IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάντρες Τρικώμου

Οι Μάντρες Τρικώμου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Mandres». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Θηρεσία της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν

Η Θηρεσία (γερμ. Therese von Sachsen-Hildburghausen, 8 Iουλίου 1792 - 26 Οκτωβρίου 1854) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν, μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Βαυαρίας.

 Η Θηρεσία Καρλόττα Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν (μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ) και της Καρλόττας Γεωργίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Παντρεύτηκε το 1810 τον Λουδοβίκο Α΄ της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Μαξιμιλιανός Β΄ (1811 - 1864), Βασιλιάς της Βαυαρίας, νυμφεύθηκε την Μαρία της Πρωσίας, απέκτησε δύο γιους: Λουδοβίκος Β΄ (1845 - 1886), Βασιλιάς της Βαυαρίας. Όθων (1848 - 1916), Βασιλιάς της Βαυαρίας. Ματθίλδη Καρολίνα (1813 - 1862), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Όθων (1815 - 1867), Βασιλιάς της Ελλάδας. Θεοδολίνδη Καρλόττα (1816 - 1817). Λεοπόλδος (1821 - 1912), Αντιβασιλέας της Βαυαρίας, νυμφεύθηκε την Αυγούστα Φερδινάνδη της Αυστρίας, απέκτησε τέσσερα τέκνα, μεταξύ αυτών ο Λουδοβίκος Γ΄ (1845 - 1921), Βασιλιάς της Βαυαρίας. Αδελγόνδη (1823 - 1914), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ε΄ της Μόντενα. Χιλδεγάρδη (1825 - 1864), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν. Αλεξάνδρα (1826 - 1875). Αδαλβέρτος (1828 - 1875).
Ζόρκα του Μαυροβουνίου

H Ζόρκα του Μαυροβουνίου (Zorka Petrović-Njegoš/Зорка Петровић-Његош, γεννημένη ως Λιούμπιτσα του Μαυροβουνίου, 23 Δεκεμβρίου 1864 - 16 Μαρτίου 1890) ήταν κόρη του Βασιλιά Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου.

 Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1864 στο Τσέτινιε, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και της Μιλένα Βούκοτιτς.Την 1η Αυγούστου 1883 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Πέτρο Καραγεώργεβιτς στο Τσέτινιε. Λίγο πριν το γάμο άλλαξε το όνομα της σε Ζόρκα. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: την Πριγκίπισσα Ελένη (1884-1962), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Πριγκίπισσα Μιλένα (1886-1887), πέθανε σε ηλικία 1,5 έτους. τον Πρίγκιπα Γεώργιο (1887-1972), παντρεύτηκε τη Ραντμίλα Ράντονιτς. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο (1888-1934), παντρεύτηκε τη Μαρία της Ρουμανίας. Απέκτησαν 3 παιδιά. τον Πρίγκιπα Ανδρέα (1890-1890), πέθανε λίγες ώρες μετά τη γέννηση του.Πέθανε στον τοκετό στις 16 Μαρτίου 1890 στο Τσέτινιε σε ηλικία 25 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην Τοπόλα της Σερβίας. Στις 3 Ιουνίου 1926 ανεγέρθηκε ένα μνημείο προς τιμήν της. Ήταν το πρώτο μνημείο που ανεγέρθηκε για γυναίκα στη Σερβία. Royal Mausoleum Oplenac The Njegoskij Fund Public Project : Private family archives-based digital documentary fund focused on history and culture of Royal Montenegro. Crnogorska princeza Zorka Αρχειοθετήθηκε 2008-05-22 στο Wayback Machine. Crnogorske princeze Αρχειοθετήθηκε 2008-04-21 στο Wayback Machine.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1948-49

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1948-49 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 10η φορά και πρώτη μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Παναθηναϊκός εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1948-49.

 Α΄ με εννιά (9) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (16 αγώνες). Β΄ με δεκαεννιά (19) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (18 αγώνες). Γ΄ με δεκαέξι (16) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (15 αγώνες).Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών με δώδεκα (12) ομάδες. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός μετά από αμφίρροπη μάχη με τον Πανιώνιο. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα έτσι, με την άνοδο του Άρη από τη Β΄, την επόμενη σεζόν η Α΄ κατηγορία είχε δέκα (10) ομάδες. Συμμετείχαν 19 ομάδες, αφού δεν έλαβε μέρος η Μικρασιατική Αθηνών, η οποία απορροφήθηκε από τη Δόξα Αγ. Σώστη (Αθηνών). Με το καταστατικό της Μικρασιατικής εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία ο "Π.Ο. Ψυχικού". Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (18 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Αθηνών κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και με την άνοδο και της δευτεραθλήτριας ομάδας από τη Γ΄ (Νέα Ελβετία), την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με 20 ομάδες. 1 Πρόκειται για τον "ΑΟ Δάφνης" και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε "Δήμος Αγ. Δημητρίου", από όπου και η ονομασία της ομάδας. 1 Τη επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε Ηρακλή Αθηνών (Καλλιθέας). Τη σεζόν αυτή το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ) διεξήχθη υπό την αιγίδα της ΕΠΣΑ και αποτέλεσε ένα είδος Δόκιμης κατηγορίας, όπως καθιεωρώθηκε να λέγεται τα επόμενα χρόνια. Το Νοέμβριο του 1948 στην ΟΠΑΣΑ ανήκαν οι εξής 25 σύλλογοι-μέλη: Άμυνα Αμπελοκήπων, Σεπολιακός, Φωστήρ Κοπανά, Γκυζιακός, Αστήρ Αγ. Γεωργίου, Λευκός Αστήρ, Ένωσις Ασυρμάτου, Ένωσις Αγ. Νικολάου, Ένωσις Αγ. Ελεούσης, ΑΕ Καλλιθέας, Ένωσις Καισαριανής, Λαρισαϊκός, Ένωσις Πολυγώνου, Άμιλλα, Αναγέννησις Γαλατσίου, Αναγέννησις Ψυρρή, ΠΕΑΚΟ Μεταξουργείου, Φωστήρ Καισαριανής, Ένωσις Βυζαντίου, Προμηθεύς Γκύζη, Δάφνη Αμπελοκήπων, Αργοναύτης, Καραμεραϊκός Αγ. Αναργύρων, Αστήρ Καλλιθέας, Ένωσις Αγ. Παντελεήμονος. Τελικά, στο πρωτάθλημα που ονομάστηκε "Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ/ΟΠΑΣΑ" έλαβαν μέρος 12 σωματεία σε αγώνες ενός γύρου και ο νικητής ανέβηκε στην Γ΄ ΕΠΣΑ. 1Το Σεπτέμβριο του 1949 συγχωνεύτηκε με τον "Α.Ο. Ηρακλής" (πρώην Αγιελεουσιακό), έναν από τους πρόδρομους συλλόγους του Γ.Σ. Καλλιθέα. Ψηφιακό αρχείο εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ». «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 20/6/1949, σ. 6. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 2/6/1949, σ. 2.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1955-56

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1955-56 ήταν η 19η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΛ για 4η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1955-56 συμμετείχαν 9 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1956-57. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1954-55, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1955-56 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 1954-55 Νέα Σαλαμίνα. Δεν συμμετείχε ο Άρης, ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1955-56. Επιπλέον, δεν συμμετείχε η Τσετίν Καγιά η οποία αποχώρησε από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 65. ISBN 9963-8720-1-8. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 131. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Λίνκολν ΜακΒη

Ο Λίκολν Μακ Βη (1890-1972) ήταν διακεκριμένος αρχαιολόγος, επιχειρηματίας και διπλωμάτης, Υπηρέτησε επί μακρόν ως πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών σε διάφορες χώρες σε δύσκολους καιρούς. Ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος και πολύγλωσσος με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

 Κατά την επίδοση των διαπιστευτηρίων του, όταν διορίσθηκε πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα το 1933, μίλησε στα αρχαία ελληνικά. Έμεινε στην Αθήνα μέχρι και τους πρώτους μήνες της Κατοχής εφόσον μέχρι τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχε εμπλακεί στον πόλεμο. Ο πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούζβελτ τον επαναδιόρισε το 1943 πρέσβη στην εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου και επέστρεψε στην Αθήνα με την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944. Θεωρείται ότι χάρη στην μυστική κατάθεση στο Κογκρέσο το 1947 για το κίνδυνο της ένοπλης επέκτασης της Σοβιετικής επιρροής στα Βαλκάνια, διατυπώθηκε το γνωστό Δόγμα Τρούμαν με την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση της ένοπλης τότε κομμουνιστικής απειλής. Έμεινε στην Αθήνα μέχρι τον Οκτώβριο του 1947. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα παράλληλα με τα καθήκοντά του, παρακολουθούσε και τις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αμερικανικής Σχολής μεταξύ άλλων και στη Ακρόπολη. Ήδη, κατά την πρώτη του θητεία (1933-1941), πρωτοστάτησε στην εξεύρεση χορηγιών για την αναστήλωση του Λέοντος της Αμφίπολης.
Ελλήνων Συνέλευσις

Η Ελλήνων Συνέλευσις (Ε.ΣΥ.) είναι ακροδεξιός ελληνικός πολιτικός φορέας που ιδρύθηκε από τον Αρτέμη Σώρρα. Από την ίδρυση του, διάφορα μέλη του παραμένουν προσκολλημένα σε δοξασίες που σχετίζονται με την αρχαία ελληνική θρησκεία, ενώ όταν γίνονται μέλη του φορέα, φέρονται να ασπάζονται έναν ειδικό όρκο, τον λεγόμενο «όρκο του πολεμιστή». Επίσης διοργανώνει τελετουργίες στην Αρχαία Ολυμπία. Η ρητορική του έχει χαρακτηριστεί συνωμοσιολογική, ρατσιστική, αντισημιτική και ομοφοβική.Κατηγορήθηκε ως εγκληματική οργάνωση και αντιμετώπισε σοβαρά ποινικά αδικήματα. Στις 6 Δεκεμβρίου 2019, ο Σώρρας φυλακίστηκε για έξι χρόνια με την κατηγορία της απόπειρας απάτης κατά του Δημοσίου.

 Ιδρύθηκε ως οργάνωση από τον Αρτέμη Σώρρα το 2012, ενώ η ίδρυση πολιτικού φορέα ανακοινώθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2015, με την υπόσχεση της άμεσης διαγραφής χρεών και της καταβολή υψηλών χρηματικών ποσών σε κάθε ελληνικό ΑΦΜ στην περίπτωση που σχηματίσει κυβέρνηση. Τα μέλη της ξεπέρασαν τις 12.000 και για να ολοκληρώσουν την εγγραφή τους ορκίζονταν πίστη στο Δωδεκάθεο, με παράλληλη οργάνωση τελετών στην αρχαία Ολυμπία. Σε διάφορες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, προέτρεπε πολίτες να αρνηθούν τα χρέη της χώρας και να γίνουν μέλη με σκοπό τη διάσωσή της. Μέσα σε λίγα χρόνια η οργάνωση ίδρυσε γραφεία σε ολόκληρη τη χώρα, τα οποία έχουν επανειλημμένα γίνει, σε διάφορες πόλεις, στόχος επίθεσης.Συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2019 με 42 υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένου του Σώρρα. Παρά το γεγονός ότι είχε προφυλακιστεί, το αίτημά του για υποψηφιότητα έγινε δεκτό από τον Άρειο Πάγο. Λίγους μήνες μετά, ο Αρτέμης Σώρρας συμμετείχε και στις βουλευτικές εκλογές του 2019. Η ηγεσία της Ελλήνων Συνέλευσις έχει κατηγορηθεί ως εγκληματική οργάνωση η οποία διέπραξε απάτη κατά του δημοσίου. Σύμφωνα με το υπόμνημα εισαγγελέα: «δρούσε ως εγκληματική οργάνωση πείθοντας τους πολίτες να μην καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές και οφειλές στο Δημόσιο, σε Τράπεζες και σε ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα να υποστούν ανυπολόγιστη βλάβη». Συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι της οργάνωσης είναι δέκα, και ανάμεσα στα αδικήματα που έχουν προκύψει περιλαμβάνονται η διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, η απάτη σε βάρος Δημοσίου, Τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων, και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Κοινότητα Κυριακίου

Η κοινότητα Κυριακίου ήταν κοινότητα του νομού Βοιωτίας που λειτούργησε την περίοδο 1912-2010. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λεβαδέων. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού και συνόρευε με τον δήμο Διστόμου και τον δήμο Λεβαδέων. Καταλάμβανε έκταση 130 χιλ² και ο συνολικός της πληθυσμός ήταν 2.420 κάτοικοι. Έδρα της ήταν το Κυριάκι.

 Στην κοινότητα περιλαμβάνονταν οι παρακάτω οικισμοί: Κ.δ. Κυριακίου [2420] το Κυριάκι [2194] ο Άγιος Αθανάσιος [15] το Καρυώτι [72] η Παναγία Καλαμιώτισσα [91] ο Ταρσός [48] Η κοινότητα συστάθηκε το 1912 και έδρα της ορίστηκε το Κυριάκι. Τα επομενα χρόνια αναγνωρίστηκαν μέσα στα όρια της οι οικισμοί Άγιος Αθανάσιος, Καρυώτι και Παναγία Καλαμιώτισσα και Ταρσός. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, η κοινότητα καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λεβαδέων. Η Κοινότητα Κυριακίου υπήρξε η μακροβιότερη κοινότητα του Νομού Βοιωτίας καθώς η Κοινότητα ήταν από την γενιά του 1912. Από όλες τις κοινότητες του 1912 που ιδρύθηκαν και καταργήθηκαν σταδιακά μέσα στον χρόνο μέχρι το πρόγραμμα ''Ι.Καποδίστριας'' μόνο η Κοινότητα Κυριακίου έμεινε μετά τον Καποδίστρια. Λειτούργησε 98 χρόνια διάρκεια-ρεκόρ για μια κοινότητα αλλά και για κάθε κοινότητα του Νομού Βοιωτίας. Η σελίδα της κοινότητας Κυριακίου
Εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας

Η εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Ηπείρου. Η εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας αντιπροσωπεύει 60.733 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Ηγουμενίτσας, Σουλίου και Φιλιατών. Αντιστοιχεί σε 2 έδρες στο Κοινοβούλιο, με βάση τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, όπως προέκυψε από την απογραφή του 2011.

 Στην Εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας υπάγονται τρεις καλλικρατικοί δήμοι: Δήμος Ηγουμενίτσας (28.734 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Σουλίου (16.065 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Φιλιατών (13.779 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015). Βουλ. 1996, Ευρ. 1999, Βουλ. 2000, Βουλ. 2004, Ευρ. 2004, Βουλ. 2007, Ευρ. 2009, Βουλ. 2009, Βουλ. Μ. & Ι. 2012, Ευρ. 2014, Βουλ. 2015, Δημ. 2015, Ευρ. 2019: Ιστοσελίδα Υπ. Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine..
Dark Horse Comics

Η Dark Horse Comics, γνωστή απλώς και ως Dark Horse, είναι αμερικανική εκδοτική κόμικς, με έδρα το Μιλγουούκι του Όρεγκον. Ιδρύθηκε το 1986 από τον Μάικ Ρίτσαρντσον και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες εταιρείες κόμικς των ΗΠΑ. Έχει εκδώσει ορισμένους εξαιρετικά επιτυχημένους τίτλους, όπως το Hellboy, το Sin City και το Usagi Yojimbo, αλλά και πολλά σημαντικά μάνγκα, μεταξύ των οποίων τα Akira, Lone Wolf and Cub και Berserk. Επίσης, είναι γνωστή και για πλήθος κόμικς βασισμένων σε ταινίες και σειρές (Star Wars, Buffy the Vampire Slayer κ.ά.) Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της λειτουργίας της, η Dark Horse Comics αποτέλεσε μία εναλλακτική επιλογή για τους δημιουργούς έναντι των δύο κυρίαρχων DC Comics και Marvel Comics, σεβόμενη τα δικαιώματά τους. Η στάση αυτή έχει κατά καιρούς προσελκύσει πολλές σημαντικές προσωπικότητες του χώρου, όπως οι Φρανκ Μίλλερ, Μάικ Μίνιολα και Τζον Μπερν.

 Ο Μάικ Ρίτσαρντσον, ιδιοκτήτης ενός καταστήματος κόμικς στο Πόρτλαντ, ίδρυσε την Dark Horse Comics τον Ιούλιο του 1986. Σκοπός του Ρίτσαρντσον ήταν να προσελκύσει καλούς δημιουργούς, ώστε να εμπνευστούν νέους χαρακτήρες, κάτι που κατάφερνε δίνοντάς του μερίδιο των κερδών. Η πρώτη έκδοση ήταν η ανθολογία Dark Horse Presents, στην οποία περιέχονταν τα κόμικς Concrete του Πωλ Τσάντγουικ, Dark Cross του Κρις Γουόρνερ και Η Μάσκα (The Mask) των Μάικ Ρίτσαρντσον και Μαρκ Μπάτζερ, είχε άμεση ανταπόκριση από το κοινό. Σύντομα, η Dark Horse άρχισε με μεγάλη εμπορική επιτυχία τη μεταφορά σε κόμικς δύο εκ των διασημότερων φραντσάιζ της 20th Century Fox (Άλιεν και Ο Κυνηγός).Κατά τη δεκαετία του 1990, εμφανίστηκαν μερικές από τις σειρές-σύμβολα της εκδοτικής. Ο Φρανκ Μίλλερ, που είχε αναδειχθεί σε κορυφαίο δημιουργό μέσα από τις ιστορίες του για τον Daredevil και τον Μπάτμαν, συνεργάστηκε με την Dark Horse για πολλές σειρές. Το Sin City, ένα από τα σπουδαιότερα έργα του, ξεκίνησε το 1991 στο τεύχος 51 του Dark Horse Presents. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν τα Grendel (1992) του Ματ Βάγκνερ και Hellboy (1994), αναμφίβολα το σημαντικότερο κόμικ του Μάικ Μίνιολα. Το 1993, η Dark Horse ανέλαβε την έκδοση της σειράς American Splendor του Χάρβεϊ Πέκαρ, η οποία έως τότε εκδιδόταν από τον ίδιο τον Πέκαρ.Η επιτυχία της εταιρείας συνεχίστηκε στη νέα χιλιετία χάρη σε κόμικς όπως τα The Goon (2003) του Έρικ Πάουελ, Conan (2003) των Κερτ Μπιουσίεκ και διαφόρων σχεδιαστών και The Umbrella Academy (2007) των Τζέραρντ Γουέι και Γκαμπριέλ Μπα. Από τους πιο πρόσφατους τίτλους έχουν ξεχωρίσει οι The Strain (2011) των Ντέιβιντ Λάφαμ και Μάικ Χάντλστον, Harrow County (2015) των Κάλεν Μπαν και Τάιλερ Κρουκ και Two Brothers (2015) των Γκαμπριέλ Μπα και Φάμπιο Μουν. Booker, Keith M. (2010). Encyclopedia of comic books and graphic novels. Santa Barbara, California: Greenwood Press. ISBN 9780313357473. Booker, Keith M. (2014). Comics through Time: A History of Icons, Idols, and Ideas. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. ISBN 9780313397516. Επίσημη ιστοσελίδα
Τάκης Θεοδωρόπουλος

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος (Αθήνα, 1954) είναι Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Έχει σπουδάσει συγκριτική φιλολογία, θεατρολογία, και ανθρωπολογία του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού στο Παρίσι, την περίοδο 1972-1981. Με την επιστροφή του στη Ελλάδα ασχολήθηκε αρχικά με τη δημοσιογραφία και ήταν ο πρώτος διευθυντής σύνταξης (για τα τέσσερα πρώτα τεύχη) του πολιτιστικού περιοδικού Το τέταρτο, που εξέδιδε ο Μάνος Χατζιδάκις. Από το 1996 εργάζεται σε εφημερίδες, αρχικά στα Νέα και στη συνέχεια στην Καθημερινή.

 Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα έργα Αδιανόητο τοπίο, Η Πτώση του Νάρκισσου, Η τρέλλα του μεσημεριού, καθώς επίσης και η φιλοσοφική του παρωδία Οι Εφτάψυχες των Αθηνών, που έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στην αγγλική, γαλλική και σερβική γλώσσα. Επίσης το θεατρικό του έργο Όσοι έχασαν τον ύπνο τους ανέβηκε στο θέατρο «Αμόρε» της Αθήνας το 1997 . Το 2015 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» το έργο του Βερονάλ, ένα αφήγημα, μείγμα μυθοπλασίας και ιστορίας, σχετικά με τον θάνατο του Ιωάννη Συκουτρή.Το 1999 βραβεύτηκε από το ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημά του Η Δύναμη του σκοτεινού Θεού. Το 2004 η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε με το μετάλλιο για την ακτινοβολία της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας.Τον Μάρτιο 2010 διορίστηκε από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, οπότε και αποχώρησε για προσωπικούς-επαγγελματικούς λόγους. Το 2012 υπήρξε ένας από τους 32 διανοούμενους που συνυπέγραψαν το κείμενο ''Τολμήστε'', το οποίο υποστήριζε την αποδοχή του μνημονίου.Επίσης, έχει εκφραστεί ανοιχτά κατά της πολυπολιτισμικότητας θεωρώντας ότι στην Ευρώπη τουλάχιστον έχει αποτύχει, και δηλώνει «Ισλαμόφοβος», καθώς θεωρεί το Ισλάμ μια ανελεύθερη και οπισθοδρομική θρησκεία. Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, έχει προκαλέσει κατά καιρούς έντονες συζητήσεις, κυρίως εξαιτίας της αρθρογραφίας του στην Καθημερινή, όπου δε διστάζει να εκφράζει αντι-δημοφιλείς, ακόμα και ακραίες απόψεις που τον έχουν βάλει κατά καιρούς στο στόχαστρο δημοσιογράφων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Ελληνικά ΜΜΕ έχουν χαρακτηρίσει τα άρθρα του ρατσιστικά, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αναφέρεται ότι έχουν ξενοφοβικό και ομοφοβικό χρώμα, με αφορμή δηλώσεις του για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Αντίστοιχα έχει επικριθεί για τους χαρακτηρισμούς του σε πρόσωπα όπως ο Κινέζος ακτιβιστής και καλλιτέχνης Άι Γουεϊ Γουέι, που τον αποκάλεσε «πιθηκόμορφο Κινέζο».Από την άλλη, ο δημοσιογράφος Ηλίας Κανέλλης, σε άρθρο του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, χαρακτήρισε τις αντιδράσεις εναντίον του Θεοδωρόπουλου αλλά και εναντίον άλλων διανοούμενων ως προσπάθεια καταστολής της ελεύθερης έκφρασης.
Προπονητικό Κέντρο Ρέντη

Το Προπονητικό Κέντρο του Ρέντη, είναι ένα σύγχρονο αθλητικό προπονητικό κέντρο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη που αποτελεί προάστιο του Πειραιά και μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών στην Αττική.

 Η διοίκηση του Ολυμπιακού, με πρόεδρο τον κύριο Γ.Ανδριανόπουλο, τον πατριάρχη της Ολυμπιακής παράταξης, άρχισε να ψάχνεται από τα τέλη της δεκαετίας του '50 για να αγοράσει κάποιο οικόπεδο, όπου θα μπορούσε να χτίσει γήπεδο ο Θρύλος. Συνεστήθη αρμόδια επιτροπή, με σκοπό την εξεύρεση χώρου στην ευρύτερη περιφέρεια του Πειραιά για αυτόν τον σκοπό. Το οικόπεδο που έχει βρεθεί κοστίζει 6 εκ. δραχμές. Για την αγορά του, ο Ολυμπιακός υπολογίζει 1 εκ. δραχμές από την κρατική επιχορήγηση της ΓΓΑ, σε κάποιο δάνειο της ΕΠΟ, σε σειρά φιλικών αγώνων που θα δώσει, με τα έσοδα να πηγαίνουν προς αυτόν τον σκοπό και φυσικά σε τραπεζικό δανεισμό, δεσμεύοντας ένα τμήμα των εισπράξεων από τα εισιτήρια των επομένων εντός έδρας αγώνων της ομάδας για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Βεβαίως, ποντάρει και στις δωρεές αρκετών οπαδών του. Γι'αυτόν τον σκοπό, διοργανώνονται φιλικά παιχνίδια με την ΑΕΚ, τον ΠΑΟ και με ξένες ομάδες, αλλά ανοίγει και ειδικός λογαριασμός, όπου ο κάθε φίλαθλος θα πηγαίνει και θα καταθέτει όσα χρήματα μπορεί. Λεφτά δίνουν διάφοροι, ακόμη και οργανωμένοι οπαδοί του ΠΑΟ.Η Σπαρτάκ Μόσχας προσκαλείται σε φιλικό, για να συγκεντρωθούν κι άλλα χρήματα. Τελικά ανακοινώνεται ότι ο Ολυμπιακός είναι σε θέση πια να αγοράσει το χώρο, σε μεγάλο τμήμα του Για να αγοραστεί όλη η προβλεπόμενη έκταση, έχει μείνει υπόλοιπο ενός ποσού, που έχει προβλεφθεί να καταβληθεί μετά την εκταμίευση της επιχορήγησης από τη ΓΓΑ. Τελικά αυτό συμβαίνει δύο μήνες αργότερα. Έτσι, ο Ολυμπιακός προχωράει και εν τέλει εξοφλεί πλήρως τους ιδιοκτήτες του οικοπέδου, παίρνοντάς το στα χέρια του,το καλοκαίρι του 1962Το σύγχρονο αθλητικό κέντρο κατασκευάστηκε το 2004 χάρη σε χορηγία του τότε προέδρου του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη. Μέχρι σήμερα, χρησιμοποιείται κυρίως ως χώρος προπόνησης των τμημάτων ποδοσφαίρου αλλά και καλαθοσφαίρισης του πειραϊκού συλλόγου, αλλά και ως έδρα των ακαδημιών του της ποδοσφαιρικής ομάδας στις επίσημες αλλά και ανεπίσημες διοργανώσεις στις οποίες συμμετέχει. Το προπονητικό κέντρο διαθέτει τρία ποδοσφαιρικά γήπεδα, εκ των οποίων τα δύο πληρούν τις προϋποθέσεις διαστάσεων της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA) (διαστάσεων: 105x68 μ.). Το τρίτο εξ αυτών κατασκευάστηκε ένα χρόνο αργότερα από τα υπόλοιπα, το 2005. Διαθέτουν φυσικό χλοοτάπητα και αποστραγγιστικό σύστημα. Τα γήπεδα έχουν εξέδρες χωρητικότητας 3.000 θεατών. Στον χώρο υπάρχουν επίσης, ξενώνας, αποδυτήρια και γυμναστήριο.
Hard Again

Hard Again είναι ο τίτλος του άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Ιανουαρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Blue Sky".

 Τον Οκτώβριο του 1976, ο Γουότερς υπέγραψε στην "Blue Sky Records", εταιρεία του Τζόνι Γουίντερ. Πρώτη ηχογράφηση του υπήρξε το "Hard Again", που θεωρείται ο δίσκος με τον οποίο επέστρεψε στις επιτυχίες. Προήλθε μετά από πρόταση του Γουίντερ στον καλλιτέχνη, για να επανηχογραφήσουν κάποια κλασικά κομμάτια του. Το πρώτο τραγούδι που έπαιξαν ήταν το "Mannish Boy" και οι ηχογραφήσεις ολοκληρώθηκαν μετά από μόλις τρεις ημέρες. Για την συγκεκριμένη διαδικασία, ο Γουότερς χρησιμοποίησε το συγκρότημα που τον συνόδευε συνήθως, με τον κιθαρίστα Μπομπ Μάργκολιν, τον πιανίστα Πάιντοπ Πέρκινς, τον αρμονίστα Τζέιμς Κότον και το ντράμερ Γουίλι Σμιθ. Εκτός του "Mannish Boy", επανηχογράφησαν τα "I Want to Be Loved" και "I Can't Be Satisfied", ενώ το "The Blues Had a Baby and They Named It Rock and Roll, Pt. 2" συνέγραψε ο Μπράουνι ΜακΓκί και το "Bus Driver" ο Τέρι Άμπραχαμσον. Ο δίσκος ανέβηκε ως το # 143 του Billboard, όντας ο πρώτος δίσκος του Γουότερς που μπήκε στους αμερικάνικους καταλόγους επιτυχιών μετά το "Fathers and Sons" του 1969. Το "Hard Again" κέρδισε βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Ethnic or Traditional Folk Recording".Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Ultimate Guitar" με 9,9 / 10, ο Robert Christgau με 4 / 5, το "The Music Box" με 5 / 5, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Q" με 4 / 5. "Mannish Boy" (Morganfield, Ellas McDaniel, Mel London) – 5:23 "Bus Driver" (Morganfield, Terry Abrahamson) – 7:44 "I Want to Be Loved" (Willie Dixon) – 2:20 "Jealous Hearted Man" – 4:23 "I Can't Be Satisfied" – 3:28 "The Blues Had a Baby and They Named It Rock And Roll, Pt. 2" (Morganfield, Brownie McGhee) – 3:35 "Deep Down in Florida" – 5:25 "Crosseyed Cat" – 5:59 "Little Girl" – 7:06 "Walking Through the Park" – 3:55 Hard Again (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 10 Ιανουαρίου 1977 Οι μουσικοί που ηχογράφησαν το "Hard Again" ήταν οι εξής: Μάντι Γουότερς - φωνητικά, κιθάρα Μπομπ Μάργκολιν - κιθάρα Τζόνι Γουίντερ - κιθάρα Πάιντοπ Πέρκινς - πιάνο, φωνητικά Τζέιμς Κότον - φυσαρμόνικα Γουίλι Σμιθ - τύμπανα Τσαρλς Καλμίζ - μπάσο Hard Again - Muddy Waters | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Muddy Waters Hard Again Album Review | Rolling Stone Muddy Waters ‘Hard Again’ Album Review: An Essential Blues Classic
Highway Star

Το Highway Star είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Το τραγούδι αυτό, ήταν το πρώτο κομμάτι του στούντιο δίσκου "Machine Head", αλλά και του ζωντανά ηχογραφημένου "Made in Japan" και είχε γραφτεί ενώ το συγκρότημα βρισκόταν καθ' οδόν για τη συναυλία του στο Πόρτσμουθ της Μεγάλης Βρετανίας, στις 13 Σεπτεμβρίου του 1971.

 Η ηχογράφηση του έγινε στο Μοντρέ της Ελβετίας τον Δεκέμβριο του 1971 και σκοπός των Deep Purple ήταν να αντικαταστήσουν το τραγούδι "Speed King" με το οποίο άνοιγαν τις συναυλίες τους μέχρι τότε, με ένα κομμάτι ανάλογης ταχύτητας και έντασης. Το "Highway Star" έχει διάρκεια 6 λεπτών και 9 δευτερολέπτων και περιέχει δύο έντονα σόλο από τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ και τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, τα οποία είναι επηρεασμένα από κλασικές ενορχηστρώσεις, ιδιαίτερα από τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν και μιλάνε για την αγάπη ενός άνδρα για το αυτοκίνητο του. Το κομμάτι αυτό, οι Deep Purple το έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά τον Σεπτέμβριο του 1971 για την γερμανική τηλεοπτική εκπομπή "Beat Club" και αποτέλεσε μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων από εκεί και έπειτα. Η συγκεκριμένη εκτέλεση υπάρχει στο DVD "History, Hits & Highlights '68–'76". Το "Highway Star" κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1972 σε μορφή 7" σινγκλ με το "Lazy" στη δεύτερη πλευρά του, στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το "Highway Star" έχει παιχτεί σχεδόν σε όλες τις συναυλίες των Deep Purple μετά το 1972, οπότε είναι μέρος των περισσότερων ζωντανών δίσκων του συγκροτήματος από εκεί και έπειτα. Ηχογραφήσεις του υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες: Το Highway Star είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της χαρντ ροκ μουσικής της δεκαετίας του '70 και της πρώιμης εποχής του χέβι μέταλ κινήματος, το οποίο αναδείχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '80 και γι' αυτό το λόγο έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες του χώρου, όπως οι Dream Theater, οι Metal Church, οι Faith No More, οι Stryper, οι Chickenfoot, οι Type Ο Negative, οι Night Ranger, οι Buckcherry, ο Λες Φράντκιν, οι Blitzkrieg, οι Alter Bridge, οι Cactus Jack, κ.α. Highway Star (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιούλιος 1972 Guitar World's "100 Greatest Guitar Solos": # 15 Digital Dream Door, "100 Greatest Rock Guitar Solos": # 8 Digital Dream Door, "100 Greatest Keyboard/Piano Performances": # 13 Louder Sound, "Greatest Guitar Solos Ever": #12 NME, "50 greatest guitar solos of all time": #11 Planet Radio UK, "The Top 40 Greatest Guitar Solos Ever": #14 Το "Highway Star" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Machine Head 25th Anniversary CD Booklet 1997 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Deep Purple Live Dates Στίχοι Highway Star Guitar Tabs Keyboard Tabs
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2019)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις 25 Φεβρουαρίου 2019. Για πρώτη φορά, τέσσερα κόμματα με τουλάχιστον ένα μέλος υπηρετών στο αξίωμα έλαβαν μέρος στις εκλογές. Το αποτέλεσμα ήταν μια αποφασιστική νίκη για το Κόμμα των Παρθένων Νήσων, το οποίο κέρδισε οκτώ από τις 13 εκλεγμένες έδρες. Το κυβερνών Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε μόνο τρεις έδρες, με τον ηγέτη του κόμματος Μάιρον Ουάλουιν να χάνει την έδρα του. Επτά από τις δεκατρείς έδρες κέρδισαν οι υποψήφιοι που κατήλθαν στις εκλογές για πρώτη φορά, όλοι από το Κόμμα των Παρθένων Νησιών, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για το έδαφος. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις οποίες εφαρμόστηκε ηλεκτρονικό σύστημα για την ψηφοφορία αντί της καταμέτρησης των ψήφων με το χέρι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 65,26%. Νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε την επομένη των εκλογών, ο αρχηγός του Κόμματος των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, Άντριου Φόι.

 Η Βουλή κανονικά ανανεώνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Ο Κυβερνήτης πρέπει να διαλύσει το Σώμα εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία κατά την οποία το Σώμα θα συνεδριάσει για πρώτη φορά μετά τις γενικές εκλογές, εκτός εάν έχει διαλυθεί νωρίτερα. Μόλις διαλυθεί το Σώμα, πρέπει να διεξαχθούν γενικές εκλογές έπειτα από τουλάχιστον 21 ημέρες, αλλά όχι περισσότερο από δύο μήνες μετά τη διάλυση της Βουλής. Η τρίτη σύνοδος της Βουλής διεξήχθη για πρώτη φορά στις 23 Ιουνίου 2015 και επομένως κατά τα ειωθότα η πιθανή ημερομηνίας για να διεξαχθούν οι επόμενες γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους θα ήταν μία ημέρα μικρότερη των τεσσάρων ετών και δύο μηνών μετά την ημερομηνία αυτή, δηλαδή στις 22 Αυγούστου 2019. Ωστόσο, ο βουλευτής Ντελόρες Κρίστοφερ της 5ης εκλογικής περιφέρειας, απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 2018. Υπήρξε ευρεία συμφωνία ότι ήταν ανεπιθύμητο να διεξαχθούν δύο εκλογές τόσο κοντά μεταξύ τους (μια εναλλακτική εκλογή για διορισμό νέου αντιπροσώπου για την 5η Περιφέρεια, ακολουθούμενη από γενικές εκλογές). Κατά συνέπεια, μετά τη λήψη νομικών συμβουλών και τη διαβούλευση με τον πρωθυπουργό Ορλάντο Σμιθ ο Κυβερνήτης, Γκας Τζάσπερτ, ενημέρωσε ότι είχε συμφωνηθεί πως θα έπρεπε να διεξαχθεί η επαναληπτική εκλογή για την έδρα του Κρίστοφερ όχι χωριστά από τις γενικές εκλογές. Παράλληλα, ως ημερομηνία ορίστηκε η 16η Απριλίου του 2019 ή μία ημερομηνία πριν από αυτήν. Η Βουλή διαλύθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2019 και η ημερομηνία των εκλογών αναγγέλθηκε αμέσως για τις 25 Φεβρουαρίου 2019.
Πιράνχας

Ως πιράνχας αναφέρονται διάφορα γένη παμφάγων ψαριών που ζουν στα γλυκά νερά της Νότιας Αμερικής και κυρίως του Αμαζονίου. Τα πιράνχας χρησιμεύουν ως τροφή για τις κοινότητες των ιθαγενών στην περιοχή του Αμαζονίου.

 Σύμφωνα με μερικούς, η λέξη πιράνχα (Ισπανικά piraña / Πορτογαλικά piranha -προφέρεται "πιράνια"-) προέρχεται απ' τη γλώσσα Γουαρανί, όπου "pirá" σημαίνει ψάρι και ο añá (ανιά) είναι ένα σατανικό τζίνι, συγκριτικό του Διαβόλου. Άλλη ερμηνεία, που θεωρεί τον όρο προερχόμενο απ' την γλώσσα Γουαρανί, υποστηρίζει ότι προέρχεται απ' τις λέξεις pirá (ψάρι) και rai (δόντι). Επειδή στα Γουαρανί δεν υπάρχει η επανάληψη συλλαβών, η σύνθετη λέξη θα ήταν ¨pira'ai", που, ισπανοποιημένο, θα γινόταν "piraña". Άλλοι αποδίδουν το όνομα στην Τουπιναμπά, γλώσσα συγγενική με την προηγούμενη, όπου "pirá" σημαίνει επίσης ψάρι και η λέξη "anhá" αναφέρεται στα δόντια, δηλαδή «οδοντωτό ψάρι». Η ονομασία πιράνχας έχει αποκτήσει τρομακτική διάσταση, καθώς έχουν καταγραφεί επιθέσεις τους κατά ανθρώπων, όμως στην πραγματικότητα οι περιπτώσεις αυτές είναι μεμονωμένες. Κατά διαστήματα είχαν διαδοθεί μύθοι σχετικά με πιράνχας ότι καταβροχθίζουν ένα ανθρώπινο σώμα ή κάποιο θηλαστικό μέσα σε δευτερόλεπτα. Αυτοί οι μύθοι αναφέρονται σε ένα συγκεκριμένο γένος αυτού του ψαριού. Ένας ακόμη μύθος αναφέρει ότι έλκονται από το αίμα. Όμως όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν καταρριφθεί ύστερα από σχετικές επιστημονικές έρευνες.
Αλβανική Λογοτεχνική Επιτροπή

Η Αλβανική Λογοτεχνική Επιτροπή (αλβανικά : Komisija Letrare Shqipe), επίσης γνωστή ως Λογοτεχνική Επιτροπή του Shkodër, ήταν μια επιστημονική επιτροπή που ιδρύθηκε στο Shkodër της βόρειας Αλβανίας το 1916. Συγκέντρωσε σημαντικές προσωπικότητες της αλβανικής λογοτεχνίας και γραφής της εποχής και συγκροτήθηκε με σκοπό να καθορίσει ένα σταθερό λογοτεχνικό πρότυπο και ορθογραφικούς κανόνες για την αλβανική γλώσσα, οι οποίοι απουσίαζαν εκείνη την εποχή, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η έκδοση σχολικών εγχειριδίων.

 Η επιτροπή ξεκίνησε επίσημα την 1η Σεπτεμβρίου 1916 με πρωτοβουλία του Αυστριακού διπλωμάτη August Ritter von Kral. Μερικά από τα αξιοσημείωτα μέλη της ήταν οι Gjergj Fishta, Luigj Gurakuqi, Hil Mosi, Aleksandër Xhuvani, Maximilian Lambertz, Gjergj Pekmezi, Ndre Mjeda, Sotir Peci και Mati Logoreci. Τα μέλη συμφώνησαν στην ανάγκη ύπαρξης ενός ορθογραφικού προτύπου "όσο το δυνατόν πιο φωνητικού" και μιας ενιαίας λογοτεχνικής γλώσσας που θα διατηρούσε τα κοινά στοιχεία των αλβανικών διαλέκτων και θα άφηνε εκτός οποιεσδήποτε στιγματισμένες περιφερειακές μορφές. Ο Fishta διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην επιτροπή. Προσπάθησε σκληρά να πιέσει ώστε η διάλεκτος του Shkodër να αποτελέσει τη βάση του αλβανικού προτύπου, σε σχέση με την πολιτιστική συμβολή που είχαν δώσει οι συγγραφείς και η λογοτεχνία στη διάλεκτο αυτή στον αλβανικό πολιτισμό εκείνη την εποχή, «όπως η γλώσσα του Δάντη είχε χρησιμεύσει για τη λογοτεχνική ιταλική γλώσσα». Ανεξάρτητα από την επιρροή του Fishta και το γεγονός ότι και άλλα ιδρυτικά μέλη ήταν από το Shkodër, δεν τα κατάφερε. Υπό την επιρροή του Αλεξάντερ Χουβάνι, ο οποίος διακήρυττε ότι "η ενότητα της γλώσσας είναι η ενότητα του έθνους" (αλβανικά: Njisia e gjuhes asht njisia e kombit.), η επιτροπή αποδέχθηκε τη διάλεκτο του Ελμπασάν να χρησιμοποιηθεί ως βάση για την πρότυπη αλβανική[4], η οποία, αν και είναι διάλεκτος του Γκέγκ, είναι νότια και πλησιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στη διάλεκτο του Τοσκ. Το πρότυπο εγκρίθηκε από το Εκπαιδευτικό Συνέδριο της Λούσνιε το 1920.Η επιτροπή δημοσίευσε ένα αναγνωστικό για τα γυμνάσια το 1920[2].[3] Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν δημοσιεύθηκε επίσημη γραμματική ή λεξικό στο νέο γλωσσικό πρότυπο, αυτό δεν πέτυχε. Επιπλέον, τα περισσότερα από τα έργα και τις μεταφράσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης (1870-1912) και στις αρχές του 20ού αιώνα γράφτηκαν στη διάλεκτο Tosk. Οι προσπάθειες για την τυποποίηση της γλώσσας συνεχίστηκαν και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα συνέδριο πραγματοποιήθηκε στην Πρίστινα το 1968, το Γλωσσικό Συνέδριο της Πρίστινα (αλβανικά : Konsulta gjuhësore e Prishtinës), όπου το λογοτεχνικό πρότυπο που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε στην Αλβανία και βασιζόταν στη διάλεκτο Τόσκα υιοθετήθηκε από τους Αλβανούς της Γιουγκοσλαβίας σε βάρος της διαλέκτου Γκέγκ. Το σημερινό πρότυπο που βασίζεται στην Τόσκα καθιερώθηκε στο Συνέδριο Αλβανικής Ορθογραφίας το 1972.
Βαρδάνης Β΄ της Παρθίας

Ο Βαρδάνης Β΄ ήταν γιος τού Βολογάση Α΄ ή τού Βαρδάνη Α'΄ και για λίγο ηγεμόνας τμημάτων της Παρθικής Αυτοκρατορίας. Στις αρχαίες ιστορικές πηγές εμφανίζεται μόνο στον Τάκιτο. Κατά τα άλλα είναι γνωστός μόνο από νομίσματα, που χρονολογούνται μεταξύ 55 και 58 μ.Χ. Επαναστάτησε κατά του Βολογάση Α΄ στη Σελεύκεια από το 55 έως το 58 περίπου μ.Χ. και πρέπει να είχε καταλάβει τα Εκβάτανα, καθώς εξέδιδε νομίσματα από το νομισματοκοπείο εκεί, που έφεραν τη μορφή ενός νεαρού αγένειου βασιλιά, που φορούσε διάδημα με πέντε μενταγιόν. Τίποτε περισσότερο γι' αυτόν δεν είναι γνωστό.

 Chaumont, M. L.; Schippmann, K. (1988). «Balāš». Encyclopaedia Iranica, Vol. III, Fasc. 6, σσ. 574–580. http://www.iranicaonline.org/articles/balas-proper-name. Dąbrowa, Edward (2010). The Arsacids and their State. XI, σελ. 21–52. https://www.academia.edu/2348544. Dąbrowa, Edward (2017). «Tacitus on the Parthians». Electrum 24: 171–189. doi:10.4467/20800909EL.17.026.7508. https://www.academia.edu/35960477. Ellerbrock, Uwe (2021). The Parthians: The Forgotten Empire. Oxford: Routledge. ISBN 978-0367481902. Sellwood, David (1983). "Parthian Coins". In Yarshater, Ehsan (ed.). The Cambridge History of Iran, Volume 3(1): The Seleucid, Parthian and Sasanian Periods. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 279–298. ISBN 0-521-20092-X.
Δήμος Μόβρης

Ο Δήμος Μόβρης υπήρξε διοικητική διαίρεση του Νομού Αχαίας κατά τη χρονική περίοδο 1997-2010, ο οποίος συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Έπαψε να υφίσταται την 1η Ιανουαρίου του 2011, καθώς με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» εντάχθηκε στο νέο Δήμο Δυτικής Αχαΐας και πλέον αποτελεί δημοτική ενότητα του αυτού. Το έμβλημα του Δήμου Μόβρης ήταν η θεά Δήμητρα. Έδρα του δήμου ήταν τα Σαγαίικα.

 Εκτεινόταν στην περιοχή της δυτικής Αχαΐας, με το συντριπτικό του μέρος να είναι πεδινό. Συνόρευε με τους πρώην δήμους Λαρισσού και Δύμης, ενώ βόρεια, στην περιοχή του Καλαμακίου (Βίδοβα), βρεχόταν από τον Πατραϊκό κόλπο. Η ονομασία του δήμου προέρχεται από το όρος Μόβρη που βρίσκεται στα νότια όριά του. Οι κάτοικοί του ασχολούνται επί το πλείστον με τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, δηλαδή με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο «καποδιστριακός» δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Σαγαίικων [ 1.742 ] τα Σαγαίικα [ 996 ] οι Απόστολοι [ 98 ] τα Βραχναίικα [ 140 ] τα Γερουσαίικα [ 321 ] τα Μπονταίικα [ 163 ] ο Σταθμός [ 24 ] Δ.δ. Καραίικων [ 870 ] τα Καραίικα [ 230 ] το Γομοστόν [ 272 ] τα Καραμεσιναίικα [ 184 ] η Ράχη [ 184 ] Δ.δ. Κρίνου -- ο Κρίνος [ 292 ] Δ.δ. Λιμνοχωρίου [ 1.064 ] το Λιμνοχώριον [ 330 ] το Καλαμάκιον [ 498 ] το Κάτω Λιμνοχώριον [ 207 ] η Παραλία Καλαμακίου [ 29 ] Δ.δ. Μύρτου [ 414 ] ο Μύρτος [ 175 ] τα Γιουλαίικα [ 93 ] το Πουρνάριον [ 146 ] Δ.δ. Φράγκας [ 379 ] η Φράγκα [ 247 ] τα Σπαναίικα [ 76 ] τα Τσακώνικα [ 56 ] Στην περιφέρεια του πρώην δήμου δραστηριοποιούνται τα ποδοσφαιρικά σωματεία Α.Ε. Λιμνοχωρίου, Α.Ο. Κρίνου και Α.Π.Σ. Εθνικός Σαγέικων. Ο τελευταίος έχει αγωνιστεί 3 φορές στην Δ΄ Εθνική. Υπάρχουν δυο γήπεδα με χορτάρι: στο Λιμνοχώρι και στα Σαγαίικα, καθώς και ένα ξερό: στον Κρίνο. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδ.), Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα, Εκδόσεις «ΠΑΝΟΡΑΜΑ», Πάτρα 1994. (σχετικά λήμματα ποδοσφαιρικών ομάδων της περιοχής Μόβρης) Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Μόβρης. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Δήμος Μόβρης. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016.
Αλλοιωμένη συνειδησιακή κατάσταση

Η αλλοιωμένη συνειδησιακή κατάσταση ή μεταβαλλόμενη κατάσταση συνείδησης είναι οποιαδήποτε διανοητική κατάσταση διαφέρει από την κανονική κατάσταση συνείδησης ενός ατόμου. Τον όρο επινόησε ο ψυχολόγος Τσαρλς Ταρτ (Charles Tart) και περιγράφει προσωρινές αλλαγές της αφυπνισμένης κατάστασης συνείδησης. Τα μέσα για την επίτευξη της αλλοιωμένης συνειδησιακής κατάστασης ποικίλουν. Μπορούν να είναι φυσικά, όπως το αλκοόλ, οι ναρκωτικές ουσίες, τα όνειρα, η στέρηση ύπνου και οι παραισθήσεις ή αποτέλεσμα κάποιας εφηρμοσμένης τεχνικής, όπως η ύπνωση, η τεχνική αναπνοής, η νηστεία, ο διαλογισμός και η αισθητηριακή αποστέρηση.

 James, William The varieties of religious experience (1902) ISBN 0-14-039034-0 Tart, Charles T., editor. Altered States of Consciousness (1969) ISBN 0-471-84560-4 Tart, Charles T. States of Consciousness (2001) ISBN 0-595-15196-5 Wier, Dennis R. Trance: from magic to technology (1995) ISBN 1-888428-38-4 Hoffman, Kay (1998). The Trance Workbook: understanding & using the power of altered states. Translated by Elfie Homann, Clive Williams, and Dr Christliebe El Mogharbel. Translation edited by Laurel Ornitz. ISBN 0-8069-1765-2 HypnosisAndSuggestion.org εξερευνώντας την επιστήμη πίσω από την ύπνωση και υποβολή Εξερευνήσεις της Συνείδησης
Λουίζα της Δανίας (1726-1756)

H Λουίζα, (δανικά: Louise af Danmark, 19 Οκτωβρίου 1726 - 8 Αυγούστου 1756) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

 Ήταν η μόνη κόρη του Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας & της Νορβηγίας και της Σοφίας Μαγδαληνής, κόρης του Χριστιανού Ερρίκου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ. Παντρεύτηκε το 1749 τον Ερνέστο Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και απέκτησαν μια κόρη που απεβίωσε 1 έτους. "Dansk Kvindebiografisk Leksikon - Sophie Magdalene". Kvinfo.dk. 15 May 2003. Retrieved 6 March 2019. Bricka, Carl Frederik. "403 (Dansk biografisk Lexikon / X. Bind. Laale - Løvenørn)". Runeberg.org. Retrieved 6 March 2019. Heinrich Ferdinand Schoeppl: Die Herzoge von Sachsen-Altenburg. Bozen 1917, Neudruck Altenburg 1992 Rudolf Armin Human: Chronik der Stadt Hildburghausen Hildburghausen 1886
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1999-2000

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1999−2000 ήταν το 12ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδα. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 20ή φορά στην ιστορία του και τρίτη συνεχόμενη. Στην Α2 υποβιβάστηκαν ο Κτησιφών Παιανίας και η Φιλία Ηλιούπολης και αντικατάθηκαν την επόμενη περίοδο από τον Άρη Νίκαιας και την Ολυμπιάδα Πάτρας που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις στην Α2.

 Στα πλέι οφ έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, θέσεις 1−4 και θέσεις 1−2. Μικροί τελικοί δεν έγιναν. Δεν έγιναν επίσης αγώνες για τις θέσεις 5−8, παρόλο που η ΑΕΚ, η οποία βρέθηκε στην 6η θέση της τελικής κατάταξης εξαιτίας του αποκλεισμού του Πανελληνίου από τον ΠΑΟΚ, ζήτησε να γίνουν αγώνες προκειμένου να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο. Την πρόκριση για τα ημιτελικά πήραν ο Ολυμπιακός, ο Ηρακλής, ο ΠΑΟΚ και η Ορεστιάδα. (1) Ολυμπιακός − (8) Ε.Α. Πατρών (2–0) (2) Ηρακλής − (7) Παναθηναϊκός (2–0) (3) Πανελλήνιος − (6) ΠΑΟΚ (0–2) (4) Ορεστιάδα − (5) ΑΕΚ (2–1) Ο Ολυμπιακός και ο Ηρακλής επικράτησαν εύκολα επί των αντιπάλων τους και πήραν την πρόκριση για τον τελικό για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. (1) Ολυμπιακός − (4) Ορεστιάδα (2–0) (2) Ηρακλής − (6) ΠΑΟΚ (2–0) Ο Ολυμπιακός επικράτησε του Ηρακλή με 3-1 νίκες και αναδείχθηκε πρωταθλητής για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και 20η συνολικά. (1) Ολυμπιακός − (2) Ηρακλής (3–1) Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007 Βαθμολογία Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα κανονικής περιόδου και πλέι οφ Ιστότοπος archive.sport.gr
Λάζαρος Ρότα

Ο Λάζαρος Ρότα (γενν. 23 Αυγούστου 1997, Κατερίνη) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αλβανικής καταγωγής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την Α.Ε.Κ Αθηνών και την Εθνική Ελλάδας.

 Ο Ρότα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ακαδημία νέων του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην ΦΚ Σλάβοϊ Τρεμπίσοφ στη 2. Λίγκα Σλοβακίας. Εκεί παρέμεινε για μια σεζόν (2017-2018), κάνοντας 12 συμμετοχές και σκοράροντας 1 γκολ. Ο Ρότα έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Σλοβακίας με την Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε εναντίον της Ντούναϊσκα Στρέντα στις 29 Ιουλίου 2018, όπου αγωνίστηκε σε όλη την διάρκεια της εκτός έδρας ήττας με 4-1. Στις 31 Ιανουαρίου 2020, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Φορτούνα Σίταρντ, όπου υπέγραψε συμβόλαιο 3,5 ετών με τον ολλανδικό σύλλογο. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, η Α.Ε.Κ. ανακοίνωσε την απόκτηση του 24χρονου Ρότα με τριετές συμβόλαιο. Ο Ρότα κλήθηκε πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας για τους αγώνες του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2020-21 εναντίον της Σλοβενίας και του Κοσόβου στις 3 και 6 Σεπτεμβρίου 2020, αντίστοιχα. Στις 11 Οκτωβρίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του, ως αλλαγή στο 69ο λεπτό, στη νίκη με 2-0 εναντίον της Μολδαβίας, για την ίδια διοργάνωση. ΑΕΚ Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2022-23 Κύπελλο Ελλάδας: 2022-23 Επίσημο προφίλ στη Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε Αρχειοθετήθηκε 2020-08-07 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Προφίλ Λάζαρος Ρότα στο Soccerway Προφίλ στο Futbalnet Προφίλ στη Fortuna Liga Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 200 μέτρα γυναικών

Τα 200 μέτρα γυναικών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο από τις 10 μέχρι τις 11 Αυγούστου 2018.

 Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 5 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς. Οι 10 πριν τον αγώνα Ευρωπαίες Κορυφαίες προκρίνονταν αυτόματα στους ημιτελικούς.Άνεμος: Σειρά 1: -0.3 μ/δ, Σειρά 2: -0.5 μ/δ, Σειρά 3: +0.4 μ/δ Οι πρώτοι 2 κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.Άνεμος: Σειρά 1: +1.1 μ/δ, Σειρά 2: +1.4 μ/δ, Σειρά 3: +0.2 μ/δ *Οι αθλητές που προκρίθηκαν αυτόματα στους ημιτελικούς. Άνεμος: +0.2 μ/δ
Socket 370

To Socket 370, (στα ελληνικά Υποδοχή 370, επίσης γνωστό και ως PGA370) αποτελεί το όνομα μιας συγκεκριμένης υποδοχής που χρησιμοποιείται για τους επεξεργαστές της Intel. Είναι κατασκευασμένο για προσωπικούς υπολογιστές και χρησιμοποιήθηκε (για πρώτη φορά) στον επεξεργαστή Pentium III και στη συνέχεια στους Celeron αντικαθιστώντας το προηγούμενης γενιάς, Slot 1. Ο αριθμός 370 που φέρει η ονομασία του, αναφέρεται στον αριθμό των οπών πάνω στις οποίες “κουμπώνουν” οι ακροδέκτες του επεξεργαστή. Στις μέρες μας, το socket 370 δεν χρησιμοποιείται πλέον (με λίγες εξαιρέσεις σε ορισμένα ενσωματωμένα συστήματα).

 Αρχικά, το socket 370 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους επεξεργαστές Celeron της Intel, αλλά στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για ορισμένους επεξεργαστές Pentium III και για τον Cyrix III της Via-Cyrix. Ορισμένες μητρικές κάρτες που το ενσωμάτωναν επέτρεπαν διπλή διάταξη επεξεργαστών, ενώ άλλες ενσωμάτωναν και το socket 370 και το Slot 1 (υπήρχε περιορισμός για χρησιμοποίηση μόνο ενός από τα δυο). Οι περισσότεροι επεξεργαστές συμβατοί με τη συγκεκριμένη υποδοχή έχουν τα παρακάτω όρια μέγιστου επιτρεπτού φορτίου βάρους τα οποία δεν πρέπει να ξεπερνιούνται σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται. Αύξηση του φόρτου, είναι πιθανό να οδηγήσει σε ανεπανόρθωτη βλάβη του επεξεργαστή. Τα όρια αυτά είναι αρκετά χαμηλά σε σύγκριση με τα όρια των επεξεργαστών συμβατών με το Socket 478. Ήταν τόσο μικρά, ώστε πολλοί χρήστες στη προσπάθειά τους να αλλάξουν ή να μετακινήσουν την ψύκτρα κατέληγαν να σπάσουν τον επεξεργαστή. Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και με το Socket A το οποίο είχε κατασκευαστεί να αντέχει ακόμα πιο μικρά βάρη.