το αρχαίο πόλισμα Αγνείο. Στη θέση Τύλιφος, στην λοφοσειρά ανάμεσα στην Καλυβιανή και τη Φαλάσαρνα βρέθηκε ελληνιστική επιγραφή 22 στίχων, η οποία αφορά προσπάθεια ειρήνης ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Φαλάσσαρνα και Πολυρρήνια.Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Caliviani, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Caliviani με 47 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό επίσης ως Caliviani. Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ στα ταξίδια του στην Κρήτη αναφέρει την Καλυβιανή μαζί με άλλα χωριά της περιοχής με την ονομασία Μεσόγεια.Το 1881 ανήκε στον δήμο Μεσογείων και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με το Νιο Χωριό και τον Αζογυρές 385 χριστιανούς κατοίκους και 8 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 208 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αγίου Γεωργίου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαρδά (από το 1940 και έπειτα Γραμβούσης), μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισσάμου. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Το χωριό διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα, με τις νεότερες κατασκευές να εξακολοθούν να κατασκευάζονται από πέτρα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και στο εσωτερικό της φέρει τοιχογραφίες, ψηφιδωτό και στεγάζει εκκλησιαστικό μουσείο. Στα Κουτουφιανά βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, κτισμένος το 1908. Δίπλα στον ναό στο παρελθόν λειτουργούσε σχολείο, ενώ σήμερα στεγάζεται εκεί το Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Κισσάμου. Στην κορυφή λόφου σώζεται το καθολικό μονής αφιερωμένης στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ναός χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών.Από την Καλυβιανή ξεκινάει χωματόδρομος μήκους 9,5 χιλιομέτρων, ο οποίος καταλήγει κοντά στην αβαθή λιμνοθάλασσα του Μπάλου, η οποία σχηματίζεται ανάμεσα στο ακρωτήριο Τηγάνι και τη χερσόνησο της Γραμβούσας. Βόρεια του οικισμού εκτείνεται η παραλία της Καλυβιανής, η οποία είναι ελάχιστα ανεπτυγμένη τουριστικά.
NHL 2K (2000 video game)

Το NHL 2K, γνωστό στην Ευρώπη ως Sega Sports NHL 2K, είναι ένα βιντεοπαιχνίδι υπό ανάπτυξη από την Black Box Games και εκδόθηκε από τη Sega για το Dreamcast το 2000.

 Το παιχνίδι έλαβε γενικά καλές κριτικές σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών GameRankings . Ο Evan Shamoon της Next Generation είπε: «Εάν είστε λάτρης του χόκεϊ και έχετε ένα Dreamcast, σίγουρα χρειάζεστε αυτό το παιχνίδι. Διαφορετικά, μπορεί να θέλετε να περιμένετε «μέχρι του χρόνου»
Μάντσεστερ (Τζαμάικα)

Η Ενορία της Μάντσεστερ (αγγλικά: Parish of Manchester) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ. και πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μαντεβίλ.

 Η Μάντσεστερ βρίσκεται νότια-κεντρικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Αγία Ελίζαμπεθ, στα ανατολικά με την Κλαρεντόν και στα βόρεια με την Τρελόνι. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Αικατερίνη και την Τρελόνι. Η κυριότερη λίμνη είναι η WINDALCO Residual Lake. Η Μάντσεστερ είναι πλούσια σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Λονγκ Μπέυ και δεύτερος μεγαλύτερος ο Μακκαρί. Η Μάντσεστερ είχε πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έταρτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Κατερίνα και την Κλαρεντόν. Αλιγκέιτορ Ποντ Γουίλλιαμσφιλντ Κριστιάνα Μάιλ Γκούλλι Μαντεβίλ Νιούπορτ Πόρος Στην Μάντσεστερ καλλιεργούνται πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές, πορτοκάλια, κίτρος, γκρέιπφρουτ και ένα είδος κίτρου, που λέγεται τανγκόρ. Στην Κριστιάνα παράγεται, επίσης, και ιρλανδική πατάτα. Ενορίες της Τζαμάικα Πληροφορίες για Μάντσεστερ, Τζαμάικα
Μέσα Διδύμα Χίου

Η Μέσα Διδύμα είναι ένα μικρό χωριό της νοτιοανατολικής Χίου, σε οδική απόσταση 16 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 180 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει δύο χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Κοντινότερα χωριά είναι τα μικρότερα Μυρμήγκι ή Μερμήγκι προς τα βόρεια-βορειοδυτικά (1 χιλιόμετρο) και `Εξω Διδύμα προς τα νότια (900 μέτρα). Ακόμα κοντύτερα (περίπου μισό χιλιόμετρο προς τα βορειοανατολικά) βρίσκεται η Μονή Χαλάνδρων, γυναικείο μοναστήρι που ιδρύθηκε το 1660 και τιμάται στη μνήμη της Αγίας Ματρώνας, ενώ σε τριπλάσια απόσταση προς τα δυτικά ένα πιο αξιολόγο χριστιανικό μνημείο: ο βυζαντινός ναός Παναγία η Σικελιά με οχυρό περίβολο. Η Μέσα Διδύμα είναι Μαστιχοχώρι, δηλαδή ένα από τα 24 χωριά της νότιας Χίου όπου καλλιεργείται το μαστιχόδεντρο ή μαστιχοφόρος σχίνος (Pistacia lentiscus, var. Chia) από το οποίο εξάγεται η μαστίχα.

 Η Μέσα και η `Εξω Διδύμα σχετίζονται ίσως με τους δίδυμους Διοσκούρους της ελληνικής μυθολογίας, ή με το φυτό διδύμη (αρχαία ελληνική ονομασία), είτε τέλος επειδή επρόκειτο για δύο δίδυμους οικισμούς. Αλλά, όπως γράφει ο Γεώργιος Ζολώτας, «δεν πρέπει ίσως να πιστευθεί απολύτως ότι τα χωρία ταύτα ήσαν ανέκαθεν δίδυμα, αφού μάλιστα έχομεν τον προσδιορισμόν Μέσα και `Εξω Διδύμα». Εξάλλου στον κώδικα του 1680 αναγράφεται «στους Διδύμους». Ο κάτοικός τους ονομάζεται Διδυμούσης (και η κάτοικος Διδυμούσαινα) στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Στη Μέσα Διδύμα αναφέρονται οι εξής ναοί και εξωκλήσια: `Αγιος Γεώργιος ο Λιβαδιώτης, Ταξιάρχης, Κοίμηση της Θεοτόκου, Χριστός, `Αγιος Κωνσταντίνος, `Αγιος Δημήτριος, `Αγιος Ιωάννης, η Πέρα Παναγιά (όπου το παλαιό νεκροταφείο του χωριού) και η Παναγιά η Παντονιά ή Μεντονιά (μακρύτερα, προς την Καλλιμασιά). Κοντά στη Μέσα Διδύμα βρίσκεται η τοποθεσία «τα Βασιλικά», με πολλά μεσαιωνικά ερείπια, μεταξύ των οποίων και ναού της Αγίας Σοφίας του Χαβάρωνος. `Αλλα τοπωνύμια είναι το Μέσα Χώμα και το `Εξω Χώμα (τόπος εξαγωγής βιομηχανικού χώματος), οι Κορακιές, η Ραγού (= τόπος με ρωγμές), η Μπογιά, η Τοποθεσσά, οι Αντριάδες, τα Σώφυρα, τα Ράκη (παραφθορά από τη λέξη «Ηράκλειον» κατά τον Ζολώτα), τα Φιλούμενα και η Δεκαρτσά (από τη «Δεκαρχία»). Η εξέλιξη του πληθυσμού της Μέσα Διδύμας στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα. Δεν υπάρχει πεδινό έδαφος στην περιοχή και οι κάτοικοι της Μέσα Διδύμας ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία: «Οι Διδυμούσοι είναι γεωργοί και μικρέμποροι, η δε παραγωγή του τόπου των η συνήθης των Μαστιχοχώρων» (Ζολώτας). Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») τιμάται στο όνομα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Ο ταχυδρομικός κωδικός της Μέσα Διδύμας είναι 82102. Δημ. Γλύκα, Μιχ. Ρυμική, Δημ. Σκάμαλου: Χίος: Η ιδιαίτερη πατρίδα μας, Χίος 1975 Γεωργίου Ι. Ζολώτα: Ιστορία της Χίου, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σ. 618-619. Σύντομη περιγραφή με εικόνα Αρχειοθετήθηκε 2012-08-14 στο Wayback Machine.
Διαίρει και βασίλευε (υπολογιστές)

Στην επιστήμη των υπολογιστών, διαίρει και βασίλευε (divide and conquer, D&C) είναι μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Το πρόβλημα διαιρείται σε μικρότερα υποπροβλήματα και στη συνέχεια οι λύσεις τους συνδυάζονται για να προκύψει η λύση του αρχικού προβλήματος. Η μέθοδος αποτελεί τη βάση πολλών αλγορίθμων, π.χ. στους αλγόριθμους ταξινόμησης merge-sort και Quicksort. Το όνομά της προέρχεται από τη γνωστή ρήση του Καίσαρα, divide ut regnes (λατινικά).

 Η μέθοδος χρησιμοποιεί τρία στάδια για την επίλυση ενός προβλήματος. Συγκεκριμένα: Το πρόβλημα διαιρείται σε ένα αριθμό υποπροβλημάτων. ("Διαίρει") Ακολουθεί αναδρομική επίλυση των προβλημάτων. Ωστόσο, εάν το μέγεθος των υποπροβλημάτων είναι αρκετά μικρό η επίλυση τους γίνεται κατευθείαν. ("Βασίλευε") Τέλος οι λύσεις των υποπροβλημάτων συνδυάζονται σε μία ενιαία λύση στο αρχικό πρόβλημα. Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην επίλυση δύσκολων προβλημάτων, καθώς στηρίζεται στην επίλυση μικρότερων, ευκολότερων προβλημάτων. Παράδειγμα αποτελεί το παιχνίδι των Πύργων του Ανόι. Η αντιμετώπιση ορισμένων απλών, μικρών προβλημάτων με το συγκεκριμένο τρόπο (αναδρομικό - recursive) είναι δυνατόν να είναι πιο περίπλοκη και δυσνόητη από αντίστοιχη επίλυση βασιζόμενη σε απλή επανάληψη (iterative). Αλγόριθμος Αναδρομή Quicksort (Γρήγορη ταξινόμηση) Merge-sort Πύργοι του Ανόι T.H. Cormen, C.E. Leiserson, R.L. Rivest, Introduction to Algorithms, The MIT Press, 2nd Edition.
Αιτωλία

Η Αιτωλία στην Αρχαιότητα ήταν περιοχή στο δυτικό τμήμα της Στερεάς Ελλάδας, που καταλάμβανε το κεντρικό και το ανατολικό κομμάτι του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας, το νότιο τμήμα του σημερινού νομού Ευρυτανίας και το δυτικό του νομού Φωκίδας.

 Η Αιτωλία ορίζεται γενικά σαν η περιοχή της δυτικής Στερεάς που βρίσκεται στα ανατολικά του ποταμού Αχελώου - η περιοχή στα δυτικά ονομάζεται Ακαρνανία. Στα βόρεια συνορεύει με την Ήπειρο και τη Θεσσαλία και κατά την αρχαιότητα περιελάμβανε και μεγάλο κομμάτι της περιοχής στην οποία βρίσκεται η σημερινή Ευρυτανία. Η Αιτωλία είναι ορεινή στο βορρά ενώ στα νότια υπάρχει ο κάμπος του Αχελώου, το Μέγα Αιτωλικό Πεδίο της αρχαιότητας. Μεγαλύτερο αστικό κέντρο της περιοχής είναι το Αγρίνιο. Η Αιτωλία είναι περιοχή με μακρά ιστορία. Κατοικήθηκε αρχικά από Κουρήτες και Λέλεγες και σύμφωνα με τη μυθολογία ο Αιτωλός ο Αιτωλός ήταν ο γενάρχης της φυλής που τελικά κυριάρχησε στον τόπο. Γιοί του Αιτωλού ήταν ο Πλευρώνος ο Αιτωλός και ο Καλυδώνας που έδωσαν τα ονόματά τους στις δύο σημαντικότερες πόλεις της Αιτωλίας κατά τα πρώτα χρόνια της αρχαιότητας. Στα βόρεια της Αιτωλίας και κοντά στην περιοχή της σημερινής Ευρυτανίας βρίσκονταν και το φύλο των Αγραίων που είχαν σαν κυριότερο κέντρο τους το Αγρίνιο. Οι Αγραίοι ήταν υποτελείς των Αιτωλών όπως και τα υπόλοιπα συγγενικά τους φύλα, των Ευρυτάνων, των Απεραντίων και των Αποδοτών. Με τον καιρό οι Αιτωλοί αναδείχτηκαν σε σημαντική στρατιωτική και πολιτική δύναμη στην Αρχαία Ελλάδα και δημιούργησαν το Κοινό των Αιτωλών ή Αιτωλική Συμπολιτεία με κέντρο το Θέρμο. Μελέαγρος Αλέξανδρος, ποιητής του 3ου αιώνα π.Χ. Θεόδοτος, στρατηγός του Αντίοχου Γ' Νικόλαος, στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός Ευγένιος Γιαννούλης Τίτορμος
Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ.

Η Μπαντιρμά Μπάσκετμπολ Ιχτισάς Κουλουμπού (τουρκικά: Bandırma Basketbol İhtisas Kulübü), για λόγους χορηγίας Τεξούτ Μπαντιρμά (Teksüt Bandırma), είναι τουρκικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Πάνορμο. Η έδρα της είναι το γήπεδο Καρά Αλί Ατζάρ.Η ομάδα αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Α' κατηγορία Τουρκίας (BSL).

 Ο σύλλογος Μπάνβιτ ιδρύθηκε το 1994, από εργαζόμενους στη Μπάνβιτ, μια εταιρεία κρέατος με έδρα την Πάνορμο. Η ομάδα ξεκίνησε να παίζει στα τουρκικά περιφερειακά πρωταθλήματα το 1998 και προήχθη στη δεύτερη κατηγορία Τουρκίας το 2001. Το 2004, η ομάδα προήχθη στην κορυφαία κατηγορία, ως πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας.Η ομάδα έπαιξε στο ευρωπαϊκό διασυλλογικό επίπεδο τέταρτου επιπέδου EuroCup Challenge, στην πρώτη της σεζόν στο Πρωτάθλημα Τουρκίας και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του πρωταθλήματος. Η ομάδα έχει φτάσει στα ημιτελικά του Πρωταθλήματος πέντε φορές και δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Τουρκίας. Τη σεζόν 2012–13, η ομάδα νίκησε τη Μπεσίκτας στη προημιτελική σειρά, την Αναντολού Εφές στην ημιτελική σειρά και έφτασε στους τελικούς των πλέι οφ του πρωταθλήματος, όπου έχασε από τη Γαλατασαράι με 4-1. Την επόμενη σεζόν, η Μπάνβιτ προκρίθηκε στον Προκριματικό Γύρο της σεζόν 2013–14 της Ευρωλίγκα, όπου έχασαν εναντίον της Τελενέτ Οστένδης και υποβιβάστηκαν στο EuroCup. Τη σεζόν 2016-17, η Μπάνβιτ έπαιξε στην εναρκτήρια σεζόν του Μπάσκετ Τσάμπιονς Λιγκ, όπου έφτασε στο Φάιναλ Φορ που διεξήχθη στην Τενερίφη, τον πρώτο ευρωπαϊκό τελικό της Μπάνβιτ. Εκεί, η Μπάνβιτ έχασε με 63-59 από την οικοδέσποινα ομάδα Ιμπεροστάρ Τενερίφε.Την 1η Ιουνίου 2019, η Μπάνβιτ άλλαξε το όνομα της σε Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ.. Για λόγους χορηγίας, ο σύλλογος έχει υπάρξει γνωστός ως: 1994–2019: Μπάνβιτ ΜΚ 2019 – παρόν: Τεξούτ Μπαντιρμά Πρωτάθλημα Τουρκίας 2η θέση (1): 2012–13 Κύπελλο Τουρκίας Νικητές (1): 2017 Φιναλίστ (2): 2007, 2013 Σούπερ Καπ Τουρκίας Φιναλίστ (1): 2017 Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ Φιναλίστ (1): 2016-17 Επίσημος ιστότοπος (στα τουρκικά) Σελίδα στο Eurobasket.com Προφίλ στο TBLStat.net
Τζέιμς Άρθουρ

Ο Τζειμς Γκριγκ Άρθουρ (γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1944) είναι Καναδός μαθηματικός που ασχολείται με τις αυτομορφικές μορφές και πρώην πρόεδρος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είναι καθηγητής Μόσμαν στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

 Γεννήθηκε στο Χάμιλτον του Οντάριο και αποφοίτησε από το κολέγιο Upper Canada το 1962, έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1966 και μεταπτυχιακό από το ίδιο ίδρυμα το 1967. Πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ το 1970. Ήταν μαθητής του Ρόμπερτ Λάνγκλαντς- η διατριβή του είχε τίτλο Analysis of Tempered Distributions on Semisimple Lie Groups of Real Rank One. Ο Άρθουρ δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ από το 1970 έως το 1976. Εντάχθηκε στη σχολή του Πανεπιστημίου Ντιουκ το 1976. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο από το 1978 . Υπήρξε τέσσερις φορές επισκέπτης υπότροφος στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών μεταξύ 1976 και 2002. Ως μαθητής του Ρόμπερτ Λάνγκλαντς, είναι γνωστός για τον τύπο ίχνους Άρθουρ-Σέλμπεργκ, ο οποίος γενικεύει τον τύπο ίχνους του Σέλμπεργκ από την περίπτωση rang-un (που οφείλεται στον ίδιο τον Σέλμπεργκ) στη γενική περίπτωση των αναγωγικών ομάδων, ένα από τα σημαντικότερα ερευνητικά εργαλεία στο πρόγραμμα του Λάνγκλαντς. Εισήγαγε επίσης τις εικασίες του Άρθουρ. Το 1975 και το 1977 του απονεμήθηκε υποτροφία Σλόαν και το 2000 υποτροφία Γκούγκενχαϊμ. Το 1992 εξελέγη Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, αφού είχε εκλεγεί Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά το 1980. Το 2002 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Οττάβας. Το 1998 κατείχε την έδρα André Aisenstadt MRC στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, το 2001 ήταν υπεύθυνος για τις διαλέξεις Whittmore στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ και το 1993 κατείχε την έδρα Τζέφρι Γουίλιαμς της Καναδικής Μαθηματικής Εταιρείας. Εκλέχθηκε επίτιμο ξένο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 2003. Το 2012 έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. Το 2014 εξελέγη ξένο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Βραβείο Στέισι (1982) βραβείο John L. Synge (1987) Βραβείο Τζέφρι-Γουίλιαμς (1993) Βραβείο CRM-Fields-PIMS (1997) Μετάλλιο Χένρι Μάρσαλ Τόρι (1997) Χρυσό μετάλλιο Gerhard Herzberg του Καναδά για την επιστήμη και τη μηχανική (1999) Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (2015) Βραβείο Leroy P. Steele Lifetime Achievement Award (2017)Το 1998 προσκλήθηκε να μιλήσει στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στο Βερολίνο με θέμα Προς έναν σταθερό τύπο ίχνους, σε συνέχεια της διάλεξής του στη Βαρσοβία το 1983 με θέμα Ο τύπος ίχνους για μη συμπαγές πηλίκο. Το 2014 έδωσε διάλεξη ολομέλειας στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στη Σεούλ με θέμα L-συναρτήσεις και αυτομορφικές αναπαραστάσεις. Το 1999 έλαβε το Βραβείο Αριστείας Διδακτικού Προσωπικού από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Το 2003 έλαβε το βραβείο G. de B. Robinson και έδωσε διάλεξη με θέμα A note on the automorphic Langlands group (Σημείωμα για την αυτομορφική ομάδα Λάνγκλαντς)10. Langlands, Robert P. (2001). «The trace formula and its applications: an introduction to the work of James Arthur». Canadian Mathematical Bulletin 44 (2): 160–209. doi:10.4153/CMB-2001-020-8. ISSN 0008-4395. MR 1827854.
Αλφρέντ Πελλάν

Ο Αλφρέντ Πελλάν (Alfred Pellan: Πόλη του Κεμπέκ, 16 Μαΐου 1906 – Λαβάλ, Κεμπέκ, 31 Οκτωβρίου 1988) ήταν γαλλοκαναδός ζωγράφος, εικονογράφος βιβλίων, σκηνογράφος και σχεδιαστής θεατρικών κουστουμιών.

 Σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Πόλης του Κεμπέκ (École des beaux-arts de Québec) από το 1920 έως το 1925. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου και έλαβε το πρώτο βραβείο σε έκθεση τοιχογραφίας το 1935. Το 1940, με την πτώση της Γαλλίας στα χιτλερικά στρατεύματα, αναγκάσθηκε να επιστρέψει στον Καναδά για να εγκατασταθεί στο Μόντρεαλ. Τα έργα του, επηρεασμένα από τον κυβισμό και τον υπερρεαλισμό, δεν συγκίνησαν πολύ το συντηρητικό κεμπεκιώτικο κοινό της εποχής εκείνης. Από το 1943 έως το 1952 δίδαξε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών του Μόντρεαλ (École des beaux-arts de Montréal) συμβάλλοντας στην ανατροπή της μέχρι τότε ακαδημαϊκής άποψης για τις καλές τέχνες. Το 1948 δημιούργησε την ομάδα Πρίσμα των Ματιών (Prisme d'Yeux) για την απελευθέρωση της τέχνης από οποιαδήποτε ιδεολογία. Κατά την περίοδο αυτή, που θεωρείται ως η περίοδος της ζωγραφικής του ωρίμανσης, ασχολήθηκε επίσης με την εικονογράφηση ποιητικών συλλογών και την δημιουργία σκηνικών και κουστουμιών για το θέατρο. Με την οικονομική ενίσχυση της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά, επέστρεψε στο Παρίσι το 1952 και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1955. Το τελευταίο έτος της παραμονής του στο Παρίσι, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Musée national d'art moderne) της Γαλλίας διοργάνωσε μεγάλη έκθεση με έργα του. Με την φήμη που απέκτησε, επέστρεψε στον Καναδά για να συνεχίσει να ζωγραφίζει πίνακες και τοιχογραφίες. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία. Στον τόπο όπου γεννήθηκε, υπάρχει η προτομή του, ενώ το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Κεμπέκ (Musée national des beaux-arts du Québec) φιλοξενεί μόνιμη έκθεση έργων του. Πολλά έργα του υπάρχουν επίσης στην Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά στην Οττάβα και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Alfred Pellan – Artist Biography (National Gallery of Canada) — Βιογραφία του καλλιτέχνη (Αγγλικά). Alfred Pellan – Biographie de l'artiste (Galerie nationale du Canada) — Βιογραφία του καλλιτέχνη (Γαλλικά). Alfred Pellan – Artist Gallery (National Gallery of Canada) — Έργα του καλλιτέχνη (Αγγλικά). Alfred Pellan – Galerie de l'artiste (Galerie nationale du Canada) — Έργα του καλλιτέχνη (Γαλλικά).
Ιερά Μητρόπολις Προύσης

Η Μητρόπολη Προύσης είναι ιστορική επισκοπή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Μητρόπολη της Μικράς Ασίας που ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στις ακτές της θάλασσας του Μαρμαρά και έδρα της είναι η πόλη της Προύσας (σημ. Bursa).

 Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια στην περιοχή έδρασαν σημαντικές θεολογικές μορφές επισκόπων όπως ο Άγιος Πατρίκιος (3ος αι.) και ο Άγιος Τιμόθεος (4ος αι.).Η μητρόπολη αναφέρεται ήδη από το 325, ως επισκοπή της Μητρόπολης Νικομηδείας. Το 1190 έγινε ξεχωριστή Μητρόπολη και στις 6 Απριλίου 1326 κατελήφθη από τους Οθωμανούς. Το 1922, με την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η Μητρόπολη απέμεινε χωρίς ποίμνιο και διατηρήθηκε μόνο ως τίτλος. Είναι μια από τις Μητροπόλεις που αναγεννήθηκαν επί του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Το 2007, στον τίτλο του Μητροπολίτη προστέθηκε ο «υπέρτιμος και έξαρχος Βιθυνίας». Το 2012 αγοράστηκαν από το Πατριαρχείο δύο ναοί: ο ναός των Ταξιαρχών στη Συγή, κοντά στα Μουδανιά της Προύσας και της της Παναγίας Παντοβασίλισσας της Τρίγλιας, οι οποίοι είχαν ερημωθεί μετά το 1922. Η αναστήλωση τους έχει προγραμματιστεί και χειροτονήθηκε μόνιμος ιερέας. Οι λειτουργίες γίνονται κυρίως στον προτεσταντικό ναό της Προύσας αλλά τελούνται μερικές φορές και στον Ορθόδοξο ναό του Αγίου Παντελεήμονα στην Απολλωνιάδα, καθώς επίσης και σε ανακαινισμένους ναούς που λειτουργούν ως πολιτιστικά κέντρα και σε ερείπια άλλων ναών. Στις 19 Ιανουαρίου του 2019 (6 Ιανουαρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) τελέστηκαν για πρώτη φορά τα Θεοφάνια στην Προύσα μετά το 1922. Είχε προηγηθεί Θεία λειτουργία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στον ανακαινισμένο ναό του Αγίου Βασιλείου που λειτουργεί σαν πολιτιστικό κέντρο. Σήμερα το ποίμνιο της Μητρόπολης είναι κυρίως σλαβόφωνο. Συνορεύει στον βορρά με την Μητρόπολη Νικαίας, στα δυτικά με την Μητρόπολη Νικομηδείας και στα ανατολικά με την Μητρόπολη Αγκύρας. Η Μητρόπολη Προύσης περιλάμβανε τους εξής οικισμούς: Προύσα Δεμιρδέσι Κελεσέν ή Καλασάνιο Παλλαδάρι Πλατύαινος Τεπετζίκ Σουσουρλούκ Μουδανιά Αρβανιτοχώρι Μεσαίπολη ή Μυσόπολη Νεοχώριο ή Νεοχωράκι Συγή Τρίγλια Ελιγμοί ή Ελεγμοί Γεδεών, Μανουήλ (1885). Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil. Κοµνηνός Υψηλάντης, Αθανάσιος (1870). Εκκλησιαστικών και πολιτικών των εις δώδεκα, Βιβλίον Η, Θ΄και Ι΄ ήτοι Τα µετά την Άλωσιν (1453-1789), (Εκ χειρογράφου της ιεράς µονής του Σινά). Κωνσταντινούπολη: εκδιδόντος Αρχιµ. Γερµανού Αφθονίδου Σιναΐτου. Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών. σελ. 150.
Διασελλάκι Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Διασελλάκι Γρεβενών Το Διασελλάκι (επίσημα Διασελλάκιον) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στην περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 700 μέτρα.

 Το Διασελλάκι βρίσκεται στα όρια της Τριχωνίδας με τη Ναυπακτία και δυτικά του Εύηνου ποταμού, που οι κάτοικοι αποκαλούν στο σημείο αυτό "Βαλτσόρεμα". Είναι κτισμένο σε επικλινές έδαφος, στους πρόποδες του βουνού Ανεμύτση και κοντά στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Πλατάνου. Στα νότια υπάρχει από το 1953 σιδερένια γέφυρα τύπου Μπέλεϋ που συνέδεε το Θέρμο με Διασελλάκι - Πέρκο - Περίστα και Αχλαδόκαστρο - Πλάτανο και η οποία σήμερα είναι ανενεργή. Το χωριό απέχει 47 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 19 χλμ. Α. από τον Πλάτανο και 17 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 με το όνομα Σέλπιτζα να ανήκει στη δήμο Προσχίου. Το 1912 διορθώνεται σε Σέλτσα και προσαρτάται στην κοινότητα Πλατάνου. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α-28/09/1927 μετονομάζεται σε Διασελάκι και το 1940 διορθώνεται σε Διασελλάκιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική Κοινότητα Διασελλακίου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους. Απογραφές πληθυσμού
Φρειδερίκος Χριστιανός του Μάισσεν

Ο Φρειδερίκος-Χριστιανός, γερμ. Friedrich-Chrstian (31 Δεκεμβρίου 1893 - 9 Αυγούστου 1968) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Μάισσεν, τιτουλάριος βασιλιάς της Σαξονίας (1932-1968) και επικεφαλής του κλάδου των Βέττιν-Σαξονίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας και της Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Δ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Ο Αλβέρτος-Λεοπόλδος-Φρειδερίκος-Χριστιανός-Συσβέστρος-Άννο-Μακάριος γεννήθηκε στη Δρέσδη. Το 1968 απεβίωσε στο Σαμεντάν της Ελβετίας σε ηλικία 75 ετών. Νυμφεύτηκε το 1923 την Ελισάβετ Ελένη φον Τουρν ουντ Τάξις και είχε τέκνα: Μαρία-Εμμανουήλ, 1926-2012 Μαρία-Γιοζέφα, γενν. 1928. Άννα, 1929-2012, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο δε Αφίφ. Γιος της είναι ο Άλμπερτ φον Ζάχσεν, 1934-2012, Ματθίλδη, γενν. 1936, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ερρίκος φον Ζάχσεν-Κόμπουργκ ουντ Γκότα. Albert Herzog zu Sachsen: Die Wettiner in Lebensbildern, Styria-Verlag, Graz, Vienna and Cologne, 1995, ISBN 3-222-12301-2 Bäsig, Frank-Michael: Friedrich Christian Markgraf von Meißen, Raute Verlag, Dresden, 1995, ISBN 3-9804584-0-7
Χαβιέρ Βελάσκες

Ο Χαβιέρ Βελάσκες (Ángel Javier Velásquez Quesquén) είναι πολιτικός από το Περού, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τις 11 Ιουλίου του 2009 ως τις 14 Σεπτεμβρίου του 2010. Διετέλεσε επί 4 θητείες μέλος του Κογκρέσου και πρόεδρός του, την περίοδο 2008-09. . Ανήκει στην Αμερικανική Λαϊκή Επαναστατική Συμμαχία (Alianza Popular Revolucionaria Americana).

 Γεννήθηκε το 1959 ή το 1960 Ο Βελάσκες έγινε το 2008 πρόεδρος του Κογκρέσου και υπηρετεί σε αυτό επί 14 χρόνια. Θεωρείται ότι είναι ικανός διαπραγματευτής. Στις 11 Ιουλίου του 2009 διορίστηκε από τον πρόεδρο Άλαν Γκαρσία στην πρωθυπουργία της χώρας, έπειτα από τις συγκρούσεις με αυτόχθονες του 2009, κατά τις οποίες έχασαν τη ζωή τους συνολικά 34 άνθρωποι. Η ορκωμοσία του έγινε στις 12 Ιουλίου του 2009. Ο Βελάσκες θεωρείται πολύ πιστός στο κόμμα του και ότι είναι αντίθετος από τον προκάτοχό του, αριστερό Γιεχούντε Σιμόν. Είναι το τρίτο πρόσωπο που ανέλαβε πρωθυπουργός σε διάστημα 9 μηνών.Η υποστήριξη του Γκαρσία την περίοδο εκείνη ήταν 21 τοις εκατό. Εκτός από πρωθυπουργό, ο πρόεδρος Γκαρσία διόρισε και νέους υπουργούς άμυνας, δικαιοσύνης, γεωργίας και εσωτερικών. Έπειτα από ανασχηματισμό της κυβέρνησης το Σεπτέμβριο του 2010, τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Χοσέ Τσανγκ. Επίσημη ιστοσελίδα του Κογκρέσου
Ανάλυση διακύμανσης

Ανάλυση Διακύμανσης ή Ανάλυση Διασποράς (ANOVA) ονομάζεται μια στατιστική μέθοδος πειραματικού σχεδιασμού, κατά την οποία, πραγματοποιείται έλεγχος υποθέσεων με στόχο να ανιχνευθούν εάν υπάρχουν διαφορές στις μέσες τιμές περισσότερων από δύο πληθυσμών. Για να δοθεί απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα, κατασκευάζουμε έναν έλεγχο υποθέσεων με μηδενική υπόθεση H0 ότι όλα τα δείγματα προέρχονται από πληθυσμούς με την ίδια μέση τιμή έναντι μιας εναλλακτικής υπόθεσης ότι τουλάχιστον δύο μέσες τιμές είναι διαφορετικές. Ουσιαστικά πρόκειται για μια γενίκευση του T-test που εφαρμόζεται σε δύο πληθυσμούς. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να εφαρμοστούν πολλαπλοί ανεξάρτητοι έλεγχοι, αλλά η συγκεκριμένη μεθοδολογία δεν ενδείκνυται καθότι με αυτό τον τρόπο αυξάνεται η πιθανότητα να οδηγηθούμε σε σφάλμα τύπου Ι. Συνεπώς, η ANOVA είναι η κατάλληλη μεθοδολογία διότι, πρόκειται για συντομότερη διαδικασία ανάλυσης ενώ έχει και ακρίβεια διάγνωσης

 Η ανάλυση διακύμανσης εισήχθη για πρώτη φορά από τον Sir Ronald A. Fisher το 1918 στο άρθρο του The Correlation Between Relatives on the Supposition of Mendelian Inheritance. Η ανάλυση διασποράς όμως, έγινε ευρέως γνωστή μετά το 1925 όταν εκδόθηκε το βιβλίο του R. A. Fisher, Statistical Methods for Research Workers, στο οποίο την είχε συμπεριλάβει. Η ανάλυση της διακυμάνσης προέκυψε από τον Fisher, κατά την προσπάθεια επίλυσης πολύπλοκων προβλημάτων γεωργικού πειραματισμού. Η προσέγγιση της λύσης τέτοιου είδους προβλημάτων που πρότεινε, βασίζεται στην τυχαιοποίηση και στην επανάληψη του πειράματος. Οι προϋποθέσεις που θα χρειαστεί να ισχύουν για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε την ανάλυση διακύμανσης, είναι : η κατανομή των τιμών να είναι κανονική τα δείγματα να είναι αντιπροσωπευτικά και οι παρατηρήσεις ανεξάρτητες μεταξύ τους οι πληθυσμοί από τους οποίους επελέγησαν τα δείγματα να έχουν την ίδια διακύμανση Το πιο απλό πειραματικό σχέδιο είναι ο πλήρως τυχαιοποιημένος σχεδιασμός (Completely Randomized Design) σύμφωνα με τον οποίο, εργαζόμαστε με k ανεξάρτητα τυχαία δείγματα, ένα από κάθε πληθυσμό (η διαφορετικά έναν από κάθε στάθμη του παράγοντα (factor) και το οποίο αποτελεί γενίκευση του ελέγχου των μέσων τιμών μ1 και μ 2 , δύο κανονικών πληθυσμών με δύο ανεξάρτητα τυχαία δείγματα. Έστω, ότι από καθέναν από k>2 κανονικούς πληθυσμούς με κοινή διασπορά, σ2, και μέσες τιμές αντίστοιχα μ1, μ2,....., μk παίρνουμε ένα τυχαίο δείγμα μεγέθους, αντίστοιχα, n1, n2,....., nk για να κάνουμε, με βάση τα k δείγματα, τον έλεγχο: Η0: μ1 = μ2 =.....= μk Η1: μi ≠ μj (για ένα τουλάχιστον ζεύγος i,j) http://stat-athens.aueb.gr/~jpan/grammika-montela/chapter-II-1.pdf https://web.archive.org/web/20160910012410/http://www.actuar.aegean.gr/notes/ANALUSH%20DIAKUMANSHS%203.pdf http://www.aua.gr/gpapadopoulos/files/anova12-13a.pdf https://en.wikipedia.org/wiki/Analysis_of_variance#cite_note-9 https://eclass.hua.gr/modules/document/file.php/OIK272/%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B7%203%20-%20%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE%20%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%20ANOVA%20-22.4.2015.pdf http://users.uoi.gr/brapt/stat/lecture_04.pdf
Εμάνουελ Σάκιτς

Ο Εμάνουελ Σάκιτς (Emanuel Sakic, γενν. 25 Ιανουαρίου 1991, Βιέννη) είναι Αυστριακός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον Α.Ε. Κηφισιάς.

 Στις 3 Ιανουαρίου 2018, εντάχθηκε στον Ατρόμητο, με συμβόλαιο 1,5 έτους. Στις 9 Δεκεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο, ανοίγοντας το σκορ στο νικηφόρο αγώνα του Ατρόμητου με 4-2 επί του Άρη Θεσσαλονίκης. Στις 4 Ιουνίου 2019, η Στουρμ Γκρατς ανακοίνωσε την υπογραφή του Σάκιτς, προσφέροντας του διετές συμβόλαιο. Στις 5 Αυγούστου 2020, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης, επιστρέφοντας ξανά στην Ελλάδα. .Στις 2 Φεβρουαρίου 2022, σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο, κλείνοντας το σκορ στο τελευταίο λεπτό του νικηφόρου αγώνα του Άρη Θεσσαλονίκης με 2-1 επί της ΑΕΚ. Ο Σάκιτς αγωνίστηκε 2 συμμετοχές με την Εθνική Αυστρίας Κ18. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γιαμαντάου

Το Γιαμαντάου (μπασκιρικά: Ямантау, ρωσικά: гора Ямантау) είναι βουνό στα Ουράλια Όρη στην επαρχία Μπελορέτσκι στο Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.640 μέτρων. Είναι το υψηλότερο βουνό στα νότια Ουράλια και ανήκει στο φυσικό καταφύγιο των Νότιων Ουραλίων. Το Γιαμαντάου είναι γνωστό για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ισχυριστεί ότι στο βουνό υπάρχει ένα εκτεταμένο συγκρότημα οχυρών της Ρωσικής Κυβέρνησης ή των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων μέσα στο βουνό, παρόμοιο με το συγκρότημα του όρους Σεγιέν.

 Το όνομα του βουνού προέρχεται από το "Γιαμάν τάου" (Яман тау), το οποίο σημαίνει κακό βουνό στη γλώσσα μπασκίρ καθώς και σε άλλες τουρκικές γλώσσες της περιοχής όπως τα ταταρικά και τα ταταρικά μισάρ. Το Γιαμαντάου, μαζί με το όρος Κοσβίνσκι (600 χιλιόμετρα βορειότερα), σύμφωνα με ισχυρισμούς της αμερικανικής κυβέρνησης είναι η έδρα κάποιας μεγάλης μυστικής πυρηνικής εγκατάστασης ή καταφυγίου ή και τα δύο. Δορυφορικές εικόνες από δορυφόρους των ΗΠΑ δείχνουν μεγάλα προγράμματα εκσκαφών μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ακόμη και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 κατά την διάρκεια της κυβέρνησης του Μπόρις Γιέλτσιν. Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής υπήρχαν δύο στρατιωτικές φρουρές, οι Μπελορέτσκ-15 και Μπελορέτσκ-16, πιθανώς και η Άλκινο-2. Οι φρουρές βρίσκονταν στο Μεζγκόριε (ρωσικά: Межгорье‎) το 1995, και οι φρουρές λέγεται ότι είναι η κατοικία 30.000 εργατών η καθεμιά, εξυπηρετούμενες από μεγάλες σιδηροδρομικές γραμμές.Επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις της Αμερικανικής κυβέρνησης έχουν δώσει αρκετές ρωσικές απαντήσεις για το Γιαμαντάου, όπως για παράδειγμα ότι είναι χώρος εξορύξεων, ρωσικό θησαυροφυλάκιο, χώρος αποθήκευσης τροφίμων και καταφύγιο για ρώσους ηγέτες σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με το Γιαμαντάου το 1996, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, δήλωσε: "Η πρακτική ενημέρωσης των ξένων μέσων μαζικής ενημέρωσης από το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας για εγκαταστάσεις που είναι υπό κατασκευή όπου και αν είναι δεν υπάρχει στο συμφέρον της ενίσχυσης της ασφάλειας της Ρωσίας." Το 1997, μια διαπίστωση του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, σχετικά με τον νόμο εξουσιοδότησης για την εθνική άμυνα του 1998, η ρωσική κυβέρνηση διατηρούσε μια πολιτική άρνησης σχετικά με το συγκρότημα αφότου οι αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν δώσει ξεναγήσεις στο συγκρότημα του όρους Σεγιέν σε ρώσους διπλωμάτες, όπου η διαπίστωση ήταν ότι "δεν φαίνεται να συμβαδίζει με την μείωση των στρατηγικών απειλών, της ανοιχτότητας και της συνεργασίας που είναι η βάση της μεταψυχροπολεμικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας." Το Γιαμαντάου είναι μέρος ενός επιπέδου στο βιντεοπαιχνίδι του 2010 Call of Duty: Black Ops, όπου οι Χάντσον και Γουίβερ εξαλείφουν το συγκρότημα. Το όρος επιστρέφει στο Call of Duty: Black Ops Cold War όπου βρίσκεται η χαμένη πυρηνική βόμβα, και είναι σημαντικό σημείο της πλοκής του βιντεοπαιχνιδιού του 2019 Metro Exodus.
15

Το έτος 15 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Τρίτη στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Καίσαρα και Φλάκκου (ή, λιγότερο συχνά, το 768 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 15 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 15 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ρωμαϊκή λεγεώνα ιδρύει τον οικισμό Ήμονα (στη θέση της σημερινής Λιουμπλιάνα). Μάιος - Ως μέρος της εκστρατείας του κατά των Γερμανικά λαών, ο Γερμανικός αιχμαλωτίζει τη Τουσνέλντα, σύζυγο του Αρμίνιου. Καλοκαίρι - Ο Γερμανικός εξαπολύει επίθεση με δύο σκέλη από το Vetera και το Μάιντς. Στο ταξίδι της επιστροφής του, ανακαταλαμβάνει την ακουίλα της 19ης λεγεώνας και επισκέπτεται το πεδίο μάχης του Τευτοβούργιου Δρυμού. Ο Γερμανικός κανονίζει την ταφή για τα λείψανα του στρατού του Βάρου. Η Βάρνα (Οδησσός), στη Βουλγαρική Ακτή του Εύξεινου Πόντου, προσαρτάται στη Ρωμαϊκή επαρχία της Μοισίας. 24 Σεπτεμβρίου - Βιτέλλιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (θ. 69 μ.Χ.) 6 Νοεμβρίου - Ιουλία Αγριππίνα, Ρωμαία αυτοκράτειρα (θ. 59 μ.Χ.) Απολλώνιος ο Τυανέας, Έλληνας φιλόσοφος (θ. περ. 100 μ.Χ.) Έννια Θράσυλλα, Ρωμαία ευγενής (θ. 38 μ.Χ.) Λολία Παουλίνα, Ρωμαία αυτοκράτειρα (θ. 49 μ.Χ.) Λούκιος Βεργίνιος Ρούφος, Ρωμαίος ύπατος (θ. 97 μ.Χ.) Λούκιος Σέιος Στράβων, Ρωμαίος πραιτωριανός έπαρχος (γ. 46 π.Χ.) (κατά προσέγγιση έτος θανάτου) Ποτάμων ο Μυτιληναίος, ρήτορας (γ. περ. 75 π.Χ.)
FIBA Europe

Η FIBA Europe είναι μια επιτροπή, εντός της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), η οποία περιέχει και τις 50 εθνικές ομοσπονδίες της FIBA στη ζώνη της Ευρώπης και ιδρύθηκε το 1957. Διατηρεί τα κεντρικά γραφεία της στο Μόναχο της Γερμανίας.

 Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας: Διοργανώσεις Ανδρών Σε επίπεδο εθνικών ομάδων Ευρωμπάσκετ Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για Μικρές Χωρες Διασυλλογικές Τσάμπιονς Λιγκ Γιούροπ ΚαπΔιοργανώσεις Γυναικών Ευρωπαϊκό ΠρωτάθλημαΔιοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής Άνδρες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-20) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-16) Γυναίκες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-20) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-16)Καλαθοσφαίριση 3x3 Άνδρες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυνάικες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υποδομή Άνδρες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18) Γυνάικες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18) Κατάταξη ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης (Αγγλικά) (Γαλλικά) Official Web Site FIBA Europe Κατάλογος των ομοσπονδιών μελών της FIBA στην Διεθνή Καλαθοσφαίριση
Νατράσβεστος

Ως νατράσβετος (Soda lime) ορίζεται χημικά κοκκώδης μάζα σε λευκό ή γκρίζο χρώμα, που παράγεται από τη σύνθεση υδροξειδίου του ασβεστίου, υδροξειδίου του νατρίου και υδροξειδίου καλίου σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας.

 Η τυπική σύνθεση του υλικού είναι: Υδροξείδιο του ασβεστίου, Ca(OH)2 (περ. 75%) Νερό, H2Ο (περ. 20%) Υδροξείδιο του νατρίου, NaOH (περ. 3%) Υδροξείδιο του καλίου, KOH (περ. 1%). Χρησιμοποιείται σε συστήματα δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακος σε συσκευές κλειστού κυκλώματος, υποβρύχια, καταδυτικούς κώδωνες, διαστημικά οχήματα για την αποφυγή δηλητηρίασης διοξειδίου του άνθρακα. Στην ιατρική χρησιμεύει κυρίως για τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα της εκπνοής ασθενών που χειρουργούνται σε συστήματα ανακύκλωσης αερίων νάρκωσης κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Sofnolime MSDS Example of a commercial soda lime product that is used in diving and medicine Publications on sodalime in diving operations An Introduction to Sofnolime (Technical Article)
Στεπάν Κούμπιβ

Ο Στεπάν Ιβάνοβιτς Κούμπιβ (ουκρανικά: Степан Іванович Кубів‎) (γεννηθείς στις 19 Μαρτίου 1962) είναι Ουκρανός πολιτικός, Πρώτος Αντιπρόεδρος Πρωθυπουργός της Ουκρανίας και ταυτόχρονα ο Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου από τις 14 Απριλίου 2016. Επίσης είναι πρώην αναπληρωτής πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας.

 Πριν από την σύγκληση 1983-1988: Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Ιβάν Φράνκο στο Λβιβ,1988-1991: εργάστηκε ως διευθυντής στον τομέα της Νεολαίας του δήμου του Λβιβ1991-1994: διευθυντής στην φοιτητική ένωση του Λβιβ1994-2000: Εργάστηκε στην Δυτική Ουκρανική Εμπορική Τράπεζα, και υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 1997. 2000-2008: Υπηρέτησε ως πρόεδρος της JSC Kredobank2008-σήμερα: Αναπληρωτής Καθηγητής Μάρκετινγκ και Λογιστικής του "Πολυτεχνείου του Λβιβ".2010-2012: Εργάστηκε στο Τραπεζικό Εποπτικό Συμβούλιο.Μετά την σύγκληση Στις 12 Δεκεμβρίου 2012, έγινε μέλος της 9ης βουλής της Ουκρανίας.2013-2014: διοικητής στον Οίκο των Συνδικάτων στο Κίεβο, κατά τη διάρκεια των μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στην Ουκρανία.Στις 24 Φεβρουαρίου 2014, έγινε ο πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας.Στις 28 Φεβρουαρίου 2014, έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας.Στις 4 Μαρτίου 2014 υπέβαλε Προσωπική γραπτή δήλωση παραίτησης. Το Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανίας σταμάτησε πρόωρα τις εξουσίες των Βουλευτών σε σχέση με ένα προσωπικό αίτημα των εξουσιών των αντιπροσώπων.Στις 19 Ιουνίου 2014 ο Κούμπιβ αντικαταστάθηκε ως Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας από την Βαλέρια Χοντάριεβα. Επίσης έχει αναφερθεί ότι θα γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Περιφερειακής Κρατικής Διοίκησης του Λβιβ. Στις Ουκρανικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο, και ήταν 59ος στον εκλογικό κατάλογο του Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο. Από τις 14 Απριλίου 2016 ο Κούμπιβ είναι ο Πρώτος Αντιπρόεδρος Πρωθυπουργός της Ουκρανίας και ταυτόχρονα Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου. Επίσημη Ιστοσελίδα
Άνω Αμυγδάλοι Λασιθίου

Οι Άνω Αμυγδάλοι είναι οικισμός της κοινότητας Ζενίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου, του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Γαϊδούρο, το (Γαϊδούρω, η).

 Οι Άνω Αμυγδάλοι είναι ορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκονται στις ανατολικές υπώρειες του όρους Σελένα, πάνω στην επαρχιακή οδό Νεαπόλεως-Οροπεδίου (ΕΠ 9) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 610. Ο οικισμός απέχει 23 χλμ. περίπου Δ. ΒΔ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Γαϊδούρο, το (Γαϊδούρω, η) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρυσών του νομού Λασιθίου. Το 1927 μετονομάστηκε σε Άνω Αμυγδάλοι και το 1930 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζενίων. Το 1940 ο οικισμός καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1971. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζενίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.krititraveller.gr/2020/07/blog-post_617.html