IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εσπεριδίνη

Η εσπεριδίνη (αγγλ. hesperidin) είναι ένας φυσικός γλυκοζίτης φλαβανόνης που απαντάται στα εσπεριδοειδή. Η άγλυκη μορφή της ονομάζεται εσπερετίνη. Η ονομασία της προέρχεται από την αντίστοιχη λέξη, που αφορά ουσιαστικά τα φρούτα που παράγονται από τα εσπεριδοειδή.

 Είναι μία φυσικά απαντώμενη χημική ένωση που ανήκει στα βιοφλαβονοειδή, ενώσεις με πλούσιες αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Πρόσθετα, τα βιοφλαβονοειδή προσδίδουν επίσης χρώμα, γεύση και άρωμα στα αντίστοιχα φυτά. Απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1828 από τον Γάλλο χημικό Lebreton από το λευκό εσωτερικό στρώμα φλούδων εσπεριδοειδών (mesocarp, albedo).Πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στη φυσική άμυνα των φυτών. H εσπεριδίνη ανήκει στην κατηγορία των βιοφλαβονοειδών που είναι γνωστό ότι βοηθούν στην αντιμετώπιση προβλημάτων των αιμοφόρων αγγείων όπως λ.χ. αιμορροΐδες, κιρσοί και φλεβική στάση (π.χ. κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια). 700 - 2.500 ppm στo νεράντζι (Citrus aurantium L.) σε χυμό πορτοκαλιού (Citrus sinensis) σε λεμόνι σε μοσχολέμονο στα φύλλα του είδους Agathosma serratifolia Η μέντα περιέχει εσπεριδίνη. Παρακάτω παρουσιάζεται, κατ' εκτίμηση, η περιεκτικότητα σε εσπεριδίνη σε διάφορα τρόφιμα, ανά 100 ml. 481 mg - μέντα (αποξηραμένη) 26 mg - πορτοκάλι (καθαρός χυμός) 18 mg - λεμόνι (καθαρός χυμός) 14 mg - μοσχολέμονο (καθαρός χυμός) 1 mg - γκρέιπφρουτ (καθαρός χυμός) Ως φλαβανόνη που ανευρίσκεται στα φλούδια εσπεριδοειδών (όπως λ.χ. πορτοκάλια ή λεμόνια), η εσπεριδίνη βρίσκεται υπό προκαταρκτική έρευνα για τις πιθανές βιολογικές της ιδιότητες in vivo. Μια μελέτη ανασκόπησης δεν εντόπισε στοιχεία ότι η εσπεριδίνη επηρέασε τα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα ή την υπέρτασηΜια άλλη έρευνα διαπίστωσε ότι η εσπεριδίνη μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του ενδοθηλίου στους ανθρώπους, αλλά τα συνολικά αποτελέσματα ήταν ασαφή.
Σούπερ Λίγκα 2009–10

Η Σούπερ Λίγκα 2009–10 (γνωστή και ως Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ για εμπορικούς λόγους) και ειδικότερα το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της περιόδου 2009–10 ήταν το 51ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας, το 31ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και 4ο που διοργανώθηκε από τη Σούπερ Λίγκα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 20ή φορά στην ιστορία του. Εκείνη τη χρονιά, είχε κάνει ακριβές μεταγραφές όπως οι Σισέ, Κατσουράνης και Λέτο ξεπερνώντας τον προϋπολογισμό του Ολυμπιακού μετά από πολλά χρόνια. Ο ΠΑΟΚ, ο οποίος είχε τερματίσει τρίτος στο τέλος της κανονικής περιόδου, κέρδισε το μίνι πρωτάθλημα των play-off που ακολούθησε και απόκτησε το δικαίωμα να αγωνιστεί στην προκριματική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου.

 Παναθηναϊκός Προπονητές: Χενκ Τεν Κάτε (1η-13η αγ.), Νίκος Νιόπλιας (14η-30ή αγ.). Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Γκαλίνοβιτς (3), Καρνέζης (1), Τζόρβας (26). Αμυντικοί: Βύντρα (24/4), Γκάμπριελ (13/1), Δάρλας (5), Καντέ (21), Μαρίνος (10), Μπιέσμιρ (17), Σαριέγκι (21), Σεϊταρίδης (8), Σπυρόπουλος (21). Μέσοι: Ζιλμπέρτο Σίλβα (24), Καραγκούνης (24/2), Κατσουράνης (28/8), Κλέιτον (3), Λέτο (25/6), Νίνης (26/3), Σιμάο (18), Τζιόλης (2), Φέτσης (1), Χριστοδουλόπουλος (17/1). Επιθετικοί: Πετρόπουλος (6), Ρουκάβινα (11), Σαλπιγγίδης (28/5), Σισέ (28/23). Στην ομάδα ανήκαν (αλλά δεν αγωνίστηκαν) και οι: Δημούτσος (Μ), Μάντζιος (Ε). Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 1 βαθμός - Ήττα: 0 βαθμοί. Η κατάταξη ομάδων που ισοβαθμούσαν καθοριζόταν από τους βαθμούς που είχαν συλλέξει στους μεταξύ τους αγώνες, σε περίπτωση ισοβαθμίας, από τα τέρματα στους μεταξύ τους αγώνες. Στα play off μετείχαν οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο, οι οποίες διεκδίκησαν μία θέση στον 3ο προκριματικό γύρο του επόμενου Champions League, ενώ οι υπόλοιπες εξασφάλισαν θέσεις στις προκριματικές φάσεις του Europa League της περιόδου 2010-11: Επίσημος ιστότοπος
Λουίζα Φερδινάνδη των Βουρβόνων

Η Λουίζα Φερδινάνδη (ισπαν. Louisa Ferdinanda de Borbón, 20 Ιανουαρίου 1832 - 2 Φεβρουαρίου 1897) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μονπανσιέ.

 Η Μαρία Λουίζα Φερδινάνδη ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Χριστίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε το 1846 τον Αντώνιο, Δούκα του Μονπανσιέ, και είχε τέκνα: Μαρία Ισαβέλλα (1848 - 1919), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φίλιππο, Κόμη του Παρισιού. Μαρία Αμαλία (1851 - 1870). Μαρία Χριστίνα (1852 - 1879). Μαρία δε λα Ρέγκλα (Μαρία του Κανόνος) (1856 - 1861). τέκνο (1857). Φερδινάνδος (1859 - 1873). Μαρία δε λας Μερθέδες (Μαρία του Ελέους) (1860 - 1878), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αλφόνσο ΙΒ΄ της Ισπανίας. Φίλιππος Ραϊμόνδος Μαρία (1862 - 1864). Αντώνιος (1866 - 1930), Δούκας της Γκαλλιέρα, ιδρυτής του κλάδου της Ορλεάνης-Γκαλλιέρα. Λουδοβίκος Μαρία Φίλιππος Αντώνιος (1867 - 1874). Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 9. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 96.
Ανάγλυφο Ελευσινιακού Νεκρόδειπνου

Το Ελευσινιακό νεκρόδειπνο είναι ανάγλυφο και αξιόλογο μνημείο ελληνικής τέχνης που βρέθηκε τον Οκτώβριο του 1885 στις ανασκαφές που έγιναν στο ιερό του αρχαιολογικού χώρου της Ελευσίνας.

 Το σχήμα του ανάγλυφου συχνά συνηθίζεται, ιδίως στα περισσότερα αναθηματικά ανάγλυφα του Ασκληπιείου των Αθηνών. Δεξιά και αριστερά παρατηρούμε δύο παραστάδες που υποβαστάζουν επιστύλιο με στέγη που είναι διακοσμημένη με ακροκέραμα. Το ανάγλυφο εικονίζει πέντε χαρακτήρες, από τους οποίους τρεις, ο άνδρας δεξιά και οι δύο γυναίκες στην μέση είναι οι κυριότεροι. Δεξιά αναπαύεται μισοξαπλωμένος και ακουμπισμένος με τον αριστερό του αγκώνα πάνω σε μαξιλάρι ηλικιωμένος γενειοφόρος άνδρας με πυκνή κόμη. Στο αριστερό του χέρι κρατάει κίστη, ενώ στο υψωμένο δεξί του χέρι κρατάει ρυτό. Φοράει ιμάτιο που καλύπτει το σώμα του από τη μέση και κάτω. Στα αριστερά του, στην άκρη της κλίνης του ανδρός, κάθεται μια γυναίκα, ντυμένη με χιτώνα και ιμάτιο, τα μαλλιά δεμένα πίσω, κρατάει ένα δυσδιάκριτο αντικείμενο στα χέρια. Μπροστά τους είναι ένα τραπέζι, πλούσια στρωμένο με στρογγυλά ή πυραμιδοειδή αντικείμενα που παριστάνουν ψωμί, καρπούς και άλλα φαγητά. Στο υπόλοιπο τμήμα του ανάγλυφου ανακαλύπτουμε από αριστερά προς τα δεξιά έναν κρατήρα, έναν γυμνό οινοχόο που κρατάει στο δεξί χέρι υψωμένη μια πρόχου, και υπηρετεί τα δύο τραπέζια. Στο δεύτερο τραπέζι κάθονται δύο γυναίκες. Η μία κάθεται επί σπονδυλοειδούς δίφρου που μοιάζει με σπόνδυλο κίονος. Είναι ντυμένη με πλούσιο και μακρύ χιτώνα και ιμάτιο, ενώ στο δεξί χέρι κρατάει μακρύ σκήπτρο. Τέλος η άλλη γυναίκα που φοράει επίσης χιτώνα αφήνοντας τον δεξί μαστό και μέρος του θώρακα ακάλυπτο. Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης διάφορα τρόφιμα αντικείμενα. Το ανάγλυφο φέρει την επιγραφή «ΘΕΩΙ ΘΕΑΙ ΛΥΣΙΜΑΧΙΔΗΣ ΑΝΕΘΗΚΕ». Το παρόν ανάγλυφο είναι αξιόλογο ως προς τον τόπο της εύρεσης και για την εικονιζομένη παράσταση του λεγόμενου «Νεκρόδειπνου». Είναι το πρώτο λίθινο παράδειγμα του δείπνου του Πλούτωνα και της Περσεφόνης, οι οποίοι εδώ ονομάζονται «Θεός» και «Θεά». Ίσως παρόμοια να γιορτάζονταν τα «θεοξένια», γιορτή κατά την οποία οι αρχαίοι Έλληνες έστρωναν το κρεβάτι και το τραπέζι προς τιμήν και λατρεία διάφορων θεών. Ο Πλούτωνας εδώ παρουσιάζεται όχι με την έννοια του στυγνού άρπαγα της Περσεφόνης, αλλά ως πλουτοδότης θεός που συντελεί στην καρποφορία της γης. Μία από τις δύο γυναίκες, η αριστερά καθούμενη και πιο νεανική είναι η Περσεφόνη, εικονίζεται ως σύζυγος του Πλούτωνα και δέσποινα του Άδη, ενώ η στα δεξιά της καθήμενη και πιο ηλικιωμένη είναι η Δήμητρα, που χαίρεται την επάνοδο της πολυπόθητης θυγατέρας της, την επάνοδο της άνοιξης και την αναβίωση της φύσης. Αρχαιολογική Εταιρεία (1885–1886). Εφημερίς αρχαιολογική (έτη 1885, 1886). Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010.
Τζενάρο Γκατούζο

Ο Τζενάρο Ιβάν Γκατούζο, γνωστός και ως Ρίνο, είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1978 στην πόλη Κοριλιάνο Καλάμπρο στην Καλαβρία. Αγωνιζόταν κυρίως ως αμυντικός μέσος. Ήταν σκληροτράχηλος παίκτης και στην ακμή του θεωρούνταν ευρέως ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς μέσους όταν βρισκόταν στην ακμή της καριέρας του. Στη διάρκεια της καριέρας του έχει κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2002–03 και 2006–07 με τη Μίλαν, καθώς και τον τίτλο της Σέριε Α το 2003-04. Ήταν επίσης βασικό στέλεχος στην Εθνική ομάδα της Ιταλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 1990 στα μικρά τμήματα της Περούτζα. Τον Ιούλιο του 1997 στην ηλικία των 19 ετών μετακόμισε στη Σκωτία και τη Ρέιντζερς. Έμεινε λίγο στη Σκωτία μετά την αποχώρηση του Ουόλτερ Σμιθ, του προπονητή που τον πήρε στην ομάδα, και την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Αντβοκάατ. Τον Οκτώβριο του 1998 επέστρεψε στην Ιταλία και τη Σαλερνιτάνα έναντι 4 εκατομμυρίων λιρών. Στη Σαλερνιτάνα οι καλές εμφανίσεις του δεν αρκούσαν για να αποφύγει η ομάδα τον υποβιβασμό. Οι εμφανίσεις του, όμως, κίνησαν το ενδιαφέρον της Μίλαν που τον ενέταξε στο δυναμικό της το 1999. Στη Μίλαν βρήκε γρήγορα θέση βασικού και ως μέλος της ομάδας κατέκτησε δύο φορές το Τσάμπιονς Λιγκ, μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας, μία φορά το Κύπελλο Ιταλίας, δύο φορές το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και μια φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Στις 25 Μαΐου 2021 ανακοινώθηκε από τη Φιορεντίνα και στις 17 Ιουνίου, δίχως να προπονήσει την ομάδα σε κάποιο αγώνα, έλυσε το συμβόλαιό του με τη Φιορεντίνα, λόγω διαφωνιών στις στρατηγικές μεταγραφών της διοίκησης και του ιδίου. Από τον Ιούλιο 2014 έως τον Δεκέμβριο του 2014 υπήρξε προπονητής του Ο.Φ.Η.. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική κάτω των 18 ετών και κάτω των 21 ετών. Με την Εθνική ανδρών της Ιταλίας έχει αγωνιστεί σε όλες της μεγάλες διοργανώσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008, το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2009 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03 ήταν η 32η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΠΑΕΕΚ για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2002-03 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2003-04. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2003-04. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2002-03 ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου Α.Ο. Αγία Νάπα ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου ΘεράπονταΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2002-03: ΠΕΦΟ Ολυμπιακός Ροτσίδης Μάμμαρη ΑΤΕ-ΠΕΚ ΕργατώνΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2001-02 Ομόνοια Αραδίππου ΑΕΖ Ζακακίου Άδωνις ΙδαλίουΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2001-02: ΑΕΜ Μεσόγης Ελπίδα Ξυλοφάγου Αχυρώνας Λιοπετρίου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2002/03 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία (τελική)». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 20. 19 Μαΐου 2003. Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Άνω Διακοπτό Αχαΐας

Το Άνω Διακοπτό είναι χωριό της Αχαΐας και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του πρώην Δήμου Διακοπτού. Το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές του Χελμού, στα 482μ. υψόμετρο, σε πανέμορφο τοπίο από δάση πεύκων. Βρίσκεται στα ορεινά του δήμου και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 304 κατοίκους.

 Η τοπική κοινότητα Άνω Διακοπτού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,112 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Πούντα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Διακοπτού. diakopto.gov.gr. Ανακτήθηκε: 29/03/2009. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Διακοπτού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Άνω Διακοπτού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
Λάγιος Μάρτιν

Ο Λάγιος Μάρτιν (30 Αυγούστου 1827 - 4 Μαρτίου 1897) ήταν Ούγγρος μαθηματικός και μηχανικός, γνωστός από τα έργα του στον τομέα των μεταφορών και της αεροδυναμικής.

 Ήταν ο έβδομος γιος ενός αμπελουργού. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ρωμαιοκαθολικό Γυμνάσιο, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Πεστ. Σ' αυτό το πανεπιστήμιο στα δύο πρώτα έτη παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα των Τεχνών. Όμως μετά στράφηκε στη μηχανική και παρακολούθησε αντίστοιχα μαθήματα στο Institutum Geometrico-Hydrotechnicum του ίδιου πανεπιστημίου. Οι ευρωπαϊκές επαναστάσεις του 1848 διέκοψαν τις σπουδές του και λόγω της ενεργού συμμετοχής του φυλακίστηκε και μετά εγγράφηκε στον αυτοκρατορικό στρατό. Τελικά, ολοκλήρωσε τις σπουδές του αποφοιτώντας το 1854 στη Στρατιωτική Ακαδημία Μηχανικών στη Βιέννη.Δίδασκε στη Στρατιωτική Σχολή της Βιέννης μέχρι το 1859, όταν έφυγε από το στρατό και επέστρεψε στη Βούδα, όπου εργάστηκε ιδιωτικά ως πολιτικός μηχανικός μέχρι το 1861. Από το 1863 έως το 1868 δίδαξε σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Μπάνσκα Στιάβνιτσα και στην Μπρατισλάβα και έγραψε ορισμένα εγχειρίδια για τα μαθηματικά σε αυτό το επίπεδο. Το 1872 διορίστηκε καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Κλοζ-Ναπόκα. Έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου το 1895-1896 και στην εναρκτήρια ομιλία του μίλησε για τη σημασία των πτήσεων στη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών και επεσήμανε την ανάγκη δημιουργίας διεθνών συμφωνιών για θέματα σχετικά με τις μεταφορές. Εκλέχθηκε ως αντεπιστέλλον μέλος της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών το 1859 και έγινε πλήρες μέλος το 1861. Ξεκίνησε την έρευνά του στη βαλλιστική στο στρατό και ακολούθησε τα θεωρητικά και πειραματικά του έργα σε αυτόν τον τομέα σε όλη του τη ζωή. Ενδιαφέρθηκε επίσης για την υδραυλική και την αναζήτηση του πιο αποτελεσματικού έλικα. Τα τελευταία του χρόνια εργάστηκε στην αεροδυναμική και είχε μια πολύ ξεκάθαρη ιδέα ότι η αεροπορία θα ήταν το μέλλον. Bitay, Enikő; Máté, Márton (2013). «Martin Lajos a Feltaláló Mérnök és Lebegökerke» (στα hu). XVIII. International Scientific Conference of Young Engineers: 77–82. Hargittai, István· Hargittai, Magdolna (2015). Budapest Scientific: A Guidebook (στα Αγγλικά). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-871907-6. Szénássy, Barna· Bognár, János (1992). History of Mathematics in Hungary Until the 20th Century (στα Αγγλικά). Springer. σελίδες 338–339. ISBN 9783540554974. Szenkovits, Ferenc (2014). «Remarkable Hungarian mathematicians at the Cluj University» (στα αγγλικά). Studia Universitatis Babes-Bolyai, Mathematica 59 (4): 419–433. ISSN 2065-961X. http://www.cs.ubbcluj.ro/~studia-m/2014-4/02-szenkovits-final.pdf.
Χοκ Σοχέτρα

Ο Χοκ Σοχέτρα (Hok Sochetra, χμερ: ហុក សុចិត្រា , γεννήθηκε ‎27 Ιουλίου 1974) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από την Καμπότζη που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία της χώρας του, είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Καμπότζης με 20 γκολ.

 Υπήρξε ο πιο παραγωγικός επιθετικός στην ιστορία της χώρας με περισσότερα από 500 γκολ στις εσωτερικές διοργανώσεις. Το 1997 τιμήθηκε με το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Κέρδισε τον πρώτο τίτλο με σύλλογο το 2002 με την Πνομ Πεν Κράουν (τότε ονομαζόμενη Σαμάρτ Γιουνάιτεντ) που ήταν και ο πρώτος στην ιστορία του συλλόγου, ενώ για τον ίδιο ο τρίτος. Κατέκτησε ακόμα δύο εθνικά Κύπελλα (2011, 2012).Με την εθνική ομάδα της Καμπότζης αγωνίστηκε σε τρεις διοργανώσεις του Κυπέλλου της AFF (Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Εθνών Νοτιανατολικής Ασίας). Συμμετείχε στο εναρκτήριο το 1996 στη Σιγκαπούρη, γνωρίζοντας τέσσερις ήττες. Το 2000, σκόραρε το πρώτο γκολ στην ήττα με 3–2 από τη Μαλαισία και στη συνέχεια σημειώνοντας ένα τέρμα στο 3–0 επί του Λάος, που ήταν η πρώτη νίκη στη διοργάνωση. Στις 27 Απριλίου 1997 σημείωσε το πρώτο γκολ της Καμπότζης σε προκριματική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 στον αγώνα με την Ινδονησία (αποτέλεσμα 1–1). Με την εθνική ομάδα σημείωσε συνολικά 42 γκολ σε 64 επίσημους και ανεπίσημους αγώνες.Ξεκίνησε καριέρα προπονητή κατά τη διάρκεια της ενεργού δράσης του και για μικρό χρονικό διάστημα στην Πνομ Πεν Κράουν. Το 2012 ανέλαβε προπονητής στην εθνική Καμπότζης, όπου παρέμεινε μόνο τέσσερις μήνες γνωρίζοντας τέσσερις ήττες σε ισάριθμους αγώνες. Μπόντιγκαρντς Κλαμπ Πρωτάθλημα Καμπότζης (2) : 1996, 1997Πνομ Πεν Κράουν Πρωτάθλημα Καμπότζης : 2002Πρεχ Χαν Ριτς Κύπελλο Καμπότζης (2) : 2011, 2012 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα Hok Sochetra speaks out about the beautiful game in Cambodia
Editors

Οι Editors είναι ένα Βρετανικό ροκ μουσικό συγκρότημα. Αποτελούνται από τους Τομ Σμιθ (κύρια φωνητικά, ρυθμική κιθάρα, πιάνο), Ράσελ Λιτς (μπάσο, φωνητικά), Έντουαρντ Λέι (ντραμς, κρουστά), Τζάστιν Λόκι (κιθάρα) και Έλιοτ Γουίλιαμς (πλήκτρα, συνθεσάιζερ, κιθάρα και δεύτερα φωνητικά ). Έχουν βγάλει συνολικά 6 δίσκους, εκ των οποίων οι 2, μέχρι στιγμής, έγιναν πλατινένιοι. Είναι επιτυχημένοι εμπορικά, καθώς έχουν πουλήσει εκατομμύρια δίσκων παγκοσμίως, ενώ αναγνωρίστηκαν από πολλούς κριτικούς σε όλο τον κόσμο. Ο ήχος τους θεωρείται πως παρουσιάζει ομοιότητες με συγκροτήματα όπως οι Echo & the Bunnymen, Joy Division, Interpol, The Chameleons και U2.

 Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2002, όταν και τα μέλη τους σπούδαζαν στο Πανεπιστήμιο του Στάφορντσαϊρ τεχνολογία μουσικής. Αρχικά, υιοθέτησαν το όνομα Pilot, ωστόσο έμαθαν αργότερα πως υπήρχε ένα ποπ συγκρότημα της δεκαετίας του 1970 με το όνομα αυτό. Αργότερα υιοθέτησαν το όνομα Snowfield, ενώ έγιναν ένα από τα δημοφιλέστερα συγκροτήματα που δεν είχαν υπογράψει σε δισκογραφική εταιρία. Όταν υπέγραψαν το 2005 στην Kitchenware Records, άλλαξαν για τελευταία φορά το όνομά τους σε Editors. Τον Απρίλιο του 2005 κυκλοφόρησε το single «Munich» που έφτασε στα 25 πρώτα τραγούδια των Βρετανικών charts, ενώ τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί ο δίσκος The Back Room', που φτάνει στο #13 των Βρετανικών charts. Ο δίσκος An End Has a Start ακολούθησε τον δίσκο αυτό, ενώ έφτασε αμέσως μετά την κυκλοφορία του στο #1 των charts, ενώ το πρώτο σίνγκλ του δίσκου αυτού, το «Smokers Outside the Hospital Doors» έφτασε στο Top 10 της Μεγάλης Βρετανίας.Το 2009 κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο In This Light and on This Evening που είχε έντονες επιρροές από την ηλεκτρονική μουσική και έφτασε κατευθείαν στο #1 αμέσως μετά την κυκλοφορία του. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο του The Weight of Your Love το 2013 και ακολούθησε το In Dream το 2015.Ο έκτος δίσκος τους, Violence, κυκλοφόρησε στις 9 Μαρτίου 2018. The Back Room (2005) An End Has a Start (2007) In This Light and on This Evening (2009) The Weight of Your Love (2013) In Dream (2015) Violence (2018) The Blanck Mass Sessions (2019· περιέχει ρεμίξ του Violence από τον Blanck Mass/Benjamin John Power των Fuck Buttons) Munich (2005) Blood (2005) All Sparks (2006) Papillon (2009) A Ton Of Love (2013) Sugar(2014) Forgiveness (2016) Darkness at the Door (2018) Black Gold (2019) Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν

Η Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν (Γούστερ, Μασαχουσέτη, 21 Μαΐου 1934 - 1 Μαρτίου 2018 ), ήταν Αρμένια Αμερικανίδα ποιήτρια, μεταφράστρια και συγγραφέας. Μεγάλο μέρος του θέματος της ποίησής της αφορούσε την Αρμενία και την αρμενική διασπορά. Έγραψε και δημοσίευσε πάνω από είκοσι πέντε βιβλία.

 Η Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν γεννήθηκε στο Γούστερ από μία αρμενική οικογένεια. Έλαβε την εκπαίδευσή της στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, με πτυχίο στα Αγγλικά και στη συνέχεια συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, σπουδάζοντας υπό τον Ρόμπερτ Λόουελ. Έγινε καθηγήτρια αμερικάνικης λογοτεχνίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ερεβάν και δύο φορές καθηγήτρια ΦούλμπραΙτ της Αρμενικής Ποίησης. Ηγήθηκε σε πολλά εργαστήρια, περιλαμβανομένων των Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, Πανεπιστήμιο Μπαρντ και Πανεπιστήμιο Κολούμπια, καθώς και ως επισκέπτρια ποιήτρια και λέκτορας στην αμερικανική ποίηση, στην αρμενική ποίηση στη μετάφραση. και τη βιβλιογραφία για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό. Για πάνω από τριάντα χρόνια υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ομάδας Ποίησης της Νέας Αγγλίας και ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Εργάστηκε ως ποιήτρια στα σχολεία της Μασαχουσέτης. Τρεις τόμοι της ποίησής της μεταφράστηκαν στα Αρμενικά και δημοσιεύθηκαν στο Ερεβάν. Τα έργα της μεταφράστηκαν επίσης στα ελληνικά, γαλλικά και ρουμανικά. Τα ποιήματα της Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν έχουν εμφανιστεί μεταξύ άλλων στους The New York Times, The Christian Science Monitor, The Boston Globe, Paris Review, the Writer's Almanac, AGNI, The American Poetry Review και The Nation. Τα βραβεία της Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν περιλαμβάνουν: Χρυσό μετάλλιο από τον Υπουργό Πολιτισμού της Αρμενίας Βραβείο μετάφρασης Μεσρόμπ Μαστότς (2003) Μετάλλιο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αρμενίας Βραβείο Ένωσης Αρμενίων Συγγραφέων Το βραβείο PEN-New England GOLDEN PEN Το Βραβείο Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων Βραβείο National Endowment for the Arts (1993) Μετάλλιο St. Sahag Βραβείο Πάτερσον Βραβείο δημοσίευσης του International Poetry Forum Βραβείο δημοσίευσης QRL Colladay Βραβεία από Αμερικανούς μελετητή και Prairie Schooner Βραβείο μετάφρασης PEN / Columbia Anahid Award από το Αρμενικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Κολούμπια Το Βραβείο Ειρήνης της Βαρκελώνης Βραβείο μετάφρασης Armand Erpf Βραβείο Διακεκριμένου Πανεπιστημίου της Βοστώνης Βραβείο ποιητικής εταιρείας Mary Caroline Davies Poetry Society of America Βραβείο Growen Warren New England Poetry Club Πολλά βραβεία από την Παγκόσμια Τάξη Αφηγηματικών Ποιητών Πώς να επιλέξετε το παρελθόν σας (1978) Ελάτε να καθίσετε δίπλα μου και ακούστε το Kouchag: Μεσαιωνικά ποιήματα του Nahabed Kouchag (1984) Σχετικά με το χρόνο: ποιήματα (1987) Τραγούδια ψωμιού, τραγούδια αλατιού (1990) Επιλεγμένα ποιήματα (1994) Οι Κύκλοι Χορευτές (1996) Σύντομα : ποιήματα (1999) Το καίγοντας γυαλί : ποιήματα (2002) Η άλλη φωνή: Η ποίηση των Αρμενίων κατά τη διάρκεια των ηλικιών (2005) Το δεύτερο ερώτημα: ποιήματα (2007) Χορεύοντας στο μοναστήρι: ποιήματα (2011)
Χοσέ Κάνιας

Ο Χοσέ Αλμπέρτο Κάνιας Ρουίζ-Ερέρα (José Alberto Cañas Ruiz-Herrera, γεννημένος στις 27 Μαΐου 1987), ευρέως γνωστός ως Χοσέ Κάνιας, είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για την Καλαμάτα.

 Γεννήθηκε στη Χερέθ ντε λα Φροντέρα της επαρχίας Κάδιθ και είναι προϊόν των ακαδημιών της Ρεάλ Μπέτις. Έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβισιόν στις 3 Μαΐου 2009, παίζοντας 83 λεπτά στην εντός έδρας ήττα με 0-2 από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Οι Ανδαλουσιανοί τελικά υποβιβάστηκαν στο τέλος της σεζόν 2008-09. Προωθήθηκε μόνιμα στην πρώτη ομάδα της Μπέτις για τη σεζόν 2010-11. Συμμετείχε σε 15 αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν (μόνο σε τέσσερις στο βασικό σχήμα), καθώς οι Verdiblancos επέστρεψαν στην Πριμέρα Ντιβισιόν μετά από δύο χρόνια, ως πρωταθλητές. Τις επόμενες 2 σεζόν ήταν βασικός παίχτης της ομάδας. Τον Απρίλιο του 2013, πριν ολοκληρωθεί η σεζόν 2012-13, ο Κάνιας αρνήθηκε να ανανεώσει το συμβόλαιο, που έληγε στο τέλος της σεζόν, με τη Μπέτις, επιλέγοντας να μετακινηθεί στη Σουόνσι Σίτι με τριετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Αυγούστου, ερχόμενος ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του αγώνα, στην εντός έδρας νίκη με 4-0 επί της Μάλμε για τον πρώτο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου του Γιουρόπα Λιγκ. Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, επέστρεψε στην Πριμέρα Ντιβισιόν, υπογράφοντας συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Εσπανιόλ. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε 13 ημέρες αργότερα, καθώς αγωνίστηκε στα τελευταία δέκα λεπτά στην ήττα με 1-3 από τη Βαλένθια.Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Estadi Cornellà-El Prat, είχε 48 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Τη σεζόν 2015-16, ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα τραυματισμού. Στις 11 Ιουλίου 2016, ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του, μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Στις 2 Απριλίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ με την ομάδα, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της ΑΕΛ. Εκείνη την χρονιά κατέκτησε και τον πρώτο τίτλο του, με την ομάδα του ΠΑΟΚ να κατακτάει το κύπελλο ελλάδας. Στο τελικό αντιμετώπισε την ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ να επικρατεί με σκορ 2-1. Ο ίδιος αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα. Την επόμενη χρονιά είχε λιγότερες συμμετοχές με την ομάδα, ωστόσο αποτέλεσε μία σημαντική λύση για το κέντρο του ΠΑΟΚ. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά κυπελλούχος ελλάδας, με τον ίδιο να αγωνίζεται σε όλο τον αγώνα. Ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε ξανά την ΑΕΚ στον τελικό και την κέρδισε με σκορ 2-0. Την τρίτη του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ, αφού ο ΠΑΟΚ, πέρα από το πρωτάθλημα, έφτασε και στην κατάκτηση του κυπέλλου. Ο Κάνιας αγωνίστηκε ξανά σε όλο τον αγώνα του τελικού. Στο τέλος της σεζόν αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με την ομάδα του ΠΑΟΚ και τελικά έφτασε σε συμφωνία με την ομάδα του Ερυθρού Αστέρα. Ο θείος του Κάνιας, Χουάν Χοσέ Κάνιας Γκουτιέρεζ, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής και μέσος. Ο ίδιος πέρασε, επίσης, το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας με τη Μπέτις. Μέχρι τις 1 Ιουλίου 2019 ΠΑΟΚΚύπελλο Ελλάδας: 3 (2016-17), (2017-18), (2018-19) Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1 (2018-2019)Ερυθρός ΑστέραςΠρωτάθλημα Σερβίας: 1 2019-2020 Προφίλ Χοσέ Κάνιας στο BDFutbol Προφίλ του Χοσέ Κάνιας στο Futbolme (Ισπανικά)
Ηρακλής Σακελλαρόπουλος

Ο Ηρακλής Π. Σακελλαρόπουλος (1888-;) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στον στίβο τη δεκαετία του 1910 και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920 στους δρόμους αντοχής και στο μαραθώνιο δρόμο με τον Πανιώνιο Γ.Σ. Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες το 1912 στη Στοκχόλμη, 1920 στην Αμβέρσα και το 1924 στο Παρίσι. Ήταν ιατρός.

 Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1888 στη Σμύρνη, όπου και πρωτοεμφανίστηκε στον αθλητισμό το 1909-10. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήταν η 2η θέση στους Θ΄ Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου στις 22-24 Απριλίου 1910 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στο δρόμο 5 μιλίων, όπου έχασε στην τελική ευθεία από τον πρωταθλητή του Πανελληνίου Γ. Κουλουμπέρδα. Έκανε χρόνο 28.15.0 έναντι 28.14.0 του πρώτου. Η απόσταση των 5 μιλίων (8.047 μέτρων) συνηθιζόταν τότε στους αγώνες αντί των 5.000 μ. Όμως, το 1911 πήρε τη ρεβάνς, νικώντας στα 5 μίλια με χρόνο 28.01.0, στο Ι΄ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, δεχόμενος τα συγχαρητήρια του Ελευθέριου Βενιζέλου, που παρακολούθησε το αγώνισμα. Το 1912 στους ΙΑ΄ αγώνες κατετάγη πάλι 2ος πίσω από τον πειραιώτη Τριβουλίδη του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς. Η νέα μεγάλη τιμή για το Σακελλαρόπουλο ήταν η επιλογή του να συμμετάσχει στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη στον μαραθώνιο. Κατέλαβε την 26η θέση με χρόνο 3 ώρες 11.37.0 (η διαδρομή ήταν 40.200 μ.) αλλά η εμφάνισή του στο στάδιο ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών από τους φιλάθλους. Η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter έγραψε χαρακτηριστικά: "Εισέρχεται ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος Σακελλαρόπουλος. Αν και δεν είναι μεταξύ των πρώτων φαίνεται ο ακμαιότερος και ο ζωηρότερος όλων, ως να είχε προ ολίγου ξεκινήσει τον αγώνα". Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα μετείχε ξανά στον μαραθώνιο και τερμάτισε στην 32η θέση με χρόνο 3 ώρες 14.25.0. Η τρίτη και τελευταία του συμμετοχή σε Ολυμπιάδα ήταν το 1924 στο Παρίσι, σε ηλικία 36 ετών, στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει. Εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου.Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος ήταν ιατρός. Πρωταθλητής Ελλάδος 5 μίλια: 1911 (28.01.0). Δευτεραθλητής Ελλάδος 5 μίλια: 1910 (28.15.0) και 1912 Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998. Iraklis Sakellaropoulos.
Γκοτζίλα: Ο Τελικός Πόλεμος

Γκοτζίλα: Ο Τελικός Πόλεμος (ιαπων. Gojira: Fainaru Wōzu) είναι Ιαπωνική ταινία παραγωγής 2004 σε σκηνοθεσία Ριουχέι Κιταμούρα. Αυτή είναι η εικοστή όγδοη ταινία της σειράς Γκοτζίλα, καθώς και η τελευταία της Millennium. Πρωταγωνιστούν οι Μασαχίρο Ματσουόκα, Ρέι Κικουκάβα και Ντόν Φράι. Ως η 50η επέτειος του Γκοτζίλα, ένας αριθμός ηθοποιών από τις προηγούμενες ταινίες Γκοτζίλα εμφανίστηκαν ως κύριοι ή δευτερεύοντες χαρακτήρες. Επιπλέον, διάφορα Kaiju (τέρατα) έκαναν επανεμφανίσεις, τα περισσότερα είχαν να εμφανιστούν σε ταινία για τελευταία φορά πάνω από 30 χρόνια. Το Γκοτζίλα: Ο Τελικός Πόλεμος έκανε πρεμιέρα στις 29 Νοεμβρίου 2004, στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια και κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου του 2004 στην Ιαπωνία. Πριν από την παγκόσμια πρεμιέρα, ο Γκοτζίλα έλαβε ένα αστέρι στο Hollywood Walk of Fame.

 Η ταινία παίρνει μέρος σε ένα μέλλον όπου μεταλλαγμένοι στρατιώτες είναι στις τάξεις του Οργανισμού Άμυνας της Γης. Μια εισβολή των εξωγήινων Xiliens εξαπολύει μια λεγεώνα γιγαντιαίων τεράτων σε όλο τον κόσμο, αφήνοντας πίσω μόνο λίγους επιζήσαντες ανθρώπους. Οι επιζώντες ταξιδεύουν στον Νότιο Πόλο για να ελευθερώσουν τον Γκοτζίλα από την παγωμένη φυλακή του. Ισάο Κιριγιάμα στο ρόλο του Οζάκι Ρέι Κικουκάβα στο ρόλο της Μιγιούκι Οτονάσι Ντόν Φράι στο ρόλο του Ντάγκλας Γκόρντον Μάκι Μιζούνο στο ρόλο της Άννα Οτονάσι Καζούκι Κιταμούρα στο ρόλο του Αρχηγού των Xiliens Κάνε Κοσούγκι στο ρόλο του Καζάμα Κούμι Μιζούνο στο ρόλο της Ακίκο Ναμικάβα Αυτή είναι η πρώτη φορά από το Εισβολείς από το Διάστημα του 1968 που η Μόθρα είναι σύμμαχος του Γκοτζίλα. Σε μια σκηνή ο Γκοτζίλα πολεμάει τον Ανγκίρους, τον Ροντάν και τον Βασιλιά Καίσαρα. Αυτά τα τρία τέρατα ήταν σύμμαχοι του Γκοτζίλα στις πρώτες ταινίες της εποχής Showa (1954-1975) της σειράς Γκοτζίλα. Στο Εισβολείς από το Διάστημα η Μόθρα εμφανίζεται μόνο σε μορφή κάμπιας. Στο Γκοτζίλα: Ο Τελικός Πόλεμος η Μόθρα εμφανίζεται μόνο ως πεταλούδα. Godzilla: Final Wars στο Rotten Tomatoes Godzilla: Final Wars στο Allmovie Godzilla: Final Wars στο Wikizilla
Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας

Το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας (πολωνικά: Narodowy Instytut Dziedzictwa, NID) είναι κυβερνητικό ίδρυμα της Πολωνίας, το οποίο είναι υπεύθυνο για τα αντικείμενα που θεωρούνται πιο σημαντικά για την πολιτιστική κληρονομιά του έθνους.

 Το ινστιτούτο διαχειρίζεται τις Τοποθεσίες Εθνικής Κληρονομιάς σύμφωνα με το Διάταγμα αριθ. 32 του Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς, που ψηφίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2010. Τα προστατευόμενα μέρη περιλαμβάνουν Α) ακίνητες τοποθεσίες, Β) κινητά αντικείμενα και Γ) αρχαιολογικά μνημεία. Αυτοί οι τρεις βασικοί τύποι κατατάσσονται σε τρία επίπεδα Εθνικών Μνημείων Κληρονομιάς, που είναι πρώτον ο κατάλογος μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς στην Πολωνία, δεύτερον ο κατάλογος των Ιστορικών Μνημείων, που είναι τοποθεσίες που ονομάζονται από τον Πρωθυπουργό και τρίτον, ο κατάλογος της πολιτιστικής κληρονομιάς. Το ινστιτούτο διατηρεί επίσης έναν κατάλογο εθνικών πάρκων που προστατεύονται από το «άρθρο 16 του νόμου σχετικά με την προστασία των μνημείων και την κηδεμονία των μνημείων της 23ης Ιουλίου 2003». Το ινστιτούτο διοργανώνει τις Ημέρες Ευρωπαϊκής Κληρονομιάς στην Πολωνία, καθώς επίσης διεξάγει έρευνα για τη διατήρηση της κληρονομιάς. Πολιτισμός της Πολωνίας Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Πολωνίας
Μπρέι Γουάιατ

Ο Windham Lawrence Rotunda (23 Μαΐου 1987 - 24 Αυγούστου 2023) ήταν Αμερικανός παλαιστής που παλεύε στο WWE, γνωστός με το ψευδώνυμο Bray Wyatt και από το 2012-2017 ήταν στην Ομάδα του WWE The Wyatt Family.

 Ο Μπρέι Γουάιατ είναι επαγγελματίας παλαιστής τρίτης γενιάς που ακολουθεί τα βήματα του παππού του Μπλάκτζακ Μίλιγκαν , του πατέρα του Μάικ Ροτόντα και δύο από τους θείους του, Μπάρι και Κένταλ Γουίντχαμ . Ο μικρότερος αδερφός του Taylor Rotunda είναι επίσης επαγγελματίας παλαιστής, γνωστός ως Bo Dallas . Παράλληλα με τον αδερφό του, κατείχε το FCW Florida Tag Team Championship δύο φορές, ενώ στο τότε αναπτυσσόμενο έδαφος του WWE Florida Championship Wrestling (FCW), όπου πάλησε με διάφορα ονόματα μεταξύ του 2009 και του 2012. Επίσης, αγωνίστηκε σύντομα στο κύριο ρόστερ του WWE από το 2010 έως 2011 με το δαχτυλίδι Husky Harris, κυρίως ως μέλος του The Nexus . Αφού επέστρεψε στα αναπτυξιακά εδάφη του WWE, η Ροτόντα μετονομάστηκε ως Bray Wyatt , ο κακός ηγέτης λατρείας της οικογένειας The Wyatt , με το γκρουπ να κάνει το πρώτο ντεμπούτο του στο ρόστερ το 2013. Έκτοτε έχει γίνει τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο WWE. το WWE Championship μία φορά και το Universal Championship δύο φορές. Έχει επίσης πραγματοποιήσει το SmackDown Tag Team Championship (με τους Luke Harper και Randy Orton υπό τον κανόνα του Freebird ) και το πρωτάθλημα Raw Tag Team (με τον Matt Hardyμία φορά το καθένα. Αφού έκανε ένα κενό τον Αύγουστο του 2018, ο Wyatt επέστρεψε στον προγραμματισμό WWE τον Απρίλιο του 2019 με ένα νέο τέχνασμα ενός παιδιού διασκεδαστή, φιλοξενώντας μια εκπομπή που ονομάζεται Firefly Fun House . Λίγο αργότερα, έκανε επίσης ντεμπούτο σε ένα απαίσιο alter ego γνωστό ως The Fiend . Απεβίωσε από τον Έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 36 ετών στις 24 Αυγούστου 2023 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Windham Rotunda στο Wikimedia Commons
Hololepta plana

Η Hololepta plana είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Histeridae. Η μικρή οικογένεια Histeridae εκπροσωπείται στην Ευρώπη με λίγο περισσότερα από 300 είδη. Η Hololepta plana είναι το μόνο είδος του γένους Hololepta. Το όνομα Hololepta «Ολολέπτα» του γένους εκφράζει την ιδιότητα του σώματος, που είναι «όλο λεπτό» και το λατινικό επίθετο plana που σημαίνει «πλατύ» τονίζει το ίδιο χαρακτηριστικό. Το είδος Hololepta plana εξαπλώνεται σε σχεδόν όλη την Ευρώπη και τα έντομα τα συναντούμε κάτω από το φλοιό διάφορων φυλλοβόλων δέντρων, ιδιαίτερα της λευκής (Populus sp.).

 Το λεπτό και περίπου ορθογώνιο σώμα της Hololepta plana αποκτά μήκος οκτώ έως εννιά χιλιοστόμετρων. Είναι γυαλιστερό μαύρο. Το κεφάλι είναι τραβηγμένο πίσω στον προθώρακα μέχρι τους οφθαλμούς. Σε αντίθεση με την πλειονότητα των άλλων ειδών της οικογένειας, η Hololepta plana δεν μπορεί να τραβήξει το κεφάλι ακόμα περισσότερο προς τα πίσω. Ανάλογα λείπει η κυρτή προέκταση του προστερνήτη, κάτω από αυτήν σαν ασπίδα τα περισσότερα είδη των Histeridae μπορούν να αποτραβούν το κάτω μέρους του κεφαλιού (Εικ. 1). Οι άνω γνάθοι είναι λεπτές και μακρόστενες. Στις πλευρές είναι μόνο λίγο κυρτές, μόνο στην μπροστινή άκρη είναι σημαντικά κυρτές προς τα μέσα και τελειώνουν σε αιχμηρή άκρη. Οι γναθικές προσακτρίδες είναι τετραμερείς και νηματοειδείς. Ξεπερνούν τις άνω γνάθους προς τα μπροστά (Εικ. 1). Οι χειλικές προσακτρίδες είναι τριμερείς και κοντές. Και οι δύο όπως και οι ταρσοί και κατά μέρος οι κεραίες δεν είναι μαύρες, αλλά καστανές. Οι κεραίες αποτελούνται από μακρύ λεπτό ποδίσκο, λίγο κυρτό προς τα πίσω. Ακολουθεί το επταμερές μαστίγιο, σχηματίζοντας περίπου ορθή γωνία με τον ποδίσκο. Το μαστίγιο προς τα έξω παχαίνει σταδιακά και καταλήγει σε πεπλατυσμένο τριμερές ρόπαλο. Η τριμερία του ροπάλου όμως δεν φαίνεται, γιατί τα μέρη κάθονται πολύ σφιχτά το ένα στο άλλο, και εξ άλλου το πυκνό κοντό τρίχωμα κρύβει τα σύνορα μεταξύ των άρθρων (Εικ. 2). Το πρόνωτο πίσω από το κεφάλι είναι κυρτό προς τα μέσα. Προς τα πίσω φαρδαίνει γρήγορα και κοντά στη βάση στενεύει μόνο ελαφρώς. Η βάση είναι λίγο κυρτή προς τα έξω. Τα έλυτρα είναι λεία και χωρίς τρίχωμα. Στην οπίσθια άκρη είναι κομμένες και αφήνουν ακάλυπτες τους δυο καλά σκληρημένους τεργίτες της κοιλίας. Η ακμή της κόψης των ελύτρων όμως δεν τρέχει όρθια στον άξονα του σώματος, αλλά λοξά. Κοντά στη ραφή τα έλυτρα είναι πιο κοντά παρά στις έξω πλευρές. Δεν έχει ράχες (γραμμικές ανυψώσεις), μόνο στη βάση των ελύτρων διακρίνονται υπολείμματα από αυτές. Οι κνήμες όλων των ποδιών είναι πλατιές και στην εσωτερική ακμή με οδοντοειδείς προεξοχές. Οι καστανοί ταρσοί είναι πολύ λεπτοί και αποτελούνται από πέντε άρθρα. Προνύμφες και ακμαία συναντούμε κάτω από τον φλοιό διάφορων φυλλοβόλων δέντρων, ιδιαίτερα της λευκής (Populus sp.), όταν ο φλοιός από κάποιο τραυματισμό αρχίζει να ξεκολλάει από το ξύλο. Το είδος το συναντούμε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Heinz Freude, Karl Wilhelm Harde, Gustav Adolf Lohse: Die Käfer Mitteleuropas. Band 3. Adephaga 2 - Staphylinoidea 1., Goecke&Evers, Krefeld 1971, ISBN 3-87263-015-6. Gustav Jäger (Hrsg.): C. G. Calwer’s Käferbuch. K. Thienemanns, Stuttgart 1876, 3. Auflage
Κατώμερο Σερρών

Το Κατώμερο, έως το 1927 γνωστό ως Ασαγιά Μαχαλέ ή Ασία Μαχαλά, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Βρισκόταν στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μπέλλες, σε απόσταση 11 χλμ. βόρεια από το χωριό Νέο Πετρίτσι.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στο Σαντζάκι των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 158 κατοίκων. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Ορτά Μαχαλά (Μεσαία), μαζί με τα χωριά Δερέ Μαχαλέ (Ποταμοχώρι), Χάνδερε (Ξενόρρευμα) και Τοπολίντσα, ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Κατώμερο. Ο οικισμός εκκενώθηκε με στρατιωτική διαταγή στις 13 Μαρτίου 1941, λίγο πριν τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ο πληθυσμός μετακινήθηκε σε άλλα κοντινά χωριά ή ακόμα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Καταργήθηκε και τυπικά το 1951.
Ο Μπάτλερ

Ο Μπάτλερ (αγγλικά: The Butler ή Lee Daniels' The Butler) είναι αμερικανική δραματική, ιστορική, βιογραφική ταινία παραγωγής 2013. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Λι Ντάνιελς και το σενάριο έγραψε ο Ντάνι Στρονγκ εμπνευσμένος από το άρθρο A Butler Well Served by This Election του Γουίλ Χέιγκουντ. Πρωταγωνιστεί ο Φόρεστ Γουίτακερ στο ρόλο του Σέσιλ Γκέινς, ενός Αφροαμερικανού που ήταν αυτόπτης μάρτυρας αρκετών αξιοσημείωτων γεγονότων του 20ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της 34-έτους θητείας του στο Λευκό Οίκο ως μπάτλερ. Ο πλασματικός χαρακτήρας του Γκέινς βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Γιουτζίν Άλεν που εργαζόταν ως μπάτλερ στο Λευκό Οίκο από το 1952 έως το 1986. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Όπρα Γουίνφρεϊ, Ρόμπιν Γουίλιαμς, Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Μαράια Κάρεϊ, Λένι Κράβιτζ, Τζέιμς Μάρσντεν, Λιβ Σράιμπερ και Τζέιν Φόντα. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 16 Αυγούστου 2013. Έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ κατάφερε και μια επιτυχημένη εισπρακτική πορεία με τα συνολικά έσοδα να φτάνουν τα 177,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

 Καθώς ο Σέσιλ Γκέινς υπηρέτησε οκτώ Προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Λευκό Οίκο, το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα, ο Πόλεμος του Βιετνάμ καθώς και άλλα σημαντικά γεγονότα επηρεάζουν τη ζωή αυτού του ανθρώπου, την οικογένειάς του και την αμερικανική κοινωνία. Ο Ντάνι Στρονγκ εμπνεύστηκε το σενάριο της ταινίας όταν διάβασε το άρθρο A Butler Well Served by This Election του Γουίλ Χέιγκουντ στη Washington Post. Το πρότζεκτ ξεκίνησε ανάπτυξη στις αρχές του 2011, όταν οι παραγωγοί Λόρα Ζίσκιν και Παμ Γουίλιαμς προσέγγισαν τη Σίλα Τζόνσον να βοηθήσει στη χρηματοδότηση της ταινίας. Αφού διάβασε το σενάριο, η Τζόνσον χρηματοδότησε η ίδια το πρότζεκτ με 2,7 εκατομμύρια δολάρια πριν συνεισφέρουν και άλλοι Αφροαμερικανοί επενδυτές. Ωστόσο, η Ζίσκιν πέθανε από καρκίνο τον Ιούνιο του 2011. Ο θάνατός της ανάγκασε το σκηνοθέτη Λι Ντάνιελς και την παραγωγό Χίλαρι Σορ να βρουν άλλους παραγωγούς. Ξεκίνησαν με τον Κάσιαν Έλγουες, με τον οποίο είχαν συνεργαστεί στην ταινία The Paperboy (2012). Ο Έλγουες συμφώνησε και ξεκίνησε να βρει χρηματοδότηση για την ταινία. Την άνοιξη του 2012, η βρετανική εταιρία παραγωγής Icon U.K. έβαλε 6 εκατομμύρια δολάρια. Το πρότζεκτ κατάφερε να συγκεντρώσει τον προϋπολογισμό των 30 εκατομμυρίων δολάρίων από συνολικά 41 παραγωγούς. Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε με την Weinstein Company να αναλαμβάνει τη διανομή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με προϋπολογισμό 30.000.000 δολάρια, η ταινία Ο Μπάτλερ έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 24,6 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 116,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 60,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 177,3 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Ο Μπάτλερ στο IMDb
Η Ψυχομάνα (Γύζης)

Η Ψυχομάνα είναι ελαιογραφία σε μουσαμά του Νικόλαου Γύζη που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1882 και 1883. Οι διαστάσεις του είναι 1,05 × 0,73. Το έργο ανήκει στη συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη στην Αθήνα.

 Μέσα σε ένα απλό σπίτι , με την εικόνα της Παναγιάς στον τοίχο, κάθεται μια καλοσυνάτη νέα γυναίκα και θηλάζει ένα ορφανό παιδί, ενώ το δικό της έχει ανέβει σε ένα καρεκλάκι και επιχειρεί να τη φτάσει. Το βλέμμα της είναι στραμμένο στοργικά προς το παιδί που θηλάζει και το πρόσωπό της ήρεμο βγάζει μια προσωπική ευτυχία. Η κόκκινη ζακέτα της αποπνέει τόνο αισιοδοξίας μέσα στην όλη τραγικότητα της ζωής. Στο αριστερό τμήμα της εικόνας, κάθεται παράμερα στην πόρτα μαυροφορεμένη η δυστυχισμένη μεγάλη ορφανή αδελφή και κρατάει το σκουφάκι του μωρού, με λυπημένο ύφος και συναισθανόμενο την τραγικότητα της ζωής της.Είναι χαρακτηριστική η χρήση του φωτός, το οποίο πέφτει πάνω στο λευκό σκέπασμα του παιδιού, δίνοντας ένα τόνο αισιοδοξίας.Εδώ αντιπαραβάλεται η ευτυχία (η ευτυχισμένη μάνα με τα δυο ευτυχισμένα της παιδιά) προς τη δυστυχία (το ορφανό κοριτσάκι παράμερα). Ο θεατής αναγκάζεται να να συλλογιστεί τη διπλή πλευρά του κόσμου στην οποία η δυστυχία και η ευτυχία μοιράζονται ανάλογα με την τύχη του καθενός. Η διάρθρωση της εικόνας είναι ικανοποιητική με λαμπρά χρώματα.
Saccharina japonica

Η Saccharina japonica (σακχαρίνη η ιαπωνική) είναι είδος θαλάσσιου φυκιού που ανήκει στην ομοταξία φαιοφύκη και καλλιεργείται από τον άνθρωπο για τροφή στις θάλασσες της Κίνας, της Ιαπωνίας και της Κορέας. Παλαιότερη ονομασία του γένους, μέχρι το 2006, ήταν «λαμινάρια» (Laminaria), οπότε το είδος ονομαζόταν Laminaria japonica (λαμινάρια η ιαπωνική). Τρώγεται από τους λαούς της Ανατολικής Ασίας. και ως φαγητό ονομάζεται κόνμπου (真昆布) στην ιαπωνική, ντασίμα (다시마) στην κορεατική και hǎidài (海带) στην κινεζική γλώσσα.Το είδος καλλιεργείται, εκτός από την Άπω Ανατολή, στη Ρωσία και στη Γαλλία. Είναι το ένα από τα δύο είδη κέλπιας με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στην Κίνα και την Ιαπωνία. Η Saccharina japonica χρησιμεύει επίσης για την παραγωγή αλγινικού οξέος και των αλάτων του, με την Κίνα να παράγει μέχρι και 10 χιλιάδες τόνους των χημικών αυτών προϊόντων κάθε έτος.

 Η επίσημη ονομασία του είδους άλλαξε στη σημερινή το έτος 2006. Συνώνυμο παραμένει το Laminaria japonica (J.E. Areschoug, 1851), καθώς και η ονομασία της ποικιλίας Laminaria japonica ochotensis (Miyabe & Okamura 1936), που επινοήθηκε νωρίτερα για το ίδιο το είδος ως Laminaria ochotensis (Miyabe 1902). Στις μεγάλες καλλιέργειες καλλιεργούν τη Saccharina japonica πάνω σε επιπλέοντα μεγάλα σχοινιά στη θάλασσα, κάτι που αποτελεί μια σχετικώς απλή μέθοδο.Με την ανάπτυξη των σχετικών τεχνολογιών, παρά το γεγονός ότι περισσότερο από το 90% της ιαπωνικής καλλιέργειας γίνεται στις ακτές του Χοκκάιντο, η παραγωγή είναι πλέον εφικτή πολύ πιο νότια, μέχρι και στα νότια της Εσωτερικής Θάλασσας της Ιαπωνίας. Η καθημερινή διατροφή με S. japonica μειώνει τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα.Για τη χρήση του στη ιαπωνική κουζίνα, δείτε το λήμμα κόνμπου. Στην κινεζική κουζίνα, ψιλοκομμένες Saccharina japonica αποτελούν συνηθισμένο ορεκτικό, που συχνά τρώγεται με συνοδεία κάποιου οινοπνευματώδους ποτού. Στην κορεατική κουζίνα το ντασίμα μαζί με άλλα υλικά γίνεται ζωμός, τηγανίζεται σε μπούγκακ ή τουίγκακ, γίνεται πίκλα με σάλτσα σόγιας (jangajji) και τέλος τρώγεται ωμό ως θαλάσσιο λαχανικό σε ssam (= «τυλιχτό»). Επίσης από τα φύκια αυτά γίνεται τσάι (dasima-cha). Έμμεσα, μέσα από το προϊόν της αλγινικό οξύ, η Saccharina japonica, αποτελεί πρώτη ύλη για το φαγητό Cheonsa-chae («νούντλς από κέλπια»). Κέλπιες Βιταμίνη Β12
Τουπουνγάτο

Το Τουπουνγάτο (ισπανικά: Tupungato‎), ένα από τα υψηλότερα βουνά στην Αμερική, είναι ένα τεράστιος θόλος λάβας στις Άνδεις που χρονολογείται στην Πλειστόκαινο. Βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της μητροπολιτικής περιφέρειας της Χιλής (κοντά σε έναν σημαντικό διεθνή αυτοκινητόδρομο περίπου 80 χλμ. ανατολικά του Σαντιάγο) και της επαρχίας Μεντόσα της Αργεντινής, περίπου 100 χλμ. νότια του Ακονκάγουα, της υψηλότερης κορυφής τόσο του Νότιου όσο και του Δυτικού ημισφαιρίου. Ακριβώς νοτιοδυτικά του βρίσκεται το ενεργό ηφαίστειο Τουπουνγκακίτο (κυριολεκτικά, μικρό Τουπουνκάτο), το οποίο εξερράγη για τελευταία φορά το 1987. Ο νομός Τουπουνγάτο, μια σημαντική οινοπαραγωγική περιοχή της Αργεντινής στην επαρχία Μεντόσα, πήρε το όνομά του από το ηφαίστειο. Πρόσφατη χαρτογράφηση από τη Χιλή δείχνει ότι έχει ύψος 6.635μ.

 Στις 2 Αυγούστου 1947, το αεροσκάφος Star Dust, ένα Avro Lancastrian που μετέφερε έξι επιβάτες και πέντε μέλη πληρώματος πάνω από την οροσειρά των Άνδεων, συνετρίβη σε έναν απότομο παγετώνα ψηλά στην αργεντίνικη πλευρά του Τουπουνγάτο. Το αεροπλάνο θάφτηκε γρήγορα από την επακόλουθη χιονοστιβάδα και τη σφοδρή χιονόπτωση που λάμβανε χώρα εκείνη την περίοδο. Το αεροπλάνο βρισκόταν απαρατήρητο βαθιά κάτω από το χιόνι και τον πάγο του παγετώνα για πάνω από 50 χρόνια. Τα απομεινάρια του αναδύθηκαν τελικά στην άκρη του παγετώνα το 2000. Λίγο αργότερα, μια αποστολή του Στρατού της Αργεντινής ανακάλυψε τα διάσπαρτα συντρίμμια, συλλέγοντας κάποια από τα στοιχεία για έρευνα. Biggar, John (2020). The Andes: A Guide for Climbers and Skiers (5th ed.). Andes Publishing (Scotland). ISBN 978-0-9536087-6-8. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tupungato στο Wikimedia Commons