IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σταθμός Βικτώρια (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Βικτώρια είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 10,995 από τον σταθμό του Πειραιά. Βρίσκεται στον Δήμο Αθηναίων, στην ομώνυμη πλατεία. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.

 Ο σταθμός Βικτωρίας κατασκευάστηκε στη δεκαετία του 1930 (μαζί με την επέκταση της σήραγγας προς τα βόρεια, έως τον σταθμό Αττική) στη θέση παλαιότερου, επίγειου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το όνομα Πλατεία Κυριακού, αλλά λόγω των πολεμικών γεγονότων τα εγκαίνια αναβλήθηκαν και τελικώς έγιναν στις 1 Μαρτίου 1948. Ταυτόχρονα με τα εγκαίνια, πήρε την ονομασία του από τη Βασίλισσα Βικτωρία (1819 - 1901). Υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς τον σταθμό Αττική, που εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1949, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής. Στις 15 Ιανουαρίου 2002 ανακηρύχθηκε νεότερο διατηρητέο μνημείο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Ως αποτέλεσμα, όταν ανακαινίστηκε το πρώτο εξάμηνο του 2004 στα πλαίσια της ανανέωσης των σταθμών της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, δεν είχε γίνει καμία αλλαγή από την αρχική του μορφή, με εξαίρεση την τοποθέτηση εδαφιαίου πλακόστρωτου στη θέση της παλαιότερης τσιμεντόστρωσης, καθώς και την ενίσχυση του φωτισμού. Επίσης, προστέθηκαν κυλιόμενες σκάλες και ανελκυστήρες εισόδου, προς διευκόλυνση του κοινού και για εξυπηρέτηση των ΑΜΕΑ. Τα εγκαίνια της ανακαίνισης έγιναν στις 11 Ιουλίου 2004.Το αρχιτεκτονικό στυλ του σταθμού Βικτώρια ανήκει στην κατηγορία του Αρ Ντεκό, ενώ όλοι οι τοίχοι του καλύπτονται με πλάκες χρώματος ανοιχτού πράσινου, σε αντίθεση με τις πλάκες του σταθμού Ομονοίας της γραμμής 1, όπου οι πλάκες έχουν έναν χρωματισμό κίτρινο προς ανοιχτό πορτοκαλί. Τόσο πριν όσο και μετά την ανακαίνιση, το όνομα του σταθμού εμφανίζεται σε μεγάλες λευκές πινακίδες, οι οποίες κατασκευάστηκαν στη Γερμανία από την Emaillierwerk Gottfried Dichanz. Η δομή του σταθμού είναι παρόμοια με αυτούς του Βερολίνου και, παρομοίως, οι σκάλες οδηγούν απευθείας στα πεζοδρόμια, καθώς είναι σταθμός μόνο ενός υπόγειου επιπέδου. Ο σταθμός έχει δύο εισόδους. Η μία οδηγεί στην αποβάθρα προς Κηφισιά και η άλλη οδηγεί στην αποβάθρα προς Πειραιά. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Κυριακού ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 1,000 από το σταθμό Πλατείας Λαυρίου. Βρισκόταν στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από την πλατεία Κυριακού, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε πλατεία Βικτωρίας. Εγκαινιάστηκε το 1889 και έκλεισε το 1926. Ο σταθμός Πλατείας Κυριακού έφερε αρχικά το όνομα Στρούμπος, από την παλαιά ονομασία της περιοχής που εξυπηρετούσε. Η μετονομασία του σε Πλατεία Κυριακού έλαβε χώρα σε άγνωστη ημερομηνία.
Κυριότεροι Κώδικες των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών

Παραθέτονται οι κυριότεροι κώδικες των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών. Τα περισσότερα από τα παρακάτω χειρόγραφα περιλάμβαναν και μέρος της Παλαιάς Διαθήκης (Εβραϊκών Γραφών) από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα.

 Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης Αγία Γραφή Βιβλία της Αγίας Γραφής Βιβλικός κανόνας Καινή Διαθήκη Κώδικας (παλαιογρ.) Παλαιά Διαθήκη The Early Greek Bible Manuscript Project: Κεφαλαιογράμματα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1941

Η 14η απονομή των βραβείων Όσκαρ τίμησε τα επιτεύγματα στον κινηματογράφο το έτος 1941 και διεξήχθη στο Biltmore Bowl του ξενοδοχείου Μπίλτμορ, στο Λος Άντζελες στις 26 Φεβρουαρίου 1942. Για πρώτη φορά συμπεριελήφθησαν στα βραβεία και τα ντοκιμαντέρ. Μέρος της τελετής απονομής μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο του CBS.Η τελετή έμεινε αργότερα στη μνήμη επειδή η ταινία Πολίτης Κέιν του Όρσον Ουέλς έχασε το Όσκαρ από την ταινία Η κοιλάδα της κατάρας του Τζον Φορντ.

 Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 1942. Οι νικητές παρατίθενται με έντονους χαρακτήρες. Ρέι Σκοτ για το Kukan Βρετανικό Υπουργείο Τύπου για το Target για Tonight Λέοπολντ Στοκόφσκι για τη Φαντασία Ουόλτ Ντίσνεϊ, Γουίλιαμ Γκάριτι, John N. A. Hawkins, και RCA Manufacturing Company για τη Φαντασία Ουόλτ Ντίσνεϊ Οι ακόλουθες ταινίες ήταν πολλές φορές υποψήφιες: 11 υποψηφιότητες: Λοχίας Γιορκ 10 υποψηφιότητες: Η κοιλάδα της κατάρας 9 υποψηφιότητες: Πολίτης Κέιν και Μικρές Αλεπούδες 7 υποψηφιότητες: Here Comes Mr. Jordan 6 υποψηφιότητες: Hold Back the Dawn 4 υποψηφιότητες: Ball of Fire, Blossoms in the Dust και That Hamilton Woman 3 υποψηφιότητες: The Chocolate Soldier, Δρ Τζέκιλ και Κύριος Χάιντ, Το Γεράκι της Μάλτας, Sun Valley Serenade, Sundown και Υποψίες 2 υποψηφιότητες: All-American Co-Ed, All That Money Can Buy, Aloma of the South Seas , Blood and Sand, Buck Privates, The Devil and Miss Jones, Dive Bomber, Ντάμπο, το ελεφαντάκι, Ladies in Retirement, Louisiana Purchase, Topper Returns και You'll Never Get RichΠάνω από ένα Όσκαρ απέσπασαν οι παρακάτω ταινίες. 5 νίκες: Η κοιλάδα της κατάρας 2 νίκες: Here Comes Mr. Jordan, Λοχίας Γιορκ και Φαντασία Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Αξιολογία

Αξιολογία είναι η φιλοσοφική μελέτη των πνευματικών αξιών. Αποτελεί είτε όρο για να υποδηλώσει από κοινού τα πεδία ηθικής και αισθητικής, τα οποία είναι φιλοσοφικά πεδία που εξαρτώνται στο μεγαλύτερο μέρος τους από αξιακές έννοιες, ή υποδηλώνει τα θεμέλια των εν λόγω πεδίων και είναι έτσι παρόμοια με τη θεωρία της αξίας και τη μετα-ηθική . Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Eduard von Hartmann, το 1887, και τον Paul Lapie, το 1902.Η αξιολογία μελετά κυρίως δύο είδη αξιών: ηθική και αισθητική . Η ηθική διερευνά τις έννοιες του «σωστού» και του «καλού» στην ατομική και κοινωνική συμπεριφορά. Η αισθητική μελετά τις έννοιες της «ομορφιάς» και της «αρμονίας». Η τυπική αξιολογία, η απόπειρα καθορισμού αρχών σχετικά με την αξία με μαθηματική αυστηρότητα, αποτελεί παράδειγμα της επιστήμης της αξίας του Robert S. Hartman .

 Μεταξύ του 5ου και του 6ου αιώνα π.Χ., ήταν σημαντικό στην Ελλάδα να είναι κάποιος μορφωμένος για να είναι επιτυχημένος. Οι φιλόσοφοι άρχισαν να αναγνωρίζουν ότι υπήρχαν διαφορές μεταξύ των νόμων και της ηθικής της κοινωνίας. Ο Σωκράτης πίστευε ότι η γνώση είχε ζωτική σχέση με την αρετή, κάνοντας την ηθική και τη δημοκρατία να συνδέονται στενά. Ο μαθητής του Σωκράτη, ο Πλάτων, επεξεργάστηκε περαιτέρω αυτή τη πεποίθηση κατονομάζοντας αρετές που πρέπει να ακολουθούν όλοι. Με την πτώση της κυβέρνησης, οι αξίες έγιναν ατομικές, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται σκεπτικιστικές σχολές σκέψης, σχηματίζοντας τελικά μια ειδωλολατρική φιλοσοφία που πιστεύεται ότι επηρέασε και διαμόρφωσε τον Χριστιανισμό. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, ο Θωμάς Ακινάτης έκανε τη διάκριση μεταξύ φυσικών και υπερφυσικών (θεολογικών) αρετών. Αυτή η έννοια οδήγησε τους φιλοσόφους να διακρίνουν μεταξύ κρίσεων βασιζόμενων στο γεγονός και κρίσεων βασιζόμενων σε αξίες, προκαλώντας διαχωρισμό μεταξύ επιστήμης και φιλοσοφίας. Cultura: International Journal of Philosophy of Culture and Axiology Axiology.org.uk Axiology στα PhilPapers
Σταμάτης Σταματίου

Ο Σταμάτης Σταματίου (Ναύπακτος, 1881 – Θεσσαλονίκη, 9 Ιουλίου 1946) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας, σκιτσογράφος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης. Ως δημοσιογράφος και συγγραφέας είναι περισσότερο γνωστός με τα αρχικά «Σταμ. Σταμ.», όπως υπέγραφε στα έργα του. Διατέλεσε νομάρχης σε νομούς της Μακεδονίας και της Κρήτης.

 Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1881. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος και Βασιλική Σταματίου, το γένος Ανδρεοπούλου. Μικρότερος αδελφός του ήταν ο επίσης δημοσιογράφος και λογοτέχνης Χάρης Σταματίου (1890–1951). Πολύ νέος ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, πρώτα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Η Διάπλασις των Παίδων και κατόπιν εργαζόμενος στην Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη. Αποφοίτησε από το Λεόντειο Λύκειο της Αθήνας, για να σπουδάσει μετά στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.Την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων ο Σταματίου υπηρετούσε στον Στρατό ενώ παράλληλα δημοσιογραφούσε και έγραφε στρατιωτικές ιστορίες. Σε μία ηρωική πράξη, όταν υπηρετούσε ως έφεδρος δεκανέας, στη Μάχη της Στρώμνιτσας τον Ιούλιο του 1913, άρπαξε μια κόκκινη σημαία πολεμώντας σώμα με σώμα με τους Βούλγαρους. Για την πράξη του εκείνη προήχθη τιμητικά σε λοχία. Ο Σταματίου ήταν βενιζελικός. Τη δεκαετία του 1910 υπηρέτησε ως υποδιοικητής στο Σιδηρόκαστρο, στη συνέχεια στην Καστοριά και έλαβε μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Διετέλεσε Νομάρχης Φλωρίνης από το 1917 ως το 1918, στη συνέχεια Πέλλας από το 1918 ως το 1920 και ξανά από το 1922 ως το 1924, Νομάρχης Δράμας από το 1924 ως το 1925 και Νομάρχης Ρεθύμνης από το 1929 ως το 1933. Ο Σταματίου έγραψε πολλά ευθυμογραφήματα σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά (Ακρόπολις, Έθνος, Μπουκέτο, κ.ά.). Τα κείμενά του, γραμμένα σε ρουμελιώτικο ιδίωμα και με σκίτσα του ίδιου, τα υπέγραφε με το ακρώνυμο «Σταμ. Σταμ.» και έφεραν τον γενικό τίτλο Ιστορίες του χωριού. Με το ίδιο όνομα, ορισμένα από τα ευθυμογραφήματά του κυκλοφόρησαν και σε βιβλίο το 1946. Το 1974 κυκλοφόρησε ένας ακόμα τόμος με ευθυμογραφήματα του Σταματίου με τίτλο Εύθυμα και σατιρικά. Την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940-1941) ακολούθησε τον Ελληνικό Στρατό ως πολεμικός ανταποκριτής μέχρι το Πόγραδετς. Κατά την περίοδο της Κατοχής, η υγεία του κλονίστηκε. Απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 9 Ιουλίου 1946. Ο Σταματίου για την προσφορά του στο ελληνικό έθνος τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος. Του απονεμήθηκε επίσης ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής από την κυβέρνηση της Γαλλίας το 1918. Το 1922 νυμφεύθηκε την Εδεσσαία Θεανώ Δώδου. Έτσι τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στην πόλη της συζύγου του.Η Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών τίμησε τον ίδιο και τον αδελφό του Χάρη με φιλολογικό συνέδριο το 1999.
Πάπυρος του Λονδίνου 10059

Ο Πάπυρος του Λονδίνου 10059 είναι αρχαίος Αιγυπτιακός πάπυρος ιατρικού και μαγικού περιεχομένου που φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο. Χρονολογείται στα τέλη της 18ης δυναστείας, περ. 1350 π.Χ..

 Η προέλευσή του είναι άγνωστη. Συγκαταλέγεται στα αρχεία του Βρετανικού Μουσείου από το 1860 κατόπιν δωρεάς. Ο πάπυρος έχει μήκος 210 εκατοστά και διαιρείται σε 19 σελίδες οι οποίες περιέχουν 61 κείμενα, εκ των οποίων τα 25 είναι ιατρικού περιεχομένου, ενώ τα υπόλοιπα κείμενα ασχολούνται με την μαγεία. Τα ιατρικά κείμενα περιγράφουν καρκινώματα και εγκαύματα, γυναικολογικές ασθένειες και απώλειας όρασης. Αποσπάσματά του είναι γραμμένα σε άλλες γλώσσες της εποχής, και στην κρητική και μινωική διάλεκτο. Σύμφωνα με ερμήνευση του βιολόγου Σίρο Τρεβιζανάτο (Siro Igino Trevisanato), οι ιατρικές συνταγές για εγκαύματα σχετίζονται με την μινωική έκρηξη του ηφαιστίου της Σαντορίνης, η οποία έγινε αφετηρία πλήθους καταστροφών στην αρχαία Αίγυπτο, όπως μας τις μεταφέρει η Παλαιά Διαθήκη στις 10 πληγές. Η ιατρική περίθαλψη των ασθενών με εγκαύματα ήταν αναγκαία σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή λόγω της έβδομης πληγής, δηλαδή το βαρύ χαλάζι και τη φωτιά που έπεσε από τον ουρανό. Με βάση αυτή την ερμηνεία διασταυρώνεται η αφήγηση της Παλαιάς Διαθήκης περί των δέκα πληγών της Αιγύπτου, που επέτρεψε στους Εβραίους να φύγουν από την αιχμαλωσία, ώστε μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα ιστορικό πλαίσιο που μπορεί να εξακριβωθεί. Η μινωική έκρηξη χρονολογείται περί το 1560 π.Χ., ή σύμφωνα με νεώτερες έρευνες το 1620 π.Χ.. Walter Wreszinski: Die Medizin der alten Ägypter. Band 2: Der Londoner medizinische Papyrus (Brit. Museum Nr. 10059) und der Papyrus Hearst. In Transkription, Übersetzung und Kommentar. Hinrichs, Leipzig 1912, S. 135–237, Tafeln 1–19. Hildegard von Deines, Hermann Grapow, Wolfhart Westendorf: Grundriss der Medizin der alten Ägypter. (Umschrift, Übersetzung, Kommentar, Wörterbuch, Grammatik). Akademie-Verlag, Berlin 1954–1973. John F. Nunn: Ancient Egyptian Medicine. The British Museum Press, London 1996, ISBN 0-7141-1906-7, S. 38–39. Wolfhart Westendorf: Handbuch der altägyptischen Medizin (= Handbuch der Orientalistik. = Handbook of oriental Studies. Abteilung 1: Der Nahe und der Mittlere Osten. = The Near and Middle East. Band 36, Teil 1). Brill, Leiden/ Boston/ Köln 1999, ISBN 90-04-11320-7, S. 38–41. Christian Leitz: Magical and Medical Papyri of the New Kingdom (= Hieratic Papyri in the British Museum. Bd. 7). British Museum Press, London 1999, ISBN 0-7141-1930-X. Manuela Gander: Die medizinischen Papyri – Ein Überblick. In: Kemet. Jg. 14, Heft 2 = Medizin und Magie, 2005, ISSN 0943-5972, S. 41–46, hier S. 44. 1 και 2 Παρουσίαση του Παπύρου στο Βρετανικό Μουσείο Εικόνες και μετάφραση του κειμένου (Γερμανικά)
Roxen (τραγουδίστρια)

H Λαρίσα Ροξάνα Τζιούρτζιου (γεννημένη 5 Ιανουαρίου 2000), κυρίως γνωστή ως Roxen, είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπούσε τη Ρουμανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 και εκπροσώπησε τελικά τη χώρα της στο διαγωνισμό του 2021 με το τραγούδι "Amnesia".

 Γεννημένη στην Κλουζ-Ναπόκα στις 5 Ιανουαρίου 2000 ως Larisa Roxana Giurgiu, η Roxen ανακάλυψε το πάθος της για μουσική σε ηλικία επτά ετών. Πήρε επίσης μαθήματα τραγουδιού και πιάνο ως παιδί. Είναι μέλος της Global Records, παρουσιάστηκε στον ρουμάνο παραγωγό Sickotoy "You Do not Love Me" τον Αύγουστο του 2019. Η ενιαία εμπορική επιτυχία στη Ρουμανία, φτάνοντας στο νούμερο 3 του διαγράμματος Airplay 100 της χώρας, και η ύπαρξη ραδιοφωνικών σταθμών σε διάφορες περιοχές, όπως η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Ισπανία. Το ντεμπούτο single της "Ce-ti cântă dragostea" κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους και κορυφώθηκε στον αριθμό 18 στη Ρουμανία. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2020, αναφέρθηκε ότι η Roxen ήταν μια από τους τρεις καλλιτέχνες που είχαν επιλεγεί για να εκπροσωπήσουν τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020. Το TVR είχε συνεργαστεί με την Global Records για την επιλογή. Στις 11 Φεβρουαρίου αποκαλύφθηκε ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας. Τα πέντε τραγούδια της για τη Selection Naţională - "Alcohol You", "Beautiful Disaster", "Cherry Red", "Colors" and "Storm" - κυκλοφόρησαν στις 21 Φεβρουαρίου 2020. Ως κύριος καλλιτέχνης "Ce-ți cântă dragostea" "I Don't Care" Ως δευτερεύων καλλιτέχνης "You Don't Love Me"(Sickotoy featuring Roxen) Promotional singles "Alcohol You" "Beautiful Disaster" "Cherry Red" "Colors" "Storm" "You Don't Love Me" "Ce-ți cântă dragostea" "I Don't Care" Το "Amnesia" είναι ένα τραγούδι της Ρουμάνας τραγουδίστριας Roxen. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και ήρθε 12ο στον ημιτελικό, μένοντας εκτός τελικού. Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στις 4 Μαρτίου 2021, μετά από την εσωτερική επιλογή της Roxen από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα TVR. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ρουμανία τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του σόου. Στον ημιτελικό κατέλαβε τη 12η θέση και έτσι αποκλείστηκε από τον τελικό.
Χανκαβάν

Το Χανκαβάν (Αρμενικά: Հանքավան)· παλαιότερα γνωστό ως Μιχαηλόβκα, είναι ένα χωριό και θερινό θέρετρο στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας δίπλα στον ποταμό Μαρμαρίκ κάτω από την οροσειρά Παμπάκ. Είναι γνωστό για τις ιαματικές πηγές του, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως τμήμα μιας βιομηχανίας υγιεινής κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου. Το Χανκαβάν βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα από τη λίμνη Σεβάν, σε υψόμετρο 1.990 μέτρα.

 Το Χανκαβάν είναι μια από τις τελευταίες ελληνικές κοινότητες στην Αρμενία. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει μια εκκλησία και ένα νεκροταφείο προς τα αριστερά. Η εκκλησία χτίστηκε από Έλληνες που μετανάστευσαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1827. Οι τάφοι χρονολογούνται από εκείνη την εποχή. Αρχικά επτά οικογένειες μετακόμισαν σε αυτό το χωριό, ένας αριθμός που μεγάλωσε σε ένα ακμάζον χωριό 250 οικογενειών. Αυτό που απομένει είναι περίπου 50 οικογένειες που εντοπίζουν την καταγωγή τους στην ελληνική ενδοχώρα. Ένα χρυσωρυχείο που βρίσκεται στο χωριό πωλήθηκε πρόσφατα για περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια. Χανκαβάν - GEOnet Names Server Επαρχία Κοτάικ Οδηγός για το Χανκαβάν Οδηγός για τα Τζιρβέζ και το Χανκαβάν
Ιός γρίπης A

Το ακρωνύμιο ΗχNψ (π.χ. H1N1, H5N1) έχει καθιερωθεί διεθνώς από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για το χαρακτηρισμό και διαφοροποίηση των διαφόρων στελεχών του ιού της γρίππης τύπου Α (Influenza virus type A) .

 Τα γράμματα "H" και "N" υποδηλώνουν δύο γλυκοπρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια του ιού. Ειδικότερα, το "H" αντισtοιχεί στη γλυκοπρωτεΐνη αιμαγλουτινίνη (Hemagglutinin), ενώ το "N" στη γλυκοπρωτεΐνη νευραμινιδάση (Neuraminidase). Οι αριθμοί χ και ψ υποδηλώνουν τον (υπο-)τύπο αυτών των πρωτεϊνών, π.χ. H1N1 είναι το στέλεχος του ιού της γρίπης Α που έχει στην επιφάνειά του την αιμαγλουτινίνη τύπου 1 και την νευραμινιδάση τύπου 1. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί και μελετηθεί 16 διαφορετικοί τύποι αιμαγλουτινίνης (H1-H16) και 9 νευραμινιδάσης (N1-N9) , εκ των οποίων οι H1-H3 και N1-N2 συναντώνται συχνότερα στα στελέχη του ιού που προσβάλουν ανθρώπους . Η αιμαγλουτινίνη και η νευραμινιδάση είναι απολύτως απαραίτητες για την μολυσματικότητα και μεταδοτικότητα του ιού. Η αιμαγλουτινίνη εξηπηρετεί δυο λειτουργίες . Την σύνδεση του ιού πάνω στο κύτταρο ξενιστή (και κατ’ επέκταση την είσοδο του ιού μέσα σε αυτό). Την απελευθέρωση του γενετικού υλικού του ιού (που αποτελείται από 8 τμήματα RNA) μέσα στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου ξενιστή.Η νευραμινιδάση είναι ένα ένζυμο που είναι απαραίτητο για την απελευθέρωση του ιού από το κύτταρο ξενιστή . Αυτές οι γλυκοπρωτεΐνες έχουν ισχυρές αντιγονικές ιδιότητες και προκαλούν την παραγωγή αντισωμάτων. Αντισώματα εναντίον της αιμαγλουτινίνης προσφέρουν ανοσία εξουδετερώνοντας τον ιό , ενώ εκείνα εναντίον της νευραμινιδάσης περιορίζουν την μετάδοση του ιού από το ένα κύτταρο στο άλλο .
Σάιμον Κερκ

Ο Σάιμον Κερκ (αγγλ. πλήρες όνομα Simon Frederick St. George Kirke, 28 Ιουλίου 1949) είναι Άγγλος μουσικός γνωστός ως ντράμερ των συγκροτημάτων Free και Bad Company.

 Ο Κερκ γεννήθηκε στο Λάμπεθ του κεντρικού Λονδίνου, αλλά μεγάλωσε στην επαρχία της Ουαλίας. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε παιδική ηλικία και έγινε ημί-επαγγελματίας στα 14 του χρόνια. Τρία χρόνια αργότερα άφησε το σχολείο για να συνεχίσει ως επαγγελματίας μουσικός. Το 1968 σχημάτισε τους Free μαζί με τους Πωλ Ρότζερς, Πωλ Κοσσόφ και Άντι Φρέιζερ, με τους οποίους κυκλοφόρησε έξι στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ σε πέντε χρόνια. Η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος ήταν το τραγούδι "All Right Now" που σκαρφάλωσε στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Κατά τη διάρκεια της διάλυσης των Free για το δεύτερο μισό του 1971, ο Κερκ σχημάτισε τους Kossoff Kirke Tetsu Rabbit μαζί με τον Πωλ Κοσσόφ, τον Τετσού Γιαμαούτσι και τον Τζον Μπούντρικ, κυκλοφορώντας τον ομώνυμο δίσκο τους. Οι Free διαλύθηκαν οριστικά το 1973 και ο Κερκ δημιούργησε τους Bad Company με τον Ρότζερς στο φωνητικά, τον κιθαρίστα Μικ Ραλφς και τον μπασίστα Μποζ Μπάρελ. Μέχρι το 1982 ηχογράφησαν έξι στούντιο άλμπουμ, εκ των οποίων τα τέσσερα σκαρφάλωσαν στο Top-5 του Billboard και έγινε πολυπλατινένια. Μετά τη διάλυση των Bad Company το 1982, ο Κερκ συμμετείχε στους Wildlife, περιοδεύοντας με τους Michael Schenker Group και κυκλοφορώντας το ομώνυμο τους άλμπουμ την επόμενη χρονιά, χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία. Το 1986 επέστρεψε στους επανενωμένους Bad Company, ηχογραφώντας μαζί τους άλλα έξι στούντιο άλμπουμ, όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "What You Hear Is What You Get: The Best of Bad Company". Επίσης, συμμετείχε σε τρεις περιοδείες των All Star Band του Ρίνγκο Σταρ, το 1997, το 1999 και το 2000. Έχει κυκλοφορήσει δύο προσωπικούς δίσκους, το "Seven Rays of Hope" το 2005 και το "Filling the Void" το 2011. Διαμένει στο Μανχάταν με τη σύζυγο του Λορέην Ντελάλ και τα τέσσερα παιδιά τους. Biography & Stats - Simon Kirke Official Website Simon Kirke | Biography | AllMusic Ringo And The All Starrs - Simon Kirke Επίσημη ιστοσελίδα του Σάιμον Κερκ
Κήνσορας

Οι Κήνσορες ή Τιμητές (censores) ήταν αξίωμα κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν ανώτεροι άρχοντες (magistratus maiores), δύο στον αριθμό, χωρίς ωστόσο να έχουν imperium παρά μόνο την censoria potestas (οριοθετημένη κηνσορική εξουσία). Εκλέγονταν για 18 μήνες από την συνέλευση της comitia centuriata (λοχίτιδα εκκλησία), την ανώτατη συνέλευση των Ρωμαίων πολιτών, κάθε πενταετία στην "τιμητική περίοδο". Κήνσορες μπορούσαν να γίνουν Ρωμαίοι πολίτες, αρχικά πατρίκιοι και μετά τη Lex Publilia Philonis (339 π.Χ.) και πληβείοι.

 Είχαν αρμοδιότητα να συντάσσουν τους καταλόγους των Ρωμαίων πολιτών βάσει της κτηματικής τους περιουσίας και μετέπειτα βάσει της αποτίμησης αυτής σε ασάρια. Συνέτασσαν επίσης και τους Συγκλητικούς καταλόγους, έχοντας εξουσία να σημειώνουν στο περιθώριο αυτών επίμεμπτες πράξεις μελών της συγκλήτου με αποτέλεσμα τα τελευταία να κηρύσσονται έκπτωτα από το ισόβιο αξίωμα του συγκλητικού. Βασικές αρμοδιότητές τους ήταν: Η καταχώρηση των Ρωμαίων πολιτών σε φορολογικούς και άλλους ειδικούς καταλόγους (ορφανών, ιππέων κλπ) Η συμπλήρωση του συγκλητικού καταλόγου βάσει της διαδικασίας της lectio senatus Η εκμίσθωση των δημόσιων προσόδων της Ρώμης Διοικητική δικαιοδοσία για εκδίκαση αυτών των διαφορών Ο ουσιαστικός έλεγχος των ηθών (βάσει αυτού σημειώνονταν οι επίμεμπτες πράξεις των συγκλητικών στους ειδικούς καταλόγους που επέφεραν έτσι την "ατιμία" τους και την έκπτωση από το αξίωμά τους) Νάκος Γ., Ιστορία Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2008
Έλληνες της Δανίας

Οι Έλληνες της Δανίας αποτελούν μια μικρή κοινότητα 1.180 ατόμων (το 2009) οι οποίοι έχουν Ελληνική καταγωγή και ζουν στη Δανία κυρίως ως μετανάστες. Το 80% δηλαδή τα 954 άτομα ζουν στο Σγιέλαν, οι άλλοι 177 (15%) ζουν στη Γιουτλάνδη, οι άλλοι 48 (4%) στη Φιονία και αναφέρθηκε άλλος ένας Έλληνας κάτοικος στο Μπόρνχολμ.

 Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες φαίνεται να φτάνουν στη Δανία τη δεκαετία του 60' από τον Έβρο και την Καστοριά ως έμποροι γούνας. Οι περισσότεροι από αυτούς τους αρχικούς μετανάστες επέστρεψαν στην Ελλάδα καθώς ο τομέας αυτός κατέστη οικονομικά άστατος. Μερικοί πολιτικοί πρόσφυγες εγκατέλειψαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974). Ήταν αριθμητικά μικροί, αλλά προκάλεσαν μεγάλη συμπάθεια από τον πολιτικά φιλελεύθερο πληθυσμό της Δανίας. Αρκετοί Έλληνες φοιτητές επέλεξαν τη Δανία ως προορισμό τους μετά το 1981 επίσης, όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Σχέσεις Ελλάδας-Δανίας Απόδημος Ελληνισμός
Αμεδαίος ΣΤ΄ της Σαβοΐας

Ο Αμεδαίος ΣΤ' , ο λεγόμενος Πράσινος κόμης (γαλλικά: Amédée VI de Savoie, 4 Ιανουαρίου 1334 - 1 Μαρτίου 1383) ήταν κόμης της Σαβοΐας (1343-1383). Ήταν υιός του Αίμονα κόμη της Σαβοΐας και της Γιολάντας Παλαιολογίνας, κόρης του Θεοδώρου Α' μαρκησίου του Μονφερά.

 Όταν ο πατέρας του απεβίωσε, ήταν 9ετής και η διαθήκη του πατέρα του όριζε επιτρόπους της αρχής τα εξαδέλφια του Αμεδαίος Γ' κόμης της Γενεύης και Λουδοβίκος Β' κύριος του Βωντ. Τις αποφάσεις τους επικύρωνε το συμβούλιο των ευγενών. Έμεινε γνωστός και με το προσωνύμιο "Ο Πράσινος Κόμης", από τα αγαπημένα του χρώματα που φορούσε σχεδόν πάντα, κυρίως στις κονταρομαχίες (tournois) και στις μάχες. Νυμφεύτηκε το 1355 τη Μπόννη των Βουρβόνων, κόρη του Πέτρου Α' δούκα του Μπουρμπόν. Είχε επιζόν τέκνο: Αμεδαίος Ζ' 1360 - 1391, διαδέχθηκε τον πατέρα του. Coolidge, W. A. B. (October 1915). "The Passages of the Alps in 1518". The English Historical Review 30 (120): 681–691. doi:10.1093/ehr/xxx.cxx.681. Le Col d'Argentière qui est en la terre nove de la conté de Nyce qui souloit estre du païs de Provence. Et fut baillée en gaige pour certaine somme d'argent que l'on dit de lx mille escuzau conte Vert pour lors comte de Savoye. Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030. Echols, Anne; Williams, Marty (1992). An Annotated Index of Medieval Women. Markus Weiner Publishing Inc. Hulbert, J. R. (Apr 1916). "Syr Gawayn and the Grene Knyzt-(Concluded)". Modern Philology 13 (12). Norwich, John Julius (1996). Byzantium: The Decline and Fall. New York: Alfred A. Knopf. Norwich, John Julius (1997). A Short History of Byzantium. Vintage Books. ISBN 978-0-679-77269-9
Μαργαρίτα Λουίζα της Ορλεάνης

Η Μαργαρίτα (γαλλ. Marguerite, 28 Ιουλίου 1645 - 17 Σεπτεμβρίου 1721) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Γκαστόν, Δούκα της Ορλεάνης, και της Μαργαρίτας, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ της Λωρραίνης. Ήταν εγγονή του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε το 1661 τον Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων μεγάλο δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα: Φερδινάνδος (1663 - 1713), διάδοχος, απεβίωσε πριν τον πατέρα του. Άννα Μαρία Λουίζα (1667 - 1743), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο του Παλατινάτου. Τζαν Γκαστόνε (1671 - 1737), Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης. Acton, Harold (1980). The Last Medici. Macmillan. ISBN 0-333-29315-0 Anselme de Sainte-Marie, Père (1726). Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France [Genealogical and chronological history of the royal house of France] (in French). 1 (3rd ed.). Paris: La compagnie des libraires. Hibbert, Christopher (1979). The Rise and Fall of the House of Medici. Penguin. ISBN 978-0-14-005090-5. Oresko, Robert (2004). "Maria Giovanna Battista of Savoy-Nemours (1644-1724): daughter, consort, and Regent of Savoy". In Campbell Orr, Clarissa (ed.). Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp. 16–55. ISBN 0-521-81422-7.
Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς

Ο Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς (450-520) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και ένας από τους τελευταίους νεοπλατωνιστές. Έζησε στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια κατά τα τέλη του 5ου αιώνα, και κατά τον καιρό που ήταν στην Αθήνα ανέλαβε την διεύθυνση της Ακαδημίας διαδεχόμενος τον Μαρίνο τον Νεαπολίτη.

 Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, και μεγαλώνοντας σπούδασε στην Αθήνα υπό τον Πρόκλο τον Λύκιο, σπουδάζοντας τις διδαχές του Αριστοτέλη από τον Μαρίνο. Σύμφωνα με τον Δαμάσκιο, ο οποίος υπήρξε μαθητής του, ο Ισίδωρος ήταν έκπληκτος και ένιωσε δέος την πρώτη φορά που αντίκρυσε τον Πρόκλο, νιώθοντας πως αντίκρυζε το ίδιο το πρόσωπο της αληθινής φιλοσοφίας." Από την πλευρά του ο Πρόκλος εκτίμησε ιδιαίτερα τον Ισίδωρο κρίνοντας από την εμφάνιση του, καθώς φαινόταν να τον διακατέχει το θείο και η πλήρης αγάπη για την φιλοσοφία." Ο Δαμάσκιος αναφέρει επιπλέον πως ο Ισίδωρος, πέρα από την λιτότητα, αγαπούσε ιδιαίτερα την ειλικρίνεια, και προσπαθούσε πάντα να είναι ακριβολόγος, πέρα από το συνηθισμένο, ενώ δεν τον διακατείχε κανένα είδος προσποίησης. Στο λεξικό Σούδα (10ος αιώνας) αναφέρεται πως ο Ισίδωρος ήταν σύζυγος της μαθηματικού Υπατίας, ωστόσο αυτό θεωρείται λανθασμένο καθώς ο Ισίδωρος γεννήθηκε πολύ αργότερα (450) από την εποχή που πέθανε η Υπατία (416). Τα γραπτά του Δαμάσκιου αναφέρουν πως η σύζυγος του ονομάζονταν Δόμνα, η οποία πέθανε 5 ημέρες μετά τη γέννηση του γιου τους, τον οποίο ο Ισίδωρος ονόμασε Πρόκλο.Ο Ισίδωρος επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια από την Αθήνα, δίδαξε φιλοσοφία για κάποιο καιρό, ωστόσο επέστρεψε στην Αθήνα ξανά όταν πέθανε ο Πρόκλος το 485, καθώς και αργότερα όταν ο Μαρίνος ανέλαβε τη διοίκηση της Ακαδημίας ως σχολάρχης. Ο Μαρίνος κατάφερε να πείσει τον Ισίδωρο να γίνει ο διάδοχος του στη σχολή, ωστόσο ο Ισίδωρος έφυγε σύντομα έπειτα από τον θάνατο του Μαρίνου, δίνοντας τη θέση του στον Ηγία.Ο Ισίδωρος είναι κυρίως γνωστός ως ο δάσκαλος του Δαμάσκιου, του οποίου οι πληροφορίες σχετικά με τον Ισίδωρο παρουσιάζουν τον Ισίδωρο με πολύ θετικό τρόπο ως άνθρωπο και ως στοχαστή. Ο Ἰσιδώρου βίος του Δαμάσκιου διατηρήθηκε σε περιληπτική μορφή από τον λόγιο του 9ου αιώνα πατριάρχη Φώτιο Α´ στο έργο του με τίτλο Μυριόβιβλος, καθώς και σε αποσπάσματα του λεξικού Σούδα (10ος αιώνας). Θεωρείται πως γενικά ήταν περισσότερο ενθουσιώδης μελετητής παρά στοχαστής, με τον ενθουσιασμό να είναι σημαντικότερος γι'αυτόν από ότι η σκέψη, και προτιμούσε τις θεωρίες του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα σε σχέση με την λογική η οποία στερούνταν φαντασίας, ή, την πρακτικότητα της ηθικής των Στωικών φιλοσόφων και των Περιπατητικών του Αριστοτέλη. Έδινε μεγάλη σημασία στη θεοσοφική αντίληψη των πραγμάτων, και ιδιαίτερο βάρος στα όνειρα και τα θρησκευτικά οράματα, τα οποία και χρησιμοποιούσε κατά την εκφορά των δημόσιων λόγων του.
Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

H Μαργαρίτα, γερμ. Margaret von Braunschweig-Lüneburg (6 Απριλίου 1573 - 7 Αυγούστου 1643) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ.

 Ήταν η έκτη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Δωροθέας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Παντρεύτηκε το 1599 τον Ιωάννη-Καζιμίρ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Thomas Nicklas: Das Haus Sachsen-Coburg – Europas späte Dynastie. ed. W. Kohlhammer, Stuttgart 2003. Carl Kiesewetter: Faust in der Geschichte und Tradition, Georg Olms ed., 1978. Sigismund Librowicz: Der Kuss und das küssen, LIT ed. Berlin-Hamburg-Münster, 2004.
Hartwall Arena

Η Hartwall Arena (γνωστή μέχρι την 19η Μαρτίου 2014 ως Hartwall Areena, ονομαζόταν Helsinki Areena, Helsingin Areena ή Helsingforsarenan («The Helsinki Arena») από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό Yle) είναι ένας μεγάλος πολυλειτουργικός εσωτερικός χώρος που βρίσκεται στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Άνοιξε το 1997 και η αρένα παίρνει το όνομά της από τον μεγαλύτερο χορηγό της, την εταιρεία ποτών Hartwall, που επίσης εδρεύει στο Ελσίνκι.

 Η ιδέα της οικοδόμησης της αρένας προήλθε από τον Harry "Hjallis" Harkimo το 1994. Κατασκευάστηκε για να είναι έτοιμη για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Χόκεϋ στον Παγκόσμιο Ιπποδρομίες το 1997 και παραδόθηκε από το Κατασκευαστής στις 11 Απριλίου 1997. Το κτίριο είναι ελλειπτικό, μήκους 153 μέτρων και πλάτους 123 μέτρων. 37 μέτρα κάτω από το έδαφος υπάρχει μια αρένα που χρησιμοποιείται από πολλές ομάδες χόκεϊ. Η αρένα βρίσκεται δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό Pasilla, ο οποίος είναι ο δεύτερος πιο πολυσύχναστος σιδηροδρομικός σταθμός στη Φινλανδία, 3,5 βόρεια του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Ελσίνκι. Η συνολική χωρητικότητα σε παιχνίδια χόκεϊ επί πάγου είναι 13.349 (όλες οι θέσεις). Η αρένα είναι μετατρέψιμη για διάφορα γεγονότα. Για αθλητικά γεγονότα, η χωρητικότητα είναι περίπου 10.000, περίπου 14.000 για μπάσκετ, για 13.000 περίπου συναυλίες και για 3.000-5.000 ως αμφιθέατρο. Συνδέεται με ένα πολυώροφο πάρκινγκ, το οποίο έχει συνολική χωρητικότητα 1.421 οχημάτων. Το Hartwall Arena είναι ο χώρος στο σπίτι της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Jokerit. Η αρένα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγοδρομίου, NHL Challenge και Παγκόσμιο Κύπελλο Χόκεϋ. Τον Μάιο του 2011, το Hartwall Arena αποτέλεσε τον κύριο χώρο του παγκόσμιου πρωταθλήματος IIHF 2012. Έχει φιλοξενήσει όλα τα παιχνίδια Α 'κατηγορίας και τους προημιτελικούς, όλα τα ημιτελικά και όλα τα παιχνίδια μετάλλων. Οι αγώνες της Ομάδας Β και οι προημιτελικοί φιλοξενούνται στο Ericsson Globe, Στοκχόλμη. Επίσης φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IIHF 2013 με την Ericsson Globe, αλλά το 2013 όλα τα παιχνίδια μετά από τους προημιτελικούς έπαιξαν στη Στοκχόλμη. Ένα από τα ομαδικά στάδια του EuroBasket 2017, έπαιξε επίσης στο Hartwall Arena. Επίσημος ιστότοπος (Φινλανδικά και Αγγλικά)
Τόφου

Το τόφου είναι προϊόν που δημιουργείται από το γάλα σόγιας. Παρασκευάζεται όπως το τυρί. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες της Άπω Ανατολής (Ιαπωνία, Κίνα κ.α) και σε ανθρώπους που ακολουθούν τη χορτοφαγία ή την αυστηρή χορτοφαγία (veganism).

 Η πρώτη αναφορά του τόφου (ως Ντουφου) γίνεται από τον Κινέζο Τάο Κου γύρω στο 950 μ.Χ. Πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη κατά το 1700, αλλά έγινε δημοφιλές σε αυτήν περίπου την εποχή της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960 και από τότε θεωρείται εναλλακτική του ζωϊκού γάλακτος στην Δυτική δίαιτα. Η παρασκευή του τόφου μοιάζει με την αντίστοιχη του τυριού, αλλά η βασική της διαφορά είναι ότι το ρόλο του γάλακτος κατέχει ένα λευκό παχύρρευστο υγρό που βγάζουν τα μουλιασμένα σε νερό φασόλια της σόγιας. The Book of Tofu των William Shurtleff και Akiko Aoyagi, 1975/2001 από το «Ten Speed Press» με 500 συνταγές στους διαφορετικούς τύπους τόφου.
Άρδασσα Κοζάνης

Η Άρδασσα είναι χωριό του Νομού Κοζάνης και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Εορδαίας. Απέχει 6 χλμ. ΝΔ. της Πτολεμαΐδας, και 34 χλμ. Β.της Κοζάνης. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της πεδιάδας της Εορδαίας, μόλις 2 χλμ. από τους πρόποδες τους Ασκίου Όρους σε υψόμετρο 630μ.

 Το παλαιό όνομα του οικισμού ήταν Σούλποβο. Τον 17ο αιώνα το χωριό κατοικούνταν από Έλληνες σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή Οι Έλληνες σταδιακά εκδιώχτηκαν από τους Οθωμανούς και τους Βούλγαρους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδος - Τουρκίας το Σούλποβο κατοικήθηκε από Ελληνικούς προσφυγικούς πληθυσμούς του Πόντου, καταγόμενους από την περιοχή Δορύλλης (Τορούλ) Άρδασσας του Πόντου (Κορόνιξα, Άρδασσα, Ζιγανα, Κρώμνη, Κοδωνάντων κ.α.). Έτσι ο οικισμός μετονομάστηκε από Σούλποβο τιμητικά σε Άρδασσα. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, καθώς ο κάμπος της περιοχής είναι εξαιρετικά εύφορος. Σήμερα, ως επί το πλείστον καλλιεργείται σιτάρι και καλαμπόκι, ενώ στο παρελθόν η Άρδασσα ήταν φημισμένη για τον εξαιρετικής ποιότητας καπνό της. Έχει εξαιρετική θέα προς το Άσκιον Όρος. Το κλίμα του οικισμού είναι ηπειρωτικό, με θερμά και ξηρά καλοκαίρια και ψυχρούς και δριμείς χειμώνες. Η θερμοκρασία πέφτει πολλές φορές κάτω των -20°C ενώ το καλοκαίρι μπορεί να αγγίξει και τους 41 °C. Η μέση βροχόπτωση ετησίως φτάνει τα 580 mm. Κατά τις δεκαετίeς 1950 και 1960 στην Άρδασσα είχε αναπτυχθεί η εκτροφή του νεροβούβαλου. Μάλιστα είχε αποδοθεί στον οικισμό το προσωνύμιο Βουβαλοχώρι, λόγω των βαλτωδών εκτάσεων που διέθετε ο κάμπος του οικισμού. Σήμερα στην Άρδασσα είναι σε λειτουργία Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Φαρμακείο, Αγροτικό Ιατρείο καθώς και διαφόρων ειδών καταστήματα. Η τοπική κοινότητα Άρδασσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,865 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κρυόβρυση. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
1901 Μοραβία

Η Μοραβία (Moravia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,2. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιστορική περιοχή της κεντρικής Ευρώπης.

 Η μέση διάμετρος της Μοραβίας εκτιμάται σε 27,0 ± 4,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,080 ± 0,032. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μοραβία γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Systematic Chaos

Το Systematic Chaos είναι το ένατο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Roadrunner Records".

 Μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του "Octavarium", οι Dream Theater αποφάσισαν να κάνουν διάλειμμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2006, πριν επιστρέψουν στα "Avatar Studios" για την ηχογράφηση του ένατου άλμπουμ τους, με παραγωγό τον Πολ Νόρθφιλντ. Το "Systematic Chaos" κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου 2007 και ήταν ο πρώτος τους δίσκος μέσω της "Roadrunner Records", η οποία προώθησε αρκετά τον δίσκο, βοηθώντας τον να φθάσει στο # 19 του Billboard. Επίσης, σκαρφάλωσε στην κορυφή των ουγγρικών τσαρτ και το Top-10 στην Ολλανδία, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Πολωνία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία, ενώ ανέβηκε στην 25η θέση των βρετανικών τσαρτ, την υψηλότερη της μέχρι τότε καριέρας τους. Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, το "Ultimate Guitar" με 8,7 / 10, το "PopMatters" με 4 / 10 και το "Metal Archives" με 73%.Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου έφερε την ονομασία "Chaos in Motion Tour" και ξεκίνησε από το φεστιβάλ "Gods of Metal" του Μιλάνου στις 3 Ιουνίου 2007, συνεχίζοντας με διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ όπως το "Fields of Rock" στην Ολλανδία, το "Download Festival" στην Αγγλία, "Hellfest Summer Open Air" στη Γαλλία, κ.α.. Στα τέλη Ιουλίου μετέβησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι Redemption και Into Eternity, ενώ η περιοδεία συνεχίστηκε μέχρι τον Μάρτιο του 2008, με τους Dream Theater να δίνουν συναυλίες στη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία. 1. In the Presence of Enemies - Part I (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:00 "I. Prelude" - 4:15 "II. Resurrection" - 4:452. Forsaken (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:35 3. Constant Motion (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:55 4. The Dark Eternal Night (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 8:53 5. Repentance (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:43 "VIII. Regret" - 5:43 "IX. Restitution" - 5:006. Prophets of War (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 6:00 7. The Ministry of Lost Souls (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 14:57 8. In the Presence of Enemies - Part II (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 16:38 "III. Heretic" - 6:10 "IV. The Slaughter of the Damned" - 3:07 "V. The Reckoning" - 3:27 "VI. Salvation" - 3:54 Systematic Chaos (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 4 Ιουνίου 2007 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Systematic Chaos" ήταν οι εξής: Τζέιμς ΛαΜπρι - φωνητικά Τζον Πετρούτσι - κιθάρα, φωνητικά Τζόρνταν Ρούντες - πλήκτρα Τζον Μιανγκ - μπάσο Μάικ Πορτνόι - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά Systematic Chaos - Dream Theater | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Dream Theater Discography list Dream Theater - Systematic Chaos - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Προσωρινές ονομασίες στην αστρονομία

Οι Προσωρινές ονομασίες στην αστρονομία είναι οι αστρονομικές συμβάσεις ονομασίας που εφαρμόζονται σε ουράνια σώματα αμέσως μετά την ανακάλυψη τους. Η προσωρινή ονομασία συνήθως αντικαθίσταται από μια μόνιμη ονομασία όταν έχει υπολογιστεί μια αξιόπιστη τροχιά.

 Το υφιστάμενο σύστημα της προσωρινής ονομασίας των μικρών πλανητών (Αστεροειδής, Κένταυρος και Μεταποσειδώνιο αντικείμενο) υπάρχει από το 1925 και έχει αντικαταστήσει αρκετές προηγούμενες συμβάσεις, κάθε μια από τις οποίες καθίσταντο άνευ αντικειμένου με την αύξηση του αριθμού των ανακαλύψεων μικρών πλανητών. Το πρώτο στοιχείο στην προσωρινή ονομασία του μικρού πλανήτη είναι το έτος της ανακάλυψης, που ακολουθείται από δύο γράμματα και προαιρετικά έναν αριθμό. Το πρώτο γράμμα δείχνει το μισό μήνα της ανακάλυψης του αντικειμένου εντός του ίδιου έτους - «Α» αντιπροσωπεύει την ανακάλυψη στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου, «D» είναι για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου, «J» είναι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαΐου (το «Ι» δεν χρησιμοποιείται) και ούτω καθεξής μέχρι το «Y» για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου. Το πρώτο εξάμηνο είναι πάντα η 1η έως τη 15η του μήνα, ανεξαρτήτως του αριθμού των ημερών κατά το δεύτερο «μισό». Το δεύτερο γράμμα και ο αριθμός υποδεικνύουν τη σειρά της ανακάλυψης μέσα σε αυτό το μισό μήνα. Ο 8ο ήσσονος σημασίας πλανήτης που ανακαλύφθηκε κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 1950, για παράδειγμα, θα πρέπει να οριστεί προσωρινά 1950 FH. Αλλά δεδομένου ότι οι σύγχρονες τεχνικές αποφέρουν συνήθως πολύ περισσότερα από 25 αντικείμενα (και πάλι το «I» δεν χρησιμοποιείται) σε μισό μήνα, ένας αριθμός δείκτη επισυνάπτεται για να αναφέρει τον αριθμό των φορών που τα γράμματα εναλλάσσονται. Έτσι, ο 28ος μικρός πλανήτης που ανακαλύφθηκε το δεύτερο μισό του Μαρτίου 1950 θα είναι 1950 FC1. Για τεχνικούς λόγους, όπως οι περιορισμοί ASCII, ο δείκτης μερικές φορές γράφεται στο ίδιο μέγεθος με τα γράμματα, έτσι θα μπορούσε να γραφτεί ως 1950 FC1. Οι δείκτες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1926 για τον 1926 GA1. Μια ιδιοσυγκρασία αυτού του συστήματος είναι ότι το δεύτερο γράμμα παρατίθεται πριν από τον αριθμό, ακόμη και αν το δεύτερο γράμμα θεωρείται «λιγότερο σημαντικό». Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα περισσότερα συστήματα αρίθμησης του κόσμου. Αυτή η ιδιοσυγκρασία δεν φαίνεται, ωστόσο, σε ηλεκτρονικά έγγραφα, όπου ο αριθμός είναι συχνά γραμμένος πριν από το τελευταίο γράμμα. Για παράδειγμα, στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες για μικρούς πλανήτες ο 1926 GA 1 συνήθως θα γραφτεί 1926G01A. Ονοματολογία δορυφόρων Ονοματολογία αστεροειδών New- And Old-Style Minor Planet Designations (Minor Planet Center)
Χαλκωματά Πάτρας

Χαλκωματά ονομάζεται συνοικία της Πάτρας, η οποία πήρε το όνομά της από την οικογένεια Χαλκωματά που εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 1688, προερχόμενη από την Αθήνα. Στη συγκεκριμένη περιοχή είχε εξοχικό ο Αντώνιος Καλαμογδάρτης, ο οποίος είχε και το παρωνύμιο «ο ερημίτης του Χαλκωματά». Το 1923 ενώθηκε με την συνοικία του Γυρί και δημιουργήθηκε μια νέα συνοικία με το όνομα Σκαγιοπούλειο. Η συνοικία οριοθετείται από τον σταθμό του ΟΣΕ στον Άγιο Ανδρέα έως την οδό Βορείου Ηπείρου. Σήμερα ονομάζεται και Νέα Κύπρος.

 Στη συνοικία Χαλκωματά ιδρύθηκε το 1925 η Προοδευτική Πατρών. Με την απελευθέρωση η Προοδευτική επανιδρύθηκε και στη μεταπολεμική περίοδο αγωνίστηκε 4 χρονιές στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πατρών (1964, 1965, 1966, 1967), ενώ από το 1946 έως το 1963 αγωνίστηκε 11 φορές στη Β΄ και 8 φορές στη Γ΄ Κατηγορία.Το 1967 υποχρεώθηκε από το δικτατορικό καθεστώς σε αναγκαστική συγχώνευση με τη Θύελλα, τον Ολυμπιακό, τον Αχιλλέα, τον Ηρακλή, τον Πατραϊκό και τον Απόλλωνα για τη δημιουργία του Α.Π.Σ. Πάτραι.Επανιδρύθηκε με την πτώση του καθεστώτος και το 1998 συγχωνεύτηκε με την Κύπρο, ομάδα από τη συνοικία της Κυψέλης και ονομάστηκε Προοδευτική/Κύπρος Πατρών με έδρα την Κυψέλη. Το 2001 κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πατρών, νικώντας στον τελικό με 2-1 στην παράταση τον Άρη στα Προσφυγικά.Το 2004 αγωνίστηκε για τελευταία φορά στο πρωτάθλημα και δραστηριοποιήθηκε ξανά το 2016, ξεκινώντας από τη Γ΄ Κατηγορία τη σεζόν 2016-17. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995. Κώστας Λογαράς, Πάτρα, μια πόλη στην λογοτεχνία, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9. Ξενοφών Αργ. Παπαευθυμίου, Η Πάτρα των ανωνύμων. Πρώιμα και λαϊκά στοιχεία στην αρχιτεκτονική της Πάτρας, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-960-88372-2-5.
Κώστας Παπαϊωάννου (φιλόσοφος)

Ο Κώστας Παπαϊωάννου (16 Ιανουαρίου 1925, Βόλος – 17 Νοεμβρίου 1981, Μπομπινί) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και συγγραφέας που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Παρίσι.

 Ο Κώστας Παπαϊωάννου γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1925 στο Βόλο. Ο πατέρας του ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη της σοσιαλιστικής ΕΛΔ του Σβώλου, στον τομέα των αγροτικών συνεταιρισμών. Όταν μετακόμισε στην Αθήνα, ο γιος του τον ακολούθησε και συνέχισε το υπόλοιπο Γυμνάσιο στη Βαρβάκειο. Εκεί ανέπτυξε φιλία με έναν μετέπειτα στοχαστή του Παρισιού, τον Κώστα Αξελό. Το 1941 εγγράφονται και οι δύο στη Νομική Σχολή Αθηνών, αλλά ο Αξελός γίνεται μέλος της ΕΠΟΝ, ενώ ο Παπαϊωάννου εντάσσεται στο ΕΑΜ και λίγο αργότερα στο ΚΚΕ, και οι μέχρι τότε σχέσεις τους διακόπτονται. Το 1945 διαγράφεται από το ΚΚΕ, μαζί με τον Άδωνι Κύρου και τη Μιμίκα Κρανάκη. Μετά από παρεμβάσεις του Γαλλικού Ινστιτούτου της Αθήνας, επιλέγεται από το Γαλλικό Κράτος ως ένας από τους 300 στους οποίους δίνεται ευκαιρία εξόδου από τη χώρα, με το πλοίο Mataroa, και εγκατάστασής τους στη Γαλλία. Ο Παπαϊωάννου εκμεταλλεύεται την ευκαιρία και εγκαθίσταται μόνιμα στο Παρίσι. Το 1948 αποφοιτά από τη φιλοσοφική σχολή της Σορβόννης. Αυτά τα χρόνια γράφει και τα πρώτα του διάσημα βιβλία και άρθρα. Γράφει πολλά φιλοσοφικά και πολιτικά βιβλία, πολλά από τα οποία καταδικάζουν τον σταλινισμό και τη λαθεμένη, κατ' αυτόν, εφαρμογή του σοσιαλισμού στο Ανατολικό Μπλοκ. Με την προσπάθειά του να ασκήσει κριτική στον Μαρξ, από αριστερή όμως σκοπιά, διακρίνεται διεθνώς και κερδίζει παγκόσμια πρωτοπορία στις αρχές της δεκαετίας του '50. Ο λόγος είναι ότι ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ασκηθεί κριτική στον μαρξισμό, εκτός από αστική ή ακαδημαϊκή σκοπιά, όπως αυτή του Ραϋμόν Αρόν. Παρά την κριτική του, ο Παπαϊωάννου παρέμενε πιστός στις αξίες του μαρξισμού, αποσκοπώντας στη βελτίωσή του.Υπήρξε επίσης ακαδημαϊκός για πολλά χρόνια, διδάσκοντας φιλοσοφία στο Cencier και στο Παρίσι και κοινωνιολογία στη Σχολή Ανωτέρων Εμπορικών Σπουδών. Η θεωρία της κοινωνικής πάλης (1954) Βιομηχανία και κοινωνία (1956) Η οικονομική ερμηνεία του ταξικού διαφορισμού (Κριτική της μαρξιστικής θεωρίας των κοινωνικών τάξεων) (1959) Οικονομική υπανάπτυξη και κοινωνική επανάσταση (Η γένεση του Ολοκληρωτισμού) (1959)
Live in Paris 1975

Live in Paris 1975 είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος ηχογραφήθηκε στις 7 Απριλίου του 1975 στο "Παλαί ντε Σπορ" του Παρισιού. Το άλμπουμ αυτό κυκλοφόρησε στις 5 Απριλίου 2001 και αποτελεί ηχητικό ντοκουμέντο της τελευταίας ζωντανής εμφάνισης του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ με το υπόλοιπο συγκρότημα, μέχρι την επανένωση τους το 1984. Μετά την αποχώρηση του, ο Μπλάκμορ δημιούργησε τους Rainbow και αντικαταστάθηκε στους Deep Purple από τον αμερικάνο κιθαρίστα, Τόμι Μπόλιν.Τα τραγούδια προέρχονται από τα στούντιο άλμπουμ "Machine Head", "Burn" και "Stormbringer". Άλλες κυκλοφορίες που περιλαμβάνουν κομμάτια του "Live in Paris 1975" είναι το "Made in Europe" και το "Mk III: The Final Concerts". Στις 29 Ιανουαρίου 2013, η εταιρεία "Eagle Rock" κυκλοφόρησε την επανέκδοση του άλμπουμ, με επιπλέον υλικό μία συνέντευξη του τραγουδιστή Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, του μπασίστα Γκλεν Χιούζ και του ντράμερ Ίαν Πέις, ηχογραφημένη το 1975.

 CD 1 1. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 9:46 2. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 5:12 3. The Gypsy (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice) - 6:11 4. Lady Double Dealer (Blackmore, Coverdale) - 4:35 5. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 12:49 6. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:10 7. You Fool No One (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 19:30 CD 2 8. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 21:21 9. Going Down (Nix) - 5:19 10. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:33 Μπόνους επανέκδοσης 11. Συνέντευξη το 1975 με τους Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, Γκλεν Χιούζ και Ίαν Πέις - 23:19 Paris 1975 (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία επανέκδοσης: 29 Ιανουαρίου 2013 Το "Live in Paris 1975" ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple: Live In Paris 1975. CD Review