Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 ήταν η 59η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διεξήχθη στην Κοπεγχάγη της Δανία μετά τη νίκη της χώρας στο διαγωνισμό του 2013, με το τραγούδι "Only Teardrops" από την Εμελί ντε Φόρεστ. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Δανία και η Κοπεγχάγη διοργάνωσε τον διαγωνισμό, καθώς η τελευταία ήταν το 2001, ενώ ταυτόχρονα ήταν η τέταρτη φορά μέσα σε οκτώ χρόνια που μία σκανδιναβική χώρα διοργάνωσε το διαγωνισμό. Υπό την διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) και του οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικού φορέα Danmarks Radio (DR), ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στο B&W Hallerne και αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 6 και 8 Μαΐου και έναν τελικό στις 10 Μαΐου 2014. Οι τρεις ζωντανές εκπομπές παρουσιάστηκαν από τη Δανή τηλεοπτική παρουσιάστρια Λίζελ Ρένε, τον μουσικό Νικολάι Κόπελ και τον ηθοποιό Πίλου Άσμπεκ.Τριάντα επτά χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Αυτό περιελάμβανε την επιστροφή της Πολωνίας και της Πορτογαλίας, μετά από απουσίες δύο ετών και ενός έτους αντίστοιχα. Συνολικά, υπήρχαν δύο λιγότερες χώρες που διαγωνίστηκαν σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με τριάντα επτά συμμετέχοντες, ο μικρότερος αριθμός από το 2006. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Σερβία ανακοίνωσαν ότι δεν θα λάβουν μέρος. Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Αυστρία με το τραγούδι "Rise Like a Phoenix", ερμηνευμένο από την Κοντσίτα Βουρστ και γραμμένο από τους Τσάρλεϊ Μέισον, Τζόι Πατούλκα, Άλι Τσουκόφσκι και Γιούλιαν Μάας. Η νίκη της Αυστρίας ήταν η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικών για οποιαδήποτε χώρα εκείνη την εποχή - 48 χρόνια, χωρίς να έχει κερδίσει από το 1966. Η Ολλανδία, η Σουηδία, η Αρμενία και η Ουγγαρία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, με την Ολλανδία να πετυχαίνει το καλύτερο αποτέλεσμα από τη νίκη της το 1975, την Ουγγαρία να πετυχαίνει το καλύτερο αποτέλεσμα από την τέταρτη θέση της το 1994 και την Αρμενία να ισοφαρίζει το καλύτερο αποτέλεσμα από το 2008. Από τις χώρες των "Μεγάλων Πέντε", μόνο η Ισπανία πέτυχε μια θέση στην πρώτη δεκάδα, ενώ η Γαλλία τερμάτισε στην τελευταία θέση για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Eurovision. Εν τω μεταξύ, ο Άγιος Μαρίνος και το Μαυροβούνιο προκρίθηκαν για πρώτη φορά στον τελικό. Καταγράφηκε νέο ρεκόρ 195 εκατομμυρίων θεατών για τον διαγωνισμό.Το επίσημο άλμπουμ συλλογής του διαγωνισμού του 2014 κυκλοφόρησε από την Universal Music Group στις 14 Απριλίου 2014 και περιελάμβανε και τα 37 τραγούδια από τον διαγωνισμό, συμπεριλαμβανομένου του επίσημου θέματος #JoinUs που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης πράξης του τελικού. Ο οικοδεσπότης ραδιοτηλεοπτικός φορέας, DR, και η EBU κέρδισαν το Διεθνές Τηλεοπτικό Βραβείο στα βραβεία Ondas για την παραγωγή του διαγωνισμού. Οι διοργανωτές της παράστασης από την Κοπεγχάγη δαπάνησαν συνολικά 112 εκατομμύρια κορώνες Δανίας για τον διαγωνισμό, τρεις φορές περισσότερο από ό,τι αναμενόταν και επιπλέον κατηγορήθηκαν έντονα για περιπτώσεις νεποτισμού εντός της οργάνωσης.

 Στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, ο δανικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός DR ανακοίνωσε ότι επέλεξε την Κοπεγχάγη ως διοργανώτρια πόλη του διαγωνισμού του 2014. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο πρώην ναυπηγείο Refshaleøen, στο B&W Hallerne, με σύνθημα το hashtag κοινωνικής δικτύωσης "#JoinUs". Η τοποθεσία είχε ανακαινιστεί για να φιλοξενήσει την εκδήλωση, με τη γύρω περιοχή να μετατραπεί σε "Eurovision Island"—ένα συγκρότημα εμπνευσμένο από το Ολυμπιακό Πάρκο που φιλοξενεί το χώρο της εκδήλωσης, το κέντρο τύπου και άλλες ανέσεις.Ο δήμαρχος της Κοπεγχάγης, Φρανκ Γιένσεν, δήλωσε στα τέλη Αυγούστου ότι η πόλη θα συνεισέφερε στον προϋπολογισμό με 40 εκατ. δανικές κορώνες (€5.36 εκατ.). Ανακοίνωσε επίσης ότι ο στόχος ήταν η Eurovision 2014 να είναι ο πιο πράσινος διαγωνισμός μέχρι σήμερα, από τότε που η Κοπεγχάγη είχε εκλεγεί Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2014. Αρχικά πέντε πόλεις της Δανίας είχαν βάλει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό σε μια από τις αρένες τους. Η Κοπεγχάγη με το Στάδιο Πάρκεν στο οποίο διοργανώθηκε ο διαγωνισμός το 2001 και το Χέρνιγκ με το Jyske Bank Boxen στο οποίο διοργανώθηκε ο τελικός του Melodi Grand Prix το 2013, ήταν οι πρώτες πόλεις που υπέβαλαν υποψηφιότητα. Ακολούθησαν το Άλμποργκ και η Φρεντερίκια με το Gigantium και το MesseC αντίστοιχα. Πέμπτη πόλη που τέθηκε ως υποψήφια ήταν το Χόρσεν με το Fængslet, το οποίο υπήρξε φυλακή για κάποια χρόνια. Αν και δεν είναι πόλη της Δανίας, το Μάλμε που διοργάνωσε τον περσινό διαγωνισμό υπήρξε εικασία των οπαδών, οι οποίοι ήθελαν την πόλη να διοργανώνει το διαγωνισμό ξανά. Το Άλμποργκ δημοσίευσε στις 17 Ιουνίου 2013 πως αποσύρει τη φιλοξενία του διαγωνισμού. Επίσης και η Φρεντερίκια αποσύρθηκε από υποψήφια για τη διοργάνωση λόγω έλλειψης μεγάλου χώρου. To Parken Stadium όπου σε αυτό έγινε ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision το 2001 απέσυρε την υποψηφιότητά του στις 28 Ιουνίου 2013. To Χόρσενς και το Χέρνινγκ αποσύρθηκαν στις 2 Σεπτεμβρίου 2013. Έτσι η Κοπεγχάγη ανακοινώθηκε από τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό της Δανίας DR πως αυτή θα διοργανώσει τον διαγωνισμό το 2014. Στις 19 Ιουνίου 2013, η προθεσμία για την υποβολή προσφορών για τη διοργάνωση του διαγωνισμού [22] αναφέρθηκε ότι η Wonderful Copenhagen, το επίσημο συνέδριο, εκδήλωση και γραφείο επισκεπτών της ευρύτερης περιοχής της Κοπεγχάγης, πρότεινε τρεις διαφορετικούς χώρους στην προσφορά της για τη φιλοξενία του διαγωνισμού: Το στάδιο Parken, μια μεγάλη σκηνή στο έδαφος του DR Byen και το B&W Hallerne. Στις 25 Ιουνίου 2013, ο Δήμος της Fredericia ανακοίνωσε ότι η Περιφέρεια Triangle είχε αποσύρει την προσφορά της για τη διοργάνωση του διαγωνισμού, λόγω της έλλειψης κατάλληλου χώρου. Το DR απαιτούσε το χώρο φιλοξενίας να μην έχει κολόνες που να εμποδίζουν οποιαδήποτε θέα και εσωτερικό ύψος τουλάχιστον 16 μέτρων. Ωστόσο, κανένας χώρος στην περιοχή δεν πληρούσε αυτές τις απαιτήσεις και, ως εκ τούτου, η Fredericia δεν ήταν πλέον στο τρέξιμο για να γίνει πόλη υποδοχής του διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision 2014. Στις 28 Ιουνίου 2013, ο Anders Hørsholt, Διευθύνων Σύμβουλος της Parken Sport & Entertainment, δήλωσε ότι το Στάδιο Parken δεν ήταν πλέον σε λειτουργία για τη διοργάνωση του διαγωνισμού λόγω του ότι αρκετοί ποδοσφαιρικοί αγώνες είχαν ήδη προγραμματιστεί να γίνουν στο γήπεδο κατά τις εβδομάδες που προηγήθηκαν στον διαγωνισμό.Υπόμνημα Χώρος διεξαγωγής Το Eurovision Village (Χωριό της Eurovision) ήταν η επίσημη περιοχή των θαυμαστών και των χορηγών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εκδηλώσεων. Εκεί ήταν δυνατή η παρακολούθηση παραστάσεων από ντόπιους καλλιτέχνες, καθώς και οι ζωντανές εκπομπές που μεταδίδονται από τον κεντρικό χώρο. Βρισκόταν στην πλατεία Nytorv και ήταν ανοιχτό από τις 4 έως τις 11 Μαΐου 2014.Το EuroClub ήταν ο χώρος για τα επίσημα after party και τις ιδιωτικές εμφανίσεις των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό. Σε αντίθεση με το Eurovision Village, η πρόσβαση στο EuroClub περιοριζόταν σε διαπιστευμένους θαυμαστές, αντιπροσώπους και Τύπο. Βρισκόταν στο VEGA CPH Music Club.Η εκδήλωση "Κόκκινο Χαλί", όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αντιπροσωπείες τους παρουσιάζονται ενώπιον του διαπιστευμένου Τύπου και των θαυμαστών, πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο της Κοπεγχάγης στις 4 Μαΐου 2014 στις 17:00 CET, και ακολούθησε η Τελετή Έναρξης. Ο διαγωνισμός περιελάμβανε δύο ημιτελικούς και έναν τελικό, ένα format που έχει χρησιμοποιηθεί από το 2008. Οι δέκα χώρες με τις υψηλότερες βαθμολογίες σε κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό όπου εντάσσονται μαζί με τη χώρα φιλοξενίας, Δανία και τους πέντε κύριους χορηγούς (Μεγάλοι Πέντε): Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Κάθε συμμετέχουσα χώρα είχε τη δική της εθνική κριτική επιτροπή, η οποία απαρτιζόταν από πέντε επαγγελματίες μέλη της μουσικής βιομηχανίας. Κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής του αντίστοιχου έθνους έπρεπε να ταξινομήσει κάθε τραγούδι εκτός από εκείνο της χώρας του. Τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών από κάθε μέλος της κριτικής επιτροπής ενός συγκεκριμένου έθνους συνδυάστηκαν για να προκύψουν συνολική κατάταξη από την πρώτη έως την τελευταία θέση. Ομοίως, τα αποτελέσματα τηλεοπτικής μετάδοσης ερμηνεύτηκαν επίσης ως πλήρης κατάταξη, λαμβάνοντας υπόψη το πλήρες αποτέλεσμα τηλεοπτικής μετάδοσης και όχι μόνο την πρώτη δεκάδα. Ο συνδυασμός της πλήρους κατάταξης της κριτικής επιτροπής και της πλήρους κατάταξης της τηλεόρασης δημιούργησε μια συνολική κατάταξη όλων των ανταγωνιστικών συμμετοχών. Το τραγούδι που σημείωσε τη μεγαλύτερη συνολική κατάταξη έλαβε 12 πόντους, ενώ το δέκατο καλύτερα τραγούδι έλαβε 1 πόντο. Σε περίπτωση αποτυχίας τηλεψηφοφορίας (ανεπαρκής αριθμός ψήφων/τεχνικών θεμάτων) ή αποτυχίας της κριτικής επιτροπής (τεχνικό ζήτημα/παραβίαση κανόνων), κάθε χώρα χρησιμοποίησε μόνο κριτική επιτροπή ή τηλεψηφοφορία αντίστοιχα.Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η EBU δημοσίευσε τους επίσημους κανόνες για τον διαγωνισμό του 2014, ο οποίος εισήγαγε αλλαγές στον κανόνα σχετικά με την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής. Οι κανόνες αποσκοπούσαν στην παροχή μεγαλύτερης διαφάνειας σε κάθε εθνική κριτική επιτροπή πέντε μελών με την αποδέσμευση των ονομάτων όλων των συμβούλων την 1η Μαΐου 2014 πριν από την έναρξη του διαγωνισμού και την παροχή πλήρους βαθμολογίας σε κάθε κριτή μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού. Επιπλέον, τα μέλη της κριτικής επιτροπής σε μια κριτική επιτροπή ενός συγκεκριμένου έθνους μπορούν να υπηρετήσουν μόνο ως κριτές, αν δεν έχουν ήδη συμμετάσχει ως τέτοιοι σε μία από τις δύο προηγούμενες εκδόσεις του διαγωνισμού. Η κλήρωση που καθόρισε την κατανομή των ημιτελικών πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014 στο Δημαρχείο της Κοπεγχάγης. Πριν από την κλήρωση κατανομής, στις 24 Νοεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε ότι η Νορβηγία και η Σουηδία θα διαγωνισθούν σε διαφορετικούς ημιτελικούς προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η διαθεσιμότητα εισιτηρίων για επισκέπτες και από τις δύο χώρες. Η κλήρωση στα κεντρικά γραφεία της EBU καθόρισε ότι η Σουηδία θα διαγωνισθεί στον πρώτο ημιτελικό, ενώ η Νορβηγία στον δεύτερο ημιτελικό. Η EBU κατένειμε επίσης το Ισραήλ στον δεύτερο ημιτελικό μετά από αίτημα της αντιπροσωπείας, προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές με την Ημέρα της Ανεξαρτησίας που συμπίπτει με την ημερομηνία του πρώτου ημιτελικού. Οι υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες, εξαιρουμένων των αυτόματων φιναλίστ (Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από τα προηγούμενα δέκα χρόνια.Τα δοχεία υπολογίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας Digame και ήταν ως εξής: Όπως και το 2013, ο διοργανωτής ραδιοτηλεοπτικός φορέας DR και οι παραγωγοί του καθόρισαν τη σειρά εκτέλεσης για κάθε εκπομπή με μόνο την αρχική θέση της διοργανώτριας χώρας να καθορίζεται με κλήρωση. Η κλήρωση που πραγματοποιήθηκε κατά τη συνάντηση των αρχηγών των αντιπροσωπειών στις 17 Μαρτίου 2014 στην Κοπεγχάγη καθόρισε ότι η Δανία θα ήταν 23η στον τελικό. Στις 24 Μαρτίου 2014, κυκλοφόρησε η σειρά εμφάνισης των δύο ημιτελικών. Πριν από τη δημιουργία της σειράς εμφάνισης του τελικού, πραγματοποιήθηκε μια κλήρωση κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων τύπων των πρικριθέντων των ημιτελικών, μετά την ολοκλήρωση κάθε ημιτελικού και κατά τη διάρκεια των επιμέρους συνεντεύξεων Τύπου στις 6 Μαΐου 2014 για τους Μεγάλους Πέντε (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο). Η κλήρωση καθόρισε αν η χώρα θα εμφανιζόταν στο πρώτο ή στο δεύτερο μισό του τελικού. Οι παραγωγοί δημοσίευσαν την τελική σειρά εκτέλεσης λίγο πριν από τις 02:00 (CEST) στις 9 Μαΐου 2014. Η Ουκρανία επιλέχθηκε για να εμφανιστεί πρώτη, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επελέγη για να εμφανιστεί τελευταίο. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την Ουκρανική επανάσταση του 2014 και την επακόλουθη προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία. Οι ψήφοι που δόθηκαν μέσω ουκρανικών παρόχων τηλεπικοινωνιών που εξυπηρετούν την Κριμαία καταμετρήθηκαν στις ψήφους της Ουκρανίας. Στις 4 Φεβρουαρίου 2014, το DR ανακοίνωσε πως θα ήταν τρεις οι παρουσιαστές του διαγωνισμού, η Λίζελ Ρένε, ο Νικολάι Κόπελ και ο Πίλου Άσμπεκ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, ένας από τους δύο άντρες θα παρουσίαζε και στο green room της Eurovision όταν ήταν απαραίτητο. Ήταν δύο άντρες και μια γυναίκα, αφού πέρσι η Εμελί ντε Φόρεστ εμφανίστηκε μαζί με δύο άντρες επί σκηνής. Ο γραφικός σχεδιασμός του διαγωνισμού αποκαλύφθηκε από την EBU στις 18 Δεκεμβρίου 2013. Η θεματική τέχνη περιλαμβάνει ένα μπλε και μοβ διαμάντι, όπου μέσα σε αυτό βρίσκεται το γενικό λογότυπο του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision με τη σημαία της Δανίας καθώς και το hashtag και σύνθημα "#JoinUs" στο κέντρο του διαμαντιού.Οι καρτ ποστάλ που χρησιμοποιήθηκαν για την εισαγωγή μιας χώρας και των συμμετεχόντων γυρίστηκαν στις αντίστοιχες χώρες τους και παρουσίαζαν τους καλλιτέχνες να χρησιμοποιούν μοναδικούς τρόπους για να δημιουργήσουν τη σημαία της χώρας τους, π.χ. η καρτ ποστάλ για το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζει τη Μόλι να δημιουργεί τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου από λεωφορεία AEC Routemaster, φορτηγά Royal Mail και άτομα που φορούν μπλε αδιάβροχα μαζί με λωρίδες κόκκινου και λευκού χαρτιού, και η καρτ ποστάλ για τη Δανία παρουσιάζει τον Basim και τους τραγουδιστές του να χρησιμοποιούν παλιά έπιπλα και κόκκινη και λευκή μπογιά για να ζωγραφίσουν τη σημαία της Δανίας. Οι καρτ-ποστάλ στη συνέχεια τελείωσαν με τη λήψη μιας φωτογραφίας σε μια κάμερα ή ένα τηλέφωνο και ένα κοντινό πλάνο του προκύπτοντος έργου τέχνης εμφανίστηκε στην οθόνη. Η σημαία που δημιουργήθηκε από τους καλλιτέχνες στη συνέχεια αποτυπώνεται σε διαμάντι και μεταβαίνει στην επίσημη σημαία. Η Περνίλε Γκαάρντμπο (Pernille Gaardbo) διορίστηκε από τη Γενική Διευθύντρια του DR, Μαρία Ρούρμπαϊ Ρουν (Maria Rørbye Rønn) ως εκτελεστική παραγωγό για τον διαγωνισμό, τρεις ημέρες μετά τη νίκη της Δανίας στο διαγωνισμό του 2013. Η Μαρία Ρούρμπαϊ Ρουν δήλωσε σε συνέντευξή της ότι "Επιλέγοντας την Περνίλε Γκαάρντμπο, έχουμε ένα άτομο που έχει όλες τις απαραίτητες ηγετικές ικανότητες, οι οποίες είναι απαραίτητες για να τρέξει ένα έργο αυτού του μεγέθους, και την τεχνική γνώση για μια τόσο μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή, που είναι ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision". Η Γκαάρντμπο εργάστηκε για τον οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικό φορέα για 17 χρόνια, 12 από τα οποία ήταν επόπτης του DR Medieservice.Τα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας της Δανίας, ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος της Δανίας και η Πριγκίπισσα Μαίρη παρευρέθηκαν στον τελικό ως προσκεκλημένοι. Τον Μάρτιο του 2014, ο οικοδεσπότης ραδιοτηλεοπτικός φορέας DR κάλεσε την Τζέσικα Μάουμποϊ να παίξει κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης πράξης του δεύτερου ημιτελικού στις 8 Μαΐου 2014, μέρος της αναγνώρισης της DR για την αφοσίωση της Αυστραλίας στον διαγωνισμό. Η Μάουμποϊ ερμήνευσε το τραγούδι "Sea of Flags" κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης πράξης. Τριάντα επτά χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2014. Η Πολωνία και η Πορτογαλία επέστρεψαν και οι δύο στον διαγωνισμό, έχοντας συμμετάσχει για τελευταία φορά το 2011 και το 2012 αντίστοιχα. Ωστόσο, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της Βουλγαρίας, η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση (BNT), της Κροατίας, η Hrvatska radiotelevizija (HRT), της Κύπρου, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) και της Σερβίας, η Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας (RTS) δε συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2014. Η Βαλεντίνα Μονέττα εκπροσώπησε το Σαν Μαρίνο για τρίτη διαδοχική χρονιά, αφού εκπροσώπησε προηγουμένως το μικροκράτος στους διαγωνισμούς του 2012 και του 2013. Αυτό καθιστά τη Monetta την τέταρτη κύρια τραγουδίστρια που πήρε μέρος σε τρεις συνεχόμενους αγώνες (και τη μοναδική από αυτές που δεν κέρδισε σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις), μετά από τις Λις Άσια και Κόρι Μπρόκεν, που αγωνίσθηκαν τα έτη 1956, 1957 και 1958, και τον Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος αγωνίστηκε το 1964, το 1965 και το 1966. Οι Πάουλα Σέλινγκ και Ovi επέστρεψαν ως δίδυμο, εκπροσωπώντας παλαιότερα τη Ρουμανία το 2010.Οι Αδελφές Τολματσέβυ, οι οποίες εκπροσώπησαν τη Ρωσία, συμμετείχαν προηγουμένως και κέρδισαν τον Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006. Η σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια Ταμάρα Τοντέβσκα που εκπροσώπησε προηγουμένως την ΠΓΔΜ το 2008, πήρε μέρος ξανά ως τραγουδίστρια φωνητικών. Θα εκπροσωπήσει αργότερα ξανά την ΠΓΔΜ το 2019. Η Μαρτίνα Μάγερλε, η οποία εκπροσώπησε τη Σλοβενία ​​το 2009 και παρείχε πολυάριθμες υποστηρικτικές φωνές για την Κροατία (2003), το Μαυροβούνιο (2008) και τη Σλοβενία ​​(2007, 2011, 2012), επέστρεψε ως τραγουδίστρια φωνητικών για το Μαυροβούνιο.Ο Sarunas Kirdeikis εκπροσώπησε τη Λιθουανία το 2010 ως μέλος της InCulto. Επέστρεψε ως χορευτής της λιθουανικής τραγουδίστριας, Βίλγια Ματατσιουναιτέ. Σε αυτό τον ημιτελικό ψήφισαν η Γαλλία, η Δανία και η Ισπανία. Σε αυτό τον ημιτελικό ψήφισαν η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία. Όπως και στον διαγωνισμό του 2013, ο νικητής ανακοινώθηκε μόλις ήταν μαθηματικά αδύνατο να προλάβει να τον φτάσει ο δεύτερος. Σε αυτή την περίπτωση, ο νικητής είχε καθοριστεί με την 34η ψήφο από τις 37, που προέρχονταν από την Ουκρανία. Τα πλήρη αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της τηλεψηφοφορίας και των αποτελεσμάτων από τα μεμονωμένα μέλη της κριτικής επιτροπής, δημοσιεύτηκαν λίγο μετά τον τελικό. Η Αλβανία, το Μαυροβούνιο, ο Άγιος Μαρίνος και η Μολδαβία χρησιμοποίησαν κριτική επιτροπή λόγω αδυναμίας παροχής αποτελεσμάτων τηλεψηφοφορίας. 12 βαθμοί Ακολουθεί μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον πρώτο ημιτελικό. Η Γεωργία και η ΠΓΔΜ χρησιμοποίησαν κριτική επιτροπή είτε λόγω τεχνικών προβλημάτων με την τηλεψηφοφορία είτε λόγω ανεπαρκούς αριθμού ψήφων κατά την περίοδο της τηλεψηφοφορίας. 12 βαθμοί Ακολουθεί μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον δεύτερο ημιτελικό. 12 βαθμοί Παρακάτω είναι μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που έδωσε κάθε χώρα σε μια άλλη στον τελικό. Εκπρόσωποι βαθμών Η σειρά με την οποία κάθε χώρα ανακοίνωσε τις ψήφους της καθορίστηκε με κλήρωση μετά τα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής από την τελική πρόβα τζενεράλε. Ένας αλγόριθμος που εφαρμόστηκε από την NRK, με βάση την ψήφο της κριτικής επιτροπής, χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερο σασπένς. Οι εκπρόσωποι εμφανίζονται δίπλα σε κάθε χώρα. Η επιλεξιμότητα για πιθανή συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision απαιτεί εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα με ενεργό μέλος της EBU που θα μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η EBU απηύθυνε πρόσκληση συμμετοχής στον διαγωνισμό σε όλα τα ενεργά μέλη. Ανδόρρα – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Ανδόρας, Ràdio i Televisió d'Andorra (RTVA), ενημέρωσε έναν ειδησεογραφικό ιστότοπο της Eurovision ότι λόγω οικονομικών λόγων και περιορισμών του προϋπολογισμού, η Ανδόρα δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2014. Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Παρά το γεγονός ότι ο Βοσνιακός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός Εθνική Ραδιοτηλεόραση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (BHRT) δήλωσε αρχικά την πρόθεσή του να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, στις 18 Δεκεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε ότι δεν θα λάβουν μέρος λόγω έλλειψης χορηγίας. Βουλγαρία – Παρά τις αρχικές ενδείξεις ότι ο βουλγαρικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση (BNT) είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 2014, στις 22 Νοεμβρίου 2013, η BNT ανακοίνωσε τη μη συμμετοχή της στον διαγωνισμό, επικαλούμενη ακριβό κόστος συμμετοχής και περιορισμένα κεφάλαια λόγω περικοπών στον προϋπολογισμό ως λόγους αυτής της απόφασης. Κροατία – Ο Κροατικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός, Κροατική Ραδιοτηλεόραση (HRT), ανακοίνωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 ότι δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό του 2014, επικαλούμενος την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση, καθώς και μια σειρά από κακά αποτελέσματα μεταξύ 2010 και 2013 που επηρέασαν την απόφασή τους να κάνουν διάλειμμα ενός έτους. Η τελευταία φορά που η Κροατία προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό πριν από το 2016 ήταν το 2009. Κύπρος – Στις 3 Οκτωβρίου 2013, ο κυπριακός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2014, αναφέροντας την κοινή γνώμη σχετικά με την κυπριακή οικονομική κρίση 2012–13 και τους οικονομικούς περιορισμούς ως παράγοντες που επηρέασαν αυτή την απόφαση. Λουξεμβούργο – Ο διευθύνων σύμβουλος του RTL Télé Lëtzebuerg, Alain Berwick, δήλωσε ότι το Λουξεμβούργο δεν θα επιστρέψει στον διαγωνισμό, αναφέροντας την πιθανή οικονομική επιβάρυνση της φιλοξενίας του διαγωνισμού και την έλλειψη δημόσιου ενδιαφέροντος ως λόγους για αυτήν την απόφαση. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας επιβεβαίωσε περαιτέρω στις 24 Ιουλίου 2013 ότι το Λουξεμβούργο δεν θα συμμετείχε στον διαγωνισμό του 2014. Μαρόκο – Στις 11 Σεπτεμβρίου 2013, ο μαροκινός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (SNRT) ενημέρωσε και επιβεβαίωσε σε έναν ειδησεογραφικό ιστότοπο της Eurovision ότι δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να επιστρέψει στο εγγύς μέλλον, αλλά επί του παρόντος δεν σχεδιάζει να κάνουν την επιστροφή τους στο διαγωνισμό του 2014. Μονακό – Ο Μονεγασκικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Télé Monte Carlo (TMC) ενημέρωσε έναν ιστότοπο ειδήσεων της Eurovision ότι το Μονακό δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2014. Σερβία – Στις 22 Νοεμβρίου 2013, ο σερβικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας (RTS) ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετείχε στον διαγωνισμό του 2014 λόγω οικονομικών δυσκολιών και έλλειψης διαθέσιμης χορηγίας για μια πιθανή σερβική συμμετοχή. Σλοβακία – Ο σλοβακικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ραδιοτηλεόραση της Σλοβακίας (RTVS) ανακοίνωσε μέσω της επίσημης ροής του Twitter την 1η Σεπτεμβρίου 2013 ότι η Σλοβακία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2014. Η μη συμμετοχή επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις 9 Σεπτεμβρίου 2013. Τουρκία – Στις 14 Σεπτεμβρίου 2013, ο γενικός διευθυντής της Τουρκικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (TRT), İbrahim Şahin, δήλωσε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για επιστροφή στον διαγωνισμό υπό τις τρέχουσες συνθήκες. Η δυσαρέσκεια για την εισαγωγή ενός μικτού συστήματος ψηφοφορίας με κριτική επιτροπή/τηλεψηφοφορία και η τρέχουσα κατάσταση των "Μεγάλων Πέντε" αναφέρθηκαν για άλλη μια φορά ως λόγοι αυτής της απόφασης. Η μη συμμετοχή επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις 7 Νοεμβρίου 2013. Τσεχία – Ο τσεχικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός Česká televize (ČT) επιβεβαίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2013 ότι δεν θα επέστρεφε στον διαγωνισμό το 2014, αναφέροντας ως λόγο τα χαμηλά ποσοστά τηλεθέασης και τα κακά αποτελέσματα. Κόσοβο – Ενώ η Ραδιοτηλεόραση του Κοσσυφοπεδίου (RTK) δεν εξέφρασε καμία πρόθεση σχετικά με τον διαγωνισμό του 2014, ο υφυπουργός Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου Petrit Selimi είπε στο σουηδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Korrespondenterna ότι πίστευε ότι το Κοσσυφοπέδιο, του οποίου το καθεστώς αμφισβητείται, θα λάβει EBU συμμετοχή και αποδοχή στη Eurovision εγκαίρως για την έκδοση του 2014. Ωστόσο, το Κοσσυφοπέδιο δεν έχει αναγνωριστεί ως ανεξάρτητη χώρα από τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση για την πλήρη ένταξη στην EBU. Λίχτενσταϊν – Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας 1 Fürstentum Liechtenstein Television (1FLTV) είχε αρχικά την πρόθεση να συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2013, ενώ εκκρεμούσαν επιδοτήσεις από την κυβέρνηση του Λιχτενστάιν προκειμένου να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τέτοιες οικονομικές προσφορές δεν χορηγήθηκαν ποτέ. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας εκείνη την εποχή είχε δηλώσει ότι θα προσπαθούσαν ξανά με στόχο να κάνουν το ντεμπούτο τους το 2014. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2013, το 1FLTV ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι παρόν σε κανέναν προβλέψιμο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision έως ότου χορηγηθεί τέτοια οικονομική υποστήριξη από την κυβέρνηση του Λιχτενστάιν. Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στην Κοπεγχάγη ή σχολίασαν από τη χώρα τους, προκειμένου να προσθέσουν πληροφορίες στους συμμετέχοντες και, εάν χρειαστεί, να παράσχουν πληροφορίες ψηφοφορίας. Αναφέρθηκε από την EBU ότι ο διαγωνισμός του 2014 προβλήθηκε από ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό με ρεκόρ 195 εκατομμυρίων θεατών. Την εβδομάδα του διαγωνισμού, ο αρμένιος διαγωνιζόμενος Αράμ MP3 σχολίασε την εικόνα της Κοντσίτα Βουρστ λέγοντας ότι ο τρόπος ζωής της ήταν "μη φυσικός" και ότι έπρεπε να αποφασίσει να είναι γυναίκα ή άνδρας. Η δήλωση προκάλεσε διαμάχη, μετά από την οποία ο Αράμ MP3 εξέφρασε συγγνώμη και πρόσθεσε ότι αυτό που είπε ότι σήμαινε ότι ήταν ένα αστείο. Η Βουρστ δέχτηκε τη συγνώμη λέγοντας: "Πρέπει να πω ότι αν είναι αστείο δεν είναι αστείο ... αλλά μου ζήτησε συγγνώμη και αυτό είναι εντάξει από μέρους μου." Οι ψήφοι της κριτικής επιτροπής της Γεωργίας στον Μεγάλο Τελικό κρίθηκαν όλες άκυρες, καθώς όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής είχαν ψηφίσει ακριβώς το ίδιο από 3 έως 12 βαθμούς. Σύμφωνα με την EBU, αυτό αποτελεί στατιστική αδυναμία. Ως εκ τούτου, μόνο το αποτέλεσμα τηλεψηφοφορίας της Γεωργίας χρησιμοποιήθηκε για τη διανομή των γεωργιανών πόντων στον Μεγάλο Τελικό. Ο Λιθουανός εκπρόσωπος Ignas Krupavičius, λίγο πριν ανακοινώσει ότι δέκα βαθμοί της ψήφου της χώρας του είχαν εκχωρηθεί στην Κοντσίτα Βουρστ, αναφέρθηκε στη γενειάδα του Wurst ης Βουρστ λέγοντας "Τώρα είναι ώρα για ξύρισμα", στη συνέχεια έβγαλε ένα ξυράφι και προσποιήθηκε ότι ξύρισε το πρόσωπό του, πριν γελάσει με το αστείο. Ο παρουσιαστής Νικολάι Κόπελ απάντησε "Ώρα για ξύρισμα; Νομίζω πως όχι.", επειδή η επόμενη χώρα που θα ανακοίνωνε τις ψήφους της ήταν η Αυστρία. Ο Βρετανός σχολιαστής Γκράχαμ Νόρτον εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή του για το αστείο και υποστήριξε την απάντηση του Κόπελ. Οι Αδελφές Τολματσέβυ της Ρωσίας αποδοκιμάστηκαν από το κοινό, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού και όταν ανακοινώθηκε ότι προκρίθηκαν στον τελικό. Η συμμετοχή της Ρωσίας αποδοκιμάστηκε επίσης κατά τη διάρκεια του τελικού, αλλά και όταν η Ρωσίδα εκπρόσωπος έδωσε τις τρεις πρώτες ψήφους της χώρας. Η αποδοκιμασία ακούστηκε επίσης όταν χώρες έδωσαν βαθμούς στη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων γειτονικών χωρών όπως το Αζερμπαϊτζάν και η Λευκορωσία.Ο Fraser Nelson, συντάκτης του περιοδικού The Spectator, έγραψε: "Δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που άκουσα ένα κοινό της Eurovision να αποδοκιμάζει κανέναν· κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ το 2003, κανείς δεν αποδοκίμασε τη Βρετανία. [...] Υπάρχει διαφορά μεταξύ της ρωσικής κυβέρνησης και του ρωσικού λαού, και τα κορίτσια ήταν εκεί για να εκπροσωπήσουν τον τελευταίο. Δεν τους άξιζε η παρρησία. Και οι Δανοί έκαναν λάθος που έκαναν την αποδοκιμασία τόσο αισθητή". Αφού η Κοντσίτα Βουρστ κέρδισε και εκτέλεσε ξανά το τραγούδι, και λίγο πριν το τέλος της τηλεοπτικής εκπομπής, πατήστε φωτογράφοι γεμάτοι γύρω από το Wurst για φωτογραφίες. Κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης, ο Εσθονός ακτιβιστής "Free Anakata" Meelis Kaldalu κατάφερε να παραβιάσει την ασφάλεια και να προσεγγίσει την Wurst δίνοντας τα λουλούδια της και τη σημαία της Δανίας. Αποδέχτηκε τα λουλούδια και ο Καλδάλου γονάτισε μπροστά της. αυτό που είπε δεν μπορούσε να ακουστεί. Καθώς το προσωπικό ασφαλείας διαπίστωσε ότι η Kaldalu δεν έπρεπε να είναι εκεί, άρχισαν να τον απομακρύνουν, και ο Kaldalu παρήγαγε ένα κομμάτι χαρτί, το οποίο είχε κρυώσει κάτω από το πουκάμισό του, διαβάζοντας "#free anakata". Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε. Ιδρύθηκαν από τον Christer Björkman (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992, ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Richard Herrey (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984). Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Μαρσέλ Μπεζανσόν και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Το OGAE είναι μία ετήσια παράδοση, που δημιουργήθηκε το 1984, η οποία επιτρέπει στα μέλη-κλαμπ (γύρω στα 30) να ψηφίζουν κάθε χρόνο για το αγαπημένο τους τραγούδι. Μετά από όλες τις ψηφοφορίες, η καταχώριση στην κορυφή της ψηφοφορίας του 2014 ήταν το "Undo" που ερμήνευσε η Σάνα Νίλσεν. Tα πέντε κορυφαία αποτελέσματα φαίνονται παρακάτω. Το χιουμοριστικό βραβείο για το χειρότερο ντύσιμο κέρδισε η συμμετοχή της Λιθουανίας με τη Βιλίγια. Τα Βραβεία Ondas είναι μια τελετή βράβευσης που διοργανώνεται από το Radio Barcelona, θυγατρική της Cadena SER, από το 1954. Απονέμονται ως αναγνώριση επαγγελματιών στους τομείς της ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης, του κινηματογράφου και της μουσικής βιομηχανίας. Οι αποδέκτες του 61ου βραβείου Ondas ανακοινώθηκαν στις 6 Νοεμβρίου 2014, όπου ο δανικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας DR και η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση έλαβαν το Διεθνές Τηλεοπτικό Βραβείο, για την παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2014. Το βραβείο παραδόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2014 στο Liceu της Βαρκελώνης. To Eurovision Song Contest: Copenhagen 2014 είναι το επίσημο άλμπουμ συλλογής του διαγωνισμού, που συγκεντρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και κυκλοφόρησε από την Universal Music Group στις 14 Απριλίου 2014. Το άλμπουμ περιλαμβάνει και τις 37 συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένων των ημι-φιναλίστ που δεν κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό. Περιλάμβανε επίσης ως μπόνους κομμάτι, το επίσημο θέμα #JoinUs, το "Rainmaker", που ερμηνεύτηκε από τη νικήτρια του διαγωνισμού του 2013, Εμελί ντε Φόρεστ. Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2014 Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)