IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγνή της Ναβάρρας

Η Αγνή της Ναβάρρας (1337 - 4 Φεβρουαρίου 1397) ήταν η κόρη του Φιλίπου Γ΄ της Ναβάρρας από την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας, και έγινε σύζυγος του Γκαστόν Γ΄ της Φουά. Φημολογείται ότι είχε σχέση με τον ποιητή Guillaume de Machaut και έτσι ενέπνευσε το ποίημά του Le Voir Dit. Μια συλλογή δικών της ποιημάτων δημοσιεύθηκε το 1856.

 Το 1349, η Αγνή παντρεύτηκε τον Γκαστόν του Φουά. Ήταν ένας στρατηγικός γάμος, καθώς οι Φουά ήταν γείτονες που είχαν παράσχει στρατιωτική υποστήριξη σε έναν πόλεμο του 1335 μεταξύ Ναβάρρας και Καστίλης. Οι μητέρες του Γκαστόν και της Αγνής διοργάνωσαν το γάμο. Η προίκα της Αγνής, που εκδόθηκε τον Μάιο του 1349, ήταν ουσιαστική και περιελάμβανε ενοίκια εδαφών που θα δίνονταν στο ζευγάρι από τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 4 Αυγούστου 1349, ενώπιον ολόκληρου του γαλλικού βασιλείου. Τον Δεκέμβριο, η Αγνή παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στο στέμμα της Ναβάρρας σε αντάλλαγμα για μια υπόσχεση για την πληρωμή του υπολοίπου της προίκα της.Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους: έναν που πέθανε στη γέννα κι έναν που έλαβε το όνομα Γκαστόν. Φημολογήθηκε ότι η Αγνή είχε προγαμιαία σχέση με τον ποιητή Guillaume de Machaut. Μερικοί ιστορικοί έχουν προτείνει ότι αυτό συνέβαλε σε "δεκατρία χρόνια δυστυχισμένου γάμου".Η αιτία που συχνά κατηγορείται για την κατάρρευση του γάμου, ωστόσο, ήταν οικονομική. Ο Μαύρος Θάνατος είχε σκοτώσει την μητέρα της Αγνής τον Οκτώβριο, προτού καταβληθεί πλήρως η προίκα της. Επιπλέον, ο αδερφός της Αγνής Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας συμφώνησε να καταθέσει μια σημαντική εγγύηση για έναν άνδρα που είχε συλλάβει ο Κόμης του Φουά, αλλά ο Κόμης Γκαστόν δεν πίστευε ότι θα πληρωθεί. Αυτό προκάλεσε διαφωνία μεταξύ του ζευγαριού, και ο Κόμης σύμφωνα με πληροφορίες είπε ότι θα απελευθερώσει τον κρατούμενο «όχι για την αγάπη σου, αλλά για την αγάπη του γιου μου».Λίγο μετά τα Χριστούγεννα το 1362, με το παιδί τους ηλικίας τριών μηνών, ο Κόμης Γκαστόν έστειλε την Αγνή στον αδερφό της για να πάρει τα λύτρα, επιτρέποντάς της να πάρει μόνο τα προσωπικά της είδη. Η Αγνή έκανε μια δήλωση σχετικά με την άφιξή της στην Παμπλόνα, αναφέροντας τα αντικείμενα που είχε χάσει, που περιελάμβαναν ένα στέμμα, κοσμήματα, μια κρεμαστή ταπετσαρία και άλλα αντικείμενα. Ο Κάρολος αρνήθηκε να πληρώσει, και η Αγνή παρέμεινε στην Παμπλόνα, αποχωρισμένη από τον σύζυγό της. Σύμφωνα με τον ιστορικό Jean Froissart, ο Βασιλιάς Κάρολος εκμεταλλεύτηκε αυτήν την αποξένωση και όταν ο νεαρός Γκαστόν επισκέφτηκε τη μητέρα του, ο Κάρολος του έδωσε μια σακούλα δηλητηρίου με την προσποίηση ότι ήταν ένα φίλτρο αγάπης για να αναζωπυρώσει τον γάμο των γονιών του. Κατά την επιστροφή του αγοριού στην Ορθέζη, αυτή η σκόνη αποκαλύφθηκε από τον ετεροθαλή του αδερφό Υβαίν στον πατέρα τους, ο οποίος εξοργίστηκε. Αν και προσωρινά ηρέμησε, ο Κόμης Γκαστόν αργότερα εισέβαλε στο κελί του αγοριού και τον σκότωσε με ένα μαχαίρι στο λαιμό. Η Αγνή φαίνεται να έζησε για αρκετό καιρό στη Γαλλία με την αδερφή της Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Γαλλίας, και στη συνέχεια επέστρεψε στην Παμπλόνα το 1373, όπου και πέθανε.
Ζακ Λακάν

Ο Ζακ Λακάν (γαλλ.: Jacques Marie Émile Lacan, 13 Απριλίου 1901 - 9 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Γάλλος ψυχαναλυτής και ψυχίατρος, που θεωρήθηκε ως «ο πιο αμφιλεγόμενος ψυχαναλυτής μετά τον Φρόυντ». Οργανώνοντας ετήσια σεμινάρια στο Παρίσι από το 1953 έως το 1981, ο Λακάν επηρέασε πολλές ηγετικές φυσιογνωμίες Γάλλων διανοούμενων στις δεκαετίες του 1960 και 1970, ιδιαίτερα όσους σχετίστηκαν με τον μεταδομισμό. Οι ιδέες του άσκησαν σημαντική επίδραση στην κριτική θεωρία, τη λογοτεχνική θεωρία, τη γαλλική φιλοσοφία του 20ού αιώνα, την κοινωνιολογία, τη φεμινιστική θεωρία, τη θεωρία κινηματογράφου και την κλινική ψυχανάλυση.

 Ο Λακάν γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά των Εμιλί και Αλφρέ Λακάν. Ο πατέρας του ήταν ένας επιτυχημένος έμπορος σαπουνιών και ελαίων. Η μητέρα του ήταν ρωμαιοκαθολική – ο νεότερος αδερφός του μπήκε σε μοναστήρι το 1929 και ο ίδιος παρακολούθησε το ιησουϊτικό κολλέγιο Stanislas. Στις αρχές του 1920 ο Λακάν παρακολούθησε πολιτικές συναντήσεις της Action Française, δεξιού πολιτικού κινήματος, για το οποίο αργότερα άσκησε αυστηρή κριτική και γνώρισε τον ιδρυτή του Σαρλ Μωρράς. Μέχρι τα μέσα του 1920, ο Λακάν είχε απογοητευτεί από τη θρησκεία κι είχε γίνει άθεος. Ήρθε σε σύγκρουση με την οικογένειά του γι’ αυτό το θέμα.Στα 1920, καθώς απορρίφθηκε ως πολύ αδύναμος για στρατιωτική θητεία, εισάγεται στην ιατρική σχολή και το 1926 ειδικεύεται στην ψυχιατρική στο νοσοκομείο Αγία Άννα του Παρισιού. Τον ενδιέφεραν ιδιαιτέρως οι φιλοσοφικές θεωρίες των Καρλ Γιάσπερς (Karl Jaspers) και Μάρτιν Χάιντεγκερ (Martin Heidegger) και παρακολούθησε σεμινάρια για τον Χέγκελ (Hegel) από τον Κογιέβ (Alexandre Kojève). (1982) Το σεμινάριο XI (1987) Η οικογένεια (2005) Λειτουργία και πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στην ψυχανάλυση (2008) Οι ψυχώσεις (2008) Τα ονόματα του Πατρός (2009) Η διδασκαλία μου (2010) Απαντήσεις (2010) Το σεμινάριο για το κλεμμένο γράμμα (2011) Ακόμη Encore (2011) Ο θρίαμβος της θρησκείας και λόγος προς τους καθολικούς (2014) Το αντίστροφο της ψυχανάλυσης (2015) Ο ατομικός μύθος του νευρωτικού (2015) Μιλάω στους τοίχους Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφορούν σήμερα τρία περιοδικά λακανικής ψυχανάλυσης Το περιοδικό λακανικής κλινικής Fort-Da. To περιοδικό Η Ψυχανάλυση. Πρόκειται για έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας της Νέας Λακανικής Σχολής. Το περιοδικό ψυχανάλυσης, φιλοσοφίας και τέχνης αληthεια.
Αλακμπάρ Μαμάντοφ

Ο Αλακμπάρ Μαμάντοφ (αζερικά: Ələkbər Məmmədov‎; ρωσικά: Алекпер Мамедов‎; 9 Μαΐου 1930 – 28 Ιουλίου 2014) ήταν Σοβιετικός και Αζέρος ποδοσφαιριστής γνωστός ως επιθετικός της ομάδας Δυναμό Μόσχας τη δεκαετία του 1950 και αργότερα ως ο πρώτος μάνατζερ της ανεξάρτητης εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν. Ο Μαμάντοφ έχει χαρακτηριστεί Master of Sport της ΕΣΣΔ, καθώς διετέλεσε τέσσερις φορές πρωταθλητής στοΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ και μέλος της εθνικής σοβιετικής ομάδας. Ο Μαμάντοφ έπαιξε και επίσης ηγήθηκε της ομάδας της ιδιαίτερης πατρίδας του Νεφτσί Μπακού για μια περίδο 12 ετών.Ο Μαμάντοφ ήταν ο μόνος παίκτης που κατάφερε να σημειώσει τέσσερα γκολ εναντίον της Μίλαν μέσα στο γήπεδο Τζουζέπε Μεάτσα.

 Ο Αλακμπάρ Μαμάντοφ έγινε γνωστός για το γεγονός ότι σημείωσε το γκολ με το οποίο η Δυναμό κατέκτησε τον τίτλο του Σοβιετικού Πρωταθλήματος στο ογδοηκοστό έβδομο λεπτό του αντίστοιχου αγώνα το 1957 εναντίον της Σπάρτακ Μόσχας. Πενήντα χρόνια αργότερα, το γκολ του Μαμάντοφ εορτάστηκε όταν του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Τάγματος Αλεξάντρες Νιέφσκι (πρώτου βαθμού) στο πάρκο Πετρόφσκι της Δυναμό. Εκτός από τα σαράντα πέντε γκολ που σημείωσε ως παίκτης της Δυναμό στα παιχνίδια του πρωταθλήματος, ο Μαμάντοφ σημείωσε επίσης έντεκα γκολ σε διεθνή παιχνίδια, μεταξύ των οποίων το τέρμα εναντίον της Μίλαν μπροστά από 100.000 θεατές μέσα στο γήπεδο Τζουζέπε Μεάτσα το 1955 και το τέρμα εναντίον της ομάδας της Βραζιλίας Βάσκο ντα Γκάμα κατά τη διάρκεια του φιλικού τους αγώνα το 1956 στη Μόσχα μπροστά σε 90.000 φιλάθλους. Στο διάστημα μεταξύ 1972 και 1990, ο Μαμάντοφ ήταν ο πρόεδρος του συλλόγου που διοργάνωνε το πανσοβιετικό τουρνουά ποδοσφαίρου νέων Δερμάτινη Μπάλα (Всероссийский турнир юных футболистов «Кожаный мяч»), το οποίο σήμερα συνδέεται με το Κύπελλο Εθνών Danone . Ο Μαμάντοφ έγραψε τα απομνημονεύματά του, που έχουν τίτλο Μυστικά του ποδοσφαιρικού επαγγέλματος που κυκλοφόρησαν σε βιβλίο το 1991. Το 1992, ο Μαμάντοφ έγινε ο πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν, καταρρίπτοντας ένα ρεκόρ 3-1 ως προπονητής που πετυχαίνει την πρώτη νίκη της εθνικής ομάδας έναντι της Εθνικής Γεωργίας, στις 25 Μαΐου του 1993. Για τη συνεισφορά του Μαμάντοφ στο ποδόσφαιρο του Αζερμπαϊτζάν, ένα καθιερώθηκε το 2008 τουρνουά ποδοσφαίρου προς τιμήν του, το οποίο διεξήχθη στο Μπακού.
Λεβερκούζεν

Το Λεβερκούζεν (γερμ. Leverkusen, ορθός τονισμός Λέβερκουζεν) είναι πόλη της Γερμανίας, λίγο έξω από την Κολωνία. Βρίσκεται στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει πληθυσμό 161.345 κατοίκους (Δεκέμβριος 2007). Σημαντικός παράγοντας ανάπτυξης της πόλης είναι η Βιομηχανία Χημικών και Φαρμάκωv Bayer που έχει την έδρα της εδώ.

 Το όνομά της η πόλη το έλαβε από τον φαρμακοποιό Καρλ Λέβερκουζ (Κarl Leverkus), ο οποίος το 1861 είχε ιδρύσει στην περιοχή Κάλενμπεργκ (Kahlenberg) κοντά στο Βίζντορφ μια βιοτεχνία βαφών. Η πόλη δημιουργήθηκε με αυτό το όνομα μόλις την 1η Απριλίου 1930, όταν συγχωνεύθηκαν οι γειτνιάζουσες κωμοπόλεις Σλέμπους (Schlebusch), Στάινμπυχελ (Steinbüchel), Ράιντορφ (Rheindorf) και Βίζντορφ (Wiesdorf). Την εποχή εκείνη αριθμούσε 42.619 κατοίκους. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα (1/4/1955) η πόλη αποκτά διοικητική αυτονομία και αριθμεί 78.623 κατοίκους, ενώ ο αριθμός τους ξεπερνά τους 100.000 το 1963 και τους 170.000 το 1975. Λόγω της μικρής σχετικά ιστορίας της, η πόλη δεν έχει σημαντικά ιστορικά μνημεία. Ο επισκέπτης της μπορεί σήμερα να επισκεφθεί: Το κάστρο Μόρσμπροϊχ (Schloss-Morsbroich), φρούριο περιβαλλόμενο από τάφρο σε ρυθμό μπαρόκ. Τον υδατόπυργο Leverkusen-Bürrig με ύψος 72,5 μέτρα, ο οποίος στην κορυφή του διαθέτει παρατηρητήριο. Το Πάρκο Νόιλαντ (Neuland Park), ένα από τα μεγαλύτερα της πόλης, πλάι στον Ρήνο. Τον γιαπωνέζικο κήπο, δημιούργημα του Καρλ Ντούισμπεργκ (Karl Duisberg) το 1923. Το στάδιο BayArena - έδρα της Μπάγερ Λεβερκούζεν και ένα από τα ωραιότερα στάδια της χώρας.Γνωστή είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, η Μπάγερ Λεβερκούζεν, η οποία έχει καθιερωθεί στο γερμανικό πρωτάθλημα (Μπούντεσλιγκα) ως μία από τις καλύτερες ομάδες της χώρας. Επίσημος ιστότοπος Διάφορες πληροφορίες (Γερμανικά) Λεβερκούζεν στο Curlie
Bhorer Kagoj

Η Bhorer Kagoj (βεγγαλικά: দৈনিক ভোরের কাগজ, Bhorer Kagoj, μετάφραση: «Χαρτί της Αυγής») είναι μια από τις μεγαλύτερες καθημερινές εφημερίδες στη Βεγγαλική γλώσσα, που δημοσιεύεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές.

 Η Bhorer Kagoj ιδρύθηκε το 1992. Ο Ναϊμούλ Ισλάμ Χαν ήταν ο ιδρυτής και εκδότης της εφημερίδας. Στη συνέχεια, την εφημερίδα ανέλαβε ο Ματιούρ Ραχμάν, και μετά ακολούθησαν ο Μπεναζίρ Αχμέτ, ο Αμπέντ Χαν και ο σημερινός εκδότης Σιαμάλ Ντούτα. Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές Βεγγαλικές Εφημερίδες Επίσημη ιστοσελίδα της Bhorer Kagoj All Bengali newspapers Αρχειοθετήθηκε 2020-09-24 στο Wayback Machine.
Κραναίχμη

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Κραναίχμη (μεταφράζεται ως σημείο βράχου) ήταν Αθηναία πριγκίπισσα, κόρη του δεύτερου βασιλιά Κραναού και της Πεδιάδας, κόρης του Μύνητα από την Αρχαία Σπάρτη. Οι αδελφές της ήταν η Κρανάη και η Ατθίς.

 Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Graves, Robert, The Greek Myths: The Complete and Definitive Edition. Penguin Books Limited. 2017.
Βασιλικά Ανώγεια Ηρακλείου

Τα Βασιλικά Ανώγεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Καινούργιου στο νομό Ηρακλείου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι γύρω στα 57 χιλιόμετρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια, όπως επίσης με την καλλιέργεια σιτηρών και πρώιμων κηπευτικών αλλά και την οικόσιτη κτηνοτροφία. Στο χωριό υπάρχει ο ναός της Αγίας Τριάδας και λειτουργούν περιφερειακό ιατρείο και Δημοτικό σχολείο. Στις 11 Ιουλίου του 1998 εγκαινιάστηκε μεγάλο αρδευτικό έργο.

 Το τοπωνύμιο Ανώγεια απαντάται και σε άλλους νομούς στην Κρήτη. Το Βασιλικά δεν είναι εξακριβωμένο από πού προήλθε. Τα Ανώγεια αναφέρονται στο έγγραφο διανομής των φέουδων του 1182: "Έχοντες οι άρχοντες Φωκάδες εις τα μέρη του Χανδάκου και Ρεθύμνης τα σταυρωτά βουνά με τα βασιλικά και τοξικά ανώγια. Ωστόσο στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 103) αναφέρεται ως Anogia Catto με 331 κατοίκους και Anogia Apanno με 50 κατοίκους και στους καταλόγους των Φραγκίσκος Μπαρόκιος αναφέρεται και Μπασιλικάτα, όπως και σε μεταγενέστερη απογραφή των Τούρκων του 1671. Στις απογραφές αυτές παραλείπεται το προσωνύμιο Βασιλικά. Με βάση τις πληροφορίες του Καστροφύλακα υπήρχε και το Απάνω Χωριό, σε απόσταση 200μ. όπου βρίσκεται σήμερα το κοιμητήριο του χωριού. Το χωριό αυτό καταστράφηκε και δεν είναι γνωστό πότε έγινε αυτό. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Φλαθιάκες αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 177 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Βασιλικών Ανωγείων Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Google Chrome

Το Google Chrome είναι πρόγραμμα περιήγησης στο Διαδίκτυο που αναπτύσσεται από την Google LLC και χρησιμοποιεί τη μηχανή απεικόνισης Blink. Κυκλοφόρησε στην έκδοση beta για Microsoft Windows στις 2 Σεπτεμβρίου του 2008, ενώ η επίσημη σταθερή έκδοση κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου του 2008. Το όνομα προέρχεται από το πλαίσιο γραφικού περιβάλλοντος χρήστη, ή «χρώμιο», των φυλλομετρητών, κυκλοφορεί σε 3 εκδόσεις, Chrome (Βrowser): Chrome (Android), ChromeBox (OS), Chromebook (OS). Ο Google Chrome είναι ο πρώτος περιηγητής που χρησιμοποιούν οι χρήστες παγκοσμίως, ξεπερνώντας κατά πολύ τον περιηγητή των Windows που για αρκετά χρόνια ήταν στην κορυφή. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Google διαφημίζει τον περιηγητή στην αρχική σελίδα αναζήτησης κάθε φορά που δεν ανιχνεύεται.

 To Google Chrome OS είναι ένα βασισμένο σε Linux λειτουργικό σύστημα σχεδιασμένο από την Google για να εργαστούν εφαρμογές Διαδικτύου, παρ'όλα αυτά υπάρχουν και εκτός Διαδικτύου εφαρμογές. Η Google ανακοίνωσε το λειτουργικό σύστημα στις 7 Ιουλίου, 2009 και έκανε ένα έργο ανοικτού πηγαίου κώδικα, που ονομάζεται Chromium OS, το Νοέμβριο του 2009.Σε αντίθεση με Chromium OS, το οποίο μπορεί να προσαρμόζεται από την λήψη του πηγαίου κώδικα, τo Chrome OS προορίζεται μόνο για συγκεκριμένους υπολογιστές, από τους συνεργάτες της Google. Η διεπαφή χρήστη υιοθετεί μια μινιμαλιστική προσέγγιση, που μοιάζει με εκείνη του προγράμματος περιήγησης Google Chrome. Επειδή το Chrome OS απευθύνεται σε χρήστες που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στο Διαδίκτυο, δεν έχει προγράμματα, παρά μόνο βασικά εργαλεία. Η μόνη εφαρμογή της συσκευής είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης το οποίο περιλαμβάνει τις ενσωματωμένες δυνατότητες που έχει και ο Google Chrome από μόνος του. Αναπαραγωγή ήχου και βίντεο. Προβολή PDF Google Voice Flash plugin (Pepper flash) Σύστημα αυτόματης ενημέρωσης Προβολέας με επεξεργαστή εικόνας (μόνο Chrome OS) Διαχειριστής αρχείων (File manager) (μόνο Chrome OS) Ταπετσαρία και εφαρμογές σε παράθυρα (μόνο Chrome OS) Εργαλεία ελέγχου ήχου, δικτύου, μπαταρίας κ.τ.λ (μόνο Chrome OS) Όπως στους περισσότερους φυλλομετρητές, έτσι και στον Chrome, υπάρχει η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης. Ουσιαστικά δεν αποθηκεύει το ιστορικό περιήγησης και επίσης, δεν αποθηκεύει τα cookies και τις πληροφορίες που εισάγουμε στα sites. Υπάρχει δυνατότητα απενεργοποίησης cookies. Η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης αμφισβητείται πλεον από αρκετούς χρήστες στον κόσμο. Chromium (Φυλλομετρητής) Mozilla Firefox Microsoft Edge Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές 2021

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές στον Καναδά, για να εκλεγούν τα 338 μέλη της Καναδικής Βουλής των Κοινοτήτων.Γύρω στα 6,8 εκατομμύρια εκλογείς ήδη ψήφισαν πρόωρα από την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ την ημέρα των εκλογών αναμενόταν ότι γύρω στα 30 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες. Τα εκλογικά κέντρα άνοιξαν για 12 ώρες, αλλά οι ώρες λειτουργίας διέφεραν ανά περιοχή. Στη Βρετανική Κολούμπια άνοιξαν από τις 7.00 το πρωί ενώ στο Οντάριο και μεγάλο μέρος του Κεμπέκ άνοιξαν αργότερα, κατά τις 9.30.

 Στις 15 Αυγούστου 2021 ο Πρωθυπουργός Τζάστιν Τρυντώ ζήτησε από την Γενική Κυβερνήτρια του Καναδά Μαίρη Μέι Σάιμον να γίνει πρόωρη διάλυση του κοινοβουλίου και να προκηρυχθούν νέες εκλογές, επειδή πρέπει να ακουστεί η φωνή του λαού για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα για τα επόμενα 4 χρόνια, μία κρίσιμη περίοδο με την πανδημία που ξέσπασε. Το αίτημα έγινε δεκτό, και ως ημέρα των εκλογών ορίστηκε η 20η Σεπτεμβρίου 2021. Η προεκλογική περίοδος ήταν η συντομότερη δυνατή, 36 ημέρες. Το πολίτευμα του Καναδά είναι συνταγματική μοναρχία. Η Γενική Κυβερνήτρια του Καναδά υπέγραψε το εκλογικό διάταγμα στο όνομα της Αυτού Μεγαλειότητας Ελισάβετ Β'. Η Βουλή των Κοινοτήτων είναι η κάτω βουλή του Καναδικού Κοινοβουλίου. Αποτελείται από 338 μέλη που εκλέγονται με μυστική ψηφοφορία, με απλό πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία.
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2009-2010

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2009-2010, ήταν το 15ο κατά σειρά Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών. Ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου 2009 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 18 Απριλίου 2010 με τον τελικό μεταξύ του Αθηναϊκού και της Φ.Ε.Α. Ν.Φ./Ν.Χ.. Τον τίτλο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της η ομάδα του Αθηναϊκού.

 Οι αγώνες της πρώτης φάσης διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2009. Οι αγώνες της δεύτερης φάσης διεξήχθησαν στις 20 Οκτωβρίου (Παγκράτι-Απ. Πτολεμαϊδας και Αστέρας Εξ.-Χανιά), 21 Οκτωβρίου (όλοι οι άλλοι αγώνες) και 22 Οκτωβρίου (Αναγ. Ρυσίου-Εσπερίδες) 2009. Χωρίς αγώνα προκρίθηκε η Ολυμπιάδα Λάρισας Οι αγώνες της τρίτης φάσης διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου (οι πέντε αγώνες) και 11 Νοεμβρίου (Κρόνος Αγ. Δημ.-ΠΑΟ) 2009. Οι αγώνες της τέταρτης φάσης διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου (Πανιώνιος-Εσπερίδες και Αθηναϊκός-Χανιά που δεν έγινε), 11 Νοεμβρίου (Απ. Πτολεμαΐδας-Παναθλητικός) και στις 18 Νοεμβρίου (Παναθηναϊκός-ΦΕΑ) 2009 * Τα Χανιά δε μπόρεσαν να μεταβούν στο Βύρωνα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το φάιναλ 4 διεξήχθη στη Βέροια το διήμερο 17 και 18 Απριλίου 2010 Τελική κατάταξη Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Λευκή ντε Μπριέν, βαρόνη του Τενγκρύ

Η Λευκή, γαλλ.: Blanche de Brienne, baronne de Tingry (π. 1252 - π. 1302) από τον Οίκος του Μπριέν ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου Β΄ ντε Φιέν, βαρόνου του Tενγκρύ (π. 1250 - 11 Ιουλίου 1302). Ήταν επίσης γνωστή ως κυρία του Λουπελάν και Λευκή της Άκρας.

 Γεννήθηκε στη Γαλλία ως το μόνο παιδί και κληρονόμος του Ιωάννη Β΄ του Μπριέν, μεγάλου Οικονόμου της Γαλλίας και της πρώτης συζύγου του Ιωάννας κυρίας του Σατωντάν, χήρας του Ιωάννη Α΄ κόμη του Μονφόρ (ο οποίος απεβ. το 1249 στην Κύπρο). Η Λευκή είχε μία ετεροθαλή αδερφή, τη Bεατρικη ντε Μονφόρ, κόμισσα του Μονφόρ-λ'Αμωρύ από τον πρώτο γάμο της μητέρας της με τον κόμη του Μονφόρ· το 1260 η Βεατρίκη παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη του Ντρε, από τον οποίο είχε έξι παιδιά. Η Λευκή ήταν κληρονόμος της μητέρας της, από την οποία έλαβε το Λουπελάν στο Mαιν. Το έτος 1269 παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Φιέν (de Fiennes) βαρόνο του Tενγκρύ & Φιέν, γιο του Ενγκεράρ Β΄ ντε Φιέν και της Iσαβέλλας ντε Κοντ (Conde). Οι άλλοι τίτλοι του ήταν: κύριος του Γουέντοβερ, του Μπάκιγχαμσιρ, του Λέιμπουρν, του Έσσεξ, του Τσόουκ & Γκέιτον, του Νορθάμπτονσιρ, του Μάρτοκ, του Σόμερσετ, του Κάρσαλτον & Κλάφαμ, του Σάρρεϋ και φύλακα της κομητείας Ποντιέ. Ο γάμος είχε κανονιστεί από τον Φεβρουάριο 1266/67. Ο Γουλιέλμος Β΄ και η Λευκή είχαν τουλάχιστον έναν γιο και δύο κόρες: Ιωάννης (πριν από το 1281 στη Γαλλία - 1340), το 1307 παντρεύτηκε την Ισαβέλλα των Νταμπιέρ, κόρη του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της Iσαβέλλας του Λουξεμβούργου. Είχαν γιο τον: Ροβέρτο, ο οποίος ήταν Αστυνομικός της Γαλλίας, και δύο κόρες, την: Ιωάννα ντε Φιέν, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Σατιγιόν κόμη του Σαιν-Πολ και τη: Μαχώ ντε Φιέν, που παντρεύτηκε τον Ζαν ντε Μπουρνονβίλ. Ιωάννα (απεβ. πριν τις 26 Οκτωβρίου 1309), το 1291 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουέικ 1ο βαρόνο Γουέικ του Λίντελ. Είχε τέκνα, όπως τη: Mαργαρίτα 3η βαρόνη Γουέικ του Λίντελ, μητέρα της: Ιωάννας του Κεντ, μητέρας του: Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας. Μαργαρίτα (μετά το 1269 - 7 Φεβρουαρίου 1333), τον Σεπτέμβριο του 1285 παντρεύτηκε τον Έντμουντ Μόρτιμερ 2ο βαρόνο του Γουίγκμορ. Είχαν τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του Ρότζερ Μόρτιμερ 1ου κόμη του Μαρτς.Έπειτα η Λευκή έκανε δεύτερο γάμο, με τον Γουλιέλμο του λα Πλανς (1240 - 1302) και απέκτησε τουλάχιστον έναν γιο: Ιάκωβος του λα Πλανς (1265 - 1306) Η Λευκή είναι πρόγονος του Εδουάρδου Δ΄ και όλων των μετέπειτα Άγγλων μοναρχών. Άλλοι απόγονοί της είναι η Μαργαρίτα Μπωφόρ (μητέρα του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄) και η βασιλικές σύζυγοι Ελισάβετ Γούντβιλ, Άννα Νέβιλ, Άννα Μπόλεϋν, Ιωάννα Σίμουρ, Αικατερίνη Χάουαρντ και Αικατερίνη Παρ. Το 1285 η Λευκή έλαβε σαν δώρο δώδεκα δρύες χωρίς φύλλα από το δάσος Σέλγουντ από τον Εδουάρδο Α΄ ως καύσιμη ξυλεία για τον χειμώνα. Η Λευκή απεβίωσε σε μία άγνωστη ημερομηνία γύρω στο 1302. Ο σύζυγός της Γουλιέλμος Β΄ σκοτώθηκε στις 11 Ιουλίου 1302 στη μάχη του Κουρτραί.
Η κυρία του κυρίου (ταινία)

Η κυρία του κυρίου είναι ελληνική ρομαντική κωμική ταινία του 1962, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Το σενάριο του Νίκου Τσιφόρου είναι βασισμένο στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου και του Πολύβιου Βασιλειάδη.

 Ένα νεαρό ζευγάρι, ο Μηνάς Καλούδης (Ντίνος Ηλιόπουλος), ένας νέος λογιστής υπεύθυνος για τις συμβάσεις προμηθειών σε μια μεγάλη εταιρεία, και η Εύα (Γκέλυ Μαυροπούλου), η έξυπνη και γοητευτική σύζυγός του, παιδεύονται μέσα στη ρουτίνα της μικροαστικής ζωής τους. Ο σύζυγος είναι πολύ υπερήφανος και πάρα πολύ τίμιος για να αναμιχθεί σε μια δωροδοκία, προκειμένου να ευνοηθεί ένας προμηθευτής. Κάποια στιγμή, ο συνεργάτης του Μηνά, Κοσμάς Σταματίου (Βάσος Ανδρονίδης), πλησιάζει την Εύα προτείνοντάς της να υποδείξει στον Μηνά να επιλέξει τον προμηθευτή της αρεσκείας του, φυσικά με κάποια αμοιβή. Γρήγορα η Εύα αρχίζει με αυτόν τον τρόπο να κερδίζει επιπλέον χρήματα εν αγνοία του Μηνά. Χωρίς αυτός να το συνειδητοποιεί, τον οδηγεί με πονηριά της να ευνοεί πάντα τον προμηθευτή που θα τους αποφέρει το υψηλότερο κέρδος. Για να δικαιολογήσει την ξαφνική ύπαρξη χρημάτων, η Εύα σκαρφίζεται μια φανταστική κληρονομιά από τον θείο της τον Κωστή. Κάποια στιγμή, όμως, η αλήθεια για τα χρήματα θα αποκαλυφθεί και ο Μηνάς θα πέσει από τα σύννεφα. Ανάλογη έκπληξη θα νιώσει μαθαίνοντας ότι ο σύμβουλος (Χρήστος Τσαγανέας) της εταιρείας που κινεί τα νήματα σε όλη αυτήν την "επιχείρηση" ρίχνεται στην Εύα με σκοπό να την κάνει ερωμένη του. Εκείνη, όμως, χαστουκίζει τον κύριο σύμβουλο και τον διώχνει από το σπίτι, παραμένοντας πιστή στον Μηνά. Ντίνος Ηλιόπουλος - Μηνάς Καλούδης Γκέλυ Μαυροπούλου - Εύα Καλούδη Καίτη Πάνου - Αγγέλα Περικλής Χριστοφορίδης - Φίλιππος Χρήστος Τσαγανέας - Θεοφάνης Ντελάκης Μπέτυ Μοσχονά - Αγλαΐα Βάσος Ανδρονίδης - Κοσμάς Σταματίου Πόπη Λάζου - Ντίνα Καραδήμα Γιάννης Βογιατζής - γουναράς Νότα Παρούση - Λίτσα Το ομότιτλο θεατρικό έργο είχε ανέβει στα αθηναϊκά θέατρα με πρωταγωνιστές τους Ντίνο Ηλιόπουλο και Μαίρη Αρώνη. Στην ταινία χορεύει το ζευγάρι Μανώλης Καστρινός και Χρυσούλα Ζώκα. Η κυρία του κυρίου προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 12 Μαρτίου 1962. Κόβοντας 39.709 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 13η θέση ανάμεσα σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 20 Ιουνίου 2006. Πρόκειται για μία από αρκετές ελληνικές ταινίες της εποχής με κεντρικό θέμα την παραοικονομία και το φαινόμενο της μίζας που οδήγησε πολλούς επιτήδιους σε εύκολα κέρδη. Η κυρία του κυρίου στη Φίνος Φιλμ
Άρης Λεμπεσόπουλος

Ο Άρης Λεμπεσόπουλος (Αθήνα, 1 Μαΐου 1963 - ) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είναι κυρίως γνωστός για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη δραματική σειρά εποχής του Mega Η αίθουσα του θρόνου.

 Στα 16 του χρόνια, αποφάσισε να ακολουθήσει την καριέρα του ηθοποιού. Έτσι, φοίτησε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ως Δον Ζουάν το 1984. Έκτοτε, έχει συμμετάσχει κατά κύριο λόγο σε θεατρικά έργα, όπως: Ο Θαυματοποιός, Η Κυρία από τη θάλασσα, Τιτανικός, Κοκτέιλ Πάρτι, Δεσποινίς Τζούλια, Ο Δον Περλιμπλίν και η Μπελίσσα, Ο Κλήρος του Μεσημεριού, Ένας Σύζυγος, Επτά λογικές απαντήσεις, Το δάκρυ των χεριών, Τρεις Αδερφές, Ιωάννα στην πυρά, Φεγγάρι για καταραμένους, Μήδεια, Ο κουρέας της Σεβίλλης, Έντα Γκάμπλερ, Ο Βυσσινόκηπος, Αγριόπαπια, Λευκές Νύχτες, Το Μπλε Δωμάτιο, Μικροαστοί, Φάουστ, Πολύ Κακό Για Το Τίποτα. Έπειτα από ολιγάριθμες τηλεοπτικές συμμετοχές, απέκτησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες παραγωγές εποχής της τηλεόρασης, την Αίθουσα του Θρόνου τη σεζόν 1998-1999 μέσα από την οποία έγινε ευρέως γνωστός. Ακολούθησαν αρκετές τηλεοπτικές παραγωγές όπως: Περί ανέμων και υδάτων, Ασθενείς και Οδοιπόροι, Επιφάνεια, Μυστικά και Λάθη, Η τελευταία παράσταση, Μείνε δίπλα μου. Παράλληλα έχει ασχοληθεί και με ορισμένες παραγωγές στον κινηματογράφο. Τηλεόραση Ο Άρης Λεμπεσόπουλος στη retrodb
Anthology: Set the World Afire

Το Anthology: Set the World Afire είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Megadeth, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD τον Σεπτέμβριο του 2008 από την "Capitol Records". Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από το ντεμπούτο του συγκροτήματος με τίτλο "Killing Is My Business... and Business Is Good!" που κυκλοφόρησε το 1984 μέχρι και το "The World Needs a Hero" του 2001. Οι ζωντανές ηχογραφήσεις προέρχονται από την εμφάνιση των Megadeth στο "Cow Palace" το 1992. Στη συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνονται ντέμο, ανέκδοτες ηχογραφήσεις όπως και οι προαναφερθείσες ζωντανές εκτελέσεις.

 CD 1 1. Mechanix (Mustaine) - 4:22 2. Rattlehead (Mustaine) - 3:43 3. Peace Sells (Mustaine) - 4:03 4. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:40 5. Devil's Island (Mustaine) - 5:05 6. Anarchy in the UK (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:01 7. Set the World Afire (Mustaine) - 5:48 8. Into the Lungs of Hell (Mustaine) - 3:22 9. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:26 10. Holy Wars... The Punishment Due (Mustaine) - 6:32 11. Tornado of Souls (Mustaine, Ellefson) - 5:19 12. Hangar 18 (Mustaine) - 5:14 13. Take No Prisoners (Mustaine) - 3:26 14. Go to Hell (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 4:36 15. Sweating Bullets (Mustaine) - 5:26 16. Crown of Worms (Mustaine, Harris) - 3:17 17. High Speed Dirt (demo) (Mustaine, Ellefson) - 4:46 CD 2 1. Skin O' My Teeth (Mustaine) - 3:14 2. Ashes in your Mouth (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 6:10 3. Breakpoint (Mustaine, Ellefson, Menza) - 3:29 4. Angry Again (Mustaine) - 3:47 5. Train of Consequences (Mustaine) - 3:26 6. Reckoning Day (Live) (Mustaine, Ellefson, Friedman) - 4:34 7. À Tout le Monde (Mustaine) - 4:28 8. The Killing Road (Mustaine) - 3:57 9. New World Order (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 3:47 10. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:12 11. She-Wolf (Mustaine) - 3:38 12. Insomnia (Mustaine) - 4:15 13. Prince of Darkness (Mustaine, Friedman) - 6:26 14. Kill the King (Mustaine) - 3:46 15. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:25 16. Foreclosure of a Dream (Mustaine, Ellefson) - 4:17 17. Symphony of Destruction (Live) (Mustaine) - 4:08 18. Peace Sells (Live) (Mustaine) - 4:16 Τα τραγούδια του "Anthology: Set the World Afire" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Ντέιβ Μαστέιν - κιθάρα, φωνητικά Αλ Πιτρέλλι - κιθάρα Κρις Πόλαντ - κιθάρα Μάρτι Φρίντμαν - κιθάρα Τζεφ Γιανγκ - κιθάρα Ντέιβ Έλεφσον - μπάσο, φωνητικά Τζίμι ΝτεΓκράσο - τύμπανα Νικ Μένζα - τύμπανα Γκαρ Σάμουελσον - τύμπανα Τσακ Μπέλερ - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum review Sputnik Music review
Αριστείδης Δόσιος

Ο Αριστείδης Δόσιος (1844 - Απρίλιος 1881) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, συγγραφέας και τραπεζίτης και επίδοξος δολοφόνος. Έγινε γνωστός για την απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας Αμαλίας που επιχείρησε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1861.

 Ο Αριστείδης ήταν γιος του πολιτειολόγου και πολιτικού Κωνσταντίνου Δόσιου από τη Βλάστη Εορδαίας και της μεταφράστριας Αικατερίνης Δόσιου. Ήταν νέος δραστήριος, λίαν φιλομαθής, και εργατικός. Σε ηλικία 17 χρονών αποπειράθηκε με όπλο να δολοφονήσει την Βασίλισσα Αμαλία μετά από κάποιο περίπατό της πιστεύοντας και διατρανώνοντας πως "η διάκρισις των φύλων παύει, όταν ανέλθη εις τον θρόνον γυνή"!. Συνέπεια αυτού ήταν να καταδικαστεί σε θάνατο, ποινή η οποία μετά την επέμβαση της ίδιας της Αμαλίας μετατράπηκε σε ισόβια, παραμένοντας τελικά στη φυλακή (Μεντρεσές Αθηνών), μόνο ένα χρόνο. Πέρασε πολλά χρόνια στην Πρωσία και το Βέλγιο σπουδάζοντας τις επιστήμες και τα οικονομικά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα επί βασιλέως Γεωργίου του Α΄ εξέδωσε πολλά άρθρα ακαδημαϊκού και πολιτικού περιεχομένου στα Ελληνικά και Γαλλικά. Διετέλεσε διευθυντής της Ναυτικής Τράπεζας «ο Αρχάγγελος» που ιδρύθηκε το 1870 στην Αθήνα και λειτούργησε περισσότερο ως ασφαλιστική εταιρία. Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1881. Ιωάννης Αρσένης, Μιχαήλ Ραφαήλοβιτς, επιμ. (1881). Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2009. Αργολικη Αρχειακη Βιβλιοθηκη Ιστοριας και Πολιτισμου Ποίηση ως μελόδραμα, Δημήτριος Χουλιαράκης, Κυριακή 25 Ιανουαρίου 1998, ΒήμαOnLine
Μηχανιστικός υλισμός

Ο μηχανιστικός υλισμός είναι ένα επιστημονικό φιλοσοφικό δόγμα, κατά το οποίο ένα φυσικό φαινόμενο ή μία φυσική διεργασία που φέρει κάποιο αποτέλεσμα αισθητά υπαρκτό, δεν υποκρύπτει κάποια αόρατη ή απροσδιόριστη από τις ανθρώπινες αισθήσεις γενεσιουργό αιτία.

 Οποιαδήποτε εξέλιξη ερμηνεύεται με τους νόμους της Μηχανικής, δηλαδή με την μηχανική κίνηση της ύλης και όχι με την ποιοτική της αλλαγή. Η ποιοτική αλλαγή οφείλεται δηλαδή στη μηχανική κίνηση. Οι Φυσικοί Νόμοι είναι αναλλοίωτοι και καθορίζουν τα πάντα. Κάθε αποτέλεσμα οφείλεται σε κάποιο αίτιο, και ανάμεσά τους δρα ο φυσικός νόμος. Η φυσική πραγματικότητα, τα φυσικά αντικείμενα υπάρχουν, ανεξάρτητα από την εμπειρία, τη συνείδηση και τις αισθήσεις του ανθρώπου. Κύριος εκπρόσωπος του μηχανιστικού υλισμού είναι ο Ρενέ Ντεκάρτ.
Έλενα Ράπτη

Η Έλενα Ράπτη (Θεσσαλονίκη, 9 Μαΐου 1975) είναι Ελληνίδα πολιτικός, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, εν ενεργεία βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2004, και σήμερα υφυπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάσθηκε ως ελεύθερη επαγγελματίας στο χώρο των οπτικοακουστικών συστημάτων επικοινωνίας.Έχει διατελέσει μέλος στην Εθνική Αντιπροσωπεία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Λιντς (Αυστρία)

Το Λιντς (γερμανικά: Linz, τσέχικα: Linec) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αυστρίας και πρωτεύουσα του κρατιδίου της Άνω Αυστρίας (Oberösterreich). Βρίσκεται στο βόρειο κέντρο της Αυστρίας, περίπου 30 χλμ νότια των τσεχικών συνόρων, και στις δύο πλευρές του Δούναβη, του μακρύτερου ποταμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 204.846 κάτοικοι (2018) και 300.000 μαζί με τα προάστια.

 Η πόλη ήταν μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους, με το όνομα "Lentia", αλλά υπήρχε ήδη ένας Κελτικός οικισμός που ονομάζοταν "Lentos", και για πρώτη φορά σημειώνεται το 799 μ.Χ. Ήταν μια επαρχιακή πόλη και τοπική κυβέρνηση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και ήταν ένα σημαντικό εμπορικό σημείο που συνδέει πολλές διαδρομές, από τις δύο πλευρές του ποταμού Δούναβη, από την Ανατολή προς τη Δύση και τη Βοημία και την Πολωνία από το Βορρά προς τα Βαλκάνια και την Ιταλία στο νότο. Σημαντικός κάτοικος της πόλης ήταν ο Γιοχάνες Κέπλερ, ο οποίος πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στην πόλη σπουδάζοντας μαθηματικά. Ένας άλλος διάσημος πολίτης ήταν ο Άντον Μπρούκνερ, ο οποίος πέρασε τα έτη μεταξύ 1855 και 1868 εργαζόμενος στην τοπική εκκλησία ως οργανοπαίκτης και ως συνθέτης στην πόλη. Ο Αδόλφος Χίτλερ γεννήθηκε στην παραμεθόρια πόλη Μπράουναου αμ Ιν, αλλά μετακομισε στο Λιντς σε παιδική ηλικία. Το Μαουτχάουζεν, ένα από τα τελευταία ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης που ελευθερώθηκαν, βρίσκεται σε απόσταση 25χλμ. από το Λιντς. Το 2009 επιλέχθηκε το Λιντς ως η Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Από το Δεκέμβριο του 2014 το Λίντς είναι μέλος του δικτύου δημιουργικών πόλεων της UNESCO (UCCN) ως πόλη των καλλιτεχνικών μέσων. Οι πόλεις λαμβάνουν αυτόν τον τίτλο για να εμπλουτίσουν τον αστικό τρόπο ζωής μέσω της χορηγίας και της επιτυχημένης ενσωμάτωσης της τέχνης των μέσων ενημέρωσης και της συμμετοχής της κοινωνίας σε αυτές τις μορφές ηλεκτρονικής τέχνης. Το Λιντς είναι γνωστή σήμερα ως πόλη πολιτισμού και πανεπιστημιακή πόλη. (Αυστρία) Λιντς (Αυστρία) στο Curlie
Ύμνος του ΝΑΤΟ

Ο ύμνος του ΝΑΤΟ είναι ο ύμνος της ΝΑΤΟϊκής οργάνωσης. Είναι ένα κομμάτι που συντέθηκε χωρίς λόγια το 1989 από τον Λουξεμβουργιανό Αντρέ Ράιχλινγκ (André Reichling), μέλος του ΝΑΤΟ και αξιωματικό του στρατού της οργάνωσης. Το κομμάτι χρησιμοποιούταν για πολλά χρόνια ανεπίσημα μέχρι να αναγνωριστεί ως ο επίσημος ύμνος τον Ιανουάριο του 2018.

 Αρχικές προτάσεις για ένα ΝΑΤΟϊκό ύμνο πηγαίνουν πίσω στο 1958, την ένατη επέτειο της οργάνωσης. Το "NATO song" (ελλ. Τραγούδι του ΝΑΤΟ) χρησιμοποιούταν δημόσια, αλλά δεν υιοθετήθηκε ποτέ. Το 1960, ο Σμήναγος Έντουαρντ Τσίλτον (Edward Chilton) της Βρετανικής Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας πρότεινε να συνδυαστούν οι εθνικοί ύμνοι όλων των κρατών μελών σε μία σύνθεση για τον ύμνο της οργάνωσης.Το 1989, για να γιορταστεί ο σχηματισμός του ΝΑΤΟ στη 40η επέτειο, ο Αντρέ Ράιχλινγκ συνέθεσε ένα ύμνο χωρίς λόγια με τίτλο 'Ο Ύμνος του ΝΑΤΟ' και ο ύμνος ακούστηκε στη τελετή επετείου τον ίδιο χρόνο. Χρησιμοποιούταν ανεπίσημα στα επόμενα χρόνια σε συνόδους και επετείους, μέχρι να αναγνωριστεί επίσημα ως ο ύμνος του ΝΑΤΟ στις 3 Ιανουαρίου του 2018. Ο ύμνος στο Wikimedia Commons: https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:The_NATO_Hymn
ΟΧΕΝ Περιστερώνας

Η Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νεολαίας Περιστερώνας ή η ΟΧΕΝ Περιστερώνας (διαβάζεται «οχέν») ήταν μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Περιστερώνα της επαρχίας Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κατωκοπια. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

 Το σωματείο ιδρύθηκε το 1950. Αποτελεί το παράρτημα της Ορθόδοξης Χριστιανική Ένωση Νέων (ΟΧΕΝ) στην Περιστερώνα. Η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στην Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ), στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε. Το 1984 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Στην πρώτη συμμετοχή της, την περίοδο 1984-85, τερμάτισε στη 14η θέση και υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο συμμετείχε στη νεοϊδρυθείσα Δ΄ κατηγορία. Η Δ΄ κατηγορία την εποχή εκείνη ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΟΧΕΝ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία για πέντε συνεχόμενες περιόδους, έως την περίοδο 1990-91 που υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1991-92 συμμετείχε και πάλι στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας, καταφέρνοντας να κατακτήσει το πρωτάθλημα του ομίλου για δεύτερη φορά και να προβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1993-94, υποβιβάστηκε και διαγράφηκε από τη δύναμη της ΚΟΠ. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ για τα επόμενα 19 χρόνια. Το 2013 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΚΟΠ 2013 μέσα από το οποίο κέρδισε τη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2013-14, στο οποίο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 2020 ανέστειλε τη λειτουργία της. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΟΧΕΝ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Δ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (2): 1986 (όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας), 1992 (όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας) Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ Πρωταθλήτρια (3): 1982, 1984, 2012 Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
UTC+14:00

Η UTC+14:00 είναι αναγνωριστικό μετατόπισης ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +14. Αυτή είναι η ανατολικότερη ζώνη ώρας της γης, που σημαίνει ότι οι περιοχές στη ζώνη αυτή ξεκινούν μια νέα μέρα νωρίτερα από όλες, και ως εκ τούτου, οι περιοχές που χρησιμοποιούν αυτή τη ζώνη ώρας είναι οι πρώτες που γιορτάζουν το Νέο Έτος. Η ζώνη ώρας UTC+14 εκτείνεται μέχρι 30 μοίρες ανατολικά του 180ου μεσημβρινού, με αποτέλεσμα το ανατολικό όριο της Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας να βρίσκεται γύρω στον 150ο μεσημβρινό δυτικά.

 Ωκεανία Κιριμπάτι Νησιά Γραμμής Ισημερινού - συμπεριλαμβανομένου του Κιριτιμάτι (Νήσος των Χριστουγέννων) Το αναγνωριστικό της ζώνης ώρας είναι το Ειρηνικός/Κιριτιμάτι. Ωκεανία Σαμόα - Ώρα στη Σαμόα Τόνγκα Η Δημοκρατία του Κιριμπάτι εισήγαγε μια αλλαγή ζώνης ώρας για το ανατολικό ήμισυ της χώρας στις 1 Ιανουαρίου του 1995. Έτσι, το ανατολικό ήμισυ μετακινήθηκε από τις ζώνες ώρας -11 και -10 σε +13 και +14. Ως Βρετανική αποικία, το κέντρο του Κιριμπάτι βρισκόταν στα Νησιά Γκίλμπερτ, λίγο δυτικά της παλιάς γραμμής ημερομηνίας. Τα μακρινά Νησιά Φοίνικα και Νησιά Γραμμής Ισημερινού ήταν στην άλλη πλευρά της γραμμής ημερομηνίας. Τα κυβερνητικά γραφεία στις αντίθετες πλευρές της γραμμής μπορούσαν να επικοινωνήσουν μέσω ραδιοφώνου ή τηλεφώνου μόνο στις τέσσερις μέρες τις εβδομάδας όπου οι δύο πλευρές δεν είχαν διαφορά ημερομηνίας. Η αναθεώρηση της ζώνης ώρας του Κιριμπάτι σήμαινε ότι η γραμμή ημερομηνίας μετακινήθηκε ανατολικά, ώστε να περνάει γύρω από την χώρα. Έτσι, τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού, συμπεριλαμβανομένου του κατοικημένου νησιού Κιριτιμάτι, ήταν οι πρώτες περιοχές που μπήκαν στο 2000.Τα νησιά Τόνγκα, χρησιμοποίησαν την ζώνη ώρας UTC+14 ως θερινή ώρα από το 1999 έως το 2002 και από το 2016 έως σήμερα, και επομένως, γιόρτασαν το 2000 την ίδια στιγμή με τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού του Κιριμπάτι. Στο τέλος της 29ης Δεκεμβρίου 2011 (UTC−10), η Σαμόα μετακίνησε την χειμερινή ώρα, από την UTC−11 στην UTC+13 (και την θερινή ώρα από την ζώνη ώρας UTC−10 στην UTC+14), με αποτέλεσμα η Σαμόα να μετακινηθεί στο δυτικό τμήμα της Διεθνούς Γραμμής Ημερομηνίας.Επίσης, είναι πιθανό ότι η Αλάσκα (ως Ρωσική Αμερική) χρησιμοποιούσε διάφορες τοπικές ζώνες ώρας, από την GMT+11:30 μέχρι την GMT+15:10 μέχρι το 1867 (ο Συγχρονισμένος Παγκόσμιος Χρόνος εισήχθη το 1960). Αυτές οι ζώνες ώρας ήταν τοπικοί μέσοι χρόνοι και δεν ήταν ζώνες ώρας. Η ζώνη ώρας UTC+14 χρησιμοποιήθηκε ως θερινή ώρα πριν από το 1982 σε τμήματα της ανατολικότατης Ρωσίας (Τσουκότκα) που χρησιμοποιούσαν την Ώρα Αναντίρ. UTC-12:00, η τελευταία ζώνη ώρας που ξεκινάει μια νέα ημέρα Πόλεις στην ζώνη ώρας UTC+14
Σεμπάστιαν Φρανξ

Ο Σεμπάστιαν Φρανξ (φλαμανδικά: Sebastian Vranckx (αναγράφεται και ως Sebastiaan Vrancx, Sebastiaen Vrancx, Αμβέρσα, 22 Ιανουαρίου 1573 – Αμβέρσα, 19 Μαΐου 1647) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης της Σχολής της Αμβέρσας.

 Διετέλεσε μαθητής στο εργαστήριο του Άνταμ φαν Νόορτ, ο οποίος εκπαίδευσε επίσης πολλούς επιφανείς καλλιτέχνες, όπως οι Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Γιάκομπ Γιόρντενς και Χέντρικ φαν Μπάλεν. Επισκέφθηκε, επίσης, το εργαστήριο του ζωγράφου από την Αμβέρσα Πάουλ Μπριλ στη Ρώμη περί το 1600. Τον εκτιμούσαν ως έναν από τους πρωτεύοντες ζωγράφους σκηνών μάχης και ο Ρούμπενς είχε στη συλλογή του έργα του Φρανξ. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο. και μαζί με τους Ρούμπενς, Φρανς Φράνκεν τον νεότερο, Χέντρικ φαν Μπάλεν, Φρανς Σνάιντερς και Γιόος ντε Μόμπερ δημιούργησαν την Αλληγορία των Αισθήσεων, δύο έργα που είχε παραγγείλει ο Αρχιδούκας Αλβέρτος Ζ΄ της Αυστρίας κατά την επίσκεψή του στην Αμβέρσα. Γνωστότερος από τους μαθητές του ήταν ο Πίτερ Σνάιερς. Οι περισσότεροι από τους πίνακές του αναπαριστούν βιβλικές σκηνές ή σκηνές πολέμων, όπως η λεηλασία πόλεων, μάχες ιππικού, ρωπογραφίες και αλληγορικά θέματα. Ταυτόχρονα, ήταν συγγραφέας ποιημάτων, κωμωδιών και τραγικωμωδιών για λογαριασμό της Συντεχνίας Ρητόρων De Violieren. Υπηρέτησε ως επικεφαλής στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των ζωγράφων της Αμβέρσας και ήταν τοπικός επικεφαλής και λοχαγός της πολιτοφυλακής (militia). Έργα του βρίσκονται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, στο Groeningemuseum της Μπρυζ, στο Μουσείο Βόρειας Βραβάντης στο Ντεν Μπος και στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Ορισμένα σχέδια ή πίνακές του υπάρχουν επίσης στο Μουσείο Ερμιτάζ (Αγία Πετρούπολη), στο Μουσείο Τέχνης του Χάρβαρντ, στο Μουσείο του Λούβρου, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης και ορισμένα άλλα μουσεία. Αν και κατά κύριο λόγο ήταν ζωγράφος τοπίων και μικρών σκηνών μάχης, ζωγράφισε και ορισμένα αρχιτεκτονικά εσωτερικά, με την τεχνοτροπία του Πίτερ Νέιφς Ι. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Collection in Belgian museums Collection in several museums Paintings
Η Ταφή της Άταλα (Ζιροντέ)

Η Ταφή της Άταλα (γαλλικά: 'Les Funérailles d'Atala') είναι πίνακας φιλοτεχνημένος από τον Γάλλο καλλιτέχνη Αν Λουί Ζιροντέ ντε Ρουσύ Τριοζόν. Απεικονίζει ένα θέμα εμπνευσμένο από το τραγικό μυθιστόρημα Αταλά του Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, ένα έργο από τα χαρακτηριστικότερα της ρομαντικής λογοτεχνίας. Ο Ζιροντέ εξέθεσε το έργο αυτό το 1808, οπότε και θαυμάστηκε ιδιαίτερα. Αγοράστηκε από το δημοσιογράφο Λουί Φρανσουά Μπερτάν. Ο ίδιος ο Σατωμπριάν θαύμασε το έργο, ομοίως και ένας άλλος ρομαντικός συγγραφέας, ο Σαρλ Μπωντλαίρ.

 Αφηγείται την ιστορία μιας Χριστιανής Ινδιάνας παρθένου, της Άταλα, που απελευθέρωσε το γενναίο Ινδιάνο Κάκτας από τους εχθρούς του και κατόπιν κατέφυγε μαζί του στη σπηλιά ενός ασκητή, του Πατέρα Ομπρί. Έχοντας αφιερώσει τον εαυτό της στο Θεό και ορκιστεί αιώνια αγνότητα, η Άταλα παίρνει δηλητήριο όταν αντιλαμβάνεται πως αρχίζει να ερωτεύεται το νεαρό άνδρα. Μετά το θάνατό της, ο Κάκτας ορκίζεται να στραφεί και ο ίδιος στο χριστιανισμό. Στο ηλιοβασίλεμα, σε μια σπηλιά, ο ηλικιωμένος ερημίτης, ο Πατέρας Ομπρί, κρατά το άψυχο σώμα της Άταλα. Ο Κάκτας, συντετριμμένος, κρατά με αγάπη τα πόδια της κοπέλας. Η Άταλα, μην μπορώντας να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Κάκτας και τον όρκο της παρθενίας, έχει αυτοκτονήσει. Με τον Σταυρό ανάμεσα στα χέρια της και το φόρεμά της να σταματά στο ύψος του στήθους είναι ταυτόχρονα αγνή και αισθησιακή. Μετά την ολονυχτία τους, οι δύο άντρες πρόκειται να την κηδέψουν στη σπηλιά. Ένας στίχος από το Βιβλίο του Ιώβ είναι χαραγμένος στο τοίχωμα της σπηλιάς.Το πνεύμα του βιβλίου του Σατομπριάν, τοποθετημένου στην Αμερική του 17ου αιώνα, είναι διάχυτο στον πίνακα: ο εξωτισμός, η προάσπιση της αθωότητας των απλοϊκών ανθρώπων και το θρησκευτικό συναίσθημα, όλα διαφαίνονται στο έργο. Ο Ζιροντέ όχι μόνο μετέφερε μια σκηνή του βιβλίου, αλλά ολόκληρα νοήματα από αυτό. Επίσης ο καλλιτέχνης δείχνει να έχει απαρνηθεί τις διδαχές του μέντορά του, Ζακ Λουί Νταβίντ, καθώς δεν ζωγραφίζει πλέον επιθυμώντας να περάσει κάποιο ηθικό ή πολιτικό μήνυμα. Ο Ζιροντέ χρησιμοποιεί ένα θέμα δημοφιλές στη χριστιανική εικονογραφία, την Ταφή. Οι φιγούρες του μοιάζουν παγωμένες και η σχεδίαση πολύ ακριβής. Η νεκρή Άταλα έχει απεικονιστεί ως προσωποποίηση της ιδανικής ομορφιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την τεχνική του κιαροσκούρο: το φως χαϊδεύει την πλάτη του νεαρού και το μπούστο και τα χείλη της κοπέλας. Η εικόνα, σκιαγραφώντας το ρομαντισμό, είναι γεμάτη αισθησιασμό, συναίσθημα και θρησκευτικότητα. Βιογραφία του καλλιτέχνη στα αγγλικά
Days of Darkness

Days of Darkness είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, η οποία κυκλοφόρησε στις 24 Αυγούστου του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Spitfire Records". Η συλλογή αποτελείται στο πρώτο μέρος της από τραγούδια που προέρχονται από τα άλμπουμ "Demonic" (1997) και "The Gathering" (1999), τα οποία κυκλοφόρησαν μέσω της "Spitfire Records", όπως και το "First Strike Still Deadly" του 2001, το οποίο αποτελούνταν από επανηχογραφήσεις κομματιών των δύο πρώτων δίσκων τους και είναι το δεύτερο μέρος αυτής της συλλογής.

 1. Hatred's Rise (Billy, Peterson) - 3:152. John Doe (Billy, Peterson) - 3:113. Riding the Snake (Billy, Peterson) - 4:134. Down for Life (Billy, Peterson) - 4:345. Demonic Refusal (Billy, Peterson, Ramirez) - 5:226. The Burning Times (Billy, Peterson, Ramirez) - 5:157. Ten Thousand Thrones (Billy, Peterson) - 4:378. D.N.R. (Billy, Peterson) - 3:329. 3 Days in Darkness (Billy, James, Peterson) - 4:4210. Together as One (Billy, Peterson) - 4:1811. Legions of the Dead (Peterson) - 2:3712. Fall of Sipledome (Billy, Peterson) - 4:48 1. First Strike Is Deadly (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:002. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 2:543. Trial by Fire (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:334. Disciples of the Watch (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:345. The Preacher (Billy, Peterson, Skolnick) - 3:566. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:287. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:188. The New Order (Peterson, Skolnick) - 4:439. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:3710. Alone in the Dark (Souza, Peterson, Skolnick) - 4:4011. Reign of Terror (Peterson) - 5:06 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Days of Darkness" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Στηβ Σόουζα - φωνητικά Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Άλεξ Σκόλνικ - κιθάρα Γκλεν Αλβελάις - κιθάρα Τζέιμς Μέρφι - κιθάρα Στιβ ντι Τζόρτζιο - μπάσο Ντέρικ Ραμίρεζ - μπάσο Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα Τζον Τεμπέστα - τύμπανα Days of Darkness - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - Days of Darkness (album review) | Sputnikmusic Testament - Days of Darkness - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ζωρζ Λοτνέρ

Ο Ζωρζ Λοτνέρ (γαλλικά: Georges Lautner), (24 Ιανουαρίου 1926-22 Νοεμβρίου,2013), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Ο Λοτνέρ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, όπου και άρχισε την σκηνοθετική του καριέρα, εως και το 2000 σκηνοθέτησε περισσότερες από 40 ταινίες και συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς ηθοποιούς του Γαλλικού σινεμά, οπως οι Ζαν Γκαμπέν, Λίνο Βεντούρα και Ζαν Πολ Μπελμοντό. Επίσης εγράψε και περίπου 30 σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες και θεωρειται ενας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του Γαλλικού Κινηματογράφου.

 1958: La Môme aux boutons 1960: Arrêtez les tambours 1960: Marche ou crève 1961: Le Monocle noir 1962: Le Septième juré 1962: En plein cirage 1962: L'Œil du Monocle 1963: Ο Γορίλας Εκδικείται 1964: Salad by the Roots 1964: Le Monocle rit jaune 1964: Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων 1965: Les Bons Vivants 1966: Galia 1966: Ne nous fâchons pas 1967: La Grande Sauterelle 1968: Fleur d'oseille 1968: Le Pacha 1971: l était une fois un flic 1971: Road to Salina 1971: Laisse aller... c'est une valse 1973: La Valise 1973: Quelques messieurs trop tranquilles 1974: Les Seins de glace 1975: Pas de problème ! 1976: On aura tout vu 1977: Death of a Corrupt Man 1978: Ils sont fous ces sorciers 1979: Μπάτσος ή αλήτης 1980: Le Guignolo 1981: Est-ce bien raisonnable ? 1981: Ο Επαγγελματίας 1983: My Other Husband 1984: Le Cowboy 1984: Happy Easter 1985: La Cage aux Folles 3: The Wedding 1987: La Vie dissolue de Gérard Floque 1988: La Maison assassinée 1989: L'Invité surprise 1990: Présumé dangereux 1991: Triplex 1992: Room Service 1992: Prêcheur en eau trouble (TV) 1992: Stranger in the House 1994: L'Homme de mes rêves (TV) 1996: Le Comédien (TV) 2000: Scénarios sur la drogue Βιογραφία του Ζωρζ Λοτνέρ στην IMDb
71 (αριθμός)

Το 71 (εβδομήντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 70 και πριν από το 72. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 71 συμβολίζεται ως LXXI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΑ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 71 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 73. Το 71 και το 73 αποτελούν δίδυμους πρώτους αριθμούς. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 71 αντιστοιχεί στο λουτήτιο. Το Μεσιέ 71 είναι ένα μικρό σφαιρωτό σμήνος που βρίσκεται σε απόσταση 13.000 ετών φωτός στον αστερισμό Βέλος.