Μαϊντούγκουρι

Το Μαϊντούγκουρι (Maiduguri, προφέρεται: [maɪˈduːɡʊri]) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Πολιτείας Μπόρνο στη βορειοανατολική Νιγηρία. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Νγκάντα που εκβάλει στους βάλτους Φίρκι (Firki) στις περιοχές γύρω από τη λίμνη Τσαντ. Το Μαϊντούγκουρι ιδρύθηκε το 1907 ως στρατιωτικό φυλάκιο από τους Βρετανούς και έκτοτε έχει αναπτυχθεί ραγδαία με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου έως το 2007.

 Η περιοχή ήταν για αιώνες το σπίτι της Αυτοκρατορίας Κάνεμ-Μπόρνου. Το Μαϊντούγκουρι αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο πόλεις: τη Γιέρβα στα δυτικά και το Παλαιό Μαϊντούγκουρι στα ανατολικά. Η Γιέρβα ιδρύθηκε το 1907 από τον Αμπουμπακάρ Γκαρμπάι του Μπόρνο ως πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπόρνου. Στην τοποθεσία αυτή υπήρχε ένα μικρό χωριό γνωστό ως Κάλβα. Σε αυτό οφείλετε η μεταφορά της πρωτεύουσας των Κανούρι από την Κουκάβα. Το Παλαιό Μαϊντούγκουρι επιλέχθηκε από τους Βρετανούς ως στρατιωτικό αρχηγείο το 1908, αντικαθιστώντας το Μαφόνι. Την ίδια χρονιά το Παλαιό Μαϊντούγκουρι έγινε η έδρα του Βρετανού επιτρόπου που μέχρι τότε κατοικούσε στο Βρετανικό Μπόρνου. Το 1957, η ονομασία Γιέρβα αναφερόταν στο αστικό κέντρο, ενώ η ονομασία Μαϊντούγκουρι αφορούσε επίσημα το όνομα της γύρω αγροτικής περιοχής. Το 1964, έφτασε εκεί ο σιδηρόδρομος, καθιστόντας το σημαντικό εμπορικό κέντρο της περιοχής. Το Μαϊντούγκουρι είναι μια από τις δεκαέξι περιοχές τοπικής αυτοδιοίκησης που αποτελούν το Εμιράτο του Μπόρνο, μια παραδοσιακή πολιτεία που βρίσκεται στην Πολιτεία Μπόρνο στη Νιγηρία. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, το Μαϊντούγκουρι βίωσε ξεσπάσματα μεγάλων διαθρησκευτικών ταραχών. Μέλη θρησκευτικών αιρέσεων πρωταγωνίστησαν σε γεγονότα βίας το 1982 και το 2001.Στις 18 Φεβρουαρίου 2006, με αφορμή τα σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ που δημοσίευσε η δανική εφημερίδα Jyllands-Posten, έγιναν ταραχές που άφησαν τουλάχιστον 15 άτομα νεκρά και είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή περίπου 12 εκκλησιών. Στρατιώτες και αστυνομία κατέστειλαν τις ταραχές και η κυβέρνηση επέβαλε προσωρινή απαγόρευση κυκλοφορίας.Το 2002, ο μουσουλμάνος κληρικός Μοχάμεντ Γιουσούφ ίδρυσε την ισλαμική ομάδα Μπόκο Χαράμ στο Μαϊντούγκουρι, εγκαθιδρύοντας ένα τζαμί και έναν μεντρεσέ που προσέλκυσε παιδιά από φτωχές μουσουλμανικές οικογένειες τόσο από τη Νιγηρία όσο και από τις γειτονικές χώρες. Επιθέσεις της Μπόκο Χαράμ Η πόλη είναι η έδρα της Ισλαμικής ομάδας Μπόκο Χαράμ και είναι η πόλη που δέχεται τις περισσότερες επιθέσεις από την ομάδα. Στα τέλη Ιουλίου 2009, το Μαϊντούγκουρι ήταν η τοποθεσία όπου διαπράχθηκε η αιματηρότερη επίθεση της μεγάλης θρησκευτικής βίας στη βόρεια Νιγηρία όπου η Μπόκο Χαράμ άφησε πάνω από 700 ανθρώπους νεκρούς. Στις 14 Μαΐου 2013, ο Πρόεδρος Γκούντλακ Τζόναθαν κήρυξε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στη βορειοανατολική Νιγηρία, συμπεριλαμβανομένης της Πολιτείας Μπόρνο, λόγω της στρατιωτικής δραστηριότητας της Μπόκο Χαράμ. Ολόκληρη η πόλη βρισκόταν υπό ολονύκτια απαγόρευση κυκλοφορίας και δεν επιτρεπόταν η είσοδος φορτηγών στην πόλη. Δώδεκα περιοχές της πόλης, που είναι γνωστό ότι είναι οχυρά της Μπόκο Χαράμ, ήταν υπό μόνιμη απαγόρευση κυκλοφορίας. Στις 18 Ιουνίου 2013, οι μαχητές της Μπόκο Χαράμ επιτέθηκαν σε σχολείο κατά την διάρκεια μαθητικών εξετάσεων με αποτέλεσμα να σκοτοθούν εννέα μαθητές.Τον Ιανουάριο, Ιούλιο και Νοέμβριο του 2014, η Μπόκο Χαράμ βομβάρδισε το Μαϊντούγκουρι. Στις 10 Ιανουαρίου 2015, εκτελέστηκε μια βομβιστική επίθεση σε αγορά στο Μαϊντούγκουρι, όπου σκοτώθηκαν 19 άτομα. Στις πρώτες πρωινές ώρες της 25ης Ιανουαρίου, η Μπόκο Χαράμ ξεκίνησε μια μεγάλη επίθεση στην πόλη. Στις 26 Ιανουαρίου, το CNN ανέφερε ότι η επίθεση στο Μαϊντούγκουρι από «εκατοντάδες ένοπλους» είχε απωθηθεί, ωστόσο η γειτονική πόλη Μονγκούνο καταλήφθηκε από την Μπόκο Χαράμ. Ο στρατός της Νιγηρίας ισχυρίστηκε ότι απέκλεισε με επιτυχία μια άλλη επίθεση στο Μαϊντούγκουρι στις 31 Ιανουαρίου 2015. Στις 17 Φεβρουαρίου 2015, το Μονγκούνο έπεσε στη συνέχεια στα χέρια του νιγηριανού στρατού, μετά από συντονισμένη επίθεση, από αέρος και εδάφους. Στις 7 Μαρτίου 2015, πέντε βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας άφησαν 54 νεκρούς και 143 τραυματίες. Στις 30 Μαΐου 2015, η Μπόκο Χαράμ ξεκίνησε ακόμη μια επίθεση στην πόλη, σκοτώνοντας δεκατρία άτομα. Τον Μάρτιο του 2017, η Μπόκο Χαράμ βομβάρδισε και πάλι το Μαϊντούγκουρι. Το στρατόπεδο Γκίβα και το κέντρο κράτησης στο Μαϊντούγκουρι υπέστη πολλές επιθέσεις από την Μπόκο Χαράμ. Το 2014, αναφορές έδειξαν ότι 600 άτομα σκοτώθηκαν σε επίθεση, αν και οι περισσότεροι κρατούμενοι σκοτώθηκαν από στρατιώτες. Δέχθηκε επίθεση τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2015, βομβαρδίστηκε τον Μάρτιο του 2015 και δέχθηκε επίθεση ξανά τον Μάιο του 2015.Τον Μάιο του 2016, η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με το κέντρο κράτησης Γκίβα, χαρακτηρίζοντάς το «μέρος θανάτου». Η έκθεση ισχυρίζεται ότι οι εγκαταστάσεις στεγάζουν περίπου 1.200 άτομα (συμπεριλαμβανομένων 120 παιδιών) και ότι πολλά από αυτά συνελήφθησαν αυθαίρετα. Ισχυρίζεται επίσης ότι 149 κρατούμενοι είχαν πεθάνει κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016, συμπεριλαμβανομένων 11 παιδιών. Το 2019, η Διεθνής Αμνηστία και οι Ανήσυχοι Νιγηριανοί ζήτησαν έρευνα για φερόμενη κακοποίηση γυναικών και παιδιών στις εγκαταστάσεις.Ο εθισμός στην τραμαδόλη έχει γίνει πρόβλημα και λόγος ανησυχίας στην περιοχή Μαϊντούγκουρι, καθώς οι μαχητές της Μπόκο Χαράμ και οι κάτοικοι της περιοχής στρέφονται προς αυτό το ναρκωτικό για να αντιμετωπίσουν τον σωματικό πόνο, την απώλεια οικείων προσώπων και τις συναισθηματικές συνέπειες της βίας. Το σύστημα κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν-Γκάιγκερ ταξινομεί το κλίμα του ως ζεστό ημίξηρο (BSh). Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασίαπου καταγράφικε έφτασε τους 47 °C στις 28 Μαΐου 1983, ενώ η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία τους 5 °Cστις 26 Δεκεμβρίου 1979.Η φύτευση δέντρων αποτελούσε προτεραιότητα της αποικιακής διοίκησης της πόλης και μεγάλα δέντρα κατά μήκος μεγάλων δρόμων προστατεύουν από τον έντονο ήλιο. Το Μαϊντούγκουρι εκτιμάται ότι είχε πληθυσμό 1.907.600 το 2007. Αυξήθηκε σε μέγεθος κατά 15,1 χλμ2 μεταξύ των ετών 2002 και 2012.Οι κάτοικοί του είναι κυρίως μουσουλμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των εθνοτικών ομάδων Κανούρι, Χάουσα, Σούβα, Κίλμπα, Μάργκι και Φουλάνι. Υπάρχει επίσης ένας σημαντικός χριστιανικός πληθυσμός στις νότιες πολιτείες, όπως οι φυλές Ίγκμπο, Ίτζαβ και το Γιορούμπα. Το Μαϊντούγκουρι είχε 22 στρατόπεδα εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων το 2019, συμπεριλαμβανομένου του στρατοπέδου Σαγκάρι με 48 οικογένειες και του στρατοπέδου Χερουβείμ & Σεραφείμ με 65 οικογένειες. Η Εθνική Υπηρεσία Νεολάιας στο Μαϊντούγκουρι στέγασε 4.800 εκτοπισμένα άτομα το 2016. Η Γκόνι Καλαχάρι είχε 340 οικογένειες το 2016.Οι γλώσσες που ομιλούνται στα στρατόπεδα περιλαμβάνουν τις Φούλα, Φουλφούλντε, Βαντάλα, Χάουσα (8,4% γηγενής ομιλητές), Κανούρι (53,5% γηγενής ομιλητές) και αραβικά Σούβα. Περίπου το ένα τρίτο των ερωτηθέντων κατανοούσαν ένα απλό ηχητικό μήνυμα στην αγγλική γλώσσα και σχεδόν το 100% κατανοούσε ηχητικό μήνυμα στις γλώσσες Χάουσα ή Κανούρι. Η πόλη βρίσκεται στο τέλος μιας σιδηροδρομικής γραμμής που συνδέει το Λιμάνι Χαρκούρτ, το Ενούγκου, το Καφαντσάν, το Κούρου, το Μπαούτσι και τέλος το Μαϊντούγκουρι.Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μαϊντούγκουρι. Το Μαϊντούγκουρι είναι ο κύριος εμπορικός κόμβος για τη βορειοανατολική Νιγηρία. Η οικονομία του βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις υπηρεσίες, στο εμπόριο και σε μικρότερο βαθμό στη βιομηχανία. Το Μαϊντούγκουρι φιλοξενεί τρεις αγορές, οι οποίες περιλαμβάνουν την υπερσύγχρονη «Αγορά της Δευτέρας.» .Η πόλη έχει μια ελκυστική διάταξη, με μεγάλους, καλά συντηρημένους δρόμους, πεζοδρόμια και τάφρους διαχείρισης πλημμυρών. Η ηλεκτρική ενέργεια παρέχεται από συνδέσεις δικτύου, ηλιακή ενέργεια και από γεννήτριες. Οι αξίες της γης και των ακινήτων είναι υψηλές. Μια έρευνα του 2009 για τις αγορές ακινήτων στη Νιγηρία έθεσε το Μαϊντούγκουρι ως το τρίτο ακριβότερο για αγορά και ενοικίαση, μετά την Αμπούτζα και το Λάγος. Ένας δημοσιογράφος που περιέγραψε το τοπικό εμπόριο έγραψε ότι «στην άκρη της πόλης, ατέρμονες γραμμές φορτηγών περνούν μέρες περιμένοντας να μεταφέρουν τα φορτία τους στη Ντίκβα και παραπέρα στο γειτονικό Καμερούν.»Οι χερσαίες μεταφορές σε χώρες όπως το Τσαντ, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το Σουδάν, έχουν υποφέρει λόγω των οδικών επιδρομών.Η αγροτική μετανάστευση στο Μαϊντούγκουρι, σε συνδυασμό με τη μετανάστευση από το Τσαντ, το Νίγηρα και το Καμερούν, οδήγησε σε αύξηση της φτώχειας και της ανεργίας.Η συγκέντρωση καυσόξυλων είναι μια πηγή εισοδήματος για τους νεότερους κατοίκους. Τα μέλη της επίσημης Ένωσης Πωλητών Καυσόξυλου του Μαϊντούγκουρι παρέχουν εργασία για προσπάθειες αναφύτευσης δέντρων.Μια επιπλέον πηγή υποστήριξης για τους εκτοπισμένους είναι ένα κινητό κέντρο διανομής μετρητών μέσω κινητού τηλεφώνου που δημιουργήθηκε από το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης και την κυβέρνηση της Νιγηρίας. Το Πανεπιστήμιο του Μαϊντούγκουρι ιδρύθηκε το 1975. Υπάρχει επίσης το Κολλέγιο Ιατρικών Επιστημών. Άλλα ανώτερα ιδρύματα περιλαμβάνουν το Πανεπιστήμιο της Πολιτείας Μπόρνο, το Πολυτεχνείο Ραμάτ, το Κολλέγιο Γεωργίας, το Κολλέγιο Εκπαίδευσης, το Κολλέγιο Νομικών και Ισλαμικών Σπουδών του Μουχάμαντ Γκόνι, το Κολλέγιο Νοσηλευτικής και Μαιευτικής, το Κολέγιο Τεχνολογίας Υγείας, το Κολέγιο Ισλαμικής Θεολογίας Ελ-Κανεμί, το Κολλέγιο Επιστημών και Ισλαμικών Σπουδών Αναχάντα. Έως το 2011, το Ισλαμικό Σχολείο Μελλοντικής Υπεροχής παρείχε δωρεάν Δυτική και Ισλαμική εκπαίδευση σε ορφανά και ευάλωτα παιδιά. Μεταξύ των τόπων λατρείας, είναι κυρίως μουσουλμανικά τζαμιά. Υπάρχουν επίσης χριστιανικές εκκλησίες και ναοί: Εκκλησία της Νιγηρίας (Αγγλικανική Κοινωνία), Εκκλησία των Αδελφών στη Νιγηρία (ΕΑΝ), Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Νιγηρίας (Παγκόσμια Κοινωνία Αναμορφωμένων Εκκλησιών), Νιγηριανό Συνέδριο Βαπτιστών (Παγκόσμια Συμμαχία Βαπτιστών), Παγκόσμια Εκκλησία Ζωντανής Πίστης, Λυτρωμένη Χριστιανική Εκκλησία του Θεού, Συνάξεις του Θεού, Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Μαϊντούγκουρι (Καθολική Εκκλησία). Είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Ελ-Κανέμι Ουόριορς Φ.Κ.,και η πόλη έχει ένα δικό της τοπικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Το πάρκο Κιαρίμι είναι ο παλαιότερος και μεγαλύτερος ζωολογικός κήπος στη Νιγηρία. Ο ζωολογικός κήπος προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες ετησίως. Η πόλη βρίσκεται σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από περιοχές πικνίκ στη λίμνη Άλο και στο καταφύγιο αναψυχής της Ζαμπίζα. Μαϊντούγκουρι: Το κόσμημα στη Σαχάρα. Ικένα Εμέβου. Daily Sun (Νιγηρία), 7 Αυγούστου 2004. "Μαϊντούγκουρι." Encyclopædia Britannica. 2009 Encyclopædia Britannica Online. Πρόσβαση στις 3 Απριλίου 2009 Η Πολιτεία Μπόρνο της Νιγηρίας υιοθετεί τη Σαρία. Μπάρναμπι Φίλιπς, BBC. Σάββατο 19 Αυγούστου 2000. Ο Νιγηριανός φωτογράφος συλλαμβάνει τη ζωή του Μαϊντούγκουρι πέρα από τη Μπόκο Χαράμ, 23-9-2016 Ρούπερτ Κάβκα, Ιμπραχίμ Βάλαντ, Φράουκε Γιάγκερ et al. Από το Μπουλαμάρι στη Γιέρβα στο Μητροπολιτικό Μαϊντούγκουρι. Διεπιστημονικές μελέτες στην πρωτεύουσα της Πολιτείας του Μπόρνο της Νιγηρίας Σειρά: Westafrikanische Studien Volume 24. Rüdiger Köppe Verlag, Κολωνία (2002)(ISBN 978-3-89645-460-7)