Τζόνι Μίτσελ

Η Τζόνι Μίτσελ (αγγλ.: Roberta Joan "Joni" Mitchell, 7 Νοεμβρίου 1943) είναι Καναδή τραγουδίστρια-τραγουδοποιός της φολκ, ποπ, ροκ και τζαζ μουσικής. Ασχολείται επίσης με την ζωγραφική και την φωτογραφία.

 Η Τζόνι Μίτσελ γεννήθηκε στο Φορτ ΜακΛέοντ, Αλμπέρτα, Καναδάς. Ο πατέρας της ήταν αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία του Καναδά και η μητέρα της ήταν δασκάλα. Η Μίτσελ, της οποίας το πατρικό όνομα είναι Ρομπέρτα Τζόαν Άντερσον (Roberta Joan Anderson), μεγάλωσε στο Σάσκατουν του Σασκάτσουαν. Ξεκίνησε την μουσική της σταδιοδρομία στα εφηβικά της χρόνια παίζοντας μουσική φολκ στους δρόμους και σε μπαρ του Τορόντο. Τον Φεβρουάριο του 1965 η Μίτσελ, ανύπαντρη και αδέκαρη, απέκτησε μια κόρη. Λίγες εβδομάδες μετά τον τοκετό, η τραγουδίστρια παντρεύτηκε τον Αμερικανό τραγουδιστή της φολκ Τσακ Μίτσελ (Chuck Mitchell), ο οποίος, αν και δεν ήταν ο πατέρας του παιδιού, της υποσχέθηκε να την βοηθήσει στο να το μεγαλώσει. Ο γάμος όμως δεν ευδοκίμησε και κατέληξε στο διαζύγιο. Έτσι, η Μίτσελ αναγκάσθηκε να δώσει την κόρη της για υιοθεσία. Το γεγονός αυτό τής στοίχισε πάρα πολύ και το αναφέρει και σε ορισμένα τραγούδια της. Με την κόρη της συναντήθηκε τελικά το 1997. Το 1967 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έναν χρόνο αργότερα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, η μουσική της καριέρα είχε αρχίσει να ανεβαίνει με εμφανίσεις σε κλαμπ φολκ μουσικής και στην τηλεόραση. Το 1969 κέρδισε το Βραβείο Γκράμμυ για την καλύτερη μουσική παρουσία φολκ μουσικής. Αργότερα ακολούθησαν πολλά άλλα βραβεία. Στην δεκαετία του 1970 άρχισε να πειραματίζεται αναμειγνύοντας φολκ και τζαζ. Ο δίσκος της Blue (1971) έφτασε το Νο. 15 στις λίστες των μεγαλύτερων πωλήσεων και ακολούθησαν οι δίσκοι For the Roses (Νο. 11 το 1972), Court and Spark (Νο. 2 το 1974), Miles of Aisles (Νο. 2 το 1974), The Hissing of Summer Lawns (Νο. 4 το 1975) και Hejira (Νο. 11 το 1976). Την ίδια εποχή, η Μίτσελ εμφανίσθηκε σε συναυλίες παρέα με τον Μπομπ Ντίλαν και την Τζόαν Μπαέζ. Το 1978, μετά από πρόσκλησή του, συνεργάστηκε δισκογραφικά με τον τζαζίστα Τσαρλς Μίνγκους, στο φερώνυμο άλμπουμ της, που περιέχει τρεις αυθεντικές συνθέσεις του Μίνγκους και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1979, λίγους μήνες μετά το θάνατό του. Στα χρόνια του '80, η Μίτσελ έδωσε συναυλίες στην Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ παρέα με μεγάλα ονόματα της ποπ και της ροκ, αλλά οι δίσκοι της δεν είχαν την εμπορική επιτυχία της προηγούμενης δεκαετίας. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990, η τραγουδίστρια στράφηκε περισσότερο προς την ποπ, αλλά και πάλι το κοινό δεν ανταποκρίθηκε. Ωστόσο, ο δίσκος Turbulent Indigo (1994) της έφερε δύο Βραβεία Γκράμμυ. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε στα χρόνια του 2000 με επανειλημμένες βραβεύσεις. Το 2000 επίσης έκανε την πρώτη παρουσίαση ζωγραφικών της έργων στον Καναδά, παρότι για πολλά χρόνια πριν, φιλοτεχνούσε η ίδια τα εξώφυλλα των δίσκων της. Τα τελευταία χρόνια, η Μίτσελ δε δίνει συναυλίες, αλλά έχει εμφανιστεί περιστασιακά σε συναυλίες συναδέλφων της. Τον χρόνο της τον μοιράζει πλέον ανάμεσα στο Λος Άντζελες και την Βρετανική Κολομβία. Joni Mitchell (Song to a Seagull), 1968 Clouds, 1969 Ladies of the Canyon, 1970 Blue, 1971 For the Roses, 1972 Court and Spark, 1974 Miles of Aisles (live), 1974 The Hissing of Summer Lawns, 1975 Hejira, 1976 Don Juan's Reckless Daughter, 1977 Mingus, 1979 Shadows and Light (live), 1980 Wild Things Run Fast, 1982 Dog Eat Dog, 1985 Chalk Mark in a Rain Storm, 1988 Night Ride Home, 1991 Turbulent Indigo, 1994 Hits (ανθολογία), 1996 Misses (ανθολογία), 1996 Taming the Tiger, 1998 Both Sides Now, 2000 Travelogue, 2002 The beginning of Survival (ανθολογία), 2004 Dreamland (ανθολογία), 2004 Songs of a Prairie Girl (ανθολογία), 2005 Shine, 2007 Βασίλης Κοντόπουλος, Τζόνι Μίτσελ, εκδ. Οδός Πανός – Σιγαρέτα, Αθήνα 2004. ISBN 9608378109. Joni Mitchell — Η Τζόνι Μίτσελ στο Rock and Roll Hall of Fame (Αγγλικά) Joni Mitchell Αρχειοθετήθηκε 2011-07-10 στο Wayback Machine. — Η Τζόνι Μίτσελ στην Καναδική Εγκυκλοπαίδεια (Αγγλικά) Σ. Δημητρακόπουλος, «Τζόνι Μίτσελ: Η κυρία τραγουδάει τζαζ», εφημ. Το Βήμα, 12 Μαρτίου 2000. Ανώνυμος, «Η μουσική αναγέννηση της Τζόνι Μίτσελ», εφημ. Η Καθημερινή, 24 Σεπτεμβρίου 2007.