IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα

Ο Ζοσέπ Ενρίκ Νταλιερές Κοντίνα (καταλανικά: Josep Enric Dallerès Codina‎, Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές, Καταλονία, 1949 ) είναι Ανδορρανός συγγραφέας. Σπούδασε γλωσσολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Πωλ Βαλερύ του Μονπελιέ και δίδαξε γαλλική γλώσσα και πλαστικές τέχνες στο Lycée Comte de Foix στην Ανδόρρα λα Βέλια. Κατείχε διάφορες θέσεις στον δημόσιο τομέα, μεταξύ των οποίων αυτή του υπουργού Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας (1991 - 1993), του προέδρου του Γενικού Συμβουλίου (1994 - 1997), και του Προέδρου του κοινοβουλίου της Ανδόρρας. Ως συγγραφέας δημοσίευσε αποκλειστικά ποίηση μέχρι το 2006, όταν εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης το 2007 ήταν ένας από τους εκπροσώπους συγγραφείς της Ανδόρρας. Το 2007 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Anem Editors, με σκοπό να συμβάλει στην προώθηση συγγραφέων από το Πριγκιπάτο και τα Πυρηναία.

 1974: 33 poemes, Edicions Calla 1976: Despertar, (αυτοέκδοση), Andorra la Vella 1987: Amic, Editorial Maià, Andorra la Vella (ISBN 99913-3-001-1) 1988: Ulls d'aigua, Editorial Maià, Andorra la Vella (ISBN 99913-2-002-4) 1990: De tu a tu, Editorial Maià, Andorra la Vella (ISBN 99913-2-005-9) 1991: Plenituds, με τον Jaume Riba 1995: Illalba, Editorial Maià, Andorra la Vella (ISBN 99920-51-10-8) 2018: Vuitanta-dos dies d'octubre, Anem Editors, (ISBN 978-99920-65-15-0) 2007: Frontera endins, Anem Editors (ISBN 978-99920-1-654-1) 2011: Manèla, frontière en deçà, Anem Editors (ISBN 978-99920-65-01-3) 2018: El caminar d'una vida, Let’s Editors (ISBN 978-99920-65-19-8) 2017 : Ulls d'aigua, Let's Publishers, με τον Rezvan Kani (ISBN 978-99920-65-11-2) 2000 και 2003: Catàleg de l'exposició itinerant Terra i arbres 2001: Set Claus. Relats d'Andorra, Proa (ISBN 84-8437-233-2) 2002: Exposició a l'Art Centre Variacions sobre poemes, amb el poema Si tu vols Andorra, terra literària, Ed. pel govern andorrà, coord. Inés Sánchez, Andorra la Vella 2007, (ISBN 978-99920-0-465-4) «Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα». Associació d'Escriptors en Llengua Catalana (AELC). Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ανδόρας
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2011–12

Το Κύπελλο Ισπανίας 2011-2012 το κατέκτησε για 26η φορά η Μπαρτσελόνα νικώντας στον τελικό την Αθλέτικ Μπιλμπάο με 3-0. Η Ρεάλ Μαδρίτης αποκλείστηκε στα προημητελικά από τη νικήτρια του θεσμού.

 Σε αυτόν τον γύρο συμμετέχαν 32 ομάδες, ανάμεσά τους και οι 20 ομάδες της Πριμέρα Ντιβιζιόν. Επίσης συμμετέχαν πέντε της Σεκούντα Ντιβιζιόν και εφτά της Σεκούντα Ντιβιζιόν 2. Σε αυτόν το γύρο συμμετέχαν δέκα της Πριμέρα Ντιβιζιόν, δύο της Σεκούντα Ντιβιζιόν και τρεις της Σεκούντα Ντιβιζιόν 2. Με τα από μεγάλη επιτυχία εδώ συμμετέχαν εφτά ομάδες της Πριμέρα Ντιβιζιόν και μία της Σεκούντα Ντιβιζιόν 2. Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2012
Διαφραγματική αναπνοή

Η διαφραγματική αναπνοή είναι η αναπνοή που γίνεται με τη σύσπαση του διαφράγματος, του μυός που βρίσκεται σε οριζόντια θέση ανάμεσα στη στομαχική κοιλότητα και την κοιλότητα του θώρακα. Κατά την εισπνοή, στη διαφραγματική αναπνοή, ο αέρας που εισέρχεται στον πνεύμονα φουσκώνει την κοιλιά. Η βαθιά αυτή αναπνοή χαρακτηρίζεται από την έκταση της κοιλιακής χώρας πολύ περισσότερο από την αντίστοιχη του θώρακα. Είναι o υγιής τρόπος αναπνοής από τον συνήθη. Επίσης είναι μια μορφή συμπληρωματικής ή εναλλακτικής θεραπείας με το σκεπτικό πως η βαθιά κανονική αναπνοή που ανασηκώνει και κατεβάζει τον θώρακα συνδέεται με το άγχος.

 Η διαφραγματική αναπνοή είναι κάτι που μπορεί να μάθει κανείς αρκετά γρήγορα, αφού στην πραγματικότητα απλώς θα «θυμηθεί» τη νηπιακή του αναπνοή. Κάποιες οδηγίες θα μπορούσαν να είναι οι ακόλουθες: Ξεκινά κανείς με ευθυτενή στάση μπροστά σ' έναν μεγάλο καθρέπτη. Κρατά την κορυφή του κεφαλιού του όσο πιο ψηλά μπορεί. Όλο το υπόλοιπο σώμα (και κυρίως η κάτω σιαγόνα και οι ώμοι) πρέπει να κρέμεται χαλαρό. Τα χέρια τοποθετούνται στην μέση (σχήμα «καλαθάκι») με τον αντίχειρα πίσω και τα άλλα δάκτυλα μπροστά. Ακολουθεί προσπάθεια για βαθιά εισπνοή. Οι ώμοι δεν πρέπει να ανασηκωθούν καθόλου. Πρέπει να υπάρχει η αίσθηση χαμηλά στην κοιλιά πως αυτή γεμίζει με αέρα, τόσο που να σπρώχνει τα χέρια προς τα έξω. Η στηριγμένη εκπνοή όμως είναι αυτή που κάνει την διαφορά στην ομιλία και στο τραγούδι.
Γιαν Μπατίστ ντε Βελ

Ο Γιαν Μπατίστ ντε Βελ (Jan Baptist de Wael ή Jan Baptist de Wael the Younger, 1632 - μετά το 1669) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Ιταλία.

 Ο Γιαν Μπατίστ ντε Βελ γεννήθηκε σε οικογένεια ζωγράφων στην Αμβέρσα . Ο παππούς του ήταν ο ζωγράφος Γιαν ντε Βελ Ι, ο οποίος είχε συμπεριληφθεί από τον Άντονι βαν Ντάικ στην «εικονογραφία» του (Icones Principum Virorum), μια συλλογή πορτρέτων κορυφαίων προσωπικοτήτων στην εποχή του. Ο πατέρας του Γιαν Μπατίστ ήταν ο Λούκας ντε Βελ . Ο Λούκας δεν ήταν μόνο ζωγράφος και χαράκτης, αλλά και έμπορος ειδών τέχνης και πολυτελείας και είχε περάσει χρόνια στην Ιταλία, ιδίως στη Γένοβα, με τον αδερφό του Κορνέλις ντε Βελ . Ο Γιαν Μπατίστ επέστρεψε στην Αμβέρσα και οι Λούκας και Κορνέλις, που παρέμειναν στη Γένοβα, δημιούργησαν μια κερδοφόρα εμπορική επιχείρηση με είδη τέχνης και πολυτελείας μεταξύ Ιταλίας και Φλάνδρας. Στη Γένοβα το εργαστήριο του Κορνέλις ήταν το κέντρο της ομάδας φλαμανδών καλλιτεχνών που κατοικούσαν ή πέρασαν από την πόλη. Ο Κορνέλις τους βοήθησε στην ένταξή τους στην τοπική κοινωνία, έκανε σχετικές συστάσεις στους πελάτες και διατύπωσε κανόνες ανταγωνισμού. Όταν ο Άντονι βαν Ντάικ επισκέφθηκε τη Γένοβα, είχε διαμείνει με τους αδελφούς ντε Βελ και ο Κορνέλις ήταν ένας από τους στενότερους συνεργάτες του στην πόλη. Ο Γιαν Μπατίστ ντε Βελ ταξίδεψε στη Γένοβα το 1642 όπου έγινε μαθητής του θείου του Κορνέλις. Όταν ο θείος του μετακόμισε στη Ρώμη γύρω στο έτος 1656 για να αποφύγει το ξέσπασμα της πανώλους στη Γένοβα, ο Γιαν Μπατίστ πιθανώς τον ακολούθησε καθώς αργότερα καταγράφηκε ως κάτοικος της Ρώμης. Εδώ, σύμφωνα με πληροφορίες, μετακόμισε στον κύκλο των Bentvueghels, μιας ένωση κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονται στη Ρώμη. Η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος του θανάτου του δεν είναι γνωστά. Ο Γιαν Μπατίστ ντε Βελ είναι γνωστός ως επί το πλείστον για τις θρησκευτικές και ρωπογραφικές εκτυπώσεις χαρακτικών. Πολλά από τα θρησκευτικά έργα δημιουργήθηκαν σύμφωνα με σχέδια του θείου του Κορνέλις. Ο μόνος γνωστός πίνακας που αποδίδεται σε αυτόν είναι αυτός της Παναγίας και της Αγίας Ροζαλίας του Παλέρμο που σήμερα βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή στην Ισπανία. Αυτό το έργο εμφανίζει την επιρροή του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς καθώς και ιταλικές επιρροές. Το Ρέικσμουζέουμ και το Βρετανικό Μουσείο διαθέτουν αρκετά από τα χαρακτικά του. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jan Baptist de Wael στο Wikimedia Commons
Παράκτια χειροσφαίριση

Η παράκτια χειροσφαίριση (Beach handball) ή χειροσφαίριση στην άμμο είναι ομαδικό αγώνισμα, το οποίο παίζεται με μία μπάλα. Οι δύο ομάδες προσπαθούν να πετύχουν τέρμα (γκολ) ρίχνοντας τη μπάλα στο τέρμα της άλλης ομάδας. Το άθλημα παρουσιάζει ομοιότητες με τη χειροσφαίριση, με τη διαφορά ότι δε διεξάγεται σε αθλητικό γήπεδο, αλλά στην άμμο. Οι αγώνες δίνονται σε δύο ή τρία σετ, ανάλογα με το χρόνο που η ομάδα θα κερδίσει το δεύτερο σετ του αγώνα.

 Η πρώτη εμφάνιση του αθλήματος στην Ευρώπη έγινε το 1990 στην Ιταλία. Το 1994 η παράκτια χειροσφαίριση υιοθετήθηκε από τον υψηλότερο φορέα του αθλήματος, τη Διεθνή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ι.Η.F., Βασιλεία) και το 1995 από τον Ευρωπαϊκό του φορέα, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ε.Η.F., Βιέννη). Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα παράκτιας χειροσφαίρισης έγινε το 2001 στην Άκιτα της Ιαπωνίας. Τα παγκόσμια πρωταθλήματα γίνονται ταυτόχρονα σε άνδρες και γυναίκες. Η παράκτια χειροσφαίριση στην Ελλάδα ξεκίνησε επίσημα από το 1996 όταν διεξήχθη το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball. Σε διεθνές επίπεδο οι Ελληνικές εθνικές ομάδες αντρών και γυναικών έχουν κερδίσει συνολικά 4 μετάλλια. Η σημαντικότερη διάκριση ήρθε όταν η εθνική ομάδα γυναικών με αντίπαλο στον τελικό τη Νορβηγία, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Καζάν της Ρωσίας το 2018. Επίσης πολύ σημαντικές διεθνές διακρίσεις ήρθαν και στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πάτρα το 2019, στους όποιους κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο και η εθνική αντρών και η εθνική γυναικών, και οι δύο με αντίπαλο στον τελικό την Πορτογαλία, επίσης στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πεσκάρα της Ιταλίας το 2015, η εθνική γυναικών κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, αφού έχασε από την Ιταλία στον μεγάλο τελικό. Τα πιο πρόσφατα παγκόσμια πρωταθλήματα διεξήχθησαν στο Καζάν της Ρωσίας, στις 24-29 Ιουλίου του 2018, σε άνδρες και γυναίκες Τα πιο πρόσφατα ευρωπαικά πρωταθλήματα διεξήχθησαν στην Πολωνία, το 2019, σε άνδρες και γυναίκες. Καρράς Δ., Παράκτια χειροσφαίριση.
Αμπάς Ελ Φασί

Ο Αμπάς Ελ Φασί (Abbas El Fassi, 1940-) είναι πολιτικός από το Μαρόκο και πρώην πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τον Νοέμβριο του 2011. Ανήκει στο κόμμα Ιστικλάλ. Έγινε πρωθυπουργός στις 19 Σεπτεμβρίου του 2007, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Ντρις Ζετού, ο οποίος ήταν ανεξάρτητος.

 Γεννήθηκε στο Μπερκάν στις 18 Σεπτεμβρίου 1940. Την περίοδο 1977 ως 1981, χρημάτισε υπουργός Οικιστικής Ανάπτυξης και το 1981-85 υπουργός για Κοινωνικά Θέματα. Ακολούθησε επίσης διπλωματική καριέρα, υπηρετώντας στις πρεσβείες της Τυνησίας (1985-90) και της Γαλλίας (1990-94). Το 2000 και ως το 2002 χρημάτισε υπουργός Εργασίας και από το 2002 ως το 2007 υπουργός Προεδρίας. Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο βασιλιάς Μοχάμετ ΣΤ΄ τον διόρισε πρωθυπουργό έπειτα από τη νίκη του κόμματος Ιστικλάλ στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Σεπτεμβρίου. Την περίοδο που υπηρετούσε ως πρεσβευτής του Μαρόκο στη Γαλλία εκδόθηκε στη χώρα αυτή το φυλλάδιο του Γκιλ Περό (Gilles Perrault) με τον τίτλο "Notre ami, le roi". Έπειτα από τη δημοσίευση αυτού του βιβλίου οι σχέσεις του Μαρόκου με το Παρίσι επιδεινώθηκαν.. Ο Ελ Φασί ενεπλάκη επίσης στο σκάνδαλο Αναζά (Annajat), όταν ήταν υπουργός Εργασίας. Αποτέλεσμα του σκανδάλου ήταν να γίνουν 4 αυτοκτονίες, 12 άτομα να φυλακιστούν και 90.000 να πέσουν θύματα της οικονομικής απάτης που χαρακτηριζόταν από την προσφορά εργασίας με πλαστά συμβόλαια.. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Abbas El Fassi στο Wikimedia Commons
Hugo

Το Hugo είναι αμερικανική ταινία περιπέτειας φαντασίας, παραγωγής του 2011, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Το σενάριο έγραψε ο Τζον Λόγκαν και είναι βασισμένο στο βιβλίο "The Invention of Hugo Cabret" του Μπράιαν Σέλζνικ. Η ταινία διηγείται την ιστορία του Χιούγκο, ενός αγοριού που ζει μόνος του στο σιδηροδρομικό σταθμό Gare Montparnasse του Παρισιού. Πρωταγωνιστούν οι Έισα Μπάτερφιλντ, Κλόι Γκρέις Μορέτζ, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Σάσα Μπάρον Κόεν, Έμιλι Μόρτιμερ, Ρέι Γουίνστον, Τζουντ Λο και Κρίστοφερ Λι. Αποτελεί την πρώτη ταινία του Σκορσέζε γυρισμένη σε 3D και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 23 Νοεμβρίου 2011. Βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας και έλαβε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία και Σκηνοθεσία, κερδίζοντας πέντε στις τεχνικές κατηγορίες.

 Ο Χιούγκο Καμπρέ είναι ένα ορφανό αγόρι που ζει μια μυστική ζωή μέσα στο κεντρικό ρολόι του Παρισιού. Στην πορεία θα ζήσει μια μαγική και μυστήρια περιπέτεια, θα γνωρίσει ένα κορίτσι, έναν αυστηρό ιδιοκτήτη ενός καταστήματος παιχνιδιών και ένα ρομπότ. Έισα Μπάτερφιλντ στο ρόλο του Χιούγκο Καμπρέ Κλόι Γκρέις Μορέτζ στο ρόλο της Ιζαμπέλ Μπεν Κίνγκσλεϊ στο ρόλο του Ζωρζ Μελιέ Σάσα Μπάρον Κόεν στο ρόλο του Επιθεωρητή Γκουστάβ Τζουντ Λο στο ρόλο του πατέρα του Χιούγκο Κρίστοφερ Λι στο ρόλο του Κυρίου Λαμπίς Έλεν Μακρόρι στο ρόλο της Μαμά Ζιν Μάικλ Στούλμπαργκ στο ρόλο του Ρενέ Ταμπάρ Μάρκο Απόντε στο ρόλο του Ζουλιέν Καρέτ Έμιλι Μόρτιμερ στο ρόλο της Λιζέτ Ρέι Γουίνστον στο ρόλο του Κλοντ Καμπρέ Φρανς ντε λα Τουρ στο ρόλο της Μαντάμ Εμίλ Ρίτσαρντ Γκρίφιθς στο ρόλο του Κυρίου Φρικ Εμίλ Λέιγκερ στο ρόλο του Τζάνγκο Ράινχαρντ Με προϋπολογισμό 150-170 εκατομμύρια δολάρια, το Hugo έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 5η θέση με 11,3 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 73,8 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανκό box office και 111,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 185,7 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Hugo στο IMDb
Αιθυλομεθυλοφωσφίνη

Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη (αγγλικά: ethylmethylphosphine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φωσφόρο, με χημικό τύπο C3H9P. Eίναι μια δευτεροταγής (δηλαδή διυποκατεστημένη) οργανική φωσφίνη. Είναι το φωσφορούχο ανάλογο της αιθυλομεθυλαμίνης. Μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη «μητρική» ένωση «φωσφίνη» (PH3), με αντικατάσταση δύο (2) ατόμων υδρογόνου της τελευταίας από ένα (1) μεθύλιο (CH3-) και ένα (1) αιθύλιο (CH3CH2-). Με βάση το χημικό τύπο της (C3H9P) έχει τρία (3) ισομερή θέσης: Προπυλοφωσφίνη, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2PH2. Ισοπροπυλοφωσφίνη, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH(PH2)CH3. Τριμεθυλοφωσφίνη, με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3P.

 Η πρώτη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί φωσφαμίνη (συστηματική ονομασία, δηλαδή αμίνη με φωσφόρο αντί άζωτο) άκυκλη με δύο (2) άτομα άνθρακα, χωρίς διπλό ή τριπλό δεσμό και ένα επιπλέον μεθύλιο συνδεμένο με το άτομο του φωσφόρου. Η δεύτερη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί διυποκατεστημένο, από ένα μεθύλιο και ένα αιθύλιο, φωσφάνιο (συστηματική ονομασία, PH3). Η τρίτη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί διυποκατεστημένη, από ένα μεθύλιο και ένα αιθύλιο, φωσφίνη (παλαιότερη, αλλά πολύ πιο συνηθισμένη ονομασία, PH3). Η τέταρτη είναι ονομασία που προκύπτει από την «ονοματολογία αντικαταστάσεως», δηλαδή βουτάνιο (CH3CH2CH2CH3) στο οποίο έχει αντικατασταθεί το #2 άτομο άνθρακα (C) με ένα άτομο φωσφόρου (P). Με επίδραση αιθυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH3CH2MgBr) σε μεθυλοχλωροφωσφίνη (CH3PHCl): Με επίδραση αιθυλοφωσφίνης (CH3PH2) σε μεθυλαλογονίδιο (CH3X) παράγεται αιθυλομεθυλοφωσφίνη: Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου. Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η τριτοταγής αιθυλοαλκυλομεθυλοφωσφίνη (RP(CH3)CH2CH3), που παράγεται είναι σταθερότερη: Γενικά, οι ενώσεις του τρισθενούς φωσφόρου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αναγωγικά μέσα, για να αφαιρέσουν οξυγόνο ή θείο από διάφορες ενώσεις. Μερικά σχετικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα: 1. Αναγωγή θειοξειδίων (RSOR) σε θειαιθέρες (RSR): 2. Αναγωγή νιτρωδοαλκανίων (RNO) σε αμίνες (RNH2) 3. Αναγωγή οξιράνιου σε αιθένιο: 4. Αναγωγή θειιράνιου σε αιθένιο: Όπου τα R συμβολίζουν υδροκαρβύλια, και σε όποια ένωση αναφέρονται δύο από αυτά δεν είναι απαραίτητο να είναι ίδια μεταξύ τους. Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH3SOCH3, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα: 1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται διαιθυλομεθυλοφωσφίνη: 2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται αιθυλοβινυλομεθυλοφωσφίνη: Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε αιθυλομεθυλοφωσφίνη παράγονται μεθυλοπροπυλοφωσφίνη, ισοπροπυλομεθυλοφωσφίνη, διαιθυλοφωσφίνη και αιθυλοδιμεθυλοφωσφίνη: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Νησί Ηλείας

Το Νησί είναι χωριό της Ηλείας. Ανήκει στο Δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης, ενώ παλαιότερα ήταν δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Βουπρασίας. Κατά την Απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 203 κατοίκους. Στην ομώνυμη τοπική κοινότητα της οποίας αποτελεί έδρα ο οικισμός, υπάγονται επίσης οι οικισμοί Αγία Μαρίνα, Άγιος Αθανάσιος, Καραβουλαίικα, και Κρεμμύδι. Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Νησίου σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 352 κατοίκους.

 Βρίσκεται στην βορειοδυτική Πελοπόννησο, στο βόρειο τμήμα της Ηλείας καθώς και κοντά στα όρια της με την Αχαΐα. Το χωριό είναι χτισμένο σε μια πεδινή τοποθεσία και στην λεκάνη απορροής του ποταμού Βέργα, σε υψόμετρο περίπου 70 μέτρων. Απέχει περί τα: 8 χλμ. από την Βάρδα, 43 χλμ. μέσω της Ε.Ο. Πατρών-Πύργου ή 31 χλμ. μέσω Αρχαίας Ήλιδας από την Αμαλιάδα, και 57 χλμ. από τον Πύργο. Επίσης, απέχει περίπου 51 χλμ. από την Πάτρα. Το πρώην όνομα του χωριού ήταν «Μαλίκι» (ή και «Μαλήκι»), το οποίο άλλαξε στο σημερινό δηλαδή σε «Νησί» με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955. Την 20/04/1835 ορίζεται έδρα του τότε Δήμου Ξενίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ξενίας και προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μαλίκι. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Στα 1885 αναφέρεται πως ο οικισμός απείχε τρεισήμισι ώρες δρόμο από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα, σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές, είναι η εξής: Κεντρική Εκκλησία του χωριού είναι ο Ι.Ν. Παμμέγιστων Ταξιαρχών. Υπάρχουν επίσης τα ξωκκλήσια του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Γεωργίου. Νέα Πικέρνη Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8. Λεωνίδας Φ. Καλλιβρετάκης, "Νέα Πικέρνη Δήμου Βουπρασίων: το χρονικό ενός οικισμού της Πελοποννήσου τον 19ο αιώνα.(και η περιπέτεια ενός πληθυσμού)" στον τόμο Πληθυσμοί και οικισμοί του ελληνικού χώρου. Ιστορικά μελετήματα, σειρά Τετράδια Εργασίας, αρ. 18, Αθήνα, ΙΝΕ/ΕΙΕ, 2003, σελ. 221-242. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μαλίκης/Νησίου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/02/2014. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Νησίου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/09/2016.
The Cleveland Show

Το The Cleveland Show είναι σειρά κινουμένων σχεδίων αμερικάνικης παραγωγής του δημιουργού του Family Guy και του American Dad! Σεθ ΜακΦάρλαν. Άρχισε να προβάλλεται το 2009 στο Fox και συνεχίστηκε μέχρι τον Μάη 2013, όπου βρίσκεται στην 4η και τελευταία σεζόν. Η σειρά μοιάζει με το Family Guy, αλλά έχει μικρότερο αριθμό επεισοδίων και οι χαρακτήρες ελάχιστα διαφέρουν στην εμφάνισή τους. Το ευχάριστο είναι ότι περιστασιακά, εμφανίζονται χαρακτήρες απ' το Family Guy σε ρόλους έκπληξη.

 Ο Cleveland Brown είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς, ήθελε να μετακομίσεε στην Καλιφόρνια με το γιο του, αλλά κατέληξε στην γενέτειρά του, το Stoolbend και ζει σήμερα με την Donna και τα δυο παιδιά της. Αυτό που κάνει είναι να δουλεύει στην Καλωδιακή του Γουότερμαν την μέρα και το βράδυ να τα πίνει με του φίλους του. Του αρέσει να τρώει σαχλαμάρες όλη την ώρα και κλαίει με το παραμικρό. Ο Cleveland Brown Jr (Τζούνιορ) είναι ο δεκατετράχρονος γιος του Cleveland. Σε αντίθεση με την σειρά Family guy, δείχνει νεώτερος, σοφός, ήρεμος, και πιο χοντρός. Μπερδεύει τον κόσμο αν τελικά είναι χαζός ή έξυπνος και περισσότερο τον πατέρα του. Καλός και ευγενικός αλλά άμα τα "πάρει" γίνεται χαμός. Η Donna Tubbs είναι η σύζυγος του Κλίβελαντ, έχει δύο παιδιά και έμαθε ότι ο πρώην σύζυγός της την απατούσε. Είναι αρκετά δυναμική, οξύθημη μα και δίκαιη γυναίκα. Πίνει ένα μπουκάλι κρασί κάθε μέρα με το φαγητό της. Πληρώνει διατροφή στον πρώην σύζυγο της τον Robert Tubbs. Η Roberta Tubbs είναι η έφηβη κόρη της Ντόννα και είναι όμορφη και δημοφιλή. Τα έχει με τον επίσης έφηβο Federline Jones, έναν λευκό που θέλει να γίνει μαύρος. Ο Rallo Tubbs είναι ο πεντάχρονος γιος της Ντόννα, αλλά δεν θα πρέπει να είναι με τον Κλίβελαντ και βλέπει γυμνές γυναίκες στο διαδίκτυο. Έχει ένα φίλο τον Murray, έναν εβραίο 80 χρονών που ζει σε γηροκομείο. Ο Robert Tubbs είναι ο πρώην συζηγος της Donna και συνεχώς την απατούσε. Είναι πλέον εργένης και πηγαίνει να μεθάει σε στριπιτζάδικο. Ο Tim είναι μια αρκούδα που δουλεύει μαζί με τον Κλίβελαντ και τα βράδυα τα πίνουν στο μπαράκι.. Είναι θρησκόληπτος, Παντρεμένος με την Arianna η οποία μισεί την Ντόννα. Πολλές φορές του βγαίνουν τα "άγρια" ένστικτά του. Έχει ένα γιο στην εφηβεία που όλη την ώρα είναι μαστουρωμένος. Ο Lester Krinklesac είναι ένας χωριάτης γείτονας ο οποίος ζει σε ένα σπίτι σε κακή κατάσταση με την σύζυγο Kendra η οποία είναι υπέρβαρη σε ηλεκτρικό καροτσάκι και το γιο του Ernie, ο οποίος είναι ο νέος (και ο μόνος) φίλος του Τζούνιορ. Ο Holt Richter είναι ο εργένης που ζει με την μητέρα του και συμπληρώνει την παρέα του Κλίβελαντ. Κοντός και με πολλά οιδιπόδεια συμπλέγματα. Μιλάει με ατάκες και κανείς δεν τον καταλαβαίνει τι λέει. Μεγάλος γκατζετάκιας. Ο LaVar "Freight Train" Brown είναι ο πατέρας του Κλίβελαντ. Μεγάλος γυναικάς και βαρύς χρακτήρας. Απατάει την γυναίκα του με κάθε ευκαιρία. Δεν συμπαθεί καθόλου τον γιο του γιατί δεν βγήκε "τόσο" άντρας όσο εκείνος. Η Cookie Brown μητέρα του Κλίβελαντ και σύζυγος του "Freight Train" . Υπομένει την απιστία του άντρα της ευλαβικά. Είναι η κακιά πεθερά αφού κρίνει συνέχεια την νύφη της, και συγχωρεί συνέχεια τον άντρα της.
Ριχάρδα του Σβερίν, Δούκισσα του Σλέσβιχ

Η Ριχάρδα του Σβερίν, που ονομάζεται επίσης Ριχάρδα του Λάουενμπουργκ ή Ρίξα, (απεβ. πριν από το 1386), έγινεσύζυγος του δούκα Σλέσβιχ και πιθανώς πρόλαβε την ανάρρηση του συζύγου της στον θρόνο της Δανίας, δηλ. πιθανώς να έγινε βασιλικη σύζυγος: παντρεύτηκε τον Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας (Βάλντεμαρ Ε΄ δούκα του Σλέσβιχ). Ήταν κόρη του Γκούντσελιν ΣΤ΄ κόμη του Σλέσβιχ-Βίτενμπουργκ και της Ριχάρδας του Tέκλενμπουργκ. Ήταν θεία της Ριχάρδας του Σβερίν, βασίλισσας της Σουηδίας.

 Το έτος του γάμου της είναι άγνωστο: ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Δανίας το 1326–29, και αν τον παντρευόταν πριν από το 1329, θα ήταν βασίλισσα της Δανίας. Είχαν δύο γιους, τον Βάλντεμαρ (1338-1360) και τον Ερρίκο (1342-1375). Ο τελευταίος, ο Ερρίκος, έγινε δούκας του Σλέσβιχ μετά το τέλος του Βάλντεμαρ. Η Ριχάρδα είναι κυρίως γνωστή για ένα περιστατικό το 1358, κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ του συζύγου της και του βασιλιά Βάλντεμαρ Δ΄ Άτερνταγκ της Δανίας. Ο Άτερτανγκ πολιόρκησε το κάστρο Σέντερμποργκ στο Αλς, το οποίο ήταν εκείνη την εποχή η κατοικία της Ριχάρδας. Υπερασπίστηκε με επιτυχία το κάστρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά όταν δεν ήταν πλέον δυνατό, άνοιξε τις πύλες και βγήκε στον βασιλιά με τις κόρες της και όλες τις γυναίκες του κάστρου «σε μία προσπάθεια να παρακαλέσει τον νικητή αφέντη για έλεος». Το επέτυχε και ο Βάλντεμαρ Δ΄ συμφώνησε να της αφήσει τον έλεγχο του κάστρου, υπό τον όρο ότι θα μείνει εκτός πολέμου. Το 1364 ο γιος της έκανε ειρήνη με τον Άτερτανγκ. Το 1373 η Ριχάρδα έκανε τον Βάλντεμαρ Δ΄ προστάτη των από τη χηρεία φέουδών της, συμπεριλαμβανομένου του Aλς. Αυτή είναι η τελευταία φορά που αναφέρεται. Το 1386 ο ανιψιός του Όθων ΣΤ΄΄ κόμη του Tέκλενμπουργκ έδωσε την άδεια στον ανιψιό της Έρικ της Σαξονίας να διεκδικήσει την κληρονομιά του Όθωνα μετά τη Ριχάρδα, στο όνομά του. Dansk biografisk Lexikon / XIV. Δένω. Resen - Saxtrup
Πρόσπερο Κολόννα ντι Σάρρα

Ο Πρόσπερο Κολόννα ντι Σάρρα(17 Ιανουαρίου 1707 – 20 Απριλίου 1765) ήταν Ιταλός καρδινάλιος της οικογένειας των δούκων του Καρμπονιάνο. Ήταν αδελφός του καρδινάλιου Τζιρόλαμο Κολόννα ντι Σάρρα.

 Ονομάστηκε Καρδινάλιος-Διάκονος στη συνθήκη της 9ης Σεπτεμβρίου 1743 από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΔ', ο οποίος του έδωσε απαλλαγή επειδή είχε αδέρφια στο Κολέγιο των Καρδιναλίων και επειδή δεν έλαβε τις ελάσσων διαταγές. Διάκονος χειροτονήθηκε μόλις το 1745. Ενήργησε ως έπαρχος της Αποστολικής Υπογραφής της Χάριτος. Συμμετείχε στο Παπικό κονκλάβιο, 1758. Κατά τη διάρκεια του εορτασμού του έλαβε υποψηφιότητα στη θέση του προστάτη του Βασιλείου της Γαλλίας (στις 9 Ιουνίου 1758). Πέθανε στις 20 Απριλίου 1765 στη βίλα του στην Πόρτα Πία της Ρώμης. Ο θάνατός του ήταν ξαφνικός, οπότε δεν άφησε διαθήκη. Παρά το γεγονός ότι υπέφερε από φυματίωση για πολλά χρόνια , η αιτία θανάτου ήταν η νεφρική ανεπάρκεια . Επιμνημόσυνη δέηση γι' αυτόν τελέστηκε στον ναό του Αγίου Μαρκέλλου στη Ρώμη . Τα λείψανα του καρδινάλιου θάφτηκαν στον οικογενειακό τάφο που βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Πατριαρχικής Βασιλικής της Santa Maria Maggiore.
Επιχείρηση Αφροδίτη

Το Επιχείρηση Αφροδίτη (πρωτότυπος τίτλος: Lucky Starr and the Oceans of Venus, μετάφραση: Ο Λάκυ Σταρ και οι ωκεανοί της Αφροδίτης) είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Lucky Star του Ισαάκ Ασίμωφ. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις «Εκδόσεις Κάκτος» το 1979.

 Η Αφροδίτη έχει αποικισθεί από τους ανθρώπους πριν πολλά χρόνια και καθώς όλη η επιφάνεια του πλανήτη είναι ένας τεράστιος ωκεανός όλες οι πόλεις βρίσκονται στον βυθό καλυμμένες από τεράστιους θόλους. Στις πόλεις έχουν αρχίσει να γίνονται κάποια σαμποτάζ και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Γης στέλνει πράκτορα να δει τι συμβαίνει. Μετά από λίγο καιρό το Συμβούλιο λαβαίνει ένα μήνυμα από την Αφροδίτη ότι ο πράκτορας που έστειλε έχει συλληφθεί και θα δικαστεί για προδοσία. Τότε το Συμβούλιο αποφασίζει να στείλει τον Λάκυ Στάρ τον καλύτερο πράκτορά του να αναλάβει την υπόθεση. Ο Λάκυ Στάρ μαζί με τον σύντροφό του, τον Αρειανό Μπίγκμαν, πηγαίνουν στην Αφροδίτη όπου μετά από πολλές περιπέτειες καταφέρνουν να βρουν τον αίτιο των σαμποτάζ και να τον σταματήσουν.
Κύπελλο Ιντερτότο 1968

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1968 ήταν η δεύτερη διοργάνωση, μετά από αυτή του 1967 στην οποία δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής ούτε αυτή τη χρονιά. Η διοργάνωση επεκτάθηκε, με 50 ομάδες και 14 ομίλους σε σχέση με τις 48 ομάδες και τους 12 ομίλους προηγουμένως. Οι ομάδες από την Πορτογαλία και την Ισπανία συμμετείχαν για πρώτη φορά.

 Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 14 ομίλους. Οι όμιλοι της περιοχής Α είχαν από 4 ομάδες και οι όμιλοι από την περιοχή Β είχαν από 6 ομάδες. Οι ομάδες από το Βέλγιο, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία τοποθετήθηκαν από στη περιοχή Α και οι ομάδες από την Ανατολική Γερμανία και τη Δανία τοποθετήθηκαν στην περιοχή Β. Οι ομάδες από τη Δυτική Γερμανία, την Αυστρία, τη Σουηδία, την Πολωνία, τη Τσεχοσλοβακία και την Ελβετία τοποθετήθηκαν και στις δύο περιοχές. Note: Match between Ντούκλα Πράγας and Ραπίντ Βιέννης was not played. Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1968-69 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1968-69 Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων 1968-69 [1] by Pawel Mogielnicki
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2023

Το 88ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2023 διεξήχθη στις 8–9 Ιουλίου 2023 στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου. Τα ειδικά πρωταθλήματα 20χλμ βάδην, 35 χλμ βάδην, 10.000 μ, επτάθλου, Ημιμαραθωνίου και Μαραθωνίου διεξήχθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και τόπους. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Α.Σ.Σ. Αλέξανδρος Μακεδονίας.

 Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής: Έπταθλο. Διεξήχθη στην Πάτρα 1-2 Ιουλίου 2023. 10.000 μ. Διεξήχθη στο Αίγιο στις 22 Απριλίου 2023. Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη 19 Μαρτίου 2023 στην Αθήνα. Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 13 Νοεμβρίου 2022 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2022-2023), ταυτόχρονα με τον 39ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. 20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στο Άστρος της Κυνουρίας στις 11 Μαρτίου 2023. 35 χλμ βάδην. Διεξήχθη στον Σχοινιά στις 21 Ιανουαρίου 2023. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών/Γυναικών, Βόλος (8-9/7).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000 μ. Α/Γ και Κ23 Αίγιο (22/4). Αρχειοθετήθηκε 11-7-2023 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συνθέτων Ανδρών/Γυναικων, Πάτρα (1-2/7).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 20χλμ. Βάδην, Πάτρα (11/3).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 35χλμ. βάδην Α/Γ, Σχοινιάς (21/1). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 19/3 Αθήνα.Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθωνίου 2022
Άνω Κουρούνι Εύβοιας

Το Άνω Κουρούνι (επίσημη ονομασία Άνω Κουρούνιον) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κονιστρών, του δήμου Κύμης - Αλιβερίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν Κουρούνι Πύργου.

 Το Άνω Κουρούνι είναι πεδινός οικισμός της ανατολικής Εύβοιας στην περιοχή της Κύμης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του υψώματος «Τούρλα» (388 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Κονιστρών-Πλατάνας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250. Απέχει 71 χλμ. περίπου ΒΑ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,254 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 ως Κουρούνι Πύργου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων του νομού Ευβοίας. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Άνω Κουρούνι και το 1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Κουρουνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κονιστρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Ο οικισμός κτίστηκε τα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου, από τον βυζαντινό οικιστή Ηλία Κουρούνη από όπου και πήρε πιθανόν το όνομα του. Κατά άλλους από το πουλί κουρούνα ή από αρχαίο οικισμό της περιοχής με την ονομασία Κορώνη [= στέμμα] > Κορώνα > Κουρούνα, που οφειλόταν στην περίοπτη θέση του. Πριν από το 1940 είχε αρκετά μεγάλο πληθυσμό. Τα ερείπια ενετικού πύργου, βορειοδυτικά του οικισμού, κτίσμα του 14ου αιώνα Η εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο βορειοδυτικό τμήμα του οικισμού Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη νότια είσοδο του οικισμού Η εκκλησία της Παναγίας στην ανατολική είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «Ανάβαση» (Στερεά Ελλάδα 1:50.000) Google Earth eetaa.gr https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=kourouni https://www.facebook.com/groups/23801493386/
Επιστήμη Έργου

Η Επιστήμη Έργου είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο των κοινωνικών και συμπεριφορικών επιστημών αφιερωμένο στη μελέτη του ανθρώπου ως «ον έργου» (occupational being). Όπως χρησιμοποιείται εδώ, ο όρος «έργο» αναφέρεται στις στόχο-κατευθυνόμενες δραστηριότητες οι οποίες χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου καθώς και στα χαρακτηριστικά και στα πρότυπα της σκόπιμης δραστηριότητας που λαμβάνουν χώρα κατά την διάρκεια της ζωής, καθώς αυτές επηρεάζουν την υγεία και την ευημερία.

 Η Επιστήμη Έργου εξελίχθηκε ως αόριστα οργανωμένη προσπάθεια από πολλούς μελετητές σε διάφορους κλάδους για να κατανοήσουν την αξιοποίηση του χρόνου του ανθρώπου. Πήρε το όνομά της και της δόθηκε περαιτέρω ώθηση το 1989 από μια ομάδα της σχολής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας με επικεφαλής την Elizabeth Yerxa, η οποία είχε επηρεαστεί από το έργο των μεταπτυχιακών φοιτητών υπό την επίβλεψη της Mary Reilly. Στις μέρες μας, πλέον, η Επιστήμη Έργου περιλαμβάνει ακαδημαϊκά προγράμματα πανεπιστημιακής βάσης που οδηγούν σε προπτυχιακούς και πτυχιακούς τίτλους σε αυτόν τον τομέα. Οι επιστημονικοί κλάδοι εντός των οποίων μπορούν να βρεθούν οι επιστήμονες έργου περιλαμβάνουν την εργοθεραπεία, την αρχιτεκτονική, τη μηχανική, την εκπαίδευση, το μάρκετινγκ, την ψυχολογία, την κοινωνιολογία, την ανθρωπολογία, τα οικονομικά, την δημόσια υγεία και τη γεωγραφία. Υπάρχουν διάφορες εθνικές, περιφερειακές και διεθνείς κοινότητες αφιερωμένες στην προώθηση της εξέλιξης του εν λόγω εξειδικευμένου τομέα της ανθρώπινης επιστήμης. Επιστημονικά περιοδικά με περιεχόμενο που σχετίζεται άμεσα με την επιστήμη έργου είναι το Journal of Occupational Science, OTJR: Occupation, Participation and Health, The Journal of Leisure Research, Journal of Happiness Studies, Quality of Life Research, Applied Research in Quality of Life, καθώς και διάφορα περιοδικά εργοθεραπείας. Εργοθεραπεία Εργοθεραπευτής Journal of Occupational Science Society for the Study of Occupation: USA Occupation UK Canadian Society of Occupational Science About Occupational Science
Εξωγή Ιθάκης

Η Εξωγή (και Εξωή στην τοπική διάλεκτο) είναι οικισμός στην Ιθάκη της περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 25 κατοίκους.

 Η Εξωγή βρίσκεται στο ΒΔ άκρο της Ιθάκης, αποτελώντας τον βορειότερο οικισμό του νησιού. Είναι κτισμένη πάνω σε λόφο, σε υψόμετρο 340 μέτρων και απέχει 22 χιλιόμετρα από το Βαθύ. Σχετικά με τη δημιουργία της, αναφέρεται ως κτισμένη στις αρχές του 16ου αιώνα από τους Βενετούς, ενώ παλαιότερα ήταν γνωστή και με την ονομασία Σταυρόνικο. Λόγω της τοποθεσίας του, υποστηρίζεται πως τα παλαιότερα χρόνια προσέφερε ασφάλεια έναντι πειρατικών επιδρομών. Μετά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα αρχίζει η σταδιακή μείωση του πληθυσμού της Εξωγής. Το 1928 διέθετε δημοτικό σχολείο και 354 κατοίκους, ωστόσο ο πληθυσμός του είχε ήδη υποστεί περαιτέρω μείωση λόγω μετανάστευσης προς την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης του νομού Κεφαλληνίας και αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρίνα και γιορτάζει στις 17 Ιουλίου. Άλλα αξιοθέατα είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και οι λεγόμενες «Πυραμίδες» στο κοιμητήριο του χωριού.
Αργιθέα Αττικής

Η Αργιθέα είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Παιανίας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Παιανίας, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Η Αργιθέα είναι μεγάλος μεσόγειος οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Αττικής. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του υψώματος «Μπούρα» (300 μ.), δίπλα στην Αττική Οδό και στα Σπάτα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 24 χλμ. περίπου Α. του κέντρου της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Παιανίας του, νομού Αττικής. Η εκκλησία της Παναγίας Μισοσπορίτισσας βοριοδυτικά του οικισμού. Είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000) Google Earth eeata.gr
Χρυσές Σφαίρες του 2013

Η 71η απονομή των Χρυσών Σφαιρών τίμησε τις καλύτερες παραγωγές του κινηματογράφου και της τηλεόρασης για τη χρονιά 2013. Μεταδόθηκε ζωντανά από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό NBC στις 12 Ιανουαρίου 2014. Η απονομή των βραβείων πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Οικοδεσπότες της βραδιάς ήταν για δεύτερη συνεχόμενη φορά οι ηθοποιοί Τίνα Φέι και Έιμι Πόλερ. Στις 12 Δεκεμβρίου 2013 ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες από τους ηθοποιούς Αζίζ Ανσάρι, Ζόε Σαλντάνα και Ολίβια Γουάιλντ.Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στον Γούντι Άλεν.

 7 υποψηφιότητες: 12 Χρόνια Σκλάβος, Οδηγός Διαπλοκής 5 υποψηφιότητες: Nebraska 4 υποψηφιότητες: Captain Phillips, Gravity 3 υποψηφιότητες: Δικός της, Inside Llewyn Davis, Μαντέλα: Ο Δρόμος προς την Ελευθερία, Philomena 2υποψηφιότητες: Αύγουστος, Θλιμμένη Τζάσμιν, Dallas Buyers Club, Rush, Ο Λύκος της Wall Street, Ψυχρά κι Ανάποδα, Όλα Χάθηκαν 4 υποψηφιότητες: Behind the Candelabra, House of Cards 3 υποψηφιότητες: Breaking Bad, Dancing on the Edge, The Good Wife, The White Queen 2 υποψηφιότητες: American Horror Story: Coven, The Big Bang Theory, Brooklyn Nine-Nine, Girls, Masters of Sex, Modern Family, Parks and Recreation, Phil Spector, Ray Donovan, Top of the Lake Οι παρακάτω ηθοποιοί δεν απονέμησαν βραβείο αλλά παρουσίαζαν κατά τη διάρκεια της απονομής τις υποψήφιες ταινίες στις κατηγορίες Δράμα και Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Ο Ματ Ντέιμον παρουσίασε την ταινία Captain Phillips Οι Τζόνα Χιλ & Μάργκοτ Ρόμπι παρουσίασαν την ταινία Ο Λύκος της Wall Street Οι Στιβ Κούγκαν & Φιλομίνα Λι παρουσίασαν την ταινία Philomena Η Ολίβια Γουάιλντ παρουσίασε την ταινία Δικός της Ο Τζιμ Κάρεϊ παρουσίασε την ταινία Οδηγός Διαπλοκής Η Λόρα Ντερν παρουσίασε την ταινία Nebraska Ο Κόλιν Φάρελ παρουσίασε την ταινία Inside Llewyn Davis Ο Λίαμ Νίσον παρουσίασε την ταινία Gravity Η Ρις Γουίδερσπουν παρουσίασε την ταινία 12 Χρόνια Σκλάβος Οι Κρις Χέμσγουορθ και Νίκι Λάουντα παρουσίασαν την ταινία RushΗ Έμμα Στόουν παρουσίασε το βραβείο συνολικής προσφοράς "Cecil B. DeMille" που δόθηκε Γούντι Άλεν. Το βραβείο παρέλαβε η Ντάιαν Κίτον. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2015-08-01 στο Wayback Machine.
Βραβείο Ρενέ Κλερ

Το Βραβείο Ρενέ Κλερ (γαλλ.; Prix Rene-Clair), ​είναι ένα βραβείο που συστάθηκε το 1994 και παρουσιάστηκε από την Γαλλική Ακαδημία για να βραβεύσει σκηνοθέτες για τα επιτεύγματα τους στο χώρο του κινηματογράφου. Το βραβείο πήρε το όνομά του από τον Γάλλο σκηνοθέτη Ρενέ Κλερ.

 1994: Αλεξάντρ Αστρούκ 1995: Ρομπέρ Μπρεσόν 1995: Πιέρ Μπιλάρ 1995: Ζαν-Μισέλ Φροντό 1996: Εντουάρ Μολιναρό 1997: Ζακ Ροζιέρ 1998: Κώστας Γαβράς 1999: Ρομάν Πολάνσκι 2000: Πατρίς Λεκόντ 2001: Ανιές Ζαούι και Ζαν-Πιέρ Μπακρί 2002: Ανιές Βαρντά 2003: Αντρέ Τετσίν 2004: Αλέν Κορνό 2005: Κλωντ Σαμπρόλ 2009: Ανιές Βαρντά 2010: Ξαβιέ Τζιανολί 2011: Ντανιέλ Τόμσον 2012: Μπενουά Ζακό 2013: Φιλίπ Λε Γκουάι 2014: Ρομπέρ Γκουιντόγιαν 2015: Ζακ Περίν Βραβείο Ρενέ Κλερ της Γαλλικής Ακαδημίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1948-49

Το 11ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1948–49 διεξήχθη στην Αθήνα, ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου 1949 και ολοκληρώθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1949. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν συνολικά επτά ομάδες, τέσσερις από το τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Σπόρτιγκ, Τρίτων), δύο από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (Άρης, ΧΑΝΘ) και μία από την επαρχία (Σκαγιοπούλειο Πάτρας). Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Κλειστό του Τρίτωνα (στην οδό Γ'Σεπτεμβρίου), εκτός από τον επαναληπτικό Ολυμπιακός–ΧΑΝΘ και τον επαναληπτικό τελικό Ολυμπιακός–Τρίτων (κατόπιν ένστασης του ΟΣΦΠ) που διεξήχθησαν στο Κλειστό του Πανελληνίου. Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Ολυμπιακού αγωνίζονταν οι: Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Γερακαράκης, Κουτσούκος, Χατζηνικολάου, Στυλιανός Τσικάτος, Σινόπουλος, Σιδηρόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας. Προπονητής: Γιάννης Σπανουδάκης 1ος σκόρερ ήταν ο Αλέκος Σπανουδάκης Ολυμπιακός με 133 πόντους.

 Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Η= Ήττες, ΠΥ= Πόντοι υπέρ, ΠΚ= Πόντοι κατά, ΔΠ= Διαφορά πόντων Σημειώσεις Ο Τρίτων και ο Ολυμπιακός ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση και σύμφωνα με τους κανονισμούς θα αγωνίζονταν σε έναν τελικό για να αναδειχθεί ο πρωταθλητής. Ο τελικός έληξε υπέρ του Τρίτωνα με 36–34, αλλά ο Ολυμπιακός υπέβαλε ένσταση και το τρόπαιο δεν δόθηκε στον Τρίτωνα. Ακολούθησε η ΧΑΝΘ, η οποία με τη σειρά της έκανε επίσης ένσταση για τον αγώνα Ολυμπιακός–ΧΑΝΘ 39–35 στην τελευταία αγωνιστική, η οποία έγινε δεκτή από τον ΣΕΓΑΣ, ο οποίος θεώρησε τον τελικό ως άκυρο, αφού ο αγώνας Ολυμπιακός–ΧΑΝΘ έπρεπε να επαναληφθεί και σε περίπτωση που η ΧΑΝΘ τον κέρδιζε, θα αγωνιζόταν εκείνη στον τελικό αντί της πειραϊκής ομάδας. Ο αγώνας επαναλήφθηκε στο Κλειστό του Πανελληνίου με τον Ολυμπιακό και πάλι νικητή με 41–39, ο οποίος αγωνίστηκε στον τελικό εναντίον του Τρίτωνα στο ίδιο γήπεδο και αυτή τη φορά νίκησε με 28-24 και κατέκτησε τον τίτλο. «100 χρόνια μπάσκετ», εκδόσεις «Τρίποντο», Αθήνα 1991 Αθλητική Ηχώ - Ψηφιακό Αρχείο
Μάχη του Σασιρέτι

Η Μάχη του Σασιρέτι ( γεωργιανά: სასირეთის ბრძოლა ) έλαβε χώρα το 1042 στο χωριό Σασιρέτι στη σημερινή περιοχή Σίντα Καρτλι, κοντά στην πόλη Κάσπι, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Βασίλειο της Γεωργίας. Είχε ως αποτέλεσμα την αποφασιστική ήττα του στρατού του βασιλιά Βαγκράτ Δ' από τον επαναστάτη φεουδάρχη Λιπαρίτ Δ', δούκα του Κλδεκάρι .

 Μια κόντρα μεταξύ του Μπαγκράτ Δ΄ και του πρώην στρατηγού του, Λιπαρίτ Μπαγκβάσι, ισχυρού δούκα του Κλντεκάρι, ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους εναντίον της γεωργιανής πόλης Τιφλίδας (1037–1040), η οποία εκείνη την εποχή διοικούνταν από Άραβες εμίρηδες . Ο βασιλιάς, συμβουλευόμενος από τους αντιπάλους του Λιπαρίτ, έκανε ειρήνη με τον Εμίρη Αλί ιμπν Τζαφάρ, ορκισμένο εχθρό του δούκα, το 1040. Σε αντίποινα, ο Λιπαρίτ επαναστάτησε και προσπάθησε να βάλει τον Δημήτριο, τον ετεροθαλή αδερφό του Βαγράτ, στο θρόνο της Γεωργίας. Ωστόσο, δεν είχε επιτυχία και τελείωσε τις εχθροπραξίες με τον Βαγράτ, λαμβάνοντας τον τίτλο του Μεγάλου Δούκα του Κάρτλι, αλλά εγκατέλειψε τον γιο του, Ιωάννη, ως όμηρο του βασιλιά. Σύντομα ο Λιπαρίτ ξεσηκώθηκε και πάλι σε εξέγερση, ζητώντας τη Βυζαντινή βοήθεια. Υποστηριζόμενος από μια βυζαντινή δύναμη και έναν στρατό του Καχέτι (βασίλειο στην ανατολική Γεωργία), απελευθέρωσε τον γιο του και κάλεσε ξανά τον υποκριτή πρίγκιπα Δήμητριο να στεφθεί βασιλιάς. Ο τελευταίος πέθανε στην αρχή του πολέμου, αλλά ο Λιπαρίτ συνέχισε να πολεμά τις δυνάμεις του βασιλιά. Ο βασιλικός στρατός που διοικούσε ο βασιλιάς Μπαγκράτ ενώθηκε με ένα απόσπασμα των Βαράγγων 1000 ανδρών, πιθανώς μια υποδιαίρεση της ισχυρής αποστολής των 3.000 ανδρών του Σουηδού Βίκινγκ Ίνγκβαρ του Πολυταξιδεμένου . Σύμφωνα με ένα παλιό γεωργιανό χρονικό, είχαν αποβιβαστεί στο Μπάσι, ένα μέρος στις εκβολές του ποταμού Ριόνι, στη Δυτική Γεωργία. Οι δύο στρατοί έδωσαν μια αποφασιστική μάχη κοντά στο χωριό Σασιρέτι, στην ανατολική Γεωργία, την άνοιξη του 1042. Ο Ίνγκβαρ και οι Βάραγγοι φόρτωσαν τη δύναμη των ανταρτών προτού ο βασιλιάς Βαγράτ προλάβει να εδραιώσει τον στρατό του, αναγκάζοντάς τον να συμμετάσχει στην επίθεση χωρίς καμία στρατηγική. Σε σκληρή μάχη, ο βασιλικός στρατός ηττήθηκε και υποχώρησε προς τα δυτικά. Ο Ίνγκβαρ και πολλοί από τους άνδρες του συνελήφθησαν αλλά αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι από τον Λίπαριτ. Κάθε αιχμάλωτος βασιλικός από την άλλη πλευρά βασανίστηκε και ακρωτηριάστηκε. Ωστόσο, πολλοί από τους Βίκινγκς, συμπεριλαμβανομένου του Ίνγκβαρ, δεν επέζησαν βαδίζοντας πέρα από το Κουτάισι καθώς υπέκυψαν στην ασθένεια. Ο ηγέτης των ανταρτών προχώρησε στην κατάληψη του βασικού φρουρίου του Αρντανούτς, και έτσι έγινε ο εικονικός κυρίαρχος των νότιων και ανατολικών επαρχιών της Γεωργίας. Ηττημένος στη μάχη, ήταν μέχρι το 1059 όταν ο Βαγκράτ Δ' μπόρεσε να αποκαταστήσει την εξουσία του στο βασίλειο, αναγκάζοντας τον αποστάτη Δούκα Λιπαρίτ σε εξορία στην Κωνσταντινούπολη.
Γκιέραν-πανγκ

Το Γκιέραν-πανγκ (계란빵, "ψωμί αυγού") είναι ζεστό σνακ του δρόμου που πωλείται σε όλη τη Νότια Κορέα. Το αφράτο, επίμηκες ψωμί είναι γλυκό, αλμυρό και περιέχει ένα ολόκληρο αυγό μέσα στη ζύμη της κρέπας.

 Μια μηχανή γκιέραν-πανγκ είναι μια συσκευή με μερικές δεκάδες επιμήκεις αυλακώσεις για την έκχυση χτυπημάτων κέικ και αυγών. Το μείγμα αποτελείται συνήθως από αλεύρι, μπέικιν πάουντερ, γάλα, αυγά, βούτυρο, ζάχαρη, αλάτι και εκχύλισμα βανίλιας. Ένα ολόκληρο αυγό ραγίζεται πάνω στο κτύπημα σε κάθε υποδοχή, και τα ψωμιά αυγού ψήνονται μέχρι να ροδίσουν. Συνήθως, στη κορυφή τοποθετείται ψιλοκομμένος μαϊντανός, τυρί και ζαμπόν σε φέτες.
Ασημένιο Έβρου

Το Ασημένιο είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Διδυμοτείχου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Έβρου, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην Διδυμοτείχου του νομό Έβρου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θράκης.

 Το Ασημένιο είναι χωριό στο Β. ΒΑ. τμήμα του νομού Έβρου. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή του Διδυμοτείχου και στη βόρεια όχθη του Γουρουνορέματος (παραπόταμου του Έβρου), ανάμεσα στην επαρχιακή οδό Πυθίου-Ορεστιάδας και την εθνική οδό ΕΟ 51, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 8 χλμ. περίπου ΒΑ. του Διδυμοτείχου και 104 8 χλμ. περίπου ΒΑ. της Αλεξανδρούπολης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,437 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1924 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πυθίου του νομού Έβρου. Το 1934 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ριζίου και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασημένιου και προσαρτήθηκε στον δήμο Διδυμοτείχου. Το χωριό ονομαζόταν Σουϊμέν Τσιφλίκ, πριν την επίσημη αναγνώρισή του. Οι κάτοικοι προέρχονται κυρίως από την Ανατολική Θράκη και το Πέρα, ενώ υπάρχουν και οικογένεις με αρβανιτική καταγωγή. Το πρώτο δημοτικό σχολείο λειτούργησε το 1926. Κύρια ασχολία υπήρξε, ανέκαθεν, η παραγωγή σιταριού και καλαμοκιού, ενώ προστέθηκε και καλλιέργεια κριθαριού και τριφυλλιού για ζωοτροφές. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο βόρειο τμήμα του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.inevros.gr/2017/02/26/gennithika-sto-asimenio/ https://www.youtube.com/watch?v=rhslGrz_9zc
1765 Βρούμπελ

Ο Βρούμπελ (Wrubel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,92. Ανακαλύφθηκε το 1957 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Μάρσαλ Βρούμπελ (Marshal H. Wrubel).

 Η μέση διάμετρος του Βρούμπελ εκτιμάται σε 42,3 ± 4,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του κατά Tholen είναι DX, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,106 ± 0,028. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Βρούμπελ γύρω από τον εαυτό του. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σατώ Φροντενάκ

Το Σατώ Φροντενάκ (Château Frontenac) είναι μεγάλο ξενοδοχείο στην πόλη του Κεμπέκ, Καναδάς. Το ξενοδοχείο λόγω της θέσης που κατέχει στον ορίζοντα της πόλης, έχει ανακηρυχθεί από το βιβλίο Γκίνες ως το πιο φωτογραφημένο ξενοδοχείο στο κόσμο. Το ξενοδοχείο ολοκληρώθηκε το 1893, ενώ ο κεντρικός πύργος κατασκευάστηκε αργότερα. Το 1980 ανακηρύχθηκε εθνικός ιστορικός τόπος του Καναδά. Σήμερα λειτουργεί ως Fairmont Le Château Frontenac.

 Το Σατώ είναι κτισμένο κοντά στο ιστορικό κάστρο του Κεμπέκ, του οποίου την κατασκευή άρχισε ο Λουί ντε Μπουάντ ντε Φροντενάκ, κυβερνήτη της Νέας Γαλλίας, στα τέλη του 17ου αιώνα. Πριν την κατασκευή του ξενοδοχείο στη θέση βρισκόταν το Σατώ Σαιν-Λουί, το οποίο ήταν η επίσημη κατοικία του Βρετανού κυβερνήτη του Κάτω Καναδά και του Κεμπέκ. Το Σατώ Φροντενάκ σχεδιάστηκε από τον αμερικανό αρχιτέκτονα Μπρους Πράις, ως ένα από το ξενοδοχεία που μοιάζουν με σατώ που κατασκευάστηκαν για την Canadian Pacific Railway (CPR) στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Πιο πρόσφατες προσθήκες στο ξενοδοχείο, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού πύργου, σχεδιάστηκαν από τον Γουίλλιαμ Σάδερλαντ Μάξγουελ. Η πολιτική της CPR ήταν να προωθήσει τον τουρισμό πολυτελείας, προσελκύοντας εύπορους τουρίστες. Το Σατώ Φροντενάκ άνοιξε το 1893, έξι χρόνια μετά το ξενοδοχείο Μπανφ Σπριγκς, το οποίο ανήκε στην ίδια εταιρία και είχε παρόμοιο σχεδιασμό. Η σύσκεψη του Κεμπέκ το 1943, στην οποία ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο Μακένζι Κινγκ συζήτησαν για την στρατηγική για τον Β΄ΠΠ, έλαβε χώρα στο Σατώ Φροντενάκ. Τμήμα της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ του 1953 Η Εξομολόγηση γυρίστηκε στο ξενοδοχείο. Αν και πολλά κτίρια στη Πόλη του Κεμπέκ είναι ψηλότερα, το ξενοδοχείο βρίσκεται στην κορυφή ενός ψηλού ακρωτηρίου πάνω από τον Άγιο Λαυρέντιο, και έχει θέα για αρκετά χιλιόμετρα. Το κτίριο είναι το πιο εξέχον χαρακτηριστικό της πόλης, όπως φαίνεται από την απέναντι όχθη του ποταμού. Έχει ύψος 77 μέτρα, 18 ορόφους και 618 δωμάτια.
I'm Ready (τραγούδι)

Το I'm Ready είναι τραγούδι του blues καλλιτέχνη Muddy Waters, το οποίο κυκλοφόρησε το 1954 μέσω της Chess Records. Η πρώτη συλλογή στην οποία συμπεριλήφθηκε ήταν το "The Best of Muddy Waters", τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του σινγκλ.

 Το κομμάτι ήταν σύνθεση του Γουίλι Ντίξον και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα μοντέρνα μπλουζ τραγούδια με ηλεκτρική μορφή, απέχοντας από τις ρίζες του καλλιτέχνη στα ακουστικά Delta blues. Εκτός της σύνθεσης, ο Ντίξον ανέλαβε χρέη μπασίστα και παραγωγού, ενώ στην φυσαρμόνικα ήταν ο Little Walter, στο πιάνο ο Ότις Σπαν, στην κιθάρα ο Τζίμι Ρότζερς και στα τύμπανα ο Φρεντ Μπέλοου. Το σινγκλ σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση του Billboard R&B chart, παραμένοντας στο Top-10 για δέκα εβδομάδες. Αυτή ήταν η τρίτη Top-5 επιτυχία του Waters μέσα στο 1954, ο οποίος πλέον είχε καθιερωθεί ως ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες των μπλουζ του Σικάγο. I'm Ready - Muddy Waters | Song Info | AllMusic Muddy Waters - Guitarist, Songwriter, Singer - Biography.com Muddy Waters - I'm Ready - YouTube I'm Ready Lyrics - Muddy Waters Waters Muddy Chords - Im Ready Chords (ver. 1) - AZ Chords