IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος

Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ή Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος (276-374) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ναζιανζού, εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Ήταν πατέρας του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού.

 Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ήταν Καππαδόκης προύχοντας ο οποίος πιθανολογείται πως ανήκε σε αίρεση Υψιστάριων - θρησκευτικής ομάδας η οποία συνδύαζε ιουδαϊστικά, χριστιανικά και ζωροαστρικά στοιχεία - προτού μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και, στην συνέχεια, βαπτιστεί το έτος 325, έτος διεξαγωγής της Πρώτης Συνόδου της Νίκαιας. Η παράδοση αναφέρει πως ο Γρηγόριος έγινε μάρτυρας εμφάνισης κατά την διάρκεια της βάπτισής του. Χειροτονήθηκε επίσκοπος, το 329, στη Ναζιανζό, πόλη της οποίας και παρέμεινε επίσκοπος για το υπόλοιπο της ζωής του. Παντρεύτηκε τη Νόννα. Διέθετε οικία στην Καρβάλι, ενώ ο ίδιος ήταν εύπορος γαιοκτήμονας. Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος μελέτησε και υπερασπίστηκε την αντίληψη της Εκκλησίας η οποία υποστηρίχθηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Προχώρησε στην ανέγερση εκκλησίας στη Ναζιανζό με χρηματοδότηση από την προσωπική του περιουσία. Ο επικήδειος λόγος του Γρηγορίου Ναζιανζηνού τον περιγράφει ως δυναμικό. Γνωστή είναι σύγκρουση η οποία έλαβε χώρα εντός της επισκοπής του, για σύντομο χρονικό διάστημα, μεταξύ του ιδίου και μοναχών αναφορικά με το ζήτημα του Αρειανισμού, καθώς ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος είχε βάλει την υπογραφή του σε αρειανή πράξη πίστεως του 360. Ο επίσκοπος Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος, προκάλεσε, τότε, την αντίδραση του, υπαγόμενου στον ίδιο, κλήρου. Ο υιός του, Γρηγόριος Ναζιανζηνός πέτυχε να κατευνάσει τις ταραχές, καταδεικνύοντας την ορθότητα της πίστεως του Γρηγορίου του Πρεσβύτερου. Διαδραμάτισε, σε αριθμό περιπτώσεων, ρόλο ειρηνοποιού κατά τον ορισμό των επισκόπων, ενώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ορισμό του Βασιλείου Καισαρείας ως επικεφαλής της επισκοπής του, το 370. Αντάλλασσε αλληλογραφία με τον Άγιο Βασίλειο, επίσης επίσκοπο, αναφορικά με το ζήτημα της υπεράσπισης κάποιου Γλυκερίου, ο οποίος περιτριγυριζόταν από γυναίκες, τις οποίες ο Βασίλειος επιθυμούσε να σταλούν εκ νέου στις οικογένειές τους. Αυτός ήταν εκείνος ο οποίος ώθησε τον υιό του, Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ενάντια στην θέλησή του, να γίνει, αρχικώς, ιερέας, και, στην συνέχεια, επίσκοπος. Προς το 370 δεν διέθετε, πλέον, κάποιον ενεργό ρόλο ως επίσκοπος της Ναζιανζού. Μέσω του γάμου του με τη Νόννα, απέκτησε τρία τέκνα, τον Καισάριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ιατρός του Κωνσταντίνου Β΄, τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ένας εκ των Πατέρων της Εκκλησίας και Άγιος και την Αγία Γοργονία. Σημειώσεις Κύριες παραπομπές(Γαλλικά) Marie-Françoise Baslez (2004). Les premiers temps de l'Église. Folio Histoire. Paris: Gallimard Le Monde de la Bible. σελ. 843. ISBN 978-2-07-030204-8. Παραπομπές
Έγκον Πιεχάτσεκ

Ο Έγκον Πιχάτσεκ, στην Ελλάδα συνήθως αναφερόμενος ως Έγκον Πίχατσεκ (πολωνικά Egon Piechaczek, μεταξύ 1947-1961 χρησιμοποιούσε το όνομα Εουγκένιους Ζίγκμουντ Πιεχάτσεκ πολωνικά: Eugeniusz Zygmunt Piechaczek, 16 Νοεμβρίου 1931 - 23 Οκτωβρίου 2006) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής και προπονητής, που εργάστηκε και στην Ελλάδα, σε ΠΑΟΚ, Πανσερραϊκό και Πανιώνιο, καθώς και στον Απόλλωνα Λεμεσού της Κύπρου.

 Ο Πιεχάτσεκ γεννήθηκε το 1931 στο Χόζουφ (Chorzów) της Πολωνίας και πέθανε το 2006 στο Καϊζερσλάουτερν (Kaiserslautern) της Γερμανίας. Αγωνίστηκε ως επιθετικός από το 1951 έως το 1961 σε ομάδες της πατρίδας του και έκλεισε την καριέρα του στη γερμανική ΦΣΦ Φραγκφούρτης (FSV Frankfurt). Ως προπονητής αρχικά εργάστηκε στη Μπούντεσλιγκα στην ΦΚ Καϊζερσλάουτερν και την Αρμίνια Μπίλεφελντ, την οποία είχε οδηγήσει στην άνοδο, παρότι ανέλαβε καθήκοντα κατά τη διάρκεια της περιόδου. Όμως το 1971 το όνομα του συνδέθηκε με σκάνδαλο προσυμφωνημένων αγώνων και συγκεκριμένα τους: Σάλκε-Αρμίνια 0-1 (17/04/1971), Ντούισμπουργκ-Μπίλεφελντ 4-1 (22/05/1971), Μπίλεφελντ-Στουτγκάρδη 1-0 (29/05/1971) και Χέρτα-Μπίλεφελντ 0-1 (05/06/1971). Έπειτα από έρευνα αποδείχθηκε η εμπλοκή του και το 1972 τιμωρήθηκε με δια βίου αποβολή από το γερμανικό ποδόσφαιρο. Μία τριετία αργότερα του δόθηκε χάρη είτε η ποινή ακυρώθηκε, με αποτέλεσμα να εργαστεί εκ νέου στη χώρα για λογαριασμό της ερασιτεχνικής Χάμμερ ΣΦ, που ανήκε στην τότε τρίτη κατηγορία Verbandsliga Westfalen, διατελώντας ταυτόχρονα καθηγητής σε σχολή προπονητών. Το φθινόπωρο του 1978 ήρθε να εργαστεί στην Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, διαδεχόμενος τον Λάκη Πετρόπουλο. Παρέμεινε επί δύο περιόδους, αλλά αντικαταστάθηκε τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος 1979-80 από τον Γκιούλα Λόραντ. Το 1981-82 ξαναήρθε ως προπονητής του Πανσερραϊκού, ενώ το 1983-84 εργάστηκε στον Πανιώνιο, όπου έμεινε έως την 22η αγωνιστική, οπότε αντικαταστάθηκε από το Στάθη Χάιτα. Το 1986-87 δούλεψε στον Απόλλωνα Λέμεσου. 0000-1951: ΑΚΣ Χόζουφ 1951-1953: Βαβέλ Κρακοβίας 1954-0000: ΑΚΣ Χόζουφ 1954-0000: Λέγκια Βαρσοβίας 1955-1956: Βαβέλ Κρακοβίας 1957-1959: Ρουχ Χόζουφ 1960-1961: Όντρα Όπολε 1963-1964: ΦΣΦ Φραγκφούρτης 05/03/1968 - 06/05/1969: ΦΚ Καϊζερσλάουτερν 10/11/1969 - 21/12/1971: Αρμίνια Μπίλεφελντ 00/00/1975 - 00/00;1976: Χάμμερ ΣΦ 20/07/1978 - 27/04/1980: ΠΑΟΚ /μέσα 1981 - /μέσα 1982: Πανσερραϊκός /μέσα 1983 - 01/03/1984: Πανιώνιος 00/00/1986 - 00/00/1987: Απόλλων Λεμεσού Greece 1979/80, 1981/82 και 1983/84, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation RSSSF Προφίλ, fussballdaten.de Egon Piechaczek, transfermarkt.de Όλοι οι προπονητές του ΠΑΟΚ, στον επίσημο ιστότοπο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ "Ο Έγκον Πίχατσεκ υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ", εφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 21 Ιουλ 1978, σ. 4
Εθνική Ζιμπάμπουε (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 8 Φεβρουαρίου 2015Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ζιμπάμπουε αντιπροσωπεύει τη Ζιμπάμπουε στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ένωσης Καλαθοσφαίρισης της Ζιμπάμπουε (Basketball Union of Zimbabwe).

 Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ζιμπάμπουε σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ζιμπάμπουε σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Εθνική Ζιμπάμπουε (καλαθοσφαίριση ανδρών) Zimbabwe, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο

Το Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο (εναλλακτικός τίτλος: Φούστα κλαρωτή) είναι ελληνική δραματική-κωμική ταινία του 1957, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σενάριο και σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου.

 Οι δύο λατερνατζήδες, ο Πετράκης (Μίμης Φωτόπουλος) και ο Παυλάρας (Βασίλης Αυλωνίτης), έχουν αποκτήσει ένα τεράστιο ποσό σε τάλιρα από την αμοιβή που τους έχει δώσει ο πατέρας της δεσποινίδος Καίτης (Τζένη Καρέζη), όταν την βρήκαν και την έφεραν και πάλι κοντά του. Όμως έχουν ξοδέψει όλο το ποσό της αμοιβής και η φτώχεια τούς δέρνει αλύπητα. Ο Παυλάρας αρρωσταίνει και ο Πετράκης αναγκάζεται να πουλήσει κρυφά την λατέρνα για να τον κάνει καλά. Συγχρόνως, προσπαθεί να βρει τη δεσποινίδα Καίτη για να τους βοηθήσει, αλλά εκείνη έχει πια χωρίσει και μετακομίσει. Όταν συνέρχεται ο Παυλάρας θυμώνει που πουλήθηκε η λατέρνα. Βρίσκουν τη δεσποινίδα Καίτη και τη βοηθούν να ξανασμίξει με τον άντρα της, που δεν ξέρει καν πως έχει παιδί μαζί της. Οι δύο φτωχοί φίλοι βοηθούν την Καίτη να ξαναφτιάξει τη ζωή της και να βρει την ευτυχία και εκείνη τους βοηθά στη ζωή τους. Μίμης Φωτόπουλος - Πετράκης Βασίλης Αυλωνίτης - Παυλάρας Τζένη Καρέζη - Καίτη Μπεναρδή Αλέκος Αλεξανδράκης - Δημήτρης Λαμπράκης Χάρις Καμίλη - Λέλα Νίκος Φέρμας - Θόδωρος Περικλής Χριστοφορίδης - γιατρός Λαυρέντης Διανέλλος - Αριστείδης Δημήτρης Βουδούρης - βιολιτζής Γιώργος Γαβριηλίδης - Χαρίλαος Λάουρα - τσιγγάνα Μαίρη Λάφη - κοριτσάκι Τάκης Χριστοφορίδης - Βαγγέλης Αθηνόδωρος Προύσαλης - θαμώνας ταβέρνας Γιάννης Βογιατζής - γυναικολόγος Ζωή Φυτούση - καμαριέρα Νίκη Λινάρδου - τσιγγάνα Κάποιες εξωτερικές σκηνές της ταινίας είναι γυρισμένες στο Τουρκολίμανο και στο Τζάνειο νοσοκομείο του Πειραιά. Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες την 1η Απριλίου 1957. Κόβοντας 113.641 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 3η θέση ανάμεσα σε 30 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 15 Μαρτίου 2006. Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο στη Φίνος Φιλμ
Ιωάννης Νούνιεθ Γ΄ δε Λάρα

Ο Ιωάννης Νούνιεθ Γ΄ δε λα θέρδα υ Λάρα, ισπαν. Juan Núñez III (1313 - 28 Νοεμβρίου 1350) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος της Λάρα. Λόγω του γάμου του ήταν κύριος της Μπισκάγια. Έγινε μαγιορδόμος και σημαιοφόρος (alférez) του βασιλιά.

 Ήταν ο μόνος γιος του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης και της Χουάνα Νούνιεθ δε Λάρα, κόρης και κληρονόμου του Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα. Ο πατέρας του Φερδινάνδος ήταν διάδοχος της Καστίλης, αλλά απεβίωσε πριν τον πατέρα του και ο δευτερότοκος αδελφός του Σάντσο Δ΄ βρήκε ευκαιρία να σφετεριστεί το θρόνο. Από τη μητέρα του κληρονόμησε την κυριότητα της Λάρας. Από τον γάμο του με την κυρία της Μπιθκάγια, έγινε κύριος της Μπιθκάγια. Το 1350 απεβίωσε στο Μπούργος σε ηλικία 37 ετών και τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του: ο Νούνο Ντίαθ (κυβ. 1350-52), η Ιωάννα (κυβ. 1352-1359) και η Ισαβέλλα (κυβ. 1359-61). Νυμφεύτηκε τη Μαρία Ντίαθ Β΄ δε Άρο, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, κυρίου της Μπισκάγια και είχε τέκνα: Ιωάννα 1335-1359, κυρία της Λάρα & της Μπιθκάγια. Παντρεύτηκε τον Τέγιο Αλφόνσο κύριο του Αγκιλάρ δε Κάμπο. Ισαβέλα 1340-1361, κυρία της Λάρα & Μπιθκάγια. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Οίκου Βαρκελώνης, γιο του Αλφόνσου Δ΄ της Αραγωνίας. Λόπε Ντίαθ 1336-1343 απεβ. 7 ετών, Νούνο Ντίαθ 1348-1352, απεβίωσε 4 ετών.Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μάγιορ Λεγκιθαμόν είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) Πέτρος 1348-1384, κόμης της Μαγιόργα. Doubleday, Simon R., The Lara family: crown and nobility in medieval Spain, Harvard University Press, 2001. Estow, Clara, Pedro the Cruel of Castile, 1350-1369, E.J.Brill, 1995. The Old Law of Bizkaia (1452): introductory study and critical edition, Editors Gregorio Monreal Zia, William A. Douglass and Linda White, University of Nevada Press, 2005.
Λισάντρο Σεμέδο

Ο Λισάντρο Πέντρο Βαρέλα Σεμέδο (Lisandro Pedro Varela Semedo, 12 Μαρτίου 1996) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον ΟΦΗ, με δανεισμό από τη Φορτούνα Σίταρντ.

 Στις 15 Ιουλίου 2016, ο Σεμέδο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ρέντινγκ, με ελεύθερη μεταγραφή από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας.Ένα χρόνο αργότερα, μετακινήθηκε στην ΑΕ Ζακακίου.Στις 27 Ιουνίου 2019, ο ΟΦΗ ανακοίνωσε την απόκτηση του Σεμέδο, με μονοετές δανεισμό από τη Φορτούνα Σίταρντ. Έχει αγωνιστεί με τις μικρές Εθνικές της Πορτογαλίας (U16, U17 και U18), έχοντας συνδυαστικά 11 συμμετοχές και 1 γκολ. Ο Σεμέδο έχει καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο. (Αγγλικά) Προφίλ Λισάντρο Σεμέδο στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ταϊρόνα

Ο πολιτισμός Ταϊρόνα - μια φυλή απο την οικογένεια φυλών Τσίμπτσα ήταν ένας προκολομβιανός πολιτισμός ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην βόρεια Κολομβία μεταξύ 200 και 1.600 μ.Χ. Όπως και οι Μουίσκα του Κουντιναμάρκα, Οι Ταϊρόνα ήταν γνωστοί για την γνώση τους στην αρχιτεκτονική στην μεταλλουργία και στην χρυσοχοΐα.

 Αρχαιολογικά ευρήματα από το 200 μ.Χ και αργότερα τεκμηριώνουν ότι είχαν γνώσεις πάνω στην καλλιέργεια σε ισιώματα σε πλαγιές βουνών που θυμίζουν με σκαλοπάτια (terrace farming), χτίσιμο καναλιών και κατασκευή πέτρινων σιντριβανιών. Οι Ταϊρόνα επίσης ήταν γνωστοί για τις πολεμικές τους ικανότητες οι οποίες τους έκαναν μια από τις πιο δύσκολες φυλές ως προς το να κατακτηθούν από τους Ισπανούς κατακτητές. Οι ταϊρόνα εν' τέλη υποτάχθηκαν μετά από 75 χρόνια αντίστασης περίπου το 1.600 μ.Χ.
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών 2020

Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2019-20 ήταν η 3η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με την συμμετοχή των 9 ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 2η φορά στην ιστορία του.

 Σημ. Μετά από κλήρωση ο Πανιώνιος προκρίθηκε στην επόμενη φάση και θα αντιμετωπίσει τον νικητή του αγώνα ΝΟ Λάρισας - ΝΟ Βουλιαγμένης. Σημ. Από το ζευγάρι Ν.Ο. Βουλιαγμένης - Πανιώνιος προέκυψε η 4η ομάδα του Φάιναλ-4. Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Ρέστειο κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου στις 17 και 18 Ιουλίου. Διαιτητές: Μπιράκης, Μαρκοπούλου Συνθέσεις: Ολυμπιακός (Χάρης Παυλίδης): Διαμαντοπούλου Χρ., Πλευρίτου Ελ. 3, Μπενέκου 1, Ελευθεριάδου 1, Κανετίδου 1, Αβραμίδου 1, Κίρα Κρίσμας, Πλευρίτου Μαργ., Δούλη 1, Πλευρίτου Βασ. 3, Σιούτη 2, Μυριοκεφαλιτάκη 2, Φουντωτού, Χαλδαίου 1, Δουρέκα Νηρέας Χαλανδρίου (Ευτυχία Καραγιάννη): Λάζαρη, Κοβάτσεβιτς Ε., Μαυρωτά 1, Μαντουδιώτη, Τριχά, Πάτερου, Τορνάρου 1, Μπόβαλη, Αγγελίδη 1, Παπαναστασίου, Κάσσαρη, Νιαρχάκου 1, Κοτσάφτη, Παναγιώτη, Κοβάτσεβιτς Σ.Διακρίσεις: Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP): Ελευθερία Πλευρίτου (Ολυμπιακός Πειραιώς) Καλύτερη τερματοφύλακας: Χρυσή Διαμαντοπούλου (Ολυμπιακός Πειραιώς) Πρώτες σκόρερ: Ελευθερία Πλευρίτου (Ολυμπιακός Πειραιώς): 6 γκολ Κύπελο Πόλο Γυναικών: Απόλυτος κυρίαρχος ο Ολυμπιακός, νταμπλούχος Ελλάδας Αρχειοθετήθηκε 2023-02-15 στο Wayback Machine. www.alt.gr Φαβορί για την κατάκτηση του Κυπέλλου ο Ολυμπιακός, νίκη στον ημιτελικό επί του ΝΟ Βουλιαγμένης με 9-5 Αρχειοθετήθηκε 2023-02-19 στο Wayback Machine. koe.org.gr Χάρης Παυλίδης: «Ο σεβασμός στον θεσμό, το μεγαλύτερο στοίχημα» Αρχειοθετήθηκε 2023-02-19 στο Wayback Machine. koe.org.gr Στον πρώτο του τελικό Κυπέλλου ο Νηρέας Χαλανδρίου, νίκη επί της ΝΕ Πατρών με 15-12 Αρχειοθετήθηκε 2023-02-19 στο Wayback Machine. koe.org.gr Ευτυχία Καραγιάννη: «Η μεγαλύτερη επιτυχία της γυναικείας ομάδας του Νηρέα» Αρχειοθετήθηκε 2023-02-19 στο Wayback Machine. koe.org.gr Χάρης Παυλίδης: «Περήφανος για την κυριαρχία τα τελευταία 10 χρόνια» Αρχειοθετήθηκε 2023-02-19 στο Wayback Machine. koe.org.gr
Ανοικτή παρτίδα

Ανοικτή παρτίδα (ή ανοικτό άνοιγμα) είναι το σκακιστικό άνοιγμα στο οποίο τα λευκό παίζουν 1.ε4 και τα μαύρα απαντούν συμμετρικά με 1...ε5, καθώς αν δοθεί οποιαδήποτε άλλη απάντηση από τα μαύρα οδηγεί σε κάποιο ημιανοικτό άνοιγμα. Ο σκακιστικός όρος «ανοικτή παρτίδα» μπορεί να αναφέρεται και σε οποιαδήποτε άλλη θέση όπου οι γραμμές, οι στήλες και οι δύο διαγώνιοι είναι ανοικτές και συνήθως ευνοούν την τακτική του παιχνιδιού. Οι αξιωματικοί είναι γενικά ισχυρότεροι από τους ίππους σε μια ανοικτή σκακιέρα λόγω της ικανότητάς τους να καλύπτουν μεγαλύτερες αποστάσεις.

 Όταν τα λευκά ανοίγουν παίζοντας την κίνηση 1.ε4 (βλ. Παρτίδα πιονιού του βασιλιά), η οποία είναι η πιο δημοφιλής κίνηση ανοίγματος και έχει πολλά πλεονεκτήματα, διεκδικούν αμέσως την υπεροχή στο κέντρο και προετοιμάζουν για ανάληψη δράσης δύο από τα κομμάτια τους, την βασίλισσα και τον αξιωματικό του βασιλιά τους. Τα παλαιότερα ανοίγματα στο σκάκι ξεκινούν με την κίνηση 1.ε4, για την οποία ο γκρανμαίτρ Μπόμπι Φίσερ έγραψε ότι ήταν «δοκιμασμένα η καλύτερη» ("best by test"), ενώ τα αρνητικά της κίνησης αυτής είναι ότι το 1.ε4 τοποθετεί πιόνι σε ένα ανυπεράσπιστο τετράγωνο και αποδυναμώνει τα τετράγωνα δ4 και ζ4, επ' αυτού ο Ούγγρος μαιτρ Γκιούλα Μπρέγιερ δήλωσε μελοδραματικά ότι «μετά από 1.ε4, το παιχνίδι των λευκών είναι στη δύση του» ("after 1.e4, White's game is in its last throes"). Εάν στη συνέχεια τα μαύρα διατηρήσουν τη συμμετρία απαντώντας 1...ε5, το αποτέλεσμα είναι μια ανοικτή παρτίδα. Τα ανοικτά ανοίγματα καταχωρούνται πλήρως στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων, υπό τους κωδικούς C20–C99. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Μπέντζαμιν Χάιζενμπεργκ

Ο Μπέντζαμιν Χάιζενμπεργκ (Benjamin Heisenberg, γενν. 9 Ιουλίου 1974) είναι Γερμανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έχει σκηνοθετήσει 16 ταινίες από το 1995. Η ταινία του "Schläfer" κέρδισε το βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα (Un Certain Regard) στο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών το 2005. Επίσης η ταινία του "Der Räuber" ήταν υποψήφια για χρυσή άρκτο στο εξηκοστό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Είναι ένας από τους δύο εκδότες του γερμανικού κινηματογραφικού περιοδικού Revolver

 Ο Χάιζενμπεργκ γεννήθηκε το 1974 στην γερμανική πόλη Τύμπιγκεν. Είναι εγγονός του νομπελίστα φυσικού Βέρνερ Χάιζενμπεργκ. Μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Βύρτσμπουργκ, στο οποίο ο πατέρας του δίδασκε νευροβιολογία. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, απ' όπου αποφοίτησε το 1998. 1995: Es zogenst einst (μικρού μήκους) 1996: Terremonto (μικρού μήκους) 1997: Hastevas, Bistevas (μικρού μήκους) 1998: Alles wieder still (μικρού μήκους) 2000: Der Bombenkönig (μικρού μήκους) 2002: Am See (μικρού μήκους) 2003: Milchwald 2004: Die Gelegenheit (μικρού μήκους) 2004: Meier, Müller, Schmidt (μικρού μήκους) 2005: Schläfer 2005: La Paz (Μικρού μήκους) 2007: On Fiction (Μικρού μήκους) 2007: On Manipulation (Μικρού μήκους) 2007: On Romance (Μικρού μήκους) 2010: Der Räuber 2014: Über-Ich und Du Μπέντζαμιν Χάιζενμπεργκ στην IMDb
Χρυσές Σφαίρες του 1943

Η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Χρυσές Σφαίρες, που τίμησαν τα καλύτερα επιτεύγματα στον κινηματογράφο για το έτος 1943, πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1944 στα στούντιο της 20th Century Fox στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

 Ουράνια Οπτασία Πολ Λούκας - Φρουρά στο Ρήνο στο ρόλο του Κουρτ Μίλερ Τζένιφερ Τζόουνς - Ουράνια Οπτασία στο ρόλο της Μπερναντέτ Ακίμ Ταμίροφ - Για ποιον χτυπά η καμπάνα στο ρόλο του Πάμπλο Κατίνα Παξινού - Για ποιον χτυπά η καμπάνα στο ρόλο της Πιλάρ Χένρι Κινγκ - Ουράνια Οπτασία
Αλώνια Ζακύνθου

Τα Αλώνια είναι ένα χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, υπάγεται στην τοπική κοινότητα Άνω Γερακαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αλυκών, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Τα Αλώνια είναι πεδινό χωριό στην ανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Αλυκών-Κάτω Γερακαρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Ζακύνθου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Γερακαρίου του νομού Ζακύνθου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Γερακαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλυκών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αλυκών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, νοτιοδυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000) eetaa.gr
Νιφοραίικα Αχαΐας

Τα Νιφοραίικα είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, προς τα χωριά Καλαμάκι, Λακκόπετρα και Άραξος. Στον οικισμό υπάρχει ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, καθώς και νεκροταφείο. Επίσης λειτουργεί Ενιαίου Τύπου Ολοήμερο Νηπιαγωγείο, με βάση τα στοιχεία της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού των Νιφοραίικων στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Νιφοραίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Νιφοραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Νιφοραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία

Το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία (ονομασία της πρόσοψης στα γαλλικά: Hôtel Grande Bretagne) είναι ξενοδοχείο πολυτελείας. Βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, στη βόρεια πλευρά της Πλατείας Συντάγματος, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Βασιλέως Γεωργίου. Βρίσκεται διαγώνια από τη Βουλή των Ελλήνων και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την Ακρόπολη. Το ξενοδοχείο είναι μέλος της αλυσίδας ξενοδοχείων The Luxury Collection.

 Το ξενοδοχείο ιδρύθηκε το 1866 από τον Σάββα Κέντρο που είχε καταγωγή από την Ήπειρο και αρχικά εγκαταστάθηκε σε κτήριο επί των οδών Σταδίου και Καραγιώργη Σερβίας. Πρώτος του πελάτης θεωρείται ότι ήταν ο Μπενιζέλος Ρούφος. Το 1874 η ξενοδοχειακή επιχείρηση μετεγκαταστάθηκε στο μέγαρο Αντώνη Δημητρίου που είχε ανεγερθεί το 1842 και στο οποίο στεγάζεται μέχρι και σήμερα. Το 1878 εισήλθε στο μετοχικό σχήμα ο Ευστάθιος Λάμψας.Κατά το 1888 το ξενοδοχείο ήταν ένα από τα πρώτα κτήρια της Αθήνας που ηλεκτροδοτήθηκαν. Κατά τις πρώτες ημέρες των Δεκεμβριανών το ξενοδοχείο χρησίμευσε ως αρχηγείο του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, του Υπουργικού Συμβουλίου και του Βρετανού στρατηγού Ρόναλντ Σκόμπι. Αργότερα για λόγους ασφαλείας το Υπουργικό Συμβούλιο μεταφέρθηκε στην ιστορική βίλα του Παπανδρέου στο Καστρί μαζί με τον Αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων Άγγελο Έβερτ. Στα τέλη του 1944 το ΕΑΜ τοποθέτησε εκρηκτικά στα θεμέλια του ξενοδοχείου του, με σκοπό να το ανατινάξει, δολοφονώντας ταυτόχρονα και τον Τσόρτσιλ, που εσφαλμένα θεωρείτο ότι θα κατέλυε εκεί. Η επιχείρηση ματαιώθηκε λόγω της επέμβασης μιας βρετανικής περιπόλου.Το 2003 το ξενοδοχείο έκλεισε για ένα χρόνο και υπέστη ολοκληρωτική ανακαίνιση (κόστους 112 εκατομμυρίων ευρώ), ώστε να επανέλθει στην παλαιά του δόξα. Το εκσυγχρονισμένο πλέον κτίριο έχει 384 δωμάτια (79 σουίτες), συμπεριλαμβανομένων 2 Βασιλικών Σουιτών εμβαδού 550 τετραγωνικών μέτρων, στα οποία η διανυκτέρευση κοστίζει έως και 32.000 ευρώ. Επίσημη ιστοσελίδα «Tρία χρόνια χωρίς τη «Mεγάλη Bρεταννία»», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Η Καθημερινή», 25 Νοεμβρίου 2011. Βλάχος, Άγγελος. «Μεγάλη Βρεταννία: Ένα Ξενοδοχείο Σύμβολο»
Ανθότυρος

Ο ανθότυρος είναι ελληνικό παραδοσιακό τυρί, το οποίο παρασκευάζεται με προσθήκη αιγοπρόβειου γάλακτος η κρέμας γάλακτος σε τυρόγαλα πρόβειο η κατσικίσιο. Διατίθεται στην αγορά φρέσκος η αποξηραμένος σε μορφή σφαιρικού η κώλουρου κώνου με χρώμα λευκό έως υπόλευκο, με συμπαγή υφή (χωρίς οπές). Παρασκευάζεται περίπου όπως το ιταλικό τυρί ρικότα.

 Ο φρέσκος ανθότυρος είναι μαλακό κρεμώδες τυρί ακριβώς ίδιος στην όψη και την υφή με την μυζήθρα. Διακρίνεται από την φρέσκια μυζήθρα ως προς την γεύση. Περιέχει μικρό σχετικά ποσοστό λιπαρών και καταναλώνεται νωπός ως επιτραπέζιος η σαν υλικό στη μαγειρική-ζαχαροπλαστική στις παραδοσιακές κουζίνες (καλτσούνια κ.λπ). Ο ξηρός έχει ιδιαίτερη γεύση και χαμηλά λιπαρά. Τρώγεται ωμός σε σαλάτα ή τριμμένος σε ζυμαρικά. ΑΝΘΟΤΥΡΟ - ANTHOTYRO
Στατιστικές περιφέρειες της Λετονίας

Υπάρχουν έξι στατιστικές περιφέρειες στη Λετονία (λετονικά: Latvijas statistiskie reģioni‎): η Κουρζέμε, η Λατγκάλε, η Πιερίγκα, η Ρίγκα, η Βίντζεμε και η Ζεμγκάλε. Οι στατιστικές περιφέρειες καθορίστηκαν σύμφωνα με τις βασικές αρχές που ορίζονται στον κανονισμό αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) (εφεξής "κανονισμός NUTS"), που τροποποιήθηκε περαιτέρω. Αυτός ο κανονισμός NUTS αφορά άμεσα όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από την 1η Μαΐου 2004 δεσμεύει επίσης τη Λετονία. Οι στατιστικές περιφέρειες της Λετονίας δεν είναι διοικητικές περιφέρειες, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί για στατιστικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, δεν αναφέρονται στο νόμο που καθορίζει τις διοικητικές διαιρέσεις της Λετονίας.Η δομή των Στατιστικών Περιφερειών εγκρίνεται με το διάταγμα αρ. 271 του Υπουργικού Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 2004 «Στατιστικές Περιφέρειες της Λετονίας και Διοικητικές Μονάδες», η οποία τροποποιήθηκε περαιτέρω.

 *Δεδομένα ως τις 1 Ιανουαρίου 2014 Ο κανονισμός NUTS δημιουργήθηκε για να διαιρέσει το οικονομικό έδαφος της ΕΕ σε παρόμοιες εδαφικές μονάδες με σκοπό τη συλλογή, τη σύνταξη και τη διάδοση εναρμονισμένων περιφερειακών στατιστικών στην ΕΕ. Λίγο πριν την ένταξη στην ΕΕ, το Κεντρικό Στατιστικό Γραφείο της Λετονίας, το Υπουργείο Περιβαλλοντικής Προστασίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης και εκπρόσωποι των περιοχών σχεδιασμού κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τη δομή των στατιστικών περιφερειών (διάταγμα αριθ. 271 του Υπουργικού Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 2004 "Σχετικά με τις Στατιστικές Περιφέρειες της Δημοκρατίας της Λετονίας και τις εκεί Διοικητικές Μονάδες", όπως τροποποιήθηκε περαιτέρω). Οι στατιστικές περιοχές της Λετονίας εγκρίθηκαν με τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. 1888/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. 1059/2003 για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Οι τέσσερις στατιστικές περιφέρειες Κούρζεμε, Λατγκάλε, Βίντζεμε και Ζεμγκάλε ευθυγραμμίζονται με τις περιοχές σχεδιασμού της Λετονίας (Κανονισμός αριθ. 391 του Υπουργικού Συμβουλίου της 5ης Μαΐου 2009 "Περί των εδαφών των Περιφερειών Προγραμματισμού", τροποποιήθηκε περαιτέρω), αλλά οι στατιστικές περιφέρειες Ρίγα και Πιερίγκα αποτελούν το έδαφος της περιοχής σχεδιασμού της Ρίγας. Κεντρικό Στατιστικό Γραφείο της Λετονίας Υπουργείο Περιβαλλοντικής Προστασίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
Χοσέ Άλβαρεθ Κουμπέρο

Ο Χοσέ Άλβαρεθ Κουμπέρο (ισπανικά: José Álvarez Cubero‎, 23 Απριλίο 1768 – 26 Νοεμβρίου 1827) ήταν Ισπανός γλύπτης νεοκλασικού ρυθμού. Πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Παρίσι και τη Ρώμη.

 Ο Χοσέ Άλβαρεθ ντε Περέιρα υ Κουμπέρο γεννήθηκε στο Πριέγκο ντε Κόρδοβα στις 23 Απριλίου 1768, γιος ενός λιθοξόου. Περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του σχεδιάζοντας και μοντελοποιώντας. Διδάχθηκε από τον Γάλλο γλύπτη Μιγκέλ Βερντιγκιέ στην Κόρδοβα και στην Ακαδημία του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη.Το 1799 ο Κάρολος Δ΄ του χορήγησε σύνταξη 12.000 ρεάλ για να επισκεφθεί το Παρίσι και τη Ρώμη. Το 1804 εκτέλεσε ένα άγαλμα του Γανυμήδη, ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Πράδο, και το οποίο του χάρισε άμεση αναγνώριση ως κορυφαίου γλύπτη. Η σύνταξή του διπλασιάστηκε και αναχώρησε για τη Ρώμη, όπου παρέμεινε μέχρι ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του.Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, ο Άλβαρεθ παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Μπουζέλ, από την οποία απέκτησε έναν γιο το 1805. Ο γιος αυτός, ο Δον Χοσέ Άλβαρεθ υ Μπουζέλ, διακρίθηκε επίσης ως γλύπτης και ζωγράφος, αλλά πέθανε στο Μπούργος πριν συμπληρώσει την ηλικία των είκοσι πέντε ετών.Η άρνησή του να αναγνωρίσει τον Ιωσήφ Βοναπάρτη ως βασιλιά της Ισπανίας οδήγησε στη φυλάκισή του στη Ρώμη. Μετά την αποφυλάκισή του προσλήφθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄ για να διακοσμήσει το Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.Το 1816 διορίστηκε αυλικός γλύπτης του Φερδινάνδου Ζ΄. Ένα από τα πιο επιτυχημένα έργα του πρεσβύτερου Άλβαρεθ ήταν μια ομάδα που αναπαριστούσε τον Αντίλοχο και τον Μέμνονα, η οποία παραγγέλθηκε σε μάρμαρο (1818) από τον Φερδινάνδο Ζ΄. Βρίσκεται σήμερα στο μουσείο της Μαδρίτης. Επίσης, φιλοτέχνησε μερικές προτομές πορτρέτων (Φερδινάνδος Ζ΄, Ροσσίνι, δούκισσα της Άλμπα), οι οποίες είναι αξιοσημείωτες για το σθένος και την πιστότητά τους.Μετά την επιστροφή του στη Μαδρίτη, δίδαξε στην Ακαδημία του Σαν Φερνάντο, όπου ένας από τους μαθητές του ήταν ο νεαρός Πονσιάνο Πονθάνο (1813–1877), που αργότερα θα γινόταν ένας από τους πιο διάσημους Ισπανούς νεοκλασικούς γλύπτες της εποχής του. Ο Άλβαρεθ πέθανε στη Μαδρίτη στις 26 Νοεμβρίου 1827. Λόγω της φιλίας του με τον Ιταλό γλύπτη Αντόνιο Κανόβα, απέκτησε το προσωνύμιο «Ισπανός Κανόβα».
Εσκούδο Πορτογαλίας

Το Εσκούδο ήταν το νόμισμα της Πορτογαλίας πριν την εισαγωγή του Ευρώ την 1η Ιανουαρίου 1999. Απομακρύνθηκε από την κυκλοφορία στις 28 Φεβρουαρίου 2002. Το εσκούδο υποδιαιρούταν σε 100 σεντάβος. Η λέξη εσκούδο σημαίνει ασπίδα.

 Πορτογαλικά κέρματα ευρώ Cuhaj, George S., επιμ. (2009). Standard Catalog of World Gold Coins 1601–Present (6 έκδοση). Krause. ISBN 978-1-4402-0424-1. Cuhaj, George S., επιμ. (2013). Standard Catalog of World Coins 1701-1800 (6 έκδοση). Krause. ISBN 978-1-4402-3884-0. Overview of the Portuguese escudo from the BBC Portuguese escudo coins Historical banknotes from Portugal
Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου (Αριζόνα)

Η Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου είναι ένα Ελληνορθόδόξο μοναστήρι που βρίσκεται στην έρημο Σονόρα στην Αριζόνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Μονή ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1995 και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα. Η πλησιέστερη πόλη είναι η Φλωρεντία, στην Αριζόνα. Στο μοναστήρι εγκαταβιούν περίπου 42 μοναχοί. Είναι ανοιχτό τόσο για Ορθόδοξους, όσο και για μη Ορθόδόξους επισκέπτες. Οι προσκυνητές μπορούν να κανονίσουν να διαμείνουν στο μοναστήρι σε εγκαταστάσεις φιλοξενίας, και οι υπόλοιποι επισκέπτες προσέχονται καθημερινά από τις 10:30 έως τις 4:00 μ.μ. Οι επισκέπτες πρέπει να φοράνε "σεμνά και φαρδιά" ρούχα μαζί με παπούτσια ή σανδάλια.

 Οι μοναχοί του μοναστηρίου του Αγίου Αντώνιου ασκούν τον ησυχασμό (μια μυστικιστική παράδοση της προσευχής) και προσκολλάται στον κοινοβιακό μοναχισμό. Αυτό περιλαμβάνει ένα καθημερινό πρόγραμμα προσευχής και εργασίας υπό την υπακοή του ηγουμένου τους, ο οποίος αναλαμβάνει το ρόλο του πνευματικού τους πατέρα. Η καθημερινότητα αρχίζει τα μεσάνυχτα με την ώρα για προσωπική προσευχή και πνευματική ανάγνωση, ακολουθούμενη από τον κύκλο των πρωινών προσευχών και της Θείας Λειτουργίας. Στη συνέχεια, έχουν ένα ελαφρύ πρωινό και μια περίοδο ανάπαυσης πριν αρχίσουν την εργασία τους (διακόνημα), κάνουν τις προσευχές τους και ολοκληρώσουν διάφορες εργασίες μέχρι το βράδυ. Στα καθήκοντα αυτά περιλαμβάνονται, αλλά δεν περιορίζονται: κηπουρική, συντήρηση εδάφους, κατασκευές, αμπελουργία, ξυλουργική, εκδόσεις, αγιογραφία, προετοιμασία φαγητού και φροντίδα για τη φιλοξενία των επισκεπτών του μοναστηριού. Η μέρα τους ολοκληρώνεται με Εσπερινό και δείπνο. Η πλειονότητα της μόνιμης αδελφότητας των μοναχών είναι ελληνικής και ελληνοαμερικανικής καταγωγής. Πολλά από τα μέλη της κοινότητας (περίπου 50 έως 80 σε μέσο όρο Κυριακή) είναι επίσης Έλληνοαμερικανοί. Δεν υπάρχουν γυναίκες μονάζουσες, αν και υπάρχουν άλλες γυναικείες Μονές σε διάφορες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου

Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου είναι το δεύτερο επίπεδο πρωταθλήματος πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο. Διοργανώνεται από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία. Ιδρύθηκε το 2006.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες ανά περίοδο (ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς απουσιάζουν πρωταθλήτριες ομάδες). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος A΄ κατηγορίας ανά ομάδα. Πετοσφαίριση στην Κύπρο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανος

Ο Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανος Ντινίδης (Κωνσταντινούπολη, 1968) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Καλλιουπόλεως και Μαδύτου και Έξαρχος Θρακικής Χερσονήσου, από τον Μάρτιο του 2011.

 Ο κατά κόσμον Στέφανος Ντινίδης, γεννήθηκε το 1968 στην Κωνσταντινούπολη, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε το Ζωγράφειο Λύκειο της Κωνσταντινούπολης, το έτος 1986. Σπούδασε Ιστορία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, και έλαβε πτυχίο το 1990. Κατόπιν σπούδασε Θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας πτυχίο το 1995. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1996, από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεοδωρουπόλεως Γερμανό. Υπηρέτησε ως διάκονος στην Πατριαρχική Αυλή του Φαναρίου, από το 1996 έως το 2005, και από το 2005 έως το 2007, υπηρέτησε ως Μέγας Αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2007, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Την ίδια ημέρα έλαβε και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου. Διαδεχόμενος τον Μητροπολίτη Ικονίου Θεόληπτο, ανέλαβε την θέση του Μέγα Πρωτοσυγκέλλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το 2007 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως το 2017.Στις 3 Μαρτίου 2011, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον εξέλεξε ως Μητροπολίτη Καλλιουπόλεως και Μαδύτου, Υπέρτιμο και Έξαρχο Θρακικής Χερσονήσου. Η εκλογή σε αυτή την πάλαι ποτέ Μητρόπολη, έγινε για πρώτη φορά μετά από 87 χρόνια. Χειροτονήθηκε στο επισκοπικό αξίωμα, στις 13 Μαρτίου 2011, στον Πατριαρχικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και από μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Τσαρλς Σάκλεφορντ

Ο Τσαρλς Σάκλεφορντ (Charles Edward Shackleford, 22 Απριλίου 1966 - 27 Ιανουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Είχε ύψος 2,08 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ και του πάουερ φόργουορντ.

 Γεννήθηκε στο Κίνστον της Βόρειας Καρολίνας. Επιλέχθηκε στο ντραφτ του NBA το 1988 από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Την περίοδο 1989-90 σημείωσε κατά μέσο όρο 8,2 πόντους και κέρδισε 6,8 ριμπάουντ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε την περίοδο 1990–1991 στη Καζέρτα. Ήταν από τους κορυφαίους αθλητές του ιταλικού πρωταθλήματος και κορυφαίος στα ριμπάουντ με 15,8 κατά μέσο όρο. Σημείωσε 19,7 πόντους μ.ο. και οδήγησε την Καζέρτα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της. Από το 1991 ως το 1993 αγωνίστηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς, την περίοδο 1993–1994 επέστρεψε στην Καζέρτα, το 1994 στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς και το 1995–1996 στην Ούλκερσπορ.Την περίοδο 1996–1997, ήταν ένας από τους κορυφαίους αθλητές του Άρη Θεσσαλονίκης, οδηγώντας τον σύλλογο στην κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς. Στον εκτός έδρας αγώνα με τη Μπεσίκτας στην Τουρκία σημείωσε 30 πόντους και 14 ριμπάουντ σε μια από τις κορυφαίες εμφανίσεις του. Εξ' ίσου σημαντική υπήρξε η εμφάνισή του με 21 πόντους στον δεύτερο ημιτελικό του θεσμού, ο οποίος κρίθηκε στην παράταση απέναντι στην Μπενετόν στο Τρεβίζο. Ουσιαστικός υπήρξε και στον τελικό, βοηθώντας κυρίως στον αμυντικό τομέα με δέκα αμυντικά ριμπάουντ στην εκτός έδρας νίκη με την Τόφας Προύσας με 70-88. Αγωνίστηκε στον αγώνα του τελικού τραυματίας με μοναδικό στόχο να κατακτήσει Κύπελλο Κόρατς. Την περίοδο 1997–1998 αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο διακρίθηκε και αγωνίστηκε στους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος. Στον ημιτελικό του ελληνικού πρωταθλήματος ο ΠΑΟΚ επικράτησε επί του Ολυμπιακού, ο οποίος διατηρούσε επί πέντε χρόνια τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο Σακλεφορντ ισοφάρισε τον αγώνα ο οποίος κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Από τους κορυφαίους ήταν και στους τελικούς, οι οποίοι κρίθηκαν στον πέμπτο αγώνα με νικητή τον Παναθηναϊκό. Στη συνέχεια αγωνίστηκε το 1998–1999 στους Άινταχο Σταμπίντ και έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στο NBA και τους Σάρλοτ Χόρνετς.Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 2017 από άγνωστα αίτια. Πρωτάθλημα Ιταλίας: 1991 Κύπελλο Κόρατς: 1997 1996: Κορυφαίος ριμπάουντερ της Ευρωλίγκα 1991: Κορυφαίος ριμπάουντερ ιταλικού πρωταθλήματος 1994: Κορυφαίος ριμπάουντερ ιταλικού πρωταθλήματος NBA profile Αρχειοθετήθηκε 2016-04-01 στο Wayback Machine. FIBA Europe profile Lega Basket Serie A profile Αρχειοθετήθηκε 2017-02-28 στο Wayback Machine. Basketball-reference profile RealGM profile Αφιέρωμα από το Βασίλη Σκουντή gazzetta.gr Αφιέρωμα από το Γιάννη Φιλέρη sport24.gr
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι (αγγλικά: Rugby Europe) είναι το διοικητικό όργανο για το ράγκμπι γιούνιον στην Ευρώπη. Δημιουργήθηκε το 1999 για να προωθήσει, να αναπτύξει, να οργανώσει και να διαχειριστεί το παιχνίδι του ράγκμπι στην Ευρώπη υπό την εξουσία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι.

 Προκάτοχός της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ράγκμπι ήταν η Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ράγκμπι (γαλλικά: Fédération Internationale de Rugby Amateur, FIRA). Η FIRA δημιουργήθηκε το 1934 για να προωθήσει, να αναπτύξει, να οργανώσει και να διαχειριστεί το παιχνίδι του ράγκμπι γιούνιον στην Ευρώπη έξω από την εξουσία του Διεθνούς Ποδοσφαίρου Ράγκμπι (όπως ονομαζόταν τότε το Παγκόσμιο Ράγκμπι) και γρήγορα εξαπλώθηκε έξω από την ήπειρο. Η FIRA συμφώνησε να έρθει κάτω από την αιγίδα του World Rugby στη δεκαετία του 1990, άλλαξε το όνομά της και επέστρεψε σε ευρωπαϊκή οργάνωση. Το 2014 μετονομάστηκε από Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ράγκμπι - Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Ράγκμπι (Fédération Internationale de Rugby Amateur – Association Européenne de Rugby, FIRA-AER) σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι (Rugby Europe) ως μέρος μιας στρατηγικής αλλαγής επωνυμίας. Η υψηλότερου επιπέδου διοργάνωση ράγκμπι μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών είναι το Πρωτάθλημα Έξι Εθνών (Six Nations Championship), το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο το Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, από την Αγγλία, την Ουαλία, τη Σκωτία, την Ιρλανδία, τη Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες κατατάσσονται συνήθως στα Top 15 στον κόσμο. Το τουρνουά ξεκίνησε το 1883 και είναι το παλαιότερο διεθνές τουρνουά ράγκμπι. Πήρε την ονομασία του το 2000, όταν προσχώρησε η Ιταλία. Προηγουμένως ήταν γνωστό ως Πρωτάθλημα Πέντε Εθνών. Δεν υπάρχει προβιβασμός ή υποβιβασμός, και από το 2000, καμία χώρα δεν έχει εισέλθει ή δεν έχει εγκαταλείψει τη διοργάνωση. Η επόμενου επιπέδου διοργάνωση διεθνούς ράγκμπι στην οποία μετέχουν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι το Διεθνές Πρωτάθλημα Ράγκμπι Ευρώπης, το οποίο αποτελείται από έξι χώρες - τη Ρουμανία, τη Γεωργία, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία, οι οποίες κατατάσσονται στις 30 καλύτερες χώρες του κόσμου. Από αυτές τις έξι χώρες, εκτός από τη Γερμανία, ορισμένες βρίσκονται στο τμήμα Πρωταθλήματος (Championship) ή σε χαμηλότερο επίπεδο, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών 1Α (European Nations Cup Division 1A), από το 2007 και όλοι εκτός από τη Γερμανία έχουν παίξει σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι. Υπάρχει σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού μεταξύ του τμήματος Πρωταθλήματος και των κατώτερων τμημάτων. Συνολικά, το Διεθνές Πρωτάθλημα Ράγκμπι Ευρώπης έχει πέντε επίπεδα, με σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού που συνδέει και τα πέντε. Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας: Διοργανώσεις Ανδρών Πρωτάθλημα Έξι Εθνών Διεθνές Πρωτάθλημα Κύπελλο ΠεριφερειώνΔιοργανώσεις Γυναικών Πρωτάθλημα Έξι Εθνών ΠρωτάθλημαΔιοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής Πρωτάθλημα Έξι Εθνών (Κ-20) Πρωτάθλημα (Κ-20) Τουρνουά (Κ-20) Πρωτάθλημα (Κ-19) Πρωτάθλημα (Κ-18) Τουρνουά και Πρωτάθλημα (Κ-18)Ράγκμπι σέβενς Σέβενς Σίρκουιτ Σειρά Γκραν Πρι Επίσημος ιστότοπος
Νικόλαος Καπετανίδης

Ο Νίκος Καπετανίδης (1889–1921) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδας. Αναδείχτηκε σε σημαντική προσωπικότητα του Ελληνισμού του Πόντου. Το 1921 απαγχονίστηκε από το τουρκικό εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ.

 Ο Καπετανίδης γεννήθηκε στη Ριζούντα του Πόντου, τότε περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Τουρκία). Φοίτησε στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας, σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της πόλης αυτής. Μετά την αποφοίτησή του αναδείχτηκε σε έναν από τους σημαντικότερους δημοσιογράφους και υπήρξε ενεργό μέλος του ελληνικού τοπικού Τύπου. Ανέλαβε επίσης την έκδοση της εφημερίδας Εποχή.Η πνευματική δραστηριότητά του δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά συμμετείχε και στο γλωσσικό ζήτημα ως υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση. Επίσης υποστήριζε ότι η εκπαίδευση δεν πρέπει να ελέγχεται από τις θρησκευτικές αρχές.Ο Καπετανίδης συνελήφθη από τους Τούρκους εθνικιστές του Μουσταφά Κεμάλ και παραπέμφθηκε σε δίκη-παρωδία στην Αμάσεια τον Σεπτέμβριο του 1921, κατά τη διάρκεια της διενεργούμενης Γενοκτονίας κατά του ελληνικού στοιχείου. Υπήρξε μεταξύ των διαπρεπών προσωπικοτήτων των Ποντίων που απαγχονίστηκαν στην Αμάσεια, ως αποτέλεσμα της πολιτικής μαζικής εξόντωσης που είχε εξαπολύσει το κίνημα του Κεμάλ.
Γλυπτό ΔΕΘ

Το Γλυπτό ΔΕΘ ή «Cor-ten» είναι έργο του Έλληνα γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου και τοποθετήθηκε στην Πλατεία Σιντριβανίου, στη βορεινή πύλη της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) το 1966.

 Το γλυπτό, έχοντας κερδίσει το Α΄ βραβείο, τοποθετήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ο οποίος είχε προκηρυχθεί από τη ΔΕΘ για την κατασκευή της νέας πύλης. Το 1966 ήταν μια χρονιά σημαντικών αλλαγών για τη ΔΕΘ, που περιλάμβανε αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις στη βάση του εκμοντερνισμού της. Το «Γλυπτό ΔΕΘ» έχει ύψος 17μ., ενώ κατά τον δημιουργό του, αναπαριστά αφαιρετικά τη Νίκη της Σαμοθράκης.Η τοποθέτηση του γλυπτού αρχικά προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς διέφερε από τη δημόσια γλυπτική στην Ελλάδα της τότε εποχής. Το γλυπτό βρήκε πολλούς υπερασπιστές, μεταξύ αυτών οι Πάτροκλος Καραντινός, Μανόλης Ανδρόνικος, Δημήτρης Φατούρος, Χρύσανθος Χρήστου, ενώ δημοσιεύματα της εποχής διχάζονταν για το νέο απόκτημα της πόλης. Το γλυπτό βρίσκεται στο ίδιο σημείο έως σήμερα, χαρακτηρίζοντάς το ως ένα από τα πρώτα αφαιρετικά γλυπτά αυτής της κλίμακας, που στήθηκαν στον ελληνικό δημόσιο χώρο. Το «Γλυπτό ΔΕΘ» έχει κατασκευαστεί από κράμα μετάλλου Cor-ten (εκ του οποίου προέρχεται και η δευτερεύουσα ονομασία του γλυπτού) το οποίο έφερε από τη Γαλλία ο Ζογγολόπουλος ειδικά για τη δημιουργία του συγκεκριμένου γλυπτού. Το Cor-ten, που αποτελείται κατά κύριο λόγο από χάλυβα και χαλκό, χωρίς να απαιτεί ειδική προστατευτική βαφή ή επάλειψη με αντισκωριακά υλικά, είναι ανθεκτικό υλικό με αντοχή στην ατμοσφαιρική διάβρωση. Το συγκεκριμένο κράμα μετάλλου, αν αφεθεί ελεύθερο στο περιβάλλον, δημιουργεί στην επιφάνειά του μια φυσική αντιδιαβρωτική πατίνα, καθώς αναπτύσσει μια αρχική οξείδωση, η οποία δεν εισχωρεί στα βαθύτερα στρώματα του μετάλλου και παράλληλα παρέχει την απαραίτητη προστασία που δεν επιτρέπει περαιτέρω διάβρωση στο υλικό. Το Cor-ten αποκτά μια σκούρα καφέ απόχρωση, η οποία σταθεροποιείται στο χρόνο, προσδίδοντας μια ιδιαίτερη αισθητική στο υλικό, που προσομοιάζει σε πρωτόγονα ακατέργαστα υλικά. Μεγάλης κλίμακας γλυπτά φτιαγμένα από Cor-ten είναι επίσης το Chicago Picasso του Pablo Picasso (1967) και το Angel of the North του Antony Gormley (1998). Άλλες αρχιτεκτονικές κατασκευές με Cor-ten είναι Barclays Center, Australian Center of Contemporary Art, Museum of Old and New Art. Μπίκας Παναγιώτης, Η διαμάχη για την αφαίρεση στη Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης: τομ. 7ος, Θεσσαλονίκη 2008. Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου, Αρχείο Γλυπτό Cor-ten Ζογγολόπουλου, η μοναδική ιστορία του, thessalonikiartsandculture Έργα σε Δημόσιους χώρους | Ελλάδα| Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Νανοβουτηχτάρι

Το νανοβουτηχτάρι ή νανοβουτηχτάρα (Tachybaptus ruficollis - Ταχύβαπτος ο πυροτράχηλος) είναι είδος πτηνών της οικογένειας των Πυγοποδιδών. Αυτό το πτηνό είναι μικρότερο των μελών της οικογένειας των βουτηχτάρων, και η μόνη βουτηχτάρα της Ευρώπης που ωοτοκεί τακτικά δύο φορές ετησίως. Στην Ελλάδα φωλιάζει σε υγρότοπους, ταμιευτήρες, λίμνες σε πάρκα κλπ., όπου αναπαράγονται αρκετές δεκάδες ζευγάρια.

 Το νανοβουτηχτάρι είναι ένα μικρού μεγέθους βουτηχτάρι, έχοντας μήκος 23-29 εκ. Έχει φτέρωμα γκρίζο με καστανοκόκκινο λαιμό και "μάγουλα", τα οποία είναι πιο μελαμψά κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Το υπόλοιπο κεφάλι και τι ράμφος είναι μαύρο. Το στόμα του έχει χρώμα ανοιχτοκίτρινο. Το νεαρό έχει καφέ μπεζ φτέρωμα στο σώμα, το λαιμό και το πηγούνι, λευκό ουροπήγιο, μαύρη ράχη, σβέρκο και κορυφή κεφαλιού. Το ράμφος του είναι κιτρινωπό. Το νανοβουτηχτάρι αναπαράγεται σε παρόχθια βλάστηση, συχνά σε μικρές λίμνες, ακόμα και σε αρδευτικά κανάλια. Τρέφεται με έντομα, νύμφες εντόμων, μικρά ψάρια, βατράχια και γυρίνους. Γεννάει συνήθως δύο φορές τον χρόνο από 4-6 αυγά.
Διεθνές Αεροδρόμιο Χίθροου

Ο αερολιμένας του Χίθροου (αγγλ. Heathrow) (IATA: LHR, ICAO: EGLL) βρίσκεται στο Λονδίνο και είναι ένας από τους πιο πολυσύχναστους στον κόσμο. Είναι ο μεγαλύτερος αερολιμένας του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς επίσης και ο πιο πολυσύχναστος παγκοσμίως από την άποψη της κυκλοφορίας των επιβατών. Βρίσκεται στην στην περιοχή Hillingdon, 24km δυτικά του κεντρικού Λονδίνου. Το Χίθροου έχει δύο παράλληλους δίαυλους και τέσσερα τερματικά (2, 3, 4, 5). Το τερματικό 5 άνοιξε στις 14 Μαρτίου 2008 και υπάρχουν σχέδια για επαναξιοποίηση και επανοικοδόμηση άλλων τερματικών καθώς επίσης και κατασκευή τρίτου διαύλου (το σχέδιο αυτό έχει προσωρινά αναβληθεί λόγω της πανδημίας κορωνοϊού).

 Το Χίθροου άρχισε το 1929 ως μικρό αεροδρόμιο. Η ανάπτυξή του σε μεγάλο αεροδρόμιο ξεκίνησε το 1944 και προοριζόταν για αεροπλάνα μεγάλων αποστάσεων. Την εποχή που το αεροδρόμιο έφτανε στην ολοκλήρωσή του, τελείωσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η κυβέρνηση συνέχισε την ανάπτυξη του αεροδρομίου, ως επιβατικού αερολιμένα, με το όνομα London Airport και αργότερα Χίθροου. Το Χίθροου χρησιμοποιείται από 90 αεροπορικές εταιρείες με 170 προορισμούς παγκοσμίως. Το αεροδρόμιο είναι ο βασικός κόμβος της British Airways και είναι βάση για την Virgin Atlantic Airways. Το 1950 το Χίθροου είχε 6 αεροδιαδρόμους. Όμως εξαιτίας της ανάγκης για μακρύτερους αεροδιαδρόμους το Χίθροου έχει μόνο 2 αεροδιαδρόμους. Heathrow airport (Αγγλικά) Αεροδρόμιο Χίθροου (Ελληνικά) Αυτοκινητόδρομοι στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ζίφτα

Η Ζίφτα (αραβικά : زفتى) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Γαρμπία. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά του Κυβερνείου Τάντα, στην αριστερή όχθη του ανατολικού κλάδου του Νείλου. Ο πληθυσμός της πόλης των 93.740 άτομα (2006). Στην απέναντι όχθη του Νείλου είναι η πόλη Μιτ Γαρμ που ανήκει διοικητικά στο Κυβερνείο Ντακάχλια.

 Στη Ζίφτα είναι ένα από τα φράγματα του Νείλου, που χτίστηκε το 1881 και ανακατασκευάστηκε το 1952 για τον έλεγχο της ροής του νερού. Στη σύγχρονη ιστορία της Αιγύπτου η πόλη είναι γνωστή από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της Αιγυπτιακής επανάστασης του 1919, όταν ο Σαάντ Χαγλούλ εγκατέλειψε τη χώρα για τη Μάλτα, ο πληθυσμός της πόλης συγκεντρώθηκαν και διακήρυξαν την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Ζίφτα. Στην Ζίφτα υπήρχε μικρή ελληνική παροικία από το 1907.
Σαβιέ Παντκότ

Ο Σαβιέ Παντκότ, γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1986 στο Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις.

 Κατέφθασε στην Τουλούζ ΦΚ τον Ιούνιο του 2001. Στις 4 Ιουνίου 2007, αγωνιζόμενος με τη Γαλλία U-20, σημείωσε 3 τέρματα, ενώ έδωσε και μια ασίστ στη διάρκεια της νίκης της τελευταίας με σκορ 4-1 επί της Γερμανίας για το Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου Ελπίδων της Τουλόν. Για τη σεζόν 2007-2008, ο Σαβιέ παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ΣΚ Μπαστιά, ομάδα της L2. Στις 18 Ιανουαρίου 2008, πέτυχε τέσσερα τέρματα για τη Λιγκ 2 στη διάρκεια της νίκης με 4-0 της Μπαστιά απέναντι στην Μπρεστ. Στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008, ο Σαβιέ Παντκότ πέτυχε συνολικά 13 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, γινόμενος, έτσι, ο πρώτος σκόρερ της ομάδας μαζί με τον Πιέρ-Υβ Αντρέ. Στις 17 Μαΐου 2008, κλήθηκε από τον Ζαν Γκαλίς, ώστε να συμμετάσχει εκ νέου στο Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν. Τον Ιανουάριο του 2010, παραχωρήθηκε ως δανεικός εκ νέου στην ΣΚ Μπαστιά για το υπόλοιπο της σεζόν, όπου πέτυχε 12 τέρματα σε συνολικά 15 εμφανίσεις. Τον Ιούνιο του 2010, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην Τουλούζ ΦΚ, όπου έφερε τον αριθμό 9 στη φανέλα του και μπορούσε, πλέον, να παλέψει για μια καλύτερη θέση από αυτή του αναπληρωματικού, όμως τραυματίστηκε στο γόνατο (ρήξη των προσθίων χιαστών συνδέσμων) στη διάρκεια του Ντέρμπι της Γκαρόν στις 15 Αυγούστου, μένοντας, έτσι, εκτός αγωνιστικών χώρων για το λιγότερο 6 μήνες. Επιστρέφοντας από τον τραυματισμό του, επανήλθε στον κορμό της ομάδας τον Απρίλιο του 2011. Στις 20 Αυγούστου 2011, λίγες ώρες πριν από την αναμέτρηση Νις-Τουλούζ, η ΟΖΚ Νις ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα της ότι είχε καταλήξει σε καταρχήν συμφωνία με τον επιθετικό της Τουλούζ. Παρακολούθησε, λοιπόν, την αναμέτρηση από τις κερκίδες, κι ενώ αρχικώς είχε προβλεφθεί να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Επισήμως, υπέγραψε στη Νις στις 22 Αυγούστου. Το ύψος του κόστους της μεταγραφής έφτασε τα 1,2 εκατομμύρια ευρώ. Πέτυχε τα δύο πρώτα του τέρματα με την ΟΖΚ Νις στις 26 Οκτωβρίου, απέναντι στη Σοσό για τη Φάση των 16 του Λιγκ Καπ, εξασφαλίζοντας, έτσι, την πρόκριση της ΟΖΚ Νις για τα προημιτελικά της διοργάνωσης. (τελικό σκορ 2-1) Νικητής του Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου Ελπίδων της Τουλόν το 2007 με την Εθνική Γαλλίας U-20 Νικητής του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά το 2005 με την Τουλούζ ΦΚ Στατιστικά του Σαβιέ Παντκότ στο footballdatabase.eu