IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1978-79

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1978-79 ήταν η 40η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 9η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1978-79 συμμετείχαν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1979-80.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1979-80. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1979-1980. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1977-78, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1978-79 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 1977-78 Ομόνοια Αραδίππου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Χαλκάνορας ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1978-79. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής μεγάλου μέρους της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα, η Ανόρθωση, η Νέα Σαλαμίνα, ο Διγενής και ο ΑΣΙΛ απώλεσαν τις έδρες τους. Η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα επαναδραστηριοποιήθηκαν στη Λάρνακα και ο Διγενής στη Λευκωσία. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί 1Επειδή ο δευτεραθλητής ΑΠΟΕΛ κατέκτησε το Κύπελλο Κύπρου 1978-79, οπόταν εξασφάλισε δικαίωμα συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1979-80, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1979-1980 συμμετείχε η ομάδα που τερμάτισε στην τρίτη θέση, Αλκή. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. «Η Νέα Σαλαμίνα στη Β΄ κατηγορία». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 8. 29 Μαΐου 1979. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 104. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 117. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 143. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1978-79 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Τορπέντο Κουτάισι

Η Τορπέντο Κουτάισι (γεωργιανά: ტორპედო ქუთაისი) είναι γεωργιανή επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κουτάισι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Ιδρύθηκε το 1946. Τρία χρόνια μετά κέρδισε το πρωτάθλημα της χώρας. Αγωνίζεται στο στάδιο Στάδιο Ραμάζ Σενγκέλια χωρητικότητας 14.700 θεατών.

 Πρωτάθλημα Γεωργίας (Α) Πρωταθλήτρια (3): 2000, 2001, 2002 Δεύτερη θέση (3): 1999, 2003, 2005 Πιρβέλι Λίγκα (Β) Πρωταθλήτρια (1): 2010 Κύπελλο Γεωργίας Κυπελλούχος (4): 1999, 2001, 2016, 2018 Φιναλίστ (4): 2000, 2002, 2004, 2011 Σούπερ Καπ Γεωργίας Φιναλίστ (1): 1999 Πρωτάθλημα Γεωργίας Πρωταθλήτρια (1): 1949 Πρώτη Κατηγορία ΕΣΣΔ (Β) Πρωταθλήτρια (2): 1960, 1961 Δεύτερη θέση (3): 1949, 1981, 1984 Δεύτερη Κατηγορία ΕΣΣΔ (Γ) Πρωταθλήτρια (1): 1988 Κύπελλο ΚΑΚ Κυπελλούχος (1): 2001 Προεδρικό Κύπελλο Τουρκμενιστάν Κυπελλούχος (1): 2002 Φιναλίστ (1): 2004 Τμήματα υποδομής Evima cup Νικήτρια (1) 2013 Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημη ιστοσελίδα Η Τορπέντο στην UEFA
Μέγας Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας

Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας. Για άλλους οικισμούς με το όνομα Κάμπος στην Ελλάδα, δείτε τη σελίδα αποσαφήνισης Κάμπος.Μέγας Κάμπος είναι η ονομασία οικισμού της πρώην κοινότητας Βαρετάδας Αιτωλοακαρνανίας και σήμερα Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αμφιλοχίας. Ο οικισμός έχει 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 (περίπου 50 στην πραγματικότητα) και βρίσκεται σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 430 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Μέγας Κάμπος βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Αμφιλοχίας Εμπεσού. Απέχει 11 χιλιόμετρα από την Αμφιλοχία, 7 χιλιόμετρα από τα Σαρδήνινα και 4 από την έδρα του διαμερίσματος της Βαρετάδας. ΄Έχει δημοτικό σχολείο και μια μικρή εκκλησία.

 Ο οικισμός άρχισε να αναπτύσσεται μετά το 1964, όταν ιδρύθηκε εκεί μονοθέσιο δημοτικό σχολείο με 41 μαθητές (πρώτος δάσκαλος ο Παπαϊωάννου Κώστας Χ. από το 1964 μέχρι το 1970). Οι μαθητές προέρχονταν από τις γύρω αγροικίες (Προβατσούλι κ.ά.) και οικογένειες κτηνοτρόφων από την Ευρυτανία (Λιθοχώρι, Επινιανά ή Πιγκιανά ) και κυρίως μετά την ύδρευση και ηλεκτροδότηση του οικισμού. Ο οικισμός τα παλαιότερα χρόνια ήταν πέρασμα των κτηνοτρόφων, που με τα κοπάδια τους κατέβαιναν στον Κάμπο της Αμφιλοχίας ή στα χωριά της πριοχής για να ξεχειμωνιάσουν. Υπήρχε και χάνι, που εξυπηρετούσε τους ταξιδιώτες από τον ορεινό Βάλτο με προορισμό την Αμφιλοχία για την ανταλλαγή και αγορά διάφορων προϊόντων και προμηθειών. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται παλιό μοναστήρι, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, με τοιχογραφίες, που έχουν, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, καταστραφεί. Το μοναστήρι ήταν ενεργό κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Επί βασιλείας του ΄Οθωνα και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας το μοναστήρι υποχρεώθηκε να κλείσει, με βασιλικό διάταγμα (23 Σεπτεμβρίου 1833), όπως και πολλά άλλα μοναστήρια του νομού. Το βασιλικό διάταγμα όριζε: "΄Οσα μοναστήρια έχουν κάτω από έξι μοναχούς η περιουσία τους θα εκποιείται υπέρ του εκκλησιαστικού ταμείου και οι μοναχοί, που ζούσαν σ' αυτά, θα μετακομίσουν σ' ένα από τα μοναστήρια, που θα κρίνονταν διατηρητέα". Γούδας Ν. Αναστάσιος, Βίοι παράλληλοι των επί της αναγεννήσεως της Ελλάδος διαπρεψάντων ανδρών, Αθήνα 1875. Σταματελάτος Μ. - Σταματελάτου Φ., Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, Τόμος 3, έκδοση της εφημερίδας Το Βήμα, Αθήνα 2006, σελ. 170. Τέλωνας Χαρ. Νικόλαος, Αρπαγή και Βεβήλωση (Η επί Βαυαρών διάλυσις των μοναστηριών της Ακαρνανίας και η αφαίρεση των κειμηλίων τους), έκδοση ιεραποστολικού συλλόγου Αμφιλοχίας "Ο Κυρηναίος", Αμφιλοχία 2003. Τέλωνας Χαρ. Νικόλαος, Τα εν Καρβασαρά, Δημοτική βιβλιοθήκη Αμφιλοχίας "Π.Κόκκαλης", 2011, ISBN 978-960-99810-0-2
Νεόκαστρο του Γιάντρα

Το Νεόκαστρο (βουλγαρικά : Новград Крепост) είναι ερειπωμένο βυζαντινό κάστρο στην Βόρεια Βουλγαρία κοντά στο Ρούσε. Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο στις όχθες του ποταμού Γιάντρα κοντά στις εκβολές του στον Δούναβη.

 Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς με την ονομασία Νεόκαστρο σε ιδιαίτερα στρατηγική θέση, από τον λόφο εποπτεύει όλη την περιοχή. Αργότερα κατακτήθηκε από τους Βούλγαρους και κράτησε την ίδια ονομασία αλλά στα Βουλγαρικά, Νόβγκραντ. Το 1388 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς και όσοι κάτοικοι επέζησαν δημιούργησαν το κοντινό σημερινό χωριό Νόβγκραντ. Το κάστρο είχε τριγωνικό σχήμα με ένα μεγάλο τείχος στα ανατολικά και τάφρο, είχε μήκος 200 μέτρα και πλάτος 96 μέτρα. Η είσοδος ήταν στα ανατολικά που ήταν το μόνο προσβάσιμο σημείο του, οι υπόλοιπες πλευρές του ήταν μεγάλος βράχος. Bulgarian Castles, Късноантична и средновековна крепост "Неокастро" / "Новград" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
Ελιζαβέτα Οστρόγκσκα

Η Πριγκίπισσα Ελιζαβέτα Οστρόγκσκα (πολωνικά: Elizaveta Ostrogska) (1539-1582), επίσης γνωστή ως Ελζμπιέτα (Elżbieta) ή Χάλσκα (Halshka), ήταν Ρουθήνια κληρονόμος, το μοναχοπαίδι του Πρίγκιπα Ίλια Οστρόγκσκι και της Μπεάτα Κοστσιελέτσκα.

 Η Οστρόγκσκα γεννήθηκε στο κάστρο του Οστρόχ το 1539, λίγο μετά το θάνατο του πατέρα της. Κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία που την έκανε ελκυστική ως νύφη για πιθανούς συζύγους. Όταν ήταν 14 ετών, ο θείος της, Κονστάντι Βάσιλ Οστρόγκσκι, (ενάντια στη θέληση της μητέρας της) την ανάγκασε να παντρευτεί τον Ντίμιτρ Σανγούσκο, σταρόστα των Κάνιβ, Τσερκάσι και Ζιτόμιρ. Σύντομα ο Ντίμιτρ έπρεπε να τραπεί σε φυγή λόγω της κακοφημίας του και της σύγκρουσης του με τον Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο της Πολωνίας, αλλά συνελήφθη και δολοφονήθηκε από τον Μάρτσιν Ζμπορόφσκι στο Γιαρόμνιερς το 1554.Το 1555, ο Βασιλιάς την ανάγκασε να παντρευτεί τον Γούκας Γκούρκα, τον βοεβόδα του Πόζναν, του Κάλις, της Γουεντσίτσα και της Κουγιαβίας-Μπζεστς ξανά εναντίον της δικής της και της θέλησης της μητέρας της, η οποία ήθελε η Χάλσκα να παντρευτεί τον Σιέμιον Ολεκλόβιτς, Πρίγκιπα του Σλουτσκ. Τόσο η μητέρα όσο και η κόρη κατέφυγαν στο Λβιβ και κρύφτηκαν στη Δομινικανή Εκκλησία της πόλης. Ο πρίγκιπας Σιέμιον μπήκε στην εκκλησία ντυμένος σαν ζητιάνος και παντρεύτηκε κρυφά την πριγκίπισσα Οστρόγκσκα το 1559. Ο Βασιλιάς όμως δεν αναγνώρισε τον γάμο και διέταξε τον Πρίγκιπα Σιέμιον να παραδώσει την Ελιζαβέτα πίσω στον Γκούρκα. Η εκκλησία πολιορκήθηκε και η μητέρα και η κόρη αναγκάστηκαν να παραδοθούν και να αποδεχτούν τη θέληση του Βασιλιά.Η μητέρα της, Μπεάτα Κοστσιελέτσκα, προσπάθησε για πολλά χρόνια να ακυρώσει το γάμο με τον Γούκας Γκούρκα. Εν τω μεταξύ, ο πρίγκιπας Σιέμιον Ολεκλόβιτς του Σλουτσκ πέθανε. Όταν πέθανε, η Ελιζαβέτα άρχισε να συμμετέχει σε κοινωνικές υποθέσεις με τον de jure σύζυγό της. Ο Ελιζαβέτα έζησε με τον Γκούρκα στο κάστρο του στο Σαμοτούουι μέχρι τον θάνατό του τον Ιανουάριο του 1573. Όταν έγινε χήρα για τρίτη φορά, ο θείος της, Κονστάντι Βάσιλ, την ανάγκασε να δώσει σε εκείνον και τον γιο του, Γιάνους Οστρόγκσκι, μέρος της περιουσίας της. Πέθανε μόνη και παράφρων σε ηλικία 43 ετών το 1582. Η τραγική της μοίρα ήταν η βάση για το βιβλίο του Γιούζεφ Ιγκνάτσι Κρασέφσκι, με τίτλο Halszka (Βίλνο,1838). Ο Γιαν Ματέικο απεικόνισε στο παρασκήνιο του πίνακα ζωγραφικής Kazanie Skargi. Υπάρχει ένας θρύλος για έναν από τους πύργους του κάστρου του Σαμοτούουι, ότι ήταν η φυλακή για μια «σκοτεινή πριγκίπισσα», της οποίας το πρόσωπο ήταν κρυμμένο πίσω από μια σιδερένια μάσκα από τον σύζυγό της. Οικογένεια Οστρόγκσκι Λιθουανοί ευγενείς Lubomyr Wynar . Ostrozky στην Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας, τομ. 3 (1993) Μάρεκ, Μίροσλαβ. «Tree of Ostrogski house». Genealogy.EU.
ARD

Η ARD (γερμανικά: Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland, ελληνικά: Ένωση Δημοσίων Ραδιοτηλεοπτικών Φορέων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας) είναι μια κοινοπραξία τοπικών σταθμών που εκπέμπει το πρώτο πρόγραμμα της Γερμανικής κρατικής τηλεόρασης. Η κοινοπραξία ARD είναι και ιδιοκτήτρια της DW-TV. Έδρα της κοινοπραξίας είναι η Φραγκφούρτη.

 Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1950 είχε δημιουργηθεί μια μορφή ομοσπονδιακής ένωσης από τους περιφερειακούς οργανισμούς, η οποία ονομάζεται ARD. Το 1954 η ARD συντόνισε τα προγράμματα των περιφερειακών οργανισμών και δημιούργησε το πρώτο εθνικό τηλεοπτικό κανάλι, την Deutscher Fernsehen (DFS). Το περιφερεικό ARD περιλαμβάνει προγράμματα πολιτιστικού περιεχομένου. Ωστόσο, όταν δημιουργήθηκαν τα ιδιωτικά κανάλια η ARD απέκτησε και ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Το 1955 η δομή και το σύστημα της λειτουργίας των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών αναδιοργανώθηκε. Η Γερμανία αποτελείται από ένα ολιγοπώλιο περιφερειακών οργανισμών, που δραστηριοποιούνται αυτόνομα. Μέσα σε αυτό είναι ένας σταθμός που δημιούργησε με την ονομασία Das Erste. Η ραδιοτηλεόραση ανήκει στη δικαιοδοσία της Γερμανίας, γι’ αυτό βάση του Συντάγματος υπάρχει νομοθεσία που καθορίζει τη λειτουργία της ραδιοτηλεόρασης σε όλα τα κράτη όπου η ραδιοτηλεόραση εκπέμπει. Η ARD απορροφά το 54% του ανταποδοτικού τέλους.Τα διαφημιστικά έσοδα όλων των κρατικών σταθμών μειώθηκαν μετά την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Από το 2013 το ανταποδοτικό τέλος είναι 17,98€ τον μήνα. Bayerischer Rundfunk (BR), Βαυαρία Hessischer Rundfunk (HR), Έσση Mitteldeutscher Rundfunk (MDR), Σαξονία, Σαξονία-Άνχαλτ και Θουριγγία Norddeutscher Rundfunk (NDR), Αμβούργο, Κάτω Σαξονία, Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Radio Bremen (RB), Βρέμη Rundfunk Berlin-Brandenburg (RBB), Βερολίνο και Βρανδεμβούργο Saarländischer Rundfunk (SR), Σάαρλαντ Südwestrundfunk (SWR), Βάδη-Βυρτεμβέργη και Ρηνανία-Παλατινάτο Westdeutscher Rundfunk (WDR), Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία Επίσημος ιστότοπος
Καρλ Ρότζερς

Ο Καρλ Ρότζερς γεννήθηκε στο Σικάγο το 1902. Οι γονείς του ήταν αγρότες και αυστηρά θρησκευόμενοι μεθοδιστές. Από αυτούς κληρονόμησε το αυστηρά πειθαρχημένο πρακτικό και διερευνητικό του πνεύμα. Αρχικά, ασχολήθηκε με τη γεωργία και έπειτα έκανε τις πρώτες σπουδές του με αντικείμενο τη θεολογία, μιας και ο προορισμός του ήταν να γίνει ιερωμένος. Ανακαλύπτοντας, όμως, την υποκρισία και την ανελευθερία του Σεμιναρίου, στο οποίο φοιτούσε, εγκατέλειψε αυτά τα σχέδια και στράφηκε στην ψυχολογία .

 Απέκτησε διδακτορικό στην κλινική ψυχολογία και εκπροσωπεί την ανθρωπιστική ψυχολογία. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο Clinical treatment of the problem child (1939), είναι φανερές οι βασικές ιδέες της φιλοσοφικής του τοποθέτησης. Σ' αυτές βασίστηκε και η ψυχοθεραπευτική του θεωρία. Ο Rogers πιστεύει ότι ο οργανισμός και ο εαυτός καθορίζουν τη διαμόρφωση της προσωπικότητας. Ο οργανισμός είναι ο χώρος που περιέχει τις εμπειρίες μας, η ολότητα των οποίων ονομάζεται φαινομενολογικό πεδίο και είναι το προσωπικό σύστημα αναφορών του ατόμου. Κάθε άνθρωπος μπορεί να καταλάβει τους συνανθρώπους του μέσω της ενσυναίσθησης (ψυχικής ταύτισης). Ο εαυτός είναι το διαφοροποιημένο τμήμα του φαινομενολογικού πεδίου όπου εμπεριέχονται οι αντιλήψεις, οι αξίες και οι σκοποί. Αλλάζει συνεχώς με βάση τις εμπειρίες που αποκτά στην επαφή με το περιβάλλον, το οποίο συμβάλλει στην ενεργοποίηση (την εγγενή τάση του οργανισμού να ενεργοποιεί τις ικανότητες του ώστε να ζει καλύτερα) ή την αυτοπραγμάτωση (την επίτευξη προσωπικής αρμονίας και γαλήνης). Πέθανε το 1987 ενώ ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, γεγονός που δεν είχε πληροφορηθεί. Ψυχολογία Ψυχή Ανθρωπιστική ψυχολογία Γρηγόρης Α. Ποταμιάνος & Συνεργάτες, Θεωρίες προσωπικότητας και κλινική πρακτική, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2010 Στέλλα Βοσνιάδου, Εισαγωγή στη ψυχολογία, Τόμος Β, Gutenberg, Αθήνα, 2007
Γιόνας Κόλκα

Ο Γιόνας Κόλκα (Joonas Kolkka) είναι πρώην διεθνής Φινλανδός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1974 στο Λάχτι της Φινλανδίας. Αγωνιζόταν κυρίως στη θέση του αριστερού μέσου και κάποιες φορές μπορούσε να παίξει και ως δεξιός μέσος. Διακρίθηκε με ομάδες από τη Φινλανδία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, τη Γερμανία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ.

 Στη Φινλανδία ξεκίνησε την καριέρα του από τη Ρέιπας Λάχτι και εν συνεχεία κατέκτησε το Κύπελλο με τη Μιλικόσκι το 1995. Μεταπήδησε στην Ολλανδία και τη Βίλεμ και το 1998 αγωνίστηκε με τη Αιντχόβεν κατακτώντας 2 πρωταθλήματα Ολλανδίας έχοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί και στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2001 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον οποίον συμμετείχε 2 φορές στα προημιτελικά Ευρωπαϊκής διοργάνωσης έχοντας σημαντική συμμετοχή σε εκείνες τις διακρίσεις. Το 2002 στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ κέρδισε πέναλτι εναντίον της Μπαρτσελόνα το οποίο εκτελέστηκε εύστοχα δίνοντας στον Παναθηναϊκό προβάδισμα για την πρόκριση στον ημιτελικό της διοργάνωσης. Το 2003 στον προημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ μετά από δική του σέντρα ακριβείας ο Εμμάνουελ Ολισαντέμπε σκόραρε εναντίον της Πόρτο και ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον πρώτο αγώνα νοκ άουτ. Για το ελληνικό πρωτάθλημα σημείωσε 3 γκολ ένα εκ των οποίων σε κρίσιμο αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Το 2003 αποκτήθηκε από τη Γκλάντμπαχ και εν συνεχεία από την Κρίσταλ Πάλας με την οποία σημείωσε γκολ στο Άνφιλντ, στο Ολντ Τράφορντ και εναντίον της Νόργουιτς σε κρίσιμη αναμέτρηση. Επέστρεψε στην Ολλανδία και αγωνίστηκε με επιτυχία στις Ντεν Χάαγκ, Φέγενορντ, Μπρέντα και Βίλεμ. Έκλεισε την καριέρα του στις ΗΠΑ. Μιλικόσκι Κύπελλο Φινλανδίας: 1995Αϊντχόβεν Πρωτάθλημα Ολλανδίας: 1999–2000, 2000–01Εθνική Φινλανδίας Σκανδιναβικό Πρωτάθλημα: 2000–01 Γιόνας Κόλκα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Profile at FA of Finland's official website στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 2011-08-14) (in Finnish)
Ericsson Nikola Tesla

Η Ericsson Nikola Tesla είναι η κροατική θυγατρική της σουηδικής εταιρείας εξοπλισμού τηλεπικοινωνιών Ericsson. Η εταιρεία πήρε το όνομά της από τον Σέρβο εφευρέτη Νίκολα Τέσλα και είναι ο μεγαλύτερος εξειδικευμένος πάροχος σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών προϊόντων, λύσεων και υπηρεσιών στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη. Η εταιρεία έχει εισαχθεί στο χρηματιστήριο του Ζάγκρεμπ, ανεξάρτητα από την Ericsson.

 Η Ericsson Nikola Tesla έχει τις ρίζες της πίσω από την κρατική εταιρεία Nikola Tesla που ιδρύθηκε το 1949 στο Ζάγκρεμπ, το οποίο ανήκε τότε στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η εταιρεία είχε μεγάλη επιτυχία στην τοπική αγορά τηλεπικοινωνιών καθώς και στις περιφερειακές αγορές, ειδικά στην Ευρώπη, για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Έγινε συνεργάτης άδειας χρήσης της Ericsson Σουηδίας το 1953, πουλώντας μεγάλους όγκους συστημάτων Ericsson στην ΕΣΣΔ καθώς και σε άλλες αγορές από το 1958. Το 1977, η εταιρεία άρχισε να κατασκευάζει διακόπτες Ericsson AXE με άδεια. Με την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κροατίας, το κράτος άρχισε να προσπαθεί να ιδιωτικοποιήσει την εταιρεία το 1992. Μέχρι το 1994, η Ericsson είχε αναδειχθεί ως ο υψηλότερος πλειοδότης και πήρε ένα μερίδιο της εταιρείας που ήταν πολύ κοντά στην πλειοψηφική ιδιοκτησία, ενσωματώνοντας τις λειτουργίες της σε σημαντικό βαθμό έως το 1995. Το 2011, η εταιρεία ήταν ο όγδοος μεγαλύτερος εξαγωγέας της Κροατίας. Η εταιρεία έχει την έδρα της στο Ζάγκρεμπ, ενώ ορισμένες δραστηριότητες Ε & Α λαμβάνουν χώρα στην πόλη Σπλιτ. Ο συνολικός αριθμός του προσωπικού υπερβαίνει τα 1.450 άτομα. Η Γκορντάνα Κοβάτσεβιτς είναι πρόεδρος της Ericsson Nikola Tesla και επικεφαλής του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, ενώ το εποπτικό της συμβούλιο κανονικά διευθύνεται από τον επικεφαλής του Τμήματος πωλήσεων της Ericsson στο οποίο περιλαμβάνεται η Κροατία. Σημαντικοί πελάτες υπάρχουν στην Κροατία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, καθώς και στη Ρωσία, σε άλλα κράτη της πρώην ΕΣΣΔ και της Γιουγκοσλαβίας, καθώς και σε περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής κ.ο.κ. Το εξήντα τοις εκατό των πωλήσεων της εταιρείας είναι εξαγωγές. Οι πωλήσεις για το έτος 2007 ανήλθαν σε 1,78 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, σημειώνοντας αυξητική πορεία από έτος σε έτος για πολλά χρόνια. Το σταθερά αυξανόμενο κόστος των πωλήσεων έχει μειώσει τα κέρδη, με αποτέλεσμα το καθαρό εισόδημα να είναι λιγότερο από 200 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για το έτος 2007. Η κεφαλαιοποίηση στην αγορά υπερβαίνει τα 300 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Ericsson Nikola Tesla - Επίσημος ιστότοπος
Κάτω Αρχάνες

Οι Κάτω Αρχάνες (επίσημο: Κάτω Αρχάναι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Τεμένους.

 Οι Κάτω Αρχάνες βρίσκονται σε υψόμετρο 327 μέτρων, στην είσοδο της κοιλάδας των Αρχανών και επί της οδού προς τις Επάνω Αρχάνες. Απέχουν 12 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ηρακλείου και 1,5 χιλιόμετρα από τις Επάνω Αρχάνες. Οι ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο. Το χωριό Arcanes Catto αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 101) με 136 κατοίκους και ο οικισμός Pacidhes Apano και Pacidhes Catto αναφέρεται στον κατάλογο του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα του 1630. Κοντά στο χωριό Πατσίδες έγινε η απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε, στην οποία είχε ενεργό συμμετοχή και ο Παύλος Ζωγραφιστός, με καταγωγή από το χωριό αυτό. Αναφέρεται επίσημα το 1925, με την παλιά ονομασία Καστέλι, στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της κοινότητας Επάνω Αρχανών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους οικισμούς Αμπελιά, Κερά Ελαιούσα και Πατσίδες.αποτελούν την κοινότητα Κάτω Αρχανών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρχανών του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και σύμφωνα με την Απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 610 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Κάτω Αρχανών Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Επάνω Αρχάνες Ηρακλείου
Λούκας Τορέιρα

Ο Λούκας Τορέιρα (Lucas Torreira, 11 Φεβρουαρίου 1996) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Φιορεντινα ως δανικός από την Άρσεναλ και στην Εθνική Ουρουγουάης στη θέση του μέσου.

 Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2014 στην Πεσκάρα, προερχόμενος από την ομάδα νέων του συλλόγου. Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε στη Σαμπντόρια, η οποία τον παραχώρησε δανεικό στην Πεσκάρα και επέστρεψε στη Σαμπντόρια τον Ιούλιο του 2016. Τον Ιούλιο του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ. Στην Εθνική Ουρουγουάης έκανε το ντεμπούτο του τον Μάρτιο του 2018 στον αγώνα με την Τσεχία για το China Cup όπου και το κατέκτησαν. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Κουρμανγκαζί Σαγκιρμπάγιεφ

Ο Κουρμανγκαζί Σαγκιρμπάγιεφ (καζακικά: Құрманғазы Сағырбайұлы, 1818-1889) ήταν Καζάκος συνθέτης, οργανοπαίκτης, και λαϊκός καλλιτέχνης. Γεννήθηκε το 1818 στην Ορδή Μπουκέι (σημερινή Επαρχία Ζανακαλά, Περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν). Είναι θαμμένος στην περιφέρεια Αστραχάν του Κάτω Βόλγα στη σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία.

 Το 1993, η εικόνα του Σαγκιρμπάγιεφ χρησιμοποιήθηκε στο τραπεζογραμμάτιο 5 τένγκε του Καζακστάν, και σε καζακικό γραμματόσημο το 1998.Το Εθνικό Ωδείο του Καζακστάν έχει ονομαστεί επίσημα προς τιμήν του Σαγκιρμπάγιεφ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kurmangazy Sagyrbayuly στο Wikimedia Commons
Εκκλησία του Σάμτσεβρισι

Η Εκκλησία του Σάμτσεβρισι του Αγίου Γεωργίου (γεωργιανά: სამწევრისის წმინდა გიორგის ტაძარი) είναι μια πρώιμη μεσαιωνική Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία στο χωριό Σάμτσεβρισι, στο Δήμο Καρέλι, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι της Γεωργίας. H εκκλησία είναι ένα «ελεύθερο σταυροειδές» σχέδιο και χρονολογείται του πρώτου μισού του 7ου αιώνα. Πρόκειται για ένα Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

 Η εκκλησία του Σάμτσεβρισι είναι χτισμένη σε ένα χαμηλό λόφο στην αριστερή όχθη του ποταμού Τζάμα, στο ανατολικό άκρο του οροπεδίου μεταξύ των κοιλάδων Κύρος και Τζάμα. Λόγω της εξέχουσας θέσης της, η εκκλησία είναι ορατή από την εθνική οδό. Κοντά στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια του Φρούριου-Μοναστηριού του Σάμτσεβρισι. Η εκκλησία του Σάμτσεβρισι χτίστηκε στις αρχές του 7ου αιώνα. Η εκκλησία φέρει δύο Γεωργιανές επιγραφές, γραμμένες στα μεσαιωνικά Γεωργιανά ασομταβρούλι. Η πρώτη, στην ανατολική πρόσοψη, μνημονεύει την κατασκευή ενός υδάτινου καναλιού στο 20ο έτος βασιλείας του Κωνσταντίνου Γ ' της Αμπχαζίας, δηλαδή το 914. Η άλλη, στη νότια πρόσοψη, κάνει αναφορά στον τοπικό ευγενή, Μεραμπ Πανασκερτέλι, ο οποίος ανακαίνισε την εκκλησία στα τέλη του 15ου ή στις αρχές του 16ου αιώνα. Τον 16ο αιώνα, κοντά στην εκκλησία κατασκευάστηκε ένα μικρό μονολιθικό εκκλησάκι. Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από τον σεισμό της 8ης Μαΐου 1940 και το 1950-1953 αποκαταστάθηκε από Γεωργιανούς ειδικούς. Η εκκλησία είναι μικρή, θολωτή, χτισμένη από λαξευμένα γκριζωπά-ερυθρωπά μπλοκ αμμόλιθων, με εξωτερικές διαστάσεις 9,6 × 8,8 μ, και ύψος που φτάνει τα 10,6 μ. Το σχέδιό της είναι «ελεύθερο σταυροειδές», με πεταλοειδή αψίδα. Ο θόλος στηρίζεται σε οκταεδρικό τύμπανο, υποστηριζόμενο από τέσσερις μεγάλες και οκτώ μικρότερες κόγχες, και έχει δύο παράθυρα, στα ανατολικά και δυτικά. Η είσοδος στην εκκλησία είναι από τα νότια.
Ελάχιστο πολυώνυμο

Έστω L : K {\displaystyle {\mathit {L}}:{\mathit {K}}} επέκταση σωμάτων και ένα στοιχείο a ∈ L {\displaystyle a\in L} αλγεβρικό επί του K {\displaystyle {\mathit {K}}} .Ως ελάχιστο πολυώνυμο του a {\displaystyle a} επί του K {\displaystyle {\mathit {K}}} (minimum polynomial of a over K) ορίζουμε το μοναδικό μονικό πολυώνυμο m ( t ) ∈ K [ t ] {\displaystyle m(t)\in {\mathit {K}}[t]} ελαχίστου βαθμού για το οποίο ισχύει m ( a ) = 0 {\displaystyle m(a)=0} .

 Το i ∈ C {\displaystyle i\in \mathbb {C} } είναι αλγεβρικό στοιχείο επί του R {\displaystyle \mathbb {R} } καθως είναι ρίζα του p ( t ) = t 2 + 1 ∈ R [ t ] {\displaystyle p(t)=t^{2}+1\in \mathbb {R} [t]} το οποίο είναι και το ελάχιστο πολυώνυμο του i επι του R {\displaystyle \mathbb {R} } .Πράγματι αν υπήρχε μονικό πολυώνυμο μικροτέρου βαθμού στο R [ t ] {\displaystyle \mathbb {R} [t]} με n ( i ) = 0 {\displaystyle n(i)=0} τότε επειδή d e g n < d e g m = 2 {\displaystyle degn<degm=2} το n ( t ) {\displaystyle n(t)} θα ήταν της μορφής n ( t ) = t + q {\displaystyle n(t)=t+q} από το οποίο έπεται ότι i ∈ R {\displaystyle i\in \mathbb {R} } άτοπο.
Adobe Photoshop

To Adobe Photoshop, ή απλά Photoshop, είναι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων και γραφικών που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Adobe Systems. Αυτή τη στιγμή αποτελεί ηγέτη της αγοράς (market leader) των προγραμμάτων επεξεργασίας εικόνας, και είναι το προϊόν - σήμα κατατεθέν της Adobe Systems. Περιλαμβάνεται στο Adobe Creative Cloud και χαρακτηρίζεται ως "απαραίτητο εργαλείο για τους επαγγελματίες γραφίστες" και θεωρείται πως προώθησε τις αγορές των Macintosh, και στη συνέχεια των Windows. Η πιο πρόσφατη έκδοση του Adobe Photoshop είναι η Adobe Photoshop 2023 (24.x), που κυκλοφόρησε το 2022.

 Το 1987 ο Τόμας Κνολ, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, ανέπτυξε ένα πρόγραμμα που εμφάνιζε εικόνες σε αποχρώσεις του γκρίζου (grayscale) σε μονοχρωματικό περιβάλλον. Αυτό το πρόγραμμα, το οποίο ονόμασε Display, τράβηξε την προσοχή του αδελφού του, Τζον Κνολ, ο οποίος πρότεινε στον Τόμας να αναπτύξει ένα πλήρες πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας. Ο Τόμας έκανε διάλειμμα έξι μηνών από τις σπουδές του το 1988 και, σε συνεργασία με τον αδελφό του, ανέπτυξε το πρόγραμμα, το οποίο ονόμασαν ImagePro. Αργότερα το ίδιο έτος, ο Τόμας μετονόμασε το πρόγραμμα του σε Photoshop και έπειτα από συμφωνία με την κατασκευάστρια εταιρία σαρωτών Barneyscan, το πρόγραμμα διανεμήθηκε μαζί με μερικούς σαρωτές. Συνολικά διανεμήθηκαν 200 αντίγραφα του προγράμματος. Εν τω μεταξύ, ο Τζον ταξίδεψε στο Σίλικον Βάλεϊ και παρουσίασε το πρόγραμμα του στους μηχανικούς της Apple και στην Adobe. Και οι δύο παρουσιάσεις ήταν επιτυχείς, καθώς η Adobe αποφάσισε να αγοράσει την άδεια να διανείμει το πρόγραμμα τον Σεπτέμβριο του 1988. Η επόμενη έκδοση του προγράμματος, η Photoshop 1.0, κυκλοφόρησε το 1990 αποκλειστικά για συστήματα Macintosh και είχε μέγεθος 1.44 MB.
Καρχαροδοντοσαυρίδες

Οι καρχαροδοντοσαυρίδες είναι μία οικογένεια τεράστιων θηριόποδων δεινοσαύρων. Οι καρχαροδοντοσαυρίδες ζούσαν στη Γη από την Ύστερη Ιουράσια περίοδο ως και την Ύστερη Κρητιδική περίοδο. Χαρακτηριστικό των ειδών που ανήκουν σε αυτή την οικογένεια είναι τα πριονοτά δόντια που μοιάζουν με αυτά του καρχαρία (εξού και το όνομα), το ογκώδες σώμα και το επιμηκυμένο κεφάλι. Όλα τα μέλη αυτής της οικογένειας είχαν τεράστιο μέγεθος, όπως ο Γιγανοτόσαυρος και ο Καρχαροδοντόσαυρος, που είναι πιθανό να ήταν οι μεγαλύτεροι σαρκοφάγοι δεινόσαυροι που έζησαν ποτέ.

 Οι καρχαροδοντοσαυρίδες αναγνωρίστηκαν αρχικά από τον Ερνστ Στρόμερ το 1931 με μόνο μέλος τους τον Καρχαροδοντόσαυρο, που είχε μόλις ανακαλυφθεί. Το 1995 προστέθηκε ένα ακόμη μέλος, ο τεράστιος Γιγανοτόσαυρος. Το 2006, όμως, με την ανακάλυψη του Μαπούσαυρου προστέθηκε μία νέα υποοικογένεια, οι γιγανοτοσαυρίνες, με μέλη αυτόν και τον Γιγανοτόσαυρο. Πιθανόν σε αυτή την υποοικογένεια να ανήκει και ο Τυραννοτιτάνας, αν και επειδή πολύ λίγα είναι γνωστά για αυτόν δεν προστέθηκε σε αυτήν. Το 1998 αμφισβητήθηκε αν οι καρχαροδοντοσαυρίδες ανήκουν πράγματι στον κλάδο των αλλοσαυρίδων, και δημιουργήθηκε ο κλάδος των καρχαροδοντοσαυρίδων. Μερικοί πιστεύουν ότι οι καρχαροδοντοσαυρίδες είναι πιο συγγενικές με τις αβελισαυρίδες, αλλά αρκετά στοιχεία (κυρίως κρανιακά) υποδεικνύουν ότι είναι πιο συγγενικές με τις αλλοσαυρίδες. Έτσι, είναι αμφίβολο αν οι καρχαροδοντοσαυρίδες μπορούν να θεωρηθούν ξεχωριστός κλάδος ή αν ανήκουν στις αλλοσαυρίδες.
Γιαντβίγκα Γεντζεγιόφσκα

Η Γιαντβίγκα «Γεντ» Γεντζεγιόφσκα (πολωνικά: Jadwiga "Jed" Jędrzejowska) (15 Οκτωβρίου 1912 - 28 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Πολωνή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Επειδή το όνομά της ήταν δύσκολο στην προφορά για πολλούς ανθρώπους που δεν μιλούσαν πολωνικά, αποκαλούνταν συχνά από τα ψευδώνυμα «Γεντ» (Jed) ή «Για-Για» (Ja-Ja). Ήταν Νο 3 στον κόσμο το 1937.

 Η Γεντζεγιόφσκα έφθασε τρεις φορές στον τελικό ενός τουρνουά Γκραντ Σλαμ, ρεκόρ για την πολωνική αντισφαίριση. Το 1937 έχασε σε τρία σετ από την Ντόροθι Ράουντ Λιτλ στον τελικό του Γουίμπλεντον και στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ αργότερα το ίδιος έτος νικήθηκε στον τελικό από την Ανίτα Λισάνα. Το 1939 ήταν φιναλίστ στο γαλλικό πρωτάθλημα, χάνοντας στον τελικό από την Σιμόν Ματιέ. Στο διπλό γυναικών η Γεντζεγιόφσκα κέρδισε το γαλλικό πρωτάθλημα του 1939 με συμπαίκτρια την Ματιέ, τρία χρόνια πριν, το 1936, είχε χάσει στον τελικό του ίδιου τουρνουά με συμπαίκτρια την Συζάν Νοέλ. το 1938 με συμπαίκτρια την Ματιέ ήταν φιναλίστ στοδιπλό. Φιναλίστ στον τελικό του μικτού διπλού στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1947 με συμπαίκτη τον Κρίστιαν Καραλούλις. Στην ηλικία των 44 ετών έφτασε στα προημιτελικά του μεικτού στο Γαλλικό πρωτάθλημα του 1957 με συμπαίκτη τον Pilar Barril. Κέρδισε τέσσερις διαδοχικούς τίτλους στο πρωτάθλημα του Λονδίνου μεταξύ 1936 και 1939. Κέρδισε το μονό στο πρωτάθλημα του Κεντ το 1937 και το 1938 και κέρδισε επιπλέον τίτλους στα πρωταθλήματα της Ιρλανδίας (1932), της Αυστρίας (1934) και της Ουαλίας (1932, 1935 και 1936). Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1936 ήταν φιναλίστ στο μονό και στο διπλό με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ και νικήτρια στο μεικτό με συμπαίκτη τον Γιούζεφ Χέμπντα.Σύμφωνα με τους A. Ουάλις Μάγερς και Τζον Όλιφ των The Daily Telegraph και The Daily Mail, η Γεντζεγιόφσκα κατατάχθηκε στις 10 πρώτες του κόσμου από το 1936 έως το 1939 (δεν υπήρξαν βαθμολογίες από το 1940 έως το 1945).Η Γεντζεγιόφσκα παντρεύτηκε τον Άλφρεντ Γκάλερτ το 1947. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jadwiga Jędrzejowska στο Wikimedia Commons
Βιγιαμπόνα

Η Βιγιαμπόνα, επίσημα: Βιγιαμπόνα - Αμάσα (Villabona-Amasa ) είναι ισπανική παραποτάμια κωμόπολη, στη Χώρα των Βάσκων, στην επαρχία Γκιπούθκοα της οποίας και αποτελεί έναν από τους 88 δήμους της.

 Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Όρια ο οποίος και την διασχίζει. Απέχει περίπου 20 χλμ. Ν-ΝΔ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας Σαν Σεμπαστιάν. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 18 τ.χλμ και ο πληθυσμός της αριθμεί τους 5.760 κατοίκους. Η πόλη φέρεται με το όνομα αυτό από τον 15ο αιώνα στη θέση της παλαιότερης πόλης με το όνομα Αμάσα. Κατά τους ναπολεόντειους πολέμους η πόλη αυτή και η γύρω περιοχή της έγιναν πεδία στρατιωτικών επιχειρήσεων, ειδικότερα κατά τον Ιβηρικό πόλεμο όταν καταλήφθηκε από τον Ζαννό ντε Μονσέ, αλλά και αργότερα το 1813 κατά τον λεγόμενο από τους Ισπανούς πόλεμο ανεξαρτησίας. Σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι: το Δημαρχείο που ανοικοδομήθηκε το 19ο αιώνα μετά την καταστροφή που υπέστη από πυρκαγιά το 1812 που τότε αποτελούσε έδρα των γαλλικών στρατευμάτων. και ο μητροπολιτικός ναός αφιερωμένος στην "Ιερή καρδιά του Ιησού Χριστού".Σημαντικές επίσης είναι και οι εορταστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην εορτή του Αγίου Ιακώβου (25 Ιουλίου), του Αγίου Ισιδώρου (15 Μαΐου) και του Αγίου Μαρτίνου (11 Νοεμβρίου).
Η Αλίκη στο ναυτικό

Η Αλίκη στο ναυτικό είναι ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, του Αλέκου Σακελλάριου, που γυρίστηκε το 1960 και έκανε πρεμιέρα στις 20 Φεβρουαρίου 1961, σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Μάλιστα, ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία της Φίνος Φιλμ, καθώς και της Αλίκης Βουγιουκλάκη και πρωταγωνιστεί η ίδια μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

 Η Αλίκη (Αλίκη Βουγιουκλάκη) είναι κόρη του Διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, Δημήτρη (Λάμπρος Κωνσταντάρας). Συναντάει τον δόκιμο Κώστα (Δημήτρης Παπαμιχαήλ) κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού της στον Πόρο και τον ερωτεύεται, χωρίς να γνωρίζει ότι ειναι δόκιμος. Δίνουν ραντεβού για να συναντηθούν, αλλά επειδή κανείς δεν τα καταφέρνει να έρθει (λόγω του πατέρα της Αλίκης και οι δύο) στέλνουν τους φίλους τους Σοφία (Καίτη Λαμπροπούλου) και Άλκη (Γιάννης Μαλούχος), αλλά οι φίλοι τους δεν ξέρουν ο ένας τον άλλο, δεν καταφέρνουν να συναντηθούν και έτσι η Αλίκη και ο Κώστας νομίζουν ότι δεν θα ξανασυναντηθούν ποτέ. Συναντιούνται όμως ξανά στον καλοκαιρινό χορό της Σχολής Δοκίμων, όπου ο ένας μαθαίνει ποιος είναι πραγματικά ο άλλος. Στη συνέχεια, η σχολή των δοκίμων πρόκειται να πάει ένα εκπαιδευτικό ταξίδι. Όταν η Αλίκη το μαθαίνει αυτό προσπαθεί να βρει αφορμή να μπει στο πλοίο. Έτσι βγάζει την βαλίτσα του πατέρα της από το αυτοκίνητο και καταφέρνει με αφορμή την βαλίτσα να μπει στο πλοίο. Επισκέπτεται τον Κώστα στο πλοίο, όπου και εγκλωβίζεται με τη θέληση της, καθώς αυτό σαλπάρει. Αφού βγει από τη σωσίβια λέμβο όπου κρυβόταν, μεταμφιέζεται σε ναύτη για να μη γίνει αντιληπτή. Η παρουσία της Αλίκης στο πλοίο γίνεται πηγή αρκετών κωμικών γεγονότων με έναν ναύτη (Γιάννης Γκιωνάκης) για τον Άλκη και τα δύο φουστάνια και το καπέλο της Αλίκης. Στο τέλος, όμως, η Αλίκη παντρεύεται τον Κώστα. Η Αλίκη στο ναυτικό στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Η Αλίκη στο ναυτικό στο Cine.gr Η Αλίκη στο ναυτικό στην IMDb
Αβιζό

Ο όρος Αβιζό αφορά παλαιότερο τύπο πλοίου κατά χαρακτηρισμό αποστολής του (επιχειρήσεων που αναλάμβανε) και όχι κατά ναυπηγικό τύπο. Η λέξη είναι ισπανικής και ενετικής προέλευσης που σημαίνει ακρίβώς "είδηση". Επικράτησε κυρίως στο γαλλικό ναυτικό και εξ εκείνου στο άλλοτε ναυτικό μας, για το οποίο οι επίσημοι ελληνικοί όροι ήταν "απόστολο" (πλοίο) ή "αγγελιαφόρο", εκ του αγγλικού "αντβάις σιπ" που παραδόξως δεν διατηρήθηκαν.

 Το αβιζό ήταν μικρό πλοίο ειδικά προορισμένο για μεταβίβαση ειδήσεων που δεν έπρεπε ή δεν μπορούσαν λόγω απόστασης να δοθούν δια σημάτων με σημαίες και ειδικότερα από την "μοίρα κατόπευσης" προς τη μεσοπορεία του στόλου ή τη "ναυμαχική παράταξη". Κατόπτευε δηλαδή αρκετά μίλια προ του στόλου ως εμπροσθοφυλακή του. Για τέτοιες επιχειρήσεις επιλέγονταν από την αρχαιότητα ευκίνητα ταχύπλοα σκάφη οι "κέλητες" , κατά τον μεσαίωνα οι γαλέρες και αργότερα οι ημιολίες. Από δε τον 17ο αιώνα οι πρώτες φρεγάτες και τον επόμενο αιώνα οι μυοπάρωνες, τα βρίκια μέχρι και κορβέτες. Μνημειώδες στη ναυτική ιστορία αβιζό ήταν το αγγλικό βρίκιο "Κιούριος" (= περίεργος) χάρις του οποίου επήλθε η νίκη του Τραφάλγκαρ. Άλλο επίσης περιώνυμο αβιζό ήταν η γαλλική κορβέτα "Λα Ντιλιζά" των ναυπηγών Σανέ και Οζάν (1801) που συνέχεια αμφέβαλαν για την αξιοπιστία του ημερολογίου της σε ταξίδι από το Αμβούργο στη Τζαμάϊκα λόγω της μεγάλης της ταχύτητας που ανέπτυξε. Κατά την εμφάνιση του ατμού δύο γαλλικά αβιζό είχαν τα πρωτεία. Στη μεν περίοδο του ατμού το τροχήλατο πλοίο "Εσταφέτ" και κατά δε της εφαρμογής της έλικας του Σωβάζ, το "Κορς" (= Κορσικανός) που ναυπηγήθηκε το 1842 από τον Αυγουστίνο Νορμάν. Η τελειοποίηση όμως των ελαφρών σκαφών και ιδιαίτερα των ανιχνευτικών τύπου "σκάουτ" περιόρισε το αβιζό τόσο που ίσως αν δεν υπήρχαν τα εγκυκλοπαιδικά λεξικά να είχε ριφθεί και αυτός ο όρος στον "καιάδα" της λήθης. Αλέγκρο (Αβιζό)
Λίζα Κούντροου

Η Λίζα Βάλερι Κούντροου (αγγλικά: Lisa Valerie Kudrow, 30 Ιουλίου 1963) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από τον ρόλο της Φοίβη Μπουφέι στην σειρά Τα φιλαράκια (Friends), για τον οποίο έχει κερδίσει αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων ένα βραβείο Έμμυ και δύο Screen Actors Guild Awards. Στον κινηματογράφο, έχει παίξει στις ταινίες Ρόμι και Μισέλ (1997), Ανάλυσέ το (1999), Ο γιατρός ξανατρελάθηκε (2001), Τα πάντα για τον έρωτα (2005), Υ.Γ. Σ' αγαπώ (2007), Κάντε στην μπάντα (2009), Ξενοδοχείο για σκύλους (2009) και Εύκολη... κατά λάθος (2010).

 Η Λίζα Κούντροου γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας στις 30 Ιουλίου, 1963. Οι γονείς της είναι η Νέντρα Στερν (γεννήθηκε το 1934) και ο Λι Ν. Κούντροου (γεννήθηκε το 1933). Η Λίζα έχει δυο μεγαλύτερα αδέρφια, την Χελένα Μάρλα (γεννήθηκε το 1955) και τον γνωστό νευρολόγο στην Σάντα Μόνικα, Ντείβιντ Β. Κούντροου (γεννήθηκε το 1957). Οι πρόγονοι της είχαν μεταναστεύσει από τη Λευκορωσία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και την Πολωνία. Οι παππούδες της Λίζα ήταν ο Ντείβιντ Κούντροου (γεννημένος στο Μογκιλιόφ της Λευκορωσίας) και ο Γκερτρούντε Φάρμπερμαν (γεννημένος στην Ίλια της Λευκορωσίας επίσης). Η προγιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, Μέρα Μόρντεοβιτς, δολοφονήθηκε στην πόλη Ίλια της Λευκορωσίας κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Επιπλέον, η Κούντροου υπήρξε μαθήτρια στο Middle School του Portola στην Ταρζάνα της Καλιφόρνιας. Το 1979, σε ηλικία 16 ετών, υποβλήθηκε σε ρινοπλαστική για να μειώσει το μέγεθος της μύτης της. Ο πρώτος μεγάλος και σημαντικότερος ρόλος της Λίζα Κούντροου ήρθε σε ηλικία 31 ετών, το 1994, μέσα από την σειρά Τα Φιλαράκια. Υποδύθηκε τη Φοίβη Μπουφέι, η οποία έχει περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, είναι χορτοφάγος, ταλαντούχα μουσικός και στη σειρά έχει μια δίδυμη αδερφή, την Ούρσουλα Μπουφέ. Στον τέταρτο κύκλο της σειράς είχε μείνε έγκυος στον γιο της, Τζόυλιαν Μουρέι Στερν, ο οποίος γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1998 και γι’ αυτό οι παραγωγοί άλλαξαν το σενάριο και η Φοίβη έγινε τότε παρένθετη μητέρα στα τρίδυμα του αδερφού της, Φρανκ. Το 1998 κέρδισε βραβείο ΕΜΜΥ για την ερμηνεία της ως Φοίβη. Η Λίζα στις 27 Μαΐου 1995, παντρεύτηκε τον Γάλλο διευθυντή διαφημιστικής εταιρείας και επιχειρηματία, Μάικλ Στερν, με τον οποίο έχουν ένα γιο τον Τζούλιαν Μουρέι Στερν (γεννημένος το 1998). Ο γάμος της Λίζα Κούντροου θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους στο Χόλιγουντ. Λίζα Κούντροου στο IMDb https://www.instagram.com/lisakudrow/?hl=el στο instagram.
Ελλιπής αριθμός

Στη θεωρία αριθμών ελλιπής αριθμός (αγγλικά: deficient ή defective number‎) είναι ένας αριθμός ν για τον οποίο το άθροισμα των διαιρετών του είναι μικρότερο από 2ν. Αντίστοιχα, είναι ένας αριθμός για τον οποίο το άθροισμα των κατάλληλων διαιρέτων του (ή άθροισμα ομαλών διαιρετών) είναι μικρότερο από ν. Για παράδειγμα, οι κατάλληλοι διαιρέτες του 8 είναι 1, 2 και 4 και το άθροισμά τους είναι μικρότερο από 8, άρα το 8 είναι ανεπαρκής. Δηλώνοντας με σ(ν) το άθροισμα των διαιρετών, η τιμή 2ν − σ(ν) ονομάζεται ανεπάρκεια του αριθμού. Όσον αφορά το άθροισμα s(ν), η ανεπάρκεια είναι ν − s(ν).

 Οι πρώτοι ανεπαρκείς αριθμοί είναι 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 29, 31, 32, 33, 34, 35, 37, 38, 39, 41, 43, 44, 45, 46, 47, 49, 50, ... (ακολουθία A005100 στην OEIS)Για παράδειγμα, σκεφτείτε τον αριθμό 21. Οι κατάλληλοι διαιρέτες του είναι το 1, το 3 και το 7 και το άθροισμά τους είναι 11. Επειδή το 11 είναι μικρότερο από το 21, ο αριθμός 21 είναι ανεπαρκής. Η ανεπάρκειά του είναι 2 × 21 - 32 = 10. Δεδομένου ότι το άθροισμα των διαιρετών των πρώτων αριθμών είναι ίσο με 1, όλοι οι πρώτοι αριθμοί είναι ανεπαρκείς. Γενικότερα, όλοι οι περιττοί αριθμοί με έναν ή δύο διακριτούς πρώτους παράγοντες είναι ανεπαρκείς. Από αυτό προκύπτει ότι υπάρχουν απείρως πολλοί περιττοίανεπαρκείς αριθμοί. Υπάρχει επίσης ένας άπειρος αριθμός άρτιων ανεπαρκών αριθμών καθώς όλες οι δυνάμεις των δύο είναι (1 + 2 + 4 + 8 + ... + 2x-1 = 2x - 1). Γενικότερα, όλες οι πρώτες δυνάμεις p κ {\displaystyle p^{\kappa }} είναι ανεπαρκείς επειδή οι μόνοι κατάλληλοι διαιρέτες τους είναι 1 , p , p 2 , … , p κ − 1 {\displaystyle 1,p,p^{2},\dots ,p^{\kappa -1}} το οποίο αθροίζει σε p κ − 1 p − 1 {\displaystyle {\frac {p^{\kappa }-1}{p-1}}} , που είναι το πολύ p k − 1 {\displaystyle p^{k}-1} Όλοι οι κατάλληλοι διαιρέτες των ανεπαρκών αριθμών είναι ανεπαρκείς. Επιπλέον, όλοι οι κατάλληλοι διαιρέτες των τέλειων αριθμών είναι ανεπαρκείς. Υπάρχει τουλάχιστον ένας ανεπαρκής αριθμός στο διάστημα [ n , n + ( log ⁡ n ) 2 ] {\displaystyle [n,n+(\log n)^{2}]} για αρκετά μεγάλες τιμές του ν. Στενά συνδεδεμένοι με τους ανεπαρκείς αριθμούς είναι οι τέλειοι αριθμοί με σ(ν) = 2ν, και υπερτέλειοι αριθμοί με σ(ν) > 2ν. Οι φυσικοί αριθμοί ταξινομήθηκαν αρχικά ως ανεπαρκής, τέλειοι ή άφθονοι από τον Νικόμαχο στο Introductio Arithmetica (περίπου το 100 μ.Χ.). Σχεδόν τέλειος αριθμός Φιλικός αριθμός Κοινωνικός αριθμός Υπερπληθής αριθμός Sándor, József, επιμ. (2006). Handbook of number theory I. Dordrecht: Springer-Verlag. ISBN 1-4020-4215-9. The Prime Glossary: Deficient number Weisstein, Eric W., "Deficient Number" από το MathWorld.
Ντέλια Γκριγκόρι

Η Ντέλια Γκριγκόρι (Romani:Deliya Grigore; γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1972 στο Galaţi) είναι Ρουμάνα Ρομά συγγραφέας, φιλόλογος, ακαδημαϊκός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των Ρομά.

 Η Ντέλια Γκριγκόρι μεγάλωσε κάτω από το ρουμανικό κομμουνιστικό καθεστώς, όταν οι Ρομά δεν αναγνωρίζονταν ως εθνοτική ομάδα, αλλά ως ξένα στοιχεία που έπρεπε να αφομοιωθούν στη ρουμανική κοινωνία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η οικογένειά της έκρυψε την πραγματική της ταυτότητα για να αποφύγει τις διακρίσεις. Μετά τη Ρουμανική Επανάσταση του 1989, μπορούσε να αποκτήσει ξανά την Ρομά εθνικότητά της και να μάθει ξανά τη γλώσσα. Το 1990, ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές στο λύκειο Zoia Kosmodemianskaia στο Βουκουρέστι, ενώ το 1992 αποφοίτησε από το τμήμα Σανσκριτική γλώσσα και παλιός ινδικός πολιτισμός από το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Το 1995 απέκτησε πτυχίο στη ρουμανική και αγγλική φιλολογία από τη Σχολή Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Από το 2000, η Ντέλια Γκριγκόρι δημοσίευσε μία σειρά από κείμενα σχετικά με τον πολιτισμό και τη γλώσσα των Ρομά. Το 2002 απέκτησε διδακτορικό στην ανθρωπολογία του πολιτισμού των Ρομά με τη διδακτορική διατριβή Οικογενειακά έθιμα του παραδοσιακού πολιτισμού της Ρρομάνης με νομαδικό μοτίβο ταυτότητας στη Νοτιοανατολική Ρουμανία. Σήμερα διδάσκει στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών και Λογοτεχνιών του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Ασχολήθηκε επίσης με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Ρομά ως πρόεδρος του Συλλόγου ȘATRA / ASTRA - "Amare Rromentza". Τον Φεβρουάριο του 2002, η Ντέλια Γκριγκόρι ζήτησε από τις ρουμανικές κρατικές αρχές και την ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας να αναγνωρίσουν την ευθύνη τους για την επιβολή και τις συνέπειες των πέντε αιώνων της δουλείας των Ρομά στα ιστορικά ρουμανικά κράτη της Βλαχίας και της Μολδαβίας. Siklioven i Rromani chib - Ghid de limbă și cultură rromani "Learn Rromani language - Guidelines of Rromani Language and Culture" (2000, Aven Amentza, Bucharest) Rromanipen-ul (rromani dharma) și mistica familiei "Rromanipen (Rromani Dharma) and the Family Mystics" (2001, Salvați copiii, Bucharest) Introducere în studiul culturii tradiționale rromani - Curs de antropologie rromani "Introduction in the Study of Rromani Traditional Culture - Course of Rromani Anthropology" (2001, CREDIS, University of Bucharest) Rromii: tipuri și arhetipuri identitare "Rroma: Identity Types and Archetypes" a chapter in Rromii și cultura populară română. Patrin thai iag "Rroma and the Romanian Folk Culture. Leaf and fire" (2002, Aven Amentza, Bucharest), coordinator: Vasile Ionescu Istoria și tradițiile minorității rromani "History and Traditions of the Rromani Minority" (2005, Sigma, Bucharest), written together with Petre Petcuț and Mariana Sandu Η μειονότητα των Ρομά στη Ρουμανία Βιογραφικό σημείωμα (έως περίπου το 2003)
Περιστέρα Καλαβρύτων

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Περιστέρα Αχαΐας Η Περιστέρα είναι ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές των Αροανίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 76 κάτοικοι ενώ συνολικά η Τοπική κοινότητα είχε 86 κάτοικους.

 Η Περιστέρα από το 1999 έως το 2010 αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ακράτας. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας ως Τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας. Εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, η Τοπική κοινότητα της Περιστέρας περιλαμβάνει το χωριό Χαλκιάνικα, χτισμένο σε υψόμετρο 1.029 μέτρων, και το χωριό Αγρίδι, χτισμένο σε υψόμετρο 945 μέτρων. Άγιος Στέφανος (τ. Περιστέρα Πατρών) Δήμος Νωνάκριδος Κλουκινοχώρια Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Λεωφόρος Θησέως

Η Λεωφόρος Θησέως, ή Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου, επίσης αποκαλούμενη και Οδός Θησέως, αποτελεί οδικό άξονα της Καλλιθέας. Ξεκινά ως συνέχεια της Λεωφόρου Καλλιρρόης στο Κουκάκι και καταλήγει κάθετα της Λεωφόρου Ποσειδώνος, στη συνοικία Τζιτζιφιές, της Καλλιθέας. Σήμερα είναι η κύρια εμπορική εστία του Δήμου, καθώς διαθέτει καταστήματα, εστιατόρια και άλλες επιχειρήσεις, ενώ κατά μήκος της βρίσκεται το Χαροκόπειο Πανεπιστημίο Αθηνών, και η Πλατεία Δαβάκη.

 Αρχικά η Λεωφόρος ονομάστηκε Θησέως, δίοτι, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όταν ο Θησέας, γιός του μυθικού Βασιλιά της Αθήνας, Αιγέα, επέστρεψε από την Κρήτη όπου είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο, αποβιβάστηκε στις ακτές της σημερινής Καλλιθέας. Η ονομασία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.Η ονομασία της, "Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου" , προέρχεται από τον ομώνυμο πολιτικό, Ελευθέριο Βενιζέλο και δόθηκε από το Δήμο Καλλιθέας για να τον τιμήσει. Η Θησέως φαίνεται να αναπτύχθηκε με την ανάπτυξη της Καλλιθέας σε οικισμό, κατά τον 19ο αιώνα, από την δεκαετία του 1870 και εντεύθεν.Το 1887, σε τμήμα της οδού περνούσε το παλιό Τραμ της Αθήνας, συγκεκριμένα στον οικισμό των Τζιτζιφιών.Με δαπάνη των αδελφών Ραφαήλ και Ανανία Αμπέτ, ιδρυτών της Αμπετείου Σχολής, αγοράστηκε ένα μεγάλο οικόπεδο στη Λεωφόρο Θησέως 210 και χτίστηκε εκεί το Αμπέτειον Μέλαθρον, όπου στεγάζεται από το 1910 ο Οίκος Τυφλών. Το 1906, ο Παναγής Χαροκόπος, που ενδιαφέρθηκε για την εκπαίδευση στον τομέα της Οικιακής Οικονομίας, μερίμνησε με τη διαθήκη του την ίδρυση και χρηματοδότηση αντίστοιχης Σχολής. Για το σκοπό αυτό, αγόρασε οικόπεδο 20.000 τ.μ. μπροστά από τη Λεωφόρο Θησέως, επί του οποίου ανεγέρθηκε εκπαιδευτήριο και στεγάστηκε το 1929 η Χαροκόπειος Οικοκυρική και Επαγγελματική Σχολή Θηλέων. Στις 3 Ιανουαρίου 1931, στην συμβολή των Οδών Χαροκόπου και Θησέως, έλαβε χώρα στην οικία του, η Δολοφονία του Δημήτριου Αθανασόπουλου, ένα γεγονός που συγκλόνισε την ελληνική κοινή γνώμη της εποχής. Ακόμα και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά εγκλήματα που έμειναν στην ιστορία και στη μνήμη των ανθρώπων, κυρίως με τον τίτλο που έδωσαν στην υπόθεση οι εφημερίδες της εποχής εκείνης, ως "Έγκλημα στου Χαροκόπου". Τη δεκαετία του 1930, στη σημερινή Πλατεία Δαβάκη, λειτουργούσε αμαξοστάσιο του Τραμ, που έκλεισε κατά τη δεκαετία του 1970, όταν και καταργήθηκε. Στη θέση του, αναπτύχθηκε η σημερινή μορφή της Πλατείας Δήμητρος, που μετέπειτα, έλαβε το όνομα Δαβάκη.Σήμερα, η Οδός Θησέως αποτελεί ένα από τα πιο εμπορικά και πιο πολυσύχναστα σημεία του Δήμου, ενώ είναι ο πιο κεντρικός οδικός άξονας της Καλλιθέας. Η Λεωφόρος σήμερα, από συγκοινωνίες, αποτελείται μόνο από Λεωφορεία και Τρόλεϊ, ενώ στο τέρμα του δρόμου, στη Λεωφόρο Ποσειδώνος, υπάρχει η Στάση Καλλιθέας του Τραμ Αθήνας. Σημειωτέων ότι σε αρκετά κοντινή απόσταση από αυτή, υπάρχουν οι Σταθμοί του Ταύρου και της Καλλιθέας, της Γραμμής 1, του Μετρό της Αθήνας. Λεωφόρος Ανδρέα Συγγρού Λεωφόρος Ποσειδώνος Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης» Λεωφόρος Καλλιρρόης Καλλιθέα Κουκάκι Θησέας Φάληρο Αιαντίδας Φαληρικός Όρμος Τραμ Αθήνας Τραμ Αθήνας (1882-1977) Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
Ρέγκιναλντ Α΄ του Χέλρε

Ο Ρέγκιναλντ Α΄, ολλανδ.: Reginald I van Gerle (1255 - Μονφόρ, 9 Οκτωβρίου 1326) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Γκέλρε από τις 10 Ιανουαρίου 1271 μέχρι το τέλος του.

 Ήταν γιος του Όθωνα Β΄ κόμη του Χέλρε και της Φιλίππης των Νταμαρτίν, κόρης του Σίμωνα κόμη του Ωμάλ. Το 1276 νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη του Λίμπουργκ, μόνο τέκνο και κληρονόμο του Βάλεραν Δ΄ δούκα του Λίμπουργκ. Το 1279 έγινε δούκας του Λίμπουργκ και όταν η Ερμενγάρδη απεβίωσε χωρίς παιδιά το 1283, έγινε ο μόνος κυβερνήτης του δουκάτου του Λίμπουργκ. Έχασε αυτόν τον τίτλο, όταν ηττήθηκε στη μάχη του Βέρινγκεν το 1288. Το 1286 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Νταμπιέρ (1272–1331), κόρη του Γκυ κόμη της Φλάνδρας από τον δεύτερο γάμο του με την Iσαβέλλα του Λουξεμβούργου. Είχαν 5 παιδιά: Ρέγκιναλντ Β΄ (1295–1343), κόμης του Χέλρε. Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης. Γκυ, κόμης της Κλέβης. Ελισάβετ (απεβ. 1354), ηγουμένη στο αβαείο της Κολωνίας. Φιλίππα, μοναχή στην Κολωνία.Επειδή καταστράφηκε οικονομικά μετά τη μάχη του Βέρινγκεν, οι Γκέρλε ήρθαν υπό την επιρροή του πεθερού του, του κόμη της Φλάνδρας. Από το 1318 αντικαταστάθηκε από τον γιο του, ο οποίος φυλάκισε τον πατέρα του το 1320 στο κάστρο του Μονφόρ. Ο Ρέγκιναλντ Α΄ απεβίωσε εκεί 6 χρόνια αργότερα.