Ρομπέρτο Μπενίνι

Ο Ρομπέρτο Μπενίνι (ιταλ. Roberto Remigio Benigni, γενν. στο Καστιλιόν Φιορεντίνο, 27 Οκτωβρίου 1952) είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, βραβευμένος με Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία «Η Ζωή Είναι Ωραία» (ιταλ. La Vita è Bella) (1997) και γεννηθηκε το 1952.

 Γεννήθηκε στο Μαντσιάνο λα Μιζερικόρντια (ιταλ. Manciano la Misericordia) κοντά στο Καστιλιόν Φιορεντίνο (ιταλ. Castiglion Fiorentino) στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Έγινε γνωστός τη δεκαετία του 1970 με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική εκπομπή Τηλεαγελάδα (Televacca) του Ρέντζο Άρμπορε (Renzo Arbore). Η τολμηρότητα όμως της εκπομπής σε συνδυασμό με την αυστηρότητα της λογοκρισίας την εποχή εκείνη, οδήγησε στη διακοπή της. Ο εναγκαλισμός του κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης με τον αρχηγό του Κομμουνιστικού Κόμματος Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (Enrico Berlinguer) δημιούργησε σκάνδαλο, λόγω της τυπικότητας των πολιτικών της εποχής. Τη δεκαετία του 1980 τον έκοψε η λογοκρισία για κάποια έκφραση προσβλητικού περιεχομένου σχετικά με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ σε μια σημαντική ζωντανή αναμετάδοση στην τηλεόραση. Ξεκινά να σκηνοθετεί το 1983 αλλά και να πρωταγωνιστεί, με τη Νικολέτα Μπράσκι (Nicoletta Braschi), με την οποία νυμφεύεται το 1991, σε πολλά έργα. Πασίγνωστος έγινε «αυθημερόν» με την κινηματογραφική τραγική κωμωδία Η Ζωή Είναι Ωραία (1997), όπου παρουσιάζει τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν Εβραίοι κρατούμενοι σε γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο πατέρας του, Λουίτζι Μπενίνι, είχε κάνει δύο χρόνια στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν. Η ταινία με πρωταγωνιστή ένα παιδάκι και τον ίδιο, καθώς και σκηνοθεσία του ίδιου, προτάθηκε για εφτά Όσκαρ και έλαβε τα Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (το βραβείο απονέμεται στο σύνολο των συντελεστών της ταινίας, αλλά το παραλαμβάνει ο σκηνοθέτης), Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Μπενίνι) και Μουσικής (Νικόλα Πιοβάνι). Τον Απρίλιο του 2013 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ. Tu mi turbi (1983) Non ci resta che piangere (1984) Ο διαβολάκος - Il piccolo diavolo (1988) Τζόνι Οδοντογλυφίδας - Johnny Stecchino (1991) Το τέρας - Il mostro (1994) Η Ζωή Είναι Ωραία - La vita è bella (1997) Πινόκιο - Pinocchio (2002) Ο Τίγρης και το χιόνι - La tigre e la neve (2005) Berlinguer ti voglio bene, σε σκηνοθέσια του Τζουζέπε Μπερτολούτσι (1977) Chiaro di donna (Clair de femme), σε σκηνοθεσία του Κώστα Γαβρά (1979) Chiedo asilo, σε σκηνοθεσία του Μάρκο Φερέρι (1979) La luna, σε σκηνοθεσία του σε σκηνοθέσια του Μπερνάντο Μπερτολούτσι (1979) Letti selvaggi (επεισόδιο Una mamma), σε σκηνοθεσία του Λουίτζι Ζάμπα (1979) I giorni cantati, σε σκηνοθεσία του Πάολο Πιετράντζελι (1979) Il Pap'occhio, σε σκηνοθεσία του Renzo Arbore (1980) Il resto del Pap'occhio σε σκηνοθεσία του Renzo Arbore (1981) Il minestrone, σε σκηνοθεσία του Sergio Citti (1981) Anche i ladri hanno un santo, σε σκηνοθεσία του Giampiero Tartagni (1981) F.F.S.S. cioè che mi hai portato a fare sopra Posillipo se non mi vuoi più bene, σε σκηνοθεσία του Renzo Arbore (1983) Effetti personali, σε σκηνοθεσία του Giuseppe Bertolucci (1983) Tu mi turbi, σε σκηνοθεσία του ίδιου (1983) Tuttobenigni, σε σκηνοθεσία του Giuseppe Bertolucci (1983) Non ci resta che piangere, σε σκηνοθεσία του ίδιου και του Massimo Troisi (1984) Στην παγίδα του νόμου - Down by Law, σε σκηνοθεσία του Τζιμ Τζάρμους (1986) Καφές και τσιγάρα - Coffee and Cigarettes, σε σκηνοθεσία του Τζιμ Τζάρμους (1986) Ο διαβολάκος - Il piccolo diavolo, σε σκηνοθεσία του ίδιου (1988) Η φωνή του φεγγαριού - La voce della luna, σε σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι (1990) Μια νύχτα πάνω στη Γη - Night on Earth, σε σκηνοθεσία του Τζιμ Τζάρμους (1991) Τζόνι Οδοντογλυφίδας - Johnny Stecchino, σε σκηνοθεσία του ίδιου (1991) Ο γιος του Ροζ Πάνθηρα - Son of the Pink Panther, σε σκηνοθεσία του Μπλέικ Έντουαρντς (1993) Το τέρας - Il mostro, σε σκηνοθεσία του ίδιου (1994) Tuttobenigni 95/96 (film 1995), σε σκηνοθεσία του ίδιου Η Ζωή Είναι Ωραία - La vita è bella, σε σκηνοθεσία του ίδιου (1997) Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα, σε σκηνοθεσία του Κλοντ Ζιντί (1999) Πινόκιο - Pinocchio, σε σκηνοθεσία του ίδιου (2002) Καφές και τσιγάρα - Coffee and Cigarettes, σε σκηνοθεσία του Τζιμ Τζάρμους (2003) Σύντομη παρουσία κατά την οποία ο ηθοποιός υποδύεται τον ίδιο του τον εαυτό του στην ταινία "Caterina va in città", σε σκηνοθεσία του Paolo Virzì (2003) Ο τίγρης και το χιόνι - La tigre e la neve, σε σκηνοθεσία του ίδιου (2005) Il re nudo του Eugenij Schwart, σε σκηνοθεσία του Paolo Magelli (1972) I burosauri του Silvano Ambrogi (1972) Le fiabe del Basile του Vilda Ciurlo (1972) La contessa e il cavaliere του Mario Moretti (1973) Bertoldo azzurro του Marco Messeri (1973) Metamorfosi (Ovidio)"Le metamorfosi" του Publio Ovidio Nasone|Ovidio (1974) La corte delle stalle του Franz Kroetz (1974) Mi voglio rovinare του Marco Messeri (1974) La festa του Lucia Poli (1975) Il mito della caverna του Donato Sannini (1975) Cioni Mario di Gaspare fu Giulia του Giuseppe Bertolucci και Roberto Benigni (1975) Tuttobenigni 95/96 Cesena (2 Αυγούστου (1995) Tutto Dante (θέατρο)|Tutto Dante Piazza Santa Croce Firenze (Ιούλιος-Αύγουστος, 2006) 1980:Pantheon 1983:Via con me 2002:Quanto t'ho amato O Roberto Benigni στο cine.gr Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. Ο Roberto Benigni στην imdb (αγγλικά) Πληροφορίες για τον Roberto Benigni (αγγλικά) Roberto Benigni - Μια βιογραφία (αγγλικά) Tuttobenigni.it Ο μεγαλύτερος ανεπίσημος ιστότοπος (ιταλικά) Benigni interviewed by Adrian Wootton, από την εφημερίδα Guardian (αγγλικά) Roberto Benigni In Talks For Broadway Role (αγγλικά) Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine. Ο Ρομπέρτο Μπενίνι αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.