IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πορτογαλική Λεγεώνα

Η Πορτογαλική Λεγεώνα, είναι η ονομασία που δόθηκε στις πορτογαλικές στρατιωτικές δυνάμεις που εντάχθηκαν στην Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα Βονοπάρτη, μετά την εισβολή στην Πορτογαλία των δυνάμεων που διοικούσε ο Ζυνό το 1807. Στις 22 Δεκεμβρίου 1807, ο Ναπολέων διέταξε την επίσημη διάλυση του πορτογαλικού στρατού. Στις 16 Ιανουαρίου 1808 εκδόθηκε το διάταγμα με το οποίο ιδρυόταν η Πορτογαλική Λεγεώνα, διοικητής της οποίας ορίστηκε ο Μαρκήσιος της Αλόρνα.

 Η Πορτογαλική Λεγεώνα αποτελείτο από: 5 συντάγματα πεζικού; 1 τάγμα πεζών καταδρομέων; 3 συντάγματα ιππικού; μία ύλη ιππέων καταδρομέων; ένα σύνταγμα πυροβολικού. Βάγκραμ Σμόλενσκ Βίτεπσκ Μποροντίνο Artur Ribeiro, Legião Portuguesa ao Serviço de Napoleão (1808-1813), Lisbonne, Ferin, 1901. Banha, Teotónio, Apontamentos para a História da Legião Portuguesa, Lisbonne, 1863. Boppe, P., La Legion Portugaise 1807-1813, 497pp., Paris, 1897 (Πορτογαλικά) Η Πορτογαλική Λεγεώνα στην υπηρεσία του Ναπολέοντα, από τον Ριμπέιρο Αρτούρ. (Αγγλικά) Αλλοδαπά Συντάγματα Πεζικού.
Λούμορ Αγκμπενιένου

Ο Λούμορ Αγκμπενιένου (Lumor Agbenyenu) (15 Αυγούστου 1996), κοινώς γνωστός ως Λούμορ, είναι Γκανέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Κηφισιά. Παλαιότερα είχε αγωνιστεί ξανά στην Ελλάδα με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης.

 Ο Λούμορ ως νέος αγωνίστηκε στις ακαδημίες της Emmanuel Stars F.C. (που τότε ονομάζονταν Wassaman United). Τον Ιούλιο του 2014, ο Λούμορ είχε τελικά την ευκαιρία να αγωνιστεί σε ευρωπαϊκή ομάδα όταν παραχωρήθηκε με δανεισμό στην ΦΚ Πόρτο, παίζοντας για μια σεζόν στην ομάδα νέων. Την επόμενη σεζόν, αφού εντυπωσίασε στις ομάδες νέων της Πόρτο, δανείστηκε στην Προτιμονένσε ΣΚ και τελικά τον Φεβρουάριο του 2016 εντάχθηκε με μόνιμη μεταγραφή. Τον Ιανουάριο του 2017 δόθηκε δανεικός στην Μόναχο 1860 της 2. Μπούντεσλιγκα, όπου έπαιζε τακτικά, αλλά στο τέλος της σεζόν επέστρεψε στην Πορτιμονένσε αφού έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Γκάνας. Τον Ιανουάριο του 2018, όταν η ΠΣΦ Αϊντχόφεν διαπραγματευόταν με τον Λούμορ, η Σπόρτινγκ Λισαβόνας περίμενε και εξασφάλισε απέκτησε τον παίκτη, εξασφαλίζοντας το 50% των δικαιωμάτων του για 2,5 εκατομμύρια ευρώ, με δυνατότητα απόκτησης στο μέλλον ακόμη 30% για 1 εκατ. ευρώ. Ο Λούμορ υπέγραψε μακροπρόθεσμο συμβόλαιο με την Σπόρτινγκ, με στόχο να αντικαταστήσει τον Αργεντινό Γιόναταν Σίλβα που είχε δανειστεί στην ΑΣ Ρόμα. Στις 31 Ιουλίου 2019, μετά από έξι μήνες δανεισμού στην Γκεζτεπέ ΣΚ, ο Λούμορ εντάχθηκε επίσης με δανεισμό στην ΡΚΝ Μαγιόρκα της Πριμέρα Ντιβισιόν.Στις 30 Ιουλίου 2021, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Στις 27 Ιουνίου 2022 ανακοινώθηκε η πρόωρη λύση της συνεργασίας του με τους "κίτρινους".Αγωνίστηκε συνολικά σε 10 αγώνες (10 για το πρωτάθλημα και 3 για το Κύπελλο Ελλάδας) χωρίς να σκοράρει κάποιο τέρμα. Ο Λούμορ έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γκάνας στη νίκη με 5-0 επί της Αιθιοπίας για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 στις 11 Ιουνίου 2017. Ο Λούμορ ήταν στην αποστολή της Γκάνας που συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019. Τελευταία ενημέρωση: 15 Ιουλίου 2019 Σπόρτινγκ Τάσα ντα Λίγκα: 2018-19 Κύπελλο Πορτογαλίας: 2018-19 Προφίλ Λούμορ Αγκμπενιένου στο BDFutbol (Πορτογαλικά) Λούμορ Αγκμπενιένου στο ForaDeJogo (Αγγλικά) Προφίλ Λούμορ Αγκμπενιένου στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ρομάν Σέρμπιν

Ο Ρομάν Σέρμπιν (ρωσικά: Роман Сербин) είναι ιστορικός. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Ρωσικής Ιστορίας και της ιστορίας της Ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, και εμπειρογνώμονας στα θέματα που αφορούν την Ουκρανία. Σήμερα κατοικεί στο Μόντρεαλ,του Καναδά. Ο Σέρμπιν είναι επίσης πολύ γνωστός για τα βιβλία του και για πολλά άρθρα του σχετικά με την Ουκρανική ιστορία, ιδιαίτερα για το Γολοντομόρ.

 Ο Ρομάν Σέρμπιν γεννήθηκε στο χωριό Βικτόριβ (Вікторів, κοντά στο Γκάλιτς), της Ουκρανίας, το 1939. Το 1948, ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 1960, πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο McGill, και ολοκλήρωσε το διδακτορικό δίπλωμα του στο McGill το 1975. Ο Σέρμπιν άρχισε να διδάσκει ιστορία στο McGill το 1969. Συνταξιοδοτήθηκε το 2002. Roman Serbyn and Bohdan Krawchenko, Famine in Ukraine 1932-1933, 1986, ISBN 0-920862-43-8. Roman Serbyn, Holod 1921-1923 I Ukrainska Presa V Kanadi (translation: The Famine of 1921-1923 and the Ukrainian Press in Canada), 1992, ISBN 0-9696301-0-7 A conversation with Prof. Roman Serbyn, historian Αρχειοθετήθηκε 2011-05-22 στο Wayback Machine. από τον Franya Ponomarenko, Den'', July 18, 2006
Σιδηροδρομικός σταθμός Αγίων Αναργύρων

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίων Αναργύρων, στη νέα του θέση, είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Θεσσαλονίκης. Εγκαινιάστηκε το 2010 και βρίσκεται στους Αγίους Αναργύρους Αττικής, στη συμβολή Δημοκρατίας και Ψαρών, έναντι πλατείας Κοκκινοπούλου.

 Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση του νέου σταθμού με τον παλαιό, ο οποίος βρισκόταν στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου και μεταξύ των καθέτων οδών Αρετής και Διστόμου και βορείως της πλατείας Αγίων Αναργύρων. Χρησιμοποιούνταν από την μετρική γραμμή Πειραιά–Πάτρας των ΣΠΑΠ, ΣΕΚ και ΟΣΕ.
Νεκρομαντεία

Η νεκρομαντεία είναι μια μορφή μαγείας στην οποία εμπλέκεται η εσκεμμένη αναζήτηση ενός φαντάσματος (φάσματος) και η προσπάθεια επικοινωνίας με αυτό, (είτε μέσω της επίκλησης του πνεύματος ως φαντάσματος ή της χρησιμοποίησης του σώματός των νεκρών για τον σκοπό της μαντείας), με σκοπό τον πρόρρηση του μέλλοντος ή την ανακάλυψη κρυμμένης γνώσης. Ο όρος ενίοτε χρησιμοποιείται γενικότερα ως αναφορά στη μαύρη μαγεία.Η λέξη νεκρομαντεία προέρχεται από τις λέξεις νεκρός και μαντεία και φέρεται ότι πρωτοχρησιμοποιήθηε από τον Ωριγένη κατά τον τρίτο αιώνα. Ο κλασικός όρος ήταν νέκυια από την Οδύσσεια, στην οποία περιγράφεται ο Οδυσσέας να κατεβαίνει στον Άδη, νεκρομαντεία στον ελληνιστικό κόσμο και necromancy στο αγγλικό λεξικό του 17ου αιώνα, δάνεια της λατινικής μεταφοράς της σύνθετης ελληνικής λέξης

 Bacon, R. (1988) [c. 1260–1280]. MacDonald, M, επιμ. De Nigromancia. Berkeley Heights, NJ: Heptangle Books. ISBN 978-0-935214-10-9. Dubray, C. (1911). «Necromancy». Catholic Encyclopedia. New York City, NY: Robert Appleton Company. http://www.newadvent.org/cathen/10735a.htm. Godwin, W. (1834). Lives of the Necromancers. London, UK: F. J. Mason. OCLC 2657815. Halliday, W. R. (1913). «Chapter XI: Necromancy». Greek Divination: A Study of Its Methods and Principles. London, UK: Macmillan Publishers. σελίδες 235–245. OCLC 25019974. Monroe, A.· Edwards, T., επιμ. (2010) [1907]. Full Guide to Becoming a Real Wizard, Witch or Necromancer; from "The Scripts of Osari the Wise". New York City, NY: Library Tales/CreateSpace. ISBN 978-1-4499-6763-5. Ogden, D. (2001). Greek and Roman Necromancy. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-00904-9. Vulliaud, P. (1923). La Kabbale Juive: Histoire et Doctrine—Essai Critique (στα French). Paris, France: Émile Nourry. OCLC 22318758. Wendell, L. (1991). The Necromantic Ritual Book. [Opelousas, LA: Westgate Publications. ISBN 978-0-944087-03-9.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2009-2010

Το πρωτάθλημα χάντμπολ της περιόδου 2009-10 κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ενώ υποβιβάστηκαν οι Γ.Α.Σ Κιλκίς και Α.Ο.Δ. Θερμαϊκού. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση αποτελούσε την κανονική περίοδο ενώ η δεύτερη φάση τα play off. Στην δεύτερη φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους ανάλογα με την θέση που είχαν κατακτήσει μετά το τέλος της κανονικής περιόδου. Στον πρώτο όμιλο συμμετείχαν οι ομάδες που είχαν κατακτήσει τις θέσεις 1-4, στον δεύτερο συμμετείχαν οι ομάδες που είχαν κατακτήσει τις θέσεις 5-8 και στον τρίτο συμμετείχαν ομάδες που είχαν κατακτήσει τις θέσεις 9-12.

 Ο Πανελλήνιος ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση τεσσάρων βαθμών, επειδή δεν μετείχε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στα πλέι οφ και στα πλέι άουτ, οι ομάδες μετέφεραν τους μισούς από τους βαθμούς που πήραν στην κανονική περίοδο.Ο πρώτος της κανονικής περιόδου, ΠΑΟΚ, στα πλέι οφ έδωσε και τους 3 αγώνες στην έδρα του, ο δεύτερος Δούκας έδωσε 2 αγώνες εντός και 1 αγώνα εκτός, ο τρίτος Φίλιππος Βέροιας έδωσε 1 αγώνα εντός και 2 αγώνες εκτός, και η τέταρτη ΑΕΚ έδωσε και τους 3 αγώνες εκτός έδρας. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: ΠΑΟΚ 18, Α.Σ.Ε. Δούκα 16, Φίλιππος 15, ΑΕΚ 15. Τα πέμπτα της κανονικής περιόδου, Βριλήσσια, στα πλέι οφ έδωσαν και τους 3 αγώνες στην έδρα τους, ο έκτος Πανελλήνιος έδωσε 2 αγώνες εντός και 1 αγώνα εκτός, ο έβδομος Ζαφειράκης Νάουσας έδωσε 1 αγώνα εντός και 2 αγώνες εκτός, και ο όγδοος Διομήδης Άργους έδωσε και τους 3 αγώνες εκτός έδρας. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Βριλήσσια 11, Πανελλήνιος 11, Ζαφειράκης 9, Διομήδης 9. Ο Αερωπός Έδεσσας, που κατετάγη ένατος στην κανονική περίοδο, έδωσε και τους 3 αγώνες στην έδρα του, ο δέκατος Κύδων Χανίων έδωσε 1 αγώνα εντός και 1 εκτός, ενώ ο αγώνας με τον Θερμαϊκό, με τον οποίο ήταν προγραμματισμένο να παίξει εντός δεν έγινε, ο ΓΑΣ Κιλκίς έδωσε 2 αγώνες εκτός, ενώ ο αγώνας με τον Θερμαϊκό, με τον οποίο ήταν προγραμματισμένο να παίξει εντός, επίσης δεν έγινε. Τέλος ο Θερμαϊκός, έδωσε μόνο έναν αγώνα εκτός έδρας, ενώ δεν παρουσιάστηκε στους υπόλοιπους εκτός έδρας αγώνες με τον Κύδονα Χανίων και τον ΓΑΣ Κιλκίς. Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς: Αερωπός 8, Κύδων 8, Κιλκίς 7, Θερμαϊκός 6. Ο Θερμαϊκός μετά τον πρώτο αγώνα με τον Αερωπό Έδεσσας, αποσύρθηκε από τα πλέι άουτ, και μηδενίστηκε στους δύο τελευταίους αγώνες του. Ο ΠΑΟΚ με την πρώτη θέση εξασφάλισε την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά η Ευρωπαϊκή ομοσπονδία αρνήθηκε να του παραχωρήσει μια θέση στην κορυφαία διοργάνωση. Ο Δούκας κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας 2010 και προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων. Ο Πανελλήνιος δε θέλησε να συμμετάσχει στο Τσάλεντζ καπ και τη θέση του πήρε η ομάδα των Βριλησσίων. Ομοσπονδία χειροσφαίρισης, βαθμολογία Ιστότοπος contra.gr
Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου (αγγλικά: Beatrice of the United Kingdom, 14 Απριλίου 1857 – 26 Οκτωβρίου 1944) ήταν η πέμπτη κόρη και το ένατο και μικρότερο παιδί της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.

 Η Βεατρίκη Μαρία Βικτωρία Θεοδώρα γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στις 14 Απριλίου 1857 και βαπτίσθηκε στο παρεκκλήσιο των Ανακτόρων στις 16 Ιουνίου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου & Ζάαλφελντ, η αδελφή της Βικτωρία και ο σύζυγός της Βικτωρίας, Φρειδερίκος της Πρωσίας.Για τη Βεατρίκη υπήρξαν πολλοί πιθανοί μνηστήρες, όπως ο Ναπολέων, Αυτοκρατορικός Πρίγκηπας, και ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης. Εκείνη έδειξε ενδιαφέρον για το Ναπολέοντα, όμως εκείνος σκοτώθηκε στον Πόλεμο Άγγλων-Ζουλού το 1879.Ερωτεύθηκε τον Ερρίκο της Βαττεμβέργης, για τον οποίο χρειάστηκε ένας χρόνος για να τον εγκρίνει η βασίλισσα Βικτωρία. Ο γάμος του Ερρίκου και της Βεατρίκης έγινε στις 23 Ιουλίου 1885 στο Ουίπινγχαμ. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Ο γάμος τους κράτησε δέκα χρόνια, καθώς ο Ερρίκος απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1896 από ελονοσία.Η Βεατρίκη απεβίωσε στον ύπνο της στις 26 Οκτωβρίου 1944 σε ηλικία 87 ετών. Ενταφιάστηκε, όπως η ίδια είχε ζητήσει, δίπλα στον σύζυγό της στην Εκκλησία της Αγίας Μιλδρίθης στο Ουίπινγχαμ. Η Βεατρίκη και ο Ερρίκος απέκτησαν τρεις γιους και μια κόρη: Αλέξανδρος (1886 - 1960), Πρίγκηπας της Βαττεμβέργης, αργότερα Αλεξάντερ Μαουντμπάττεν, Μαρκήσιος του Κάρισμπρουκ. Νυμφεύτηκε το 1917 την λαίδη Αϊρήν Ντέννισον. Απέκτησαν 1 παιδί. Βικτωρία Ευγενία (1887 - 1969), παντρεύτηκε το 1906 τον Αλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας. Απέκτησαν 7 παιδιά. Λεοπόλδος (1889 - 1912), Πρίγκηπας του Μπάττενμπεργκ, μετέπειτα λόρδος Λίοπολντ Μαουντμπάττεν. Υπέφερε από αιμορροφιλία και απεβίωσε κατά τη διάρκεια μία εγχείρησης στο γόνατο. Μαυρίκιος (1891 - 1914), υπέκυψε στα τραύματά του, κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν αιμοφιλικός. 14 Απριλίου 1857 - 23 Ιουλίου 1885: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βεατρίκη 23 Ιουλίου 1885 - 14 Ιουλίου 1917: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ερρίκου του Μπάττενμπερκ 14 Ιουλίου 1917 - 25 Οκτωβρίου 1944: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βεατρίκη
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Τα 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 30 Ιουλίου έως την 1η Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Αυτή ήταν η 10η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς, καθώς είχε εμφανιστεί μια φορά το 1904 και στη συνέχεια σε κάθε διοργάνωση από το 1988 και μετά. Το αγώνισμα έχει το παρατσούκλι "splash and dash", που σε ελεύεθρη μετάφραση σημαίνει "πιτσιλάω και φεύγω", προφανώς για τον ταχύτατο ρυθμό με τον οποίο διεξάγεται. Χρυσός ολυμπιονίκης ανδείχθηκε ο Κέιλεμπ Ντρέσελ των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας στον τελικό Ολυμπιακό Ρεκόρ, με χρόνο 21.07 δευτερόλεπτα.

 Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 22,01 δευτερόλεπτα. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (22,67 δευτερόλεπτα). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν. Το αγώνισμα διεξήχθη σε 3 διαφορετικούς γύρους: Τα προκριματικά, τους ημιτελικούς και τον τελικό. Τα προκριματικά διεξήχθησαν σε 10 σειρές και οι 16 αθλητές με τις καλύτερες επιδόσεις από όλες τις σειρές, προκρίνονταν στους ημιτελικούς, ανεξάρτητα από την θέση που τερμάτισαν στην δική τους σειρά. Από τις 2 σειρές ημιτελικών, προκρίνονταν στον τελικό οι 8 με τους καλύτερους χρόνους. Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ: Το παρακάτω ρεκόρ σημειώθηκε κατά την διάρκεια των Αγώνων: Όλες οι ώρες είναι Τοπική ώρα Ιαπωνίας (UTC+9) Οι 16 κολυμβητές με τους καλύτερους χρόνους, προκρίνονταν στους Ημιτελικούς: Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους προκρίνονται στον τελικό:
Στροβιλομηχανή

Στροβιλομηχανές (αγγλικά: turbomachines) ονομάζουμε τις μηχανές, οι οποίες συναλλάσσουν ενέργεια με το ρευστό που ρέει εντός τους. Η συναλλαγή αυτής της ενέργειας γίνεται μέσω της αλληλεπίδρασης που συμβαίνει μεταξύ του ρευστού και των πτερυγίων (blades) των στροβιλομηχανών.

 Οι κατηγορίες των στροβιλομηχανών είναι οι παρακάτω: Ανάλογα με τον αν δίνουν ή παίρνουν έργο χωρίζονται σε στροβίλους και εργοστροβιλομηχανές. Ανάλογα με την δίοδο του ρευστού στο εσωτερικό τους χωρίζονται σε ακτινικές, αξονικές και μικτής ροής. Ανάλογα με το είδος του ρευστού που τις διατρέχει χωρίζονται σε ατμοστροβίλους, αεριοστρόβιλους και υδροστροβίλους. Βαθμίδες (stages) είναι το βασικό μέλος μιας στροβιλομηχανής και αποτελείται κατά βάση από ένα κινητό και ένα ακίνητο μέλος. Στη βαθμίδα του συμπιεστή προηγείται η κινητή πτερύγωση και έπεται η σταθερή ενώ το αντίστροφο συμβαίνει στη βαθμίδα του στροβίλου. Αν η μηχανή μας αποτελείται από μια και μόνο βαθμίδα λέγεται μονοβάθμια (one stage) ενώ αν έχει περισσότερες λέγεται πολυβάθμια (multi-stage). Θα πρέπει εδώ να αναφερθεί ότι η σταθερή πτερύγωση είναι "καρφωμένη" πάνω στο εξωτερικό κέλυφος της μηχανής, ενώ η κινητή είναι καρφωμένη πάνω στον άξονα της μηχανής και είναι αυτή που παίρνει ή δίνει έργο στο ρευστό.
Κρατιδιακές εκλογές του Βραδεμβούργου (2019)

Οι 7ες κρατιδιακές εκλογές διενεργήθησαν στο Βραδεμβούργο της Γερμανίας την 1η Σεπτεμβρίου 2019.Οι εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις κρατιδιακές εκλογές που έλαβαν χώρα στη Σαξονία.

 Το ελάχιστο όριο ηλικίας για τους ψηφοφόρους στις εκλογές του 2019 ήταν τα 16 έτη. Με βάση το σύνταγμα, οι εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν την Κυριακή ή σε ημέρα αργίας. Τελικά ορίστηκαν για την πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου (Hare-Niemeyer). Στην κατανομή συμμετέχουν μόνο τα κόμματα και οι πολιτικοί συνδυασμοί των οποίων το ποσοστό ψήφων υπερβαίνει το όριο του 5% ή έχει κερδίσει την άμεση εντολή σε μία εκλογική περιφέρεια (βασική πρόταση εντολής).Η Βουλή (Landtag) αποτελείται από 88 μέλη, από τα οποία τα 44 εξελέγησαν με πλειοψηφία στις περιφέρειες, και τα υπόλοιπα αναλογικά, σύμφωνα με τις λίστες των κομμάτων και των πολιτικών συνδυασμών. Το κυβερνών SPD και η Αριστερά αμφότερα υπέστησαν απώλειες, θέτοντας ένα τέλος στον συνασπισμό τους. Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου, Μάνφρεντ Βόιτκε (SPD) προσκάλεσε σε συνομιλίες όλα τα κόμματα εκτός από το AfD , καθώς το κόμμα του παρέμεινε το μεγαλύτερο ως συμμαχία. Το CDU επέδειξε ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε έναν "συνασπισμό τύπου Κένυα" με το SPD και τους Πράσινους, οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν 50 έδρες, και επανέλαβαν την άρνησή τους να συνεργαστούν με το AfD. Ο Βόιντκε δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο για σχηματισμό ενός ερυθρο-ερυθροπράσινου συνασπισμού με την Αριστερά και τους Πράσινους.Ένας τέτοιος συνασπισμός θα μπορούσε να έχει ισχνή πλειοψηφία με 45 έδρες.
Ελληνική Παραγωγή

Η Ελληνική Παραγωγή - Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη, είναι ένας νεοσύστατος βιομηχανικός φορέας και προσδιορίζεται ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρία. Ιδρύθηκε στις 5 Απριλίου 2017 στην Αθήνα και ο σκοπός της είναι η επανασυσπείρωση της παραδοσιακής «βιομηχανίας» στην Ελλάδα, μετά από πρωτοβουλία ενός αριθμού βιομηχάνων και βιομηχανικών συνδέσμων.

 Το 2007 με τη μετονομασία του ΣΕΒ, από «Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών» σε «Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών», έγινε ένα άνοιγμα του Συνδέσμου και σε άλλους επιχειρηματικούς κλάδους, που τελικά, σύμφωνα με ορισμένους βιομηχάνους, οδήγησε σε μια «διάθλαση» των ενδιαφερόντων του. Έτσι, μια ομάδα μικρών, μεσαίων και μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, καθώς και βιομηχανικών συνδέσμων της χώρας, προχώρησε σε μια συλλογική πρωτοβουλία για την ενδυνάμωση του ρόλου της μεταποιητικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένου και του πρωτογενούς τομέα, καθώς και όλων των συνδεδεμένων αλυσίδων αξίας με απώτερο στόχο την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Ο κυρίαρχος στόχος της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ» είναι η ανάδειξη και η ανάπτυξη μιας ανταγωνιστικής βιομηχανίας, που διασφαλίζει ισχυρή και βιώσιμη οικονομία, δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, ισόρροπη ανάπτυξη, εξωστρέφεια και προστασία του περιβάλλοντος και, την προώθηση της τεχνολογικής προόδου και της καινοτομίας. Στις 11 Ιανουαρίου 2018 προσχώρησαν νέα μέλη και από τα 12 μέλη που αριθμούσε κατά την ίδρυσή της τον Απρίλιο του 2017, αυξάνοντας τον αριθμό στα 41 μέλη. Στις 2 Μαΐου η «Ελληνική Παραγωγή» πραγματοποίησε την πρώτη της ετήσια γενική συνέλευση απο την οποία αναδείχθηκε και το νέο 15μελές διοικητικό της συμβούλιο, το οποίο αμέσως μετά ενέκρινε το αίτημα συμμετοχής 12 νέων εταιρειών ως συνδεδεμένων μελών, και έτσι ο φορέας συνολικά αριθμεί πλέον 53 μέλη. Η σύνθεση του συμβουλίου, με αλφαβητική σειρά είναι η ακόλουθη: https://hellenicproduction.org/ Επίσημη ιστοσελίδα
Όθων του Φράιζινγκ

Ο Όθων, γερμ. Otto von Freising (π. 1114 - 22 Σεπτεμβρίου 1158) από τον Οίκο των Μπάμπενμπερκ ήταν άνδρας της εκκλησίας και χρονικογράφος. Από το 1138 έγινε επίσκοπος τού Φράιζινγκ.

 Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Γεννήθηκε στο Κλόστερνόιμπουρκ. Για την Αγνή ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε δύο γιους: τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Η αμφιθαλής αδελφή τού Όθωνα Γιούντιτ/Ιουσήθ ήταν σύζυγος τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και οι γιοί τους έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην Ανατολή. Οι πληροφορίες για τη ζωή του είναι ανεπαρκής και οι ημερομηνίες ασαφείς. Σπούδασε στο Παρίσι, όπου έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Φιλοσοφία. Λέγεται, ότι ήταν ένας από τους πρώτους, που εισήγαγε τη φιλοσοφία τού Αριστοτέλη στη Γερμανία. Υπηρέτησε ως κοσμήτορας στο Σύλλογο ενός νέου ιδρύματος στην Αυστρία. Εισήλθε στο Τάγμα των Κιστερκιανών και έπεισε τον πατέρα του να ιδρύσει το αββαείο τού Ιερού Σταυρού (Χαϊλίγκενκρόιτς) το 1133, φέρνοντας έτσι τη γνώση της γραφής και της επιτηδευμένης γεωργίας (περιλαμβανομένης της οινοποιίας) στην περιοχή, που θα γινόταν η Βιέννη. Έγινε ηγούμενος της Κιστερκιανής μονής τού Μόριμοντ στην Βουργουνδία π. το 1136 και σύντομα μετά εκλέχθηκε επίσκοπος τού Φράιζινγκ. Η επισκοπή αυτή και στην πραγματικότητα όλη η Βαυαρία, αναστατώθηκε από την έριδα μεταξύ των Γουέλφων και των Χοενστάουφεν· η Εκκλησία περιήλθε σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Όμως ο Όθων επέφερε μεγάλες βελτιώσεις στη νέα επισκοπή, σε εκκλησιαστικά και κοσμικά θέματα. Το 1147 ο Όθων έλαβε μέρος στην καταστρεπτική Β΄ Σταυροφορία. Το τμήμα τού Σταυροφορικού στρατού που οδηγούσε ο επίσκοπος, αποδεκατίστηκε, αλλά ο Όθων έφθασε στην Ιερουσαλήμ και επέστρεψε στη Βαυαρία το 1148/49. Έχαιρε της εύνοιας τού ανιψιού του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας (γιου τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας). Ήταν επιδέξιος στη λύση της διαφωνίας για το δουκάτο της Βαυαρίας το 1156· ήταν παρών στη διάσημη Συνέλευση (λατιν. Dieta) της Μπεζανσόν το 1157. Φορώντας ακόμη το ένδυμα τού Κιστερκιανού μοναχού, απεβίωσε στο Μόριμοντ το 1158. Το 1857 ένα άγαλμα τού επισκόπου στήθηκε στο Φράιζινγκ. Mierow, Charles Christopher. "Bishop Otto of Freising: Historian and Man", Transactions and Proceedings of the American Philological Association, Vol. 80. (1949), pp. 393–402.
Νέο Εβραϊκό Κοιμητήριο (Κρακοβία)

Το Νέο Εβραϊκό Κοιμητήριο (πολωνικά: Nowy cmentarz żydowski w Krakowie‎) είναι ιστορική νεκρόπολη στην οδό Μιοντόβα 55 στην Κρακοβία της Πολωνίας. Βρίσκεται στην πρώην εβραϊκή γειτονιά Καζίμιες και καλύπτει μια έκταση περίπου 4,5 εκταρίων. Από το 1999, το νεκροταφείο είναι καταγεγραμμένο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι χώροι διαθέτουν επίσης ένα καλοδιατηρημένο νεκροτομείο.

 Το Νέο Εβραϊκό Κοιμητήριο ιδρύθηκε το 1800 σε έδαφος που αγόρασε το εβραϊκό Καχάλ από τους Αυγουστίνους. Επεκτάθηκε το 1836 με επιπλέον γη που αγοράστηκε από τους μοναχούς. Μετά την επιστροφή της Πολωνίας στην ανεξαρτησία, το Νέο Κοιμητήριο έγινε σχεδόν πλήρες. Από το 1932 και μετά, οι ταφές κατευθύνονταν σε ένα νέο οικόπεδο που αγοράστηκε το 1926 από το Καχάλ κατά μήκος της οδού Αμπραχάμα και σε αυτό στην κοντινή οδό Γεροζολίμσκα, και τα δύο στη γειτονιά Βόλα Ντουχάτσκα (Wola Duchacka). Αυτά τα δύο άλλα νεκροταφεία αποτελούσαν τη θέση του στρατοπέδου συγκέντρωσης Κρακοβίας-Πλάζοφ κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και δεν υπάρχουν πλέον. Οι Εβραίοι από το Γκέτο της Κρακοβίας στάλθηκαν εκεί. Μετά τη ναζιστική εισβολή στην Πολωνία στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Νέο Κοιμητήριο έκλεισε για τους ξένους και οι Γερμανοί πούλησαν τα πιο πολύτιμα πέτρινα τεχνουργήματα σε ντόπιους κτίστες. Άλλες επιτύμβιες στήλες, καθώς και πλάκες, μετατράπηκαν σε δομικό υλικό και χρησιμοποιήθηκαν για το λιθόστρωτο του δρόμου ανεφοδιασμού προς το στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένης της αυλής του διοικητή Άμον Γκετ, ο οποίος είναι γνωστός ότι επέμενε να πληρώσουν οι Εβραίοι για τις εκτελέσεις τους. Εν τω μεταξύ, τα παλιά οστά στο νεκροταφείο συχνά έμεναν ακάλυπτα και σκορπισμένα σε κάτι που έμοιαζε με ανοιχτό ορυχείο. Η επιστάτης Πίνα Λάντερ, η οποία ζούσε στις εγκαταστάσεις, στάλθηκε στο Πλάζοφ σε πρότερο χρόνο, όπου και πυροβολήθηκε. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, ένας τοπικός πολιτικός μηχανικός, που αναγνωρίστηκε μόνο ως ο Κύριος Στέντιγκ, πιθανότατα ο Γιάκουμπ Στέντιγκ, ένας επιζών από στρατόπεδο συγκέντρωσης Πλάζοφ, ανέκτησε πολλές επιτύμβιες στήλες από το στρατόπεδο Πλάζοφ και κανόνισε την επανεγκατάστασή τους στο Νέο Κοιμητήριο. Το 1957, οι χώροι ανακαινίστηκαν με κονδύλια της Αμερικανικής Εβραϊκής Κοινής Επιτροπής Διανομής. Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στις 24 Μαρτίου 1999, το νεκροταφείο, συμπεριλαμβανομένου του νεκροτομείου του 1903, καταχωρήθηκαν στο μητρώο ιστορικών μνημείων της Κρακοβίας. Το Νέο Εβραϊκό Κοιμητήριο διαθέτει μια ανακαινισμένη αίθουσα νεκροτομής από τούβλα του 1903, καθώς και το μεταπολεμικό λιθόγλυφο μνημείο εξοπλισμένο με παλιές επιτύμβιες στήλες και στεφανωμένο με ένα μπλοκ από μαύρο μάρμαρο. Το νεκροταφείο περιέχει πάνω από 10.000 τάφους, όπου ο παλαιότερος χρονολογείται από το 1809. Υπάρχουν πολλά μνημεία που μνημονεύουν τον θάνατο των Εβραίων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι, η κύρια νεκρόπολη της Κρακοβίας 26332484 Θέση του Νέου Εβραϊκού Κοιμητηρίου στην Κρακοβία στο OpenStreetMap
Ελισάβετ Αμαλία της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Ελισάβετ Αμαλία (γερμ. Elisabeth-Amalia von Hessen-Darmstadt, 20 Μαρτιου 1635 - 4 Αυγούστου 1709) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα του Παλατινάτου.

 Η Ελισάβετ Αμαλία Μαγδαληνή ήταν η τρίτη κόρη του Γεωργίου Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και της Σοφίας Ελεονώρας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄ της Σαξονίας. Παντρεύτηκε το 1653 τον Φίλιππο Γουλιέλμο του Παλατινάτου και είχε τέκνα: Ελεονώρα Μαγδαληνή 1655-1720, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ των Αψβούργων, Αρχιδούκα της Αυστρίας, Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Μαρία Αδελαΐδα 1656. Σοφία Ελισάβετ 1657-1658. Ιωάννης Γουλιέλμος 1658-1716, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Βόλφγκανγκ Γεώργιος 1659-1683, βοηθός επίσκοπος της Κολωνίας. Λουδοβίκος-Αντώνιος 1660-1694, επίσκοπος της Βορμς. Κάρολος Γ΄ Φίλιππος 1661-1742, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Αλέξανδρος Σιγισμούνδος 1663-1737, επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ. Φραγκίσκος Λουδοβίκος 1664-1732, αρχιεπίσκοπος του Τρηρ και του Μάιντς. Φρειδερίκος Γουλιέλμος 1665-1689, στρατηγός των Αψβούργων. Μαρία Σοφία 1666-1699, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ της Πορτογαλίας. Μαρία Άννα 1667-1740, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Ισπανίας. Φίλιππος Γουλιέλμος Αύγουστος 1668-1693, πρίγκιπας του Νόιμπουργκ. Δωροθέα Σοφία 1670-1748, παντρεύτηκε τον Οντοάρντο Φαρνέζε, διάδοχο της Πάρμας & Πλακεντίας. Χεδβίγη Ελισάβετ 1673-1722, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Λουδοβίκο Σομπιέσκι. Ιωάννης 1675. Λεοπολδίνη Ελεονώρα 1679-1693. Choker, Peter, Diseases of the kings of Spain: the Austrians. From Madness to impotence Joan of Charles II the Bewitched (Madrid: The Sphere Books Ltd., 2005).
Οκρούγκ Ζλάτιμπορ

Η Οκρούγκ (Περιφέρεια) Ζλάτιμπορ (σερβικά: Златиборски округ) είναι Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η διοικητική περιοχή έχει πληθυσμό 286.549 άτομα κι έκταση 6.140 τετραγωνικά χλμ. (ή 2.370 τετραγωνικά μίλια), διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι η πόλη Ούζιτσε. Βρίσκεται στα σύνορα της Σερβίας με το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία Ερζεγοβίνη.

 Η διοικητική περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους: Μπαγίνα Μπάτστα Κοσγερίτς Ούζιτσε Ποζέγκα Τσαγιετίνα Αρίλγε Νόβα Βάρος Πριγιεπόλιε Σγενίτσα Πριμπόγ Το Ζλάτιμπορ έχει πολλούς δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, το όρος Ζλάτιμπορ που αποτελεί φυσικό εθνικό πάρκο. Ο ποταμός Δρίνος και η λίμνη Πέρουσατς. Ιστορικό μνημείο είναι το μοναστήρι Ράτσα που χτίστηκε τον 13ο αιώνα και γνώρισε πολλές καταστροφές. All official material made by the Government of Serbia is public by law. Information was taken from the srbija gov
Αλέξανδρος Κομνηνός Ασέν

Ο Αλέξανδρος, βουλγαρικά: Александър Комнин Асен‎ / Alexander Komnenos Asen (απεβ. 26 Σεπτεμβρίου 1371) από τον Οίκο των Σρατσιμίρ ήταν κύριος των Κανίνε και Βαλόνα (Αυλώνα).

 Ήταν γιος του Ιωάννη δεσπότη της Βαλόνα (τού Αυλώνα) και της πρώτης, αγνώστου ονόματος, συζύγου του. Ο Ιωάννης είχε δεύτερη σύζυγο την Άννα Κομνηνή Δούκαινα Αγγελίνα της Ηπείρου και ήταν δισεγγονός της Άννας-Θεοδώρας Ασέν. Ο Αλέξανδρος ήταν εκ πατρός ανιψιός τού Ιβάν-Αλεξάνδρου τσάρου της Βουλγαρίας και ανιψιός της Ελένης των Σρατσιμίρ, συζύγου τού Στέφαν-Ούρου Δ΄ Ντούσαν αυτοκράτορα της Σερβίας. Ο Αλέξανδρος ήταν σεβαστός της Βαλώνα και κύριος των Κανίνε και Βαλόνα, στα οποία διαδέχθηκε τον πατέρα του Ιωάννη (Ivan). Δεν τον διαδέχτηκε στην κοντινή πόλη τού Βελιγραδίου, που την είχε πάρει από τον πατέρα του ο Συμεών-Ούρος Νεμάνιτς δεσπότης της Ηπείρου. Η κυριαρχία του Αλεξάνδρου χαρακτηριζόταν από εκτεταμένο εμπόριο τόσο με τη Δημοκρατία της Βενετίας, όσο και με τη Δημοκρατία της Ραγκούσας (Ντουμπρόβνικ). Εικάζεται ότι απεβίωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 1371 στη μάχη τού ποταμού Μαρίτσα (Έβρου), λόγω τού γεγονότος ότι το 1372 τα εδάφη του ήταν στην κατοχή του πεθερού του Μπάλσα Β΄. Είχε τέκνο: Κομνίνα, παντρεύτηκε τον Μπάλσα Β΄ των Μπάλσιτς, κύριο της Ζέτα.
Φορστερίτης

Ο φορστερίτης (αγγλ. forsterite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό της ομάδας του ολιβίνη, του οποίου αποτελεί το πρώτο συστατικό παράμιξης. Το όνομα του δόθηκε προς τιμήν του βρετανού συλλέκτη και εμπόρου ορυκτών Αντ. Φόρστερ (Adolarius Jacob Forster (1793-1806)).

 Ανευρίσκεται σε βασικά και υπερβασικά εκρηξιγενή πετρώματα, τα οποία είναι πλούσια σε μαγνήσιο και σίδηρο (σιδηρομαγνησιούχα) και δεν περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου (SiO2). Ο φορστερίτης (και τα άλλα ορυκτά της ομάδας του ολιβίνη έχουν πολύ υψηλά σημεία τήξεως (τα στερεοποιημένα ορυκτά είναι άτηκτα) και είναι τα πρώτα που κρυσταλλώνονται κατά την ψύξη του μάγματος. Γι' αυτό το λόγο, ορισμένες λάβες, κατά τις εκρήξεις των ηφαιστείων, περιέχουν ήδη στερεοποιημένους κρυστάλλους ορυκτών της ομάδας του ολιβίνη. Ορισμένα φλεβικά υπερβασικά πετρώματα συνίστανται αποκλειστικά από ορυκτά αυτής της ομάδας, όπως ο περιδοτίτης και ο δουνίτης. Συχνά συνδέεται με χρωμίτη, ορυκτά της ομάδας του σπινελίου και πυροξένους. Ο φορστερίτης ανευρίσκεται, επίσης, σε σιδηρονικελιούχους μετεωρίτες. Ημιπολύτιμη παραλλαγή του φορστερίτη είναι το περίδοτο, το οποίο δεν πρέπει να συγχέεται με τον περιδοτίτη. Ο φορστερίτης εξαλλοιώνεται προς σερπεντίνη, τάλκη και μαγνησίτη. Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη, λόγω της σύνδεσής του με υπερβασικά εκρηξιγενή. Μεγάλοι φαινοκρύσταλλοί του βρίσκονται στον Βεζούβιο (Ιταλία), στη Νορβηγία (περιοχή Ramsdel) και στη Φινλανδία (περιοχή Ojamo), στα Ουράλια όρη και στη χερσόνησο Κόλα (Ρωσία), στην περιοχή Φόρστμπεργκ της δυτικής Γερμανίας στην περιφέρεια του Άιφελ. Επίσης στην περιοχή Minas Gerais της Βραζιλίας, στο όρος Φράνκλιν (Αυστραλία), στο Μεξικό και στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Περίδοτο ανευρίσκεται στη νήσο Ζαμπαργκάντ (Zabargad) της Ερυθράς θάλασσας, στο Πακιστάν και στη Μιανμάρ. Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Mindat.org Galleries.com Handbook of Mineralogy James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Πόπραντ

Το Πόπραντ (Σλοβάκικη προφορά: [ˈpɔprat];) είναι πόλη της βόρειας Σλοβακίας στους πρόποδες των Υψηλών Βουνών Τάτρα, η οποία φημίζεται για το γραφικό ιστορικό της κέντρο άλλα και ως τουριστικός προορισμός. Είναι ή μεγαλύτερη πόλη της περιοχής Στις και η δέκατη μεγαλύτερη της Σλοβακίας, με τον πληθυσμό της να αριθμεί περίπου 55.000 κατοίκους.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 672 μέτρων και καλύπτει έκταση 63 τ.χλμ. Βρίσκεται στη βορειοανατολική Σλοβακία, περίπου 110 χιλιόμετρα από το Κόσιτσε και περίπου 330 χιλιόμετρα από τη Μπρατισλάβα (οδικώς). Το Πόπραντ βρίσκεται στο ποταμό Πόπραντ στην Υποτατραϊκή λεκάνη, και είναι πύλη προς τα υψηλά Τάτρα. Οι οροσειρές γύρω από τη πόλη περιλαμβάνουν τους λόφους Λέβοτσα στα ανατολικά, το Κόζιε τσμπρτι στα νότια, και τα κάτω Τάτρα στα νοτιοδυτικά. Η διαίρεση λεκανών μεταξύ της Βαλτικής και Μαύρης Θάλασσας βρίσκεται λίγο δυτικά, κοντά στο χωριό Στρμπα. Το Πόπραντ βρίσκεται στη βόρεια εύκρατη ζώνη και έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (τύπος Dfb στη κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) με τέσσερις διακριτές εποχές. Έχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στα ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες.
Ισαβέλλα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Η Ισαβέλλα (γαλλ. Isabelle d' Orléans-Braganza, 13 Αυγούστου 1911 - 5 Ιουλίου 2003) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Παρισιού.

 Η Ισαβέλλα Μαρία Αμαλία Λουίζα Βικτωρία Θηρεσία Ιωάννα ήταν η πρώτη κόρη του Πέτρου ντε Αλκάνταρα του Γκράο-Παρά και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Βέντσελ Β΄ Του Ντομπζένσκυ του Ντομπζένιτς. Παντρεύτηκε το 1931 τον 3ο εξάδελφό της Ερρίκο της Ορλεάνης, Κόμη του Παρισιού, διεκδικητή βασιλιά της Γαλλίας (ως Ερρίκος ΣΤ΄), και είχε τέκνα: Ισαβέλλα-Μαρία γενν. 1932, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Κάρολο του Σένμπορν-Μπούχαϊμ. Ερρίκος γενν. 1933, Κόμης του Παρισιού. Ελένη Αστρίντ γενν. 1934, παντρεύτηκε τον Εβράρ του Λίμπουργκ-Στίρουμ. Φραγκίσκος 1935-1960, Άννα-Μαργαρίτα γενν. 1938, παντρεύτηκε τον Κάρολο της Καλαβρίας. Ντιάνα-Φραγκίσκη γενν. 1940, παντρεύτηκε τον Κάρολο της Βυρτεμβέργης. Μιχαήλ γενν. 1941, Κόμης του Εβρέ. Ιάκωβος γενν. 1941, δούκας της Ορλεάνης. Ο γιος του Κάρολος-Λουδοβίκος γενν. 1972, νυμφεύτηκε την Ιλεάνα Μάνου της Οικογένειας Μάνου με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Κλαυδία-Μαρία γενν. 1943, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο των Σαβοΐας-Αόστας. Αϊμόνε γενν. 1967. Νυμφεύτηκε την Όλγα, γόνο της πρώην βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας. Ιωάννα-Σαντάλ γενν. 1946, παντρεύτηκε τον Φρανσουά Ξαβιέ Σαμπουσύ, Βαρόνο του Σοργκ. Τιμπώ 1948-1983, Κόμης του Μαρς. de Montjouvent, Philippe. Le Comte de Paris et sa Descendance. Editions du Chaney, 1998, Charenton, France. pp. 49–59. French. ISBN 2-913211-00-3. Cortesi, Arnaldo (9 April 1931), "Legitimists Cheer at Royal Wedding", The New York Times, Palermo
Μαγδαληνή Ελισάβετ του Χάναου

Η Μαγδαληνή-Ελισάβετ, γερμ.: Magdalena Elisabeth von Hanau-Münzenberg (28 Μαρτίου 1611 - 26 Φεβρουαρίου 1687) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του (κόμη;) του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ, αυτοκρατορικού Οινοχόου.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Αλβέρτου κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ-Σβάρτσενφελς (1579-1635) και της Έρενγκαρντ (1577-1637), κόρης του κόμη του Ίζενμπουργκ. Στις 28 Μαρτίου 1636 παντρεύτηκε τον αυτοκρατορικό Οινοχόο Γεώργιο-Φρειδερίκο Σενκ του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ (27 Ιουνίου 1596 - 5 Δεκεμβρίου 1651). Ήταν γιος του Έμπερχαρντ Σενκ του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ (1560-1622) και της Αικατερίνης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου ο Γεώργιος-Φρειδερίκος υπηρέτησε στα στρατεύματα του Ερνστ φον Μάνσφελντ και του Γουστάβου Β΄ Αδόλφου της Σουηδίας. Η Mαγδαληνή-Ελισάβετ και ο Γεώργιος-Φρειδερίκος είχαν τουλάχιστον τρία παιδιά: Φραγκίσκος (1637-1673). Βόλρατ (1641-1713), το τελευταίο μέλος του κλάδου Λίμπουργκ-Σπέκφελντ. Γεώργιος-Έμπερχαρντ (1643-1705). Reinhard Dietrich: Die Landesverfassung στο dem Hanauischen, στη σειρά Hanauer Geschichtsblätter, vol. 34, Χάναου, 1996,(ISBN 3-9801933-6-5) Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, σε: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. Αύγουστος 1894, Χάναου, 1894 Gerd Wunder, Max Schefold και Herta Beutter: Die Schenken von Limpurg und ihr Land, στη σειρά Forschungen aus Württembergisch Franken, vol. 20, Sigmaringen, 1982 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978
AFI 100 Χρόνια... 100 Ταινίες

Η πρώτη από τη σειρά "AFI 100 ... Χρόνια" κινηματογραφικών οροσήμων, AFI 100 Χρόνια... 100 Ταινίες είναι μια λίστα με τις 100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες, όπως καθορίζεται από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου από μια δημοσκόπηση πάνω από 1.500 καλλιτεχνών και ηγετών στην κινηματογραφική βιομηχανία που επέλεξαν από έναν κατάλογο 400 υποψήφιες ταινίες. Η λίστα παρουσιάστηκε το 1998.

 Οι ταινίες κρίθηκαν με βάση τα ακόλουθα κριτήρια: Διάρκεια λειτουργίας: Μορφή αφήγησης, διάρκειας τουλάχιστον 60 λεπτών. Αμερικανική ταινία: Αγγλική γλώσσα, με σημαντικά δημιουργικά ή/και οικονομικά στοιχεία παραγωγής από τις Ηνωμένες Πολιτείες. (Ορισμένες ταινίες, κυρίως η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι, η 2001: Οδύσσεια του Διαστήματος και ο Λόρενς της Αραβίας», ήταν βρετανικής παραγωγής, αλλά χρηματοδοτήθηκαν και διανεμήθηκαν από αμερικανικά στούντιο. Ο Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών δημιουργήθηκε στη Νέα Ζηλανδία με αμερικανική χρηματοδότηση.)Κριτική αναγνώριση: Επίσημοι έπαινοι σε έντυπη μορφή. Μεγάλος νικητής βραβείων: Αναγνώριση από ανταγωνιστικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων βραβείων από οργανισμούς στην κινηματογραφική κοινότητα και μεγάλα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Δημοτικότητα με την πάροδο του χρόνου: Συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων για το box office γπροσαρμοσμένα στον πληθωρισμό, τις τηλεοπτικές εκπομπές και την κυκλοφορία και τις πωλήσεις και ενοικιάσεις οικιακών βίντεο. Ιστορική σημασία: Το αποτύπωμα μιας ταινίας στην Ιστορία του κινηματογράφου μέσω της τεχνικής καινοτομίας, των οραματικών αφηγηματικών συσκευών ή άλλων πρωτοποριακών επιτευγμάτων. Πολιτιστικός αντίκτυπος: Το αποτύπωμα μιας ταινίας στην αμερικανική κοινωνία σε θέματα στυλ και ουσίας. AFI 100 Years...100 Movies (1998 edition) AFI 100 Years...100 Movies (2007 edition) List of the 400 nominated movies Αρχειοθετήθηκε 2013-10-26 στο Wayback Machine. (1998 edition) List of the 400 nominated movies Αρχειοθετήθηκε 2017-09-21 στο Wayback Machine. (2007 edition) Filmsite.org article Montreal Mirror editorial SFM Entertainment page on the special; includes video clip
Επαρχία Φιαναραντσόα

Η Φιαναραντσόα (μαλαγασικά: Fianarantsoa) είναι μια από τις έξι επαρχίες της Μαδαγασκάρης. Πρωτεύουσα είναι η Φιαναραντσόα. Έχει έκταση 103.272 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.366.291 κατοίκων (2001).

 Η Φιαβαραντσόα βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαδαγασκάρης. Συνορεύει στα δυτικά και νότια με την Τολιάρα, στα βορειοδυτικά με την Ανταναναρίβο και στα βορειοανατολικά με την Τοαμασίνα. Έχει έκταση 103.272 τ.χλμ. Η Φιαναραντσόα διαιρείται σε 5 περιφέρειες: Αμπαλαβάο Αμπατοφιναντραχάνα Αμποϊμααμασίνα Αμποσίτρα Αμποχιμαχασόα Βανγκαϊντράνο Βοϊπένο Βοντρόζο Ιακόρα Ιβοχίμπε Ικαλαμαβόνι Ικόνγκο Ιφαναντιάνα Ιχόσι Μανακάρα Μιντόνγκι-Σουντ Μπεφοτάκα Νόσι Βαρίκα Φαντριάνα Φαραφανγκάνα Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα. Φιαναραντσόα Επαρχίες της Μαδαγασκάρης
Το Γλυκό στο Τέλος

Το Γλυκό στο Τέλος (αγγλικά: Pieces of April) αποτελεί αμερικανική δραματική κομεντί παραγωγής 2003 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Πίτερ Χέτζες. Πρωταγωνιστούν οι Κέιτι Χολμς, Ντέρεκ Λουκ, Σον Χέις, Άλισον Πιλ, Όλιβερ Πλατ και Πατρίσια Κλάρκσον. Η ταινία εστιάζει στην Έιπριλ, μια κοπέλα η οποία δεν διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με την οικογένειά της. Αυτό όμως δεν θα την εμποδίσει να καλέσει την ετοιμοθάνατη μητέρα της και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας στο διαμέρισμά της για το γεύμα της Ημέρας των Ευχαριστιών. Ενώ η οικογένεια βρίσκεται καθ' οδόν, ο φούρνος της Έιπριλ χαλάει και αρχίζει να ψάχνει ανάμεσα στους ενοίκους της πολυκατοικίας για βοήθεια. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Φεστιβάλ του Σάντανς και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 17 Οκτωβρίου 2003. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και Screen Actors Guild Award Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Πατρίσια Κλάρκσον.

 Η Έιπριλ Μπερνς, η μεγαλύτερη κόρη μιας άκρως δυσλειτουργικής οικογένειας, ζει σε ένα μικρό διαμέρισμα στα ανατολικά του Μανχάταν με το αγόρι της, Μπόμπι. Αν και αποξενωμένη από την οικογένειά της, τους προσκαλεί για δείπνο την Ημέρα των Ευχαριστιών. Για τη μητέρα της ίσως είναι και το τελευταίο δείπνο, καθώς έχει καρκίνο του μαστού. Η ταινία εστιάζει σε τρία ταξίδια: στην οικογένεια Μπερνς και στο ταξίδι τους από τα προάστια στη Νέα Υόρκη, το οποίο διακόπτεται για μια στάση να φάνε ντόνατς, τη διαρκή ανάγκη της Τζόι για τουαλέτα ή για μαριχουάνα που τη διευκολύνει να απαλύνει τον πόνο της, μια ταφή για ένα ζώο που χτύπησαν με το αμάξι και ποικίλες διαφωνίες μεταξύ τους. Το δεύτερο ταξίδι αφορά τον Μπόμπι και τις προσπάθειές του να βρει κοστούμι ώστε να κάνει καλή εντύπωση στους γονείς της Έιπριλ και το τρίτο τις προετοιμασίες της Έιπριλ για το δείπνο, που κοντεύει να καταστραφεί όταν ανακαλύπτει ότι ο φούρνος της είναι χαλασμένος. Με τη βοήθεια διάφορων γειτόνων, καταφέρνει να ετοιμάσει το γεύμα ενώ ταυτόχρονα μαθαίνει να εκτιμά τη σπουδαιότητα της οικογένειας και της διαδικασίας να κάνεις καινούριους φίλους. Κέιτι Χολμς στο ρόλο της Έιπριλ Μπερνς Ντέρεκ Λουκ στο ρόλο του Μπόμπι Όλιβερ Πλατ στο ρόλο του Τζιμ Μπερνς Πατρίσια Κλάρκσον στο ρόλο της Τζόι Μπερνς Άλισον Πιλ στο ρόλο της Μπεθ Μπερνς Τζον Γκάλαχερ Τζούνιορ στο ρόλο του Τίμι Μπερνς Άλις Ντράμοντ στο ρόλο της Γιαγιάς Ντότι Ασάια Γουίτλοκ Τζούνιορ στο ρόλο του Γιουτζίν Λίλιας Γουάιτ στο ρόλο της Ιβέτ Σον Χέις στο ρόλο του Γουέιν Σίσκο στο ρόλο του Λατρέλ Ο Πίτερ Χέτζες δήλωσε ότι εμπνεύστηκε το σενάριο από την αντιμετώπιση της νόσου και το θάνατο της μητέρας του από καρκίνο και από την πραγματική ιστορία μιας παρέας που τα σχέδιά τους να φτιάξουν δείπνο για τις Ευχαριστίες καταστράφηκαν από τον χαλασμένο φούρνο. Τα γυρίσματα κράτησαν 16 μέρες. Με προϋπολογισμό 300.000 δολάρια, η ταινία Το Γλυκό στο Τέλος έκανε άνοιγμα στην 56η θέση με 8.000 δολάρια εισπράξεις. Στις ΗΠΑ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 2,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 743.300 δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 3,2 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Το Γλυκό στο Τέλος στο IMDb
Σεσκιτερπένια

Τα σεσκιτερπένια είναι κατηγορία τερπενίων που αποτελούνται από τρεις μονάδες ισοπρενίου και τυπικά έχουν τον μοριακό τύπο C15H24. Όπως τα μονοτερπένια, τα σεσκιτερπένια είναι συνήθως πτητικές και μπορεί να είναι κυκλικά ή δύναται να περιέχουν δακτυλίους, συμπεριλαμβανομένων και πολλών μοναδικών συνδυασμών. Οι βιοχημικές τροποποιήσεις όπως οξειδοαναγωγή ή αναδιάταξη μπορούν να οδηγήσουν σε σεσκιτερπενοειδή, ενώσεις δηλαδή με οξυγονωμένες ομάδες. Τα σεσκιτερπένια βρίσκονται με εντελώς φυσικό τρόπο σε δέντρα, φυτά και έντομα, ως σημειοχημικά, λ.χ. ως αμυντικοί παράγοντες ή ως φερομόνες.

 Η αντίδραση του πυροφωσφορικού γερανυλίου με τον πυροφωσφορικό ισοπεντενυλεστέρα αποδίδει ως τελικό αποτέλεσμα το πυροφωσφορικό φαρνεσυλικό με 15 άνθρακες (FPP), το οποίο είναι ένα ενδιάμεσο στη βιοσύνθεση των σεσκιτερπενίων όπως π.χ. το φαρνεζένιο. Τα κυκλικά σεσκιτερπένια είναι πιο κοινά από τα κυκλικά μονοτερπένια λόγω του αυξημένου μήκους της αλυσίδας και του πρόσθετου διπλού δεσμού στις πρόδρομες ενώσεις σεσκιτερπενίων. Εκτός από τα κοινά εξαμελή συστήματα δακτυλίου, όπως αυτά που βρίσκονται στο τζιντζιμπερένιο και στην μπισακουρόνη, η κυκλοποίηση του ενός άκρου της αλυσίδας στο άλλο άκρο μπορεί να οδηγήσει σε μακροκυκλικούς δακτυλίους όπως π.χ. το χουμουλένιο. Τα καδινένια περιέχουν δύο συντηγμένους εξαμελείς δακτυλίους.Το καρυοφυλλένιο, τυπικό συστατικό πολλών αιθέριων ελαίων, όπως το γαρυφαλέλαιο, περιέχει έναν εννεαμελή δακτύλιο συντηγμένο με έναν δακτύλιο κυκλοβουτανίου. Η ρισιτίνη είναι ένα άλλο παράδειγμα καδινενίου, το οποίο ανευρίσκεται στις πατάτες και τις ντομάτες.Το βετιβαζουλένιο και το γουαϊαζουλένιο είναι αρωματικά δικυκλικά σεσκιτερπενοειδή. Με την προσθήκη και τρίτου δακτυλίου, οι πιθανές δομές ποικίλουν όλο και περισσότερο. Παραδείγματα τέτοιων ενώσεων, πιο περίπλοκων, περιλαμβάνουν ενώσεις όπως, λονγκιφολένιο, κοπαένιο και την αλκοόλη, πατσουλόλη. Η δομική ραχοκοκαλιά FPP μπορεί να αναδιαταχθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και να ''διακοσμηθεί'' περαιτέρω με διαφορετικές λειτουργικές ομάδες, εξ ου και η μεγάλη ποικιλία στα σεσκιτερπενοειδή. Η γαιοσμίνη, μια πτητική ένωση που δίνει γήινη γεύση και μυρωδιά μούχλας στο πόσιμο νερό όπως και τη χαρακτηριστική οσμή σε μια βροχερή μέρα, είναι ένα σεσκιτερπενοειδές, που παράγεται από βακτήρια, ιδιαίτερα τα κυανοβακτήρια, που υπάρχουν στα εδάφη και τα φυσικά αποθέματα ύδατος. Η οξείδωση του φαρνεσενίου οδηγεί στη συνέχεια στο σεσκιτερπενοειδές, φαρνεσόλη. Οι σεσκιτερπενικές λακτόνες είναι μια κοινή κατηγορία σεσκιτερπενιοειδών που περιέχουν έναν δακτύλιο λακτόνης, εξ ου και η ονομασία τους. Βρίσκονται σε πολλά φυτά και μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις και τοξικότητα εάν καταναλωθούν υπερβολικά, ιδιαίτερα στα ζώα της βοσκής, λ.χ. αγελάδες, πρόβατα. Ο χημικός όρος μεροσεσκιτερπενοειδή επινοήθηκε το 1968 για να περιγράψει μόρια αυτής της κατηγορίας που έχουν μικτή βιοσυνθετική προέλευση, που σημαίνει ότι οι πρόδρομες ισοπρενοειδείς ενώσεις όπως το ισοπεντενυλοπυροφωσφορικό προέρχονται τόσο από τη μεβαλονική όσο και από τη μη μεβαλονική οδό. Sesquiterpenes
Ρασέλα Μιζράχι

Η Ρασέλα Μιζράχι (σλαβομακεδονικά: Рашела Мизрахи‎) είναι κτηνίατρος και πολιτικός από τη Βόρεια Μακεδονία, η οποία ήταν η πρώτη Εβραία υπουργός της Βόρειας Μακεδονίας. Ως μέλος του κόμματος Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα, αποπέμφθηκε από τα καθήκοντά της τον Φεβρουάριο του 2020, αφού εμφανίστηκε παράτυπα με διακριτικά του προηγούμενου ονόματος της χώρας (Μακεδονία). Η Μιζράχι είχε αναφέρει ότι αντιμετωπίζει αντισημιτική κακοποίηση και εχθρικό πολιτικό περιβάλλον από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής, τον Ιανουάριο του 2020.

 Η Ρασέλα Μιζράχι γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1981 στα Σκόπια της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Πατέρας της ήταν ο Βίκτορ Μιζράχι και μητέρα της η Λιλιάνα Μιζράχι. Η Ρασέλα Μιζράχι έχει έναν αδερφό, τον Ραχαμίμ. Πολλά από τα μέλη της οικογένειάς της δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Η Μιζράχι εργάστηκε στην Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων κατά το διάστημα ανάμεσα στο 2007 και το 2009. Η Μιζράχι προκάλεσε διαμάχη όταν στάθηκε μπροστά σε μια πινακίδα στην οποία είχε αναγραφεί το πρώην όνομα της χώρας, το οποίο ήταν Δημοκρατία της Μακεδονίας, αντί για το ισχύον όνομα, το οποίο είναι Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Ο υπουργός εξωτερικών, Νίκολα Ντιμιτρόφ έλαβε λόγω του συγκεκριμένου γεγονότς λεκτική νότα διαμαρτυρίας από την ελληνική κυβέρνηση, με βάση την παραβίαση από πλευράς της Μιζράχι της Συμφωνίας των Πρεσπών που συνάφθηκε μεταξύ των δύο χωρών στις 12 Ιουνίου 2018. Κατόπιν τούτου, η υπουργός κατηγορήθηκε από τον υπουργό εξωτερικών για "παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων της Βόρειας Μακεδονίας". Στις 15 Φεβρουαρίου 2020, η Συνέλευση της Βόρειας Μακεδονίας ψήφισε την αποπομπή της Μιζράχι από την υπηρεσιακή, τότε, κυβέρνηση της χώρας, με 62 ψήφους υπέρ και 26 ψήφους κατά. Η Μιζράχι είχε ισχυριστεί ότι βρήκε την επίμαχη πινακίδα στο υπουργείο, όταν ανέλαβε καθήκοντα υπουργού και είχε αρνηθεί να ζητήσε συγγνώμη για την παραβίαση της συνθήκης από μεριάς της. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2020, η Μιζράχι εξελέγη ξανά ως μέλος της Συνέλευσης της Βόρειας Μακεδονίας. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της είναι η προεδρία της Διακοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Βόρειας Μακεδονίας - Ισραήλ.
Ρίνο Μαρτίνι

Ο Βιτόρε (Ρίνο) Μαρτίνι (Vittore Martini) ήταν Ιταλός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1912 στο Μιλάνο και απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 1993 στην ίδια πόλη, σε ηλικία 80 ετών.

 Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε αρκετούς ιταλικούς συλλόγους τις δεκαετίες του 1930 και 1940, όπως μεταξύ άλλων η Τερνάνα και η Μίλαν, ξεπερνώντας συνολικά τις 100 συμμετοχές. Χαρακτηριστικό ήταν πως παρότι αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας με τη φανέλα της Σαβόνα, για το πρωτάθλημα της Σέριε Β (1940-41), κατάφερε να σημειώσει δύο τέρματα, το πρώτο με πέναλτι και το δεύτερο με απευθείας βολέ. Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και βρέθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στην Πορτογαλία και στον πάγκο της Μπελενένσες, με την οποία τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος και στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στη Βιτόρια Σετούμπαλ, όπου κατέλαβε την όγδοη θέση. Το 1957 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ελλάδας, ενώ παράλληλα (όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη) υπήρξε και προπονητής της ΑΕΚ. Στατιστικά στο Wikicalcioitalia.info Προφίλ στο Magliarossonera.it Ο Μαρτίνι στο Calciozz.it Ρίνο Μαρτίνι στο Scoresway.com