IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αρνούλφος Α΄ της Βαυαρίας

Ο Αρνούλφος o Κακός, γερμ. Arnulf der Schlimme / der Böse (907 - 14 Ιουλίου 937) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας (907-937).

 Ήταν γιος του Λεοπόλδου μαργράβου της Βαυαρίας και της Κουνιγούνδης των Αχαλολφινιδών, κόρης του Μπέρτολντ Α΄ παλατινού κόμη της Σουαβίας. Παντρεύτηκε, όπως πίστευαν οι ιστορικοί, την Ιουδήθ των Ουνρουοχιδών, κόρη του Εβεράρδος μαργράβου του Φρίουλι, αλλά αυτή απεβ. π. 881, ενώ αρκετά παιδιά του Αρνούφου γεννήθηκαν το διάστημα 912-930. Επιπλέον ο Αρνούλφος θα πρέπει να ήταν παιδί όταν νυμφεύτηκε, και αυτή μεγάλη. Είναι πιο πιθανό να νυμφεύτηκε την Ιουδήθ του Ζύλιχγκαου (γενν. π. 888), κόρη του Εβεράρδος κόμη του Ζύλιχγκαου (εγγονού του Εβεράρδος του Φρίουλι) και της Γκίζελα της Βερόνα. Είχαν τέκνα: Έμπερχαρντ/Εβεράρδος άκμασε 937-940, δούκας της Βαυαρίας. Αρνούλφος π.912-954, παλατινός κόμης της Βαυαρίας. Χέρμαν απεβ. 954. Λουδοβίκος π. 930-μετά το 974. Ιουδήθ 925-985, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Οθωνιδών δούκα της Βαυαρίας. Σβάνιλα. Μπέρτολντ Α΄ μαργράβος του Νόρντγκαου. Λούιτπολντ Α΄ μάργραβος του Όστμαρκ (ίσως ταυτίζεται με τον Λεοπόλδο Α΄ των Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας). Ιουδήθ. Bernhardt, John W. (1996). Itinerant Kingship and Royal Monasteries in Early Medieval Germany, C.936-1075. Cambridge University Press. Herbermann, Charles, ed. (1913). "article name needed". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.
Τμήμα Γεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών

Το Τμήμα Γεωλογίας είναι ένα από τα τμήματα της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών. Ιδρύθηκε το 1977 και δέχθηκε τους πρώτους φοιτητές του το 1978.

 Ιδρύθηκε το 1977 στην τότε Φυσικομαθηματική Σχολή (Σχολή Θετικών Επιστημών) του Πανεπιστημίου Πατρών. Στην αρχική δομή του είχε 10 διδάσκοντες και 4 μέλη διοικητικού και τεχνικού προσωπικού, συμπεριλαμβανομένου και του ακαδημαϊκού Αθανάσιου Πανάγου (τότε Πρύτανη του Πανεπιστημίου). Το ακαδημαϊκό έτος 1978-1979 δέχθηκε τους πρώτους 65 φοιτητές του. Η πρώτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης έγινε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1982 με την εφαρμογή του νόμου 1268/82. Σε αυτή την συνεδρίαση εξελέγη ο πρώτος πρόεδρος του τμήματος Γεώργιος Μαχαίρας. Στις 6 Μαρτίου του 1996 ανακηρύχθηκε από το τμήμα ο Μανώλης Γλέζος Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πατρών για την προσφορά του στις Γεωεπιστήµες και στην Προστασία του Περιβάλλοντος.Από το ακαδημαϊκό έτος 1998-99 το Τμήμα στεγάζεται στο δικό του κτήριο. Εκεί έχουν εγκατασταθεί επίσης το υπολογιστικό κέντρο και η βιβλιοθήκη του Τμήματος. Ενώ το εργαστήριο σεισμολογίας παραμένει στις παλιές του εγκαταστάσεις. Στο Tμήμα υπηρετούν σήμερα 19 μέλη Δ.Ε.Π. πλήρους απασχόλησης, 7 μέλη Ε.ΔΙ.Π., 1 μέλος ΕΤΕΠ, 1 μόνιμος Διοικητικός υπάλληλος και 5 άτομα ΙΔΑΧ. Πρόεδρος του Τμήματος για την περίοδο 2017-2019 είναι ο καθηγητής Αβραάμ Ζεληλίδης. Γεώργιος Καλλέργης Χρήστος Καταγάς Νικόλαος Κοντόπουλος Κωνσταντίνα Κοτοπούλη Γεώργιος Κούκης Παναγιώτα Τσώλη - Καταγά Γεώργιος Φερεντίνος Το Τμήμα Γεωλογίας αποτελείται από τρεις Τομείς: Εργαστήριο Έρευνας Ορυκτών και Πετρωμάτων Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Γεωχημείας Εργαστήριο Κοιτασματολογίας Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Ορυκτολογίας Εργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας & Φυσικής Ωκεανογραφίας Εργαστήριο Παλαιοντολογίας – Στρωματογραφίας Εργαστήριο Γεωλογικών Χαρτογραφήσεων & Φωτογεωλογίας Εργαστήριο Ιζηματολογίας Εργαστήριο Τεκτονικής Γεωλογίας Εργαστήριο Υδρογεωλογίας Εργαστήριο Τεχνικής Γεωλογίας Εργαστήριο Γεωφυσικής Εργαστήριο Σεισμολογίας Εργαστήριο Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και Τηλεπισκόπησης Το τμήμα προσφέρει στους σπουδαστές του τετραετή κύκλο σπουδών. Οργανωτικά διαθέτει 3 Τομείς: Τομέας Ορυκτών Πρώτων Υλών Τομέας Γενικής, Θαλάσσιας Γεωλογίας & Γεωδυναμικής Τομέας Εφαρμοσμένης Γεωλογίας & Γεωφυσικής Π.Μ.Σ. «Γεωεπιστήμες και Περιβάλλον» Εφαρμοσμένη Περιβαλλοντική Γεωλογία και Γεωφυσική. Επεξεργασία και ανάλυση δεδομένων στις Γεωεπιστήμες. Ορυκτές Ύλες - Περιβάλλον. Δ.Π.Μ.Σ. «Ωκεανογραφία: Εξερεύνηση, αποτύπωση και διαχείριση θαλάσσιου περιβάλλοντος» Δ.Π.Μ.Σ. «Περιβαλλοντικές Επιστήμες» Δι-ιδρυματικό Π.Μ.Σ. «Παλαιοντολογία Γεωβιολογία» Ιστοσελίδα Πανεπιστημίου Πατρών Αρχειοθετήθηκε 2019-11-19 στο Wayback Machine. Ιστοσελίδα Τμήματος Γεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών
La Sagrada Familia

La Sagrada Familia ονομάζεται το πέμπτο άλμπουμ των Goin' Through που κυκλοφόρησε το 2004 από τις δισκογραφικές εταιρίες Universal Music Greece, Def Jam Recordings, και το Family The Label του Νίκου Βουρλιώτη. Ο δίσκος αποτελείται από 20 τραγούδια, από τα οποία, 4 πήραν την μορφή video clip. Πιο συγκεκριμένα, το Πόσο Μα..κας Είσαι, το Γυναίκες, το 12 Παρά και το Αυτή Τη Ζωή. Ο δίσκος έγινε χρυσός το 2006 και είναι ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που έγινε χρυσός.

 Στον δίσκο συμμετέχει ο TNS στα τραγούδια 12 Παρά, Γυναίκες, Ο Δρόμος Που Ζω, Γλώσσα Μεγάλη και Δεν Υπάρχουν Λέξεις, ο Ominus στα τραγούδια Ένοχος και Δυνάμωσε Το, ο Ισορροπιστής των Νέβμα στα τραγούδια Ζήσε και Πόσο Μα..κας, ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα στο τραγούδι Γυναίκες, οι Νέβμα στο τραγούδι Γελάω Με Σένα, ο Τάκι Τσαν, τότε γνωστός ως Παιδί Θαύμα, και ο DJ The Boy στο τραγούδι Γλώσσα Μεγάλη, η Κατερίνα Μουτσάτσου στο τραγούδι Λίγο Ακόμα και ο G.U.R.U. των Gang Starr στο Αυτή Τη Ζωή. Η μουσική παραγωγή του δίσκου έγινε από τον DJ S, τους Goin' Through, τον DJ Rico των Νέβμα και τον DJ Alx. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Prisma Studio, στο Horizon Studio και στα Unique Studios. Υπεύθυνος παραγωγής ήταν ο Μιχάλης Παπαθανασίου, ο οποίος έκανε και την μίξη. Υπεύθυνος φωτογραφίας ήταν ο Γιάννης Οικονομόπουλος και το artwork επιμελήθηκε ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα. Λίγο καιρό αργότερα, κυκλοφόρησε η Golden Edition του δίσκου. 01. Intro (Εισαγωγή) 02. 12 παρά (featuring TNS) 03. Αυτή τη ζωή (featuring Guru) 04. Πόσο μα..κας είσαι (featuring Ισορροπιστής) 05. Γυναίκες (featuring TNS & Αλέξης Δέλτα) 06. Λίγο Ακόμα (featuring Κατερίνα Μουτσάτσου) 07. Ο δρόμος που ζω (featuring TNS) 08. Γελάω με σένα (featuring Νέβμα) 09. Λόγια πολλά 10. Αυτή τη ζωή (Jazz Mix) 11. Το δάκρυ 12. Ένοχος (featuring Ominus) 13. Ζήσε (featuring Ισορροπιστής) 14. Αθήνα 15. Γλώσσα Μεγάλη (featuring Παιδί Θαύμα, TNS & DJ The Boy) 16. Δυνάμωσε το (featuring Ominus) 17. Δεν υπάρχουν λέξεις (featuring TNS) 18. Βήματα 19. Πόσο μα..κας είσαι (Clean Version) 20. Highlights La Sagrada Familia στο Discogs
Τζέρεμι Λιν

Ο Τζέρεμι Λιν ( γεννημένος στις 28 Αυγούστου το 1988) είναι Αμερικανός επαγγελματίας μπασκετμπολίστας που αγωνίζεται στους Τορόντο Ράπτορς στο ΝΒΑ. Ο Λιν είναι ο πρώτος μπασκετμπολίστας με καταγωγή από Κίνα και Ταϊβάν που παίζει στο NBA και ένας από τους λίγους που παίζει στο πρωτάθλημα γενικά. Είναι από τους λίγους αθλητές που έχουν δηλώσει ότι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό.

 Ο Τζέρεμι έστειλε ένα βίντεο με τις καλύτερες στιγμές του στα πανεπιστήμια της Καλιφόρνια και του Στάνφορντ. Το Χάρβαρντ και το Μπράουν ήταν τα μόνα πανεπιστήμια που του εγγυήθηκαν θέση στο ρόστερ των ομάδων τους. Τον Ιούλιο του 2005, ο βοηθός προπονητή στο Χάρβαρντ ανέφερε ότι το ύψος του Λιν (1,93μ.) ήταν κατάλληλο για να χωρέσει στην ομάδα ο παίχτης. Την πρώτη του χρονιά είχε 4,2 πόντους ανά αγώνα πράγμα που δυσαρέστησε τον βοηθό προπονητή του Χάρβαρντ Μπιλ Χόνεν να πει στο προπονητή ότι θα είναι παίχτης χαμηλού επιπέδου στον πρώτο προπονητή Πίτερ Ντίμπενμπροκ. Στους επόμενους αγώνες αντιλήφθηκαν ότι ο Λιν έπαιζε αποδοτικότερα σε πιο ανταγωνιστικούς αγώνες και η παρουσία του ήταν δεδομένη. Με τέτοιες εμφανίσεις οι άνθρωποι της ομάδας φοβήθηκαν ότι το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ θα του έδινε υποτροφία πράγμα που δεν συνέβη και έτσι συνέχισε την κολλεγιακή του πορεία στο Χάρβαρντ . Στις 21 Ιουλίου το 2010 υπέγραψε δύο χρόνια συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς έναντι 500.000 δολαρίων γα τον πρώτο χρόνο εγγυημένα και τον δεύτερο θα ήταν επιλογή της ομάδας να τον κρατήσει ή όχι. Στον πρώτο του αγώνα με τους Γκόλντεν Στέιτ συνέβαλε πολύ στην ανάκαμψη της ομάδας έναντι των πρωταθλητών Λος Άντζελες Λέικερς και πήρε τα συγχαρητήρια του Ντέρεκ Φίσερ, πόιντ γκαρντ των Λέικερς. Το 2011 μετά το λοκ άουτ και με την εμφάνιση πρωτοκλασάτων παιχτών στην θέση του Λιν όπως Στέφεν Κάρι, Μόντα Έλις, στις 9 Δεκεμβρίου αποχώρησε από την ομάδα. Στη συνέχεια, στις 27 Δεκεμβρίου 2010 υπέγραψε στους Νιου Γιορκ Νικς. Στις 4 Φεβρυαρίου ο κόουτς Μάικ Ντι Άνονι πάνω στην απογοήτευση του για την τρίτη συνεχόμενη του ήττα έδωσε στον Λιν την ευκαιρία. Έτσι απέναντι στους Μπρούκλιν Νετς είχε 25 πόντους, 5 ριμπάουντ και 7 ασίστ. Μέσα σε 26 παιχνίδια κατάφερε να γίνει ο αγαπημένος της εξέδρας. https://www.cbssports.com/nba/players/playerpage/1758395/jeremy-lin
Σουλεϊμάν Β΄

Ο Σουλεϊμάν Β΄ (II. Süleyman, 15 Απριλίου 1642 - 22 Ιουνίου 1695) ήταν Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τους χρόνους 1687-1691. Ήταν γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάν.

 Ήταν νεότερος αδερφός του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην απομόνωση στο Παλάτι Τοπ Καπί, σε ένα είδος φυλακής που είχε δημιουργηθεί για τους συγγενείς εξ αίματος του Σουλτάνου, προκειμένου να σιγουρευθεί ότι κανείς τους δε θα επαναστατήσει για να καταλάβει το Θρόνο. Όταν ο αδελφός του εκθρονίστηκε το 1687, μια αντιπροσωπία εμφανίστηκε μπροστά του για να του ανακοινώσει ότι επρόκειτο να στεφτεί Σουλτάνος, αλλά ο ίδιος πίστεψε ότι επρόκειτο να τον θανατώσουν. Χρειάστηκε αρκετή πειθώ για να τον καταφέρουν να βγει από το Παλάτι και να παραστεί στην τελετή της ενθρόνισης και της παράδοσης του Χαλιφάτου. Ο Σουλεϊμάν Β΄ ήταν εξαιρετικά αδύναμος να ελέγξει τις εξελίξεις ο ίδιος, έκανε όμως μια σοφή επιλογή, τοποθετώντας στη θέση του Μεγάλου Βεζίρη τον Ahmed Faizil Köprülü. Υπό την ηγεσία του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατόρθωσε να συγκρατήσει την προέλαση της Αυστρίας στη Σερβία και κατέπνιξε εξέγερση στη Βουλγαρία. Ο Köprülü σκοτώθηκε στη μάχη του Szlankamen, κατά τη διάρκεια εκστρατείας για την ανακατάληψη της ανατολικής Ουγγαρίας το 1690. Σύζυγοι Χατιτζέ Καντινεφέντι Μπεχζάντ Καντινεφέντι Ιβάζ Καντινεφέντι Σιουλιούν Καντινεφέντι Σεχσουβάρ Καντινεφέντι Ζεϊνέπ Καντινεφέντι Ο Σουλεϊμάν Β΄ πέθανε το 1695 στο παλάτι της Αδριανούπολης. Δεν είχε παιδιά.
Κρηστώνα

Η Κρηστώνα (αρχ. Κρηστών) ήταν αρχαιότατη Θρακική ή Πελασγική πόλη της Μακεδονίας κατά τον Ηρόδοτο (Α 57) πρωτεύουσα της Κρηστωνίας. Μάλλον πρέπει να εξαφανίστηκε πολύ νωρίς διότι δεν αναφέρεται από μεταγενέστερους ιστορικούς. Ο Μ. Δήμιτσας προσδιορίζει τη θέση της νότια της Ξυλουπόλεως επί του Σαρί-ντερε παραπόταμου του Λαχανά όπου σώζονται ερείπια αρχαίας πόλης.

 [1.57.1] Ποια γλώσσα μιλούσαν οι Πελασγοί δεν ξέρω να πω με βεβαιότητα. Αν όμως πρέπει να πω τη γνώμη μου βασισμένος στους Πελασγούς, που και τώρα ακόμη κατοικούν πάνω από τους Τυρρηνούς στην πόλη Κρηστώνα και που κάποτε ήταν γείτονες αυτών που τώρα ονομάζονται Δωριείς (αφού τότε οι Πελασγοί κατοικούσαν τη χώρα που τώρα τη λεν Θεσσαλιώτιδα)·
Ντμίτρο Ντέντκο

Ο Ντμίτρο Ντέντκο, ουκραν. Дмитро Дедько (απεβ. 1349) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν κύριος της Γαλικίας-Βολινίας (1340-49) και ο αρχηγέτης του Οίκου των Οστρόζκι.

 Ήταν γιος του Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας και της Βαρβάρας. Ετεροθαλείς αδελφοί του ήταν οι Αντρέι Β΄ και Λέων Β΄ βασιλείς από κοινού της Γαλικίας και η Μαρία. Έγραψε την ιστορία της Ρουθηνίας και σε αυτόν αναφέρονται πολλοί μεταγενέστεροι ιστορικοί της Ουκρανίας. Σώζεται επιστολή του προς τους κατοίκους τού Τόρουν της Πολωνίας, που τους καλεί να αναβιώσουν τις οικονομικές σχέσεις τους με τη Γαλικία. Μερικοί ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν γηγενής βογιάρος της Γαλικίας, άλλοι ότι ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ των Ρουρικιδών, Ρώσων (Ρουθηνών) κυβερνητών της χώρας. Ο Ουκρανός συγγραφέας Βολοντιμίρ Μπιλίνσκι εκτιμά, ότι δεν ανέλαβε τη διακυβέρνηση το 1340, αλλά το 1323, όταν απεβίωσαν οι δύο αδελφοί του, που βασίλευαν από κοινού. Πιστεύει ότι η δυαρχία τους συνεχίστηκε με τον Ντμίτρο και τον Μπολέσλαβ των Πιαστ, γιο της Μαρίας, που κυβέρνησε με το όνομα Γιούρι Β΄ το διάστημα 1323-40. Το 1340-92 οι Πολωνοί και οι Λιθουανοί επιτέθηκαν στη Γαλικία και ο Ντμίτρο κατάφερε να αμυνθεί με επιτυχία, με τη συνδρομή του Λιουμπάρτας, συζύγου της Ευφημίας, κόρης τού Αντρέι Β΄. Όταν απεβίωσε, ο Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας, με τη συγκατάθεση τού Τζανιμπέγκ χαν της Χρυσής Ορδής, κατέλαβε τη Γαλικία το 1349 και υποσχέθηκε εισφορές στους Τατάρους. Ο Ουκρανός συγγραφέας Βολοντιμίρ Μπιλίνσκι θεωρεί ότι γιος τού Ντμίτρο ήταν ο: Ντανίλο απεβ. μετά το 1366, πρίγκιπας τού Όστρο. Είναι ο ιδρυτής του Οίκου των Οστρόζκι. Presnyakov, A. Lithuanian-Russian State in 13th-16th centuries. ISBN 9789852002240
Ηλεκτρονική

Η ηλεκτρονική είναι ένας κλάδος της επιστήμης της φυσικής, όσον αφορά τη θεωρητική μελέτη, που ασχολείται με τη σχεδίαση και κατασκευή πρακτικών κυκλωμάτων και συσκευών που λειτουργούν με τον έλεγχο ροής ηλεκτρονίων και άλλων φορέων ηλεκτρικής αγωγιμότητας, χρησιμοποιώντας ενεργά εξαρτήματα όπως οι ηλεκτρονικές λυχνίες και οι ημιαγωγοί (τρανζίστορ, δίοδοι, ολοκληρωμένα κυκλώματα, κτλ), υποστηριζόμενα και από παθητικά εξαρτήματα. Το κύριο γνωστικό της αντικείμενο είναι της επιστήμης ηλεκτρονικού μηχανικού, όσον αφορά την πρακτική εφαρμογή για την επίλυση τεχνολογικών προβλημάτων. Οι κύριες χρήσεις των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων είναι ο έλεγχος συστημάτων, η επεξεργασία και διανομή πληροφοριών, η δημιουργία και ο έλεγχος ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και παλμών και η μετατροπή και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας. Όλες αυτές οι χρήσεις περιέχουν την δημιουργία και ανίχνευση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων και ηλεκτρικού ρεύματος. Τα περισσότερα ηλεκτρονικά συστήματα εμπίπτουν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, συστήματα ελέγχου και αυτοματισμού και συστήματα επικοινωνιών.

 Ο ηλεκτρισμός χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια, πριν την εφαρμογή του σε ηλεκτρονικά κυκλώματα, σε εφαρμογές όπως ο τηλέγραφος και τα τηλέφωνα. Η ανακάλυψη των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων άρχισε με την εφεύρεση του ραδιοφώνου. Σήμερα οι ηλεκτρονικές κατασκευές διενεργούν μια μεγάλη ποικιλία από εργασίες και έχουν διαπεράσει όλες τις ενέργειες του ανθρώπου. Ένας απλός τρόπος να μελετήσουμε ένα ηλεκτρονικό σύστημα είναι να το χωρίσουμε στα ακόλουθα: Είσοδος - Ηλεκτρικοί ή μηχανικοί αισθητήρες (ή μορφοτροπείς), παίρνουν τα σήματα (ηλεκτρικά ή μαγνητικά κύματα, ή μετρήσεις θερμοκρασίας, πίεσης κλπ.) από τον φυσικό κόσμο και τα μετατρέπουν σε ηλεκτρικό ρεύμα. Κυκλώματα επεξεργασίας σημάτων - Αποτελούνται από ηλεκτρονικά εξαρτήματα διασυνδεδεμένα μαζί για να επεξεργάζονται, μετατρέπουν και μεταφράζουν ηλεκτρικά σήματα. Έξοδος - Μορφοποιητές που μετατρέπουν το ηλεκτρικό ρεύμα/τάση σε χρήσιμη (για τον άνθρωπο) μορφή (bits πληροφορίας, εικόνα, ήχο, κίνηση κλπ.)Για παράδειγμα μια τηλεόραση έχει σαν είσοδο το σήμα εκπομπής από την κεραία ή το σήμα από κάποιο καλωδιακό σύστημα. Διάφορα κυκλώματα επεξεργασίας σημάτων μέσα στην τηλεόραση αναπαράγουν τις πληροφορίες για την φωτεινότητα, χρώμα και ήχο από το σήμα. Η έξοδος γίνεται στην οθόνη η οποία αναπαράγει το είδωλο και ένα μεγάφωνο αναπαράγει τον ήχο από τα ηλεκτρικά σήματα. Ηλεκτρονικός μηχανικός Μικροηλεκτρονική Εφαρμοσμένη φυσική Μηχατρονική Hardware Book, ΕΜΠ (Αγγλικά)
Εσκάλντες-Ενγκορντάνι

Το Εσκάλντες-Ενγκορντάνι (καταλανική προφορά: əsˈkaɫdəz əŋɡurˈðaɲ, τοπική προφορά: asˈkaɫdez aŋɡoɾˈðaɲ) είναι μία από τις ενορίες της Ανδόρας. Η ενορία αποτελείται από τις περιοχές Λες Εσκάλντες, Ενγκορντάνι, Ελς Βιλάρς ντ'Ενγκορντάνι, Ενγκολαστέρς και Ελ Φενέρ. Το 2014 είχε πληθυσμό 13.634 κατοίκων. Οι αξιοσημείωτες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν το ετήσιο φεστιβάλ τζαζ της πόλης.

 Το ισπανικό διεθνές δημοτικό σχολείο Escuela Española de Escaldes εξυπηρετεί την κοινότητα. Πιλάρ Μπουργκές Μονσερράτ (γεννήθηκε στο Εσκάλντες το 1958), συγγραφέας σύντομων ιστοριών Αντόνι Μαρτί (γεννήθηκε το 1963 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), αρχιτέκτονας και πολιτικός που είναι ο Πρωθυπουργός της Ανδόρας από το Μάιο του 2011 Εμίλι Πέρες (γεννήθηκε το 1966 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), πρώην ποδηλάτης. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες 1992. Χαβιέρ Πέρες (γεννήθηκε το 1968 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), πρώην ποδηλάτης. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες 1992. Λουντμίλα Λακουέβα Κανούτ (γεννημένη το 1971), συγγραφέας φαντασίας και μη φαντασίας Χαβιέρ Καπντεβίλα Ρομέρο (γεννήθηκε το 1976 στο Κανίγιο), ορειβάτης του σκι από το Εσκάλντες-Ενγκορντάνι. Τζόαν Βιλάνα Ντίας (γεννήθηκε το 1977 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), ορειβάτης του σκι. Αριάντνα Τουντέλ Κουμπέρες (γεννήθηκε το 1978 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), ποδηλάτης δρόμου και ορειβάτης του σκι. Ντέιβιντ Αλμπός (γεννήθηκε το 1984 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), επαγγελματικός ποδηλάτης δρόμου Σέρχιο Μορένο (γεννήθηκε το 1987 στο Εσκάλντες-Ενγκορντάνι), ποδοσφαιριστής Μαρκ Βαλές (γεννήθηκε το 1990 στο Λες Εσκάλντες), ποδοσφαιριστής Κλαούντια Γκούρι (γεννήθηκε το 1995 στο Εσκάλντες), αθλήτρια και πρώην παίκτρια της καλαθοσφαίρισης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Escaldes-Engordany στο Wikimedia Commons
Κάρολος Άλοϋς του Λίχτενσταϊν

Ο Κάρολος-Άλοϋς, γερμ. Karl Aloys(ius) (16 Σεπτεμβρίου 1878 - 20 Ιουνίου 1955) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν Κύριος του Ιππικού του Βασιλείου ως το τέλος της Αυστρο-Ουγγαρίας και προσωρινός πρωθυπουργός του Λίχτενσταϊν.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφρέδου και της Ενριέττας, κόρης του Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Γεννήθηκε στο κάστρο Φράουενταλ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Άλοϋς ήταν διάδοχος στο πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν. Ο Κάρολος-Άλοϋς απεβίωσε στο κάστρο Φράουενταλ σε ηλικία 77 ετών και τάφηκε στην κρύπτη του καθεδρικού ναού του Βάντουτς. Νυμφεύτηκε το 1921 την Ελισάβετ του Οίκου της Βυρτεμβέργης, κόρη του Γουλιέλμου-Καρόλου δούκα του Ούραχ και είχε τέκνα: Γουλέλμος-Αλφρέδος-Ερρίκος-Κάρολος-Θεόδωρος-Όθων-Γκέρο-Μαρία-Ιωσήφ 1922-2006, νυμφεύτηκε την Έμμα φον Γκούτμαννσταλ-Μπενβενούτι (1926-1984). Μαρία-Ιωσηφίνα-Ενριέττα-Αμαλία-Φλορεστίνα-Τσίτα-Φραντσίσκα-Τερέζα-Καρόλα-Βαλερία-Ελισάβετ-Λουδοβίκη 1923-2005, άγαμη. Φραντσίσκα ντε Πάουλα-Ενριέττα-Μαρία-Αμαλία-Μεχτίλντις-Βενεδίκτη-Πέτρα ντε Αλκαντάρα 1930-2006, νυμφεύτηκε τον Ρόχους κόμη του Σπέε (1925-1981). Βόλφγκανκ-Ιωάννης Βαπτιστής-Ιωάννης Ευαγγελιστής-Ιλδεφόνσος-Φραγκίσκος ντε Πάουλα-Ιωσήφ-Μαρία γενν. 1934, νυμφεύτηκε τη Γκαμπριέλα κόμισσα Μπασσελέ ντε λα Ροζέ (γενν. 1949). Rupert Quaderer: Liechtenstein und die Bodenreform in der Tschechoslowakei nach dem Ersten Weltkrieg. In: Aleš Skřivan Sr. und Arnold Suppan: Prague Papers on the History of International Relations. Page 281.
Μάικλ Μουρ

Ο Μάικλ Φράνσις Μουρ (Michael Francis Moore, 23 Απριλίου 1954) είναι Αμερικανός παραγωγός ντοκιμαντέρ, σεναριογράφος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, ηθοποιός και αριστερός ακτιβιστής. Είναι ο παραγωγός του Fahrenheit 9/11 (2004), κριτική στην προεδρία του Τζορτζ Μπους και του War on Terror, νικητή του Χρυσού Φοίνικα. Η ταινία του Bowling for Columbine (2002), που εξετάζει τα αίτια της σφαγής του Columbine High School κέρδισε το Βραβείο Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Τόσο το Fahrenheit 9/11 όσο και το Sicko (2007), που εξετάζει το ζήτημα της υγειονομικής περίθαλψης στις ΗΠΑ, Είναι ανάμεσα στα 10 καλύτερα του κόσμου. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ανέβασε την πρώτη ελεύθερη ταινία στο διαδίκτυο, το Slacker Uprising, στο οποίο παρουσίαζε την προσωπική του αναζήτηση στην προσπάθειά του να ενθαρρύνει περισσότερους Αμερικανούς να ψηφίζουν στις προεδρικές εκλογές. Επίσης έγραψε και πρωταγωνίστησε στην σατιρική τηλεοπτική σειρά TV Nation και τη σατιρική εκπομπή The Awful Truth. Το κινηματογραφικό και συγγραφικό έργο του Μουρ ασκεί κριτική σε ζητήματα όπως η παγκοσμιοποίηση, οι μεγάλες εταιρείες, η οπλοκατοχή, οι Αμερικανοί πρόεδροι Μπιλ Κλίντον και Τζορτζ Μπους νεότερος, ο πόλεμος στο Ιράκ, η υγειονομική περίθαλψη στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο καπιταλισμός. Το 2005 το περιοδικό Time τον κατονόμασε ως έναν από τους 100 σημαντικότερους ανθρώπους στον κόσμο.

 Moore, Michael (1996). Downsize This! Random Threats from an Unarmed American. New York: HarperPerennial. ISBN 0-06-097733-7. Moore, Michael· Glynn, Kathleen (1998). Adventures in a TV Nation. New York: HarperPerennial. ISBN 0-06-098809-6. Moore, Michael (2002). Stupid White Men ...and Other Sorry Excuses for the State of the Nation!. New York: Regan Books. ISBN 0-06-039245-2. Moore, Michael (2003). Dude, Where's My Country?. New York: Warner Books. ISBN 0-446-53223-1. Moore, Michael (2004). Will They Ever Trust Us Again?. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-7152-1. Moore, Michael (2004). The Official Fahrenheit 9/11 Reader. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-7292-7. Moore, Michael (2008). Mike's Election Guide 2008. New York: Grand Central Publishing. ISBN 0-446-54627-5. Moore, Michael (2011). Here Comes Trouble: Stories from My Life. New York: Grand Central Publishing. ISBN 0-446-53224-X. ΝτοκιμαντέρRoger & Me (1989) Pets or Meat: The Return to Flint (1992) The Big One (1997) And Justice for All (1998) Bowling for Columbine (2002) Fahrenheit 9/11 (2004) Sicko (2007) Captain Mike Across America (2007) Slacker Uprising (2008 - a re-edited version of Captain Mike Across America) Capitalism: A Love Story (2009) Where to Invade Next (2015)Αφηγηματικές ταινίεςCanadian Bacon (1995)Ως ηθοποιόςEDtv (1999) (cameo as himself) Lucky Numbers (2000) (as actor) The Party's Over (2001) (Documentary interview) The Corporation (2003) (Documentary interview) The Simpsons ep. The President Wore Pearls (2003) (Guest star) TV Nation (1994) The Awful Truth (1999) Michael Moore Live (1999) Επίσημος ιστότοπος Μάικλ Μουρ στην IMDb
Γεφυρούδι Σερρών

Το Γεφυρούδι είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Σκοτούσσης του δήμου Ηρακλείας στον Νομό Σερρών. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας του Στρυμόνα, 18 χλμ βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών.

 Ανήκει στον Δήμο Ηράκλειας και απέχει 8 χλμ. νοτιοδυτικά από αυτόν. Ανατολικά συνορεύει με τον Δήμο Σιντικής. Δυτικά του χωριού, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου ρέουν η Μπέλιτσα ή Ασπροπόταμος και ο ποταμός Στρυμόνας (10km). Πολλοί κάτοικοι του χωριού μετανάστευσαν στη Γερμανία, την Αυστραλία, την Αμερική, τη Βραζιλία, τη Σουηδία, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Κω και τη Ρόδο, χωρίς όμως να ξεχνούν τον τόπο καταγωγής τους. Οι μόνιμοι κάτοικοι του Γεφυρουδίου ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Οι βασικές καλλιέργειες των γεωργών είναι το σιτάρι, το καλαμπόκι, τα τεύτλα, και κυρίως το βαμβάκι. Ένα μέρος επίσης των κατοίκων ασχολούνται με τις ιδιωτικές τους επιχειρήσεις. Μάλιστα μερικές από αυτές απασχολούν και εργατικό δυναμικό από το χωριό (κυρίως γυναίκες). 1979-82 Ιωάννης Ταουσάνης 1983-86 Μιλτιάδης Αλταντζής 1987-94 Γεώργιος Κουτσάκης 1995-98 Γεώργιος ΜυγδάληςΠηγή: ΕΕΤΑΑΑ, Αποτελέσματα εκλογών. Γεννήθηκαν στο ΓεφυρούδιΓιώργος Κουτσάκης, Έλληνας πολιτικός, πρώην Κοινοτάρχης Γεφυρουδίου και νυν Δήμαρχος Ηρακλείας Πασχάλης Μπουζούκας, Έλληνας «οδηγός» Μακεδονομάχος Άγγελος Παπαδημητρίου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Γεώργιος Παπαδημητρίου, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος Site σχετικό με το χωριό
Enfermeras

Το Enfermeras είναι μια κολομβιανή τηλεοπτική δραματική τηλεοπτική σειρά που παράγεται από την Ana María Pérez και έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2019 στο RCN Televisión. Η σειρά εστιάζει στη ζωή πολλών νοσηλευτών, εστιάζοντας συγκεκριμένα στη ζωή της María Clara González (Diana Hoyos).Στις 3 Ιανουαρίου 2020 RCN Televisión επιβεβαίωσε ότι η σειρά ήταν για δεύτερη σεζόν.

 Η María Clara González (Diana Hoyos) εργάζεται ως επικεφαλής νοσοκόμων σε ένα από τα πιο αναγνωρισμένα νοσοκομεία της πόλης: την Santa Rosa. Η ζωή θα του φαινόταν να χαμογελάει αν δεν ήταν η μονοτονία στην οποία πέφτει ο γάμος του με τον Ρομάν, με τον οποίο έχει δύο παιδιά. Την ημέρα της επετείου της, η Μαρία Κλάρα αποφασίζει να επιστρέψει τον σύζυγό της και διατηρεί ένα δωμάτιο ξενοδοχείου για να περάσει τη νύχτα μαζί του. Ωστόσο, ο Román υποφέρει από καρδιακή προσβολή στη σκηνή και μεταφέρεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να λάβει ιατρική βοήθεια. Η Μαρία Κλάρα περνά τη νύχτα στο πλευρό του. Την επόμενη μέρα, μια γυναίκα που ονομάζεται Paula φτάνει, συνοδευόμενη από τον μικρό της γιο, και λέει στη νοσοκόμα ότι είναι ο πρωτότοκος γιος του Román. Από εκεί, η Μαρία Κλάρα απογοητεύεται ολοένα και περισσότερο με τον σύζυγό της, σε σημείο προγραμματισμού του διαζυγίου τους. Από την άλλη πλευρά, ένας νεαρός κάτοικος εσωτερικής ιατρικής φτάνει στο νοσοκομείο, ο γιατρός Carlos Pérez (Sebastián Carvajal), ο οποίος αμέσως έχει μια ειδική σχέση με τη María Clara, που αργότερα έγινε περισσότερο από φίλος. Ωστόσο, η σχέση τους θα καλυφθεί από πολλά εμπόδια, όταν η Maritza και ο Valeriano, η σύζυγος και ο πατέρας του Carlos, αντίστοιχα, ανακαλύψουν τι συμβαίνει μεταξύ τους. Επιπλέον, η εχθρότητα της Μαρίας Κλάρα με το αφεντικό Γκλόρια, η αντίθεση των παιδιών της στη νέα της αγάπη, η ταραχώδης επιχείρηση που εμφανίζεται στο νοσοκομείο εκ μέρους του Μανουέλ Κάστρο (Lucho Velasco), του επιστημονικού διευθυντή της και της εμφάνισης ενός νέου ατόμου στον Δρ. Η ζωή του Pérez θα κάνει τη ζωή τους να πάρει διαφορετικές κατευθύνσεις. Diana Hoyos ως María Clara González Sebastián Carvajal ως Carlos Pérez Viña Machado ως Gloria Mayorga Moreno Julián Trujillo ως Álvaro Rojas Lucho Velasco ως Manuel Alberto Castro Nina Caicedo ως Sol Angie Velásquez Federico Rivera ως Héctor Rubiano "Coco" María Manuela Gómez ως Valentina Duarte González Cristian Rojas ως Camilo Duarte González
17

Το έτος 17 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Παρασκευή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Φλάκκου και Ρούφου (ή, λιγότερο συχνά, το 770 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 17 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 17 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 26 Μαΐου - Ο Γερμανικός επιστρέφει θριαμβευτικά στη Ρώμη ως ήρωας, έπειτα από τη νίκη του εναντίον των Χερούσκων, των Χάττων και άλλων γερμανικών φύλων δυτικά του Έλβα. H Καππαδοκία γίνεται επαρχία της Ρώμης. Ο Τακφαρίνας, με καταγωγή από τη Νουμιδία, λιποτάκτης από τον ρωμαϊκό στρατό, ξεκινά ανταρτοπόλεμο κατά των Ρωμαίων. Ο Ηρώδης Αντύπας, γιος του Ηρώδη του Μεγάλου, κτίζει την πόλη Τιβεριάδα στη δυτική ακτή της Θάλασσας της Γαλιλαίας, προς τιμήν του Τιβέριου. Σεισμός στην Ανατολία καταστρέφει τις Σάρδεις και αρκετές άλλες πόλεις. Αντίοχος Γ΄, βασιλιάς της Κομμαγηνής Αρχέλαος, βασιλιάς της Καππαδοκίας Λούκιος Βιψτανός Γάλλος, Ρωμαίος γερουσιαστής Τίτος Λίβιος, Ρωμαίος ιστορικός Οβίδιος, Ρωμαίος ποιητής (ή 18 μ.Χ.) Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Ρωμαίος συγγραφέας
Τόμπο (νήσος)

Η Νήσος Τόμπο (γαλλικά: Île de Tombo) είναι ένα νησί στο άκρο της χερσονήσου Καλούμ, απέναντι από τα Νησιά Λος, στον Ατλαντικό Ωκεανό στη Γουινέα. Στο νησί Τόμπο κτίστηκε αρχικά η πρωτεύουσα Κονακρί, η οποία αργότερα επεκτάθηκε και συνδέθηκε με την απέναντι χερσόνησο.

 Στις 20 Ιανουαρίου 1880 το νησί κηρύχθηκε από τον βασιλιά της Ντουμπρέκα γαλλικό προτεκτοράτο, ώστε να «αποθαρρυνθεί» ή αυξανόμενη επιρροή των Άγγλων στην περιοχή. Στις 24 Δεκεμβρίου 1885 η Γερμανία παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της στην περιοχή. Στις 8 Ιουνίου 1889 το νησί έγινε γαλλικό έδαφος.
Ολυμπιάδα Νεάπολης (ποδόσφαιρο)

Η Ολυμπιάδα Νέαπολης (επίσημο όνομα: Ένωσις Νέων Νεαπόλεως Κωνσταντίας «Η Ολυμπιάς» ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τη Νεάπολη, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η Ολυμπιάδα ιδρύθηκε το 1951. Αποτελεί μέρος του αθλητικού σωματείου Ολυμπιάδα Νεάπολης. Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, η Νεάπολη είναι υπό τουρκική κατοχή με αποτέλεσμα το σωματείο της Ολυμπιάδας να εδρεύει στους Αγίους Ομολογητές, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ολυμπιάδας Νεάπολης ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) το 1960.. Ακολούθως εντάχθηκε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το 1976 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή για εφτά συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 1982-83 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Τα επόμενα δύο χρόνια συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Ολυμπιάδα ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ολυμπιάδα εντάχθηκε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε την πρώτη θέση του ομίλου της, ωστόσο δεν προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1992-93. Η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου 1992-93 υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ολυμπιάδα τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε.Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ολυμπιάδας δεν είναι πλέον ενεργό. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ολυμπιάδα συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ολυμπιάδα συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.3Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Η Ολυμπιάδα συμμετείχε στον Α΄ όμιλο. Δ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 1990 (όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας) Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Γίνγκλακ Σιναουάτρα

Η Γίνγκλακ Σιναγουάτρα (ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร, 21 Ιουνίου 1967), με το ψευδώνυμο Pu ("κάβουρας"), είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από την Ταϊλάνδη, μέλος του Κόμματος Φέου της Ταϊλάνδης και διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας, από το 2011 ως το 2014. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το πρωθυπουργικό αξίωμα στη χώρα και η νεαρότερη αρχηγός κυβέρνησης εδώ και 60 και πλέον χρόνια.

 Κατάγεται από εύπορη οικογένεια Ταϊλανδών κινέζικης καταγωγής. Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ από το Πανεπιστήμιο Τσιανγκ Μάι και Μάστερ από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Κεντάκι, αμφότερα στη Δημόσια Διοίκηση. Είναι αδερφή του πρώην πρωθυπουργού, Τακσίν Σιναουάτρα. Το Μάιο του 2011 έλαβε το χρίσμα από το Ταϊλανδέζικο Κόμμα Φέου για το αξίωμα της Πρωθυπουργού μετά τις εκλογές του 2011 . Το κόμμα Φέου κέρδισε σαρωτική νίκη με ποσοστό 47% των ψήφων και 265 έδρες επί συνόλου 500 στη Βουλή των Αντιπροσώπων.Το Κοινοβούλιο ψήφισε με 296 ψήφους από τα 500 συνολικά μέλη να εγκρίνει το διορισμό της Γίνγκλακ στην πρωθυπουργία. Τρεις βουλευτές καταψήφισαν και 197 ήταν απόντες. Στις 8 Αυγούστου ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης πρότεινε στο Βασιλιά να διορίσει πρωθυπουργό τη Γίνγκλακ. Ο διορισμός έγινε αναδρομικά, από τις 5 Αυγούστου και η νέα πρωθυπουργός παρουσίασε τα μέλη της κυβέρνησής της έπειτα από 4 ημέρες. Η ορκωμοσία της νέας πρωθυπουργού και της κυβέρνησής της έγινε στις 10 Αυγούστου.Στις 9 Δεκεμβρίου 2013 η Γίνγκλακ διέλυσε το Κοινοβούλιο και ζήτησε τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών στον απόηχο των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Οι εκλογές έγιναν στις 2 Φεβρουαρίου 2014, όμως ακυρώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Στις 7 Μαΐου 2014 το Συνταγματικό Δικαστήριο με ομόφωνη απόφασή του καθαίρεσε την Γίνγκλακ από την πρωθυπουργία, κρίνοντας αντισυνταγματική την ενέργεια της πρωθυπουργού να μετατεθεί ο ανώτατος αξιωματούχος ασφαλείας Ταβίλ Πλιένσρο στο αξίωμα του γενικού γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Για το λόγο αυτό κατηγορήθηκε για νεποτισμό. Η Σιναουάτρα αρνήθηκε ότι έκανε το διορισμό προς όφελος της οικογένειάς της. Στις 8 Μαΐου 2014 η Εθνική Επιτροπή κατά της Διαφθοράς (NACC) συμφώνησε ομόφωνα να απαγγείλει κατηγορίες εναντίον της Γίνγκλακ για μια υπόθεση διαφθοράς με ένα πρόγραμμα για το ρύζι, που άφησε απλήρωτους εκατομμύρια παραγωγούς ρυζιού.Στις 23 Ιανουαρίου 2015 η πρώην πρωθυπουργός κρίθηκε ένοχη από το κοινοβούλιο και της επιβλήθηκε να μην συμμετέχει στην πολιτική για 5 χρόνια (με 190 υπέρ, 18 κατά και 8 αποχές) για αμέλεια στη διάρκεια μιας συνεδρίασης που μεταδόθηκε από την τηλεόραση. Ιστοσελίδα του Κόμματος Φέου Προφίλ στα BBC News Profile: Yingluck Shinawatra στα CBC News
Μπαγκράμ

Η Μπαγκράμ (ΔΦΑ bəgra:m) - (Παστούν/Περσικά بگرام) πόλη του βορειοανατολικού Αφγανιστάν, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, μέρος της διοικητικής περιφέρειας του Παρβάν, 60 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας του, Καμπούλ. Η πόλη κείται στη συμβολή των ποταμών Γκορμπάντ (Ghorband) και Παντζσίρ, σε στρατηγική τοποθεσία που είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Αρχαιολογικά ευρήματα υπάρχουν τόσο στη βόρεια πλευρά «Παλιά Βασιλική πόλη» όσο και στη νότια «Νέα Βασιλική πόλη». Η «Νέα Βασιλική πόλη» ταυτίζεται τόσο με την πόλη Καπίζα όσο και με την Αλεξάνδρεια του Καυκάσου. Η Μπαγκράμ ταυτίζεται Αλεξάνδρεια του Καυκάσου, που ίδρυσε την Ελληνιστική περίοδο ο Μέγας Αλέξανδρος. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών την δεκαετία του 1930 ανακαλύφθηκαν χιλιάδες τεχνουργήματα από ελεφαντόδοντο, της περιόδου της Αυτοκρατορίας των Κοσσανών, σπάνιο και πολύτιμο εμπόρευμα ειδών πολυτελείας της εποχής. Τα αντικείμενα βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο της Καμπούλ και στο Εθνικό Μουσείο Ασιατικών Τεχνών - Γκιμέ στο Παρίσι. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστή, για την αεροπορική βάση των ΗΠΑ - τη μεγαλύτερη αεροπορική βάση τους στο Αφγανιστάν.

 Τόπος διαβίωσης φυλών Σκυθικής καταγωγής, Σάκες και Καμπότζοι ζούσαν ήδη από την Εποχή του Σιδήρου στην περιοχή, νομάδες ινδο-ιρανικής προέλευσης ήταν γνωστοί για την ικανότητά τους ως καβαλάρηδες και πολεμιστές. Η Μπαγκράμ, καταστράφηκε στα μέσα του 500 π.Χ. από τον βασιλιά Κύρο κατά τη διάρκεια της εισβολής του στη περιοχή αλλά ανοικοδομήθηκε αργότερα από τον διάδοχό του Δαρείο τον Α΄. Το 320 π.Χ. κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο , που ίδρυσε εκεί την ονομαστή πόλη Αλεξάνδρεια στον Καύκασο. Μετά το θάνατό του πέρασε στα χέρια του στρατηγού και διαδόχου του, Σέλευκου. Ο ιδρυτής της Αυτοκρατορίας των Μαουρύα ο Τσαντραγκούπτα Μαουρύα αντιμετώπισε με επιτυχία την επίθεση του Σέλευκου του Α΄, το 305 π.Χ,, αναγκάζοντας τον Μακεδόνα στρατηγό να συνάψει συμφωνία ειρήνης που παραχωρούσε στους Μαουρύα το σημερινό βορειοανατολικο Αφγανιστάν, της Μπαγκράμ συμπεριλαμβανομένης. Κατά την διάρκεια της σχεδόν 100χρονης κυριαρχίας των Μαουρύα, οι κάτοικοι προσηλυτίστηκαν στον Βουδισμό που με τα χρόνια έγινε η κύρια θρησκεία, μαζί με τον ζωροαστρισμό και τον παγανισμό. Εκείνη την περίοδο χτίστηκε και η πρώτη και σημαντικότατη οδός εμπορικών μεταφορών η Uttarapath (Grand Trunk Road), έκτασης 2.500 χλμ. που διευκόλυνε και αναζωογόνησε το εμπόριο και τις ανταλλαγές. Τον 1ο αι. μ.Χ. την περιοχή κατέκτησε ο κινέζικος λαός των Γιουετσί που ίδρυσαν την Αυτοκρατορία των Κοσσανών. Η πόλη μετονομάζεται σε Καπίζα ή Καπίσα και ιδρύεται το τοπικό Βασίλειο της Καπίζα το οποίο εκτείνεται από τον Ινδοκαύκασο στα βόρεια, μέχρι το Μπαμιγιάν και την Κανταχάρ στα νοτιοδυτικά κα μέχρι την Τζαλαλαμπάντ στα ανατολικά. Τους Κοσσανούς ακολουθούν οι Σασσανίδες, οι Ούνοι του Νεζάκ, οι οποίοι τον 6ο αι. ίδρυσαν το χανάτο του Καμπουλιστάν με πρωτεύουσα την Καπίζα,, οι εξισλαμισμένοι ο Πέρσες Σαφαρίδες, οι Γαζναβίδες, υπό την εξουσία των οποίων επήλθε ο πλήρης εξισλαμισμός των κατοίκων Ιδρυτής της σύγχρονης πόλης θεωρείται ο Μπαμπούρ, πρώτος βασιλιάς της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bagram στο Wikimedia Commons
Φορεσιά των Ανωγείων

Η φορεσιά των Ανωγείων ή σάρτζα είναι μια από τις δύο κυρίαρχες παραδοσιακές γυναικείες ενδυμασίες της Κρήτης μαζί με την αντίστοιχη φορεσιά των Σφακιών. Εμφανίστηκε κατά τα μέσα του 17ου αιώνα και αποτέλεσε την καθημερινή αλλά και επίσημη φορεσιά των γυναικών ανεξάρτητα από ηλικιακά κριτήρια. Η χρήση της δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στην περιοχή των Ανωγείων αλλά και σε άλλες περιοχές της κεντρικής Κρήτης. Η ονομασία της φορεσιάς προήλθε από τη σάρτζα, ένα βασικό κομμάτι της φορεσιάς σε σχήμα ποδιάς το οποίο ως όρος φαίνεται να προέρχεται από το αραβικό λιμάνι Σάρτζα, τόπο κατασκευής των υφασμάτων από τα οποία φτιαχνόταν το συγκεκριμένο εξάρτημα.

 Η φορεσιά των Ανωγείων αποτελείται από το σαλβάρι (μακριά βράκα), την πουκαμίσα (είναι μακριά, μεταξωτή, συνήθως κρεμ χρώματος και έχει χρησιμότητα αντίστοιχη λόγω μάκρους με αυτή του φορέματος), την ποδιά (λευκή με ποικιλία κεντημένων γεωμετρικών σχημάτων), τη σάρτζα (κόκκινη υφαντή ή μάλλινη ποδιά που τοποθετείται στο πίσω μέρος της φορεσιάς), το ζιπόνι (κοντή ζακέτα με μανίκια σε διάφορα χρώματα που διαθέτει έμπροσθεν μεγάλο ημικυκλικό άνοιγμα γύρω από το στήθος), τη ζώνη και το γιεμενί (είδος κεφαλομάντηλου το οποίο είναι κατά κανόνα κόκκινου, βυσσινί, χρυσού ή κίτρινου χρώματος).Ακόμη και σήμερα, η παρούσα ενδυμασία φοριέται από τις παρανύμφους (τις λεγόμενες στην τοπική διάλεκτο ψικαρούδες) κατά την τέλεση παραδοσιακών γάμων. Παραλλαγή της σάρτζας είναι η τοπική φορεσιά της Κριτσάς Λασιθίου.
Διαμερίσματα της Γουαδελούπης

Οι διάφορες υπονομαρχίες της Γουαδελούπης. Τα δύο σημερινά διαμερίσματα έχουν ως έδρες : την Μπας-Τερ και την Πουάντ-α-Πιτρ. Διαμέρισμα της Μπας-Τερ : 854 τ.χλμ., 17 καντόνια, 18 κοινότητες Διαμέρισμα της Πουάντ-α-Πιτρ : 774 τ.χλμ., 23 καντόνια, 14 κοινότητες

 Το 1946, η Γουαδελούπη έγινε υπερπόντιος νομός αποτελούμενος από τρία διαμερίσματα : την Μπας-Τερ, τη Πουάντ-α-Πιτρ και το Σαιν-Μαρτέν-Σαιν-Μπαρτελεμί. Στις 21 Φεβρουαρίου 2007, το διαμέρισμα του Σαιν-Μαρτέν-Σαιν-Μπαρτελεμί διαγράφηκε και έγινε νομός έπειτα από την δημιουργία δύο νέων υπερπόντιων κτήσεων. Καντόνια της Γουαδελούπης
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1994–95 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1994–95 (αγγλικά: LEN European Cup 1994–95) ήταν η 8η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Το τουρνουά διοργανώθηκε από τις 6 Ιανουαρίου έως και τις 19 Μαρτίου του 1995. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ολλανδικής Νερέους και της Ιταλικής Οριτζόντε Κατάνια. Η Νερέους νίκησε την Οριτζόντε Κατάνια με 9-8 και κέρδισε τον 2ο τίτλο στην ιστορία της.

 Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 6 και 8 Ιανουαρίου του 1995. Οι πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση. Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Κρέφελντ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Νανσύ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τριών ομάδων μεταξύ 15 και 19 Μαρτίου του 1995 στο Zwembad De Slag στο Ζάανταμ. Οι πρώτες ομάδες του προκαταρκτικού γύρου αντιμετώπισαν στην Τελική φάση τις ομάδες Νερέους, Βουλιαγμένη, Οριτζόντε Κατάνια και Σέντες. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Αλί Ντεμί

Ο Αλί Ντεμί (1918 - 1943) ήταν Αλβανός κομμουνιστής και αντιστασιακός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννημένος το 1918 στις Φιλιάτες της Ελλάδας το 1918 και προερχόμενος από τους κόλπους της μειονότητας των Τσάμηδων, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΚ Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 σε μάχη εναντίον των γερμανικών δυνάμεων.

 Ο Αλί Ντεμί φοίτησε στο Λύκειον, στα Τίρανα της Αλβανίας. Το 1939 συμμετείχε σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις στα Τίρανα, ενώ έλαβε μέρος στην ίδρυση του αλβανικού κομμουνιστικού κόμματος. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από τις ιταλικές δυνάμεις Κατοχής, ωστόσο απέδρασε και εντάχθηκε στις αντιστασιακές δυνάμεις της Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής στην περιοχή της Αυλώνας. Τον Μάιο του 1944 ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός δημιούργησε και ονόμασε προς τιμήν του μια μικτή μονάδα αποτελούμενη από Έλληνες και Τσάμηδες, το Δ΄ Τάγμα «Αλί Ντεμί» του 15ου συντάγματος του ΕΛΑΣ.Ακόμη η οδός Αλί Ντεμί καθώς και η συνοικία Αλί Ντεμί στα Τίρανα έλαβαν την ονομασία τους προς τιμήν του.
Στέφανος Ξανθουδίδης

Ο Στέφανος Αντωνίου Ξανθουδίδης (Αβδού, 1864 - 18 Σεπτεμβρίου 1928), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και μεσαιωνοδίφης του 19ου και 20ού αιώνα, γνωστότερος για πολλές αρχαιολογικές έρευνες, αλλά και για την κριτική έκδοση του Ερωτόκριτου.

 Γεννήθηκε το 1864 στο Αβδού του νομού Ηρακλείου Κρήτης, όπου και τελείωσε το σχολείο. Έφυγε πολύ νέος για την Αθήνα όπου και σπούδασε φιλολογία. Διορίστηκε αρχικά στα γυμνάσια της Νεάπολης και Ηρακλείου. Εκεί έγινε γραμματές του Φιλεκπαιεδευτικού Συλλόγου και γνωρίστηκε με τον ιδρυτή του μουσείου Ηρακλείου Ιωσήφ Χατζηδάκι, με τον οποίο ανέπτυξε στενή συνεργασία για την αρχαιολογική κίνηση της Κρήτης. Όταν μετά την απελευθέρωση της Κρήτης ο Χατζιδάκις έγινε διευθυντής του Κρητικού μουσείου, ο Ξανθουδίδης διορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων της Κρητικής Πολιτείας, θέση στην οποία παρέμεινε δέκα πέντε χρόνια (1900-1915. Έγινε επίσης έφορος της δεκάτης Αρχαιολογικής περιφέρειας της Ελλάδας, και αργότερα διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου. Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές σε πολλά μέρη της Κρήτης και ασχολήθηκε συστηματικά με την μεσαιωνική ιστορία και την γλώσσα του νησιού.Ήταν συγγραφέας αρκετών βιβλίων ιστορικού, λαογραφικού και αρχαιολογικού περιεχομένου. Ασχολήθηκε με πάθος με τις ανασκαφές της Μεσαράς και συγκεκριμένα με τους κυκλικούς πρωτομινωικούς τάφους για τους οποίους κυκλοφόρησε (το 1924) και βιβλίο στα αγγλικά (Τhe Vaulted Tombs of Mesara). Επίσης ασχολήθηκε και έγραψε πάνω από 40 εργασίες μεταξύ των οποίων «Προϊστορική Οικία εις Χαμαίζι Σητείας», «Μέγας Πρωτομινωικός Τάφος Πύργου», «Τάφοι Αρτσά και Μουλιανών» και πολλά άλλα. Μια από τις σπουδαιότερες συνεισφορές του ήταν η κριτική έκδοση του Ερωτόκριτου, έργο σημαντικό, μια που ο ίδιος γνώριζε καλά τις ανατολικές διαλέκτους του νησιού και είχε ενδιαφέρον για όλες τις άλλες, τις οποίες γνώριζε επίσης σε βάθος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αφιερώθηκε στη μεσαιωνική λογοτεχνία του νησιού του, το 1928 πρόλαβε να εκδώσει και μια εκλαϊκευμένη μορφή του «Ερωτόκριτου» όπως και τον Φορτουνάτον του Μάρκου Φωσκόλου. Ετοιμαζόταν να εκδώσει και την Ερωφίλη του Χορτάτση αλλά δεν πρόλαβε –εκδόθηκε μετά το θάνατό του Το 1909 είχε εκδόσει επίσης το έργο «Επίτομος Ιστορία της Κρήτης». Επίσης είχε συγκεντρώσει πλούσιο λαογραφικό υλικό που κληροδοτήθηκε μετά το θάνατό του (με διαθήκη που είχε συντάξει ο ίδιος) στον τότε αρμόδιο οργανισμό, το Λεξικογραφικόν Αρχείον. Λίγο προτού πεθάνει εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1928 από έμφραγμα και κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου. Οδοί σε πόλεις της Κρήτης φέρουν το όνομά του. Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. (1937). Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937. Εν Αθήναις: Αρχαιολογική Εταιρεία. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.
93 (αριθμός)

Το 93 (ενενήντα τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 92 και πριν από το 94. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 93 συμβολίζεται ως XCIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϞΓ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 93 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 31 και 93, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 94. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 93 είναι 93 = 3 · 31. Το 93 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 31). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 93 αντιστοιχεί στο ποσειδώνιο. Το Μεσιέ 93 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 3.500 ετών φωτός στον αστερισμό Πρύμνη.
Νεκροταφείο Βογομίλων Νέας Χαλκηδόνας

Το Νεκροταφείο Βογόμιλων Νέας Χαλκηδόνας είναι μεσαιωνικό νεκροταφείο. Οι Βογόμιλοι αποτέλεσαν χριστιανικές κοινότητες που ήκμασαν στα Βαλκάνια την περίοδο μεταξύ του 10ου αιώνα και του 15ου αιώνα.

 Το Νεκροταφείο Βογόμιλων Νέας Χαλκηδόνας βρίσκεται στη Νέα Χαλκηδόνα μεταξύ Θεσσαλονίκης και Γιαννιτσών. Από τον 10ο αι. η περιοχή αυτή ονομαζόταν Δρογουβίτεια, από το σλαβικό φύλο των Δραγουβιτών. Το 1988 ανακηρύχθηκε διατηρητέο αρχαιολογικό μνημείο. Σήμερα έχουν εντοπιστεί δεκατέσσερις στήλες και τριανταεννιά ισοσκελείς σταυροί.Η πιο μεγάλη στήλη έχει ύψος δύο μέτρα και πάχος πάνω από μία σπιθαμή.Για τον Νικόλαο Οικονομίδη υπάρχουν ομοιότητες ως προς το σχήμα και τις διακοσμήσεις με μνημεία στη Βουλγαρία, τη Βοσνία και τη Νότια Γαλλία. Επίσης την Ιβηρική χερσόνησο, τη Γερμανία και την Αγγλία. Νικόλαος Οικονομίδης, «Βογομιλικά κατάλοιπα κοντά στη Θεσσαλονίκη.» ,Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία, Όγδοο Συμπόσιο Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης, Αθήνα,1988, σελ.73-74[1] Βογομιλικά μνημεία του βορειοελλαδικού Μεσαίωνα στο στόχαστρο των "εγχώριων Ταλιμπάν" Η εξαφάνιση των "αιρετικών" σταυρών[2]
Κάτω Αλισσός Αχαΐας

Ο Κάτω Αλισσός είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Αλισσός / Alissos" ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται επίσης ο τερματικός σταθμός "Κάτω Αχαΐα / Kato Achaia".

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού του Κάτω Αλισσού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αλισός. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάτω Αλισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κάτω Αλισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.
Κηπιά Καβάλας

Τα Κηπία (μέχρι το 1926 Μποσταντζιλή) είναι χωριό του δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχουν 325 κατοίκους.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Στην ίδια δημοτική κοινότητα ανήκει και ο οικισμός Άνω Χορτοκόπι, που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 22 κατοίκους. Ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας το 2021 ήταν 286, από 347 το 2011. Παλαιότερα ονομαζόταν Μποσταντζιλή και όπως και πολλά ακόμη χωριά της ευρύτερης περιοχής είχε αμιγή μουσουλμανικό πληθυσμό. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι μουσουλμάνοι αποχώρησαν από το χωριό, στο οποίο εγκαταστάθηκαν 110 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Ακολούθως, το 1926 το χωριό μετονομάστηκε σε Κηπιά, ενώ το 1940 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Κηπία προσαρτήθηκαν στη Βουλγαρία, ενώ στις 6 Σεπτεμβρίου του 1944, αντάρτες του ΕΛΑΣ επιτέθηκαν στη βουλγαρική φρουρά του οικισμού. Διοικητικά, αποτέλεσε μέχρι το 1997 κοινότητα της επαρχίας Παγγαίου και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Ελευθερούπολης. Από το 2011 ανήκει στον δήμο Παγγαίου. Στο χωριό λειτουργεί από το 2010 μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, φτιαγμένα από τον Θεόδωρο Κοκκινίδη. Στη θέση Τσακίλ-μπαϊρ, στα νοτιοανατολικά του χωριού, έχουν εντοπιστεί ερείπια ιερού των ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων. Νοτιοανατολικά του χωριού εντοπίστηκαν και ανασκάφτηκαν το 1987 ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Επίσης, 250 μ. ανατολικά της παλαιοχριστιανικής βασιλικής και 50 μ. βόρεια της Ε.Ο. Καβάλας-Θεσσαλονίκης, στο χώρο των εγκαταστάσεων κοπής σχιστολίθων της «Ομόνοιας» έχει εντοπιστεί ρωμαϊκή επιγραφή πάνω σε βράχο. Τα Κηπιά έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.