Όμπλαστ του Αρινμπούρκ

Το Όμπλαστ του Αρινμπούρκ (ρωσικά: Оренбу́ргская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (Διαμέρισμα του Βόλγα), στα σύνορα με το Καζακστάν. Σημαντικότερες πόλεις της είναι η πρωτεύουσα Αρινμπούρκ (548.331 κάτοικοι - απογραφή 2010), το Ορσκ (239.800) και το Νοβοτρόιτσκ (106.315). Αν και η περιοχή ήταν ρωσική καθ' όλο το 18ο και 19ο αιώνα, τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης (1920 - 1925) υπαγόταν στο Καζακστάν. Το Όμπλαστ του Αρινμπούρκ είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγροτικά κέντρα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το κλίμα της (εαρινές βροχοπτώσεις, ξηρά καλοκαίρια, μεγάλη ηλιοφάνεια) ευνοεί την καλλιέργεια πληθώρας γεωργικών προϊόντων όπως σιτηρά, ηλιάνθους, πατάτες, φασόλια, καλαμπόκι και κολοκύθια. Είναι επίσης βιομηχανικά ανεπτυγμένη - χάρη στην απόστασή της από το μέτωπο των συγκρούσεων και τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα, μεταφέρθηκαν εκεί βιομηχανίες από τα δυτικά της Ρωσίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγή πολεμικού υλικού και καυσίμων για τον Κόκκινο Στρατό. Σύμφωνα με την πανρωσική απογραφή του 2002, η πλειοψηφία των κατοίκων της περιφέρειας είναι ρωσικής καταγωγής (73,9%). Αρκετοί είναι επίσης οι Τάταροι (7,6%) και οι Καζάκοι (5,8%). Από το 1938 έως το 1957 ονομαζόταν περιφέρεια Τσκάλοφ (Чка́ловская о́бласть) προς τιμήν του Βαλέρι Τσκάλοφ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 2.033.072 κατοίκων.

 Συνορεύει με το Μπασκορτοστάν και το Ταταρστάν στο βορρά, την περιφέρεια Τσελιάμπινσκ στα βορειοανατολικά και με τις περιφέρειες Σαμάρας και Σαράτοφ στα δυτικά. Η περιφέρεια συνορεύει και με το Καζακστάν στα ανατολικά και νότια. Βρίσκεται στο σύνορο Ευρώπης-Ασίας και το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας ανήκει στην Ευρώπη, αλλά κάποια τμήματα στα ανατολικά ανήκουν στην Ασία. Ο σημαντικότερος ποταμός είναι ο Ουράλης. Το Αρινμπούρκ διασχίζεται από την βορειοανατολική γραμμή του ίδιου γεωγραφικού μήκους και πλάτους. Το έδαφος είναι πεδινό. Το 2010 ο πληθυσμός ήταν 2.033.072 άτομα, μειωμένος από τους 2.179.551 κατοίκους το 2002 και τους 2.174.459 κατοίκους το 1989. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός της περιφέρειας Αρινμπούρκ αποτελούνταν από τις παρακάτω εθνότητες: Ρώσοι: 75.9% Τάταροι: 7.6% Καζάκοι: 6% Ουκρανοί: 2.5% Μπασκίρ: 2.3% Μορδβίνοι: 1.9% Γερμανοί του Βόλγα: 0.6% Τσουβάς: 0.6% Λευκορώσοι: 0.3% Αζέροι: 0.4% οι άλλες ομάδες δεν ξεπερνούν το 0.2% του πληθυσμού 30,449 άτομα εγγράφησαν από διοικητικές βάσεις δεδομένων και ως εκ τούτου δεν είχαν την δυνατότητα να δηλώσουν ότι ανήκουν σε κάποια εθνότητα. Εκτιμάται ότι η αναλογία των εθνοτήτων σε αυτή την ομάδα είναι η ίδια με τις δηλωμένες εθνότητες.Τα στατιστικά στοιχεία ζωτικής σημασίας είναι τα παρακάτω: Γεννήσεις: 29.736 (14.7 ανά 1000 άτομα) Θάνατοι: 28.225 (13.9 ανά 1000 άτομα) Ποσοστό συνολικής γονιμότητας: 2009 - 1.76 | 2010 - 1.80 | 2011 - 1.80 | 2012 - 1.95 | 2013 - 2.00 | 2014 - 2.03 | 2015 - 2.01 | 2016 - 1.95(εκτίμηση) Σύμφωνα με έρευνα του 2012, το 40.2% του πληθυσμού της περιφέρειας Αρινμπούρκ ανήκει στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, το 3% είναι μη δογματικοί Χριστιανοί (εξαιρουμένων των Προτεσταντών), το 2% είναι Ορθόδοξοι που δεν ανήκουν στην ρωσική ορθόδοξη εκκλησία ή ανήκουν σε μη ρωσικές ορθόδοξες εκκλησίες. Το 13% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι. Το 3% του πληθυσμού ανήκουν στην σλαβική θρησκεία (ροντνοβέρι), ενώ ένα 6.8% ανήκουν σε άλλες θρησκείες ή δεν απάντησαν στην έρευνα. Επίσης, το 20% του πληθυσμού δηλώνει "πνευματικοί αλλά μη θρησκευόμενοι" και ένα 12% είναι άθεοι. Η περιφέρεια Αρινμπούρκ είναι μια από τις κύριες αγροτικές περιοχές στη Ρωσία. Έχει ευνοϊκό κλίμα για καλλιέργειες με υγρή άνοιξη, ξηρό καλοκαίρι και ηλιόλουστο καιρό, δημιουργώντας τέλειες συνθήκες για καλλιέργεια σιταριού, σίκαλης, πατάτας, ηλιοτροπίου, καλαμποκιού και πολλών άλλων. Η περιφέρεια εξάγει πετρέλαιο και πετρελαιοειδή, φυσικό αέριο και παράγωγα του, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, νικέλιο, ασβέστη, ενώσεις χρωμίου, χαλκό, ηλεκτρικές μηχανές και άλλα μηχανικά προϊόντα. Αστσεμπουτάκ (αεροπορική βάση) Κατάλογος προέδρων της νομοθετικής συνέλευσης της περιφέρειας Αρινμπούρκ Φυλακή Μαύρο Δελφίνι Διάδρομος του Κουβαντίκ Ανεπίσημος ιστοχώρος (στην αγγλική - ρωσική) Αρχειοθετήθηκε 2005-10-27 στο Wayback Machine.