IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πολ Μπρέμερ

Ο Λιούις Πολ Μπρέμερ ΙΙΙ (Lewis Paul Bremer ΙΙΙ· Χάρτφορντ (Hartford), Κοννέκτικατ, ΗΠΑ, 30 Σεπτεμβρίου 1941), γνωστός επίσης και ως Τζέρι Μπρέμερ (Jerry Bremer), διορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους διευθυντής της ανοικοδόμησης και της ανθρωπιστικής βοήθειας για το μεταπολεμικό Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή του 2003. Αντικατέστησε τον Τζέι Γκάρνερ (Jay Garner) στις 6 Μαΐου 2003. Έφθασε στο Ιράκ στις 11 Μαΐου.

 Ο Μπρέμερ σπούδασε στην Phillips Academy και στο πανεπιστήμιο του Γέιλ (Yale), από το οποίο πήρε το πτυχίο του το 1963) και συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (Harvard), από το οποίο πήρε μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων το 1967. Την ίδια χρονιά εισήλθε στο υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Service) ως ανώτερος υπάλληλος στη Καμπούλ του Αφγανιστάν. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών (Institute d’ Études Politiques) του πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου πήρε πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες. Υπηρέτησε επίσης ως οικονομικός και εμπορικός ακόλουθος στο Μπλάνταιρ (Blantyre), του Μαλάουι από το 1968 ως το 1971.
Φρανκ Χάμπσον

Ο Φρανκ Χάμπσον (Frank Hampson, Audenshaw, Lancashire, Αγγλία, 21 Δεκεμβρίου 1918 – Epsom, Surrey, 8 Ιουλίου 1985) ήταν Βρετανός σεναριογράφος, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Μαζί με τον Φρανκ Μπέλαμι δημιούργησαν το περιοδικό Eagle, ενώ ο Χάμπσον ήταν ο καλλιτέχνης που φιλοτέχνησε την πιο γνωστή ιστορία αυτού του περιοδικού, υπό τον τίτλο Dan Dare. Στην Ελλάδα τη σειρά αναδημοσίευσε το περιοδικό Αγόρι ως Νταν ο Τολμηρός, αλλά αφορούσε σε μεταγενέστερη εκδοχή, άλλων συντελεστών. Ο Χάμπσον κράτησε συνεργασία με το Eagle από το 1950 έως το 1961.

 Ο Χάμπσον σπούδασε στο King George V School του Southport. Ο αδελφός του Έρικ σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Φρανκ νυμφεύτηκε τη Dorothy Mabel Jackson το 1944 με την οποία απόκτησαν ένα γιο. Το 1949, σε συνεργασία με τον Marcus Morris πρότειναν τη δημιουργία ενός νέου παιδικού περιοδικού υπό την επωνυμία Eagle, το οποίο παρουσίασαν στην Εταιρεία Τύπου Hulton. Τον Απρίλιο του 1950 το περιοδικό κυκλοφόρησε και ο Χάμπτον ήταν ο βασικός συντελεστής της πιο διάσημης σειράς επιστημονικής φαντασίας αυτού του εντύπου, που τιτλοφορήθηκε Dan Dare, Pilot of the Future. Ο Χάμπσον εργάστηκε κυρίως σαν ελεύθερος επαγγελματίας για διάφορους εκδοτικούς οίκους, εικονογραφώντας βιβλία. Το 1975 ψηφίστηκε τιμητικά ως ηγετική μορφή της διεθνούς σκηνής εικονογραφημένων και καρτούν σε εκδήλωση που έλαβε χώρα στη Lucca της Τοσκάνης. Ακόμη, οι θαυμαστές του τον ανέδειξαν ως τον σπουδαιότερο μεταπολεμικό καλλιτέχνη και συγγραφέα του είδους του, απονέμοντάς του, παράλληλα, ένα βραβείο Yellow Kid. Ήταν απόφοιτος του Ανοικτού Πανεπιστήμιου (1978) για το διαδικτυακό περιοδικό του οποίου δημιούργησε μία πλήρη ιστορία του διάσημου ήρωά του, Dan Dare, εορτάζοντας με τον τρόπο αυτό την αποφοίτησή του. Ο καλλιτέχνης απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 66 ετών, από επιπλοκές του καρκίνου εκ του οποίου έπασχε.
Κούτσι Κορινθίας

Το Κούτσι είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Νεμέας, στον δρόμο προς Στιμάγκα. Το 2021 είχε 139 μόνιμους κατοίκους. Ο οικισμός υπάγεται στην κοινότητα Κουτσίου του δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία. Παράγονται σταφύλια Σουλτανίνα και κρασί που ανήκει στην αμπελουργική ζώνη Νεμέας.

 Η περιοχή κατοικείται απο την αρχαιότητα. Στο χωριό υπάρχουν πετρώματα από το υδραγωγείο της αρχαίας Φλειούντας. Ως το σύγχρονο χωριό πρωτοεμφανίζεται γραπτώς στην Ενετική απογραφή του 1700 που αποκαλείται «Cuci» και έχει 93 κατοίκους. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης χρησιμοποίησε το χωριό σαν αναρρωτήριο-νοσοκομείο-επιμελητεία. Το 1857 μετά από σεισμό το χωριό μετακινήθηκε στην σημερινή θέση του. Το 1910 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Γεωργίου (Νεμέα). Το 1927 αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη κοινότητα. Το χωριό πυρπολήθηκε απο τα Γερμανικά στρατεύματα στις 17 Αυγούστου 1944, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1969 προσαρτήθηκε στο δήμο Νεμέας. Στό βορειοδυτικό μέρος τού χωριού, σε απόσταση περίπου 500 μέτρων απο το κέντρο, υπήρχε κοιμητήριο αλλοδαπών που σήμερα είναι κατάφυτο από κυπαρίσσια. Το Κούτσι γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση την περίοδο 1879 - 1940 και έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά ο πληθυσμός του.
Βάλμη Ηλείας

Η Βάλμη είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 212 μέτρων, σε κοντινή τοποθεσία ανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηνειού, κοντά στα διοικητικά όρια με την Αχαΐα. Βρίσκεται σε απόσταση 30 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 88 μόνιμοι κάτοικοι.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Πύλου Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Πύλου, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λάτα. Ακολούθως, με το ΦΕΚ 130Α της 12ης Ιουνίου 1919 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Λάτα και υπήχθη σε αυτήν του Αγραπιδοχωρίου της οποίας αποτελούσε οικισμό μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Αγραπιδοχωρίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αγραπιδοχωρίου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Το χωριό γνώρισε τη διετία 2007-2008 τη μήνι φυσικών καταστροφών. Το 2007 κάηκε σε δασική πυρκαγιά και το 2008 χτυπήθηκε ολοσχερώς από τον καταστροφικό σεισμό της 8ης Ιουνίου που είχε επίκεντρο την Ανδραβίδα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βάλμης Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγραπιδοχωρίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
Ρέγκιναλντ Γ΄ του Χέλρε

Ο Ρέγκιναλντ Γ΄ ο Παχύς, ολλανδ.: Reinaud III van Gerle (13 Μαΐου 1333 - 4 Δεκεμβρίου 1371) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν δούκας του Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν από το 1343 έως το 1361, και πάλι το 1371.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρέγκιναλντ Β΄ κόμη του Χέλρε & Ζούτφεν και της Eλεονώρας του Γούντστοκ, κόρης του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. Με το τέλος του πατέρα του το 1343, η μητέρα του κατείχε την επιτροπεία μέχρι το 1344. Από το 1350, ο αδελφός του Εδουάρδος διεκδίκησε τα δικαιώματά του και ξεκίνησε μία διαμάχη διαδοχής μεταξύ των δύο αδελφών μέχρι το 1361. Ο Ρέγκιναλντ Γ΄ νικήθηκε στο Tηλ και φυλακίστηκε στο κάστρο του Nάιενμπεκ. Εκεί έγινε τόσο μεγάλος σε κιλά, που δεν μπορούσε να φύγει, ακόμη και αν η πόρτα παρέμενε ανοικτή· εξ ου και το παρωνύμιό του ο Παχύς. Ο Εδουάρδος Γ΄ απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1371, όταν τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη του Μπέσβαϊλερ και ο Ρέγκιναλντ Γ΄ απελευθερώθηκε (σύμφωνα με τον θρύλο, έπρεπε να χαλάσουν τον τείχο για να φύγει). Κατείχε τον δουκικό θρόνο για μικρό χρονικό διάστημα, και απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα. Τάφηκε στο αβαείο του Γκρέφενταλ. Δεδομένου ότι δεν είχε νόμιμα τέκνα, η διαδοχή πέρασε στις αδελφές του: Mατθίλδη, παντρεμένη με τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά και τη Μαρία, σύζυγο του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και μητέρα του Γουλιέλμου δούκα του Χέλρε και Γ΄ του Γύλιχ, για λογαριασμό των οποίων διεκδίκησε το δουκάτο του Χέλρε. Οι δύο αδελφές και οι αντίστοιχοι οπαδοί τους (οι Χέεκερενς, από τη μερίδα με επικεφαλής τις οικογένειες των φαν Χέεκερεν και τους συγγενείς τους φαν Ρέχτερενς, υποστήριξαν τον Mατθίλδη, ενώ η μερίδα, η γνωστή ως Μπρόνκχορστερς ακολούθησε τη Μαρία) πολέμησαν για το δουκάτο του Χέλρε στον Πόλεμο της διαδοχής του Χέλρε. Νυμφεύτηκε στο Tέρβουρεν την 1η Ιουλίου 1347 τη Mαρία της Βραβάντης (1325–1399) κυρία του Tούρνχαουτ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Bραβάντης. Δεν είχαν παιδιά, αλλά ο Ρέγκιναλντ Γ΄ είχε μη νόμιμα τέκνα: (νόθος) Ιωάννης του Χάτεμ (νόθη) Πόντε, παντρεύτηκε τον Ιωάννη φον Γκρέσμπεεκ (απεβ. 1428), κύριο των Χόιμεν και Mάλντεν. Boffa, Sergio (2004). Warfare in Medieval Brabant, 1356-1406. The Boydell Press. Hamilton, J. S., επιμ. (2006). Fourteenth Century England. Volume 4. The Boydell Press.
Αρνώ Μισέλ ντ'Αμπαντί

Ο Αρνώ-Μισέλ ντ'Αμπαντί (γαλλικά: Arnaud-Michel d'Abbadie‎, 24 Ιουλίου 1815 – 13 Νοεμβρίου 1893) ήταν ιρλανδικής καταγωγής Γάλλος και Βάσκος γεωγράφος, και μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αντουάν Τόμσον ντ'Αμπαντί έγινε γνωστός για τα ταξίδια του στην Αιθιοπία.

 Ο Αρνώ-Μισέλ γεννήθηκε στο Δουβλίνο στις 24 Ιουλίου 1815. Ενώ η μητέρα του ήταν Ιρλανδή, ο πατέρας του ήταν Γάλλος και το 1818 η οικογένεια μετακόμισε στη Γαλλία. Όσο βρισκόταν στη Γαλλία, ο Αρνώ και ο αδελφός του, Αντουάν, σπούδασαν σχετικά με τις επιστήμες.Ο Αρνώ πέρασε λίγο χρόνο στην Αλγερία και στη συνέχεια το 1837, μαζί με τον αδελφό του ταξίδεψαν στην Αιθιοπία. Τον Φεβρουάριο του 1838, ξεκίνησαν την επιστημονική τους αποστολή από τη Μασάουα. Τα αδέλφια ταξίδεψαν σε όλη τη βόρεια Αιθιοπία, φτάνοντας νότια ως την Ενναρέα και το Βασίλειο του Κάφφα, άλλοτε μαζί και άλλοτε χωριστά. Αν και η αποστολή ήταν επιστημονική, ο Αρνώ εμβάθυνε στην πολιτική αρένα και επηρέασε τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ΄ να στείλει ιεραποστόλους στην Αιθιοπία. Αυτός και ο αδελφός του επέστρεψαν στη Γαλλία το 1848 με τις σημειώσεις τους για τη γεωγραφία, τη γεωλογία, την αρχαιολογία και τη φυσική ιστορία της Αιθιοπίας.Ο Αρνώ επισκέφτηκε άλλη μια φορά την Αιθιοπία το 1853.Η γενική περιγραφή των ταξιδιών των δύο αδελφών δημοσιεύτηκε από τον Αρνώ το 1868 με τον τίτλο Douze ans dans la Haute-Ethiopie («Δώδεκα χρόνια στην Άνω Αιθιοπία»). Ο Αρνώ έλαβε το μεγάλο μετάλλιο της Γεωγραφικής Εταιρείας του Παρισιού το 1850. Hoiberg, Dale H., επιμ. (2010). «Abbadie, Antoine-Thomson d'; and Abbadie, Arnaud-Michel d'». Encyclopædia Britannica. I: A-Ak - Bayes (15η έκδοση). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica, Inc.. ISBN 978-1-59339-837-8. https://archive.org/details/newencyclopaedia2009ency. Shahan, Thomas Joseph, επιμ. (1907). «Antoine d'Abbadie». The Catholic Encyclopedia: An International Work of Reference on the Constitution, Doctrine, Discipline, and History of the Catholic Church. I: Aachen–Assize. New York, NY: The Encyclopedia Press, Inc.. Thorne, John, επιμ. (1984). «Abbadie, Michel Arnaud d'». Chambers Biographical Dictionary (Revised έκδοση). Chambers. ISBN 0-550-18022-2. Έργα του/της Arnauld d'Abbadie στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Αρνώ Μισέλ ντ'Αμπαντί στο Internet Archive
Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα

Ο Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα (Tofilau Eti Alesana, 4 Ιουνίου 1924–19 Μαρτίου 1999) ήταν πολιτικός από τις Σαμόα. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας του και επίσης υπουργός Εξωτερικών.

 Γεννήθηκε στις Αμερικανικές Σαμόα και καταγόταν από οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης, που έδωσε πολιτικούς στη γενέτειρά του. Σε ηλικία 24 ετών έγινε αρχηγός της φυλήςΕξελέγη στο νομοθετικό συμβούλιο το 1957 και τον επόμενο χρόνο έγινε υπουργός Υγείας. Συνετέλεσε στο σχεδιασμό νέου Συντάγματος για το νεοσύστατο κράτος της Δυτικής Σαμόα. Το 1997 το κράτος αυτό μετονομάστηκε στις σημερινές Σαμόα επί πρωθυπουργίας του ιδίου. Ο Αλεσάνα βοήθησε στην ίδρυση του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση το 1982. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αλεσάνα τη χρονιά αυτή (31 Δεκεμβρίου) και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου του 1985, οπότε και ανατράπηκε με τη βοήθεια μελών του ίδιου του κόμματός του, τα οποία είχαν απογοητευτεί. Το εν λόγω κόμμα έλεγχε σχεδόν τα δύο τρίτα του Κοινοβουλίου. Αργότερα ο Έτι Αλεσάνα επανήλθε στην πρωθυπουργία στις 8 Απριλίου του 1988. Την περίοδο 1984-85 και 1988-98 χρημάτισε Υπουργός Εξωτερικών. Ο πολιτικός άρχισε να υποφέρει από προβλήματα υγείας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αυτός ήταν και ο λόγος που παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, στις 23 Νοεμβρίου του 1998. Το κόμμα του παρέμεινε ισχυρό ενώ ο ίδιος παρέμεινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου μέχρι το θάνατό του, στην Άπια. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τουιλαέπα Σαϊλέλε Μαλιελεγκαόι.
Βουλευτικές εκλογές του Ελ Σαλβαδόρ 2021

Στις 28 Φεβρουαρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ, για να εκλεγούν τα 84 μέλη της εθνικής Νομοθετικής Συνέλευσης. Την ίδια ημέρα έγιναν οι εκλογές για τα 20 μέλη του Κεντροαμερικανικού Κοινοβουλίου και τους 262 δημάρχους της χώρας.Στις εκλογές συμμετείχαν 10 κόμματα, με συμπεριλαμβανόμενα 3 νέα κόμματα, και με το Νέες Ιδέες να έρχεται σταθερά πρώτο στις δημοσκοπήσεις. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Νέες Ιδέες, το κόμμα του Προέδρου Ναγίμπ Μπουκέλε, κέρδισε τις 55 από τις 84 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση και εξασφάλισε τη συνταγματική πλειοψηφία που χρειάζεται (2/3 των εδρών) για να σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας και να εισάγει δραστικές μεταρρυθμίσεις.

 Το 2019 ο Ναγίμπ Μπουκέλε, σε ηλικία 37 ετών, εξελέγη Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ. Από τότε το εκλογικό τοπίο της χώρας έχει μεταμορφωθεί σε μία πρόκληση για τους πολιτικούς θεσμούς και κανόνες. Από τότε το λαϊκιστικό κόμμα στο οποίο ιδρυτής και αρχηγός είναι ο Ναγίμπ, οι Νέες Ιδέες, σταθερά έρχεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις και με μεγάλο προβάδισμα από τα άλλα κόμματα. Το 2020, εν μέσω μίας πολιτικής κρίσης, ο Πρόεδρος Μπουκέλε μπήκε στη Βουλή με 40 άντρες των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να εγκριθεί το αίτημά του για δάνειο. Η αντιπολίτευση, το κεντροδεξιό ΕΘΡΕΣ και το κεντροαριστερό ΜΕΑΦ Μαρτί, που είχαν την πλειοψηφία στη βουλή τότε, καταδίκασαν την ενέργεια την οποία χαρακτήρισαν ως αυτοπραξικόπημα. Η Νομοθετική Συνέλευση του Ελ Σαλβαδόρ είναι ένα μονοθάλαμο κοινοβούλιο, ο τρόπος οργάνωσης του οποίου ορίστηκε στην Ενότητα ΣΤ' του Ελσαλβαδορικού Σύνταγματος του 1983. Τα 84 μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, που διεξάγονται σε όλην την επικράτεια ανά τριετία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση, με ανοιχτές λίστες κομμάτων, από 14 πολυεδρικές (από 3 ως 24 έδρες) εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στα ισάριθμα διαμερίσματα της χώρας. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων, με ποσόστωση Χέαρ. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών, και δικαίωμα υποψηφιότητας οι πολίτες ηλικίας άνω των 25 ετών. Με το τρέχον εκλογικό σύστημα, ο αριθμός υποψηφίων ενός κόμματος δεν πρέπει να υπερβαίνει τον αριθμό των εδρών της περιφέρειας. Οι εκλογείς μπορούν να ψηφίσουν ένα ολόκληρο κόμμα με όλους τους υποψηφίους του ή να επιλέξουν μεμονωμένους υποψήφιους του κόμματος και να ψηφίσουν ειδικά αυτούς. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετάσχουν ως μέλη κομμάτων ή ως ανεξάρτητοι πολιτικοί. Στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις οι Νέες Ιδέες προηγούνται με μεγάλο προβάδισμα. Αποτελέσματα ανά διαμέρισμα
Τζαλίν Σμιθ

Ο Τζαλίν Σμιθ (γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος επί του παρόντος παίζει στην Άλμπα Βερολίνου της 1ης Γερμανίας (BBL) και της Ευρωλίγκας .

 Το 2019, ο Σμιθ άλλαξε ομάδες από την USC Χάιντελμπεργκ στη Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ . Για την περίοδο 2020–21 της 1ης Γερμανίας, ο Σμιθ εξελέγη ως ο πολυτιμότερος παίκτης . Έλαβε το βραβείο την ίδια στιγμή που ο προπονητής του Τζον Πάτρικ έγινε προπονητής της χρονιάς. Ο Σμιθ είχε κατά μέσο όρο 15,7 πόντους, 5,3 ριμπάουντ, 5,6 ασίστ και 1,7 κλεψίματα ανά αγώνα. Στις 25 Αυγούστου 2021, ο Σμιθ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου . Προφίλ στους Προμπόλερς Προφίλ στην ιστοσελίδα του Πρωταθλήματος της 1ης Γερμανίας (BBL) (στα γερμανικά) Βιογραφικό στους Νιου Χάμπσαϊρ Γουάιλντκατς
N-αιθυλανιλίνη

Η N-αιθυλανιλίνη ή αιθυλαμινοβενζόλιο ή αιθυλοφαινυλαμίνη ή N-αιθυλοβενζεναμίνη είναι μια δευτεροταγής αρωματική αμίνη, παράγωγη της ανιλίνης. Είναι μια τοξική οργανική ένωση με χημικό τύπο C8H11N και σύντομο συνακτικό τύπο C6H5NHCH2CH3 ή συντομογραφικά PhNHEt. Στις «συνηθισμένες συνθήκες» (T = 25οC, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο ή ελαφρά κίτρινο ιξώδες (πηκτό) υγρό, αδιάλυτο στο νερό που γίνεται σταδιακά καφέ, όταν εκτίθεται στον ατμοσφαιρικό αέρα. Χρησιμοποιείται ως διαλύτης και ως ενδιάμεση ύλη για την παραγωγή βερνικιών, αγροχημικών και άλλων οργανικών βιομηχανικών προϊόντων.

 Μέθοδος Hoffmann Με επίδραση αιθαναμίνης σε φαινυλαλογονίδιο: Μειονόκτημα της μεθόδου είναι ότι συμπαράγονται διφαινυλαμίνη και τριφαινυλαμίνη ακόμη και αλογονούχο τετραφαινυλαμμώνιο. Με αντιδραστήρια Grignard Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αιθυλοχλωραμίνης: Με αποικοδόμηαη N-αιθυλοβενζαμίδιου κατά Hofmann: Αμίνωση βενζολίου κατά Friedel-Crafts προς ανιλίνη: 1. Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα.: 2. Συμπεριφορά οξέος - Παράγει άλατα με ισχυρές βάσεις: Με αλκυλαλογονίδια.: Η αντίδραση γίνεται ευκολότερα με αλκυλοϊωδίδια. 1. Με ακυλαλογονίδια.: 2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων: 3. Με εστέρες: 1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει N,N-διαιθυλανιλίνη: 2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει N-αιθυλο-N-βινυλανιλίνη: Η παρουσία της αιθυλαμινομάδας ενεργοποιεί τον βενζολικό δακτύλιο, οπότε οι αντίστοιχες αντιδράσεις γίνονται ταχύτερα σε σχέση με το βενζόλιο και παράγονται όχι μόνο ο- και π- διπαράγωγα, αλλά συχνά και πολυπαράγωγα της ανιλίνης. Ορισμένα όμως αντιδραστήρια προσβάλλουν πρώτα τη μεθυλαμινομάδα. Σ' αυτήν την περίπτωση χρειάζεται «προστασία» της, συνήθως με οξικό ανυδρίτη. Η παρουσία της ακετυλομάδας όμως απενεργοπποιεί κάπως το σύστημα, οπότε ελαχιστοποιείται η παραγωγή πολυπαραγώγων και παρεμποδίζεται στερεοχημικά την παραγωγή ο-παραγώγων της N-αιθυλανιλίνης. ΄Τέλος με παρουσία οξέων σχηματίζεται πρωτονιώνεται η μεθυλαμινομάδα και απενεργοποιείται ο αρωματικός δακτύλιος, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται κυρίως μ-παράγωγα της N-αιθυλανιλίνης.Π.χ. Με νίτρωση παράγει: α. N-αιθυλο-π-νιτροανιλίνη με προστασία: β. N-αιθυλο-μ-νιτροανιλίνη χωρίς προστασία. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
1540 Κέβολα

Ο Κέβολα (Kevola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,78. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο φινλανδικό αστεροσκοπείο.

 Η μέση διάμετρος του Κέβολα εκτιμάται σε 44,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0433. Ο Κέβολα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 5 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Οκτάγωνο

Στη γεωμετρία το οκτάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις οκτώ και γωνία) είναι ένα πολύγωνο σχήμα με οκτώ πλευρές και οκτώ κορυφές. Σε ένα κανονικό οκτάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους, οι γωνίες είναι ίσες με 3π/4 ακτίνια ή 135 μοίρες (°) η καθεμιά, ενώ οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε οκταγώνου έχουν άθροισμα 6π ακτίνια ή 1080 μοίρες. Το σύμβολο Schläfli του οκταγώνου είναι {8}.

 Το κανονικό οκτάγωνο έχει οκτώ γραμμές ανακλαστικής συμμετρίας και έχει περιστροφική συμμετρία ογδόης τάξεως. Το εμβαδό (Ε) ενός κανονικού οκταγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση: E = 2 cot ⁡ π 8 a 2 = 2 ( 1 + 2 ) a 2 ≃ 4 , 828427125 a 2 . {\displaystyle E=2\cot {\frac {\pi }{8}}a^{2}=2(1+{\sqrt {2}})a^{2}\simeq 4,828427125a^{2}.} Αν R είναι η ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου, τότε το εμβαδό του οκταγώνου είναι E = 4 sin ⁡ π 4 R 2 = 2 2 R 2 ≃ 2 , 828427 R 2 {\displaystyle E=4\sin {\frac {\pi }{4}}R^{2}=2{\sqrt {2}}R^{2}\simeq 2,828427R^{2}} ενώ αν r είναι η ακτίνα του εγγεγραμμένου κύκλου, τότε το εμβαδό εκφράζεται ως E = 8 tan ⁡ π 8 r 2 = 8 ( 2 − 1 ) r 2 ≃ 3 , 3137085 r 2 . {\displaystyle E=8\tan {\frac {\pi }{8}}r^{2}=8({\sqrt {2}}-1)r^{2}\simeq 3,3137085r^{2}.} Ας σημειωθεί ότι οι δύο τελευταίοι συντελεστές (2,828... και 3,31...) «περικλείουν» την τιμή του π, που είναι το εμβαδό του μοναδιαίου κύκλου. Το εμβαδό του κανονικού οκταγώνου ισούται επίσης με: E = S 2 − a 2 {\displaystyle \,\!E=S^{2}-a^{2}} όπου S είναι το μήκος της δεύτερης μικρότερης διαγωνίου του και α το μήκος μιας πλευράς του. Η σχέση αυτή αποδείχνεται εύκολα αν σχεδιάσουμε το περιγεγραμμένο τετράγωνο (οι 4 από τις 8 πλευρές του οκταγώνου αγγίζουν τις 4 πλευρές του τετραγώνου), πάρουμε τα γωνιακά τρίγωνα και (είναι ορθογώνια τρίγωνα με μικρές γωνίες 45°) και τα τοποθετήσουμε με τις ορθές γωνίες τους στραμμένες προς τα μέσα, σχηματίζοντας έτσι ένα τετράγωνο. Οι πλευρές αυτού του τετραγώνου είναι ίσες με αυτές του οκταγώνου. Τα α και S συνδέονται με τη σχέση: S = a 2 + a + a 2 = ( 1 + 2 ) a {\displaystyle S={\frac {a}{\sqrt {2}}}+a+{\frac {a}{\sqrt {2}}}=(1+{\sqrt {2}})a} S ≈ 2 , 414 a {\displaystyle S\approx 2,414a} Μία άλλη απλή σχέση για το εμβαδό είναι E = 2 a d {\displaystyle \ E=2ad} όπου d είναι η απόσταση μεταξύ δύο παράλληλων πλευρών του κανονικού οκταγώνου. Το κανονικό οκτάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη. Οι συντεταγμένες των κορυφών ενός κανονικού οκταγώνου το κέντρο του οποίου βρίσκεται στην αρχή των αξόνων και το οποίο έχει μήκος πλευράς 2, είναι: (±1, ±(1+√2)) (±(1+√2), ±1). Το κανονικό οκτάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για τα παρακάτω 12 ομοιομορφικά πολύτοπα, που παρατίθενται σε ορθογώνιες προβολές σε επίπεδα Coxeter A7, B4 και D5: Οκτάγραμμα Οκταγωνικός αριθμός Οκταγωνικό σπίτι Το Oktogon, μία μεγάλη διασταύρωση στη Βουδαπέστη Bumper pool Το Ρουμπ ελ Χιζμπ (γνωστό και ως «Αστέρι του Αλ Κουντς» ή Octa Star) Στρογγυλευμένο οκτάγωνο Οκταγωνικός υπολογιστής Ορισμός και ιδιότητες του οκταγώνου Με διαδραστικά animation Weisstein, Eric W., "Octagon" από το MathWorld.
Πασκάλ Ρακοτομάβο

Ο Πασκάλ Ρακοτομάβο (Pascal Joseph Rakotomavo, 1 Απριλίου 1934 - 14 Δεκεμβρίου 2010) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διετέλεσε πρωθυπουργός του νησιού από το 1997 ως το 1998.

 Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1934. Από το 1982 ως το 1989 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια (1989-93) ειδικός σύμβουλος του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα. Μετά την ορκωμοσία του Ρατσιράκα στην προεδρία της χώρας, στις 9 Φεβρουαρίου του 1997, ο πρόεδρος διόρισε το Ρακοτομάβο στο αξίωμα του πρωθυπουργού, στις 21 Φεβρουαρίου του 1997. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη.Ο Ρακοτομάβο παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι τις 23 Ιουλίου του 1998. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ταντελί Αντριαναρίβο. Τον Ιούνιο του 2001 ανέλαβε Κυβερνήτης της επαρχίας Ανταναναρίβο. Διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του Ρατσιράκα για τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2001. Ωστόσο, στην πολιτική κρίση που ακολούθησε μεταξύ του Ρατσιράκα και του αντιπάλου του, Μαρκ Ραβαλομανάνα τήρησε ουδέτερη στάση. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2002 ο Ρατσιράκα διόρισε το Στρατηγό Λεόν-Κλοντ Ραβελοαριζόν (Léon-Claude Raveloarison) ως στρατιωτικό κυβερνήτη της επαρχίας Ανταναναρίβο, υπό στρατιωτικό νόμο. Ο Ρακοτομάβο ήταν ο μοναδικός από τους 6 επαρχιακούς κυβερνήτες που αρνήθηκε να υπογράψει τη διακήρυξη που όριζε την Τοαμασίνα, προπύργιο του Ρατσιράκα και των οπαδών του, ως προσωρινή πρωτεύουσα. Στη διένεξη επικράτησε τελικά ο Ραβαλομανάνα, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος και πέτυχε την επικράτησή του. Σε αντίθεση με τους άλλους κυβερνήτες επαρχιών, ο Ρακοτομάβο δε διώχθηκε ποινικά από τη νέα κυβέρνηση
Sylloge Nummorum Graecorum

Ο οργανισμός Sylloge Nummorum Graecorum (μτφ. Συλλογή Ελληνικών Νομισμάτων, συντομογραφία: SNG) είναι εκδοτικό εγχείρημα με σκοπό την δημοσίευση αρχαίων ελληνικών νομισμάτων, το οποίο ξεκίνησε στη Βρετανία από την Βρετανική Ακαδημία το 1930.

 Αρχικά είχε ως στόχο την καταλογογράφηση των δημοσίων και των ιδιωτικών συλλογών αρχαίων ελληνικών νομισμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με την πάροδο του χρόνου όμως επέκτεινε τις δραστηριότητες του και σε άλλες χώρες, και έχει πλέον εκδώσει πάνω από 120 τόμους καταλόγων. Το 1972 το εγχείρημα έγινε μέλος της Διεθνούς Ακαδημαϊκής Ένωσης, ενώ πλέον οι τόμοι εκδίδονται υπό το Διεθνές Νομισματικό Συμβούλιο. Υπάρχει επίσης διαδικτυακά διαθέσιμη βάση δεδομένων στην οποία περιλαμβάνονται πάνω από 25.000 καταχωρήσεις νομισμάτων τα οποία βρίσκονται σε βρετανικές συλλογές. Αν και δεν θεωρείται πως αποτελεί ολοκληρωμένη πηγή αναφοράς για όλα τα αρχαία ελληνικά νομίσματα, είναι εντούτοις μια πολύτιμη πηγή για την μελέτη των ελληνικών νομισμάτων της κλασικής, ελληνιστικής, και ρωμαϊκής περιόδου, για νομισματολόγους και ιστορικούς. I : τόμος. 1, The Collection of Capt. E G Spencer-Churchill; The Salting Collection (1931) τόμος. 2, The Newnham Davis Coins (1936) II : The Lloyd Collection. 8 τόμοι (1933-7) III : The Lockett Collection. 5 τόμοι (1938-49) IV : The Fitzwilliam Museum: Leake and General Collections. 8 τόμοι (1940-71) V : The Ashmolean Museum, Oxford. τόμοι 1-4 και 9 (1951-2007) VI : The Lewis Collection in Corpus Christi College, Cambridge. 2 τόμοι (1972, 1992) VII : Manchester University Museum: The Raby and Güterbock Collections (1986) VIII : The Hart Collection, Blackburn Museum (1989) IX : The British Museum. 2 τόμοι (1993, 2002) X : The John Morcom Collection of Western Greek Bronze Coins (1995) XI : The William Stancomb Collection of Black Sea Coins (2000) XII : The Hunterian Museum, Glasgow: The Greek Imperials. 2 τόμοι (2004, 2007) XIII : The Collection of the Society of Antiquaries, Newcastle upon Tyne (2005) Επίσημος ιστότοπος Βάση δεδομένων του SNG Αναλυτικός κατάλογος δημοσιεύσεων
Μαξουμπί

Μαξουμπί ονομάζονται ιθαγενείς οι οποίοι κατοικούσαν στην οροσειρά Σιέρρα ντος παρέκις, στη Νότια Αμερική. Οι άνθρωποι αυτοί, εν αντιθέσει με τους γείτονές τους, Μαρικοξί και Αρούπι, έχουν αρκετά εξελιγμένο πολιτισμό, γνωρίζουν αρκετά πράγματα για τους πλανήτες, είναι οργανωμένοι σε 24 χωριά και αριθμούν περίπου δυο χιλιάδες. Όσοι τους γνώρισαν, τους περιγράφουν ως φιλικούς και φιλόξενους, με άψογη ηθική συμπεριφορά. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν σε διαμάχη με τους κτηνώδεις γείτονές τους, Μαρικοξί.

 Οι άνδρες της φυλής αυτής είχαν μακρυά μαλλιά, τα οποία έπεφταν πάνω στους ώμους τους, ενώ οι γυναίκες είχαν κοντά. Κατοικούσαν όλοι μαζί σε μεγάλες καλύβες, κάποιες εκ των οποίων ήταν δώδεκα μέτρα ψηλές και είχαν διάμετρο τριάντα μέτρων στη βάση τους. Καλλιεργούσαν καπνό και τεράστια φιστίκια, τα οποία τα έτρωγαν καθισμένοι μέσα στην καλύβα τους, οι άνδρες από τη δική του κολοκύθα ο καθένας, μιας και ως πιάτα χρησιμοποιούσαν αυτές, ενώ οι γυναίκες από μια κοινή, μεγάλη γαβάθα. Όταν ένας πολεμιστής των Μαξουμπί πέθαινε στη μάχη, οι συγκάτοικοι του έβγαζαν τα όργανα του και τα έθαβαν μέσα σε πήλινο δοχείο, ενώ το υπόλοιπο σώμα του τεμαχιζόταν και μοιραζόταν στους συγκατοίκους του νεκρού για να το φάνε, με σκοπό να περάσουν σε αυτούς οι ιδιότητες του νεκρού. Οι Μαξουμπί δεν έτρωγαν ποτέ τα θύματά τους, μα μόνο τις σάρκες των πολεμιστών τους που σκοτώθηκαν στη μάχη. Τα μαλλιά τους είχαν πυρόξανθο χρώμα, ενώ το δέρμα τους ήταν χαλκόχρωμο. Ορισμένοι εξ αυτών είχαν γαλάζια μάτια. Ίσως η φυλή αυτή να είναι εκφυλισμένος απόγονος ενός εξελιγμένου πολιτισμού του παρελθόντος, ίσως των Τολτέκων.
Τι Τζέι Κάρτερ

Ο Μαρκ Αντόνιο Κάτερ, κοινώς γνωστός ως Τι Τζέι Κάρτερ (γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έχει ύψος 1,92 μέτρων και παίζει στη θέση του σούτινγκ γκαρντ .

 Ο Κάρτερ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Νορθ Καρολάινα-Ουίλμινγκτον, με τους UNC Ουίλμινγκτον Σίχοκς, από το 2003 έως το 2008. Ο Κάρτερ ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο Γερμανικό Πρωτάθλημα με τους Ντίσελντορφ Τζάιαντς το 2008. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τον σύλλογο του Κυπριακού Πρωταθλήματος ΑΕΛ Λεμεσού . Πήγε στη γερμανική ομάδα Φοίνιξ Χάγκεν το 2011. Στη συνέχεια έπαιξε με τον σύλλογο του Ελληνικού Πρωταθλήματος Ρέθυμνο, πριν ενταχθεί στον Πανιώνιο το 2013. Πήγε στον ΠΑΟΚ το 2014. Τον Ιούνιο του 2015 υπέγραψε στην ΑΕΚ . Ο Κάρτερ εντάχθηκε στην πολωνική Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι στις 12 Νοεμβρίου 2016. Στις 22 Ιουλίου 2017, ο Κάρτερ υπέγραψε με τη Λιέτουβος Ρίτας του Λιθουανικού Πρωταθλήματος, αλλά δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί για να γίνει μέρος της τακτικής του προπονητή Κουρτινάιτις, οπότε τελικά το συμβόλαιο τερματίστηκε με κοινή συμφωνία στις 11 Νοεμβρίου 2017. Στις 21 Δεκεμβρίου 2017, ο Κάρτερ υπέγραψε συμβόλαιο με την Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι στην Πολωνία. Κανονική περίοδος Σημείωση: Μόνο οι αγώνες στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, αγώνες στο κύπελλο ή σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις παραλείπονται. Λογαριασμός Twitter Προφίλ Basketball-Reference.com Προφίλ EuroCup Προφίλ Eurobasket.com Προφίλ RealGM.com Προφίλ Draftexpress.com Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στα Ελληνικά) Προφίλ Κολεγίου Νορθ Καρολάινα-Ουίλμινγκτον Κολεγιακά στατιστικά Sports-Reference College Κολεγιακά Στατιστικά ESPN
Δημοκρατικό Κόμμα (Ιταλία)

Το Δημοκρατικό Κόμμα (ιταλικά: Partito Democratico, συντ.: PD) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας που ιδρύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2007. Γενικός Γραμματέας του κόμματος είναι η Έλι Σλάιν. Αποτελεί συνέχεια του συνασπισμού της Ελιάς, που δημιουργήθηκε το 1995 από ένα σύνολο κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας, του δημοκρατικού σοσιαλισμού,της χριστιανοδημοκρατίας, του φιλελευθερισμού και της οικολογίας. Η ίδρυση του κόμματος, πραγματοποιήθηκε μέσω ανοιχτών εκλογών που διενεργήθηκαν για την εκλογή του γενικού γραμματέα του κόμματος και Συντακτικής Συνέλευσης. Γενικός γραμματέας του κόμματος εξελέγη ο τότε δήμαρχος της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι και αναπληρωτής του ο Ντάριο Φραντσεσκίνι. Ο Ρομάνο Πρόντι δημιουργός του συνασπισμού της Ελιάς και πρώην πρωθυπουργός, υπήρξε ο πρόεδρος του κόμματος έως τις 16 Απριλίου 2008 οπότε και παραιτήθηκε.

 Στις 14 Οκτωβρίου 2007 διεξήχθησαν εκλογές με ελεύθερη συμμετοχή για όλους τους Ιταλούς πολίτες άνω των 16 ετών και τους μη-ιταλούς νόμιμους κατοίκους και συμμετείχαν στην εκλογή περισσότεροι από 3.500.000 άτομα. Γενικός γραμματέας εξελέγη με το συντριπτικό 75% ο Βάλτερ Βελτρόνι, νικώντας την τότε υπουργό Υγείας Ρόζι Μπίντι που έλαβε 13% των ψήφων περίπου. Ο Βελτρόνι αναγνωρίστηκε επίσημα γενικός γραμματέας του Κόμματος στις 28 Οκτωβρίου 2007 στο ιδρυτικό συνέδριο που έγινε στο Μιλάνο. Στις 21 Νοεμβρίου έγινε γνωστό και το έμβλημα του κόμματος που απεικονίζει το όνομα (PD) με χρώματα που θυμίζουν την τρίχρωμη ιταλική σημαία (πράσινο, λευκό και κόκκινο) και ένα κλαδί ελιάς, ιστορικό σύμβολο του συνασπισμού της Ελιάς. Τα χρώματα στο έμβλημα του κόμματος συμβολίζουν τις οικολογικές και σοσιαλιστικές-φιλελεύθερες απόψεις που το Δημοκρατικό Κόμμα εκφράζει (πράσινο), την Καθολική Χριστιανική αλληλεγγύη (άσπρο) και τις σοσιαλιστικές και σοσιαλδημοκρατικές παραδόσεις.
Καλλονή Αιτωλοακαρνανίας

Η Καλλονή είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις δυτικές απολήξεις των Βαρδουσίων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.

 Η Καλλονή βρίσκεται στις ΝΔ υπώρειες του βουνού Πύργος (1.254 μ.), στον επαρχικό δρόμο που ενώνει την Ελατόβρυση με τη Γραμμένη Οξυά και απέχει από τη Ναύπακτο 80 χλμ. Η παλιότερη τοποθεσία του χωριού ήταν χαμηλότερα αλλά οι κάτοικοί της μετακινήθηκαν σε υψηλότερο σημείο εξ΄αιτίας καθιζήσεων γύρω στο 1893. Το χωριό αναφέρεται με το παλιό του όνομα Στρωμίνιανη ή Στρώμιανη στη βυζαντινή εποχή, ενώ ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την κατονομάζει στον κατάλογο των χωριών της περιοχής Κραβάρων να κατοικείται από 30 οικογένειες. Αρκετοί κάτοικοι του χωριού έχουν εγκατασταθεί στο Μεσολόγγι, όπου έχουν ιδρύσει συνοικία με το όνομα Καλλονή. Αξιοθέατα της Καλλονής είναι η γραφική πλατεία με την αιωνόβια βελανιδιά και θέα στις γύρω χαράδρες, ο ενοριακός ναός της Αγίας Παρασκευής για τον οποίο η παράδοση αναφέρει ότι στη θέση του υπήρχε μοναστήρι καθώς και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου όπου βρέθηκαν αρχαίοι τάφοι (οι “ληνότρυπις”, δηλαδή Ελληνότρυπες) και μια επιτύμβια επιγραφή με τη φράση “παρ’ οδόν μνήμα” . Την περίοδο 1999 - 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, αποτελούσε Δημοτικό διαμέρισμα, ανήκε στο Δήμο Αποδοτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 30 κάτοικοι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, από το 2011 αποτελεί τη Τοπική Κοινότητα Καλλονής που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 105 κάτοικοι. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Στρωμίνιανη και μετονομάστηκε σε Καλλονή με το ΦΕΚ 206/1927. Απογραφές πληθυσμού
Σίβα

Ο Σίβα είναι ένας από τους κυριότερους θεούς της Ινδουιστικής θρησκείας, μια από τις μορφές του Τριμούρτι. Κατά την παράδοση Σμάρτα, είναι μια από τις πέντε μορφές του θεού.

 Οι «θεότητες» όπως η Κάλι, ο Μπράχμα, ο Βισνού, ο Σίβα, είναι όψεις του ενός Θεού. Στη διδασκαλία άλλων δογμάτων, ο Μπράχμα, ο Βισνού και ο Σίβα αντιπροσωπεύουν τις τρεις κύριες μορφές της θεού στον Ινδουισμό και αποτελούν το Τριμούρτι. Σ΄αυτή την σχολή της ινδουιστικής θεολογίας ο Μπράχμα είναι ο δημιουργός, ο Βίσνου είναι ο διατηρητής και ο Σίβα είναι ο καταστροφέας ή ο μετασχηματιστής. Ο Σίβα θεωρείται ο ύψιστος θεός της Ινδουιστικής θρησκείας κατά την ινδουιστική παράδοση Σάιβα. Οι πιστοί του Ινδουισμού που εστιάζουν τη λατρεία τους προς τον Σίβα ονομάζονται Σαϊβίτες και αποτελούν ένα από τα τρία επικρατέστερα δόγματα του Ινδουισμού. Σύμφωνα με τον Gavin Flood, ειδήμονα σε θέματα της ινδουιστικής θρησκείας, "Ο Σίβα είναι θεός της ασάφειας και του παραδόξου", καθώς δεν αντιπροσωπεύει μόνο την εκδικητική πλευρά του θεού. Γι' αυτό και στο πρόσωπό του συνυπάρχει η δημιουργικότητα και η καταστροφή, η συμπάθεια και η ωμότητα. Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 6, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος
Γιώργος Μπίας

Ο Γιώργος Μπίας (1926 - 1990) ήταν Έλληνας κολυμβητής, γυμναστής, καταδύτης και προπονητής, πρωτοπόρος του ναυταθλητισμού στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Άγιο Νικόλαο. Διετέλεσε προπονητής της εθνικής Ελλάδας, πολλών ομάδων, όπως ο Εθνικός Γ.Σ.Αθηνών, ο Παναθηναϊκός, ο Ναυτικός Όμιλος Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ, 1961-64), ο ΕΓΟΗ και ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης (ΕΘΕ).

 Ήταν αθλητής της κολύμβησης και των καταδύσεων και μέλος του Αμερικανικού Ναυτικού Ινστιτούτου. Εργάστηκε ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής τη δεκαετία του ' 60 και του '70. Τη δεκαετία του ' 60 ανέπτυξε το άθλημα της κωπηλασίας στη Θεσπρωτία (τετράκωπος). Από το 1966 ως το 1970 ήταν επικεφαλής της προπονητικής ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Το 1968 ανέλαβε προπονητής της ομάδας κολύμβησης του Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών και κατάφερε να ανανεώσει το σύλλογο, ο οποίος διερχόταν κρίση εκείνη την περίοδο. Στον Εθνικό Γ.Σ. Αθηνών ο Γιώργος Μπίας ήταν προπονητής της Ελένης Αυλωνίτου και της Βιβής Πρωτόπαππα και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη και των δύο αυτών κορυφαίων πρωταθλητριών. Λίγο πριν αρρωστήσει, ανέλαβε ως προπονητής της ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ). Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών στις 8 Ιουνίου και κηδεύτηκε από το ναό του Αγίου Γεωργίου στις 10 Ιουνίου 1990. Το βιβλίο που ετοίμαζε ("Η ζούγκλα των 25μ") δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας του θανάτου του. "Αγωνιστική κολύμβησις" (1962)
Κατοχική κυβέρνηση

Γενικά με τον όρο κατοχική κυβέρνηση ή κυβέρνηση υπό κατοχή, ή κατά διεθνή όρο κυβέρνηση μαριονέτα, χαρακτηρίζεται η κυβέρνηση που συγκροτείται και διορίζεται σε μία πρώην κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα, που έχει ηττηθεί από τον κατακτητή της. Ο διορισμός της γίνεται συνηθέστερα αμέσως μετά την παράδοση της χώρας, ανεξάρτητα αν στη συνέχεια ακολουθήσει, ή όχι, προσάρτηση του εδάφους της, ή καταστεί "κράτος δορυφόρος". Την ίδια επίσης ονομασία φέρουν και οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, υπό αυτό το καθεστώς.

 Οι κατοχικές κυβερνήσεις λειτουργούν μόνο για εσωτερικές υποθέσεις, νομοθετώντας και ασκώντας εξουσία υπό την επίβλεψη στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Σημειώνεται ότι οι κυβερνήσεις αυτές στερούνται του δικαιώματος της διεθνούς εκπροσώπησης, σύναψης συμμαχιών, καθώς επίσης και ανάπτυξης ελεύθερου εμπορίου, ενώ και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι τίθενται υπό τον έλεγχο του κατακτητή. Οι διορισμοί κατοχικών κυβερνήσεων, προβλέπονται από το δίκαιο του πολέμου, προσδίδοντας σ΄ αυτές την έννοια της εσωτερικής αυτοδιοίκησης, για τη διατήρηση της αναγκαίας δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Στη σύγχρονη ιστορία και ειδικότερα κατά τον Β' Π.Π., πολλές κυβερνήσεις χωρών λίγο πριν υποστούν ολοκληρωτική ήττα διέφευγαν σε άλλες χώρες προκειμένου να διατηρούν τη συνέχεια της διεθνούς αναγνώρισης της χώρας τους. Στις περιπτώσεις αυτές οι κυβερνήσεις καλούνται "ελεύθερες κυβερνήσεις", σε αντιδιαστολή του όρου "κατοχικές κυβερνήσεις". Από τον Α' Π.Π, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. σε πολλές χώρες διορίστηκαν κατοχικές κυβερνήσεις που συγκροτούνταν συνηθέστερα από πρόσωπα ευρύτερης λαϊκής αποδοχής και λιγότερο εμφανώς φιλικά προσκείμενα προς τον κατακτητή. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και παρά τον νομιμοφανή χαρακτήρα αυτών των κυβερνήσεων, οι υπό κατοχή λαοί δεν έπαψαν να θεωρούν αυτές και τα πρόσωπα που τις απαρτίζουν "συνεργάτες" των κατακτητών. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι επιθέσεις που δέχθηκαν μέλη της κατοχικής ιρακινής κυβέρνησης, που είχαν διορίσει και ανασυγκροτήσει οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, μετά την εισβολή τους στο Ιράκ. Στην Ελλάδα το 1941, μετά την εισβολή της Γερμανίας, όταν εξέλιπε και η τελευταία αντίσταση στη Κρήτη, η ελληνική κυβέρνηση κατέφυγε ως "ελεύθερη κυβέρνηση" στο Κάιρο. Κατά την περίοδο της τριπλής κατοχής διορίστηκαν στην Ελλάδα, που έφερε το όνομα "Ελληνική Πολιτεία" ή "Ελληνικό κράτος" (όπως επιβλήθηκε), τρεις κατοχικές κυβερνήσεις: Η Κυβέρνηση Γεωργίου Τσολάκογλου 1941 Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου 1942 και Η Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα), σελ. 298. Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974" Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου Αθήνα 1993, σελ. 167. Υπηρεσιακή κυβέρνηση
Ντουρουνέβ Καντινεφέντι

Η Ντουρουνέβ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:دورونيف أنثى) (Τούρκικα: Dürrünev Kadınefendi, 15 Μαρτίου 1835 - 4 Δεκεμβρίου 1895) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Baş Dürrünev Kadın Efendi Hazretleri

 Η Ντουρουνέβ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1835 στο Μπατούμι, και ήταν κόρη του Μαχμούτ Ντζιαπς-Ιπά και της συζύγου του Χαλιμέ Τσικοτουά. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μελέκ. Είχε δυο αδελφές την Αϊσέ Κεμαλιφέρ Χανίμ (μητέρα της Τζαβιντάν Χανίμ, συζύγου του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι, ο οποίος ήταν γιος της Ντουρουνέβ) και την Αλιγιέ Χανίμ. Ήταν θεία της Ναζπερβέρ Καντινεφέντι, της τέταρτης συζύγου του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄, μέσω της αδελφής της Αλιγιέ. Η Ντουρουνέβ είχε μακριά ξανθά μαλλιά και μελί μάτια. Σε ηλικία τριών ετών η Μελέκ και η μικρότερη αδελφή της, Αϊσέ μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκαν στο αυτοκρατορικό χαρέμι. Εκεί η Σερβετσεζά Καντινεφέντι πήρε στην φροντίδα της τα δυο κορίτσια. Σύμφωνα με την παράδοση του παλατιού, η Μελέκ και η Αϊσέ μετονομάστηκαν σε Ντουρουνέβ και Κεμαλιφέρ και τους δόθηκε εξ ολοκλήρου τουρκική, μουσουλμανική και γαλλική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί, σύμφωνα με το έθιμο της εποχής. Λαμβάνοντας την εκπαίδευσή της στο παλάτι, η Ντουρουνέβ, ήρθε σε επαφή με την τέχνη και γι' αυτό άρχισε να ζωγραφίζει σε σχετικά νεαρή ηλικία. Η Ντουρουνέβ μεγάλωσε ως μια νεαρή κόπελα στο παλάτι Τοπ Καπί, και στην ηλικία των είκοσι ετών ο Ηγεμόνας Αμπντούλ Αζίζ, την πρόσεξε κατά την επίσκεψή του στο παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ο Αμπντούλ Αζίζ ζήτησε το χέρι της Ντουρουνέβ από την Σερβετσεζά Καντινεφέντι. Αρχικά, αρνήθηκε να δώσει το χέρι της Ντουρουνέβ στον Αμπντούλ Αζίζ, αλλά τελικά η Σερβετσεζά συναίνεσε, και ο γάμος έγινε στις 20 Μαΐου 1856 στο παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Η Ντουρουνέβ γέννησε τρία παιδιά, τον Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι, την Φατμά Σουλτάν και την Σαλιχά Σουλτάν. Ο Αμπντούλ Αζίζ καθαιρέθηκε από τους υπουργούς του στις 30 Μαΐου 1876 και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, ενώ ολόκληρη η συνοδεία του φυλακίστηκε στο Παλάτι Φεριγιέ. Ο ανιψιός του Αμπντούλ Αζίζ, Μουράτ Ε΄ έγινε ο σουλτάνος και η οικογένειά του απελευθερώθηκε από φυλάκιση, αλλά συνέχισε να ζει στο παλάτι Φεριγιέ. Η Ντουρουνέβ Καντινεφέντι πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1895 στο Παλάτι Φεριγιέ. Είναι θαμμένη στο τάφο του Μαχμούτ Β΄ στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Καλογραία

Η Καλογραία είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kalograia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Π.Ο. Ηρακλής Νεάπολης Νίκαιας

Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεάπολης Νίκαιας «ο Ηρακλής» είναι ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Νίκαια. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1947 και έμβλημά του ο Ηρακλής του Λύσιππου. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας «Παντελής Νικολαΐδης». Η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με την ονομασία Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νέων Νίκαιας «ο Ηρακλής» και αποτέλεσε τη συνέχεια του αθλητικού συλλόγου με την επωνυμία Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος Κοκκινιάς «ο Ηρακλής» (έτος ίδρυσης 1929), που μόλις το έτος αυτό συγχωνεύτηκε με την ιστορική «Άμυνα Νίκαιας» (έτος ίδρυσης 1926) και δημιούργησαν την «Αθλητική Ένωση Νίκαιας», πρόγονο του Α.Ο. Ιωνικού Νίκαιας. Το 1951 εντάχθηκε στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το 1953 εντάχθηκε επίσημα πλέον στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Ξεκίνησε να αγωνίζεται επίσημα από τη σεζόν 1953-1954, όποτε και εντάχθηκε στην Γ΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Τη σεζόν 1966-1967 αγωνίστηκε στο τελευταίο τότε πειραματικό πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας, με αντιπάλους τους Α.Ε.Κ. Φαλήρου, Ρεθυμνιακό, Ατρόμητο Ρεθύμνου, Πειραϊκό Νέου Φαλήρου, Ηρόδοτο Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου, Άρη Ρεθύμνου, Π.Ο. Ατσαλένιου Ηρακλείου και Τάλω Χανίων. Έκτοτε συνέχισε ανελλιπώς να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς με εξαίρεση τις χρονιές 1992-1993 και 2006-2007 που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Το 1976 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Ο Ηρακλής Νίκαιας έχει αναδείξει σπουδαίους ποδοσφαιριστές μεταξύ των οποίων ο Δημήτρης Ράλλης (που έπαιξε στον Ολυμπιακό Πειραιώς και στον Ιωνικό Νίκαιας), ο Λεωνίδας Πανωηλίας (που έπαιξε στον Ιωνικό Νίκαιας), ο Γιάννης Καλαϊτζίδης (που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό), ο Άρης Δαμιανίδης κ.α. Κατόπιν, ο σύλλογος διαλύθηκε και επανιδρύθηκε το 2016 έπειτα από πρωτοβουλία παλαιών φιλάθλων και παικτών του, οι οποίοι πήραν το καταστατικό της «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» η οποία προέκυψε το 2011 από τη συγχώνευση του «Α.Σ. Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1947) και του «Α.Ο. Πειραϊκού Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1926). Το 2017 η Ε.Π.Ο. ενέκρινε την τροποποίηση της ονομασίας «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» ως Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεάπολης Νίκαιας «ο Ηρακλής» με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 426 και έδρα τη Νεάπολη Νίκαιας. Έτσι επαναφέροντας τον ιστορικό σύλλογο της Νίκαιας που αμέσως επανεντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Ηρακλής Νίκαιας, επίσημος ιστότοπος Ε.Π.Σ. Πειραιώς Επίσημη σελίδα Facebook του συλλόγου «Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΙΝΔΑΛΜΑ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΛΗ», εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, 1/3/1968, σελ. 5
Άλμα Ζάντιτς

Η Άλμα Ζάντιτς (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, 24 Μαΐου 1984) είναι Αυστριακή πολιτικός και δικηγόρος. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2020 έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης της Αυστρίας με τους Πράσινους, η πρώτη που το καταφέρνει έχοντας μεταναστευτικές ρίζες. Επιπλέον είναι η νεότερη στην ιστορία της χώρας που αναλαμβάνει το συγκεκριμένο Υπουργείο.

 Η Ζάντιτς ήρθε στην Αυστρία με τους γονείς της σε ηλικία 10 ετών, όταν ακόμα μαινόταν ο πόλεμος της Βοσνίας. Κερδίζοντας μια υποτροφία με το Πρόγραμμα Φουλμπράιτ, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ. Ενώ έκανε το μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο Βιέννης, πέρασε ένα εξάμηνο στο Καθολικό Πανεπιστήμιο (Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς) στην Ιταλία. Ενώ έχει χαρακτηριστεί ως Μουσουλμάνα, αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη με την θρησκεία. Το 2014 ήταν σύμβουλος στα Ηνωμένα Έθνη, ενώ εργάστηκε κι ως ανώτερος συνεργάτης στο διεθνές δικηγορικό γραφείο.Το 2017 έγινε πολιτικός με τους Πράσινους (Πράσινη Εναλλακτική) και μέλος του Αυστριακού Εθνικού Συμβουλίου. Τον Νοέμβριο του 2019 καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση και κλήθηκε να πληρώσει 700 ευρώ. Συγκεκριμένα, αφορμή στάθηκε η ανάρτηση της «Χωρίς ανοχή για νεοναζί, φασίστες και ναζιστές» σχετικά με ένα αγόρι που φερόταν να είχε χαιρετήσει ναζιστικά, το οποίο της έκανε μήνυση. Στις 7 Ιανουαρίου 2020 μπήκε στο κυβερνητικό σχήμα του Σεμπάστιαν Κουρτς ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Πάνω από 25.000 μηνύματα σεξιστικού και ρατσιστικού περιεχομένου δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις ημέρες που η Ζάντιτς έγινε Υπουργός. Η ίδια σχετικά με τα θέματα ρατσισμού είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ότι: «Το 2015 είχα την αίσθηση ότι η κοινωνία της Αυστρίας έπαιρνε μια κατεύθυνση που δε μου φαινόταν καλή. Φαινόταν η αύξηση των διακρίσεων και των παρενοχλήσεων εναντίον ανθρώπων που έφταναν στην Αυστρία ως πρόσφυγες. Ήθελα να κάνω κάτι, να δείξω ότι η αλληλεγγύη και η διαφορετικότητα μας κάνουν δυνατούς».
De Havilland T.K.4

Το de Havilland T.K.4 ήταν μονοκινητήριο αγωνιστικό μονοπλάνο το οποίο αναπτύχθηκε την δεκαετία του 1930 στο Ηνωμένο Βασίλειο από τους φοιτητές του Τεχνικού Σχολείου de Havilland.

 Το T.K.4 αναπτύχθηκε από φοιτητές στο αεροδρόμιο Stag Lane το 1937. Στόχος ήταν η κατασκευή του κατά το δυνατόν μικρότερου σε διαστάσεις αεροσκάφους με κινητήρα de Havilland Gipsy Major II των 140 hp. Ήταν μονοπλάνο συμβατικής σχεδίασης, με ανασυρομένο σύστημα προσγείωσης και έλικα μεταβλητού βήματος.Το μοναδικό T.K.4 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 30 Ιουλίου 1937. Πήρε την ένατη θέση στο Kings Cup Race, φτάνοντας σε ταχύτητα 230,5 mph. Το αεροσκάφος αυτό συνετρίβη σε θανατηφόρο για τον πιλότο του, R.J. Waight, δυστύχημα την 1η Οκτωβρίου 1937. Jackson, A.J. (1974). British Civil Aircraft since 1919 Volume 3. London: Putnam. ISBN 0-370-10014-X. Lewis, Peter. «T.K. Series: Designs of the de Havilland Aeronautical Technical School». Air Pictorial 34 No. 5 (May 1972): pp. 187–191.