IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Διαμαντένιο Σούτρα

Το Διαμαντένιο Σούτρα (σανσκριτικά : वज्रच्छेदिकाप्रज्ञापारमितासूत्र, romanized: Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra) είναι ένα βουδιστικό σούτρα που ανήκει στην κατηγορία των σούτρα Prajñāpāramitā ('τελειοποίηση της σοφίας'). Μεταφρασμένο σε μια ποικιλία γλωσσών από μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, το Διαμαντένιο Σούτρα είναι ένα από τα σούτρα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ανατολική Ασία και είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην παράδοση ζεν, μαζί με το Σούτρα της Καρδιάς.Αντίγραφο της κινεζικής εκδοχής του Διαμαντένιου Σούτρα βρέθηκε στα χειρόγραφα Dunhuang το 1900 από τον καλόγερο Wang Yuanlu και πουλήθηκε στον Aurel Stein το 1907. Χρονολογείται από τις 11 Μαΐου 868. Είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, "το πρωιμότερο χρονολογικά εκτυπωμένο βιβλίο". Είναι επίσης το πρώτο γνωστό έργο με ιδιαίτερη δημόσια αφιέρωση καθώς το σήμα εκδότη στο τέλος του βιβλίου αναφέρει ότι δημιουργήθηκε "για καθολική δωρεάν διανομή".

 Cole, Alan (2005). Text as Father: Paternal Seductions in Early Mahayana Buddhist Literature, Berkeley: U Cal Press, pp. 160–196. For a close reading of the text's rhetoric, see chapter 4, entitled "Be All You Can't Be, and Other Gainful Losses in the Diamond Sutra." William Gemmell, transl. (1912). The Diamond Sutra, London: Trübner. Joyce Morgan and Conrad Walters (2011). Journeys on the Silk Road: a desert explorer, Buddha’s secret library, and the unearthing of the world’s oldest printed book, Picador Australia, (ISBN 978-1-4050-4041-9). Agócs, Tamás (2000). The Diamondness of the Diamond Sutra. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae 53, (1/2), 65–77 Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra: English Translation, by Paul Harrison Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra: English Translation, Lapis Lazuli Texts Diamond Sutra: English Translation Αρχειοθετήθηκε 2020-07-30 στο Wayback Machine., by A. F. Price and Wong Mou-Lam The Diamond of Perfect Wisdom Sutra: English Translation, by Chung Tai Translation Committee Romanized Sanskrit and Devanagari of the Diamond Sutra in the Digital Sanskrit Buddhist Canon. Multilingual edition of Vajracchedikā in the Bibliotheca Polyglotta Conserving the Diamond Sutra, IDPUKvideo (2013)
Όνειρό Μου

Το "Όνειρό Μου" είναι τραγούδι, ερμηνευμένο από την Ελληνίδα τραγουδίστρια Γιάννα Τερζή. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σαν ψηφιακή λήψη στις 15 Φεβρουαρίου 2018 από την Panik Records. Γράφτηκε από την Γιάννα Τερζή, μαζί με τους Άρη Καλημέρη, Δημήτρη Σταματίου και Μιχάλη Παπαθανασίου. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018. Παρόλο που το τραγούδι δεν πέρασε στον τελικό του διαγωνισμού, έγινε δημοφιλές στην Ελλάδα.

 Η Γιάννα Τερζή επιλέχθηκε ως μία από τους 20 υποψήφιους για τον Ελληνικό Τελικό της Eurovision 2018 με το τραγούδι "Όνειρο Μου" στις 27 Οκτωβρίου 2017, εκπροσωπώντας την Panik Records. Αργότερα, στις 8 Νοεμβρίου 2017, έγινε μία από τους πέντε υποψήφιους που θα συμμετείχαν στον τηλεοπτικό εθνικό τελικό. Ακολουθώντας τον αποκλεισμό δύο από τους πέντε συμμετέχοντες, λόγω του ότι δεν είχαν "ελληνικό ηχόχρωμα", το "Όνειρο Μου" ήταν στην τελική τριάδα που θα συμμετείχε στον Ελληνικό Τελικό. Τελικά, στις 15 Φεβρουαρίου 2018, ειπώθηκε ότι οι δισκογραφικές εταιρίες των δύο άλλων συμμετεχόντων, αρνήθηκαν να πληρώσουν το ποσό των 20,000€ στην ΕΡΤ και αποκλείστηκαν από την τελική φάση, αφήνοντας το "Όνειρο Μου" το μοναδικό υποψήφιο τραγούδι και την πολύ πιθανή ελληνική συμμετοχή. Εν τέλει, στις 16 Φεβρουαρίου 2018, η ΕΡΤ ανακοίνωσε επίσημα ότι η Τερζή με το τραγούδι "Όνειρο Μου", θα εκπροσωπούσαν την Ελλάδα στη Λισαβόνα.Το τραγούδι διαγωνίστηκε στον πρώτο ημιτελικό, που έλαβε χώρα στις 8 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, όμως αποκλείστηκε από τον τελικό.
Ποιο είναι το έγκλημα της Φατμαγκιούλ

Ποιό είναι το έγκλημα της Φατμαγκιούλ (τουρκικά: Fatmagül'ün Suçu Ne?) είναι μια δραματική σειρά τουρκικής παραγωγής, που προβλήθηκε για πρώτη φορά τις σεζόν 2010-2012 από το Kanal D. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε ως Φατμαγκιούλ τις σεζόν 2012-2014 από το Mega Channel.

 Η Φατμαγκιούλ Κετεντσί είναι μια νεαρή κοπέλα που ζει με τον μεγαλύτερο αδελφό της και την οικογένεια του στο Ιλντίρ, ένα χωριό κοντά στο Αιγαίο Πέλαγος. Εκείνη, ετοιμάζεται να αρραβωνιαστεί τον αγαπημένο της, Μουσταφά, ο οποίος είναι ψαράς και ανυπομονεί να μείνει μαζί του, ξεφεύγοντας έτσι από τη συμβίωση με τη νύφη της, Μουκαντές, η οποία τη μισεί. Από την άλλη, ο Κερίμ Ιλγκάζ είναι ένας καλομαθημένος μαθητευόμενος παιδαγωγός που ζει με τη θεία του, Μεριέμ. Το μεγάλο γεγονός της χρονιάς είναι ο αρραβώνας του Σελίμ Γιασαράν, δηλαδή του μοναχογιού του πλουσιότερου επιχειρηματία της περιοχής, Ρεσάτ Γιασαράν, με την κόρη του πολιτικού Τουρανέρ Αλαγκιόζ, Μελτέμ. Τη βραδιά του αρραβώνα, ο Κερίμ συναντάει ξανά τους φίλους του, Σελίμ, Ερντογάν & Βουράλ. Μετά το πάρτι, οι τέσσερις φίλοι πηγαίνουν στην παραλία όπου και πίνουν ασταμάτητα για να το γιορτάσουν. Την ίδια στιγμή, η Φατμαγκιούλ πηγαίνοντας να αποχαιρετήσει τον αγαπημένο της, που ετοιμάζεται να φύγει για άλλο ένα αλιευτικό ταξίδι, έρχεται άθελα της, μπροστά τους. Ο Ερντογάν, ο Σελίμ και ο Βουράλ την αρπάζουν και την κακοποιούν σεξουαλικά ενώ ο Κερίμ, μεθυσμένος και ζαλισμένος, δεν σκέφτεται να τους σταματήσει αλλά ούτε και συμμετέχει στο βιασμό...
Βουβός Πόθος

Ο Βουβός Πόθος (αγγλικά: The Spiral Staircase) είναι ταινία θρίλερ παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ και βασισμένη στο μυθιστόρημα της Έθελ Λίνα Γουάιτ Some Must Watch.

 Στις αρχές του 20ου αιώνα στη Νέα Αγγλία, η Χέλεν (Ντόροθι Μακ Γουάιαρ), μια μουγγή κοπέλα εργάζεται ως συνοδός και προσωπική βοηθός, στο σπίτι της κυρίας Γουόρεν (Έθελ Μπάριμορ). Η κυρία Γουόρεν, που ζει με τους δύο της γιούς Στιβ (Γκόρντον Όλιβερ) και Άλμπερτ (Τζορτζ Μπρεντ), τη γραμματέα του Άλμπερτ, Μπλανς (Ρόντα Φλέμινγκ) και το υπηρετικό προσωπικό, ωθεί τη Χέλεν να φύγει από το σπίτι, καθώς ένας δολοφόνος δρα στην περιοχή, σκοτώνοντας νεαρές κοπέλες με αναπηρία. Ζητάει λοιπόν από το γιατρό Πάρι (Κεντ Σμιθ) που προσπαθεί να βοηθήσει τη Χέλεν να ανακτήσει την ομιλία της, να απομακρύνει την κοπέλα από την περιοχή. Όταν γίνεται φόνος μέσα στο σπίτι της, η κα Γουόρεν είναι πλέον σίγουρη ότι η ζωή της κοπέλας απειλείται. Σύντομα η Χέλεν θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με το δολοφόνο, ο οποίος θα αποκαλύψει το πρόσωπό του. Ταινία βασισμένη σε μυθιστόρημα του 1933 της Έθελ Λίνα Γουάιτ, που συγκλόνισε το κοινό της εποχής εκείνης. Σκηνοθέτης ο Γερμανός Ρόμπερτ Σιόντμακ, υπεύθυνος επίσης για τη σκηνοθεσία των ταινιών: Οι δολοφόνοι (The Killers) της επόμενης χρονιάς με το Μπαρτ Λάνκαστερ και την Άβα Γκάρντνερ, Το διπλό αίνιγμα (Dark Mirror, 1946) με την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ σε διπλό ρόλο, Ο κόκκινος δαίμων του Λος Άντζελες (Criss Cross, 1949) και Ο φάκελος της Θέλμα Τζόρνταν (The File On Thelma Jordan, 1950).Η Τζόαν Κρόφορντ είχε ενδιαφερθεί αρχικά να ενσαρκώσει τη βωβή Χέλεν, αλλά ο πρόεδρος της Metro-Goldwyn-Mayer Λούι Μπι Μάγιερ δεν την άφησε να υποδυθεί το ρόλο της ανάπηρης λόγω της αποτυχίας της ταινίας Η μορφή μιας γυναίκας (A Woman's Face) του 1941. Έτσι ο ρόλος πήγε στην Ντόροθι Μακ Γκουάιαρ.Η ταινία παρουσιάζει αρκετές διαφορές με το μυθιστόρημα της Γουάιτ, με κυριότερο το γεγονός ότι η ηρωίδα του μυθιστορήματος ήταν ανάπηρη κι όχι μουγγή.Η Έθελ Μπάριμορ αδελφή των Τζον και Λάιονελ Μπάριμορ, προτάθηκε για όσκαρ Β' γυναικείου ρόλο το οποίο έχασε από την Αν Μπάξτερ, νικήτρια για την ταινία Η κόψη του ξυραφιού (Razor's Edge, 1946). Βουβός Πόθος στο IMDb Βουβός Πόθος στο cine.gr
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Τουρκίας

Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Τουρκίας (τουρκικά: Basketbol Süper Ligi, BSL) γνωστό και με την επωνυμία Spor Toto Basketbol Ligi για εμπορικούς λόγους, αποτελεί την κορυφαία διοργάνωση καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Τουρκία. Ο θεσμός του πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης στην Τουρκία υπάρχει από το 1966. Το πρωτάθλημα ήταν παλαιότερα γνωστό ως Türkiye Basketbol Ligi (TBL). Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Τουρκική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (TBF). Υπάρχει επίσης το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας (Türkiye Basketbol 1. Ligi) με 18 ομάδες και από το 2011, το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας (Türkiye Basketbol 2. Ligi), με τις ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους.

 Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, στην Τουρκία διεξήχθησαν για πρώτη φορά αγώνες καλαθοσφαίρισης το 1904 στο «Robert College». Ένας Αμερικανός καθηγητής φυσικής αγωγής έθεσε τα θεμέλια του αθλήματος στην Τουρκία. 7 χρόνια αργότερα, Αχμέτ Ρομπενσόν, ένας καθηγητής φυσικής αγωγής στο Λύκειο Γαλατασαράι αποφάσισε να εισαγάγει ένα νέο παιχνίδι για τους φοιτητές το 1911. Ο Ρομπενσόν ο οποίος διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Γαλατασαράι αργότερα, διέδωσε αυτό το άθλημα στην Τουρκία.Μέχρι τα τέλη του 1966, οι τοπικές διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης διεξάγονταν σε μεγάλες πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, η Άγκυρα και η Σμύρνη. Το εθνικό πρωτάθλημα ιδρύθηκε το 1966 από την Τουρκική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και ξεκίνησε με την περίοδο 1966-1967. Η δεύτερη κατηγορία ιδρύθηκε επίσης τρία χρόνια αργότερα. Τη σεζόν 2019-20, το πρωτάθλημα ακυρώθηκε και δεν υπήρξε πρωταθλητής, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Η Διεύθυνση Πρωταθλήματος (TBF Ligler Direktörlüğü) της Τουρκικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (TBF) είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης. Το διακριτικό της διεύθυνσης του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Πηγή: gazzetta.gr Από το 2007 έως και το 2014, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος ήταν η εταιρεία BEKO. Από το 2015, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος είναι η εταιρεία Spor Toto. Κύπελλο Τουρκίας Σούπερ Καπ Επίσημος ιστότοπος{{Dead link|date=Οκτώβριος 2019 }}
Προγκρές 3

Το Προγκρές 3 (ρωσικά: Прогресс-3) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1978 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 6. Ήταν τύπου Προγκρές 7Κ-ΤG, το τρίτο αυτού του τύπου που συνδέθηκε με τον Σαλιούτ 6. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων.

 Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U στις 7 Αυγούστου 1978 (22:31:22 UTC) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Αφού τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά, πήρε τον κωδικό 1978-077A από την NORAD. Το Προγκρές 3 συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του σταθμού στις 9 Αυγούστου (23:59:30 UTC). Εκείνη την περίοδο τον επάνδρωνε το πλήρωμα του Σογιούζ 29, αποτελούμενο από τους κοσμοναύτες Βλαντίμιρ Κοβαλιόνοκ και Αλεξάντρ Ιβάντσεκοφ.Το Προγκρές 3 ήταν το τρίτο από τα δώδεκα συνολικά διαστημόπλοια αυτού του τύπου που ανεφοδίασε τον σταθμό. Αποσυνδέθηκε την 21η Αυγούστου (15:42:50 UTC), παρέμεινε σε τροχιά μέχρι την 23η -οπότε κατόπιν εντολής καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Διαστημικές αποστολές το 1978
Οικόσιτος χοίρος

Ο οικόσιτος χοίρος (κοινώς γκουτζγκαν) είναι οικόσιτο θηλαστικό ζώο που ανήκει στο γένος συς, στην οικογένεια Συΐδες και στην τάξη αρτιοδάκτυλα. Είναι ζώο παμφάγο και πολύ γόνιμο. Απαντάται σε όλα τα μέρη της γης και εκτρέφεται κυρίως για το κρέας του. Είναι γνωστό από τα αρχαιότατα χρόνια και πιστεύεται ότι ο κατοικίδιος χοίρος (Sus scrofa domesticus, Συς η σκρόφα ο οικιακός) προέρχεται από τον αγριόχοιρο, τον οποίο εξημέρωσαν οι πρόγονοι μας κατά την παλαιολιθική εποχή.

 Παρά τις διαφορές τους, όλες οι φυλές γουρουνιών χαρακτηρίζονται γενικά από χοντροκομμένο και μονοκόμματο σώμα, κοντά πόδια και κωνικό κεφάλι, το οποίο καταλήγει σε κοντό ρύγχος. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές φυλές χοίρων υποδεικνύει ότι η εξημέρωση έγινε ανεξάρτητα σε διάφορες περιοχές του κόσμου και ότι δεν ξεκίνησε από το ίδιο είδος αγριόχοιρου. Ο χοίρος προσαρμόζεται σε όλες τις συνθήκες, ωστόσο αναπτύσσεται καλύτερα σε ψυχρά κλίματα. Είναι αδηφάγο ζώο.Τρώει ποντίκια, χόρτο, ακόμα και γλυκά, αλλά μόνο την άσπρη σοκολάτα διότι η καφέ τους προκαλεί εμετό. Το πεπτικό του σύστημα μπορεί να επεξεργαστεί κάθε είδους τροφή, ακόμα και τα υπολείμματα του φαγητού των ανθρώπων. Αυτό συνιστά μεγάλο πλεονέκτημα για τους εκτροφείς χοίρων, όπως και η μέγιστη απόδοσή του σε κρέας και λίπος. Η απόδοση αυτή φτάνει άνετα το 70% του βάρους του σώματός του στις κοινές φυλές και ξεπερνά το 85% στις βελτιωμένες. Γεννά συνήθως δύο φορές το χρόνο, από 5-20 μικρά κάθε φορά. Οι χοίροι θεωρούνται γενικά σύμβολα ακαθαρσίας, στην πραγματικότητα όμως ο μόνος υπεύθυνος για την ακαθαρσία των γουρουνιών είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Αυτό σημαίνει ότι όταν δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, τότε οι χοίροι προσβάλλονται από ασθένειες και παράσιτα, τα οποία στη συνέχεια μεταδίδονται και στον άνθρωπο. Τον Οκτώβριο του 2015, ο IARC κατάταξε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος (στο οποίο περιλαμβάνεται και το χοιρινό) στην Κατηγορία 2Α: Πιθανότατα (probable) καρκινογενή για τον άνθρωπο, σχετίζοντάς την με τον καρκίνο του εντέρου, ενώ την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος στην Κατηγορία 1: Καρκινογενή για τον άνθρωπο. Μερικές από τις σημαντικότερες φυλές του χοίρου είναι: αγγλική Γιορκσάιρ αγγλική Μπερκσάιρ ιβηρική (μεσογειακή)- εδώ ανήκει και ο ελληνικός οικόσιτος χοίρος. νορμανδική Συλλογικό έργο, Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, τόμος 27, σελ. 207-208. Τα γουρούνια ως κατοικίδια Υγιεινή των χοίρων Αρχειοθετήθηκε 2008-01-12 στο Wayback Machine. Ράτσες χοίρων, με φωτογραφίες
Brawn GP

Η Brawn GP (Μπρον) ήταν ομάδα της Φόρμουλα 1, η οποία αγωνίστηκε μόλις μία χρονιά, το 2009. Αποτέλεσε συνέχεια της Honda, η οποία αποσύρθηκε το 2008. Παρά την πολύ σύντομη παρουσία της στη Φόρμουλα 1, κατάφερε να κατακτήσει το πρώτάθλημα οδηγών, με οδηγό τον Τζένσον Μπάτον, και το πρωτάθλημα κατασκευαστών. Στο τέλος της χρονιάς, η Mercedes-Benz αγόρασε το 75,1% της Brawn GP και μετονομάστηκε σε Mercedes Grand Prix Petronas.

 Το Δεκέμβριο του 2008, η Honda αποφάσισε να σταματήσει την εμπλοκή της στη Φόρμουλα 1, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Υπήρξε ενδιαφέρον από ορισμένους επιχειρηματίες, μεταξύ άλλων ο Βρετανός Ρίτσαρντ Μπράνσον, ιδιοκτήτης της δισκογραφικής Virgin, και ο Έλληνας Αχιλλέας Καλλάκης. Στις 3 Μαρτίου 2009, ο, μέχρι πρότινος αγωνιστικός διευθυντής της ομάδας, Ρος Μπρον αγόρασε την ομάδα από την ιαπωνική εταιρεία και στις 17 Μαρτίου εκρίθηκε από την FIA η μετονομασία σε Brawn GP. Οδηγοί της ομάδας ήταν οι Τζένσον Μπάτον και Ρούμπενς Μπαρικέλο, οι οποίοι ακολούθησαν τον Μπρον, όπως και ο Αλεξάντερ Βουρτς ως δοκιμαστής. Από την παλιά ομάδα της Honda ήρθαν 450 εργαζόμενοι. Η νέα ομάδα είχε στη διάθεσή της το μονοθέσιο που εξέλισσε η Honda, με κωδικό RA109, χωρίς όμως κινητήρα. Η ομάδα συμφώνησε με τη Mercedes-Benz για την προμήθεια κινητήρων. Λόγω των αλλαγών στην ομάδα, η Brawn ξεκίνησε δοκιμές με το μονοθέσιο μόλις στις 17 Μαρτίου 2009, δώδεκα ημέρες πριν το Γκραν Πρι της Αυστραλίας. Στις 29 Μαρτίου, κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, με τους Μπάτον και Μπαρικέλο να τερματίζουν πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα, αποτέλεσμα που αποτέλεσε έκπληξη. Η επιτυχημένη πορεία συνεχίστηκε έως τον έβδομο αγώνα, το Γκραν Πρι Τουρκίας, όταν ο Μπάτον είχε αποκτήσει ξεκάθαρο προβάδισμα για τον τίτλο. Ο Μπάτον πήρε άλλες πέντε νίκες, ενώ ο Μπαρικέλο πήρε δύο δεύτερες θέσεις και τερμάτιζε μέσα στη βαθμολογούμενη οχτάδα. Από τον αγώνα της Μεγάλης Βρετανίας ακολούθησε μία κάπως καθοδική πορεία, με συνεχείς όμως τερματισμούς στην οχτάδα. Εξαίρεση αποτέλεσαν η νίκη του Μπαρικέλο στη Βαλένθια και το 1-2 στη Μόντσα, με νικητή τον Μπαρικέλο. Οι τίτλοι των οδηγών και κατασκευαστών εξασφαλίστηκαν και μαθηματικά στη Βραζιλία, έναν αγώνα πριν το τέλος της σεζόν. Το Νοέμβριο του 2009, η Mercedes-Benz, θέλοντας να επιστρέψει στη Φόρμουλα 1 ως εργοστασιακή ομάδα, αγόρασε το 75,1% της Brawn GP, μετονομάζοντάς την σε Mercedes GP. Το υπόλοιπο 24,9% παρέμεινε στα χέρια του Ρος Μπρον και άλλων μετόχων, ενώ ο Μπρον παρέμεινε στη νέα ομάδα ως τεχνικός διευθυντής. Η έδρα της ομάδας μεταφέρθηκε στην Στουτγκάρδη, αλλά οι εγκαταστάσεις της ομάδας παρέμειναν στο Μπράκλεϊ της Αγγλίας. Αγώνες (17)Νίκες: 8 Βάθρα: 15 Pole positions: 5Πρωτάθλημα οδηγών (1)Τζένσον Μπάτον: 2009Πρωτάθλημα κατασκευαστών (1)2009
Κατσαϊταίικα Λεοντίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κατσαϊταίικα Αχαΐας Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: Κασνέσι Τα Κατσαϊταίικα ή Κατσαϊτέικα είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στην πρώην Κοινότητα Λεοντίου ως τμήμα του πρώην Κοινοτικού διαμερίσματος Λεοντίου.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κατσαϊταίικα, λήμμα Κασνέσι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κατσαϊταίικων Λεοντίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κασνεσίου Λεοντίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.
Μάριο Γκονθάλεθ

Ο Μάριο Γκονθάλεθ Γκουτιέρεθ (ισπανικά: Mario González Gutiérrez) (γενν. στις 25 Φεβρουαρίου 1996) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Λος Άντζελες ΦΚ.

 Ο Γκονθάλεθ εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Βιγιαρρεάλ ΚΦ το 2012. Στις 30 Αυγούστου 2014 έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα Γ, ξεκινώντας σε μια εντός έδρας ήττα με 1–3 εναντίον της Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν στην Τερθέρα Ντιβισιόν. Ο Γκονθάλεθ σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 5 Οκτωβρίου 2014, το τρίτο σε μια εντός έδρας νίκη με 4–0 επί της ΦΚ Γιόβε Εσπανιόλ Σαν Βιθέντε. Σκόραρε δύο φορές εναντίον της Οριουέλα ΚΦ στις 14 Δεκεμβρίου, ακόμη δύο εναντίον των ΟΝ Μπενιγάνιμ και Οντινιέντ ΚΦ στην επόμενη σεζόν και ένα χατ τρικ στο 6-1 επί της ΚΝ Αθέρο στις 28 Νοεμβρίου 2015.Ο Γκονθάλεθ έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 17 Αυγούστου 2016, μπαίνοντας ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο σε μια εντός έδρας ήττα με 1–2 από την ΑΣ Μονακό στον γύρο των play-off του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17. Ο πρώτος του αγώνας στην Πριμέρα Ντιβισιόν ήρθε τρεις μέρες αργότερα, όταν αντικατέστησε τον Αλεξάντρε Πάτο στην ισοπαλία ,με 1–1 με τη Γρανάδα ΚΦ.Τον Ιούλιο του 2019, ο Γκονθάλεθ δόθηκε δανεικός στη γαλλική Κλερμόν Φουτ 63 της Λιγκ 2. Ένα χρόνο αργότερα, αφού άσκησε μια επιλογή στο συμβόλαιό του, επέστρεψε στη Βιγιαρεάλ με διετές συμβόλαιο.Ο Γκονθάλεθ δόθηκε δανεικός στην πορτογαλική ΚΝ Τοντέλα το καλοκαίρι του 2020. Σκόραρε 15 γκολ (ρεκόρ καριέρας) κατά τη διάρκεια της θητείας του (κατατάχθηκε τέταρτος στους σκόρερ της Πριμέιρα Λίγα για τη σεζόν 2020–21), συμπεριλαμβανομένων τριών γκολ σε 12 λεπτά σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–2 εναντίον της Μορειρένσε ΦΚ.Την 1η Ιουλίου 2021, ο Γκονθάλεθ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα. Στις 31 Ιανουαρίου, επέστρεψε στην πατρίδα του αφού συμφώνησε σε εξάμηνο δανεισμό στην ΚΝ Τενερίφε.Τη σεζόν 2022-23, αγωνίστηκε με μονοετή δανεισμό στη βελγική Όουντ Χέβερλι Λέουβεν, όπου σημείωσε 13 γκολ πρωταθλήματος. Στις 22 Ιουλίου 2023, ο Γκονθάλεθ υπέγραψε συμβόλαιο με την Λος Άντζελες ΦΚ του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Ο Γκονθάλεθ αγωνίστηκε σε 3 αγώνες για την Εθνική Ισπανίας Κ17. Ατομικές Επιθετικός του Μήνα στην Πριμέιρα Λίγα: Απρίλιος 2021 Προφίλ Μάριο Γκονθάλεθ στο BDFutbol Μάριο Γκονθάλεθ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA (Αγγλικά) Προφίλ Μάριο Γκονθάλεθ στο Soccerway
Ελέιν Τόμσον

Η Ελέιν Τόμσον (Elaine Thompson, γεννήθηκε 28 Ιουνίου 1992), μετέπειτα Ελέιν Τόμσον-Χέρα (Elaine Thompson-Herah), είναι Τζαμαϊκανή αθλήτρια στίβου, που ειδικεύεται στους αγώνες ταχύτητας. Έχει κερδίσει δύο φορές το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες (2016, 2021) και στα 200 μέτρα (2016, 2021), η μόνη που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο. Είναι η κάτοχος της δεύτερης καλύτερης επίδοσης όλων των εποχών στα 100 μέτρα με 10,54 δευτερόλεπτα, και της τρίτης στα 200 με 21,53.

 Το 2014 είχε την πρώτη της διάκριση σε εθνικό επίπεδο, όταν κατετάγη πέμπτη με χρόνο 11,26 δευτερόλεπτα στο πρωτάθλημα και είχε το καλύτερό χρόνο της με 11,17 δευτερόλεπτα. Εκπροσώπησε την Τζαμάικα στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στη Γλασκώβη, τρέχοντας στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομίας, αλλά δεν συμμετείχε στον τελικό. Ήταν μια από τις πρωταγωνίστριες της χρονιάς του 2015. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μέτρα, με εξαιρετικό χρόνο 21,66 δευτερολέπτων. Αυτή ήταν μία από τις μεγαλύτερες κούρσες όλων των εποχών στα 200 μέτρα, καθώς οι τρεις πρώτες είχαν χρόνο κάτω από 22 δευτερόλεπτα, και η χρυσή Ντάφνι Σχίπερς έκανε την τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, ενώ η Τόμσον την πέμπτη. Κέρδισε το χρυσό στα 4x100 μέτρα σκυταλοδρομία με την ομάδα της Τζαμάικας.Είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, στα 60 μέτρα γυναικών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 και στα 200 μέτρα, με χρόνους 10,71 και 21,78 δευτερόλεπτα αντίστοιχα, καταφέρνοντας να κάνει τη διπλή επιτυχία (το νταμπλ) των αγώνων ταχύτητας, που είχε να γίνει από το 1988 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, από τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ. Κέρδισε και το ασημένιο μετάλλιο στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών, συμμετέχοντας με την ομάδα της Τζαμάικας.Ήταν 5η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στα 100 μέτρα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 τερμάτισε στην τέταρτη θέση στα 60 μέτρα γυναικών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο κατέκτησε χρυσά μετάλλια τόσο στα 100 όσο και στα 200 μέτρα, με την επίδοσή της στα 100 (10,61 δευτερόλεπτα) να καταρρίπτει το Ολυμπιακό ρεκόρ της Γκρίφιθ από το 1988. Έγινε επίσης η τέταρτη αθλήτρια που κατέκτησε δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στα 100 μέτρα.Στο Γιουτζίν του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών στις 22 Αυγούστου 2021 στα 100 μέτρα η Ελέιν Τόμσον-Έρα επικράτησε με χρόνο 10,54 δευτερόλεπτα, που είναι ο δεύτερος καλύτερος όλων των εποχών πίσω από τα 10,49 της Γκρίφιθ-Τζόινερ. Έγινε ταχύτατη κούρσα με 7 αθλήτριες συνολικά κάτω από τα 11 δευτερόλεπτα. 100 μέτρα2013: 11,41 2014: 11,17 2015: 10,84 2016: 10,70 2017: 10,71 2018: 10,93 2019: 10,73 2020: 10,85 2021: 10,54 2022: 10,79200 μέτρα2014: 23,23 2015: 21,66 2016: 21,78 2017: 21,98 2018: 22,30 2019: 22,00 2020: 22,19 2021: 21,53 2022: 21,97 World Athletics : Elaine THOMPSON-HERAH
Αράμ Γεργκανιάν

Ο Αράμ Γεργκανιάν (αρμενικά: Արամ Երկանեան, Ερζερούμ, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1900 - Κόρδοβα, Αργεντινή, 1934) ήταν Αρμένιος βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέλος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντασνάκ) που έμεινε γνωστός για τη συμμετοχή του στην ομάδα εκτελεστών της επιχείρησης «Νέμεσις», η οποία αποσκοπούσε στην εξόντωση των πρωταιτίων της γενοκτονίας των Αρμενίων στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για τη δράση του τιμάται από τους ομοεθνείς του ως εθνικός ήρωας.

 Ο Γεργκανιάν γεννήθηκε την 20η Μαΐου του 1900 στο Ερζερούμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατά την εφηβική του ηλικία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του καταφεύγοντας στη Ρωσική Αυτοκρατορία, εξαιτίας της μαζικής εξόντωσης των Αρμενίων στο πλαίσιο της εφαρμοζόμενης γενοκτονίας. Αργότερα έλαβε μέρος κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην εκστρατεία του Καυκάσου ως οπλίτης των αρμενικών εθελοντικών δυνάμεων του ρωσικού στρατού και κατόπιν της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας πολεμώντας μεταξύ άλλων στη μάχη του Μπας-Αμπαράν, στο Απαράν της σημερινής Αρμενίας. Από το 1919 συμμετείχε ως μέλος της ομάδας εκτελεστών στην επιχείρηση «Νέμεσις» της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας για την τιμωρία των πρωτεργατών της γενοκτονίας των Αρμενίων. Το 1920 εκτέλεσε ένα κυβερνητικό στέλεχος του Αζερμπαϊτζάν και το επόμενο έτος εκτέλεσε στην Τιφλίδα τον πολιτικό και πρώην πρωθυπουργό της Λαοκρατικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, Φατάλι Χαν Κίοσκι, ο οποίος θεωρείτο αντιαρμένιος και υπεύθυνος για τη μεγάλη σφαγή των Αρμενίων του Μπακού τον Σεπτέμβριο του 1918. Στις 17 Απριλίου του 1922, από κοινού με τον Αρσαβίρ Σιρακιάν εκτέλεσε στο Βερολίνο μετά από περίπου έναν μήνα παρακολούθησης, τους Νεότουρκους Μπαχαεντίν Σακίρ (καταδικασμένος ερήμην για τις σφαγές των Αρμενίων του Ερζερούμ) και Τζεμάλ Αζμί (πρώην κυβερνήτης της Τραπεζούντας, γνωστός με το παρωνύμιο «χασάπης της Τραπεζούντας»). Απέφυγε τη σύλληψη και αργότερα εγκαταστάθηκε για μερικά χρόνια στη Ρουμανία. Το 1927 ο Γεργκανιάν μετανάστευσε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής και το 1931 μετακόμισε στην Κόρδοβα, όπου απεβίωσε στις 2 Αυγούστου του 1934, προσβεβλημένος από φυματίωση. Ήταν παντρεμένος και πατέρας μίας κόρης. Ο Γεργκανιάν τιμάται από τους Αρμένιους ως εθνικός ήρωας, ενώ το 2000 πραγματοποιήθηκε στο Γερεβάν ειδική εκδήλωση για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννησή του.
Ουχτά

Η Ουχτά (ρωσικά: Ухта́‎, Κόμι: Уква, Ukva) είναι σημαντική βιομηχανική πόλη στη Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας. Το 2010 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 99.591 κάτοικοι. Το 2002 είχε πληθυσμό 103.340 κατοίκων, μειωμένος από τους 110.548 κατοίκους το 1989. Ήταν προηγουμένως γνωστή ως Τσιμπιού (μέχρι το 1939).

 Η ύπαρξη πετρελαίου κατά μήκος του ποταμού Ουχτά ήταν ήδη γνωστή από τον 17ο αιώνα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο βιομήχανος Μ. Κ. Σιντόροφ άρχισε να κάνει γεωτρήσεις για την ανίχνευση κοιτασμάτων πετρελαίου στην Ουχτά. Η Ουχτά ήταν μια από τις πρώτες πετρελαιοπηγές στη Ρωσία. Το 1920-21 υπήρχε ήδη μια πετρελαιοπηγή στην Ουχτά. Καθώς βρίσκεται όχθες του ομώνυμου ποταμού, το 1929 ιδρύθηκε ένα νέο χωριό στην περιοχή με το όνομα Τσιμπιού, αλλά το 1939 το χωριό μετονομάστηκε σε Ουχτά. Το 1943 χορηγήθηκε καθεστώς πόλης στην Ουχτά όταν απέκτησε σιδηροδρομική σύνδεση μέσω του ποταμού Πετσόρα. Ανατολικά της πόλης βρίσκεται το Σοσνογκόρσκ, και στα νοτιοδυτικά η Γιαρέγκα. Εκτός από την σιδηροδρομική της σύνδεση, η Ουχτά έχει και ένα αεροδρόμιιο. Η πόλη επεκτάθηκε στη δεκαετία του 1940 και του 1950 καθώς η πόλη αποτέλεσε έδρα στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας πολιτικών κρατουμένων (βλ.: γκούλαγκ). Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, μαζί με τέσσερις οικισμούς αστικού τύπου (τους Μποροβόι, Βόντνι, Σουνταγιάγκ και Γιαρεγκά) και δεκατρείς αγροτικές κοινότητες, είναι ενσωματωμένη διοικητικά ως πόλη δημοκρατικής σπουδαιότητας της Ουχτά—μια διοικητική μονάδα που έχει ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας της Ουχτά έχει ενσωματωθεί ως Αστικός θύλακας της Ουχτά. Η Ουχτά βρίσκεται εντός της λεκάνης Τιμάν-Πετσόρα, μια περιοχή με σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται ακριβώς στα νότια της πόλης. Μερικό από το πετρέλαιο που βγάζει η Ουχτά διυλίζεται σε τοπικές εγκαταστάσεις, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου της πόλης μεταφέρεται μέσω αγωγούς σε διυλιστήρια πετρελαίου μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης και της Μόσχας. Έχουν καταγραφεί μερικές εκρήξεις αγωγών φυσικού αερίου σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων από τη δεκαετία του 1990. Η Ουχτά έχει ηπειρωτικό υποαρκτικό κλίμα (τύπος στην κλιματική ταξινόμηση του Κέππεν: Dfc) με μεγάλους, κρύος χειμώνες και θερμά, σύντομα καλοκαίρια. Σε σύγκριση με περιοχές της Σιβηρίας σε παρόμοια γεωγραφικά πλάτη, οι χειμώνες είναι λιγότερο ακραίοι, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ μεγαλύτεροι από το καλοκαίρι και πολύ πιο ψυχροί σε σχέση με τα ευρωπαϊκά μέσα. Ρομάν Αμπράμοβιτς, ρώσος επιχειρηματίας Ντμίτρι Αλίεφ, Ολυμπιονίκης πατινάζ Olga Fonda, ηθοποιός Σεργκέι Καπούστιν, αθλητής του χόκεϊ Βίκτορ Αλεξάντροβιτς Λιαπκάλο, ζωγράφος Εντουάρντ Ρόσσελ, Κυβερνήτης της περιφέρειας Σβερντλόφσκ Γιούλια Σαμοίλοβα, Ρωσίδα τραγουδίστρια Αλεξάντερ Σουχορούκοφ, Ολυμπιονίκης κολύμβησης Official website of Ukhta (in Russian) Unofficial website of Ukhta (in Russian) Pictures of Ukhta Αρχειοθετήθηκε 2008-03-16 στο Wayback Machine. Website of Leonid Tomov. Information about Ukhta (in Russian)
Τζέι Λίθαλ

Ο Τζάμαρ Σίπμαν γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1985 και είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως Τζέι Λίθαλ και έχει συμβόλαιο συνεργασίας με το Ring of Honor. Ο Λίθαλ έγινε πιο γνωστός όταν πάλευε στο TNA Wrestling, όπου κατέκτησε έξι φορές το Πρωτάθλημα X-Division και το Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα.

 Ο Τζαμάρ Σίπμαν γεννήθηκε απο τους Ρόναλντ και Σίρλεϊ Σίπμαν στις 29 Απριλίου 1985 και έχει τρεις αδερφούς και δύο αδερφές. Στις 7 Ιουλίου 2001, ώντας δεκαέξι ετών, ο Σίπμαν νίκησε έναν διαγωνισμό του Jersey All Pro Wrestling και κέρδισε έξι μήνες δωρεάν εκπαίδευσης. Μετά, ο Σίπμαν εκπαιδεύτηκε απο τους Μάικι Γουίπγρεκ και Νταν Μαφ. Ο Σίπμαν έκανε το ντεμπούτο του στο Jersey All Pro Wrestling, ως Τζέι Λίθαλ στις 7 Δεκεμβρίου 2001. Κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα, το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα JAPW, στις 13 Σεπτεμβρίου 2002 και το υπερασπίστηκε επιτυχώς για έντεκα μήνες. Επίσης, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελαφριών Βαρών JAPW στις 28 Φεβρουαρίου 2004. Με αυτές τις δύο μεγάλες θητείες, ο Λίθαλ ανέβηκε σε υψηλότερο επίπεδο και άρχισε να διεκδικήσει τον κορυφαίο τίτλο της εταιρίας, το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών JAPW, τον οποίο κέρδισε στις 21 Μαίου 2005. Ο Λίθαλ έμεινε στην εταιρία μέχρι το 2009 και μέχρι τότε κατάφερε να ξανακερδίσει το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών JAPW και τους Ομαδικούς Τίτλους. Ενώ αγωνιζόταν στο Jersey All Pro Wrestling, ο Λίθαλ τράβηξε τη προσοχή του παραγωγού και εκφωνητή, Τζέρεμι Μπόρας που δούλευε στο TNA Wrestling. Ο Μπόρας πρότεινε στον Λίθαλ μια θέση στο TNA και τον Ιανουάριο του 2006 υπέγραψε συμβόλαιο. Έμεινε στο TNA, μέχρι το 2010 και κατάφερε να κατακτήσει έξι φορές το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ και το Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα. Επίσης κέρδισε το τουρνουά World X Cup και είχε αντιπαλότητες τους: Άλεξ Σέλεϊ, Κρις Σέιμπιν, Ρόμπι Ι. και Ρικ Φλερ. Στις 8 Αυγούστου 2011, ο Λίθαλ υπέγραψε συμβόλαιο με το Ring of Honor. Στις 13 Αυγούστου, έγινε ο νέος Τηλεοπτικός Πρωταθλητής ROH. Στη συνέχεια, νίκησε δεκαεννέα παλαιστές στο Honor Rumble και εισέπραξε μελλοντικό αγώνα διεκδίκησης του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος ROH. Στις 20 Ιανουαρίου 2012, ο Λίθαλ διεκδίκησε το παγκόσμιο τίτλο, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει. Μετά, συνέχισε να υπερασπίζεται το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα, το οποίο έχασε στις 31 Μαρτίου. Lethal Combination Flipping release dragon suplex Diving Headbutt Suicide Dive Diving Double Axe Handle Inverted suplex wheelbarrow facebuster Diving Calf Kick Diving Elbow Leg Lariat Superkick Προφίλ στο Rohwrestling.com Προφίλ στο OWoW.com
Τζιοβάννι Λαγιόλο

Ο Καρδινάλιος Τζιοβάννι Λαγιόλο (Giovanni Lajolo, 3 Ιανουαρίου 1935 - ...) ήταν ο Κυβερνήτης της Πόλης του Βατικανού και Πρόεδρος της Παπικής Επιτροπής για την Πόλη του Βατικανού από το 2006 ως το 2011.

 Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1935. Το 2003-2006 ήταν Υπουργός Εξωτερικών. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει, από το 1995, ως νούντσιος στη Γερμανία. Μιλάει ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Έκανε σπουδές στη Φιλοσοφία και στη Θεολογία το 1955 και το 1959. Σπούδασε επίσης στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και εισήλθε στην Εκκλησιαστική Παπική Ακαδημία. Στις 22 Ιουνίου 2006, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ ανακοίνωσε το διορισμό του Λαγιόλο στη θέση του επικεφαλής της Παπικής Επιτροπής για την Πόλη του Βατικανού, αξίωμα που ανέλαβε στις 15 Σεπτεμβρίου 2006. Στις 24 Νοεμβρίου του 2007 εισήλθε στο Κονκλάβιο των Καρδιναλίων.Την 1η Οκτωβρίου 2011 τον διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Τζουζέπε Μπερτέλο. Προφίλ στο Catholic-Hierarchy.org New York, 27 September 2006, Statement by Archbishop Giovanni Lajolo
Ρίζε

Η Ρίζε ή Ριζούντα (τουρκικά: Rize, αρχαία ελληνικά: Ριζαίον, αρμενικά: Ռիզե, γεωργιανά: რიზე) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ριζούντας, στην βορειοανατολική Τουρκία, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Από αυτήν την πόλη κατάγονται και δύο Τούρκοι πολιτικοί, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρώην Πρωθυπουργός και νυν Πρόεδρος της χώρας, και ο Μεσούτ Γιλμάζ, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, τη δεκαετία του 1990.

 Το κλίμα της Ριζούντας είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14 °C. Ο ψυχρότερος που είναι ο Ιανουάριος μήνας έχει μέση θερμοκρασία 6,5 °C, ενώ ο Ιούλιος, ο θερμότερος έχει 22 °C. Οι θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 2250 χιλιοστόμετρα. Πρόκειται για κάποια από τις υγρότερες περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινές όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο ως και τον Μάρτιο (χειμώνας), καταγράφεται επίσης περιστασιακή ελαφρά χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη. Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, οι μετεωρολόγοι προβλέπουν ότι πολλές καταιγίδες θα προκαλέσουν ισχυρότερες κατολισθήσεις και πλημμύρες στα επόμενα χρόνια. Επίσης, η δύση του ηλίου δεν ξεπερνά το καλοκαίρι τις 8 μ.μ.
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση 214

Η Πτήση 214 της Ολυμπιακής Αεροπορίας στις 29 Οκτωβρίου 1959, ήταν τακτική πτήση αεροσκάφους με τραγική κατάληξη, όταν το αεροπλάνο τύπου Douglas DC-3 συνετρίβη στον Αυλώνα Αττικής του όρους Πάρνηθα, κοντά στην Αθήνα. Όλοι οι επιβαίνοντες (16 επιβάτες και 3 μέλη του πληρώματος) έχασαν τη ζωή τους κατά τη συντριβή.

 Αμέσως μετά την απογείωση, το αεροσκάφος ανήλθε στα 3.000 πόδια με πορεία 240°. Εν συνεχεία ο πύργος ελέγχου έδωσε την εντολή να ανέλθουν στα 9.000 πόδια. Κατά τις 15.20, το πλήρωμα επικοινώνησε με τον πύργο ελέγχου στην Τανάγρα, αναφέροντας ότι είχαν φτάσει τα 9.000 πόδια και ότι ήσαν πάνω από την Πάρνηθα σε καλές καιρικές συνθήκες (VMC). Αυτή ήταν και η τελευταία επαφή μέσω ασυρμάτου, με την πτήση· πέντε λεπτά αργότερα το αεροσκάφος συνετρίβη.Επισήμως υπήρχαν καταγεγραμμένοι 18 επιβαίνοντες: 3 μέλη πληρώματος και 15 επιβάτες. Όμως κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος βρέθηκε και 16ος επιβάτης.Κυβερνήτης στην μοιραία πτήση ήταν ο Αναστάσιος Καλοβυρνάς, απόστρατος σμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας.Το αεροσκάφος απογειώθηκε με καθυστέρηση 10 λεπτών, στις 17.10. Εκ των επιβατών του, δυο ήσαν Αυστριακής καταγωγής. Από την πρώτη στιγμή υπήρχαν αντιφατικές εκτιμήσεις για τα αίτια του δυστυχήματος. Η κυβέρνηση Καραμανλή, επικαλέστηκε τις άσχημες καιρικές συνθήκες, ενώ αντιθέτως, η Ένωση Ιπταμένων Πολιτικής Αεροπορίας, θεώρησε ως αιτία την ελλειπή συντήρηση των αεροσκαφών και την υπεραπασχόληση του ιπτάμενου προσωπικού, καταλογίζοντας ευθύνες στην ιδιοκτησία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, δηλαδή τον Αριστοτέλη Ωνάση.Αρκετούς μήνες αργότερα, εκδόθηκε το επίσημο πόρισμα που έδειξε ως βασικό αίτιο του δυστυχήματος τη βλάβη του κινητήρα κατά τη διάρκεια της απογείωσης. Πιο συγκεκριμένα, το ατύχημα προκλήθηκε από αστοχία του πείρου εδράνου του εμβόλου No.6 του αριστερού κινητήρα, που είχε ως αποτέλεσμα την αιφνίδια θραύση του κινητήρα. Η αδράνεια του έλικα κατά τη στιγμή της βλάβης του κινητήρα προκάλεσε αστοχία του άξονα του έλικα. Ο σπασμένος έλικας, με τη σειρά του, περιστρεφόμενος προκάλεσε σοβαρές τομές στο αριστερό φτερό. Εν συνεχεία, το τελευταίο αποκόπηκε με συνέπεια την απώλεια ελέγχου του αεροσκάφους. Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) ICAO Accident Digest, Circular 62-AN/57 (197-203)
Άδαδα (Πισιδία)

Τα Άδαδα είναι αρχαία πόλη και αρχαιολογική θέση στην Πισιδία βόρεια της Σέλγης και ανατολικά του ποταμού Ακσού (αρχ. Κέστρος), κοντά στο χωριό Σατζράκ της επαρχίας Ισπάρτας στην περιοχή και πόλη Σουτσουλέρ. Η περιοχή έχει ταυτιστεί και ως Καραμπαβουλού, Καράμπαβλι περίπου 35 χλμ βόρεια της λίμνης Εγκριντίρ.

 Η αρχαιότερη λογοτεχνική μαρτυρία για την πόλη έρχεται από τον γεωγράφο Αρτεμίδωρο, όπως παρατίθεται από τον Στράβωνα, ο οποίος καταλογογραφεί τα Άδαδα ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις της Πισιδίας, επιβεβαιούμενος από τον Πτολεμαίο Το όνομα Άδαδα είναι πιθανώς Πισιδικό. Σε αρχαίες πηγές αναφέρεται επίσης ως Αδαδάτη και Όδαδα, πιθανές παραφθορές του κυρίου ονόματος. Αρχαιολογική μαρτυρία για το όνομα της πόλης έχουμε σε επιγραφή του δεύτερου αιώνα ΠΚΕ στην οποία καταγράφεται συνθήκη φιλίας και συμμαχίας με την Τερμησσό. Στα ορατά ερείπια της αρχαιολογικής θέσης περιλαμβάνονται: Ο ναός των αυτοκρατόρων και της Αφροδίτης, όπως επίσης και ο ναός των αυτοκρατόρων και του Δία Σέραπη. Υφίσταται επίσης καλοδιατηρημένη κλίμακα που οδηγούσε από την αγορά προς ένα πύργο και άλλα κτήρια και οχυρώσεις, πιθανώς την ακρόπολη της πόλης. Υπάρχουν επίσης σωζόμενα κτήρια διαφορετικών τύπων. Υπάρχουν δύο διακριτές περίοδοι νομισματοκοπίας στα Άδαδα Ως ανεξάρτητη πόλη της ύστερης ελληνιστικής περιόδου, όταν κόπηκαν και τα πρώτα νομίσματα, κατά τον πρώτο αιώνα ΠΚΕ. Ως υποταγμένη πόλη στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η αυτοκρατορική νομισματοκοπία ξεκίνησε επί Τραϊανού (98-117) και σταμάτησε κατά την περίοδο του Βαλεριανού και του Γαλλιηνού (253-268). Βάσει των εικονογραφικών τύπων της νομισματικής προσωπογραφίας μαρτυρείται η λατρεία του Διός, του Διονύσου, της Άρτεμης (Περγαίας), της Αθηνάς και της Υγιείας. Επιπλέον η ηρωική λατρεία του Ηρακλή, των Διοσκούρων και του Ασκληπιού, όπως επίσης και η αυτοκρατορική λατρεία. Κατά τη βυζαντινή εποχή η πόλη ήταν επισκοπική έδρα του πατριαρχείου Αντοχείας.
Ραγκούζα

Η Ραγκούζα (Σικελικά : Rausa, Λατινικά : Ragusia) είναι Ιταλική πόλη στην νότια Σικελία πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας της Ραγκούζας. Ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2016 είναι 73.288 κάτοικοι. Είναι κτισμένη πάνω σε έναν Ασβεστολιθικό λόφο ανάμεσα σε δύο βαθιές κοιλάδες. Η Ραγκούζα μαζί με άλλες επτά πόλεις του νότου αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

 Τα ίχνη της πόλης παραπέμπουν στην 2η χιλιετία π.Χ. μαζί με άλλες σποραδικές εγκαταστάσεις Σικελών, τρίτο τμήμα των προϊστορικών κατοίκων του νησιού. Ο προϊστορικός οικισμός της Ραγκούζας έχει αναγνωριστεί την ίδια εποχή με το όνομα «Ύβλα Ηραία». Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε έναν λόφο με ύψος 300 μέτρα σε επαφή με πολλές Ελληνικές αποικίες ιδιαίτερα με το γειτονικό λιμάνι Καμερίνο. Κατακτήθηκε από την Καρχηδόνα, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και την Βυζαντινή αυτοκρατορία που οχύρωσε την πόλη και έκτισε ένα μεγάλο κάστρο. Οι Άραβες κυρίευσαν την Ραγκούζα (848) και την διατήρησαν μέχρι τον 11ο αιώνα, στην συνέχεια την κατέλαβαν οι Νορμανδοί. Οι Νορμανδοί την έκαναν κομητεία με πρώτο κόμη τον Γοδεφρείδο, τον λεπρό νόθο γιο του Ρογήρου Α΄ της Σικελίας. Η Ραγκούζα ακολούθησε από τότε πιστά την τύχη των υπόλοιπων πόλεων στο Βασίλειο της Σικελίας που δημιουργήθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα. Μια οικογένεια από το Κιαραμόντε Γκούλφι πήρε την πόλη σαν δώρο και παρέμεινε πρωτεύουσα της κομητείας και στην συνέχεια ενώθηκε με την Μόντικα (1296), η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε μέχρι τον 15ο αιώνα και ανατράπηκε από μία λαϊκή επανάσταση. Η Ραγκούζα ισοπεδώθηκε από έναν ισχυρό σεισμό (1693) με περισσότερους από 5.000 νεκρούς, τα περισσότερα σπίτια καταστράφηκαν και κτίστηκαν ξανά σε ρυθμό Μπαρόκ. Οι κάτοικοι μετακινήθηκαν σε μια γειτονική συνοικία και έκτισαν ένα νέο προάστιο την "Άνω Ραγκούζα", η αρχαία πόλη πήρε το όνομα "Κάτω Ραγκούζα". Οι δύο πόλεις παρέμειναν χωριστές μέχρι το 1926 και πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Μόντικα, στην συνέχεια ενώθηκαν και αντικατάστησαν την Μόντικα σαν πιο δημοφιλής πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Από το 1938 ξεκίνησαν εργασίες ασφαλτόστρωσης στους δρόμους της πόλης που βρίσκονται σε λειτουργία μέχρι σήμερα. Η Ραγκούζα βρίσκεται σήμερα σε έναν λόφο κάτω από τα Υβλαία Όρη και χωρίζεται διακριτά σε δύο περιοχές την παλιότερη και την νεώτερη πόλη. Οι δύο πόλεις χωρίζονται με ένα φαράγγι που συνδέεται με έξι γέφυρες, πιο διάσημη από αυτές είναι η Πόντε ντε Καπουτσίνι. ISTAT Αρχειοθετήθηκε 2018-12-16 στο Wayback Machine. Ραγκούζα, Χάρτης
Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα (ύπατος το 191 π.Χ.)

Ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα, λατιν.: Publius Cornelius Scipio Nasica, όπου Nasica σημαίνει «μυτερή μύτη», (γενν. το 227 π.Χ., άκμασε το 204 – 171 π.Χ.) ήταν ύπατος της αρχαίας Ρώμης το 191 π.Χ. Ήταν γιος τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Κάλβου.

 Κατόπιν αιτήματος της Συγκλήτου, ταξίδεψε με τις Ρωμαίες ματρόνες για να παραλάβει το άγαλμα της Κυβέλης (Magna Mater) το 204, όταν έφτασε από τη Μ.Ασία στην Όστια. Σύμφωνα με τα Fasti τού Λίβιου και τού Oβίδιου, επιλέχθηκε γι' αυτό το καθήκον, επειδή ήταν ο καλύτερος της ρωμαϊκής κοινότητας. Αργότερα έγινε αγορανόμος (aedilis) το 197. Ως πραίτορας στην Εκείθεν Ιβηρία (Hispania Ulterior) (194), νίκησε τους Λουζιτανούς στην Iλίπα και ως ύπατος υπέταξε τους Bοίους. Δεν επελέγη ως τιμητής (censor), παρά το γεγονός ότι έλαβε μέρος στις εκλογές του 189 και του 184, μία αποτυχία που σηματοδοτεί την πτώση της επιρροής των Σκιπιώνων στη Ρώμη. Συνέχισε για να βοηθήσει στην ίδρυση της Ακυληίας (Aquileia) το 181, και εμφανίζεται σε μία έρευνα τού 171. Αυτός ο Σκιπίων Νασίκα ήταν ο πατέρας τού Σκιπίωνα Νασίκα Κορκούλου, που εναντιώθηκε στον Κάτωνα τον τιμητή για αρκετά χρόνια στο ζήτημα της Καρχηδόνας. Και ο πατέρας και ο γιος ήταν διακεκριμένοι νομικοί. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Σύγκλητος παραχώρησε στον πατέρα ένα σπίτι στο κέντρο της Ρώμης, για να κάνει τις συμβουλές του πιο προσιτές στη Σύγκλητο και τον λαό της Ρώμης. Γνώριζε τον επικό ποιητή Έννιο, καθώς ο Κικέρων αναφέρει ένα ανέκδοτο σε αυτούς. Οικογενειακό δέντρο των Κορνηλίων Σκιπιώνων Γένος των Κορνηλίων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Publius Cornelius Scipio Nasica στο Wikimedia Commons
Να με προσέχεις

Να Με Προσέχεις είναι ο τίτλος μιας δραματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2000-2001. Δημιουργός και πρωταγωνιστής της σειράς ήταν ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ενώ τη σκηνοθεσία της ανέλαβε η Μίρνα Τσάπα. Το πρωταγωνιστικό καστ απαρτιζόταν από τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, τη Βαλέρια Χριστοδουλίδου, τη Σάννυ Χατζηαργύρη, την Άννα Μονογιού, και τον μοναδικό Αλέκο Αλεξανδράκη. Το τραγούδι των τίτλων ερμηνεύουν ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο οποίος το έγραψε, μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου.

 Όταν τέσσερα αδέρφια, ο Αλέξανδρος, ο Κωνσταντίνος, η Ναταλία και η Μαριάννα χάνουν τους γονείς τους και μαθαίνουν πως δεν πρόκειται να κληρονομήσουν τίποτε, καθώς ο πατέρας τους ήταν χρεωμένος, αναγκάζονται να δουλέψουν, αφήνοντας πίσω τους την πολυτελή ζωή που είχαν. Παράλληλα ο Αλέξανδρος ερωτεύεται την Έλλη στους Παξούς που πηγαίνουν διακοπές, κοπέλα και μετέπειτα σύζυγο του αδερφού του, ενώ η Ναταλία με τη Μαριάννα γνωρίζουν τον έρωτα στο πρόσωπο ενός αμφιφυλόφιλου και ενός παντρεμένου αντίστοιχα, χωρίς να γνωρίζουν βέβαια την αλήθεια. Στα προβλήματά τους προσπαθεί να βρει λύση ο καλοκάγαθος και δυστυχώς παράλυτος παππούς τους. Τα πρώτα 17 επεισόδια προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 22:40, ενώ τα υπόλοιπα κάθε Δευτέρα στις 22:20. Δεν προβλήθηκε επεισόδιο στις 23/11/2000 λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα και στις 2/4/2001 λόγω μετάδοσης της σατιρικής εκπομπής Δέκα Μικροί Μήτσοι. Να με προσέχεις στην IMDb
UTC±00:00

Η UTC±00:00 είναι η παρακάτω ζώνη ώρας: Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC), η βάση για την παγκόσμια πολιτική ώρα. Ώρα Δυτικής Ευρώπης (Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ηνωμένο Βασίλειο).

 Κύριες πόλεις: Λονδίνο, Καζαμπλάνκα, Δουβλίνο, Πόρτο και Λισαβόνα Ευρώπη Άλντερνεϊ Νησιά Φερόε Γκέρνσεϊ Χερμ Ιρλανδία Νήσος του Μαν Τζέρσεϊ Πορτογαλία (με εξαίρεση τις Αζόρες, οι οποίες χρησιμοποιούν τη UTC−01 με θερινή ώρα) Ισπανία – μόνο τα Κανάρια Νησιά Σαρκ Ηνωμένο Βασίλειο (GMT)Σημειώσεις: Το δυτικότερο σημείο όπου εφαρμόζεται η UTC με θερινή ώρα είναι το Ελ Ιέρρο στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας (18°00'Δ). Η ώρα που χρησιμοποιείται εκεί είναι 2 ώρες και 12 λεπτά πριν από τη φυσική ώρα το καλοκαίρι, έχοντας έτσι τη μεγαλύτερη απόκλιση στη ζώνη ώρας UTC. Ο ανατολικότερος οικισμός, όπου εφαρμόζεται η UTC με θερινή ώρα εφαρμόζεται είναι το Λόουεστοφτ στο Σάφολκ της Ανατολικής Αγγλίας στην Αγγλία (κατά μόλις 1°45'Α). Σημειώστε ότι η Ιρλανδία χρησιμοποιεί τον όρο "επίσημη ώρα" σε σχέση με τους καλοκαιρινούς μήνες και τη "χειμερινή ώρα" ενώ στις υπόλοιπες περιόδους η ζώνη ώρας ονομάζεται "επίσημη ώρα". Αυτή η πρακτική είναι αντίστροφη από τις περισσότερες χώρες της ΕΕ, αλλά παρέχει τα ίδια αποτελέσματα. Κύριες πόλεις: Πόντα Ντελγάδα, Ιττοκορτοορμίιτ Γροιλανδία - ανατολική περιοχή γύρω από το Ιττοκορτοορμίιτ (Σκορεσμπισούντ) Πορτογαλία - μόνο οι Αζόρες Κύριες πόλεις: Άκκρα, Ρέικιαβικ Μπουρκίνα Φάσο Γκάμπια Γκάνα Γουινέα Γουινέα-Μπισάου Ακτή Ελεφαντοστού Λιβερία Μάλι Μαυριτανία Σενεγάλη Σιέρα Λεόνε Τόγκο Γροιλανδία βορειοανατολική Γροιλανδία Ντανμαρκσχάβν και γύρω περιοχή Ισλανδία Αγία Ελένη, Νήσος Αναλήψεως και Τριστάν ντα Κούνια (Ηνωμένο Βασίλειο) Μερικές βάσεις της Ανταρκτικής. Δείτε επίσης την Ώρα στην Ανταρκτική Το δυτικότερο σημείο όπου εφαρμόζεται η UTC χωρίς θερινή ώρα είναι το Μπιαργκτανγκάρ, στη βορειοδυτική χερσόνησο της Ισλανδίας (24°32' Δ). Η ώρα που χρησιμοποιείται εκεί είναι 1 ώρα και 38 λεπτά μπροστά από τη φυσική ώρα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόκλιση από τη φυσική ώρα UTC χωρίς τη θερινή ώρα. Το ανατολικότερο μέρος όπου εφαρμόζεται η UTC χωρίς θερινή ώρα εφαρμόζεται είναι το Μπουβέ, Νορβηγικής δικαιοδοσίας, στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό (3°24' Α).
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Μάλτας

Το σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Μάλτας είναι μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων πρωταθλημάτων για τις ποδοσφαιρικές ομάδες στη Μάλτα. Διοργανώτρια αρχή είναι η Μαλτέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η Μάλτα έχει ανώτατη ποδοσφαιρική κατηγορία από το 1909.

 Το σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Μάλτας περιλαμβάνει τέσσερις κατηγορίες. Κορυφαίο πρωτάθλημα είναι η Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι στην οποία συμμετέχουν 12 ομάδες. Ακολουθούν, κατά επίπεδο, η Λ-Εγουέλ Ντιβιζιόνι Μαλτία, η Ιτ-Τιένι Ντιβιζιόνι Μαλτία και η Ιτ-Τιελέτ Ντιβιζιόνι Μαλτία στις οποίες συμμετέχουν 12, 12 και 13 ομάδες αντίστοιχα. Στο τέλος κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου, οι πρώτες ομάδες κάθε πρωταθλήματος προβιβάζονται σε ανώτερη κατηγορία και οι τελευταίες υποβιβάζονται σε χαμηλότερη κατηγορία (αν υπάρχει). 1Η 10η στη βαθμολογία της Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι δίνει αγώνα πλέι-οφ με αντίπαλο την 3η στη βαθμολογία της Λ-Εγουέλ Ντιβιζιόνι Μαλτία για συμμετοχή στην Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι της επόμενης περιόδου. Παράλληλα με τις διοργανώσεις πρωταθλήματος διεξάγονται και διοργανώσεις κυπέλλου με το σύστημα νοκ-άουτ. Σημαντικότερο είναι το Τάτσα Μαλτία. Επιπλέον διεξάγεται και πρωτάθλημα γυναικών με την ονομασία Λ-Εγουέλ Ντιβιζιόνι Μαλτία (γυναικών). Νέα στην ιστοσελίδα Maltafootball.com Ιστοσελίδα Μαλτέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας League321.com - Οι πίνακες βαθμολογίας του μαλτέζικου ποδοσφαίρου.
Νικ Ντένις

Ο Νικ Ντένις (Αγγλικά: Nick Dennis (Θεσσαλία, 26 Απριλίου 1904 - Λος Άντζελες, 14 Νοεμβρίου, 1980) ήταν Ελληνο-Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεοράσης.

 Ο Νικ Ντένις, έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το 1947, στο μελόδραμα Μια Διπλή Ζωή, το οποίο γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη. Το 1951 ο Ντένις μετακόμισε στο Χόλυγουντ για να επαναλάβει τον ρόλο του Πάμπλο Γκονζάλες που είχε υποδυθεί στο θεατρικό έργο του Τενεσί Ουίλιαμς, Λεωφορείο ο Πόθος στην κινηματογραφική μεταφορά του σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν με πρωταγωνιστές τον Μάρλον Μπράντο και την Βίβιαν Λι.Ο Ντένις συνέχισε την καριέρα του ερμηνεύοντας υποστηρικτικούς ρόλους, όπως στις ταινίες Ανατολικά της Εδέμ (1955), Φιλησέ με, μέχρι θανάτου (1955) και Σπάρτακος (1960). Από την δεκαετία του 1960 και του 1970 Ο Ντένις εμφανίστηκε σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του ως Νικ Κανάβαρας στην τηλεοπτική δραματική σειρά Μπεν Κάσεϊ (1961-1966), και στην αστυνομική τηλεοπτική σειρά Κότζακ (1973-1977), υποδύωμενος τον Έλληνα θείο Κωνσταντίνο Ο Νικ Ντένις στην IMDb Ο Νικ Ντένις στο Internet Broadway Database (Αγγλικά)