IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αρανούκα

Η Αρανούκα (επίσης παλαιότερα γνωστή ως Χέντερβιλ, Νονούκι ή Στάρμπακ) είναι μια μικρή ατόλλη του Κιριμπάτι, που βρίσκεται μόλις βόρεια του ισημερινού, στο αρχιπέλαγος των Νήσων Γκίλμπερτ, 9 χμ νοτιοανατολικά της ατόλλης Κουρία και 25 χμ νοτιοδυτικά της ατόλλης Αμπεμάμα. Έχει έκταση 15,5 τετ.χμ. και πληθυσμό 1.158 άτομα.

 Η ατόλλη έχει τριγωνικό σχήμα, που κυρίως σχηματίζεται από δύο μεγάλα νησιά, ασυνήθιστα μεγάλα για μια ατόλλη αυτού του μεγέθους. Το μεγαλύτερο είναι το Μπουαρίκι που σχηματίζει την "βάση" του τριγώνου, και το μικρότερο είναι το Τακαεάνγκ που σχηματίζει την γωνία της κορυφής. Τα νησιά αυτά ενώνονται με μια σειρά από εκτενείς μετακινούμενες αμμοπροσχώσεις στην βόρεια πλευρά και στην νότια πλευρά υπάρχει μια υποθαλάσσια ράχη υφάλου, που εναλλάσσεται με τον επίπεδο ύφαλο και έχει ένα πλατύ άνοιγμα προς την λιμνοθάλασσα στο κέντρο. Το Αεροδρόμιο Αρανούκα βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του Μπουαρίκι.
Φουρνή Λασιθίου

Η Φουρνή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου (πρώην Επαρχία Μιραμπέλλου), στο πρώην νομό Λασιθίου, Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 221 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 320 μέτρων, σε μια πόλγη, μαζί με το χωριό Καστέλι Φουρνής, και απέχει 7 χιλιόμετρα από τη Νεάπολη και 22 από τον Άγιο Νικόλαο. Το κύριο προϊόν του χωριού ήταν τα αμύγδαλα, αλλά πλέον μετά την ολοκληρωτική εξαφάνιση των αμυγδαλιών από μεταδοτική αρρώστια, το κυριότερο αγροτικό προϊόν του χωριού είναι η ελιά και τα παράγωγά της. Επίσης είναι το μοναδικό χωριό στον νομό Λασιθίου που έχει τόσες πολλές εκκλησίες.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Φουρνής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δοριές, Σύρμεσον και Χαυγάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Δοριαί, αι (36) Σύρμεσον, το (3) Φουρνή, η (221) Χαυγάς, ο (5)Συνολικά η κοινότητα έχει 265 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κα. Άννα Τσαγκαράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φουρνής. Η Φουρνή κατά το παρελθόν αποτελούνταν από δύο χωριά, την Απάνω και την Κάτω Φουρνή, η οποία ήταν γνωστή και ως Αμπραμοχώρι, γιατί εκεί κατοικούσε η ενετοκρητική οικογένεια των Αμπράμων. Ο Φραγκίσκος Μπαρότσι αναφέρει τα χωριά το 1577 ως Furni Cato Abramaghori και Furni Apano Abramaghori. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583, η Κάτω Φουρνή είχε 581 κατοίκους και η Απάνω 199. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρονται ως Kato Fourne, με 40 χριστιανικές οικογένειες, και Epano Fourne με 30 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, το Κάτω χωριό Φουρνής είχε 414 χριστιανούς κατοίκους και 38 μουσουλμάνους και το Απάνω χωριό Φουρνής είχε 237 χριστιανούς και 21 μουσουλμάνους κατοίκους. Το 1900 τα δύο χωριά αναφέρονται ως Απάνω και Κάτω Χωριό. Το Απάνω και Κάτω Χωριό συγχωνεύθηκαν το 1930 και ο οικισμός μετονομάστηκε σε Φουρνή Λασιθίου.Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές (μέχρι το 1928 αναφέρεται πρώτα ο οικισμός του Κάτω Χωριού και δίπλα του Απάνω):
Ο Γορίλας Εκδικείται

«Ο Γορίλας Εκδικείται» (γαλλικά: Les Tontons flingueurs), είναι μια γκανγκστερική κωμωδία Γαλλικής, Ιταλικής και Γερμανικής συμπαραγωγής του 1963, σε σενάριο Μισέλ Όνταρ και σκηνοθεσία Ζωρζ Λοτνέρ. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Μπερνάρ Μπιλιέρ και Σαμπίνα Σινιέν.

 Ο Φερνό Ναντίν (Λίνο Βεντούρα) πρώην γκανγκστερ, και νυν ιδιοκτητής μια επιχείρησης γεωργικών μηχανημάτων στο Μονταμπάν της Γαλλίας, θα λάβει ένα επείγον τηλεγράφημα από τον παλιό του φίλο και συνεργάτη, Λουί τον Μεξικάνο (Ζακ Ντουμενίλ) ο οποίος ζητά επιγόντως να τον δει στο Παρίσι διότι είναι βαριά άρρωστος και πεθαίνει. Ο Λουί διευθύνει παράνομες επιχειρήσεις, όπως έναν οίκο ανοχής, αποστακτήριο λαθραίων ποτών και ένα πλωτό καζίνο. Κατά την συνάντηση τους, ο Λουί θα εκφράσει την τελευταία του επιθυμία, η οποία είναι να αναλάβει ο Φερνό την διεύθυνση των επιχειρήσεών του και να φροντίσει την κακομαθημένη μοναχοκόρη του, την Πατρίσια (Σαμπίνα Σινιέν). Οι νυν συνεργάτες του Μεξικάνου δεν βλέπουν με καλό μάτι όμως την άφιξη του «ξένου» Φερνό, διότι ήλπιζαν να αναλάβουν αυτοί κάποτε την ηγεσία των επιχειρήσεων του Μεξικάνου. Ο Φερνό ως το νέο αφεντικό, μπορεί να βασιζέται μόνο σε τρεις ανθρώπους του Μεξικάνου, τον δικηγόρο Φολάς, τον Μπάτλερ Ζαν και τον προσωπικό του σωματοφυλακα Πασκάλ. Ο Φερνό θα πάει στο αρχοντικό του Μεξικάνου όπου διαμένει η Πατρίσια και θα της συστηθεί ως "θείος Φερνό" όπου θα της πει ότι τον έστειλε ο Λουί για να την προσέχει, χωρίς να της πει ώστοσο ότι ο πατέρας της έχει πεθάνει. Εν τω μεταξύ, οι συνεργάτες του Μεξικάνου θα κάνουν σύσκεψη στο πλωτό καζίνο των Βολφονί, όπου θα αρχίσουν να ψάχνουν τρόπο για να απαλλαγούν από τον Φερνό. Ξαφνικά θα εμφανιστεί ο Φερνό και θα τους υπενθυμίσει τις οφειλές που έχουν και θα τους δώσει προθεσμία μια εβδομάδα προκειμένου να πληρώσουν τα χρέη τους. Αυτοί θα δικαιολογήθουν λεγόντας στον Φερνό ότι υπάρχει κρίση τόσο στον τζόγο όσο και στις άλλες δραστηριότητες του Μεξικάνου. Ο Φερνό επιστρεφόντας στο αρχοντικό, βρίσκει ένα θορυβώδες πάρτι με μεθυσμένους φίλους της Πατρίσια. Ενεργώντας ως καλός θείος, εγκαθίσταται στην κουζίνα, όπου, μαζί με τον κύριο Φολάς και τον μπάτλερ Ζαν, ετοιμάζει σάντουιτς για το πάρτι. Ξαφνικά, οι αδελφοί Βολφονί εμφανίζονται και ζητούν από τον Φερνό να λύσουν τις διαφορές τους ειρηνικά. Ο Ζαν τους μαζεύει όλους στη κουζίνα, όπου η συζήτηση συνεχίζεται κανονικά. Οι άνδρες θέλουν να πιούνε κάτι, αλλά οι φίλοι της Πατρίσιας έχουν καταναλώσει ότι αλκοόλ υπήρχε στο σπίτι. Τότε ο Ζαν θα βγάλει ένα μπουκάλι λαθραίου αλκοόλ, το οποίο παρασκευάζε κάποτε ο Μεξικάνος. Όλοι θα δοκιμάσουν να πιούνε από το ποτό μπόμπα του Μεξικάνου και καθώς μεθάνε θα αρχίσουν να αναπολούν τις παλιές μέρες της γκανγκστερικής δόξας τους. Λίνο Βεντούρα ως Φερνό Ναντίν Φρανσίς Μπλανς ως Φολάς, προσωπικός δικηγόρος του Μεξικάνου Μπερνάρ Μπιλιέρ ως Ραούλ Βολφονί Ζαν Λεφέμπρ ως Πολ Βολφονί Χορστ Φρανκ ως Θεό Ζακ Ντουμενίλ ως Λουί ο Μεξικάνος Ρόμπερτ Νταλμπάν ως Ζαν, Μπάτλερ του Μεξικάνου Βεναντίνο Βεναντίνι ως Πασκάλ, σωματοφύλακας του Μεξικάνου Σαμπίνα Σινιέν ως Πατρίσια, κόρη του Μεξικάνου Ο Γορίλας Εκδικείται στην IMDb (Αγγλικά) Ο Γορίλας Εκδικείται στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Χριστόφορος του Μεκλεμβούργου

Ο Χριστόφορος, γερμ. Christoph (30 Ιουλίου 1537 - 4 Μαρτίου 1592) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου. Έγινε διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουρκ (1554-1592).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1592 απεβίωσε στο αββαείο Τέμπτσιν, κοντά στο Μπρύελ και τάφηκε στον καθεδρικό του Σβερίν. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Κάρολος Α΄ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουρκ. Νυμφεύτηκε το 1573 τη Δωροθέα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας. Το 1575 απεβίωσε η Δωροθέα και ο Χριστόφορος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Alexander Bergengrün: Herzog Christoph von Mecklenburg, letzter Koadjutor des Erzbistums Riga: Ein Beitrag zur livländischen und mecklenburgischen Geschichte. Verlag Franz Kluge, Reval 1898. Friedrich Schlie: Die Kunst- und Geschichts-Denkmäler des Grossherzogthums Mecklenburg-Schwerin. II. Band: Die Amtsgerichtsbezirke Wismar, Grevesmühlen, Rehna, Gadebusch und Schwerin. Schwerin 1898, Neudruck Schwerin 1992, S. 557ff. ISBN 3-910179-06-1 Ludwig Fromm (1876), "Christoph von Mecklenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 4, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 240–241 Heinz Meybaum (1957), "Christoph von Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 3, Berlin: Duncker & Humblot, p. 247
Φρανς Μπουλς

Ο Φρανς Μπουλς (φλαμανδικά: Frans Boels, περ. 1555 Μέχελεν - 1596 Αμβέρσα ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ολλανδική Δημοκρατία κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Είναι κυρίως γνωστός ως ζωγράφος τοπίων.

 Δεν είναι πολλά στοιχεία γνωστά ούτε για τη ζωή του ούτε για τη σταδιοδρομία του. Γεννήθηκε στο Μέχελεν και ήταν μαθητής και θετός γιος του Χανς Μπολ, επιτυχημένου και πολύπλευρου τοπιογράφου και σχεδιαστή. Δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα μεταξύ 1572 και 1584 και στη συνέχεια μετακόμισε στο Άμστερνταμ όπου καταγράφεται από το 1584 ως το 1596. Πιθανότατα έφυγε με τον πατριό του, Χανς Μπολ, ο οποίος διέφυγε από τη νότια Ολλανδία για θρησκευτικούς λόγους. Το 1593 ο Ολλανδός χαράκτης Χέντρικ Χόλτσιους (Hendrik Goltzius) έφτιαξε ένα πορτρέτο του Χανς Μπολ, το οποίο αφιέρωσε, ως ένδειξη φιλίας, στον θετό γιο του Μπολ, Φρανς Μπουλς.Ο βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει στο Schilder-boeck (= βιβλίο των ζωγράφων), 1604, ότι ο Φρανς Μπουλς ήταν πολύ καλός στο να ζωγραφίζει μικρογραφίες τοπίων. Ο Μπουλς είναι πράγματι γνωστός για τα τοπία του, τα οποία ζωγράφιζε με τέμπερα (γκουάς) στο ύφος και την ποιότητα που τα ζωγράφιζε ο δάσκαλός του Χανς Μπολ. Μερικές από τις δημιουργίες του παλαιότερα είχαν αποδοθεί στον Μπολ. Το 1588 ο Φρανς Μπουλς δημιούργησε πολλά τοπία με τον γενικό τίτλο "Ορεινά τοπία με μυθολογικές μορφές". Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Λευκό Εργοστάσιο

Το Λευκό Εργοστάσιο (πολωνικά: Biała Fabryka) είναι ένα κλασσικιστικό κτήριο στο Γουντς της Πολωνίας, που κατασκευάστηκε το 1835-1839 για να φιλοξενήσει ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, που ανήκε στον Λούντβικ Γκέιερ. Σήμερα φιλοξενεί το Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας και τη μπάντα παραδοσιακών χορών Harnam. Θεωρείται ένα εξαιρετικό παράδειγμα πρώιμης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στο Γουντς. Το κτήριο βρίσκεται στο νότιο άκρο της οδού Πιοτρκόφκσα, νότια του κέντρου της πόλης.

 Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, το Γουντς, που ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και προηγουμένως μία μικρή πόλη, γνώρισε ταχεία οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη. Η πόλη ήταν ανοιχτή για μετανάστες και ο Γκέιερ, ένας Γερμανός με καταγωγή από τη Σαξονία, μετακόμισε στην πόλη για να ξεκινήσει την παραγωγή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Το κτίριο ανακατασκευάστηκε αρκετές φορές μετά το 1830, αλλά διατηρεί το αρχικό του σχέδιο. Το 1955, λήφθηκε η απόφαση να φιλοξενηθεί το Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας στο κτίριο και το 1958 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακατασκευής που έκαναν το κτίριο κατάλληλο ως μουσείο. Το μουσείο ιδρύθηκε ως ανεξάρτητο ίδρυμα το 1960. Ταυτόχρονα, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ακόμη ως εργοστάσιο μέχρι το 1990, όταν σταμάτησε η παραγωγή στην ανατολική πτέρυγα. Η πτέρυγα μεταφέρθηκε στο μουσείο το 2002, ολοκληρώνοντας τη μεταφορά ολόκληρου του συγκροτήματος.Το Λευκό Εργοστάσιο είναι ένα τετραπτέρυγο κτήριο με αυλή. Η παλαιότερη πτέρυγα είναι η δυτική, με θέα στην οδό Πιοτρκόφσκα. Η βόρεια πτέρυγα είναι από το 1838, η νότια είναι από το 1847 και η ανατολική πτέρυγα χτίστηκε το 1886. Στην αυλή, είναι χτισμένο το Παλαιό Οίκημα Βρασμού. Το συγκρότημα διαθέτει υψηλή καμινάδα, δύο πύργους σκόνης και δύο πύργους νερού, κάτι που αποτελεί ασυνήθιστη λύση για το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Νότια του κτιρίου, έχει δημιουργηθεί μία λίμνη. Δίπλα στο Λευκό Εργοστάσιο, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε βιομηχανικό έδαφος, άνοιξε το Υπαίθριο Μουσείο Αρχιτεκτονικής Ξύλου του Γουντς το 2009.Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.
Γιάννης Ντεγιάννης

Ο Γιάννης Ντεγιάννης (1914 - 27 Μαΐου 2006) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, βουλευτής και λογοτέχνης. Στην Δίκη των πρωταιτίων της Xoύντας των Συνταγματαρχών ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Καταδίκασε σε θάνατο τους πραξικοπηματίες, ποινή που μετετράπη σε ισόβια κάθειρξη από την πολιτική εξουσία. Το 1981 και ξανά το 1985 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και επί σειρά ετών υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου. Έμεινε στην ιστορία ως ο Εθνικός Δικαστής. Πρώτος ξάδελφός του ήταν ο ναύαρχος ε.α. Θεόδωρος Ντεγιάννης, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργός Εθνικής Άμυνας επί Οικουμενικής κυβέρνησης Ξενοφώντα Ζολώτα.

 Γεννήθηκε το 1914 στους Στρόπωνες Εύβοιας και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά το 1949 μπήκε στο Δικαστικό Σώμα. Ήταν πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου που δίκασε (Ιούλιος του 1975) και καταδίκασε σε θάνατο τους πρωταιτίους της Απριλιανής δικτατορίας (Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός, Νικόλαος Μακαρέζος, Ιωάννης Λαδάς κ.ά.), η ποινή των οποίων μετατράπηκε τελικά σε ισόβια από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Ντεγιάννης παρέμεινε στο Δικαστικό Σώμα μέχρι το 1981, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του αρεοπαγίτη. Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας το 1981 και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1985 με το ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικών και Ιστορικών Μελετών «Σταύρος Καλλέργης» και διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ευβοϊκών Μελετών, μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1996 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Τιμής. Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Κλεψύδρα» (1961), «Απόγευμα» (1963), «Επιστροφή» (1978), «Προλεγόμενα κάθε μελλοντικής ευτυχίας» (1981) και το βιβλίο «Η Δίκη» (1991). Πέθανε το 2006 σε ηλικία 92 ετών και ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. ««Εφυγε στα 92 ο εθνικός δικαστής»». Ιστότοπος Εφημερίδας «Ελευθεροτυπία». 29 Μαΐου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-01-08. https://web.archive.org/web/20110108032547/http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=29.05.2006,id=19383380. Ανακτήθηκε στις 2009-11-12. ««Πέθανε ο αρεοπαγίτης Γιάννης Ντεγιάννης, πρόεδρος στη δίκη για τη Χούντα»». Ιστότοπος In.gr (Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ). 28 Μαΐου 2006. http://news.in.gr/greece/article/?aid=710044. Γιάννης Ντεγιάννης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Ο Δικαστής - Γιάννης Ντεγιάννης (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Γιολάντα της Αραγωνίας, δούκισσα της Καλαβρίας

H Γιολάντα, ισπαν. Yolande (1273 - Αύγουστος 1302) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας· μετά το τέλος της, ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Νάπολης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας και της Κωνσταντίας Β΄ των Χοενστάουφεν βασίλισσας της Σικελίας, κόρης του Μανφρέδου της Σικελίας. Παντρεύτηκε στη Ρώμη τον Ροβέρτο, τότε δούκα της Καλαβρίας, τρίτο γιο του Καρόλου Β΄ της Νάπολης με τη συμφωνία, ο αδελφός της Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας να αποκηρύξει τη διεκδίκησή του στη Σικελία. Τη Γιολάντα είχε συνοδεύσει στη Νάπολη ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος κόμης της Άντρια, αδελφός του Ροβέρτου. Απεβίωσε 29 ετών το 1302, έτος της ειρήνης στην Καλταμπελότα, που τελείωσε τον πόλεμο των Εσπερινών. Επτά έτη μετά ο Ροβέρτος κληρονόμησε τον θρόνο της Νάπολης. Παντρεύτηκε το 1297 τον Ροβέρτο των Καπετιδών-Ανζού μετέπειτα βασιλιά της Νάπολης και είχε τέκνα: Κάρολος 1298-1328, δούκας της Καλαβρίας. Λουδοβίκος 1301-1310, απεβ. 9 ετών. Cabrera Sánchez, Margarita (2011). "La muerte de los miembros de la realeza hispánica medieval a través de los testimonios historiográficos". En la España medieval (in Spanish) (34). Madrid: Universidad Complutense. pp. 97–132. ISSN 0214-3038.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας (Ε.Π.Σ.Α.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Τα γραφεία της στεγάζονται στο Μεσολόγγι και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Στην Ένωση δεν συμμετέχουν οι ομάδες από τους τέως "καποδιστριακούς" δήμους Ανακτορίου, Κεκροπίας και Μενιδίου της Αιτωλοακαρνανίας.

 Ιδρύθηκε σαν ανεξάρτητη Ένωση το 1968, καθώς τα προηγούμενα χρόνια οι ομάδες του νομού Αιτωλοακαρνανίας έπαιρναν μέρος στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Πατρών. Η Ένωση ήταν γνωστή και με την ονομασία «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων νομού Αιτωλοακαρνανίας» (Ε.Π.Σ.Ν.Α.). Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής: Α΄ Κατηγορία Β΄ Κατηγορία Γ΄ Κατηγορία Σημειώσεις * Στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της περιόδου 1975-76 ο Α.Ο. Αγρινίου τερμάτισε 1ος αλλά υποβιβάστηκε για απόπειρα δωροδοκίας και έτσι ο 2ος Άρης Αιτωλικού αναδείχθηκε πρωταθλητής. ** Για τη σεζόν 2019-2020, λόγω διακοπής όλων των πρωταθλημάτων της ένωσης, λόγω της πανδημίας του covid-19, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αμβρακικός Λουτρού, αποκτώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα συμμετοχής στη Γ' Εθνική Κατηγορία της σεζόν 2020-2021. Όμως, η διακοπή, προκάλεσε την αντίδραση του σωματείου του Παναγρινιακού, διότι εκείνος βρισκόταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας μια αγωνιστική πριν τη διακοπή. Τερμάτισε δεύτερος, διότι ο Αμβρακικός Λουτρού κέρδισε 3-0 τον Α.Ο. Χάλκειας ο οποίος είχε αποσυρθεί απο το πρωτάθλημα, ενώ ο Παναγρινιακός ηττήθηκε 1-0 από τον Απόλλωνα Δοκιμίου. Τελικά στις 19 Αυγούστου, με τον καταρτισμό των ομίλων της Γ' Εθνικής Κατηγορίας της σεζόν 2020-2021 από την ΕΠΟ, και η ομάδα του Παναγρινιακού ανακοινώθηκε ότι θα αγωνιστεί στην Γ Εθνική, με αποτέλεσμα ο νομός Αιτωλοακαρνανίας, να εκπροσωπηθεί με 4 ομάδες. Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας. Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας. Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ" Αθλητική ιστοσελίδα ONSPORTS.GR Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" Επίσημος ιστότοπος
Μαργαρίτα του Κλερμόν

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite (1104/05 - μετά το 1145) από τον Οίκο του Κλερμόν ήταν κόρη του κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Φλάνδρας, μετά κόμισσα του Σαιν-Πολ και έπειτα κυρία του Ανκρ.

 Ήταν κόρη του Ρενώ Β΄ κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί και της Αδελαΐδας των Καρολιγίων κόμισσας του Βερμαντουά, κόρης του Ερβερτου Δ΄ κόμη του Βερμαντουά. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ούγου Α΄ κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβεζί και της Μαργαρίτας του Ρουσύ, κόρης του Χιλντουίν Δ΄ κόμη του Μοντιντιέ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο Α΄ των Έστριντσεν κόμη της Φλάνδρας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1127 απεβίωσε ο Κάρολος Α΄ και η Μαργαρίτα έκανε το 1128 δεύτερο γάμο με τον Ούγο Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ και είχε: δύο γιους.Ο Ούγος Β΄ απεβίωσε το 1130 και η Μαργαρίτα έκανε τρίτο γάμο με τον Βαλδουίνο κύριο του Ανκρ και απέκτησε: μία κόρη. Galbert de Bruges (2013). The Murder, Betrayal, and Slaughter of the Glorious Charles, Count of Flanders. Translated by Rider, John Jeffrey. Yale University Press.
Τιμπόρ Σέκελι

Ο Τιμπόρ Σέκελι (ουγγ. Tibor Székely) (14 Φεβρουαρίου 1912, Σπίσκα-Σόμποτα, Πόπραντ – 20 Σεπτεμβρίου 1988, Σουμπότιτσα) ήταν Γιουγκοσλάβος δημοσιογράφος, εξερευνητής, συγγραφέας και νομικός. Πήρε μέρος σε αποστολές στην Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική. Μιλούσε Ουγγρικά, Κροατικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Εσπεράντο. Ήταν μέλος της Ακαντέμιου ντε Εσπεράντο και της Παγκόσμιας Εταιρείας Εσπεράντου.

 Ο πατέρας του ήταν κτηνίατρος και η οικογένεια μετακόμιζε συχνά. Μετά τη γέννησή του μετακόμισαν στο Τσενέι (σύγχρονη Ρουμανία) και το 1922 μετακόμισαν στο Κίνιντα (Σερβία). Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Κατόπιν η οικογένεια μετακόμισε στο Νίκσιτς (Μαυροβούνιο). Tempestad sobre el Aconcagua Por tierras de Indios Nepalo malfermas la pordon Gxambo rafiki. La karavano de amikeco tra Afriko Ridu per Esperanto Premiitaj kaj aliaj noveloj Kumeuxauxa, la filo de la gxangalo Mondo de travivajxoj Negxhomo Kolektanto de cxielarkoj Temugxino, la filo de la stepo Σύντομο βιογραφικό του συγγραφέα (Εσπεράντο) Κατάλογος έργων του στην Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη
Βισέντε Φερνάνδες

Ο Βισέντε Φερνάνδες (ισπ. Vicente Fernández Gómez, 17 Φεβρουαρίου 1940 – 12 Δεκεμβρίου 2021) είναι Μεξικανός τραγουδιστής, από τους πιο γνωστούς μουσικούς και ερμηνευτές της μουσικής ραντσέρα. Η μουσική του ερμηνεία είναι εφάμιλη των Πέδρο Ινφάντε και Χόρχε Νεγρέτε. Έχει πουλήσει πάνω από 40 εκατομμύρια δίσκους και είναι ιδιαίτερα γνωστός στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και στις ΗΠΑ. Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών.

 Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1940 στο Ουεντιτάν ελ Άλτο του Χαλίσκο. Νυμφεύθηκε τη Μαρία Βιλασενιόρ, με την οποία έχουν τρία παιδιά. Γιος του είναι ο επίσης τραγουδιστής Αλεχάντρο Φερνάνδεζ. Απέσπασε το Βραβείο Γκράμι δύο φορές, το 2010 με το τραγούδι «Necesito de tí» και το 2015 με το «Mano a mano». Tacos al carbon (1968) Uno y medio contra el mundo (1971) Tu camino y el mío (1971) Entre monjas anda el diablo (1972) Jalisco nunca pierde (1972) El hijo del pueblo (1973) El albañil (1974) La ley del monte (1974) Juan Armenta el repatriado (1974) Dios los cría (1975) El Arracadas (1977) Picardía Mexicana (1977) El coyote y la bronca (1978) El Tahúr (1979) Como México no hay dos (1979) Picardía Mexicana II (1980) Juan charrasqueado (1980) Gabino barrera (1980) Una pura y dos con sal (1981) Todo un hombre (1981) El embustero (1983) El sinvergüenza (1983) Matar o morir (1984) Sinvergüenza pero honrado (1985) El diablo, el santo y el tonto (1985) Entre compadres te veas (1986) El macho (1987) El cuatrero (1987) Acorralado (1988) Por tu maldito amor (1990) Mi querido viejo (1992) Para siempre (2007) Necesito de tí (2009) Un Mexicano en la México (2010) El hombre que más te amó (2010) Otra vez (2011) Los dos Vicentes (2012) Hoy (2013) Mano a mano - tangos a la manera (2014) Un Azteca en el Azteca (2016)
Μάχη του ποταμού Νεμέα

Η μάχη του ποταμού Νεμέα πραγματοποιήθηκε το 394 π.Χ. στα πλαίσια του Κορινθιακού πολέμου στον ποταμό Νεμέα ανάμεσα στους Λακεδαιμόνιους και τους συμμάχους τους και τους Αθηναίους και τους συμμάχους τους.

 Το 395 π.Χ. είχε αρχίσει ο Κορινθιακός πόλεμος και η πρώτη αναμέτρηση έγινε στην Αλίαρτο της Βοιωτίας. Εκεί αναμετρήθηκαν οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι εναντίον των Σπαρτιατών, νικητές βγήκαν οι πρώτοι. Ο Λύσανδρος είχε πεθάνει. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός είχε τη βάση του στην Κόρινθο. Εν τω μεταξύ ο σπαρτιατικός στρατός περίμενε την επιστροφή του Αγησίλαου από την εκστρατεία του στη Περσία. Τελικώς ο αντιλακωνικός συνασπισμός αποφάσισε να κινηθεί στον ποταμό Νεμέα και οι Σπαρτιάτες να πολεμήσουν και να μην περιμένουν άλλο τον Αγησίλαο, κατευθυνόμενοι προς την παραλία του Κορινθιακού Κόλπου και από εκεί στον Νεμέα. Αρχηγός του σπαρτιατικού στρατού είχε ορισθεί ο Αριστόδημος ο οποίος διέθετε 6.000 Σπαρτιάτες στο δεξί κέρας, 3.000 συμμάχους οπλίτες στο κέντρο, Επιδαύριους και Τροιζηναίους και 1.500 Σικυώνιους στο αριστερό κέρας. Ακόμη είχε 600 Λακεδαιμόνιους ιππείς, 400 Ήλειους ψιλούς και 300 Κρήτες τοξότες. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός είχε πιθανό αρχηγό τον Ισμηνία ο οποίος διέθετε 6.000 Αθηναίους στο δεξί κέρας, 5.000 Βοιωτούς στο αριστερό κέρας και στο κέντρο 7.000 Αργείους, 3.000 Κορίνθιους και 3.000 Ευβοείς οπλίτες, ακόμα είχε 800 ιππείς. Η μάχη άρχισε με τους Βοιωτούς να βαθαίνουν τη φάλαγγά τους και να κινούνται στα δεξιά για να μην υπερφαλαγγιστούν. Τότε όλο το μέτωπο των αντιλακωνικών δυνάμεων ακολούθησε και δημιουργήθηκε κενό. Τότε οι Λακεδαιμόνιοι διέλυσαν τις 6 φυλές των Αθηναίων. Οι άλλες τέσσερις με τους Αργείους νίκησαν και έτρεψαν σε φυγή τους απέναντι Πελοποννήσιους. Οι Λακεδαιμόνιοι που επέστρεψαν απ' την καταδίωξη επιτέθηκαν στους Αργείους, αφού ήταν ακάλυπτοι από τα δεξιά. Ο αντιλακωνικός συνασπισμός τότε τράπηκε σε φυγή. Οι απώλειες των Σπαρτιατών ήταν μόλις 8 νεκροί, αλλά οι σύμμαχοι τους είχαν βαρύτερες απώλειες (1.100 νεκρούς). Ο αντιλακωνικός συνασπισμός μέτρησε απώλειες άνω των 2.800 νεκρών. Μετά τη μάχη ο Αριστόδημος έστησε τρόπαιο, ενώ οι ηττημένοι υποχώρησαν προς την Κόρινθο. Τα νέα της νίκης τα έμαθε και ο Αγησίλαος που βρισκόταν στη Θράκη. Αν και οι Σπαρτιάτες ήταν νικητές, δεν μπόρεσαν να περάσουν την Κόρινθο και να εισβάλλουν στη Στερεά Ελλάδα. Έτσι επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Ο συμμαχικός στρατός, μετά από μερικούς μήνες αδράνειας, έδωσε μεγάλη μάχη στην Κορώνεια της Βοιωτίας. Αυτές οι δύο μάχες ήταν οι μόνες πολεμικές αναμετρήσεις μεγάλης κλίμακας που σημειώθηκαν κατά τον Κορινθιακό πόλεμο, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 386 π.Χ.
379 Χουένα

Η Χουένα (Huenna) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,87. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από το νησί Χβεν της Δανίας, το σημερινό Βεν της Σουηδίας, όπου έχτισε τα αστεροσκοπεία του ο Τύχων. Η Χουένα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Θέμιδος.

 Η διάμετρος της Χουένας υπολογίσθηκε σε 92,3 ± 1,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμήθηκε σε 824 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Μετά την ανακάλυψη ωστόσο του δορυφόρου της (βλ. επόμενη ενότητα), η μάζα της υπολογίσθηκε σε 480 τρισεκατομμύρια τόνους, που αντιστοιχεί σε πυκνότητα μόλις 1,2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Η Χουένα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Στις 14 Αυγούστου 2003 ανακαλύφθηκε από τον Jean-Luc Margot με χρήση του συστήματος προσαρμοστικών οπτικών στο τηλεσκόπιο Keck II, στο Μάουνα Κέα, ένας φυσικός δορυφόρος της Χουένας, στον οποίο δόθηκε το προσωρινό όνομα S/2003 (379) 1. Ο δορυφόρος αυτός περιφέρεται σε ελλειπτική τροχιά γύρω από την Χουένα με μεγάλο ημιάξονα 3400 ± 11 χιλιόμετρα και εκκεντρότητα 0,334 ± 0,075. Η περίοδος περιφοράς του είναι 80,8 ± 0,36 ημέρες, ενώ οι διαστάσεις του εκτιμώνται σε περίπου 7 χιλιόμετρα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα Πλήρη αριθμητικά δεδομένα για αστεροειδή και δορυφόρο
Προγκρές Μ-04Μ

Το Προγκρές Μ-04Μ (η NASA το ονόμασε Progress 36P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές Μ 11F615A60 το οποίο εκτοξεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2010 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

 Το Προγκρές Μ-04Μ εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 3 Φεβρουαρίου 2010 (03:45 UTC) και συνδέθηκε στις 5 Φεβρουαρίου (04:26 UTC) με την θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού. Ήταν η πρώτη φορά που βρίσκονταν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό τέσσερα ρωσικά διαστημόπλοια (εκτός από το Προγκρές Μ-04Μ ήταν και τα Σογιούζ ΤΜΑ-16, Σογιούζ ΤΜΑ-17 και Προγκρές Μ-03Μ). Το ολικό φορτίο του διαστημοπλοίου ήταν 2686 kg, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων, τροφίμων, νερού και ιατροφαρμακευτικού υλικού.Το διαστημόπλοιο αποσυνδέθηκε από τον σταθμό στις 10 Μαΐου, αφού προηγουμένως το πλήρωμα το είχε φορτώσει με απορρίματα που θα καταστρέφονταν μαζί του στην ατμόσφαιρα. Μετά την αποσύνδεσή του παρέμεινε σε τροχιά για δύο μήνες προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε πείραμα γεωφυσικής που αφορούσε την μελέτη των ανακλαστικών χαρακτηριστικών του κύτους του και την διαφάνεια της γήινης ατμόσφαιρας. Τελικά το διαστημόπλοιο καταστράφηκε πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό την 1η Ιουλίου 2010. Διαστημικές αποστολές το 2010
63 Αυσονία

Η Αυσονία (Ausonia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,55. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Ιταλό αστρονόμο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις, ο οποίος παρατηρούσε από τη Νάπολη και της έδωσε το όνομα της αρχαίας ονομασίας της Ιταλίας (βλ.λ. Αύσονες). Με βάση την καμπύλη φωτός της Αυσονίας έχει προταθεί η ύπαρξη ενός μικρού φυσικού δορυφόρου της.

 Η μέση διάμετρος της Αυσονίας υπολογίσθηκε σε 103,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,1 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αυσονίας είναι 2,88 cm/sec² (340 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 54,5 m/sec (196 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Αυσονίας είναι S (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1586 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 93 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Αυσονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 18 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ζώνη της Μοζαμβίκης

Η Ζώνη της Μοζαμβίκης είναι μια ζώνη στον φλοιό της γης που εκτείνεται από την Ανατολική Ανταρκτική έως και την Ανατολική Αφρική μέχρι την Αραβο-Νουβική Ασπίδα. Σχηματίστηκε ως περιοχή μεταξύ των πλακών κατά την Παν-αφρικανική ορογένεση, όταν σχηματίστηκε η Γκοντβάνα. Η ζώνη της Μοζαμβίκης περιλαμβάνει στοιχεία που δημιουργήθηκαν όταν άνοιξε ο Ωκεανός της Μοζαμβίκης και άλλα που δημιουργήθηκαν όταν ο ωκεανός έκλεισε αργότερα.

 Το δυτικό τμήμα της ζώνης της Μοζαμβίκης αποτελείται ως επί το πλείστον από πετρώματα γνευσίου, πετρώματα από τον κρατώνα της Τανζανίας και τη Ζώνη Ουσαγκαράν, που τοποθετήθηκαν μεταξύ 2.970 και 2.648 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το ανατολικό τμήμα έχει πετρώματα υψηλής ποιότητας που προέρχονται από τόξο ηλικίας από 841 έως 632 εκατομμυρίων ετών. Και τα δύο εδάφη περιλαμβάνουν επίσης νεοπροτεροζωικά μεταϊζηματογενή πετρώματα. Οι διαφορές μπορεί να υποδηλώνουν προέλευση σε δύο διαφορετικές λεκάνες, με τους βράχους της ανατολικής λεκάνης να ωθούνται πάνω από εκείνους της δυτικής λεκάνης κατά το κλείσιμο του ωκεανού της Μοζαμβίκης μεταξύ 585 και 550 εκατομμυρίων ετών πριν. Πολλοί γεωλόγοι θεωρούν ότι ο ωκεανός της Μοζαμβίκης σχηματίστηκε κατά τη διάσπαση της Ροδινίας μεταξύ 800 και 700 εκατομμυρίων ετών πριν, συνοδευόμενος από ηφαιστειακή δραστηριότητα. Ο μαγματισμός αυτής της περιόδου εντοπίζεται στην Ανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη, αν και όχι στη νότια ζώνη της Μοζαμβίκης. Ο ωκεανός πιθανώς χώριζε τον Κρατώνα του Καλαχάρι από τους κρατώνες του Κονγκό και της Τανζανία και χώριζε το μπλοκ Μαδαγασκάρης-Ινδίας από το μπλοκ Κονγκό-Τανζανίας. Ο ωκεανός άρχισε να κλείνει μεταξύ Μαδαγασκάρης-Ινδίας και Κονγκό-Τανζανίας μεταξύ 700 και 580 εκατομμυρίων ετών πριν, με το οριστικό πια κλείσιμο να επέρχεται πριν από 600 με 500 εκατομμύρια χρόνια. Τα εκτεθειμένα πετρώματα στην Κένυα και την Τανζανία περιλαμβάνουν ρηχά ιζήματα και μεταϊζήματα παθητικού περιθωρίου από το ηπειρωτικό περιθώριο του πρώιμου Νεοπροτεροζωικού. Περιλαμβάνουν επίσης παλαιότερο υλικό κρούστας από τον κρατώνα της Τανζανίας που είχε υποστεί εκ νέου επεξεργασία. Κάποτε η ζώνη θεωρήθηκε ότι προκλήθηκε από τη σύγκρουση της ανατολικής και της δυτικής Γκοντβάνα. Σύμφωνα με μια πιο πρόσφατη θεωρία, η Γκοντβάνα σχηματίστηκε για μια εκτεταμένη περίοδο από τη συσσώρευση ανεξάρτητων εδαφών. Τα πετρώματα της ζώνης της Μοζαμβίκης σχηματίστηκαν από μαγματική υποεπικάλυψη και μια περίοδο παραμονής στον μεσαίο κατώτερο φλοιό που ακολουθήθηκε την ψύξη μεταξύ 640 και 620 εκατομμυρίων ετών πριν. Τα πετρώματα εξετάφησαν πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια. Τα βαθύτερα επίπεδα του φλοιού αυξήθηκαν με το κλείσιμο του Ωκεανού της Μοζαμβίκης και τα υπολείμματα του άνω φλοιού του τόξου απομακρύνθηκαν από τη διάβρωση.
Ρίχλιντ του Άλτντορφ

Η Ρίχλιντ, γερμ.: Richlind von Altdorf (π. 990 - 12 Ιουνίου 1045 ) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων, του κλάδου της Σουαβίας, ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του κόμη του Άλτντορφ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Έμπερσμπεργκ.

 Ήταν κόρη του Ροδόλφου Β΄ κόμη του Άλντορφ και της Ίτας/Ίντας των Κορραδιδών, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα της Σουαβίας. Παντρεύτηκε τον Aδαλβέρτο Β΄ κόμη του Έμπερσμπεργκ. Το ζεύγος δεν είχε παιδιά. Όταν ο Αδαλβέρτος Β΄ ήταν προς το τέλος του βίου του, έκανε μία δωρεά στο μοναστήρι του Έμπερσμπεργκ (τον Μάρτιο του 1045) και άφησε την υπόλοιπη ιδιοκτησία του στη σύζυγό του. Η Ρίχλιντ ζήτησε τη βοήθεια του Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας, για να μεταβιβάσει αυτήν την περιουσία στον ανιψιό της Γουέλφο, γιο του αδελφού της Γουέλφου Β΄ κόμη της Σουαβίας. Η Ρίχλιντ απεβίωσε στις 12 Ιουνίου 1045, όταν κατέρρευσε ένα κτήριο στο οποίο στεκόταν μέσα. Παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο Β΄ κόμη του Έμπερσμπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Στουτγκάρδη, 2000) H. Dopsch, «Welf III und Kärnten» στο D. Bauer, et al., Eds., Welf IV. - Schlüsselfigur einer Wendezeit: Regionale und europäische Perspektiven (Μόναχο, 2004), σελ. 84–128. Πρόγραμμα μεσαιωνικών εδαφών: Swabia Richlind von Altdorf (στα γερμανικά)
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 διεξήχθησαν επτά αγωνίσματα ξιφασκίας ανδρών. Τα αγωνίσματα διεξήχθησαν από τις 14 Μαίου μέχρι τις 27 Ιουνίου 1900 και έλαβαν μέρος συνολικά, 260 αθλητές από 19 χώρες.

 Οι 19 χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Fencing 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Σάσκι Μπασκόνια

Η Μπασκόνια (ισπανικά: Baskonia) ή Kirolbet Baskonia είναι σύλλογος καλαθοσφαίρισης στη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, με έδρα τη Βιτόρια-Γκαστέις. Ιδρύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1959 σαν αθλητικό τμήμα της ΚΝ Βασκόνια (CD Vasconia). Το 1976 άλλαξε την ονομασία της σε ΚΝ Μπασκόνια (CD Basconia). Το 2017 πήρε τη σημερινή της ονομασία.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1959, ως τμήμα καλαθοσφαίρισης της Κλουμπ Ντεπορτίβο Βασκόνια (Club Deportivo Vasconia). Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην υψηλότερη κατηγορία της Ισπανίας το 1971 και αναδείχθηκε ως μια σημαντική δύναμη στο ισπανικό μπάσκετ τη δεκαετία του 1990. Πιο πρόσφατα, η Μπασκόνια έλαβε μέρος στα Final Four της Ευρωλίγκα τα έτη 2005, 2006, 2007, 2008 και 2016, όντας φιναλίστ της διοργάνωσης το 2008. To 2017 οι Βάσκοι ήρθαν σε συμφωνία με τον θρύλο της ομάδας Πάμπλο Πριχιόνι, ο οποίος υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα, ωστόσο παρέμεινε μόλις λίγους μήνες. Τη σεζόν 2017-18, η ομάδα αγωνίστηκε έπειτα από εννέα χρόνια, στους τελικούς του ισπανικού πρωταθλήματος, έχασε ωστόσο από την Ρεάλ Μαδρίτης με 3-1 στη σειρά. Μετά από ένα πέρασμα του Βέλιμιρ Περάσοβιτς τη σεζόν 2018-19, προπονητής της ομάδας ήταν ξανά ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς. Στις 30 Ιουνίου 2020, πήρε το τέταρτο πρωτάθλημα της ιστορίας της (πρώτο μετά από 10 χρόνια), νικώντας την Μπαρτσελόνα 69-67. Από τις 15 Ιουνίου 2022 μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2023 προπονητής της ομάδας ήταν ο Ζοάν Πενιαρρόγια. Club Deportivo Vasconia (1959–1976) Club Deportivo Basconia (1976–1983) Caja Álava (1983–1987) Taugrés (1987–1997) Tau Cerámica (1997–2009) Caja Laboral / Laboral Kuxta (2009-2016) Baskonia (2016-2017) Kirolbet Baskonia (2018-2020) TD Systems Baskonia (2020-2021) Bitci Baskonia (2021-2022) Cazoo Baskonia (2022–σήμερα) Το 2016, ο σύλλογος παρουσίασε ένα νέο μη εμπορικό λογότυπο. Η Σάσκι από το 1987 είχε χορηγό την TAULELL γι' αυτό και η ομάδα ήταν γνωστή και σαν Ταουγρές (Taugrés) και από το 1997 ως Τάου Θεράμικα (Tau Cerámica). Από το 2009 αναγνωριζόταν ευρέως ως Κάχα Λαμποράλ (Caja Laboral), μια και κύριος χορηγός ήταν η ομώνυμη τράπεζα, ενώ από το 2013 έως το 2016 αναφερόταν ως Λαμποράλ Κούτσα (Laboral Kutxa), λόγω της χορηγίας από την ομώνυμη πιστωτική ένωση. Το 2018 πήρε τον εμπορικό τίτλο Kirolbet. Caja Álava (1983–1986) Taugrés (1986–1997) Tau Cerámica (1997–2009) Caja Laboral (2009–2013) Laboral Kutxa (2013–2016) Kirolbet Baskonia (2018–σήμερα) Εξέλιξη του σήματος της Μπασκόνια με βάση το χορηγό. Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2002, 2008 2010, 2020 Κύπελλο Ισπανίας: 1995, 1999, 2002, 2004, 2006, 2009 Ευρωπαϊκό κύπελλο Σαπόρτα: 1996 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2000, 2005, 2007, 2008 Φιναλίστ σε τελικό Ευρωλίγκας: 2001, 2005 Συμμετοχές σε Φάιναλ φoρ Ευρωλίγκας: 2005, 2006, 2007, 2008, 2016 Επίσημη ιστοσελίδα
Πιερ Λαρούς

Ο Πιερ Λαρούς (Pierre Larousse, 23 Οκτωβρίου 1817 - 3 Ιανουαρίου 1875) ήταν Γάλλος γραμματικός, λεξικογράφος και εγκυκλοπαιδιστής. Εξέδωσε σειρά εκπαιδευτικών έργων, ανάμεσά τους το Grand Dictionnaire universel du XIXe siècle.

 Γεννήθηκε στο Τουσί της Γαλλίας από πατέρα σιδηρουργό και μητέρα ξενοδόχο και πέρασε την παιδική του ηλικία διαβάζοντας βιβλία. Στα 17 κέρδισε σε διαγωνισμό μια θέση στη σχολή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης των Βερσαλλιών. Κατόπιν επέστρεψε στο Τουσί για να διδάξει, αν και διαφωνούσε με τις διδακτικές μεθόδους της εποχής του. Το 1840 εγκατέλειψε το Τουσί για το Παρίσι. Με τις λιγοστές οικονομίες του νοίκιασε μια σοφίτα στο Καρτιέ Λατέν και ακολούθησε όσα δωρεάν μαθήματα ήταν δυνατόν να βρει στη Σορβόνη, στην Ακαδημία Τεχνών και Επαγγελμάτων, στο Γαλλικό Κολέγιο, στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας χωρίς ωστόσο να λάβει τα ανάλογα πτυχία, γεγονός που του πρόσδωσε τη φήμη του αυτοδίδακτου. 1872: Dictionnaire lyrique ou Histoire des Opéras by Félix Clément & Pierre Larousse. Online at Internet Archive (Title page, First entry, Supplément, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce livre; Deuxième Supplément, 1869–1872, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce deuxième supplément). 1881: Dictionnaire lyrique ou Histoire des Opéras by Félix Clément & Pierre Larousse. Online at Internet Archive (Title page, First entry, Supplément, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce livre; Deuxième supplément, 1869–1872, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce deuxième supplément; Troisième supplément, 1873–1876, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce troisième supplément; Quatrième supplément, 1877–1880, Table alphabétique des noms des compositeurs cités dans ce quatrième supplément). 1905: Dictionnaire des Opéras (Dictionnaire lyrique) by Félix Clément & Pierre Larousse, αναθεωρημένη έκδοση Arthur Pougin. Online at Internet Archive (Title page, First entry, Supplément, 1904); copy 2.
Γεώργιος Φρειδερίκος Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Ο Γεώργιος-Φρειδερίκος Β΄ ο νέος, γερμ. Georg-Friedrich II der jüngere (3 Μαΐου 1678 - 29 Μαρτίου 1703) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου (1692-1703).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Ιωάννας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. To 1692 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Το διάστημα 1695-1697 συμμετείχε στον Πόλεμο της Διαδοχής του Παλατινάτου ως εθελοντής στον Αυστριακό στρατό. Κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής το 1702 επέτυχε την κατάληψη του φρουρίου Μπερσέλλο στη Μόντενα. Το 1703 στη μάχη του Κίτενσεε σκοτώθηκε σε ηλικία 25 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμος-Φρειδερίκος ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.
Σουριντάρ Σινγκ Καϊρόν

Ο Σουριντέρ Σινγκ Καϊρόν (8 Δεκεμβρίου 1927 - 16 Μαρτίου 2009) ήταν Ινδός πολιτικός από το Παντζάμπ. Ήταν μέλος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου και εκπροσώπησε το Ταράν Ταράν στο 10ο Λοκ Σαμπχά, ενώ προτού εκλεγεί στο Λοκ Σαμπχά, υπήρξε μέλος του Παντζάμπ Βιδάν Σαμπχά (νομοθετικό σώμα). Ήταν γιος του πρώην υπουργού του Παντζάμπ, Παρτάπ Σινγκ Κάιρον. Ο γιος του, Αδές Παρτάπ Βιδχάν Καΐρόν, είναι παντρεμένος με την Πρενεέτ Καούρ, κόρη του Πάρκας Σινγκ Μπαντάλ. Πέθανε έπειτα από μαζική καρδιακή ανακοπή στο Αμριτσάρ στις 16 Μαρτίου 2009.

 Ο Σουριντέρ Σινγκ Καϊρόν γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1927 στο Καΐρόν της περιφέρειας Αμριτσάρ και ήταν γιος του πρώην υπουργού του Παντζάμπ, Πρατάπ Σινγκ Καϊρόν. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Παντζάμπ στη Τσανντιγκάρχ, λαμβάνοντας πτυχίο B.Sc. (Hons) και MA. Ο Καΐρόν ήταν εξέχων πολιτικός ηγέτης και θεωρήθηκε ισχυρός ηγέτης στην περιοχή Ματζχά του Παντζάμπ. Εκλέχτηκε τρεις φορές στο νομοθετικό σώμα Παντζάμπ Βιδάν Σαμπχά και το 1991 έγινε μέλος του 10ου Λοκ Σαμπχά, εκπροσωπώντας το Ταρν Ταράν. Ο Καΐρόν παντρεύτηκε την Κουσούμ Κουμαρί. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις γιους, τους Αδές Παρτάπ Βιδχάν Καΐρόν, Γκουπατάπ Σινγκ Καΐρόν και Ουντάι Σινγκ Καΐρόν. Ο Αδές Παρτάπ είναι Υπουργός Τροφίμων και Αστικών Προμηθειών και Πληροφορικής στην κυβέρνηση του Παντζάμπ. Έπειτα από μια τακτική βραδινή βόλτα, ο Καΐρόν υπέστη μαζική καρδιακή ανακοπή και απεβίωσε στο Αμριτσάρ στις 16 Μαρτίου 2009. Η σορός του αποτεφρώθηκε στο χωριό Καΐρόν.
Σωμάτιο Golgi

Το σωμάτιο Γκόλτζι ή Golgi (επίσης ονομάζεται και σύστημα Γκόλτζι/Golgi, ή σύμπλεγμα Γκόλτζι/Golgi, ή συσκευή Γκόλτζι/Golgi, ή δικτυόσωμα) είναι ένα οργανίδιο που απαντάται στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τον Ιταλό ιατρό Καμίλο Γκόλτζι και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του. Ορίσθηκε όμως με μεγαλύτερη σαφήνεια μεταγενέστερα με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου. Η πρωταρχική λειτουργία του σωματίου είναι να επεξεργάζεται και να πακετάρει μακρομόρια που συντίθενται στο κύτταρο ιδιαίτερα πρωτεΐνες και λιπίδια. Το σωμάτιο αποτελεί τμήμα του ενδομεμβρανικού συστήματος που απαντάται στα ευκαρυωτικά κύτταρα.

 Το σωμάτιο Γκόλτζι αποτελείται από μια σειρά κυτταρικών οργανιδίων που συντίθενται από μια δεσμίδα κυστιδίων - σάκων, που συνδέονται με την κυτταροπλασματική μεμβράνη, οι οποίοι είναι γνωστοί ως ασκίδια ή δεξαμενές. Συνήθως παρατηρούνται 5-8 τέτοιοι σχηματισμοί αλλά μπορεί να αριθμούν μέχρι και 60, όπως έχει παρατηρηθεί . Οι μεμβράνες του εξοπλισμού Γκόλτζι δημιουργούνται από κυστίδια που αποσπώνται από το ενδοπλασματικό δίκτυο και τα «εκκριτικά» κυστίδια σχηματίζονται από τον εξοπλισμό ο οποίος κινείται προς την περιφέρεια του κυττάρου και μπορεί να εκτελεί εξωκύττωση. Το σύστημα έχει 4 λειτουργικές περιοχές: το δίκτυο υπερ-Γκόλτζι (cis-Golgi), το μεσο-Γκόλτζι (medial-Golgi), το ενδο-Γκόλτζι (endo-Golgi), και το δίκτυο δια-Γκόλτζι (trans-Golgi). Τα κυστίδια από το ενδοπλασματικό δίκτυο ενώνονται στη σχηματίζουσα υπερ-Γκόλτζι (cis-Golgi) περιοχή και στη συνέχεια συνεχίζουν μέχρι την ωριμάζουσα δια-Γκόλτζι (trans-Golgi) περιοχή. Από εκεί και έπειτα στέλνονται στον προγραμματισμένο τους προορισμό. Κάθε περιοχή περιέχει διαφορετικά ένζυμα τα οποία εκλεκτικά διαφοροποιούν τα περιεχόμενά τους εξαρτάται από πού προοριζόταν να χρησιμοποιηθούν . Ο εξοπλισμός Γκόλτζι γενικά πιστεύεται πως παίζει ρόλο αποθήκης, ενώ παράλληλα επιτρέπει τη συνένωση των απλών μορίων σε πιο σύνθετα, όπως για παράδειγμα τη συνένωση υδατανθράκων και πρωτεϊνών σε γλυκοπρωτεΐνες. Golgi antibody Golgi Complex: Structure and Function Golgi Complex
Υπηρέτης του Λαού

Ο Υπηρέτης του Λαού (ουκρανικά: Слуга народу‎, ρωσικά: Слуга народа‎, μερικές φορές μεταφράζεται ως Υπηρέτης του Έθνους) είναι ουκρανική τηλεοπτική σειρά. Έκανε πρεμιέρα στις 16 Οκτωβρίου 2015. Η σειρά αφηγείται την ιστορία του Βασίλι Πέτροβιτς Xολομπόροντκο (Βολοντίμιρ Ζελένσκι), σε ηλικία λίγο μεγαλύτερη από τα 30 έτη. Ο Βασίλι είναι καθηγητής ιστορίας ο οποίος κερδίζει τις εκλογές για την προεδρία της Ουκρανίας μετά από δημοφιλές βίντεο που κάνει κριτική ενάντια στην κυβέρνηση για τη διαφθορά στην Ουκρανία. Στις 31 Μαρτίου 2018 ίδρυσε κόμμα με το ίδιο όνομα. Ο Ζελένσκι είναι μέλος του κόμματος και το λογότυπο που χρησιμοποιείται για το κόμμα είναι το ίδιο με τη σειρά. Ο Ζελένσκι συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2019 τις οποίες και κέρδισε.

 Βασίλι Πέτροβιτς Χολομπόροντκο (Βολοντίμιρ Ζελένσκι): Πρόεδρος της Ουκρανίας, πρώην καθηγητής ιστορίας στο λύκειο Γιούρι Ιβάνοβιτς Τσούικο (Στάνισλαβ Μπόκλαν): Πρωθυπουργός της Ουκρανίας Πέτρο Χολομπόροντκο (Βίκτορ Σαράικιν): πατέρας του Βασίλι Μαρίγια Χολομπόροντκο (Ναταλίγια Σούμσκα): μητέρα του Βασίλι Σβετλάνα Πετρόβνα Σάχνο (Κατερύνα Κίστεν): αδερφή του Βασίλι, πρώην 1η αναπληρώτρια της φορολογικής υπηρεσίας Όλχα Γιουρίγιβνα Μίστσενκο (Ολένα Κράβετς): πρώην γυναίκα του Βασίλι, διευθυντής της Κεντρικής Τράπεζας, αργότερα Πρωθυπουργός Σέρχι Μούχιν (Γεβγέν Κόσοβι): Υπουργός των Εξωτερικών, πρώην ηθοποιός Μιχάιλο Σάνιν (Γιούρι Κράποφ) Ιβάν Σκόρικ (Ολεξάντρ Πικάλοφ): Υπουργός Άμυνας, πρώην καπετάνιος Νατάσα Σάχνο (Άννα Κόσμαλ): ανιψιά του Βασίλ Άννα Μιχαήλοβνα (Χαλύνα Μπέζρουκ) Η σειρά Υπηρέτης του Λαού παράγεται από την Κβαρτάλ 95. Ένας από τους επικεφαλής της είναι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παραγωγός της σειράς. Ο Υπηρέτης του Λαού προβλήθηκε στο κανάλι 1+1 στην Ουκρανία. Το στούντιο δημοσίευσε όλα τα επεισόδια δωρεάν στο YouTube. Η σειρά είναι διαθέσιμη για προβολή και κατέβασμα από το Netflix σε ορισμένες χώρες. Στην Ελλάδα μεταδόθηκε το 2022. Μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Υπηρέτης του Λαού 2 κυκλοφόρησε το 2016. Η δεύτερη σεζόν κυκλοφόρησε το 2017. Υπηρέτης του Λαού στην IMDb народа Βίντεο στο YouTube Υπηρέτης του Λαούστο Netflix (περιορισμένο βάσει τοποθεσίας) (απαιτείται συνδρομή) Αρχειοθετήθηκε 2019-03-29 στο Wayback Machine.
Κόλπεϊν Σίγκθουρσον

Ο Κόλπεϊν Σίγκθουρσον (ισλανδικά: Kolbeinn Sigþórsson, γεννήθηκε 24 Μαρτίου 1990) είναι Ισλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Ισλανδίας με 18.

 Ο Σίγκθουρσον έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2006 για την ΗΚ της πατρίδας του. Το 2007 εντάχθηκε στην ολλανδική ομάδα ΑΖ Άλκμααρ. Τον Ιανουάριο του 2011 σημείωσε πέντε γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Βέλνο. Στις 4 Ιουλίου 2011 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Άγιαξ του Άμστερνταμ και τη σεζόν 2011–12 ήταν πρωταθλητής Ολλανδίας. Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα τραυματισμών στο πρώτο μισό της σεζόν 2012–13, ο Ισλανδός ήταν στην αρχική ενδεκάδα από την 24η αγωνιστική. Τις σεζόν 2012–13 και 2013–14 ήταν ξανά πρωταθλητής Ολλανδίας με την Άλαξ. Συνολικά, με τον Άγιαξ είχε 80 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και σημείωσε 31 γκολ.Για τη σεζόν 2015–16 ο Σίγκθουρσον υπέγραψε στη γαλλική Ναντ, όπου ήταν βασικός στο μισό πρωτάθλημα. Συνέβαλε με τρία γκολ σε μία αδύναμη επιθετική ενδεκάδα (δεύτερος χαμηλότερος αριθμός τερμάτων και των 20 ομάδων), που δεν ξεπέρασε μια θέση στο χαμηλότερο ήμισυ του βαθμολογικού πίνακα. Η τουρκική Γαλατασαράι τον απέκτησε δανεικό αλλά υπέστη τραυματισμό μηνίσκου τον Σεπτέμβριο του 2016 και έχασε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Η Γαλατασαράι Κωνσταντινούπολης έλυσε πρόωρα το συμβόλαιο στις 29 Δεκεμβρίου 2016 και ο τραυματίας παίκτης επέστρεψε στη Ναντ.Ο Σίγκθουρσον είχε ήδη παίξει για τις ομάδες νέων της Ισλανδίας, έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα το 2010. Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Ισλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016 στη Γαλλία. Στη νίκη της φάσης των "16" επί της Αγγλίας, πέτυχε το νικητήριο γκολ στο 18ο λεπτό και έκανε το 2–1. Στα προημιτελικά σημείωσε το 4–1 στην ήττα με 5–2 από τη Γαλλία. Το 26ο διεθνές του γκολ στη νίκη με 2–0 στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2020 με αντίπαλο την Ανδόρρα στις 14 Οκτωβρίου 2019 τον ισοφάρισε με τον Έιδουρ Γκούδιονσεν ως τον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών της Ισλανδίας. Στις 30 Αυγούστου 2021, ο Σίγκθουρσον αποβλήθηκε από την εθνική ομάδα για σεξουαλική επίθεση που είχε γίνει πρόσφατα δημόσια. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Κατακορυφήν γωνίες

Στην γεωμετρία, δύο γωνίες είναι κατακορυφήν εάν έχουν την κορυφή τους κοινή και τις πλευρές τους αντικείμενες ημιευθείες. Οι κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες.Δύο ευθείες που τέμνονται δημιουργούν δύο ζεύγη από κατακορυφήν γωνίες.

 Οι δύο κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες.Απόδειξη: Θα δείξουμε ότι ∠ x O y = ∠ x ′ O y ′ {\displaystyle \angle \mathrm {xOy} =\angle \mathrm {x'Oy'} } . Από την ευθεία x x ′ {\displaystyle \mathrm {xx'} } έχουμε ότι οι γωνίες x O y {\displaystyle \mathrm {xOy} } και y O x ′ {\displaystyle \mathrm {yOx'} } είναι παραπληρωματικές γωνίες, ∠ x O y + ∠ y O x ′ = 180 o ⇒ ∠ x O y = 180 o − ∠ y O x ′ {\displaystyle \angle \mathrm {xOy} +\angle \mathrm {yOx'} =180^{o}\Rightarrow \angle \mathrm {xOy} =180^{o}-\angle \mathrm {yOx'} } .Αντίστοιχα, από την ευθεία y y ′ {\displaystyle \mathrm {yy'} } έχουμε ότι ∠ y O x ′ + ∠ x ′ O y ′ = 180 o ⇒ ∠ x ′ O y ′ = 180 o − ∠ y O x ′ {\displaystyle \angle \mathrm {yOx'} +\angle \mathrm {x'Oy'} =180^{o}\Rightarrow \angle \mathrm {x'Oy'} =180^{o}-\angle \mathrm {yOx'} } .Επομένως, ∠ x O y = ∠ x ′ O y ′ {\displaystyle \angle \mathrm {xOy} =\angle \mathrm {x'Oy'} } . ◻ {\displaystyle \square } Εφεξής γωνίες Παραπληρωματικές γωνίες Συμπληρωματικές γωνίες