Φορ Λα Λατ

Το Φορ Λα Λατ (γαλλικά: Fort La Latte) ή κάστρο Λα Λατ, επίσης και κάστρο Ρος Γκογιόν (Roche Goyon), είναι ένα κάστρο στα βορειοανατολικά της Βρετάνης, στο νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ. Είναι ένα διάσημο τουριστικό αξιοθέατο στην ακτή της Εμερώντ. Αυτό το εντυπωσιακό κάστρο χτίστηκε σε ένα μικρό κομμάτι γης στον κόλπο Φρενέ τον 14ο αιώνα. Αξιοσημείωτο για τη θέση του πάνω σε ένα βραχώδες ακρωτήριο με θέα στη θάλασσα, χρησίμευσε ως σκηνικό για αρκετές ταινίες. Το κάστρο έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού από το 1925.

 Το φρούριο βρίσκεται σε βραχώδες ακρωτήριο, περίπου 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της χερσονήσου Καπ Φρεέλ και περίπου 35 χιλιόμετρα δυτικά του Σαιν-Μαλό, στην κοινότητα Πλεβενόν, στο νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ, στο βορρά της Βρετάνης. Η περιοχή επιλέχθηκε λόγω της ευνοϊκής θέσης της, δυσπρόσιτη σε επιθέσεις και με πλήρη έλεγχο στη Μάγχη, στην ακτή Εμερώντ και σε μεγάλο τμήμα του κόλπου του Σαιν-Μαλό. Τα βράχια περιέβαλαν το κάστρο και τα περίχωρά του και το προστάτευαν από οποιαδήποτε εισβολή από τη θάλασσα. Επιπλέον, τα δομικά υλικά ήταν άμεσα διαθέσιμα στην περιοχή: ο γρανίτης προήλθε από το κέντρο της Βρετάνης και ο ψαμμίτης από τους βράχους (υπάρχουν ίχνη των παλιών λατομείων στην ακτή). Επιπλέον, το ξύλο ήταν κοινό, με τα πολλά δάση της μεσαιωνικής εποχής. Το φρούριο ήταν ένα σημαντικό στρατηγικό σημείο, δεδομένου ότι βρίσκονταν κοντά στους εμπορικούς δρόμους μεταξύ του Σαιν-Μαλό, της Νορμανδίας και και των αγγλονορμανδικών νήσων. Το κάστρο χτίστηκε τον 14ο αιώνα από τον άρχοντα του Ματινιόν, Ετιέν Γ' Γκογιόν. Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε στη δεκαετία του 1340. Το 1379, μετά την επιστροφή από την εξορία στην Αγγλία του δούκα της Βρετάνης Ιωάννη Δ΄του Μονφόρ, το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Μπερτράν ντυ Γκεσλέν κατά τον πόλεμο της διαδοχής στο δουκάτο της Βρετάνης. Το κάστρο δέχθηκε επίθεση και καταλήφθηκε για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων κατά το 16ο αιώνα και μετά από αυτήν την ήττα άρχισε η εποχή εγκατάλειψης του κτιρίου. Μόνο τον 17ο αιώνα, την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ', το κάστρο απέκτησε ξανά στρατηγικό ενδιαφέρον και κατασκευάστηκαν νέοι προμαχώνες. Εξυπηρέτησε στρατιωτικά μέχρι το τέλος της Πρώτης Αυτοκρατορίας, οπότε η εξέλιξη των στρατιωτικών τεχνικών οδήγησε στην ακαταλληλότητα του. Από το 1892 πωλήθηκε σε διάφορους ιδιοκτήτες, με τελευταίο τον ιστορικό Frédéric Joüon Des Longrais το 1931, ο οποίος πραγματοποίησε βαριά έργα αποκατάστασης. Ο ηλεκτρισμός έφθασε στο κάστρο το 2001. Διάφορες ταινίες έχουν γυριστεί στο κάστρο, όπως η ταινία Οι Βίκινγκς (1958) του Ρίτσαρντ Φλάισερ με τον Κερκ Ντάγκλας και τον Τόνι Κέρτις. Επίσης, εμφανίζεται στο βίντεο του γαλλικού συγκροτήματος Μανώ για το τραγούδι «La Tribu de Dana». Μια πολύ μεγαλύτερη εκδοχή του κάστρου εμφανίζεται στην κινηματογραφική ταινία κινούμενων σχεδίων του 2015, ο Απρίλης και ο φανταστικός Κόσμος.Από το άνοιγμα του κάστρου στο κοινό, οι ιδιοκτήτες, η οικογένεια Joüon Des Longrais μοιράστηκαν το χώρο με τους επισκέπτες και στο κάστρο γίνονται διάφορα πολιτιστικά γεγονότα και μεσαιωνικές γιορτές. Στο δρόμο προς το κάστρο βρίσκεται το μενίρ του Φορ λα Λατ που, σύμφωνα με το μύθο, είναι το δόντι ή το δάχτυλο του Γαργαντούα, γιου του μυθικού γίγαντα Πανταγκρυέλ. Πτήση πάνω από το κάστρο La tribu de Dana, τραγούδι των Manau, στο youtube