Άντριεν Κοόρτε

Ο Άντριεν Κοόρτε (Adriaen Coorte, περίπου 1665 – μετά το 1707) ήταν Ολλανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων της Χρυσής Εποχής, ο οποίος υπέγραφε έργα μεταξύ 1683 και 1707. Ζωγράφισε μικρές και ανεπιτήδευτες νεκρές φύσεις σε ύφος πιο χαρακτηριστικό του πρώτου μισού του αιώνα και ήταν «ένας από τους τελευταίους που ασκούσε αυτή την οικεία κατηγορία».

 Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, αλλά υποτίθεται ότι γεννήθηκε και πέθανε στο Μίντελμπουρχ. Έγινε μαθητής του Μέλχιορ ντ' Οντεκούτερ (Melchior d'Hondecoeter) γύρω στο 1680 στο Άμστερνταμ . Ο Οντεκούτερ είναι γνωστός για τις επαναλήψεις ορισμένων πουλιών σε συγκεκριμένες πόζες, και προφανώς δέχθηκε τους μαθητές που είχαν ξεκινήσει να εργάζονται αντιγράφοντας αυτά στις συνθέσεις τους. Αποτελούν αλάνθαστη υπογραφή στις εργασίες των μαθητών του και ο Κοόρτε δεν αποτελεί εξαίρεση: Το 1683 φαίνεται να επέστρεψε στο Μίντελμπουρχ, όπου δημιούργησε ένα εργαστήριο και υπέγραφε τις μικρές, προσεκτικά ισορροπημένες μινιμαλιστικές νεκρές φύσεις του. Συχνά ζωγράφιζε σε χαρτί που ήταν κολλημένο σε ξύλινο πάνελ. Περίπου 80 υπογεγραμμένα έργα του έχουν καταγραφεί και σχεδόν όλα ακολουθούν το ίδιο μοτίβο. μικρές συνθέσεις από φρούτα, λαχανικά ή κοχύλια σε πέτρινη πλάκα, φωτισμένη από ψηλά, με το σκούρο φόντο χαρακτηριστικό των νεκρών φύσεων στις αρχές του αιώνα. Αντί για τα κινέζικα ή τα ασημένια αγγεία που προτιμούσαν οι σύγχρονοί του, τα σερβίτσια του είναι πολύ βασικά αγγεία. «Τα αντικείμενα και το φως μελετώνται έντονα, και ζωγραφίζονται με θαυμαστή τρυφερότητα». Ούτε η ημερομηνία γέννησής του ούτε η ημερομηνία θανάτου του είναι σίγουρη, και αρχειακά στοιχεία υπάρχουν μόνο στο τη συμμετοχή του στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά εκεί από το 1695 και μετά, όταν του επιβλήθηκε πρόστιμο επειδή πώλησε έναν πίνακα χωρίς να είναι μέλος της Συντεχνίας. Τα έργα του εμφανίζονται συχνά στους σύγχρονους φορολογικούς καταλόγους του Μίντελμπουρχ Ο Κοόρτε προφανώς δεν ήταν πολύ γνωστός στους συγχρόνους του έξω από τη μικρή πόλη του Μίντελμπουρχ και, όπως ο Βερμέερ έναν αιώνα πριν, ήταν σχεδόν εντελώς ξεχασμένος μέχρι τη δεκαετία του 1950, όταν ο Ολλανδός ιστορικός τέχνης Λάουρενς Μπολ (Laurens J. Bol) αναβίωσε τη φήμη του, ξεκινώντας με ένα άρθρο στο 1952, και τελικά δημοσίευση της πρώτης μονογραφίας και catalogue raisonné για την Κοόρτε το 1977 ( Adriaen Coorte, Άμστερνταμ). Ο Μπολ οργάνωσε έκθεση 35 δειγμάτων της εργασίας του Κοόρτε το 1958 στο Μουσείο του Ντόρντρεχτ, η οποία έκανε αίσθηση στην Ολλανδία, με τους ποιητές Χανς Φαφερέυ (Hans Faverey) και Εντ Λέιφλανχ (Ed Leeflang) να εμπνέονται και οι δύο από τους πίνακες. Το 2003 πραγματοποιήθηκε μια έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον. Το 2008 δημιουργήθηκε μια νέα περιοδεύουσα έκθεση, η Ode to Coorte, που ήταν εξίσου επιτυχημένη, καθιστώντας τον Κοόρτε τον πιο διάσημο «ανακαλυφθέντα εκ νέου» Ολλανδό ζωγράφο μπαρόκ των τελευταίων δεκαετιών. Απόδειξη της πρόσφατης δημοτικότητας του Κοόρτε είναι η δημοπρασία της 1ης Δεκεμβρίου 2009 δύο από τους νέους πίνακές του, οι οποίοι πωλήθηκαν ο καθένας για περισσότερο από δέκα φορές μεγαλύτερη από την αρχικά εκτιμώμενη τιμή. Ένα νέο ρεκόρ τιμής για τον καλλιτέχνη σημειώθηκε στη δημοπρασία του οίκου Sotheby's στις 3 Δεκεμβρίου 2014, όταν ένας πίνακας με τίτλο Τρία ροδάκινα σε πέτρινη προεξοχή με μια κόκκινη πεταλούδα πωλήθηκε για 3.444.500 £ . Οι πίνακές του έχουν συγκριθεί με τους Ισπανούς Bodegones (ζωγράφοι που απεικόνιζαν σκεύη, τρόφιμα και ποτά, κάποιες φορές σε ερμάρια ή κελάρια), αλλά μπορεί επίσης να έχει επηρεαστεί από παλαιότερους ζωγράφους: Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Seymour Slive, Dutch Painting, 1600-1800, Yale UP, 1995,(ISBN 0-300-07451-4) Το μουσείο του Dordt στην Ode to Coorte 4 artworks by or after Adriaen Coorte στον Quentin Buvelot. The still lifes of Adriaen Coorte, 1683-1707. Waanders. Adriaen Coorte: A Unique Late 17th Century Dutch Still Life Painter, από Laurens J. Bol, Van Gorkum, 1977 Adriaen Coorte op Artcyclopedia Adriaen Coorte, τέσσερις νεκρές φύσεις στο Rijksmuseum Amsterdam