IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ραμόν Τσάο

Ο Ραμόν Λουίς Τσάο Ρέγο (Ramón Luís Chao Rego, 21 Ιουλίου 1935 – 20 Μαΐου 2018) ήταν Ισπανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κέρδισε το πρώτο βραβείο στο πιάνο το 1955. Την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει μουσική με την Νάντια Μπουλανζέ και τον Λαζάρ Λεβί. Το 1960 ξεκίνησε την συνεργασία του με την Υπηρεσία Ιβηρικών Γλωσσών του RTF. Έγινε επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας δέκα χρόνια αργότερα. Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με την ισπανική εβδομαδιαία εφημερίδα Triunfo, την μηνιαία εφημερίδα Le Monde Diplomatique και τις ημερήσιες εφημερίδες Le Monde και La Voz de Galicia. Ο Ραμόν Τσάο έλαβε τον τίτλο του ιππότη της Τάξης των Γραμμάτων και Τεχνών (chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres το 1991 και τον τίτλο του officier το 2004. Το 2003 η ισπανική κυβέρνηση τον βράβευσε με το Orden del Mérito Civil. Το 1997 κέρδισε το βραβείο Premio Galicia de la Comunicación. Το 2001 έλαβε το βραβείο Liberpress για την συνοχή του απέναντι στον άνθρωπο και την αλληλεγγύη του στο πεδίο της δημοσιογραφίας : “pela seva coherència humana y solidaritat periodística”. Ήταν ο πατέρας του δημοσιογράφου του ραδιοφώνου Αντουάν Τσάο και του μουσικού και τραγουδιστή Μάνου Τσάο - και οι δυο μέλη του συγκροτήματος Mano Negra του οποίου η περιπέτεια στην Κολομβία περιγράφηκε στο βιβλίο του Ραμόν Τσάο Mano Negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego.

 Llorens Artigas with Georges Ferraro TVF (1970) Arriba España with José María Berzosa and André Camp. SFP París (1976) Oú es-Tu ? with J.M. Berzosa FR3 (1989) 50 años después de la guerra, with José Maria Berzosa (1980- SFR) Tres días con Onetti, with José María Berzosa - SFP-Paris (1990), Océaniques De la Bastilla a Moncada Premio Radio La Habana. ORTF (1978 Conversaciones con Jorge Luis Borges, σε συνεργασία με τον Ignacio Ramonet ORTF (1980) Julio Cortázar Esbozo with (Adelaida Blázquez) Premio International "España" (1984) De Berceo al altiplano, itinerario del español Premio International "España", σε συνεργασία με την Erlens Calabuig (1985) Georges Brassens (1973) Después de Franco, España (1975) Guía secreta de París (1979) O lago de Como (1982) Conversaciones con Alejo Carpentier (1984) Un possible Onetti (1992) Mano negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego (1992) (αγγλική μετάφραση : The Train of Ice and Fire, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Route, 2009). Prisciliano de Compostela (1999) Abecedario (subjetivo) de la globalización (με τον Ignacio Ramonet και τον Jacek Woźniak) La pasión de la Bella Otero (2001) Desde mi otero (2003) Porque Cuba eres tú (2005) Las Travesías de Luis Gontán (2006) Las andaduras del Che (με τον Jaceck Wozniak) (2007) Guia del París Rebelde con Ignacio Ramonet, (2008) Memorias de un invasor (2008) Cuba-Miracles (με τον Jacek Wozniak και τον Αντουάν Τσάο (2009)
Δολάριο Μπαχαμών

Το δολάριο ( σύμβολο : $, κωδικός : BSD ) είναι το νόμισμα των νήσων Μπαχάμες από το 1966. Συνήθως βραχυγραφείται με το σύμβολο του δολαρίου $, ή εναλλακτικά B$ για να διακρίνεται από άλλα νομίσματα σε δολάρια. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς . Στις 20 Οκτωβρίου 2020 οι Μπαχάμες έγιναν η πρώτη χώρα που διαθέτει νόμιμο ψηφιακό νόμισμα, εισάγοντας το δολάριο Sand ως εναλλακτική λύση στο παραδοσιακό δολάριο Μπαχαμών.

 Το δολάριο Μπαχαμών είναι συνδεδεμένο με το δολάριο ΗΠΑ σε βάση ένα προς ένα. Η Κεντρική Τράπεζα των Μπαχαμών δηλώνει ότι χρησιμοποιεί υποχρεωτικά αποθεματικά, αλλαγές στο προεξοφλητικό επιτόκιο της Τράπεζας και επιλεκτικούς πιστωτικούς ελέγχους, συμπληρωμένους με ηθική πειθαρχία ως κύρια μέσα της νομισματικής πολιτικής. Στόχος της Κεντρικής Τράπεζας είναι να διατηρήσει σταθερές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της πίστωσης, προκειμένου να διατηρηθεί η ισοτιμία μεταξύ του δολαρίου ΗΠΑ και του δολαρίου Μπαχαμών, επιτρέποντας παράλληλα την πρόοδο της οικονομικής ανάπτυξης. Παρόλο που το δολάριο ΗΠΑ (όπως κάθε άλλο ξένο νόμισμα) υπόκειται σε νόμους ελέγχου συναλλάγματος στις Μπαχάμες, η ισοτιμία μεταξύ δολαρίων Μπαχαμών και δολαρίων ΗΠΑ σημαίνει ότι οποιαδήποτε επιχείρηση θα δέχεται είτε νόμισμα ΗΠΑ είτε από τις Μπαχάμες και πολλές από τις επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τουρίστες έχουν επιπλέον δολάρια ΗΠΑ σε ετοιμότητα για τη διευκόλυνση των Αμερικανών τουριστών. Το δολάριο αντικατέστησε τη λίρα με ισοτιμία 1 δολάριο = 7 σελίνια το 1966, 7 χρόνια πριν από την ανεξαρτησία. Αυτό το επιτόκιο επέτρεψε τον καθορισμό της ισοτιμίας με το δολάριο ΗΠΑ, λόγω του ότι η ισοτιμία στερλίνας/δολαρίου καθοριζόταν τότε σε 1£ = 2,80 $. Για να βοηθηθεί η μετατροπή σε δεκαδικά ψηφία, δημιουργήθηκαν χαρτονομίσματα των τριών δολαρίων και κέρματα των δεκαπέντε λεπτών, καθώς τρία δολάρια ισοδυναμούσαν περίπου με μία λίρα και δεκαπέντε σεντς σε ένα σελίνι, τη στιγμή της μετάβασης. Στις 20 Οκτωβρίου 2020 οι Μπαχάμες έγιναν η πρώτη χώρα με νόμιμο ψηφιακό νόμισμα, εισάγοντας το δολάριο Sand ως εναλλακτική λύση στο παραδοσιακό δολάριο Μπαχαμών.
Λουψάτι

To Λουψάτι (αλβανικά: Lupsati ή Llupcat ή Llupcati ή Llupsat ή Lupsat ή Lupsa) είναι χωριό στη νότια Αλβανία. Κατοικείται από μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Αλβανίας. Αποκαλείται και Λαψάτες ή Λουψάτες.

 Βρίσκεται ανατολικά των Αγίων Σαράντα, στην περιοχή "Θεολόγου" (Επαρχία Δίβρης). Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αγιαντριάς, Γιαννιτσάτι, Δίβρη, Κουλουράτι, Μάλτσιανη και Τσερκοβίτσα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 608 μέτρων. Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 31 κάτοικοι. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 34 Έλληνες. Χαράλαμπος Κίτσος, Ο Θεολόγος βορείου Ηπείρου και τα γύρω χωριά, Εκδόσεις Ο Παλμός της Λεσινίτσας, Αθήνα 1996 "Η περιοχή Ριζών-Θεολόγου στη Β. Ήπειρο. Απρόσιτη, επιβλητική και σταθερή στις Ελληνικές αξίες", ιστοσελίδα της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών, 12/03/2009 (ανακτήθηκε 03/02/2015) Wikimapia.org - Λουψάτι
Εκλογές στο Γιβραλτάρ

Στο Γιβραλτάρ διεξάγονται εκλογές για κοινοβούλιο τακτικά κάθε 4 χρόνια.Το Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ απαρτίζεται από 18 έδρες. 17 από τα μέλη του εκλέγονται από το λαό και 1 μέλος διορίζεται από το Κοινοβούλιο (ο πρόεδρός του). Τα μέλη του υπηρετούν θητεία τετραετή. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν μόνο οι Βρετανοί πολίτες που είναι κάτοικοι του Γιβραλτάρ τουλάχιστον για 6 μήνες και το όριο ηλικίας για χορήγηση δικαιώματος ψήφου είναι τα 18 έτη.

 ΟΙ πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Οκτωβρίου 2019. Γενικές εκλογές διεξήχθησαν προηγουμένως τα έτη 1921, 1950, 1953, 1956, 1959, 1964. Ημερομηνία εκλογών: 30 Ιουλίου 1969 Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2007, το κυβερνών κόμμα Σοσιαλδημοκράτες του Γιβραλτάρ του Πίτερ Καρουάνα κέρδισε νίκη με οριακή πλειοψηφία, εξασφαλίζοντας 10 επί συνόλου 17 εδρών στο Κοινοβούλιο. Βάσει του εκλογικού συστήματος του Γιβραλτάρ, κάθε ψηφοφόρος έχει μέχρι 10 ψηφοδέλτια. Ουσιαστικά, παρότι οι ψήφοι ήταν 154.743, μόνο 16.004 άνθρωποι ψήφισαν στην πραγματικότητα. Αποτελέσματα Στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2011, κέρδισε ο συνασπισμός του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος του Γιβραλτάρ και του Φιλελεύθερου Κόμματος, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες του ανώτερου υπουργού Πίτερ Καρουάνα έμειναν δεύτεροι. Ο Φάμπιαν Πικάρντο ανέλαβε νέος ανώτερος υπουργός. Ο συνασπισμός (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ - Φιλελεύθερο Κόμμα) του Φάμπιαν Πικάρντο κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές του 2015 εξασφαλίζοντας τις 10 από τις συνολικά 17 έδρες στο Κοινοβούλιο. Το πρώτο δημοψήφισμα για την κυριαρχία στο έδαφος διεξήχθη στις 10 Σεπτεμβρίου 1967. Οι Γιβραλταριανοί υπερψήφισαν σε ποσοστό 99,4% την πρόταση να συνεχιστεί η βρετανική κυριαρχία στο έδαφος, απορρίπτοντας την ισπανική. Η προσέλευση στο δημοψήφισμα ήταν της τάξης του 96,5%. Στο πρώτο δημοψήφισμα της νέας χιλιετίας, στις 7 Νοεμβρίου 2002, οι πολίτες καταψήφισαν με ποσοστό 98,97% την πρόταση για από κοινού ισπανική και βρετανική κυριαρχία στο Γιβραλτάρ. Η συμμετοχή ήταν 87,9%. Με πολύ χαμηλή συμμετοχή (60%) διενεργήθηκε δημοψήφισμα για την έγκριση του νέου διατάγματος για σύνταγμα στις 30 Νοεμβρίου 2006. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με ποσοστό 60,2% και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Ιανουαρίου 2007. Για πρώτη φορά διεξήχθη ένα δημοψήφισμα στο Γιβραλτάρ που αφορούσε την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 23 Ιουνίου 2016. Ήταν μέρος του βρετανικού δημοψηφίσματος. Το Γιβραλτάρ, μέλος της ΕΕ από το 1973, ψήφισε να παραμείνει στην ένωση με ποσοστό 95,9%. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 83,6%. Σε δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 24 Ιουνίου 2021, οι πολίτες ενέκριναν με ποσοστό 62,8% την μερική νομιμοποίηση των αμβλώσεων. Το ποσοστό προσέλευσης στις κάλπες ήταν 52,8%.
Αγοραίος Κολωνός

Ο Αγοραίος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνός Ἀγοραῖος, σημαίνει «ο λόφος δίπλα από την Αγορά»), βρίσκεται νότια και παραπλεύρως στο λόφο του Ναού του Ηφαίστου, που χρησιμοποιούνταν ως σημείο συνάντησης των Αθηναίων τεχνιτών.

 Πρόκειται για χαμηλό λόφο που υψώνεται βορειοδυτικά του λόφου του Αρείου Πάγου και σε κοντινή απόσταση από αυτόν. Στα ανατολικά του όρια χτίστηκε η αρχαία αγορά των Αθηνών, απ’ όπου έλαβε το όνομά «αγοραίος». Δε θα πρέπει να τον συγχέεται με τον Ίππιο Κολωνό, αρχαίο δήμο των Αθηνών που βρισκόταν περίπου στην περιοχή του σημερινού Κολωνού. Συνιστούσε το δυτικό όριο της Αγοράς. Εκτός όμως από αυτό, στην κορυφή του είχε χτιστεί ο Ναός του Ηφαίστου. Στην ανατολική του πλαγιά, βόρεια από το Παλαιό Βουλευτήριο, χτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 5ο αιώνα π.Χ., το «Συνέδριον», το οποίο αποτελούσε δευτερεύοντα τόπο συνάθροισης των πολιτών που συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ.. Αρχαία Αγορά της Αθήνας Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών - Αγοραίος Κολωνός eie.gr
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών (αγγλικά: FIBA Under-19 Basketball World Cup) είναι διοργάνωση της καλαθοσφαίρισης για άνδρες ηλικίας κάτω των 19 ετών. Στο παρελθόν ονομαζόταν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών. Διοργανωτής του είναι η FIBA. Από την έναρξή του το 1979 ως και το 2007 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων διεξαγόταν κάθε τέσσερα χρόνια, ενώ από το 2007 και έπειτα η διοργάνωση λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.

 Η διοργάνωση είχε φιλοξενηθεί το 1995 στην Ελλάδα, με την Εθνική να πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις, φτάνοντας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο κατάμεστο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Η συνέχεια ήταν ανάλογη, με την Εθνική Εφήβων να κατακτά το χάλκινο μετάλλιο 8 χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003, ενώ η τελευταία διοργάνωση στην οποία διακρίθηκε η Εθνική Ελλάδος, διεξήχθη από τις 2 ως τις 12 Ιουλίου του 2009 στη Νέα Ζηλανδία, όπου νικήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα των ΗΠΑ, η οποία επικράτησε της Ελλάδας με 88-80 στον τελικό στο Ώκλαντ. Η διοργάνωση φιλοξενήθηκε μεταξύ 27 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 2015 στο Ηράκλειο Κρήτης. Η Εθνική Εφήβων συμμετείχε με υψηλές φιλοδοξίες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015, που διεξαγόταν μετά από 20 χρόνια ξανά στην Ελλάδα και κατέλαβε τελικά την τέταρτη θέση. Επίσημος ιστότοπος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων 2015: http://www.fiba.basketball/world/u19/2015 Οι συμμετέχουσες ομάδες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων ήταν Α΄ ΟΜΙΛΟΣ Η.Π.Α. ΚΡΟΑΤΙΑ ΙΡΑΝ ΑΙΓΥΠΤΟΣ Β΄ ΟΜΙΛΟΣ ΙΣΠΑΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΙΝΑ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ Γ΄ ΟΜΙΛΟΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΝΑΔΑΣ ΤΥΝΗΣΙΑ Δ΄ ΟΜΙΛΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕΡΒΙΑ ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜ. Β. ΚΟΡΕΑ Οι αγώνες διεξήχθησαν σε δύο γήπεδα του Ηρακλείου Κρήτης: -Το κλειστό γυμναστήριο του Πανεπιστημίου χωρητικότητας 1.100 θέσεων. -Το κλειστό γυμναστήριο «Δυο Αοράκια» χωρητικότητας 5.200 θέσεων. Επίσημος ιστότοπος
Αργάσι Ζακύνθου

Το Αργάσι (επίσημη ονομασία Αργάσιον) είναι χωριό της Ζακύνθου. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ζακυνθίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Το Αργάσι είναι παραθαλάσσιο χωριό στη νοτιοανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται κοντά στους βόρειους πρόποδες του βουνού Σκοπός, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ζακύνθου-Βασιλικού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 3 χλμ. περίπου ΝΑ. της πόλης της Ζακύνθου. Η δημοτική κοινότητα Αργασίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,404 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλλιτέρος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αργασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου. Το Αργάσι είναι πολυσύχναστο χωριό με μεγάλη τουριστική κίνηση. Διαθέτει μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, επιπλωμένα διαμερίσματα και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού Το ημιερειπωμένο τρίτοξο γεφύρι στην παραλία του οικισμού, πάνω στον αιγιαλό, κτίσμα του 1806 Το εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου, στη δυτική είσοδο του οικισμού Η Υδατογέφυρα Αργασίου (Κάμαρα «Βουρδέρη»), στη θέση «Βρυσάκια». Κατασκευάστηκε από τους Άγγλους το 1809, για την υδροδότηση της πρωτεύουσας του νησιού Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, κοντά στον οικισμό Το εκκλησάκι του Αγίου Λυπίου, σε λόφο κοντά στον οικισμό Τα ερείπια του βυζαντινού ναού Αγίου Νικολάου Μεγαλομάτη (Στρατηλάτη), στις πλαγιές του βουνού Σκοπός, τμήμα μεταγενέστερου μοναστηριακού συγκροτήματος του 18ου αιώνα. Ο ναός είναι δίστυλος, σταυροειδής εγγεγραμένος με πιθανό οκταγωνικό τρούλο, νάρθηκα και πρόπυλο. Ήταν σε χρήση από το 1503 μέχρι το 1809, περίπου, ενώ το 1779 παραχωρήθηκε σε αδελφότητα και μετατράπηκε σε μοναστήρι Η μονή Παναγίας Σκοπιώτισσας, σε περίοπτη τοποθεσία κοντά στην κορυφή του βουνού Σκοπός, στη θέση αρχαίου ναού της Άρτεμης Η Βαρδιόλα (εξελιγμένη μορφή βίγλας) Αργασίου, στο ακρωτήριο Νταβία, νότια του οικισμού. Σώζονται δύο πλευρές της ολόκληρες, η νότια και η ανατολική και μια μισή, η δυτική. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000) eetaa.gr
Corona

Οι Corona είναι ιταλικό μουσικό eurodance συγκρότημα, το οποίο το 1994 σημείωσε διεθνή επιτυχία με το τραγούδι The Rhythm of the Night. Επικεφαλής των Corona είναι η Βραζιλιάνα Όλγα Σούζα.

 Με την πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία, το συγκρότημα σημείωσε τεράστια επιτυχία με το σινγκλ "The Rhythm Of The Night". Κυκλοφόρησε στην Ιταλία το Δεκέμβριο του 1993 και παρέμεινε στην κορυφή των ιταλικών τσαρτς επί 13 συνεχείς εβδομάδες. Ωστόσο, το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε εκτός Ιταλίας παρά μόνο το 1994. Κάποια έκδοση σε μείξη του τραγουδιού αυτού έγινε επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο και ήταν στη 2η θέση των τσαρτς το Σεπτέμβριο του 1994. Ως την άνοιξη του 1995 το τραγούδι έκανε επιτυχία και στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 11 στο Billboard Hot 100. Η επιτυχία τους διατηρήθηκε το 1995 με τα σινγκλ "Baby Baby" και "Try Me Out", ενώ μέτρια επιτυχία έκανε και το "I Don't Wanna Be A Star" Στο κομμάτι "The Rhythm Of The Night". Το επόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Walking On Music κυκλοφόρησε το 1998 από ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία του Φραντσέσκο Μποντέμπι. Bontempi. Το άλμπουμ δε σημείωσε επιτυχία σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. Το 2000 κυκλοφόρησε στη Βραζιλία από την Όλγα Σούζα το τρίτο άλμπουμ των Corona, με τίτλο And Me U και με το όνομα του συγκροτήματος να αλλάζει κάπως σε Corona X. Αρκετά άτομα συμμετείχαν κατά καιρούς στους Corona, μεταξύ των οποίων οι: Φραντσέσκο Μποντέμπι (στίχοι, ενορχήστρωση, παραγωγή, μίξη), Φραντσέσκο Αλμπέρτι (μηχανική επεξεργασία ήχου), Γκρατσιάνο Φανέλι (μηχανική επεξεργασία ήχου), Τζοβάνα Μπερσόλα (Jenny B), (τραγούδι) Όλγα Σούζα (φωνητικά, μετέπειτα τραγούδι), Σάντρα Τσέιμπερς (τραγούδι/στίχοι) και άλλοι. Επίσημη ιστοσελίδα
Ντάνιελ Ουίλιαμς

Ο Σερ Ντάνιελ Ουίλιαμς (Sir Daniel Charles Williams) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης της Γρενάδας από το 1996 ως το 2008. Είναι παντρεμένος με 4 παιδιά. Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία.

 Γεννήθηκε στη Γρενάδα στις 4 Νοεμβρίου 1935. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος σε σχολεία στη γενέτειρά του και έφτασε στο βαθμό του υποδιευθυντή. Τις δεκαετίες του 1950 και 1960 εργάστηκε στο Λονδίνο ως δημόσιος υπάλληλος. Το 1967 απέκτησε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και δίπλωμα δικηγόρου (Barrister-at-Law Certificate) από το Συμβούλιο Νομικής Εκπαίδευσης στο Λονδίνο. Το 1969 άρχισε να δικηγορεί ιδιωτικά. Την περίοδο από το 1970 ως το 1974 διορίστηκε εισαγγελέας στην Αγία Λουκία και το 1974-84 εργάστηκε ξανά ως ιδιώτης. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος, επίσης Υπουργός επί Γυναικείων Υποθέσεων (1984-1987), Υπουργός Δικαιοσύνης και γενικός εισαγγελέας (1988-89). Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εξελέγη βουλευτής. Το 1990-1995 επέστρεψε στη δικηγορία ως ιδιώτης. Το 1996 διορίστηκε σύμβουλος της Βασίλισσας. Αργότερα, διορίστηκε Κυβερνήτης της Γρενάδας και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Αυγούστου του 1996. Υπηρέτησε στο αξίωμα του Κυβερνήτη ως τις 27 Νοεμβρίου 2008, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Καρλάιλ Γκλιν.. Βιογραφικά στοιχεία στον ιστότοπο της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Γρενάδας στα Ηνωμένα Έθνη.
Πτήση 4978 της Ryanair

Στις 23 Μαΐου 2021 η Πτήση 4978 της Ryanair, που είχε ξεκινήσει από την Αθήνα και κατευθυνόταν στο Βίλνιους, στη Λιθουανία, ενώ βρισκόταν στον εναέριο χώρο της Λευκορωσίας υποχρεώθηκε σε αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο του Μινσκ, ύστερα από τη πληροφορία ότι υπήρχε βόμβα στο αεροπλάνο. Η πληροφορία για την ύπαρξη βόμβας στο αεροσκάφος δεν ήταν αληθινή αλλά αποτέλεσε τη πρόφαση για να προσγειωθεί το αεροπλάνο στο Μινσκ προκειμένου να συλληφθεί από τις αρχές της Λευκορωσίας ένας από τους επιβάτες, ο δημοσιογράφος και πολιτικός αντιφρονούντας, Ρομάν Προτάσεβιτς.

 Σύμφωνα με τη Ryanair οι πιλότοι του αεροπλάνου ενημερώθηκαν από τις αρχές της Λευκορωσίας για την ύπαρξη βόμβας ενώ το αεροπλάνο βρισκόταν 83 χιλ. νότια του Βίλνιους και 170 χιλ. δυτικά του Μινσκ, εντός του εναέριου χώρου της Λευκορωσίας. Κατά τη προσγείωση ένα στρατιωτικό αεροπλάνο της Λευκορωσίας συνόδευε το επιβατικό αεροπλάνο.Όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε συνελήφθη ο Ρόμαν Προτάσεβιτς και η φίλη του Σοφία Σαπέγκα. Ο Προτάσεβιτς είχε συμπεριληφθεί σε μια λίστα ατόμων, στην οποία σύμφωνα με τη κυβέρνηση της Λευκορωσίας βρίσκονται άτομα που εμπλέκονται σε τρομοκρατικές ενέργειες, για το ρόλο του στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις της προηγούμενης χρονιάς στη Λευκορωσία.Εφτά ώρες αργότερα το αεροπλάνο απογειώθηκε με προορισμό το Βίλνιους.Σύμφωνα με πηγές κοντά στην επικεφαλής της αντιπολίτευσης στη Λευκορωσία, Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια, ο Προτάσεβιτς είχε αντιληφθεί ότι τον παρακολουθούσαν στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ειδικότερα στα μηνύματά του ανέφερε ότι ένας άνδρας που στεκόταν δίπλα του στη γραμμή για τον έλεγχο των εισιτηρίων προσπάθησε να φωτογραφήσει τα ταξιδιωτικά έγγραφά του. Η Tsikhanouskaya δήλωσε ότι ο Προτάσεβιτς αντιμετωπίζει τη θανατική ποινή στη Λευκορωσία ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές είναι αντιμέτωπος με ποινή φυλάκισης 15 ετών. Η Τσιχανόφσκαγια, ζήτησε να διενεργηθεί έρευνα για το γεγονός από το Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (International Civil Aviation Organization – ICAO).
Δημήτριος Γρίβας

Για τον νεότερο πολιτικό και βουλευτή Δράμας, δείτε Δημήτριος Θ. Γρίβας Ο υποστράτηγος Δημήτριος Γρίβας (1829 - 1889) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας, πληρεξούσιος, βουλευτής και τέσσερις φορές υπουργός.

 Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Η καταγωγή του ήταν από την Αμφιλοχία. Ανήκε στην σπουδαία οικογένεια Γρίβα και πιο συγκεκριμένα ήταν γιος του Θεόδωρου Γρίβα και εγγονός της Μπουμπουλίνας. Διώχτηκε από την σχολή Ευελπίδων το 1845 εξαιτίας στρατιωτικής στάσης. Ήταν αντιμοναρχικός και το 1847 συμμετείχε στο κίνημα του πατέρα του. Το 1862 συμμετείχε στην στάση του Ναυπλίου αλλά ύστερα από την αποτυχία του κινήματος κατέφυγε στη Γαλλία, απ' όπου επέστρεψε μετά την εκθρόνιση του Όθωνα για να συμμετάσχει στην πολιτική. Ήταν μέλος της τριμελούς επιτροπής που ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα στον Γεώργιο Α΄.. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862. Από τότε σταδιοδρόμησε στην πολιτική και συμμετείχε σε πολλές κυβερνήσεις ως υπουργός. Συγκεκριμένα χρημάτισε υπουργός στρατιωτικών (Κυβέρνηση Δεληγεώργη Οκτωβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη Νοεμβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη 1872 και στην Κυβέρνηση Βούλγαρη 1874). Το 1882 διετέλεσε αρχηγός του στρατού απ' όπου παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής το 1885. Στις εκλογές του 1887 απέτυχε και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.Απεβίωσε το 1889 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου είχε εγκατασταθεί. Η τελετή της κηδείας έγινε στην Αθήνα. Στον νεκρό αποδόθηκαν τιμές υποστράτηγου, ενώ την νεκρώσιμη πομπή παρακολούθησαν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, καθώς και αρχές της Αθήνας. Στον ναό μετέβη ο βασιλιάς. Μετά την κηδεία μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα, όπου και ενταφιάστηκε. Δημήτριος Γρίβας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Ν.Γ. Πολίτης και Γεώργιος Δροσίνης, επιμ. (1889). Εστία, Τόμος 27ος. Αθήνησι. σελίδες 2 του τεύχους 645. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
Πότνια θηρών (τοιχογραφία)

Η Πότνια θηρών είναι τοιχογραφία που ανακαλύφθηκε στον οικισμό του Ακρωτηρίου Θήρας, στο δωμάτιο 3Α του πρώτου ορόφου του κτιρίου Ξεστή 3, στον βόρειο τοίχο. Αποτελεί θεματική ενότητα με την τοιχογραφία με τις Κροκοσυλλέκτριες που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο. Η Ξεστή 3 είναι το μόνο - μέχρι τώρα - αδιαμφισβήτητο δημόσιο Ιερό του οικισμού.

 Διαστάσεις σε μέτρα. Στον βόρειο τοίχο του δωματίου υπάρχει παράθυρο. Στο τμήμα του τοίχου στα αριστερά του παραθύρου (δυτικό τμήμα) βρίσκεται η Πότνια θηρών (δέσποινα των ζώων), η οποία, καθισμένη σε βαθμιδωτό θρόνο, δέχεται την προσφορά των κρόκκων από κροκοσυλλέκτρια που αδειάζει τα καλάθι της σε ένα πανέρι που βρίσκεται μπροστά της. Δίπλα στην Πότνια θηρών βρίσκεται ένας γρύπας, ενώ μπροστά της ένας κυανοπίθηκος. Η θεά έχει εντυπωσιακή κόμμωση με χρυσό διάδημα, ενώ στα μαλλιά της υπάρχει και κορδόνι με χρυσούς κόμπους. Στο λαιμό της φοράει ένα περιδέραιο από χάντρες με σχήμα πάπιας και ένα περιδέραιο με λιβελούλες, σε διάφορους χρωματισμούς και τα δύο, ενώ στο αυτί έχει χρυσό σκουλαρίκι. Το φόντο της τοιχογραφίας είναι ένα λιβάδι με κρόκους. Η Πότνια θηρών φορά πτυχωτή Μινωική φούστα και πουκάμισο το οποίο αφήνει ακάλυπτο το στήθος. Στο τμήμα της τοιχογραφικής σύνθεσης στα δεξιά του παραθύρου (ανατολικό τμήμα) απεικονίζεται μία κροκοσυλλέκτρια, η οποία μεταφέρει τον κρόκο σε καλάθι στον ώμο της, προφανώς για να πάει να το προσφέρει στην Πότνια θηρών. Η συνολική θεματική ενότητα, δηλαδή η τοιχογραφία με τις Κροκοσυλλέκτριες και η τοιχογραφία με την Πότνια θηρών, περιλαμβάνει μία θεότητα, μία ιέρεια και τρεις κροκοσυλλέκτριες. Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, Αναπαράσταση του Δωματίου 3 της Ξεστής 3: 12
Ουσιαστικό

'Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο''''Έντονο κείμενο' Έντονο κείμενο '''''''''''''''''''''''''''''''''''''Ουσιαστικό είναι ένα από τα κλιτά μέρη του λόγου που φανερώνει πρόσωπο, ζώο, πράγμα, ενέργεια, κατάσταση ή ιδιότητα.Το ουσιαστικό είναι όνομα, (όπως είναι και το επίθετο).

 τα κύρια ονόματα, είναι αυτά που αναφέρονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, ζώα, πράγματα, περιστατικά, κλπ, (π.χ. ο Θανάσης, ο Ντορής, ο Παρθενώνας, η Ιλιάδα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, η Πέμπτη, ο Μάρτης, ο Πρωθυπουργός, ο Επιτάφιος). τα κοινά ονόματα είναι αυτά που περιγράφουν ένα συγκεκριμένο είδος (σύνολο ομοειδών) πραγμάτων (π.χ. άνθρωπος, λουλούδι), τα οποία επιπρόσθετα λέγονται και συγκεκριμένα ουσιαστικά, ή ουσιαστικά που αναφέρονται σε ιδιότητα ή κατάσταση (π.χ. τρέξιμο, φουρτούνα, χαρά κ.λπ.), τα οποία επιπρόσθετα λέγονται και αφηρημένα ουσιαστικά. τα περιληπτικά ουσιαστικά, που υποδηλώνουν εμπεριεχόμενο πλήθος ομοίων πραγμάτων (π.χ. στρατός, στόλος, λαός, ποίμνιο κ.λπ.). ισοσύλλαβα όταν διατηρούν ίσο αριθμό συλλαβών στον ενικό και στον πληθυντικό (π.χ. ο μαθητής - οι μαθητές), και σε ανισοσύλλαβα όταν αλλάζει ο αριθμός των συλλαβών (π.χ. κύμα - κύματα, ή μανάβης - μανάβηδες κ.λπ.).
Φίλφλα

Η Φίλφλα, επίσης γνωστή και ως Άντλαντ, είναι ένα μικρό, ως επί το πλείστον άγονο, ακατοίκητο νησάκι, 4,5 χιλιόμετρα (2,8 μίλια) νότια της Μάλτας και αποτελεί ένα από τα νοτιότερα σημεία του Αρχιπελάγους της Μάλτας. Περίπου 101 μέτρα (331 πόδια) νοτιοδυτικά της Φίλφλα βρίσκεται μια μικρή βραχονησίδα, η Φιλφλαφιλφλού (ή Φιλφλού), που αποτελεί το νοτιότερο σημείο της Μάλτας. Το όνομα της νησίδας πιστεύεται ότι προέρχεται από την αραβική λέξη «φελφέλ», που σημαίνει πιπερόκκοκος.

 Η Φίλφλα έχει έκταση μόλις 37,282 τετραγωνικά μέτρα (9,213 στρέμματα) με μια ακτογραμμή μήκους 988 μέτρων. Στο κεντρικό του μέρος αποτελείται από πέτρωμα ασβεστόλιθου, το οποίο περιβάλλεται από 60 μέτρα (197 πόδια) ψηλά βράχια. Στη νησίδα κατοικούν και αναπαράγωνται τρία είδη θαλάσσιων πτηνών: ο υδροβάτης ο πελαγικός (5000 - 8000 ζεύγη), το καλονέκτρις μπορεάλις (περ. 200 ζεύγη) και ο κιτρινοπόδης γλάρος (περ. 130 ζεύγη). Το νησί έχει χαρακτηριστεί ως Σημαντική Περιοχή Πτηνών (IBA) από την οργάνωση BirdLife International, κυρίως λόγω της αποικίας του υδροβάτη πελαγικού. Ένας τύπος σαύρας (πόδακρις φιλφολένσις) και ένα είδος σαλιγκαριού (κλαυσιλίδες) είναι ενδημικά στη Φίλφλα. Ένα μεγάλο άγριο πράσο, που φτάνει μέχρι τα 2 μέτρα σε ύψος, εμφανίζεται επίσης εκεί. Η πρόσβαση στο Φίλφλα είναι δυνατή μόνο για εκπαιδευτικούς ή επιστημονικούς σκοπούς και οι επισκέπτες πρέπει να λάβουν προηγουμένως άδεια από την Αρχή Περιβάλλοντος και Σχεδιασμού της Μάλτας. Η νησίδα Φίλφλα ήταν πιθανώς ιερό μέρος για τους νεολιθικούς κατοίκους της Μάλτας, οι οποίοι έχτισαν τους ναούς του Χαγκάρ Κιμ και της Μνάιντρα στην ακτή της Μάλτας απέναντι από αυτό.Η μόνη γνωστή μόνιμη κατασκευή εκεί ήταν ένα παρεκκλήσι που χτίστηκε μέσα σε μια σπηλιά, το 1343, που καταστράφηκε από σεισμό το 1856, ο οποίος βύθισε επίσης μέρος του νησιού. Ένας χάρτης της Μάλτας που χρονολογείται στο 1798 δείχνει ένα φρούριο, ένα φάρο και ένα μοναστήρι με παρεκκλήσι στη Φίλφλα.Μέχρι το 1971 το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και η Βρετανική Βασιλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιούσαν τη νησίδα για στρατιωτικές ασκήσεις, ενώ τα χρησιμοποιημένα φυσίγγια από τις βολές μπορούν ακόμα να εντοπιστούν εκεί. Το 1980 αναγνωρίστηκε επίσημα ως καταφύγιο πτηνών και με το νόμο περί φυσικού αποθέματος της Φίλφλα, που θεσπίστηκε το 1988, επιβλήθηκαν περαιτέρω περιορισμοί στην πρόσβαση και τη χρήση, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της αλιείας σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου (1,9 χλμ.) γύρω από το νησί, λόγω της πιθανότητας ύπαρξης πυρομαχικών που δεν είχαν εκραγεί. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Filfla στο Wikimedia Commons
Ντενίζ Μπαϊκαρά

Ο Ντενίζ Μπαϊκαρά (τουρκικά: Deniz Baykara, γεννημένος στις 13 Μαρτίου 1984, Μπιτλίς) είναι Τούρκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Α.Σ. Νέστο Χρυσούπολης. Έχει αγωνιστεί σε όλη του τη σταδιοδρομία στην Ελλάδα.

 Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1999, όταν υπέγραψε με την ομάδα νέων της Γκαζιοσμανπάσασπορ, ομάδα της Κωνσταντινούπολης. Θεωρήθηκε πολύ ταλαντούχος οργανωτής παιχνιδιού που εκπλήσσει τους τερματοφύλακες με τα παραπλανητικά του σουτ. Είναι αριστεροπόδαρος. Ο πρώτος του σύλλογος στην Ελλάδα ήταν η Ξάνθη στην οποία μετακινήθηκε το 2001, όπου έπαιξε για 7 σεζόν. Τον Ιανουάριο του 2008 πήρε μεταγραφή στον Πανσερραϊκό της Φούτμπολ Λιγκ και βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στη Σούπερλιγκ. Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό.Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Πανθρακικό και ύστερα από 5 χρόνια, το καλοκαίρι του 2016 μετακινήθηκε στον Α.Ο. Τρίκαλα.Τον Σεπτέμβριο του 2017 μετακινήθηκε στη Δόξα Δράμας και 2 χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2019 πήρε μεταγραφή στον Νέστο Χρυσούπολης. Έχει αγωνιστεί σε, συνολικά, 16 αγώνες(χωρίς γκολ) για τις «μικρές» Εθνικές της Τουρκίας (U16, U18, U19, U20). Ντενίζ Μπαϊκαρά – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Προφίλ στο epae.org Προφίλ στο transfermarkt.com
Νικόλα Λεάλι

Ο Νικόλα Λεάλι (ιταλικά: Nicola Leali, γένν. 17 Φεβρουαρίου 1993) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, οποίος ανήκει στη Γιουβέντους και αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Από το καλοκαίρι του 2017, αγωνίζεται για τη Ζούλτε Βάρεγκεμ ως δανεικός.Από τον Φλεβάρη(3/2) αγωνίζεται στη Περούτζα.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία με την Μπρέσια Κάλτσιο και από το 2012 ανήκει στο δυναμικό της Γιουβέντους, για την οποία όμως δεν έχει πραγματοποιήσει κάποια εμφάνιση. Πριν παραχωρηθεί δανεικός στον Ολυμπιακό, αγωνίστηκε υπό το ίδιο καθεστώς από μία χρονιά σε 4 ιταλικές ομάδες, μεταξύ άλλων τις Φροζινόνε Κάλτσιο και ΑΚ Τσεζένα της Α΄ κατηγορίας, σε δε όλες υπήρξε η βασική επιλογή των προπονητών του. Έχει χριστεί διεθνής με κάθε αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ιταλίας στις ηλικίες μεταξύ 16 και 21 ετών, ενώ αποτέλεσε μέλος της Κ-21 που έλαβε τη δεύτερη θέση κατά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων του 2013 στο Ισραήλ (ο ίδιος δεν αγωνίστηκε). Nicola Leali, ιστότοπος Ένωσης Ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών Ποδοσφαίρου (UEFA) (Αγγλικά) Nicola Leali, soccerway.com Nicola Leali, transfermarkt.gr (Αγγλικά).
Χρήστος Αφρουδάκης

Ο Χρήστος Αφρουδάκης (γεννημένος στις 23 Μαΐου 1984) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής. Έχει ύψος 188εκ και αγωνίζεται στη θέση του περιφερειακού. Από το 2009 υπηρετεί στο Πυροσβεστικό Σώμα και σήμερα κατέχει τον βαθμό του Υποπυραγού.

 Ο Χρήστος Αφρουδάκης ξεκίνησε την καριέρα του στη Βουλιαγμένη, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2002, σε ηλικία 18 ετών. Στη Βουλιαγμένη παρέμεινε μέχρι το 2004, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Τη διετία 2004-06 αγωνίστηκε στην Ιταλική Ποζιλίπο, ενώ το καλοκαίρι του 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Εθνικού Πειραιώς. Το 2007, ο Χρήστος Αφρουδάκης μετεγγράφη στον Ολυμπιάκό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2011, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2008, 2009, 2010, 2011) και 4 Κύπελλα Ελλάδας (2008, 2009, 2010, 2011). Από τις 9 Ιουλίου του 2011, ο Χρήστος Αφρουδάκης αγωνίζεται στο Ν.Ο. Βουλιαγμένης. Μάλιστα, με την ομάδα της Βουλιαγμένης κατάφερε να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ του 2012. Ο Χρήστος Αφρουδάκης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης του 2005 και του 2015 στα οποία και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. 5 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 5 Κύπελλα Ελλάδας: 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 http://www.express.gr/xrhstika/olympic_games_2008/59001oz_2008080359001.php3 https://web.archive.org/web/20110814091759/http://www.redplanet.gr/polo/sthn-voyliagmenh-o-xr-afroydakhs.1180537.html
Φρίντεμπερτ Τούγκλας

Ο Φρίντεμπερτ Τούγκλας (εσθονικά: Friedebert Tuglas, γεννηθείς στις 2 Μαρτίου 1886 στην Άχια – 15 Απριλίου 1971 στο Τάλιν) ήταν Εσθονός συγγραφέας και κριτικός που εισήγαγε τον ιμπρεσιονισμό και τον συμβολισμό στην εσθονική λογοτεχνία. Καταδιωγμένος από τις αρχές στις αρχές του 20ου αιώνα, αργότερα έγινε αναγνωρισμένος εκπρόσωπος της εσθονικής λογοτεχνίας κατά τη σοβιετική εποχή.

 Ο Τούγκλας σπούδασε στο Γυμνάσιο Χούγκο Τρέφνερ από το 1904 ως το 1905. Μετά από τη φυλάκιση του για επαναστατικές δραστηριότητες, έφυγε στην εξορία το 1906, ζώντας στη Φινλανδία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ελβετία και τη Γαλλία, πριν επιστρέψει στην Εσθονία την περίοδο της επανάστασης του Φεβρουαρίου του 1917.Η πιο διάσημη σύντομη ιστορία του είναι η Popi ja Huhuu. Ήταν ο ηγέτης της εσθονικής λογοτεχνικής ομάδας Νεαρή Εσθονία (Noor-Eesti) στις αρχές του 20ου αιώνα. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων και υπηρέτησε ως πρόεδρος το 1922, το 1925-1927 και το 1937-1939. Ο Τούγκλας απέκτησε τον τίτλο του Λαϊκού Συγγραφέα της Εσθονικής ΣΣΔ το 1946. Την ίδια χρονιά εξελέγη μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονίας. Στη συνέχεια έπεσε σε δυσφήμηση, μπήκε επίσημα στη μαύρη λίστα, στερήθηκε τα πολιτικά του δικαιώματα και αποκλείστηκε από την ιδιότητα του μέλους σε όλα τα θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης Συγγραφέων, από την οποία διώχθηκε το 1950.Ο Τούγκλας πέθανε στο Τάλιν το 1971 σε ηλικία 85 ετών, λίγο μετά την ολοκλήρωση των απομνημονευμάτων του, έργο το οποίο έχει αναγνωριστεί ως σημαντικό στη ζωή του συγγραφέα. Ένα μουσείο για την ζωή του άνοιξε το ίδιο έτος στο Τάλιν. Ένα βραβείο σύντομων ιστοριών που φέρει το όνομά του ιδρύθηκε το 1971. Βραβείο Σύντομων Ιστοριών Φρίντεμπερτ Τούγκλας Το Μουσείο Φρίντεμπερτ Τούγκλας στο Τάλιν
Η ασθένεια προς θάνατον (Κίρκεγκωρ)

Η ασθένεια προς θάνατον είναι ένα βιβλίο του Δανού φιλόσοφου και θεολόγου Σαίρεν Κίρκεγκωρ. Δημοσιεύτηκε το 1849 με ψευδώνυμο συγγραφέα τον Αντι-Κλίμακος (Anti-Climacus) ως υπαινιγμός μιας αντίθετης στάσης τόσο προς τον άγιο, μοναχό και συγγραφέα Ιωάννη της Κλίμακος (579-649 μ.Χ.) όσο και προς το πρώιμο ψευδώνυμο του Κίρκεγκωρ: Johannes Climacus*.Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η απελπισία ιδωμένη ως πνευματική ασθένεια. Η διατύπωση του τίτλου έχει αντληθεί από το βιβλικό χωρίο Κατά Ιωάννην 11, 4, σύμφωνα με το οποίο όταν έμαθε ο Ιησούς ότι ο στενός του φίλος Λάζαρος αρρώστησε, είπε: «Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ».

 Το βιβλίο αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο έχει τίτλο «Η ασθένεια προς θάνατον είναι η απελπισία», και το δεύτερο «Η απελπισία είναι η αμαρτία». Ο Κίρκεγκωρ προσδιορίζει την απελπισία ως πνευματική ασθένεια που αφορά τον ανθρώπινο εαυτό. Η απελπισία έχει τρεις μορφές: α) να μην έχει κάποιος συνειδητοποιήσει τον εαυτό του, β) να μη θέλει να είναι ο εαυτός του, και γ) να θέλει απελπισμένα να είναι ο εαυτός του. Υπάρχουν λοιπόν ποικίλα επίπεδα αυτής της ασθένειας, ανάλογα με τον αν κάποιος συνειδητοποιεί ή θέλει τον εαυτό του. Αυτός που εγκαθίδρυσε την αυτοσυνείδηση είναι όμως ο Θεός, και όποιος σχετίζεται με τον εαυτό του βρίσκεται ήδη σε σχέση προς τον Θεό. Επειδή η απελπισία δεν είναι σωματική αλλά πνευματική ασθένεια, δεν θεραπεύεται μονομιάς ή δια παντός, αλλά επανέρχεται. Ούτε καν στον θάνατο δεν βρίσκει κανείς λύτρωση. Μπορεί να θεραπευτεί, μόνο όποιος διέλθει από όλα τα στάδιά της και οδηγηθεί σε μια σωτηρία που βρίσκεται πέραν του θανάτου. Ο Κίρκεγκωρ διαβεβαιώνει ότι δεν είναι απελπισμένοι μόνο όσοι το συνειδητοποιούν ή το δηλώνουν, αλλά όλοι οι άνθρωποι, επειδή όλοι βρίσκονται ριγμένοι στην αμαρτία. Και μάλιστα το γνωστό δεδομένο, ότι απελπίζονται κάποιοι ολοκληρωτικά επειδή χάνουν ένα αγαπημένο πρόσωπο ή μία περιουσία, δηλώνει ότι σ’ αυτή την ασθένεια υπάρχει μια επέκταση σε όλα τα αντικείμενα. Το αντίθετο της απελπισίας είναι εκείνη η ελπίδα, που προκύπτει από μια γνήσια πίστη. Ακόμα και το ότι ο Θεός έχει αποκαλυφθεί, δεν σημαίνει ότι εξαλείφθηκε η απελπιστική κατάσταση των ανθρώπων, διότι παρά τη γνώση της θεϊκής ύπαρξης η απελπισία εξακολουθεί να υπάρχει: ως αμαρτία ενώπιον του Θεού. Γαϊτάνης, Βασίλειος: Η έννοια της απελπισίας στον Κίρκεγκωρ και στον Ντοστογιέφσκι. Μια εφαρμογή της Κιρκεγκωριανής απελπισίας ως ασθένειας προς θάνατο στις μεγάλες μορφές του Ντοστογιεφσκικού έργου. Εκδόσεις “University Studio Press”, Θεσσαλονίκη 1997, ISBN 960-12-0607-8.Τζαβάρας, Γιάννης: Η καθολική διάδοση της απελπισίας. (Σπουδή στον Kierkegaard). Εκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα-Γιάννινα 1997, ISBN 960-248-834-4.Φαρμάκης, Δημήτρης Κ.: Ύπαρξη και απελπισία στη φιλοσοφία του S. Kierkegaard. Εκδόσεις "Επίκεντρο", Θεσσαλονίκη 2008.Kierkegaard, S.: Η ασθένεια προς θάνατον: Η έννοια της απελπισίας. Μετάφραση Κωστής Παπαγιώργης. Εκδόσεις «Καστανιώτη», Αθήνα 1999 (2η έκδοση, 2007).Theunissen, Michael (= Τόυνισσεν, Μίχαελ): Η έννοια της απόγνωσης. Διορθώσεις στον Κίρκεγκωρ. Μετάφραση Μιχάλης Παπανικολάου. Εκδόσεις "Εστία", Αθήνα 2002, ISBN 960-05-1039-3.
Δισταθής πολυδονητής

Οι δισταθείς πολυδονητές (Αγγλ. flip-flop) είναι ακολουθιακά κυκλώματα, οι έξοδοι των οποίων ανταποκρίνονται στις εισόδους όταν εφαρμόζονται παλμοί συγχρονισμού που αποκαλούνται και παλμοί ρολογιού (Αγγλ. clock pulses). Οι δισταθείς πολυδονητές αποτελούν τις δομικές μονάδες για πιο πολύπλοκα ψηφιακά κυκλώματα όπως καταχωρητές, απαριθμητές αλλά και κάποιες κατηγορίες μνήμης τυχαίας προσπέλασης (Αγγλ. RAM). Οι κύριοι τύποι δισταθών πολυδονητών είναι οι ακόλουθοι: RS D JK T

 Ο δισταθής πολυδονητής τύπου RS έχει δύο σύγχρονες εισόδους που ονομάζονται R και S. Η λειτουργία του περιγράφεται παρακάτω: Συμβολίζοντας την επόμενη κατάσταση με Q(n+1) τότε σε κάθε μία από τις παρακάτω περιπτώσεις ισχύει: Όταν S=0 και R=0, τότε η επόμενη κατάσταση (Q(n+1)) είναι ίδια με την προηγούμενη κατάσταση, δηλαδή Q(n). Όταν S=0 και R=1, τότε η επόμενη κατάσταση είναι Q(n+1)=0. Όταν S=1 και R=0, τότε η επόμενη κατάσταση είναι Q(n+1)=1. Όταν S=1 και R=1, τότε η επόμενη κατάσταση είναι απροσδιόριστη. Αυτή είναι μη χρησιμοποιούμενη κατάσταση και συμβολίζεται στον παρακάτω πίνακα αληθείας με Χ.Πίνακας αληθείας του δισταθούς πολυδονητή τύπου RS Ο δισταθής πολυδονητής τύπου D προέρχεται από ένα δισταθή πολυδονητή τύπου RS στο οποίο έχουν συνδεθεί οι είσοδοι RS μέσω μίας λογικής πύλης ΝΟΤ. Η έξοδος του δισταθούς πολυδονητή τύπου D ακολουθεί την τιμή της εισόδου D κατά την εφαρμογή των κατάλληλων παλμών συγχρονισμού. Η λειτουργία του φαίνεται στον παρακάτω Πίνακας αληθείας του δισταθούς πολυδονητή τύπου D Ο δισταθής πολυδονητή τύπου D χρησιμοποιείται στην κατασκευή καταχωρητών ολίσθησης Ο δισταθής πολυδονητής τύπου JK έχει δύο σύγχρονες εισόδους που ονομάζονται J και K . Η λειτουργία του περιγράφεται παρακάτω: Συμβολίζοντας την επόμενη κατάσταση με Q(n+1) τότε σε κάθε μία από τις παρακάτω περιπτώσεις ισχύει: Όταν J=0 και K=0, τότε η επόμενη κατάσταση είναι ίδια με την προηγούμενη κατάσταση δηλαδή Q(n). Όταν J=0 και K=1, τότε η επόμενη κατάσταση είναι Q(n+1)=0. Όταν J=1 και K=0, τότε η επόμενη κατάσταση είναι Q(n+1)=1. Όταν J=1 και K=1, τότε η κατάσταση του δισταθούς πολυδονητή αντιστρέφεται, δηλαδή η επόμενη κατάσταση είναι η συμπληρωματική της προηγούμενης κατάστασης δηλαδή Q(n)΄.Ο δισταθής πολυδονητής τύπου JK αντιμετωπίζει επιτυχώς το πρόβλημα της απροσδιόριστης κατάστασης του δισταθούς πολυδονητή τύπου RS, οπότε πλέον δεν υπάρχει φόβος εμφάνισης της ανεπιθύμητης εισόδου 1-1 στο κύκλωμα. Πίνακας αληθείας του δισταθούς πολυδονητή τύπου JK Ο δισταθής πολυδονητής τύπου JK χρησιμοποιείται στην κατασκευή απαριθμητών. Ο δισταθής πολυδονητής τύπου T προέρχεται από ένα δισταθή πολυδονητή τύπου JK με ενωμένες τις δύο εισόδους του. Η λειτουργία του είναι η εξής: Όταν T=0, τότε η επόμενη κατάσταση είναι ίδια με την προηγούμενη κατάσταση. Όταν T=1, τότε η κατάσταση του δισταθούς πολυδονητή αντιστρέφεται, δηλαδή η επόμενη κατάσταση είναι η συμπληρωματική της προηγούμενης κατάστασης.Ο δισταθής πολυδονητής τύπου Τ χρησιμοποιείται στην κατασκευή απαριθμητών Ψηφιακά ηλεκτρονικά - Leech & Malvino, εκδόσεις Α. Τζιόλας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Νέας Ζηλανδίας 2014-15

Το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών Νέας Ζηλανδίας 2014-2015 είναι το 11ο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στην χώρα της Νέας Ζηλανδίας. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 9 ομάδες. Η κανονική διάρκεια του πρωταθληματος ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2014 και τελείωσε τον Μάρτιο του 2015. Τα πλέι-οφ ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2015 και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 2015. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Όκλαντ Σίτι για 6η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα φέτος συμμετέχουν 9 ομάδες. Η κανονική διάρκεια διεξάγεται το διάστημα Οκτώβριος 2014-Μάρτιος 2015. Οι 4 πρώτοι στο τέλος της κανονικής διάρκειας προκρίνονται στα πλέι-οφ. Στα πλέι-οφ διεξάγονται 2 ημιτελικοί και ο τελικός για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Συνολικά 2 ομάδες θα κερδίσουν από ένα απευθείας εισιτήριο για τη Φάση Ομίλων του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2016. Η πρώτη ομάδα, θα είναι αυτή που θα τερματίσει 1η στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Η δεύτερη ομάδα θα είναι αυτή που θα νικήσει τον τελικό των Πλέι-Οφ. Αν η πρωτοπόρος της κανονικής διάρκειας νικήσει και στα Πλέι-Οφ τότε η δεύτερη της κανονικής διάρκειας θα πάρει το 2ο εισιτήριο για τους ομίλους του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2016. 1ος αγώνας 2ος αγώνας Η Όκλαντ Σίτι προκρίθηκε με συνολικό σκορ 7 - 1. Η Χοκς Μπέι Γιουνάιτεντ προκρίθηκε χάρη στα εκτός έδρας γκολ. Η Όκλαντ Σίτι και η Τιμ Γουέλλινγκτον προκρίνονται στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ωκεανίας 2016. http://gr.soccerway.com/national/new-zealand/premiership/20142015/regular-season/r29223/
Pegasus 2

Ο Pegasus 2 ή Pegasus II ή Pegasus B ήταν αμερικανικός δορυφόρος που εκτοξεύτηκε το 1965 σε χαμηλή περιγήινη τροχιά για να μελετηθούν οι προσκρούσεις μικρομετεωριτών στα διαστημόπλοια. Ήταν ο δεύτερος από τους τρεις συνολικά δορυφόρους Pegasus, κατασκευής Fairchild Hiller. Η εκτόξευση και η λειτουργία του έγινε από την NASA.

 Ο Pegasus 2 μετέφερε 1450 kg οργάνων και εκτοξεύτηκε στο ανώτερο στάδιο πυραύλου S-IV. Η ολική μάζα του ήταν 9058 kg και διέθετε δύο πάνελ ανίχνευσης των μικρομετεωριτών καθώς και κεραία για την μετάδοση των δεδομένων. Τα πάνελ είχαν μήκος 29 m και ήταν εξοπλισμένα με 116 ανιχνευτές. Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε με πύραυλο Saturn I από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 25 Μαΐου 1965 (07:35:01 UTC). Αφού τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά, του δόθηκε η διεθνής ονομασία 1965-039A καθώς και ο αριθμός 01381 στον Κατάλογο Δορυφόρων. Ο Pegasus 2 ήταν το δευτερεύον φορτίο του πυραύλου, που εκτόξευσε επίσης το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Απόλλων Α-104. Ο Pegasus 2 τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Στις 3 Ιουλίου 1965 είχε περιαψίδα 508 χλμ., αποαψίδα 737 χλμ. και κλίση 31,7 μοιρών ενώ η τροχιακή του περίοδος ήταν 97,15 λεπτά. Παρέμεινε λειτουργικός μέχρι τις 29 Αυγούστου 1968 και αναμετάδωσε επιτυχώς τα δεδομένα πίσω στην Γη. Παρέμεινε σε τροχιά μέχρι και τις 3 Νοεμβρίου 1979, οπότε και καταστράφηκε στην γήινη ατμόσφαιρα. Διαστημικές αποστολές το 1965
Νότιγχαμ

Το Νότιγχαμ (αγγλικά: Nottingham) είναι πόλη της Αγγλίας και πρωτεύουσα της κομητείας του Νότιγχαμσαϊρ. Βρίσκεται χτισμένη στη συμβολή του ποταμού Λην με τον ποταμό Τρεντ και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 337.309 κατοίκους (για το 2022).Βρίσκεται 180 χιλιόμετρα (110 μίλια) βορειοδυτικά του Λονδίνου, και 72 χιλιόμετρα βοριοανατολικά του Μπέρμιγχαμ.

 Το Νότιγχαμ είναι πλούσιο σε γαιάνθρακες, για αυτό στην περιοχή του υπάρχουν πολλά ανθρακωρυχεία. Επίσης έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία παραγωγής δαντελών, υφασμάτων, πλεχτών, μηχανών, δερμάτινων, χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων και διαφόρων άλλων ειδών. Η πόλη αυτή είναι σημαντικό πνευματικό κέντρο. Διαθέτει πανεπιστήμια και ανώτερες σχολές, μουσεία, πινακοθήκες, βιβλιοθήκη κ.ά. Ιδιαίτερα αξιόλογα είναι τα μνημεία της που ανάγονται στο 15ο και 17ο αιώνα.
Κατάλογος αστέρων του Λαγωού

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Λαγωού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Λαγωού κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2007. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Δάκρυ

Τα δάκρυα είναι υγρό το οποίο εκκρίνεται από τους δακρυϊκούς αδένες και καθαρίζει και λιπαίνει το μάτι σε περίπτωση ερεθισμού. Τα δάκρυα μπορούν να δημιουργηθούν ως αποτέλεσμα του κλάματος το οποίο σχετίζεται με ισχυρά εσωτερικά συναισθήματα, όπως λύπη, αγάπη, θαυμασμό ή ευχαρίστηση.

 Τα δάκρυα παράγονται από τους δακρυϊκούς αδένες οι οποίοι βρίσκονται στο άνω πλάγιο τμήμα του οφθαλμικού κόγχου. Ο αδένας χωρίζεται σε δυο λοβούς (άνω και κάτω) από την απονεύρωση του ανελκτήρα μυ. Ο άνω λοβός είναι μεγαλύτερος και έχει σχήμα φασολιού. Στη συνέχεια, τα δάκρυα απλώνονται στον οφθαλμό. Στη συνέχεια η περίσσεια δακρύων φτάνει σε ένα στενό πόρο, το δακρυϊκό σημείο, στον έσω κανθό του οφθαλμού και μαζεύεται στον δακρυϊκό ασκό και κατόπιν στον ρινοδακρυϊκό πόρο και εν τέλει στην ρινική κοιλότητα. Τα δάκρυα αποτελούνται από νερό, ηλεκτρολύτες, πρωτεΐνες, όπως αντισώματα και λυσοζύμη και λιπίδια. Αυτά τα υλικά με τη σειρά τους σχηματίζουν τρία διακριτά στρώματα (με σειρά από το εξωτερικό προς τα έσω): το στρώμα λιπιδίων, το υδάτινο στρώμμα και το βλεννώδες στρώμα που καλύπτει το επιθήλιο. Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι δακρύων: Βασικά δάκρυαΣτα υγιή μάτια των θηλαστικών, οι κερατοειδείς διατηρούνται συνεχώς υγροί και τρέφονται από τα βασικά δάκρυα. Λιπαίνουν το μάτι και βοηθούν να καθαριστεί από τη σκόνη. Τα δάκρυα αποτελούνται από νερό, μυκίνη, λιπίδια, λυσοζύμη, λακτοφερρίνη, λιποκαλίνη, ανοσοσφαιρίνες, γλυκόζη, ουρία, νάτριο και κάλιο. Κάποια από αυτά τα συστατικά, όπως η λυσοζύμη, καταπολεμούν τις βακτηριακές λοιμώξεις διασπώντας την πεπτιδογλυκάνη στο εξωτερικό τμήμα κάποιων βακτηρίων. Συνήθως, παράγονται 0,75 με 1,1 γραμμάρια δακρύων κάθε 24-ωρο, ρυθμός ο οποίος μειώνεται με την ηλικία. Επιπλέον, περιέχουν ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ, κυστεΐνη, γλουταθειόνη και τυροσίνη. Αντανακλαστικά δάκρυαΟ δεύτερος τύπος δακρύων παράγεται ως αποτέλεσμα ερεθισμού του ματιού από ξένα σώματα ή από την παρουσία ερεθιστικών ουσιών, όπως από κρεμμύδι, δακρυγόνο και σπρέι πιπεριού, στην περιοχή του ματιού, όπως ο κερατοειδής, ο επιπεφυκότας ή ο ρινικός βλεννογόνος, με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των διαύλων TRP στο οφθαλμικό νεύρο. Επίσης, έχει σχετιστεί με δυνατό φως, εμετό, βήχα και χασμουρητό. Τα αντανακλαστικά αυτά έχουν ως στόχο να ξεπλύνουν το μάτι. Κλάμα (ψυχικά δάκρυα)Η τρίτη κατηγορία, γενικά, αναφέρεται ως κλάμα, και αυξάνεται λόγω ισχυρού συναισθηματικού άγχους, ευχαρίστησης, θυμού, λύπης ή πόνου. Στους ανθρώπους, τα συναισθηματικά δάκρυα μπορεί να συνοδεύονται από ερυθρότητα του προσώπου και λυγμούς. Τα δάκρυα αυτά έχουν διαφορετική χημική σύνθεση από αυτά για λίπανση. Περιέχουν περισσότερες πρωτεϊνικές ορμόνες, όπως η προλακτίνη, η αδρενοκορτικοτρόπος ορμόνη, η λευ-εγκεφαλίνη, από τα βασικά ή τα αντανακλαστικά δάκρυα. Στην παραγωγή τους συμμετέχει και το μεταιχμιακό σύστημα. Το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ελέγχει τους δακρυϊκούς αδένες με την έκκριση ακετυλοχολίνης.