Μπενγκέλα

Η Μπενγκέλα (πορτογαλικά: Benguela‎, Ουμπούντου: Luombaka) είναι πόλη στη δυτική Ανγκόλα, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η Μπενγκέλα είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ανγκόλας με πληθυσμό 555.124 ενώ ο δήμος έχει πληθυσμό 561.775, σύμφωνα με την απογραφή του 2014.

 Η Μπενγκέλα ιδρύθηκε το 1617 ως Σάο Φελίπε ντε Μπενγκέλα από τους Πορτογάλους υπό τον Μανουέλ Κερβέιρα Περέιρα, 8ο Κυβερνήτη της Ανγκόλας (1604-1607). Ήταν για μεγάλο διάστημα το σημαντικό κέντρο εμπορίου, ειδικά σε σκλάβους στη Βραζιλία και στην Κούβα. Ωστόσο, το κοντινό προστατευόμενο λιμάνι Λομπίτο ήταν πολύ μεγαλύτερο λιμάνι. Εκτός από τις εκκλησίες των Σάο Φελίπε και Σάο Αντόνιο, το νοσοκομείο και το φρούριο, υπήρχαν, μέχρι το 1911, μόνο λίγα πέτρινα σπίτια. Λίγο πιο πέρα από τη Μπενγκέλα βρίσκεται η Μπαΐα Φάρτα, όπου εξορυσσόταν αλάτι και θείο. Η πόλη ευημερούσε και αναπτύχθηκε τις επόμενες δεκαετίες. Ο σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Πορτογαλία για να συνδέσει την πόλη και το Λομπίτο με το εσωτερικό και πέτυχε μεγάλη επιτυχία όταν συνδέθηκε με τον ιμάντα χαλκού της επαρχίας Κατάνγκα, τη Λ. Δ. Κονγκό και τη Ζάμπια.Ξεκινώντας στις αρχές του 20ού αιώνα, η Μπενγκέλα προσέλκυσε, ανέπτυξε και διατήρησε ποιοτικές επιχειρήσεις και επαγγελματίες στην ακμάζουσα και αναπτυσσόμενη οικονομία της. Οι βιομηχανίες σιζάλ και αλιείας επεκτάθηκαν και η αγορά χρηματοοικονομικών, κατασκευών και υπηρεσιών αναπτύχθηκε μέχρι το 1974. Το 1975, μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων του Απριλίου 1974 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, η Πορτογαλική Υπερπόντια Επαρχία της Ανγκόλας έγινε ανεξάρτητη. Λόγω του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας (1975-2002), ο οποίος διήρκεσε περισσότερα από 20 χρόνια μετά την ανεξαρτησία από την Πορτογαλία, η σημαντική σιδηροδρομική γραμμή της Μπενγκέλα έκλεισε, με τα μόλις 30 χλμ. μεταξύ της Μπενγκέλα και του Λομπίτο να παραμένουν λειτουργικά. Το 1983 η Μπενγκέλα είχε πληθυσμό 155.000 κατοίκους. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, η πόλη αύξησε τον πληθυσμό της λόγω προσφύγων από την ύπαιθρο. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, με ένα πιο ειρηνικό περιβάλλον, άρχισε η αποκατάσταση του σιδηροδρόμου μεταξύ Μπενγκέλα και Χουάμπο. Ενώ το αποικιακό τμήμα της πόλης αποτελείται από σχετικά καλής ποιότητας οικήματα, από το 2011 οι περισσότεροι πρόσφυγες ζουν σε παραγκουπόλεις. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο, το αεροδρόμιο της Μπενγκέλα. Η πόλη συνδέεται σιδηροδρομικά με τον Σιδηρόδρομο της Μπενγκέλα. Η Μπενγκέλα ήταν ένα από τα κέντρα του πορτογαλικού εμπορίου στο εσωτερικό της Αφρικής. Η πόλη παραμένει ένας σημαντικός εμπορικός σύνδεσμος μεταξύ δυτικής και ανατολικής Ανγκόλας. Ο καφές, το καλαμπόκι, το σιζάλ, το ζαχαροκάλαμο και ο καπνός καλλιεργούνται στις εσωτερικές περιοχές της Ανγκόλας και εμπορεύονται ευρέως στη Μπενγκέλα. Το μαγγάνιο από το εσωτερικό εμπορεύεται επίσης μέσω της Μπενγκέλα. Στις τοπικές βιομηχανίες περιλαμβάνεται η επεξεργασία ψαριών και η άλεση ζαχαροκάλαμου. Η πόλη παράγει επίσης κεραμικά, σαπούνια και εργαλεία. Το εξωτερικό εμπόριο γίνεται μέσω του λιμανιού του Λομπίτο, το οποίο βρίσκεται 29 χιλιόμετρα βόρεια της Μπενγκέλα. Το Λομπίτο, κάποτε το πλέον πολυσύχναστο λιμάνι στην Ανγκόλα, επηρεάστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας. Το λιμάνι έχει επανέλθει έκτοτε και υποστηρίζει το εμπόριο στην περιοχή της Μπενγκέλα. Το Universidade Katyavala Bwila και Ruvandro Ferreira ιδρύθηκαν το 2009.