Ταμπλό αυτοκινήτου

Το ταμπλό σε ένα αυτοκίνητο είναι ένα πλαίσιο το οποίο βρίσκεται κάτω από το παρμπρίζ και περιέχει πίνακες και δείκτες, όπως το ταχύμετρο, το στροφόμετρο, τον χιλιομετρητή, τον ημερήσιο χιλιομετρητή, τον μετρητή της στάθμης καυσίμων και το θερμόμετρο νερού στο ψυγείο. Μία από τις απαιτήσεις αυξημένης ασφάλειας της δεκαετίας του 1970 ήταν η διαδεδομένη υιοθέτηση των ταμπλό με πολλά όργανα και ενδείξεις

 Εκτός των ταμπλό που συναντώνται στα νεότερα και σύγχρονα αυτοκίνητα, υπάρχει μία ευρεία ποικιλία των ταμπλό που χρησιμοποιούνται σε διάφορες άλλες εφαρμογές: Τα αγροτικά τρακτέρ και τα πολύ παλιά αυτοκίνητα έχουν μερικές φορές λίγα περισσότερο από ένα τιμόνι, έναν διακόπτη ανάφλεξης και ένα ταχύμετρο με χιλιομετρητή. Τα κατασκευασθέντα επί παραγγελία αυτοκίνητα (kit cars) συχνά απλά έχουν ένα κομμάτι μέταλλο που διαμορφώνει το ταμπλό. Όποτε ένας νέος μετρητής πρέπει να προστεθεί, μια τρύπα ανοίγεται με τρυπάνι στην κατάλληλη θέση και βιδώνεται απλά επάνω. Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα (π.χ. της Formula 1) δεν έχουν χώρο για ταμπλό, έτσι τα όργανα είναι ενσωματωμένα στο κέντρο του τιμονιού. Οι μοτοσικλέτες και τα μοτοποδήλατα έχουν μια συμπιεσμένη έκδοση των ταμπλό αυτοκινήτων, συνήθως με τα εντελώς αναγκαία όργανα, αλλά μερικές φορές έχουν αρκετό χώρο για να περιέχουν ραδιόφωνο και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης GPS. Τα σημαντικότερα στοιχεία που βρίσκονται στο ταμπλό είναι το τιμόνι και τα όργανα ενδείξεων. Ο πίνακας οργάνων περιέχει τους μετρητές οργάνων και συγκεκριμένα το ταχύμετρο, το στροφόμετρο, τον χιλιομετρητή, τον ημερήσιο χιλιομετρητή και το μετρητή καυσίμων. Κάποιοι κατασκευαστές επίσης (ιδίως η BMW και η Mercedes-Benz), τοποθετούν και δείκτη οικονομίας καυσίμου (fuel economy gauge), οι οποίοι δείχνουν κάθε στιγμή την στιγμιαία κατανάλωση καυσίμου. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ορισμένα μοντέλα διέθεταν και αμπερόμετρο, για την απεικόνιση της κατάστασης του συστήματος ηλεκτρικής φόρτωσης, το οποίο μετά αντικαταστάθηκε από το βολτόμετρο. Επιπλέον, ορισμένοι πίνακες οργάνων μπορεί να διαθέτουν και δείκτη πίεσης λαδιού ή πολύ σπάνια ακόμα και θερμόμετρο λαδιού. Η κορυφή ενός ταμπλό περιέχει συνήθως τους ομιλητές για το ακουστικό σύστημα και τις διεξόδους για το σύστημα θέρμανσης και κλιματισμού (Α/C). Στα πιο σύγχρονα μοντέλα τοποθετούνται στο κέντρο του ταμπλό και συστήματα πλοήγησης αυτοκινήτου (automotive navigation systems). Τα λεγόμενα «μαξιλαρωτά ταμπλό» (padded dashboards) επινοήθηκαν τη δεκαετία του 1940 από τον πρωτοπόρο σε ζητήμα ασφάλειας αυτοκινήτου Claire L. Straith. Ωστόσο, μόλις τη δεκαετία του 1970 άρχισαν να διαδίδονται. Σήμερα όλα τα ταμπλό αποτελούνται από αφρώδες παραμορφώσιμο πλαστικό, συνήθως αφρό πολυουρεθάνης με ικανότητα απορρόφησης ενέργειας, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα τραυματισμού σε τυχόν πρόσκρουση. Παράλληλα, οι επιφάνειες των ταμπλό καλύπτονται από πολυβινυλοχλωρίδιο (polyvinyl chloride / PVC) ή και από δέρμα στα αυτοκίνητα πολυτελείας. Από την δεκαετία του 1980 άρχισαν να εμφανίζονται και αερόσακοι οδηγού και συνοδηγού σε κάποια πολυτελή αυτοκίνητα και τελικώς την δεκαετία του 1990 καθιερώθηκαν ως στάνταρ σε όλα τα μοντέλα. Αυτό οδήγησε σε ριζικούς ανασχεδιασμούς στο τιμόνι και στο ταμπλό των νεότερων μοντέλων, ώστε να μπορέσουν να προσαρμοστούν στο εσωτερικό των αυτοκινήτων. Στα σύγχρονα τιμόνια, ο αερόσακος οδηγού είναι διπλωμένος κάτω από το κάλυμμα του τιμονιού, που εξωτερικά μοιάζει σαν «καπάκι» το οποίο οριοθετείται από ένα «χάραγμα» στην περιφέρειά του, ώστε το καπάκι να μπορεί να ανοίξει για να βγει ο αερόσακος. Παρομοίως, στα πρώτα μοντέλα με αερόσακο συνοδηγού, υπήρχε ένα εμφανές ορθογώνιο καπάκι στο πάνω μέρος του ταμπλό μπροστά από τον συνοδηγό. Σε πολλά νεότερα μοντέλα, ωστόσο, ο αερόσακος συνοδηγού ανοίγει και βγαίνει μέσα από μία στενή λωρίδα κατά μήκος του ταμπλό, η οποία έχει ενσωματωθεί στο συνολικό ντιζάιν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ορατό χάραγμα που να οριοθετεί εμφανές καπάκι. Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου Αερόσακος