IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αυτοκράτορας Τακακούρα

Ο Αυτοκράτορας Τακακούρα (高倉天皇, Takakura-tennō, 20 Σεπτεμβρίου 1161 – 30 Ιανουαρίου 1181) ήταν ο 80ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1168 ως το 1180.

 Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν Noριχίτo-σιννό (憲仁親王). Ήταν επίσης γνωστός ως Noμπουχίτ-σιννό. Ο Tακακούρα ήταν ο τέταρτος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Σιρακάβα, και επομένως θείος του προκατόχου του, Αυτοκράτορα Ροκουτζό. Η μητέρα του ήταν η χήρα αυτοκράτειρα Tάιρα νo Σιγκέκo, η μικρότερη αδελφή τής Τάιρα νo Toκίκo, παλλακίδα τηούTάιρα νo Kιγιομόρι. Η σύζυγός του αυτοκράτειρα ήταν η Tάιρα νο Τοκούκo (αργότερα χήρα αυτοκράτειρα Kενρέι), η αντιβασίλισσα του Tάιρα νο Κιγιομόρι, και επομένως πρώτη του εξαδέλφη (καθώς η μητέρα του και η μητέρα της Toκούκo ήταν αδελφές). Αν και ο Τακακούρα ενθρονίστηκε επίσημα, η πραγματικότητα ήταν ότι οι κυβερνητικές υποθέσεις ελέγχονταν από τον πατέρα του και τον πεθερό του. Ο Τακακούρα είχε τις δικές του απόψεις για τον ρόλο του Αυτοκράτορα. Λέγεται ότι έγραψε: «Ο Αυτοκράτορας είναι ένα πλοίο. Η βάση του είναι το νερό. Το νερό επιτρέπει σε ένα πλοίο να επιπλέει καλά, αλλά μερικές φορές το σκάφος ανατρέπεται από αυτό. Οι υπήκοοί του μπορούν να συντηρήσουν καλά έναν Αυτοκράτορα, αλλά μερικές φορές τον ανατρέπουν» Ο πρώην αυτοκράτορας Γκο-Σιρακάουα άσκησε τις εξουσίες, που συνοδευόταν από τα καλά καθιερωμένα πρότυπα της μοναστηριακής κυριαρχίας. Ο Tάιρα νο Κιγιομόρι, ο οποίος ήταν ο πατέρας της αυτοκράτειρας, έκανε ό,τι ήθελε ως de facto αντιβασιλιάς. Λίγο μετά τη γέννηση τού γιου τού αυτοκράτορα Tακακούρα, του πρίγκιπα Toκιχίτo, πιέστηκε να παραιτηθεί. Το νήπιο ενός έτους θα γινόταν ο Αυτοκράτορας Αντόκου. Ο Tακακούρα είναι ο "αυτοκρατορικός εστεμμένος" της γης Aκατσουράι, εμπνευσμένης από την Ιαπωνία, στο Βιβλίο 6: "Οι ηγεμόνες του Ανατέλλοντος Ηλίου" στη σειρά βιβλίων περιπέτειας Μυθικές Χώρες. Παρουσιάζεται ως ένας νεαρός άνδρας με λίγη πραγματική δύναμη, καθώς βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια του καγκελαρίου του, «κυρίου Κιγιομόρι». Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας Αυτοκρατορική λατρεία Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, επιμ. (1979). Gukanshō: Το μέλλον και το παρελθόν. Berkeley: University of California Press.(ISBN 978-0-520-03460-0)ISBN 978-0-520-03460-0 ; OCLC 251325323 Helmolt, Hans Ferdinand και James Bryce Bryce. (1907). The World's History: A Survey of Man's Progress. Τομ. 2. Λονδίνο: William Heinemann. OCLC 20279012 Kitagawa, Hiroshi and Burce T. Tsuchida, επιμ. (1975). The Tale of the Heike. Τόκιο: University of Tokyo Press.(ISBN 0-86008-128-1)ISBN 0-86008-128-1 OCLC 164803926 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon . (1959). Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας. Κιότο: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran ; ou, Annales des empereurs du Japon. Παρίσι: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 Varley, Η. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. Νέα Υόρκη: Columbia University Press.(ISBN 978-0-231-04940-5)ISBN 978-0-231-04940-5 ; OCLC 59145842
Άγρια Μεραρχία

Η Αυτόχθων Έφιππη Μεραρχία Καυκάσου (Ρωσικά:Кавказская туземная конная дивизия), ή Άγρια Μεραρχία (Ρωσικά: Дикая дивизия) ήταν μεραρχία ιππικού του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού, που σχηματίστηκε το 1914. Αποτελείτο από εθελοντές από την Τσετσενία, Ινγκουσετία, Καρατσάι, Κιρκασία, Καμπάρντα, Αζερμπαϊτζάν, Νταγκεστάν και κάποιους από Οσετία, Αρμενία, Γεωργία, Αμπχαζία, Αντιάρα. Πήρε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διοικούμενη από Ρώσο στρατηγό, τον Μέγα Δούκα Μιχαήλ Αλεξανδρόβιτς Ροναμόφ, αδελφό του Τσάρου Νικολάου Β΄.Κατά την Ρωσική Επανάσταση του 1917 η Άγρια Μεραρχία παρέμεινε πιστή στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση. Η μεραρχία διαλύθηκε το 1918.

 Με διαταγή του Στρατηγού Αλεξάντρ Κρίμοφ, διοικητής του 3ου Σώματος Ιππικού, ο διοικητής της μεραρχίας Στρατηγός Ντμίτρι Μπαγκράτιον και οι αξιωματικοί του αντέδρασαν στην υποτιθέμενη εξέγερση από Γερμανούς πράκτορες στην Πετρούπολη με μετεγκατάσταση από το μέτωπο του πολέμου στην Πετρούπολη κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος Κορνίλοφ. Ωστόσο, οι Μουσουλμάνοι εκπρόσωποι του Σοβιέτ της Πετρούπολης, εικονικά μέλη της Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης, έφθασαν στην Μεραρχία κατευθείαν από την πρωτεύουσα και όχι μόνο διέλυσαν τις φήμες για εξέγερση, αλλά απόδειξαν με έγγραφα ότι ο ίδιος ο Στρατηγός Κορνίλοφ ήταν ένας στασιαστής που οδηγεί τα στρατεύματά του κατά της κυβέρνησης. Ανάμεσα σε αυτούς τους αντιπροσώπους ήταν κάποιοι γνωστοί Μουσουλμάνοι, όπως ο εγγονός του Ιμάμ Σαμίλ. Γι’ αυτό τον λόγο δεν συνελήφθησαν, μια απόφαση που ήταν ενάντια στις επιθυμίες των αξιωματικών του Κρίμοβ. Μια τέτοια σύλληψη θα ήταν παραβίαση των εθίμων φιλοξενίας της Τσετσενίας και του Νταγκεστάν. Αδυνατώντας να εκτελέσει την διαταγή, ο διοικητής της μεραρχίας Κρίμοβ αυτοκτόνησε.
426 Ιππών

Η Ιππών (Hippo) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,42. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την πόλη Ιππώνα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στη Β. Αφρική.

 Η διάμετρος της Ιππώνος υπολογίσθηκε σε 127,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,15 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι F, ενώ το άλβεδό της είναι 0,047 (από δεδομένα του IRAS). Η Ιππών περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χασάν Σας

Ο Χασάν Γκιοκχάν Σας (γεννημένος στις 1 Αυγούστου 1976) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, ο οποίος εργάζεται ως βοηθός προπονητή για λογαριασμό της Γαλατασαράι, μαζί με τον, επίσης βοηθό προπονητή, Ουμίτ Νταβάλα και τον προπονητή Φατίχ Τερίμ. Είναι περισσότερο γνωστός για την παρουσία του με τα χρώματα της Γαλατασαράι, καθώς και για τις εμφανίσεις του με την Εθνική Τουρκίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002, όπου και ψηφίστηκε ως μέλος της Καλύτερης Ενδεκάδας της διοργάνωσης. Τόσο σε συλλογικό όσο και σε επίπεδο εθνικών ομάδων, αγωνιζόταν ως χαφ, με ιδιαίτερη επιτυχία.

 Γεννημένος στο Καρατάς της Επαρχίας Αδάνων, ο Χασάν ξεκίνησε τη συλλογική του καριέρα από την Άνκαραγκιουτζου το 1995. Το 1998, ο Χασάν υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Γαλατασαράι, έναντι ποσού της τάξεως των $4,4 εκατομμυρίων, ωστόσο σχεδόν αμέσως μετά τη μεταγραφή του, τιμωρήθηκε με ποινή αποκλεισμού από το ποδόσφαιρο για διάστημα έξι μηνών αφότου βρέθηκε θετικός στη χρήση της απαγορευμένης ουσίας φαινυλοπροπανολαμίνης. Ο παίκτης επέστρεψε δριμύτερος στην ενεργό δράση μετά το πέρας της περιόδου τιμωρίας του, καθώς απέκτησε θέση βασικού στην ομάδα της Γαλατασαράι για τη σεζόν 1999-2000, στη διάρκεια της οποίας ο σύλλογος κατέκτησε, για πρώτη φορά στην ιστορία του τουρκικού ποδοσφαίρου, σημαντική ευρωπαϊκή διοργάνωση. Συγκεκριμένα, η Γαλατασαράι κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 2000, επικρατώντας της Άρσεναλ σε έναν αμφίρροπο τελικό, ενώ στη συνέχεια κατέκτησε το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ του 2000. Για τη διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2000-01, ο Χασάν πραγματοποίησε συνολικά 12 εμφανίσεις με τα χρώματα της Γαλατασαράι. Επίσης, κατάφερε να σημειώσει τέρματα απέναντι σε ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η ΑΚ Μίλαν, καθώς και, σε επίπεδο εθνικών ομάδων, απέναντι στη Βραζιλία, στα πλαίσια της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2002. Αφότου ο ίδιος καθιερώθηκε ως σημαντικός παίκτης, τόσο σε συλλογικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, ομάδες όπως οι Μίλαν, Άρσεναλ και Ναντ εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την απόκτησή του, ωστόσο, τελικώς, δεν ήταν δυνατό να επέλθει συμφωνία. Με το τέλος της σεζόν 2008-09, έγινε γνωστό πως η Γαλατασαράι δεν θα προχωρούσε σε ανανέωση του συμβολαίου του, ενώ αφότου απέρριψε σειρά οικονομικά συμφερόντων προτάσεων προκειμένου να αγωνιστεί στο Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, ο Χασάν ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ο Χασάν πραγματοποίησε συνολικά 40 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Τουρκίας από το 1998 έως το 2006. Γαλατασαράι Τουρκικό Πρωτάθλημα: 5 (1998-99, 1999-00, 2001-02, 2005-06, 2007-08) Κύπελλο Τουρκίας: 3 (1998–99, 1999–00, 2004-05) TSYD Kupası: 2 (1998–99, 1999–00) Σούπερ Καπ Τουρκίας: 1 (2008) Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 1 (2000) ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1 (2000) Τουρκία Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002: 3η θέσηΑτομικές Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002: Καλύτερη Ενδεκάδα Παντρεύτηκε τη Σιμπέλ Γιαλτσίν στις 29 Ιουνίου 2003. Χώρισαν τον Φεβρουάριο του 2014. Το ζεύγος είχε δύο παιδιά. (Αγγλικά) Χασάν Σας – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Χασάν Σας στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Γκρίζες Ζώνες

Η έκφραση Γκρίζες Ζώνες είναι μονομερής όρος της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που περιγράφει ύδατα και νησίδες του Αιγαίου όπου η Τουρκία αμφισβητεί την παραδεδεγμένη κυριαρχία της Ελλάδος. Ο όρος όμως αυτός και οι σχετικές διεκδικήσεις δεν έχουν νομική υπόσταση. Τούτο έχει ως συνέπεια να θεωρούνται εκ μέρους της Ελλάδας ως μια επεκτατική κίνηση της Τουρκίας στο Αιγαίο. Τα υπάρχοντα σύνορα στο Αιγαίο, επισημαίνει η ελληνική πλευρά, απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και αρχές, τις οποίες η Τουρκία οφείλει να σεβαστεί. Στις εν λόγω περιοχές του Αιγαίου, κατά την Τουρκία, η κυριότητα τους δεν είναι ξεκάθαρη. Αν και ο όρος δεν έχει βρει ανταπόκριση σε κάποιον επίσημο διεθνή οργανισμό, χρησιμοποιείται συχνά από την τουρκική πλευρά για την αιτιολόγηση ή περιγραφή διεκδικήσεών της σε ελληνικές παραμεθόριες περιοχές.

 Από τα μέσα της δεκαετίας του 90', οι τουρκικές αρχές έθεσαν αρκετές βραχονησίδες και νησίδες καθώς και τις μεταξύ αυτών θαλάσσιες περιοχές υπό τις γκρίζες ζώνες που θεωρούν προέκταση του εδάφους τους. Και οι δύο χώρες επικαλούνται χάρτες δικούς τους και άλλων χωρών καθώς και συνθήκες, για να αποδείξουν η μεν Ελλάδα το αβάσιμο της αμφισβήτησης, η δε Τουρκία την νομιμότητα της απαίτησής της. Η Ελλάδα σήμερα αξιώνει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 Ναυτικά Μίλια, δικαίωμα που κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο. Ένας βασικός παράγοντας για την αστάθεια στο Αιγαίο είναι το τουρκικό casus belli, σε περίπτωση που η Ελλάδα αξιώσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 Ναυτικά Μίλια που είναι δικαίωμα από το Διεθνές Δίκαιο. Το 1982 ψηφίστηκε η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που περιελάμβανε την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων στα 12 Ναυτικά Μίλια από την κοντινότερη ξηρά, την στιγμή που η Ελλάδα θεωρούσε χωρικά ύδατα της τα 6 ΝΜ. Μετά την υπερψήφιση της σύμβασης από τη διεθνή κοινότητα, η Τουρκία δήλωσε πως θεωρεί αιτία πολέμου την εν λόγω επέκταση αν την υιοθετούσε η Ελλάδα. Έκτοτε είναι πάγια θέση της Τουρκίας. Το θέμα πήρε διαστάσεις στις 8 Ιουνίου 1995, όταν η Τουρκική Εθνοσυνέλευση εξουσιοδότησε την Τουρκική Κυβέρνηση να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών, για την αξίωση της Ελλάδας να υιοθετήσει τον νόμο του Διεθνούς Δικαίου. Το 2001 υπήρξε μία αιφνιδιαστική πρόταση ενός πρώην αρχηγού του Τουρκικού Ναυτικού, που δήλωνε πως επίκειται κατάργηση της Τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου, είδηση η οποία διαψεύστηκε από τον τότε Τούρκο πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετζεβίτ και αρχηγό ΓΕΕΘΑ Χουσεϊν Κιβρίκογλου. Η Τουρκική Στρατιά Αιγαίου καταργήθηκε στις 30 Αυγούστου του 2006, και συγχωνεύτηκε στην 4η Τουρκική Στρατιά. Το 2002 η Τουρκία δεσμεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για μη επίθεση εναντίον της Ελλάδας, δέσμευση που δεν έχει δοθεί και στην Ελλάδα, προκαλώντας σύγχυση στις σχέσεις Τουρκίας - Ελλάδας. Αιγαίο πέλαγος Ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα Ερευνητική επιχείρηση του Ορούτς Ρέις ΦΑΚΕΛΟΣ: To ιστορικό του περίφημου Casus Belli στο Αιγαίο
Μιχαήλ Κωσταράκος

Ο Μιχαήλ Κωσταράκος ( Φεβρουάριος 1956 - 2 Ιουνίου 2023) ήταν Έλληνας εν αποστρατεία Στρατηγός του Πυροβολικού, πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικoύ Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

 Γεννήθηκε το 1956 στη Θεσσαλονίκη, αλλά κατάγεται από τη Μάνη (Κότρωνας Λακωνίας). Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1974 και αποφοίτησε ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού το 1978. Παρακολούθησε όλα τα εθνικά σχολεία του Πυροβολικού Μάχης και Α/Α Πυροβολικού καθώς επίσης και την Ανώτατη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης. Παρακολούθησε σχολεία του Α/Α συστήματος Κ/Β HAWK στις ΗΠΑ (Fort Bliss, TX) και στο Βέλγιο (NPC, Glons). Kατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει υπηρετήσει σε διάφορες Μονάδες Πυροβολικού και Κ/Β HAWK καθώς επίσης και σε θέσεις εθνικών και διεθνών Επιτελείων. Υπηρέτησε στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στα Τμήματα Πληροφοριών (Intelligence) και Τρεχουσών Επιχειρήσεων (Cur Ops) αντίστοιχα. Διετέλεσε Διοικητής της 117 ΜΠΠ, της 181 ΜΚ/Β HAWK, της 96 ΑΔΤΕ στη Χίο και της XII Μ/Κ ΜΠ «ΕΒΡΟΣ». Υπηρέτησε σαν Διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου του Αρχηγού ΓΕΣ Κωνσταντίνου Παναγιωτάκη (1999-2001), Διευθυντής Επιτελείου και Βοηθός Επιτελάρχη στο Γ΄ΣΣ/NDC-GR, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων (JOC DIR) της KFOR στο Κόσοβο, Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΓΕΣ, Διευθυντής της ΔΕΠΙΧ/ΓΕΣ, Διευθυντής Α΄ Κλάδου του ΓΕΣ και Διοικητής Γ΄ΣΣ/NDC-GR. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών. Είναι κάτοχος πτυχίων αγγλικής και γαλλικής γλώσσας. Έχει τιμηθεί με τα κάτωθι παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄Τάξεως Διαμνημόνευση Αρχηγίας Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Αστέρας Αξίας και Τιμής Διαμνημόνευση Αξίας και Τιμής Διαμνημόνευση Ηγεσίας Σχηματισμού- Μεγάλης μονάδος Α΄ Τάξεως Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α΄ Τάξεως Διαμνημόνευση Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Α΄ Τάξεως Διαμνημόνευση Ειρηνευτικών Αποστολών Αναμνηστικό μετάλλιο ΝΑΤΟ για τα Βαλκάνια (non Article 5)Την 1η Νοεμβρίου 2011, κατόπιν σχετικής απόφασης του ΚΥΣΕΑ, προήχθη στο βαθμό του Στρατηγού και ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης.Στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 αποστρατεύθηκε αποκτώντας τον τίτλο του επίτιμου Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης. Αυθημερόν ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία προκειμένου να αναλάβει στις 6 Νοεμβρίου 2015 για τα επόμενα 3 χρόνια την προεδρία της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Ο Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος ήταν νυμφευμένος με την Αικατερίνη Σγουρού και είχαν αποκτήσει δύο κόρες, την Άσπα και την Αγνή. Απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 67 ετών
Υποθερμιδική δίαιτα

Υποθερμιδική ή ολιγοθερμιδική δίαιτα λέγεται μια δίαιτα στην οποία καταναλώνεται μικρότερη ποσότητα τροφής από την απαραίτητη για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του οργανισμού. Στις ολιγοθερμιδικές δίαιτες οι μερίδες είναι μικρότερες ώστε ημερησίως υπολογίζεται ότι αποδίδουν συνολικά 500-1000 διατροφικές θερμίδες λιγότερο. Μια δίαιτα ονομάζεται αυστηρά υποθερμιδική δίαιτα, όταν η συνολική ενεργειακή απόδοση της υπολογίζεται σε λιγότερο από 800 θερμίδες ημερησίως.Οι υποθερμιδικές δίαιτες προτείνονται συνήθως ως δίαιτες αδυνατίσματος, κυρίως επειδή είναι απλές. Η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. (FDA) για τον έλεγχο φαρμάκων αδυνατίσματος συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων με τα αποτελέσματα υποθερμιδικών διαιτών.

 Οι υποθερμιδικές δίαιτες θεωρούν ότι προκαλείται απώλεια βάρους με βάση τους νόμους της θερμοδυναμικής και συγκεκριμένα τον πρώτο θερμοδυναμικό νόμο και την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Ο Γουίλμπουρ Όλιν Ατγουώτερ προσδιόρισε ότι η καύση ενός γραμμαρίου καθαρού λίπους αποδίδει περίπου 9 θερμίδες. Οι υποθερμιδικές δίαιτες υποστηρίζουν ότι, εφόσον με μαθηματικό υπολογισμό προκύπτει ότι 1 κιλό λίπους με καύση αποδίδει περίπου 7000 θερμίδες, για να χάσει κάποιος 1 κιλό σωματικού λίπους πρέπει η τροφή που προσλαμβάνει να αποδίδει ενέργεια περίπου 7000 θερμίδες λιγότερο, δηλαδή περίπου 500 θερμίδες λιγότερο ανά ημέρα για περίπου μισό κιλό σωματικού λίπους την εβδομάδα και περίπου 1000 θερμίδες λιγότερο ανά ημέρα για περίπου 1 κιλό σωματικού λίπους την εβδομάδα.Ωστόσο, έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι άτομα που η τροφή τους αποδίδει περισσότερη ενέργεια από άτομα που ακολουθούν υποθερμιδική δίαιτα έχουν μεγαλύτερη απώλεια βάρους. Η εξήγηση είναι ότι η παραπάνω εξίσωση δε λαμβάνει υπόψιν το δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο. Η εφαρμογή του πρώτου θερμοδυναμικού νόμου σε ζωντανούς οργανισμούς δεν είναι απλή. Η εξίσωση που περιγράφει τον πρώτο θερμοδυναμικό νόμο (Q = ΔU + W) ισχύει μόνο για κλειστά συστήματα που βρίσκονται κοντά σε ισορροπία και δεν πραγματοποιούν χημικές αντιδράσεις. Αν μπορεί να ανταλλάσσεται ύλη μεταξύ του συστήματος και του περιβάλλοντος, τότε το σύστημα είναι ανοιχτό. Στην πραγματικότητα, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί είναι ανοικτά συστήματα, τα οποία απέχουν πολύ από κατάσταση ισορροπίας. Για την ερμηνεία τους πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν και οι ενεργειακές απώλειες, όπως περιγράφονται από τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο. Είναι πιθανό να υπάρξουν απώλειες λιπώδους ιστού πριν να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας ή να παρατηρηθεί αλλαγή σύστασης των πρωτεϊνών, με αποτέλεσμα η κατανάλωση τροφής να απαιτεί παραπάνω ενέργεια από τον οργανισμό. Θερμίδα
Ασιατικός δεντροβάτραχος

Ο Ασιατικός δεντροβάτραχος, Hyla orientalis Bedriaga, 1890 είναι ένα είδος μικρού βατράχου της οικογένειας Hylidae, που απαντάται στην Ευρώπη και την Ασία. Βάσει πρόσφατων γενετικών μελετών έγινε η αναγωγή του, καθώς προηγουμένως ήταν γνωστός ως υποείδος του Ευρωπαϊκού δεντροβάτραχου, H. arborea.

 Οι Ασιατικοί δεντροβάτραχοι, όπως και οι Ευρωπαϊκοί, είναι μικροί, με τα αρσενικά να κυμαίνονται μεταξύ 32-43mm και τα θηλυκά μεταξύ 40-50mm σε ολικό μήκος. Συνήθως είναι πράσινοι, αλλά μπορεί να έχουν και γκρι χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία ή τη διάθεσή τους. Τα θηλυκά έχουν λευκό λαιμό, ενώ τα αρσενικά έχουν χρυσό-καφέ λαιμό, με διπλωμένους του φωνητικούς σάκους τους. Απαντάται στην Ανατολική Ευρώπη, ανατολικά των Καρπάθιων και νότια έως την Ανατολική Θράκη. Επίσης, εντοπίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της Ανατολίας, το Β. Ιράν, τη χερσόνησο της Κριμαίας. Στην Ελλάδα απαντάται στο ανατολικό τμήμα της Θράκης και στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Σάμος, Χίος, Λέσβος, Ρόδος, Κως).
Δήμος Αροανίας

Ο Δήμος Αροανίας ήταν Δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Κατά το χρονικό διάστημα 1998 - 2008 έδρα του Δήμου ήταν η Ψωφίδα οπότε και η έδρα του Δήμου μεταφέρθηκε στον οικισμό Τριπόταμα.

 Ο Δήμος Αροανίας είχε ξανασυσταθεί το 1835 μέχρι το 1912 με μικρή διαφορά στην σύσταση του. Στον "Καποδιστριακό" Δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω Δημοτικά Διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Ψωφίδος [ 343 ] η Ψωφίς [ 33 ] τα Άνω Τριπόταμα [ 77 ] η Άνω Ψωφίς [ 23 ] η Βασιλική [ 18 ] τα Κάτω Τριπόταμα [ 106 ] τα Τριπόταμα [ 86 ] Δ.δ. Αγραμπέλων [ 74 ] η Πλατανίτσα [ 32 ] τα Αγράμπελα [ 42 ] Δ.δ. Αγριδίου -- το Αγρίδιον [ 89 ] Δ.δ. Αλεσταίνης -- η Αλέσταινα [ 27 ] Δ.δ. Αναστάσεως [ 89 ] η Ανάστασις [ 84 ] η Μονή Αγίων Θεοδώρων [ 5 ] Δ.δ. Αροανίας -- η Αροανία [ 63 ] Δ.δ. Δεσινού -- το Δεσινόν [ 10 ] Δ.δ. Καμενιάνων [ 105 ] οι Καμενιάνοι [ 80 ] το Δροβολοβόν [ 25 ] Δ.δ. Λεχουρίου [ 272 ] το Λεχούριον [ 152 ] η Κερασέα [ 105 ] το Σέλλιον [ 15 ] Δ.δ. Λιβαρτζίου [ 335 ] το Λιβάρτζιον [ 249 ] το Λιβάδιον [ 29 ] το Λιβαρτζινόν [ 57 ] Δ.δ. Πλάκας -- η Πλάκα [ 137 ] Δ.δ. Σειρών [ 328 ] αι Σειραί [ 73 ] οι Άγιοι Θεόδωροι [ 25 ] ο Άγιος Γεώργιος [ 95 ] τα Θωμαίικα [ 60 ] η Κρήνη [ 75 ] Παλαιότερος Δήμος Αροανίας Στεφανόπουλος: 1907 - ;Καποδιστριακός Δήμος Αροανίας Λεωνίδας Βασιλόπουλος: 1998 - 2002 Ιωάννης Φιλιππόπουλος: 2002 - 2010 Στον πρώην Δήμο υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας Ψωφίδος και της αρχαίας Πάου, οι Μονές Αγίας Τριάδος, Αγίων Θεοδώρων, Φανερωμένης και Πορετσού, καθώς και ο Πλάτανος του Παυσανία. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906, σελ. 205-217. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Δήμος Αροανίας. erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αροανίας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αροανείας (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017. Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Αροανίας Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Δήμος Αροανίας. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016.
Μπρίσμπεϊν

Το Μπρίσμπεϊν ή Βρισβάνη (αγγλικά: Brisbane‎, προφορά στα Αγγλικά: [/ˈbrɪzbən/]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλιανής πολιτείας του Κουίνσλαντ, καθώς και η τρίτη μεγαλύτερη της χώρας με πληθυσμό, βάση της απογραφή του 2016, με 2.360.241 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται πάνω στον Ποταμό Μπρίσμπεϊν,κοντά στις ακτές του Ειρηνικού και πήρε το όνομά του από τον Σερ Τόμας Μπρίσμπεϊν, διοικητή της Νέας Νότιας Ουαλίας.

 Η περιοχή κατοικήθηκε αρχικά από Αβορίγινες, οι οποίοι ονόμαζαν την περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Μπρίσμπεϊν ως Μιαν-τζιν, που σημαίνει «περιοχή που μοιάζει με ακίδα». Μετά τον ευρωπαϊκό αποικισμό κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, χτίστηκε στην περιοχή μια φυλακή, πριν ακόμα γίνει οικισμός. Κατά τον 19ο αιώνα, το Μπρίσμπεϊν έγινε οικισμός, ενώ στις 6 Ιουνίου 1859 δημιουργήθηκε η πολιτεία του Κουίνσλαντ, που είχε ως πρωτεύουσα το Μπρίσμπεϊν. Το 1930 ήταν μια σημαντική χρονιά για το Μπρίσμπεϊν, καθώς δημιουργήθηκαν πολλά δημόσια έργα, όπως η Γέφυρα Στόρι, το Δημαρχείο του Μπρίσμπεϊν και ο Ναός της Ανάμνησης, που είναι το κυριότερο μνημείο του πολέμου στην πόλη. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μπρίσμπεϊν ήταν κέντρο της προετοιμασίας των Συμμαχικών δυνάμεων. Το 1942 διεξήχθησαν επεισόδια μεταξύ Αμερικανών στρατιωτών και Αυστραλών πολιτών, που έγιναν γνωστά ως η Μάχη του Μπρίσμπεϊν. Το 1974 υπήρξαν σοβαρές ζημιές από πλημμύρες. Το 1982 το Μπρίσμπεϊν φιλοξένησε τους Αγώνες της Κοινοπολιτείας και το 1988 τη Διεθνή Έκθεση. Το 2032 θα φιλοξενήσει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Η πόλη παρουσιάζει μία εντελώς τυπική βρετανική διάρθρωση, με ένα κέντρο μεγάλης εμπορικής κίνησης και γύρω του πολλές εκτεταμένες συνοικίες. Άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως ως λιμάνι εξαγωγής μεταλλευμάτων της ενδοχώρας της. Ακόμα και σήμερα αποτελεί σημαντικό λιμενικό κέντρο, αλλά η γειτνίαση ανθρακωρυχείων έδωσε μεγάλη ώθηση στις βιομηχανίες, με κυριότερες τη χαλυβουργία, τη μηχανουργία και τα είδη διατροφής. Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Καοσιούνγκ, Ταϊβάν Κόμπε, Ιαπωνία Ντέτζον, Νότια Κορέα Σεμαράνγκ, Ινδονησία Σενζέν, Κίνα Τσονγκίνγκ, Κίνα Χαϊντεραμπάντ, Ινδία Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία Κρατική Βιβλιοθήκη της Κουίνσλαντ Μπρίσμπεϊν στο Curlie
Φίρμος (σφετεριστής του 3ου αι.)

Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, ο Φίρμος Α΄, λατιν.: Firmus, (απεβ. το 273) ήταν σφετεριστής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυρηλιανού. Οι αντιφατικές αφηγήσεις για τη ζωή του και τού ίδιου ως ανθρώπου θεωρούνται μία πλήρης κατασκευή, βασισμένη ίσως στον μεταγενέστερο Φίρμο Β΄.

 Σύμφωνα με την Historia Augusta ("Firmus"), ο Φίρμος ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλο πλούτο. Είχε το σπίτι του εξοπλισμένο με τετράγωνα φύλλα γυαλιού και είχε μία τεράστια βιβλιοθήκη. Οι εμπορικές του σχέσεις περιελάμβαναν τους Bλεμμύες, τους Σαρακηνούς και την Ινδία. Είχε δύο χαυλιόδοντες ελέφαντα, τους οποίους αργότερα ο Αυρηλιανός κράτησε για να χρησιμοποιήσει σε ένα άγαλμα στον Δία και τους οποίους τού έδωσε στην πραγματικότητα ως δώρο ο Καρίνος. Σωματικά, ο Φίρμος ήταν αξιοσημείωτος, όντας μεγαλόσωμος και πολύ δυνατός. Ο Φίρμος ήταν επίσης πολύ πότης και μπορούσε να φάει αρκετά. Η Ιστορία των Αυγούστων αναφέρει ότι κάποτε κατανάλωσε μία ολόκληρη στρουθοκάμηλο σε μία ημέρα, και μάλιστα κέρδισε έναν από τους σημαιοφόρους και τους διαβόητους πότες του Aυρηλιανού σε έναν διαγωνισμό ποτού, πίνοντας δύο κουβάδες κρασί ενώ παρέμεινε εντελώς νηφάλτος. Η σημασία και η απειλή της εξέγερσης τού Φίρμου σχετίζεται με τη διακοπή της προμήθειας των αιγυπτιακών σιτηρών στη Ρώμη. "Firmus Saturninus Proclus et Bonosus" 3-6, Historia Augusta "Aurelianus" xxxii.2-3, Historia Augusta Ζώσιμος ι.61.1 "Firmus", sv "Aurelian", τοποθεσία De Imperatoribus Romanis
Χέραρντ Χόρενμπαουτ

Ο Χέραρντ Χόρενμπαουτ (φλαμανδικά: Gerard Horenbout (περ. 1465 - 1541) ήταν Φλαμανδός μικρογράφος, όψιμο παράδειγμα των πρώιμων Φλαμανδών ζωγράφων. Είναι πιθανόν ο «Δάσκαλος του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας».

 Ο Χόρενμπαουτ έζησε και εργάστηκε στη Γάνδη και είναι ιδιαίτερα γνωστός ως εικονογράφος χειρογράφων. Ζωγράφισε επίσης σε γυαλί, δημιούργησε ταπισερί, σχέδια για κεντήματα και πίνακες σε πάνελ. Πρωτοαναφέρεται το 1487, όταν προσχώρησε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά (Συντεχνία των ζωγράφων) της Γάνδης. Νυμφεύτηκε την Μάργκαρετ Σφάντερς (Margaret Svanders) αμέσως μετά την προσχώρηση αυτή. Απέκτησαν έξι παιδιά, δύο από τα οποία, ο Λούκας Χόρενμπαουτ και η Σουζάννα Χόρενμπαουτ (Susanna Horenbout) έγιναν επίσης καλλιτέχνες. Ο Λούκας, η Σουζάννα και ένας τουλάχιστον από τους δυο γιους του, Ελόι και Γιόρις, εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους ως ζωγράφοι.Είχε δύο τουλάχιστον μαθητευόμενους, έναν το 1498 και έναν το 1502. Το 1515 αναγορεύτηκε σε ζωγράφο της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας και, για μικρό χρονικό διάστημα, εργάστηκε επίσης στην αυλή του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. Τον επισκέφθηκε ο Άλμπρεχτ Ντύρερ το 1521, έχοντας αγοράσει χειρόγραφο εικονογραφημένο από τη θυγατέρα του Σουζάννα. Ο γιος του Λούκας έγινε επίσης πολύ γνωστός ζωγράφος.Η σύζυγός του Μάργκαρετ Σφάντερς ή φαν Σάουντερς απεβίωσε το 1529 και ο ίδιος κατασκεύασε τη μπρούτζινη πλάκα που βρέθηκε στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στο Φούλαμ του Λονδίνου.Απεβίωσε γύρω στα 1540 ή 1541. Μικρογραφίες στη "Σύνοψη" της Ελεωνόρας της Πορτογαλίας περ. 1500 Μικρογραφίες στο βιβλίο των Ωρών του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, μεταξύ 1502 και 1503 16 μικρογραφίες στο βιβλίο Ωρών των Σφόρτσα in the για λογαριασμό της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας, μεταξύ 1517 και 1520 (σήμερα βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη) Μικρογραφίες στη Σύνοψη των Γκριμάνι, πριν το 1520 Πορτρέτα των Lieven Van Pottelsberghe και Livina Van Steelant, περ. 1525, σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gerard Horenbout στο Wikimedia Commons
Γκαγκαούζοι στη Μολδαβία

Οι Γκαγκαούζοι είναι μία από τις μεγαλύτερες εθνικές μειονότητες στη Μολδαβία. Παρά τη σχετική μεταγενέστερη εγκατάστασή τους στο Μπουντζάκ στο πλαίσιο του ρωσικού αποικισμού της Βεσσαραβίας, στο έδαφος της μελλοντικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας, οι γκαγκαούζοι άρχισαν να εδραιώνονται πιο σταθερά. Οι αριθμοί τους δεν κατανέμονται ισοδύναμα σε όλη τη χώρα. Κατοικούν κυρίως στις νότιες περιοχές και αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού στην Αυτόνομη επαρχία της Γκαγκαουζίας. Οι Γκαγκαούζοι της Μολδαβίας ακολουθούν έναν κατά κύριο λόγο αγροτικό τρόπο ζωής.

 Το μερίδιο και η θέση τους στην εθνική σύνθεση της χώρας τείνει να αυξάνεται σταδιακά. Η σταδιακά αυξημένη αναλογία των Γαγκαούζων υπάρχει στην Γκαγκαουζία (83,8%), καθώς και στη γειτονική Επαρχία Ταρακλία (9,0%), κυρίως κατοικημένη από Βουλγάρους, η οποία έχει μια μακρά Γκαγκαουζική εθνοπολιτισμική επικοινωνία. Στην επαρχία Μπασαραμπιάσκα, το ποσοστό των Γκαγκαούζων είναι επίσης υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο (7,4%), αλλά εδώ μειώνεται σταδιακά. Επίσης στην επαρχία Καχούλ οι Γκαγκαούζοι αποτελούν το 2,7% του πληθυσμού. Σε άλλες περιοχές, το μερίδιό τους είναι μικρότερο του 1%. Εντός της Μολδαβίας, η μεταναστευτική δραστηριότητα των Γκαγκαούζων είναι χαμηλή: οι περισσότεροι μετανάστες, αν εγκαταλείψουν τις περιοχές κατοικίας τους, μεταναστεύουν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης εντός της χώρας και των παραμεθόριων περιοχών της Μολδαβίας και της Ουκρανίας, οι σύγχρονοι Γκαγκαούζοι σπανίως εισέρχονται σε διαεθνικούς γάμους και συνεπώς διατηρούν υψηλό βαθμό εθνικής σταθερότητας. Ωστόσο, στο πρόσφατο παρελθόν, η κατάσταση ήταν κάπως διαφορετική. Για παράδειγμα, στις αρχές του 20ού αιώνα ο λόγος των Γκαγκαούζων και των Βουλγάρων στον πληθυσμό του Κομράτ ήταν περίπου 2:1. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα των διαδικασιών αφομοίωσης και του υψηλότερου ποσοστού γεννήσεων των Γκαγκαούζων, μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα υπήρχε 1 Βούλγαρος ανά 14 Γκαγκαούζους. Η εθνοτική ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο λαών διατηρείται μόνο σε ορισμένα χωριά. Για πρακτικούς λόγους, οι κάτοικοι της Γκαγκαουζίας, κατά κανόνα, είναι πολύγλωσσοι και στην καθημερινή τους ζωή χρησιμοποιούν τόσο τα γκαγκαουζικά όσο και τα ρωσικά. Πολλοί μιλούν ρουμανικά.
Ναρουχίτο

Ο Ναρουχίτο (徳仁, Naruhito, 23 Φεβρουαρίου 1960) είναι ο 126ος και σημερινός Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο την 1η Μαΐου 2019 μετά την παραίτηση του πατέρα του Ακιχίτο.

 Γεννήθηκε σε ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο στα υπόγεια του Αυτοκρατορικού Παλατιού στο Τόκιο και είναι γιος του πρώην Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, Ακιχίτο και της Μιτσίκο Σόντα. Η μητέρα του δεν κατάγεται από αριστοκρατική οικογένεια, αλλά από την αστική τάξη της χώρας. Φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Γκακουσουίν και σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν. Εν συνεχεία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν. Είναι παντρεμένος με την Μασάκο Οουάντα. Η τελευταία έχει σπουδάσει στα Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, εγκατέλειψε όμως την σταδιοδρομία της στο διπλωματικό σώμα, προκειμένου να παντρευτεί τον Ναρουχίτο. Ο γάμος τους συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας, αφενός λόγω της ιδιότητας του Ναρουχίτο ως διαδόχου του θρόνου, αφετέρου λόγω των νεωτερισμών που συνόδευαν την επιλογή της Μασάκο ως νύφης. Ειδικότερα η Μασάκο θεωρείτο από τους παραδοσιακούς φιλομοναρχικούς ως υπερβολικά κοσμοπολίτισσα και εξωστρεφής, ενώ το γεγονός ότι είχε ήδη απορρίψει δύο προτάσεις γάμου από τον Ναρουχίτο για να επικεντρωθεί στην καριέρα της στο διπλωματικό σώμα, είχε δημιουργήσει ανάμεικτα συναισθήματα.Το 2000 ανακοινώθηκε, ότι απέβαλε, ενώ το 2001 γέννησε μια κόρη, την Πριγκίπισσα Άϊκο, γεγονός όμως που δημιούργησε έντονη ανησυχία στην κοινή γνώμη λόγω του συστήματος διαδοχής, το οποίο επιτρέπει μόνο σε άρρενα τέκνα να ανέλθουν στον αυτοκρατορικό θρόνο.Με αφορμή αυτό το γεγονός άρχισε να συζητείται η πιθανότητα αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας, έτσι ώστε να επιτρέπεται και η άνοδος στον θρόνο των θηλέων μελών της οικογένειας. Η πίεση της κοινής γνώμης και του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος για την γέννηση αρσενικού τέκνου, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις του ρόλου της και τη δυσκολία της να προσαρμοστεί στο αυστηρό πρωτόκολλο, την οδήγησαν σε αγχώδη διαταραχή, με τον σύζυγο της να κατηγορεί τους αξιωματούχους του Αυτοκρατορικού Οίκου -του κυβερνητικού, δηλαδή, γραφείου που είναι υπεύθυνο για θέματα που αφορούν την αυτοκρατορική οικογένεια- για την πίεση που άσκησαν σε αυτή, προκειμένου να γεννήσει διάδοχο.
Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ

Ο Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ (Κurt Georg Kiesinger, 6 Απριλίου 1904 - 9 Μαρτίου 1988) ήταν Γερμανός πολιτικός της συντηρητικής παράταξης και καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από την 1 Δεκεμβρίου 1966 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1969.

 Σπούδασε νομική στο Βερολίνο και έγινε μέλος του Ναζιστικού κόμματος το 1933, λίγους μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Το 1940 κλήθηκε υπό τα όπλα, κάτι που κατάφερε να αποφύγει εξασφαλίζοντας μια θέση στο Υπουργείο Προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκέμπελς. Αναρριχήθηκε γρήγορα στην εργασία του και έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του τμήματός του και του Γκέμπελς. Μετά τον Πόλεμο συνελήφθη και εγκλείστηκε στο στρατόπεδο του Λούντβιγκσμπουργκ, απ' όπου απελευθερώθηκε μετά 18 μήνες, ως εμπλεκόμενος σε υπόθεση εσφαλμένης ταυτότητας.Κατά τη διάρκεια της εποχής των διαμαχών, το 1966, το περιοδικό Der Spiegel ανέσυρε από την αφάνεια ένα μνημόνιο με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 1944 (έξι μήνες πριν λήξει ο Πόλεμος) όπου ένας συνάδελφός του είχε "καρφώσει" τον Κίζινγκερ στον αρχηγό της SS Χάινριχ Χίμλερ ότι έκανε προπαγάνδα υπέρ της ηττοπάθειας στη Γερμανία και ότι παρεμπόδιζε τις αντισημιτικές δράσεις τόσο στο τμήμα του όσο και σε μερικά άλλα. Έγινε καγκελάριος μετά την παραίτηση του Έρχαρντ από την ηγεσία της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωση (CDU) και ηγήθηκε ενός ευρέος συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) "όταν μια ξαφνική οικονομική ύφεση προκάλεσε κρίση στην κυβέρνηση συνασπισμού χριστιανοδημοκρατών και φιλελευθέρων με καγκελάριο τον Έρχαρντ. Οι φιλελεύθεροι υπουργοί εγκατέλειψαν την κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου και ένα μήνα αργότερα παραιτήθηκε και ο καγκελάριος. Την 1η Δεκεμβρίου η Μπούντεσταγκ εξέλεξε διάδοχό του τον μέχρι τότε πρωθυπουργό της Βάδης Βυρτεμβέργης Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ και την ίδια ημέρα σχηματίστηκε νέο κυβερνητικό σχήμα αποτελούμενο από την CDU και το SPD, με τον Βίλι Μπραντ αναπληρωτή του και υπουργό Εξωτερικών. Gassert, Philipp. Kurt Georg Kiesinger 1904-1988. Kanzler zwischen den Zeiten DVA, München 2006.
Μαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν

Η Mαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Μarie de La Tour d'Auvergne, (17 Ιανουαρίου 1601 - 24 Μαΐου 1665) ήταν Γαλλίδα ευγενής. Ως σύζυγος τού Ερρίκου ντε Λα Τρεμουάλ, ήταν δούκισσα τού Τουάρ (Thouars), δούκισσα τού Λα Τρεμουάλ και πριγκίπισσα τού Ταλμόν και τού Τάραντο.

 Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1601 στο Τυρέν (Turenne) από τον Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν δούκα τού Μπουγιόν και την Ελισάβετ τού Νάσσαου. Η ντ'Ωβέρν ήταν αδελφή τού Φρειδερίκου-Μαυρίκιου ντε Λα τουρ ντ'Ωβέρν και τού Ερρίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, υποκόμη τού Τυρέν. Μεγάλωσε από τη μητέρα της στο Σεντάν και έλαβε αυστηρή καλβινιστική εκπαίδευση. Ως παιδί, ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Το συμβόλαιο γάμου τους υπογράφηκε στις 19 Ιανουαρίου 1619 και παντρεύτηκαν αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου εκείνου τού έτους. Είχαν έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένων τού Ερρίκου-Καρόλου και της Mαρίας-Καρλόττας. Ενώ ο σύζυγός της μεταστράφηκε τον Καθολικισμό το 1628, εκείνη παρέμεινε πιστή στη Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία. Έπεισε τον σύζυγό της να συνεχίσει να προστατεύει τους Ουγενότους στο δουκάτο του και φιλοξένησε την εθνική σύνοδο στο Λουντύν το 1659. Απεβίωσε στις 24 Μαΐου 1665 στο Tουάρ. Έχει ταφεί στην εκκλησία της Nοτρ-Νταμ ντε Τουάρ. Παντρεύτηκε το 1619 τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα: Ερρίκος-Κάρολος 1620-1672, στρατιωτικός. Mαρία-Καρλόττα 1632-1682, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Ιένας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marie de la Tour d'Auvergne στο Wikimedia Commons
Γεώργιος Θωμάς

Ο Γεώργιος Θωμάς του Πέτρου είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Πολιτισμού, βουλευτής Αχαΐας 2000-2004, υφυπουργός Παιδείας καθώς και Δημοτικός Σύμβουλος – επικεφαλής δημοτικής παράταξης - Δήμου Χαλανδρίου Αττικής.

 Γεννήθηκε 10 Ιουλίου 1952 στα Θωμαιϊκα Αχαΐας της δυτικής Αχαΐας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Είναι δικηγόρος Αθηνών απο το 1981. Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας (ΠΑΣΟΚ) στις εκλογές του 2000. Το 2003 έγινε υφυπουργός Παιδείας με αρμοδιότητα την Ολυμπιακή προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος του 2001 και μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και Γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) Παιδείας και Πολιτισμού. Υπήρξε στενός συνεργάτης της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη επί 15ετία. Διετέλεσε: Διευθυντής του γραφείου της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη. Ειδικός Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού με αρμοδιότητα τον τομέα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού. Πρόεδρος του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Μέλος του Δ.Σ. της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. Μέλος του Δ.Σ. του Ραδιοφ. Σταθμού 9,84 επί δημάρχου Αντώνη Τρίτση. Από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κινήματος από το Α΄ Συνέδριο. Υπήρξε εκδότης των Νεολαιίστικων Περιοδικών ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ και ΜΑΘΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ. Ο Γιώργος Θωμάς υποψήφιος δήμαρχος Χαλανδρίου, ιστοσελίδα parapolitika.gr Ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης – Στις θέσεις τους οι βασικοί υπουργοί, ιστοσελίδα in.gr Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τεύχος Β΄, αρ. 127 (21 Φεβρουαρίου 1989)
In.gr

Το in.gr είναι ελληνική διαδικτυακή πύλη. Ο ιστότοπος δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1999, σε ιδιοκτησία αρχικά του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, ενώ από το 2017 ανήκει στην Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε.

 Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι γραμμένο στην ελληνική γλώσσα και την αγγλική γλώσσα και είναι χωρισμένο στην πολιτική, στην οικονομία, στα σπορ, στον πολιτισμό και στην ψυχαγωγία μεταξύ άλλων. Η σελίδα περιέχει ειδήσεις από την Ελλάδα, αλλά και από όλο τον κόσμο, γνώμες, κάλυψη ποικίλων θεμάτων και ενδιαφερόντων όπως η πολιτική, η οικονομία, ο αθλητισμός, οι απόψεις και η υγεία μεταξύ άλλων. Επίσημος ιστότοπος
Κέβιν Φλέτσερ

Ο Κέβιν Φλέτσερ, γεννημένος στις 11 Ιανουαρίου 1980 στο Ντένβερ του Κολοράντο, είναι σλαβομακεδονικής καταγωγής Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Φλέτσερ αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία του NCAA κατά την περίοδο 1999 - 2002, όταν φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Το καλοκαίρι του 2002, υπέγραψε στην πορτογαλική Καζίνο Φιγκέιρα Χινάσιο, κατακτώντας το τοπικό πρωτάθλημα. Συνέχισε την επόμενη χρονιά στην Αβέιρο, πριν μετακομίσει στην Πολωνία, όπου μέχρι το 2006 αγωνίστηκε κατά σειρά στις Στάρογκαρντ Γκντάνσκι‎, Αστόρια Μπίντγκοζ και Σκλασκ Βρότσουαφ. Το καλοκαίρι του 2006, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 14 αγώνες της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, έχοντας 2,7 πόντους και 1,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.Την σεζόν 2007-08, φόρεσε την φανέλα της ρωσικής Σουργκούτ, για να συνεχίσει έναν χρόνο αργότερα στην Ενισέι Κρασνόγιαρσκ. Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε στην Μπεσίκτας, με την οποία πέτυχε 62 πόντους και μάζεψε 28 ριμπάουντ σε πέντε παιχνίδια για την διοργάνωση του Eurocup.Ακολούθησαν δύο αγωνιστικές περίοδοι κατά τις έπαιξε στο ιταλικό πρωτάθλημα, φορώντας την φανέλα της Τεράμο Μπάσκετ την πρώτη χρονιά και της Γιουβεκαζέρτα Μπάσκετ την δέυτερη. Το 2013, μεταγράφηκε στην ρωσική Κράζνι Όκτιαμπρ, ενώ τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η πολωνική Πολφραμέξ Κούτνο. Kevin Fletcher - Eurobasket FLETCHER, KEVIN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL Kevin Fletcher Europe Stats | Basketball-Reference.com
Άεργη αντίσταση

Η άεργη αντίσταση ή αντίδραση είναι η αντίσταση που παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό στοιχείο ενός κυκλώματος στο ρεύμα που το διαρρέει εξαιτίας της μεταβολής του ηλεκτρικού ή μαγνητικού πεδίου στα άκρα του. Άεργη αντίσταση παρουσιάζουν τα ηλεκτρικά στοιχεία πυκνωτής και πηνίο. Στην περίπτωση των πυκνωτών αναφερόμαστε σε χωρητική αντίσταση ενώ στην περίπτωση των πηνίων σε επαγωγική. Ένας ιδανικός αντιστάτης έχει μηδενική άεργη αντίσταση.

 Στην διανυσματική ανάλυση η άεργος αντίσταση είναι το φανταστικό μέρος της εμπέδησης. Συμβολίζεται με το γράμμα Χ και μονάδα μέτρησης της είναι το Ωμ, όπως και της αντίστασης. Όταν ένα στοιχείο παρουσιάζει άεργη αντίσταση η ηλεκτρική τάση και η ένταση στα άκρα του εμφανίζουν διαφορά φάσης. Το άθροισμα της αντίστασης και της άεργου αντίστασης ενός στοιχείου ισούται με την εμπέδηση του στοιχείου. Z ~ = R + j X {\displaystyle {\tilde {Z}}=R+j\mathrm {X} \quad } Αν είναι γνωστή η εμπέδηση ενός στοιχείου και η διαφορά φάσης της τάσης και της έντασης στα άκρα του μπορεί να υπολογιστεί η άεργη αντίσταση καθώς και η αντίσταση από τις παρακάτω σχέσεις: | Z | = Z Z ∗ = R 2 + X 2 {\displaystyle |Z|={\sqrt {ZZ^{*}}}={\sqrt {R^{2}+X^{2}}}} θ = arctan ⁡ X R {\displaystyle \theta =\arctan {X \over R}} Η επαγωγική αντίσταση οφείλεται στην τάση λόγω αυτεπαγωγής που αναπτύσσεται στα άκρα ενός πηνίου καθώς διαρρέεται από μεταβαλλόμενο ρεύμα. Η τάση αυτή λόγω του κανόνα του Λεντζ έχει τέτοια φορά ώστε να αντιστέκεται στην αρχική αιτία που την προκαλεί με αποτέλεσμα να προκαλεί αντίδραση στην ροή του ρεύματος. Απεικονίζοντας την τάση και την ένταση ενός πηνίου διανυσματικά, η τάση προηγείται της έντασης 90°. Η επαγωγική αντίσταση δίνεται από την παρακάτω σχέση: X L = ω L = 2 π f L {\displaystyle X_{L}=\omega L=2\pi fL\quad } Όπου L ο συντελεστής αυτεπαγωγής του πηνίου και ω η γωνιακή συχνότητα του εναλλασσόμενου ρεύματος. Η χωρητική αντίσταση οφείλεται στην ανάπτυξη ηλεκτρικού πεδίου στους οπλισμούς ενός πυκνωτή το οποίο έχει πολικότητα τέτοια ώστε να δημιουργεί ρεύμα αντίθετης φοράς με το ρεύμα που διαρρέει το κύκλωμα του πυκνωτή. Επομένως η δημιουργία ηλεκτρικού πεδίου στον πυκνωτή προκαλεί αντίδραση στην ροή του ρεύματος. Απεικονίζοντας την τάση και την ένταση ενός πυκνωτή διανυσματικά, η τάση υπολείπεται της έντασης 90° Η χωρητική αντίσταση δίνεται από την παρακάτω σχέση X C = 1 ω C = 1 2 π f C {\displaystyle X_{C}={\frac {1}{\omega C}}={\frac {1}{2\pi fC}}\quad } Όπου C η χωρητικότητα του πυκνωτή και ω η γωνιακή συχνότητα του εναλλασσόμενου ρεύματος. Ηλεκτροτεχνία, τομέας Ηλεκτρολογίας, Α ΤΕΕ Κύκλώματα συνεχούς και Εναλλασσομένου ρεύματος, τομέα Ηλεκτρονικής. Α ΤΕΕ Βασικές έννοιες ηλεκτροτεχνίας
Χουρμάς

Ο χουρμάς είναι ο καρπός της φοινικιάς, ο οποίος λέγεται και χουρμαδιά και επιστημονικά φοίνικας ο δακτυλοφόρος (Phoenix dactylifera). Στο γλωσσικό ιδίωμα της Κέρκυρας, ο χουρμάς λέγεται τάταλο, ενώ στο γλωσσικό ιδίωμα της Καρπάθου ο χουρμάς λέγεται κουρουμάς.

 Ο καρπός της χουρμαδιάς είναι εύγευστος και θρεπτικός, καθώς περιέχει μέχρι 70% σάκχαρο. Οι χουρμάδες διατίθενται στο εμπόριο αποξηραμένοι σε συσκευασίες, από καταστήματα πώλησης ξηρών καρπών και καφέ. Ως δέντρο είναι ιδανικό για δεντροστοιχίες και συστάδες σε πάρκα. Φθάνει σε ύψος μέχρι τα 30 μέτρα. Στην αρχαία Ελλάδα τα φοινικόδεντρα φύτρωναν σε αφθονία και σε μεγάλες εκτάσεις, χωρίς όμως να ωριμάζουν τον καρπό τους. "Ο δε φοίνιξ ... εν τη Ελλάδι ουδέ πεπαίνει, παρ' ενίοις δε όλως ουδέ προφαίνει καρπόν" γράφει ο Θεόφραστος στην Φυτών ιστορίαν. Λέγεται ότι η Λητώ γέννησε τον θεό Απόλλωνα στη Δήλο, κάτω από ένα φοινικόδεντρο. Με τα φύλλα του φοίνικα στεφάνωναν τους νικητές των αγώνων που γίνονταν από τον Θησέα προς τιμή του Απόλλωνα στη Δήλο. Η χριστιανική εκκλησία χρησιμοποιεί τα φύλλα συμβολικά κατά την ημέρα των Βαϊων. Στη Ρόδο υπάρχει μια πλατεία με το όνομα «Επτά Βαγιές» και μια άλλη «Εκατό Χουρμαδιές», που πήραν το όνομά τους από τις φοινικιές που υπάρχουν φυτεμένες.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2017

Το 31ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών διοργανώθηκε στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2017 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Νέο Φάληρο. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Κηφισιάς για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού.

 Στο πρωτάθλημα μετείχαν δεκάδες αθλήτριες από όλη την Ελλάδα. Πηγή: Πηγή: Λάμψη Καραλή και δύο όρια για το Ευρωπαϊκό. «stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Κλειστού 2017». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2022.
Α.Σ. Κολλεγίου ICBS

Ο Αθλητικός Σύλλογος του Κολλεγίου ICBS είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Γαλήνης Ωραιοκάστρου, στο Νομό Θεσσαλονίκης, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο (Forum) ICBS Ωραιοκάστρου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1993 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, αντισφαίρισης και ποδοσφαίρου 5x5.

 Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Κολλεγίου ICBS ξεκίνησε την πορεία του από το Πρωτάθλημα της Ε' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. την περίοδο 1993-94. Τα επόμενα έξι χρόνια πέτυχε την ασυνήθιστη επίδοση των έξι διαδοχικών ανόδων. Συγκεκριμένα αγωνίστηκε στην Δ' Κατηγορία το 1994-95, στην Γ' Κατηγορία το 1995-96, στην Β' Κατηγορία το 1996-97 και στην Α' Κατηγορία το 1997-98 της οποίας κατέκτησε και το Πρωτάθλημα.Κατά την αγωνιστική περίοδο 1998-99 συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία, πετυχαίνοντας την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής για τον Β' Όμιλο του Βορρά. Ακολούθησε μια 7ετής πορεία στη Β' Εθνική μέχρι και τη χρονιά 2004-05 οπότε και η κατάληψη της 4ης θέσης τον οδήγησε στην Α2 Εθνική Κατηγορία.Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, πετυχαίνοντας παράλληλα να προκριθεί στη «Φάση των 16» του Κυπέλλου Ελλάδος. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε λίγο χαμηλότερα, στη 10η θέση, ενώ την περίοδο 2008-09 στην 9η θέση.Το καλοκαίρι του 2008 ο επικεφαλής της ομάδας του Κολλεγίου ICBS, Κώστας Τσοτσουμάνος, ήρθε σε επαφή με τους ιθύνοντες του Πανοράματος για πιθανή συγχώνευση των ομάδων και από κοινού συμμετοχή στην Α1 Εθνική. Τελικά ο Τσοτσουμάνος απέσυρε το ενδιαφέρον του υποστηρίζοντας πως «διαφοροποιήθηκε η σκέψη του ύστερα από αρνητικές απόψεις και δημοσιεύματα που εκφράστηκαν εις βάρος του για τη συγκεκριμένη κίνηση». Τελικά τον Ιούλιο του 2009 ανακοινώθηκε η συγχώνευση της ομάδας με εκείνη του Γ.Σ. Περάματος, διατηρώντας την ονομασία του δεύτερου.Μετά την ολοκλήρωση της πορείας του στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Ε.Ο.Κ., ο σύλλογος αποφάσισε να προσφέρει αθλητικές υπηρεσίες αποκλειστικά σε παιδιά ηλικίας 7-17 ετών, τα οποία πλαισιώνουν τα τμήματα υποδομής. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1995-96 η ομάδα των εφήβων του Κολλεγίου ICBS αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδας. Έδρα της ομάδας είναι το ιδιόκτητο Κλειστό Γήπεδο ICBS Ωραιοκάστρου χωρητικότητας 800 θέσεων. Α.Σ. Κολλεγίου ICBS, επίσημος ιστότοπος.
Κρέμα μαλλιών

Η κρέμα μαλλιών είναι το πράγμα το όποιο βάφει τα μαλλιά. Συχνότερα χρησιμοποιείται από γυναίκες και τελευταία αρχίζει να εξαπλώνεται και στους άντρες. Υπάρχουν και άλλα είδη κρέμας εκτός των βαφών.

 Η ανάλυση των αρχαίων αιγυπτιακών μούμιων έδειξε ότι οι κάτοικοι περιποιούνταν τα μαλλιά τους χρησιμοποιώντας μια κρέμα βασισμένη σε λίπος. Οι ερευνητές που έκαναν την ανάλυση λένε ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν το προϊόν για να εξασφαλίσουν ότι το στυλ τους θα παρέμενε στη θέση του τόσο στη ζωή όσο και στον θάνατο. Η Ναταλί ΜακΚρις, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας καθώς και συνεργάτες της μελέτησαν δείγματα μαλλιών που ελήφθησαν από 18 μούμιες. Η παλαιότερη είναι περίπου 3.500 ετών, αλλά οι περισσότερες ανασκάφηκαν από ένα νεκροταφείο στην Όαση Νταχλέχ στη δυτική έρημο και χρονολογούνται από την ελληνορωμαϊή εποχή, πριν από 2300 χρόνια.Ο Ιρλανδικός Άνδρας του Κλονικάβαν, ο οποίος έχει ραδιοχρονολογηθεί στην περίοδο 392-201 π.Χ., βρέθηκε να χρησιμοποιεί μια κρέμα μαλλιών από ρητίνη πεύκων που εισαγόταν από την Ισπανία ή τη νοτιοδυτική Γαλλία.Το 1914, ο Αργεντίνος κτηνίατρος Χοσέ Αντόνιο Μπρανκάτο δημιούργησε το πρώτο σταθεροποιητικό για τα μαλλιά, το οποίο θα έφερνε το όνομα γκομίνα ως σήμα κατατεθέν. Γι 'αυτό ανέμιξε αραβικό κόμμι, περσικό τραγάκανθο και διάφορα αποστάγματα. Σύντομα η λέξη "γκομίνα" έγινε συνώνυμη με το σταθεροποιητικό. Ένα σταθεροποιητικό μέσο που απομάκρυνε τα σαπούνια και τα έλαια που χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτό Το 1929 η βρετανική εταιρεία Chemico Works εφηύρε τη Brylcreem, η οποία έγινε κορυφαία κρέμα μαλλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σύγχρονη κρέμα μαλλιών εφερεύθηκε στην δεκαετία του 1960 στις Ηνωμένες Πολιτείες, από αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Dep Corporation. Η σύγχρονη κρέμα για τα μαλλιά, η οποία διατίθεται στο εμπόριο με το εμπορικό σήμα Dep, έλαβε αυτό το όνομα από τον εφευρέτη της, Λουίς Μοντόγια, σε αναγνώριση της ουσίας που της έδωσε τη μοναδική, μη λιπαρή της σύσταση: τον φθαλικό διαιθυλεστέρα, συνήθως συντομογραφημένο ως DEP.