Δημοτικά Διαμερίσματα του Παρισιού

Τα δημοτικά διαμερίσματα του Παρισιού (γαλλικά: Les arrondissements de Paris) είναι κοινοτικές διοικητικές διαιρέσεις που διαιρούν το Παρίσι, την πρωτεύουσα της Γαλλίας, σε είκοσι περιοχές. Χρησιμεύουν ως πλαίσιο για την εκλογή των συμβούλων του Παρισιού, οι οποίοι έχουν αρμοδιότητες δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων. Η διαίρεση του Παρισιού σε διαμερίσματα άρχισε από το 1795 (νόμος της 19ης Βαντεμιαίρ έτος IV), με διαίρεση σε 12 διαμερίσματα. Τα διαμερίσματα, στην παρούσα κατάστασή τους, οριοθετήθηκαν από το νόμο της 16ης Ιουνίου 1859, ο οποίος αύξησε τον αριθμό τους από 12 σε 20 στα πλαίσια προσάρτησης των προαστίων. Αυτά τα δημοτικά διαμερίσματα δεν πρέπει να συγχέονται με τα νομαρχιακά διαμερίσματα, τα οποία είναι ένα άλλο είδος διοικητικής υποδιαίρεσης σε επίπεδο νομών στη Γαλλία. Οι κοινότητες της Λυών και της Μασσαλίας υποδιαιρούνται επίσης σε δημοτικά διαμερίσματα.

 Τα 20 διαμερίσματα είναι διατεταγμένα σε δεξιόστροφο σπειροειδές σχήμα (συχνά παρομοιάζεται με κέλυφος σαλιγκαριού), που αρχίζει από το κέντρο της πόλης, με το πρώτο στη δεξιά όχθη (βόρεια όχθη) του Σηκουάνα. Στο Παρίσι, ο αριθμός του διαμερίσματος αναγράφεται στις πινακίδες ονοματοδοσίας οδών, πλατειών κλπ. συνήθως σε αριθμούς αλλά και στη λατινική αρίθμηση. Για παράδειγμα, ο πύργος του Άιφελ ανήκει στο VIIe (7ο) διαμέρισμα. Στην καθημερινή ομιλία, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μόνο τον τακτικό αριθμό που αντιστοιχεί στο διαμέρισμα. Το κάθε διαμέρισμα χωρίζεται σε 4 συνοικίες. Στις 11 Οκτωβρίου 1795, το Παρίσι χωρίστηκε σε 12 διαμερίσματα τα οποία αριθμήθηκαν από δυτικά προς ανατολικά, με τους αριθμούς 1-9 να βρίσκονται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα και τους αριθμούς 10-12 στην αριστερή όχθη. Κάθε διαμέρισμα υποδιαιρέθηκε σε τέσσερις συνοικίες, οι οποίες αντιστοιχούσαν στις 48 αρχικές περιοχές που δημιουργήθηκαν το 1790. Ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ' και ο νομάρχης Σηκουάνα βαρόνος Οσμάν ανέπτυξαν ένα σχέδιο για την ενσωμάτωση αρκετών από τις γύρω κοινότητες στη δικαιοδοσία του Παρισιού στα τέλη της δεκαετίας του 1850. Το Κοινοβούλιο ψήφισε τη νομοθεσία το 1859 και η επέκταση τέθηκε σε ισχύ όταν ο νόμος εκδόθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1859 (αν και οι φόροι δεν επεκτάθηκαν στα νέα διαμερίσματα μέχρι την 1η Ιουλίου 1860). Τα προηγούμενα 12 διαμερίσματα αναδιοργανώθηκαν σε 20. Όταν ο Οσμάν παρουσίασε το σχέδιό του για τα νέα σύνορα των διαμερισμάτων και το σύστημα αρίθμησης, οι κάτοικοι του Πασί διατύπωσαν αντιρρήσεις επειδή η περιοχή τους βρέθηκε στο νέο 13ο διαμέρισμα και εκείνη την εποχή η έκφραση «παντρεύτηκαν στο δέκατο τρίτο» ήταν ένας ειρωνικός τρόπος αναφοράς σε ζευγάρια που συζούσαν χωρίς να έχουν παντρευτεί. Ο δήμαρχος του Πασί, επινόησε την ιδέα της αρίθμησης των διαμερισμάτων σε μια σπειροειδή διάταξη που άρχιζε με το 1ο διαμέρισμα στα βασιλικά παλάτια στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα και τοποθετούσε το Πασί στο 16ο διαμέρισμα. Αυτό το σύστημα αρίθμησης διατηρείται μέχρι σήμερα. Από τον Απρίλιο του 2020, τα πρώτα τέσσερα διαμερίσματα θα συνδεθούν μεταξύ τους στον 1ο τομέα, που θα ονομάζεται Παρίσι-Κέντρο και θα αναλάβει όλες τις λειτουργίες διαμερίσματος. Μόνο ο ταχυδρομικός κώδικας θα παραμείνει σε ισχύ. Αυτή η μεταρρύθμιση, η οποία θα εφαρμοσθεί από την επομένη του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών του 2020, δεν καταργεί τα πρώτα τέσσερα διαμερίσματα αλλά τα συγκεντρώνει σε έναν ενιαίο διοικητικό και εκλογικό τομέα. Ιστοσελίδα που δείχνει την τοποθεσία και γενικές πληροφορίες για τα διαμερίσματα του Παρισιού (αγγλικά) Τα διαμερίσματα του Παρισιού Βίντεο στο youtube με ελληνικούς υπότιτλους