IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιώργος Μπάτης

Ο Γιώργος Μπάτης (πραγματικό όνομα: Γιώργος Τσώρος, Παλιά Λουτρά Μεθάνων, 1885 - Πειραιάς, 10 Μαρτίου 1967), γνωστός και ως Γιώργος Αμπάτης, ήταν Έλληνας μουσικός. Ήταν ένας από τους πρώτους και σημαντικότερους μουσικούς του ρεμπέτικου καθώς επίσης και γνωστός μάγκας του Πειραιά. Είχε μεγάλη αγάπη για τη μουσική και διατηρούσε σημαντική συλλογή μουσικών οργάνων. Είχε πέντε μπουζούκια, δύο μπαγλαμάδες, ένα μισομπούζουκο, μια κιθάρα και μια ρομβία-λατέρνα.

 Γεννήθηκε το 1885 στα Παλαιά Λουτρά του δήμου Μεθάνων και σε ηλικία 8 ετών μετακόμισε οικογενειακώς στον Πειραιά. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄20 άνοιξε χoροδιδασκαλείο το οποίο ονομαζόταν «Κάρμεν». Εργάστηκε ακόμη ως πωλητής αυτοσχέδιων φαρμάκων κατά του πονόδοντου, περιπλανώμενος οδοντογιατρός, μικροπωλητής και ενεχυροδανειστής. Το 1931 άνοιξε ένα καφενείο, το «Ζώρζ Μπατέ», το οποίο αποτέλεσε ένα από τα λίκνα του ρεμπέτικου. Στο καφενείο του σύχναζε και ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης. Τη δεκαετία του ΄30 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική και συνεργάστηκε στενά, με τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστο Δελιά σχηματίζοντας την τετράς την ξακουστή του Πειραιώς. Το 1932 ο Γιώργος Μπάτης κάνει τις πρώτες ηχογραφήσεις των κομματιών του, λίγο πριν από το Μάρκο Βαμβακάρη ο οποίος το ίδιο έτος ηχογράφησε τα ''Αράπ Ζεϊμπέκικο'' (οργανικό) και ''Καραντουζένι''. Δεν άφησε μεγάλη δισκογραφία (μόλις 17 τραγούδια), διότι όπως και πολλοί άλλοι μεγάλοι ρεμπέτες της εποχής (Βαγγέλης Παπάζογλου, Ανέστος Δελιάς, Γιοβάν Τσαούς κ.α.) σταμάτησε να ηχογραφεί το 1936 επειδή αρνείτο να υποβάλλεται στη λογοκρισία από το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά. Πέθανε στις 10 Μαρτίου το 1967 και θάφτηκε αγκαλιά με τον αγαπημένο του μπαγλαμά, όπως ο ίδιος είχε ζητήσει. Κηδευτηκε στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως του Κερατσινίου και μετά από 3 χρόνια τα οστά του μεταφέρθηκαν στην γη των προγόνων του τα Μεθανα. Σαν σήμερα, βιογραφίες - Γιώργος Μπάτης 1890-1967
Βιβλιοθήκη της Σαγκάης

Η Βιβλιοθήκη της Σαγκάης (κινέζικα: 上海 图书馆), η οποία φιλοξενεί επίσης το «Ινστιτούτο Πληροφοριών Επιστήμης και Τεχνολογίας της Σαγκάης», είναι η δημοτική βιβλιοθήκη στη Σαγκάη της Κίνας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στην Κίνα μετά την Εθνική Βιβλιοθήκη του Πεκίνου. Με 24 ορόφους και ύψος 106 μ. είναι η δεύτερη ψηλότερη βιβλιοθήκη στον κόσμο, καθώς και μία από τις μεγαλύτερες. Το κτίριο έχει έναν πύργο που μοιάζει με έναν γιγάντιο φάρο. Η πρώτη βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στη Σαγκάη το 1847.

 Το 1925, η δημιουργείται η πρώτη βιβλιοθήκη της Κίνας, στη Σαγκάη, η "Shanghai East Library". Το 1950, η Επιτροπή Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Σαγκάης ξεκίνησε μία εκστρατεία συλλογής βιβλίων και μετά από περίπου ένα χρόνο η συλλογή έφτασε τους 200.000 τόμους. Πολλοί ακαδημαϊκοί και διάφορες διασημότητες διασημότητες συνεισέφεραν και μερικοί ανάμεσά τους έκαναν μεγάλες δωρεές. Η επιτροπή άρχισε επίσης να αγοράζει βιβλία στο εξωτερικό. Αφού τα σχολεία και τα επιστημονικά ιδρύματα ήταν πλέον στη δικαιοδοσία της κινεζικής κυβέρνησης, οι τελευταίοι ξένοι Ιησουίτες εγκατέλειψαν την πόλη το 1951.Η Βιβλιοθήκη Xujiahui, μαζί με άλλες βιβλιοθήκες που προηγουμένως λειτουργούσαν ξένες ομάδες, τέθηκε υπό τον έλεγχο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Σαγκάης, η οποία ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου 1952. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη δημοτική βιβλιοθήκη στη Σαγκάη. Με την ίδρυση της βιβλιοθήκης στη νέα Κίνα σημειώθηκε ιστορικό βήμα. Η βιβλιοθήκη είχε μια συλλογή άνω των 700.000 τόμων. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Ιστορικών Αρχείων της Σαγκάης (παλαιότερα γνωστή ως ιδιωτική βιβλιοθήκη Hezhong της Σαγκάης που είχε ιδρυθεί το 1939 από τους Jingkui Ye και Yuanji Zhang) και η Βιβλιοθήκη Xujiahui (Bibliotheca Zikawei), η οποία άνοιξε ξανά το 1977, έγιναν επίσης παραρτήματα της Βιβλιοθήκης της Σαγκάης. Ηταν η δεύτερη μεγαλύτερη δημόσια βιβλιοθήκη της Κίνας, όσον αφορά τις συλλογές, τις υπηρεσίες και την επαγγελματική τεχνογνωσία. Τον Οκτώβριο του 1995, η βιβλιοθήκη της Σαγκάης συγχωνεύτηκε με το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Σαγκάης και έγινε η πρώτη Ἐνωση Βιβλιοθηκών και Πληροφοριών σε επαρχιακό επίπεδο. Η βιβλιοθήκη της Σαγκάης με συλλογή πάνω από 56,000,000 τεκμήρια είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Σαγκάη David H. Stam, επιμ. (2001). International Dictionary of Library Histories. Fitzroy Dearborn. ISBN 1579582443. Official website Αρχειοθετήθηκε 2020-06-11 στο Wayback Machine. Οι 10 μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου
MATE

Το MATE (προφορά: «μάτε») είναι ένα περιβάλλον εργασίας (αγγλ. desktop environment) το οποίο βασίζεται στον κώδικα του GNOME 2. Το GNOME 2 δεν αναπτύσσεται πλέον αφού το έχει διαδεχθεί το νεότερο και με σημαντικές διαφορές GNOME 3. Το όνομα "MATE" προέρχεται από ομώνυμο φυτό, που χρησιμοποιείται και για την παρασκευή ενός ροφήματος που είναι πολύ δημοφιλές στην Νότια Αμερική.

 Πολλές από τις εφαρμογές του GNOME μετονομάστηκαν και αναπτύσσονται στα πλαίσια του MATE: Caja διαχειριστής αρχείων (αγγλ. file manager) από τον Nautilus. Pluma text editor από το gedit. Eye of MATE Πρόγραμμα προβολής εικόνων από το Eye of GNOME. Atril Πρόγραμμα προβολής εγγράφων από το Evince. Engrampa Εργαλείο συμπίεσης αρχείων από το File Roller. MATE Terminal Τερματικό από το GNOME Terminal. Το MATE είναι προεπιλεγμένο περιβάλλον εργασίας για το Linux Mint από την έκδοση 12 Lisa, το Linux Mint Debian Edition 201303, το Snowlinux 2 "Cream", το Sabayon Linux 10, και το Fedora 18. Το MATE είναι επίσης διαθέσιμο για εγκατάσταση με λειτουργικά συστήματα όπως τα Arch Linux, Debian, openSuse, Ubuntu, PCLinuxOS, Point Linux, Salix OS και άλλα. Το MATE μπορεί ακόμη να εγκατασταθεί σε συστήματα BSD όπως τα GhostBSD, PC-BSD και FreeBSD. Cinnamon GNOME KDE LXDE Xfce Mate-Homepage (Αγγλικά)
Χρήστος Πετρινιώτης

Ο Χρήστος Πετρινιώτης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με όλες τις Εθνικές Ομάδες των Υποδομών, γεννημένος στις 12 Απριλίου του 1958. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2016 απεβίωσε στην Αθήνα, νικημένος στα 57 του χρόνια από τον καρκίνο (νοσηλευόταν στο νοσοκομείο "Άγιος Σάββας) και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο κοιμητήριο του χωριού του.

 Αγωνίσθηκε ως επιθετικός ξεκινώντας σε ηλικία 16 ετών το 1974 από τον ερασιτεχνικό σύλλογο Γ.Σ. Πατησίων που αγωνιζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών (ήταν συμπαίκτες με το Δημήτρη Πίττα). Στη συνέχεια έκανε αξιοσημείωτη επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα σε διάφορες ομάδες, όπως οι Φωστήρας (έπαιξε από την περίοδο 1976-77), Παναθηναϊκός, Απόλλων Αθηνών, ΠΑΣ Γιάννινα, Προοδευτική, η Παναχαϊκή, Παναιτωλικός και ο Α.Π.Σ. Κόρινθος. Τερμάτισε τη σταδιοδρομία του στο σύλλογο της γενέτειράς του, τον Τοξότη Μπολατίου (Ε.Π.Σ. Κορινθίας). Στην Α΄ Εθνική κατηγορία είχε λάβει μέρος σε 66 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και είχε πετύχει 12 τέρματα. Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας διατέλεσε προπονητής σε πολλούς συλλόγους των χαμηλότερων Εθνικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων ο Παναιγιάλειος, η Θύελλα Πατρών, η Κόρινθος, ο ΠΑΟ Λουτρακίου κ.α. Διεθνής ιστοσελίδα για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994 - 1998 "60 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", Αθήνα 2000
Σωτήρης Κωστόπουλος

Ο Σωτήρης Κωστόπουλος (γένν. 23 Ιουνίου 1943) είναι Έλληνας πολιτικός επιστήμων, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ και στη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ και ένας από τους συγγραφείς της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη το 1974. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας, κυβερνητικός εκπρόσωπος και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

 Γεννήθηκε στο Ελαιοχώρι Αχαΐας και μεγάλωσε στην Πάτρα. Οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου από νεαρή ηλικία, προδικτατορικά ήταν μέλος της Ένωσης Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ), της νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Παβίας (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ανώτατων Διεθνών Σπουδών της Γενεύης στην Ελβετία, και στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών της ίδιας πόλης. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και ιταλικά. Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967 συμμετείχε στην ίδρυση του ΠΑΚ το 1968 και μεταπολιτευτικά δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ, συμβάλλοντας στη συγγραφή της ιδρυτικής του διακήρυξης, ενώ παράλληλα ήταν εκδότης της κομματικής εφημερίδας «Εξόρμηση» και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.Μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Αύγουστο του 1985. Στη συνέχεια ανέλαβε σύμβουλος του πρωθυπουργού επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας έως το Μάρτιο του 1987, οπότε και ξαναδιορίστηκε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, έως το Νοέμβριο του 1988. Τότε ανέλαβε καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου, μέχρι τον Ιούνιο του 1989, όταν τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας ως ευρωβουλευτής την πενταετία 1989-1994.Έχει εκδώσει 28 βιβλία και μελέτες. Γνωστά και πολυσυζητημένα ήταν τα βιβλία του «Η Αμφιλεγόμενη Πενταετία: ΚΚΕ 1936-1941» και «Η Τρομοκρατία». Μάλιστα το βιβλίο του για την τρομοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί ως βασικό ανάγνωσμα από αναλυτές της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, αλλά και από τρομοκράτες: κατά τη διάρκεια της σύλληψης μελών της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και της εφόδου στη γιάφκα τους στο Χαλάνδρι, βρέθηκαν αντίτυπα του βιβλίου.
Ντρορ Χάτζατζ

Ο Ντρορ Χάτζατζ ( εβραϊκά: דרור חג'ג'‎ , γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1978) είναι Ισραηλινός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, τυνησιακής-εβραϊκής καταγωγής. Παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ. Τελευταία έπαιξε με τον επαγγελματικό σύλλογο Μακάμπι Ασντόντ . Έπαιξε και στην Εθνική Ισραήλ .

 Ο Χάτζατζ ήταν ο 6ος Παίχτης της Χρονιάς στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα του 2004. Το 2008, ο Χάτζατζ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα της Ευρωλίγκας Μακάμπι Τελ Αβίβ . Στις 12 Αυγούστου 2009 αφέθηκε ελεύθερος από το συμβόλαιό του και υπέγραψε με την Ισραηλινή δευτεραθλήτρια Μακάμπι Χάιφα . Μακάμπι Ρισόν Λεζιόν (1996–1997) Χάποελ Μπατ Γιαμ (1997–1998) Μακάμπι Γκιβάτ Σμουέλ (1998–2001) Χάποελ Τελ Αβίβ (2001–2004) Πας-Παρτού Λέουβεν (2004–2005) ΑΕΚ (2005–2006) Μαϊάμι Χιτ (2006) Χάποελ Ιερουσαλήμ (2006–2008) Μακάμπι Τελ Αβίβ (2008–2009) Μακάμπι Χάιφα (2009–2010) Έλιτζουρ Ασκελόν (2010–2011) Μακάμπι Ασντόντ (2011–2013) Μακάμπι Ρισόν Λεζιόν (2013–2014) Μακάμπι Ασντόντ (2014–2015) Εθνική ομάδα Ισραήλ ( Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα 2005, 2007 ) Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ισραηλινού Πρωταθλήματος Ο Ντρορ Χάτζατζ στην Ιστοσελίδα του Σαφσάλ Ο Ντρος Χάτζατζ στην Ιστοσελίδα της Ευρωλίγκας
Google Docs

Το Google Docs ή Έγγραφα Google είναι επεξεργαστής εγγράφου που αποτελεί τμήμα ενός δωρεάν διαδικτυακού λογισμικού (web-based) «σουίτας γραφείου», το οποίο προσφέρεται από την Google στο πλαίσιο της υπηρεσίας Google Drive. Είναι διαδικτυακή εφαρμογή, χαρακτηριστικό που σημαίνει ότι δεν απαιτεί εγκατάσταση σε κάποιο συγκεκριμένο υπολογιστή. Δηλαδή για την χρήση της από έναν υπολογιστή αρκεί η λειτουργία ενός περιηγητή διαδικτύου (web browser) και η σύνδεση στο Διαδίκτυο (internet). Το λογισμικό και τα δεδομένα που αυτό διαχειρίζεται βρίσκονται αποθηκευμένα σε απομακρυσμένους εξυπηρετητές (servers), και πιο συγκεκριμένα στους εξυπηρετητές της Google. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έναν υπολογιστή γραφείου (π.χ. PC) ή από μια φορητή συσκευή, όπως ένα Smartphone ή ένα tablet.Η εφαρμογή αποθηκεύει αυτόματα τις αλλαγές κατά την διάρκεια της πληκτρολόγησης, οπότε δεν απαιτείται κάποια ξεχωριστή ενέργεια αποθήκευσης από τον χρήστη. Διατηρείται όλο το ιστορικό των αλλαγών, οπότε μπορούν να ανακληθούν παλιότερες εκδόσεις ταξινομημένες κατά ημερομηνία και χρήστη. Είναι συμβατό με τα αρχεία του Microsoft Office.Η υπηρεσία Google Drive, εκτώς από το Google Docs, περιλαμβάνει τα Google Sheets και τα Google Slides, τα οποία είναι εφαρμογές λογιστικών φύλλων (spreadsheet) και παρουσίασης (presentation).

 Η υπηρεσία Goodle Docs προήλθε από από το λογισμικό Writely. Το Writely ήταν ένα διαδικτυακό λογισμικό (web-based) επεξεργαστή εγγράφου που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2005 από την εταιρεία λογισμικού Upstartle. Οι προγραμματιστές Sam Schillace, Steve Newman και Claudia Carpenter, ξεκίνησαν το Writely σαν μια δοκιμή των δυνατοτήτων της νέας τότε τεχνολογίας Ajax, η οποία επέτρεπε την επιλεκτική μεταβολή του περιεχομένου ενός προγράμματος περιήγησης (web Browser) από τον χρήστη. Στις 9 Μάρτιο του 2006, η Google εξαγοράζει την Upstartle (μαζί και το Writely), έναντι ποσού που δεν δημοσιοποιήθηκε. Με αυτή την αγορά η Google ανταγωνίζεται την Microsoft, η οποία κυριαρχεί με το Microsoft Word στους επεξεργαστές εγγράφων. Θα μπορούσε και η Microsoft να εξαγοράσει μια εταιρεία που διαθέτει παρόμοιο λογισμικό αλλά τότε θα μείωνε τις πωλήσεις στο Microsoft Word που είναι δικό της προϊόν. Η Microsoft με το πακέτο Microsoft Office κατείχε το 95% των πωλήσεων το 2005 στις «σουίτες γραφείου» σύμφωνα με την εταιρεία έρευνας αγοράς NPD. Writely, η διαδικτυακή εφαρμογή από την οποία προήλθε το Google Docs. Google Drive, η υπηρεσία που περιέχει τα Google Docs. Κατάλογος προϊόντων της Google, όπου περιλαμβάνονται όλες οι Υπηρεσίες Αναζήτησης, Επικοινωνίας, Διαφήμισης, κλπ. (Αγγλικά) Google Docs, η αγγλική έκδοση του επίσημου ιστότοπου (website).
Οίκος του Λίχτενσταϊν

O Οίκος του Λίχτενσταϊν (ορθότερα Λήχτενσταϊν), γερμ. Haus von Liechtenstein, είναι ένας ευγενής Οίκος, από τον οποίο προέρχεται ο πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν. Οι προϋποθέσεις της διαδοχής του και άλλα θέματα του Οίκου καθορίζονται από τους Θεσμούς του Οίκου, οι οποίοι μπορούν να τροποποιηθούν από τα μέλη του, όχι όμως από την κυβέρνηση ή το κοινοβούλιο του κρατιδίου.

 Ο Οίκος προέρχεται από το κάστρο Λίχτενσταϊν στο Μαρία Έντσερσντορφ της Κάτω (δηλ. Βορειοανατολικής) Αυστρίας, το οποίο ο Οίκος κατείχε τουλάχιστον από το 1140 ως τον 13ο αιώνα και από το 1807 ως τώρα. Ο Ερρίκος Α΄ (απεβ. 1265) ήταν κύριος του Νίκολσμπουρκ, Λίχτενσταϊν και Πέτρονελλ. Με το πέρασμα των αιώνων ο Οίκος απέκτησε τεράστιες εκτάσεις γης στην Κάτω Αυστρία, τη Στυρία (Νοτιοανατολική Αυστρία) και πιο βόρεια στη Μοραβία και τη Σιλεσία. Όλες οι εκτάσεις ήταν φέουδα υποτελή σε άλλους, κυρίως μέλη του Οίκου των Αψβούργων, στους οποίους μερικοί πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν υπηρέτησαν ως σύμβουλοι. Επειδή έτσι δεν υπαγόταν απευθείας στον βασιλιά της Γερμανίας, οι πρίγκιπες δεν μπορούσαν να συμμετέχουν στη Συνέλευση (λατιν. Diet, γερμ. Reichstag). H άμεση εκπροσώπηση θα πρόσθετε κύρος και οι γαίες θα εξαρτιόταν απευθείας (immediate) από τον βασιλιά. Για τον σκοπό αυτό ο επικεφαλής του Οίκου αγόρασε το 1699 τη μικρότατη κυριότητα του Σέλλενμπερκ από τους Χόχενεμς και το 1712 την κομητεία του Βάντουτς, φέουδα που δεν ήταν υποτελή σε κάποιον, αλλά εξαρτιόταν απευθείας από τον βασιλιά. Έτσι όταν το 1719 ολοκληρώθηκε η αγορά, ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων αρχιδούκας της Αυστρίας ένωσε τα δύο φέουδα σε μία ιδιοκτησία, που αναβαθμίστηκε σε πριγκιπάτο -με πρίγκιπα τον Αντώνιο-Φλωριανό- υποτελές της Αυστρίας. Η περιοχή πήρε το όνομα τού Οίκου, Λίχτενσταϊν, και από τότε έγινε μέλος του βασιλείου. Οι πρίγκιπές του ζούσαν στη Βιέννη και δεν πάτησαν για δεκαετίες το πόδι τους στο Λίχτενσταϊν, απόδειξη της σκοπιμότητας της αγοράς. Το 1806 ο Ναπολέων Α΄ κατάργησε το βασίλειο (την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους) και κήρυξε το κρατίδιο αυτόνομο. Έτσι μετά το Συνέδριο της Βιέννης ο πρίγκιπας κυβερνούσε ένα κυρίαρχο (Ανεξάρτητο) κρατίδιο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1993, τα μέλη του Οίκου (και εκτός του πρίγκιπα που έχει την εξουσία) φέρουν τον τίτλο του πρίγκιπα (της πριγκίπισσας) τού Λίχτενσταϊν και του κόμη (της κόμισσας) του Ρήτμπερκ. Princely House of Liechtenstein. House Laws Archived 2012-06-15 at the Wayback Machine. Κατάλογος Πριγκίπων του Λίχτενσταϊν
Πάιονηρ 3

Το Πάιονηρ 3 ( Pioneer III Probe ) ήταν ένα διαστημικό σκάφος που ξεκίνησε στις 5:45:12 UTC στις 6 Δεκεμβρίου 1958 από την Αμερικάνικη Βαλλιστική Αντιπροσωπεία Βλημάτων Στρατού, σε συνδυασμό με την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA). Αυτό το διαστημικό σκάφος προοριζόταν ως μια σεληνιακή αποστολή, αλλά δεν κατάφερε να πάει πέρα από το φεγγάρι και σε ηλιοκεντρική τροχιά, όπως είχε προγραμματιστεί, αλλά κατέληξε σε υψόμετρο 102.360 χιλιομέτρων προτού πέσει και πάλι στη Γη. Οι αναθεωρημένοι στόχοι του διαστημικού σκάφους ήταν για τη μέτρηση ακτινοβολίας στις Ζώνες Βαν Άλεν.

 Το σχέδιο πτήσης του Πάιονηρ 3 ήταν να περάσει δίπλα από το φεγγάρι μετά από 33,75 ώρες και στη συνέχεια να μπει σε ηλιακή τροχιά. Ωστόσο, ο κινητήρας έσβησε, λόγω έλλειψης καυσίμων, 3,7 δευτερόλεπτα μετά από την εκτόξευσή του και να εμποδίσει το διαστημικό σκάφος να φτάσει την ταχύτητα διαφυγής. Η γωνία ήταν περίπου 71 μοιρών αντί την προβλεπόμενη 68 μοιρών. Το διαστημικό σκάφος έφτασε σε υψόμετρο 102.360 χιλιομέτρων πριν πέσει πίσω στη Γη. Επανήλθε στη γήινη ατμόσφαιρα και κάηκε πάνω από την Αφρική στις 7 Δεκεμβρίου στις 19:51 UTC περίπου (14:51 EST). Το διαστημικό σκάφος επέστρεψε πληροφορίες για περίπου 25 ώρες από τις 38 ώρες της 6 λεπτά ταξιδιού. Τις υπόλοιπες 13 ώρες το σήμα δεν ήταν καλό λόγω της θέσης των δύο σταθμών παρακολούθησης. Η πληροφορίες που επέστρεψαν έδειξαν ότι η εσωτερική θερμοκρασία παρέμεινε περίπου 43° C κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της περιόδου. Παρόλο που το Πάιονηρ 3 δεν μπόρεσε να προσεγγίσει τη Σελήνη, τα στοιχεία που μας έδωσε είχαν ιδιαίτερη αξία για τον Τζέιμς Βαν Άλεν. Το δεδομένα του Πάιονηρ 3, εκτός από τα δεδομένα από τις προηγούμενες αποστολές Explorer 1 και Explorer 3, οδήγησαν στην ανακάλυψη μιας δεύτερης ζώνης ακτινοβολίας γύρω από τη Γη. Η παγιδευμένη ακτινοβολία ξεκινά σε ύψος μερικών εκατοντάδων μιλίων από τη Γη (σε μία ζώνη που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από το Σπούτνικ 2 και Σπούτνικ 3) και εκτείνεται για αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα στο διάστημα. Οι Ζώνες Βαν Άλεν γύρω από τη Γη παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Βαν Άλεν, από τον οποίον πήραν και το όνομά τους. NSSDC Master Catalog: Spacecraft Pioneer 3 Αρχειοθετήθηκε 2007-11-11 στο Wayback Machine. Pioneer III probe
Λούπος του Σπολέτο

Ο Λούπος / Λούπος, Lupus (άκμασε 745 - 751) κυβέρνησε το δουκάτο του Σπολέτο από το 745 έως το 751. Ήταν σχετικά ανεξάρτητος από τη βασιλική εξουσία των Λομβαρδών.

 Έκανε πολλές δωρεές στο αβαείο της Φάρφα και είχε στενή σχέση με τον ηγούμενο Φούλκοαλντ. Μετά το τέλος του, το δουκάτο πιθανότατα καταλήφθηκε από τον Αϊστούλφο και στη συνέχεια παραχωρήθηκε σε έναν Ούνουλφ για ένα σύντομο διάστημα. Χότζκιν, Τόμας . Η Ιταλία και οι εισβολείς της . Clarendon Press: 1895.
Fly Air

Η Fly Air (Fly Havayolu Tasimacilik A.Ş.) είναι μία αεροπορική εταιρεία με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Αν και ιδρύθηκε ως εταιρεία ναυλωμένων πτήσεων (charter), πλέον δραστηριοποιείται και με τακτικές (προγραμματισμένες) πτήσεις.

 IATA: F2 ICAO: FLM Callsign: Fly World Η εταιρεία ιδρύθηκε και ξεκίνησε την πτητική εκμετάλλευση το 2002. Ουσιαστικά δημιουργήθηκε από τις στάχτες της Air Anatolia. Λειτουργεί σε συνεργασία με τον όμιλο Peksen Group, που εδρεύει στην Τραπεζούντα. Τον Οκτώβριο του 2003 ξεκίνησε τα εσωτερικά δρομολόγια. Η Fly Air πετάει με προγραμματισμένες πτήσεις στους ακόλουθους προορισμούς (στοιχεία Ιανουαρίου 2005): Εσωτερικού: Άγκυρα, Αττάλεια, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη. Εξωτερικού: Αιντχόβεν, Άμστερνταμ, Βρυξέλλες, και Ζυρίχη. Ο στόλος της Fly Air έχει ως εξής: 2 Airbus A300B2 2 Airbus A300B4 1 Boeing 737-300 1 McDonnell Douglas MD-82 1 McDonnell Douglas MD-83 Ιστότοπος της Fly Air [1] Λεπτομέρειες στόλου της Fly Air [2] Διαβάστε τα σχόλια επιβατών της Fly Air [3]
Διάτμηση

Διάτμηση ονομάζεται η καταπόνηση που εμφανίζεται σε ένα σώμα όταν δύο ίσες και αντίθετες δυνάμεις ενεργούν κάθετα στον άξονα του. Στη μηχανική διατμητική τάση ονομάζεται το πηλίκο της παράλληλης ή εφαπτομενικής δύναμης που εφαρμόζεται σε μια διατομή του υλικού προς την επιφάνεια της διατομής. Δηλαδή η διατμητική τάση είναι η τάση που είναι παράλληλη στο επίπεδο της διατομής. Συμβολίζεται δε με το ελληνικό μικρόγραμμα τ (ταυ). Μονάδα μέτρησης της διατμητικής τάσης στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) είναι το πασκάλ που είναι ίσο με 1 Νιούτον (μονάδα ασκούμενης δύναμης) ανά τετραγωνικό μέτρο (μέτρο επιφάνειας εφαρμογής στο SI).

 Διατμητικές τάσεις εμφανίζονται και στο εσωτερικό στοιχείων που καταπονούνται από στρέψη λόγω στης στροφής κάθε διατομής σε σχέση με την επόμενη. Ειδικότερα, στη μηχανική των ρευστών η διατμητική τάση είναι η δύναμη που συνηθέστερα παραμορφώνει τα ρευστά, στη ροή τους, ανεξάρτητα το πόσο μικρή μπορεί να είναι. Ως διατμητική τάση χαρακτηρίζεται το πηλίκο της παράλληλης ή εφαπτομενικής δύναμης που εφαρμόζεται σε μια επιφάνεια ρευστού, προς το εμβαδόν της επιφάνειας αυτής. Συνέπεια του παραπάνω ορισμού είναι ότι κάθε ρευστό (υγρό ή αέριο) που βρίσκεται σε ισορροπία δε δέχεται διατμητική τάση. Η Διατμητική τάση εφαρμόζεται εφαπτομενικά σε αντίθεση με την πίεση που εφαρμόζεται κάθετα στην επιφάνεια του ρευστού. Τύπος: τ = F / A, όπου F η παράλληλη συνιστώσα της δύναμης εφαρμογής και Α η επιφάνεια εφαρμογής. Παναγιώτης Α. Βουθούνης Τεχνική μηχανική αντοχή των υλικών, Αθήνα, 1993 Γ.Ι. Τσαμασφύρος Μηχανική παραμορφώσιμων σωμάτων Τόμος Ι και ΙΙ, 1990 Εκδόσεις Συμμετρία
Ταυτότητα του Όιλερ

Στη μαθηματική ανάλυση, η ταυτότητα του Όιλερ , είναι η εξίσωση e i π + 1 = 0 , {\displaystyle e^{i\pi }+1=0,\,\!} όπου e {\displaystyle e\,\!} είναι ο αριθμός του Όιλερ, η βάση των φυσικών λογαρίθμων, i {\displaystyle i\,\!} είναι ο φανταστικός αριθμός του οποίου το τετράγωνο ισούται με μείον ένα, και π {\displaystyle \pi \,\!} ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του.Πήρε το όνομά της από τον Λέοναρντ Όιλερ και μερικές φορές είναι γνωστή και ως εξίσωση του Όιλερ.

 Η ταυτότητα είναι μια ειδική περίπτωση του τύπου του Όιλερ, σύμφωνα με την οποία e i x = cos ⁡ x + i sin ⁡ x {\displaystyle e^{ix}=\cos x+i\sin x\,\!} για κάθε πραγματικό αριθμό x και όπου οι μονάδες δίνονται σε ακτίνια. Συγκεκριμένα, αν x = π , {\displaystyle x=\pi ,\,\!} τότε e i π = cos ⁡ π + i sin ⁡ π . {\displaystyle e^{i\pi }=\cos \pi +i\sin \pi .\,\!} Αφού cos ⁡ π = − 1 {\displaystyle \cos \pi =-1\quad } και sin ⁡ π = 0 {\displaystyle \quad \sin \pi =0} ,συνεπώς, e i π = − 1 {\displaystyle e^{i\pi }=-1\,\!} που δίνει την ταυτότητα e i π + 1 = 0. {\displaystyle e^{i\pi }+1=0.\,\!} Αν και ο Όιλερ έγραψε για τη φόρμουλά του συνδέοντας το e με τους όρους ημίτονο και συνημίτονο, δεν υπάρχει πουθενά αναφορά ότι ο ίδιος απέδειξε την απλοποιημένη μορφή της ταυτότητας. Ακόμα η ίδια η φόρμουλα είναι πιθανό να ήταν γνωστή πριν από τον Όιλερ. Είναι λοιπόν αδύνατο να απαντηθεί το ερώτημα αν η ταυτότητα μπορεί να αποδοθεί στον Όιλερ. Τύπος του Όιλερ e (μαθηματική σταθερά)
Αθάνατοι (Περσική Αυτοκρατορία)

Οι Αθάνατοι (αρχ. ελλ.: Ἀθάνατοι, περσ.: سپاه جاودان) ήταν ο πυρήνας του περσικού στρατού, κατά τα χρόνια των Αχαιμενιδών. Αποτελούνταν από άριστα εκπαιδευμένους Ελαμίτες, Μήδους και Πέρσες πολεμιστές. Οι αρχαίοι Έλληνες τους αποκαλούσαν και Μύριους Αθανάτους, επειδή όταν ένας άντρας έπεφτε στη μάχη τον αντικαθιστούσε αμέσως κάποιος άλλος και έτσι το σώμα διατηρούσε την δύναμη των 10.000 στρατιωτών. Ο όρος αποδίδεται στον Ηρόδοτο.

 Οι Αθάνατοι φέραν μεγάλη ασπίδα με δερμάτινη επικάλυψη, η οποία όμως ήταν ασθενής. Κάτω από τον πολύχρωμο μανδύα τους φορούσαν μεταλλικό πουκάμισο, ενώ στο κεφάλι φορούσαν υφασμάτινο σκούφο ή τιάρα. Στη μάχη φέραν κοντό δόρυ, σπαθί ή μεγάλο εγχειρίδιο, τόξο και βέλη. Μάλιστα, το δόρυ αποτελούσε και μέσο διάκρισης των απλών στρατιωτών από τους αξιωματικούς, καθώς η κεφαλή των πρώτων ήταν από ασήμι και των δεύτερων από χρυσό. Κατά την περσική εισβολή στην Ελλάδα, οι Αθάνατοι χρησίμευαν όχι μόνο ως στρατιωτικό σώμα, αλλά και ως προσωπική φρουρά του Δαρείου Α' και του Ξέρξη Α'. Παρόλο που αποτελούσαν το εκλεκτό σώμα του περσικού στρατού, δεν ήταν και καλύτερα οπλισμένοι από τους οπλίτες που αντιμετώπισαν. Η ασπίδα τους μπορούσε να διατρηθεί εύκολα από το μακρύ δόρυ των Ελλήνων, ενώ ο σκούφος στο κεφάλι δεν παρείχε καμία προστασία από το σπαθί τους. Επίσης, η αντοχή του σιδηροπουκάμισού τους δεν μπορούσε να συγκριθεί με την αντίστοιχη των ελληνικών θωράκων. Time-Life Παγκόσμια Ιστορία. Τόμος 3. Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος
Κυβερνείο Χελουάν

To Κυβερνείο της Χελουάν (αραβικά :محافظة حلوان ) ήταν διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Βρισκόταν στο Δέλτα του Νείλου στην Κάτω Αίγυπτο με πρωτεύουσα την Χελουάν.

 Το Κυβερνείο δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2008 με εδάφη που αποσπάστηκαν από το Κυβερνείο Καΐρου. Δημιουργήθηκε με ένα προεδρικό διάταγμα προκειμένου να ελαφρύνει διοικητικά το βάρος που διατίθενται στο Κάιρο, μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες επαρχίες της Αιγύπτου. Η πόλη της Χελουάν έγινε η πρωτεύουσα του Κυβερνείου, το οποίο περιλάμβανε τα περισσότερα από τα ανατολικά προάστια του Καΐρου, κυρίως την εύπορη γειτονιά του Μααντί. Τον Απρίλιο του 2011, ο πρωθυπουργός Εσσάμ Σχαράφ κατήργησε το Κυβερνείο και ενσωμάτωσε τα εδάφη του στο Κυβερνείο Καΐρου.
Τα Μυαλά που Κουβαλάς

Τα Μυαλά που Κουβαλάς (αγγλικά: Inside Out) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2015. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Πιτ Ντόκτερ και το σενάριο έγραψαν ο ίδιος και οι Μεγκ Λεφόβ και Τζος Κούλεϊ. Είναι η 15η ταινία της Pixar. Τις φωνές τους δανείζουν οι Έιμι Πόλερ, Φίλις Σμιθ, Ρίτσαρντ Κάιντ, Λούις Μπλακ, Μπίλ Χέιντερ και Μίντι Κάλινγκ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Μαΐου 2015 στις Κάνες και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Ιουνίου και σε μορφή 3D. Στην Ελλάδα διανεμήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου από την εταιρία feelgood.

 Η 11χρονη Ράιλι μετακομίζει με την οικογένειά της από την Μινεσότα στο Σαν Φρανσίσκο, και τα πέντε συναισθήματα της, η Χαρά, η Λύπη, ο Θυμός, ο Φόβος και η Αηδία πρέπει να φροντίσουν να είναι χαρούμενη. Όμως κάτι πάει στραβά όταν η Λύπη αγγίζει καταλάθος μια χαρούμενη μνήμη, μετατρέποντάς την σε λυπημένη, που θα οδηγήσει την ίδια και την Χαρά σε ένα ταξίδι στο μυαλό της Ράιλι. Είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια, γεμάτη με δράση, περιπέτεια και φαντασία. Ο Θυμός, ένα θυμωμένο τέρας, διαβάζει μια εφημερίδα αφού φάει το φαγητό του. Μετά όμως θέλει να φάει κι επιδόρπιο και γι' αυτό το λόγο όσο διαβάζει την εφημερίδα, διαβάζει ''όχι επιδόρπιο'' που εννοεί ότι αυτός που το έγραψε νόμιζε ότι ο Θυμός δεν έφαγε το φαγητό του, άρα δε θα φάει ούτε επιδόρπιο. Ηθοποιοί και Χαρακτήρες Έιμι Πόλερ (Νάντια Κοντογεώργη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Χαράς Φίλις Σμιθ (Άντρια Ράπτη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Λύπης Ρίτσαρντ Κάιντ (Τηλέμαχος Κρεβάικας στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του Μπίνγκ Μπόνγκ Λούις Μπλακ (Κώστας Δαρλάσης στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του Θυμού Μπίλ Χέιντερ (Λευτέρης Ελευθερίου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του Φόβου Μίντι Κάλινγκ (Μαρίνα Σαμαράκου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Αηδίας Κέιτλιν Ντίας (Ναταλία Παρτσινέβελου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Ράιλι Άντερσεν Νταϊάν Λέιν (Μαρία Πλακίδη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Τζίλ Άντερσεν Κάιλ ΜακΛάχλαν (Χρήστος Θάνος στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του Μπίλ Άντερσεν Με προϋπολογισμό 175 εκατομμύρια δολάρια το "Τα Μυαλά που Κουβαλάς" έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με 90,4 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 356,9 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 501, εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 858 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Μυαλά που Κουβαλάς στο IMDb
Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά

Ο αντισυνταγματάρχης Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά (Désiré Rakotoarijaona, γεννημένος 19 Ιουνίου 1934) είναι πρώην στρατιωτικός και πρώην πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού από το 1977 ως το 1988.

 Γεννήθηκε το 1934. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ντιντιέ Ρατσιράκα, όταν ακόμα στη χώρα επικρατούσε μονοκομματικό καθεστώς. Ο Ρακοτοαριζαονά χρημάτισε στο πρωθυπουργικό αξίωμα από την 1η Αυγούστου του 1977 ως τις 12 Φεβρουαρίου του 1988 , οπότε αντικαταστάθηκε από τον Βικτόρ Ραμαχατρά. Στις προεδρικές εκλογές του 1996 ο Ρακοτοαριζαονά κατήλθε υποψήφιος και ήρθε τελευταίος σε σύνολο 15 υποψηφίων με 0,37% των ψήφων. Αυτό είχε αποτέλεσμα τον τερματισμό της πολιτικής του καριέρας.
Ελληνικό Νοσοκομείο του Βαλουκλή

Το Ελληνικό Νοσοκομείο του Βαλουκλή ή Ελληνικό Νοσοκομείο Βαλουκλή (Τούρκικα: Balıklı Rum Hastanesi) είναι ένα ίδρυμα φροντίδας υγείας στο Βαλουκλή στη γειτονιά του Γεντί Κουλέ της Κωνσταντινούπολης. Iδρύθηκε τον 18ο αιώνα και συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα από την ελληνική κοινότητα της Τουρκίας.

 Το 2011, το νοσοκομείο είχε 39 γιατρούς, 98 νοσηλευτές και άλλο προσωπικό. Συνολικά εργάζονται εκεί 440 άνθρωποι, ανάμεσά τους και μέλη της ελληνικής κοινότητας. Ebrahimnejad, Hormoz (2009). The development of modern medicine in non-western countries: Historical perspectives (Paperback ed.). London: Routledge. pp. 91–92. ISBN 9780415447423 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Balıklı Greek Hospital στο Wikimedia Commons
663 Γερλίνδη

Η Γερλίνδη (Gerlinde) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,21. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Γερλίνδης εκτιμάται σε 100,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0359. Η Γερλίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 14 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γάλα αμυγδάλου

Το γάλα αμυγδάλου είναι ένα φυτικό γάλα με κρεμώδη υφή και γεύση καρυοειδή. Δεν περιέχει χοληστερόλη ούτε λακτόζη και συχνά καταναλώνεται από τους πάσχοντες από δυσανεξία στη λακτόζη και σε άλλους που θέλουν να αποφύγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των vegans. Το εμπορικό γάλα αμυγδάλου έρχεται γλυκό, χωρίς ζάχαρη, απλό, με γεύσεις βανίλιας και σοκολάτας και είναι συνήθως εμπλουτισμένο με βιταμίνες. Μπορεί επίσης να παραχθεί και οικιακά, χρησιμοποιώντας ένα μπλέντερ, αμύγδαλα και νερό.Στις ΗΠΑ, οι πωλήσεις γάλακτος αμυγδάλου ξεπέρασαν το 2013, αυτές του γάλακτος σόγιας και από το Μάιο του 2014, περιελάμβαναν τα δύο τρίτα των φυτικών γαλάτων της αγοράς. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι πωλήσεις γάλακτος αμυγδάλου αυξήθηκαν το 2011, από 36 εκατ. λίτρα σε 92 εκατ. λίτρα το 2013.

 Στον Μεσαίωνα, το γάλα αμυγδάλου ήταν γνωστό τόσο στον Ισλαμικό κόσμο όσο και στην Χριστιανοσύνη. Ως ένα κάρυο (τον "καρπό του φυτού"), είναι κατάλληλο για κατανάλωση κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Το γάλα αμυγδάλου ήταν η βάση της μεσαιωνικής κουζίνας, επειδή το αγελαδινό γάλα δεν μπορούσε να διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να αλλοιωθεί.Ιστορικά, το γάλα αμυγδάλου, στα Αγγλικά ονομάζεται επίσης και amygdalate μετά από την Ελληνική λέξη αμυγδαλή (amygdalē) για το αμύγδαλο. Καταναλωνόταν σε μια περιοχή που εκτεινόταν από την Ιβηρική Χερσόνησο έως την Ανατολική Ασία. Το «Le Viandier», μια συλλογή συνταγών του 14ου αιώνα, περιέχει μια συνταγή με γάλα αμυγδάλου και συνιστά τη χρήση κατά τις ημέρες νηστείας, αντί του ζωικού γάλακτος. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το γάλα αμυγδάλου παρέμεινε έως τις αρχές του 2000, μια σχετικά σημαντική τροφή υγιεινής διατροφής, όταν άρχισε να αυξάνει η δημοτικότητά του. Μόνο για το 2011, οι πωλήσεις γάλακτος αμυγδάλου αυξήθηκαν κατά 79%. Το 2013, ξεπέρασε το γάλα σόγιας ως το πιο δημοφιλές φυτικό-γάλα στις ΗΠΑ. Από το 2014 περιελάμβανε το 60 τοις εκατό των πωλήσεων του φυτικού-γάλακτος και το 4,1% των συνολικών πωλήσεων γάλακτος στις ΗΠΑ.Δημοφιλείς μάρκες γάλακτος αμυγδάλου περιλαμβάνουν τις Blue Diamond Growers (με το «Almond Breeze») και WhiteWave Foods (με τα «So Delicious» και «Silk»). Εάν δεν εμπλουτιστεί, το γάλα αμυγδάλου έχει λιγότερη βιταμίνη D απ'ότι το εμπλουτισμένο αγελαδινό γάλα· στην Βόρεια Αμερική το αγελαδινό γάλα πρέπει να εμπλουτιστεί με βιταμίνη D, αλλά οι βιταμίνες προστίθενται στα φυτικά γάλατα σε εθελοντική βάση. Λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες, το γάλα αμυγδάλου δεν είναι η κατάλληλη αντικατάσταση για το μητρικό γάλα, το αγελαδινό γάλα ή υδρολυμένους τύπους για παιδιά κάτω των δυο ετών. (*) 15% της ΔΤΑ (**) 30% της ΔΤΑ ΔΤΑ = Διατροφική Τιμή Αναφοράς Η βασική μέθοδος της σύγχρονης οικιακής παραγωγής γάλακτος αμυγδάλου είναι το άλεσμα των αμυγδάλων σε μπλέντερ μαζί με νερό, εν συνεχεία το σούρωμα του αμυγδαλοπολτού (ψαχνό) με τη βοήθεια ενός σουρωτηριού, με τουλουπάνι, ή σακούλα καρυογάλακτος. Το γάλα αμυγδάλου είναι επίσης δυνατόν να παρασκευαστεί με την προσθήκη νερού στο βούτυρο αμυγδάλου.Στο εμπορικά παραγόμενο γάλα αμυγδάλου, το 1 λίτρο περιέχει το ίδιο διατροφικό περιεχόμενο όσο περίπου και 16 αμύγδαλα. Παραπομπές σημειώσεων
Νεοκαισάρεια Πιερίας

Η Νεοκαισάρεια είναι χωριό του νομού Πιερίας, με 445 κατοίκους βάσει της απογραφής του 2011. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά της Κατερίνης, πάνω στην επαρχιακή οδό Κατερίνης - Ελασσόνας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Κατερίνης. Οι κάτοικοι καλλιεργούν καπνά. Πολιούχος άγιος του Δημοτικού διαμερίσματος είναι ο Άγιος Δημήτριος.

 Το χωριό ιδρύθηκε το 1928 από πρόσφυγες, προερχόμενους από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισάρειας του Πόντου. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και αποπερατώθηκε το 1958. Η Νεοκαισάρεια διαθέτει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, που ονομάζεται "Ο Αχιλλεύς" (η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνικη κατηγορία), Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο "Ο ΠΟΝΤΟΣ" , ιατρείο και πλατεία, που ονομάζεται "Πλατεία Πόντου". Υπάρχει επίσης τακτική αστική συγκοινωνία. Σε απόσταση 7 χλμ. από την Κατερίνη, στο ποτάμι του χωριού μέχρι και τον Άγιο Δημήτριο απλώνεται ένα πλατανοδάσος με πηγή. Εκεί υπάρχει αναψυκτήριο, παιδική χαρά και ζώα, όπως χήνες, άλογα, στρουθοκάμηλοι και ελάφια. Οι κάτοικοι κατάγονται από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισαρείας του Πόντου , σημερινό Νικσάρ. Στις 4 Απριλίου 1987 μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Δημητρίου στο χωριό τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού, η κάρα του οποίου φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω. Φωτογραφίες του Δήμου Κατερίνης Ένας πρόγονος του ελέφαντα αποκαλύπτεται στη Νεοκαισάρεια του Νομού Πιερίας Αρχειοθετήθηκε 2020-09-20 στο Wayback Machine. Παλαιοντολογικό εύρημα στη Νεοκαισάρεια Πιερίας Σπήλαιο Νεοκαισάρεια: Μια διαφορετική πτυχή της Πιερίας – ένας πόλος έλξης Αρχειοθετήθηκε 2019-01-09 στο Wayback Machine. Σπήλαιο Νεοκαισάρειας Πιερίας Μαστόδοντας Νεοκαισάρειας
Τζέρεμυ Μακλάφιν

Ο Τζέρεμυ Μακλάφιν (γεννήθηκε στο Γκρίνβιλ (Νότια Καρολίνα), στις 3 Μαΐου 1995) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής. Με ύψος 2,03 μέτρων παίζει στη θέση του πάουερ φόργουορντ .

 Είναι ένας παίκτης που έπαιξε για τέσσερις χρονιές στους Κατόμπα Ίντιανς, όπου θα έπαιζε από το 2015 έως το 2019. Την τελευταία του χρονιά στο κολέγιο είχε μέσο όρο 6,4 πόντους και 5,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2019, υπέγραψε στην ΜΚ Λάιονς Γίντριχουφ Χραντέτς της 1ης Τσεχίας. Την περίοδο 2020-21, υπέγραψε στην ΜΚ Ταλίνα Κάλεβ του Λετονοεσθονικού Πρωταθλήματος, της ενιαίας διοργάνωσης της Εσθονίας και της Λετονίας, και στη Βαλτική Λίγκα, με την οποία έπαιξε 22 αγώνες στους οποίους είχε 7,45 πόντους μέσο όρο. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μακλάφιν εντάχθηκε στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής για τη χρονιά 2021-22. Στοιχεία του παίχτη στο realgm.com
Τσερνομόρετς Μπουργκάς

Η Τσερνομόρετς Μπουργκάς (βουλγάρικα: Черноморец Бургас)είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Μπουργκάς στη Βουλγαρία. Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο του γαλάζιο 18.037 θέσεων.

 Ιδρύθηκε στις 1 Αυγούστου 1919. Μετά την πτώχευση το 2005 βασίζεται σε νέες. Μόνο δύο χρόνια πίσω στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το μαύρο. Η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
Ελισάβετ Αμαλία της Αυστρίας

Η Ελισάβετ Αμαλία (γερμ. Elisabeth Amalie von Habsburg-Lorraine, 7 Ιουλίου 1878 - 13 Μαΐου 1960) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και διαδόχου της αυτοκρατορίας της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα Διαδόχου του Λίχτενσταϊν.

 Η Ελισάβετ Αμαλία Ευγενία Μαρία Θηρεσία Καρολίνα Λουίζα Ιωσηφίνα ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας της Αυστρίας και της Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Παντρεύτηκε το 1903 τον Αλοϋσιο του Λίχτενσταϊν και είχε τέκνα: Φραγκίσκος Ιωσήφ Β΄ (1906 - 1989), Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν. Μαρία Θηρεσία (1908 - 1973), παντρεύτηκε τον Άρτουρ Στράσβιτς του Γκρος-Τσάουσε ουντ Κάμινετς. Κάρολος Αλφρέδος (1910 - 1985), Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν. Γεώργιος Χάρτμαν (1911 - 1998), νυμφεύτηκε τη Μαρία Χριστίνα της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα. Ούλριχ Δημήτριος (1913 - 1978). Μαρία Ερριέττα (1914 - 2011), παντρεύτηκε τον Πέτερ φον Ελτς, αλλιώς Φάουστ φον Στρόμπεργκ. Αλοϋσιος Ερρίκος (1917 - 1967). Ερρίκος Χάρτναϊτ (1920 - 1993), νυμφεύτηκε την κόμισσα Αμαλί φον Ποντστάτσκυ, και είχε τέκνα. Beattie, David (2004). Liechtenstein: A Modern History. I. B. Tauris. ISBN 1-85043-459-X. Hilty Ubersetzungen, Schaan (2000). Principality of Liechtenstein: A Documentary Account. Vaduz: Press and Information Office. Radziwill, Catherine (1916). The Austrian Court From Within. London: Cassel and Company, LTD. ISBN 1-4021-9370-X.
Πραιτώρια Ηρακλείου

Τα Πραιτώρια (παλιά Προτόρια) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Η θέση του είναι στην πεδιάδα της Μεσαράς, στη δεξιά όχθη του ποταμού Αναποδιάρη. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι περίπου 45 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελουργία και την ελαιοκομία. Παράγεται λάδι, κρασί, σταφίδα σουλτανίνα. Πρόκειται για ένα κρητικό χωριό, με πλακόστρωτα δρομάκια και παραδοσιακές αυλές με λουλούδια.

 Το τοπωνύμιο είναι βυζαντινή λέξη του Ευαγγελίου και είναι πραιτώριον, δηλαδή η επίσημη κατοικία του πραίτωρα, είδος δικαστή στην αρχαία Ρώμη. Για κάποιο χρονικό διάστημα η ονομασία του χωριού είχε αλλάξει σε Προτόρια. Στη θέση Δαμάντρι έχουν ανακαλυφθεί ερείπια από μινωικό οικισμό. Το 1577 τα Πραιτώρια γράφονται στην ενετική απογραφή Pretoria Apano. Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα Prettoria με 135 κατ. (Κ 99). Επίσης, τα Πραιτώρια απαντούν στην τουρκική απογραφή του 1671 με την ονομασία Pretorye. Το 1881 αναφέρονται ξανά Πραιτώρια με 91 Τούρκους και με 68 Χριστιανούς κατοίκους. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Δείτε Κοινότητα Πραιτωρίων Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Κατρίν Σιόγκρεν

Η Κατρίν Σιόγκρεν (Katrin Sjögren, γενν. στις 2 Φεβρουαρίου 1966) είναι πολιτικός από τα Ώλαντ, που αποτελούν ένα αυτόνομο και με μία γλώσσα σουηδόφωνο έδαφος της Φινλανδίας. Από το 2015 είναι Πρωθυπουργός των Ώλαντ (landtråd). Ανήκει στο κόμμα Φιλελεύθεροι για τα Ώλαντ.

 Nοσοκόμα στο επάγγελμα, η Σιόγκρεν εξελέγη στη Βουλή των νήσων Ώλαντ το 2003, με τη σημαία του κόμματος των Φιλελευθέρων και επανεξελέγη το 2007 και το 2011. Χρημάτισε επίσης υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Περιβάλλοντος της Περιφερειακής Κυβέρνησης από το 2007 έως το 2011. Το 2012 εξελέγη στην ηγεσία των Φιλελευθέρων και διαδέχθηκε τη Βίβεκα Έρικσον. Έπειτα από τις εκλογές του 2015, το κόμμα της Σιόγκρεν κατέλαβε 7 έδρες στο κοινοβούλιο. Η Σιόγκρεν εξελέγη πρωθυπουργός στις 25 Νοεμβρίου.
Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (Ηνωμένο Βασίλειο)

Η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία (αγγλικά: Royal Air Force, σύντμηση RAF, ΡΑΦ) είναι η αεροπορία των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η ΡΑΦ ιδρύθηκε στις 1 Απριλίου 1918. Είχε 998 αεροπλάνα και προσωπικό 44.880 ατόμων το 2006.

 Η Βασιλική Βρετανική Αεροπορία έγινε ευρέως γνωστή από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για τους βομβαρδισμούς των γερμανικών χαρακωμάτων, αλλά και για τις περίφημες αερομαχίες της με τα γερμανικά καταδιωκτικά και βομβαρδιστικά, παρότι ως Βρετανική Βασιλική Αεροπορία ιδρύθηκε το τελευταίο έτος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η RAF ήταν από την αρχή ένα πολύ σημαντικό όπλο των Συμμάχων. Βοήθησε κατά πολύ τις Συμμαχικές Δυνάμεις στο Δυτικό και στο Μακεδονικό Μέτωπο. Ανάμεσα στην περίοδο του Α' και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατασκευάστηκαν στις αγγλικές αποικίες πάμπολλα αεροδρόμια με σκοπό την ασφάλεια των αποικιών, όχι μόνο από τις εχθρικές χώρες, αλλά και από τους ιθαγενείς. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε η RAF κατά την εκκένωση της Δουνκέρκης (επιχείρηση "Ντυναμό") το 1940. Χάρη στην υποστήριξή της έγινε δυνατή η ολοκλήρωση της επιχείρησης αυτής, χάρη στην οποία διασώθηκαν 12 βρετανικές μεραρχίες. Κατά τη μάχη της Αγγλίας η RAF έγινε πασίγνωστη σε όλο τον κόσμο. Στη μάχη της Αγγλίας οι Βρετανοί αεροπόροι πολέμησαν με σθεναρή αντίσταση κατά των γερμανικών αεροσκαφών. Τα αεροσκάφη της Βασιλικής Βρετανικής Αεροπορίας ήταν γενικά καλύτερης κατασκευής. Από την πρώτη στιγμή τα αεροπλάνα των Ναζί είχαν μεγάλες απώλειες σε σημείο που οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν τα σχέδιά τους, εγκαταλείποντας τελικά τον αντικειμενικό στόχο τους, την εκμηδένιση της RAF και την πραγματοποίηση της Επιχείρησης "Θαλάσσιος Λέων". Τα αγγλικά αεροπλάνα έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο στην υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων καθώς τα βρετανικά αεροπλάνα, έχοντας εξασφαλίσει την κυριότητα του αέρα, βομβάρδιζαν στόχους της Βέρμαχτ. Επίσημο site
RW Κύκνου

Ο RW Κύκνου (RW Cygni) είναι ημιπεριοδικός μεταβλητός αστέρας που βρίσκεται στον αστερισμό Κύκνο. Είναι ερυθρός υπεργίγαντας, ορατός με κιάλια περίπου 1 μοίρα ανατολικά του αστέρα γ Κύκνου

 Η διαστημική αποστολή HIPPARCOS έδωσε μια παράλλαξη για τον RW Κύκνου, 0,91 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, αλλά με πολύ μεγάλο εύρος σφάλματος. Ο αστέρας θεωρείται μέλος της Ομάδας OB Κύκνος OB9, και από αυτή την παραδοχή συνάγεται ότι απέχει περίπου 3.600 έτη φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα. Ο RW Κύκνου έχει απόλυτη λαμπρότητα περίπου 150 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη λαμπρότητα του Ήλιου, δηλαδή απόλυτο μέγεθος −6,41. Η επιφανειακή θερμοκρασία του υπολογίζεται σε 3.300 βαθμούς C, οπότε η διάμετρος του αστέρα για τη λαμπρότητά του είναι περίπου 980 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο του Ήλιου. Ωστόσο, ένας άλλος υπολογισμός δίνει υψηλότερη θερμοκρασία, 3.647 °C, και αντίστοιχα μικρότερη διάμετρο, 680 φορές την ηλιακή. Ακόμα και με αυτή την τιμή, αν ο RW Κύκνου βρισκόταν στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, θα περιέκλειε στο εσωτερικό του τη Γη και τον Άρη, με την επιφάνειά του να φθάνει στην Κύρια ζώνη αστεροειδών. Η αρχική μάζα του RW Κύκνου έχει εκτιμηθεί από τη θέση του ως προς θεωρητικές πορείες αστρικής εξελίξεως ότι ήταν περίπου εικοσαπλάσια της ηλιακής. Παρατηρήσεις της ατμόσφαιράς του υποδεικνύουν ότι χάνει μάζα με ρυθμό 3,2 δισεκατομμυριοστά της ηλιακής μάζας ανά έτος.Ο RW Κύκνου κατατάσσεται στους ημιπεριοδικούς μεταβλητούς αστέρες (τύπου SRc), Η λαμπρότητά του μεταβάλλεται κατά 4,5 έως 4,6 φορές (αντίστοιχα φαινόμενα μεγέθη από 8,05 έως +9,5 ή 9,7), με περιόδους από 500 έως 660 ημέρες και με τον φασματικό του τύπο να μεταβάλλεται αντιστοίχως μεταξύ M2 και M4.
Θεοβάλδος της Βαυαρίας

Ο Θεοβάλδος (γερμ. Theobald, Teudebald, Theodolt, Theodoalt, απεβ. 717/719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας τουλάχιστον από το 711, όταν ο πατέρας του Θέοδος τον συσχέτισε με την εξουσία στο Πάσσαου ή το Σάλτσμπουργκ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Ο πατέρας του διαίρεσε το δουκάτο μεταξύ των τεσσάρων γιών του κάποια στιγμή πριν το 715. Με το τέλος του το 716, το δουκάτο ήταν διαιρεμένο, αλλά δεν είναι σίγουρο αν αυτή η διαίρεση ήταν εδαφική ή όχι. Αν ήταν, μοιάζει, από αναφορές σε πολέμους του με τους Θουρίγγειους, ότι ο Θεοβάλδος είχε την έδρα του στη Ρατισβόνη και ότι η επικράτειά του αντιστοιχούσε σε αυτή την επισκοπή. Το όνομα του Θεοβάλδου συναντάται συχνά στον Κώδικα του Σάλτσμπουργκ (Verbrüderungsbuch, Βιβλίο της αδελφότητας) το 784. Ο Θεοβάλδος παντρεύτηκε τη Μπίλτρουντε ως πρώτη (ή δεύτερη) σύζυγό του. Ίσως είχε έναν προηγούμενο γάμο με τη Βαλντράντα, που αντίστροφα μπορεί να ήταν σύζυγος του νεότερου αδελφού του Τάσιλου Β΄. Η Μπίλτρουντε παντρεύτηκε αργότερα τον Γριμοάλδο, νεότερο αδελφό και διάδοχό του. Νυμφεύτηκε ίσως πρώτα τη Βαλντράντα (μπορεί όμως να ήταν σύζυγος του αδελφού του Τάσσιλο Β΄). Έπειτα ο Θεοβάλδος ίσως έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπίλτρουντε. Die Genealogie der Franken und Frankreichs
Καμίλλο Μποργκέζε της Σουλμόνα

Ο Καμίλλο, ιταλ. Camillo (19 Ιουλίου 1775 - 9 Μαΐου 1832) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα & τού Ροσσάνο και δούκας & πρίγκιπας της Γκουστάλλα. Είναι γνωστός ως ο 2ος σύζυγος της Πωλίνας Βοναπάρτη.

 Γεννήθηκε στη Ρώμη ως γιος τού Μαρκαντόνιο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, που ήταν υπέρ των Γάλλων. Αδελφός του ήταν ο Φραντσέσκο πρίγκιπας Αλντομπρανντίνι. Εισήλθε στην υπηρεσία της Γαλλίας το 1796. Όταν απεβίωσε ο Σαρλ Λεκλέρ, σύζυγος της Πωλίνας (αδελφής τού Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας), τη νυμφεύτηκε το 1803. Έγινε πρίγκιπας της Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1804, στρατιωτικός διοικητής στην αυτοκρατορική Φρουρά το 1805 και σύντομα συνταγματάρχης και στρατηγός μοίρας. Το 1806 έγινε δούκας της Γκουαστάλλα και το 1809 διοικητής της 27ης και 28ης μοίρας τού Γαλλικού Στρατού. Στην αρχή ήταν παθιασμένος με την Πωλίνα: παρήγγειλε ένα γυμνό γλυπτό της στον Αντόνιο Κανόβα. Αργότερα ο γάμος καταποντίστηκε λόγω των εραστών της και των εκκεντικοτήτων της: ήθελε να τη μεταφέρουν οι Αφρικανοί σκλάβοι της στο λουτρό της και να χρησιμοποιεί τις κυρίες της ακολουθίας της ως υποπόδια. Είχαν χωριστές ζωές, αλλά δεν διαζεύχθηκαν. Η Πωλίνα έπεισε τον αδελφό της να τού δώσει τη διακυβέρνηση τού Πεδεμοντίου το 1808 και τη φύλαξη τού πάπα Πίου Ζ΄, που τον είχε φυλακίσει ο Ναπολέων Α΄. Ο Ναπολέων Α΄ τον έπεισε να τού πωλήσει 344 έργα από την οικογενειακή συλλογή των Μποργκέζε στο Γαλλικό κράτος, την οποία ο Καμίλλο είχε εμπλουτίσει με γλυπτά από εκσκαφές στις ιδιοκτησίες του. Ο Καμίλλο έδειξε ενδιαφέρον για στην οικογενειακή βίλλα στην Πόρτα Πιντσιάνα, αναδιευθετώντας τα εκθέματα της συλλογής σε αυτή και κατασκευάζοντας μία νέα μνημειακή είσοδο από την Πιάτσα ντελ Πόπολο. Μετά την πτώση τού Ναπολέοντα Α΄, η συμμαχία του με αυτόν αποδείχθηκε άχρηστη. Μετέβη στην Φλωρεντία για να αποστασιοποιηθεί από τη σχέση του με τον Ναπολέοντα Α΄ και με την Πωλίνα, καταφέρνοντας να αποφύγει τις γαίες του, που είχαν κατασχεθεί από τον πάπα ως τιμωρία για την υπέρ τού Βοναπάρτη στάση του. Έζησε 10 έτη εκεί με μία ερωμένη και έπειτα πείστηκε απρόθυμα από τον πάπα να λάβει την Πωλίνα πίσω· αυτή απεβίωσε τρεις μήνες μετά από καρκίνο. Έκανε κρυφά σχέδια υπέρ τού Βοναπάρτη, αλλά μάταια. Απεβίωσε το 1832 στη Φλωρεντία σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φραντσέσκο στους μη-Ναπολεόντιους τίτλους του. Νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη, κόρη τού Κάρλο Μπουονπάρτε δικηγόρου και διπλωμάτη, εκπροσώπου της Κοσικής. Δεν απέκτησαν απογόνους. Majanlahti, Anthony (2005). The Families Who Made Rome. London: Chatto & Windus. pp. 205 and 180–181. ISBN 0-7011-7687-3.
Μπρουνέι-Μουάρα

Το Μπρουνέι-Μουάρα είναι ένας από τους 4 δήμους του Μπρουνέι. Βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας και συνορεύει στα δυτικά με το Τουτόνγκ, στα νότια με την επαρχία Σεραγουάκ της Μαλαισίας και στα βόρεια και ανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό Ωκεανό. Πρωτεύουσά του είναι το Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν, πρωτεύουσα όλης της χώρας. Είναι ο μικρότερος σε έκταση δήμος του Μπρουνέι.

 Ο δήμος του Μπρουνέι-Μουάρα διαιρείται σε 17 επαρχίες: Γκαντόνγκ Κιανγκντέ Κιλάνας Κότα Μπατού Λουμλαπας Μεντίρι Μπεράκας Α Μπεράκας Β Μπουρόνγκ Λινγκάι Αγιέρ Πανγκαλάν Μπατού Περαμού Σάμπα Σενγκουρόνγκ Σεράσα Σουνγκάι Κεμπούν Σουνγκάι Κενταγιάν Πουλάου Μουάρα Μπεσάρ Πουλάου Σαλάρ Πουλάου Σιμάνγκα Μπεσάρ Πουλάου Μπεντουκάνγκ Πουλάου Ρανγκού Πουλάου Μπαρού-Μπαρού Πουλάου Καϊνγκαράν Πουλάου Τσερμίν Πουλάου Πεπατάν Πουλάου Μπερμπουνούτ Πουλάου Σιμπουνγκόρ Πουλάου Πανγκίτ Πουλάου Πελόνγκ-Πελονγκάν Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Brunei-Muara στο Wikimedia Commons