Βίλμα Εσπίν

Η Βίλμα Λουσίλα Εσπίν Γκουλιός (7 Απριλίου 1930 - 18 Ιουνίου 2007) ήταν Κουβανή επαναστάτρια, φεμινίστρια και χημικός μηχανικός. Βοήθησε στον εφοδιασμό και την οργάνωση του Κινήματος της 26ης Ιουλίου ως αντιστασιακή κατάσκοπος και είχε ενεργό ρόλο σε πολλούς τομείς της κουβανικής κυβέρνησης από το τέλος της επανάστασης έως το θάνατό της. Ως ανυποχώρητη φεμινίστρια, η Εσπίν βοήθησε στην ίδρυση της Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας και προώθησε τα ίσα δικαιώματα για τις κουβανέζες γυναίκες σε όλους τους τομείς της ζωής.

 Η Βίλμα Εσπίν Γκουλιός γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1930, στο Σαντιάγο της Κούβας . Ήταν κόρη ενός πλούσιου κουβανέζου δικηγόρου, του Jose Espin, και της συζύγου του Margarita Guillois. Είχε τέσσερα αδέλφια, τους Nilsa, Iván, Sonia και José. Η Εσπίν φοίτησε στην Ακαδημία Pérez-Peña και σπούδασε μπαλέτο και τραγούδι στο Asociación Pro-Arte Cubano κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940. Στη δεκαετία του 1950, σπούδασε χημικός μηχανικός στο Universidad de Oriente, στο Σαντιάγο της Κούβας (ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες στην Κούβα που σπούδασαν αυτό το αντικείμενο). Μετά την αποφοίτησή της, ο πατέρας της την ενθάρρυνε να φοιτήσει στο MIT στο Cambridge της Μασαχουσέτης για να ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές της σπουδές με την ελπίδα ότι η διαμονή της στην Αμερική θα την αποτρέψει από το να αποκτήσει σοσιαλιστική δραστηριότητα. Όταν τελικά συμφώνησε, η σύντομη ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία στο MIT της δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερη εχθρότητα απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς εντάχθηκε επίσημα στο Κίνημα της 26ης Ιουλίου κατά την επιστροφή της στην Κούβα μέσω του Μεξικού . Επιστρέφοντας στην πατρίδα της, ασχολήθηκε περισσότερο με την αντιπολίτευση στον δικτάτορα Fulgencio Batista. Μια συνάντηση με τον επαναστάτη ηγέτη Frank País την οδήγησε στο να γίνει ηγέτης του επαναστατικού κινήματος στην επαρχία Οριέντε. Η Εσπίν γνώρισε τους αδελφούς Castro που είχαν μετακομίσει στο Μεξικό μετά την αποτυχημένη ένοπλη επίθεσή τους στους στρατώνες της Μονκάνδα τον Ιούλιο του 1953 και την αποφυλάκισή τους το 1955. Η Εσπίν δρούσε ως αγγελιοφόρος μεταξύ του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στο Μεξικό και του Pais στην Κούβα. Στη συνέχεια βοήθησε τους επαναστάτες στα βουνά της Σιέρρα Μαέστρα μετά την επιστροφή του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στην Κούβα με το γιοτ Γκράνμα το Νοέμβριο του 1956. Η ικανότητα της Εσπίν να μιλά ισπανικά και αγγλικά της έδωσε τη δυνατότητα να εκπροσωπήσει το επαναστατικό κίνημα σε διεθνή κλίμακα. Ο Pepín Bosch, στέλεχος της εταιρίας Μπακάρντι, κανόνισε μια συνάντηση μεταξύ του Γενικού Επιθεωρητή της CIA Lyman Kirkpatrick και εκπροσώπων του Κινήματος της 26ης Ιουλίου το 1957. Η Εσπίν, ως ηγέτιδα της επανάστασης και κόρη στελέχους της εταιρίας Μπακάρντι, είπε στον Kirkpatrick ότι οι επαναστάτες ήθελαν μόνο "αυτό που έχετε οι Αμερικανοί: καθαρή πολιτική και καθαρό αστυνομικό σύστημα" Επίσης, ενήργησε ως διερμηνέας σε μια συνέντευξη μεταξύ του δημοσιογράφου των New York Times, Herbert Matthews και του Fidel Castro το 1957, η οποία συνέβαλε τόσο στη διάδοση πληροφοριών για την επανάσταση όσο και στη διαβεβαίωση στους Κουβανούς και τη διεθνή κοινότητα ότι οι ισχυρισμοί του Batista για τον θάνατο του Castro ήταν ψευδείς. Η Βίλμα Εσπίν ήταν μεγάλη υπέρμαχος της ισότητας των φύλων στην Κούβα . Η συμμετοχή της στην επανάσταση βοήθησε στη αλλαγή του ρόλου των γυναικών στην Κούβα και το 1960, η Εσπίν έγινε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας και παρέμεινε σε αυτήν τη θέση μέχρι το θάνατό της το 2007. Οι πρωταρχικοί στόχοι του οργανισμού ήταν να εκπαιδευτούν οι γυναίκες, να τους δοθούν οι απαραίτητες δεξιότητες για να αναζητήσουν κερδοφόρα εργασία και, κυρίως, να τις ενθαρρύνουν να συμμετέχουν στην πολιτική και να υποστηρίξουν την επαναστατική κυβέρνηση. Το 1960, όταν τα εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης και οι φυτείες ζαχαροκάλαμου δέχτηκαν επίθεση σε ολόκληρη την Κούβα λίγο πριν από την εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων, η Ομοσπονδία Γυναικών Κούβας δημιούργησε τις Ομάδες Επείγουσας Ιατροφαρμακευτικής Βοήθειας για να κινητοποιήσει τις γυναίκες κατά της αντεπανάστασης. Η κουβανική κυβέρνηση και η Ομοσπονδία ενθάρρυναν τις γυναίκες να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, περνώντας και τον Κουβανικό Οικογενειακό Κώδικα το 1975, έναν νόμο που όριζε ότι οι άνδρες πρέπει να βοηθούν με τις οικειακές ασχολίες και τη φροντίδα των παιδιών για να ελαφρύνουν τον φόρτο εργασίας για τις εργαζόμενες μητέρες. Η Εσπίν διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κουβανικού Κομμουνιστικού Κόμματος από το 1965 έως το 1989. Είχε επίσης πολλούς άλλους ρόλους στην κουβανική κυβέρνηση, όπως πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πρόληψης από το 1967 έως το 1971, διευθυντής Βιομηχανικής Ανάπτυξης στο Υπουργείο Τροφίμων το 1969, πρόεδρος του Ινστιτούτου Παιδικής Φροντίδας το 1971 και μέλος του Κουβανικού Συμβουλίου Επικρατείας το 1976. Εκτός από τους ρόλους της στην Κούβα, η Εσπίν υπηρέτησε και ως εκπρόσωπος της Κούβας στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών . Η Εσπίν είχε το ρόλο της Πρώτης Κυρίας της Κούβας για 45 χρόνια, αναλαμβάνοντας αρχικά το ρόλο ως νύφη του Fidel Castro, ο οποίος ήταν διαζευγμένος όταν ανέλαβε την εξουσία. Έγινε επίσημα η Πρώτη Κυρία το 2006 όταν ο σύζυγός της, Ραούλ Κάστρο, έγινε πρόεδρος. Η Εσπίν ηγήθηκε της κουβανικής αντιπροσωπείας στο Κογκρέσο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Γυναικών στη Χιλή τον Σεπτέμβριο του 1959. Ηγήθηκε επίσης των κουβανικών αντιπροσωπειών σε επόμενες διασκέψεις για τις γυναίκες, επαινώντας τις ως «ανεκτίμητες για τις γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες». Η Εσπίν ήταν παντρεμένη με τον Ραούλ Κάστρο, τον σημερινό Πρώτο Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας, ο οποίος είναι ο αδελφός του πρώην πρώτου γραμματέα, Φιντέλ Κάστρο . Ο γάμος τους έγινε το 1959, λίγες μόνο εβδομάδες αφού το Κίνημα της 26ης Ιουλίου πέτυχε την ανατροπή του δικτάτορα Fulgencio Batista . Είχε τέσσερα παιδιά (Deborah, Mariela, Nilsa και Alejandro Castro Espín) και οκτώ εγγόνια. Η κόρη της, η Μαριέλα Κάστρο, είναι επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου για την Σεξουαλική Εκπαίδευση της Κούβας, και ο γιος της, Αλεχάντρο Κάστρο Εσπίν, είναι συνταγματάρχης στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η Εσπίν πέθανε στην Αβάνα στις 4:14 μ.μ. EDT στις 18 Ιουνίου 2007, έπειτα από μακρά ασθένεια. Κηρύχθηκε επίσημη περίοδος πένθους από τις 8 μ.μ. στις 18 Ιουνίου έως τις 19 Ιουνίου στις 10 μ.μ. Η τελετή της κηδείας της πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Karl Marx στην Αβάνα την επόμενη ημέρα από το θάνατό της, και η κουβανική κυβέρνηση δημοσίευσε μια δήλωση που την επαινούσε ως «μία από τις πιο σημαντικές μαχήτριες για τη χειραφέτηση των γυναικών στη χώρα μας και στον κόσμο». Το σώμα της αποτεφρώθηκε και τα λέιψανά της βρίσκονται στο Μαυσωλείο Frank País, Municipio II Frente στην επαρχία Σαντιάγο της Κούβας. Το δημοτικό σχολείο Βίλμα Εσπίν ιδρύθηκε στην Αβάνα τον Απρίλιο του 2013. Espín, Vilma· de los Santos, Asela (2012). Women in Cuba: The Making of a Revolution Within the Revolution. New York: Pathfinder. ISBN 978-1604880366. Ferrer Gómez, Yolanda· Aguilar Ayerra, Carolina (2015). Vilma Espín Guillois: El Fuego de la Libertad (στα Ισπανικά). Havana: Editorial de la Mujer. ISBN 9789597217800. Gott, Richard (2005). Cuba: A New History. Yale Nota Bene. Yale University Press. ISBN 0300111142. Biographies of Spouses of Heads of State and Government of the Americas Short Biography of Vilma Espin Αρχειοθετήθηκε 2018-07-03 στο Wayback Machine. at Cuba.dk http://cubahistory.org/en/corruption-a-coups/attack-on-moncada-barracks.html http://articles.latimes.com/1990-05-15/news/wr-202_1_fidel-castro/2 Obituary: Vilma Espín Guillois, The Guardian