Δολοφονία της Σάρον Λι Γκάλεγκος

Η Σάρον Λι Γκάλεγκος (Αγγλικά: Sharon Lee Gallegos, 6 Σεπτεμβρίου 1955 – περ. 21 – 24 Ιουλίου 1960) ήταν ένα κοριτσάκι Αμερικανικής καταγωγής, η οποία έπεσε θύμα απαγωγής και ανθρωποκτονίας, και το πτώμα της βρέθηκε στο Κογκρέσο, στην Κομητεία Γιαβαπάι της Αριζόνα, στις 31 Ιουλίου του 1960. Όσο ήταν αγνώστων στοιχείων είχε το ψευδώνυμο "Μικρή Κυρία Κανενός". Στις 15 Μαρτίου 2022, οι ερευνητές της Αριζόνα ανακοίνωσαν την ταυτοποίηση του άγνωστου κοριτσιού, μετά από σχεδόν 62 χρόνια από την ανακάλυψη του σώματος της. Οι προσπάθειες για τον εντοπισμό των απαγωγέων/δολοφόνων της συνεχίζονται ακόμα.

 Η Σάρον ζούσε στο Αλαμαγκόρντο του Νέου Μεξικού, με τη μητέρα της, Γουαδελούπη Γκάλεγκος, τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της, τη γιαγιά της και άλλους έξι συγγενείς, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων άλλων παιδιών ηλικίας μεταξύ πέντε και δεκαπέντε ετών. Ο βιολογικός της πατέρας, ήταν στρατιώτης, και είχε εγκαταλείψει την οικογένεια όταν η Σάρον ήταν μωρό, και το παιδί δεν είχε καμία επαφή μαζί του. Η οικογένεια της δεν ήταν εύπορη και η μητέρα της συντηρούσε το σπιτικό της δουλεύοντας ως καμαριέρα σε ένα τοπικό μοτέλ. Παρά τους γενικούς οικονομικούς περιορισμούς, η οικογένεια Γκάλεγκος ήταν δεμένη. Η Σάρον ήταν ένα «δυναμικό» και «ευτυχισμένο» παιδί που του άρεσε να κάνει απλές δουλειές για τη μητέρα της και να παίζει κοντά στο σπίτι της οικογένειας με τα αδέρφια της και τα παιδιά της γειτονιάς. Λόγω της ανοιχτόχρωμης επιδερμίδας της σε σύγκριση με τα αδέρφια της, το παιδί ήταν γνωστό στους συγγενείς με τον στοργικό όρο «La Güera» (που σημαίνει ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα). Οι αρχές πιστεύουν ότι το ζευγάρι που απήγαγε την Σάρον παρακολουθούσε ενεργά το παιδί για μέρες, αν όχι για εβδομάδες, πριν από την πραγματική του απαγωγή. Την Κυριακή 17 Ιουλίου του 1960, ενώ η Σάρον και η μητέρα της είχαν πάει στην εκκλησία, ένα ζευγάρι βρισκόταν έξω από τον ναό, μέσα σε ένα χαρακτηριστικό σεντάν αυτοκίνητο με σκούρο πράσινο χρώμα και συντροφιά με δύο παιδιά (ένα αγόρι με φακίδες, και ένα κοριτσάκι). Μετά την λειτουργία, η μυστηριώδης γυναίκα έκανε διερευνητικές ερωτήσεις σε αρκετούς παρευρισκόμενους σχετικά με τη Σάρον και την μητέρα της. Η Γουαδελούπη δήλωσε αργότερα ότι η συμπεριφορά της κόρης της είχε αλλάξει αισθητά τις ημέρες που προηγήθηκαν πριν την εξαφάνισης της, καθώς το παιδί έγινε έντονα νευρικό και επιφυλακτικό, και ξαφνικά σταμάτησε να θέλει να πηγαίνει για ψώνια σε ένα τοπικό παντοπωλείο, ενώ προηγουμένως απολάμβανε να κάνει αυτό το θέλημα για την οικογένεια της. Επίσης, αναστατωνόταν εμφανώς κάθε φορά που παρατήρησε το σκούρο πράσινο αυτοκίνητο κοντά στο σπίτι της ή σε μέρη που επισκεπτόταν, ζητώντας από τους συγγενείς να την πιάσουν από το χέρι και να την απομακρύνουν από το όχημα. Λίγο αργότερα, στις 19 Ιουλίου του 1960, αυτή η ύποπτη γυναίκα χτύπησε την πόρτα ενός γείτονα, ρωτώντας για την Γουαδελούπη, την ακριβή της διεύθυνση και αν είχε κόρη. Άλλες ερωτήσεις που έθεσε περιλάμβαναν εάν η Γουαδελούπη είχε πολλά παιδιά, καθώς και το ποια ήταν η τρέχουσα κοινωνική και οικονομική της κατάσταση. Στη συνέχεια, αυτή η γυναίκα ισχυρίστηκε σε αυτόν τον γείτονα ότι ο λόγος που έκανε αυτές τις ερωτήσεις ήταν επειδή σκόπευε να προσφέρει δουλειά στην μητέρα της οικογένειας Γκάλεγκος. Τη στιγμή της εξαφάνισης της, η Σάρον θα γιόρταζε τα πέμπτα της γενέθλιά μετά από δυο μήνες. Ήταν περίπου 1,07 - 1,10 μέτρα σε ύψος και είχε ανοιχτά καστανά μαλλιά. Την τελευταία φορά που την είδαν οι δικοί της, φορούσε ροζ σορτς και λευκά παπούτσια. Περίπου στις 3 μ.μ. στις 21 Ιουλίου του 1960, και ενώ έπαιζε με τα δύο της ξαδέρφια (ηλικίας 5 και 11 ετών), η Σάρον απήχθη από την οδό Βιρτζίνια Άβενιου, δηλαδή ένα δρομάκι στο πίσω μέρος του σπιτιού της. Το ζευγάρι προσφέρθηκε να αγοράσει στην Σάρον μερικές καραμέλες και καινούργια ρούχα αν έμπαινε μαζί τους στο αυτοκίνητο. Η μικρή αρνήθηκε και στη συνέχεια σύρθηκε με το ζόρι από το χέρι μέσα στο παλιό σκούρο πράσινο αυτοκίνητο (πιστεύεται ότι ήταν μοντέλο Dodge ή Plymouth sedan του 1951 ή του 1952) από τη γυναίκα απαγωγέα, η οποία είχε βγει από το όχημα. Αυτή η γυναίκα περιγράφτηκε από τους μάρτυρες με κοντό ανάστημα, ως γεροδεμένη, με γυαλιά, γύρω στα 30 και με ξανθά μαλλιά. Ο άντρας αναφέρθηκε ότι ήταν ανοιχτόχρωμος στο δέρμα, αδύνατος, με μακριά μύτη και με ίσια μαλλιά στο χρώμα της άμμου. Αμέσως αφού η γυναίκα έβαλε με την βία το παιδί στο αυτοκίνητο, ο οδηγός απομακρύνθηκε με ταχύτητα. Το όχημα εθεάθη τελευταία φορά να στρίβει δυτικά στην Πέμπτη οδό με μεγάλη ταχύτητα. Ένα παιδί της γειτονίας που είδε την απαγωγή έτρεξε να αναφέρει το περιστατικό στην Γουαδελούπη, η οποία με τη σειρά της ειδοποίησε αμέσως τις αρχές. Μέσα σε μία ώρα, η αστυνομία είχε στήσει οδοφράγματα στα σύνορα της Πολιτείας Τέξας - Νέου Μεξικού, αναζητώντας όσα οχήματα ταίριαζαν στην περιγραφή που ανέφεραν οι αυτόπτες μάρτυρες. Αυτή η τακτική όμως δεν έφερε αποτελέσματα. Αν και οι ερευνητές παρέμειναν ανοιχτόμυαλοι ως προς το πραγματικό κίνητρο της απαγωγής του παιδιού, η προοπτική της απαγωγής για λύτρα αποκλείστηκε γρήγορα τόσο λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της οικογένειας όσο και λόγω του γεγονότος ότι κανείς δεν ζήτησε χρήματα. Επιπλέον, οι συνθήκες γύρω από την απαγωγή και η εμφανής προηγούμενη καταδίωξη έδειξαν ότι το παιδί είχε στοχοποιηθεί. Ένα από τα παιδιά μάρτυρες της απαγωγής της Σάρον, η 11χρονη Ντολόρες Μπάντιαλ, επέμενε ότι είχε παρατηρήσει το ίδιο όχημα σταθμευμένο έξω από το σπίτι της οικογένεια Γκάλεγκος, λίγο πριν την πραγματική απαγωγή, καθώς αυτή και η Σάρον είχαν περπατήσει προς το όχημα καθ' οδόν προς ένα τοπικό παντοπωλείο. Σύμφωνα με την Ντολόρες, η γυναίκα επιβάτης κοιτούσε επίμονα το σπίτι των Γκάλεγκος. Το θέαμα του αυτοκινήτου είχε στρεσάρει τόσο πολύ την Σάρον, καθώς ζήτησε από κάποιο μέλος της οικογένειας της να συνοδέψει εκείνη και την φίλη της καθώς περνούσαν μπροστά από το ύποπτο όχημα. Μια φίλη και γειτόνισσα της οικογένειας Γκάλεγκος, η Έλεν Γκονζάλεζ, ενημέρωσε επίσης τους ερευνητές ότι είχε παρατηρήσει ένα σκούρο πράσινο όχημα σταθμευμένο στο σημείο της απαγωγής την προηγούμενη Κυριακή. Αρχικά η αστυνομία υπέθεσε ότι στην εξαφάνιση του παιδιού εμπλέκεται ένα άτομο που ήταν γνώριμο στην Σάρον. Ωστόσο, έως τις 28 Ιουλίου του 1960 και με βάση τις έρευνες, η πιθανότητα ένας συγγενής ή γνωστός της οικογένειας να ήταν ο απαγωγέας, είχε σχεδόν αποκλειστεί. Στις 31 Ιουλίου του 1960, το μερικώς θαμμένο σώμα ενός κοριτσιού βρέθηκε μέσα στην άμμο σε μια απομακρυσμένη περιοχή έξω από το Κογκρέσο της Αριζόνα, περίπου 48 χιλιόμετρα από την πόλη Γουίκενμπεργκ και περίπου μισό μίλι δυτικά του Αυτοκινητόδρομου 93. Το σώμα της ανακαλύφθηκε από έναν δάσκαλο του Λας Βέγκας ονόματι Ράσελ Άλεν, ο οποίος έψαχνε για βράχους για να διακοσμήσει τον κήπο του. Το κορίτσι ήταν ντυμένο με λευκό σορτσάκι και με λευκή μπλούζα με κάθετες μπλε ρίγες και κουμπιά. Το παιδί φορούσε ένα ζευγάρι λαστιχένια πέδιλα σε μέγεθος ενηλίκου, τα οποία είχαν κοπεί ώστε να εφαρμόζουν στα πόδια του και τα είχαν στερεώσει με δερμάτινα λουριά. Τα νύχια των ποδιών και των χεριών του παιδιού είχαν βαφτεί σε έντονο κόκκινο. Κοντά στον ρηχό τάφο βρέθηκαν επίσης κομμάτια από τα ρούχα του παιδιού. Η σορός του κοριτσιού μεταφέρθηκε στο Γραφείο Τελετών Widmer, για να υποβληθεί σε νεκροψία . Οι ερευνητές δήλωσαν αργότερα ότι το άτομο που ευθύνονταν για το θάνατο του παιδιού είχε πιθανώς κάνει δύο ξεχωριστές προσπάθειες να σκάψει έναν εναλλακτικό τάφο για το σώμα της νεκρής στη θέση που ανακαλύφθηκε στη συνέχεια. Αυτό το συμπέρασμα προσδιορίστηκε από δύο εμφανείς επεμβάσεις στην άμμο κοντά στον πραγματικό χώρο ταφής. Επιπλέον, υπήρχαν αποτυπώσεις ελαστικών αυτοκινήτου, οι οποίες έδειξαν ότι ο δράστης είχε έρθει από τον Αυτοκινητόδρομο 93 και είχε «[στρίψει]» με το όχημα του προς την τοποθεσία της ταφής. Στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκαν δύο σετ πατημάτων πάνω στην άμμο. Το ένα είχε γίνει προφανώς από τον δράστη, ενώ το άλλο πιθανότατα από το κοριτσάκι, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να την οδήγησαν περπατώντας στον μέρος που την δολοφόνησαν. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ένα σκουριασμένο και αιματοβαμμένο μαχαίρι τσέπης κοντά στο σώμα, αλλά δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν εάν αυτό είχε κάποια σχέση με την υπόθεση. Τα ρούχα, το μαχαίρι και τα αποτυπώματα που βρέθηκαν πάνω και κοντά στο σώμα του παιδιού στάλθηκαν σε εργαστήριο του FBI για περαιτέρω εξέταση. Ο ιατροδικαστής που πραγματοποίησε τη νεκροψία διαπίστωσε ότι το σώμα άνηκε σε ένα λευκό κορίτσι, πιθανότατα μεταξύ πέντε και επτά ετών, μεταξύ 1,07 - έως 1,34 μέτρα σε ύψος και πιθανότατα ζύγιζε 23 - 27 κιλά. Το παιδί ήταν νεκρό για μία έως δύο εβδομάδες πριν από την ανακάλυψη των λειψάνων του. Το φυσικό χρώμα των μαλλιών της ήταν ανοιχτό καστανό, αλλά είχε βαφτεί σε καστανοκόκκινη απόχρωση. Επίσης, είχε ένα πλήρες σετ άθικτων παιδικών δοντιών σε αξιοσημείωτα καλή κατάσταση. Η πραγματική αιτία θανάτου του παιδιού δεν προσδιορίστηκε ποτέ από τις ιατροδικαστικές εξετάσεις, αλλά δηλώθηκε επίσημα ως ανθρωποκτονία. Ο ιατροδικαστής μπόρεσε να δηλώσει οριστικά ότι η νεκρή δεν είχε υποστεί τραύματα από αμβλύ αντικείμενα ή κατάγματα οστών, κατά την διάρκεια της ζωής της, αλλά ούτε την στιγμή του θανάτου της. Στα μετέπειτα χρόνια, η έκθεση της σύγχρονης νεκροψίας έδειξε ότι το σώμα του παιδιού είχε απανθρακωθεί, μετά τον θάνατο του, και κανένα από τα ρούχα που φορούσε δεν έφεραν τρύπες που να δείχνουν ότι το σώμα του διατρυπήθηκε από μαχαίρι . Επειδή το κοριτσάκι βρισκόταν σε προχωρημένη κατάσταση αποσύνθεσης τη στιγμή της ανακάλυψης της, δεν ήταν δυνατή η δημιουργία ενός ρεαλιστικού σκίτσου των χαρακτηριστικών του προσώπου της. Με την ενεργή βοήθεια από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, των πολιτών και (αργότερα) από αξιωματούχους τόσο επιφανείς όσο και από το FBI, το αστυνομικό τμήμα της περιοχής Γιαβαπάι εργάστηκε ακούραστα για να ανακαλύψει την ταυτότητα του παιδιού. Ένα δελτίο με λεπτομέρειες για την υπόθεση μεταδόθηκε αρχικά σε όλα τα δίκτυα ραδιοφώνου και κατόπιν με τηλέτυπο. Πολλά άτομα που είχαν προηγουμένως καταδικαστεί για διάφορα αδικήματα που αφορούσαν μικρά παιδιά υποβλήθηκαν σε παρατεταμένες ανακρίσεις. Επιπλέον το αστυνομικό τμήμα έλαβε επίσης δεκάδες επιστολές, τηλεφωνήματα και τηλεγραφήματα ως απάντηση στις δημόσιες εκκλήσεις τους σε εθνικό επίπεδο για πληροφορίες στις προσπάθειες τους να ανακαλύψουν την ταυτότητα του παιδιού. Οποιαδήποτε πιθανότητα η νεκρή να ήταν κάποια γνωστή αγνοούμενη νεαρή κοπέλα διερευνήθηκε και αποκλείστηκε. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, μια οικογένεια εθεάθη να περπατά κοντά στο σημείο όπου ανακαλύφθηκε το σώμα του παιδιού στις 27 Ιουλίου του 1960. Ένα από τα δύο νεαρά κορίτσια της οικογένειας φορούσε παρόμοια ρούχα και σανδάλια με αυτά της νεκρής. Η οικογένεια Ντέιβιντσον που έμοιαζε με τις περιγραφές, υποβλήθηκε σε ανάκριση για πάνω από μία ώρα στις αρχές του Αυγούστου του 1960. Εκείνοι είχαν εθεάθη να κάνουν ωτοστόπ κοντά στον Πρέσκοτ στα τέλη Ιουλίου του 1960, και αργότερα να βρίσκονται κοντά στο Αλαμογόρντο την ημερομηνία που έλαβε χώρα η απαγωγή της Σάρον. Η αστυνομική ανάκριση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η οικογένεια πιθανότατα δεν είχε καμία σχέση ούτε με το νεκρό παιδί ούτε με τη Σάρον Γκαλλέγος και αφέθηκε ελεύθερη μετά την επαλήθευση του άλλοθι της. Οι ερευνητές θεώρησαν ότι το άγνωστο παιδί ήταν πιθανός η Σάρον Γκάλεγκος με βάση την ηλικία της και την ημερομηνία της εξαφάνισης της. Στις 2 Αυγούστου του 1960, ένας υποσερίφης της Κομητείας Γιαβαπάι ενημέρωσε τα μέσα ενημέρωσης: «Είναι πιθανό το πτώμα να είναι της Σάρον, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι». Παρά το γεγονός ότι τα ρούχα που φορούσε η αποθανούσα δεν ταίριαζαν με αυτά που φορούσε η Γκάλεγκος τη στιγμή της απαγωγής της, οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να απορρίψουν την Σάρον ως πιθανότητα, καθώς τα ρούχα και τα υποδήματα της θα μπορούσαν εύκολα να αλλάξουν από τους απαγωγείς της. Επιπλέον, αν και η τοποθεσία των λειψάνων του αγνώστου παιδιού ήταν περίπου 800 χιλιόμετρα από τον τόπο που απήχθει η Σάρον, είχαν περάσει μόνο δέκα ημέρες μεταξύ της απαγωγής της και αυτής της ανακάλυψης. Λίγο αργότερα, η αστυνομία δημοσίευσε μια δήλωση που έλεγε ότι πίστευε ότι το άγνωστο παιδί - με αναθεωρημένη εκτιμώμενη ηλικία ήταν "γύρω στα επτά" και επομένως μεγαλύτερο από την Σάρον. Άρα λοιπόν, δεν μπορούσε να είναι εκείνη η νεκρή. Καθώς οι πολυάριθμες πληροφορίες έρευνας αναζητήθηκαν και απορρίφθηκαν τους μήνες μετά την ανακάλυψη του παιδιού, ο σερίφης της Κομητείας Γιαβαπάι, Τζιμ Κράμερ, ο αναπληρωτής εισαγγελέας Τζόρτζ Άιρλαντ και ένα άλλο τοπικό προσωπικό επιβολής του νόμου επέκτεινε την ακτίνα αναζήτησης τους, ταξιδεύοντας τελικά εκατοντάδες μίλια τόσο από τον αέρα όσο και από την ξηρά, στην προσπάθεια τους να ανακαλύψουν την ταυτότητα της νεκρής. Τον Μάρτιο του 1961, προέκυψε μια πιθανότητα ότι η νεκρή μπορεί να ήταν η Ντέμπορα Τζέιν Ντάντλεϊ, ένα τετράχρονο κορίτσι που είχε εξαφανιστεί στην Βιρτζίνια . Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να βρουν τα πτώματα της Ντάντλεϊ και των εναπομεινάντων αδερφών της, καθώς το σώμα της επτάχρονης αδερφής της, Κάρολ Αν, βρέθηκε τυλιγμένο σε μια κουβέρτα στις 9 Φεβρουαρίου του 1961, έχοντας πεθάνει λόγω ενός συνδυασμού υποσιτισμού, έκθεσης και παραμέλησης που είχε υποστεί και από τους δύο γονείς της. Τα λείψανα της Ντέμπορα βρέθηκαν αργότερα στη Νότια Βιρτζίνια και αργότερα θάφτηκε μαζί με την αδερφή της. Οι γονείς των παιδιών κατηγορήθηκαν και για τις δύο δολοφονίες. Στις 8 Αυγούστου του 1961, ο σερίφης Κράμερ οδήγησε μια ομάδα από αξιωματικούς και ένα τηλεοπτικό συνεργείο για να κινηματογραφήσουν την τοποθεσία όπου είχε βρεθεί το σώμα του παιδιού. Αργότερα εκείνο το απόγευμα, ο Σερίφης Κράμερ και ο εισαγγελέας της κομητείας Γιάβαπαι ,Τζορτζ Άιρλαντ παρουσίασαν αποδεικτικά στοιχεία, (συμπεριλαμβανομένων των λαστιχένιων σανδαλιών σε μεγέθους ενηλίκου που είχαν κοπεί για να ταιριάζουν στα πόδια του παιδιού) στα μέσα ενημέρωσης, με τον Σερίφη να δηλώνει: «Κάπου, υπάρχει κάποιος που έχει την απάντηση που ψάχναμε· ίσως αυτό να είναι το αντικείμενο που θα φέρει αυτό το άτομο μπροστά μας». Τα πλάνα αυτής της σκηνής και της συνέντευξης μεταδόθηκαν αργότερα στην τηλεόραση με την ελπίδα ότι θα ακολουθούσαν νέα στοιχεία για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του παιδιού, αν και τελικά δεν έφερε σημαντικές νέες πληροφορίες. Παρά τις πολυάριθμες και εκτεταμένες τοπικές και εθνικές προσπάθειες που έγιναν είτε για τον εντοπισμό της ταυτότητας, είτε για τον εντοπισμό οποιουδήποτε συγγενικού κρίκου της νεκρής, όλες απέτυχαν παταγωδώς. Η κηδεία του άγνωστου παιδιού έγινε στις 10 Αυγούστου του 1960. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Mountain View, με δωρεές παροχή αξιοπρεπούς ταφής, με επικεφαλής τον τοπικό ραδιοφωνικό εκφωνητή Ντέιβ Παλλάντιν. Πριν από την κηδεία της, το παιδί είχε γίνει γνωστό με το παρατσούκλι η "Μικρή Κυρία Κανενός" - ένα όνομα που παρέμεινε επικολλημένο στην ταφόπλακα της μέχρι την ταυτοποίηση της το 2022. Η κηδεία της τελέστηκε στην εκκλησία του Πρέσκοτ της Αριζόνα από τον Δρ. Τσαρλς Φράνκλιν Πάρκερ, με περισσότερους από 70 παρόντες. Σε αυτή τη λειτουργία, τοποθετήθηκε ένα πλακάτ πάνω στο μπλε φέρετρο, με την επιγραφή που έγραφε: «Το μικρό παιδί του Θεού, με άγνωστη ημερομηνία γέννησης και άγνωστη ημερομηνία θανάτου». Η ταφόπετρα της ήταν χαραγμένη με ένα τμήμα ενός αποσπάσματος από ευαγγέλιο του Ματθαίου 5:8, το οποίο αναφέρει: "Ευτυχισμένοι είναι οι Αγνοί στην Καρδιά." Κατά τη διάρκεια της δοξολογίας στην κηδεία , ο Δρ Πάρκερ απήγγειλε ένα ποίημα με τίτλο "Για ένα Μικρό Ανώνυμο Κορίτσι" πριν απευθυνθεί στους παρευρισκόμενους με μια ομιλία στην οποία δήλωσε: "Εδώ υπάρχει μια μικρή περιπλανώμενη που ήταν ανάμεσα μας. Δεν ξέρουμε το όνομα της, αλλά μπορούμε μόνο να μαντέψουμε την ηλικία της. Μου φαίνεται ότι μπορεί να μην ξέρουμε, αλλά ο Θεός ξέρει. Δεν υπάρχουν άγνωστοι, δεν υπάρχουν ορφανά στον κόσμο του Θεού. . . . Εκείνη δεν χρειάζεται όνομα σήμερα. Έχει το όνομα ενός αγγέλου κάπου στην αιωνιότητα ... Μπορεί να μην μάθουμε ποτέ το γιατί και το διότι, αλλά, κάπου, κάποιος θα παρακολουθήσει την εφημερίδα για να μάθει τι συνέβη σε ένα κοριτσάκι που το εγκατέλειψαν στην άμμο. Εάν έχει γίνει κάποιο παράπτωμα, πιθανότατα μια ταραγμένη συνείδηση θα συνεχίσει την πορεία της." Λόγω των πρόσφατων προόδων στην τεχνολογία, η απόφαση για την εκταφή του σώματος της "Μικρής Κύριας Κανενός" και την λήψη δείγματος DNA ελήφθη το 2018, με το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά να προσφέρεται να πληρώσει το κόστος για τις απαιτούμενες δοκιμές. Ως αποτέλεσμα, τα δείγματα του DNA του κοριτσιού λήφθηκαν με επιτυχία από τα οστά της και μπήκαν τόσο στο Εθνικό Σύστημα Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων όσο και στο Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά για σύγκριση με ανεξιχνίαστους φόνους και αναφορές αγνοουμένων σε εθνικό επίπεδο. Μια ανανεωμένη ιατροδικαστική εξέταση των λειψάνων της νεκρής μετά την εκταφή της το 2018 προσδιόρισε την υψηλότερη πιθανότητα ηλικίας του παιδιού μεταξύ 3 και 6 ετών, με το ύψος του πιθανότατα να ήταν 1,07 μέτρα. Αυτές οι ενημερωμένες εκτιμήσεις βασίστηκαν τόσο στα σκελετικά όσο και στα οδοντικά συμπεράσματα από την εξέταση των υπολειμμάτων της. Το Κέντρο Αναγνώρισης Ανθρώπου του Πανεπιστημίου του Βόρειου Τέξας δημιούργησε επίσης μια λεπτομερή ιατροδικαστική ανακατασκευή του προσώπου του άγνωστου παιδιού, που απεικονίζει πώς μπορεί να ήταν στην ζωή, πριν το σώμα της ξαναθαφτεί στο νεκροταφείο Mountain View. Τον Ιανουάριο του 2022, δείγματα του DNA του παιδιού στάλθηκαν στην εταιρεία Othram Inc. με την ελπίδα ότι η πρόοδος στην ιατροδικαστική γενεαλογία θα μπορούσε να ταυτοποιήσει έναν στενό συγγενή του παιδιού και έτσι να αποδείξει την ταυτότητα του. Στις 15 Μαρτίου του 2022, το γραφείο του σερίφη της κομητείας Γιαβαπάι ανακοίνωσε ότι η "Μικρή Κύρια Κανενός" είχε ταυτοποιηθεί ως Σάρον Λι Γκάλεγκος. Η ταυτότητα του παιδιού είχε εξακριβωθεί τον Φεβρουάριο του 2022, αν και η επίσημη ανακοίνωση καθυστέρησε εν αναμονή της ειδοποίησης των εξελίξεων στους επιζώντες συγγενείς της οικογένεια Γκάλεγκος. Στην συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε για να ανακοινωθεί η επίσημη ταυτότητα του κοριτσιού, ένας εκπρόσωπος του γραφείου του σερίφη της Κομητείας Γιαβαπάι ενημέρωσε όλους τους παρευρισκόμενους πριν από την δημόσια γνωστοποίηση της ταυτότητας, για την ελπίδα του ότι κανείς δεν θα αναφερόταν ξανά στο κορίτσι με το ψευδώνυμο των μέσων ενημέρωσης με το οποίο εκείνη ήταν γνωστή από το 1960. Πρόσθεσε επίσης, ότι «το άγνωστο παιδί κέρδισε τις καρδιές της Κομητείας Γιαβαπάι το 1960, και συνέχισε να απασχολεί το μυαλό και τον χρόνο του αστυνομικού τμήματος και των συνεργατών του για 62 χρόνια. Τώρα, δικαιωματικά, θα της δοθεί το όνομα της πίσω." Στη συνέχεια, ένας ανιψιός της Σάρον, ο Ρέι Τσάβες Γκάλεγκος, ενημέρωσε τα μέσα ενημέρωσης για τη συμπόνια που έδειξαν στη θεία του οι κάτοικοι του Πρέσκοτ τις δεκαετίες που παρέμενε αγνώστων στοιχείων, δηλώνοντας: «[Η οικογένειά μου] ήταν έκπληκτη που ο κόσμος συσπειρώθηκε γύρω της. Σας ευχαριστώ που κρατήσατε τη θεία μου ασφαλή και δεν την ξεχάσατε ποτέ» Η αλλαγή των ρούχων, τα κομμένα σανδάλια και τα βαμμένα νύχια και μαλλιά, δείχνουν ότι ο δολοφόνος της Σάρον προσπάθησε να της αλλάξει την εμφάνιση και να την κάνει να δείχνει μεγαλύτερη για να παραπλανήσει τις αρχές για την πραγματική της ηλικία. Με ένα παρόμοιο τρόπο, η καύση του σώματος της φανερώνει ότι όποιος έκανε αυτό το εγκλήμα δεν ήθελε να αναγνωριστεί ποτέ η ταυτότητα της Σάρον. Παρόλο που αυτή τελικά βρέθηκε, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή. Οι έρευνες προσανατολίζονται πλέον στην απαγωγή και τη δολοφονία της Γκάλεγκος, με κύριο στόχο την ταυτοποίηση των απαγωγέων του παιδιού και τον προσδιορισμό της ακριβούς αλυσίδας γεγονότων που συνέβησαν στις δέκα ημέρες μεταξύ της πραγματικής απαγωγής και της ανακάλυψης του πτώματος της.