IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγροτική Περιοχή Κασούλου

Η Αγροτική Περιοχή Κασούλου (Αγγλικά: Kasulu Rural District και Σουαχίλι: Wilaya ya Kasulu Vijijini), είναι μία από τις οκτώ επαρχίες στην Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region) της Τανζανίας. Από το 2012, η Περιοχή Κασούλου (Kasulu District), διαχωρίστηκε στην Αγροτική Περιοχή Κασούλου (Kasulu Rural District), στην Αστική Περιοχή Κασούλου (Kasulu Urban District) και στην Περιοχή Μπουχίγκουε (Buhigwe District). Η Αγροτική Επαρχία Κασούλου (Kasulu Rural District), συνορεύει στα βόρεια με το Μπουρούντι (Burundi), ανατολικά με την Περιοχή Κιμπόντο (Kibondo District), νότια με την Περιοχή Ουβίνζα (Uvinza District), στα δυτικά με την Αγροτική Περιοχή Κιγκόμα (Kigoma Rural District) και νοτιοδυτικά με την Περιοχή Μπουχίγκουε (Buhigwe District).

 Το Επαρχιακό Συμβούλιο Κασούλου (Kasulu District Council) ιδρύθηκε το 1984, σύμφωνα με τους όρους και τις διατάξεις των άρθρων 8 και 9 του νόμου περί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Επαρχιακές Αρχές), του 1982. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Κασούλου (Kasulu District) ήταν 628.677 άτομα, (299.506 άρρενες και 329.171 γένους θηλυκού) σε σύνολο 85.572 νοικοκυριών· με μέσο μέγεθος τα 7,3 άτομα ανά οικογένεια· αποτελείται δε, από 90 χωριά, σε 30 τμήματα.Η Επαρχία Κασούλου (Kasulu District), απαρτίζεται κυρίως από την εθνοτική ομάδα «Ουάχα» («Waha»). Η Επαρχία Κασούλου (Kasulu District), φιλοξενούσε δύο προσφυγικά στρατόπεδα, το Mtabila (γι' αυτούς από το Μπουρούντι, με 37.670 άτομα) και το Nyarugusu (γι' αυτούς από το Κονγκό (ΛΔΚ), με 62.440 άτομα). Η κύρια οικονομική δραστηριότητα, είναι η γεωργία διαβίωσης και οι μικρής και μεσαίας κλίμακας επιχειρήσεις, ιδίως στην πόλη Κασούλου (Kasulu). Υπάρχουν λιγοστές εθνοτικές ομάδες κτηνοτρόφων «Ουασουκούμα» («Wasukuma»), οι οποίοι έρχονται στο Κασούλου (Kasulu) με κοπάδια γελαδιών, σε αναζήτηση βοσκοτόπων. Συνήθως, αγοράζουν γη για την εγκατάστασή των καθώς και των βοοειδών των. Η Περιοχή Κασούλου (Kasulu District), διαιρείτο διοικητικά σε 30 Τμήματα: Ωστόσο, διοικητικές αλλαγές κατά το 2012, απομάκρυναν ορισμένα από τα τμήματα, για παράδειγμα το Μπουχίγουε (Buhigwe). Η Αγροτική Περιοχή Κασούλου (Kasulu Rural District), διαιρείται διοικητικά σε 19 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Κιγκόμα Κιγκόμα Παραπομπές σημειώσεων
Ρενέ Γκενόν

Ο Ρενέ Γκενόν (René Jean Marie Joseph Guénon), γνωστός και ως Σεΐχης Αμπντούλ-Ουάχιντ Γιάχια (το όνομα που χρησιμοποιούσε αφότου ασπάστηκε το Ισλάμ), (Μπλουά, Γαλλία, 15 Νοεμβρίου 1886 – Κάιρο, Αίγυπτος, 7 Ιανουαρίου 1951), ήταν Γάλλος συγγραφέας και στοχαστής. Υπήρξε δεξιός στις πολιτικές του απόψεις.

 Γεννήθηκε σε μια παραδοσιακή καθολική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν αρχιτέκτονας. Στα νεανικά του χρόνια (1905-1912) εντυπωσιάστηκε από τις εσωτεριστικές/αποκρυφιστικές οργανώσεις, τον τεκτονισμό, καθώς και από τον γνωστικισμό. Εισαγωγή στη Μελέτη των Ινδικών Δογμάτων (Introduction générale à l'étude des doctrines hindoues, 1921) Θεοσοφία: Ιστορία μιας Ψευδο-θρησκείας (Le Théosophisme – Histoire d'une pseudo-religion, 1921) Η Πνευματική Πλάνη (L'erreur spirite, 1923) Ανατολή και Δύση (Orient et Occident, 1924) Ο Εσωτερισμός του Δάντη (L'ésotérisme de Dante, 1925) Ο Βασιλιάς του Κόσμου (Le Roi du Monde, 1927) Η Κρίση του Σύγχρονου Κόσμου (La crise du monde moderne, 1927) Πνευματική Αρχή και Εγκόσμια Δύναμη (Autorité Spirituelle et Pouvoir Temporel, 1929) Άγιος Βερνάρδος (Saint-Bernard, 1929) Ο Συμβολισμός του Σταυρού (Le symbolisme de la croix, 1931) Ασιατική Μεταφυσική (La metaphysique orientale, 1939) Η Εξουσία της Ποσότητας και τα Σημάδια των Καιρών (Le règne de la quantité et les signes des temps, 1945) Προοπτικές στη Μύηση (Aperçus sur l'initiation, 1946) Οι Μεταφυσικές Αρχές του Απειροελάχιστου Υπολογισμού (Les principes du calcul infinitésimal, 1946) Η Μεγάλη Τριάδα (La Grande Triade, 1946) Μύηση και Πνευματική Πραγματοποίηση (Initiation et réalisation spirituelle, 1952) Διαισθήσεις στον Χριστιανικό Εσωτερισμό (Aperçus sur l'ésotérisme chrétien, 1954) Σύμβολα της Ιερής Επιστήμης (Symboles de la Science Sacrée, 1962) Μελέτες για τον Ελευθεροτεκτονισμό και τη Μαθητεία (Études sur la Franc-Maçonnerie et le Compagnonnage, 1964) Μελέτες για τον Ινδουισμό (Études sur l'Hindouisme, 1966) Παραδοσιακές Μορφές και Κοσμικοί Κύκλοι (Formes traditionelles et cycles cosmiques, 1970) Αναθεωρήσεις (Comptes rendus, 1973) Διάφορα (Mélanges, 1976)
Εγκυκλοπαίδειες στην Εσπεράντο

Οι εγκυκλοπαίδειες στην Εσπεράντο (εσπεράντο: Enciklopedija de Esperanto) είναι εγκυκλοπαίδειες γραμμένες στην γλώσσα Εσπεράντο. Έχουν γίνει πολλές διαφορετικές προσπάθειες δημιουργίας εγκυκλοπαίδειας όλων των θεμάτων της γλώσσας Εσπεράντο.

 Το 1913, ο Πέτρο Στόγιαν πρότεινε την Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Μονογραφίας (εσπεράντο: Universala Slipa Enciklopedio), η οποία θα δημοσιεύονταν συνεχώς με ξεχωριστές μονογραφίες για κάθε θέμα. Οι πρώτες πέντε μονογραφίες ("Η εγκυκλοπαίδεια και το μέλλον της", "Η κινηματογραφική θεωρία εγκαίρως", ο ύμνος "Λα Εσπέρο", "Μεταγραφή των σωστών ονομάτων" και "Gathering" (προφ. Γκάδερινγκ, Συγκέντρωση), ένα ποίημα του Λ. Λεβενζόν, δημοσιεύθηκαν σε αυτό το χρονικό διάστημα.Το 1917, ο Βλάντιμιρ Σζμούρλο δημοσίευσε μια άλλη εγκυκλοπαίδεια στην Αγία Πετρούπολη όπου ονόμασε Ariadne's Thread (Μίτος της Αριάδνης), με μερικές αναφορές ως "Μια πρώτη προσπάθεια μιας Εσπεράντο Εγκυκλοπαίδειας." Οι πρώτες σελίδες (1 με 88) τυπώθηκαν στη Ρίγα. Λόγω στρατιωτικών συνθηκών, οι επόμενες σελίδες του βιβλίου εμφανίζονταν σπάνια, μόνο μετά το γράμμα «Ε» και με πολύ σύντομο περιεχόμενο. Από το 1933-34, η Εγκυκλοπαίδεια στην Εσπεράντο, μια εγκυκλοπαίδεια της Εσπεράντο κοινότητας, εμφανίστηκε σε δύο εκδόσεις του Literatura Mondo (Λιτερατούρα Μόντο, Παγκόσμια Λογοτεχνία) στη Βουδαπέστη. Η ανατύπωση εκδόθηκε στην Ουγγαρία από την Ουγγρική Ένωση Εσπεράντο το 1979 και το 1986. Η πλειοψηφία των πρωτότυπων άρθρων αυτής της εγκυκλοπαίδειας έχουν μετατραπεί σε άρθρα της Βικιπαίδειας για την Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο. Το 1996, ιδρύθηκε από τον Στέφεν Καλμπ, η Enciklopedio Kalblanda (Εγκυκλοπαίδεια του Καλμπ), μια διαδικτυακή Εσπεράντο εγκυκλοπαίδεια. Ο Καλμπ επιμελήθηκε την εγκυκλοπαίδεια μέχρι το 2001, όταν τελικά δώρισε και τα 139 άρθρα της εγκυκλοπαίδειάς του στην Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο. Το 2001, κυκλοφόρησε η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο και είναι σήμερα η πιο εκτεταμένη Εσπεράντο εγκυκλοπαίδεια. Ορισμένα άρθρα σχετικά με το κίνημα της Εσπεράντο βασίζονται στην Enciklopedio de Esperanto. The Encyclopedia of Esperanto, η Εγκυκλοπαίδεια στην Εσπεράντο του 1933–34 (Encyclopedia of Esperanto) στην αρχική της μορφή Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο (Vikipedio)
Αγία Μαρίνα Στυλίδος Φθιώτιδας

Για συνώνυμο οικισμό στη Φθιώτιδα δείτε το λήμμα: Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Στυλίδος, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδος, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομού Φθιώτιδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιο χωριό στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται πάνω στον αυτοκινητόδρομο Λαμίας-Στυλίδας, λίγο πριν την Στυλίδα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Aπέχει περίπου 13 χλμ. Α. της Λαμίας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,293 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και υπήχθη διαδοχικά στους τότε νομούς Φωκίδος και Λοκρίδος, Φθιώτιδος και Φωκίδος, και τελικά Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Στυλίδας. Τον Απρίλιο του 1822, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος επικεφαλής 700 ανδρών μαζί με τους Νικηταρά, Δυοβουνιώτη και Υψηλάντη αποβιβάστηκαν στην Αγία Μαρίνα και προσέβαλαν 18.000 Τούρκους στην περιοχή, τους οποίους και καθήλωσαν για 15 ημέρες, μετά και τις ενισχύσεις από τη Μακεδονία υπό τον Αναστάσιο Καρατάσο. Οι έριδες μεταξύ στρατού και πολιτικών δεν επέτρεψαν την αποστολή εφοδίων και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε στις 17 Απριλίου (ο Άρειος Πάγος ζητούσε την παραμονή του στρατού, ώστε να δημιουργηθεί σταδιακά παραλιακή δίοδος ανεφοδιασμού προς τους επαναστάτες του Ολύμπου, ενώ ο Ανδρούτσος θεωρούσε ότι αυτό είναι ανέφικτο). Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Ανδρούτσος επανήλθε στην Αγία Μαρίνα και, για να κερδίσει χρόνο, υποσχέθηκε στους Τζελελεντή μπέη και Μουσταφά μπέη Κιαφαζέζη, ότι η Εύβοια και η Στερεά θα δήλωναν υποταγή, εάν τού παραχωρούσαν το αρματολίκι της περιοχής. Η φερώνυμη εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, κτίσμα του 19ου αιώνα. Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός Η αποβάθρα φορτοεκφόρτωσης των καραβιών. Το πρώτο τμήμα της αποβάθρας είναι μεταλλικό, ενώ το δεύτερο από οπλισμένο σκυρόδεμα. Για την ακρίβεια, η κατασκευαστική BATIGNOLLES, συνεργάτης της οποίας ήταν και ο Άιφελ, είναι η εταιρεία η οποία ξεκίνησε το έργο κατασκευής της προβλήτας το 1892. Την ίδια περίοδο δουλευόταν παράλληλα και το μεγάλο έργο στη Γαλλική πρωτεύουσα. Το πανηγύρι της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Δ. Κόκκινου, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, Β', 512-8 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/AgiaMarinaStylidas/ https://www.youtube.com/watch?v=o8P2OkuVPeA
Ρόζαλι Γουίλιαμς

Η Ρόζαλι Γουίλιαμς (γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1919 στο Μπάρτον απόν Ίργουελ, Λάνκασαϊρ – 11 Δεκεμβρίου 2009 στο Μάντσεστερ) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός περισσότερο γνωστή για την εμφάνισή της ως Κυρία Χάντσον στην τηλεοπτική σειρά Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς που παρήχθη από την Granada Television από το 1984 έως το 1994 μαζί με τους Τζέρεμι Μπρεττ, Ντέιβιντ Μπερκ, Έντουαρντ Χάρντγουικ και Κόλιν Τζέβονς. Η Ρόζαλι Γουίλιαμς εμφανίστηκε επίσης ως Κυρία Λέισι, Κυρία Ρίμερ και Κυρία Σόουερμπατς στο Coronation Street, μια βραβευμένη βρετανική σαπουνόπερα ( από τον Μάρτιο του 1978 έως το 1991) και ως Μέρι σε 10 επεισόδια του Flambards (1979). Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Χιου Σινκλαίρ, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Ο δεύτερος σύζυγός της, ο ηθοποιός Ντέιβιντ Σκέις, πέθανε το 2003. Ο γιος τους, Ρόρι, ασχολούνταν επίσης με το θέατρο.

 Η Γουίλιαμς έχει τα ακόλουθα εύσημα στο όνομά της: Τα απομνημονεύματα του Σέρλοκ Χολμς – Κυρία Χάντσον (6 επεισόδια, 1994) Dancing Queen (1993) (TV) – Λίλη Το Αρχείο του Σέρλοκ Χολμς – Κυρία Χάντσον (5 επεισόδια, 1991–93) Truckers (1992) Τηλεοπτική Σειρά (φωνή) – Γιαγιά Μόρκι/Βαρόνη της Λεπτότητας Τηλεοπτική μίνι σειρά The Beiderbecke Connection (1988) – Κυρία Πρινγκλ Casualty – Mary Payton (1 επεισόδιο, 1988) Η Επιστροφή του Σέρλοκ Χολμς – Κυρία Χάντσον (7 επεισόδια, 1986–88) Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς – Κυρία Χάντσον (8 επεισόδια, 1984–85) Coronation Street – Κυρία Ρίμερ (3 επεισόδια, 1978–1985) A Different Kind of Love (1985) – Καλεσμένη σε δείπνο How We Used To Live – Μπέσι (1 επεισόδιο, 1984) The Outsider – Αϊρίν Τζέφορντ (1 επεισόδιο, 1983) Juliet Bravo – Άννα Λάμπερτ (2 επεισόδια, 1981–83) ITV Playhouse – Κυρία Φόστερ (2 επεισόδια, 1977–82) Έντα Γκάμπλερ (1981) (TV) – Μπέρθα The Sandbaggers – Αγγλίδα Κυρία (1 επεισόδιο, 1980) The Dick Francis Thriller: The Racing Game – Κυρία Ντισάρτ (1 επεισόδιο, 1979) Μίνι σειρά Flambards (1979) – Μέρι Crown Court (1 επεισόδιο, 1973) Getting Away from It All (1972) (TV) – Ρόουζ Μαλόουν Open Window (1972) – Έμιλι Paper Roses (1971) (TV) – Γείτονας Softly Softly – Κυρία Τόμας (1 επεισόδιο, 1968) Z-Cars – Κυρία Πίαρσον (1 επεισόδιο, 1965) The Younger Generation – Κυρία Σάγιερς (1 επεισόδιο, 1961) Ρόζαλι Γουίλιαμς στην IMDb Μία έρευνα στο Ancestry.co.uk. "Κυρία Ρόζαλι Σκέις" μπορεί να βρεθεί στην κορυφή της λίστας.Δυστυχώς πρέπει να είσαι συνδρομητής για να πάρεις όλες τις πληροφορίες.
Zibbz

Οι Zibbz (στυλιστικά ως ZiBBZ) είναι Ελβετικό ντουέτο από τους συγγενείς Κορίν Γκφέλλερ και Στέφαν Γκφέλλερ. Θα εκπροσωπήσουν την Ελβετία στη Eurovision 2018 με το τραγούδι "Stones". Είναι από τη Ζυρίχη αλλά έχουν ως βάση το Λος Άντζελες.

 Οι Zibbz ιδρύθηκαν το 2008 από τα αδέλφια Corinne "Coco" Gfeller (φωνητικά) και Stefan "Stee" Gfeller (τύμπανα, πληκτρολόγιο). Το όνομα "zibbz" είναι μια τροποποίηση της αγγλικής λέξης "αδέλφια". Από το 2011, η Coco και ο Stee έχουν χωρίσει το χρόνο μεταξύ Ελβετίας και Λος Άντζελες. Μεταξύ 2011 και 2015, η μπάντα είχε τη δική της εβδομαδιαία εκπομπή πραγματικότητας για τη ζωή τους στο Λος Άντζελες και το δρόμο προς την επιτυχία στη μουσική βιομηχανία στο ελβετικό τηλεοπτικό κανάλι Joiz. Το πρώτο τους άλμπουμ Ready; Πηγαίνω! κυκλοφόρησε το 2013 και κορυφώθηκε στον αριθμό 14 στα επίσημα ελβετικά διαγράμματα λευκωμάτων. Το 2017, το δεύτερο άλμπουμ στούντιο It Takes A Village, το οποίο ήταν αυτοπαραγωγό, κορυφώθηκε στον αριθμό 11 στα επίσημα ελβετικά διαγράμματα λευκωμάτων. Δημιούργησαν τραγούδια που χρησιμοποιούνται σε διαφημίσεις για την Ragusa και τη Subaru και έγραψαν το επίσημο τραγούδι για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών του 2012 στη Ζυρίχη.Το Φεβρουάριο του 2018, οι Zibbz επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν την Ελβετία με το τραγούδι τους "Stones" στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 στη Λισαβόνα. Το τραγούδι ήταν 13ο στον ημιτελικό και απέτυχε να προκριθεί στον τελικό του διαγωνισμού. Η Κορίν "Κόκο" Γκφέλερ, γ. 6 Ιουνίου 1985 (1985-06-06) είναι η τραγουδίστρια του ντουέτου. Εκπαιδεύτηκε στις Τέχνες του Λάιντε στο Λονδίνο.Η Gfeller έχει επίσης φωνάξει για πολυάριθμους καλλιτέχνες όπως ο Gölä, ο Bligg, ο Carlos Leal, ο Bastian Baker, ο DJ Antoine και οι Bellamy Brothers. Έχει εργαστεί επίσης σε ραδιοφωνικά κουδούνια για RTL, FFN, SAW, Radio Munot, Radio Fribourg και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μπάντας του ελβετού τραγουδιστή Gölä για περισσότερα από δέκα χρόνια.Η Gfeller έχει εμφανιστεί με πολλούς μουσικούς υψηλού προφίλ, μεταξύ των οποίων οι Donna Summer, Prince, The Sessions Band, Τριάντα δευτερόλεπτα στον Άρη, LP, Marc Storace, Scott Weiland και ήταν ο τραγουδιστής της Βασιλείας Tattoo 2010 και 2017, Art on Ice. Ευρωπαϊκό σκέλος του We Will Rock You: Περιήγηση της 10ης επετείου από την Βασίλισσα. Ο Στέφαν "Στέε" Γκφέλερ, γ. 11 Μαρτίου 1987 (1987-03-11), είναι ο ντράμερ του ντουέτου, κιμπορτίστας και παραγωγός. Από το 2003 έως το 2007, σπούδασε μουσική στο Winterthur όπου ολοκλήρωσε το δίπλωμα SMPV. Εκτός των Zibbz, ο Gfeller εργάστηκε επίσης ως ντράμερ και παραγωγός για μια σειρά διαφορετικών καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων οι Gölä και Bastian Baker. Επιπλέον, ο Gfeller είναι μέλος ενός συλλογικού ορχήστρας τυμπανών ορχήστρας punk. Ready? Go! It Takes a Village "Www.Ahh!" "One Shot" "Wake Up!" "Neonlights" "Dynamite Blonde" "Undone" "Run" "Stones"
Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

Ο Παύλος (σερβικά Павле, κατά κόσμον Γκόικο Στόιτσεβιτς, Гојко Стојчевић, 11 Σεπτεμβρίου 1914 - 15 Νοεμβρίου 2009) ήταν Πατριάρχης Βελιγραδίου και πάσης Σερβίας από την 1η Δεκεμβρίου 1990 έως τις 15 Νοεμβρίου 2009.

 Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 στο χωριό Κούτσαντσι της Σλαβονίας (σήμερα ανήκει στην Κροατία). Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πήγε ξανά στο Βελιγράδι, ως πρόσφυγας και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για να επιβιώσει. Εργάστηκε ακόμη και ως οικοδόμος. Το 1948 εκάρη μοναχός και μέχρι το 1955 ανήκε στη Μονή Ράτσια. Το 1954 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και το 1957 χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης. Από το 1955 ως το 1957 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, εξελέγη επίσκοπος Ράσκας και Πρίζρεν, στο Κόσοβο. Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Κάρλοβτσι και Πατριάρχης Σερβίας την 1η Δεκεμβρίου 1990 με τον αποστολικό τρόπο, δηλαδή με κλήρωση από εκλεγέν τριπρόσωπο. Αναφέρεται ότι ήταν ίσως ο μοναδικός των Μητροπολιτών ο οποίος δεν επιθυμούσε να εκλεγεί Πατριάρχης. Ήταν ασκητική μορφή, και ασκητική ήταν και η ζωή του. Κατάφερε να ποιμάνει τους Σέρβους σε μια εποχή δύσκολη, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και να γίνει σύμβολο ενότητας του σερβικού λαού εν μέσω των πολέμων που ακολούθησαν. Τον Οκτώβριο του 2008 ζήτησε να παραιτηθεί από το Θρόνο, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από τη Σύνοδο της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Από το 2006 έγινε αντικείμενο κριτικής από τις ελληνόφωνες Εκκλησίες καθώς με μονομερή τόμο αναγνώριζε τη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων που φέρεται ως «Μακεδονική Εκκλησία», όπως επίσης την τότε FYROM την αναγνώριζε ως Δημοκρατία της Μακεδονίας.Ο Πατριάρχης Παύλος απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 2009.
Πλατάνι Αχαΐας

Το Πλατάνι είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα είναι τοπική κοινότητα του πρώην δήμου Ρίου με 481 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται 14 χλμ βορειοανατολικά της Πάτρας σε υψόμετρο 200 μέτρων περίπου. Το όνομα οφείλεται στα πολλά πλατάνια που έχει η περιοχή.

 Στην περιοχή του Πλατανίου έχουν βρεθεί πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων που δείχνουν συνεχόμενη κατοίκηση από την αρχαιότητα έως σήμερα. Στην περιοχή πιστεύεται σύμφωνα με την περιγραφή του Παυσανία ότι βρισκόταν η αρχαία Αργυρά. Σε ύψωμα κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί κατάλοιπα αρχαίου οικισμού και σε άλλες θέσεις νεκροταφείο, ερείπια τειχισμένου βυζαντινού ναού ενώ διασώζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου του 11ου αιώνα . Σύμφωνα με κάποιους αρχαιολόγους, παρ' όλο που η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί πλήρως, τον 2ο με 4ο αιώνα έγινε μετακίνηση πληθυσμού από την αρχαία πόλη λόγω των πλημμυρών του Σέλεμνου σε άλλες γειτονικές και ασφαλείς θέσεις, όπως στο σημερινό Πλατάνι. Σε Ενετική απογραφή του 1700 αναφέρεται το χωριό με 52 κατοίκους ενώ το αναφέρει και ο Πουκεβίλ το 1816 που πέρασε από εκεί. Το 1835 έγινε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841 οπότε καταργήθηκε ο Δήμος Αργυραίων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων. Το 1912 με την διοικητική μεταρρύθμιση που προέβλεπε τη διάλυση των Δήμων έγινε οικισμός της Κοινότητας Αγίου Βασιλείου. Το 1925 αποσπάται από την κοινότητα Αγίου Βασιλείου και γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 οπότε με το Σχέδιο Καποδίστριας γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης (το 2011) εντάχθηκε στο Δήμο Πατρέων της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος. Ελληνική χωρογραφία: Γεωγραφία, Ιστορία, Στατιστική πληθυσμού και αποστάσεων συνταχθείσα και εκδοθείσα υπό Ιωάννου Εμμ. Νουχάκη, Έκδοσις Τρίτη, Εκδότης Σπυρίδων Κουσουλίνος, Εν Αθήναις 1901. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003, λήμμα Πλατάνι. ISBN 960-8260-32-9.
Κατάλογος αρχηγών κράτους του Παναμά

Ο Πρόεδρος του Παναμά είναι ο αρχηγός κράτους του Παναμά. Εκλέγεται από τον λαό με θητεία πέντε ετών και δεν μπορεί να ανανεωθεί για συνεχή θητεία. Αναπληρωτής του Προέδρου είναι ο Αντιπρόεδρος του Παναμά. Το άρθρο παραθέτει έναν κατάλογο με τους αρχηγούς κράτους του Παναμά από την βραχύβια πρώτη ανεξαρτησία από τη Δημοκρατίας της Νέας Γρανάδας το 1840 και την τελική απόσπαση από την Κολομβία το 1903.

 Ανώτατος Πολιτικός Αρχηγός: 18 Νοεμβρίου 1840 – 20 Μαρτίου 1841 Στρατηγός Χουάν Λόπες Ανώτατος Αρχηγός Κράτους: 20 Μαρτίου 1841 – 8 Ιουνίου 1841 Τομάς δε Ερέρα Πρόεδρος: 8 Ιουνίου 1841 – 31 Δεκεμβρίου 1841 Τομάς δε Ερέρα Ο Παναμάς ήταν κατά την περίοδο 1968–1989 ντε φάκτο υπό τον έλεγχο μιας στρατιωτικής χούντας, η οποία διόρισε τον κατ' όνομα πρόεδρο, με τον ίδιο να ασκεί ελάχιστη εξουσία, ενώ η χούντα και οι ηγέτες της, παρότι δεν ήταν επίσημα αρχηγοί κράτους, ασκούσαν στην πραγματικότητα τον έλεγχο στη χώρα. Ο τίτλος των αρχηγών της χούντας ήταν "Υπέρτατος Ηγέτης της Παναμέζικης Επανάστασης". World Statesmen – Panama
Ποιος είναι ο Δολοφόνος

Το Ποιος είναι ο Δολοφόνος (απλοποιημένα Κινέζικα: 明星大偵探, παραδοσιακά Κινέζικα: 明星大偵探, πίνγιν: Míngxīng dà zhēntàn) είναι κινεζικό σόου ποικίλου προγράμματος που μεταδίδεται από την Mango TV. Η εκπομπή περιλαμβάνει ως κύριους πρωταγωνιστές τους Χε Τζιόνγκ, Σα Μπεϊνίνγκ, καθώς και τους καλεσμένους κατοίκους Γουάνγκ Όου, Γκουέι Γκουέι (Έμμα Γου) και Μπάι Τζινγκτίνγκ. Η εκπομπή αδειοδοτήθηκε από το Τόπος Εγκλήματος του JTBC.

 Στον πρόλογο, τα πρόσωπα της εκπομπής παρουσιάζονται στο σκηνικό και στους υπόπτους για μια υπόθεση δολοφονίας για το νέο επεισόδιο. Ο κάθε ένας επιλέγει με τη σειρά του τον ρόλο του στο επεισόδιο, ως κάποιος συγκεκριμένος ύποπτος ή ως ντετέκτιβ. Εκτός από τον ντετέκτιβ, σε κάθε άτομο παρέχονται λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τον ύποπτο που απεικονίζουν, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικοτήτων τους, του άλλοθι, της σχέσης με το θύμα και με τους άλλους ύποπτους, το ιστορικό, το ποινικό κίνητρο κλπ. Κάθε ύποπτος μπορεί να αποκρύψει πληροφορίες έως ότου ερωτηθούν ρητά από άλλους υπόπτους ή τον ντετέκτιβ, αλλά μόνο ο εγκληματίας μπορεί να πει ψέματα. Άλλοθι: Κάθε παίκτης παρουσιάζεται ως ο ύποπτος που παριστάνει, δίνει κάποιες βασικές πληροφορίες σχετικά με τη σχέση του με το θύμα και περιγράφει το πού βρίσκεται πριν, κατά τη διάρκεια του και μετά από το έγκλημα. Εσωτερική Έρευνα: Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες και τους δίνονται δέκα λεπτά για να διερευνήσουν τη σκηνή του εγκλήματος για στοιχεία. Σε κάθε παίκτη δίνεται μια κάμερα και του επιτρέπεται να τραβήξει έως και δέκα φωτογραφίες. Ενημέρωση: Όλοι οι παίκτες παρουσιάζουν τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν συλλέξει και μπορούν να υποβάλλουν σε άλλους παίκτες ερωτήσεις σχετικά με τα αποδεικτικά στοιχεία. Κάθε παίκτης εκφράζει ποιος πιστεύει ότι είναι ο εγκληματίας μετά την ενημέρωση. Πρώτη ψηφοφορία: Ο ντετέκτιβ μπορεί να ψηφίσει αυτόν που υποπτεύεται αφού ακούσει την ενημέρωση κάθε παίκτη. Η ψηφοφορία γίνεται δημόσια σε όλους τους παίκτες. Πρόσθετη Εσωτερική Έρευνα: Όλοι οι παίκτες συγκεντρώνονται στη σκηνή του εγκλήματος για επιπλέον έρευνα και συζήτηση. Αυτό το τμήμα εκτελείται ταυτόχρονα με τις Προσωπικές Ανακρίσεις. Προσωπικές Ανακρίσεις: Ο ντετέκτιβ, που είναι πάντα αθώος, μπορεί να καλέσει τους άλλους παίκτες στην αίθουσα ανακρίσεων για περαιτέρω ερωτήσεις. Τελική Ψηφοφορία: Μετά την ανάκριση όλων των παικτών, το παιχνίδι προχωρά στην τελική ψηφοφορία. Όλοι οι παίκτες κάνουν την τελική τους δήλωση και η αναφορά της υπόθεσης πραγματοποιείται από τον Ντετέκτιβ. Επιτρέπονται 5 λεπτά προσωπικών ερευνών προτού κάθε παίκτης ψηφίσει κρυφά για το ποιος πιστεύει ότι είναι ο τελικός εγκληματίας. Ο παίκτης που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους συλλαμβάνεται και τοποθετείται σε μια προσωρινή φυλακή. Εάν το άτομο είναι όντως ο εγκληματίας, ο ντετέκτιβ λαμβάνει δύο χρυσές ράβδους και οι αθώοι παίκτες λαμβάνουν μία ο καθένας. Εάν ο συλληφθείς δεν είναι ο εγκληματίας, ο αληθινός ένοχος παίρνει όλες τις χρυσές ράβδους.
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020

Ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020 θα ήταν ο 20ος Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision. Θα διεξαγόταν στην Πλατεία King Tomislav, στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020, ώστε να συμπέσει με την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Θα ήταν η πρώτη φορά που η Κροατία θα φιλοξενούσε τον διαγωνισμό. 11 χώρες είχαν προγραμματίσει να συμμετέχουν. Ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονωιού COVID-19.

 Μετά τη νίκη του Ρώσου Ivan Bessonov στον προηγούμενο διαγωνισμό στο Εδιμβούργο, ο εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand είπε στο τηλεοπτικό κανάλι Russia-K, πως η EBU είναι "ανοιχτή" στην ιδέα η Ρωσία να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2020. Στις 8 Ιουλίου 2019, η EBU ανακοίνωσε ότι ο διαγωνισμός του 2020 θα διεξαχθεί στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020. Θα είναι η δεύτερη φορά που το Ζάγκρεμπ θα φιλοξενήσει κάποιον διαγωνισμό Eurovision, με την πρώτη να είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision το 1990 (ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας), αλλά θα είναι η πρώτη φορά που ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision θα διεξαχθεί εκεί. Οι παρακάτω χώρες έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό: Για να μπορεί μια χώρα να συμμετέχει στον Διαγωνισμό Νέων Μουσικών Eurovision πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Είναι άγνωστο εάν η EBU είχε στείλει προσκλήσεις συμμετοχής και στα 56 ενεργά μέλη όπως κάνει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision. Τα ενεργά μέλη της EBU που ακολουθούν έχουν ανακοινώσει τα παρακάτω σχετικά με τις αποφάσεις τους. Ισπανία – Τον Ιούλιο του 2019, η Ana María Bordás, αρχηγός των αποστολών της Ισπανίας στους διαγωνισμούς Eurovision, δήλωσε ότι είναι πολύ πιθανό η χώρα να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, παρόλο που μια τελική απόφαση δεν έχει παρθεί ακόμα λόγω του ότι υπάρχει ακόμα χρόνος μέχρι την προθεσμία υποβολής συμμετοχής.Οι παρακάτω χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό το 2018, αλλά δεν έχουν ανακοινώσει κάτι σχετικά με τη συμμετοχή τους το 2020: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Επίσημη ιστοσελίδα
Ο διθύραμβος του Ρόδου

Ο Διθύραμβος του Ρόδου είναι η πρώτη τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού. Γράφτηκε και εκδόθηκε το 1932. Η πρώτη της παράσταση δόθηκε στον λόφο του Φιλοπάππου στην Αθήνα το 1933 και ήταν η μοναδική που παίχτηκε όσο ο Σικελιανός βρισκόταν εν ζωή. Το έργο αυτό δημιουργήθηκε μέσα από τις αντιλήψεις του Σικελιανού για τους Δελφούς, τη Δελφική Ιδέα, καθώς και τις δύο, ήδη διεξαχθείσες, Δελφικές Εορτές. Μάλιστα, η παράσταση του έργου στην Αθήνα θεωρήθηκε ως συνέχεια των Δελφικών Εορτών.

 Το περιεχόμενο της τραγωδίας είναι εμπνευσμένο από τον αρχαιοελληνικό μύθο του Ορφέα και το συνιστά η αναγγελία του προς τους πιστούς του ακολούθους και συμπολεμιστές ότι θα τελέσει θυσία στον θεό στην κορυφή του Παγγαίου, παρά τον κίνδυνο να θανατωθεί και να διαμελιστεί από τις Μαινάδες του Διονύσου. Τα πρόσωπα που ομιλούν είναι ο Ορφέας, ο Α΄ Κορυφαίος και ο Β΄ Κορυφαίος (οι δύο τελευταίοι ως εκπρόσωποι του πολυάριθμου χορού πιστών-πολεμιστών που ακολουθεί τον Ορφέα). Ειδολογικά, η τραγωδία αυτή έχει τη δομή περισσότερο πρώιμων σταδίων του είδους, εμφανίζοντας μεγαλύτερες αντιστοιχίες με τον διθύραμβο (ανταλλαγή αποκρίσεων, εν μέρει αυτοσχεδιαστικών, μεταξύ κορυφαίου ή κορυφαίων του χορού και υποκριτή αποσπασμένου από αυτόν) που μετεξελίσσεται σε τραγωδία, παρά με την καθ’ αυτό (ως είδος, πλέον, με διακριτές αρχές και δομή) τραγωδία.Ο Σικελιανός, επηρεασμένος από την ορφική θεολογία και τον ιδρυτή και αρχηγέτη της Ορφέα, τον τοποθετεί ως ιεροφάντη – ιερουργό εντός του μύθου, με σαφείς αντιστοιχίες κι αναφορές στο πρόσωπο του Διονύσου. Όπως μελετητές έχουν αναφέρει, τα επιμέρους σύμβολα (πέρα από τον ίδιο τον Ορφέα-Διόνυσο) του σταχιού (που συμβολίζει τη γη), του κλήματος (που συμβολίζει τη μέθη του έρωτα) και κυρίως του ρόδου (σύμβολο της ζωής της στηριγμένης στην αγάπη) που υπάρχουν στο έργο είναι αλληγορικά με αδιάπτωτο τρόπο εντός της ενότητας της τραγωδίας (δεν χάνουν την κρυπτικότητά τους καθ’ όλη την πορεία του κειμένου) και στοχεύουν στη μετάδοση ενός οικουμενικού μηνύματος ειρήνης, αρμονίας κι ενότητας ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, μήνυμα που αποτελεί «κλειδί» για την κατανόηση όλων των δημιουργικών εκδηλώσεων του Σικελιανού (λογοτεχνικό του έργο και οργάνωση Δελφικών Εορτών – αφοσίωση στη Δελφική Ιδέα). Ο διθύραμβος του ρόδου -Πύλη της Ελληνικής γλώσσας Ο Διθύραμβος του Ρόδου
Σοφία των Κάτω Χωρών

H Σοφία (ολλανδ. Sophie van Oranje-Nassau, 8 Απριλίου 1824 - 23 Μαρτίου 1897) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πριγκίπισσα των Κάτω Χωρών και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

 Η Βιλελμίνη Μαρία Σοφία Λουίζα ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών και της Άννας Πάβλοβνα, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Παντρεύτηκε το 1842 τον εξάδελφό της Κάρολο Αλέξανδρο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα: Κάρολος Αύγουστος (1844 - 1894), Διάδοχος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Μαρία Αλεξανδρινή (1849 - 1894), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄ του Ρόυς. Μαρία Άννα Σοφία Ελισάβετ Βερναρδίνη Ίντα Αυγούστα Ελένη (1851 - 1859). Ελισάβετ Σίβυλλα (1854 - 1908), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αλβέρτο του Μεκλεμβούργου. Radziwill, Catherine (1915). Memories of Forty Years. New York: Funk & Wagnalls Press.
Άννα της Ανατολικής Φρισίας

Η Άννα, γερμ. Anne von Ostfriesland (26 Ιουνίου 1562 - 21 Απριλίου 1621) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόρη του κόμη της Ανατολικής Φρισίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα εκλέκτορας του Παλατινάτου, έπειτα μαργραβίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Έντσαρντ Β΄, κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Απεβίωσε 59 ετών και τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Πνεύματος στη Χαϊδελβέργη. Ο τάφος της δεν έχει διατηρηθεί. Παντρεύτηκε πρώτα το 1583 τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Δεν απέκτησε απογόνους. Το 1583 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και η Άννα έκανε δεύτερο γάμο το 1585 με τον Ερνέστο Φρειδερίκο μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Δεν απέκτησε απογόνους. Το 1604 απεβίωσε ο Ερνέστος Φρειδερίκος και το 1617 η Άννα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Ιούλιο Ερρίκο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Δεν είχε παιδιά. Karin Tegenborg Falkdalen (2010). Vasadöttrarna (The Vasa Daughters). Falun: Historiska Media. ISBN 978-91-85873-87-6
Μαρκ Γκασόλ

Ο Μαρκ Γκασόλ (αγγλ.: Marc Gasol Sáez), (Βαρκελώνη, 29 Ιανουαρίου 1985) είναι Ισπανός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,16 μέτρα αγωνίζεται στη θέση του σέντερ στην ισπανική Χιρόνα. Έχει σημαντικές ατομικές διακρίσεις και ένα τίτλο πρωταθλητή ΝΒΑ. Υπήρξε βασικό μέλος της ισπανικής εθνικής ομάδας από το 2006 μέχρι το 2021 έχοντας κερδίσει 2 ασημένια μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, 2 χρυσά, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια σε Ευρωμπάσκετ, αλλά και δύο χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 και του 2019.

 Τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του ήταν στην Ισπανία, όπου και αγωνίστηκε για την Μπαρτσελόνα την τριετία 2003-06, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ισπανίας το 2004. Τη διετία 2006-08, αγωνίστηκε στη Χιρόνα, βγαίνοντας το 2008 MVP του ισπανικού πρωταθλήματος και μέλος της καλύτερης πεντάδας. Είχε επιλεχθεί στο δεύτερο γύρο του NBA ντραφτ με την 48η επιλογή από τους Λος Άντζελες Λέικερς το 2007. Παραχωρήθηκε με ανταλλαγή στους Μέμφις Γκρίζλις το 2008, και παρέμεινε με το franchise μέχρι την παραχώρησή του με ανταλλαγή στο Τορόντο το 2019. Έχει επιλεγεί δύο φορές ως μέλος της κορυφαίας πεντάδας του NBA, ενώ έχει αναδειχθεί τρεις φορές All-Star, και πρωταθλητής NBA το 2019 με τους Ράπτορς. Το 2013, κέρδισε το βραβείο του καλύτερου αμυντικού στο NBA.Τον Νοέμβριο του 2020, συμφώνησε με τους Λος Άντζελες Λέικερς, για διετές συμβόλαιο αξίας 5.3 εκατ. δολαρίων.Στις 25 Νοεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην ισπανική Χιρόνα, ομάδα στην οποία είναι και πρόεδρος. Ο Γκασόλ είναι μέλος της Ισπανικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης από το 2006. Έχει κερδίσει δύο ολυμπιακά μετάλλια και δύο τίτλους παγκόσμιου κυπέλλου το 2006 και 2019. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έχει κερδίσει δύο χρυσά, ένα ασημένιο και δύο χάλκινα μετάλλια. Ο Μάρκ έχει ύψος 2,16 μ. και είναι ο μικρότερος αδερφός του δυο φορές πρωταθλητή NBA, Πάου Γκασόλ. Από το 2019, έχουν το ρεκόρ ως τα μοναδικά αδέλφια που έχουν κατακτήσει το πρωτάθλημα στο ΝΒΑ. Το 2021, μετά το τέλος της Ολυμπιάδας του Τόκιο, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την εθνική Ισπανίας μετά από 15 χρόνια παρουσίας. Μέσοι Όροι Κανονικής Περιόδου Μέσοι Όροι Πλέι-οφ † Σεζόν κατά την οποία ο Γκασόλ αναδείχθηκε Πρωταθλητής Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marc Gasol στο Wikimedia Commons Στατιστικά σταδιοδρομίας και πληροφορίες παίκτη από το NBA.com, ή Basketball-Reference.com
315 Κωνσταντία

Η Κωνσταντία (Constantia) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

 Η μέση διάμετρος της Κωνσταντίας εκτιμάται σε 5 ως 12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, όπως και το αν και με ποια περόδο περιστρέφεται η Κωνσταντία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 80 ως 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
293

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 293 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 293 (CCXCIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1046 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 293 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 1 Μαρτίου - Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Διοκλητιανός και Μαξιμιανός ανακηρύσσουν Καίσαρες τον Κωνστάντιο Χλωρό και τον Γαλέριο ξεκινώντας έτσι την Τετραρχία, γνωστή ως Κουάτουορ Πρίντσιπες Μούντι (''Τέσσερις Ηγεμόνες του Κόσμου''). Οι τέσσερις Τετραρχίες εγκαθιστούν τις πρωτεύουσές τους κοντά στα Ρωμαϊκά σύνορα: Η Νικομήδεια (βορειοδυτική Μικρά Ασία) γίνεται η πρωτεύουσα του Διοκλητιανού Τα Μεδιόλανα (Μιλάνο, κοντά στις Άλπεις) γίνεται η πρωτεύουσα του Μαξιμιανού Η Αυγούστα Τρεβερόρο (Τριρ, στη Γερμανία) γίνεται η πρωτεύουσα του Κωνστάντιου Χλωρού Το Σίρμιο (Σερβία, στα σύνορα με τον Ίστρο Ποταμό (Δούναβη)) γίνεται η πρωτεύουσα του Γαλερίου Το Παλάτι του Διοκλητιανού[ χτίζεται σε ένα μικρό όρμο στη Δαλματική ακτή, 6,5 χιλιόμετρα από τη Σαλώνα, σημερινό Σπλιτ, στη Κροατία. Ο Κωνστάντιος Χλωρός ανακαταλαμβάνει μερικές από τις Γαλατικές επαρχίες και κατακτά το κρίσιμο λιμάνι της Βοβωνίας (σημερινή Βουλώνη). Ο Καραύσιος, Ρωμαίος σφετεριστής, δολοφονείται από τον Υπουργό Οικονομικών του, Αλλέκτο, που αυτοανακηρύσσεται ''αυτοκράτορας'' της Βρετανίας. Ο Κωνστάντιος Χλωρός νικά τους Φράγκους στα σύνορα με το Ρήνο Ποταμό στη Βαταβία (Ολλανδία). Αρμενία Ο Βασιλιάς Τιριδάτης Γ΄ της Αρμενίας (ως φέουδο της Ρώμης) εισβάλλει στην Ασσυρία. Περσία Ο βασιλιάς Βαράμης Β΄ της Περσίας πεθαίνει μετά από 17 χρόνια βασιλείας. Ο γιος του, Βαράμης Γ', ανεβαίνει στο θρόνο αλλά μετά από τέσσερις μήνες δολοφονείται από τον αντιβασιλέα Ναρσή με την υποστήριξη της αριστοκρατίας. Ο Ναρσής γίνεται βασιλιάς της Περσίας και εμπλέκει τη Ρώμη σε οχτώ χρόνια συνεχούς πολέμου. Κίνα Ο Τουομπά Φου διαδέχεται το θείο του Τουομπά Τσούο, ως αρχηγό της φυλής Τουομπά. Θρησκεία Ο Πρόβος διαδέχεται το Ρουφίνο, ως Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Βαράμης Β', βασιλιάς της Περσίας Βαράμης Γ', βασιλιάς της Περσίας Καραύσιος, Ρωμαίος σφετεριστής της Βόρειας Γαλατίας και Βρετανίας Τουομπά Τσούο, αρχηγός της Κινεζικής φυλής Τουομπά
53 (αριθμός)

Το 53 (πενήντα τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 52 και πριν από το 54. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 53 συμβολίζεται ως LIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΝΓ´ ή νγ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 53 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 59. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 53 αντιστοιχεί στο Ιώδιο. Το Μεσιέ 53 είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 60.000 ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης.
10ο Σύνταγμα Πεζικού (Ελλάδα)

Το 10ο Σύνταγμα Πεζικού (10ο ΣΠ «Ρούπελ», «Χ ΜΠ») είναι μηχανοκίνητο σύνταγμα πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Εδρεύει στις Σέρρες και υπάγεται στο Γ΄ Σώμα Στρατού. Σχηματίστηκε έπειτα από τη μετάπτωση της 10ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας Πεζικού (10η Μ/Π ΤΠ).

 Η 10η Μεραρχία Πεζικού η οποία σχηματίστηκε αρχικά το Μάρτιο του 1913, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, όπου συμμετείχε. Μετά το τέλος του πολέμου, εγκαταστάθηκε στη Βέροια. Παρέμεινε πιστή στη βασιλική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού και αποσύρθηκε στη Θεσσαλία. Μετά τα Νοεμβριανά, η 10η Μεραρχία Πεζικού, μετακινήθηκε προς την Τρίπολη της Πελοποννήσου, όπου διαλύθηκε στις αρχές του 1917. Το 1919, μετά την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη, η Μεραρχία Σμύρνης που συγκροτήθηκε εκεί, μετονομάσθηκε σε 10η Μεραρχία Πεζικού (X ΜΠ) το Νοέμβριο του 1920. Η μεραρχία διακρίθηκε κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ιδιαίτερα στη Mάχη του Αφιόν Καραχισάρ-Εσκί Σεχίρ. Κατά τη διάρκεια της ελληνικής υποχώρησης, τον Αύγουστο του 1922 μεταφέρθηκε στην Ανατολική Θράκη. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών έδρευε στη Βέροια. Μετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου του 1940–41 και διαλύθηκε μετά από την ελληνική συνθηκολόγηση τον Απρίλιο του 1941. Ανασυγκροτήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946 ως 10η Ορεινή Μεραρχία (Χ ΟΜ) και πολέμησε στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο υπό το Γ΄ Σώμα Στρατού. Μετονομάστηκε σε 10η Μεραρχία Πεζικού με έδρα τις Σέρρες, τον Ιούλιο του 1950. Έλαβε τον τιμητικό τίτλο «Ρούπελ» το 2000, στη μνήμη του οχυρού Ρούπελ. Μετέπεσε σε 10η Ταξιαρχία Πεζικού (10η ΤΠ) την 1η Ιουλίου 2004 και τέθηκε υπό τη διοίηση του Α΄ Σώματος Στρατού, αλλά μετεξελίχθηκε σε μηχανοποιημένη ταξιαρχία πεζικού το Νοέμβριο του 2009, όταν τέθηκε υπό τη διοίηση του Γ΄ Σώματος Στρατού. Έπειτα μετέπεσε σε 10ο Σύνταγμα Πεζικού. 10ο Σύνταγμα Πεζικού, με έδρα τις Σέρρες Λόχος Στρατηγείου (ΛΔ/10ου ΣΠ) 10ος Λόχος Διαβιβάσεων (10 ΛΔΒ) 10ος Λόχος Μηχανικού (10 ΛΜΧ) 567ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού (567 Μ/Π ΤΠ), με έδρα το Σιδηρόκαστρο 518ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού (518 Μ/Π ΤΠ), με έδρα το Κάτω Νευροκόπι 10ο Τάγμα Υποστηρίξεως (10 ΤΥΠ) Το έμβλημα της απεικονίζει τον Κέρβερο. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ. Επίσημος ιστότοπος
Καστρί Σερρών

Το Καστρί είναι ορεινό παλαιό χωριό του Νομού Σερρών, το οποίο δεν κατοικείται σήμερα. Ανήκει στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας, στην Δ.Ε. Τραγίλου, και βρίσκεται στα Κερδύλια όρη. Οι περισσότεροι κάτοικοι που εγκατέλειψαν το χωριό, εγκαταστάθηκαν στην σημερινή Ευκαρπία Σερρών, με τους άλλους να διασκορπίζονται σε γειτονικά χωριά. Στο χωριό λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο, ενώ εκεί σήμερα δε βρίσκονται παρά μόνο τα ερείπιά του, ερείπια οικιών, ένα πηγάδι, μία κρήνη για ζώα, ένα εκκλησάκι, μονάδες κτηνοτρόφων οι οποίοι παραμένουν προσωρινά σε καλύβες και δραστηριοποιούνται εκεί, καθώς και ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

 Στο χωριό επίσης υπάρχει μέχρι σήμερα ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο οποίος συχνά αναφέρεται και ως μοναστήρι. Ο Ναός πανηγυρίζει 2 φορές τον χρόνο, στις 8 Νοεμβρίου, ανήμερα της σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, αλλά και στις 6 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της ανάμνησης του εν Χώναις θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, γιορτή η οποία καθιερώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης το 2018. Κτισμένος σε ύψωμα, είναι ορατός από την είσοδο του χωριού. Είναι πέτρινος, ενώ διαθέτει και καμπαναριό, στο οποίο μάλιστα βρίσκεται εντοιχισμένη μία Αρχαία Ελληνική επιγραφή που βρέθηκε στην περιοχή. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί, πως έχει αναφερθεί περιστατικό θαύματος στον Ιερό Ναό. Προσκυνητές του Ιερού Ναού, παρατήρησαν Τον Χριστό στην εικόνα του Αγίου Μανδηλίου, πάνω από την είσοδο του Ιερού, να ανοιγοκλείνει τα Μάτια Του. Κατά το βράδυ από την παραμονή προς την ημέρα της εορτής, πιστοί κοιμούνται στον Ιερό Ναό, ενώ τελείται Θεία Λειτουργία ανήμερα της εορτής. Το πανηγύρι που διεξάγεται ανήμερα της εορτής μπροστά από την είσοδο του προαύλιου χώρου, συγκεντρώνει ακόμη και εκδρομές με λεωφορεία, ενώ πωλούνται φυσικά από πωλητές κρεατικά, ποτά, τρόφιμα κ.ά.
Νέφθυς

Η Νέφθυς, όπως μεταγράφηκε από τους αρχαίους Έλληνες το Νεμπ χετ ή Νεμπέτ χετ, αποκαλείται από τον Πλούταρχο Τελευτή, Αφροδίτη και Νίκη. Απεικονιζόταν με γυναικεία μορφή, που έφερε στην κεφαλή της τα δύο ιερογλυφικά του ονόματός της, που σημαίνουν «η κυρίαρχος του πύργου». Τα ιερογλυφικά αυτά ήταν ένα καλάθι (νεμπ ή νεμπέτ) επάνω από το σημείο που σημαίνει «πύργος» (χετ). Στην εννεάδα της Ηλιούπολης ήταν κόρη της Νουτ και του Γκεμπ, ενώ φέρεται σύζυγος ή αδελφή του Σετ.

 Θεά των νεκρών αρχικά, η Νέφθυς μεταβλήθηκε μέσω του μύθου του Οσίριδος σε δεύτερη κόρη του Γκεμπ και της Νουτ. Καθώς δεν κατόρθωσε να αποκτήσει παιδί από τον Σετ, τον δευτερότοκο αδελφό της, επιθύμησε να αποκτήσει παιδί από τον Όσιρι, τον πρωτότοκο αδελφό της. Για να εκπληρώσει τον σκοπό της τον μέθυσε και συνευρέθηκε μαζί του χωρίς εκείνος να έχει συνείδηση του τι συνέβαινε. Καρπός αυτής της ένωσης ήταν ο Άνουβις. Σύμφωνα με τον παραπάνω μύθο, η Νέφθυς συμβολίζει τις παρυφές της ερήμου, που γονιμοποιούνται ενίοτε, όταν η πλημμύρα του Νείλου φθάνει στο ύψιστο σημείο της. Όταν ο Σετ δολοφόνησε τον αδελφό του, η Νέφθυς τον εγκατέλειψε και αφού ενώθηκε με τους υπερασπιστές του Όσιρι, βοήθησε την αδελφή της Ίσιδα να μομμιοποιήσει το πτώμα του δολοφονηθέντος θεού, απαγγέλοντας εναλλάξ μαζί της τα τις νεκρικές επωδούς, το κείμενο των οποίων διεσώθηκε μέχρι τις ημέρες μας χάρις σε έναν πάπυρο. Με την ίδια διάθεση που είχαν λάβει μέτρα προστασίας της μούμιας του αδελφού τους, «οι δύο δίδυμες», όπως τις ονομάζουν συχνά, ανέλαβαν την φρούρηση των νεκρών. Για αυτό και απεικονίζονταν συνήθως πάνω στις σαρκοφάγους και στα καλύμματα των τύμβων όρθιες ή γονυπετείς, να εκτείνουν με τρόπο προστατευτικό τα χέρια και τα μακριά πτερύγιά τους. Ο αστεροειδής 287 Νέφθυς (Nephthys), που ανακαλύφθηκε το 1889, πήρε το όνομά του από τη θεά αυτή των Αιγυπτίων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nephthys στο Wikimedia Commons
Βιλλαρμπόιτ

To Βιλλαρμπόιτ (ιταλικά: Villarboit) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται σε απόσταση 19χμ. από το Βερτσέλλι. Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αλμπάνο Βερτσελλέζε, Αρμπόριο, Γκρέτζο (Ιταλία), Καζανόβα Έλβο, Κολλομπιάνο, Μπαλόκκο, Σαν Τζάκομο Βερτσελλέζε και Φορμιλιάνα.

 Οι 547 κάτοικοι χωρίζονται σε 238 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,3 άτομα. Υπάρχουν 8 εταιρείες υπηρεσιών που απασχολούν 90 εργαζομένους ή το 72% του εργατικού δυναμικού. 20 εταιρείες απασχολούν 30 εργαζομένους ή το 24% του εργατικού δυναμικού ενώ το υπόλοιπο 4% απασχολείται σε διοικητικές λειτουργίες. Μόνο οι 125 κάτοικοι του δήμου ή το 22,85% απασχολούνται και εκπροσωπούν το εργατικό δυναμικό.
Αζεμπρούκ

Το Αζεμπρούκ (γαλλ. Hazebrouck, ολλανδ. Hazebroek, δυτ. φλαμ. Oazebroeke) είναι πόλη και κοινότητα στον Νομό Νορ της βόρειας Γαλλίας Υπήρχε ως μικρός οικισμός της Γαλλικής Φλάνδρας, μέχρι που έγινε σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος τη δεκαετία του 1860. Ο σιδηρόδρομος συνέδεσε το Αζεμπρούκ με τη Λιλ, το Καλαί και τη Δουνκέρκη. Σημερα (Ιανουάριος 2019) το Αζεμπρούκ έχει 21.408 κατοίκους, που αποκαλούνται «Αζεμπρουκουά» (Hazebrouckois). Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του μικρού ποταμού Μπουρ, παραπόταμου του Λυς.

 Η ενσωμάτωση στη Γαλλία της μεχρι τότε φλαμανδικής κωμοπόλεως επικυρώθηκε με τις Συνθήκες του Nijmegen το 1678. Το παλαιότερο μνημείο του Αζεμπρούκ είναι ο ναός του Αγιου Ελουά (St Eloi). Και στους δύο παγκόσμιους πολέμους η πόλη κατέστη σημαντικός στρατιωτικός στόχος. Πολλοί Βρετανοί στρατιώτες είναι θαμμένοι σε κοιμητήρια γύρω από την πόλη. Υπάρχει ένα ιδιωτικό παρεκκλήσιο, που σήμερα αποτελεί τμήμα του Κολεγίου Σαιν-Ζακ και είναι πλέον επισκέψιμο. Στο εσωτερικό του λειτούργησε αγγλικό στρατιωτικό νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Στο μουσείο της πόλεως, που ήταν επίσης αρχικώς παρεκκλήσιο και κοινόβιο των Αυγουστινιανών, το κοινό μπορεί να δει μια συλλογή πινάκων φλαμανδικής και γαλλικής ζωγραφικής, καθώς και την αναπαράσταση μιας παραδοσιακής φλαμανδικής κουζίνας. Το Αζεμπρούκ είναι «αδελφοποιημένο» με τη μικρή πόλη Φέβερσαμ (Faversham) της Αγγλίας. Επίσημος ιστότοπος (στη γαλλική)
Υλίκη

Η Υλίκη είναι φυσική λίμνη στη Βοιωτία, βόρεια της Θήβας, με όχθες απόκρημνες, στους πρόποδες των δυτικών προεκτάσεων του Πτώου Όρους και των ανατολικών του Μεσσαπίου. Ονομάζεται και Λικέρι, και έχει έκταση κατά μέσο όρο 19,1 τετρ. χιλιόμετρα. Υπάρχει και ομώνυμος οικισμός, η Υλίκη.

 Στην αρχαιότητα η Υλίκη λεγόταν Υλική (τονιζόταν στη λήγουσα) και πήρε το όνομά της από την πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της, όπως και η πόλη Ακραιφία. Τα νερά της χύνονταν στη γειτονική λίμνη Τρεφία ή Ουγγρία, την Παραλίμνη των νεότερων χρόνων. Πολύ κοντά στην Υλική υπήρχε μεγάλος ναός του θεού Απόλλωνα, που είχε την προσωνυμία «Πτώος» από το ομώνυμο γειτονικό βουνό. Το 1959 άρχισε να λειτουργεί σύνδεση παροχής νερού στην τεχνητή Λίμνη του Μαραθώνα από τη λίμνη Υλίκη, καθώς η μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη της πρωτεύουσας καθιστούσε πλέον ανεπαρκή την ύδρευσή της αποκλειστικά από την πρώτη. Και πάλι όμως η αύξηση του πληθυσμού των Αθηνών ξεπέρασε τις δυνατότητες των δύο λιμνών, ώστε από το 1981 το περισσότερο νερό για την ύδρευση της ελληνικής πρωτεύουσας προέρχεται από την τεχνητή Λίμνη του Μόρνου. Η παροχέτευση των νερών της Υλίκης στη Λίμνη του Μαραθώνα γίνεται με αυλάκι και σήραγγα, και στη συνέχεια με άντληση (Μουρίκι-Βίλιζα). Αλίαρτος Ακραίφνιο Βάγια Θήβα Κόκκινο Μαυρομμάτι Μουρίκι Ύπατο ΕΥΔΑΠ, Ταμιευτήρας Υλίκης
Totally Driven

Totally Driven είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, η οποία κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Cherry Red". Η συλλογή περιλαμβάνει 27 επανεκτελέσεις τραγουδιών των Uriah Heep, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2000 και το 2001, με σκοπό να προετοιμαστεί το συγκρότημα για τις περιοδείες οι οποίες οδήγησαν στους δίσκους "Acoustically Driven" και "Electrically Driven".

 Gypsy - 3:52 Traveller In Time - 2:51 Bird Of Prey - 4:43 Sunrise - 4:07 Rain - 4:19 Come Away Melinda - 3:32 Return To Fantasy - 4:36 Look At Yourself - 3:23 Come Back To Me - 4:06 The Easy Road - 2:40 Sweet Freedom - 6:13 Why Did You Go? - 3:23 July Morning - 8:51 Easy Livin' - 2:40 Between Two Worlds - 5:25 Only The Young - 4:33 Different World - 4:21 Love In Silence - 6:23 Blind Eye - 3:15 Wonderworld - 4:19 Stealin' - 4:43 Time Of Revelation - 3:57 Cross That Line - 5:23 More Fool You - 3:11 Universal Wheels - 4:52 The Golden Palace - 7:57 Lady In Black - 5:41 Στις ηχογραφήσεις των τραγουδιών του Totally Driven, συμμετείχαν οι εξής μουσικοί: Μπέρνι Σο - φωνητικά Μικ Μποξ - ηλεκτρική κιθάρα Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα Φιλ Λανζόν - πλήκτρα Totally Driven - All Music Guide URIAH HEEP Totally Driven reviews and MP3 - Prog Archives Totally Driven - Uriah Heep
Αγία Μαρίνα Άνδρου

Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Όρμου Κορθίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κορθίου, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Η Αγία Μαρίνα έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

 Η Αγία Μαρίνα είναι ηπειρωτικός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της μικρής κοιλάδας που σχηματίζεται στον όρμο Κορθίου, απέναντι από το Κόρθι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65. Απέχει περίπου 27 χλμ. Ν της Χώρας Άνδρου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Όρμου Κορθίου της Άνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Όρμου Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορθίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου. Οι περιστεριώνες του οικισμού, οκτώ (8) από τους οποίους έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέοι ως μοναδικά δείγματα αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, άμεσα συνδεδεμένης με την τοπική παράδοση και τη ζωή του νησιού Ο ναός της Αγίας Μαρίνας, στο βόρειο τμήμα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» Google Earth eetaa.gr