Μουσικός παραγωγός

Ένας μουσικός παραγωγός ή παραγωγός δίσκων είναι άτομο που απασχολείται εντός της μουσικής βιομηχανίας, του οποίου η δουλειά είναι να επιβλέπει και θα διαχειρίζεται την ηχογράφηση -ή αλλιώς την παραγωγή- του μουσικού καλλιτέχνη. Ο παραγωγός έχει πολλούς ρόλους, συγκεντρώνοντας ιδέες για το έργο, επιλέγοντας τραγούδια ή/και μουσικούς, προπονώντας τον καλλιτέχνη και τους μουσικούς στο στούντιο, ελέγχοντας τις ηχογραφήσεις, καθώς και έχοντας την εποπτεία της όλης διαδικασίας μέσω της μείξης και του mastering. Οι παραγωγοί έχουν επίσης συχνά ένα ευρύτερο επιχειρηματικό ρόλο, με ευθύνη για τον προϋπολογισμό, τα χρονοδιαγράμματα, τις συμβάσεις και διαπραγματεύσεις.

 Σήμερα η μουσική βιομηχανία έχει δύο είδη παραγωγών: τους εκτελεστικούς παραγωγούς και τους μουσικούς παραγωγούς, που έχουν διαφορετικούς ρόλους. Ενόσω ο εκτελεστικός παραγωγός επιβλέπει τα οικονομικά του εγχειρήματος, ο μουσικός παραγωγός επιβλέπει την παραγωγή της μουσικής. Ο μουσικός παραγωγός σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συγκριθεί με έναν σκηνοθέτη, με τον φημισμένο επαγγελματία Phil Ek να περιγράφουν το ρόλο του ως «το πρόσωπο που καθοδηγεί δημιουργικά ή κατευθύνει τη διαδικασία της δημιουργίας ενός μουσικού άλμπουμ, όπως κάνει ένας σκηνοθέτης σε μια ταινία. Ο μηχανικός ήχου θα ήταν περισσότερο ο εικονολήπτης της ταινίας». Πράγματι, στη μουσική του Μπόλιγουντ, η ονομασία είναι πραγματικά μουσικός διευθυντής (music director). Η δουλειά του μουσικού παραγωγού είναι να δημιουργήσει, σχηματίσει, και να διαμορφώσει ένα κομμάτι μουσικής. Η έκταση της ευθύνης μπορεί να είναι ένα ή δύο τραγούδια ή ολόκληρο το άλμπουμ του καλλιτέχνη - περίπτωση στην οποία ο παραγωγός θα αναπτύξει συνήθως ένα συνολικό όραμα για το άλμπουμ και το πώς τα διάφορα κομμάτια μπορούν να διαπλέκονται. Στις ΗΠΑ, πριν από την άνοδο του μουσικού παραγωγού, κάποιος από την δισκογραφική εταιρία επέβλεπε τη συνεδρία (ες) ηχογράφησης, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τις δημιουργικές αποφάσεις σχετικά με την ηχογράφηση. Με τη σημερινή σχετικά εύκολη πρόσβαση στην τεχνολογία, μια εναλλακτική λύση για τον μουσικό παραγωγό ρεκόρ που μόλις ανέφερθηκε, είναι η λεγόμενη «παραγωγός της κρεβατοκάμαρας». Με τις σημερινές τεχνολογικές εξελίξεις, είναι πολύ εύκολο για έναν παραγωγό να επιτύχει υψηλής ποιότητας κομμάτια χωρίς τη χρήση έστω και ενός οργάνου. Αυτό συμβαίνει στη σύγχρονη μουσική όπως το hip-hop ή dance. Πολλοί καταξιωμένοι καλλιτέχνες έχουν αυτή την προσέγγιση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο μουσικός παραγωγός είναι επίσης ένας ικανός ενορχηστρωτής, συνθέτης, μουσικός ή τραγουδοποιός που μπορεί να φέρει νέες ιδέες σε ένα έργο. Εκτός από την οποιαδήποτε σύνθεση των τραγουδιών και προσαρμογές, ο παραγωγός συχνά επιλέγει ή/και δίνει προτάσεις στον μηχανικό μείξης, ο οποίος παίρνει τα ανεπεξέργαστα ηχογραφημένα κομμάτια και τα τροποποιεί με εργαλεία υλικού και λογισμικού και δημιουργεί ένα στερεοφωνικό ή/και surround ήχο με μείξη όλων επιμέρους ήχων φωνών και οργάνων, η οποία με τη σειρά της δέχεται περαιτέρω προσαρμογή από έναν μηχανικό mastering. Ο παραγωγός θα έχει επίσης επαφές με την ηχολήπτη που επικεντρώνεται στις τεχνικές πτυχές της εγγραφής, ενώ ο εκτελεστικός παραγωγός επιβλέπει για την εμπορευσιμότητα του συνολικού έργου. Gibson, David and Maestro Curtis. "The Art of Producing". 1st. Ed. USA. ArtistPro Publishing, 2004. ISBN 1-931140-44-8 Burgess, Richard James. The Art of Music Production. 3rd Ed. UK. Music Sales, 2005. ISBN 1-84449-431-4 Hewitt, Michael. Music Theory for Computer Musicians. 1st Ed. USA. Cengage Learning, 2008. ISBN 1598635034 Gronow, Pekka and Ilpo Saunio (1998). An International History of the Recording Industry. Cited in Moorefield (2005). Moorefield, Virgil (2005). The Producer as Composer: Shaping the Sounds of Popular Music. Olsen, Eric et al. (1999). The Encyclopedia of Record Producers. ISBN 978-0-8230-7607-9 Zak, Albin. The Poetics of Rock: Cutting Tracks, Making Records. Berkeley: University of California Press, 2001. Κατάλογος των παραγωγών των κορυφαίων 100 τραγουδιών (Αγγλικά)