Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου

Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου (ρουμανικά: Gabriela Adameșteanu) ( Ρουμάνικη προφορά: ɡabriˈela adameʃˈte̯anu; γεννημένη στις 2 Απριλίου 1942) είναι Ρουμάνα μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και μεταφράστρια. Είναι συγγραφέας των διάσημων μυθιστορημάτων Ο Ίσος Τρόπος Κάθε Μέρας ( 1975 ) και Χαμένο πρωινό ( 1983), και είναι επίσης γνωστή ως ακτιβίστρια για την υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών και μέλος της Ομάδας για τον Κοινωνικό Διάλογο (GDS), καθώς και ως εκδότρια του Revista 22 .

 Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου γεννήθηκε στο Τίργκου Όκνα στις 2 Απριλίου 1942. Ήταν κόρη του Μίρτσεα Ανταμεστεάνου, ενός δασκάλου ιστορίας στο γυμνάσιο, και της Έλενας, μιας δασκάλας οικιακής οικονομίας, που έχασε τη θέση της όταν το μάθημά της αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα σπουδών από τις κομμουνιστικές αρχές και έπρεπε να εργαστεί σε ένα νηπιαγωγείο. Ένας αδελφός του Μίρτσεα Ανταμεστεάνου έγινε πολιτικός κρατούμενος του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ένας άλλος του Μίρτσεα Ανταμεστεάνου, ο διάσημος αρχαιολόγος Ντίνου Ανταμεστεάνου, είχε βρει καταφύγιο στην Ιταλία. Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου έζησε μεγάλο μέρος της νιότης της στο Πιτέστι. Το 1960-1965, παρακολούθησε τη Σχολή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, και αποφοίτησε κάνοντας μια διατριβή για τον Μαρσέλ Προυστ. Έκανε το ντεμπούτο της με ένα σύντομο πεζό έργο το 1971. Η Ανταμεστεάνου εργάστηκε στο τμήμα Editura Politică που επρόκειτο να γίνει, το 1966, ο εκδοτικός οίκος Editura Științifică și Enciclopedică, και άρχισε να γράφει σε μεγάλα λογοτεχνικά περιοδικά (Viața Românească και România Literar). Μετά το 1983, εργάστηκε ως συντάκτρια στην Cartea Românească, όπου κατέβαλε προσπάθειες να διατηρήσει τα λογοτεχνικά πρότυπα μπροστά σε ένα νέο κύμα λογοκρισίας υπό το καθεστώς Νικολάε Τσαουσέσκου. Παντρεύτηκε τον Γκεόργκε-Μιχάι Ιονέσκου και γέννησε ένα γιο, τον Μίρτσεα Βλαντ Ιονέσκου, το 1968. «Ο ίσος τρόπος της κάθε μέρας» (Drumul egal al fiecărei zile), μια ιστορία που αναφέρεται στην πνευματική επιβίωση σε ένα επαρχιακό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της επιθετικής σταλινικής δεκαετίας του 1950, κέρδισε θετικά σχόλια και το βραβείο της Ρουμανικής Ακαδημίας. Το 1979, δημοσίευσε μια σειρά διηγημάτων με τον τίτλο Dăruiește-ți o zi de vacanță ("Προσφέρετε στον εαυτό σας άδεια για μια μέρα"), με τα οποία εμβάθυνε στα θέματα του «Ο ίσος τρόπος της κάθε μέρας». Τον ίδιο χρόνο, τον Αύγουστο, ταξίδεψε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, όπου έγινε μάρτυρας της ψυχικής διάθεσης που προκλήθηκε από την επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' (σύμφωνα με τις αναμνήσεις της, ήταν «ένα μαγικό συναίσθημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας»). Με το έργο Dimineață pierdută (Χαμένο πρωινό), ένα περίπλοκο μυθιστόρημα που επικεντρώνεται σε μια φαινομενικά κοινότοπη συζήτηση μεταξύ δύο γυναικών, που ανασυνθέτει διακριτικά αλλά σχολαστικά το τραγικό τέλος της γενιάς του Μεσοπολέμου, η Ανταμεστεάνου τιμήθηκε με το βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων και επιβεβαιώθηκε ως μία από τις πιο σημαντικές Ρουμάνες συγγραφείς της δεκαετίας του 1980. Το Χαμένο πρωινό παρουσιάστηκε από την Cătălina Buzoianu το 1987, και έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος σε μια εποχή που το καθεστώς Τσαουσέσκου είχε εισέλθει στην πιο σκληρή φάση του όσον αφορά τη λογοκρισία. Μετά τη Ρουμανική Επανάσταση, παραιτήθηκε από τη θέση της στην Cartea Românească. Το 1990, εντάχθηκε στο GDS και έγινε συντάκτρια του περιοδικού του, 22, την επόμενη χρονιά. Για πολλά χρόνια η Ανταμεστεάνου ήταν και εξακολουθεί να είναι μέλος του ρουμανικού κέντρου PEN [1], για μερικά χρόνια επίσης και ως πρόεδρος του. Άλλα λογοτεχνικά της έργα περιλαμβάνουν το Vară-primăvară (μια συλλογή διηγημάτων που δημοσιεύθηκε το 1989), το Obsesia politicii (συνεντεύξεις με πολιτικά πρόσωπα μετά το 1989, 1995), το Cele două Românii (δοκίμια, 2000) και το μυθιστόρημα Întâlnirea (2003). Έχει μεταφράσει στα ρουμανικά το Pierre et Jean του Γκυ ντε Μωπασσάν και το Sans la miséricorde du Christ του Έκτορ Μπιαντσιόττι. Το έργο της Ανταμεστεάνου, το οποίο έχει περιγραφεί ως ρεαλιστικό και, εναλλακτικά, ως «υπερρεαλιστικό», διακρίνεται για τη απεικόνιση της ανθρωπιάς, που φθείρεται κάτω από την ισοπεδωτική πίεση της πεζής πραγματικότητας. Από αυτή την άποψη, οι κριτικοί έχουν αξιολογήσει τη λογοτεχνία της μεταξύ των σημαντικότερων επιτευγμάτων της γενιάς της (μαζί με τα παρόμοια θεματικά μυθιστορήματα και διηγήματα των Νόρμαν Μανέα, Μπέντρος Χορασανγκιάν, Αλεξάντρου Παπιλιάν και Μίρτσεα Νεντελκίου). Οι δυνατές αφηγήσεις της για τις αξίες που υποβαθμίζονται (υπό την πίεση του ολοκληρωτισμού) στηρίζονται στη χρήση ανταγωνιστικών αφηγήσεων και φωνών (όψεις των οποίων περιλαμβάνουν εκείνες νεαρών δημοσίων υπαλλήλων, που αντιλαμβάνονται ότι έχουν κυριευτεί από τη μετριότητα, θυγατέρων, που πιέζονται από κοινωνικές προτεραιότητες ώστε να μην θρηνήσουν τους γονείς τους και των δυστυχισμένων παντρεμένων γυναικών). Είναι αξιοσημείωτη η ακρίβεια της Ανταμεστεάνου στην έκφραση διαφόρων μοτίβων λόγου και συμπεριφοράς. Magda Cârneci, "Gabriela Adameşteanu" στο Λεξικό Λογοτεχνικής Βιογραφίας "Gabriela Adameșteanu" στο Words Without Borders (in γαλλική) Les Belles Etrangères : Συνάντηση 12 Ρουμάνων συγγραφέων Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. (in Romanian) Σύντομο βιογραφικό στο Polirom.ro (in Romanian) Wasted Morning - περιγραφή και σημείωμα συγγραφέα, στο Stilus.ro (in Romanian) Gabriela Adameșteanu, "Nu vă fie frică!" ("Don't Be Afraid!"), στις 22 Απριλίου 2005 (in Romanian) Doina Ioanid, "Un portret în mișcare" ("A portrait in Movement"), στο Observatorul Cultural Αρχειοθετήθηκε 2013-04-16 at Archive.is (in Romanian) Adina Ionescu, Aspecte ale limbajului femeilor în romanul "Dimineață pierdută" de Gabriela Adameșteanu ("Όψεις του γυναικείου διαλόγου στο μυθιστόρημα της Gabriela Adameșteanu Wasted Morning "). αρχείο PDF (in Romanian) Ion Simuț, "Durerile mici" ("The Small Pains"), στο Ziua, 17 Μαρτίου 2003 "Strada Coriolan", απόσπασμα από το Wasted Morning on Words Without Borders ; μετάφραση Patrick Camiller (in Romanian) 22 Ηλεκτρονικό αρχείο Βιογραφία στο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Βερολίνου [1] Σύγχρονοι Ρουμάνοι συγγραφείς