Καθεδρικός Ναός του Μπαγκράτι

Ο Καθεδρικός Ναός του Μπαγκράτι (Γεωργιανά: ბაგრატის ტაძარი) είναι ένας καθεδρικός ναός του 11ου αιώνα στην πόλη Κουτάισi, στην περιοχή Ιμερέτι της Γεωργίας. Το αριστούργημα της μεσαιωνικής Γεωργιανής αρχιτεκτονικής είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο καθεδρικός ναός έχει υποστεί σοβαρές ζημιές στην μακραίωνη ιστορία του και η τρέχουσα κατάστασή του είναι αποτέλεσμα εργασιών ανακατασκευής που ξεκίνησαν κατά τη δεκαετία του 1950 και σημαντικό μέρος τους περατώθηκε το 2012. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό αξιοθέατο στο τοπίο του κέντρου του Κουτάισι, που εντοπίζεται στον λόφο Ουκιμεριόνι.

 Ο καθεδρικός ναός του Μπαγκράτι κατασκευάστηκε στα πρώτα χρόνια του 11ου αιώνα, κατά τη βασιλεία του Μπαγκράτ Γ', και ως εκ τούτου ονομάστηκε «Μπαγκράτι», δηλαδή του Μπαγκράτ. Μια επιγραφή στο βόρειο τοίχο αποκαλύπτει ότι τα θεμέλια τέθηκαν στο «χρονικόν 223», δηλαδή το 1003. Το 1692, καταστράφηκε από μία έκρηξη κατά τη διάρκεια μίας εισβολής Οθωμανικών στρατευμάτων στο Βασίλειο του Ιμερέτι. Το περιστατικό προκάλεσε την κατάρρευση του θόλου και της οροφής. Τα έργα συντήρησης και αποκατάστασης, καθώς και οι αρχαιολογικές μελέτες στον καθεδρικό ναό άρχισαν κατά τη δεκαετία του 1950 με επικεφαλής τον Γεωργιανό αρχιτέκτονα Βαχτάγκ Τσιντσάτζε. Τα έργα αποκατάστασης διακρίθηκαν σε έξι στάδια και διήρκεσαν για αρκετές δεκαετίες, μέχρι το 1994. Εκείνη την χρονιά, το 1994, ο καθεδρικός ναός του Μπαγκράτι, μαζί με το Μοναστήρι του Γκελάτι, συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Το 2001, η κυριότητα του καθεδρικού ναού μεταφέρθηκε από το Γεωργιανό κράτος στην Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία . Επί του παρόντος είναι περιορισμένης χρήσης για θρησκευτικές λειτουργίες, αλλά προσελκύει πολλούς προσκυνητές και τουρίστες. Συχνά αναφέρεται ως σύμβολο της πόλης Κουτάιση και αποτελεί ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατά της . Το 2010, με επικεφαλής τον Ιταλό αρχιτέκτονα Αντρέα Μπρούνο, ξεκίνησαν εργασίες ανοικοδόμησης και αποκατάστασης του Καθεδρικού Ναού του Μπαγκράτι ως θρησκευτικού χώρου. Τον Ιούλιο του 2010, η ΟΥΝΕΣΚΟ πρόσθεσε τον καθεδρικό ναό στον κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς που απειλούνται με εξαφάνιση, εν μέρει λόγω των έργων ανακατασκευής που ήταν απειλή για τη δομική ακεραιότητα και την αυθεντικότητα του χώρου. Ήδη προτού ξεκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης, το 2008, το ICOMOS εξέφρασε ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης του Μπαγκράτι, συστήνοντας ότι οι τυχόν προσπάθειες συντήρησης της κυβέρνησης θα έπρεπε να περιλαμβάνουν μόνο είδη εργασιών που δεν θα αλλοιώσουν την ιστορική αξία του τόπου. Το 2011, η UNESCO παρότρυνε τις Γεωργιανές κυβερνητικές αρχές να αναπτύξουν μια στρατηγική αποκατάστασης, η οποία θα αναιρέσει κάποιες από τις αλλαγές που έγιναν στην περιοχή τα τελευταία χρόνια, αλλά αναγνώρισε ότι οι τροποποιήσεις ίσως είναι ήδη «σχεδόν μη αναστρέψιμες». Το 2013, ο αρχιτέκτονας Αντρέα Μπρούνο βραβεύτηκε με το χρυσό μετάλλιο της Γεωργίας για το έργο του στην ανακατασκευή του καθεδρικού ναού του Μπαγκράτι και, επίσης, τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Φεράρα με το Διεθνές Βραβείο Αποκατάστασης και Διατήρησης Ντόμους. Το 2017 η ΟΥΝΕΣΚΟ αφαίρεσε τον Καθεδρικό ναό του Μπαγκράτι από τον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, θεωρώντας τα εκτεταμένα έργα ανακατασκευής ως επιζήμια για την ακεραιότητα και την αυθεντικότητά του. Γεώργιος Α' της Γεωργίας