IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μερτίδι Αχαΐας

Το Μερτίδι είναι μικρός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Τούμπας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Τούμπας.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μερτιδίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Τούμπας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/12/2017.
Κλάντοβο

Το Κλάντοβο (κυριλλικά σέρβικα: Кладово, Κλάντοβο) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία Μπορ της ανατολικής Σερβίας. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Δούναβη. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 8.913, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 20.635 (απογραφή 2011).

 Ανατολικά της πόλης είναι η αμμώδης περιοχή του Kladovski Peščar, δάση ψευδοακακίας και μια ελώδης περιοχή του Kladovski Rit που κάποτε ήταν λίμνη με ψάρια. Είναι κατοικία για 140 είδη πουλιών, εκ των οποίων τα 80 φωλιάζουν στην περιοχή. Υπάρχουν μικτές αποικίες λαγγόνων και ερωδιών, ενώ άλλα πτηνά περιλαμβάνουν κύκνους, θαλασσαετούς, ευρωπαίους μελισσοφάγους, πολυάριθμες πάπιες κλπ. Η γύρω τοποθεσία είναι περιοχή κυνηγιού για τους αγριόχοιρους. Οι γειτονικές γεωγραφικές θέσεις, όπως οι Οσόινα και Λολίτσεβα Τσέσμα, είναι περιοχές δημοφιλείς για τοπικές εκδρομές. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kladovo στο Wikimedia Commons
Ρουχ Χόζουφ

Η Ρουχ Χόζουφ (πολωνικά: Ruch Chorzów, προφέρεται: [ˈrux ˈxɔʐuf]) είναι μια πολωνική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Χόζουφ. Είναι μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες στην Πολωνία. Έχει αναδειχθεί 14 φορές πρωταθλήτρια και 3 φορές κυπελλούχος. Συμμετέχει στην Εκστρακλάσα. Έδρα της ομάδας είναι το Σταντιόν Ρούχου, χωρητικότητας 9.300 θεατών. Ιδρύθηκε στις 20 Απριλίου 1920.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πολωνίας Πρωταθλήτρια (14): 1933, 1934, 1935, 1936, 1938, 1951, 1952, 1953, 1960, 1968, 1974, 1975, 1979, 1989 Φιναλίστ (6): 1950, 1956, 1963, 1970, 1973, 2012 3η θέση (9): 1937, 1948, 1954, 1955, 1967, 1983, 2000, 2010, 2014 Κύπελλο Πολωνίας: Κυπελλούχος (3): 1951, 1974, 1996 Φιναλίστ (6): 1963, 1968, 1970, 1993, 2009, 2012 Σούπερ Καπ Πολωνίας: Φιναλίστ (2): 1989, 1996 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Προημιτελικά (1): 1975 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Προημιτελικά (1): 1974 Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Φιναλίστ (1): 1998 Gowarzewski Andrzej, Głyk Wioletta (2000). O tytuł mistrza Polski 1920-2000 (στα Πολωνικά). GiA, Κατοβίτσε. ISBN 83-88232-02-9. Gowarzewski Andrzej, Waloszek Joachim (1995). Ruch Chorzów: 75 lat "Niebieskich" (στα Πολωνικά). GiA, Κατοβίτσε. ISBN 83-902751-3-9. Bagier Tadeusz· Dutkowski Zbigniew· Kraszkiewicz Mirosław (1970). Pięćdziesiąt lat Klubu Sportowego "Ruch" Chorzów (στα Πολωνικά). Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne Chorzów. Franciszek Gorzelany· Bogusław Miklica· Stanisław Wojtek· Janusz Jeleń· Zbigniew Łagódka· Bernard Gryszczyk· Andrzej Marondel (1960). 40-lecie Klubu Sportowego "Ruch" Chorzów (στα Πολωνικά). Wydawnictwo "Prasa" Κατοβίτσε. Collective work under Henryk Rechowicz editorial (1994). Z najnowszych dziejów kultury fizycznej i turystyki (στα Πολωνικά). Wydawnictwo AWF Κατοβίτσε. Collective work (2000). 80 lat OZPN [Okręgowego Związku Piłki Nożnej] Katowice: 1920-2000 (στα Πολωνικά). GiA, Κατοβίτσε. ISBN 83-88232-03-7. Kurek Jacek (2001). Historia Wielkich Hajduk (στα Πολωνικά). Związek Górnośląski. Koło "Wielkie Hajduki", Rococo Chorzów-Batory. ISBN 83-86293-29-2. Gowarzewski Andrzej (2001). Biało-czerwoni : piłkarska reprezentacja Polski 1921-2001 : ludzie mecze fakty daty (στα Πολωνικά). GiA, Κατοβίτσε. ISBN 83-88232-08-8. Gowarzewski Andrzej, Waloszek Joachim (1996). 75 lat OZPN [Okręgowego Związku Piłki Nożnej] Katowice: 1920-1995, ludzie, historia, fakty (στα Πολωνικά). GiA, Κατοβίτσε. ISBN 83-902751-7-1. Czapliński Marek (red.) (2002). Historia Śląska (στα Πολωνικά). Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Βρότσουαφ. ISBN 83-229-2213-2. Επίσημη ιστοσελίδα (Πολωνικά)
Μοναστήρι Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου (Συρία)

Το Μοναστήρι Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου, στη Συρία (Deir Mar Musa al-Habashi – στη Συριακή γλώσσα: ܕܝܪܐ ܪܡܪܝ ܡܘܫܐ ܟܘܫܝܐ‎ deiro d-mor mūše kūšoyo; στην αραβική γλώσσα: دير مار موسى الحبشي‎), βρίσκεται 80 χιλ. βόρεια της Δαμασκού, κοντά στη πόλη Αλ –Ναμπέκ, στις ανατολικές πλαγιές του Αντιλίβανου.

 Υπάρχει μια παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Μωυσής ο Αβησσύνιος, που ήταν γιος ενός Αβησσύνιου βασιλιά, αφού αρνήθηκε το θρόνο έγινε ερημίτης και κατέληξε στη Συρία, όπου βρήκε καταφύγιο στη κοιλάδα στην οποία βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Σύμφωνα με άλλη παράδοση επρόκειτο για ένα μαύρο δούλο από την Αβησσυνία, ο οποίος υπήρξε αρχηγός μιας συμμορίας και τελικά έγινε μοναχός δίπλα στον Μακάριο τον Μέγα, στο Μοναστήρι της Σκήτης, όπου διακρίθηκε στην ασκητική ζωή. Το Μοναστήρι του Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου ανακατασκευάστηκε το 1982 από έναν Ιησουίτη Ιταλό, τον πατέρα Πάολο νταλ Όλιο, ο οποίος μερικά χρόνια αργότερα δημιούργησε τη πνευματική κοινότητα με την ονομασία al-Khalīl (ο φίλος του Θεού), για τη προώθηση του διαθρησκευτικού διαλόγου ιδίως μεταξύ του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Η εν λόγω κοινότητα είχε ανακατασκευάσει και το Μοναστήρι του Mar Elian, στο Κυβερνείο Χομς, που καταστράφηκε από τους Ισλαμιστές το καλοκαίρι του 2015 και το 2010 ίδρυσε ένα άλλο μοναστήρι, στη Σουλεϊμανίγια, στο Κουρδιστάν. Ο πατέρας Πάολο νταλ Όλιο απήχθη από μέλη του Ισλαμικού κράτους στη Ράκκα, το καλοκαίρι του 2013.
Υψηλές Πεδιάδες

Οι Υψηλές Πεδιάδες (γαλλικά: Hautes Plaines ή Hauts Plateaux‎), είναι φυσική περιοχή με στοιχεία στέπας η οποία βρίσκεται στα Όρη του Άτλαντα στη βόρεια Αλγερία. Εκτείνεται πάνω από 600 χιλιόμετρα σε ανατολική βορειοανατολική - δυτική νοτιοδυτική κατεύθυνση από το βορειοανατολικό Μαρόκο έως την περιοχή Ωρές. Πρόκειται για ένα υψηλό οροπέδιο που αποτελείται από κυματοειδείς, προσχωσιγενείς πεδιάδες ανάμεσα στις οροσειρές του Τελλιανού και του Σαχαριανού Άτλαντα.

 Η περιοχή των Υψηλών Πεδιάδων έχει μέσο υψόμετρο μεταξύ 1.100 και 1.300 μ. στα δυτικά, και 400 μ. στα ανατολικά. Το κλίμα χαρακτηρίζεται από πολύ ξηρά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Γενικά το κλίμα είναι τόσο ξηρό που συχνά αυτές οι πεδιάδες θεωρούνται μέρος της Σαχάρας. Η περιοχή του οροπεδίου καλύπτεται από αλλουβιακά θραύσματα που σχηματίστηκαν όταν τα βουνά διαβρώθηκαν. Μια σποραδική κορυφογραμμή προβάλλει μέσω του αλλουβιακού καλύμματος για να διακόψει τη μονοτονία του τοπίου.Το νερό συλλέγεται κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου στο επίπεδο του εδάφους, σχηματίζοντας μεγάλες ρηχές αλμυρές λίμνες που γίνονται αλυκές καθώς ξηραίνονται. Η μεγαλύτερη από αυτές τις λίμνες είναι το Σοτ Ες Σεργκί με μήκος περίπου 160 χλμ. που βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα των πεδιάδων. Η περιοχή Χοντνά, με το Σοτ ελ Χοντνά βρίσκεται στο ανατολικό άκρο των Υψηλών Πεδιάδων.Οι κύριες πόλεις του οροπεδίου είναι οι Μπορτζ Μπου Αρερίτζ, Σετίφ, Τιαρέτ, Τζελφά και Μ'Σιλά . Τα όρια των πεδιάδων δεν ορίζονται σαφώς, αλλά διοικητικά η περιοχή εμπίπτει στις ακόλουθες επαρχίες της Αλγερίας: Ανατολικό τμήμα: Το οροπέδιο από αυτήν την πλευρά εμπίπτει στις επαρχίες Σετίφ, Μπορτζ Μπου Αρερίτζ, Μπάτνα, Χενσέλα, Τεμπέσα και Ουμ ελ-Μπουαγκί. Κεντρικό τμήμα: επαρχίες Τζελφά, Λαγκουάτ, Μ'Σιλά και Τισεμσίλτ. Δυτικό τμήμα: επαρχίες Τιαρέτ, Σαϊντά, Ναάμα και Ελ Μπαγιάντ.Στη γεωργία της περιοχής περιλαμβάνεται η βοσκή προβάτων και αιγών σε λιβάδια στις περιοχές με τις περισσότερες βροχοπτώσεις των Υψηλών Πεδιάδων και η καλλιέργειες όπως το κριθάρι ξηρού εδάφους. Γεωγραφία της Αλγερίας
Λιούμπομιρ Μέσαρος

Ο Λιούμπομιρ Μέσαρος (σλοβ. Ľubomír Meszároš) (γεν. 1979) είναι Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,85 μ. και αγωνίζεται ως επιθετικός. Έχει αγωνιστεί σε ομάδες στη Σλοβακία, Τουρκία, Τσεχία και Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο τη σεζόν 2004-05.

 Ο Λιούμπομιρ Μέσαρος γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1979 στην Μπρατισλάβα και ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 στη Σλόβαν Μπρατισλάβας, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Σλοβακίας το 1999. Το 2002 δοκίμασε την τύχη του στην Τουρκία, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν με τις Ελάζιγκσπορ και Άδανασπορ. Το 2004 μετακινήθηκε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο. Το 2005 επέστρεψε στη Σλόβαν με την οποία κατέκτησε άλλον ένα τίτλο το 2009. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται στην τσεχική Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε. Παράλληλα, από το 2000 ως το 2002 αγωνίστηκε 8 φορές στην εθνική Σλοβακίας. Πρωταθλήματα Σλοβακίας (2): 1999, 2009 Κύπελλο Σλοβακίας (1): 1999 http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=6121
Low bap

Low bap (προφορά: λόου μπαπ) ονομάζεται το μουσικό και κοινωνικό κίνημα που έχει τις ρίζες του στο ελληνικό hip hop. Τόπος δημιουργίας του θεωρείται το Πέραμα του Πειραιά. Κυριολεκτικά, low bap δεν σημαίνει κάτι συγκεκριμένο. Είναι μια λέξη που αποτυπώνει μέσα από τη μουσική και συγκεκριμένα μέσα από το hip hop, την άποψη που έχουν τα άτομα που ανήκουν στο κίνημα αυτό για την ζωή, την κοινωνία, την πολιτική. Γύρω από το low bap είχε αναπτυχθεί ένα γενικότερο ρεύμα, που περιλάμβανε βιβλιοπωλεία, κέντρα νεότητας και εξειδικευμένα περιοδικά. Επίσης, με το low bap έχουν γίνει κινηματογραφικά εγχειρήματα, συναυλίες, φεστιβάλ και πολλοί πειραματισμοί με νέα συγκροτήματα και μουσικές.

 Τον Ιούνιο του 1992, στη ζωντανή εμφάνιση των Αμερικανών Public Enemy στη Νίκαια έγινε η πρώτη επαφή του Μιχάλη Μυτακίδη (B.D.Foxmoor) και του Δημήτρη Κρητικού (DJ MCD), οι οποίοι δημιούργησαν το ελληνικό συγκρότημα hip hop μουσικής, Active Member. Η μπάντα ήταν προβληματισμένη με την ανεργία και τα αντικρουόμενα συμφέροντα γύρω από την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος. Τα άτομα που πίστευαν στην προσπάθεια αυτή οργανώθηκαν και σύντομα δημιουργήθηκε η Freestyle Productions, ομάδα μουσικής παραγωγής, μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν οι δύο πρώτοι δίσκοι των Active Member, καθώς και άλλα δυο LP's (ένας προσωπικός δίσκος του B.D.Foxmoor και μια συλλογή με τα σχήματα που υπήρχαν τότε) και ένα maxi single. Το 1995, η μουσική hip hop δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα. Εκείνη την εποχή, οι Active Member προσέλκυσαν το ενδιαφέρον μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών και υπέγραψαν με την πολυεθνική Warner Music. Μετά από λίγους μήνες, κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος τους με όνομα Το Μεγάλο Κόλπο, με τον οποίο και έγιναν ευρύτερα γνωστοί, και τον οποίο οι ίδιοι κατηγοριοποίησαν ως "low bap". "Στηρίζω το λόγο μου με τη ζωή μου και τη ζωή μου με το λόγο μου: είναι ο δρόμος που χαράζει το Low Bap. Είναι η νέα βάση όλων όσων κατανοούν, σκέφτονται, νιώθουν, δρουν κι αντιστέκονται. Για να κατανοήσει κανείς την δημιουργία του κινήματος αυτού και την εξέλιξή του μέχρι τώρα, πρέπει να το εντάξει στην επαναστατική πια διαδικασία της αξιοπρέπειας. Πάνω απ’ όλα το Low Bap διατηρεί το σεβασμό του στο πρόταγμα της ζωής και είναι πολιτιστική επανάσταση με επίλεκτους στόχους και δύσκολο έργο. Από το 1993, με συνεχή παρουσία, δεκάδες δίσκους, βιβλία, περιοδικά, συναυλίες, φεστιβάλ, συζητήσεις, χιλιάδες ώρες στο στούντιο, χιλιάδες στίχους, και φίλους συμμαζέψαμε σ’ αυτόν το δικτυακό τόπο τα υλικά της διαδρομής μας. Εδώ βρίσκεται, η στιγμή της απογραφής μας, της αναδιοργάνωσης, της υπόσχεσης, της αγάπης, της σύγκρουσης, της αλήθειας. Όσοι περάσουν από εδώ, ίσως και να ξέρουν τι πρέπει να γίνει. Ο καθένας με τον τρόπο του. Πάντως, το Low Bap περήφανα θα χρεωθεί το επόμενο βήμα, και θ’ανταμώσει τα πιο όμορφα. Θα συνεχίσει να ενοχλεί την ιστορία, και θα πιστέψει όλο και πιο βαθιά στο όνειρο. Όσους κάνουμε Low Bap, δε μας διάλεξε κανείς. Το διαλέξαμε μόνοι μας. Το χρωστάμε, λοιπόν, σε μας, σ’εκείνους που δείλιασαν, σ’εκείνους που θα ’ρθουν. Είναι η πιο όμορφη ώρα. Πάμε...". Low bap
Αγάπησα μια πολυθρόνα

Το Αγάπησα μια... Πολυθρόνα είναι ελληνική κωμωδία του 1971 σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Α.Ε. Το σενάριο της ταινίας είναι του Λάκη Μιχαηλίδη και βασίζεται στο σενάριο της ρωσικής ταινίας του 1969 Двенадцать стульев (Δώδεκα πολυθρόνες), στην οποία βασίζεται και η αμερικάνικη ταινία του 1970 Twelve Chairs σε σκηνοθεσία του Μελ Μπρουκς.

 Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία ενός φτωχού νέου που, έχοντας πουλήσει τις τέσσερις πολυθρόνες που είχε κληρονομήσει από τη θεία του, μαθαίνει ότι σε μια από αυτές υπάρχουν κοσμήματα. Γρηγόρης Καρούζος: Κώστας Βουτσάς Καίτη: Ελένη Ερήμου Τριαντάφυλλος: Γιώργος Παπαζήσης Ψυχίατρος: Σταύρος Ξενίδης Παλιατζής: Αθηνόδωρος Προύσαλης Σκηνοθέτης: Μπάμπης Ανθόπουλος Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Τζιφός Ζέτα: Κατερίνα Γιουλάκη Μίλτος Καρνέζης: Γιώργος Μοσχίδης Θεία Βαγγελίτσα: Μαρία Φωκά Δημήτριος Νικολάου: Νικήτας Πλατής Πρόεδρος δικαστηρίου: Κώστας Παληός Θάνος Γραμμένος Γρηγόρης Δεκάκης Αλέκος Ζαρταλούδης Ηλίας Καπετανίδης Δημοπράτης: Γιώργος Μεσσάλας Πάνος Νικολακόπουλος Νίκος Πασχαλίδης Νικ Σπυριδωνάκος Κώστας Φατούρος Κώστας Φυσσούν Στέλιος Χριστοφορίδης Αγάπησα μiα... Πολυθρόνα στο cine.gr Αγάπησα μiα... Πολυθρόνα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
ΦΚ Ενκάμπ

Η ΦΚ Ενκάμπ (καταλανικά: Fútbol Club Encamp ) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Ενκάμπ του Πριγκηπάτου. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 και αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών.

 1950: Δημιουργία τής ομάδας με την ονομασία ΦΚ Ενκάμπ ( Fútbol Club Encamp ) 1995: Μετονομασία σε ΦΚ Ενκάμπ Ντικοάνσα ( FC Encamp Dicoansa ) λόγω χορηγού 2004: Μετονομασία σε Γκραν Βαλίρα ΦΚ Ενκάμπ ( Gran Valira FC Encamp ) λόγω χορηγού 2006: Μετονομασία και πάλι σε ΦΚ Ενκάμπ ( Fútbol Club Encamp ) Η ΦΚ Ενκάμπ ιδρύθηκε το 1950 και είναι από τα πιό ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία τής Ανδόρρας. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας από την ίδρυσή του το 1995. Εκείνη τη χρονιά θα στεφτεί και ως η πρώτη πρωταθλήτρια της πρώτης κατηγορίας, της Πριμέρα Ντιβιζιό. Την περίοδο 2001/02 θα κατακτήσει για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά τη δεύτερη θέση. Απο κει και πέρα θα αρχίσει η περίοδος της παρακμής και το 2004/05 η ομάδα θα υποβιβαστεί για πρώτη φορά στη δεύτερη κατηγορία Σεγκόνα Ντιβιζιό, μπόρεσε όμως να προβιβαστεί αμέσως, για να υποβιβαστεί όμως εκ νέου μια περίοδο αργότερα. Η τρέχουσα περίοδος 2010/11 είναι μόλις η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά για την ΦΚ Ενκάμπ ξανά στην Πριμέρα Ντιβιζιό. Τερμάτισε στην έβδομη θέση του πρωταθλήματος όπου θα αγωνιστεί σε διπλό αγώνα μπαράζ για την παραμονή στην ανώτατη κατηγορία απέναντι στην Ουνιό Εσπορτίβα Ενγκορδάνι της δεύτερης κατηγορίας. Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2001/02 η ομάδα έλαβε και το εισιτήριο για το το ντεμπούτο της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η ΦΚ Ενκάμπ συμμετείχε στον πρώτο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε με δύο ήττες από την ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης (0:5 και 0:8). Την επόμενη χρονιά θα συμμετάσχει στο Κύπελλο Ιντερτότο όπου αποκλείστηκε και πάλι με δύο ήττες, αυτή τη φορά από την βελγική Λίρσε ΣΚ (0:3 και 1:4). Το 2000 θα φτάσει για πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά στον τελικό του Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) όπου θα χάσει με 0:6 από την Κονστελ•λαθιό Εσπορτίβα. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας (2): 1996, 2002 Αρχείο ποδοσφαιρικών στατιστικών στο RSSSF Σελίδα του συλλόγου στην ιστοσελίδα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Ιστοσελίδα του συλλόγου που όμως έχει να ανανεωθεί από το Δεκέμβριο του 2004
Σαλομέα της Πολωνίας

Η Σαλομέα της Πολωνίας, επίσης γνωστή ως Σαλομέα της Κρακοβίας ή η Ευλογημένη Σαλομέα, πολων.: Błogosławiona Salomea, (1211 – 1268) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλικίας από το 1215 έως το 1219.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λέσεκ Α΄ του Λευκού, ο οποίος ήταν ο δούκας της Κρακοβίας και ως εκ τούτου ο υψηλός δούκας της Πολωνίας, και της συζύγου του Γκρυμισλάβας του Λουκ (ή Λουτσκ) των Ρουρικιδών, κόρης του Ίνγκβαρ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Αδελφός της ήταν ο Μπολέσλαφ Ε΄ ο Αγνός. Ο γάμος της με τον Κολομάν, γιο του Aνδρέα Β΄ της Ουγγαρίας κανονίστηκε, όταν αυτή ήταν περίπου τριών ετών. Δεδομένου ότι η μητέρα της είχε προγονικούς δεσμούς με τη χώρα της Γαλικίας, και τόσο ο πατέρας της όσο και ο Ανδρέας Β΄ ήθελαν να κυριαρχήσουν σε αυτή την περιοχή, η ένωση φάνηκε να ικανοποιεί τις ανάγκες και των δύο μερών. Ο γάμος της Σαλομέας και του Κολομάν, ο οποίος ήταν επτά ετών εκείνη την εποχή, έγινε το 1215. Το 1219 τελείωσε ο εξουσία τους στη Γαλικία και για κάποιο διάστημα συνελήφθησαν ως κρατούμενοι. Μετά την απελευθέρωσή τους επέστρεψαν στην Ουγγαρία και έζησαν στο Σέπες, τώρα Σπις στο έθνος της Σλοβακίας. Το 1226 ο Κολομάν ονομάστηκε δούκας της Σλαβονίας από τον πατέρα του και ανέλαβε την ευθύνη για την εξουσία της Σλαβονίας, της Κροατίας και της Δαλματίας. Απεβίωσε το 1241 από πληγές, που υπέστη στη Μάχη του Μόχι κατά τη διάρκεια της Μογγολικής εισβολής στην Ευρώπη. Το 1245 η χήρα Σαλομέα εντάχθηκε στο Τάγμα των Πενήτων Κυριών και ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Ζάιτσοστ, στο οποίο θα ζούσαν ως μοναχές σύμφωνα με τον κανόνα της Αγ. Κλάρας της Ασίζης. Λόγω του κινδύνου μίας Μογγολικής εισβολής στην Πολωνία, η Σαλομέα και οι άλλες Πένητες Κυρίες μεταφέρθηκαν δυτικά από το Ζάιτσοστ τον Μάρτιο του 1257 και μετεγκαταστάθηκαν στη Σκάλα (ή Γκροτζίσκο), βόρεια της Κρακοβίας. Η Σαλομέα εθεωρείτο αγία και λέγεται ότι είχε διατηρήσει την αγνότητά της στον γάμο. Αγιοποιήθηκε το 1672 από τον πάπα Κλήμη Ι΄. Ο τάφος της βρίσκεται στην Κρακοβία σε ένα παρεκκλήσιο της εκκλησίας του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Παντρεύτηκε το 1215 τον Κολομάν των Άρπαντ βασιλιά της Γαλικίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Lundy, Darryl. «p. 11464 § 114635». The Peerage. Gábor Klaniczay (14 Μαρτίου 2002). Holy Rulers and Blessed Princesses: Dynastic Cults in Medieval Central Europe. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-42018-1. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2013. Holly, Karol (2007). «Princess Salomea and Hungarian – Polish Relations in the Period 1214 – 1241». Historický časopis 55 (Supplement): 5–32. ISSN 0018-2575. https://www.academia.edu/39967434/Princess_Salomea_and_Hungarian_Polish_Relations_in_the_Period_1214_1241.
Βασίλης Σαραντίτης

Ο Βασίλης Σαραντίτης (1938- 2023) ήταν Έλληνας δικηγόρος με ειδίκευση στα ναυτιλιακά θέματα και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός σε κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1938 στη Νεάπολη Λακωνίας. Είναι ανηψιός του κεντροδεξιού πολιτικού Βασίλη Αναστασάτου, που διετέλεσε βουλευτής της ΕΡΕ και γενικός διευθυντής του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) επί κυβερνήσεων Καραμανλή. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό και το Ασφαλιστικό Δίκαιο στο Λονδίνο.Ο Βασίλης Σαραντίτης είναι διαιτητής του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και νομικός σύμβουλος πολλών εφοπλιστών. Το δικηγορικό γραφείο του στον Πειραιά έχει στενές σχέσεις με πολλές βρετανικές και νορβηγικές ναυτιλιακές εταιρείες. Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για ναυτιλιακά θέματα (1981-1982) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (1982-1983). Το 1985 και τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς και Νήσων του ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (1986), υπουργός Εμπορίου (1986-1987), υπουργός αναπληρωτής Μεταφορών και Επικοινωνιών (1987-1988) και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (1988-1989).Απεβίωσε στις 22 Απριλίου 2023
Αικατερίνη Ερριέττα των Βουρβόνων

Η Αικατερίνη-Ερριέττα, γαλλ. Catherine-Henriette de Bourbon (11 Νοεμβρίου 1596 - 20 Ιουνίου 1663) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν νόθη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ελμπέφ.

 Ήταν η μόνη νόθη κόρη του Ερρίκου Δ΄ τη Γαλλίας και της ερωμένης του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ. Παντρεύτηκε το 1619 τον Κάρολο Β΄ δούκα του Ελμπέφ και είχε τέκνα; Κάρολος Γ' 1620-1692, δούκας του Ελμπέφ. Ερρίκος 1622-1648, ηγούμενος του αβαείου στην Ομπιέρ. Φραγκίσκος-Λουδοβίκος 1623-1694, κόμης του Αρκούρ. Φραγκίσκος-Μάριος 1624-1694, δούκας του Ζουαγιέζ, πρίγκιπας του Λιλμπόν. Αικατερίνη 1626-1645, απεβίωσε 19 ετών. Μαρία-Μαργαρίτα 1629-1679, δεν παντρεύτηκε. Spangler. Jonathan, The Society of Princes; the Lorraine-Guise and the conservation of power and wealth in the Seventeenth Century, Ashgate, London, 2009, p.154
Ένα αστείο κορίτσι (ταινία, 1970)

Το Ένα αστείο κορίτσι είναι κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1970 με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη σε σενάριο του Λάκη Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία του Τάκη Βουγιουκλάκη.

 Η Χριστίνα (Αλίκη Βουγιουκλάκη), μια κοπέλα, που εργάζεται σαν κλόουν σε ένα μικρό τσίρκο, γνωρίζει τον ραλίστα Αλέκο (Νίκος Γαλανός), γιο του εφοπλιστή Βενιέρη (Βασίλης Ανδρεόπουλος), αλλά δεν του αποκαλύπτει την επαγγελματική της ιδιότητα, αν και αυτός έχει παρακολουθήσει παράστασή της. Κάποια στιγμή, η Χριστίνα πιάνει δουλειά στο σπίτι του Αλέκου σαν υπηρέτρια και σύντομα οι δυο τους ερωτεύονται. Μια βραδιά, ο Αλέκος ζητά από τη Χριστίνα να πάει μαζί του σε μια δεξίωση ως λαίδη Γουόρεν, αριστοκράτισσα από την Αγγλία, που επρόκειτο να τον συνοδεύσει κανονικά. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν στην ίδια δεξίωση εμφανίζεται η πραγματική λαίδη Γουόρεν (Μέλπω Ζαρόκωστα) και η Χριστίνα αναγκάζεται να επιστρέψει στο τσίρκο. Ο Αλέκος τη βρίσκει ξανά και την παίρνει μαζί του στο Λονδίνο για να γνωρίσει τον πατέρα του. Αλίκη Βουγιουκλάκη - Χριστίνα Νίκος Γαλανός - Αλέκος Βενιέρης Σοφία Ρούμπου - Μόνικα Σπύρος Καλογήρου - Παντελής Σωτήρης Μουστάκας - Αντόνιο Νίκος Τσούκας - Θωμάς Βασίλης Ανδρεόπουλος - Βενιέρης, πατέρας Αλέκου Νίτσα Μαρούδα - Νατάσα Μέλπω Ζαρόκωστα - λαίδη Γουόρεν Τζένη Ζαχαροπούλου - φίλη Χριστίνας Πέτρος Λοχαΐτης - μέλος τσίρκου Τάκης Χαλάς Νίκος Απέργης Άννυ Πασπάτη - σύντροφος Αλέκου Γιούλη Σταμουλάκη Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1970-1971 κόβοντας 549.614 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 2η θέση ανάμεσα σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν. Είναι η πρώτη ταινία τα γυρίσματα της οποίας πραγματοποιήθηκαν στο καινούργιο στούντιο της Φίνος Φιλμ στα Σπάτα και η 34η ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 4 Μαΐου 2010. Το μωρό που παίρνει μέρος στη σκηνή του τσίρκου είναι ο γιος της πρωταγωνίστριας, Γιάννης Παπαμιχαήλ. Πηγή έμπνευσης για την ταινία αποτέλεσε το ομότιτλο μιούζικαλ, το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ με πρωταγωνίστρια την Μπάρμπρα Στρέιζαντ. Στο σάουντρακ της ταινίας, με μουσική του Δήμου Μούτση, περιέχεται το γνωστό τραγούδι "Αυτά τα χέρια" που ερμηνεύει ο Μανώλης Μητσιάς. Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα: ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2000, σελ.177. Ένα αστείο κορίτσι στη Φίνος Φιλμ
Ineos Grenadiers

Οι Ineos Grenadiers (πρώην Team Sky) είναι μία επαγγελματική ομάδα ποδηλατών που διαγωνίζεται στο UCI World Tour. Η ομάδα εδρεύει στο Εθνικό Κέντρο Ποδηλασίας στο Μάντσεστερ, Αγγλία, με βάση εφοδιαστικής αλυσίδας στο Deinze του Βελγίου και σε επιχειρησιακή βάση στο Quarrata της Ιταλίας. Η ομάδα διοικείται από τον πρώην διευθυντή της British Cycling, Sir Dave Brailsford. Η ομάδα Sky ξεκίνησε το 2010 με τη φιλοδοξία να κερδίσει το Tour de France με έναν Βρετανό αναβάτη εντός πέντε ετών, στόχος που επιτεύχθηκε μέσα σε μόλις τρία χρόνια, όταν ο Bradley Wiggins κέρδισε το Tour de France του 2012 και έγινε ο πρώτος Βρετανός νικητής στην ιστορία του , ενώ ο συμπαίκτης και ο συνάδελφός του Chris Froome τελείωσε ως πρώτος επιβάτης και στη συνέχεια κέρδισε το Tour de France 2013, επιτυγχάνοντας έτσι τον πρωταρχικό στόχο του Team Sky δύο φορές μέσα στην αρχική πενταετή χρονική περίοδο. Ο Froome κέρδισε τον τρίτο τίτλο Tour de France του Sky, το 2015, ο τέταρτος το 2016 και ο πέμπτος το 2017, καθώς και ο πρώτος τίτλος του Vuelta a España το 2017.

 Η δημιουργία της ομάδας ανακοινώθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2009, με την κύρια χορηγία της BSkyB. Η εταιρεία αναζητούσε ένα άθλημα στο οποίο θα μπορούσε να έχει θετικό και ευρύτατο αντίκτυπο μέσω της χορηγίας. Η British Cycling ξεκίνησε για πρώτη φορά τη σχέση της με την BSkyB το 2008 με χορηγία £ 1 εκατομμυρίου στην ομάδα Sky Track Cycling μετά τους θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες στους οποίους υπερέβησαν οι Βρετανοί ποδηλάτες.Μετά από ένα ταξίδι στο Velodrome του Μάντσεστερ, το σπίτι του Εθνικού Κέντρου Ποδηλασίας, το 2008, ο πρόεδρος της BSkyB James Murdoch γρήγορα έμεινε πρόθυμος για το άθλημα. Το BSkyB δέχτηκε η βρετανική ποδηλασία και τα βασικά πρόσωπα όπως ο David Brailsford, για να ξεκινήσουν μια βρετανική ομάδα ποδηλασίας δρόμου που θα συμμετείχε στις μεγάλες διοργανώσεις ποδηλασίας καθώς και στις τρεις Grand Tours της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Η BSkyB συμφώνησε να χρηματοδοτήσει την ομάδα με στόχο έναν Βρετανό αναβάτη να κερδίσει το Tour de France μέσα σε πέντε χρόνια. Η αρχική πρόθεση της Team Sky ήταν να δημιουργήσει μια ομάδα 25 ατόμων με έναν πυρήνα βρετανών αναβάτες και να καλλιεργήσει το νέο ταλέντο. Οι πρώτοι έξι αναβάτες επιβεβαιώθηκαν ότι ήταν όλοι Βρετανοί και πιο συγκεκριμένα Geraint Thomas, Steve Cummings, Chris Froome, Russell Downing, Ian Stannard και Peter Kennaugh. Επισημάνθηκε η φιλοδοξία να «εξασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα» μέσω άλλων πινακίδων, συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμού αλλοδαπών αναβατών. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2009 επιβεβαιώθηκαν άλλοι δέκα αναβάτες, οι οποίοι θα διεξαχθούν για την ομάδα. Αυτές ήταν οι Edvald Boasson Hagen, Thomas Löfkvist, Kurt Asle Arvesen, Simon Gerrans, Juan Antonio Flecha, Kjell Carlström, John-Lee Augustyn, Greg Henderson, Lars Petter Nordhaug και Morris Possoni. Περαιτέρω προσθήκες στην ομάδα, όπως οι Chris Sutton και Bradley Wiggins από την Garmin-Slipstream, ο Michael Barry και ο Ben Swift από την ομάδα Katusha, έγιναν πριν από την έναρξη της σεζόν του 2010.
Φερντινάντο Βαλένσια

Ο Φερντινάντο Βαλένσια (Mario Ferdinando Martínez Valencia, 18 Νοεμβρίου 1979 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδιστής.Γεννήθηκε στην Κομάλα της πολιτείας Κολίμα. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση το 2006 στην τηλενουβέλα Código postal. Έκτοτε έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλενουβέλες όπως En nombre del amor, Camaleones, La fuerza del destino, Lo que la vida me robó και Simplemente María. ​

 Τηλενουβέλες Código postal - 2006/07, ως Γκιγιέρμο "Μέμο" ντε Άλμπα Φερνάντες Tormenta en el paraíso - 2007, ως Λισάνδρο Μπράβο En nombre del amor - 2008/09, ως Χερμάν Αλταμιράνο Hasta que el dinero nos separe - 2009/10, ως Ελ Ρίσο Camaleones - 2009/10, ως Πατρίσιο Καλδερόν Cuando me enamoro - 2010/11, ως Χοσέ Μαρία "Τσέμα" Κασίγιας Ριβέρο La fuerza del destino - 2011, ως Σαούλ Μονδραγόν Por ella soy Eva - 2012, ως Ρενάτο Καρμάχο Mentir para vivir - 2013, ως Μπέρτο Μάρτιν Lo que la vida me robó - 2013/14, ως Αδόλφο Αργουέγιες "Ελ Αλακράν" Que te perdone Dios - 2015, ως Ντιέγο Μουνιός Simplemente María - 2015/16, ως Κριστόβαλ Σερβάντες Νούνιες Por amar sin ley - 2019, ως Βίκτορ Como tú no hay dos - 2020, ως Νταμιάν Φουέντες Χάσσο La mexicana y el güero - 2020/21, ως Σεμπεστιάν "Σέμπας" ντε λα ΜόραΤηλεόραση Locas de amor - 2010, ως Φράνκο Hoy voy a cambiar - 2017, ως Χοσέ Βάργας México tiene talento - 2018, ως Κριτής Reto 4 Elementos - 2018, ως Διαγωνιζόμενος/9η θέση Φερντινάντο Βαλένσια στην IMDb
Perotis

Η Perotis είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των Βουπρεστιδών. Το γένος Perotis περιλαμβάνει στην Ευρώπη έξι είδη και παγκοσμίως έχουν περιγραφεί οκτώ είδη. Από τα έξι ευρωπαϊκά είδη συναντάμε τρία στην Ελλάδα, την P. chlorana, την P.lugubris και την P.margotana. Η P. prolongata σήμερα θεωρείται μόνο μορφή ή το πολύ, υποείδος της P. lugubris. Σχετικά με τον ερευνητή που έκανε την ταυτοποίηση του γένους, οι ειδικοί διαφωνούν. Αναφέρονται ο Dejean, 1833 ή ο Spinola, 1837 Συνώνυμο του γένους Perotis είναι η Aurigena Laporte& Gory, 1836.

 Το σώμα έχει τη μορφή κώνου. Τα χρώματα μπορεί να είναι ζωηρά, τουλάχιστον αποδίδουν μια ζωηρή μεταλλική λάμψη εξ αιτίας των πολλών μικρών ουλών, που σημειώνονται σε όλη την πάνω πλευρά του σώματος. Οι ταρσοί σε όλα τα πόδια είναι πενταμερείς. Το πρώτο ταρσομερές του πίσω ποδιού δεν είναι μακρύτερο από τα ακόλουθα ταρσομερή όπως τα βρίσκουμε στη Chalcophora. Κοντά στην πισινή άκρη του προνώτου εναντίον του θυρεού έχει δυο μικρές και βαθιές εμβαθύνσεις (Εικ. 1). Στo προνυμφικό στάδιο τα έντομα αυτά ζουν στο ξύλο δένδρων και θάμνων. Μπορούν να προκαλέσουν ζημιές σε οπωροφόρα δέντρα. Ξενιστής είναι το Amygdalis communis. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την περίοδο Απριλίου μέχρι Ιουλίου στον ξενιστή ή σε γειτονικά φυτά. Το χρώμα του είναι μεταλλικό πράσινο. Η διαμονή του είδους στην Ελλάδα περιορίζεται στα νησιά του Αιγαίου. Από εκεί επεκτείνεται στην ανατολική Παλαιοαρκτική Περιοχή. Το ακμαίο το συναντούμε σε όλη την Ελλάδα από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Έχει μήκος 15 έως 30 χιλιοστόμετρα και μεταλλικό καφέ χρώμα. Ζει στα ανοιχτά δάση της πεδιάδας και χαμηλών υψών. Οι προνύμφες αναπτύσσονται σε δέντρα και θάμνους της οικογένειας των Rosaceae. Στη γειτονιά τους γυρίζουν και τα ακμαία. Το είδος διαμένει σε ποντομεσογειακές περιοχές. Το είδος αυτό είναι ενδημικό στην Κρήτη. Το ακμαίο το συναντούμε κοντά στον ξενιστή του είδους, την Amygdalis communis. Το χρώμα είναι μεταλλικό πράσινο μπλε. Ζει στα ανοιχτά δάση της πεδιάδας και χαμηλών υψών. Συναντάται από Μάρτιο μέχρι Ιούλιο. H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 6. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier 1966, ISBN 3-827-40683-8 H.Mühle, P.Brandl, M. Niehuis: Catalogus Faunae Graeciae; Coleoptera:Buprestidae Printed in Germany by Georg Rößle Augsburg 2000
Σκοπιά Ελασσόνας

Η Σκοπιά είναι χωριό του Δήμου Ελασσόνας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Ολύμπου. Ανήκει διοικητικά στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Φλάμπουρου.

 Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού των Σκοπιών ήταν 95 άτομα, δηλαδή αυξημένος σχεδόν 3% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. Πληροφορίες για τη Σκοπιά Σκοπιά στο buk.gr
Νικόλαος Καζιμίρ της Οράγγης-Νάσσαου

Ο Κόμης Νικόλαος Καζιμίρ της Οράγγης-Νάσσαου (Ολλανδικά: Graaf Claus Casimir van Orange-Nassau, 21 Μαρτίου 2004 -) είναι το δεύτερο παιδί του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου της Ολλανδίας. Είναι έκτος στη σειρά διαδοχής του ολλανδικού θρόνου.

 Ο Νικόλαος Καζιμίρ γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 2004 στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Είναι το δεύτερο παιδί και ο μοναδικός γιος του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου και της Πριγκίπισσας Λαυρεντιανής της Ολλανδίας. Η γέννησή του επισκιάστηκε από τον θάνατο, μόλις μια ημέρα πριν, της προγιαγιάς του, πρώην βασίλισσας Ιουλιάνας.Βαπτίστηκε στις 10 Οκτωβρίου 2004 στο παρεκκλήσι του Παλατιού Χετ Λόου στο Άπελντοορν. Νονοί του ήταν ο πατρικός θείος του Γουλιέλμος Αλέξανδρος, Διάδοχος Πρίγκιπας της Ολλανδίας, ο Πρίγκιπας Μαυρίκιος της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Βολεχόφεν, ο Έντ Π. Σπάνιαρντ και η Κόμισσα Τατιάνα Ραζουμόβσκι φον Βίγκστεϊν. Με την παραίτηση της Βασίλισσας Βεατρίκης, η οποία έλαβε χώρα στις 30 Απριλίου 2013, τα παιδιά του πρίγκιπα Κωνσταντίνου και της πριγκίπισσας Λαυρεντιανής έπαψαν να είναι μέλη του Βασιλικού Οίκου, αν και εξακολουθούν να είναι μέλη της βασιλικής οικογένειας. 21 Μαρτίου 2004 - μέχρι σήμερα: Κόμης Νικόλαος Καζιμίρ της Οράγγης-Νάσσαου, Λόρδος φαν Άμσμπεργ
Ευάνθης Χατζηβασιλείου

Ο Ευάνθης Χατζηβασιλείου (γενν. 1966) είναι πανεπιστημιακός, τακτικός καθηγητής της Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τον Οκτώβριο του 2020 είναι ο Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

 Γεννήθηκε στο Δοξάτο Δράμας και σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία Διεθνών Σχέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Λονδίνου (LSE) με υποτροφία του ΙΚΥ και το 1992 αναγορεύθηκε διδάκτωρ αυτού. Το 2000 εξελέγη λέκτορας με γνωστικό αντικείμενο την Μεταπολεμική Ιστορία στο τμήμα Ιστορία και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 2004 επίκουρος καθηγητής, το 2010 αναπληρωτής καθηγητής και το 2015 τακτικός καθηγητής.Είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Ιδρύματος για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, της Βουλής των Ελλήνων ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του την περίοδο 2013 - 2016, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» και εταίρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Έχει τιμηθεί με το Α΄ Βραβείο «Μνήμη Ελευθερίου Βενιζέλου» από την Βουλή των Ελλήνων (1994) με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (2005), και με το Edmund Keeley Book Prize της Modern Greek Studies Association (2007).Τον Μάρτιο του 2016 ορίστηκε υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας.Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα Η Καθημερινή. Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία σχετικά με την ελληνική ιστορία και έχει συμμετάσχει σε πλήθος συνεδρίων.Στις 30 Οκτωβρίου 2020 διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Κωνσταντίνο Τασούλα, Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Το κυπριακό ζήτημα 1878 - 1960 (1998, Ελληνικά Γράμματα) Εισαγωγή στην ιστορία του μεταπολεμικού κόσμου, (2001, Εκδόσεις Πατάκη [κείμενα, επιμέλεια σειράς]) ΠΕΑΝ (1941-1945): Πανελλήνιος Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων, (2004, Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων: βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2005) Greece and the Cold War: Frontline State, 1952-1967 (2006, London and New York: Routledge: Edmund Keeley Book Prize) Ελληνικός φιλελευθερισμός (2010, Εκδόσεις Πατάκη) Βιώματα του Μακεδονικού Ζητήματος (2014, Εκδόσεις Πατάκη)
Ελληνική απογραφή 2021

Η ελληνική απογραφή του 2021, επισήμως «Γενικές Απογραφές Κτηρίων και Πληθυσμού - Κατοικιών 2021», ήταν απογραφή στην Ελλάδα η οποία διεξήχθη από την Ελληνική Στατιστική Αρχή από τις 23 Οκτωβρίου 2021 έως τις 23 Νοεμβρίου 2021, ως μέρος της ευρύτερης απογραφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2021. Όπως και με την ελληνική απογραφή 2011, κατέγραψε τον αριθμό των κατοίκων στην Ελλάδα, ερευνώντας επίσης για τα δημογραφικά, οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία του πληθυσμού, καθώς και να εξακριβώσει τους τύπους του κτιρίων που υπάρχουν στο διαθέσιμο απόθεμα της χώρας. Η απογραφή συμμορφώνεται με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την απογραφή. Το σύνολο των αποτελεσμάτων θα είναι διαθέσιμα στις 31 Μαρτίου 2024.Οι τεχνολογίες έξυπνων κινητών και γεωτοποθεσίας χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να διενεργήσουν την απογραφή. Ένας διαγωνισμός λογοτύπου ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2018, ζητώντας από φοιτητές πανεπιστημίου να σχεδιάσουν το λογότυπο και ο νικητής ανακοινώθηκε το 2019.

 Η ελληνική απογραφή 2011 έδειξε ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 0,88% σε σύγκριση με την απογραφή του 2001, σε 10.815.197 κατοίκους. Αυτή η δημογραφική τάση αναμένεται να συνεχιστεί, αν τα ποσοστά γονιμότητας παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα, με την Ελληνική Στατιστική Αρχή να εκτιμά την πτώση του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας σε 9.7 εκατομμύρια άτομα έως το 2050 σε αυτό το σενάριο. Ομοίως, η Eurostat εκτιμά ότι χωρίς τη μετανάστευση, ο ελληνικός πληθυσμός θα μειωθεί σε 9.3 εκατομμύρια άτομα μέχρι το 2050, και σε 8.9 εκατομμύρια άτομα με χαμηλότερη γονιμότητα, ενώ το κύριο σενάριο της Eurostat αναφέρει 9.1 εκατομμύρια κατοίκους το 2050. Στις 17 Μαρτίου 2023 και στις 21 Απριλίου 2023 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της απογραφής του 2021 για τον μόνιμο πληθυσμό της Ελλάδας. Το 99,4% του πληθυσμού της επικρατείας έχει απογραφεί είτε ηλεκτρονικά είτε με τον συμβατικό τρόπο. Το ποσοστό που δεν απεγράφη με κανέναν από τους δύο τρόπους εκλήθη από τις δημοτικές αρχές να παραστεί στο Δημαρχείο να συμπληρώσει το δελτίο της απογραφής. Απεγράφησαν 5.125.977 άρρενες (ήτοι το 48,9% του συνολικού πληθυσμού) και 5.356.510 θήλεις (ήτοι το 51,1% του συνολικού πληθυσμού). Ελληνική απογραφή 2011 Δημογραφία της Ελλάδας Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2021 Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011
Αϊνάρο

Το Αϊνάρο (πορτογαλικά και τετούμ: Ainaro) είναι ένα από τα 13 διαμερίσματα του Ανατολικού Τιμόρ. Ανήκει στην περιφέρεια Λόρο Μούνου. Βρίσκεται νότια-κεντρικά του Ανατολικού Τιμόρ και δυτικά της Λόρεο Μούνου. Πρωτεύουσα είναι η Αϊνάρο. Έχει έκταση 797 τ.χλμ. (308 τ.μ.) (ένατο μεγαλύτερο) και πληθυσμό 52.476 κατοίκων (απογραφή 2004) (ένατο μεγαλύτερο).Μερικές σημαντικές πόλεις είναι η Αϊνάρο, η Χάτου Ούντο, η Χάτου Μπουιλίκο, η Μαουμπίσσε, η Κάσσα, η Μανουτάσι, η Μάου-Νούνο, η Μάου-Ούλο, η Σόρο, η Σούρο Κράικ, η Φόο-Άι-Λίκο, η Λεολίμα, η Μαουτσίγκα, η Μούλο, η Νούνο-Μόγκουε, η Αϊτούτο, η Έδι, η Φατουμπέσσι, η Χοράι-Κικ, η Λιουράι, η Μανελόμπας, η Μανετού και η Μαουλάου. Συνορεύει στα βόρεια με το Αϊλέου, στα βορειοδυτικά με την Ερμέρα, στα κεντρο-δυτικά με την Μπομπονάρο, στα νοτιοδυτικά με την Κόβα Λίμα και στα ανατολικά με το Μαναφουάι. Διαιρείται σε 4 επαρχίες: Αϊνάρο, Χάτου Ούντο, Χάτου Μπουιλίκο και Μαουμπίσσε.

 Το Αϊνάρο βρίσκεται νότια-κεντρικά του Ανατολικού Τιμόρ και δυτικά της Λόρεο Μούνου. Συνορεύει στα βόρεια με το Αϊλέου, στα βορειοδυτικά με την Ερμέρα, στα κεντρο-δυτικά με την Μπομπονάρο, στα νοτιοδυτικά με την Κόβα Λίμα και στα ανατολικά με το Μαναφουάι. Είναι το ένατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ανατολικού Τιμόρ με συνολική έκταση 797 τ.χλμ. (308 τ.μ.) (ένατο μεγαλύτερο) και πληθυσμό 52.476 κατοίκων (απογραφή 2004) (ένατο μεγαλύτερο). Η Αϊνάρο διαιρείται σε 4 ομώνυμες επαρχίες: Αϊνάρο, Χάτου Ούντο, Χάτου Μπουιλίκο και Μαουμπίσσε. Ο ακόλουθος πίνακας δείχνει τον πληθυσμό κάθε μίας από τις 4 επαρχίες, την πορτογαλική και την τετούμ ονομασία της, καθώς και μια εικόνα: Το Αϊνάρο διαιρείται σε 23 δήμους: 7 στο Αϊνάρο, 2 στο Χάτο-Ούντο, 3 στο Χάτου-Μπουικίλο]] και 8 στην Μαουμπίσσε. Αϊνάρο Αϊνάρο Κάσσα Μανουτάσι Μάου-Νούνο Μάου-Ούλο Σόρο Σούρο ΚράικΧάτο-Ούντο Φόο-Άι-Λίκο ΛεολίμαΧάτου-Μπουικίλο Μαουτσίγκα Μούλο Νούνο-ΜόγκουεΜαουμπίσσε Αϊτούτο Έδι Φατουμπέσσι Χοράι-Κικ Λιουράι Μανελόμπας Μανετού Μαουλάου Εκτός από την πρωτεύουσα, Αϊνάρο, άλλες πόλεις είναι η Χάτου Ούντο, η Χάτου Μπουιλίκο, η Μαουμπίσσε, η Κάσσα, η Μανουτάσι, η Μάου-Νούνο, η Μάου-Ούλο, η Σόρο, η Σούρο Κράικ, η Φόο-Άι-Λίκο, η Λεολίμα, η Μαουτσίγκα, η Μούλο, η Νούνο-Μόγκουε, η Αϊτούτο, η Έδι, η Φατουμπέσσι, η Χοράι-Κικ, η Λιουράι, η Μανελόμπας, η Μανετού και η Μαουλάου. Το Αϊνάρο, σύμφωνα με την απογραφή του 2004, είχε 52.476 κατοίκους. Η πυκνότητα ήταν 66 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (170 ανά τετραγωνικό μέτρο). Είναι σε πληθυσμό το ένατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ανατολικού Τιμόρ. Διαμερίσματα του Ανατολικού Τιμόρ Αϊνάρο (πόλη)
Διαχωρισμός γλώσσας

Ο διαχωρισμός της γλώσσας, είναι ένα είδος σωματικής τροποποίησης κατά το οποίο η γλώσσα κόβεται στο κέντρο από την άκρη της, όσο και από την κάτω πλευρά της βάσης της, δημιουργώντας έτσι μία διχάλα.

 Αρκετοί αναφέρουν αυξημένη αίσθηση και βελτίωση όταν φιλούν, αλλά οι λόγοι μπορεί επίσης να είναι βαθύτεροι. Άλλοι λόγοι μπορεί να είναι, η προσωπική πρόκληση του εαυτού, η τελετουργική διέλευση, η αίσθηση του αυτοέλεγχου του σώματος ή η πνευματική σύνδεση. Όπως όλες οι τροποποιήσεις του σώματος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ταυτιστεί κάποιος με μία συγκεκριμένη ομάδα ή για να διώξει εκείνους που βγάζουν γρήγορα συμπεράσματα με βάση την εξωτερική εμφάνιση.
Η Αποπλάνηση

Η Αποπλάνηση (Αγγλικά: The Beguiled) είναι Αμερικανική δραματική ταινία θρίλερ σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σοφία Κόπολα. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ένας ζωγραφισμένος διάβολος του Τόμας Π. Κάλλιναν. Πρωταγωνιστούν Κόλιν Φάρελ, Νικόλ Κίντμαν, Κίρστεν Ντανστ και Ελ Φάνινγκ. Έκανε πρεμιέρα στις 24 Μαΐου 2017 στο Φεστιβάλ των Καννών και στις 23 Ιουνίου 2017 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ η Σοφία Κόπολα κέρδισε τον βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη, καθιστώντας τη δεύτερη γυναίκα που έχει κερδίσει το συγκεκριμένο βραβείο.

 Η ιστορία επικεντρώνεται κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στις ΗΠΑ, σε ένα οικοτροφείο μόνο για κορίτσια στη Βιρτζίνια, στο νότο της χώρας. Ένας στρατιώτης της Ένωσης, ο Τζον ΜακΜπέρνι, τραυματίζεται σοβαρά, και θα τον βρει ένα από τα κορίτσια, που μαζεύει μανιτάρια στο δάσος. Ο στρατιώτης καταλήγει να βρει καταφύγιο στο οικοτροφείο, όπου βρίσκονται πέντε νεαρά κορίτσια και δύο δασκάλες. Μετά από την περίθαλψη που δέχτηκε, ο στρατιώτης μένει σε ένα δωμάτιο του οικοτροφείου που κάποτε χρησίμευε ως αίθουσα μουσικής. Εκεί, ο στρατιώτης ανακάμπτει, αλλά καταλήγει να κατακτά τις καρδιές ορισμένων γυναικών, με απρόσμενες εξελίξεις. Κόλιν Φάρελ ως Δεκανέας Τζον ΜακΜπέρνι Νικόλ Κίντμαν ως Μάρθα Φάρνσγουορθ Κίρστεν Ντανστ ως Εντουίνα Μόρροου Ελ Φάνινγκ ως Αλίσια Ανγκάρι Ράις ως Τζέιν Ούνα Λόρενς ως Έϊμι Άντισον Ρίκα ως Μαρί Έμμα Χάουαρντ ως Έμιλι Η Αποπλάνηση στην IMDb Η Αποπλάνηση στο Box Office Mojo Η Αποπλάνηση στο Metacritic Η Αποπλάνηση στο Rotten Tomatoes
Εθνική Βιβλιοθήκη των Βερμούδων

Η Εθνική Βιβλιοθήκη των Βερμούδων (αγγλικά: Bermuda National Library) είναι η εθνική βιβλιοθήκη των Βερμούδων και βρίσκεται στην πρωτεύουσα Χάμιλτον. Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1839 από τον Βρετανό στρατιώτη, διοικητή και μετεωρολόγο Γουίλιαμ Ριντ, κυβερνήτη των Βερμούδων από το 1839 έως το 1846. Μέχρι τότε, η βιβλιοθήκη βρισκόταν στο σημερινό κτίριο του Υπουργικού Συμβουλίου.

 Σήμερα η Εθνική βιβλιοθήκη στεγάζεται στο πάρκο Par-la-ville, στην οδό Queen Street και Par-la-ville Road, στην πρωτεύουσα Χάμιλτον. Λειτουργεί μόνο κατά τις εργάσιμες ώρες της ημέρας από Δευτέρα έως Παρασκευή και τα Σάββατα. Η βιβλιοθήκη προσφέρει on-line υπηρεσίες διαθέσιμες στους κατοίκους που εγγράφονται και λαμβάνουν αριθμό μέλους. Οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν έναν ηλεκτρονικό κατάλογο, την EBSCO που φιλοξενεί μια συλλογή βάσεων δεδομένων, μια ψηφιακή συλλογή αρχειοθετημένων εκδόσεων ιστορικών εφημερίδων που διατηρούνται σε microfiche, λήψεις ηλεκτρονικών βιβλίων, λήψεις μουσικής Freegal, Project Gutenberg, Freading, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα και υπηρεσίες ηλεκτρονικής διδασκαλίας μέσω του Tutor.com για όσους έχουν συνδρομή στη βιβλιοθήκη. Η ψηφιακή συλλογή προσφέρει ένα ηλεκτρονικό αρχειοθετημένο αποθετήριο διατηρημένων έργων όπως η Bermuda Recorder που χρονολογείται από το 1933 (αν και η εφημερίδα ξεκίνησε το 1925), η Royal Gazette με εκδόσεις που χρονολογούνται από το 1784, η Bermuda Sun, η Mid-Ocean News, η Workers Voice που εξακολουθεί να εκδίδεται, το Fame Magazine και η Bermuda Sports (από το 1951 έως το 1957). Επιπλέον, σύντομα θα προσφέρουν ψηφιακές εκδόσεις της Bermuda Life and Times και της Bermuda Beacon. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Επίσημη ιστοσελίδα
Πυρανόμετρο

Το πυρανόμετρο αποτελεί αξιόπιστο όργανο, σχεδιασμένο για να χρησιμοποιείται για μετρήσεις της ηλιακής ακτινοβολίας. Η ετυμολογία της λέξης πυρανόμετρο προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις πυρ (φωτιά), άνω (ψηλά) και μέτρο. Συγκεκριμένα το πυρανόμετρο χρησιμοποιείται για την μέτρηση της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει σε μια οριζόντια επιφάνεια. Επίσης, χρησιμοποιείται και για τη μέτρηση της ανακλώμενης μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας (albedo) όταν τοποθετείται απέναντι στη θάλασσα.

 Ο αισθητήρας του πυρανόμετρου είναι μια επίπεδη θερμοστήλη που είναι καλυμμένη από ειδικό μαύρο επίχρισμα με απορροφητική ικανότητα ανεξάρτητη του μήκους κύματος. Η απόκριση του οργάνου είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η πλευρά του αισθητήρα που είναι επιχρισμένη καλύπτεται από δύο ομόκεντρες διαφανείς ημισφαιρικές επιφάνειες, οι οποίες θα πρέπει να καθορίζονται συχνά. Πρέπει να τοποθετείται οριζόντια χωρίς ταλαντώσεις, να αποφεύγονται οι σκιάσεις από άλλα αντικείμενα και να μη γίνονται παρεμβολές ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Τοποθετείται κοντά σε ηλιακούς συλλέκτες με την επιφάνεια του αισθητήρα στο επίπεδο του πίνακα. Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται σε επιστήμες όπως η μετεωρολογία, η κλιματολογία και η φυσική. Επιπρόσθετα το πυρανόμετρο είναι πολύ χρήσιμο όσον αφορά μελέτες που είναι σχετικές με την ηλιακή ενέργεια. Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται συνήθως σε μετεωρολογικούς σταθμούς. http://www.epa.gov/heatisld/resources/glossary.htm#p http://www.epa.gov/scram001/guidance/met/mmgrma.pdf
Γιάννης Βαρβέρης

Ο Γιάννης Βαρβέρης (Αθήνα, 1955 - 25 Μαΐου 2011) ήταν Έλληνας ποιητής της γενιάς του '70, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στράφηκε στη λογοτεχνία, εκδίδοντας επτά ποιητικά έργα και μεταφράσεις από την Αττική Κωμωδία και την ξένη λογοτεχνία. Ανθολογημένη η ποίησή του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, όπως είναι η αγγλική, η γαλλική, η γερμανική, η ιταλική, η ισπανική και η ρουμανική.

 Για το συνολικό του έργο απέσπασε σειρά βραβείων: 1996, Κρατικό βραβείο Κριτικής – Δοκιμίου. 2001, Βραβείο Καβάφη για την ποιητική συλλογή Ποιήματα 1975-1996 (Κέδρος, 2000). 2002, Βραβείο Ποίησης του περιοδικού «Διαβάζω» για την ποιητική συλλογή Στα ξένα (Κέδρος, 2001) 2010, Βραβείο Ποιήσεως του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του ποιητικού του έργου Το συγγραφικό του έργο υπήρξε πολυσχιδές. Εν φαντασία και λόγω, Αθήνα, Κούρος, 1975, Αθήνα, Ύψιλον, 1984 Το ράμφος, Τραμ, 1978, Αθήνα, Ύψιλον, 1984, σελ. 60 Αναπήρων Πολέμου, Αθήνα, Ύψιλον, 1982, σελ. 71 Ο θάνατος το στρώνει, Αθήνα, Ύψιλον, 1986, Πιάνο βυθού, Αθήνα, Ύψιλον 1991, σελ. 64 Ο κύριος Φογκ, Αθήνα, Ύψιλον, 1993, σελ. 46 Άκυρο θαύμα, Αθήνα, Ύψιλον, 1996, σελ. 50 Ποιήματα 1975-1996, (συγκεντρωτική έκδοση), Αθήνα, Κέδρος, 2000. Κρίση του θεάτρου (1976-1984), Αθήνα, Καστανιώτης, 1985 Κρίση του θεάτρου Β΄ (1976-1984), Αθήνα, Εστία, 1991 Πλατεία θεάτρου, δοκίμια, Σοκόλης, 1994 Κρίση του θεάτρου Γ΄ (1976-1984), Σόκολης, 1995 Σωσίβια λέμβος, λογοτεχνικά δοκίμια, Αθήνα, Καστανιώτης, 1999 Συνομιλούν ο Γιάννης Βαρβέρης με τον Σωτήρη Κακίση. Poetix 1, Gutenberg, Αθήνα 2009. ISSN 1791-8731 Η Λογοτεχνία ως Σινεμά (με τον Σωτήρη Κακίση και τον Γιώργο Πανουσόπουλο). Λευκωσία, Αιγαίον, 2011 Για την Ποίηση / Δεν Συμφωνώ! (συνομιλίες του Σωτήρη Κακίση με τους Γιάννη Βαρβέρη, Γιώργο Μαρκόπουλο και Γιώργο Χρονά). Αθήνα, Ερατώ, 2018 Ελληνική Ποιητική Ανθολογία Θανάτου του εικοστού αιώνα (με τον Κ. Γ. Παπαγεωργίου), Αθήνα, Καστανιώτης, 1996. Κρίτων Αθανασούλης: μια παρουσίαση, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2001 Αφιέρωμα στον Γιάννη Βαρβέρη (1955-2012) Οδός Πανός τεύχος 159, Μάιος - Αύγουστος 2013 Γιάννης Βαρβέρης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. «Γιάννης Βαρβέρης», βιογραφία και εργογραφία στον ιστότοπο της Βιβλιονέτ. Ο Σωτήρης Κακίσης Συνομιλεί με τον Γιάννη Βαρβέρη και τον Γιάννη Μαρκόπουλο, Βακχικόν τεύχος 5 (αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ, 14.7.2001)