IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εντφού

Η Εντφού ή Ιντφού ή Έντφου (αραβικά : إدف), γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο σαν Μπεχντέτ, από τους αρχαίους έλληνες αποκαλούνταν Απολλινόπολις η μεγάλη. Είναι πόλη της Αιγύπτου, με 133,772 κατοίκους, στη δυτική όχθη του Νείλου, 100 χιλιόμετρα νότια του Λούξορ, βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Έσνα και Ασουάν. Η πόλη είναι γνωστή από την αρχαιότητα για τον ναό του Ώρου όπου οι έλληνες τον ταύτιζαν με τον Απόλλωνα από όπου της έδιναν και το όνομα Απολλινόπολις. Πέντε χλμ από την πόλη βρίσκονται ερείπια αρχαίου οικισμού και πυραμίδων.

 Στην Αιγυπτιακή μυθολογία εδώ ο Ώρος σκότωσε τον Σεθ και στο σημείο εκείνο δημιουργήθηκε ένας οικισμός. Στην αρχαιότητα εδώ βρισκόταν ο αρχαίος οικισμός της Μπεχτντέτ όπου οι Πτολεμαίοι πάνω σε λόφο έχτισαν τον ναό του Ώρου ο οποίος ολοκληρώθηκε το 57 π.χ.. Την εποχή αυτή ονομάστηκε Απολλινόπολις και πρωτεύουσα της Νομής Απολλινόπολις. Με την επικράτηση του χριστιανισμού ιδρύθηκε επισκοπή, βοηθός επίσκοπος της μητρόπολης της Πτολεμαΐδας, της πρωτεύουσας της ρωμαϊκής επαρχίας της Θηβαΐδας Σεκούντα. Πάπυρος αναφέρει τα ονόματα ίσως πέντε επισκόπων της. Σήμερα η επισκοπή, δεν υπάρχει και ο τίτλος δίνεται τιμητικά από την Καθολική Εκκλησία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Edfu στο Wikimedia Commons
79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (Ελλάδα)

Η 79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (79η ΑΔΤΕ) είναι μηχανοκίνητη ταξιαρχία του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, υπεύθυνη για την άμυνα του νησιού της Σάμου. Έχει μέγεθος 5 ταγμάτων.

 Η 79η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (79η ΑΔΤΕ) έχει έδρα τη Σάμο και περιλαμβάνει:- Τον Λόχο Στρατηγείου της 79ης Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΛΣΤ/79 ΑΔΤΕ).- Τον 79ο Λόχο Διαβιβάσεων Εθνοφυλακής (79 ΛΔΒΕΘ).- Το 79ο Τάγμα Μηχανικού Εθνοφυλακής (79 ΤΜΧΕΘ) - Τον 79ο Λόχο Αντιαρματικών Εθνοφυλακής (79 ΛΑΤΕΘ).- Την 79η Επιλαρχία Αρμάτων Εθνοφυλακής (79 ΕΑΡΜΕΘ).- Το 79ο Τάγμα Πυροβολικού Εθνοφυλακής (79 ΤΕ) - Το 164 Τάγμα Πυροβολικού Εθνοφυλακής (164 ΤΕ) - Την 79η Μοίρα Α/Α Πυροβολικού Εθνοφυλακής (79 ΜΕΘ) - Το 649ο Τάγμα Εθνοφυλακής (649 ΤΕ).- Το 239ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (239 Μ/Κ ΤΕ).- Το 298ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (298 Μ/Κ ΤΕ).- Το 79ο Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (79 ΤΥΕΘ).- Το 79ο Τάγμα Υποστήριξης Εθνοφυλακής (79 ΤΥΠΕΘ).
Φραντσέσκο Ξάντο Αβέλι

Ο Φραντσέσκο Ξάντο Αβέλι (ιταλικά: Francesco Xanto Avelli. Ροβίγκο 1486 - Ουρμπίνο 1542) ήταν Ιταλός ζωγράφος κεραμικών. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα καλύπτει το χρονικό διάστημα 1530-1560. Η τεχνική του, χαρακτηριζόμενη από την αρμονία των χρωμάτων, διαφαίνεται τόσο στην απεικόνιση των θεμάτων του, όσο και στην επεξεργασία τους.

 Giovanni Conti, L'arte della maiolica in Italia, Bramante Editrice, Busto Arsizio, 1992. Francesco Cioci, Xanto e il Duca di Urbino: Francesco Maria I della Rovere e Francesco Xanto Avelli da Rovigo, "Il Ritratto", una collana di sonetti e di maioliche, Fabbri, Milano, 1987. J.V.G. Mallet, Xanto: Pottery-Painter, Poet, Man of the Renaissance, Paul Holberton Publisching, Londra, 2007. Atti del Convegno: Xanto: pottery-painter. Poet, Man of the Italian renaissance, Londra, Wallace Collection, 23-24 marzo, 2007. Bollettino del Museo internazionale delle ceramiche in Faenza, annata XCIII n° speciale, Faenza, 2007. Βιογραφία από το National Gallery of Art, Washington Βιογραφία από το Getty Museum WallaceCollection.org Cartelfr.Louvre.fr CMA.org Racine.it
Αργυρώ Αφράτη

Η Αργυρώ Αφράτη (09/04/1998) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της εθνικής ομάδας στην Ενόργανη Γυμναστική. Μπήκε στον κόσμο της Γυμναστικής, από τα 6 της χρόνια ξεκινώντας από τον Πανιώνιο. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο εξωτερικό, από τα 14 της χρόνια, στην κατηγορία των Νεανίδων (Β' κατηγορία). Έχει αγωνιστεί σε πάνω από 5 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και σε 2 Παγκόσμια, καθώς και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του Μπακού 2015 και σε άλλους διεθνείς αγώνες.

 Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βέρνης το 2016, κέρδισε την 21η θέση στο έδαφος και την 16η θέση στο άλμα. Επίσης, κατέκτησε την 8η θέση στο Παγκόσμιο κύπελλο Anadia World Cup 2016. Κέρδισε ακόμη την 6η θέση στο άλμα και την 6η στο έδαφος και την 7η στο δίζυγο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ντόχα 2016. Τον Απρίλιο του 2016, έλαβε μέρος στο Προολυμπιακό Test - Event 2016, προσπαθώντας να προκριθεί στου Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016. Το 2013, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, κέρδισε 5 χρυσά μετάλλια (Σ.Α., Άλμα, Δίζυγο, Έδαφος) και 1 χάλκινο στη δοκό ισορροπίας. Το 2014, δεν αγωνίστηκε, λόγω τραυματισμού στην μέση. Το 2015, κατέκτησε την 5η θέση στο Σ.Α. λόγω τραυματισμού την ώρα της εκτέλεσης του προγράμματός της στο έδαφος. Το 2016, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Σ.Α. και το δίζυγο, καθώς και το ασημένιο μετάλλιο στο έδαφος και την 5η θέση στην δοκό. Σήμερα, προπονείται στην Αθήνα στο Προπονητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά, με τον ομοσπονδιακό προπονητή Κώστα Σιούτη και την βοηθό Αναστασία Δόντη, καθώς είναι εγγεγραμμένη στο σωματείο Ευρίπειος Γ.Σ.. Η αδερφή της Αργυρώς Αφράτη, ονομάζεται Αφράτη Ευαγγελία - Ιωάννα. Γεννήθηκε το 2003. Σήμερα συμμετέχει και αυτή στην Ενόργανη γυμναστική στον Πανιώνιο, απ' όπου ξεκίνησε και η αδερφή της. Έχει κερδίσει αρκετά μετάλλια στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα και στους Αγώνες Α-Γ-Ε Περιφερείων.
Μοντεφελτράνο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο

Ο Μοντεφελτράνο Β΄, ιταλ.: Montefeltrano II da Montefeltro (απεβ. το 1255) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, ο οποίος ήταν κύριος του Ουρμπίνο από το 1242 μέχρι το τέλος του. Ήταν επίσης κόμης του Moντεφέλτρο και της Πιετραρούμπια.

 Ήταν γιος του Μπονκόντε, πρώτου δούκα του Ουρμπίνο. Ήταν οπαδός των Γιβελλίνων και πολέμησε για τον Φίλιππο των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας στη Σικελία, για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Χοενστάουφεν εκεί. Τον διαδέχθηκε στο Ουρμπίνο ο γιος του Γκουίντο. Γιος του ήταν ο: Γκουίντο 1223-1298, κύριος του Ουρμπίνο. Ugolini, F. (1859). Vite dei conti e duchi di Urbino. Urbino.
Σημείο τήξης

Σημείο τήξης ή θερμοκρασία τήξης, ή ακόμη και θερμοκρασία μετάβασης, διεθνές σύμβολο Tm (εκ του αγγλικού όρου Temperature melting), ονομάζεται η θερμοκρασία στην οποία αλλάζει φάση μια καθαρή ουσία (χημικό στοιχείο ή χημική ένωση), μεταβαίνοντας από την στερεά κατάσταση στην υγρή κατάσταση, φαινόμενο που ονομάζεται τήξη. Ουσιαστικά πρόκειται για τη θερμοκρασία εκείνη στην οποία συνυπάρχουν σε ισορροπία τόσο η στερεά όσο και η υγρή κατάσταση μιας ουσίας (καθαρής). Η θερμοκρασία στην οποία συμβαίνει η τήξη εξαρτάται από την πίεση. Συνήθως, αναφερόμαστε στη "θερμοκρασία τήξης" ενός υλικού σε κανονικές συνθήκες πίεσης. Οι προσμείξεις μεταβάλλουν τη θερμοκρασία τήξης, γι' αυτό και αναφερόμαστε σε καθαρές ουσίες.

 Για τη μετάβαση μιας ορισμένης ποσότητας υλικού από τη στερεά στην υγρή κατάσταση, απαιτείται η πρόσδοση ορισμένου ποσού θερμότητας. Η ποσότητα της θερμότητας αυτής ονομάζεται λανθάνουσα θερμότητα τήξης, εξαρτάται από το είδος του υλικού και είναι ανάλογη της μάζας του υλικού που τήκεται (αναφερόμαστε συνήθως στην λανθάνουσα θερμότητα ανά μονάδα μάζας). Λέγεται "λανθάνουσα θερμότητα", διότι η απορρόφησή της δεν αυξάνει τη θερμοκρασία του υλικού, αλλά ξοδεύεται στην μετατροπή του από στερεό σε υγρό. Καθ' όλη τη διάρκεια της τήξης, η θερμοκρασία του υλικού παραμένει σταθερή και ίση με τη θερμοκρασία τήξης. Η λανθάνουσα θερμότητα, δηλαδή, δεν ανιχνεύεται από θερμοκρασιακές μεταβολές· παραμένει κρυφή, "λανθάνει" - εξ ου και η ονομασία. Σε ένα στερεό σώμα, τα μόρια βρίσκονται διατεταγμένα σε καθορισμένες θέσεις, σχηματίζοντας ένα πλέγμα (με εξαίρεση τα άμορφα στερεά, όπως το γυαλί) και εκτελούν μόνο μικρές ταλαντώσεις γύρω από τις θέσεις ισορροπίας τους στο πλέγμα. Μικροσκοπικά, η θερμοκρασία ερμηνεύεται ως η μέση κινητική ενέργεια των μορίων του σώματος, κατά την άτακτη κίνησή τους. Κατά τη διάρκεια της θέρμανσης ενός στερεού, τα μόρια του σώματος απορροφούν θερμική ενέργεια, με αποτέλεσμα να αυξάνει κατά μέσο όρο το πλάτος της ταλάντωσής τους και να μεγαλώνουν οι αποστάσεις τους στο πλέγμα. Όταν φτάσει το σώμα στη θερμοκρασία τήξης, τα μόριά του απορροφούν αρκετή ενέργεια ώστε να αποδεσμευτούν από το πλέγμα και να μεταβούν στην υγρή κατάσταση (στην οποία δεν υπάρχει αυστηρά καθορισμένη διάταξη των μορίων στο χώρο). Κατά τη μετάβαση αυτή, η θερμική ενέργεια δεν αυξάνει την κινητική ενέργεια των μορίων, αλλά ξοδεύεται στο να "ξεκολλήσει" τα μόρια από το πλέγμα (θα μπορούσαμε να πούμε ότι μετατρέπεται σε δυναμική ενέργεια). Αυτή είναι η μικροσκοπική ερμηνεία της λανθάνουσας θερμότητας. Η παρατήρηση του φαινομένου εξάγει τα εξής : Η θερμοκρασία τήξης εξαρτάται από το υλικό του σώματος. Η θερμοκρασία τήξης είναι σταθερή και χαρακτηριστική για κάθε σώμα, εφόσον η πίεση είναι σταθερή. Άρα το σημείο τήξης εξαρτάται από την πίεση. Το αντίστροφο του σημείου τήξης είναι το σημείο πήξης. Θερμοκρασιακά τα δύο σημεία δεν ταυτίζονται πάντοτε. Η θερμοκρασία τήξης θεωρητικά είναι ίση με την θερμοκρασία πήξης. Ο όγκος του σώματος, κατά την διάρκεια του φαινομένου τήξης, αλλάζει. Το σημείο τήξης αποτελεί ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εκάστου των μετάλλων και κραμάτων. Τα παράγωγα της τήξης καλούνται τήγματα. Κατάσταση της ύλης
Δημήτριος Άρχος

Ο Δημήτριος Αθ. Άρχος (1907 - 23 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής Αρκαδίας με την Ένωση Κέντρου και το ΠΑΣΟΚ, γενικός γραμματέας Υπουργείων και διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.

 Γεννήθηκε το το 1907 στην Κερασιά Αρκαδίας. Καταγόταν από πολύτεκνη οικογένεια και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Τρίπολη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία πραγματοποίησε, με υποτροφία, μεταπτυχιακές σπουδές Ποινικού Δικαίου σε πανεπιστήμια στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων. Ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και το 1944-45 διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων (ΤΤΤ) στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, ενώ το 1950-52 χρημάτισε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις τότε κεντρώες κυβερνήσεις Πλαστήρα-Βενιζέλου, στις οποίες ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν αντιπρόεδρος. Για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1950 με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου, χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1963 και του 1964 πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου και εκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας και στις δύο αναμετρήσεις. Διατέλεσε κοσμήτορας της Βουλής. Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο και εκλέχθηκε ξανά βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1977.Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Βιομηχανίας.Ο Δημήτριος Άρχος απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 1993, σε ηλικία 86 ετών. Ήταν νυμφευμένος με την Έλλη Μακρίδου, η οποία είχε πεθάνει το 1987. Λευτέρης-Δικαίος Παπαδέας, Βιογραφικά στοιχεία για το Δημήτρη 'Αρχο, 22-4-2010, ανάκτηση 22-7-2014.
Ελληνική κωμωδία

Ο χώρος της ελληνικής κωμωδίας έχει να επιδείξει σημαντικά παραδείγματα. Τα πιο ξακουστά βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στην σύγχρονη εποχή, η κουλτούρα του Έλληνα έχει τους κωμικούς της.

 Κυρίως άρθρο: Αρχαία ελληνική κωμωδία Επιμέρους κατηγορίες: Αρχαία κωμωδία, Μέση κωμωδία, Νέα κωμωδίαΗ αρχαία ελληνική κωμωδία είναι ξακουστή σε όλο τον κόσμο, κυρίως λόγω των έργων του Αριστοφάνη. Ο μεγάλος κωμικός ποιητής του αρχαίου Ελληνικού θεάτρου έγραψε γύρω στις 40 κωμωδίες, μερικές των οποίων παίζονται ακόμα και σήμερα. Κυρίως άρθρο: Μοντέρνα ελληνική κωμωδία Χάρρυ Κλυνν Κυρίως άρθρο: Χάρρυ ΚλυννΟ Χάρρυ Κλυνν αποτέλεσε το κατεξοχήν παράδειγμα κωμικού των τελευταίων δεκαετιών. Η δουλειά του είχε κατακλύσει την δεκαετία του 1980 μέσω μουσικών κασετών αλλά και ταινιών. Τζίμης Πανούσης Κυρίως άρθρο: Τζίμης ΠανούσηςΟ εκκεντρικός Πανούσης είχε κερδίσει στο πρόσφατο παρελθόν πολλούς φανατικούς εχθρούς, αλλά και πολλούς φανατικούς φίλους. Η ακραία μορφή - για τα δεδομένα του χώρου - της σατιρικής κωμωδίας του, καταπιάνεται με σημαντικά στοιχεία του σύγχρονου Έλληνα όπως η σχέση του με την Εκκλησία, σεξουαλικές σχέσεις και η σχέση της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ. Λάκης Λαζόπουλος Κυρίως άρθρο: Λάκης ΛαζόπουλοςΟ Λάκης Λαζόπουλος είναι ένα από τα γνωστότερα ονόματα της σύγχρονης ελληνικής σκηνής σατιρικής κωμωδίας. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας με το σόου Αλ Τσαντίρι Νιουζ, ενώ ακόμα παλαιότερα είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία με την τηλεοπτική σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι. Κωμωδία Σάτιρα Αρχαία ελληνική κωμωδία Αρχαία κωμωδία Μέση κωμωδία Νέα κωμωδία Σύγχρονη ελληνική κωμωδία
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1859

Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1859 προκηρύχθηκαν την 1η Αυγούστου του 1859 και έλαβαν χώρα το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του ίδιου έτος, τρία χρόνια αργότερα από τις τελευταίες εκλογές του 1856. Πρωθυπουργός ήταν ο Αθανάσιος Μιαούλης, γιος του Μιαούλη, ναυάρχου του Αγώνα, ο οποίος και κέρδισε τις εκλογές, με μια φιλοβασιλική και πάλι Βουλή, με πλειοψηφία 120 από τις 139 έδρες.

 Τις προηγούμενες εκλογές (του 1856) είχε κερδίσει η τότε κυβέρνηση Βούλγαρη, η οποία έμεινε στην κυβέρνηση ακόμη έναν χρόνο μέχρι το 1857 για να αντικατασταθεί από την κυβέρνηση του υπασπιστή του Όθωνα Αθανασίου Μιαούλη όταν ο Βούλγαρης παραιτήθηκε εξαιτίας των παρεμβάσεων του παλατιού. Μετά τις φοιτητιτκές ταραχές και επεισόδια ενάντια στον Όθωνα με το όνομα τα Σκιαδικά (της αντιοθωνικής νεολαίας που φορούσε «σκιάδια», καπέλα, - η αρχή της έξωσης για τον Όθωνα) που άρχισαν στις 10 Μαΐου 1859, ο Όθωνας κήρυξε τη λήξη της Βουλευτικής Περιόδου (της Γ' Συνόδου της Ε' Βουλευτικής Περιόδου) και διέλυσε τη Βουλή. Στις 29 Μαΐου ανέθεσε στον Ανδρέα Μεταξά να σχηματίσει κυβέρνηση ώστε να κατευναστεί η αντιπολίτευση (ο Μεταξάς περιέλαβε τους Κανάρη, Καλλέργη, Χρηστίδη της αντιπολίτευσης), αλλά αυτός δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση και ο Βασιλιάς άφησε στην εξουσία τον Αθ. Μιαούλη, ζητώντας του να κάνει ανασχηματισμό. Παρά τον ανασχηματισμό του Ιουνίου 1859 που έκανε ο Μιαούλης, βάζοντας στην κυβέρνηση και υπουργούς της αντιπολίτευσης, δεν επήλθε συνεννόηση και οι εκλογές προκηρύχθηκαν την 1η Αυγούστου 1859. Οι εκλογές έλαβαν χώρα κατά τον Σεπτέμβριο και τις αρχές Οκτωβρίου. Στις 7 Οκτωβρίου ανακοινώθηκε σύγκλιση της Βουλής και της Γερουσίας για τις 29 Οκτωβρίου. Η Βουλή έκανε πράγματι την πρώτη συνεδρίασή της στις 29 Οκτωβρίου (Α' Συνεδρίασις, Α' Συνόδου, ΣΤ' Βουλευτικής Περιόδου) Εκλέχθηκαν συνολικά 139 βουλευτές, από τους οποίους 120 υποστηρικτές του Μιαούλη και 19 βουλευτές της αντιπολίτευσης. Θεωρείται πως οι εκλογές έγιναν σε συνθήκες εκτεταμένων παρεμβάσεων από την Κυβέρνηση και το Στέμμα ο δε πολιτικός της εποχής εκείνης Δημήτριος Δημητρακάκης έγραψε πως «Ἐγένοντο δέ αἱ ἐκλογαί αὗται διά περισσοτέρων ἐπεμβάσεων παρά αἱ πρότερον». Επόμενες εκλογές έγιναν ενάμισυ έτος αργότερα, τον Ιανουάριο του 1861, όταν λίγο πιο πριν είχε εκλεγεί ο Θρασύβουλος Ζαΐμης, αρχηγός της αντιπολίτευσης, στη θέση του Προέδρου της Βουλής. Μπενιζέλος Ρούφος, Πατρών Περικλής Καλαμογδάρτης, Πατρών Παναγιώτης Πατρινός, Πατρών Κωνσταντίνος Κουμανιώτης, Πατρών Κορινθίας : Αριστείδης Μεντζελόπουλος Πηγή Αντώνιος Μηλιαράκης (7/4/1841-8/4/1905) , Ιστορική και γενεαλογική μελέτη της οικογένειας Μαμωνά από της εμφανίσεως αυτής εν τη ιστορία μέχρι σήμερον (1248-1902) , 223 Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών , Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος ,Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Ιστορικό Αρχείο, και Βιβλιοθήκη.
Κατάλογος αστέρων της Κόμης της Βερενίκης

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Κόμης της Βερενίκης παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό της Κόμης της Βερενίκης κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2007. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Apr)». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2013. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Λατινική Νομισματική Ένωση

Η Λατινική Νομισματική Ένωση (ΛΝΕ) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, σε μια προσπάθεια για ενοποίηση πολλών ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ένα ενιαίο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη σε μια εποχή που τα περισσότερα εθνικά νομίσματα εξακολουθούσαν να είναι άμεσα συνδεδεμένα με τον χρυσό και τον άργυρο. Ιδρύθηκε το 1865 και διαλύθηκε το 1927.

 Το 1865, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ελβετία ιδρύουν την Ένωση και συμφωνούν να αλλάξουν τα εθνικά τους νομίσματα σε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο κάθε νομισματική μονάδα του κάθε κράτους θα ισούται με 4,5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού και θα είναι ελεύθερα ανταλλάξιμα. Ουσιαστικά δηλαδή οριζόταν μία σταθερή σχέση μεταξύ χρυσού και αργύρου με αναλογία 15,5 προς 1 μέσα στους κόλπους της ένωσης. Οι ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων της κάθε χώρας ήταν 1:1. Αργότερα προσχωρήσαν στην ένωση η Ισπανία και η Ελλάδα το 1868, και η Ρουμανία, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Βενεζουέλα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο και το Παπικό κράτος το 1889. Το 1904 οι Δανικές Δυτικές Ινδίες επίσης υιοθέτησαν αυτό το πρότυπο, παρόλο πού δεν είχαν επίσημα ενσωματωθεί στη ΛΝΕ. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1870 οι κεντρικές τράπεζες των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών αρχίζουν να αυξάνουν τα αποθέματά τους σε χρυσό σε βάρος του αργύρου. Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα της ΛΝΕ ήταν ότι παρέλειψε να θέσει εκτός νόμου την εκτύπωση χαρτονομισμάτων με βάση το διμεταλλικό νόμισμα. Μια αδυναμία που εκμεταλλεύθηκε η Γαλλία και η Ιταλία, που με τυπωμένα χαρτονομίσματα χρηματοδοτούσαν δικές τους δαπάνες, "αναγκάζοντας τα άλλα μέλη της Ένωσης να φέρουν μέρος του κόστους της δημοσιονομικής σπατάλης, εκδίδοντας χαρτονομίσματα με βάση το νόμισμά τους" . Η συνεχής διαρροή μεταλλικών νομισμάτων στο εξωτερικό και η συνεχής αλλαγή των σχέσεων χρυσού-αργύρου, προκαλούν, ιδιαίτερα στην ιταλική και ελληνική οικονομία, μεγαλύτερες νομισματικές αρρυθμίες. Ιδιαίτερα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα της Ελλάδας οδηγούν στην επίσημη αποβολή της από τη Λατινική Νομισματική Ένωση το 1908. Επανεντάχθηκε το 1910.Όλα αυτά τα προβλήματα, η πολιτική αναταραχή στις αρχές του εικοστού αιώνα και η έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου είχαν ήδη, εκ των πραγμάτων, αδρανοποιήσει τη Λατινική Νομισματική Ένωση κατά την δεκαετία του '20.Διαλύθηκε επίσημα το 1927. Τα νομίσματα της Λατινικής Νομισματικής Ένωσης
Τζον Βέρεκερ, 6ος Υποκόμης του Γκορτ

Ο Στρατάρχης Τζον Στάντις Σέρτις Πρέντεργκαστ Βέρεκερ, 6ος Υποκόμης του Γκορτ (10 Ιουλίου 1886 - 31 Μαρτίου 1946) ήταν ανώτατος αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού. Ως νεαρός αξιωματικός τιμήθηκε με τον Σταυρό της Βικτώριας (Victoria Cross) για τις ενέργειες του κατά τη Μάχη του Κανάλ ντου Νορ (γαλ. Canal du Nord). Κατά τη δεκαετία του '30 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Αυτοκρατορικού Γενικού Επιτελείου. Είναι περισσότερο γνωστός για τη διοίκηση του Βρετανικής Εκστρατευτικής Δύναμης, η οποία εστάλη στη Γαλλία τον πρώτο χρόνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με μόνο αποτέλεσμα την απόσυρσή του από τη Δουνκέρκη τον επόμενο χρόνο. Ο Βέρεκερ αργότερα διετέλεσε κυβερνήτης του Γιβραλτάρ και της Μάλτας, όπως και Ύπατος Αρμοστής (High Commissioner) της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη και την Υπεριορδανία.

 Κατά την παραμονή του στην Παλαιστίνη, η υγεία του Βέρεκερ επιδεινώθηκε και ταλαιπωρούνταν από έντονους πόνους και ενοχλήσεις στη περιοχή της κοιλιάς. Στην πραγματικότητα είχε καρκίνο του ήπατος, αλλά οι γιατροί που είχε συμβουλευτεί στο Λονδίνο δεν μπόρεσαν να κάνουν ορθή διάγνωση της κατάστασής του. Μετά την αναχώρησή του από την Παλαιστίνη και την επιστροφή του στην Αγγλία, ο Βέρεκερ εισήχθη στο Νοσοκομείο Γκάι του Λονδίνου, όπου μια διερευνητική εγχείρηση αποκάλυψε ότι πέθαινε από μη εγχειρήσιμο καρκίνο του ήπατος. Τον Φεβρουάριο του 1946 έλαβε τον τίτλο του Υποκόμη μεταξύ των ευγενών του Ηνωμένου Βασίλειου (Peerage of United Kingdom) υπό τον ίδιο τίτλο του αξιώματος του Υποκόμη της Ιρλανδίας (Peerage of Ireland) που ήδη κατείχε. Στις 31 Μαρτίου 1946 πέθανε στο Νοσοκομείο Γκάι σε ηλικία 59 ετών. Καθώς δεν είχε γιο εν ζωή, το Ιρλανδικό Αξίωμα του Υποκόμη του Γκορτ πέρασε στον αδελφό του, ενώ το αντίστοιχο Βρετανικό έπαψε να υφίσταται. Η σορός του ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο της οικογένειας Σίντνεϊ στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, στο Πένσραστ, στην κομητεία του Κεντ.
Παρακοιμώμενος

Ο Παρακοιμώμενος ήταν αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο κάτοχός του ήταν «φύλακας της βασιλείου κλίνης» και αρχηγός των παιδόπουλων και των κοιτωναρίων. Περιπατούσε πίσω από τον βασιλιά. Φορούσε σκαραμάγγιο και σπαθί. Ήταν αξίωμα μεγίστης εμπιστοσύνης, και δινόταν στους κατ' εξοχήν ευνοούμενους του Αυτοκράτορα. Μαζί με τον κουροπαλάτη λάμβανε την εξουσία όταν ο αυτοκράτορας ήταν ανήλικος, όπως συνέβη στην Μακεδονική δυναστεία.

 Σκαρλάτος Βυζάντιος (1869) [1851]. Η Κωνσταντινούπολις : ή περιγραφή τοπογραφική, αρχαιολογική και ιστορική της περιωνύμου ταύτης μεγαλοπόλεως και των εκατέρωθεν του κόλπου και του Βοσπόρου προαστείων αυτής, Τόμος Γ'. Αθήνησιν: Εκ του Τυπογραφείου Ανδρέου Κορομηλά και Εκ του Τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως. σελίδες 80–81. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2011. Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1871). Ιστορία του Ελληνικού Εθνους, από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των νεωτέρων. Τόμος Τέταρτος. Εκ του Τυπογραφείου Ν.Γ. Πάσσαρη. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2011.
Μιέσκο Μιεσκόβιτς

Ο Μιέσκο, πολων. Mieszko (979/84 - μετά το 992/95) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας των Πολωνών, αδελφός τού Μπολέσλαφ Α΄ τού γενναίου πρώτου βασιλιά της Πολωνίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας του Χάλντενσλάμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ. Λίγα γνωρίζουμε για τα νεανικά του έτη. Εμφανίζεται πρώτο στο έγγραφο Dagome iudex τού 991/2 μαζί με τους γονείς του και τον αδελφό του Λάμμπερτ Μιεσκόβιτς. Ο σκοπός τού εγγράφου ήταν να προστατεύσει την κληρονομία τού Μιέσκο και τού Λάμμπερτ από τον πρωτότοκο ετεροθαλή αδελφό τους Μπολέσλαφ Α΄, που δεν αναφέρεται εκεί. Το 992 απεβίωσε ο πατέρας τους, αλλά αντί -σ΄΄υμφωνα με το έγγραφο- να τον διαδεχθούν ο Μιέσκο και ο Λάμπερτ, ο Μπολέσλαφ Α΄ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον τους. Η σύγκρουση κράτησε μερικές εβδομάδες ή τελείωσε το 995· οι ιστορικοί έχουν διάφορες απόψεις σε αυτό. Στο τέλος ο Μπολέσλαφ Α΄ έλεγχε όλες τις επαρχίες τού πατέρα του και έδιωξε τη μητριά του Όντα και τους γιους της στη Γερμανία. Η μοίρα τού Μιέσκο δεν είναι γνωστή, αλλά το 1032 ο Ντύτρυκ, γιος τού Μιέσκο ή τού Λάμμπερτ επέστρεψε στην Πολωνία και έπειτα από την πτώση τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ (γιου τού Μπολέσλαφ Α΄) ανέλαβε την εξουσία μέρους της χώρας. Το 1033 εκτοπίστηκε και εκδιώχθηκε από τον Μιέσκο Β΄, που είχε επέστρεψε στην Πολωνία. Thietmari chronicon (edited by Marian Zygmunt Jedlicki), Poznań 1953, p. 224.Kürbisówna B., Dagome iudex - studium krytyczne, [w:] Początki Państwa Polskiego, vol. I, Poznań 1962, p. 396. O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895. K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, Wrocław-Warsaw 1992, pp. 100-101. J. Widajewicz, Początki Polski, Wrocław 1948.
333

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 333 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 333 (CCCXXXΙΙΙ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Δαλματίου και Ζηνοφίλου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1086 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 333 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Φλάβιος Δαλμάτιος και ο Δομίτιος Ζηνόφιλος διορίζονται Ύπατοι. Ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος ωθεί τις Ρωμαϊκές στρατιές έξω από τη Βρετανία και αφήνει τα έργα στο Αδριάνειο Τείχος. Ο Καλόκαιρος επαναστατεί ενατίον του Κωνσταντίνου Α΄ και αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας. Ο Φλάβιος Δαλμάτιος, υπεύθυνος για την ασφάλεια στην ανατολική μεθόριο, αποστέλλεται στην Κύπρο για να καταπνίξει την εξέγερση. 25 Δεκεμβρίου - Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ αναγορεύει Καίσαρα τον μικρότερο γιο του, Κώνστα στη Κωνσταντινούπολη. Κίνα Ο Σι Χονγκ διαδέχεται τον πατέρα του, Σι Λα, ως αυτοκράτορα της Αυτοκρατορίας του Μετέπειτα Τζάο, στην περίοδο των Δεκαέξι Βασιλείων, αλλά ο τρίτος ξάδελφος του Σι Χονγκ, Σι Χου, κατέχει την πραγματική εξουσία. Η Αυτοκράτειρα Χήρα Λου (χήρα του Σι Λα) αποτυγχάνει να ξεφορτωθεί το Σι Χου και ο Σι Χου την καθαιρεί και την θανατώνει. Αγία Μόνικα, Αλγερινή Χριστιανή αγία και μητέρα του Αυγουστίνου Ιππώνος (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει το 387) Αυτοκράτειρα Λου Μουρόνγκ Ουέι, αρχηγός του Ξιανμπέι και Δούκας Ξιάνγκ του Λιαοντάνγκ (γεννιέται το 269) Σι Λα, ιδρυτής και αυτοκράτορας των Τζιά (γεννιέται το 274)
Μακάμπι Τελ Αβίβ (χειροσφαίριση)

Το τμήμα χειροσφαίρισης της Μακάμπι Τελ Αβίβ (εβραϊκά: מכבי תל אביב בכדוריד, αγγλικά: Maccabi Tyrec Tel Aviv) είναι ομάδα χειροσφαίρισης με έδρα το Τελ Αβίβ στο Ισραήλ. Ως μέρος του αθλητικού συλλόγου Μακάμπι Τελ Αβίβ, είναι σήμερα μέλος της Λιγκάτ Χαάλ και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Αθλητικό Κέντρο «Χαντάρ Γιοσέφ».

 Η ομάδα χειροσφαίρισης της Μακάμπι Τελ Αβίβ ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1930, περίοδο κατά την οποία εμφανίστηκε το άθλημα στην τότε Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή. Το 2013 ο σύλλογος κατέκτησε το Κύπελλο Ένωσης Δικαστών. Πρωτάθλημα Ισραήλ Πρωταθλήτρια {2}: 2014, 2016 Κύπελλο Ισραήλ Κυπελλούχος (4): 1963, 1964, 1965, 2017 Κύπελλο Ένωσης Δικαστών Νικήτρια (1): 2013 Επίσημος ιστότοπος
Αμμουδάρι Χανίων

Το Αμμουδάρι είναι χωριό της κοινότητας Ασκύφου, του δήμου Σφακίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αμμουδάρι είναι ορεινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του οροπεδίου Ασκύφου, στις ανατολικές κλιτύς των Λευκών Ορέων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ασκύφου του νομού Χανίων ενώ, το ίδιο έτος, ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασκύφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σφακίων. Το Αμμουδάρι βρίσκεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες θέσεις του νομού Χανίων, στη «συμβολή» τριών σημαντικών οροπεδίων (Ασκύφου, Ταύρης και Νιάτου). Η εκκλησία της Παναγίας στο κέντρο του οικισμού Το ορειβατικό καταφύγιο στο υψίπεδο της Ταύρης, στα 1.200 μέτρα, δυνατότητας 42 κλινών με εξαιρετική θέα στα Λευκά Όρη και στα γύρω οροπέδια, βορειοδυτικά του οικισμού. Από εδώ περνάει το μεγάλο ορειβατικό μονοπάτι Ε4 Το οροπέδιο Νιάτος, δυτικά του οικισμού Το οροπέδιο Ασκύφου, ανατολικά του οικισμού Το πετρόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα στην Ταύρη Το οροπέδιο Ταύρης από τον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Γενικές εκλογές στο Κουβέιτ 2022

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κουβέιτ στις 29 Σεπτεμβρίου 2022 μετά τη διάλυση του κοινοβουλίου από τον διάδοχο του θρόνου Μισάλ Αλ-Αχμάντ Αλ-Τζαμπρ Αλ-Σαμπάχ .

 Στις 22 Ιουνίου ο διάδοχος του θρόνου Σεΐχης Μισάλ Αλ-Αχμάντ Αλ-Τζαμπρ Αλ-Σαμπάχ ανακοίνωσε τη διάλυση του κοινοβουλίου. Στις 28 Αυγούστου το υπουργικό συμβούλιο του Κουβέιτ ενέκρινε το διάταγμα για την προκήρυξη εκλογών στις 29 Σεπτεμβρίου. Τα 50 εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από πέντε εκλογικές περιφέρειες των 10 εδρών με ενιαία μη μεταβιβάσιμη ψήφο . Τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν επίσημη άδεια, επομένως οι υποψήφιοι συμμετέχουν ως άτομα, αν και πολλές πολιτικές ομάδες λειτουργούν ελεύθερα ως ντε φάκτο πολιτικά κόμματα. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Κουβέιτ (άνδρες και γυναίκες) άνω των 21 ετών. Οι ομογενείς εργάτες, που αποτελούσαν το 70% του πληθυσμού, δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Η εγγραφή των υποψηφίων που διεκδικούσαν τις 50 έδρες πραγματοποιήθηκε μεταξύ 29 Αυγούστου και 7 Σεπτεμβρίου 2022. 118 σχολεία χρησιμοποιήθηκαν για τις εκλογές για την Εθνοσυνέλευση στις 29 Σεπτεμβρίου. Συνολικά εγγράφηκαν 305 υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων 22 γυναίκες. Ενώ οι προηγούμενες εκλογές του 2020 επηρεάστηκαν από μέτρα κατά του κορωνοϊού, αυτή τη φορά οι υποψήφιοι μπόρεσαν να ανοίξουν εκλογικά γραφεία και να πραγματοποιήσουν ζωντανές συγκεντρώσεις. Οι υπηρεσίες ασφαλείας ενίσχυσαν την παρακολούθηση για περιπτώσεις εξαγοράς ψήφων.
Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα

Η Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα (ρουμανικά: Universitatea Craiova) είναι μια ρουμανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Κραϊόβα. Είναι η πρώτη ρουμανική ομάδα που έφτασε στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 1982–83. Το 1991 η ομάδα διαλύθηκε. Στη θέση της δημιουργήθηκε η ΦΚ Ο Κραϊόβα 1948 η οποία διαλύθηκε το 2011. Το 2013 ο αθλητικός σύλλογος Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα ξαναδημιούργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα.

 Λίγκα 1 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Α' Κατηγορίας Νικήτρια (4): 1973–74, 1979–80, 1980–81, 1990–91 2η Θέση (4): 1972–73, 1981–82, 1982–83, 2019–20Κύπελλο Ρουμανίας Νικήτρια (8): 1976–77, 1977–78, 1980–81, 1982–83, 1990–91, 1992–93, 2017–18, 2020–21 2η Θέση (2): 1974–75, 1984–85Σούπερ Καπ Ρουμανίας Νικήτρια (1): 2021 2η Θέση (1): 2018Λίγκα 2 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Β' Κατηγορίας Νικήτρια (2): 1963–64, 2013–14 2η Θέση (1): 1960–61Λίγκα 3 – Πρωτάθλημα Ρουμανίας Γ' Κατηγορίας Νικήτρια (1): 1957–58 Επίσημη ιστοσελίδα (Ρουμανικά) Official fan club page (Ρουμανικά) Gruppo Maxima website (Ρουμανικά) Sezione page (fans' site) (Ρουμανικά) Unofficial blog (Αγγλικά) Ştiinţa Craiova Αρχειοθετήθηκε 2004-11-09 στο Wayback Machine. (Ρουμανικά) Soccerway profile (Αγγλικά) O Craiovano (Brazilian Portuguese)
Γκραν Πρι Καναδά 2018 (Φόρμουλα 1)

Το Γκραν Πρι Καναδά 2018 είναι ο 7ος αγώνας για το 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018) και διεξήχθη το τριήμερο 8-10 Ιουνίου. Αυτή είναι η 49η σεζόν όπου αυτή η πίστα βρίσκεται στο καλεντάρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Τον περσινό αγώνα τον κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με Mercedes. Τον φετινό αγώνα τον κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ.

 Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 8 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli. Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 8 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli. Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 9 Ιουνίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli. Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 9 Ιουνίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Έντονοι χαρακτήρες - Pole positionΠλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 10 Ιουνίου 2018. Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων. † - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής. - Επίσημος Ιστότοπος - FIA - Fox Sports - Sky Sports - Autosport - Express.co.uk - Crash.net - BBC
Ευρωλίγκα ανδρών 2002-03

Η Ευρωλίγκα ανδρών 2002-2003 ήταν η τρίτη σεζόν της σύγχρονης εποχής της κορυφαίας Ευρωπαϊκής διασυλλογικής επαγγελματικής διοργάνωσης μπάσκετ. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 55η σεζόν της σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Τη σεζόν 2002–03 συμμετείχαν 24 σύλλογοι από 13 διαφορετικές χώρες. Το φάιναλ-φορ (Final 4) έλαβε χώρα στο στάδιο Palau Sant Jordi, στην πόλη Βαρκελώνη της Ισπανίας, με τους οικοδεσπότες της Μπαρτσελόνα να επικρατούν στον τελικό της Μπένετον Τρεβίζο με σκορ 76-65, κατακτώντας έτσι το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία της Μπαρτσελόνα, μετά από 6 ανεπιτυχή Final Four αυτής της ομάδας στη δεκαετία του 1990.

 Στην Α' Φάση (κανονική διάρκεια), οι 24 ομάδες χωρίζονται σε 3 ομίλους, 8 ομάδων. Κάθε σύλλογος αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους του ομίλου του, 2 φορές. Μία εντός έδρας και μία εκτός. Έτσι, κάθε ομάδα δίνει 14 αγώνες στην Α' Φάση. Οι πρώτες 5 ομάδες κάθε ομίλου, αλλά και η καλύτερη 6η, προκρίνονται στον επόμενο γύρο. Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Οι ομάδες που προκρίθηκαν από την Α' Φάση χωρίζονται σε 4 ομίλους, 4 ομάδων. Κάθε σύλλογος αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους του ομίλου του, 2 φορές. Μία εντός έδρας και μία εκτός. Έτσι, κάθε ομάδα δίνει 6 αγώνες στην Β' Φάση. Η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου προκρίνεται στο Φάιναλ 4. Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Το Final−4 της Ευρωλίγκας ανδρών 2002-03 διεξήχθη στη Βαρκελώνη, στις 9 και 11 Μαΐου 2003. Παρασκευή 9 Μαΐου 2003 Κυριακή 11 Μαΐου 2003 Κυριακή 11 Μαΐου 2003 Επίσημος ιστότοπος διοργάνωσης
Γκάτσινα

Η Γκάτσινα (ρωσικά: Га́тчина) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Περιφέρειας Λένινγκραντ, με πληθυσμό 92.937 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Ρωσία και απέχει 45 χλμ. από την Αγία Πετρούπολη. Είναι διάσημη για το κάστρο της που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και για το οποίο η UNESCO την έχει χαρακτηρίσει Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Κατά την αυτοκρατορική εποχή η Γκάτσινα ήταν ένα από τα αριστοκρατικά θέρετρα της Αγ. Πετρούπολης. Το 1923 μετονομάσθηκε σε Τρότσκ (προς τιμή του επαναστάτη Τρότσκι), αλλά το 1929 επανήλθε η παλαιά ονομασία στα πλαίσια των σταλινικών εκκαθαρίσεων.

 Η Γκάτσινα πρωτοαναφέρεται σε γραπτές πηγές το 1499 ως χωριό Χότσινο υπό την κατοχή του Νόβγκοροντ. Το 17ο αι. περνά στη Λιβονία και αμέσως μετά στη Σουηδία. Ανακτάται από τους ρώσους κατά το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο το 1703 και προσαρτάται επισήμως το 1721, οπότε και δωρίζεται από τον τσάρο Πέτρο Α' στην αδελφή του Ναταλία. Το 1765 η Μεγάλη Αικατερίνη το παραχωρεί στον εραστή της κόμη Ορλώφ, ο οποίος ανεγείρει ένα κυκλικό κάστρο. Μέσα στο κάστρο κτίζει το ροκοκό παλάτι με τα 600 δωμάτια - έργο των ιταλών αρχιτεκτόνων Ρινάλντι και Μπρέννα, με πολυτελή πατώματα, τοιχογραφίες στις οροφές και ιταλικά έπιπλα. Έξω από το κάστρο διαμορφώνεται το (πρώτο στη Ρωσία) εκτεταμένο πάρκο κατά τα αγγλικά πρότυπα. Στην είσοδο του πάρκου τοποθετείται μια αψίδα, δώρο της Αικατερίνης στον κόμη, για τη συνεισφορά του στην αντιμετώπιση της επιδημίας πανώλης που λίγο νωρίτερα μάστιζε τη Μόσχα. Μετά το θάνατο του Ορλώφ (1783) η Αικατερίνη αγοράζει το κάστρο από τους κληρονόμους του και το χαρίζει στο γιο της, μετέπειτα αυτοκράτορα Παύλο Α'. Ο Παύλος, επηρεασμένος από το νεοκλασικισμό, ανακαινίζει τμήμα του παλατιού και εμπλουτίζει το πάρκο με γέφυρες, πύλες, κιόσκια και μικρά κτήρια. Μετά τον Παύλο το παλάτι ερημώνει για κάποιες δεκαετίες, ώσπου που στα τέλη του 19ου αι. ο Αλέξανδρος Γ' το χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία του. Εκεί περνά τα πρώτα χρόνια του ο τελευταίος τσάρος, ο Νικόλαος Β'. Το Μάιο του 1918, μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, γίνεται κρατική ιδιοκτησία και μετατρέπεται σε μουσείο. Για τον πλούτο του το μουσείο αποκαλείται Μικρό Ερμιτάζ. Τα περισσότερα εκθέματά του κλάπηκαν από τους Γερμανούς πολιορκητές του Λένινγκραντ κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα το κάστρο της Γκάτσινα είναι ένας από τους κύριους τουριστικούς προορισμούς της ενδοχώρας της Αγίας Πετρούπολης. Φωτογραφίες του κάστρου και του πάρκου
Νικόλαος Τσάκος

Ο Νικόλαος Τσάκος (Αθήνα, 1963) είναι Έλληνας εφοπλιστής. Είναι ιδρυτής, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της "Tsakos Energy Navigation ( TEN ) Limited", μιας εταιρείας η οποία είναι η μακροβιότερη Ελληνική εταιρεία στο Αμερικανικό χρηματιστήριο.

 Ο Νικόλας Τσάκος προέρχεται από μια παραδοσιακή ναυτιλιακή οικογένεια με καταγωγή από το νησί της Χίου, συγκεκριμένα από τα Καρδάμυλα. Είναι γιος του καπετάνιου και εφοπλιστή Παναγιώτη Τσάκου. Εργάζεται στο ναυτιλιακό κλάδο από το 1981 και έχει περάσει συνολικά δύο χρόνια στη θάλασσα. Από το 1982 έως το 1985, διετέλεσε Διευθυντής Ναυτιλίας και Operations της Tsakos Shipping & Trading Ltd στις ΗΠΑ, με έμφαση στον τομέα της υπεράκτιας παραγωγής ενέργειας στην Κεντρική Αμερική και τις ΗΠΑ. Έλαβε πτυχίο BA στα Οικονομικά και τις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης το 1985 και το μεταπτυχιακό του Masters στη Ναυτιλία και τα Οικονομικά από το Business School του Πανεπιστημίου "City" του Λονδίνου, το 1987. Ο Νικόλας Τσάκος υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Ελληνικό Ναυτικό το 1988. Είναι παντρεμένος με τη σχεδιάστρια μόδας Σίλια Κριθαριώτη και έχουν τρία παιδιά. Η ΤEN, η εταιρεία που ίδρυσε, εισήχθη αρχικά στη νορβηγική χρηματιστηριακή αγορά, Όσλο Bors, το 1993 και είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (με NYSE σύμβολο: TNP) από τον Μάρτιο του 2002. Τον Δεκέμβρη του 2015 η ΤΕΝ είχε υπό την ιδιοκτησία και διαχείρισή της έναν στόλο από 48 δεξαμενόπλοια μεταφοράς προϊόντων του πετρελαίου και αργού πετρελαίου ναυλωμένα σε εθνικές, μεγάλες και άλλες ανεξάρτητες πετρελαϊκές εταιρείες και διυλιστήρια με ναυλοσύμφωνα μακροπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα, συμπεριλαμβανομένου και ενός πλοίου μεταφοράς Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (με έτος κατασκευής το 2007) και δύο δεξαμενόπλοια τύπου "DP2 shuttle suezmax" (με έτος κατασκευής το 2013). Τον Μάιο του 2019 υπέγραψε, μέσω του Ομίλου Τσάκος, υπέρ της εκστρατείας του εφοπλιστή Philippe Louis-Dreyfus που επιζητεί την θέσπιση ανώτατων ορίων μέσης ετήσιας ταχύτητας για τα containerships, ώστε να μπορούν να μεταφέρουν ευπαθή αγαθά ταχύτερα όταν χρειάζεται, και ορίων απόλυτης μέγιστης ταχύτητας για τα υπόλοιπα είδη πλοίων, κάτι που θα οδηγήσει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ο Νικόλας Τσάκος, είναι ο συνιδρυτής, μαζί με τον Καπετάνιο Παναγιώτη Ν. Τσάκο, του ιδρύματος "Μαρία Τσάκου" (το όνομα της αποβιώσασας αδελφής του), μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης για την ευημερία και την εκπαίδευση των νέων ταλαντούχων ανδρών και γυναικών, με έμφαση στις θαλάσσιες μελέτες και παράδοση.
C Sharp

Η C# (C Sharp, ελληνική προφ. Σι Σαρπ) είναι μια γλώσσα προγραμματισμού Η/Υ. Δημιουργήθηκε από την Microsoft μέσα από την πλατφόρμα .NET και αργότερα αναγνωρίστηκε επισήμως από την Ecma (ECMA-334) και την ISO (ISO/IEC 23270:2018 [1]). Είναι μια απ τις γλώσσες προγραμματισμού που δημιουργήθηκαν για την Κοινή Υποδομή Γλώσσας (αγγλικά: Common Language Infrastructure). Ο κύριος σκοπός της γλώσσας είναι να είναι απλή αντικειμενοστρεφής γλώσσα για γενική χρήση. Ο διοικητής της ομάδα που διαχειρίζεται την γλώσσα ονομάζεται Άντερς Χάιλσμπεργκ. Στις 15 Αυγούστου 2012 κυκλοφόρησε η έκδοση 5.0 η οποία είναι η πιο πρόσφατη μέχρι σήμερα.

 Κατά την διάρκεια της δημιουργίας της πλατφόρμας .ΝΕΤ οι κλάσεις και οι βιβλιοθήκες γράφτηκαν χρησιμοποιώντας ένα μεταγλωττιστή με το όνομα Simple Managed C (SMC). Τον Ιανουάριο του 1999 ο Άντερς Χάιλσμπεργκ συγκρότησε μια ομάδα με σκοπό να φτιάξει μια καινούρια γλώσσα με όνομα Cool (C-like Object Oriented Language). Παρόλο που η Microsoft σκεφτόταν να κρατήσει το όνομα Cool σαν το τελικό όνομα της γλώσσας αυτό δεν έγινε ποτέ για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Μέχρι τον Ιούλιο του 2000 όπου ανακοινώθηκε η πλατφόρμα .NET η γλώσσα είχε είδη μετονομαστεί σε C# στην οποία αργότερα εισήχθησαν οι βιβλιοθήκες της ASP.NET. Ο Τζέιμς Γκόσλινγκ (προγραμματιστής της Java) το 1994 μαζί με τον Μπιλ Τζόι (συνιδρυτής της Sun Microsystems) αποκάλεσαν την C# απομίμηση της Java. Ο Γκόσλινγκ επίσης συμπλήρωσε ότι η C# είναι ίδια με την Java απλά χωρίς αξιοπιστία, παραγωγικότητα και ασφάλεια. Οι συγγραφείς ενός βιβλίου της C# ισχυρίστηκαν ότι η Java και η C# είναι πανομοιότυπες επαναληπτικές και χωρίς καινοτομίες. Τον Ιούνιο του 2000 ο Άντερς Χάιλσμπεργκ υποστήριξε ότι η C# δεν είναι κλώνος της Java αλλά ότι είναι πολύ πιο κοντά στην C++. Από τότε που κυκλοφόρησε η δεύτερη έκδοση της C# το Νοέμβριο του 2005, η C# και η Java άρχισαν να απομακρύνονται η μία από την άλλη, με αποτέλεσμα όσο περνάει ο καιρός να μοιάζουν όλο και λιγότερο. Μια από τις πρώτες σημαντικές διαφορές ήταν στην υλοποίηση των γενικών αντικειμένων. Η C# παρέχει "πρώτης-κλάσης" γενικά αντικείμενα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν οποιαδήποτε άλλη κλάση, με τον κώδικα να εκτελείται κατά τη διάρκεια της φόρτωσής της. Αντιθέτως τα γενικά αντικείμενα της Java παρέχονται από τη γλώσσα κατά τη διάρκεια της σύνταξής της και δεν επηρεάζουν τον ήδη υπάρχοντα κώδικα. Επιπλέον η C# πρόσθεσε κάποια ακόμα χαρακτηριστικά στην τρίτη έκδοσή της, τα οποία επιτρέπουν στους προγραμματιστές να χρησιμοποιούν τεχνικές όπως τα κλεισίματα (closures). Η C# είχε κάποτε μια μασκότ που ονομαζόταν Άντι σαν φόρος τιμής στον σχεδιαστή της, αλλά αποσύρθηκε στις 29 Ιανουαρίου του 2004. Το όνομα C sharp εμπνεύστηκε από μια μουσική σημειογραφία. Εξαιτίας διαφόρων τεχνικών περιορισμών προβολής και επειδή το σύμβολο sharp ♯ δεν υφίσταται στα απλά πληκτρολόγια χρησιμοποιήθηκε το αποτέλεσμα του συνδυασμού shift + 3 (#) για την αναπαράσταση της γλώσσας. Η συγκεκριμένη κατάληξη έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετές ακόμα γλώσσες της .ΝΕΤ όπως η A# η F# και η Eiffel#.
Βίρτους Ρόμα

Η Βίρτους Ρόμα (ιταλικά: Virtus Roma), γνωστή και λόγω χορηγού ως Ατσέα Βίρτους Ρόμα (Acea Virtus Roma) και παλαιότερα ως Λοττομάτικα Ρόμα (η Lottomatica είναι ιταλική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον κλάδο των τυχερών παιχνιδιών). Αποτελεί την επιφανέστερη ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ρώμης και μια από τις σημαντικότερες ολόκληρης της Ιταλίας. Έχοντας ιδρυθεί το 1960, αγωνίζεται στο ιταλικό πρωτάθλημα της Λέγκα Μπάσκετ. Ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι ο Ρωμαίος επιχειρηματίας Κλαούντιο Τότι, ο οποίος και απέκτησε τα δικαιώματα της Pallacanestro Virtus Roma S.r.l. το 2001 από τον Τζόρτζιο Κορμπέλι (μετά από δύο μεταβατικές περιόδους). Προπονητής του συλλόγου είναι ο Ματτέο Μπονιτσόλι από το Δεκέμβριο του 2009 και γενικός διευθυντής ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς (ταυτόχρονα ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Τουρκίας) από το καλοκαίρι του 2010. Έδρα της Βίρτους Ρόμα είναι το μεγαλύτερο στάδιο της πόλης, το PalaLottomatica (πρώην PalaEUR) και χρώματά της το βαθύ κόκκινο (γκρενά) και το βαθύ κίτρινο (του ροδάκινου), χρώματα της πόλης της Ρώμης.

 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 1983 (επικράτησε με 2-1 νίκες στη σειρά τελικών των play off επί της Ολίμπια Μιλάνου με νίκες 88-82 και 97-83 εντός έδρας και ήττα 86-73 εκτός έδρας) 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2000 (νίκησε στη Σιένα την Βίρτους Μπολόνια με σκορ 82-78) 1 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης: 1984 (νίκησε στον τελικό της Γενεύης τη Μπαρτσελόνα με σκορ 79-73) 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1984 (επικράτησε στο Σάο Πάολο σε αγώνες με βαθμολογία ομίλου επί άλλων 4 αντιπάλων, Σίριο - Βραζιλία νίκη 110-88, Όμπρας Σανιτάριας - Αργεντινή νίκη 73-71, Μπαρτσελόνα - Ισπανία νίκη 86-85 και Λέξινγκτον - ΗΠΑ ήττα 112-92) 2 Κύπελλα Κόρατς: 1986 (νίκησε 2 φορές στον διπλό τελικό την Καζέρτα, 84-78 εκτός έδρας και 73-72 εντός έδρας) και 1992 (επικράτησε στον διπλό τελικό επί της Σκαβολίνι Πέζαρο με ισοπαλία 94-94 εντός έδρας και νίκη 99-86 εκτός έδρας) Φιναλίστ των play off του πρωταθλήματος Ιταλίας: 2008 (Απέτυχε με 4-1 ήττες στη σειρά των αγώνων με αντίπαλο τη Σιένα. Νίκησε εντός με 84-70, έχασε εντός με 80-72 και έχασε τρεις αγώνες εκτός με 85-73, 85-82 και 92-81) Φιναλίστ του Κυπέλλου Ιταλίας: 1990 (Έχασε στο Φορλί από την Βίρτους Μπολόνια με σκορ 94-83) και 2006 (Έχασε στο Φορλί από τη Νάπολι με σκορ 85-83) Φιναλίστ του Κυπέλλου Κόρατς: 1993 (Έχασε 2 φορές στον διπλό τελικό από την Ολίμπια Μιλάνου, 95-90 εντός έδρας και 106-91 εκτός έδρας) Οι ονομασίες της ομάδας, λόγω χορηγού, άλλαξαν τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες αρκετές φορές μέσα στο χρόνο. Banco Roma (1971–88) Phonola Roma (1988–89) Il Messaggero Roma (1989–92) Burghy Roma (1993–94) Teorematour Roma (1994–95) Nuova Tirrena Roma (1995–96) Telemarket Roma (1996–97) Calze Pompea Roma (1996–99) Adr Roma (1999–01) Würth Roma (2001–02) Lottomatica Roma (2002–2011) Acea Roma (2011–σήμερα) Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα Αρχειοθετήθηκε 2013-03-11 στο Wayback Machine., επίσημος ιστότοπος. (Ιταλικά) Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα Αρχειοθετήθηκε 2011-07-08 στο Wayback Machine., στοιχεία στον ιστότοπο της Lega Basket Serie A. (Ιταλικά) Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα, στοιχεία στον ιστότοπο της Euroleague. (Αγγλικά)
Ιντερμέδιο

Στα τέλη του 15ου αιώνα, ανάμεσα στις πράξεις ενός θεατρικού έργου, υπήρχε η συνήθεια να λαμβάνει χώρα ένα μουσικό διάλειμμα, το οποίο επικράτησε να ονομάζεται Ιντερμέδιο ή ιντερμέτζο. Αυτά αποτελούνταν συνήθως από τραγούδια για σόλο φωνή, μαδριγάλια και άλλα πολυφωνικά τραγούδια, χορό και διαλόγους. Τα θέματα ήταν συνήθως αλληγορικά ή ποιμενικά. Περί το 1600 τα ιντερμέδια ήταν πολύ συχνά τόσο εξελιγμένα θεάματα, ώστε προκαλούσαν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα ίδια τα θεατρικά έργα. Στην Ιταλία ειδικά, η κωμική όπερα μπορεί να πει κανείς ότι αποτελεί μια μετεξέλιξη του ιντερμέδιου· κωμικές σκηνές-ιντερμέδια εκτελούνταν ακόμη και μεταξύ πράξεων της όπερας του 17ου και 18ου αιώνα. Συνήθως γραμμένα για σοπράνο και μπάσο, τραγουδισμένα απ' την αρχή ως το τέλος, έδωσαν ζωή στην «όπερα μπούφα», τη χαρακτηριστική τελική φόρμα της κωμική όπερας. Η περίφημη όπερα μπούφα του Περγκολέζι «Η υπηρέτρια κυρά», πρότυπο του είδους, ήταν στην πραγματικότητα μια σειρά από ιντερμέδια, γραμμένα για να εκτελεστούν μεταξύ των πράξεων της «σοβαρής» όπεράς του «Ο ευγενής φυλακισμένος» (Il prigionier superbo).

 Μουσικό διάλειμμα (divertissment) που σύμφωνα με την πρακτική του τέλους 16ου αιώνα, στην Ιταλία, παρεμβάλλονταν ανάμεσα στις πράξεις ενός θεατρικού έργου. Στην συνέχεια παρουσιάζονταν στην όπερα σέρια. Οργανικό κομμάτι του 19ου αιώνα σε ελέυθερη φόρμα, μεσαίο μέρος μιας σονάτας ή ενός κοντσέρτου (Μέντελσον, Σούμαν, Μπράμς). Μουσικό κομμάτι με ανάλαφρο ύφος,όπως τα ιντερμέδια για πιάνο του Σούμπερτ και του Μπράμς. Warren Kirkendale, Emilio De' Cavalieri Gentiluomo Romano, (Florence, 2001). Howard Mayer Brown, Sixteenth-century instrumentation: the music for the Florentine intermedii, (American Institute of Musicology, 1973). J.R. Mulryne, Helen Watanabe-O'Kelly and Margaret Shewring (eds.), "Europa Triumphans": Court and Civic Festivals in Early Modern Europe, (Aldershot and Burlington VT: Ashgate, 2004) Alois Nagler, Theatre Festivals of the Medicis 1539-1637, 1964, Yale UP Article "Intermedio", in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2 The New Harvard Dictionary of Music, ed. Don Randel. Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 1986. ISBN 0-674-61525-5 Reed, Sue Welsh & Wallace, Richard (eds), Italian Etchers of the Renaissance and Baroque, 1989, Museum of Fine Arts, Boston, ISBN 0-87846-306-2 or 304-4 (pb) Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W.W. Norton & Co., 1954. ISBN 0-393-09530-4 James Saslow, The Medici Wedding of 1589, Yale University Press, 1996 Shearman, John. Mannerism, 1967, Pelican, London, ISBN 0-14-020808-9 Roy Strong; Art and Power; Renaissance Festivals 1450-1650, 1984, The Boydell Press;ISBN 0-85115-200-7 Andrew C. Minor and Bonner Mitchell, A Renaissance Entertainment, (Univ. Missouri Press, 1968). Martin Grayson, George and Rosemary Bate, Music for a Medici Wedding, (Modern playing edition of 1539 Intermedio), https://web.archive.org/web/20080419100949/http://www.alfredston-music.co.uk/ (1994). D. P. Walker, Musique des Intermedes de "La Pellegrina", (CNRS, Paris), (1963, reprinted 1986).
Μπρούνο Σένα

Ο Μπρούνο Σένα (πορτογαλικά: Bruno Senna Lalli, 15 Οκτωβρίου 1983) είναι Βραζιλιάνος πρωην οδηγός της Φόρμουλα 1, που αγωνίστηκε στην Formula 1 από το 2010 έως το 2012. Είναι ανιψιός του Αυρτον Σένα.

 Ο Σένα γεννήθηκε στο Σάο Πάολο στις 15 Οκτωβρίου του 1983. Είναι ανηψιός του τρεις φορές πρωταθλητή της Φόρμουλα 1, Άιρτον Σένα. Η μητέρα του, Βίβιαν είναι αδερφή του Άιρτον Σένα. Ο θείος του είχε δηλώσει το 1993 στους δημοσιογράφους: Αν νομίζετε ότι είμαι γρήγορος, περιμένετε να δείτε τον ανηψιό μου Μπρούνο. Ο πατέρας του, Φλάβιο Λάλι, σκοτώθηκε σε ατύχημα με μοτοσικλέτα το 1996. Οι αγώνες που είναι γραμμένοι με έντονους χαρακτήρες υποδηλώνουν πρώτη θέση στην εκκίνηση (αγγλικά:pole position). Όσοι είναι με πλάγιους χαρακτήρες υποδηλώνουν ταχύτερο γύρο)