IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βόρειος Καύκασος

Ο βόρειος Καύκασος (Ciscaucasia, Ρωσικά: Северный Кавказ, ΔΦΑ: [sʲevʲɪrnɨj kɐfkas]), απαντάται και ως Κισκαύκασος ή Κισκακαυσία, είναι το βόρειο τμήμα της περιοχής του Καυκάσου μεταξύ της Μαύρης θάλασσας και της Κασπίας Θάλασσας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής Ρωσίας.

 Σε πολιτικό επίπεδο ο βόρειος Καύκασος (εδάφη βόρεια του μεγάλου Καυκάσου) περιλαμβάνει τις ρωσικές δημοκρατίες του βόρειου Καυκάσου. Ως μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η περιοχή του βόρειου Καυκάσου περιλαμβάνεται στις βόρειες και νότιες περιφέρειες του Καυκάσου και τις νότιες ομοσπονδιακές επαρχίες και αποτελείται από το Κράι Κρασνοντάρ, Κράι Σταυρούπολης και τις σχετικές δημοκρατίες: Δημοκρατία του Νταγκεστάν Δημοκρατία της Ινγκουσετίας Δημοκρατία της Καμπαρντίνο - Μπαλκάρια Δημοκρατία των Καρατσάι - Τσερκεσίων Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας - Αλανίας Κράι Σταυρούπολης Δημοκρατία της Τσετσενίας Γεωγραφικά, ο όρος βόρειος Καύκασος περιλαμβάνει τις βόρειες υπώρειες και το δυτικό άκρο της οροσειράς του μείζονος Καυκάσου, καθώς και ένα μέρος της νότιας κλιτύος προς τη Δύση (έως τον ποταμό Πσου). Η περιοχή της Ποντοκασπίας στέπας περιλαμβάνεται συχνά στην έννοια «βόρειος Καύκασος», έτσι το βόρειο όριο της γεωγραφικής περιοχής θεωρείται το βύθισμα Κούμα-Μάνιχ. Οριοθετείται από την Αζοφική θάλασσα και τα στενά Κερτς δυτικά, και την Κασπία θάλασσα στα ανατολικά. Σύμφωνα με τον Συνοπτικό Άτλαντα του Κόσμου, β΄έκδοση (2008), το μεγαλύτερο μέρος του βορείου Καυκάσου βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά της "κοινώς αποδεκτής διαίρεσης» που χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία. Το 2011, η ρωσική κυβέρνηση υπέβαλε σχέδια για τη διαμόρφωση περιοχής ανάλογης προς τη Silicon Valley, με κόστος 32 δισεκατομμύρια ρούβλια ($ 1,1 δις), ως μέρος των συνεχιζόμενων προσπαθειών για τη δημιουργία ευκαιριών στη συγκεκριμένη ρωσική περιοχή. Μαζί με τον νότιο Καύκασο σχηματίζουν την ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή του Καυκάσου. In Quest for God and Freedom: Sufi Responses to the Russian Advance in the North Caucasus by Anna Zelkina Russia in the Modern World: A New Geography by Denis J. B. Shaw, Institute of British Geographers Πολυμέσα σχετικά με το θέμα North Caucasus στο Wikimedia Commons Relations between The North and South Caucasus. Articles in the Caucasus Analytical Digest No. 27
Κοινοβούλιο της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Το Κοινοβούλιο της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα αποτελείται από δύο σώματα, τη Γερουσία (Άνω Βουλή) και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Κάτω Βουλή). Το κοινοβούλιο συνέρχεται στο Σεντ Τζονς, την πρωτεύουσα της χώρας.

 Η Γερουσία είναι η Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Αποτελείται από 17 μέλη που διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη. Δέκα μέλη διορίζονται από τον Πρωθυπουργό, τέσσερα από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, ένα από το Συμβούλιο της Μπαρμπούντα, ένας κάτοικος της Μπαρμπούντα από τον Πρωθυπουργό και ένας από τον Γενικό Κυβερνήτη. Η σημερινή Γερουσία συνήλθε στις 26 Μαρτίου 2018, μετά τις γενικές εκλογές της 21ης Μαρτίου. Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα είναι η Κάτω Βουλή του διθάλαμου κοινοβουλίου της χώρας. Η σημερινή Βουλή των Αντιπροσώπων αριθμεί συνολικά 19 μέλη. 17 μέλη εκλέγονται απευθείας για πενταετή θητεία από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας απλό πλειοψηφικό σύστημα. Υπάρχει μία ex officio έδρα (του Γενικού Εισαγγελέα) ενώ την άλλη έδρα κατέχει ο Πρόεδρος.
Άλτα Βεραπάς

Η Άλτα Βεραπάς (Alta Verapaz) είναι διαμέρισμα (διοικητική περιφέρεια) της Γουατεμάλας με πληθυσμό 1.215.038 κατοίκους (κατά την απογραφή του 2018) και πρωτεύουσα την πόλη Κομπάν.

 Με έκταση 8.686 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Άλτα Βεραπάς είναι το τρίτο σε έκταση από τα 22 διαμερίσματα της Γουατεμάλας. Συνορεύει στα βόρεια με το διαμέρισμα Πετέν (το μεγαλύτερο σε έκταση), στα ανατολικά με το Ισαβάλ, στα νότια με τα Σακάπα, Ελ Προγρέσο και Μπάχα Βεραπάς, και στα δυτικά με το διαμέρισμα Ελ Κιτσέ. Καθώς υποδεικνύει η ονομασία του, το διαμέρισμα Άλτα Βεραπάς είναι ορεινή περιοχή, με υψίπεδα και πτυχωσιγενείς κοιλάδες. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 2.800 μέτρα και το μικρότερο 300 μέτρα, με μεσοσταθμικό υψόμετρο περί τα 1.350 μέτρα. Υπάρχουν σημαντικές φυτείες καφέ, ιδίως στο δυτικό τμήμα, γύρω από την πρωτεύουσα. Εκτός από την Κομπάν, άλλες πόλεις της Άλτα Βεραπάς είναι οι Τσίσεκ, Σαν Πέδρο Καρτσά και Σαν Κριστόβαλ Βεραπάς. Στην προκολομβιανή εποχή ολόκληρη αυτή η περιοχή ήταν μέρος όπου άνθιζε ο πολιτισμός των Μάγια. Τη δεκαετία του 1520 έφθασαν οι Ισπανοί Κονκισταδόρες και κατέκτησαν τα κεντρικά και τα νότια υψίπεδα της σημερινής Γουατεμάλας, αλλά υπεχώρησαν στην Άλτα Βεραπάς εξαιτίας της θηριώδους αντιστάσεως των ιθαγενών. Η τοπική προφορική ιστορία διηγείται ένα περιστατικό άγνωστο στους Κονκισταδόρες: ένα δουλεμπορικό πλοίο είχε ανατραπεί στην κοντινότερη ακτή πριν από την άφιξη των πρώτων Ευρωπαίων. Οι πρώην Αφρικανοί σκλάβοι που μετέφερε μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της χώρας και ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους εκεί ιθαγενείς, μαχόμενοι για τη διατήρηση της ελευθερίας τους. Οι Αφρικανοί και οι Μάγια της περιοχής δεν κατακτήθηκαν από τα όπλα, αλλά από τον Σταυρό: Ισπανοί μοναχοί ζήτησαν από τους ιθαγενείς μια ευκαιρία να κηρύξουν ειρηνικά τον Χριστιανισμό στη γη τους, και κατόρθωσαν να τους μεταστρέψουν στη νέα θρησκεία. Τότε, το 1548, έδωσαν στην περιοχή την ονομασία «Βέρα-πας», που σημαίνει «Αληθινή ειρήνη». Τον 19ο αιώνα η περιοχή άρχισε να παράγει σημαντικές ποσότητες καφέ, ενώ προϋπήρχε ήδη μια φυτεία ζαχαροκάλαμου από προηγούμενους αιώνες και σήμερα ένα μουσείο εκθέτει την ιστορία της. Επιπλέον, οι Γερμανοί που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά το 1870 εισήγαγαν το κάρδαμο από τις Ινδίες, με αποτέλεσμα η Γουατεμάλα, χάρη στην Άλτα Βεραπάς, να είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας κάρδαμου παγκοσμίως. Το 1850 το διαμέρισμα είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 66 χιλιάδες κατοίκους.Ως αποτέλεσμα του μεξικανικού πολέμου κατά των ναρκωτικών, μέλη της συμμορίας-καρτέλ Λος Σέτας (Los Zetas) κατέλαβαν μεγάλο μέρος του διαμερίσματος και πολλές μικρές πόλεις τον Δεκέμβριο του 2010. Η κυβέρνηση της Γουατεμάλας κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις 19 Δεκεμβρίου 2010, οπότε ο στρατός ερεύνησε κτήρια μαζί με την αστυνομία και συνέλαβε υπόπτους χωρίς εντάλματα. Το διαμέρισμα υποδιαιρείται στους εξής 17 δήμους: Τσαάλ Τσίσεκ Κομπάν Φράυ Μπαρτολομέ δε λας Κάσας Λανκουίν Πανσός Ραχρούα Σαν Κριστόβαλ Βεραπάς Σαν Χουάν Τσαμέλκο Σαν Πέδρο Καρτσά Σάντα Κρους Βεραπάς Σάντα Μαρία Κααβόν Σεναού Τακτίκ Ταμαού Τουκουρού Σάντα Καταλίνα λα Τίντα Κάρδαμο «Radio and Alta Verapaz, Guatemala», άρθρο του Don Moore με ενδιαφέρουσες πληροφορίες
Νικόλαος Τσίμπας

Ο Νικόλαος K. Τσίμπας (Αλιστράτη Σερρών, 7 Ιουλίου 1904 - Αθήνα, 24 Μαρτίου 1978) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Δράμας από το 1961 ως το 1964 με το κόμμα της ΕΡΕ.

 Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ειδικεύτηκε στη χειρουργική. Έλαβε μέρος σε πολλές αποστολές του Ερυθρού Σταυρού και ανέπτυξε πλούσιο ανθρωπιστικό έργο.Αργότερα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη βουλευτής Δράμας, στις εκλογές του 1961 και του 1963. Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 25 Μαρτίου 1978 από τον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Αλιστράτης, που ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του. Το 2003, 25 χρόνια μετά το θάνατό του, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του από το Δήμο Αλιστράτης, .
Μιχαήλ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο Μιχαήλ, γερμ. Michael (γενν. 15 Νοεμβρίου 1946) από τον Οίκο των Βέττιν είναι πρίγκιπας (τιτουλάριος μέγας δούκας) της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, επικεφαλής του Οίκου των Βέττιν.

 Είναι ο γιος του Καρόλου-Αυγούστου διαδόχου και τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ελισάβετ, κόρης του Ότμαρ βαρόνου φον Βάνγκενχαϊμ-Βίντερσταϊν. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1970 τη Ρενάτα Χένκελ, κόρη του Κόνρατ Χένκελ· δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1974. Το 1980 ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο με την Ντάγκμαρ Χέννινγκς, κόρη του Ερρίκου Χέννινγκς και είχε τέκνα: Λεονία-Μερσέντες-Αυγούστα-Σίλβα-Ελισάβετ-Μαργαρίτα, γενν. 1986.
Ιστορία των Καθολικών στη Σαντορίνη

Ο Καθολικισμός πρωτοεμφανίστηκε στη Σαντορίνη το 1207 με την έλευση των Σταυροφόρων, οι οποίοι λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη με συνέπεια να διαιρεθεί ένα μεγάλο μέρος του ελλαδικού χώρου σε φραγκικά φέουδα. Μάλιστα σύμφωνα σε μια θεωρία, το νησί πήρε το όνομά του από τους Σταυροφόρους, από κάποιο ναό της Αγίας Ειρήνης.

 Το 1642 εγκαθίστανται στη νησί οι Ιησουίτες μοναχοί ως αποστολικοί μισιονάριοι με σκοπό να προσηλυτίσουν στο καθολικό δόγμα τους ντόπιους. Παρόλο που αυτή η εγκατάσταση προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες των Ορθοδόξων σύντομα ακολούθησε η άφιξη και των Λαζαριστών μοναχών. Κατά το 1650 ο περιηγητής F.Richard αναφέρει χονδρικά ότι σε σύνολο 7000 κατοίκων οι Καθολικοί ήταν περίπου 700 ενω το 1790 ο Choiseul-Gouffin βρίσκει,σύμφωνα με τα λεγόμενα του, 800 Καθολικούς. Σημειώνει επίσης πως εκείνη την εποχή είχε δημιουργηθεί βαθύ χάσμα στις σχέσεις των Καθολικών με τους Ορθόδοξους καθώς οι πρώτοι διεκδικούσαν διάφορα ξωκλήσια. Αργότερα σημαντικός αριθμός επιφανών Καθολικών εγκατέλειψε το νησί λόγω κυρίως της πίεσης από τους Τούρκους. Λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση και την δημιουργία του ελληνικού κράτους και συγκεκριμένα το 1850 ο Καθολικός κληρικός Ιωάννης Δεκιγάλας μέτρησε 16 καθολικές εκκλησίες σε σύνολο 290 και το 1927 ο Ορθόδοξος αρχιμανδρίτης Δανιήλ Δεναξάς βρήκε 9 σε σύνολο 360. Παράλληλα το 1928 σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους στη Σαντορίνη υπήρχαν μόλις 250 Καθολικοί και στις μέρες μας υπολογίζονται σε περίπου 150 άτομα ενώ η επισκοπή, είναι επίσημα αναγνωρισμένη από το κράτος και βρίσκεται υπό την τοποτηρητεία του Επισκόπου Σύρου[1] Αρχειοθετήθηκε 2011-04-27 στο Wayback Machine., περιλαμβάνει και τα νησιά Θηρασιά, Ίο, Ανάφη, Φολέγανδρος και Σίκινο. Καθολικά μνημεία άξια αναφοράς στη σημερινή Σαντορίνη είναι η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης, της οποίας οι μοναχές ακολουθούν το τυπικό (κανόνα) του Αγίου Δομινίκου (τάγμα των Δομινικανιδών) καθώς και η Καθολική Μητρόπολη του Αγίου Ιωάννου στα Φηρά, η οποία είχε υποστεί βαρύτατες ζημιές κατά το σεισμό του 1956 και μόλις αποκαταστάθηκε. Αθ.Ταρσούλη Άσπρα νησιά,σελ 125-26 Κ.Ρωμαίου ΕΛΛΑΣ Τόμος 4ος,σελ 557 Μάρκου Αβερκίου Ρούσσου Λαογραφία της Σαντορίνης Τα νησιά του Αιγαίου,Κυκλάδες,Εκδ. Τουμπής σελ 154-63 Κ.Σιμόπουλου Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα,τόμος Ά,σελ 525 και Β',σελ 373-74 Δελένδας Ι., Οι καθολικοί της Σαντορίνης. Συμβολή στην ιστορία των Κυκλάδων, Αθήναι, 1949 Καθολικη Επισκοπή Θήρας Αρχειοθετήθηκε 2011-04-27 στο Wayback Machine. Καθολική Εκκλησία Ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος
Ρενέ Μορισέ

Η Ρενέ Μορισέ (γαλλικά: Renée Morisset, 13 Ιουνίου 1928 - 3 Μαΐου 2009) ήταν Κεμπεκιώτισσα πιανίστρια και καθηγήτρια. Μεταξύ άλλων, υπήρξε αποδέκτης του δεύτερου βραβείου πιάνου από το Ωδείο του Μόντρεαλ το 1946, καθώς και του πρώτου βραβείου πιάνου από το Ωδείο του Μόντρεαλ το 1947.

 Η Ρενέ ήταν σε θέση κατανόησης των μουσικών νοτών από την ηλικία κατά την οποία, ήδη, ήταν σε θέση να γνωρίζει ανάγνωση. Μεταξύ του 1932 και του 1933, πραγματοποίησε σπουδές πιάνου στο Μοναστήρι της Παναγίας της Αιώνιας Βοήθειας, ενώ, παράλληλα, συνέχισε τις σπουδές της έχοντας ως δάσκαλο τον Ανρί Γκανιόν στο Κεμπέκ, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1937 και του 1944. Μεταξύ του 1944 και του 1945, εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Ωδείο του Κεμπέκ, υπό τη διεύθυνση της Ζερμαίν Μαλεπάρ, προτού στη συνέχεια εργαστεί στο Ωδείο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, όπου και υπήρξε συμφοιτήτρια των Λουί Μπαγί, Τζον Νιούμαρκ και Ζωρζ-Εμίλ Τανγκαί. Το 1950, κατέστη σολίστρια εντός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Κεμπέκ, εμφανιζόμενη σε κονσέρτα έργων, μεταξύ άλλων, του Μπαχ και του Μότσαρτ. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1955 και 1966, υπήρξε καθηγήτρια στο Κέντρο Τεχνών Ορφόρντ (Jeunesses Musicales Canada), μέλος αριθμού επιτροπών κατά τη διάρκεια του διεθνούς διαγωνισμού του Μόντρεαλ το 1968, του διεθνούς διαγωνισμού έργων του Μπαχ για πιάνο το 1985, καθώς και για λογαριασμό του Συμβουλίου Τεχνών του Καναδά. Ελέω της έλλειψης διαθέσιμου οργανίστα στην οικεία ενορία της, η Ρενέ κατέστη η νεαρότερη οργανίστρια στο Κεμπέκ. Ούσα σύντροφος, με σημείο εκκίνησης τις 25 Ιουλίου 1950, του Βικτόρ Μπουσάρ, πραγματοποίησε από κοινού με τον ίδιο σημαντική σταδιοδρομία ως πιανιστικό δίδυμο, με αναγνώριση σε διεθνές επίπεδο. Από κοινού με τον σύντροφό της, συμμετείχε σε, συνολικά, τέσσερις περιοδείες των Jeunesses Musicales Canada μεταξύ 1955-1956, 1957-1958, 1961-1962 και 1962-1963. Το 1981, βραβεύτηκαν από κοινού ως μέλη του Τάγματος του Καναδά, προτού, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1985, προαχθούν ως αξιωματικοί, προτού, το 1994, βραβευτούν, εκ νέου από κοινού, ως ιππότες του Εθνικού Τάγματος του Κεμπέκ. Το 2008, εκδόθηκε βιβλία υπό τον τίτλο Le Grand Duo : Bouchard et Morisset pianistes duettistes της συγγραφέως Καρόλ Μπεσέτ με αντικείμενο τη βιογραφία του ζεύγους. Απεβίωσε στο Κεμπέκ, στις 3 Μαΐου 2009. Ως πιανιστικό δίδυμο, οι Βικτόρ Μπουσάρ και Ρενέ Μορισέ κυκλοφόρησαν αριθμό μουσικών κομματιών, ο κατάλογος των οποίων ακολουθεί κάτωθι: 1964 - Βραβείο Καλιξά Λαβαλέ (ως δίδυμο Μπουσάρ-Μορισέ) 1981 - Μέλος του Τάγματος του Καναδά 1985 - Αξιωματικός του Τάγματος του Καναδά 1994 - Ιππότης του Εθνικού Τάγματος του Κεμπέκ 1997 - Ακαδημία Επιφανών Κεμπεκιωτών (ως δίδυμο Μπουσάρ-Μορισέ) 2002 - Μετάλλιο Γκλουάρ ντε λ'Εκόλ 2004 - Βραβείο Αριστείας Τεχνών και Πολιτισμού στην κατηγορία Βραβείο Ιδρύματος της Όπερας του Κεμπέκ (ως δίδυμο Μπουσάρ-Μορισέ)
Διασυλλογικό Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών

Το διασυλλογικό πρωτάθλημα τένις είναι η διοργάνωση μέσω της οποίας αναδεικνύονται οι πρωταθλητές σύλλογοι, και διεξάγεται χωριστά για άνδρες και γυναίκες. Το πρωτάθλημα είναι χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες, την Α', τη Β' και τη Γ' Εθνική. Το πρώτο διασυλλογικό πανελλήνιο πρωτάθλημα, ομαδικό τουρνουά κυρίως, έγινε το 1929 με την ονομασία "Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ιωάννης Κετσέας" έως το 1933 όπου σταμάτησε.

 Το κύπελλο διεξαγόταν σε δύο ομίλους, Ζώνες όπως λέγονταν, Βορά και Νότου, οι δύο πρώτοι έπαιζαν για στα ημιτελικά όπου στον τελικό ο νικητής έπαιζε με τον πρωταθλητή της προηγούμενης χρονιάς για τον τίτλο του νέου πρωταθλητή. Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1 Ελευθέριου Σκιαδά, Γυναικείος αθλητισμός στη σύγχρονη Ελλάδα, Π.Α.Σ.Γ. Η Καλλιπάτειρα , Εκδόσεις Λαβύρινθος, Αθήνα 1998, ISBN 960-85466-9-9 Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Α. (Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης) Οι Πρωταθλητές της Αντισφαίρισης (έως το 1997) Παλαιότερη έκδοση του ιστοτόπου της ΓΓΑ.
Κιμ Σέλστρεμ

Ο Κιμ Σέλστρεμ (Kim Mikael Källström, 24 Αυγούστου 1982) είναι Σουηδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Τζουργκάρντεν ενώ αγωνίστηκε και στην εθνική Σουηδίας επί 15 έτη.

 Ο Σέλστρεμ γεννήθηκε στο Σάντβικεν της Σουηδίας στις 24 Αυγούστου 1982, από τον ποδοσφαιριστή Μίκαελ και την Αν Σέλστρεμ. Το 1986, εντάχθηκε στην τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Σάντβικενς ΙΦ. Το 1989, η οικογένεια μετακόμισε στο προάστιο Πάρτιλε του Γκέτεμποργκ, όπου ο Σέλστρεμ ξεκίνησε να αγωνίζεται με την Πάρτιλε ΙΦ. Πρώτα χρόνια Η πρώτη επαγγελματική ομάδα του Σέλστρεμ στη Σουηδία ήταν η ΜΚ Χέκεν από το Γκέτεμποργκ, αλλά η ανάδειξη του ποδοσφαιρικού του ταλέντου ήρθε όταν μεταγράφηκε στην Ντιουργκάρντενς ΙΦ το 2002, με την οποία κατέκτησε τη Σουηδική Allsvenskan το 2002 και το 2003, καθώς και το εθνικό κύπελλο Svenska Cupen το 2002. Σκόραρε δύο φορές στους αγώνες της ομάδας του για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απέναντι στις Σάμροκ Ρόβερς και ΦΚ Κοπεγχάγη. Στη διάρκεια της σεζόν 2002, ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Ντιουργκάρντενς και του πρωταθλήματος. Ήταν μέλος της χρυσής γενιάς της Ντιουργκάρντες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μαζί με τους Αντρέας Ίσακσον, Γιόχαν Ελμάντερ, Λουάι Τσάνκο, Τόμπιας Χίσεν, και Μίκαελ Ντόρσιν. Σταντ Ρενναί Στη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου του 2004, ο Σέλστρεμ μεταγράφηκε στη γαλλική Σταντ Ρενναί Ολιμπίκ Λυών Τον Ιούνιο του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ολιμπίκ Λυών, κατακτώντας στο διάστημα της παρουσίας του εκεί, αρκετούς τίτλους με την ομάδα. Σπαρτάκ Μόσχας Στις 28 Ιουλίου 2012, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τη Σπαρτάκ Μόσχας έναντι ποσού ύψους €3 εκατομμυρίων και €600,000 υπό τη μορφή μπόνους. Ο Σέλστρεμ πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του το 2001, σε έναν αγώνα με αντίπαλο τη Φινλανδία. Ήταν μέλος των σουηδικών αποστολών που έλαβαν μέρος στο Euro 2004, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, στο Euro 2008 και το Euro 2012. Ήταν αυτός, επίσης, ο οποίος άνοιξε το σκορ στον αγώνα της ομάδας του με αντίπαλο την Ολλανδία, με τελικό αποτέλεσμα τη νίκη με σκορ 3-2, συνώνυμο της πρόκρισης της Σουηδίας για την τελική φάση του Euro 2012. Στον αγώνα για τη φάση των ομίλων της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 με αντίπαλο τη Γερμανία, ο Κιμ πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 55ο λεπτό της αναμέτρησης, έχοντας συμμετοχή στα 3 από τα 4 τέρματα της απίστευτης ανατροπής της ομάδας του, από ένα σε βάρος της σκορ 4-0 στο 55ο λεπτό σε ένα τελικό αποτέλεσμα 4-4, με τη λήξη του αγώνα. Ώντας ένας κεντρικός μέσος, ο οποίος μπορεί να αγωνιστεί επίσης στην αριστερή πτέρυγα της μεσαίας γραμμής σε ελεύθερο ρόλο, ο Σέλστρεμ μπορεί να συνεισφέρει τόσο στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της ομάδας του, όσο και ως επιθετικός μέσος, προσφέροντας λύσεις στην επιθετική γραμμή. Είναι επίσης γνωστός για το πολύ καλό αριστερό του πόδι στις εκτελέσεις στημένων φάσεων.
Οροσειρά του Ντεβές

Η οροσειρά του Ντεβές (γαλλικά: Massif du Devès) είναι ένα μεγάλο βασαλτικό οροπέδιο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Βρίσκεται στο νομό Ωτ-Λουάρ μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Αλλιέ και Λίγηρα.

 Η οροσειρά του Ντεβές συνορεύει δυτικά με την άνω κοιλάδα του ποταμού Αλλιέ και τα όρη της Μαρζερίντ, στα βόρεια με την οροσειρά του Λιβραντουά, ανατολικά με την οροσειρά Μεγκάλ και νότια με τα όρη του Βιβαραί. Η οροσειρά του Ντεβές έχει περισσότερους από 150 κώνους σκωριών που έχουν δημιουργηθεί από ηφαιστειακές εκρήξεις τύπου Στρόμπολι. Ορισμένοι από αυτούς τους κώνους εξακολουθούν να διατηρούν τον κρατήρα τους (όπως το Μον Μπαρ κοντά στην κοινότητα Αλέγκρ) ή έχουν κρατήρες τύπου μάαρ (όπως η κοινότητα Σωβετά, η λίμνη του Μπουσέ κ.α.). Το υψηλότερο σημείο της οροσειράς ανέρχεται στα 1.421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η κορυφογραμμή έχει μήκος 60 χιλιομέτρων. Η οροσειρά του Ντεβές είναι ένα από τα τρία ηφαιστειακά βουνά της φυσικής περιοχής του Βελαί, τα άλλα δύο είναι η οροσειρά του Μεζέν και το Μεγκάλ. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δράση του Βελαί πραγματοποιήθηκε στο Ντεβές. Οι ηφαιστειακοί κώνοι και οι ροές λάβας ανάμικτα με στρώματα σκωρίας και ποζολάνη συνυπάρχουν σε μια κρυσταλλική βάση. Ένα αιολικό πάρκο βρίσκεται στην κοινότητα Σαιν-Ζαν-Λασάλμ. Επιπλέον, η λίμνη Μπουσέ, 20 χιλιόμετρα νότια του Πουί-αν-Βελαί, συμβάλλει στον πράσινο τουρισμό. Ταξίδι στην οροσειρά του Ντεβές (γαλλικά)
Σαμπανί Νοντά

Ο Σαμπανί Κριστόφ Νοντά (Shabani Christophe Nonda) (6 Μαρτίου 1977) είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Γεννημένος στο Μπουρούντι, εκπροσώπησε την Εθνική Λαϊκής Δημοκρατίας του ΛΔ Κονγκό, παίζοντας σε 36 αγώνες και σκοράροντας 20 γκολ. Επιλέχθηκε για την ομάδα της ΛΔ Κονγκό για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2002.

 Γεννημένος στην Μπουζουμπούρα του Μπουρούντι, ο Νοντά ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα νέων της Ατλέτικο Ολιμπίκ ΦΚ το 1992. Αφού έπαιξε σε ομάδες στην Τανζανία και στη Νότια Αφρική, ανακαλύφθηκε από τον ανιχνευτή ταλέντων, Μαρτσέλο Χάουζμαν, ο οποίος στη συνέχεια βοήθησε στη μεταγραφή του Νοντά στην ελβετική ΦΚ Ζυρίχη το 1996, για ποσό 150.000 δολαρίων ΗΠΑ. Αφού τερμάτισε πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Ελβετίας δύο συνεχόμενες σεζόν, μεταγράφηκε στη γαλλική Σταντ Ρενναί ΦΚ το 1998 έναντι ποσού ρεκόρ 9 εκατ. δολαρίων και αργότερα εντάχθηκε στην ΑΣ Μονακό το 2000 για 20 εκατομμύρια ευρώ, για να αντικαταστήσει τον Νταβίντ Τρεζεγκέ. Οι εμφανίσεις του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στον Τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2004, του κέρδισαν μια μεταγραφή στην ιταλική ΑΣ Ρόμα με τριετή συμφωνία το 2005, για την οποία κέρδισε 1,8 εκατομμύρια ευρώ μεικτά ανά σεζόν (ωστόσο ο φορολογικός συντελεστής συμπεριλαμβανομένου του περιφερειακού φόρου μπορεί να έχει αθροιστεί περίπου στο 50%). Ωστόσο, ποτέ δεν ανταποκρίθηκε στις δυνατότητές του – εν μέρει λόγω τραυματισμού στο γόνατο που υπέστη ενώ ήταν στο Μονακό – και πέρασε τη σεζόν 2006–07 σεζόν ως δανεικός στην αγγλική Μπλάκμπερν Ρόβερς. Ενώ βρισκόταν στην Μπλάκμπερν, ο Νοντά ανακοίνωσε την πρόθεσή του να υπογράψει μόνιμο συμβόλαιο. Η Μπλάκμπερν επέλεξε να μην υπογράψει τον Νοντά σε μόνιμη συμφωνία και αργότερα υπέγραψε στην τουρκική Γαλατασαράι τον Αύγουστο του 2007, με διετές συμβόλαιο. Στις 28 Ιανουαρίου 2010, η Γαλατασαράι τον αποδέσμευσε με κοινή συναίνεση. Αν και γεννήθηκε στο Μπουρούντι, ο Νοντά έχει υπηκοότητα από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Έκανε 36 συμμετοχές για τη χώρα και σημείωσε 20 γκολ, μεταξύ 2000 και 2010. Αποσύρθηκε από την εθνική το 2005 και επέστρεψε το 2007. Σημείωσε χατ τρικ εναντίον του Τζιμπουτί στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2008. Μονακό Λιγκ Καπ Γαλλίας: 2002–03 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: Φιναλίστ, 2003–04Ρόμα Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2007Γαλατασαράι Σούπερ Λιγκ Τουρκίας: 2007–08 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2008Ατομικές Πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Ελβετίας: 1997–98 (24 γκολ) Καλύτερος Ξένος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στην Ελβετία: 1997–98 Πρώτος σκόρερ στη Λιγκ 1: 2002–03 (26 γκολ) Ομάδα της Χρονιάς στη Λιγκ 1: 2002–03 (Αγγλικά) Σαμπανί Νοντά – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA (Γαλλικά) «Προφίλ του Σαμπανί Νοντά». footballdatabase.eu. Σαμπανί Νοντά στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Σαμπανί Νοντά Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase Σαμπανί Νοντά στην IMDb
339

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 339 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 339 (CCCXXXIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίου και Κλαυδίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1092 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 339 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ επισπεύδει την κυριαρχία του στην Ανατολή, όπου μία επαναφερόμενη Περσία υπό τον Βασιλιά Σαπώρη Β΄ επιτίθεται στη Μεσοποταμία. Για τα επόμενα 11 έτη, οι δύο δυνάμεις εμπλέκονται σε έναν πόλεμο συνοριακών αψιμαχιών, με κανέναν πραγματικό νικητή. Θρησκεία Ο Πάπας Ιούλιος Α΄ δίνει καταφύγιο στη Ρώμη στον Αλεξανδρινό Πατριάρχη Αθανάσιο, ο οποίος καθαιρείται και εξορίζεται κατά τη διάρκεια της Πρώτης Συνόδου της Τύρου (βλέπε 335). Ο Ευσέβιος ο Νικομηδείας γίνεται επίσκοπος Κωνσταντινούπολης, ενώ κάποιος άλλος Αρειανιστής διαδέχεται τον Αθανάσιο ως επίσκοπο Αλεξανδρείας με το όνομα Γρηγόριος. Αυρήλιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μιλάνου (πεθαίνει το 397) Χι Φανί, αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 404) Σι Σι, αυτοκράτορας των Τζιά στο Μετέπειτα Τζάο (πεθαίνει το 349) Αμπαγέ, Βαβυλώνιος αμοραϊστής Ευσέβιος ο Καισαρείας, επίσκοπος και πρώτος εκκλησιαστικός ιστορικός (γεννιέται το 260 ή το 265) Σεμόν Μπαρ Σαμπαί, επίσκοπος Σελευκείας-Κτησιφώντος Ουάνγκ Ντάο, πολιτικός της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 276)
Σαντίκ Kαν

Ο Σαντίκ Καν ή Χαν (ούρντου: صادق خان, αγγλικά: Sadiq Aman Khan, 8 Οκτωβρίου 1970), είναι Βρετανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Δήμαρχος του Λονδίνου από το 2016. Γεννήθηκε σε οικογένεια πακιστανικής καταγωγής. Εκλέχτηκε δήμαρχος της βρετανικής πρωτεύουσας στις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Μεγάλη Βρετανία στις 6 Μαΐου 2016. Είναι μέλος του Εργατικού Κόμματος. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου για την περιφέρεια του Τούτινγκ (στο Λονδίνο) από το 2005 έως το 2016.

 Ο Σαντίκ Καν γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1970 στο Τούτινγκ, στο νότιο Λονδίνο. Οι γονείς του είναι πακιστανικής καταγωγής. Μετανάστευσαν από το Λάκναου του Ούταρ Πραντές της σημερινής Ινδίας στο σημερινό Πακιστάν μετά τον διαμελισμό της τότε Βρετανικής Ινδίας και ύστερα μετανάστευσαν από το Πακιστάν στην Αγγλία λίγο πριν τη γέννησή του. Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα του ράφτρα. Έχει άλλα εφτά αδέρφια. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Λονδίνου ενώ παράλληλα δούλευε. Από το 1994 μέχρι το 1997 ήταν αρχικά ασκούμενος και στη συνέχεια βοηθός δικηγόρος. Από το 1997 και για οκτώ χρόνια ήταν συνεργάτης με την δικηγόρο Λουίζ Κριστιάν, στη δικηγορική εταιρία Christian Khan. Ως δικηγόρος ασχολήθηκε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποθέσεις αστυνομικής βίας και φυλετικών διακρίσεων.Ο Καν ήταν δώδεκα χρόνια (1994 -2006) σύμβουλος στο Γουάντσγουερθ, κομητεία του Λονδίνου. Το 2005 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Εργατικό Κόμμα, στο Τούτινγκ. Στις επόμενες εκλογές, το 2010, εξελέγη και πάλι όπως και το 2015. Στη διαδικασία εκλογής νέου προέδρου του Εργατικού Κόμματος, που διεξήχθη μετά την ήττα των εργατικών στις βουλευτικές εκλογές της 6 Μαΐου 2010, και την παραίτηση του προέδρου του κόμματος και πρώην πρωθυπουργού, Γκόρντον Μπράουν, ο Καν υποστήριξε τον Έντ Μίλιμπαντ. Λόρδος Δήμαρχος του Λονδίνου (Τζέφρι Έβανς) www.london.gov.uk
UTC−06:00

Η UTC−06:00 είναι μετατόπιση ώρας που αφαιρεί έξι ώρες από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC). Στη Βόρεια Αμερική, χρησιμοποιείται ως Κεντρική Ζώνη Ώρας κατά την χειμερινή ώρα, και ως Ορεινή Ζώνη Ώρας στη θερινή ώρα. Πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής και μερικές άλλες περιοχές χρησιμοποιούν αυτή τη ζώνη.

 Κύριες πόλεις: Πόλη του Μεξικού, Σικάγο, Γουίνιπεγκ Η χειμερινή ώρα CST είναι η 6η ζώνη ώρας δυτικά του Γκρίνουιτς, που υπολογίζεται στο 90ο μεσημβρινό και χρησιμοποιείται στη Βόρεια Αμερική σε ορισμένα μέρη του Καναδά, του Μεξικού και των Ηνωμένων Πολιτειών. Καναδάς - Κεντρική Ζώνη Ώρας Μανιτόμπα Νούναβουτ (κέντρο) Οντάριο (δυτικό) Ηνωμένες Πολιτείες - Κεντρική Ζώνη Ώρας Ολόκληρες οι πολιτείες Αλαμπάμα, Αρκάνσας, Ιλινόι, Αϊόβα, Λουιζιάνα, Μινεσότα, Μισισίπι, Μιζούρι, Ουισκόνσιν, Οκλαχόμα Το μεγαλύτερο μέρος των πολιτειών Κάνσας, Νεμπράσκα, Βόρεια Ντακότα, Νότια Ντακότα, το μεγαλύτερο μέρος του Τενεσί και το μεγαλύτερο μέρος του Τέξας δυτικό τμήμα των πολιτειών Φλόριντα, Ιντιάνα, Κεντάκι, Μίσιγκαν μικρό μέρος της Ιντιάνα Μεξικό - Κεντρική Ζώνη Όλες οι πολιτείες (εκτός από τις πολιτείες Μπάχα Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ, Τσιουάουα, Κιντάνα Ρόο, Σιναλόα, Σονόρα, και το μεγαλύτερο μέρος του Ναγιαρίτ) Κύριες πόλεις: Κάλγκαρι, Ντένβερ Καναδάς - Ορεινή Ζώνη Ώρας Αλμπέρτα Βρετανική Κολομβία (μόνο η περιοχή Κράνμπρουκ) Βορειοδυτικά Εδάφη (το μεγαλύτερο μέρος) Νούναβουτ (δυτικό) Σασκάτσουαν – μόνο το Λοϊντμίνστερ και η γύρω περιοχή Ηνωμένες Πολιτείες - Ορεινή Ζώνη Ώρας Κολοράντο, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Γιούτα, Ουαϊόμινγκ Έθνος Ναβάχο, που εκτείνεται στην Αριζόνα Το μεγαλύτερο μέρος του Αϊντάχο (νότιο τμήμα) Δυτικά τμήματα των πολιτειών Κάνσας, Νεμπράσκα, Νότια Ντακότα, Τέξας Νοτιοδυτικά τμήματα της Βόρειας Ντακότας Μικρά μέρη στο ανατολικό Όρεγκον και Νεβάδα Μεξικό - Ζώνη Ειρηνικού Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ Τσιουάουα Ναγιαρίτ (το μεγαλύτερο μέρος της πολιτείας) Σιναλόα Κύριες πόλεις: Πόλη της Γουατεμάλας, Μανάγκουα, Τεγουσιγάλπα Καναδάς - Κεντρική Ζώνη Ώρας Σασκάτσουαν (εκτός από το Λοϊντμίνστερ και την γύρω περιοχή) Μπελίζ Κόστα Ρίκα Ελ Σαλβαδόρ Γουατεμάλα Ονδούρα Νικαράγουα Ονομάζεται Κεντροαμερικανική Ζώνη Ώρας Εκουαδόρ Επαρχία Γκαλαπάγκος Κύριες πόλεις: Χάνγκα Ρόα Χιλή Νησί του Πάσχα και Νήσος Σάλσα ι Γκόμεθ Ώρα στον Καναδά Ώρα στη Χιλή Ώρα Εκουαδόρ Ώρα στο Μεξικό Ώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Εθνάρχης

Ο Εθνάρχης, αναφέρεται γενικά σε πολιτική ηγεσία πάνω από μία κοινή εθνική ομάδα ή σε ένα ομοιογενές βασίλειο. Η λέξη προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ἔθνος και ἄρχων ( που σημαίνει «αρχηγός/ηγεμόνας»).Σύμφωνα με τον συμφραστικό πίνακα του Τζείμς Στρονγκ ως εθνάρχης ορίζεται «ο κυβερνήτης, κι όχι ο βασιλιάς, μιας περιοχής».

 Οι Βυζαντινοί χρησιμοποίησαν τον όρο γενικά για να αναφερθούν στους ηγεμόνες των βαρβαρικών φυλών ή σε βασίλεια εκτός των ορίων της αυτοκρατορίας τους. Στο χριστιανικό πλαίσιο, όπου η λέξη «εθνικός» σήμαινε « ειδωλολάτρης », ορισμένοι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποίησαν τον συγκεκριμένο όρο για να ορίσουν τους παγανιστικούς εθνικούς θεούς. Ωστόσο, τον 10ο αιώνα, ο όρος απέκτησε μια πιο τεχνική αίσθηση, όταν δόθηκε σε αρκετούς υψηλόβαθμους διοικητές. Παρόλο που η συγκεκριμένη φύση του τίτλου δεν επιβεβαιώνεται, είναι γενικά αποδεκτό ότι τον 10ο -11ο αιώνα, σήμαινε τους διοικητές του συνόλου ξένων μισθοφόρων που υπηρετούσαν στον βυζαντινό στρατό. Στη νεοελληνική χρήση, ο όρος έχει την έννοια του «πατέρα του έθνους» και χρησιμοποιείται ευρέως ως επίθετο που εφαρμόζεται σε μερικούς από τους πιο σημαντικούς πολιτικούς ηγέτες του σύγχρονου ελληνισμού: τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στο πλαίσιο της σύγχρονης Κύπρου, ο όρος σχεδόν πάντα αναφέρεται στον πρώτο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Καρλόττα ντε Ροάν

H Καρλόττα, γαλλ. Charlotte de Rohan (7 Οκτωβρίου 1737 - 4 Μαρτίου 1760) από τον Οίκο ντε Ροάν ήταν κόρη του πρίγκιπα του Σουμπίζ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κονντέ.

 Ήταν η πρώτη κόρη (μόνο τέκνο από τον 1ο γάμο) του Καρόλου πρίγκιπα του Σουμπίζ και της Άννας-Μαρίας-Λουίζας ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, κόρης του Εμμανουήλ-Θεοδοσίου δούκα του Μπουγιόν. Παντρεύτηκε το 1753 τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ και είχε τέκνα: Λουδοβίκος-Ερρίκος Β΄ 1756-1830, πρίγκιπας του Κονντέ. Λουίζα-Αδελαΐδα 1757-1824, μοναχή. Μαρία 1755-1759, απεβ. μικρή. van de Pas, Leo. "Charlotte de Rohan". Genealogics .org. Retrieved 2010-03-16. Villemur, A. R. Monseigneur le duc de Bourbon: notice historique sur la vie et la mort de son altesse royale, p.15. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-18. d'Albert de Luynes, Marie Charles Louis. Chronique de le régence et du regne de Louis XV p.238. Genealogics .org. Retrieved 2010-03-19.
The Rocky Horror Show

Το The Rocky Horror Show είναι ροκ όπερα - κωμωδία τρόμου της δεκαετίας του '70 του διάσημου θεατρικού συγγραφέα Ρίτσαρντ Ο'Μπράιαν. Το μιούζικαλ πρωτοπαίχτηκε στο Βρετανικό θέατρο Royal Court το 1973. Το 1975 ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ. Αργότερα, το Rocky Horror Show κυκλοφόρησε και σε μορφή ταινίας με το όνομα The Rocky Horror Picture Show.

 1973 West End 1974 Λος Άντζελες 1975 Broadway 1979 περιοδεία στην Βρετανία 1980 περιοδεία στις ΗΠΑ 1984 περιοδεία στην Βρετανία 1990 West End αναβίωση 1991 περιοδεία στην Βρετανία 1994 περιοδεία στην Βρετανία 1998 περιοδεία στην Βρετανία 2000 Broadway αναβίωση 2002 περιοδεία στην Βρετανία 2006 περιοδεία στην Βρετανία 2009 περιοδεία στην Βρετανία 2013 περιοδεία στην Βρετανία 2014 Θέατρο Rex Αθήνα Το 1973, η παράσταση απέσπασε το Βραβείο Evening Standard για το Καλύτερο Μιούζικαλ.
Σεμιχά Ριζάογλου

Η Σεμιχά Ριζάογλου (γεν. 1987 στην Ξάνθη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια παραολυμπιακής κολύμβησης. Αγωνίζεται στα 500μ και 100μ ελεύθερου κατηγορίας S3 και στα 50μ ύπτιο κατηγορίας S4, ατόμων με τετραπληγία. Έχει κατακτήσει χάλκινα μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και μετέχει στους παραολυμπιακούς αγώνες 2012. Το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερης Ελληνίδας αθλήτριας με αναπηρία.

 Η Σεμιχά Ριζάογλου γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1987 στην Ξάνθη και ανήκει στην μουσουλμανική μειονότητα Ελλάδος. Από τη βρεφική ηλικία μετακόμισε με τους γονείς της στον Άγιο Στέφανο Αττικής για βιοποριστικούς λόγους. Στα 16 της χρόνια έμεινε ανάπηρη στα κάτω άκρα έπειτα από δυστύχημα με μοτοσυκλέτα. Αρχισε να παίζει μπάσκετ με καρεκλάκι και ο φυσικοθεραπευτής της την γνώρισε με τον "Πανελλήνιο Αθλητικό Σύλλογο Κινητικά Αναπήρων" στο Μαρούσι. Μέσα από το μπάσκετ γνώρισε την Μαρία Μπαξεβάνη, την σημερινή προπονήτριά της και της μίλησε για την Κομοτηνή και την κολύμβηση. Άρχισε να προπονείται εντατικά και το 2009 κατάφερε να κατακτήσει τρία χάλκινα μετάλλια στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου την ανέδειξε αθλήτρια της χρονιάς 2009 για τις επιτυχίες της με ρεκόρ 1.418 ψήφων. Το 2012 μετέχει στους παραολυμπιακούς του Λονδίνου σε τρία αγωνίσματα. Τερμάτισε 5η στα 100μ ελεύθερο S3 και 11η στα 50μ ύπτιο S4, ενώ μετέχει και στα 100μ ελεύθερο. Ανήκει στον σύλλογο "Ηρόδικος Κομοτηνής" και προπονείται με την Μαρία Μπαξεβάνη. Είναι παντρεμένη και είναι φοιτήτρια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Της αρέσουν η μουσική και η ζωγραφική. Παραολυμπιακοί Αγώνες 2012: 50μ ελεύθερο S3: ημιτελικός 2012: 100μ ελεύθερο S3: 5η 2012: 50μ ύπτιο S4: 11η Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα 2009: 50μ ελεύθερο: 3η θέση 2009: 100μ ελεύθερο: 3η θέση 2009: 50μ ύπτιο: 3η θέση Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ 2009: Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια με αναπηρία. Σεμιχά Ριζάογλου, Παράλυτη στα 16, Αθλήτρια της χρονιάς στα 23. Semicha Rizaoglou, London 2012, Paralympics. ΣΕΜΙΧΑ ΡΙΖΑΟΓΛΟΥ: "Η ζωή µού αρέσει γιατί αγαπώ αυτό που κάνω".
Βασίλειο της Σλαβονίας

Το Βασίλειο της Σλαβονίας (σερβικά : Краљевина Славонија, γερμανικά : Königreich Slawonien) ήταν μια από τις συστατικές χώρες (επαρχίες) της μοναρχίας των Αψβούργων, μία συστατική χώρα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

 Το Βασίλειο της Σλαβονίας ιδρύθηκε το 1745 σε έδαφος που ανήκε στην μοναρχία των Αψβούργων γνωστή σαν Αυστροουγγαρία. Αρχικά δεν ήταν εντελώς ξεχωριστή επαρχία, αλλά τμήμα του ήταν μέρος του Βασιλείου της Κροατίας που ανήκε στην Αυστροουγγαρία και άλλο τμήμα του στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1849 έγινε ξεχωριστή επαρχία ανεξάρτητη από την Κροατία και από την Ουγγαρία. Έπειτα αποσπάστηκε το Σρεμ από το Βασίλειο της Σλαβονίας και εντάχθηκε στο νεοσύστατο Βοεβοδάτο Σερβίας και Βανάτο Τέμεσβαρ, αλλά μετά την κατάργηση του δουκάτου το 1860 επέστρεψε και πάλι στο Βασίλειο της Σλαβονίας. Το 1868 το Βασίλειο της Σλαβονίας παύει να υπάρχει ως χωριστή περιοχή και ενώθηκε με το Βασίλειο της Κροατίας στο νεοσυσταθές Βασιλείο της Κροατίας και Σλαβονίας . Σύμφωνα με στοιχεία από το 1790 το Βασίλειο της Σλαβονίας είχε τις εξής εθνοτικές ομάδες: Σέρβοι = 131.000 (46,8%) Κροάτες = 128.000 (45,7%) Ούγγροι = 19.000 (6,8%) Γερμανοί = 2.000 (0,7%)Σύμφωνα με τη θρησκεία, υπήρχαν:Καθολικοί = 146.000 (52,1%) Ορθόδοξοι = 131.000 (46,8%) Προτεστάντες ( Καλβινιστές ) = 3.000 (1,1%) Петер Рокаи - Золтан Ђере - Тибор Пал - Александар Касаш, Историја Мађара, Београд, 2002. Фридрих Вилхелм фон Таубе, Историјски и географски опис КРАЉЕВИНЕ СЛАВОНИЈЕ и ВОЈВОДСТВА СРЕМА како с обзиром на њихове природне особине тако и на њихово садашње устројство и ново уређење у црквеним, грађанским и војним стварима: из сопственог посматрања и запажања учињених у самој земљи, Нови Сад, 1998. The Times History of Europe, Times Books, 2002.
Σακκάρα

Η Σακκάρα ή Σακάρα (αραβικά: سقارة Saqqāra) είναι νεκρόπολη της αρχαίας Αιγύπτου στην αριστερή όχθη του Νείλου. Επεκτείνεται περίπου 20 χλμ νότια του Κάιρου. Το ύψος της είναι 60 μέτρα και το βάρος της έχει υπολογιστεί στους 850.000 τόνους. Αρχιτέκτονάς της θεωρείται ο Ιμχοτέπ (Ιμούθης).

 Η Σακκάρα αναφέρεται ως τόπος ενταφιασμού από την αρχαιότητα, ακόμα και από την αρχαϊκή περίοδο της Πρώτης Δυναστείας. Η περιοχή είναι ιδιαίτερα γνωστή για την κλιμακωτή πυραμίδα του Φαραώ Ζοζέρ που χρονολογείται από την Τρίτη Δυναστεία γύρω στα 2.650 π.Χ. Διάφοροι Φαραώ της Πέμπτης και Έκτης δυναστείας έχτισαν τις πυραμίδες τους σ΄αυτή την περιοχή. Ακόμα και ανώτεροι ιερείς είχαν ταφεί εδώ, αφού η Σακκάρα ήταν νεκρόπολη της ανακτορικής πόλης Μέμφις. Οι τάφοι της πρώτης μεταβατικής περιόδου που ακολούθησε —αν και μικροί— αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία της αδιάκοπης παράδοσης του παλαιού βασιλείου. Την εποχή του μέσου βασιλείου οι τάφοι γίνονταν στον περίγυρο της πυραμίδας του Τέτι του τρίτου καθώς και στα νότια της Σακκάρα, όπου βρίσκονται και ορισμένοι τάφοι της εποχής της δέκατης τρίτης Δυναστείας. Την εποχή του νέου βασιλείου η νεκρόπολη της Σακκάρας γνώρισε εκ νέου μεγάλη ανάπτυξη. Οι τάφοι αυτής της εποχής είναι μικρά ομοιώματα ναών και ανακτόρων. Σχεδόν όλες οι αιγυπτιακές μορφές βρίσκονται στη Σακκάρα. Εκτός της κλιμακωτής πυραμίδας, Μαστάμπας, διάφορες άλλες πυραμίδες της πέμπτης και έκτης Δυναστείας βρίσκονται εκεί. Τον Μάρτιο του 2005, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια μούμια περίπου 2.300 ετών. Jean Philippe Lauer, Die Königsgräber von Memphis. Grabungen in Sakkara. Gustav Lübbe Verlag, Bergisch Gladbach 1988, ISBN 3-7857-0528-X Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Saqqara στο Wikimedia Commons Die Mastaba des Akhethetep - FlashPlayer-Video mit "ambient sound" und gesprochenem Text vom frz. Ministère de la culture et de la communication „Tod in Sakkara“, ZDF / BBC, online-Spiel „Im Auftrag eines alten Professors reist Journalist Charles Fox nach Ägypten, um dessen verschollene Enkelin, eine Archäologin, die nach einem Grab forscht, zu suchen.“ Eintrag in der Welterbeliste der UNESCO (englisch) (französisch)
Αρδάνι Τρικάλων

Το Αρδάνι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Παληοκάστρου, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Η τοπική κοινότητα Αρδανίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 20,155 χμ² (2011).

 Το Αρδάνι βρίσκεται 9 χιλιόμετρα ΒΑ της πόλης των Τρικάλων σε υψόμετρο 200 μέτρων. (39°37'49.09"N, 21°47'15.03"E.) Το χωριό συνορεύει: ΒΑ με το Ελληνόκαστρο - (παλαιά ονομασία Κούρσιαβο). ΒΔ με τον Πλάτανο - (παλαιά ονομασία Βάνια). Δυτικά με τη Ράξα και Βασιλική - (παλαιά ονομασία Βοϊβόντα). ΝΑ με τον Παλαιόπυργο - (παλαιά ονομασία Ζαβλάνια). Νότια με την Κρηνίτσα. ΝΔ με Χαϊδεμένη - (παλαιά ονομασία Τουλπίτσα).Παλαιότερη θέση του χωριού ήταν και η θέση "Βελωτά", ΝΑ περίπου στα δύο χιλιόμετρα προς Παλαιόπυργο, όπου σώζονται μέχρι σήμερα οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου και της Παναγίας. Εκεί κάθε δεκαπενταύγουστο γίνεται λειτουργία και κατά το έθιμο (με μέριμνα του συλλόγου των απανταχού Αρδανιωτών) προσφέρεται κρεατόσουπα, η οποία παρασκευάζεται εκείνη τη στιγμή με κρέας από αιγοπρόβατα που είναι ταγμένα στην Παναγία. Η συνηθέστερη διαδρομή για το Αρδάνι από τα Τρίκαλα είναι: Τρίκαλα - Λογγάκι - Κρηνίτσα - Αρδάνι. Αυτή ακολουθεί και αστικό λεωφορείο με αφετηρία στην οδό Κονδύλη στα Τρίκαλα. Από το Αρδάνι κατάγεται, η Βασούλα Ζαβλανού, πρωταθλήτρια Ελλάδος νεανίδων κάτω των 18 ετών στη σφαιροβολία και με μεγάλες επιτυχίες σε παγκόσμιους αγώνες σφαιροβολίας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Αστέρας Αρδανίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ιστοσελίδα του Συλλόγου των Απανταχού Αρδανιωτών
Μαξ Βύνσε

Ο Μαξ Βύνσε (γερμανικά: Max Wünsche, 20 Απριλίου 1914 – 17 Απριλίου 1995) ήταν Γερμανός αξιωματικός στα Waffen-SS στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παρασημοφορημένος με τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού. Συμμετείχε σε πολλές μάχες, όπως η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα και η Μάχη της Νορμανδίας.

 Ο Μαξ Βύνσε γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1914 στο Κίτλιτς. Μετά την αποφοίτησή του από μια εμπορική σχολή, εργάστηκε στη διεύθυνση μιας μικρής αγροτικής εταιρείας. Το Νοέμβριο του 1932 εντάχθηκε στη νεολαία του Χίτλερ και από τον Ιούλιο του 1933 στα SS. Στις 10 Ιουλίου 1933, εντάχθηκε στη Leibstandarte SS «Αδόλφος Χίτλερ». Μέχρι το 1936 αποφοίτησε από τη σχολή υποψήφιων αξιωματικών των SS στο Μπαντ Τελτς. Στις 20 Απριλίου 1936, προήχθη σε SS Untersturmführer. Την περίοδο 1938–39 ανατέθηκε στο Reichssicherheitsdienst, μια μικρή ομάδα ανδρών των SS που ήταν η προσωπική φρουρά του Φύρερ. Έγινε βοηθός του Χίτλερ και τον συνόδευε, μεταξύ άλλων, κατά την επιθεώρηση των μαχόμενων δυνάμεων στην Πολωνία. Τον Αύγουστο του 1939, ο Βύνσε ήταν μέλος της αντιπροσωπείας του Ρίμπεντροπ που στάλθηκε για να υπογράψει το σύμφωνο μη επίθεσης με τη Σοβιετική Ένωση. Από τις 24 Ιανουαρίου 1940 έγινε διοικητής της 2ης διμοιρίας του 15ου λόχου μοτοσικλετιστών της Leibstandarte. Συμμετείχε στη γαλλική εκστρατεία και την 1η Ιουλίου 1940 ανακλήθηκε ξανά στη συνοδεία του Φύρερ. Στις 5 Οκτωβρίου 1940 έγινε βοηθός του Ντίτριχ και συμμετείχε στη Βαλκανική εκστρατεία και σε μάχες στο Ανατολικό Μέτωπο.Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, πολέμησε με τη Leibstandarte. Μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, έμεινε στη Γερμανία, όπου σπούδασε στη Στρατιωτική Ακαδημία. Μετά την ολοκλήρωσή των σπουδών, επέστρεψε ως SS-Sturmbannführer στο Ανατολικό Μέτωπο για να αναλάβει τη διοίκηση ενός τάγματος της LSSAH. Το χειμώνα του 1943, διακρίθηκε κατά τη διάρκεια της Τρίτης Μάχης του Χαρκόβου. Σε αναγνώριση της υποδειγματικής διοίκησης των αρμάτων του κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης, του απονεμήθηκε ο χρυσός Γερμανικός Σταυρός και το υψηλότερο γερμανικό στρατιωτικό παράσημο - ο Σταυρός των Ιπποτών. Στις 30 Ιανουαρίου 1944 προήχθη σε SS-Obersturmbannführer.Μέχρι τις αρχές Ιουλίου 1944, το σύνταγμα του Βύνσε κατέστρεψε πάνω από 200 τανκς κατά τη διάρκεια των μαχών στη Νορμανδία. Στις 11 Αυγούστου 1944 έλαβε το Σταυρό των Ιπποτών του Σιδερένιου Σταυρού με Φύλλα Δρυός για τις επιτυχίες στο πεδίο των μαχών. Τον Αύγουστο του 1944, τμήματα της 12ης μεραρχίας SS Panzer «Hitlerjugend» εγκλωβίστηκαν στο θύλακα του Falaise.Τελικά ο Βύνσε τραυματίστηκε σοβαρά στην κνήμη και συνελήφθη από τα καναδικά στρατεύματα.Πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου ως αιχμάλωτος πολέμου σε στρατόπεδο στη Σκωτία και αφέθηκε τελικά ελεύθερος το 1948. Παντρεύτηκε την Ίνγκεμποργκ Πίβιτς και απέκτησαν μαζί πέντε γιους. Έγινε διευθύνων σύμβουλος μιας βιομηχανικής εταιρείας στο Βούπερταλ και πέθανε στις 17 Απριλίου 1995 στο Μόναχο.
Επιτραπέζια αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η Επιτραπέζια Αντισφαίριση (Πινγκ Πονγκ) στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, διεξήχθη από τις 24 Ιουλίου έως τις 6 Αυγούστου 2021 στο Μητροπολιτικό Γυμναστήριο του Τόκιο. Συμμετείχαν συνολικά 172 αθλητές και αθλήτριες από 44 διαφορετικές χώρες, σε 5 διαφορετικά αγωνίσματα: Το μονό ανδρών, το μονό γυναικών, το ομαδικό ανδρών, το ομαδικό γυναικών και το μικτό διπλό. Αυτή ήταν η 9η εμφάνιση του αθλήματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αφού πρωτοεμφανίστηκε το 1988.

 Ως διοργανώτρια χώρα, η Ιαπωνία είχε το δικαίωμα να δηλώσει αυτομάτως έναν αθλητή ή μία ομάδα σε κάθε αγώνισμα. Έτσι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) της χώρας δήλωσε 6 αθλητές: Μια ομάδα 3 ανδρών και μία ομάδα 3 γυναικών για τα 2 ομαδικά αγωνίσματα, όπου κάθε παίκτης και παίκτρια συμμετείχε και στα ατομικά, ενώ διαμορφώθηκε και μια ομάδα για το μικτό διπλό. Για τα ομαδικά αγωνίσματα, προκρίθηκαν 16 ομάδες. Κάθε ήπειρος (με την Αμερική να χωρίζεται σε Βόρεια και Νότια Αμερική) διοργάνωσε ένα προκριματικό τουρνουά, μέσα από το οποίο μπορούσε να προκριθεί μόνο η νικητήρια ομάδα, ενώ οι υπόλοιπες 9 θέσεις καθορίστηκαν από ένα Παγκόσμιο Προ-Ολυμπιακό Τουρνουά. Για το μικτό διπλό προκρίθηκαν επίσης 16 ζευγάρια. Πάλι, κάθε ήπειρος (με την Αμερική να χωρίζεται σε Βόρεια και Νότια Αμερική) διοργάνωσε ένα προκριματικό τουρνουά, μέσα από το οποίο μπορούσε να προκριθεί μόνο το νικητήριο ζευγάρι. 4 ζευγάρια προκρίθηκαν από τους Μεγάλους Τελικούς του World Tour 2019 και 5 ακόμη από το World Tour του 2020. Εάν μια ΕΟΕ έχει δηλώσει ταυτόχρονα ένα ζευγάρι για το διπλό μικτό και μια ομάδα στο ένα ή και στα δύο αγωνίσματα του ομαδικού, οι παίκτες στο διπλό θα πρέπει να είναι και μέλη των ομάδων. Για τα αγωνίσματα του μονού, προκρίθηκαν 70 αθλητές και αθλήτριες. Κάθε ΕΟΕ που είχε προκρίνει μια ομάδα, επιτρεπόταν να δηλώσει και 2 μέλη αυτής της ομάδας στα αγωνίσματα του μονού. 22 ακόμη θέσεις απονεμήθηκαν μέσω ηπειρωτικών τουρνουά, σε αθλητές των οποίων οι ΕΟΕ δεν είχαν καταφέρει να προκριθούν στα ομαδικά αγωνίσματα. Οι εναπομείνασες θέσεις δόθηκαν μέσω ενός παγκόσμιου προ-ολυμπιακού τουρνουά μονού και μέσω της παγκόσμια κατάταξης της ITTF. * Διοργανώτρια χώρα ( Ιαπωνία )
Φαρμάν

Η Φαρμάν (Farman Aviation Works) ήταν αεροναυτική επιχείρηση που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε από τους αδερφούς Ανρί και Μωρίς Φαρμάν. Σχεδίασαν και κατασκεύασαν αεροσκάφη από το 1908 έως το 1936. Κατά τη διάρκεια της εθνικοποίησης της Γαλλικής αεροδιαστημικής βιομηχανίας της, η Farman ενσωματώθηκε στη Société Nationale de Constructions Aéronautiques du Centre (SNCAC). Το 1941 οι αδερφοί Φαρμάν επανίδρυσαν την εταιρία με την επωνυμία Société Anonyme des Usines Farman (SAUF), όμως τρία χρόνια αργότερα απορροφήθηκε από την Sud-Ouest. Ο γιος του Μωρίς, Μαρσέλ Φαρμάν, επανίδρυσε την SAUF το 1952, όμως η προσπάθειά του αποδείχθηκε ανεπιτυχής και η εταιρία διαλύθηκε το 1956. Οι αδερφοί Φαρμάν κατασκεύασαν περισσότερους από 200 τύπους αεροσκαφών μεταξύ του 1908 και 1941.

 Farman III (1909) Farman MF.7 Longhorn (1913) Farman MF.11 Shorthorn (1913) Farman F.30 - Πρωτότυπο μαχητικό (1917) Farman F.31 - Πρωτότυπο μαχητικό (1918) Farman F.50 - Βομβαρδιστικό διπλάνο (1918) Farman F.50 - Αεράκατος (1920s) Farman F.51 - Αναγνωριστική αεράκατος ναυτικής συνεργασίας (1922) Farman F.60 Torp - Τορπιλοφόρο υδροπλάνο (1920s) Farman F.60 Goliath Βομβαρδιστικό/επιβατικό (1919) Farman F.70 - Μονοκινητήριο εξαθέσιο μεταγωγικό (1920) Farman F.121 Jabiru - Τετρακινητήριο επιβατικό (1923) Farman F.166 - Τορπιλοφόρο υδροπλάνο (1928) Farman F.167 - Τορπιλοφόρο υδροπλάνο (1928) Farman F.168 - Τορπιλοφόρο υδροπλάνο (1928) Farman F.170 Jabiru - Μονοκινητήριο επιβατικό (1925) Farman F.222 - Δικινητήριο υψηλοπτέρυγο βαρύ βομβαρδιστικό (1932) Farman F.223 - Δικινητήριο υψηλοπτέρυγο βαρύ βομβαρδιστικό (1937) Farman F.271 - Τορπιλοφόρο υδροπλάνο (1934) Farman F 402 - Υψηλοπτέρυγο τριθέσιο αεροσκάφος γενικής χρήσης (1933) Farman NC.470 - Εξαθέσιο εκπαιδευτικό και παράκτιας αναγνώρισης υδροπλάνο (1938) Farman NC.471 - Εξαθέσιο εκπαιδευτικό και παράκτιας αναγνώρισης υδροπλάνο (1938) ΒιβλιογραφίαGreen, William (1994). The Complete Book of Fighters. Godalming, UK: Salamander Books. σελίδες 201, 202. Σημειώσεις Ανρί Φαρμάν Μωρίς Φαρμάν Σύντομη περιγραφή της Farman(Γαλλικά)
Καβάδης Α΄ της Περσίας

Ο Καβάδης Α' της Περσίας (473 - 13 Σεπτεμβρίου 531) ήταν γιος του Περόζη Α' της Περσίας (457 - 484) και βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Σασσανιδών από το 488 έως το 531. Διαδέχθηκε τον θείο του βασιλιά Βάλα ο οποίος ανατράπηκε και τυφλώθηκε από τους ευγενείς. Πέθανε σε ηλικία 58 ετών (531) λίγο μετά την ήττα του από τους Βυζαντινούς στη μάχη του Καλλίνικου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Χοσρόης Α΄ ο μεγαλύτερος Πέρσης βασιλιάς. Αμέσως μετά την άνοδο του στον θρόνο υποστήριξε τους οπαδούς του Μαζδάκ ενός θεωρητικού Πέρση φιλοσόφου της εποχής του που προσπάθησε να δώσει ένα νέο ρεύμα στη θρησκεία του Ζωροαστρισμού. Οι Μαζδακιανοί θεωρούνται οι πρώτοι αληθινοί κομμουνιστές στην ανθρώπινη ιστορία, δόγμα τους ήταν η ίση διανομή των αγαθών ώστε οι πλούσιοι να χαρίζουν τα περισσεύματα τους στους άπορους. Το Μαζδακικό δόγμα ασπάστηκε ο ίδιος ο βασιλιάς Καβάδης, οι ευγενείς αντέδρασαν έντονα τον ανέτρεψαν και τον φυλάκισαν ανεβάζοντας στον Περσικό θρόνο για δύο χρόνια τον αδελφό του Τζαμάσπ (496 - 498). Ο Καβάδης δραπέτευσε καταφεύγοντας τον Αραβικό λαό των Εφθαλιτών από τους οποίους ζήτησε βοήθεια και συνεργασία για την επαναφορά του στον θρόνο.

 Με τη βοήθεια στρατού 30.000 ανδρών που του παραχώρησαν οι Εφθαλίτες επανήλθε στον Περσικό θρόνο τιμωρώντας τους συνωμότες. Στους Εφθαλίτες έδωσε τον φόρο που τους υποσχέθηκε, επόμενη κίνηση του ήταν να τιμωρήσει την Ανατολική Ρώμη - Βυζάντιο επειδή είχε υποστηρίξει τους συνωμότες που τον ανέτρεψαν. Η έναρξη του πολέμου του Καβάδη με τον αυτοκράτορα Αναστάσιο τον δίκορο θα είναι η αρχή μακροχρόνιων πολέμων μεταξύ Βυζαντινών και Περσών που θα διαρκέσουν πάνω από ένα αιώνα καταλήγοντας στην καταστροφή του Περσικού κράτους από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, 130 χρόνια αργότερα όταν βασιλιάς της Περσίας θα είναι ο δισέγγονος του Καβάδη Χοσρόης Β'. Συμμαχώντας με τους Εφθαλμίτες κατέλαβε τη Θεοδοσιούπολη (σημερινό Ερζερούμ στην Αρμενία) το (502) και την Αμίδα στην περιοχή του Τίγρη το(503). Δύο χρόνια αργότερα νίκησε οριστικά τον Βυζαντινό στρατό αναγκάζοντας τον αυτοκράτορα Αναστάσιο να υπογράψει ειρήνη (505). Οι εχθροπραξίες από τον Καβάδη επαναλήφθηκαν με την άνοδο στον αυτοκρατορικό θρόνο της Ανατολικής Ρώμης του Ιουστίνου Α' (518 - 527). Ο Ιουστίνος έστειλε εναντίον του τον στρατηγό Βελισάριο, ο οποίος ανέλαβε τη διοίκηση της πόλης Δάρα στα σύνορα της Μεσοποταμίας με την Αρμενία χρησιμοποιώντας τη ως στρατηγείο του. Το 527 ο Καβάδης πραγματοποίησε νέα επίθεση στη Λαζική (αρχαία Κολχίδα) και στην Αρμενία με σκοπό να καταλάβει ολόκληρη τη Μικρά Ασία για να ανοίξει διαδρόμους στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Το 530 πολιόρκησε τη Δάρα έδρα του στρατηγού Βελισάριου γνωρίζοντας τη συντριβή, την επόμενη χρονιά γνώρισε νέα μεγάλη ήττα από τους Βυζαντινούς του Βελισάριο. Λίγο αργότερα ο ηλικιωμένος Καβάδης πέθανε ταπεινωμένος από τις ήττες τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του μαυρίζοντας όλες τις προηγούμενες επιτυχίες του. Ο διάδοχος του βασιλιάς Χοσρόης ο 1ος αναγκάστηκε όταν ανέβηκε στον θρόνο να κλείσει την ταπεινωτική για τους Πέρσες "απέραντη ειρήνη". ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ, ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1978. ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ του Ηλία Γ.Λάσκαρη (1995)