Αμελί

Αμελί (αγγλικά: Amelie, γαλλικά: Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain ) είναι γαλλική ρομαντική κομεντί παραγωγής 2001 σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιερ Ζενέ και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Γκιγιόμ Λοράν. Τη μουσική έγραψε ο Γιαν Τιρσέν και πρωταγωνιστεί η Οντρέ Τοτού. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας ντροπαλής σερβιτόρας που αποφασίζει να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων του περιβάλλοντός της προς το καλύτερο, ενώ παλεύει με τη δική της απομόνωση. Το Αμελί έλαβε διθυραμβικές κριτικές σε όλο τον κόσμο και απέσπασε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες σε ευρωπαϊκές και αμερικανικές διοργανώσεις.

 Η Αμελί Πουλέν είναι ένα κορίτσι που μεγάλωσε απομονωμένη από τα υπόλοιπα παιδιά. Ο πατέρας της Ραφαέλ, ένας πρώην στρατιωτικός γιατρός, πιστεύει ότι πάσχει από υπέρταση λόγω του γρήγορου ρυθμού της καρδιάς της. Αυτό όμως συμβαίνει κάθε φορά που έρχεται σε επαφή με τον πατέρα της, καθώς η μόνη φορά που την αγγίζει είναι όταν την εξετάζει. Η μητέρα της, Αμαντίν πεθαίνει όταν η Αμελί είναι μόλις 6 ετών. Από τότε ο πατέρας της αποτραβιέται ακόμα περισσότερο και αφιερώνει τη ζωή του στο να φτιάξει στον κήπο του ένα μάλλον εκκεντρικό μνημείο για την Αμαντίν. Ακόμα πιο μόνη η Αμελί, αναπτύσσει μια παράξενη φαντασία. Σήμερα, γυναίκα πλέον, η Αμελί εργάζεται ως σερβιτόρα, σε μια μικρή καφετέρια στη Μονμάρτη. Η πελατεία του μαγαζιού είναι συχνά πολύ εκκεντρική. Στα 23 της χρόνια, έχοντας ζήσει αποτυχημένες σχέσεις, η Αμελί βρίσκει τη χαρά της ζωής σε απλές απολαύσεις, αφήνοντας τη φαντασία της να καλπάζει. Στις 31 Αυγούστου 1997, η Αμελί σοκάρεται όταν ακούει το θάνατο της Πριγκίπισσας Νταϊάνα και γλιστράει από τα χέρια της το μπουκάλι που κρατούσε, το οποίο σπάει το πλακάκι. Κάτω από το πλακάκι, βρίσκει ένα μεταλλικό κουτί με παιδικά αναμνηστικά σουβενίρ από ένα αγόρι που κάποτε ζούσε στο διαμέρισμά της, δεκαετίες πριν. Εντυπωσιασμένη από την ανακάλυψή της, αποφασίζει να εντοπίσει τον τώρα ενήλικο άντρα και να του επιστρέψει το κουτί, κάνοντας μια συμφωνία με τον εαυτό της: αν τον βρει και τον κάνει ευτυχισμένο, θα αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στο να κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους. Καταφέρνει να εντοπίσει τον κάτοχο του κουτιού. Τοποθετεί το κουτί σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο και καθώς αυτός περνάει, τηλεφωνεί, ώστε να τον οδηγήσει εκεί. Ανοίγοντας το κουτί, ο άντρας, βάζει τα κλάματα και θυμάται τα παιδικά του χρόνια. Έτσι κερδίζει το στοίχημα που έβαλε με τον εαυτό της. Ενώ κάνει τους άλλους ευτυχισμένους, η Αμελί παρατηρεί έναν άντρα που μαζεύει πεταμένες φωτογραφίες αγνώστων από έναν φωτογραφικό θάλαμο. Όταν κατά λάθος πέφτει πάνω του, το μάτι της πέφτει στο φωτογραφικό άλμπουμ, που έπεσε από τον άγνωστο άντρα κατά τη σύγκρουση. Τότε κάνει άνω κάτω το Παρίσι ώστε να τον εντοπίσει και να του επιστρέψει το άλμπουμ. Ανακαλύπτει ότι ονομάζεται Νίνο, τον εντοπίζει, του επιστρέφει ανώνυμα το άλμπουμ, αλλά ντρέπεται πολύ να τον προσεγγίσει. Τελικά ο καλός της φίλος Ρέιμοντ της δίνει κουράγιο και τελικά τον συναντά, περνούν τη νύχτα μαζί και έτσι αρχίζει η σχέση της μαζί του. Οντρέ Τοτού στο ρόλο της υπέρλαμπρης Αμελί Πουλαίν Ματιέ Κασσοβίτς στο ρόλο του Νίνο Κενκαμπουά Ρούφους στο ρόλο του Ραφαέλ Πουλαίν Λορέλα Κραβοτά στο ρόλο της Αμαντίν Πουλαίν Σερζ Μερλέν στο ρόλο του Ρεϊμόν Νταφαγιέλ Ζαμέλ Ντεμπούζ στο ρόλο του Λουσιάν Κλοτίλντ Μολέ στο ρόλο της Τζίνα Κλαιρ Μοριέρ στο ρόλο της Σουζάν Ιζαμπέλ Ναντί στο ρόλο της Ζωρζέτ Ντομινίκ Πινιόν στο ρόλο του Ζοζέφ Με προϋπολογισμό 10.000.000 δολάρια, το Αμελί έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 29η θέση με 136.000 δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 33,2 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες, 44,4 εκατομμύρια δολάρια στη Γαλλία και 140,8 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 174,1 εκατομμύρια δολάρια. Στην Ελλάδα το Αμελί έκοψε 270.000 εισιτήρια πανελλαδικά και ήταν η 9η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για τη σεζόν 2001-2002. Ο ρόλος της Αμελί γράφτηκε συγκεκριμένα για την Έμιλυ Γουότσον. Η ίδια ήθελε πολύ το ρόλο, αλλά αναγκάστηκε να αρνηθεί εξαιτίας των κακών γαλλικών της αλλα κυρίως επειδή τα γυρίσματα ήταν την ίδια χρονική περίοδο με την ταινία Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ, που έπαιζε η Γουότσον. Κάθε φορά που το γύρισμα ήταν εξωτερικό, ο Ζενέ και το συνεργείο έπρεπε να καθαρίζουν το χώρο, ώστε το φιλμ να ταιριάζει με τον τέλειο κόσμο που φανταζόταν η ηρωίδα. Ο Ζαν-Πιερ Ζενέ ήθελε αρχικά το Μάικλ Νάιμαν να γράψει μουσική για το φιλμ, αλλά δεν ήταν διαθέσιμος. Ψηφίστηκε η 2η αγαπημένη ταινία της Αυστραλίας. Αμελί στο IMDb