Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου (Φλωρεντία)

Η Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου (Basilica di San Lorenzo) είναι μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες (ναούς) της Φλωρεντίας και βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία-αγορά, στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα θρησκευτικά κτίρια της πόλης, τόπος ταφής για όλα τα κύρια μέλη της οικογένειας των Μεδίκων. Είναι διακοσμημένος με περίφημα έργα τέχνης των Μιχαήλ Άγγελου, Ντονατέλλο, Φιλιππίνο Λίππι και άλλων.

 Σύμφωνα με την παράδοση κατά τον τέταρτο αιώνα η εκκλησία χτίστηκε σε πλάτωμα λόφου δίπλα στην όχθη του μικρού ποταμού Mugnone, ακριβώς έξω από τα τείχη της πόλης, γεγονός συνηθισμένο για τις πρώτες χριστιανικές εκκλησίες της εποχής εκείνης στις ρωμαϊκές πόλεις. Έτσι το 393 μ.Χ., με την παρουσία του τότε επισκόπου των Μεδιολάνων (Μιλάνου) του μετέπειτα Αγίου Αμβροσίου, εγκαινιάζεται ο ναός. Αφιερώνεται στον Άγιο Λαυρέντιο, ο οποίος μαρτύρησε το 258 μ.Χ. κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Βαλεριανό. Για τριακόσια χρόνια ήταν ο καθεδρικός ναός της πόλης και κατόπιν η επίσημη έδρα του επισκόπου μεταφέρθηκε στον σημερινό Καθεδρικό Ναό της Φλωρεντίας (Cattedrale di Santa Maria del Fiore), γνωστό ως Ντουόμο. Επειδή τύχαινε να είναι ο ενοριακός ναός της οικογενείας των Μεδίκων, το 1419 μ.Χ, ο Giovanni di Bicci de 'Medici (ιδρυτής της Τράπεζας των Μεδίκων) προσφέρθηκε να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση του ναού. Το έργο αναλαμβάνει ο φημισμένος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής Μπρουνελλέσκι (Filippo Brunelleschi) και το συνεχίζει και μετά το 1446 μ.Χ ο αρχιτέκτονας Antonio Manetti, πάντα με χρηματοδότηση από τον οίκο των Μεδίκων. Από τότε, ο ναός του San Lorenzo έγινε ο τόπος ταφής των μελών της οικογένειας των Μεδίκων. Παρ' όλες τις προσπάθειες της τελευταίας των Μεδίκων Άννας Μαρίας Λουΐζας, λόγω των διαφόρων πολιτικών και οικονομικών δυσχερειών η εξωτερική πρόσοψη, παραμένει ημιτελής ακόμη και σήμερα. Αν και θεωρείται ορόσημο στην ανάπτυξη της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, ο ναός έχει μια περίπλοκη κατασκευαστική ιστορία. Ξεκίνησε από ένα παρεκκλήσιο και κατέληξε σε τεράστιο συγκρότημα, που περιλαμβάνει, εκτός από τον κυρίως ναό, σκήτες, παρεκκλήσια, κρύπτες και βιβλιοθήκη. Ενδεικτικά στο σχέδιο του ναού διακρίνουμε: Το Παλαιό Σκευοφυλάκιο (Sagrestia Vecchia): Η κατασκευή άρχισε 1421 μ.Χ και το 1459 ενώθηκε με τον κυρίως ναό. Η πρόσβαση γίνεται από το εσωτερικό του ναού. Σχεδιάστηκε σε τέλειο τετράγωνο από τον Μπρουνελέσκι, ο οποίος χρησιμοποίησε για την στήριξη κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού. Επίσης μπορούμε να παρατηρήσουμε στον θόλο χαρακτηριστικά δείγματα της Βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Τα διακοσμητικά στοιχεία τα επιμελήθηκε ο Ντονατέλλο. Στο κέντρο βρίσκονται τάφοι της οικογένειας των Μεδίκων. Το Νέο Σκευοφυλάκιο (Sagrestia Nuova): Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1520 από τον Μιχαήλ Άγγελο, ο οποίος σχεδίασε επίσης τα κενοτάφια των Μεδίκων που περιέχονται σε αυτό. Το Παρεκκλήσιο των Μεδίκων (Cappelle Medicee): Είναι το πιο διάσημο και ωραιότερο μέρος του San Lorenzo. Πρόκειται για μια υπέροχη οκταγωνική αίθουσα, 28 μέτρων πλάτους που ολοκληρώνεται από ένα θαυμάσιο ψηλό τρούλο, 59 μέτρων, σύμφωνα πάντα με τα σχέδια του Μπρουνελλέσκι ο οποίος βασίστηκε στα μοντέλα των Alessandro Pieroni και Matteo Nigetti. Με την είσοδο του εξωτερικά στην Piazza Madonna degli Aldobrandini το παρεκκλήσι κατασκευάστηκε σαν επέκταση του κυρίως ναού πάνω από την κρύπτη του η οποία είχε σχεδιαστεί νωρίτερα από τον Buontalenti με σκοπό την διαφύλαξη 50 σορών της οικογένειας των Μεδίκων. Στο κέντρο του αίθριου είχε προβλεφθεί χώρος για την τοποθέτηση του Πανάγιου Τάφου αλλά όλες οι προσπάθειες να τον αγοράσουν ή να τον κλέψουν από την Ιερουσαλήμ απέτυχαν. Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη: Ανεγέρθηκε με εντολή του Πάπα Κλήμη Ζ΄, μέλους του οίκου των Μεδίκων. Στη σημερινή εποχή ο Ναός λειτουργεί κανονικά και αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο, λόγω των θαυμάσιων μνημείων τέχνης που περιέχει. Η ιστοσελίδα της Βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου, Φλωρεντία