IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Συνέλιξη

Στα μαθηματικά, συνέλιξη είναι μία πράξη μεταξύ δύο συναρτήσεων που δίνει μία καινούργια συνάρτηση.Για τις διακριτές συναρτήσεις f , g : Z → R {\displaystyle f,g:\mathbb {Z} \to \mathbb {R} } με πεδίο ορισμού τους ακεραίους, η συνέλιξη των f {\displaystyle f} και g {\displaystyle g} , συμβολίζεται με f ∗ g {\displaystyle f*g} και ορίζεται ως ( f ∗ g ) ( x ) = ∑ k = − ∞ + ∞ f ( k ) ⋅ g ( x − k ) , {\displaystyle (f*g)(x)=\sum _{k=-\infty }^{+\infty }f(k)\cdot g(x-k),\quad } για κάθε x ∈ Z {\displaystyle x\in \mathbb {Z} } .Για τις συνεχείς συναρτήσεις f , g : R → R {\displaystyle f,g:\mathbb {R} \to \mathbb {R} } με πεδίο ορισμού τους πραγματικούς, η συνέλιξη των f {\displaystyle f} και g {\displaystyle g} , συμβολίζεται με f ∗ g {\displaystyle f*g} και ορίζεται ως ( f ∗ g ) ( x ) = ∫ − ∞ + ∞ f ( k ) ⋅ g ( x − k ) d k , {\displaystyle (f*g)(x)=\int _{-\infty }^{+\infty }f(k)\cdot g(x-k)\,dk,\quad } για κάθε x ∈ R {\displaystyle x\in \mathbb {R} } .

 Η συνέλιξη έχει τις ίδιες ιδιότητες με τον πολλαπλασιασμό: Είναι προσεταιριστική, δηλαδή για κάθε τρεις συναρτήσεις f , g , h {\displaystyle f,g,h} , ισχύει ότι: ( f ∗ g ) ∗ h = f ∗ ( g ∗ h ) . {\displaystyle (f*g)*h=f*(g*h).} Είναι αντιμεταθετική, δηλαδή για κάθε δύο συναρτήσεις f , g {\displaystyle f,g} , ισχύει ότι: f ∗ g = g ∗ f . {\displaystyle f*g=g*f.} Είναι επιμεριστική ως προς την πρόσθεση, δηλαδή για κάθε τρεις συναρτήσεις f , g , h {\displaystyle f,g,h} , ισχύει ότι: f ∗ ( g + h ) = f ∗ g + f ∗ h . {\displaystyle f*(g+h)=f*g+f*h.} Έχει ένα ουδέτερο στοιχείο, την γενικευμένη συνάρτηση δ ( x ) {\displaystyle \delta (x)} (συνάρτηση του Ντιράκ), η οποία μηδενίζεται για κάθε x {\displaystyle x} , εκτός από το σημείο μηδέν όπου τείνει στο θετικό άπειρο: f ∗ δ = δ ∗ f = f . {\displaystyle f*\delta =\delta *f=f.} Έστω δύο ανεξάρτητες τυχαίες μεταβλητές X {\displaystyle X} και Y {\displaystyle Y} με διακριτές κατανομές p X {\displaystyle p_{X}} και p Y {\displaystyle p_{Y}} . Τότε η κατανομή p Z {\displaystyle p_{Z}} του αθροίσματός τους Z = X + Y {\displaystyle Z=X+Y} είναι ίση με p Z = p X ∗ p Y {\displaystyle p_{Z}=p_{X}*p_{Y}} . p Z ( z ) = Pr ( Z = z ) = ∑ k = − ∞ ∞ Pr ( X = k , Y = z − k ) = ∑ k = − ∞ ∞ Pr ( X = k ) ⋅ Pr ( Y = z − k ) = ( p X ∗ p Y ) ( z ) , {\displaystyle p_{Z}(z)=\Pr(Z=z)=\sum _{k=-\infty }^{\infty }\Pr(X=k,Y=z-k)=\sum _{k=-\infty }^{\infty }\Pr(X=k)\cdot \Pr(Y=z-k)=(p_{X}*p_{Y})(z),} όπου στην δεύτερη ισότητα χρησιμοποιήσαμε τον νόμο της ολικής πιθανότητας και στην τρίτη ότι οι τυχαίες μεταβλητές X {\displaystyle X} και Y {\displaystyle Y} ειναι ανεξάρτητες.
I Verdi Corsi

Το I Verdi Corsi (ελ: Οι Πράσινοι Κορσικανοί) αποτελεί τοπικό εκπρόσωπο του Europe Écologie Les Verts στην Κορσική. Όπως κάθε τοπική συνιστώσα του Europe Écologie Les Verts, διαθέτει σημαντική αυτονομία και ελευθερία κινήσεων, ώστε να μπορεί να κινηθεί από μόνο του για την δημιουργία σχέσεων με άλλα πολιτικά κινήματα στην Κορσική.

 Η πρώτη οικολογικού περιεχομένου δράση του κόμματος ανάγεται στον Απρίλιο του 1960, όταν η Κυβέρνηση Ντεμπρέ αποφάσισε την δημιουργία ενός κέντρου υπογείων πυρηνικών δοκιμών στα ανακαινισμένα, για την περίσταση, ορυχεία της Αρζεντέλα. Το 1973, μια δεύτερη μαζική κινητοποίηση προστασίας του περιβάλλοντος ήρθε ως αντίδραση στην θαλάσσια ρύπανση στα βόρεια του Κορσικανικού Ακρωτηρίου, η οποία προκλήθηκε από την διαρροή λημμάτων από παραγωγή διοξειδίου του τιτανίου η οποία προερχόταν από την ιταλική εταιρεία Montedison. Το I Verdi Corsi ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1988. Επρόκειτο για τις πρώτες τοπικές εκλογές μετά το νέο καταστατικό της Κορσικής, το οποίο επισημοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1991, και που καθιστούσε το νησί ως αυτόνομη διαχειριζόμενη περιοχή. Το I Verdi Corsi συσπειρώθηκε εντός της εκλογικής συμμαχίας Corsica Nazione ενόψει των εκλογών. Κατάφερε να εκλέξει έναν υποψήφιο, τον Νορμπέρ Λαρεντό. Το I Verdi Corsi κατέβηκε μόνο του στις εκλογές και έλαβε ποσοστό επί των ψήφων της τάξεως του 1,15 %. Το I Verdi Corsi εντάχθηκε στην εκλογική συμμαχία Uniti. Το I Verdi Corsi συμμετείχε στην εκλογική συμμαχία Unione Naziunale η οποία πέτυχε να έχει 8 υποψηφίους εκλεγμένους (3 του Chjama Naziunale, 3 του Corsica Nazione και 2 του Partitu di a Nazione Corsa). Το I Verdi Corsi δεν περιλαμβανόταν στην εκλογική συμμαχία "Femu a Corsica", παρά το γεγονός ότι είχε συνεισφέρει σημαντικά στην δημιουργία της. Το I Verdi αρνήθηκε ο εκπρόσωπος του, Νορμπέρ Λαρεντό, να βρεθεί σε θέση μικρότερη της έβδομης στην λίστα των υποψηφίων του συνδυασμού και να μην μπορέσει, συνεπώς, να φέρει θέματα οικολογικού περιεχομένου ενώπιον της Τοπικής Συνέλευσης. Δεσμεύσεις είχαν ληφθεί προς αυτή την κατεύθυνση από το PNC σε συνεργασία με τους Πράσινους κατά την διάρκεια της προετοιμασίας ενόψει των ευρωεκλογών: ο λόγος που είχε δοθεί, ωστόσο, δεν τηρήθηκε. Κορσική Europe Écologie Les Verts Ιστοσελίδα του Europe Écologie Les Verts
Εθνική Δημιουργία

Η Εθνική Δημιουργία (παλαιότερα: Δημιουργία) ήταν ένας συντηρητικός και κλασικο-φιλελεύθερος εκλογικός συνασπισμός, που ιδρύθηκε το 2022. Πρόεδρός του συνασπισμού ήταν ο Θάνος Τζήμερος και αντιπρόεδρος ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ενώ αποτελούνταν από τα κόμματα στα οποία αυτοί ηγούνταν, την δημιουργία, ξανά! και την Νέα Δεξιά αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον ίδιο τον συνασπισμό, πρόκειται για μια συμμαχία «φιλελεύθερων, πατριωτών και μεταρρυθμιστών». Έπαψε να υφίσταται στις 27 Μαΐου 2023.

 Το κόμμα αρχικά ιδρύθηκε ως «Δημιουργία» στις αρχές του 2021, με την ένωση των κομμάτων του Τζήμερου (Δημιουργία, ξανά!) και του Κρανιδιώτη (Νέα Δεξιά). Στην συνέχεια, μετά την διαγραφή από την Νέα Δημοκρατία στις 5 Οκτωβρίου 2021, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος δημιούργησε την πολιτική κίνηση Εθνική Συμφωνία. Η Εθνική Συμφωνία έπειτα συγχωνεύτηκε με την Δημιουργία, με το νέο κόμμα να ονομάζεται Εθνική Δημιουργία. Η δημιουργία του κόμματος ανακοινώθηκε επισήμως με εκδήλωση στις 18 Μαΐου 2022. Επικεφαλής του σχηματισμού τέθηκε ο Τζήμερος.Λίγους μήνες αργότερα, στις 10 Αυγούστου 2022, ο Μπογδάνος διαγράφηκε από την Εθνική Δημιουργία λόγω της «αμετροεπούς και αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς» και ίδρυσε το δικό του κόμμα, την Πατριωτική Δύναμη Αλλαγής. Στις εκλογές του 2023 η Εθνική Δημιουργία πήρε 0,81% κάτι το οποίο οδήγησε στην παραίτηση από την προεδρία του Τζήμερου και την απόσυρση του από τα κοινά.Στις 24 Μαΐου 2023, μετά απο απόφαση της Δημιουργίας, ξανά! να μην συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, ανακοινώθηκε η διάλυση του εκλογικού συνασπισμού. Η Εθνική Δημιουργία αυτοπροσδιορίζονταν ως «πατριωτικό, φιλελεύθερο και μεταρρυθμιστικό κίνημα στην δεξιά», που υποστηρίζε «την ελεύθερη οικονομία, την ισονομία και την νομοκρατία», ενώ εστίαζε στην αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Στοιχείο του σχηματισμού αποτελούσε ο αντικομμουνισμός, με τον Τζήμερο να έχει εκφράσει την άποψη ότι το ΚΚΕ θα έπρεπε να τεθεί εκτός νόμου. Επίσης, κρίθηκε ότι τηρούσε αρνητική στάση ως προς τα θέματα που αφορούν τον φεμινισμό και την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ, αν και ο πρόεδρος του συνασπισμού τάσσεται υπέρ τόσο της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης όσο και της θέσπισης του δικαιώματος των ομόφυλων ζευγαριών στην υιοθεσία (παρόλο που ο αντιπρόεδρος Κρανιδιώτης διαφωνεί με το τελευταίο). Σύμφωνα με την Εθνική Δημιουργία, το κόμμα ήταν «υπέρ του αστικού και ευρωατλαντικού προσανατολισμού». Επίσης προωθούσε ιδέες όπως την γραμμική φορολογία (flat tax) 15% και κατάργηση της προοδευτικής φορολογίας, μείωση ΦΠΑ, αναδιοργάνωση και ελαχιστοποίηση του δημοσίου. Δήλωνε κατά του κρατισμού, της ανοχής στην παράνομη μετανάστευση και αντιτίθεται στον ισλαμισμό. Επίσημος ιστότοπος
Jutarnji list

Η Jutarnji list (μετάφραση: "Πρωινό Χαρτί") είναι κροατική καθημερινή εφημερίδα, που ιδρύθηκε και δημοσιεύεται στο Ζάγκρεμπ από τις 6 Απριλίου 1998. Ανήκει στην EPH (Europapress holding, που ανήκει στον Νίνοσλαβ Πάβιτς), η οποία τελικά άλλαξε όνομα σε Hanza Media, όταν αγοράστηκε από τον Μαριάν Χανζέκοβιτς. Η εφημερίδα δημοσιεύεται σε μορφή berliner και στο διαδίκτυο. Η διαδικτυακή έκδοση jutarnji.hr είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής ιστοσελίδα ειδήσεων στην Κροατία μετά την index.hr.Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της Hanza Media Μαριάν Χανζέκοβιτς, "Η Jutarnji list πρέπει να είναι εννοιολογική εφημερίδα του φιλελεύθερου και κοινωνικοδημοκρατικού προσανατολισμού, με έμφαση στην ακρίβεια και συνάφεια."

 Η εφημερίδα ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1998, και έγινε η πρώτη επιτυχημένη κροατική εφημερίδα που εμφανίστηκε από τη δεκαετία του 1950. Παίρνει το όνομά της από μια καθημερινή εφημερίδα του Ζάγκρεμπ που κυκλοφορούσε πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εφημερίδα είναι μέρος του ομίλου μέσων ενημέρωσης Europapress Holding. Η Jutarnji θεωρείται πιο αριστερή φιλελεύθερη καθημερινή εφημερίδα από τη Večernji list. Το 2003, η εφημερίδα ξεκίνησε μια ολοκληρωμένη κυριακάτικη έκδοση, τη Nedjeljni Jutarnji. Στις 19 Νοεμβρίου 2005, η Jutarnji list δημοσίευσε μια εξαντλητική βιογραφία του Άντε Γκοτόβινα.Η εφημερίδα γρήγορα πήρε τη πλειοψηφία της Κροατικής αγοράς των μέσων ενημέρωσης και έγινε μία από τις πιο διαβασμένες εφημερίδες στη χώρα. Στα πρώτα πέντε χρόνια πούλησε πάνω από 214 εκατομμύρια αντίτυπα. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, ο αριθμός των πωληθέντων αντιτύπων μειώθηκε από περίπου 80.000 το 2007 σε 52.763 το 2013. Η κρίση έπληξε με τον ίδιο τρόπο και άλλες καθημερινές εφημερίδες στην Κροατία. Η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν 66.000 αντίτυπα τον Οκτώβριο του 2014. Ο συγγραφέας Πέντραγκ Ματβέγιεβιτς ήταν δοκιμιογράφος στην εφημερίδα. Ως λοιποί αξιοσημείωτοι συνεισφέροντες περιλαμβάνονται οι: Σλαβένκα Ντράκουλιτς, Μιλιένκο Γιέργκοβιτς, Άντε Τόμιτς, Γιούριτσα Πάβιτσιτς, Νέναντ Πόλιματς, Τβρτκο Γιακόβινα, Ίβο Μπάνατς και Ίνοσλαβ Μπέσκερ. Τόμισλαβ Βρους (1998-2008) Μλάντεν Πλέσε (2008-2013) Βίκτορ Βρέσνικ (2013-2015) Γκόραν Όγκουρλιτς (από το 2015) Τον Φεβρουάριο του 2008, η Jutarnji list ενεπλάκη σε σκάνδαλο, όταν δημοσίευσε μια συνέντευξη με άτομο πιστευόμενο ότι είναι ο Πρωθυπουργός Ίβο Σανάντερ. Ο δημοσιογράφος επικοινώνησε με τον 23χρονο Βίκτορ Ζάχτιλα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και SMS, που ισχυρίστηκε ότι είναι πρωθυπουργός. Ο Ζάχτιλα απάντησε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και δεν ανέφερε πουθενά ότι ήταν ρητά ο Ίβο Σανάντερ. Ο δημοσιογράφος, Νταβόρ Μπούτκοβιτς, ποτέ δεν έψαξε να δει αν επικοινωνούσε στα αλήθεια με τον πρωθυπουργό. Επίσημος ιστότοπος (Κροατικά) Dean Sinovčić· Nina Ožegović (19 Ιουνίου 2007). «Novi val hrvatskih novina» [New wave of Croatian newspapers] (στα Croatian). Nacional (weekly). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2012.
Κότυς Ε΄

Ο Κότυς Ε΄, γνωστός σαν Σαπαίος, ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, βασιλιάς των Οδρυσών της Θράκης και της Μικράς Αρμενίας στον Πόντο από το 12 έως το 19 ή 27 μ.Χ.

 Γιος του Σαδάλα και της Πολεμοκρατείας, στον θρόνο των Οδρυσών ήταν διάδοχος του Κότυος Δ΄ και συμβασίλευσε με τον θείο του Ρησκούπορι γιο του Ροιμητάλκη Α΄. Μέχρι να ενηλικιωθεί, διοικούσαν το βασίλειό του οι Ρωμαίοι· όταν ενηλικιώθηκε, τού έδωσαν και το βασίλειο της Μικράς Αρμενίας στον Πόντο. Στο υπόλοιπο βασίλειο τού Πόντου, βασίλισσα ήταν η Πυθοδωρίδα, που είχε διαδεχθεί τον άνδρα της Πολέμωνα Α΄. Ο Κότυς νυμφεύτηκε την κόρη τους Αντωνία Τρύφαινα, που ήταν και δισεγγονή του πρώτου υπάτου της Ρώμης Μάρκου Αντωνίου και αδελφή του Αρταξία Γ΄ βασιλιά της Αρμενίας. Είχε τρεις γιους: τον Ροιμητάλκη Γ΄, τον Πολέμωνα και τον Κότυ ΣΤ΄. Στο βασίλειό του είχε εξοριστεί και ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος, που αναφέρει για τον Κότυ ότι ήταν γενναίος, πράος και γλυκύς, ενώ τού έγραψε και ένα έμμετρο σύγγραμμα. Το παλάτι του Κότυως ήταν τόπος συνάντησης για πολλούς Έλληνες και Λατίνους ποιητές. Ο Κότυς Ε΄ δολοφονήθηκε από τον θείο του το 19 ή 27 μ.Χ. Έγραψε έμμετρα συγγράμματα, από τα οποία δεν διεσώθη κανένα. Κωνσταντίνος Κουρτίδης: Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.Χ., Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932 A companion to ancient Thrace, Julia Valeva, Emil Nankov, Denver Graninger, John Wiley & Sons, 15 Jun 2015, σελ. 278 A companion to ancient Thrace, Julia Valeva, Emil Nankov, Denver Graninger, John Wiley & Sons, 15 Jun 2015, σελ. 280
Κιριάτ Σμονά

Η Κιριάτ Σμονά (εβραϊκά: קִרְיַת שְׁמוֹנָה‎, κυρ. Πόλη των Οκτώ) είναι πόλη στο βόρειο διαμέρισμα του Ισραήλ στις δυτικές πλαγιές της Κοιλάδας Χούλα κοντά στα λιβανέζικα σύνορα. Η πόλη πήρε το όνομά της από τα οκτώ άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Ιωσήφ Τρούμπελντορ, που πέθαναν το 1920 υπερασπίζοντας το Τελ Χάι. Το 2019 είχε πληθυσμό 22.512 ατόμων, η πλειονότητα των οποίων είναι Εβραίοι και συγκεκριμένα μαροκινής καταγωγής. Η Κιριάτ Σμονά είναι η βορειότερη πόλη του Ισραήλ.

 Η Κιριάτ Σμονά τοποθετείται στο Δάκτυλο της Γαλιλαίας δίπλα στην Κοιλάδα Χούλα, γύρω στα 5 χλμ. νότια και 2 χλμ. ανατολικά των Συνόρων Ισραήλ-Λιβάνου. Το υψόμετρό της φτάνει τα 150 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.Η πόλη βρίσκεται πάνω από το Ρήγμα της Νεκράς θάλασσας, και ως αποτέλεσμα, είναι από τις πόλεις του Ισραήλ με τον μεγαλύτερο σεισμικό κίνδυνο (μαζί με τη Σαφέντ, το Μπέιτ Σεάν, την Τιβεριάδα, και το Εϊλάτ). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kiryat Shmona στο Wikimedia Commons
Ρόδερχαϊθ

Το Ρόδερχαϊθ (αγγλικά: Rotherhithe ) είναι περιοχή 1,36 τ.χλμ. με 13.743 κατοίκους (απογραφή 2011) στο νοτιοανατολικό Λονδίνο στην Αγγλία και βορειανατολική περιοχή του δήμου Σάουθαρκ (Southwark). Ιστορικά, η περιοχή ήταν ο βορειοανατολικότερος οικισμός της κομητείας Σάρρεϋ.

 Ανατολικά, βόρεια και βορειοδυτικά οριοθετείται από τον ποταμό Τάμεση. Ο Τάμεσης το χωρίζει από το Wapping (51°30′26″N 0°03′39″W) στα βόρεια και το Isle of Dogs (51°29′27″N 0°0′54″W) στα ανατολικά. Είναι μέρος της περιοχής Docklands που διασχίζεται από τον Τάμεση με πολλούς μαιάνδρους. Η περιοχή ήταν μέρος του λιμένα του Λονδίνου, που κάποτε υπήρξε το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου. Συνορεύει με το Bermondsey (51°29′55″N 0°4′32.5″W) στα δυτικά και το Deptford (51°28′41″N 0°1′35″W) στα νοτιοανατολικά. Βρίσκεται μόνο 6 χλμ ανατολικά του κέντρου του Λονδίνου (51°30′26.5″N 0°7′39.7″W). Το Ρόδερχαϊθ ήταν παλιό ιστορικό λιμάνι, με πολλά ναυπηγεία από την Ελισαβετιανή εποχή (1558 - 1603) μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Η ναυπήγηση μεγάλων πλοίων σταμάτησε το 1870, αλλά οι επισκευές και άλλες ναυπηγικές εργασίες συνεχίστηκαν. Το Nelson Docks (51°30′14.7″N 0°01′59.7″W), τελευταίο ναυπηγείο, σταμάτησε να λειτουργεί το 1940, μετά τους βομβαρδισμούς από τους Γερμανούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι αποβάθρες του λειτουργούσαν μέχρι τη δεκαετία του 1970.Ο σημερινός υπέργειος σταθμός τραίνου Surray Quays (51°29′36.4″N 0°2′52.4″W) κατασκευάστηκε από την East London Railway Company. Άρχισε να λειτουργεί στις 7 Δεκεμβρίου 1869, με την τότε ονομασία Deptford Road και ένωνε το Deptford (New Cross) στον νότο με το Wapping στο βορρά. Στις 17 Ιουλίου του 1911, μετονομάστηκε σε Surrey Docks, λόγω των γειτονικών αποβαθρών Surrey Commercial Docks. Στις 24 Οκτωβρίου του 1989 μετονομάστηκε σε Surrey Quays, λόγω του γειτονικού πολυκαταστήματος Surrey Quays Shopping Centre.Στη δεκαετία του 1980, η περιοχή αναδιαμορφώθηκε σε περιοχή πολυτελών κατοικιών, με την μεταμόρφωση των παλιών αποθηκών του λιμανιού και την ανοικοδόμηση νέων κατασκευών. Οι αστικές συγκοινωνίες ενισχύθηκαν με τον υπόγειο σιδηρόδρομο το 1999 και με τον υπέργειο το 2010. Μάικλ Κέιν ηθοποιός Geenland Dock ήταν η παλαιότερη (από 1699) δεξαμενή ναυπήγησης και αποβάθρα του Ρόδερχαϊθ. Σήμερα λειτουργεί σαν μαρίνα για ελλιμενισμό μικρών πλοίων (51°29′39.8″N 0°2′24.85″W). (Αγγλικά) Stuart Rankin, (July 2004). «Maritime Rotherhithe History Walks», από cyclingfromguildford.co.uk, Produced by Southwark Council, (ISBN 0905849 37 X). Αρχειοθετήθηκε 13/03/2017. Ανακτήθηκε 18/01/2019. (Αγγλικά) Χάρτης με σημεία ενδιαφέροντος του Ρόδερχαϊθ. «ROTHERHITHE - A map of the sites of interest.» από Southark Council. Αρχειοθετήθηκε 11/08/2016. Ανακτήθηκε 24/01/2019.
Αν Μαρί Νταβίντ

Η Αν Μαρί Νταβίντ (Anne-Marie David, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1952 στην Καζαμπλάνκα, στο Γαλλικό προτεκτοράτο του Μαρόκου) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια. Έλαβε μέρος στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, εκπροσωπώντας δύο διαφορετικές χώρες και αναδείχθηκε νικήτρια το 1973.

 Η Νταβίντ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αρλ. Η μουσική της καριέρα ξεκίνησε σε ηλικία 18 ετών στο Παρίσι, όταν άρχισε να ασχολείται με το μουσικό θέατρο. Το 1972 επιλέχθηκε για το ρόλο της Μαρίας Μαγδαληνής στη γαλλική παραγωγή Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Αστέρι. Την ίδια χρονιά το τραγούδι της "Un peu romantique" συμπεριλήφθηκε στην επιτροπή επιλογής του τραγουδιού της Γαλλίας για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το 1973 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει το Λουξεμβούργο με το τραγούδι "Tu te reconnaîtras", κερδίζοντας τον διαγωνισμό συγκεντρώνοντας 129 πόντους. Μετά τον διαγωνισμό, ξεκίνησε να κάνει περιοδεία ανά τον κόσμο. Έζησε για λίγο καιρό στην Τουρκία και ηχογράφησε δύο τραγούδια στα τουρκικά, ενώ τιμήθηκε με αρκετά βραβεία στη χώρα αυτή. Επέστρεψε στη Eurovision το 1979 εκπροσωπώντας τη Γαλλία στον διαγωνισμό που έγινε στην Ιερουσαλήμ. Το τραγούδι της "Je suis l'enfant soleil" ήρθε 3ο με 106 βαθμούς. Τη δεκαετία του '80 άρχισε περιοδείες στη Γαλλία. Το 1982 και 1983 συνέχισε τη μουσική της σταδιοδρομία στη Νορβηγία. Το 1987 η Νταβίντ αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία, για να επανέλθει το 2003. Το 2005 τραγούδησε στο φεστιβάλ για τα 50 χρόνια του διαγωνισμού της Eurovision, στο Congratulations, που διεξήχθη στην Κοπεγχάγη. Εκεί ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι του 1972 "Après toi". Παρακολούθησε το ζωντανό μουσικό πρόγραμμα της Τουρκικής Ραδιοτηλεόρασης (TRT) πριν μεταδοθεί ζωντανά ο μεγάλος τελικός του διαγωνισμού του 2009, μαζί με τον Τζόνι Λόγκαν. Σύμφωνα με το ESCRadio.com το 2011, η Anne Marie κυκλοφόρησε μία νέα έκδοση του τραγουδιού της με το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό του 1973, το οποίο ονομάστηκε “Tu Te Reconnaîtras (Encore Une Fois)”. Στα τέλη του 2015 μαζί με τον Γερμανό καλλιτέχνη της ποπ Μάβε Ο' Ρικ κυκλοφόρησε το τραγούδι με το οποίο επέστρεψε, με τίτλο "International", το οποίο αποτελούσε και πρόταση για να εκπροσωπήσει την Αυστρία, τη Γερμανία ή τον Άγιο Μαρίνο στον διαγωνισμό του 2016. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Anne-Marie David στο Wikimedia Commons
Δημόσια Βιβλιοθήκη και Πολιτιστικό Κέντρο ΗΑΕ

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Άμπου Ντάμπι (αραβικά دار الكتب) είναι η εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Άμπου Ντάμπι, που ιδρύθηκε το 1981. Εξυπηρετεί την επικράτεια του εμιράτου. Η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί υπό την αιγίδα του Τμήματος Πολιτισμού και Τουρισμού του Άμπου Ντάμπι. Το 2017, ο Ζούμα Αλ Κουμπάισι ήταν ο διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

 Η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει έξι δημόσια υποκαταστήματα στο Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι. Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές άλλες δημόσιες βιβλιοθήκες στο Άμπου Ντάμπι, συμπεριλαμβανομένης της Βιβλιοθήκης και των Εθνικών Αρχείων των Εμιράτων του Άμπου Ντάμπι.Ας σημειωθεί ότι, παρά το όνομά της, η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί σε ένα μόνο Εμιράτο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τελεί υπό τη διοίκηση του συγκεκριμένου Εμιράτου. Άλλα Εμιράτα έχουν τις δικές τους βιβλιοθήκες και το Ντουμπάι ειδικότερα ανταγωνίζεται με το Άμπου Ντάμπι για τη μεγαλύτερη θέση στον τομέα των βιβλιοθηκών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2018, μια μεγάλη βιβλιοθήκη που ονομάζεται Βιβλιοθήκη Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ ήταν υπό κατασκευή στο Ντουμπάι. Αυτό το νέο κτίριο, σε WAU Design, έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός του 2018, σύμφωνα με ορισμένες πηγές. Η συλλογή της συγκεκριμένης βιβλιοθήκης περιέχει το μεγαλύτερο αριθμό τίτλων βιβλίων σε σχέση με τις υπόλοιπες συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Άμπου Ντάμπι και το κτίριο θεωρείται το μεγαλύτερο κτίριο βιβλιοθήκης στον αραβικό κόσμο Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Άμπου Ντάμπι Official website
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας (αραβικά: المكتبة الوطنية الموريتانية) βρίσκεται στο Νουακσότ της Μαυριτανίας στο κτίριο του Εθνικού Μουσείου της Μαυριτανίας. Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή 10.000 τόμων και απασχολεί 41 άτομα προσωπικό .

 Μετά την ανεξαρτησία της Μαυριτανίας, τον Ιούλιο του 1962, ψηφίστηκε νόμος για τις βιβλιοθήκες, ο οποίος δημιούργησε ένα δίκτυο βιβλιοθηκών. Τον Ιούνιο του 1963 ψηφίστηκε νόμος για τη νόμιμη κατάθεση, που επρόκειτο να ανατεθεί στα Εθνικά Αρχεία. Ο διοργανωτής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαυριτανίας ήταν ο Adam Heymowski, ένας Πολωνός που ζούσε στη Σουηδία, ο οποίος ήρθε για πρώτη φορά στη Μαυριτανία το 1964 ως εμπειρογνώμονας για λογαριασμό της UNESCO. Μετά από διαβουλεύσεις με τις αρχές της Μαυριτανίας και μια επίσκεψη στη Σενεγάλη, όπου φυλάσσονταν συλλογές σχετικές με τη Μαυριτανία στο Σαιντ Λούις, συνέταξε έναν νέο νόμο που ψηφίστηκε το 1965. Πρότεινε ως διευθυντής τον Lirvane N'gam, ο οποίος είχε σπουδάσει βιβλιοθηκονομία στο Παρίσι . Καθώς ανήκε στη φυλή Fulbe και δεν γνώριζε καλά αραβικά, ο καθηγητής Mokhtar Ould Hamidoun έγινε διευθυντής της βιβλιοθήκης και ο N'gam επιμελητής. Μετά τη συνταξιοδότηση του Hamidoun το 1967, τη θέση του ανέλαβε ο N'gam και ο Oumar Diouwara έγινε ο νέος έφορος της βιβλιοθήκης. Αρχικά στεγαζόταν σε διοικητικά κτίρια, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε μόλις το 1972 σε κτίριο που κατασκεύασε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και εξακολουθεί να στεγάζεται εκεί (2020). Μοιράζεται το κτίριο με το Εθνικό Μουσείο. Λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση και δικαιούται 2 αντίτυπα όλων των έντυπων έργων που εκδίδονται στη Μαυριτανία (βιβλία, περιοδικά, φυλλάδια, καρτ ποστάλ, αφίσες, χάρτες, μουσικά έργα, φωτογραφίες, ταινίες κ.λπ.). Σύμφωνα με το νόμο του 1965, 3751 τόμοι βιβλίων που αφορούν τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό της Μαυριτανίας και της Δυτικής Αφρικής, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο κέντρο IFAN στο Σαιντ Λούις (Σενεγάλη), μεταφέρθηκαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Στις αρχές του 1965, η βιβλιοθήκη έλαβε μια συλλογή περίπου 400 βιβλίων από την UNESCO . Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η βιβλιοθήκη διέθετε περίπου 10.000 τόμους και 4.000 χειρόγραφα . Adam Heymowski (1965), Organisation de la Bibliothèque nationale de Mauritanie, Nouakchott, Paris: Unesco, http://unesdoc.unesco.org/images/0000/000077/007719fb.pdf Adam Heymowski (1972), Organisation de la Bibliothèque nationale de Mauritanie à Nouakchott: deuxieme mission, Paris: Unesco, http://unesdoc.unesco.org/images/0000/000019/001965fo.pdf Marcel Lajeunesse, επιμ. (2008). «Mauritanie». Les Bibliothèques nationales de la francophonie (PDF) (στα Γαλλικά) (3rd έκδοση). Βιβλιοθήκη και τα Εθνικά Αρχεία του Κεμπέκ. OCLC 401164333. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2022. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Μαυριτανία Νουακσότ
Γενικές εκλογές στις Νήσους Φώκλαντ 2021

Οι γενικές εκλογές των Νήσων Φώκλαντ του 2021 διεξήχθησαν την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021 για να εκλεγούν και τα οκτώ μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρία από την εκλογική περιφέρεια Καμπ) μέσω καθολικής ψηφοφορίας με πλειοψηφικό σύστημα για μονοεδρική περιφέρεια, με τον επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας των Φώκλαντ να εκτελεί χρέη επόπτη εκλογών. Ήταν οι τέταρτες εκλογές από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα που αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο (το οποίο υπήρχε από το 1845) με τη Νομοθετική Συνέλευση.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, η Νομοθετική Συνέλευση πρέπει να διαλυθεί τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη συνεδρίαση της Νομοθετικής Συνέλευσης μετά τις τελευταίες εκλογές (εκτός εάν το Εκτελεστικό Συμβούλιο συμβουλεύσει τον Κυβερνήτη να διαλύσει τη Νομοθετική Συνέλευση νωρίτερα). Στη συνέχεια, πρέπει να διεξαχθούν εκλογές εντός 70 ημερών από τη διάλυση . Καθώς η πρώτη συνεδρίαση της τρέχουσας Νομοθετικής Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017, η Νομοθετική Συνέλευση έπρεπε να διαλυθεί μέχρι τα μεσάνυχτα της 12ης Νοεμβρίου 2021 και να διεξαχθούν εκλογές πριν από τις 21 Ιανουαρίου 2022. Ωστόσο, στις 25 Αυγούστου 2021, το Εκτελεστικό Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν πρόωρες γενικές εκλογές στις 4 Νοεμβρίου 2021. Τα τρέχοντα μέλη είναι με πλάγια γράμματα .
Κάστορας

Ο κάστορας είναι μεγάλο νυκτόβιο τρωκτικόή και σε σπίτια. Περιλαμβάνει δύο είδη, τον Βορειοαμερικάνικο κάστορα (Castor canadensis) και τον Ευρασιατικό κάστορα (Castor fiber). Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο τρωκτικό μετά τον υδρόχοιρο (capybara). Ο πληθυσμός του Βορειοαμερικανικού κάστορα κυμαινόταν πρόσφατα γύρω στα 60 εκατομμύρια. Αυτή η μείωση του πληθυσμού οφείλεται στο εκτεταμένο κυνήγι τους για τη γούνα τους. Υπάρχουν φόβοι ότι λόγω του εκτεταμένης θήρευσης για τη γούνα τους, μπορεί να γίνουν στο μέλλον είδος απειλούμενο με εξαφάνιση (ολικό αφανισμό). Ανήκει στην οικογένεια Καστορίδες.

 Η λέξη Κάστορας (λατιν. Castor) είναι ελληνική. Είναι γνωστό ότι ένας από τους δύο αδελφούς της ωραίας Ελένης λεγόταν Κάστορας. Μαζί με τον αδελφό του, Πολυδεύκη, οι θεοί τούς έκαναν αστερισμό που βρίσκεται στον νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου. Δύο είδη κάστορα επιβιώνουν μέχρι σήμερα: ο Αμερικανικός κάστορας (Castor canadensis) και ο Ευρασιατικός κάστορας (Castor fiber). Τα άλλα είδη, όπως λόγου χάρη ο Κάστορας της Καλιφόρνιας (Castor californicus), έχουν εκλείψει. Οι κάστορες έχουν δυνατούς κοπτήρες, με τους οποίους κόβουν κλαδιά και κορμούς δέντρων και τα χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν τη φωλιά τους. Φτιάχνουν ακόμα και φράγματα σε ποταμούς, για να δημιουργήσουν μικρές τεχνητές λίμνες, στις οποίες χτίζουν τη φωλιά τους. Ένας ενήλικος κάστορας έχει μήκος πάνω από 40 εκ. και ζυγίζει περίπου 25 κιλά. Η μέση διάρκεια ζωής τους είναι τα 20-24 χρόνια. Λόγω της γούνας τους, η οποία χρησιμοποιείται στη γουνοποιία, ο πληθυσμός τους μειώνεται παγκοσμίως.
Αρσαμμπώ Η΄ του Μπουρμπόν

Ο Αρσαμμπώ Η΄ ο μεγάλος, γαλλ. Archambaud VIII le grand (1189 - 1242) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κύριος του Μπουρμπόν, που τώρα βρίσκεται στο Ωβέρν της Γαλλίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκυ Β΄ κυρίου του Νταμπιέρ και της Ματθίλδης, κόρης του Αρσιμπάλντ διαδόχου του Μπουρμπόν, η οποία κληρνόμησε την κυριότητα του Μπουρμπόν.. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1216 και η μητέρα του το 1228, την οποία διαδέχθηκε ως κύριος του Μπουρμπόν. Το 1242 απεβίωσε σε ηλικία 53 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αρσαμμπώ Θ΄ ως κύριος του Μπουρμπόν. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1205 την Αλίκη του Φορέ και είχε τέκνα: Μαργαρίτα 1217-1256, παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Α΄ των Μπλουά βασιλιά της Ναβάρρας. Αρσαμμπώ Θ΄ απεβ. 1249, κύριος του Μπουρμπόν .Ο Αρσαμμπώ Η΄ απέπεμψε τη γυναίκα του, έκανε δεύτερο γάμο με τη Βεατρίκη του Μονλυσόν και είχε τέκνα: Γουλιέλμος κύριος του Μπεσαί. Μαρία, σύζυγος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ντρε. Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Μπερωντ ΣΤ΄ του Μερκέρ.
Peugeot Expert

Tο Peugeot Expert είναι ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «βαν» (van), που κατασκευάζεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τον Ιούλιο του 1995 έως σήμερα. Η πρώτη γενιά του, διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Δεκέμβριο του 2006 και από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Μάρτιο του 2016 παρήχθη η δεύτερη γενιά του, ενώ τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάστηκε και μπήκε στην παραγωγή η τρίτη γενιά του. Το Expert ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας στα επαγγελματικά αυτοκίνητα με την ιταλική Fiat, η οποία είχε ξεκινήσει το 1974, με το Citroën C35. Τα συγγενικά μοντέλα του Expert είναι το το Citroën Jumpy και το Fiat Scudo.

 Το αρχικό Peugeot Expert κυκλοφόρησε το 1995, σε πολλές εκδοχές αμαξώματος και εσωτερικής διαμόρφωσης, μεταξύ των οποίων: van, panel van, mini-bus, pick-up, ασθενοφόρο και μίνι τροχόσπιτο. Το mini-bus (μίνι λεωφορείο) μπορούσε να παραγγελθεί ως 5-θέσιο, 6-θέσιο, 8-θέσιο ή 9-θέσιο. Ένα αξιοσημείωτο πλεονέκτημα και των 3 συγγενικών μοντέλων, ήταν ότι προσφέρονταν και σε μία εκδοχή με πλήρες σαλόνι, αλλά εντελώς «άδειο» το πίσω μέρος του αμαξώματος, το οποίο έφερε μόνο το δάπεδο του σασί, επιτρέποντας έτσι την aftermarket μετατροπή σε άλλες εκδοχές που δεν υπήρχαν στον επίσημο εργοστασιακό κατάλογο. Τα πρώτα 9 έτη, το Expert προσφερόταν με έναν βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων 80 hp και δύο πετρελαιοκινητήρες, έναν diesel 1.9 λίτρων 71 hp και έναν turbodiesel 1.9 λίτρων 92 hp. Τον Μάρτιο του 2004, έγινε μια μικρή αισθητική ανανέωση, ιδίως στο μπροστινό μέρος, όπως συνέβη τότε και στα άλλα δύο συγγενικά μοντέλα. Ταυτόχρονα, ο κινητήρας βενζίνης και ο 1.9 κινητήρας ντίζελ των 71 hp διακόπηκαν, ενώ εισήχθη ένας turbodiesel 2.0 HDi 95 hp. Τον Ιανουάριο του 2007, έκανε ντεμπούτο η δεύτερη γενιά του Peugeot Expert, με πολύ πιο σύγχρονη αισθητική και με μπροστινό μέρος που θύμιζε πιο έντονα την εκδοχή της Fiat, ενώ το σαλόνι είχε σχεδιαστεί από τον Pininfarina. Στα περισσότερα κράτη, η γενιά αυτή κυκλοφόρησε ως Peugeot Expert Tepee. Όπως και στα Fiat Scudo και Citroën Jumpy, προσφέρονταν ακόμα περισσότερες εκδοχές αμαξώματος και εσωτερικής διαμόρφωσης, ενώ είχε γίνει και περαιτέρω αύξηση του αποθηκευτικού χώρου φόρτωσης. Ενδεικτικώς, στις εκδόσεις για μεταφορά κυρίως φορτίων και για λιγότερους επιβάτες, η χωρητικότητα έφτασε τα 1.200 κιλά. Φυσικά όσες έδιναν προτεραιότητα στην μεταφορά επιβατών, μπορούσαν να παραγγελθούν με έως και 9 θέσεις. Τον Φεβρουάριο του 2011 το μοντέλο έλαβε μια μικρή αισθητική ανανέωση. Και τα τρία μοντέλα, Expert, Scudo και Jumpy, κέρδισαν μαζί τον τίτλο «Van of the Year» για το 2008. Τα μηχανικά σύνολα του Expert Tepee είναι turbodiesel HDi 1.6 και 2.0 λίτρων. Όλα πληρούσαν εξ αρχής τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 4 και ορισμένα έφεραν φίλτρο κατακράτησης σωματιδίων. Η τρίτη γενιά του Expert παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2016, ενώ μπήκε στην παραγωγή και κυκλοφόρησε στην αγορά μέσα στον ίδιο μήνα. Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα του Peugeot Expert Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Peugeot Expert Αρχειοθετήθηκε 2012-06-30 στο Wayback Machine.
ΦΚ Λίτεξ Λόβετς

Η Λίτεξ Λόβετς (βουλγαρικά: Литекс Ловеч) ή απλώς Λίτεξ, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Λόβετς της Βουλγαρίας, ο οποίος ιδρύθηκε το 1921. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Λόβετς Στάντιον, χωρητικότητας 7.050 θέσεων.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1921 υπό την ονομασία Χισάρια (Хисаря) άρχισε να αγωνίζεται στις εθνικές κατηγορίες από το 1923, άλλαξε αρκετά ονόματα έως ότου να καταλήξει στο σημερινό της όνομα. Την σεζόν 1993-94, η ΛΕΚΣ (ЛЕКС) όπως ονομαζόταν τότε πέτυχε για πρώτη φορά την άνοδο της στην μεγάλη κατηγορία του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Μετά από μια επιτυχημένη χρονιά στην κορυφαία κατηγορία την επόμενη υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία της Βουλγαρίας.Στο τέλος της χρονιάς την ομάδα αγόρασε ο Βούλγαρος επιχειρηματίας κάτοικος της Λόβετς και φίλος της ομάδας Γκρίσα Γκάντσεφ. Ο Γκάντσεφ άμεσα αποδέσμευσε τους περισσότερους παίκτες που είχε η ομάδα και αγόρασε καινούργιους παίκτες, η ομάδα απέκτησε μια ξεχωριστή δυναμική ανέβηκε στην μεγάλη κατηγορία άμεσα με χαρακτηριστική μάλιστα ευκολία και στην επανεμφάνιση στην μεγάλη κατηγορία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Τα επόμενα χρόνια η Λίτεξ Λόβετς κατέκτησε τίτλους και μονιμοποιήθηκε στην ελίτ του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Το 2016, η ΤΣΣΚΑ Σόφιας πήρε τη θέση της ομάδας στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Πρωταθλήματα Βουλγαρίας Νικήτρια (4): 1997–98, 1998–99, 2009–10, 2010-11Κύπελλα Βουλγαρίας Νικήτρια (3): 2001, 2004, 2008, 2009Σούπερ Καπ Βουλγαρίας Νικήτρια (1): 2010 (Βουλγάρικα) Επίσημη Ιστοσελίδα
Ηραίον της Ποσειδωνίας

Ο ναός της Ήρας στην Ποσειδωνία, αποκαλούμενος και βασιλική (Basilica) στην Καμπανία της Ιταλίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. και τμήμα της περιοχής Πέστουμ η οποία είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

 Ο ναός αποκαλείται στη βιβλιογραφία και «Ηραίον της Ποσειδωνίας 1», δεδομένου ότι δίπλα σε αυτόν βρίσκεται ακόμη ένας ναός που ήταν αφιερωμένος στην Ήρα, το Ηραίον της Ποσειδωνίας 2.. Ονομάζεται και Βασιλική (Basilica) διότι λανθασμένα θεωρήθηκε ρωμαϊκός χριστιανικός ναός, και το όνομα αυτό έμεινε. Είναι αρχαίος ελληνικός ναός δωρικού ρυθμού, και ονομάζεται επίσης εννεάστυλος. Βρίσκονταν κτισμένος μαζί με άλλους τρεις ναούς στην μεγάλη δημόσια οδό Κάρντο στα ανατολικά της αρχαίας ελληνικής αποικίας. Μπροστά στην ανατολική όψη του ναού βρίσκεται ο βωμός. Είναι ναός περίπτερος με 9 κίονες στη μια πλευρά και 19 κίονες στην άλλη. Διαθέτει δίκλιτο σηκό, άδυτο και πρόναο. Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ (1855-1925), Όττο Πούχσταϊν (1899). Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien. Berlin: Asher. σελίδες 13-18. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012. Παρουσίαση του ναού από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας Ηραίον της Ποσειδωνίας 2
Google Santa Tracker

Το Google Santa Tracker είναι ψυχαγωγική πλατφόρμα της Google με θέμα τα Χριστούγεννα. Το όνομα της αναφέρεται στον κύριο σκοπό λειτουργίας της πλατφόρμας, που είναι η ζωντανή κάλυψη και παρακολούθηση του ταξιδιού του Άι Βασίλη σε όλο τον κόσμο για να μοιράσει τα δώρα, στις 24 Δεκεμβρίου εκάστου έτους (Santa tracking). Τις υπόλοιπες ημέρες του Δεκεμβρίου, υπάρχει ένα εικονικό "χωριό". Εκεί οι χρήστες μπορούν να κάνουν διάφορες δραστηριότητες, όπως να παίξουν χριστουγεννιάτικα παιχνίδια, να δουν βίντεο με τον Άγιο Βασίλη και τα ξωτικά του κ.α.

 Ο θεσμός του Santa tracking ξεκίνησε το 1955, όταν ένα παιδάκι κάλεσε από λάθος την τότε CONAD , υπηρεσία της Άμυνας του στρατού ξηράς των Η.Π.Ακαι ζήτησε να μιλήσει στον Άγιο Βασίλη. Στην πραγματικότητα ήθελε να καλέσει έναν αριθμό που υποτίθεται πως θα σήκωνε ο ίδιος ο Άγιος, όπως διάβασε σε διαφήμιση σε εφημερίδα της περιοχής. Έτσι, η CONAD και μετέπειτα η NORAD (North American Aerospace Defense Command) άρχισε να μεταδίδει από την τηλεόραση και αργότερα από το ίντερνετ το ταξίδι του Αγίου Βασίλη σε όλο τον κόσμο για να παραδώσει τα δώρα, την παραμονή των Χριστουγέννων.Με την ευρεία ανάπτυξη του διαδικτύου, η Google αποφάσισε να δείξει και αυτή το ταξίδι του Αγίου μέσω της πλατφόρμας Keyhole Earth Viewer (το σημερινό Google Earth). Στην αρχή το εγχείρημα δεν είχε μεγάλη δημοτικότητα, κυρίως επειδή το Keyhole Earth Viewer ήταν προϊόν επί πληρωμή. Στην πορεία προστέθηκαν και άλλες λειτουργίες. Τελευταία μεγάλη αναβάθμιση έγινε το 2018, όποτε προστέθηκαν νέες δραστηριότητες, και άλλαξε κατά πολύ η δομή του χωριού, ενώ επίσης προστέθηκε περιεχόμενο ειδικά για οικογένειες και σχολεία. Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα στους χρήστες να καλούν τον Άγιο Βασίλη μέσω του Google Assistant. Στις 1 Δεκεμβρίου κάθε έτους, ανοίγει τις πύλες του διαδικτυακά ένα εικονικό χωριό, στον ιστότοπο της πλατφόρμας.[1] Οι χρήστες μπορούν να κάνουν διάφορες δραστηριότητες, όπως να παίξουν χριστουγεννιάτικα παιχνίδια, να δουν βίντεο με τον Άγιο Βασίλη και τα ξωτικά του κ.α. Στο πάνω μέρος της σελίδας, υπάρχει αντίστροφη μέτρηση για το ταξίδι του Άι Βασίλη, στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων. Όταν έρθει εκείνη η ώρα, το χωριό μεταμορφώνεται σε χώρο ζωντανής κάλυψης της πορείας του Αγίου, αποτελούμενο από ένα χάρτη και πρόσθετες πληροφορίες για τις περιοχές που κάνει στάση ο Άγιος. Το ταξίδι του Αγίου διαρκεί 25 ώρες, και κατά τη διάρκειά του ο Άγιος επισκέπτεται τουλάχιστον μία πόλη από κάθε χώρα του Κόσμου, αρχίζοντας από τις ανατολικές εκτάσεις της Ρωσίας. Μόλις το ταξίδι ολοκληρωθεί, το χωριό επιστρέφει στην αρχική μορφή του. Παραμένει έτσι για όλη τη διάρκεια του έτους.
The Best Of The Doors

The Best Of The Doors είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors, η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Elektra Records". Περιλαμβάνει τραγούδια από τα έξι στούντιο άλμπουμ που ηχογράφησαν οι Doors με τον Τζιμ Μόρισον στα φωνητικά, αφήνοντας εκτός της κυκλοφορίας τραγούδια από τους δύο δίσκους του συγκροτήματος μετά το θάνατο του τραγουδιστή, όπως και από το "An American Prayer" του 1978. Η συλλογή σκαρφάλωσε στο # 32 του Billboard και οι πωλήσεις της ξεπέρασαν τον αριθμό των δέκα εκατομμυρίων αντιτύπων μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αποτέλεσμα να βραβευθεί ως διαμαντένιος δίσκος.

 CD 1 Break On Through (To the Other Side) (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:27 Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 7:07 The Crystal Ship (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:32 People Are Strange (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:09 Strange Days (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 3:08 Love Me Two Times (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 3:14 Alabama Song (Brecht, Weill) – 3:18 Five to One (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 4:25 Waiting for the Sun (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 3:58 Spanish Caravan (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:57 When the Music's Over (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 10:56CD 2 Hello, I Love You (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:15 Roadhouse Blues (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 4:02 L.A. Woman (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 7:49 Riders on the Storm (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 7:10 Touch Me (Krieger) – 3:34 Love Her Madly (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 3:17 The Unknown Soldier (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 3:23 The End (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 11:42 Τα τραγούδια του The Best Of The Doors ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα, φωνητικά Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα, πιάνο, μπάσο Τζον Ντένσμορ – τύμπανα The Best Of The Doors (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1985 The Best Of The Doors (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Διαμαντένιος Καναδάς (CRIA Certification): 6 x πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Πλατινένιος Γαλλία (SNEP Certification): Πλατινένιος Νορβηγία (IFPI Certification): Χρυσός Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός Αργεντινή (CAPIF Certification): Πλατινένιος The Best of The Doors - The Doors | Songs, Reviews, Credits, Awards | Allmusic Doors, The - The Best Of The Doors at Discogs THE DOORS The Best Of The Doors reviews and MP3 - Prog Archives
Παλαίφατος

Ο Παλαίφατος ήταν συγγραφέας άγνωστης εποχής από την Αίγυπτο ή την Αθήνα.Η Σούδα μνημονεύει τα έργα του: Αἰγυπτιακὴ θεολογία, Μυθικά, Λύσεις τῶν μυθικῶς εἰρημένων, Ὑποθέσεις εἰς Σιμωνίδην, Ἱστορία ἰδία, και Τρωικά. Μόνο όμως από το τελευταίο (Τρωικά) διασώθηκαν κάποια αποσπάσματα.

 Στον Παλαίφατο αυτόν αποδίδεται συχνά (χωρίς όμως μεγάλη βεβαιότητα) και ένα μικρό έργο που διασώθηκε μέχρι σήμερα με τίτλο Παλαιφάτου Περί απίστων [περί απίστευτων ιστοριών]. Η Σούδα πάντως το αναφέρει ως έργο του Παλαίφατου του Πάριου, ενώ ορισμένοι νεώτεροι μελετητές το αποδίδουν σε κάποιον ψευδο-Παλαίφατο, άγνωστο κατά τα άλλα. Στο κείμενο αυτό ο Παλαίφατος (όποιος και αν ήταν αυτός) αφηγείται εν συντομία 52 μύθους και προσπαθεί να ανιχνεύσει το "πραγματικό" τους περιεχόμενο και την "αλήθεια" στην οποία αυτές παραπέμπουν. Το έργο θεωρείται επιτομή ενός μεγαλύτερου χαμένου συγγράμματος. Πρωτοεκδόθηκε στη Βενετία το 1505 από τον Άλδο Μανούτιο.
Άγιος Γεώργιος Βοιωτίας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι κωμόπολη του Δήμου Λεβαδέων στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.693 μόνιμους κατοίκους.

 Ο Αη Γιώργης είναι ενα απο τα ομορφότερα χωρια κτισμένος στους πρόποδες του Ελικώνα, σε υψόμετρο 230 μέτρων, και βρίσκεται σε απόσταση 18 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Λιβαδειάς. Καλύπτεται με υπεραστική συγκοινωνία (ΚΤΕΛ) προς την Αθήνα, όπως και με αστική συγκοινωνία με τη Λιβαδειά. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλαλκομενών απέχει περί τα 5 χιλιόμετρα από τον οικισμό. Ο πληθυσμός του είναι κατά κύριο λόγο αγροτικός. Στον οικισμό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Αθλητική Ένωση Πανγεωργικός, με επίσημο έτος ίδρυσης το 1950. Ο Άγιος Γεώργιος φαίνεται να αναπτύχθηκε κατά τα τέλη του 18ου αιώνα όταν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κάτοικοι της Λιβαδειάς εξαιτίας μιας επιδημίας πανώλης που είχε ξεσπάσει στη βοιωτική πόλη. Το 1835, λίγα χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, είχε πληθυσμό 256 κατοίκων και από το 1876 μέχρι το 1912 υπήρξε έδρα του δήμου Πέτρας. Στη συνέχεια αποτέλεσε, μέχρι το 1997, έδρα κοινότητας της επαρχίας Λεβαδείας, ενώ αργότερα, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, ορίστηκε έδρα του Δήμου Κορώνειας. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Λεβαδέων, ως έδρα της Δημοτικής Ενότητας Κορώνειας.
Ο Στρατής παραστράτησε

Ο Στρατής παραστράτησε είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1969, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ασημάκη Γιαλαμά και τον Κώστα Πρετεντέρη. Πρωταγωνιστούν οι Ντίνος Ηλιόπουλος και Άννα Φόνσου.

 Ο Στρατής Δαμαλάκης(Ντίνος Ηλιόπουλος), μετά από πολλών ετών κοπιαστική έρευνα δημοσιεύει την διατριβή του για το ρόλο της Ασπασίας στον Πελοποννησιακό πόλεμο, ενώ παράλληλα εργάζεται ως καθηγητής. Ο Τζιμ Άντριους, ένας Ελληνοαμερικανός παραγωγός κινηματογράφου (Νίκος Ρίζος) τον προσεγγίζει για να του μεταβιβάσει τα δικαιώματα, ώστε να χρησιμοποιήσει το επιστημονικό του πόνημα για μια ταινία-ιστορική παρωδία. Αρχικά, ο Στρατής απορρίπτει της πρόταση, αλλά τελικά οι απαιτήσεις της ζωής και οι οικονομικές του υποχρεώσεις προς τους οικείους του θα τον αναγκάσουν να δεχτεί. Παράλληλα ερωτεύεται την Ντόρα Γαλάτη (Άννα Φόνσου), την κινηματογραφική του ηρωίδα, και εγκαταλείπει την Αθηνά, με την οποία συνδεόταν ερωτικά (Νέλλη Παππά). Τελικά με την ολοκλήρωση των γυρισμάτων του έργου, η τύχη του θα αλλάξει και θα μπορέσει να επιστρέψει στις παλιές του συνήθειες και στην πρώην αγαπημένη του. Παράλληλα, ο παραγωγός προσεγγίζει τον Λέοντα Αντύπα (Δήμος Σταρένιος), επίσης καθηγητή ιστορίας, για τη συμβολή του στη δημιουργία ενός κόμικ με ιστορικό περιεχόμενο και αποφασίζει να παντρευτεί με τη Δημητρούλα, την αδελφή του Στρατή (Άννα Ματζουράνη), την οποία στο μεταξύ έχει ερωτευθεί. Ντίνος Ηλιόπουλος - Στρατής Δαμαλάκης Άννα Φόνσου - Ντόρα Γαλάτη Νίκος Ρίζος - Τζιμ Άντριους Άννα Μαντζουράνη - Δημητρούλα Δαμαλάκη Δήμος Σταρένιος - Λέων Αντύπας Καίτη Λαμπροπούλου - Αλεξάνδρα Νέλη Παππά - Αθηνά Ξενάκη Γιώργος Μεσσάλας - Βύρων Νίκος Κάπιος - Πέτρος Κροκιδάς Γιούλη Σταμουλάκη - Θάλεια Μόσχου Γιώργος Παπαζήσης - τσαγκάρης Αντώνης Παπαδόπουλος - περιπτεράς Γιώργος Γρηγορίου - Aθηνόδωρος Γιώργος Κοσμίδης - ταξιτζής Γιάννης Μπουρνέλης - άνδρας με βιβλία Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1969-1970 και, κόβοντας 259.606 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 26η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010. Ο Στρατής παραστράτησε στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Κόλβιλ Γιανγκ

Ο Σερ Κόλβιλ Γιανγκ (Colville Norbert Young, 20 Νοεμβρίου 1932-) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ από το 1993 ως το 2021. Χρίστηκε Ιππότης το 1994. Είναι παντρεμένος με 3 γιους και 1 κόρη. Είναι επίσης επαγγελματίας μουσικός.

 Μεταξύ άλλων ανέλαβε διοικητική θέση στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο της Μπελίζ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ηνωμένου Δημοκρατικού Κόμματος της χώρας του. Διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης το 1993, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 17 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Εκτός από τα διοικητικά του καθήκοντα, λαμβάνει μέρος σε ομιλίες και σε εργαστήρια με εκπαιδευτικούς στη χώρα του. Ο Γιανγκ αποχώρησε από Γενικός Κυβερνήτης στις 30 Απριλίου 2021. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα η Φρόιλα Τζαλάμ στις 27 Μαΐου 2021.
Δανέζικη Ομοσπονδία Στίβου

Η Δανέζικη Ομοσπονδία Στίβου (δανέζικα: Dansk Atletik Forbund, DAF) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στη Δανία. Ιδρύθηκε το 1907 και το 2003 το βάδην, το οποίο ανήκε για περίπου 50 χρόνια στην ομοσπονδία ανεξαρτητοποιήθηκε δημιουργώντας την Δανέζικη Ομοσπονδία Βάδην (Dansk Gang Forbund). Η ομοσπονδία είναι μέλος της IAAF από το 1912, της EAA, της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και Συνομοσπονδίας Αθλητισμού της Δανίας και της Νορδικής Ομοσπονδίας Στίβου, η έδρα της βρίσκεται στο Μπρόντμπυ και ο πρόεδρός της από το 2012 είναι ο Κάρστεν Μούνκβαντ.

 2010−2012: Λαρς Βέρμουντ 2012−τώρα: Κάρστεν Μούνκβαντ Δανέζικο Πρωτάθλημα Στίβου (από το 1894) Δανέζικο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου (από το 1971) Δανέζικο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων Δανέζικο Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου Συμμετοχή της Δανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Συμμετοχή της Δανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Δανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Συμμετοχή της Δανίας στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Δανίας στο Νορδικό και Βαλτικό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Δανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Δανίας στους Νορδικούς Αγώνες και Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Μπρούνο Ζάουλι, 1965−2008) Εθνική Δανίας Δανέζικα ρεκόρ στίβου Επίσημη ιστοσελίδα της Δανέζικης Ομοσπονδίας Στίβου
Αδόλφος Ιωάννης Α΄ του Κλέεμπουργκ

Ο Αδόλφος Ιωάννης Α΄, γερμ. Adolf Johann I (21 Οκτωβρίου 1629 - 24 Οκτωβρίου 1689) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Κλέεμπουργκ (Kleeburg) το διάστημα 1654-1689.

 Γεννήθηκε στο κάστρο Στέγκεμποργκ της Σουηδίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Κάζιμιρ, κόμη του Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας. Το 1652 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Κάρολος Ι΄ Γουσταύος. Το 1654 ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και παραχώρησε το Κλέεμπουργκ στον Αδόλφο Ιωάννη Α΄ και τον έκανε δούκα του Στέγκεμποργκ. Απεβίωσε το 1689 σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφος Ιωάννης Β΄. Νυμφεύτηκε τη Σουηδή Ελισάβετ Βεατρίκη, κόμισσα Μπράχε, κόρη του Περ Μπράχε του νεότερου, αλλά δεν είχε επιζώντα τέκνα. Το 1653 απεβίωσε η Ελισάβετ Βεατρίκη και ο Αδόλφος Ιωάννης Α΄ έκανε δεύτερο γάμο νυμφευόμενος την εξαδέλφη της, Έλσα Ελισάβετ, κόμισσα Μπράχε, κόρη του Νικολάου (Νιλς) κόμη Μπράχε αφ Βίζινγκσμποργκ και είχε τέκνα: Αικατερίνη 1661-1720 Μαρία-Ελισάβετ 1663-1748 Αδόλφος-Ιωάννης Β΄ 1666-1701, κόμης του Κλέεμπουργκ Γουσταύος 1670-1731, κόμης του Τσβάιμπρυκεν Κάρολος-Ιωάννης 1664, Ιωάννης-Κάζιμιρ 1665-1666, Γουσταύος-Κάζιμιρ 1667-1669, Χριστίνα-Μαγδαληνή 1669-1670, ανώνυμο 1671, απεβίωσαν το πολύ δύο ετών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Adolph John I, Count Palatine of Kleeburg στο Wikimedia Commons
Τσιτσέκ Χατούν

Η Τσιτσέκ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:چیچک خاتون) (Τούρκικα: Çiçek Hatun, 1443 - 3 Μαΐου 1498) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μητέρα του Ηγεμόνα Τζεμ, διεκδικητή του οθωμανικού θρόνου. Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Çiçek Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Γεννήθηκε στην Προύσα το 1443 και ήταν η αδελφή του Αλή Μπέη. Παντρεύτηκε με τον Μωάμεθ στην Κωνσταντινούπολη και γέννησε το μοναδικό της παιδί τον Ηγεμόνα Τζεμ στις 22 Δεκεμβρίου 1459.Μετά την πρώτη ήττα του Ηγεμόνα Τζεμ στον πόλεμο διαδοχής μετά το θάνατο του πατέρα του το 1481, η Τσιτσέκ, ο Τζεμ και η υπόλοιπη οικογένεια, κατέφυγε στο Σουλτανάτο των Μαμελούκων στο Κάιρο. Από όλα τα μέλη της οικογένειας του Τζεμ, η Τσιτσέκ Χατούν ήταν η πιο αφοσιωμένη σύμμαχος του. Ο Γκεντίκ Αχμέτ Πασάς, ο οποίος ήταν δάσκαλος του Τζεμ, τη στήριξε ώστε να αποδεχθεί την ενθρόνιση του μεγαλύτερου αδελφού του Βαγιαζήτ. Αν και Τζεμ εγκαταλείφθηκε από τον δάσκαλος του, καθώς αυτός υπηρετούσε τη μητέρα του, την Τσιτσέκ. Το 1482 ο Τζεμ υπέστει και δεύτερη ήττα από τον Βαγιαζήτ Β΄, κατέφυγε στη Ρόδο, όπου έγινε δεκτός από τον Πιερ ντ’ Ομπισόν, Μέγα Μάγιστρο του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ και αντίπαλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα ο Πιερ ντ’ Ομπισόν σύναψε συνθήκη ειρήνης με τον Βαγιαζήτ και στη συνέχεια φτάνει μια ξεχωριστή συμφωνία για την αιχμαλωσία του Τζεμ. Υποσχέθηκε στον Βαγιαζήτ να φυλακίσει τον Τζεμ σε αντάλλαγμα μια ετήσια πληρωμή 35.000 δουκάτων για τη φροντίδα του. Ως εκ τούτου, οι Ιππότες πήραν τα χρήματα και προδίδουν τον Τζεμ, ο οποίος στη συνέχεια έγινε ένας καλοσυντηρημένος κρατούμενος στη Ρόδο.Στην Αίγυπτο, η Τσιτσέκ πίεζε τον σουλτάνο μέσω της συζύγου του, να τον ελευθερώσει και να φέρει τον γιο της στην Αίγυπτο. Τα γράμματα μεταφέρθηκαν μέσω του Νίκολα ντε Νικοσί, ο οποίος αποκάλυψε ότι ο Τζεμ είχε επικοινωνία με τη μητέρα του. Οι προσπάθειες της Τσιτσέκ να φέρει τον γιο της στην Αίγυπτο, την έκαναν να χρησιμοποιήσει την επιρροή της στο δικαστήριο Μαμελούκων προτρέποντας τον Κάιτμπεη να τη βοηθήσει σε αυτή της την προσπάθεια.Ο ντ’ Ομπισόν χρησιμοποίησε τον Τζεμ για να ελέγχει την Τσιτσέκ και τον Κάιτμπεη και να χειρίζεται τα είκοσι χιλιάδες κομμάτια χρυσού με την προσποίηση ότι θα μεταφέρει τον Τζεμ στην Αίγυπτο. Η Τσιτσέκ αγωνίστηκε για λογαριασμό του Τζεμ, πολλά χρόνια και υπηρέτησε ως κύριος σύμμαχος του, στην προσπάθεια του να ελευθερώσει τον εαυτό του από την Ευρωπαϊκή αιχμαλωσία που συνάντησε μετά την ήττα του από τον αδελφό του. Η Τσιτσέκ πέθανε στις 3 Μαΐου 1498 από Πανούκλα και θάφτηκε στο Κάιρο. Το πτώμα του Τζεμ, επέστρεψε από τη Νάπολη, όπου και πέθανε, και θάφτηκε στον τάφο του μεγαλύτερου αδελφού του, Μουσταφά.