IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντροπή πτήσης

ς.]] Η ντροπή πτήσης (σουηδικά: flygskam) είναι η ντροπή ή το αίσθημα ενοχής το οποίο πρέπει να αισθάνεται ένα άτομο ενήμερο ή ευαισθητοποιημένο σχετικά με το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος σχετικά με τις μετακινήσεις μέσω αεροπλάνου, μεταφορικού μέσου γνωστού για τον συνεχώς αυξανόμενο κλιματολογικό αντίκτυπό του και σημαντικότερο σε σύγκριση με άλλα μεταφορικά μέσα, συμβάλλοντας, ως εκ τούτου, στην περαιτέρω επιδείνωση και επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής. Μία σχετικά παρεμφερής πρακτική, η κρυφή πτήση (σουηδικά: smygflyga), αναφέρεται στα άτομα τα οποία φέρεται να ταξιδεύουν αεροπορικώς στα κρυφά, ελπίζοντας πως κανείς δεν θα αντιληφθεί την παρουσία τους.

 Κατά τις απαρχές του 21ου αιώνα, η αεροπλοΐα ήταν υπεύθυνη για ποσοστό, περίπου, της τάξεως του 2 % επί του συνόλου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο ο αντίκτυπος ως προς την κλιματική αλλαγή είναι δυνατό να προσδιοριστεί με ένα ποσοστό της τάξεως του 5 % εφόσον ληφθεί υπόψη το σύνολο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ενώ ο ρυθμός της εναέριας κυκλοφορίας βρίσκεται σε συνεχή ανάπτυξη: συνολικά, 4.000.000.000 επιβάτες χρησιμοποίησαν το αεροπλάνο ως μέσο μεταφοράς κατά τη διάρκεια του 2018, ενώ συγκριτικά διπλάσιος αριθμός προβλέπεται έως το τέλος της δεκαετίας του 2020. Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Monde, οι τεχνολογικές πρόοδοι οι οποίες αναμένεται εντός του τομέα των αερομεταφορών «δεν θα είναι επαρκείς προκειμένου να επιτρέψουν την απορρόφηση της εκτίναξης των τιμών των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου». Η συμβολή των αερομεταφορών στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου βρίσκεται σε συνεχή επιδείνωση. Οι εκπομπές ανά επιβάτη μειώθηκαν μεταξύ του 2000 και του 2020 χάρη στη χρήση λιγότερο ενεργοβόρων αεροπλάνων, ωστόσο, μέσω επίδρασης αναπήδησης, ο αριθμός επιβατών αυξήθηκε σε ιδιαιτέρως σημαντικό βαθμό. Οι εκπομπές ρύπων σε παγκόσμιο επίπεδο προερχόμενων από την αεροπλοΐα υπολογίζονταν ως κατά 70 % υψηλότερες το 2020 συγκριτικά με το 2005. Βάσει του συγκεκριμένου ρυθμού και εφόσον δεν υπάρξει κάποια αύξηση ως προς τις υπόλοιπες πηγές, η αεροπλοΐα θα είναι υπεύθυνη για ποσοστό της τάξεως του 22 % επί του συνόλου των ανθρωπογενών εκπομπών το 2050, παραβιάζοντας, ως εκ τούτου, τη Συμφωνία του Παρισιού η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα να μην ξεπεραστεί η τιμή του +1,5 °C έως το 2100. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού, σύμφωνα με σχετική έκθεση του 2018 της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος, κάθε κάτοικος της Γης θα πρέπει να εκπέμπει σε ετήσια βάση τιμή μικρότερη των 3-4 τόνων διοξειδίου του άνθρακα έως το 2030 και μικρότερη του 1 τόνου έως το 2050. Επί παραδείγματι, κατά τη διάρκεια ταξιδιού μετ'επιστροφής μεταξύ Βρυξελλών και Νέας Υόρκης, ο κάθε επιβάτης είναι υπεύθυνος για την εκπομπή, περίπου, 1,9 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.
Θεόκλεια (αδελφή του Αλέξανδρου Σεβήρου)

Η Θεόκλεια, λατιν. Theoclia (έζησε το α' ήμισυ του 3ου αι.) γεννήθηκε και μεγάλωσε πιθανότατα στην Arca Caesarea (σύγχρονη Arqa, Λίβανος). Ήταν κόρη του Ρωμαίου ιππέα promagistrate Mάρκου Ιουλίου Γεσίου Μαρκιανού και της συζύγου του Ιουλίας Αβίτας Μαμαίας.

 Ήταν αδελφή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αλέξανδρου Σεβήρου, που κυβέρνησε από το 222 έως το 235. Μπορεί να είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, με το όνομα Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Βασιανός , ο οποίος υπηρέτησε ως magister στους Arval Brethren (Aδελφούς των Αγρών) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καρακάλλα , που κυβέρνησε από το 212 έως το 217. Μέσω τής μητέρας της, η Θεόκλεια συγγένευε με τη βασιλική οικογένεια της Έμεσας (η Ιουλία Αβίτα Μαμαία ήταν εγγονή του Ιουλίου Βασσιανού ιερέα του Ηλίου εκεί). Η μητέρα της ήταν ανιψιά της Ιουλίας Δόμνας, συζύγου του Σεπτιμίου Σεβήρου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Οι μόνες δύο ρωμαϊκές ιστορικές πηγές που την αναφέρουν, είναι η Ρωμαϊκή Ιστορία του Δίωνα Κάσσιου, που αναφέρει τη Θεόκλεια ως την ανώνυμη αδελφή του Αλέξανδρου Σεβήρου και η Ιστορία των Αυγούστων (Οι δύο Μαξιμίνοι), που δίνει το όνομά της, Θεόκλεια. Η Μαμαία προόριζε κάποτε τη Θεόκλεια να παντρευτεί τον Γάιο Ιούλιο Βήρο Μάξιμο, γιο του μέλλοντα Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θράκα. Ωστόσο ο Αλέξανδρος Σεβήρος έπεισε τη μητέρα του να μην παντρέψει τη Θεόκλεια με τον Μάξιμο, αντιπαθώντας τον δύστροπο πατέρα του Μάξιμου. Έτσι η Μαμαία πάντρεψε τη Θεόκλεια με έναν Ρωμαίο ευγενή ευγενούς γένους, που ονομαζόταν Μεσσάλας Η Ιστορία των Αυγούστων περιγράφει τον χαρακτήρα της Θεοκλείας ως «προϊόν της ελληνικής παιδείας» και τον σύζυγό της Μεσσάλα ως μορφωμένο, που ήταν πολύ καλός ομιλητής. Η Θεόκλεια, μαζί με τον σύζυγο και τον πατέρα της, δολοφονήθηκε με εντολή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μακρίνου το 218 στην Έμεσα της Συρίας. Ιστορία του Αυγούστου (Historia Augusta) - The Two Maximini Το άρθρο της Julia Avita Mamaea στο Livius.org Αρχειοθετήθηκε 2014-11-23 στο Wayback Machine. Alexander Severus (222-235 μ.Χ.) - De Imperatoribus Romanis από τον HW Benario WH Smyth, Περιγραφικός κατάλογος ντουλαπιών ρωμαϊκών αυτοκρατορικών μεγάλων ορείχαλκων (Google eBook), Webb, 1834 J. Lemprière, Ένα κλασικό λεξικό, που περιέχει έναν άφθονο λογαριασμό όλων των σωστών ονομάτων που αναφέρονται στους αρχαίους συγγραφείς (Google eBook), 1839 AR Birley, Septimius Severus: Ο αφρικανικός αυτοκράτορας, Routledge, 2002 L. de Arrizabalaga y Prado, The Emperor Elagabalus: Fact or Fiction ;, Cambridge University Press, 2010
Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ 2021-22

Το Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ 2021-22 αποτέλεσε το 45ο πρωτάθλημα του Πρωταθλήματος ΑΟΚΝΕΛ. Το πρωτάθλημα κέρδισε το Κέντρο Νεότητας ΑΕΚ Καλαβασού για πρώτη φορά στην ιστορία της.

 Στο Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ 2021-22 συμμετείχαν 13 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη και τρίτη θέση είχαν δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος. Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ Κύπελλο ΑΟΚΝΕΛ 2021-22
Μετωπιαίος λοβός

Ο μετωπιαίος λοβός (frontal lobe) είναι μία περιοχή του εγκεφάλου των θηλαστικών. Είναι οι μεγαλύτεροι απ' όλους τους λοβούς του εγκεφάλου και σχηματίζουν τις πρόσθιες μοίρες των εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Βρίσκονται μπροστά από τον βρεγματικό λοβό, με τον οποίο χωρίζεται από την κεντρική αύλακα και μπροστά και πάνω από τον κροταφικό λοβό, με τον οποίο χωρίζεται από την πλάγια σχισμή. Οι έξω και άνω επιφάνειές τους εκτείνονται προς τα πίσω ως τη στεφανιαία ραφή του κρανίου. Οι κάτω (βασικές) επιφάνειες επικάθονται στις κογχικές μοίρες του μετωπιαίου οστού στον πρόσθιο κρανιακό βόθρο.

 Στους μετωπιαίους λοβούς βρίσκονται ανατομικές περιοχές με σπουδαία λειτουργική σημασία: Η πρόσθια κεντρική έλικα, που αποτελεί τον κινητικό φλοιό Η προμετωπιαία συνειρμική περιοχή η οποία συνεργάζεται με τον κινητικό φλοιό για το σχηματισμό πολύπλοκων κινήσεων και της αλληλουχίας εκτέλεσής τους και στην οποία γίνεται επεξεργασία της σκέψης Η περιοχή Broca, όπου εδράζεται το κινητικό κέντρο του λόγου, δηλαδή η περιοχή που είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο των μυών της ομιλίαςΑκόμη, οι μετωπιαίοι λοβοί ελέγχουν τη συνείδηση που έχουμε για τις πράξεις μας, την κρίση μας για ό,τι συμβαίνει στις καθημερινές μας δραστηριότητες, τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, καθώς και τη γνώση του νοήματος των λέξεων που επιλέγουμε. Προβλήματα που παρατηρούνται μετά από βλάβη είναι η απώλεια της κίνησης διαφόρων μερών του σώματος, η αδυναμία σχεδιασμού, η ύπαρξη έμμονων ιδεών, αλλαγές στην διάθεση, δυσκολία στην επίλυση προβλημάτων και ανικανότητα έκφρασης της γλώσσας. Οι ασθενείς με βλάβες στην περιοχή αυτήν παρουσιάζουν διαταραχές της προσωπικότητας, καθώς εμφανίζεται αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλιών, απάθεια και αμέλεια για την προσωπική εμφάνιση και υγιεινή, καθώς και αντικοινωνική συμπεριφορά. Οι μετωπιαίοι λοβοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην επεξεργασία των πληροφοριών, άρα και στη νόηση.
Κοσμολογική αρχή

Η κοσμολογική αρχή είναι έννοια της σύγχρονης φυσικής κοσμολογίας η οποία σχετίζεται με την κατανομή της ύλης στον χώρο του σύμπαντος, και υποστηρίζει πως η ύλη είναι κατανεμημένη με ομοιογενή και ισότροπη διασπορά (με τις ίδιες ιδιότητες και τον ίδιο τρόπο) στο υπόλοιπο παρατηρήσιμο σύμπαν όταν αυτό εξετάζεται στο ευρύτερο σύνολο του. Αυτό συμβαίνει καθώς εκτιμάται πως οι φυσικοί νόμοι ισχύουν για όλες τις περιοχές του σύμπαντος, και έτσι δεν φαίνεται να παρουσιάζονται αποκλίσεις ως προς την δομή του σε μεγάλη κλίμακα.

 Η πρώτη φορά που αναφέρθηκε η κοσμολογική αρχή, ήταν στην Φυσική Φιλοσοφία (1687) του Ισαάκ Νεύτωνα. Ο κύριος κορμός της έννοιας στηρίζεται στην αρχή πως όταν το σύμπαν εξετάζεται σε αρκετά μεγάλη κλίμακα τότε τα χαρακτηριστικά του είναι τα ίδια για όλους τους παρατηρητές και ισχύουν οι ίδιες φυσικές ιδιότητες. Ως παρατηρητής περιγράφεται ο παρατηρητής σε οποιαδήποτε περιοχή του σύμπαντος, όχι μόνο στην Γη, και τα ίδια παρατηρήσιμα στοιχεία είναι διαθέσιμα σε διαφορετικούς παρατηρητές διαφορετικών περιοχών (ομοιογενή) ενώ το ίδιο ισχύει προς όποια κατεύθυνση και αν εξεταστεί το σύμπαν (ισοτροπία). Ως επέκταση της θεωρίας, υπάρχει και η τέλεια κοσμολική αρχή, η οποία επεκτείνει την ομοιογένεια και ισοτροπία όχι μόνο στον χώρο αλλά και στον χρόνο, υποστηρίζοντας πως το σύμπαν σε μεγάλη κλίμακα εμφανίζεται να είναι το ίδιο παντού, όπως πάντα ήταν και όπως πάντα θα είναι. Η εκδοχή αυτή σχετίζεται με αυτές της κοσμολογίας της συνεχούς δημιουργίας και της θεωρίας Λίντε.Η κοσμολογική αρχή σχετίζεται και με την γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, καθώς παραλλαγές των εξισώσεων έχουν χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή ενός τέτοιου σύμπαντος, όπως το 1923 από τον Αλεξάντερ Φρήντμαν, ή τον Ζωρζ Λεμαίτρ το 1927.Ως προς την θεώρηση από την πλευρά της φιλοσοφίας της επιστήμης, ο Καρλ Πόπερ άσκησε κριτική στην θεωρία καθώς εκτίμησε πως δεν είναι δυνατό να στηρίζεται κάποιος στην έλλειψη γνώσης (του συνόλου του σύμπαντος) και να χρησιμοποιεί την έλλειψη αυτή ως αρχή πως γνωρίζει κάτι, και εν γένει βρήκε την όλη ιδέα δογματική. Αν και στο σύμπαν παρουσιάζονται διαφορές σε μικρές κλίμακες, στατιστικά είναι ομοιογενές σε δομές που εκτείνονται πάνω από 250 εκατομμύρια έτη φωτός. Για παράδειγμα η κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου (αποτύπωμα από την αρχή της δημιουργίας του σύμπαντος) είναι ισοτροπική, γενικά έχοντας την ίδια ένταση προς όποια κατεύθυνση και αν εξεταστεί, ωστόσο δεν λείπουν οι εκάστοτε ανωμαλίες που παρατηρούνται και αποτελούν αντικείμενο εξέτασης.Τον Σεπτέμβριο του 2016 το διαστημικό τηλεσκόπιο Πλανκ επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις της θεωρίας της κοσμολογικής αρχής καθώς οι μετρήσεις του σε σχέση με την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου έδειξαν πως το σύμπαν είναι σε μεγάλο βαθμό ισοτροπικό.
Βερμόντ

Το Βερμόντ (Αγγλικά: State of Vermont), είναι πολιτεία των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην περιοχή της Νέας Αγγλίας στα βορειοανατολικά της χώρας. Έχει έκταση 24.906 τ.χλμ. και πληθυσμό 647.378 κατοίκους (εκτίμηση 2022). Η πολιτεία κατατάσσεται 43η σε έκταση γης και 45η σε συνολική έκταση ενώ κατατάσσεται 49η ανάμεσα στις 50 πολιτείες όσο αναφορά τον πληθυσμό (ξεπερνά μόνο το Ουαϊόμινγκ). Είναι η μόνη από τις πολιτείες της Νέας Αγγλίας που δεν έχει ακτογραμμή στον Ατλαντικό ωκεανό και γεωγραφικά χαρακτηρίζεται από τη λίμνη Tσάμπλεϊν (Champlain), η οποία καταλαμβάνει το 50% του δυτικού συνόρου της πολιτείας, και τα Πράσινα Όρη (Green Mountains) που εκτείνονται στον άξονα βορρά-νότου. Το Βερμόντ, συνορεύει με τη Μασαχουσέτη στο νότο, το Νιου Χάμσαϊρ στα ανατολικά, τη Νέα Υόρκη στα δυτικά και την καναδική επαρχία του Κεμπέκ στα βόρεια. Η πολιτεία του Βερμόντ, είναι γνωστή για τα φυσικά τοπία της, τα χειμερινά τουριστικά θέρετρα και την παραγωγή γαλακτομικών προϊόντων. Πρωτεύουσα είναι το Μονπελιέ (Montpelier) και μεγαλύτερη πόλη το Μπέρλινγκτον (Burlington).

 Στην περιοχή αρχικά ζούσαν ιθαγενείς πληθυσμοί (Αμπενάκι και Ιροκουά). Το 1609 ο Γάλλος εξερευνητής Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν την προσάρτησε στην αποικία της Νέας Γαλλίας. Μετά την ήττα της Γαλλίας στον Πόλεμο Γάλλων και Ινδιάνων (το βορειοαμερικάνικο μέτωπο του Επταετούς Πολέμου) η κτήση της πέρασε στους Βρετανούς. Για πολλά χρόνια γειτονικές αποικίες, ειδικά της Νέας Υόρκης και του Νιου Χάμσαϊρ, διεκδίκησαν τον έλεγχό της, τελικά όμως επικράτησαν τοπικές στρατιωτικές οργανώσεις, που δημιούργησαν μια ανεξάρτητη πολιτεία. Η ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1777 και για τους πρώτους έξι μήνες η πολιτεία είχε το όνομα Νέο Κονέτικατ (New Connecticut). Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Βερμόντ (Vermont Republic) και παρέμεινε ανεξάρτητη για 14 χρόνια. Το όνομά της προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις "Monts Verts" (=πράσινα βουνά) . Στις 4 Μαρτίου 1791 η Δημοκρατία του Βερμόντ προσχώρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως η 14η πολιτεία, η πρώτη μετά τις πρωταρχικές 13 πολιτείες που δημιούργησαν την Ένωση. Από τα ωραιότερα μέρη της πολιτείας είναι το όρος Μάνσφλiντ (Mansfield Mountain), το φαράγγι του ποταμού Κονκτσή (Quechee Gorge), η «Γωνία των Λαθρεμπόρων» (Smugglers' Notch) η οποία είναι μια κοιλάδα περιβαλλόμενη γύρω-γύρω από όρη στην οποία παλιά κρύβονταν λαθρέμποροι, το όρος Μπούρκε (Burke Mountain), η μέσα στα βουνά φωλιασμένη γραφική λίμνη Γουίλομπυ (Willooughby Lake), το Ραναγουέϊ Ποντ (Runaway Pond) που σημαίνει «Χαμένη λίμνη» (μιας και σε εκείνη την στεγνή κοιλάδα κάποτε υπήρχε λίμνη) κ.α. Στατιστικά στοιχεία (Αγγλικά) Επίσημη τουριστική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2011-02-08 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Βερμόντ στο Curlie
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2013-2014

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2013-2014, είναι το 19ο κατά σειρά και το 15ο που η τελική του φάση γίνεται σε μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2013 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και ολοκληρώθηκε στις 16 Μαρτίου 2014 με τον τελικό. Το φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας φιλοξενήθηκε στην Κω. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα των Σουρμένων-Ελληνικού επικρατώντας στον τελικό με 57-55 του Παναθηναϊκού.

 Οι αγώνες της πρώτης φάσης διεξήχθησαν στις 22 και 29 Σεπτεμβρίου 2013, με τις ομάδες μοιρασμένες σε δύο ομίλους. Οι αγώνες της δεύτερης φάσης διεξήχθησαν στις 6 Οκτωβρίου 2013. Στη φάση αυτή μετείχαν και οι 12 ομάδες της Α1΄. Ανεξάρτητα από την κλήρωση οι ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας ήταν γηπεδούχες. Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης διεξήχθησαν στις 22 Δεκεμβρίου 2013. Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στις 15 και 16 Μαρτίου 2014 στην Κω. Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22

Το Κύπελλο Ελλάδας 2021–22 αποτελεί την 80η διοργάνωση του θεσμού. Συμμετέχουν οι ομάδες των 2 επαγγελματικών κατηγοριών, της Σούπερ Λιγκ 1 και της Σούπερ Λιγκ 2, καθώς και οι ομάδες της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, ενώ σε αντίθεση με τη διοργάνωση της προηγούμενης περιόδου δε συμμετέχουν οι ομάδες της τρίτης τη τάξει επαγγελματικής κατηγορίας, της Φούτμπολ Λιγκ, η οποία ενωποιήθηκε με το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2 με τη νέα αναδιάρθρωση του 2021, καθώς και οι νικήτριες ομάδες των τοπικών κυπέλλων των Ε.Π.Σ., οι διοργανώσεις των οποίων δεν ολοκληρώθηκαν εξαιτίας της αναστολής τους η οποία προήλθε από την πανδημία. Ξεκίνησε στις 28 Αυγούστου με αγώνες για την 1η φάση μεταξύ των ομάδων της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο τελικός ορίστηκε για τις 21 Μαΐου.Κυπελλούχος αναδείχτηκε ο Παναθηναϊκός για 19η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του ΠΑΟΚ με 1-0 στον τελικό.

 Στις δυο πρώτες φάσεις της διοργάνωσης συμμετέχουν οι ομάδες της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας. Πηγή 1η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Πηγή 2η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Στην τρίτη και στην τέταρτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν οι ομάδες της Σούπερ Λιγκ 2, καθώς και οι νικητές της δεύτερης φάσης (ομάδες Γ Εθνική Ερασιτεχνικής Κατηγορίας) Πηγή 3η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Πηγή 4η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Στην πέμπτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν 10 ομάδες της Σούπερ Λιγκ 1, εκτός των τεσσάρων πρώτων ομάδων της περσινής περιόδου που πήραν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια (ΑΕΚ, Άρης, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ). Πηγή 5η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Στην έκτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν και οι ΑΕΚ, Άρης, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ. Απο αυτή τη φάση μέχρι και τα ημιτελικά, οι αγώνες είναι διπλοί. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 1-2 Δεκεμβρίου και οι επαναληπτικοί στις 22-23 Δεκεμβρίου 2021. Πηγή 6η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr Μαζί με την κλήρωση της προημιτελικής φάσης έγινε και η κλήρωση των ημιτελικών και προέκυψαν τα εξής σταυρώματα: Παναθηναϊκός ή Αναγέννηση Καρδίτσας - Άρης ή Λαμία και ΠΑΟΚ ή ΑΕΚ - Παναιτωλικός ή Ολυμπιακός. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 19-20 Ιανουαρίου 2022 και οι επαναληπτικοί στις 9 Φεβρουαρίου, εκτός του Λαμία - Άρης που έγινε στις 26 Ιανουαρίου. Πηγή Αποτελέσματα Κληρώσεων Κυπέλλου Ελλάδος epo.gr Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 20-21 Απριλίου 2022 και οι επαναληπτικοί στις 27 Απριλίου 2022.
Τσαπουρνιά Λάρισας

Η Τσαπουρνιά είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Ελασσόνας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Σαρανταπόρου, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 179 κατοίκους στο χωριό και 335 στην κοινότητα. Η κοινότητα Τσαπουρνιάς καλύπτει έκταση 27.197 χλμ2 .

 Η κοινότητα Τσαπουρνιάς αποτελείται από δύο οικισμούς: Φαρμάκη Τσαπουρνιά Η κύρια απασχόληση του πληθυσμού της Τσαπουρνιάς είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Τσαπουρνιάς ήταν 179 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 3% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Ρόμπερτ Τρουχίγιο

Ο Ρόμπερτ Τρουχίγιο είναι Αμερικανός μπασίστας της heavy metal μουσικής σκηνής, ο οποίο είναι γνωστός για τη συνεργασία του με τα συγκροτήματα των Metallica, Ozzy Osbourne και Suicidal Tendencies.

 Ο Τρουχίγιο γεννήθηκε στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, από γονείς μεξικάνικης καταγωγής και μεγάλωσε στο Κάλβερ Σίτι ξεκινώντας να παίζει μουσική με διάφορα τοπικά χαρντ ροκ συγκροτήματα διασκευάζοντας τραγούδια των Black Sabbath, Ozzy Osbourne, Led Zeppelin και Rush. Στα 19 του χρόνια μπήκε σε σχολή τζαζ, αλλά η τάση του για την ροκ μουσική τον ώθησε να ασχοληθεί με το είδος, αντικαθιστώντας τον Μπομπ Χέθκοτ στους Suicidal Tendencies το 1989. Με το προσωνύμιο "Stymee" ηχογράφησε το Controlled by Hatred/Feel Like Shit...Déjà Vu. Ακολούθησαν τα Lights...Camera...Revolution! και The Art of Rebellion, τα οποία έγιναν χρυσά. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στο funk metal πρότζεκτ των Infectious Grooves παίζοντας στους δίσκους The Plague That Makes Your Booty Move...It's the Infectious Grooves, Sarsippius' Ark, Groove Family Cyco και Mas Borracho. Μετά από άλλα δύο άλμπουμ, αποχώρησε από τους Suicidal Tendencies το 1995. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Τρουχίγιο εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne, επανηχογραφώντας τα μέρη του μπάσου, που είχε αρχικά παίξει ο Μπομπ Ντέισλι, στους δίσκους Blizzard of Ozz και Diary of a Madman. Επίσης, έπαιξε στο Down to Earth του 2001, το οποίο σκαρφάλωσε στο Top-5 του Billboard και έγινε πλατινένιο. Την ίδια περίοδο σχημάτισε τους Mass Mental? μαζί με τον τραγουδιστή Κλάιβ Γουέμπ, κυκλοφορώντας τον δίσκο How To Write Love Songs το 1999, όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο Live In Tokyo. Επίσης, έπαιξε ως γκεστ σε κάποιες εμφανίσεις των Black Label Society του Ζακ Γουάιλντ. Τον Φεβρουάριο του 2003, έγινε μέλος των Metallica, αντικαθιστώντας τον Τζέισον Νιούστεντ. Συμμετείχε ως γκεστ στο ζωντανό DVD της ειδικής έκδοσης του St. Anger, όπως και στο επιτυχημένο ΕΡ Some Kind of Monster. Ακολούθησε η τεράστια επιτυχία του Death Magnetic το 2008, το οποίο σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ πάνω από 25 χωρών, παγκοσμίως. Στις 4 Απριλίου 2009, εντάχθηκε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Metallica και τον Τζέισον Νιούστεντ στο Rock and Roll Hall of Fame. Ο Τρουχίγιο είναι παντρεμένος με την ζωγράφο Κλόι Τρουχίγιο και έχει δύο παιδιά, τον Τάι και την Λούλα. Επίσημη ιστοσελίδα Ρόμπερτ Τρουχίγιο στο Twitter Ρόμπερτ Τρουχίγιο στο Facebook Robert Trujillo – Biography - Ultimate Metallica METALLICA.com | Robert Trujillo Robert Trujillo - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Λακέμπα

Η Λακέμπα είναι νησί του αρχιπελάγους Λάου των Φίτζι. Η επαρχιακή πρωτεύουσα της επαρχίας Λάου βρίσκεται στο νησί. Το νησί είναι το δέκατο μεγαλύτερο στα Φίτζι, με έκταση 59,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι νησί εύφορο και με άφθονα νερά και περιβάλλεται από δρόμο 29 χιλιομέτρων. Έχει πληθυσμό περίπου 2.100 κατοίκους σε οκτώ χωριά, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η πρωτεύουσα Τούμπου που βρίσκεται στα νότια του νησιού.

 Η Λακέμπα έχει ακανόνιστο οβάλ σχήμα και έχει μήκος περίπου 9 χιλιόμετρα και πλάτος 8 χιλιόμετρα, ενώ οριοθετείται από μια συνολική ακτογραμμή 32 χιλιομέτρων. Το νησί, το οποίο έχει μέγιστο υψόμετρο 219 μέτρα, έχει πυρήνα ανδεσιτικού ηφαιστειακού βράχου της Μειόκαινου εποχής, με κοραλλιογενή βράχο γύρω του. Γυμνά ασβεστολιθικά πετρώματα, σχηματίζουν καρστ και, ιδιαίτερα στις βόρειες και βορειοδυτικές ακτές, γκρεμούς ύψους έως 76 μέτρα. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνεται από τον γυμνό ασβεστόλιθο είναι περίπου το 4% της συνολικής επιφάνειας της Λακέμπα. Ένα πρόγραμμα αναδάσωσης έχει αναλάβει τη δεντροφύτευση των λόφων της Λακέμπα (οι οποίοι στο παρελθόν είχαν αποψιλωθεί) με πεύκα της Καραϊβικής (Pinus caribea).Το κλίμα της Λακέμπα είναι γενικά υγρό, με πιο υγρό καλοκαίρι και ξηρότερο χειμώνα. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου πάνω από 2.000 χιλιοστά όπως μετριέται στο Τούμπου, αλλά η μέση μηνιαία βροχόπτωση τους χειμερινούς μήνες, Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, είναι μόνο περίπου 80 χιλιοστά, και μπορεί να υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις βροχοπτώσεις μεταξύ ετών.Το χωριό Νασακαλάου φημίζεται για τα σπήλαια του, το πιο διάσημο είναι το σπήλαιο Όσο Ναμπουκέτε, επίσης γνωστό ως σπήλαιο των εγκύων γυναικών. Σύμφωνα με τον μύθο, μια γυναίκα που προσπαθεί να κρύψει την εγκυμοσύνη της δεν θα μπορεί να βγει από το στόμα του σπηλαίου. Παραδίπλα είναι το σπήλαιο Κάρα Μπούλου, που κάποτε χρησίμευε ως φυλακή σε περιόδους φυλετικών πολέμων. Ένα τρίτο σπήλαιο, το Κόρο νι Βόνο, κάποτε χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας για ασθενείς με φυματίωση, οι οποίοι αφέθηκαν εκεί να πεθάνουν. Άλλα αξιοσημείωτα σπηήλαια είναι το σπήλαιο Τούμπου, που ενδιαφέρει τους γεωλόγους και το Κάρα νι Πούκα, όπου έχουν βρεθεί πολλά υπολείμματα εξαφανισμένων πουλιών.
Μιχάλης Παπαδόπουλος (δήμαρχος Θεσσαλονίκης)

Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος (1918-1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1975 ως τον θάνατό του, το 1982. Ήταν ο πρώτος αιρετός δήμαρχος της πόλης μετά την πτώση της Δικτατορίας.

 Ο Παπαδόπουλος σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες και εν συνεχεία άσκησε τη δικηγορία στον Άρειο Πάγο. Κέρδισε τις πρώτες αυτοδιοικητικές εκλογές μεταδικτατορικά, στις οποίες μετέσχε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, επικρατώντας του Δημήτριου Ζάννα με ποσοστό 50,3% των ψήφων. Στις δημοτικές εκλογές του 1978 διεκδίκησε με επιτυχία την επανεκλογή του, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, το ΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΔΗΚ και την ΕΔΑ με τον συνδυασμό "Δημοκρατική Θεσσαλονίκη". Ο Παπαδόπουλος επικράτησε του Κωνσταντίνου Τσίρου με ποσοστό 52,1% έναντι 47,4 για τον αντίπαλό του. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του συντελέστηκε η οργάνωση των εσωτερικών υπηρεσιών του δήμου και τέθηκαν σε εφαρμογή διανοίξεις δρόμων, αποχετευτικά και έργα ηλεκτροφωτισμού στην πόλη. Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς ενώ ήταν δήμαρχος εν ενεργεία στις 31 Ιανουαρίου 1982 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης. Μετά τον θάνατο του δημάρχου, ξέσπασαν εσωτερικές συγκρούσεις για τη διαδοχή του. Δήμαρχος εξελέγη τελικά ο πλειοψηφήσας δημοτικός σύμβουλος, με υπηρεσιακά καθήκοντα, ο συγγραφέας Κωστής Μοσκώφ.
Πευκόφυτο Καρδίτσας

Το Πευκόφυτο ή η Νεβροβουνίσια είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας. Το Πευκόφυτο οροθετείται ανατολικά με την κοινότητα Κρυοπηγής νότια με την κοινότητα Ανθοχωρίου , δυτικά με τις κοινότητες Οξυάς και Δρακότρυπας και βόρια με την κοινότητα Πορτής.

 Το Πευκόφυτο βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Καζάρμα των Βορείων Αγράφων, σε υψόμετρο 730 μέτρα σε περιοχή με πολλά νερά (4 χείμαρροι και οι 4 πηγές) και δάση (πεύκα, έλατα, βελανιδιές, καστανιές). Απέχει περίπου 36 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα και 11 χλμ. ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, με την παλιά του ονομασία Νεβροβούνιστα, το 1833 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γόμφων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Νεβρούνιστα. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Πευκόφυτον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πάδη, τα Νησιά και την Χαραυγή αποτελούν την κοινότητα Πευκοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 120 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Πευκόφυτο Καρδίτσας(Νεβροβούνιστα) απο drone στο https://www.youtube.com/ Η πεζοπορική διαδρομή: Πευκόφυτο - Δάσος - Πευκόφυτο από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/ Φωτογραφίες από το Πευκόφυτο στον ιστότοπο https://www.greece.com/
Δημήτρης Κοντομηνάς

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς (Αθήνα, 3 Ιουνίου 1939 - 10 Μαρτίου 2022) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιούνταν στο χώρο των ασφαλειών, των μέσων ενημέρωσης, των αιθουσών κινηματογράφου και του λιανικού εμπορίου. Είχε μία κόρη και δύο εγγόνια.

 Σπούδασε στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Αρχικά εργάστηκε ως ασφαλιστής στην American Life (ALICO), ενώ το 1969 ίδρυσε μαζί με τον Αλέξανδρο Ταμπουρά την ασφαλιστική εταιρία Interamerican. Πέρα από την Interamerican είχε ιδρύσει ή εξαγοράσει πλήθος άλλων επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων: την τράπεζα Interbank (το 1997 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την τράπεζα Eurobank). την Intertech (αποκλειστικός αντιπρόσωπος προϊόντων Panasonic στην Ελλάδα). την Ευρωκλινική Αθηνών. την τράπεζα Novabank (το 2006 μετονομάστηκε σε Millenium Bank και το 2013 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς). τον στόλο αεροσκαφών και ελικοπτέρων InterJet. την εταιρία βιολογικής καλλιέργειας GreenFarm. για το διάστημα 1998–2001 ήταν ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Άρη Θεσσαλονίκης. για μια εικοσαετία ήταν συνιδιοκτήτης και μετέπειτα ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού Alpha και των ομότιτλων τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. τις κινηματογραφικές αίθουσες Village Roadshow Greece. τα περιφερειακά κανάλια Channel 9 στην Αττική (νυν One Channel) και Κανάλι 9 στη Θεσσαλονίκη (έκλεισε το 2021). τη Mediterra Οινοποιητική στην Κρήτη. Είχε ανακηρυχθεί «Άρχων Μεγάλος Πρωτέκδικος του Οικουμενικού Θρόνου» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και «Μεγάλος Ευεργέτης» από τη Μεγάλη και Γεροντική Μητρόπολη Χαλκηδόνος. Από το Δεκέμβριο του 2019 ο επιχειρηματίας νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας αντιμετωπίζοντας σοβαρά θέματα υγείας. Απεβίωσε στις 10 Μαρτίου 2022. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στις 14 Μαρτίου στην Ύδρα, ενώ την επόμενη ημέρα ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, σε στενό οικογενειακό κύκλο. Βιογραφικό του Δημήτρη Κοντομηνά στο asfalistis.gr
Οι μουσικοί της Βρέμης

Οι "μουσικοί της Βρέμης" (γερμανικά: Die Bremer Stadtmusikanten‎), γνωστό και ως "Η συναυλία των ζώων", είναι δημοφιλές παραμύθι που ανακτήθηκε και καταγράφηκε από τους αδελφούς Γκριμ. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα παραμύθια των Γκριμ το 1819. Μιλάει για την ιστορία τεσσάρων ηλικιωμένων κατοικίδιων ζώων, τα οποία μετά από μια σκληρή δουλειά έχουν παραμεληθεί και υφίστανται κακομεταχείριση από τους πρώην ιδιοκτήτες τους. Τελικά αποφασίζουν να αποδράσουν και να γίνουν μουσικοί στην πόλη της Βρέμης. Σε αντίθεση με τον τίτλο της ιστορίας οι ήρωες δεν φθάνουν ποτέ στη Βρέμη καθώς καταφέρνουν να εξαπατήσουν και να τρομοκρατήσουν μια ομάδα ληστών, να πάρουν τα κλοπιμαία τους και να εγκατασταθούν στο σπίτι τους. Σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης Άαρνε-Τόμπσον, η ιστορία χαρακτηρίζεται ως λαϊκό παραμύθι τύπου 130 ("Απόκληρα ζώα βρίσκουν νέα κατοικία").

 Οι κεντρικοί ήρωες του παραμυθιού είναι ένας γάιδαρος, ένας σκύλος, μια γάτα και ένας κόκορας (ή όρνιθα). Καθώς είναι μεγάλα στην ηλικία τα ζώα αυτά δεν είναι πια χρήσιμα και τα αφεντικά είτε θα τα διώξουν είτε θα τα κακομεταχειριστούν. Έτσι ένα ένα εγκαταλείπουν το μέρος που ζουν και ξεκινούν μαζί. Αποφασίζουν να πάνε στη Βρέμη, που είναι γνωστή για την ελευθερία της, να ζήσουν εκεί χωρίς ιδιοκτήτες και να γίνουν μουσικοί. Στο δρόμο τους προς την Βρέμη βλέπουν μια φωτισμένη καλύβα. Κοιτάζουν μέσα και βλέπουν τέσσερις ληστές που απολάμβαναν τα παράνομα κέρδη τους. Τα τέσσερα ζώα, πατώντας το ένα στις πλάτες του άλλου, κάνουν φασαρία και τρομάζουν τους ληστές, που το σκάνε χωρίς να ξέρουν τι είναι αυτός ο περίεργος θόρυβος. Τα ζώα καταλαμβάνουν το σπίτι, τρώνε ένα καλό γεύμα και εγκαθίστανται εκεί για το βράδυ. Αργότερα εκείνη τη νύχτα οι ληστές επιστρέφουν και στέλνουν ένα από τα μέλη τους για να ερευνήσει το σπίτι. Βλέποντας τα μάτια της γάτας που λάμπουν στο σκοτάδι, ο ληστής σκέφτεται ότι βλέπει τα κάρβουνα της φωτιάς και πλησιάζει για να ανάψει το κερί του. Τότε η γάτα τον γρατζουνίζει στο πρόσωπό με τα νύχια της, ο σκύλος του δαγκώνει στο πόδι, το γαϊδούρι τον κλωτσάει και ο κόκορας κρώζει και τον κυνηγάει έξω από την πόρτα. Στο τέλος οι ληστές εγκαταλείπουν την καλύβα αφήνοντας τη στα περίεργα πλάσματα που το έχουν καταλάβει και τα ζώα ζουν ευτυχισμένα τις υπόλοιπες μέρες. Στην αρχική εκδοχή αυτής της ιστορίας, η οποία χρονολογείται από τον δωδέκατο αιώνα, οι ληστές είναι μια αρκούδα, ένα λιοντάρι και ένας λύκος. Όταν ο γάιδαρος και οι φίλοι του φθάνουν στη Βρέμη, οι κάτοικοι τους χειροκροτούν γιατί απάλλαξαν την περιοχή από τα τρομερά θηρία. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή κλέφτες έκλεψαν τα χρήματα του αφεντικού (ή των αφεντικών) των ζώων ή κατέστρεψαν τη φάρμα ή το μύλο του(ς) και έτσι αναγκάζεται να διώξει τα ζώα καθώς δεν μπορεί να τα φροντίσει. Τότε εκείνα σκοτώνουν τους κλέφτες, παίρνουν τα κλοπιμαία και επιστρέφουν στο αφεντικό τους. Κατά άλλη εκδοχή εκδοχές ανάμεσα στα ζώα υπάρχει τουλάχιστον ένα άγριο ζώο, π.χ. μια σαύρα, που βοηθάει τα κατοικίδια ζώα να πολεμήσουν τους κλέφτες. Το παραμύθι έχει παιχτεί σε κινούμενα σχέδια, κινηματογραφικές ταινίες (συχνά μιούζικαλ), θεατρικά έργα και όπερες.
Μνημείο της Ζεγκότα

Το Μνημείο της Ζεγκότα (πολωνικά: Pomnik Żegoty) είναι πέτρινο μνημείο αφιερωμένο στην οργάνωση Ζεγκότα, η οποία διέσωσε Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία. Βρίσκεται στην οδό Ανιελεβίτσα (ul. Anielewicza) στη συνοικία Μουράνουφ της Βαρσοβίας στην Πολωνία, κοντά στο Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο και στο Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων.

 Το μνημείο έχει μια επιγραφή σε τρεις γλώσσες (εβραϊκά, πολωνικά και αγγλικά) που συνοψίζει την ιστορία της Ζεγκότα (ο οργανισμός είναι επίσης γνωστός ως Συμβούλιο Βοήθειας Εβραίων με την Κυβερνητική Αντιπροσωπεία για την Πολωνία). Η επιγραφή γράφει: «Συμβούλιο Ανακούφισης για τους Εβραίους 1942 Ζεγκότα 1945. Η οργάνωση ιδρύθηκε από το Πολωνικό Υπόγειο Κράτος για τη διάσωση των Εβραίων του Ολοκαυτώματος. Ήταν η μόνη τέτοια οργάνωση στη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη που χρηματοδοτήθηκε από την εξόριστη κυβέρνησή της». Το μνημείο, που χρηματοδοτήθηκε από την αμερικανική πολωνική διασπορά, σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Χάνα Σμάλενμπεργκ και Μάρεκ Μόντεραου. Αποκαλύφθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1995 από τον Βουαντίσουαφ Μπαρτοσέφσκι, το τελευταίο επιζών μέλος της Ζεγκότα εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια της τελετής αποκαλυπτηρίων, εισακούστηκαν προσευχές από τον αρχιραββίνο της Βαρσοβίας Πίνχας Μενάχεμ Γιοσκόβιτς και τον Επίσκοπο Στανίσουαφ Γκοντέτσκι. Άλλοι παρευρισκόμενοι ήταν οι πρέσβεις του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Πολωνοεβραίος ακτιβιστής Άρνολντ Μοστόβιτς.Το μνημείο τοποθετήθηκε δίπλα σε μια βελανιδιά, που φυτεύτηκε το 1988 για να τιμήσει την 45η επέτειο της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας.Κατά τη διάρκεια εορτασμών και εκδηλώσεων που σχετίζονται με τη μνήμη της διάσωσης των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία, κατατίθενται λουλούδια στο μνημείο. Πάρκο των Επιζώντων (Λοτζ), όπου υπάρχει ένα άλλο μνημείο αφιερωμένο στη Ζεγκότα.
Ελισάβετ Μαρία του Μύνστερμπεργκ-Ελς

Η Ελισάβετ-Μαρία, γερμ.: Elisabeth-Marie von Oels, τσεχ.:Poděbrad (11 Μαΐου 1625 - 17 Μαρτίου 1686) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν το τελευταίο μέλος του Οίκου της και επίτροπος του δουκάτου του Ελς κατά την ανηλικότητα των γιών της.

 Ήταν το μοναδικό παιδί του Καρόλου-Φρειδερίκου δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς (1593–1647) από τον πρώτο του γάμο με την Άννα-Σοφία των Βέττιν (1598–1641), κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Την 1η Μαΐου 1647 η Μαίρη-Ελισάβετ παντρεύτηκε στο Ελς τον Σίλβιο Α΄ Νίμροντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ. Ο πατέρας της απεβίωσε λίγο αργότερα, εκείνο τον μήνα στις 31. Αυτός ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου του Ποντιέμπραντυ και ήλπιζε ότι θα μπορούσε να κληροδοτήσει το δουκάτο στην κόρη του. Ήδη το 1638, είχε κηρύξει τον Ελς ως «γυναικείο φέουδο». Ωστόσο ο Φερδινάνδος Γ΄ αυτοκράτορας της Γερμανίας προέβαλε αντιρρήσεις. Το 1648 επιτεύχθηκε ένας συμβιβασμός. Έτσι η κυριαρχία του Γιεβισόβιτσε της Μοραβίας παραχωρήθηκε στον αυτοκράτορα και ο αυτοκράτορας έδωσε στον Σίλβιο-Νίμροντ τα δουκάτα του Ελς και του Μπέρνστατ. Ο Οίκος του Ποντιέμπραντυ διατήρησε στη Μοραβία την κυριότητα του Στέρνμπερκ. Το δουκάτο του Μύνστερμπεργκ κηρύχθηκε κενό και επέστρεψε στον αυτοκράτορα. Ο αυτοκράτορας συνδύασε τα οικόσημα της Ελισάβετ-Μαρίας και του Σίλβιου-Νίμροντ. Το 1652 η Eλισάβετ-Μαρία και ο Σίλβιος Α΄ Νίμροντ ίδρυσαν στο δουκάτο της Βυρτεμβέγης-Ελς το Τάγμα του Κρανίου. Μετά το τέλος του Σίλβιου Α΄ Νίμροντ το 1664, η Eλισάβετ-Μαρία, ο Χριστιανός δούκας του Μπζεγκ και ο Aύγουστος δούκας της Λεγκνίτσα ενήργησαν από κοινού ως επίτροποι για τους τέσσερις ανήλικους γιους της. Το 1669 απεβίωσε ο πρώτος. Όταν ο δεύτερος και ο τρίτος έφτασαν στην ενηλικίωση, χώρισαν το δουκάτο το 1672· τον επόμενο χρόνο έληξε και η κηδεμονία της Ελισάβετ-Μαρίας από τον τέταρτο γιο της. Παντρεύτηκε τον Σίλβιο Α΄ Νίμροντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά: Κάρολος-Φερδινάνδος (1650–1669), απεβ. 19 ετών. Άννα-Σοφία (1650–1669), απεβ. 19 ετών. Σίλβιος Β΄ Φρειδερίκος (1651–1697), δούκας της Βυρτεμβέργης-Ελς. Χριστιανός-Ούλριχ Α΄ (1652–1704), δούκας της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ. Ιούλιος-Σιγισμούνδος (1653–1684), δούκας της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ. Kουνιγκούντε-Γιουλιάνα (1655), απεβ. νήπιο. Σύλβιος (1660), απεβ. νήπιο. Karl Friedrich Pauli: Allgemeine preussische staats-geschichte, samt aller dazu gehörigen ... σελ. 559 κ.λ.π. Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens σ. 170 ff Marek, Miroslav. «Genealogy of Poděbrady». Genealogy.EU.
Νταλάζι

Το νταλάζι ή νταλάσι ( dalasi) αποτελεί τη νομισματική μονάδα στην Γκάμπια και υποδιαιρείται σε 100 μπούτουτ (bututs). Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1971 και αντικατέστησε τη Λίρα της Γκάμπια, με την οποία είχε ίση αξία, σε ισοτιμία της μιας λίρας προς 5 νταλάζι, δηλ. 1 νταλάζι = 0,2 λίρες = 4 σελλίνια.

 Το 1971 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του 1, 5, 10, 25 και 50 bututs και του 1 νταλάζι. Νέα κέρματα του 1 νταλάζι εισήχθησαν το 1987 και βασίστηκαν στο πρότυπο του βρετανικού κέρματος των 50 πενών. Σήμερα κυκλοφορούν μόνο τα κέρματα των 25 και 50 bututs και του 1 νταλάζι, από τη σειρά του 1998 η οποία επίσης περιελάμβανε τα κέρματα των 1, 5 και 10 bututs. Σήμερα κυκλοφορούν τα χαρτονομίσματα των 5, 10, 25, 50 και των 100 dalasis. Χαρτονομίσματα του 1 νταλάζι κυκλοφόρησαν την περίοδο μεταξύ 1971 και 1987. Τα σημερινά χαρτονομίσματα εκδόθηκαν το 1996 και ανατυπώθηκαν το 2001. Στις 27 Ιουλίου του 2006 εκδόθηκαν νέα τραπεζογραμμάτια με ίδια σχέδια αλλά πιο αναβαθμισμένα από άποψη χαρακτηριστικών ασφαλείας. .
Δούκας του Μάρλμπορο

Ο Δούκας του Μάρλμπορο είναι ένας τίτλος Ευγένειας της Αγγλίας. Δημιουργήθηκε από την Βασίλισσα Άννα το 1702 προς τιμήν του Τζον Τσώρτσιλ, 1ου Δούκα του Μάρλμπορο (1650–1722), που αποτελούσε μια εξέχουσα στρατιωτική προσωπικότητα. Το όνομα του δουκάτου παραπέμπει στο Μάρλμπορο του Γουίλτσαϊρ.Η κομητεία του Μάρλμπορο βρισκόταν στην κατοχή της οικογένειας Λέι από τη δημιουργία της το 1626 μέχρι τη διάλυσή της με το θάνατο του 4ου κόμη το 1679. Ο τίτλος επανασυστάθηκε δέκα χρόνια αργότερα (το 1689) προς τιμήν του Τζον Τσώρτσιλ.

 Πριν την ονομασία του Τζον Τσώρτσιλ σε Δούκα του Μάρλμπορο από τη Βασίλισσα Άννα το 1702, ο ίδιος είχε γίνει Λόρδος του Άιμαουθ (1682), Βαρόνος του Σάντριτζ (1685) και Κόμης του Μάρλμπορο (1689). Η Βασίλισσα Άννα του απένειμε επίσης τον δευτερεύοντα τίτλο του Μαρκήσιου του Μπλάντφορντ.Το 1678, ο Τζον Τσώρτσιλ παντρεύτηκε τη Σάρα Τζένινγκς (1660–1744), μια αριστοκράτισσα και φίλη της Βασίλισσας. Απέκτησαν επτά παιδιά, από τα οποία τέσσερις κόρες τους παντρεύτηκαν γόνους μερικών από τις πιο σημαντικές οικογένειες στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ μία κόρη και ένας γιος τους πέθαναν στη βρεφική ηλικία. Όταν ο γιος τους Τζορτζ Τσώρτσιλ, Μαρκήσιος του Μπλάντφορντ απεβίωσε σε ηλικία 17 ετών, προκειμένου να αποτραπεί η εξαφάνιση των τίτλων, ψηφίστηκε μια ειδική Πράξη στο Κοινοβούλιο. Έτσι, όταν 1ος Δούκας του Μάρλμπορο πέθανε το 1722, ο τίτλος του πέρασε στην μεγαλύτερη κόρη του Ενριέτα Γκοντόλφιν, 2η Δούκισσα του Μάρλμπορο (1681–1733). Εκείνη παντρεύτηκε τον τον Φράνσις Γκοντόλφιν, 2ο Κόμη του Γκοντόλφιν, και απέκτησε έναν γιο που απεβίωσε πριν από εκείνη. Όταν η Ενριέτα πέθανε το 1733, ο τίτλος πέρασε στον ανιψιό της Τσαρλς Σπένσερ (1706–1758), τρίτο γιο της αδελφής της Αν (1683–1716), η οποία είχε παντρευτεί τον Τσαρλς Σπένσερ, 3ο Κόμη του Σάντερλαντ. Με τον θάνατο του Τσαρλς Σπένσερ το 1758, οι τίτλοι του πέρασαν στον μεγαλύτερο γιο του Τζορτζ Σπένσερ (1739–1817), τον οποίο διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Τζορτζ (1766–1840).Το 1817, ο 5ος Δούκας έλαβε την άδεια να χρησιμοποιεί το επώνυμο Τσώρτσιλ σε συνδυασμό με το επώνυμο Σπένσερ, προκειμένου να διαιωνιστεί το όνομα του επιφανούς προπάππου του. Ταυτόχρονα έλαβε Βασιλική Άδεια για να τροποποιήσει το οικόσημο της οικογένειας Τσώρτσιλ-Σπένσερ. Ωστόσο, μετέπειτα πολλά μέλη της οικογένειας προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν είτε το ένα είτε το άλλο επώνυμο.Ο 7ος Δούκας ήταν ο παππούς του Βρετανού πρωθυπουργού Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος γεννήθηκε στο Παλάτι Μπλένιμ στις 30 Νοεμβρίου 1874. Ο 12ος και σημερινός Δούκας είναι ο Τζέιμς Σπένσερ-Τσώρτσιλ.
Γενοκτονία της Ρουάντα

Η γενοκτονία της Ρουάντα ήταν η μαζική δολοφονία περίπου 850.000 ανθρώπων, κυρίως της φυλής Τούτσι, από τους ομοεθνείς τους που ανήκαν στη φυλή Χούτου, το 1994.

 Η δολοφονία του Ζουβενάλ Χαμπιαριμανά και του Σιπριάν Νταριαμιρά, στις 6 Απριλίου 1994, υπήρξε η αφορμή για την γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι. Ακολούθησε μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου. Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των 100 ημερών, από τις 7 Απριλίου έως τα μέσα Ιουλίου 1994, που αποτελούν το 70% των Τούτσι και το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ρουάντα. Μετά την ανάκτηση του ελέγχου της χώρας από το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα RPF η γενοκτονία τελείωσε για να ακολουθήσει η προσφυγική κρίση του Γκρέιτ Λέικς. Κατ' εκτίμηση 2.000.000 Ρουαντέζοι εκτοπίστηκαν και έγιναν πρόσφυγες (το μεγαλύτερο μέρος του Χούτου πληθυσμού). Η γενοκτονία προγραμματίστηκε από τα μέλη του πυρήνα των πολιτικών ελίτ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταλάβει θέσεις σε ανώτερα επίπεδα της εθνικής κυβέρνησης. Οι δράστες προέρχονταν από τις τάξεις του στρατού της Ρουάντα, της αστυνομίας και της κυβέρνησης υποστηριζόμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Ιντεραχάμουε και της Ιμπουζαμουγκάμπι, καθώς και με τη συμμετοχή απλών πολιτών. Εμφύλιος πόλεμος στη Ρουάντα Ντοκιμαντέρ για την γενοκτονία στην Ρουάντα. «Η γενοκτονία στην Ρουάντα». historyguide.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. . Genocide Archive Rwanda Through My Eyes Website Imperial War Museum – Online Exhibition United Nations International Criminal Tribunal for Rwanda Rwanda Commemoration Project: Genocide in Our Time Αρχειοθετήθηκε 2017-01-22 στο Wayback Machine. Rwandan Genocide Background from the Human Rights Watch Step Up! American Association for Rwandan Women Gacaca Film Series Official site for the documentary film series that includes "My Neighbor My Killer" (Official Selection at Cannes Film Festival), "Gacaca Living Together in Rwanda?", "In Rwanda We Say ... The family that does not speak dies" and "The Notebooks of Memory" By Emmy-winner Anne Aghion Rwandan Overview. Committee on Conscience: Rwandan Genocide. United States Holocaust Memorial Museum Voices of Rwanda: The Rwanda Testimony Film Project—A populous oral history archive dedicated to filming video testimonies of Rwandans Sexual Violence and Genocide Against Tutsi Women Αρχειοθετήθηκε 2007-01-02 στο Wayback Machine. International Criminal Tribunal for Rwanda Archives Αρχειοθετήθηκε 2020-08-31 στο Wayback Machine. Gacaca Courts Archives
Ααρτράικε

Το Ααρτράικε (Aartrijke), είναι κωμόπολη του BΔ Βελγίου, στην επαρχία Δυτική Φλάνδρα (West-Vlaanderen). Έχει έκταση 21,52 χμ² και πληθυσμό 4.533 κατοίκους (2006). Από το 1977 ανήκει στο δήμο Ζέντελχεμ (Zedelgem).Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Ααρτράικενααρ (πληθ. Ααρτράικενααρς) (Aartrijkenaar-s).

 Το όνομα Ααρτράικε εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έγγραφο του 893 μ.Χ. ως Artiriacum, με την περιοχή να ανήκει στον κόμη της Φλάνδρας. Στο κενό εξουσίας που είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια των επιδρομών των Βίκινγκς, ο κόμης κατέλαβε το χώρο παράνομα από τον επίσκοπο του Ντόρνικ-Νογιόν (Doornik-Noyon). Στην εποχή του Παλαιού Καθεστώτος (Ancien Regime), το Ααρτράικε ανήκε κατά τα δύο τρίτα, περίπου στο Φρέιε (Vrije) και, κατά το ένα τρίτο στο Βέινεντάλε (Wijnendale). Μικρό ποσοστό, 2% περίπου ανήκε στο φέουδο Κανούνικσε (Kannunikse) και μερικά εκτάρια στο φέουδο Χάουτσε (Houtse). Μεγάλο μέρος από το αρχειακό υλικό του Ααρτράικε φυλάσσεται στο Κρατικό και το Αρχείο OCMW της Μπρυζ, αλλά και στο αρχείο του δήμου Ζέντελχεμ (Zedelgem). Επίσης, στοιχεία σχετικά με την ιστορία της πόλης γράφηκαν από τον Ζυλ Πολέ (Jules Pollet): «Συμβολή στην ιστορία του Ααρτράικε». Τέλος ο Ντάνιελ Γιάνσενς (Daniel Janssens) δημοσιεύει περιστασιακά άρθρα στο περιοδικό "Agenda" για την ιστορία του Ααρτράικε. Ο Άγιος Ανδρέας (Sint Andreas): εκκλησία νεο-γοτθικού ρυθμού, κατασκευασμένη μεταξύ 1894-1900. Βρίσκεται στην Πλατεία της Αγοράς της πόλης. Το Κάστρο (Het Kasteel d'Aertrycke): βρίσκεται σε κοντινή απόσταση, στο δρόμο προς το Τόρχαουτ (Torhout). Κτίστηκε μεταξύ 1868-71, σε σχέδια του διάσημου αρχιτέκτονα Γιόζεφ Σχάντε (Joseph Schadde) από την Αμβέρσα. Λειτουργεί ως ξενοδοχειακή μονάδα πολυτελείας. Η ζυθοποιία Λέων (Brouwerij de Leeuw): λειτουργούσε από το 1871 και σήμερα στεγάζει το αρχείο της πόλης. Το Μνημείο Πολέμου (Het Oorlogsmonument): μνημείο των πεσόντων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αντίθεση με άλλα ηρώα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στο Βέλγιο, εδώ αναγράφεται: «Ποια (ανόητη) βούληση κείται πάνω στο αίμα μας;». Αυτό καθιστά το μνημείο του Ααρτράικε μοναδικό επειδή δεν δοξάζει τον ηρωισμό του πολέμου. Doorbraak.be (Meer dan een mening): Etienne Vermeersch over ‘Meester Pol’ van Aartrijke Aartrijke leeft.be
Άζαμκιρχε (Μόναχο)

Η Άζαμκιρχε (γερμ. Asamkirche), γνωστή και ως Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Νέπομουκ (γερμ. St.-Johann-Nepomuk-Kirche), βρίσκεται στο Μόναχο και πήρε το όνομά της από τους αδελφούς Άζαμ, που την κατασκεύασαν και τη διακόσμησαν. Πρόκειται για ένα από τα εντυπωσιακότερα δείγματα της αρχιτεκτονικής του Μπαρόκ, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το εσωτερικό της εκκλησίας αποτελεί εξαίρετο δείγμα του ιλουζιονισμού που χαρακτήριζε το Μπαρόκ. Οι πληθωρικές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, οι γύψινες διακοσμήσεις, οι τοιχογραφίες και τα παιχνίδια φωτός και σκιάς συνδυάζονται ώστε να δημιουργούν τη ψευδαίσθηση ενός ρυθμικού κυματισμού. Η εκκλησία χτίστηκε την περίοδο 1733-1746. Χρηματοδοτήθηκε, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τους αδελφούς Αζάμ, τους γνωστότερους αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες της εποχής του Μπαρόκ. Το μεσαίο κλίτος, με τον υποβλητικό φωτισμό του, είναι γεμάτο από εντυπωσιακές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, περίκομψα γυψοτεχνήματα και αριστουργηματικές νωπογραφίες.

 Ταφικό μνημείο του κόμη Τσεχ: η Ροκοκό επιτάφια στήλη, έργο του Ίγκνατς Γκύντερ (1758), απεικονίζει τη φρικτή μορφή του Χάρου να παίρνει τη ζωή κάποιου. Βρίσκεται στον πρόναο της εκκλησίας. Αγάλματα πάνω από την είσοδο: πάνω από την κεντρική είσοδο υπάρχει ένα γλυπτό που απεικονίζει τον Άγιο Ιωάννη Νέπομουκ ανάμεσα σε χερουβείμ και δύο αγγέλους, που συμβολίζουν τη μυστικότητα της εξομολόγησης και την πίστη στον Θεό. Εσωτερικό της εκκλησίας: ο αριστοτεχνικός συνδυασμός αρχιτεκτονικών λεπτομερειών, ζωγραφικής και γυψοτεχνημάτων επισκιάζει στα μάτια του επισκέπτη τις ιδιόμορφες αναλογίες του χώρου. Το μεσαίο κλίτος έχει 28 μ. μήκος και 8,80 μ. πλάτος, αναλογίες που επιβλήθηκαν λόγω του σχετικά μικρού οικοπέδου. Ανάγλυφο από τη δυτική πρόσοψη: το ανάγλυφο στην πάνω δεξιά πλευρά της δυτικής πρόσοψης απεικονίζει τον Άγιο Ιωάννη Νέπομουκ να οδηγείται στη φυλακή. Κυρίως Αγία Τράπεζα: στην Αγία Τράπεζα υπάρχει μία γυάλινη σαρκοφάγος, στην οποία διακρίνεται ένα κέρινο σώμα ντυμένο με άμφια ανώτερου κληρικού (αντιστοιχεί στον Άγιο Ιωάννη Νέπομουκ). Ζωγραφισμένη οροφή: η οροφή είναι καλυμμένη με θαυμάσιες ιλουζιονιστικές νωπογραφίες, έργα του Κοσμά Δαμιανού Άζαμ το 1735. Απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Ιωάννη Νέπομουκ. Στοά: το κυματιστό υπερώο που περικλείει τον εσωτερικό χώρο του ναού χωρίζει τους τοίχους του μεσαίου κλίτους και της κυρίως αγίας Τράπεζας σε δύο τμήματα. Άμβωνας: στον άμβωνα φτάνει κανείς από το πρεσβυτέριο, που βρίσκεται στα ανατολικά του. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφα που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή και σύμβολα των Ευαγγελιστών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Asamkirche (Munich) στο Wikimedia Commons Φωτογραφίες από την Άζαμκιρχε Πανοραμική εικόνα 360° της Άζαμκιρχε Βίντεο από την Άζαμκιρχε