IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκοουόμπκι

Γκοουόμπκι (πολωνικά: gołąbki) είναι το πολωνικό όνομα ενός πιάτου δημοφιλούς στις κουζίνες της Κεντρικής Ευρώπης, το οποίο παρασκευάζεται από βραστά φύλλα λάχανου τυλιγμένα γύρω από μια γέμιση από χοιρινό ή βόειο κιμά, ψιλοκομμένα κρεμμύδια και ρύζι ή κριθάρι. Τα γκοουόμπκι σερβίρονται συχνά κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και σε εορταστικές περιστάσεις, όπως γάμους.

 Gołąbki είναι ο πληθυντικός του gołąbek, η υποκοριστική μορφή του gołąb («περιστέρι»). Ο Μαξ Φάσμερ δέχεται αυτό ως την προέλευση της λέξης, δηλώνοντας ότι το πιάτο ονομάστηκε έτσι λόγω της ομοιότητας στο σχήμα. Ο Πολωνός γλωσσολόγος Μάρεκ Σταχόφσκι βρίσκει αυτή τη θεωρία σημασιολογικά αμφίβολη. Αντιθέτως, προτείνει έναν ανατολίτικο δανεισμό, επισημαίνοντας ότι ένα παρόμοιο πιάτο, εκτός από την Ανατολική Ευρώπη, είναι γνωστό στο Λεβάντε και στην Κεντρική Ασία. Αναφέρει το περισκό کلم‎ kalam «λάχανο» ή کلم پیچ‎‎ kalam pič «λαχανοντολμάς» και το παλαιό αρμένικο կաղամբ kałamb «λάχανο» ως πιθανές πηγές. Η λέξη μπορεί να άλλαξε αργότερα από τη λαϊκή ετυμολογία για να μοιάζει με τη λέξη για το πουλί. Συνταγή για γκοουόμπκι από το Food Network Κατευθείαν έξω από την κουζίνα της Coal Region!
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1945–46

Το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή συνολικά 14 συλλόγων. Η τελετή έναρξης έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1945 στο γήπεδο του ΠΑΟΚ με 13 συλλόγους παρόντες (εκτός του Θερμαϊκού). Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Άρη, στη Β΄ Κατηγορία η ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς και στη Γ΄ ο ΠΟ Ξηροκρήνης.

 Συμμετείχαν 6 σύλλογοι και το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Άρης που στη συνέχεια κατέκτησε και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς. που προβιβάστηκε στην Α , ενω ο Ολυμπιακός Τερψιθέας υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχαν 4 σύλλογοι:. Απόλλων Καλαμαριάς Μελιτεύς Θεσσαλονίκης Αίας Ολυμπιακός Τερψιθέας Πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα του ΠΟ Ξηροκρήνης. αλλά στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου αγωνίστηκε ο Μαραθώνας.Συμμετείχαν 4 σύλλογοι: ΠΟ Ξηροκρήνης Μαραθών Κουρί Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης Αρμενική Ένωσις
Ακρίδα (σκάκι)

Η ακρίδα (grasshopper) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι, που εισήχθη από τον Thomas Rayner Dawson το 1913 σε σκακιστικά προβλήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Cheltenham Examiner. Σήμερα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ανορθόδοξα κομμάτια που χρησιμοποιούνται στα σκακιστικά προβλήματα. Στη διεθνή σημειογραφία το κομμάτι συμβολίζεται με το G. Η ακρίδα εμφανίζεται συνήθως στα διαγράμματα ως ανεστραμμένη βασίλισσα, όπως και στο λήμμα αυτό.

 Η ακρίδα κινείται ορθογωνίως και διαγωνίως, όπως μια συνηθισμένη βασίλισσα, αλλά μόνο με άλματα πάνω από άλλο κομμάτι σε οποιαδήποτε απόσταση από το αμέσως πιο κοντινό τετράγωνό της. Αν δεν υπάρχει κομμάτι να κάνει άλμα από πάνω του, τότε δεν μπορεί να μετακινηθεί. Αν κάποιο τετράγωνο, πέρα από το κομμάτι που πηδάει η ακρίδα, καταλαμβάνεται από κομμάτι του αντιπάλου, τότε η ακρίδα μπορεί να το συλλάβει. Η ακρίδα μπορεί να πηδήσει πάνω από όλα τα κομμάτια (λευκά ή μαύρα), αλλά το κομμάτι που πηδά από πάνω του δεν επηρεάζεται. Ένα παράδειγμα κίνησης της ακρίδας φαίνεται στο πρώτο διάγραμμα πάνω δεξιά. Η λευκή ακρίδα στο δ4 μπορεί να κινηθεί προς τα τετράγωνα που σημειώνονται με χι (β2, δ1, δ7 και θ8), μπορεί επίσης να συλλάβει το μαύρο πιόνι στο α7. Δεν μπορεί όμως να μετακινηθεί στο η4, επειδή υπάρχουν δύο κομμάτια ενδιαμέσως και δεν μπορεί να πηδήξει από πάνω τους. Στο διάγραμμα δεξιά, παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε οκτώ κινήσεις. Λύση: 1. θ3! θ4 2. θ5 h6 3. θ7 θ8 4. ε7 δ7 5. γ7 β7 6. α7+ α6 7. α5+ α4 8. α3# Σιάνγκτσι, που διαθέτει το κανόνι (cannon) με παρόμοιες ικανότητες (όπως και στο janggi). Σκάκι ακρίδας, που είναι μια παραλλαγή που χρησιμοποιεί το κομμάτι ακρίδα.
Γερόντισσα Άννα Μακκαβαίου η Μικρασιάτισσα

Η Γερόντισσα Άννα Μακκαβαίου η Μικρασιάτισσα (Νέα Έφεσος Μικράς Ασίας, 1893 - Δράμα, 1981) ήταν Μικρασιάτισσα Ορθόδοξη μοναχή που έζησε στη Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος Δράμας και αποτέλεσε σημαντική μορφή του γυναικείου ορθόδοξου μοναχισμού.

 Η κατά κόσμο Αθηνά Μακκαβαίου γεννήθηκε στη Νέα Έφεσο της Μικράς Ασίας το 1893. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την ευλάβεια, την εργατικότητα και την καλοσύνη της. Την περίοδο εκείνη ο φανατισμός των Τούρκων ήταν οξυμένος και γι' αυτό οι γονείς προσπαθούσαν να αποκαθιστούν σε γάμο τα κορίτσια τους από πολύ μικρή ηλικία. Έτσι και η Αθηνά Μακκαβαίου παντρεύτηκε και απέκτησε δύο κόρες, την Καλλιόπη και την Ελλάδα.Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή πολλοί Έλληνες της Μικράς Ασίας σφαγιάσθηκαν και όσοι διασώθηκαν έφυγαν ως πρόσφυγες. Ο σύζυγος της Αθηνάς Μακκαβαίου πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους και ουδέποτε έμαθε κανείς νέα του καθώς έχασε τη ζωή του στα Τάγματα Εργασίας, που ήταν μία από τις μεθόδους εθνοκάθαρσης που χρησιμοποιήθηκαν από τους Τούρκους.Νεαρή χήρα με τα δύο μικρά παιδιά της και την μητέρα της ήλθε στη Δράμα μαζί με πολλούς άλλους συμπατριώτες της, Μικρασιάτες πρόσφυγες. Εργάστηκε σε καπνομάγαζο (όπως ονομάζονταν τα καπνεργοστάσια). Ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα πέθανε η μικρότερη κόρη της Ελλάδα. Βρέθηκε σε μεγάλη οικονομική δυσχέρεια και συμπλήρωνε το εισόδημά της κεντώντας και ράβοντας. Κατά τη Βουλγαρική Κατοχή (1941-44) υπέστη διώξεις από τους Βούλγαρους και αναγκάστηκε να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη για προστασία. Διέμενε στο σπίτι της κόρης της Καλλιόπης η οποία είχε παντρευτεί πριν από λίγα χρόνια. Συνδέθηκε πνευματικά με τον όσιο Γεώργιο της Δράμας, από τον οποίο εκάρη μοναχή και έλαβε το όνομα Άννα. Τον Αύγουστο του 1959 την κάλεσε κοντά του και της ανακοίνωσε την επερχόμενη κοίμησή του (4 Νοεμβρίου 1959).Στον έρημο τόπο της Σίψας όπου είχε μονάσει ο όσιος, εγκαταστάθηκε αδελφότητα από το 1970 με επικεφαλής τη Μικρασιάτισσα Γερόντισσα Ακυλίνα. Έτσι, με την επίβλεψη και στήριξη του Μητροπολίτη Δράμας Διονυσίου, στην εγκαταλελειμμένη περιοχή ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε Ιερά Μονή αφιερωμένη στην Ανάληψη του Σωτήρος με πολυμελή αδελφότητα μοναζουσών. Τότε η γερόντισσα Άννα έφυγε από τη Θεσσαλονίκη, όπου διέμενε με την οικογένεια τής κόρης της, και εντάχθηκε στη νέα Αδελφότητα. Ανέπτυξε όλες τις χριστιανικές αρετές όπως της υπομονής και της υπακοής και εργαζόταν σε πολλές χειρωνακτικές διακονίες της μονής. Ακόμη δεν παρέλειπε καθημερινά να ψάλλει τις Παρακλήσεις της Θεοτόκου και των αγίων. Είχε λάβει ως διακόνημα την προσευχή για όσους ζητούσαν πνευματική συμπαράσταση από τις μοναχές. Εκοιμήθη στις 12 Ιανουαρίου 1981 στη Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος Δράμας.
Ρούι Λόπεθ ντε Σεγούρα

Ο Ροδρίγο (Ρούι) Λόπεθ ντε Σεγούρα (ισπανικά: Rodrigo (Ruy) López de Segura, περ. 1530 – περ. 1580) ήταν Ισπανός ιερέας και αργότερα επίσκοπος της Σεγούρα, του οποίου το βιβλίο «Libro de la invención liberal y arte del juego del Axedrez», που έγραψε το 1561, ήταν ένα από τα πρώτα θεωρητικά βιβλία για το σύγχρονο σκάκι στην Ευρώπη, λίγο μετά το βιβλίο που είχε γράψει ο Πέδρο Νταμιάνο το 1512.

 Ο Ρούι Λόπεθ γεννήθηκε σε ένα χωριό (που ονομάζεται Zafra) κοντά στην Μπαδαχόθ και ήταν πιθανώς εβραϊκής καταγωγής (Κονβέρσο). Πήγε στην Σαλαμάνκα για τις σπουδές του και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε εκεί. Θεωρήθηκε ως ο ισχυρότερος σκακιστής στον κόσμο το 1559, και πήρε μια θέση ανάμεσα στους ανεπίσημους παγκόσμιους πρωταθλητές σκακιού, μιας και δεν υπήρχε επίσημος τίτλος την εποχή εκείνη. Διατήρησε την φήμη αυτή του παγκοσμίου πρωταθλητή μέχρι το 1575, καθώς την περίοδο 1574–1575 κατά το πρώτο γνωστό Διεθνές Τουρνουά Σκακιού, που πραγματοποιήθηκε μετά από πρόσκληση του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, στη Βασιλική Αυλή της Ισπανίας στο Ελ Εσκοριάλ, κοντά στη Μαδρίτη, έχασε από τον Λεονάρντο ντα Κούτρι, έναν δικηγόρο της Καλαβρίας, καθώς και τον Πάολο Μπόι, και τελικά κατατάχθηκε τρίτος μπροστά από τον Αλφόνσο Κερόν που τερμάτισε τέταρτος και τελευταίος. Ο Ρούι Λόπεθ πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στο 1580. Κάποια ανοίγματα στο σκάκι πήραν το όνομα του Λόπεθ (ή συχνά το παραφρασμένο Λοπέζ), όπως το γνωστό Άνοιγμα Ρούι Λοπέζ (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή): 1.ε4 ε5 2.Ιζ3 Ιγ6 3.Αβ5Πολύ γνωστή είναι επίσης η βαριάντα "Λοπέζ" της Ρωσικής άμυνας: 1.ε4 ε5 2.Ιζ3 Ιζ6 3.Ι:ε5 Βε7 Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1992), «López de Segura, Ruy», The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση), Oxford University Press, ISBN 0-19-280049-3 The works of Damiano, Ruy-Lopez, and Salvio on the game of chess. London: Printed for T. Boosey. 1813. OCLC 2538417. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014. Ρούι Λόπεθ ντε Σεγούρα, ο πρώτος πρωταθλητής «Ruy López de Segura (player profile and games)». chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014.
Μπενζαμέν Ανγκουά

Ο Μπρου Μπενζαμέν Ανγκουά (γαλλικά: Brou Benjamin Angoua, γενν. στις 28 Νοεμβρίου 1986) είναι Ιβοριανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Σταντ Μπριοσέν. Έχει εκπροσωπήσει την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής.

 Γεννημένος στην Ανιαμά, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την τοπική ομάδα Τουμοντί. Έπαιξε επίσης στην Αφρικά Σπορ Νασιονάλ του Πρωταθλήματος Ακτής Ελεφαντοστού.Ύστερα από δύο σεζόν με την ομάδα, μετακόμισε στο εξωτερικό για να παίξει με την ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης. Αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στην ομάδα, πραγματοποιώντας πάνω από 90 συμμετοχές.Το 2010, μετακόμισε στη Γαλλία για να αγωνιστεί με τη Βαλανσιέν. Μετά από μια περίοδο 4,5 σεζόν στην ομάδα, μετακινήθηκε στη Γκανγκάμπ στις 15 Ιουλίου 2014. Μετά από δυόμισι χρόνια στη Βρετάνη, υπέγραψε συμβόλαιο με την αμερικανική Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον, ως δανεικός για ένα έτος. Ο δανεισμός του δεν επεκτάθηκε ύστερα από το τέλος της σεζόν 2017.Στις 30 Δεκεμβρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο 1,5 έτους με το Λεβαδειακό της Σούπερλιγκ.Στις 31 Ιουλίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σταντ Μπριοσέν της Σαμπιονά Νασιονάλ. Εκπροσώπησε την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού U23 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, χάνοντας στους προημιτελικούς από τη Νιγηρία.Στις 18 Νοεμβρίου 2009, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών στην ισοπαλία 2-2 με τη Γερμανία, περνώντας ως αλλαγή στη θέση του Σεΐκ Ισμαέλ Τιοτέ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ σε μία φιλική νίκη με 2-0 εναντίον της Ρουάντα, σκοράροντας στο 90ο λεπτό. Ήταν μέλος της Εθνικής Ομάδας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2010 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, αλλά δεν είχε καμία συμμετοχή σε κάποιο από τις δύο διοργανώσεις. Είχε μία συμμετοχή με την Εθνική Ομάδα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012, ως αλλαγή του Ιγκόρ Λολό, στη νίκη με 2-0 επί της Ανγκόλας. (Αγγλικά) Προφίλ Μπενζαμέν Ανγκουά στο Soccerway Μπενζαμέν Ανγκουά στο footballzz.co.uk Προφίλ στο kicker.de (Αγγλικά) Μπενζαμέν Ανγκουά – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Χαράλαμπος Θεοπέμπτου

Ο Χαράλαμπος Θεοπέμπτου (Αγλαντζιά, 26 Νοεμβρίου 1955) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Επιπλέον, από το 2020 είναι πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.

 Ο Χαράλαμπος Θεοπέμπτου γεννήθηκε στην Αγλαντζιά στις 26 Νοεμβρίου 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ηλεκτρονική μηχανική στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου.Το 1986 διορίστηκε λέκτορας στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ). Τον Μάρτιο του 2013 εργοδοτήθηκε ως λέκτορας στο Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Περιβάλλοντος του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.Είναι χήρος και έχει δύο υιούς. Σύζυγος του ήταν η Εύη Θεοπέμπτου, πρώτη πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων. Το 1990 ξεκίνησε να αναμιγνύεται με την περιβαλλοντική οργάνωση Οικολογική Κίνηση Κύπρου η οποία τότε είχε αναπτύξει πολύ έντονη δράση. Το 1996, μαζί με άλλα μέλη της Οικολογικής Κίνησης, υπόγραψε το ιδρυτικό καταστατικό με το οποίο δημιουργήθηκε το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών στο οποίο εκλέγηκε σε διάφορα σώματα.Τον Ιούλιο του 2006 διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο ως ο πρώτος Επίτροπος Περιβάλλοντος της Κύπρου. Με την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας το Μάρτιο του 2008 τον επαναδιόρισε στη θέση του Επιτρόπου Περιβάλλοντος, θέση στην οποία παρέμεινε έως τη λήξη της θητείας της κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2013. Στα καθήκοντα του περιλαμβανόταν η υποβολή απόψεων για περιβαλλοντικά θέματα που συζητούνται στο Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου, η διερεύνηση, ο συντονισμός και η παροχή συμβουλών προς Δημόσιες Αρχές και ιδιωτικό τομέα για θέματα τις αρμοδιότητας του.Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, είναι αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.Στις 26 Ιουλίου 2020 ανακηρύχθηκε άνευ ανθυποψήφιου πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΥ Χαράλαμπος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2021. «ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΥ Χαράλαμπος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
182 Έλσα

Η Έλσα (Elsa) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,12. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε πιθανώς το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο του γερμανικού μύθου των Λόενγκριν.

 Η μέση διάμετρος της Έλσας εκτιμάται σε 43,68 χλμ, αλλά το σχήμα της είναι πολύ ακανόνιστο και/ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,208. Η Έλσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 80,0 ώρες, μια πολύ μεγάλη περίοδος περιστροφής για αστεροειδή (3 γήινες ημέρες και 8 ώρες). Για τον λόγο αυτό, επιλέχθηκε μαζί με άλλους 4 αστεροειδείς για να παρατηρηθεί με τον Φασματογράφο Αμυδρών Αντικειμένων (FOS) από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ προκειμένου να ανιχνευθεί στο υπεριώδες φάσμα του η ρίζα υδροξύλιο σε αυτόν. Κάτι τέτοιο θα στήριζε την άποψη ότι αυτοί οι αργά περιστρεφόμενοι αστεροειδείς είναι πυρήνες παλαιών κομητών. Ωστόσο, κανένα ίχνος εκπομπής υδροξυλίου δεν ανιχνεύθηκε από τις παρατηρήσεις αυτές, που έγιναν το 1993 στο πλαίσιο ενός προγράμματος χρήσεως του «Χαμπλ» από ερασιτέχνες αστρονόμους. Εναλλακτικά, η ύπαρξη ενός δορυφόρου έχει προταθεί για να ερμηνεύσει την αργή περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καμενιάνοι Αχαΐας

Οι Καμενιάνοι είναι χωριό και κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας. Το χωριό βρίσκεται σε μια βουνοπλαγιά στο ανατολικό τμήμα του ορεινού όγκου του Ερυμάνθου. Στην Τοπική Κοινότητα Καμενιάνων ανήκει και ο οικισμός του Δροβολοβού. Παλαιότερα ήταν αυτοτελής κοινότητα της Επαρχίας Καλαβρύτων, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας, έως και την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» όπου εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Στους Καμενιάνους βρίσκεται η πηγή «Μεγάλη Βρύση» που είναι η μεγαλύτερη του Ερύμανθου ποταμού. Στο χωριό λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στο κτίριο του πρώην Δημοτικού Σχολείου. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 85 μόνιμους κατοίκους, ενώ η ομώνυμη τοπική κοινότητα αριθμούσε 121.

 Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την λέξη Κάμινος ή Καμινιάζω η οποία ανάγεται στον 4ο-5ο αι. π.Χ. Ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης, πρόεδρος της επιτροπής τοπωνυμίων, αναφέρει σε έγγραφό του το 1916 ότι η ονομασία Καμενιάνοι προέρχεται από το όνομα παλαιάς Βυζαντινής οικογένειας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στην περιοχή «Καπρίβαινα» ο Ηρακλής κατέφερε και έπιασε τον Ερυμάνθιο κάπρο. Έχει βρεθεί πλήθος αρχαίων ερειπίων ναών και νεκροταφείων, καθώς και μεταξύ άλλων ειδώλιο της Θεάς Αφροδίτης. Εκεί βρίσκεται το Σπήλαιο της Παναγίας Δροβολοβού όπου το 1825 έμεινε κλεισμένος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Ο χώρος χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για λατρευτικούς σκοπούς. Στο Δροβολοβό επίσης σώζεται ο πύργος των Βερροίων, κτίσμα του 1780 περίπου. Από τους Καμενιάνους ήταν ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ξενοχρήστος Νικολόπουλος (Καμενιανίτης). Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Ελαιώνας Σερρών

Ο Ελαιώνας είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών, 11 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη των Σερρών, και υπάγεται διοικητικά στον δήμο Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 338 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 300 κατοίκων. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν «Ντουτλή».

 Υπάρχουν πληροφορίες ότι κοντά στο χωριό είχαν βρεθεί παλιότερα ελληνικές επιτύμβιες επιγραφές ρωμαϊκών χρόνων, ενώ στο ξωκλήσι της «Παναγίας» αποκαλύφτηκαν θεμέλια ρωμαϊκών χτισμάτων. Με βάση τα στοιχεία αυτά και σε συνδυασμό με την παρουσία του γειτονικού χαρακτηριστικού τοπωνυμίου «Γκραντίστα», εικάζεται η ύπαρξη εδώ ενός ρωμαϊκού οικισμού. Από τα πλούσια βοσκοτόπια στη γύρω περιοχή συμπεραίνεται ότι ο οικισμός είχε καθαρά κτηνοτροφικό χαρακτήρα. Εξάλλου, κατείχε μια πολύ στρατηγική θέση, καθώς ασκούσε έλεγχο στο ρωμαϊκό δρόμο που από την πόλη των Σερρών οδηγούσε, μέσω Βροντούς και Νευροκοπίου, στην αρχαία Νικόπολη του Νέστου, στον άνω ρου του ποταμού Νέστου. Γεννήθηκαν στον ΕλαιώναΝικόλαος Ψωμάς, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως)
World War Live: Battle of the Baltic Sea

World War Live: Battle of the Baltic Sea είναι ο τίτλος του πρώτου ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Αυγούστου 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records". Η κυκλοφορία χωρίζεται σε δύο μέρη, το πρώτο ηχογραφημένο στην "Sabaton Cruise" πλέοντας στην Βαλτική Θάλασσα το 2010 και το δεύτερο σε διάφορες συναυλίες στην Ευρώπη. Τα άλμπουμ αυτά κυκλοφόρησαν σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και ενός DVD με τίτλο "Live at Rockstad: Falun 2008" με τα βίντεο κλιπ των κομματιών "Coat of Arms", "Uprising" και "Screaming Eagles".

 World War Live: Battle of the Baltic Sea (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 5 Αυγούστου 2011 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "World War Live: Battle of the Baltic Sea" είναι οι εξής: Γιόακιμ Μπροντέν - φωνητικά Ρίκαρντ Σουντέν - κιθάρα Όσκαρ Μοντελίους - κιθάρα Παρ Σούνστρομ - μπάσο Ντάνιελ Μούλμπακ - τύμπανα Ντάνιελ Μιρ - πλήκτρα World War Live: Battle of the Baltic Sea - Sabaton | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Sabaton - World War Live: Battle of the Baltic Sea (album review ) | Sputnikmusic Sabaton - World War Live: Battle of the Baltic Sea - Reviews - Encyclopaedia Metallum - The Metal Archives Sabaton - World War Live: Battle of the Baltic Sea - Music Charts - aCharts.us
Άνω Σύμη Λασιθίου

Η Άνω Σύμη είναι οικισμός της κοινότητας Μουρνιών, της δημοτικής ενότητας Ιεράπετρας, του δήμου Ιεράπετρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ιεράπετρας, του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Άνω Σύμη είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 890. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της Μαδάρας, ακριβώς απέναντι από την Κάτω Σύμη, η οποία όμως ανήκει στον νομό Ηρακλείου. Απέχει 63 χλμ. περίπου ΝΔ. του Αγίου Νικολάου. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο νότιο τμήμα του οικισμού. Αποτελείται από τον αρχικά μονόχωρο ναό, στον οποίο προστέθηκε λίγο αργότερο εγκάρσιο κλίτος. Ο αρχικός ναός φέρει τοιχογραφίες του αγιογράφου Μανουήλ Φωκά και χρονολογείται πριν τα μέσα του 15ου αιώνα.Το εγκάρσιο κλίτος φέρει τοιχογραφίες του 1453, πάλι του Μανουήλ Φωκά, οι οποίες θεωρούνται και οι τελευταίες του Ο αρχαιολογικός χώρος και το Ιερό του Ερμή και της Αφροδίτης, βόρεια του οικισμού, προσβάσιμα από την Κάτω Σύμη Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr Ναός Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύμη από τον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/
Hyperview

Το "Hyperview" είναι το τρίτο άλμπουμ των Title Fight. Κυκλοφόρησε στις 3 Φεβρουαρίου του 2015 από την ANTI-. Παραγωγός ήταν ο Will Yip. Για να προωθήσει το άλμπουμ η μπάντα παρουσίασε το βίντεο κλιπ του κομματιού "Chlorine" μέσω του μουσικού περιοδικού The FADER στις 1 Δεκεμβρίου του 2014.

 Jamie Rhoden - φωνή, κιθάρα Ned Russin - μπάσο, φωνητικά, θέρεμιν Shane Moran - κιθάρα, layout, συνθεσάιζερ Ben Russin - ντραμς Will Yip - μηχανικός, μίξινγκ, παραγωγός Susy Cerejo - φωτογραφία Brianna Collins - layout Emily Lazar - mastering Rich Morales - βοηθός mastering Todd Pollock - φωτογραφία Jay Preston - βοηθός στούντιο Vince Ratti - μίξινγκ John Garrett Slaby - εξώφυλλο
Νότια Καρολίνα

Η Νότια Καρολίνα (αγγλικά: State of South Carolina) (ˌ ), είναι μια πολιτεία στo νοτιοανατολικό μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών, που συνορεύει με την Τζόρτζια στα νότια και τη Βόρεια Καρολίνα στα βόρεια. Έχει έκταση 82.933 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.372.002 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Η Νότια Καρολίνα, περιέχει 46 κομητείες και η πρωτεύουσα της είναι η Κολούμπια. Αρχικά τμήμα της Επαρχίας της Καρολίνας, της Επαρχίας της Νότιας Καρολίνας ήταν μία από τις 13 αποικίες που διακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από το Βρετανικό Στέμμα κατά την Αμερικανική Επανάσταση. Η αποικία αρχικά ονομάσθηκε από τον Βασιλιά Κάρολο Β' της Αγγλίας προς τιμήν του πατέρα του Καρόλου Α', ως Carolus στα Λατινικά για το όνομα Κάρολος (Charles). Η Νότια Καρολίνα ήταν η πρώτη πολιτεία που ψήφισε να αποσχισθεί από την Ένωση και ήταν η ιδρυτική πολιτεία των Συνομόσπονδων Πολιτειών Αμερικής.

 Η Νότια Καρολίνα συνορεύει στα βόρεια με την Βόρεια Καρολίνα· στα νότια και τα δυτικά με την Τζόρτζια, που βρίσκεται κατά πλάτος του Ποταμού Σαβάννα· και στα ανατολικά με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η Νότια Καρολίνα συντίθεται από τριάντα έξι γεωγραφικές περιοχές, των οποίων τα όρια είναι σχεδόν παράλληλα με την βορειοανατολική/νοτιοδυτική Ατλαντική ακτογραμμή. Στο Νοτιοανατολικό τμήμα της πολιτείας είναι η Παράκτια Ζώνη, με τα χαμηλότερα υψόμετρα, η οποία διαιρείται σε τρεις ξεχωριστές περιοχές, την Μεγάλη Όχθη (Grand Strand), το Δέλτα του Ποταμού Σάντι (Santee River Delta), και τα Νησιά Μπάριερ (Barrier Islands). Η περιοχή εκτείνεται μόνο περίπου 24 χλμ. προς το εσωτερικό από τον Ατλαντικό Ωκεανό από το βόρειο σύνορο της πολιτείας με την Βόρεια Καρολίνα και το νότιο σύνορο της με την Τζόρτζια. Στα Βορειοδυτικά (εσωτερικό) είναι οι Παράκτιες Πεδιάδες, συχνά διαιρούμενες σε Εξώτερες και Εσώτερες Παράκτιες Πεδιάδες αναφέρεται μόνο ως η Παράκτια Πεδιάδα. Περαιτέρω προς το εσωτερικό, και ανώτεροι σε υψόμετρο είναι οι Αμμόλοφοι, ήταν η ζώνη πτώσης (fall line) της Νότιας Καρολίνας . Εσώτερα από τους Αμμόλοφους (Sandhills) είναι το Πεδεμόντιο, το οποίο είναι λοφώδες. Το Πεδεμόντιο επίσης περιέχει πολλές μεγάλες πόλεις συμπεριλαμβανομένης της Γκρήνβιλ, του Ροκ Χιλ, και το Σπάρτανμπουργκ. Η περιοχή με το μεγαλύτερο υψόμετρο, στα Βορειοδυτικά της πολιτείας, είναι τα Όρη (Blue Ridge Mountains), τα οποία είναι η μικρότερη γεωγραφική περιοχή της πολιτείας. Η ακτογραμμή της πολιτείας περιέχει πολλά έλη αλατιού και εκβολές, καθώς και φυσικούς λιμένες όπως η Τζωρτζτάουν και το Τσάρλεστον. Μια ασυνήθιστη ιδιότητα της παράκτιας ακτογραμμής είναι ένας μεγάλος αριθμός όρμων της Καρολίνας, η προέλευση των οποίων είναι αβέβαιη. Μια κυρίαρχη θεωρία προτείνει ότι δημιουργήθηκαν από μια βροχή μετεωριτών. Οι όρμοι τείνουν να είναι οβάλ, με παράταξη σε έναν προσανατολισμό από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά. Το ανάγλυφο είναι επίπεδο και το έδαφος συντίθεται εντελώς από πρόσφατα ιζήματα όπως άμμος, ιλύς, και άργιλος. Καρολίνα Νότια Καρολίνα στο Curlie
Σάο Νικολάου (νησί)

Το Νησί Σάο Νικολάου (πορτογαλικά: São Nicolau) είναι ένα νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται βόρεια-κεντρικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και νότια-κεντρικά των νησιών Μπαρλαβέντο. Έχει σχήμα περίπου σαν την Ισπανιόλα.

 Το Νησί Σάο Νικολάου έχει έκταση 338 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει μήκος 45 χιλιόμετρα και πλάτος 20. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 1.340 μέτρα και ψηλότερο σημείο το Όρος Γκόρντο. Άλλα μεγάλα βουνά είναι το Μπισσάου, 616 μέτρα και το Πίκο ντο Αλμπέρτο, 598 μέτρα. Το Νησί Σάο Νικολάου αποτελείται από δύο δήμους: τον Ριμπέιρα Μπράβα στα δυτικά και τον Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου. Το Νησί Σάο Νικολάου συμπεριλαμβάνει τις τρεις από τις 32 ενορίες του Πράσινου Ακρωτηρίου: Ο Δήμος Ριμπέιρα Μπράβα συμπεριλαμβάνει δύο ενορίες: Μπάισο Ρότσε Μπαρρίλ Κατσάσο Καρβοέιρο Κοβάδα Ορτελάο Μόρρο Μπρας Ορτελάο Πράια Μπράνκα Ταρραφάλ ντε Σάο Νιολάου Άγκουα ντας Πάτας Μπελέμ Καμπεσαλίνιο Κατσάσο Καλεϊζάο Καμπίνο Κάμπο Καρρισάλ Καρβοέιρο Καστιλιάνο Κοβάδα Εστάνσια ντε Μπρας Φαέλ Φαζά ντε Μπαΐσο Φαζά ντε Κίμα Φονταΐνας Ζαλούνγκα Ζουνκαλίνιο Πόμπας Πρεγκίσα Κεϊμάδα Ριμπέιρα Μπράβα Τάλο Το Νησί Σάο Νικολάου διαιρείτο σε έναν δήμο, τον Σάο Νικολάου. Από το 2005 και μετά διαιρείται σε δύο δήμους: τον Ριμπέιρα Μπράβα και τον Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου. Κατάλογος νησιών του Πράσινου Ακρωτηρίου Πολυμέσα σχετικά με το θέμα São Nicolau (Cape Verde) στο Wikimedia Commons
Χρωματικό σφάλμα (φωτογραφία)

Το λήμμα αναφέρεται στα χρωματικά σφάλματα στην φωτογραφία. Για τα χρωματικά σφάλματα οπτικών επισκεφθείτε το λήμμα "Χρωματικό σφάλμα".Το χρωματικό σφάλμα (ή φαινόμενο χρωματικής απόκλισης ή purple fringing - μεταφράζεσαι ως μωβ περιθώρια-κρόσσια) στην φωτογραφία ονομάζεται το φαινόμενο χρωματικών αποκλίσεων (συχνά μωβ αποχρώσεων) στα όρια μεταξύ σκοτεινών και φωτεινών σημείων της εικόνας. Το φαινόμενο αυτό δημιουργείται λόγω ατελειών στα οπτικά του φακού τα οποία δεν επιτρέπουν όλα τα χρώματα να εστιαστούν στο ίδιο σημείο.Το φαινόμενο του χρωματικού σφάλματος παρατηρείται στην φωτογραφία με φιλμ αλλά και στην ψηφιακή φωτογραφία. Στην ψηφιακή φωτογραφία το φαινόμενο δημιουργείται από τα οπτικά των φακών αλλά και από τον ψηφιακό αισθητήρα. Τα τελευταία χρόνια με την ανάπτυξη της ψηφιακής φωτογραφίας έχει επικρατήσει η αγγλική ορολογία purple fringing που μεταφράζεται ως μωβ περιθώρια-κρόσσια.

 Καθώς το φως εισέρχεται στο φακό τα διαφορετικά χρώματα παρουσιάζουν διαφορετικό δείκτη διάθλασης, έτσι δεν εστιάζονται όλα στο ίδιο σημείο. Η μη σωστή εστίαση όλων των χρωμάτων στο ίδιο σημείο δημιουργεί χρωματικά σφάλματα τα οποία είναι εμφανή στις άκρες μεταξύ σκοτεινών και φωτεινών σημείων (σημεία έντονης αντίθεσης-κοντράστ). Συνήθως η χρωματική απόκλιση παρουσιάζεται με μωβ-κόκκινη απόχρωση. Το φαινόμενο αυτό είναι επίσης εντονότερο όταν χρησιμοποιούνται ευρυγώνιοι φακοί.Στην ψηφιακή φωτογραφία η ορολογία purple fringing (είναι ορολογία της αγγλικής βιβλιογραφίας) έχει καθιερωθεί. Στην ψηφιακή φωτογραφία η χρωματική απόκλιση οφείλεται όχι μόνο στη κατασκευή των οπτικών του φακού αλλά και στον ψηφιακό αισθητήρα. Συγκεκριμένα το φαινόμενο γίνεται εντονότερο όταν η ψηφιακή μηχανή έχει μικρό μέγεθος αισθητήρα και παράλληλα την δυνατότητα λήψης υψηλής ανάλυσης εικόνων. Όσο τα στοιχεία του αισθητήρα συρρικνώνονται σε μικρή επιφάνεια το φαινόμενο του χρωματικού σφάλματος είναι εντονότερο. Αρκετοί κατασκευαστές για να αποφύγουν το πρόβλημα αυτό, ενσωματώνουν μικροσκοπικούς φακούς πάνω από το κάθε στοιχείο του αισθητήρα ώστε το φως να εστιάζεται με ακρίβεια σε κάθε στοιχείο του αισθητήρα. Γνωστές μεθοδολογίες που ακολουθούν οι φωτογράφοι για να αποφύγουν τα χρωματικά σφάλματα είναι: Αποφεύγεται η χρήση ευρυγώνιων φακών σε θέματα με υψηλό κοντράστ. Αποφεύγεται η υπερέκθεση σκοτεινών σημείων (για παράδειγμα αντανακλάσεων ουρανού πίσω από σκοτεινά αντικείμενα). Λήψη φωτογραφιών χρησιμοποιώντας σκληρά φωτογραφικά φίλτρα υπεριώδους ακτινοβολίας (όπως το Haze-2A).Υπάρχουν πολλές τεχνικές μετα-επεξεργασίας με τις οποίες μπορούν να διορθωθούν τα χρωματικά σφάλματα. Συνήθως οι τεχνικές αυτές επεξεργάζονται το χρωματικό κανάλι της εικόνας όπου παρουσιάζεται η χρωματική απόκλιση ή αφαιρώντας μέρος χρώματος από το μπλε κανάλι. Τα χρωματικά σφάλματα μπορούν επίσης να διορθωθούν χρησιμοποιώντας τα raw αρχεία εικόνας.
Τόνικ

Το τόνικ είναι αναψυκτικό ποτό. Αποτελείται από νερό με διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα (ανθρακούχο νερό), στο οποίο είναι διαλυμένη κινίνη. Αρχικά χρησιμοποιούνταν για να προστατεύει από την ελονοσία. Συνήθως έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε κινίνη και σήμερα καταναλώνεται για την ξεχωριστά πικρή γεύση του. Συχνά χρησιμοποιείται σε κοκτέιλ και ιδιαίτερα στο τζιν τόνικ.

 Η ονομασία του ποτού οφείλεται στις φαρμακευτικές του ιδιότητες που έχει η πικρή γεύση του. Η κινίνη προστέθηκε για προφύλαξη από την ελονοσία, καθώς αρχικά υπήρχε η πρόθεση να καταναλώνεται σε τροπικές χώρες. Από το 2005 έχει παρατηρηθεί αύξηση στην αγορά του εν λόγω ποτού και μεγαλύτερη έμφαση έχει δοθεί στην χρησιμοποίηση αληθινής κινίνης σε αντίθεση με την γεύση κινίνης.Μερικές εταιρείες παρασκευάζουν τόνικ διαίτης με τεχνητές γλυκαντικές ύλες. Στις ΗΠΑ υπάρχει ορισμένο όριο στην ποσότητα κινίνης που προστίθεται στο αναψυκτικό. (83 mg ανά λίτρο). Η κινίνη χρησιμοποιείται επίσης για την θεραπεία στις κράμπες. Ωστόσο, στις ΗΠΑ δεν ενδείκνυται η θεραπεία με κινίνη για τις κράμπες, χωρίς ιατρική συνταγή. Το τόνικ παρουσιάζει το φαινόμενο του φθορισμού υπό την επίδραση υπεριώδους ακτινοβολίας, εξαιτίας της κινίνης που περιέχει. Η κινίνη φθορίζει και στο απευθείας φως του Ηλίου.
Κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο

Στη Στερεομετρία, το κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο (ή μεγάλο ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο) είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 62 έδρες: 30 τετράγωνα, 20 κανονικά εξάγωνα και 12 κανονικά δεκάγωνα. Έχει 120 κορυφές και 180 ακμές. Οι 30 τετραγωνικές έδρες του πολυέδρου είναι συνεπίπεδες με τις 30 έδρες του ρομβικού τριακοντάεδρου, το οποίο είναι δυϊκό του εικοσιδωδεκάεδρου, εξού και το δεύτερο όνομά του, μεγάλο ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο (συγκρίνατε με το μικρό ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο).

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Κατασκευαστικά, το κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του και όλες οι ακμές του. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό πολύεδρο του δωδεκαέδρου, το εικοσάεδρο. Το όνομα κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο, το οποίο δόθηκε από τον Κέπλερ, είναι κάπως παραπλανητικό, επειδή αν αποκοπούν οι κορυφές του εικοσιδωδεκάεδρου, τότε στη θέση τους σχηματίζονται ορθογώνια παραλληλόγραμμα με αναλογία διαστάσεων 1 : ϕ {\displaystyle 1:\phi \,\!} (όπου ϕ {\displaystyle \phi \,\!} ο χρυσός αριθμός) και όχι τετράγωνα. Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι τοπολογικά ισοδύναμο με το κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο. Weisstein, Eric W., Great Rhombicosidodecahedron (Αγγλικά)
Ζέβρα του Γκρεβύ

Η ζέβρα του Γκρεβύ (Eqqus grevyi) είναι είδος ζέβρας, (το μεγαλύτερο) που ζει στα χορτολίβαδα της Ανατολικής Αφρικής. Έχει 1,5m ύψος, και μάζα 460kg. Τα θηλυκά με τα πουλάρια ζουν και αναζητούν φυτά (που αποτελούν την διατροφή τους) στα εδαφικά όρια ενός κυρίαρχου αρσενικού.

 Η ζέβρα του Γκρεβύ δεν είναι τόσο κοινωνική σε σχέση με άλλες ζεβρες. Ξεχωρίζει για τα στρογγυλεμένα αυτιά της, ένα σημάδι σε σχήμα V στη μύτη της και ένα μαύρο σημάδι στην κοιλιά της. Ο βασιλιάς της Αιθιοπίας είχε δωρίσει κάποτε μερικές ζέβρες στον τότε Γάλλο πρόεδρο Ζ. Γκρεβύ από τον οποίο πήραν το όνομά τους. Εγκυκολπαίδεια Τα Ζώα, μια εγκυκλοπαίδεια για παιδια, εκδόσεις Πατάκη
Περιοχή Ρουφίτζι

Η Περιοχή Ρουφίτζι (Αγγλικά Rufiji District, Σουαχίλι Wilaya ya Rufiji), είναι μία από τις 6 περιοχές στην Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα Βόρεια με τις Περιοχές Κισαράουε (Kisarawe District) και Μκουράνγκα (Mkuranga District), Ανατολικά από τον Ινδικό Ωκεανό, Νότια από την Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) και Δυτικά από την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region). Η ονομασία της επαρχίας προέρχεται από τον Ποταμό Ρουφίτζι (Rufiji River) ο οποίος την διασχίζει. Κατά την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Ρουφίτζι ήταν 203.102 άτομα.[1]

 Η Επαρχία Ρουφίτζι διαιρείται διοικητικά σε 6 Τομείς, 26 Τμήματα και 96 Χωρία. Τα 26 Τμήματα της Περιοχής Ρουφίτζι είναι: Σε παρένθεση αναγράφεται ο πληθυσμός κατά το 2012. Αστικά Τμήματα Umwe (10.936) Μεικτά Τμήματα Αγροτικά Τμήματα Το 78% του πληθυσμού ασχολείται με την γεωργία - κτηνοτροφία. Το 18,7% της επιφάνειας στην επαρχία καλλιεργείται. Η παραγωγή της κασάβα, πέραν της διατροφικής της σημασίας, όταν πλεονάζει πωλείται για εισόδημα και ακολουθεί την παραγωγή των κάσιους και ακολουθούν ρύζι, κεχρί, όσπρια, αραβόσιτος και γλυκοπατάτες. Τα οικόσιτα ζώα είναι πρόβατα, κοτόπουλα και χοίροι. Η Επαρχία Ρουφίτζι είναι ο δεύτερος αλιευτικός παραγωγός της χώρας με την ετήσια αλίευση ανέρχεται στους 12.000 τόννους. Η Περιοχή Ρουφίτζι, έρχεται πρώτη σε παραγωγή μελιού και κεριού. Το «Rufiji Leprosy Trust» είναι ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα το οποίο υποστηρίζει το «Kindwitwi Leprosy Care Centre» στην περιοχή Ρουφίτζι της Τανζανίας. Το κέντρο φροντίδας βοηθά στην: εύρεση και φροντίδα των ατόμων που ζουν με λέπρα στην περιοχή Ρουφίτζι υποστήριξη όλων των ατόμων οι οποίοι πάσχουν από λέπρα σε ολόκληρη την περιοχή Ρουφίτζι προωθώντας την αυτάρκεια στα άτομα που ζουν με τη λέπρα όπως επίσης και στις οικογένειές τουςΚαθώς η λέπρα είναι πλέον ιάσιμη, πολλοί πιστεύουν ότι η ασθένεια δεν αποτελεί πρόβλημα, ωστόσο, είναι καταγεγραμμένη από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, ως «Παραμελημένη Τροπική Νόσος» («Neglected Tropical Disease» (NTD)), το οποίο σημαίνει ότι είναι ιδιαιτέρως συχνή σε ορισμένες από τις πιο φτωχές περιοχές του κόσμου. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Ποταμός Ρουφίτζι Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Rufiji District Homepage for the 2002 Tanzania National Census
Καζανόβα Έλβο

Το Καζανόβα Έλβο (ιταλικά: Casanova Elvo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται σε απόσταση 16χμ. περίπου από το Βερτσέλλι. Συνορεύει με τους εξής δήμους: Βιλλαρμπόιτ, Κολλομπιάνο, Ολτσενένγκο, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε, Σαντιά, και Φορμιλιάνα.

 Η πόλη ήταν κατά την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κάστρο κοντά στον ποταμό Έλβο, ωστόσο αναφέρεται για πρώτη φορά το 962, οπότε και παραχωρήθηκε από τον Όθωνα Α' στον Αίμονα, κόμη του Βερτσέλλι. Ευρήματα του κάστρου από τα ρωμαϊκά χρόνια καθώς επίσης και από τον Μεσαίωνα είναι εμφανή στην είσοδο του οικισμού, κατά μήκος της via Gramsci. Το τετράγωνο κτίριο με την εσωτερική αυλή, αν και έχει υποστεί σημαντικές μεταβολές, αποτελεί σημαντική έκφραση πύργου του 15ου αιώνα, καθώς επίσης και αρχαίας οχύρωσης, της οποίας μέρος του πύργου αποτελεί σημέρα. Στο τέλος της via Gramsci βρίσκεται ο ναός του Σαν Μαρτίνο, ο οποίος ανακατασκευάστηκε το 1694, μετά τις ζημιές που υπέστη από μια υπερχείλιση του Έλβο, ενώ μεταβλήθηκε τελείως και η δομή του ναού το 1905 σε νεογοτθικό λομβαρδικό ρυθμό. Οι 239 κάτοικοι χωρίζονται σε 110 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,24 άτομα. Μόνο οι 28 κάτοικοι του δήμου ή το 11,38% απασχολούνται και εκπροσωπούν το εργατικό δυναμικό. Υπάρχουν 2 βιομηχανίες που απασχολούν 7 εργαζόμενους ή το 25% του εργατικού δυναμικού, 3 εταιρείες υπηρεσιών που απασχολούν 6 εργαζομένους ή το 21,43% του εργατικού δυναμικού, 5 άλλες εταιρείες απασχολούν 9 εργαζομένους ή το 32,14% του εργατικού δυναμικού ενώ το υπόλοιπο 21,43% ή 6 εργαζόμενοι απασχολείται σε διοικητικές λειτουργίες.
Η μνήμη του Σαίξπηρ

Το βιβλίο με τίτλο Η μνήμη του Σαίξπηρ (ισπανικά: La memoria de Shakespeare) είναι συλλογή διηγημάτων του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες η οποία εκδόθηκε το 1983. Στην συλλογή αυτή περιέχονται τα τελευταία δημοσιευμένα γραπτά του Μπόρχες όσο βρισκόταν εν ζωή και ο οποίος πέθανε το 1986.

 Περιέχει μόλις τέσσερα διηγήματα και αποτελεί την μικρότερης έκτασης ανθολογία του συγγραφέα, ενώ τα διηγήματα είχαν προηγουμένως δημοσιευθεί στις εφημερίδες La Nación και Clarín: 25 Αυγούστου 1983 (Veinticinco de agosto, 1983), όπου ο Μπόρχες συναντά τον εαυτό του σε μεγαλύτερη ηλικία λίγο πριν πεθάνει (παρόμοιο με το Ο άλλος στην συλλογή Το βιβλίο της άμμου όπου συναντά τον νεότερο εαυτό του). Γαλάζιες τίγρεις (Tigres azules), όπου μια συλλογή γαλάζιων λίθων πολλαπλασιάζεται συνεχώς όταν δεν τις κοιτά κανείς (παρόμοιο με Το Ζαχίρ, Ο δίσκος, και το διήγημα Το βιβλίο της άμμου) Το ρόδο του Παράκελσου (La rosa de Paracelso), όπου εξετάζεται η αντίθεση μεταξύ πίστης και δυσπιστίας. Η μνήμη του Σαίξπηρ (La memoria de Shakespeare), όπου κάποιος αποκτά την μνήμη του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και γνωρίζει τα ενδότερα μυστικά του συγγραφέα ενώ ξεχνάει την δική του ζωή. Αυτή ήταν η τελευταία ιστορία του Μπόρχες.
Γιακισούγκι

Γιακισούγκι (ιαπωνικά: 焼杉, αγγλ. Yakisugi) είναι παραδοσιακή ιαπωνική τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται προστασία και συντήρηση σε εξωτερικές ξύλινες κατασκευές, ιδίως σε επενδύσεις τοιχοποιίας και στέγες. Η μέθοδος αυτή είναι πολύ απλή και εφαρμόζεται στην Ιαπωνία εδώ και αιώνες, αν και με την πάροδο των χρόνων, εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες του κόσμου.

 Η λέξη Γιάκι, στα γιαπωνέζικα, σημαίνει κάψιμο ή μισοκάψιμο με φωτιά, ενώ η λέξη σούγκι αναφέρεται στο είδος του γιαπωνέζικου κυπαρισσιού (Cryptomeria japonica). Ορισμένες φορές χρησιμοποιείται γι' αυτή την πανάρχαια τεχνική συντήρησης και ο όρος, Σόου Σούγκι Μπαν (ιαπωνικά: 焼杉板), που είναι με διαφορετικό γιαπωνέζικο χαρακτήρα. Η λέξη μπαν -ετυμολογικά- σημαίνει "ξύλινη σανίδα". Η τεχνική συνίσταται στην αποκλειστική χρήση γιαπωνέζικου κυπαρισσιού (είδους εξαιρετικής αντοχής), το οποίο αφού ξηραθεί και κοπεί σε κατάλληλα σανίδια, υφίσταται μία επιφανειακή καύση (χωρίς να επιτραπεί η ανάφλεξη του κάθε ξύλινου στοιχείου), με χειρωνακτικό συνήθως τρόπο. Αυτό σαν θερμική κατεργασία διαρκεί ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η ξύλινη επιφάνεια γίνεται κατάμαυρη, στη συνέχεια ξύνεται με ειδικές βούρτσες, και κάθε στοιχείο επιδέχεται ενός φινιρίσματος μ' ένα φυσικό έλαιο, ή φυσικό βερνίκι. Μέσω της διεργασίας της μερικής ανθρακοποίησης, το ξύλο γίνεται έτσι λιγότερο υδρόφιλο, πιο ανθεκτικό σε μικροοργανισμούς (λ.χ. ξυλοφάγα έντομα) και αποκτά σημαντική πυραντοχή.Ο ιάπωνας αρχιτέκτονας Τερουνόμπου Φουτζιμόρι χρησιμοποιεί εκτεταμένα την τεχνική γιακισούγκι στις κατασκευές του.
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1925

Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1925 διεξήχθησαν σε ολόκληρη την Ελλάδα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου του 1925. Ήταν οι πρώτες δημοτικές εκλογές που έλαβαν χώρα στη Θεσσαλονίκη, 13 χρόνια μετά την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό (1912) και οι πρώτες μετά τη λήξη του Α΄Π.Π. Δήμαρχος Αθηναίων εκλέχθηκε ο Σπυρίδων Πάτσης, επικρατώντας του Σπ. Μερκούρη. Στη Θεσσαλονίκη νικητής αναδείχθηκε ο νεαρός Μηνάς Πατρίκιος που εν συνεχεία διώχθηκε επανειλημμένως από το δικτάτορα στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο, στην Πάτρα ο Ιωάννης Βλάχος, ενώ στον Πειραιά εκλέχθηκε ο Τάκης Α. Παναγιωτόπουλος επικρατώντας του Δημ. Σκυλίτση.

 Αγρίνιο: Παναγόπουλος, Αίγιο: Παναγιωτόπουλος, Αμαλιάδα: Ξυδιάς, Άργος: Μπόμπος, Αργοστόλι: Βανδώρος, Βέροια: Ιωάννης Μάρκου, Βόλος: Σπυρίδων Σπυρίδης, Βροντάδες Χίου: Γεωργαντάς, Γιαννιτσά: Θωμάς Μανδριώτης, Δεδεαγάτς: Κωνσταντίνος Αλτιναλμάζης, Δράμα: Νικόλαος Παρμεντίδης, Έδεσσα: Κλέων Παναγιώτου, Ζάκυνθος: Διονύσιος Ιθακήσιος, Ιωάννινα: Βασίλειος Πυρσινέλλας, Καβάλα: Ευγένιος Ιορδάνου, Καλαμάτα: Κροντήρης, Καρδίτσα: Μπαϊρακτάρης, Κοζάνη: Αστέριος Τέρπος, Κομοτηνή: Νικόλαος Ζωΐδης, Λαμία: Μακρόπουλος, Λαμία: Λαμπρόπουλος, Λάρισα: Σιάπκας, Μέγαρα: Μωραΐτης, Μεσολόγγι: Χρήστος Ευαγγελάτος, Νάουσα: Αρνής, Ναύπλιο: Σοφρώνιος, Ξάνθη: Μιχαήλ Λουκοβίκας (καπνεργάτης), Πρέβεζα: Βασίλειος Μπάλκος, Πύργος: Μπελούσης, Ρέθυμνο: Τίτος Πετυχάκης, Σέρρες: Επαμεινώνδας Τικόπουλος, Σουφλί: Απόστολος Καλπάκας, Σπάρτη: Μυλωνάκος, Σύρος: Παπαδάμ, Τρίπολη: Πατρινός, Φλώρινα: Θεοδοσίου, Χαλκίδα: Ν. Βασιλείου, Χανιά: Μουντάκης. Φύλλο εφημερίδας "Μακεδονία" της Δευτέρας 26 Οκτωβρίου 1925 Φύλλο εφημερίδας "Μακεδονία" της Τρίτης 27 Οκτωβρίου 1925 Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της Δευτέρας 26 Οκτωβρίου 1925
Γιώργος Σκαρτάδος

Ο Γιώργος Σκαρτάδος (Ρόδος, 7 Απριλίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κατά καιρούς, σε διαφορετικές θέσεις στο χώρο της άμυνας και του κέντρου. Έχει συνδέσει την καριέρα του περισσότερο με τον ΠΑΟΚ στον οποίο αγωνίστηκε επί μία δεκαετία. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Α΄ Εθνική συμμετείχε σε 478 αγώνες και σημείωσε 108 τέρματα, επιδόσεις που τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους της πρώτης κατηγορίας σε συμμετοχές και τέρματα, διαχρονικά.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία μόλις 16 ετών (1976) στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Ρόδο, με την οποία αγωνίστηκε και στην Α΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1982 πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ στον οποίο έμεινε για μία δεκαετία, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα, το 1985. Στο διάστημα που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ σημείωσε 84 γκολ σε αγώνες Α΄ Εθνικής, επίδοση που τον κατατάσσει στην τέταρτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.Το 1992 μετακόμισε στον Ηρακλή στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 1995 συνέχισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό στον οποίο παρέμεινε δύο χρόνια και κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα, το 1997. Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε για μικρό διάστημα στον Ιάλυσο, που αγωνιζόταν τότε στην Γ΄ Εθνική, ολοκληρώνοντας την ποδοσφαιρική του δράση. Ο Γιώργος Σκαρτάδος αγωνίστηκε με την Ελλάδα σε 26 αγώνες πετυχαίνοντας 3 γκολ. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1983. 2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1985, 1997) Καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής ελληνικού πρωταθλήματος: 1994-95 Στα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκε ως προπονητής και μέχρι σήμερα έχει περάσει από τους πάγκους αρκετών ομάδων, κυρίως ερασιτεχνικών. Η καριέρα του Γιώργου Σκαρτάδου στο national-football-teams Το προφίλ του Γιώργου Σκαρτάδου στο transfermarkt
Ναός της Ομόνοιας (Ακράγαντας)

Ο Ναός της Ομόνοιας είναι ένας αρχαίος Ελληνικός ναός στην Κοιλάδα των ναών του Ακράγαντα, στη νότια ακτή της Σικελίας. Είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερα διατηρημένος δωρικός ναός της Σικελίας και ένας από τους πιο καλοδιατηρημένους ελληνικούς ναούς, ιδιαίτερα μεταξύ των δωρικών.

 Ο ναός κτίστηκε το 440-430 π.Χ. Η καλοδιατηρημένη περίσταση των 6 Χ 13 κιόνων στηρίζεται επάνω σε ένα κρηπίδωμα τεσσάρων βαθμίδων, το οποίο έχει διαστάσεις 39,42 Χ 16,92 μ. και 8,93 μ. ύψος. Οι κίονες έχουν ύψος 6 μ., έχουν 20 αυλακώσεις και ένταση (λεπτότεροι στην κορυφή και πιο κυρτοί περίπου στη μέση) για πιο αρμονικό αισθητικό αποτέλεσμα. Διαθέτει πρόναο εν παραστάσι και οπισθόδομο εν παραστάσι. Όπως και ο γειτονικός ναός της Ήρας, κατασκευάστηκε σε συμπαγή βάση, που σχεδιάστηκε για να διορθώσει την ανομοιομορφία του βραχώδους εδάφους. Εκεί κοντά βρέθηκε μία επιγραφή, που αναφέρεται στην Concordia και ο ναός ονομάστηκε συμβατικά της Ομόνοιας, αν και η επιγραφή δεν συνδέεται με τον ναό. Αν ήταν ακόμη σε λειτουργία ως τον 4ο-5ο μ.Χ. αι., τότε θα είχε σχέση με τις εκτελέσεις των ειδωλολατρών, όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έγινε χριστιανική. Ο ναός μετατράπηκε σε χριστιανική βασιλική τον 6ο αι., αφιερωμένος στους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, από τον άγιο Γρηγόριο ντελλε Ράπε επίσκοπο του Ακράγαντα. Έτσι επιβίωσε της καταστροφής των τόπων λατρείας, που είχαν οι ειδωλολάτρες . Τότε στο κενό μεταξύ των κιόνων κτίστηκε τοίχος, κάτι που άλλαξε την αρχική μορφή του. Η διαίρεση σε σηκό και οπισθόδομο καταστράφηκε· οι τοίχοι του σηκού κόπηκαν, ώστε να σχηματιστούν αψίδες. Το 1785 έγινε αποκατάσταση του μνημείου και οι χριστιανικές επεμβάσεις αφαιρέθηκαν: ο Γαβριήλ Λαντσιλλόττο Καστέλο πρίγκιπας της Τορρεμούτσα μετέφερε τον χριστιανικό βωμό κάπου αλλού και το 1788 άρχισε η αποκατάσταση του κλασικού κτηρίου. Eίναι -μετά από τον Παρθενώνα- ο καλύτερα σωζόμενος δωρικός ναός του κόσμου. Ναός του Ολυμπίου Διος (Ακράγαντας) Ναός της Ήρας Λακινίας (Ακράγαντας) Ναός του Ηρακλή (Ακράγαντας)
Λιβαρτζινό Αχαΐας

Το Λιβαρτζινό είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Λιβαρτζίου της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Το Λιβαρτζινό απέχει 9,2 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 819 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 35 κατοίκους. Το Λιβαρτζινό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Λιβαρτζίου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Λιβαρτζίου. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Λιβαρτζίου του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λιβαρτζινού Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/03/2017.
Χρούσσα Σύρου

Τα Χρούσσα (ή Χρούσα) είναι ένας οικισμός στη νότια πλευρά του νησιού της Σύρου σε υψόμετρο 110 μέτρα και απέχει 8,5 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Στα Χρούσσα υπάρχουν παραδοσιακά νεόκτιστα σπίτια, επαύλεις και παλιά μεγαλοπρεπή αρχοντικά, ενώ σε σχέση με διάφορα νησιά των Κυκλάδων, όπου τα τοπία είναι ξερά και έρημα, στο συγκεκριμένο χωριό υπάρχει αρκετά πυκνή βλάστηση.

 Η Τοπική Κοινότητα Χρουσσών ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 269 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Στην κορυφή ενός λόφου δεσπόζει ο καθολικός ναός της Παναγίας της Φανερωμένης, ο οποίος χτίστηκε το 1890. Γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου και πλήθος πιστών παρακολουθεί εκείνη τη μέρα την υπαίθρια Θεία Λειτουργία. Δίπλα στο ναό υπάρχει το παλιό εξωκλήσι που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα.Στο κέντρο του οικισμού έχουν χτιστεί δύο ορθόδοξοι ναοί: ο Ιερός Ναός του Άγιου Σπυρίδωνα (μονόχωρος κεραμοσκέπαστος ναός) που χτίστηκε το 1854 και ο Ιερός Ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου (μονόκλιτη βασιλικού ρυθμού), ο οποίος χτίστηκε το ίδιο έτος από του κατοίκους της πόλης που είχαν καταφύγει στα Χρούσσα για να αποφύγουν την επιδημία χολέρας. Στον οικισμό λειτουργούσε παλιά παιδική κατασκήνωση, όπου πρόσκοποι από όλη την Ελλάδα κατασκήνωναν το καλοκαίρι και έδιναν ζωή στην περιοχή με τις εκδηλώσεις τους. Επίσης, κατασκήνωναν και στρατιώτες-φαντάροι, όπου έκαναν ασκήσεις και βολές. Η κατασκήνωση, όπου για δεκαετίες (από το 1950 μέχρι τις αρχές της νέας χιλιετίας) έδινε πνοή, έχει πλέον ερημώσει και καταστρέφεται. Μοναδικές εξαιρέσεις αποτελούν τα παιδιά που παίζουν μπάλα στο χωμάτινο γήπεδο του οικισμού και το μεγάλο γλέντι-θεσμός του νησιού το οποίο γίνεται την Πρωτομαγιά και διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χρουσσών. Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Siros.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-09-13 στο Wayback Machine.