IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγαπάνθια του κάρδου

Η Αγαπάνθια του κάρδου (Agapanthia cardui) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Lamiinae. Το γένος Αγαπάνθια (Agapanthia) εκπροσωπείται στην Ευρώπη με 22 είδη από τα οποία εκτός από την Αγαπάνθια του κάρδου στην Ελλάδα συναντούμε περίπου τα μισά. Η Agapanthia gemella και η Agapanthika nicosiensis είναι ενδημικές στην Κύπρο, η Agapanthia probsti και η Agapanthia cretica είναι ενδημικές στην Κρήτη.

 Το κολεόπτερο αποκτά μήκος από επτά έως 13 χιλιοστόμετρα. Το σώμα είναι μαύρο με ασθενείς μεταλλικές αποχρώσεις, αλλά γυαλίζει ελάχιστα. Έχει αραιό τρίχωμα από μακρές μαύρες τρίχες και λωρίδες με πολύ μικρές άσπρες ή κιτρινωπές κρεμ τρίχες (Εικ. 5). Τα στοματικά μόρια δείχνουν όρθια προς τα κάτω. Το τελευταίο άρθρο των γναθικών προσακτρίδων έχει τη μορφή αδραχτιού. Οι κεραίες είναι νηματοειδείς και μακρύτερες από το σώμα. Συνίστανται από δώδεκα άρθρα, πράγμα αρκετά ασυνήθιστο. Το πρώτο άρθρο της κεραίας είναι επίμηκες και ροπαλοειδές. Όπως κατά κανόνα στα Cerambycidae το δεύτερο άρθρο είναι αρκετά μικρό. Τα ακόλουθα άρθρα των κεραιών έχουν από μια σειρά μακριών τριχών στην κάτω πλευρά (ορατό σε μεγέθυνση της Εικ. 1). Οι βάσεις είναι άσπρες, τα τέλη είναι σκούρα, για αυτό το λόγο οι κεραίες φαίνονται δακτυλιοειδείς. Οι οφθαλμοί είναι νεφροειδείς και περιλαμβάνουν τη βάση των κεραιών από πίσω. Το πρόνωτο είναι λίγο πιο μακρύ παρά φαρδύ, στην μπροστινή άκρη το ίδιο φαρδύ με την οπίσθια άκρη του κεφαλιού. Προς τα πίσω φαρδαίνει μόνο λίγο και στην οπίσθια άκρη είναι στενότερο από τα έλυτρα. Έχει μια αραιά μεσαία λωρίδα, η οποία αρχίζει πια στο κεφάλι και συνεχίζεται στα έλυτρα. Στις πλευρές του προνώτου εμφανίζεται από άλλη μια αραιά λωρίδα, που γίνεται ορατή μόνο από την πλευρά της (Εικ. 2). Τα έλυτρα στενεύουν προς τα πίσω, πράγμα που δεν διακρίνεται εύκολα από πάνω. Κάθε έλυτρο τελειώνει σε αμβλύ άκρο. Κατά μήκος της ραφής των ελύτρων τρέχει μια άσπρη λωρίδα. Τα πόδια είναι σχετικά κοντά και αδύνατα. Οι ταρσοί είναι ψευδοτετραμερείς, καθώς το ένα από τα πέντε ταρσομερή είναι τόσο μικρό, που διακρίνεται δύσκολα. Το τρίτο ταρσομερές είναι σχισμένο, και το τέταρτο ταρσομερές είναι κρυμμένο σε αυτό το σχίσιμο. Η προνύμφη αναπτύσσεται σε πολλά διάφορα ποώδη φυτά, ιδιαίτερα στα σκιαδανθή. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί ένα χρόνο. Τα ακμαία γίνονται ορατά κατά την άνοιξη. Σκαρφαλώνουν και πετούν στα φυτά ξενιστές. Ο χώρος διαμονής του είδους δεν περιορίζεται στην Ευρώπη. Εξαπλώνεται από την Ισπανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και πέριξ της Μαύρης Θάλασσας μέχρι το Ιράν. Υπάρχουν και αναφορές από τη Βόρεια Αφρική. Στα Βόρεια της Ευρώπης το είδος λείπει στη Μεγάλη Βρετανία , την Ολλανδία, τη Δανία, τις Βαλτικές χώρες και τις χώρες της Σκανδιναβίας. H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8 Adolf Horion: Faunistik der mitteleuropäischen Käfer, Bd. XII. Überlingen-Bodensee 1974
Μπολσένα

Η Μπολσένα είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας στην επαρχία του Βιτέρμπο, στο βόρειο Λάτιο στην ανατολική ακτή της λίμνης Μπολσένα. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοδυτικά του Μοντεφιασκόνε και 36 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Βιτέρμπο. Η αρχαία οδός Via Cassia, σήμερα ο αυτοκινητόδρομος SR143, ακολουθεί την ακτή της λίμνης για κάποιο διάστημα, περνώντας από την Μπολσένα.

 Ενώ είναι σχετικά βέβαιο ότι η πόλη είναι αυτή που «διαδέχτηκε» την αρχαία ρωμαϊκή πόλη Volsinii (αρχαία ελληνικά: Βολσίνιοι) (κάποιες φορές αναφερόμενη ως Volsinii Novi – Νέοι Βολσίνιοι για να γίνεται διάκριση από την ετρουσκική πόλη), οι γνώμες των ακαδημαϊκών διχάζονται για το αν η πόλη Volsinii είναι η ίδια με την αρχαία ετρουσκική πόλη Velzna ή Velsuna (που κάποιες φορές αναφέρεται Volsinii Veteres – Παλαιοί Βολσίνιοι), με άλλη πιθανή πόλη το Ορβιέτο, το οποίο βρίσκεται 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά. Ο εξερευνητής Τζορτζ Ντέννις τονίζει η πόλη της Μπολσένα δεν έχει ετρουσκικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, οι ετρουσκικές πόλεις χτίζονταν σε βραχώδη περιοχή που να μπορεί να υπερασπίζονται εύκολα και ο λόφος όπου βρίσκεται το κάστρο δεν είναι τέτοιου είδους τοποθεσία. Ο ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος είπε ότι ένας κεραυνός έπεσε από τον θεό Άρη στην Μπολσένα, "την πιο πλούσια πόλη στην Τοσκάνη", και όλη η πόλη κάηκε από αυτόν τον κεραυνό. Ο πληθυσμός μετακόμισε αλλού, και ο Ντέννις πιστεύει ότι εκείνο το μέρος ήταν η Μπολσένα. Η νέα πόλη πήρε το όνομα της παλιάς, και έτσι η ρωμαϊκή Μπολσένα έχει ετρουσκικό όνομα. Πρότεινε μια σειρά βραχωδών τοποθεσιών μεταξύ των οποίων και το Ορβιέτο, αλλά δεν το προκρίνει δεδομένου ότι είναι αρκετά μακριά. Η Μπολσένα είναι γνωστή για ένα θαύμα που λέγεται ότι συνέβη εκεί το 1263, όταν ένα ιερέας από τη Βοημία ο οποίος είχε αμφιβολίες για το δόγμα της μετουσίωσης, ανέφερε ότι ο άρτος της Θείας Ευχαριστίας μάτωνε απάνω στο ύφασμα πάνω στο οποίο εναποτίθενται τα σκεύη. Ο Καθεδρικός του Ορβιέτο τελικά χτίστηκε για να μνημονεύσει το γεγονός, και να φιλοξενήσει το ύφασμα. Μια φημισμένη νωπογραφία (fresco) του Ραφαήλ και της σχολής του στα "Δωμάτια του Ραφαήλ" στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού αναπαριστά το γεγονός. «Bolsena - Italy». infoviterbo.it. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2009. «About Bolsena». tuscia360.it. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2009. «Via Francigena - Bolsena». romeartlover.it. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2009.
Δανάη (Γκούσταφ Κλιμτ)

Η Δανάη (γερμανικά: Danaë) είναι ελαιογραφία του Αυστριακού ζωγράφου, Γκούσταφ Κλιμτ, φιλοτεχνημένη το 1907. Αποτελεί παράδειγμα του Συμβολισμού. Ο πίνακας είναι μεγέθους 77 x 83 εκατοστά, και βρίσκεται στη Galerie Würthle της Βιέννης.

 Η Δανάη είναι διάσημο θέμα για πολλούς καλλιτέχνες στις αρχές του 20ού αιώνα, συνήθως σαν το κυρίαρχο σύμβολο της θεϊκής αγάπης και υπεροχής. Σε αυτό το έργο, αυτή είναι σκεπασμένη από ένα πορφυρό πέπλο που καταδεικνύει την βασιλική καταγωγή της. Πολλές απεικονίσεις της Δανάης ήταν αισθησιακού περιεχομένου. Η Δανάη βρισκόταν φυλακισμένη σε μια υπόγεια φυλακή επενδυμένη από μεταλλικές πλάκες από τον πατέρα της Ακρίσιο, τον βασιλιά του Άργους. Την ερωτεύθηκε ο βασιλιάς των θεών Δίας και, μεταμορφωμένος σε χρυσή βροχή, έρευσε ανάμεσα στα πόδια της. Το αποτέλεσμα αυτής της θεϊκής επίσκεψης ήταν η Δανάη να γεννήσει ένα γιο, τον Περσέα, που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία σκότωσε τη Γοργόνα Μέδουσα και διέσωσε την Ανδρομέδα.
Φ.Σ. Μακεδονικός Σιάτιστας

Ο Φ.Σ. Μακεδονικός Σιάτιστας είναι ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην γραφική κωμόπολη Σιάτιστα Βοΐου.Τα χρώματα του είναι το πράσινο και το άσπρο.Έδρα του αποτελεί το ΔΑΚ Σιάτιστας. Αποτελεί μέρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης.

 Το 1966-67 κατακτά το πρωτάθλημα της ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας.Το 1971-72 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα της ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας.Συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1972 για την άνοδο στην Β εθνική αλλά δεν κατάφερε να ανέβει. Το 1974 συμμετέχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ανεβαίνει στην Β εθνική.Το 1974-75 τερμάτισε στην 18η θέση και υποβιβάστηκε.Το 1976-77 κατακτά το τρίτο του πρωτάθλημα και συμμετέχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1977.Εξασφάλισε την παρουσία του στην νεοσύστατη εθνική ερασιτεχνική.Το 1977-78 κατακτά το πρωτάθλημα και ανεβαίνει στην Β εθνική.Το 1978-79,στην Β εθνική,τερμάτισε στην 14η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1979-80 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Το 1980-81 επέστρεψε στην εθνική ερασιτεχνική.Τερμάτισε στην 14η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1981-82 τερμάτισε στην 11η θέση.Με την θέση που κατέκτησε συμμετείχε στην νεοσύστατη Δ εθνική.Το 1982-83 κατέκτησε την 10η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1983-84 κατέκτησε την 5η θέση.Το 1984-85 κατέκτησε την 8η θέση.Το 1985-86 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε.Το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1988,όπου κατάφερε να ανέβει ξανά στην Δ εθνική.Το 1988-89 τερμάτισε στην 13η θέση.Το 1989-90 τερμάτισε στην 10η θέση.Το 1990-91 τερμάτισε στην 5η θέση.Το 1991-92 τερμάτισε στην 5η θέση.Το 1992-93 τερμάτισε στην 10η θέση.Το 1993-94 τερμάτισε στην 11η θέση και υποβιβάστηκε. Το 2000 συγχωνεύτηκε με τον Άρη Σιάτιστας δημιουργώντας την «Α.Ε. Σιάτιστας». Το 2009 επανήλθε η ονομασία του, όποτε και η Α.Ε. Σιάτιστας μετονομάστηκε σε «Φ.Σ. Μακεδονικός Σιάτιστας». Το 2010-11 συμμετέχει ξανά στην Δ εθνική. Το 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα και ανέβηκε στην Γ εθνική.Στον 3ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής 2018-19 τερμάτισε στην 11η θέση και υποβιβάστηκε στο τοπικό. Έχει κερδίσει τέσσερις φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κοζάνης. Πρωτάθλημα Γ εθνικής:2 (1973-74, 1977-78) Πρωτάθλημα ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:4 (1966-67,1971-72,1976-77,2017-18) Κύπελλο ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:4 (1972-73,1973-74,1980-81,1989-90) Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:3 (1971-72,1983-84,1993-94)
Πολ Ρέιβεν

Ο Πολ Βίνσεντ Ρέιβεν (Paul Vincent Raven ,16 Ιανουαρίου 1961 - 20 Οκτωβρίου 2007) ήταν Άγγλος μουσικός και μπασίστας γνωστός για τη δουλειά του ως μέλος του post-punk συγκροτήματος Killing Joke .

 Ο Ρέιβεν γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1961 στο Γουλβερχάμπτον ,του Στράτφορντσαιρ και ήταν γιος του λαϊκού μουσικού Τζον Ρέιβεν. Ξεκίνησε επίσημα τη μουσική του καριέρα το 1982 όταν εντάχθηκε σε μια rock μπάντα , τους Kitsch. Ωστόσο, έγινε γνωστός μόνο μετά την ένταξή του στους Killing Joke , όπου αντικατέστησε τον πρώην μπασίστα Martin Glover το 1982. Η πρώτη ηχογράφηση με τη μπάντα ήταν για το άλμπουμ Fire Dances . Το 1987, εγκατέλειψε το συγκρότημα και επέστρεψε το 1990, όταν ηχογράφησε το άλμπουμ Extremities, Dirt & Various Repressed Emotions μαζί της . Ταυτόχρονα, άρχισε επίσης να συνεργάζεται με τους Pigface - ένα μουσικό σχήμα του Martin Atkins (ο ντράμερ των Killing Joke εκείνη τη στιγμή) και του Bill Rieflin .Μετά την περιοδεία για το άλμπουμ των Killing Joke ,η μπάντα διαλύθηκε και το συγκρότημα εκτός από τον τραγουδιστή του Jaz Coleman δημιούργησε τους Murder, Inc. με τον Chris Connelly στα φωνητικά. Ο Ρέιβεν συμμετείχε στους Murder, Inc. και ταυτόχρονα συνεργάστηκε με τους Pigface του Bill Rieflin . Οι Killing Joke επανασυνδέθηκαν το 1992 , αλλά με τον αρχικό μπασίστα, Martin Youth Glover στο σχήμα. Στη συνέχεια, ο Ρέιβεν προσχώρησε στους Prong , με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ Cleansing και Rude Awakening . Μετά τη διάλυση των Prong, ο Πολ συνεργάστηκε με τους Zilch, το συγκρότημα του οποίου ήταν μπασίστας και παραγωγός, και με το οποίο κυκλοφόρησε το άλμπουμ 3.2.1. . Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με πολλά συγκροτήματα, συμπεριλαμβανομένων των Spahn Ranch, Psychic TV και Die Krupps . Το 2002, έπαιξε με τους Godflesh στη δίμηνη περιοδεία τους στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 2003, έπαιξε για τους Society 1 πριν επιστρέψει στους Killing Joke το 2003 συνεισφέροντας σε δύο από τα νέα άλμπουμ της μπάντας . Ο Ρέιβεν πέθανε από καρδιακή προσβολή στον ύπνο του στις 20 Οκτωβρίου 2007 στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου ηχογραφούσε με τον τραγουδιστή των Treponem Pal, Marco Neves. Ήταν πατέρας πέντε παιδιών. 1983 - Fire Dances 1985 - Night Time 1986 - Brighter than a Thousand Suns 1988 - Outside the Gate 1989 - The Courtauld Talks 1990 - Extremities, Dirt & Various Repressed Emotions 2003 - Killing Joke 2006 - Hosannas from the Basements of Hell 1994 - Cleansing 1997 - Rude Awakening 2006 - Rio Grande Blood 2007 - The Last Sucker 1992 – Fook 1998 – 3.2.1. 1992 - Murder, Inc.
Μέλισσα Ηλείας

Η Μέλισσα είναι ένα χωριό της Ηλείας. Ανήκει στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων σε μια εύφορη περιοχή και σε απόσταση 10 χιλιόμετρα ανατολικά από τα Λεχαινά. Έχει μόνιμο πληθυσμό 211 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

 Με το ΦΕΚ 50Α της 25/07/1879 προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Ζόγκας. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Ζόγκα, το οποίο άλλαξε σε Καστράκι με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 μετονομάζεται σε Μέλισσα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λεχαινών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Ο οικισμός απείχε μία ώρα και ένα τέταρτο δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων. Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Η Κεντρική εκκλησία της Μέλισσας είναι ο Άγιος Τρύφωνας που εορτάζει την 1η Φεβρουαρίου, ενώ κάνει πανηγυρική θεία λειτουργία και στις 30 Ιουνίου ανήμερα της γιορτής των Αγίων Αποστόλων. Στο χωριό υπάρχει κοινοτικό γραφείο και δημοτικό σχολείο με γήπεδο μπάσκετ και παιδική χαρά στον αύλειο χώρο του δευτέρου. Λειτουργούν επίσης και επιχειρήσεις όπως καφενείο, ταβέρνα, ελαιοτριβείο και τυροκομείο. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885. Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μέλισσας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/04/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μέλισσας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/04/2019.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Νότιου Τομέα Αθηνών

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Νοτίου Τομέα Αθηνών. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στις αγκύλες [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η περιφερειακή ενότητα Νότιου Τομέα Αθηνών έχει πληθυσμό 529.826 κατοίκους.

 Έδρα του δήμου είναι ο Άγιος Δημήτριος. Ο Δήμος Αγίου Δημητρίου έχει μόνιμο πληθυσμό 71.294 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: ο Άγιος Δημήτριος [ 71.294 ] Έδρα του δήμου είναι το Καλαμάκι (Άλιμος). Ο Δήμος Αλίμου έχει μόνιμο πληθυσμό 41.720 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: το Καλαμάκι (Άλιμος) [ 41.720 ] Έδρα του δήμου είναι η Γλυφάδα. Ο Δήμος Γλυφάδας έχει μόνιμο πληθυσμό 87.305 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: η Γλυφάδα [ 87.305 ] Έδρα του δήμου είναι η Αργυρούπολη. Ο Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης έχει μόνιμο πληθυσμό 51.356 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Αργυρούπολης [ 34.097 ]η Αργυρούπολη [ 34.097 ] Δημοτική Κοινότητα Ελληνικού [ 17.259 ]το Ελληνικό [ 17.259 ] Έδρα του δήμου είναι η Καλλιθέα. Ο Δήμος Καλλιθέας έχει μόνιμο πληθυσμό 100.641 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: η Καλλιθέα [ 100.641 ] Έδρα του δήμου είναι το Μοσχάτο. Ο Δήμος Μοσχάτου - Ταύρου έχει μόνιμο πληθυσμό 40.413 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Μοσχάτου [ 25.441 ]το Μοσχάτο [ 25.441 ] Δημοτική Κοινότητα Ταύρου [ 14.972 ]ο Ταύρος [ 14.972 ] Έδρα του δήμου είναι η Νέα Σμύρνη. Ο Δήμος Νέας Σμύρνης έχει μόνιμο πληθυσμό 73.076 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: η Νέα Σμύρνη [ 73.076 ] Έδρα του δήμου είναι το Παλαιό Φάληρο. Ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου έχει μόνιμο πληθυσμό 64.021 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: το Παλαιό Φάληρο [ 64.021 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Αττικής
Ευάγγελος Μοιρόπουλος

Ο Ευάγγελος Μοιρόπουλος (Γεράκι Λακωνίας 1905 - Αθήνα 12 Οκτωβρίου 1996 ), ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου, εμποδιστής αλλά και βολεϊμπολίστας. Πολλές φορές πανελληνιονίκης με πολλές καταρρίψεις πανελλήνιων ρεκόρ, βαλκανιονίκης και μέλος της εθνικής ομάδας.

 Ήταν αθλητής του Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών και μεγάλος αντίπαλος στα 400 και 110 εμπόδια του Χρήστου Μάντικα. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ όπου στα προκριματικά στα 110 εμπόδια έκανε πανελλήνιο ρεκόρ με επίδοση 15.8 αλλά αποκλείστηκε από τον τελικό. Συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες. Ήταν ο πρώτος που έκανε πανελλήνιο ρεκόρ στα 400 εμπόδια το 1923 με επίδοση 67,4 και το κατέρριψε άλλες 6 φορές μέχρι το 1931 . Το 1929 στους Προβαλκανικούς της ΑΘήνας είχε τερματίσει πρώτος με δεύτερο τον Μάντικα και με νέο πανελλήνιο ρεκόρ αλλά το ρεκόρ του ακυρώθηκε γιατί είχε ρίξει ένα εμπόδιο, έτσι πήρε το χρυσό μετάλλιο και ο δεύτερος Μάντικας ο χρόνος του αναγνωρίστηκε πανελλήνιο ρεκόρ αφού το είχαν καταρρίψει και οι δύο. Εκτός από το στίβο ο Ευάγγελος Μοιρόπουλος υπήρξε βασικό στέλεχος της ομάδας βόλεϊ του Εθνικού Γ.Σ. από το 1924 ως το 1935. Με τον Εθνικό κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Αθήνας που διοργάνωσε ο Πανιώνιος το 1925 με την άδεια του ΣΕΓΑΣ καθώς και άλλα δύο, το 1927 και 1930. Είχε διατελέσει πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ από το 1968 έως το 1972, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και πρόεδρος του Εθνικού ΓΣ από το 1966 έως το 1968. Ήταν αρχηγός της Ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου το 1972. Βαλκανικοί αγώνες όλοι οι νικητές [1] Αθλητική Ηχώ, φύλο 20 /6 /1949, Άρθρο αφιέρωμα στους Πανελλήνιους αγώνες με αποτελέσματα και νικητές σε όλα τα αγωνίσματα.
Νικολάι Γιεζόφ

Ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Γιεζόφ (ρωσικά: Николай Ивaнович Ежов, ΔΦΑ:[nʲɪkɐˈlaj jɪˈʐof] 1 Μάιου, 1895 – 4 Φεβρουαρίου, 1940) ήταν σοβιετικός στρατιωτικός και πολιτικός που έφτασε στα ανώτατα κλιμάκια του μπολσεβίκικου κόμματος. Την περίοδο 1936-1940 ήταν επικεφαλής της NKVD και υπό την καθοδήγησή του έλαβαν χώρα οι σταλινικές εκκαθαρίσεις κατά την περίοδο 1936-39.

 Ο Νικολάι Γιεζόφ γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1895 στην Αγία Πετρούπολη. Εντάχθηκε σε νεαρή ηλικία στο κόμμα των Μπολσεβίκων (ΠΚΚ) και συμμετείχε στην Οχτωβριανή επανάσταση μέσα από τις τάξεις του Κόκκινου Στρατού. Τα χρόνια που ακολούθησαν ανήλθε σε ηγετικές θέσεις του ΠΚΚ, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του Στάλιν. Το 1936 τέθηκε με εντολή του Στάλιν επικεφαλής της NKVD (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων της Σοβιετικής Ένωσης) αντικαθιστώντας τον Γκένριχ Γιάκοντα. Στην ηγεσία της NKVD έμεινε μέχρι το 1940. Το δεύτερο μισό της θητείας του συνέπεσε με την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Η ηγεμονία του ήταν ενίοτε γνωστή και ως "Γιεζόβσινα" (ρωσικά:Ежовщина), ή "Περίοδος Γιεζόφ" ή επίσης η "Περίοδος του σκαντζόχοιρου," αφού η λέξη "γιoζ" (ρωσικά:ёж) σημαίνει τον σκαντζόχοιρο.Τον Οκτώβριο του 1937 με διατάγματα του Γιεζόφ ξεκίνησαν οι συλλήψεις σοβιετικών πολιτών με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ καπιταλιστικών χωρών, αντεπαναστατικής και τρομοκρατικής δράσης και υπονόμευσης του έργου της Σοβιετικής Ένωσης. Οι συλλήψεις και οι καταδίκες ακόμα και σε θάνατο κορυφώθηκαν κατά το 1938. Το 1939 οι διώξεις μειώθηκαν και στα τέλη του ίδιου έτους τα διατάγματα του Γιεζόφ αποσύρθηκαν. Στις 12 Δεκεμβρίου 1937 εξέδωσε το διάταγμα 50215 της NKVD με τίτλο "Ελληνική Επιχείρηση" που ήταν το έναυσμα των διώξεων κατά των Ελλήνων που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση.Ο Γιεζόφ τελικά έπεσε και αυτός θύμα των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Στις αρχές του 1940 συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 4 Φεβρουαρίου ως αντεπαναστάτης και υπονομευτής της ΕΣΣΔ. Στην ηγεσία της NKVD αντικαταστάθηκε από τον Λαβρέντι Μπέρια Ελληνική επιχείρηση της Εν Κα Βε Ντε Μάριος Μαρκοβίτης "Όχι, δεν είμαι εχθρός του Λαού", Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017 Νίκος Παπαδάτος, "Ο Μπεζεντάκος μας άφησε γεια", Εκδόσεις ΚΨΜ, Αθήνα 2021
Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα

Ο Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα, ισπαν.: Nuño Pérez de Lara, (απεβ. στις 3 Αυγούστου 1177) από τον Οίκο της Λάρα, ήταν Καστιλιανός ευγενής, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην αυλή του αυτοκράτορα Αλφόνσου Ζ΄, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οποίου συμμετείχε στην plhuysmiak;h apokat;astash (repoblación της Εστρεμαδούραw και στην υπεράσπιση των συνόρων των Αλμοαδών. Μεταξύ 1164 και 1169 κυβέρνησε την Καστίλη ως αντιβασιλιάς για τον ανήλικο Αλφόνσο Η΄ και συνέχισε να ασκεί ημι-βασιλική εξουσία στο βασίλεio μέχρι το 1176. Ίδρυσε δύο μοναστήρια και ενθάρρυνε τη λατρεία του Τόμας Μπέκετ στην Ισπανία. Απεβίωσε συμμετέχοντας στην Ανακατάληψη της Κουένκα.

 Ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους του Πέδρο Γκονθάλεθ και της συζύγου του Άβας/Έβας, πιθανώς από τη βόρεια Γαλλία. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Άλβαρo και ο Mανρίκε και είχε έναν μικρότερο αδελφό, που ονομαζόταν Ροδρίγo. Λίγο πριν από τον Μάρτιο του 1154 ο Νούνιο νυμφεύτηκε την Τερέσα Φερνάνδεθ δε Τράβα, νόθη κόρη του Φερνάνδο Πέρεθ δε Τράβα και της Τερέσας, κόμισσας της Πορτογαλίας. Οι δύο τους ήταν οι γονείς του Άλβαρo, του Φερνάνδo, του Γκονθάλo, της Σάντσα (συζύγου του Σάντσο κόμη της Προβηγκίας) και της κόμισσας Eλβίρας, ίσως συζύγου του Eρμενγόλ Η΄ κόμη του Ουρζέλ. Μπάρτον, Σάιμον. Η Αριστοκρατία στη Λεόν και την Καστίλη του 12ου αιώνα . Cambridge: Cambridge University Press, 1997. Fletcher, Richard A. The Episcopate in the Kingdom of León in the Twelfth Century . Οξφόρδη: Oxford University Press, 1978. Reilly, Bernard F. The Kingdom of León-Castilla υπό τον βασιλιά Alfonso VII, 1126–1157 . Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1998. Rodríguez-Picavea Matilla, Enrique. «La Orden de Calatrava en la meseta meridional castellana: encomiendas y distrubución geográfica de las propiedades (1158–1212).» Hispania, 51 :179 (1991), 875-899. Sánchez de Mora, Antonio. La Nobleza Castella en la Plena Edad Media: El Linaje de Lara (σσ. XI-XIII) . Διδακτορική Διατριβή, Universidad de Sevilla, 2003. Yáñez Neira, María Damián. "El monasterio cisterciense de Perales, cuna de la recolección." Publicaciones de la Institución Tello Téllez de Meneses, 59 (1988), 387–414.
Μπασκιρικό άλογο

Το Μπασκιρικό άλογο είναι η φυλή αλόγου που χρησιμοποιείται από τους Μπασκίρ. Εκτρέφεται κυρίως στο Μπασκορτοστάν, παλαιότερα γνωστή ως Μπασκιρία. Είναι μια δημοκρατία εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που βρίσκεται στο δυτικό μέρος των νότιων Ουράλιων Ορέων και εκτείνεται στο Βόλγα Ποταμό. Το κύριο κέντρο της εκτροφής είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας, η Ουφά.

 Η προέλευση των Μπασκιρικών αλόγων δεν είναι γνωστή. Τα κέντρα εκτροφής δημιουργήθηκαν το 1845. Το Μπασκορτοστάν έχει το τρίτο μεγαλύτερο πληθυσμό αλόγων στα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας, μετά από το Κράι Αλτάι και την Δημοκρατία των Σαχά. Το 2003, ο πληθυσμός των Μπασκιρικών αλόγων ανερχόταν στα 94,470 άλογα. Γενικά, το Μπασκιρικό άλογο είναι ένα μικρό άλογο, με ύψος 142 εκατοστά. Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι του Μπασκιρικού αλόγου: ένας μικρότερος, που χρησιμοποιείται κυρίως για ιππασία, και ένας κάπως βαρύτερος τύπος στέπας. Το Μπασκιρικό άλογο είναι εξαιρετικά σκληραγωγημένο. Μπορούν να παραμείνουν σε ανοιχτό χώρο των χειμώνα. Επίσης, μπορούν να αντέξουν σε συνθήκες χιονιού και χιονοθύελλας, σε θερμοκρασίες που φτάνουν μέχρι τους -40°C. Το Μπασκιρικό άλογο χρησιμοποιείται για ιππασία, γεωργική εργασία, καθώς και σε άλλες εργασίες. Δείχνει αξιοσημείωτη αντοχή, και υπάρχουν αναφορές για άλογα που σχηματίζουν τρόικες, έλκηθρα που αποτελούνται από τρία άλογα, και διασχίζουν 120 με 140 χιλιόμετρα την ημέρα. Επίσης, τα μπασκιρικά άλογα παράγουν γάλα. Η μέση ετήσια απόδοση κυμαίνεται από τα 1.500 έως τα 2.100 κιλά. Ένα μεγάλο μέρος του γάλακτος μετατρέπεται σε κουμίς. Η παραγωγή του κουμίς είναι μία εθνική δραστηριότητα των Μπασκίρ. Η καλύτερη απόδοση γάλακτος είναι 2.700 κιλά ετησίως, και η περίοδος παραγωγής είναι 240 ημέρες τον χρόνο. Barbara Rischkowsky, D. Pilling (eds.) (2007). List of breeds documented in the Global Databank for Animal Genetic Resources, annex to The State of the World's Animal Genetic Resources for Food and Agriculture. Rome: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9789251057629. Accessed October 2014. http://dad.fao.org/cgi-bin/EfabisWeb.cgi?sid=0b1613ebf16355cf65f6a05b9a65fe25,reportsreport8a_50008726 Breed data sheet: Bashkirskaya/Russian Federation]. Domestic Animal Diversity Information System of the Food and Agriculture Organization of the United Nations. Accessed October 2014. N.G. Dmitriev, L.K. Ernst (1989). Animal genetic resources of the USSR. FAO animal production and health paper 65. Rome: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9251025827. p. 290–91. Elwyn Hartley Edwards (1994). The encyclopedia of the horse. London; New York; Stuttgart; Moscow: Dorling Kindersley. ISBN 0751301159. Gljusa R. Bakijeva (2012). Evaluation of the Republic of Bashkortostan’s Tourism and Recreation Potential. Conference paper, 20th International Scientific Conference CO-MAT-TECH, 11–12 October 2012, Trnava, Slovak Republic. http://www.cabdirect.org/abstracts/19900183573.html The Curly Horse identification project of the CS fund conservancy (a case study)], in: Lawrence Alderson (1990). Genetic conservation of domestic livestock.
Περιστρεφόμενο εστιατόριο

Περιστρεφόμενο εστιατόριο ονομάζεται ένα εστιατόριο το δάπεδο του οποίου περιστρέφεται κατά 360ο. Το κύριο σώμα του κτηρίου παραμένει σταθερό και τα γεύματα μεταφέρονται στον περιστρεφόμενο όροφο. Η συχνότητα περιστροφής ποικίλει από μία έως τρεις φορές ανά ώρα έτσι ώστε οι επισκέπτες να μπορούν να απολαύσουν τη θέα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα χωρίς να μετακινηθούν από τις θέσεις τους. Τέτοια εστιατόρια συχνά βρίσκονται στους τελευταίους ορόφους ξενοδοχείων, τηλεοπτικών πύργων, και ουρανοξυστών.

 Η ιδέα για τα περιστρεφόμενα εστιατόρια φαίνεται να προέρχεται από το σταθερό -αλλά με πανοραμική θέα- εστιατόριο που χτίστηκε στον τηλεοπτικό πύργο Fernsehturm Stuttgart στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας το 1956. Ένα περιστρεφόμενο εστιατόριο στον Forianturm, ένα τηλεοπτικό πύργο στο Ντόρντμουντ της Γερμανίας άρχισε να λειτουργεί το 1959. Ο αρχιτέκτονας Τζον Γκράχαμ είναι ο πρώτος που σχεδίασε ένα τέτοιο εστιατόριο στις ΗΠΑ. Πρόκειται για το La Ronde στο εμπορικό κέντρο Ala Moana Center της Χονολουλού το 1961. Η ίδια τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε και για την κατασκευή του περιστρεφόμενου εστιατορίου στην κορυφή του πύργου Space Needle στο Σιάτλ. Στην Ελλάδα λειτουργεί περιστρεφόμενο εστιατόριο στον Πύργο του ΟΤΕ στη Θεσσαλονίκη.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1967-68

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1967-68 αποτέλεσε το 13ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ευαγόρας Πάφου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1967-68 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε δύο αγώνες μπαράζ, ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1968–69. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε o ΑΣΙΛ Λύσης, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1967-68. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε η Αναγέννηση Λάρνακας μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΟΠ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι Ορφέας Λευκωσίας, ΕΝΑΔ Αγίου Δομετίου, Κεραυνός Στροβόλου, ΑΕΚ Αμμοχώστου, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και ΠΑΕΚ Κερύνειας ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός 1Ο Κεραυνός Στροβόλου αποχώρησε από το πρωτάθλημα 4 αγωνιστικές πριν το τέλος. Όλοι οι εναπομείναντες του αγώνες κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 υπέρ των αντιπάλων του. Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν οι ΕΠΑΛ Λεμεσού, Αρίων Λεμεσού, Εθνικός Αστέρας Λεμεσού και Ευαγόρας Πάφου. ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός Ο Ευαγόρας Πάφου και η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αναμετρήθηκαν σε διπλούς αγώνες. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του Ευαγόρα, στο στάδιο ΓΣΚ, στις 17 Μαρτίου 1968. Τελείωσε ισόπαλος 0-0. Ο επαναληπτικός στο Δημοτικό Στάδιο Παραλιμνίου στις 24 Μαρτίου 1968. Ο Ευαγόρας κέρδισε με σκορ 1-0. Με τα αποτελέσματα αυτά ο Ευαγόρας αναδείχθηκε πρωταθλητής και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1968–69. ΚΟΠ (Σεπτέμβριος 2014). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 77. http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOP-T10FS.pdf. «Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας». Φίλαθλος. 7 Μαρτίου 1968. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1967-68 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1967-68
Μουχαμάρα

Το μουχαμάρα (αραβικά: محمرة‎), ή μχαμάρα, είναι ντιπ καυτής κόκκινης πιπεριάς, το οποίο προέρχεται από το Χαλέπι της Συρίας και το συναντάμε στη λεβαντίνικη και τουρκική κουζίνα. Στη δυτική Τουρκία, το μουχαμάρα αναφέρεται ως ακούκα.

 Τα κύρια συστατικά είναι συνήθως φρέσκιες και ξηρές πιπεριές, συνήθως πιπέρι Χαλεπιού, αλεσμένα καρύδια, γαλέττα και ελαιόλαδο. Μπορεί επίσης να περιέχει σκόρδο, αλάτι, χυμό λεμονιού, μελάσα ροδιού και κάποιες φορές μπαχαρικά, όπως κύμινο. Ως γαρνιτούρα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν φύλλα μέντας. Το μουχαμάρα σερβίρεται ως ντιπ με ψωμί, ως αλοιφή για φρυγανισμένο ψωμί και ως σάλτσα για κεμπάπ, ψητά κρεατικά και ψάρια.
Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι

Η Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نازك ادا قادين) (Τούρκικα: Emine Nazikeda Kadınefendi, 9 Οκτωβρίου 1866 - 4 Απριλίου 1941) ήταν η πρώτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân Baş Emine Nazikeda Kadın Efendi Hazretleri

 Η Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1866 στο Τσεμπέλντα της Αμπχαζίας, και ήταν κόρη του Χασάν Αλί Μαρσάνια και της συζύγου του Φατμά Χορετζάν Αρεντμπά. Ήταν εξαδέλφη της Μεζιντέ Μεστάν Καντινεφέντι, έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Το 1877, η Εμινέ μαζί με τις αδελφές της Νταριάλ και Νατσιγιέ Χανίμ και τις εξαδέλφες, Αμινέ, Ρουμεϊσά, Πακιζέ, Φατμά και Καμιλέ Χανίμ έφυγαν από την πόλη γέννησής τους και έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκαν στο ανάκτορο της Τζεμιλέ Σουλτάν. Η θεία της Σουζιντίλ Χανίμ ήταν Κυρία Επί των Τιμών της Τζεμιλέ Σουλτάν. Είχε δυο μεγαλύτερους αδελφούς τον Μεχμέτ Μπέη και τον Αμπντουλκαντίρ Μπέη. Πέρασε την παιδική της ηλικία στο παλάτι της Τζεμιλέ Σουλτάν, όπου πήρε έλαβε μαθήματα πιάνου. Ενδιαφερόταν επίσης για την ιππασία και έκανε μαθήματα ιππασίας στο πάρκο του παλατιού της Τζεμιλέ Σουλτάν. Ήταν Κυρία Επί των Τιμών στην κόρη της Τζεμιλέ Σουλτάν, Φατμά Χανίμσουλταν. Το 1884 τράβηξε την προσοχή του ηγεμόνα Βαχιντεντίν Εφέντι (μετέπειτα Μωάμεθ ΣΤ΄) την οποία και ερωτεύτηκε. Ο ηγεμόνας ζήτησε το χέρι της, από την Τζεμιλέ Σουλτάν. Η Εμινέ και ο ηγεμόνας παντρεύτηκαν στο Παλάτι Ορτάκιοϊ στις 8 Ιουνίου 1895. Τρία χρόνια μετά τον γάμο, το 1888 η Εμινέ γέννησε τις δίδυμες κόρες της, Μουνιρέ Σουλτάν και Φεχιμέ Σουλτάν, οι οποίες πέθαναν λίγο καιρό μετά. Το 1892 γέννησε την τρίτη της κόρη, την Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάν και το 1894 την τέταρτη και τελευταία κόρη της, την Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν. Κατά τη διάρκεια του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας που συνέβη μεταξύ 19 Μαΐου 1919 και 24 Ιουλίου 1923, η Εμινέ στήριξε φιλανθρωπικές οργανώσεις, σχολεία, νοσοκομεία και τζαμιά. Το 1922, ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ καθαιρέθηκε και εξορίστηκε. Η Εμινέ, μαζί με άλλα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο Παλάτι Φεριγιέ με εντολή του νέου κοινοβουλίου μέχρι τις 10 Μαρτίου 1924, όταν την έστειλαν στην εξορία. Έζησε στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας μέχρι το θάνατο του συζύγου της το 1926, στη συνέχεια στη Γαλλία και από το 1929 στο Κάιρο. Η Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι πέθανε στις 4 Απριλίου 1941 στο Κάιρο σε ηλικία 74 ετών. Είναι θαμμένη Κοιμητήριο Αμπασιγιέ. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
2024

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 2024 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το 2024 (MMXXIV) είναι δίσεκτο έτος και θα αρχίσει την Δευτέρα κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο, το 2024ο έτος της ονομασίας Κοινή Εποχή (CE) και Anno Domini (AD), το 24ο έτος της 3ης χιλιετίας, το 24ο έτος του 21ου αιώνα και το 5ο έτος της δεκαετίας του 2020. Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν κηρύξει το 2024 ως το Διεθνές Έτος Καμηλοειδών.

 1η Ιανουαρίου - Υποθέτοντας ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω επεκτάσεις στον όρο των πνευματικών δικαιωμάτων στο μεταξύ, οι ταινίες Steamboat Willie και The Gallopin 'Gaucho θα καταστούν Κοινό κτήμα, όπως και άλλα βιβλία, ταινίες και έργα γενικά που έγιναν για πρώτη φορά διαθέσιμα στο ευρύ κοινό το 1928. 7 Μαΐου–11 Μαΐου - Θα διεξαχθεί ο 68ος Διαγωνισμός της Eurovision στο Μάλμε της Σουηδίας. 14 Ιουνίου – 14 Ιουλίου - Το UEFA Euro 2024 θα διεξαχθεί στη Γερμανία. 26 Ιουλίου – 11 Αυγούστου - Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2024 θα διεξαχθούν στο Παρίσι της Γαλλίας. 28 Αυγούστου – 8 Σεπτεμβρίου - Οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2024 θα διεξαχθούν επίσης στο Παρίσι. 5 Νοεμβρίου -Οι Προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 2024 είναι προγραμματισμένες να γίνουν. Αναλυτικότερα κάθε μήνα Γεγονότα Ιανουαρίου 2024 Γεγονότα Φεβρουαρίου 2024 Γεγονότα Μαρτίου 2024 Γεγονότα Απριλίου 2024 Γεγονότα Μαΐου 2024 Γεγονότα Ιουνίου 2024 Γεγονότα Ιουλίου 2024 Γεγονότα Αυγούστου 2024 Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2024 Γεγονότα Οκτωβρίου 2024 Γεγονότα Νοεμβρίου 2024 Γεγονότα Δεκεμβρίου 2024 Αναλυτικότερα κάθε μήνα Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2024 Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2024 Θάνατοι τον Μάρτιο του 2024 Θάνατοι τον Απρίλιο του 2024 Θάνατοι τον Μάιο του 2024 Θάνατοι τον Ιούνιο του 2024 Θάνατοι τον Ιούλιο του 2024 Θάνατοι τον Αύγουστο του 2024 Θάνατοι τον Σεπτέμβριο του 2024 Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2024 Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2024 Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2024
Α.Ο. Φαλαισίας

Ο Αθλητικός Όμιλος Φαλαισίας, γνωστός και ως ΑΟ Φαλαισίας, ήταν ένας αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1972 στην περιοχή Φαλαισία του Δήμου Μεγαλόπολης στην Αρκαδία. Ο σύλλογος συμμετείχε στις κατηγορίες της ΕΠΣ Αρκαδίας.

 Το αποκορύφωμα της ποδοσφαιρικής του πορείας ήρθε κατά τη σεζόν 2012-2013, όταν κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣ Αρκαδίας. Ο Γιάννης Κώτσιρας, που αργότερα αγωνίστηκε με τη φανέλα του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδος, ήταν ένας από τους παίκτες της ομάδας κατά τη διάρκεια αυτής της επιτυχημένης σεζόν.Ο ΑΟ Φαλαισίας διαγωνιζόταν στο Δημοτικό Στάδιο Μεγαλόπολης κατά τη διάρκεια των εντός έδρας αναμετρήσεών του. Ωστόσο, από τη σεζόν 2015-2016, ο σύλλογος αποφάσισε να αποσυρθεί από τα τοπικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Αυτή η απόφαση σηματοδότησε το τέλος μιας πορείας που είχε διαρκέσει για πολλά χρόνια στον κόσμο του ποδοσφαίρου στην Αρκαδία. Πρωταθλητής Α' Κατηγορίας της ΕΠΣ Αρκαδίας: 2012-13 Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας Η Φαλαισία στη σελίδα της ΕΠΣ Αρκαδίας
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1963-64

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1963-64 διοργανώθηκε σε τέσσερις κατηγορίες, την πρώτη (με συμμετοχή οκτώ συλλόγων), τη δεύτερη (σε 2 ομίλους των 8 ομάδων), την τρίτη (με δυο ομίλους των οκτώ) και την τέταρτη με δυο ομίλους των πέντε-έξι. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε η Δόξα Πειραιώς με 2η τη Χαλκηδόνα, οι οποίοι ανήλθαν στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Στην δεύτερη, την τρίτη και την τέταρτη κατηγορίες υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις. Επίσης, η άνοδος κρίνονταν με "διαβάθμιση" μεταξύ των ουραγών των υψηλότερων κατηγοριών με τους τελικούς πρωταθλητές των χαμηλότερων. Πάντως λόγω αναδιάρθρωσης που περιελάμβανε την αύξηση των ομάδων της Α΄ Κατηγορίας και την κατάργηση της Δ΄ Κατηγορίας δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα και προβιβάστηκαν όλες όσες συμμετείχαν στην τελική φάση.

 Α΄ με 8 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 16 ομάδες σε δυο ομίλους των 8 ομάδων. Γ΄ με 16 ομάδες σε δυο ομίλους των 8 ομάδων. Δ΄ με 11 ομάδες σε δυο ομίλους των 5-6 ομάδων. Πρωταθλητής: άνοδος στη Β΄ Εθνική. Δόξα Πειραιώς Δευτεραθλητής: άνοδος στη Β΄ Εθνική. ΧαλκηδόναΤο πρωτάθλημα κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική στις 26 Δεκεμβρίου 1963, όπου η Δόξα Πειραιά κέρδισε τη Χαλκηδόνα 3-1 και την προσπέρασε στη βαθμολογία. Από τους δύο ομίλους στην τελική φάση πέρασαν: ΑΕ Μοσχάτου, Ηρακλής Νικαίας, Σπίθα Νίκαιας και ΑΕ Καραβά. Ο νικητής έδωσε αγώνα διαβάθμισης με τον ουραγό της Α΄ για την άνοδο. Πρωταθλητής που έδωσε διαβάθμιση για την άνοδο στην Α΄ κατηγορία: Σπίθα Νίκαιας (Σπίθα-Νέοι Ευγενείας 2-0 και 2-2)Η τελική κατάταξη στους ομίλους της προκριματικής φάσης ήταν: Στα τελικά μετείχαν: Άσπρα Χώματα, Άφοβος, Απόλλων Ρέντη και Θύελλα Κορυδαλλού. Πρωταθλητής που έδωσε διαβάθμιση για την άνοδο στη Β΄ κατηγορία: Άφοβος (Στον τρίτο αγώνα διαβάθμισης Άφοβος-Ερμής Κοκκινιάς 2-0)Η κατάταξη στους ομίλους της προκριματικής φάσης ήταν η εξής: Στα τελικά μετείχαν: Ένωση Χατζηκυριακείου, Μόντα Κλουμπ, Ένωση Δραπετσώνας, Δύναμη Νικαίας. Πρωταθλητής που έδωσε διαβάθμιση για την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία: Μόντα Κλουμπ (Μόντα Κλουμπ-Αμπελακιακός 2-1 και 2-1)Στην προκριματική φάση συμμετείχαν 11 σύλλογοι χωρισμένοι σε 2 ομίλους. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
24 εβδομάδες

Το 24 εβδομάδες (πρωτότυπος τίτλος: 24 Wochen) είναι γερμανική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία και σενάριο της Άνε Ζόρα Μπερασέ. Ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Άρκτο στο 66ο φεστιβάλ του Βερολίνου.

 Η Άστριντ δουλεύει σε καμπαρέ και έχει σχέση με τον ανώτερό της Μάρκους. Οι δύο τους έχουν ένα παιδί. Όταν η Άστριντ είναι έξι μηνών έγκυος στο δεύτερο παιδί τους, το ζευγάρι μαθαίνει σε μία εξέταση ρουτίνας ότι το παιδί θα γεννηθεί με σύνδρομο Down. Το ζευγάρι πρέπει να αποφασίσει αν θα φέρει στον κόσμο ένα παιδί με διανοητική και σωματική στέρηση ή θα αποφασίσει μια καθυστερημένη άμβλωση. Γιούλια Γεντς ως Άστριντ Μπιάρνε Μέντελ ως Μάρκους Γιοχάνα Γκάστντορφ ως Μπεάτε Εμίλια Πίσκε ως Νέλε Μαρία-Βικτόρια Ντράγκους ως Κάτι
1071 Μπρίτα

Η Μπρίτα (Brita) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,239. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Ρώσο αστρονόμο Βλαντιμίρ Αλμπίτσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας.

 Η μέση διάμετρος της Μπρίτα εκτιμάται σε 50,29 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0637. Η Μπρίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 49 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε

Ο Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε (γερμανικά:Johann Gottfried Galle, 9 Ιουνίου 1812 – 10 Ιουλίου 1910) ήταν Γερμανός αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, ο οποίος, με τη βοήθεια του φοιτητή του Χάινριχ ντ' Αρέ, πέτυχε να ανακαλύψει τον πλανήτη Ποσειδώνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 1846. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε τους μαθηματικούς υπολογισμούς του Ουρμπέν Λεβεριέ, που έδιναν προσεγγιστικά το μέρος της ουράνιας σφαίρας όπου θα έπρεπε να βρίσκεται εκείνη την εποχή ο πλανήτης.

 Ο Γκάλε γεννήθηκε στο Ράντις του κρατιδίου Σαξονία-Άνχαλτ και άρχισε τη σταδιοδρομία του στην αστρονομία ως βοηθός του Γιόχαν Φραντς Ένκε το 1835, αμέσως μετά την έναρξη λειτουργίας του Αστεροσκοπείο του Βερολίνου. Η διδακτορική διατριβή του Γκάλε, που ολοκληρώθηκε το 1845, ήταν μία αναγωγή και κριτική θεώρηση των παρατηρήσεων από τον Δανό αστρονόμο Όλε Ρέμερ μεσημβρινών διαβάσεων αστέρων και πλανητών από τις 20 Οκτωβρίου μέχρι τις 23 Οκτωβρίου του 1706. Το 1851 ο Γκάλε μετακόμισε στο Μπρεσλάου (το σημερινό Βρότσουαφ της Πολωνίας) για να αναλάβει την έδρα της Αστρονομίας στο εκεί πανεπιστήμιο και τη διεύθυνση του τοπικού αστεροσκοπείου. Σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του μελετούσε τους κομήτες και το 1894 (με τη βοήθεια του γιου του Ανδρέα) εξέδωσε ένα κατάλογο με 414 κομήτες. Ο ίδιος ανακάλυψε τρεις κομήτες, όλους στη σύντομη χρονική περίοδο από τις 2 Δεκεμβρίου 1839 ως τις 6 Μαρτίου 1840. Πέθανε στο Πότσνταμ σε ηλικία 98 ετών. Περί το 1845 ο Γκάλε απέστειλε ένα αντίγραφο της διδακτορικής του διατριβής στον Ουρμπέν Λεβεριέ, αλλά έλαβε απάντηση ένα χρόνο αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 1846. Σε αυτή ο Λεβεριέ του ζητούσε να παρατηρήσει μια συγκεκριμένη περιοχή στα ουράνια για να βρει ένα νέο πλανήτη την ύπαρξη του οποίου είχε προβλέψει με βάση τις παρέλξεις που ασκούσε πάνω στον πλανήτη Ουρανό. Η επιστολή έφθασε στον Γκάλε στις 23 Σεπτεμβρίου. Την ίδια εκείνη νύκτα, και αφού ο Ένκε του έδωσε την άδεια, βρήκε ένα ουράνιο σώμα σε συμφωνία με τις προβλέψεις και επιβεβαίωσε ότι ήταν πλανήτης κατά τα επόμενα δύο βράδια, καθώς είχε μετακινηθεί από την ακριβή θέση του της 23ης. Ο αστεροειδής 2097 Γκάλε (2097 Galle), που ανακαλύφθηκε το 1953. Ο κρατήρας Γκάλε στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης. Ο κρατήρας Γκάλε στον πλανήτη Άρη. Ο ένας από τους (δυσδιάκριτους) δακτυλίους του Ποσειδώνα. AN 185 (1910) 309/310 (στη γερμανική) JRASC 4 (1910) 379 MNRAS 71 (1911) 275 Obs 33 (1910) 314 Εικόνα της NASA του κρατήρα Γκάλε στον Άρη (γνωστού και ως «Χαρούμενο πρόσωπο»)
Βράχος του Μονακό

Ο Βράχος του Μονακό (γαλλικά: Rocher de Monaco) είναι μονόλιθος ύψους 141 μέτρων που βρίσκεται στη μεσογειακή ακτή του Πριγκιπάτου του Μονακό. Δεσπόζει στη Μεσόγειο Θάλασσα και στο λιμάνι.

 Ο Βράχος υπήρξε στρατηγικής σημασίας στόχος από τις απαρχές της παλιάς Μασσαλιώτικης αποικίας του Μόνοικου, οι οποία πήρε την ονομασία της από τις διάφορες Λιγουριανές φυλές που κατοικούσαν στην περιοχή και πάλευαν για να αποκτήσουν τον έλεγχό του, ενώ, ακόμη και τα παλαιότερα χρόνια, αποτελούσε οχυρή θέση και τους προγόνους του ανθρώπου. Ο Βράχος του Μονακό ήταν, επίσης, η πρώτη κατάκτηση της δυναστείας των Γκριμάλντι, τους μονάρχες του κράτους για περισσότερα από 700 χρόνια, κράτος το οποίο ιδρύθηκε όταν ο Γουέλφος Φραγκίσκος Γκριμάλντι μεταμφιέστηκε σε Φραγκισκανό μοναχό, ώστε να καταφέρει να εισέλθει στην πόλη και, στη συνέχεια, να ανοίξει τις πύλες στους στρατιώτες του που περίμεναν. Σήμερα ο Βράχος βρίσκεται στην παλαιότερη των τεσσάρων συνοικιών του Μονακό, την Πόλη του Μονακό, στην οποία βρίσκεται και η Παλιά Πόλη, το αρχαιότερο τμήμα της πόλης. Επίσης, δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερα μεγάλη απόσταση από το Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό (γαλ:Le Palais Princier), το οποίο και αποτελεί κατοικία του νυν μονάρχη, Αλβέρτου Β΄ και της Πριγκιπικής Οικογένειας, τον Καθεδρικό Ναό, καθώς και το Ωκεανογραφικό Μουσείο του Μονακό. Ο Βράχος του Μονακό αποτελεί δημοφιλή προορισμό, όπου τουρίστες έρχονται να δουν τη θέα ή την αλλαγή φρουράς των φυλάκων του Πριγκιπικού Παλατιού.
271 Πενθεσίλεια

Η Πενθεσίλεια (Penthesilea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1887 από τον Γερμανορώσο αστρονόμο Βίκτορ Κνόρε, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και πήρε το όνομα μιας βασίλισσας των Αμαζόνων στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Πενθεσίλειας υπολογίσθηκε σε 58 ± 3 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι PC, ενώ το άλβεδό της είναι 0,063. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Πενθεσίλεια γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ελισάβετ του Βρανδεβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ

Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisaebth von Brandenburg-Ansbach-Kulmbach (25 Μαρτίου 1494 στο Άνσμπαχ - 31 Μαΐου 1518 στο Πφόρτσχαϊμ) ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

 Η Ελισάβετ ήταν η πέμπτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Πρεσβύτερου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1460-1536) από τον γάμο του με τη Σοφία των Γιαγκελλόνων (1464-1512), κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Ο σύζυγος της Ελισάβετ, ο Ερνέστος, έγινε το 1515 μάργαβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Το μαργραβάτο θα παρέμενε διαιρεμένο μέχρι το 1771. Η Ελισάβετ απεβίωσε το 1518 και τάφηκε στο Στίφτσκιρχε της Στουτγκάρδης. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1510 παντρεύτηκε τον Eρνέστο μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ και είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Αλβέρτος 1511-1542, συμμετείχε στον Αυστριακό πόλεμο εναντίον των Τούρκων το 1541 στην Ουγγαρία και απεβίωσε στον δρόμο επιστροφής στο Βάσενμπουργκ αμ Ιν. Άννα 1512-1579, παντρεύτηκε τον κόμη Κάρολο Α΄ κόμη του Χόεντσολερν]. Αμαλία 1513-1594 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ του Λέβενσταϊν. Μαρία-Ιακωβαία 1514-1592 παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ. Μαρία-Κλεόφα 1515-1580 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο κόμη του Σουλτς. Ελισάβετ 1516-1568, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκάμπριελ κόμη της Ζαλαμάνκα-Όρτενμπουργκ και μετά τον Κορράδο Β΄ κόμη του Κάστελ. Βερνάρδος Δ΄ 1517-1553, μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten, FW Birnstiel, 1767, S. 221
Γουλιέλμος διάδοχος της Ολλανδίας

Ο Γουλιέλμος (ολλανδ. Willem, 4 Σεπτεμβρίου 1840 - 11 Ιουνίου 1879) από τον Οίκο του Νασσάου είχε τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης ως διάδοχος της Ολλανδίας (1849-1879).

 Ο Γουλιέλμος Νικόλαος Αλέξανδρος Φρειδερίκος Κάρολος Ερρίκος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ της Ολλανδίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Ο προπάππος του Γουλιέλμος Α΄ των Κάτω Χωρών αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Βελγίου με τη συνθήκη του Λονδίνου (1839) και νυμφεύτηκε μοργανατικά μία καθολική. Αυτά προκάλεσαν δυσαρέσκεια και παραιτήθηκε (1840). Ο γιος του Γουλιέλμος Β΄ έγινε βασιλιάς, ώσπου απεβίωσε το 1849. Τότε ανέλαβε ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο γιος του Γουλιέλμος έγινε διάδοχος. Απεβίωσε το 1879 σε ηλικία 39 ετών και διάδοχος έγινε ο επόμενος αδελφός του Αλέξανδρος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince William of the Netherlands στο Wikimedia Commons
Τζέιμς Χαντ

Ο Τζέιμς Χαντ(πλήρες ονοματεπώνυμο Τζέιμς Σάιμον Ουέιλις Χαντ)(Μπελμόντ 29 Αυγούστου 1947 - Γουίμπλεντον 15 Ιουνίου 1993) ήταν Βρετανός οδηγός αγώνων από την Αγγλία ο οποίος το 1976 αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Μακλάρεν. Μετά την απόσυρσή του έγινε σχολιαστής αγώνων και επιχειρηματίας.

 Άρχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος με αγωνιστικά αυτοκίνητα παραγωγής. Μεταπήδησε στη Formula 3 όπου τράβηξε την προσοχή των ανθρώπων της τότε ομάδας της Formula 1 Hesketh. Ο Χαντ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Φόρμουλα 1 το 1973. Η πρώτη του νίκη (και τελευταία με την ομάδα Hesketh) ήρθε στο GP Ολλανδίας το 1975, όμως ο λόρδος Χέσκεθ δεν είχε την οικονομική άνεση να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την ομώνυμη ομάδα του, οπότε η Μακλάρεν τον έκανε οδηγό στη δική της ομάδα. Το 1976 στην πρώτη του πλήρη χρονιά στη ΜακΛάρεν ο Χαντ κατάφερε να πάρει στο νήμα τον παγκόσμιο τίτλο από τον Νίκι Λάουντα. Έμεινε στην ΜακΛάρεν για ακόμα 2 χρόνια, χωρίς όμως να έχει την ίδια επιτυχία. Στις αρχές του 1979 υπέγραψε στην ομάδα Wolf και μετά τα πρώτα ατυχή αποτελέσματα στους αγώνες την εγκαταλείπει και μαζί και την Φόρμουλα 1. Ο Χαντ πέθανε το 1993 σε ηλικία μόλις 45 ετών στο σπίτι του στο Γουίμπλεντον από καρδιακή προσβολή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα James Hunt στο Wikimedia Commons
Ζωοδόχος Πηγή Αγίας Αναστασίας Ιωαννίνων

Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Ζωοδόχος Πηγή Πλατανούσσης ΙωαννίνωνΓια οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ζωοδόχος Πηγή (αποσαφήνιση) Η Ζωοδόχος Πηγή (πρώην Ποταμιά) είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 16 κατοίκων.

 Η Ζωοδόχος Πηγή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 480 μέτρων και βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων σε απόσταση 26 χλμ., νοτιοανατολικά από το Μπέρκο (2 χλμ.) και κοντά στην Εγνατία Οδό. Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Ποταμιά και αναγνωρίστηκε το 1961 όταν υπήχθη στην τότε κοινότητα Αγίας Αναστασίας και το 1963 έλαβε τη σημερινή της ονομασία. Διοικητικά, αρχικά υπαγόταν στην επαρχία Δωδώνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αγία Αναστασία αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίας Αναστασίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του ομώνυμου δήμου.