IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Το θύμα

Το θύμα είναι ελληνική κωμική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ. Πρωταγωνιστούν οι: Κώστας Βουτσάς, Ζωζώ Σαπουντζάκη και Αλέκος Τζανετάκος.

 Ο Μιχάλης (Κώστας Βουτσάς), ένας εργατικός χωρικός, αρραβωνιασμένος με τη Σοφούλα (Ελένη Δακορώνια), που εργάζεται σκληρά σε αγελάδες για να μη λείψει τίποτα από τον μικρό του αδελφό, Δημήτρη (Αλέκος Τζανετάκος), που σπουδάζει στην Αθήνα, πηγαίνει στην πρωτεύουσα γιατί ανησυχεί για αυτόν, ενώ συγχρόνως θέλει να κοιτάξει και τη μέση του, που τον πονάει από την πολλή δουλειά. Στην Αθήνα, όμως, ο αδελφός του ζει τη μεγάλη ζωή, ξοδεύοντας τα λεφτά που του στέλνει ο αδελφός του ξενυχτώντας στα μπουζούκια που τραγουδάει η Μπέλα Μπούλα (Ζωζώ Σαπουντζάκη) με τους φίλους του, Ντίνο (Θανάσης Παπαδόπουλος), την Ρίτα (Βάσω Βουλγαράκη) και την Σούζη (Μαίρη Κυβέλου). Ο Μιχάλης, φτάνοντας στην Αθήνα, γνωρίζει την Μπέλα και ξετρελαίνεται μαζί της με αποτέλεσμα να πάει στο κέντρο που τραγουδάει για να την δει και ο Δημήτρης να βλέπει τον αδελφό του να γλεντάει με την Μπέλα όταν πιστεύει πως ο Ανέστης Καλούμπας (Νικήτας Πλατής), ο ιδιοκτήτης του νυχτερινού κέντρου, πουλάει όντως βιβλία (για τον αδελφός του). Έξω από το σπίτι της Μπέλας, ο αδελφός της, Στρατής (Σπύρος Καλογήρου), ο οποίος δουλεύει στη λαχαναγορά, βλέπει τον Μιχάλη μαζί με την Μπέλα και ενώ στην αρχή τον περιφρονεί τελικά όμως τον δέχεται με αποτέλεσμα να έρθει την επόμενη μέρα και να αρραβωνιαστεί με την Μπέλα. Επίσης, στέλνει τηλεγραφήματα στο χωριό του λέγοντας πως έχει δισκοπάθεια για να καθυστερήσει λίγο ακόμα με αποτέλεσμα η Σοφούλα με τον πατέρα της, κυρ-Σωτήρη (Νίκος Πασχαλίδης), να πάνε στην πρωτεύουσα για να πάνε να τον δουν. Η Μπέλα, όμως, τον βάζει να ξοδεύει πάρα πολλά χρήματα για χατίρι της, μέχρι που του ζητά να πληρώσει για να της ηχογραφήσει δίσκους με τον Μπάμπη Μπαγλάμη (Αθηνόδωρος Προύσαλης) και τον Μήτσο Τόνο (Νίκος Τσούκας). Τότε, ο Δημήτρης αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ειδοποιεί τον αυστηρό αδελφό της Μπέλας, Στρατή, να επέμβει και να συμμαζέψει την Μπέλα την ίδια ώρα που έφτασαν στην Αθήνα και η Σοφούλα με τον πατέρα της. Μετά από όλα αυτά, η Σοφούλα πληγώνεται και φεύγει. Ο Μιχάλης, γυρίζει στο χωριό του με τον Δημήτρη, κάνοντας να πιστέψουν πως ο Μιχάλης έχει όντως δισκοπάθεια και η Σοφούλα τον συγχωρεί. Ο Δημήτρης, έχοντας μυαλό, παίρνει και το πτυχίο του στη Γεωπονική. Στο τέλος, ο Δημήτρης σκάβει στα χωράφια και ο Μιχάλης με την Σοφούλα έχουν αποκτήσει ένα μωρό. Πρόκειται για διασκευή της ταινίας Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967) από τον ίδιο σεναριογράφο, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας στον ρόλο του πατέρα από την επαρχία, ενώ ο Αλέκος Τζανετάκος έπαιζε και πάλι τον χαραμοφάη φοιτητή. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1969. Κόβοντας 415.319 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 8η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 7 Φεβρουαρίου 2006. Το θύμα στη Φίνος Φιλμ Το θύμα στην IMDb
Σααντεντίν Ελ Οτμανί

Ο Σααντεντίν Οτμανί (Saadeddine Othmani, 16 Ιανουαρίου 1956-) είναι Μαροκινός πολιτικός και πρωθυπουργός του Μαρόκου από το 2017 έως το 2021. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2012 ως το 2013.

 Γεννήθηκε το 1956 στην Ινεζγκάν, κοντά στο Αγαδίρ, της περιφέρειας Σους. Απέκτησε διδακτορικό στην Ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Χασάν Β΄ της Καζαμπλάνκα το 1986, και στην ψυχιατρική το 1994. Απέκτησε επίσης πτυχία Μάστερ και DEA στις ισλαμικές σπουδές, το 1983, 1987 και το 1999. Συνέγραψε πολλά βιβλία ψυχολογίας και το ισλαμικό δίκαιο και εργάστηκε ως αρχισυντάκτης σε πολλά περιοδικά και εκδόσεις. Το 2004, έπειτα από την αποχώρηση του Αμπντελκρίμ Αλχατίμπ από τα κοινά, ο Οτμανί έγινε αρχηγός του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (PJD). Είναι επίσης βουλευτής του Ινεζγκάν. Ήταν υπουργός Εξωτερικών από τις 3 Ιανουαρίου 2012 ως τις 10 Οκτωβρίου 2013 στην κυβέρνηση υπό το PJD.Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Μαρτίου 2017, από τον βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ΄. Στις 25 Μαρτίου 2017 ο Οτμανί ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση που θα ηγείτο θα συμπεριελάμβανε το PJD, τον Εθνικό Συναγερμό Ανεξάρτητων (RNI), το Λαϊκό Κίνημα (MP), την Συνταγματική Ένωση (UC), το Κόμμα της Προόδου και του Σοσιαλισμού (PPS) και την Σοσιαλιστική Ένωση των Λαϊκών Δυνάμεων (USFP).Η κυβέρνησή του σχηματίστηκε στις 5 Απριλίου 2017.
Παρασκευάς Αυγερινός

Ο Παρασκευάς Αυγερινός (19 Αυγούστου 1927) είναι Έλληνας ιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής, υπουργός και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, καθώς και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ήταν αυτός που ξεκίνησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), το οποίο έκανε πράξη ο διάδοχός του Γιώργος Γεννηματάς.

 Γεννήθηκε το 1927 στην Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κι εργάστηκε ως ιατρός χειρουργός στην Αθήνα μέχρι το 1981. Από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ το 1974, υπήρξε τακτικό μέλος των Κεντρικών Επιτροπών του Κινήματος μέχρι το 2004, ενώ για 18 χρόνια ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου.Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διατέλεσε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982), υπουργός Υγείας και Πρόνοιας (5 Ιουλίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984) και υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου (17 Ιανουαρίου 1984 - 17 Ιουλίου 1984).Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια (1984 - 1999) ήταν ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ενώ διατέλεσε και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για έξι χρόνια (1993 - 1999). Ως υπουργός Υγείας και Πρόνοιας ξεκίνησε τις διαδικασίες για τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), το οποίο τελικά έγινε πραγματικότητα υπό την καθοδήγηση του διαδόχου του Γιώργου Γεννηματά. Από το 2000 έως το 2004 ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κι εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση, για τη σύνταξη της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης. Ο Παρασκευάς Αυγερινός, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ήταν εσωκομματικός αντίπαλος του ιδρυτή και ηγέτη του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου. Το 1994 είχε σχηματίσει την άτυπη «Ομάδα των Τεσσάρων», μαζί με τους Κώστα Σημίτη, Βάσω Παπανδρέου και Θεόδωρο Πάγκαλο, που αντιπολιτευόταν τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη σύζυγό του Δήμητρα Λιάνη.Το 2013, στο βιβλίο του «Η Αλλαγή τελείωσε νωρίς», ο Αυγερινός ισχυρίζεται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη (διπολική διαταραχή) και ότι είχε πάντα κοντά του τον καθηγητή Κώστα Στεφανή, που του χορηγούσε διάφορα φάρμακα και του έκανε θεραπείες για την αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής. Ισχυρίζεται, μάλιστα, ότι η επιδείνωση της κατάστασής του ήταν η αιτία που δεν πραγματοποιούσε καθόλου δημόσιες εμφανίσεις για μεγάλο διάστημα το 1979, αν και τότε ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης,ισχυρισμός που δεν τεκμηριώθηκε ποτέ και από κανέναν και είναι προσωπικός.
Καναρέτζιο

Το Καναρέτζιο είναι το βορινότερο από τα έξι "Σεστιέρι" ή "ιστορικές επαρχίες" στις οποίες έχει διαιρεθεί η Βενετία. Αποτελεί την δεύτερη Σεστιέρι σε έκταση και την μεγαλύτερη σε πληθυσμό με 13.169 κατοίκους (2007). Το νησάκι Ιζόλα ντι Σαν Μικέλε στο οποίο βρίσκεται το ιστορικό κοιμητήριο της Βενετίας ανήκει στο Καναρέτζιο. Το "Κανάλι του Καναρέτζιο" ήταν η κύρια διαδρομή επικοινωνίας στην πόλη μέχρι την εποχή που κατασκευάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει την Βενετία με την ηπειρωτική ενδοχώρα. Το ίδιο το όνομα "Καναρέτζιο" μεταφράζεται στην Ιταλική γλώσσα ως "Μεγάλο Κανάλι".

 Η ανάπτυξη της περιοχής ξεκίνησε τον 11ο αιώνα καθώς έγινε αποστράγγιση της περιοχής και κατασκευάστηκε μια βαθιά διώρυγα. Κατά μήκος του Καναλιού οικοδομήθηκαν πολυτελή Ανάκτορα αν και οι περισσότεροι κάτοικοι του Σεστιέρι ανήκαν στην Εργατική τάξη και την Παραγωγή. Οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν στο Γκέτο της Βενετίας μια εντοιχισμένη συνοικία με πύλες από τις οποίες τους απαγορευόταν να εξέλθουν τις βραδυνές ώρες. Πολλοί Εβραίοι ωστόσο είχαν αποκτήσει σημαντικές θέσεις στην εμπορική, κοινωνική και την πολιτική ζωή της πόλης. Η κατάσταση διατηρήθηκε 270 χρόνια μέχρι την εποχή που ο Ναπολέων Α΄ διέλυσε την Δημοκρατία της Βενετίας (1797), έσπασε τις πύλες του Γκέτο επιτρέποντας στους Εβραίους να ζήσουν ελεύθερα με τους υπόλοιπους. Τον 19ο αιώνα μηχανικοί κατασκεύασαν τον περίφημο δρόμο "Στράντα Νουόβα" που διέσχιζε το Καναρέτζιο και μια γέφυρα που έκανε την σύνδεση ανάμεσα στην Βενετία και την ηπειρωτική ενδοχώρα στην περιοχή του Μέστρε. Η περιοχή γύρω από το Μεγάλο Κανάλι είναι σήμερα γεμάτη τουρίστες, το υπόλοιπο Καναρέτζιο είναι μία ήσυχη συνοικία με πολλά μικρά μαγαζιά και καφετέριες. Κοινότητες της Βενετίας Παλάτσο Μόρο
Σίμων ο Περαΐτης

Ο Σίμων ο Περαΐτης ήταν δούλος του Ηρώδη του Μεγάλου που διεκδίκησε το βασιλικό αξίωμα ύστερα από τον θάνατο του Ιουδαίου βασιλιά το 4 π.Χ.

 Ο Σίμων ανακηρύχτηκε βασιλιάς και φόρεσε βασιλικό διάδημα. Συγκέντρωσε δυνάμεις ενόπλων και άρχισε τις επιδρομές. Σε μία από αυτές τις επιδρομές έκαψε τα βασιλικά ανάκτορα στην Ιεριχώ, ενώ μια άλλη ομάδα Περαϊτών έκαψε τα βασιλικά ανάκτορα που βρίσκονταν στην πόλη Βηθαραμίν στην Περαία κοντά στον ποταμό Ιορδάνη. Ο Γράτος επικεφαλής του ρωμαϊκού πεζικού στην περιοχή μαζί με μια μονάδα τοξοτών από την Τραχωνίτιδα και ένα επίλεκτο απόσπασμα στρατιωτών από την Σεβαστή (πρώην Σαμάρεια ) καταδίωξε τον Σίμωνα και τον νίκησε σε μάχη όπου σκοτώθηκαν πολλοί από τους Περαΐτες οπαδούς του.Ο Σίμων ύστερα από την ήττα του προσπάθησε να διαφύγει ο Γράτος όμως τον πρόφτασε σε ένα στενό φαράγγι και στην μονομαχία που ακολούθησε του έκοψε το κεφάλι. LIVIUS Articles on Ancient History . Simon of Peraea (4 BCE) Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες» Κάκτος 1997 The Histories of Tacitus of the Loeb Classical Library edition of Tacitus, 1931. Βοοκ V Библиотека Руслана Хазарзара.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XVII
Θύμιος Καραδήμος

Ο Θύμιος Καραδήμος (Ευθύμιος Καραδήμος) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και αθλητικός παράγοντας. Ήταν από τους πρώτους καλαθοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, όταν επανιδρύθηκε το τμήμα το 1937. Αγωνίστηκε με την ομάδα του Παναθηναϊκού μέχρι και την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Επέστρεψε στους «πράσινους» μετά την Κατοχή. Την σεζόν 1945-46, αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό ο Θύμιος Καραδήμος κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα του συλλόγου στην καλαθοσφαίριση το 1946.

 Κατά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, ο Καραδήμος έλαβε μέρος στη Μάχη της Κρήτης ως μαθητής της Σχολής Ευελπίδων. Από την Κρήτη διέφυγε στη Μέση Ανατολή και εντάχθηκε στην μονάδα καταδρομών «Ιερός Λόχος». Στην Αίγυπτο προήχθη σε ανθυπολοχαγό τον Σεπτέμβριο του 1943. Το 1944 ηγήθηκε καταδρομικών επιχειρήσεων σε νησιά του Αιγαίου (στη Σάμο και στα Ψαρά) με στόχο την απελευθέρωσή τους. Στις 21 Ιουνίου 1944 του απονεμήθηκε ο Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως και στις 12 Οκτωβρίου 1944 (την ημέρα της απελευθέρωσης της Αθήνας) το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων. Επίσης υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης αλλά και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Παναθηναϊκού. Έφυγε από τη ζωή στις 8 Μαΐου 2009.
Φλόρις του Μπούρεν και του Λέερνταμ

Ο Φλόρις, ολλανδ.: Floris van Egmond (π. 1470 - 25 Οκτωβρίου 1539) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κόμης του Μπούρεν & Λέερνταμ και κύριος του Άισελσταϊν & Σιντ Μάαρτενσνταϊκ. Ήταν κυβερνήτης (stadhouder) του Χέλρε (1507-1511) και του Φρήσλαντ (1515–1518).

 Ο Φλόρις ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου κόμητος του Μπούρεν & Λέερνταμ, κυρίου του Άισελσταϊν και της Αλέιντα φαν Κούλεμπορχ, κυρίας του Σιντ-Μάαρτενσνταϊκ (απεβ. 1471). Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1490 ως θαλαμηπόλος στο βασιλικό νοικοκυριό του Φιλίππου Α΄ των Αψβούργων βασιλιά της Καστίλης. Μετά το τέλος του Φίλιππου Α΄, ο Φλόρις απέκτησε έδρα στο Αυλικό Συμβούλιο της Μαργαρίτας των Αψβούργων (Αδελφής του Φιλίππου Α΄), εκείνη τη στιγμή κυβερνήτου των Κάτω Χωρών. Το 1505 χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Ως κυβερνήτης (stadhouder) του Γκέλντερς, εκπροσώπησε την κυβέρνηση των Αψβούργων στα τμήματα του Χέλρε, που ανήκαν στη Μαργαρίτα. Το 1515 έγινε κυβερνήτης του Φρίσλαντ, όταν αυτό πωλήθηκε από τον Γεώργιο δούκα της Σαξονίας στους Αψβούργους. Ο Γεώργιος της Σαξονίας δεν κατάφερε να υποτάξει το Φρήσλαντ κατά τη διάρκεια των Πολέμων του Χέλρε και ο Φλόρις έλεγχε μόνο μερικές πόλεις (Λέουαρντεν, Χάρλινγκεν και Φράνεκερ). Ο Φλόρις ήταν επίσης διοικητής στον στρατό. Το 1523 διορίστηκε διοικητής των Ολλανδικών στρατευμάτων για την εισβολή στη Γαλλία κατά τον Ιταλικό πόλεμο του 1521-26. Το 1536 ο Φλόρις έγινε Γενικός Διοικητής του Στρατού που ήταν παρών στα βόρεια τμήματα των Κάτω Χωρών. Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Χλύμες-Μπέρχεν, κόρη του Κορνέλις του Χλύμες, στις 12 Οκτωβρίου 1500. Είχαν δύο παιδιά: Μαξιμιλιανός 1509-1548, κόμης του Μπούρεν & Λέερνταμ, κυβερνήτης του Φρήσλαντ. Η κόρη του: Άννα η Νεότερη 1533-1558, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ πρίγκιπα της Οράγης το 1551. Άννα η Πρεσβύτερη 1504-1574, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωσήφ του Μονμορανσύ και μετά τον Ιωάννη του Χορν. Από τον πρώτο γάμο της είχε τέκνα: Φίλιππος π.1524-1568, κόμης του Χορν. Φλόρις 1528-1570, διπλωμάτης των Ισπανικών Κάτω Χωρών. Cools, Hans, "Florent d'Egmont et Adrien de Croÿ, les carrières exemplaires de deux chefs de guerre de Charles Quint", σε Cauchies, Jean-Marie & Guisset, Jacqueline (επιμ. ): Du métier des armes, à la vie de cour, de la forteresse au château de séjour. Familles et demeures aux XIVe-XVIe siècles . Εκλογές : Brepols, 2005,(ISBN 2-503-52220-3), σελ. 205-216.
Τσιάπας ΦΚ

Η Τσιάπας ΦΚ (παλαιότερα γνωστή στα Χαγουάρες ντε Τσιάπα) είναι μεξικανή ποδοσφαιρική ομάδα από την Τούξτλα Γκουτιέρρες. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Víctor Manuel Reyna, χωρητικότητας 31500 θεατών. Συμμετέχει στην Liga MX.

 Η Χαγουάρες ντε Τσιάπας ιδρύθηκε στις 27 Ιουνίου 2002. Έδωσε τον πρώτο αγώνα της στις 3 Αυγούστου 2002 με αντίπαλο την Τίγρες ντε λα ΟΑΝΛ, χάνοντας με 3–1, με τον Λούσιο Φιλομένο να σκοράρει το πρώτο γκολ στην ιστορία της ομάδας. Έχει κερδίσει 3 Chiapas Cup (2003, 2005, 2007) και 1 Copa Mesoamericana (2011). Στις 20 Μαΐου 2013 ανακοινώθηκε ότι η Χαγουάρες ντε Τσιάπας πωλήθηκε και μετακινήθηκε στο Σαντιάγο ντε Κερέταρο. Στις 28 του ίδου μήνα, ανακοινώθηκε ότι η Σαν Λουίς ΦΚ μετακινήθηκε στην Τούξτλα Γκουτιέρρες και μετονομάστηκε σε Τσιάπας Φούτμπολ Κλουμπ φέρνοντας πίσω μια ομάδα πρώτης κατηγορίας στη Τσιάμπας
Εκλογές στην Πολωνία

Στην Πολωνία διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για βουλή. Το πολίτευμα της χώρας είναι Ημιπροεδρική Δημοκρατία. Το διθάλαμο κοινοβούλιο αποτελείται από τη Δίαιτα (Sejm) και τη Γερουσία (Senat)). Η Δίαιτα, που αποτελείται από 460 μέλη, και η Γερουσία με 100 μέλη, τα οποία εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για τέσσερα χρόνια. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα το 2010, μετά τον απροσδόκητο θάνατο σε αεροπορικό δυστύχημα του προέδρου Λεχ Κατσίνσκι. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα το 2010, μετά τον απροσδόκητο θάνατο σε αεροπορικό δυστύχημα του προέδρου Λεχ Κατσίνσκι.

 Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τον Μάιο του 2015 σε 2 γύρους. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε στον 2ο γύρο ο συντηρητικός δικηγόρος Αντρέι Ντούντα με ποσοστό 51,55% έναντι 48,45% για τον απερχόμενο πρόεδρο της Κεντροδεξιάς, Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διενεργήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010, έλαβαν μέρος συνολικά 10 υποψήφιοι. Προηγήθηκε ο Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι της Πλατφόρμας του Πολίτη, με 41,5%, με τον αντίπαλό του Γιάροσλαβ Καζίνσκι από το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη, να έρχεται δεύτερος με ποσοστό 36,5%. Στον δεύτερο γύρο στις 4 Ιουλίου επικράτησε ο ο Κομορόφσκι -σύμμαχος του πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ- με ποσοστό 53,01% έναντι 46,99% του Καζίνσκι. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2019. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Οκτωβρίου 2011 για την πλήρη ανανέωση της Γερουσίας και της Κάτω Βουλής. Το κόμμα Πολιτική Πλατφόρμα (PO) κέρδισε την αυτοδυναμία και ο Ντόναλντ Τουσκ έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της Πολωνίας που εξελέγη για δεύτερη συνεχή φορά από το 1989, όταν έπεσε ο κομμουνισμός. Έπειτα από κοινή συμφωνία, συνεχίστηκε η κυβέρνηση συνασπισμού από το κόμμα PO και το Κόμμα του Πολωνικού Λαού (PSL). Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Οκτωβρίου 2015 και το ευρωσκεπτικιστικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη κέρδισε ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 6 Σεπτεμβρίου 2015, οι πολίτες ερωτήθηκαν για την έγκριση ή μη της εισαγωγής των μονοεδρικών εκλογικών περιφερειών για τις εκλογές της Sejm, για τη διατήρηση της κρατικής χρηματοδότησης στα πολιτικά κόμματα και για την εισαγωγή ειδικής ρύθμισης που ευνοεί τους φορολογουμένους σε περιπτώσεις διαφωνιών αναφορικά με τον φορολογικό νόμο. Τα δημοψηφίσματα αποφασίστηκαν με διάταγμα του απερχόμενου προέδρου Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι. Η συμμετοχή ήταν μόλις 7,80%, πολύ κάτω από το όριο του 50% που απαιτείτο προκειμένου τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος να είναι δεσμευτικά από το νόμο.
Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι

Το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι είναι ένα πανεπιστήμιο στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη Φινλανδία με την ευρύτερη έκταση προσφερομένων επιστημών. Έχει εγγεγραμένους περίπου 38.000 φοιτητές (συμπεριλαμβανομένων 5.500 μεταπτυχιακών φοιτητών). Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων Έρευνας και του Europaeum και εστιάζει με μεγάλη έμφαση στην υψηλής ποιότητας έρευνα.

 Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1640 από τον Κόμη Περ Μπράχε στο Τούρκου, ως η Ακαδημία του Τούρκου. Ήταν το τρίτο πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Σουηδίας, μετά από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και την Ακαντέμια Γκουσταβιάνα, δηλαδή το σημερινό Πανεπιστήμιο του Τάρτου στην Εσθονία. Το 1827 μετακόμισε ακολουθώντας τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ελσίνκι και ονομάστηκε Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρου της Φινλανδίας από το όνομα του τσάρου Αλεξάνδρου Α' της Ρωσίας. Ονομάστηκε Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι μετά την ανεξαρτητοποίηση της Φινλανδίας το 1917. Το βασικό κτήριο του πανεπιστημίου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Κ. Λ. Ένγκελ, ολοκληρώθηκε το 1832. Βρίσκεται δίπλα στην Πλατεία της Γερουσίας στην καρδιά του νεοκλασικού κέντρου του Ελσίνκι, με θέα τον Καθεδρικό Ναό και το Κυβερνητικό Ανάκτορο. Τα περισσότερα από τα σημαντικά κτίσματα της Πανεπιστημιούπολης στο κέντρο της πόλης, όπως η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη, το Αστεροσκοπείο και αρκετά κτήρια σχολών, είναι επίσης σχεδιασμένα από τον Ένγκελ. Το πανεπιστήμιο χωρίζεται σε έντεκα σχολές. Παρατέθενται παρακάτω με την επίσημη σειρά που χρησιμοποιεί το πανεπιστήμιο, και η οποία αντικατοπτρίζει την ιστορία του πανεπιστημίου και την ιεραρχία των επιστημών την εποχή που ιδρύθηκε το πανεπιστήμιο: Σχολή Θεολογίας Νομική Σχολή Ιατρική Σχολή Σχολή Τεχνών Σχολή Επιστημών Σχολή Συμπεριφοριστικών Επιστημών Σχολή Κοινωνικών Επιστημών Σχολή Γεωργίας και Δασοκομίας Κτηνιατρική Σχολή Σχολή Βιοεπιστημών Φαρμακευτική ΣχολήΠεριλαμβάνει επίσης αρκετά ανεξάρτητα ινστιτούτα, όπως ερευνητικά κέντρα και βιβλιοθήκες. Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι - Επίσημο site Παρουσίαση των κτηρίων - Εικόνες από σχεδόν όλα τα πανεπιστημιακά κτήρια και τις αίθουσες διαλέξεων.
Τοσκική διάλεκτος

Τα Τόσκικα είναι η νότια διάλεκτος της Αλβανικής γλώσσας (γεωγραφικά όρια). Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα Τόσκικα και τα Γκέγκικα (δηλαδή τη βόρεια διάλεκτο) είναι ο Ποταμός Γενούσος (Σκούμπιν). Τα Τόσκικα είναι η βάση της τυποποιημένης μορφής της Αλβανικής γλώσσας.

 Τα Τόσκικα μπορούν επίσης και να αναφέρονται στους Τόσκηδες αλβανούς ομιλητές της νότιας Αλβανίας, συχνά από ομάδες στην Λιαπουριά, και από Τσάμηδες στην Τσαμουριά. Μια μεγάλη ομάδα τοσκικοφώνων ήταν στην Ελλάδα, οι Τσάμηδες. Αυτοί Ζούσαν κυρίως στην περιοχή της Θεσπρωτίας. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου πλείστοι Τσάμηδες εκδιώχθηκαν προς την Αλβανία λόγω της συνεργασίας τους με τις δυνάμεις του Αξονα και τη συμμετοχή τους σε σφαγές Ελλήνων. Από κάποιους η Τοσκική διάλεκτος θεωρείται πιο στερεοτυπική, και λιγότερο βίαιη από τη Γκέγκικη διάλεκτο. Τα Τόσκικα, υπό τη στενότερη έννοιά τους, μπορούν να ομιληθούν από κατοίκους της Toskëria , μια περιοχή στα βορειοδυτικά του Αώου, στο έδαφος του Νομού Φιέρ. Εντούτοις, το όνομα Τοσκερία χρησιμοποιείται συχνά στις περιοχές των Τόσκηδων ομιλητών της Αλβανίας, σε αντίθεση με τη βόρειο Γκεγκερία. Ομιλείται στις νότιες περιοχές της Αλβανίας. Αρβανίτικη γλώσσα Μάντα Ελευθερία, Muslim Albanians in Greece: The Chams of Epirus (1923-2000), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης/Φιλοσοφική Σχολή/Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας - εκδ. Institute for Balkan Studies, Θεσσαλονίκη 2004 ISBN 978-960-7387-43-1 http://www.sil.org/iso639-3/documentation.asp?id=als Αρχειοθετήθηκε 2012-11-01 στο Wayback Machine.
Ιάκωβος Λεοπόλδος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν

Ο Ιάκωβος-Λεοπόλδος-Κάρολος-Γοδεφρείδος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Jacques Léopold Charles Godefroy de La Tour d'Auvergne, (15 Ιανουαρίου 1746 - 7 Φεβρουαρίου 1802) ήταν μέλος τού Οίκου Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, των κυρίαρχων δουκών τού Μπουγιόν. Ήταν ο τελευταίος δούκας τού Μπουιγόν· διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1792.

 Ο μεγαλύτερος και μοναδικός επιζών από τέσσερις γιους, γεννήθηκε στον Godefroy de La Tour d'Auvergne, δούκα τού Μπουγιόν και τη Λουίζα-Ερριέττα-Γαβριέλα της Λωρραίνης-Μαρσάν το 1746. Από το 1771 ο Ιάκωβος-Λεοπόλδος ονομαζόταν πρίγκιπας τού Τυρέν ως διάδοχος του δουκάτου τού Μπουγιόν. Εξάδελφός ήταν ο Ερρίκος-Λουδοβίκος ντε Ροάν, ο σκανδαλώδης πρίγκιπας τού Γκυεμενέ . Νυμφεύτηκε τη Χέντβιχ της Έσσης-Ρότενμπουργκ, κόρη του Kωνσταντίνου, λαντγκράβου της Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ και της συζύγου του, Countess Marie Sophia Theresia Hedwig Eva of Στάρεμπεργκ, χήρα πριγκίπισσα τού Nάσσαου-Ζήγκεν και αδελφή τού πρίγκιπα Γεωργίου-Αδάμ. Η Χέντβιχ ήταν εγγονή τού Eρνέστου-Λεοπόλδου, λαντγράβου της Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ και της πριγκίπισσας Eλεονόρας τού Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και τού Κορράδου-Σιγισμούνδου, κόμη τού Στάρεμπεργκ και της πριγκίπισσας Mρίας-Λεοπολδίνας τού Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Κάρσλμπουργκ στις 17 Ιουλίου 1766, αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Σατώ ντε Ναβάρ, το γαλλικό του κτήμα, πριν από την επανάσταση και διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1792. Κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης τού παλαιού καθεστώτος, το δουκάτο τού Μπουιγόν αφαιρέθηκε από αυτόν το 1794 και απορροφήθηκε στη Γαλλία τον Οκτώβριο του 1795. Ήταν γνωστός ως πολίτης Λα Τουρ ντ'Ωβέρν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Ωστόσο, το 1800, ανέκτησε το δουκάτο, αλλά υποχρεώθηκε να εξοφλήσει χρέη ύψους 3 εκατομμυρίων λιβρών. Ο Ιάκωβος ήταν ο τελευταίος δούκας τού Μπουγιόν και μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους το δουκάτο απορροφήθηκε από το μεγάλο δουκάτο τού Λουξεμβούργου (το Μπουγιόν αργότερα έγινε μέρος τού Βελγίου). Δεν είχε γνωστούς απογόνους. Οι πρίγκιπες τού Γκυμενέ διεκδικούν σήμερα το δουκάτο τού Μπουγιόν ως δικό τους, λόγω τού γάμου της Mαρίας-Λουίζας (θείας του) και τού Ζυλ ντε Ροάν, πρίγκιπα τού Γκυεμενέ.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1961–62

Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1961-62 διεξήχθη σε επτά κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος Αθηνών, ο οποίος στη συνέχεια μαζί τις επόμενες τέσσερις ομάδες αγωνίστηκαν στον Α΄ Όμιλο Νότου της Β΄ Εθνικής για την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Υπήρξε το τελευταίο πρωτάθλημα πριν από την καθιέρωση της μόνιμης Β΄ Εθνικής. Έτσι από την επόμενη σεζόν το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ εκτός από τις πέντε-έξι ισχυρές αθηναϊκές ομάδες της Α΄ Εθνικής στερήθηκε πέντε ακόμα που εντάχθηκαν στη Β΄ Εθνική.

 Α΄ με οκτώ (8) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (14 αγώνες). Α1 με δέκα (10) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (18 αγώνες). Α2 με δεκαέξι (16) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (30 αγώνες). Β1 με είκοσι έξι (26) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (25 αγώνες). Β2 α΄ φάση σε δύο ομίλους: Α΄ (16 ομάδες) και Β΄ (15 ομάδες). Τελική φάση σε όμιλο δέκα (10=2Χ5) ομάδων. Γ΄ α΄ φάση με 43 ομάδες σε 4 ομίλους. Τελική φάση με 12 ομάδες. Δ΄ με δεκατρείς ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (13 αγώνες). Στην Α΄ κατηγορία μετείχαν οκτώ (8) ομάδες και ουσιαστικά αποτέλεσε προκριματικό όμιλο για την πρώτη φάση των ομίλων της Β΄ Εθνικής. Προκρίθηκαν οι πέντε πρώτες ομάδες, οι οποίες στη συνέχεια αγωνίστηκαν στον Α΄ Όμιλο Νότου αλλά καμία από αυτές δεν πέρασε στην τελική φάση της Β΄ Εθνικής. Οι ίδιες πέντε ομάδες εντάχθηκαν στη μόνιμη Β΄ Εθνική (Α΄ όμιλος) της επόμενης σεζόν 1962-63. Πρωταθλητής: Ατρόμητος Αθηνών. Προκρίθηκε στον Α΄ Όμιλο Νότου της Β΄ Εθνικής 1961-62 (8 ομάδες). Τερμάτισε 2ος και δεν πέρασε στην επόμενη φάση. Στον Α΄ Όμιλο Νότου Β΄ Εθνικής (1961-62): Α.Ε. Ελευθερούπολης (3η θέση), Π.Α.Ο. Σαφράμπολη (4η), Αθηναϊκός Βύρωνα (5η), Αστέρας Αθηνών (6η). Αποκλείστηκαν από τη β΄ φάση. Άνοδος στη Β΄ Εθνική (1962-63): Ατρόμητος Αθηνών, Αστέρας Αθηνών, Αθηναϊκός, Π.Α.Ο. Σαφράμπολη, Α.Ε. Ελευθερούπολης. Υποβιβασμός: καμία ομάδα. Πρωταθλητής: Ποσειδών Γλυφάδας, άνοδος στην Α΄ κατηγορία. Άνοδος στην Α΄: 2η ως 10η ομάδα. Λόγω της δημιουργίας της μόνιμης Β΄ Εθνικής έγινε αναδιάρθρωση και όλη η Α1 προήχθη σε Α΄ κατηγορία. Πρωταθλητής: Πλάτων Αθηνών, άνοδος στην Α1. Άνοδος στην Α1: 2η ως 14η ομάδα. Λόγω της δημιουργίας μόνιμης Β΄ Εθνικής κατηγορίας έγινε αναδιάρθρωση των κατηγοριών και οι 14 πρώτες ομάδες της Α2 προήχθησαν στην Α1. Παρέμειναν στην Α2: 15η και 16η ομάδα. Πρωταθλητής: Π.Α.Ο. Ρουφ, άνοδος στην Α2 κατηγορία. Άνοδος στην Α2: 2η ως 14η ομάδα. Λόγω της δημιουργίας μόνιμης Β΄ εθνικής έγινε αναδιάρθρωση των κατηγοριών της ΕΠΣΑ και οι 14 πρώτες ομάδες της Β1 προήχθησαν στην Α2. Στη Β΄ κατηγορία: 15η ως 26η ομάδα. Με την αναδιάρθρωση οι κατηγορίες Β1 και Β2 συγχωνεύτηκαν σε μία "Β΄ κατηγορία" 26 ομάδων, που συγκροτήθηκε από τις τελευταίες 12 ομάδες της Β1 και τις πρώτες 14 ομάδες της Β2. * Ο Αχαρναϊκός προέκυψε από μετονομασία της «Υπεροχής Μενιδίου». Ψηφιακό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". "Αθλητική Ηχώ", 8/1/1962. "Αθλητική Ηχώ", 4/3/1962. "Αθλητική Ηχώ", 23/4/1962. "Αθλητική Ηχώ", 4/6/1962. "Αθλητική Ηχώ", 11/6/1962. Στατιστική ποδοσφαίρου.
Ιαπωνική κλίση ρημάτων

Η κλίση των ρημάτων στην ιαπωνική γλώσσα είναι η ίδια για όλα τα υποκείμενα, πρώτο πρόσωπο («εγώ», «εμείς»), δεύτερο πρόσωπο («εσύ, εσείς») και τρίτο πρόσωπο («αυτός/αυτή/αυτό» και «αυτοί»), ενικός και πληθυντικός. Η ενεστωτική απλή μορφή (η βασική μορφή) όλων των ρήματα έχει ως κατάληξη το u. Στη σύγχρονη ιαπωνική γλώσσα, δεν υπάρχουν ρήματα που τελειώνουν σε fu, pu ή yu, μήτε υπάρχουν ρήματα που τελειώνουν σε zu εκτός από ορισμένες μορφές του する (όπως το 禁ず kin-zu), και το 死ぬ (しぬ, shinu· πεθάνει) είναι το μόνο που τελειώνει σε nu στη βασική μορφή.

 Οι κλίσεις των ρημάτων συγκαταλέγονται συχνά σε αυτά που έχουν ως θέμα σύμφωνο (五段動詞 godandōshi) (τύπος 1) και σε αυτά που έχουν ως θέμα φωνήεν (μορφές 一段動詞 ichidandōshi, いる, iru και える eru) (τύπος 2). Η απλή μορφή ενός ρήματος τύπου 2 έχει τον ήχο う u (u, tsu, ru, ku, gu, nu, bu, mu, su), η μορφή ～ます -masu έχει τον ήχο い i (i, chi, ri, ki, gi, ni, bi, mi, shi), και η αρνητική μορφή έχει τον ήχο あ a (wa, ta, ra, ka, ga, na, ba, ma, sa). Η δυνητική μορφή έχει τον ήχο え e (e, te, re, ke, ge, ne, be, me, se) και η εθελούσια μορφή έχει τον ήχο おう ō (ō, tō, rō, kō, gō, nō, bō, mō, sō).
1541 Εσθονία

Η Εσθονία (Estonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,209. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Ευρώπης.

 Η μέση διάμετρος της Εσθονίας εκτιμάται σε 20,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1434 ± 0,020. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Εσθονία γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κολιούρ

Το Κολιούρ (γαλλικά: Collioure, καταλανικά: Cotlliure) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας. Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κολιουρέν (γαλλικά: Colliourencs).

 Η πόλη Κολιούρ βρίσκεται στην ακτή Βερμέιγ στη Μεσόγειο Θάλλασα Το Κολιούρ στα Καταλανικά ονομάζεται Κοτλιούρ. Υπάρχει καταγραφή του κάστρου "Castrum Caucoliberi" από το 673, θεωρείται ότι ήταν εμπορικό και στρατηγικό σημείο. Το Κολιούρ χωριζόταν από τον ποταμό Ντουί σε δύο χωριά, την παλιά πόλη και το λιμάνι. Στις 21 Ιανουαρίου 1870,ένα σημαντικό φυσικό φαινόμενο συνέβη στο Κολιούρ, όπως παρατηρήθηκε από τον Τσαρλς Νοντίν περισσότερο από ένα μέτρο χιονιού είχε πέσει στην πόλη εκείνη την ημέρα Το Κολιούρ είναι διάσημο για το κρασί του και για τις αντσούγιες οι οποίες έχουν θεωρηθεί ως οι καλύτερες παγκοσμίως. Tourist office website Photographs of Collioure and The Region Webpage about the fortifications of Collioure Αρχειοθετήθηκε 2009-11-05 στο Wayback Machine. Photos of Collioure (Γαλλικά) Information of the Royal Castle of Collioure Cotlliure History and information in Catalan Encyclopaedia.
Ισπανικός βασιλαετός

Ο ισπανικός βασιλαετός είναι ένα απειλούμενο αρπακτικό ημερόβιο πτηνό οικογένειας των Αετίδων ιθαγενές στην Ιβηρική χερσόνησο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Aquila adalberti και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό). Παλαιότερα, ο ισπανικός βασιλαετός θεωρούνταν πως είναι ένα υποείδος του Βασιλαετού, αλλά τώρα αναγνωρίζεται ευρέως ως ξεχωριστό είδος, λόγω των διαφορών στην μορφολογία, την οικολογία, και άλλα μοριακά χαρακτηριστικά.

 Ανωδική ↑ Ο ισπανικός βασιλαετός είναι λίγο μεγαλύτερος από τον συγγενή του, τον Βασιλαετό. Έχει μήκος 72-85 εκ. και άνοιγμα φτερών 180-210 εκ.Επίσης μοιάζουν πολύ αυτά τα δύο συγγενικά είδη, όμως ο ισπανικός βασιλαετός διαφέρει ως εξής: Το ενήλικο έχει πιο ανοιχτόχρωμο τράχηλο και εκτός από το μπάλωμα του ώμου (που φέρουν και τα δύο είδη) έχει και ένα μακρόστενο μπάλωμα στην μπροστινή ακμή στο πάνω μέρος της φτερούγας. Τα ερετικά είναι γενικά πιο σκούρα και λιγότερο ριγωτά. Η εσωτερική ουρά είναι πιο ανοιχτή γκρίζα και χωρίς ραβδώσεις. Το νεαρό έχει έντονο κοκκινοοκάστανο στο σώμα και τους "βραχίονες" (το πολύ με αχνά σημάδια στο στήθος. Το ράμφος είναι κάπως πιο βαρύ. Μήκος σώματος: 78 έως 82 εκατοστά Άνοιγμα πτερύγων: 180 έως 210 εκατοστά Βάρος: 2,5 έως 3,5 κιλά Ο ισπανικός βασιλαετός τρέφεται κυρίως με αγριοκούνελα, όμως μπορούν να τραφούν με ποικιλία μικρών ζώων, όπως πέρδικες, τρωκτικά, λαγούς, περιστέρια, κοράκια, πάπιες και αλεπούδες. Ο ισπανικός βασιλαετός εξαπλώνεται σε Κεντρική και Νοτιοδυτική Ιβηρική (κυρίως Ισπανία, αλλά υπάρχει μια μικρή επικράτεια και στην Πορτογαλία) αριθμώντας μόνο 150 ζεύγη περίπου. Αυτό κατέταξε τον ισπανικό βασιλαετό στα Τρωτά είδη. Σταθερή εμφάνιση στο Μαρόκο αμφισβητείται, αλλά τα νεαρά πουλιά κτά την διάρκεια της περιόδου διασποράς το επισκέπτονται τακτικά.
Ολόσωμο τατουάζ

Το ολόσωμο τατουάζ είναι ένα εκτεταμένο τατουάζ, συνήθως με ένα παρόμοιο μοτίβο, στυλ ή θέμα που καλύπτει τον κορμό ή ολόκληρο το σώμα. Έχει συνδεθεί με το φρικ σόου (freak show) και τους καλλιτέχνες του τσίρκου, καθώς και με τα παραδοσιακά Ιαπωνικά τατουάζ. Τέτοιου είδους τατουάζ έχουν σημαίνουσα πολιτιστική σημασία σε ορισμένους παραδοσιακούς πολιτισμούς, γιατί αντιπροσωπεύουν την ιεροτελεστία της μετάβασης, του γάμου ή του κοινωνικού καθορισμού.

 Ένα πλήρες τατουάζ μανίκι, καλύπτει πλήρως το ένα χέρι, από τον ώμο μέχρι τον καρπό. Ένα πλήρες τατουάζ μανίκι μπορεί να αποτελεί μέρος ενός ολόσωμου τατουάζ. Αυτού του είδους το τατουάζ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει εκτεταμένο ουλώδη ιστό, κάνοντάς τον «αόρατο». Ένα τατουάζ πλάτης είναι ένα τατουάζ που καλύπτει σε μεγάλο βαθμό ή εντελώς την πλάτη και μπορεί να είναι μέρος ενός ολόσωμου τατουάζ. Αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες τατουάζ: Horace Ridler (El Hombre Cebra) Matt Gone (El Hombre Ajedrez) Katzen The Enigma (Paul Lawrence) The Lizardman (Erik Sprague) Stalking Cat (Dennis Avner) Lucky Diamond Rich (Gregory Paul Mclaren) Julia Gnuse (La Dama Ilustrada) Leopard Man (Tom Woodbridge) Rick Genest (Zombie Boy) Isobel Varley María José Cristerna (La Mujer Vampiro) Yoko Uki - Η πρώτη γυναίκα με ένα ολόσωμο τατουάζ Shige, ενός αναγνωρισμένου Ιάπωνα καλλιτέχνη. Μόνο το κεφάλι της, ο λαιμός της και τα χέρια της δεν έχουν τατουάζ. Τατουάζ Τατουάζ μανίκι Σωματική τροποποίηση History, culture and pictures.
Αλεξάντερ Βέντσελ

Ο Αλεξάντερ Βέντσελ είναι πρώην Σλοβάκος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1967 στην Μπρατισλάβα. Έχει ύψος 1,89 μέτρα και βάρος 80 κιλά, ενώ αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα.

 Αγωνίστηκε 19 φορές με την Εθνική Σλοβακίας και 2 με την Εθνική Τσεχοσλοβακίας. Ανακηρύχτηκε ως καλύτερος τερματοφύλακας του γαλλικού πρωταθλήματος, την ίδια χρονιά που ο Φαμπιάν Μπαρτέζ, επίσης αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας στη Γαλλία, ανακηρύχτηκε καλύτερος τερματοφύλακας στο κόσμο. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στα τμήματα υποδομής της ΧΑΚ. Στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων στην πρώτη ομάδα της Ρασίνγκι Κλαπμ ντε Στρασμπούρ. Με το πέρας της σεζόν 2009-2010, θεωρούμενος ως ένας εκ των υπευθύνων για τον υποβιβασμό της ομάδας στην Νασιονάλ, παραιτήθηκε από την θέση του καθώς ήρθε σε ρήξη με τους νέους ιδιοκτήτες του συλλόγου. Ο πατέρας του, Αλεξάντερ Βέντσελ, ο οποίος ήταν επίσης ποδοσφαιριστής, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 με την Τσεχοσλοβακία. 1987-1989 : Σλόβαν Μπρατισλάβας Σλοβακία 1989-1990 : ΡΧ Τσεμπ Σλοβακία 1990-1994 : Σλόβαν Μπρατισλάβας Σλοβακία 1994-2000 : ΡΚ Στρασμπούρ Γαλλία 2000-2005 : Χάβρη ΑΚ Γαλλία Νικητής του Λιγκ Καπ Γαλλίας το 1997 με την Στρασμπούρ Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας το 1995 με την Στρασμπούρ Étoile d'or France Football των τερματοφυλάκων την σεζόν 1998-1999 (καλύτερος τερματοφύλακας του γαλλικού πρωταθλήματος) Στατιστικά του Αλεξάντερ Βέντσελ στο footballdatabase.eu Βιογραφία του Αλεξάντερ Βέντσελ στο afterfoot.fr
Λούκας Ποντόλσκι

Ο Λούκας Ποντόλσκι (Γερμανικά: Lukas Josef Podolski, 4 Ιουνίου 1985) είναι Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2014, ενώ ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2006.Ανήκει στη Γκούρνικ Ζάμπζε και μέχρι το 2017 ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα της Γερμανίας.

 Στις 6 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε από την πολωνική Γκούρνικ Ζάμπζε, έχοντας υπογράψει μονοετές συμβόλαιο. Γεννήθηκε στο Γκλίβιτσε της Πολωνίας. Το 1987 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην τότε Δυτική Γερμανία ως παλιννοστούντες. Μπάγερν Μονάχου Πρωτάθλημα Γερμανίας: 2007–08 Κύπελλο Γερμανίας: 2007–08 Λιγκ Καπ Γερμανίας: 2007 Γαλατασαράι Κύπελλο Τουρκίας: 2015–16 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2015, 2016 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου: 2η θέση το 2008 Παγκόσμιο Κύπελλο: Τρίτος το 2006 και το 2010 Επίσημος ιστότοπος του παίκτη
Success Story

Το Success Story είναι ελληνική κοινωνική ταινία παραγωγής 2017 σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη και σενάριο της Κατερίνας Μπέη.Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης υποδυόμενος τον Παναγή Πάνδωρα, έναν διάσημο και πλούσιο ψυχίατρο που θέλει να μπει στην πολιτική σκηνή της χώρας. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ αποτελείται από τους Φιόνα Γεωργιάδη, Τόνια Σωτηροπούλου, Πάνο Μουζουράκη, Βάσω Καβαλιεράτου, Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Τζένη Θεωνά και Νάσο Παπαργυρόπουλο.Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 2 Νοεμβρίου του 2017.

 Ο ψυχίατρος και συγγραφέας Παναγής Πάνδωρας συναντά στα εγκαίνια του οικογενειακού πολιτιστικού κέντρου τη νεαρή και φιλόδοξη απόφοιτο της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Τζωρτζίνα Τζελέπη και ξεκινάει ένας άνισος έρωτας, δύο κόσμων που δύσκολα εφάπτονται. Όταν οι αυταπάτες και των δυο ματαιώνονται και τα παιχνίδια εξουσίας διαδέχονται το αρχικό τους πάθος, τότε φτάνουν στα όριά τους. Στην αποδόμησή τους βοηθούν ο κολλητός φίλος και δικηγόρος του Πάνδωρα, Ερρίκος Βόιτσεκ, η Αλβανίδα σταρ Ελλάς Βαλέρια Τζούμπα, σύντροφος του Ερρίκου, με τραύμα στο πόδι σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών, ο Ιάσονας Σολωμός, πλούσιος γόνος που από πλήξη βουλιάζει στις καταχρήσεις, η γυναίκα του, Δανάη, που αναζητά συγκινήσεις σε συνεδρίες, η Βασιλική Καβαγιά συμφοιτήτρια και κολλητή φίλη της Τζωρτζίνας, δυο σωματοφύλακες, ο Τζίμης και ο Τόλης, σε λάθος ρόλο και λάθος timing, ο Gennadi Archvadze, ένας Γεωργιανός εκτελεστής με υπαρξιακές αναζητήσεις και οι εκκεντρικοί και απρόβλεπτοι συγγενείς. Όλα θα πάρουν μια αναπάντεχη τροπή όταν Παναγής Πάνδωρας, μαθαίνει πως η Τζωρτζίνα ευθύνεται για μια βόμβα που απειλεί τη ζωή του, τη στιγμή που ανακοινώνει την κάθοδό του στην πολιτική σκηνή. Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ως Παναγής Πάνδωρας Φιόνα Γεωργιάδη ως Τζωρτζίνα Τζελέπη Τόνια Σωτηροπούλου ως Βασιλική Καβαγιά Πάνος Μουζουράκης ως Ιάσονας Σολωμός Βάσω Καβαλιεράτου ως Δανάη Βουρλιά-Σολωμού Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης ως Ερρίκος Βόιτσεκ Τζένη Θεωνά ως Βαλέρια Τζούμπα Νάσος Παπαργυρόπουλος ως Τζίμης Ηλίας Βαλάσης ως Τόλης Ανδρέας Κωνσταντίνου ως Gennadi Archvadze Αννίτα Κούλη ως Sarah Rosemund Pandoras Δημήτρης Πετρόπουλος ως Λάμπρος Πάνδωρας Πάνος Κρανιδιώτης ως Μάρκος Τζελέπης Γιάννης Κοκιασμένος ως αστυνομικός Aurore Marion ως Glenda Ευγενία Σαμαρά ως δημοσιογράφος ΝΕΡΙΤ Βάσια Χρήστου ως δημοσιογράφος STAR Σελίνα Διαμαντοπούλου ως δημοσιογράφος ANT1 Μαρία Αλιφέρη ως Ρόη Πάνδωρα Ευαγγελία Μουμούρη ως Ελένη Τζελέπη Ορφέας Αυγουστίδης ως υπαξιωματικός ΕΠΑΜ Κάτια Δέδε ως Αναστασία Γιώργος Παπαδάτος ως αστυνομικός περιπολικού Γιώργος Τσεμπερόπουλος ως Δήμαρχος Αθηναίων Βούλα Γεωργακάκου ως δημοτική σύμβουλος Μαρία Μπακοδήμου ως Άννα Πέτρος Τατσόπουλος ως ο εαυτός του Δημήτρης Αργυρόπουλος ως φίλος με Mercedes Μαρία Ναυπλιώτου ως πρωθιέρεια Κατερίνα Καλίνογλου ως Μάρω Νίκος Γρίτσης ως ξάδερφος Τζίμη Ορέστης Ανδρεαδάκης ως barman Demy ως τραγουδίστρια Success Story στην IMDb Success Story στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine)
Κριστόφ Ντελμότ

Ο Κριστόφ Ντελμότ, γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1969 στην Κομίν (Βέλγιο), είναι Γαλλο-Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού. Αφού διετέλεσε βοηθός προπονητή του Ζαν-Γκι Βαλέμ στην ΡΚ Λανς το διάστημα μεταξύ 2008 και 2010, έγινε προπονητής της ηλικιακής κατηγορίας U-19 της Ολιμπίκ Λυών τον Ιούλιο του 2011.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την Λανς στη διάρκεια της σεζόν 91-92, όπου πέτυχε 2 τέρματα σε 14 αναμετρήσεις. Έπειτα από δύο συνολικά σεζόν στην ΡΚ Λανς, αγωνίστηκε διαδοχικά στις ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες κι έπειτα στην ΑΣ Κάννες. Επέστρεψε στην Λανς για δύο χρόνια προτού μεταγραφεί στην Ολιμπίκ Λυών, στην οποία παρέμεινε για 7 σεζόν. Με τον σύλλογο της περιοχής του Ροδανού κατέκτησε μεταξύ άλλων τρεις τίτλους πρωταθλητή Γαλλίας και είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με το πέρας της σεζόν 2003-2004 και έπειτα από συνεχόμενους τραυματισμούς, μεταξύ των οποίων ένα κάταγμα στο σφυρό απέναντι στην ΟΖΚ Νις που θα τον υποχρεώσει να αποχωρίσει από τον αγώνα, αυτός που ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Toph' Delmotte αποχώρησε με προορισμό την Σταντ ντε Ρενς, ομάδα της Β΄ Κατηγορίας, όπου αγωνίστηκε στην θέση του αμυντικού. Το 2006, ο Κριστόφ Ντελμότ τελικώς επέστρεψε στην Λυών, ώστε να ολοκληρώσει την αγωνιστική του καριέρα στην ερασιτεχνική ομάδα της ΑΣ Σαιν-Πριέστ. Ο Ντελμότ ήταν γνωστός για τις πολύ καλές του τοποθετήσεις (χάρη στις οποίες θα πετύχει το νικητήριο τέρμα στην νίκη στο 90ό λεπτό του Ντέρμπι Ολιμπίκ Λυών-ΑΣ Σαιντ-Ετιέν στις 21 Δεκεμβρίου 2000), την επιβλητική σωματοδομή του (1,88 μέτρα ύψος για 88 κιλά), και την ταχύτητά του. Στη συνέχεια, πέρασε τα απαραίτητα διπλώματα προπονητικής και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΡΚ Λανς στις 27 Μαΐου 2008, μαζί με τον Ζαν-Γκι Βαλέμ. Δύο χρόνια αργότερα, ανέλαβε τον ρόλο του σκάουτερ των αντιπάλων της ΡΚ Λανς. Στις 18 Ιουλίου 2011, ο Ντελμότ επέστρεψε στην Λυών αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της ηλικιακής κατηγορίας U-19 της Ολιμπίκ Λυών. Πρωταθλητής Γαλλίας το 2002, το 2003 και το 2004 με την Ολιμπίκ Λυών Νικητής του Λιγκ Καπ Γαλλίας το 2001 με την Ολιμπίκ Λυών Νικητής του Κυπέλλου Ιντερτότο το 1997 με την Ολιμπίκ Λυών Marc Barreaud, Dictionnaire des footballeurs étrangers du championnat professionnel français (1932-1997), L'Harmattan, 1997. Στατιστικά του Κριστόφ Ντελμότ στο footballdatabase.eu Βιογραφία του Κριστόφ Ντελμότ στο afterfoot.fr
Λεωνίδας Δαμουράς

Ο Λεωνίδας Δαμουράς (γεν. Αιγάλεω, 28 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, με θητεία στην Α΄Εθνική, αλλά και τις υπόλοιπες κατηγορίες. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.

 Ξεκίνησε από τους ερασιτέχνες του Αιγάλεω Α.Ο. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίσθηκε σα δανεικός στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και την περίοδο 1983-84 πραγματοποίησε με το Αιγάλεω το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία. Με την ομάδα της δυτικής Αθήνας αγωνίσθηκε συνολικά 4 χρονιές, δυο στην Α΄ και ισάριθμες στη Β΄Εθνική. Με το Αιγάλεω έχει λάβει μέρος σε 59 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και έχει σκοράρει 2 τέρματα. Το ίδιο διάστημα κλήθηκε από τον Μ. Παπαποστόλου και έπαιξε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων (1 συμμετοχή), αλλά και στην Εθνική Ομάδα των Ενόπλων, όπου συμμετείχε σε αρκετά παιχνίδια. Μετά το Αιγάλεω, συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Καλαμάτα, στον Πανελευσινιακό, στην Ηλιούπολη, στην Κηφισιά, στον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου και στον Μαύρο Αετό. Συνεργάσθηκε, μεταξύ άλλων, με τους προπονητές Κ. Ελευθεράκη, όταν έπαιξε δανεικός από το Αιγάλεω στον Α.Ο. Βουλιαγμένης (ήταν ένας από τους τρεις ποδοσφαιριστες της Βουλιαγμενης που επαιξαν στην Α' Εθνικη, οι αλλοι 2 ειναι ο Γιώργος Φαμέλης και ο Κώστας Φραντζέσκος), Ματζουράκη, Πολυχρονίου, Σαννον, Καραπατή, Αχ. Σαββίδη, Θ.Μασίκα κ.α. Απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας. Στη συνέχεια παρακολούθησε σεμινάρια οικονομικής κατεύθυνσης και ασχολήθηκε με ασφάλειες ζωής, αλλά και με θέματα Κεφαλαιαγοράς. Για ένα σύντομο διάστημα και συγκεκριμένα, την περίοδο 1998-99 συμμετείχε στα διοικητικά του συλλόγου του Αιγάλεω, ως αντιπρόεδρος της ΠΑΕ. Είναι παντρεμένος και έχει δυο γιους, εκ των οποίων ο μικρότερος (γεννηθείς το 1999) αγωνίζεται στους προπαίδες του Αιγαλεω Α.Ο. και είναι μέλος της μικτης Αθηνων. Ο Δαμουράς είναι κουνιάδος με τον παλαιό ποδοσφαιριστή του ΠΑΟ Δημ. Κλη. Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς" Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "50 Χρόνια Αιγάλεω" (Έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Τσουκ

Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί στη πολιτεία Τσουκ στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας στις 3 Μαρτίου 2015, παράλληλα με τις ομοσπονδιακές εκλογές και τις πολιτειακές εκλογές. Όμως, ανεβλήθη από τον κυβερνήτη της πολιτείας Τζόνσον Ελίμο, πριν επαναπρογραμματιστεί για τις 5 Μαρτίου 2019. Ωστόσο, αναβλήθηκε ξανά για το 2020, για να αναβληθεί για μία τρίτη φορά, με στόχο να πραγματοποιηθεί το αργότερο έως το 2022.

 Η Νομοθετική Συνέλευση της Τσουκ δημιούργησε μια αναφορά στο καθεστώς της πολιτείας από Επιτροπή Πολιτικής Κατάστασης της Πολιτείας Τσουκ. Η Επιτροπή εξέτασε διάφορες επιλογές εκτός από την ανεξαρτησία, αλλά αποφάσισε ότι ήταν "μη πρακτικές, ρεαλιστικές ή αδύνατες." Το καθεστώς κοινοπολιτείας απορρίφθηκε λόγω έλλειψης πλήρους πολιτικού ελέγχου.Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015 η ψηφοφορία αναβλήθηκε από τον κυβερνήτη Ελίμο, με το Γραφείο Δημοσίων Υποθέσεων να δηλώνει ότι περισσότερη διαβούλευση και ενημέρωση ήταν απαραίτητη. Στις 22 Φεβρουαρίου 2019 οι αρχές στην πολιτεία ανακοίνωσαν την εκ νέου αναβολή του δημοψηφίσματος. Το δημοψήφισμα προγραμματίστηκε να διεξαχθεί τον Μάρτιο του 2020. Ο Μικρονήσιος πρόεδρος Μάνι Μόρι εξεστράτευσε κατά της ανεξαρτησίας για την Τσουκ, υποστηρίζοντας ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει την απόσχιση και ότι η ψηφοφορία υπέρ του "ναι" πιθανότατα θα οδηγήσει σε μια "μακρά δικαστική διαμάχη". Ωστόσο, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι η Τσουκ έχει το δικαίωμα να κηρύξει την ανεξαρτησία της υπό τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, όπως συνέβη στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.
Άγιος Κωνσταντίνος Ραψάνης Λάρισας

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ραψάνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κάτω Ολύμπου, του δήμου Τεμπών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τυρνάβου του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης, στην κοιλάδα των Τεμπών. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του Πηνειού, πολύ κοντά στην Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης και στον σιδηροδρομικό σταθμό Ραψάνης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 32 χλμ. περίπου Ν.ΝΔ. της Λάρισας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραψάνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ραψάνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κάτω Ολύμπου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κάτω Ολύμπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τεμπών. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 eetaa.gr
Cutting Crew

Οι Cutting Crew ήταν ένα δημοφιλές βρετανικό συγκρότημα της ποπ και ροκ, ενεργό την περίοδο 1985–1993. Δημιουργήθηκαν στην Αγγλία το 1985. Το 2006 το συγκρότημα αναδημιουργήθηκε με εντελώς νέο σχήμα.

 Το πρώτο τους άλμπουμ, Broadcast, κυκλοφόρησε το 1986 με το δημοφιλές τραγούδι "(I Just) Died in Your Arms", το οποίο έγινε soundtrack στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: Vice City. Το συγκρότημα προτάθηκε για Βραβείο Γκράμι καλύτερου νέου καλλιτέχνη, το 1987. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος το 1993, ο κιθαρίστας Κέβιν Μακ Μάικλ μαζί με τον Ρόμπερτ Πλαντ έπαιξαν στο άλμπουμ Fate of Nations. Ο Κέβιν Μακ Μάικλ, μουσικός και ενεργό μέλος του συγκροτήματος, πέθανε από καρκίνο των πνευμόνων σε ηλικία 51 ετών, στις 31 Δεκεμβρίου 2002, στο σπίτι του στη Νέα Σκότια. Το συγκρότημα επαναδημιουργήθηκε το 2006 από το Νικ Βαν Ιντλ και κυκλοφόρησαν το 'άλμπουμ, Grinning Souls, το Φεβρουάριο του 2006. Τραγούδι: Νικ Βαν Ιντλ (γενν. 14 Ιουνίου 1958) Κιθάρα: Κέβιν Μακ Μάικλ (γενν. 7 Νοεμβρίου 1951 - θ. 31 Δεκεμβρίου 2002) Μπάσο: Κόλιν Φάρλεϊ (γενν. 24 Φεβρουαρίου 1959) Ντραμς: Μάρτιν Μπίτλ (γενν. 18 Σεπτεμβρίου 1961) Πλήκτρα: Τόνι Μούρ Νικ Βαν Ιντλ (γενν. 14 Ιουνίου 1958) άλμπουμς Broadcast (1986) The Scattering (1989) Compus Mentus (1992) Grinning Souls (2006)Τραγούδια 1987 "(I Just) Died In Your Arms" 1987 "I've Been In Love Before" 1987 "One For The Mockingbird" 1987 "Any Colour" 1989 "(Between A) Rock And A Hard Place" 1989 "The Scattering" 1989 "Everything But My Pride"
Τάκης Νικολούδης

Ο Δημήτριος (Τάκης) Νικολούδης (28 Αυγούστου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και ήταν ένας από τους σπουδαίους τεχνίτες που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Κατά τη θητεία του στον Ηρακλή κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο της υπόθεσης των «λουλουδιών» την περίοδο 1974-75, όμως αθωώθηκε. Συνέχισε την καριέρα του το 1976 στην ΑΕΚ όπου κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77. Το 1979 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του οποίου σκόραρε 11 φορές και το 1982 επέστρεψε στην ΑΕΚ, όπου και έκλεισε την καριέρα του στην "Ενωση" το Δεκέμβριο του 1983. Ακολούθως, από το Δεκέμβριο του 1983 έως το Δεκέμβριο του 1984 έπαιξε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (Α΄Εθνική) και εν-συνεχεία, έως το καλοκαίρι του 1986, οπότε ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του, στον Λεβαδειακό, ομάδα τότε της Β΄ Εθνικής. Με την εθνική Ελλάδας έκανε το ντεμπούτο του στις 7 Απριλίου 1971, αγωνιζόμενος συνολικά 22 φορές και σκοράροντας 4 γκολ. Κορυφαία του στιγμή με τη γαλανόλευκη φανέλα υπήρξε στις 12 Σεπτεμβρίου 1979 όταν μετά από άψογη συνεργασία με τον Γιώργο Δεληκάρη και το Χρήστο Αρδίζογλου σκόραρε στο 26ο λεπτό απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και με σκορ 1-0 η ελληνική εθνική ομάδα προκρίθηκε στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία, διοργάνωση στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ με την εθνική ενόπλων πήρε την 3η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο το 1972. Η καριέρα του Τάκη Νικολούδη στο national football teams Το προφίλ του Τάκη Νικολούδη στο transfermarkt