Χριστίνα του Μεκλεμβούργου

Η Χριστίνα, γερμ.: Christina von Mecklenburg-Schwerin (8 Αυγούστου 1639 - 30 Ιουνίου 1693) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Μεταξύ 1681 και 1693 υπηρέτησε ως ηγουμένη στο αβαείο Γκάντερσχαϊμ. Ήταν επίσης πριγκίπισσα της αυτοκρατορίας (reichsfürstin).

 Ο Aδόλφος-Φρειδερίκος Α΄ δούκας του Mεκλεμβούργου (1588 - 1658) είναι γνωστό ότι ήταν ο πατέρας τουλάχιστον δεκαέξι παιδιών από τους δύο γάμους του. Οι πηγές διαφέρουν ως προς τη χρονολογική κατάταξη της Χριστίνας στη λίστα των παιδιών τού πατέρα της, επειδή δεν αναφέρουν όλα αυτά τα παιδιά που απεβίωναν ως βρέφη. Σύμφωνα με μία πηγή, ήταν η τέταρτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) τού πατέρα της με τη 2η σύζυγό του Μαρία-Αικατερίνη των Γουέλφων (1616–1665), κόρη του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ. Μετά από αίτημα της μητέρας της, και με τη μεσολάβηση του 2ου εξαδέλφου της Aντωνίου-Ούλριχ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, από το 1665 απέκτησε μία πρόσοδο μέσω του διορισμού της ως μέλος του Συλλόγου του αβαείου Γκάντερσχαϊμ (το νεότερο ως τότε μέλος του). Παρά το νεαρό της ηλικίας της, στις 3 Οκτωβρίου 1665 η Χριστίνα εξελέγη διάκονος στο αβαείο, μετά από εισήγηση του Αυγούστου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, ο οποίος ήταν ο νεότερος των επιζώντων θείων της μητέρας της. Η διακονία της την έθετε ως πιθανή διάδοχο της ηγουμένης Δωροθέας-Χέντβιχ, μίας άλλης συγγενούς της. Ωστόσο η ηγουμένη Δωροθέα-Χέντβιχ αποσύρθηκε από τη θέση νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν: το 1677 παρακολούθησε μία ρωμαιοκαθολική λειτουργία και συναντήθηκε με Ιησουίτες σε μία επίσκεψη στο Αμβούργο· λίγο μετά μεταστράφηκε σε Ρωμαιοκαθολικισμό. Όμως το αβαείο Γκάντερσχαϊμ είχε πλέον γίνει ένα λουθηρανικό εγκαθίδρυμα, έτσι ο Ροδόλφος-Αύγουστος την έπεισε να παραιτηθεί ηγουμένη. Η παραίτησή της πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουλίου 1678, σε μια εποχή που η Χριστίνα του Μεκλεμβούργου δεν ήταν ακόμη 40 ετών. Σε αυτό το σημείο δεν ήταν η Χριστίνα που διαδέχθηκε την ηγουμένη, αλλά η κόρη του δούκα, η Χριστίνα-Σοφία. Ωστόσο αυτή παρέμεινε στη θέση μόνο για τρία χρόνια, καθώς έφυγε για να παντρευτεί έναν εξάδελφό της και εξ υιοθεσίας αδελφό της, τον Aύγουστο-Γουλιέλμο, που από το 1714 έγινε δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, στις 29 Ιουνίου 1681. Αυτή τη φορά, στις 9 Αυγούστου 1681 η Χριστίνα του Μεκλεμβούργου εξελέγη για να διαδεχθεί τη Χριστίνα-Σοφία ως ηγουμένη. Η τοποθέτησή της έγινε στις 11 Οκτωβρίου 1681, ακολουθώντας την «capitulatio caesarea» (επίσημη υπό όρους αποδοχή της θέσης). Ακολούθησε η περιβολή τού αξιώματός της από τον αυτοκράτορα με τα κατάλληλα βασιλικά διάσημα, που έγινε στις 13 Απριλίου 1683. Η Χριστίνα του Mεκλεμβούργου, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ, απεβίωσε από τραυματισμό ή ασθένεια στις 30 Ιουνίου 1693. Διάδοχός της ως ηγουμένη στο αβαείο Γκάντερσχαϊμ έγινε η 12ετής εξαδέλφη της Ερριέττα-Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Αυτή όμως γέννησε ένα νόθο τέκνο και αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 1712. Ενώ ήταν ακόμη εν ζωή, η Χριστίνα του Μεκλεμβούργου είχε προνοήσει για τη δημιουργία ενός περίτεχνου μπαρόκ τάφου στο γυναικείο παρεκκλήσιο της μονής Γκάντερσχαϊμ για την ίδια και την αδελφή της Μαρία-Ελισάβετ. Οι επιγραφές είναι σε στίχους αλεξανδρινούς (12σύλλαβους), που ασχολούνται με το θέμα του τέλους και των παρελθόντων πραγμάτων· έχουν αποδοθεί στον πάστορα Άρνολντ-Γκότφριντ Μπάλενσταετ (1660-1722). Η σαρκοφάγος της τοποθετήθηκε στον τάφο στις 3 Αυγούστου 1693. Ακολούθησε αυτή της μικρότερης αδελφής της στην άλλη πλευρά της κατασκευής περίπου 20 χρόνια αργότερα. Ο τάφος αποκαταστάθηκε πλήρως με εντολή του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Γ΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου το 1892 .