Ντμίτρι Σεμιάκα

Ο Ντμίτρι Γιουρίεβιτς ο με τον δυνατό λαιμό, ρωσ. Дмитрий Юрьевич Шемяка [προφ. σεμιάκα) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Γαλικίας-Μέρσκι και μέγας πρίγκιπας της Μόσχας (1445, 46-47).

 Ήταν γιος τού Γιούρι πρίγκιπα τού Ζβενίγκοροντ & της μόσχας και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιούρι πρίγκιπα τού Σμολένσκ. Οι αιτίες τού Εμφύλιου Πολέμου της Μόσχας ακόμη συζητιούνται. Μεγάλο ρόλο έπαιξε η διαθήκη τού πάππου του Ντμίτρι τού Ντον (Donskoy). Ο ως τότε παλαιός νόμος όριζε διάδοχο τον επόμενο αδελφό, όμως ο Ντονσκόι όρισε τον πρωτότοκο γιο του Βασίλι Α΄. Όταν το 1425 αυτός απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Βασίλι Β΄· όμως ο αδελφός τού Βασίλι Α΄, ο Γιούρι πρίγκιπας τού Ζβενίγκοροντ αρνήθηκε να τον αποδεχθεί, διεκδικώντας τον θρόνο για τον εαυτό του σύμφωνα με τον παλαιό νόμο. Μάλιστα επικαλέστηκε τη διαθήκη τού Βασίλι Α΄, που όμως είχε γραφεί πριν αυτός νυμφευτεί και αποκτήσει γιό. Ο γιος τού Γιούρι, ο Ντμίτρι Σεμιάκα συμμετείχε ενεργά σε όλες τις επιθέσεις τού πατέρα του ενάντια στη Μόσχα. Το 1433 την κατέλαβαν και ο Γιούρι αυτοανακηρύχθηκε μέγας πρίγκιπάς της, αλλά απεβίωσε το 1434. Ο Σεμιάκα συνέχισε να διεκδικεί τον θρόνο ενάντια στον Βασίλι Β΄. Το ίδιο όμως έκανε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βασίλι Κοσόι, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους. Ο Σεμιάκα συμμάχησε με τον νεότερο αδελφό του Ντμίτρι Κράσνιι και τον Βασίλι Β΄, εκτόπισαν τον Κοσόι από τη Μόσχα και ο Σεμιάκα έλαβε τις πόλεις Ουγκλίτς και Ρζεβ. Το επόμενο έτος ο Σεμιάκα ήλθε στη Μόσχα για να προσκαλέσει στον γάμο του τον Βασίλι Β΄· εκεί ο τελευταίος τον κατηγόρησε ότι συμμαχεί με τον Κοσόι και τον φυλάκισε. Ελευθερώθηκε μερικούς μήνες μετά και ο Βασίλι Β΄ τον έστειλε να αμυνθεί υπέρ τού Μπελίοβ έναντι τού Ουλούγκ Μουχάμμαντ χάνου του Καζάν. Ο Σεμιάκα ηττήθηκε και έπειτα αρνήθηκε να υποστηρίξει τον Βασίλι Β΄ στις εχθροπραξίες εναντίον τού χάνου. Ένας νέος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των εξαδέλφων απετράπη με την παρέμβαση τού ηγουμένου της Τριαδικής Λαύρας τού Αγ. Σάββα. Η επόμενη δεκαετία πέρασε με μία ασταθή ειρήνη μεταξύ τους, ώσπου το 1445 ο χάνος των Τατάρων εμφανίστηκε αιφνίδια στο Σούζνταλ και συνέλαβε τον Βασίλι Β΄. Ο Σεμιάκα κατέλαβε τη Μόσχα και όταν ο εξάδελφός του ελευθερώθηκε, τον τύφλωσε. Μάλιστα ανακηρύχθηκε και πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ (είχε το δικαίωμα, μια και ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας εκεί). Ωστόσο οι βογιάροι δεν τον υποστήριξαν και αναγκάστηκε να αφήσει την πόλη. Παρά τις συνθήκες ειρήνης ο Σεμιάκα συνέχισε να σχεδιάζει εναντίον τού εξαδέλφου του. Ηττήθηκε το 1450 και 1452 και ζήτησε καταφύγιο στο Νόβγκοροντ. Εκεί δηλητηριάστηκε, ενώ έτρωγε στο ανάκτορο Γκορόντιστσε, αφού ο μάγειράς του δωροδοκήθηκε από Μοσχοβίτες πράκτορες. Όταν ο κήρυκας μετέφερε το νέο στον Βασίλι Β΄, αυτός εντυπωσιάστηκε και τον έκανε ευγενή. Ο Νικολάι Καραμζίν στην Ιστορία του έγραψε ότι ο Βασίλι Β΄ έδειξε άπρεπη χαρά στα νέα τού χαμού τού αντιπάλου του. Σύμφωνα με τους χρονικογράφους ετάφη στο ναό τού Αγ. Γεωργίου στη μονή Γιουρίεβ, νότια τού Νόβγκοροντ. Όμως αρχαιολογικές ανασκαφές τού 20ού αι. στη νεκρόπολη τού καθεδρικού της Αγ. Σοφίας στο Κρεμλίνο τού Νόβγκοροντ δείχνουν, ότι ο Σεμιάκα ετάφη εκεί και όχι ο πρίγκιπας Φεντόρ Γιαροσλάβιτς (απεβ. 1233), που νόμιζαν από το 1616. Η σύζυγός του και τα τέκνα του έφυγαν από το Νόβγκοροντ και μετέβησαν στη Λιθουανία, όπου τους δόθηκε το Ριλσκ και το Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι ως πρόσοδος. Το παρωνύμιό του επιζεί στην ρωσική έκφραση "κατά το δίκαιο τού Σεμιάκα", που δηλώνει βιαστική και άδικη κρίση. Προέρχεται από το έργο Διήγηση της δικαιοσύνης τού Σεμιάκα τού 17ου αι., αν και νεότεροι ερευνητές αμφισβητούν την ταύτιση των δύο Σεμιάκα. Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα τού Γιαροσλάβλ. Οι άρρενες απόγονοί του εξέλιπαν το 1561, αλλά υπάρχουν απόγονοι από την κόρη του: μία κόρη, παντρεύτηκε τον Αλεξάντρ Τσερτορίζσκι πρίγκιπα στη Λιθουανία-Ρουθηνία. Yanin, Nekropol' Novgorodskogo Sofiiskogo sobora: tserkovnaia traditsiia i istoricheskaia kritika (Moscow: Nauka, 1988), 89-113; Idem, "Posmertnaia Sudba Dmitriia Shemiaki", 337-346.