IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μίκελ Σκικλούνα

Ο "Μπάιρον" Μίκελ Σκικλούντα (γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου, 1929 – 20 Μαρτίου, 2010) ήταν ένας Μαλτέζος επαγγελματίας παλαιστής, που έχει γνωστός τις δεκαετίας 1960 και 1970. Πέθανε από καρκίνο το 2010.

 Ξεκίνησε την καριέρα του την δεκαετία του 1950 με το όνομα Μάικ Βαλεντίνο. Μέχρι το 1965 δούλεψε αποκλειστικά στον Καναδά, αφού εκείνη την χρονιά, συμφώνησε με το σημερινό WWE και εμφανιζόταν εκεί με το όνομα "Μπάιρον" Μίκελ Σκικλούντα. Ήταν διάσημος για τον τρόπο που εμφανιζόταν, αφού φορούσε μια βασιλική καπαρντίνα, που υποδήλωνε την μαλτέζικη βασιλική καταγωγή του. Επίσης, ήταν ύπουλος και προσπαθούσε να ξεγελάσει τους αντιπάλους του και τον διαιτητή. Στην ομαδική κατηγορία, κατέκτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και το Παγκόσμιο της ίδιας κατηγορίας. Το 1968, νίκησε τον Ελληνοαυστραλό Σπύρος Αρίων και κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυστραλίας, ενώ μετέπειτα προκάλεσε τους πρωταθλητές του τίτλου WWE, Μπρούνο Σαμαρτίνο και Πέντρο Μοράλες, δίχως επιτυχία. Συμμετείχε επίσης και στην κόντρα Γκορίλα Μονσούν με Μοχάμεντ Άλι. Αποσύρθηκε το 1983 και το 1996 εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame. WWE Hall of Fame Προφίλ Online World of Wrestling Προφίλ
Γεώδες

Ένα γεώδες ή γεώδιο είναι γεωλογικός δευτερογενής σχηματισμός μέσα σε ιζηματογενή και ηφαιστειακά πετρώματα. Τα γεώδη είναι κοίλα, αόριστα σφαιρικά πετρώματα, στα οποία είναι απομονωμένες μάζες ορυκτών υλών (που μπορεί να περιλαμβάνουν κρυστάλλους). Οι κρύσταλλοι σχηματίζονται από την πλήρωση κυστιδίων σε ηφαιστειακά και υποηφαιστειακά πετρώματα από ορυκτά που εναποτίθενται από υδροθερμικά ρευστά ή με διάλυση συν-γενετικών συσσωρεύσεων και μερική πλήρωση από τα ίδια, ή άλλα, ορυκτά που κατακρημνίζονται με το νερό, υπόγεια ύδατα ή υδροθερμικά ρευστά.

 Τα γεώδη μπορούν να σχηματιστούν σε οποιαδήποτε κοιλότητα, αλλά ο όρος συνήθως προορίζεται για περισσότερο ή λιγότερο στρογγυλεμένους σχηματισμούς σε πυριγενή και ιζηματογενή πετρώματα. Μπορούν να σχηματιστούν σε φυσαλίδες αερίου σε πυριγενή πετρώματα, όπως κυστίδια στη βασαλτική λάβα ή, όπως στη μεσοδυτική Αμερική, σε στρογγυλεμένες κοιλότητες σε ιζηματογενείς σχηματισμούς. Μετά τη σκλήρυνση του βράχου γύρω από την κοιλότητα, διαλυμένα πυριτικά και/ή ανθρακικά άλατα εναποτίθενται στην εσωτερική επιφάνεια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η αργή τροφοδοσία ορυκτών συστατικών από υπόγεια ύδατα ή υδροθερμικά διαλύματα επιτρέπει τη δημιουργία κρυστάλλων μέσα στον κοίλο θάλαμο. Το υπόστρωμα που περιέχει γεώδες τελικά φθείρεται και αποσυντίθεται, αφήνοντάς τους κρυστάλλους παρόντες στην επιφάνεια εάν αποτελούνται από ανθεκτικό υλικό όπως ο χαλαζίας. Η δημιουργία ζωνών και χρωματισμού στα γεώδη είναι αποτέλεσμα ποικίλων ακαθαρσιών. Τα οξείδια του σιδήρου θα προσδώσουν αποχρώσεις σκουριάς σε πυριτικά διαλύματα, όπως ο συνήθως παρατηρούμενος χαλαζίας με χρώση σιδήρου. Τα περισσότερα γεώδη περιέχουν διαυγείς κρυστάλλους χαλαζία, ενώ άλλα έχουν μωβ κρυστάλλους αμέθυστου. Άλλα πάλι μπορεί να έχουν ταινίες από αχάτη, χαλκηδόνιο ή ίασπι ή κρυστάλλους όπως ασβεστίτης, δολομίτης, σελεστίτης κ.λπ. Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να καθοριστεί τι βρίσκεται εσωτερικά ενός γεώδους μέχρι να ανοίξει ή να σπάσει. Ωστόσο, τα γεώδης από μια συγκεκριμένη περιοχή είναι συνήθως παρόμοια στην εμφάνιση. Τα γεώδη βάφονται μερικές φορές με τεχνητά χρώματα. Δείγματα γεωδών με ασυνήθιστα χρώματα ή εξαιρετικά απίθανους σχηματισμούς έχουν συνήθως αλλοιωθεί τεχνητά. Τα γεώδη είναι συνηθισμένα σε ορισμένους σχηματισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες (κυρίως στην Ιντιάνα, την Αϊόβα, το Μιζούρι, το δυτικό Ιλινόις, το Κεντάκι και τη Γιούτα). Αποτελούν τον πολιτειακό λίθο του Όρεγκον. Είναι επίσης κοινά στη Βραζιλία, τη Ναμίμπια και το Μεξικό. Τα γεώδη είναι επίσης άφθονα στους λόφους Μέντιπ στο Σόμερσετ της Αγγλίας. Το 2000, μια ομάδα γεωλόγων ανακάλυψε μια σπηλιά γεμάτη με γιγάντιους κρυστάλλους γύψου σε ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο αργύρου κοντά στην Αλμερία της Ισπανίας. Η κοιλότητα, η οποία είχε διαστάσεις 8 επί 1,8 επί 1,7 μέτρα, ήταν το μεγαλύτερο σπήλαιο κρυστάλλων που είχε βρεθεί μέχρι τότε.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2015

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2015 είναι η 18η ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών. Οι αγώνες θα γίνουν στην πόλη Λατισάνα της Ιταλίας.

 Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 17 και 19 Ιουλίου 2015. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 17 και 19 Ιουλίου 2015. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 17 και 19 Ιουλίου 2015. Εδω ανταγωνίζονται οι 8 καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης για να αναδειχθεί η πρωταθλήτρια ομάδα. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 18 και 19 Ιουλίου 2015.
Τάκης Χατζηγεωργίου

Ο Τάκης Χατζηγεωργίου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1996-2009 και ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περίοδο 2009-2019.

 Ο Τάκης Χατζηγεωργίου γεννήθηκε στα Πάνω Ακουρδάλια στις 11 Δεκεμβρίου 1956. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας στην Αθήνα.Μετά τις σπουδές του εργάστηκε σε διάφορα επαγγέλματα σε Γερμανία και Αυστραλία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1985.Εργάστηκε ως παραγωγός προγραμμάτων τηλεόρασης στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου. Σημαντική ήταν η εκπομπή του «Χωρίς Πλαίσια» η οποία ασχολείτο με διάφορες πτυχές της ιστορίας της Κύπρου. Επιπλέον, υπήρξε ανταποκριτής της ελληνικής υπηρεσίας του BBC. Ακόμη, ήταν ο πρώτος γενικός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού ΑΣΤΡΑ 92.8, θέση στην οποία παρέμεινε για δώδεκα χρόνια.Είναι νυμφευμένος με την Αρετή Πεύκου και έχει μία κόρη. Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, ήταν ένας εκ των τριών αντιπροέδρων της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας. Επίσης, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.Δεν ολοκλήρωσε την τελευταία θητεία του καθώς στις Ευρωεκλογές του 2009 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το ΑΚΕΛ για την περίοδο 2009-2014. Συμμετείχε στην Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Βόρειας Πράσινης Αριστεράς. Επανεκλέχθηκε στις Ευρωεκλογές του 2014. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις Ευρωεκλογές του 2019. «ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΑΚΗΣ». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2007. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 257. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. «ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΑΚΕΛ». www.europarl.europa.eu. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019.
Έισι Λο

Ο Έισι Λο (γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου 1985 στην πόλη Ντάλας του Τέξας) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που τελευταία φορά αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς για το Ελληνικό Πρωτάθλημα και την Ευρωλίγκα. Έχει ύψος 1,91 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ. Από το 2018 ανήκει στο τμήμα σκάουτινγκ των Σακραμέντο Κινγκς.

 Ο Έισι Λο εισήχθη στα 18 του χρόνια στο πανεπιστήμιο Τέξας A&M, από το οποίο και αποφοίτησε το 2007, έχοντας πραγματοποιήσει πολλές συμμετοχές στο κολεγιακό πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2007 πήρε μεταγραφή στους Ατλάντα Χοκς, από τους οποίους ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο NBA. Στους Ατλάντα Χοκς παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2009. Στις 25 Ιουνίου του 2009, ο Έισι Λο μεταγράφηκε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, ομάδα επίσης του NBA, στους οποίους παρέμεινε ωστόσο για λίγους μόνο μήνες. Το Νοέμβριο του 2009, ο Λο μεταπήδησε στους Σάρλοτ Μπόμπκατς, στους οποίους επίσης δεν παρέμεινε για αρκετό καιρό, μιας και στις 18 Φεβρουαρίου του 2010 πήρε μεταγραφή στους Σικάγο Μπουλς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 2009-10. Το καλοκαίρι του 2010, και συγκεκριμένα στις 5 Αυγούστου, ο Έισι Λο υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διαρκείας με τους Μέμφις Γκρίζλις, ωστόσο μόλις λίγους μήνες αργότερα ο Λο έμεινε ελεύθερος από την ομάδα των Γκρίζλις και επέστρεψε στις 9 Δεκεμβρίου του 2010 στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Μετά το τέλος της περιόδου 2010-11, ο Έισι Λο αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να μεταπηδήσει στην Ευρώπη. Η πρώτη Ευρωπαϊκή ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ήταν η Σερβική ΚΚ Παρτιζάν Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για έξι μήνες.Τον Ιανουάριο του 2012, ο Έισι Λο υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η σεζόν 2011-12 τελείωσε ιδανικά για τον Ολυμπιακό Πειραιώς αλλά και τον Εισι Λο καθώς κατάφερε να κατακτήσει με τους ερυθρόλευκους το Πρωτάθλημα Ελλάδας αλλά και την Ευρωλίγκα. Το καλοκαίρι του 2012 ο Έισι Λο υπέγραψε με τους ερυθρόλευκους νέο συμβόλαιο διετούς διαρκείας. Την σεζόν 2012-13 ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο ωστόσο κατάφερε να κατακτήσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά την Ευρωλίγκα, με τον Έισι Λο να αναδεικνύεται καλύτερος παίκτης του τελικού με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Έισι Λο κατέκτησε επίσης με τον Ολυμπιακό και το Διηπειρωτικό Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2013, μετά από τους δύο νικηφόρους αγώνες των ερυθρόλευκων με αντίπαλο την Πινιέιρος Σκάι. Το 2014, έπειτα από συνεχή προβλήματα τραυματισμών, ο Έισι Λο αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα του Πειραιά. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στην ηλικία των 31 ετών. Το 2018 προστέθηκε στο τμήμα σκάουτινγκ των Σακραμέντο Κινγκς. 1x Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2012) 2x Ευρωλίγκα: (2012, 2013) 1x Διηπειρωτικό Κύπελλο: (2013)Ατομικοί: Ελληνικό All-Star Game: (2013) Άρθρο της εφημερίδας "Τα Νέα" MVP του τελικού ο Λο
Ντόνια Ντρέζνιτσα

Η Ντόνια Ντρέζνιτσα (κυριλλικά: Доња Дрежница) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 741 κατοίκους.

 Εντός του εδάφους του χωριού βρίσκεται αρχαιολογικός τόπος, ο οποίος περιλαμβάνει επιγραφή του Μάσταν Μπούμπανιτς, χαραγμένη επί βράχου, και η οποία χρονολογείται στον 14ο αιώνα, ενώ είναι καταγεγραμμένος εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η Νεκρόπολη της Τσρκβίνα φιλοξενεί 17 στέτσι, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερο είδος μεσαιωνικού τάφου, ενώ, μαζί με τα κατάλοιπα εκκλησίας χρονολογούμενης από την μεσαιωνική περίοδο, η νεκρόπολη είναι, επίσης, κατηγοριοποιημένη ως εθνικό μνημείο. Το 1991, η Ντόνια Ντρέζνιτσα αποτελούσε τμήμα της τοπικής κοινότητας της Ντρέζνιτσα, η οποία αριθμούσε 3.076 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Εθνικά μνημεία του Μόσταρ Εθνικό Μνημείο (Βοσνία και Ερζεγοβίνη) (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Ντόνια Ντρέζνιτσα στο fallingrain.com
Γκάνθορπς

Το Γκάνθορπς (αγγλικά: Gunthorpes) είναι κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκει στο νησί Αντίγκουα και στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, βόρεια-κεντρικά της Αντίγκουα και νοτιοανατολικά του Αγίου Γεωργίου.

 Το Γκάνθορπς βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και βόρεια-κεντρικά της Αντίγκουα. Βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζον στο Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νότια του Φίτσιζ Κρικ, βορειοανατολικά του Πόττερς Βίλατζ, νοτιοανατολικά της Κασάντα Γκάρντενς και νοτιοδυτικά του Κόλπου του Φίτσιζ Κρικ. Βρίσκεται στην οδό Ολντ Πάρχαμ Ρόουντ. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Β. Κ. Μπερντ, το οποίο βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 17°08′12″Β 061°47′35″Δ. Βρίσκεται κεντρικά του Αγίου Γεωργίου, βόρεια της Αντίγκουα και νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Βρίσκεται 8 χλμ. (0,5 μίλια) βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Σαιντ Τζονς. Το κοντινότερο στάδιο της Γκάνθορπς είναι το Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς (Sir Vivian Richards Stadium). Χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ 2007. Ονομάστηκε έτσι από τον αρχηγό της ομάδας Κρίκετ Δυτικών Ινδιών, Βίβιαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται 10 με 20 λεπτά με αμάξι από την πρωτεύουσα, Σεντ Τζον. Το κτίσιμό του κόστισε 60 Αμερικανικά δολάρια. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 30 Μαΐου 2008 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αυστραλίας. Κατάλογος πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Τζονατάν Σμιντ

Ο Τζονατάν Σμιντ (γαλλ. Jonathan Schmid), γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1990 στο Στρασβούργο, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του χαφ για λογαριασμό της ΣΚ Φράιμπουργκ.

 Γεννημένος στο Στρασβούργο και προερχόμενος από την συνοικία του Νόιχοφ, ο Τζονατάν Σμιντ είναι γιος Αυστριακού πατέρα και Γαλλίδας μητέρας. Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΣΣ Νόιχοφ προτού τον εντοπίσει η ΡΚ Στρασμπούρ, από τα τμήματα υποδομής της οποίας εκδιώχθηκε σε ηλικία 15 ετών. Αγωνίστηκε στη συνέχεια στην Σχίλτινγκχαϊμ και στη πορεία στην Μπίσχαϊμ. Τον Ιανουάριο του 2008, πέρασε τα γαλλογερμανικά σύνορα, εντασσόμενος στην Όφενμπουργκερ. Στη συνέχεια εντοπίστηκε από τον Κρίστιαν Στράιχ, τότε προπονητή της ομάδας νέων της ΣΚ Φράιμπουργκ, ο οποίος και τον έπεισε να συνεχίσει την καριέρα του στον σύλλογο. Αγωνίστηκε στην πρώτη του αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα στις 22 Ιανουαρίου 2011, απέναντι στην Νυρεμβέργη και την επόμενη σεζόν σημείωσε το πρώτο του τέρμα στην Μπουντεσλίγκα στις 5 Φεβρουαρίου 2012 στο 70ό λεπτό μιας αναμέτρησης απέναντι στην Βέρντερ Βρέμης. Στην πορεία καθιερώθηκε ως βασικό στέλεχος της πρώτης ομάδας του συλλόγου.
Λίμνη Βεγορίτιδα

Η λίμνη Βεγορίτιδα είναι λίμνη της Μακεδονίας, και η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη σε έκταση της Ελλάδας. Έχει έναν υπερτοπικό χαρακτήρα, καθώς διοικητικά ανήκει στους νομούς Πέλλας και Φλώρινας και στους Δήμους Αμυνταίου και Έδεσσας. Περιβάλλεται από τα όρη Βέρνο, Βόρας και Βέρμιο και αποτελεί το χαμηλότερο σημείο του συμπλέγματος των λιμνών Ζάζαρης, Χειμαδίτιδας και Πετρών, των οποίων δέχεται τα νερά μέσα από σύστημα διωρύγων και σήραγγας. Κοντά της βρίσκονται οι κωμοπόλεις Άρνισσα και Άγιο Παντελεήμονα

 Η λίμνη έχει έκταση 54,31 τ.χλμ., μέγιστο μήκος 14,8 τ.χλμ., μέγιστο πλάτος 6,9 τ.χλμ., μέγιστο βάθος 70 μ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 540 μ. Μαζί με τις άλλες λίμνες της περιοχής αποτέλεσε σημαντικό παραγωγικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν οικισμοί από την πρώιμη αρχαιότητα. Αυτό τεκμηριώνεται από τυχαία, επιφανειακά ευρήματα αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προωθηθεί συστηματική αρχαιολογική έρευνα. Πέρα από τη στενά παραγωγική της σημασία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που προσέλκυε έναν σημαντικό αριθμό επισκεπτών, αποκτώντας με τον τρόπο αυτό μια νέα παραγωγική σημασία σε ένα δεύτερο επίπεδο. Αρκετά κοινό στις ακτές της λίμνης είναι το σουμάκι (Rhus coriaria). Οι απόκρημνες όχθες της αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για πλήθος άγριων πουλιών, όπως οι ασπροπάπηδες, οι αετογερακίνες, καθώς και για το παγκοσμίως απειλούμενο κιρκινέζι και έχει χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000. Η λίμνη αποτελεί ιδανικό ψαρότοπο με συνηθέστερα είδη το γριβάδι, τον κορήγονο, τις τούρνες, τις πλατίκες, τους γουλιανούς και τα τσιρόνια. Στο τμήμα της λίμνης που ανήκει στον δήμο Έδεσσας τα χωριά που βρίσκονται κοντά στη λίμνη είναι, η Άρνισσα (στην βορειοδυτική όχθή της λίμνης), η Περαία (στην ανατολική όχθη της λίμνης), ο Νέος Άγιος Αθανάσιος και ο Άγιος Αθανάσιος, ενώ στο τμήμα της λίμνης που ανήκει στον δήμο Αμυνταίου τα χωριά Άγιος Παντελεήμονας (στις δυτική όχθη της λίμνης), Βεγόρα (στη νοτιοδυτική όχθη της λίμνης). Ιστοσελίδα για την λίμνη Βεγορίτιδα Αρχειοθετήθηκε 2021-04-14 στο Wayback Machine.
Μοναδιαίο διάνυσμα

Στην γραμμική άλγεβρα, μοναδιαίο διάνυσμα είναι κάθε διάνυσμα με μήκος (ή νόρμα) την μονάδα 1 {\displaystyle 1} , δηλαδή κάθε διάνυσμα u {\displaystyle \mathbf {u} } με ‖ u ‖ = 1 {\displaystyle \|\mathbf {u} \|=1} . Για παράδειγμα, το διάνυσμα u 1 = ( 3 5 , 4 5 ) {\displaystyle \mathbf {u} _{1}=({\tfrac {3}{5}},{\tfrac {4}{5}})} που έχει Ευκλείδειο μήκος ‖ u 1 ‖ = 3 2 5 2 + 4 2 5 2 = 5 2 5 2 = 1 {\displaystyle \|\mathbf {u} _{1}\|={\tfrac {3^{2}}{5^{2}}}+{\tfrac {4^{2}}{5^{2}}}={\tfrac {5^{2}}{5^{2}}}=1} . Για κάθε μη-μηδενικό διάνυσμα u {\displaystyle \mathbf {u} } , το κανονικοποιημένο του μοναδιαίο διάνυσμα είναι το διάνυσμα u ‖ u ‖ {\displaystyle {\tfrac {\mathbf {u} }{\|\mathbf {u} \|}}} , το οποίο είναι παράλληλο στο u {\displaystyle \mathbf {u} } .:157:33

 Το διάνυσμα u 3 = ( 2 3 , 1 3 , 2 3 ) ∈ R 3 {\displaystyle \mathbf {u} _{3}=({\tfrac {2}{3}},{\tfrac {1}{3}},{\tfrac {2}{3}})\in \mathbb {R} ^{3}} , καθώς έχει Ευκλείδειο μήκος ‖ u 3 ‖ = 2 2 3 2 + 1 2 3 2 + 2 2 3 2 = 1 {\displaystyle \|\mathbf {u} _{3}\|={\tfrac {2^{2}}{3^{2}}}+{\tfrac {1^{2}}{3^{2}}}+{\tfrac {2^{2}}{3^{2}}}=1} . Το διάνυσμα u 4 = ( 2 5 , 4 5 , 1 5 , 2 5 ) ∈ R 3 {\displaystyle \mathbf {u} _{4}=({\tfrac {2}{5}},{\tfrac {4}{5}},{\tfrac {1}{5}},{\tfrac {2}{5}})\in \mathbb {R} ^{3}} , καθώς έχει Ευκλείδειο μήκος ‖ u 4 ‖ = 2 2 5 2 + 4 2 5 2 + 1 2 5 2 + 2 2 5 2 = 1 {\displaystyle \|\mathbf {u} _{4}\|={\tfrac {2^{2}}{5^{2}}}+{\tfrac {4^{2}}{5^{2}}}+{\tfrac {1^{2}}{5^{2}}}+{\tfrac {2^{2}}{5^{2}}}=1} . Στο R 2 {\displaystyle \mathbb {R} ^{2}} κάθε διάνυσμα ανήκει στον μοναδιαίο κύκλο. Αυτό ισχύει γιατί ένα διάνυσμα v = ( x , y ) ∈ R 2 {\displaystyle \mathbf {v} =(x,y)\in \mathbb {R} ^{2}} είναι μοναδιαίο αν και μόνο αν ‖ v ‖ = x 2 + y 2 = 1 {\displaystyle \|\mathbf {v} \|=x^{2}+y^{2}=1} , δηλαδή αν και μόνο αν ανήκει στον κύκλο με κέντρο ( 0 , 0 ) {\displaystyle (0,0)} και ακτίνα 1 {\displaystyle 1} . Για κάθε φυσικό αριθμό n ∈ N {\displaystyle n\in \mathbb {N} } , το διάνυσμα u n = ( 1 n , … , 1 n ) ∈ R n {\displaystyle \mathbf {u} _{n}=({\tfrac {1}{\sqrt {n}}},\ldots ,{\tfrac {1}{\sqrt {n}}})\in \mathbb {R} ^{n}} είναι μοναδιαίο καθώς ‖ u n ‖ = ∑ i = 1 n ( 1 n ) 2 = n ⋅ 1 n = 1 {\displaystyle \|\mathbf {u} _{n}\|=\textstyle \sum _{i=1}^{n}\left({\tfrac {1}{\sqrt {n}}}\right)^{2}=n\cdot {\tfrac {1}{n}}=1} .Τα διανύσματα e 1 , … , e n {\displaystyle \mathbf {e} _{1},\ldots ,\mathbf {e} _{n}} της κανονικής βάσης του R n {\displaystyle \mathbb {R} ^{n}} είναι μοναδιαία, καθώς έχουν μήκος ‖ e i ‖ = 1 {\displaystyle \|\mathbf {e} _{i}\|=1} για κάθε 1 ≤ i ≤ n {\displaystyle 1\leq i\leq n} . Πιο γενικά, τα διανύσματα κάθε ορθοκανονικής βάσης είναι μοναδιαία.
Βιτάλιος Μεδιολάνων

Ο Βιτάλιος (ιταλικά : Vitale ) (... - Μιλάνο, 555) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 552 μέχρι το θάνατό του. Τιμάτε από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως άγιος επίσκοπος.

 Υπάρχουν λίγες και αποσπασματικές πληροφορίες για τον επίσκοπο Βιτάλιο. Σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium', η επισκοπική του θητεία τοποθετείται μεταξύ εκείνων του Δάκιου, ο οποίος πέθανε μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουλίου 552, και του Αουσάνο. Ο ίδιος κατάλογος του αναθέτει 4 χρόνια θητείας και λέει ότι είναι τάφηκε στη βασιλική του Αγίου Βιταλίου. Παραδοσιακά η επισκοπική του θητεία ανατίθεται στα έτη 552-555Σύμφωνα με την τάξη των επισκόπων που αναφέρεται σε αυτόν τον κατάλογο, ο Βιτάλιος ταυτίζεται με τον ανώνυμο Μιλανέζο επίσκοπο που αναφέρει ο Πάπας Πελάγιος Α΄ σε μια επιστολή που γράφτηκε τον Μάρτιο του 559 προς τον πατρίκιο Βαλεριανό της Ραβέννας, στην οποία ο ποντίφικας υπενθυμίζει τις συνθήκες του διορισμού και εκλογής του Μιλανέζου επισκόπου, που έλαβε χώρα όταν η Βενετία με την Ίστρια βρισκόταν ακόμη στα χέρια του βασιλιά των Οστρογότθων Τωτίλα. Αυτή η χρονολογική ένδειξη μας επιτρέπει να αποδείξουμε ότι ο Βιτάλιος έγινε επίσκοπος του Μιλάνου μεταξύ Φεβρουαρίου 502, εποχή κατά την οποία ο επίσκοπος Δάκιος τεκμηριώνεται για τελευταία φορά, και στις αρχές Ιουλίου του ίδιου έτους, όταν ο Τωτίλας πέθανε στο πεδίο της μάχης, νικημένος από τα βυζαντινά στρατεύματα. του Ναρσή. Στην επιστολή του, ο ποντίφικας θυμάται πώς ήταν ο ίδιος ο Βαλεριανός που εμπόδισε τον διορισμό του νέου επισκόπου του Μιλάνου πριν λάβει τη συγκατάθεση του βυζαντινού αυτοκράτορα. και ότι πάλι μέσω του έργου του ευγενούς πατρικίου ο εκλεκτός και ο ιεροθέτης του, ο επίσκοπος της Ακουειλίας Μακεδόνιος, μεταφέρθηκε στη Ραβέννα για την τελετή διορισμού. (Λατινικά) Giuseppe Antonio Sassi, Baldassarre Oltrocchi, Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica, vol. I, Milano 1755, pp. 176-180 Pio Paschini, Le vicende politiche e religiose del territorio friulano da Costantino a Carlo Magno (secc. IV-VIII), in «Memorie Storiche Forogiuliesi», anno VIII (1912), pp. 178-182 Francesco Lanzoni, Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604), vol. II, Faenza 1927, p. 1025 (Γαλλικά) Ernest Stein, Chronologie des métropolitains schismatiques de Milan et d'Aquilée-Grado, in «Zeitschrift für schweizerische Kirchengeschichte = Revue d'histoire ecclésiastique suisse» 39 (1945), pp. 126-136 (Γαλλικά) Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604), École française de Rome, vol. II, Roma 2000, pp. 2330-2331
NGC 4631

Ο NGC 4631 (γνωστός και ως γαλαξίας φάλαινα και Caldwell 32) είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος φαίνεται από το πλάι στον αστερισμό Θηρευτικοί Κύνες. Απέχει περίπου 20 εκατομμύρια έτη φωτός. Ο γαλαξίας είναι ελαφρώς παραμορφωμένος, με αποτέλεσμα να φαίνεται από τη Γη σαν μια φάλαινα ή ρέγγα. Τον ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787.

 Ο NGC 4631 περιλαμβάνει μια κεντρική περιοχή αστρογέννεσης, στην οποία δημιουργούνται άστρα με έντονους ρυθμούς. Η έντονη δημιουργία άστρων προκαλεί την εκπομπή ιονισμένου υδρογόνου και θερμαίνει την διαστρική ύλη. Τα μεγάλα άστρα που δημιουργούνται σύντομα εξαντλούν τα ενεργειακά τους αποθέματα και εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αστέρες. Τόσες πολλές εκρήξεις υπερκαινοφανών έχουν λάβει χώρα στο κέντρο του γαλαξία ώστε απομακρύνουν αέριο από το επίπεδο του γαλαξία, δημιουργώντας μια διάχυτη άλω καυτού αερίου γύρω από τον γαλαξία. Αυτός ο άνεμος υλικών έχει παρατηρηθεί στις ακτίνες-Χ και σε φασματικές παρατηρήσεις. Στον δίσκο του γαλαξία έχουν παρατηρηθεί περιοχές ΗΙΙ (νεφελώματα) και αστρικά σμήνη. Ο NGC 4631 έχει ένα κοντινό νάνο ελλειπτικό γαλαξία συνοδό, τον NGC 4627. Ο NGC 4627 και ο NGC 4631 έχουν καταχωρηθεί στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών ως παράδειγμα «διπλού γαλαξία» ή ζεύγους γαλαξιών, με την ονομασία Arp 281. Η βαρυτική αλληλεπίδραση με τον γαλαξία νάνο θεωρείται ότι έχει προκαλέσει την παραμόρφωση του σχήματος του γαλαξία στη νοτιοδυτική άκρη του γαλαξία. Μια γέφυρα υδρογόνου ενώνει τους δύο γαλαξίες. Στην ίδια ομάδα γαλαξιών πέρα από τους NGC 4631 και NGC 4627 βρίσκονται και οι αλληλεπιδρώντες γαλαξίες NGC 4656 και NGC 4657. Η αναγνώριση άλλων μελών της ομάδας όμως είναι δύσκολη, καθώς σε αυτό το τμήμα του ουρανού βρίσκονται πολλοί γαλαξίες. Εκτιμήσεις για τον αριθμό γαλαξιών στην ομάδα ποικίλουν από 5 μέχρι 27. Δεδομένα για το NGC 4631 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4631 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά)
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1929

Το 5ο Πρωτάθλημα Αθήνας βόλεϊ του Πανιωνίου έγινε το 1929 με την άδεια του ΣΕΓΑΣ. Μετείχαν 10 σωματεία. Νικητές αναδείχθηκαν οι Νέοι Βύρωνος που κατέκτησαν για πρώτη φορά το τριετές επαμειβόμενο κύπελλο του Πανιωνίου. Όπως την προηγούμενη χρονιά, ο σύλλογος διοργάνωσε και πρωτάθλημα γυναικών αλλά όχι τα σχολικά πρωταθλήματα, τα οποία ανέλαβε να διοργανώσει ο Σύνδεσμος Γυμναστών.

 Τον Ιανουάριο του 1929 ο Πανιώνιος προκήρυξε το πρωτάθλημα βόλεϊ συλλόγων, κατόπιν εγκρίσεως του ΣΕΓΑΣ. Στο πρωτάθλημα που είχε γίνει πλέον θεσμός μετείχαν δέκα αθηναϊκές ομάδες. Οι αγώνες έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και στο γυμναστήριο του Εθνικού Αθηνών από την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου ως τις αρχές Απριλίου 1929. Στην α΄ φάση αγωνίστηκαν σε δύο ομίλους και εν συνεχεία οκτώ ομάδες (τέσσερις από κάθε όμιλο) έδωσαν αγώνες νοκ άουτ ως τον τελικό. Προκριματική φάση: προκρίθηκαν τέσσερις ομάδες από κάθε όμιλο στην προημιτελική φάση που ήταν νοκ-άουτ. Οι μετέχουσες ομάδες ήταν: Α΄ όμιλος: Εθνικός Γ.Σ., Αθηναϊκός Α.Σ., Α.Ο. Νέοι Βύρωνος, Παναθηναϊκός Α.Ο., Αχιλλεύς Αθηνών. Β΄ όμιλος: Α.Ο. Παλαιό Φάληρο, Πανελλήνιος Γ.Σ., ΑΕΚ, Ατρόμητος Αθηνών, Πανιώνιος. Ο Γ.Σ. Αμαρουσίου αποσύρθηκε. Προημιτελική φάση: μετείχαν οκτώ σύλλογοι σε αγώνες νοκ-άουτ και προκρίθηκαν οι τέσσερις. Νέοι Βύρωνος - Αθηναϊκός Α.Σ. - Πανιώνιος - Πανελλήνιος Γ.Σ. - Τελική φάση: έγινε τον Απρίλιο και οι τέσσερις ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία (σύστημα πουλ).Μετείχαν: Ν. Βύρωνος, Αθηναϊκός, Πανιώνιος και Πανελλήνιος. Πρωταθλητής: Νέοι Βύρωνος. Από τη χρονιά αυτή το σχολικό πρωτάθλημα ανέλαβε να διοργανώσει ο Σύλλογος Γυμναστών, παίρνοντας έτσι τη σκυτάλη από τον Πανιώνιο, που είχε ανοίξει για τα καλά το δρόμο στον τομέα αυτό. Νικητής αναδείχθηκε το Γ΄ Γυμνάσιο Αθηνών που νίκησε στον τελικό το Βαρβάκειο με 15-8, 10-15, 15-5. Θ. Μπελίτσος, "Κυανέρυθρη ιστορία: Ο Πανιώνιος διοργανώνει τα πρώτα πρωταθλήματα βόλεϊ στην Ελλάδα (1925-1930)", εφ. "Κυανέρυθρη πλατεία", φ. 59 (19/1/2013).
Κλωντ Μάξγουελ Μακ-Ντόναλντ

Ο σερ Κλωντ Μάξγουελ Μακ-Ντόναλντ (Claude Maxwell MacDonald) (1852 - 1915) ήταν Βρετανός στρατιωτικός και αργότερα διπλωμάτης και σύμβουλος της Επικρατείας. Έγινε περισσότερο γνωστός για τις υπηρεσίες του στον καθορισμό των συνόρων Κίνας και Ινδιών, σημερινού Πακιστάν, στην Εξέγερση των Μπόξερ καθώς και στις αγγλοϊαπωνικές συνθήκες συμμαχίας.

 Ο Κλωντ Μακ-Ντόναλντ ακολουθώντας στρατιωτική καριέρα μετά την αποφοίτησή του από τη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Σάντχαρστ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε επιχειρήσεις του βρετανικού στρατού στην Αφρική (1872) μέχρι την αποστρατεία του το 1896. Κατά την περίοδο αυτή έλαβε μέρος στον αγγλο-αιγυπτιακό πόλεμο, το 1882, και ακολούθως στρατιωτικός διοικητής και πρόξενος σε διάφορες αφρικανικές χώρες της βρετανικής σφαίρας επιρροής. Αμέσως μετά την αποστρατεία του συνέχισε διπλωματική καριέρα όπου και διορίστηκε (1896), πρέσβης στην Αυτοκρατορική Κίνα επί δυναστείας των Τσιγκ, και παράλληλα πρέσβης στο Βασίλειο της Κορέας που τότε είχε υψωθεί σε Αυτοκρατορία, μέχρι το 1898 όταν και περιορίστηκε μόνο στην Κίνα. Κατά την παραμονή του στην Κίνα μέχρι το 1900 σημαντική υπήρξε η προσφορά του στην αγγλική μίσθωση εδαφών όπως του Βεϊχαβέι και του Χονγκ Κονγκ καθώς και σε σιδηροδρομικές συμβάσεις εκτέλεσης έργων. Το 1899 συνέβαλε στον καθορισμό των συνόρων της Κίνας με τις Βρετανικές Ινδίες στην περιοχή του Κασμίρ, με την γραμμή που φέρει και το όνομά του και που αποτελεί σήμερα την συνοριακή γραμμή του Πακιστάν με την Κίνα. Ιστορική υπήρξε η υπεράσπιση των ξένων κατά την Εξέγερση των Μπόξερ και ειδικότερα κατά την πολιορκία των Πρεσβειών συνεγείροντας την Οκταεθνή Συμμαχία για τη διάσωση των διπλωματών και των προσήλυτων Κινέζων που είχαν καταφύγει στη συνοικία των Πρεσβειών. Μετά την καταστολή της εξέγερσης των Μπόξερς ο Κ. Μακ-Ντόναλντ τοποθετήθηκε πρέσβης στην Ιαπωνία όπου και θεωρήθηκε πρωτεργάτης των αγγλο-ιαπωνικών συνθηκών συμμαχίας που ακολούθησαν το 1902, το 1905 και που αργότερα ανανεώθηκαν, το 1911. Στο Τόκιο παρέμεινε μέχρι το 1912 όπου και επέστρεψε στο Λονδίνο διατηρώντας θέση συμβούλου επικρατείας. Ο Σερ Κλωντ Μακ-Ντόναλντ έχοντας τιμηθεί με πολλά παράσημα πέθανε στο Λονδίνο το 1915. ΠΑΡΝΕΛ: "Ιστορία του 20ου Αιώνος" Χρυσός Τύπος Αθήναι 1974 τομ. 1ος, σ.32 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Claude Maxwell MacDonald στο Wikimedia Commons
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018)

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 2018 ήταν το 69ο που διοργάνωσε η FIA. Επρόκειτο για ένα πρωτάθλημα αγώνων για αυτοκίνητα της Φόρμουλα 1, που χαρακτηρίζονται έτσι από τον σπορ σχεδιασμό του αμαξώματός τους, και αποτελεί την υψηλότερη κατηγορία διαγωνισμού αυτοκίνητων της FIA. Οι οδηγοί και οι ομάδες θα διαγωνιστούν για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών και το Παγκόσμια Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Ξεκίνησε στην Αυστραλία στις 25 Μαρτίου και ολοκληρώθηκε στο Άμπου Ντάμπι στις 25 Νοεμβρίου. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών το κατέκτησε ο Βρετανός Λιούις Χάμιλτον και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών η Mercedes. Επίσης ήταν η 5η φορά που ο Χάμιλτον στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής και στη διάρκεια του Πρωταθλήματος δεν είχαμε καμία απολύτως αλλαγή οδηγού, πράγμα το οποίο είχε να συμβεί πάρα πολλά χρόνια.

 Οι ακόλουθοι αγώνες είναι προγραμματισμένοι για το 2018. Το Γαλλικό Γκράν Πρι θα διεξαχθεί ξανά για πρώτη φορά μετά από το 2008 στην πίστα Paul Ricard Ο Pat Symonds, επικεφαλής τεχνικός σύμβουλος της Williams, πρότεινε ότι θα πρέπει να αναβληθούν για το 2018 οι αλλαγές των κανονισμών της Φόρμουλα 1 που προορίζονται επί του παρόντος για το 2017. νο1 Τα λάστιχα των μονοθεσίων της f1 γίναν 9 από 7 που ήταν το 2017.Οι γόμες το 2017 ήταν οι εξής: Ultra soft, Super soft, Soft, MED, Hard, WET, int. 2018: προστέθηκαν οι εξής γόμες:Hyper soft, Super Hard. Τα λάστιχα γίναν ένα «τόνο» λιγότερο μαλακά από τι το 2017. Οι κινητήριες μονάδες που το 2017 το όριο τους ήταν έως 5 πλήρως αλλαγμένες μειώθηκαν στις 3. Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής: † - Οδηγοί που δεν τερμάτισαν τον αγώνα, αλλά κατατάχθηκαν έχοντας συμπληρώσει πάνω από το 90% της συνολικής διαδρομής. Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών έχει ως εξής: Το συγκεκριμένο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 ήταν το τελευταίο στο οποίο η ομάδα Force India συμμετείχε με το συγκεκριμένο όνομα. Επίσης ήταν το τελευταίο στο οποίο ο Καναδός Λανς Στρολ έλαβε μέρος ως οδηγός της ομάδας Williams, ο Αυστραλός Ντάνιελ Ρικιάρντο ως οδηγός της Red Bull, ο Ισπανός Κάρλος Σάινθ ως οδηγός της Renault, ο Μονεγάσκος Σαρλ Λεκλέρ ως οδηγός της Sauber, ο Φινλανδός Κίμι Ραϊκόνεν ως οδηγός της Φερράρι και ο Γάλλος Πιερ Γκασλί ως οδηγός της Τόρο Ρόσο καθώς και το τελευταίο για τους ακόλουθους οδηγούς: Τον Βέλγο Στόφελ Φαντόρν,Τον Ισπανό Φερνάντο Αλόνσο,τον Νεοζηλανδό Μπρέντον Χάρτλεϊ καιτον Σουηδό Μάρκους Έρικσον.Τέλος ήταν προς το παρόν το τελευταίο για το Γάλλο Εστεμπάν Οκόν και τον Ρώσο Σεργκέι Σιρότκιν. - Επίσημος Ιστότοπος - FIA - Fox Sports - Sky Sports - Motorosports.com Ο επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης
Δασικές πυρκαγιές στην Αλγερία το 2021

Οι δασικές πυρκαγιές που σημειώθηκαν στην Αλγερία από τις 9 Αυγούστου 2021 και μετά, είχαν σαν αποτέλεσμα να πεθάνουν 69 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 41 πολιτών και 28 στρατιωτών οι οποίοι έχασαν την ζωή τους αφού εγκλωβίστηκαν στις πυρκαγιές κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων διάσωσης. Ο πρόεδρος της χώρας Αμπντελματζίντ Τεμπούν κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος για τα θύματα.

 Στις 9 Αυγούστου 2021, πολλές πυρκαγιές που σημειώθηκαν στην περιοχή της Καβυλίας και σε άλλες περιοχές ανάγκασαν τις αρχές της Αλγερίας να στείλουν στρατιώτες για να βοηθήσουν τους πολίτες στην κατάσβεση των πυρκαγιών και τις εκκενώσεις.Στις 10 Αυγούστου 2021, πολλαπλές πυρκαγιές έκαψαν μεσογειακά δέντρα, καταστρέφοντας ελαιόδεντρα και σκοτώνοντας βοοειδή και πουλερικά. Πολλά απομακρυσμένα χωριά έχουν πολύ περιορισμένο νερό. Μερικοί χωρικοί τράπηκαν σε φυγή, ενώ άλλοι προσπάθησαν να συγκρατήσουν τις φωτιές οι ίδιοι, χρησιμοποιώντας κουβάδες, κλαδιά και στοιχειώδη εργαλεία. Σύμφωνα με τις αρχές οι αιτίες για τις πυρκαγιές θεωρούνται οι οργανωμένοι εμπρησμοί καθώς και οι υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες οδήγησαν σε ένα παρατεταμένο καύσωνα που σάρωσε τη Βόρεια Αφρική, σε συνδυασμό με τους ισχυρούς ανέμους και τις συνθήκες ξηρασίας. Λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση των πυρκαγιών στη επαρχία Τιζί Ουζού, τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τον άγριο θάνατο ενός καλλιτέχνη και κοινωνικού ακτιβιστή που ονομάζεται Τζαμάλ μπιν Ισμαήλ, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από μια ομάδα ανθρώπων που του έβαλαν φωτιά. Αυτός ο όχλος ισχυρίστηκε ότι πίστευαν ότι αυτός "ξεκίνησε την (άγρια) φωτιά". Σε μια προσπάθεια να ελεγχούν οι δασικές πυρκαγιές, η κυβέρνηση της Αλγερίας απευθύνθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την παροχή βοήθειας, η οποία και συμφώνησε τελικά να στειλει δύο αμφίβια αεροσκάφη τύπου Canadair για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των πυρκαγιών στην Αλγερία. Επίσης η Ισπανία και η Ελβετία δέχθηκαν να στείλουν τρία επιπλέον Canadair, τα οποία αναμένονταν να φτάσουν στις 14 Αυγούστου.
366 Βικεντία

Η Βικεντία (Vincentina) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον Ιταλό αστρονόμο Βικέντιο Τσερούλι (1859–1927).

 Η διάμετρος της Βικεντίας υπολογίσθηκε σε 93,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 863 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,080 (από δεδομένα του IRAS). Η Βικεντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 30 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αρματολικό Τρικάλων

Το Αρματολικό είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Νεράιδας, του δήμου Πύλης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Μπούκουρο.

 Το Αρματολικό είναι πεδινό χωριό στο δυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται στις ανατολικές κλιτύς της κορυφής «Μύτικας» (1.976 μ.) των Τζουμέρκων και δίπλα στη δυτική όχθη του Αχελώου, πάνω στην επαρχιακή οδό Περτουλίου-Άρτας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 870 (814-948 ακραία σημεία). Το χωριό απέχει 69 χλμ. περίπου Δ. ΝΔ. των Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα Αρματολικού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,700 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γράβος, Λεφαίικα και Σκλήθρα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μπούκουρο και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοθωνίων του νομού Τρικάλων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αρματωλικό και το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αρματολικό. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρματολικού και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεράιδας. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεράιδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πύλης. Η παλαιά ονομασία του οικισμού, Μπούκουρο ή Μπώκωρη, σημαίνει στα τούρκικα "όμορφος τόπος", στα ρουμάνικα "χωριό βοσκού" και στα σλαβικά "τόπος βοερός". Το παλαιό χωριό, χτισμένο στην τοποθεσία Αμπέλια, καταστράφηκε πιθανόν κατά το 12ο αιιώνα από Σταυροφόρους. Άλλες αιτίες καταστροφής ήταν οι επιδρομές Σλάβων ή σεισμοί. Κατά την Τουρκοκρατία άτομα ή ομάδες κυνηγημένα από τους Τούρκους έφευγαν από τη Θεσσαλία - Ήπειρο - Αιτωλοακαρνανία και έβρισκαν καταφύγιο στο σημερινό χωριό. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο νότιο τμήμα του οικισμού Το παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου, στο ανατολικό τμήμα του οικισμού Ο νερόμυλος κοντά στην πλατεία του οικισμού Η γέφυρα του Αλεξίου και οι αμμώδεις όχθες του Αχελώου, όπου διοργανώνονται εκδηλώσεις Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://www.mariailiaki.gr/13604-%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%8C-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%BB/ Αρχειοθετήθηκε 2022-07-20 στο Wayback Machine. https://www.facebook.com/groups/mpoykoyro/ https://www.youtube.com/watch?v=Ty3hvu2I33c
1618 Ντων

Ο Ντων (Dawn) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,50. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ.

 Ο Ντων έχει μέση διάμετρο 19,59 χλμ. και το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1157, ενώ ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Ντων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μια φορά κάθε 43 ώρες περίπου (± 30%). Τροχιά από το JPL (Java)
Ορδόνιο Δ΄ του Λεόν

Ο Ορδόνιο Δ΄, ισπαν.: Ordoño IV, αποκαλούμενος Κακός (π. 926– Κόρδοβα, π. 962 ή 963) ήταν ο βασιλιάς του Λεόν από το 958 έως το 960, διακόπτοντας τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Παχύ για μία περίοδο δύο ετών.

 Ήταν γιος του Αλφόνσου Δ΄ του Λεόν και της βασίλισσάς του, Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα και ανιψιός του Ραμίρο Β΄ της Λεόν και του Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνας. Το 958, δύο χρόνια μετά τη βασιλεία του Σάντσο Α΄ του Λεόν, επωφελήθηκε από μία εξέγερση των ευγενών, που θα επετύγχανε να τον τοποθετήσει για λίγο στον θρόνο. Οι Λεονέζοι ευγενείς, καθώς και οι δυσαρεστημένοι Γαλικιανοί και Καστιλιανοί, είχαν αρρωστήσει με τον παχύσαρκο Σάντσο. Έλαβε ιδιαίτερη βοήθεια σε αυτό από τον κουνιάδο του, κόμη Φερνάν Γκονθάλεθ της Καστίλης, την κόρη του οποίου νυμφεύτηκε. Ωστόσο, ο κόμης Φερνάν ηττήθηκε μέσω μίας συμμαχίας Ναβαρραίων και Ομμεϋαδών για λογαριασμό του Σάντσo το 960 και ο Oρδόνιo αναγκάστηκε να φύγει. Όταν έχασε τον θρόνο του, ο Oρδόνιo κατέφυγε πρώτα στην Αστούριας και μετά στο Μπούργος, όπου εγκατέλειψε τη γυναίκα του. Αυτό του έχασε την υποστήριξη του Φερνάν Γκονθάλεθ, ο οποίος συμμάχησε με τον Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα. Ο Καστιλιάνος κόμης έστειλε τον Oρδόνιo στον Γκαλίμπ αλ-Νασιρί, διοικητή των «Μεσαίων Συνόρων» στο Mεδινασέλι, από τον οποίο μεταφέρθηκε στην αυλή του χαλίφη της Κόρδοβα. Εκεί υπέβαλε και έκανε έκκληση για βοήθεια. Ο χαλίφης στην αρχή τού πρόσφερε βοήθεια, αλλά αυτό οδήγησε και τον αντίπαλό του Σάντσο να προσφέρει την υποταγή του, εξουδετερώνοντας έτσι κάθε όφελος για τον χαλίφη που βοηθούσε τον Oρδόνιo, ο οποίος απεβίωσε στην Κόρδοβα, να εκθρονιστεί ακόμα. Κατά τη σύντομη περίοδο της βασιλείας του, νυμφεύτηκε, για πολιτικούς λόγους, την Ουρράκα, κόρη του Φερνάν Γκονθάλεθ και πρώην σύζυγο του εξαδέλφου του Oρδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αφού την εγκατέλειψε ο Oρδόνιο Δ΄, αυτή ξαναπαντρεύτηκε, με τον Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Σαμπίρo, γέννησε τον Oρδόνιο Δ΄ δύο παιδιά, αλλά η ταυτότητά τους δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο χρονογράφος Ιμπν Χαγιάν του αναθέτει έναν γιο Γκαρσία, αλλά δεδομένου ότι η Ουρράκα είχε έναν γιο με αυτό το όνομα, τον μελλοντικό βασιλιά Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα από τον τρίτο σύζυγό της, ο Ιμπν Χαγιάν μπορεί να παρεξήγησε αυτόν τον θετό γιο, με γιο. Ομοίως, μία μειοψηφία σύγχρονων μελετητών πρότεινε ότι ο Βερμούδο Β' του Λεόν ήταν γιος του Ορδόνιο Δ' αντί του Ορδόνιο Γ' του Λεόν, αλλά ένα καταστατικό της εποχής, που ονομάζει τον πάππο τού Βερμούδο ως Ραμίρο, το διαψεύδει. Collins, Roger (2012). Kings and Caliphs: Spain, 796-1031. Blackwell publishing.
Datsun 16

Το Datsun 16 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, από τον Απρίλιο του 1937 έως τον Απρίλιο του 1938. Αντικατέστησε το Datsun 15 και αντικαταστάθηκε από το Datsun 17.

 Οι εκδόσεις που ήταν διαθέσιμο το Datsun 16 ήταν οι Phaeton, Sedan, Roadster και Coupe, με την έκδοση Truck (ελαφρύ φορτηγό) να μην ακολουθεί την εξελικτική πορεία των οχημάτων. Αντ' αυτού συνεχίστηκε η παραγωγή του Datsun 15 Truck. Σχεδιαστικά το Datsun 16 έμοιαζε πολύ με τον προκάτοχό του, με την κυριότερη εξωτερική διαφορά να είναι στο καπό και συγκεκριμένα στους αεραγωγούς. Για την ακρίβεια, οι αεραγωγοί στο Datsun 15 διαχωρίζονταν από δύο χρωμιωμένες γραμμές, οι οποίες στο Datsun 16 μετακινήθηκαν προς τα άκρα, παίρνοντας θέση στην πρώτη και στην τελευταία σειρά του αεραγωγού αντίστοιχα. Επίσης, όπως συνέβη και στο προηγούμενο μοντέλο, εμφανής είχε αρχίσει να γίνεται η έλλειψη υλικών που επικρατούσε την εποχή εκείνη λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων της Ιαπωνίας, με το εσωτερικό του αυτοκινήτου να είναι αρκετά λιτό. Μηχανικά, το Datsun 16 χρησιμοποιούσε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 722 cm³, που απέδιδε 16 ίππους στις 3.600 στροφές ανά λεπτό. Το κιβώτιο παρέμεινε το ίδιο 3-τάχυτο μηχανικό και, ως αποτέλεσμα, στα 80 χιλιόμετρα την ώρα παρέμεινε και η τελική ταχύτητα του οχήματος. Πρόκειται για Datsun Model 16 Sedan του 1937. https://web.archive.org/web/20131117193348/http://www.earlydatsun.com/datsun16.html http://www.nissan-global.com/EN/HERITAGE/datsun_16_sedan.html Αρχειοθετήθηκε 2013-04-24 στο Wayback Machine.
938 Χλοζίνδη

Η Χλοζίνδη (Chlosinde) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,298. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Χλοζίνδης εκτιμάται σε 26,80 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι αβέβαιος (πιθανώς C), ενώ το άλβεδό της είναι 0,188. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χλοζίνδη γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιωακείμ

Ο Ιωακείμ (εβραϊκά: יְהוֹיָקִים‬ Yəhôyāqîm, αρχαία ελληνικά: Ἰωακείμ, σημαίνει "ο Θεός σταθεροποιεί") σύμφωνα με μερικές γραφές, ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ, ο σύζυγος της Αγίας Άννας και πατέρας της Παναγίας. Η ιστορία του Ιωακείμ και της Άννας εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Ευαγγέλιο του Ιακώβου. Από τα ευαγγέλια της Καινής διαθήκης δεν γνωρίζουμε τίποτα για την ζωή του.

 Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του ιερέως Ματθάν από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας από τη φυλή του Ιούδα. Η παράδοση μας πληροφορεί για την κατοικία τους, ότι ήταν στην Βηθεσδά των Ιεροσολύμων. Το ζεύγος Ιωακείμ και Άννα δεν είχαν παιδιά και τα δώρα των άτεκνων δεν γίνονταν δεκτά στο Ναό. Με τη ντροπή αυτή της ατεκνίας ο Ιωακείμ και η Άννα στράφηκαν στον Γιαχβέ. Οι προσευχές τους ήταν επίμονες, και χρόνιες. Κατά τα λεγόμενα των γραφών, χάρη στην υπεροχή της αρετής τους έγιναν γονείς σε προχωρημένη ηλικία, φέρνοντας στην ζωή την Θεοτόκο Μαρία.Όταν ήρθε ο προσδιορισμένος καιρός, ο Ιωακείμ και η Άννα εκπλήρωσαν την υπόσχεσή τους στον Θεό προσφέροντας την τριετή κόρη τους στον Ναό των Ιεροσολύμων, ως αφιέρωμα στο Θεό, όπου και παρέμεινε μέχρι τα δώδεκά της. Η παράδοση μας πληροφορεί ότι ο Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Μαρίας σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών. Την Μαρία την απέκτησαν θαυματουργικά σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα. Η Θεοτόκος ήταν 11 ετών όταν έμεινε ορφανή και από τους δυο γονείς της. Βρισκόταν ακόμη στο Ναό των Ιεροσολύμων. Απο τον Χριστιανισμό θεωρείται άγιος και η μνήμη του εορτάζεται μαζί με της Αγίας Άννας στις 9 Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Γενέσιο της Θεοτόκου
Ανδραδίτης

Ο ανδραδίτης (αγγλ. andradite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό του ασβεστίου και του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στον Βραζιλιάνο ορυκτολόγο José Bonifácio de Andrada e Silva (1763-1838), ο οποίος τον εντόπισε και τον περιέγραψε.

 Απαντάται σε ασβεστόλιθο που έχει υποστεί μεταμόρφωση επαφής, αλλά και σε ασβεστούχα πυριγενή πετρώματα, όπως συηνίτη. Τιτανιούχος παραλλαγή του (ονομάζεται μελανίτης και έχει μαύρο χρώμα) απαντά σε αλκαλικά πυριγενή πετρώματα. Ανευρίσκεται επίσης σε σερπεντινίτη και χλωριτούχους σχιστόλιθους. Σχετίζεται με βεζουβιανίτη, χλωρίτη, επίδοτο, ορυκτά της ομάδας του σπινελίου, ασβεστίτη, δολομίτη, μαγνητίτη και διοψίδιο. Συχνά εξαλλοιώνεται προς χλωρίτη, τάλκη, σερπεντίνη και λειμωνίτη. Η παραλλαγή του ανδραδίτη που περιέχει χρώμιο έχει έντονο πράσινο χρώμα, αποκαλείται αδαμαντοειδής και χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος. Λόγω της μεγάλης σκληρότητάς του χρησιμοποιείται, όπως τα περισσότερα ορυκτά της ομάδας, στην κατασκευή υλικών και εργαλείων λείανσης. Απαντά σε πολλά σημεία της Γης. Αξιοσημείωτες, από πλευράς μεγέθους και σχήματος κρυστάλλων, εμφανίσεις του είναι στην Ιταλία (περιοχές Καμπανίας, Βιτέρμπο, Λομβαρδίας, Πεδεμοντίου και Λατίου), στην Αγγλία, στη Ρουμανία, την Ουκρανία (περιοχή Ζιτομίρ), τη Γερμανία, την Ελβετία, την περιοχή Arendal στη Νορβηγία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, το Minas Gerais στη Βραζιλία, το Μεξικό, τις ΗΠΑ (Αριζόνα, Καλιφόρνια, Αρκάνσας, Αλάσκα, την Κίνα, το Μαρόκο, τη Γουϊνέα και την Αιθιοπία. Στην Ελλάδα απαντά ο μελανίτης στην Πάνορμο της Τήνου ενώ κοινός ανδραδίτης βρίσκεται στη Σέριφο, το Κάτω Νευροκόπι Δράμας, το Βέρμιο στην Πέλλα, τη Λαμία (Όρθρυς), την Ερέτρια και στους μελιλιθικούς μεταμορφωμένους ασβεστόλιθους του συμπλέγματος της Μαρώνειας στο Νομό Ροδόπης. Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Ιλαρίων Τουρέ

Ο Ιλαρίων Τουρέ (πλήρες όνομα Αύγουστος Ιλαρίων Τουρέ - Auguste Hilarion Touret / Ωγκύστ Ιλαριόν Τουρέ, Σαργκεμίν, 1797 – Πειραιάς, 1858) ήταν Γάλλος φιλέλληνας αξιωματικός, που πήρε μέρος στην ελληνική Επανάσταση και στη συνέχεια έμεινε στην Ελλάδα ως αξιωματικός.

 Γεννήθηκε στη Σαργκεμίν της Λωρραίνης το 1797 στην οικογένεια του αστυνομικού Ιλαρίωνος Τουρέ. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό μέχρι το 1825 όταν ακολούθησε άλλους Γάλλους φιλέλληνες στην Ελλάδα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, μεταξύ των οποίων στη Μάχη του Αναλάτου και στην αποτυχημένη προσπάθεια ανάκτησης της Χίου το 1827. Κατά την άφιξή του στην Ελλάδα με τον βαθμό του ταγματάρχη, διορίστηκε μέλος του επιτελείου του πρώτου τακτικού συντάγματος του ελληνικού στρατού υπό τον Κάρολο Φαβιέρο ως αξιωματικός του ιππικού. Πήρε μέρος στη Μάχη του Αναλάτου και στην αποτυχημένη προσπάθεια ανάκτησης της Χίου το 1827. Μετά την ανασύσταση του ελληνικού κράτους, ο Τουρέ αποφάσισε να παραμείνει στην Ελλάδα, όπου χρημάτισε φρούραρχος Αθηνών και ασχολήθηκε με την εκπαίδευση και οργάνωση του ελληνικού στρατού. Διετέλεσε και αρχηγός του λόχου των πυροσβεστών που συστήθηκε επί Όθωνος. Με δικά του χρήματα, ο Τουρέ έφτιαξε τη λεγόμενη Αψίδα Τουρέ με ονόματα φιλελλήνων στη μόνη καθολική εκκλησία του Ναυπλίου. Συνέβαλε στην ιστοριογραφία της Επανάστασης συντάσσοντας μια λεπτομερή κατάλογο των Φιλελλήνων που συμμετείχαν στην Επανάσταση. Ο σύγχρονος Βρετανός ιστορικός Ουίλιαμ Στ. Κλαιρ, στο έργο του για τους φιλέλληνες, χρησιμοποιεί λίστες που συνέθεσε ο Τουρέ (όπου τον αναφέρει ως Thouret στο έργο). Ο κατάλογος φιλελλήνων του Τουρέ επεκτάθηκε αργότερα από τον Ελβετό φιλέλληνα Ερρίκο Φορνέζη. Κοντά στο 1855 εστάλη στη Γαλλία για θεραπεία. Αλλά ο Τουρέ επιθυμούσε να γυρίσει στην Ελλάδα. Επιστρέφοντας στην Αθήνα σε ηλικία 60 ετών πέθανε πάνω στο ατμόπλοιο που τον μετέφερε, στις 28 Αυγούστου του 1857, ενώ βρισκόταν σε ένα ατμόπλοιο που έμπαινε στο λιμάνι του Πειραιά.Ο Τουρέ είχε λάβει το μετάλλιο του Αγώνα, του Σωτήρος και το παράσημο της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής, , του Αγίου Φερδινάνδου της Ισπανίας. Ήταν παντρεμένος στην Ελλάδα και δεν είχε παιδιά. Ο χειρόγραφος αυτός κατάλογος φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος (Αθήνα) με αύξοντα αριθμό χειρογράφων 1697. Συλλογή εγγράφων για τον Ιλαρίωνα Touret, Γενικά Αρχεία του Κράτους Auguste Hilarion Touret – Γάλλος φιλέλληνας, ιδρυτής του Ελληνικού Πυροσβεστικού Σώματος, Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό, eefshp.org