IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τοποθεσία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου

Η τοποθεσία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, που συχνά αναφέρεται ως "Σημείο Μηδέν" (αγγλικά: ''Ground Zero'') αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, είναι μια περιοχή 14,6 στρεμμάτων (5,9 εκταρίων) στο Κάτω Μανχάταν στην πόλη της Νέας Υόρκης. Η τοποθεσία οριοθετείται από την Vesey Street στα βόρεια, την West Side Highway στα δυτικά, την Liberty Street στα νότια και την Church Street στα ανατολικά. Η Λιμενική Αρχή κατέχει την έκταση της τοποθεσίας (εκτός από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 7). Το αρχικό συγκρότημα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου βρισκόταν στην τοποθεσία μέχρι που καταστράφηκε στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϋ (PANYNJ), η Silverstein Properties και η Lower Manhattan Development Corporation (LMDC) έχουν επιβλέψει την ανακατασκευή της τοποθεσίας ως μέρος του δεύτερου Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, μετά από ένα γενικό σχέδιο του Studio Daniel Libeskind. Ο προγραμματιστής Larry Silverstein έχει τη μίσθωση για χώρους λιανικής και γραφείων σε τέσσερα από τα κτίρια της περιοχής.

 Το δυτικό τμήμα της τοποθεσίας του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ήταν αρχικά κάτω από τον ποταμό Χάντσον, με την ακτογραμμή να βρίσκεται κοντά στην οδό Γκρίνουιτς. Σε αυτήν την ακτογραμμή κοντά στη διασταύρωση της οδού Γκρίνουιτς και της πρώην οδού Dey, το πλοίο του Ολλανδού εξερευνητή Adriaen Block, το Tyger, κάηκε στην ίσαλο γραμμή τον Νοέμβριο του 1613, προσάραξε τον Block και το πλήρωμά του και αναγκάζοντάς τους να ξεχειμωνιάσουν στο νησί. Τα υπολείμματα του πλοίου θάφτηκαν κάτω από χωματερή όταν η ακτογραμμή επεκτάθηκε ξεκινώντας το 1797 και ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1916. Τα υπολείμματα ενός άλλου πλοίου από τον δέκατο όγδοο αιώνα βρέθηκαν το 2010 κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην τοποθεσία. Το πλοίο, που πιστεύεται ότι είναι μια πλαγιά του ποταμού Hudson, βρέθηκε ακριβώς νότια του σημείου που βρίσκονταν οι Δίδυμοι Πύργοι, περίπου 20 πόδια (6,1 m) κάτω από την επιφάνεια. Η περιοχή που εκκαθαρίστηκε για την κατασκευή του αρχικού συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου καταλαμβανόταν στο παρελθόν από διάφορα καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών σε αυτό που ονομαζόταν Radio Row. Αυτοί οι δρόμοι και τα καταστήματα κατεδαφίστηκαν τη δεκαετία του 1960 για να ανοίξει ο χώρος για το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Κέιντρεν Κλαρκ

Ο Κέιντρεν Κλαρκ (Keydren 'Kee-Kee' Clark) είναι Αμερικανός επαγγελματίας αθλητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου του 1984, στην Tuscaloosa της Πολιτείας Αλαμπάμα. Έχει ύψος 1,80 μ. και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.

 Ο Κλαρκ είναι απόφοιτος του Κολεγίου Saint Peter's (2002-2006). Αναδείχθηκε δυο συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ (2004, 2005). Μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε την οδό των draft για ένταξη στο ΝΒΑ, αλλά δεν τα κατάφερε, οπότε στράφηκε στην Ευρώπη. Αγωνίσθηκε κατά σειρά στον Αιγάλεω Α.Ο. (2006-2007), όπου αναδείχθηκε 1ος σκόρερ της κανονικής διάρκειας στην ελληνική Α1 Ανδρών, στη Σκαβολίνι του Πέζαρο (2007-2008), στον Άρη Θεσσαλονίκης (2008-2010) όπου την πρώτη χρονιά ήταν ξανά 1ος σκόρερ, στην Umana Reyer της Βενετίας (2010-2013) και στην Cimberio Varese (2013-2014). Συνέχισε στη Βαρέζε, πριν μεταγραφεί στη Γαλλία και τις Ναντέρ και Νανσί. Το 2015 τον βρήκε να αγωνίζεται στην Ατσιμπαντέμ Ουνιβερσίτεσι από την Τουρκία, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα, για λογαριασμό του Προμηθέα Πατρών. Την περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στον Γ.Σ. Περιστερίου (Α2). Με το Περιστέρι κέρδισε το πρωτάθλημα της Α2, ενώ ο ίδιος βγήκε MVP της διοργάνωσης κάνοντας μεγάλες εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2018, ανανέωσε με την ομάδα. Τον Νοέμβριο τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο και έχασε το υπόλοιπο της σεζόν.Βραβεύτηκε με το έπαθλο Haggerty (των Ενώσεων/Οργανισμών NIT και MBWA) το 2005 και με τη διάκριση του παίκτη της χρονιάς του MAAC (2006). Συλλογικοί Πρωτάθλημα Α2 Κατηγορίας: (2018) Ατομικοί MVP Α2 Κατηγορίας: (2018) Πρώτος σκόρερ Ελληνικού Πρωταθλήματος: (2009) 2x Πρώτος σκόρερ κολεγιακού πρωταθλήματος NCAA: (2004, 2005) O KEYDREN CLARK στο Euroleague Basketball Net Η επίσημη ιστοσελίδα του Κέιντρεν Κλαρκ Keydren Clark Europe Stats | Basketball-Reference.com
Σοφία του Βίττελσμπαχ

H Σοφία, γερμ. Sophia von Bayern von Wittelsbach (1170 - 1238) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Θουριγγίας.

 Ήταν η έβδομη κόρη του Όθωνα Α΄ της Βαυαρίας και της Αγνής του Λουν, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λόον. Παντρεύτηκε το 1196 τον Χέρμαν Α΄ των Λουδοβικιδών λάντγκραβο της Θουριγγίας και είχε τέκνα; Ίμγκαρντ γενν. 1197, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Άνχαλτ. Λουδοβίκος Δ΄ 1200-1227, λάντγκραβος της Θυριγγίας. Χέρμαν 1202-1216. Κόνραντ π.1206-1240, 5ος μεγάλος Μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών. Ερρίκος-Ράσπε 1204-1247, λάντγκραβος της Θουριγγίας. Αγνή, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο των Μπάμπενμπεργκ τον Βέβηλο (γιο του Λεοπόλδου Δ΄ δούκα της Αυστρίας) και μετά τον Αλβέρτο Α΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας. hisholm, Hugh, ed. (1911). "Hermann I.". Encyclopædia Britannica. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 366.
Εθνοσυνέλευση του Μπανγκλαντές

Η Εθνοσυνέλευση (Βεγγαλικά: জাতীয় সংসদ‎, Τζάτιο Σονγκσόντ) είναι το νομοθετικό όργανο (κοινοβούλιο) του Μπαγκλαντές. Η έδρα της βρίσκεται στο κτίριο της Τζατίγια Σανγκσάντ (Βεγγαλικά: জাতীয় সংসদ ভবন‎, Τζατίγια Σανγκσάντ Μπαμπάν).

 Η εθνοσυνέλευση αποτελείται από 350 βουλευτές που εκλέγονται με άμεση, μυστική και ίση ψηφοφορία με το σύστημα της απλής πλειοψηφίας. Οι θητείες τους διαρκούν 5 χρόνια, ενώ 50 έδρες προορίζονται για τις γυναίκες και εκλέγονται με βάση την κομματική σύνδεση και με βάση το μερίδιο ψήφων του κάθε κόμματος. Δικαίωμα εκλογής έχουν οι υπήκοοι του Μπαγκλαντές άνω των 25 ετών. Ο ομιλητής (πρόεδρος) του κοινοβουλίου εκλέγεται από το κοινοβούλιο στην πρώτη συνεδρίαση. Από τις 30 Απριλίου 2013 τη θέση αυτή καταλαμβάνει η Σιρίν Σάρμιν Τσοντχουρί. Η εθνοσυνέλευση συμμορφώνεται με τις νομοθετικές εξουσίες σε μια δημοκρατία, όπως το Μπαγκλαντές. Για να εγκριθεί μια απόφαση, χρειάζεται μόνο απλή πλειοψηφία. Για κάθε νόμο, προετοιμάζεται το νομοσχέδιο και έρχεται στο κοινοβούλιο. Εάν το κοινοβούλιο εγκρίνει το νομοσχέδιο, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου πρέπει να το υπογράψει σε 15 ημέρες. Αν ο πρόεδρος αρνηθεί να υπογράψει το νομοσχέδιο, επιστρέφει στο κοινοβούλιο, όπου μπορούν να ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις του προέδρου. Αν σε περίπτωση αποδοχής και δεύτερη φορά χωρίς καμία αλλαγή, ο πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να υπογράψει αυτό το νομοσχέδιο μέχρι 7 ημέρες μετά τη ψήφισή του, όπου μετά την υπογραφή του νομοσχεδίου το νομοσχέδιο γίνεται νόμος. Η Εθνοσυνέλευση έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να ψηφίζει νόμους, καθώς και το δικαίωμα έκδοσης διατάγματος που εξουσιοδοτεί οποιαδήποτε αρχή ή πρόσωπο που έχει εξουσία να εκδίδει νομικές πράξεις ρυθμιστικής σημασίας.. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο. Τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν τη σύγκληση της Εθνοσυνέλευσης, την ανακοίνωση διακοπής της εργασίας και τη διάλυση του Κοινοβουλίου με δημόσια δήλωση. Κατόπιν αιτήματος του προέδρου, ο πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να υποβάλει οποιοδήποτε ερώτημα στο κοινοβούλιο. Σε περίπτωση διαφοράς απόψεων σχετικά με οποιοδήποτε θέμα με τον πρόεδρο και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ο αρχηγός του κράτους μπορεί να απομακρυνθεί. Ο Πρόεδρος έχει το δικαίωμα να διαλύσει το κοινοβούλιο μόνο κατόπιν πρότασης του Πρωθυπουργού, κατά κανόνα σε περίπτωση που χάνει την υποστήριξη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και δεν θέλει να εγκαταλείψει το αξίωμα. Το υπουργικό συμβούλιο (το ανώτατο εκτελεστικό όργανο στο Μπαγκλαντές) έχει επικεφαλής τον πρωθυπουργό και λογοδοτεί στο Κοινοβούλιο, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 55 του Συντάγματος. Τα εννέα δέκατα των συμμετεχόντων εκλέγονται από τα μέλη της εθνοσυνέλευσης. Σε περίπτωση διορισμού μελών του Υπουργικού Συμβουλίου κατά την περίοδο μεταξύ της διάλυσης του προηγούμενου κοινοβουλίου και της πρόσληψης του επόμενου, τα μέλη του διαλυμένου κοινοβουλίου κατέχουν θέσεις στο εκτελεστικό όργανο.. Έτσι, η δομή αποσκοπεί στην κυριαρχία της βούλησης του κοινοβουλίου και του πρωθυπουργού πάνω στον αρχηγό του κράτους. Βουλευτικές εκλογές στο Μπαγκλαντές (2014) Επίσημη ιστοσελίδα
Ηρόδικος ο Βαβυλώνιος

Ο Ηρόδικος ο Βαβυλώνιος, ο επονομαζόμενος «Κρατήτειος», ήταν γραμματικός του β΄μισού του 2ου π.Χ. αιώνα. Η επωνυμία «Κρατήτειος» οφείλεται στο ότι ανήκε στη φιλολογική σχολή της Περγάμου, η οποία είχε ιδρυθεί από τον Κράτητο Μαλλώτη.

 Ο Ηρόδικος έγραψε το σύγγραμμα "Προς τον Φιλοσωκράτη" το οποίο αποτελεί αμφισβήτηση του Πλάτωνα και των Σωκρατικών και του οποίου αποσπάσματα υπάρχουν στους "Δειπνοσοφιστές" του Αθηναίου. Έργα του αναφέρονται το "Σύμμεικτα Υπομνήματα" με το οποίο περιγράφει τα συμπόσια και οι "Κωμωδούμενοι" σχετικά με την Αρχαία και μέση Αττική Κωμωδία. Ο Paton του αποδίδει το επίγραμμα L.2 T.10 E.6 της Ανθολογίας του Πλανούδη (XVI 19A στην Ελληνική Ανθολογία του Paton), που απουσιάζει από την έκδοση του Jacobs. Υπήρξε εχθρός του Αρίσταρχου και των μαθητών του, τους οποίους χαρακτήρισε ως «γωνιοβόμβικες» επειδή δημιουργούσαν βόμβο (βουητό) στις γωνίες των σχολείων και ως «μονοσύλλαβους» επειδή ασχολούνταν με τα μονοσύλλαβα. W.R.Paton, «The Greek Anthology», Loeb Classical Library, v. V, p. 168 και 399. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Ηρόδικος (1). Erodico di Babilonia (στα ιταλικά) από το digilab-pub.uniroma1.it
Πέτρος Μώραλης

Ο Πέτρος Μώραλης (Σιδηρόκαστρο Σερρών, 1936 - Αθήνα, 19 Απριλίου 1992) ήταν Έλληνας καθηγητής και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και συνιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.

 Γεννήθηκε το 1936 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Ακολούθησε σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως καθηγητής φιλολογίας και ασχολήθηκε με την πολιτική αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση. Το 1977 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και τα επόμενα χρόνια εξελέγη και στο Εκτελεστικό Γραφείο. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1981-1986) και εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Εργασίας (1987-1989). Το 1989-1990 ανέλαβε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα. Εξελέγη βουλευτής Σερρών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989.Πέθανε από ανίατη ασθένεια το 1992. Γιος του είναι ο Γιάννης Μώραλης, δήμαρχος Πειραιά και Α' αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Χρονικό 1992, εκδ. 4ΕΨΙΛΟΝ, 1993, σελ. 51.
Κατάλογος τραπεζών στην Ουγγαρία

Το παρόν λήμμα αναφέρει την πλήρη λίστα των τραπεζών στην Ουγγαρία, η οποία παρουσιάστηκε στις 15 Ιανουαρίου 2011 από την ιστοσελίδα της ουγγρικής χρηματοπιστωτικής εποπτικής αρχής.

 Ουγγρική Εθνική Τράπεζα (MNB) Πηγή: Calyon Bank δεν είναι πλέον διαθέσιμη στην Ουγγαρία Credigen Bank [31] Magyar Takarékszövetkezeti Bank [32] WestLB Hungaria Bank [33] Το μερίδιο αγοράς των τραπεζών όσον αφορά περιουσιακά στοιχεία στο τέλος του 2015 (αναγράφεται το σύνολο του ισολογισμού του έτους 2015): OTP Bank: 7.966,48 δισεκατομμύρια HUF UniCredit Bank: 2.971,12 δισεκατομμύρια HUF K&H Bank: 2.607,22 δισεκατομμύρια HUF Raiffeisen Bank: 1.991,40 δισεκατομμύρια HUF MKB Bank: 1.974,41 δισεκατομμύρια HUF Erste Bank: 1.883,08 δισεκατομμύρια HUF CIB Bank: 1.730,13 δισεκατομμύρια HUF Magyar Fejlesztési Bank (MFB): 1.321,55 δισεκατομμύρια HUF Τράπεζα Βουδαπέστης: 963,67 δισεκατομμύρια HUF FHB Bank: 894,74 δισεκατομμύρια HUF FHB Jelzálogbank [34] Fundamenta-Lakáskassza [35] Központi Elszámolóház és Értéktár (Βουδαπέστη) [36] Magyar Export-Import Bank [37] Magyar Fejlesztési Bank [38] OTP Jelzálogbank [39] OTP Lakástakarékpénztár [40] UniCredit Jelzálogbank [41] Αυτά είναι τα εγγεγραμμένα γραφεία αντιπροσωπείας ξένων τραπεζών στην Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας: KDB Bank (1989) Commerzbank (1993) Deutsche Bank (1995) Τράπεζα της Κίνας (2002)
Κριστόφ Σολιό

Ο Κριστόφ Σολιό (γαλλικά: Christophe Soglo, 28 Ιουνίου 1909 - 7 Οκτωβρίου 1983) ήταν αξιωματικός του στρατού και πολιτικός από το Μπενίν. Υπήρξε σημαίνουσα πολιτική προσωπικότητα της χώρας κατά την περίοδο της πολιτικής αστάθειας και των αναίμακτων αλλά συχνών πραξικοπημάτων της δεκαετίας του ‘ 60.

 Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1909 και έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας του, το 1960 του απονεμήθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη (ή του Στρατηγού). Συνακόλουθα, έγινε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της χώρας, επί προεδρίας Ιμπέρ Μαγκά. Τον Οκτώβριο του 1963 ο Σολιό ανέτρεψε την κυβέρνηση και σχημάτισε προσωρινή κυβέρνηση με τον ίδιο επικεφαλής. Τον Ιανουάριο του 1964 παρέδωσε την εξουσία και επέτρεψε στον πρώην πρωθυπουργό, Σουρού-Μιγκάν Απιτί να γίνει πρόεδρος. Σύντομα ο Απιτί διαφώνησε και ήρθε σε ρήξη με τους άλλους πολιτικούς ηγέτες για την πολιτική που έπρεπε να ακολουθηθεί. Ο Σολιό έκανε αρχικά προσπάθειες να οδηγήσει στο διάλογο τους πολιτικούς, όμως απέτυχε και το Νοέμβριο του 1965 ανέτρεψε ξανά την κυβέρνηση με πραξικόπημα και υπηρέτησε ως πρόεδρος στρατιωτικής κυβέρνησης του Μπενίν . Παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το Δεκέμβριο του 1967, οπότε ομάδα νεαρών αξιωματικών του στρατού ανέτρεψε τον ίδιο σε ένα ακόμα πραξικόπημα. Εν συνεχεία, ο Σολιό αποσύρθηκε από την πολιτική. Πέθανε το 1983. Matthews, Ronald (1966), African Powder Keg: Revolt and Dissent in Six Emergent Nations, London: The Bodley Head, OCLC 246401461 .
Νότετς

Ο Νότετς (πολωνικά: Noteć, γερμανικά: Netze‎, λατινικά: Natissis‎) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, με μήκος 391 χιλιόμετρα (7ος μεγαλύτερος) και μια περιοχή λεκάνης απορροής 17.302 χλμ2. Είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Βάρτα και βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην Πολωνία.

 Αναβλύζει στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας και ρέει μέσα από τη λίμνη Γκόπουο και την πόλη Ινοβρότσουαφ. Φτάνει στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας στην ιστορική περιοχή Παουούκι νότια της πόλης Πίουα. Πιο κάτω στο Βοεβοδάτο Λούμπους, εκβάλλει στον Βάρτα στο Σάντοκ, κοντά στο Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι. Ο ποταμός συνήθως υποδιαιρείται σε ένα άνω μέρος (Άνω Νότετς, Noteć Górna), που εκτείνεται από τις πηγές του μέχρι το Νάκουο ναντ Νοτέτσια και ένα κάτω μέρος (Κάτω Νόετς) από το Νάκουο μέχρι τις εκβολές του στον ποταμό Βάρτα. Στο Νάκουο, το Κανάλι του Μπίντγκοστς, που διαμορφώθηκε το 1773/74, συνδέει τον ποταμό Νότετς με τον ποταμό Μπρντα, παραπόταμο του Βιστούλα, στο Μπίντγκοστς. Τα χαμηλότερα τμήματα κάτω από τις εκβολές του Ντράβα (κοντά στο Κσις Βιελκοπόλσκι) βρίσκονται στην ευρεία πεδιάδα Τόρουν-Έμπερσβαλντε. Αυτοί οι μεγάλοι υγροβιότοποι, με μόνο δύο ιστορικές διαβάσεις ποταμών στο Σάντοκ και στο Ντρεζντένκο, είναι αραιοκατοικημένοι. Τα περισσότερα τμήματα του Νότετς είναι πλωτά. Αρκετοί υδροφράχτες και φράγματα συνδέουν τις πλωτές οδούς Βιστούλα και Βάρτα/Όντερ. Στους μεσαιωνικούς χρόνους, τα αδιαπέραστα έλη του κάτω ποταμού Νότετς αποτελούσαν τα σύνορα μεταξύ του Βασιλείου της Πολωνίας και των εδαφών των φυλών της Πομερανία; στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας. Αμφισβητούμενα για αιώνες, τα φρούρια του Σάντοκ και του Ντρεζντένκο τελικά αποκτήθηκαν από τον Μαργράβο Κορράδο του Βρανδεμβούργου-Στένταλ με την ευκαιρία του γάμου του με την Κωνσταντία της Μείζονος Πολωνίας, κόρη του Πιαστ δούκα Πσέμισλ Α΄ της Μείζονος Πολωνίας, το 1260. Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες των Πολωνών Πιαστ να ανακτήσουν τον έλεγχο, η περιοχή κατά μήκος του κάτω Νότετς ενσωματώθηκε τελικά στην περιοχή Νόιμαρκ του Βραδεμβούργου. Για αιώνες, τα σύνορα με το Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Μείζονος Πολωνίας διέτρεχαν μεταξύ Ντρεζντένκο (Driesen) και Κσις ανάντη στα ανατολικά. Υπό την κυριαρχία του εκλέκτορα Ιωακείμ Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου από περίπου το 1603, το φρούριο ξαναχτίστηκε και άλλοι οικισμοί χτίστηκαν εντός των υγροβιότοπων. Τα πρώτα σχέδια για μια μεγάλης κλίμακας αποστράγγιση και βελτίωση της γης αναπτύχθηκαν υπό τον Βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας το 1738/39, αν και πραγματοποιήθηκαν μόνο μετά τον Επταετή Πόλεμο το 1763. Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, τα γειτονικά εδάφη της Μείζονος Πολωνίας μέχρι τον ποταμό προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας ως Περιοχή Νέτσε. Το έδαφος, που δημιουργήθηκε από την πρωσική διοίκηση, παραχωρήθηκε και πάλι στο νεοσύστατο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807, αλλά περιήλθε στην Πρωσία με απόφαση του Συνεδρίου της Βιέννης το 1815. «Netze» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 19 (11η έκδοση) 1911, σσ. 422–423
Μάικλ (Νήσος του Μαν)

Η Μάικλ (αγγλικά: Michael, μανξ: Maayl) είναι μια από τις 6 περιφέρειες της νήσου του Μαν. Πρωτεύουσα είναι η Μπάλαφ (Ballaugh). Η Μάικλ βρίσκεται στο κεντρο-δυτικό τμήμα της χώρας.

 Τζέρμπι Μπαλάφ Μάικλ Η Μάικλ συνορεύει στα βόρεια και τα ανατολικά με την Άυρ, στα ανατολικά με τη Γκαρφ και στα νότια με τη Γκλενφάμπα. Μπάλαφ (πρωτεύουσα) Τζέρμπι (Jerby) Μάικλ (πόλη)
Σαντζάκι του Πρίζρεν

Το Σαντζάκι του Πρίζρεν (τουρκικά : Prizren Sancağı) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από τον 15ο αιώνα έως το 1913. Οφείλει το όνομα του στην πόλη Πρίζρεν, της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας που ήταν και η πρωτεύουσα του. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους που κάποτε ανήκε στο Σαντζάκιι της Πρίζρεν ανήκει πλέον στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία και μικρότερα τμήματα ανήκουν στο Μαυροβούνιο.

 Ιδρύθηκε αμέσως μετά την Οθωμανική κατάκτηση του Πρίζρεν που πριν αποτελούσε μέρος του Δεσποτάτου της Σερβίας το 1455.. Κατά την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912, το έδαφος του Σαντζακίου του Πρίζρεν καταλήφθηκε από τα στρατεύματα του Βασιλείου της Σερβίας και του Μαυροβουνίου Βασιλείου. Με βάση την Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε στις 30 Μαΐου 1913, το έδαφος του Σαντζάκ του Πρίζρεν διαιρέθηκε μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Σύμφωνα με Οθωμανικό κατάλογο του 1571 το Σαντζάκι του Πρίζρεν αποτελείτο από πέντε νεχαγιέ : Νεχαγιέ του Πρίζρεν , Νεχαγιέ της Χότσα, Νεχαγιέ της Ζέσνα, Νεχαγιέ της ΤργκόβιστT και Νεχαγιέ του Μπίχορ. Το 1867 το Σαντζάκι του Πρίζρεν συγχωνεύεται με το Σαντζάκι της Ντίμπρα και το Σαντζάκι του Σκουτάρεος και δημιουργήθηκκε το Βιλαέτι του Σκουτάρεος. Το 1871 το Σαντζάκι του Πρίζρεν έγινε μέρος του νεοσύστατου βιλαετιού του Πρίζρεν. Το νέο βιαλέτ και σαντζάκια του έγινε αργότερα μέρος του Βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου που ιδρύθηκε το 1877. Η πόλη του Πρίζρεν αποφασίστηκε να είναι η έδρα του βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου. Το Σαντζάκι της Νις και στο Σαντζάκι του Πίροτ μαζί με τον Καζά της Βράνιε διαχωρίστηκαν από το βιλαέτι του Κοσσυφοπέδιο και ενώθηκαν με το Πριγκιπάτο της Σερβίας μετά το Συνέδριο του Βερολίνου το 1878. Το Σαντζάκι της Ντίμπρα προσαρτήθηκε στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου. Μετά από αυτές τις αλλαγές το Βιλαέτι Κοσσυφοπεδίου αποτελούνταν από τρία σαντζάκια: Σαντζάκι του Πρίζρεν, στο Σαντζάκι των Σκοπίων και το Σαντζάκι του Νόβι Παζάρ. Παρά τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου να δοθεί το Σαντζάκι του Νόβι Παζάρ στην Αυστροουγγαρία παρέμεινε κάτω από την απόλυτη διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, η Οθωμανική Αυτοκρατορία οργάνωσε τις πρώτες βουλευτικές εκλογές στο σαντζάκι του Πρίζρεν. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 1912 κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου το Σαντζάκι του Πρίζρεν καταλήφθηκε από το Βασίλειο της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Με βάση τη Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1913 το έδαφός του διαιρέθηκε μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.
Εκλογές στον Ισημερινό

Εκλογές στον Ισημερινό διεξάγονται για πρόεδρο και για βουλή. Το Σύνταγμα προβλέπει τετραετή θητεία για τον Πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο, και τα μέλη του Κογκρέσου. Η κυβέρνηση περιλαμβάνει 15 υπουργεία. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες και οι σύμβουλοι, όπως οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται άμεσα. Το Κογκρέσο συνέρχεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους εκτός από τον Ιούλιο και το Δεκέμβριο. Οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου διορίζονται από το Κογκρέσο. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για εγγεγραμμένα πρόσωπα ηλικίας από 18 ως και 65 ετών και προαιρετική για τους υπόλοιπους.

 Οι πρόωρες εκλογές του 2009 οδήγησαν στην επανεκλογή του προέδρου Ραφαέλ Κορέα. Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013 πρόεδρος επανεξελέγη ο Ραφαέλ Κορέα. Ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα πέτυχε σημαντική νίκη με την έγκριση του νέου Συντάγματος, σε δημοψήφισμα, στις 28 Σεπτεμβρίου του 2008. Το νέο Σύνταγμα, το εικοστό στην Ιστορία της χώρας, εγκρίθηκε από τους πολίτες με υψηλό ποσοστό, που έφτασε το 63,9%, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα. Στις 7 Μαΐου 2011, οι πολίτες υπερψήφισαν (με ποσοστά που κυμαίνονται από 44,9% ως 50,4%) τις μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα και στα ΜΜΕ, που πρότεινε ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορρέα. Συνολικά, υπερψηφίστηκαν και οι 10 προτάσεις του δημοψηφίσματος, ανάμεσα στις οποίες είναι η απαγόρευση των καζίνο και του τζόγου, ο περιορισμός στις ταυρομαχίες και στις κοκορομαχίες, καθώς επίσης και η αναμόρφωση του δικαστικού συστήματος.
ASIN

Το ASIN (αγγλ. Amazon Standard Identification Number), είναι ένα τυποποιημένο σύστημα αρίθμησης και αναγνώρισης των προϊόντων της εταιρείας Amazon. Χρησιμοποιείται για την διανομή των προϊόντων μέσα στο δίκτυο της Amazon χωρίς όμως να είναι αναγνωρισμένο "πρότυπο" σύστημα, όπως π.χ. το ISBN. Σε κάθε προϊόν που πωλείται από την Amazon δίνεται ένα μοναδικό ASIN. Για τα βιβλία που έχουν ISBN, το ASIN συμπίπτει με το ISBN. Στα βιβλία χωρίς ISBN και άλλα προϊόντα ορίζεται ένα ASIN.

 Στον ιστοχώρο της Amazon που απευθύνεται στον Αμερικάνικο χώρο, η διεύθυνση Ιστού ενός προϊόντος (URL) πάντα περιέχει το ASIN του προϊόντος με το σχήμα: http://amazon.com/gp/product/ASIN-VALUE-HEREΈνα παλαιότερο σχήμα ήταν: http://amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/ASIN-VALUE-HERE.Μια πιο σύντομη μορφή του URL για τα περισσότερα προϊόντα είναι: http://amazon.com/o/ASIN/ASIN-VALUE-HEREΜια ακόμα πιο σύντομη μορφή του URL είναι: http://amazon.com/dp/ASIN-VALUE-HERE (dp="detail page") Ας πάρουμε για παράδειγμα το επόμενο CD: Επομένως το URL στην Amazon για το CD αυτό θα είναι: http://amazon.com/gp/product/B0002I8UFMΚαι στην σύντομη μορφή του: http://amazon.com/o/ASIN/B0002I8UFMΠαρόμοιο URL μπορεί να κατασκευαστεί για τις περιοχές της Amazon σε άλλες χώρες, όπως: http://amazon.co.uk/o/ASIN/B0002I8UFM http://amazon.de/o/ASIN/B0002I8UFM http://amazon.fr/o/ASIN/B0002I8UFMΕντούτοις, δεν φέρνουν όλες οι περιοχές όλους τους τίτλους - π.χ. ASIN 393206402X είναι διαθέσιμο μόνο στη γερμανική εκδοχή της Amazon. Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας Τζίμι Γουέιλς είναι κατά της επιρροής του κωδικού συστήματος ASIN, επειδή αναγκάζει ιδιαίτερα τους μικρούς εκδοτικούς οίκους να συνεργάζονται με τον Amazon. Προτείνει δε την δημιουργία και εφαρμογή ενός ελεύθερου εναλλακτικού συστήματος. Amazon help: 'What is an ASIN?' Jimbo Wales: Ten Things That Will Be Free (Keynote auf der Wikimania 2005, August 2005. Um die ASIN geht es im Abschnitt 8. Free the Product Identifiers!)
Μητέρα Ρωσία

Η Μητέρα Ρωσία (ρωσικά: Россия-Матушка‎ ή Rossiya-Matushka) είναι η εθνική προσωποποίηση της Ρωσίας, η οποία εμφανίζεται σε πατριωτικές αφίσες, αγάλματα κτλ. Η χρήση του όρου "μητέρα" ως αναφορά σε ένα έθνος ή πολιτισμό συμβολίζει το "πνεύμα της συλλογικότητας". Κατά την περίοδο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο όρος Rodina-Mat (Родина-Мать,"Μητέρα Πατρίδα") προτιμούνταν, καθώς αντιπροσώπευε την πολυεθνική Σοβιετική Ένωση, ενώ χρησιμοποιούνταν ιδιαιτέρως ως αναφορά στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.

 Αρκετά αγάλματα της Μητέρας Ρωσίας έχουν κατασκευαστεί, τα περισσότερα εκ των οποίων εις μνήμην του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται σε αυτά τα παρακάτω: η Μητέρα Πατρίδα Καλεί (ρωσικά: Родина-мать зовёт, Rodina Mat' Zovyot!‎), γιγαντιαίο άγαλμα στο Βόλγκογκραντ της Ρωσίας, εις μνήμην της Μάχης του Στάλινγκραντ η Μητέρα Πατρίδα (Κίεβο) (ουκρανικά: Батьківщина-Мати‎) ή, όπως και αναφέρεται συχνότερα, Ρόντινα-Ματ (ρωσικά: Родина-мать‎) είναι μνημειακό άγαλμα, το οποίο είναι μέρος του Μουσείου του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. η Μητέρα Πατρίδα (Αγία Πετρούπολη), άγαλμα στο Μνημειακό Κοιμητήριο του Πισκαρέφσκογιε, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας η Μητέρα Ρωσία (Καλίνινγκραντ), μνημείο στο Καλίνινγκραντ της Ρωσίας η Μητέρα Πατρίδα Θρηνεί τα Χαμένα Τέκνα της (ρωσικά: Родина-мать, скорбящая о погибших сыновьях‎), στο Μινσκ της Λευκορωσίας εις μνήμην των νεκρών στο Αφγανιστάν η Μητέρα Πατρίδα (Ναμπερέζνιε Τσέλνι), μνημείο στο Ναμπερέζνιε Τσέλνι της Ρωσίας η Μητέρα Πατρίδα (Παβλόφσκ), μνημειακό σύμπλεγμα, στο Παβλόφσκ της Ρωσίας Στο «Μνημείο Χιλιετίας της Ρωσίας» (αγγλικά: Millennium of Russia, ρωσικά: Тысячелетие России) το οποίο κατασκευάστηκε στο Νόβγκοροντ, το 1862, η κορυφή του μνημείου στέφεται με δυάδα αγαλμάτων, ένας άγγελος με το σταυρό στο χέρι του (η προσωποποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας) και μια γυναίκα γονατιστή (η προσωποποίηση της Ρωσίας). Ματ Ζέμλια Μοκός, την οποία ο Φίτζις θεωρεί ως πηγή έμπνευσης για τον μύθο της "Μητέρας Ρωσίας"
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci

Η Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τυπου MACI είναι μια νέα μέθοδος αυτομεταμόσχευσης υαλοειδούς χόνδρου σε δύο στάδια με τη βοήθεια της πιο εξελιγμένης βιοτεχνολογίας Τα τραύματα του αρθρικού χόνδρου αφορούν εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Η παρατεταμένη αθλητική δραστηριότητα σε συνδυασμό με την αύξηση του μέσου χρόνου ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες, μεγαλώνουν σημαντικά τον κίνδυνο χόνδρινης βλάβης. Αποτελούν σοβαρό πρόβλημα μιας και ο υαλοειδής χόνδρος ακόμη και στη νεαρή ενήλικο ζωή, έχει πολύ περιορισμένη δυνατότητα ανάπλασης. Βλάβες στον αρθρικό χόνδρο του γόνατος και των άλλων αρθρώσεων, οδηγούν σε οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης και βαριές χειρουργικές επεμβάσεις.

 Είναι το περίβλημα των άκρων των οστών που συμμετέχουν στο σχηματισμό των αρθρώσεων. Ο υγιής υαλοειδής χόνδρος είναι λευκός και ολισθηρός με ισχυρή συνοχή στη σύστασή του. Αποτελείται από χονδροκύτταρα, ειδικές πρωτεΐνες όπως οι γλυκοζαμινογλυκάνες και σημαντική ποσότητα νερού, λειτουργώντας ως αποσβεστήρας (αμορτισέρ) κατά τη χρήση των αρθρώσεων και ιδιαίτερα τη φόρτιση (εφαρμογή βάρους στην άρθρωση). Η λεία επιφάνειά του ταυτόχρονα με την παρουσία αρθρικού υγρού, διασφαλίζουν την χωρίς τριβές και φθορά λειτουργία των αρθρώσεων. Εμβιομηχανικά μπορεί να αντέξει βάρος 7 φορές μεγαλύτερο από το σωματικό βάρος του ανθρώπου. Παρά τη σταθερότητα και την ισχύ του αρθρικού χόνδρου, η αναγεννητική του ικανότητα είναι πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται στο ότι ο αρθρικός χόνδρος δεν έχει αγγειακή αιμάτωση, αλλά τρέφεται από το αρθρικό υγρό. Όταν λοιπόν υποστεί τραυματική βλάβη , η περιοχή καλύπτεται από ινώδη κι όχι υαλοειδή χόνδρο, ο οποίος δεν έχει την ίδια αντοχή και μηχανικές ιδιότητες και δεν αντέχει τα φορτία της καθημερινής ζωής. Οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν οίδημα, πόνο, δυσκαμψία γόνατος μόνιμα ή σε κρίσεις κι όταν η βλάβη του χόνδρου είναι ολικού πάχους δεν επουλώνεται ποτέ και οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα και χρόνιο πόνο. Οι βλάβες αυτές στη νεαρή ενήλικο ζωή μπορεί να επηρεάσουν δραματικά την ικανότητα για άθληση αλλά και για επαγγελματικές ή κοινωνικές δραστηριότητες. Η MACI είναι μια νέα μέθοδος αυτομεταμόσχευσης υαλοειδούς χόνδρου σε δύο στάδια με τη βοήθεια της πιο εξελιγμένης βιοτεχνολογίας. Ενδείκνυται σε χόνδρινες βλάβες της νέας και μέσης ηλικίας κι έχει εξαιρετικά αποτελέσματα που προσομοιάζουν στο φυσιολογικό. Αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό την οστεοαρθρίτιδα αλλά απαιτεί ειδική κι έμπειρη στη μέθοδο χειρουργική ομάδα κι αυστηρό πρόγραμμα αποκατάστασης την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο. Προλαμβάνοντας την Οστεοαρθρίτιδα – Μέθοδος Maci (το αρχικό κείμενο προέρχεται από τη σελίδα https://web.archive.org/web/20111007181600/http://www.sideridis.com.gr/maci/ στην οποία δημοσιεύεται με τους όρους cc-by-sa).
Ιζάρ Κοέν

Ο Ιζάρ Κοέν (Izhar Cohen, (εβραϊκά: יזהר כהן‎, γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1951) είναι Ισραηλινός τραγουδιστής, ο οποίος αναδείχθηκε νικητής στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1978.

 Γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ και μεγάλωσε στην Giv'atayim με υεμενίτικη οικογένεια τραγουδιστών. Εκτός από τραγουδιστής, έγινε ηθοποιός. Έπαιξε στο θέατρο Χάιφα. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης κοσμηματοπωλείου. Ο Κοέν ξεκίνησε να τραγουδά από την παιδική του ηλικία μαζί με τον πατέρα του, Σλόμο Κοέν. Στα 18 έγινε μέλος της στρατιωτικής μπάντας "Nachal". Στη διάρκεια της δεκαετίας του ' 70 ήταν ο Ισραηλινός τραγουδιστής με τα τραγούδια που παίζονταν περισσότερο στη χώρα του. Το 1978 κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το συγκρότημα Alphabeta ερμηνεύοντας το τραγούδι "A-Ba-Ni-Bi" σε μουσική Νούριτ Χιρς και στίχους του Εχούντ Μάνορ. Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν η εβραϊκή λέξη "ani" (πρώτο πρόσωπο προσωπικής αντωνυμίας) εκφράζοντας το δημοφιλές παιδικό παιχνίδι "Bet language" (κάτι σαν το "Pig Latin"). Ο Κοέν στη συνέχεια εκπροσώπησε ξανά το Ισραήλ στον διαγωνισμό του 1985 τραγουδώντας με ένα ανώνυμο συγκρότημα τραγουδιστών που έκαναν φωνητικά το "Olé, Olé" (σε μουσική του Κόμπι Οσράτ και σε στίχους του Χαμουτάλ Μπεν Ζεέβ), το οποίο ήρθε 5ο. Επιχείρησε να εκπροσωπήσει ξανά το Ισραήλ το 1987 και το 1996, όμως δεν κέρδισε τον εθνικό τελικό. https://web.archive.org/web/20170212014526/http://www.izhar-cohen.eu.pn/ A-ba-ni-bi- στίχοι με αγγλική μετάφραση Ole ole- στίχοι σε αγγλική μετάφραση
Μπέλα της Σλαβονίας

Ο Μπέλα, ουγγρ. Béla (π. 1243/9 - 1269) από τον Οίκο των Αρπάντ ορίστηκε δούκας της Σλαβονίας το 1260, αλλά άρχισε οσιαστικά να κυβερνά το δουκάτο του από το 1268.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης τού Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν ο αγαπημένος του γιος. Το έτος γέννησής του δεν είναι βέβαιο, αλά ξέρουμε ότι ήταν το μικρότερό τους τέκνο. Το προηγούμενο από αυτόν παιδί τους, η Μαργαρίτα γεννήθηκε το 1242, έτσι οι ιστορικοί Μορ Βέρτνερ, Γκυούλα Κριστό και άλλοι εκτιμούν το έτος γέννησής του π. το 1243. Διαφορετική ημερομηνία δίνει ένα καταστατικό τού 1269, που αναφέρει ότι ο Μπέλα "ήταν περίπου είκοσι ετών", έτσι θα γεννήθηκε π. το 1269. Σε επιστολή που έγραψε ο Μπέλα Δ΄ π. το 1254 προς τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄, υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία για τη ζωή τού ομώνυμου γιου του. Αναφέρεται σε ένα σχέδιο γάμου τού νεαρού Μπέλα με μία ανιψιά τού πάπα, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ. Ο πατέρας του τον όρισε δούκα της Σλαβονίας το 1260 και αργότερα τού πρόσθεσε την Κροατία και τη Δαλματία. Τις τελευταίες περιοχές αυτές κυβερνούσε πιο πριν ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέφανος Ε΄. Νυμφεύτηκε την Κουνιγκούντα των Ασκάνια, κόρη τού Όθωνα Γ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου. Όταν ο Μπέλα απεβίωσε, η Κουνιγκούντα έκανε δεύτερο γάμο με τον Βάλεραν Δ΄ δούκα τού Λίμμπουρκ. Érszegi, Géza; Solymosi, László (1981). "Az Árpádok királysága, 1000–1301 [The Monarchy of the Árpáds, 1000–1301]". In Solymosi, László. Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Historical Chronology of Hungary, Volume I: From the Beginning to 1526] (in Hungarian). Akadémiai Kiadó. pp. 79–187. ISBN 963-05-2661-1. Fine, John V. A (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4. Kristó, Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói [Rulers of the House of Árpád] (in Hungarian). I.P.C. Könyvek. ISBN 963-7930-97-3. Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [A family affair: The Conflict between Béla IV and King-junior Stephen in the 1260s] (in Hungarian). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4.
Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας

Οι Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας είναι διοικητικές υποδιαιρέσεις στην Ιταλία που λειτουργούν από το 2015. Οι Μητροπολιτικές πόλεις περιέχουν μία μεγάλη κεντρική πόλη με δορυφορικές πόλεις γύρω από αυτήν με κοινές οικονομικές, διοικητικές, πολιτισμικές και πληθυσμιακές δραστηριότητες, συνήθως ανήκαν παλιότερα στην ίδια επαρχία.

 Ο αρχικός νόμος (1990) όριζε σαν πρώτες Μητροπολιτικές πόλεις το Μιλάνο, το Τορίνο, η Βενετία, η Γένοβα, η Μπολόνια, η Φλωρεντία, η Ρώμη, το Μπάρι, η Νάπολη και τα περίχωρα τους, οι Μητροπολιτικές πόλεις θα μπορούσαν να έχουν αυτόνομες διοικητικές δραστηριότητες. Αργότερα προστέθηκε στις αρχικές πόλεις το Ρήγιο στην Καλαβρία (2009). Οι Μητροπολιτικές περιοχές που ανακηρύχτηκαν μόνες τους αυτόνομες πόλεις ήταν το Κάλιαρι στη Σαρδηνία, η Μεσσήνη και το Παλέρμο στη Σικελία. Το Ιταλικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε με νόμο τις 10 Μητροπολιτικές Πόλεις (3 Απριλίου 2014) εξαιρώντας τις αυτόνομες. Αργότερα προστέθηκαν τέσσερις νεότερες, σε λίγους μήνες τέθηκαν επίσημα σε λειτουργία (1 Ιανουαρίου 2015) Μια Μητροπολιτική πόλη διαιρείται σε επιμέρους Δήμους ή Κοινότητες, διοικείται από έναν Μητροπολιτικό δήμαρχο, ένα μητροπολιτικό νομοθετικό σώμα και τα αντίστοιχα Συμβούλια και Συνέλευση. Ο Μητροπολιτικός δήμαρχος θεωρείται ως ο δήμαρχος της Μητροπολιτικής επαρχιακής πόλης. Οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι κάθε δήμου είναι υποψήφιοι για το Μητροπολιτικό Συμβούλιο, επιλέγονται από καταλόγους ανάλογα με τη βαθμολογία τους. Ο αριθμός των συμβούλων κάθε Μητροπολιτικού Δήμου εξαρτάται από τον πληθυσμό, οι Δήμοι με πληθυσμό 3.000.000 κατοίκους εκλέγουν 24 Συμβούλους, οι μικρότεροι εκλέγουν 18 Συμβούλους, άλλοι Μητροπολιτικοί Δήμοι έχουν 14. Η Μητροπολιτική Ομοσπονδία ορίζεται από τους δημάρχους των 14 Δήμων. Νόμος 5 Μαϊου 2009) Προεδρία της Δημοκρατίας Μητροπολιτικές πόλεις του 2015 Αρχειοθετήθηκε 2021-07-14 στο Wayback Machine.
Ρίπιν

Το Ρίπιν (πολωνικά: Rypin, γερμανικά: Rippin‎) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Ρίπιν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας, περίπου 50 χιλιόμετρα ανατολικά του Τόρουν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 15.999 κάτοικοι (2020).

 Το Ρίπιν ιδρύθηκε τον Μεσαίωνα και ήταν μέρος της Πολωνίας από την ίδρυση του κράτους τον 10ο αιώνα. Από τον 11ο αιώνα ήταν η έδρα ενός τοπικού καστελανάτου και από τον 14ο αιώνα ήταν έδρα κομητείας. Της παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης στις αρχές του 14ου αιώνα, και στη συνέχεια ήταν μια βασιλική πόλη του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας, που βρισκόταν διοικητικά στη Γη Ντόμπζιν στο Βοεβοδάτο Ινοβρότσουαφ της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Στις αρχές του 14ου αιώνα, ντόπιοι δούκες της πολωνικής δυναστείας των Πιαστ ίδρυσαν ένα νοσοκομείο στο Ρίπιν για να τιμήσουν τη μνήμη του αποθανόντος πατέρα τους, Δούκα Σιεμόβιτ του Ντόμπζιν. Το 1352, στο νοσοκομείο παραχωρήθηκαν διάφορα προνόμια από τον Δούκα Βλάντισλαφ τον Κυφό Κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανοσοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1939, στην πόλη εισέβαλε και στη συνέχεια την κατέλαβε η Γερμανία μέχρι το 1945. Ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε εκτεταμένη γενοκτονική εκστρατεία. Τον Σεπτέμβριο του 1939, μια γερμανική αστυνομική φυλακή ιδρύθηκε στην πόλη και τον Οκτώβριο του 1939, η γερμανική αστυνομία και το Σέλμπστουτζ πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών. Εκατοντάδες συλληφθέντες Πολωνοί ανακρίθηκαν και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν επί τόπου και θάφτηκαν στο γειτονικό Σκρβίλνο, κατά τη διάρκεια της διενέργειας της γερμανικής Ιντελιγκέντσακτιον. Ανάμεσα στα θύματα ήταν 96 Πολωνοί δάσκαλοι και διευθυντές σχολείων από την πόλη και την κομητεία. Πολλοί ντόπιοι Πολωνοί δολοφονήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια μεγάλων σφαγών που πραγματοποιήθηκαν από τους Γερμανούς στο Σκρβίλνο τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 1939 Το 1944 οι κατακτητές έκαψαν τα πτώματα των θυμάτων προσπαθώντας να καλύψουν το έγκλημα που διαπράχθηκε στο Σκρβίλνο. Πολωνοί δολοφονήθηκαν επίσης σε άλλα μέρη στο Ρίπιν και περίπου 200 Πολωνοί από την πόλη και την κομητεία σφαγιάστηκαν στο κοντινό χωριό Ρουσινόβο. Το 1939-1942, οι Γερμανοί έδιωξαν επίσης πάνω από 5.100 Πολωνούς από την πόλη. Οι περισσότεροι από τους απελαθέντες Πολωνούς φυλακίστηκαν σε ένα στρατόπεδο διέλευσης στο Τόρουν και στη συνέχεια απελάθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο (Κεντρική Πολωνία που κατεχόταν από τους Γερμανούς), καθώς τα σπίτια τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Σύμφωνα με ένα έγγραφο της Γκεστάπο από το 1942, πολλοί εναπομείναντες Πολωνοί έφυγαν από το Ρίπιν προσπαθώντας να αποφύγουν την υπογραφή τους στη Deutsche Volksliste, ωστόσο, πολλοί Πολωνοί υπέγραψαν τελικά υπό την απειλή της απέλασης στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ένα στρατόπεδο διέλευσης για Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από τα κοντινά χωριά το 1942 λειτούργησε στην πόλη. Επίσημος ιστότοπος της πόλης
Καζί Φιρόζ Ρασίντ

Ο Καζί Φιρόζ Ρασίντ (কাজী ফিরোজ রশীদ) είναι πολιτικός του κόμματος Τζατίγια και νυν Μέλος του Κοινοβουλίου από την εκλογική περιφέρεια Ντάκα-6. Συμμετείχε στην πολιτική από πολύ νωρίς στη ζωή, επειδή όταν βρισκόταν στην 9η τάξη συμμετείχε στο κίνημα κατά του συστήματος εκπαίδευσης του Πακιστανού προέδρου Αγιούμπ Χαν. Κατά τη διάρκεια της μελέτης στο Πανεπιστήμιο εξελέγη Αντιπρόεδρος δύο φορές.

 Ο Ρασίντ γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1947. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο. Ο Ρασίντ εξελέγη στο κοινοβούλιο από την περιφέρεια Ντάκα-6 στις 5 Ιανουαρίου 2014, ως υποψήφιος του κόμματος Τζατίγια. Στο κοινοβούλιο επέκρινε την Πρωθυπουργό Σέιχ Χασίνα για την τοποθέτηση του Χασανούλ Χακ Ινού ως υπουργό. Είναι ο πρόεδρος του συνδέσμου Σέρφινγκ του Μπανγκλαντές. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος του συλλόγου ιδιοκτητών αιθουσών κινηματογράφου του Μπανγκλαντές. Στις 6 Απριλίου 2016 η Επιτροπή καταπολέμησης της Διαφθοράς μήνυσε τον Ρασίντ για την αρπαγή της γης του διπλωμάτη Μοχαμέντ Αλί στο Ντανμόντι το 1979. Ο Φιρόζ Ρασίντ άσκησε έφεση κατά της επιτροπής στο ανώτατο Δικαστήριο του Μπαγκλαντές και στις 9 Νοεμβρίου η υπόθεση βρισκόταν ακόμα υπό εξέλιξη.
Οζγκούρ Τσεβίκ

Ο Οζγκούρ Τσεβίκ (Özgür Çevik, 27 Μαΐου 1981) είναι Τούρκος ηθοποιός, τραγουδιστής και δύτης, ευρύτερα γνωστός στην Τουρκία και στην Ελλάδα από την τηλεοπτική σειρά Τα σύνορα της αγάπης (τουρκ. Yabancı Damat). Στη σειρά υποδυόταν τον Έλληνα Νίκο Αγγελόπουλο, ο οποίος παντρεύτηκε μια Τουρκάλα, την Ναζλί Μπακλαβατζίογλου (Νεχίρ Ερντογάν). Ο Τσεβίκ έγινε γνωστός από το Τούρκικο Fame Story ως τραγουδιστής ενώ έκανε σπουδές στη φιλοσοφία και ασχολείται με τις καταδύσεις. Το μικρό του όνομα σημαίνει «ελεύθερος».

 Έχω αντίρρηση (İtirazım Var) (2014) - Γιατρός Τολγκά Κυβερνήτης (Vali) (2008) - Λεβέντ Η μικρή αποκάλυψη (Küçük Kıyamet) (2006) - Ο άνθρωπος που γελά στο καφενείο Canevim(2019)-Taylan Tanbay Ζωές Παράλληλες (Kırgın Çiçekler) (2015-2018) - Τοπράκ Η εποχή των κερασιών (Kiraz Mevsimi) (2014) - Ντερίν [Έκτακτη εμφάνιση] Κρυμμένα Μυστικά (Saklı Kalan) (2013-2014) - Ονούρ Τζεβχέρ (3 επεισόδια) Και μένα μου λείπει (Ben de Özledim) (2013) - [Έκτακτη εμφάνιση μόνο στο τρέιλερ] Şubat (2013) - Αλί Ποϊράζ [Έκτακτη συμμετοχή]Ένα από τα Σπίτια (Evlerden Biri) (2012) - Ισκεντέρ (13 επεισόδια) Η Λεϊλά και ο Μετζνούν (Leyla ile Mecnun) (2012) - [Έκτακτη συμμετοχή] Το Παρελθόν, Πληγή στη Καρδιά μου (Mazi Kalbimde Yaradır) (2011) - Φερίτ (26 επεισόδια) Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα (Sensiz Yaşayamam) (2010) - Σερντάρ Γάμος στα Βαλκάνια (Balkan Düğünü) (2009 - 2010) - Ομέρ Οι Ήχοι της Νύχτας (Gece Sesleri) (2008 - 2009) - Σεϊχάν Ακαλί (26 επεισόδια) Ευρωπαϊκή πλευρά (Avrupa Yakası) (2008) - [Έκτακτη συμμετοχή] Αφηρημάδα (Kavak Yelleri) (2007) - Οζγκιούρ [Έκτακτη συμμετοχή] Τα σύνορα της αγάπης (Yabancı Damat) (2004 - 2007) - Νίκος Αγγελόπουλος ♦ (106 επεισόδια) Φιλμογραφία του ηθοποιού στο imdb.
Δόξα Αρκαδίας

Η Δόξα είναι χωριό του Νομού Αρκαδίας, στην παλαιά επαρχία Γορτυνίας. Με την εφαρμογή του νόμου Καλλικράτης της τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμο Γορτυνίας και έχει σήμερα 187 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων, στην πλαγιά του ομώνυμου όρους Δόξα. Με καλή ορατότητα η θέα του χωριού εκτείνεται μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος, στην παραλία της Ζαχάρως. Απέχει 85 χιλιόμετρα από την Τρίπολη Αρκαδίας και 55, αντίστοιχα, από τον Πύργο Ηλείας.

 Το πρώτο όνομα του χωριού ήταν «Βρετεμπούγα», κατά την πρώτη επίσημη απογραφή που έγινε από τους Βενετούς το 1698 το χωριό αναφέρεται σαν Vreto Bua και είχε 28 οικογένειες με 82 κατοίκους. Το 1927 ονομάστηκε Μαυροσκιά και το 1928 πήρε την σημερινή του ονομασία από την κορυφή Δόξα υψ. 894 μ. του βουνού στους πρόποδες του οποίου είναι κτισμένο το χωριό. Ήταν ονομαστό για τους χτίστες του. Η Δόξα έχει καεί δυο φορές: η πρώτη μερικώς ήταν στις 16 Δεκεμβρίου 1779 από τον Τούρκο αγά Μετούρο όπου κατέστρεψε δέκα πέντε σπίτια και η δεύτερη κατά τη γερμανική Κατοχή 1941-1944, οπότε και κάηκε ολοσχερώς από τους Ναζί Γερμανούς ως αντίποινα για τον θάνατο ενός στρατιώτη από περίπολο ανταρτών στις 23 Αυγούστου 1943 ημέρα Δευτέρα. Πρόκειται για ένα χωριό με λίγα παλιά πέτρινα σπίτια, με μια πλατεία στο κέντρο του χωριού που λέγεται αγορά και την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Το τοπίο συμπληρώνει το πράσινο από τους κάμπους και τα πλατάνια καθώς και ο ποταμός Λάδωνας λίγα χιλιόμετρα προς τα δυτικά. Σήμερα, απαριθμεί λιγότερο από 200 κατοίκους. Τα καλοκαίρια και ειδικά το μήνα Αύγουστο το χωριό σφύζει από ζωή, καθώς κορυφώνονται οι εκδηλώσεις του Συλλόγου Απανταχού Δοξιωτών και του Συλλόγου Νέων Δόξας, με λαϊκές βραδιές καθώς και πάρτι νεολαίας που λαμβάνει χώρα στο παλιό σχολείο του χωριού που πλέον έχει μετατραπεί σε Λαογραφικό Μουσείο. Τον ίδιο μήνα πραγματοποιείται εκδήλωση μνήμης για το κάψιμο του χωριού που έγινε στις 23 Αυγούστου του 1943 από τους Γερμανούς κατακτητές. Κατά την διάρκειά της, τελείται επιμνημόσυνη δέηση για όλα τα θύματα της Γερμανικής κατοχής και κατάθεση στεφάνων στο χώρο του μνημείου.
Αμμόλοφοι Τοτόρι

Οι αμμόλοφοι Τοτόρι (鳥取砂丘, Tottori sakyū) είναι αμμόλοφοι, που βρίσκονται έξω από το κέντρο της πόλης του Τοτόρι στην Νομαρχία Τοτόρι της Ιαπωνίας. Έχουν μήκος 14 χιλιόμετρα και λιγότερο από 2,4 χιλιόμετρα πλάτος. Είναι ο μεγαλύτερος αμμόλοφος στην Ιαπωνία. Οι αμμόλοφοι αποτελούν μέρος του γεωπάρκου Σαν'άν Καϊγκάν, το οποίο αποτελεί μέρος των παγκόσμιων γεωπάρκων της UNESCO. Οι αμμόλοφοι Τοτόρι ανακηρύχθηκαν το 1955 ως εθνικό μνημείο της φύσης, επειδή παρουσιάζουν μοναδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά και η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής είναι ιδιαίτερη.

 Οι σχηματισμοί άμμου δημιουργήθηκαν, όταν τα ιζήματα, που μεταφέρθηκαν από τα βουνά Τσουγκόκου από τον ποταμό Σεντάι διοχετεύτηκαν στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Στη συνέχεια, οι ισχυροί άνεμοι διαμόρφωσαν τους αμμόλοφους σε διάστημα 100.000 ετών. Λόγω των παλιρροιών και των παράκτιων ανέμων δημιουργούνται διαρκώς νέοι αμμόλοφοι και διαμορφώνεται ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο.Η περιοχή των αμμόλοφων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως έρημος, γιατί υπάρχει αρκετό ύψος βροχοπτώσεων στην περιοχή κατά τη διάρκεια του έτους. Η θερμοκρασία στους αμμόλοφους φθάνει στους 60 C το καλοκαίρι.Οι αμμόλοφοι σκεπάζονται κάποιες φορές το χειμώνα με ένα λεπτό στρώμα χιονιού. Μία μεγάλη όαση σχηματίζεται στο κέντρο των αμμόλοφων από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.Η έκταση των αμμόλοφων μειώνεται σταθερά λόγω ενός κυβερνητικού προγράμματος αναδάσωσης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά μήκος της ακτής έχουν κατασκευαστεί τσιμεντένια φράγματα, για να αποτραπεί η διάβρωση των σχηματισμών. Οι αρχές έχουν λάβει μέτρα, για να σταματήσουν τη συρρίκνωση των θινών, εν μέρει επειδή προσελκύουν σημαντικό όγκο τουρισμού στην περιοχή. Δύο εκατομμύρια τουρίστες κυρίως από την Ιαπωνία και την Ανατολική Ασία επισκέπτονται τους αμμόλοφους Τοτόρι κάθε έτος.Οι τουρίστες μπορούν να κάνουν αλεξίπτωτο πλαγιάς, περιήγηση στην περιοχή πάνω σε μία καμήλα, γιόγκα πάνω στην άμμο και κατάβαση στους αμμόλοφους με σανίδα (ένα είδος σνόουμπορντ). Μπορούν επίσης να απολαύσουν τη θέα από το κατάστρωμα παρατήρησης.Κοντά στην παραλία έχει δημιουργηθεί ένα μουσείο, όπου καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο έχουν δημιουργήσει γλυπτά από άμμο. Τα εκθέματα αλλάζουν κάθε χρόνο. Η έκθεση των γλυπτών από άμμο διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου του επόμενου έτους.Μετά τα γλυπτά καταστρέφονται. Κάθε έτος υπάρχει διαφορετική θεματολογία. Το μουσείο άμμου άρχισε να λειτουργεί από τις 18 Νοεμβρίου 2006. Αρχικά τα εκθέματα παρουσιάζονταν σε εξωτερικό χώρο. Από τον Απρίλιο του 2012 τα εκθέματα τοποθετούνται στους εσωτερικούς χώρους του μουσείου άμμου, που η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2011. https://www.sakyu-vc.com/en/ http://www.sand-museum.jp/en/dunes/ Μουσείο άμμου
Πετροχώρι Ρεθύμνης

Το Πετροχώρι (επίσημο: Πετροχώριον, μέχρι το 1931 Αποσέτι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 40 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μ. στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Σάμιτος, πάνω από την κοιλάδα του Αμαρίου. Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως αγροκτηνοτροφική.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Aposetti. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Aposseti με 83 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Apossetis. Ο Νίκος Σταυρινίδης έχει ταυτίσει το χωριό με το χωριό Abesgat το οποίο αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1659 με 9 σπίτια, όμως ο Στέργιος Σπανάκης σημειώνει ότι εκείνο το χωριό ήταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου και όχι στην επαρχία Αμαρίου.Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 12 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 195 χριστιανούς και 35 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 260 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου. Δείτε: Κοινότητα Πετροχωρίου Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα και στους Άγιους Πάντες. Ο ναός κτίστηκε το 1885 στα ανατολικά ερειπωμένο μεσαιωνικού ναΰδριου, του 13ου αιώνα, το οποίο στη συνέχεια ξανακτίστηκε. Ο νέος ναός στη νότια είσοδο φέρει επιγραφή η οποία γράφει Το πνεύμα της αληθείας το παρά του πατρός εκπορευόμενον μαρτυρύσει περί εμού: Αύγουστος ,ΑΩϡΕ΄ ο αρχητέκτων Ηλίας Μοσχάκης. Πάνω από τη βόρεια είσοδο βρίσκεται καμπαναριό, ενώ διαθέτει και δεύτερο, νεότερο, καμπαναριό στην αυλή του. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκεται χάραγμα από επισκέπτη του ναού το οποίο γράφει Die prima Marzo 1580. Hic fruit Aloisio Neotero. Διογένης Μοσχοβίτης - δάσκαλος και οπλαρχηγός στην επανάσταση του 1866.
Δημήτριος (Μιχαήλ) Κομνηνός Δούκας ο Κουτρούλης

Ο Δημήτριος Δούκας Κομνηνός Κουτρούλης Ἄγγελος (πέθανε μετά το 1304) ήταν ο τρίτος γιος του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα με την νόμιμη σύζυγο του Αγία Θεοδώρα της Άρτας, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο διάδοχος του πατέρα του Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας. Άλλαξε το όνομά του σε Μιχαήλ και αποκαλείται από τις πηγές ως "Κουτρούλης". Παντρεύτηκε την Άννα Παλαιολογίνα (1278), κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και δέχτηκε από τον πεθερό του τον τίτλο του "Δεσπότη".Πολέμησε στο πλευρό των Βυζαντινών εναντίον του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου του Ανδεγαυού, διακρίθηκε στην πολιορκία του Μπεράτ (1280 - 1281) και εναντίον των Αλανών (1300). Ο κουνιάδος του Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος τον κατηγόρησε αργότερα για συνωμοσία σε βάρος του, φυλακίστηκε (1304) και στην συνέχεια εξαφανίστηκε από τις πηγές.

 Με την πρώτη του σύζυγο Άννα Παλαιολογίνα απέκτησε : Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Άγγελος (πέθανε το 1345) που είχε τέκνα: Ευδοκία Παλαιολογίνα Αγγελίνα, παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τσαμπλάκωνα, μεγάλο στρατοπεδάρχη Ανδρόνικος Παλαιολόγος Άγγελος, νυμφεύτηκε μία κόρη του Αλεξίου Απόκαυκου, μεγάλου δουκός Ανδρόνικος Άγγελος Παλαιολόγος (1282 - 1328), νυμφεύτηκε μία κόρη του Γεωργίου Κοκάλα και είχε κόρη την: Άννα Αγγελίνα (πέθανε το 1355), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ιωάννη Β΄ Ορσίνι κόμη της Κεφαλληνίας και σε δεύτερο γάμο τον Ιβάν των Στρατσιμίρ, αδελφό του Ιβάν Αλεξάνταρ ηγεμόνα των ΒουλγάρωνΜε την δεύτερη σύζυγο του Άννα Τέρτερ, κόρη του τσάρου της Βουλγαρίας Γεωργίου Τέρτερ Α΄ απέκτησε και άλλα παιδιά ανάμεσα στα οποία μια κόρη που παντρεύτηκε τον Αλέξιο Ραούλ. Guilland, Rodolphe (1959). "Recherches sur l'histoire administrative de l'Empire byzantin: Le despote, δεσπότης". Revue des études byzantines (in French). Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (Γερμανικά) Οίκος των Αγγέλων Αρχειοθετήθηκε 2021-10-29 στο Wayback Machine.