IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
BMW F01

Η BMW Σειρά 7 F01 / F02 ήταν ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τον Αύγουστο του 2008 έως τον Ιούνιο του 2015. Αντικατέστησε τη BMW E65 / E66 και ήταν η πέμπτη κατά σειρά γενιά της Σειράς 7. Αντικαταστάθηκε τον Ιούλιο του 2015 από τη BMW G11.

 Κυκλοφόρησε σε 4 εκδόσεις: F01 - η στάνταρ εκδοχή. F02 - η εκδοχή με μακρύτερο κατά 14,0 εκατοστά μεταξόνιο. F03 - η θωρακισμένη εκδοχή. F04 - η υβριδική εκδοχή βενζίνης / ηλεκτροκινητήρα, γνωστή εμπορικά ως ActiveHybrid7.Σε αντίθεση με την σκανδαλώδη αισθητική της προκατόχου BMW E65 / E66, η αισθητική της F01 / F02, που είχε διαμορφωθεί το 2006 από τον Καναδό σχεδιαστή Karim Habib, απέσπασε άκρως θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό, και θεωρήθηκε ως έντονα ελκυστική. Επίσης, τοποθετήθηκε ένα νέο σύστημα iDrive, που ήταν ακόμα πιο εύχρηστο από αυτό της προηγούμενης γενιάς. Το 2009, η BMW έγινε η πρώτη ευρωπαϊκή και δεύτερη παγκοσμίως (μετά την Lexus, στο Lexus LS τέταρτης γενιάς, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά το 2006) εταιρεία που εισήγαγε 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, και συγκεκριμένα το 8HP της γερμανικής εταιρείας ZF, το οποίο και ήταν στάνταρ στις εκδόσεις 760i, 760Li και Active Hybrid 7 της Σειράς 7 F01 / F02.Από την ανανέωση του μοντέλου, που έγινε τον Ιούλιο του 2012, το 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο καθιερώθηκε σε όλες τις εκδόσεις της Σειράς 7 F01 / F02, ενώ σταδιακά στα μεταγενέστερα χρόνια επικράτησε και στα πιο μεσαία μοντέλα της BMW. Σημειωτέον ότι όλοι οι κινητήρες της Σειράς 7 F01 / F02 έφεραν turbo, με μοναδική εξαίρεση μια ασθενέστερη εκδοχή του εξακύλινδρου σε σειρά (I6) κινητήρα των 2.979 cm³ (έκδοση 730i/Li), η οποία διατέθηκε αποκλειστικά στην Ασία και σε συνδυασμό με το μακρύ μεταξόνιο. Επίσης, σε κάποιες χώρες διεθνώς η κορυφαία έκδοση 6.0 λίτρων V12 συνδυάστηκε μόνο με το μακρύ μεταξόνιο. Ειδικότερα η ονομασία 740d δεν υποδηλώνει μεγαλύτερο κυβισμό, αλλά την ύπαρξη διπλού turbo στον 6-κύλινδρο σε σειρά κινητήρα ντίζελ των 2.993 cm³, αντί για ένα μόνο turbo που έφερε η έκδοση 730d. Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες το 2008, η BMW ανακοίνωσε ότι η εκδοχή της 750i/Li για τη Βόρεια Αμερική θα έφερε έναν κινητήρα βενζίνης 4.4 λίτρων V8 twin-turbo από τη BMW X6 xDrive50i, ισχύος 400 hp (300 kW) και με ροπή 610 N·m (450 lb·ft). Τα παρακάτω νούμερα βασίζονται στα στοιχεία της επίσημης ιστοσελίδας της BMW Σειράς 7 και συγκεκριμένα στην ενότητα «Models and technical data», εκτός αν αναφέρεται κάποια άλλη πηγή. Επίσης, όπου RWD = κίνηση στους πίσω τροχούς και όπου AWD = 4-κίνηση, ενώ ο αστερίσκος υποδηλώνει ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας. BMW Group, ed. (2009). Der neue BMW 7er: Entwicklung und Technik [The New BMW 7 Series: Development and Technology]. ATZ/MTZ-Typenbuch series (in German). Wiesbaden, Germany: Vieweg+Teubner Verlag. ISBN 9783834807731. www.topspeed.com/cars/ BMW 7 Series/ a look back www.7-forum.com/ BMW F01 / F02 2009-2014 BMW 7 Series review (αναφέρεται στη BMW F01 / F02 Αμερικανικών προδιαγραφών)
Οικουμενόπολη

Η Οικουμενόπολη (αγγλικά: Ecumenopolis‎) είναι όρος που αποτυπώνει μια θεωρητική σύλληψη του φημισμένου Έλληνα πολεοδόμου Κωνσταντίνου Δοξιάδη, η οποία διατυπώθηκε το 1967, στο κείμενό του «Ecumenopolis: Tomorrow's City», το οποίο δημοσιεύθηκε το 1968 στο συλλογικό τόμο Britannica Book of the Year. Πρόκειται για μια υποθετική πόλη στο μέγεθος ολόκληρου του πλανήτη Γη. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε από τον Δοξιάδη για να αποτυπώσει την ιδέα ότι οι μελλοντικές αστικές περιοχές και οι μεγαλουπόλεις θα συγχωνευθούν, ώστε τελικά θα υπήρχει μια μοναδική, ενιαία και συνεχής πόλη, ως αποτέλεσμα των σύγχρονων τάσεων αστικοποίησης και της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού. Την εποχή που δημοσιοποιήθηκε η ιδέα του Δοξιάδη για την Οικουμενόπολη, φαινόταν κοντά στην επιστημονική φαντασία, αλλά στις μέρες μας είναι εκπληκτικά επίκαιρη.

 Ο Δοξιάδης ξεκινά τη σκέψη του, θεωρώντας την πόλη ως φαινόμενο δυναμικό, που εξελίσσεται μέσα στον χώρο και τον χρόνο, καθώς η οικιστική διόγκωση είναι συνεχής και αναπόφευκτη. Έτσι, η συνολική οργάνωση του χώρου πρέπει να είναι τέτοια, που να επιτρέπει αυτήν την ανάπτυξη, δίχως να προκαλείται διάλυση του αστικού ιστού της πόλης και χωρίς να χάνεται η ανθρώπινη κλίμακα. Επιπλέον, η πόλη οργανώνεται -πάντα σύμφωνα με τον Δοξιάδη- σε βαθμούς (ανθρώπινες κοινότητες διαφορετικών επιπέδων), που αυξάνονται με την παράλληλη αύξηση του πληθυσμού. Ο 1ος βαθμός αφορά μια γειτονιά 100-200 κατοίκων, ο 2ος βαθμός μια γειτονιά 500-600 κατοίκων (όπως ένα μικρό χωριό) κ.ο.κ. Τελική κατάληξη ορίζεται η γειτονιά 10ου βαθμού, που συνιστά την Οικουμενόπολη. Ο 4ος βαθμός κοινότητας αποτελεί κλειστή κυψέλη, με κυκλοφορία οχημάτων μόνο για προσπέλαση, ενώ η διέλευση οργανώνεται περιφερειακά, με αρτηρίες και αποτρέπεται από το εσωτερικό της κυψέλης με θηλιές και αδιέξοδα («κυψέλες εσωτερικής κυκλοφορίας»). H αντίληψη για μια πόλη-οικουμένη, μια πόλη που θα είναι ο κόσμος ολόκληρος, είχε απασχολήσει και στο παρελθόν διάφορους διανοητές και συγγραφείς. Για παράδειγμα, ο Αμερικανός ιεροκήρυκας και «προφήτης» Τόμας Λέικ Χάρις (1823–1906) είχε κάνει σχετική αναφορά-πρόβλεψη σε στίχους του. Αλλά και ο γνωστός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Ισαάκ Ασίμωφ (1920–1992) χρησιμοποίησε την ιδέα μιας πόλης-πλανήτη με τον Τράντορ (Trantor), για τον οποίον πρωτοέγραψε το 1942 και αργότερα στη σειρά Foundation. Οικουμένη Μητρόπολη (αστική γεωγραφία) Παγκόσμια πόλη
Albert Nobbs

Το Albert Nobbs είναι ιρλανδική δραματική ταινία, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία του Ροντρίγκο Γκαρσία. Πρωταγωνιστεί η Γκλεν Κλόουζ, η οποία έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Τζον Μπάνβιλ. Συμμετέχουν οι Μία Βασικόβσκα, Άαρον Τζόνσον και Τζάνετ ΜακΤίρ. Το σενάριο βασίζεται στη μικρή ιστορία "The Singular Life of Albert Nobbs" του Ιρλανδού νοβελίστα Τζορτζ Μουρ. Μια γυναίκα υποδύεται τον άντρα ώστε να δουλέψει και να επιβιώσει στην Ιρλανδία του 1910. Αρκετά χρόνια μετά, θα βρεθεί παγιδευμένη σε μια φυλακή, την οποία η ίδια έφτιαξε. Η ταινία έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς αλλά επαινέθηκε η ερμηνεία της Κλόουζ, η οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Screen Actors Guild Award και Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου.

 Στην Ιρλανδία του 19ου αιώνα, μια γυναίκα παριστάνει τον άνδρα, με το όνομα Άλμπερτ Νομπς, για να μπορέσει να εργαστεί ως μπάτλερ σε ένα ξενοδοχείο του Δουβλίνου για αριστοκράτες. Διατηρώντας την πραγματική της ταυτότητα για πάνω από δύο δεκαετίες, ο Άλμπερτ ξαφνικά βρίσκει την αφοσίωσή της στο ρόλο να προκαλείται από την απρόσμενη άφιξη ενός ζωγράφου, ο οποίος αποδεικνύεται να καταλαβαίνει τον Άλμπερτ, καλύτερα από όσο αυτός μπορούσε να φανταστεί. Εν τω μεταξύ, ο Άλμπερτ προσπαθεί να βοηθήσει την όμορφη καμαριέρα Έλεν, όταν αυτή θα έρθει κοντά με έναν γοητευτικό αλλά και σκληρό πολυτεχνίτη. Γκλεν Κλόουζ στο ρόλο του Άλμπερτ Νομπς Μία Βασικόβσκα στο ρόλο της Έλεν Ντάουζ Άαρον Τζόνσον στο ρόλο του Τζο Τζάνετ ΜακΤίρ στο ρόλο της Χιούμπερτ Πέιτζ Πολίν Κόλινς στο ρόλο της Κυρίας Μπέικερ Μπρέντα Φρίκερ στο ρόλο της Πόλι Τζόναθαν Ρις Μέγιερς στο ρόλο του Βισκάουντ Γιάρελ Μπρένταν Γκλίσον στο ρόλο του Δόκτωρ Χόλοραν Μαρία Ντόιλ Κένεντι στο ρόλο της Μέρι Μαρκ Γουίλιαμς στο ρόλο του Σον Η Γκλεν Κλόουζ υποδύθηκε τον Άλμπερτ Νομπς το 1982 στο θέατρο και ξόδεψε δεκαπέντε χρόνια προσπαθώντας να μεταφέρει το θεατρικό στον κινηματογράφο. Η ταινία έφτασε μέχρι το στάδιο της παραγωγής στις αρχές του 2000, με το σκηνοθέτη Ίστβαν Ζαμπό, αλλά αντιμετωπισε δυσκολίες με τη χρηματοδότηση. Εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Κλόουζ συμμετείχε στο σενάριο και στην παραγωγή της ταινίας.Η παραγωγή είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Ιούλιο του 2010 αλλά αναβλήθηκε μέχρι το Δεκέμβριο, όταν οι Μία Γουασικόφσκα και Άαρον Τζόνσον αντικατέστησαν τους Αμάντα Σέιφραϊντ και Ορλάντο Μπλουμ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 13 Δεκεμβρίου στο Δουβλίνο και στο Γουίκλοου. Με προϋπολογισμό 8.000.000 δολάρια, το Albert Nobbs έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 24η θέση με 696.000 δολάρια. Στο αμερικανικό box office απέφερε 3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 4,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 7,5 εκατομμύρια δολάρια. Albert Nobbs στο IMDb
Νέα Παγγαία

Η Νέα Παγγαία είναι μια πιθανή μελλοντική υπερήπειρος που προτάθηκε από τον Ρόι Λίβερμορ (τώρα στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ) στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Αυτό προϋποθέτει το κλείσιμο του Ειρηνικού, σύνδεση της Αυστραλίας με την ανατολική Ασία, και κίνηση της Ανταρκτικής προς βορρά.

 Ο παλαιογεωλόγος Ρόναλντ Μπλέικι περιέγραψε τα επόμενα 15 έως 100 εκατομμύρια χρόνια τεκτονικής ανάπτυξης ως αρκετά σταθερά και προβλέψιμα , και δεν θα σχηματιστεί υπερήπειρος σε αυτό το χρονικό πλαίσιο. Πέρα από αυτό, προειδοποιεί ότι το γεωλογικό αρχείο είναι γεμάτο από απροσδόκητες αλλαγές στην τεκτονική δραστηριότητα που κάνει περαιτέρω προβλέψεις "πολύ, πολύ θεωρητικές". Εκτός από τη Νέα Παγγαία, δύο άλλες υποθετικές υπερήπειροι— η "Αμασία" και η "Ύστατη Παγγαία" του Κρίστοφερ Σκοτίζ—απεικονίστηκαν σε ένα άρθρο του New Scientist τον Οκτώβριο του 2007. Χρονοδιάγραμμα της ζωής Χρονοδιάγραμμα της φύσης Nield, Ted, Supercontinent: Ten Billion Years in the Life of Our Planet, Harvard University Press, 2009, (ISBN 978-0674032453)
Στα σαγόνια του κροκόδειλου

Το Στα σαγόνια του κροκόδειλου (αγγλικά: Crocodile) είναι μια αμερικάνικη ταινία τρόμου του 2000 που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 26 Δεκεμβρίου 2000 στην Αμερική. Την ταινία ακολούθησε μια συνέχεια το Στα σαγόνια του κροκόδειλου 2 το 2002. Είναι η 2η ταινία με θέμα δολοφόνο κροκόδειλο που κυκλοφόρησε το 2000 μαζί με το Αμόκ.

 Μια ομάδα από φίλους πάνε εκδρομή με βάρκα σε μια λίμνη της Νότιας Καλιφόρνιας, αλλά το χαρούμενο σαββατοκύριακο τους μετατρέπεται σε τρόμο όταν ένας τεράστιος θηλυκός κροκόδειλος που προσπαθεί να πάρει εκδίκηση για την καταστροφή των αυγών της, αρχίζει να τους αποδεκατίζει. Μαρκ Μακ Λόχλιν στο ρόλο του Μπράντι Τέρνερ Κέητλιν Μάρτιν στο ρόλο της Κλερ Κρις Σολάρι στο ρόλο του Ντάνκαν Μακ Κέι Τζούλι Μιντζ στο ρόλο της Άναμπελ Ρετ Ουίλκινς στο ρόλο του Φόστερ Η ταινία γυρίστηκε στη Σάντα Κλαρίτα, στο Λος Άντζελες και κυρίως στο Μεξικό με έναν προϋπολογισμό των 2.800.000 δολαρίων. Η ταινία αρνητικές κριτικές από το κοινό. Στο IMDb κρατάει μια βαθμολογία των 3,7/10. Στο Rotten Tomatoes κρατάει μια βαθμολογία κοινού 19% βασισμένη σε 4,665 βαθμολογίες χρηστών. Παρ΄όλο που κατηγορήθηκε λόγω των ειδικών της εφέ η ταινία είναι πλέον cult. Crocodile στο IMDb Crocodile στο Rotten Tomatoes Crocodile στο Allmovie Crocodile στο popcorn.gr
Αγία Παρασκευή Κορινθίας

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ξυλοκερίζης της δημοτικής ενότητας και δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Ονείων ορέων και δυτικά του όρμου Κεχριών, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 75. Απέχει περίπου 10 χλμ. ΝΑ. της Κορίνθου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ξυλοκερίζης του δήμου Κορινθίων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Γιάννης Σόδης

Ο Γιάννης Σόδης (1930-1992), του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας φαρμακοποιός, χημικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χίου από το 1974 ως το 1981, εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία. Ανάμεσα στα άλλα, ήταν πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Χίου και του Ναυτικού Ομίλου Χίου.

 Καταγόταν από οικογένεια φαρμακοποιών, με δραστηριότητα που ανάγεται στον 19ο αιώνα (οπότε άρχισε να λειτουργεί το πρώτο φαρμακείο Σόδη στην Κωνσταντινούπολη). Ο Γιάννης Σόδης του Μιχαήλ ξεκίνησε να εργάζεται σε φαρμακείο στη Χίο το 1955. Έπειτα από δύο δεκαετίες δημιούργησε το δικό του εργαστήριο παρασκευής γαλλικών καλλυντικών. Τη δεκαετία του '80 αξιοποίησε τη μαστίχα του νησιού και παρασκεύασε καλλυντικά, ανάμεσα στο οποίο και η πρώτη παγκοσμίως οδοντόπαστα από μαστίχα, με την επωνυμία "Masticdent". Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής Χίου με τη Νέα Δημοκρατία, λαμβάνοντας 11.011 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια του νησιού. Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 με 6.672 σταυρούς και πρώτο το Λεωνίδα Μπουρνιά. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Χίου, λαμβάνοντας 46% στον 2ο γύρο. Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στις 5 Ιανουαρίου 1992. Κατέλιπε τα παιδιά του, την Κατερίνα, το Μιχάλη και το Γιώργο, τα οποία συνεχίζουν το έργο του τόσο στον τομέα της έρευνας όσο και της παραγωγής βιολογικών καλλυντικών και σκευασμάτων από μαστίχα. Η κόρη του, Αικατερίνη Σόδη – Τσιλίμη, ανέλαβε το φαρμακείο του στη Χίο, μετά το θάνατο του Γιάννη. Διγκαβές, Κώστας (1986). Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985.
Μελαστοματοειδή

Τα μελαστοματοειδή (λατινική-επιστημονική ονομασία Melastomataceae) είναι οικογένεια των δικοτυλήδονων φυτών, που ευδοκιμούν κυρίως στην τροπική ζώνη της Γης. Περιλαμβάνει περίπου 175 γένη με περίπου 5.115 γνωστά είδη, με μεγάλη ποικιλία (πόες, θάμνοι και μικρά δένδρα). Σχεδόν τα δύο τρίτα από τα γένη είναι ιθαγενή των τροπικών περιοχών του Νέου Κόσμου.

 Τα φύλλα των μελαστοματοειδών είναι αρκετά χαρακτηριστικά: εκφύονται αντίθετα χιαστί και έχουν συνήθως τρεις έως επτά βασικές φλέβες κατά μήκος του φύλλο. Τα άνθη είναι τέλεια και εκφύονται είτε μοναχικά, είτε σε ταξιανθίες με πολλές διακλαδώσεις. Μερικά φυτά της οικογένειας θεωρούνται είδη-εισβολείς μετά την εισαγωγή τους σε τροπικές ή ημιτροπικές περιοχές πέρα από τη φυσική γεωγραφική κατανομή τους. Παραδείγματα τέτοιων ειδών είναι τα Miconia crenata (γνωστό και ως «κατάρα του Köster», καθώς έχει διαδοθεί σε πολλές περιοχές προξενώντας σοβαρές ζημίες), Pleroma semidecandrum και Miconia calvescens. Τα μελαστοματοειδή επικονιάζονται από πολλά είδη μελισσών χωρίς κεντρί, ιδίως από το είδος Melipona bicolor. Στο ταξινομικό σύστημα APG III τα επτά γένη της οικογένειας Memecylaceae (που καταργήθηκε) περιλαμβάνονται πλέον σταn this family.Ανάμεσα στα 175 περίπου γενικώς αποδεκτά γένη της οικογένειας (Μάιος 2022) περιλαμβάνονται και τα εξής, με λατινική αλφαβητική σειρά: Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Melastomataceae στο Wikimedia Commons
Άννα Ρογκόφσκα

Η Άννα Ρογκόφσκα (πολωνικά: Anna Rogowska) (21 Μαΐου 1981) είναι Πολωνή πρώην αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικευόταν στο άλμα επί κοντώ. Έγινε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 2009 στο Βερολίνο.

 Η Ρογκόφσκα κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, κερδίζοντας για λίγο την Μονίκα Πίρεκ, μια άλλη Πολωνή επικοντίστρια, η οποία είχε επίσης γεννηθεί στη Γκντίνια. Στις αρχές του 2005 κατάφερε και άλλη επιτυχία, καθώς κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Στις 22 Ιουλίου 2005, στο Λονδίνο, πέτυχε το προσωπικό της ρεκόρ με 4,80 μ., το οποίο ήταν και το πολωνικό ρεκόρ. Λίγα λεπτά αργότερα είδε την Γελένα Ισινμπάγιεβα να γίνεται η πρώτη γυναίκα που περνάει τα 5,00 μέτρα. Η Ρογκόφσκα ήταν μεταξύ των διεκδικητριών για μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2005. Τερμάτισε όμως στην έκτη θέση, πηδώντας μόλις 4,35 μέτρα, κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες. Στις 26 Αυγούστου 2005, πέτυχε ένα ακόμη προσωπικό ρεκόρ με 4,83 μ. (νέο πολωνικό ρεκόρ). Αυτό ήταν στο Memorial van Damme. Κατέχει επίσης το πολωνικό ρεκόρ κλειστού στίβου με 4,85 μ., που πραγματοποίησε στις 6 Μαρτίου 2011.Ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το άθλημα στις 27 Φεβρουαρίου 2015.Για τα αθλητικά της επιτεύγματα, έλαβε: Χρυσός Σταυρός της Αξίας το 2004. Σταυρός του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (5η τάξη) το 2009. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2021-09-26 στο Wayback Machine. (πολωνικά) Άννα Ρογκόφσκα στην World Athletics
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1956-57

Το κύπελλο Ελλάδας του 1957 ήταν το 15ο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για έκτη φορά στην ιστορία του νικώντας στον τελικό τον Ηρακλή με 2-0.

 Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 1957 Στάδιο Καραϊσκάκη Ολυμπιακός – Ηρακλής 2-0Ολυμπιακός: Θεοδωρίδης, Ρωσσίδης, Σούλης, Ξανθόπουλος, Μπέμπης, Κοτρίδης, Ποσειδών, Μουστακλής, Υφαντής, Πολυχρονίου, Γκαβέζος Ηρακλής: Πτολεμαίος, Λεμονής, Μπερεδήμας, Λιάρος, Παπαδόπουλος, Ράμμος, Πιτσούδης, Χατζηγιαννίδης, Σ. Χασεκίδης, Τουμπέλης, Α. Χασεκίδης Διαιτητής: Λίο Χορν (Ολλανδός) Σκόρερ: 38' Κοτρίδης, 73' Υφαντής Ιστοσελίδα ΕΠΟ, Κύπελλα Ελλάδας 1951 έως 1960, μορφή pdf
Φατσούλες

Φατσούλες ή emoticons, ονομάστηκαν τα χαρακτηριστικά σύμβολα της ηλεκτρονικής (online) επικοινωνίας, τα οποία χρησιμοποιούνται σε emails, chats, instant messages, sms, στην πληροφορική και τις επικοινωνίες. Ο emoticon χρησιμοποιείται ευρέως τα τελευταία 25 χρόνια και όπως σε πολλούς μηχανογραφικούς όρους, προτιμάται από την ελληνική του μετάφραση.

 Τα σύμβολα αυτά ξεκίνησαν με την χρήση σημείων στίξης (παρένθεση, κόμμα, άνω και κάτω τελεία, παύλα κ.λπ.), περιγράφοντας συναισθήματα όπως χαρά και λύπη με αμέτρητους και ιδιαίτερα ευφάνταστους συνδυασμούς. Αποτελούν έναν ευρύτατα διαδεδομένο τρόπο έκφρασης στο επονομαζόμενο «ηλεκτρονικό λεξιλόγιο». Η πρώτη φατσούλα που χρησιμοποιήθηκε σε ηλεκτρονική επικοινωνία στις 19 Σεπτεμβρίου 1982, ήταν το χαμογελαστό πρόσωπο (smiley face) με την χρήση άνω και κάτω τελείας, παύλας και δεξιάς παρένθεσης :-). Η πατρότητά του αποδόθηκε στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon, τον Σκοτ Ε. Φέλμαν). Τα σύμβολα αυτά είναι δημοφιλή στους χρήστες ηλεκτρονικής επικοινωνίας, γιατί αποδίδουν τα συναισθήματά τους, εκφραστικά και σε μικρό χώρο. Στα 25 χρόνια που ακολούθησαν, η γλώσσα των «emoticons» εμπλουτίστηκε με πολλές νέες προσθήκες, μέσω συμβόλων που απεικονίζουν μια πληθώρα συναισθημάτων, όπως αγάπη, απογοήτευση, οργή, μειδίαμα κ.λπ. Μεγάλη ανάπτυξη παρουσίασε και το εικαστικό μέρος, καθώς εμφανίζονται σε υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και chatrooms σε μορφή σχεδίων (cartoon), και όχι μόνον σαν συνδυασμός σημείων στίξης. Οι γλωσσολόγοι, αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά το φαινόμενο αυτό, μολονότι αναγνωρίζουν την σημασία τους στην σύγχρονη ηλεκτρονική εποχή, αλλά και την αξία τους στην έκφραση των συναισθημάτων την οποία συχνά στερεί ο ηλεκτρονικός λόγος λόγω της δομής του. Η επικρατούσα άποψη, υποστηρίζει ότι η μορφή αυτή επικοινωνίας δεν αποτελεί απειλή για τον παραδοσιακό γραπτό λόγο, καθώς παρέχει ένα επιπλέον εκφραστικό μέσο στους χρήστες των νέων τεχνολογιών, παρά τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την υπεραπλούστευση των γλωσσικών μέσων.
Κάμα Σίνεν

Η Κάμα Σίνεν (ιαπωνικά: 知念 カマ, Chinen Kama, 10 Μαΐου 1895 - 2 Μαΐου 2010) από την Οκινάουα της Ιαπωνίας, ήταν υπεραιωνόβια, γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο από το 2009 ως το θάνατό της. Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1895. Έλαβε επίσημα τον τίτλο στις 11 Σεπτεμβρίου 2009 έπειτα από το θάνατο της Αμερικανίδας Γκέρτρουντ Μπέινς. Είναι ένα από τα 40 μεγαλύτερα σε ηλικία πρόσωπα που υπήρξαν ποτέ. Το Σεπτέμβριο του 2008 έγινε γνωστό ότι ήταν καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι.

 Όταν πέθανε η Κάκου Γιαμανάκα, στις 5 Απριλίου 2008 η Σίνεν, σε ηλικία 112 ετών και 331 ημερών, έγινε το γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στην Ιαπωνία που υπήρξε ποτέ, με επιβεβαιωμένη την ηλικία. Στις 4 Δεκεμβρίου 2008, σε ηλικία 113 ετών και 208 ημερών προστέθηκε στον κατάλογο με τους 100 μακροβιότερους ανθρώπους της ιστορίας. Με το θάνατο της Γκέρτρουντ Μπέινς στις 11 Σεπτεμβρίου 2009 η Γιαπωνέζα έγινε το γηραιότερο επιβεβαιωμένο από επίσημα έγγραφα πρόσωπο στον κόσμο, σε ηλικία 114 ετών και 124 ημερών. Στις 15 Νοεμβρίου 2009 η υπεραιωνόβια από την Οκινάουα έγινε το 40ό μεγαλύτερο σε ηλικία πρόσωπο που υπήρξε ποτέ, με επιβεβαιωμένη την ηλικία της, σε ηλικία 114 ετών και 189 ημερών.Απεβίωσε στις 2 Μαΐου του 2010 σε ηλικία 114 ετών και 357 ημερών. Ήταν το τελευταίο εν ζωή πρόσωπο που είχε γεννηθεί (επιβεβαιωμένα) το 1895. Την διαδέχτηκε στον τίτλο του γηραιότερου προσώπου στον κόσμο η Εζενί Μπλανσάρ από τη Γαλλία. Hooper, Rowan (8 Μαρτίου 2009). Looking forward to a 200 year old human. The Japan Times.
Ντμίταρ Μρνγιαβτσέβιτς

Ο Ντμίταρ, σερβικά κυριλλικά: Дмитар Мрњавчевић‎ / Dmitar Mrnjavčević (1376 – 1407) από τον Οίκο των Μρνγιαβτσέβιτς, γνωστός στην επική ποίηση ως Ντμίταρ Κραλγιέβιτς (Дмитар Краљевић), δηλ. ο γιος τού βασιλιά (краљ/κραλ), ήταν Σέρβος ευγενής, που υπηρετούσε το βασίλειο της Ουγγαρίας. Ήταν γιος του Βουκάσιν βασιλιά της Σερβίας και αδελφός του Mάρκo και του Aντρίγιας πριγκίπων της Σερβίας. Είναι ένας χαρακτήρας της σερβικής επικής ποίησης.

 Ο Ντμίταρ αναφέρεται σε έγγραφο του 1376/77 της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου κοντά στα Σκόπια (σημερινή Βόρεια Μακεδονία). Οι τρεις αδερφοί Μρνιάβτσεβιτς είχαν καλές σχέσεις, μέχρι προκλήθηκε σύγκρουση, όταν ο Μάρκο συναντήθηκε με τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ τον χειμώνα του 1393–94 και παρέμεινε πιστός σε αυτόν, ενώ ο Αντρίγιας και ο Ντμίταρ αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τον σουλτάνο. Τα αδέλφια βρίσκοντο στη Ραγκούσα (Ντουμπρόβνικ) στα τέλη Ιουλίου 1394, παραλαμβάνοντας τον θησαυρό τού αποβιώσαντος πατέρα τους Βουκάσιν. Μετά τη μάχη του Ρόβιν, τα δύο αδέλφια χώρισαν τα χρήματα τού πατέρα τους. Το 1399 και το 1400 ο Ντμίταρ ήταν στη Ραγκούσα, ως διπλωμάτης του βασιλιά της Ουγγαρίας. Εμφανίστηκε ξανά τον Δεκέμβριο του 1402 και τον Μάρτιο του 1403 ως dominus Dmitrius, όταν έλαβε φόρο υποτέλειας στη Ραγκούσα από τον βασιλιά Σιγισμούνδο, με τον Ραφάελ Γκουτσέτιτς (γιο του Μάριν Γκουτσέτιτς) να τον εισπράττει για λογαριασμό του Ντμίταρ. Στη συνέχεια ο Ντμίταρ πήγε να ζήσει στην Ουγγαρία, όπου εγκαταστάθηκε ανάμεσα στους Σέρβους πρόσφυγες. Υπηρέτησε στον ουγγρικό στρατό και είχε τον τίτλο του veliki župan (μεγάλου διοικητή, κυβερνήτη επαρχίας) του Ζαράντ, και διορίστηκε από τον βασιλιά διοικητής καστελάνος της πόλης Βιλάγκος (Șiria) από τον Σιγισμούνδο ήδη από το 1402 μέχρι το τέλος του. Απεβίωσε μετά τις 30 Ιουνίου 1407 και πριν από το 1410, πιθανότατα κατά τη διάρκεια των αγώνων του 1409, στο πλευρό του Στέφανου δεσπότη της Σερβίας, εναντίον τού αδελφού του Βουκ και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διατηρούσε καλές σχέσεις με την Ουγγαρία και τους Ραγκούσιους, ιδιαίτερα με την οικογένεια Γκουτσέτιτς. Fostikov, A. (2002). «About Dmitar Kraljević». Историјски часопис (49): 47–65. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-24. https://web.archive.org/web/20180324160323/http://www.iib.ac.rs/docs/IstorijskiCasopis49(2002).pdf. Ανακτήθηκε στις 2015-11-14. Popović, Dušan J. (1957). Srbi u Vojvodini (1): Od najstarijih vremena do Karlovačkog mira 1699. Matica srpska. σελ. 151.
Αποκομιδή απορριμμάτων

Η αποκομιδή απορριμμάτων αποτελεί μέρος της διαχείρισης αποβλήτων. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στη μεταφορά στερεών αποβλήτων από το σημείο χρήσης και διάθεσης στο σημείο επεξεργασίας ή στον χώρο υγειονομικής ταφής. Η αποκομιδή απορριμμάτων περιλαμβάνει επίσης τη συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών που τεχνικά δεν αποτελούν απόβλητα.

 Τα οικιακά απόβλητα στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες συνήθως παραμένουν σε κάδους απορριμμάτων ή ανακύκλωσης πριν από τη συλλογή τους από ένα απορριμματοφόρο όχημα. Σε ορισμένες πόλεις που βρέχονται από νερό, όπως στη Βενετία της Ιταλίας, χρησιμοποιούνται φορτηγίδες συλλογής απορριμμάτων. Ωστόσο, σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Μεξικό και η Αίγυπτος, όσα απορρίμματα αφήνονται σε κάδους ή σακούλες στο πλάι του δρόμου δεν απομακρύνονται, εκτός εάν το ζητήσουν οι κάτοικοι. Στην Ελλάδα, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, η αποκομιδή των οικιακών απορριμμάτων αποτελεί υποχρέωση των κατά τόπους δημοτικών αρχών. Ένα βασικό πρόβλημα από τη συγκέντρωση εμπορικών απορριμμάτων από τα καταστήματα είναι οι υπερπληρωμένοι κάδοι, που έχουν ως αποτέλεσμα να πέφτουν έξω τα απορρίμματα. Επικίνδυνα σκουπίδια όπως άδεια δοχεία βενζίνης ενδέχεται να γίνουν αιτία πυρκαγιάς. Στην Ελλάδα, αντίθετα με ότι συμβαίνει με τα οικιακά απορρίμματα, τα απορρίμματα τα οποία "παράγονται από τις εμπορικές ή/και παραγωγικές δραστηριότητες των ιδιωτικών εταιρειών είναι υποχρεωμένες να τα διαχειρίζονται οι ίδιες οι εταιρείες". Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε κοινόχρηστους χώρους κατέχοντας τραπεζοκαθίσματα πρέπει να έχουν ειδικούς χώρους για την προσωρινή αποθήκευση των απορριμμάτων τους μέχρι την τελική απόρριψη. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι δήμοι της Ελλάδας που εφαρμόζουν πρόγραμμα μηχανικής αποκομιδής των απορριμμάτων τους υποχρεούνται να έχουν τοποθετήσει αντίστοιχους κάδους σε συγκεκριμένα σημεία. Στις υπόλοιπες περιοχές, τα απορρίμματα τοποθετούνται σε ιδιωτικούς κάδους που βρίσκονται μπροστά από κάθε κατοικία. Στην Ελλάδα, οι πολίτες έχουν υποχρέωση να ενημερώνονται σχετικά με το τοπικό πρόγραμμα αποκομιδής απορριμμάτων του δήμου στον οποίο ανήκουν. Υποχρεούνται, επίσης, να έχουν τοποθετήσει τα απορρίμματά τους σε καλά κλεισμένες πλαστικές σακούλες πριν από την απόρριψη, η οποία πρέπει να γίνεται μέσα στους κάδους που έχουν τοποθετηθεί από τον δήμο ειδικά για την αποκομμιδή. Απόβλητα Διαλογή απορριμμάτων
Γκεντσλέρ Μπιρλιγί ΣΚ

Η Γκεντσλέρ Μπιρλιγί ΣΚ (τουρκικά: Gençler Birliği SK) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα το Τρίκωμο. Αρχική έδρα της ομάδας ήταν η Λάρνακα αλλά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετακινήθηκε στα Κατεχόμενα. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.

 Αρχικά η ομάδα είχε ως έδρα τη Λάρνακα, πόλη στην οποία ιδρύθηκε το 1934. Μετά την τουρκική εισβολή και το διαχωρισμό Ελληνοκυπριών και Τουρκοκυπρίων το 1974, μετακινήθηκε στο Τρίκωμο. Το όνομα της ομάδας στα Ελληνικά σημαίνει «Ένωση Νεολαίας». To 1940 μετονομάστηκε σε Λάρνακα Τουρκ Σπορ Κουλουπου (Αθλητικός Σύλλογος Τουρκοκυπρίων Λάρνακας) και το 1950 σε Ντεμίρσπορ Λάρνακας. Το 1960 επέστρεψε στην αρχική της ονομασία. Πριν το 1955 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία και συμμετείχε στα ανεπίσημα πρωταθλήματα της (πριν το 1953). Ακολούθως, συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 και στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1954-55 (ως Ντεμίρσπορ Λάρνακας). Την περίοδο 1953-54 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου και στην συνέχεια έχασε από τον Άρη Λεμεσού σε αγώνες μπαράζ για το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας.Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Γκεντσλέρ Μπιρλιγκί ΣΚ συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Ντεμίρσπορ Λάρνακας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου.2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ντεμίρσπορ Λάρνακας στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας: Πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (3): 1981, 1992, 2003 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. Στεφανίδης, Γιώργος (2015). Μεγάλες Στιγμές Κυπριακού Ποδοσφαίρου 1934-2014. Κύπρος: Γιώργος Στεφανίδης. σελίδες 89–90. ISBN 978-9963-8841-3-1.
Απογραφή Γεωργίας-Κτηνοτροφίας 2021

Η απογραφή Γεωργίας - Κτηνοτροφίας είναι μία ευρείας κλίμακας περιοδική στατιστική εργασία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) που διενεργήθηκε από τις 22 Μαρτίου 2021 έως 22 Ιουνίου 2021 με σκοπό τη συλλογή δεδομένων τα οποία συνθέτουν την εικόνα της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Αφορά δε, τόσο στη διάρθρωση των γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων και των ειδικών χαρακτηριστικών τους, καθώς και την απασχόληση του αγροτικού πληθυσμού σε αυτές, με στόχο την παρακολούθηση της εξέλιξης της γεωργικής και κτηνοτροφικής δραστηριότητας για την κατάρτιση στατιστικών στο πλαίσιο των εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών υποχρεώσεων της χώρας. Η απογραφή υλοποιείται κάθε δέκα χρόνια, με ενιαία πρότυπα και μεθόδους, σε όλα τα Κράτη-Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωση σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2018/1091 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις ενοποιημένες στατιστικές για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ.

 Η απογραφή διενεργήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1860. Ακολούθησε η Απογραφή του 1911 και του 1939. Μεταπολεμικά διενεργήθηκαν επτά (7), συνολικά, Απογραφές κατά τα έτη 1950, 1961, 1971, 1981, 1991, 1999 και 2009. Τα τελικά αποτελέσματα ήταν προγραμματισμένα να εκδοθούν τον Ιούνιο του 2022 ωστόσο με ανακοίνωση της η ΕΛΣΤΑΤ ανέβαλλε την έκδοση των αποτελεσμάτων. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2022 εκδόθηκαν τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής.Η περίοδος αναφοράς των στοιχείων της απογραφής, σε ότι αφορά στο φυτικό κεφάλαιο, την απασχόληση και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, εκτός του ζωικού κεφαλαίου, ήταν η καλλιεργητική περίοδος από 1η Οκτωβρίου 2019 έως 30η Σεπτεμβρίου 2020. Ημερομηνία αναφοράς, σε ότι αφορά στο ζωικό κεφάλαιο της εκμετάλλευσης, ήταν η 1η Νοεμβρίου 2020. Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα όσον αφορά την επικράτεια η χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση (ΧΓΕ) για το 2020 ανέρχεται σε 28.244.494,8 στρέμματα παρατηρώντας μείωση 18,8% σε σχέση με το 2009. Η μέση ΧΓΕ ήταν 53,8 στρέμματα ανά εκμετάλλευση. Άξιο αναφοράς είναι η μεγάλη αύξηση σε εκμεταλλεύσεις βιολογικής κτηνοτροφίας: 2.705 (2020) με ποσοστό μεταβολής +118,3% σε σχέση με το 2009. Ειδικότερα η βιολογική κτηνοτροφία ζώων και ειδικά των ειδών βοοειδή, προβατοειδή και αιγοειδή σημείωση σημαντική αύξηση με τα αντίστοιχα ποσοστά σε σύγκριση με το 2009 να είναι +413%, +263,8% και +106,7% Αναλυτικότερα αποτελέσματα ανά περιφέρεια υπάρχουν στα προσωρινά αποτελέσματα. α Δεν περιλαμβάνονται οι αγραναπαύσεις και οι αροτραίες καλλιέργειες σε θερμοκήπια. β Δεν περιλαμβάνονται οι δενδρώδεις καλλιέργειες σε θερμοκήπια, τα φυτώρια δενδρωδών καλλιεργειών και οι άλλες πολυετείς φυτείες. γ Περιλαμβάνονται οι οικογενειακοί λαχανόκηποι, τα μόνιμα λιβάδια και βοσκότοποι, οι άγονοι βοσκότοποι, τα φυτώρια, οι άλλες πολυετείς φυτείες και οι αγραναπαύσεις
Βασιλικό Νομισματοκοπείο Ισπανίας

Το Βασιλικό Νομισματοκοπείο Ισπανίας (ισπανικά: Fábrica Nacional de Moneda y Timbre – Real Casa de la Moneda‎) είναι το εθνικό νομισματοκοπείο της Ισπανίας. Είναι μια δημόσια εταιρεία, την οποία διαχειρίζεται το ισπανικό Υπουργείο Οικονομίας και Επιχειρήσεων.

 Υπήρχαν πολλά δημόσια και ιδιωτικά νομισματοποκοπεία στην Ισπανία μέχρι την εποχή του Φίλιππου Ε΄, ο οποίος αποφάσισε να κάνει την παραγωγή νομισμάτων κρατικό μονοπώλιο. Η παραγωγή χαρτονομισμάτων ξεκίνησε το 1940. Πεσέτα Ευρώ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Royal Mint of Spain, Madrid στο Wikimedia Commons Royal Mint of Spain, in English
Εαρινή Συμφωνία

Η Εαρινή Συμφωνία είναι αλληγορικός πίνακας του Νικολάου Γύζη. Η δημιουργία του πίνακα ξεκίνησε το 1885 και ολοκληρώθηκε το 1886. Η Εαρινή Συμφωνία εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Ο πίνακας θεωρήθηκε η αρχή της νεοϊδεαλιστικής τέχνης του Γύζη.

 Στην Εαρινή Συμφωνία απεικονίζονται αιθέριες και αγγελικές μορφές, κάποιες από τις οποίες παρουσιάζονται να παίζουν βιολί και άρπα. Φαίνονται να είναι ταυτόχρονα και άυλες αλλά και ανθρώπινες. Οι δεκάδες αυτές οπτασίες, μεταξύ τους και νεαρές μορφές, κατευθύνονται από την ομίχλη προς στο εύφορο έδαφος. Ο ουρανός και η γη δείχνουν να ενώνονται, με σκοπό την αναγέννηση της φύσης. Ο πίνακας, με τις αέρινες φιγούρες και τη μουσική υπότασή του, αναδεικνύει τη μεγαλειότητα της Άνοιξης και την αναγέννησης της φύσης. Η Εαρινή Συμφωνία αρχικά εκτέθηκε στο Γερμανικό Τμήμα της Έκθεσης του Παρισιού, ενώ έπειτα αποκτήθηκε από τη Νέα Πινακοθήκη του Μονάχου, στα υπόγεια της οποίας έπαθε σημαντικές φθορές. Υπό άγνωατες συνθήκες, βρέθηκε αργότερα στη Μασσαλία, και αγοράστηκε εκεί από τον Αντώνη Μπενάκη, ο οποίος τη χάρισε στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας. "Οι Μεγάλοι Έλληνες Ζωγράφοι: Νικόλαος Γύζης", Ιωάννης Παπαϊωάννου, ISBN 960-442-542-0 Έργα του Νικολάου Γύζη στο Museum Syndicate Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
Ξένα σύνολα

Στην θεωρία συνόλων, δύο σύνολα A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} ονομάζονται ξένα μεταξύ τους αν δεν έχουν κάποιο κοινό στοιχείο, δηλαδή η τομή τους είναι το κενό σύνολο A ∩ B = ∅ {\displaystyle A\cap B=\emptyset } .Για παράδειγμα, τα σύνολα A = { 1 , 2 , 4 , 8 , 9 } {\displaystyle A=\{1,2,4,8,9\}} και B = { 3 , 6 , 11 } {\displaystyle B=\{3,6,11\}} είναι ξένα μεταξύ τους, καθώς δεν έχουν κοινό στοιχείο. Ενώ, τα σύνολα A = { 1 , 2 , 4 , 8 , 9 } {\displaystyle A=\{1,2,4,8,9\}} και B = { 3 , 4 , 6 , 7 , 8 , 12 } {\displaystyle B=\{3,4,6,7,8,12\}} δεν είναι ξένα μεταξύ τους.

 Μερικά παραδείγματα από την καθημερινή ζωή είναι τα εξής: Το σύνολο των ανθρώπων που γεννήθηκαν το 2000 είναι ξένο από το σύνολο των ανθρώπων που γεννήθηκαν το 2002. Το σύνολο των γυναικών είναι ξένο από το σύνολο των ανδρών.Μερικά παραδείγματα από τα μαθηματικά: Το σύνολο των ζυγών αριθμών είναι ξένο από το σύνολο των μονών αριθμών. Το σύνολο των πρώτων αριθμών είναι ξένο από το σύνολο των σύνθετων. Το σύνολο πραγματικών δεν είναι ξένο του συνόλου των ακεραίων (καθώς όλοι οι ακέραιοι συνιστούν κοινά στοιχεία). Για δύο πεπερασμένα ξένα σύνολα A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} , το μέγεθος της ένωσης τους A ∪ B {\displaystyle A\cup B} είναι ίσο με | A ∪ B | = | A | + | B | {\displaystyle |A\cup B|=|A|+|B|} . Σύνολο Τομή συνόλων
Τάρκο-Σαλέ

Το Τάρκο-Σαλέ (ρωσικά: Та́рко-Сале́) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Πουρόφσκι στον αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Ρωσίας. Βρίσκεται στον ποταμό Πιακουπούρ, κοντά στην συμβολή του με τον Αϋβασενταπούρ, 560 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σάλεχαρντ, το οποίο είναι το διοικητικό κέντρο του αυτόνομου θύλακα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 20.398 κατοίκων, αυξημένος σε σύγκριση με τους 18.517 κατοίκους στην απογραφή του 2002. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε 17.400 κατοίκων.

 Ιδρύθηκε το 1932. Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1976 και το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε στις 23 Μαρτίου 2004. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Τάρκο-Σαλέ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Πουρόφσκι, και υπάγεται άμεσα σε αυτήν. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη του Τάρκο-Σαλέ είναι ενσωματωμένη στην Δημοτική Επαρχία Πουρόφσκι ως Αστικός Οικισμός Τάρκο-Σαλέ. Η μεγαλύτερη ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής φυσικού αερίου της Ρωσίας, η Novatek, έχει την έδρα της στο Τάρκο-Σαλέ. Η πόλη διαθέτει ένα μουσείο λαϊκών τοπικών παραδόσεων.
Τάσος Χατζηγιοβάνης

Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης (Μυτιλήνη, Λέσβος 31 Μαΐου 1997), είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος στην τουρκική Άνκαραγκιουτζου από το 2022. Με τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε από το 2016 έως το 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2022.

 Έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στην Αθλητική Πολιτιστική Ακαδημία «Οδυσσέας Ελύτης» στη Λέσβο και τη σεζόν 2013-2014 μεταπήδησε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την πρώτη ομάδα των πρασίνων στις 24 Αυγούστου του 2016. Το συμβόλαιό του ήταν διάρκειας 2 ετών.Στις 2 Ιουνίου του 2017 ανανέωσε πρόωρα τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το επίσημο ντεμπούτο του με τη φανέλα του τριφυλλιού έγινε στις 3 Νοεμβίου 2016, στον εντός έδρας αγώνα με τη Σταντάρ Λιέγης για το Europa League που οι πράσινοι γνώρισαν την ήττα με 3-0. Στον συγκεκριμένο αγώνα ο Χατζηγιοβάνης εισήλθε στην αναμέτρηση ως αναπληρωματικός. Το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Παναθηναϊκού το πέτυχε την 1η Φεβρουαρίου του 2017, στη νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Κισσαμικό για το Κύπελλο Ελλάδος που έληξε 0-4. Στη συγκεκριμένη αναμέτρηση αγωνίστηκε ως βασικός. Στις 24 Μαΐου 2022, η Άνκαραγκιουτζου ανακοίνωσε την απόκτηση του Χατζηγιοβάνη απο τον Παναθηναϊκό για 2 χρόνια. Στις 8 Αυγούστου 2022, έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Κόνιασπορ, το οποίο ματς έληξε 0-0. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελπίδων τόσο σε φιλικά όσο και σε αναμετρήσεις για την προκριματική φάση του Euro 2019. Το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Εθνικής Κ-21 το πέτυχε στις 15 Οκτωβρίου 2018, στη νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με τη Λευκορωσία για τα προκριματικά του Euro 2019. Τον Οκτώβριο του 2020, κλήθηκε στην εθνική αντρών για πρώτη φορά και έκανε την πρώτη του εμφάνιση, στη νικηφόρα φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Κύπρο. Παναθηναϊκός Κύπελλο Ελλάδος: 2021-22 Τάσος Χατζηγιοβάνης σε ιστοσελίδα ΠΑΕ Παναθηναϊκός Τάσος Χατζηγιοβάνης στο transfermarkt Τάσος Χατζηγιοβάνης σε ιστοσελίδα Σούπερ Λίγκα Αρχειοθετήθηκε 2018-11-28 στο Wayback Machine. Τάσος Χατζηγιοβάνης στο soccerway
Ευρωπαϊκή Γεωργία

Η Ευρωπαϊκή Γεωργία – Κίνημα για την Ελευθερία (γεωργιανά: ევროპული საქართველო) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Γεωργία. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2017 από εξέχοντα πρώην μέλη του Ηνωμένου Εθνικού Κινήματος, και έχει έδρα στην Τιφλίδα. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Γεωργιανός πολιτικός και διπλωμάτης Νταβίντ Μπακράτζε.

 Η Ευρωπαϊκή Γεωργία σχηματίστηκε με διάσπαση από το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2016 το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα συγκέντρωσε το 27,11% των ψήφων και τις 27 από τις 150 έδρες του Κοινοβουλίου της Γεωργίας, και ήταν το κυρίαρχο κόμμα της αντιπολίτευσης. Λίγο αργότερα, την 12η Ιανουαρίου 2017, μετά από εσωτερικές αντιπαραθέσεις, μία κοινοβουλευτική ομάδα 21 μελών εγκατέλειψαν το ΕΕΚ και σχημάτισαν το κόμμα Ευρωπαϊκή Γεωργία, στο οποίο πέρασαν οι 19 από τις έδρες του κοινοβουλίου.Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε την 27η Μαΐου, εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος ο Νταβίντ Μπακράτζε και Γενικός Γραμματέας ο Γκιόργκι Ουγκουλάβα. Επίσης, εγκρίθηκε η μετονομασία του κόμματος σε Ευρωπαϊκή Γεωργία - Κίνημα για την Ελευθερία.
Γιώργος Πεντίδης

Ο Γιώργος Πεντίδης είναι αθλητής της πετοσφαίρισης, γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου 1993 στην Αλεξανδρούπολη. Κατά την περίοδο 2019-20 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με τα χρώματα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στη θέση του κεντρικού.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της Νέας Βύσσας το 2008. Το 2010 πήρε μεταγραφή για την Ορεστιάδα, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2017 με εξαίρεση ένα διάλειμμα τη σεζόν 2012-13 κατά την οποία επέστρεψε στη Νέα Βύσσα. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου και το ακόλουθο καλοκαίρι καλείται στις προεπιλογές του ομοσπονδιακού προπονητή Δημήτρη Ανδρεόπουλου για την Εθνική ομάδα, ενόψει των Μεσογειακών Αγώνων, ολοκληρώνοντας το πρώτο στάδιο προετοιμασίας.Την περίοδο 2018-19 κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, παίρνοντας μεταγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού, στον οποίο έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2020, οπότε μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Γιώργος Πεντίδης - Ομάδες καριέρας www.greekvolley.eu
Χώρα Μετζόβου

Η περιοχή του Μετσόβου από τα μέσα του 17ου αιώνα, που υπάγεται από τους Οθωμανούς σε ειδικό φορολογικό-διοικητικό καθεστώς, συγκροτεί μία συνομοσπονδία πέντε ορεινών οικισμών. Σε διάφορα διοικητά έγγραφα, που διασώζονται από τον 18ο αιώνα και μετά, αυτή η συνομοσπονδία αναφέρεται ως Χώρα Μετζόβου ή ως Χώρα Μετζόβου ομού με μαχαλάδες. Η λέξη Χώρα προσδιορίζει τον οικισμό του Μετσόβου που ήταν ο πρωτεύων της περιοχής ενώ η λέξη μαχαλάδες τους οικισμούς Μαλακάσι, Κουτσούφλεανη (νυν Πλατάνιστος), Μηλιά και Ανήλιο.

 Τα σύνορα της Χώρας Μετζόβου περιελάμβαναν αρχικά και την κοινοτική έκταση του οικισμού Ντερβεντίστα (νυν Ανθοχώρι ) την οποία απώλεσε αργότερα. Σύμφωνα με ιστορικές ενδείξεις η συγκρότηση της Χώρας Μετζόβου βασίστηκε σε μία προϋπάρχουσα γεωγραφική και διοικητική πραγματικότητα της περιοχής, ή οποία ανάγεται τουλάχιστον στην πρώτη οθωμανική περίοδο. Αν και το Μέτσοβο κατείχε την οικονομική, εδαφική και δημογραφική πρωτοκαθεδρία, οι αποφάσεις λαμβάνονταν από την κοινή συνέλευση της Χώρας και των Μαχαλάδων, οι οποίοι διέθεταν ίδια κοινοτική γη και αρχικά τουλάχιστον δική τους κοινοτική αρχή. Από τα μέσα του 18ου αιώνα ωστόσο, η διακυβέρνησης της Χώρας αποκτά μία περισσότερο ολιγαρχική μορφή χαρακτηριστικό στοιχείο της οποίας είναι η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια της αριστοκρατικής ομάδας του Μετσόβου και ο περιορισμός του πολιτικού ρόλου των μαχαλάδων. Η γεωγραφική ζώνη που συγκροτούσε την Χώρα Μετσόβου αποτέλεσε για πολλούς αιώνες ενιαία γεωγραφική, διοικητική και εκκλησιαστική περιοχή, ανεξάρτητα από τις μεταβολές που υπέστη το φορολογικό και πολιτικό της καθεστώς ιδίως κατά τον 19ο αιώνα. Σημαντικός ενοποιητικός παράγοντας για τους κατοίκους της αποτέλεσε και το γεγονός ότι υπαγόταν σε κοινή εκκλησιαστική αρχή. Γ. Πλατάρης, Κώδικας Χώρας Μετσόβου των ετών 1708-1907, Αθήνα 1982 Θ. Δασούλας, Αγροτικές κοινωνίες του ορεινού χώρου κατά οθωμανική περίοδο: ο γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" (18ος αι.-19ος αι.), ΕΑΔΔ Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, 2009, σελ. 127-148 Τρίτος, «Τα σωζόμενα φιρμάνια των προνομίων του Μετσόβου», Πρακτικά Α΄ συνεδρίου μετσοβίτικων σπουδών, Αθήνα 1993, σ. 411 Β. Σκαφιδάς, «Ιστορία του Μετσόβου», Ηπειρωτική Εστία 11/117 (1962), σ. 318 . Ι. Λαμπρίδης,«Μαλακασιακά»», Ηπειρωτικά Μελετήματα 5 (1888), εν Αθήναις και εκδ. ΕΗΜ, Ιωάννινα 1993, σελ. 36, 37 Θ. Δασούλας, Αγροτικές κοινωνίες του ορεινού χώρου κατά οθωμανική περίοδο: ο γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" (18ος αι.-19ος αι.), ΕΑΔΔ Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, 2009, σελ. 476
Κρεμαστή Λακωνίας

H Κρεμαστή είναι ορεινό χωριό του δήμου Ευρώτα, στον (πρώην) νομό Λακωνίας, Πελοπόννησος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 180 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων, στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Πάρνωνα, 66 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σπάρτης. Περιβάλλεται από δάση πεύκων και ελάτων και βρίσκεται κοντά σε πηγή νερού. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στον δήμο Νιάτων και παλαιότερα εντασσόταν στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς.

 Η Κρεμαστή φαίνεται ότι δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ίσως τον 15ο αιώνα, μετά την κατάκτηση του Δεσποτάτου του Μυστρά από τους Οθωμανούς. Τότε, ο πληθυσμός μετεγκαταστάθηκε σε ορεινές περιοχές λόγω της ανασφάλειας της περιόδου. Στην ενετική απογραφή του 1700, η Κρεμαστή είχε 1.465 κατοίκους και εντασσόταν στην περιοχή της Μονεμβασιάς. Στο χωριό σώζεται κρήνη η οποία φέρει την χρονολογία 1722. Η οικονομία του χωριού στράφηκε προς την κτηνοτροφία και είναι πιθανό κάποια στιγμή να έφτασε σε τέτοια ανάπτυξη ώστε να άρχισε η εμπορία κτηνοτροφικών προϊόντων, ενώ παράλληλα υπήρχε και αγροτική παραγωγή για αυτοκατανάλωση. Η αύξηση του πληθυσμού του χωριού οδήγησε στην εγκατάσταση σε άλλες κοντινές περιοχές, δημιουργώντας τους άλλους οικισμούς της περιοχής του Ζάρακα.Το χωριό είναι κεντρικά οργανωμένο, με πλατεία όπου βρίσκεται η εκκλησία και η διοίκηση (το κτίριο που στέγαζε τη δημογεροντία). Σήμερα εκεί βρίσκονται καφενεία και ταβέρνες. Τα σπίτια του χωριού είναι δίπατα, πέτρινα και με αρκετά μεγάλες διαστάσεις. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του χωριού είναι η ύπαρξη σπιτιών-οχυρών, χωρίς ανοίγματα στο ισόγειο και με πολεμίστρες και αμπάρες, όπως η λεγόμενη Καζάρμα, ένα από τα παλαιότερα σπίτια του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, υπήρξαν αρχηγεία αγωνιστών της επανάστασης του 1821. Τον Αύγουστο του 1826, οι Τουρκοαιγύπτιοι αφού τελείωσαν, το καταστροφικό τους έργο,στον Πραστό στράφηκαν νοτιότερα. Έφθασαν στο χωριό Βρονταμά και στη συνέχεια προχώρησαν ανατολικά και επιτέθηκαν στην Κρεμαστή, καίγοντας λεηλατώντας και αιχμαλωτίζοντας ότι έβρισκαν στο διάβα τους. Οι κάτοικοι της Κρεμαστής, μετά από τριήμερη απελπισμένη αντίσταση σε ένα μικρό παλαιό φρούριο παραδόθηκαν, λόγω έλλειψης νερού και τροφών, με εξαίρεση λίγους κατοίκους οι οποίοι προτίμησαν την ηρωική θυσία από την άτιμη δουλεία. Όπως περιγράφει το γεγονός ο Ν. Σπηλιάδης: «Οι δε κάτοικοι της Κρεμαστής μόλις ηδυνήθησαν να προσφύγωσιν εις το εκεί παλαιό Φρούριον, επί κρημνωδών και αποτόμων βράχων κείμενον, και εκείθεν μαχόμενοι εφόνευσαν πολλούς εχθρούς. Πλην απεκλείσθησαν και κατεπολεμούντο τρείς ημέρας και μη έχοντας τροφάς και νερόν, ηναγκάσθησαν να παραδοθώσι. Πολλοί όμως εξ αυτών άνδρες και γυναίκες, πολλά μάλιστα κοράσια ερρίφθησαν ηρωικώς, κατά των κρημνών και κατέστρεψαν διά να αποφύγωσι τα αίσχη της αιχμαλωσίας.».[3] "Όπισθεν του Μυστρά", του Ηλία Λαζάρου (Σμηνάρχου (ΤΥΕ) ε.α. Τακτικού Μέλους Αεροπορικής Ακαδημίας Ελλάδος), Τόμος Α΄, σελ. 165. Η ιστοσελίδα του χωριού
Αρκαδάδες Κέρκυρας

Οι Αρκαδάδες είναι οικισμός της Κέρκυρας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγίου Γεωργίου, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Οι Αρκαδάδες είναι ημιορεινός οικισμός της ΒΔ. Κέρκυρας, κοντά στον όρμο Αγίου Γεωργίου και στους Καστελλάνους, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Σκριπερού-Περουλάδων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Ο οικισμός απέχει 25 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας (μέσω Κοντοκαλίου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 1,649 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Περιάγρων της Κέρκυρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρκαδάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Γεωργίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας. Οι Αρκαδάδες αναφέρονται ήδη από το 1346. Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο απόψεις. Η πρώτη αναφέρει ότι οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν μετανάστες από την Αρκαδία, αλλά αυτή η εκδοχή διατηρείται μόνο προφορικά. Σύμφωνα με άλλην εκδοχή, οι κάτοικοί του προέρχονται από τη φυλή των Αλκάδων, αλβανικό φύλο που μετοίκησε στην περιοχή. Σήμερα οι Αρκαδάδες αποτελούνται από πολλές γειτονιές, οι οποίες έχουν πάρει το όνομά τους από τις οικογένειες που τις κατοικούν, όπως τα Κορικάτικα, τα Μιχαλάτικα, τα Παπαγιωργάτικα κ.α.. Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι συνταξιούχοι και όσοι παραμένουν ενεργοί ασχολούνται με τις ελαιοκαλλιέργειες. Λειτουργούν δύο σύγχρονα ελαιοτριβεία που εξυπηρετούν και τα γύρω χωριά. Η εκκλησία της Παναγίας Αρκαδιώτισσας, που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr Google Earth https://www.kathimerini.gr/culture/366271/alkadioi-arkadis-kai-arkadades/ https://www.youtube.com/watch?v=Lrm7xioHDjg
Κύπελλο Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου

Το Κύπελλο Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας ήταν μια ελληνική ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου ανδρών που καθιερώθηκε την περίοδο 2013–14. Σε αυτή συμμετείχαν μόνο οι σύλλογοι της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο κυπελλούχος Γ΄ Εθνικής αγωνίζεται στο τέλος της περιόδου με το νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών για το Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών Ελλάδος. Κυπελλούχος για τη σεζόν 2014–2015 αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Τρίκαλα νικώντας τον Εθνικό Πειραιώς στον τελικό με σκορ 3-2. Ο θεσμός καταργήθηκε το 2015 και οι ομάδες της Γ' Εθνικής ενσωματώθηκαν στο Κύπελλο ερασιτεχνών, όμως επανήλθε αμέσως από την επόμενη περίοδο. Τελικά το 2017 ο θεσμός έπαψε οριστικά.

 Η ανάγκη της διοργάνωσης προέκυψε το 2013, έπειτα από τη κατάργηση της επαγγελματικής Γ΄ Εθνικής και τη δημιουργία της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής κατηγορίας με έξι ομίλους. Η ΕΠΟ δημιούργησε το νέο θεσμό, ώστε οι ερασιτεχνικές ομάδες της Γ΄ Εθνικής να αγωνίζονται μεταξύ τους σε μια διοργάνωση κυπέλλου πιο ανταγωνιστική από τα κύπελλα των τοπικών ενώσεων. Η συμμετοχή όλων των ομάδων της Γ΄ Εθνικής είναι υποχρεωτική. Στην πρώτη φάση (προκριματική) της διοργάνωσης οι ομάδες του κάθε ομίλου αγωνίζονται μεταξύ τους σε μονούς αγώνες νοκ-άουτ (με παράταση και πέναλτι), μέχρι την ανάδειξη του κυπελλούχου του ομίλου. Τα ζευγάρια προκύπτουν, έπειτα από κλήρωση. Στη δεύτερη φάση (ημιτελική) μετέχουν τέσσερις ομάδες, οι κυπελλούχοι κάθε ομίλου. Οι ομάδες έπειτα από κλήρωση αγωνίζονται σε μονούς αγώνες νοκ-άουτ σε ουδέτερα γήπεδα τα οποία ορίζει η ΕΠΟ. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο το οποίο ορίζει η ΕΠΟ. Σε περίπτωση ισοπαλίας ακολουθούν παράταση και πέναλτι. . Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών ποδοσφαίρου Ελλάδος Το νέο πρωτάθλημα και το Κύπελλο της Γ' Εθνικής. Επίσημος ιστότοπος