Βιομηχανία στην Ελλάδα

Η βιομηχανία στην Ελλάδα αναπτύχθηκε για πρώτη φορά μαζικά το 1920, όταν εφαρμόστηκε δασμολογική πολιτική που ευνόησε στην δημιουργία τους. Οι πρώτοι τομείς στους οποίους δραστηριοποιήθηκαν οι ελληνικές βιομηχανίες ήταν ο καπνός, το βαμβάκι, τα τσιμέντα και τα λιπάσματα. Οι εταιρείες αυτές, ήταν μικρού μεγέθους και η παραγωγή τους προοριζόταν για εγχώρια κατανάλωση.

 Τον 19ο αιώνα, ο χαρακτήρας των πρώτων βιομηχανιών ήταν οικογενειακός με τοπικό χαρακτήρα καθώς η Ελλάδα ήταν μια αγροτική χώρα. Για αυτο τον λόγο υπήρξε έντονη δραστηριότητα αλευρόμυλων και ελαιοτριβείων από συνεταιρισμούς στα χωριά της επαρχίας, ενώ σε αρκετές κωμοπόλεις αναπτύχθηκε ο κλάδος της βυρσοδεψείας και των κλωστηρίων. Από το 1870, ξεκίνησε μια μαζική ίδρυση βιομηχανιών και ανάπτυξη των ήδη υπάρχουσων αν και είκοσι χρόνια μετά υπήρξε μια καθοδική πορεία εξαιτίας της ύφεσης που έπληττε την οικονομία. Αρκετοί λόγοι της στασιμότητας αυτής ήταν η έλλειψη πρώτων υλών και εργατικών χεριών και η έλλειψη τεχνικής παιδείας. Η σημαντικότερη, βιομηχανική περιοχή υπήρξε ο Πειραιάς με την λειτουργία 330 περίπου εργοστασίων. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο βαλκανικός πόλεμος άλλαξε ριζικά τον χάρτη της Ελλάδος με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα νέο υπόβαθρο για την εικόνα της χώρας. Έτσι μέσα σε λίγα χρόνια η ελληνική παραγωγή αναγεννήθηκε με την ίδρυση νέων ναυπηγείων και την ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας που μέχρι πρότινος δεν υπήρχε. Βέβαια, η παραγωγή παρέμεινε εγχώρια, καθώς ήταν ακόμη αδύναμη σε σχέση με το εξωτερικό και επιζητούσε την κρατική βοήθεια με δασμολογικά ή ενισχυτικά μέτρα. Τις επόμενες δεκαετίες με την ανάπτυξη της τεχνολογίας η ελληνική βιομηχανία παρότι είχε ένα εγχώριο χαρακτήρα εδραιώθηκε στην Ευρώπη, υποστηρίχθηκε από τους Έλληνες καταναλωτές και σε κάποιες περιπτώσεις επεκτάθηκε στο εξωτερικό (Πετζετάκις). Επιπλέον, με την ραγδαία εξέλιξη των μέσων μαζικής ενημέρωσης (ραδιόφωνο, τηλεόραση) τα ελληνικά προϊόντα προωθήθηκαν μέσω επιτυχημένων διαφημιστικών σποτ όπου αναπαράγονται μέχρι και σήμερα. Οι δεκαετίες 1980 και 1990, με τις προηγούμενες μέτρησε αρκετά λουκέτα εργοστασίων εξαιτίας της εισόδου των πρώτων πολυεθνικών στην Ελλάδα και της απορρόφησης στο δημόσιο βεβαριμένων από τα χρέη βιομηχανιών. Επιπλέον, αναπτύχθηκαν νέοι κλάδοι στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα καθώς λειτούργησε για πρώτη φορά το ελληνικό δίκτυο της ιδιωτικής τηλεόρασης, των μέσων κινητής τηλεφωνίας και της ανακύκλωσης. Επίσης, δημοπρατήθηκαν δεκάδες αναπτυξιακά έργα εξαιτίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όπως η Αττική οδός, το Μετρό της Αθήνας και οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Με αυτόν τον τρόπο μεγάλωσε, ο κλάδος των κατασκευών και της χαλυβουργίας. Στο κραχ του 1999, πολλές βιομηχανίες βρίσκονταν στο ταμπλό του χρηματιστηρίου με αποτέλεσμα αρκετές να πληγούν σημαντικά και μερικές από αυτές να κλείσουν μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Η ελληνική βιομηχανία από το 2008 και μετά μέτρησε αρκετές απώλειες εξαιτίας της οικονομικής κρίσης ενώ αρκετές ιστορικές βιομηχανίες μετατράπηκαν σε εμπορικές ή παροχής υπηρεσιών. «Η Βιομηχανία στην Ελλάδα, 1950-1975». Alerta Comunista. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2023. «Η βιομηχανία στην Ελλάδα» (PDF). Τράπεζα της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2023. Πολίτης, Χρήστος (26 Σεπτεμβρίου 2016). «Κραχ του '99: Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι». Η Ναυτεμπορική. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2023.