Τόζιμ

Το Τόζιμ (πολωνικά: Torzym, γερμανικά: Sternberg in der Neumark) είναι κωμόπολη του Πόβιατ Σουλέντσιν στο Βοεβοδάτο Λούμπους στη δυτική Πολωνία. Είναι η διοικητική έδρα της αστικής-αγροτικής Γκμίνα Τόζιμ. Το Τόζιμ ήταν γνωστό ως Toruń Lubuski (Τόρουν Λουμπούσκι) μεταξύ 1945 και 1946.

 Το Τόζιμ βρίσκεται στον ρυάκι Ιλάνκα, έναν δεξιό παραπόταμο του Όντερ, στην ιστορική Γη Του Λούμπους. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται περίπου 36 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων με τη Γερμανία, στο Σουουμπίτσε. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τόζιμ είναι μια στάση στη σιδηροδρομική γραμμή Βαρσοβίας-Κουνοβίτσε. Η πόλη έχει επίσης πρόσβαση στον παράλληλο αυτοκινητόδρομο Α2, μέρος της μεγάλης ευρωπαϊκής οδού E30, στον κόμβο Τόζιμ. Η περιοχή της Γης του Λούμπους αποτέλεσε τμήμα της Πολωνίας από τη δημιουργία του κράτους τον 10ο αιώνα. Ο οικισμός δημιουργήθηκε κάποια στιγμή μετά το 1249, όταν η Γη του Λούμπους πωλήθηκε από τον Άνω Δούκα της Πολωνίας Μπολέσλαφ Β΄ τον Φαλακρό στους Αρχιεπίσκοπους του Μαγδεμβούργου. Βρίσκεται στην εμπορική διαδρομή από τη Φρανκφούρτη (Όντερ) προς το Πόζναν στη Μείζων Πολωνία, ένα φρούριο στη θέση πιθανότατα πήρε το όνομά του από τον Κόνραντ φον Στέρνμπεργκ, Πρίγκιπα-Αρχιεπίσκοπο του Μαγδεμβούργου από το 1266 έως το 1277. Το 1287, ο αρχιεπίσκοπος του Μαγδεμβούργου, Ερρίκος του Βρανδεμβούργου, έδωσε τα κτήματα ως ενέχυρο στα μεγαλύτερα αδέρφια του, τους Μαργράβους του Βραδεμβούργου του Οίκου των Ασκάνια. Σύμφωνα με τον κανόνα του Βραδεμβούργου, ολόκληρη η περιοχή ανατολικά του ποταμού Όντερ από το 1300 ονομάστηκε «Γη του Στέρνμπεργκ» (Sternberger Land). Αφού ξέσπασε ένας πόλεμος για τον έλεγχο της περιοχής το 1319, η πόλη τέθηκε ξανά υπό τον έλεγχο της Πολωνίας, ως μέρος του Δουκάτου του Γκουούγκουφ, αλλά το 1326 έπεσε ξανά στα χέρια του Βραδεμβούργου.Μεταξύ 1373 και 1415, η πόλη ήταν μέρος των εδαφών του Στέμματος της Βοημίας. Το 1375, έλαβε προνόμια πόλης. Αρκετά αρχοντικά εμφανίστηκαν στη γύρω περιοχή, που κατείχαν ντόπιοι ευγενείς. Οι πολίτες βασίζονταν κυρίως στο εμπόριο βοοειδών, την ζυθοποιία και τα αποστακτήρια. Το Κάστρο του Στέρνμπεργκ πιθανότατα καταστράφηκε κατά τη διάρκεια εκστρατείας το 1506 του Ιωακείμ Α΄ Νέστωρ του Βρανδεμβούργου του Οίκου των Χοεντσόλερν, υπό τον φόβο των ιπποτών-κλεφτών.Μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, η Γη του Στέρνμπεργκ ενσωματώθηκε στην πρωσική Επαρχία του Βραδεμβούργου και ανακλήθηκε σε ένα Landkreis που ιδρύθηκε το 1816 με τη διοικητική του έδρα στο Ζιελένζιγκ (από το 1852 στο Ντρόσεν). Μέρος του μεγαλύτερου Regierungsbezirk Frankfurt, το 1873 η περιοχή χωρίστηκε στα δύο, στο Weststernberg (Ντρόσεν) και στο Oststernberg (Ζιελένζιγκ) με το όνομα του Στέρνμπεργκ. Η προτεσταντική ενοριακή εκκλησία ξαναχτίστηκε μεταξύ 1831 και 1834 σε νεοκλασικό στιλ σύμφωνα με σχέδια που σχεδίασε ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ. Από το 1871 έως το 1945 η πόλη ήταν μέρος της Γερμανίας. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές κατά την Επίθεση Βιστούλα-Όντερ του Κόκκινου Στρατού τις τελευταίες εβδομάδες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον πόλεμο, το Τόζιμ έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας μετά την εφαρμογή της γραμμής Όντερ-Νάισσε το 1945. Το Τόζιμ ανέκτησε το καθεστώς πόλης το 1994. Εβραϊκή κοινότητα στο Τόζιμ στο Virtual Shtetl