Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια εξαιρετικά ανεπτυγμένη οικονομία μικτής αγοράς. Είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και η δεύτερη μεγαλύτερη από την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP) μετά την Κίνα. Έχει το έβδομο υψηλότερο κατά κεφαλήν ονομαστικό ΑΕΠ στον κόσμο και το όγδοο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης από το 2022. Οι ΗΠΑ αντιπροσώπευαν το 15,5% της παγκόσμιας οικονομίας το 2022 σε όρους ΙΑΔ και περίπου το 24,7% σε ονομαστικούς όρους το 2022. Οι εταιρείες της βρίσκονται στο προσκήνιο ή κοντά στην τεχνολογική πρόοδο, ιδίως στους υπολογιστές, τα φαρμακευτικά προϊόντα και τον ιατρικό, αεροδιαστημικό και στρατιωτικό εξοπλισμό. Το δολάριο ΗΠΑ είναι το νόμισμα που χρησιμοποιείται περισσότερο στις διεθνείς συναλλαγές και είναι το κορυφαίο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο, που υποστηρίζεται από την τεράστια οικονομία της χώρας, το σταθερό κυβερνητικό και νομικό πλαίσιο, τη μεγάλη αγορά ομολόγων των ΗΠΑ, τους εκτεταμένους φυσικούς πόρους, τον εξαιρετικά προηγμένο στρατό και τον ρόλο του ως το πρότυπο αναφοράς για το σύστημα πετροδολαρίων και το συνδεδεμένο ευρωδολάριο . Αρκετές χώρες το χρησιμοποιούν ως επίσημο νόμισμα και σε άλλες είναι το ντε φάκτο νόμισμα. Η οικονομία του έθνους τροφοδοτείται από άφθονους φυσικούς πόρους, μια καλά ανεπτυγμένη υποδομή μεταφορών και υψηλή παραγωγικότητα. Έχει τη δεύτερη υψηλότερη συνολική εκτιμώμενη αξία φυσικών πόρων, αξίας 44,98 τρισ. δολαρίων το 2019, αν και οι πηγές διαφέρουν ως προς τις εκτιμήσεις τους. Οι Αμερικανοί έχουν το υψηλότερο μέσο εισόδημα νοικοκυριών και εργαζομένων μεταξύ των κρατών μελών του ΟΟΣΑ. Το 2013, είχαν το έκτο υψηλότερο μεσαίο εισόδημα των νοικοκυριών, από το τέταρτο υψηλότερο το 2010. Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ είναι η Κίνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Καναδάς, το Μεξικό, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ταϊβάν. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο. Έχει συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου με πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της USMCA, της Αυστραλίας, της Νότιας Κορέας, της Ελβετίας, του Ισραήλ και πολλών άλλων που βρίσκονται σε ισχύ ή υπό διαπραγμάτευση. Μέχρι το 1890, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ξεπεράσει τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως η πιο παραγωγική οικονομία του κόσμου. Είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο. Το 2016, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική χώρα στον κόσμο καθώς και ο τρίτος μεγαλύτερος κατασκευαστής, αντιπροσωπεύοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας μεταποιητικής παραγωγής. Οι ΗΠΑ όχι μόνο διαθέτουν τη μεγαλύτερη εσωτερική αγορά αγαθών, αλλά κυριαρχούν και στο εμπόριο υπηρεσιών. Το συνολικό εμπόριο των ΗΠΑ ανήλθε σε 4,2 τρισ. δολάρια το 2018. Από τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, οι 121 έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ. Επιπλέον οι ΗΠΑ έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό δισεκατομμυριούχων στον κόσμο, με συνολική περιουσία 3,0 τρισ. δολάρια. Οι εμπορικές τράπεζες των ΗΠΑ είχαν 20 τρισ. δολάρια περιουσιακά στοιχεία από τον Αύγουστο του 2020. Τα παγκόσμια περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ υπό διαχείριση είχαν περισσότερα από 30 τρισεκατομμύρια δολάρια. Το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και το Nasdaq είναι τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια στον κόσμο βάσει κεφαλαιοποίησης και όγκου συναλλαγών . Οι ξένες επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ ανέρχονται σε σχεδόν 4,0 τρισ. δολάρια, ενώ οι αμερικανικές επενδύσεις σε ξένες χώρες ανέρχονται σε πάνω από 5,6 τρισ. δολάρια. Η οικονομία των ΗΠΑ κατατάσσεται πρώτη στη διεθνή κατάταξη όσον αφορά τα επιχειρηματικά κεφάλαια και την παγκόσμια χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης. Οι καταναλωτικές δαπάνες αποτελούσαν το 68% της οικονομίας των ΗΠΑ το 2018, ενώ το μερίδιο της εργασίας στο εισόδημα ήταν 43% το 2017. Οι ΗΠΑ έχουν τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά στον κόσμο. Η αγορά εργασίας της χώρας έχει προσελκύσει μετανάστες από όλο τον κόσμο και το καθαρό ποσοστό μετανάστευσης είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο. Οι ΗΠΑ είναι μία από τις οικονομίες με τις κορυφαίες επιδόσεις σε μελέτες όπως ο Δείκτης Ευκολίας Επιχειρηματικότητας, η Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας και άλλες. Η αμερικανική οικονομία γνώρισε μια σοβαρή οικονομική ύφεση κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, η οποία ορίστηκε ότι διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2009. Ωστόσο, το πραγματικό ΑΕΠ ανέκτησε το υψηλό του ρυθμό πριν από την κρίση (τέλη 2007) έως το 2011, η καθαρή θέση των νοικοκυριών έως το δεύτερο τρίμηνο του 2012, οι θέσεις εργασίας εκτός αγροτών μέχρι τον Μάιο του 2014, και το ποσοστό ανεργίας έως τον Σεπτέμβριο του 2015. Καθεμία από αυτές τις μεταβλητές συνέχισε στην μετά την ύφεση εποχή μετά από αυτές τις ημερομηνίες, με την ανάκαμψη των ΗΠΑ να γίνεται η δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί μέχρι τον Απρίλιο του 2018 Οι ΗΠΑ κατέλαβαν την 41η θέση στην ανισότητα εισοδήματος μεταξύ 156 χωρών το 2017, την υψηλότερη στον δυτικό κόσμο.

 Η οικονομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε με βρετανικούς οικισμούς κατά μήκος της ανατολικής ακτής τον 17ο και 18ο αιώνα. Η Αμερική μετά το 1700 αύξησε τον πληθυσμό γρήγορα και οι εισαγωγές, καθώς και οι εξαγωγές, αυξήθηκαν μαζί της. Η Αφρική, η Ασία και πιο συχνά η Ευρώπη συνέβαλαν στο εμπόριο των αποικιών. Αυτές οι 13 αποικίες απέκτησαν ανεξαρτησία από τη Βρετανική Αυτοκρατορία στα τέλη του 18ου αιώνα και γρήγορα αναπτύχθηκαν από αποικιακές οικονομίες σε μια οικονομία επικεντρωμένη στη γεωργία. Σε 180 χρόνια, οι ΗΠΑ μεγάλωσαν και έγιναν μια τεράστια, ολοκληρωμένη και βιομηχανοποιημένη οικονομία που αποτελούσε περίπου το 1/5 της παγκόσμιας οικονομίας . Ως αποτέλεσμα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των ΗΠΑ συνέκλινε και τελικά ξεπέρασε αυτό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και άλλων χωρών που προηγουμένως ακολουθούσε οικονομικά. Η οικονομία διατήρησε υψηλούς μισθούς, προσελκύοντας μετανάστες κατά εκατομμύρια από όλο τον κόσμο. Η μαζική παραγωγή αντικατέστησε τους τεχνίτες με εργοστάσια τη δεκαετία του 1820 και του 1830. Οι νέοι κυβερνητικοί κανονισμοί ενίσχυσαν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας . Στις αρχές του 1800, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σε μεγάλο βαθμό γεωργικές με περισσότερο από το 80% του πληθυσμού να ασχολείται με τη γεωργία. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής επικεντρώθηκε στα πρώτα στάδια του μετασχηματισμού των πρώτων υλών με την ξυλεία και τα πριονιστήρια, τα υφάσματα και τις μπότες και τα παπούτσια να πρωτοστατούν. Οι πλούσιοι πόροι συνέβαλαν στην ταχεία οικονομική επέκταση κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η άφθονη διαθεσιμότητα γης επέτρεψε στον αριθμό των αγροτών να συνεχίσει να αυξάνεται, αλλά η δραστηριότητα στη μεταποίηση, τις υπηρεσίες, τις μεταφορές και άλλους τομείς αυξήθηκε με πολύ ταχύτερο ρυθμό. Έτσι, μέχρι το 1860 το μερίδιο του αγροτικού πληθυσμού στις ΗΠΑ είχε πέσει από πάνω από 80% σε περίπου 50%. Τον 19ο αιώνα, οι υφέσεις συχνά συνέπιπταν με οικονομικές κρίσεις. Τον Πανικό του 1837 ακολούθησε μια πενταετής ύφεση, με την αποτυχία των τραπεζών και τα επίπεδα ανεργίας να καταγράφουν ρεκόρ τότε. Λόγω των μεγάλων αλλαγών στην οικονομία κατά τη διάρκεια των αιώνων, είναι δύσκολο να συγκριθεί η σοβαρότητα των σύγχρονων υφέσεων με τις πρώιμες υφέσεις. Οι υφέσεις μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο φαίνεται να ήταν λιγότερο σοβαρές από τις προηγούμενες υφέσεις, αλλά οι λόγοι για αυτό είναι ασαφείς. Στις αρχές του αιώνα νέες καινοτομίες και βελτιώσεις στις υπάρχουσες καινοτομίες άνοιξαν την πόρτα για βελτιώσεις στο βιοτικό επίπεδο των Αμερικανών καταναλωτών. Πολλές εταιρείες μεγάλωσαν εκμεταλλευόμενοι τις οικονομίες κλίμακας και την καλύτερη επικοινωνία για να λειτουργήσουν σε εθνικό επίπεδο. Η συγκέντρωση σε αυτούς τους κλάδους προκάλεσε φόβους για την ύπαρξη μονοπωλίων που θα οδηγούσε τις τιμές υψηλότερες και την παραγωγή χαμηλότερη, αλλά πολλές από αυτές τις εταιρείες μείωσαν το κόστος τόσο γρήγορα που οι τάσεις ήταν προς χαμηλότερες τιμές και μεγαλύτερη παραγωγή σε αυτούς τους κλάδους. Πολλοί εργαζόμενοι μοιράστηκαν την επιτυχία αυτών των μεγάλων εταιρειών, οι οποίες συνήθως πρόσφεραν τους υψηλότερους μισθούς στον κόσμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η μεγαλύτερη εθνική οικονομία στον κόσμο όσον αφορά το ΑΕΠ τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1920. Για πολλά χρόνια μετά τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, όταν ο κίνδυνος της ύφεσης φαινόταν πιο σοβαρός, η κυβέρνηση ενίσχυε την οικονομία ξοδεύοντας πολλές δαπάνες η ίδια ή μειώνοντας τους φόρους έτσι ώστε οι καταναλωτές να ξοδεύουν περισσότερα και ενθαρρύνοντας την ταχεία ανάπτυξη της προσφοράς χρήματος, η οποία επίσης ενθάρρυνε περισσότερες δαπάνες. Οι ιδέες για τα καλύτερα εργαλεία για τη σταθεροποίηση της οικονομίας άλλαξαν ουσιαστικά μεταξύ της δεκαετίας του 1930 και της δεκαετίας του 1980. Από την εποχή του New Deal που ξεκίνησε το 1933, έως τις πρωτοβουλίες της Μεγάλης Κοινωνίας της δεκαετίας του 1960, οι εθνικοί φορείς χάραξης πολιτικής βασίστηκαν κυρίως στη δημοσιονομική πολιτική για να επηρεάσουν την οικονομία. Κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων πολέμων του 20ου αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες τα πήγαν καλύτερα από τους υπόλοιπους συμμάχους, επειδή κανένας από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και σχετικά λίγο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν διεξήχθη σε αμερικανικό έδαφος (κανένας στις τότε 48 πολιτείες). Ωστόσο, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πόλεμοι σήμαιναν θυσίες. Κατά τη διάρκεια της αιχμής της δραστηριότητας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδόν το 40% του ΑΕΠ των ΗΠΑ αφιερώθηκε στην παραγωγή πολεμικού υλικού. Οι αποφάσεις για μεγάλα τμήματα της οικονομίας ελήφθησαν σε μεγάλο βαθμό για στρατιωτικούς σκοπούς και σχεδόν όλες οι σχετικές εισροές διατέθηκαν στην πολεμική προσπάθεια. Πολλά αγαθά διατέθηκαν με δελτίο, οι τιμές και οι μισθοί ελέγχονταν και πολλά διαρκή καταναλωτικά αγαθά δεν παράγονταν πλέον. Μεγάλα τμήματα του εργατικού δυναμικού κατευθύνθηκαν στο στρατό, πλήρωσαν τους μισούς μισθούς και περίπου τα μισά από αυτά στάλθηκαν σε κινδύνους. Η προσέγγιση, που προωθήθηκε από τον Βρετανό οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, έδωσε στους εκλεγμένους αξιωματούχους ηγετικό ρόλο στην κατεύθυνση της οικονομίας, καθώς οι δαπάνες και οι φόροι ελέγχονται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και το Κογκρέσο. Το «Baby Boom» είδε μια δραματική αύξηση στη γονιμότητα την περίοδο 1942–1957 που προκλήθηκε από τους καθυστερημένους γάμους και την τεκνοποίηση κατά τη διάρκεια των ετών κατάθλιψης, την αύξηση της ευημερίας, τη ζήτηση για μονοκατοικίες στα προάστια (σε αντίθεση με τα διαμερίσματα στο κέντρο της πόλης) και τη νέα αισιοδοξία για το μέλλον. Η έκρηξη κορυφώθηκε περίπου το 1957 και στη συνέχεια μειώθηκε αργά. Μια περίοδος υψηλού πληθωρισμού, επιτοκίων και ανεργίας μετά το 1973 αποδυνάμωσε την εμπιστοσύνη στη δημοσιονομική πολιτική ως εργαλείο για τη ρύθμιση του συνολικού ρυθμού της οικονομικής δραστηριότητας. Η οικονομία των ΗΠΑ αναπτύχθηκε κατά μέσο όρο 3,8% από το 1946 έως το 1973, ενώ το πραγματικό μεσαίο εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 74% (ή 2,1% ετησίως). Η χειρότερη ύφεση των τελευταίων δεκαετιών, όσον αφορά τη χαμένη παραγωγή, σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007–2008, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 5,0% από την άνοιξη του 2008 έως την άνοιξη του 2009. Άλλες σημαντικές υφέσεις σημειώθηκαν το 1957-1958, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 3,7%, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, με πτώση 3,1% από τα τέλη του 1973 έως τις αρχές του 1975, και στην ύφεση 1981-1982, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 2,9%. Πρόσφατες, ήπιες υφέσεις περιλαμβάνουν την ύφεση 1990–1991, όταν η παραγωγή μειώθηκε κατά 1,3%, και την ύφεση του 2001, κατά την οποία το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 0,3%. η ύφεση του 2001 διήρκεσε μόλις οκτώ μήνες. Οι πιο έντονες, σταθερές περιόδους ανάπτυξης, από την άλλη πλευρά, έλαβαν χώρα από τις αρχές του 1961 έως τα μέσα του 1969, με επέκταση 53% (5,1% ετησίως), από τα μέσα του 1991 έως τα τέλη του 2000, σε 43% ( 3,8% ετησίως) και από τα τέλη του 1982 έως τα μέσα του 1990, στο 37% (4% ετησίως). Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ήταν δημοφιλές στις ΗΠΑ να πιστεύουν ότι η οικονομία της Ιαπωνίας θα ξεπερνούσε αυτήν των ΗΠΑ, αλλά αυτό δεν συνέβη. Από τη δεκαετία του 1970, αρκετές αναδυόμενες χώρες άρχισαν να κλείνουν το οικονομικό χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό οφείλεται στη μετακίνηση της κατασκευής αγαθών που κατασκευάζονταν παλαιότερα στις ΗΠΑ σε χώρες όπου θα μπορούσαν να κατασκευαστούν με αρκετά λιγότερα χρήματα για την κάλυψη του κόστους αποστολής συν ένα υψηλότερο κέρδος. Σε άλλες περιπτώσεις, ορισμένες χώρες έχουν μάθει σταδιακά να παράγουν τα ίδια προϊόντα και υπηρεσίες που προηγουμένως μπορούσαν να παράγουν μόνο οι ΗΠΑ και μερικές άλλες χώρες. Η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος στις ΗΠΑ έχει επιβραδυνθεί. Η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών γνώρισε ύφεση το 2001 με μια ασυνήθιστα αργή ανάκαμψη των θέσεων εργασίας, με τον αριθμό των θέσεων εργασίας να μην ανακτά το επίπεδο του Φεβρουαρίου 2001 μέχρι τον Ιανουάριο του 2005 Αυτή η «ανάκαμψη ανεργίας» επικαλύπτεται με τη δημιουργία μιας φούσκας αγοράς ακινήτων και αναμφισβήτητα μια ευρύτερη φούσκα χρέους, καθώς ο λόγος του χρέους των νοικοκυριών προς το ΑΕΠ αυξήθηκε από το επίπεδο ρεκόρ του 70% το πρώτο τρίμηνο του 2001 στο 99% το πρώτο τρίμηνο του 2008. Οι ιδιοκτήτες κατοικιών δανείζονταν έναντι των κατοικιών τους σε υπερβολικές τιμές, αυξάνοντας τα επίπεδα του χρέους τους παρέχοντας παράλληλα μια μη βιώσιμη ώθηση στο ΑΕΠ. Όταν οι τιμές των κατοικιών άρχισαν να υποχωρούν το 2006, η αξία των τίτλων που υποστηρίζονταν από στεγαστικά δάνεια μειώθηκε δραματικά, προκαλώντας το ισοδύναμο μιας τραπεζικής λειτουργίας στο ουσιαστικά άναρχο τραπεζικό σύστημα, το οποίο είχε ξεπεράσει το παραδοσιακό, ρυθμιζόμενο αποθεματικό τραπεζικό σύστημα. Πολλές εταιρείες στεγαστικών δανείων και άλλες τράπεζες που δεν διέθεταν καταθέσεις (π.χ. επενδυτικές τράπεζες) αντιμετώπισαν μια επιδεινούμενη κρίση το 2007–2008, με την τραπεζική κρίση να κορυφώνεται τον Σεπτέμβριο του 2008, με την πτώχευση της Lehman Brothers και τις διασώσεις πολλών άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Η κυβέρνηση Μπους (2001–2009) και οι κυβερνήσεις Ομπάμα (2009–2017) εφάρμοσαν προγράμματα διάσωσης τραπεζών και κεϋνσιανά κίνητρα μέσω υψηλών κρατικών ελλειμμάτων, ενώ η Federal Reserve διατήρησε σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Αυτά τα μέτρα βοήθησαν την οικονομία να ανακάμψει, καθώς τα νοικοκυριά πλήρωσαν τα χρέη τους το 2009–2012, τα μόνα χρόνια από το 1947 όπου συνέβη αυτό, παρουσιάζοντας σημαντικό εμπόδιο στην ανάκαμψη. Το πραγματικό ΑΕΠ ανέκτησε το υψηλό του πριν από την κρίση (τέλη του 2007) έως το 2011, η καθαρή θέση των νοικοκυριών έως το δεύτερο τρίμηνο του 2012, οι θέσεις εργασίας εκτός αγροτών μέχρι τον Μάιο του 2014, και το ποσοστό ανεργίας έως τον Σεπτέμβριο του 2015. Καθεμία από αυτές τις μεταβλητές συνέχισε σε επίπεδα ρεκόρ μετά την ύφεση μετά από αυτές τις ημερομηνίες, με την ανάκαμψη των ΗΠΑ να γίνεται η δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί τον Απρίλιο του 2018 Το δημόσιο χρέος, έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα. Με αύξηση 31% το 2000 σε 52% το 2009 και φτάνοντας το 77% του ΑΕΠ το 2017, οι ΗΠΑ κατατάσσονται στην 43η υψηλότερη θέση από 207 χώρες. Η εισοδηματική ανισότητα κορυφώθηκε το 2007 και μειώθηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ωστόσο εξακολουθεί να κατατάσσεται στην 41η υψηλότερη θέση μεταξύ 156 χωρών το 2017 (δηλαδή, το 74% των χωρών είχαν πιο ίση κατανομή εισοδήματος). Πανδημία covid-19 Κατά τα δύο πρώτα τρίμηνα του 2020, εν μέσω της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, η οικονομία των ΗΠΑ υπέστη σημαντικά πισωγυρίσματα ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2020, λόγω του νέου κοροναϊού και της ανάγκης να κλείσει σημαντικούς τομείς της αμερικανικής οικονομίας. Από τον Μάρτιο του 2020, οι εξαγωγές των ΗΠΑ σε αυτοκίνητα και βιομηχανικές μηχανές είχαν πέσει κατακόρυφα ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας πανδημίας. Τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης που τέθηκαν σε ισχύ τον Μάρτιο του 2020 και τα οποία επηρέασαν αρνητικά τη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες, είχαν ως αποτέλεσμα το ΑΕΠ των ΗΠΑ να μειώνεται με ετήσιο ρυθμό 4,8% το πρώτο τρίμηνο, τον πιο απότομο ρυθμό συρρίκνωσης της παραγωγής από το τέταρτο τρίμηνο του 2008. Οι λιανικές πωλήσεις στις ΗΠΑ μειώθηκαν σε επίπεδο ρεκόρ 8,7% μόνο τον Μάρτιο. Η αεροπορική βιομηχανία των ΗΠΑ είχε επίσης πληγεί σκληρά, παρατηρώντας μια απότομη μείωση των εσόδων της. Η ύφεση του COVID-19 έχει περιγραφεί ευρέως ως η πιο σοβαρή παγκόσμια οικονομική ύφεση μετά τη Μεγάλη Ύφεση και πολύ χειρότερη από τη Μεγάλη Ύφεση . Τον Μάιο του 2020, το CNN έδωσε μια ανάλυση με βάση τα δεδομένα για την ανεργία ότι η οικονομία των ΗΠΑ ήταν ίσως η χειρότερη από τη δεκαετία του 1930. Μέχρι τις 8 Μαΐου, οι ΗΠΑ είχαν φτάσει στο επίπεδο ρεκόρ ανεργίας 14,7%, με 20,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας να χάνονται τον Απρίλιο. Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Τζερόμ Πάουελ, προειδοποίησε ότι μπορεί να χρειαστεί πολύς χρόνος έως ότου η οικονομία των ΗΠΑ ανακάμψει πλήρως από την αδύναμη οικονομική ανάπτυξη, λόγω της πανδημίας, και ότι στο άμεσο μέλλον οι ΗΠΑ μπορούν να αναμένουν χαμηλή παραγωγικότητα ανάπτυξη και στάσιμα εισοδήματα. Μέχρι τις 31 Μαΐου 2020, περισσότεροι από σαράντα εκατομμύρια Αμερικανοί είχαν υποβάλει αίτηση για επιδόματα ανεργίας. Μέχρι τον Ιούνιο του 2020, η πτώση στις ηπειρωτικές πτήσεις των ΗΠΑ λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση των ΗΠΑ να σταματήσει προσωρινά τις υπηρεσίες δεκαπέντε αεροπορικών εταιρειών των ΗΠΑ σε 75 αεροδρόμια εσωτερικού. Οι New York Times ανέφεραν στις 10 Ιουνίου 2020, ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού των Ηνωμένων Πολιτειών αυξήθηκε σε ένα ρεκόρ 1,88 τρισ. δολάρια για τους πρώτους οκτώ μήνες αυτού του οικονομικού έτους. Η αμερικανική οικονομία αυξήθηκε κατά 5,7% το 2021, που ήταν η καλύτερη επίδοσή της από την προεδρία του Ρόναλντ Ρήγκαν (1981–1989). Η περίοδος 2021–2022 σηματοδότησε μια ιστορική άνοδο του πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον δείκτη τιμών καταναλωτή να αγγίζει το 9,1% υψηλότερο τον Ιούνιο του 2022 από τον Ιούνιο του 2021, αποτελώντας υψηλό πληθωρισμό 41 ετών, με τους επικριτές να κατηγορούν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μεταξύ άλλων παραγόντων. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους κύριους οικονομικούς δείκτες την περίοδο 1980–2021 (με εκτιμήσεις του ΔΝΤ το 2022–2027). Ο πληθωρισμός κάτω του 5% είναι πράσινος.