Βάισενμπουργκ ιν Μπάιερν

Το Βάισενμπουργκ ιν Μπάιερν (επίσης γνωστό παλαιότερα ως Βάισενμπουργκ ιμ Νόρντγκαου) είναι πόλη της Γερμανίας στη Βαυαρία, πρωτεύουσα του νομού Βάισενμπουργκ-Γκουντσενχάουζεν. Το 2010 ο πληθυσμός του ανερχόταν στις 17.513 κατοίκους. Το Βάισενμπουργκ υπήρξε Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη για διάστημα 500 ετών.

 Το Βάισενμπουργκ βρίσκεται στην κεντρική Βαυαρία, στο δυτικό τμήμα της διοικητικής περιφέρειας της Μέσης Φραγκονίας. Οι κοντινότερες μεγάλες πόλεις είναι το Ίνγκολστατ (55,5 χλμ.), η Νυρεμβέργη (61,7 χλμ.), το Άουγκσμπουργκ (85 χλμ.), το Μόναχο (134,6 χλμ.) και το Βύρτσμπουργκ (150,4 χλμ.). Ο δήμος είναι χωρισμένος σε 27 συνοικίες (Ortsteile): η κυρίως πόλη και τα: Ντέτενχαϊμ, Έμετσχαϊμ, Γκέντσβιρτσχαους, Χάαρντ, Χάγκενμπουχ, Χάμερμυλε, Χάτενχοφ, Χόιζερ αμ Βύλτσμπουργκερ Μπεργκ, Χόιμπεργκ, Χόλτσινγκεν, Κάτενχοχστατ, Κελ, Λάουμπενταλ, Μάρκχοφ, Νίντερχοφεν, του Όμπερχοχστατ, Πότσμυλε, Ρότενσταϊν, Σλάιφερ αμ Μπεργκ, Σμάλβιζεν, Στάντελχοφ, Σούφερσχαϊμ, Βάιμερσχαϊμ, Βάισενχοφ και Βύλτσμπουργκ. Η ιστορία του Βάισενμπουργκ ανάγεται στο ρωμαϊκό φρούριο που χτίστηκε στην περιοχή προς τα τέλη του πρώτου μ.Χ. αιώνα. Ο οικισμός ο οποίος βρισκόταν δίπλα στο Ραιτικό Λίμες (σύνορα) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την Tabula Peutingeriana από τον 4ο αιώνα και έφερε την ονομασία Μπιρικιάνα. Γερμανικά φύλα κατέστρεψαν το φρούριο και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, που αποτελεί μέχρι σήμερα το κέντρο της πόλης. Η πρώτη αναφορά του ονόματος Βάισενμπουργκ είναι σε ένα έγγραφο που χρονολογείται από το 867. Η πόλη αποτέλεσε την έδρα βασιλικής κατοικίας κατά την περίοδο εξουσίας των Φράγκων, ενώ σύμφωνα με τον μύθο ο Καρλομάγνος διέμεινε εκεί, προκειμένου να επιβλέψει τις εργασίες κατασκευής της Φόσσα Καρολίνα. Η πόλη κατέστη Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη το 1296 και εξακολούθησε να ακμάζει ως την Μεταρρύθμιση. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Νυρεμβέργης, η πόλη τάχθηκε στο πλευρό των Προτεσταντών, ωστόσο υπέστη σημαντικές ζημιές στη διάρκεια του Τριακονταετούς πολέμου που ακολούθησε. Παρόλα αυτά, τα δικαιώματα της πόλης ως Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη και της εκπροσώπηση (Reichsstand) στην αυτοκρατορική βουλή επανήλθαν με την τελευταία συνθήκη ειρήνης και η ακμή της επανήλθε, αν και σε περιορισμένο βαθμό. Παρά το μικρό της μέγεθος και οικονομική σημασία, η πόλη, όπως και οι υπόλοιπες σχεδόν πενήντα τον αριθμό ελεύθερες αυτοκρατορικές πόλεις, ήταν θεωρητικά ανεξάρτητη. Το Βάισενμπουργκ έχασε την ανεξαρτησία του το 1802 και αποτέλεσε μέρος του Βασιλείου της Βαυαρίας το 1806. Ωστόσο σώθηκε από την αφάνεια χάρη στην κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε τη Νυρεμβέργη με το Άουγκσμπουργκ και η οποία διέσχιζε την πόλη, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη βιομηχανική της ανάπτυξη. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πάνω από 6.000 πρόσφυγες και άνθρωποι εκδιωγμένοι από τα εδάφη που είχε απολέσει η Γερμανία, εγκαταστάθηκαν στην πόλη και διαδραμάτισαν έκτοτε σημαντικό ρόλο στην βιομηχανική και πολιτισμική ανάπτυξή της. Τα διάφορα στάδια της ιστορίας του Βάισενμπουργκ είναι ακόμη ορατά. Υπάρχει ακόμη αριθμός ερειπίων από την ρωμαϊκή περίοδο. Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα είναι αυτά ρωμαϊκών λουτρών, τα οποία ήρθαν στο φως το 1977 και έκτοτε μετατράπηκαν σε μουσείο. Τα τείχη της πόλης που χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα διατηρήθηκαν σχεδόν άθικτα, μαζί με τους πύργους τους, ενώ το γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού δημαρχείο της πόλης χρησιμοποιείται από το 1476. Το Ellinger Tor είναι η πλέον γνωστή πύλη της πόλης του Βάισενμπουργκ. Ο Πύργος Μπίσμαρκ είναι μνημείο προς τιμήν του πρώτου Γερμανού καγκελάριου, Όττο φον Μπίσμαρκ. Το Castra Biriciana είναι πρώην ρωμαϊκό στρατόπεδο. Το Βύλτζμπουργκ είναι ιστορικό φρούριο χτισμένο σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων στα ανατολικά του κέντρου του Βάισενμπουργκ. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου ύψους 200 μέτρων πάνω από το Βάισενμπουργκ, σε συνολικό υψόμετρο 630,5 μέτρων, ενώ αρχικά επρόκειτο για μοναστήρι Βενεδικτίνων, το οποίο χρονολογείτο από τον 11ο αιώνα. Μετατράπηκε σε φρούριο από το 1588 ως το 1605 και αποτελεί ένα από τα καλύτερα διατηρημένα φρούρια της αναγεννησιακής περιόδου στη Γερμανία. Σήμερα αποτελεί τμήμα της πόλης του Βάισενμπουργκ. Οι Ναζί το χρησιμοποίησαν ως στρατόπεδο κράτησης στην διάρκεια του πολέμου. Εκεί φυλακίστηκε ο Τσέχος συνθέτης Έρβιν Σούλχοφ για διάστημα άνω του ενός έτους, προτού πεθάνει από φυματίωση. Γκούσταφ Ρίτερ φον Καρ, πολιτικός (29 Νοεμβρίου 1862 – 30 Ιουνίου 1934) Χανς Χόφμαν, ζωγράφος (21 Μαρτίου 1880 – 17 Φεβρουαρίου 1966) Ρούντολφ Νέμπελ, πρωτοπόρος των πυραύλων και μηχανικός (21 Μαρτίου 1894 – 18 Σεπτεμβρίου 1978) Μάρκους Στάινχεφερ, ποδοσφαιριστής (γενν. 7 Μαρτίου 1986) Βάλκα, Λετονία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Weißenburg in Bayern στο Wikimedia Commons