Μαρία Λουίζα του Λάρις-Βάλερσεε

H Μαρία Λουίζα του Λάρις-Βάλερζεε (γερμ. Marie Louise von Larisch-Wallersee, επίσης Marie Louise von Wallersee-Larisch και Maria Freiin von Wallersee, γεννηθείσα Marie Louise Elisabeth Mendel, 24 Φεβρουαρίου 1858 - 4 Ιουλίου 1940) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Διαδόχου Δούκα στη Βαυαρία και με τους γάμους της έγινε Κόμισσα του Μόενιχ, μετά Κα. Μπρουκς και έπειτα Κα. Μάιερς.

 Η Μαρία Λουίζα Ελισάβετ γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ και ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμου, Διαδόχου Δούκα εν Βαυαρία, που παραιτήθηκε για να νυμφευτεί μοργανατικά τη μητέρα της Ενριέττε Μέντελ. Έτσι γεννήθηκε νόθα, αλλά σύντομα οι γονείς της παντρεύτηκαν και από το 1859 απέκτησε τον τίτλο της Κυρίας (κόμισσας) του Βάλερζεε. Είχε και έναν μικρό αδελφό, τον Κάρολο Εμμανουήλ, που πέθανε σε βρεφική ηλικία το 1859. Ο ελεύθερος χαρακτήρας της την έκανε, παρά την καταγωγή της, την αγαπημένη ανιψιά της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, η οποία την έχρισε κυρία της Αυλής και την είχε συνοδό σε κάποια ταξίδια της. Είχε λάβει καλή ανατροφή, παράλληλα είχε μάθει ιππασία και ξιφασκία. Η Μαρία Λουίζα είχε μεσολαβήσει στη γνωριμία του εξαδέλφου της Ροδόλφου, Διαδόχου Πρίγκηπα της Αυστρίας, με τη Βαρόνη Μαρία Βέτσερα, ενώ τους προσέφερε κάλυψη για τις συναντήσεις τους, κάτι που οδήγησε σε επίρριψη ευθυνών εναντίον της όταν μετέπειτα, το 1889, ο Ροδόλφος και η Μαρία έδωσαν τέλος στη ζωή τους στο Μάιερλινγκ. Η αποκάλυψη πως μεσολαβούσε για τις συναντήσεις του ζευγαριού οδήγησε στον εξοβελισμό της από την αυτοκρατορική Αυλή. Η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ δεν της έδωσε την ευκαιρία να εξηγήσει τι συνέβη ή να απολογηθεί. Μετά από το γεγονός η αριστοκρατία εξοστράκισε τη Μαρία Λουίζα και εκείνη μετακόμισε στη Βαυαρία. Προσπαθούσε επί χρόνια να αποκαταστήσει το όνομά της, φτάνοντας ακόμα και στον εκβιασμό της αυτοκρατορικής οικογένειας για αποζημίωση, ενώ εξέθεσε πρόσωπα και καταστάσεις σε μια αυτοβιογραφία της, με τίτλο "Το παρελθόν μου: η Αλήθεια για τους Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ, Σρατ, Αυτοκράτειρα Ελισάβετ, Αντράσσυ, Διάδοχο Πρίγκηπα Ροδόλφο, Βέτσερα" (Meine Vergangenheit: Wahrheit über Kaiser Franz Josef, Schratt, Kaiserin Elisabeth, Andrassy, Kronprinz Rudolf, Vetsera), που εξέδωσε το 1913 και έγινε περιζήτητη ως και στις ΗΠΑ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1877 τον Γκέοργκ Λάρις, Κόμη του Μόενιχ, Βαρόνο του Έλγκοτ & Κάρβιν (1855 - 1928), και απέκτησαν τέσσερα τέκνα. Μόνο τα δύο πρώτα παιδιά ήταν από τον άνδρα της. Η Μαρί Ενριέττε και ο Γκέοργκ Χάινριχ ήταν καρποί της σχέσης της με τον Ελληνοαυστριακό αξιωματικό Ερρίκο Μπαλτατζή, αλλά ο σύζυγός της τα αναγνώρισε για να τηρηθούν οι τύποι. Από το 1889 ζούσαν χωριστά, οπότε η γέννηση του Φρίντριχ Καρλ ήταν πλέον εμφανώς εκτός γάμου και καρπός της σχέσης της με τον Ερνστ φον Όττο-Κρέκβιτς. Το 1896 η Μαρία και ο Γκέοργκ Λάρις διαζεύχτηκαν και το 1897 η Μαρία έκανε δεύτερο γάμο με τον Όττο Μπρουκς (1854/1858-1914), διάσημο τραγουδιστή όπερας και διευθυντή του θεάτρου του Μετς. Απέκτησε ένα τέκνο, τον Όττο. Η καριέρα του Μπρουκς πήρε την κατιούσα μετά τον γάμο τους, λόγω της κακής φήμης της Μαρίας Λουίζας από το σκάνδαλο του Μάιερλινγκ. Μέσα σε οκτώ χρόνια (1907-1915) η Μαρία Λουίζα έχασε τέσσερα μέλη της οικογενείας της, πρώτα τα δύο τέκνα που είχε αποκτήσει από τον Ερρίκο Μπαλτατζή, τη Μαρί Ενριέττε το 1907 από ευλογιά και το 1909 τον Γκέοργκ Χάινριχ ως αυτόχειρα, υπό το βάρος των κατηγοριών κατά της μητέρας του και της πληροφόρησης ότι ήταν νόθος. Το 1914 απεβίωσε ο (δεύτερος) σύζυγός της Όττο Μπρουκς από κίρρωση του ήπατος και έναν χρόνο αργότερα, το 1915 η μεγαλύτερη κόρη της Μαρί Βαλερί, που υπηρετούσε τον Ερυθρό Σταυρό ως νοσοκόμα, από τροπική νόσο. Κατόπιν τούτων η Μαρία Λουίζα κατετάγη ως εθελόντρια νοσοκόμα στον Ερυθρό Σταυρό υπηρετώντας τον στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1920 συμμετείχε σε μία βουβή ταινία με θέμα τη ζωή της Ελισάβετ, όπου υποδυόταν τον εαυτό της. Η Μαρία Λουίζα είχε συναντηθεί με τον Τ. Σ. Έλιοτ, και μέρος της μεταξύ τους συζήτησης μπορεί να βρεθεί στο ποίημα του Η Έρημη Χώρα (1922): Και σαν ήμασταν παιδιά, μέναμε στου αρχιδούκα, Του ξαδέρφου μου, με πήρε με το έλκηθρο, Και τρόμαξα. Κι έλεγε, Μαρία, Μαρία, κρατήσου δυνατά. Και πήραμε την κατηφόρα. Εκεί νιώθεις ελευθερία, στα βουνά.Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε ως οικιακή βοηθός, ώσπου το 1924 έφυγε στις ΗΠΑ, όπου τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε στην Ελίζαμπεθ του Νιου Τζέρσεϋ σε τρίτο γάμο τον Ουίλλιαμ Χ. Μάιερς (1859 - 1930), φυσικοπαθητικό, με τον οποίο εγκαταστάθηκαν στη Φλόριντα. Εκείνος όμως την κακομεταχειριζόταν, έτσι εκείνη έφυγε και εργαζόταν ως μαγείρισσα και καθαρίστρια στο Νιου Τζέρσεϋ. Το 1929 επέστρεψε στη Γερμανία. Το 1935 κυκλοφόρησε μια δεύτερη αυτοβιογραφία της με τίτλο "Η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ κι εγώ" (Kaiserin Elisabeth und ich). Απεβίωσε πολύ φτωχή το 1940 σε ηλικία 82 ετών σε ένα γηροκομείο (St. Servatiusstift) στο Άουγκσμπουργκ και τάφηκε στο Μόναχο. Παντρεύτηκε πρώτα το 1877 τον Γκέοργκ Λάρις, Κόμη του Μόενιχ, Βαρόνο του Έλγκοτ & Κάρβιν (1855 - 1928), και είχε τέκνα: Φραντς-Γιόζεφ Λούντβιχ Γκέοργκ Μαρία (1878 - 1937), Κόμης του Λάρις και Βαρόνος του Έλγκοτ & Κάρβιν, ωκεανογράφος. Μαρί Βαλερί Φραντσίσκα Γκεοργκίνε (1879 - 1915). Μαρί Ενριέττε Αλεξάντρα (1884 - 1907). Γκέοργκ Χάινριχ Μαρία (1886 - 1909). Φρίντριχ Καρλ Λούντβιχ Μαρία (1894 - 1929).Το 1897 παντρεύτηκε τον Όττο Μπρουκς (1854/1858-1914) και απέκτησαν ένα γιο: Όττο Μπρουκς ο νεότερος (1899 - 1977).Το 1924 παντρεύτηκε τον Ουίλλιαμ Χ. Μάιερς (1859-1930). Δεν απέκτησαν παιδιά. Sokop, Brigitte (1985). Jene Gräfin Larisch…: Marie Louise Gräfin Larisch-Wallersee: Vertraute der Kaiserin - Verfemte nach Mayerling. Verlag: Böhlau Wien, ISBN-10: 3205774841, ISBN-13: 978-3205774846 von Ehrenkrook, Hans Friedrich (1955). Genealogisches Handbuch des Adels: Gräfliche Häuser A Band II. Glücksburg/Ostsee: C. A. Starke Verlag. p. 245. ISBN 3-7980-0710-1 "04.07.1940 - Todestag Marie Louise von Larisch-Wallersee", άρθρο και ηχητική αφήγηση για τη ζωή της Μαρίας Λουίζας, εκπομπή ZeitZeichen, ραδιοσταθμός WDR, 4 Ιουλίου 2015 (γερμ.) "Sisis skandalöse Nichte, Marie Louise von Wallersee", άρθρο με πληροφορίες για τη Μαρία Λουίζα, ιστότοπος ραδιοσταθμού Bayerischer Rundfunk, 12 Αυγούστου 2012 (γερμ.)