Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου

Ο Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου ιδρύθηκε το 1926 στη συνοικία Νεάπολη του Λαυρίου, ως άτυπος συνεχιστής της πρώτης ομάδας της συνοικίας με την επωνυμία Μαραθών που ιδρύθηκε μεταξύ του 1922 και του 1924. Ανάμεσα στους ιδρυτές του συγκαταλέγονται οι αδελφοί Κατραμπασά, Π. Μπαλαφούτης, Γ. Κανέλης, Λ.Πολίτης, Αφοί Γιαννόπουλοι, Γ. Σαραντίδης, Γ. Πιερράκος, Κ. Αρκουλής, Μ.Κατσιβαρδάς, Β. Παντελέων, Δ. Βρουτσάκος και η οικογένεια Ψαρράκη. Λαϊκοί άνθρωποι οι περισσότεροι, μεταλλωρύχοι στην πλειοψηφία τους, που αναζήτησαν στον αθλητισμό μια δημιουργική διέξοδο από τα πολλά προβλήματα της καθημερινότητάς τους. Στο ιδρυτικό καταστατικό αναφέρεται ότι: "ιδρύεται ποδοσφαιρικός σύλλογος, σκοπός του οποίου έσσεται η σωματική αλλά και ηθική διαπαιδαγώγησις της νεολαίας, η προτροπή των νεολαίων προς τον αθλητισμό και η παρότρυνση των προς τη μελέτη βιβλίων για την πνευματική ανύψωση των αθλουμένων".

 Από την αρχή είναι έντονη η αναφορά και το δέσιμο του Ολυμπιακού με τη συνοικία της Νεάπολης, την πιο φτωχή ίσως από το έτσι κι αλλιώς εργατικό Λαύριο. Από εκεί προερχόταν άλλωστε η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών και των διοικητικών παραγόντων. Σε αυτήν χρωστάει και την ονομασία του, στην επαφή δηλαδή που διατήρησαν οι Λάκωνες του Πειραιά και του Λαυρίου όταν έφυγαν από τον τόπο καταγωγής τους. Η συνοικία της Νεάπολης αποτέλεσε μια από τις βασικές εστίες του προοδευτικού και του εργατικού κινήματος την εποχή του Μεσοπολέμου και αυτό δεν άφησε ανεπηρέαστη και την ομάδα της γειτονιάς. Έτσι ο Ολυμπιακός θα δώσει 150 δρχ από το ταμείο του προς ενίσχυση των εργατών το 1929, στην μεγαλύτερη ίσως απεργία που γνώρισε ποτέ η πόλη. Το ποσό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η μηνιαία συνδρομή ενός μέλους ήταν από 3 έως 5 δρχ. Θα δώσει επίσης φιλικό αγώνα με την ομάδα Πέρα Κλουμπ Αμπελοκήπων που υπαγόταν στην Ομοσπονδία Εργατικού Αθλητισμού της Κόκκινης Αθλητικής Διεθνούς. Για τη δράση του αυτή ο Ολυμπιακός μπήκε στο στόχαστρο της Ασφάλειας, με τον αρχιφύλακα της περιοχής Σιγουράκο να επιβάλλει το 1931 για λίγα χρόνια την αλλαγή χρώματος στις φανέλες της ομάδας από κόκκινο σε μπλε. Παρά τα περιορισμένα οικονομικά μέσα ο Ολυμπιακός πρωταγωνίστησε από την περίοδο του Μεσοπολέμου στην αθλητική ζωή της πόλης ως ανεπίσημο τότε σωματείο, έχοντας στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 μαζί με τον Παλλαυρεωτικό τις δύο ισχυρότερες ποδοσφαιρικές ομάδες και η μεταξύ τους κόντρα χαρακτηριζόταν ως το μεγαλύτερο ντέρμπι του Λαυρίου την εποχή εκείνη. Το ντέρμπι μίσους όμως τα επόμενα χρόνια θα είναι οι συναντήσεις απέναντι στο Βυζάντιο, την ομάδα των προσφύγων της πόλης που είχε σαν έδρα του τον Συνοικισμό. Από τους μεγάλους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τα ερυθρόλευκα τότε ξεχωρίζει ο Μελέτης Ψαρράκης που σε νεαρή ηλικία πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιά, σκοτώθηκε όμως το 1940 στον πόλεμο της Αλβανίας. Στα χρόνια της Κατοχής, παρά τις τεράστιες δυσκολίες (το 1/5 των Λαυριωτών πέθανε από την πείνα) ο Ολυμπιακός μαζί με τις άλλες 3 ομάδες της πόλης (τον Παλλαυρεωτικό, τον Ηρακλή και το Βυζάντιο) ανασυγκροτήθηκαν και έδωσαν ένα φιλικό τουρνουά τα έσοδα του οποίου πήγαν προς ενίσχυση των Ελλήνων διεθνών αθλητών που υποσιτίζονταν. Ο σύλλογος συνέρχεται γρήγορα και δίνει τα πρώτα κιόλας μεταπολεμικά χρόνια σημαντικά φιλικά με ανεπίσημες και κυρίως επίσημες ομάδες όπως ο Εθνικός Αστέρας, ο Αθηναϊκός και η Δάφνη Αθηνών. Επίσης θα συμμετάσχει σε φιλικό παιχνίδι επίδειξης στο Στάδιο Καραΐσκάκη, που προηγήθηκε της αναμέτρησης του Ολυμπιακού Πειραιά με την αυστριακή Βιέννα. Αργότερα ο Ολυμπιακός θα δώσει φιλικό αγώνα με την ομάδα που είχαν φτιάξει οι εξόριστοι αγωνιστές της Μακρονήσου νικώντας μάλιστα με 2-1 ένα σύνολο που είχε στις τάξεις του πολλούς ποδοσφαιριστές μεγάλων ομάδων της χώρας, όπως τον άσο του Ολυμπιακού Πειραιά Γιώργο Δαρίβα. Ο σύλλογος μετά από πολλούς αγώνες θα καταφέρει να επισημοποιηθεί και να μπει στο μητρώο της ΕΠΣΑ, όπου και παρέμεινε μέχρι την ίδρυση της ΕΠΣΑΝΑ. Όλα αυτά τα χρόνια ο Ολυμπιακός κατάφερε να επιβιώσει και να βγάλει εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές μέσα από μεγάλες δυσκολίες, με το μεράκι, την παθολογική αγάπη και την προσφορά του κόσμου του, απλών λαϊκών ανθρώπων που πέρασαν από τις τάξεις του από διάφορα ή και απ' όλα τα μετερίζια, καθιστώντας τον μια γνήσια λαϊκή ομάδα. Η ανάληψη της διοίκησης από τον Μιχάλη Τσίκλο θα οδηγήσει στην οικονομική ισχυροποίηση του συλλόγου και ο Ολυμπιακός το 2008 θα γράψει ιστορία με την άνοδό του στη Δ΄ εθνική κατηγορία, όντας η πρώτη και μέχρι σήμερα η μοναδική ποδοσφαιρική ομάδα της που έχει περάσει τα σύνορα της Αττικής για να δώσει επίσημη αναμέτρηση. Θα βρεθεί μάλιστα και στη Γ΄ Εθνική μετά την αναδιάρθρωση των κατηγοριών το 2013. Τα οικονομικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν όμως οδήγησαν στην απόσυρση από το πρωτάθλημα και σταδιακά απείλησαν ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του συλλόγου το 2017. Τότε ανέλαβε το λόγο και πάλι η λαϊκή βάση της ομάδας, οι απλοί της φίλαθλοι, αφού η επικείμενη συγχώνευση θα οδηγούσε όχι μόνο στη εξαφάνιση ενός συλλόγου (με έναν σχεδόν αιώνα ιστορίας και προσφοράς) στον αθλητισμό της πόλη, αλλά και το δικαίωμα στην άθληση δεκάδων νέων ανθρώπων που στελεχώνουν την πρώτη ομάδα και της ακαδημίες των τριών ποδοσφαιρικών συλλόγων. Σήμερα ο Ολυμπιακός Λαυρίου συνεχίζει τη δράση του υπό νέα διοίκηση, πιστός στις αρχές του πραγματικού ερασιτεχνισμού και στις αρχές της ίδρυσής του, με τον πιο απλό αλλά και σημαντικό στόχο, να παίξουν τα παιδιά της πόλης μπάλα. Ο Ολυμπιακός Λαυρίου στο Facebook