IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγίρδα

Η Αγίρδα είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Η Αγίρδα βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, νοτιοδυτικά της Κερύνειας. Στα βόρεια συνορεύει με το Κάρμι, στα ανατολικά με το Μπέλλα-Πάις και το Πάνω Δίκωμο, στα νότια με το Κάτω Δίκωμο και στα δυτικά με το Κιομουρτζιού. Ο Τζορτζ Τζέφρι (1918) αναφέρει ότι η ονομασία του χωριού προέρχεται από την ελληνική λέξη αγρός. Αυτό συμβαίνει με πολλά χωριά στην Κύπρο (όπως Αγρίδια, Αγριδάκι, Κριδιά κτλ). Οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν ότι η ονομασία του χωριού στα ελληνικά προέρχεται από την ονομασία Αγίρτα (Ağırdağ), που σημαίνει Βαρύ Βουνό. Στην Αγίρδα διέμεναν μόνο Τουρκοκύπριοι. Μόνο μερικοί Ελληνοκύπριοι που διέμεναν στο χωριό την εποχή της Αγγλοκρατίας, ο αριθμός των οποίων δεν ξεπέρασε τους 7. Την περίοδο των δικοικοτικών διαταραχών (1963-1964) το χωριό αποτέλεσε κέντρο υποδοχής για Τουρκοκύπριους από γειτονικές περιοχές. Την περίοδο 1964-1974 αποτέλεσε μέρος του τουρκοκυπριακού θύλακα της Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν άλλαξε ο πληθυσμός του χωριού. Τα τελευταία χρόνια στο χωριό κατοίκησαν Τουρκοκύπριοι από περιοχές της Λευκωσίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agirda». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2018.
Νικόλαος Βλιάμος

Ο Νικόλαος Γεωργίου Βλιάμος ήταν απόγονος Καρλοβασίων αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. 'Ηταν ανιψιός του αγωνιστή της επανάστασης Γεωργίου Κλεάνθους. Από τη μητέρα του ήταν και δισέγγονος γόνος του Αλέξανδρου Σπαραγίνι, αρχίατρου της Επανάστασης, ο οποίος είχε διατελέσει γιατρός στην υπηρεσία του Ναπολέοντα και ακολούθησε τον Λυκούργο στην εκστρατεία της Χίου. Γεννήθηκε και απεβίωσε στο Νέο Καρλόβασι το 1872 και το 1957 αντίστοιχα. Στην παιδική του ηλικία στερήθηκε τον πατέρα του Γεώργιο Βλιάμο, μεγάλο επιχειρηματία της εποχής. Από την μητέρα του πήρε αυστηρή και επιμελημένη ανατροφή.

 Ο Βλιάμος τελειώνοντας το γυμνάσιο στο Πυθαγόρειο εγγράφεται στη νομική σχολή στην Αθήνα. Είναι εξαιρετικός φοιτητής και σε νεαρή ηλικία ανακηρύσσεται διδάκτωρ. Έχει το χάρισμα να κερδίζει τον σεβασμό και την απεριόριστη εμπιστοσύνη των συνανθρώπων του. Με σύσταση του στενού του φίλου Δημητρακόπουλου αναχωρεί στην Ευρώπη για ευρύτερες σπουδές. Στην Ελβετία εισάγεται σε σεμινάριο λατινικών σπουδών. Στο Παρίσι σπουδάζει ποινικό δίκαιο. Στο Βερολίνο επί τριετία σπουδάζει Εγκληματολογία και Σωφρονιστική. Συνδέεται με τον διάσημο καθηγητή και ποινικολόγο Φον Λιστ. Είναι γνώστης της Γαλλικής, Γερμανικής, Αγγλικής και Ιταλικής γλώσσας. Μάλιστα στη Γερμανία συνδέεται στενά με τον εκεί μετά εκπαιδευόμενο Ιωάννη Μεταξά. Στις αρχές του 20ού αιώνα επιστρέφει στην Αθήνα, έχοντας βέβαιη, λόγω των πολλών του προσόντων, την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Το 1916 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής στο Λαϊκόν Κόμμα. Το 1920 ακολουθεί και η δεύτερη φορά και καταλαμβάνει το αξίωμα του πρώτου αντιπροέδρου της Βουλής, επί κυβερνήσεως Δημητρίου Γούναρη. Ακριβέστερα, διετέλεσε αντιπρόεδρος στην Γ’ συντακτική Συνέλευση των Ελλήνων από 23 Δεκεμβρίου του 1920 έως 15 Σεπτεμβρίου του 1922. Μετά την επανάσταση, το 1922 και λόγω της γνωριμίας του με τον Ιωάννη Μεταξά προσέρχεται στο Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Στις εκλογές του 1926 συμβάλλει στην άνοδο του συνδυασμού των τελευταίων στη Σάμο. Εκλέγεται βουλευτής και χρησιμοποιεί όλο το κύρος του προς τον αρχηγό του για να πετύχει στα σχέδια της κυβέρνησης να συμπεριληφθεί ολόκληρο το οδικό περιφερειακό δίκτυο της Σάμου. Κατά την τετραετία 1928-1932 εγκατεστημένος στη Σάμο αναδιοργανώνει τις πολιτικές του δυνάμεις και βρίσκεται πάλι στις τάξεις του Λαϊκού Κόμματος. Συνεχώς εκλέγεται βουλευτής στις εκλογές του 1932, 1933, 1935 και 1936 μέχρι της 4ης Αυγούστου. Ο Νικόλαος Βλιάμος εργάζεται για την επίλυση πάρα πολλών ζητημάτων του τόπου. Είναι ο πρώτος που ρίχνει την ιδέα ίδρυσης του αεροδρομίου στη Σάμο και αγωνίζεται για τον σκοπό αυτό με όλες του τις δυνάμεις προσπαθώντας να προωθήσει το θέμα, επισκεπτόμενος τους πάντες για βοήθεια. Επιπρόσθετα έπειτα από δικές του προσπάθειες και αγώνες, ιδρύεται με τον αναγκαστικό νόμο 6085/1934 «Περί oργανώσεως της Οινοπαραγωγής Σάμου» η Ένωση Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου ως αυτόνομος οργανισμός του τόπου. Θ. Δ. Σαρηγιάννης, «Ι. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ, Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ, ΑΛ. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ: ΤΡΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟ ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ», Πρακτικά Συνεδρίου (2007), σ. 84-87.
Σιλιγκούρι

Το Σιλιγκούρι είναι πόλη που εκτείνεται στις επαρχίες Τζαλπαϊγκούρι και Νταρτζιλίνγκ στην Ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μαχανάντα στις πρόποδες των Ιμαλαΐων.

 Με βάση τα στοιχεία της Απογραφής του 2011 η πόλη έχει πληθυσμό 705.579 κατοίκων, ενώ ο πληθυσμός της αστικής/μητροπολιτικής περιοχής είναι 1.057.438 άτομα. Οι άνδρες αποτελούν το 51% του πληθυσμού και γυναίκες το 49%. Στο Σιλιγκούρι το 10% του πληθυσμού είναι κάτω των έξι ετών. Λόγω της ακμάζουσας οικονομίας της πόλης, η πόλη προσελκύει μετανάστες από το Μπιχάρ, το Τζαρκάντ, τη Βόρεια Βεγγάλη, τις Βορειοανατολικές Πολιτείες, το Σικίμ και άλλες περιοχές. Ένας αξιοσημείωτος αριθμός Μπουτανέζων είναι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης. Το Σιλιγκούρι απέκτησε καθεστώς δήμου το 1949 και προβιβάστηκε σε Δημοτική επιχείρηση το 1994. Διαθέτει τρεις σιδηροδρομικούς σταθμούς. Το αεροδρόμιο Μπαγκντόγκρα είναι στο αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί τη πόλη του Σιλιγκούρη. Διαθέτει πτήσεις για τη Καλκούτα, το Γκαουαχάτι, το Νέο Δελχί, τη Βομβάη, το Μπενγκαλούρου και το Τσεννάι. Τα σχολεία του Σιλιγκούρι είναι δημόσια ή ιδιωτικά. Τα βεγγαλικά και τα αγγλικά είναι οι κύριες γλώσσες διδασκαλίας, αλλά τα Χίντι και νεπαλικά επίσης χρησιμοποιείται. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι μαθητές συνήθως εγγράφονται σε σχολεία ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το Σιλιγκούρι διαθέτει το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Βεγγάλης (1962), το Ιατρικό Κολλέγιο και Νοσοκομείο της Βόρειας Βεγγάλης (1968), ένα ιατρικό κολέγιο και άλλα ιδρύματα και άλλα κολλέγια. Δημοτική Επιχείρηση του Σιλιγκούρι
Χρήστος Τεγόπουλος (εκδότης)

Ο Χρήστος Τεγόπουλος (Τρίκαλα, 1920 - Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας εκδότης και αγωνιστής της Αντίστασης, ο οποίος ταυτίστηκε με τις εφημερίδες Ελευθεροτυπία και Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, τις οποίες και ίδρυσε.

 Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Από πολύ νωρίς εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα και την Εθνική Αντίσταση. Μετά από χρόνια εξορίας, αφέθηκε ελεύθερος, οργανώθηκε στην ΕΔΑ, υπήρξε μάλιστα και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδος (Ε.Δ.Ν.Ε.) στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Εργάστηκε για ένα διάστημα στην εφημερίδα Αυγή ως δημοσιογράφος. Στην περίοδο της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών έφυγε για το Παρίσι και στη συνέχεια για την Αμερική, απ' όπου επέστρεψε αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση και ίδρυσε την Ελευθεροτυπία. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και διακρίθηκε για την αγωνιστική του δράση. Από τις εκδοτικές του επιτυχίες αξίζει να αναφερθεί η έκδοση, σε δημοτική γλώσσα, της εγκυκλοπαίδειας Δομή, το 1966, και του λεξικού Τεγόπουλου - Φυτράκη, περίπου τριάντα χρόνια μετά. Ήταν, επίσης, μέτοχος του ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel.
Σάντα Δημόπουλος

Η Χρυσάνθη Γιαννίσιβνα Δημόπουλος (Ρώσικα: Санта Янисовна Димопулос, Ουκρανικά: Санта Янісівна Дімопулос, Ελληνικά: Χρυσάνθη Δημοπούλου), γνωστή απλά ως Σάντα Δημόπουλου, είναι μια Ουκρανή τραγουδίστρια ελληνικής καταγωγής.

 Έρικα Γκέρτσεκ (2013-σήμερα) Μίσα Ρομάνοβα (2013-σήμερα) Αναστασία Κοζεβνίκοβα (2013-σήμερα)Αλιόνα Βίνιτσκαγια (2000-2003)Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια (2000-2002)(2002-2006)(2009-2011)Τετιάνα Νάϊνικ (2002)Άννα Σεντοκόβα (2002-2004)Βέρα Μπρέζνιεβα (2003-2007)Σβετλάνα Λομπόντα (2004) Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα (2004-2012) Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ(2006) Όλγα Ρομανόφσκαγια(2006-2007)Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα (2007-2009) Τατιάνα Κοτόβα (2008-2010) Σάντα Δημόπουλος (2011-2012) Γιέβα Μπουσμινά(2010-2012). http://www.viagraofficial.ru/
L'Aube Nouvelle

L'Aube Nouvelle (Η Αυγή Μιας Νέας Ημέρας) είναι ο εθνικός ύμνος του Μπενίν. Συνθέτης και στιχουργός είναι ο Ζιλμπέρ Ζαν Ντανιόν (Gilbert Jean Dagnon). Ο ύμνος καθιερώθηκε όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Γαλλία, το 1960.

 Jadis à son appel, nos aïeux sans faiblesse Ont su avec courage, ardeur, pleins d'allégresse Livrer au prix du sang des combats éclatants. Accourez vous aussi, bâtisseurs du présent, Plus forts dans l'unité, chaqu'jour à la tâche, Pour la postérité, construisez sans relâche. Επωδός Enfants du Bénin, debout! La liberté d'un cri sonore Chante aux premiers feux de l'aurore; Enfants du Bénin, debout! Quand partout souffle un vent de colère et de haine. Béninois, sois fier, et d'une âme sereine, Confiant dans l'avenir, regarde ton drapeau! Dans le vert tu liras l'espor du renouveau, De tes aïeux le rouge évoque le courage; Des plus riches trésors le jaune est le présage. Επωδός Tes monts ensoleillés, tes palmiers, ta verdure, Cher Bénin, partout font ta vive parure. Ton sol offre à chacun la richesse des fruits. Bénin, désormais que tes fils tous unis D'un fraternel élan partagent l'espérance De te voir à jamais heureux dans l'abondance. Επωδός Από παλιά, στο κάλεσμά της, οι πρόγονοί μας Ήξεραν πως να εμπλέκονται σε μεγάλες μάχες Με σθένος, τόλμη, ζήλο και πολλή χαρά, με το τίμημα όμως του αίματος. Κτίστες του παρόντος, κι εσείς, ενώστε τις δυνάμεις σας Καθημερινά για το καθήκον και πιο ενωμένοι. Κτίστε χωρίς σταματημό για την επόμενη γενιά. Επωδός Παιδιά του Μπενίν, ξυπνήστε! Η κραυγή της ελευθερίας που αντηχεί Ακούγεται με το πρώτο φως της αυγής, Παιδιά του Μπενίν, ξυπνήστε! Ενώ όλα γύρω αποπνέουν έναν άνεμο οργής και μίσους Πολίτες του Μπενίν να είστε περήφανοι, και σε ήρεμο πνεύμα Έχοντας εμπιστοσύνη στο μέλλον, κράτα τη σημαία σου! Στο πράσινο διαβάζεις την ελπίδα για την άνοιξη Το κόκκινο τονίζει την τόλμη των προγόνων σου Το κίτρινο προφητεύει τους πιο μεγάλους θησαυρούς. Επωδός Πολυαγαπημένο Μπενίν, τα ηλιόλουστα βουνά σου, οι φοίνικες και τα πράσινα λιβάδια Δείξε παντού τη λαμπρότητά σου: Το έδαφός σου προσφέρει σε όλους τους πιο πλούσιους καρπούς. Μπενίν, από τώρα και στο εξής οι γιοι σου είναι ενωμένοι Με ένα αδερφικό πνεύμα μοιραζόμενοι την ελπίδα ότι σε βλέπουμε Απόλαυσε για πάντα την αφθονία και την ευτυχία. Επωδός αρχείο MIDI αρχείο MP3
Falcon Heavy

Ο Falcon Heavy είναι ένας μερικώς επαναχρησιμοποιήσιμος βαρέων φορτίων πύραυλος από την SpaceX. Αποτελείται από τρεις πυραύλους, τύπου Falcon 9, με τον έναν να χρησιμεύει ως κεντρικός πυρήνας και τους άλους δυο ως πλαϊνοί κινητήρες προώθησης. Ο Faclon Heavy έχει την μεγαλύτερη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου από οποιοιδήποτε άλλο λειτουργικό πύραυλο, την δεύτερη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοιδήποτε άλλο πύραυλο που μπήκε σε τροχιά (πίσω από τον Saturn V) και την τρίτη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοιδήποτε άλλο τροχιακό πύραυλο (πίσω από τον Saturn V και Energia). Η Space X διεξήγαγε την παρθενική πτήση του Falcon Heavy στης 6 Φεβρουάριου 2018 στης 10:45 MM EET (20:45 UTC). Ο πύραυλος μετέφερε σαν δοκιμαστικό φορτίο το προσωπικό Tesla Roadster του ιδρυτή της SpaceX Ίλον Μασκ. Η δεύτερη πτήση του Falcon Heavy έγινε στης 11 Απριλίου 2019, με όλους τους προωθητήρες να προσγειώνονται επιτυχώς. Η τρίτη πτήση έγινε στης 25 Ιουλίου του 2018, από τότε ο Falcon Heavy έχει πιστοποιηθεί για το αμερικάνικο "National Security Space Launch" πρόγραμμα.Ο Falcon Heavy αρχικά σχεδιαστικέ για να μεταφέρει ανθρώπους στο διάστημα πέρα από χαμηλή γήινη τροχιά, αλλά από τον Φεβρουάριο του 2018 η SpaceX δεν σκοπεύει να κάνει αίτηση για να μεταφέρει αστροναύτες της NASA. Ο Falcon Heavy και ο Falcon 9 θα αντικατασταθούν από το επερχόμενο σύστημα Starship και Super Heavy.

 Η ιδέα για τον Falcon Heavy πραγματεύονταν ήδη από το 2004. Το 2005, η ιδέα για την ένωση τον τριών πυραύλων Falcon 9 αναφέρθηκε ως Falcon 9 Heavy.Η SpaceX αποκάλυψε τα πρώτα πλάνα για τον Falcon Heavy σε μια σύσκεψη με το Washington DC news και προόριζε την πρώτη δοκιμαστική πτήση για το 2013.Δυο προβλήματα με τον Falcon 9 που έστρεψαν τους διαθέσιμους πόρους της SpaceX στην επίλυση τον προβλημάτων και το γεγονός ότι η ένωση τον τριών Falcon 9 αποδεικτικέ πιο δύσκολη από ότι υπολογιζόταν αρχικά καθυστέρησε την παρθενική πτήση του Falcon Heavy 5 χρονιά.Τον Ιουλίου του 2017 ο Ίλον Μασκ δήλωσε, "Τελικά ήταν πολύ πιο δύσκολο να φτιάξουμε τον Falcon Ηeavy απ' ό,τι περιμέναμε. ... Πολύ, πολύ πιο δύσκολο απ' ό,τι αρχικά περιμέναμε. Ήμασταν πολύ αφελείς σε αυτό."Η πρώτη πτήση του Falcon Heavy πραγματοποιήθηκε στης 6 Φεβρουάριου 2018 στις 10:45 μμ και μετέφερε ως δοκιμαστικό φορτίο το προσωπικό Tesla Roadster του Μασκ. Ο Ίλον Μασκ αναφέρθηκε στον Falcon Heavy σε μια συνέντευξη τον Σεπτέμβριο του 2005, με αφορμή ενός αιτήματος ενός πελάτη 18 μήνες πριν. Πολλές λύσεις είχαν εξερευνηθεί με την χρήση του τότε προγραμματισμένου Falcon 5 (που πότε δεν πέταξε), αλά η πιο οικονομική και πιο αξιόπιστη λύση ήταν η χρήση 9 μηχανών στο πρώτο στάδιο (δηλαδή του Falcon 9). O Falcon Heavy αναπτύχθηκε με ιδιωτική χρηματοδότηση, ο Μασκ δήλωσε πως το κόστος ήταν πάνω από 500 εκατομμύρια $. Για την ανάπτυξή του, δεν υπήρξε παροχή χρηματοδότησης από το κράτος. Falcon Heavy - SpaceX
Προεδρικές εκλογές της Γουινέας (2020)

Στις 18 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθησαν οι προεδρικές εκλογές στη Γουινέα.Ο Αλφά Κοντέ, ο οποίος είναι Πρόεδρος της Γουινέας από το 2010, διεκδικεί την επανεκλογή του για μία τρίτη θητεία. Επικρατέστεροι αντίπαλοί του είναι ο πρώην Πρωθυπουργός Σελού Νταλέιν Ντιάλο και ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Ελπίδας Ουσμάνε Κάμπα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν μποϊκοτάρει τις εκλογές ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την παράταση της θητείας του Κοντε. Στις 19 Οκτωβρίου τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειχναν προβάδισμα στον Σελού Ντιάλο, ο οποίος βιάστηκε και ανακηρύχτηκε νικητής, αλλά η εκλογική επιτροπή διέψευσε την δήλωσή του. Τελικά, ο Αλφά Κοντέ κέρδισε τον Ντιάλο με 59,49% έναντι 33,5% των ψήφων, και επανεξελέγη πρόεδρος για τρίτη φορά.

 Ο Αλφά Κοντέ έχει διατελέσει δύο θητείες ως Πρόεδρος και βρίσκεται στην εξουσία από το 2010. Με τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2020 η θέση του Προέδρου ενισχύθηκε αρκετά: η διάρκεια της θητείας που αρχικά ήταν πέντε έτη παρατάθηκε σε έξι και ενώ απαγορευόταν σε ένα άτομο να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος εισήχθηκε μία τροποποίηση που επέτρεψε στον Κοντέ να διεκδικήσει μία τρίτη θητεία. Αυτή η απόφαση πυροδότησε πολλές διαμαρτυρίες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης μποϊκόταραν τις βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον Μάρτιο του 2020 καθώς και το δημοψήφισμα και τις τρέχουσες προεδρικές εκλογές. Η εκλογή του Προέδρου γίνεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει το 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής από τον πρώτο γύρο. Αν από τον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο θα αναμετρηθούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου.
Χρίστος Λάσκαρης

Ο Χρίστος Λάσκαρης (1931 - 11 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε στο Χάβαρι Ηλείας το 1931 και από μικρή ηλικία είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα. Σπούδασε και αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του δασκάλου. Εργάστηκε όλα τα χρόνια στον Ασφαλιστικό Οργανισμό Αστικών Λεωφορείων του Δήμου Πατρών. Το 2007 βραβεύτηκε με το διεθνές Βραβείο ποίησης Καβάφη από το Ινστιτούτο Μελετών Ανατολικής παράδοσης Μοχάμεντ Άλι του Καΐρου. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, πολωνικά, ισπανικά και πορτογαλικά.Πέθανε την Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008 στην Πάτρα σε ηλικία 77 ετών.

 Απόγευμα προς βράδυ, έκδοση Γαβριηλίδης, ISBN 960336214X Δωμάτιο για έναν, έκδοση Γαβριηλίδης, ISBN 3330073588 Ποιήματα (1978), έκδοση Γαβριηλίδης, ISBN 9603360562 Να εμποδίσεις τις σκιές (1982), έκδοση Διαγώνιος Να τελειώνουμε (1986), έκδοση Διαγώνιος, ISBN 3330084400 Σύντομο βιογραφικό (1991), έκδοση Διαγώνιος, ISBN 3330084401 Ποιήματα (1995), έκδοση Μπιλιέτο, ISBN 9608536731 Τέλος προγράμματος (1997), έκδοση Μπιλιέτο, ISBN 9608536790 Αφιέρωμα, Οροπέδιο, τχ. 2 (χειμώνας 2006-2007), σ. 171-217 Βογιατζόγλου, Αθηνά, Η "ποίηση δωματίου" του Χρίστου Λάσκαρη, Νέα Εστία, τχ. 1812 (Ιουν. 2008), σ. 1105-1131 Κωστίου, Κατερίνα, Η ποιητική του καθημερινού και εφήμερου στην ποίηση του Χρήστου Λάσκαρη, Πόρφυρας, τχ. 129 (Οκτ.-Δεκ. 2008), σ. 388-392
Μπόμπι Κάλντγουελ

Ο Μπόμπι Κάλντγουελ (αγγλ. Bobby Caldwell) είναι Αμερικανός ντράμερ και συνθέτης, γνωστός ως μέλος των- Captain Beyond και του προσωπικού σχήματος του Τζόνι Γουίντερ, ενώ έχει συμμετάσχει σε άλμπουμ των Armageddon και The Allman Brothers Band.

 Ο Κάλντγουελ ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική στην ηλικία των 10 ετών και στα 14 του χρόνια συνεργαζόταν με επαγγελματικά συγκροτήματα όπως οι Noah’s Ark, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο σινγκλ μέσω της "Decca Records". Στα 19 του έγινε μέλος του σχήματος του Τζόνι Γουίντερ με την ονομασία Johnny Winter And, αντικαθιστώντας τον αρχικό ντράμερ, Randy Z. Εκτός του Γουίντερ, στο συγκρότημα έπαιζε ο κιθαρίστας Ρικ Ντέριντζερ και ο μπασίστας Ράντι Χομπς. Μαζί, κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Johnny Winter And", ενώ ο Κάλντγουελ έπαιξε και στο "Saints & Sinners" μαζί με τον Έντγκαρ Γουίντερ, τον Ντέριντζερ και τον Νταν Χάρτμαν, το 1974. Ο Κάλντγουελ συμμετείχε στο "All American Boy" του Ντέριντζερ το 1973, το οποίο περιείχε την μεγάλη επιτυχία "Rock and Roll Hoochie Koo". Παράλληλα, συμμετείχε στις ζωντανές εμφανίσεις των The Allman Brothers Band παίζοντας κρουστά στο ζωντανά ηχογραφημένο "At Fillmore East". Το 1972, έγινε μέλος των Captain Beyond μαζί με τον κιθαρίστα Λάρι Ράινχαρτ, τον μπασίστα Λι Ντόρμαν και τον τραγουδιστή Ροντ Έβανς. Ο Κάλντγουελ συμμετείχε στο ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος και αποχώρησε μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου. Επέστρεψε στο συγκρότημα το 1976, κυκλοφορώντας μαζί τους το "Dawn Explosion". Το 1975, έγινε μέλος των Armageddon κυκλοφορώντας μαζί τους το ομώνυμο τους άλμπουμ μέσω της "A&M Records". Μετά την διάλυση των Captain Beyond, υπέγραψε συμβόλαιο με την "MCA Records" για ένα προσωπικό άλμπουμ, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90 πραγματοποίησε συνεχείς περιοδείες με το προσωπικό του σχήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1998 ένωσε και πάλι τις δυνάμεις του με τους Captain Beyond, με τους οποίους περιόδευσε για πέντε χρόνια πριν διαλυθούν και πάλι. Στην προσωπική του ζωή, ο Κάλντγουελ απέχει από τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και το κάπνισμα και έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Μεταφυσική. Biography - The Official Bobby Caldwell Site Interview | Drummer Bobby Caldwell Of Captain Beyond Rod Evans. Captain Beyond History - Deep-Purple.net Who is Bobby Caldwell? - Youtube The Official Bobby Caldwell Site - Home
Αικατερίνη Δωροθέα Φινκ του Φίνκενσταϊν

Η κόμισσα Αικατερίνη-Δωροθέα κόμισσα Φινκ του Φίνκενσταϊν, γερμ.: Katharina Dorothea Elisabeth Gräfin Finck von Finckenstein (6/7 Ιουνίου 1700 – 26 Ιουνίου 1728) ήταν μέλος της γερμανικής ευγενούς οικογένειας Φιννκ του Φίνκενσταϊν.

 Γεννήθηκε στο Σένμπεργκ της Ανατολικής Πρωσίας και ήταν κόρη του Aλβέρτου-Χριστοφόρου κόμη Φινκ του Φίνκενσταϊν (1661–1730) και της Aρνόλντας-Καρλόττας του Κρόιτσεν (1673–1749). Παντρεύτηκε στο Σένμπεργκ στις 27 Νοεμβρίου 1720 τον Γεώργιο-Αδάμ Γ΄ κόμη του Σλήμπεν (1688–1737). Είχαν τρία παιδιά με τον τίτλο τού κόμη (της κόμισσας) του Σλήμπεν: Μαρία-Καρλόττα-Λουίζα 1721–1803, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Κορράδο κόμη Φινκ του Φίνκενσταϊν και είχε τέκνα. Κάρολος-Λεοπόλδος 1723–1788. Μία από τις κόρες του, η: Φρειδερίκη κόμισσα του Σλήμπεν, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Κάρολο-Λουδοβίκο δούκα του Σ.Χ.Σ.Μπεκ, μέλος της βασιλικής οικογένειας της Δανίας. Γεώργιος-Αδάμ Δ΄ 1728–1795, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη-Ελισάβετ φον ντερ Μάρβιτς και είχε τεκνα.
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1968

Οι 10οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 25-29 Δεκεμβρίου 1968 στη Σμύρνη, Τουρκίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για όγδοη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Ρουμανίας, Τουρκίας και Βουλγαρίας. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Γιώργος Τρόντζος με 88 πόντους

 25/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 86-77(42-41) 25/12 Ελλάδα-Τουρκία 74-99(41-44) 26/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 88-86(47-48) 26/12 Τουρκία-Ρουμανία 54-67(26-28) 27/12 Ελλάδα-Ρουμανία 82-92(74-74,33-40) 27/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 92-101(52-52) 28/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 82-107(33-49) 28/12 Τουρκία-Βουλγαρία 81-73(41-39) 29/12 Ρουμανία-Βουλγαρία 80-82(68-68,34-32) 29/12 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 67-63(26-32) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Φορεσιά των Σφακίων

Η φορεσιά των Σφακίων ή Σφακιανή είναι η γαμήλια ή γιορτινή ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό των Σφακίων της Κρήτης. Η χρήση αυτής της φορεσιάς δεν περιορίστηκε στην περιοχή των Σφακίων αλλά επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη δυτική Κρήτη. Αποτελεί μετεξέλιξη της λεγόμενης φορεσιάς με ζιπόνι και φουστάνι.

 Η σφακιανή φορεσιά διατηρεί στοιχεία από προγενέστερους τύπους ενδυμασιών. Αποτελείται από το πουκάμισο, το ζιπόνι ή κοντόχι, τη φούστα, την ποδιά (προαιρετικά) και το κάλυμμα του κεφαλιού. Το πουκάμισο είναι υφαντό, μεταξωτό ή βαμβακερό και κατά κύριο λόγο λευκό. Συνήθως έχει κεντήματα στις άκρες των μανικιών. Πάνω από το πουκάμισο τοποθετείται το ζιπόνι ή κοντόχι. Είναι χρυσοκέντητο, κατασκευάζεται από τσόχα ή βελούδινο ύφασμα και βρίσκεται σε διάφορα χρώματα (μαύρο, καφέ, μπλε, χρυσαφί, βυσσινί κλπ). Η φούστα είναι πολύπτυχη και συνήθως εντοπίζεται σε βυσσινί ή καφέ απόχρωση. Στο κάτω μέρος έχει φάσα (λωρίδα στολισμού) και δυο φαρδιά χρυσαφένιες ταινίες. Η ποδιά δεν αποτελεί απαραίτητο εξάρτημα της φορεσιάς. Συνήθως είναι λευκή και πλαισιώνεται από κεντήματα.Για κάλυμμα του κεφαλιού χρησιμοποιούνταν το βέλος (λευκού χρώματος με τρεις μεριές πλεγμένες με χρυσό κρόσσι), το μαντήλι ( κόκκινου ή βυσσινί χρώματος), το φατσόλι ή το τουρμπάνι.
Καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Τόκιο)

Ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Αγίας Μαρίας), στα ιαπωνικά 東京カテドラル聖マリア大聖堂, είναι ο Ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός του Τόκιο, στην Ιαπωνία, δηλαδή η έδρα του Ρωμαιοκαθολικού Αρχιεπισκόπου Τόκιο. Βρίσκεται στη συνοικία Σεκιγκούτσι του Ειδικού τμήματος (δήμου) Μπούνκιο του Τόκιο.

 Το αρχικό ξύλινο οικοδόμημα, που ανεγέρθηκε το 1899 σε γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, καταστράφηκε από τους αερπορικούς βομβαρδισμούς του Τόκιο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο σημερινός ναός, σχεδιασμένος από τον Κένζο Τάνγκε, έναν από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, εγκαινιάσθηκε τον Δεκέμβριο του 1964, μετά από εργασίες 18 μηνών (από τον Απρίλιο του 1963). Η δομοστατική και οι άλλες μελέτες πολιτικού μηχανικού έγιναν από τον καθηγητή Γιοσικάτσου Τσουμπόι του Ερευνητικού κέντρου Τσουμπόι του Πανεπιστημίου του Τόκιο. Ο ίδιος ο αρχιτέκτονας Τάνγκε κηδεύθηκε στον ναό αυτό τον Μάρτιο του 2005. Το κτήριο ανακαινίσθηκε το 2007. Η κάτοψη του κτηρίου έχει το σχήμα σταυρού, από το οποίο «ανοίγουν» οκτώ παραβολοειδή υπερβολοειδή προς τα επάνω, ρίχνοντας φως στις πλευρές σε σχήμα σταυρού, που συνεχίζεται κατακόρυφα κατά μήκος των τεσσάρων διπλών προσόψεων. Αυτό το σχέδιο ενέπνευσε το παρόμοιο σχέδιο του ρωμαιοκαθολικού Καθεδρικού Ναού του Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ επτά χρόνια αργότερα, έργο Αμερικανών αρχιτεκτόνων, που είναι επίσης αφιερωμένος στην Παναγία. Σε αυτό το βασικό σχήμα προσαρτώνται άλλα, δευτερεύοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως το βαπτιστήριο, γενικώς ορθογώνια σχήματα, που έρχονται σε αντίθεση με τον συμβολικό χαρακτήρα του ναού. Ο ναός είναι επενδεδυμένος εξωτερικά με ανοξείδωτο χάλυβα (ατσάλι). Το καμπαναριό (κωδωνοστάσιο) είναι αρκετά υψηλότερο (61,6 μέτρα) σε σύγκριση με τον ναό (39,42 μέτρα), αλλά βρίσκεται σε κάποια απόσταση από αυτόν. Το 2004 εγκαταστάθηκε στο εσωτερικό του ναού ένα μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο, ιταλικής κατασκευής.Το συγκρότημα του ναού είναι κτισμένο σε ιδιοκτησία 15,1 στρεμμάτων, ενώ το εμβαδό των χώρων του ναού είναι 3.650 τετραγωνικά μέτρα (2.541,4 το ισόγειο και 1.005,5 το υπόγειο παρεκκλήσιο, με άλλα 103 τετρ. μέτρα σε ανώτερα επίπεδα). Το μήκος του ναού είναι 55,5 μέτρα και το πλάτος του 40,7 μέτρα. Το ισόγειο έχει θέσεις για 600 καθήμενους και 2.000 όρθιους, ενώ το υπόγειο παρεκκλήσιο έχει χωρητικότητα 200 καθημένων συν 100 όρθιων. Επίσημος ιστότοπος Φωτογραφίες από το εξωτερικό και το εσωτερικό του ναού Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.
Άγιος Τύχωνας Πατριάρχης Μόσχας

Ο Άγιος Τύχων γεννήθηκε το 1865 στην πόλη Τοροπιέτς της επαρχίας Πσκώβ, όπου σεμνός και μετριόφρων, διακρινόταν ανάμεσα στους συμμαθητές του για τον εξαιρετικό του χαρακτήρα.

 Σε ηλικία 23 ετών περάτωσε τις θεολογικές του σπουδές και ασπάστηκε τον μοναχικό βίο. Το 1898 εκλέγεται επίσκοπος της μητροπόλεως του Χολμ. Μετά από ένα χρόνο εστάλη ως επίσκοπος των Αλεούτων νήσων στη Βόρειο Αμερική, όπου με οργάνωσε τη μακρίνή αυτή επισκοπή και ιδιαίτερα την ιεραποστολή των ιθαγενών. Το 1905 προάγεται σε αρχιεπίσκοπο Ιεροσλάβ και λίγο αργότερα αναλαμβάνει την επισκοπή της Βίλνα στην Ρωσική Πολωνία. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πρωτοστάτησε σε όλους τους οργανισμούς συμπαραστάσεως θυμάτων πολέμου και φρόντισε για την πνευματική ενίσχυση των στρατιωτών. Για αυτό, δύο χρόνια αργότερα, εκλέγεται Μητροπολίτης Μόσχας και στις 28 Οκτωβρίου 1917, μπροστά στην εικόνα της Παναγίας του Βλαντιμίρ, με κλήρο αναδεικνύεται Πατριάρχης Μόσχας μεταξύ τριών υποψηφίων. Στη σύντομη θητεία του διώχτηκε από το νέο καθεστώς με 13μηνη φυλάκιση, απόπειρα δολοφονίας και παρενοχλούμενος διαρκώς από μηχανορραφίες και εξωτερικές πιέσεις, κατέληξε σε σωματική και νευρική εξάντληση. Εν μέσω θηριωδιών των κυβερνώντων υπερασπιζόταν δυναμικά την ορθόδοξη παράδοση και παρότρυνε το λαό σε μετάνοια. Σε ηλικία 60 ετών, η κατάσταση της υγείας του γρήγορα χειροτέρευσε και στις 25 Μαρτίου 1925 απεβίωσε.
Σταύρος Λιβανός

O Σταύρος Λιβανός (1887 ή 1890 – 28 Μαΐου 1963) ήταν Έλληνας εφοπλιστής από τη Χίο, κορυφαία προσωπικότητα της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας τον 20ό αιώνα. Έγινε πεθερός τόσο του Αριστοτέλη Ωνάση όσο και του Σταύρου Νιάρχου, ενώ αναφερόταν ως ο «νονός» των Ελλήνων εφοπλιστών.

 Ο Σταύρος Λιβανός γεννήθηκε είτε το 1887 είτε το 1890 στα Καρδάμυλα της Χίου και ήταν γιος και εγγονός ναυτικών. Ο πατέρας του τελικά κατάφερε να γίνει και εφοπλιστής, καθώς το 1907 αγόρασε το πρώτο του πλοίο. Ο ίδιος ο Σταύρος Λιβανός βγήκε στη θάλασσα για πρώτη φορά όταν ήταν περίπου 10 ετών: αποφάσισε να σπουδάσει μηχανική και θεωρείται, σε ηλικία 19 ετών, πως έγινε ο νεώτερος αρχιμηχανικός της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.Με το ξέσπασμα των Βαλκανικών πολέμων, κατατάχθηκε εθελοντικά στο Πολεμικό Ναυτικό (τότε Βασιλικό Ναυτικό) και συμμετείχε στην απελευθέρωση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, μεταξύ των οποίων και η γενέτειρά του Χίος, ενώ τραυματίστηκε κατά την απελευθέρωση της Λέσβου. Αμέσως μετά, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου ίδρυσε την εταιρεία S. Livanos & Co. η οποία υπήρξε σημαντικός αγοραστής πλοίων τα επόμενα χρόνια. To 1924 o Λιβανός νυμφεύθηκε την Αριέττα Ζαφειράκη, κόρη ενός εμπόρου της Χίου, και απέκτησαν δύο κόρες, την Ευγενία (1926-1970), την Αθηνά (Τίνα, 1929-1974) και έναν γιο, τον Γιώργο (1935). H Ευγενία υπήρξε σύζυγος του Σταύρου Νιάρχου, ενώ η Τίνα τόσο του Νιάρχου όσο και του Αριστοτέλη Ωνάση. Από το ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του, ο Λιβανός ήταν διάσημος για την προσοχή και φειδώ του: αγόραζε μόνο πλοία που μπορούσε να πληρώσει από την τσέπη του, και δεν πήρε δάνεια για να χρηματοδοτήσει τον στόλο του. Έτσι, η Μεγάλη Ύφεση τον βρήκε πανίσχυρο σε μετρητά και χωρίς χρέη στις τράπεζες όπως είχαν πολλοί εκ των ανταγωνιστών του.To 1940 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου γνώρισε και συνδέθηκε στενά με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη, Αθηναγόρα. Στη Νέα Υόρκη, έγινε γνωστός για την αγάπη του στα ελληνικά εστιατόρια με καλό μουσακά, καθώς και για το ταλέντο του στο μπριτζ, όπου -παρά την αμύθητη περιουσία του- έπαιζε πάντα πολύ χαμηλά ποσά.Αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επωφελήθηκε (όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες εφοπλιστές) από τη διάθεση σε προνομιακές τιμές των αμερικανικών πλοίων Liberty. Ωστόσο, συνέχιζε να παραμένει καινοτόμος: ενώ οι περισσότεροι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούσαν τα πλοία τους σε βρετανικά και ιαπωνικά ναυπηγεία, ο Λιβανός δεν δίστασε να συνεργαστεί με την κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία (από τους πρώτους Δυτικούς επιχειρηματίες που σύναψαν σχέσεις με τον Τίτο) παραγγέλλοντας πλοία από τα ναυπηγεία του Σπλιτ.Μέχρι τον θάνατό του, το 1963, από ανακοπή καρδιάς, ο Λιβανός παρέμεινε πολύ ισχυρός. Τα γραφεία των επιχειρήσεων του ήταν στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, ενώ το σπίτι του στο Παρίσι (αν και ταξίδευε συνεχώς).
Αλβέρτος Βίκτωρ του Κλάρενς & Έιβονντεϊλ

Ο Αλβέρτος Βίκτωρ (αγγλ. Albert Victor, 8 Ιανουαρίου 1864 - 14 Ιανουαρίου 1892) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα ήταν Δούκας του Κλάρενς & Έιβονντεϊλ.

 Ο Αλβέρτος Βίκτωρ Χριστιανός Εδουάρδος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αλεξάνδρας, κόρης του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Στη οικογένειά του ήταν γνωστός ως Έντυ. Το 1892 αρραβωνιάστηκε την Μαρία του Τεκ, όμως απεβίωσε από επιδημία γρίπης λίγες εβδομάδες αργότερα στην Οικία Σάντριγχαμ στο Νόρφοκ σε ηλικία 28 ετών. Εκείνη παντρεύτηκε τελικά τον αδελφό του Γεώργιο. Aronson, Theo (1994). Prince Eddy and the Homosexual Underworld. London: John Murray. ISBN 0-7195-5278-8. Bradford, Sarah (1989). King George VI. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 0-297-79667-4. Cook, Andrew (2006). Prince Eddy: The King Britain Never Had. Stroud, Gloucestershire: Tempus Publishing Ltd. ISBN 0-7524-3410-1. Cornwell, Patricia (2003). Portrait of a Killer: Jack the Ripper Case Closed. London: * Time Warner Paperbacks. ISBN 0-7515-3359-9.Duff, David (1980). Alexandra: Princess and Queen. London: Collins. ISBN 0-00-216667-4.
Προφήτης Θεσσαλονίκης

Ο Προφήτης είναι χωριό και κοινότητα του δήμου Βόλβης της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης στην Κεντρική Μακεδονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 935 κατοίκους. Στην τοπική κοινότητα του Προφήτη ανήκει και ο οικισμός της Μικροκώμης. Ο Προφήτης είναι ένα όμορφο χωριό με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, μόλις 38 χιλιόμετρα απόσταση ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Το όνομα του το έλαβε από τον ναό του χωριού, τον Προφήτη Ηλία. Οι κάτοικοι του είναι γηγενείς Έλληνες Μακεδόνες και διατηρούν ως σήμερα τα έθιμά τους όπως είναι οι Λαζαρίνες, οι Αράπηδες, η Χελιδόνα και διάφορα του γάμου. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο. Στον Προφήτη γεννήθηκαν και έδρασαν οι Μακεδονομάχοι Ευάγγελος Ζερβός, Απόστολος Σπύρου (οι οποίοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν από τους Τούρκους) και ο Πασχάλης Τσουκαλάς.

 Η κοινότητα συστάθηκε με την ονομασία Κοινότητα Κλείσαλι στις 9 Ιουλίου 1918 με έδρα τον οικισμό Κλείσαλι. Ο οικισμός μετονομάστηκε μετονομάστηκε σε Προφήτης και η κοινότητα σε Κοινότητα Προφήτου στις 14 Ιανουαρίου 1927. Λειτούργησε ως κοινότητα ως την κατάργησή της το 1997 και την προσάρτησή της στον δήμο Εγνατίας. Ιστοσ. Ελληνική Στατιστική Αρχή. Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου Πληθυσμού - Απογραφής 2011 Ιστοσ. Τεχνικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο Λαγκαδά. ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΑΓΚΑΔΑ - ΠΡΟΦΗΤΗΣ Αρχειοθετήθηκε 2012-12-15 στο Wayback Machine. Ιστοσ.Lagadas.net. ΑΝΑΒΙΩΣΑΝ ΟΙ ΑΡΑΠΗΔΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΛΑΓΚΑΔΑ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ 06-01-2011 Ιστοσ. Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913), Ι. Σ. Κολιόπουλος (επιστ. εποπτεία), Ι. Δ. Μιχαηλίδης – Κων. Σ. Παπανικολάου (επιμ.), Θεσσαλονίκη, Ε.Μ.Σ. – University Studio Press, 2008 Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Βόλβης
Μαυροτράγανο

Μαυροτράγανο, η αρχαία αυτή ποικιλία σταφυλιού, που κινδύνευσε με εξαφάνιση, ευδοκιμούσε αιώνες στα ηφαιστειογενή, άγονα εδάφη της Σαντορίνης όπου είναι και η προέλευση της. Δεν χάθηκε, όμως, χάρη σε λίγα διάσπαρτα γέρικα αμπέλια και την πρωτοβουλία των τοπικών οινοπαραγωγών. Σήμερα, το Μαυροτράγανο θεωρείται μια από τις καλύτερες ερυθρές ελληνικές ποικιλίες και διαπιστώνεται μια τάση επέκτασης της καλλιέργειας δεδομένου ότι παράγει κρασιά με εξαιρετικό χαρακτήρα.

 Η αξιόλογη αυτή γηγενής ποικιλία καλλιεργείται κυρίως στο νησί της Σαντορίνης και ελάχιστα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ακόμα και στη Σαντορίνη ωστόσο καλύπτει ένα πολύ μικρό ποσοστό του αμπελώνα του νησιού. Η ποικιλία αυτή μπορεί να βρεθεί κυρίως διασκορπισμένη σε ολόκληρο τον αμπελώνα, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες, στα πλαίσια της επέκτασης της καλλιέργειας της, για δημιουργία αμιγών αμπελώνων από Μαυροτράγανο. Το Μαυροτράγανο ως φυτό χαρακτηρίζεται ως ζωηρό, μέτρια παραγωγικό και ευπαθές στο ξηρό κλίμα. Ξεκινά τη βλάστηση του μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Μάρτη, η άνθηση του τοποθετείται στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου και η τεχνολογική ωρίμανση του στο τέλος Αυγούστου. Κάθε καρποφόρα κληματίδα φέρνει μια σταφυλή μεγάλη και προς μεσαίου μεγέθους, κυλινδροκωνική και πυκνόρραγη. Η ρώγα του είναι μέσου μεγέθους, σφαιρική, με παχύ φλοιό, τραγανή και έντονου σκούρου ερυθροϊδούς χρωματισμού. Το Μαυροτράγανο παράγει υψηλόβαθμους οίνους, μέτριας οξύτητας και με βαθύ ερυθρό χρώμα. Στον ουρανίσκο είναι συνήθως πληθωρικό, με έντονες τανίνες, αρώματα κόκκινων ώριμων φρούτων και μπαχαρικών. Παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν στη Σαντορίνη για να εμπλουτίσει το άρωμα και τη γεύση του τοπικού παραδοσιακού ερυθρού γλυκού οίνου, μέχρι που ανακάλυψαν τις πραγματικές του δυνατότητες και δειλά δειλά άρχισαν οι πρώτες μονοποικιλιακές εμφιαλώσεις.
Ινδική λεοπάρδαλη

Η ινδική λεοπάρδαλη (Panthera pardus fusca) είναι υποείδος της λεοπάρδαλης στην Ινδία. Έχει μπει στην Κόκκινη λίστα της IUCN λόγω της έλλειψης βιότοπου και της λαθροθηρίας. Η ινδική λεοπάρδαλη είναι ένα από τα αιλουροειδή που απαντούν στην ινδική χερσόνησο, μαζί με το ασιατικό λιοντάρι, την τίγρη της Βεγγάλης, την λεοπάρδαλη του χιονιού και την συννεφιασμένη λεοπάρδαλη.

 Η ονομασία Felis fusca δόθηκε από τον Φρίτνριχ Αλμπρεχτ Άντον Μέγιερ το 1794 ο οποίος μελέτησε μια μαύρη λεοπάρδαλη από την Βεγγάλη η οποία βρισκοταν σε κατάσταση αιχμαλωσίας στο Λονδίνο. Την ονομασία Leopardus πρότεινε ο Μπράιαν Χόντγκσον το 1863 ο οποίος μελέτησε πέντε δέρματα λεοπαρδάλεων από το Νεπάλ, τα τρία εκ των οποίων ήταν μαύρα. Την ονομασία Panthera pardus millardi την πρότεινε ο Ρέτζιναλντ Ιννές Πόκοκ το 1930 ο οποίος περιέγραψε το τομάρι μιας λεοπάρδαλης από το Κασμίρ. Αυτό διέφερε από από το τυπικό P.p.fusca λόγω πιο γκρίζου χρώματος και πιο μακριών τριχών. Εν τέλει το υποείδος ονομάστηκε Panthera pardus fusca το 1996.
Φρικ

Ο Φρικ (αρμενικά: Ֆրիկ, π. 1230 - π. 1310) ήταν Αρμένιος ποιητής του 13ου αιώνα. Θεωρούμενος ως ένας εκ των τριών σημαντικότερων Αρμενίων ποιητών του συγκεκριμένου αιώνα, ήταν, επίσης, ένας εκ των πρωτοπόρων της αρμενικής λαϊκής ποίησης στην καθομιλουμένη γλώσσα.

 Λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με τον βίο του Φρικ, με σημείο εκκίνηση το όνομά του, το οποίο, πιθανώς, να επρόκειτο για ψευδώνυμο ή συντομογραφία. Φέρεται να γεννήθηκε κατά την διάρκεια της περιόδου των μογγολικών επιδρομών στην Αρμενία (προς το 1230), πιθανώς στη Δυτική Αρμενία, βάση των διαλεκτικών τύπων τους οποίους χρησιμοποιεί εντός των κειμένων του. Ιδιαίτερα σπουδασμένος και πιστός, φέρεται να ήταν κοσμικός, παρά το γεγονός πως αυτό ορισμένες φορές αμφισβητείται. Καθώς ο υιός του απήχθη από Τατάρους, ο Φρικ περιπλανήθηκε προς αναζήτησή του ανά την Ζακαριδική Αρμενία, ενώ απεβίωσε όντας εντός μοναστηριού, προς το 1310. Θεωρούμενος ως ένας εκ των τριών σημαντικότερων Αρμενίων ποιητών του 13ου αιώνα, ο Φρικ ήταν ο συγγραφέας, συνολικά, περίπου πενήντα κοσμικών και θρησκευτικών ποιημάτων, συνήθως ελεγειών. Παρά το γεγονός πως τα θρησκευτικά έργα του είναι συγγεγραμμένα στα γκραμπάρ, τα κείμενά του, ωστόσο, είναι συγγεγραμμένα στην καθομιλουμένη γλώσσα, καθιστώντας τον, ως αποτέλεσμα, ως έναν εκ των πρωτοπόρων της αρμενικής λαϊκής ποίησης. Αντιδραστικού πνεύματος, εκφράζει εντός των έργων του ισχυρές κοινωνικές διαμαρτυρίες, εντός των οποίων ξεσηκώνεται ενάντια στη βαναυσότητα των ισχυρών. Ο Φρικ αναφέρεται συχνά στο θέμα της πηγής του κακού, χωρίς ωστόσο να παραλείψει το γεγονός πως οτιδήποτε προέρχεται από τον Θεό. Ως συνέπεια, αποτελεί τον πρώτο Αρμένιο συγγραφέα ο οποίος αναφέρεται στις αμφιβολίες του σχετικά με τον Ποιητή. Μεταξύ των πλέον εγνωσμένων ποιημάτων του περιλαμβάνονται τα κάτωθι: Κατά μοίρας, Θρήνος, Περί των Αργούν Χαν και Μπουγά (στιχουργημένο χρονικό, το οποίο συνεγράφη το 1289).Ιδιαίτερα δημοφιλής έως τον 16ο αιώνα, ο Φρικ περιέπεσε, κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, στην λήθη, προτού ανευρεθεί εκ νέου κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. (Γαλλικά) Dédéyan, Gérard, επιμ. (2007). Histoire du peuple arménien. Τουλούζ: Éditions Privat. ISBN 978-2-7089-6874-5. (Αγγλικά) Hacikyan, Agop Jack (2002). The Heritage of Armenian Literature. II. From the Sixth to the Eighteenth Century. Ντιτρόιτ: Wayne State University Press. ISBN 978-0814330234. (Γαλλικά) Vernay-Nouri, Annie (2007). Livres d'Arménie — Collections de la Bibliothèque nationale de France. Παρίσι: Bibliothèque nationale de France. ISBN 978-2-7177-2375-5.
Λακκόπετρα Αχαΐας

Η Λακκόπετρα είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος<

 Η Λακκόπετρα βρίσκεται σε μια πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, επί της Επαρχιακής Οδού Κάτω Αχαΐας-Άραξου, που οδηγεί συν τοις άλλοις στις πολύ γνωστές αχαϊκές παραλίες της Καλόγριας και του Γιανισκαρίου. Εγγύς της βρίσκονται τα χωριά Νιφοραίικα, Καλαμάκι και Λιμνοχώρι. Απέχει λιγότερο από 3 χλμ από την ακτή του Πατραϊκού κόλπου, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρων περίπου. Πληθυσμοί από τα Ζουμπατοχώρια στα μέσα του 19ου αι. μετανάστευσαν στα πεδινά της δυτικής Αχαΐας και έφτιαξαν νέους μόνιμους οικισμούς, χωριά όπως η Λακκόπετρα, το Λιμνοχώρι, η Παραλίμνη κ.λπ. Σύμφωνα με την παρατιθέμενη βιβλιογραφία οι αρχικοί κάτοικοι του χωριού ήταν Αρβανίτες. Στα Ζουμπατοχώρια του Παναχαϊκού απαντάται η ονομασία Λακκοπετραίικο βουνό. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού της Λακκόπετρας στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Η Λακκόπετρα διαθέτει καταστήματα διαφόρων ειδών, όπως σούπερ-μάρκετ, παντοπωλεία, καφετέριες, καφενεία, ξενώνες, φαρμακείο κ.ά. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση. Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ζουμπάτα, λήμμα Λακκόπετρα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λακκόπετρας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λακκόπετρας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1988

Τα 14α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1988.

 Καλύτερη Ταινία: Little Dorrit Επιλαχών: Dead Ringers Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ – Dead Ringers Επιλαχών: Μάρτιν Σκορσέζε – The Last Temptation of Christ Α' Ανδρικός Ρόλος: Τομ Χανκς – Big και Punchline Επιλαχών: Τζιν Χάκμαν – Another Woman, Bat*21, Full Moon in Blue Water, Mississippi Burning and Split Decisions Α' Γυναικείος Ρόλος: Christine Lahti – Running on Empty Επιλαχών: Τζόντι Φόστερ – The Accused ι Diane Venora – Bird Β' Ανδρικός Ρόλος: Άλεκ Γκίνες – Little Dorrit Επιλαχών: Martin Landau – Tucker: The Man and His Dream Β' Γυναικείος Ρόλος: Geneviève Bujold – Dead Ringers and The Moderns Επιλαχών: Miriam Margolyes – Little Dorrit Καλύτερο Σενάριο: Ron Shelton – Bull Durham Επιλαχών: Alan Rudolph και Jon Bradshaw - The Moderns Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Henri Alekan – Wings of Desire (Der Himmel über Berlin) Καλύτερη Μουσική: Mark Isham – The Moderns Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Wings of Desire (Der Himmel über Berlin) • Δυτική Γερμανία/Γαλλία Επιλαχών: Salaam Bombay! • Ηνωμένο Βασίλειο/Ινδία/Γαλλία Best Non-Fiction Film: Hôtel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie Experimental/Independent Film/Video Award: Derek Jarman – The Last of England Al Razutis – Amerika Βραβείο Νέας Γενιάς: Mira Nair – Salaam Bombay! Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Ντον Σίγκελ Ειδικό Βραβείο: Who Framed Roger Rabbit Ο Επίσημος ιστότοπος
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10

Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10 αποτέλεσε το 12ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2010-11. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2008-09, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 δεν συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, η Εληά Λυθροδόντα, ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου και ο ΑΠΟΕΛ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 09/10 Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 09/10 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10
Διεθνές Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών

Το Διεθνές Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών (αγγλικά: International Network of Genocide Scholars, συντμημένο ως INoGS) είναι μη κερδοσκοπική και χωρίς πολιτικό προσανατολισμό οργάνωση η οποία ασχολείται με την διεπιστημονική μελέτη και ανάπτυξη ακαδημαϊκού διαλόγου στο πεδίο της συγκριτικής μελέτης γενοκτονιών.

 Ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2005 στο Βερολίνο, και αρχικά ήταν γνωστό ως Ευρωπαϊκό Δίκτυο Μελετητών Γενοκτονιών (European Network of Genocide Scholars, ENOGS), ενώ άλλαξε την ονομασία του σε Διεθνές το 2006. Η συμμετοχή στον οργανισμό είναι ανοικτή σε μελετητές, καθηγητές, και σπουδαστές από όλα τα ακαδημαϊκά πεδία τα οποία μελετούν τις γενοκτονίες και την μαζική βία, ενώ διατηρεί συνεργασίες και με αντίστοιχα ακαδημαϊκά ινστιτούτα. Το 2013 διέθετε 300 μέλη διεθνώς.Από το 2006 εκδίδει το ακαδημαϊκό περιοδικό έρευνας γενοκτονιών (Journal of Genocide Research), ενώ διοργανώνει διεθνές συνέδριο σχετικά με γενοκτονίες (Global Conference on Genocide) ανά 2 έτη.Κατά την περίοδο 2010-2011 επιχειρήθηκε συγχώνευση του οργανισμού με την Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών, ξεχωριστό οργανισμό με παρόμοιο πεδίο δραστηριοποίησης που προϋπήρχε από το 1994, η ένωση όμως δεν προχώρησε. Τα εκλεγμένα μέλη του διευθυντικού συμβουλίου για την διετία 2017-2019 αποτελούνται από τους: Ελίζαμπεθ Χόουπ Μάρεϊ (Elisabeth Hope Murray), πανεπιστήμιο Embry-Riddle, ΗΠΑ, πρόεδρος Μοχάμεντ Αντχικάρι (Mohamed Adhikari), πανεπιστήμιο Κέιπ Τάουν, Νότια Αφρική, αντιπρόεδρος. Ραζ Σεγκάλ (Jan Bart Gewald), πανεπιστήμιο Κλαρκ, ΗΠΑ, εκτελεστικός γραμματέας Ρέιτσελ Ε. Μακγκίνις (Rachel E. McGinnis), Ινστιτούτο Τεχνολογίας Rochester, ΗΠΑ, αντιεκτελεστικός γραμματέας Επίσημος ιστότοπος Journal of Genocide Research
Γιάκομπ φαν Στάφερντεν

Ο Γιάκομπ φαν Στάφερντεν (Jacob van Staverden Άμερσφοορτ1656 - Ρώμη (μετά το) 1716) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που μετανάστευσε στη Ρώμη, όπου αποτελούσε μέλος της ομάδας ζωγράφων ρωπογραφιών γνωστή ως Bamboccianti .

 Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του είναι λιγοστές. Εκπαιδεύτηκε ίσως μέχρι το 1672 στο Άμερσφοορτ από τον ζωγράφο νεκρών φύσεων και αστικών τοπίων Ματίας Βίτχοος, ο οποίος είχε προηγουμένως ζήσει και εργαστεί στην Ρώμη . Ήταν ενεργός στο Άμερσφοορτ μέχρι το 1674, έτος κατά το οποίο έφυγε για την Ιταλία μαζί με τον Κασπάρ φαν Βίττελ, έναν άλλο μαθητή του Βίτχοος. Καταγράφεται στη Ρώμη στις 3 Ιανουαρίου 1675. Εδώ έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τους Bentvueghels να υιοθετούν ψευδώνυμο . Ο Γιάκομπ φαν Στάφερντεν έλαβε το ψευδώνυμο Ijver (επιμέλεια). Ήλθε, επίσης, σε επαφή με τους «Bamboccianti», μια χαλαρή ομάδα κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων που κατοικούσαν στη Ρώμη και επέλεξαν την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και στην ύπαιθρο ως προτιμώμενο θέμα των έργων τους. Τον Μάρτιο του 1686 και τον Ιανουάριο του 1687 καταγράφεται στο Άμερσφοορτ. Έφυγε πάλι για τη Ρώμη, όπου διέμεινε από το 1689 μέχρι το θάνατό του. Στη Ρώμη καταγράφεται ότι ζούσε με τον Κασπάρ φαν Βίττελ το 1689 και το 1693-94. Εισήλθε στην υπηρεσία της Παπικής Φρουράς στη Ρώμη το 1694. Σύμφωνα με τον πρώην Ολλανδό βιογράφο Γιαν φαν Χόολ (Jan van Goo)l, ο λόγος ήταν ότι δεν ήταν πολύ επιτυχημένος ως καλλιτέχνης στη Ρώμη. Ο φαν Χόολ δηλώνει επίσης, κακόβουλα, ότι ο φαν Στάφερντεν υποδυόταν τον ευγενή στη Ρώμη, ενώ στην πραγματικότητα ο πατέρας του ήταν «μόνον ένας κοινός τεχνίτης». Το όνομα του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν εμφανίζεται σε διάφορα έγγραφα με ημερομηνίες 1706, 1710 και 1712 και 1716 σχετικά με την πώληση περιουσιακών στοιχείων για τη συγκέντρωση χρημάτων. Το επάγγελμά του δεν αναφέρεται σε αυτά τα αρχεία. Η τελευταία καταγραφή για τον καλλιτέχνη χρονολογείται στο 1716. Δεν είναι γνωστό πότε ή πού πέθανε ο καλλιτέχνης, αν και υποτίθεται ότι πέθανε στη Ρώμη. Μόνον ένας μικρός αριθμός έργων του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν είναι γνωστά, και πάλι μόνον βάσει αποδόσεων. Είναι κυρίως ρωπογραφίες στο ύφος των Bamboccianti. Ο φαν Χόολ αναφέρει ότι ο φαν Στάφερντεν ζωγράφισε επίσης λουλούδια και φρούτα, αλλά δεν είναι γνωστά σήμερα παραδείγματα από το χέρι του σε αυτό το είδος. Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Bamboccianti Bentvueghels Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jacob van Staverden στο Wikimedia Commons
133 Κυρήνη

Η Κυρήνη (Cyrene) είναι ένας αρκετά μεγάλος και φωτεινός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,98. Ανακαλύφθηκε το 1873 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της Νύμφης Κυρήνης στην ελληνική μυθολογία. Αναφέρεται ως μέλος της Ομάδας αστεροειδών της Εκάβης, που περιφέρονται περί τον Ήλιο δύο φορές στο ίδιο χρονικό διάστημα που ο Δίας περιφέρεται μία.

 Η μέση διάμετρος της Κυρήνης είναι 72,2 ± 0,9 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 310 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κυρήνης εκτιμάται σε 1,86 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 526 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 35,2 m/sec (127 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Κυρήνης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,28. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 140 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Κυρήνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 42,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα