Σκόπελος

Η Σκόπελος είναι νησί της Ελλάδας που βρίσκεται στο Αιγαίο πέλαγος και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων. Έχει έκταση περίπου 96 τετρ. χλμ. και περίμετρο 67 χιλιόμετρα. Έχει δύο βουνά, τη Δέλφη (680 μ. ύψος) και το Παλούκι (565 μ. ύψος). Γεμάτη με πυκνά δάση που καλύπτουν σχεδόν το 80% της έκτασής της, θεωρείται το πιο πράσινο νησί του Αιγαίου. Έχει καλή τουριστική υποδομή, συγκεντρώνει όμως λιγότερο κόσμο από τη γειτονική κοσμοπολίτικη Σκιάθο και διατηρεί σε μεγαλύτερο βαθμό τον παραδοσιακό χαρακτήρα της.

 Στα αρχαία χρόνια η Σκόπελος ονομαζόταν Πεπάρηθος. Στον Στάφυλο υπάρχει μυκηναϊκός τάφος, ενώ στην ανατολική πλευρά της Χώρας υπάρχει το Ασκληπιείο, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα (περίπου 15-30 μέτρα). Κατά την αρχαιότητα φημιζόταν για το κρασί της (Πεπαρήθιος οίνος). Αναφέρεται ότι κατοικήθηκε από Κρήτες, αρχηγός των οποίων ήταν ο Στάφυλος, γιος της Αριάδνης. Η μετονομασία του νησιού στο σημερινό της όνομα, Σκόπελος, έγινε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Τον 4ο αιώνα επίσκοπος Σκοπέλου ήταν ο Άγιος Ρηγίνος, ο οποίος σήμερα είναι ο προστάτης και πολιούχος άγιος της Σκοπέλου. Το 1207, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, το νησί κατακτήθηκε από τον Σταυροφόρο Ιερεμία Γκίζι. Το 1538, μετά τη λεηλασία της Σκοπέλου από τον Μπαρμπαρόσα, το νησί υποδουλώθηκε στους Τούρκους, στην κυριαρχία των οποίων έμεινε μέχρι το 1830, οπότε ενώθηκε με την Ελλάδα, που μόλις είχε ιδρυθεί. Η Χώρα της Σκοπέλου είναι μια παραδοσιακή νησιώτικη πόλη με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική και όμορφα καλντερίμια. Έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός. Η Χώρα αλλά και ολόκληρο το νησί είναι γεμάτο από παλιές παραδοσιακές εκκλησίες, ξωκλήσια και μοναστήρια. Η Σκόπελος είναι καταπράσινο νησί και μάλιστα το πιο πράσινο νησί των Σποράδων. Αναφέρονται 24 μοναστήρια. Στη Βόρεια και ανατολική πλευρά της Σκοπέλου οι ακτές είναι βραχώδεις, ενώ στα νότια και δυτικά οι πλαγιές δημιουργούν τις υπέροχες καταπράσινες παραλίες του νησιού. Στη νότια πλευρά βρίσκονται οι περισσότερες παραλίες: ο Στάφυλος, το Βελανιό, ο Αγνώντας, το Λιμνονάρι, το Γλυστέρι, ο Πάνορμος, τα Λιναράκια, οι Αντρίνες, η Μηλιά, το Καστάνι, το Χόβολο, το Έλιος, η Αρμενόπετρα, η Κατακαλού στη Γλώσσα και πολλές άλλες, «πνιγμένες» στο πράσινο του πευκοδάσους. Ο δήμος Σκοπέλου είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σποράδων (Σχέδιο Καλλικράτης) με έδρα τη Σκόπελο. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 τα διοικητικά όρια του δήμου και η έδρα του δεν μεταβλήθηκαν. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος συνενώσεων «Ιωάννης Καποδίστριας» το 1997 δημιουργήθηκαν στη Σκόπελο τρία (3) δημοτικά διαμερίσματα: 1. Το δημοτικό διαμέρισμα της Σκοπέλου, με έδρα τη Σκόπελο 2. Το δημοτικό διαμέρισμα της Γλώσσας, με έδρα τη Γλώσσα 3. Το δημοτικό διαμέρισμα του Κλήματος, με έδρα το Νέο Κλήμα Η κωμόπολη Σκόπελος αποτελεί έδρα του ομώνυμου ενιαίου Δήμου. Το δημοτικό διαμέρισμα της Γλώσσας (πρώην κοινότητα Γλώσσας) περιλαμβάνει τα χωριά Γλώσσα, Αθέατο, Λουτράκι, ενώ το δημοτικό διαμέρισμα του Κλήματος (πρώην κοινότητα Κλήματος) περιλαμβάνει τα χωριά Παλαιό Κλήμα και Νέο Κλήμα (Έλιος). Ο δήμος Σκοπέλου είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.848 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 (στις αγκύλες φαίνεται ο πληθυσμός του 2011 ανά οικισμό): Δ.δ. Σκοπέλου [ 3.286 ] η Σκόπελος [ 3.090 ] ο Αγνώντας [ 22 ] ο Καλόγηρος [ 6 ] οι Μύλοι [ 23 ] ο Πάνορμος [ 76 ] ο Στάφυλος [ 69 ] Δ.δ. Γλώσσης [ 1.168 ] η Γλώσσα [ 993 ] το Αθέατο [ 12 ] το Λουτράκιο [ 163 ] Δ.δ. Κλήματος [ 506 ] το Νέο Κλήμα [ 463 ] το Κλήμα [ 43 ]Το κτίριο του Δημαρχείου βρίσκεται στην παραλία της Σκοπέλου. Δήμαρχοι Σκοπέλου Ο δήμος συστάθηκε αρχικά στις 24 Νοεμβρίου 1835. Υπήχθη από τον νομό Μαγνησίας στον νομό Ευβοίας το 1909 και καταργήθηκε το 1912. Λειτούργησε ως Κοινότητα από το 1912 και ως τέτοια υπήχθη στον νομό Μαγνησίας το 1942. Στις 2 Μαΐου 1948 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο. Το νησί είναι περίπου 15 χλμ στην κατεύθυνση νοτιοανατολικά προς βορειοδυτικά, ενώ μόνο 6 χλμ περίπου από την νοτιοδυτική προς τη βορειοανατολική πλευρά. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την Αλόννησο (περίπου 3-4 χλμ ανατολικά στο κοντινότερο σημείο) και από τη Σκιάθο (6-7 χλμ δυτικά). Στην ανατολική πλευρά της Σκοπέλου, στο δίαυλο μεταξύ Σκοπέλου και Αλοννήσου υπάρχουν δύο νησίδες: Άγιος Γεώργιος 39°08′06.16″N 23°48′05.81″E Μικρό 39°08′28.83″N 23°48′35.37″Eενώ στη νοτιοδυτική πλευρά της Σκοπέλου υπάρχουν έξι νησίδες: Δασιά (ή Δέσα ή Ντέσα) 39°07′00.30″N 23°38′15.03″E Κασίδα ή Κασίδης 39°07′47.55″N 23°36′51.59″E Παξιμάδα 39°08′50.82″N 23°35′30.68″E Πλευρό 39°08′08.67″N 23°37′10.05″E Πόρτες, δύο νησίδες 39°12′14.38″N 23°35′20.18″E Στρογγυλό, 39°06′49.94″N 23°37′33.84″E Η ταξινόμηση των ονομάτων του καταλόγου είναι κατ' αύξουσα χρονολογική σειρά και περιλαμβάνει: α) Πρόσωπα με καταγωγή από τη Σκόπελο. β) Πρόσωπα που έζησαν στη Σκόπελο και αξίζει να καταγραφούν, μιας κι έχουν αφήσει το «αποτύπωμά» τους στο νησί. Περιοδικό Γεωτρόπιο, Οκτώβριος 2000. «Σκόπελος: Το νησί των θρύλων». Ειδικό αφιέρωμα. Τεύχος 26, Σελίδες: 90-95 Ιστοσελίδα Δήμου Σκοπέλου