Γιούχαν Άαβικ

Ο Γιούχαν Άαβικ (Juhan Aavik, 29 Ιανουαρίου 1884 - 26 Νοεμβρίου 1982) ήταν Εσθονός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και μουσικοπαιδαγωγός του 20ού αιώνα. Είναι γνωστός, κυρίως, για την προσήλωση στην παραδοσιακή μουσική τής χώρας του (τραγούδια, χορωδιακά έργα, κ.ο.κ), αλλά συνέθεσε και συμφωνική μουσική. Έγραψε τον πατριωτικό ύμνο Hoia, Jumal, Eestit! (1933), μετά την ανακήρυξη της Εσθονίας ως ανεξάρτητης δημοκρατίας. Τα έργα του εκδόθηκαν, είτε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είτε μετά από αυτόν, από εξόριστους Εσθονούς της Σουηδίας και του Καναδά.

 Ο Άαβικ γεννήθηκε το 1884 στην κωμόπολη Χόλστρε της σημερινής Εσθονίας που, εκείνη την περίοδο, ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Σπούδασε τρομπέτα και μουσική σύνθεση στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης με σπουδαίους δασκάλους, μεταξύ των οποίων οι Γκλαζούνοφ και Λιάντοφ, από όπου αποφοίτησε το 1911. Αργότερα υπηρέτησε ως μαέστρος στο Θέατρο Vanemuine του Τάρτου, που ανήκε τότε στο Κυβερνείο της Λιβόνια (1911-1915), όπου και ίδρυσε σχολή μουσικής, της οποίας υπήρξε διευθυντής. Έμεινε στο Τάρτου μέχρι το 1925, οπότε έφυγε για την πρωτεύουσα Τάλιν. Εκεί, υπήρξε από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της μουσικής ζωής τής πόλης. Διετέλεσε διευθυντής του Θεάτρου Εσθονία και διευθυντής του Ωδείου Τάλιν (1933-1940 και 1941-1944), καθηγητής και διευθυντής του Ωδείου Ντόρπατ (1928-1944) και διευθυντής ενός εσθονικού φεστιβάλ τραγουδιού στη Σουηδία (1948-1961) (μετά την μόνιμη εγκατάστασή του εκεί, το 1944). Εισήγαγε την εσθονική χορωδιακή μουσική στην σκανδιναβική χώρα και την παρουσίασε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Συνέθεσε 200 έργα, περίπου, κυρίως έργα φωνητικής μουσικής και μουσικής δωματίου. Επίσης, πάρα πολλά έργα μουσικής για παιδιά. Σε μεγάλη ηλικία, δημοσίευσε μια ιστορία της εσθονικής μουσικής σε τέσσερις τόμους (Τόμοι Ι και ΙΙ, Στοκχόλμη 1965 και ΙΙΙ, ΙV, Καναδάς, 1969). Kaval Ants ja Vanapagan (Τα Πονηρά Μυρμήγκια και ο Διάβολος) όπερα, έργο 100 Σουίτα για έγχορδα (1925) Ραψωδία για ορχήστρα (1930), έργο 46 Hoia, Jumal, Eestit! (Φοβού τον Θεόν, Εσθονία 1933), ύμνος ( μεταγραφή για πιάνο και κουαρτέτο εγχόρδων, 1951) Püha hiis (Το Άγιο Δισκοπότηρο, 1933), συμφωνικό ποίημα Sügisunelm (Φθινοπωρινό όνειρο, 1935) όπερα Εσθονική Τριλογία, για ορχήστρα, έργο 65 (1942) Aastaajad (Οι Εποχές), τετραλογία για ορχήστρα (1945) Συμφωνία αρ. 1 σε Ρε Ελάσσονα (1946) Δύο κομμάτια για άρπα και έγχορδα, έγο 103 (1947) Συμφωνία αρ. 2 σε Μι Ελάσσονα (1948) Laste sõbrad (Παιδικοί φίλοι), ορχηστρική σουίτα Κοντσέρτο για πιάνο (1943) Κοντσέρτο για βιολί, έργο 90 (1946) Κοντσέρτο για βιολοντσέλο, έργο 109 (1949) Κοντσέρτο για κοντραμπάσο, έργο 111 (1950) Σονάτα για πιάνο σε Ντο Ελάσσονα Πιάνο τρίο (1957) Kojuigatsus (Η Πατρίδα μου), καντάτα Ρέκβιεμ (1959) 50 Εσθονικές παραδοσιακές μελωδίες (διασκευές), για φωνή και πιάνο Minu mängu Kungla (Τα Παιχνίδια μου) Ι έργο 112, II έργο 116 και ΙΙΙ έργο 143, μεγάλες συλλογές μελωδιών για παιδιά (πιάνο) «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880) Kennedy, Michael Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7 Eric Blom The New Everyman Dictionary of Music (Grove Weidenfeld, N. York, 1988) Slonimsky, Nicolas - Baker's Biographical Dictionary of Musicians, 7th ed. 1984. New York, NY: Schirmer Books. ISBN 0-02-870270-0.