Κιάρα Λούμπιχ

Η Κιάρα Λούμπιχ (ιταλ.: Chiara Lubich, 22 Ιανουαρίου 1920 - 14 Μαρτίου 2008) ήταν Ιταλίδα ακτιβίστρια. Υπήρξε ιδρύτρια και πρώτη πρόεδρος του Κινήματος των Φοκολαρίνι, το οποίο είχε ως στόχο την ενότητα μεταξύ των λαών, τη παγκόσμια αδελφοσύνη και την οικοδόμηση ενός περισσότερο ενωμένου και ειρηνικού κόσμου.

 Η Κιάρα Λούμπιχ γεννήθηκε στο Τρέντο, δεύτερο παιδί ανάμεσα στα τέσσερα της οικογένειας. Η μητέρα της υπήρξε πιστή και αφοσιωμένη στη Καθολική πίστη ενώ ο πατέρας της, εξαιτίας των σοσιαλιστικών ιδέών του, έχασε τη δουλειά του και όλη η οικογένεια αναγκάστηκε να ζήσει για πολλά χρόνια σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας.Η ανάγκη έυρεσης πόρων για να εκπληρώσει την επιθυμία της να σπουδάσει (φοίτησε στη φιλοσοφίκη σχολή της Βενετίας), την οδήγησε στο να παραδίδει μαθήματα στο δημοτικό σχολείο του χωριού Καστέλο, στη Βάλ ντι Σόλε, το 1938-1939. Η Κιάρα Λούμπιχ, το 1943, σε ηλικία 23 ετών, κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Τρέντο, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ίδρυσε το Κίνημα των Φοκολαρίνι.Όπως συχνά έλεγε ,εξαιτίας του πολέμου "κάθε υλικό πράγμα μπορεί να καταρρεύσει, αλλά όχι ο Θεός".Το Κίνημα των Φοκολαρινι, της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, είναι μια οργάνωση που τη διέπουν οι αρχές του Ευαγγελίου. Το 1948 συνάντησε στο Κοινοβούλιο, τον συγγραφέα, δημοσιογράφο, Χριστιανοδημοκράτη Ιτζίνο Τζιορντάνι, ο οποίος θεωρείται, συνιδρυτής του κινήματος. Η παρουσία του Τζιορντάνι πέρασε το μήνυμα ότι η συμμετοχή στο κίνημα των Φοκολάρι, ήταν κάτι το εφικτό για όλους. Το 1962, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ (λατ.:Ioannes PP. ΧΧΙΙΙ) ενέκρινε για πρώτη φορά το κίνημα των Φοκολαρίνι, αλλά η επίσημη έγκριση του καταστατικού έλαβε χώρα το 1990 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β΄, ο οποίος παραχώρησε το σπάνιο προνόμιο του να καθοδηγεί πάντα μια γυναίκα το κίνημα των Φοκολαρίνι. Το 1964 ίδρυσε το Λοπιάνο, κοντά στην Φλωρεντία, η πρώτη από μια σειρά κοινοτήτων σε διάφορες χώρες του κόσμου. Αυτές οι κοινότητες ζουν την πνευματικότητα της ενότητας σε όλα τα στάδια της ζωής. Το 1966 ίδρυσε το Κίνημα Gen (Νέα Γενιά), που απευθυνόταν στους νέους.Το 1991 επισκέφτηκε τη Βραζιλία και συγκλονίστηκε από τη φτώχεια και έθεσε τις βάσεις για μια νέα οικονομική θεωρία, η οποία βασίζόταν σε μια διαφορετική κατανομή των κερδών (το 1/3 για την ανάπτυξη, 1/3 στους φτωχούς και 1/3 στον τομέα της κατάρτισης των μέλών του κινήματος) . Το 1967 θα επισκεφθεί τη Κωνσταντινούπολη και θα συναντηθεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα. Από το 1997 έως το 1998 αφιερώθηκε στη διάνοιξη νέων δρόμων για το διαθρησκευτικό διάλογο και κλήθηκε να μιλήσει στην Ταϊλάνδη, μπροστά σε 800 βουδιστές μοναχούς, στη Νέα Υόρκη σε 3.000 μουσουλμάνους στο τζαμί του Χάρλεμ και στην Εβραϊκή κοινότητα του Μπουένος Άιρες. Στις 2 Νοεμβρίου 2006, σε ηλικία 86 ετών, εισήχθη στο νοσοκομείο Gemelli της Ρώμης με οξεία πνευμονική λοίμωξη.Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' έστειλε την ευλογία του και προσευχήθηκε υπέρ της υγείας της. Στις 10 Μαρτίου του 2008, η Κιάρα Λούμπιχ, εισήχθη ξανά στο νοσοκομείο Gemelli της Ρώμης, αντιμετωπίζοντας σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' απέστειλε προσωπική επιστολή και την επισκέφθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος (βρισκόταν στη Ρώμη για συνάντηση με τον Πάπα στο Βατικανό). Στις 13 Μαρτίου 2008, η Κιάρα Λούμπιχ ζήτησε να επιστρέψει στο σπίτι της, στη Ρόκκα ντι Πάπα, όπου πέθανε την επόμενη ημέρα, σε ηλικία 88 ετών. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος υποδεχόμενος στο Φανάρι μέλη του Ρωμαιοκαθολικού Κινήματος των Φοκολαρίνι, δήλωσε «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλλιέργησε πάντα αισθήματα βαθιάς αγάπης και ειλικρινής εκτίμησης για το κινήμα των Φοκολαρίνι , από την εποχή κατα την οποία η Κιάρα Λούμπιχ προσέρχονταν στο Φανάρι για να συναντήσει τον μέγα και αξέχαστο προκάτοχό μας, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους και πιο σημαντικούς υποστηρικτές του οικουμενικού κινήματος». Meditazioni, 1959 Pensieri, 1961 Tutti siano uno. Punti di spiritualità, 1962 Frammenti, 1963 Fermenti di unità, 1963 Diario 1964/65, 1967 Saper perdere, 1969 La carità come ideale, 1971 Sì,sì. No, no, 1973 Parola di vita, 1975 Dove due ο tre, 1976 L'Eucaristia, 1978 Uomini al servizio di tutti, 1978 Gesù nel fratello, 1979 Essere la tua Parola/1, 1980 Il sì dell'uomo a Dio, 1981 Essere la tua Parola/2, 1982. Costruire sulla roccia, 1983 L'unità e Gesù Abbandonato, 1984 La vita un viaggio, 1984 Incontri con l'Oriente, 1986 In cammino col Risorto, 1987 Parola che si fa vita. Commenti alla Scrittura, 1989 L'avventura dell'unità (intervista), 1991 Una via nuova. La spiritualità dell'unità, 1992 Cercando le cose di lassù, 1992 Santi insieme, 1994 Scrivere il Vangelo con la vita, 1995 Disegni di luce. Meditazioni e immagini, 1996 L'amore vince, 1998. Il Grido, 2000 Santità di popolo, 2001 Costruendo il "castello esteriore", 2002 Maria trasparenza di Dio, 2003 In unità verso il Padre, 2004 L’arte di amare, 2005 Essere tua Parola, 2008 Vivere, la Parola che rinnova, 2008 Armando Torno, PortarTi il mondo fra le braccia Vita di Chiara Lubich, Città Nuova Editrice, 2011, ISBN 978-88-311-5157-3 Chiara Lubich,Nota biografica Επίσημη ιστοσελίδα του Κέντρου Chiara Lubich Επίσημη ιστοσελίδα του Κινήματος των Φοκολαρίνι