Γεώργιος Καλδής

Ο Γεώργιος Εμμανουήλ Καλδής (1875-1953), από το Ακράσι Λέσβου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Εξελέγη τέσσερις φορές βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου με το Κόμμα Φιλελευθέρων κατά την περίοδο του μεσοπολέμου.

 Ο Γεώργιος Εμμ. Καλδής γεννήθηκε το 1875 στο χωριό Ακράσι της Λέσβου από αγροτική οικογένεια. Έλαβε το απολυτήριο του Γυμνασίου σε σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια με μεσολάβηση του Πατριαρχείου διορίστηκε ως εκπαιδευτικός στη Λήμνο. Το σχολικό έτος 1901-02 εργάστηκε ως υποδιευθυντής στην Αστική Σχολή Κάστρου Λήμνου και από το 1902 έως το 1904 ως διευθυντής στην Αστική Σχολή Μούδρου Λήμνου. Παράλληλα, εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και όταν έλαβε το πτυχίο του άρχισε να δικηγορεί στη Λήμνο, με την οποία είχε συνδεθεί οικογενειακά, αφού είχε παντρευτεί τη Μαριάνθη Γ. Ματσικά από το Μούδρο. Εκεί γεννήθηκε το 1908 η κόρη του Ελευθερία, η οποία αργότερα έγινε σύζυγος του Ηλία Ηλιού. Το 1908 υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Λήμνου στις εκλογές στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, διότι είχε έρθει σε αντιπαράθεση με τον μητροπολίτη Λήμνου Γεννάδιο. Υπήρξε αναπληρωματικός του εκλεγέντα Μιχαήλ Στέλλιου. Ως το 1913 παρέμεινε στη Λήμνο και στη συνέχεια μετακόμισε στο Πλωμάρι και το 1917 στη Μυτιλήνη, όπου μετέφερε το δικηγορικό του γραφείο. Όμως, δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τη Λήμνο και το 1913 έγραψε ένα τολμηρό άρθρο σε τοπική εφημερίδα με τίτλο: «Απελευθερωτές η Δυνάστες;», στο οποίο στηλίτευε την αυταρχική συμπεριφορά των πληρωμάτων των ελληνικών πλοίων προς τους ντόπιους, κυρίως στην περιοχή του Μούδρου. Για το άρθρο αυτό καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση από το ναυτοδικείο. Μετά την ένταξη των νησιών στο Ελληνικό κράτος το 1912 η Λήμνος και η Λέσβος εντάχθηκαν στο νομό Λέσβου και αποτέλεσαν ενιαία εκλογική περιφέρεια. Ο Καλδής πολιτεύτηκε στις πρώτες ελληνικές εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το οποίο δεν εγκατέλειψε ποτέ. Εκλέχτηκε με 12.964 ψήφους, όγδοος στο νομό και έκτος από τους επτά που εξέλεξε το κόμμα του. Εκλέχτηκε ξανά στις εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 1920 με 13.051 ψήφους, δέκατος από τους 12 βουλευτές που εξελέγησαν. Για τρίτη φορά μπήκε στη Βουλή στις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923 με 19.606 ψήφους, ενδέκατος από τους 15 βουλευτές που εξελέγησαν στο νομό. Από την περίοδο αυτή συνδέθηκε πολιτικά με τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τον οποίο συνεργάστηκε έως το 1928. Για τελευταία φορά κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926. Με 1.440 ψήφους κατέλαβε την τέταρτη από τις πέντε έδρες του συνδυασμού. Στις επόμενες εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928 δεν έλαβε μέρος, έχοντας λάβει την υπόσχεση πως υποστηριχθεί η υποψηφιότητά του στις εκλογές για τη Γερουσία που επρόκειτο να γίνουν στις 21 Απριλίου 1929. Όμως, δεν κατάφερε να εκλεγεί γερουσιαστής, διότι τελικά δεν τον υποστήριξε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Με 5.522 ψήφους ήρθε πέμπτος, αλλά εκλέγονταν μόνο οι δύο πρώτοι. Αυτή ήταν η τελευταία συμμετοχή του σε εκλογές. Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις της 26ης Σεπτεμβρίου 1932 και εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 υποστήριξε το γαμπρό του Ηλία Ηλιού, ο οποίος το 1930 είχε νυμφευθεί την κόρη του Ελευθερία και έκανε τότε το εκλογικό του ξεκίνημα με το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Έζησε στη Μυτιλήνη, όπου απεβίωσε το 1953. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, «Πολιτικά της Λέσβου 1915-1936», Αιολικά Χρονικά Δ΄, Μυτιλήνη 2002, σελ. 97-138. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, «Πολιτικά νομού Λέσβου, επισκόπηση-πίνακες», Αιολικά Χρονικά Ι΄, Μυτιλήνη 2008, σελ. 57-73. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του νομού Λέσβου 1915-1964», Αιολικά Χρονικά ΙΑ΄, Μυτιλήνη 2009, σελ. 76-116. Κοντέλλης Γιάννης, «Γεώργιος Εμμανουήλ Καλδής», Μυτιλήνη 1994.