Ζίχλιν

Το Ζίχλιν (πολωνικά: Żychlin, άλλα σπάνια χρησιμοποιούμενα ονόματα περιλαμβάνουν το Zechlin και το Zichlin) είναι πόλη του Πόβιατ Κούτνο στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια του Λοτζ και 90 χιλιόμετρα δυτικά της Βαρσοβίας. Ο πληθυσμός του είναι 8.376 κάτοικοι (2016).

 Το χωριό Ζίχλιν υπήρχε τουλάχιστον από το 1309. Το 1331 καταλήφθηκε από τους Τεύτονες Ιππότες. Έλαβε δικαιώματα πόλης πριν από το 1397. Μέχρι τον 19ο αιώνα, η πόλη ήταν ιδιωτική γη. Στο τέλος του Μεσαίωνα, το Ζίχλιν ήταν ο τόπος όπου πραγματοποιήθηκαν οι εξωτερικές συνεδρίες του αστικού δικαστηρίου της Γουεντσίτσα.Στο δεύτερο μισό του δέκατου έκτου αιώνα, η πόλη υπέστη μεγάλη καταστροφή από πυρκαγιές Η ανοικοδόμηση ήταν αργή και ακόμη και το προνόμιο των τιμών που απονεμήθηκαν στον βασιλιά δεν επηρέασε σημαντικά τη σημαντική ανάπτυξη της πόλης. Το 1790, το Ζίχλιν είχε 350 κατοίκους και 68 σπίτια.Τον 19ο αιώνα, την εποχή των διαμελισμών τη Πολωνίας, με την πόλη να βρίσκεται στο Ρωσικό Διαμελισμό, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά. Όπως και στο κοντινό Κούτνο, η πλειονότητα των κατοίκων ήταν Εβραίοι. Το 1870, λόγω του τσαρικού διατάγματος, το Ζίχλιν έχασε τα δικαιώματα πόλης του λόγω της υποστήριξης της πόλης στην Ιανουαριανή Εξεγέρση. Στο τέλος του 19ου αιώνα, η πόλη είχε πάνω από 4.500 κατοίκους.Το 1921, δημιουργήθηκε εγκατάσταση ηλεκτρισμού από τον Ζίγκμουντ Οκονιέφσκι. Με την πάροδο του χρόνου, λόγω του νέου ηλεκτρομηχανικού εργοστασίου, η πόλη μεγάλωσε και απέκτησε σημασία μεταξύ των γύρω πόλεων. Το 1924, το Ζίχλιν ανέκτησε τα δικαιώματα πόλης του. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη υπέστη μεγάλες απώλειες, κυρίως μεταξύ του άμαχου πληθυσμού - σχεδόν το 40% του πληθυσμού της πόλης. Κατά τη διάρκεια της πολεμικής εκστρατείας της εκστρατείας του Σεπτεμβρίου, υπήρχαν νοσοκομεία πεδίου στην πόλη και στο χωριό Ντομπζέλιν, που συχνά βομβαρδίστηκαν από τη γερμανική αεροπορία. Πολλοί Πολωνοί στρατιώτες είναι θαμμένοι στα στρατιωτικά τμήματα στο τοπικό ενοριακό κοιμητήριο και στο ενοριακό κοιμητήριο στο χωριό Σλέσιν και στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Ντομπζέλιν. Την παραμονή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός του Ζίχλιν έφτανε τα 6.000 άτομα, εκ των οποίων 3.500 ήταν Εβραίοι και οι υπόλοιποι Πολωνοί και Γερμανοί. Το 1939, προσαρτήθηκε από τη ναζιστική Γερμανία στο Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Οι γερμανικοί ξυλοδαρμοί και η παρενόχληση των Εβραίων ξεκίνησαν όταν οι Γερμανοί έφτασαν τον Σεπτέμβριο του 1939. Οι Γερμανοί κατέσχεσαν εβραϊκές επιχειρήσεις και περιουσίες και πολωνικά αγροκτήματα και τα έδωσαν σε Γερμανούς που είχαν επανεγκατασταθεί στην πόλη. Οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν στο Ζίχλιν από τις γύρω περιοχές. Τον Απρίλιο του 1940, οι Γερμανοί συνέλαβαν τόσο Χριστιανούς όσο και Εβραίους μέλη της ιντελιγκέντσια, ειδικά δασκάλους, και τους έστειλαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αργότερα το 1940, οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν σε ένα ασφυκτικά γεμάτο γκέτο, όπου πολλοί από τους κατοίκους δεν είχαν κανένα μέσο στήριξης. Στα τέλη του 1941, εκατοντάδες Εβραίοι εργάτες στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας στην περιοχή του Πόζναν. Το 1942, οι δολοφονίες Εβραίων ξεκίνησαν σε μεγάλη κλίμακα μέσω δημόσιων εκτελέσεων στο γκέτο και στο εβραϊκό νεκροταφείο. Τον Μάρτιο του 1942, οι υπόλοιποι 3.200 Εβραίοι συνελήφθησαν, ξυλοκοπήθηκαν και ληστεύτηκαν και μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου δολοφονήθηκαν αμέσως με αέριο. Ίσως 25-50 από τους Εβραίους του Ζίχλιν επέζησαν, οι περισσότεροι ήταν εκείνοι που είχαν αποσταλεί σε στρατόπεδα εργασίας, αυτοί που είχαν δραπετεύσει στη Σοβιετική Ένωση και κάποιοι που είχαν κρυφτεί. Ο ιδρυτής της δυναστείας των Χασιδιστών του Ζίχλιν, Ραβίνος Σμούελ Άμπα, ήταν ο πρώτος ραβίνος του Ζίχλιν, ο οποίος είχε έναν μικρό αριθμό ακολούθων του Χασιδισμού και έζησε στο σπίτι του πεθερού του. Όταν μετακόμισε στο Ζίχλιν για οικονομικούς λόγους απέκτησε ένα μεγαλύτερο αριθμό ακολούθων. Ήταν γνωστός ως θαυματουργός. Πέρασε χρόνο στη φυλακή επειδή οι επικριτές του ήταν αναστατωμένοι που εξασκούσε την πρακτική Καμπάλα. Ενενήντα πέντε τοις εκατό των Χασιδιστών του Ζίχλιν έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, με τον τελευταίο ραβίνο να πεθαίνει στα χέρια των Ναζί. Επίσημος ιστότοπος της πόλης Αρχειοθετήθηκε 2020-03-20 στο Wayback Machine. (πολωνικά) Lehav Eish (εβραϊκά)