BA-20

Το BA-20 (ρωσικά: Broneavtomobil 20‎) ήταν ένα θωρακισμένο όχημα που αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1934. Προοριζόταν να αντικαταστήσει το FAI και οι δοκιμές πεδίου ολοκληρώθηκαν το 1935. Το BA-20 χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια στα πρώτα στάδια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

 Το θωρακισμένο αυτοκίνητο BA-20 αναπτύχθηκε το 1934 για χρήση από επιτελεία του HQ, στις μονάδες αναγνώρισης και επικοινωνιών. Προήλθε από το μη στρατιωτικό αυτοκίνητο GAZ-M1, χρησιμοποιώντας το σασί του, το οποίο ήταν από μόνο του μια τροποποιημένη έκδοση του Αμερικάνικου Ford Model B, που παρήχθη από τον κατασκευαστή οχημάτων GAZ με έδρα το Νίζνι Νόβγκοροντ. Η πλήρης παραγωγή του BA-20 ξεκίνησε το 1935. Το σασί κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο του Νίζνι Νόβγκοροντ. το αμάξωμα κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο του Vyksinskiy, όπου έγινε και η τελική συναρμολόγηση του BA-20. Η κύρια χρήση του BA-20 ήταν ως όχημα ανίχνευσης. Τα ελαστικά του BA-20 σχεδιάστηκαν για να είναι ανθεκτικά σε σφαίρες και θραύσματα με την απλή πλήρωσή τους με σπογγώδες καουτσούκ. Μια παραλλαγή, το BA-20ZhD, θα μπορούσε να ταξιδέψει σε σιδηροδρομικές γραμμές αντικαθιστώντας τους κανονικούς τροχούς με μεταλλικούς τροχούς τύπου σιδηροτροχιάς με φλάντζα. Το όχημα εξήχθη στην Ισπανική Ρεπουμπλικανική πλευρά στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, αν και η συντριπτική πλειονότητα των BA-20 που κατασκευάστηκαν εξυπηρέτησαν τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό. Τα BA-20 είδαν για πρώτη φορά μάχη στη σύγκρουση με την Ιαπωνία το 1939 στον ποταμό Khalkin Gol στη Μογγολία (βλ. Μάχη του Khalkin Gol). Το BA-20 χρησιμοποιήθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία αργότερα το 1939 και στον Χειμερινό Πόλεμο κατά της Φινλανδίας μεταξύ 1939 και 1940, όπου η Φινλανδία κατέλαβε 18 οχήματα, δεινωτάς τους την ονομασία ως BAB B, καθώς και στα πρώτα στάδια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα το 1941. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε την ίδια χρονιά, με περίπου 2,066 BA-20 να έχουν κατασκευαστεί μέχρι τότε. Όπως και με τα περισσότερα θωρακισμένα οχήματα που προέρχονταν από αυτοκίνητα, τα BA-20 ήταν σε μεγάλο βαθμό όχι αρκετά ικανά να υπηρετήσουν σε ανώμαλο έβαθος. Η έλλειψη τετρακίνησης, η υψηλή πίεση του εδάφους και η χαμηλή ισχύς το εμπόδισαν να κινείται εκτός δρόμου, εκτός από πολύ σταθερό έδαφος. Η πανοπλία ήταν πολύ λεπτή για να σταματήσει οτιδήποτε άλλο εκτός από θραύσματα ή πυρά φορητών όπλων, και το 7.62 mm πολυβόλο δεν επαρκούσε για να διεισδύσει σε άλλα οχήματα ανίχνευσης. Ο Κόκκινος Στρατός παρήγαγε πολύ λίγα τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης στον πόλεμο, αλλά αντικατέστησε το BA-20 με το BA-64, το οποίο χρησιμοποίησε αρκετά εξαρτήματα από το BA-20 μέχρι το 1945. Το BA-20 συχνά συγχέεται με το πολύ παρόμοιο θωρακισμένο αυτοκίνητο FAI. Το κύριο χαρακτηριστικό αναγνώρισης είναι η επίπεδη οροφή του BA-20. Το FAI έχει δύο καλύμματα σε σχήμα θόλου πάνω από τους σταθμούς του οδηγού και του συνοδηγού. Τα πρώτα BA-20 (που κατασκευάστηκαν το 1936–37) είχαν τον ίδιο πυργίσκο κάθετης όψης με το FAI, αν και τα περισσότερα οχήματα είχαν πυργίσκο κωνικού σχήματος. BA-20, αρχική παραγωγή. η έκδοση εντολής έχει κεραία ράγας ρούχων. 749 κατασκευάστηκε. BA-20M, βελτιωμένη έκδοση (9 θωράκιση πάχους mm, αναβαθμισμένη ανάρτηση). η έκδοση εντολής έχει κεραία μαστίγιο. 1180 κατασκευή. BA-20ZhD, αυτοκίνητο ανίχνευσης σιδηροδρόμων με αντικαταστάσιμους τροχούς με φλάντζα. 137 κατασκευασμένα, 76 από αυτά με βελτιώσεις BA-20M. BA-21, μόνο πρωτότυπο, 1938 LB-23, μόνο πρωτότυπο, 1939 Κατάλογος AFV Β' Παγκοσμίου Πολέμου της ΕΣΣΔ