IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκούννχιλντρ Σβέινσνταττιρ

Η Γκούννχιλντ, Νορβηγ. Gunnhildr Sveinsdóttir ή εσφαλμένα Γκούντα/Γκύντα Χάραλντσνταττιρ (απεβ. π. 1060) από τον Οίκο Χλάντιρ (κομήτων του Λάντε) ήταν κόρη του κόμη και συγκυβερνήτη της Νορβηγίας και με τους γάμους της έγινε -σύμφωνα με την παραδοσιακή άποψη- πρώτα βασίλισσα της Σουηδίας και μετά της Δανίας. Οι πηγές είναι τόσο συγκεχυμένες, ώστε αρκετοί ιστορικοί της εποχής μας πιστεύουν ότι υπέρξαν δύο βασίλισσες με το όνομα αυτό, της Σουηδίας και της Δανίας αντίστοιχα. Μερικές φορές αποκαλείται Γκούντε ή Γκύριντγιε, αλλά αυτό μάλλον από λάθος με την κόρη της Γκύντα της Σουηδίας, που είναι επίσης γνωστή με το όνομα της μητέρας της Γκούννχιλντρ.

 Σύμφωνα με τον Κύκλο του κόσμου (Heimskringla) του Σνόρρι Στούλουσον (π. 1230) και την Ιστορία (saga) των Κνύτλινγκα (δεκαετία του 1250) ήταν κόρη του Σβεν Χάακονσσον κόμη & συγκυβερνήτη της Νορβηγίας και της Χόλμφριντ, κόρης (ή αδελφής) του Όλοφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Αδελφός (ή θείος) της ήταν ο Έμουντ ο Παλαιός της Σουηδίας και αδελφή της ήταν η Σίγκριντ, σύζυγος του μεγιστάνα Άσλακ Έρλινγκσσον. Adam av Bremen (1984), Historien om Hamburgstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius. Libris 7604979. ISBN 91-7118-447-3 Blomberg, Assar (1916), Några anteckningar om Gudhems Församling i Västergötland (Some notes of the congregation of Gudhem in Västergötland). A J Lindgrens Boktryckeri. Gillingstam, Hans, ”Gunhild”, Svenskt biografiskt lexikon [4] Accessed 27 November 2012. Henrikson, Alf (1989), Dansk historia (Danish history). Stockholm: Bonnier.
Σφάκα Σητείας Λασιθίου

Η Σφάκα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Σητείας στον Νομό Λασιθίου. Βρίσκεται επί της Εθνικής Οδού Σητείας - Αγίου Νικολάου, απέχοντας 33 χιλιόμετρα από την πρώτη και 40 από το δεύτερο. Χωρίζεται από τον κεντρικό δρόμο σε δύο συνοικισμούς το πάνω και κάτω χωριό. Η ονομασία του χωριού οφείλεται σε πηγή με πικροδάφνες (σφάκες). Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Μηλιά.

 Αναφέρεται για πρώτη φορά στην ενετική απογραφή του 1577, από το Φραγκίσκο Μπαρότσι, ως Sfacha. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 με το όνομα «Sfaca» με 244 κατοίκους. Αναφέρεται και στην απογραφή του 1630 από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Sfaka, με 32 χριστιανικές και 7 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ότι έχει 417 Χριστιανούς και 44 Τούρκους κατοίκους. Η Σφάκα διαθέτει Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Επίσης στην Σφάκα υπάγεται ο παραθαλάσσιος οικισμός Αγίου Αντρέα με διάφορα ενοικιαζόμενα δωμάτια και ένα μεγάλο ξενοδοχείο.Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Γεννάδιος Συλλιγνάκης. Ο Γεννάδιος Συλλιγνάκης υπήρξε ηγούμενος στη Μονή Τοπλού και ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή δράση ενάντια στους Γερμανούς Κατακτητές την περίοδο της κατοχής οι οποίοι και τον σκότωσαν στις φυλακές Αγιάς Χανίων. Δείτε: Κοινότητα Σφάκας Λασιθίου Η Σφάκα αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Ανδρέα, αποτελούν την κοινότητα Σφάκας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 248 κατοίκους. Στο Λασίθι και τον δήμο Ιτάνου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Σφάκα. Ιστοσελίδα Σφάκα Online, Σφάκα Σητείας
Κλαυδία Φραγκίσκη της Λωρραίνης

Η Κλαυδία Φραγκίσκη (γαλλ. Claude Françoise, 6 Οκτωβρίου 1612 - 2 Αυγούστου 1648) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Λωρραίνης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Β΄ της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας Γκοντζάγκα, κόρης του Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα, Δούκα της Μάντουας. Παντρεύτηκε τον Νικόλαο Φραγκίσκο της Λωρραίνης και είχε τέκνα; Φερδινάνδος Φίλιππος 1639-1659, διάδοχος της Λωρραίνης. Κάρολος Ε΄ 1643-1690, Δούκας της Λωρραίνης. Άννα Ελεονώρα 1645-1646 Άννα Μαρία Θηρεσία 1648-1661, Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του αυτοκρατορικού Αββαείου του Ρεμίρεμοντ. Μαρία Άννα 1648. Ingrao, Charles (2000). The Habsburg Monarchy 1618–1815. Cambridge University Press. ISBN 978-0521780346.; Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles V. or IV." . Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 934.
Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία

Η Α' (ή Πρώτη) Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία είναι η πρώτη επίσημη Προτεσταντική/Ευαγγελική εκκλησία που συγκροτήθηκε στην Ελλάδα. Το εκκλησιαστικό της κτήριο βρίσκεται στην Αθήνα, απέναντι από τη Πύλη του Αδριανού

 Η Εκκλησία δημιουργήθηκε από την διακονία του Μιχαήλ Καλοποθάκη (1825-1911) στις αρχές του 1858. Το κτήριο της εκκλησίας κτίστηκε απέναντι από το Ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα, και τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το 1871. Κατά τον 19ο αιώνα η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία αρκετές φορές υπήρξε στόχος φανατικών θρησκευόμενων. Ήταν συνηθισμένο κάθε Μεγάλη Παρασκευή, κατά την περιφορά του επιταφίου του Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Πλάκας, το πλήθος να σταματά μπροστά στην Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία, να την πετροβολά και έπειτα να συνέχιζει την πορεία του. Το 1892 κατά την διάρκεια μιας Κυριακάτικης πρωινής λειτουργίας, μιά ομάδα ανθρώπων εισέβαλε στην εκκλησία και έβαλε φωτιά στις Άγιες Γραφές, στα υμνολόγια και στα καθίσματα. Στις 3 Φεβρουαρίου 1896, η αστυνομία, μετά από διαταγή του Νομάρχη η οποία εκδόθηκε κατόπιν εισηγήσεως της Μητρόπολης Αθηνών, ακρωτηρίασε την επιγραφή που ήταν αναρτημένη έξω από το κτίριο της Εκκλησίας, απαλείφουσα απ' αυτήν τη λέξη Ελληνική, επειδή η λέξη αυτή πριν από το Ευαγγελική Εκκλησία αποτελούσε κατά τον Μητροπολίτη ένα είδος προσηλυτισμού. Μόνο μετά από γνωμοδότηση «πέντε εκ των διαπρεπεστάτων νομομαθών της πρωτεύουσας», οι οποίοι χαρακτήρισαν την πράξη αυτή του Νομάρχη ως αντισυνταγματική, επετράπη να ξαναγραφεί η λέξη Ελληνική επάνω στην επιγραφή. Σήμερα η εκκλησία υπάγεται στην Νότια Σύνοδο της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας και ποιμένας είναι ο Γιώτης Κανταρτζής. Η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία διατηρεί διακονίες για παιδιά, νέους, εφήβους, γυναίκες, ζευγάρια, ενώ σ' αυτήν υπάγεται και η φοιτητική ομάδα Θέση 95. Επίσης υπάρχουν ομάδες της στη Γλυφάδα, στη Νέα Σμύρνη, στην Αγία Παρασκευή, στο Χολαργό, στο Νέο Ηράκλειο και σε άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου. Τον Οκτώβριο του 2009 η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία ξεκίνησε μια νέα συνάθροιση στην Γλυφάδα, ενώ από το 2010 δραστηριοποιείται σε ένα πρωτοποριακό για την Ελλάδα εγχείρημα, για την από το μηδέν δημιουργία μιας χριστιανικής εκκλησίας στα Εξάρχεια. Επίσης, δραστηριοποιείται και στο κέντρο νεότητας Κέντρο 68. Κάθε χρόνο, την περίοδο των Χριστουγέννων διοργανώνει την μουσική εκδήλωση Christmasfest. Από το 2007 έχει ξεκινήσει ένα νέο μουσικό θεσμό στην Αθήνα, το φεστιβάλ Bach. Επίσης δραστηριοποιείται με το Χριστιανικό Κέντρο Απεξάρτησης με την επωνυμία ο Φιλήμων, με την διακονία για εκδιδόμενα άτομα Νέα Ζωή, με το το πρόγραμμα Δρόμοι Καθαροί που περιλαμβάνει διάφορες οικολογικές δράσεις με κεντρικό άξονα τον καθαρισμό διάφορων χώρων, καθώς και με διάφορα αιμοδοτικά προγράμματα. Η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία διατηρεί προγράμματα με στόχο την βιβλική παιδεία και τον γενικότερο καταρτισμό σε θέματα πίστης και ερμηνείας της Αγίας Γραφής για τους πιστούς. Πρωτοπορεία και Πρωτοπόροι, Μ. Β. Κυριακάκη, 1985, Reformed Communities in an Eastern Orthodox Culture, P. Ηintzoglou, Fuller Theological Seminary, 1969 Επίσημη σελίδα
Ελισάβετ Μαγδαληνή της Πομερανίας

Η Ελισάβετ-Μαγδαληνή (14 Ιουνίου 1580 - 23 Φεβρουαρίου 1649) από τον Οίκο των Γκρίφφινς, ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Eρνέστου-Λουδοβίκου δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο δούκα της Κουρλάνδης στις 14 Μαρτίου 1600. Συμμετείχε στην πολιτική τού δουκάτου ως σύμβουλος τού συζύγου της, στις δύσκολες στιγμές που η Κουρλάδη ήταν σε πόλεμο με τη Σουηδία και την Πολωνία, και όταν υπήρχε αναταραχή μεταξύ των ευγενών στην Κουρλάνδη ενάντια στη δουκική εξουσία. Το 1616 ο συγκυβερνήτης Γουλιέλμος, μικρότερος αδελφός του συζύγου της, εκδιώχθηκε από τους τοπικούς ευγενείς και ο σύζυγός της εξελέγη ως μόνος κυβερνήτης της Κουρλάνδης το επόμενο έτος. Η Ελισάβετ-Μαγδαληνή συμμετείχε ενεργά σε αυτή την υπόθεση. Διαπραγματεύθηκε με τους Γερμανούς συγγενείς της για την αποκατάσταση του Γουλιέλμου και το 1619 επισκέφθηκε τη Συνέλευση (Sejm) στη Βαρσοβία. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Σουηδία, έγινε γνωστή για τη φιλανθρωπία της και προστάτευσε σχολεία και νοσοκομεία Ήταν άτεκνη και υιοθέτησε τον γιο τού Γουλιέλμου, τον Ιάκωβο Κέττλερ. Εργάστηκε ενεργά για να διοριστεί ο Ιάκωβος διάδοχος και κληρονόμος του δουκάτου, μία προσπάθεια που αποδείχθηκε επιτυχής, όταν αυτός διαδέχθηκε τον σύζυγό της το 1642. Όταν χήρευσε η Ελισάβετ-Μαγδαληνή, εγκαταστάθηκε στο κάστρο Ντόμπελε, όπου απεβίωσε. Παντρεύτηκε το 1600 τον Φρειδερίκο Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης. Δεν απέκτησαν απογόνους. Biogram został opublikowany w 1948 r. w VI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
Κώστας Μακρής

Ο Κώστας Μακρής (αγγλικά: Con Makris) είναι Ελληνοαυστραλός ομογενής επιχειρηματίας της Αυστραλίας και ένας από τους πλουσιότερους Αυστραλούς. Επίσης ήταν πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Παναχαϊκής.

 Μετανάστευε στην Αυστραλία το 1963 και αρχικά δούλεψε εργάτης σε χυτήρια, αργότερα ασχολήθηκε με την αγοραπωλησία ακινήτων αγοράζοντας τα σε χαμηλή τιμή και αξιοποιώντας τα πουλούσε σε μεγαλύτερη κάνοντας μεγάλη περιουσία. Είναι ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες στην Αυστραλία και ο πλουσιότερος ομογενής, βρίσκεται στην 36η θέση της σχετικής λίστας με περιουσία που φτάνει τα 1,06 δισεκατομμύρια δολάρια. Μένει στην Αδελαΐδα όπου είναι και το κέντρο των επιχειρήσεών του οι οποίες περιλαμβάνουν , μεταξύ άλλων, εμπορικά κέντρα και αγοραπωλησίες ακινήτων. Ο Κώστας Μακρής το 2005 σε μια από τις επιχειρηματικές κινήσεις τους αποφάσισε να αγοράσει την Π.Α.Ε. Παναχαϊκή, η οποία βρισκόταν στην Β’ Εθνική κατηγορία, στην τιμή των 900.000 € από τον τότε κάτοχο της Π.Α.Ε., Στάθη Μουτζουρούλια. Στις 4 Μαΐου 2009 ο Κώστας Μακρής παραχώρησε το πλειοψηφικό πακέτο στον δικηγόρο Αλέξη Κούγια αποχωρώντας από τα διοικητικά της ομάδας. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιό, τον Ρός Μακρή που το 2008 κατατάχθηκε πέμπτος στη λίστα με τους πλουσιότερους νέους της Αυστραλίας έχοντας περιουσία που υπολογίζεται στα 350 εκατομμύρια δολλάρια. Επίσημο site της ΠΑΕ Παναχαϊκής Περί Παναχαϊκής (ΠΑΕ), Σημερινή, 16/5/06 «Γκεό»: Δηλώνω παρών, Η Ημέρα 29/11/07
Φλοράνς Παρλί

Η Φλοράνς Παρλύ (γαλ. Florence Parly, 8 Μαΐου 1963) είναι γαλλίδα πολιτικός. Από τις 21 Ιουνίου 2017 διατελεί υπουργός Άμυνας υπό την προεδρία Εμανουέλ Μακρόν στην κυβέρνηση του Εντουάρ Φιλίπ, θέση που διατήρησε και στην κυβέρνηση Καστέξ. Ανήκει στο Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS).

 Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1963 στην Μπουλόν-Μπιανκούρ, είναι θυγατέρα της Ζαν-Μαρί Παρλί, τέως προσωπικής συμβούλου της Κλοντ Αλέγκρ στο υπουργείο Παιδείας το 2000. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Sciences-Po) και στην École nationale d'administration (ENA) με διδακτορικό Φερνάν Μπρωντέλ (1985–1987). Από το 2009 είναι ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (Ch. LH).
Εθνική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν

Η Εθνική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν (ουζμπεκικά: Oʻzbekiston milliy ensikopediyasi, OʻzME στο λατινικό αλφάβητο, Ўзбекистон миллий энциклопедияси, ЎзМЭ στο κυριλλικό αλφάβητο) είναι εγκυκλοπαίδεια γενικών γνώσεων στην ουζμπεκική γλώσσα.Ενώ η Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν εκδόθηκε σε 14 τόμους, η Εθνική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν έχει μόνο 12, πολύ μικρότερους τόμους. Ο πρώτος τόμος της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας, δημοσιεύθηκε το 2000. Ο τελικός 12ος τόμος δημοσιεύθηκε το 2005.

 Η Εθνική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν δημοσιεύθηκε στην Τασκένδη από το 2000 έως το 2005, από τον Κρατικό Επιστημονικό Εκδοτικό Οίκο της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας του Ουζμπεκιστάν. Η εγκυκλοπαίδεια ήταν τυπωμένη στο Κυριλλικό αλφάβητο αν και δημοσιεύθηκε πολύ καιρό μετά από την εισαγωγή της λατινικής γραφής στο Ουζμπεκιστάν για την γραφή της Ουζμπεκικής γλώσσας. Το 2013, όλα τα άρθρα της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας προστέθηκαν στην Ουζμπεκική Βικιπαίδεια με τη βοήθεια ενός ρομπότ. Η Εθνική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν έχει περίπου 50.000 άρθρα. Η πλειοψηφία των άρθρων της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας προέρχονται απευθείας από την Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια του Ουζμπεκιστάν, ενώ μερικά άρθρα έχουν μικρές τροποποιήσεις σε σύγκριση με αυτά της Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας του Ουζμπεκιστάν. Το μεγαλύτερο μέρος της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας (40 τοις εκατό) είναι αφιερωμένο σε θέματα σχετικά με το Ουζμπεκιστάν. Περίπου το 60 τοις εκατό των άρθρων σχετίζονται με τις κοινωνικές επιστήμες και το υπόλοιπο 40% σχετίζονται με τις φυσικές επιστήμες. Ο 12ος τόμος είναι αφιερωμένος εξολοκλήρου για θέματα σχετικά με το Ουζμπεκιστάν. Σε κάθε τόμο της εγκυκλοπαίδειας, περιλαμβάνονται από 800 έως 1200 έγχρωμες και ασπρόμαυρες εικόνες, καθώς και χάρτες. Στην δημιουργία της εγκυκλοπαίδειας συμμετείχαν 5,000 συγγραφείς, κριτικοί και μελετητές. Η εγκυκλοπαίδεια επαινεί τον Ισλάμ Καρίμοφ, τον πρώτο πρόεδρο του Ουζμπεκιστάν, και την κυβέρνηση του. Ο πρώτος τόμος αρχίζει με ένα συγχαρητήριο γράμμα από τον Καρίμοφ. Ουζμπεκική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια Επίσημη ιστοσελίδα της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας του Ουζμπεκιστάν (Ουζμπεκικά) Όλοι οι τόμοι της Εθνικής Εγκυκλοπαίδειας του Ουζμπεκιστάν Αρχειοθετήθηκε 2014-02-01 στο Wayback Machine. (Ουζμπεκικά)
The Rose Tattoo

Το The Rose Tattoo είναι το τέταρτο άλμπουμ της Ανδριάνας Μπάμπαλη. Tο άλμπουμ περιλαμβάνει δώδεκα κλασικά Ελληνικά και ξένα τραγούδια, διασκευασμένα από τον Μίνω Μάτσα. Ενορχήστρωση, Διασκευές : Μίνως Μάτσας Διεύθυνση παραγωγής : Μίνως Μάτσας Ηχογράφηση : Poolside Studio (Los Angeles), Odeon Studios (Αθήνα) Ηχογράφηση φωνής, μίξη : Δημήτρης Σωτηρόπουλος Mastering : Θοδωρής Χρυσανθόπουλος, Fabelsound Artwork: We design Label : EMI – 50999965972

 Εσύ ποτέ (Toi Jamais) (Μουσική: Michel Mallory, Ελληνικοί στίχοι: Γιώργος Παυριανός) Η πρώτη μας νύχτα (Μουσική: Μίμης Πλέσσας, Στίχοι: Κώστας Πρετεντέρης) Πόσο λυπάμαι (Μουσική: Κώστας Γιαννίδης, Στίχοι: Παναγιώτης Παπαδούκας, Βασίλης Σπυρόπουλος) The Rose Tattoo (Μουσική: Harry Warren, Στίχοι: Jack Brooks) Γλυκά μου μάτια αγαπημένα (Μουσική: Νίκος Γούναρης, Στίχοι: Σπυρίδων Χαρώνης) How Insensitive (Μουσική: Antônio Carlos Jobim, Στίχοι: Vinicious De Moares, Norman Gimbel) Τι κι αν χαθείς (Μουσική, στίχοι: Χρήστος Χαιρόπουλος) So In Love (Μουσική, στίχοι: Cole Porter) Ζητάτε να σας πω (Μουσική, στίχοι: Αττίκ (Κλέων_Τριανταφύλλου)) Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη (Μουσική: Τάκης Μωράκης, Στίχοι: Γιάννης Φερμάνογλου) o che Amo Solo te (Μουσική, στίχοι: Sergio Endrigo) Είσαι εσύ ο άνθρωπος μου (Μουσική: Σπύρος Περιστέρης, Στίχοι: Μ. Μαργαρίτης) Το «Η πρώτη μας νύχτα», που είχε πρωτοτραγουδήσει ο Γιάννης Βογιατζής, σε Ποπ-Ροκ διασκευή, ήταν το πρώτο single του δίσκου.Το μουσικό βίντεο σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης Καλαϊτζής. Το «Είσαι εσύ ο άνθρωπος μου» χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους της τηλεοπτικής σειράς Το Νησί χαρακτηρίζοντας τη σειρά, και ανεβάζοντάς το στο #1 των ψηφιακών πωλήσεων. Κριτική του άλμπουμ στην εφημερίδα «Έθνος» Κριτική του άλμπουμ στο e-go.gr Το “The Rose Tattoo” στο musicbrainz(Αγγλικά) Κριτική του άλμπουμ στην εφημερίδα «Έθνος» Κριτική του άλμπουμ στο e-go.gr Ζωντανή εμφάνιση στο τηλεοπτικό κανάλι Mega (Πάρις Περυσινάκης: Κρητική Λύρα, Άκης Κατσουπάκης: πιάνο)
Χρήστος Κολωνιάρης

Ο Χρήστος Κολωνιάρης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη και αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας όταν κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος, το 1928.

 Ο Κολωνιάρης εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1925, αγωνιζόμενος σε μη επίσημα παιχνίδια με την πρώτη ομάδα κατά τον πρώτο του χρόνο στον σύλλογο. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του την σεζόν 1926-27, όταν οι "κίτρινοι" κατέκτησαν την τρίτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος. Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης με εννέα νίκες και μία ήττα για να προκριθεί στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Ο Κολωνιάρης ήταν βασικό δεξί εξτρέμ των "κίτρινων" στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος, συμμετέχοντας και στους τέσσερις αγώνες που έδωσαν οι Θεσσαλονικείς με τους εκπροσώπους του Πειραιά και της Αθήνας, Εθνικό και Ατρόμητο, αντίστοιχα.Το 1928-29, δεν διεξήχθη τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος, με τον Άρη να κατακτά το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης νικώντας τον ΠΑΟΚ με 4-3 στον δεύτερο αγώνα μπαράζ, στις 2 Ιουνίου 1929. Ο Κολωνιάρης αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες του πρωταθλήματος, σκοράροντας τέσσερις φορές, με δύο τέρματα εναντίον του Θερμαϊκού στο 3-2, στις 10 Φεβρουαρίου και από ένα τέρμα εναντίον του Ηρακλή και του Άτλαντα. Συμμετείχε και στους δύο αγώνες μπαράζ της ομάδας του, βοηθώντας την να κατακτήσει έναν ακόμη τίτλο. Η σεζόν 1929-30, υπήρξε και η τελευταία του ποδοσφαιριστή με τον Άρη, αφού αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος χωρίς να σκοράρει, ενώ δεν έπαιξε σε κανένα από τα ματς της τελικής φάσης. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Άγγελος Καριπίδης, Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3 Κολωνιάρης Χρήστος | aris.re
Κατάλογος ποταμών της Ανγκόλας

Ακολουθεί κατάλογος ποταμών της Ανγκόλας. Ο κατάλογος διαμορφώνεται ανάλογα με τη λεκάνη αποχέτευσης, με τους αντίστοιχους παραποτάμους σε εσοχή κάτω από το όνομα κάθε μεγαλύτερης ροής.

 Ποταμός Τσιλοάνγκο Ποταμός Κονγκό Ποταμός Ινκίσι Ποταμός Κασάι Ποταμός Κουάνγκο Ποταμός Κουίλου Ποταμός Κουένγκε Ποταμός Ουάμπα Ποταμός Κάμπο Ποταμός Λούι Ποταμός Λοάνγκε Ποταμός Λουσίκο Ποταμός Λοβούα Ποταμός Τσικάπα Ποταμός Λουατσίμο Ποταμός Τσιούμπε Ποταμός Λουία Ποταμός Μπρίτζε Ποταμός Λόγκε Ποταμός Ντάντε Ποταμός Μπένγκο Ποταμός Κουάνζα Ποταμός Λουκάλα Ποταμός Λουάντο Ποταμός Κουτάτο Ποταμός Κουνχίνγκα Ποταμός Λόνγκα Ποταμός Κούβο Ποταμός Κικόμπο Ποταμός Κατουμπέλα Ποταμός Κουίβα Ποταμός Κουμπάλ Ποταμός Κοπορόλο Ποταμός Μπεντιάμπα (Ρίο ντε Σάου Νικολάου) Ποταμός Μπέρο Ποταμός Κουρόκα Ποταμός Κουνένε Ποταμός Κακουλουβάρ Ποταμός Ζαμβέζης Ποταμός Κουάντο Ποταμός Λουιάνα Ποταμός Ουτέμπο Ποταμός Κουέμπο Ποταμός Λουανγκίνγκα (Ποταμός Λούιο) Ποταμός Λουνγκουεμπούνγκου Ποταμός Λουένα Ποταμός Οκαβάνγκο (Ποταμός Κουμπάνγκο) Ποταμός Κουίτο Prentice-Hall, Inc., American World Atlas 1985 Ηνωμένα Έθνη 2008 GEOnet
Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο

Ο Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο (Λατινικά : Agnellus Iustinianus Particiacus, πέθανε το 829), 11ος παραδοσιακός και 9ος ιστορικός Δόγης της Βενετίας (825 - 829) από την Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο ήταν μεγαλύτερος γιος του Ανιέλλο Παρτετσιπάτσιο. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ήταν πολύ επεισοδιακά, ανακηρύχθηκε "Ύπατος" από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Λέων Ε΄. Ο Τζουστινιάνο ήταν ακόμα στην Κωνσταντινούπολη όταν ο πατέρας του διόρισε συμβασιλέα τον μικρότερο αδελφό του Τζοβάννι Α΄ Παρτετσιπάτσιο‎.

 Ο Τζουστινιάνο εξοργίστηκε με την επιστροφή του και άρχισε να τον πολιορκεί στην εκκλησία του Σαν Σέβερο. Ο Τζουστινιάνο απέκτησε σύντομα την πρωτοβουλία, έστειλε τον μικρότερο αδελφό του εξορία και διαδέχθηκε τον πατέρα του (827), παντρεύτηκε μια γυναίκα με το όνομα Φελίτσιτα. Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Β´ πρόσφερε στρατιωτική υποστήριξη στη Δημοκρατία της Βενετίας, ο Τζουστινιάνο σε αντάλλαγμα τον βοήθησε με ένα μικρό στρατιωτικό σώμα στην εκστρατεία του εναντίον των Αγλαβίδων στη Σικελία. Η επιτυχία της εκστρατείας ανέβασε σημαντικά το κύρος της πόλης. Οι συγκρούσεις ανάμεσα στους πατριάρχες του Γκράντο και της Ακυληία για την κυριαρχία στις επισκοπές της Ίστρια συνεχίστηκαν αλλά ο Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο σκέφτηκε έναν πρωτότυπο τρόπο για να δοξάσει τη Βενετσιάνικη εκκλησία. Ο προστάτης της πόλης παραδοσιακά ήταν ο Ευαγγελιστής Μάρκος και πολλοί Βενετσιάνοι ταξίδευαν στην Αλεξάνδρεια για να προσκυνήσουν τα οστά του. Ο Τζουστινιάνο σύμφωνα με την παράδοση διέταξε Βενετούς εμπόρους να δωροδοκήσουν τους φύλακες και μετέφεραν κρυφά τα οστά του Αγίου στη Βενετία μέσα σε χοιρινό κρέας (31 Ιανουαρίου 828). Ο Τζουστινιάνο έκτισε μια εκκλησία στη μνήμη του Αγίου στην οποία τοποθέτησε τα οστά, την πρώτη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Πριν τον θάνατο του ανακάλεσε από την εξορία στην Κωνσταντινούπολη τον αδελφό του Τζιοβάννι να τον διαδεχτεί επειδή δεν είχε ο ίδιος γιους, του έθεσε σαν όρο να ολοκληρώσει τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 1023060736 Οι δόγισσες της Βενετίας Η Βασιλική του Αγίου Μάρκου Άντζελο Παρτεσιπάτσιο Δόγηδες της Βενετίας
Motorola 68030

Ο 68030 ήταν ο δεύτερος μικροεπεξεργαστής εξ ολοκλήρου 32-bit, που σχεδίασε παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1987. Ο 68030 ήταν μία αναβάθμιση του 68020 με μεγαλύτερη κρυφή μνήμη κατά 256 Byte (256 + 256), ενσωματωμένη μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU) και ταχύτερη προσπέλαση σε αυτήν σε ένα κύκλο ρολογιού αντί δύο. Ο 68030 υποστήριζε όπως και ο 68020 τους μαθηματικούς συνεπεξεργαστές 68881 και τον διάδοχο του 68882. Ήταν ο επεξεργαστής του ηλεκτρονικού υπολογιστή Apple Macintosh Color Classic. Η παραγωγή του συνεχίζεται μέχρι και σήμερα ενώ τον διαδέχτηκε ο 68040. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και μια περιορισμένη έκδοση χωρίς ενσωματωμένη μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU), με την ονομασία 68EC030.

 Από τη Motorola κυκλοφόρησαν οι παρακάτω εκδόσεις: MC68030FE16 και MC68030FE16B στα 16 MHz σε κεραμική βάση 132-pin QFP MC68030RC16 και MC68030RC16B / MC68030RC16C στα 16 MHz σε κεραμική βάση 128-pin PGA MC68030RP16 και MC68030RP16B στα 16 MHz σε πλαστική βάση 128-pin PGA MC68030FE16B στα 16 MHz σε κεραμική βάση PQFP-132 MC68030RC20B στα 20 MHz σε κεραμική βάση PGA-128 Goldcap MC68030RC25B στα 25 MHz σε κεραμική βάση PGA-128 Goldcap MC68030RP25 / MC68030RP25B / MC68030RP25C και MC68030RP33 / MC68030RP33B / MC68030RP33C στα 25 MHz και 33 MHz αντίστοιχα σε πλαστική βάση 128-pin PGA MC68030RC33 / MC68030RC33B / MC68030RC33C στα 33 MHz σε πλαστική βάση PGA 128pin XC68030RC40 / XC68030RC40B / MC68030RC40 / MC68030RC40B και MC68030RC50 / MC68030RC50B / MC68030RC50C στα 40 και 50ΜΗz αντίστοιχα σε κεραμική βάση 128-pin PGAΣτη φθηνότερη έκδοση 68ECO30: MC68EC030RP25 / MC68EC030RP25B / MC68EC030RP25C και MC68EC030RP40 / MC68EC030RP40B / MC68EC030RP40C, στα 25 MHz και 40Mhz αντίστοιχα, σε πλαστική βάση 128 ακίδων (pin). MC68EC030RP40 / MC68EC030RP40B / MC68EC030RP40C στα 40 MHz σε πλαστική βάση 128 ακίδων (pin) MC68EC030FE40 / MC68EC030FE40C στα 40 MHz σε κεραμική βάση 132-pin QFP. Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 16 ΜHz και έφτανε στα 50 MHz. Περιέχει 273.000 τρανζίστορ, δηλαδή τουλάχιστον 3.000 φορές λιγότερα από όσα περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής. Έχει δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων), δηλαδή διαχειρίζεται 232 byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb. Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνεί με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 32 bit. Έχει εξωτερική τροφοδοσία 5V. Έχει κεραμική τύπου PGA 128 ακίδων ή πλαστική βάση PGA 124 ακίδων ή κεραμική Ceramic PQFP-132 ακίδων. Έχει 7 καταχωρητές 32-bit για λειτουργίες διευθυνσιοδότησης και 8 καταχωρητές 32-bit για δεδομένα. Η υπολογιστική του ισχύς, φτάνει στα 18 MIPS στην έκδοση των 50 MHz. Χρησιμοποιήθηκε σε αρκετούς και σημαντικούς υπολογιστές (εντός παρενθέσεως η χρονιά παρουσίασης): Apple Macintosh Color Classic (1993) Apple MACINTOSH SE 30 (1990) Atari FALCON 030 MicroBox (1993), Atari FX-1 Sparrow (1991) και Atari TT 030 (1990) Commodore Amiga 2500 (1989), 3000 και ο 68EC030 στον AMIGA 4000. NeXTcube 030 (1988) Sharp X68030 και 68030 Compact (1993) Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά) Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες μικροεπεξεργαστών (Αγγλικά)
Δωμάτιο απόδρασης

Τα δωμάτια απόδρασης (escape rooms) είναι ζωντανά παιχνίδια γρίφων, τα οποία παίζονται από δυάδες ή ομάδες παικτών, όπου συνήθως οι παίκτες βρίσκονται πραγματικά κλειδωμένοι σε ένα ή και περισσότερα δωμάτια. Στόχος είναι η ομάδα να αποδράσει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, λύνοντας μία σειρά από γρίφους ή αποστολές. Το χρονικό διάστημα ποικίλλει και κυμαίνεται από 60 λεπτά μέχρι και 3 ώρες. Τα θέματα στα δωμάτια απόδρασης συνήθως είναι σε φανταστικές τοποθεσίες, όπως κελιά φυλακής, διαστημόπλοια, στοιχειωμένα σπίτια ή ακόμα και μαγεμένα δάση.Πιθανολογείται ότι το πρώτο παιχνίδι απόδρασης, δημιουργήθηκε το 2004 σε υπολογιστή και τα δωμάτια απόδρασης έγιναν γρήγορα γνωστά σε όλη την υφήλιο, ξεκινώντας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ιαπωνία, Ταϊβάν, Ισραήλ και Κίνα. Από το 2012 άρχισαν να δημιουργούνται και τα πρώτα δωμάτια στην Ευρώπη, τη Ρωσία.

 Η πρώτη καταγεγραμμένη επιχείρηση με δωμάτια απόδρασης καταγράφεται τον Ιούλιο του 2007 στην Ιαπωνία και είναι η SCRAP. Η επιχείρηση λειτουργούσε αρχικά ένα μόνο δωμάτιο απόδρασης στο οποίο συμμετείχαν ομάδες των 5-6 ατόμων, ενώ με τη πάροδο του χρόνου η εταιρεία δημιούργησε περισσότερα. Πλέον διαθέτει και δωμάτιο απόδρασης σε εξωτερικό χώρο, στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν μέχρι και 100 άτομα. Ένα από τα σημαντικά στοιχεία των παιχνιδιών απόδρασης είναι ότι προσελκύουν άτομα όλων των ηλικιών. Δεν αποτελεί μόνο δραστηριότητα για παιδιά ή μόνο για παρέες φίλων, αλλά είναι και ένας τρόπος διασκέδασης και σύσφιξης σχέσεων για όλη την οικογένεια. Σχετικά με μία παγκόσμια έρευνα, το 37% των παικτών είναι άνω των 21 ετών, το 14% είναι οικογένειες με μικρά παιδιά, ενώ περίπου 19% των παικτών είναι κάτω από 21 ετών. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 15% των ομάδων, είναι μόνο άνδρες, το 15% μόνο γυναίκες, ενώ το υπόλοιπο 70% είναι ομάδες με παίκτες και από τα δύο φύλα. Παράλληλα, κατά μέσο όρο οι ομάδες αποτελούνται από 4 άτομα. Λαμβάνοντας υπόψη τα καταχωρημένα στο διαδίκτυο ελληνικά δωμάτια απόδρασης σε δημοφιλείς διαδικτυακούς οδηγούς, εκτιμήθηκε πως στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 105 διαφορετικές επιχειρήσεις που εδρεύουν, προσφέροντας στο σύνολό τους περισσότερα από 414 θεματικά παιχνίδια απόδρασης. Επιπρόσθετα, σε 24 περιοχές στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται εταιρείες δωματίων απόδρασης, όπως στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Ρόδος και Ηράκλειο. Η πλειονότητα των παιχνιδιών απόδρασης βρίσκεται στην Αθήνα, ακολουθεί η Θεσσαλονίκη με 63 δωμάτια και στη τρίτη θέση βρίσκεται η Ρόδος..
Ρομπέρτο Μέρχι

Ο Ρομπέρτο Μέρχι (γεν. στις 22 Μαρτίου 1991 στο Καστελόν ντε λα Πλάνα της Ισπανίας) είναι Ισπανός πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 ο οποίος αγωνιζόταν με τη Μάνορ Μαρούσια.

 Ο Μέρχι γεννήθηκε στο Καστελόν ντε λα Πλάνα. Οι γονείς του είναι Βραζιλιάνοι με καταγωγή απ' το Λίβανο. Ξεκίνησε την καριέρα του απ' τα καρτ. Το 2014 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 ως δοκιμαστής στην ομάδα Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1. Τη χρονιά που διανύουμε (2015) η Κέιτερχαμ δε θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα λόγω των πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε κι έτσι ο Μέρχι πήγε στη Μάνορ Μαρούσια όπου του δώσανε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Όμως η διοίκηση της ομάδας μετά το τέλος του Γκραν Πρι Ιταλίας, αποφάσισε απ' το επόμενο Γκραν Πρι το οποίο ήταν το Γκραν Πρι Σιγκαπούρης να τον βγάλει και στη θέση του να τοποθετήσει τον Αμερικανό Αλεξάντερ Ρόσι. Το μόνο άλλο Γκραν Πρι στο οποίο πήρε μέρος ο Μέρχι ήταν εκείνο της Ρωσίας, επειδή ο Ρόσι είχε υποχρεώσεις στο GP2. Αυτό έγινε και στο τελευταίο Γκραν Πρι του Πρωταθήματος το οποίο ήταν το Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι για τον ίδιο λόγο.
Αλλαμάνδη

Η αλλαμάνδη (Allamanda) είναι γένος αγγειόσπερμων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της πικροδάφνης (αποκυνοειδή). Είναι ιθαγενή φυτά της Αμερικής, απαντώμενα από το Μεξικό μέχρι την Αργεντινή. Τα περισσότερα είδη είναι πολύ διακοσμητικά, και μερικά είναι γνωστά ως καλλιεργούμενα καλλωπιστικά φυτά, εξαιτίας των μεγάλων χρωματιστών (συνήθως κίτρινων) λουλουδιών τους. Το γένος ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ελβετού βοτανολόγου και ιατρού Φρεντερίκ-Λουί Αλαμάν.

 Το σύνολο των φυτών του γένους είναι αειθαλείς θάμνοι, αναρριχητικά φυτά ή δένδρα. Περιέχουν ένα λευκό γαλακτώδες υγρό. Τα φύλλα είναι αντίθετα ή εκφυόμενα ανά 5 ή λιγότερα σε σπονδυλώματα. Τα ελάσματα των φύλλων έχουν γενικώς ωοειδές σχήμα και λείες άκρες. Το άνθος έχει 5 σέπαλα και κωδωνόσχημο ή σε σχήμα χωνιού σύστημα ισάριθμων πετάλων, που στα περισσότερα είδη έχουν κίτρινο χρώμα. Ο καρπός σχίζεται όταν ωριμάσει και περιέχει 2 έως 4 σπέρματα. Με εργαστηριακές αναλύσεις, από τα είδη αλλαμάνδης έχουν απομονωθεί αρκετές χημικές ενώσεις, ιδίως ιριδοειδείς λακτόνες, όπως η αλλαμανδίνη (που πήρε το όνομά της από το όνομα του γένους), η πλουμερικίνη και οι πλουμιερίδες. Η πλουμερικίνη αποδείχθηκε ότι είναι ισχυρός αναστολές του συμπλέγματος NF-κB, με αντιφλεγμονώδη δράση in vitro και in vivo. Τα δομικώς παραπλήσια παράγωγά της πλουμιερδίνη, πλουμεριδοειδές C και αλλαμανδικίνη δεν έχουν τέτοια δράση. Επίσης, η λιγνάνη πινορητινόλη και κουμαρίνες όπως η σκοπολετίνη και η σκοπαρόνη έχουν απομονωθεί από το είδος A. schottii.Είδη αλλαμάνδης έχουν βρει εφαρμογές σε συστήματα παραδοσιακής ιατρικής για διάφορους λόγους. Το είδος A. cathartica αναφέρεται σχετικώς με τη θεραπεία όγκων του ήπατος, ικτέρων, σπληνομεγαλίας και της ελονοσίας. Στη φύση οι αλλαμάνδες φυτρώνουν κατά μήκος των όχθεων των ποταμών και σε ανοικτές, ηλιόλουστες τοποθεσίες με επαρκή βροχόπτωση και μονίμως υγρό υπόστρωμα του εδάφους. Δεν ευδοκιμούν σε σκιερά μέρη, ούτε σε αλκαλικά ή αλμυρά εδάφη, και είναι πολύ ευαίσθητα στο ψύχος. Μεγαλώνουν γρήγορα, κάποτε μέχρι και τρία μέτρα σε ένα έτος. Μπορούν να πολλαπλασιασθούν με παραφυάδες. Το γένος περιλαμβάνει 12 έως 15 διαφορετικά είδη, τα εξής: Allamanda angustifolia, Pohl Allamanda calcicola Αλλαμάνδη η καθαρτική (Allamanda cathartica), L. Allamanda doniana, Müll.Arg. Allamanda laevis, Markgr. Allamanda martii, Müll.Arg. Αλλαμάνδη η νηριόφυλλος (Allamanda neriifolia ή Allamanda schottii), Pohl Allamanda nobilis, T.Moore Allamanda oenotherifolia, Pohl Αλλαμάνδη η πολυανθής (Allamanda polyantha), Müll.Arg. Allamanda puberula, A.DC. Allamanda setulosa, Miq. Allamanda thevetifolia, Müll.Arg. Αλλαμάνδη η ιόχρους (Allamanda violacea ή Allamanda blanchetii), A.DC. Allamanda weberbaueri, Markgr. Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 378
Μπίμπιμπαπ

Το μπίμπιμπαπ (bibimbap, Χανγκούλ: 비빔밥) είναι ένα δημοφιλές πιάτο της Κορέας. Η λέξη σημαίνει κυριολεκτικά "μεικτό ρύζι". Το μπίμπιμπαπ σερβίρεται σε ένα ζεστό μπολ με λευκό ρύζι και ολοκληρώνεται με νάμουλ (τσιγαριστά και ωριμασμένα λαχανικά) και γκότσουτζανγκ (πάστα με τσίλι). Το τηγανητό αβγό και το κομμένο σε φέτες κρέας είναι συχνές προσθήκες. Τα συστατικά πρέπει να ανακατευθούν καλά. Σερβίρεται είτε ζεστό είτε κρύο.

 Μια παραλλαγή αυτού του πιάτου είναι το ντόλσοτ μπίμπιμπαπ, όπου το ντόλσοτ σημαίνει "πέτρινη κατσαρόλα" και σερβίρεται σε ένα πολύ ζεστό πέτρινο μπολ με ένα μαγειρεμένο αβγό. Το κύπελλο είναι τόσο ζεστό ώστε το τσιτσιρίζει για λεπτά. Πριν το ρύζι τοποθετηθεί στο δοχείο, το κάτω μέρος του μπολ επικαλύπτεται με σησαμέλαιο. Χαττζεσαμπάπ Νουρουνγκτζί Recipe for vegetarian Bibimbab A step by step guide to making Bibimbap - comic style Bibimbap - Official Seoul City Tourism [1] korea.net [2] KOREA-ELLADA.blogspot.com
Αλαίν Ποέρ

Ο Αλαίν Ποέρ (Alain Émile Louis Marie Poher ,[alɛ̃ pɔɛʁ], 17 Απριλίου 1909 - 9 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Γάλλος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε και υπηρεσιακός Πρόεδρος της χώρας για δύο φορές.

 Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1909. Ήταν Πρόεδρος της Γερουσίας όταν παραιτήθηκε ο Πρόεδρος Ντε Γκωλ, στις 29 Απριλίου 1969. Σύμφωνα με το Σύνταγμα ανέλαβε υπηρεσιακός Πρόεδρος μέχρι την εκλογή νέου. Έβαλε και ο ίδιος υποψηφιότητα, αλλά νικήθηκε από τον Ζωρζ Πομπιντού, στον οποίο παρέδωσε καθήκοντα στις 20 Ιουνίου του ίδιου έτους και επέστρεψε στη θέση του Προέδρου της Γερουσίας. Όταν ο Πομπιντού πέθανε κατά τη διάρκεια της θητείας του, στις 2 Απριλίου 1974, ο Ποέρ ανέλαβε εκ νέου υπηρεσιακός Πρόεδρος μέχρι την παράδοση των καθηκόντων στον εκλεγέντα Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν στις 27 Μαΐου 1974.Πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1996.
Βαρβάσαινα Ηλείας

Η Βαρβάσαινα είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας, 5 χλμ. ανατολικά της πόλης του Πύργου, σε υψόμετρο 55 μέτρων.

 Η Βαρβάσαινα βρίσκεται σε μια κοιλάδα ανάμεσα σε χαμηλούς λόφους, 3 χλμ. νοτιοανατολικά από το Κολίρι, 3 χλμ. βορειοδυτικά της Σαλμώνης, 5 χλμ. βόρεια από το Επιτάλιο και 5 χλμ. ανατολικά του κέντρου του Πύργου. Η Εθνική Οδός 74 (Πύργος - Ολυμπία - Τρίπολη) διέρχεται στα νότια του χωριού, ενώ η σιδηροδρομική γραμμή από τον Πύργο για Ολυμπία και Καλαμάτα περνά μέσα από την Κάτω Βαρβάσαινα. Ως οικισμός αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας με την ονομασία Μπαρμπάσαινα και είχε σημαντική συνεισφορά στον Αγώνα του 1821 με πιο γνωστό αγωνιστή τον Νικολό Τριτσιμπίδα. Την περίοδο του "Σταφιδικού ζητήματος", στις 14 Φεβρουαρίου 1903 ξέσπασε εξέγερση στο χωριό και οι αγώνες των αγροτών συνεχίστηκαν στον Πύργο. Η Βαρβάσαινα αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1835 να προσαρτάται στο δήμο Λετρίνων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοσύστατης κοινότητας. Διοικητικά, μαζί με τον οικισμό Κάτω Βαρβάσαινα, συγκροτούν την Τοπική Κοινότητα Βαρβασαίνης που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.202 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.107. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής: https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=2256 (Διοικητικές Μεταβολές Βαρβασαίνης Ηλείας (1912 - 1997) Η Μπαρμπάσαινα και το τραγούδι του Τριτσιμπίδα από τον ιστότοπο https://www.odosarkadias.gr/ Τα επαγγέλματα στη Βαρβάσαινα πριν από έναν αιώνα από το Ιστολόγιο με νέα και πληροφορίες για την Βαρβάσαινα Ηλείας
Ιβάν Μπιλίμπιν

Ο Ιβάν Γιακόβλεβιτς Μπιλίμπιν (ρωσικά: Ива́н Я́ковлевич Били́бин, 16 Αυγούστου 1876 - 7 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Ρώσος εικονογράφος και σκηνογράφος του 20ού αιώνα που συμμετείχε στο Mir iskusstva, συνέβαλε στα Ρώσικα Μπαλέτα, ήταν συνιδρυτής της Ένωσης Ρώσων Ζωγράφων και από το 1937 ήταν μέλος της Ένωσης Ζωγράφων της ΕΣΣΔ. Καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του εμπνεύστηκε από τη σλαβική λαογραφία.

 Ο Μπιλίμπιν γεννήθηκε στην πόλη Τάρκοβκα, ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1898 σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Anton Ažbe στο Μόναχο και στη συνέχεια στην Ilya Repin στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την αποφοίτησή του τον Μάιο του 1900, πήγε στο Μόναχο όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο Anton Ažbe. Το 1902-1904 ο Μπιλίμπιν ταξίδεψε στον ρωσικό βορρά όπου γοητεύτηκε από την παλιά ξύλινη αρχιτεκτονική και τη ρώσικη λαογραφία. Την ίδια περίοδο πήγε και στο εθνογραφικό τμήμα του Μουσείου του Αλεξάνδρου Γ' ώστε να συλλέξει εθνογραφικό υλικό και να φωτογραφίσει μνημεία της αρχαίας υπαίθριας αρχιτεκτονικής στις περιοχές Vologda, Archangelsk, Tver; Skaja; Olonezkaja και Petrozavodsk. Δημοσίευσε τα ευρήματά του στη μονογραφία Λαϊκές Τέχνες του Ρωσικού Βορρά το 1904. Μια άλλη επίδραση στην τέχνη του ήταν οι παραδοσιακές ιαπωνικές εκτυπώσεις. Μετά την ίδρυση της Ένωσης Καλλιτεχνών Mir Iskusstva, στην οποία ήταν ενεργό μέλος, η είσοδός του στον κόσμο της γραφιστικής των εφημερίδων και των βιβλίων ξεκίνησε με ένα έργο για τον σχεδιασμό του περιοδικού Mir Iskusstva το 1899. Ακολούθησε ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός άλλων περιοδικών όπως το Dog Rose (Шиповник) και οι δαπάνες του εκδοτικού οίκου της Μόσχας. Ο Μπίλιμπιν κέρδισε φήμη το 1899 όταν κυκλοφόρησαν οι εικονογραφήσεις του στα ρώσικα παραμύθια. Κατά τη Ρώσικη Επανάσταση του 1905, σχεδίασε επαναστατικές γελοιογραφίες, κυρίως για το περιοδικό Župel, το οποίο απαγορεύτηκε το 1906. Θα χρησιμεύσει και ως σχεδιαστής για την παραγωγή του 1909 The Golden Cockerel του Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, εγκατέλειψε τη Ρωσία. Μετά από σύντομη παραμονή στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, το 1925 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου ανέλαβε τη διακόσμηση ιδιωτικών αρχοντικών και ορθόδοξων εκκλησιών. Εξακολουθούσε να φιλοξενεί σε αυτά την πατρίδα του και, μετά τη διακόσμηση της Σοβιετικής Πρεσβείας το 1936, επέστρεψε στη Σοβιετική Ρωσία παραδίδοντας διαλέξεις στη Ρωσική Ακαδημία Τεχνών μέχρι το 1941. Ο Μπίλιμπιν πέθανε κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ και τάφηκε σε μαζικό τάφο. Το 1902 ο Μπίλιμπιν παντρεύτηκε τη μαθήτριά του Μαρίγια Γιακόβλεβνα Τσέμπερς (Мария Яковлевна Чемберс). Απέκτησαν δυο γιους, τον Αλέξανδρο (1903) και τον Ιβάν (1908). Το 1912 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά μια φοιτήτριά του, τη Ρενέ Ρουντόλφοβνα Ο' Κόνελ (Рене Рудольфовна О'Коннель). Το 1923 παντρεύτηκε τη ζωγράφο Αλεξάνδρα Βασιλίβγινα (Александра Васильевна Щекатихина-Потоцкая), με την οποία έκανε μια κοινή έκθεση στο Άμστερνταμ το 1929. Vadeboncoeur Jr, Jim. "Ivan Bilibin" Αρχειοθετήθηκε 2017-04-06 στο Wayback Machine.. JVJ Publishing. Retrieved 14 March 2012 Έργα του Ivan Bilibin στο Cascadia Graphics Ivan Yakovlevich Bilibin στο Wayback Machine at www.scumdog.demon.co.uk
Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης

Ο Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (αγγλικά: The Nightmare Before Christmas) είναι αμερικανικό μιούζικαλ σκοτεινής φαντασίας το οποίο σκηνοθετήθηκε από τον Χένρι Σέλικ με παραγωγό και συν-συγγραφέα τον Τιμ Μπάρτον.

 Όταν ο βασιλιάς της Πόλης του Halloween, Jack Skellington, βαρέθηκε την εργασία της προετοιμασίας την ομώνυμης ετήσιας γιορτής ανακαλύπτει τη Χριστουγεννιάτικη πόλη και παρακινείται για αλλαγή να αναλάβει τον έλεγχο των Χριστουγέννων. Δυστυχώς, τα μακάβρια του πλάνα αποτυγχάνουν να μπουν στο εορταστικό κλίμα. Την ίδια ώρα, μια όμορφη υπηρέτρια που φροντίζει τον κατασκευαστή της Dr. Finkelstein προσπαθεί να αποδράσει από τα δεσμά της. Ανησυχεί για τον Jack και προβλέπει ότι τα σχέδιά του θα καταστραφούν. Οι δημιουργοί της ταινίας κατασκεύασαν 227 μαριονέτες για να αναπαραστήσουν τους χαρακτήρες της ταινίας, με τον Jack Skellington να έχει περίπου 400 προσωπεία ώστε να του επιτρέπουν να εκφράσει οποιοδήποτε πιθανό συναίσθημα. Οι κινήσεις του στόματος της Sally δημιουργήθηκαν με την μέθοδο της αντικατάστασης. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας των κινουμένων αυτών σχεδίων η μοναδική μάσκα που αφαιρέθηκε ήταν αυτή της Sally με σκοπό να μπορούν να παρατηρηθούν τα μακριά κόκκινα της μαλλιά. Η Sally είχε 10 διαφορετικά είδη προσώπων, καθένα εκ των οποίων ήταν κατασκευασμένο από μία σειρά από 11 εκφράσεις και συγχρονισμένες στοματικές κινήσεις. Η stop-motion φιγούρα του Jack χρησιμοποιήθηκε και στην ταινία James and the Giant Peach, επίσης σκηνοθετημένη από τον Selick, στο χαρακτήρα του Captain Jack. Η ταινία εξέλαβε υπερβολικά θετικές αξιολογήσεις από τις κριτικές. Με βάση 72 κριτικές στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, το 96% των χρηστών απήλαυσαν τον Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη αναφερόμενοι σε αυτόν ως ένα υπερβολικά πρωτότυπο έργο, τόσο οπτικά όσο και από άποψη περιεχομένου. Επιπρόσθετα, ο Αμερικανός κριτικός ταινιών και δημοσιογράφος Rogert Ebert αξιολόγησε ιδιαίτερα θετικά την ταινία, καθώς υποστήριξε ότι τα οπτικά εφέ της ήταν τόσο επαναστατικά όσο αυτά του Star Wars. Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών
Φραγκίσκος Κάρολος της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Ο Φραγκίσκος Κάρολος (2 Μαΐου 1594 - 30 Νοεμβρίου 1660) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (κατ' όνομα μόνο). Έγινε στρατηγός της Αυστρίας.

 Ήταν ο έβδομος γιος του Φραγκίσκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Μαρίας των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Το 1594 απεβίωσε στο Νόιχαους σε ηλικία 66 ετών. Νυμφεύτηκε το 1628 την Αγνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1629 απεβίωσε η Αγνή. Το 1639 ο Φραγκίσκος Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Σιγισμούνδου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1649. Ο Φραγκίσκος Κάρολος έκανε το 1651 τρίτο γάμο με την Ελισάβετ-Χριστίνα, κόμισσα του Μέγκαου. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του, απέκτησε όμως ένα παιδί εκτός γάμου. Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer Folge, vol. 48, J. f. Gleditsch, 1848, p. 94 ff. (Digitized)
NGC 7501

Ο NGC 7501 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Ανακαλύφθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1864 από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) και ανήκει στο γαλαξιακό σμήνος Πήγασος II. Μία ραδιοπηγή έχει εντοπιστεί εντός ενός arcmin από τη θέση του γαλαξία αυτού.

 Δεδομένα για το NGC 7501 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 7501 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7501 στο Wikimedia Commons
Άλβιν Λι

Ο Άλβιν Λι κατά κόσμον Γκράχαμ Άλβιν Μπαρνς (Graham Alvin Barnes, 19 Δεκεμβρίου 1944, Νότιγχαμ, Αγγλία - 6 Μαρτίου 2013) ήταν Άγγλος κιθαρίστας και τραγουδιστής της ροκ σκηνής, ευρύτερα γνωστός με το συγκρότημα Ten Years After. Ξεκίνησε στην εφηβεία την ενασχόλησή του με τη μουσική, διαμορφώνοντας με τον Λίο Λάιονς τον πυρήνα του συγκροτήματος το 1960. Φέρεται ότι επηρεάστηκε από τη μουσική συλλογή τζαζ και μπλουζ του πατέρα του, όπως και από κιθαρίστες σαν τον Τσακ Μπέρι και τον Σκότι Μουρ.

 Ο Λι ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα δεκατρία του χρόνια και σχημάτισε τους Ten Years After δύο χρόνια αργότερα. Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν The Jaybirds και γνώρισαν επιτυχία στα κλαμπ του Αμβούργου το 1962. Το 1966, άλλαξαν το όνομα τους σε Ten Years After και μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου με τις συχνές συναυλίες τους στο "Marquee Club" αλλά και την εμφάνιση τους στο "Windsor Jazz & Blues Festival" το 1967, κατάφεραν να υπογράψουν το πρώτο τους συμβόλαιο. Ο ομώνυμος τους δίσκος γνώρισε μεγάλη αποδοχή από τους φίλους της μπλουζ-ροκ σκηνής και το συγκρότημα περιόδευσε στην Βόρεια Αμερική το καλοκαίρι του 1968. Μέσα στα επόμενα επτά χρόνια, θα περιόδευαν συνολικά 28 φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Οι ικανότητες του Λι έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης μετά την εμφάνιση των Ten Years After στο Φεστιβάλ του Γούντστοκ, ωθώντας το συγκρότημα σε πολύ υψηλά επίπεδα δημοτικότητας. Παρ' όλα αυτά, ο Λι ένιωθε περιορισμένος και το 1973 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "On the Road to Freedom" μαζί με τον Μάιλον ΛεΦεβρ και κιθαρίστες όπως ο Τζωρτζ Χάρισον, ο Στιβ Γουίνγουντ, ο Μικ Φλίτγουντ, κ.α.. Ένα χρόνο αργότερα, έπαιξαν στο "Rainbow" του Λονδίνου ως Alvin Lee & Company, μία συναυλία η οποία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "In Flight". Το συγκρότημα συνέχισε με τα "Pump Iron!" και "Let It Rock", ενώ ολοκλήρωσε την δεκαετία του '70 με το σχήμα Ten Years Later και τους δίσκους "Rocket Fuel" (1978) και "Ride On" (1979). Η επόμενη δεκαετία ξεκίνησε με δύο δίσκους με τον Στιβ Γκουλντ των Rarebird, ενώ για τις περιοδείες εντάσσονταν στο συγκρότημα ο κιθαρίστας των Rolling Stones, Μικ Τέιλορ. Ακολούθησαν τα "Detroit Diesel", "Zoom" και "Nineteen Ninety-Four", με τον Τζωρτζ Χάρισον σαν γκεστ. Το 2004, κυκλοφόρησε το "In Tennessee" με τον Σκότι Μουρ και τον Ντ. Τζ. Φοντάνα, σε ένα σύνολο τραγουδιών ιδιαίτερα επηρεασμένο από την μουσική της δεκαετίας του '50. Ακολούθησε το "Saguitar" του 2007 , ενώ είχε αποχωρήσει από τους επανενωμένους Ten Years After το 2003. Τελευταία του κυκλοφορία ήταν το "Still on the Road to Freedom" το 2012, αφού έχασε την ζωή του από επιπλοκές μετά από μία συνηθισμένη επέμβαση κολπικής αρρυθμίας στις 6 Μαρτίου 2013. Alvin Lee Biography Alvin Lee | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic ALVIN LEE & TEN YEARS AFTER - Visual History Alvin Lee | Awards | AllMusic Alvin Lee Official Site ALVIN LEE & TEN YEARS AFTER
Εντιμότατοι κερατάδες

Οι Εντιμότατοι κερατάδες είναι μια κωμική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στον Alpha την τηλεοπτική σεζόν 2006-2007. Συνολικά προβλήθηκαν 32 επεισόδια. Πρωταγωνιστούν η Μπέττυ Μαγγίρα και ο Αντώνης Λουδάρος.

 Πρόκειται για μία σειρά αυτοτελών κωμικών επεισοδίων με θέμα την απιστία. Κάθε επεισόδιο ασχολείται με έναν διαφορετικό τύπο "άντρα-κερατά" και με το πως αυτός αντιδράει στην απιστία της γυναίκας του. Συνδετικός κρίκος όλων των αυτοτελών επεισοδίων αποτελεί το ζευγάρι «φάντασμα», Εύα - Θεόφιλος. Μετά το θάνατό τους, τους δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία για ζωή αρκεί να κερδίσουν ένα στοίχημα. Η Εύα (Μπέττυ Μαγγίρα) θα πρέπει να χωρίσει περισσότερα ζευγάρια απ' όσα μπορεί να κρατήσει ο Θεόφιλος (Αντώνης Λουδάρος) ενωμένα. Οι τσακωμοί τους είναι παροιμιώδεις και προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους, βρίσκουν ευρηματικούς τρόπους να μπλέκονται στις ζωές των "κερατάδων" ηρώων και να τις κάνουν άνω-κάτω…! http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/Εντιμότατοι_κερατάδες
Φαίδων (όνομα)

Φαίδων (γενική: Φαίδωνος και Φαίδωνα), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα). Γιορτάζει στις 6 Ιανουαρίου.) Το όνομα Φαίδων προέρχεται από το θέμα φαιδ- του αρχαιοελληνικού επιθέτου φαιδρός, με αρχική σημασία «λαμπερός, φωτεινός». (Βλ. όνομα Φαίδρος.)

 Φαίδων Φαίδωνας, καθημερινός τύπος Φαιδωνάκος χαϊδευτικό Το όνομά Φαίδων επανήλθε στο Ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο .Ετυμολογία του ονόματος σημαίνει πως είναι: Λαμπερός, Φωτεινός, Όμορφος. Υποκοριστικά του ονόματος: (Φαίδωνας, Φαιδωνάκος.) Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Φαίδων παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 791 έως 1010, με 2 εμφανίσεις στο δείγμα, ως το 994ο πιο συχνό όνομα (272ο ανάμεσα στα αντρικά), και υπολογίζεται να το έχουν 314 Έλληνες. Φαίδων ο Ηλείος (4ος αι. π.Χ.), φιλόσοφος από την Ήλιδα που παρευρέθηκε στο θάνατο του Σωκράτη· ο Πλάτων ονόμασε έναν από τους διαλόγους του Φαίδων. Φαίδων Κουκουλές (1881–1956), βυζαντινολόγος και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών Φαίδων Γκιζίκης (1917–1999), στρατηγός και πρόεδρος της Δημοκρατίας. Φαίδων Ματθαίου (1924–2011), διεθνής παίκτης και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Φαίδων Πατρικαλάκις (1935), εικαστικός. Φαίδων Γεωργίτσης (1939), ηθοποιός. Φαίδων Μαλιγκούδης (1941-2016), ομότιμος καθηγητής, σλαβολόγος. Φαίδων Σμυρναίος (1954), γραφίστας. Φαίδων Κεφαλέας Φαίδων Λεμής (1993-), Επιχειρηματίας. Φαίδων Κούτσιας (2005-), Μαθητής Φαίδων Ψαρρος (2001) Εφοπλιστής μετοχών
Κατσίκοβο Μεσσηνίας

Το Κατσίκοβο είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 44 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ασπροχώματος και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Το Κατσίκοβο βίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρων, δίπλα στο Καλάμι Ασπροχώματος. 19-03-1961, αναγνώριση του οικισμού Κατσίκοβο και προσάρτησή του στην Κοινότητα Ασπροχώματος. 04-12-1997, ο οικισμός Κατσίκοβο αποσπάται από την Κοινότητα Ασπροχώματος και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
Στρατζιανή Κομμούνα

Η Στραντζιανή Κομμούνα ή Κομμούνα της Στράντζας ή Δημοκρατία της Στράντζας ήταν μια βραχύβια αναρχική κομμούνα στη Βουλγαρία, που ανακηρύχθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Ίλιντεν το 1903 από αντάρτες της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Στράντζα, στο Βιλαέτι της Αδριανούπολης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Το 1903 ο αναρχικός Μιχαήλ Γκερντζίκοφ έγινε διοικητής των ανταρτών στην ένοπλη πτέρυγα της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Θράκη, το Σώμα Θανάτου που βοήθησε να οργανωθεί μια εξέγερση εναντίον των Οθωμανών στo Βιλαέτι της Αδριανούπολης. Στην εξέγερση του Ίλιντεν οι δυνάμεις του Γκερντζίκοφ, περίπου 2.000 άντρες, που αντιμετωπίζοντας μια τουρκική φρουρά 10.000 καλά οπλισμένων στρατιωτών, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια απελευθερωμένη ζώνη στα βουνά της Στράντζας, με κέντρο το Βασιλικό. Η οικονομία της Στραντζιανής Κομμούνας βασίστηκε σε αναρχικοκομμουνιστικές αρχές. Το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού απαρτίζετο από γυναίκες, που εργάζονταν στα αγροκτήματα καθώς οι άνδρες γίνονταν αντάρτες. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξεπλήχθη από την εξέγερση, λαμβάνοντας εξαιρετικά στρατιωτικά μέτρα για την καταστολή της. Οι Οθωμανοί κατάφεραν να καταστρέψουν τη Δημοκρατία της Στράντζας, διαπράττοντας βιαιότητες εναντίον των δυνάμεων των ανταρτών και του τοπικού πληθυσμού. Δημοκρατία του Κρουσόβου Η Κομμούνα της Στράντζας και ο Μιχαήλ Γκερντζίκοφ, του Yavor Tarinski, aftoleksi.gr Khadzhiev, Georgi (1992). «The Transfiguration Uprising and the 'Strandzha Commune': The First Libertarian Commune in Bulgaria». Nat︠s︡ionalnoto osvobozhdenie i bezvlastnii︠a︡t federalizŭm (στα Βουλγαρικά). Σόφια: Artizdat-5. σελίδες 99–148.