Άλμελο

Το Άλμελο (Almelo ) είναι πόλη και έδρα δήμου της επαρχίας Οφεράισελ (Overijssel) της Ολλανδίας. Προήλθε από τη συγχώνευση (1914) των δήμων Αμπτ Άλμελο (Ambt Almelo) και Στατ Άλμελο (Stad Almelo). Ο δήμος έχει έκταση 69,4 χμ² και 72.777 κατοίκους (2012) οι οποίοι αποκαλούνται επίσης Άλμελόερς (Almeloërs) και ομιλούν μία ολλανδοσαξονική διάλεκτο που ονομάζεται Τβεντς (Twents). Αποτελεί, διοικητικά, μέρος της ευρύτερης περιοχής Τβέντε (Twente) και έχει αξιολογότατη υφαντουργία. Η πόλη διαιρείται σε 12 συνοικίες και είναι έδρα της μεγάλης ολλανδικής πολυεθνικής Τεν Κάτε (Koninklijke Ten Cate NV).

 Το Άλμελο ιδρύθηκε ως οικισμός στη διασταύρωση δρόμου με τον μικρό ποταμό Άα (Almelose Aa), πάνω σε αμμώδες έδαφος. Σε αυτό το σημείο βρισκόταν το -και σήμερα διατηρημένο σε εξαιρετική κατάσταση- υποστατικό Het Huis Almelo, με πρώτη αναφορά στο έτος 1236. Το Άλμελο απέκτησε Χάρτα Δικαιωμάτων το 1394 ή το 1420. Επειδή η θέση του δεν ήταν ιδιαίτερα στρατηγική, διέθετε μεν χράχτεν (αστικά κανάλια), όχι όμως και τείχη. Μεταξύ των ετών 1818 και 1914, ο δήμος διαχωρίστηκε στους επί μέρους δήμους Αμπτ Άλμελο (Ambt Almelo) και Στατ Άλμελο (Stad Almelo). Ήδη από τους 17ο και 18ο αιώνες, αναφέρεται η λειτουργία των πρώτων οικιακών αργαλειών. Με την εισαγωγή του ατμού στη βιoμηχανία της πόλης (1830), η υφαντουργία γνώρισε εντυπωσιακή ανάπτυξη. Περαιτέρω άνοδος του συγκεκριμένου τομέα επιτεύχθηκε μετά τη δημιουργία του Καναλιού Οφερέισελ (Ηet Overijssels Kanaal), το 1855 και, της σιδηροδρομικής γραμμής προς το Σάλτσμπέργκεν (Salzbergen) της Γερμανίας, το 1865. Περί το 1900, εγκαταστάθηκαν πλούσιες οικογένειες στην πόλη και, από τότε χρονολογούνται πολλές επαύλεις κτισμένες σε διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ. Στη δεκαετία του ’60, η υφαντουργία εμφάνισε κάμψη λόγω της εισαγωγής φθηνότερων υλικών από το εξωτερικό. Τότε έκλεισαν πολλά εργοστάσια και, ακόμη και σήμερα, αυτό είναι εμφανές στους διάφορους οικονομικούς δείκτες. Τον Νοέμβριο του 1944, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, διεπράχθη στο Άλμελο ληστεία στην Ολλανδική Τράπεζα (Nederlandsche Bank), με λεία 46 εκατομμύρια χούλντεν, το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο ποσό στην ιστορία των ολλανδικών τραπεζών. Το Μουσείο της Πόλης (Het Stadsmuseum Almelo): βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και τα θέματα που εκτίθενται, έχουν να κάνουν με την ιστορία της. Το Σπίτι του Αργαλειού (Het Wevershuisje): μικρό μουσείο με εκθέματα σχετικά με την μεγάλη υφαντική παράδοση της πόλης, όπως αργαλειούς, αδράχτια, βελόνες κεντήματος κ.ο.κ. Η Μεγάλη Εκκλησία (De Grote Kerk): προτεσταντική εκκλησία του 15ου αιώνα, στη θέση παλαιότερου παρεκκλησίου του 1236. Έχει πύργο με λατινική επιγραφή στην είσοδο, του 1738. Η Εκκλησία Ντε Μπλέικ (De Bleek): προτεσταντική σταυροειδής εκκλησία, η κατασκευή της οποίας ολοκληρώθηκε το 1927. Η κεντρική σάλα είναι σε στυλ αρ-ντεκό, και διαθέτει όμορφα παράθυρα βιτρώ. Ο Αγ.Γεώργιος (De Georgiuskerk): ρωμαιοκαθολική εκκλησία των αρχών του 20ου αιώνα (1900-1902), νεογοτθικού ρυθμού.Ο Μύλος «Ελπίδα» (De Hoop): κτισμένος μεταξύ των ετών 1870 και 1910, ανήκει στην κατηγορία των αλεστικών μύλων (korenmolen). Έχει οκταγωνική διατομή, άνοιγμα φτερωτής 23 μέτρα και, μέχρι το 1951, λειτουργούσε μέσω του ανέμου. Έκτοτε λειτουργεί μέσω ηλεκτρομηχανής. Η «Οικία Άλμελο» (Het Huis Almelo): παλαιότατο υποστατικό, που η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης. Η πρώτη αναφορά σε αυτό γίνεται ήδη από τον 13ο αιώνα (1236). Υπήρξε ιδιοκτησία προυχόντων και ευγενών και, μέχρι το 1795, περνούσε στον κάθε επόμενο ιδιοκτήτη μόνο κληρονομικά. Το Άλμελο είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Χεράκλες (Ηρακλής) (Heracles Almelo), που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία (Eredivisie) της Ολλανδίας. Παίζει στο Στάδιο Πόλμαν (het Polman Stadion), που διαθέτει τεχνητό τάπητα, κατασκευασμένο από την πολυεθνική Τεν Κάτε, που είναι και ο σπόνσορας της ομάδας. Η πόλη διαθέτει επίσης τμήματα πετοσφαίρισης και κόρφμπαλ (korfbal), ενός καθαρά ολλανδικού σπορ. http://www.almelo.nl Επίσημος ιστότοπος