Εξομολογήσεις μιας μάσκας

Το Εξομολογήσεις μιας μάσκας (ιαπωνικά: 仮面の告白, προφέρεται: Καμέν νο κοκουχάκου) είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Ιάπωνα συγγραφέα Γιούκιο Μισίμα. Το έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 5 Ιουλίου 1949 από την εταιρεία Kawade Shobō, χαρίζοντας στον συγγραφέα πανιαπωνική φήμη παρά το νεαρό της ηλικίας του. Στα ελληνικά, το Εξομολογήσεις μιας μάσκας μεταφράστηκε από τον Λουκά Θεοδωρακόπουλο και κυκλοφόρησε το 1979 από τις εκδόσεις Οδυσσέας.

 Ο πρωταγωνιστής αναφέρεται στην ιστορία ως Κοτσάν, το οποίο είναι το υποκοριστικό του πραγματικού ονόματος του συγγραφέα: Κιμιτάκε. Μεγαλωμένος στην εποχή του δεξιού μιλιταρισμού και του ιμπεριαλισμού της Ιαπωνίας, ο ήρωας αγωνίζεται από πολύ νωρίς για να ενταχθεί στην κοινωνία. Όπως ο Μισίμα, έτσι και ο Κοτσάν γεννιέται με ένα λιγότερο από ιδανικό σώμα όσον αφορά τη σωματική διάπλαση και την ευρωστία, και σε όλο το πρώτο μισό του βιβλίου (το οποίο σε γενικές γραμμές περιγράφει την παιδική ηλικία του Κοτσάν) αγωνίζεται έντονα να ενταχθεί στο πλαίσιο της ιαπωνικής κοινωνίας. Ως αδύναμος ομοφυλόφιλος, ο Κοτσάν μένει μακριά από αγόρια της ηλικίας του καθώς μεγαλώνει, και έτσι δεν έχει συνηθισμένα νεανικά χρόνια. Η απομόνωσή του πιθανότατα οδηγεί στις μελλοντικές του εμμονές και φαντασιώσεις θανάτου, βίας και σεξουαλικής επαφής μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Με βάση αυτόν τον τρόπο σκέψης, κάποιοι έχουν υποθέσει ότι ο Μισίμα είχε παρόμοια ψυχοσύνθεση. Ο Κοτσάν είναι ομοφυλόφιλος και στο πλαίσιο της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας αγωνίζεται να κρατήσει αυτή την πληροφορία για τον εαυτό του. Στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος, ο Κοτσάν δεν παραδέχεται ακόμη ανοιχτά ότι τον έλκουν οι άντρες, αλλά όμως δηλώνει ότι θαυμάζει την αρρενωπότητα και τη δύναμη, ενώ δεν ενδιαφέρεται για τις γυναίκες. Αυτό περιλαμβάνει τον θαυμασμό για τα ρωμαϊκά γλυπτά και αγάλματα ανδρών σε στάσεις που προβάλλουν την ευρωστία. Κάποιοι έχουν υποστηρίξει ότι ο θαυμασμός της αρρενωπότητας είναι αυτοβιογραφικό στοιχείο του Μισίμα, ο οποίος είχε δουλέψει σκληρά μέσα από ένα φύσει αδύναμο σώμα για να γίνει εξαιρετικά γυμνασμένος μπόντι μπίλντερ και αρσενικό μοντέλο. Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, ο Κοτσάν θυμάται ένα βιβλίο με εικόνες από την εποχή που ήταν τεσσάρων ετών. Ακόμη και σε εκείνη τη νεαρή ηλικία, ο Κοτσάν προσέγγισε μια εικόνα ενός ηρωικού έφιππου Ευρωπαίου ιππότη σχεδόν ως πορνογραφική, την κοίταζε με λαχτάρα και την έκρυβε, ντροπιασμένος, όταν οι άλλοι έρχονταν να δουν τι κάνει. Όταν η νοσοκόμα του λέει ότι ο ιππότης είναι στην πραγματικότητα η Ιωάννα της Λορένης, ο Κοτσάν, θέλοντας ο ιππότης να είναι πρότυπο ανδρισμού, αποθαρρύνεται μια για πάντα από την εικόνα, ενοχλημένος που μια γυναίκα ντύνεται με ανδρικά ρούχα. Η λέξη «μάσκα» προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο ο Κοτσάν αναπτύσσει τη δική του ψεύτικη προσωπικότητα την οποία χρησιμοποιεί για να παρουσιάσει τον εαυτό του στον κόσμο. Από νωρίς, καθώς αναπτύσσει εμμονή με το σώμα του φίλου του, του Όμι, κατά την εφηβεία, πιστεύει ότι όλοι γύρω του κρύβουν επίσης τα αληθινά τους συναισθήματα ο ένας από τον άλλον, συμμετέχοντας σε μια «απρόθυμη μεταμφίεση». Καθώς μεγαλώνει, προσπαθεί να ερωτευτεί μια κοπέλα που ονομάζεται Σόνοκο, αλλά βασανίζεται συνεχώς από τις λανθάνουσες ομοφυλοφιλικές του ορμές και δεν καταφέρνει να την αγαπήσει ποτέ αληθινά.