IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κλεοπάτρα Καμπούγκου Κεντάρο

Η Κλεοπάτρα Καμπούγκου Κεντάρο είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τρανσέξουαλ γυναίκα της Ουγκάντα. Εμφανίστηκε στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους του 2016 The Pearl of Africa.

 Η Κένταρο μεγάλωσε με 11 αδέλφια και πιστώνει τον πατέρα της για την ανατροφή των παιδιών του με την ικανότητα «να εκφραστούν χωρίς φόβο και με ελευθερία». Η Κένταρο απέκτησε πτυχίο BSc. στον τομέα της γεωργίας (παθολογία καλλιεργειών, βιοτεχνολογία και γενετική ) στο Makerere University Kampala College of Agricultural and Environmental Sciences. Άρχισε να αμφισβητεί την ταυτότητα του φύλου της κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο πανεπιστήμιο, μελετώντας πρώτα τις αντιλήψεις του μη διττού φύλου σε διαφορετικούς πολιτισμούς μέσω της βιβλιοθήκης και του Διαδικτύου. Στη συνέχεια, περίπου 23 ετών, άρχισε να ανακαλύπτει την ΛΟΑΤ κοινότητα στην Ουγκάντα. Πριν βρει την επιτυχία, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα της την Ουγκάντα ​​εξαιτίας του γεγονότος πως εκεί η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη, βρίσκοντας καταφύγιο στην Κένυα. Υποστήριξε δημόσια την ταυτότητά της ως τρανσέξουαλ το 2013 στο εξώφυλλο της μεγαλύτερης εφημερίδας τσέπης της Ουγκάντα, το Red Pepper. Αυτό συνέβη μία εβδομάδα μετά την έγκριση του νόμου κατά της ομοφυλοφιλίας της Ουγκάντα στις 20 Δεκεμβρίου 2013 στο κοινοβούλιο της Ουγκάντα. Η Κλεοπάτρα Καμπούγκου Κένταρο άρχισε να μοιράζεται την ιστορία της στην δημοφιλή διαδικτυακή σειρά The Pearl of Africa, η οποία προσαρμόστηκε σε ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που έκανε πρεμιέρα στις 30 Απριλίου 2016 στο Hot Docs Canadian International Documentary Film Festival. Στο Pearl of Africa, η Κένταρο πραγματοποιεί "ένα οικείο ταξίδι πέρα ​​από τους διττούς περιορισμούς για να ανακαλύψει την ταυτότητά της", μια διαδικασία που σημείωσε ως δύσκολη ενάντια στους αφρικανικούς κανόνες της αρρενωπότητας. Ο σκηνοθέτης Jonny Von Wallström ακολούθησε την Κλεοπάτρα και την σχέση της ονόματι Νέλσον για 18 μήνες, κατά τη διάρκεια της οποίας η Κένταρο εργάστηκε για να βελτιώσει την ευημερία της κοινότητας LGBT της Ουγκάντα ​​παρά τις αυξανόμενες διακρίσεις. Η Κένταρο εργάζεται ως διαχειρίστρια επιχορηγήσεων για την Πρωτοβουλία Σεξουαλικής Υγείας και Δικαιωμάτων της Ανατολικής Αφρικής (UHAI EASHRI), υποστηρίζοντας τη σεξουαλικότητα, την υγεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων. Υπερασπίζεται την ανοιχτή συζήτηση για το φύλο και τη σεξουαλικότητα στην Αφρική, παρά τη δυσφορία που σημειώνει σχετικά με το σεξ. Εργάζεται επίσης για ένα MSc. στη Μοριακή Βιολογία και Βιοτεχνολογία από το Makerere University College of Veterinary Medicine Animal Resources and Biosecurity. Έχει εργαστεί σε πολλά διαφορετικά πρότζεκτ με το Εθνικό Κέντρο Βιοτεχνολογίας και το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωργικών Πόρων, εστιάζοντας κυρίως στη μοριακή βιολογία των φρούτων ματόκε και μανιόκα , με στόχο την ανακούφιση της φτώχειας και του λιμού.
Νικηφόρος Πρωτεύων

Ο Νικηφόρος Πρωτεύων (άκμασε το 1055) ήταν κυβερνήτης θέματος στη Ρωμανία και για λίγο ο υποψήφιος μίας μερίδας στην Αυλή για διάδοχος του Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου.

 Ο Νικηφόρος ήταν ο απόγονος oικογένειας που καταγράφεται από τον 10ο αι. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του θέματος Βουλγαρίας κατά τα τελευταία έτη της βασιλείας του Κωνσταντίνου Θ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1042-55). Ο ακριβής τίτλος του αξιώματός του μας είναι άγνωστος, καθώς οι πηγές τον αναφέρουν ως ο "την της Βουλγαρίας περιεζωσμένος αρχήν". Κανονικά αυτό θα σήμαινε ότι ήταν δούκας ή κατεπάνω (στρατιωτικός κυβερνήτης), αλλά από την αγιογραφία του Αγ. Λαζάρου του Γαλησίου όρους καταλαβαίνουμε ότι μάλλον ήταν πολιτικός κυβερνήτης. Αυτό συμφωνεί με το ότι ως υποψήφιος υποστηρίχθηκε από την πολιτική μερίδα της Αυλής. Ωστόσο τα περισσότερα μέλη της Οικογένειας Πρωτεύοντος ήταν στρατιωτικοί. Το 1055 ο Κωνσταντίνος Θ΄ (σύζυγος της Ζωής) απεβίωσε και οι ευνούχοι της Αυλής -ο Ιωάννης Σκυλίτζης αναφέρει τον Ιωάννη λογοθέτη, τον Κωνσταντίνο πρωτονοτάριο του Δρόμου (Επικοινωνιών) και τον Βασίλειο επί του κανικλείου (μελανοδοχείου) ως τους κυριότερους- έπεισαν τον Αυτοκράτορα να επιλέξει διάδοχο τον Νικηφόρο Πρωτεύοντα, προσπερνώντας τα δικαιώματα της Θεοδώρας (αδελφής της Ζωής), τελευταίας της Δυναστείας των Μακεδόνων.Ειδοποίησαν επειγόντως τον Νικηφόρο να έλθει στη Βασιλεύουσα, αλλά το σχέδιό τους μαθεύτηκε στους υποστηρικτές της Θεοδώρας. Αυτοί πήραν την ηλικιωμένη Αυγούστα από τη μονή που είχε αποσυρθεί, την έφεραν με πολεμικό πλοίο στο Μεγάλο Παλάτιο και την έστεψαν Αυτοκράτειρα λίγες ώρες πριν αποβιώσει ο Κωνσταντίνος, στις 11 Ιανουαρίου. Ο Νικηφόρος συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη και εξορίστηκε στο θέμα της Θράκης, όπου εκάρη και εκτοπίστηκε στη μονή του Κουζηνά στη Μαγνησία.Ο Νικηφόρος ταυτίζεται από τον Ζαν-Κλωντ Σενέ με τον "Νικηφόρο, γιο του Πρωτεύοντος", που εμφανίζεται στο κεφάλαιο 119 της αγιογραφίας του Αγ. Λαζάριου από το Γαλήσιο όρος. Σύμφωνα με το κείμενο ήταν κριτής (δικαστής) του θέματος Θρακησίων όταν συνάντησε τον άγιο. Στην αγιογραφία το όνομα "Πρωτεύων" ίσως να μην είναι οικογενειακό όνομα, αλλά να αναφέρεται στη θέση του πρωτεύοντος, του τοπικού επικεφαλής. Ίσως είναι ο Νικηφόρος, γιος του Ευθυμίου, που αναφέρεται στα κεφάλαια 105 και 106 του κειμένου, που εκτοπίστηκε από τον Κωνσταντίνο Θ΄ και η ανάκλησή του στην Αυτοκρατορική Υπηρεσία προβλέφθηκε από τον άγιο. Cheynet, Jean-Claude (1996). Pouvoir et Contestations à Byzance (963–1210) (in French). Paris: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-168-5. Greenfield, Richard P. H., ed. (2000). The Life of Lazaros of Mt. Galesion: An Eleventh-century Pillar Saint. Washington DC: Dumbarton Oaks. ISBN 0884022722. Wortley, John, ed. (2010). John Skylitzes: A Synopsis of Byzantine History, 811-1057. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76705-7.
Liga Profesional de Fútbol Argentino

Η Liga Profesional de Fútbol (LPF) είναι εσωτερικό όργανο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής, το οποίο δημιουργήθηκε επίσημα στην έκτακτη συνέλευση της 19ης Μαΐου του 2020. Συστάθηκε με σκοπό την επιστροφή της διοργάνωσης του πρωταθλήματος της Πριμέρα Ντιβισιόν, της ανώτατης ποδοσφαιρικής κατηγορίας της χώρας, υπό την αιγίδα της ομοσπονδίας, έπειτα από τη διάλυση της Superliga Argentina de Fútbol τον Απρίλιο του ίδιου έτους.

 Μετά τη διάλυση της Superliga Argentina de Fútbol, συστάθηκε η Liga Profesional de Fútbol στις 19 Μαΐου του 2020, άμεσα συνδεδεμένη με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής. Εκτός από τη διοργάνωση της Πριμέρα Ντιβισιόν, το πρωτάθλημα δημιούργησε μια νέα διοργάνωση που ονομάζεται Κόπα ντε λα Λίγα Προφεσιονάλ, ένα εθνικό κύπελλο που προορίζεται για ομάδες της πρώτης κατηγορίας σύμφωνα με τη μορφή του καταργημένου Κόπα ντε λα Σουπερλίγα. Εκτός από αυτές τις δύο διοργανώσεις, δημιούργησε το Τροφέο ντε Καμπεόνες ντε λα Λίγα Προφεσιονάλ, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2021, το οποίο φέρνει αντιμέτωπους τους νικητές του πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Επίσημος ιστότοπος
Αντρέ Κλαβό

Ο Αντρέ Κλαβό (André Claveau, 17 Δεκεμβρίου 1911 - 4 Ιουλίου 2003) ήταν Γάλλος τραγουδιστής από τη δεκαετία του 1940 έως τη δεκαετία του 1960. Κέρδισε τη Eurovision του 1958 το τραγούδι "Dors, mon amour" με τη μουσική του Pierre Delanoë και τους στίχους του Hubert Giraud.

 "Dors mon amour" Le Destin s'amuse Les Vagabonds du rêve Coeur-sur-Mer Pas de vacances pour Monsieur le Maire (1951) Le Huitième Art et la Manière (1952) Les Surprises d'une nuit de noces Un jour avec vous Rires de Paris Saluti e baci French Cancan Prisonniers de la brousse André Claveau στην IMDb
Μίκι Χάργκιτεϊ

Ο Μίκλος ("Μίκι") Χάργκιτεϊ (Hargitay Miklós, 6 Ιανουαρίου 1926 - 14 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Ούγγρος ηθοποιός και μίστερ Υφήλιος το 1955. Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Τζέιν Μάνσφιλντ, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

 Γεννήθηκε το 1926 στην Ουγγαρία και έπειτα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Το 1955 απέκτησε τους τίτλους Mr. Universe, Mr. America και Mr. Olympia. Το 1957 πραγματοποίησε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση. Έπαιξε σε πολλές ταινίες στο πλευρό της Μάνσφιλντ (Οι έρωτες του Ηρακλή Υποσχέσεις !Υποσχέσεις!). Τον Οκτώβριο του 1960 επισκέφτηκε μαζί με την Τζέιν Μάνσφιλντ την Ελλάδα, καθώς η Μάνσφσιλντ ανέλαβε να υποδυθεί το ρόλο Ελληνίδας ηθοποιού στην ταινία Συνέβη στην Αθήνα. Πήραν διαζύγιο το 1964. Αργότερα έπαιξε σε ιταλικές ταινίες και ταινίες τρόμου.
Κατάλογος Λατίνων Αρχιεπισκόπων Πάτρας

Η Λατινική Αρχιεπισκοπή της Πάτρας ιδρύθηκε μετά την κατάληψη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και της Πάτρας από τους Λατίνους σταυροφόρους. Στην Αρχιεπισκοπή, από το 1204 έως το 1215, ανήκαν οι Επισκοπές Ωλένης, Αμυλκών, Βελιγοστής, Μεθώνης, Λακεδαιμονίας και Κορώνης. Το 1215 οι Επισκοπές μειώθηκαν, γιατί κάποιες συγχωνεύτηκαν άλλες διαλύθηκαν και άλλες δόθηκαν σε άλλες Αρχιεπισκοπές, όπως συνέβη με εκείνες της Ωλένης, της Κορώνης, της Μεθώνης και της Κεφαλληνίας. Από το 1475 ο τίτλος δινόταν και τιμητικά.

 Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας Κάστρα του Λατίνου Αρχιεπίσκοπου Πατρών Neue Quellen zur Geschichte des lateinischen Erzbistums Patras. Gesammelt und erläutert von Ernst Gerland. (Scriptores sacri et profani V) Leipzig 1903. (Digitalisat der Bischofsliste) Catholic Encyclopedia Giorgio Fedalto, La Chiesa Latina in Oriente, Vol.I, Mazziana, Verona, 1973, σελ. 247–311. (L‘arcidiocesi di Patrasso, 1204–1429) Giorgio Fedalto, La Chiesa Latina in Oriente, Vol.II. Hierarchia Latina Orientis, Mazziana, Verona, 1976, σελ. 190–192. Ernst Gerland, Neue Quellen zur Geschichte des lateinischen Erzbistums Patras, B.G. Teubner, 1903. Στέφανος Θωμόπουλος, Η Ιερά Μονή Ομπλού, Τύποις "Φοίνικος" Ηρακλέους Π. Ευμορφοπούλου, Εν Πάτραις 1903. Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, τόμοι Α'-Β', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999. ISBN 960-7960-10-6 (set)
Υδραγωγείο Καμαρών

Το υδραγωγείο Καμαρών, γνωστό ως Υδραγωγείο Μπεκίρ Πασά, είναι υδραγωγείο κοντά στη Λάρνακα της Κύπρου. Βρίσκεται έξω από την πόλη, κοντά στον παλιό δρόμο προς τη Λεμεσό και χτίστηκε ξεκινώντας από το 1747. Ο Τάσος Μικρόπουλος την έχει χαρακτηρίσει ως τη πιο εξέχουσα κατασκευή προμήθειας νερού στην Κύπρο.

 Το υδραγωγείο χρηματοδοτήθηκε από τον Εμπουμπεκίρ Πασά (επίσης γνωστός ως Κοτζά Μπεκίρ Πασά ή Αμπού Μπακρ Μπασά), τον Οθωμανό Κυβερνήτη της Λάρνακας. Η δομή ήταν σε λειτουργία μέχρι το 1939 και αποτελούνταν από 75 καμάρες.Η κατασκευή του υδραγωγείου ξεκίνησε το 1747 και ολοκληρώθηκε το 1750. Το κόστος του υδραγωγείου ήταν 50.000 κουρούς τα οποία πληρώθηκαν από τον Εμπουμπεκίρ Πασά. Οι ξένοι ταξιδιώτες συχνά το θεωρούν ως ένα από τα σημαντικότερα μνημεία που κατασκευάστηκαν κατά την Οθωμανική περίοδο στην Κύπρο. Το 1754, ο Αλεξάντερ Ντράμοντ σημείωσε ότι: Προς την τιμή του Μπεκίρ Πασά Α΄ πρέπει να επικοινωνήσω ένα παράδειγμα του δημόσιου πνεύματος του παλιού σωστού άνδρα. Ενώ ήταν ο πασάς αυτής της γης, το έτος 1747, σχημάτισε το ευγενές σχέδιο μεταφοράς νερού από τον ποταμό στα Αρπερά και περιστασιακές πηγές στον δρόμο περίπου έξι μίλια από εδώ, για να προμηθεύει τους κατοίκους της Λάρνακας, των Σαλινών και τα πλοία. Ένα έργο άξιο ενός καλού και μεγάλου άνδρα, που ίσως του έχει κοστήσει πάνω από πενήντα χιλιάδες πιάστρες των έξι χιλιάδων λιρών.
Αποσυμπίεση καμπίνας

Η αποσυμπίεση καμπίνας ή ανεξέλεγκτη αποσυμπίεση είναι μια ανεπιθύμητη πτώση της πίεσης σε ένα σφραγισμένο σύστημα, όπως η καμπίνα αεροσκάφους, οδηγώντας σε ανισορροπία με την εξωτερική πίεση. Κατά την αποσυμπίεση, ο ρυθμός με τον οποίο εξέρχεται ο αέρας από την καμπίνα είναι μεγαλύτερος από το ρυθμό με τον οποίο εισέρχεται και επομένως η πίεση στο εσωτερικό του μειώνεται.

 Η αποσυμπίεση καμπίνας μπορεί να προκληθεί από ρήγμα στην άτρακτο του αεροπλάνου, από μηχανική βλάβη, από ανθρώπινο σφάλμα, από πρόβλημα στο σύστημα διατήρησης της εσωτερικής πίεσης κ.α. Μια τέτοια, ξαφνική αποσυμπίεση μπορεί να αποτελέσει μία ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση, η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά από τους πιλότους του αεροσκάφους. Είναι σημαντικό οι επιβάτες να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους σε τέτοια περίπτωση, καθώς και να φορέσουν άμεσα τη μάσκα οξυγόνου τους για να μην πάθουν υποξία. Ανεπάρκεια οξυγόνου Δυσκολία αναπνοής που μπορεί να οδηγήσει σε υποξία Κίνδυνος εκτόξευσης εκτός του αεροσκάφους αν δεν φορούν ζώνη ασφαλείας Διαδικασίες έκτακτης ανάγκης ανάλογα με την εκάστοτε πολιτική της εταιρείας που περιλαμβάνουν κρούση συναγερμού, ενεργοποίηση των μασκών οξυγόνου, ενημέρωση επιβατών, αλλαγή υψομέτρου, αλλαγή πορείας και έκτακτη προσγείωση. Νόσος των δυτών
Κανακάρι Νάξου

Το Κανακάρι (ή το επίσημο Κανακάριον) είναι χωριό της πεδινής κεντρο-δυτικής Νάξου, σε υψόμετρο 190-200 μέτρων και με 49 κατοίκους (απογραφή 2011). Οι οικισμοί Άνω Σαγκρί, Κανακάρι και Κάτω Σαγκρί βρίσκονται στην ίδια περιοχή και συνηθίζεται να αποκαλούνται απλά Σαγκρί.

 Επειδή σε παλαιότερες απογραφές οι οικισμοί Άνω Σαγκρί, Κανακάρι και Κάτω Σαγκρί απογράφονταν ως Σαγκρί στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται και οι τρεις, αλλά και το άθροισμά τους για να υπάρχει μια διαχρονική εικόνα. Το 1928, στην απογραφή ο οικισμός αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα του Σαγκρίου. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Νάξου. Συγκεκριμένα, με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Σαγκρίου, του Δήμου Νάξου, του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άνω Σαγκρί ( 210 κ.), Καστράκι ( 158 κ.), Κάτω Σαγκρί ( 27 κ.) και Μικρή Βίγλα ( 93 κ.) την Τοπική Κοινότητα Σαγκρίου ( 537 κ.). Η τ.κ. Ποταμιάς υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1959)

Το 1959 διεξήχθη το 10ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Το πρωτάθλημα διεξήχθη από τις 30 Μαΐου έως τις 12 Δεκεμβρίου, και πραγματοποιήθηκαν 9 αγώνες. Νικητής αναδείχθηκε ο Αυστραλός Τζακ Μπράμπαμ.

 Η Κούπερ κατάφερε να δημιουργήσει ένα πολύ δυνατό μονοθέσιο και να κυριαρχήσει στο πρωτάθλημα. Μια δεύτερη βρετανική ομάδα, η BRM κατάφερε να πάρει την πρώτη της νίκη με τον Σουηδό Γιόακιμ Μπόνιερ, στο Γκραν Πρι της Ολλανδίας. Δυνατή ήταν και η Φερράρι, με τον Τόνι Μπρουκς να νικά σε δύο αγώνες. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με νίκη του Μπράμπαμ, στο Γκραν Πρι του Μονακό. Ο Μπόνιερ νίκησε στην Ολλανδία και ο Μπρουκς στη Γαλλία, σε ένα Γκραν Πρι που ο Στέρλινγκ Μος, που οδηγούσε μία BRM ακυρώθηκε, γιατί δέχτηκε βοήθεια σε κάποια έξοδό του, ενώ είχε πετύχει τον ταχύτερο γύρο. Στο Γκραν Πρι της Βρετανίας νικητής ήταν ο Μπράμπαμ ενώ στο Γερμανικό Γκραν Πρι, που διεξήχθη στην πολύ γρήγορη πίστα του AVUS, νικητής ήταν ξανά ο Τόνι Μπρουκς, με Φερράρι. Στα δύο επόμενα Γκραν Πρι σε Πορτογαλία και Ιταλία, νικητής ήταν ο Στέρλινγκ Μος, με μονοθέσιο της Κούπερ πια, ενώ στο τελευταίο Γκραν Πρι, που διεξήχθη στις ΗΠΑ, νικητής ήταν ο Μπρους ΜακΛάρεν. Νικητής στο Indianapolis 500 ήταν ο Ρότζερ Γουάρντ. Το Γκραν Πρι της Βρετανίας διεξήχθη στο Aintree και αυτό της Γερμανίας στην πίστα του AVUS (Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße), κοντά στο Βερολίνο. Νέο Γκραν Πρι ήταν αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών, στην πίστα Sebring Raceway, ένας αγώνας που αποδείχθηκε οικονομική καταστροφή για τους διοργανωτές του. Στη βαθμολογία μετρούσαν τα καλύτερα έξι αποτελέσματα κάθε κατασκευαστή (δεν συμπεριλαμβάνονται οι ομάδες που έλαβαν μέρος αποκλειστικά στο Indianapolis 500). Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Αυτή τη φορά δε μοιράζονταν οι βαθμοί σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού. Στη τελική κατάταξη μετρούσαν τα 6 καλύτερα αποτελέσματα. Από τους 88 οδηγούς οι παρακάτω 19 βαθμολογήθηκαν ενώ συνολικά 48 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο αγώνα.
3281 Μωπερτυΐ

Ο Μωπερτυΐ (Maupertuis) είναι ένας μικρός ανοικτόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (δηλαδή την προς την πλευρά του Ηλίου) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου και του έδωσε το όνομα του σημαντικού Γάλλου γεωδαίτη και μαθηματικού Πιερ-Λουί Μωπερτυΐ. Ο Μωπερτυΐ ανήκει στη μεγάλη Οικογένεια αστεροειδών της Εστίας, μια ομάδα ανοικτόχρωμων σωμάτων, φασματικού τύπου V, με χημική σύσταση παρόμοια με εκείνη των μετεωριτών που ονομάζονται «ευκρίτες». Πιστεύεται ότι, όπως και αυτοί οι μετεωρίτες, οι αστεροειδείς της οικογένειας προήλθαν από τον βαθύτερο φλοιό του δεύτερου μεγαλύτερου αστεροειδή της Κύριας Ζώνης, της 4 Εστίας, εξαιτίας μιας ισχυρότατης συγκρούσεώς της με άλλο σώμα. Με βάση τα τροχιακά στοιχεία του, ο Μωπερτυΐ έχει επίσης ταξινομηθεί ως μέλος της Οικογένειας αστεροειδών της Χλωρίδας, τη μεγαλύτερη οικογένεια λιθωδών αστεροειδών στην Κύρια Ζώνη.

 Η μέση διάμετρος του Μωπερτυΐ, σύμφωνα με τη διαστημική αποστολή WISE (με τη συνακόλουθη αποστολή NEOWISE) της NASA, εκτιμάται μεταξύ 5,48 και 5,68 χιλιομέτρων. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης) ή V, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι μεταξύ 0,46 και 0,49. Αλλά ο «Συνεργατικός σύνδεσμος καμπυλών φωτός αστεροειδών», δεχόμενος ότι το σώμα ανήκει στην Οικογένεια της Χλωρίδας, του εκχωρεί άλβεδο 0,24 (όσο και του 8 Χλωρίς, δηλαδή του «μητρικού σώματος» της Οικογένειας) και συνεπώς υπολογίζει και μεγαλύτερη διάμετρο, 7,14 χιλιόμετρα, από το δεδομένο απόλυτο μέγεθος 12,9. Τον Μάρτιο του 2010 μία καμπύλη φωτός του Μωπερτυΐ, που κατέγραψε με φωτομετρικές παρατηρήσεις ο Γάλλος ερασιτέχνης αστρονόμος René Roy, έδωσε με την ανάλυσή της μια ακριβέστατη περίοδο περιστροφής του αστεροειδούς γύρω από τον εαυτό του, 6 ώρες 43 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα. Το πλάτος διακυμάνσεως της παρατηρούμενης φωτεινότητας εξαιτίας της περιστροφής είναι εξαιρετικά μεγάλο, 1,22 μέγεθος, που υποδεικνύει ένα πολύ μακρόστενο σχήμα για τον αστεροειδή. Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL
Ορθοδοντική

Ορθοδοντική είναι η ειδικότητα της οδοντιατρικής που ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία ανωμαλιών του προσώπου και του στόματος που προκαλούνται από στραβά, συνωστισμένα ή προέχοντα δόντια ή από γνάθους που δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους. Ορθοδοντικός είναι ο οδοντίατρος που ασκεί αποκλειστικά την ορθοδοντική, στην οποία ειδικεύθηκε σε αναγνωρισμένο πρόγραμμα για 3 τουλάχιστον χρόνια.

 Πρώτα από όλα, τα στραβά, συνωστισμένα δόντια είναι δύσκολο να καθαριστούν σωστά με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος τερηδόνας και σφραγισμάτων. Δεύτερον, δόντια και γνάθοι που δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους δεν επιτρέπουν στο άτομο να δαγκώνει με τρόπο σωστό και λειτουργικό με αποτέλεσμα τα δόντια και το οστό που τα συγκρατεί να εμφανίσουν βλάβες. Αργά ή γρήγορα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των δοντιών αυτών. Τρίτον, τα στραβά δόντια ή γνάθοι μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό των ούλων και τελικά να οδηγήσουν σε ουλίτιδα ή άλλα περιοδοντικά προβλήματα. Χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις της ορθοδοντικής τα τελευταία χρόνια, οποιαδήποτε ηλικία είναι πλέον κατάλληλη για ορθοδοντική. Η πιο κατάλληλη ηλικία για την πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό είναι η ηλικία των 7 ετών. Ο ορθοδοντικός θα κρίνει αν η θεραπεία είναι καλύτερο να ξεκινήσει αμέσως ή να αναβληθεί για αργότερα. Η πλειοψηφία των ασθενών είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν ορθοδοντική θεραπεία μεταξύ 7 και 12 ετών.
Θωμάς Μπαθάς

Ο Θωμάς Μπαθάς (Χάνδακας, 1554 - Βενετία, 1599) ήταν Έλληνας ζωγράφος από την Κρητική Σχολή, διδάσκαλος και βικάριος. Εκπαιδεύτηκε αρχικά στην "μανιέρα Γκρέκα" την κλασσική Ελληνο-Ιταλική μορφή που χρησιμοποιούσαν στην Κρήτη αλλά ασπάστηκε σταδιακά την Βενετική Σχολή. Ταξίδευσε σε ολόκληρη την Ενετική επικράτεια από τον Χάνδακα μέχρι την Κέρκυρα, κατέληξε τελικά στην Δημοκρατία της Βενετίας, έγινε εξέχων μέλος της Ελληνικής κοινότητας. Ο Μητροπολίτης της Φιλαδέλφειας Γαβριήλ Σεβήρος ήταν προσωπικός του φίλος. Τα έργα του επηρέασαν αμέτρητους Ιταλούς και Έλληνες ζωγράφους, βρίσκονται στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων και στην Ελληνική Κοινότητα της Βενετίας. Μερικοί μεταγενέστεροι καλλιτέχνες που επηρεάστηκαν σημαντικά από τα έργα του ήταν ο Εμμανουήλ Τζάνες, ο Κωνσταντίνος Τζάνες, ο Ιωάννης Μόσχος και ο Φιλόθεος Σκούφος, μαθητής του ήταν και ο Εμμανουήλ Τζανφορνάρης. Έχουν διασωθεί 20 έργα του, τα σημαντικότερα ήταν "Προσωπογραφία του Γαβριήλ Σεβήρου" και "Η Παρθένος με το Θείο Βρέφος ένθρονο".

 Ο Θωμάς Μπαθάς γεννήθηκε στον Χάνδακα και ήταν γιος του Νικολάου, πιθανότατα είχε συγγένεια με τον Μάρκο Μπαθά. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Δημοκρατία της Βενετίας σε ηλικία 27 ετών (1581), παρέμεινε συνεχώς μέχρι τα 44 του (1598). Για σύντομο χρονικό διάστημα ταξίδευσε στην Κέρκυρα όπου υπέγραψε τριετή συμφωνία (1585 - 1587) με τον Άγγελο Κριτόπουλο να διδάξει τον υιό του Ιάκωβο. Ο Άγγελος Κριτόπουλος συμφώνησε να πληρώνει τον Θωμά Μπαθά σε χρήματα τα οποία έστελνε στην Βενετία. Αργότερα (23 Ιουλίου 1588) επέστρεψε στην Δημοκρατία της Βενετίας όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του. Αρχικά έκανε μια αποτυχημένη απόπειρα να εκλεγεί βικάριος αλλά κατόπιν το πέτυχε (1592, 1595, 1598). Προσελήφθη ως συντηρητής της ιερής εικόνας της Θεοτόκου στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Την πρώτη του διαθήκη συνέταξε σε ηλικία 35 ετών (11 Δεκεμβρίου 1589). Η πρώτη του διαθήκη έδειξε τις στενές σχέσεις που είχε με τον Γαβριήλ Σεβήρο, μητροπολίτη της Φιλαδέλφειας, τον όρισε ως εκτελεστή. Στην διαθήκη του καταγράφεται άλλος ένας μαθητής του ο Φραγκίσκος, δείχνει την τεράστια περιουσία που είχε πριν γίνει ζωγράφος. Σε διαγωνισμό που έγινε για να συμπληρώσει ένα Μωσαϊκό στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου εξελέγη ο Θωμάς Μπαθάς επειδή χρησιμοποιούσε το "μανιέρα Γκρέκα" που θαύμαζε η Ελληνική κοινότητα. Η Ελληνική κοινότητα ενέκρινε τελικά το έργο του (3 Σεπτεμβρίου 1598). Την επόμενη χρονιά συνέταξε την δεύτερη διαθήκη του (11 Απριλίου 1599), άφησε την τεράστια περιουσία του στην σύζυγο του και στον μαθητή του Εμμανουήλ Τζανφορνάρη. Ο Θωμάς Μπαθάς πέθανε δύο μέρες αργότερα σε ηλικία 45 ετών (13 Απριλίου 1599). Eugenidou, Despoina (2002). Byzantium: An Oecumenical Empire. Athens Greece: Hellenic Ministry of Culture. Hatzidakis, Manolis; Drakopoulou, Evgenia (1997). Έλληνες Ζωγράφοι μετά την Άλωση (1450-1830). Τόμος 2: Καβαλλάρος - Ψαθόπουλος [Greek Painters after the Fall of Constantinople (1450-1830). Volume 2: Kavallaros - Psathopoulos]. Athens: Center for Modern Greek Studies, National Research Foundation.
Shikamaru Nara

Ο Nara Shikamaru (Σικαμάρου Νάρα) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στη σειρά anime και manga Naruto, δημιουργία του Masashi Kishimoto. Ανήκει στην ομάδα 10 με sensei τον Sarutobi Asuma, η οποία αποτελείται από τον ίδιο, τον φίλο του Choji Akimichi και την Yamanaka Ino. Κατά την εξέλιξη του anime γίνεται μέλος των Konoha 11, αποτελώντας έτσι έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές του. "Shika" σημαίνει ελάφι και "maru" σημαίνει "κύκλος" ή "πολύ καλά αναπτυγμένος", παρ'όλα αυτά το "maru" χρησιμοποιείται γενικότερα ως κατάληξη σε ονόματα αγοριών στην Ιαπωνία. Τα ονόματα "Ino", "Shika", "Cho" σχηματίζουν το "Ino-Shika-Cho", το οποίο είναι νικητήριος σχηματισμός στο ιαπωνικό παιχνίδι Hanafuda. Στα poll στη ανάδειξη του πιο δημοφιλούς χαρακτηρα ο Shikamaru συνεχίζει μετά το 3ο κατά σειρά poll να βρίσκεται συνεχώς μέσα στο Top 10, καταλαμβάνοντας συνήθως την 4η ή την 5η θέση.

 Ο Shikamaru είναι γενικότερα μη ενθουσιώδης τύπος και προσπαθεί να αποφεύγει τη δουλειά. Αυτός είναι και ο λόγος που αναζητάει μέρη λιγοσύχναστα αφού δε θέλει να κάνει πράγματα, που διαφορετικά θα έκανε όταν κάποιος γκρινιάξει αρκετά. Τα σχέδια του αντανακλούν και την προσωπικότητα του, αφού όπως και ο ίδιος είπε σχεδιάζει να γίνει απλά ένας "μεσαίος" ninja με έναν απλά ικανοποιητικό μισθό, έχοντας δύο παιδιά (ένα κορίτσι και ένα αγόρι) και να παραιτηθεί όταν τα παιδιά του θα μπορέσουν να γίνουν ανεξάρτητα. Στον ελεύθερο του χρόνο συνήθως κοιμάται, παρακολουθεί τα σύννεφα ή παίζει παιχνίδια στρατηγικής, όπως το Shogi και το Go (με τον εαυτό του, φυσικά). Όταν βρίσκεται σε καταστάσεις στις οποίες χρειάζεται να καταβάλλει προσπάθεια τείνει να παραδίνεται ή να λέει ότι είναι απασχολημένος. Όταν όμως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να συμμετάσχει, υπενθυμίζει πόση αναστάτωση φέρνει χρησιμοποιώντας πάντα την ατάκα "how troublesome" (めんどくせぇ, mendokusē?, English TV "what a drag"). Ο ίδιος είναι απολύτως γνώστης του χαρακτήρα του και χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως "ο καλύτερος στο να το βάζει στα πόδια" και "Ο νούμερο 1 δειλός".
Μαξιμιανός

Ο Μαξιμιανός (Μάρκος Αυρήλιος Βαλέριος Μαξιμιανός Ηρακλής, Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius, 250 - Ιούλιος 310) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 285 έως το 305. Ήταν Καίσαρας (από τον Ιούλιο του 285) και Αύγουστος (από τον Απρίλιο του 286 μέχρι τον Μάιο του 305) της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μοιράστηκε τον τελευταίο τίτλο του με τον συναυτοκράτορα και ανώτερό του, Διοκλητιανό, του οποίου ο πολιτικός εγκέφαλος συμπλήρωνε τη στρατιωτική δύναμη του Μαξιμιανού.

 Ο Μαξιμιανός εγκαταστάθηκε στους Τρεβήρους αλλά πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του σε εκστρατείες. Στο τέλος του καλοκαιριού του 285, κατέπνιξε τις ανταρσίες που έλαβαν χώρα στη Γαλατία. Από το 285 και για τρία χρόνια, πολεμούσε γερμανικά φύλα κατά μήκος του ποταμού Ρήνου. Ξεκίνησε το 288 με τον Διοκλητιανό μια εκστρατεία καμμένης γης στα εδάφη των Αλεμάνων εξασφαλίζοντας προσωρινώς την άμυνα των βορείων επαρχιών κατά μήκος του Ρήνου. Ο Καραύσιος που τον είχε διορίσει να αστυνομεύσει τα νησιά της Μάγχης επαναστάτησε το 286 προκαλώντας την απόσχιση των επαρχιών της Βρετανίας και της βορειοδυτικής Γαλατίας. Ο Μαξιμιανός απέτυχε να εκδιώξει τον Καραύσιο και ο κατακτητικός του στόλος καταστράφηκε από καταιγίδες το 289 ή το 290. Ο υφιστάμενός του, ο Κωνστάντιος, εκστράτευσε εναντίον του Αλλέκτου, όσο ο Μαξιμιανός βρισκόταν στη γραμμή της μάχης στο Ρήνο. Ο αρχηγός των ανταρτών εκδιώχθηκε το 296, και ο Μαξιμιανός μετέφερε τα στρατεύματά του νότια στις επαρχίες της Ιβηρίας και της Μαυριτανίας για να πολεμήσει Μαυριτανούς πειρατές και Βέρβερους εισβολείς αντίστοιχα. Όταν οι εκστρατείες έλαβαν τέλος το 298, αναχώρησε για την Ιταλία, όπου έζησε με ανέσεις μέχρι το 305. Κατ' εντολή του Διοκλητιανού, ο Μαξιμιανός παραιτήθηκε την 1 Μαΐου του 305. Την θέση του Αυγούστου έλαβε ο Κωνστάντιος. Στα τέλη του 306, ο Μαξιμιανός ξαναπήρε τον τίτλο του Αυγούστου και βοήθησε τον γιο του, τον Μαξέντιο, με την ανταρσία του στην Ιταλία. Τον Απρίλιο του 307, επιχείρησε να εκθρονίσει τον γιό του, όμως απέτυχε και κατέφυγε στην αυλή του διαδόχου τού Κωνστάντιου, του Κωνσταντίνου στους Τρεβήρους. Το Νοέμβριο του 308, στη σύνοδο όλων των Αυγούστων στο Καρνούντο, ο Διοκλητιανός και ο διάδοχός του Γαλέριος υποχρέωσαν τον Μαξιμιανό να εγκαταλείψει τις προσπάθειές του για την επαναδιεκδίκηση του θρόνου. Στις αρχές του 310, ο Μαξιμιανός επιχείρησε να αρπάξει τον τίτλο από τον Κωνσταντίνο, ενώ ο αυτοκράτορας βρισκόταν σε εκστρατεία στο Ρήνο. Λίγοι τον υποστήριξαν, και αιχμαλωτίστηκε στην Μασσαλία. Ο Μαξιμιανός αυτοκτόνησε τον Ιούλιο του 310 με εντολή του Κωνσταντίνου. Κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Μαξεντίου και Κωνσταντίνου η εικόνα του Μαξιμιανού εκκαθαρίστηκε από τους δημόσιους χώρους. Ωστόσο, αφού ο Κωνσταντίνος εκδίωξε και σκότωσε τον Μαξέντιο, η εικόνα του Μαξιμιανού αποκαταστάθηκε και αποθεώθηκε.
Νίκος Βεργίτσης

Ο Νίκος Βεργίτσης (1947) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος, art director, παραγωγός και ο πρώτος δημιουργός ελληνικής σειράς κινουμένων σχεδίων, με το όνομα Πανδώρα και Πλάτωνας το 1998.

 Γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα. Σπούδασε Κινηματογράφο και Κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο των Παρισίων VIII (Vincennes) και παρακολούθησε μαθήματα Animation στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο των Παρισίων. Το 1989 άρχισε να ασχολείται με την παραγωγή ταινιών κινουμένων σχεδίων. Το 1993 ίδρυσε με τον Γιώργο Νικολούλια την ARTOON, με αποκλειστικό αντικείμενο την παραγωγή κινουμένων Σχεδίων. Εκτός από τις δεκάδες των διαφημιστικών ταινιών, παρήγαγαν 5 παιδικές σειρές για την ΕΡΤ και την πρώτη ελληνική σειρά κινουμένων σχεδίων. Έχει γράψει δεκάδες σενάρια και παιδικά βιβλίων που βασίζονται στους χαρακτήρες και στα σχέδια της Artoon. Όπως «Πανδώρα & Πλάτωνας», «Όλυ & Πία», «Αίσωπος», «Ηρακλής», «E-Toons». Ιστορίες μιας κερήθρας (1980)- Βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1981, Βραβείο Κριτικών, Ειδικό Βραβείο για το σενάριο και τη σκηνοθεσία). Ρεβάνς (1983)-Βράβευση στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1983. Βραβεία: Καλύτερης ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Α΄ Γυναικείου ρόλου, Β’ Ανδρικού και Βραβείο Κριτικών. Κρατικά Βραβεία: Καλύτερης ταινίας, Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Α’ Γυναικείου ρόλου, Μουσικής. Φεστιβάλ Καννών 1984 – Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών Ο Αρχάγγελος του Πάθους (1986)- Βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1986, με τα βραβεία: Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Β΄ Γυναικείου ρόλου, Μουσικής. Κρατικά Βραβεία: Σκηνοθεσίας, Μοντάζ, Α’ Ανδρικού ρόλου, Μουσικής. "Europa" Award, στο Ρίμινι Ιταλίας, 1987 και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαρκελώνης (1987) "Δοκός, 2400-2200 π. Χ. Το αρχαιότερο γνωστό ναυάγιο στον κόσμο" (1996)-Ντοκιμαντέρ (52’) 35mm . Βραβεύτηκε στην 1η Διεθνή Συνάντηση Αρχαιολογικών Ταινιών στη Μεσόγειο, το 1996 - Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας και στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαιολογικού Κινηματογράφου στο Ροβερέτο της Ιταλίας, το 1997 - Βραβείο Κοινού Πανδώρα & Πλάτωνας, τα Φραουλόπουλα (Pandora & Plato, the Strawberry Birds) (2000)- 1η σεζόν: 13 ημίωρα επεισόδια. Pandora & Plato, the Magic Birds (2013) 2η σεζόν: 13 ημίωρα επεισόδια + 1 TV Special The Disappearance of Santa Βιογραφία στο "ΑΘΗΝΑ" www.artoon.gr Φιλμογραφία στην IMDB
Θηλυκή εταιρεία

Θηλυκή εταιρεία είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής ταινίας παραγωγής 1999 σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη και σενάριο του ίδιου και της Κατερίνας Μπέη. Πρωταγωνιστούν οι: Μαρία Γεωργιάδου, Σμαράγδα Διαμαντίδου, Σόφη Ζαννίνου, Χριστίνα Θεοδωροπούλου, Τάνια Καψάλη και Κάτια Νικολαΐδου υποδυόμενες έξι γυναίκες που ζουν σε μια επαρχιακή πόλη, και είναι παντρεμένες με παράγοντες αυτής, των οποίων οι ερωτικές δραστηριότητες δημοσιοποιούνται σε δημόσια θέα. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ της ταινίας συμπληρώνουν οι: Σμαράγδα Καρύδη, Νίκος Καλογερόπουλος, Αντώνης Καφετζόπουλος, Αλέκος Συσσοβίτης, Κλέων Γρηγοριάδης, Δημήτρης Τζουμάκης και Οδυσσέας Σταμούλης.

 Η Άννα-Μαρία, η Εύα, η Ρίτσα, η Λία, η Κική και η Ηλέκτρα είναι έξι γυναίκες με συναισθηματικά και σεξουαλικά κενά που ζουν σε μία επαρχιακή πόλη και οι σύζυγοί τους είναι μικροί και μεγάλοι παράγοντες αυτής. Οι έξι γυναίκες, που πέρα από κουτσομπολιό, κομμωτήρια και χαρτιά, δεν έχουν να ασχοληθούν με κάτι πιο ουσιαστικό δημιουργούν ένα δικό τους χώρο σε ένα δυάρι που ανήκει στην Άννα-Μαρία. Εκεί στεγάζουν τις παράνομες ερωτικές σχέσεις τους προσπαθώντας να μην γίνουν αντιληπτές από την κλειστή κοινωνία στην οποία ζουν. Όμως κάποιος έχει τοποθετήσει μία κάμερα μέσα στο διαμέρισμα και οι κρυφές τους στιγμές βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σε μια μεγάλη δεξίωση όπου παρευρίσκεται όλη η τοπική κοινωνία μεταξύ των οποίων και οι σύζυγοί τους. Μαρία Γεωργιάδου ως Άννα-Μαρία Καραμάνη Σμαράγδα Διαμαντίδου ως Εύα Μανωλά Σόφη Ζαννίνου ως Ρίτσα Μελισσινού Τσελέπη Χριστίνα Θεοδωροπούλου ως Λία Χατζή Τάνια Καψάλη ως Κική Κούτρα Κάτια Νικολαΐδου ως Ηλέκτρα Πετρίδη Σμαράγδα Καρύδη ως Άντζελα Παππά Νίκος Καλογερόπουλος ως Λάμπρος Λάμπρου Αντώνης Καφετζόπουλος ως Καραμάνης Αιμίλιος Χειλάκης ως Τεό Αλέκος Συσσοβίτης ως Τάκης Κλέων Γρηγοριάδης ως Αλέξανδρος Δημήτρης Τζουμάκης ως Μανωλάς Άλκης Παναγιωτίδης ως Τσελέπης Χρήστος Γιάνναρης ως Σωκράτης Οδυσσέας Σταμούλης ως Διονύσης Τζάνης Δημήτρης Αργυρόπουλος ως Τέλης Καζαμπιάνκας Τασσώ Καββαδία ως μητέρα Ρίτσας Γιώργος Μελισσινός ως Δωρόθεος Γιώργος Βάλαρης ως Μένιος Δημήτρης Πουλικάκος ως συγγραφέας Γιώργος Πυρπασόπουλος ως φαντάρος Φώτης Σπύρος ως φαντάρος Γεωργία Χρηστίδου ως Χαλάουα Βαγγέλης Καρλάς ως κούριερ Δημήτρης Μιχαλιτσλής ως Ακούμπα Ζωή Βουδούρη ως μητέρα Λάμπρου Μαρία Σιδέρη ως Σιλένα Άννα Ψηλοπάτη ως Μυρτώ Κατερίνα Μπέη ως ρεπόρτερ VOX Μαρία Μπακοδήμου ως τραγουδίστρια Χριστίνα Παναγιωτοπούλου ως Τατιάνα Ναταλία Παπαϊωάννου ως ασκούμενη Κάλλια Κοσσιέρη ως ιδιαιτέρα Καραμάνη Άκης Δεσποτόπουλος ως Πέτρος Χατζής Ανδρέας Κοντόπουλος ως Τσιριγκούλης Ευριπίδης Λασκαρίδης ως Θανασάκης Μαρία Κωνσταντάκη ως Μαίρη Πελαγία Φυτοπούλου ως Λάγια Ηλέκτρα Τριανταφυλλίδη ως Τζίνα Φώτης Σεργουλόπουλος ως παρουσιαστής VOX Γιάννης Βασάλος ως σωματοφύλακας Καραμάνη. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 3 Δεκεμβρίου του 1999. Επίσημη σελίδα στο IMDB
Νέα σειρά

Ο όρος χρησιμοποιείται από τους Αγγλοαμερικανικούς Κανόνες Καταλογογράφησης για τον προσδιορισμό ενός βιβλιογραφικού αρχείου του οποίου η ακολουθία των τμημάτων έχει αλλάξει και ορίζεται εκ νέου, χωρίς όμως να έχει υποστεί κάποια αλλαγή στο θεματικό περιεχόμενο των βιβλιογραφικών τεκμηρίων.

 ODLIS: ONLINE DICTIONARY FOR LIBRARY AND INFORMATION SCIENCE, 2004. New series [online]. Προσβάσιμη από: http://lu.com/odlis/search.cfm Αρχειοθετήθηκε 2008-08-07 στο Wayback Machine. GORMAN, M. AND WINKLER, PAUL, 1988. Anglo – American cataloguing rules. U.S.A.: American Library Association.
Speak of the Devil

Speak of the Devil είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής, Ozzy Osbourne. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 1982 και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ενώ επανεκδόθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2002 σε μορφή CD από την "Sony Music Distribution". Στην πατρίδα του τραγουδιστή, το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Talk of the Devil". Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο "The Ritz" της Νέας Υόρκης και αυτό είναι το μοναδικό άλμπουμ του Osbourne με τον κιθαρίστα Μπραντ Γκίλις στη σύνθεση του συγκροτήματος του. Ο Γκίλις αντικατέστησε τον αποθανόντα Ράντι Ρόουντς για μία περιοδεία, όπου το συγκρότημα έπαιζε τραγούδια από τα πρώτα δύο άλμπουμ του, όπως και από τους δίσκους που είχε ηχογραφήσει ο Osbourne με τους Black Sabbath κατά τη δεκαετία του '70. Παρ' όλα αυτά, η συγκεκριμένη ηχογράφηση περιλαμβάνει μόνο τραγούδια από την εποχή του Osbourne με τους Black Sabbath. Μετά το τέλος της περιοδείας, το συγκρότημα επέστρεψε ο μπασίστας Μπομπ Ντέισλι και την κιθάρα ανέλαβε ο Τζέικ Λι για το δίσκο "Bark at the Moon". Το "Speak of the Devil" σκαρφάλωσε στο # 14 των αμερικάνικων τσαρτ και έγινε πλατινένιο.

 1. Symptom of the Universe (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:41 2. Snowblind (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:56 3. Black Sabbath (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 6:04 4. Fairies Wear Boots (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 6:33 5. War Pigs (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 8:35 6. The Wizard (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:43 7. N.I.B. (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:35 8. Sweet Leaf (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:55 9. Never Say Die (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:18 10. Sabbath Bloody Sabbath (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:34 11. Iron Man / Children of the Grave (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 9:12 12. Paranoid (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 3:10 Speak of the Devil (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 27 Νοεμβρίου 1982 Speak of the Devil (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): ΠλατινένιοςΚαναδάς (CRIA Certification): ΠλατινένιοςΗνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Το Speak of the Devil ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Μπραντ Γκίλις - κιθάρα Ρούντι Σάρζο - μπάσο Τόμι Όλντριτζ - τύμπανα Diary of a Madman - Ozzy Osbourne | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ozzy Osbourne - Speak of the Devil | Sputnikmusic Ozzy Osbourne - Speak of the Devil - Reviews - Encyclopaedia Metallum Tours from the Crypt: Ozzy Osbourne, 'Speak of the Devil' | PopMatters
Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας

Το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας (ιαπωνικά: 大日本帝國憲法‎), γνωστό επίσης ως Σύνταγμα Μεϊντζι) αποτελούσε το συνταγματικό δίκαιο στην Ιαπωνική Αυτοκρατορία, από τις 11 Φεβρουαρίου 1889 μέχρι τις 2 Μαΐου 1947. Δημιουργός του Συντάγματος ήταν ο Ιάπωνας πολιτικός Ιτό Χιρομπούμι. Όταν το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ, στην Ιαπωνία δημιουργήθηκε η πρώτη, στην Ασία, βουλή. Το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας επηρέασε το Σύνταγμα της Αιθιοπίας, το οποίο τέθηκε σε ισχύ το 1931. Μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργήθηκε νέο Σύνταγμα με βάση τα Συντάγματα των χωρών της Δύσης.

 Akamatsu, Paul. Meiji 1868: Revolution and Counter-Revolution in Japan. Trans. Miriam Kochan. New York: Harper & Row, 1972. Akita, George. Foundations of constitutional government in modern Japan, 1868-1900. Cambridge, Harvard University Press, 1967 Beasley, W. G. The Meiji Restoration. Stanford: Stanford University Press, 1972. Beasley, W. G. The Rise of Modern Japan: Political, Economic and Social Change Since 1850. St. Martin's Press, New York 1995. Craig, Albert M. Chōshū in the Meiji Restoration. Cambridge: Harvard University Press, 1961. Jansen, Marius B. and Gilbert Rozman, eds. Japan in Transition: From Tokugawa to Meiji. Princeton: Princeton University Press, 1986. Jansen, Marius B. The Making of Modern Japan. Cambridge: The Belknap Press of Harvard University Press, 2000. The Constitution of the Empire of Japan National Diet Library Meiji Constitution National Archives of Japan: Digital Archive
Μαυσωλείο Χουμαγιούν

Το Μαυσωλείο Χουμαγιούν (Ουρντού: ہمایوں کا مقبرہ - Χουμαγιούν κα Μακμπάρα) είναι ο τάφος του Μουγκάλ (ινδομογγόλου) αυτοκράτορα Χουμαγιούν και βρίσκεται στο Δελχί στην Ινδία. Η κατασκευή του μαυσωλείου παραγγέλθηκε από την γυναίκα του Χουμαγιούν, την Χαμίντα Μπανού Μπεγκούμ το 1562. Σχεδιάστηκε από τον Πέρση αρχιτέκτονα Μιράκ Μιρζά Γχιγάθ και χτίστηκε μεταξύ 1569-1571. Το μαυσωλείο αυτό ήταν το πρώτο μαυσωλείο μαζί με κήπο στην Ινδική υποήπειρο και βρίσκεται στο κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

 Ο Χουμαγιούν ήταν ο δεύτερος Μουγκάλ αυτοκράτορας, και κυβέρνησε μεταξύ 1530 έως το θάνατό του το 1556. Μετά το θάνατό του, το σώμα του αρχικά τάφηκε στο παλάτι του Πουράνα Κουίλα στο Δελχί. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο Σιρχίντ, στο Πουντζάπ από τον Κχαντζάρ Μπέγκ γιατί υπήρχε ο φόβος ότι ο Ινδουιστής Βασιλιάς Χέμου -ο οποίος κέρδισε την μάχη κατά των Μουγκάλ δυνάμεων στην Άγκρα και στο Δελχί τον Οκτώβριο 1556 και κατέλαβε το παλάτι Πουράνα Κουίλα- θα κατέστρεφε τον τάφο. Το σώμα θα πρέπει να επιστράφηκε στο Δελχί πριν το 1568. Ο Πέρσης αρχιτέκτονας Μιράκ Μιρζά Γχιγάθ πριν αναλάβει το σχεδιασμό του μαυσωλείου δούλευε στο Χεράτ (σήμερα στο Αφγανιστάν) και στην Μπουχάρα (σήμερα στο Ουζμπεκιστάν). Το μαυσωλείο αργότερα χρησιμοποιήθηκε για να ταφούν και άλλα μέλη της οικογένειας του Χουμαγιούν και σήμερα υπάρχουν εκεί 150 τάφοι. Το μνημείο έφερε πολλές αρχιτεκτονικές καινοτομίες στην Μουγκάλ (ινδομογγολική) αρχιτεκτονική οι οποίες επηρέασαν την κατασκευή του Τατζ Μαχάλ, ένα αιώνα αργότερα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο του μνημείου είναι μη κανονικό οκτάγωνο με τέσσερις μεγάλες και τέσσερις μικρές πλευρές. Ο Χουμαγιούν είχε ταξιδέψει σε περιοχές όπως η Περσία και η Κεντρική Ασία, από όπου έφερε καινοτόμες ιδέες οι οποίες εφαρμόστηκαν από την γυναίκα του κατά την κατασκευή του μαυσωλείου. Γύρω από την περιοχή του Μαυσωλείου Χουμαγιούν υπάρχουν και άλλα μνημεία: Το συγκρότημα του μαυσωλείου Ισά Κχαν μαζί με το ισλαμικό τέμενος: Χτίστηκε το 1547 και είναι στο συγκρότημα είναι θαμμένος ο Αφγανός ευγενής Ισά Κχαν Νιγιαζί.Το συγκρότημα του μαυσωλείου Αφσαλβάλα μαζί με το ισλαμικό τέμενος: Το ισλαμικό τέμενος χρονολογείται από το 1530 και βρίσκεται νοτιοδυτικά του μαυσωλείου Χουμαγιούν. Το μαυσωλείο χρονολογείται από το 1566.Αράμπ Σαράϊ: Βρίσκεται δίπλα στο τέμενος/μαυσωλείο του Αφσαλβάλα. Σύμφωνα με μια θεωρία αυτό το Σαράϊ ανοικοδομήθηκε από την Χατζί Μπεγούμ την χήρα του Χουμαγιούν το 1560-1 για να φιλοξενήσει 300 άραβες ιερείς που έφερε μετά την επίσκεψή της στην Μέκκα. Κατά μια άλλη θεωρία ήταν ο χώρος διαμονής Περσών τεχνιτών και εργατών που εργάστηκαν στην ανοικοδόμηση του μαυσωλείου Χουμαγιούν.Μαυσωλείο Νέλα Γουμπάτ: Χρονολογείται από το 17ο αιώνα.
Objection Overruled

Objection Overruled είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Φεβρουαρίου 1993 από την "RCA Records" στην Ευρώπη και από την "CMC International" στην Αμερική. Η ιαπωνική έκδοση του δίσκου περιελάμβανε το επιπλέον κομμάτι "Rich & Famous".Η ηχογράφηση, η παραγωγή και η μίξη του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στα "Dierks Studios" της Κολωνίας. Το εξώφυλλο του είναι δημιουργία του κιθαρίστα του συγκροτήματος, Βολφ Χόφμαν. Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος μετά την επανένωση των Accept με τον τραγουδιστή Ούντο Ντιρκσνάιντερ και το πρώτο άλμπουμ με μοναδικό κιθαρίστα του σχήματος τον Χόφμαν. Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-30 στη Γερμανία, τη Σουηδία, την Ελβετία και την Ιαπωνία. Οι κριτικές που έλαβε ήταν θετικές, με το "Metal Storm" να το βαθμολογεί με 7,6 / 10 και το "Allmusic" με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε.

 1. Objection Overruled (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 3:382. I Don't Wanna Be Like You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:193. Protectors of Terror (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:034. Slaves to Metal (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:375. All or Nothing (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:326. Bulletproof (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:057. Amamos la Vida (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:398. Sick, Dirty and Mean (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:339. Donation (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:4810. Just by My Own (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 3:2911. This One's for You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:10 Objection Overruled (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 1 Φεβρουαρίου 1993 Το "Objection Overruled" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα. Objection Overruled - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Objection Overruled - Metal Storm Accept - Objection Overruled - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives starling.rinet.ru - Objection Overruled
Λορίν

Η Λορέν Ζινέμπ Νόρα Ταλχαουί (Lorine Zineb Nora "Loreen" Talhaoui, 16 Οκτωβρίου 1983), γνωστή με το σκηνικό όνομα Λορέν, είναι Σουηδή τραγουδίστρια και μουσικός παραγωγός. Είναι η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που κατάφερε να κερδίσει 2 φορές στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, με το τραγούδι της "Euphoria", και κέρδισε το διαγωνισμό με 372 πόντους. Στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013, στη σουηδική πόλη Μάλμε, τραγούδησε στον ημιτελικό και στον τελικό, ως καλεσμένη. Ακόμη, εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2023 στη Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου, με το τραγούδι της "Tattoo", κατακτώντας ξανά την πρώτη θέση με 583 πόντους.

 Η Λορέν γεννήθηκε στη Στοκχόλμη, στη Σουηδία, το 1983. Οι γονείς της ήταν Μαροκινοί μετανάστες. Όταν ήταν μικρή, μετακόμισε στο Βέστερας, όπου και μεγάλωσε. Έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της εφηβείας της στο Γκρίτα, μια κατοικημένη περιοχή στο Βέστερας. Η Λορέν έγινε γνωστή στο ευρύ σουηδικό κοινό μετά την συμμετοχή της στην σουηδική εκδοχή της μουσικής εκπομπής Idol 2004, συμμετέχοντας ως Λορέν Ταλχαουί. Κατά την διάρκεια των προκριματικών γύρων, τερμάτισε στην τρίτη θέση μετά από την ψήφο του κοινού. Τελικά, κατέλαβε την τέταρτη θέση. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ, "The Snake", με το συγκρότημα Rob'n'Raz και έγινε τηλεοπτική παρουσιάστρια στο TV400. Εργάστηκε ως παραγωγός και σκηνοθέτης για αρκετά ριάλιτι σόου στην σουηδική τηλεόραση. Το 2011, κυκλοφόρησε το σινγκλ "My Heart Is Refusing Me", το οποίο σημείωσε εμπορική επιτυχία στη Σουηδία.
Iefimerida.gr

Το iefimerida.gr είναι ελληνικός ειδησεογραφικός ιστότοπος, ο οποίος έχει υψηλή επισκεψιμότητα, κατατάσσεται μέσα στα είκοσι πρώτα ελληνικά σάιτ και ανήκει στον δημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη. Σύμφωνα με στοιχεία του διεθνούς οργανισμού Reuters Institute, του έτους 2022, ο εν λόγω ιστότοπος κατέχει 20% μερίδιο εβδομαδιαίας επισκεψιμότητας επί του συνόλου των Ελλήνων χρηστών.

 Ο ιστότοπος έχει έδρα την Αθήνα και δημοσιεύει ειδήσεις, νέα και απόψεις από την Ελλάδα, αλλά και από όλο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σταθερά μέσα στις πρώτες ενημερωτικές ιστοσελίδες του ελληνικού διαδικτύου.Ιδιοκτήτης και διευθυντής του είναι ο δημοσιογράφος Χρήστος Ράπτης και σύμβουλος έκδοσης είναι η δημοσιογράφος Σοφία Γιαννακά. Τη διεύθυνση σύνταξης του iefimerida.gr έχει ο Βασίλης Πούλος και αρχισυντάκτες είναι οι δημοσιογράφοι Ελένη Μπολοβίνη και Άγγελος Μόσχοβας. Ο εν λόγω ιστότοπος έχει δεχτεί κριτικές για διάφορα θέματα, όπως και για ορισμένα δημοσιεύματα.Ο ιδιοκτήτης του, Χρήστος Ράπτης, το 2022 καταδικάστηκε για συκοφαντικά δημοσιεύματα εναντίον του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη. Ιστοσελίδα: iefimerida.gr
Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου είναι ένα από τα μουσεία στο οποίο βρίσκονται ευρήματα από την Προϊστορική ως την Ρωμαϊκή εποχή. Πρόκειται για οίκημα του Νικολάου Γιοκαλά. Στη δυτική πτέρυγα στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο. Το κτήριο οικοδομήθηκε το 1959 στη Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου και περιλαμβάνει αίθουσες Βιβλιοθήκης, Θεάτρου και Αρχαιολογικού μουσείου (1988). Η εφορεία αρχαιοτήτων του νομού Ευβοίας είναι αρμόδια και για ξεναγήσεις στον χώρο του μουσείου, ενώ το Θέατρο και τη Βιβλιοθήκη διαχειρίζεται ο Δήμος Καρύστου.

 Το μουσείο αποτελεί κληροδότημα του Νικολάου Γιοκαλά και οικοδομήθηκε το 1959 στην Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου. Η δυτική πτέρυγα του Ιδρύματος παραχωρήθηκε σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Ν. Γιοκαλά, το 1980 στο ΥΠΠΟ για την δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου. Η ΙΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων διαμόρφωσε τον χώρο και εγκαινίασε το Μουσείο Καρύστου το 1989 παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό τα ευρήματα της περιοχής. Από το 1988 όπου και ξεκίνησε την λειτουργία του το μουσείο ,στην μόνιμη συλλογή του παρουσιάζονται ευρήματα από την περιοχή που ταυτίζεται με τα όρια της πόλης-κράτους της Καρύστου και της επικράτειάς της κατά τους κλασικούς χρόνους. Ως προς τις συλλογές περιλαμβάνει επιπλέον και ευρήματα από την περιοχή των Στύρων και τα Δρακόσπιτα. Αναλυτικά οι συλλογές εκτείνονται ως εξής : Γλυπτά Καρυστίας (κλασικών-ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων) Ευρήματα από Δρακόσπιτα (΄Οχης, Στύρων) Επιγραφές Καρυστίας Πήλινα ειδώλια διαφόρων περιοχών Καρυστίας. Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου ,Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού [1] Αρχειοθετήθηκε 2020-02-23 στο Wayback Machine. Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας [2]
Στενό του Μπονιφάτσιο

Το Στενό του Μπονιφάτσιο (γαλλ. Bouches de Bonifacio, ιταλ. Bocche di Bonifacio, κορσ. Bucchi di Bunifaziu, σαρδην. Buccas de Bonifatziu, λατιν. Fretum Gallicum) είναι ο πορθμός της κεντρικής Μεσογείου Θάλασσας που χωρίζει τα νησιά Κορσική (στα βόρεια) και Σαρδηνία (στα νότια), και από την άλλη ενώνει την Τυρρηνική θάλασσα στα ανατολικά με τη δυτική Μεσόγειο. Πήρε το όνομά του από την κοντινή κορσικανική κωμόπολη Μπονιφάτσιο.

 Το στενό έχει ελάχιστο πλάτος 11 χιλιόμετρα (περίπου 6 ναυτικά μίλια) και είναι διαβόητο στους ναυτικούς για τα ρεύματα, τους υφάλους του και άλλα εμπόδια. Το μέγιστο βάθος του στο στενότερο σημείο δεν ξεπερνά τα 100 μέτρα. Η πλέον γνωστή στην ιστορία καταστροφή στο Στενό είναι εκείνη της γαλλικής φρεγάτας Sémillante στις 15 Φεβρουαρίου 1855, η οποία είχε αποπλεύσει από το λιμάνι της Τουλόν με προορισμό τη Μαύρη Θάλασσα, μεταφέροντας στρατό για τον Πόλεμο της Κριμαίας. Μια θύελλα προκάλεσε τη σύγκρουσή της με έναν ύφαλο. Το πλοίο βυθίστηκε και κανένας από τους 750 στρατιώτες που μετέφερε δεν επέζησε. Μετά από το ναυάγιο ενός δεξαμενόπλοιου το 1993, η διέλευση από το Στενό του Μπονιφάτσιο απαγορεύθηκε για πλοία υπό γαλλική και ιταλική σημαία που φέρουν επικίνδυνο φορτίο. Επίσης η διέλευση για πλοία άλλων χωρών με τέτοιο φορτίο αποθαρρύνεται και γίνεται υποχρεωτικά με πιλότο. Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα