Citroën C15

Το Citroën C15 ήταν ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «light van» (ελαφρύ βαν) που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1984 έως τον Δεκέμβριο του 2005. Όπως και με προηγούμενα επαγγελματικά οχήματα της Citroen, η παραγωγή του ήταν πολύ μεγαλύτερη στην Ισπανία και στη Βραζιλία, οπού τέτοιου τύπου οχήματα συνέχιζαν να πουλάνε πολύ καλά και η παραγωγή του σε αυτές τις χώρες συνεχίστηκε για πολλά χρόνια μετά.

 Το Citroën C15 παρουσιάστηκε και πρωτοκυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984, ως ο αντικαταστάτης του εμφανώς γηρασμένου πλέον Citroën Acadiane. Το C15 βασίστηκε στο Citroën Visa, που κυκλοφορούσε ήδη από το 1978. Το τεχνολογικό του υπόβαθρο ήταν σχετικά φθηνό, αλλά αυτό το έκανε εξαιρετικά αξιόπιστο, εύκολο στη συντήρηση και το ενδεχόμενο μηχανικής βλάβης απεδείχθη πολύ σπάνιο. Όλα αυτά τα προσόντα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμα σε επαγγελματικό αυτοκίνητο και ως αποτέλεσμα το C15 συμπλήρωσε 21 χρόνια στην παραγωγή, σε αντίθεση με το μη επαγγελματικό Visa που συμπλήρωσε μόνο 10 έτη (1978 - 1988). Μεταξύ του 1985 και του 2000, ο κυριότερος ανταγωνιστής του C15 ήταν το Renault Express. Το φορτίο που μπορούσε επισήμως να μεταφέρει το C15 στην πίσω καμπίνα ήταν αρχικά 500 κιλά, ενώ 1 χρόνο μετά το λανσάρισμά του άρχισαν να προσφέρονται εκδοχές των 600, 765 και 800 κιλών. Υπήρξε και μία έκδοση με 20 εκατοστά μακρύτερη πίσω καμπίνα, ωφέλιμο φορτίο 600 κιλά και πίσω ενιαίο κάθισμα, καθώς και μία σπάνια ειδική έκδοση κατά 50 εκατοστά μακρύτερη. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδόσεις του μοντέλου ήταν 135 χιλιόμετρα την ώρα. Τα πρώτα μοντέλα είχαν μία μεγάλη μονοκόμματη πίσω πόρτα, η οποία όμως στην πράξη απεδείχθη δύσκολη στο άνοιγμα σε στενούς χώρους και, επιπλέον, συχνά έκλεινε βιαίως ή άνοιγε ανεξέλεγκτα όταν έπνεαν ισχυροί άνεμοι, με κίνδυνο ζημιάς ή και τραυματισμού. Για τους λόγους αυτούς, από το 1986 και έως τη λήξη της παραγωγής, όλα τα C15 εφοδιάστηκαν με δίφυλλο πίσω άνοιγμα της καμπίνας φόρτωσης, αποτελούμενο από δύο πόρτες ίδιου σχήματος και μεγέθους. Ένα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα του Citroën C15, ήταν ότι προσφερόταν και σε μία εκδοχή με πλήρες σαλόνι, αλλά εντελώς «άδειο» το πίσω μέρος του αμαξώματος και μόνο με το δάπεδο του σασί, επιτρέποντας έτσι την διαμόρφωση του πίσω μέρους και σε άλλες εκδοχές που δεν υπήρχαν στον επίσημο εργοστασιακό κατάλογο. Υπήρξαν μάλιστα και σπάνιες aftermarket μετατροπές ακόμα και σε εκδοχές με δύο πίσω άξονες ή και σε μίνι τροχόσπιτα του ενός δωματίου. Το Citroën C15 κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4). 954 cm³ βενζίνης, 45 hp (1984 - 1997). Ήταν και ο μοναδικός που συνδυαζόταν με 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Όλοι οι άλλοι έφεραν στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. 1.124 cm³ βενζίνης, 48 hp (1984 - 1996) 1.124 cm³ βενζίνης, 60 hp (1988 - 1996) 1.360 cm³ βενζίνης, 75 hp (1991 - 1996) 1.769 cm³ turbodiesel, 60 hp (1985 - 2000) 1.868 cm³ turbodiesel, 71 hp (Ιανουάριος 2001 - 2005)Ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, η δεξιοτίμονη εκδοχή του μοντέλου πρωτοπαρουσιάστηκε το 1985, αρχικά με τον κινητήρα 1.8 λίτρων turbodiesel και τα πρώτα χρόνια υπό την ονομασία Citroën Champ. Τα πρώτα χρόνια, επίσης, προσφερόταν μόνο σε κόκκινο ή λευκό χρώμα αμαξώματος, υπό τις αντίστοιχες ονομασίες «Van Rouge» και «Van Blanc». Επίσης, είχε σε όλες τις εκδόσεις εξ αρχής στάνταρ υδραυλικό τιμόνι. Σε ορισμένες πάντως αγορές της Βόρειας Ευρώπης, όπως στη Σουηδία, το μοντέλο δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα. Τα πρώτα C15 είχαν τα μπροστινά φλας στα πλαϊνά των προβολέων, αλλά πίσω από τον ίδιο ανακλαστήρα με τους προβολείς, καθώς είχαν κοινή σχεδίαση με το Visa. Ακολούθησαν τρεις αισθητικές ανανεώσεις κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του μοντέλου: Τον Ιούλιο του 1989, έλαβε μια νέα γρίλια με τέσσερις οριζόντιες λωρίδες και το σήμα της Citroën στο πλάι, ενώ τα μπροστινά φλας μετακινήθηκαν στον προφυλακτήρα. Τον Αύγουστο του 1992, το σήμα της Citroën τοποθετήθηκε στο κέντρο της γρίλιας. Τον Ιανουάριο του 2001, ο κινητήρας XUD7 1.8 λίτρων turbodiesel αντικαταστάθηκε από τον νέο DW8 1.9 λίτρων turbodiesel. Όλα τα C15 απέκτησαν συμπληρωματικά φλας στα πλαϊνά, τα οποία ήταν ανεξάρτητα πλέον από τους προβολείς, καθώς και τάσια τροχών από το Citroën Berlingo. Επίσης, έλαβαν και νέα ακρωνύμια, με πιο σύγχρονη γραμματοσειρά, που εναρμονίστηκε με τα άλλα μοντέλα της Citroën την τότε χρονική περίοδο. Ο επίσημος διάδοχος του C15 πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 1996 και ήταν το Citroën Berlingo. Ωστόσο, η δημοτικότητα του C15 ακόμα και τότε ήταν τόσο μεγάλη, ώστε η παραγωγή του συνεχίστηκε για σχεδόν μία δεκαετία ακόμα, στις σχετικές εγκαταστάσεις στη Βίγο της Ισπανίας και τελικώς έληξε τον Δεκέμβριο του 2005. Συνολικά παρήχθησαν 1.181.471 αντίτυπα σειράς C15 στα 21 έτη παραγωγής του μοντέλου. Τον Ιανουάριο του 2008, παρουσιάστηκε και εισήχθη στην αγορά και ένας ακόμα επίσημος αντικαταστάτης, το Citroën Nemo, που κατασκευάστηκε έως τον Δεκέμβριο του 2017. Αφιέρωμα στο Citroën C15 από το Citroënët (στα αγγλικά) www.citroenorigins.fr/ Citroën C15 (στα γαλλικά)