Οσμή των ούρων

Παλαιότερα η οσμή των ούρων θεωρούνταν μία βασική παράμετρος της γενικής εξέτασης ούρων. Σήμερα όμως σπάνια εξετάζεται. Παλαιότερα πάντως οι εργαστηριακοί μύριζαν τα ούρα για να αποφανθούν για την οσμή τους. Οι αλλαγές στην οσμή των ούρων συνήθως είναι παροδικές. Στη γενική εξέταση των ούρων χαρακτηρίζεται ως φυσιολογική (ή ιδιάζουσα), δυσάρεστη και εύοσμη.

 Για να εκτιμήσουμε την οσμή των ούρων θα πρέπει να είναι να μην έχουν συλλεγεί πάνω από δύο ώρες. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να τοποθετηθούν στο ψυγείο. Η φυσιολογική οσμή των ούρων χαρακτηρίζεται ως "ιδιάζουσα". Η οσμή των ούρων συνδέεται με το είδος και τη συγκέντρωση των χημικών ουσιών που αποβάλλονται από τα νεφρά. Ιδιάζουσα θεωρείται η τυπική οσμή αμμωνίας που υπάρχει στα ούρα, η οποία προέρχεται από την μετατροπή της ουρίας σε αυτήν. Η πυκνότητα των ούρων επηρεάζει την ένταση της μυρωδιάς. Π.χ. στην αφυδάτωση, τα ούρα είναι πιο συμπυκνωμένα και έχουν ισχυρότερη μυρωδιά αμμωνίας από το κανονικό. Όταν η οσμή των ούρων είναι δυσάρεστη αυτό δεν αποτελεί απαραίτητα κακό προγνωστικό στοιχείο. Αυτή μπορεί να οφείλεται στη κατανάλωση τροφών και ποτών όπως είναι π.χ. σπαράγγια, το σκόρδο, το κάρυ, παστουρμάς κ.α. Η κακή συντήρηση των ούρων που πρόκειται να εξεταστούν στο εργαστήριο, δηλαδή η μακρά παραμονή τους εκτός ψυγείου και χωρίς την χρήση κατάλληλου συντηρητικού προκαλεί την παραγωγή έντονης οσμής. Αυτή οφείλεται στην αύξηση του μικροβιακού φορτίου και στην αύξηση της διάσπασης της ουρίας λόγω της ανάπτυξης μικροοργανισμών τα οποία και την διασπούν. Έντονη οσμή έχουν τα ούρα ατόμων που λαμβάνουν συμπλήρωμα βιταμίνης Β6. Amoxicillin, amoxil, dispermox, timox Ampicillin, omnipen, polycillin, principen Ciprofloxacin, cipro Nitrofurantoin, macrodantin, furadantin, macrobid Norfloxacin – oral, noroxin Ofloxacin, floxin Sulfamethoxazole and trimethoprim, bactrim, septra Trimethoprim, trimpex, proloprim, primsol Trovafloxacin mesylate, trovan Βακτηριακή λοίμωξη της ουροδόχου κύστεως (κυστίτιδα). Kύρια αιτία της η Escherichia coli. Χαρακτηριστική κοπρανώδης οσμή. Βακτηριακή λοίμωξη του νεφρού (σπειραματονεφρίτιδες κ.α.). Χαρακτηριστική οσμή σάπιου που προέρχεται από την αποσύνθεση πρωτεϊνών. Διαβητική κετοξέωση. Τα ούρα αποκτούν γλυκιά οσμή ακετόνης λόγω της ύπαρξης κετονών στα ούρα. Ουρολιθίαση. Νόσοι του ήπατος. Μεταβολικές διαταραχές Στη κυστεΐνουρία και ομοκυστεΐνουρία οσμή «κλούβιου αυγού» επειδή τα δύο αμινοξέα κυστεΐνη και ομοκυστεΐνη περιέχουν θείο. Στη φαινυλκετονουρία οσμή σάπιου ψαριού. Στη υπερμεθειονιναιμία οσμή ταγκισμένου βουτύρου. Στη τυροσιναιμία οσμή ταγκιάσματος. Τα εύοσμα ούρα μπορεί είναι παθολογικά. Χαρακτηριστική είναι η νόσος φαινυλκετονουρία (PKU), κοινώς «σιρόπι σφενδαμιού» (maple syrup urine disease). Είναι μια υπολειπόμενη αυτοσωμική γονιδιακή πάθηση κατά την οποία ο οργανισμός αδυνατεί να προβεί σε μεταβολισμό της φαινυλαλανίνης με αποτέλεσμα τα ούρα να αποκτούν φρουτώδη οσμή. Παπαδημητρίου Μ. Κλινική διαγνωστική. University studio press. Αθήνα 2002, ISBN 978-960-12-1038-4. Καρκαλούσος Π. Συλλογή - φυσικοί – χημικοί χαρακτήρες των ούρων. ΤΕΙ Αθηνών, Αθήνα 2009. Βάρσου-Παπαδημητρίου Λ. Η Γενική Εξέταση Ούρων. 11ο Εκπαιδευτικό Σεμινάριο 2005 της ΕΕΚΧ-ΚΒ. https://web.archive.org/web/20101017063336/http://www.scumdoctor.com/Greek/disease-prevention/genetic-disorders/thyroid/hypothyroidism/Urine-Odor-And-Hypothyroidism.html