Αλ Μπάνο και Ρομίνα Πάουερ

Οι Αλ Μπάνο και Ρομίνα Πάουερ (αγγλικά: Al Bano and Romina Power) είναι ένα ιταλοαμερικανικό ντουέτο ποπ μουσικής που δημιουργήθηκε το 1975 από το τότε παντρεμένο ζευγάρι του Ιταλού τραγουδιστή Αλ Μπάνο και της Ρομίνα Πάουερ, αμερικανικής καταγωγής κόρης του σταρ του Χόλιγουντ, Τάιρον Πάουερ. Οι πιο γνωστές διεθνείς επιτυχίες τους περιλαμβάνουν τα "Felicità", "Sharazan", "Tu, soltanto tu (Mi hai fatto innamorare)", " Ci sarà", "Sempre sempre" και "Libertà!". Το ντουέτο ηχογραφούσε κυρίως στα ιταλικά, αλλά έχει κυκλοφορήσει επίσης μεγάλο αριθμό δίσκων στα ισπανικά και τα γαλλικά. Συμμετείχων δύο φορές στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, το 1976 και το 1985 και εμφανίστηκαν πέντε φορές στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, κερδίζοντας το 1984 με το τραγούδι "Ci sarà". Το ζευγάρι γύρισε επίσης επτά ταινίες, βασισμένες στα τραγούδια τους, μεταξύ 1967 και 1984. Οι δυο τους πήραν διαζύγιο το 1999, αλλά επανενώθηκαν επαγγελματικά το 2013.

 Ο Αλ Μπάνο Καρίζι γνώρισε τη Ρομίνα Πάουερ, κόρη του Αμερικανού κινηματογραφικού σταρ Τάιρον Πάουερ, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Nel sole, που πήρε το όνομά του από ένα από τα τραγούδια του, το 1967. Ο Αλ Μπάνο είχε ήδη κυκλοφορήσει μια σειρά από σόλο ηχογραφήσεις και η Πάουερ μέχρι τότε είχε εμφανιστεί σε αρκετές ιταλικές ταινίες. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1970 στο Τσελίνο Σαν Μάρκο της Ιταλίας. Το πρώτο τους σινγκλ, με τίτλο "Storia di due innamorati", κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά από τις δισκογραφικές La voce del padrone και Odeon, και γνώρισε μικρή επιτυχία στην Ιταλία. Το τραγούδι εμφανίστηκε στο σόλο άλμπουμ του Αλ Μπάνο με τίτλο A cavallo di due stili. Η Πάουερ κυκλοφόρησε επίσης τρία σόλο άλμπουμ μεταξύ 1969 και 1974. Το 1975, το ζευγάρι κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ ως ντουέτο με τίτλο Atto I (επίσης γνωστό ως Dialogo και Arena blanca, mar azul) το οποίο περιελάμβανε το δημοφιλές τραγούδι "Dialogo". Το 1976, εκπροσώπησαν την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι " We'll Live It All Again", που τραγουδήθηκε στα ιταλικά και τα αγγλικά, και τερμάτισαν έβδομοι. Ηχογράφησαν επίσης το τραγούδι στα ισπανικά και στα γαλλικά, ως "Viviremos todo de nuevo" και "T'aimer encore une fois", αντίστοιχα. Στη συνέχεια, το ντουέτο έκανε αρκετές ηχογραφήσεις στα γαλλικά, συμπεριλαμβανομένων των επιτυχιών "Des nuits entières" και "Enlacés sur le sable" (γαλλική έκδοση του "Prima notte d'amore"). Το 1981, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Sharazan", το οποίο έγινε σημαντική διεθνής επιτυχία, και κυκλοφόρησαν ένα ισπανικό άλμπουμ. Το 1982, το ντουέτο έσπασε τα ιταλικά ρεκόρ έχοντας ταυτόχρονα τέσσερα τραγούδια στην ιταλική επιτυχία. Την ίδια χρονιά, συμμετείχαν στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι "Felicità" και τερμάτισαν δεύτεροι. Το τραγούδι έγινε ευρέως δημοφιλές, πουλώντας πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα και έλαβε τη "Γερμανική Χρυσή Σφαίρα 1982". Εμφανίστηκε στο επόμενο άλμπουμ τους με τον τίτλο Felicità (σε ορισμένες περιοχές κυκλοφόρησε ως Aria pura ), το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε επίσης στα ισπανικά και κυκλοφόρησε ως Felicidad. Το ντουέτο διατήρησε την παράδοση της ηχογράφησης ισπανικών διασκευών των άλμπουμ του τα επόμενα χρόνια. Ο Αλ Μπάνο και η Πάουερ κυκλοφόρησαν ένα ακόμη άλμπουμ το 1982, το Che angelo sei, με μία ακόμη μεγάλη επιτυχία, το "Tu, soltanto tu (Mi hai fatto innamorare)". Η συλλογή τους του 1983 Amore mio γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία σε γερμανόφωνες χώρες. Το 1984 κέρδισαν το Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι «Ci sarà» από το άλμπουμ τους Effetto amore, συγκεντρώνοντας πάνω από 2 εκατομμύρια ψήφους. Το 1985 συμμετείχαν για δεύτερη και τελευταία φορά στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, με το τραγούδι "Magic Oh Magic" και, ξανά, πήραν την έβδομη θέση. Το 1986, ο Αλ Μπάνο και η Πάουερ υπέγραψαν συμβόλαιο με τη WEA και ηχογράφησαν το άλμπουμ Semper semper, το οποίο επιβεβαίωσε τη διεθνή επιτυχία τους. Το τραγούδι «Settembre» είχε τη φωνή της κόρης τους, Κρίστελ, ενώ για το «Lord Byron» χρησιμοποίησαν ηχογραφήσεις της ποίησης του λόρδου Βύρωνα από τον Τάιρον Πάουερ. Το 1987 συμμετείχαν και πάλι στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι «Nostalgia canaglia» και ήρθαν τρίτοι. Το άλμπουμ τους Libertà! κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά. Η κόρη του ζευγαριού Ιλένια τραγούδησε ντουέτο με τη Ρομίνα στο «Abbi fede». Το 1988, το ζευγάρι κυκλοφόρησε το άλμπουμ Fragile και την επόμενη χρονιά πήρε μέρος για μία ακόμη φορά στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με το τραγούδι "Cara terra mia", καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Το σινγκλ είχε μικρή μικρή επιτυχία στην Ιταλία. Το 1990, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Fotografia di un momento, με το επιτυχημένο σινγκλ "Donna per amore", ακολουθούμενο από το χριστουγεννιάτικο άλμπουμ Weihnachten bei uns zu Hause που κυκλοφόρησε στη Γερμανία, το οποίο αργότερα εμφανίστηκε στην Ιταλία ως Corriere di Natale. Το 1991, ο Αλ Μπάνο και η Ρομίνα Πάουερ συμμετείχαν στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο για πέμπτη και τελευταία φορά ως ντουέτο, αυτή τη φορά με το τραγούδι "Oggi sposi", καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση. Την ίδια χρονιά, γιόρτασαν τα 25 χρόνια της κοινής τους καλλιτεχνικής καριέρας κυκλοφορώντας δύο ανθολογίες με τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους: Le più belle canzoni (στην Ιταλία) και Vincerai (στην Ευρώπη). Έγραψαν επίσης μια αυτοβιογραφία και κυκλοφόρησαν ένα βίντεο, και τα δύο με τίτλο Autoritratto dalla A alla R. Η κόρη τους Ιλένια Καρίζι εξαφανίστηκε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες το 1994 στη Νέα Ορλεάνη, κάτι που ώθησε το ζευγάρι να αποσυρθεί από τις περιοδείες για να αφοσιωθεί στην αναζήτηση της κόρης τους. Η υπόθεσή της παραμένει άλυτη. Το 1995, το ζευγάρι κυκλοφόρησε το τελευταίο τους κοινό στούντιο άλμπουμ με τίτλο Emozionale, ακολουθούμενο από το βίντεο Una vita emozionale. Το 1996, ο Αλ Μπάνο συμμετείχε μόνος του στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, τραγουδώντας το "È la mia vita", ενώ η Ρομίνα Πάουερ πήρε μέρος στην τηλεοπτική μίνι σειρά Il ritorno di Sandokan. Μαζί κυκλοφόρησαν τη συλλογή Ancora. . . Zugabe. Το 1997, ο Αλ Μπάνο κυκλοφόρησε ένα σόλο άλμπουμ με τίτλο Concerto classico και η Πάουερ δημοσίευσε ένα βιβλίο για τον πατέρα της, με τίτλο Cercando mio padre το 1998. Το 1999, ο Αλ Μπάνο ανακοίνωσε τον χωρισμό τους σε μια ανοιχτή επιστολή στο εβδομαδιαίο περιοδικό Oggi, στην οποία εξήγησε τους λόγους για τον χωρισμό τους σε σχέση με την εξαφάνιση της κόρης τους. Οι δυο τους επανενώθηκαν το 2013, σύμφωνα με πληροφορίες μόνο επαγγελματικά, για μια συναυλία στη Μόσχα (την πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση μαζί μετά από δεκαέξι χρόνια). Συνέχισαν να παίζουν ζωντανά ως ντουέτο το 2014 και το 2015, με μία ακόμη συμμετοχή στο Σαν Ρέμο, το 2015. Nel sole, σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι (1967) L'oro del mondo, σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι (1968) Il suo nome è Donna Rosa, σκηνοθεσία Έτορε Μαρία Φιτσαρότι (1969) Pensando a te, σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι (1969) Mezzanotte d'amore, σκηνοθεσία Έτορε Μαρία Φιτσαρότι (1970) Angeli senza paradiso, σκηνοθεσία Έτορε Μαρία Φιτσαρότι (1970) Champagne in paradiso, σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι (1984)