IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε

Το Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε (ισπανικά: Estadio Carlos Tartiere) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Οβιέδο της Ισπανίας. Με χωρητικότητα 30.500 θεατών, είναι το 17ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ισπανία και το μεγαλύτερο στις Αστούριες. Το νέο Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε αντικατέστησε το πρώην ομώνυμο γήπεδο που κατασκευάστηκε το 1932, ως έδρα της Ρεάλ Οβιέδο. Στο στάδιο έχουν πραγματοποιηθεί τρεις αγώνες της Εθνικής Ισπανίας, ένας αγώνας της Εθνικής Ισπανίας Κ21 και ένας αγώνας της αυτόνομης ομάδα Αστουριών.

 Ο ακρογωνιαίος λίθος της κατασκευής τοποθετήθηκε στις 18 Ιουνίου 1998 και ο πρώτος αγώνας που παίχτηκε σε αυτό το στάδιο πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2000, ένας αγώνας της Πριμέρα Ντιβισιόν μεταξύ της Ρεάλ Οβιέδο και της Λας Πάλμας. Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 20 Σεπτεμβρίου 2000, με έναν φιλικό αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Οβιέδο και της Παρτιζάν Βελιγραδίου.Το νέο γήπεδο έχει επικριθεί από πολλές διαφορετικές πηγές, ειδικά για τη θέση του, η οποία δεν έχει επαρκή πρόσβαση και εξόδους κινδύνου για μεγάλη παρουσία θεατών. Επιπλέον, το χορτάρι είναι δύσκολο να διατηρηθεί, λόγω του υγρού του περιβάλλοντος και της έλλειψης ηλιακού φωτός, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Επιπλέον, τα μεγάλα ανοίγματα στην πρόσοψη, που το καθιστούν ένα κρύο στάδιο, υπόκεινται επίσης σε κριτική, καθώς και η έλλειψη χρώματος, με το γκρι να κυριαρχεί τόσο στο εσωτερικό, στις κερκίδες, όσο και στο εξωτερικό, από την ακάλυπτη πρόσοψη από σκυρόδεμα. Παρόλα αυτά, ο Εμίλιο Γιάνο, ένας από τους αρχιτέκτονες του γηπέδου, υπερασπίστηκε το γήπεδο και ισχυρίστηκε ότι «το πρόβλημα μπορεί να είναι στο χορτάρι και όχι στο υπέδαφος».Ο πρώτος sold-out αγώνας ήταν στις 28 Οκτωβρίου 2001, στο πρώτο Αστουριανό Ντέρμπι στο νέο γήπεδο, όπου η Σπόρτινγκ Χιχόν κέρδισε με 0–2. Στις 24 Μαΐου 2009, η Ρεάλ Οβιέδο κατέρριψε το ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα της Τερθέρα Ντιβισιόν, με 27.214 σε αγώνα εναντίον της ΡΚΝ Μαγιόρκα Β. Estadios de Espana (αγγλικά)
1255 Σίλοβα

Η Σίλοβα (Schilowa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,321. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Ρωσίδας αστρονόμου Μαρία Βασίλιεβνα Σίλοβα.

 Η μέση διάμετρος της Σίλοβα εκτιμάται σε 32,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1389. Η Σίλοβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 32 λεπτά, μια αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ιωάννης Αργύρης

Ο Ιωάννης Αργύρης, μέλος του FRS, (Βόλος, 19 Αυγούστου 1913 – Στουτγκάρδη, 2 Απριλίου 2004) ήταν Έλληνας επιστήμονας που διακρίθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο στην εφαρμοσμένη πληροφορική και την μηχανολογία. Ο Αργύρης ήταν γνωστός εκτός Ελλάδας ως John Η. Argyris. Ήταν ένας από τους δημιουργούς της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων (FEM) και αργότερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης και διευθυντής του Ινστιτούτου Στατικής και Δυναμικής των Αεροδιαστημικών Δομών.

 Γεννήθηκε στο Βόλο το 1913 και η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα περίπου μια δεκαετία αργότερα. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος Χατζηαργύρης και η Λουκία Καραθεοδωρή, ανιψιά του διάσημου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για τέσσερα χρόνια και στη συνέχεια στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου πήρε το δίπλωμα του πολιτικού μηχανικού. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ο Ιωάννης Αργύρης βρίσκεται στο Βερολίνο για μεταπτυχιακές σπουδές. Εγκαταστάθηκε στην Ελβετία, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο ETH Ζυρίχης και πήρε το διδακτορικό του το 1942. Η πρώτη του δουλειά ήταν στην εταιρεία Gollnow στο Στσέτσιν. Από το 1943 έως το 1949 εργάστηκε ως ερευνητής μηχανικός στη Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία στην Αγγλία. Στη συνέχεια έγινε Λέκτορας και κατόπιν Καθηγητής στο Imperial College του Λονδίνου από το 1955 ώς το 1975. Το 1959 έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Στατικής και Δυναμικής Αεροδυναμικών Κατασκευών στο Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης, κατέχοντας με αυτόν τον τρόπο δύο έδρες καθηγητή σε δύο πανεπιστήμια. Δημιούργησε την Αεροναυτική και Αστροναυτική Πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Στουτγάρδης ως εστιακό σημείο για εφαρμογές ψηφιακών υπολογιστών και ηλεκτρονικών. Στη Στουτγκάρδη, παρέμεινε τακτικός καθηγητής έως το 1991 και ως ομότιμος καθηγητής έως το 2004. Ο Αργύρης συμμετείχε και ανέπτυξε σε μεγάλο βαθμό τη Μέθοδο των Πεπερασμένων Στοιχείων μαζί με τους Ray William Clough και Olgierd Zienkiewicz μετά από μια αρχική μαθηματική προεργασία του Richard Courant. Απεβίωσε στις 2 Απριλίου 2004, σε ηλικία 90 ετών. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου στην πόλη Βάρμπεργκ της Σουηδίας. The National Academies Press Ο ευπατρίδης επιστήμων της διασποράς A small view of the life of John Argyris - Engineer Extraordinaire
Μαύρο κάρδαμο

Το μαύρο κάρδαμο ή άλλως μαυροκάρδαμο, επισήμως, Άμωμον το αυλωτόν (Amomum subulatum), επίσης γνωστό ως κάρδαμο του λόφου, κάρδαμο της Βεγγάλης, μεγάλο κάρδαμο, ινδικό κάρδαμο, κάρδαμο του Νεπάλ, φτερωτό κάρδαμο, ή καφέ κάρδαμο, προέρχεται από οποιοδήποτε από τα δύο είδη της οικογένειας των Ζιγγιβερίδων (Zingiberaceae). Οι λοβοί του σπόρου τους έχουν μια ισχυρή γεύση σαν καμφορά, με έναν καπνικό χαρακτήρα ο οποίος προέρχεται από τη μέθοδο της ξήρανσής τους.

 Οι λοβοί χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα, με παρόμοιο τρόπο όπως και οι λοβοί του πράσινου Ινδικού καρδάμου, αλλά με μια διαφορετική γεύση. Σε αντίθεση με το πράσινο κάρδαμο, αυτό το μπαχαρικό σπανίως χρησιμοποιείται σε γλυκά πιάτα. Η καπνιστή γεύση και το άρωμά του, προέρχεται από τις παραδοσιακές μεθόδους της ξήρανσής του πάνω στις γυμνές φλόγες. Τουλάχιστον δύο διακριτά είδη μαύρου κάρδαμου απαντούν: το Άμωμον το αυλωτόν (Amomum subulatum), (γνωστό επίσης και ως κάρδαμο του Νεπάλ) και το A. costatum. Οι λοβοί του A. subulatum, που χρησιμοποιούνται κυρίως στις κουζίνες της Ινδίας και ορισμένες περιφερειακές κουζίνες του Πακιστάν, είναι το μικρότερο από τα δύο είδη, ενώ οι μεγαλύτεροι λοβοί του A. costatum (Κινέζικα: Βικιλεξικό: 草果 · pinyin: cǎoguǒ· Βιετναμέζικα: thảo quả) που χρησιμοποιούνται στην Κινεζική κουζίνα, ιδιαίτερα εκείνες του Σιτσουάν και της Βιετναμέζικης κουζίνας. Το μαύρο κάρδαμο συχνά λανθασμένα περιγράφεται από όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το μπαχαρικό, ως ένα κατώτερο υποκατάστατο του πράσινου κάρδαμου. Στην πραγματικότητα, απλά δεν είναι τόσο καλά προσαρμοσμένο στα γλυκά / ζεστά πιάτα που συνήθως περιλαμβάνουν κάρδαμο που συχνά παρασκευάζονται εκτός της ακτίνας των αυτοχθόνων ειδών του φυτού. Αντιθέτως το μαύρο κάρδαμο, είναι καλύτερο για τα πλούσια κρεατικά κατσαρόλας και παρόμοια πιάτα. Αν και η γεύση του διαφέρει από το μικρότερο πράσινο κάρδαμο, το μαύρο κάρδαμο χρησιμοποιείται μερικές φορές σε μεγάλη κλίμακα από τα εμπορικά αρτοποιεία, λόγω του χαμηλού του κόστους. Στην Κίνα οι λοβοί του χρησιμοποιούνται για τα jin-jin πιάτα με κρέας στη γάστρα, ιδιαίτερα στην κουζίνα της κεντρικής-δυτικής επαρχίας του Σιτσουάν. Οι λοβοί επίσης χρησιμοποιούνται συχνά στο Βιετνάμ, όπου καλούνται thảo quả και χρησιμοποιούνται ως συστατικό του ζωμού, για τη σούπα με noodles (μανέστρα) που ονομάζεται phở. Ο μεγαλύτερος παραγωγός του μαύρου κάρδαμου είναι το Νεπάλ, ακολουθούμενο από την Ινδία και το Μπουτάν. Στην παραδοσιακή Κινεζική ιατρική, το μαύρο κάρδαμο χρησιμοποιείται για τις στομαχικές διαταραχές και την ελονοσία. Ελεττάρια Καρδάμωμον το γνήσιον Κάρδαμο (χόρτο) Καρδάμωμο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Amomum subulatum στο Wikimedia Commons
SATA

Ως SATA (Serial Advanced Technology Attachment) χαρακτηρίζεται το πρότυπο διαύλου δεδομένων που χρησιμοποιείται ευρύτατα στους προσωπικούς υπολογιστές με σκοπό τη μεταφορά δεδομένων από τους σκληρούς δίσκους ή τα οπτικά μέσα αποθήκευσης δεδομένων προς την κεντρική μονάδα επεξεργασίας.

 Ο δίαυλος SATA έχει σταδιακά αντικαταστήσει τον καθιερωμένο δίαυλο IDE. Σε αντίθεση με τον δίαυλο IDE (Integrated Drive Electronics) μεταφέρει τα δεδομένα σειριακά αντί παράλληλα. Αυτό δίνει το πλεονέκτημα των λιγότερων καλωδιώσεων και, κατά συνέπεια, πιο λιτό σχεδιασμό. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές καλωδιοταινίες των 40 αγωγών, χρησιμοποιεί μόνο 7 αγωγούς. Αυτό επιτρέπει τον καλύτερο αερισμό του περιβλήματος ενός υπολογιστή και, παράλληλα, επιτυγχάνει καλύτερα την αποφυγή των ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών. Τα βύσματα που χρησιμοποιεί ο δίαυλος SATA είναι πιο εύχρηστα και αποκλείουν την λανθασμένη τοποθέτησή τους. Για τη μεταφορά δεδομένων απαιτείται λιγότερη ενέργεια, χαρακτηριστικό που κάνει τον δίαυλο ιδανικό για τους φορητούς υπολογιστές. Οι συσκευές SATA, εκτός από διαφορετική καλωδιοταινία, χρειάζονται και διαφορετικό βύσμα τροφοδοσίας, λόγω των διαφορετικών απαιτήσεων σε τάση τροφοδοσίας αλλά και για λόγους ευχρηστίας. Η καθαρή ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων του διαύλου SATA είναι 150 MBytes/sec, του (βελτιωμένου) διαύλου SATA 2 είναι 300 Mbytes/sec και του πιο σύγχρονου (έτος 2008) SATA 3 είναι 600 MBytes/sec. Microsoft Support Serial ATA Org
52 (αριθμός)

Το 52 (πενήντα δύο) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 51 και πριν από το 53. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 52:2 = 26, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 52 συμβολίζεται ως LII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΝΒ΄ ή νβ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 52 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 13, 26 και 52, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 54. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 52 είναι 52 = 2²·13. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 52 αντιστοιχεί στο τελλούριο. Η μοριακή μάζα 52 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί (μεταξύ άλλων και) στο κυκλοβουταδιένιο. Το Μεσιέ 52 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 5.000 ετών φωτός στον αστερισμό Κασσιόπη.
Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων

Το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων (Κ.Ε.Φ.) ήταν βραχύβιο φιλοβασιλικό ελληνικό πολιτικό κόμμα του κέντρου, που ιδρύθηκε το 1945. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Στυλιανός Γονατάς.

 Το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1945 από τον πρώην στρατιωτικό, πρώην πρωθυπουργό και στέλεχος του Κόμματος Φιλελευθέρων Στυλιανό Γονατά. Στις 22 Φεβρουαρίου 1945 ο πρόεδρος του Κόμματος Φιλελευθέρων Θεμιστοκλής Σοφούλης δήλωσε την υποστήριξη του κόμματος στην αβασίλευτη δημοκρατία. Αυτή η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις στη φιλοβασιλική πτέρυγα των Φιλελευθέρων, με πολλά στελέχη να δηλώνουν την αντίθεσή τους. Λίγες ημέρες μετά, στις 18 Μαρτίου, ο Στυλιανός Γονατάς ανακοίνωσε τη δημιουργία του Κόμματος Εθνικών Φιλελευθέρων διαφωνώντας με την πολιτική του κόμματος σχετικά με το «πολιτειακό ζήτημα», καθώς τάχθηκε υπέρ της επιστροφής του Γεωργίου του Β' και της δημιουργίας Ταγμάτων Ασφαλείας για την αντιμετώπιση του «κομμουνιστικού κινδύνου». Μαζί με τον Γονατά αποχώρησαν και άλλα στελέχη του Κόμματος Φιλελευθέρων (Αβραάμ, Παπαδημητρίου, Ανδρεαδάκης, Χατζόπουλος, Σπυρίδης, Διαμαντόπουλος).Στις εκλογές του 1946 το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων συμμάχησε με τις δεξιές εθνικόφρονες δυνάμεις και συμμετείχε στον εκλογικό σχηματισμό της Ηνωμένης Παράταξης Εθνικοφρόνων (Η.Π.Ε.) εκλέγοντας 38 από τους 206 βουλευτές του σχηματισμού. J. Meynaud, Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, "Μπαϋρον, Αθήνα, 1966 Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2000 Στυλιανός Γονατάς, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1958
Βάσα Κοιλανίου

Η Βάσα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Είναι γνωστή με την ονομασία Βάσα Κοιλανίου (από την ονομασία του γειτονικού χωριού Κοιλάνι) για να ξεχωρίζει από το ομώνυμο χωριό της επαρχίας Λεμεσού, Βάσα Κελλακίου.

 Η Βάσα απέχει 35 χιλιόμετρα από την πόλη της Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 760 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα δυτικά συνορεύει με το Άρσος, στα βορειοανατολικά με το Όμοδος, στα νοτιοανατολικά με την Ποταμιού και την Κισούσα και στα νότια με τη Μαλιά. Το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης του χωριού είναι καλλιεργήσιμη γη με αμπέλια. Η Βάσα αποτελεί ένα από τα κρασοχώρια της επαρχίας Λεμεσού. Σημαντική είναι και η παραγωγή σταφίδας στο χωριό. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη Βάσσα ή Βήσσα που σημαίνει δασώδης κοιλάδα. Στην Αρκαδία της Πελλοπονήσου υπήρχε αρχαίος οικισμός με την ονομασία Βάσσαι, όπου βρισκόταν ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα. Είναι πιθανόν η ονομασία της Βάσας να σχετίζεται με την εποίκιση της Κύπρου από τους Αρκάδες. Η άποψη αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη ιερού του Απόλλωνα στο χωριό. Την μεσαιωνική εποχή η Βάσα ήταν φέρουδο των σταυροφόρων βαρόνων Ιβελίων της Γιάφφας. Στο χωριό ανακαλύφθηκαν συλλογές από ενετικά ξίφη. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε πολλές αυξομειώσεις. Έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946. Ακολούθως, το χωριό πλήγηκε από την αστυφυλία. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός του χωριού παρουσίασε άνοδο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Βάσας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Στο χωριό υπάρχουν 6 ιεροί ναοί: Εκκλησία Παναγίας του Ευαγγελισμού Εξωκλήσι Τιμίου Προδρόμου Εξωκλήσι Αγίου Γεωργίου Εξωκλήσι Οσίου Βαρνάβα Εξωκλήσι Αποστόλου Τίμωνα Στο χωριό υπάρχουν 4 μουσεία: το εκκλησιαστικό μουσείο το μουσείο λαϊκής παράδοσης το μουσείο ζιβανίας το μουσείο ΠΟΕΔ - ιστορία της Δημοτικής Εκπαίδευσης στην Κύπρο «Το χωριό ΒΑΣΑ ΚΟΙΛΑΝΙΟΥ στην Κύπρο». www.thevillagexpress.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018. «13 λόγοι για να πας στη Βάσα Κοιλανίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-10. https://web.archive.org/web/20180410201459/http://www.timeoutcyprus.com/article/22895/13-logoi-gia-na-pas-sti-vasa-koilanioy. Ανακτήθηκε στις 2018-04-10. Καρούζης, Γιώργος (2001). Περιδιαβάζοντας την Κύπρο: Λεμεσός (πόλη και επαρχία) (πρώτη έκδοση). Λευκωσία: ΣΕΛΑΣ Κεντρο Μελετων Ερευνων & Εκδοσεων. σελ. 231-233. ISBN 9963-566-67-7. Ιστοσελίδα Κοινοτικού Συμβουλίου
Ταραζέντ

Ο Ταραζέντ είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα γ (γάμμα) του αστερισμού Αετού (γ Aquilae, γ Aql). Ο Ταραζέντ, ως ο δεύτερος φωτεινότερος αστέρας του αστερισμού, είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι. Το γεγονός ότι φαίνεται να λάμπει μόλις δύο περίπου μοίρες βόρεια-βορειοδυτικά του φωτεινότερου αστέρα του αστερισμού, του α, γνωστού και ως Αλτάιρ, αλλά και σχετικώς κοντά στον β Αετού, οδήγησε στη συσχέτισή του με αυτούς στις παραδόσεις των διάφορων πολιτισμών.

 Το παραδοσιακό όνομα «Ταραζέντ» προέρχεται μάλλον από την περσική φράση شاهين ترازو (šāhin tarāzu), που σημαίνει «η ράβδος της ζυγαριάς», αναφερόμενη στην ομάδα που σχηματίζουν οι αστέρες α, β και γ Αετού. Το «šāhin» μεταφράζεται και ως «γεράκι», και με αυτή την έννοια αποτελεί, παρεφθαρμένο, το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα β Αετού. Σε αραβικό κατάλογο αστέρων, ο γ αναφέρεται ως Menkib al Nesr (منكب ألنسر - mankib al-nasr), που μεταφράσθηκε αργότερα στη λατινική ως Humerus Vulturis, δηλαδή «ο ώμος του αετού».Στην Κίνα, η ονομασία 河鼓 (Hé Gŭ), που σημαίνει «τύμπανο του ποταμού», αναφέρεται και πάλι σε σχέση με την ομάδα που σχηματίζουν οι αστέρες α, β και γ Αετού. Ο ίδιος ο γ Αετού είναι γνωστός ως 河鼓三 (Hé Gŭ sān, δηλαδή «ο τρίτος αστέρας του τυμπάνου του ποταμού). Κατά την κινεζική παράδοση της πριγκίπισσας και του γελαδάρη, ο γ και ο β Αετού ήταν παιδιά του Niulang (牛郎 = ο γελαδάρης, α Αετού) και της Zhinü (織女 = η πριγκίπισσα, ο αστέρας Βέγας). Οι ιθαγενείς Koori της Βικτώριας έλεγαν ότι οι β και γ Αετού ήταν οι μαύροι κύκνοι-σύζυγοι του Bunjil (α Αετού), που και πάλι ήταν ένας αετός (του είδους Aquila audax). Επίσης, στη νεότερη αστρονομία, ο αστέρας φέρει τα ονόματα 50 Αετού (αριθμός Φλάμστηντ), BD+10 4043, FK5 741, HD 186791, HIP 97278, HR 7525 και SAO 105223, που αντιστοιχούν στην αναφορά του σε διάφορους καταλόγους αστέρων. Ο γ Αετού είναι ένας σχετικώς νεαρός αστέρας, με ηλικία της τάξεως των 100 εκατομμυρίων ετών. Παρά το γεγονός αυτό, είναι ένας εξελιγμένος αστέρας: έχει καταναλώσει σχεδόν όλο το υδρογόνο στον πυρήνα του, με αποτέλεσμα να διαστέλλεται σε ένα λαμπρό πορτοκαλί γίγαντα, με διάμετρο, στην εποχή μας, 95 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και λαμπρότητα ίση με 2.540 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή (απόλυτο μέγεθος −3,4). Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του είναι 4.210 K. Ο Ταραζέντ συντήκει πλέον ήλιο σε άνθρακα στον πυρήνα του, κάτι που σημαίνει ότι το τέλος του απέχει μόλις μερικά εκατομμύρια έτη. Η μάζα του εκτιμάται σε 5 ως 6 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, και επομένως, αφού τα εξωτερικά του στρώματα διαφύγουν στο διάστημα, ο πυρήνας του θα συμπιεσθεί σε έναν λευκό νάνο. Ο Ταραζέντ πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 2,79 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (10 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα). Κατάλογος αστέρων του Αετού Η θέση του στον αστερισμό και παραδοσιακή αστρολογία Αναλυτικά δεδομένα από τη Βάση Αστροφυσικών δεδομένων του Στρασβούργου Φωτογραφία
Ζίγκφριντ του Μπάλενστετ

Ο Ζίγκφριντ, γερμ. Siegfried von Ballenstedt (περ. 1075 - 9 Μαρτίου 1113) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν παλατινός κόμης του Ρήνου (1096-1113) και κόμης της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε (1112-1113).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδαλβέρτου Β΄, κόμη του Μπάλενστετ και της Αδελαΐδας των Βαϊμάρης, κόρης του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Μάισσεν. Παντρεύτηκε το 1068 την Γερτρούδη του Νόρντχαϊμ, κόρη του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και είχε τέκνα: Ζίγκφριντ Β΄ 1107-1124, κόμης της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε Αδέλα, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ του Πάιλσταϊν Γουλιέλμος 1112-1140 Gerold Meyer von Knonau, 'Sigfrid (Graf von Ballenstedt), Pfalzgraf von Lothringen,' in Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 34 (Leipzig, 1892), pp. 257f. J. Dendorfer, ‘Si(e)gfrid (Graf von Ballenstedt, Pfalzgraf von Lothringen),’ in Neue Deutsche Biographie, vol 24 (Berlin, 2010), ISBN 978-3-428-11205-0, pp. 345f. A. Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I
Νικόλαος Δοξαράς

Ο Νικόλαος Δοξαράς (Καλαμάτα, 1706/1710 – Ζάκυνθος, 2 Μαρτίου 1775) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γιος του επίσης ζωγράφου και θεωρητικού τέχνης Παναγιώτη Δοξαρά και από τους πρωτεργάτες της Επτανησιακής Σχολής.

 Ο Νικόλαος Δοξαράς γεννήθηκε στην Καλαμάτα και μετά το 1715, όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέκτησε εκ νέου την Πελοπόννησο, εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στα Επτάνησα. Αρχικά εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο και στη συνέχεια στη Λευκάδα και την Κέρκυρα. Το 1729 κατατάχθηκε στον στρατό της Βενετίας και μετά το θάνατο του πατέρα του μετέβη στη Βενετία όπου σπούδασε στρατιωτικός μηχανικός και ζωγράφος. Το 1738 επέστρεψε στη Λευκάδα και το 1745 διορίστηκε αξιωματικός της Χωροφυλακής στην Κέρκυρα. Αργότερα τοποθετήθηκε για μερικά χρόνια στην Κεφαλλονιά και εν τέλει εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ζάκυνθο όπου και πέθανε το 1775. Αν και δεν είναι γνωστοί οι ζωγράφοι δίπλα στους οποίους σπούδασε στη Βενετία, θεωρείται πως η τεχνοτροπία του επηρεάστηκε από τους Τζιοβάνι Μπατίστα Πιατσέτα και Τζοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο που τη συγκεκριμένη περίοδο δέσποζαν επί της καλλιτεχνικής ζωής της Βενετίας.Από το 1753 έως το 1762 εργάστηκε για τη διακόσμηση της οροφής του ναού της Φανερωμένης της Ζακύνθου με βοηθό τον Στέφανο Πασηγέτη. Η διακόσμηση αυτή καταστράφηκε στον σεισμό του 1953. Προσχέδια σώζονται στην Εθνική Πινακοθήκη και ένα μέρος, Το γενέσιον της Παναγίας φυλάσσεται στο Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου. Επίσης φιλοτέχνησε το 1761 την οροφή του ναού του αγίου Μηνά στη Λευκάδα. Συγκεκριμένα ζωγράφισε τους τέσσερις Ευαγγελιστές, σκηνές από τη ζωή και το μαρτύριο του αγίου Μηνά και άλλους αγίους. Και αυτό το έργο καταστράφηκε στα τέλη του 1976 από πυρκαγιά.Ο Νικόλαος Δοξαράς συνέχισε πιστός στην παράδοση του πατέρα του αντικαθιστώντας τη βυζαντινή αγιογραφία με ιταλικής νοοτροπίας έργα. Η επίδρασή του ήταν σημαντική στην αλλαγή του προσανατολισμού της ελληνικής ζωγραφικής από την Ανατολή προς τη Δύση. Επιλογή έργων Δοξαράς Νικόλαος (1710 Καλαμάτα - 1775 Ζάκυνθος)
Μαλάμπο

Η Μαλάμπο (αγγλικά: Malabo) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ισημερινής Γουινέας στην επαρχία του Βόρειου Μπιόκο, ευρισκόμενη στη βορειότερη ακτή του νησιού Μπιόκο (πρώην Φερνάντο Πο) στην άκρη ενός βυθισμένου ηφαιστείου.. Ο πληθυσμός της είναι γύρω στους 150.000 κατοίκους.

 Η πόλη ιδρύθηκε αρχικά το 1827 από τους Βρετανούς, οι οποίοι επινοικίασαν το νησί στην Ισπανία κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας. Το όνομα της πόλης ήταν Πορτ Κλάρενς. Τη χρησιμοποίησαν ως ναυτική βάση σε μια προσπάθεια να πατάξουν το δουλεμπόριο. Μάλιστα, πολλοί δούλοι εγκαταστάθηκαν εκεί πριν ακόμα ιδρυθεί η Σιέρρα Λεόνε ως κέντρο δουλεμπορίου. Πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν ξανά στη Σιέρρα Λεόνε και μερικοί από τους απογόνους τους ονομάζονται στην Ισημερινή Γουινέα Φερναντίνος (Fernandinos), αποτελώντας μάλιστα ξεχωριστή εθνοτική ομάδα που ομιλούν τη δική τους διάλεκτο (με αφρικανικά και πορτογαλικά στοιχεία). Στη συνέχεια, η Μαλάμπο ονομάστηκε Σάντα Ιζαμπέλ με την επαναφορά στον έλεγχο των Ισπανών. Επιλέχθηκε να αντικαταστήσει την κυριότερη πόλη Μπάτα και να γίνει πρωτεύουσα το 1969. Το 1973 πήρε τη σημερινή της ονομασία, στα πλαίσια των προσπαθειών του καθεστώτος του Φρανσίσκο Μασίας Νγκουέμα για μετονομασία ατόμων και τόπων με πιο "αυθεντικά" αφρικανικά ονόματα. Στην περίοδο της τρομοκρατίας από το καθεστώς του Μασίας, μεθοδεύτηκε η εξολόθρευση της μειονότητας των Μπούμπι, που αποτελούσαν την πλειοψηφία στο νησί Μπιόκο, και η εγκατάσταση στη Μαλάμπο και στη νησιωτική περιοχή των Φανγκ, φυλή στην οποία ανήκε ο Μασίας. Κατά τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησής του, πολλοί κάτοικοι της πόλης έφυγαν. Η μέση θερμοκρασία στην πόλη είναι 25 °C και οι ετήσιες βροχοπτώσεις φτάνουν τα 1.900 χιλιοστά το χρόνο. Το κλίμα είναι ισημερινό. . Παρά το γεγονός ότι αποτελεί την πρωτεύουσα της Ισημερινής Γουινέας, το οδικό δίκτυο στη Μαλάμπο παραμένει υπανάπτυκτο. Ελάχιστοι δρόμοι είναι ασφαλτοστρωμένοι και τα ονόματα πολλών οδών θυμίζουν τον αφρικανικό εθνικισμό, όπως "Λεωφόρος της Ανεξαρτησίας" και "Οδός Πατρίς Λουμούμπα". Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται καθεδρικός ναός, που οικοδομήθηκε κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας. Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το νοσοκομείο, το οποίο όμως υπολειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού και στα δυτικά το ανακαινισμένο Διεθνές Αεροδρόμιο. Αξιοσημείωτο κτήριο είναι επίσης το Δικαστικό Μέγαρο. Η ανακάλυψη πετρελαίου μετάβαλε κάπως την κατάσταση στην πόλη. Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μαλάμπο
Το δικαίωμα στο κατούρημα (καμπάνια)

«Το δικαίωμα στο κατούρημα» (The Right To Pee) είναι μία εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης που πραγματοποιείται στη Βομβάη της Ινδίας από την CORO. Σκοπός της είναι να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος για το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει, ιδιαίτερα για τις εργαζόμενες γυναίκες.

 Στην Ινδία, στις περισσότερες περιοχές, μόνο μία στις τρεις δημόσιες τουαλέτες έχει χώρο για γυναίκες. Το πρόβλημα επιτείνεται καθώς σε πολλές από αυτές, ενώ για τους άντρες η πρόσβαση είναι δωρεάν, οι γυναίκες υποχρεώνονται να πληρώσουν, είτε γιατί είναι η πολιτική των τοπικών αρχών είτε γιατί οι υπάλληλοι, παρανόμως, τις υποχρεώνουν να πληρώσουν.Στα περισσότερα καταστήματα δεν υπάρχουν καν τουαλέτες ή δεν υπάρχουν γυναικείες τουαλέτες ή προορίζονται αποκλειστικά για τους πελάτες. Η ανυπαρξία τουαλετών (δημόσιων ή μέσα στις επιχειρήσεις) επιτείνει το πρόβλημα των βιασμών στην Ινδία, αφού οι γυναίκες, πολλές φορές, αναγκάζονται να πηγαίνουν σε δημόσιους χώρους είτε για τη δική τους ανάγκη είτε των παιδιών τους. Πολλές γυναίκες αναγκάζονται να μην πίνουν νερό κατά τη διάρκεια της εργασίας τους με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω αφυδάτωσης.Το Δεκέμβριο του 2014 το ανώτατο Δικαστήριο της Βομβάης εξέδωσε απόφαση με την οποία υποχρεώνει τις τοπικές δημόσιες επιχειρήσεις να εκδώσουν οδηγίες για τη δημιουργία δημόσιων τουαλετών για τις γυναίκες, κοντά σε πολυσύχναστους δρόμους, με καταληκτική ημερομηνία το Μάρτιο του 2015 Παρόλες τις διαβεβαιώσεις του Brihanmumbai Municipal Corporation δεν έχουν ακόμη προχωρήσει οι εργασίες. Σύμφωνα με την Mumbai Mirror, μέχρι το Φεβρουάριο του 2016 ούτε μία ρουπία από τα 5 κρορ (50 εκατομμύρια) ρουπίες που είχαν εγκριθεί δεν είχε εκταμιευθεί με κίνδυνο να χαθούν. Η εκστρατεία ξεκίνησε το 2011 από την CORO, οργάνωση που έχει σαν κύριο σκοπό της τον αλφαβητισμό των κατοίκων των παραγκουπόλεων. Η εκστρατεία χορηγείται, μεταξύ άλλων, και από τη UNICEF.
La Combattante IIa

Τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων Βλημάτων (ΤΠΚ ή απλά Πυραυλάκατοι, όπως έχει καθιερωθεί να απόκαλούνται) κλάσης La Combattante IIa κατασκευάστηκαν στη Γαλλία, στα ναυπηγεία Construction Mechaniques de Normandie του Χερβούργου για λογαριασμό του Γερμανικού Ναυτικού, όπου και έλαβαν την ονομασία Κλάση 148 Τίγρης (Klasse 148 / Tiger-Klasse). Όταν τα πλοία μεταβιβάστηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό η ονομασία τους άλλαξε πάλι σε Combattante IIa.

 Εκτόπισμα: 234 τόνοι, 265 τόνοι πλήρες Μήκος: 47m Πλάτος: 8m Βύθισμα: 2.1mΤαχύτητα: 36 κόμβοι Μηχανές : 4 MTU MD 16V 538TB90 Diesel 120000hp (m) Προπέλες: 4 Ακτίνα Δράσης: 570 μίλια με 30 κόμβους, 1.600 μίλια με 15 κόμβους Πλήρωμα: 30 (4 Αξιωματικοί) Οπλισμός: Πύραυλοι: 4 πύραυλοι επιφανείας - επιφανείας Aerospatiale MM 38 Exocet, 2 διπλοί εκτοξευτές (τα P-72, P-73 και P-77) 4 πύραυλοι επιφανείας - επιφανείας McDonnell Douglas Harpoon, 2 διπλοί εκτοξευτές (τα P-74, P-75 και P-76) Πυροβόλα: 1 πυροβόλο OTO Melara 76 mm 1 αντιαεροπορικό πυροβόλο Bofors 40 mm Νάρκες: Μέχρι 20 (με ικανότητα πόντισής τους) Αντίμετρα: Εκτοξευτής φωτοβολίδων Wolke. Συστήματα: ESM: Thomson-CSF DR 2000S Σύστημα στοιχείων μάχης: PALIS και Link 11 Σύστημα ελέγχου όπλων: Οπτικό καθοδηγητή CSEE Panda Σύστημα ελέγχου πυραύλων και πυροβόλων Thomson-CSF Vega PCET Ραντάρ: Έρευνας αέρα/επιφανείας: Thomson-CSF Triton Ναυτιλίας: SMA 3 RM 20 Ελέγχου πυρός: Thomson-CSF Castor ΤΠΚ ΒΟΤΣΗΣ (P 72) ΤΠΚ ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ (P 73) ΤΠΚ ΒΛΑΧΑΒΑΣ (P 74) ΤΠΚ ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ (P 75) ΤΠΚ ΤΟΥΡΝΑΣ (P 76) ΤΠΚ ΣΑΚΙΠΗΣ (P 77) Η επίσημη Ιστοσελίδα της Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (Δ.Τ.Σ.) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού Σελίδα αφιερωμένη στις πυραυλακάτους La Combattante IIa
Κυριάκος Ροδουσάκης

Ο Κυριάκος Ροδουσάκης (1945) είναι Έλληνας διπλωμάτης. Μεταξύ άλλων διατέλεσε διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, πρέσβης της Ελλάδας στη Ρωσία, την Κύπρο και την Ιαπωνία, και διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών.

 Γεννήθηκε το 1945 στην Κίσσαμο Χανίων και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1972 εισήλθε στη Διπλωματική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και αρχικά τοποθετήθηκε στην πρεσβεία της Τεχεράνης, στο Ιράν.Επίσης υπηρέτησε στη Νότια Αφρική, τη Γερμανία και την Ιταλία. Από το 1984 έως το 1987 υπηρέτησε στο γραφείο του υφυπουργού Εξωτερικών Γιάννη (Ιωάννη) Καψή, και στη συνέχεια, από το 1987 μέχρι το 1989, ήταν διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Η τοποθέτησή του σε αυτή τη θέση έγινε μετά την αποπομπή του προκατόχου του, Χρήστου Μαχαιρίτσα, που είχε έρθει πολλές φορές σε σύγκρουση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και προσωπικά με τον υπουργό Κάρολο Παπούλια, με τον οποίο ο Ροδουσάκης είχε πολύ πιο αρμονικές σχέσεις.Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδας στη Μόσχα (1994-97), τη Λευκωσία (1997-2000) και το Τόκιο (2002-06). Το 2006 ανέλαβε διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών και την επόμενη χρονιά συνταξιοδοτήθηκε. Από το 2010 μέχρι το 2014 διατέλεσε πρόεδρος του Ελληνο-Ρωσικού Συνδέσμου. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά και είναι έγγαμος με τη Ζαφειρία (Ζέττα) Μαρκοζάννες.
Φτώχεια

Με την λέξη φτώχεια αναφερόμαστε στην οικονομική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από έλλειψη επαρκών πόρων για την ικανοποίηση βασικών ανθρώπινων αναγκών. Το κατώφλι των βασικών αναγκών που ορίζει το όριο της φτώχειας διαφέρει από χώρα σε χώρα. Η φτώχεια ανάγεται να μετράται σε χρήματα και αντανακλά τους κατά κεφαλήν διαθέσιμους από τους πραγματικούς οικονομικούς πόρους μιας χώρας. Η έννοια της φτώχειας μπορεί και χωρίζεται ως εξής: ως απόλυτη φτώχεια ορίζεται το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με λιγότερο από ένα καθορισμένο ποσό δολαρίων την ημέρα. Η δημοφιλέστερη στατιστική του είδους (που χρησιμοποιείται και από την Παγκόσμια Τράπεζα), είναι το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα, σε τιμές του 1985. Ιδανικό ποσοστό απόλυτης φτώχειας είναι το 0%. Ο συγκεκριμένος ορισμός χρησιμοποιείται περισσότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες.ως σχετική φτώχεια ορίζεται το ποσοστό των ατόμων σε μια χώρα που ζουν με εισόδημα κατώτερο ενός συγκεκριμένου ποσοστού του διάμεσου εισοδήματος (συνήθως 60%) στη χώρα. Δηλαδή αν το ποσοστό είναι 60% και το διάμεσο εισόδημα 10.000 δολάρια, ο δείκτης φτώχειας είναι ο αριθμός ατόμων που ζουν με λιγότερο από 6000 δολάρια ετησίως, διαιρεμένος δια τον συνολικό πληθυσμό. Ο ορισμός του ποσοστού του διάμεσου εισοδήματος διαφέρει από χώρα σε χώρα. Η σχετική φτώχεια είναι και ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος όρος στις στατιστικές των ανεπτυγμένων χωρών όπου και πολύ συχνά παρεξηγείται ως δείκτης απόλυτης φτώχειας.

 Στην ΕΕ η σχετική φτώχεια ορίζεται ως το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με εισόδημα χαμηλότερο από 60% του διάμεσου εισοδήματος στην χώρα. Στην Ελλάδα αυτό το ποσοστό υπερβαίνει το 20%. Η περιφέρεια με την μεγαλύτερη φτώχεια είναι η Ήπειρος με την Ανατολική Μακεδονία - Θράκη να ακολουθούν από κοντά. Οι περιφέρειες με την χαμηλότερη φτώχεια είναι η Αττική και η Κρήτη. Ο κίνδυνος φτώχειας είναι μεγαλύτερος για τα άτομα χαμηλού εκπαιδευτικού επιπέδου και για τα νοικοκυριά με μεγάλο αριθμό ανθρώπων . Η φτώχεια σε ατομικό επίπεδο μπορεί να σχετίζεται με τη χαμηλή συνταξιοδότηση, την ανεργία ή την αεργία (εθελοντική μη άσκηση επαγγέλματος). Το επίπεδο της ανεργίας μιας χώρας φαίνεται να είναι επίσης δείκτης της γενικής φτώχειας (στην Ελλάδα η ανεργία το 2011 είναι περίπου 14,3%). Η σχετική φτώχεια μεταξύ χωρών στον κόσμο είναι ένα σχετικά νέο φαινόμενο. Πριν 250 χρόνια όλες οι χώρες στον κόσμο είχαν περίπου το ίδιο εισόδημα. Ουσιαστικά όλοι οι άνθρωποι γεννιόντουσαν στον μόχθο της αγροτικής ζωής, ζούσαν έναν σύντομο και επίπονο βίο και πέθαιναν πριν τα 50 τους. Όμως χάρη στην βιομηχανική επανάσταση, κάποιες χώρες με πρώτη την Αγγλία, πολλαπλασίασαν τρομακτικά το εισόδημα τους. Όσο η επανάσταση εξαπλωνόταν στον κόσμο, άλλες χώρες, κυρίως ευρωπαϊκές ή υπό αγγλική κυριαρχία ανέβηκαν και αυτές στην σκάλα της ανάπτυξης. Φαύλος κύκλος της φτώχειας Jeffrey Sachs, The end of poverty, 2005, Penguin Books Η φτώχεια στην Ελλάδα κατά την έκθεση ανθρώπινης ανάπτυξης του ΟΗΕ. Περιφερειακές διαφορές στην φτώχεια στην Ελλάδα - Αρχείο PDF. Οι Φτωχοί Φτωχότεροι και οι Πλούσιοι Πλουσιότεροι; - Κείμενο περί παγκόσμιας φτώχειας.
Γλαυκόφυτα

Τα γλαυκόφυτα γνωστά και ως γλαυκοκυστόφυτα αποτελούν μια μικρή ομάδα μικροφυκών των γλυκών νερών, που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλότητα σε επίπεδο δομών. Η παρόμοια σειρά γονιδίων με τα ροδοφύκη και χλωροφύκη, καθώς και η ύπαρξη πρωτογενών πλαστιδίων που αποτελούνται από φακέλους δύο μόνο μεμβρανών υποδεικνύουν ότι τα τρία παραπάνω αθροίσματα προέκυψαν από έναν κοινό πρόγονο. Ωστόσο, οι φυλογενετικές σχέσεις των γλαυκοφύτων δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί και για τον λόγο αυτό αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος και συνεχούς μελέτης.

 Τα γλαυκόφυτα διαθέτουν χαρακτηριστικά κυανοπράσινα πλαστίδια τα οποία ονομάζονται κυανέλλες. Σε αντίθεση με τα πλαστίδια των άλλων φυκών, οι κυανέλλες φέρουν ένα στρώμα πεπτιδογλυκάνης αποδεικνύοντας έτσι την υπόθεση ενδοσυμβιωτικής προέλευσης των πλαστιδίων των γλαυκοφύτων από κυανοβακτήρια. Κύριες χρωστικές των πλαστιδίων στα γλαυκόφυτα είναι η χλωροφύλλη α και οι φυκοβιλιπρωτεΐνες φυκοκυανίνη και αλλοφυκοκυανίνη, καθώς και η β-καροτίνη. Οι φυκοβιλιπρωτεΐνες βρίσκονται στα φυκοβιλισώματα στις επιφάνειες των θυλακοειδών, τα οποία δεν σχηματίζουν σωρούς, ενώ η φυκοερυθρίνη και οι τυπικές κυανοβακτηριακές ξανθοφύλλες απουσιάζουν. Η γλυκόζη αποτελεί το κύριο φωτοσυνθετικό προϊόν των πλαστιδίων στα γλαυκόφυτα, ενώ όπως και στην περίπτωση των ροδοφυκών, το άμυλο δεν παράγεται εντός των πλαστδίων αλλά μάλλον από το κυτόπλασμα του ξενιστή. Τα πλαστίδια των γλαυκοφύτων δεν έχουν την ικανότητα αζωτοδέσμευσης. Εγγενής αναπαραγωγή δεν συναντάται στα γλαυκόφυτα, αλλά οι μη μαστιγοφόρες μορφές ενδέχεται να παράγουν μαστιγοφόρα αγενή αναπαραγωγικά κύτταρα (ζωοσπόρια). Τα γλαυκόφυτα μαστιγοφόρα μονήρη κύτταρα, πλαγκτικές αποικίες καθώς και αποικίες εδραζόμενες σε υπόστρωμα. Εποικούν βιοτόπους γλυκών νερών και ειδικότερα μαλακά νερά, όπως τυρφώνες ή όξινα έλη. Επικράτεια: = Ευκαρυωτά (Eukarya) Βασίλειο: = Φυτά (Plantae) Φύλο: = Glaucophyta Κλάση: = Glaucophyceae Τάξη: = Glaucocystales Οικογένεια: = Glaucystaceae Τα τρία πιο κοινά γένη είναι: Glaucocystis: Αποικία από θυγατρικά κύτταρα που διατηρούνται εντός του μητρικού κυτταρικού τοιχώματος. Η κυτταρική διαίρεση οδηγεί σε υποδιαίρεση του κυτοπλάσματος σε τέσσερα αυτοσπόρια τα οποία είναι μη μαστιγοφόρα και αποτελούν μικρότερες εκδοχές του μητρικού κυττάρου.Gloeochaete: Εμφανίζεται ως μονοκύτταρος οργανισμός ή ως αποικίες 2-4 σφαιρικών κυττάρων, καθένα από τα οποία διαθέτει 2 μεγάλα, λεπτά, βλεννώδη ινίδια (ψευδομαστίγια). Αναπαραγωγή με μαστιγοφόρα ζωοσπόρια.Cyanophora: Διαθέτει δύο άνισα μαστίγια και αναπαράγεται με επιμήκη διαίρεση. Ικανό να απομακρύνεται από το πολύ έντονο φως. Keeling, P. J. 2004. Diversity and evolutionary history of plastids and their hosts. American Journal of Botany 91:1481:1493. Graham, L. E., Graham, J. E. and Wilcox, L. W. 2009. Algae. 2nd Edition. Benjammin Cummings. http://www.algaebase.org/
Α.Ο.Κ. Χανιά

Ο Αθλητικός Όμιλος Καλαθοσφαίρισης Χανιά είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα τα Χανιά, στο νησί της Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2016. Οι αθλητές του διαγωνίζονται με χρώματα το κόκκινο και το σκούρο μπλε. Στο έμβλημά του απεικονίζεται μία μπάλα. Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού, χωρητικότητας 2.500 περίπου καθήμενων θεατών. Ο σύλλογος νομικά αποτελεί τμήμα ερασιτεχνικής άθλησης. Καλλιεργεί τμήματα καλαθοσφαίρισης τόσο ενηλίκων ανδρών όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητών.

 Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Α.Ο.Κ. Χανιά έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 14 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 15 νίκες και 11 ήττες, ολοκληρώνοντας τις υποχρεώσεις του στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού, χωρητικότητας 2.500 περίπου καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο ωτορινολαρυγγολόγος Μιχάλης Ξυλάκης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς ο Ανδρέας Κεσαπίδης με άμεσους συνεργάτες το Χρήστο Παπανικολάου, τον Κώστα Πανά και τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο. Α.Ο.Κ. Χανιά Αρχειοθετήθηκε 2021-10-07 στο Wayback Machine., επίσημος ιστότοπος. Α.Ο.Κ. Χανιά, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Α.Ο.Κ. Χανιά στο Instagram «Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού», πληροφορίες στον ιστότοπο Stadia.gr. «Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού», πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη

Η Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη είναι Ελληνίδα συγγραφέας, Έχει γράψει 18 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Έχει τιμηθεί για την όλη προσφορά της, συγγραφή βιβλίων και μετάφραση, στην λογοτεχνία.

 Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 12 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Το 2015 της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας από τον Όμιλο Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον» για το συγγραφικό της έργο, σε συνδυασμό με τη μεγάλη απήχησή του και τη διαδραστική της σχέση με τους αναγνώστες της, καθώς και το βραβείο κοινού των βιβλιοπωλείων PUBLIC, στην κατηγορία «Ο πιο ερωτικός χαρακτήρας», για το μυθιστόρημά της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ, το οποίο προβαλλόταν σε τηλεοπτική σειρά. (2015-2017). Την περίοδο 2019 - 2020 έγινε η τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου Αστέρια στην άμμο. Όλα τα μυθιστορήματά της κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ και έχουν πουλήσει πάνω από 500.000 αντίτυπα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Το πρώτο της μυθιστόρημα, κυκλοφόρησε το 2005 με τίτλο «Ο τελευταίος χορός της Σαλώμης» και ακολούθησαν άλλα 12 μυθιστορήματα. Έχει γράψει πάνω από 150 παιδικά βιβλία. Ως επί τον πλείστον, τα βιβλία της εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Κάποια άλλα ωστόσο εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, Άγκυρα, Μίνωας, Ελληνικά Γράμματα, Ωκεανίδα, Παπαδόπουλος, Άγκυρα και Κέδρος. Συνολικά τα μυθιστορήματα, για ενηλίκους, της Ρένα Ρώσση Ζαΐρη είναι 19. Αυτά είναι τα παρακάτω, όπου και παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά. Κάποια από τα βιβλία της που έχουν επανεκδοθεί για αυτό και υπάρχει διπλή ημερομηνία έκδοσης. Τα παιδικά βιβλία που έχει γράψει η συγγραφέας είναι πάρα πολλά. Ενδεικτικά αναφέρονται παρακάτω κάποια βιβλία με σειρά χρονολογική: Η συγγραφέας Ρένα Ρώσση Ζαϊρη έχει επιμεληθεί και έργα σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς. Συνολικά επτά έργα έχουν την συμμετοχή της Ρένα Ρώσση Ζαϊρη μαζί με άλλον/η ή άλλους συγγραφείς: Η συγγραφέας, από το 1988 μέχρι και σήμερα έχει μεταφράσει πολλά έργα, ξεπερνώντας τα 1000 βιβλία στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία. Ενδεικτικά αναφέρονται κάποια στον παρακάτω πίνακα με χρονολογική σειρά: Η Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη έχει τιμηθεί για την προσφορά της, στην ελληνική λογοτεχνία. Συγκεκριμένα το 1985 βραβεύτηκε με τον Έπαινο της Γ.Λ.Σ. για το βιβλίο της "Δέκα μικρές θαλασσινές σταγόνες. Ακόμη το 2002, για τη μεταφραστική δουλειά της, προτάθηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για αναγραφή στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY. Τέλος έχει τιμηθεί και με το βραβείο της "Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας". Επίσημο ιστολόγιο της Ρένα Ρώσση Ζαϊρη Συνέντευξη της Ρένα Ρώσση Ζαϊρη
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας

Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας (σερβικά: Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σερβία. Εδρεύει στο Βελιγράδι και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σερβίας.

 Ιδρύθηκε αρχικά το 1919 ως Ποδοσφαιρική Ένωση Γιουγκοσλαβίας (Фудбалски савез Југославије, ФСЈ) στο Ζάγκρεμπ. Το 2003 μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου (Фудбалски савез Србије и Црне Горе / Fudbalski savez Srbije i Crne Gore, ФССЦГ / FSSCG). Το 2006 πήρε την ονομασία «Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας» (Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS). (Σερβικά) Επίσημος ιστότοπος Η Σερβία Αρχειοθετήθηκε 2011-11-28 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της FIFA Η Σερβία στον ιστότοπο της UEFA
Σύνθεση σχέσεων

Στα μαθηματικά, η σύνθεση σχέσεων είναι ένας τρόπος με τον οποίο σχηματίζουμε μια νέα σχέση από δύο δεδομένες σχέσεις R {\displaystyle R} και S {\displaystyle S} και την οποία συμβολίζουμε με S ∘ R {\displaystyle S\circ R} . Ειδική κατηγορία σύνθεσης σχέσεων είναι η σύνθεση συναρτήσεων.

 Αν R ⊆ X × Y {\displaystyle R\subseteq X\times Y} και S ⊆ Y × Z {\displaystyle S\subseteq Y\times Z} είναι δύο διμελείς σχέσεις, τότε η σύνθεση τους S ∘ R {\displaystyle S\circ R} είναι η σχέση: S ∘ R = { ( x , z ) ∈ X × Z ∣ ∃ y ∈ Y : ( x , y ) ∈ R , ( y , z ) ∈ S } ⊆ X × Z {\displaystyle S\circ R=\{(x,z)\in X\times Z\mid \exists y\in Y:(x,y)\in R,(y,z)\in S\}\subseteq X\times Z} .Με άλλα λόγια η σχέση S ∘ R {\displaystyle S\circ R} είναι η σχέση στην οποία ανήκουν όλα τα διατεταγμένα ζεύγη ( x , z ) {\displaystyle (x,z)} για τα οποία ισχύει το εξής: υπάρχει y {\displaystyle y} στο Y {\displaystyle Y} τέτοιο ώστε το ( x , y ) {\displaystyle (x,y)} να ανήκει στη R {\displaystyle R} και το ( y , z ) {\displaystyle (y,z)} να ανήκει στη S {\displaystyle S} . Η σύνθεση σχέσεων ικανοποιεί τις παρακάτω ιδιότητες: Είναι προσεταιριστική, δηλαδή ( R 1 ∘ R 2 ) ∘ R 3 = R 1 ∘ ( R 2 ∘ R 3 ) {\displaystyle (R_{1}\circ R_{2})\circ R_{3}=R_{1}\circ (R_{2}\circ R_{3})} . Η αντίστροφη σχέση της S ∘ R {\displaystyle S\circ R} είναι η σχέση ( S ∘ R ) − 1 = R − 1 ∘ S − 1 {\displaystyle (S\circ R)^{-1}=R^{-1}\circ S^{-1}} . Η σύνθεση μερικών συναρτήσεων είναι μερική συνάρτηση. Η σύνθεση επί σχέσεων, είναι επί σχέση. Η σύνθεση ένα προς ένα σχέσεων, είναι ένα προς ένα.
Η Χαρά Του Σατανά

Η Χαρά Του Σατανά ή Joy of Satan (JoS) είναι ένας ιστότοπος και μια δυτική εσωτερική αποκρυφιστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 2002 από τη Maxine Dietrich (Andrea Maxine-Dietrich). Το Joy of Satan υποστηρίζει τον «πνευματικό σατανισμό» ή τον «θεϊστικό σατανισμό», μια ιδεολογία που αντιπροσωπεύει μια μοναδική σύνθεση του θεϊστικού σατανισμού, του ναζισμού, του γνωστικού παγανισμού, του δυτικού εσωτερισμού, των θεωριών ύπαρξης των UFO και των εξωγήινων πεποιθήσεων παρόμοιες με αυτές που διαδόθηκαν από τους Zecharia Sitchin και David Icke.

 Τα μέλη πιστεύουν ότι ο Σατανάς είναι ο «αληθινός πατέρας και δημιουργός Θεός της ανθρωπότητας», του οποίου η επιθυμία ήταν τα δημιουργήματά του και η ανθρωπότητα να εξυψωθούν μέσω της γνώσης και της κατανόησης. Πιστεύουν ότι ο ιουδαιοχριστιανικός θεός, αλλά και ο ισλαμικός θεός, είναι στην πραγματικότητα ο κακός εχθρός της ανθρωπότητας που εργάζεται με τους Εβραίους . Η Χαρά του Σατανά ισχυρίζεται ότι οι Δαίμονες είναι στην πραγματικότητα οι αρχαίοι παγανιστικοί Θεοί, που λατρεύονταν οικουμενικά και δημιούργησαν την ανθρωπότητα. Έχουν αποτελέσει αντικείμενο σημαντικής διαμάχης λόγω των αντισημιτικών τους πεποιθήσεων και της σχέσης τους με τον πρώην πρόεδρο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος, μιας αμερικανικής νεοναζιστικής οργάνωσης. Το Ελληνικό τμήμα της Χαράς Του Σατανά δημιουργήθηκε το 2016.
Άνω Θωμαίικα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Θωμαίικα Αχαΐας Τα Θωμαίικα, όπως είναι η επίσημη ονομασία, ή Άνω Θωμαίικα ή και Θωμαίικα Λεοντίου, όπως είναι επίσης γνωστό στην καθομιλουμένη, είναι μικρό ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Δημοτικής Ενότητας Λεοντίου στον Δήμο Ερυμάνθου. Βρίσκεται χτισμένο στο νότιο μέρος του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού σε υψόμετρο περίπου 1.040 μέτρων και απέχει 35 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα.

 Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στους οικιστές του, την οικογένεια Θωμά, όπου εγκαταστάθηκαν εκεί προερχόμενοι από το Λεόντιο. Τα Θωμαίικα αναγνωρίστηκαν επίσημα ως οικισμός στις 18/12/1920 και προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Γουρζούμισας, που το 1923 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Λεοντίου. Ο οικισμός καταργήθηκε στις 19/03/1961 για να αναγνωριστεί και πάλι στις 17/03/1991 προσαρτώμενος εκ νέου στην Κοινότητα Λεοντίου. Με το ΦΕΚ 87Α της 07/06/2010 υπήχθη στον νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Τα θωμαίικα, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, προϋπήρχαν του 1920, όταν και αναγνωρίστηκαν επίσημα ως οικισμός, και απογράφονταν νωρίτερα στον πληθυσμό της Γουρζούμισσας (Λεόντιο), ωστόσο είναι άγνωστο από πότε ακριβώς υπάρχουν ως οικιστική θέση. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Θωμαίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Θωμαίικων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Ρουμανία)

Η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ρουμανικά: Liga Profesionistă de Fotbal, LPF) είναι οργανισμός που ιδρύτθηκε το 1993. Αποτελείται από τις ποδοσφαιρικές ομάδες που μετέχουν στη Λίγκα 1 (Liga I) και είναι υπεύθυνος για τη διεξαγωγή του εν λόγο πρωταθλήματος, όπως και του Λιγκ Καπ (Cupa Ligii).

 Η πρώτη μορφή της οργάνωσης των επαγγελματικών συλλόγων στη Ρουμανία δημιουργήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1970 με την Κολεγιακή Κατηγορία Α (Colegiul Divizionar A), με πρόεδρο τον Μιρτσέα Αγκελέσκου. Μέχρι το 1990, στο κολέγιο δεν έχει ληφθεί καμία ουσιαστική απόφαση. Το 1990 η οργάνωση μετονομάστηκε σε Ένωση Ομάδων Κατηγορίας Α (Liga Echipelor Divizionare A), έπειτα σε Εθνική Ένωση Ποδοσφαίρου (Liga Naţională de Fotbal) και αεργότερα σε Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων (Liga Cluburilor Profesioniste). Στις 10 Οκτωβρίου 1992, η ένωση άλλαξε και πάλι την ονομασία της σε Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α Κατηγορίας (Liga Profesionistă de Fotbal a Diviziei A), στη συνέχεια, στις 22 Ιανουαρίου 1993, μετονομάστηκε εκ νέου σε Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ρουμανίας (Liga Profesionistă de Fotbal A României). Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1996, ο Ντουμίτρου Ντράγκομιρ εξελέγη πρόεδρος της LPF, του οποίου τη θέση πήρε ο Μιχαήλ Εμινέσκου (Φεβρουάριος 1997). Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2000, όπως και στη συνέχεια το Νοέμβριο του 2005 ο Ντράγκομιρ επανεξελέγη πρόεδρος. Στις 14 Νοεμβρίου του 2013, ο Γκίνο Γιοργκουλέσκου εκλέχθηκε πρόεδρος της LPF, 17 χρόνια έπειτα από την εκλογή του Νουμίτρου Ντράγκομιρ στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Liga Profesionistă de Fotbal). Το πρώτο λογότυπο της οργάνωσης, με την πάροδο του χρόνου έχει αλλάξει. Επίσημος ιστότοπος
Ελληνικός Χρυσός

Η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. (διεθνώς Hellas Gold) είναι ελληνική μεταλλευτική εταιρεία ιδιωτικών συμφερόντων. Συστήθηκε το 2003, και από το 2012 λειτουργεί ως θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής μεταλλευτικής Eldorado Gold.

 Η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2003 και τον Ιανουάριο του 2004 απέκτησε με σύμβαση που υπογράφηκε από το ελληνικό δημόσιο τα μεταλλευτικά δικαιώματα και το σύνολο των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων των Μεταλλείων Κασσάνδρας, τα οποία προηγουμένως ανήκαν στην TVX Hellas (θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής Kinross Gold). Τον Οκτώβριο του 2005 άρχισε η επαναλειτουργία του μεταλλείου των Μαύρων Πετρών. Τον επόμενο έτος, τον Ιανουάριο του 2006, υποβλήθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης ενιαίο επιχειρηματικό σχέδιο για την παράλληλη ανάπτυξη και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Μαύρων Πετρών, Ολυμπιάδας και Σκουριών, το οποίο προέβλεπε και τη δημιουργία μεταλλουργίας χαλκού-χρυσού στην περιοχή του Μαντέμ Λάκκου. Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) κατατέθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος τον Αύγουστο του 2010, ενώ τον Δεκέμβριο το Νομαρχιακό Συμβούλιο Χαλκιδικής γνωμοδοτεί ομόφωνα θετικά για τη ΜΠΕ. Έπειτα, τον Ιούλιο του 2011, υπογράφτηκε με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) η Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων. Τον Δεκέμβριο του 2011, η εταιρία εξαγοράστηκε από την καναδική πολυεθνική Eldorado Gold (μέσω της εξαγοράς της -έως τότε μητρικής της Ελληνικός Χρυσός- European Goldfields).Τον Φεβρουάριο του 2012 εγκρίθηκαν οι τεχνικές μελέτες των υποέργων Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Σκουριών & Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, και τον Μάρτιο άρχισε η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου. Τον Μάιο του 2020 πουλήθηκε το 5% του μετοχικού κεφαλαίου το οποίο ανήκε στην ελληνική κατασκευαστική Άκτωρ Α.Τ.Ε. (όμιλος Ελλάκτωρ), και πλέον η εταιρία ανήκει εξολοκλήρου στην καναδική Eldorado Gold. Επανέναρξη λειτουργίας: 2006. Υπόγεια εξόρυξη (μεταλλείο Μαύρων Πετρών). Εργοστάσιο εμπλουτισμού. 1 εκ. τόνοι μεταλλεύματος. Περιεκτικότητα: 8,3% ψευδάργυρος (Zn), 6,0% μόλυβδος (Pb), 170 γρ/τόνο άργυρος (Ag). Επανέναρξη λειτουργίας: 2012. Υπόγεια εξόρυξη. Εργοστάσιο εμπλουτισμού. 11,5 εκ. τόνοι μεταλλεύματος. Περιεκτικότητα: 6,01% ψευδάργυρος (Zn), 4,6% μόλυβδος (Pb), 138 γρ/τόνο άργυρος (Ag) & 9 γρ/τόνο χρυσός (Au). Έναρξη εργασιών: 2012. Επιφανειακή εξόρυξη (1/3) & υπόγεια εξόρυξη (2/3). Εργοστάσιο εμπλουτισμού. 146,2 εκ. τόνοι μεταλλεύματος. Περιεκτικότητα: 0,74 γρ/τόνο χρυσός (Au) & 0,49% χαλκός (Cu). Μεταλλεία Χαλκιδικής Σκάνδαλο Μεταλλείων Κασσάνδρας 2003 Επίσημος ιστότοπος της Hellas Gold Επίσημος ιστότοπος της Eldorado Gold