IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ρίκσο

Το ρίκσο είναι δίτροχο ή τρίτροχο καλάθι μεταφοράς, το οποίο τραβιέται από ένα άτομο και μεταφέρει ένα άτομο. Η πρώτη χρήση του όρου ήταν το 1879. Με την πάροδο των αιώνων, εφευρέθηκαν τα κυκλικά ρίκσο, τα αυτόματα ρίκσο και τα ηλεκτρικά ρίκσο, τα οποία αντικατέστηκαν το παραδοσιακό χειροκίνητο τράβηγμα, με μερικές εξαιρέσεις όταν χρησιμοποιούνται στον τουρισμό. Τα ρίκσο δημιούργησαν μια δημοφιλή μορφή μεταφορικού μέσου και αποτέλεσαν πηγή απασχόλησης για τους άνδρες εργάτες στις ασιατικές πόλεις του 19ου αιώνα. Η εμφάνισή τους σχετίζεται με την πρόσφατα αποκτηθείσα γνώση των συστημάτων ρουλεμάν. Η δημοτικότητά τους μειώθηκε καθώς τα αυτοκίνητα, τα τρένα και άλλα είδη μεταφορικών μέσων έγιναν ευρέως διαθέσιμα. Τα αυτόματα ρίκσο έγιναν ξανά δημοφιλή σε αρκετές πόλεις τον 20ο αιώναως εναλλακτική λύση για τα ταξί λόγω του χαμηλού κόστους ενοικίασής τους.

 Οι κατηγορίες ρίκσο περιλαμβάνουν: το τραβηγμένο ρίκσο ; ένα δίτροχο κάρο μεταφοράς επιβατών που τραβιέται από έναν δρομέα το ποδηλατικό ρίκσο ; αποκαλείται επίσης pedicab το αυτόματο ρίκσο ; αποκαλείται επίσης tuk-tuk, auto, mototaxi ή baby taxi το ηλεκτρικό ρίκσο ; αποκαλείται επίσης e-rickshaw. Bandyopadhyay, Subir (1990). Calcutta cycle-rickshaw pullers: a sociological study. Minerva Associates Publications. ISBN 978-8185195278. Fung, Chi Ming (2005). Reluctant Heroes: Richshaw Pullers in Hong Kong And Canton, 1874-1954. Hong Kong University Press. Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. ISBN 978-9622097346. Indian Institute of Economics (1962). A socio-economic survey of rickshaw drivers in Hyderabad City area. A.P. Mulhall, Priscilla (2010). Solar-assisted Electric Auto Rickshaw Three Wheeler. Illinois Institute of Technology. Warren, James Francis (2003). Rickshaw Coolie: A People's History of Singapore, 1880-1940. NUS Press. ISBN 978-9971692667.
Europa Universalis IV

Το Europa Universalis IV είναι παιχνίδι στρατηγικής μεγάλης κλίμακας που αναπτύχθηκε από την Paradox Development Studio. Η διανομή έγινε από την Paradox Interactive. Κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου 2013.Στο παιχνίδι ο παίκτης διαλέγει ένα ιστορικά τοποθετημένο έθνος και διεξάγει πόλεμο, διπλωματία, αποικισμό και διαχείριση οικονομίας.

 Το παιχνίδι ουσιαστικά είναι ο χάρτης του κόσμου που πάνω σε αυτό κινούνται μονάδες στρατού. Η διπλωματία γίνεται μέσω διαφόρων διαλόγων μεταξύ των εθνών. Η διαχείριση της οικονομίας ενός κράτους έχει άμεση σχέση με τις κτίσεις του, δηλαδή τις περιοχές που ελέγχει. Πολλές περιοχές είναι πλούσια πηγή φορολογικών εσόδων εάν διοικηθούν σωστά. Άλλες είναι κέντρα επαναστατών και σχισματικών. Οι πόροι στο παιχνίδι είναι οι εξής: νομίσματα (στο παιχνίδι αποκαλούνται δουκάτια και είναι τα ίδια για όλα τα έθνη, αντιπροσωπεύοντας το εθνικό νόμισμα), μαχητικό δυναμικό, ναυτικό δυναμικό, διπλωματική δύναμη, διοικητική δύναμη και πολεμική δύναμη. Τα νομίσματα αποκτούνται είτε μέσω πολέμου, είτε με φορολογία ή εμπόριο ή ακόμη και ως δώρα μεταξύ εθνών. Το μαχητικό δυναμικό αποκτάται αυτόματα και σταθερά, αλλά ο παίκτης έχει επιλογές που κάνουν την στρατολόγηση πιο ευρεία και με αυτόν τον τρόπο μπορεί να έρθει σε αποτέλεσμα όπου ακόμη περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στον κρατικό στρατό. Το ναυτικό δυναμικό είναι παρόμοιο με το μαχητικό δυναμικό, αλλά αυξάνεται με αργότερους ρυθμούς και συμμετέχει μόνο σε ναυτικές επιχειρήσεις. Η διπλωματική, η διοικητική και η πολεμική δύναμη αποκτάται κυρίως από τις ικανότητες του μονάρχη που κυβερνά και τους συμβούλους που μπορούν να προσληφθούν. Οι τρεις δυνάμεις βοηθούν στην διοίκηση του έθνους και στην έρευνα τεχνολογιών. Το παιχνίδι δεν έχει στόχο, και έτσι κατά κάποιο τρόπο θεωρείται "αμμοδοχείο". Ο παίκτης μπορεί να μετατρέψει το κράτος του σε μια αυτοκρατορία, σε μια αποικιακή υπερδύναμη, σε μια διπλωματική υπερδύναμη ή να κρατήσει τα σύνορα του όπως έχουν και να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην Ευρώπη που βασίζονται σε ιστορικό χαρακτήρα. Επίσημος ιστότοπος Επίσημο wiki
Συμφωνία των μερών

Η συμφωνία των μερών είναι μία από τις προϋποθέσεις της σύμβασης στnν ιταλική αστική έννομη τάξη. Καθορίζεται από το άρθρο 1325 του αστικού κώδικα , σύμφωνα με το οποίο: "Οι προϋποθέσεις της σύμβασης είναι: η συμφωνία των μερών˙ η αιτία˙ το αντικείμενο˙ ο τύπος, όταν προκύπτει ότι αυτός καθορίζεται από το νόμο επί ποινή ακυρότητας".

 Η συμφωνία μεταξύ των μερών μπορεί να εκδηλωθεί με δύο τρόπους: Σιωπηρά: Η πρόθεση σύναψης της σύμβασης εκδηλώνεται μέσω της συμπεριφορά των μερών. Ρητά: Συνίσταται σε μια συγκεκριμένη δήλωση, έγγραφη (υπογραφή της σύμβασης με δήλωση της βούλησης) ή προφορική (προφορική εκδήλωση της βούλησης για την ολοκλήρωση της σύμβασης (π. χ.: μια απλή αγορά στο χασάπη όπου εμείς ζητώντας το προϊόν εκφράζουμε τη βούληση να ολοκληρώσουμε τη σύμβαση αγοράς του του συγκεκριμένου προϊόντος)), που περιέχει τη βούληση για σύναψη μίας συγκεκριμένης σύμβασης. Ο αστικός κώδικας, αφού αναφέρει στο άρθρο 1325 τη συμφωνία των μερών ως μία από τις προϋποθέσεις της σύμβασης, την καθορίζει λεπτομερώς στα άρθρα 1326-1342, που απαρτίζουν το τμήμα με τίτλο "Περί συμφωνίας των μερών". Μία συμφωνία υφίσταται όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα εκδηλώνουν αμοιβαία τις βουλήσεις τους και αυτές απευθύνονται προς τον ίδιο σκοπό. Με τη συμφωνία η σύμβαση καταρτίζεται ή ολοκληρώνεται. Εάν ωστόσο πρόκειται για μια τυπική σύμβαση ή για μια σύμβαση που καταρτίζεται με την παράδοση του πράγματος, η στιγμή της σύναψης, αφότου παράγονται έννομα αποτελέσματα, είναι μεταγενέστερη της συμφωνίας: εάν είναι τυπική, θα πρέπει η συμφωνία να εκδηλώνεται σύμφωνα με τον τύπο που ο νόμος απαιτεί (π. χ. έγγραφος τύπος για τη σύμβαση αγοραπωλησίας ακινήτου) εάν είναι σύμβαση που ολοκληρώνεται με την παράδοση του πράγματος, θα πρέπει να παραδοθεί το πράγμα. Οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να διαμορφωθεί η συμφωνία είναι ποικίλοι, αλλά όλοι μπορούν να αναχθούν σε αυτό το απλό σχήμα: υπάρχει μια πρόταση από την πλευρά ενός προσώπου απευθυντέα προς ένα άλλο πρόσωπο, η οποία ακολουθείται από την αποδοχή της εκ μέρους του παραλήπτη, που απευθύνεται προς τον προτείνοντα. Η πρόταση παράγει έννομα αποτελέσματα εάν περιέχει τη ρύθμιση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με την οικονομική λειτουργία, που η σύμβαση δημιουργεί. Η πρόταση και η αποδοχή είναι μονομερείς δηλώσεις βούλησης. Η αποδοχή παράγει έννομα αποτελέσματα εάν είναι σύμφωνη με την πρόταση. Σε διαφορετική περίπτωση, αυτή δεν έχει ως συνέπεια την ολοκλήρωση της σύμβασης, αλλά αντίθετα επέχει θέση νέας αντιπρότασης. Η συμφωνία γενικά ολοκληρώνεται, όταν αυτός που έκανε την πρόταση λαμβάνει γνώση της αποδοχής της ή σε κάθε περίπτωση όταν η αποδοχή περιέλθει στη διεύθυνση αυτού που έκανε την πρόταση, σύμφωνα με το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1326, παράγραφος 1 και 1335 AK. Η έλλειψη συμφωνίας συνεεπάγεται την ακυρότητα της σύμβασης (σύμφωνα με ένα μέρος της θεωρίας θα μιλούσαμε, πιο σωστά, για ανυπαρξία). Η συμφωνία, θεωρούμενη ως ένωση βουλήσεων μπορεί να μην είναι σταθερή˙αυτό συμβαίνει όταν μία από βουλήσεις πάσχει από ελαττώματα.
Χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010

Οι αγώνες του χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες διεξήχθησαν στο Χόκεϊ Πλέις του Καναδά και στο Κέντρο Χειμερινών Αθλημάτων UBC, από τις 13 ως τις 28 Φεβρουαρίου 2010. Μετέχουν 12 ομάδες στο αγώνισμα των ανδρών και οκτώ ομάδες σε εκείνο των γυναικών. Για πρώτη φορά επιτράπηκε η συμμετοχή σε αθλητές και αθλήτριες του εθνικού πρωταθλήματος (NHL). Επίσης , η πίστα είναι μικρή σε μέγεθος.Για πρώτη φορά επίσης χρησιμοποιήθηκε στο τουρνουά των ανδρών το σύστημα των δύο διαιτητών και δύο εποπτών γραμμών.

 Τα κριτήρια για την πρόκριση στο ολυμπιακό τουρνουά των ανδρών βασίστηκαν στην κατάταξη του παγκοσμίου πρωταθλήματος της IIHF που διεξήχθη το 2008 . Οι 9 πρώτες ομάδες της εν λόγω διοργάνωσης προκρίθηκαν αυτόματα, ενώ οι χώρες όπου κατατάχθηκαν από τη θέση 10 ως και την 30, πήγαν σε αγώνες μπαράζ για την πρόκριση. Οι τρεις πρώτες ομάδες από τον δεύτερο προκριματικό γύρο έλαβαν την πρόκριση στους Ολυμπιακούς. Στο τουρνουά των ανδρών έλαβαν μέρος συνολικά 12 χώρες, σε 3 ομίλους, με 4 ομάδες στον κάθε όμιλο. Στον προκριματικό γύρο, κάθε ομάδα παίζει εναντίον μιας άλλης στον ίδιο όμιλο. Κάθε χώρα επιτρέπεται να έχει 20 παίκτες παγοδρόμους (μπροστινούς και αμυντικούς), καθώς επίσης και δύο ή τρεις τερματοφύλακες, και όλοι θα πρέπει να εκπροσωπούν τη χώρα της οποίας είναι πολίτες. Οι οκτώ τελευταίες ομάδες παίζουν για το χρυσό και το αργυρό μετάλλιο, ενώ οι δύο ηττημένες των ημιτελικών παίζουν για το χάλκινο μετάλλιο. A΄όμιλος Καναδάς ΗΠΑ Ελβετία ΝορβηγίαB΄όμιλος Ρωσία Τσεχία Σλοβακία ΛετονίαΓ΄όμιλος Σουηδία Φινλανδία Λευκορωσία Γερμανία Τα κριτήρια για την πρόκριση στο ολυμπιακό τουρνουά των γυναικών βασίζονται σε ένα σύστημα παρόμοιο με εκείνο των ανδρών. Οι έξι πρώτες χώρες του παγκοσμίου πρωταθλήματος γυναικών της IIHF του 2008 προκρίθηκαν αυτόματα στους Αγώνες του Βανκούβερ. Οι υπόλοιπες χώρες αγωνίστηκαν σε δύο προκριματικούς γύρους και έπαιξαν σε αγώνες μπαράζ. Οκτώ συνολικά εθνικές ομάδες έλαβαν μέρος στο τουρνουά των γυναικών, κατανεμημένες σε 2 ομίλους των 4 ομάδων ο καθένας. Κάθε ομάδα αγωνίζεται σε τρία προκριματικά παιχνίδια και οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο φτάνουν στους αγώνες για τη διεκδίκηση μεταλλίων. Τα χρυσά και αργυρά μετάλλια αποφασίζονται σε πλέι οφ, ενω οι υπόλοιπες 4 χώρες παίζουν σε αγώνες κατάταξης. Κάθε χώρα επιτρέπεται να έχει από 15 ως 18 παίκτριες παγοδρόμους (μπροστινές και αμυντικές) και δύο τερματοφύλακες. A΄ όμιλος Καναδάς Σουηδία Ελβετία ΣλοβακίαB΄όμιλος ΗΠΑ Φινλανδία Ρωσία Κίνα Ημιτελικοί (26 Φεβρουαρίου): ΗΠΑ- Φινλανδία 6-1, Καναδάς- Σλοβακία 3-2 Μικρός τελικός (27 Φεβρουαρίου) Φινλανδία- Σλοβακία 5-3 Τελικός (28 Φεβρουαρίου) : Καναδάς - ΗΠΑ 3-2 (παράταση) Η τελική κατάταξη: Καναδάς, ΗΠΑ, Φινλανδία, Σλοβακία, Σουηδία, Ρωσία, Τσεχία, Ελβετία, Λευκορωσία, Νορβηγία, Γερμανία, Λεττονία. Ημιτελικοί (22 Φεβρουαρίου): ΗΠΑ- Σουηδία 9-1, Καναδάς- Φινλανδία 5-0 Μικρός τελικός (25 Φεβρουαρίου) Φινλανδία- Σουηδία 3-2 στην παράταση Τελικός (25 Φεβρουαρίου) : Καναδάς - ΗΠΑ 2-0 Η τελική κατάταξη: Καναδάς, ΗΠΑ, Φινλανδία, Σουηδία, Ελβετία, Ρωσία, Κίνα, Σλοβακία.
Κύπρος (νησί)

Η Κύπρος είναι νησί της ανατολικής Μεσογείου Θάλασσας. Περιλαμβάνει: την Κυπριακή Δημοκρατία, ένα νησιωτικό κράτος, μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, ένα μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος το οποίο προέκυψε μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο τις Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, οι οποίες αποτελούν Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος

 Η γεωλογική γένεση της Κύπρου συντελέστηκε μέσα από μια σειρά τεκτονικών επεισοδίων. Πριν 90 εκατομμύρια χρόνια, και ενώ η περιοχή καλυπτόταν από την Τηθύ θάλασσα, η αφρικανική τεκτονική πλάκα συγκρούστηκε με την ευρασιατική. Η αφρικάνικη καταβυθίστηκε κάτω από την πλάκα της Ευρασίας με αποτέλεσμα την θέρμανση της και την ανάδυση των ελαφρότερων πετρωμάτων προς τον φλοιό, το οποίοι με την σειρά του, οδήγησε στη δημιουργία του Τροόδους κατά την κρητιδική περίοδο. Καθώς η σύγκρουση των τεκτονικών πλακών (αφρικάνικης και ευρασιατικής) συνεχιζόταν, η άκρη της ευρασιατικής δημιουργούσε πτυχώσεις, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της οροσειράς του Πενταδάκτυλου. Το νερό ανάμεσα στα δυο νησάκια που είχαν σχηματιστεί (τρόοδος-πενταδάκτυλος), δηλαδή στην περιοχή της σημερινής πεδιάδας της Μεσαορίας, προκάλεσε σερπετινίωση (διάβρωση των πετρωμάτων), γεγονός το οποίο οδήγησε στην ανύψωση της οροσειράς του Τρόοδους. Έτσι δημιουργήθηκε η Κύπρος που ακόμα και σήμερα συνεχίζει να κινείται και να αναδύεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cyprus (island) στο Wikimedia Commons
Ίγκορ Νόβικοφ

Ο Ίγκορ Αλεξάντροβιτς Νόβικοφ (ρωσικά: Игорь Александрович Новиков‎· Ντρέζνα, ΕΣΣΔ 19 Οκτωβρίου 1929 - Αγία Πετρούπολη 30 Αυγούστου 2007) ήταν Σοβιετικός αθλητής του πεντάθλου και αγωνιζόταν στην Ντινάμο Ερεβάν.

 Από τα 10 του χρόνια άρχισε να ασχολείται με το κολύμπι στο Ερεβάν(Αρμενία)όπου μετακόμισε μαζί με τους γονείς του το 1934, σε ηλικία 5 ετών. Μετά την νίκη του το 1951 στο Σοβιετικό πρωτάθλημα πεντάθλου του ГТО (Готов к труду и обороне СССР: Έτοιμος για την εργασία και για την άμυνα της ΕΣΣΔ) εντάσσεται στην Εθνική Νέων της Σοβιετικής Ένωσης στο πένταθλο. Το 1956 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης ο Νόβικοφ με την Εθνική της Σοβιετικής Ένωσης κερδίζει στους αγώνες ενώ το 1957, 1958, 1959 και το 1961 κερδίζει τα Παγκόσμια πρωταθλήματα στο ατομικό και στο ομαδικό. Το 1964 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο κερδίζει το δεύτερο χρυσό μετάλλιο με την Εθνική της ΕΣΣΔ και το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό. Το 1956 τελειώνει την καριέρα του ως αθλητής και γίνεται προπονητής, προπονώντας αρχικά τη Σχολή Νέων αθλητών πεντάθλου του Ερεβάν και μετά την Εθνική Νέων της ΕΣΣΔ στο μοντέρνο πένταθλο. Από το 1969 μέχρι το 1984 ήταν αντιπρόεδρος της Αθλητικής Επιτροπής της Αρμενίας ενώ από το 1977 μέχρι το 1991 ήταν πρόεδρος του Σοβιετικού Ομίλου Μοντέρνου Πένταθλου. Από το 1988 μέχρι το 1992 ήταν πρόεδρος του Παγκοσμίου Ομίλου Μοντέρνου Πεντάθλου και Διάθλου, και από το 1993 ο επίτιμος πρόεδρός του. Από τον Δεκέμβρη του 1993 μέχρι το θάνατο του (ίσως από ξαφνικό έμφραγμα), τον Αύγουστο του 2007, ζούσε στην Αγία Πετρούπολη. Πρωταθλητής Ολυμπιακών Αγώνων(1956, 1964) Δευτεραθλητής Ολυμπιακών Αγώνων(1960, 1964) Παγκόσμιος Πρωταθλητής (1957, 1958, 1959, 1961) Σοβιετικός Πρωταθλητής(4 φορές) Master of Sport U.S.S.R(Мастер спорта СССР)(1957) Master Trainer U.S.S.R(Заслуженый тренер СССР)(1968) Order of the Red Banner of Labour
Μαχμπούμπ Ουλ Αλάμ Τσουντχουρί

Ο Μαχμπούμπ Ουλ Αλάμ Τσουντχουρί (7 Νοεμβρίου 1927 – 23 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Μπανγκλαντεσιανός ποιητής, δημοσιογράφος, και ακτιβιστής στο Βεγγαλικό Κίνημα Γλώσσας. Έλαβε το Εκουσέι Παντάκ το 2009 από τη Κυβέρνηση του Μπανγκλαντές.

 Ο Τσουντχουρί γεννήθηκε στην οικογένεια των Αχμαντούρ Ραχμάν Τσοουντχουρί και Ροουσάν Αρά Μπεγκούμ. Πέρασε την Εισαγωγική Εξέταση με διάκριση από το γυμνάσιο Γκοχίρα το 1947. Ενώ μελετούσε ενδιάμεσο (IA) στο κολλέγιο Τσιταγκόνγκ έφυγε από τη Τσιταγκόνγκ. Έχει εμπλακεί στην πολιτική από την εφηβεία του. Το 1942 εντάχθηκε στο κίνημα Εγκαταλείψτε την Ινδία ενάντια στο βρετανικό καθεστώς. Το 1945 συμμετείχε στην Επαρχιακή Σύνοδο Κορυφής Φοιτητών της Βεγγάλης, όπου συναντήθηκε με διάσημους συγγραφείς λογοτεχνίας της Βεγγαλικής γλώσσας εκείνης της εποχής. Ταξίδεψε στις αγροτικές περιοχές κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής το 1946. Έγινε επίσης Γραμματέας της πρώτης επετείου Ναζρούλ στο Τσιταγκόνγκ. Μετά το σχηματισμό του Πακιστάν το 1947, ο Τσουντχουρί δημιούργησε ένα μηνιαίο περιοδικό, το Σιμάντο. Ο Τσουντχουρί συμμετείχε στο γλωσσικό κίνημα από το 1948 έως το 1956. Το 1952 συμμετείχε στην Επιτροπή Δράσης για την Κρατική Γλώσσα της Τσιταγκόνγκ. Στις 21 Φεβρουαρίου, αφού γνώριζε το αστυνομικό περιστατικό στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα, έγραψε αμέσως το ποίημα Κάνττε Ασίνι, το οποίο είναι το πρώτο επηρεασμένο ποίημα του κινήματος.
Αλφόνσος της Μπέιρα

Ο Αλφόνσος, πορτογαλ. Afonso de Bragança, infante de Beira, duque de Barcelos (γενν. 25 Μαρτίου 1996) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα είναι πρίγκιπας της Μπέιρα και δούκας του Μπαρσέλος.

 Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ντουάρτε Πίο δούκα της Μπραγκάνσα, επικεφαλής του Οίκου και τιτουλάριου βασιλιά της Πορτογαλίας και της δόνας Ισαβέλλας Ινές Κάστρο Κουρβέλο ντε Ερέδια επιχειρηματία, κόρης του Ζόργκε ντε Ερέντια. Ο δομ Αλφόνσο ντε Σάντα Μαρία Μιγκέλ Γκαμπριέλ Ραφαέλ γεννήθηκε στη Λισαβόνα και είναι διάδοχος στους τίτλους του πατέρα του. Ο τίτλος πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας δίνεται παραδοσιακά στα νεότερα τέκνα και όχι στον διάδοχο, από το 1455 που ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας έδωσε τον τίτλο στον γιο του Ιωάννη Β΄. Βαπτίστηκε το 1996 στον καθεδρικό της Μπράγκα από τον Εουρίκο Ντίας Νογκουέιρα, αρχιεπίσκοπο της Μπράγκα και πριμάτο όλων των Ισπανιών. Του δόθηκαν οι τίτλοι του 16ου πρίγκιπα της Μπέιρα και του 18ου δούκα του Μπαρσέλος, τίτλοι που δίνονται παραδοσιακά στον διάδοχο. Ανάδοχοί του έγιναν η Ελένη πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σιεκλιών και ο εκ μητρός θείος του Αφόνσο-Μιγκέλ ντε Ερέντια. Αμέσως μετά τη βάπτιση ο νεαρός πρίγκιπας καθαγιάστηκε στο γειτονικό Γκουιμαράες, στην εκκλησία της Υμετέρας Κυρίας της Ελαίας, όπου ο πρόγονός του Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας, ιδρυτής του Οίκου των Αβίς, μαζί με τον γιο του Αλφόνσο δούκα της Μπραγκάνσα, ιδρυτή του κλάδου των Μπραγκάνσα, βρέθηκαν για να ευχαριστήσουν για τη νίκη τους στη μάχη της Αλζουμπαρότα το 1385, εναντίον της Βεατρίκης της Πορτογαλίας και του συζύγου της Ιωάννη Α΄ της Καστίλης. "Afonso, filho dos duques de Bragança, investido 'liurai' numa visita a Timor". Caras. Retrieved 11 September 2018.
Γκόρντον Μπράουν

Ο Τζέιμς Γκόρντον Μπράουν (αγγλικά: James Gordon Brown, 20 Φεβρουαρίου 1951) είναι Βρετανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και ως Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, από τον Ιούνιο του 2007 έως τον Μάιο του 2010. Υπό την Κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ, υπηρέτησε ως Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου του Ηνωμένου Βασιλείου (Υπουργός Οικονομικών), από τον Μάιο του 1997 έως τον Ιούνιο του 2007. Υπηρέτησε ως Βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Εργατικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια Κιρκάλντι εντ Κάουντενμπιθ, από το 1983 έως το 2015.

 Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1951 στη Γλασκώβη και σπούδασε Ιστορία σε ηλικία 16 ετών, στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Κατέχει διδακτορικό τίτλο στην Ιστορία από το ίδιο πανεπιστήμιο. Προτού ασχοληθεί με την πολιτική εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην τηλεόραση. Εργάστηκε στην τηλεόραση της Σκωτίας ως ερευνητής για ένα χρονικό διάστημα. Το 2000 παντρεύτηκε τη Σάρα Μακόλεϊ, με την οποία έχουν δύο παιδιά. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής των Εργατικών το 1983, έχοντας αποτύχει στην πρώτη του προσπάθεια να εκλεγεί το 1979. Το 1997 απέκτησε σημαντικότατο πολιτικό αξίωμα, έπειτα από τη νίκη των Εργατικών του Τόνι Μπλερ στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Ο Μπράουν έγινε Υπουργός Οικονομικών από τις 2 Μαΐου 1997 έως τις 27 Ιουνίου 2007, κάνοντάς τον το μακροβιότερο σε αυτό το αξίωμα από την εποχή Νίκολας Βάσιταρτ (1812- 1823). Στις 24 Ιουνίου του 2007 επιβεβαιώθηκε ότι έγινε ο νέος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, από το συνέδριο του κόμματος. Έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στις 27 Ιουνίου του 2007. Το 2009 ο πολιτικός κόσμος της Βρετανίας απασχόλησε τον Τύπο με το σκάνδαλο των παρανόμων εξόδων (με δαπάνες του κράτους πληρώθηκαν λογαριασμοί και αγορές πολιτικών και βουλευτών). Στο σκάνδαλο ενεπλάκη και ο ίδιος ο Μπράουν για τις πληρωμές της καθαρίστριάς του. Εξαιτίας του σκανδάλου πολλά μέλη της κυβέρνησης παραιτήθηκαν. Λίγο μετά το σκάνδαλο οι Εργατικοί υπέστησαν δεινή ήττα στις τοπικές εκλογές και στις Ευρωεκλογές, όπου πήραν 16% των ψήφων και ήρθαν τρίτοι πίσω από τους Συντηρητικούς και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Η απάθεια των ψηφοφόρων αντανακλάστηκε στο ιστορικό χαμηλό προσέλευσης στις κάλπες, το οποίο ήταν της τάξης μόλις του 28%. Στις τοπικές εκλογές, το Εργατικό Κόμμα έλαβε το 23% των ψήφων και έμεινε ξανά τρίτο, με πρώτους τους Συντηρητικούς και δεύτερους τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες. Οι Εργατικοί έχασαν 3 συμβούλια που ήλεγχαν πριν από τις εκλογές. Στις 11 Μαΐου 2010, ο Γκόρντον Μπράουν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία της Μεγάλης Βρετανίας και τον διαδέχτηκε ο Ντέιβιντ Κάμερον. Βουλευτής 1983-2015 Σκιώδης Γενικός Γραμματέας του Θησαυροφυλακίου 1987-1989 Σκιώδης Υπουργός Εμπορίου 1989-1992 Σκιώδης Μέγας Θησαυροφύλακας 1992-1997 Μέλος του Μυστικού Συμβουλίου 1996-σήμερα Μέγας Θησαυροφύλακας 1997-2007 Υπουργός Οικονομικών 1997-2007 Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος 2007-2010 Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 2007-2010 Άρθρο για τον Μπράουν στον Observer
UAFA

Η Ένωση Αραβικών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (αραβικά: الاتحاد العربي لكرة القدم, γαλλικά: Union des Associations de Football Arabe, αγγλικά: Union of Arab Football Associations) επισήμως με τη συντομογραφία UAFA, αποτελεί ένωση εθνικών ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών στην περιοχή του Αραβικού Συνδέσμου.

 Η Ένωση των Αραβικών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UAFA) ιδρύθηκε το 1974 στην Τρίπολη της Λιβύης. Το 1976, η γενική συνέλευση πραγματοποιήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, καθώς και τα κεντρικά γραφεία της ποδοσφαιρικής ένωσης μεταφέρθηκαν στη σημερινή έδρα τους στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Αραβικό Κύπελλο Εθνών Παλαιστινιακό Κύπελλο Εθνών (έπαυσε) Παναραβικοί Αγώνες Αραβικό Πρωτάθλημα Γυναικών Αραβικό Πρωτάθλημα Σάλας Νέων Αραβικό Πρωτάθλημα Κ-20 Αραβικό Πρωτάθλημα Κ-17 Αραβικό Πρωτάθλημα Κ-15 Παλαιστινιακό Κύπελλο Εθνών Νέων (έπαυσε) Αραβικό Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Αραβικό Κύπελλο Κύπελούχων (έπαυσε) Αραβικό Σούπερ Καπ (έπαυσε) Κύπελλο Εθνών του Κόλπου Κύπελλο Εθνών του Κόλπου Κ-23 Κύπελλο Εθνών του Κόλπου Κ-17 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων του Κόλπου Ο Μοχαμέντ Ραουραουά, το 2014, ανακοινώθηκε ως ο νέος πρόεδρος της UAFA. 1974 - 1999: Φαϊσάλ μπιν Φαχντ 1999 - 2011: Σουλτάν μπιν Φαχντ 2011 - 2014: Ναουάφ μπιν Φαϊσάλ 2014 - : Μοχαμέντ Ραουραουά Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) Επίσημος ιστότοπος
Διπλή αλήθεια

Η θεωρία της διπλής αλήθειας είναι η άποψη ότι η θρησκεία και η φιλοσοφία, ως ξεχωριστές πηγές γνώσης, μπορούν να φτάσουν σε αντιφατικές αλήθειες χωρίς να υποστεί βλάβη καμία από αυτές.

 Στη μεσαιωνική Ευρώπη, η Εκκλησία ήταν ιδιαίτερα αντίθετη με τους «Λατινικούς Αβερροϊστές» (βλ. Αβερρόης), όπως ο περίφημος Αβερροϊστής Ζίγκερ της Μπραμπάντ. Προσπάθησε να σταματήσει την εξάπλωση ορισμένων δογμάτων του Αριστοτέλη - εκείνων που ασχολήθηκαν με τη φυσική επιστήμη (βλ. Αριστοτελική φυσική, καταδίκη του 1210-1277), την οποία η επανάκτηση της Ισπανίας και κατά συνέπεια, η πρόσβαση στις βιβλιοθήκες των Μαυριτανών επαναεισάγει στον λατινικό μορφωμένο κόσμο. Εκείνη την εποχή, μεγάλο μέρος της θεολογίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ήταν επηρεασμένο από Νεοπλατωνικές ιδέες και ο Αριστοτελισμός θεωρείτο από πολλούς ως αιρετικός. Ο Ζίγκερ και άλλοι φαίνεται να το παραδέχτηκαν αυτό και να χρησιμοποίησαν την οξεία διάκριση λογικής/πίστης που έμεινε γνωστή ως «διπλή αλήθεια» ως τρόπο νομιμοποίησης της συζήτησης για τον Αριστοτέλη παρά την εν λόγω παραχώρηση. Οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη έγιναν δεκτές ως δεύτερες μετά τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Ο Θωμάς Ακινάτης στο Σούμα Θεολόγκικα (1267-73) απέρριψε τον Νεοπλατωνισμό και δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγκρουση μεταξύ λογικής και πίστης. Τα ερωτήματα παρέμειναν και εμφανίστηκαν ξανά όταν επιστήμονες, όπως ο Κοπέρνικος, έκαναν ανακαλύψεις οι οποίες φαινόταν να έρχονται σε αντίθεση με τις γραφές. Το δόγμα της «διπλής αλήθειας» αναζωογονήθηκε από τους σχολαστικούς κάτω από τη ρουμπρίκα «δύο αλήθειες». Έτσι, σύμφωνα με τους σχολαστικούς, υπήρχε μία μικρότερη αλήθεια, ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο, όπως είπε ο Κοπέρνικος και μία μεγαλύτερη αλήθεια, ότι όταν ο Ιησούς πολέμησε στην Ιεριχώ ήταν ο Ήλιος και όχι η Γη, η οποία στάθηκε ακίνητη. Οι σχολαστικοί έκριναν ότι και οι δύο «αλήθειες» ήταν αληθινές στη δική τους σφαίρα.Ο Φράνσις Μπέικον επεξηγεί αυτήν την ιδέα στο βιβλίο του Η πρόοδος της Μάθησης, υποστηρίζοντας ότι το γεγονός ότι η αποκάλυψη ήταν αντίθετη με τον λόγο είναι αυτό που έδωσε αξία στην πίστη. Ο Τζον Σάλις, που περιγράφεται από τον Σάιμον Κρίτσλεϋ ως την πρώτη διακριτή φωνή στην αμερικανική ηπειρωτική φιλοσοφία, εξετάζει το ζήτημα της «διπλής αλήθειας», φέρνοντας σε αυτήν τόσο τις διαμορφωτικές εμπειρίες του ως μαθητής της κλασικής φιλοσοφίας όσο και την επιβλητική κατανόηση της ηπειρωτικής φιλοσοφίας. Στο έργο του «Double Truth» (1995) διαμορφώνει εκ νέου το πρόβλημα, υποδηλώνοντας ότι «η αλήθεια είναι το διπλό του να είσαι» (xii). Τζον Σάλλις, Διπλή Αλήθεια: Θρησκεία και η αναπαράσταση του παρελθόντος (SUNY Press, 1995). Κριτική από τον Στιβ Ντέιβις, «Αλήθεια εκτός από την αλήθεια: Θαύμα» Έρευνα στη Φαινομενολογία 26 (1996), σελ. 276-283. [1] και Μάικλ Μπάρμπερ, Μόντερν Σκουλμαν 73 (2): 186-186 (1996). [2]. Επίσης, το θέμα του κεφαλαίου δέκα του Μπέρναρντ Φρέϋμπουργκ, Η Σκέψη του Τζον Σάλις: Φαινομενολογία, Πλάτωνας, Φαντασία [DOI: 10.2307 / j.ctv47w64n.19].
Μάρκο Εστράδα

Ο Μάρκο Αντρές Εστράδα Κιντέρος (γεννημένος στις 28 Μαϊου, 1983 στη Βίνια Ντελ Μαρ) είναι Χιλιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού μέσου και αυτό τον καιρό αγωνίζεται στη Μονπελιέ που συμμετέχει στη γαλλική Λιγκ 1.

 Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Χιλής ενόψει των φιλικών της απέναντι στις δύο διοργανώτριες χώρες του Euro 2008. Απέναντι στην Ελβετία, η Χιλή ηττήθηκε με 2-1 αλλά της ακυρώθηκε λανθασμένα ένα γκολ και απέναντι στην Αυστρία η Χιλή κέρδισε άνετα με 2-0. Οι δύο αυτοί αγώνες έλαβαν χώρα στις 7 και στις 11 Σεπτεμβρίου 2007 στην Αυστρία. Μετά από δύο εξαιρετικές εμφανίσεις ο Εστράδα κλήθηκε για δύο φιλικά στην Ασία απέναντι στην Ιαπωνία, όπου η Χιλή κράτησε τους διοργανωτές σε μια ισοπαλία 0-0 και στη Νότια Κορέα, όπου η Χιλή κέρδισε με 1-0. Εκέι ήταν που οι εναέριες ικανότητες, το μαρκάρισμα, η επιμονή, τα πολύ δυνατά σουτ, οι εύστοχες μακρινές πάσες και η τεχνική του Εστράδα συνέχισαν να εντυπωσιάζουν τον μεγάλο προπονητή της Χιλής, Μαρσέλο Μπιέλσα ο οποίος τον έχρισε βασικό για τους αγώνες με τη Βολιβία και τη Βενεζουέλα. Και οι δύο αγώνες διεξήχθησαν κάτω από αντίξοες συνθήκες στο υψομέτρου 3600 μέτρων Εστάδιο Ερνάντο Σίλες στη Λα Πας και στο γήπεδο του Copa America 2007 στο Πουέρτο Ορδάς της Βενεουέλας. Η Χιλή έκανε την έκπληξη κερδίζοντας και τους δύο αγώνες με 2-0 και 3-2. Ο Εστράδα αποδείχθηκε εξαιρετικά σταθερός στην απόδοσή του και στα δύο ματς, αγωνιζόμενος στη θέση του αριστερού και του κεντρικού μπακ. Πλέον αποτελεί βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας της Χιλής. Ο Εστράδα πέτυχε το πρώτο του διεθνές τέρμα με την Εθνική Ομάδα της Χιλής στις 10 Ιουνίου, όταν μια φαλτσαριστή του εκτέλεση φάουλ εξουδετέρωσε τον Βολιβιανό τερματοφύλακα Κάρλο Άριας μετά την αποβολή του μέσου της Βολιβίας Ιγνάσιο Γκαρσία στο 71ο λεπτό. Ο Εστράδα αντικατέστησε τον τιμωρημένο Κάρλος Καρμόνα στη βασική ενδεκάδα του τελευταίου αγώνα της Χιλής στο Group H του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, αλλά αποβλήθηκε με μια δεύτερη κίτρινη κάρτα σε 37 λεπτά αγωνιστικής παρουσίας ως συνέπεια μιας "βουτιάς" του Φερνάντο Τόρρες που οδήγησε την αντίπαλο της Χιλής, Ισπανία να σκοράρει ένα δεύτερο γκολ στη νίκη της με 2-1.
250

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 250 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 250 (CCL) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Τραϊανού και Γράτου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1003 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 250 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Μία ομάδα Φράγκων εισχωρούν τόσο μακριά όσο στην Ταρραγόνα, στην Ισπανία. Οι Γότθοι υπό τον βασιλιά Κνίβα εισβάλλουν στην Μοισία. Διασχίζουν τον Δούναβη και πολιορκούν τις Νόβες και την Μαρκιανούπολη. Μάχη της Αυγούστας Τραϊανής: Οι Ρωμαίοι χάνουν την μάχη εναντίον των Γότθων. Οι Γότθοι πολιορκούν τη Φιλιππούπολη. Μετά από μακρά αντίσταση, καταλαμβάνουν την πόλη και σφαγιάζουν τους 100.000 κατοίκους της. Οι Αλαμαννοί οδηγούν τους Ρωμαίους από την περιοχή, που σήμερα αποκαλείται ως Ντόραου-Ρις. Μία επιδημία ξεκινά στην Αιθιοπία, μετακινείται στην Αίγυπτο και τις ρωμαϊκές αποικίες της Βόρειας Αφρικής και εξαπλώνεται διαμέσου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ονομάστηκε ως η ''Πανώλη του Κυπριανού'' από τον Άγιο Κυπριανό, επίσκοπο της Καρχηδόνας. Αφρική Το βασίλειο των Αξούμ παίρνει τον εμπορικό έλεγχο της Ερυθράς Θάλασσας.Κίνα Οι αρχαιότερες κινεζικές αναφορές σε μία συσκευή γνωστή ως ''Συναρμολόγηση αυτοκρατορικής άμαξας'', χρονολογούνται σ' αυτήν την περίοδο.Αμερική Το Τεοτιουακάν επανανοικοδομείται ως ένα κοσμόγραμμα τεσσάρων τετάρτων από το κράτος του Ζάποτεκ και ειδικότερα από το Μόντε Αλμπάν, στην Οαξάκα. Η κλασική περίοδος του Μεσοαμερικανικού πολιτισμού αρχίζει. Τέχνες και επιστήμες Ο Διόφαντος συγγράφει την ''Αριθμητική'', την πρώτη συστηματική διατριβή στην άλγεβρα. ''Η οικογένεια του Βυνερρίου Κεράμου'' δημιουργείται. Αργότερα τοποθετήθηκε στο πέρασμα της Μπρέσια. Τώρα διατηρείται στο Αστικό Μουσείο της Χριστιανικής Εποχής, στην Μπρέσια. Η μάχη μεταξύ των Ρωμαίων και των Βαρβάρων, λεπτομέρεια της σαρκοφάγου της μάχης του Λουντοβίζι, κατασκευάζεται, ευρισκόμενο στην Ρώμη. Τώρα διακρατείται στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο. Ο Στύλος του Ίγκελ ανεγείρεται. Θρησκεία 20 Ιανουαρίου - Ο αυτοκράτορας Δέκιος αρχίζει ευρύτατο διωγμό κατά των Χριστιανών στη Ρώμη. Μεταξύ των μαρτύρων είναι και ο Πάπας Φαβιανός. Ο Άγιος Ντενί, προστάτης άγιος της Γαλλίας, καρατομείται εκείνη την εποχή. 31 Μαρτίου - Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 306) Αλέξανδρος Α', Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γαλέριος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 311) Ιάμβλιχος, Σύρος φιλόσοφος Λακτάντιος, Ρωμαίος συγγραφέας Μαξιμιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 310) Σούο Σι, Κινέζος συγγραφέας και ποιητής της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 305) 20 Ιανουαρίου - Πάπας Φαβιανός Αμβρόσιος ο Αλεξανδρινός, Χριστιανός συγγραφέας Ναγκαριούνα, Ινδός βουδιστής, ιδρυτής του Μαχαγιάνα Σαιν Ντενίς, Χριστιανός μάρτυρας Άγιος Μερκούριος, Χριστιανός μάρτυρας Σου Τζου, Κινέζος στρατηγός του κράτους Ανατολικού Γου (γεννήθηκε το 194)
Η Πύλη του Πεπρωμένου

Η «Πύλη του Πεπρωμένου» («Postern of Fate») είναι το τελευταίο μυθιστόρημα της συγγραφέως διηγημάτων αστυνομικής φαντασίας Αγκάθα Κρίστι, αλλά όχι και το τελευταίο εκδοθέν από τα έργα της, καθώς την έκδοσή του ακολούθησε η κυκλοφορία δυο από τις νουβέλες της Κρίστι, οι οποίες όμως είχαν γραφτεί κατά τη δεκαετία του ‘40.

 Εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1973 και λίγο αργότερα στις ΗΠΑ . Το μυθιστόρημα ανήκει στην κατηγορία των δημιουργημάτων της συγγραφέως που το ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή αναλαμβάνει (στην τελευταία του εμφάνιση) το ζεύγος Τόμμυ και Τούπενς Μπέρεσφορντ και όχι οι περισσότερο γνωστοί χαρακτήρες Ηρακλής Πουαρό και Μις Μαρπλ. Αποφασισμένοι να αποσυρθούν πια, λόγω ηλικίας, από την ενεργό δράση, οι δυο σύζυγοι αγοράζουν ένα παλαιό οίκημα σε μια επαρχιακή πόλη και καταπιάνονται με την ανακαίνισή του, όταν, ένα απρόοπτο εύρημα που παραπέμπει σε έναν φόνο ο οποίος είχε διαπραχθεί πριν από πολλά χρόνια, τους βάζει σε περιπέτειες.
Γραφικά

Ο όρος γραφικά περιλαμβάνει όλη τη διαδικασία απεικόνισης μιας σειράς εντολών με εικόνες και κείμενο σε μία οθόνη. Η λέξη χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπου τα γραφικά αποδίδουν το σύνολο της εικόνας που έρχεται στο μόνιτορ του χρήστη.

 Τα γραφικά αποτελούνται από εικόνες και κείμενο και μπορούν να χωριστούν σε δισδιάστατα (2D) και τρισδιάστατα (3D). Τα δισδιάστατα γραφικά χρησιμοποιούνται κυρίως για την απεικόνιση των μενού λειτουργίας και του γενικού περιβάλλοντος χρήσης ενός λειτουργικού, καθώς και για την απόδοση φωτογραφιών και κειμένου. Τα δισδιάστατα γραφικά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, στα διανυσματικά (vector) και στα γραφικά ψηφίδων (bitmap). Η διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες είναι το χαρακτηριστικό της ανάλυσης. Τα διανυσματικά γραφικά αποδίδουν μια εικόνα κάνοντας χρήση της αναλυτικής γεωμετρίας με τη βοήθεια εξισώσεων. Τα γραφικά ψηφίδων λειτουργούν με τη λογική του ψηφιδωτού, κάτι που σημαίνει πως όσο μικρότερες είναι οι ψηφίδες που το αποτελούν τόσο καλύτερο είναι και το τελικό αποτέλεσμα. Στον τομέα των γραφικών σημαντικό ρόλο παιζει και το "βάθος" των χρωμάτων, δηλαδή η λεπτομέρεια στην απόδοση καθενός στην οθόνη. Για την απόδοση κάθε χρώματος χρησιμοποιείται ένα σύστημα δυαδικών ψηφίων (bit) που μπορούν να περιγράψουν κάθε ψηφίδα ξεχωριστά. Οι σύγχρονες οθόνες υπολογιστών υποστηρίζουν 24 και 32 bit. Τα τρισδιάστατα γραφικά αποτελούν την προσπάθεια απεικόνισης ενός αντικειμένου σε όλες τις υπάρχουσες διαστάσεις (πλάτος, βάθος, ύψος). Η χρήση των τρισδιάστατων γραφικών γίνεται κυρίως σε βιντεοπαιχνίδια, όπου και απαιτείται η πιο ρεαλιστική απόδοση κάθε αντικειμένου ή χαρακτήρα/ήρωα. Στον τομέα των γραφικών στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές παίζει πλέον μεγάλο ρόλο και η ανάλυση που υποστηρίζει τόσο από το κατάλληλο λογισμικό όσο και από την οθόνη προβολής. Γραφίστας Γραφικές τέχνες
Ζαν-Ζακ Ανό

Ο Ζαν-Ζακ Ανό (γαλλικά: Jean-Jacques Annaud), γεννημένος την 1η Οκτωβρίου 1943 στην πόλη Ζουβισύ-σιρ-Όρζ, είναι Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει τιμηθεί με πέντε Βραβεία Σεζάρ, καθώς και ένα Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1976.

 Ο Ζαν-Ζακ Ανό κατάγεται από οικογένεια μέσων οικονομικών δυνατοτήτων. Ίνδαλμά του ήταν ο όμοτεχνός του, Ζαν Ρενουάρ. Πραγματοποίησε φιλολογικές σπουδές, σπουδάζοντας τα αρχαία ελληνικά. Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στη Σχολή Λουί-Λυμιέρ, και κατόπιν στο IDHEC, εργάστηκε γυρίζοντας διαφημιστικά σποτ για την τηλεόραση, κάτι που του εξασφάλισε αρκετά χρήματα. Σύμφωνα με τον ίδιο τότε βίωσε μια οξύτατη «ηθική κρίση», επειδή δεν ένιωθε ικανοποιημένος με αυτό το είδος ζωής. Έτσι προέκυψε η ταινία Μαύρο και άσπρο σε χρώμα που, αν και αποτυχημένη, του εξασφάλισε το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και την ευχέρεια να πραγματοποιήσει «τις πιο παλαβές φαντασιώσεις του». Κατόπιν γύρισε μια ταινία που θεωρείται "καλτ" στη Γαλλία, το «Coup de tête». Έπειτα αφιερώθηκε σε ακριβές και φιλόδοξες παραγωγές, όπως η ταινία «Ο πόλεμος για τη φωτιά» (1981) και Η αρκούδα (1988). Ακολουθούν δύο αναγνωρισμένες διασκευές: Το όνομα του ρόδου του Ουμπέρτο Έκο (1986) και Ο εραστής της Μαργκερίτ Ντυράς (1992). Εξαιτίας της ταινίας του Επτά χρόνια στο Θιβέτ (1997) του απαγορεύτηκε δια βίου η είσοδος στην Κίνα. Ο Ανό, αν και υποφέρει συχνά από τα αρνητικά σχόλια του Τύπου, έχει τη φήμη του τελειομανούς και του απαράμιλλου τεχνίτη, καθώς επιβλέπει προσωπικά κάθε βήμα της παραγωγής των ταινιών του, όπως και της εξόδου τους σε DVD. Αγαπά τις ανιμιστικές και παγανιστικές θρησκείες, ενώ αυτοπροσδιορίζεται ως πολέμιος της αποικιοκρατίας. Λατρεύει τη Φύση, ενώ δηλώνει ότι «αυτό που τον ενεργοποιεί είναι η ανάγκη του να κάνει μια ταινία που να μη μοιάζει με τις άλλες». Εκτός από το «Coup de tête» οι ταινίες του αναφέρονται στο παρελθόν. Έχει εκφράσει την επιθυμία να γυρίσει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, αν και δεν έχει βρει ακόμη το κατάλληλο σενάριο. Στις 21 Νοεμβρίου του 2007, εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών. Βράβευση: 1976: Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για την ταινία Μαύρο και άσπρο σε χρώμα (υποβολή πρότασης από την Ακτή Ελεφαντοστού, το βραβείο τυπικά δίδεται στον παραγωγό κι όχι στον σκηνοθέτη). Βράβευση: 1982: Καλύτερης Ταινίας για την ταινία «Ο πόλεμος για τη φωτιά» 1982: Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την ταινία «Ο πόλεμος για τη φωτιά» 1985: Καλύτερης Διαφημιστικού Φιλμ για την παραγωγή «Les Vautours (Hertz)» 1987: Καλύτερης Ξένης Ταινίας για την ταινία «Το όνομα του ρόδου» 1989: Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την ταινία «Η αρκούδα»Υποψηφιότητα: 1989: Καλύτερης Ταινίας για την ταινία «Η αρκούδα» 1993: Καλύτερης Ξένης Ταινίας για την ταινία «Ο εραστής» Βράβευση: 1987: Βραβείο Ρενέ Κλερ για την ταινία «Το όνομα του ρόδου» Υποψηφιότητα: 2001: Βραβείο Κοινού για την ταινία «Εχθρός προ των πυλών»Πλήρης Κατάλογος Βραβείων: εδώ Συνέντευξη στην εφημερίδα «Το Βήμα» (Απρίλιος 2001)
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Βιλερμπάν Εβέιγ Λιονναί

Η Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Βιλερμπάν Εβέιγ Λιονναί ή ΑΣΒΕΛ είναι γαλλικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Βιλερμπάν. Διαθέτει δέκα, περίπου, αθλητικά τμήματα, των οποίων το πλέον γνωστό είναι αυτό της καλαθοσφαίρισης, η ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν, η οποία έχει στεφθεί 17 φορές πρωταθλήτρια Γαλλίας.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1948 μέσω της συγχώνευσης των Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Βιλερμπάν, η οποία υπαγόταν στην Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία Εργασίας, και της Εβέιγ Λιονναί, η οποία ήταν κέντρο νεότητας υπαγόμενο στην Αθλητική Ομοσπονδία Γαλλίας, της οποίας η ΑΣΒΕΛ υπήρξε ομοσπονδιακή πρωταθλήτρια από το 1949 έως το 1959 (με εξαίρεση το 1951 και το 1958) αφήνοντας, στην συνέχεια, το πεδίο ελεύθερο για την Αλζάς ντε Μπανιολέ από το 1960 έως το 1970. Στίβος Καλαθοσφαίριση : δείτε το ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν και το γυναικείο τμήμα Λυωνέζικοι Βόλοι Ποδόσφαιρο Χόκεϊ επί χόρτου Τζούντο Πάλη Ράγκμπι : δείτε το ΑΣΒΕΛ Ράγκμπι Σκι, ορεινά αθλήματα Τρίαθλο Βόλεϊ
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 300 μέτρα ελεύθερο τουφέκι τριών στάσεων ανδρών

Το ελεύθερο τουφέκι ανδρών σε τρεις στάσεις από απόσταση 300 μέτρων ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα σκοποβολής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε το δίημερο 11 και 12 Απριλίου 1896 στο σκοπευτήριο της Καλλιθέας.

 Πρόκειται για το δεύτερο αγώνισμα με τουφέκι και το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα σκοποβολής εκείνων των Αγώνων. Στον αγώνα δήλωσαν συμμετοχή 25 αθλητές, όμως μόνο οι 20 (από τρεις χώρες) έλαβαν μέρος. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 40 βολές (χωρισμένες σε τέσσερις γύρους των δέκα βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 300 μέτρα μακριά, από τρεις διαφορετικές στάσεις (γονυπετώς, πρηνηδόν και ορθίως). Μετά το τέλος της πρώτης ημέρας, ο Ιωάννης Φραγκούδης βρισκόταν στην πρώτη θέση. Όταν όμως το αγώνισμα συνεχίστηκε την επομένη, ο Γεώργιος Ορφανίδης ανέβηκε στην κορυφή και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος. Συνολικά, ο Ορφανίδης συγκέντρωσε 1583 βαθμούς έχοντας καταφέρει 37 χτυπήματα στον στόχο, ενώ ο Φραγκούδης συγκέντρωσε 1312 βαθμούς με 31 επιτυχημένα χτυπήματα. Τρίτος τερμάτισε ο Δανός Βίγκο Γιένσεν με 1305 βαθμούς και 31 χτυπήματα στον στόχο. Στις επόμενες δύο θέσεις βρέθηκαν οι Αναστάσιος Μεταξάς (1102 βαθμοί) και Παντελής Καρασεβδάς (1039 βαθμοί), χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τις βολές τους. Επίσης, παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 6 έως 18, οι επιδόσεις τους καθώς και τα ονόματα μερικών εξ' αυτών. Δύο αθλητές (Βουράκης και Λαγγάκης) δεν τερμάτισαν τον αγώνα. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 12) Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.
Σαΐκ Ουμάρ Καν

Ο Σαΐκ Ουμάρ Καν (6 Μαρτίου 1975 – 29 Ιουλίου 2014) ήταν ο αρχίατρος της Σιέρα Λεόνε που προσπάθησε να περιορίσει την έξαρση του ιού Έμπολα 2014 στη χώρα του. Ο ιολόγος φρόντισε πάνω από 100 ασθενείς πριν υποκύψει ο ίδιος στον ιό. Αναγνωρίστηκε ως "έθνικός ήρωας" από το Υπουργείο Υγείας της Σιέρα Λεόνε

 Ο Καν πέθανε από την ασθένεια στις 29 Ιουλίου, 2014, μετά τη μεταφορά του σε νέα καραντίνα, στο νοσοκομείο που διατηρούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στην πόλη Καϊλαχούν, καθώς οι εξετάσεις του έδειξαν ότι είχε μολυνθεί από τον ιό. Η υπουργός Υγείας Μιάτα Κάργκμπο τον χαρακτήρισε "εθνικό ήρωα" γιατί "εργαζόταν δώδεκα ώρες την ημέρα για να σώσει ζωές και έκανε μια απίστευτη θυσία". Ο πρόεδρος της χώρας Έρνεστ Μπάι Κορόμα επρόκειτο να επισκεφθεί το ιατρικό του κέντρο την εβδομάδα που απεβίωσε.
Νικολό Τρον

Ο Νικολό Τρον (Ιταλικά : Nicolò Tron 1399 - 1473) ήταν ο 68ος Δόγης της Βενετίας (1471 - 1473) Μέλος της Οικογένειας πατρικίων Τρον που η παρουσία της καταγράφεται τον Μεσαίωνα στην Βενετία έγινε πλούσιος χάρη στην σύντομη εμπορική του σταδιοδρομία με την οποία υπηρέτησε την Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Νικολό Τρον ήταν υπεύθυνος σε ναυτικά θέματα και πρέσβης στον πάπα Πίο Β΄. Παντρεύτηκε την Αλιοντέα Μοροζίνι που έμεινε γνωστή σαν Ντέα Τρον ή Ντεα Μόρο.

 Εξελέγη Δόγης της Βενετίας υπερισχύοντας στους αντιπάλους του Πιέτρο Μοτσενίγκο και Αντρέα Βεντραμίν που τον διαδέχθηκαν αργότερα. Την σύντομη περίοδο της ηγεμονίας του η Δημοκρατία της Βενετίας σταθεροποίησε την κατοχή της Κύπρου και βελτίωσε τις σχέσεις του με την Οθωμανική Αυτοκρατορία χάρη στην συμμαχία του με τον Πέρση Ουσσάν Χασσάν Μπεγκ. Οι μεγάλες του ικανότητες οδήγησαν την Βενετία σε μια περίοδο προσωρινής ευημερίας αλλά η ναυτική του πολιτική χρέωσε σημαντικά τα ταμεία της δημοκρατίας. Ο Νικολό Τρον αναμόρφωσε το νομισματικό σύστημα της Βενετίας, εισήγαγε ένα νέο νόμισμα την "Λίρα" με την προτομή του ίδιου του δόγη στο πίσω μέρος σύμφωνα με την μορφή μορφή των αρχαίων νομισμάτων. Η πρακτική αυτή ήρθε σε αντίθεση με την πρακτική που υπήρχε μέχρι τότε στην Βενετία που ο ηγέτης δεν έπρεπε να λατρεύεται, μετά τον θάνατο του το νόμισμα άλλαξε απεικονίζοντας αυθαίρετα ένα γονατισμένο δόγη. Ο τάφος του Νικολό Τρον ανατέθηκε στον γιο του Φίλιππο Τρον στην Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι, η διακόσμηση του ανατέθηκε στον Αντώνιο Ρίτζο, μια επιγραφή δείχνει ότι χρηματοδοτήθηκε από τα λάφυρα στους πολέμους του με τους Τούρκους. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Οι δόγισσες της Βενετίας
ΑΣΠΙΣ Πύλας

Η ΑΣΠΙΣ Πύλας (διαβάζεται «ασπίς») είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Πύλα της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε το 1957. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Γήπεδο Πύλας.

 Μέχρι το 2000 η ΑΣΠΙΣ συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 2000 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ και εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2000-01 τερμάτισε στην 9η θέση και παρέμεινε στη Δ΄ κατηγορία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Την περίοδο 2001-02 τερμάτισε στη 14η θέση και διαγράφηκε από τη δύναμη της ΚΟΠ. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ μέχρι το 2007 που κέρδισε ξανά το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, επιστρέφοντας στην ΚΟΠ και στη Δ΄ κατηγορία.Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην 7η θέση και την περίοδο 2008-09 στην έκτη θέση. Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην πέμπτη θέση ενώ έφτασε και στα ημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου Γ΄-Δ΄ κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 13η θέση και επέστρεψε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ για την περίοδο 2011-12. Μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης 2012 εξασφαλίζει την επιστροφή της στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 τερματίζει στην 8η θέση. Την περίοδο 2013-14 τερματίζει στην τρίτη θέση, δύο βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση και ένα βαθμό πίσω από τη δεύτερη θέση που οδηγούσαν στη Γ΄ κατηγορία.Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην ένατη θέση. Όπως είχε προαποφασιστεί, η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία για τη Δ΄ κατηγορία. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 6 έως 14 εντάχθηκαν στη νεοϊδρυθείσα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16.Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στην ενδέκατη θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. Το 2018 συμμετείχε στον Πρωτάθλημα Ένταξης μέσα από το οποίο προβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19. Πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ: Πρωταθλήτρια (2): 2000, 2007 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Επίσημος ιστότοπος
Grumman F2F

Το Grumman F2F ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Ήταν βασικό μαχητικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από το 1936 μέχρι το 1940. Επιχειρούσε από αεροπλανοφόρα και αεροδρόμια.

 Η κατασκευάστρια Grumman είχε δημιουργήσει το επιτυχημένο διθέσιο μαχητικό FF, που ήταν αρκετά ταχύτερο ακόμα και από τα μονοθέσια μαχητικά της εποχής του, με αποτέλεσμα το Ναυτικό να της αναθέσει την ανάπτυξη νέου μονοθέσιου μαχητικού, του XF2F-1. Ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,62 mm. Επίσης περιλαμβάνονταν υδατοστεγή διαμερίσματα προκειμένου να μειωθεί το βάρος και να αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση αναγκαστικής προσθαλάσσωσης. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 18 Οκτωβρίου 1933 φτάνοντας μέγιστη ταχύτητα 369 km/h σε ύψος 2600 m, δηλαδή κατά 35 km/h μεγαλύτερη από του FF-1 στο ίδιο ύψος, χάρη στον πειραματικό αστεροειδή κινητήρα XR-1534-44 Twin Wasp Junior. Ήταν επίσης πιο ευέλικτο από το προαναφερθέν διθέσιο. Στις 17 Μαΐου 1934 το Ναυτικό παρήγγειλε 54 μαχητικά F2F-1. Το πρώτο παραδόθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1935. Αργότερα παραγγέλθηκε ένα ακόμα προς αντικατάσταση αεροσκάφους που συνετρίβη στις 16 Μαρτίου 1935, φέρνοντας το σύνολο στα 55. Το τελευταίο παραδόθηκε στις 2 Αυγούστου 1935. Τα F2F-1 παρέμειναν στις μονάδες πρώτης γραμμής από το 1935 μέχρι το 1939 που αντικαταστάθηκαν από τα πιο σύγχρονα Grumman F3F. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940 όλα είχαν αντικατασταθεί και χρησιμοποιούνταν σαν εκπαιδευτικά ή βοηθητικά. XF2F-1 Η ονομασία που έδωσε το Ναυτικό στο μοναδικό πρωτότυπο που κατασκευάστηκε (εσωτερικά ονομάζονταν G.6). Προωθούνταν από τον αστεροειδή κινητήρα XR-1534-44 Twin Wasp Junior των 625 hp. F2F-1 Έκδοση παραγωγής με τον κινητήρα R-1535-72 Twin Wasp Junior, ισχύος 700 hp. Κατασκευάστηκαν 55 αεροσκάφη. ΗΠΑΠολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ Grumman FF Grumman F3F Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών Cacutt, Len, ed. “Grumman Single-Seat Biplane Fighters.” Great Aircraft of the World. London: Marshall Cavendish, 1989. ISBN 1-85435-250-4. Graff, Cory. F6F Hellcat at War. New York: Zenith Imprint, 2009. ISBN 978-0-76033-306-8. Swanborough, Gordon and Peter M. Bowers. United States Navy Aircraft since 1911. London: Putnam, Second edition, 1976. ISBN 0-370-10054-9.
Χέρνεσαντ

Το Χέρνεσαντ (Härnösand) είναι παραθαλάσσια πόλη και αστική περιοχή της Σουηδίας με 17.556 κατοίκους τον Δεκέμβριο του 2010. Είναι έδρα του ομώνυμου δήμου και πρωτεύουσα της κομητείας Βέστερνόρλαντ (η οποία έχει έκταση παρόμοια με αυτή της Πελοποννήσου), στην ιστορική επαρχία Όνγεμανλάντ. Αποκαλείται «η πύλη προς την Υψηλή Ακτή», εξαιτίας του τοπίου λίγα μίλια προς τα βόρεια. Το Χέρνεσαντ είναι επίσης έδρα επισκόπου της Εκκλησίας της Σουηδίας. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής του περιοχής το 2010 ήταν 24.922 κάτοικοι.

 Το Χέρνεσαντ είναι κτισμένο στις δυτικές ακτές του Βοθνι(α)κού Κόλπου, σε επίπεδη περιοχή καθώς το μεσοσταθμικό του υψόμετρο είναι μόλις 1 μέτρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η έκταση του δήμου είναι 10,89 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ευρισκόμενο σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 62°38΄ Βόρειο και μήκος 17°56΄ Ανατολικό, το Χέρνεσαντ είναι περίπου στο μέσο μεταξύ του νοτιότερου και του βορειότερου σημείου της Σουηδίας, στη βορειότερη εσχατιά της ζώνης του υγρού ηπειρωτικού κλίματος, με σημαντική την επίδραση της θάλασσας, που συντείνει στο να είναι μια πόλη με ψυχρούς μεν, αλλά όχι πολύ δριμείς χειμώνες. Οι μέσες ετήσιες ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις (βροχή και χιόνι) είναι 721,2 χιλιοστόμετρα. Η μέγιστη θερμοκρασία που καταγράφηκε από το 1901 μέχρι σήμερα ήταν 32,7 °C, ενώ η ελάχιστη ήταν −34,7 °C. Από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην πόλη είναι η εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαδικτύου και καλωδιακής τηλεοράσεως Com Hem. Ο τουρισμός βασίζεται στις υπαίθριες δραστηριότητες: σκι και παγοδρομίες τον χειμώνα, οδοιπορία, καγιάκ και ορειβασία το καλοκαίρι. Η πόλη διαθέτει μια πλαζ για το καλοκαίρι, τη Σμίτινγκεν. Η δύο φορές χρυσή ολυμπιονίκης στο κέρλινγκ Ανέτ Νόρμπεργκ γεννήθηκε στην πόλη, όπως και η ηθοποιός Λένα Έντρε. Επίσης, στο Χέρνεσαντ πήγαινε σχολείο ο φυσικός Άντερς Όνγκστρεμ, που γεννήθηκε στο γειτονικό Λέγκντε. Επίσημος ιστότοπος του δήμου Η πόλη στο Wikivoyage