Ούρος Πρέντιτς

Ο Ούρος Πρέντιτς (σερβικά κυριλλικά: Урош Предић‎, προφέρεται [ûrɔʃ prɛ̌ːdit͡ɕ] ; Ορλοβάτ, 7 Δεκεμβρίου 1857 - Βελιγράδι, 12 Φεβρουαρίου 1953) ήταν Σέρβος Ρεαλιστής ζωγράφος. Ο Πρέντιτς είναι ίσως πιο γνωστός για τα πρώτα του έργα, που απεικονίζουν απλούς ανθρώπους, καθώς και τα πολλά πορτρέτα του.

 Γεννήθηκε στο Ορλοβάτ και παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στην Τσρεπάγια. Αφού ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Πάντσεβο (αυτό το σχολείο πήρε το όνομά του αργότερα), πήγε στη Βιέννη για να σπουδάσει στην ακαδημία το 1876. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης το 1880. Σπούδασε στην τάξη του καθηγητή Κρίστιαν Γκρίπενκερλ, ο οποίος δίδαξε επίσης τον Πάγια Γιοβάνοβιτς, που ήταν σύγχρονος του Πρέντιτς. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, έλαβε το βραβείο του Γκούντελ - για ένα ανδρικό πρότυπο ζωγραφικής σε λάδι. Το 1882, εργάστηκε στο ιδιωτικό στούντιο του καθηγητή Γκρίπενκερλ, και κατά την περίοδο από το 1883 έως το 1885 ήταν βοηθός καθηγητής του Τμήματος Αρχαιότητας στην Ακαδημία Τεχνών στη Βιέννη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Γκρίπενκερλ και του αρχιτέκτονα Θεόφιλου Χάνσεν, ζωγράφισε 13 τοιχογραφίες αρχαίων, ιστορικών και μυθολογικών συνθέσεων για τη ζωφόρο στη Βουλή των Λόρδων στο Reichsratsgebäude (Κτήριο του Αυτοκρατορικού Συμβουλίου) στη Βιέννη. Το 1885, επέστρεψε στο Ορλοβάτ, όπου ζωγράφισε μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής για τη ζωή των χωρικών του. Μετά από αυτό, από το 1886 έως το 1889, έζησε στο Βελιγράδι και από το 1890 έως το 1893 στο Νόβι Σαντ και στο Στάρι Μπέτσεϊ. Από το 1894 έως το 1909, ο Πρέντιτς έζησε στο Ορλοβάτ, και από το 1909, μέχρι το θάνατό του, έζησε και εργάστηκε στο Βελιγράδι. Η πρώτη έκθεση των έργων του έγινε το 1888 στο Βελιγράδι. Εκλέχτηκε στην ομάδα ζωγράφων, που εκπροσώπησε τη Σερβία στην Έκθεση Γιουνιβερσέλ το 1889 στο Παρίσι. Σε μια μικρή γκαλερί παρουσίασε τις 8 ελαιογραφίες. Αν και οι Γάλλοι κριτικοί δεν αναγνώρισαν το έργο του, ο Πρέντιτς θα γίνει πολύ δημοφιλής στη Σερβία, ειδικά λόγω της αίσθησης του χιούμορ, που εμφανίζεται σε ορισμένα έργα. Είχε πολλές εκθέσεις, τόσο στη Σερβία όσο και στο εξωτερικό. Αργότερα η παραγωγή του ήταν κυρίως πορτρέτα και εικόνες. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της εταιρείας "Lada" το 1904 και έγινε πρόεδρος της. Εκλέχθηκε μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας στις 26 Ιανουαρίου 1909 και στις 3 Φεβρουαρίου 1910 ως τακτικό μέλος. Ο Πρέντιτς παρουσίασε τα έργα του ως μέρος του περιπτέρου του Βασιλείου της Σερβίας στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης του 1911. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εταιρείας ζωγράφων στο Βελιγράδι το 1919, και ήταν ο πρώτος πρόεδρος της. Ο Πρέντιτς ζωγράφισε τις εικόνες για την ορθόδοξη εκκλησία στο Μπέτσεϊ, και τις εικόνες για το εκκλησάκι του Μπόγκνταν Ντουντζιέρσκι. Πέθανε το 1953 στο Βελιγράδι, σε ηλικία 95 ετών. Θάφτηκε στο Ορλοβάτ. Μερικά από τα διάσημα έργα του περιλαμβάνουν τα Ευτυχισμένα αδέρφια, τον Ορφανό (στον τάφο της μητέρας), τον ιστορικό πίνακα των φυγάδων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και ίσως το πιο αναγνωρίσιμο Κορίτσι του Κοσσυφοπεδίου. Ο Πρέντιτς ζωγράφισε επίσης τα διάσημα πορτρέτα των προέδρων της Σερβικής ακαδημίας: Σίμα Λόζανιτς, Στόγιαν Νοβάκοβιτς (1920), Γιόβαν Ζούγιοβιτς (1921), Γιόβαν Τσβίγιτς (1923), Σλόμπονταν Γιοβάνοβιτς (1930), Μπόγκνταν Γκαβρίλοβιτς (1935) Αλεξάνταρ Μπέλιτς (1940). Ζωγράφησε επίσης πορτρέτα των Μιχαήλ Ι. Πούπιν, Λάζα Κόστις, Μιχαΐλο Πέτροβιτς Άλας (1943), Ξένια Ατανασίγιεβιτς (1917), Μπράνισλαβ Πετρονίγιεβιτς (1911) μεταξύ άλλων. Εικόνες στην εκκλησία Μπέτσεϊ