Πόλα Ράκσα

Η Απολόνια «Πόλα» Ράκσα (πολωνικά: Apolonia "Pola" Raksa) (γενν. 14 Απριλίου 1941, Λίντα) είναι Πολωνή ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς στην ιστορία του πολωνικού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, θεωρήθηκε σύμβολο της σεξοβόμβας του πολωνικού κινηματογράφου. Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Μαρούσα (Marusa) στην τηλεοπτική σειρά Czterej pancerni i pies («Τέσσερα τανκς και ένας σκύλος», 1966–1970). Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Szatan z siódmej klasy («Διάβολος από την έβδομη δημοτικού», 1960), Panienka z okienka («Η κυρία από το παράθυρο», 1964), Popioły («Στάχτες», 1965), Przygoda z piosenką («Περιπέτεια με ένα τραγούδι», 1968), Pogoń za Adamem (1970), Aria dla atlety (1979) και Uprowadzenie Agaty («Απαγωγή της Αγκάθα», 1993). Για τη συμβολή της στον πολωνικό πολιτισμό, έλαβε τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας (1974) και το Τάγμα Αξίας στον Πολιτισμό (1979). Το 2003, οι αναγνώστες του περιοδικού «Super Express» την ανέδειξαν ως την πιο όμορφη από όλες τις Πολωνές ξανθές.

 Η Ράκσα γεννήθηκε στη Λίντα, τότε μια επαρχιακή πόλη της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας υπό την κατοχή της ΕΣΣΔ, τώρα βρίσκεται στη Λευκορωσία, σε μια καθολική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν ο Έντβαρντ Ράκσα. Μετά τον πόλεμο, οι γονείς της, αφήνοντας πίσω το οικογενειακό σπίτι, μετακόμισαν στην Πολωνία εντός των νέων συνόρων και εγκαταστάθηκαν στη Λεσνίτσα, στο Βρότσουαφ. Σύντομα η οικογένεια μετακόμισε στη Γελένια Γκούρα, όπου η μητέρα της εργαζόταν ως μοδίστρα και ο πατέρας της ήταν κατασκευαστής καπακιών. Η Πόλα Ράκσα, μαζί με τη μικρότερη αδερφή της, Γιολάντα, φοίτησε στο 4ο Δημοτικό Σχολείο στη Γελένια Γκούρα και στο 1ο Γυμνάσιο Στέφαν Ζερόμσκι. Συνέχισε την εκπαίδευσή της στο 1ο Λύκειο στο Βρότσλαβ. Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, άρχισε να σπουδάζει στη Σχολή Πολωνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ. Ήταν φοιτήτρια πολωνικών σπουδών όταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ανακαλύφθηκε σε ένα μπαρ μλέτσνι από έναν φωτορεπόρτερ που την έπεισε να κάνει μια φωτογράφιση. Έτσι βρέθηκε στο εξώφυλλο του νεανικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Dookoła Świata» («Γύρω από τον κόσμο»). Η ομορφιά του κοριτσιού τράβηξε την προσοχή της Μάρια Κανιέφσκα, της σκηνοθέτιδας που ολοκλήρωνε το καστ για την ταινία Szatan z siódmej klasy («Διάβολος από την έβδομη δημοτικού», 1960), το οποίο ήταν το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Ράκσα. Το 1960, πήρε έναν αρκετά μεγάλο ρόλο στην ταινία Rzeczywistość («Πραγματικότητα»). Ως αποτέλεσμα, διέκοψε τις σπουδές της στις πολωνικές σπουδές και άρχισε να σπουδάζει στο Τμήμα Υποκριτικής της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ. Αποφοίτησε από τη σχολή το 1964 και μέχρι το 1968 ήταν ηθοποιός του Θεάτρου Κοινού στο Λοτζ (το ντεμπούτο της έγινε στις 6 Μαρτίου 1964). Το 1968, μετακόμισε στο Σύγχρονο Θέατρο της Βαρσοβίας, όπου έπαιξε μέχρι το 1986. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 εμφανιζόταν και στη σκηνή του Τηλεοπτικού Θεάτρου. Μετά από χρόνια διακοπής, πρωταγωνίστησε στην ταινία του 1993 Uprowadzenie Agaty («Απαγωγή της Αγκάθα»), όπου - μέχρι στιγμής - ήταν ο τελευταίος της κινηματογραφικός ρόλος. Με τη σειρά της, η τελευταία της θεατρική παράσταση ήταν το Listy naszych czytelników («Επιστολές από τους αναγνώστες μας») του 1997 του Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ, σε σκηνοθεσία Ζντζίσουαφ Βάρντεϊν, που ανέβηκε στο Δραματικό Θέατρο της Βαρσοβίας. Αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο το 1993 και σταθερά δεν έδινε συνεντεύξεις.Η Ράκσα ασχολείται με διάφορες μορφές τέχνης (συμπεριλαμβανομένων των κοστουμιών). Έργο της ήταν τα κοστούμια στο ρεσιτάλ της Έβα Μπουάστσικ στο Θεατρικό Στούντιο της Βαρσοβίας (1999). Από τις αρχές του 1998, διηύθυνε μια στήλη μόδας στην εφημερίδα «Rzeczpospolita» για αρκετά χρόνια. Τα έτη 1964–1970, ήταν παντρεμένη με τον Άντζεϊ Κοστένκο, σκηνοθέτη, σεναριογράφο και διευθυντή φωτογραφίας, με τον οποίο έχει έναν γιο, τον Μάρτσιν (γενν. 1967). Πόλα Ράκσα στην IMDb