IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Louder Than Love

Το Louder Than Love είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού grunge συγκροτήματος Soundgarden. Κυκλοφόρησε στις 5 Σεπτεμβρίου 1989 από την A&M Records. Σε σύγκριση με τον προηγούμενο δίσκο τους, το Ultramega OK του 1988, το Louder Than Love είχε έναν πιο "σκληρό" ήχο, με πολλά grunge στοιχεία. Ο δίσκος αυτός έμελλε να είναι ο τελευταίος με τον μπασίστα Χίρο Γιαμαμότο.

 Ο δίσκος ηχογραφήθηκε Δεκέμβριο 1988 με Ιανουάριο 1989. Για την παραγωγή επιλέχτηκε ο Τέρι Ντέιτ, ο οποίος μέχρι τότε είχε αναλάβει την παραγωγή σε δίσκους συγκροτημάτων όπως των Metal Church και Dream Theater, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με μπάντες όπως Pantera, Slipknot και Slayer, αλλά και με σχήματα της alternative σκηνής, π.χ. Mother Love Bone και The Smashing Pumpkins. Παρ'όλο που οι μέταλ επιρροές ήταν ολοένα και περισσότερες, το συγκρότημα δεν ήθελε να χαρακτηρίζεται "heavy metal", με τον κιθαρίστα Κιμ Τάγιλ να δηλώνει πως επιρρεάστηκαν τόσο από κλασσικές metal μπάντες όσο και από σχήματα όπως οι Killing Joke και οι Bauhaus.Το Louder Than Love απέσπασε μέτριες προς θετικές κριτικές. Λίγο πριν από την έναρξη περιοδείας, ο μπασίστας Χίρο Γιαμαμότο έφυγε από το συγκρότημα για να αφοσιωθεί στις σπουδές του. Αντικαταστάθηκε από τον Τζέισον Έβερμαν, ο οποίος είχε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα τον ρόλο δεύτερου κιθαρίστα στους Nirvana. Για την προώθηση του δίσκου, οι Soundgarden έπαιξαν support σε περιοδεία των Voivod, μαζί με τους Faith No More και Big F. Στις 19 Μαρτίου 1990, τη μέρα που τελείωνε η περιοδεία, ο Άντριου Γουντ, συγκάτοικος του τραγουδιστή Κρις Κορνέλ και τραγουδιστής των Malfunkshun και Mother Love Bone, απεβίωσε έπειτα από υπερβολική κατανάλωση ηρωίνης. Ο Κορνέλ, ψυχολογικά επηρεασμένος από τον θάνατό του, σχημάτισε προς τιμήν του τους Temple of the Dog, συγκρότημα το οποίο αποτελούνταν από μέλη των Soundgarden και των Pearl Jam, αλλά και των ίδιων των Mother Love Bone. Αμέσως μετά το τέλος της περιοδείας ο Έβερμαν απολύθηκε, με τον Μπεν Σέπερντ να είναι ο αντικαταστάτης του. Όλοι οι στίχοι είναι από στον Κρις Κορνέλ, με τις εξαιρέσεις σημειωμένες. Κρις Κορνέλ - κύρια φωνητικά, κιθάρα Κιμ Τάγιλ - κιθάρα Χίρο Γιαμαμότο - μπάσο Ματ Κάμερον - ντραμς | below = Κατηγορία}}
Τα Σουηδικά σπίρτα

Τα Σουηδικά σπίρτα (γαλλικός τίτλος: Les Allumettes suédoises) είναι μυθιστόρημα του Ρομπέρ Σαμπατιέ που εκδόθηκε το 1969. Είναι το πρώτο από τα οκτώ μυθιστορήματα της αυτοβιογραφικής σειράς Το μυθιστόρημα του Ολιβιέ, της οποίας ο κύριος χαρακτήρας είναι ο Ολιβιέ, ένα αγόρι που μεγαλώνει σε μια φτωχή συνοικία στο προπολεμικό Παρίσι.Το βιβλίο είχε τεράστια εμπορική επιτυχία στη Γαλλία και το 1995 διασκευάστηκε για τη γαλλική τηλεόραση από τον Ζακ Ερτώ.

 Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο ορφανός δεκάχρονος Ολιβιέ Σατωνέφ, ζει στη Μονμάρτρη. Εκεί μεγαλώνει ξέγνοιαστα με τους φίλους του και τη μητέρα του, τη νεαρή και όμορφη Βιρζινί, που διατηρεί μικρό ψιλικατζίδικο. Ένα πρωί, όμως, η μητέρα του πεθαίνει.Προσωρινά φιλοξενείται από τα ξαδέρφια του Ζαν και Ελοντί, νεόνυμφους που ζουν στη γειτονιά. Χάρη στην ελευθερία του ως ορφανό, ο Ολιβιέ περιπλανιέται στις πλαγιές της Μονμάρτρης τη μέρα και τη νύχτα αλλά κυρίως στους πολυσύχναστους δρόμους εκείνης της εποχής.Στη μοναξιά και την απελπισία του, συναναστρέφεται μερικούς γραφικούς χαρακτήρες αυτής της παλιάς συνοικίας του Παρισιού που δρουν κάτω από το ζωηρό, έκπληκτο, ενίοτε μελαγχολικό βλέμμα του παιδιού: τον μυστηριώδη ανάπηρο Ντανιέλ με το παρατσούκλι Αράχνη λόγω των δυσμορφιών του, ο οποίος του προσφέρει τα πρώτα του βιβλία, τη γοητευτική Μαντό με τη μητρική καρδιά, που η γοητεία της δεν τον αφήνει αδιάφορο, τον υπερσυντηρητικό Γκαστουνέ, νοσταλγό του παρελθόντος και βετεράνο του Μεγάλου Πολέμου, την ηλικιωμένη θυρωρό Αλμπερτίν, παχύσαρκη, βλοσυρή, που του προσφέρει ωστόσο φαγητό. Συναντά επίσης τον γέρο αναρχικό Μπουγκράς, έναν εβδομηντάχρονο μισάνθρωπο, που όμως συμπαθεί το παιδί το οποίο μαζί του αισθάνεται ζεστασιά και ένα είδος πατρικής φιγούρας που αναζητούσε. Ο νεαρός Ολιβιέ τον συνοδεύει σε μερικές από τις χίλιες «περίεργες δουλειές» του, ψάχνουν για καυσόξυλα ή κερώνουν πατώματα σε αστικά σπίτια. Υποκείμενος στην επιρροή τους, ο Ολιβιέ θα δει σταδιακά τη μαγεία των δρόμων να καλύπτει τον πόνο και τη μοναξιά του.Όμως η ανεργία χτυπά την κοινωνία της εποχής, ο Ζαν και η Ελοντί δεν μπορούν πλέον να τον φιλοξενήσουν, παρά τη στοργή που τρέφουν γι' αυτόν. Η αναχώρηση είναι αναπόφευκτη για τη θεία του Βικτώρια και τον θείο του που είναι οικονομικά επιτυχημένος. Το μυθιστόρημα αφηγείται την αγωνία και τις θλίψεις ενός παιδιού. Συγχρόνως, εξερευνά έναν ολόκληρο κόσμο, αυτόν της παιδικής ηλικίας γενικότερα και αυτόν του συγγραφέα ειδικότερα, ο οποίος μεταφέρει στο έργο την ατμόσφαιρα και τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας (ο Ρομπέρ Σαμπατιέ μεγάλωσε επίσης ορφανός), όπως και του Παρισιού της δεκαετίας του 1930. Μυθιστόρημα γεμάτο φρεσκάδα και γοητεία, τρυφερότητα και χιούμορ, τα Σουηδικά σπίρτα παραμένει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στη Γαλλία από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και διασκευάστηκε για τη γαλλική τηλεόραση το 1996 από τον Ζακ Ερτώ.
Γέζι Ζουράβλεφ

Ο Γέζι Ζουράβλεφ (πολωνικά: Jerzy Żurawlew) (25 Δεκεμβρίου 1886 – 3 Οκτωβρίου 1980) ήταν Πολωνός πιανίστας, διευθυντής ορχήστρας, δάσκαλος και ιδρυτής του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν».

 Ο Ζουράβλεφ γεννήθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον στη Ρωσία το 1886. Σπούδασε με τον Αλεξάντερ Μιχαουόφσκι στο Ωδείο της Βαρσοβίας μέχρι το 1913 και δίδαξε ο ίδιος εκεί από το 1923. Το 1916, ίδρυσε ένα μουσικό σχολείο στο Μινσκ (τώρα στη Λευκορωσία) και το 1920 ένα στο Μπιαουίστοκ. Ήταν ο ιδρυτής του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν», στη Βαρσοβία το 1927. Ο δια βίου φίλος του, Χένρικ Ρεφκιέβιτς - επιχειρηματίας, λάτρης της μουσικής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Μουσικής Εταιρείας της Βαρσοβίας - πρόσφερε τις προσωπικές του οικονομικές εγγυήσεις για να βοηθήσει να ξεκινήσει ο Διαγωνισμός.Ο Ζουράβλεφ πέθανε στη Βαρσοβία το 1980, σε ηλικία 93 ετών. Γ. Μέτουεν-Κάμπελ, Chopin Playing From The Composer To The Present Day (Gollancz, Λονδίνο 1981).
Παιχνίδι της Ζωής του Κόνγουεϊ

Το παιχνίδι της ζωής είναι ένα κυτταρικό αυτόματο το οποίο κατασκευάστηκε από τον μαθηματικό Τζον Χόρτον Κόνγουεϊ το 1970 . Η εξέλιξη του παιχνιδιού καθορίζεται μόνο από τις αρχικές συνθήκες. Ο παίκτης δημιουργεί την αρχική διάταξη και παρατηρεί πώς αυτή εξελίσσεται.

 Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι ένας άπειρος ορθογώνιος πίνακας δύο διαστάσεων με τετράγωνα κελιά. Κάθε κελί μπορεί να βρίσκεται σε μία κατάσταση, «νεκρό» ή «ζωντανό». Κάθε κελί έχει ακριβώς 8 γείτονες που βρίσκονται οριζόντια, κατακόρυφα και διαγώνια δίπλα του. Σε κάθε χρονικό βήμα παρατηρούνται οι ακόλουθες αλλαγές: Κάθε ζωντανό κελί με λιγότερους από δύο ζωντανούς γείτονες, πεθαίνει. Κάθε ζωντανό κελί με δύο ή τρεις ζωντανούς γείτονες επιβιώνει στην επόμενη γενεά. Κάθε ζωντανό κελί με περισσότερους από τρεις ζωντανούς γείτονες πεθαίνει. Κάθε νεκρό κελί με ακριβώς τρεις ζωντανούς γείτονες ζωντανεύει.Το αρχικό μοτίβο αποτελεί τον σπόρο του συστήματος. Η πρώτη γενιά δημιουργείται εφαρμόζοντας τους κανόνες ταυτόχρονα σε όλα τα κελιά του σπόρου. Η δημιουργία και ο θάνατος συμβαίνουν ταυτόχρονα. Κάθε γενιά είναι συνάρτηση μόνο της προηγούμενης γενιάς. Οι κανόνες εφαρμόζονται σε κάθε νέα γενιά δημιουργώντας τις επόμενες. Ο Κόνγουεϊ ενδιαφέρθηκε για ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε το 1940 από τον μαθηματικό Τζον φον Νόιμαν. Ο Τζον φον Νόιμαν επιχείρησε να ανακαλύψει μία υποθετική μηχανή που μπορούσε να αντιγράψει τον εαυτό της. Πέτυχε όταν ανακάλυψε ένα μαθηματικό μοντέλο με πολύ περίπλοκους κανόνες σε ορθογώνιο πίνακα. Το παιχνίδι της ζωής δημιουργήθηκε όταν ο Κόνγουεϊ προσπάθησε να απλοποιήσει τις ιδέες του Νόιμαν. Το παιχνίδι δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Scientific American το 1970 στην έκδοση Οκτωβρίου στη στήλη "Mathematical Games" του Μάρτιν Γκάρντνερ.
Ντέιβ Μπέντον

Ο Ντέιβ Μπέντον (γ. 31 Ιανουαρίου 1951, ως Εφρέν Γιουτζίν Μπενίτα-Efrén Eugene Benita) είναι ποπ μουσικός από την Αρούμπα που ζει στην Εσθονία. Είναι ένας από τους νικητές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2001. Σε ηλικία 50 χρονών και 101 ημερών την ημέρα της νίκης του, ο Μπέντον είναι ο γηραιότερος τραγουδιστής που κέρδισε τη Eurovision.

 Γεννημένος σαν Efrén Eugene Benita το 1951 στο νησί της Καραϊβικής της Αρούμπα, πήγε στα τοπικά σχολεία. Μιλούσε άπταιστα Αγγλικά, Ισπανικά και Papiamento. Παντρεύτηκε και είχε μια κόρη. Στα 20 του, διαχωρίστηκε από τη σύζυγό του και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ως τραγουδιστής, συνεργάστηκε με τους The Drifters, τον Τομ Τζόουνς, τον Μπίλι Όσιαν, τον Χοσέ Φελισιάνο και τους Platters. Ενώ ζούσε στη Ολλανδία στη δεκαετία του 1980, γνώρησε τη μελλοντική σύζυγό του, Μάρις, μια Εσθονή, σε ένα κρουαζιερόπλοιο. Εγκαταστάθηκαν στην Εσθονία το 1997 και έχουν δύο κόρες, τις Σίσι και Λίζα. Ο Μπέντον είχε μια ποικίλη μουσική σταδιοδρομία στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Μιλά οκτώ γλώσσες: Αγγλικά, Ισπανικά, Papiamento, Ολλανδικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Πορτογαλικά και Εσθονικά. Παρουσίασε στη γερμανική παραγωγή του μουσικού City Lights, μετά από την οποία του ζητήθηκε να αντικαταστήσει τον Engelbert Humperdinck στην περιοδεία του στην Αυστραλία. Ο Μπέντον κυκλοφόρησε και παράγει ήδη αρκετά άλμπουμ, ένα από τα οποία στην μητρική του γλώσσα, Papiamento. Έχει περισσότερο καριέρα ως καλλιτέχνης. Το 2001 ερμήνευσε με τον Εσθονό φίλο του και ροκ τραγουδιστή Τάνελ Πάνταρ και το boyband 2XL το "Everybody, με το οποίο κέρδισαν και τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2001. Ο Μπέντον ήταν συμμετέχων στο OTI Festival το 1981 (Ιβηρο-Αμερικανικός διαγωνισμός, παρόμοιος με τη Eurovision) που έλαβε χώρα στην Πόλη του Μεξικού; εκπροσώπησε τις Ολλανδικές Αντίλλες με το τραγούδι "Vaya un amigo" σαν Efrén Benita. Τερμάτισε στην 20η θέση. Ο Μπέντον κέρδισε τη Eurovision για την Εσθονία, πριν καν μάθει να μιλάει Εσθονικά. Είναι παππούς. Η μεγαλύτερη κόρη του η Νάταλι, από τον πρώτο της γάμο έχει ένα κορίτσι, την Τανίσια. Dave Benton at Yahoo! Music Dave Benton at Estonian Bands Database Dave Benton στην IMDb Aruba-born Dave Benton Joins with Tanel Padar for Top 2001 Eurovision Honors, Caribia Digest Dave Benton: 'I was asked in Estonia and Finland' Estonians record previews, Dave Benton is back!, Eurovision TV
Λουτρά Λουτροχωρίου Πέλλας

Στο Λουτροχώρι - Σκύδρας του νομού Πέλλας, μεταξύ Έδεσσας και Βέρoιας, στους πρόπoδες του όρους Kάμπερ στα όρια τών νoμών Πέλλας και Ημαθίας, υπάρχουν οι ιαματικές μεταλλικές πηγές Λουτρά Λουτροχωρίου ή Μπάνια Λουτροχωρίου με αξιόλογη χημική σύσταση και με θειούχα ύδατα με θεραπευτικές ιδιότητες κατάλληλες ειδικά για επιδερμικές και δερματικές παθήσεις και πόσιμο.

 Η αξία των ιαματικών πηγών φαίνεται πως είχε εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τα αρχαία κιόλας χρόνια, πρώτοι, όμως οι Γερμανοί έκαναν ανάλυση των νερών και πιστοποίησαν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Οι ιαματικές μεταλλικές πηγές αναβλύζουν στην περιοχή από την αρχαιότητα, κατά παράθεση γνωμών των αρχαίων ιστορικών.1 Τα νερά των ιαματικών πηγών είναι νερά που πηγάζουν μέσα από πετρώματα και βράχους και βγαίνουν από τα έγκατα της γης. Τα ιαματικά νερά των Λουτρών είναι υποτονικά και ψυχρά, αναβλύζουν σε θερμ. 18 - 24 °C (64 - 75°F) , χειμώνα καλοκαίρι. Είναι υποτονικά και ολιγομεταλλικά νερά που περιέχουν διαλυμένα μεταλλικά συστατικά (χαρακτηριστικά: Mg, Ca, K, HCO3, Na, B, Cl, HS) όπως νάτριο, ασβέστιο, μαγνήσιο, ράδιο, σίδηρο, ιώδιο, φώσφορο και θείο, ή αέρια όπως διοξείδιο του άνθρακα, υδρόθειο, άζωτο, οξυγόνο και υδρογόνο. Τα νερά αυτά έχουν διάφορο βαθμό οξύτητας και είναι όξινα ή αλκαλικά ή και ουδέτερα. Τα Μπάνια έχουν θεραπευτικές ενδείξεις για παθήσεις του πεπτικού, ρευματοπάθειες, αρθροπάθειες, εκφυλιστικές εκβάσεις τραυμάτων, δερματικές παθήσεις, των πνευμόνων και του μυοσκελετικού συστήματος. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ολοένα και περισσότερο ο αριθμός των νεώτερων, σε ηλικία, επισκεπτών που έρχονται να απολαύσουν στη γραφική αυτή γωνιά της Ελλάδας, για σύντομες διακοπές. Σημειώνεται ότι οι ιαματικές πηγές Λουτροχωρίου παρουσιάζουν ενδιαφέρον, χωρίς να έχουν ακόμη οργανωθεί 2 και επωφεληθεί των δυνατοτήτων που προσφέρει η περιοχή για ξεκούραση και αναψυχή, σε ένα καταπληκτικό φυσικό σκηνικό. Σημειώσεις 1 - Πολλοί πιστεύουν ότι αποτελούσαν άλλοτε τα αρχαία Λουτρά της Μακεδονικής Βασιλικής Δυναστείας του Φιλίππου Β' και του Μ. Αλεξάνδρου. 2 - Από την πολιτεία, για εξυπηρέτηση πολλών ξένων επισκεπτών. Ιαματικές πηγές Λουτροχωρίου του δήμου Σκύδρας Αναφορά για τα Λουτρά Λουτροχωρίου Πέλλας Αναφορά για τα Λουτρά Λουτροχωρίου, - ως ...τα Λουτρά του M. Aλεξάνδρου European Spa :Loutrochori - Skydra
Πεύκη η βαριά

Η Πεύκη η βαρύξυλος (λατ. pinus ponderosa) είναι ένα μεγάλο είδος πεύκου που απαντάται στη δυτική βόρεια Αμερική, και καθορίζεται από την τοπολογία των βουνών. Βρίσκεται στους Μαύρους Λόφους της Νότιας Ντακότα, στα Βραχώδη Όρη καθώς και στη Σιέρρα Νεβάδα και την οροσειρά Κασκέιντ. Παρουσιάζει αρκετές διαφορετικές ποικιλίες και χωρίζεται σε τέσσερα υποείδη. To είδος ανακαλύφθηκε αρχικά από τον Ντέιβιντ Ντάγκλας το 1826 και περιγράφηκε το 1836 από τον Λώσον. Πρόκειται για το ψηλότερο είδος πεύκου.

 Η Πεύκη η βαρύξυλος έχει χαρακτηριστικό κορμό, ο οποίος, σε αντίθεση με άλλα κωνοφόρα, είναι πορτοκαλί, με τις ρωγμές στο κορμό να διαγράφονται με μαύρο χρώμα. Οι ρωγμές χωρίζουν τον κορμό σε παραλληλόγραμμες, επιμήκεις πλάκες. Οι βελόνες είναι μακριές, με μήκος από 7 μέχρι 25 εκατοστά και αναπτύσονται σε τούφες δύο ή τριών ή ακόμη και μέχρι πέντε, ανάλογα με το υπόειδος. Τα κουκουνάρια ωριμάζουν σε δύο χρόνια. Είναι ως επί το πλείστον κόκκινα-καφέ και σχεδόν άμισχα. Πρόκειται για μεγάλα δέντρα. Τον Ιανουάριο του 2011, ένα πεύκο στο Όρεγκον μετρήθηκε να έχει ύψος 81,79 μέτρα, μέτρηση που επιβεβαιώθηκε με την αναρρίχηση στο δέντρο και την μέτρησή του με ταινία. Αυτό το δέντρο είναι το ψηλότερο γνωστό πεύκο γενικότερα. Πριν ψηλότερο πεύκο θεωρούταν ένα δέντρο του είδους Πεύκη η λαμπερτιανή (Pinus lambertiana). The gymnosperm database Pinus Ponderosa, 2011, ανακτήθηκε τις 2 Ιανουαρίου 2012 Λεξικόν φυτολογικόν Γενναδίου, Αθήνα 1914
Αγία Ειρήνη Λακωνίας

Η Αγία Ειρήνη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυστρά, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν Βάρσοβα.

 Η Αγία Ειρήνη είναι χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις του Ταϋγέτου, στον επαρχιακό δρόμο προς Καστόρειο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει περίπου 7 χλμ. ΒΔ. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Αγίας Ειρήνης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 7,179 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Λιαπίνα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός είναι καταχωρημένος επίσημα από το 1835 ως Βάρσοβα. Με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Αγία Ειρήνη. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Ειρήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυστρά. Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μυστρά και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών. Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στο ανατολικό τμήμα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1946

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1946 διεξήχθη στις 17 Μαρτίου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Συμμετείχαν αθλητές από 8 σωματεία: ΑΕΚ, Πειραϊκός Σύνδεσμος, Π.Α.Ο., Παναχαϊκή Γ.Ε., Γ.Σ. Αλμυρού, Πανιώνιος Γ.Σ.Σ., Πανελλήνιος Γ.Σ. και Αιολικός. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αθανάσιος Ραγάζος (απόσταση 7.000μ.) του Αλμυρού Βόλου, ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ

 Το περιφερειακό πρωτάθλημα Αττικής ανδρών και εφήβων διεξήχθη την Κυριακή 3 Μαρτίου 1946 σε διαδρομή μήκους 6 χλμ στη Νέα Σμύρνη με αφετηρία και τερματισμό το Στάδιο Πανιωνίου. Νικητής ήταν ο Κατακουζηνός της ΑΕΚ. *Στη βαθμολογία υπολογίστηκαν οι βαθμοί των θέσεων μόνο των αθλητών από πλήρεις ομάδες. Έτσι η θέση κατάταξης στο ατομικό δεν ταυτίζεται με τη βαθμολογική εισφορά κάθε αθλητή στο ομαδικό. Αθλητική Ηχώ, 4-3-1946 και 18-3-1946.
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Εργασίας και Δικαιοσύνης

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Εργασίας και Δικαιοσύνης ( λευκορωσικά: Рэспубліканская партыя працы і справядлівасці‎, σύντμηση: RPTS) είναι ένα σοσιαλιστικό και σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Λευκορωσία. ιδρύθηκε το 1993 από τον Ιβάν Αντόνοβιτς. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Αλέξανδρος Στέπανοφ. Το ΡΚΕΔ υποστηρίζει την κυβέρνηση του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο.Το σύνθημα του Κόμματος είναι: «Η εργασία και η δικαιοσύνη είναι οι διαχρονικές αξίες της ανθρωπότητας».

 Στις Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές του 1995, το ΡΚΕΔ κέρδισε την μία από τις 198 έδρες του Ανώτατου Συμβουλίου της Λευκορωσίας. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000, κέρδισε τις δύο από τις 110 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Συμμετείχε ανεπιτυχώς στις εκλογές του 2004 και του 2008. Στις βουλευτικές εκλογές του 2012, κέρδισε την μία από τις .110 έδρες της Βουλής.Στις βουλευτικές εκλογές του 2019, κέρδισε τις 6 από τις 110 έδρες της Βουλής.
Γάτα Τάμπι

Η γάτα Τάμπι (Tabby) είνα είδος γάτας. Είναι ραβδωτή και ποικίλει σε σχηματισμούς. Ο κλασικός κηλιδωτός (ή μαρμάρινος) σχηματισμός είναι ο πιο συνηθισμένος. Η τιγρέ Τάμπι φέρει σειρές από οριζόντιες ραβδώσεις. Οι γάτες Τάμπι που φέρουν διάσπαρτες κηλίδες στο τρίχωμά τους είναι γνωστές με την ονομασία Τάμπι πιτσιλωτές. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι ένα μεγάλο "Μ" στο μέτωπό τους. Η παγκόσμια εξέλιξη της γάτας σημαίνει ότι ορισμένοι τύποι Τάμπι συνδέονται με ορισμένες χώρες. Παραδείγματος χάριν, σπάνια συναντούμε κηλιδωτές γάτες Τάμπι έξω από την βορειοδυτική Ευρώπη, όπου είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος.

 Οι εξημερωμένες κατοικίδιες γάτες της ράτσας τύπου Τάμπι θεωρούνται ως απόγονοι της βορειοαφρικανικής αγριόγατας (Felis Silvestris). Η εξημέρωση της πρέπει να συντελέστηκε πριν 3.500 με 4.500 χρόνια, όπως μας πείθουν απεικονίσεις σε αρχαίους παπύρους και περγαμηνές από την αρχαία Αίγυπτο. Αμουλέτες με γάτες δείχνουν πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρεψαν και θεοποίησαν τις γάτες. Ζωγραφικές παραστάσεις με γάτες, που βρέθηκαν σε τάφους των Θηβών της Αιγύπτου, είναι τα πρώτα ντοκουμέντα για την εξημέρωση της γάτας και χρονολογούνται από την Αίγυπτο του 1668 π.Χ. Γύρω στο 950 π.Χ., μια πόλη στο Δέλτα του ποταμού Νείλου, που λεγόταν Βούβαστις, λάτρεψε μια γατοκέφαλη θεότητα με το όνομα Μπαστ (Bast). Ο ιστορικός Ηρόδοτος, γεννημένος γύρω στο 480 π.Χ., ήταν ο πρώτος που παρατήρησε, ότι οι γάτες της Αιγύπτου είναι τα πιο αξιόπιστα ντοκουμέντα για την πρώιμη ιστορία της γάτας. "Αν μια γάτα πεθάνει σ' ένα σπιτικό από φυσικό θάνατο, όλοι οι ένοικοι του σπιτιού ξυρίζουν τα φρύδια τους", έγραφε. Ανέφερε επίσης πως οι νεκρές γάτες μουμιοποιούνταν και θάβονταν σε νεκροταφεία. Οι γάτες Τάμπι θεωρούνται από τις πιο παλιές ράτσες, όπως απεικονίζονται και στις αρχαίες Αιγυπτιακές ζωγραφικές. Πιστεύεται ότι οι Φοίνικες και οι Ρωμαίοι, κάνοντας εμπορικά ταξίδια στη Μεσόγειο, εισήγαγαν και τις γάτες τύπου Τάμπι στην Ευρώπη, αφού τις είχαν στα πλοία τους για την εξολόθρευση του πλήθους βλαβερών αρουραίων και ποντικιών που τρέφονταν με αποθηκευμένα σιτηρά. Η λέξη "tabby" (Τάμπι) φαίνεται πως είναι παράγωγο από μια περιοχή της αρχαίας Βαγδάτης με το όνομα "Attabiah", όπου επεξεργάζονταν μια ποικιλία μεταξιού με διακριτικές ραβδώσεις, που δεν απείχαν πολύ από τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης Τάμπι. Amy Shojai: "The Cat Companion", Friedman Group, New York, 1992. Dr. Bruce Fogle: "Know your Cat", Dorling Kindersley Ltd, London, 1991. John R. Gilbert: "Cats", Paul Hamlyn, Feltham, Middlesex, England, 1968. Stanley Dangerfield and others (collective work): "The Colourful World of Cats", Sundial Books Ltd, London, 1975.
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2018-19

Η Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2018-19 αποτέλεσε το 47ο πρωτάθλημα στη Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Γεροσκήπου FC για πρώτη φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2018-19 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2019-20. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2018-19. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: «Α΄ Κατηγορία 2018-2019». ΠΟΑΣΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Σημείωση: Σημείωση:1Ο Προμηθέας Μούτταλλου αποχώρησε λίγο μετά την έναρξη του πρωταθλήματος. Όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων του με σκορ 3-0. Ισοβαθμίες:αΑ.Σ. Μανδριών-Χρυσομηλιά 2-1, Χρυσομηλιά-Α.Σ. Μανδριών 2-1 Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: «Α΄ Κατηγορία 2018-2019». ΠΟΑΣΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019. Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ Κύπελλο ΠΟΑΣΠ 2018-19
Χρυσοβίτσι Αρκαδίας

Το Χρυσοβίτσι, παλαιότερα γνωστό ως Ξωβίτσι, είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Πελοπόννησο. Ανήκει στην Κοινότητα Χρυσοβιτσίου της Δημοτικής Ενότητας Φαλάνθου του Δήμου Τρίπολης, και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.

 Το Χρυσοβίτσι είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.073 μέτρων σε μία ελατοσκέπαστη πλαγιά του Μαινάλου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Πελοποννήσου. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Τρίπολης, σε απόσταση 21 χιλιομέτρων. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στο Δήμο Τρίπολης, ενώ με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στον Δήμο Φαλάνθου. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του είναι 33 κάτοικοι, εκ των οποίων η πλειοψηφία ασχολείται με την κτηνοτροφία και την υλοτομία. Το Χρυσοβίτσι είναι από τα πιο ιστορικά χωριά της Αρκαδίας. Ως οργανωμένος οικισμός υπάρχει ήδη από το 15ο αιώνα. Γύρω στα 1700, αναφέρεται σαν Chrissovizzi σε ενετική απογραφή και λίγο αργότερα παραφθαρμένο σε Ξοβίτζι σε πατριαρχικό έγγραφο ή Ξωβίτσι. Το χωριό υπήρξε κέντρο δράσης των επαναστατών του 1821. Βρίσκεται κοντά στα Κολοκοτρωναίικα χωριά, Αρκουδόρεμα και Λιμποβίσι. Εδώ είχε το ιδιαίτερο γραφείο του ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με γραμματέα του τον Αναγνώστη Ζαφειρόπουλο από το Ζυγοβίστι. Πολλοί αγωνιστές είχαν γενέτειρά τους το Χρυσοβίτσι, όπως ο ξακουστός Κουντάνης, ξάδερφος του Κολοκοτρώνη. Το 1935, στο χωριό άρχισε να λειτουργεί εργοστάσιο επεξεργασίας ξυλείας μέχρι το 1972. Οι εγκαταστάσεις του σήμερα χρησιμοποιούνται για το Μουσείο Δασικής Ιστορίας Μαινάλου. 10 24-05-1835, ο οικισμός Χρυσοβίτσι προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου. 24-08-1912,ο οικισμός Χρυσοβίτσι αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Χρυσοβιτσίου. 04-12-1997,ο οικισμός Χρυσοβίτσι αποσπάται από την Κοινότητα Χρυσοβιτσίου και προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου. 07-06-2010, ο οικισμός Χρυσοβίτσι αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και προσαρτάται στο Δήμο Τρίπολης. 24-08-1912, σύσταση της Κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Χρυσοβίτσι από το Δήμο Φαλάνθου και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας Χρυσοβιτσίου. 09-10-1913, ο οικισμός Λυκόχια αποσπάται από την Κοινότητα Πιάνας και προσαρτάται στην Κοινότητα Χρυσοβιτσίου. 02-05-1919, ο οικισμός Λυκόχια αποσπάται από την Κοινότητα Χρυσοβιτσίου και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Λυκοχίων. 02-06-1958, ο οικισμός Μαντέικα αποσπάται από την Κοινότητα Τσελεπάκου και προσαρτάται στην Κοινότητα Χρυσοβιτσίου. 04-12-1997, οι οικισμοί Χρυσοβίτσι και Μαντέικα αποσπώνται από την Κοινότητα Χρυσοβιτσίου και προσαρτώνται στο Δήμο Φαλάνθου. GTP - Greek Travel Pages Χρυσοβίτσι Φαλάνθου Δήμος Φαλάνθου - Χρυσοβίτσι ΕΡΤ - Μένουμε Ελλάδα - Το Χρυσοβίτσι Αρκαδίας Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2016-02-05 στο Wayback Machine.
Άμπερ Χερντ

Η Άμπερ Λώρα Χερντ (αγγλικά: Amber Laura Heard, 22 Απριλίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Tο 2006 έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Όλοι ποθούν την Μάντι Λέιν (All The Boys Love Mandy Lane). Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της στην τηλεόραση ήρθε το 2007 στο κανάλι CW, στη σειρά Hidden Palms. Επίσης, πρωταγωνίστησε και στις ταινίες Ανυποχώρητη Δύναμη (Never Back Down) το 2008 και Ο Πατριός (The Stepfather) το 2009.

 Η Χερντ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ώστιν, Τέξας. Ο πατέρας της ο Ντέιβιντ είναι εργολάβος και η μητέρα της Πέιτζ είναι ερευνήτρια στο διαδίκτυο. Η Χερντ ήταν Καθολική αλλά όταν πέθανε ο φίλος της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα δήλωνε άθεη. Εγκατέλειψε το σχολείο στα 17 της και πήγε στη Νέα Υόρκη για να ξεκινήσει καριέρα στο μόντελινγκ, στη συνέχεια μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ακολουθήσει την υποκριτική. Στο Λος Άντζελες έκανε διάφορες εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές και δύο μουσικά βίντεο. Ο πρώτος της τηλεοπτικός ρόλος ήταν στην ταινία Friday Night Lights 2004 και σε άλλες πολλές ταινίες. Ένας από τους πιο σημαντικούς της ρόλους ήταν στην ταινία All The Boys Love Mandy Lane το 2006, Pineapple Express, Never Back Down, The Stepfather, The Ward και The Rum Diary με τον Τζόνι Ντεπ το 2011. Επίσης, είχε ένα μικρό ρόλο στην επιτυχημένη ταινία Zombieland. Το 2008 δήλωσε ότι είναι αγνωστικίστρια. Από το 2008 έως το 2012 διατηρούσε δεσμό με τη φωτογράφο Τάσια Βαν Ρι. Μάλιστα, αυτή η σχέση της ήταν και η αιτία να μιλήσει ανοιχτά για τη σεξουαλικότητα της, δηλώνοντας το 2010 ότι: "Δεν βάζω ταμπέλες στον εαυτό μου. Έχω εξίσου καλές σχέσεις με τους άνδρες και τώρα με γυναίκα. Αγαπώ αυτόν που αγαπώ. Η προσωπικότητα μετράει για μένα". Το 2012 ξεκίνησε την σχέση της με τον Τζόνι Ντεπ. Είχαν γνωριστεί στα γυρίσματα της ταινίας The Rum Diary, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 28 Οκτωβρίου 2011 στις ΗΠΑ. Αρραβωνιάστηκαν στις 24 Δεκεμβρίου 2013 και παντρεύτηκαν με μυστική τελετή στις 3 Φεβρουαρίου 2015. Τον Μάιο του 2016, η Χερντ κατέθεσε αίτηση διαζυγίου, με πρόσχημα ότι ο Ντεπ ασκούσε βία επάνω της έχοντας καταναλώσει ναρκωτικά και αλκοόλ. Ως απάντηση, ο Ντεπ αρνήθηκε τις κατηγορίες και δήλωσε ότι η Χερντ του ασκούσε ενδοοικογενειακή βία. Tο διαζύγιο τους εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2017 και έκτοτε έχουν δικαστικές διαμάχες, με το τελικό και τελευταίο δικαστήριο μεταξύ τους να ξεκινά, στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, στις 11 Απριλίου του 2022.
Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων

Η Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων είναι μέρος της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής που έχει επιφορτιστεί με τη διεξαγωγή Κοινών Επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχουν τα διάφορα μέρη της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής.

 Η Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1997 κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης αναδιοργάνωσης των ενόπλων δυνάμεων. Πριν από την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος της Υπηρεσίας είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μονάδων του σύμφωνα με τις οδηγίες του Αρχηγού Υπηρεσίας και του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής. Ο Αρχηγός της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων, που έπαιζε συντονιστικό ρόλο. Μετά την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος υπηρεσίας χρειάζεται να παρέχει κατάλληλα εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις στις κοινές επιχειρήσεις. Οι κοινές επιχειρήσεις θα ανέπτυσσαν στη συνέχεια αυτές τις δυνάμεις όπως είναι απαραίτητο και να επανέλθουν στη μητρική τους υπηρεσία μετά την αποστολή. Εξαίρεση αποτελεί η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων, η οποία βρίσκεται άμεσα υπό τη διοίκηση του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής και είναι μόνιμα διατεθειμένη στις κοινές επιχειρήσεις. Υπάρχουν εννέα κοινά επιχειρησιακά-τακτικά στρατηγεία υπό τον Αρχηγό Κοινών Επιχειρήσεων της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής, κάτω από τα οποία λειτουργούν πολλές μονάδες του Στρατού. Για παράδειγμα, η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης (RJTFN) βρίσκεται στο Πολοκουάνε, που διοικείται από έναν υποστράτηγο. Το Αρχηγείο της Βόρειας Τοπικής Κοινής Επιχειρησιακής Ομάδας Δράσης είναι υπεύθυνο για την επιχειρησιακή ανάπτυξη του αρχηγείου του Ομίλου ή του αρχηγείου τακτικής υπό τη διοίκηση του. Η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης υποδιαιρείται σε περιοχές, καθεμία υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο ενός αρχηγείου ομάδας. Για παράδειγμα, το αρχηγείο του Ομίλου στη Μουσίνα ονομάζεται Στρατιωτική Περιοχή του Σούτπανσμερπγκ. Οι άλλες περιοχές είναι η ομάδα 33, Μπομπέλα ; Ομάδα 12, Ερμέλο ; και Ομάδα 14, Πολοκουάνε . Το αρχηγείο της Δυτικής Τοπικής Κοινής Επιχειρησιακής Ομάδας Δράσης βρίσκεται στο Κέιπ Τάουν, ενώ το Αρχηγείο της Ανατολικής Περιφερειακής Κοινής Ομάδας Εργασίας βρίσκεται στο Ντέρμπαν .
Σημείο Ίντιρα

Το Σημείο Ίντιρα είναι ένα χωριό στην επαρχία Νικομπάρ στη νήσο Γκρέιτ Νικομπάρ στα νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ στην νοτιοανατολική Ινδία. Βρίσκεται στο τεχσίλ Γκρέιτ Νικομπάρ. Είναι η θέση του νοτιότερου σημείου του ινδικού εδάφους. Η Νήσος Ρόντο, το βορειότερο νησί της Ινδονησίας στην επαρχία Σαβάνγκ της επαρχίας Ατσέχ της Σουμάτρας, βρίσκεται 163 χιλιόμετρα νότια του Σημείου Ίντιρα. Η Ινδία και η Ινδονησία σχεδιάζουν να συνεργαστούν για την κατασκευή ενός λιμένα στο Σαμπάνγκ για να προστατεύσει το κανάλι μεταξύ των νήσων Γκρέιτ Νικομπάρ και Ρόντο (περίπου τον Μάιο του 2019).

 Το χωριό πήρε το όνομά του από την πρώην Πρωθυπουργό της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι. Το σημείο ήταν παλαιότερα γνωστή ως Σημείο Πυγμαλίων και Σημείο Πάρσονς. Μετονομάστηκε προς τιμήν της Ίντιρα Γκάντι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Η ανακοίνωση έγινε από τον τοπικό βουλευτή, όταν η Ίντιρα Γκάντι επισκέφθηκε την τοπική βουλή στις 19 Φεβρουαρίου 1984. Η επίσημη τελετή μετονομασίας έγινε στις 10 Οκτωβρίου 1985. Το Σημείο Ίντιρα ονομαζόταν ως Σημείο Πιγκματίον στο παρελθόν. Ο Σουάμι Βιβεκανάντα, ο οποίος είχε επίσης επισκεφθεί το Κανγιακουμάρι, επίσης επισκέφθηκε το σημείο. Ο φάρος του χωριού τέθηκε σε υπηρεσία στις 30 Απριλίου 1972.Βρίσκεται 500 χιλιόμετρα βόρεια από το επίκεντρο του Σεισμού στον Ινδικό Ωκεανό του 2004. Το νοτιότερο άκρο υποχώρησε κατά 4.25 μέτρα μετά το σεισμό, και πολλοί από τους κατοίκους χάθηκαν στο τσουνάμι που ακολούθησε. Δεκαέξι έως είκοσι οικογένειες που ζούσαν δίπλα στο φάρο και τέσσερις επιστήμονες που μελετούσαν τις δερματοχελώνες χάθηκαν. Το Πορτ Μπλαιρ συνδέεται με την ηπειρωτική Ινδία μέσω της εναέριας υπηρεσίας. Από το Πορτ Μπλαιρ, ο κόλπος Κάμπελ μπορεί να φταστεί με τις Υπηρεσίες Ελικόπτερων Παουάν Χανς. Οι διανησιωτικές βάρκες είναι επίσης διαθέσιμες, τα οποία συνήθως ταξιδεύουν μέσω των νήσων Λιτλ Ανταμάν, Καρ Νικομπάρ και Νανκόουρι καθ'οδόν προς τον Κόλπο Κάμπελ. Το MV Campbell Bay λειτουργεί επίσης μία φορά την εβδομάδα από το Πορτ Μπλαιρ (Κόλπος Φοίνιξ) προς το Κόλπο Κάμπελ. Η κυβέρνηση θα κατασκευάσει δρόμο 21 χιλιομέτρων από το Σάστρι Ναγκάρ προς το Σημείο Ίντιρα μέσω μιας γέφυρας στο ποταμό Γκαλατία. Το συνολικό μήκος του δρόμου από το Σημείο Μηδέν προς το Σημείο Ίντιρα είναι 56 χλμ. και θα ολοκληρωθεί εντός των επόμενα ετών (γύρω στο 2017). Αυτή η περιοχή προστατεύεται από την Ινδική ακτοφυλακή. Το εθνικό πάρκο Γκαλατία και ο φάρος είναι τα σημαντικά αξιοθέατα. Το χωριό υπάγεται στη διοίκηση του παντσαγιάτ Λάξμι Ναγκάρ. Το χωριό έχασε πολλούς από τους κατοίκους του στο τσουνάμι του 2004. Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2011, το Σημείο Ίντιρα έχει μόνο 4 νοικοκυριά. Το αποτελεσματικό ποσοστό αλφαβητισμού (δηλαδή, το ποσοστό αλφαβητισμού του πληθυσμού εξαιρώντας τα παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω) είναι 85.19%. Ακραία σημεία της Ινδίας Ακραία σημεία της Ινδονησίας
FIBA Europe Cup

Το FIBA Europe Cup είναι επαγγελματική διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης ανδρών, η οποία κατά την πρώτη περίοδο διεξαγωγής του θεσμού 2015/16 ήταν στην τρίτη βαθμίδα των πανευρωπαϊκών διοργανώσεων, με την εμφάνιση του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν όμως θεωρείται η τέταρτη σε κατάταξη πλέον. Ιδρύθηκε το 2015, με διοργανώτρια αρχή τη FIBA Europe, και έχει βασικό στόχο να πάρει τη θέση του Eurocup (που διοργανώνεται από την Euroleague Basketball) ως δεύτερης κατηγορίας διοργάνωση στην Ευρώπη, καθώς η FIBA ζήτησε από τις Εθνικές Ομοσπονδίες να εγγράψουν τις ομάδες τους στη συγκεκριμένη διοργάνωση.

 Στις 30 Ιουνίου του 2015 η FIBA ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει μία νέα διοργάνωση για να ανταγωνιστεί με το Eurocup της Euroleague Basketball. Στη νέα διοργάνωση, που αντικατέστησε το EuroChallenge, είχαν τη δυνατότητα να μετέχουν μέχρι 100 ομάδες. Το πρώτο παιχνίδι του FIBA Europe Cup παίχτηκε στις 21 Οκτωβρίου του 2015, όπου η Ντόναρ Χρόνινγκεν νίκησε την Έγκις Κέρμεντ με 78–71. Πρώτη κυπελλούχος του θεσμού (2015-16) αναδείχθηκε η ομάδα των Σκάιλάινερς Φρανκφούρτης. Την σεζόν 2016-17 τροπαιούχος αναδείχθηκε η Γαλλική ομάδα Ναντέρ 92 σε διπλό τελικό απέναντι στην επίσης Γαλλική ομάδα Ελάν Σαλόν. Την σεζόν 2017-18 τροπαιούχος αναδείχτηκε η Ρέγιερ Βενέτσια, σε διπλό τελικό απέναντι στην επίσης ιταλική ομάδα Αβελίνο. Την σεζόν 2018-19 τροπαιούχος αναδείχτηκε η ιταλική Ντίναμο Σάσαρι, σε διπλό τελικό απέναντι στην γερμανική Βίρτσμπουργκ. Το 2021, το κύπελλο κατέκτησε η Ιρόνι Νες Ζιόνα από το Ισραήλ, νικώντας σε μονό τελικό την πολωνική Όστροφ Βιελκοπόλσκι. Το 2022, νικήτρια της διοργάνωσης αναδείχτηκε η Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι αφού νίκησε στους διπλούς τελικούς με συνολικό σκορ 162-143 την Ρέτζιο Εμίλια. Τη σεζόν 2022-23, κυπελλούχος ομάδα αναδείχτηκε η πολωνική Ανβίλ Βλοτσλάβεκ νικώντας σε διπλό τελικό την γαλλική Σολέ Μπασκέτ με συνολικό σκορ 161-155. Στην κανονική περίοδο, όλες οι ομάδες χωρίζονται σε ομίλους των τεσσάρων. Οι δύο καλύτερες ομάδες από κάθε όμιλο, μαζί με τις καλύτερες τρίτες, προκρίνονται στη φάση των 32. Στη φάση των 32 όλες οι ομάδες μετέχουν για άλλη μια φορά σε ομίλους των τεσσάρων, συνεχίζοντας στη φάση των 16 με νοκ-άουτ παιχνίδια και ολοκληρώνοντας με Final Four. Euroleague Eurocup Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις Επίσημος ιστότοπος
Απεσωκάρι Ηρακλείου

Το Απεσωκάρι (επίσημο: Απεσωκάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 155 μέτρων στο νότιο άκρο της Μεσαράς, στους πρόποδες των Αστερουσίων. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

 Στον οικισμό έχουν βρεθεί από αρχαιολόγους δύο θολωτοί τάφοι που χρονολογούνται από την πρωτομινωική εποχή. Ο νεότερος και μικρότερος τάφος ανασκάφηκε παρανόμως από τους Γερμανούς το 1942 και βρέθηκαν σε αυτόν πολύχρωμα λίθινα αγγεία και πήλινα, χάλκινοι πελέκυς κ.ά.. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και δύο βωμοί. Το χώριο αναφέρεται σε έγγραφα του 1369 ως Apossochari και αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Apessocari της επαρχίας Καινούργιου. Σύμφωνα με την απογραφή του Πέτρου Καστροφύλακα το 1583, το Apesocari είχε 104 κατοίκους. Το χωριό αναφέρεται και από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα. Στην τουρκική απογραφή του 1671, αναφέρεται ως Aposkari, με 25 χαράτσια. Στην απογραφή του 1881, είχε 115 χριστιανούς κατοίκους και 2 τούρκους και ανήκε στον δήμο Πλατάνου. Το 1920 έγινε έδρα δικής του κοινότητας, η οποία το 1928 καταργήθηκε και το χωριό εντάχθηκε στην κοινότητα Πλώρας. Η κοινότητα ανασυστάθηκε το 1940.Στο Απεσωκάρι γεννήθηκε το 1960 ο ταξίαρχος της ΕΛ.ΑΣ. Γεώργιος Βασιλάκης, ο οποίος σκοτώθηκε το 2010 σε τρομοκρατική ενέργεια που είχε ως στόχο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, γραμμένος Απεσοκάρι (με "ο"), να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πλώρας. Το 1931 με το ΦΕΚ 3Α - 08/01/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Απεσωκάριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 103 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Απεσωκαρίου
Προεδρική Διοίκηση της Ρωσίας

Η Προεδρική Διοίκηση της Ρωσίας (γνωστή επίσης ως Επιτελείο του Προέδρου της Ρωσίας ή Εκτελεστικό Γραφείο του Προέδρου) είναι το εκτελεστικό γραφείο του προέδρου της Ρωσίας που δημιουργήθηκε με διάταγμα του Μπόρις Γέλτσιν στις 19 Ιουλίου 1991 ως θεσμικό όργανο υποστηρικτικό στη δραστηριότητα του προέδρου (τότε του Γέλτσιν) και του αντιπρόεδρου (τότε Αλεξάντρ Ρουτσκόι, της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (σήμερα Ρωσικής Ομοσπονδίας).Ο διευθυντής της προεδρικής διοίκησης, οι αναπληρωτές του, οι επικεφαλής των κύριων διευθύνσεων και υπηρεσιών και οι αναπληρωτές τους διορίζονται από τον Πρόεδρο της Ρωσίας και δεν χρειάζεται να εγκριθούν από οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό όργανο. Το υπόλοιπο προσωπικό διορίζεται από τον διευθυντή της προεδρικής διοίκησης.Η Προεδρική Διοίκηση της Ρωσίας βρίσκεται στη Μόσχα, όπου κατέχει γραφεία σε διάφορα κτίρια του Κιτάι-γκορόντ και στο εσωτερικό του Κρεμλίνου.

 Στις 25 Μαρτίου 2004 ο Βλαντίμιρ Πούτιν πραγματοποίησε μια σημαντική αναδιοργάνωση αυτού του θεσμικού οργάνου μέσω ενός διατάγματος. Βάση αυτού μόνο δύο αναπληρωτές διευθυντές παρέμειναν από τους αρχικούς επτά. Το Γραφείο Τύπου και το Γραφείο Πληροφοριών συγχωνεύθηκαν στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, η Διεύθυνση Αποδοχής και η Διεύθυνση Υπηκοότητας συγχωνεύθηκαν στη Διεύθυνση Προστασίας των Συνταγματικών Δικαιωμάτων των Πολιτών. Η Διεύθυνση Προσωπικού και η Διεύθυνση Κρατικών Παρασημοφορήσεων συγχωνεύθηκαν στη Διεύθυνση Προσωπικού και Κρατικών Παρασημοφορήσεων, η Διεύθυνση Πρωτοκόλλου και η Διεύθυνση Οργάνωσης συγχωνεύθηκαν στη Διεύθυνση Πρωτοκόλλου και Οργάνωσης. Η Εδαφική Διεύθυνση συμπεριλήφθηκε στη Διεύθυνση Εσωτερικής Πολιτικής. Η Οικονομική Διεύθυνση καταργήθηκε, ενώ δημιουργήθηκε η Διεύθυνση Δημόσιας Διοίκησης. Γραφείο Συμβουλίου Ασφαλείας Γραφεία των Πληρεξούσιων Απεσταλμένων στις Ομοσπονδιακές Περιφέρειες Γραφείο Προεδρικών Συμβούλων Κρατική-Νομική Διεύθυνση Προεδρική Καγκελαρία Διεύθυνση Ελέγχου Διεύθυνση Προεδρικών Λογογράφων Γραμματεία του Διευθυντή της Προεδρικής Διοίκησης Διεύθυνση Εσωτερικής Πολιτικής Διεύθυνση Εξωτερικής Πολιτικής Διεύθυνση Προσωρινού και Κρατικών Παρασημοφορήσεων Διεύθυνση Δημοσίων Υπηρεσιών Διεύθυνση Προστασίας των Συνταγματικών Δικαιωμάτων των Πολιτών Διεύθυνση Αποδοχής Διεύθυνση Επεξεργασίας Εγγράφων Διεύθυνση Επικοινωνίας και Δημόσιας Ανατροφοδότησης Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών Διεύθυνση Πρωτοκόλλου και Οργάνωσης Διεύθυνση Εμπειρογνωμόνων Διεύθυνση Διαπεριφερειακών Σχέσεων και Πολιτιστικών Επαφών με Ξένες Χώρες Αρχείο του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Επίσημη ιστοσελίδα Ιστορία (στα ρώσικα) Russia's Regent Αρχειοθετήθηκε 2013-05-21 στο Wayback Machine. του Paul Quinn-Judge, Time, 9 Δεκεμβρίου 1996.
Σταθάς Αιτωλοακαρνανίας

Ο Σταθάς είναι χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, πρώην κοινότητα της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας και πρώην διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ινάχου. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αμφιλοχίας. Η έκταση του διαμερίσματος ανέρχεται σε 32.170 στρέμματα, βρίσκεται σε υψόμετρο 640 μέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 467 κατοίκους (απογραφή 2001).

 Κατά την Τουρκοκρατία, αποτελούσε την έδρα του αρματολικίου του Γερο-Δήμου Σταθά και αργότερα του δευτερότοκου γιου του, Γιάννη Σταθά. Προς τιμήν του προηγούμενου, το χωριό μετονομάστηκε Σταθάς και αναρτήθηκε προτομή του στην πλατεία του χωριού. Στην ίδια περιοχή έδρασε και η οικογένεια των Ισκαίων. Από εδώ κατάγονταν οι αρματολοί: Γεροδήμος Σταθάς, αρματολός του Βάλτου Γιάννης Σταθάς, γιος του προηγούμενου (1758-1812) και Ανδρέας Ίσκος, Γιάννης Ίσκος και Χρόνης Ίσκος. Συγγενείς του Καραϊσκάκη. Παλαιότερα το χωριό έφερε την ονομασία Δούνιστα ή Ντούνιστα μέχρι το 1928, οπότε συστάθηκε η Κοινότητα Σταθά. Τέλωνα Νικολάου, Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος Βαλτινοί Αγωνιστές του '21, ΄Εκδοση:"Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας "Ο Κυρηναίος", Αμφιλοχία 2004 Εγκυκλοπαίδεια "Νέα Δομή", τόμος 32, σελ. 72, Εκδόσεις Δομή Τεγόπουλου - Μανιατέα 1996 Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος, τόμος 5ος, σελ. 70, ΄Εκδοση εφημερίδας "Το Βήμα", Αθήνα 2006 (Συγγραφείς Σταματελάτος Μιχαήλ Και Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου) Καρακώστα - Αηδόνη Αλεξάνδρα - Κλέφτες και Αρματολοί του Ορεινού Βάλτου, Αγρίνιο 2004 (ISBN:960-92262-1-3) Πριόβολος Ευθύμιος, "Ανδρέας ΄Ισκος Καραϊσκος", (Η οδοιπορία του στον αγώνα της ανεξαρτησίας), εκδόσεις "Φοίνιξ", 2008
Κατάλογος πιθανώς κατοικήσιμων εξωπλανητών

Ο παρών κατάλογος πιθανώς κατοικήσιμων εξωπλανητών βασίζεται στις εκτιμήσεις ως προς την πλανητική κατοικησιμότητα του Καταλόγου Κατοικήσιμων Εξωπλανητών (Habitable Exoplanets Catalog, HEC) καθώς και δεδομένα από το αρχείο εξωπλανητών της ΝΑΣΑ (NASA Exoplanet Archive). Ο κατάλογος HEC διατηρείται από το εργαστήριο πλανητικής κατοικισημότητας του πανεπιστημίου του Πουέρτο Ρίκο στο Αρεσίμπο.Η επίτευξη πλανητικής κατοικησιμότητας εξαρτάται από την κατάλληλη απόσταση του πλανήτη από το άστρο του ηλιακού συστήματος στο οποίο ανήκει, έτσι ώστε να είναι δυνατή η εμφάνιση υγρού ύδατος, διάφορες γεοφυσικές και γεοδυναμικές συνθήκες, ο κατάλληλος τύπος ραδιενέργειας με την κατάλληλη ένταση, και το περιβάλλον πλάσματος του άστρου.

 Στην αστρονομία και την αστροβιολογία, η περιαστρική κατοικήσιμη ζώνη (συμβολίζεται ως CHZ και μερικές φορές αναφέρεται και ως οικόσφαιρα, ζώνη υγρού ύδατος, ή και ζώνη Γκόλντιλοκς) είναι η περιοχή γύρω από έναν αστέρα όπου οι πλανήτες με επαρκή ατμοσφαιρική πίεση μπορούν να διατηρήσουν νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνεια τους.Βάσει αστρονομικών εκτιμήσεων τον Νοέμβριο του 2013 και σε σχέση με τα δεδομένα της διαστημικής αποστολής Κέπλερ , εκτιμήθηκε πως ενδεχομένως να υπάρχουν έως και 40 δισεκατομμύρια εξωπλανήτες παρομοίου μεγέθους με την Γη στις κατοικήσιμες ζώνες εντός του ίδιου Γαλαξία όπου βρίσκεται η Γη, 11 δισεκατομμύρια εκ των οποίων μπορεί να περιστρέφονται γύρω από αστέρες παρομοίου τύπου με τον Ήλιο.Σύμφωνα με ανάλυση του 2015 οι εξωπλανήτες Κέπλερ-62f (απόσταση 1.200 έτη φωτός), Κέπλερ-186f (490 έτη φωτός) και Κέπλερ-442b (1.120 έτη φωτός) ήταν οι καλύτεροι υποψήφιοι ως προς την επίτευξη πλανητικής κατοικησιμότητας. Από αυτούς, ο Κέπλερ-186f είναι μεγαλύτερος κατά 1,2 φορές σε σχέση με την Γη και το άστρο του είναι ερυθρός νάνος. Οι παρακάτω πλανήτες είναι πιθανό να διαθέτουν βραχώδη σύνθεση (με ακτίνα μικρότερη από 1,6 R⊕ και μάζα μικρότερη από 6 M⊕) και να διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή (μεταξύ 0,5 και 1,5 R⊕ και μεταξύ 0,1 και 5 M⊕, και εντός της κατοικήσιμης ζώνης). Η παρουσία αστερίσκου (* ) υποδηλώνει υποψήφιο ή μη επιβεβαιωμένο πλανήτη, ενώ η Γη συμπεριλαμβάνεται για τον σκοπό της σύγκρισης χαρακτηριστικών. Οι παρακάτω είναι πλανήτες οι οποίοι πιθανώς δεν έχουν βραχώδη σύσταση και δεν διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή (0,5 < ακτίνα του πλανήτη ≤ 1,5 ακτίνα της Γης ή 0,1 < ελάχιστη μάζα του πλανήτη ≤ 10 Γήινες μάζες, ή ο πλανήτης είναι εντός της αισιόδοξης κατοικήσιμης ζώνης). Η παρουσία αστερίσκου (* ) υποδηλώνει υποψήφιο ή μη επιβεβαιωμένο πλανήτη. Αρχικά ο HD 85512 b είχε εκτιμηθεί ως κατοικήσιμος, ωστόσο βάσει ανανεωμένων τρόπων υπολογισμού θεωρήθηκε ως μη κατοικήσιμος. Παρόμοια διαδικασία ακολουθήθηκε και για τον Κέπλερ-69c στον οποίο πιθανώς να επικρατούν παρόμοιες συνθήκες με την Αφροδίτη.Ακολούθως, ο Ταυ Κήτους f αποκλείστηκε ως κατοικήσιμος παρότι αρχικά είχε εκτιμηθεί ως τέτοιος.Ο KOI-1686.01 είχε εκτιμηθεί ως ο πλέον κατοικήσιμος πλανήτης με την ανακάλυψη του το 2011, ώσπου αποδείχτηκε πως η θετική εκτίμηση ήταν λανθασμένη το 2015. Πλανητική κατοικησιμότητα Εξωηλιακοί πλανήτες Κατοικησιμότητα στα πλανητικά συστήματα των ερυθρών νάνων
Εκπαίδευση στο Αζερμπαϊτζάν

Η Εκπαίδευση στο Αζερμπαϊτζάν ρυθμίζεται από το Υπουργείο Παιδείας του Αζερμπαϊτζάν. Στην Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν το εκπαιδευτικό σύστημα έχει δημοκρατικό, κοσμικό χαρακτήρα και η βάση του είναι εθνικές και διεθνείς αξίες. Καθένας έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. Αυτό θεσπίστηκε στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Η εκπαίδευση είναι δωρεάν και υποχρεωτική για παιδιά ηλικίας μεταξύ έξι και δεκαπέντε.

 Στην προ-σοβιετική περίοδο η εκπαίδευση στο Αζερμπαϊτζάν περιλάμβανε την εντατική ισλαμική θρησκευτική εκπαίδευση από την ηλικία των πέντε ετών σε θρησκευτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα (madrasa) που συνδέονταν με τα τζαμιά. Αργότερα εμφανίστηκαν τα κοσμικά δημοτικά σχολεία για τους Αζέρους αλλά η χρήση της Αζερμπαϊτζανής γλώσσας την τσαρική περίοδο ήταν απαγορευμένη. Στη σοβιετική εποχή το μέσο επίπεδο εκπαίδευσης αυξήθηκε κάνοντας σταδιακή χρήση του αραβικού, λατινικού, κυριλλικού αλφάβητου. Ξανά, το εκπαιδευτικό σύστημα βασίστηκε στο σοβιετικό μοντέλο με κρατικό έλεγχο όλων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων υπό τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία. Σήμερα, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (Έκθεση 2009), το ποσοστό αλφαβητισμού φτάνει το 99,5%. Η κουλτούρα του Αζερμπαϊτζάν ανέπτυξε σεβασμό στην κοσμική εκπαίδευση. Αζερικά είναι η κύρια γλώσσα της εκπαίδευσης στα σχολεία της χώρας και είναι η επίσημη γλώσσα του Αζερμπαϊτζάν. Αλλά η εκπαίδευση γίνεται επίσης στα ρωσικά και αγγλικά. Διαδεδομένη είναι η χρήση της ρωσικής. Το 2001, το κυριλλικό αλφάβητο αντικαταστήθηκε από το λατινικό. Προσχολική εκπαίδευση θεωρείται ως μέσο πρόληψης της σχολικής αποτυχίας και του κοινωνικού αποκλεισμού, γιατί προσφέρει πολύτιμο χρόνο στο παιδί να ωριμάσει και να ανακαλύψει τις δυνατότητές του μέσα από τις δομημένες δημιουργικές δραστηριότητες του ωρολογίου προγράμματος. Πρωτοβάθμια εκπαίδευση αρχίζει με ένα έτος της προσχολικής εκπαίδευσης. Πριν από την προσχολική εκπαίδευση, τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν τα βασικά της κατανόησης από την εμπειρία των νηπιαγωγείων τους. Ορισμένα παιδιά αποκτούν δεξιότητες γραφής και ανάγνωσης και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το δημοτικό σχολείο αρχίζει συνήθως στην ηλικία των έξι ετών και αποτελείται από τέσσερα τάξεις. Γενική δευτεροβάθμια εκπαίδευση (10-16 ετών) ανήκει στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Η εισαγωγή στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται με την επιτυχία των μαθητών στις εισαγωγικές εξετάσεις που διεξάγονται στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Η εκπαίδευση σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν έχει τρία βήματα: bachelor degree, master degree, doctorate degree. Με βάση στατιστικών στοιχείων 3558 άτομα έλαβαν το δικαίωμα να σπουδάσουν στο εξωτερικό στο πλαίσιο του «Κρατικό Πρόγραμμα για την Εκπαίδευση Νέων του Αζερμπαϊτζάν στο Εξωτερικό το 2007-2015» που εγκρίθηκε με τη Διάταξη του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν.
Χαβιέρ Σαβιόλα

Ο Χαβιέρ Πέδρο Σαβιόλα Φερνάντες (Javier Pedro Saviola Fernández, 11 Δεκεμβρίου 1981) είναι Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως επιθετικός. Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Ρίβερ Πλέιτ.

 ΔιεθνήςΕθνική Ελπίδων Αργεντινής U-20 Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών: 2001 Ολυμπιακή ομάδα Αργεντινής Ολυμπιακοί αγώνες: 2004ΣύλλογοιΡίβερ Πλέιτ Πρωτάθλημα Αργεντινής-Απερτούρα: 1999 Πρωτάθλημα Αργεντινής-Κλαουσούρα: 2000 Σεβίλλη ΦΚ Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 2006 Μπαρτσελόνα Σούπερκαπ Ισπανίας: 2006 Ρεάλ Μαδρίτης Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2008 Σούπερκαπ Ισπανίας: 2008 Μπενφίκα Πρωτάθλημα Πορτογαλίας: 2010 Κύπελλο Πορτογαλίας: 2010, 2011, 2012 Ολυμπιακός Σούπερλιγκ: 2013-2014