IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πολυεπεξεργασία

Πολυεπεξεργασία είναι η χρήση δύο ή περισσότερων κεντρικών μονάδων επεξεργασίας (CPU) σε ένα ενιαίο σύστημα υπολογιστή. Ο όρος αναφέρεται επίσης η ικανότητα ενός συστήματος να υποστηρίξει περισσότερους από έναν επεξεργαστές και τη δυνατότητα να αναθέτει καθήκοντα μεταξύ τους. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του βασικού αυτού θέματος, καθώς και ο ορισμός της "πολυ" μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το πλαίσιο, ως επί το πλείστον σε συνάρτηση με το πώς ορίζονται οι επεξεργαστές (πολλαπλούς πυρήνες σε ένα τσιπ, πολλές μάρκες σε ένα πακέτο, πολλά πακέτα σε μία κεντρική μονάδα επεξεργασίας, κλπ.).

 Σε ένα σύστημα πολυεπεξεργασίας όλοι οι επεξεργαστές μπορεί να είναι ίσοι, ή ορισμένοι μπορεί να προορίζονται για ειδικούς σκοπούς. Ένας συνδυασμός υλικών και λειτουργικών στοιχείων σχεδιασμού του συστήματος του λογισμικού καθορίζει τη συμμετρία (ή την έλλειψη αυτών) σε ένα δεδομένο σύστημα. Για παράδειγμα μπορούν να απαιτείται μόνο μία ΚΜΕ για να ικανοποιεί τα αιτήματα διακοπών (interrupts) του υλικού, ενώ όλες οι άλλες εργασίες του συστήματος μπορεί να κατανέμονται εξίσου μεταξύ των επεξεργαστών ή η την εκτέλεση κώδικα λειτουργίας του πυρήνα (kernel) μπορεί να περιοριστεί σε μόνο έναν επεξεργαστή (είτε σε ειδικό επεξεργαστή, ή μόνο έναν επεξεργαστή την κάθε φορά), ενώ τα αιτήματα των χρηστών μπορεί να εκτελεστούν σε οποιοδήποτε συνδυασμό των επεξεργαστών. Τα συστήματα πολυεπεξεργασίας είναι συχνά πιο εύκολο να σχεδιαστούν σε περίπτωση επιβολής τέτοιων περιορισμών, αλλά τείνουν να είναι λιγότερο αποτελεσματικά από ότι τα συστήματα στα οποία όπου επεξεργαστές χρησιμοποιούνται ισομερώς. Τα συστήματα που αντιμετωπίζουν όλες τις κεντρικές μονάδες επεξεργασίας εξίσου καλούνται συστήματα συμμετρικής πολυεπεξεργασίας (symmetric multiprocessing, SMP). Σε συστήματα όπου όλες οι κεντρικές μονάδες επεξεργασίας δεν είναι ίσες, οι πόροι του συστήματος μπορεί να χωριστεί σε διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένων της ασύμμετρης πολυεπεξεργασίας μη-ομοιόμορφης πρόσβασης μνήμης (non-uniform memory access, NUMA) και της συγκεντρωτικής πολυεπεξεργασίας (clustered multiprocessing). Πολυεπεξεργασία είναι η τεχνική της εναλλακτικής εκτέλεσης ενός αριθμού συναφών έργων της ίδιας κατηγορίας, σε κάθε ένα από τα οποία έχει δοθεί ένας βαθμός προτεραιότητας, για να είναι δυνατή η διακοπή αυτών και να παρεμβληθεί η εκτέλεση ενός άλλου έργου με υψηλότερη προτεραιότητα. Τα συναφή αυτά έργα χρησιμοποιούνται για την επίλυση ενός προβλήματος το οποίο δεν είναι δυνατόν να επιλυθεί από ένα μόνο πρόγραμμα. Συμμετρική πολυεπεξεργασία
Sinclair ZX80

Ο Sinclair ZX80 ήταν ο πρώτος οικιακός υπολογιστής της εταιρείας Science of Cambridge Ltd που αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα Sinclair Research και κυκλοφόρησε στην αγορά το 1980, με τη χαμηλότερη έως τότε τιμή των 99 λιρών. Ήταν διαθέσιμος σε μορφή κιτ συναρμολόγησης και έγινε τόσο δημοφιλής που για κάποια διαστήματα υπήρχε λίστα αναμονής αγοραστών. Η οθόνη και η μονάδα εγγραφής/ανάγνωσης προγραμμάτων και αρχείων δεν περιλαμβάνονταν στον βασικό εξοπλισμό. Το όνομα ZX80 έδειχνε την σχέση του μηχανήματος με τον επεξεργαστή Ζ80 της Zilog. Τον διαδέχθηκε ο ZX81 ενώ παρήχθη σε περίπου 50.000 τεμάχια.

 Ο ZX80 σχεδιάστηκε από τον Jim Westwood με βάση την κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) Z80 της Zilog. Η συχνότητα λειτουργίας ήταν στα 3,25 ΜHz. Η κεντρική μνήμη ήταν 1Kb RAM (Random Access Memory), με δυνατότητα επέκτασης στα 16Kb, και η μνήμη ROM (Read Only Memory) στα 4 Kb. Η μνήμη ROM περιελάμβανε τη γλώσσα προγραμματισμού Sinclair BASIC, ένα διορθωτή κειμένου (editor) και το λειτουργικό σύστημα τα οποία ήταν και το παρεχόμενο λογισμικό του μηχανήματος. Τα ηλεκτρονικά κυκλώματα βρίσκονταν μέσα στο πληκτρολόγιο τύπου QWERTY, σε ένα λευκού χρώματος κουτί (case), ενώ τα μπλε πλήκτρα πλαισιώνονταν από μαύρο χρώμα. Η κατασκευή είχε προβλήματα αντοχής, αξιοπιστίας και υπερθέρμανσης. Για την ανάγνωση/αποθήκευση δεδομένων και προγραμμάτων απαιτείτο κοινό κασετόφωνο. Η έξοδος για εικόνα ήταν μονόχρωμη τύπου RF για τηλεόραση. Οι αναλύσεις χαρακτήρων που υποστήριζε ήταν 32 στήλες Χ 24 γραμμές χαρακτήρων σε κανονική λειτουργία και 64 στήλες Χ 48 γραμμές χαρακτήρων σε λειτουργία γραφικών. Ο ZX80 για την επικοινωνία του με τον έξω κόσμο διέθετε μια έξοδο για κασετόφωνο και μια θύρα γενικής χρήσης. Ο ΖΧ80 δεν υποστήριζε ηχητική λειτουργία. Για την μία και μοναδική θύρα γενικής χρήσεως, κυκλοφόρησαν επεκτάσεις μνήμης με χωρητικότητα 1, 2, 3 και 16 Kb και διεπαφές (interface) για εκτυπωτή και Floppy Disk Drive. Τέλος όταν κυκλοφόρησε το επόμενο μοντέλο της Sinclair Research ο ZX81, διατέθηκε στην αγορά και κιτ αναβάθμισης που μετέτρεπε το ZX80 σε ZX81. Λόγω της περιορισμένης μνήμης (1 Κb), 1.000.000 φορές μικρότερη από αυτή που έχει ένας μέσος σημερινός Ηλεκτρονικός Υπολογιστής, το λογισμικό (Software) που αναπτύχθηκε ήταν περιορισμένο. Κυκλοφόρησαν παιχνίδια, μεταξύ αυτών το Space Invaders και το Chess. Υπάρχουν εξομοιωτές (προγράμματα που εξομοιώνουν τη λειτουργία παλιότερων υπολογιστών), για τα λειτουργικά συστήματα όπως το DOS, τα Windows και το Linux. Ο ZX80 αν και ήταν περισσότερο μια εξελιγμένη αριθμομηχανή (calculator) και λιγότερο Ηλεκτρονικός Υπολογιστής άνοιξε τον δρόμο, τουλάχιστον στην Ευρώπη, για την άνθιση της αγοράς οικιακών Υπολογιστών. Διέγειρε το ενδιαφέρον των ερασιτεχνών, τόσο λόγω του υλικού που απαιτούσε συναρμολόγηση, όσο και για το λογισμικό με την BASIC που διέθετε. Η ιστοσελίδα του ZX80 Παλιά διαφήμιση του ZX80
Γεώργιος Παλαιολόγος

Ο Γεώργιος Παλαιολόγος ήταν ένας από τους πιο εξέχοντες στρατιωτικούς διοικητές και οι υποστηρικτές του αυτοκράτορα Αλεξίου Κομνηνού (1081-1118) που συμμετείχε σε πολλές εκστρατείες και τιμήθηκε με το αξίωμα του νωβελίσσιμου.

 Ήταν γιος του γνωστού, ως πρώτου μέλους της Παλαιολόγου οικογένειας, Νικηφόρου Παλαιολόγου δούκα της Μεσοποταμίας. Η σύζυγός του Άννα Δούκαινα ήταν αδελφή της Ειρήνης Δούκαινας, συζύγου τού Αλέξιου Α΄ Κομνηνού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εκστρατείες του (1081-1085), ειδικά στην μάχη στο Δυρράχιο (18 Οκτωβρίου 1081), στην πολιορκία και επανάκτηση της Καστοριάς εναντίον των Νορμανδών, καθώς και στην μάχη του λόφου Λεβούνιου κοντά στην Κωνσταντινούπολη κατά των Πετσενέγων (1087-1091). Οι εκστρατείες αυτές ήταν η κύρια πηγή που χρησιμοποιείται από την Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα στις μάχες του πατέρα της. Στη σύνοδο του 1094 αναφέρεται ως νωβελίσσιμος.Ο Γεώργιος Παλαιολόγος είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Νικόλαο. Είχε αποκτήσει τέσσερις γιους: Νικηφόρος, δούκας της Θεσσαλονίκης. Ο δισεγγονός του Ανδρόνικος Παλαιολόγος ήταν ο πατέρας του Μιχαήλ Η΄. Ανδρόνικος π. 1083/85-π. 1115/18, κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Μιχαήλ, σεβαστός. Αλέξιος, νυμφεύτηκε την Άννα Κομνηνή Δούκαινα. Ο εγγονός του Αλέξιος Παλαιολόγος νυμφεύτηκε σε 2ο γάμο την Ειρήνη Αγγελίνα (κόρη του Αλεξίου Γ΄) και είχαν κόρη τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα, μητέρα του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος Angold, Michael, The Byzantine Empire 1025–1204: A Political History(1984) Η βυζαντινή αυτοκρατορία 1025 - 1204:Μία πολιτική ιστορία. Longman. ISBN 0582490618 Skoulatos, Basile (1980) (στα γαλλικά), Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthese. Η μάχη στο λόφο Λεβούνιο Nobilissimus(νωβελίσσιμος)
Ελεονώρα Αικατερίνη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

H Ελεονώρα-Αικατερίνη, γερμ. Eleonora-Catherine von Pfalz-Zweibrücken von Wittelsbach (17 Μαΐου 1626 - 3 Μαρτίου 1692) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Έσβεγκε.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη-Κάζιμιρ δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας. Παντρεύτηκε το 1646 τον Φρειδερίκο λάντγκαρβο της Έσσης-Έσβεγκε και είχε τέκνα: Χριστίνα 1649-1702, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο-Αλβέρτο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Μπέβερν. Ιουλιανή 1652-1693, παντρεύτηκε τον Γιόχανν-Γιάκομπ Μάρχαντ βαρόνο του Λίληνμπουρκ. Καρλόττα 1653-1708, παντρεύτηκε πρώτα τον Αύγουστο των Βέττιν πρίγκιπα της Σαξονίας-Βάισενφελς και έπειτα τον Ιωάννη-Αδόλφο κόμη του Μπέντχαϊμ-Τέκλενμπουρκ. Ελισάβετ 1650-1651, Φρειδερίκος 1654-1655, Μαργαρίτα 1647, απεβίωσαν νήπια. Wurzbach, Constantin, von, ed. (1861). "Habsburg, Maria (Herzogin zu Berg, Jülich und Cleve)" . Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich [Biographical Encyclopedia of the Austrian Empire] (in German). 7. p. 19 – via Wikisource.
Ούλοβιτς

Το Ούλοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Уловић) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 810 κατοίκους.

 Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Λούκαβατς. Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα του Ούλοβιτς στο fallingrain.com
Μοχάμεντ Σαλαλί

Ο Μοχαμέντ Σαλαλί (γαλ. Mohamed Chalali) (γεν. το 1989) είναι Γάλλος επιθετικός ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Αλγερία, με την οποία χρίστηκε διεθνής ελπίδων. Έχει ύψος 1,77 μ. Από το 2011 παίζει στην Αμπερντίν στη Σκωτία.

 Ο Μοχάμεντ Σαλαλί γεννήθηκε στις 4 Απριλίου του 1989, στο Μοντρέιγ (Σεν-Σαιν-Ντενί) της Γαλλίας, από γονείς μετανάστες από την Αλγερία. Ως έφηβος ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στη Ρόμενβιλ και στη συνέχεια στη Β΄ ομάδα της Χάβρης. Το 2008 μεταπήδησε στην Α΄ ομάδα με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στη Β΄ κατηγορία, τη χρονιά που η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Λιγκ 1. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε και στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, ενώ κατά την σεζόν 2009-10 μεταγράφηκε στη Σατορού. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο τεσσάρων ετών με τον Πανιώνιο. Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2010-11, "SportDay" (27-8-2010). Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2011-05-14 στο Wayback Machine..
Αγνή του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Braunsweig-Lüneburg von Welfen (πριν το 1356 - 1430/1434) από τον Οίκος των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμποργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Μάνσφελντ, μετά δούκισσα της Πομερανίας και αργότερα δούκισσα του Μεκλεμβούργου.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Αικατερίνης των Άνχαλτ, κόρης του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Τρίτος σύζυγός της ήταν ο Αλβέρτος Γ΄ δούκας της Σουηδίας, πρώην βασιλιάς της Σουηδίας. Η Αγνή δεν θεωρείται βασίλισσα της Σουηδίας, διότι ο Αλβέρτος είχε εκτοπιστεί από τη Σουηδία πριν παντρευτούν, αλλά στο Μεκλεμβούργο εθεωρείτο βασίλισσα, καθώς ο Αλβέρτος δεν παραιτήθηκε από την αξίωσή του στη Σουηδία μέχρι το 1405. Ο Αγνή απεβίωσε μεταξύ 1 Αυγούστου 1430 και 22 Δεκεμβρίου 1434 και τάφηκε στο Γκάντεμπους. Το 1366 ο Αγνή παντρεύτηκε τον Μπούρκχαρντ Ε΄ (Η΄) κόμη του Μάνσφελντ (απεβ. 1389/1390). Μεταξύ 1389 και 1391 η Αγνή παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας (απεβ.1393) στο Σέλε και είχε τέκνα: Αγνή, μνηστεύθηκε με τον Βαλτάσαρ κύριο του Βέρλε, αλλά μάλλον ο γάμος τελικά δεν έγινε. Σοφία απεβ. π.1408, παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.Η Αγνή παντρεύτηκε για τρίτη φορά στο Σβερίν, στις 12/13 Φεβρουαρίου 1396, με τον χήρο πρώην βασιλιά Αλβέρτο της Σουηδίας, ο οποίος τότε ήταν ο Αλβέρτος Γ΄ δούκας του Mεκλεμβούργου (π. 1338-1412). Το ζευγάρι είχε έναν γιο: Aλβέρτος Ε΄ 1397-1423, δούκας του Mεκλεμβούργου και του Σβερίν.
Χρήστος Παπανικολάου (καλαθοσφαιριστής)

Ο Χρήστος Παπανικολάου, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 10 Ιανουαρίου 1985, είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,90 m και αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ με την ομάδα της ΑΕ Λάρισας.

 Ο Παπανικολάου ξεκίνησε να αγωνίζεται από τις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε με την ανδρική ομάδα των "κίτρινων" την 1 Φεβρουαρίου 2003 στην εκτός έδρας νίκη του Άρη κατά του Ιωνικού Ν.Φ. με 85-101. Πιο πριν, είχε συμμετάσχει σε 15 αγώνες της εθνικής ομάδας παίδων, με καλύτερη του εμφάνιση αυτήν κατά της ομάδας του Ισραήλ, όπου η Ελλάδα κέρδισε με 106-75 για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2001, με τον Παπανικολάου να σημειώνει 17 πόντους.Το καλοκαίρι του 2003 υπέγραψε στην ομάδα των Τρικάλων, με την οποία αγωνίστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία σε 25 αγώνες πετυχαίνοντας 212 πόντους. Τον Ιούλιο του 2005, συμμετείχε στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων με την αντίστοιχη ελληνική ομάδα, με προσωπικό του ρεκόρ τους 11 πόντους στην ήττα από το Ισραήλ με 51-60.Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στην Ξάνθη, η οποία κατέλαβε την δέκατη θέση στο πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας, με τον Παπανικολάου να αγωνίζεται σε 17 αγώνες. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην ΜΕΝΤ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια παίζοντας σε 53 παιχνίδια της Α2 και πετυχαίνοντας 231 πόντους. Το καλοκαίρι του 2007, συμφώνησε με την ομάδα της ΑΕ Λάρισας και αγωνίστηκε και πάλι στην Α1 εθνική κατηγορία. Με την Λάρισα έπαιξε σε 14 αγώνες για το πρωτάθλημα του 2007-08, βοηθώντας την θεσσαλική ομάδα να παραμείνει στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, οι "βυσσινί" κατετάγησαν τελευταίοι και υποβιβάστηκαν, με τον Παπανικολάου να παίρνει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, αγωνιζόμενος σε 24 παιχνίδια και πετυχαίνοντας 100 πόντους. Το καλοκαίρι του 2009, επέστρεψε στην ομάδα του Άρη, αλλά αγωνίστηκε σε μόλις τρεις αγώνες της περιόδου 2009-10. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Καβάλα κατακτώντας την έκτη θέση του πρωταθλήματος.Τον Δεκέμβριο του 2011, υπέγραψε στην ομάδα του ΟΦΗ, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση της Α2 για την σεζόν 2011-12. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ΧΑΝΘ και το 2014 στην Ασπίδα Ξάνθης, με την οποία αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής.Το καλοκαίρι του 2015, επέστρεψε στην ΑΕ Λάρισας. Παίρνει βοήθεια στον “άσο” Παίκτης: Παπανικολάου Χρήστος | Καριέρα παίκτη μπάσκετ Χρήστος Παπανικολάου, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Αδεία

Η Αδεία ή Αδαία (άκμασε 4ο-3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Ελληνίδα ευγενής. Ήταν σύζυγος τού Αυτοδίκου, ενός από τους τέσσερις σωματοφύλακες τού Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου (βασ. 323-317).

 Δεν γνωρίζουμε την καταγωγή της και είναι γνωστή μόνο από αρχαιολογικές μαρτυρίες. Ο αδελφός τού Αυτοδίκου, ο Λυσίμαχος έγινε το 306 βασιλιάς της Θράκης, το 301 της Μ. Ασίας και το 288 της Μακεδονίας. Η Αδεία και ο Αυτόδικος κατείχαν εξέχουσα θέση στην Αυλή τού βασιλιά και ήταν από εκείνους που τού έμειναν πιστοί. Σε κάποια στιγμή της βασιλείας τού Λυσιμάχου, αυτός αφιέρωσε ένα άγαλμα της Αδείας στο ιερό τού Αμφιαράρειου στον Ωρωπό. Το γλυπτό έχει τώρα χαθεί. Πρέπει να ήταν των τελευταίων ετών της ζωής του (απεβ. το 281) και ο Λυσίμαχος το αφιέρωσε σε αναγνώριση της Αρετής και της Εύνοιας, που είχε η Αδεία. Παντρεύτηκε τον Αυτόδικο στρατιωτικό, σωματοφύλακα τού Φιλίππου Γ΄ τού Αρριδαίου και είχε τέκνα, δεν γνωρίζουμε όμως τα ονόματά τους.
Σιάχα

Η Σιάχα (επίσημη ονομασία που δόθηκε από το Αυτόνομο Περιφερειακό Συμβούλιο των Μάρα, γενικώς είναι γνωστή ως Σαΐχα) είναι πόλη απογραφής στην Ινδική βορειοανατολική πολιτεία Μιζόραμ. Είναι η έδρα του Αυτόνομου Περιφερειακού Συμβουλίου των Μάρα, ένα από τα τρία αυτόνομα περιφερειακά συμβούλια εντός του Μιζόραμ. Βρίσκεται στο Νοτιοκεντρικό τμήμα της πολιτείας. Η λέξη "Σιάχα" στην τοπική γλώσσα Μάρα προέρχεται από το "Σία" για το Μάσια που σημαίνει ελέφαντας και "χα", που σημαίνει δόντι - ελεφαντόδοντο. Ήταν μέρος όπου βρισκόταν μεγάλη ποσότητα ελεφαντόδοντων. Αν και οι ντόπιοι την αποκαλούν Σιάχα, οι Μίζο την ονομάζουν "Σαΐχα", ο οποίος είναι καθαρά μεταφρασμένος όρος στη γλώσσα Μίζο. Η Σιάχα είναι εμπορικό κέντρο των Μάρα.

 Η Σιάχα βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22.48°N 92.97°E﻿ / 22.48; 92.97. Το μέσο υψόμετρο είναι 729 μέτρα. Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2001, η Σιάχα είχε πληθυσμό 19.731 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 52% του πληθυσμού και στις γυναίκες το 48%. Η Σιάχα έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 79%, υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 59.5%: ο αλφαβητισμός ανδρών είναι 80% και των γυναικών είναι 77%. Στη Σιάχα, το 16% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Η Σιάχα είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πόλη στο Μιζόραμ. Το στατιστικό εγχειρίδιο του Μιζόραμ του 2008 αποκαλύπτει ότι η πόλη έχει πληθυσμό 29.275 κατοίκων το 2008, και είχε πληθυσμό 19.731 κατοίκων το 2001. Υπάρχει ένα κολλέγιο, το Κολέγιο Σιάχα υπό το Πανεπιστήμιο του Μιζόραμ. Επίσης υπάρχει μια σειρά από δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Υπάρχουν δρομολόγια ελικόπτερων από την Pawan Hans που συνδέουν την Σιάχα με το Αϊζαούλ. Η απόσταση μεταξύ της Σιάχα και του Αϊζαούλ μέσω του NH 54 είναι 378 χλμ. και συνδέεται με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και τζιπ. Οι κύριες εφημερίδες στη Σαΐχα είναι: Buannel Chhim Aw Kawl Eng Maraland Moonlight Mara Thlala Siaha Post Saikhawpui Siaha Times Awsicharu Deiva Mara Daily District Website Siaha Maraland.NET : Mara people's Online site SiahaOnline.com : Siaha Online website
Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1422)

Η Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1422) ήταν η πρώτη πλήρους κλίμακας πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς και ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μανουήλ Β' να παρεμβαίνει στη διαδοχή των Οθωμανών Σουλτάνων, μετά τον θάνατο του Μωάμεθ Α' το 1421. Αυτή η πολιτική των Βυζαντινών είχε χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές και οδηγούσε στην αποδυνάμωση των γειτόνων της αυτοκρατορίας. Όταν ο Μουράτ Β' έλαβε τον θρόνο, βάδισε κατά της βυζαντινής επικράτειας. Οι Τούρκοι είχαν αποκτήσει το δικό τους κανόνι μέχρι την πολιορκία του 1422, το «φάλκονετ», το οποίο ήταν μικρό αλλά πλατύ κανόνι. Οι δύο πλευρές είχαν αναπτυχθεί τεχνολογικά, γι' αυτό και οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να σκάψουν οδοφράγματα, «προκειμένου να λάβουν...τις πέτρες των βομβαρδισμών».Οι Βυζαντινοί υπερασπιστές νίκησαν. Οι σύγχρονες βυζαντινές παραδόσεις θεωρούν πως η άρση της πολιορκίας οφειλόταν στην εμφάνιση της Θεοτόκου.

 Παρά τη νίκη των Βυζαντινών, η Αυτοκρατορία είχε μονάχα μερικά εδάφη γύρω από την πόλη της Κωνσταντινούπολης. Αντιμετώπιζε επίσης σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έλλειψη στρατευμάτων, γι' αυτό και Πάπας Πίος Β' προώθησε την προσιτή δωρέα κανονιού από τους Ευρωπαίους μονάρχες ως παροχή βοήθειας. Άλλα νέα κανόνια μετά το 1422 ήταν δώρα των ευρωπαϊκών κρατών - αυτή ήταν η μοναχική προόδος που παρατηρήθηκε στο βυζαντινό οπλοστάσιο. Ο επόμενος Οθωμανός ηγέτης, Μωάμεθ Β', θα καταλάβει την Κωνσταντινούπολη το 1453. Οι Βυζαντινοί θεωρούσαν πως η άρση της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης οφειλόταν στην εμφάνιση της Θεοτόκου στα τείχη της πόλης, η οποία ενθάρρυνε τους υπερασπιστές. Ο Ιωάννης Κανανός αναφέρει τα εξής: Οι Ρωμαίοι, αν και εξαντλημένοι από την κούραση, ήταν χαρούμενοι...Τραγουδούσαν ύμνους προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, την οποία δόξαζαν από τα βάθη της καρδιάς τους, λέγοντας πως «αυτό είναι στα αλήθεια ένα πλούσιο, εορταστικό, αξέχαστο, εξαιρετικό και αξιόλογο θαύμα άξιο θαυμασμού». Κατάλογος πολιορκιών της Κωνσταντινούπολης
Ουχναγκίν Χουρελσούχ

Ο Ουχναγκίν Χουρελσούχ (Ukhnaagiin Khurelsukh, μογγολικά: Ухнаагийн Хүрэлсүх‎ , γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1968) είναι Μογγόλος πολιτικός και σημερινός πρόεδρος από τις 25 Ιουνίου 2021. Προηγουμένως διατέλεσε πρωθυπουργός της Μογγολίας από τον Οκτώβριο του 2017 ως το 2021. Εκλέχτηκε τρεις φορές στο κοινοβούλιο της Μογγολίας - το 2000, το 2004 και το 2012-, εν υπηρέτησε στο υπουργικό συμβούλιο της Μογγολίας ως υπουργός για Έκτακτες Καταστάσεις από το 2004 έως το 2006, υπουργός Επαγγελματικής Επιθεώρησης από το 2006 έως το 2008 και το 2014-2015 και την περίοδο 2016-2017 ως αναπληρωτής πρωθυπουργός της Μογγολίας . Επίσης, ήταν Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Κόμματος της Μογγολίας από το 2008 έως το 2012.

 Ο Χουρελσούχ παρακολούθησε το γυμνάσιο Νο. 2 στην πόλη Ουλάν Μπατόρ . Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Άμυνας της Μογγολίας το 1989 με πτυχίο στις πολιτικές σπουδές . Σπούδασε δημόσια διοίκηση στο Ινστιτούτο Κρατικής Διοίκησης και Διαχείρισης Ανάπτυξης και νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Μογγολίας, αποφοιτώντας το 1994 και το 2000 αντίστοιχα. Εξελέγη τρεις φορές στο κοινοβούλιο της Μογγολίας - το 2000, το 2004 και το 2012. Έχει υπηρετήσει πέντε φορές στην κυβέρνηση της Μογγολίας: ως υπουργός για Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης μεταξύ 2004 και 2006, υπουργός Επαγγελματικής Επιθεώρησης μεταξύ 2006 και 2008, αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης (δύο φορές) και πρωθυπουργός. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του πρωταθλητή των Ηνωμένων Εθνών για τη μείωση των κινδύνων για καταστροφές το 2017. Ο Χουρεσούλχ οδήγησε το Μογγολικό Λαϊκό Κόμμα του σε μια τεράστια νίκη στις κοινοβουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2020. Στην προεκλογική του εκστρατεία σημείωσε ότι η Μογγολία θα γίνει χώρα ενεργειακά ανεξάρτητη από τη Ρωσία . Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2021, εξελέγη πρόεδρος της χώρας.
Δροσιά Κριεζών Εύβοιας

Η Δροσιά είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 226 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 160 μ. στην κορυφή μικρού λόφου ο οποίος περιβάλλεται από πεδιάδα.

 Βόρεια του οικισμού έχουν βρεθεί οψιδιανός και λεπίδες, οι οποίες υποδεικνύουν την ύπαρξη νεολιθικού οικισμού στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Zapandi. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 14 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.Το 1835 το Ζαπάντι προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κριεζών. Το 1954 μετονομάστηκε σε Δροσιά. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων, του οποίου ορίστηκε έδρα, και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αρμιλλάρια η μαρανόμενη

Η Αρμιλλάρια η μαρανόμενη (λατινική ονομασία: Armillaria tabescens) είναι μύκητας ο οποίος προκαλεί σηψιρριζία σε μεγάλο ποσπστό δασικών δέντρων. Έχει παρατηρηθεί στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

 Η αρμιλλάρια η μαρανόμενη επεκτείνεται κατά τους θερμούς μήνες του έτους σε βρεγμένο έδαφος. Χρειάζεται αρκετή υγρασία για να αναπτυχθεί, όπως τα περισσότερα παθογόνα σηψιρριζίας. Ως αποτέλεσμα της μόλυνσης της, επί των νεκρών ξύλων, αναδύεται ένα χαρακτηριστικό μανιτάρι, τους φθινοπωρινούς μήνες. Το χρώμα του είναι υπόλευκο-καφέ.Η αναγνώριση του είναι εύκολη, καθώς η απουσία δαχτυλιδιού είναι η μοναδική στο γένος. Παρά το ότι είναι εδώδιμο εφόσον μαγειρευτεί, δεν συνιστάται γιατί μπορεί να προκαλέσει ενόχληση στο στομάχι.Συνήθως δεν πρόκειται για επιθετικό παθογόνο, όταν όμως ένα δέντρο βρίσκεται σε αδύναμη κατάσταση λόγω ξηρασίας, άλλης ασθένειας ή άλλων περιβαλλοντικών πιέσεων, το δέντρο μπορεί να πεθάνει. Τότε παρατηρείται σήψη των ριζών και ως αποτέλεσμα κομμίωση, αραίωση του φυλλώματος της κόμης του δέντρου, μαρασμός των φύλλων και σταδιακός θάνατος των κλαδιών από τα πάνω προς τα κάτω. Έχει βρεθεί κάτω από έλατα αλλά και δρύες, αλλά η αμυγδαλιά έχει βρεθεί να είναι η πιο ευαίσθητη στην Ελλάδα. Nεκρώσεις οπωρώνων αμυγδαλιάς έχουν παρατηρηθεί, ως αποτέλεσμα του συγκεκριμένου παθογόνου, αλλά και ως αποτέλεσμα άλλων ειδών του γένους Armillaria.
ΦΚ Γιάμπλονετς

Η ΦΚ Γιάμπλονετς είναι μια τσεχική ποδοσφαιρική ομάδα, που ιδρύθηκε το 1945 στην ομώνυμη πόλη. Έδρα της ομάδας είναι το Τσάνς Αρίνα (Chance Arena), χωρητικότητας 6.280 θεατών.

 Κύπελλο Τσεχίας Κυπελλούχος (2): 1997–98, 2012–13 Φιναλίστ (3): 2002–03, 2006–07, 2009–10Σούπερ Καπ Τσεχίας Νικήτρια (1): 2013 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα FK Jablonec στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος (Τσεχικά)
Αέρινες σιωπές

Αέρινες Σιωπές είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τις τηλεοπτικές σεζόν 2000-2003. Το σενάριο της σειράς υπογράφουν οι Άντα Γκουρμπαλή και Δημήτρης Χελιώτης, ενώ τη σκηνοθεσία επιμελείται ο Ερρίκος Αναγνωστόπουλος. Η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία και έκτοτε ο σταθμός προβάλλει τη σειρά σε επανάληψη συχνά.

 Όταν πετούν στον αέρα, τα πράγματα είναι απλά: ελέγχουν τα αεροπλάνα και τη μοίρα τους. Αφοσιωμένοι στον στόχο τους, έναν στόχο ιερό και ξεκάθαρο. Είναι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας και τους δένει μια σταθερή φιλία, ο κίνδυνος και το πάθος για τη δουλειά τους. Όταν προσγειώνονται όμως συνειδητοποιούν ότι ίσως οι μεγαλύτερες δυσκολίες βρίσκονται στη γη, γύρω τους και μέσα τους. Οι πιο επικίνδυνοι ελιγμοί αφορούν στις ανθρώπινες σχέσεις και εκεί είναι που ο καλύτερος θα δείξει την αξία του. Τρεις τηλεοπτικές χρονιές, εννέα πιλότοι, οι γυναίκες της ζωής τους, οι οικογένειές τους, οι κίνδυνοι, οι φιλίες, η μοναξιά, η συντροφικότητα, η περιπέτεια, η αγάπη... Τάσος Αλατζάς Τζίνα Αλιμόνου Όλγα Δαμάνη Σύλβια Δεληκούρα Αγγελική Δημητρακοπούλου Πέτρος Ζαρκάδης Λεωνίδας Καλφαγιάννης Ιλιάς Λαμπρίδου Ζέτα Μακρυπούλια Θάλεια Ματίκα Μαρία Νάνου Όλγα Πολίτου Ιωσήφ Πολυζωίδης Βασίλης Ρίσβας Νταίζη Σεμπεκοπούλου Κώστας Σιμενός Μαρίκα Τζιραλίδου Γιάννης Τσιμιτσέλης Κώστας Φαλελάκης Προβαλλόταν κάθε Παρασκευή στις 21:50. Τα δύο τελευταία επεισόδια προβλήθηκαν μαζί Παρασκευή στις 22:00. Προβαλλόταν κάθε Παρασκευή στις 21:50. Προβαλλόταν κάθε Παρασκευή στις 22:50. Στις 28/2/2003 δεν προβλήθηκε επεισόδιο λόγω μετάδοσης του τελικού του ριάλιτι Η Φάρμα, και στις 21/3/2003 λόγω μετάδοσης debate στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Αέρινες σιωπές στην IMDb
Βουρχάρδος της Αόστα

Ο Μπούρχαρτ, εξελληνισμένα Βουρχάρδος, γερμ. Bu(r)chard ή Buckard (απεβ. μετά τις 10 Ιουλίου 1068) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν επίσκοπος της Αόστα, μετά αρχιεπίσκοπος της Λυών (1033-34) ως Μπούρχαρτ Γ΄ και -έπειτα από την καθαίρεσή του- ηγούμενος στην επικράτεια του αββαείου του Σαιν Μωρίς.

 Ήταν γιος του Ουμβέρτου Α΄ κόμη της Σαβοΐας & Αόστα και της Αουξίλια, η οποία ίσως καταγόταν από την Αόστα και μάλλον ήταν αδελφή του Ανσέλμου της Αόστα, επισκόπου το διάστημα 994-1025. Συμμετείχε με τον πατέρα του στη διακυβέρνηση της κοιλάδας της Αόστα από το 1022, ίσως ως βοηθός του για να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων ότι θα διαδεχθεί τον εκ μητρός θείο του επίσκοπο της Αόστα το 1025. Αναφέρεται ωw επίσκοπος της Αόστα το 1024 σε μία πράξη δωρεάς, μαζί με τον πατέρα του Ουμβέρτο Α΄. Το 1026 ο Μπούρχαρτ μετατέθηκε στην αρχιεπισκοπή της Λυών, που αποδεικνύει τον ισχυρισμό ότι ο Οίκος του είχε εξουσία στην περιοχή αυτή. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Ραούλ Γκάμπερ, που αναφέρει ότι ήταν ανιψιός του προκατόχου του Μπούρχαρτ Β΄ της Λυών στην καθέδρα της Λυών, πήρε το μέρος του Εύδη Β΄ κόμη του Μπλουά, στη διαμάχη για τη διαδοχή του θρόνου της Γερμανίας, ο οποίος είχε αντιτεθεί στον θείο του Κορράδο Β΄ των Σαλίων δούκα της Φραγκονίας. Oι δύο τους ηττήθηκαν το 1034 από τον Ουμβέρτο Α΄, που διοικούσε έναν στρατό του βασιλιά. Αιχμαλωτίστηκε και εκτοπίστηκε από τη Λυών από τον βασιλικό στρατό. Ελευθερώθηκε το 1039 από τον Ερρίκο Γ΄, γιο του βασιλιά Κορράδου Β΄, με τον όρο ότι θα αποσυρθεί στην επικράτεια του αββαείου του Σαιν Μωρίς και θα γίνει ηγούμενος της μονής του Αζέν (Agan). Αναφέρεται ως τέτοιος για τελευταία φορά σε μία πράξη της 10ης Ιουλίου 1068. Ωστόσο ο κατάλογος τεθνεώτων αρχιερέων του Αγ. Ιωάννου της Λυών αναφέρει, ότι απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 1046. Aimé-Pierre Frutaz Fonti per la storia de la Valle d'Aosta « Cronotassi dei vescovi », Ed. di Storia e Letteratura, Rome, 1966. Réédition 1997 (ISBN 8886523335) p. 292-293. Alessandro Barbero Valle d'Aosta medievale Liguori Editore, Naples (2000) (ISBN 8820731622) p. 10. Article de Cyrille Ducourthial, « Géographie du pouvoir en pays de Savoie au tournant de l’an mil », paru dans Christian Guilleré, Jean-Michel Poisson, Laurent Ripart et Cyrille Ducourthial, Le royaume de Bourgogne autour de l'an mil, Université de Savoie, coll. « Sociétés, Religions, Politiques », 2008, 286 p.
Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια

Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια (πρωτότυπος τίτλος: In einem Jahr mit 13 Monden) είναι δυτικογερμανική δραματική ταινία του 1978 σε σκηνοθεσία Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και με πρωταγωνιστή τον Φόλκερ Σπρένγκλερ. Η ταινία είναι μια απόκριση στην αυτοκτονία του εραστή του Φασμπίντερ εκείνη την εποχή, Άρμιν Μάιερ. Σε μια λίστα με το τοπ τεν των δικών του ταινιών, ο Φασμπίντερ κατέταξε την ταινία στη δεύτερη θέση, μετά το Να φοβάστε την αγία πουτάνα.

 Η ταινία αναφέρεται στις τελευταίες πέντε μέρες της ζωή μιας τρανσέξουαλ, της Ελβίρα Βαϊσχάουπτ, η οποία δεν τα έχει βρει ούτε με τον εαυτό της ούτε με τους άλλους. Έγινε γυναίκα από έρωτα για έναν άντρα. Η αγάπη ήταν μονόπλευρη, όπως συμβαίνει συχνά στις ταινίες του Φασμπίντερ, και έτσι η Ελβίρα δεν βρίσκει την ευτυχία στην καινούρια ύπαρξή της. Επιδιώκει να βρει καταφύγιο σε άλλοτε έμπιστους ανθρώπους. Όταν συναντά μόνο την απόρριψη, τη γελοιοποίηση και την περιφρόνηση, η ζωή της τελειώνει τραγικά.
Μανουέλ Σέκο

Ο Μανουέλ Σέκο (Manuel Seco, 1928 - 16 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Ισπανός φιλόλογος και γλωσσολόγος, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους λεξικογράφους της ισπανικής γλώσσας και μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας.

 Σπούδασε Ρομανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, όπου υπήρξε μαθητής των Ραφαέλ Λαπέσα και Ντάμασο Αλόνσο, εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Από τη στιγμή της ένταξής του στη Βασιλική Ακαδημία to 1980, εργάστηκε ως υπεύθυνος του τμήματος λεξικογραφίας, έδαφος όπου παρήγαγε τρία από τα σημαντικότερα λεξικά της ισπανικής γλώσσας, τα Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Diccionario del español actual και Diccionario histórico de la lengua (το τελευταίο σε συνεργασία με τους έτερους φιλολόγους Ραφαέλ Λαπέσα, Χούλιο Κασάρες και Μπιθέντε Γκαρθία ντε Ντιέγο). Είχε λάβει τον Μεγαλόσταυρο του Αλφόνσου Χ από την ισπανική κυβέρνηση ως αναγνώριση της προσφοράς του. Félix Rodríguez (ed.): Estudios de lingüística española: homenaje a Manuel Seco, Πανεπιστήμιο του Αλικάντε. Συνέντευξη στον Μανουέλ Σέκο στο ακαδημαϊκό περιοδικό Espéculo. Revista de estudios literarios.
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη 1949

Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη 1949 (Ιούνιος 1949 – Ιανουάριος 1950) - διορίστηκε από τον βασιλιά Παύλο, στη θέση της προηγούμενης κυβέρνησης Σοφούλη λόγω θανάτου του Πρωθυπουργού. Κατά την θητεία της κυβέρνησης αυτής, έληξε - με ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, - ο εμφύλιος πόλεμος. Στις 28 Αυγούστου 1949 και ύστερα από την περικύκλωση των ανταρτών από τον κυβερνητικό στρατό στις οροσειρές του Γράμμου και του Βίτσι, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, έδωσε την εντολή υποχώρησης προς το αλβανικό έδαφος, και της παύσης των ένοπλων συγκρούσεων.Από το φθινόπωρο του 1950 και μετά, η πολιτική ζωή της χώρας στρέφεται γύρω από τις αναμενόμενες για τις αρχές του 1950 βουλευτικές εκλογές. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η δημιουργία της Εθνικής Προοδευτικής Ενώσεως Κέντρου, του κόμματος του Νικολάου Πλαστήρα που με τη σύμπραξη των Εμμανουήλ Τσουδερού (αρχηγός του Δημοκρατικού Προοδευτικό Κόμματος, τότε) και Γεωργίου Καρτάλη, ανακοίνωσαν στις 14 Δεκεμβρίου του 1949, την κάθοδο στις εκλογές. Αρχές Ιανουαρίου θα ξεσπάσει το λεγόμενο «Σκάνδαλο των καυσίμων» ή «Σκάνδαλο Χατζηπάνου», που θα οδηγήσει στις 5 Ιανουαρίου το κόμμα των Φιλελευθέρων στην παραίτηση από την κυβέρνηση Διομήδη, η οποία, με την σειρά της, θα παραιτηθεί στις 6 Ιανουαρίου.

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου») : Αλέξανδρος Διομήδης«Α΄ Αντιπρόεδρος κυβέρνησης» : Κωνσταντίνος Τσαλδάρης «Β΄ Αντιπρόεδρος κυβέρνησης» : Σοφοκλής Βενιζέλος«Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου» : Σοφοκλής Βενιζέλος «Επί του Συντονισμού υπουργός» : Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος «Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ»: προσωρινά, Γεώργιος Μαύρος- στις 12 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα μόνιμου υφυπουργού ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος«Επί των Εξωτερικών υπουργός» : Κωνσταντίνος Τσαλδάρης «Επί των Εξωτερικών Μόνιμος υφυπουργός» : Παναγιώτης Πιπινέλης «Επί του Τύπου και Πληροφοριών υφυπουργός» : Μιχαήλ Αιλιανός «Επί των Εσωτερικών υπουργός» : Φωκίων Ζαΐμης «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός» : Γεώργιος Β. Μελάς «Επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπουργός» : Κωνσταντίνος Τσάτσος «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Γεώργιος Μαύρος «Επί των Οικονομικών υπουργός» : Δημήτριος Χέλμης «Επί των Οικονομικών υφυπουργός» : Βασίλειος Στεφανόπουλος «Επί της Δημοσίας Τάξεως υπουργός» : Κωνσταντίνος Ρέντης «Επί των Δημοσίων έργων υπουργός» : Σταύρος Νικολαΐδης «Επί του Οικισμού και Ανοικοδομήσεως υπουργός» : Εμμανουήλ Παπαδογιάννης «Επί των Μεταφορών υπουργός» : Πάνος Χατζηπάνος «Επί της Γεωργίας υπουργός» : Χρήστος Γουλόπουλος «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός» : Δημήτριος Βουρδουμπάς «Επί της Υγιεινής υπουργός» : Κωνσταντίνος Ροδόπουλος «Επί της Κοινωνικής Προνοίας υπουργός» : Κωνσταντίνος Καραμανλής «Επί της Εργασίας υπουργός» : Εμμανουήλ Λουλακάκης «Επί της Εμπορικής Ναυτιλίας υπουργός : Εμμανουήλ Μαρινάκης «Επί των Στρατιωτικών υπουργός» : Παναγιώτης Κανελλόπουλος «Επί των Ναυτικών υπουργός» : Γεράσιμος Βασιλειάδης «Επί της Αεροπορίας υπουργός» : Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης«Υπουργός - Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος» : Κωνσταντίνος Κορόζος
Ψευδώνυμο

Το ψευδώνυμο είναι ένα ψεύτικο όνομα, που χρησιμοποιεί κανείς αντί για το πραγματικό του. Πολλοί άνθρωποι, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται συγγραφείς και καλλιτέχνες, χρησιμοποιούν ψευδώνυμα για διάφορους λόγους: απόκρυψη ταυτότητας, γένους ή/και φυλής. Καλλιτέχνες (όπως οι ράπερς) χρησιμοποιούν επίσης ψευδώνυμα, προκειμένου να ταιριάξουν καλύτερα στην σκηνική τους παρουσία. Στα ψευδώνυμα συμπεριλαμβάνονται τα ονόματα καλλιτεχνών και συγγραφέων, τα παρατσούκλια, τα ονόματα των υπερηρώων και τα κωδικά ονόματα.

 Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες ψευδωνύμων: ψευδώνυμα συγγραφέων, ψευδώνυμα καλλιτεχνών και ψευδώνυμα χρηστών (user-names). Η πρώτη κατηγορία χρησιμοποιείται από συγγραφείς συχνά με σκοπό την απόκρυψη της ταυτότητάς τους. Πολλά διάσημα βιβλία, όπως το The Outsiders και το A Series of Unfortunate Events, γράφτηκαν από συγγραφείς που χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμο. Ο Daniel Handler έγραψε το βιβλίο A Series of Unfortunate Events με το ψευδώνυμο Lemony Snicket, όχι μόνο επειδή ήθελε να παρουσιάσει τον συγγραφέα ως έναν χαρακτήρα της ιστορίας, αλλά και επειδή ήθελε να κρύψει το πραγματικό του όνομα. Όταν η Susan Eloise Hinton εξέδωσε το βιβλίο The Outsiders, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τα αρχικά της, S. E., αντί για το μικρό και το μεσαίο όνομά της, καθώς δεν ήθελε οι αναγνώστες της να καταλάβουν το γένος της. Οι αδελφές Brontë (η Anne, η Emily και η Charlotte) χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα για να κρατήσουν κρυφό το γεγονός ότι πολλοί από τους χαρακτήρες τους ήταν βασισμένοι στους γείτονές τους. Μουσικοί, ηθοποιοί και άλλοι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν επίσης ψευδώνυμα, γνωστά και ως καλλιτεχνικά ονόματα, τόσο για να αποκρύψουν την ταυτότητά τους, όσο και για να δώσουν στους εαυτούς τους ένα πιο καλαίσθητο όνομα. Για παράδειγμα, ο ράπερ Sean Combs, ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι γνωστός ως Diddy, συνήθιζε να αποκαλεί τον εαυτό του ως P. Diddy και Puff Daddy. Λέει ότι άλλαξε το όνομά του από P. Diddy σε Diddy, επειδή το ίδιο το όνομα προκαλούσε σύγχυση και ήθελε να "απλουστεύσει τα πράγματα". Πολλοί άνθρωποι στο διαδίκτυο χρησιμοποιούν ψευδώνυμα. Υπάρχουν πολλές ονομασίες για αυτά τα ψευδώνυμα, όπως το όνομα χρήστη και το ID χρήστη. Αυτά τα ψευδώνυμα βοηθούν τους ανθρώπους να παραμένουν ανώνυμοι στο διαδίκτυο, όπως επίσης τους προστατεύουν από την κλοπή της ταυτότητάς τους και από την αλίευση κωδικών. Όταν οι άνθρωποι συνδέονται στο λογαριασμό τους σε σελίδες όπως το Wikipedia, το MySpace ή το Facebook, το όνομα χρήστη τους τους βοηθάει να γίνονται αναγνωρίσιμοι από το σύστημα χωρίς να εισάγουν το πραγματικό τους όνομα. Εάν οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το πραγματικό τους όνομα, αντί για το όνομα χρήστη, αυτό θα προκαλούσε σύγχυση για δύο ανθρώπους που τυγχάνει να έχουν το ίδιο όνομα. Τα ονόματα χρηστών το κάνουν αυτό απλό, διότι ο καθένας δημιουργεί το δικό του όνομα χρήστη. Επίσης, εάν χρησιμοποιούσε κανείς το πραγματικό του όνομα, θα ήταν πιο εύκολο για κάποιους να μαντέψουν τους κωδικούς τους και για κάποιους άλλους να τους βρουν στην πραγματική τους ζωή.
Τζος Πάουελ

Ο Τζος Πάουελ (Τσάρλεστον (Νότια Καρολίνα), 25 Ιανουαρίου 1983) είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ.

 Ο Τζος Πάουελ τελείωσε το λύκειο του Ρίβερντειλ το 2001 κι έπειτα εισήχθη στο Κολλέγιο NC State με την κολλεγιακή ομάδα του οποίου, την Νορθ Καρολάινα Στέιτ Γουλφπακ, αγωνίστηκε στο κολλεγιακό πρωτάθλημα. Από το Πανεπιστήμιο της Καρολίνα αποφοίτησε το 2003, σε ηλικία 20 ετών. Το 2003 συμμετείχε στα Ντραφτ του ΝΒΑ χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εντυπωσιάσει, με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο με ομάδα του ΝΒΑ. Μετά την ανεπιτυχή του προσπάθεια να εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο σε ομάδα του ΝΒΑ μέσω του Ντραφτ, ο Πάουελ αποφάσισε να αφήσει την Αμερική και να αναζητήσει αλλού τον πρώτο σταθμό της επαγγελματικής του καριέρας. Τελικώς, κατέληξε στη Ρωσία και συγκεκριμένα στη Λοκομοτίβ Ροστόφ. Λίγο καιρό αργότερα άφησε τη Ρωσία και ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Σκαφάτι Μπάσκετ, στην οποία παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες. Το 2005, μετά από ένα σύντομο πέρασμά του στη Σάουθερν Κρέσεντ Λάιτνινγκ (WBA) έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και εξασφάλισε συμβόλαιο με ομάδα του ΝΒΑ και συγκεκριμένα τους Ντάλας Μάβερικς. Λίγο καιρό μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με την ομάδα του Ντάλας δόθηκε δανεικός για λίγους μήνες στους Φορτ Γουόρθ Φλάιερς (D-League). Το 2006, ο Πάουελ υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τους Ιντιάνα Πέισερς, στους οποίους ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες μιας και στις αρχές του 2007 μετεγγράφη στους Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς, έταιρη ομάδα του ΝΒΑ. Την περίοδο 2007-08, ο Τζος Πάουελ αγωνίστηκε με τη φανέλα των Λος Άντζελες Κλίπερς. Στις 14 Αυγούστου του 2008, ο Τζος Πάουελ πήρε μεταγραφή για την έταιρη ομάδα του Λος Άντζελες, τους Λος Άντζελες Λέικερς, με τους οποίους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα ΝΒΑ σε ισάριθμα χρόνια παρουσίας του στην ομάδα. Στις 26 Ιουλίου του 2010, ο Πάουελ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τους Ατλάντα Χοκς. Από το καλοκαίρι του 2011 μέχρι και τα τέλη του 2012, ο Τζος Πάουελ είχε ένα γρήγορο πέρασμα από τους Λιαόνινγκ Ντάινοσορς (Κίνα), τη Νιουσατέλ Μπάσκετ (Ελβετία) αλλά και τη Μπρούχος Ντε Γκουαγιάμα (Πουέρτο Ρίκο). Το Νοέμβριο του 2012 και μετά την αποδέσμευσή του από τη Μπρούχος Ντε Γκουαγιάμα, ο Τζος Πάουελ υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει την Ευρωλίγκα της σεζόν 2012-13. Μετά το τέλος της σεζόν 2012-13, ο Πάουελ αποτέλεσε παρελθόν από το σύλλογο του Πειραιά. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2013, ο Πάουελ μετεγγράφη στους Νιου Γιορκ Νικς, ωστόσο αποδεσμεύτηκε από την ομάδα σχεδόν ένα μήνα μετά. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κίνα αυτή τη φορά για λογαριασμό των Γκουάνγκντονγκ Σάουθερν Τάιγκερς, ενώ στη συνέχεια ταξίδεψε με προορισμό τις Φιλιππίνες και συγκεκριμένα τη Μπαρανγκάι Σαν Μιγκέλ. Το 2014 και για ένα διάστημα, ο Τζος Πάουελ αγωνίστηκε με τη φανέλα των Χιούστον Ρόκετς. Λος Άντζελες Λέικερς 2x Πρωταθλήματα ΝΒΑ: (2009, 2010) Ολυμπιακός Ευρωλίγκα: (2013) Ανακοίνωσε την απόκτηση του Πάουελ ο Ολυμπιακός Ιστοσ. newsgr.com, Ανακοίνωση Πάουελ ο Ολυμπιακός Αρχειοθετήθηκε 2014-12-18 στο Wayback Machine.
Αθηνά της Δανίας

Η Αθηνά, Κόμισσα του Μονπεζά (Δανικά: Athena, Greve af Monpezat, γενν. 24 Ιανουαρίου 2012) είναι το νεότερο παιδί και η μοναδική κόρη του Πρίγκιπα Ιωακείμ και της Πριγκίπισσας Μαρίας της Δανίας και το νεότερο εγγόνι και η τρίτη εγγονή της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ και του πρίγκιπα Ερρίκου. Είναι δέκατη στη γραμμή διαδοχής στον Δανικό θρόνο, μετά τον θείο της Διάδοχο Πρίγκιπα Φρειδερίκο, τα ξαδέλφια της, τον πατέρα της, τα δυο μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια της, Κόμητες Νικόλαο και Πρίγκιπα Φέλιξ και τον μεγαλύτερο αδελφό της Κόμη Ερρίκο.

 Η Αθηνά γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2012 Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης.Όπως και με τα μεγαλύτερα αδέλφια της και τα ξαδέλφια της, τα ονόματά της δεν αποκαλύφθηκαν μέχρι τη βάφτιση της, η οποια έγινε στις 20 Μαΐου 2012 στην εκκλησία Μογκελτόντερ.Ονομάσθηκε Αθηνά από τη θεά Αθηνά της ελληνικής μυθολογίας, Μαργαρίτα από τη γιαγιά της βασίλισσα Μαργαρίτα, Φραγκίσκη από τη γιαγιά της Φραγκίσκη Γκρασιό, και Μαρία από τη μητέρα της Πριγκίπισσα Μαρία. Νονοί της ήταν οι θείοι της Γκρεγκορί Γκραντέ και Εντουάρντ Καβαλιέ, η Καρίνα Άξελσον και οι φίλοι των γονιών της η Τζούλι Μίραμπο, ο Ντιέγκο ντε Λαβαντέιρα και Ερριέτα Στίνστρουπ. Η Αθηνά μαζί με τα τρία αδέλφια της έχασαν τους πριγκιπικούς τους τίτλους και τις προσφωνήσεις που τους συνόδευαν (Αυτού/Αυτής Βασιλική Υψηλότητα) με ανακοίνωση των Ανακτόρων τον Σεπτέμβριο του 2022. Δεν έχασαν ωστόσο τη θέση τους στη σειρά διαδοχής του Δανικού Θρόνου. Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2023.Τα 4 παιδιά διατηρούν τους τίτλους του Κόμη/της Κόμισσας του Μομπεζά και προσφωνούνται ως η «Αυτού/Αυτής Εξοχότητα». Η ανακοίνωση εξηγούσε ότι «με αυτήν την απόφασή της, Η ΑΜ η Βασίλισσα επιθυμεί να δημιουργήσει εκείνο το πλαίσιο για τους 4 εγγονούς, που θα τους επιτρέψει να σχηματίσουν τις ζωές τους με πολύ μεγαλύτερη άνεση δίχως να περιορίζονται από τις ιδιαίτερες συνθήκες και καθήκοντα που ο επίσημος δεσμός με τον Βασιλικό Οίκο της Δανίας εμπεριέχει». 24 Ιανουαρίου 2012 - 31 Δεκεμβρίου 2022: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα, Πριγκίπισσα Αθηνά της Δανίας, Κόμισσα του Μονπεζά 1 Ιανουαρίου 2023-σήμερα: Η Αυτής Εξοχότητα, η Κόμισσα Αθηνά του Μονπεζά. Official website Αρχειοθετήθηκε 2013-09-18 στο Wayback Machine.
Μπιβίν του Γκορζ

Ο Μπιβίν του Γκορζ (Bivin de Gorze / Vienne, απεβ. το 863) ήταν Φράγκος ευγενής, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ριχίλδη, κόρη του Μπόζο του Πρεσβύτερου. Με αυτό τον γάμο έγινε ο νέος γενάρχης του Οίκου των Μποζονιδών.

 Έγινε ηγούμενος σε όλη την διάρκεια της ζωής του στο αβαείο του Γκορζ, από το οποίο πήρε την προσωνυμία του. Με τον γάμο του με την Ριχίλδη απέκτησε: Ριχίλδη 845-910, δεύτερη σύζυγος τού Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. . Ριχάρδος ο Δίκαιος 858-921, 1ος δούκας της Βουργουνδίας. Μπόζο 844-887, βασιλιάς της Κάτω Βουργουνδίας και της Προβηγκίας. Pierre Riche, The Carolingians: The Family who Forged Europe, transl. Michael Idomir Allen, (University of Pennsylvania Press, 1983)
Μαράμπο

Το Μαράμπο (Marambo) (Σουαχίλι: Kata ya Marambo), είναι αγροτικός οικισμός στην Περιοχή Νατσινγκουέα (Nachingwea District), στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) στην Τανζανία.Το Μαράμπο (Marambo), αποτελείται από 600 οικήματα, τα οποία απλώνονται πάνω σε πέντε χωριά.

 Η ονομασία Marambo όσο και η ονομασία Marabo, στα Ελληνικά γράφονται ως «Μαράμπο». Η αναγραφή λοιπόν της Αγγλικής-Σουαχίλι ονομασίας, μας βοηθά στη συγκεκριμένη περίπτωση, να δούμε ότι η Ελληνική ονομασία προφέρεται ως «Μαρά-μ-μπο» και όχι ως «Μαρά-μπο» (γιατί δεν είναι Marabo αλλά Marambo). Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Λίντι Περιοχή Νατσινγκουέα
Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου 1916

Η Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου 1916 (Σεπτέμβριος 1916 - Απρίλιος 1917) αντικατέστησε την Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1916. Στις 8 Ιουνίου 1916 η Αντάντ με τελεσίγραφό της προς την Ελληνική κυβέρνηση ζητά τον σχηματισμό κυβέρνησης η οποία δεν θα έχει οποιαδήποτε πολιτική χροιά και θα τηρεί πολιτική ευμενούς ουδετερότητας προς τους Συμμάχους. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Νικόλαου Καλογερόπουλου που η Αντάντ δεν αναγνώριζε επειδή αυτοπροσδιοριζόταν ως πολιτική, διορίζει «Υπηρεσιακή κυβέρνηση» υπό τον καθηγητή Σπυρίδωνα Λάμπρο, η οποία συμμορφούμενη σε άνωθεν αντολές, δεν αποτελείται παρά εξ ολοκλήρου από εξωκοινοβουλευτικούς.. Η κυβέρνηση Λάμπρου «είναι ίσως η μοναδική Κυβέρνηση στην πολιτική μας ιστορία,πού τόσο ο χαρακτηρισμός της όσο και η αποστολή της[...] προσδιορίστηκαν από μια διακοίνωση των μεγάλων δυνάμεων».Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Σπυρίδωνα Λάμπρου ο Εθνικός Διχασμός οξύνθηκε ακόμα περισσότερο με αποκορύφωμα τη μάχη των Αθηνών και τα Νοεμβριανά. Στην περίοδο αυτή η κυβέρνηση διοικούσε μόνο το νότιο μέρος της χώρας, ενώ η βόρειος Ελλάδα ήταν κάτω από τη διοίκηση της κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης.

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Σπυρίδων Λάμπρος«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Ευγένιος Ζαλοκώστας «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Τιμολέων Ηλιόπουλος- αντικαταστάθηκε την 1/12/1916 από τον Μενέλαο Σουλτάνη«Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Αναστάσιος Τσέλλος- αντικαταστάθηκε στις 19/4/1917 προσωρινά, από τον Σπυρίδωνα Λάμπρου«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Σπυρίδων Λάμπρος «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Σωκράτης Τζανετουλέας- αντικαταστάθηκε στις 20/4/1916 από τον Μενέλαο Σουλτάνη«Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Νικόλαος Αποστολίδης «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Ιωάννης Αργυρόπουλος- αντικαταστάθηκε στις 22/3/1917 προσωρινά, από τον Νικόλαο Αποστολίδη - αντικαταστάθηκε στις 16/4/1917 από τον Αναστάσιο Τσέλλο - αντικαταστάθηκε στις 19/4/1917 προσωρινά, από τον Σπυρίδωνα Λάμπρου«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: υποστράτηγος, Νικόλαος Δράκοςαντικαταστάθηκε στις 17/11/1916 από τον υποστράτηγο Ιωάννη Χατζόπουλο«Επί των Ναυτικών υπουργός»: υποναύαρχος Ιωάννης Δαμιανός «Επί του Επισιτισμού και της Αυταρκείας υπουργός» : Επαμεινώνδας Χαρίλαος Νίννα Σακκά-Νικολοπούλου, Οι υπηρεσιακές κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Από την πολιτική πρακτική στην Συνταγματική θεσμοποίηση-Διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, 1988,σελ.167-168 Νικόλαος Οικονόμου, «Από την μάχη των Αθηνών ως την εκθρόνιση του Κωνσταντίνου», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους,Εκδοτική Αθηνών, τομ.ΙΕ.(1978),σελ.46
Σπάρτοκος Α΄ του Βοσπόρου

Ο Σπάρτοκος Α΄ (5ος π.Χ. αι.) ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος ηγεμόνας της δυναστείας των Σπαρτοκιδών στο βασίλειο του Βοσπόρου. Σφετερίστηκε την εξουσία από τούς πρώην ηγεμόνες του Βοσπόρου, τούς Αρχαιανακτίδες, αφού ήταν μισθοφόρος υπό τις διαταγές τους κάπου το 438 π.Χ.

 Ελάχιστα έως τίποτα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του Σπάρτοκου Α΄. Μπορεί να ήταν μέλος της δυναστείας των Οδρυσών ηγεμόνων στη Θράκη, πράγμα που θα τον καθιστούσε θρακικής καταγωγής, αλλά αυτό αμφισβητείται. Γύρω στο 438 π.Χ. άρπαξε την τυραννία από τους Αρχαιανακτίδες ειρηνικά είτε με τη βία, χρησιμοποιώντας πιθανώς τη θέση που είχε, για να πάρει τον έλεγχο τού στρατού τού Βοσπόρου. Έκανε επίσης εμπορικές συμφωνίες με τους Αθηναίους, αν και όχι στο βαθμό του εγγονού του Λεύκωνα Α΄. Σε μία ομιλία του ενώπιον ενός ακροατηρίου Αθηναίων κατά τα έτη 395-390 π.Χ., λέγεται ότι θεωρούσε τους Αθηναίους τους πιο «σημαντικούς από τους Έλληνες» και τους παρείχε πρώτα το σιτάρι του. Έπαιξε επίσης έναν μικρό, αλλά αξιοσημείωτο ρόλο στους επεκτατικούς πολέμους τού Βοσπόρου, μία σειρά από πολέμους και συγκρούσεις, που διεύρυναν το βασίλειο την περίοδο της δυναστείας του. Τον Σπάρτοκο διαδέχθηκαν οι γιοι του Σέλευκος και Σάτυρος Α΄, που βασίλευσαν από κοινού. Ο Σάτυρος Α΄ συνέχισε την επιθετική πολιτική επέκτασης τού πατέρα του, όπως και ο γιος του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα ισχυρό βασίλειο στον Κιμμέριο Βόσπορο. Η δυναστεία του διήρκεσε περίπου 300 χρόνια και είχε τουλάχιστον 5 απογόνους, που έφεραν το όνομά του.
Κάρολος της Προβηγκίας

Ο Κάρολος της Προβηγκίας (Charles de Provence, 845 – 25 Ιανουαρίου 863) από τη δυναστεία των Καρολιδών ήταν βασιλιάς της Προβηγκίας από το 855 μέχρι το τέλος του το 863, νεώτερος γιος του αυτοκράτορα Λοθαρίου Α΄ και της Ερμενγκάρδης του Τουρ.

 Το 855 δέχτηκε από τον πατέρα του την Βουργουνδία και την Προβηγκία. Ήταν μικρό παιδί ακόμα όταν πέθανε ο πατέρας του, γι' αυτό ήταν υπό την επίβλεψη του Γεράρδου Β’ της Βιέννης, του οποίου η σύζυγος ήταν κουνιάδα του Λοθαρίου Α’. Ο ίδιος ο Γεράρδος υπεράσπισε το βασίλειο από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Κάρολος δεν κυβέρνησε ποτέ, κυβέρνησε ο Γεράρδος για λογαριασμό του, ο οποίος το 858 όρισε ότι εάν ο Κάρολος πεθάνει χωρίς απογόνους θα τον διαδεχτεί στην Προβηγκία ο αδελφός του, Λοθάριος Β’. Ωστόσο με τον πρόωρο θάνατο του Καρόλου, το βασίλειό του μοιράστηκε στους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του, Λοθάριο Β’ και Λουδοβίκο Β’.