IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζάνετ Λι

Η Τζάνετ Λι (αγγλικά: Janet Leigh; γεννημένη ως Jeanette Helen Morrison; 6 Ιουλίου 1927 - 3 Οκτωβρίου 2004) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια και συγγραφέας, με μια καριέρα που εκτείνεται πάνω από πέντε δεκαετίες. Μεγαλωμένη στην Καλιφόρνια από γονείς της μεσαίας εργατικής τάξης, η Λι ανακαλύφθηκε σε ηλικία 18 ετών από την ηθοποιό Νόρμα Σίρερ, η οποία τη βοήθησε να υπογράψει συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer.

 Η Λι εμφανιζόταν αρχικά σε ραδιοφωνικά προγράμματα προτού κάνει την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην δραματική ταινία The Romance of Rosy Ridge (1947). Με την MGM, εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες που κάλυπταν μια ευρεία ποικιλία ειδών, μεταξύ των οποίων το δράμα Φυγάς του τρόμου (Act of Violence, 1948) και Μικρές κυρίες (Little Women, 1949), την κωμωδία Angels in the Outfield (1951), την ρομαντική Σκαραμούς, ο εκδικητής (Scaramouche, 1952), το γουέστερν Ο τελευταίος ζωντανός (The Naked Spur, 1953) και την κωμωδία Τρεις εβδομάδες ζωής (Living It Up, 1954). Ενσάρκωσε δραματικούς ρόλους στα τέλη της δεκαετίας του 1950, σε ταινίες όπως στο Σαφάρι, το καραβάνι της ζούγκλας (Safari, 1956) και στο νουάρ Ο άρχων του τρόμου (Touch of Evil, 1958). Η Λι απέκτησε την μεγαλύτερη επιτυχία μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ως Μάριον Κρέιν στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Ψυχώ (1960), για την ερμηνεία της κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου. Συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, μεταξύ των οποίων στις Ο πειρασμός (Bye Bye Birdie, 1963), F.B.I φάκελος 17, άκρως εμπιστευτικό (Harper, 1966), Ο τρόμος βγήκε απ' τη γη (Night of the Lepus, 1972), και Boardwalk (1979). Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ το 1975 σε μια παραγωγή του Murder Among Friends. Εμφανίστηκε επίσης σε δυο ταινίες τρόμου με την κόρη της, Τζέιμι Λι Κέρτις: Η ομίχλη (The Fog, 1980) και Halloween H20: Είκοσι χρόνια μετά (Halloween H20: 20 Years Later, 1998). Παράλληλα ως ηθοποιός, η Λι έγραψε τέσσερα βιβλία από το 1984 έως το 2002, δυο από τα οποία ήταν μυθιστορήματα. Η Λι έκανε δυο γάμους σύντομης διάρκειας ως έφηβη (ένας εκ των οποίων ακυρώθηκε) προτού παντρευτεί τον ηθοποιό Τόνι Κέρτις το 1951. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1962, και μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην ταινία Κάτω από έναν άλλο ήλιο (The Manchurian Candidate) την ίδια χρονιά, η Λι ξαναπαντρεύτηκε και απογείωσε ξανά την καριέρα της. Πέθανε τον Οκτώβριο 2004 σε ηλικία 77 ετών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Janet Leigh στο Wikimedia Commons Τζάνετ Λι στην IMDb Τζάνετ Λι στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) 9550589 Τζάνετ Λι στο Find a Grave (Αγγλικά) Reelclassics.com Page Αρχειοθετήθηκε 2017-02-01 στο Wayback Machine. Janet Leigh at Virtual History Janet Leigh Collection available at the Holt-Atherton Special Collections and Archives
Δωριεύς ο Ρόδιος

Ο Δωριεύς ο Ρόδιος ή Δωριεύς του Διαγόρα ή Δωριέας (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης, γεννήθηκε στην Ιαλυσό στο νησί της Ρόδου, και πιθανώς ένας από τους ιδρυτές της πόλης της Ρόδου το 408 π.Χ., ο οποίος στέφθηκε τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα του παγκράτιου στους 87ους (432 π.Χ.), 88ους (428 π.Χ.), και 89ους (424 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως υπήρξε επίσης περιοδονίκης με 4 νίκες στους αγώνες των Πύθιων, 8 στους Ίσθμιους αγώνες, και 7 στα αγωνίσματα των Νέμεων. Οι εγγονοί και οι γιοί του ήταν επίσης Ολυμπιονίκες.

 Ήταν ο τρίτος και μικρότερος γιος του διάσημου ολυμπιονίκη Διαγόρα του Ρόδιου, και οι αδερφοί του Δαμάγητος και Ακουσίλαος ήταν επίσης πολυολυμπιονίκες στο παγκράτιο και πυγμαχία αντίστοιχα, ενώ η αδερφή τους Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία μπήκε στον αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους ολυμπιακούς αγώνες. (οι ολυμπιονίκες με κίτρινη σκίαση) Αναφέρεται πως είχε ανεγερθεί μνημείο με αγάλματα όλης της οικογένειας στην Άλτι της Ολυμπίας. Συμμετείχε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο εναντίον των Αθηναϊκών δυνάμεων, και αιχμαλωτίστηκε από τους Αθηναίους οι οποίοι ωστόσο αποφάσισαν να τον απελευθερώσουν από σεβασμό προς τα αθλητικά του επιτεύγματα. Αργότερα όμως συνελήφθη από τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι τον έκριναν από τον τόπο καταγωγής του και το γεγονός πως η Ρόδος ήταν σύμμαχος των Αθηνών, οπότε και τον εκτέλεσαν. [1.5.19] οὗτος περιτυχὼν δυοῖν τριήροιν Θουρίαιν ἔλαβεν αὐτοῖς ἀνδράσι· καὶ τοὺς μὲν αἰχμαλώτους ἅπαντας ἔδησαν Ἀθηναῖοι, τὸν δὲ ἄρχοντα αὐτῶν Δωριέα, ὄντα μὲν Ῥόδιον, πάλαι δὲ φυγάδα ἐξ Ἀθηνῶν καὶ Ῥόδου ὑπὸ Ἀθηναίων κατεψηφισμένων αὐτοῦ θάνατον καὶ τῶν ἐκείνου συγγενῶν, πολιτεύοντα παρ᾽ αὐτοῖς, ἐλεήσαντες ἀφεῖσαν οὐδὲ χρήματα πραξάμενοι. Ξενοφών, Ελληνικά, 1.5.19 [1.5.19] Τούτος απάντησε δύο πολεμικά των Θουρίων και τα αιχμαλώτισε μαζί με τα πληρώματά τους. Τους αιχμαλώτους τους φυλάκισαν όλους οι Αθηναίοι, τον αρχηγό τους όμως Δωριέα (που καταγόταν από τη Ρόδο αλλά ήταν πολίτης των Θουρίων) τον λυπήθηκαν και τον άφησαν ελεύθερο δίχως καν να του ζητήσουν λύτρα, μόλο που τον είχαν εξορίσει από καιρό κι από την Αθήνα κι από τη Ρόδο, καταδικάζοντας σε θάνατο κι αυτόν και τους συγγενείς του. [3.8.1] Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πρώτης νεὼς ἐκπεμφθέντες Μυτιληναίων πρέσβεις, ὡς αὐτοῖς οἱ Λακεδαιμόνιοι εἶπον Ὀλυμπίαζε παρεῖναι, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ξύμμαχοι ἀκούσαντες βουλεύσωνται, ἀφικνοῦνται ἐς τὴν Ὀλυμπίαν· ἦν δὲ Ὀλυμπιὰς ᾗ Δωριεὺς Ῥόδιος τὸ δεύτερον ἐνίκα. Από τη Βικιθήκη - Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, 3.8.1 [3.8.1] Οι πρέσβεις της Μυτιλήνης που είχαν σταλεί με το πρώτο καράβι, πήγαν στην Ολυμπία όπου οι Λακεδαιμόνιοι τους είχαν καλέσει να πάνε για να τους ακούσουν όλοι οι σύμμαχοι. Στους Ολυμπιακούς εκείνους αγώνες νίκησε για δεύτερη φορά ο Ρόδιος Δωριεύς. Ο Δωδεκανησιακός Αθλητικός Ναυτικός Σύλλογος Δωριεύς έχει πάρει την ονομασία του από τον Δωριέα.
Καλυβίτης Αχαΐας

Ο Καλυβίτης είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Διακοπτού, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Διακοπτού.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλυβίτη Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Διακοπτού Αχαΐας (1912-1997). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Διακοπτού (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/07/2018.
Intel Pentium Pro

Ο Pentium Pro ήταν η έκτη γενιά μικροεπεξεργαστών 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία ημιαγωγών Intel το Νοέμβριο του 1995.. Ήταν σχεδιασμένος κυρίως για εξυπηρετητές (servers), λειτουργία σε μητρικές με δυνατότητα υποστήριξης δύο ή τεσσάρων επεξεργαστών μαζί και λειτουργία σε υπερυπολογιστές. Προηγήθηκε της κυκλοφορίας του Pentium II αλλά ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από τον Pentium II Xeon. Η συχνότητα λειτουργίας ξεκινούσε από τα 150 MHz στις πρώτες εκδόσεις και έφτανε στα 200 MHz στις τελευταίες. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1998. Ο Pentium Pro κυκλοφόρησε μετά τον Pentium και ήταν μέλος της οικογένειας επεξεργαστών με τον κωδικό x86 και ο πρώτος που χρησιμοποιούσε τη μικροαρχιτεκτονική P6.

 Ο Pentium Pro κυκλοφόρησε σε εκδόσεις μόνο για επιτραπέζιους υπολογιστές, σε έξι εκδόσεις: Μία έκδοση στα 150 MHz, FSB στα 60 MHz, και L2 κρυφή μνήμη (cache) στα 256kB, (κωδικός KB80521EX150). Μία έκδοση στα 166 MHz, FSB στα 66 MHz, και L2 cache στα 512kB, (κωδικός KB80521EX166). Μία έκδοση στα 180 MHz, FSB στα 60 MHz, και L2 cache στα 256kB, (κωδικός KB80521EX180). Τρεις εκδόσεις στα 200 MHz, FSB στα 66 MHz, και L2 cache στα 256/512kB και 1 MB αντίστοιχα. (κωδικοί: KB80521EX200 για τους δύο πρώτους και GJ80521EX200 για τον τρίτο). Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 150 ΜHz και έφτανε στα 200 MHz. Η ταχύτητα του FSB (Front-side bus) ήταν στα 60 και 66 MHz. Ενσωμάτωνε 21.000.000 τρανζίστορ στις απλές εκδόσεις, 36.500.000 στις αναβαθμισμένες και έφτανε στα 66.000.000 στην ισχυρότερη του έκδοση. Σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον 10 φορές λιγότερα από ότι περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής. Είχε εσωτερική κρυφή μνήμη (L1 cache) με χωρητικότητα 8 + 8 KB και L2 cache με 256 kB στα πρώτα μοντέλα. Η L2 cache έφτανε στα 512 kB στις μετέπειτα εκδόσεις και τέλος στο 1MB στην τελευταία έκδοση. Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 36 bit (δίαυλος διευθύνσεων, address bus), δηλαδή διαχειριζόταν 236 byte μνήμης, ήτοι 68.719.476.736 byte ή 64 GB. Επίσης μπορούσε να διευθυνσιοδοτήσει 246 ή 64 terabyte εικονικής μνήμης (Virtual Memory). Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 64 bit. Η τεχνολογία ολοκλήρωσης, ήταν 0.25 micron. Η τάση τροφοδοσίας ήταν στα 3,3V. Η βάση του ήταν τύπου SPGA (Staggered Pin Grid Array) 387 ακίδων, κεραμική σε 5 εκδόσεις και από πλαστικό και αλουμίνιο στην έκδοση με τον κωδικό GJ80521EX200. Η υποδοχή επεξεργαστή ήταν σε όλες τις εκδόσεις τύπου Socket 8. Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά) Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες παλαιών μικροεπεξεργαστών (Αγγλικά) Backside Bus, searchstorage.techtarget.com(Αγγλικά) Intel Pentium Pro images and descriptions, cpu-collection.de(Αγγλικά) CPU-INFO: Intel Pentium Pro, indepth processor history(Αγγλικά), web.archive.org
Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Φεροβιάρια Βάλε ντο Ρίο Ντόσε

Η Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Φεροβιάρια Βάλε ντο Ρίο Ντόσε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 17 Ιουνίου 1963. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Engenheiro Alencar Araripe, χωρητικότητας 22600 θεατών. Η ομάδα έχει αρκετές συμμετοχές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας, με πρώτη το 1974 και τελευταία το 1993.

 Campeonato Capixaba: Νικήτρια (18): 1964, 1965, 1967, 1972, 1974, 1977, 1979, 1980, 1981, 1984, 1986, 1989, 1992, 1994, 1996, 2000, 2013, 2016Copa Espírito Santo: Νικήτρια (2): 2008, 2012Campeonato Capixaba Second Level: Νικήτρια (2): 2007, 2012Campeonato Capixaba: Νικήτρια (1): 1964Taça Cidade de Vitória: Νικήτρια (1): 1966, 1968Torneio Ínicio: Νικήτρια (1): 1967 (Πορτογαλικά) Official site (Πορτογαλικά) Desportiva Ferroviária at Arquivo de Clubes
2. Μπούντεσλιγκα

Η 2η Μπούντεσλιγκα (γερμανικά: 2. Fußball-Bundesliga) είναι η δεύτερη σε ιεραρχία επαγγελματική κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Από το 1974, οπότε και δημιουργήθηκε, διεξαγόταν σε δύο ομίλους (βόρειο και νότιο), ενώ το 1981 αποφασίστηκε η οργάνωση των ομάδων σε ένα και μοναδικό όμιλο. Μέχρι το 1981, δεν υπάρχει πρωταθλήτρια ομάδα. Το 1991-92, οπότε και ενσωματώθηκαν σε αυτή έξι ομάδες της Ανατολικής Γερμανίας, διεξήχθη με δύο ομίλους των δώδεκα ομάδων. Σήμερα συμμετέχουν σε αυτή 18 σύλλογοι. Το ρεκόρ πρωταθλημάτων κατέχει η ομάδα της Νυρεμβέργης (1. FC Nürnberg) με τέσσερις συνολικά τίτλους.

 Το 1974 σηματοδότησε την εισαγωγή της δεύτερης κατηγορίας της Μπούντεσλιγκα. Σαράντα ομάδες, χωρισμένες σε δύο ομίλους (Βόρειο και Νότιο), διαγωνίστηκαν για τον προβιβασμό στην Μπούντεσλιγκα. Το 1981 θεσμοθετήθηκε να αποτελείται η 2η Μπούντεσλιγκα από 20 μόνο ομάδες. Την σεζόν 1991–1992, συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και ομάδες από την πρώην Ανατολική Γερμανία. Αυτό κατέστη δυνατό με την επιστροφή στο σύστημα των δύο ομίλων (με 12 ομάδες σε καθένα εξ αυτών). Η σεζόν 1992-93 απετέλεσε ορόσημο, με 24 συλλόγους συνολικά να αγωνίζονται σε έναν μόνο όμιλο. Από την σεζόν 1994–95 αποφασίστηκε να συμμετέχουν 18 ομάδες στην Δεύτερη Κατηγορία. Η πλέον επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία της 2ης Μπούντεσλιγκα είναι η ΣΚ Φορτούνα Κολωνίας (1.376 βαθμοί από τους συνολικά 2.910). Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2008-04-20 στο Wayback Machine. Αφιέρωμα Β' Γερμανίας 2015-2016 - Οδηγός Σεζον
Raging Silence

Raging Silence είναι ο τίτλος του 17ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Enigma Records". Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος με τον τραγουδιστή Μπέρνι Σο και τον κιμπορντίστα Φιλ Λανζόν στη σύνθεση του συγκροτήματος, η οποία παρέμεινε ίδια μέχρι το 2007. Το "Raging Silence" περιέχει τρεις διασκευές, σε τραγούδια των Argent, των Αυστραλών Cold Chisel και των Αμερικάνων Le Roux, αλλά και το "Blood Red Roses" το οποίο είναι σύνθεση του προηγούμενου τραγουδιστή του συγκροτήματος, Πήτερ Γκόλμπι. Η εμπορική επιτυχία του δίσκου ήταν πολύ μικρή, αφού κατάφερε να μπει μόνο στο Top-30 των ελβετικών τσαρτ.

 1. Hold Your Head Up (Argent, White) - 4:33 2. Blood Red Roses (Goalby) - 4:10 3. Voice on my TV (Box, Lanzon) - 4:20 4. Rich Kid (Bolder) - 4:49 5. Cry Freedom (Box, Lanzon) - 4:34 6. Bad Bad Man (Lanzon) - 4:11 7. More Fool You (Box, Lanzon) - 3:34 8. When the War is Over (Prestwich) - 5:09 9. Lifeline (Roddy, Medica, Frederiksen, Haselden) - 4:53 10. Rough Justice (Box, Shaw, Lanzon, Bolder) - 4:21 Raging Silence (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1989 Το "Raging Silence" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Μπέρνι Σο - φωνητικάΜικ Μποξ - κιθάραΦιλ Λανζόν - πλήκτραΤρέβορ Μπόλντερ - μπάσοΛι Κέρσλεηκ - τύμπανα Uriah Heep 1970-2012, Tapio Minkkinen, [1] Allmusic [2] Ελβετικά τσαρτ [3]
Emanuelle in America

Το Emanuelle in America γνωστο επισής και με τον τίτλο Brutal Nights είναι μια ερωτική ταινία ιταλικής παραγωγής 1977 σε σκηνοθεσία Τζο Ντ' Αμάτο και με πρωταγωνίστρια τη Λάουρα Γκέμσερ. Πρόκειται για την τέταρτη ταινία με τη Μαύρη Εμμανουέλα, μια ηρωίδα που δημιούργησαν Ιταλοί παραγωγοί και σκηνοθέτες με στόχο να εκμεταλλευθούν την εμπορική επιτυχία της αυθεντικής Εμμανουέλας (1974) του Ζιστ Ζεκίν.

 Μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος ταξιδεύει στον κόσμο σε αναζήτηση μιας καλής ιστορίας. Στη διάρκεια των ταξιδιών της θα μπει σε ένα σύγχρονο χαρέμι και θα λάβει μέρος σε πριβέ διπλωματικά πάρτι στη Βενετία. Στην προσπάθεια της να "ξεσκεπάσει" έναν διεφθαρμένο πολιτικό, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα κύκλωμα που απάγει κοπέλες και τις αναγκάζει να συμμετέχουν σε σκληρά πορνογραφικά φιλμ. Ερχόμενη πολύ κοντά στον θάνατο, η Εμμανουέλα αναρωτιέται μήπως έφτασε η ώρα να αποσυρθεί για πάντα. Λάουρα Γκέμσερ ... Emanuelle Γκαμπριέλε Τίντι ... Alfredo Elvize, Duke of Mount Elba Roger Browne ... The Senator Riccardo Salvino ... Bill Lars Bloch ... Eric van Darren Paola Senatore ... Laura Elvize Maria Piera Regoli ... Diana Smith Η ταινία υπήρξε διαβόητη για δύο κυρίως σκηνές (που συχνά λογοκρίθηκαν). Η μια έχει να κάνει με τον αυνανισμό ενός αλόγου από μια κοπέλα του χαρεμιού και η δεύτερη με μια από τις υποτιθέμενες ταινίες που γύριζαν οι απαγωγείς των κοριτσιών, όπου η κινηματογράφηση είναι ιδιαίτερα σκληρή και ρεαλιστική. Την πολύ καλή μουσική επένδυση υπογράφει ο Ιταλός συνθέτης Νίκο Φιντένκο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 5 Ιανουαρίου του 1977 στην Ιταλία. Emanuelle in America στην IMDb (Αγγλικά) Aναλυτική παρουσίαση
Άδεια λογισμικού

Άδεια λογισμικού είναι ο όρος ο οποίος περιγράφει τα νομικά δικαιώματα τα οποία έχουν οι χρήστες ως προς την χρήση, επεξεργασία και διανομή του λογισμικού, και τα οποία καθορίζονται από τον αρχικό δημιουργό του λογισμικού. Μια τυπική άδεια λογισμικού παρέχει σε έναν τελικό χρήστη άδεια να χρησιμοποιήσει ένα ή περισσότερα αντίγραφα του λογισμικού, με τρόπους που αν δεν υπήρχε η είχε δοθεί η άδεια θα αποτελούσαν καταπάτηση των δικαιωμάτων του εκδότη ο οποίος είναι και ως ο ιδιοκτήτης των δικαιωμάτων χρήσης/copyright είναι αυτός που τα καθορίζει. Πρακτικά, η άδεια λογισμικού καθορίζει τις ελευθερίες του χρήστη ως προς το τι μπορεί να κάνει νόμιμα, με την αρχική δημιουργία κάποιου άλλου.

 Οι άδειες λογισμικού γενικά ανήκουν σε μια από τις δύο ακόλουθες ευρείες κατηγορίες: Άδειες κλειστού λογισμικού και ελεύθερου-ανοιχτού κώδικα λογισμικού. Οι διαφορές που ξεχωρίζουν τις δύο κατηγορίες αδειών έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα δικαιώματα του τελικού χρήστη. Τυπικά μια άδεια κλειστού λογισμικού επιτρέπει στον τελικό χρήστη την χρήση του λογισμικού εντός περιορισμένου περιβάλλοντος, απαγορεύοντας την αποσυμπίληση του λογισμικού (δηλαδή το να επιχειρηθεί η ανάκτηση του πηγαίου κώδικα από αυτή του κώδικα μηχανής), και την ανάλυση, τροποποίηση και αναδημιουργία του λογισμικού, και συνήθως απαγορεύονται επίσης η αντιγραφή και διανομή του λογισμικού (είτε δωρεάν είτε επί πληρωμή) από τρίτα πρόσωπα, καθώς και η χρήση του από ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων ή η εγκατάστασή του σε πολλούς υπολογιστές. Μια άδεια που επιτρέπει την δωρεάν αντιγραφή και διανομή του λογισμικού (freeware) παραμένει κλειστή άδεια από την στιγμή που δεν επιτρέπει την τροποποίηση του λογισμικού ή την εμπορική διανομή. Τυπικά μια άδεια ελεύθερου λογισμικού επιτρέπει την αντιγραφή, τροποποίηση και διανομή από οποιονδήποτε και για οποιοδήποτε σκοπό (ακόμη και εμπορικό). Πολλές φορές χρησιμοποιείται και ο όρος ανοικτό λογισμικό που αφορά λογισμικό για το οποίο διατίθεται ο πηγαίος κώδικας αλλά υπάρχουν περιορισμοί στην ελεύθερη χρήση του (π.χ. στην εμπορική χρήση). Κάποιες από αυτές τις άδειες περιέχουν περιοριστικούς όρους όπως η υποχρεωτική αναφορά στο όνομα του δημιουργού ή κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς αυτοί οι όροι δεν περιορίζουν τις προηγούμενες ελευθερίες τροποποίησης και διακίνησης. Ελεύθερο περιεχόμενο, ένας γενικότερος όρος που δεν αφορά μόνο το λογισμικό. GNU General Public License, η πρώτη ελεύθερη άδεια λογισμικού. Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού/GNU
Great Wall Peri

Το Great Wall Peri ήταν αυτοκίνητο πόλης, που έκανε την πρώτη του παρουσίαση το 2007, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σαγκάης. Κατασκευαστής του ήταν η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Great Wall Motors, η οποία παρήγαγε το μοντέλο αυτό από το 2008 έως το 2010 και ειδικά την SUV εκδοχή του μέχρι το 2011.Μαζί με την στάνταρ έκδοση, κυκλοφόρησε το ίδιο έτος το μοντέλο Peri Haval M1 υπό την μορφή ενός μικρού SUV / Crossover και το 2008 η ηλεκτροκίνητη έκδοση στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο.Το Peri διακρίθηκε ως το Καλύτερο Αυτοκίνητο Κινέζικης προέλευσης του 2008, από την China Car Times.

 Την σχεδίαση και ανάπτυξη του μοντέλου όπως σε όλα, ανέλαβε το τεχνικό τμήμα της αυτοκινητοβιομηχανίας (γνωστό ως GWM Technology Center), με εμφανή ομοιότητα όμως με τα μοντέλα Nissan Note πρώτης γενιάς και Fiat Panda δεύτερης γενιάς, έχοντας μάλιστα ακόμα μεγαλύτερη ομοιότητα με το δεύτερο. Κινητήρας και κιβώτιο Η Great Wall τοποθέτησε έναν σύγχρονο κινητήρα για την εποχή εκείνη, έναν κυβισμού 1.3 λίτρων (1.342 cm³) εφοδιασμένο με σύγχρονο σύστημα ψεκασμού πολλαπλών σημείων, κάτι που έχει κάνει σε όλα της τα μοντέλα. Για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, καθώς το μοντέλο αρχικά ήταν στα πλάνα για παραγωγή και στην Ευρώπη, πληρούσε τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 4. Η μετάδοση της κίνησης γινόταν μπροστά, χάρη στην διαμήκη θέση του κινητήρα συνοδευόμενο με ένα κιβώτιο χειροκίνητης (μηχανικής) μεθόδου 5 σχέσεων και η μέγιστη ιπποδύναμη που θα παρήγαγε ήταν 88 ίπποι στις 6.000 στροφές το λεπτό. Η κατανάλωση καυσίμου καθοριζόταν από τα modes (επιλογές) που παρείχε το μοντέλο. Στην επιλογή Urban ήταν δυνατό να καταναλωθούν 7 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, στην Extra Urban μόλις 6 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και στην Combined 6.5 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα. Ο κινητήρας για να προσαρμοστεί και να αποδώσει κατάλληλα στην ταχύτητα των 100 km/h χρειάζεται 17 δευτερόλεπτα. Ανάρτηση και πέδηση Το σύστημα ανάρτησης ήταν αποτελούμενο από τα λεγόμενα «γόνατα ΜακΦέρσον» μπροστά και μπουκάλα με ελικοειδές ελατήριο πίσω. Το σύστημα πέδησης έφερε στάνταρ δισκόφρενα μπροστά, ενώ είχε ταμπούρα πίσω. Επίσης, το τιμόνι ήταν υδραυλικής τεχνολογίας. Το Peri ήταν προορισμένο για τις αγορές της Κίνας, της Αφρικής, της Ευρώπης και από το 2009 στην Αυστραλία, αν και ειδικά για τις εξαγωγικές αγορές αυτό τελικά δεν συνέβη. Ο λόγος ήταν ότι η ιταλική Fiat κινήθηκε δικαστικά ενάντια στην κίνηση της Great Wall, λόγω της τεράστιας ομοιότητας με το δημοφιλές ιταλικό μοντέλο Fiat Panda δεύτερης γενιάς. Το αποτέλεσμα ήταν τον Ιούλιο του 2008 να εκδοθεί εντολή για πληρωμή πρόστιμου 15.000 ευρώ για κάθε ένα μοντέλο που θα εισαγόταν στην Ευρώπη, ενώ σε τυχόν αδιαφορία προς την κύρωση, τότε σε κάθε μοντέλο θα χρεωνόταν στην κινεζική φίρμα το ποσό των 50.000 ευρώ. Όσον αφορά τη δίκη στη χώρα της Κίνας, η απόφαση δεν βγήκε ποτέ, με αποτέλεσμα το Fiat Panda να μην παραχθεί στην Κίνα και το Peri να συνεχίζει να πωλείται στις τοπικές επιχειρήσεις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Great Wall Peri στο Wikimedia Commons
Αμεδαίος της Ισπανίας

Ο Αμεδαίος (Amadeo I de España, 30 Μαΐου 1845 - 18 Ιανουαρίου 1890) ήταν βασιλιάς της Ισπανίας (1870-1873) από τον Οίκο της Σαβοΐας. Έγινε ο 1ος δούκας της Αόστα.

 Ο Αμεδαίος Φερδινάνδος Μαρία ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας, μετέπειτα της Ιταλίας, και της Αδελαΐδας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ράινερ Ιωσήφ της Αυστρίας. Ο Ράινερ Ιωσήφ ήταν εγγονός του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας. Μετά την εκθρόνιση της Ισαβέλλας Β΄ το 1870, η Βουλή της Ισπανίας (Cortes Generales) τον εξέλεξε βασιλιά της χώρας. Η περίοδος της εξουσίας του χαρακτηρίστηκε από έναν αυξανόμενο αντι-μοναρχισμό, από επαναστάτες Καρλιστές και από το κίνημα ανεξαρτησίας της Κούβας. Παραιτήθηκε το 1873 και ακολούθησε η Α΄ Ισπανική Δημοκρατία. Ήταν από τη γέννησή του δούκας της Αόστα, πρώτος του κλάδου της Σαβοΐας-Αόστα, που είναι νεότερος του κύριου κλάδου των βασιλέων της Ιταλίας, αλλά πρεσβύτερος του κλάδου Σαβοΐας-Γένουας. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία Βιττόρια νταλ Πότζο. Είχε τέκνα: Εμμανουήλ Φιλιβέρτος 1869 - 1931, Δούκας της Αόστα, στρατάρχης. Βίκτωρ Εμμανουήλ 1870 - 1946, Κόμης του Τορίνο. Λουδοβίκος Αμεδαίος 1873 - 1933, Δούκας των Αβρουζίων, αντιναύαρχος του Ιταλικού Ναυτικού, εξερευνητής του Αρκτικού Ωκεανού και ορειβάτης.Η Μαρία Βιττόρια απεβίωσε το 1876. Το 1888 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Λετίτσια Βοναπάρτη, κόρη του Ναπολέοντα Ιωσήφ. Τέκνο του ήταν ο: Ουμβέρτος 1889 - 1918, Κόμης του Σαλέμι, απεβίωσε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Pollock, Sabrina (August 2006). "Spain's Forgotten Queen". European Royal History Journal 9.4 (LII): 25–26. Roger L. Williams, Gaslight and Shadow: The World of Napoleon III, 1851–1870 (NY: Macmillan, 1957), 156–7 The Cambridge Companion to the String Quartet, p. 260 Historiaantiqua. Amadeo I; (Spanish) (2008)
Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ

Το Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, ή ορθότερα «Φιλίππειο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ» (γερμ.: Philipps-Universität Marburg) είναι δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα που εδρεύει στην ομώνυμη πόλη του κρατιδίου της Έσσης. Είναι το αρχαιότερο προτεσταντικό Πανεπιστήμιο στον κόσμο με έτος ίδρυσης το 1527. Σήμερα αποτελεί κρατικό πανεπιστήμιο, χωρίς θρησκευτικές υπαγωγές ή προσανατολισμούς.

 Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 30 Μαϊου του 1527 από τον Φίλιππο Α΄ λαντγκράβο (μαρκήσιο) της Έσσης και ήταν το σημαντικότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του άλλοτε πριγκιπάτου της Έσσης. Ξεκίνησε τη λειτουργία του με 10 καθηγητές και 90 φοιτητές, εγγεγραμμένους σε 4 σχολές: τη θεολογική, τη νομική, την ιατρική και τη φιλοσοφική. Η Σχολή Χημείας του Μάρμπουργκ θεωρείται η αρχαιότερη του κόσμου με δεδομένο ότι ιδρύθηκε το 1609, όπως και η έδρα της ρομανικής φιλολογίας, που ιδρύθηκε το 1606. Σήμερα είναι ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του σύγχρονου γερμανικού κράτους , με περίπου 23.000 εγγεγραμμένους φοιτητές, μεταξύ των οποίων περίπου 3000 αλλοδαποί από περισσότερες από 120 χώρες, ενώ το σύνολο των εργαζομένων σ' αυτό υπολογίζεται σε 4.500 άτομα. Σημαντικότερες σχολές του Πανεπιστημίου, με ιδιαίτερη φήμη, είναι η Ιατρική και η Φιλοσοφική Σχολή. Το Πανεπιστήμιο διαθέτει τις εξής σχολές (τμήματα) : Νομική Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης Επιχειρήσεων Κοινωνικών Επιστημών και Φιλοσοφίας Ψυχολογίας Προτεσταντικής Θεολογίας Ιστορίας και Πολιτισμικών Σπουδών Φιλολογίας και Τεχνών Ξένων Γλωσσών και Φιλολογιών Μαθηματικών και Πληροφορικής Φυσικής Χημείας Φαρμακευτική Βιολογίας Γεωγραφίας Ιατρική Παιδαγωγική Αδελφοί Γκριμ Μάρτιν Χάιντεγκερ Ντενί Παπέν Ρόμπερτ Μπούνσεν Έντουαρντ Τσέλλερ Βαλέριους Κόρντους Ρούντολφ Μπούλτμαν Άλφρεντ Βέγκενερ Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ Γιούργκεν Χάμπερμας Μιχαήλ Λομονόσοφ Μπορίς Παστερνάκ Χάνα Άρεντ Καρλ Μπαρτ Χανς Γκέοργκ Γκαντάμερ Έρνστ Κασσίρερ Αύγουστος Χάιζενμπεργκ Ουλρίκε Μάινχοφ Κωνσταντίνος Σημίτης Κιμ Χουάνγκ-σικ Έμιλ φον Μπέρινγκ (Ιατρικής, 1901) Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν (Φυσικής, 1909) Άλμπρεχτ Κόσελ (Ιατρικής, 1910) Χανς Φίσερ (Χημείας, 1930) Ότο Λέβι (Ιατρικής, 1936) Άντολφ Μπούτεναντ (Χημείας, 1939) Ότο Χαν (Χημείας, 1944) Καρλ Τσίγκλερ (Χημείας, 1963) Γκέοργκ Βίτιγκ (Χημείας, 1979) Επίσημος δικτυακός τόπος Συλλογές και μουσεία του Πανεπιστημίου Ιστορικό δωμάτιο κράτησης (Karzer)
Λεοπόλντ Σεντάρ Σανγκόρ

Ο Λεοπόλντ Σενγκόρ (ορθότερη προφορά: Σανγκόρ, Léopold Sédar Senghor, 1906-2001) ήταν Σενεγαλέζος ποιητής και πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Δημοκρατίας της Σενεγάλης (ο πρώτος) επί είκοσι χρόνια (από τις 6 Σεπτεμβρίου 1960 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1980) και υπήρξε επίσης ο πρώτος Αφρικανός που έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του προέδρου ο Αμπντού Ντιουφ.

 Ο Σενγκόρ γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1906. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας από τη φυλή Σερέρ. Σε ηλικία 8 ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στη χώρα του και αργότερα συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Γαλλία. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, από όπου παρέλαβε τον τίτλο Agrégation στη Γαλλική Γραμματική. Εν συνεχεία δίδαξε ως καθηγητής σε πανεπιστήμια στις πόλεις Παρίσι και Τουρ την περίοδο 1935-45. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο γαλλικό στρατό. Οπαδός μιας ομοσπονδίας της Αφρικής, μαζί με τον Μοντίμπο Κεϊτά αποφάσισαν τη σύσταση της Ομοσπονδίας του Μαλί μαζί με το πρώην Γαλλικό Σουδάν. Ο Σενγκόρ ήταν πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης ως τον τερματισμό της, το 1960.Στις 5 Σεπτεμβρίου 1960 ο Σανγκόρ εξελέγη πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Σενεγάλης και είναι και ο συγγραφέας του εθνικού της ύμνου. Το Δεκέμβριο του 1962 συνελήφθη ως ύποπτος για σχεδιασμό πραξικοπήματος ο στενός του συνεργάτης, Μαμαντού Ντιά και παρέμεινε στη φυλακή επί 12 χρόνια. Έπειτα από αυτό, ο Σανγκόρ δημιούργησε ένα προεδρικό καθεστώς. Στις 22 Μαρτίου 1967 διέφυγε δολοφονικής απόπειρας με πιστόλι, το οποίο δεν εκπυρσοκρότησε. Ο δράστης καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Ιουνίου 1967, παρότι ήταν ασαφές αν σκόπευε να σκοτώσει τον πρόεδρο.Τον Δεκέμβριο του 1980 ο Σανγκόρ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί στο τέλος του έτους. Λίγο πριν ολοκληρωθεί η 5η θητεία του, ο Σανγκόρ παραιτήθηκε την τελευταία ημέρα του 1980 και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του αρχηγού κράτους ο Αμπντού Ντιουφ, επί προεδρίας του οποίου εισήχθη ο πολυκομματισμός στη χώρα. Prière aux masques (Προσευχή στις μάσκες, 1935) Chants d'ombre (Τραγούδια της σκιάς, 1945) Nocturnes (Νυκτερινά, 1961) Ce que je crois (Αυτό που πιστεύω, δοκίμια, 1988) Τελετή ανακήρυξης του Προέδρου της Σενεγάλης Λεοπόλντ Σενγκόρ σε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.[1]
Άννα της Σαβοΐας (1455-1480)

Η Άννα, γαλλ. Anne (1 Ιουνιου 1455 - Φεβρουάριος 1480) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αμεδαίου Θ΄ δούκα της Σαβοΐας και της Γιολάντας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Αδέλφια της ήταν οι Φιλιβέρτος Α΄ και Κάρολος Α΄ δούκες της Σαβοΐας. Ο πατέρας της έπασχε από επιληψία, έτσι κυβερνούσε η μητέρα της Γιολάντα. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, τότε πρίγκιπα του Σκουιλάτσε, Αλταμούρα & Τάραντο. Το 1480 γέννησε την Καρλόττα και απεβίωσε το ίδιο έτος, ίσως κατά τη γέννα ή λίγο μετά. Τάφηκε στο Σαμπερύ. Ο Φρειδερίκος έκανε 2ο γάμο το 1487 και απέκτησε τρία τέκνα· το 1496 έγινε βασιλιάς της Νάπολης. Ο πατέρας της ήταν γιος της Άννας των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρης του Ιανού της Κύπρου, Ιερουσαλήμ & Αρμενίας. Έτσι ο Φιλιβέρτος Α΄ και ο Κάρολος Α΄ ήταν τιτουλάριοι βασιλείς των τριών αυτών χωρών. Τον Κάρολο Α΄ διαδέχθηκαν ο γιος του Κάρολος Β΄ και η κόρη του Γιολάντα-Λουίζα της Σαβοΐας, που απεβίωσαν άτεκνοι. Την τελευταία διαδέχθηκε η Άννα και αυτήν η κόρη της Καρλόττα. Παντρεύτηκε το 1478 τον Φρειδερίκο των Τραστάμαρα τότε πρίγκιπα του Σκουιλάτσε, Αλταμούρα & Τάρεντο και μετά βασιλιά της Νάπολης. Είχε τέκνο: Καλόττα 1480-1506, παντρεύτηκε τον Γκυ ΙΣΤ΄ κόμη του Λαβάλ, γιο του Ιωάννη του Λαβάλ (γιο της Ισαβέλλας των Ντρε-Μονφόρ). Charles Cawley, Medieval Lands, Dukes of Savoy
Μοχούν Μπαγκάν ΑΚ

Η Μοχούν Μπαγκάν (βεγγαλικά: মোহনবাগান, αγγλικά: Mohun Bagan) είναι αθλητικό σωματείο στην Καλκούτα της Ινδίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το βυσσινί. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Φυσική έδρα της ομάδας είναι το Γήπεδο Μοχούν Μπαγκάν, χωρητικότητας 22.000 θεατών. Ορισμένα από τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Γιούμπα Μπαράτι Κριράνγκαν, χωρητικότητας 85.000 θεατών.

 Η «Μοχούν Μπαγκάν» ιδρύθηκε το 1889 από τρεις γνωστές αριστοκρατικές οικογένειες Βεγγαλών της Βόρειας Καλκούτας. Ο Μπουπέντρα Ναθ Μπος ήταν ο πρώτος πρόεδρος του συλλόγου. Η ομάδα κέρδισε το πρώτο της τρόπαιο το 1904, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κούτσμπεχαρ. Τελευταία ενημέρωση: 23 Αυγούστου 2018.Ι-ΛιγκΠρωταθλήτρια (1): 2014–15, 2019–20Νάσιοναλ Φούτμπολ ΛιγκΠρωταθλήτρια (3): 1997–98, 1999–00, 2001–02Φεντερέισον ΚαπΝικήτρια (14): 1978, 1980, 1981, 1982, 1986, 1987, 1992, 1993, 1994, 1998, 2001, 2006, 2008, 2015–16Ινδικό Σούπερ ΚαπΝικήτρια (2): 2007, 2009 Μοχούν Μπαγκάν ΑΚ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Αλογόνα

Τα αλογόνα είναι μια ομάδα του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων που αποτελείται από τα πέντε (5) συγγενικά χημικά στοιχεία φθόριο (F), χλώριο (Cl), βρώμιο (Br), ιώδιο (I) και αστάτιο (At). Το τεχνητό στοιχείο Τενέσιο (Ts) μπορεί επίσης να είναι ένα αλογόνο, αλλά δεν έχει ενταχθεί ακόμη επίσημα σε αυτά. Στη σύγχρονη ονοματολογία της IUPAC αυτή η ομάδα χημικών στοιχείων είναι γνωστή ως ομάδα 17. Η ομάδα των αλογόνων είναι η μόνη ομάδα του περιοδικού συστήματος που περιέχει χημικά στοιχεία και στις τρεις (3) συνηθισμένες καταστάσεις της ύλης, υπό κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Όλα τα αλογόνα σχηματίζουν οξέα όταν συνδέονται με το υδρογόνο. Τα περισσότερα αλογόνα τυπικά παράγονται από ορυκτά ή άλατά τους. Τα «μεσαία» αλογόνα, δηλαδή το χλώριο, το βρώμιο και το ιώδιο, συχνά χρησιμοποιούνται ως απολυμαντικά. Τα αλογόνα είναι επίσης όλα τοξικά. Η ονομασία τους «αλογόνα», προέρχεται από τη σύνθεση των ελληνικών λέξεων «ἄλας» και «γεννῶ», και υποδηλώνει ότι παράγουν («γεννούν») άλατα, όταν αντιδρούν με μέταλλα. Τα αλογόνα έχουν επτά (7) ηλεκτρόνια στην εξωτερική τους στιβάδα και αυτό έχει ως συνέπεια να καθίστανται εξαιρετικά δραστικά. Σχηματίζουν ομοιοπολικές και ιονικές χημικές ενώσεις.

 Φθόριο Ανοικτοπράσινο αέριο F Χλώριο Πρασινοκίτρινο βαρύ Αέριο Cl Βρώμιο Κόκκινο Υγρό Br Ιώδιο Γκρίζο μεταλλικό Στερεό I Άστατο Μαύρο Στερεό At Τενέσιο Άγνωστο χρώμα, Στερεό Ts Είναι αμέταλλα Είναι τοξικά Σχηματίζουν διατομικά μόρια Σχηματίζουν άλατα με μέταλλα Παράδειγμα : Al + 3/2Br2 → AlBr3 Κάθε χημική ένωση αλογόνου με άλλο στοιχείο ονομάζεται αλογονίδιο. Τέτοιο είναι, για παράδειγμα, το συνηθισμένο αλάτι ή χλωριούχο νάτριο .Φθόριο Το φθόριο διαλύεται σε νερό και απελευθερώνει όζον(O3), οξυγόνο (O2). Χλώριο Όταν το χλώριο διαλύεται σε νερό τότε παράγεται το γνωστό χλωριούχο ύδωρ, ουσία η οποία απολυμαίνει λόγω της έκλυσης οξυγόνου και χρησιμοποιείται στις δεξαμενές πόσιμου νερού και στις πισίνες. Σύμφωνα με την αντίδραση: 2Cl2 + 2H2Ο → 4HCl + O2Άλλο προϊόν του χλωρίου είναι η γνωστή χλωρίνη με την απολυμαντική και λευκαντική δράση, η οποία στην χημεία ονομάζεται υποχλωριώδες νάτριο (NaClO). Απαγορεύεται η παράλληλη χρήση χλωρίνης και κάποιου οξέος διότι εκλύεται αέριο χλώριο που είναι τοξικό. Παρασκευάζεται σύμφωνα με την αντίδραση: Cl2 + 2NaOH → NaClO + NaCl + H2O Το χλώριο είναι διαβρωτικό και διασπάται εύκολα. Σταθερότερες ενώσεις του οι χλωραμίνες. Βρώμιο Οι ατμοί του προκαλούν στείρωση στους άνδρες. Ιώδιο Το ιώδιο διαλύεται σε νερό αλλά και σε αιθυλική αλκοόλη (CH3CH2OH) ή σε βενζόλιο(C6H6).Το μείγμα υδατικού διαλύματος ιωδιούχου καλίου, ιωδίου και αιθυλικής αλκοόλης είναι το αντισυπτικό βάμμα του ιωδίου που εφαρμόζεται σε εξωτερικές πληγές. KI(aq) + I2 + CH3CH2OH → βάμμα ιωδίου Είναι πιθανόν να προκαλέσει αλλεργία. Αστάτιο Το άστατο είναι ραδιενεργό δηλητήριο, τοξικό και επικίνδυνο για τη ζωή. Δημιουργεί άλατα με τον άργυρο, την λευκόχρυσο και τον χρυσό. Άτομο Χημική ένωση Αλογονάνθρακες Αλογονοειδή Αλογονοπαράγωγα Αλογονούχες ενώσεις
Πίτερ φαν Άνρεντ

Ο Πίτερ φαν Άνρεντ (Pieter van Anraedt, περ. 1635 – 13 Απριλίου 1678) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής ο οποίος ζωγράφισε πίνακες με ιστορικές σκηνές και πορτρέτα.

 Ελάχιστα είναι γνωστά για τις συνθήκες της ζωής του. Σύμφωνα με το RKD γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, αλλά εκπαιδεύτηκε στο Ντέβεντερ, όπου επηρεάστηκε από τον Χέραρντ τερ Μπορχ. Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι ο ζωγράφος ήταν πολύ φίλος με τον ποιητή Γιαν φαν ντερ Φέιν (Jan van der Veen). Νυμφεύτηκε την κόρη του Αντωνία και μετακόμισαν στο Άμστερνταμ το Rampjaar (έτος καταστροφής) 1672, όταν ο γαλλικός στρατός επιτέθηκε στην πόλη. Κατόπιν έλαβε μια παραγγελία να ζωγραφίσει τους εφόρους του οίκου Oudezijds huiszitten στο Λεπρόζενχραχτ. Αυτός ο πίνακας επαινέθηκε ιδιαίτερα από τον Χαουμπράκεν το 1718, αλλά αποδόθηκε στον Μπολ, αν και είναι υπογεγραμμένος και χρονολογημένος. Λίγο μετά τη ζωγραφική αυτού του ομαδικού πορτραίτου, ο Άνρεντ επέστρεψε στο Ντεφέντερ, όπου και απεβίωσε. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Ο Pieter van Anraedt στο Artnet Rose, Hugh James (1857). "Anraat, Peter Van". A New General Biographical Dictionary. Vol. 1 AA–ANS. London: B. Fellowes et al. p. 484.
The Devil You Know

The Devil You Know είναι ο τίτλος του μοναδικού στούντιο άλμπουμ του heavy metal συγκροτήματος Heaven and Hell, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rhino Records" στην Αμερική και της "Roadrunner" στην Ευρώπη.

 Το 2007, οι Heaven and Hell πραγματοποίησαν μία περιοδεία, μετά το τέλος της οποίας είχαν δηλώσει ότι θα διαλύονταν. Ο τραγουδιστής Ρόνι Τζέιμς Ντίο σχεδίαζε να επανέλθει στο προσωπικό του σχήμα για να ηχογραφήσει τα άλμπουμ "Magica II" και "Magica III", συνέχειες του πρώτου άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει το 2000. Επίσης, ο ντράμερ Βίνι Άπις σκόπευε να συνεχίσει με το πρότζεκτ του, 3 Legged Dogg. Παρ' όλα αυτά, ο Ντίο δήλωσε ότι υπάρχει η πιθανότητα για την ηχογράφηση ενός δίσκου, με το συγκρότημα να ανακοινώνει τον Σεπτέμβριο του 2007 ότι θα μπει στο στούντιο. Μέσα στο καλοκαίρι, συμμετείχαν στην περιοδεία "Metal Masters Tour" μαζί με τους Judas Priest, Motörhead και Testament. Στη συνέχεια, μετέβησαν στα "Rockfield Studios" της Ουαλίας για την ηχογράφηση του άλμπουμ. Η μίξη του ήχου έγινε στα "Total Access Recording Studios" της Καλιφόρνια και το mastering στο "Marcussenn Mastering" του Χόλιγουντ. Το εξώφυλλο του άλμπουμ προέρχεται από τον πίνακα "Satan I" του Περ Χάαγκενσεν, με τους αριθμούς 25 και 41 να φαίνονται δίπλα στο λογότυπο του συγκροτήματος, κάνοντας αναφορά στον 41ο στίχο από το 25ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγέλιου, ο οποίος μιλάει για την τελική κρίση.Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 2009, μαζί με το σινγκλ "Bible Black", ακολουθούμενος από την περιοδεία "Bible Black Tour", η οποία διήρκεσε από τις 5 Μαΐου μέχρι τις 29 Αυγούστου 2009, με τους Coheed and Cambria να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.Οι πωλήσεις του άλμπουμ ήταν αρκετά καλές, αφού σκαρφάλωσε στο Top-10 του Billboard και το # 21 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ έφθασε στο # 5 στη Φινλανδία και το # 8 στη Σουηδία. Όλα τα τραγούδια είναι συνθέσεις των Ρόνι Τζέιμς Ντίο, Τόνι Αϊόμι και Γκίζερ Μπάτλερ The Devil You Know (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 28 Απριλίου 2009 Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο The Devil You Know ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Βίνι Άπις - τύμπανα, κρουστάΓκεστ συμμετοχέςΜάικ Έξετερ - πλήκτρα The Devil You Know - Heaven & Hell | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Heaven and Hell: The Devil You Know | PopMatters Heaven & Hell - The Devil You Know - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ηλίας Χατζοπλάκης

Ο Ηλίας Χατζοπλάκης του Σωκράτη (1935 - 7 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Καρδίτσα από το 1977 ως το 1985.

 Γεννήθηκε στο χωριό Καρδιτσομάγουλα Καρδίτσας το 1935 και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυση του κινήματος και κατήλθε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος, χωρίς να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 2.857 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές, το 1977 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με το ΠΑΣΟΚ με 7.287 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές που οδήγησαν σε νίκη το ΠΑΣΟΚ, το 1981 με 7.547 ψήφους. Αργότερα προσχώρησε στο ΔΗΚΚΙ και το 1996 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.Απεβίωσε το 2014 σε ηλικία 78 ετών και κηδεύτηκε από τον ναό του Αγίου Τρύφωνα στην Παλλήνη. Κώστας Διγκαβές, "Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985", Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
Ντογκάνα

Η Ντογκάνα είναι πόλη και πληθυσμιακή ενορία (curiazia) στη βορειοανατολική γωνία του Άγιου Μαρίνου στον δήμο του Σερραβάλλε (κάστρο). Η πόλη αποτελεί τον πιο κατοικημένο οικισμό του κράτους.

 Η πόλη βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του Αγίου Μαρίνου μετά το Φαλτσιάνο, κοντά στα σύνορα με την Ιταλία (στο Τσερασόλο, μιας πληθυσμιακής κοινότητας του Κοριάνο, στην περιφέρεια του Ρίμινι). Η Ντογκάνα διαθέτει πληθυσμό που αγγίζει τις 7.000 κάτοικους. Εξαιτίας του μεγέθους της, το 2006 ζήτησε να αποκοπεί από την Σερραβάλλε και να γίνει ένα αυτόνομο καστέλλο, αλλά το 2007 η πρόταση απορρίφτηκε. Μια μερική αυτονομία αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι η Ντογκάνα διαθέτει τον δικό της ταχυδρομικό κωδικό (47891), ενώ το υπόλοιπο της Σερραβάλλε έχει το 47899. Η Ντογκάνα αποτελεί το κύριο σημείο εισόδου για τους ταξιδιώτες που έρχονται στο Άγιο Μαρίνο από την Ιταλία (από την εθνική οδό no. 72 από το Ρίμινι). Αν και Ντογκάνα σημαίνει τελωνείο στα Ιταλικά, δεν υπάρχει συνοριακός έλεγχος πουθενά στα σύνορα που χωρίζουν την Ιταλία από τον Άγιο Μαρίνο , ώστε οι οδηγοί να μπορούν να σταματήσουν στην Ντογκάνα μόνο για να κάνουν τα ψώνια τους από τα εμπορικά καταστήματά της. Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Γιουβένες. Στάντιο Ολίμπικο (Άγιος Μαρίνος) Σερραβάλλε Κά Ράγκνι Σίνκουε Βίε Φαλτσιάνο Λεσινιάνο Πόντε Μελλίνι Ροβερέτα Βαλτζιουράτα
Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος

Ο Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος (1800 - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατιωτικός και πολιτικός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, βουλευτής, πληρεξούσιος, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

 Γεννήθηκε το 1800 στην Κέα όπως αναφέρει στην αυτοβιογραφία του. Ο πατέρας του, Αναστάσιος, γεννήθηκε στα Κύθηρα και ο Τριαντάφυλλος είχε ενετική υπηκοότητα εκτός της ελληνικής όχι Οθωμανική.Υπηρέτησε με τα άτακτα στρατεύματα για μια τετραετία, και μετά κατατάχτηκε στον στρατό. Πήρε μέρος στις μάχες της Χίου το 1822, στη μάχη της Πάτρας με την Ιωνική Φάλαγγα το 1823, στη Μάχη του Κρεμμυδίου το 1824 υπό τον Καρατάσσο, και στη μάχη της Καρύστου το 1826. Πολέμησε, επίσης, με τον Φαβιέρο στη μάχη της Θήβας το 1826 και στη μάχη του Χαϊδαρίου το 1826, και σε πολλά άλλα πολεμικά συμβάντα της Ελληνικής Επανάστασης. Τιμήθηκε δε με τον αργυρό σταυρό των Ιπποτών. Ανήλθε μέχρι στον βαθμό του υποστράτηγου (1856) και κατόπιν του στρατηγού και πήρε μέρος και στα γεγονότα της Γ' Σεπτεμβρίου για το σύνταγμα, όπου συμμετείχε ως λοχαγός. Με 700 άνδρες συνέβαλε στην οριστική αποπομπή του βασιλιά Όθωνα από την Ελλάδα (πηγή απομνημονεύματα Γενναίου Κολοκοτρώνη και εφημερίδα Εμπρός.). Μετά την αποστράτευσή του αναμίχθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε δυο φορές βουλευτής Κέας στις εκλογές του 1865 και του 1869). Διετέλεσε υπουργός επί των στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865 και στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Νοεμβρίου 1865. Το 1868 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και το 1869 βουλευτής. Όσον αφορά την προσωπική του ζωή είχε ένα γιο και μία ψυχοκόρη από την Ήπειρο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο μοναδικός συμβολαιογράφος των Αθηνών της τότε εποχής Βουτηράς. Πέθανε στην Αθήνα την 1 Ιανουαρίου 1884.
Δρυνοχώρι Σερρών

Το Δρυνοχώρι ή Δρυονοχώρι ή Δρυοχώρι, έως το 1927 γνωστό ως Κιραμλή ή Αζιζιέ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 24 μέτρων, ανατολικά του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 3 χλμ. νότια από την Καρπερή Σερρών και 2 χλμ. δυτικά από την Αναγέννηση Σερρών.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός με πληθυσμό 180 κατοίκων. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρπερής (πρώην Έλσιανης) και το ίδιο έτος μετονομάστηκε σε Δρυνοχώρι. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στο Δρυνοχώρι εγκαταστάθηκαν τουλάχιστον 60 οικογένειες προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Κατά την ελληνική απογραφή του 1928, είχε πληθυσμό 197 κατοίκων. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο οικισμός εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι μετακόμισαν στην Καρπερή Σερρών. Σήμερα, δεν σώζονται ερείπια του οικισμού και στην περιοχή υπάρχουν αγροκτήματα. Στο σημείο όπου υπήρχε η εκκλησία του οικισμού, έχει ανεγερθεί νεότερος ναός. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960. Κατάγονται από το ΔρυνοχώριΓιώργος Τσαρουχάς, Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός
Λουίς Τεχάδα

Ο Λουίς Κάρλος Τεχάδα Ανσέλ (ισπανικά: Luis Carlos Tejada Hansell, γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1982) είναι Παναμέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Παναμά με 43 γκολ.

 Το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν στο πρωτάθλημα της πατρίδας του, όπου κατάφερε να κάνει εύκολα εντύπωση και γρήγορα μετακόμισε στην Κολομβία, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Μετά το 2005 ξεκίνησε καριέρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αλ Αΐν, όπου δεν προσέφερε τα αναμενόμενα. Ακολούθησαν μεταγραφές σε πολλές ομαδες και χώρες με αξιοπρόσεκτη την αγωνιστική του παρουσία στο Περού την περίοδο 2010–12 με την Χουάν Άουριτς, με την οποία κατέκτησε και το μοναδικό συλλογικό του τίτλο, το πρωτάθλημα του 2011.Σε διεθνές επίπεδο έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών στις 5 Αυγούστου του 2001 με αντίπαλο την Κούβα. Οι καλύτερες στιγμές της καριέρας του ήταν το 2005, όταν οδήγησε τον Παναμά στον τελικό του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ το 2005, όπου η Εθνική του ομάδα τερμάτισε δεύτερη. Σκόραρε τρία γκολ και ήταν πρώτος σκόρερ, αλλά έχασε το πέναλτι του στη διαδικασία των πέναλτι εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στον τελικό. Ονομάστηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης για τις προσπάθειές του. Σημαντική στιγμή ήταν και η συμμετοχή του Παναμά με αυτόν αρχηγό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Εκεί έκλεισε τη διεθνή του σταδιοδρομία έχοντας 108 εμφανίσεις και 43 γκολ. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Ειδύλλιο του Ζίγκφριντ

Το Ειδύλλιο του Ζίγκφριντ (Siegfried-Idyll) είναι μουσικό έργο του Ρίχαρντ Βάγκνερ προς τιμή της συζύγου του, Κόζιμα. Είναι συμφωνικό ποίημα γραμμένο για ορχήστρα δωματίου και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα έργα του συνθέτη.

 Η σύνθεση διαρκείας περίπου 20' λεπτών δημιουργήθηκε το 1870 με μυστικό τρόπο για να αφιερωθεί στην μητέρα του νεογέννητου Ζίγκφριντ. Ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά στις 25 Δεκεμβρίου 1870 σε στενό οικογενειακό περιβάλλον στη βίλλα της οικογένειας στη λίμνη Λουκέρνη. Η μεταγενέστερη όπερα του Βάγκνερ "Ζίγκφριντ" (1876) περιέχει τμήματα από το Ειδύλλιο.
Ντάριους Λαβρινόβιτς

Ο Ντάριους Λαβρινόβιτς (λιθουανικά: Darjuš Lavrinovič, πολωνικά: Dariusz Ławrynowicz, γενν. την 1η Νοεμβρίου 1979) είναι Λιθουανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για την ΜΚ Βίτις.

 Ο Λαβρινόβιτς «άνθισε» τη σεζόν 2005-06 της Ευρωλίγκα ενώ έπαιζε με τη Ζάλγκιρις Κάουνας, καθώς κέρδισε μία θέση στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα. Ήταν ο κορυφαίος στα ριμπάουντ εκείνο το έτος, όπου κατέκτησε την κορυφή στην κατηγορία τόσο στο Πρωτάθλημα Λιθουανίας όσο και στη Βαλτική Λίγκα, με μέσο όρο 9,8 ριμπάουντ ανά αγώνα σε κάθε διοργάνωση. Το 2006, εντάχθηκε στην Ούνικς Καζάν και το 2008 στη Ντιναμό Μόσχας. Το 2009, εντάχθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Τον επόμενο χρόνο, μετακινήθηκε στη Φενερμπαχτσέ. Το 2011, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.Στις 30 Αυγούστου 2013, υπέγραψε με την ουκρανική ΜΚ Μπουντιβέλνικ.Στις 31 Ιουλίου 2014, εντάχθηκε στην Ρέτζο Εμίλια της Σέριε Α. Παρά την απουσία του από την έναρξη της σεζόν λόγω τραυματισμού, συνέβαλε με 11,4 πόντους σε περίπου 17 λεπτά ανά αγώνα σε πάνω από 25 αγώνες πρωταθλήματος, πριν σκοράρει με διψήφια νούμερα σε 10 από τους 15 αγώνες για τα πλέι οφ που έπαιξε, καθώς η Ρέτζο Εμίλια κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος στον 7ο και τελευταίο αγώνα των τελικών.Στις 22 Αυγούστου 2018, υπέγραψε με τη λιθουανική ΜΚ Πριέναϊ.Στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε με τη Λόντον Σίτι Ρόιαλς της Βρετανικής Λίγκας.Στις 19 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε με την ΜΚ Βίτις. Ο Λαβρινόβιτς έχει υπάρξει μέλος της Εθνικής Λιθουανίας. Με τη Λιθουανία έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ του 2005, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, στο Ευρωμπάσκετ του 2007, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, στο Ευρωμπάσκετ του 2009, στο Ευρωμπάσκετ του 2013 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Βοήθησε τη Λιθουανία να κερδίσει το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2013 και το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2007. Ο Λαβρινόβιτς είναι πολωνικής καταγωγής. Έχει έναν δίδυμο αδερφό, τον Κσίστοφ, με τον οποίο έπαιξε μαζί στην Όυνικς Καζάν, καθώς και στην Εθνική Λιθουανίας. Στις 18 Οκτωβρίου 1998, ο Ντάριους, ο δίδυμος αδελφός του Κσίστοφ και ο ξάδελφος τους, βίασαν εκείνη την εποχή ένα κορίτσι ηλικίας δεκαεπτά ετών. Στις 25 Ιουνίου 1999, το δικαστήριο καταδίκασε τους δίδυμους αδελφούς σε 5 χρόνια φυλάκιση και τον ξάδελφό τους σε 6 χρόνια φυλάκιση. All-EuroLeague Team Δεύτερη Ομάδα: 2005-06 Λιθουανικό All-Star Game : MVP: 2013 Πρωτάθλημα Ουκρανίας MVP: 2013-14 Κύπελλο Ουκρανίας MVP: 2014 All-EuroCup Team Δεύτερη Ομάδα: 2013-14 Προφίλ στο Euroleague.net Προφίλ στο Πρωτάθλημα Ισπανίας (στα ισπανικά)