IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λάμπερτ της Λυών

Ο Λάμπερτ (Lambert, Lantbert, Lambertus, Landebertus, 625 - 688) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν επίσκοπος της Λυών (678-688) και ηγούμενος στο αββαείο του Φοντανέλ. Έγινε άγιος των καθολικών και εορτάζεται στις 14 Απριλίου.

 Ήταν γιος του Έρλεμπερτ, κυρίου του Κερν (Quernes), γιου του Χαριβέρτου κόμη του Εσμπαί. Θείος του ήταν ο Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέας, μαγιορδόμος της Βουργουνδίας και επίσκοπος της Τουρ. Λόγω της υψηλής καταγωγής του εστάλη στην Αυλή του Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας-Βουργουνδίας, όπου γρήγορα κέρδισε την εκτίμηση του βασιλιά και των υπουργών του. Παρ' όλα αυτά επέλεξε τη ζωή του ιερωμένου και σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Αγίου Βαντρίλ (ή Βαντόν, γερμ. Βαντρέγκιζελ), ηγούμενου στο αββαείο του Φοντανέλ, όπου έλαβε το μοναστικό ένδυμα. Έπειτα από την αποβίωση του Βαντρίλ το 665, εκλέχθηκε διάδοχός του. Η ικανότητά του στη διοίκηση της μονής έγινε σύντομα γνωστή. Βασιλείς δέχονταν τις υποδείξεις και συμβουλές του. Ο Χιλδέριχος Β΄ της Αυστρασίας τίμησε την εμπιστοσύνη του και έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θευδέριχος Γ΄ το 675, που όμως ήταν υπερβολικά φιλελεύθερος για τον Λάμπερτ. Ωστόσο ο βασιλιάς του έδωσε γη στο Ντονζέρ, όπου ο Λάμπερτ οικοδόμησε μονή. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο θείος του Άντελμπερτ, που ήταν μοναχός, ο άγιος Ερμελάντ του Έντρε (Hermeland d'Indre), ο άγιος Ερεμπέρ, επίσκοπος Τουλούζης (Érembert de Toulouse), ο άγιος Κοντέντ (Saint Condède), ερημίτης στην Αγγλία, που ίδρυσε τη μονή του Μπελσινάκ σε νήσο επί του Σηκουάνα. Ο άγιος Γενέσιος επίσκοπος της Λυών απεβίωσε περ. το 679 και ο Λάμπερτ εξελέγη διάδοχός του με την υπόδειξη του βασιλιά και με την επιδοκιμασία του κλήρου και του λαού. Απεβίωσε το 688. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne, 2e édition revue et corrigée, éd. P & G, Prosopographia et Genealogica, 2015, p. 134. Hervé Pinoteau, La symbolique royale française, Ve-XVIIIe siècles, P.S.R. éditions, 2004, p. 45. Medieval Lands Project, Merovingian Counts, 7th Century
Πατρίσια Χέιζ

Η Πατρίσια Λόλορ Χέιζ (αγγλικά: Patricia Lawlor Hayes, 22 Δεκεμβρίου 1909 – 19 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Αγγλίδα καρατερίστα ηθοποιός που έχει βραβευτεί με το τηλεοπτικό βραβείο BAFTA.

 Η Πατρίσια Χέιζ γεννήθηκε στο Στρίδαμ του Λονδίνου και ήταν κόρη του Τρορτζ Φρέντερικ Χέιζ και της Φλόρενς Άλις Χέιζ. Ο πατέρας της ήταν δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα της ήταν δασκάλα. Ως παιδί, η Χέιζ φοίτησε στο Sacred Heart School στο Χάμερσμιθ. Συμμετείχε σε πολλές κωμικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση μεταξύ 1940 και 1996, συμπεριλαμβανομένων των Hancock's Half Hour, Ray's a Laugh, The Arthur Askey Show, Μπένι Χιλ, Bootsie and Snudge, Hugh and I και Till Death Us Do Part. Έπαιξε τον ρόλο του Henry Bones στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή του BBC Norman και του Henry Bones – The Boy Detectives στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Η Χέιζ έπαιξε δεύτερους ρόλους σε ταινίες όπως The Bargee (1964), Ιστορία χωρίς τέλος (Die unendliche Geschichte, 1984), Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα (A Fish Called Wanda, 1988) και εμφανίστηκε επίσης ως Φιν Ρέιζελ στην ταινία του Ρον Χάουαρντ Γουίλοου, η Οργή των Θρύλων (Willow, 1988). Η πιο σημαντική τηλεοπτική εμφάνισή της ήταν στον ομώνυμο ρόλο της τηλεοπτικής σειράς Έντνα, η ανήσυχη γυναίκα (Play for Today, 1971) για τον οποίο κέρδισε ένα βραβείο BAFTA. Έντυσε με τη φωνή της παραστάσεις κωμωδίας για το κουκλοθέατρο για την τηλεόραση καθώς και ντιβιντί. Ήταν το θέμα της εκπομπής Αυτή είναι η ζωή σου (This Is Your Life) το 1972 με παρουσιαστή τον Ίμον Άντριους. Τον Απρίλιο του 1975, η Χέιζ έδωσε συνέντευξη στον Ρόι Πλόμλεϊ για την εκπομπή Desert Island Discs. Ένα μεγάλο, αλλά ημιτελές, απόσπασμα είναι διαθέσιμο για ακρόαση και λήψη μέσω του ιστότοπου της εκπομπής στο BBC. Το 1977, εμφανίστηκε στην πολυετή τηλεοπτική σειρά του BBC The Good Old Days. Ήταν μέλος του Players' Theatre στο Λονδίνο, από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα. Το 1985, πρωταγωνίστησε στον ομώνυμο ρόλο της τηλεοπτικής παράστασης, Mrs Capper's Birthday του Νόελ Κάουαρντ. Η Χέιζ ήταν μητέρα του Βρετανού ηθοποιού Ρίτσαρντ Οκάλαχαν (πραγματικό όνομα Ρίτσαρντ Μπρουκ) από τον γάμο της με τον Βαλεντάιν Μπρουκ, με τον οποία χώρισε. Δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ. Υπήρξε επικεφαλής της Βρετανικής Καθολικής Συντεχνίας Ηθοποιών, της οποίας προεδρεύει τώρα ο γιος της. Τιμήθηκε με ιπποτικό τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1988. Η Πατρίσια Χέιζ πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1998 στο Πάτεναμ του Σάρεϊ, αλλά εμφανίστηκε μετά θάνατον στην ταινία του 2002 Έγκλημα και τιμωρία (Crime and Punishment) που είχε γυριστεί το 1993, αλλά καθυστέρησε να προβληθεί λόγω μιας νομικής υπόθεσης. Είναι θαμμένη στο νεκροταφείο Watts, στο Κόμπτον του Σάρεϊ. Patricia Hayes στην IMDb
RNA πολυμεράση

Η RNA πολυμεράση (ή RNAP ή RNApol) είναι ένα ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την μεταγραφή μιας ακολουθίας DNA ή RNA σε RNA. Στη βιολογία, το RNAP είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία αλυσίδων RNA από τα γονίδια του DNA. Τα ένζυμα της RNA πολυμεράσης είναι απαραίτητα για τη ζωή και απαντώνται σε όλους τους οργανισμούς. Σε χημικούς όρους, η RNAP είναι μία νουκλεοτιδική τρανσφεράση που πολυμερίζει τα ριβονουκλεοτίδια στο (3') άκρο τους μεταγραφέντος RNA.

 Το RNAP ανακαλύφθηκε από τους Σαμ Βάις (Sam Weiss) και Τζέραρντ Χέρβιτς (Jerard Hurwitz) το 1960.. Το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1959 απονεμήθηκε στους Σεβέρο Οτσόα (Severo Ochoa) και Άρθουρ Κόρνμπεργκ (Arthur Kornberg) για την ανακάλυψη που πιστευόταν ότι ήταν το RNAP, αλλά ουσιαστικά ήταν μια ριβονουκλεοπρωτεϊνη. Το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 2006 απονεμήθηκε στον Ρότζερ Κόρνμπεργκ (Roger Kornberg) για την αναλυτική μοριακή περιγραφή της RNA πολυμεράσης κατά τη διάρκεια της μετάφρασης. Ο έλεγχος της μεταγραφής επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση και έτσι επιτρέπει το κύτταρο να προσαρμόζεται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον και να έχει ειδικούς ρόλους μέσα σε ένα οργανισμό, όπως το να διατηρεί σταθερές τις βασικές μεταβολικές διαδικασίες που είναι απαραίτητες για την επιβίωση. Έτσι, δεν εκπλήσσει το ότι η λειτουργία της RNAP υπόκειται σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ρυθμιστικό μηχανισμό. Στο βακτήριο Escherichia coli έχουν βρεθεί περισσότεροι από 100 παράγοντες που επηρεάζουν τη δραστηριότητα του RNAP.Η RNAP μπορεί να ξεκινήσει την μεταγραφή σε ειδικές ακολουθίες DNA, που είναι γνωστές σαν υποκινητές. Παράγει στη συνέχεια μια αλυσίδα συμπληρωματική στην αρχική ακολουθία DNA από την οποία προήλθε. Η διαδικασία της προσθήκης νουκλεοτιδίων είναι γνωστή ως επιμήκυνση. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα η RNAP μπορεί να κατασκευάσει αλυσίδες μέχρι και 2,4 εκατομμυρίων νουκλεοσιδίων. Επίσης, προτιμά να απελευθερώνει το αντίγραφο του DNA εκλεκτικά μόνο όταν απαντά ειδικές ακολουθίες DNA που ονομάζονται τερματιστές (κωδικόνια λήξης, terminators). Αγγελιοφόρο RNA (mRNA) Μη κωδικοποιούμενο RNA Μεταφορικό RNA (tRNA) Ριβοσωμικό RNA (rRNA) Μικρό RNA Καταλυτικό RNA DNAi - DNA Interactive, including information and Flash clips on RNA Polymerase.
Μαξ Κάιζερ

Ο Μαξ Κάιζερ (Timothy Maxwell Keiser, γενν. 23 Ιανουαρίου του 1960) είναι Αμερικανός τηλεοπτικός παραγωγός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Ο Κάιζερ έχει συμπράξει με τις αγορές και την οικονομία για 25 χρόνια. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μεσίτης μετοχών στη Wall Street μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Είναι ο δημιουργός, συνιδρυτής και πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της HSX Holdings / Hollywood Stock Exchange, που αργότερα πωλήθηκε στην Cantor Fitzgerald. Συνδημιούργησε το Hollywood Stock Exchange με τον Michael R. Burns που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να ανταλλάσσουν εικονικούς τίτλους όπως «MovieStocks", και "StarBonds" και εικονικό μετατρέψιμο νόμισμα, το δολάριο Χόλυγουντ. Είναι επίσης ο συνιδρυτής του HSX ταινίες που πήγε να κάνει σχεδόν μια ντουζίνα ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «ανάμεικτα μηνύματα," "Six-String Samurai," "Χορεύτρια, Τέξας Ποπ. 81," και "κορίτσι." Η εταιρεία, στη συνέχεια πωλείται στη Ignite Διασκέδαση / Lionsgate.

 Παρουσίασε το "Rumble at the Box Office" για το NBC Access Hollywood. Επίσης ήταν παραγωγός και φιλοξένησε το εβδομαδιαίο talk show, Buy, Sell, Hold για το ραδιόφωνο του CBS KLSX στο Λος Άντζελες. Επί του παρόντος, παρουσιάζει την εκπομπή “The Truth About Markets on Resonance 104.4 FM” στο Λονδίνο και στο RDU 98,5 στο Christchurch στη Νέα Ζηλανδία. Ο Keiser παράγει δέκα ταινίες μικρού μήκους ντοκιμαντέρ που καλύπτουν πτυχές των χρηματοπιστωτικών αγορών για τη σειρά του Al Jazeera, People & Power. Οι ταινίες είναι: Rigged Markets, Money Geyser, Death of the Dollar, Peaked, Extraordinary Antics, Savers vs Speculators, Banking on It, Private Finance or Public Swindle?, Focus on Locusts. Ένα πειραματικό επεισόδιο εκπονήθηκε για το Al-Jazeera στα αγγλικά με τίτλο “Το Μαντείο”. Αυτό αναπτύχθηκε σε μια σειρά για το BBC World News. Η πρώτη σειρά παίχτηκε στις 9 Ιανουαρίου 2009 και διερευνά την οικονομική επικαιρότητα από τη σκοπιά των αγορών πρόγνωσης. Ήταν μια χιουμοριστική παρουσίαση των οικονομικών ειδήσεων πριν αυτές συμβούν. Παίχτηκε για δέκα επεισόδια. Η εβδομαδιαία οικονομική εκπομπή με σχόλια που ξεκίνησε το 2009 και μεταδίδεται σε Press TV, με την οικονομική σχολιάστρια Stacy Herbert και με συνεντεύξεις γνωστών εναλλακτικών οικονομολόγων. Κατά το μήνα Σεπτέμβριο 2004 Τεύχος του περιοδικού The Ecologist, Keiser προβλέπει σωστά το 2008 την κατάρρευση των δυο μετοχών Fannie Mae και Freddie Mac. Το 2006 έχει προβλέψει σωστά ότι οι sub-prime mortage -backed securities θα ήταν η αιτία της ύφεσης του 2008. Το 2007 προέβλεψε σωστά την κατάρρευση της οικονομίας της Ισλανδίας το 2008. Τον Ιούλιο του 2008, εσφαλμένα προέβλεψε ότι το 2008 αμερικανικές προεδρικές εκλογές θα καθυστερήσουν λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.Ο Max Keiser ήταν από όλους τους γνωστούς υποστηρικτές του Bitcoin εκείνος που προέβλεψε σωστά την τιμή στην οποία θα κλείσει το 2020. Ο διάσημος, όσο και αμφιλεγόμενος, οικονομικός αναλυτής, είχε αναφέρει πριν δύο χρόνια, πως η τιμή του Bitcoin για το 2020 θα κλείσει στα 28.000 δολάρια
Αβεστική γλώσσα

Η Αβεστική γλώσσα είναι μια ινδοευρωπαϊκή και πιο συγκεκριμένα μια ινδοϊρανική (ινδοάρεια) εξαφανισμένη γλώσσα και αποτελεί εξέλιξη της παλαιότερης ανατολικής ιρανικής διαλέκτου, ενώ η αντίστοιχη δυτική εξελίχθηκε στη λεγόμενη Αρχαία Περσική.

 Η Αβεστική μαρτυρείται για πρώτη φορά στις λεγόμενες Γκάθες του Ζωροάστρη (ή Ζαρατούστρα), οι οποίες αποτελούν μια συλλογή ύμνων που απευθύνονται στον Δημιουργό και Θεό του Καλού Άχουρα Μάζντα και που περιλαμβάνονται στην Αβέστα, το ιερό βιβλίο του Ζωροαστρισμού και χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα π.Χ. (Αρχαία Αβεστική) ενώ μια εξέλιξη της γλώσσας, η Νέα Αβεστική τοποθετείται χρονικά στον 6ο και 5ο αιώνα. Η Αρχαία Αβεστική αποτελούσε μια περίπλοκη γλώσσα η οποία διέθετε οκτώ πτώσεις, απαρεμφατικές δομές και πλούσια μορφολογία ενώ σε αυτό το επίπεδο ήταν εμφανής η συγγένεια με την βεδική σανσκριτική με την οποία ανήκει στην ινδοϊρανική ομάδα γλωσσών, για παράδειγμα το ρήμα "είμαι" έχει ως εξής στις δύο γλώσσες: Το παλαιότερο διασωθέν χειρόγραφο χρονολογείται από το 1288 μ.Χ Όπως και στην περίπτωση της Ριγκ Βέντα και πιθανότατα και σε αυτήν των ομηρικών επών, έτσι και τα κείμενα της Αβέστα καταγράφηκαν σε μια ενιαία μορφή αρκετά αργότερα και συγκεκριμένα τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. σε μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν όλα τα κείμενα που σχετίζονταν με τον Ζωροαστρισμό αλλά και για να καταγραφεί σωστά η προφορά των ιερών κειμένων. Βάσει της αβεστικής γραφής υπήρξε μία αντίστοιχη Παχλαβί γραφή με αρκετές όμως μεταβολές ώστε να αποδίδει ακόμα και τα αλλόφωνα των διαφόρων φωνημάτων. Κάποια από τα γράμματα προέρχονται από αραμαϊκές και ελληνικές ποικιλίες αλφαβήτων. Indogermanische Sprachwissenschaft - M.Meier Brügger, σελ.22 Robert S. P. Beekes, A Grammar of Gatha-Avestan, E.J. Brill: Leiden, New York, København, Köln 1988 ISBN 90-04-08332-4 Reichelt Hans, Awestisches elementarbuch, Heidelberg 1967 Hoffmann Karl-Forssman Bernhard, Avestische Laut- und Flexionslehre, Innsbruck 2004 ISBN 3-85124-698-5 Κείμενα στην Αβεστική Εισαγωγή στην Αβεστική Πηγές και Μαθήματα Αβεστικής
Κουτάλι

Το κουτάλι είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ευκολότερη κατανάλωση του φαγητού. Χρησιμοποιείται συνήθως για την κατανάλωση, αλλά και το ανακάτεμα, τροφών που είναι σε υγρή μορφή, όπως την σούπα ή το γιαούρτι. Η χρήση του όμως είναι συνηθισμένη και για τροφές σε στέρεα κατάσταση, όπως τα δημητριακά ή το παγωτό. Το κουτάλι επίσης χρησιμοποιείται για να βάζουμε σε μίγματα φαγητό αλλά και συγκεκριμένες ποσότητες υλικών.

 Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη κουταλιών ανάλογα με την χρήση τους. Κάποια από αυτά είναι το κουταλάκι του γλυκού, το κουτάλι της σούπας, τα κουτάλια για μωρά, το κουτάλι του αλατιού κ.ά.. Η χρήση των κουταλιών φτάνει μέχρι και την μουσική ως όργανο, σαν τις καστανιέτες. Χρησιμοποιούνται επιπλέον και για την μέτρηση ποσοτήτων. Μπορούν να φτιαχτούν κουτάλια από διάφορα υλικά. Η χρήση μετάλλων όπως ο ανοξείδωτος χάλυβας, το ασήμι, ο χρυσός, ο κασσίτερος ή ο χαλκός είναι πλέον η πιο διαδεδομένη, μαζί με το πλαστικό και τα κεραμικά είδη. Κουτάλια όμως έχουν κατασκευαστεί ανά τους αιώνες και από ξύλο, ελεφαντόδοντο, σχιστόλιθο, κόκκαλο, κρύσταλλο, γυαλί ή μπρούντζο. Το σχήμα των κουταλιών μπορεί να ποικίλει. Κατασκευάζονται κουτάλια που έχουν ωοειδείς ή κυκλικές κοιλότητες, με ή χωρίς εσοχή, με μεγάλο ή μικρό μήκος και βάθος. Επίσης η λαβή μπορεί να διαφοροποιηθεί στο πάχος, το σχήμα και το μήκος. Υπάρχουν κουτάλια με ανάγλυφες επιγραφές, και διακοσμητικά στοιχεία. Η χρήση κουταλιού χρονολογείται από την Παλαιολιθική περίοδο. Οι προϊστορικοί άνθρωποι χρησιμοποιούσαν πιθανότατα ως κουτάλια, κελύφη, όστρακα ή κομμάτια ξύλου. Οι Ρωμαίοι κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. επινόησαν την κατασκευή του κουταλιού, σε παρόμοιο σχήμα όπως το κατασκευάζουμε ευρέως σήμερα. Πιθανολογείται ότι και η κατασκευή των πρώτων αγγλικών κουταλιών, έγινε με τον ίδιο τρόπο, μετά την κατοχή της Βρετανίας από τους Ρωμαίους τον 1ο εώς τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Αργότερα στον Μεσαίωνα, τα κουτάλια κατασκευάζονταν κυρίως από ξύλο ή κέρατο. Κατά τον 14ο αιώνα, η χρήση του κασσίτερου και του χαλκού ως υλικών κατασκευής των κουταλιών, βοήθησε στην διάδοση τους ως εργαλεία. Οι ευγενείς φημίζονταν για την χρησιμοποίηση των χρυσών κουταλιών και οι πλούσιοι αστοί των ασημένιων. Ενώ το σχήμα των κουταλιών είχε σχήμα βαθύ σαν καρύδι κατά τον 16ο αιώνα, έναν αιώνα αργότερα έγινε πιο επίπεδο και ωοειδές. Το σχήμα που έχει σήμερα το κουτάλι άρχισε να καθιερώνεται από τα μέσα του 18ου αιώνα. Στα ελληνικά το κουτάλι αποδίδεται και ως "κοχλιάριο" από την λέξη κοχλίας, που είναι το ελικοειδές κέλυφος του σαλιγκαριού.
Ουασινγκτονία

Η ουασινγκτονία (Washingtonia) είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της φοινικιάς, τα αρεκοειδή (Arecaceae). Είναι ιθαγενές των νοτιοδυτικών ΗΠΑ (νότια Καλιφόρνια και νοτιοδυτική Αριζόνα) και του βορειοδυτικού Μεξικού. Διαδόθηκε όμως από τον άνθρωπο και φυτεύεται ως καλλωπιστικό σε όλες τις νότιες ΗΠΑ, τη Μέση Ανατολή, τη νότια Ευρώπη, αλλά και τη Βόρεια Αφρική. Σε όλες αυτές τις χώρες έχει υβριδισθεί σε μεγάλο βαθμό. Η ονομασία του γένους δόθηκε από τον Γερμανό βοτανολόγο Χέρμαν φον Βέντλαντ το 1879 προς τιμή του Γεωργίου Ουάσινγκτον. Το 1854 η ίδια ονομασία είχε δοθεί από τον Winslow στο γένος των υψηλότερων δένδρων της Γης, το σεκοϊάδενδρο, αλλά απορρίφθηκε, ενώ το 1900 δόθηκε από τους J.M. Coult. & Rose σε ένα γένος σκιαδοφόρων, αλλά δεν επεκράτησε.

 Οι ουασινγκτονίες έχουν φύλλωμα σε σχήμα βεντάλιας (χαρακτηριστικό της υποοικογένειας των κορυφοειδών, στην οποία ανήκουν), με τα σύνθετα φύλλα τους να καταλήγουν σε στρογγυλευμένη βεντάλια αποτελούμενη από πολλά φυλλίδια. Τα άνθη εκφύονται σε πυκνή ταξιανθία, με τους καρπούς να ωριμάζουν σε μικρές καφέ έως μαύρες δρύπες διαμέτρου 6 έως 10 χιλιοστόμετρων, οι οποίες έχουν ένα λεπτό στρώμα γλυκιάς σάρκας πάνω από τον μοναδικό σπόρο.Ο καρπός τρώγεται, με αναφερόμενη την κατανάλωσή του από Ινδιάνους των σχετικών περιοχών. Τα πουλιά επίσης τρώνε τον καρπό της ουασινγκτονίας και διαδίδουν έτσι τους σπόρους της με τα περιττώματά τους, ενώ και μερικές κάμπιες τρώνε από την ουασινγκτονία, όπως η κάμπια του είδους Paysandisia archon. Τα είδη της ουασινγκτονίας φυτεύονται και καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά δέντρα στις νότιες ΗΠΑ (μέχρι και νότιες περιοχές της Βόρειας Καρολίνας), στις χώρες της Μεσογείου (και την Ελλάδα), σε μέρη της Αυστραλίας και στην υπήνεμη πλευρά των νήσων της Χαβάης. Υπάρχουν δύο βασικά είδη του φυτού: η Washingtonia robusta και η Washingtonia filifera, καθώς και το διαδεδομένο υβρίδιό τους, η Washingtonia filibusta. Είναι γνωστή και ως ουασινγκτονία της Καλιφόρνιας ή «βόρεια ουασινγκτονία» ή «φοινικιά-βεντάλια της ερήμου» (desert fan palm). Φθάνει σε ύψος μέχρι 23 μέτρα, με φυλλίδια μήκους έως και 2 μέτρων, και ταξιανθίες μήκους έως και 5 μέτρων. Τα άνθη είναι λευκά και ο καρπός έχει ωοειδές σχήμα. Φύεται στις νοτιοδυτικές ΗΠΑ και ελάχιστα στο βορειοδυτικό άκρο του Μεξικού. Είναι γνωστή και ως μεξικανική ουασινγκτονία ή «νότια ουασινγκτονία». Φθάνει σε ύψος μέχρι 25 μέτρα, ενώ έχει μικρότερα φύλλα από το άλλο είδος, φυλλίδια μήκους έως ενός μέτρου και ταξιανθίες μήκους έως και 3 μέτρων. Τα άνθη είναι υπόλευκα με ρόδινη απόχρωση και ο καρπός έχει σφαιρικό σχήμα. Φύεται στο βορειοδυτικό Μεξικό]. Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής: Washingtonia Washingtonia filifera, ανάτυπο από το περιοδικό Principes, τόμος 34 (νο. 4), 1990, σσ. 177-180
Είσαι η πατρίδα μου

Είσαι η πατρίδα μου (τούρκικα: Vatanım Sensin, «Είσαι η πατρίδα μου») είναι μια ιστορική τηλεοπτική σαπουνόπερα τουρκικής παραγωγής, παράγεται από O3 Medya Production. Η σειρά βασίζεται στην τουρκική αγωνία στην Κατοχή της Σμύρνης.

 Τούρκοι Συνταγματάρχης/Στρατηγός Τζεβντέτ - (Χαλίτ Εργκέντς) Νοσοκόμα Αζιζέ - (Μπεργκιουζάρ Κορέλ) Συνταγματάρχης/Στρατηγός Τεβφίκ - (Ονουρ Σαϊλάκ) Αλί Κεμάλ - (Κουμπιλάι Ακα) Χίλαλ - (Μιράι Ντάνερ) Γιλντίζ - (Πίναρ Ντενιζ) Χασίμπε - (Σελίλε Τογιόν) Γιάκουπ - (Φατίχ Αρθμαν) Πασάς Εσρεφ - (Χακάν Σαλίμνις) Έλληνες Αντιπλοίαρχος Βασίλης - (Μπακί Νταβρακ) Κυρία Βερόνικα - (Σεναν Καρα) Υπολοχαγός Λεωνίδας - (Μπόραν Κουζούμ) Εφταλία - (Σεμπνεμ Χασσανίσουγκη) Χρίστο - (Καν Κολουκίσα) Συνταγματάρχης Σταυρός - (Τουγρούλ Τιουλεκ) Ελένη - (Γιασεμίν Σάβλοβσκι) Χατζημιχάλης - (Εμρε Σεν) Οι άλλοι Κάρολος (Charles) Χάμιλτον - (Οκάν Γιαλαμπίκ) Γινον Στεινερ - (Μερτ Ντενιζμεν)
Νέστορ Πιτάνα

Ο Νέστορ Φάμπιαν Πιτάνα (Néstor Fabián Pitana, γενν. 17 Ιουνίου 1975) είναι Αργεντινός διαιτητής ποδοσφαίρου και πρώην ηθοποιός, ο οποίος έχει διαιτητεύσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2014, στο Κόπα Αμέρικα 2015 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018. Διαιτήτευσε τον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 μεταξύ της Ρωσίας και της Σαουδικής Αραβίας. Ο Πιτάνα ορίστηκε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 μεταξύ της Γαλλίας και της Κροατίας στο Στάδιο Λουζνικί της Μόσχας, στις 15 Ιουλίου 2018. Έγινε ο δεύτερος Αργεντινός διαιτητής που διαιτήτευσε τον εναρκτήριο αγώνα και τον τελικό στην ίδια διοργάνωση (μετά τον Οράσιο Ελισόντο, ο οποίος έκανε το ίδιο το 2006).

 Η απόδοση του Πιτάνα στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 έχει φέρει κάποια αντιπαράθεση, που σχετίζεται κυρίως με τη χρήση της τεχνολογίας VAR. Το πρώτο γκολ της Γαλλίας σημειώθηκε από ένα ελεύθερο λάκτισμα που θεωρήθηκε από πολλούς ως «βουτιά» από τον Αντουάν Γκριεζμάν (ωστόσο, οι κανόνες του παιχνιδιού εκείνη την εποχή που αφορούσαν το VAR, απαγόρευαν την παρέμβαση στην περίπτωση). Το δεύτερο γκολ της Γαλλίας σημειώθηκε από πέναλτι που δόθηκε, αφού ο Πιτάνα πληροφορήθηκε από τον VAR ότι μπορεί να επιθυμεί να αναθεωρήσει την φάση του χεριού του Ίβαν Πέρισιτς. Μετά από μακρά συζήτηση και αναποφασιστικότητα, ο Πιτάνα απένεμε το πέναλτι στη Γαλλία, την οποία απόφαση πολλοί ειδήμονες ανέφεραν ως μία εσφαλμένη ερμηνεία των κανόνων, που οδήγησε το παιχνίδι στην εύνοια της Γαλλίας.
Δελτοειδής μυς

Ο δελτοειδής μυς είναι μυς του άνω μέρους του ανθρώπινου κορμού, επάνω από τη διάρθρωση του ώμου. Πήρε το όνομά του από το κεφαλαίο γράμμα δέλτα της ελληνικής αλφαβήτου, με το σχήμα του οποίου μοιάζει. Εκφύεται από την κλείδα, το ακρώμιο και την ωμοπλάτη και καταφύεται στο βραχιόνιο οστό. Με την ενέργειά του προκαλεί απαγωγή του βραχίονα μέχρι την οριζόντια θέση, κάμψη, έσω και έξω στροφή του βραχίονα.

 Ο δελτοειδής μυς έχει τρεις εκφυτικές μοίρες: την κλειδική μοίρα ή πρόσθια (πρόσθιες ίνες, οι οποίες εκφύονται απο το έξω τριτημόριο της κλείδας), την ακρωμιακή μοίρα ή μεσαία (μεσαίες ίνες, οι οποίες εκφύονται από το έξω χείλος του ακρώμιου) και την ακανθική μοίρα ή οπίσθια, (οπίσθιες ίνες οι οποίες εκφύονται από το κάτω χείλος της ωμοπλατιαίας άκανθας). Η κατάφυση των τριών αυτών εκφυτικών μοιρών είναι στο δελτοειδές φύμα του βραχιονίου που έχει σχήμα V. Ο μυς νευρώνεται από το μασχαλιαίο νεύρο. Ο δελτοειδής μυς με ενέργειά του προκαλεί απαγωγή του βραχίονα μέχρι την οριζόντια θέση (90 μοίρες), στροφή του βραχίονα προς τα μέσα μέσω της ακρωμιακής μοίρας, έκταση και στροφή του βραχίονα προς τα έξω μέσω της ακανθικής μοίρας. Ο δελτοειδής μυς μπορεί να γυμναστεί μέσω της κολύμβησης, συγκεκριμένα στο κρόουλ ο μυς κινεί τον βραχίονα με κυκλικές κινήσεις από πίσω προς τα εμπρός. Επίσης στους αθλητές της άρσης βαρών, λόγω της απαγωγής που προκαλείται κατά τη φάση της έλξης του βάρους. Συντακτική ομάδα Care. «Μυς του άνω άκρου - πρόσθια επιφάνεια». care.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. ΑΝΝΑ ΤΣΙΛΙΓΚΙΡΟΓΛΟΥ-ΦΑΧΑΝΤΙΔΟΥ (1989). Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. UNIVERSITY STUDIO PRESS A.E. σελίδες 185–6. ISBN 960-12-0243-9.
Οκτάυ Ριφάτ

Ο Οκτάυ Ριφάτ (Oktay Rifat, 10 Ιουνίου 1914 - 18 Απριλίου 1988) ήταν Τούρκος συγγραφέας λογοτεχνικών έργων, θεατρικών έργων και ένας από εμπροσθοφύλακες της μοντέρνας Τουρκικής ποίησης από τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του κινήματος Γκαρίπ, μαζί με τους Ορχάν Βελί και Μελίχ Τζεβντέτ. Ο Οκτάυ Ριφάτ είχε σημαντικό αντίκτυπο στην σύγχρονη Τουρκική ποίηση, κινούμενος έξω από παραδοσιακές ποιητικές συμβάσεις και δημιουργώντας ένα νέο κίνημα.

 Ο Οκτάυ Ριφάτ γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1914 στην πόλη της Τραπεζούντας, με πατέρα τον ποιητή και γλωσσολόγο Σαμίχ Ριφάτ Χοροζτσού, ο οποίος ήταν επίσης κυβερνήτης της Τραπεζούντας. Αποφοίτησε από το Erkek Lisesi της Άγκυρας (Γυμνάσιο της Άγκυρας) το 1932, και πήρε το πτυχίο του στη νομική από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Διορίστηκε στο Παρίσι για να κάνει το διδακτορικό του, ωστόσο τρία χρόνια αργότερα γύρισε πίσω χωρίς να το ολοκληρώσει εξαιτίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη το 1955, και άρχισε να εργάζεται ως νομικός σύμβουλος για τους Κρατικούς Σιδηροδρόμους. Αποσύρθηκε το 1973 και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 18 Απριλίου 1988. Ο Οκτάυ Ριφάτ άρχισε να γράφει ποίηση ως μαθητής γυμνασίου, και τα πρώτα του ποιήματα εκδόθηκαν μεταξύ του 1936 και 1944 στη λογοτεχνική εφημερίδα Βαρλέκ (Varlık, Ύπαρξη). Το 1941, μαζί με τους φίλους του Ορχάν Βελί Κανίκ και Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ, εξέδωσε το διάσημο βιβλίο Γκαρίπ (Garip) το οποίο απετέλεσε το πρώτο παράδειγμα του Γκαρίπ, ή "Παράξενου" κινήματος. Στα ποιήματά του, που κάνουν χρήση όλου του πλούτου της μητρικής του Τούρκικης γλώσσας, περιλαμβάνεται το Karga ile Tilki (Το Κοράκι και η Αλεπού), για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Ποίησης Yeditepe το 1955. Ο Οκτάυ Ριφάτ δημοσίευσε και μυθιστορήματα όπως τα Bir Kadının Penceresinden και Danaburnu, θεατρικά έργα όπως το Kadınlar Arasında (Μεταξύ Γυναικών, πρωτοπαίχτηκε το 1948) και μετέφρασε αρχαιότερα κείμενα στα Τουρκικά από τα Λατινικά και Ελληνικά. . Στα έργα του έχουν απονεμηθεί πολλά τουρκικά λογοτεχνικά βραβεία. Garip (μαζί με τους Ορχάν Βελί και Μελίχ Τζεβντέτ, 1941) Yaşayıp Ölmek Aşk ve Avarelik Üstüne Şiirler (1945) Güzelleme (1945) Aşağı Yukarı (1952) Karga ile Tilki (1954) Perçemli Sokak (1956) Âşık Merdiveni (1958) İkilik (Aşağı Yukarı ve Karga ile Tilki'nin ikinci baskısı,1963) Elleri Var Özgürlüğün (1966) Şiirler (1969) Yeni Şiirler (1973) Çobanıl Şiirler (1976) Bir Cıgara İçimi (1979) Elifli (1980) Denize Doğru Konuşma (1982) Dilsiz ve Çıplak (1984) Koca Bir Yaz (1987) Bütün Şiirleri (1991) Επιλεγμένα ποιήματα του Οκτάυ Ριφάτ μεταφρασμένα στα αγγλικά-His Poems
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2017-2018

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2017–18 είναι το 50ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 8ο με την επωνυμία Volleyleague. Διεξήχθη από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017 και ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 9 Μαΐου 2018 με τον τρίτο τελικό, στον οποίο επικράτησε ο Ολυμπιακός και με 3–0 νίκες κατέκτησε το 28ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.

 Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2017–18 μετέχουν δώδεκα ομάδες. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−10 στο πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2016–17, παρέμειναν στην πρώτη κατηγορία. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 11-12 μετά τα Πλέι άουτ, υποβιβάστηκαν στην Α2 Κατηγορία. Τέλος, οι ομάδες που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις των αγώνων μπαράζ ανόδου της Α2 κατηγορίας για την περίοδο 2016–17, προβιβάστηκαν στη Volleyleague. Συγκεκριμένα την περίοδο 2016−2017: Ομάδες που παρέμειναν στη Βόλεϊ Λιγκ: Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης, Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός, Παμβοχαϊκός Βραχατίου, Α.Ο.Π. Κηφισιάς, Φοίνικας Σύρου, Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Ηρακλής Χαλκίδας και Παναχαϊκή Πατρών. Ομάδες που προβιβάστηκαν από την Α2 στη Βόλεϊ Λιγκ: Εθνικός Πειραιώς, Νίκη Αιγινίου. Ομάδες που υποβιβάστηκαν από τη Βόλεϊ Λιγκ στην Α2: Κύζικος Νέας Περάμου, Α.Ο. Ορεστιάδας Στην πρώτη φάση, την Κανονική Περίοδο, διεξήχθησαν δύο γύροι εντός-εκτός έδρας με βαθμολογία, η οποία ήταν 3 βαθμοί για την καθαρή νίκη (3-0 ή 3-1), 2 βαθμοί για την νίκη με 3-2, και 1 βαθμός για την ήττα με 3-2. Στη συνέχεια οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-8 προκρίθηκαν στα Πλέι οφ για τις θέσεις 1−8, ενώ οι ομάδες των θέσεων 9-11 συμμετείχαν στα Πλέι άουτ. Η Παναχαϊκή, που κατέλαβε την 12η θέση, υποβιβάστηκε απευθείας, λόγω μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς από την 11η ομάδα. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9 έως 11 στην Κανονική Περίοδο συμμετείχαν στα Πλέι άουτ για την τελική κατάταξη σε αυτές τις θέσεις. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 8 στην Κανονική Περίοδο συμμετείχαν στα Πλέι οφ για την τελική κατάταξη σε αυτές τις θέσεις. Τα τέσσερα ζευγάρια των προημιτελικών ήταν ανάμεσα σε 1ο–8ο, 2ο–7ο, 3ο–6ο και 4ο–5ο της κατάταξης της Κανονικής Περιόδου. Η πρόκριση κρίθηκε στις δύο νίκες. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα της ομάδας με την υψηλότερη κατάταξη, και ακολούθως εναλλάξ. Οι τέσσερις αποκλεισθείσες ομάδες κατέλαβαν τις θέσεις 5–8 σύμφωνα με την κατάταξη της Κανονικής Περιόδου. Οι τέσσερις προκριθείσες αγωνίστηκαν στους ημιτελικούς για τις θέσεις 1–4. (1) Ολυμπιακός – (8) Παμβοχαϊκός (2–0) (2) Π.Α.Ο.Κ. – (7) Εθνικός Πειραιώς (2–0) (3) Φοίνικας Σύρου – (6) Ηρακλής Χαλκίδας (2–0) (4) Ηρακλής Θεσσ. – (5) Α.Ο.Π. Κηφισιάς (0–2) (1) Ολυμπιακός – (5) Α.Ο.Π. Κηφισιάς (3–0) (2) Π.Α.Ο.Κ. – (3) Φοίνικας Σύρου (2–0) (1) Ολυμπιακός – (2) Π.Α.Ο.Κ. (3–0) Επίσημος ιστότοπος της ΕΣΑΠ www.volleyleague.gr Πρόγραμμα - Αποτελέσματα www.volleyleague.gr Βαθμολογία www.volleyleague.gr Προκήρυξη Πρωταθλήματος 2017-18 www.volleyleague.gr Οι ευρωπαϊκές συμμετοχές την περίοδο 2018-19 www.volleynews.gr
PlayStation Vita

Το PlayStation Vita (συντομογραφία: PS Vita) είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Sony Computer Entertainment. Είναι ο διάδοχος του PlayStation Portable και κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 17 Δεκεμβρίου του 2011. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική στις 22 Φεβρουαρίου 2012 και στην Αυστραλία στις 23 Φεβρουαρίου του 2012. Η slim έκδοση του ανακοινώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου και θα κυκλοφορούσε αρχικά στην Ιαπωνία. Επίσης, τον Οκτώβριο του 2014 κυκλοφόρησε το PlayStation TV (ιαπωνικά: PS VITA TV).

 Περιλαμβάνει δύο αναλογικούς μοχλούς, και υποστηρίζει Bluetooth και WiFi. Έχει OLED οθόνη αφής 5 ιντσών (16:9) και η Slim έκδοση θα έχει LCD, σχεδόν 17 εκατομμυρίων χρωμάτων, ανάλυσης 960 × 544 qHD (220ppi). Το PS VITA διαθέτει ένα διπύρηνο επεξεργαστή ARM Cortex-A9 MPCore που φτάνει τα 2Ghz, ο επεξεργαστής γραφικών είναι ένας τετραπύρηνος SGX543MP, ενώ διαθέτει 512MB μνήμη RAM και 128MB μνήμη VRAM. Έχει δύο κάμερες, μπροστινή και οπίσθια, 0,3MP η καθεμία. Η μπαταρία του είναι 2200mAh. Οι μέχρι τώρα πωλήσεις του δεν ξεπερνούν τα 16 εκατομμύρια, ενώ σημαντική ώθηση αναμένεται να δώσει η κυκλοφορία του slim μοντέλου, η μείωση τιμής, αλλά και οι λειτουργίες σύνδεσης με το PlayStation 4. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-01-06 στο Wayback Machine. (ελληνικά)
Άννα Μαρία της Ανατολικής Φρισίας

Η Άννα Μαρία (γερμ.: Anna Maria von Ostfriesland, 23 Ιουνίου 1601 - 15 Φεβρουαρίου 1634) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν γερμανίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του κόμη της Ανατολικής Φρισίας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ήταν κόρη του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Άννας, κόρης του Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Η εκ πατρός γιαγιά της ήταν η Αικατερίνη των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας και της δεύτερης συζύγου του Mαργαρίτας Λέγιονχουφουντ. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1622 παντρεύτηκε τον Aδόλφο-Φρειδερίκο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1588–1658) και είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Χριστιανός-Λουδοβίκος Α΄ (11 Δεκεμβρίου 1623 - 21 Ιουνίου 1692), δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Σοφία-Αγνή (11 Ιανουαρίου 1625 - 26 Δεκεμβρίου 1694). Κάρολος (8 Μαρτίου 1626 - 20 Αυγούστου 1670), δούκας του Μεκλεμβούργου-Μίροβ. Άννα-Μαρία (1 Ιουλίου 1627 - 11 Δεκεμβρίου 1669), παντρεύτηκε τον Αύγουστο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς (είναι οι πρόγονοι του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου). Ιωάννης-Γεώργιος (5 Μαΐου 1629 - 9 Ιουλίου 1675). Χέντβιχ (11 Αυγούστου 1630 - 17 Μαΐου 1631), απεβ. 1 έτους. Γουσταύος-Αδόλφος (26 Φεβρουαρίου 1632 - 14 Μαΐου 1670). Γιουλιάνα (8 Νοεμβρίου 1633 - 3 Φεβρουαρίου 1634), απεβ. 1 έτους.
Όρος Γουτάι

Το Όρος Γουτάι (Κινεζικά: 五臺山, Γουτάισαν) είναι ένα βουνό που βρίσκεται στην επαρχία Σανσί της Κίνας. Η ονομασία του σημαίνει «Το Βουνό με τις Πέντε Κορυφές», από τη χαρακτηριστική μορφολογία του βουνού με πέντε επίπεδες κορυφές που μοιάζουν με άδενδρες ταράτσες και έχουν απόκρημνες πλαγιές. Είναι το υψηλότερο βουνό στη Βόρεια Κίνα με την υψηλότερη κορυφή να βρίσκεται σε υψόμετρο 3.061 μ. Είναι ένα από τα Τέσσερα Ιερά Βουδιστικά Όρη.Στο βουνό έχουν χτιστεί πολλοί Βουδιστικοί ναοί και μοναστήρια από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ως σήμερα. Στο πολιτιστικό τοπίο περιλαμβάνονται 41 μοναστήρια και σημαντικοί Βουδιστικοί Ναοί. Το 2007 η Εθνική Διοίκηση Τουρισμού της Κίνας ανακήρυξε το βουνό ως εξαιρετικό τουριστικό αξιοθέατο ΑΑΑΑΑ. Το 2009 το όρος Γουτάι συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομίας.

 Το όρος Γουτάι είναι ένα από τα Τέσσερα Ιερά Βουδιστικά Βουνά στην Κίνα. Θεωρείται ως το μποντιμάντα (τόπος αφύπνισης ή φώτισης) ενός από τα τέσσερα μεγάλα μποντισάτβα, του Μαντζούσρι, που στα Σανσκριτικά σημαίνει «Ευγενής Δόξα» και συνδέεται με τη σοφία και τη λογοτεχνία. Στα Κινεζικά ο Μαντζούσρι αναφέρεται ως Γουενσού (文殊). Στο Αβαταμσάκα Σούτρα του Βουδισμού Μαχαγιάνα, ο Μαντζούσρι εντοπίζεται στο όρος Γουτάι, το οποίο από τον 7ο αιώνα ήταν πόλος προσέλκυσης των προσκυνητών από την Ινδία και άλλες Ασιατικές χώρες. Λέγεται ότι το μποτισάτβα εμφανίζεται συχνά στο βουνό, παίρνοντας τη μορφή ταξιδιωτών, μοναχών ή ασυνήθιστων πολύχρωμων σύννεφων. Το βουνό είναι γνωστό και με το όνομα Τσινγκλιάνγκ Σαν (清涼山) που σημαίνει "Καθαρό και Δροσερό Βουνό". Με τις ψηλές βουνοκορφές του, που είναι χιονισμένες τον περισσότερο καιρό, τις δασικές εκτάσεις που καλύπτονται με πεύκα, έλατα, λεύκες και ιτιές και τα καταπράσινα λιβάδια, η ομορφιά του τοπίου εμπνέει τους καλλιτέχνες εδώ και πολλούς αιώνες, από την εποχή της δυναστείας Τανγκ.Το θρησκευτικό και πολιτιστικό τοπίο του Όρους Γουτάι περιλαμβάνει εξαιρετικά δείγματα της Βουδιστικής αρχιτεκτονικής: ναούς, μοναστήρια, αγάλματα, παγόδες, στήλες και διακοσμήσεις. Σε μια περίοδο 1.000 χρόνων, από την εποχή της Βόρειας δυναστείας Γουέι (471-499), εννέα αυτοκράτορες έχουν ταξιδέψει στο όρος Γουτάι 18 φορές, για να αποτίσουν φόρο τιμής στα μποτισάτβα, όπως μνημονεύεται σε επιγραφές και στήλες. Τα μοναστήρια διαθέτουν μία εκτεταμένη βιβλιοθήκη από βιβλία που συλλέχθηκαν από αυτοκράτορες και λόγιους, και παραμένουν ένας σημαντικός θησαυρός γνώσεων για τον Βουδιστικό πολιτισμό.Στο όρος Γουτάι έχουν διασωθεί ορισμένα από τα παλαιότερα δείγματα της Αρχαίας Κινεζικής ξύλινης αρχιτεκτονικής, τα οποία χρονολογούνται της δυναστείας Τανγκ (618-907), όπως ο Ναός Ναντσάν που χτίστηκε το 782, και η Ανατολική Αίθουσα του Ναού Φογκουάνγκ που χτίστηκε το 857. Ο Ναός Σουσιάνγκ (殊像寺), που ανακατασκευάστηκε κατά τη δυναστεία Μινγκ, είναι ένα τεράστιο συγκρότημα με 500 αγάλματα, που αναπαριστούν Βουδιστικές ιστορίες που διαδραματίζονται σε τρισδιάστατα τοπία με βουνά και νερά. Πολλές από τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των κτιρίων είναι κατηγοριοποιημένες σύμφωνα με το Κινεζικό εγχειρίδιο αρχιτεκτονικής και κατασκευής κτιρίων "Γινγκζάο Φάσι" (營造法式).
Γιόζεφ Μπουμπένκο

Ο Γιόζεφ Μπουμπένκο (Jozef Bubenko) (γεν. στις 21 Μαρτίου 1951 στο Πρεσόβ) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τη Σλοβακία, ο οποίος έχει εργαστεί σε ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής, όπως ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.

 Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε από το 1969 ως το 1984, κυρίως με την ομάδα της γενέτειράς του Τάτραν Πρεσόβ, στο πρωτάθλημα της τότε ενιαίας Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά αγωνίστηκε σε 277 ματς πρωταθλήματος και πέτυχε 67 γκολ. Επίσης, υπήρξε 2 φορές διεθνής με την εθνική ελπίδων της Τσεχοσλοβακίας. Σύλλογοι που έπαιξε: 1969-1979: Τατράν Πρεσόβ 1979-1981: Μπάνσκα Μπίστριτσα 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ 1984: Μπαρντεγιόβ Ως προπονητής άρχισε να εργάζεται από το 1981, ενώ ακόμα αγωνιζόταν στην Τατράν. Εκτός από την Τατράν έχει εργαστεί και σε άλλες σημαντικές ομάδες της χώρας του, όπως την Ίντερ Μπρατισλάβα και τη Σπάρτακ Τρνάβα. Επίσης, διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας το 2004-2005. Το 2002 δούλεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πανιώνιο. Έμεινε δύο σεζόν και κατάφερε και τις δυο να οδηγήσει την ομάδα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία του (να βγει δυο συνεχόμενες σεζόν στην Ευρώπη). Στη συνέχεια έφυγε για να δουλέψει στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας. Ο Πανιώνιος τον ήθελε ξανά τη σεζόν 2005-06, αλλά δεν μπόρεσε να διακόψει το συμβόλαιο με την σλοβακική ομοσπονδία κι έτσι ήρθε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης μόλις τον Οκτώβριο του 2005. Δεν κατάφερε να πετύχει πολλά πράγματα και το Φεβρουάριο του 2006 έφυγε. Η γνωριμία του με τον ισχυρό άνδρα του Πανιωνίου, Αχιλλέα Μπέο, είχε ως αποτέλεσμα να ξαναδουλέψει στην Ελλάδα στις ομάδες των οποίων τη διοίκηση ανέλαβε ο Μπέος κατά καιρούς. Έτσι δούλεψε το 2007 στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το 2008 στον Ολυμπιακό Βόλου. Σύλλογοι που εργάστηκε: 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ 1984-1985: Παρτιζάν Μπαρντεγιόβ 1985-1988: Σλόβαν Γκιραλτόβτσε 1988-1992: Τατράν Πρεσόβ 1992-1996: Μπαρντεγιόβ 1996-2002: Ίντερ Μπρατισλάβα 2002-2004: Πανιώνιος 2004-2005: Εθνική Ελπίδων Σλοβακίας 2005-2006: Πανιώνιος 2006: Σπάρτακ Τρνάβα 2007: Ηρακλής Θεσσαλονίκης 2008: Ολυμπιακός Βόλου 2010: Ηρακλής Θεσσαλονίκης
Μάρσια Πέλαμ του Γιάρμπορο

Η Μάρσια Πέλαμ του Γιάρμπορο (Marcia Pelham of Yarborough, γεννημένη ως Μάρσια Αμαλία Μαίρη Λέιν-Φοξ Marcia Amelia Mary Lane-Fox, 18 Οκτωβρίου 1863 - 17 Νοεμβρίου 1926) ήταν Βρετανίδα ευγενής και εργάστηκε στην πολιτική για το Συντηρητικό Κόμμα.

 Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1863, και ήταν κόρη του Σάκσβιλ Λέιν-Φοξ, 12ου Βαρώνου Κόνιερς και της Μαίρης Κέρτις.Στις 5 Αυγούστου 1886 παντρεύτηκε τον Κάρολο Πέλαμ, 4ο Κόμη του Γιάρμπορο. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Κάρολο Σάκσβιλ (1887–1914), παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Βίβιαν. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Σάκσβιλ Γεώργιο (1888–1948), παντρεύτηκε την Νάνσυ Μπροκλχέρστ. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Άρτσι Φραγκίσκο (1892-1892), πέθανε σε βρεφική ηλικία. τον Μάρκο Χέρμπερτ (1893–1966), παντρεύτηκε την Πάμελα Ντάγκλας-Πέναντ. Απέκτησαν 2 παιδιά.Το 1920, χρίστηκε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας σε αναγνώριση του ρόλου της ως Διοικητής του Μπρόκλεσμπι Παρκ, του προγονικού σπιτιού του συζύγου της, το οποίο είχε υπηρετήσει ως βοηθητικό νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε μετά ασθένεια στον ύπνο της, στις 17 Νοεμβρίου 1926 στο Μπρόκλεσμπι Παρκ σε ηλικία 63 ετών.
Ρεάλ Σοσιεδάδ

Η Ρεάλ Σοσιεδάδ (ισπανικά: Real Sociedad) είναι ισπανική ομάδα που βρίσκεται στην αυτόνομη κοινότητα των Βάσκων και εδρεύει στην πόλη Σαν Σεμπαστιάν. Ο σύλλογος δημιουργήθηκε το 1909. Αγωνίζεται στην Λα Λίγα. Η ομάδα χρησιμοποιεί το Στάδιο Ανοέτα για τα εντός έδρας παιχνίδια της. Αν και το επίσημο ισπανικό όνομα της ομάδας είναι Ρεάλ Σοσιεδάδ, το Βασκικό όνομα του συλλόγου είναι Erreala ή txuri-urdin, που σημαίνει μπλε - άσπρο, εμπνευσμένο από τα χρώματα της ομάδας.

 Όπως σχεδόν σε κάθε περιοχή της Ισπανίας το ποδόσφαιρο στο Σαν Σεμπαστιάν διαδόθηκε στης αρχές του 20ου αιώνα από φοιτητές και εργάτες που επέστρεψαν από την Αγγλία. Έτσι στις 7 Σεπτεμβρίου 1909 ιδρύθηκε η ομάδα που στην αρχή πήρε την ονομασία Sociedad de Futbol. To 1910 η ομάδα πήρε το πλήρες όνομα της Real Sociedad de Fútbol από τον Βασιλέα Αλφόνσο τον 13ο ο οποίος και χρησιμοποιούσε το Σαν Σεμπαστιάν ως πρωτεύουσα της Ισπανίας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η Ρεάλ Σοσιεδάδ όπως είναι κοινώς γνωστή ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ισπανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου (La Liga) το 1928. Κατά την διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας το 1931-1939 ο σύλλογος άλλαξε το όνομα του σε Donostia Club de Futbol αλλά με το τέλος του εμφυλίου πολέμου η ομάδα επέστρεψε στο παλιό της όνομα. Η ομάδα στη δεκαετία του '80 διάνυσε την πιο πετυχημένη περίοδο στην ιστορία της, αφού κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο και ένα Σούπερ καπ Ισπανίας. Επίσης στα τέλη της δεκαετίας έφερε στην ομάδα της τον πρώτο μη Βάσκο ποδοσφαιριστή. Συγκεκριμένα το 1989 αγόρασε τον διεθνή Ιρλανδό ποδοσφαιριστή της Λίβερπουλ Τζον Άλντριτζ. Στην νεότερη ιστορία του συλλόγου η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν την περίοδο 2002-2003 όπου κατάφερε να κατακτήσει την 2η θέση στο πρωτάθλημα με βασικό κρίκο για αυτή την επιτυχία τον Ντάρκο Κοβάτσεβιτς. Η ομάδα μέχρι την 36η αγωνιστική κρατούσε την 1η θέση στον βαθμολογικό πίνακα αλλά μια ήττα από την Θέλτα Βίγο στην προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος με 3-2 έδωσε την ευκαιρία στην Ρεάλ Μαδρίτης να πάρει τον τίτλο. Μετά από την περίοδο 2002-2003 και την 2η θέση η ομάδα βρισκόταν στα χαμηλά στρώματα της 1ης κατηγορίας του Ισπανικού πρωταθλήματος ώσπου το 2007 υποβιβάστηκε στην 2η κατηγορία Ισπανίας. Το 2010 προβιβάστηκε στην 1η κατηγορία. 2 Πρωταθλήματα Ισπανίας : 1980-1981, 1981-1982 3 Κύπελλα Ισπανίας :1909, 1987, 2020 1 Σούπερ Καπ Ισπανίας : 1982 Χρονιές στην 1η κατηγορία : 74 Χρονιές στην 2η κατηγορία: 19Μέχρι και την σεζόν 2020-21 Επίσημη ιστοσελίδα
Αανιπάδα

Ο Αανιπάδα (σουμερ. A'an-na-pad-da) ήταν βασιλιάς της Α΄ Δυναστείας της Ουρ στη Μεσοποταμία, που έζησε περί το 2600 π.Χ.. Ο Αανιπάδα ήταν γιος του Μεσανιπάδα. Πιστεύεται ότι ο τάφος του είναι ο υπ' αριθ. PG 580 στο Βασιλικό Κοιμητήριο της Ουρ.

 Αρκετές πινακίδες που φέρουν το όνομα του βασιλιά αυτού έχουν ανακαλυφθεί, αφιερωμένες κυρίως στη θεά Νινχουρσάγκ και προσδιορίζουσες τον Μεσανιπάδα ως πατέρα του.Στην Ουρ ανακαλύφθηκε από τον Τζων Τζωρτζ Τέιλορ το 1854 ένας κώνος θεμελιώσεως από κράμα χαλκού που φέρει το όνομα του «βασιλέως Αανιπάδα» με αφιέρωση προς τη θεά Ινάννα. Σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο (BM 90951). Το μήκος του είναι 34,3 εκατοστόμετρα, έχει διάμετρο βάσεως 3,7 εκατοστόμετρα και ζυγίζει 1,7 κιλό. Βρέθηκε μαζί με δύο άλλα τέχνεργα, μια σμιλεμένη πέτρα με λαβή και μια προσωπογραφία σε λάπις λάζουλι, που πιθανώς συναποτελούσαν με τον κώνο ένα ανάθημα θεμελιώσεως. Το περιεχόμενο της επιγραφής του κώνου είχε παραβλεφθεί έως το 1928, οπότε και δημοσιεύθηκε από τον J.C. Gadd. Το ομώνυμο λήμμα στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 45
Νικόλαος Κουρκουλάκος

Ο Νικόλαος Κουρκουλάκος (Πύργος Λακωνίας 1894-) ήταν εθνικοσοσιαλιστής αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, δωσίλογος κατά την κατοχή της Ελλάδας και διοικητής του 2ου ευζωνικού συντάγματος Πατρών. Σύμφωνα με κατοχική αναφορά του ΚΚΕ ανήκε από το 1943 στην φασιστική οργάνωση ΕΣΠΟ. Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.

 Γεννήθηκε το 1894 στο Πύργο Λακωνίας. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων την 1 Νοεμβρίου του 1916. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1918 Τον Ιούνιο του 1926 τοποθετήθηκε σε τιμητική αποστρατεία όντας τραυματίας πολέμου. Το 1934 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της φασιστικής οργάνωσης ΟΕΚΚ. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως διοικητής του 52ου συντάγματος πεζικού και μετέπειτα (τον Μάρτιο του 1941) ως διοικητής του 66ου συντάγματος.
Επαρχία Μεγαρίδας

Η επαρχία Μεγαρίδας (ή επαρχία Μεγάρων) ήταν επαρχία του νομού Αττικής. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν τα Μέγαρα. Η έκτασή της αντιστοιχεί στην εκάστοτε νομαρχία Δυτικής Αττικής

 Η επαρχία Μεγάρων ή Μεγαρίδος δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία περιλάμβανε αρχικά και τη Σαλαμίνα, η οποία το 1964 ενσωματώθηκε στην επαρχία Πειραιά. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1945-46

Το Κύπελλο Κύπρου 1945-46 ήταν η 9η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1945-46. Νικήτρια ήταν η ΕΠΑ για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

 Στο κύπελλο Κύπρου 1945-46 συμμετείχαν οι 6 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1945-46. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας. Στον τελικό προκρίθηκαν η ΕΠΑ και ο ΑΠΟΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 14 Απριλίου 1946 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του ΑΠΟΕΛ) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΕΠΑ με σκορ 2-1.Διαιτητής: Σπύρος Ηλία ΕΠΑ: Σταύρος Σπύρου «Μαύρος», Παπιέν Σταμπουλιάν, Χαμπής Φιλίππου, Άριστος Ραφαήλ, Ντικράν Μισιριάν, Μιλτής Λεωνίδου, Ηρόδοτος Γρηγοριάδης, Ανδρέας Γεωργίαδης «Φούτσιος», Κόκος Χειμωνίδης, Όμηρος Ποτονίδης, Κώστας Μελετίου ΑΠΟΕΛ: Γιώργος Μουσκής, Τάκης Τσίγκης, Ευγενής Σαμουήλ, Ανδρέας Ζήνωνος, Κόκης Ρωσίδης, Τάκης Αριστείδου, Κώστας Βασιλείου,Τάκης Σωκράτους «Ζέτας», Ανδρέας Σταυρινίδης «Σιαντρής», Ανδρέας Παύλου «Κερεμέζος», Λυκούργος Αρχοντίδης Σκόρερ: 1΄ 0-1 Τάκης Σωκράτους «Ζέτας», 10΄ 1-1 Ανδρέας Γεωργίαδης «Φούτσιος», 47΄ 2-1 Ανδρέας Γεωργίαδης «Φούτσιος» «1945/46 Cyprus Cup». RSSSF. 24 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2017. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 45. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελίδες 108–109, 285. ISBN 978-9963-688-87-6. Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1945-46
Φιλωτερίς, Θεμίστου μερίς

Η Φιλωτερίς στη μερίδα του Θεμίστου του Αρσινοΐτη νομού, (αρχαία Αιγυπτικά : Pȝ-'.wy-Ν-Pltrȝ) ήταν κώμη της αρχαίας Αιγύπτου. Βρισκόταν στη Κάτω Αίγυπτο κοντά στο σημερινό Φαγιούμ, στην τότε νότια όχθη της λίμνης Μοίριδας. Το όνομα της το πήρε από τη Φιλωτέρα κόρη του Πτολεμαίου Α΄, η τοποθεσία σήμερα είναι γνωστή σαν Ουάτφα (Watfa / Wadfa).

 Η πόλη ιδρύθηκε από τον αδελφό της Πτολεμαίο Β΄ βασιλιά της Αιγύπτου από το 283 έως το 245 π.Χ., προς τιμήν της αδελφής του Φιλωτέρας. Το όνομα Φιλωτερίς σημαίνει «της Φιλωτέρας», δηλαδή εννοείται το όνομα: «κώμη της Φιλωτέρας». Για να τιμήσει αυτή και την άλλη αδελφή του Αρσινόη, είχε αφιερώσει ναό στην Αλεξάνδρεια για τη λατρεία τους. Το όνομα της Φιλωτέρας έδωσε, αφενός στην κώμη της μερίδας του Θεμίστου (τη Φιλωτερίδα με την οποία ασχολείται το παρόν λήμμα), σε άλλο χωριό στη γειτονική μερίδα του Ηρακλείδου αλλά και σε λιμάνι της Ερυθράς θάλασσας (σημερινό Σαφάγκα), καθώς και στην Φιλωτερία στην Παλαιστίνη. Η πόλη ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ, μαζί με τις γειτονικές πόλεις Ευημερία και Διονυσιάδα, όταν ο Πτολεμαίος Β΄ έφτιαξε κανάλι το οποίο έφερνε νερό στη λίμνη Μοίριδα από το Νείλο, εμπλουτίζοντας και μεγαλώνοντας τη λίμνη. Άκμασε μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. επειδή σταμάτησε η παροχή νερού προς τη λίμνη. Η περιοχή μελετήθηκε και ταυτοποιήθηκε από παπύρους και όστρακα με την Φιλωτερίδα στα τέλη του 19ου αιώνα (1898-1899) από τους Βρετανούς Bernard P. Grenfell και Arthur S. Hunt , ενώ στις αρχές του 21ου αιώνα μελετήθηκε από την αρχαιολόγο Κορνέλια Εύα Ρέμερ της Γερμανικής Αρχαιολογικής Αποστολής. Το 2017, κοινή Γερμανική-Αιγυπτιακή αρχαιολογική έρευνα αποκάλυψε την ύπαρξη μεγάλου γυμνασίου στην περιοχή. Η Φιλωτερίς καλύπτει 36 εκτάρια (360 στρέμματα) και στοιχεία απογραφής από παπύρους δείχνουν ότι είχε πληθυσμό 1076 ανθρώπων. Χάρτης που δείχνει την Φιλωτερίδα και τις γειτονικές κώμες της εποχής, Digital Atlas of the Roman Empire, Philoteris, Watifa Μάρων βαλανεύς Φιλωτερίδος, κείμενο από πάπυρο, απόδειξη βαλανικού της Φιλωτερίδος
Κάστρο της Σελεύκειας

Το Κάστρο Σελεύκειας τουρκικά : Silifke Kalesi) είναι κάστρο, τα σημερινό κτίσμα είναι βυζαντινών χρόνων, στην πόλη Σιλίφκε, αρχαία Σελεύκεια Ισαυρίας της Τουρκίας. ΤΔιοικητικά ανήκει στην Επαρχία Μερσίνης, βρίσκεται στα δυτικά του κέντρου της σύγχρονης πόλης Σιλίφκε στα νότια του ποταμού Γκοκσού (Καλυδανός της αρχαιότητας). Παρά το γεγονός ότι το ύψος του είναι μόλις 160 μέτρα σε σχέση με το επίπεδο της θάλασσας, κυριαρχεί πάνω από την πεδιάδα της Σελεύκειας και το νότιο τμήμα της κοιλάδας του Καλυδανού.

 Η αρχαία Σελεύκεια ήταν μια σημαντική πόλη της αρχαιότητας και οχυρώθηκε το 4ο αιώνα π.Χ., κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Παρόλα αυτά, το σημερινό κάστρο χτίστηκε από τους Βυζαντινούς στη μεσαιωνική εποχή ως προπύργιο εναντίον των Αράβων. Προς το τέλος του 12ου αιώνα και κατά τη διάρκεια της τρίτης Σταυροφορίας οι Αρμένιοι κατέλαβαν το κάστρο υπό τον Λέων Α΄. Ωστόσο το 1210 οι Αρμένιοι που εντωμεταξύ είχαν δημιουργήσει στην περιοχή το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας έδωσαν το κάστρο στους συμμάχους τους Ιωαννίτες Ιππότες να το υπερασπίζονται από τους Σελτζούκους. Το 1236 αναφέρεται ότι το κάστρο διευρύνθηκε. Το σχέδιο του κάστρου είναι οβάλ, όπου οι διαστάσεις του, από δυτικά προς ανατολικά, είναι περίπου 250 μέτρα. Η μικρότερη διάσταση είναι περίπου 75 μέτρα και περιβάλλεται από τάφρο. Μέσα στο κάστρο υπάρχουν ερείπια κατοικιών της εποχής των Σελεύκιδων βασιλέων. Σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή τον 17ο αιώνα υπήρχαν 23 προμαχώνες, 60 σπίτια και ένα τζαμί στο κάστρο. Επί του παρόντος, ο αριθμός των προμαχώνων είναι 10.
1712 Ανγκόλα

Η Ανγκόλα (Angola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,066. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Αφρικής.

 Η μέση διάμετρος της Ανγκόλας εκτιμάται σε 59,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,060 ± 0,005. Η Ανγκόλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 32 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα