IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Διπλό σκάκι

Το Διπλό σκάκι (Double Chess) είναι σκακιστική παραλλαγή που εφηύρε ο Julian S. Grant Hayward το 1916. Το παιχνίδι παίζεται σε σκακιέρα 12×16 και ο κάθε παίκτης έχει στον έλεγχό του δύο πλήρεις στρατούς τοποθετημένους τον έναν δίπλα στον άλλον.

 Οι κανόνες του παιχνιδιού δημοσιεύθηκαν στο τεύχος του Ιανουαρίου 1929 του British Chess Magazine. Η εικόνα πάνω δεξιά δείχνει την παράταξη εκκίνησης. Ένας παίκτης κερδίζει όταν κάνει ματ σε έναν από τους βασιλείς του αντιπάλου. Πρόσθετοι κανόνες: Οι βασιλείς κάνουν ροκέ μόνο στο ήμισυ της σκακιέρας όπου εκκινούν. Τα πιόνια προχωρούν μέχρι και τέσσερα τετράγωνα στην πρώτη τους κίνηση. Το πάρσιμο εν διελεύσει επιτρέπεται.Τα πιόνια προάγονται φτάνοντας στην τελευταία γραμμή, όπως και στο κανονικό σκάκι. Ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, ο οποίος είχε πειραματιστεί με διάφορες μορφές σκακιού στη δεκαετία του 1920, βρήκε το παιχνίδι «εξαιρετικά ενδιαφέρον», και έδωσε έναν αγώνα τεσσάρων-παρτίδων με τον Γκέζα Μαρόσζι που διεξήχθη από τις 22 έως 26 Απριλίου του 1929 στο Royal Automobile Club του Παλ Μαλ, στο Λονδίνο. Ο Καπαμπλάνκα κέρδισε τον αγώνα +2−0=2. Το μόνο γνωστό αποτέλεσμα παρτίδας από τον αγώνα είναι αυτό της πρώτη παρτίδας, που παίχθηκε με χρονομέτρηση 30 κινήσεων σε 1½ ώρες: Λευκά: Μαρόσζι – Μαύρα: Καπαμπλάνκα 1.ι6 ν10 2.θ6 Ιξ10 3.Ιγ3 Ιγ10 4.Ιξ3 δ8 5.ν3 ε8 6.Αμ3 Αδ10 7.δ3 Αε10 8.η5 Βδ11 9.ε4 0-0-0 10.Αε3 ζ7 11.Βη4 η7 12.0-0-0 Ιζ10 13.Αζκ5 Πδη12 14.Βθ3 θ8 15.Βν2 ι7 16.Ιι3 Ιη8 17.θ7 Ιι9 18.Ιηε2 λ8 19.λ5 κ7 20.Ακλ4 Ικλ10 21.κ5 η6 22.Ιη4 Ικ8 23.Αθ4 Ιε11 24.Αι5 Ιμ7 25.Α:δ10 Β:δ10 26.Βθ2 Ιμ9 27.Αλ2 Βο9 28.λ6 Β:θ2 29.Π:θ2 Ικ6 30.Αθ1 κ:λ6 31.κ:λ6 Αθ9 32.Ιι5 Αεζ11 33.0-0 Ιν7 34.Ιμ4 Ακ8 35.Νο4 0-0 36.Αξ7 Πικ12 37.ξ6 Ινl5 38.Πξ5 Βμ10 39.Πθ4 Βμ6 40.Βπ4 Ικ4 41.Ικ5 Βξ8 42.Π:κ4 Β:ξ7 43.μ5 Βξ10 44.Ππ5 π10 45.Πο4 Ρπ11 46.Αζ4 Αμ10 47.Αθ2 Αξ8 48.Ιμ6 Ακ11 49.Αο6 Α:ο6 50.Π:ο6 μ9 51.Πο8 ν9 52.Πδθ1 Πη10 53.Αη1 Βξ9 54.Π8ο5 Πο10 55.Ιξ7 Π:ο5 56.Π:ο5 Α:η1 57.Ιπ8 Βπ9 58.Ι:η1 (βλ. διάγραμμα) Ι:μ5 59.Πθ4 Πκ9 60.Πθο4 Πο12 61.ξ7 Ι:ν3 62.Πν4 Ιλ2 63.Πλ1 Πθκ12 64.Π:λ2 Πκ1+ 65.Ρξ2 Π:η1+ 66.Ρδ2 Ιλ10 67.Βπ7 Ιμ8 68.Βο7 ξ10 69.Πλν2 Ιξ9 70.Ι:ξ9 Β:ξ9 71.Βξ6 Πκ11 72.Ρο3 μ8 73.Πξ4 Βξ8 74.Πξ3 Πι1 75.Ιε2 Πι3 76.Πνν3 Π:ν3 77.Π:ν3 Πκ6 78.Ιζ4 Βθ2 79.Ιζθ3 Βμ2 80.Βξ4 Α:λ6 81.Ι:λ6 Π:λ6 82.π4 Πλ3 83.Πν5 Πκ12 84.Ρπ2 Π:θ3 85.Βι4+ μ7 86.Β:θ3 Β:ζ2+ 87.Ργ3 Πκ2 88.Πο3 Βγ5+ 89.Ρβ3 Β:γ2+ 90.Ρβ4 Β:β2+ 91.Ργ4 Πγ2+ 92.Ρδ5 Ββ5+ 93.Ρδ4 Βγ5# 0–1 Bodlaender, Hans. Double Chess. Chess Variants Org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2016.
Λάπις λάζουλι

Το λάπις λάζουλι είναι ημιπολύτιμο πέτρωμα. Κύριο συστατικό του είναι ο λαζουρίτης που ευθύνεται για το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα του, που από αυτόν ονομάζεται μπλε αζούρ. Περιέχει επίσης ασβεστίτη και βολλαστονίτη, καθώς και μικρούς κρυστάλλους σιδηροπυρίτη, χάρη στους οποίους εμφανίζει μεταλλικές αναλαμπές. Η σκληρότητά του στην κλίμακα Μος είναι 5 - 5,5.

 Ετυμολογικά, λάπις θα πει λίθος στα Λατινικά. Η δεύτερη λέξη προέρχεται από την περσική λέξη Λαζουάρ, που θα πει πάλι λίθος στα Περσικά. Τελικά το λάζουλι, έγινε η ρίζα των λέξεων azure, azzurro, azul, αζούρ, που στις διάφορες Ευρωπαϊκές γλώσσες θα πει γαλάζιο. Επομένως, Λάπις Λάζουλι είναι ο γαλάζιος λίθος. Στους αρχαίους Έλληνες, στους Ρωμαίους και στη Βίβλο, ο λάπις αναφέρεται ως σάπφειρος. Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος περιγράφουν τον σάπφειρο σαν λίθο που περιέχει σκόνη ή στίγματα χρυσού. Η περιγραφή αυτή αντιστοιχεί στο λάπις με τα χρυσαφί στίγματα του σιδηροπυρίτη. Λόγω της σύνθεσής του, το λάπις λάζουλι είναι υλικό που μπορεί να αντιδράσει με απρόβλεπτο τρόπο κατά την κοπή του. Μόλις κοπεί, όμως, γυαλίζεται εύκολα. Εξαιτίας της υψηλής τιμής που έχουν τα καλύτερα δείγματα, κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα των οποίων είναι το γερμανικό ή το ελβετικό λάπις (παράγεται από ίασπι βαμμένο με μπλε χρωστική, που όμως δεν παρουσιάζει τις αναλαμπές του σιδηροπυρίτη. Υπάρχει επίσης τεχνητό λάπις λάζουλι, με χημική σύνθεση παρόμοια με την φυσική. Στην περίπτωση αυτή όμως τα εγκλείσματα σιδηροπυρίτη είναι υπερβολικά κανονικά διευθετημένα και η πέτρα είναι πιο μαλακή. Το λάπις λάζουλι κοσμεί τη μάσκα του Τουταγχαμών και τους κίονες του Καθεδρικού της Αγίας Πετρούπολης. Αζούρ National Geographic - Ορυκτά του πλανήτη μας : Τόμος 37 EM.Gems&Diamonds
Πιπεριά Φλωρίνης

Η πιπεριά Φλωρίνης είναι η ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, η οποία καλλιεργείται στη Μακεδονία . και ιδανικά στα χωριά της Φλώρινας Οι καρποί της, έχουν μήκος 15-20 εκατοστά και πλάτους 4-5 εκατοστά. Είναι παχύσαρκη με γλυκιά γεύση,είναι ένα από τα μοναδικά λαχανικά, που μπορεί να γίνει τουρσί, ψητή, λιαστή,αποθήκευσή σε βάζο στην, κατάψυξη ή κονσερβοποίηση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες C, A, K και E.

 Φυτό ορθόκλαδο, ικανοποιητικής ζωηρότητας με άνθος ανά κόμβο. Ύψος: 30-60 εκ. Καρπός επιμήκεις, κωνικός, πεπλατυσμένος με λεία επιφάνεια και διαστάσεις 12-17*4,5 εκ. Πάχος σάρκας περίπου 3,5 με 4,5 χιλιοστά. Αποστάσεις φύτευσης ανά 30 εκ. Χρονική διάρκεια σποράς / συγκομιδής: 19 εβδομάδες Χρόνος ωρίμανσης: 10 εβδομάδες κυρίως μετά τις 15 Αυγούστου Χρόνος πρώιμης φύτευσης σε εξωτερικό χώρο: 2 εβδομάδες μετά από τον τελευταίο παγετό Φλώρινα, υποδέχτηκαν τον καινούριο εξωτικό τότε καρπό. Εκεί όμως που ευδοκίμησε η συγκεκριμένη πιπεριά και προσαρμόστηκε στις εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες ήταν τα φημισμένα για την ευφορία τους χώματα της Φλώρινας. Μέχρι το 1950 η κόκκινη πιπεριά σε σχήμα «Δ» είχε εξελιχθεί σε σημαντικό προϊόν της περιοχής, ωστόσο το 99% της παραγωγής προοριζόταν για ξήρανση. Πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα τα είδη της πιπεριάς δεν μπορούν να αποξηρανθούν. Τέλος, οι περισσότερες πιπεριές που εμφανίζονται Φλωρίνης δεν είναι παρά παραλλαγές του πραγματικού είδους. Οι αληθινές πιπεριές Φλωρίνης αρχίζουν να κοκκινίζουν μετά τις 15 Αυγούστου, μέχρι τότε είναι πράσινες. Η καλλιέργεια τους έχει στρεμματική απόδοση αν καλλιεργηθούν σωστά 3 τόνους το στρέμμα Οι πιπεριές Φλωρίνης αποτελούν εδώ και χρόνια το καθιερωμένο τοπικό έδεσμα της ομώνυμης περιοχής και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διατροφής των κατοίκων της . https://web.archive.org/web/20170724021234/http://www.econews.gr/2011/04/04/news-kalliergeia-piperias/ https://archive.today/20130615211035/http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite7_1_30/07/2009_290816
Πολιτική κρίση του 2020 στο Ελ Σαλβαδόρ

Η Ελσαλβαδορική πολιτική κρίση του 2020 ήταν όταν στις 9 Φεβρουαρίου 2020 ο Πρόεδρος Μπουκέλε μπήκε στη Βουλή με 40 άντρες των Ενόπλων Δυνάμεων για να ασκήσει πίεση ώστε να εγκριθεί το αίτημά του για δάνειο. Αυτή η ενέργεια χαρακτηρίστηκε ως απόπειρα πραξικοπήματος.

 Στις προεδρικές εκλογές του 2019 στο Ελ Σαλβαδόρ ο πρώην δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ, ο Ναγίμπ Μπουκέλε, πλειοψήφησε και σε ηλικία 37 χρονών έγινε ο νεαρότερος Πρόεδρος στην ιστορία του Ελ Σαλβαδόρ. Ένα χρόνο μετά, ο Πρόεδρος Μπουκέλε ήθελε η Βουλή να εγκρίνει μία αίτηση δανείου από την Κεντροαμερικανική Τράπεζα, για 109 εκατομμύρια δολάρια, με τα οποία θα χρηματοδοτούσε το πρόγραμμά του για την κρατική ασφάλεια. Στην προεκλογική του εκστρατεία είχε υποσχεθεί ότι θα καταπολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα και την διαφθορά, και με τα χρήματα αυτά σχεδίαζε να αγοράσει καινούρια περιπολικά, αστυνομικό εξοπλισμό και στολές, και ένα ελικόπτερο. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, η ΕΘΡΕΣ και το ΜΕΑ Φαραμπούντο Μαρτί, τα οποία είχαν την πλειοψηφία στη βουλή, θα απέρριπταν το αίτημά του επειδή ο Μπουκέλε δεν υπέβαλλε αναλυτική αναφορά για τις δαπάνες.Την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου 2020 οι οπαδοί του Μπουκέλε διαδήλωσαν έξω από το κτίριο της βουλής ζητώντας να εγκριθεί το δάνειο. Στις 6 Φεβρουαρίου ο Πρόεδρος Μπουκέλε επικαλέστηκε το άρθρο 167 του Συντάγματος του Ελ Σαλβαδόρ και συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση της βουλής εντός του τριημέρου. Στις 9 Φεβρουαρίου ο Πρόεδρος Μπουκέλε μπήκε στη Βουλή συνοδευόμενος από 40 στρατιωτικούς, περπάτησε μεταξύ των εδράνων ενώ οι βουλευτές που συνεδρίαζαν κοίταζαν έκπληκτοι, και κάθισε στη θέση του προέδρου της βουλής που απουσίαζε. Στο ακροατήριό του ανακοίνωσε ότι «είναι απόλυτα σαφές το ποιος έχει την κατάσταση υπό έλεγχο και την απόφαση που θα πάρουμε θα την εναποθέσουμε στα χέρια του Θεού». Λίγα λεπτά μετά έφυγε από το κτίριο και απευθύνθηκε στους χιλιάδες οπαδούς του στο δρόμο. Στην ομιλία του έκανε λόγο για «εξέγερση» και έδωσε στους απατεώνες (βουλευτές της αντιπολίτευσης) θα μία εβδομάδα για να εγκρίνουν το αίτημά του. Την επόμενη ημέρα οι βουλευτές καταδίκασαν την όλη ενέργεια ως απόπειρα πραξικοπήματος από έναν δικτάτορα. Ο Μπουκέλε απάντησε στις κατηγορίες λέγοντας ότι αν ήταν δικτάτορας θα είχε «τον έλεγχο των πάντων».Το ΕΘΡΕΣ καταδίκασε το αυτοπραξικόπημα και ζήτησε την επέμβαση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Το ΜΕΑΦ Μαρτί έριξε την ευθύνη στον αρχηγό της αστυνομίας, με διαταγή του οποίου οι άντρες της αστυνομίας παρενόχλησαν πολίτες και τις οικογένειές τους, και στον Υπουργό Εξωτερικής Αμύνης, τον Ρενέ Μονρόι. Στις 16 Φεβρουαρίου οι οπαδοί του Μπουκέλε διαδήλωσαν και πάλι έξω από το κτίριο της βουλής ζητώντας να εγκριθεί το δάνειο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο καταδίκασε την ενέργεια και ο Πρόεδρος Μπουκέλε είπε ότι θα συμμορφωθεί με την απόφαση.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών Handball Premier 2017-2018

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2017–18 ήταν το 39ο στην ιστορία του θεσμού, και το 3ο με την ονομασία Handball Premier. Διεξήχθη από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς/ Όμιλος Ξυνή για 1η φορά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν Γ.Σ. Δράμα '86 και Πανελλήνιος Γ.Σ..

 Η ομάδα που τερμάτισε 1η στην κανονική περίοδο, θα αντιμετωπίσει στην ημιτελική φάση, τον νικητή του ζευγαριού των θέσεων 4-5 και αντίστοιχα ο 2ος, τον νικητή του ζευγαριού 3-6. Στην προημιτελική και την ημιτελική φάση, η ομάδα που θα επιτύχει 2 νίκες προκρίνεται. Στον μικρό τελικό, επίσης στις 2 νίκες θα διεκδικήσουν την 3η θέση. Στον τελικό, ο πρωταθλητής χρίζεται στις 3 νίκες. Το πλεονέκτημα έδρας το έχει πάντα, η ομάδα που έχει τερματίσει υψηλότερα στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ Βαθμολογίες Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ. Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος ΟΧΕ.
Δημήτρης Χασάπης

O Δημήτρης Χασάπης είναι Έλληνας ακαδημαϊκός με συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα. Γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας το 1949. Σπούδασε μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1967-1972) και στο City University του Λονδίνου (1977-1978), ενώ το 1992 αναγορεύτηκε διδάκτορας στις Επιστήμες της Αγωγής με ειδίκευση στη διδακτική των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

 Εργάστηκε για πολλά χρόνια (1976-1994) ως εκπαιδευτικός στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού και συμμετείχε σε προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης καθώς και σε ομάδες εργασίας πολλών Εθνικών και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων ως εμπειρογνώμονας σε ζητήματα αξιολόγησης και διασφάλισης της ποιότητας των προγραμμάτων κατάρτισης. Παράλληλα, από το 1989 έως το 1994 δίδαξε ως Έκτακτος Καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης. Το 1994 εκλέχτηκε καθηγητής διδακτικής μαθηματικών στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 2008 μετακινήθηκε στο Τμήμα Εκπαίδευσης & Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αφυπηρέτηση του από το πανεπιστήμιο (2016) ανακηρύχτηκε Ομότιμος Καθηγητής. Διετέλεσε, επίσης, για πολλά χρόνια (2005-2015) Καθηγητής-Σύμβουλος εκπαίδευσης ενηλίκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα ανέπτυξε συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα. Εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (1979-1982) και διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της (1979-1980). Διετέλεσε Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας του Ενιαίου Συλλόγου Δ.Ε.Π. του Α.Π.Θ. (2003-2006) και Πρόεδρος του Συλλόγου Δ.Ε.Π. του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Ε.Κ.Π.Α. (2010-2014). Ήταν ένας από τους καθηγητές του Α.Π.Θ. οι οποίοι τον Νοέμβριο του 2006 αποκάλυψαν και κατάγγειλαν το περιστατικό της κακοποίησης από αστυνομικούς σπουδαστή, που έγινε γνωστό ως "[[Αυγουστίνος Δημητρίου#%CE%97 %CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7 %CF%84%CE%B7%CF%82 %CE%B6%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%B|υπόθεση της ζαρντινιέρας]]", γεγονός για το οποίο οδηγήθηκε στα δικαστήρια από υπαίτιους αστυνομικούς. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Παιδείας του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας & Θρησκευμάτων στην πρώτη Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα από τον Ιανουάριο μέχρι τον Νοέμβριο του 2015. Έχει συγγράψει βιβλία, επιμεληθεί συλλογικούς τόμους και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά καθώς και κεφάλαια σε συλλογικούς τόμους για ζητήματα μάθησης και διδασκαλίας των μαθηματικών, οργάνωσης της μαθηματικής εκπαίδευσης, εκπαίδευσης εκπαιδευτικών-μαθηματικών καθώς και για προβλήματα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της εκπαίδευσης ενηλίκων. Έχει, επίσης, συγγράψει βιβλία για παιδιά με στόχο την εξοικείωση τους με τα μαθηματικά. Δημήτρης Χασάπης Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία, (ανακτήθηκε 30-10-2019)Προσωπική ιστοσελίδα (ανακτήθηκε 30-10-2019) Χασάπης Δημήτρης, Bodossaki Lectures on Demand (ανακτήθηκε 30-10-2019)
Κύκλου μέτρησις

H Κύκλου μέτρησις, (Dimensio circuli) είναι μια πραγματεία που αποτελείται από τρεις προτάσεις του Αρχιμήδη , περ. 250 π.Χ. Η πραγματεία είναι μόνον απόσπασμα (fragmentum) μεγαλύτερου έργου.

 Ο κύκλος και το τρίγωνο είναι ίσα σε εμβαδόν. Η πρώτη πρόταση αναφέρει: Το εμβαδόν οποιουδήποτε κύκλου είναι ίσο με ένα ορθωγώνιο τρίγωνο στο οποίο η μία από τις πλευρές της ορθής γωνίας είναι ίση με την ακτίνα και η άλλη με την περιφέρεια του κύκλου. Οποιοσδήποτε κύκλος με περιφέρεια c και ακτίνα r είναι ίσος σε εμβαδόν με ορθογώνιο τρίγωνο με τις δύο κάθετες πλευρές να είναι c και r . Αυτή η πρόταση αποδεικνύεται με τη μέθοδο της εξάντλησης . H δεύτερη πρόταση αναφέρει:Ο λόγος το εμβαδού ενός κύκλου προς το εμβαδόν του τετράγωνου της διαμέτρου του ίσούται με 11 δια 14. Αυτή η πρόταση δεν θα μπορούσε να έχει τεθεί από τον Αρχιμήδη, γιατί βασίζεται στο αποτέλεσμα της τρίτης πρότασης. Η τρίτη πρόταση αναφέρει:Ο λόγος της περιφέρειας κάθε κύκλου προς τη διάμετρό του είναι μεγαλύτερος από 3+10/71 αλλά μικρότερος από 3+1/7 Κάτι τέτοιο προσεγγίζει αυτό που τώρα ονομάζουμε μαθηματική σταθερά π ή σταθερά του Αρχιμήδη. Βρήκε αυτά τα όρια προσεγκίζοντας την τιμή αυτή εγγράφοντας και περιγράφοντας έναν κύκλο με δύο παρόμοια κανονικά πολύγωνα 96 πλευρών . Προσέγγιση με τετραγωνικές ρίζες Αυτή η πρόταση περιέχει επίσης ακριβείς προσεγγίσεις στην τετραγωνική ρίζα των 3 (μία μεγαλύτερη και μία μικρότερη) και άλλες μεγαλύτερες μη τέλειες τετραγωνικές ρίζες . Ωστόσο, ο Αρχιμήδης δεν δίνει καμία εξήγηση για το πώς βρήκε αυτούς τους αριθμούς. Δίνει το ανώτερο και το κάτω όριο σε √ 3 ως1351/780> √ 3 > 265/153Ε Ωστόσο, αυτά τα όρια είναι γνωστά από τη μελέτη της εξίσωσης του Pell και τις συγκλίσεις ενός σχετικού συνεχιζόμενου κλάσματος , οδηγώντας σε πολλές εικασίες σχετικά με το πόση από αυτή τη θεωρία αριθμών θα μπορούσε να είχε πρόσβαση ο Αρχιμήδης. Η συζήτηση αυτής της προσέγγισης ανάγεται τουλάχιστον στον Thomas Fantet de Lagny , FRS (σύγκριση Χρονολογίας υπολογισμού του π ) το 1723, αλλά αντιμετωπίστηκε πιο ρητά από τον Ιερώνυμο Georg Zeuthen. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880, ο Friedrich Otto Hultsch (1833–1906) και ο Karl Heinrich Hunrath (γ. 1847) σημείωσαν πώς τα όρια θα μπορούσαν να βρεθούν γρήγορα μέσω απλών διωνυμικών ορίων σε τετραγωνικές ρίζες κοντά σε ένα τέλειο τετράγωνο με βάση τα στοιχεία II.4. , 7; αυτή η μέθοδος ευνοείται από τον Thomas Little Heath. Αν και αναφέρεται μόνο μία διαδρομή προς τα όρια, στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο άλλες, καθιστώντας τα όρια σχεδόν αναπόφευκτα, ωστόσο η μέθοδος έχει λειτουργήσει. Αλλά τα όρια μπορούν επίσης να παραχθούν από μια επαναληπτική γεωμετρική κατασκευή που προτείνεται από το Οστομάχιον του Αρχιμήδη στη ρύθμιση του κανονικού δωδεκαγώνου. Σε αυτή την περίπτωση, η εργασία που πρέπει να κάνουμε είναι να δώσουμε λογικές προσεγγίσεις στην εφαπτομένη του π/12.
Κερασώνα Καστοριάς

Η Κερασώνα είναι ορεινός οικισμός 2 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 850μ του νομού Καστοριάς. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού, στα όρια με το νομό Κοζάνης, στον οποίο ανήκε έως το 1974. Υπαγεται διοικητικά στο Δήμος Άργους Ορεστικού.

 31 Δεκεμβρίου 1918 : ο οικισμός Λούτσιστα (Κερασώνα) προσαρτάται στην Κοινότητα Σκαλοχωρίου ή Τσουκαλοχωρίου.30 Αυγούστου 1927 : Ο οικισμός Λούτσιστα μετονομάζεται σε Κερασώνα λόγω πολλών δένδρων κερασιάς.10 Φεβρουαρίου 1933 : Ο οικισμός Κερασώνα αποσπάται από την Κοινότητα Σκαλοχωρίου ή Τσουκαλοχωρίου και προσαρτάται στην Κοινότητα Σπήλιου. Φωτογραφίες, χάρτης από το Panoramio
Λίντια Κοπάνια

Η Λίντια Κοπάνια-Πσεμπιντόφσκα (πολωνικά: Lidia Kopania-Przebindowska) (γενν. 12 Μαΐου 1978, Κολούσκι) είναι Πολωνή τραγουδίστρια και frontwoman του μουσικού συγκροτήματος Kind of Blue. Εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009, που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας.

 Το 2003, η Κοπάνια συνεργάστηκε με το συγκρότημα Kind of Blue. Το πρώτο τους κοινό άλμπουμ, με τίτλο Beating The Morning Rush, εμφανίστηκε στη Γερμανία στα τέλη του 2004. Συμμετείχε στο γερμανικό μουσικό πρόγραμμα The John Lennon Talent Award. Στην Πολωνία, το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος της Κοπάνια ήταν ένα τραγούδι «Pocałuj mnie» (Φίλα με). Το 2006 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Intuicja (Διαίσθηση), το οποίο περιλάμβανε 16 ποπ τραγούδια στα αγγλικά και τέσσερα στα πολωνικά. Με αυτήν την κυκλοφορία κυκλοφόρησε το CD single «It Must Be Love», το οποίο είχε υποβληθεί για εξέταση για να εκπροσωπήσει την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2007. Η Κοπάνια ήταν η νικήτρια του Φεστιβάλ TOPtrendy 2006, που διοργανώθηκε από την Telewizja Polsat, το οποίο περιελάμβανε δύο κομμάτια - ένα τραγούδι που γράφτηκε για το σινγκλ «Sleep» και τη διασκευή των ABBA «The Winner Takes It All». Το επόμενο CD της, Przed świtem (Πριν το ξημέρωμα), εμφανίστηκε τον Ιούνιο του 2008. Τον Φεβρουάριο του 2009, η Κοπάνια συμμετείχε στην εθνική επιλογή της Πολωνίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 με τη μπαλάντα «I Don't Wanna Leave». Κέρδισε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής και την πρώτη στην τηλεψηφοφορία, κερδίζοντας έτσι την εθνική επιλογή και εκπροσωπώντας την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στη Μόσχα. Η Κοπάνια αγωνίστηκε στον δεύτερο ημιτελικό αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό έχοντας κατακτήσει τη 12η θέση από τους 19, με συνολικά 43 βαθμούς. 2006: Intuicja 2008: Przed świtem 1998 «Niezwykły dar» 2006 «Sleep» 2006 «Hold On» 2007 «Twe milczenie nie jest złotem» 2008 «Tamta Łza» 2008 «Rozmawiać z tobą chce» 2009 «I Don't Wanna Leave» 2013 «Hold My Breath And Wait» 2020 «W Pomiedzy» 2020 «Faith Cannot Be Broken» 2021 «Remedy» 2021 «Push The Boundaries» 2021 «Scars Are Beautiful» 2022 «Why Does It Hurt» 2006 «Sleep» 2008 «Rozmawiać z tobą chcę» 2009 «I Don't Wanna Leave» 2013 «Hold My Breath And Wait» Επίσημος ιστότοπος (πολωνικά) Επίσημο Fan Club (πολωνικά, αγγλικά)
Βιέιγ Καζ

Η Βιέιγ Καζ (Γαλλικά: Vieille Case) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 726 κατοίκων (2001). Όταν οι Ευρωπαίοι πρωτοπάτησαν στην περιοχή, έζησαν μαζί με τους κατοίκους της Καραϊβικής. Σήμερα, οι κάτοικοι του χωριού είναι Καραϊβικοί, Γάλλοι μετανάστες και Αφρικανοί έμποροι. Στην Βιέιγ Καζ γυρίστηκε η γνωστή ταινία "Πειρατές της Καραϊβικής". Η Βιέιγ Καζ ήταν ο τόπος γέννησης των πολιτικών της Δομινίκας Εντουάρντ Ολιβέρ ΛεΜπλανκ (Edward Oliver LeBlanc) και Ρούζβελ Σκέρριτ (Roosevelt Skerrit). Ο Ρούζβελτ Σκέρριτ είναι ο πρωθυπουργός της Δομινίκας.

 Η Βιέιγ Καζ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νότια του κόλπου Οτρού. Το κέντρο του χωριού λέγεται "Κάτω από το Μάνγκο". Ονομάστηκε έτσι από το δέντρο μάνγκο που βρίσκεται εκεί. Υπάρχουν πολλά μαγαζιά. Επίσης υπάρχουν πολλά εστιατόρια. Η Βιέιλ Κέις έχει μια μικρή αγορά στην άκρη του "Κάτω από το Μάνγκο" που πουλάει μερικά από αυτά που φέρνουν οι αγρότες. Ένα άλλο μαγαζί είναι το Άννα'ς και πουλάει λαχανικά, φρούτα και ψητά κοτόπουλα. Υπάρχουν δύο παραλίες στην Βιέιγ Καζ: η Ο Παρκ που χρεισημοποιείται για κολύμπι και η Ο Του που χρησιμοποιείται για ψάρεμα. Η Καθολική Εκκλησία κατεδαφίστηκε το 2005 από σεισμό. Τότε χωρίστηκε στη μέση Στην Βιέιλ Κέις υπάρχουν δύο παραλίες. Η μία λέγεται Ο Παρκ (Au Parc) και η άλλη Ο Τρου (Au Trout). Η Ο Παρκ χρεισιμοποιείται για κολύμπι και η Ο Τρου για ψάρεμα. Η Βιέιγ Καζ ήταν ο τόπος γέννησης των πολιτικών της Δομινίκας Εντουάρντ Ολιβέρ ΛεΜπλαν (Edward Oliver LeBlanc) και Ρούζβελ Σκέρριτ (Roosevelt Skerrit). Ο Ρούζβελτ Σκέρριτ είναι ο πρωθυπουργός της Δομινίκας. Τα περισσότερα ονόματα των οικογενειών της Βιέιγ Καζ είναι τα ακόλουθα: Χάμιλτον Τζόζεφ Λε Μπλαν Ρογιέ Σιμάν Ψηλά στα βουνά της Βιέιγ Καζ βρίσκεται το "Λα Βι Ντους" (La Vie Douce), που σημαίνει Η γλυκιά ζωή. Εκεί καλλιεργείται πιπερόριζα, πιπέρι, γιαμ και μπανάνες. Η καλλιέργεια χρησιμοποιείται κυρίως σαν επάγγελμα. Η Βιέιγ Καζ έχει μια μικρή αγορά στην άκρη του "Κάτω από το Μάνγκο" που πουλάει μερικά από αυτά που φέρνουν οι αγρότες. Υπάρχει μόνο ένα σχολείο στην Βιέιγ Καζ. Κάποια σχολεία που βρίσκονται κοντά στην Βιέιγ Καζ είναι: Ντουμπλάν Δομινίκα Σέβενθ Ντέι Αντβέντις Καϊρί (μουσικό σχολείο) Ντέστινι Πρι Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας
Βανέσα Αδαμοπούλου

Η Βανέσα Αδαμοπούλου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και συγγραφέας. Έγινε ευρύτερα γνωστή με το τραγούδι Πάνω στην τρέλα μου, που αποτελεί τη μουσική τίτλων της ταινίας Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαιο. Απο το 2009 ασχολείται και με τη συγγραφή ιστορικών μυθιστορημάτων και σεναρίου.

 Γεννήθηκε το στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Βριλήσσια. Είναι απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε επίσης μουσική και τραγούδι, με το οποίο ασχολείται επαγγελματικά. Το πρώτο της άλμπουμ σημείωσε σημαντική επιτυχία, εντάσσοντας την στις αναγνωρίσιμες ερμηνεύτριες του χώρου. Έχει συνεργαστεί με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Πάριος,ο ΛάκηςΠαπαδόπουλος κ.α. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις, σε μιούζικαλ και σε παιδικές σκηνές, ενώ συμμετείχε ως διαγωνιζόμενη σε τηλεοπτικές εκπομπές φιλανθρωπικού χαρακτήρα.Τα τελευταία χρόνια ασχολείται και με τη συγγραφή μυθιστορημάτων εποχής. Το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο Αθώοι στον έρωτα, κυκλοφόρησε το 2011, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, ενώ το δεύτερο Από ζάχαρη και αλάτι, το 2017, απο τις εκδόσεις Ψυχογιός. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει έργα ξένων συγγραφέων, ένα εκ των οποίων έχει ανεβεί σε θεατρική σκηνή.. Το 2022 συνεργάζεται με τον τραγουδοποιό Λάκη Παπαδόπουλο σε δύο ντουέτα- διασκευέ, σε μουσική Γιώργου Κατσαρού, που πρωτοτραγούδησε η Νανά Μούσχουρη. Πρόκειται για το "Μία μέρα ακόμη " και "Κοντέσα, κοντεσίνα". Την ίδια χρονιά διαγωνίζεται σε παγκόσμια φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους. Η μικρού μήκους "Λύκοι- Wolves" σε δικό της σενάριο και σκηνοθεσία Αντώνη Μόργκαν, θα αποσπάσε δεκάδες βραβεία σε διάφορα Φεστιβαλ. Το 2023 κυκλοφορεί σε συνεργασία με τους δημιουργούς του συγκροτήματος ΜΠΛΕ (Γιώργο Παπαποστόλου και Γιώργο Παρώδη) το τραγούδι "Χώρισα χθες", σε μουσική Γιώργου Παπαποστόλου και στίχους Γιώργου Παρώδη. Από το 2005 μέχρι το 2020 ήταν ζευγάρι με τον ηθοποιό Ιωάννη Παπαζήση με τον οποίο έχουν ένα γιο, τον Ιάσονα (γενν. 2015). 2005, Λούφα και Παραλλαγή - Η μουσική και τα τραγούδια του Νίκου Περάκη, ‎CD-Άλμπουμ-Μουσική τίτλων, Epic 2005, Βανέσα Αδαμοπούλου και οι Γιώτα 7 - Πάνω Στην Τρέλα Μου, CD-Single-Promo, Columbia 2006, Θέλω ν΄ ακούσω την καρδιά σου, CD-Άλμπουμ, Sony BMG Music Entertainment-Columbia 2006, Θέλω ν΄ ακούσω την καρδιά σου , CDr-Single-Promo-Smplr-Car, Sony BMG Music Entertainment 2008, Μια στιγμή δυο ζωές, CDr-Single, Universal 2009, 1 λεπτό, ‎CDr-Single, APS Music Αθώοι στον έρωτα. Καστανιώτης. 2011. ISBN 978-960-03-5343-3. Από ζάχαρη και αλάτι. Ψυχογιός. 2017. ISBN 978-618-01-2044-8. "Λύκοι- Wolves" , ταινία μικρού μήκους, σενάριο 2021 Βανέσα Αδαμοπούλου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Βανέσα Αδαμοπούλου στην IMDb
Μαρία, Δούκισσα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου

Η Μαρία, Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου (Maria, Duchess of Gloucester and Edinburgh), γεννηθείσα Μαρία Ουόλπολ (Maria Walpole), 10 Ιουλίου 1736 - 22 Αυγούστου 1807) ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου.

 Η Μαρία Ουόλπολ γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1736 στο Σαιντ Τζέημς του Ουέστμινστερ, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Σερ Έντουαρντ Ουόλπολ και της Ντόροθυ Κλέμεντ. Μεγάλωσε στην Οικία Φρόγκμορ στο Ουίνδσορ, αλλά οι γονείς της δεν ήταν παντρεμένοι και η παράνομη κατάσταση της εμπόδισε την κοινωνική θέση της, παρά την διασυνδέσεις της οικογένειας της. Στις 15 Μαΐου 1759 η Μαρία παντρεύτηκε τον Τζέημς Ουόλντγκρεϊβ, 2ο Κόμη του Ουόλντγκρεϊβ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Λαίδη Ελίζαμπεθ (1760-1816), παντρεύτηκε τον Τζορτζ Ουόλντγκρεϊβ, 4ο Κόμη Ουόλντγκρεϊβ, Υποκόμη Τσώτον. Απέκτησαν 5 παιδιά. την Λαίδη Σάρλοτ (1761-1808), παντρεύτηκε τον Τζορτζ ΦιτζΡόυ, Δούκα του Γκράφτον. Απέκτησαν 11 παιδιά. την Λαίδη Ανν Χορέισια (1762-1801), παντρεύτηκε τον Χιου Σύμουρ. Απέκτησαν 7 παιδιά.Η Άννα και ο Χιου ήταν οι προπάπποι του Τσαρλς Σπένσερ, 6ου Κόμη Σπένσερ, ο οποίος ήταν ο προπάππος της Λαίδης Νταϊάνα Σπένσερ, Πριγκίπισσας της Ουαλίας. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1766 η Μαρία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ερρίκο του Ηνωμένου Βασιλείου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, στο Παλ Μαλ του Λονδίνου. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Σοφία Ματθίλδη (1773 - 1844). την Καρολίνα Αυγούστα Μαρία (1774 - 1775). τον Γουλιέλμο Φρειδερίκο (1776 - 1834), παντρεύτηκε την Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν απέκτησαν παιδιά.Ο γάμος διεξήχθη με απόρρητο τρόπο, καθώς η Βρετανική Βασιλική Οικογένεια δεν είχε εγκρίνει γάμο μεταξύ ενός πρίγκιπα και μιας χήρας-μη βασιλικού βαθμού και παράνομης γέννησης. Ζούσαν στο Σαιντ Λέοναρντ'ς Χιλ στο Κλούερ, κοντά στο Ουίνδσορ. Πέθανε στις 22 Αυγούστου 1807 στην Οικία Όξφορντ σε ηλικία 71 ετών. 10 Ιουλίου 1736 – 15 Μαΐου 1759: Μαρία Ουόλπολ 15 Μαΐου 1759 – 28 Απριλίου 1763: Η Εντιμότατη Κόμισσα Ουόλντγκρεϊβ 28 Απριλίου 1763 – 6 Σεπτεμβρίου 1766: Η Εντιμότατη Η Χήρα Κόμισσα Ουόλντγκρεϊβ 6 Σεπτεμβρίου 1766 – 25 Αυγούστου 1805: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου 25 Αυγούστου 1805 – 22 Αυγούστου 1807: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1979-1980

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1979-80 ήταν το 21ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 1ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός νικώντας σε αγώνα μπαράζ τον Άρη με τον οποίο ισοβάθμησε στο τέλος του πρωταθλήματος. Σημαντικό γεγονός του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Ηρακλή για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο οποίος αν και τερμάτισε 8ος υποβιβάστηκε γιατί κρίθηκε ένοχος δωροδοκίας σε αγώνα κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ.

 Ολυμπιακός συμμετοχές/τέρματα (συνυπολογίζεται το μπαράζ τίτλου με τον Άρη) Σύστημα βαθμολογίας: νίκη 2 βαθμοί - ισοπαλία 1 βαθμός - ήττα 0 βαθμοί. Κριτήρια κατάταξης: 1. βαθμοί - 2. αγώνας κατάταξης (μπαράζ) σε ουδέτερο γήπεδο με 30λεπτη παράταση και εκτέλεση πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας - 3. διαφορά τερμάτων - 4. τέρματα υπέρ - 5. κλήρωση. Αγώνας μπαράζ μόνο για να κριθούν η πρώτη θέση και αυτές που οδηγούν στον υποβιβασμό ή τη συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση της επόμενης περιόδου, διαφορετικά ακολουθούνται τα κριτήρια 3. έως 5. Η Καστοριά τιμωρήθηκε με αφαίρεση ενός βαθμού εξαιτίας της χρησιμοποίησης του Ουρουγουανού επιθετικού Ρομπέρτο Μπάρτσια στον εκτός έδρας αγώνα της 1ης αγωνιστικής με τον Απόλλωνα (0-0), χωρίς να έχει λάβει το διεθνές πιστοποιητικό του ποδοσφαιριστή (μπλε κάρτα). Επιπρόσθετα, ο αγώνας κατακυρώθηκε 2-0 υπέρ του αντιπάλου της. Ο Ηρακλής υποβιβάστηκε καθώς κρίθηκε ένοχος απόπειρας δωροδοκίας του αμυντικού Φιλώτα Πέλλιου, στους ημιτελικούς αγώνες κυπέλλου με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Ο αγώνας της 1ης αγωνιστικής Απόλλων-Καστοριά 0-0, κατακυρώθηκε ως 2-0 εξαιτίας της χρησιμοποίησης από τους φιλοξενούμενους του Ουρουγουανού επιθετικού Ρομπέρτο Μπάρτσια χωρίς να έχουν λάβει το διεθνές πιστοποιητικό του ποδοσφαιριστή (μπλε κάρτα). Η Καστοριά τιμωρήθηκε επιπλέον με αφαίρεση ενός βαθμού. 1η θέση: Σάββατο 24 Μαΐου 1980, Δημοτικό στάδιο Βόλου, διαιτητής Χαραλαμπίδης, ~17.200 θεατέςΟλυμπιακός - Άρης 2-0 (47' Κουσουλάκης, 54' Άλστρομ)3η θέση: Παρασκευή 23 Μαΐου 1980, στάδιο Καραϊσκάκης, διαιτητής Μπαλλής, ~18.350 θεατέςΠαναθηναϊκός - ΑΕΚ 1-0 (60' Όρε) Ποδοσφαιριστές Α΄ Εθνικής 1979-80 Greece 1979/80, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation RSSSF
The Village Squire

The Village Squire είναι Βρετανική κωμωδία σε σκηνοθεσία Ρέτζιναλντ Ντένχαμ και με πρωταγωνιστές τον Ντίβιντ Χορν, Λέσλι Πέρρινς, Μόιρα Λυντ και Βίβιαν Λι. Βασίσθηκε σε ένα θεατρικό έργο του Άρθουρ Τζάρβις Μπλακ.

 Μια ερασιτεχνκή παραγωγή του Μάκβεθ από έναν χωρικό βοηθείται από την άφιξη ενός επαγγελματία ηθοποιού. Ντέιβιντ Χορν - άρχοντας Χόλλις Λέσλι Πέρρινς - Ρίτσαρντ Βέναμπλς Μόιρα Λυντ - Μέρι Χόλλις Βίβιαν Λι - Ρόουζ Βέναμπλς Μάργκαρετ Ουότσον - Θεία Καρολίνα Χάντον Μέισον - Δόκτωρ Μπλέικ Ιβόρ Μπέρναρντ - κος Ουόρσφορντ
Βιεννέζικο ψωμί

Το βιεννέζικο ψωμί είναι είδος ψωμιού που παράγεται από μια διαδικασία που αναπτύχθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, τον 19ο αιώνα. Η διαδικασία της Βιέννης χρησιμοποίησε υψηλή άλεση ουγγρικών σιτηρών και ζυμομύκητα μαγιάς για διόγκωση.

 Τον 19ο αιώνα, για πρώτη φορά, παρασκευάστηκε ψωμί μόνο από ζύμη μπύρας και από νέα ζύμη και όχι από ένα προζύμι. Το πρώτο γνωστό παράδειγμα αυτού ήταν το γλυκοζυμωμένο αυτοκρατορικό ρολό (ρολό Κάιζερ) του αρτοποιείου της Βιέννης στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού του 1867. Αυτά τα ζαχαρούχα ζυμωμένα ρολά δεν είχαν την όξινη ξινή γεύση του γαλακτοβάκιλλου και λέγεται ότι ήταν δημοφιλή και είχαν μεγάλη ζήτηση. Πριν από αυτό το διάστημα, οι αρτοποιοί χρησιμοποιούσαν μαγιά παλαιάς ζύμης και είχαν ανακαλύψει ότι η αύξηση των διαστημάτων ανάπαυσης του προζυμιού προωθούσε περισσότερη ανάπτυξη ζύμης και λιγότερη παραγωγή αερίου λόγω του συντριπτικού αριθμού των γαλακτοβακίλλων. Κάποια στιγμή οι αρτοποιοί άρχισαν να προσθέτουν ζύμη μπύρας, ή μαγιά μπύρα ή μαγιά, στο προζύμι, το οποίο παρήγαγε ένα πιο λευκό και πιο γλυκό ψωμί.Η ελάττωση χρήσης μαγιάς μπύρας για την κατασκευή γλυκοζυμωμένου ψωμιού αναπτύχθηκε όταν παρασκευαστές μπύρας σταδιακά άλλαξαν τους ζυμομύκητες με μαγιά χαμηλής ζύμωσης (Saccharomyces pastorianus) και έτσι η διαδικασία της Βιέννης αναπτύχθηκε από το 1846. Το 1845 ο Σύνδεσμος Αρτοποιών της Βιέννης ανακοίνωσε διαγωνισμό για την παραγωγή γλυκιάς ζύμης με ζύμωση και το βραβείο απονεμήθηκε το 1850 στον Άντολφ Ίγκνατς Μάουτνερ του Μάρκχογφ. Η Έκθεση του Παρισιού αναγνώρισε το Αρτοποιείο της Βιέννης το 1867 ως το πρώτο στον κόσμο που χρησιμοποίησε την πιεσμένη μαγιά.Τρία είδη αρτοποιημάτων παρουσιάστηκαν από το βιεννέζικο αρτοποιείο στην έκθεση: τα γλυκοζυμωμένα αυτοκρατορικά ψωμάκια, φραντζόλες σιταριού και σίκαλη ή αποκλειστικά φραντζόλες σίκαλης και μια μεγάλη ποικιλία από φανταχτερά ψωμιά και γλυκά κέικ. Τα αυτοκρατορικά ρολά φτιάχτηκαν με τις λεπτότερες ποιότητες αλευριού, γάλα και νερό σε αναλογία 50:50, μαγιά μπύρας και αλάτι. Άλλα ψωμιά φτιαγμένα με τις ίδιες ποιότητες αλευριού ισχυρίστηκαν ότι περιλαμβάνουν τα: μπισκότα για τσαι, τα οποία είχαν προσθήκη βουτύρου και μπορεί να είχαν αποκλείσει το νερό υπέρ του γάλακτος, το κέικ Γκίπφελ, το οποίο χρησιμοποιούσε γάλα (χωρίς νερό) και λαρδί και το Μπριός, παρασκευασμένο με γάλα και ζάχαρη. Η μαγιά της Βιέννης εξαπλώθηκε με τη χρήση πολτοποιημένου καλαμποκιού, κριθαριού και σίκαλης σε βύνη. Ο Χόρσφορντ δεν ισχυρίστηκε ότι ο λυκίσκος χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή πιεσμένης μαγιάς. Αφού ριχθεί μια μικρή ποσότητα ζύμης στο ψυχρό ζυθόγλευκο και εισαχθεί λίγος αέρας, η πολλαπλασιασμένη μαγιά επιπλέει στην επιφάνεια. Αυτή η μαγιά συλλέγεται με λίγη φροντίδα με ξάφρισμα. Χρησιμοποιείται κρύο, απεσταγμένο νερό για να πλυθεί και να κατακαθίσει τη μαγιά αρκετές φορές μέχρι να παραμείνει μόνο η μαγιά. Στη συνέχεια αποστραγγίζεται και συμπιέζεται με τη βοήθεια υδραυλικής πρέσας.Η πιεσμένη μαγιά ήταν ένας από τους προδρόμους της σύγχρονης, εμπορικά διαθέσιμης μαγιάς αρτοποιίας.
Καραβοστάσι Λευκωσίας

Το Καραβοστάσι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Γκεμίκοναϊ.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. Το Καραβοστάσι, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται στις εξής 3 συνοικίες: Ξερός Ποταμός του Κάμπου Σόλοι «Karavostasi». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Πληγωμένος Αετός

Ο Πληγωμένος Αετός (γνωστό και ως Αλγέρι, αγγλ. Algiers) είναι δραματική ταινία του αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία του Τζον Κρόμγουελ. Πρωταγωνιστούν ο Σαρλ Μπουαγιέ και η Χέντι Λαμάρ.

 Η ιστορία διαδραματίζεται στο Αλγέρι, όπου δρα ο περίφημος ληστής Πεπέ λε Μοκό. Έχει το λημέρι του στους λαβύρινθους της Κάσμπα, και καταφέρνει να ξεφεύγει από την αστυνομία που τον καταζητεί για να τον βάλει στην φυλακή. Ο Γάλλος επιθεωρητής Ζανφιέρ τον έχει βάλει στο μάτι και συνεργάζεται με τον τοπικό επιθεωρητή Σλιμάν, ενώ είναι αποφασισμένος να τον συλλάβει οπωσδήποτε. Ο Πεπέ γνωρίζεται με την όμορφη Γαλλίδα τουρίστρια Γκαμπύ, η οποία περνάει τις διακοπές της στο Αλγέρι. Την ερωτεύεται και θέλει να την ακολουθήσει στο Παρίσι, αλλά η Αλγερινή ερωμένη του θα τον προδώσει στην αστυνομία. Η ταινία αυτή, στην οποία έκανε το ντεμπούτο της η Χέντι Λαμάρ στο Χόλυγουντ, είναι επανέκδοση της γαλλικής ταινίας του σινεμά με τον τίτλο Πεπέ λε Μοκό του 1937, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ζαν Γκαμπέν. Στην επανέκδοση χρησιμοποιήθηκαν πολλές σκηνές της γαλλικής ταινίας, ιδίως αυτές που περιέχουν αυθεντικές απόψεις της Κάσμπα του Αλγερίου. Μετά την επανέκδοση ακολούθησε και ένα μιούζικαλ το 1948 με πρωταγωνιστή τον Τόνι Μάρτιν. Προτάθηκε το 1939 για βραβείο Όσκαρ σε τέσσερις κατηγορίες καλύτερου πρωταγωνιστή, καλύτερου γυναικείου β' ρόλου, καλύτερης φωτογραφίας και καλύτερου σκηνικού. Πεπέ λε Μοκό Ο Πληγωμένος Αετός στην IMDb (Αγγλικά) Algiers η ταινία στο www.archive.org.
Ότο Λέσερ

Ο Ότο Λέμπερεχτ Λέσερ (Otto Leberecht Lesser, 16 Οκτωβρίου 1830 – 12 Αυγούστου 1887) ήταν Γερμανός αστρονόμος, γνωστός και ως `Οσκαρ (Oskar) Λέσερ. Γεννήθηκε στην κωμόπολη Μπρότερόντε της Θουριγγίας (τότε στην επικράτεια του εκλέκτορα της Έσσης) και πέθανε στο Αννόβερο σε ηλικία 57 ετών. Ο Λέσερ είναι κυρίως γνωστός από την ανακάλυψη του αστεροειδούς 62 Ερατώ, την οποία πραγματοποίησε παρατηρώντας από το αστεροσκοπείο του Βερολίνου από κοινού με τον Βίλχελμ Φέρστερ, στις 14 Σεπτεμβρίου 1860. Αυτή ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη ανακάλυψη αστεροειδούς από δύο αστρονόμους που παρατηρούσαν μαζί.

 Εκτός από τη διδακτορική διατριβή του, με τίτλο Untersuchung über die allgemeinen Störungen der Metis (Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, 1861), ο Λέσερ συνέταξε κυρίως αστρονομικούς πίνακες: Tafeln der Metis, mit Berücksichtigung der Störungen durch Jupiter und Saturn, έκδοση της γερμανικής Αστρονομικής Εταιρείας (Astronomische Gesellschaft), Engelmann, Λειψία 1865 Tafeln der Pomona, έκδοση της γερμανικής Αστρονομικής Εταιρείας, Engelmann, Λειψία 1869 Wilhelm Brüggenthies, Wolfgang R. Dick: «Biographischer Index der Astronomie · Biographical Index of Astronomy». Acta Historica Astronomiae, τόμος 26, και Verlag Harry Deutsch, Φραγκφούρτη 2005, ISBN 3-8171-1769-8, σελ. 282.
Η Αράχνη

Η Αράχνη είναι ελαιογραφία 0,71Χ 0,515 σε ξύλο του Νικολάου Γύζη. Περιλαμβάνει στοιχεία Αρτ Νουβό, ένα από τα οποία είναι η χρήση τόνων χρυσού χρώματος. Είναι κληροδότημα της Ελένης Χρυστομάνου στην Εθνική Πινακοθήκη

 Στον πίνακα απεικονίζεται μία γυναικεία μορφή που υφαίνει ιστό. Είναι προφανής από τη στάση του σώματος και τη θέση των δακτύλων της Αράχνης η φινέτσα με την οποία γίνεται η ύφανση, πράγμα που μπορεί να συμβολίζει την αυταρέσκεια. Επίσης, η ανοικτή θέση των γυμνών της χεριών προδίδει ένα χορευτικό τόνο. Το βλέμμα της Αράχνης είναι απλανές και επιβλητικό. Η Αράχνη είναι σε θέση καθιστή και τα πόδια της είναι σταυρωτά, μία στάση ιδιαίτερα θηλυκή, ίσως δηλώνοντας αυτοπεποίθηση. Ο ίδιος ο ιστός που υφαίνει η Αράχνη ξεκινάει από τις δύο άκρες του πίνακα και μοιάζει με προέκταση και συνέχεια της σπηλιάς όπου η ίδια βρίσκεται. Η Αράχνη ήταν δημοφιλής για την ικανότητά της στην υφαντική. Έτσι, ζήτηση να διαγωνιστεί με τη θεά Αθηνά, που εφηύρε τον αργαλειό. Η Αθηνά δεν μπόρεσε να εντοπίσει οποιοδήποτε ψεγάδι ούτε στο έργο ούτε στην τεχνική της Αράχνης. Ωστόσο, η Αθηνά εξοργίστηκε από το γεγονός ότι, με έπαρση, η Αράχνη απεικόνισε ως θέμα του υφαντού της της ερωτικές πράξεις των θεών. Έτσι, τη μεταμόρφωσε σε ένα έντομο, που πήρε το όνομά της (αράχνη). Ο ιστός της Αράχνης υψώνεται μπροστά της σαν τείχος στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά ίσως και τον παρατηρητή. Μπορεί να συμβολίζει την αγάπη του δημιουργού για την Τέχνη. Είναι γνωστό ότι μερικά είδη αράχνης, όπως η μαύρη χήρα, τρέφονται με τον εραστή τους. Επομένως, η Αράχνη μπορεί να συμβολίζει την ίδια την Τέχνη, η οποία "κατατρώει" τον δημιουργό που την αγαπά μανιακά, ενώ ο ιστός (αγάπη) τον απορροφά και τον αποκόβει από τον υπόλοιπο κόσμο. Νέλλη Μισιρλή, Γύζης, εκδ. Αδάμ, Αθήνα, 1996 Έργα του Νικολάου Γύζη στο Museum Syndicate
Ουμάρου Γιαρ Αντούα

Ο Ουμάρου Γιαρ Αντούα (Umaru Musa Yar'Adua, 16 Αυγούστου 1951 - 5 Μαΐου 2010), ήταν Νιγηριανός πολιτικός, ο οποίος ανέλαβε Πρόεδρος της Νιγηρίας το 2007 και ασθένησε σοβαρά λίγα χρόνια αργότερα . Υπήρξε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού.

 Γεννήθηκε στο κρατίδιο Κατσίνα στις 16 Αυγούστου του 1951. Ήταν μουσουλμάνος στο θρήσκευμα και παντρεμένος με την Turai Umaru Yar’adua. Έγινε Κυβερνήτης της Κατσίνα το 1999. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, εξελέγη Πρόεδρος στις 21 Απριλίου του 2007 με 24,6 εκατομμύρια ψήφους (70%, από τον πρώτο γύρο). Η Αντιπολίτευση αμφισβήτησε τη νίκη του. Ανέλαβε Πρόεδρος στις 29 Μαΐου του 2007. Στη διάρκεια της προεδρίας του αντιμετώπισε προβλήματα υγείας (καρδιολογικά) και για το λόγο αυτό μετέβη στη Σαουδική Αραβία για νοσηλεία το 2009. Κατά το διάστημα της απουσίας του χρέη προέδρου εκτελούσε ο αντιπρόεδρος, Γκούντλακ Τζόναθαν, ο οποίος το Φεβρουάριο του 2010 έλαβε και την έγκριση της Γερουσίας να ασκεί προεδρικά καθήκοντα. Ο Γιαρ Αντούα πέθανε στην Αμπούτζα στις 5 Μαΐου 2010..
Ντάσο Τσέρινγκ Βανγκτσούκ

Ο Ντάσο Τσέρινγκ Βανγκτσούκ (Dasho Tshering Wangchuk) είναι δικαστικός από το Μπουτάν και ανώτατος σύμβουλος της μεταβατικής κυβέρνησης του Μπουτάν το 2018, έπειτα από τη διάλυση της τελευταίας, ενόψει των εκλογών για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης. Τον Νοέμβριο του 2014 διορίστηκε ως ανώτατος δικαστής του Μπουτάν, θέση στην οποία βρίσκεται ως σήμερα.

 Ο Ντάσο Τσέρινγκ Βανγκτσούκ κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στο Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον και άλλο ένα πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Δελχί. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δικαστικός αξιωματούχος το 1987, υπηρετώντας ως βοηθός δικαστών στο Ανώτατο Δικαστήριο. Από το 1990 ως το 1995 υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Βασιλικό Στρατό της χώρας του. Διετέλεσε δικαστικός αξιωματούχος στο Ανώτατο Δικαστήριο από το 1993 ως το 1999 και από το 2006 ως το 2010 ήταν επαρχιακός δικαστής στο Σάντρουπ Τζονγκχάρ . Το 2010 προήχθη σε δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.Τον Νοέμβριο του 2014 διορίστηκε από τον Βασιλιά ανώτατος δικαστής της χώρας. Την 1η Αυγούστου 2018 η Κάτω Βουλή του Μπουτάν διαλύθηκε για να προετοιμαστεί η χώρα για τις γενικές εκλογές. Στις 9 Αυγούστου ο βασιλιάς διόρισε την μεταβατική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Βανγκτσούκ ως ανώτατο σύμβουλο. Στις 11 Αυγούστου τοποθετήθηκαν σε χαρτοφυλάκια τα μέλη της μεταβατικής κυβέρνησης. Ο Βανγκτσούκ ανέλαβε αρμόδιος για τα υπουργεία Εσωτερικών, Πολιτιστικών και Εξωτερικών Υποθέσεων. Στις 7 Νοεμβρίου 2018 τερματίστηκε η θητεία του και πρωθυπουργός έγινε ο Λοτάι Τσέρινγκ.
Ναός Ε της Ήρας στον Σελινούντα

Ο ναός Ε στον Σελινούντα της Σικελίας είναι ένας ελληνικός δωρικός ναός. Είναι γνωστός και ως Ναός της Ήρας από μία επιγραφή, που βρέθηκε σε αφιερωματικό άστρο και δείχνει, ότι ήταν αφιερωμένος στην Ήρα. Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν, πως πρέπει να αποδοθεί στην Αφροδίτη, στην οποία ανήκουν παρόμοιοι με αυτόν αρχιτεκτονικά ναοί. Οικοδομήθηκε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. επάνω από τη βάση ενός παλαιότερου ναού. Επειδή έχει αναστυλωθεί το 1959 από τον αρχαιολόγο Iόλε Μπόβιο Μαρκόνι, είναι ο καλύτερα διατηρημένος από τους επτά ναούς του Σελινούντα.

 Ο περίπτερος ναός ανήκει στη φάση μετάβασης από την αρχαϊκή στην κλασική περίοδο. Οι διαστάσεις του περιστυλίου είναι 25,33 μ. Χ 67, 82 μ. με 6 κίονες στην πρόσοψη (εξάστυλος) και 15 (2 Χ 6 + 3) στις μακριές πλευρές. Οι κίονες έχουν ύψος 10,19 μ. με πολλά ίχνη γύψου, με τον οποίο ήταν καλυμμένοι. Ο ναός είναι πιο επιμήκης από μεταγενέστερους ναούς. Το χαρακτηριστικό του είναι οι πολλές βαθμίδες: είναι δέκα στα ανατολικά. O σηκός έχει πρόναο εν παραστάσει, μετά έξι βαθμίδες οδηγούν στον σηκό και άλλες έξι στο άδυτο. Πίσω από αυτό υπάρχει οπισθόδομος εν παραστάσει. Οπτικές αλλοιώσεις: ένταση στη βάση και μείωση στην κορυφή του κίονα, συστολή της μεσοκιόνιας απόστασης στις γωνίες και διαστολή στις μετόπες της γωνίας. Οι μετόπες του θριγκού είναι από τοπική πέτρα, εκτός από τα κεφάλια και τα γυμνά μέρη των γυναικών, που είναι από λευκό μάρμαρο της Πάρου. Χρονολογούνται περί το 470 π.Χ. και η τεχνοτροπία δείχνει εξέλιξη προς τον κλασικό ρυθμό. Έχουν σωθεί τέσσερις ολόκληρες μετόπες: ο Ηρακλής φονεύει την Αμαζόνα Αντιόπη, ο γάμος του Διός με την Ήρα, ο Ακταίων κομματιάζεται από τα κυνηγόσκυλα της Άρτεμης, η Αθηνά σκοτώνει τον γίγαντα Εγκέλαδο και κομμάτια από μία πέμπτη, ίσως με τον Απόλλωνα και τη Δάφνη. O ναός Ε βρίσκεται στον ανατολικό λόφο του Σελινούντα, νοτιότερα από δύο άλλους ερειπωμένους: τον ναό F και τον τεράστιο ναό G. Enzo Lippolis, Monica Livadiotti, Giorgio Rocco, Architettura greca: storia e monumenti del mondo della polis dalle origini al V secolo, 2007, pp. 833-834, ISBN 8842492205. Ναός C στον Σελινούντα Ναός F στον Σελινούντα
USS George Washington Parke Custis (1861)

Το USS George Washington Parke Curtis ήταν φορτηγίδα που αποκτήθηκε από τον Στρατό της Ένωσης κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου για να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα απογείωσης αεροστάτων. Τα αερόστατα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκοπία των κινήσεων των Συνομόσπονδων από αέρος. Το αρχικό αυτό πείραμα με αερόστατα από τον Τζον Α. Ντάλγκρεν οδήγησε στην εντατικοποίηση της κατασκοπείας με την χρήση αεροστάτων στο υπόλοιπο του πολέμου.

 Το George Washington Parke Custis, ήταν φορτηγίδα μεταφοράς άνθρακα που κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1850, και αποκτήθηκε από το Ενωτικό Ναυτικό τον Αύγουστο του 1861. Μετά την απόκτηση του από τους Ενωτικούς προστέθηκε συσκευή παραγωγής αερίου που κατασκεύασε ο Θαντέους Λόου, ενώ ο Τζον Ντάλγκρεν το τροποποίησε στο Ναυπηγείο της Ουάσινγκτον ώστε να χρησιμοποιηθεί ως φορτηγίδα μεταφοράς αεροστάτων.Νωρίς το πρωί της 10ης Νοεμβρίου 1861, το ατμόπλοιο Coeur de Lion ρυμούλκησε το George Washington Parke Custis από το Ναυπηγείο προς τον ποταμό Ποτόμακ. Την επόμενη μέρα ο Λόου, συνόδευσε τον Στρατηγό Ντάνιελ Ε. Σικλς και άλλους στο αερόστατο που απογειώθηκε από την φορτηγίδα στα ανοιχτά του Ματαγούμεν Κρικ για να παρατηρήσουν τις κινήσεις των Συνομόσπονδων στην ακτή της Βιρτζίνια, σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων (3 μίλια).Η επιχείρηση αυτή μαζί με την προγενέστερη απόπειρα του Τζον ΛαΜάουντεν από το ατμόπλοιο Fanny άρχισαν να διαδίδουν την χρήση αεροστάτων για αναγνώριση κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και προανήγγειλαν το μέλλον του Ναυτικού ως μέσο παροχής υπηρεσιών για τις εναέριες δυνάμεις. Αερόστατο Αερόστατο παρατήρησης Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ
Mind Is the Magic: Anthem for the Las Vegas Show

Το Mind Is the Magic: Anthem for the Las Vegas Show είναι απάνθισμα των Siegfried & Roy, το οποίο συμπεριλαμβάνει ένα τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, ονόματι Mind Is the Magic. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου 2009 από την ZYX Music, στην Ευρώπη.

 Το κύριο κομμάτι του άλμπουμ κυκλοφόρησε ως single στην Ευρώπη, στις 26 Φεβρουαρίου 2010, φθάνοντας στη 80η θέση στη Γαλλία, στις 3 Απριλίου 2010.Το τραγούδι δεν ήταν νέα κυκλοφορία - το τραγούδι γράφθηκε από τους Τζάκσον και Μπράιαν Λόρεν το 1989, για το Beyond Belief Show των Siegfried & Roy's στος Λας Βέγκας. Ο Μάικλ έδωσε το δικαίωμα στους Siegfried & Roy να κυκλοφορήσουν το τραγούδι με το άλμπουμ Dreams & Illusions το 1995.
Έλα Μπατ

Η Έλα Ραμίς Μπατ (Αχμενταμπάντ Ινδίας, 7 Σεπτεμβρίου 1933 - 2 Νοεμβρίου 2022) ήταν Ινδή ιδρύτρια της SEWA και βουλευτής. Είναι ομότιμο μέλος της ομάδας Global Elders που ιδρύθηκε από τον Νέλσον Μαντέλα. Μεταξύ άλλων έχει τηιηθεί με το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης (1984).

 Η Έλα Μπατ γεννήθηκε ως η δεύτερη από τις τρεις κόρες σε μια μεσαίου μεγέθους ινδική οικογένεια στο Αχμενταμπάντ . Ο παππούς της, ο οποίος συνελήφθη πολλές φορές, ήταν γιατρός και υποστηρικτής του Μαχάτμα Γκάντι. Η μητέρα της συμμετείχε στο γυναικείο κίνημα, ο πατέρας της είχε μια ευημερούσα δικηγορική εταιρεία. Η Έλα Ραμές πέρασε την παιδική της ηλικία στο Σούρατ. Μετά το γυμνάσιο κοριτσιών Sarwajanik από το 1940 έως το 1948, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γκουτζαράτ το 1952 με πτυχίο στα αγγλικά. Σπούδασε νομικά και έλαβε το πρώτο βραβείο το 1954 για το έργο της στους ιωδουϊστικούς νόμους. Επειδή δεν ήταν ικανοποιημένη με τη διδασκαλία Αγγλικών στο Γυναικείο Πανεπιστήμιο Shrimati Nathibai Damodardas Thackersey στη Βομβάη, άρχισε να εργαζεται στο νομικό τμήμα της ένωσης εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία στη γενέτειρά της. Το 1968 ανέλαβε τη διαχείριση του γυναικείου τμήματος. Το 1972 ίδρυσε την Ένωση Αυτοαπασχολούμενων Γυναικών της Ινδίας (SEWA), η οποία σήμερα έχει περισσότερα από ενάμιση εκατομμύριο μέλη και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αυτόνομες συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ινδία. Οργανώνει αυτοαπασχολούμενες γυναίκες που δεν έχουν κανονικό εισόδημα ή κοινωνικές παροχές στην Ινδία. Ο στόχος είναι να φέρουν τις γυναίκες σε πλήρη εργασία.Από το 1986 έως το 1989 η Μπατ διορίστηκε από τον Ινδό Πρόεδρο ως μέλος της ανώτερης Βουλής του Ινδικού Κοινοβουλίου, το Ράτζια Σάμπα.Το 2007 διορίστηκε ιδρυτικό μέλος των Global Elders. Σήμερα είναι ομότιμο μέλος της ομάδας.Η Μπαατ είναι παντρεμένη με τον Ραμές Μπατ από το 1956. Έχουν δύο παιδιά, τον Amimayi (* 1958) και τον Mihir (* 1959). Ela Bhatt (1. έκδοση). The Feminist Press at CUNY. 2000. ISBN 978-1-55861-228-0. We are poor but so many: the story of self-employed women in India. Oxford University Press, USA. 2005. ISBN 978-0-19-516984-3. Αρχική σελίδα SEWA, Αγγλικά