IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ανώγεια Λακωνίας

Τα Ανώγεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φάριδος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Τα Ανώγεια είναι ημιορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στις ανατολικές υπώρειες του Ταϋγέτου, κοντά στην επαρχιακή οδό Σπάρτης-Γυθείου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300. Το χωριό απέχει 11 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα Ανωγείων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,778 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Διπόταμα, Λεύκη και Σωτήρα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Φάριδος του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανωγείων και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαρίδος (Φάριδος). Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φαρίδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στη βόρεια είσοδο του οικσμού Το Ηρώον Πεσόντων Υπέρ Πατρίδος Η βυζαντινή Μονή Παναγίας της Καταφυγιώτισσας, σε απόκρημνη θέση νοτιοδυτικά του οικισμού, με θέα στην υψηλή κορυφή του Ταϋγέτου. Αποτελείται από το καθολικό και πτέρυγα κελλιών στα ανατολικά του. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του μονόχωρου, σπηλαιώδη ναού, με νεότερη προσθήκη στο νότιο τμήμα, η οποία διαμορφώνει είδος προθαλάμου. Στο ανώφλι της θύρας εισόδου του ναού επιγραφή τοποθετεί την ανακαίνισή του το 1870 από κατοίκους της κοινότητας Ανωγείων. Η μονή περιβάλλεται από δύο περιβόλους. Ο πρώτος χρονολογείται το 1872 και ο δεύτερος έχει κτιστεί στους νεότερους χρόνους. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο Στο χωριό δραστηριοποιούνται ο πολιτιστικός σύλλογος «ΔΙΗΝΕΚΗΣ» και ο σύλλογος γυναικών «ΚΑΤΑΦΥΓΙΩΤΙΣΣΑ» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/anogeialakwnias/
Cashback

Cashback είναι ο τίτλος δύο ταινιών σε σκηνοθεσία του Sean Ellis. Η πρώτη γυρίστηκε το 2004 και είναι μικρού μήκους, ενώ η δεύτερη, γυρισμένη το 2006, αποτελεί μεταφορά της ίδιας ιστορίας αυτή τη φορά σε κανονική ταινία. Και στις δυο ταινίες πρωταγωνιστούν οι Σον Μπίγκερσταφ και Εμίλια Φοξ.

 Το Cashback γυρίστηκε για πρώτη φορά το 2004, σαν ταινία μικρού μήκους και απέσπασε πολλά βραβεία και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους ταινίας. Μέτα από την καλλιτεχνική αυτή επιτυχία ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης (φωτογράφος στο κυρίως επάγγελμα) Σον Έλις αποφάσισε να μεταφέρει την ιστορία σε μια μεγάλου μήκους ταινία με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Την παραγωγή έκανε η Γαλλική εταιρεία Gaumont και η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Γαλλία στις 17 Ιανουαρίου 2007. Αν και η ταινία έκανε έκτοτε πρεμιέρα σε πολλές Ευρωπαικές χώρες και φεστιβάλ (στην Ελλάδα προβάλεται από 31 Μαΐου 2007) δεν έχει εξασφαλίσει ακόμη διανομή σε Η.Π.Α και Αγγλία. Ο Μπεν, σπουδαστής ζωγραφικής, χωρίζει με την κοπέλα του και βασανίζεται από αϋπνία. Για να βρει ένα τρόπο να ξεπεράσει το πρόβλημα του πιάνει δουλειά στη νυχτερινή βάρδια ενός σούπερ μάρκετ. Διάφορα μικρο-επεισόδια μεταξύ των συναδέλφων του τραβούν την προσοχή του αλλά οι ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά, γι' αυτό ο Μπεν φαντάζεται ότι μπορεί να σταματήσει το χρόνο και έτσι παρατηρεί ανενόχλητος τους επισκέπτες του σούπερ μάρκετ. Σον Μπίγκερσταφ ... Μπεν ΓουίλιςΕμίλια Φοξ ... Σάρον ΠίντιΣον Έβανς ... Σον ΧίγκινςΜισέλ Ράιαν ... ΣούζιΣτούαρτ Γκούντγουιν ... Τζένκινς Best European Short Film Festival (Grand Prix) Chicago International Film Festival (Gold Hugo) Leuven International Short Film Festival (Audience Award) Lille International Short Film Festival (First Price) Tribeca Film Festival (Best Narrative Short) Cashback (2004) στο IMDb Cashback (2006) στο IMDb Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2007-06-09 στο Wayback Machine. Cashback (2006) στο Cine.gr κριτική Cashback στο Mixtape.gr
Αλέξανδρος Τσιγγούνης

Ο Αλέξανδρος Τσιγγούνης (απαντάται και Τσιγκούνης, 1893 - 6 Μαρτίου 1984) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 1952 ως το 1954.

 Γεννήθηκε στον Ποταμό Κυθήρων. Κατά τον Πόλεμο του 1940 και της Κατοχής ήταν διοικητής του 34ου Συντάγματος της Η΄ Μεραρχίας Πεζικού. Το 1944 έφυγε στη Μέση Ανατολή έπειτα από προσωπική διαφορά με τον ανώτερό του, υποστράτηγο Κατσιμήτρο, και παρέμεινε κρατούμενος σε προσφυγικό στρατόπεδο ως τον επόμενο χρόνο. Το 1948 ανέλαβε τη διοίκηση της ΙΧ Μεραρχίας στην Πελοπόννησο. Από το 1949 ως το 1952 υπήρξε αρχηγός του Β΄ Σώματος Στρατού και στις 21 Μαρτίου 1952 διοικητής της Α΄ Στρατιάς (ο πρώτος στην ιστορία της). Στις 4 Δεκεμβρίου 1952 διορίστηκε αρχηγός ΓΕΣ, θέση στην οποία έμεινε επί διετία, ως τις 30 Νοεμβρίου 1954. Ο Τσιγκούνης αποστρατεύτηκε μετά τη λήξη της θητείας του ως αρχηγού ΓΕΣ. Πέθανε το 1984 και κηδεύτηκε στις 7 Μαρτίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Αρχειακό υλικό και βιογραφικό, ΕΛΙΑ, ανάκτηση 29-6-2015. Ο συμμοριτοπόλεμος στην Πελοπόννησο (1961) Η μεταπολεμική ΙΙ Μεραρχία Αθηνών και ο συμμοριτοπόλεμος (1966)
Διάδρομος προσγείωσης Σερονέρα

Ο Διάδρομος προσγείωσης Σερονέρα (αγγλ.: Seronera Airstrip / σουαχ.: Uwanja mdogo wa Ndege wa Seronera) IATA: SEU και ICAO: HTSN, ένας από τους επτά της περιοχής είναι ένας βασικός διάδρομος προσγείωσης στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι (Serengeti National Park). Ο διάδρομος προορίζεται για ελαφρά αεροσκάφη τσάρτερ μέχρι βάρους ενός Aerocommander.

 Ο διάδρομος προσγείωσης Σερονέρα, πρόκειται για τον παλαιότερο διάδρομο προσγείωσης στο πάρκο του Σερενγκέτι. Οι επισκέπτες στο Σερενγκέτι ήταν λιγοστοί, έως ότου η East African Airways ξεκίνησε πτήσεις στα τέλη του 1957. Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου δύο αεροσκάφη τύπου Dakota από το Ναϊρόμπι πετούσαν στη Σερονέρα εβδομαδιαία.Στις 1 Απριλίου 1961 δόθηκε άδεια στην East African Airways, εθνικό αερομεταφορέα Κένυας, Ουγκάντας και Τανζανίας, να εκτελεί δρομολόγια από και προς τη Σερονέρα με διάρκεια επτά χρόνων, οδηγώντας στην πρώτη αξιοποίηση του διαδρόμου για τακτικές επιβατικές πτήσεις. Από τις παρελθούσες εταιρείες αναφέρεται η Caspair Ltd με έδρα το Ναϊρόμπι της Κένυα που προσέφερε αεροπορικές υπηρεσίες σε διάφορους προορισμούς στην Τανζανία, ανάμεσά τους και ο διάδρομος προσγείωσης της Σερονέρα μέχρι το 1985. Με τη σειρά τους οι East African Airways από το 1968, που προσέφεραν αεροπορικές υπηρεσίες με πτήσεις αεροσκαφών τύπου Dacota.Σχετικές υπηρεσίες στην περίοδο 2016-2022 καταγράφονται να προσφέρουν οι: Air Excel: Αρούσα, Μανυάρα και Σερονέρα Auric Air: Αρούσα, Εντέμπε, Γκρουμέτι, Klein's Camp, Κογκατέντε (Kogatende), Λόμπο (Lobo), Μανυάρα, Σασάκουα, Σερονέρα Coastal Aviation: Αρούσα, Ντάρ ες Σαλάαμ, Εντέμπε, Fort Ikoma, Γκρουμέτι, Κιλιμαντζάρο, Κογκατέντε (Kogatende), Λόμπο (Lobo), Μανυάρα, Μουάνζα, Ντούτου (Ndutu), Πανγκάνι (Pangani, Mashado), Ρουάχα, Σασάκουα (Sasakwa), Κάτω και Άνω Σέλους (Selous), Ταρίμε (Tarime), Ζανζιβάρη, Σερονέρα Flightlink: Αρούσα, Νταρ ες Σαλάαμ, Κιλιμαντζάρο, Ζανζιβάρη, Σερονέρα Regional Air: Αρούσα, Νταρ ες Σαλάαμ, Γκρουμέτι (Grumeti), Κιλιμαντζάρο, Κογκατέντε (Kogatende), Λόμπο, Μανυάρα, Σασάκουα (Sasakwa), Ζανζιβάρη, Σερονέρα Safari Airlink: Αρούσα, Ζανζιβάρη, Σερονέρα Στα πλαίσια της λειτουργίας του διαδρόμου έχουν συμβεί ατυχήματα. Το 1999 δικινητήριο αεροσκάφος τύπου Cessna 404, που ανήκε στην Northern Air συνετρίβη στην πλαγιά του όρους Μέρου, με αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο ο πιλότος και οι επιβάτες. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2019 ένα αεροσκάφος της Auric Air συνετρίβη λίγο έξω από τον διάδρομο Σερονέρα, κατά την απογείωση του, σκοτώνοντας και τους δύο επιβαίνοντες. Περιφέρεια Μάρα Περιοχή Σερενγκέτι Σερονέρα
Αγκισαράς Ηρακλείου

Ο Αγκισαράς είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Η λέξη Αγκισαράς σημαίνει περιοχή με πολλούς αγκίσαρους. Ο αγκίσαρος ή αλαδανιά (Cistus creticus) είναι κρητικό βότανο που αφθονεί στην περιοχή.

 Ο Αγκισαράς είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο ΒΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται, στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Χερσονήσου, κοντά στην εθνική οδό Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου (ΕΟ 90) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 24 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 eetaa.gr
Γενικές εκλογές στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις 2022

Πρόωρες γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις την Παρασκευή 5 Αυγούστου 2022 μετά την απόφαση του πρωθυπουργού Τίμοθι Χάρις να διαλύσει το κοινοβούλιο στις 11 Μαΐου. Οι πρόωρες εκλογές απαιτούνται συνταγματικά εντός ενενήντα ημερών από τη διάλυση του κοινοβουλίου.Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στη χώρα με γυναίκα αρχηγό κόμματος, με την επιχειρηματία και περιβαλλοντική σύμβουλο Τζένις Ντάνιελ Χοτζ να ηγείται του Κόμματος Αναμόρφωσης του Νέβις (NRP), το οποίο ιδρύθηκε από τον πατέρα της, πρώην πρωθυπουργό και υπέρμαχο της απόσχισης του Νέβις Σίμιον Ντάνιελ. Ωστόσο, το NRP απέτυχε κερδίσει μια έδρα, παρά τη μικρή συνολική αύξηση του ποσοστού ψήφων. Οι εκλογές επανέφεραν στην εξουσία το Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις, του οποίου ηγείται ο Τέρανς Ντρου για πρώτη φορά μετά την ήττα τους στις 2015. Το Λαϊκό Κίνημα Δράσης περιορίστηκε σε μία μόνο έδρα, το χειρότερο αποτέλεσμά τους από τις εκλογές του 2004, ενώ το ποσοστό ψήφων τους (16,23%) ήταν το χειρότερο στην ιστορία του κόμματος. Ο Ντρου ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 6 Αυγούστου 2022.

 Η συμμαχία Ομάδα Ενότητας ανήλθε για πρώτη φορά στην εξουσία στις εκλογές του 2015 και κέρδισε μια δεύτερη θητεία το 2020. Το 2022 οι εντάσεις μεταξύ του πρωθυπουργού Χάρις και των εταίρων του στο συνασπισμό τους οδήγησαν στην υποβολή πρότασης δυσπιστίας εναντίον του. Τα μεγάλα αντιπολιτευόμενα κόμματα ζήτησαν από τον Γενικό Κυβερνήτη Σερ Τάπλεϊ Σίτον να αποπέμψει τον Χάρις, ωθώντας τον Σίτον να τους υπενθυμίσει ότι δεν έχει αυτήν την εξουσία σύμφωνα με το σύνταγμα της ομοσπονδίας. Ο Χάρις απάντησε ζητώντας τη διάλυση του κοινοβουλίου προτού διεξαχθεί η πρόταση μομφής. Εκλέγονται έντεκα από τις δεκαπέντε έδρες στην Εθνοσυνέλευση, με τα άλλα τέσσερα μέλη να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη κάποια στιγμή μετά τις εκλογές. Οι έντεκα εκλεγμένες έδρες εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα. Έξι κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, με τα τρία να διεκδικούν όλες τις έδρες στον Άγιο Χριστόφορο και τρία κόμματα να διεκδικούν έδρες στο Νέβις: Λαϊκό Εργατικό Κόμμα (PLP): διεκδικεί και τις οκτώ έδρες στον Άγιο Χριστόφορο Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου-Νέβις (SKNLP): διεκδικεί και τις οκτώ έδρες στον Άγιο Χριστόφορο Λαϊκό Κίνημα Δράσης (PAM): διεκδικεί και τις οκτώ έδρες στον Άγιο Χριστόφορο (Συμμαχία Ένα Κίνημα) Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών (CCM): διεκδικεί και τις τρεις έδρες στο Νέβις (Συμμαχία Ένα Κίνημα) Κόμμα Αναμόρφωσης του Νέβις (NRP): διεκδικεί και τις τρεις έδρες στο Νέβις Κίνημα Ηθικής Αποκατάστασης (MRM): διεκδικεί δύο από τις τρεις έδρες στο Νέβις Εγκρίθηκαν οι εξής υποψήφιοι: Τζένις Ντάνιελ-Χοτζ, Κόμμα Αναμόρφωσης του Νέβις (NRP) - Υποστηρίχθηκε από τον Δημοκρατικό 7ο κυβερνήτη των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων, Τζον ντε Γιονγκ H ορκωμοσία του νέου πρωθυπουργού Τέρανς Ντρου έγινε στις 6 Αυγούστου 2022. Άγιος Χριστόφορος και Νέβις στην πολιτική βάση δεδομένων της Αμερικής Αρχείο εκλογών του Adam Carr
Qoros

Η Qoros (κινέζικα: 观致汽车) είναι αυτοκινητοβιομηχανία που εδρεύει στην Σανγκάη, Κίνα. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2007 με την αρχική ονομασία Chery Quantum Automotive Corporation (CQAC) και είναι υπό την επιτήρηση της επίσης κινέζικης αυτοκινητοβιομηχανίας Chery και της διαχειριστικής εταιρείας Kenon Holdings που εδρεύει στο Τελ Αβίβ.

 Το 2011 η ονομασία άλλαξε και έγινε η σημερινή, η οποία σημαίνει «Q» (Quality = ποιότητα) και «oros» όπου η προσφώνηση είναι όμοια με την λέξη «chorus» Ελληνικής σημασίας, αποδεικνύοντας την διεθνή παρουσία και ως στόχο την παγκόσμια παραγωγή. Σαν μάρκα παράγει μέχρι στιγμής αυτοκίνητα υπο την μορφή μικρομεσαίων και τζιποειδών κατηγοριών όπως το Qoros 3 και το Qoros 5. Η Qoros με την παρουσίαση του πρώτου της μοντέλου, Qoros 3, επεκτάθηκε αρχικά και στην αγορά της Ευρώπης, όμως τελικώς δεν παρέμεινε σε αυτήν, κυκλοφορώντας το μοντέλο μόνο για έναν χρόνο, λόγω χαμηλών πωλήσεων. Σήμερα, επενδύει αποκλειστικά στην αγορά της Κίνας.Σαν αυτοκινητοβιομηχανία δίνει έμφαση στην ποιότητα, την ασφάλεια και την σύγχρονη τεχνολογία, συνεργαζόμενη με κατασκευαστικές εταιρείες σε Ευρώπη και Αμερική, όπως οι: Bosch, TRW, Continental, Magna Steyr, Microsoft και Iconmobile. Τα κύρια οχήματα που παράγει μέχρι στιγμής είναι τα εξής:
Ισαβέλλα της Βουργουνδίας

Η Ισαβέλλα, γαλλ. Isabel (1270 - Αύγουστος 1323) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τους γάμους της έγινε με τον πρώτο δούκισσα της Αυστρίας & βασίλισσα της Γερμανίας και με τον δεύτερο κυρία του Νοφλέ.

 Ήταν η 3η κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της 2ης συζύγου του Βεατρίκης των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας. Έγινε η 2η σύζυγος του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων, όταν αυτή ήταν 14 και αυτός 66. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Ροδόλφος Α΄ απεβίωσε το 1291. Τον διαδέχθηκαν οι γιοι του Αλβέρτος Α΄ και Ροδόλφος Β΄. Η Ισαβέλλα επέστρεψε στην Αυλή της Βουργουνδίας και της χορηγήθηκε ο τίτλος της κυρίας του Παλαιού Πύργου το 1294. Παντρεύτηκε πρώτα το 1284 με τον Ροδόλοφ Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας· δεν απέκτησαν τέκνα. Το 1291 απεβίωσε ο Ροδόλφος και η Ισαβέλλα έκανε 2ο γάμο με τον Πέτρο Θ΄ του Σαμμπλύ, κύριο του Νωφλέ (απεβ. π.1319) και απέκτησε τέκνο: Ιωάννα του Σαμμπλύ, κυρία του Νωφλέ-λε-Σατώ. Απόγονοί της υπάρχουν ως τις ημέρες μας. Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888), 9.
Το κορίτσι με τα παραμύθια

Το κορίτσι με τα παραμύθια (εναλλακτικός τίτλος: Το φτωχοκόριτσο) είναι ελληνική ταινία του 1957 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ανδρέα Λαμπρινού, σκηνικά και κοστούμια Τάσου Ζωγράφου και μουσική Κώστα Καπνίση.

 Η όμορφη και ορφανή Αγνή (Αλίκη Βουγιουκλάκη) ζει με τον μικρό αδελφό της, τον Πετράκη (Γιάννης Καλατζόπουλος). Ως μοναδικό πόρο ζωής έχουν ένα ψιλικατζίδικο που τους άφησαν οι γονείς τους, και μ' αυτόν τον τρόπο τα φέρνουν βόλτα. Με την Αγνή είναι ερωτευμένος ένας φτωχός κιθαρίστας, αλλά εκείνη έχει αλλού το μυαλό της. Ονειροπαρμένη καθώς είναι και βαθιά επηρεασμένη απ' τα παραμύθια που διαβάζει στον Πετράκη, φαντάζεται πριγκιπόπουλα και άλλου είδους ζωή. Γνωρίζεται με έναν πλούσιο νέο, τον Άγγελο (Αλέκος Αλεξανδράκης), που έρχεται στο ψιλικατζίδικο ζητώντας λίγο νερό. Ο Άγγελος ερωτεύεται την Αγνή και τη θέλει για γυναίκα του. Όμως, ο πατέρας του (Κώστας Λάμπρου), αρνείται την ένωση και μάλιστα έχει κατά νου να τον παντρέψει με την πλούσια Λήδα (Νίνα Γιαννίδου). Η Αγνή, πικραμένη κι απελπισμένη, βλέπει τα όνειρά της να συντρίβονται και παίρνει την απόφαση να αυτοκτονήσει. Φαρμακώνεται, όπως συμβαίνει στα παραμύθια, και ξεψυχά στην αγκαλιά του αγαπημένου της ο οποίος, αν και εγκαταλείπει την πλούσια αρρωβιαστικιά πηγαίνοντας να βρει την αγαπημένη του, δεν καταφέρνει να τη σώσει. Αλίκη Βουγιουκλάκη - Αγνή Γιάννης Καλατζόπουλος - Πετράκης Αλέκος Αλεξανδράκης - Άγγελος Χριστόφορος Νέζερ - Θωμάς Δέσπω Διαμαντίδου - μητέρα Λήδας Νίτσα Αβαταγγέλου - Στέλλα Κώστας Λάμπρου - πατέρας Άγγελου Νίνα Γιαννίδου - Λήδα Είναι η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του μικρού Γιάννη Καλατζόπουλου, που τότε ήταν πεντέμισι ετών. Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις 12 Ιανουαρίου 1956, έκοψε 17.279 εισιτήρια και κατείχε τη 17η θέση κατά τη σεζόν 1956-1957. Στο veggos.gr διαβάζουμε για Το κορίτσι με τα παραμύθια:Η ταινία προβάλλεται από τους πλανόδιους κινηματογραφιτζήδες της εποχής στους τοίχους των καφενείων των χωριών, στις παιδικές κατασκηνώσεις της ΧΑΝ και στα υπαίθρια «Σινεμά ο παράδεισος» της επικρατείας σε διπλή προβολή με το «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», με πρωταγωνίστρια την Τζένη Καρέζη. Ενα δράμα, μια κωμωδία, κάτι σαν φεστιβάλ κλαυσίγελου στη μεταπολεμική Ελλάδα και δύο νεαρές σταρ που με τη λάμψη τους και τις υποτιθέμενες μονομαχίες ματαιοδοξίας τους θα διασκεδάζουν τους θαυμαστές του εγχωρίου Χόλιγουντ επί σειρά ετών. Το κορίτσι με τα παραμύθια στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Citroën Type B10

Το Citroën Type Β10 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1924 έως τον Οκτώβριο του 1925. Μηχανολογικά, ήταν ίδιο με τον προκάτοχο Citroën Type B2, αλλά με αμάξωμα εξ ολοκλήρου από χάλυβα. Συνολικά κατασκευάστηκαν 17.259 αντίτυπα. Το Type Β10 ήταν και το πρώτο στην ιστορία ευρωπαϊκό αυτοκίνητο με πλήρως ατσάλινο αμάξωμα.

 Το 1923, ο Αντρέ Σιτροέν (André Citroën) ξεκίνησε μια συνεργασία με τον Αμερικανό μηχανολόγο Έντουαρντ Μπαντ (Edward G. Budd). Ο Budd, ήδη από το 1899, δούλευε για την εξέλιξη ατσάλινων αμαξωμάτων για σιδηροδρομικούς συρμούς για την εταιρεία Ρullman και στη δεκαετία του 1920 προχώρησε στην παραγωγή ατσάλινων αμαξωμάτων για αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες, με την πρώτη εταιρεία πελάτισσα να είναι η Dodge. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1924 η Citroën εισήγαγε επίσημα το Citroën Type B10, το μοντέλο με το πρώτο εξ ολοκλήρου ατσάλινο αμάξωμα στην Ευρώπη, που διαφημίστηκε και επίσημα ως «tout-acier» / «all-steel» / «εξ ολοκλήρου ατσάλινο». Το μοντέλο παρουσιάστηκε τον ίδιο μήνα και έμεινε στην παραγωγή επί 1 ακριβώς έτος, μέχρι το λανσάρισμα του ακόμα πιο εξελιγμένου Citroën Type B12, το οποίο ήταν ουσιαστικά μια βελτιωμένη εκδοχή του Type 10 με πρόσθετες ενισχύσεις στον χάλυβα του αμαξώματος. Το μηχανολογικό υπόβαθρο του Type Β10 ήταν κοινό με αυτό του προκατόχου Type Β2. Έφερε τον ίδιο 4-κύλινδρο κινητήρα 1.452 cm³, ισχύος 20 hp στις 2.100 στροφές το λεπτό, ο οποίος συνδυαζόταν με το ίδιο 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, που όμως με τα τότε στάνταρ ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς την τότε εποχή πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Το Type B10 αντικαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 1925 από το Citroën Type B12, που ήταν ίδιο μηχανολογικά με το Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα, όπως προαναφέρθηκε. John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4. Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3. J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8. AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus. Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000. Αφιέρωμα στα Citroën Type Β2 και Type Β10 από το Citroënët (στα αγγλικά)
Ασσύριοι στην Ελλάδα

Οι Ασσύριοι στην Ελλάδα περιλαμβάνουν μετανάστες και άλλα άτομα Ασσυριακής καταγωγής που ζουν στην Ελλάδα. Ο αριθμός των Ασσυρίων που ζουν στην Ελλάδα είναι περίπου 6.000 άτομα.

 Η σύγχρονη ιστορία της Ασσυριακής κοινότητας της σημερινής Ελλάδας ανάγεται στην δεκαετία του 1920, όταν ένας αριθμός Ασσυρίων που ζούσαν στην Ελλάδα σχημάτισαν την Ασσυριακή Ομοσπονδία της Ελλάδας για να εκπροσωπούν την κοινότητα. Το 1934, οι ελληνικές αρχές αναγνώρισαν επίσημα την οργάνωση.Οι περισσότεροι Ασσύριοι που φτάνουν στην Ελλάδα κατάγονται από την Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ ή τη Συρία. Ο κύριος λόγος μετανάστευσης των Ασσυρίων στην Ευρώπη και την Ελλάδα είναι η αστάθεια και η φτώχεια στις πατρίδες τους. Πολλοί Ασσύριοι χρησιμοποιούν την Ελλάδα για να εισέλθουν στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απ'όπου μετά πηγαίνουν συνήθως σε δυτικές και βόρειες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία και η Σουηδία, χώρες με καλύτερες κοινωνικές υπηρεσίες και ποιότητα ζωής. Επί του παρόντος, η κοινότητα των Ασσυρίων στην Ελλάδα ξεπερνά τα 6.000 άτομα. Από αυτούς, περίπου 1.000 Ασσύριοι είναι πολιτογραφημένοι υπήκοοι Ελλάδας. Ζουν κυρίως σε προάστια της Αθήνας, κυρίως στο Αιγάλεω και το Καλαμάκι.
Σηκουάνας

Ο Σηκουάνας (γαλλικά: Seine, προφέρεται [sɛn]) είναι ένας από τους κυριότερους ποταμούς της βορειοδυτικής Γαλλίας. Έχει μήκος 780 χιλιόμετρα και αποτελεί σημαντικότατη υδάτινη εμπορική αρτηρία. Αποτελεί επίσης πόλο έλξης τουριστών, κυρίως στην πόλη του Παρισιού.

 Το όνομα «Σηκουάνας» προέρχεται από το λατινικό Sequana, που με τη σειρά του προέρχεται από το κελτικό Sicauna, η ρίζα του οποίου (sak-) σημαίνει «ιερός» και η κατάληξη -onna δηλώνει «πηγή, ποταμός». Στην περιοχή που αποτελεί τώρα τη Νορμανδία, ο Σηκουάνας ήταν γνωστός ως Rodo ή Roto, παραδοσιακές κελτικές ονομασίες για ποταμούς, όπως για παράδειγμα ο Ροδανός. Ο Σηκουάνας έχει εκβαθυνθεί και ποντοπόρα σκάφη ελλιμενίζονται στη Ρουέν, 120 χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Στο Παρίσι, ο ποταμός είναι μόλις 24 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και 560 χιλιόμετρα από το στόμιό του, με αποτέλεσμα να έχει αργή ροή και να καθιστά εύκολη την πλοήγησή του. Το μέσο βάθος του Σηκουάνα σήμερα στο Παρίσι είναι περίπου οκτώ μέτρα, ενώ ελέγχεται και το πλάτος του. Κατά διαστήματα, παρουσιάζεται υπερχείλιση των υδάτων από το σύστημα υπονόμων του Παρισιού, κυρίως κατά περιόδους μεγάλων βροχοπτώσεων, με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες αστικών λυμάτων να καταλήγουν στον Σηκουάνα. Από τo 855, ομάδες Βίκινγκς ανεβαίνουν τον Σηκουάνα, λεηλατούν τη Νορμανδία και πολιορκούν το Παρίσι. Τελικά εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή κατά το 896. Με τη συνθήκη του Σαιν Κλέρ συρ Επτ (Saint-Clair-sur-Epte) στα 911, το δουκάτο της Νορμανδίας αναγνωρίζεται από τον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Γ΄, ενώ το όριό του είναι ο μικρός παραπόταμος Επτ (Epte), στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Το 1684, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ εγκαινιάζει τη μηχανή Μαρλύ, που βρίσκεται μέσα στον Σηκουάνα, προκειμένου να αντλήσει το νερό του ποταμού για τις διάφορες υδάτινες κατασκευές και σιντριβάνια στο πάρκο του ανακτόρου των Βερσαλλιών. Από το 1830 αρχίζει η διευθέτηση του Σηκουάνα με την κατασκευή φραγμάτων και υδατοφρακτών.
Σοφία Εδβίγη της Δανίας

Η Σοφία Εδβίγη της Δανίας και της Νορβηγίας (Sofia Hedevig af Danmark og Norge, 28 Αυγούστου 1677 - 13 Μαρτίου 1735) ήταν κόρη του Βασιλιά της Δανίας Χριστιανού Ε΄.

 Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1677 στην Κοπεγχάγη, και ήταν το τέταρτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Χριστιανού Ε΄ και της Καρλότας Αμαλίας της Έσσης-Κάσσελ.Η Σοφία Χεβδίγη δεν παντρεύτηκε ποτέ και αφιέρωσε τη ζωή της, στη δημιουργία φιλανθρωπικών και κοινωνικών έργων. Ίδρυσε θρησκευτικά σχολεία και ένα προτεσταντικό μοναστήρι για ανύπαντρες γυναίκες. Ήταν ταλαντούχα ζωγράφος και ενδιαφερόταν για τη μουσική. Πολλά από τα έργα της σώζονται ακόμη στη Δανική Βασιλική Συλλογή, στο Κάστρο του Ρόζενμποργκ.Πέθανε στις 13 Μαρτίου 1735 στο Παλάτι Σαρλότενμποργκ σε ηλικία 57 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε της νήσου Σγιέλαν της Δανίας. Dansk Kvindebiografisk Leksikon Kvinfo.dk Dansk biografisk Lexikon / XVI. Bind. Skarpenberg - Sveistrup Sophie Hedevig at the website of the Royal Danish Collection
Αντρέι του Γκόροντετς

Ο Αντρέι Γ΄ Αλεξαντρόβιτς, ρωσ. Андрей III Александрович (π. 1255 - 27 Ιουλίου 1304) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Γκόροντετς επί τού Βόλγα και τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ (1293-1304).

 Ήταν γιος τού αγίου Αλεξάντρ του Νέβα (Nievsky) πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, Βλαντίμιρ, Κιέβου και της Παρασκευής (Αλεξάνδρας) κόρης τού Βριατσεσλάβ Βασιλκόβιτς πρίγκιπα τού Πολότσκ & Βιτέμπσκ. Το 1281 ο Αντρέι με μία ορδή Μογγόλων εκτόπισε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντμίτρι πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ και κατέλαβε τον θρόνο. Έπειτα από μερικές εορτές με τους Μογγόλους στο Βλαντίμιρ, ο Αντρέι μετέβη στο Νόβγκοροντ, όπου ο λαός τον υποδέχθηκε εγκάρδια. Εν τω μεταξύ ο Ντμίτρι συμμάχησε με τον Νογκάι Χαν, που επανεγκατάστησε τον Ντμίτρι ως μεγάλο πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ το 1283. Κατά την επόμενη δεκαετία, ο Αντρέι έφερε τρεις φορές τους Μογγόλους στους Ρως με σκοπό να αποσπάσει το Βλαντίμιρ από τον αδελφό του. Στην εκστρατεία τού 1293 λαφυραγώγησαν 14 Ρωσικές πόλεις και τελικά ο Ντμίτρι αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Αν και ανήλθε στον θρόνο τού μεγάλου πριγκιπάτου τού Βλαντίμιρ, ο Αντρέι συνέχιζε να ζει στο Γκόροντετς. Κατά την τελευταία δεκαετία της εξουσίας του αγωνίστηκε ενάντια στην ομάδα, που συγκρότησε ο Δανιήλ της Μόσχας, ο Μιχαήλ του Τβερ και ο Ιβάν τού Περεσλάβλ. Το 1301 απώθησε τους Σουηδούς από τη Λανντσκρόνα, κοντά στη σημερινή Αγ. Πετρούπολη. "Andrew Alexandrovich". The Biographical Dictionary of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge. 2. London: Longman, Brown, Green, and Longmans. 1843. p. 656. Retrieved 2017-02-23.
Τζούλιο Τσέζαρε Πολέριο

Ο Τζούλιο ή Τζιούλιο Τσέζαρε Πολέριο (διεθνώς/ιταλικά: Giulio Cesare Polerio, περ. 1550, Λαντσιάνο – περ. 1610, Ρώμη) ήταν διάσημος Ιταλός θεωρητικός και γκρανμαίτρ στο σκάκι. Ανεπίσημα θεωρείται ότι υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι και ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο περίπου το 1580.

 Ο Πολέριο γεννήθηκε περίπου το 1550 στην κωμόπολη Λαντσιάνο της επαρχίας Κιέτι στην Ιταλία. Το πρώτο έντυπο έγγραφο, στο οποίο εμφανίζεται το όνομά του, είναι το λεγόμενο Il Puttino του Αλεσάντρο Σάλβιο, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1634 και σύμφωνα με το έγγραφο αυτό ο Πολέριο συνόδεψε τον Τζιοβάνι Λεονάρντο ντα Κούτρι σε μια περιοδεία, που ξεκίνησε περίπου το 1575 από τη Μαδρίτη και κατέληξε στη Γένοβα. Επιστρέφοντας στην Ρώμη το 1584, ο Πολέριο έγινε σκακιστής και συγγραφέας της τακτικής του δούκα της Σόρα, Giacomo Boncompagni, ο οποίος ήταν γιος του Πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ (κατά κόσμον Ugo Boncompagni). Πέθανε στη Ρώμη περίπου το 1610. Ο Πολέριο έγραψε μια σειρά από κώδικες στους οποίους περιγράφεται το έντονα διεθνές τότε σκάκι (ως ανταλλαγή ιδεών μεταξύ της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας). Σε αυτούς τους κώδικες, εκτός των δικών του και των νέων ιδεών πάνω στη θεωρία των σκακιστικών ανοίγματων, σχολιάζονται από τον Πολέριο και ορισμένοι αγώνες που παίχτηκαν από τον ίδιο. Η πρώτη συστηματική έρευνα στους κώδικες του Πολέριο δόθηκε στη δημοσιότητα το 1874 από τον Αντόνιο βαν ντερ Λίντε. Το πόρισμα της έρευνας αυτής μπορεί να βρεθεί στη βιβλιοθήκη του συγγραφέα, που σήμερα είναι μέρος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ολλανδίας. Οι τρέχουσες συστηματικές έρευνες στους κώδικες του Πολέριο έχουν πραγματοποιηθεί και δημοσιευθεί από τον Αλεσάντρο Σανβίτο το 2005.
Ουμβέρτος Σαλβάτορ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ουμβέρτος Σαλβάτορ (γερμ. Hubert Salvator, 30 Απριλίου 1894 - 24 Μαρτίου 1971) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.

 Ο Ουμβέρτος-Σαλβάτορ-Ράινερ-Μαρία-Ιωσήφ-Ιγνάτιος γεννήθηκε στο ανάκτoρο Λίχτενεκκ, στο Βελς της Άνω Αυστρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Σαλβάτορ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Βαλερίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσήφ αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος-Κάρολος απεβίωσε 25 ετών. Ο Ουμβέρτος Σαλβάτορ απεβίωσε το 1971, στο ανάκτορο Πέρσενμποϊκ στο Πέρσενμποϊκ-Γκόττσντορφ της Κάτω Αυστρίας, σε ηλικία 77 ετών. Νυμφεύτηκε το 1926 τη Ρόζμαρυ, κόρη του Εμμανουήλ-Αλφρέδου διαδόχου πρίγκιπα του Ζαλμ-Ζαλμ και της Μαρίας-Χριστίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης και είχε τέκνα: Φρειδερίκος 1927-1999, τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας. Αγνή-Χριστίνα 1928-2007, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Αλφρέδο πρίγκιπα του Λήχτενσταϊν. Μαρία-Μαργαρίτα γεν. 1930. Μαρία-Λουδοβίκα 1931-1999. Μαρία-Αδελαΐδα γενν. 1933. Ελισάβετ-Ματθίλδη 1935-1998. Ανδρέας Σαλβάτορ γενν. 1936, τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας. Γιοζέφα-Χέντβικ γενν. 1937. Βαλερία γενν. 1941, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό μάργραβο του Μπάντεν. Μαρία-Αλμπέρτα γενν. 1944. Μάρκος-Εμμανουήλ-Σαλβάτορ γενν. 1946. Ιωάννης-Μαξιμιλιανός γενν. 1947. Μιχαήλ-Σαλβάτορ γενν. 1949.
Chrysler LHS

Το Chrysler LHS ήταν μεγάλο πολυτελές τετράθυρο σεντάν αυτοκίνητο που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler από τον Μάιο του 1993 έως το 2001. Αντικατέστησε το Chrysler Imperial στον ρόλο της ναυαρχίδας της εταιρείας. Μεταγενέστερα, το LHS συνεχίστηκε με το ίδιο ντιζάιν από τη σεζόν (model year) του 2002 και μετά, ως Concorde Limited.

 Η πρώτη γενιά του LHS, διατέθηκε και στην Ευρώπη κατόπιν ειδικής παραγγελίας, αλλά ως Chrysler New Yorker, από τη σεζόν (model year) του 1994 έως τη σεζόν του 1999, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο διατήρησε την ονομασία LHS. Τα μοντέλα ευρωπαϊκών προδιαγραφών έφεραν πίσω φλας χρώματος πορτοκαλί αντί για κόκκινα, πίσω φώτα ομίχλης και λίγο διαφορετική διάταξη στις εσωτερικές λάμπες στα μπροστινά φώτα. Επίσης, έφεραν μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού που άνοιγαν με λιγότερη δύναμη από τους αμερικανικούς, λόγω των τότε διαφορετικών προδιαγραφών των αερόσακων για τα μοντέλα που κυκλοφορούσαν στη Βόρεια Αμερική (μόλις τη σεζόν του 1998 η νομοθεσία των ΗΠΑ τροποποιήθηκε και επετράπη κάποια μείωση της ταχύτητας που ανοίγουν οι 2 μπροστινοί αερόσακοι). Haynes Repair Manual – Chrysler LHS, Concorde, 300M, Dodge Intrepid, 1998–2004. Haynes. 15 Μαρτίου 2009. ISBN 9781563927324. Flammang, James M./Kowalke, Ron: Standard Catalog of American Cars 1976–1999, Krause Publications, Iola 1999. ISBN 0-87341-755-0. https://consumerguide.com/ 1993-1997 Chrysler Concorde / New Yorker / LHS https://consumerguide.com/ 1999-2004 Chrysler 300M / LHS
Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (κορεατικά: 대한축구협회, αγγλικά: Korea Football Association, KFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Δημοκρατία της Κορέας. Εδρεύει στη Σεούλ και είναι μέλος της AFC. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Νότιας Κορέας.Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την K League υπό την εποπτεία της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

 Το 1921 πραγματοποιήθηκε η πρώτη Ποδοσφαιρική Διοργάνωση Παν Τζόσον και το 1933 ιδρύθηκε η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (μετά τη σύσταση της Ένωσης Διαιτητών Τζόσεον το 1928), με σκοπό τη διάδοση και την ανάπτυξη του αθλήματος. Ο Παρκ Σέουνγκ-μπιν ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ομοσπονδίας, επιφορτισμένος με το έργο της προώθησης και της διάδοσης του οργανωμένου ποδοσφαίρου στην Κορέα.Η Κορεατιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποκαταστάθηκε το 1948, μετά την ίδρυση της Δημοκρατίας της Κορέας. Η ομοσπονδία έγινε μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) το ίδιο έτος. Έπειτα, το 1954 εντάχθηκε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC). Το σήμα της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία έχει υποστεί διάφορες αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου. Το 2001 παρουσιάστηκε ένα νέο σήμα το οποίο αναπαριστούσε μια τίγρη. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020, δημοσιεύθηκε από την ομοσπονδία ένα νέο, πιο απλοϊκό σήμα. Το σήμα διατήρησε την τίγρη, αν και σε πιο μινιμαλιστικό σχέδιο, κλεισμένο σε ορθογώνιο πλαίσιο. Τα παραδοσιακά χρώματα της Νότιας Κορέας, το κόκκινο, το μπλε και το λευκό, διατηρήθηκαν στο νέο σήμα. Επίσημος ιστότοπος Η Νότια Κορέα Αρχειοθετήθηκε 2009-04-07 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της FIFA Η Νότια Κορέα στον ιστότοπο της AFC
Προεδρικές εκλογές στη Γουινέα (2015)

Προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στη Γουινέα στις 11 Οκτωβρίου 2015. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη από τον πρώτο γύρο για τον πρόεδρο Αλφά Κοντέ, ο οποίος συγκέντρωσε το 58% των ψήφων.

 Τον Δεκέμβριο του 2013 η επιδημία του ιού Έμπολα που ξεκίνησε από τη Γουινέα μεταδόθηκε στις όμορες Σιέρα Λεόνε και Λιβερία. Την περίοδο των εκλογών η επιδημία είχε τελειώσει, παρότι είχαν σημειωθεί ορισμένα ήσσονος σημασίας κρούσματα.Τα 7 κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν την αναβολή της ψηφοφορίας, επικαλούμενα παρατυπίες κατά τη διαδικασία εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους. Ωστόσο, τα αιτήματά τους απορρίφθηκαν από την ανεξάρτητη εφορευτική επιτροπή (CENI). Εξάλλου, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε και προσφυγή για αναβολή των εκλογών από τον πρώην πρωθυπουργό, Σελού Ντιαλέν Ντιαλό. Οι εκλογές διεξήχθησαν με το σύστημα των δύο γύρων. Αυτό σημαίνει ότι θα διεξαγόταν και δεύτερος γύρος σε περίπτωση που δεν θα υπήρξε υποψήφιος που να συγκεντρώνει ποσοστό άνω του 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο. Ο πρόεδρος έχει δικαίωμα επανεκλογής μόνο μία φορά. Συνολικά 8 ήταν οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την προεδρία, ανάμεσα στους οποίους και ο πρόεδρος Αλφά Κοντέ. Το UFDG διόρισε ως υποψήφιό του τον Ντιαλό στις 25 Ιουλίου 2015 και άλλους. Κατά την προεκλογική εκστρατεία σημειώθηκαν περιστατικά βίας. Μόνο την εβδομάδα πριν την ψηφοφορία, σκοτώθηκαν 10 άτομα σε συγκρούσεις ανάμεσα σε υποστηρικτές των μονομάχων για τις προεδρικές εκλογές και στις δυνάμεις ασφαλείας.Οι κάλπες άνοιξαν στις 7 το πρωί και έκλεισαν στις 6 το απόγευμα και τα εθνικά σύνορα έκλεισαν την ημέρα της ψηφοφορίας. Η κυκλοφορία επετράπη μόνο στους εκλογικούς παρατηρητές, τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και στις δυνάμεις ασφαλείας, σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα. Παρατηρητές έστειλαν στην περιοχή τόσο η Αφρικανική Ένωση όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν χρειάστηκε η διεξαγωγή 2ου γύρου, καθώς επανεξελέγη πρόεδρος ο Αλφά Κοντέ, με ποσοστό 57,8% των ψήφων. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 31 Οκτωβρίου 2015 και ήταν πολύ κοντά στα προσωρινά αποτελέσματα που είχε ανακοινώσει η ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή. Η δεύτερη θητεία του Κοντέ ξεκίνησε στις 21 Δεκεμβρίου. Ο Ντιαλό και ο Τουρέ κατήγγειλαν νοθεία.
Γιάντες

Γιάντες είναι ο τίτλος ζωγραφικού έργου του Νικόλαου Γύζη που δημιουργήθηκε το 1878. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,46 × 0,37 μέτρο. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα. Είναι κληροδότημα του Απόστολου Χατζηαργύρη. Στη Συλλογή του Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη υπάρχει ένα ακόμα έργο Γιάντες, ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,47 × 0,37.Επίσης υπάρχει ένα ακόμα έργο Γιάντες ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 0,47 × 0,37 όπως και τα άλλα δύο στην κατοχή του ιδιώτη Mιχάλη Mατθαίου ως κληρονόμου του προπάππου του που το αγόρασε από τον ίδιο τον ζωγράφο.

 Στο έργο απεικονίζεται ένα κεφάλι κοριτσιού. Ο φόντος έχει βαφτεί με ένα ανακάτεμα κόκκινου και πορτοκαλί. Το φόρεμα έχει ένα λαμπρό κόκκινο, που δεν αφήνει να αναπτυχθεί καμία λεπτομέρεια. Ένας μαύρος κεφαλόδεσμος περιορίζει τα μακριά μαλλιά της κοπέλας κι έτσι το θέμα επικεντρώνεται στο οβάλ σχήμα του προσώπου. Τα μάτια είναι υγρά και χαρούμενα, η μύτη λεπτή και χαριτωμένη, ενώ το μισάνοικτο στόμα ολόθερμο. Η επιδερμίδα αναδεικνύει μια σφύζουσα εφηβική φρεσκάδα. Το κάτω μέρος του λαιμού προβάλλει κάτω από το δέσιμο της μαντίλας. Οι άκρες των μαλλιών τονίζονται και πέφτουν ελεύθερα προς τα κάτω. Η διεύθυνση των μαλλιών τονίζει τη χαριτωμένη κλίση του κεφαλιού προς τα αριστερά.
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ

Η Μπορούσια Μενχενγκλαντμπαχ (γερμανικά: Borussia Mönchengladbach) ή Γκλάντμπαχ, είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Μενχενγκλάντμπαχ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1900 και έδρα της είναι το στάδιο Μπορούσια-Παρκ, 54.067 θέσεων. Μπορούσια είναι η λατινική μορφή του ονόματος της Πρωσίας. Από τη 1 Ιανουαρίου 2003, τη διαχείριση της ομάδας σε επίπεδο επαγγελματικού ποδοσφαίρου, έχει αναλάβει η εταιρία Borussia VfL 1900 Mönchengladbach GmbH.

 Η Γκλάντμπαχ είναι μια ιστορική ομάδα. Έχει κατακτήσει 5 φορές το Γερμανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, 3 φορές το Κύπελλο Γερμανίας και 2 φορές το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στις μεγάλες επιτυχίες της ομάδας είναι και η παρουσία στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης το 1977 στην Ρώμη όπου όμως ηττήθηκε με 3-1 από τη Λίβερπουλ. Αναλυτικά όλοι οι τίτλοι της Μπορούσια. Γερμανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1969-70 1970-71 1974-75 1975-76 1976-77Κύπελλο Γερμανίας 1960 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Καρλσρούη ΣΚ 3-2 1973 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - ΦΚ Κολονία 2-1 1995 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Βόλφσμπουργκ 3-0Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1975 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Τβέντε 0-0 5-1 1979 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1-0 1-1 Επίσημη ιστοσελίδα Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA
Έλενα Μπράνκοβιτς

Η Έλενα Μπράνκοβιτς (σερβικά: Jelena Branković), αργότερα γνωστή σαν Μάρα ή Μαρία της Σερβίας, από κάποιες πηγές ονομάζεται Jelača από τον Οίκο Μπράνκοβιτς, ήταν η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας και Δεσπότισα της Σερβίας. Σε ορισμένες πηγές η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας αναφέρεται με το όνομα "Katarina Kosača" και πρόκειται για την Έλενα.

 Γεννήθηκε γύρω στο 1447 και ήταν κόρη του Λάζαρ Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας· αδελφές της ήταν η Ιρίνα και η Μίλιτσα. Παντρεύτηκε τον Στεφάν Τομάσεβιτς μετά από έγκριση του Ούγγρου βασιλιά, στον οποίο ήταν υποτελής ο Στεφάν. Ο γάμος έγινε την 1 Απριλίου 1459 , αμέσως μετά το γάμο, ο Τομάσεβιτς πήρε τον έλεγχο της Σερβίας και έγινε δεσπότης, ωστόσο η εξουσία του στη Σερβία ήταν βραχύβια. Ο Τομάσεβιτς δεν έλαβε από τον Ούγγρο βασιλιά ή από τον πατέρα του βοήθεια κατά των Οθωμανών και η πτώση της Σερβίας ήταν αναπόφευκτη τον Ιούνιο του 1459. Μετά την πτώση του Δεσποτάτου της Σερβίας η οικογένεια μετακόμισε στη Βοσνία. Στις 10 Ιουλίου 1461 ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Βοσνίας και αυτή βασίλισσα. Η στέψη έγινε από καθολικό ιερέα, σε μία προσπάθεια του Τομάσεβιτς να πάρει με το μέρος του την καθολική εκκλησία και τη βοήθεια του πάπα σε περίπτωση Οθωμανικής εισβολής, γι' αυτό τον λόγο και η Έλενα βαπτίστηκε Μαρία. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζούσαν στη βασιλική πόλη της Μπόμποβατς μέχρι το 1463, οπότε κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Με την οθωμανική κατάκτηση της Βοσνίας ο σύζυγός της Μαρίας εκτελέστηκε και η Μαρία έφυγε στην εξορία στο Σπλιτ, που τότε ανήκε στους Ενετούς, πληρώνοντας με όλη την περιουσία της για να τη δεχτούν. Κατά μία εκδοχή απεβίωσε το 1474 στη Λευκάδα. Άλλη εκδοχή λέει, ότι έζησε σε Οθωμανικά εδάφη στο κοντά στο Çorlu στη Θράκη, στο φέουδο του θείου της Μανουήλ Παλαιολόγου γύρω στα 1500. Τρίτη εκδοχή λέει ότι εντάχθηκε το χαρέμι του Οθωμανού σουλτάνου. Παντρεύτηκε το 1459 τον Στεφάν Τομάσεβιτς των Κοτρομάνιτς, βασιλιά της Βοσνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μαρία του Γύλιχ-Μπεργκ

Η Μαρία, γερμ.: Maria von Jülich-Berg (3 Αυγούστου 1491 - 29 Αυγούστου 1543) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν Γερμανίδα κληρονόμος, κόρη και διάδοχος του δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κλέβης.

 Γεννήθηκε στο Γύλιχ, κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και της Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Ήταν το μόνο παιδί των γονιών της και είχε γεννηθεί μετά από δέκα χρόνια γάμου. Η Μαρία έγινε κληρονόμος στα δουκάτα Γύλιχ, Μπεργκ και στην κομητεία Ράβενσμπεργκ του πατέρα της. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης. Είχαν μνηστευθεί το 1496, όταν η Μαρία ήταν πέντε ετών και ο Ιωάννης Γ΄ ήταν έξι ετών. Με τον γάμο της με τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης και κόμη του Λα Μαρκ το 1509, οι κτήσεις και οι τίτλοι της Mαρίας τελικά συνεώθηκαν με το δουκάτο της Κλέβης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη λεγόμενη Ενοποίηση της Κλέβης, στην οποία τα δουκάτα του Γύλχι-Μπεργκ(-Ράβενσμπεργκ) και της Κλέβης(-Λα Μαρκ) ενώθηκαν για να σχηματίσουν τα Ενωμένα δουκάτα Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Όταν ο πατέρας της απεβίωσε το 1511, η Μαρία, ως γυναίκα, δεν μπορούσε να κυβερνήσει, έτσι το Γύλιχ-Μπεργκ-Ράβενσμπεργκ περιήλθαν μέσω αυτής στον σύζυγό της Ιωάννη Γ΄. Κατόπιν αιτήματος της Μαρίας και του Ιωάννη Β΄, που κατοικούσαν στην Κλέβη, η μητέρα της Μαρίας, η Σίβυλλα, ενήργησε ως κυβερνήτης του Γύλιχ-Μπεργκ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο Ιωάννης Γ΄, ο οποίος κληρονόμησε το δουκάτο της Κλέβης(-Λα Μαρκ) το 1521, έγινε στη συνέχεια ο πρώτος κυβερνήτης των Ενωμένων δουκάτων Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, που θα υπήρχαν μέχρι το 1666. Αυτή και ο Ιωάννης Γ΄ είχαν τέκνα: Σίβυλλα (1512–1554), . Γουλιέλμος (1516–1592), δούκας του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ . Aμαλία (1517–1586). Άννα (1515–1557), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Η΄ των Τυδώρ βασιλιά της Αγγλίας ως η 4η σύζυγός του (έγινε βασίλισσα της Αγγλίας από τις 6 Ιανουαρίου 1540 έως τις 9 Ιουλίου 1540). .Η Μαρία ήταν μία παραδοσιακή Καθολική, που έδωσε στις κόρες της μία πρακτική (όχι με παιδεία) εκπαίδευση σχετικά με το πώς να διευθύνουν ένα ευγενικό νοικοκυριό, που ήταν ο κανόνας για τις Γερμανίδες ευγενείς γυναίκες κατά τη διάρκεια της εποχής αυτής. Αυτό διέφερε από την εκπαίδευση, που δινόταν συνήθως στις κόρες των Άγγλων ευγενών, που μορφωνόταν. Στο Οι σύζυγοι του Ερρίκου Η΄, η Aντόνια Φρέιζερ υποδηλώνει ότι, μετά τον γάμο τους, ένας λόγος που ο Ερρίκος Η΄ δεν άρεσε τόσο πολύ την κόρη της Άννα ήταν ότι, σε αντίθεση με τις δύο πρώτες συζύγους του και πολλές από τις γυναίκες της Αυλής γύρω του, η Άννα δεν είχε μόρφωση και μουσική καλλιέργεια και δεν ήταν καλά προετοιμασμένη για να λειτουργεί στην απαιτητική Αγγλική Αυλή. Η ίδια η δούκισσα Μαρία φαίνεται ότι δεν ευνοούσε υπέρ της αποστολής τής κόρης της στην Αγγλία. Έγραψε σε μία μεταγενέστερη επιστολή ότι αγαπούσε την κόρη της τόσο πολύ, που «δεν ήθελε να υποφέρει να την αποχωριστεί». Ward, επιμ. (1934). The Cambridge Modern History. XIII. Cambridge at the University Press.
Μπίσοπς Στόρτφορντ

Το Μπίσοπς Στόρτφορντ (αγγλικά: Bishop's Stortford) είναι ιστορική πόλη στο ανατολικό Χάρτφορντσιρ, Αγγλία. Έχει πληθυσμό 38202 κατοίκους (2010). Απέχει 43 χιλιόμετρα από το Λονδίνο. Η περιοχή θεωρείται ιδιαίτερα εύπορη, εν μέρει λόγω της κοντινής απόστασης από το Λονδίνο. Ακόμη, πολλοί κάτοικοι εργάζονται στην τουριστική βιομηχανία, κυρίως σε ξενοδοχεία αλλά και ως προσωπικό αεροδρομίου λόγω της γειτνίασης με το αεροδρόμιο Stansted.

 Στην περιοχή υπάρχουν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, η Μπίσοπς Στόρτφορντ ΦΚ και η Μπίσοπς Στόρτφορντ Σουιφτς. Η Μπίσοπς Στόρτφορντ ΦΚ ιδρύθηκε το 1874. Έδρα της ομάδας είναι το ProKit UK Stadium, χωρητικότητας 4525 θεατών. Συμμετέχει στην Κόνφερενς Σάουθ. Το 1981 κατέκτησε το FA Trophy. Bishop's Stortford Town Council Αρχειοθετήθηκε 2011-06-21 στο Wayback Machine. Bishop's Stortford Civic Federation, representing all the residents' associations in Bishop's Stortford Bishop's Stortford and Thorley: A History and Guide – comprehensive history Bishop's Stortford (A Guide to Old Hertfordshire) A Brief History of Bishop's Stortford, Hertfordshire, England, by Tim Lambert Father and son killed in shooting, BBC News, 30 August 2007 Stortford Film Festival Stop Stansted Expansion www.geograph.co.uk : Photos of Bishop's Stortford and surrounding area Hertfordshire Travel Information: Bus services Αρχειοθετήθηκε 2020-06-15 στο Wayback Machine. Holy Trinity Church Bishop's Stortford St Michael's Church Bishop's Stortford All Saint's Church Hockerill, Bishop's Stortford Hockerill Anglo-European College Bishop's Stortford Hockey Club Αρχειοθετήθηκε 2015-01-12 στο Wayback Machine. Bedfordshire and Hertfordshire Army Cadet Force Herts and Essex Observer Αρχειοθετήθηκε 2012-07-22 στο Wayback Machine. Bishop's Stortford Ultra Light Railway Google Earth view
ΜΦΚ Βιτκοβίτσε

Η ΜΦΚ Βιτκοβίτσε (τσεχικά: Městský fotbalový klub Vítkovice) είναι τσεχική επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 1919 ως ΦΚ Βιτκοβίτσε στο Βιτκοβίτσε της Οστράβας και μετά την πτώχευση του συλλόγου το 2011 μετονομάστηκε σε ΜΦΚ Βιτκοβίτσε. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Τσεχίας, την κορυφαία κατηγορία του τσεχικού ποδοσφαίρου. Ήταν πρωταθλήτρια μία φορά στο ενιαίο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας, τη σεζόν 1985-86.

 Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας (πρώτη κατηγορία) : 1985–86 Πρωτάθλημα Μοραβίας-Σιλεσίας (τρίτη κατηγορία) : 1995–96 1919 - SK Slavoj Vítkovice 1922 - SK Vítkovice 1923 - SSK Vítkovice 1937 - SK Železárny Vítkovice 1939 - ČSK Vítkovice 1945 - SK Vítkovice Železárny 1948 - Sokol Vítkovice Železárny 1953 - Baník Vítkovice 1957 - TJ VŽKG Ostrava 1979 - TJ Vítkovice 1992 - SSK Vítkovice 1993 - FC Vítkovice Kovkor 1994 - συγχώνευση με την Kovona Karviná => FC Karviná-Vítkovice 1995 - split => FC Vítkovice 2012 - MFK Vítkovice Επίσημος ιστότοπος (τσεχικά)
Τοξοβολία

Η τοξοβολία είναι η δεξιότητα / πρακτική της χρήσης ενός τόξου για την εκτόξευση βελών. Ιστορικά η τοξοβολία εμφανίζεται στην ύστερη Παλαιολιθική εποχή. Η τοξοβολία είναι παράλληλα ένα ολυμπιακό άθλημα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες τόξων, τα ολυμπιακά και τα σύνθετα τόξα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες λαμβάνουν μέρος μόνο οι αθλητές που αγωνίζονται με ολυμπιακό τόξο . Ο κάθε αθλητής εντάσσεται σε μια κατηγορία ανάλογα με την ηλικία του. Η απόσταση στην οποία διαγωνίζονται οι αθλητές αλλάζει ανάλογα με το είδος του αγώνα και την κατηγορία στην οποία εντάσσεται ο κάθε αθλητής. Για παράδειγμα, στους ολυμπιακούς αγώνες η επίσημη απόσταση είναι τα εβδομήντα μέτρα. Οι επίσημες αποστάσεις για την κατηγορία γυναικών είναι 70m - 60m - 50m - 30m. Για την κατηγορία αντρών είναι 90m - 70m - 50m - 30m. Ο στόχος στον οποίο καρφώνεται το βέλος αποτελείται από δέκα κύκλους, πέντε διαφορετικών χρωμάτων (κίτρινο, κόκκινο, μπλε, μαύρο, άσπρο) από μέσα προς τα έξω. Κάθε κύκλος αντιπροσωπεύει και ένα αριθμό βαθμών.

 Υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να υποστηριχθεί το επιχείρημα οτι οι Μινωϊτες όσο και οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν σε εκτεταμένη βάση σύνθετα τόξα, φτιαγμένα απο ξύλο , κέρατο και τένοντες ήδη απο την δεύτερη χιλιετία π.Χ. Η τοξοβολία στους επόμενους 3 αιώνες έπειτα απο την πτώση των ανακτορικών βασιλείων παρουσιάζει μια καμπή στην ηπειρωτική Ελλάδα και μόνο στην Κρήτη υπάρχουν δείγματα για την εκτεταμένη χρηση της με βάση τον μεγάλο αριθμό αιχμών βελών που εχουν βρεθει στο νησί και αντιστοιχούν σε εκείνη την περίοδο. Στην Αρχαϊκή και Κλασσική περίοδο οι Ελληνικοι στρατοί εντάσσουν συστηματικά μονάδες τοξοτών στις Οπλιτικές φάλαγγες και η μαχητική τοξοβολία παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ποικιλομορφία τακτικών εμπλοκής, μεθόδων τόξευσης, και εξοπλιστικών καινοτομιών. Ενα σώμα στρατού χωρίς την υποστήριξη τοξοτών ειναι ευάλωτο στο αντίπαλο ιππικο και ψιλούς γι΄ αυτό και η παρενταγμενη παρουσία τοξοτών ηταν επιβεβλημένη κυρίως στις Κλασσικές φάλαγγες. Στην Ελληνιστική Εποχή οι μονάδες των τοξοτών λειτουργούν σαν ενιαίο Σώμα και όχι παρενταγμένοι μέσα στην φάλαγγα. Διοικούνται μόνιμα απο τον επιχειρησιακό διοικητή τους ο οποίος τιτλοφορείται "τόξαρχος", η θεση του οποίου χηρεύει τρείς φορές μεσα σε δύο χρόνια στο στρατό του Αλεξάνδρου.
Παύλος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου (1882-1904)

Ο Παύλος-Φρειδερίκος, γερμ. Paul-Friedrich (12 Μαΐου 1882 - 21 Μαΐου 1904) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Παύλου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Μαρίας, κόρης του Χούγκο πρίγκιπα του Βίντις-Γκρετς. Το 1904 απεβίωσε στο Κηλ/Κίελο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 22 ετών. Huberty, Michel; Giraud, Alain; Magdelaine, F.B. L'Allemagne Dynastique, Tome VI: Bade-Mecklembourg. pp. 233, 239. ISBN 978-2-901138-06-8.