Σαιν-Γκωντένς

Το Σαιν-Γκωντένς (Γαλλικά: Saint-Gaudens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ωτ-Γκαρόν, του οποίου είναι υπονομαρχία, στην περιοχή της Οξιτανίας. Βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 405 μέτρων σε ύψωμα με θέα στην κοιλάδα του ποταμού Γκαρόν. Έχει θέα στα Πυρηναία και είναι φυσικό σταυροδρόμι μεταξύ του Ατλαντικού και της Μεσογείου και μεταξύ της Τουλούζης και της κοιλάδας του Αράν στην Καταλονία. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 11.517 κατοίκους (2017).Οι κάτοικοι ονομάζονται Σαιν-Γκωντινουά (ζ).

 Η κοινότητα Σαιν-Γκωντένς βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας. Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Μυρέ, σε απόσταση 72 χλμ οδικώς. Βρίσκεται 92 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τουλούζης, πρωτεύουσας του νομού Ωτ-Γκαρόν και σχεδόν 66 χλμ. από την Ταρμπ. Έχει πληθυσμό 11.517 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 16.019 κατοίκους (2017). Η κοινότητα Σαιν-Γκωντένς βρίσκεται στην ιστορική επαρχία Κομμάνζ, στους πρόποδες των Πυρηναίων, στην αριστερή όχθη του ποταμού Γκαρόν και διασχίζεται επίσης από τον παραπόταμο Ζο. Η έκτασή της είναι 33,18 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 338 και 558 μέτρα. Το Σαιν-Γκωντένς κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, υπάρχουν ευρήματα από την Εποχή του Σιδήρου και την Ρωμαϊκή εποχή κατά την οποία ονομαζόταν Mansus. Μετά τον εκχριστιανισμό της η πόλη ονομάστηκε Μας-Σαιν-Πιέρ, πριν πάρει το όνομα του νεαρού βοσκού, αγίου Γκωντένς, που μαρτύρησε κατά τη διάρκεια της κατοχής της περιοχής από τους Βησιγότθους στο τέλος του 5ου αιώνα επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί την πίστη του. Η πόλη αναπτύχθηκε αργότερα γύρω από μια Ρομανική εκκλησία του 11ου αιώνα. Το 1202 της παραχωρήθηκαν προνόμια, έγινε η πρωτεύουσα της περιοχής Νεμπουζάν και κατασκευάστηκαν τείχη για προστασία από επιθέσεις. Ως σημαντική περιφερειακή αγορά, η πόλη έγινε η οικονομική πρωτεύουσα της περιοχής Κομμάνζ. Ο 14ος αιώνας και ο 15ος αιώνας χαρακτηρίστηκαν από μια αρκετά βαθιά οικονομική κρίση λόγω πολέμων. Η πόλη υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, παρά τη βελτίωση των οχυρώσεων τον 16ο αιώνα, οπότε και χτίστηκε δεύτερη σειρά τειχών με πέντε πύλες μετά την ανάπτυξη των προαστίων έξω από τα τείχη: στις 2 Αυγούστου 1569 η πόλη κατελήφθη από τους Ουγενότους υπό την ηγεσία του Μονγκομερύ. Τα αρχεία της πόλης κάηκαν, η εκκλησία και η αγορά λεηλατήθηκαν. Μερικά από τα λείψανα σώθηκαν, ωστόσο, καθώς είχαν αποθηκευτεί σε μια κοντινή εκκλησία. Η άφιξη του στρατάρχη Ματινιόν επέτρεψε στους Καθολικούς να ξαναπάρουν την πόλη λίγο αργότερα. Το Σαιν-Γκωντένς προσαρτήθηκε στον Γαλλικό βασιλικό τομέα το 1607 από τον Ερρίκο Δ'. Στις 30 Αυγούστου 1661, τα λείψανα του αγίου επέστρεψαν στην αρχική τους θέση στη συλλογική εκκλησία. Αυτή η ημερομηνία παραμένει η γιορτή της πόλης, που γιορτάζεται μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης το όνομα της πόλης άλλαξε προσωρινά σε Mont-Unité. Το 1790, με τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία, η περιοχή έγινε μέρος του νομού Ωτ-Γκαρόν. Η βιομηχανική δραστηριότητα το νότου του Ωτ-Γκαρόν είναι παρούσα στο Σαιν-Γκωντένς με οικονομικές δραστηριότητες σε τομείς: Χαρτοβιομηχανία Κατασκευή καψακίων για τη βιομηχανία οίνου Γεωφυσική έρευνα Έτοιμα ρούχα Ηλεκτρονική και ηλεκτρική καλωδίωση Κτήρια και δημόσια έργα Ηλεκτρισμός και δίκτυα Υδραυλικά Κατασκευή βιομηχανικών κουζινώνΗ πόλη είναι έδρα υποκαταστημάτων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Τουλούζης, του Εμπορικού Επιμελητηρίου Χειροτεχνίας και του Γεωργικού Επιμελητηρίου. Η Συλλογική Εκκλησία του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Γκουντένς, με το μοναστήρι της, ήταν ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά κτήρια στην Κομμάνζ. Ήταν η έδρα ενός τάγματος μοναχών, μια κοινότητα που ιδρύθηκε από τον Επίσκοπο Μπερτράν. Η ρομανική εκκλησία του 11ου αιώνα, χτισμένη σε τυπικό σχέδιο των Πυρηναίων ως βασιλική με σηκό και δύο κλίτη, βρίσκεται στο χώρο μιας παλαιότερης κατασκευής. Επεκτάθηκε τον 12ο και 13ο αιώνα με την κατασκευή του μοναστηριού. Η πλευρική βόρεια πύλη προστέθηκε τον 16ο αιώνα. Αρκετά ψηλά κτήρια θυμίζουν τη μεσαιωνική περίοδο της πόλης, με απλές προσόψεις στις οποίες προστέθηκαν μπαλκόνια στα τέλη του 19ου αιώνα. Άλλα κτίρια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αρχοντικών, χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα και είναι διακοσμημένα με πέτρινα γλυπτά. Ορισμένα κτήρια έχουν προσόψεις με αετώματα. Η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης (Γαλλικά)