IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αποικία του Πλίμουθ

Η αποικία του Πλίμουθ (παραλία Κέιπ Κοντ, Βόρεια Αμερική, στη σημερινή Πολιτεία της Μασαχουσέτης) ήταν αποικία που δημιουργήθηκε το 1620 από Άγγλους «προσκυνητές» (Pilgrims), οι οποίοι ταξίδεψαν στην Αμερική με το τρικάταρτο ιστιοφόρο Μαίυφλάουερ. Ο αποικισμός του «Όρμου του Πλίμουθ», στην ακτή που κατέπλευσαν και που οφείλει την ονομασία του στον εξερευνητή Τζον Σμιθ, δημιουργό της πρώτης αγγλικής αποικίας στη Β. Αμερική με την ονομασία «Τζέιμσταουν» (1607), αποτελεί σταθμό στον ευρωπαϊκό αποικισμό της Β. Αμερικής και είναι η πρώτη στα παγκόσμια χρονικά αποικία που ιδρύθηκε και καθοδηγήθηκε αποκλειστικά από τη θέληση των μελών της.

 Στο ξεκίνημα του 17ου αιώνα ο Καλβινισμός είχε διαδοθεί στην Αγγλία και οι οπαδοί του αποκαλούνταν με την ονομασία «Πουριτανοί», ήταν δηλαδή οι Καλβινιστές – Προτεστάντες, που ονομάζονταν «μπραουνιστές». Οι Πουριτανοί αντιδρούσαν στις επιταγές της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ιδιαίτερα δε, στο ρόλο του βασιλιά – αυθέντη σε θρησκευτικά ζητήματα. Ως αποτέλεσμα αυτής τους της στάσης, είχαν υποστεί απειλές, αλλά και συχνές διώξεις. Προκειμένου να προστατευτούν, γύρω στα 1607-1608, η πλειονότητά τους αποφάσισε να μεταναστεύσει, εγκαθιστάμενοι στο Λέυντεν της Ολλανδίας. Περίπου δέκα χρόνια μετά, οι Πουριτανοί επέλεξαν να αιτηθούν επίσημης άδειας για εγκατάσταση στη Βόρεια Αμερική, με στόχο την ίδρυση της κοινότητάς τους. Την άδεια για τη δημιουργία μίας «φυτείας» στο Νέο Κόσμο, τους χορήγησε η Εταιρεία της Βιρτζίνια, μέσω του υποκαταστήματός της στο Λονδίνο. Έτσι, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1620, 149 άνθρωποι επιβιβάστηκαν στο καράβι που απέπλευσε από το λιμένα του Σαουθάμπτον, φτάνοντας στον προορισμό τους περίπου δύο μήνες μετά, στις 9 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Ακόμη πριν πατήσουν στη νέα γη εγκατάστασης, οι άποικοι συμφώνησαν στη βασική γραμμή που θα χαρακτήριζε την μελλοντική τους κοινότητα και στις 11 Νοεμβρίου υπέγραψαν τη «Συνομολόγηση του Μαίυφλαουερ», σύμφωνα με την οποία δεσμεύονταν να σεβαστούν όλους τους νόμους που θα εκδίδονταν στη συνέχεια και οι οποίοι θα αποσκοπούσαν στο «γενικό καλό». Επίσημα, η πρώτη κατοικία ολοκληρώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1620, ημερομηνία ίδρυσης της αποικίας. Πρώτος κυβερνήτης της αποικίας, ο οποίος την διοίκησε, με σύντομες διακοπές, από το 1621 έως το θάνατό του στα 1657, ήταν ο Ουίλιαμ Μπράντφορντ. Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν το εμπόριο γουναρικών και (δευτερευόντως) η αλιεία και η γεωργία. Οι Πουριτανοί, λόγω συντηρητικών καταβολών δεν επέτρεπαν εύκολα την ενσωμάτωση νέων ατόμων στην κοινότητά τους και έτσι αυτή δεν γνώρισε ιδιαίτερη πληθυσμιακή αύξηση, στα χρόνια που ακολούθησαν. Μάλιστα το πρώτο χειμώνα της άφιξής τους, πολλοί απεβίωσαν από τις κακουχίες και το δριμύ ψύχος. Συνήψαν από την αρχή αγαθές σχέσεις με τους γηγενείς κατοίκους (διάφορες φυλές «ινδιάνων», ενώ τα μέλη τους ήταν 300 ψυχές στα 1630 (10 έτη μετά την αρχική τους εγκατάσταση) και περίπου 500 το 1637. «Τα Μεγάλα Γεγονότα της Παγκόσμιας Ιστορίας» («Πάπυρος», Αθήνα, 1999), σελ. 160-161: «Μαίυφλαουερ, οι Πουριτανοί αποβιβάζονται στην Αμερική».
Συμπίεση δυναμικού εύρους

Ο κομπρέσσορας ήχου είναι ένας δυναμικός επεξεργαστής ο οποίος μειώνει ή αυξάνει την ένταση ενός ηχητικού σήματος συμπιέζοντας την δυναμική περιοχή του, ώστε αυτό να μπορέσει να προσαρμοστεί κατάλληλα στα όρια πλάτους που ορίζει ο χρήστης. Οι κομπρέσσορες έχουν κάποια ρυθμιστικά για τον έλεγχο του εισερχόμενου σήματος όπως το κατώφλι (threshold), ο λόγος (ratio), ο χρόνος εκκίνησης (attack) και απελευθέρωσης (release), και η ενίσχυση εξόδου (make up gain).

 Η ρύθμιση του threshold θέτει το όριο στο οποίο όταν η στάθμη του σήματος το ξεπερνά τότε ο κομπρέσσορας αρχίζει να λειτουργεί. Όταν το σήμα ξεπεράσει το κατώφλι ο κομπρέσσορας το εξασθενεί. Το ποσό της συμπίεσης καθορίζεται από αυτήν την παράμετρο. Σε μαθηματικούς όρους, το ratio συγκρίνει το ποσό του εισερχόμενου σήματος που έχει ξεπεράσει το threshold με το ποσό του εξασθενημένου σήματος που έχει ξεπεράσει το threshold.Για παράδειγμα ένα ratio 4:1 περιγράφει μια κατάσταση στην οποία το εισερχόμενο σήμα που έχει ξεπεράσει το threshold είναι κατα 4 φορές μεγαλύτερο από το εξερχόμενο σήμα που έχει ξεπεράσει το threshold. 4 dB εισερχόμενου σήματος πάνω από το threshold γίνονται 1 dB εξερχόμενου σήματος πάνω από το threshold, 8 dB εισερχόμενου σήματος πάνω από το threshold γίνονται 2 dB εξερχόμενου σήματος πάνω απο το threshold. Ένα ratio Χ:1 επιβάλει στον κομπρέσσορα ότι η είσοδος πρέπει να υπερβαίνει το όριο του x dB, προκειμένου για την έξοδο να επιτευχθεί ένα επίπεδο μόλις 1 dB πάνω από το threshold. Όταν ο λόγος είναι πάνω από 10:1 τότε αντί για compression, η διαδικασία ονομάζεται limiting και ο επεξεργαστής ονομάζεται limiter. Το attack περιγράφει το πόσο χρόνο θα χρειαστεί ο κομπρέσσορας για να φτάσει στην πλήρη συμπίεση εφόσον έχει ξεπεραστεί το threshold. Η σημασία του attack όμως δεν περιορίζεται στην μετάβαση του σήματος που ξεπερνά το threshold αλλά είναι σε εξέλιξη για οποιοδήποτε σήμα ίσο ή μεγαλύτερο από το threshold και τα αυξανόμενα σε ένταση σήματα. Σε ratio 4:1 το σήμα που έχει ξεπεράσει το threshold 4 dB θα εξασθενηθεί κατά 3 dB ώστε να είναι ίσο με 1 dB στην έξοδο πάνω από το threshold. Καθώς το εισερχόμενο σήμα αυξάνεται σε πλάτος το οποίο είναι 8 dB πάνω από το threshold η εξασθένηση πρέπει να αυξηθεί από τα 3 dB στα 6 dB προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος των 2 dB πάνω από το threshold. Το attack καθορίζει επίσης αυτή την περαιτέρω μείωση της έντασης. Όταν Το εισερχόμενο σήμα που έχει ξεπεράσει το threshold αρχίσει να μειώνεται σε ένταση τότε το κομπρέσσορας πρέπει να αρχίσει να το αποσυμπιέζει. Υπεύθυνη για αυτόν τον στόχο είναι αυτή η παράμετρος. Επίσης το release ελέγχει και τον χρόνο αποσυμπίεσης του σήματος το οποίο μόλις σταμάτησε να ξεπερνά το threshold. Μετά από όλες τις παραπάνω παραμέτρους προφανώς το σήμα έχει δεχθεί εξασθένηση της εντάσεως του οπότε το make up gain χρησιμοποιείται για να ανεβάσει την στάθμη του σήματος. Σημειωτέον ότι αν αυξηθεί η ένταση του κομπρεσσαρισμένου σήματος αυξάνεται παράλληλα και η στάθμη του μη κομπρεσσάρισμενου σήματος. Alexander U. Case (2007)Sound FX Unlocking the Creative Potential of Recording Studio Effects ISBN 9780240520322
Άρραφα

Η Άρ(ρ)αφα (ακκαδικά: Arrapḫa, αραβικά: أررابخا ,عرفة‎) ήταν μια αρχαία πόλη στο σημερινό βορειοανατολικό Ιράκ, στην τοποθεσία της σύγχρονης πόλης του Κιρκούκ.Το 1948, η Άρραφα έγινε το όνομα της κατοικήσιμης περιοχής στο Κιρκούκ, όπου χτίστηκε από τη North Oil Company ως οικισμός για τους εργαζομένους της.

 Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για την Άρραφα μαρτυρείται από τη Νεο-Σουμεριανή Αυτοκρατορία (περίπου 22ος έως 21ος αιώνας π.Χ.). Η αρχαία Άρραφα ήταν μέρος της ακκαδικής αυτοκρατορίας του Σαργών (2335-2154 π.Χ.) και η πόλη εκτέθηκε στις επιδρομές των Λουλούμπι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναράμ-Σιν.Η πόλη καταλήφθηκε το 2150 π.Χ. από τους Γκούτες. Η Άρραφα ήταν η πρωτεύουσα του βραχύβιου Βασιλείου τους (Γούτιο), προτού καταστραφεί και διωχθούν εκ της Μεσοποταμίας από τη Νεο-Σουμεριανή Αυτοκρατορία (2090 π.Χ.). Η Άρραφα έγινε μέρος της Παλαιάς Ασσυριακής Αυτοκρατορίας (2025 - 1750 π.Χ.), προτού ο Χαμουραμπί εντάξει για λίγο την Ασσυρία στη βραχύβια Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία, μετά την οποία έγινε και πάλι κομμάτι της Ασσυρίας (1725 π.Χ.). Μετά από αυτό πέρασε στη Νεο-Σουμεριανή Αυτοκρατορία, την Παλαιά Ασσυριακή Αυτοκρατορία και τη Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία και ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο τον 18ο αιώνα π.Χ. υπό την ασσυριακή και βαβυλωνιακή κυριαρχία. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 15ου και στις αρχές του 14ου π.Χ., ήταν και πάλι σε μεγάλο βαθμό χουρριτική πόλη, η πρωτεύουσα του μικρού χουρριανού βασιλείου της Αρράφα, μέχρι να ενσωματωθεί πλήρως στην Ασσυρία κατά τη διάρκεια της Μέσης Ασσυριακής Αυτοκρατορίας (1365-1050 π.Χ.) μετά την ανατροπή των Ασσυρίων από την αυτοκρατορία Χουρί-Μιτάνι. Η πόλη έφτασε σε εξέχουσα θέση τον 11ο και 10ο αιώνα π.Χ. ως μέρος της Ασσυρίας. Το 615 π.Χ., βλέποντας ότι οι Ασσύριοι ήταν απασχολημένοι με τους Βαβυλώνιους και βίαιες εξεγέρσεις μεταξύ τους, ο Μήδος βασιλιάς Κυαξάρης εισέβαλε επιτυχώς στην Άρραφα, ένα από τα τελευταία προπύργια της Νεο-Ασσυριακής Αυτοκρατορίας . Η περιοχή αργότερα έγινε μέρος της περσικής επαρχίας Αθούρα (Ασσυρία των Αχαιμενιδών). Στη συνέχεια, η Αράφα πέρασε στην Μακεδονική Αυτοκρατορία, οπότε έγινε μέρος της Σελευκιδικής Συρίας μετά από την αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται ως την Ελληνιστική εποχή, οπότε ο οικισμός επανιδρύθηκε υπό την συριακή ονομασία Κάρκα ܟܪܟܐ ). Μεταξύ των μέσων του 2ου αιώνα π.Χ. και των μέσων του 3ου αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της Παρθικής Αυτοκρατορίας και της πρώιμης Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, η τοποθεσία ήταν η πρωτεύουσα ενός μικρού ασσυριακού βασιλείου ονόματι Μπετ Γκαρμάι, εκτός από ένα σύντομο διάλειμμα στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν έγινε μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Ασσυρίας. Οι Σασσανίδες κατέκτησαν το συνονθύλευμα ανεξάρτητων ασσυριακών κρατών στα μέσα έως τα τέλη του 3ου αι. μ.Χ. και η Αράφα ενσωματώθηκε στο Ασουριστάν υπό σασσανιδική διακυβέρνηση μέχρι την αραβική ισλαμική κατάκτηση στα μέσα του 7ου αιώνα μ.Χ., οπότε και τελικά έγινε Κιρκούκ. Η Άρραφα δεν έχει ανασκαφεί ακόμη, λόγω της θέσης της κάτω από το σύγχρονο Κιρκούκ.
Νικολάι Σιμιόνοφ

Ο Νικολάι Σιμιόνοφ (ρωσ. Николай Семёнов) (15 Απριλίου 1896 - 25 Σεπτεμβρίου 1986) ήταν Σοβιετικός φυσικός και χημικός. Το 1956 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ της Χημείας για την εργασία του σχετικά με τον μηχανισμό του χημικού μετασχηματισμού.

 Ο Νικολάι Σιμιόνοφ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1896 στο Σαράτοβ και αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης (1913-1917) όπου ήταν μαθητής του Αβραάμ Φιόντοροβιτς Ιόφ. Το 1918, κατατάσσεται στον Λευκό Στρατό κατά την διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το 1920 επιστρέφει στην Πετρούπολη ανέλαβε την ευθύνη των φαινομένων των ηλεκτρονίων στο Φυσικό-Τεχνικό Ινστιτούτο της Πετρούπολης. Έγινε επίσης Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου. Το 1921, παντρεύεται την φιλόλογο Μαρία Μπόρες-Λιβερόφσκι (μαθήτρια του Ζιρμούνσκι) η οποία πέθανε το 1923. Μετά τον θάνατο της, το 1923, παντρεύεται την ανιψιά της, Νατάλια Νικολάγιεβνα Μπούρτσεβα, η οποία του έφερε ένα γιο (τον Γιούρι) και μια κόρη (την Λιουτμίλα). Το 1922, μαζί με τον Πιότρ Καπίτσα, ανακάλυψαν έναν τρόπο για την μέτρηση του μαγνητικού πεδίου του ατομικού πυρήνα. Αργότερα η πειραματική διάταξη βελτιώθηκε χάρη στην βοήθεια του Όττο Στέρν, και το πείραμα μετονομάστηκε σε "Πείραμα Στερν-Γκερλάτς". Το 1925, μαζί με τον Γιάκοφ Φρένκελ, σπούδασε την κινητική της συμπύκνωσης και την προσρόφηση των ατμών. Το 1927, σπούδασε τον ιονισμό των αέριων και δημοσίευσε ένα σημαντικό βιβλίο, το «Χημεία του Ηλεκτρονίου». Το 1928, μαζί με Βλαντιμίρ Φοκ, δημιούργησε μια θεωρία της θερμικής διαταραχής από την απαλλαγή των διηλεκτρικών. Διορίστηκε καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Πετρούπολης το 1928. Το 1931, οργάνωσε το Ινστιτούτο Χημείας και Φυσικής της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών και έγινε ο πρώτος διευθυντής του Ινστιτούτο. Ένα χρόνο αργότερα, το 1932, έγινε πλήρες μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Ο Νικολάι Σιμιόνοφ πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1986, σε ηλικία 90 ετών. Το έργο του Σιμιόνοφ για το μηχανισμό του χημικού μετασχηματισμού περιλαμβάνει μια διεξοδική ανάλυση της εφαρμογής της θεωρίας της αλυσίδας στις ποικίλες αντιδράσεις (1934-1954) και για την καύση των διαδικασιών. Ο Σιμιόνοφ πρότεινε μια θεωρία για την εκφυλισμένης διακλάδωσης, που θα βοηθούσε στην καλύτερη κατανόηση των φαινομένων που συνδέονται με την επαγωγή της οξείδωσης των διεργασιών. Ο Σιμιόνοφ έγραψε δύο σημαντικά βιβλία, το «Χημική Κινητική και αντιδράσεις της αλυσίδας» που εκδόθηκε στα ρωσικά το 1934 και στα αγγλικά το 1935. Ήταν το πρώτο βιβλίο της Ε.Σ.Σ.Δ που ανάπτυξε μια λεπτομερή ανάλυση των διακλαδώσεων των αντιδράσεων της αλυσίδας στη χημείας. Το «Κάποια προβλήματα της Χημικής Κινητικής και αντιδραστικότητας» εκδόθηκε στα ρωσικά το 1954 και μετά στα αγγλικά, γερμανικά και κινέζικα. Το βιβλίο αναθεωρήθηκε το 1958. Βραβείο Νόμπελ στην Χημεία Βραβείο Στάλιν Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας Τάγμα του Λένιν (5 φορές)
Lost in Alphaville

Το "Lost in Alphaville" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των The Rentals. Κυκλοφόρησε στις 26 Αυγούστου του 2014. Είναι διαθέσιμο σε CD, βινύλιο, κασέτα και ψηφιακή μορφή. Είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ της μπάντας μετά την επανένωση της μπάντας. Κυκλοφόρησε 15 χρόνια μετά το Seven More Minutes. Είναι η πρώτη κυκλοφορία της μπάντας για την Polyvinyl, η οποία υπέγραψε με την μπάντα τον Δεκέμβριο του 2013.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Matt Sharp Matt Sharp - φωνή, μπάσο, συνθεσάιζερ, μηχανικός, παραγωγός Jess Wolfe - φωνητικά Holly Laessig - φωνητικά Ryen Slegr - κιθάρα, κιθάρα lap steel Patrick Carney - ντραμς, κρουστά Lauren Chipman - Fender Rhodes, όργανο, πιάνο, βιόλα, βιολί, χοράρχης Joey Santiago - κιθάρα Danielle Belén - βιολί Jamie Blake - φωνητικά Roger Moutenot - κρουστά Dan Joeright - drum loop, κρουστά The West Los Angeles Children's Choir - χορωδία The Rentals - παραγωγή Roger Moutenot - μηχανικός Adam Bednarik - μηχανικός Dave Sardy - μίξινγκ Patrick Doyle - μηχανικός Andy Brohard - μίξινγκ Cameron Barton - βοηθός μίξινγκ Ryan Smith - mastering Bryan Bos - σχέδιο Tim Reynolds - σχέδιο Billboard 200 - 200 Billboard Heatseekers Albums - 7 Billboard Independent Albums - 32
Ρωσική ιθαγένεια

Η ρωσική υπηκοότητα ρυθμίζεται από το ομοσπονδιακό δίκαιο για την ιθαγένεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας (από το 2002, με τις τροποποιήσεις του 2003, 2004, 2006), το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (από το 1993), και διεθνείς συνθήκες που καλύπτουν τα ερωτήματα ιθαγένειας, στις οποίες έχει υπογράψει η Ρωσική Ομοσπονδία. Σύμφωνα με τη ρήτρα υπεροχής του Συντάγματος, οι διεθνείς συνθήκες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έχουν προτεραιότητα έναντι στη ρωσική εγχώρια νομοθεσία.

 Στη ρωσική γλώσσα, υπάρχει μια διάκριση μεταξύ των πολιτών της Ρωσίας, που αναφέρονται ως Ροσιγιάνε (θηλυκή μορφή ροσιγιάνκα) και των μελών του έθνους των Ρώσων που ονομάζονται Ρώσοι. Η λέξη Ροσιγιάνε χρησιμοποιείται πολύ συχνότερα από το Ρώσος (ρούσκι) στα επίσημα έγγραφα και τα ΜΜΜΕ. Όσοι έχουν λάβει τη ρωσική υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης, είναι γνωστοί και ως Ροσιγιάνε, ανεξάρτητα από την εθνοτική καταγωγή και τη μητρική τους γλώσσα (όπως ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ή Βίκτορ Αχν). Η λέξη Ροσιγιάνε επινοήθηκε από τον Μιχαήλ Λομονόσοφ τον 18ο αιώνα. Το Βασίλειο της Ρωσίας έγινε πολυεθνικό κράτος το 16ο αιώνα. Η λέξη Ροσιγιάνε, επινόηση του Λομονόσοφ, έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως από τότε. Μετά την πτώση της ρωσικής Αυτοκρατορίας, η έκφραση "Σοβιετικός λαός" χρησιμοποιήθηκε για τον πληθυσμό της Σοβιετικής Ένωσης, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η λέξη Ροσιγιάνε επανήλθε στην συχνή χρήση.
Σίμουν Σάμουελσεν

Ο Σίμουν Σάμουελσεν (γεννήθηκε 21 Μαΐου 1985 στο Βάγκουρ) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόες που αγωνίζεται στην ΧΒ Τόρσχαβν είτε ως μέσος είτε ως επιθετικός.

 Ξεκίνησε από την ΒΜΠ Βάγκουρ το 2001. Μετά από 4 χρόνια στα Νησιά Φερόε μεταγράφηκε στην Κέφλαβικ ΙΦ και τον Αύγουστο του 2007 πήγε δανεικός στην Νούτοντεν ΦΚ. Σήμερα αγωνίζεται με την ΧΒ Τόρσχαβν, με την οποία σημείωσε ένα γκολ στις 20 Ιουλίου 2010 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ. Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Απρίλιο του 2003 σε ένα φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο το Καζακστάν. Έχει 36 συμμετοχές και ένα γκολ. Το γκολ το πέτυχε στις 8 Οκτωβρίου 2005 με αντίπαλο το Ισραήλ στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. National football teams profile Keflavik player profile Símun Samuelsen back home to the Νήσοι Φερόε (In Faroese). UEFA.com Sportal.fo Νήσοι Φερόε - Record International Players
Το τραγούδι των Γερμανών

Το Τραγούδι των Γερμανών (γερμ. Das Lied der Deutschen) είναι ο εθνικός ύμνος της Γερμανίας. Το κείμενο έγραψε ο Άουγκουστ Χάινριχ Χόφμαν φον Φάλερσλεμπεν (August Heinrich Hoffmann von Fallersleben) στις 26 Αυγούστου 1841. Συνθέτης της μελωδίας είναι ο Γιόζεφ Χάυντν (1797). Ορίστηκε ως εθνικός ύμνος της Γερμανίας το 1922. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μόνο η τρίτη στροφή αποτελεί κείμενο του ύμνου, καθώς η πρώτη στροφή που αναφέρει τη φράση «Deutschland über alles» («Η Γερμανία πάνω απ' όλα») συνδέεται με το καθεστώς του Τρίτου Ράιχ, αν και στην πραγματικότητα υπήρχε πριν την εγκαθίδρυσή του.

 Μόνο η τρίτη στροφή (με έντονα γράμματα) αποτελεί σήμερα τον ύμνο της Γερμανίας. Deutschland, Deutschland über alles, Über alles in der Welt, Wenn es stets zu Schutz und Trutze Brüderlich zusammenhält. Von der Maas bis an die Memel, Von der Etsch bis an den Belt, |: Deutschland, Deutschland über alles, Über alles in der Welt! :|Deutsche Frauen, deutsche Treue, Deutscher Wein und deutscher Sang Sollen in der Welt behalten Ihren alten schönen Klang, Uns zu edler Tat begeistern Unser ganzes Leben lang. |: Deutsche Frauen, deutsche Treue, Deutscher Wein und deutscher Sang! :|Einigkeit und Recht und Freiheit Für das deutsche Vaterland! Danach lasst uns alle streben Brüderlich mit Herz und Hand! Einigkeit und Recht und Freiheit Sind des Glückes Unterpfand; |: Blüh' im Glanze dieses Glückes, Blühe, deutsches Vaterland! :| Γερμανία, Γερμανία πάνω από όλα, Πάνω από όλα στον κόσμο, Όταν για προστασία και άμυνα Αδελφικά συσπειρώνεται. Από τον Μεύση ως τον Νέμαν, Από τον Άδιγη ως τον Μπελτ, |: Γερμανία, Γερμανία πάνω από όλα, Πάνω από όλα στον κόσμο! :|Γερμανικές γυναίκες, γερμανική εμπιστοσύνη, Γερμανικό κρασί και γερμανικό τραγούδι Στον κόσμο θα διατηρήσουν Τον παλιό τους όμορφο χτύπο, Και θα μας εμπνέουν ευγενείς πράξεις Σε όλη μας την ζωή. |: Γερμανικές γυναίκες, γερμανική εμπιστοσύνη, Γερμανικό κρασί και γερμανικό τραγούδι! :|Ενότητα, δικαιοσύνη και ελευθερίαΓια την γερμανική Πατρίδα!Αυτό να επιδιώξουμεΑδερφικά με καρδιά και χέρια!Ενότητα και δικαιοσύνη και ελευθερία Είναι η βάση της ευτυχίας:|: Άνθησε στο φως της ευτυχίας αυτής,άνθησε, γερμανική Πατρίδα! :| Ο εθνικός ύμνος της Γερμανίας (mp3) Η σημαία και ο εθνικός ύμνος της Γερμανίας (1ο Τ.Ε.Ε. Βόλου)
Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο

Ο Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο ή Αρτσιμπόλντι (Giuseppe Arcimboldo ή Arcimboldi, 5 Απριλίου 1526 - 11 Ιουλίου 1593) ήταν Ιταλός ζωγράφος περισσότερο γνωστός για τη δημιουργία φανταστικών πορτραίτων αποτελούμενων εξ ολοκλήρου από αντικείμενα όπως φρούτα, λαχανικά, λουλούδια, ψάρια και βιβλία.

 Εκπρόσωπος του ιταλικού μανιερισμού, θεωρείται ένας από τους πλέον ασυνήθεις καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Τον 20ό αιώνα, το έργο του εκτιμήθηκε από την ομάδα των υπερρεαλιστών. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ζωγράφος στον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου (1549-58). Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Πράγα, ως ένας από τους ευνοούμενους ζωγράφους της Αυλής των Αψβούργων (1562-87). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Giuseppe Arcimboldo στο Wikimedia Commons www.giuseppe-arcimboldo.org
Νηματουργείο Γρηγόριος Τσίτσης Α.Ε.

Το Νηματουργείο Γρηγόριος Τσίτσης Α.Ε. βρισκόταν κτισμένο αμφιθεατρικά, στην άκρη του πλατώματος της πόλης της Έδεσσας, αριστερά του ομώνυμου αναψυκτηρίου "Ψηλός Βράχος". Το εργοστάσιο είχε ακμάσει κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου όπου εξελίχθηκε ως το μεγαλύτερο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας στην Ανατολή. Ανέστειλε τη λειτουργία του το 1962 έπειτα από πολλούς λόγους, κυρίως οικονομικούς. Στη συνέχεια το 2002 με απόφαση του Δήμου όλη η μονάδα γκρεμίζεται για εκμετάλλευση του οικοδομικού υλικού και απομένει μόνο η κεντρική πύλη χαμένη στη βλάστηση.

 Το 1895 ιδρύεται η πρώτη βιομηχανική μονάδα κλωστοϋφαντουργίας στην Έδεσσα (ακολουθούν άλλες 8) με πρωτεργάτη τον Γρηγόριο Τσίτση και άλλους μικρομετόχους. Το αρχικό σχέδιο περιλάμβανε: Κλωστήριο Υφαντήριο Βαφείο Λευκαντήριο Εκκοκκιστήριο βάμβακοςΤμήμα κατασκευής υδρόφιλου φαρμακευτικού βάμβακοςΤο υφαντήριο, με 50 ιστούς (αργαλειούς). παρήγαγε 2.000 μέτρα χονδρό βαμβακερό ύφασμα την ημέρα και χρησιμοποιούσε νήματα από τα νηματουργεία που έφθαναν τα 550.000 κιλά το χρόνο. Η έλλειψη προσωπικού ήταν η αιτία που το υφαντήριο και το βαφείο σταμάτησαν να λειτουργούν λίγα χρόνια μετά. Παρόλα αυτά το εργοστάσιο συνέχισε τη λειτουργία του και ο εξοπλισμός του από 4 κλώστριες που είχε αρχικά έφθασε τις 47 το 1914, ενώ οι άτρακτοι που μετέτρεπαν τη δύναμη του νερού σε κίνηση από 1.500 έγιναν 16.500 περίπου.Όλα τα μηχανήματα προέρχονταν από την Αγγλία και ήταν του εμπορικού οίκου Lord Brothers. Το εργοστάσιο αυτό εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο νηματουργείο της ανατολής. Το 1912 αρχικά συνενώνεται με το νηματουργείο του Λόγγου και Τουρπάλη της Νάουσας (1974) και σχηματίζεται η εμπορική εταιρία "Γρηγόριος Τσίτσης και Τουρπάλη". Τα κεφάλαια της εταιρείας είναι σοβαρά και η παραγωγή των δυο εργοστασίων ξεπερνούσε το μισό της παραγωγής όλων των άλλων νηματουργείων Έδεσσας, Νάουσας και Βέροιας. Το πρώτο αυτό υδροκίνητο Νηματουργείο της Ελλάδας, απασχολούσε 350-500 εργάτες που έφθασαν τους 800 την περίοδο της ακμής του. Το 1962 έκλεισε και περιήλθε στην ιδιοκτησία της ΕΤΒΑ. Υπήρξαν προσπάθειες επαναλειτουργίας του αλλά λόγου το ότι η μονάδα ήταν υπερβολικά μεγάλη σε εγκαταστάσεις ήταν δύσκολο να αξιοποιηθεί ξανά ολόκληρη, εάν κάποιος κατάφερνε να λειτουργήσει ξανά τη μονάδα θα μπορούσε να εκμεταλλεύεται μόνο το 40 % της. γιατί λόγου του πολέμου και της μακροχρόνιας κατασκευής της ήταν πολύ πιθανό τα επόμενα χρόνια να καταρρεύσει ολοσχερώς. Το κλείσιμο της επιχείρησης αλλά και των άλλων μεγάλων εργοστασίων (Κανναβουργείο, Άνω και Κάτω ΕΣΤΙΑ, Σ.Ε.Φ.Ε.Κ.Ο Α.Ε) ανάγκασαν γύρω στους 3.000 εργάτες να μείνουν στο δρόμο. Πολλοί από αυτούς αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στη Γερμανία. Στη συνέχεια με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το 1978 η μονάδα κατεδαφίζεται γιατί ήταν γνωστό ότι δεν μπορούσε να στεγάσει κάποια υπηρεσία του Δήμου λόγω της στατικότητας του κτηρίου. Από αυτό εκμεταλλεύτηκαν τα μπάζα από την κατεδάφιση για κτήσιμο πολυκατοικιών. Έτσι, από το αξιόλογο αυτό βιομηχανικό συγκρότημα απέμεινε μόνο το οικόπεδο. Ο Δήμος Έδεσσας ενδιαφέρεται πλέον για τη διαμόρφωση πρασίνου στο χώρο αυτό.
Ατιφέτε Γιαχιάγκα

Η Ατιφέτε Γιαχιάγκα (αλβανικά: Atifete Jahjaga, 20 Απριλίου 1975-) είναι η 4η Πρόεδρος του Κοσόβου και η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό. Είναι επίσης η πρώτη ανεξάρτητη υποψήφια, η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στα σύγχρονα Βαλκάνια και η νεότερη εκλεγείσα σε αξίωμα. Υπηρέτησε ως υποδιευθύντρια της Αστυνομίας του Κοσόβου. Είχε τον τίτλο της Υποστρατήγου (Major General), ο ανώτατος βαθμός για τις γυναίκες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.Μέχρι σήμερα είναι η μοναδική πρόεδρος που εξελέγη από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Ο μόνος πρόεδρος που έλαβε περισσότερες ψήφους ήταν ο Ιμπραχίμ Ρουγκόβα, διορισθείς από το κοινοβούλιο το 2002 με 88 ψήφους υπέρ και 3 κατά στον τρίτο γύρο.

 Στις 6 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε ως πρόσωπο κοινής αποδοχής για το αξίωμα του προέδρου, από το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσόβου, τη Δημοκρατική Συμμαχία του Κοσόβου και τη Νέα Συμμαχία του Κοσόβου. Επίσης, η υποψηφιότητά της στηρίχθηκε από τον Αμερικανό πρέσβη στο Κόσοβο, Κρίστοφερ Ντελ.Στις 7 Απριλίου εξελέγη πρόεδρος από τον πρώτο γύρο στην ψηφοφορία που έγινε στο Κοινοβούλιο. Επί 100 παρόντων βουλευτών, ψήφισαν για τη Γιαχιάγκα οι 80 και 10 για τη Σούζαν Νοβορμπεντάλι.Στην ομιλία κατά την τελετή ορκωμοσίας της, η Γιαχιάγκα δήλωσε ότι ένας από τους κύριους στόχους της ως Προέδρου θα είναι και η εξασφάλιση ότι το Κόσοβο θα γίνει μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ. Στην παρθενική της ομιλία στο Κοινοβούλιο με την ιδιότητα της Προέδρου της χώρας, εξέφρασε την ελπίδα ότι τα όνειρά τους θα πραγματοποιηθούν. Επίσημη ιστοσελίδα
Ρήνεια

Η Ρήνεια είναι κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκεται πλησίον της Μυκόνου ενώ η έκτασή της είναι 13,904 τ.χλμ. Το μήκος των ακτών της φτάνει τα 43 χιλιόμετρα. Η Ρήνεια σήμερα είναι ακατοίκητη και ανήκει στον Δήμο Μυκόνου.

 Η Ρήνεια έχει ίχνη κατοίκησης από την 5η χιλιετία π.Χ. Στα ιστορικά χρόνια το νησί βρέθηκε στη σκιά της γειτονικής Δήλου. Το 530 π.Χ. ο τύραννος Πολυκράτης της Σάμου κατέλαβε το νησί και το αφιέρωσε στο ιερό του Απόλλωνα της Δήλου. Το γεγονός αυτό αποτελεί και την πρώτη ιστορική αναφορά που διαθέτουμε για τη Ρήνεια. Όταν οι Αθηναίοι επέβαλαν την κάθαρση στο νησί της Δήλου, κατά τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου και αποφάσισαν να μην γεννιέται και να μην πεθαίνει κανείς στο ιερό νησί, η Ρήνεια μετατράπηκε σε απέραντη νεκρόπολη. Παράλληλα στο νησί λειτουργούσε και θεραπευτήριο στο οποίο κατέληγαν οι βαριά άρρωστοι που δεν επιτρεπόταν πλέον να παραμένουν στη Δήλο. Μετά την παρακμή της Δήλου η Ρήνεια εγκαταλείφθηκε. Στα σύγχρονα χρόνια το νησί χρησιμοποιείται ως τόπος βοσκής κοπαδιών από το γειτονικό νησί της Μυκόνου και πολλοί τουρίστες επισκέπτονται τις ακτές του, με ιδιωτικό σκάφος. Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου Αρχειοθετήθηκε 2011-08-23 στο Wayback Machine.
Σίβυλλα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ

Η Σίβυλλα, γερμ. Sibylle (26 Αυγούστου 1557 - 1628) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπούργκαου.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Γουλιέλμου του πλούσιου, δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Τον Γουλιέλμο διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Γουλιέλμος. Αυτός ασθένησε διανοητικά και στην Αυλή η Σίβυλλα διαφώνισε με τη σύζυγο εκείνου, Ιακωβαία του Μπάντεν για την επιρροή στην εξουσία. Όταν νίκησε η πρώτη, φυλάκισε την Ιακωβαία, η οποία απεβίωσε βίαια το 1597· ίσως η Σίβυλλα να ευθύνεται γι' αυτό. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, μαργράβο του Μπούργκαου το 1601. Το 1610 μετακινήθηκαν στην κατοικία του στο Γκύντσμπουργκ, όπου η Σίβυλλα έκανε φεουδαρχική Αυλή και τη διατήρησε ακόμη και μετά το 1618 που απεβίωσε ο σύζυγός της. Έγινε προστάτιδα της μουσικής. Απεβίωσε 71 ετών και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της, στον ναό των Καπουτσίνων του Γκύντσμπουργκ. Όταν ο ναός κατεδαφίστηκε, το λείψανό της μεταφέρθηκε στον ναό του Αγ. Μαρτίνου, επίσης στο Γκύντσμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1601 τον Κάρολο των Αψβούργων, μαργράβο του Μπούργκαου· δεν απέκτησαν τέκνα. Hans Frei und Barbara Beck (ed.): Lebensbilder. Geschichte und Kunst in Bildnissen aus Schwaben, Oberschönenfeld, 2002, p. 170
Υπναγωγικός σπασμός

Ο υπνικός ή υπναγωγικός σπασμός είναι ένα ακούσιο τίναγμα (γνωστό και ως μυοκλονική κρίση ή μυοκλονικός σπασμός) το οποίο συμβαίνει όταν κάποιος μεταβαίνει σε κατάσταση υπναγωγίας. Συχνά περιγράφεται ως ένα ηλεκτρικό σοκ ή αίσθηση ότι πέφτει κάποιος από μεγάλο ύψος και μπορεί να κάνει κάποιον να τιναχτεί από το κρεβάτι. Οι υπνικοί σπασμοί βιώνονται από σχεδόν όλους τους ανθρώπους όταν κοιμούνται κουρασμένοι ή όταν κάνουν ανήσυχο ύπνο.

 Οι υπνικοί σπασμοί γίνονται αντιληπτοί 1 με 2 φορές το βράδυ. Συνήθως οι υπνικοί σπασμοί συμβαίνουν κατά την διάρκεια του κανονικού ύπνου. Σε σπάνιες και ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε μια διαταραχή που ονομάζεται νυκτερινή ή υπνική μυοκλονία, δηλαδή επαναλαμβανόμενη σύσπαση των κάτω άκρων. Το άτομο που έχει τη διαταραχή συνήθως θα παραμένει κοιμισμένο κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου. Αν και η αιτία των υπνικών σπασμών είναι άγνωστη, η πιο κοινή θεωρία είναι ότι ο εγκέφαλος μπερδεύει την χαλάρωση με την αρχέγονη αίσθηση που προκαλείται στα πρωτεύοντα θηλαστικά όταν πέφτουν από κάποιο δέντρο (Coolidge 2006), κάτι που προκαλεί εγρήγορση (σπασμό). Όταν κάποιος έχει έλλειψη ύπνου ή προσπαθεί να πιέσει τον εαυτό του να κοιμηθεί, οι υπνικοί σπασμοί μπορούν να συμβούν πιο συχνά. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε άτομα που έχουν στερηθεί ύπνο περισσότερο από 24 ώρες ή σε αυτούς που ξύπνησαν μετά από πολύ μικρής διάρκειας ύπνο. Σπασμός Ύπνος That Strange Falling Sensation (Αγγλικά)
Λουδοβίκος του Μάισσεν

Ο Λουδοβίκος, γερμ. Ludwig (25 Φεβρουαρίου 1341 - 17 Φεβρουαρίου 1382) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν επίσκοπος του Χάλμπερστατ, μετά του Μπάμπερκ, έπειτα αρχιεπίσκοπος του Μάιντς και τέλος του Μαγδεβούργου.

 Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισσεν και της Ματθίλδης των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας. Σε ηλικία 37 ετών, το 1357, ορίστηκε, μάλλον επειδή ήταν μέλος του ισχυρού Οίκου των Βέττιν, επίσκοπος του Χάλμπερστατ. Το 1366 παραιτήθηκε, όταν έγινε επίσκοπος του Μπάμπερκ. Το 1374 επίσης παραιτήθηκε για να οριστεί αρχιεπίσκοπος του Μάιντς και πάλι παραιτήθηκε όταν εκλέχτηκε αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου. Το 1373 απεβίωσε ο Ιωάννης αρχιεπίσκοπος του Μάιντς και ο Σύλλογος του καθεδρικού εξέλεξε τον Αδόλφο Α΄ των Νασσάου ως διοικητή της αρχιεπισκοπής. Τότε παρενέβη ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας στον πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄, ο οποίος αρνήθηκε να επιβεβαιώσει την εκλογή και όρισε τον Λουδοβίκο στη θέση. Ακολούθησε πόλεμος στη Θουριγγία και στο Άιχσφελτ, όπου τον Λουδοβίκο υποστήριξε ο βασιλιάς, ο γιος του Βεντσεσλάβος Δ΄ και οι τρεις αδελφοί του Λουδοβίκου. Ο Αδόλφος Α΄ υποστηρίχθηκε από τον Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκέτινγκεν, τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουρκ, τον Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Βάλντεκ και τον Γκότφρητ Η΄ κόμη του Τσήγκενχαϊμ. Όταν το 1378 απεβίωσε ο Γρηγόριος ΙΑ΄, εξελέγησαν δύο πάπες και ξεκίνησε το Δυτικό Σχίσμα. Ο αντίπαπας Κλήμης Ζ΄ επικύρωσε την εκλογή του Αδόλφου ως διοικητή του Μάιντς το 1379 και διοικητή του Σπάυερ το 1380. Η συνακόλουθη επικύρωση και από τον Βεντσεσλάβο Δ΄ έκανε τον Λουδοβίκο να παραιτηθεί και του δόθηκε η αρχιεπισκοπή του Μαγδεβούργου ως αντιστάθμισμα. Ταξίδευσε στο Μαγδεβούργου, αλλά στις αρχές του 1382 απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Μαγδεβούργου. Cornelius Will (1884), "Ludwig", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 561–563 Karl Heinemeyer (1987), "Ludwig, Markgraf von Meißen", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 400–400
Μάχη του Σπερχειού

Η μάχη του Σπερχειού (βουλ: битка при Сперхей (μπίτκα πρι Σπερχέι) διεξήχθη το 997 μ.Χ, μεταξύ του Τσάρου της Βουλγαρίας, Σαμουήλ, και του Νικηφόρου Ουρανού, στρατηγού του Βασιλείου Β' και έληξε με τη σφαγή των Βουλγάρων. Θεωρείται από τις πιο σημαντικές μάχες μεταξύ Βουλγάρων και Βυζαντινών.

 Ο Βασίλειος Β' διέκοψε τις επιθέσεις κατά των Βουλγάρων και κινήθηκε στη Συρία για να αντιμετωπίσει προβλήματα που υπήρχαν στα ανατολικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Ο Σαμουήλ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Βασιλείου και επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος Ταρωνίτης σκοτώθηκε και ο γιος του, Ασώτιος, πιάστηκε αιχμάλωτος. Μετά την επίθεση αυτή, ο Σαμουήλ κινείται νότια και λεηλατεί την Πελοπόννησο. Ο Βασίλειος Β' έστειλε τον Νικηφόρο Ουρανό κατά του Σαμουήλ. Και οι δύο στρατοί στρατοπέδευσαν στον Σπερχειό. Ο Σαμουήλ στρατοπέδευσε απέναντι από τον Ουρανό και θεώρησε ότι οι Βυζαντινοί δεν ήταν εις θέσιν να περάσουν τον πλημμυρισμένο ποταμό. Παρ' ολ' αυτά, ο Νικηφόρος Ουρανός κατάφερε να βρει ένα διαβατό σημείο και κατά τη διάρκεια της νύχτας επιτέθηκε και έσφαξε τους Βούλγαρους. Ο Σαμουήλ και ο γιος του, Γαβριήλ Ρωμανός, κατάφεραν να επιζήσουν - αυτή η μάχη περιγράφεται και στο βιβλίο «Για την πατρίδα» της Πηνελόπης Δέλτα. Ο Τσάρος της Βουλγαρίας επέστρεψε στην πρωτεύουσα του, Αχρίδα. Αφού συγκέντρωσε και πάλι στρατό, τον επόμενο χρόνο συνέχισε τις επιθέσεις κατά των Βυζαντινών. Πηνελόπη Δέλτα, Για την Πατρίδα, Α'
Martian Moons Exploration

Το Martian Moons Exploration (MMX, μτφρ.: Εξερεύνηση Αρειανών Δορυφόρων) είναι ένα ρομποτικό μη επανδρωμένο διαστημικό σκάφος που είναι προγραμματισμένο να εκτοξευθεί το 2024 και να φέρει πίσω στη Γη τα πρώτα δείγματα από το μεγαλύτερο δορυφόρο του Άρη, Φόβο. Αναπτύχθηκε από την Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης (JAXA) και ανακοινώθηκε στις 9 Ιουνίου 2015. Το MMX θα προσεδαφιστεί και θα συλλέξει δείγματα από τον Φόβο μία ή δύο φορές και επιπλέον θα πραγματοποιήσει χαμηλές πτήσεις πάνω από τον Δείμο και θα παρακολουθήσει το κλίμα του Άρη.Η αποστολή στοχεύει στην παροχή καίριων πληροφοριών που θα βοηθήσουν να προσδιοριστεί αν οι Αρειανοί δορυφόροι αποτελούν αιχμαλωτισμένους αστεροειδείς ή είναι το αποτέλεσμα ενός μεγαλύτερου σώματος που προσέκρουσε στον Άρη.

 Το διαστημικό σκάφος θα εισέλθει σε τροχιά γύρω από τον Άρη, στη συνέχεια θα μεταφερθεί στον Φόβο και θα προσεδαφιστεί μία ή δύο φορές και θα συγκεντρώσει σωματίδια ρηγόλιθου που μοιάζουν με άμμο χρησιμοποιώντας ένα απλό πνευματικό σύστημα. Η αποστολή αποσκοπεί στην ανάκτηση τουλάχιστον 10 γραμμαρίων δείγματος. Το σκάφος θα απογειωθεί στην συνέχεια από τον Φόβο και θα πραγματοποιήσει αρκετές χαμηλές πτήσεις πάνω από τον μικρότερο δορυφόρο Δείμο πριν αποστείλει την Κάψουλα Επιστροφής Δείγματος πίσω στη Γη. Η Κάψουλα θα φθάσει τον Ιούλιο του 2029.Ο επικεφαλής της αποστολής είναι ο Yasuhiro Kawakatsu. Η NASA, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος και το Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών (CNES) της Γαλλίας συμμετέχουν επίσης στο έργο και θα παράσχουν επιστημονικά όργανα. Οι ΗΠΑ θα συνεισφέρουν ένα φασματόμετρο νετρονίων και ακτίνων γάμμα και η Γαλλία ένα φασματόμετρο εγγύς-υπερύθρου (NIRS4/MacrOmega). Η Γαλλία προσφέρει επίσης τεχνικές γνώσεις στον τομέα της δυναμικής των πτήσεων, προκειμένου να προγραμματιστούν οι ελιγμοί τροχιάς και προσεδάφισης της αποστολής και της προσγείωσης.Η ανάπτυξη και η δοκιμή βασικών εξαρτημάτων, συμπεριλαμβανομένου του δειγματολήπτη, βρίσκεται σε εξέλιξη. Επί της παρούσης, το MMX προγραμματίζεται να εκτοξευθεί το 2024 και θα επιστρέψει στη Γη πέντε χρόνια αργότερα. Για τη συλλογή δειγμάτων, η αποστολή θα χρησιμοποιήσει ένα πιστόλι αέρα για να απελευθερώσει με δύναμη αέριο υπό πίεση, πιέζοντας περίπου 10 γραμμάρια εδάφους μέσα στο δοχείο δείγματος. Το σκάφος θα απογειωθεί στην συνέχεια από τον Φόβο και θα πραγματοποιήσει αρκετές χαμηλές πτήσεις πάνω από τον μικρότερο δορυφόρο Δείμο πριν αποστείλει την Κάψουλα Επιστροφής Δείγματος πίσω στη Γη. Η Κάψουλα θα φθάσει τον Ιούλιο του 2029.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1932

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1932 διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ στις 28 Φεβρουαρίου. Προηγήθηκαν μια εβδομάδα νωρίτερα, στις 21 Φεβρουαρίου, τα πρωταθλήματα Νότου και Βορρά, οι καλύτεροι αθλητές από τα οποία προκρίθηκαν για το πανελλήνιο πρωτάθλημα.

 Διεξήχθη την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα, σε αγροτική διαδρομή μήκους 7 χλμ, με αφετηρία το γήπεδο της ΑΕΚ και πορεία: οδός Ποδονίφτη-Μενιδίου, αγροτικός δρόμος, οδός Τατοΐου-Ποδονίφτη και τερματισμό πάλι στο γήπεδο ΑΕΚ. Μετείχαν 30 δρομείς από επτά σωματεία, πέντε σε ατομικό, ομαδικό: Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Εθνικός Γ.Σ., Αθηναϊκός Α.Σ., Ολυμπιακός Π. και δύο μονο στον ατομικό αγώνα: Γ.Σ. Αμαρουσίου και Πανελλήνιος Γ.Σ. Τερμάτισαν 27 αθλητές με νικητή τον Χρύσανθο Τσουκαλά στον ατομικό και τον Παναθηναϊκό στον ομαδικό αγώνα. Διεξήχθη την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, στη Θεσσαλονίκη, σε διαδρομή μήκους 7 χλμ, με αφετηρία και τερματισμό το στάδιο του Ηρακλή και πορεία μέσω οδών ή περιοχών της Άνω Πόλης: Πανεπιστημίου-Στρατού-Στρατηγείου-Νοσοκομείο-Κόκκινο Σπίτι-40 Εκκλησιών-Χίλια Δένδρα-Φρούρια-οδός πορς στάδιο Ηρακλή. Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν (ψύχος και σφοδρός άνεμος), μετείχαν 15 αθλητές από 4 συλλόγους: Ηρακλής, Αρης και ΒΑΟ με ομάδες και ο ΠΑΟΚ, μόνο στο ατομικό. Τερμάτισαν 13. Νικητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Νάνος, ενώ στο ομαδικό ισοβάθμησαν Ηρακλής και Άρης. Διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στο Στάδιο του Γ.Σ. Ηρακλή σε διαδρομή που χαράκτηκε με ευθύνη του εκπροσώπου του ΣΕΓΑΣ Λωρέντη και του εθνικού προπονητή Όττο Σίμιτσεκ. Αρχικά ως αφετηρία και τερματισμός είχε οριστεί το γυμναστήριο της ΧΑΝΘ, και η διαδρομή είχε οριοθετηθεί από τους τοπικούς αθλητικούς φορείς από ετών για τη διεξαγωγή σχετικών αγώνων ανωμάλου. Όμως, οι Λωρέντης και Σίμιτσεκ τη θεώρησαν ακατάλληλη και μικρής απόστασης και χάραξαν νέα διαδρομή μήκους 9 χλμ, με αφετηρία και τερματισμό το στάδιο Ηρακλή. Τα τοπικά σωματεία διαμαρτυρήθηκαν και ζήτησαν να επεκταθεί κατά δύο χιλιόμετρα η αρχική ώστε να πληρούνται οι προδιαγραφές αλλά τελικά ίσχυσε η γνώμη των υπευθύνων του ΣΕΓΑΣ. Ο αγώνας ανωμάλου δρόμου συνδυάστηκε με το ποδοσφαιρικό παιχνίδι Ηρακλή Θ. - Απόλλωνα Αθηνών για το πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας 1931-32, ο οποίος διεξήχθη αμέσως μετά τον τερματισμό των δρομέων. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ξανά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Πήραν μέρος αθλητές από Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και Βόλο. Είχαν προηγηθεί τα πρωταθλήματα Νότου και Βορρά, οι καλύτεροι των οποίων μετείχαν στο πανελλήνιο. Εφημερίδα "Αθλητικός Τύπος", 22/2/1932 & 29/2/1932 (ψηφιακές σελίδες 62 & 74). Αρχειοθετήθηκε 2015-09-28 στο Wayback Machine. "Μακεδονία", 22/2/1932. "Μακεδονία", 27/2/1932. "Μακεδονία", 28/2/1932. "Μακεδονία", 1/3/1932.
Ελληνικός βάτραχος

Ο Ελληνικός βάτραχος, Rana graeca Boulenger, 1891 είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae. Η γεωγραφική κατανομή του είδους περιλαμβάνει τη Βαλκανική χερσόνησο, συγκεκριμένα απαντάται στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία, την Αλβανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Στην Ελλάδα συναντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας, την Πελοπόννησο, την Εύβοια και τη Θάσο.

 Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους βάτραχο, του οποίο το ολικό μέγεθος σπάνια ξεπερνά τα 9 cm. Προτιμά ορεινές, δασώδεις και σχετικά ψυχρές περιοχές με μόνιμα τρεχούμενο κρύο νερό, όπου βουτά και κρύβεται όταν νιώσει απειλή. Συναντάται σε υψόμετρα μεταξύ των 200 και 2000 m. Δραστηριοποιείται τόσο την ημέρα όσο και την νύχτα. Τα θηλυκά γεννούν συστάδες μερικών εκατοντάδων αυγών τα οποία πιθανόν φυλάσσονται από τα αρσενικά έως ότου αναπτυχθούν σε γυρίνους.
Σταυροφορία της Βάρνας

Η Σταυροφορία της Βάρνας ήταν μια ανεπιτυχής στρατιωτική εκστρατεία που οργανώθηκε από αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες, για να ελέγξουν την επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Κεντρική Ευρώπη, συγκεκριμένα στα Βαλκάνια, μεταξύ 1443 και 1444. Κλήθηκε από τον Πάπα Ευγένιο Δ΄ την 1η Ιανουαρίου 1443 και με επικεφαλής τους Βασιλιά Βλαδίσλαο Γ΄ της Πολωνίας, Ιωάννη Ουνυάδη, Βοεβόδα της Τρανσυλβανίας και Δούκα Φίλιππο Γ΄ της Βουργουνδίας. Η Σταυροφορία της Βάρνας κορυφώθηκε με μια αποφασιστική οθωμανική νίκη επί της συμμαχίας των σταυροφόρων στη Μάχη της Βάρνας στις 10 Νοεμβρίου 1444, κατά την οποία ο Βλαδίσλαος και ο παπικός απεσταλμένος, Τζουλιάνο Τσεζαρίνι, σκοτώθηκαν.

 Πολλοί από τους Σταυροφόρους ακρωτηριάστηκαν από κρυοπαγήματα, πολλοί περισσότεροι πέθαναν σε μικρότερες επακόλουθες μάχες και πολλοί Ευρωπαίοι αιχμαλωτίστηκαν. Η Ουγγαρία έπεσε ξανά στον εμφύλιο πόλεμο έως ότου ο Ουνυάδης εξελέγη Αντιβασιλέας για το βρέφος Λαδίσλαο τον Ιούνιο του 1446. Ο Μπράνκοβιτς διατήρησε τον έλεγχο της Σερβίας. Η νίκη των Οθωμανών στη Βάρνα, ακολουθούμενη από τη νίκη τους στη Δεύτερη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1448, απέτρεψε τα ευρωπαϊκά κράτη από το να στείλουν σημαντική στρατιωτική βοήθεια στους Βυζαντινούς κατά την οθωμανική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Αν και ο Πίος Β΄ κήρυξε επίσημα τριετή σταυροφορία στο Συμβούλιο της Μάντοβας για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, οι ηγέτες που της υποσχέθηκαν 80.000 στρατιώτες αψήφησαν τη δέσμευσή τους. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν απαλλαγμένη, για αρκετές δεκαετίες, από κάθε περαιτέρω σοβαρή προσπάθεια να την απωθήσουν από την Ευρώπη. Jireček, Konstantin (1978). Istorija Srba. Slovo ljubve. Pogăciaș, Andrei (2015). «John Hunyadi and the Late Crusade». Στο: Sabaté, Flocel. Life and Religion in the Middle Ages. Cambridge Scholars Publishing. ISBN 9781443881654. Setton, Kenneth M.· Hazard, Harry W.· Zacour, Norman P. (1990). A History of the Crusades: The Impact of the Crusades on Europe. Univ of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-10744-4.
Alfa Romeo 33

Η Alfa Romeo 33 ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo, μεταξύ του 1983 και του 1995. Αντικατέστησε την Alfa Romeo Alfasud και αντικαταστάθηκε από τις Alfa Romeo 145 και 146. Συνολικά κατασκευάστηκαν 989.324 αντίτυπα σειράς 33, από τα οποία τα 866.958 ήταν Berlina (hatchback) και τα 122.366 ήταν Giardinetta (station wagon).

 Η Alfa Romeo 33 ήταν ουσιαστικά μια βελτιωμένη μετεξέλιξη της προκατόχου Alfasud, καθώς βασίστηκε στο ίδιο σασί και διατήρησε τα ίδια μηχανικά μέρη, με μικρές βελτιωτικές παρεμβάσεις. Επίσης, διέθετε και καλύτερη αεροδυναμική, καθώς είχε έναν πολύ καλό για τα τότε στάνταρ αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,36. Αντιθέτως, οι διάδοχοι Alfa Romeo 145 και 146, μολονότι διατήρησαν τους κινητήρες της 33, έφεραν μια εντελώς νέα πλατφόρμα, με βάση το πλαίσιο του Fiat Tipo, που εισήχθη το 1988. Κατά την 12-ετή της καριέρα, η Alfa Romeo 33 γνώρισε μια ελαφρά ανανέωση το 1986 και έναν πολύ έντονο επανασχεδιασμό στα τέλη του 1989, που κυκλοφόρησε στις αγορές τον Ιανουάριο του 1990 και βελτίωσε σημαντικά την αεροδυναμική του μοντέλου. Ιστορία της Alfa Romeo 33 Alfa Romeo 33 Restoration and Technical Information
Γιάνους Κουσοτσίνσκι

Ο Γιάνους Ταντέους Κουσοτσίνσκι (πολωνικά: Janusz Tadeusz Kusociński) (15 Ιανουαρίου 1907 – 21 Ιουνίου 1940) ήταν Πολωνός αθλητής του στίβου, ο οποίος ειδικευόταν στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Ήταν ο νικητής στα 10.000 μ. στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932.

 Ο Κουσοτσίνσκι γεννήθηκε στη Βαρσοβία, σε οικογένεια ενός εργάτη σιδηροδρόμων. Είχε το ψευδώνυμο Kusy και έπαιξε ποδόσφαιρο για διάφορους συλλόγους της Βαρσοβίας ως μαθητής. Ασχολήθηκε με τον στίβο το 1928 μετά την ένταξή του στον αθλητικό σύλλογο «Σαρμάτα». Προπονητής του υπήρξε το περίφημο Εσθονός δεκαθλητής, Αλεξάντερ Κλούμπεργκ. Στον πρώτο του αγώνα στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Πολωνίας, ο Κουσοτσίνσκι κέρδισε προς έκπληξη όλων τον τίτλο στα 5.000 μ. και στον αγώνα ανώμαλου δρόμου. Δεν συμμετείχε την επόμενη σεζόν, γιατί κλήθηκε στο καθήκον από τον Πολωνικό Στρατό, αλλά επέστρεψε πιο δυνατός από ποτέ. Κέρδισε τους τίτλους του Πολωνικού Πρωταθλήματος στα 1.500 μ., στα 5.000 μ. και στον ανώμαλο δρόμο το 1930 και το 1931 και στα 800 μ. το 1932. Το 1932, ο Κουσοτσίνσκι εργαζόταν ως κηπουρός σε ένα πάρκο στη Βαρσοβία. Μόλις ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες, ο Κουσοτσίνσκι έθεσε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 3000 μ. (8:18,8) και αργότερα την ίδια χρονιά, σημείωσε νέο ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ στο δρόμο 4 μιλίων, με χρόνο 19:02,6. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Κουσοτσίνσκι κέρδισε μια σκληρή μάχη ενάντια στους Φινλανδούς Βόλμαρι Ίσο-Χόλο και Λάουρι Βίρτανεν στα 10.000 μ., με τον καλύτερο παγκόσμιο χρόνο της σεζόν, 30:11.4. Αφού τερμάτισε δεύτερος στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Τορίνο στα 5000 μ. το 1934, ο Κουσοτσίνσκι αποφάσισε να αποσυρθεί από τον στίβο, αλλά επέστρεψε το 1939 κερδίζοντας τα 10000 μ. στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Πολωνίας. Ο Κουσοτσίνσκι προσφέρθηκε εθελοντικά στον Πολωνικό Στρατό, αφού η Πολωνία δέχτηκε επίθεση από τους Γερμανούς, και τραυματίστηκε δύο φορές. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εργάστηκε ως σερβιτόρος, αλλά ήταν κρυφά μέλος της πολωνικής αντίστασης. Συνελήφθη από τη Γκεστάπο στις 26 Μαρτίου 1940 κατά τη διάρκεια της γερμανικής επιχείρησης καταστολής στην Πολωνία και φυλακίστηκε στη φυλακή Μοκότουφ. Εκτελέστηκε τρεις μήνες αργότερα στο Παλμίρι, κοντά στη Βαρσοβία.Ένας ετήσιος αγώνας στίβου, οι Αγώνες Μνήμης Γιάνους Κουσοτσίνσκι, διεξάγεται στην Πολωνία προς τιμήν του. Στις 12 Αυγούστου 2009, του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο Σταυρός του Διοικητή με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας, «για την εξαιρετική συμβολή στην ανεξαρτησία της Πολωνικής Δημοκρατίας, για τα αθλητικά επιτεύγματα στον τομέα του στίβου». Γιάνους Κουσοτσίνσκι στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή
Επαρχία Ελ Ουέντ

Το Ελ Ουέντ (αραβικά: ولاية الوادي‎, βερβερικές γλώσσες: ⴻⵍ oⵓⴻⴷ) είναι επαρχία της Αλγερίας στη Σαχάρα, το έδαφος της οποίας καλύπτεται κυρίως από το Ουέντ (κοιλάδα) Σουφ. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη, ενώ άλλες σημαντικές πόλεις είναι οι Ελ Μ'Γκαΐρ, Τζαμάα και Γκεμάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 647.548 κατοίκους.

 Η επαρχία Ελ Ουέντ βρίσκεται στην έρημο της Σαχάρας στη βορειοανατολική Αλγερία. Το κυρίως ακατοίκητο νότιο μισό της επαρχίας καλύπτεται από το Γκραντ Εργκ Οριεντάλ, μια τεράστια περιοχή από συνεχόμενους αμμόλοφους. Το βόρειο μισό της επαρχίας καλύπτεται από έρημο με ελάχιστη βλάστηση, διάσπαρτες οάσεις και αλμυρές λίμνες. Οι πιο σημαντικές οάσεις βρίσκονται στην περιοχή Ουέντ Σουφ, όπου βρίσκεται η πρωτεύουσα της επαρχίας, όπως και οάσεις κοντά σε άλλες μεγάλες πόλεις όπου υπάρχουν εκτεταμένες φυτείες φοινικόδενδρων. Η Σοτ Μελρίρ, μια μεγάλη ενδορεϊκή αλμυρή λίμνη, βρίσκεται στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της επαρχίας, ενώ η Σοτ Φελρίρ είναι μια μικρότερη αλμυρή λίμνη στα νοτιοδυτικά της, κοντά στο Ελ Μ'Γκαΐρ. Αυτές οι αλμυρές λίμνες και οι γύρω περιοχές βρίσκονται μέχρι και 30 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Η επαρχία Ελ Ουέντ έχει ζεστό ερημικό κλίμα. Οι χειμώνες είναι ήπιοι, με μέση θερμοκρασία περίπου 11 °C τον Ιανουάριο, αλλά τα καλοκαίρια είναι ζεστά με μέση θερμοκρασία περίπου 32 °C, μέση μέγιστη τιμή περίπου 40 °C και τις πιο θερμές ημέρες η θερμοκρασία πλησιάζει τους 50 °C. Οι βροχόπτωσεις είναι ελάχιστες σε όλη την επαρχία, αλλά περισσότερες βροχές πέφτουν στο βορρά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η επαρχία Ελ Ουέντ συνορεύει βορειοανατολικά με την επαρχία Τεμπέσα, στα βόρεια με την επαρχία Χενσέλα, στα βορειοδυτικά με την επαρχία Μπίσκρα, στα νότια και νοτιοδυτικά από την επαρχία Ουάργκλα, στα νοτιοανατολικά με το Κυβερνείο Ταταουίν και ανατολικά τα κυβερνεία Ταουζάρ και Κεμπιλί της Τυνησίας. Η επαρχία αποτελείται από 12 διαμερίσματα, τα οποία χωρίζονται σε 30 κοινότητες ή δήμους.
Κέδρος Κορμακίτη

Η Ένωση Νέων Κορμακίτη «Ο Κέδρος» ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το μαρωνίτικο χωριό Κορμακίτης της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα είχε 4 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.

 Ο Κέδρος ιδρύθηκε το 1971. Χρώματα είχε το πράσινο, το κόκκινο και το άσπρο. Αρχικά αγωνιζόταν στην ΕΠΟΕΚ. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και την κατάληψη του Κορμακίτη από τα τουρκικά στρατεύματα, ο Κέδρος επαναδραστηριοποιήθηκε στη Λευκωσία. Αρχικά εντάχθηκε στην ΕΠΟΠΛ και στη συνέχεια μεταπήδησε στην ΠΟΕΛ. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Κέδρος Κορμακίτη ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Στην πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου του. Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την περίοδο 1987-88 στη δέκατη. Την περίοδο 1988-89 τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου του.Το 1989 ενοποιήθηκε με τον Λίβανο Κορμακίτη και την ΑΕΚ Κορμακίτη δημιουργώντας το σωματείο Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης». 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Κέδρος συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Κέδρος συμμετείχε στον Α΄ όμιλο. Πρωτάθλημα ΠΟΕΛ Πρωταθλητής (1): 1982 Κύπελλο ΠΟΕΛ Κυπελλούχος (1): 1984 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Škoda Kodiaq

Το Škoda Kodiaq είναι ένα μεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο που παράγεται από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, από τον Μάρτιο του 2017. Το μοντέλο είναι μεγαλύτερο από τα SUV Škoda Kamiq και Škoda Karoq, ενώ ειδικά η κορυφαίας ισχύος έκδοση Škoda Kodiaq TSI RS, που κατασκευάζεται από τον Ιούνιο του 2021, είναι το ταχύτερο και ακριβότερο αυτοκίνητο της εταιρείας και η επίσημη ναυαρχίδα της Škoda.

 Στα πλαίσια της πολιτικής του Ομίλου Volkswagen, το Škoda Kodiaq μοιράζεται την πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform με τα Volkswagen Tiguan Allspace και SEAT Tarraco. Ωστόσο, το Kodiaq είναι μεγαλύτερο σε μήκος από το Tiguan και προσφέρει και μια 7-θέσια εκδοχή (ενώ η εκδοχή Tiguan Allspace είναι στάνταρ 7-θέσια). Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του Kodiaq είναι μόλις 0,33 - νούμερο κορυφαίο για μεσαίο crossover SUV. Το Škoda Kodiaq απέσπασε την μέγιστη δυνατή επίδοση 5 στα 5 αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2017, καθώς μετρήθηκε στα εξής ποσοστά: Συνολική προστασία επιβατών = 35,3 πόντοι ή 92% στην προστασία ενηλίκων, 38,2 πόντοι ή 77% στην προστασία ανηλίκων, 6,5 πόντοι ή 54% για τα συστήματα ασφαλείας που διαθέτει στάνταρ και 30,0 πόντοι ή 71% στην προστασία πεζών, σε προσομοίωση πρόσκρουσης με πεζούς. Τον Απρίλιο του 2021, η Škoda κυκλοφόρησε μια ανανεωμένη εκδοχή του μοντέλου, με έναν ελαφρύ αισθητικό εκσυγχρονισμό. 1 Μόνο στην Κίνα.2 Από 11/2018 στα 400 N·m στις 1.900–3.300 στροφές το λεπτό. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Škoda Kodiaq