Hung Up

Hung Up ονομάζεται το τραγούδι της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, από το δέκατο στούντιο άλμπουμ, Confessions on a Dance Floor (2005). Γράφτηκε και παράχθηκε από τη Μαντόνα σε συνεργασία με τον Stuart Price και κυκλοφόρησε ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ στις 17 Οκτωβρίου 2005, αφού πρώτα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετές τηλεοπτικές διαφημίσεις και περιοδικά για περαιτέρω προώθηση. Παρουσιάζει περίοπτα ένα δείγμα από το τραγούδι των ABBA, "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)", για το οποίο η τραγουδίστρια ζήτησε προσωπικά άδεια από τους συνθέτες των ABBA, Benny Andersson και Björn Ulvaeus. Ήταν η δεύτερη φορά που επέτρεψαν σε κάποιον να χρησιμοποιήσει δείγμα από τη δισκογραφία τους. Μουσικά το τραγούδι είναι επηρεασμένο από την ποπ μουσική της δεκαετίας του '80 καθώς και ντίσκο, ενώ στο φόντο ακούγεται ο ήχος ενός ρολογιού που υποδηλώνει το φόβο για το πέρασμα του χρόνου. Λυρικά το τραγούδι είναι γραμμένο ως ένα παραδοσιακό χορευτικό κομμάτι για μια ισχυρή, ανεξάρτητη γυναίκα που έχει προβλήματα με τη σχέση της. Το Hung Up έλαβε θετικές αντιδράσεις από μουσικούς κριτικούς, οι οποίοι πίστευαν ότι το κομμάτι θα αποκαθιστούσε τη δημοτικότητα της τραγουδίστριας, η οποία είχε μειωθεί μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου πολιτικοποιημένου άλμπουμ της American Life (2003). Θεώρησαν ότι ήταν το καλύτερό χορευτικό κομμάτι της μέχρι σήμερα και το σύγκριναν ευνοϊκά με άλλα κομμάτια της που κυμαίνονται στο ίδιο είδος. Επίσης, συνεχάρησαν τον αποτελεσματικό συγχρονισμό του δείγματος των ABBA με το πραγματικό τραγούδι. Έγινε μια τεράστια παγκόσμια εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτς 41 χωρών και κερδίζοντας μια θέση στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες. Στην Αμερική έγινε το 36ο τραγούδι της που μπήκε στο τοπ 10 του Billboard Hot 100 τσαρτ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Έλβις Πρίσλεϊ, ως η καλλιτέχνης με τις περισσότερες τοπ 10 επιτυχίες εκεί. Ανακηρύχθηκε επίσης, το πιο επιτυχημένο χορευτικό τραγούδι της δεκαετίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παραμένει ένα από τα πιο επιτυχημένα σινγκλς όλων των εποχών με πωλήσεις άνω των 9,000,000 αντιτύπων παγκοσμίως. Ήταν το πρώτο κομμάτι της Μαντόνα που κυκλοφόρησε στο iTunes Store για ψηφιακή λήψη. Το μουσικό βίντεο είναι ένα αφιέρωμα στον Τζον Τραβόλτα, στις ταινίες του και στις χορευτικές του ικανότητες γενικά. Έχει εκτελέσει το τραγούδι αρκετές φορές ζωντανά, όπως στην περιοδεία της Confessions Tour (2006) όπου το τραγούδησε στο φινάλε του σόου, στην περιοδεία Sticky & Sweet Tour (2008) σε μια heavy metal μίξη, και το 2012 στην The MDNA Tour, σχοινοβατώντας στη σκηνή.

 Το 2004, μετά την κυκλοφορία του ένατου στούντιο άλμπουμ της, American Life, η Μαντόνα άρχισε να δουλεύει σε δύο διαφορετικά μιούζικαλ: το ένα ονομαζόταν «Hello Suckers» και το άλλο ήταν του Λικ Μπεσόν, που στο παρελθόν είχε σκηνοθετήσει το μουσικό βίντεο για το σινγκλ της "Love Profusion". το οποίο την απεικόνιζε ως μια ετοιμοθάνατη γυναίκα που αναπολούσε τις εμπειρίες της ζωής της. Ωστόσο, η Μαντόνα ήταν δυσαρεστημένη από το σενάριο του Μπεσόν και αποχώρησε. Η τραγουδίστρια συνεργάστηκε με τον Πάτρικ Λέοναρντ, τον Mirwais Ahmadzaï και τον Stuart Price για να γράψουν νέα τραγούδια. Είπε στον Price να γράψει τραγούδια που ακούγονται σαν "ABBA στα ναρκωτικά". Όταν άρχισε να συνθέτει το Confessions on a Dance Floor, αποφάσισε να ξαναεπεξεργαστεί το "Hung Up" και να το συμπεριλάβει στον δίσκο της.Το "Hung Up" ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που γράφτηκαν για το άλμπουμ, μαζί με τα "Sorry και "Future Lovers". Ήταν εμπνευσμένο από την ντίσκο εποχή της δεκαετίας του '70, συμπεριλαμβανομένων των ABBA, του Τζώρτζιο Μορόντερ και της ταινίας Saturday Night Fever (1977). Η Μαντόνα φαντάστηκε ότι θα ήταν ένας συνδυασμός της μουσικής που έπαιζε στο «Danceteria» -ένα κλαμπ της Νέας Υόρκης που σύχναζε όταν είχε αρχίσει την καριέρα της- και της μουσικής των ABBA. Η μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού του 1979, "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)", αποτέλεσε τη βάση του τραγουδιού. Οι συνθέτες Benny Andersson και Björn Ulvaeus, γενικότερα δεν επιτρέπουν σε κανέναν να χρησιμοποιήσουν κάποιο από τα κομμάτια τους, με εξαίρεση τους Fugees, που χρησιμοποίησαν δείγμα από το "The Name of the Game" στο τραγούδι "Rumble in the Jungle". Για να αποκτήσει τα δικαιώματα του δείγματος "Gimme! Gimme! Gimme!", η Μαντόνα έστειλε μια επιστολή στη Στοκχόλμη που τους ικέτευε να την αφήσουν να δοκιμάσει το κομμάτι και λέγοντας πόσο αγαπούσε τη μουσική τους. Σε μια συνέντευξη στο BBC εξήγησε: «Ποτέ δεν αφήνουν κάποιον να δοκιμάσει τη μουσική τους. Ευχαριστώ τον Θεό που δεν μου αρνήθηκαν [...] Έπρεπε να το σκεφτούν, δεν είπαν ναι κατευθείαν». Τελικά συμφώνησαν να χρησιμοποιηθεί το δείγμα, αφού έκαναν συμφωνία πνευματικών δικαιωμάτων που τους επέτρεψε να εισπράξουν ένα σημαντικό μερίδιο από μεταγενέστερες πωλήσεις και ακροαματικότητας στο ράδιο. Ο Andersson σε μια συνέντευξη στη The Daily Telegraph τον Οκτώβριο του 2005, δήλωσε ότι το "Gimme! Gimme! Gimme!" είναι η ουσία του "Hung Up", ενώ αστειεύτηκε ότι ήταν το αγαπημένο του τραγούδι της Μαντόνα μέχρι στιγμής. Είπε επίσης: Λαμβάνουμε τόσα πολλά αιτήματα από ανθρώπους που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα κομμάτια μας, αλλά συνήθως δεν δεχόμαστε. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που δίνουμε άδεια σε έναν μουσικό ...το επιτρέψαμε επειδή θαυμάζουμε πάρα πολύ τη Μαντόνα. Έχει κότσια και κυριαρχεί στη μουσική εδώ και 21 χρόνια. Δεν θα έχει κακή εξέλιξη.Το τραγούδι έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 2005, κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής διαφήμισης για το κινητό τηλέφωνο της Motorola, ROKR, που ήταν συμβατό με τα iTunes. Στις 17 Οκτωβρίου 2005, το τραγούδι κυκλοφόρησε ολόκληρο κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής δεκάλεπτης ραδιοφωνικής συνέντευξης της τραγουδίστριας με τον Ryan Seacrest, ενώ στάλθηκε μια μέρα αργότερα και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αμερικής. Διατέθηκε επίσης και ως ήχος κλήσης σε διάφορους παρόχους κινητής τηλεφωνίας. Το τραγούδι προστέθηκε στα επεισόδια του CSI: Μαϊάμι και CSI: Νέα Υόρκη στις 7 και 9 Νοεμβρίου 2005 αντιστοίχως. Σχετικά με την απόφασή της να κυκλοφορήσει το τραγούδι στα iTunes, η Μαντόνα είπε: «Είμαι επιχειρηματίας, η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει, υπάρχει ανταγωνισμός και η αγορά είναι γεμάτη με νέες κυκλοφορίες. Πρέπει να ενώσεις τις δυνάμεις σου με άλλες εταιρείες, είσαι ηλίθιος αν δεν το κάνεις». Μουσικά, το Hung Up είναι ένα χορευτικό ποπ και ντίσκο τραγούδι. Σύμφωνα με τους The New York Times έχει έναν αμυδρά γνωστό πιασάρικο ήχο και στίχο, παρατεταμένες επικαλύψεις διάταξης χορδών και ακουστική κιθάρα που περιβάλλει τη μουσική για να δημιουργήσει έναν ομιχλώδες ήχο. Το Billboard περιέγραψε τη μουσική ως αφρώδη, παράλογη και χαρούμενη. Για να μην υπάρχει άμεση εξοικείωση με το δείγμα των ABBA από τους ακροατές, ο Στούαρτ Πράις και η Μαντόνα πρόσθεσαν ήχο ρολογιού σε διάφορα σημεία του κομματιού και ένα ρεφρέν που το ξεχωρίζει ως ανεξάρτητο τραγούδι. Εκτός από το δείγμα των ABBA, το Rolling Stone είπε ότι το τραγούδι ενσωμάτωσε επίσης και παλαιότερα τραγούδια της Μαντόνα, όπως τα Like a Prayer και Holiday, ενώ διαθέτει φευγαλέα αποσπάσματα από μπάντες όπως S.O.S. και Tom Tom Club.Σύμφωνα με το Musicnotes.com, το τραγούδι βρίσκεται σε κοινή χρονική στιγμή και έχει ένα μέτριο χορευτικό τέμπο 120 κτύπων ανά λεπτό. Το κλειδί του τραγουδιού είναι σε D ελάσσονα τόνο με το φωνητικό εύρος της Μαντόνα να εκτείνεται από G3 σε B♭4. Το τραγούδι εξελίσσεται στις ακόλουθες χορδές, Dm-F-C-Dm στο κουπλέ, σε Dm-F-Am-Dm-Dm-F-Am-Dm στο ρεφρέν και μεταβάλλεται σε B♭-F-A-Dm-B♭-F-A-Dm στη γέφυρα. Το κομμάτι περιλαμβάνει και τον ήχο ενός ρολογιού, που συμβολίζει το φόβο για τη σπατάλη του χρόνου. Ενσωματώθηκε από τον συνθέτη Στούαρτ Πράις, από το remix του στο σινγκλ, What You Waiting For? της Γκουέν Στεφάνι. Σύμφωνα με το Slant Magazine, το τραγούδι χρησιμοποιεί μερικές από τις παλιές επιτυχίες της τραγουδίστριας, ενσωματώνοντάς τες στα ψηλά φωνητικά του τραγουδιού ενώ παρουσιάζει μια αρχέτυπη αλλαγή στο κλειδί/τονισμό κατά τη διάρκεια της γέφυρας.Λυρικά, το τραγούδι είναι γραμμένο από την οπτική γωνία ενός κοριτσιού που κάποτε δεν είχε τίποτα ενώ το θέμα επικεντρώνεται στην αγάπη. Το About.com βρήκε ότι οι στίχοι του Hung Up και του I Love New York από το άλμπουμ, ήταν στο ίδιο ύφος γραφής με το προηγούμενο άλμπουμ της, American Life. Σύμφωνα με το dki.me, το τραγούδι είναι γραμμένο ως ένα παραδοσιακό χορευτικό κομμάτι που ασχολείται με θέματα μιας σχέσης. Οι στίχοι του τραγουδιού «Time goes by so slowly for those who wait» και «Those who run seem to have all the fun», είχαν χρησιμοποιηθεί και στο τραγούδι της Love Song, το 1989. Στίχοι του τραγουδιού Το επίσημο βίντεο στο Youtube Στην Confessions Tour το 2006