Πωλ Μωριά

Ο Πωλ Ζυλιέν Αντρέ Μωριά (γαλλικά: Paul Julien André Mauriat, 4 Μαρτίου 1925 – 3 Νοεμβρίου 2006) ήταν Γάλλος διευθυντής ορχήστρας, ιδρυτής της «Γκραν Ορκέστρ ντε Πωλ Μωριά» (Le Grand Orchestre de Paul Mauriat = «Η Μεγάλη Ορχήστρα του Πωλ Μωριά»), που διέπρεψε στον τομέα της ελαφράς μουσικής. Γνωστή είναι η παραλλαγή του στο τραγούδι του Αντρέ Ποπ «L'Amour est bleu» («Η αγάπη είναι μπλε»), που έμεινε στο νο. 1 για 5 εβδομάδες στον αμερικανικό κατάλογο των σινγκλ το 1968 (1 εκατομμύριο πωλήσεις), όπως και η ενορχήστρωσή του στο τραγούδι «El Bimbo».

 Ο Πωλ Μωριά γεννήθηκε στη Μασσαλία, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του ήταν επιθεωρητής στα ταχυδρομεία και του άρεσε να παίζει κλασικό πιάνο και βιολι.Σε ηλικία τεσσάρων ετών ο Πωλ άρχισε να παίζει μουσική και μια εξαετία αργότερα, το 1935, εγγράφηκε στο Ωδείο της Μασσαλίας. Μέχρι να γίνει 17, είχε αγαπήσει την τζαζ και την ελαφρά μουσική.Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Μωριά συγκρότησε δική του χορευτική μπάντα, με την οποία αμέσως μετά τον πόλεμο άρχισε να περιοδεύει σε αίθουσες συναυλιών ανά την Ευρώπη.Κατά τη δεκαετία του 1950 ο Μωριά έγινε μουσικός σύμβουλος και μαέστρος δύο (τουλάχιστο) κορυφαίων Γάλλων τραγουδιστών: του Σαρλ Αζναβούρ και του Μωρίς Σεβαλιέ, περιοδεύοντας μαζί τους.Το 1957 ο Μωριά κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο EP, τον Paul Mauriat, με 4 κομμάτια. Από το 1959 έως το 1964 ο Μωριά ηχογράφησε αρκετά άλμπουμ στην εταιρεία «Bel-Air» υπό τον γενικό τίτλο Paul Mauriat et Son Orchestre, αλλά και χρησιμοποιώντας αρκετά ψευδώνυμα, όπως Ρίτσαρντ Ώντρεϋ, Νίκος Παπαδόπουλος, Εδουάρδο Ρούο και Γουίλυ Τουίστ, ώστε να μεταφέρει καλύτερα τη διεθνή γεύση των ηχογραφήσεών του. Ο Μωριά συνέθεσε τη μουσική αρκετών γαλλικών κινηματογραφικών ταινιών (που επίσης κυκλοφόρησαν από την «Bel-Air»), όπως των Un Taxi Pour Tobrouk (1961), Horace 62 (1962) και Faites Sauter La Banque (1964). Το πρώτο του τραγούδι ο Μωριά το έγραψε μαζί με τον Αντρέ Πασκάλ (1932–2001). Το 1958 κέρδισαν το βραβείο «Χρυσό κόκκορα» («le Coq d'or de la Chanson Française») με το «Rendez-vous au Lavandou». Υπό το ψευδώνυμο Ντελ Ρόμα, ο Μωριά είχε την πρώτη του διεθνή επιτυχία με το «Chariot» (1961), για το οποίο συνεργάσθηκε με τους φίλους του Φρανκ Πουρσέλ (συνθέτη), Ζακ Πλαντ (γαλλικοί στίχοι) και Ρεϋμόν Λεφέβρ (ενορχηστρωτής). Στις ΗΠΑ το τραγούδι ηχογραφήθηκε υπό τον τίτλο «I Will Follow Him» από την Πέγκυ Μαρτς, την οποία ανέδειξε, και πέρασε τρεις εβδομάδες στο νο. 1 το 1963. Ακόμα και τρεις δεκαετίες αργότερα, το 1992, είχε ξεχωριστή θέση στην ταινία Sister Act με τη Γούπι Γκόλντμπεργκ. Από το 1967 έως το 1972 ο Μωριά έγραψε πολλά τραγούδια με τον Πασκάλ για τη Μιρέιγ Ματιέ: το Mon Crédo (1.335.000 πωλήσεις), το Viens dans ma rue, το La première étoile, το Géant, κ.ά., ενώ την ίδια περίοδο ενορχήστρωσε 130 τραγούδια για τον Σαρλ Αζναβούρ. Το 1965 ο Πωλ Μωριά ίδρυσε τη «Le Grand Orchestre de Paul Mauriat» και με αυτή κυκλοφόρησε εκατοντάδες ηχογραφήσεις με τη Philips Records τα επόμενα 28 χρόνια. Το 1994 υπέγραψε συμβόλαιο με την ιαπωνική εταιρεία Pony Canyon, οπότε επανηχογράφησε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του και έγραψε νέες συνθέσεις. Μετά την επιτυχία του «L'amour est bleu» (1967-1968), που έγινε το πρώτο ορχηστρικό κομμάτι μετά το 1962 στο νο. 1 των ΗΠΑ (και το μοναδικό αμερικανικό νο. 1 που είχε ηχογραφηθεί στη Γαλλία), το 1969 ο Μωριά απετόλμησε την πρώτη του παγκόσμια περιοδεία με τη Γκραν Ορκέστρ, επισκεπτόμενος τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τη Βραζιλία και άλλες χώρες της Νότιας Αμερικής Μετά το 1970 κυκλοφόρησε επίσης άλμπουμ με κλασική μουσική: Paul Mauriat joue Chopin και Classics in the Air (σε τρία άλμπουμ: 1, 2 και 3). Τότε άρχισε το «φαινόμενο Πωλ Μωριά στην Ιαπωνία», όταν έγινε ο μοναδικός ξένος καλλιτέχνης στην ιστορία ο οποίος έκανε δύο συναυλίες με εξαντλημένα όλα τα εισιτήρια («σολντ-άουτ») την ίδια ημέρα στην περίφημη αρένα Νιπόν Μπουντοκάν, στο Τόκιο.Επί δεκαετίες κάποιες συνθέσεις του Μωριά χρησίμευσαν ως η μουσική για σοβιετικά τηλεοπτικά προγράμματα και ταινίες μικρού μήκος, όπως ήταν η ταινία κινούμενων σχεδίων του 1977 «Πόλυγκον», το «Στον κόσμο των ζώων» και το «Κινοπανόραμα». Ο Μωριά αποσύρθηκε από τη διεύθυνση ορχήστρας το 1998, δίνοντας την τελευταία του συναυλία, που ηχογραφήθηκε ζωντανά, στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Η ορχήστρα του πάντως συνέχισε να περιοδεύει ανά τον κόσμο μέχρι τον θάνατό του το 2006, με μαέστρο τον Ζιλ Γκαμπύς (Gilles Gambus), τον έως τότε πρώτο πιανίστα της και συνεργάτη του Μωριά επί 25 και πλέον χρόνια. Το 2002 ο Σερζ Ελαΐκ (Serge Elhaik) έγραψε και δημοσίευσε μία εγκεκριμένη βιογραφία του Μωριά με τίτλο Paul Mauriat: une vie en bleu.Ο Πωλ Μωριά απεβίωσε στο Περπινιάν της Γαλλίας σε ηλικία 81 ετών. Μετά τον θάνατό του έπαυσε να υπάρχει και η «Γκραν Ορκέστρ ντε Πωλ Μωριά». Ο Πωλ Μωριά έχει έναν από τους μεγαλύτερους καταλόγους ηχογραφήσεων ανάμεσα στους καλλιτέχνες της γενιάς του, με περισσότερους από χίλιους τίτλους μόνο την περίοδο 1965–1993. Συνολικά πούλησε πάνω από 40 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και έκανε 28 περιοδείες στην Ιαπωνία (1969-1998). Τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο (Grand Prix) της γαλλικής βιομηχανίας δίσκων, ένα τρόπαιο της MIDEM και, το 1997, κέρδισε την επίζηλη διάκριση του Commandeur des Arts et des Lettres από το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού. Μία σειρά από σαξόφωνα και τρομπέτες κατασκευής Ταϊβάν φέρουν το όνομα του Πωλ Μωριά («P. Mauriat»), μια ένδειξη της δημοφιλίας του μουσικού στη συγκεκριμένη χώρα. «Puppet on a String» (1967) «L'amour est bleu» (ΗΠΑ νο. 1, 1968, AC #1, 1968) «Love In Every Room» «San Francisco» «Chitty Chitty Bang Bang» «Hey Jude» «Je T'aime Moi Non Plus» «Gone Is Love» «Apres Toi» Το ερωτικό μουσικό θέμα από την ταινία Ο Νονός (1972) «Taka Takata» (1972) Ο Πωλ Μωριά στο Discogs Ο Πωλ Μωριά στην Internet Movie Database