Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών

Η εκλογική περιφέρεια Α' Αθηνών είναι μία από τις 8 εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Αττικής και μία από τις τέσσερις στις οποίες διαιρείται η πρώην νομαρχία Αθηνών. Περιλαμβάνει τον δήμο Αθηναίων, αντιπροσωπεύοντας περίπου 430.000 δημότες με βάση την Απογραφή 2021. Για αρκετές δεκαετίες ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας μετά τη Β΄ Αθηνών (προδικτατορικά ήταν η μεγαλύτερη), ενώ σήμερα είναι η τέταρτη μεγαλύτερη, μετά τις περιφέρειες Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, Α΄ Θεσσαλονίκης και Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών. Σήμερα δίνει 14 έδρες στη Βουλή των Ελλήνων. Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 είχε δώσει 17 έδρες, ενώ στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 είχε δώσει 22. Γενικά είναι συντηρητική–κεντροδεξιά περιφέρεια στις προτιμήσεις της: Στις 27 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση ως σήμερα (18 βουλευτικές εκλογές και 9 Ευρωεκλογές), η Νέα Δημοκρατία έχει πρωτεύσει 20 φορές, ο ΣΥΡΙΖΑ τέσσερις και το ΠΑΣΟΚ τρεις.

 Στους δύο πίνακες περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, αρχικά των δύο τελευταίων προδικτατορικών εκλογικών αναμετρήσεων όπου παρουσιάζονται ο αριθμός των ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα κόμματα που κατήλθαν στις εκλογές, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στη συνέχεια τα αποτελέσματα από τη μεταπολίτευση και μετά στην Α' Αθηνών, όπου παρουσιάζονται τα αντίστοιχα αποτελέσματα για τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην Α' Αθηνών. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στους πίνακες παρακάτω αναφέρονται οι πέντε πρώτοι εκλεγμένοι βουλευτές των δύο πρώτων σε δύναμη κομμάτων στην περιφέρεια της Α' Αθηνών, στις εκλογές από την μεταπολίτευση και μετά. 1 Οι αρχηγοί των κομμάτων καθώς και οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί, λαμβάνουν ως σταυρούς προτίμησης το σύνολο των ψηφοδελτίων που βρέθηκαν υπέρ του κόμματός τους στην περιφέρεια όπου υπέβαλαν υποψηφιότητα. Το 1985, τον Ιούνιο του 2012 και τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν υπήρξε διαδικασία σταυροδοσίας, αλλά επιλογή των προσώπων από τα κόμματα σε λίστα. 2 Δεν εξελέγησαν, καθώς το κόμμα τους κατέκτησε λιγότερες από πέντε έδρες στην συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση. Βουλ. 1963: Εφημερίδα Μακεδονία, φύλλο 16ης Φεβρουαρίου 1964, σελ. 8, Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Βουλ. 1964: Εφημερίδα Μακεδονία, φύλλο 18ης Φεβρουαρίου 1964, σελ. 7, Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Από το 1996 και μετά: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine.. https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm