Πρακτικές των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Οι Πρακτικές των Μαρτύρων του Ιεχωβά περιλαμβάνουν δραστηριότητες που κάνουν και άλλες εκκλησίες, όπως το ευαγγελιστικό έργο, η συγκέντρωση για ομαδική λατρεία και μελέτη και η προαιρετική συνεισφορά χρημάτων ώστε να υποστηρίζονται οι θρησκευτικές τους δραστηριότητες. Οι συνεισφορές γίνονται εθελοντικά.

 Όπως υποδηλώνει το όνομά τους, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ευρέως γνωστοί για τις εντατικές προσπάθειες που κάνουν για να δίνουν μαρτυρία. Οι Μάρτυρες αναφέρονται στις ευαγγελιστικές τους δραστηριότητες με Βιβλικούς όρους όπως «κήρυγμα», «μαθήτευση», «υπηρεσία» και «διακονία». Όλα τα μέλη τους, που έχουν τη δυνατότητα, ενθαρρύνονται να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, συμμετέχοντας σε αυτή τη δραστήριοτητα στο βαθμό που τους επιτρέπουν οι περιστάσεις τους. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να συμμετέχουν συνοδευόμενα από τους γονείς τους. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν χρησιμοποιήσει ήδη από το παρελθόν μια ποικιλία μεθόδων με σκοπό τη διάδοση της πίστης τους, που περιλαμβάνουν τις πορείες πληροφόρησης με χρήση πλακάτ που διαφήμιζαν ομιλίες και διανομή φυλλαδίων, την άρθρογραφία σε εφημερίδες και τις ραδιοφωνικές εκπομπές δημοσίων ομιλιών. Μεταξύ των ετών 1924 και 1957, η οργάνωση είχε σε λειτουργία έναν ραδιοφωνικό σταθμό, τον WBBR, στην Νέα Υόρκη. Στις μέρες μας, το κήρυγμα από σπίτι σε σπίτι περιλαμβάνει προσπάθειες για την έναρξη συζητήσεων σχετικά με θρησκευτικά θέματα και την προσφορά εντύπων που εκδίδουν οι ίδιοι, με σκοπό την έναρξη Γραφικής μελέτης με εκείνους που ενδιαφέρονται. Η παραγωγή των εντύπων υποστηρίζεται από εθελοντικές συνεισφορές. Δεν προσφέρονται οικονομικά ή υλικά ανταλλάγματα σε εκείνους που προσχωρούν στην πίστη τους. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποκαλούν τους χώρους όπου συναθροίζονται «Αίθουσες Βασιλείας» και όχι «ναούς», δίνοντας με αυτό τον τρόπο έμφαση στο γεγονός ότι η σύναξη της εκκλησίας είναι το σημαντικότερο και όχι το ίδιο το οικοδόμημα. Συνήθως, οι χώροι που χρησιμοποιούνται ως Αίθουσες Βασιλείας είναι κατά κύριο λόγο λειτουργικοί. Σε πολλές χώρες, οι Μάρτυρες διαθέτουν «Αίθουσες Συνέλευσης» όπου περίπου είκοσι εκκλησίες συγκεντρώνονται τρεις φορές το χρόνο για μονοήμερες ή διήμερες συνελεύσεις. Σε χώρες που δεν διαθέτουν τέτοιες Αίθουσες Συνέλευσης αυτές οι συνελεύσεις πραγματοποιούνται σε εγκαταστάσεις κατάλληλες για πολυπληθή ακροατήρια που τους παραχωρούνται ή τις ενοικιάζουν. Μία φορά το χρόνο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συγκεντρώνονται σε μεγαλύτερες συνελεύσεις οι οποίες ονομάζονται «Συνελεύσεις Περιφερείας». Κάθε πέντε χρόνια διοργανώνονται σε επιλεγμένες τοποθεσίες «Διεθνείς Συνελεύσεις» περιφερείας τις οποίες παρακολουθούν εκπρόσωποι από διάφορες χώρες οι οποίες διαρκούν συνήθως 3-4 μέρες. Οι παρόντες σε κάποιες Διεθνείς Συνελεύσεις ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες, με πολυπληθέστερη τη συνέλευση που διεξάχθηκε στο Στάδιο Γιάνκι και στο Πόλο Γκράουντς της Νέας Υόρκης το 1958 με ανώτατο αριθμό άνω των 250.000 παρευρισκομένων. Στην Ελλάδα διοργανώνονται με σχετική ελευθερία συνελεύσεις περιφερείας και περιοχής σε δάση, αθλητικά γήπεδα και Αίθουσες Συνελεύσεων από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. (Σχετικά δημοσίευματα στον ελληνικό τύπο: ) Η συντριπτική πλειονότητα των Αιθουσών Βασιλείας και των Αιθουσών Συνέλευσης καθώς και τα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά και οι εγκαταστάσεις τμημάτων παγκόσμια έχουν κατασκευαστεί από τους ίδιους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά με εθελοντική συνεισφορά του χρόνου και των πόρων τους. Οι απαιτούμενες δαπάνες προέρχονται αποκλειστικά από τις εθελοντικές συνεισφορές των Μαρτύρων του Ιεχωβά σύμφωνα με τους πόρους και την επιθυμία του καθενός. Στις συναθροίσεις της εκκλησίας δεν περιφέρεται δίσκος ούτε ασκείται πίεση για να δοθούν χρήματα. Οι Μάρτυρες έχουν την τακτική συνήθεια να συνεισφέρουν χρήματα κατ' ιδίαν και εθελοντικά, όπως κρίνει κατάλληλο το κάθε άτομο. Κάθε μήνα διαβάζεται στην εκκλησία μια αναφορά σχετικά με τα οικονομικά της εκκλησίας. Στις Αίθουσες Βασιλείας υπάρχουν κουτιά συνεισφορών για τις λειτουργικές ανάγκες της τοπικής εκκλησίας και για το παγκόσμιο έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά (που περιλαμβάνει την εκτύπωση εντύπων, τη διοργάνωση συνελεύσεων, την υποστήριξη των ιεραποστόλων και την παροχή βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών). Οι συναθροίσεις εκκλησίας διεξάγονται δύο φορές την εβδομάδα. Η ύλη που εξετάζεται στις συναθροίσεις είναι η ίδια σε όλες τις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά παγκόσμια. Όλες οι συναθροίσεις αρχίζουν και τελειώνουν με προσευχή. Στις συναθροίσεις που διεξάγονται στις Αίθουσες Βασιλείας και στις συνελεύσεις τους ψάλονται ύμνοι με Γραφικά θέματα, οι οποίοι ονομάζονται ύμνοι της Βασιλείας. Λόγω του σεβασμού για τον τόπο λατρείας τους ντύνονται εύτακτα και επίσημα όταν παρευρίσκονται εκεί. Κάποιο απόγευμα μέσα στην εβδομάδα, μέχρι πρόσφατα, τα μέλη των εκκλησιών συναθροίζονταν κατά μικρές ομάδες των 10 ως 15 ευαγγελιζομένων, συνήθως σε ιδιωτικά σπίτια, και διεξήγαν τη «Μελέτη Βιβλίου Εκκλησίας». Η διάρκεια αυτής της συνάθροισης ήταν 60 λεπτά. Αλλά από το 2013 η «Μελέτη Βιβλίου Εκκλησίας» μετονομάστηκε σε «Εκκλησιαστική Γραφική Μελέτη», συμπτύχθηκε σε χρονική διάρκεια 30 λεπτών και διεξάγεται στο τέλος του προγράμματος μιας σειράς συναθροίσεων κάποιο απόγευμα μέσα στην εβδομάδα. Σε αυτή την συνάθροιση οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αναλύουν ένα Βιβλικό θέμα κάθε φορά σε βάθος. Μια από τις εκδόσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά, κάποιο βιβλιάριο ή βιβλίο χρησιμοποιείται ως βάση για τη Βιβλική συζήτηση μέσω ερωτήσεων και απαντήσεων. Έπειτα από αυτήν την συνάθροιση, το ίδιο απόγευμα, ακολουθούν η "Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας" και η "Συνάθροιση Υπηρεσίας". Στην συνέχεια το ίδιο απογευματινό διεξάγεται η «Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας» και διαρκεί 30 λεπτά. Η Σχολή είναι σχεδιασμένη ώστε να εκπαιδεύει τους «ευαγγελιζόμενους» ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί στη διακονία τους. Οι ευαγγελιζόμενοι εκπαιδεύονται στη χρήση της Αγίας Γραφής. Σε μια σειρά μαθημάτων μερικών ετών ολοκληρώνεται η ανάλυση ολόκληρης της Αγίας Γραφής και κάθε φορά διαβάζεται ένα μέρος της δημόσια ενώπιον του ακροατηρίου. Οι ευαγγελιζόμενοι ενθαρρύνονται να διαβάζουν το υπόλοιπο κατ' ιδίαν. Επίσης, δίνεται πρακτική εκπαίδευση σχετικά με την εκφώνηση μια σύντομης δημόσιας ομιλίας, τη Βιβλική έρευνα και την παρουσίαση πληροφοριών σε ανθρώπους στη δημόσια διακονία. Η εγγραφή στη σχολή γίνεται εθελοντικά και είναι διαθέσιμη σε όλα τα μέλη της εκκλησίας που έχουν καλή υπόσταση. Οι σπουδαστές της σχολής λαμβάνουν διορισμούς εκ περιτροπής. Σε κάθε συνάθροιση, εκτός από τις διδακτικές ομιλίες, τρεις σπουδαστές εκφωνούν σύντομες ομιλίες σε προεπιλεγμένα Βιβλικά θέματα και ο οδηγός της σχολής σχολιάζει τα θετικά σημεία κάθε ομιλίας και προσφέρει υποδείξεις για βελτίωση. Τέλος, μετά τη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας, αφού πρώτα ψάλεται ένας ύμνος, ακολουθεί η «Συνάθροιση Υπηρεσίας», η οποία περιλαμβάνει ένα 30λεπτο εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε σχέση με το έργο κηρύγματος. Αυτή η συνάθροιση δίνει στους ευαγγελιζόμενους πρακτική καθοδηγία οι οποία τους βοηθάει να αποκτήσουν επιπλέον προσόντα και μεγαλύτερη ικανότητα στην επιτέλεση της διακονίας τους από σπίτι σε σπίτι. (Λουκάς 10:1-16· Πράξεις 4:23-31) Το πρόγραμμα παρέχει ποικιλία μεθόδων σε σχέση με τη διδασκαλία. Εκφωνούνται ομιλίες, παρουσιάζονται επιδείξεις, γίνονται μέρη με τη συμμετοχή του ακροατηρίου και διεξάγονται συζητήσεις μεταξύ δυο ή τριών ατόμων στο βήμα. «Η Διακονία μας της Βασιλείας» είναι μια μηνιαία έκδοση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, η οποία αποτελεί την πηγή της ύλης που καλύπτεται στις Συναθροίσεις Υπηρεσίας. Η συνολική διάρκεια του προγράμματος και των τριών συναθροίσεων είναι 1 ώρα και 45 λεπτά, από την αρχική ως την τελική προσευχή. Κάποιο δεύτερο απόγευμα της ίδιας εδομάδας, συνήθως μέσα στο Σαββατοκύριακο, διεξάγεται η «Δημόσια Συνάθροιση». Ένας πρεσβύτερος ή ένας διακονικός υπηρέτης που έχει τα κατάλληλα προσόντα εκφωνεί μια δημόσια ομιλία, διάρκειας 30 λεπτών, για κάποιο θέμα με βάση την Αγία Γραφή. Ο ομιλητής μπορεί να ανήκει στην τοπική εκκλησία ή σε κάποια άλλη γειτονική εκκλησία. Η ομιλία αυτή απευθύνεται κυρίως προς τους ενδιαφερόμενους στο ακροατήριο που δεν είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ωστόσο, παρέχει ταυτόχρονα επίκαιρες υπενθυμίσεις και ωφέλιμες συμβουλές, για όλους όσους είναι ήδη Μάρτυρες του Ιεχωβά. Στη «Μελέτη Σκοπιάς» γίνεται μελέτη της Αγίας Γραφής με τη βοήθεια κύριων άρθρων που βρίσκονται στο περιοδικό Η Σκοπιά—Έκδοση Μελέτης. Ο κάθε ευαγγελιζόμενος ενθαρρύνεται να συμμετάσχει με τα σχόλιά του. Η «Μελέτη Σκοπιάς» ακολουθεί αμέσως μετά τη «Δημόσια Συνάθροιση» και συνολικά διαρκούν 1 ώρα και 45 λεπτά, από την αρχική ως την τελική προσευχή. Οι συναθροίσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά ξεκινάνε και τελειώνουν με προσευχή. Στις συναθροίσεις που διεξάγονται στις Αίθουσες Βασιλείας αλλά και στις συνελεύσεις περιοχής και περιφερείας ψάλονται ύμνοι, οι οποίοι είναι γνωστοί ως «Ύμνοι της Βασιλείας». Ανάμνηση του Θανάτου του Ιησού Χριστού Έκαναν στη Ροδόπη οι μάρτυρες του Ιεχωβά αναπαράσταση του μυστικού δείπνου με αφορμή το δικό τους Πάσχα Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν [χαιρετούν] σημαίες, τραγουδούν εθνικούς ύμνους, και δεν αναποθέτουν την πίστη τους σε κράτη ή έθνη. Αυτό δεν προορίζεται ως ασέβεια για κάποια συγκεκριμένη χώρα ή για τις κυβερνήσεις.Οι Μάρτυρες αναγνωρίζουν τη νομιμότητα των πολιτικών ηγετών, πιστεύοντας ότι είναι οι «ανώτερες αρχές» όπως αναφέρεται ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους 13:1 . Πράγματι, σε πολλά μέρη, οι Μάρτυρες έχουν επαινεθεί για τη νομοταγή στάση τους. Κάνουν μια διάκριση, όμως, ανάμεσα σε μια κίνηση σεβασμού και ό, τι θεωρούν ότι είναι μια εκδήλωση της λατρείας. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι χαιρετόντας μια σημαία ή τραγουδώντας ένα εθνικό ύμνο διασχίζουν τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο. Αυτό είναι επειδή πιστεύουν ότι οφείλουν την υποταγή μόνο στον Ιεχωβά θεό. Υπάρχουν πολλές γραφές που είχαν σχέση με τη στάση των Μαρτύρων του Ιεχωβά προς τη συμμετοχή σε πολιτικά θέματα και δραστηριότητες. Ένα βασικό γραφή είναι η δήλωση του Ιησού: Ιωάννη 17:16:"Δεν είναι μέρος του κόσμου, όπως και εγώ [ο Ιησού] δεν είμαι μέρος του κόσμου." Ουδετερότητα ορίζεται ως εξής: «Η θέση αυτών που δεν παίρνουν θέση υπέρ ή παρέχουν στήριξη σε έναν από τους δύο ή περισσότερα μέρη υποστηρίζοντας τους. Είναι γεγονός της αρχαίας και σύγχρονης ιστορίας ότι σε κάθε έθνος και σε κάθε περίπτωση οι αληθινοί Χριστιανοί έχουν προσπαθήσει να το διατηρήσουν. απόλυτη ουδετερότητα ως προς τις συγκρούσεις μεταξύ φατριών του κόσμου. Δεν παρεμβαίνουν με αυτό που κάνουν οι άλλοι για τη διανομή στην πατριωτικές τελετές, δεν υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις αλλά υπηρετούν εθελοντικά σε δημόσιες υπηρεσίες.Στο πλαίσιο αυτό, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι η θέση τους είναι παρόμοια με εκείνη των πρώτων χριστιανών, οι οποίοι αρνήθηκαν να θυσιάσουν μερικές σταγόνες του κρασιού ή μερικά τεμάχια θυμίαμα στον Ρωμαίο αυτοκράτορα, και, επομένως, εκτελέστηκαν. Μεταξύ των αποτελεσμάτων αυτής της πίστης στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αρκετές περιπτώσεις του συνταγματικού δικαίου σχετικά με την[ υποταγή]. Η πρόωρη περιπτώσεις διαπιστώνεται ότι τα σχολεία δεν μπορούν να εξαναγκάζουν το χαιρετισμό προς τη σημαία. Μερικά δικαστήρια σε άλλες χώρες έχουν επίσης προστατεύεται το δικαίωμα των Μαρτύρων »να απέχει από πατριωτικές τελετές. Για παράδειγμα, το 1986, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδία έκρινε ότι κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συμμετάσχει στο τραγούδι του εθνικού ύμνου, αν το άτομο έχει μια γνήσια, θρησκευτική αντίρρηση συνείδησης. Σε μια απόφαση που εξέδωσε στις 1 Μαρτίου 1993, των Φιλιππίνων Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ομόφωνα υπέρ των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε μια υπόθεση που αφορά τους νέους μάρτυρες που εκδιώχθηκαν από το σχολείο επειδή αρνήθηκαν να χαιρετίσουν τη σημαία. Επιπλέον, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να υπηρετήσουν στους [στρατιωτικούς] οργανισμούς, αναφέροντας την αρχή που αποκαλούνΧριστιανόςουδετερότητα. Καταλαβαίνουν τα λόγια του Ιησού στο Κατά Ιωάννην 17:14, "Δεν αποτελούν μέρος του κόσμου, ακριβώς όπως δεν είμαι μέρος του κόσμου," και σημαίνει ότι πρέπει να λάβουν μια ουδέτερη στάση όσον αφορά τις πολιτικές και στρατιωτικές διαμάχες. Επικαλούνται περαιτέρω λόγια του Ιησού ότι «όλοι εκείνοι που παίρνουν το σπαθί θα αφανιστούν από σπαθί» (Κατά Ματθαίον 26:52) και την προφητεία του Ησαΐα (κεφ. 2, εδάφιο 4): «Έθνος δεν θα σηκώσει σπαθί έθνος εναντίον έθνους, ούτε θα μάθουν πια τον πόλεμο. " Ιστορικά, αυτή η άρνηση να ενταχθεί στην στρατιωτική έχει δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ιδιαίτερα σε καιρό πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, οι νέοι μάρτυρες σε ορισμένες χώρες εκτελέστηκαν για την αντίρρηση συνείδησης τους στον πόλεμο? Ακόμη και στις πιο δημοκρατικές χώρες δεν τους επιτραπεί η απαλλαγή από τον κανόνα στράτευσης και συχνά έχουν φυλακιστεί. Επί του παρόντος, υπάρχει λιγότερη σύγκρουση μεταξύ μάρτυρες και οι κυβερνήσεις σε αυτό το θέμα, καθώς πολλές χώρες έχουν καταργήσει την υποχρεωτική στράτευση, ενώ άλλοι έχουν αναγνωρίσει τις απόψεις των αντιρρησιών συνείδησης και, συνεπώς, που έχει συσταθεί το δικαίωμα στην εναλλακτική πολιτική υπηρεσία, η οποία Μάρτυρες γενικά αποδέχονται. Σε ορισμένες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετική Ένωση, ωστόσο, καθώς και στη Σιγκαπούρη, οι νέοι άνδρες Μάρτυρες συνεχίζουν να υπηρετούν ποινές φυλάκισης σε σχέση με αυτό το θέμα. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο Μάρτυρες του Ιεχωβά διώχτηκαν από τους Συμμάχους και των δυνάμεων του Άξονα για την άρνηση να συμμετέχουν στις αντίστοιχες προσπάθειες στο πόλεμο αυτών των εξουσιών ». (Δείτε Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και το Ολοκαύτωμα). Σε αρμονία με την αρχή της Χριστιανικής ουδετερότητας, αποτελεί προσωπική απόφαση για κάθε Μάρτυρα του Ιεχωβά αν θα ψηφίσει στις πολιτικές εκλογές. (Η Σκοπιά 1 Νοεμβρίου 1999 σελ. 28) Εντούτοις, αν και δεν εμπλέκονται στην επιδίωξη πολιτικών αξιωμάτων, δεν αποθαρρύνουν άλλους που θα το επιθυμούσαν. Ένα άτομο θα μπορούσε να αποκοπεί από την εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά (πρακτική παρόμοια με τον «αφορισμό» άλλων εκκλησιών) λόγω χονδροειδούς παραβίασης των ηθικών προτύπων τους που στηρίζονται στην Αγία Γραφή, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η πορνεία, η μοιχεία, η ομοφυλοφιλία, η έκτρωση, η κλοπή, η χρήση ναρκωτικών ουσιών για μη ιατρικούς λόγους και το κάπνισμα, η μέθη και η προώθηση αποστατικών διδασκαλιών (αποστασία).\ Οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας κάνουν προσπάθειες ώστε να επανέλθουν σε πνευματική υγεία τα άτομα που έσφαλαν. Αναγνωρίζουν ότι «όλοι έχουν αμαρτήσει και υστερούν ως προς τη δόξα του Θεού». (Ρωμαίους 3:23, ΜΝΚ, Κείμενο) Οι μετανοημένοι παραβάτες μπορούν να παραμείνουν συνήθως στην εκκλησία και να ωφεληθούν από το έλεος που τους δείχνεται. Πιστεύουν, επίσης, ότι οι πρεσβύτεροι έχουν Βιβλική ευθύνη να διατηρούν καθαρό από μομφή το όνομα του Ιεχωβά και να διατηρούν την εκκλησία καθαρή από κάθε αδικοπραγία. Εκείνοι που επιμένουν να ενεργούν με τέτοιο τρόπο κάνουν φανερό ότι δεν επιθυμούν στην πραγματικότητα να αποτελούν μέρος της Χριστιανικής εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η αποκοπή δεν είναι μια αυτόματη διαδικασία, ακόμη και όταν ένα άτομο κατηγορείται για κάποιο από τα παραπάνω παραπτώματα. Τέτοιοι ισχυρισμοί θα πρέπει να στηρίζονται στη μαρτυρία δύο ατόμων (εκτός αν ομολογήσει με τη θέλησή του το άτομο που έσφαλε). Σε αυτές τις περιπτώσεις, μια επιτροπή πρεσβυτέρων εξετάζει τις απόδείξεις και εξετάζει αν το άτομο διέκοψε την αμφισβητούμενη πορεία του και μετανόησε. Αν διακρίνουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο, το άτομο κατά πάσα πιθανότητα αποκόπτεται. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν ένα άτομο δηλώνει με τη θέλησή του ή κάνει φανερό με τη διαγωγή του, ότι δεν επιθυμεί να ανήκει στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τότε προσδιορίζεται από την εκκλησία ως «αποσυνταυτισμένος», κατάσταση που ισοδυναμεί στην πράξη με την αποκοπή. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διακόπτουν την επικοινωνία τους με άτομα που έχουν «αποκοπεί» ή «αποσυνταυτιστεί» για διάφορους λόγους: Φοβούνται μήπως το αποσυνταυτισμενο η αποκομμενο πρωην μέλος επηρεάσει με ψεύτικες εικασίες (κατά της οργάνωσης τους) τα υπόλοιπα μέλη τους. Κατά την άποψή τους, η παραβίαση των ηθικών προτύπων της Αγίας Γραφής μέσα στις τάξεις τους θα επέφερε μομφή στο όνομα του Θεού και στην οργάνωση. Ελπίζουν ότι ένα τόσο σοβαρό μέτρο θα ψυχαναγκασει το άτομο που βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση να επανεξετάσει το δρόμο που ακολουθεί, θα μετανοήσει και θα επιστρέψει στην εκκλησία, σύμφωνα με την κατανόηση που έχουν για τα εδάφια 2 Κορινθίους 2:6, 7 (Κείμενο).Η διακοπή της επικοινωνίας, όπως την εφαρμόζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν έχει τόσο έντονη μορφή σε σύγκριση με την εφαρμογή της «αποκοπής» από το παλιό τάγμα των Μεννονιτών. Καθώς η κοινωνική ζωή των Μαρτύρων περιστρέφεται κυρίως γύρω από τους ομοπίστους τους, η διακοπή της επικοινωνίας με τα αποκομμένα άτομα μπορεί να απομονώσει το πρώην μέλος με έναν πολύ ισχυρό τρόπο. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (αυθαίρετα)δεν θεωρούν ότι τα μέλη της οικογένειας που ζουν στο ίδιο σπίτι με το αποκομμένο άτομο θα πρέπει να διακόψουν την επικοινωνία μαζί του. Σε αυτές τις περιπτώσεις, διατηρούνται οι καθημερινές σχέσεις και οι οικογενειακοί δεσμοί όπως και προηγουμένως, με τη διαφορά ότι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας που είναι Μάρτυρες δεν συμμετέχουν στη μελέτη της Αγίας Γραφής, στην προσευχή ή σε συζητήσεις σχετικά με θέματα της πίστης με το αποκομμένο μέλος προφανώς για να μην τους μεταφέρει αρνητικές ψευδής εικασίες για την οργάνωση. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ενθαρρύνονται ώστε να συναναστρέφονται με αποκομμένα μέλη της οικογένειάς τους που δεν ζουν πλέον στο ίδιο σπίτι για τους παραπανω λογους, αν και μπορούν να έρχονται σε επαφή για αναγακαία ζητήματα όπως για παράδειγμα η συζήτηση οικογενειακών ζητημάτων ή η φροντίδα ηλικιωμένων γονέων που έχουν αποκοπεί. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποδεικνύουν εδάφια της Αγίας Γραφής για να υποστηρίξουν την πρακτική που έχουν να αποκόπτουν τα αμετανόητα μέλη που έχουν διαπράξει κάποια παράβαση, όπως τα εδάφια 1 Κορινθίους 5:10-13 (ΜΝΚ), όπου αναφέρεται: «Σας γράφω να πάψετε να συναναστρέφεστε με οποιονδήποτε αποκαλείται αδελφός ο οποίος είναι πόρνος ή άπληστος ή ειδωλολάτρης ή υβριστής ή μέθυσος ή άρπαγας, μάλιστα ούτε καν να τρώτε με τέτοιον άνθρωπο. ...Να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο από ανάμεσά σας». (Κείμενο) Μια άλλη Βιβλική περικοπή που θεωρούν ότι αποτελεί βάση για αυτή την πρακτική τους είναι τα εδάφια 2 Ιωάννη 10, 11 (ΜΝΚ): «Αν κάποιος έρχεται σε εσάς και δεν φέρνει αυτή τη διδασκαλία, να μην τον δέχεστε στα σπίτια σας ούτε να του λέτε χαιρετισμό. Διότι αυτός που του λέει χαιρετισμό είναι συμμέτοχος στα πονηρά του έργα». (Κείμενο) Το 1987 το Ομοσπονδιακό Εφετείο της 9ης περιφέρειας των ΗΠΑ έκρινε νόμιμο το δικαίωμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά να αποκόπτουν τα μέλη που αποτυγχάνουν να ζήσουν σε αρμονία με τα πρότυπα και τις δοξασίες τους [Paul v. Watchtower Bible and Tract Society of New York, 819 F.2d 875, 9th Cir. (1987), cert denied, 484 U.S. 926 (1987)]. Η ομόφωνη απόφαση του ομοσπονδιακού εφετείου βασίστηκε στα ευρύτερα δικαιώματα που παρέχει η Πρώτη Αναθεώρηση του Συντάγματος των Η.Π.Α., η οποία ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Λόγω του γεγονότος ότι η τακτική του αποκλεισμού από τη συναναστροφή αποτελεί μέρος της πίστης των Μαρτύρων του Ιεχωβά, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η πρόβλεψη του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών περί 'ελεύθερης άσκησης'... αποκλείει την επικράτηση των θέσεων (της ενάγουσας). Οι εναγόμενοι (Μάρτυρες του Ιεχωβά) έχουν το συνταγματικά διασφαλισμένο δικαίωμα να ακολουθούν την τακτική του αποκλεισμού από τη συναναστροφή. Σύμφωνα με τα παραπάνω, επικυρώνουμε (την προηγούμενη απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου). ... Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ακολουθούν την τακτική του αποκλεισμού από τη συναναστροφή σύμφωνα με τον τρόπο που αυτοί ερμηνεύουν το κείμενο των εκκλησιαστικών κανόνων και δεν ανήκει στη δική μας δικαιοδοσία να επανερμηνεύσουμε αυτό το κείμενο. ... Οι εναγόμενοι έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. ... Τα δικαστήρια γενικά δεν ερευνούν σε βάθος τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη (ή στα πρώην μέλη) κάποιας εκκλησίας. Στις εκκλησίες έχει παρασχεθεί μεγάλος βαθμός ελευθερίας, όταν πρόκειται για την επιβολή πειθαρχικών μέτρων στα μέλη τους ή στα πρώην μέλη τους. Συμφωνούμε με την άποψη του δικαστή Τζάκσον (τέως δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου των Η.Π.Α.) ότι οι 'θρησκευτικές ενέργειες που αφορούν αποκλειστικά τα μέλη κάποιας πίστης είναι και θα πρέπει να είναι ελεύθερες—θα πρέπει να τους παρέχεται ο μεγαλύτερος δυνατός βαθμός απόλυτης ελευθερίας'. ... Τα μέλη της Εκκλησίας την οποία (η ενάγουσα) αποφάσισε να εγκαταλείψει, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν επιθυμούν πλέον να την συναναστρέφονται. Φρονούμε ότι αυτά τα μέλη είναι ελεύθερα να κάνουν αυτή την εκλογή». Το εφετείο αναγνώρισε ότι ακόμα και αν η γυναίκα αυτή αισθανόταν κατάθλιψη εξαιτίας του γεγονότος ότι οι πρώην γνωστοί της δεν ήθελαν να της μιλήσουν, «η χορήγηση αποζημίωσης για απροσδιόριστες ή για συναισθηματικές βλάβες, θα περιόριζε αντισυνταγματικά την ελεύθερη άσκηση της θρησκείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά ... Το συνταγματικά διασφαλισμένο δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης της θρησκείας απαιτεί όπως η κοινωνία δείχνει ανεκτικότητα στο είδος των συνεπειών που υπέφερε (η ενάγουσα), θεωρώντας τις ως τίμημα που αξίζει να καταβληθεί προκειμένου να διαφυλαχθεί το δικαίωμα που έχουν όλοι οι πολίτες να διαφέρουν θρησκευτικά». Για μια πιο λεπτομερή ανάλυση της πρακτικής αυτής κατά την άποψη των Μαρτύρων του Ιεχωβά, βλέπε άρθρο στην επίσημη ιστοσελίδα των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η αποκοπή δεν είναι απαραίτητα μόνιμη. Εάν ένα αποκομμένο άτομο μετανοήσει μπορεί να γίνει αποδεκτός στην εκκλησία. Δεν απαιτείται να παρέλθει κάποια προκαθορισμένη χρονική περίοδος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, περνούν τουλάχιστον έξι μήνες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις, αρκετά μεγαλύτερο διάστημα. Οι στατιστικές δείχνουν ότι περίπου το ένα τρίτο από αυτούς που αποκόπτονται τελικά επιστρέφουν στην εκκλησία. Οι διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά γενικά ενθαρρύνουν υγιείς τρόπους ζωής. Πιστεύουν ότι το κάπνισμα και η χρήση ναρκωτικών για ευχαρίστηση είναι ασύμβατα με τις χριστιανικές αρχές (2 Κορίνθιοι 7:1). Η κατανάλωση αλκοόλ επιτρέπεται και οι περισσότεροι Μάρτυρες του Ιεχωβά πίνουν σε μικρές ποσότητες (Ψαλμός 104:1; Τιμόθεος 5:23). Η μέθη όμως απαγορεύεται(1 Κορίνθιοι 6:9, 10; Εφέσσιοι 5:18). Οι εκτρώσεις απαγορεύονται απο την πίστη τους με την αιτιολογία ότι η ανθρώπινη ζωή ξεκινά με τη σύλληψη (Έξοδος 21:22,23; Ψαλμοί 139:1,16). " Μπορεί να προκύψει περίπτωση όπου κατα την γέννα πρέπει να γίνει επιλογή μεταξύ της ζωής της μητέρας και αυτής του παιδιού. Η επιλογή αυτή εξαρτάται από τα εμπλεκόμενα άτομα. Εντούτοις, σε πολλά μέρη η πρόοδος στις ιατρικές μεθόδους καταστά τις περιπτώσεις αυτές πολύ σπάνιες" (Awake! 1987, 9/8, σελ. 28.) Δεν είναι ενάντια στη αντισύλληψη, αρκεί η αντισυλληπτική μέθοδος να δρα προληπτικά και σαν πρώιμη έκτρωση. H Έμπρακτη Αγάπη μας σε Περιπτώσεις Καταστροφών Πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά Οργανωτική δομή των Μαρτύρων του Ιεχωβά