Νεϊλά Ατές

Η Νεϊλά Ατές (Nejla Ateş, 7 Μαρτίου 1932 - 19 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Τουρκάλα χορεύτρια της κοιλιάς και ηθοποιός, γεννημένη στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας. Γεννημένη ως Naciye Batır, απέκτησε φήμη με το καλλιτεχνικό όνομα Nejla Ateş στην Τουρκία και ως Nejla Ates στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν επίσης γνωστή ως λουκούμι (στα αγγλικά "turkish delight"). Συγκεκριμένα, εμφανίστηκε στις ταινίες Ο Βασιλιάς Ριχάρδος και οι Σταυροφόροι και Γιος του Σίνμπαντ και στο Fanny, ένα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ. Ένα γυμνό άγαλμά της στήθηκε στο Σέντραλ Παρκ τον Νοέμβριο του 1954.

 Αφού ο πατέρας της, εργάτης οδοποιίας, πέθανε μετά από εργατικό ατύχημα, η οικογένεια πήγε στην Τουρκία χάρη στην προσπάθεια του Ατατούρκ να απομακρύνει τους Τατάρους Τούρκους που ζούσαν στη Ρουμανία. Ξεκινώντας να εργάζεται σε ένα εργοστάσιο καλτσών, η Νασιγιέ πήρε μαθήματα από μια χορεύτρια με το όνομα Μαντάμ Εσθέρ. Η Μαντάμ Εσθέρ, διαπιστώνοντας το ταλέντο της, την πήγε στη Voice Operetta. Ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στο χορό σε νεαρή ηλικία το 1942. Η ευκαιρία της στη Ses Operetta άνοιξε και άρχισε να συμμετέχει σε επιθεωρήσεις στον κήπο Τεπέμπασι. Εδώ δούλεψε με τον Tenasüp Onat και έναν Ούγγρο χορευτή ονόματι Μάρκο. Έμαθε ακροβατικό χορό από τον Μάρκο. Όταν ο Μάρκο σταμάτησε τον χορό, άρχισε να εργάζεται στον ακροβάτη του Ριφάτ Τελγεζέρ και άλλαξε το όνομά της σε Νεϊλά. Το 1947 έπαιξε στην ταινία Kerim'in Çilesi σε σκηνοθεσία Φερντί Ταϊφούρ. Η περιπέτειά της στο εξωτερικό, που ξεκίνησε από την Κύπρο, την οδήγησε στο Παρίσι, όπου χτυπούσε η καρδιά του κόσμου της διασκέδασης, μετά στη Βηρυτό, τη Βαγδάτη, το Κάιρο, τη Ρώμη. Εργάστηκε στα πιο γνωστά μιούζικαλ και νυχτερινά κέντρα του Παρισιού. Πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μετά την προσφορά που έλαβε το 1952. Η Ατές ήταν επίσης επιτυχημένη σε αυτήν την ήπειρο και ανέβηκε στη σκηνή σε διάφορες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Πόλης του Μεξικού. Έχει εμφανιστεί σε μεγάλες σκηνές του Μπρόντγουεϊ όπως οι Majestic και Belasco και σε διάσημα μιούζικαλ όπως η Fanny. Άρχισε να γίνεται γνωστή ως «το εκλεκτό Τούρκικο λουκούμι». Ωστόσο, ο μάνατζέρ της έχασε όλη της την περιουσία στον τζόγο. Ένα γυμνό άγαλμα της Νεϊλά Ατές που κατασκευάστηκε από τον Νεοϋορκέζο γλύπτη Αλμπίνο Μάνκα στις 4 Νοεμβρίου 1954 τοποθετήθηκε στο Central Park. Το 1954 έπαιξε μια Μαροκινή χορεύτρια στην ταινία Arslan Yürekli Rişar και το 1955 μια Αράβισσα χορεύτρια στην ταινία Sinbad's Son. Η Ατές είχε μια σειρά από στιγμές σκανδάλου, συμπεριλαμβανομένης μιας τρέχουσας κόντρας με τη βασίλισσα του Μπουρλέσκ, Ρόουζ λα Ρόουζ, η οποία ισχυρίστηκε ότι η Ατές έκλεψε τις καλύτερες κινήσεις της στο χορό της κοιλιάς από την παράσταση της Ρόουζ.Παρά την επιτυχία και την ομορφιά της, έπεσε στη φτώχεια και έκανε δύο φορές απόπειρα αυτοκτονίας. Η πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας μέσω υπερβολικής δόσης ηρεμιστικών και ασπιρίνης ακολούθησε έναν καυγά με τον τότε εραστή της, τραγουδιστή Μπόμπι Κολτ. Η Ατές ονομάστηκε ως συμμετέχουσα στη μοιχεία στο διαζύγιό του Κολτ, από τη σύζυγο του Χόουπ Ντάιμοντ. Η Ατές μίλησε δημόσια για την κατάθλιψή της ως εξής: «Έχω χορτάσει τη ζωή... την αγάπη... τα πάντα».Η δεύτερη απόπειρα αυτοκτονίας της με υπερβολική δόση βαρβιτουρικών την άφησε σε προσωρινό κώμα. Υπέστη επίσης μια σειρά τραυματισμών, συμπεριλαμβανομένου ενός δίσκου που γλίστρησε, που προφανώς σχετίζεται με τον χορό της. Οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες ανέφεραν ότι αφότου έφυγε από την Αμερική για να επιστρέψει στην Τουρκία, το 1965, η κάποτε λεπτή ύψους 4'11' και 98 λιβρών μελαχρινή χορεύτρια είχε γίνει μια ξανθιά με βάρος 200 λίβρες. Παντρεύτηκε τον Οζέρ Μπεϊσεχίρ, ο οποίος εργαζόταν ως ακροβάτης στο δυναμικό της επιθεώρησης που ίδρυσε. Άρχισε να αντιμετωπίζει εμφράγματα από το 1967 και μετά. Πέθανε σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης στις 19 Σεπτεμβρίου 1995. Baysaling, Özer, Ates dansi (από τον χήρο της) (Τουρκικά)