IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οδηγία Κλινικών Δοκιμών

Η οδηγία για τις κλινικές δοκιμές (Επίσημα, οδηγία 2001/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των Κρατών Μελών σχετικά με την εφαρμογή ορθής κλινικής πρακτικής κατά τη διεξαγωγή των κλινικών δοκιμών φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση) είναι μια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της εσωτερικής αγοράς φαρμάκων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρώντας συγχρόνως ένα κατάλληλο επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας. Επιδιώκει την απλοποίηση και την εναρμόνιση των διοικητικών διατάξεων που διέπουν τις κλινικές δοκιμές στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, θεσπίζοντας σαφή και διαφανή διαδικασία. Τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν πριν από την 1η Μαΐου 2003 τις αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις. Τα Κράτη Μέλη όφειλαν να εφαρμόσουν τις διατάξεις αυτές το αργότερο με ισχύ από την 1η Μαΐου 2004.

 Τα Άρθρα της Οδηγίας: Θεωρείται πως έχουν αυξήσει το κόστος της διεξαγωγής κλινικών δοκιμών στην ΕΕ και πως έχουν προκαλέσει τη μείωση του αριθμού αυτών των δοκιμών ιδίως των ακαδημαϊκών μελετών και εκείνων που εξετάζουν νέες χρήσεις παλαιών φαρμάκων. Η Γερμανία παρέκκλινε από την οδηγία. Αναμένεται να αντικατασταθεί από τον κανονισμό για τις κλινικές δοκιμές της ΕΕ το 2016. Οι αλλαγές πρόκειται να τεθούν σε ισχύ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2019. EudraLex, τη συλλογή κανόνων και κανονισμών που διέπουν τα φαρμακευτικά προϊόντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση Η οδηγία 65/65/ΕΟΚ1 απαιτεί προηγούμενη έγκριση για την εμπορία φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων Η οδηγία 75/318/ΕΟΚ διευκρινίζει τις απαιτήσεις της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ1 και απαιτεί από τα κράτη μέλη να τις επιβάλλουν Της οδηγίας 75/319/ΕΟΚ, απαιτεί οι αιτήσεις αδειών κυκλοφορίας να καταρτίζονται μόνο από ειδικευμένους εμπειρογνώμονες Η οδηγία 93/41/ΕΟΚ, ιδρύει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Αξιολόγηση των Φαρμακευτικών Προϊόντων Η οδηγία 2001/20/ΕΚ, καθορίζει κανόνες για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών Οδηγία 2001/83/ΕΚ Η οδηγία 2005/28/ΕΚ, ορίζει την ορθή κλινική πρακτική για το σχεδιασμό και τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων Κανονισμός θεραπευτικών προϊόντων Φυλλάδιο του ερευνητή Πληροφορίες της ΕΕ σχετικά με την οδηγία για τις κλινικές δοκιμές
Ίντα Ρόουντς

Η Ίντα Ρόουντς (αγγλικά: Ida Rhodes, 15 Μαΐου 1900 - 1 Φεβρουαρίου 1986) ήταν μαθηματικός, η οποία έγινε μέλος της ομάδος γυναικών με επιρροή στο επίκεντρο της πρώιμης ανάπτυξης υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Η Ίντα Ρόουντς (όνομα γέννησης Χάντασα 'Ιτσκοβιτς) γεννήθηκε σε ένα Εβραϊκό χωριό, ανάμεσα στο Νεμιρίβ και Τιλτσίν, στην Ουκρανία. Πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1913, όπου σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Cornell έξι χρόνια αργότερα. Της απονεμήθηκε BA στα μαθηματικά, το Φεβρουάριο του 1923, και ΜΑΜΆ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 1930 και το 1931. Η Ρόουντς συμμετείχε στο πρότζεκτ Μαθηματικών Πινάκων από το 1940, όπου εργάστηκε υπό την καθοδήγηση της Γερτρούδης Μπλανς, την οποία αργότερα αναγνώρισε ως μέντορά της. Ήταν πρωτοπόρος στην ανάλυση συστημάτων προγραμματισμού, και μαζί με την Μπέτυ Χόλμπερτον σχεδίασε τη γλώσσα προγραμματισμού C-10 στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για το UNIVAC I. Σχεδίασε επίσης τον πρωτότυπο υπολογιστή που χρησιμοποιούταν από τη Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης. Το 1949, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο για την "σημαντική πρωτοποριακή ηγεσία και την εξαιρετική συμβολή στην επιστημονική πρόοδο του Έθνους στο λειτουργικό σχεδιασμό και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού ψηφιακού υπολογισμού." Αν και συνταξιοδοτήθηκε το 1964, η Ρόουντς συνέχισε ως σύμβουλος του Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Εθνικού Γραφείου Προτύπων μέχρι το 1971. Το έργο της έγινε ευρέως γνωστό μετά τη συνταξιοδότησή της, καθώς ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, δίνοντας διαλέξεις και διατηρώντας τη διεθνή αλληλογραφία. Το 1976, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε Πιστοποιητικό Εκτίμησης με αφορμή την 25η Επέτειο του UNIVAC I και, στη συνέχεια, το Συνέδριο Υπολογιστών το 1981 την ανέφερε για τρίτη φορά ως "πρωτοπόρο UNIVAC I." Πέθανε το 1986. Στη Ρόουντς αποδίδονται οι αλγόριθμοι των "Εβραϊκών Γιορτών" που χρησιμοποιούνται στο ημερολόγιο μέχρι και σήμερα. National Institute of Standards and Technology virtual museum Blanch Anniversary Volume, February 21, 1967 Charlene Morrow and Teri Peri (eds), Notable Women in Mathematics, Greenwood Press, 1998, pp. 180–185. Tomayko, J.E. (NaN). «Ida Rhodes and the dreams of a human computer». IEEE Annals of the History of Computing 22 (1): 82–85. doi:10.1109/85.815468. "Ida Rhodes and the dreams of a human computer". IEEE Annals of the History of Computing 22 (1): 82–85. doi:10.1109/85.815468. Check date values in: |date= (help)
Κάρλις Σκάλμπε

Ο Κάρλις Σκάλμπε ( 7 Νοεμβρίου [Π.Η. 26 Οκτωβρίου] 1879-14 Απριλίου 1945 ) ήταν Λετονός συγγραφέας, ποιητής και ακτιβιστής. Είναι γνωστός για τα 72 παραμύθια του που είναι πραγματικά γραμμένα για ενήλικες.

 Οι γονείς του Σκάλμπε ήταν χριστιανοί. Ο πατέρας του ήταν μανιώδης αναγνώστης τόσο των σύγχρονων έργων όσο και της Βίβλου, λέγοντας ότι την έχει αποστηθίσει. Ο ίδιος ο Σκάλμπε διδάχτηκε από την μητέρα του ανάγνωση και ήταν σε θέση να διαβάζει από την ηλικία των 7 ετών. Ένα χρόνο αργότερα όταν ο Καρλις Σκάλμπε ήταν 8 ετών, ο 55χρονος πατέρας του πέθανε με αποτέλεσμα η μητέρα του να ανέλαβει πλήρως την συντήρηση της οικογένειας. Ο Σκάλμπε εισήλθε για πρώτη φορά σε σχολείο της Βέρνης, παρακολουθώντας μαθήματα από το 1887 έως το 1890, όπου το αγαπημένο του θέμα ήταν μελέτη της Βίβλου. Εκεί ανέπτυξε στενή σχέση με τον Έρνεστ Φέλσμπεργκ. Ο Σκάλμπε έγραψε το πρώτο του ποίημα σε ηλικία 12 χρονών και προσπάθησε να γράψει το πρώτο του παραμύθι λίγο καιρό μετά.
Μηχανισμός Εντοπισμού Θυμάτων Χιονοστιβάδων

Ο Μηχανισμός Εντοπισμού ΘΥμάτων Χιονοστιβάδων είναι ένας πομποδέκτης που επιτρέπει την ανίχνευση ενός θύματος χιονοστιβάδας θαμμένου κάτω από το χιόνι. Η συσκευή αυτή είναι παγκοσμίως γνωστή με το γαλλικό ακρωνύμιο ARVA (Appareil de Recherche de Victimes d´Avalanche).

 Το 1968 ο Δρ. Dr. John Lawton εφηύρε τον πρώτο Μ.Ε.ΘΥ.Χ στο αεροναυτικό εργαστήριο του πανεπιστημίου Cornell, στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Οι πρώτες μονάδες διατέθηκαν στην αγορά το 1971 με το εμπορικό όνομα “Skadi”. Οι μονάδες αυτές εξέπεμπαν στα 2.275 kHz, μετατρέποντας την ραδιοσυχνότητα σε ένα απλό ηχητικό σήμα που το ανθρώπινο αυτί μπορεί να ακούσει. Ακούγοντας το προοδευτικά αυξάνον εκπεμπόμενο σήμα, οι διασώστες ενετόπιζαν τα θύματα με την μέθοδο της "σχάρας". Το 1986 η Διεθνής Επιτροπή για την Διάσωση στις Άλπεις (IKAR) επέλεξε να μεταβεί στα 457 KHz.Το 1996 η Αμερικανική Επιτροπή Ελέγχου και Υλικών (ASTM) υιοθέτησε και αυτή τις προδιαγραφές των 457 KHz.Προδιαγραφές:457 kHz 200 εκπομπής στους +10°C 1 ώρα λήψης στους -10°C δυνατότητα λειτουργίας από -20°C εως +45°C Πρόκειται για ένα πομποδέκτη που εκπέμπει στη συχνότητα των 457 kHz και έχει περιορισμένη εμβέλεια (με μέγιστη τα 100 μέτρα). Ο πρώτος κανόνας λειτουργίας του ΜΕΘΥΧ (εκ των ουκ άνευ) είναι ότι τόσο οι διασώστες όσο και τα θύματα πρέπει να φέρουν απάνω τους τέτοιους πομποδέκτες. Ο ΜΕΘΥΧ τοποθετείται πάνω στο σώμα, πάντοτε καλά στερεωμένος με ιμάντες κάτω από τα ρούχα, έτσι ώστε η χιονοστιβάδα να μη τον αποσπάσει από το σώμα. Στη συνέχεια τίθεται σε λειτουργία ως πομπός, εκπέμποντας ένα σήμα στα 457 kHz. Ακόμα και όταν η χιονοστιβάδα καλύψει το θύμα ο πομπός θα συνεχίσει να εκπέμπει το σήμα του προς διάφορες κατευθύνσεις, ανάλογα με τον αριθμό κεραιών που διαθέτει. Οι διασώστες θέτουν τις δικές τους συσκευές σε λειτουργία δέκτη και, ακολουθώντας διάφορες διαδρομές πάνω στην επιφάνεια του χιονιού, οδηγούμενοι από το προοδευτικά αυξάνον σήμα του ΜΕΘΥΧ, εντοπίζουν το θύμα κάτω από το χιόνι. Μέγιστη Θεωρητική ΕμβέλειαΩς Μέγιστη Θεωρητική Εμβέλεια ορίζεται η μέγιστη δυνατή εμβέλεια δύο συσκευών, μεταξύ τους, τοποθετημένων σε οριζόντιο έδαφος, χωρίς καμία φυσική ή τεχνητή παρεμβολή μεταξύ τους, με τις κεραίες τους σε παράλληλη θέση και με τις μπαταρίες τους γεμάτες. Μέγιστη Πρακτική ΕμβέλειαΩς Μέγιστη Πρακτική Εμβέλεια ορίζεται η ελάχιστη εμβέλεια δύο συσκευών μεταξύ τους, των οποίων οι κεραίες είναι σε κάθετη θέση. Κατά μέσον όρον ισούται με το 1/5 της ΜΘΕ, δηλαδή περίπου 10 με 20 μέτρα για την πλειονότητα των Μ.Ε.ΘΥ.Χ. Κατά την διάσωση θα ληφθεί ως δεδομένη μόνο η Μέγιστη Πρακτική Εμβέλεια εις τρόπον ώστε να μην υπάρξουν κενά κατά τον σχεδιασμό και την εκτέλεση της διάσωσης. Ortovox - F1 (αναλογικό) M2, X1, S1, d3 (ψηφιακό) Pieps - 457, OptiFinder και Opti-4 (αναλογικό) και το DSP (ψηφιακό) Backcountry Access - Tracker DTS (ψηφιακό) Survival On Snow SOS F1ND (αναλογικό) Mammut - Barryvox Opto 3000 και το Mammut Pulse Nic-Impex - ARVA Advanced, ARVA 8000, ARVA 9000 και το Arva Evolution+ Εργασία πάνω στoυς Μ.Ε.ΘΥ.Χ, του Alessandro Calia, στη Γαλλική Γλώσσα Ευρωπαικός Κανονισμός και Προδιαγραφές για την Λειτουργία των Μ.ΕΘΥ.Χ
Kimi Ga Yo

Το Kimi ga Yo (ιαπωνικά: 君が代‎, μεταγραφή: Κίμι γκα Γιο) είναι ο εθνικός ύμνος της Ιαπωνίας, γνωστός και ως «Η βασιλεία του Αυτοκράτορα». Είναι ένας από τους μικρότερους εθνικούς ύμνους που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος. Αν και θεωρούνταν de facto ο εθνικός ύμνος της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναγνωρίστηκε νόμιμα μόλις το 1999.

 Ο όρος kimi είναι αρκετά παλαιός και σημαίνει «ο άρχοντάς μας», αναφερόμενος στον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Οι στίχοι πρωτοεμφανίστηκαν σε μια ποιητική ανθολογία με τίτλο Kokin Wakashū, σε ένα ποίημα ανώνυμου συγγραφέα. Αν και δεν ήταν ασυνήθιστη εκείνη την εποχή, η ανωνυμία μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι ο ποιητής μπορεί να ανήκε σε κατώτερη κοινωνική τάξη. Το ποίημα περιλήφθηκε σε πολλές ανθολογίες και αργότερα χρησιμοποιήθηκε σαν εορτινό τραγούδι από ανθρώπους όλων των ηλικιών. Το 1869, ο Τζον Γουίλιαμ Φέντον, Ιρλανδός στρατιωτικός, συμβούλεψε τον διοικητή Ογιάμα Ιβάο να δημιουργήσει έναν εθνικό ύμνο για την Ιαπωνία, που δεν είχε μέχρι τότε. Ο ίδιος έγραψε τη μουσική, η οποία όμως αντικαταστάθηκε από μια καινούρια μελωδία το 1880. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο εθνικός ύμνος έχει δεχθεί κριτική λόγω της εικονικής λατρείας του αυτοκράτορα σαν θεότητα, κάτι που για κάποιους δε συμβιβάζεται με την εικόνα μιας δημοκρατικής κοινωνίας, ενώ οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι είναι τρόπος έκφρασης του πατριωτισμού και της πίστης στον αυτοκράτορα, παρόμοιος με τους εθνικούς ύμνους άλλων δημοκρατικών χωρών (π.χ. God Save the Queen της Μεγάλης Βρετανίας). Kimi ga Yo (MIDI)
Δήμος Πεταλιδίου

Ο Δήμος Πεταλιδίου ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στη βορειοδυτική ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 12 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 104,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.601 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν το Πεταλίδι.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Πεταλιδίου [ 1.370 ] το Πεταλίδι [ 1.191 ] ο Τζάνες [ 142 ] οι Φόροι [ 37 ] Δ.δ. Αχλαδοχωρίου [ 385 ] το Αχλαδοχώρι [ 162 ] το Καλαμάκι [ 194 ] η Χελωναριά [ 29 ] Δ.δ. Δάρα [ 432 ] ο Δάρας [ 268 ] η Δάφνη [ 164 ] Δ.δ. Δροσιάς [ 120 ] η Δροσιά [ 120 ] η Άνω Δροσιά [ 0 ] Δ.δ. Καλοχωρίου -- το Καλοχώριον [ 134 ] Δ.δ. Καρποφόρων [ 245 ] τα Καρποφόρα [ 67 ] ο Ριζόμυλος [ 178 ] Δ.δ. Καστανίων -- τα Καστάνια [ 35 ] Δ.δ. Κοκκίνου [ 72 ] το Κόκκινο [ 72 ] τα Παναίικα [ 0 ] Δ.δ. Λυκίσσης [ 83 ] η Λύκισσα [ 26 ] το Αγνάντι [ 43 ] η Γαμβριά [ 14 ] Δ.δ. Μαθίας [ 67 ] η Μαθία [ 67 ] οι Τρύπες [ 0 ] Δ.δ. Νερομύλου -- ο Νερόμυλος [ 337 ] Δ.δ. Πανιπερίου [ 321 ] το Πανιπέριον [ 227 ] η Αγία Σωτήρα [ 94 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Γιουκί νο Κάτα

Η Γιουκί νο Κάτα (ゆきの方) ή Ογιούκι (おゆき), ήταν Γιαπωνέζα πολεμίστρια ( Onna-musha) από την περίοδο Σενγκόκου. Ήταν παντρεμένη με τον Τομίτα Νομπουτάκα, έναν αξιωματικό του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι. Η γέννηση και ο θάνατός της δεν καταγράφονται. Παρουσιαζόμενη στα τρέχοντα αρχεία ως όμορφη και εξαιρετικά ικανή πολεμίστρια, υπερασπίστηκε το κάστρο Ανότσου στη μάχη της Σεκιγκαχάρα.

 Η Γιουκί νο Κάτα και ο Νομπουτάκα τάχθηκαν στο πλευρό του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου από τον Ανατολικό Στρατό, όταν η Ιαπωνία ήταν προετοιμασμένη για την εκστρατεία Σεκιγκαχάρα. Ο Νομπουτάκα και οι δυνάμεις του κλήθηκαν για να βοηθήσουν τον Ιεγιάσου να τιμωρήσει τον Ουεσούγκι Καγκεκάτσου καθώς ο Ισίντα Μιτσουνάρι ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους δυτικούς δρόμους προς το Έντο, το οχυρό του Ιεγιάσου. Το κάστρο Ανότσου ήταν ακριβώς κατά μήκος του μονοπατιού του Δυτικού Στρατού προς τον Ιεγιάσου, έτσι η Γιουκί νο Κάτα πήρε το προβάδισμα στην υπεράσπιση του κάστρου. Δεδομένου ότι το κάστρο της υποτίθεται ότι ήταν ένα από τα πρώτα, που δέχθηκαν επίθεση κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, η Γιουκί νο Κάτα οπλίστηκε, πήγε στα τείχη του κάστρου και κάλεσε τους υπόλοιπους στρατιώτες στον πόλεμο. Όταν έμαθε τις κινήσεις του Μιτσουνάρι, ο Νομπουτάκα έσπευσε πίσω, για να προστατεύσει το κάστρο του Ανότσου αλλά τον καθυστέρησε ο Κούκι Γιοσιτάκα. Έφτασε εγκαίρως πριν οι δυτικές δυνάμεις με επικεφαλής τους Μόρι Τερουμότο, Τσοσοκάμπε Μοριτσίκα και Ναμπεσίμα Κατσουσίγκε φτάσουν στο Ανότσου. Οπλισμένοι με μόνο 1.700 στρατιώτες, η Γιουκί νο Κάτα και οι σύμμαχοί τους αμύνθηκαν ενάντια στη δύναμη της δυτικής συμμαχίας των 30.000. Η μάχη ξεκίνησε επίσημα την 1η Οκτωβρίου 1600. Παρόλο που οι 1300 υπερασπιστές προέβαλαν μια σκληρή άμυνα, οι 30.000 επιτιθέμενοι έκαψαν σε μεγάλο βαθμό το κάστρο γύρω τους. Στον πυρετό της μάχης, ο Νομπουτάκα αποκόπηκε από τους συμμάχους του στην καταδίωξη ενός τραυματισμένου αξιωματικού του εχθρού. Για να σώσει τον σύζυγό της, η Γιουκί νο Κάτα έδιωξε μερικούς από τους αντίπαλους στρατιώτες χρησιμοποιώντας μια ναγκινάτα. Τόσο μεγάλη ήταν η επίθεσή της που ο εχθρός την μπέρδεψε με έναν επίσημο πολεμιστή σαμουράι, μόνο έναν με πολύ ανοιχτόχρωμο πρόσωπο. Έχοντας σώσει τον Νομπουτάκα, οι δυνάμεις τους αποσύρθηκαν πίσω στο κάστρο για τη νύχτα, που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Ο Τερουμότο επέτρεψε στους αμυνόμενους να φύγουν τη νύχτα από σεβασμό για τη γενναιότητά τους ενάντια σε τέτοιες συντριπτικές πιθανότητες. Η φυλή Τομίτα ανταμείφθηκε για την πίστη της από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα και τους δόθηκε αύξηση των εσόδων και ανοικοδόμησαν τμήματα του κάστρου μέχρι τη στιγμή που μεταφέρθηκαν στον τομέα Ουβατζίμα στην επαρχία Ιγιό το 1608. Η Γιουκί νο Κάτα δεν αναφέρεται πλέον στα ιστορικά αρχεία, αφού ο Ιεγιάσου νίκησε τον Μιτσουνάρι στη Σεκιγκαχάρα.
Kodansha

Η Kodansha Ltd. (ιαπωνικά: 株式会社講談社 Χέμπορν: Kabushiki-gaisha Kōdansha) είναι ιαπωνική εκδοτική εταιρεία με βάση το Μπουνκγιό του Τόκιο. Ιδρύθηκε το 1909 από τον Σέιτζι Νόμα και μέλη της οικογένειάς του συνεχίζουν να είναι ιδιοκτήτες της είτε άμεσα είτε μέσω του Noma Cultural Foundation. Η Kodansha είναι η μεγαλύτερη ιαπωνική εκδοτική εταιρεία, και επίσης παράγει τα περιοδικά manga Nakayoshi, Afternoon, Evening και Weekly Shōnen Magazine, τα περισσότερο λογοτεχνικά περιοδικά Gunzō και Shūkan Gendai, και το ιαπωνικό λεξικό Nihongo Daijiten.

 Ο Σέιτζι Νόμα ίδρυσε την εταιρεια το 1909 ως spin-off της Dai-Nippon Yūbenkai (Greater Japan Oratorical Society) και παρήγαγε την πρώτη έκδοσή της: το λογοτεχνικό περιοδικό με τίτλο Yūben.Το όνομα Kodansha είναι παρμένο από το "Kōdan Club," ένα πλέον σταματημένο περιοδικό που εκδίδονταν από την εταιρεία. Επίσης, έχει ρίζες στο 1911, όταν η εταιρεία συγχώνευθηκε με την Dai-Nippon Yūbenkai. Η Kodansha χρησιμοποιεί αυτό ως επίσημο νόμιμο όνομά της από το 1958. Το μότο της είναι "omoshirokute, tame ni naru" (面白くて、ためになる, "To be interesting and beneficial").Η Kodansha έχει στην κατοχή της το Otowa Group, το οποίο διαχειρίζεται παράπλευρες εταιρείες, όπως οι King Records (επίσημο όνομα: King Record Co., Ltd.) και Kobunsha, ενώ επίσης εκδίδει το καθημερινό ταμπλόιντ Nikkan Gendai. Έχει στενές σχέσεις με τη Walt Disney Company και είναι επίσημος σπόνσορας της Tokyo Disneyland. Ακολουθεί ένας κατάλογος με τις κυκλοροφίες περιοδικών manga που κυκλοφόρησε η Kodansha, σύμφωνα με το Εταιρικό Προφίλ (2012, σελίδα 4). Για άντρες Kodomo (παιδικά) manga περιοδικάComic BomBom (1981–2007) (ακυρωμένο)Shōnen manga περιοδικάWeekly Shōnen Magazine (από το 1959) Monthly Shōnen Magazine (από το 1975) Shōnen Sirius (από το 2005) Bessatsu Shōnen Magazine (2009) Shōnen Magazine R (από το 2015) Magazine Pocket (από το 2015)ΑκυρωμέναShōnen Magazine Wonder (άγνωστο έτος) Monthly Manga Shōnen (1947–1955) Bessatsu Shōnen Magazine (1964–1974) (έπειτα από παρατήρηση, άλλαξε όνομα σε Monthly Shōnen Magazine το 1975) Magazine Special (1983–2017) Monthly Shōnen Rival (2008–2014)Seinen manga περιοδικάWeekly Young Magazine (από το 1980) Monthly Young Magazine (άγνωστο έτος) Morning (από το 1982) (αρχικός τίτλος: Comic Morning) Morning 2 (από το 2006) Afternoon (από το 1986) Good! Afternoon (από το 2012) Evening (από το 2001)ΑκυρωμέναMagazine Z (1999–2009) Young Magazine Uppers (1998–2004) Για γυναίκες Shōjo manga περιοδικάNakayoshi (από το 1954) Bessatsu Friend (από το 1965) Betsufure (άγνωστο έτος) Dessert (από το 1996) Nakayoshi Lovely (5 εκδόσεις ανά έτος) (άγνωστο έτος) The Dessert (άγνωστο έτος)ΑκυρωμέναShōjo Club (άγνωστο έτος) Shōjo Friend (1962–1996) Mimi (1975–1996) Aria (2010–2018)Josei manga περιοδικάBe Love (από το 1980) (αρχικός τίτλος: Be in Love) Kiss (από το 1992) Kiss Plus (άγνωστο έτος) ITAN (από το 2010) Gunzo Mephisto Faust Επίσημη ιστοσελίδα (ιαπωνικά) Επίσημη ιστοσελίδα (αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα της Kodansha USA Επίσημη ιστοσελίδα κόμικς της Kodansha USA
Φουσατζίρο Γιαμαούτσι

Ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι (山内 房治郎 Yamauchi, Fusajirō, 22 Νοεμβρίου 1859 – 1 Ιανουαρίου 1940) ήταν Ιάπωνας επιχειρηματίας, που ίδρυσε την εταιρεία η οποία είναι τώρα γνωστή ως Nintendo. Ο Γιαμαούτσι έζησε στο Κιότο και είχε μια γυναίκα και μια κόρη, την Τέι Γιαμαούτσι (που αργότερα παντρεύτηκε το μελλοντικό πρόεδρο της Nintendo Σεκίριο Κανέντα).

 Στις 6 Νοεμβρίου 1889, ο Φουσατζίρο Γιαμαούτσι άνοιξε το πρώτο κατάστημα καρτών "χανάφουντα" (κάρτες λουλουδιών) που ονομαζόταν "Nintendo Koppai" όταν η Ιαπωνική κυβέρνηση απαγόρευε το παίξιμο καρτών από τα χέρια του κοινού, επειδή συνδεόταν με τα τυχερά παιχνίδια, με εξαίρεση της κάρτες παιχνιδιών του Γιαμαούτσι. Με την τεράστια επιτυχία που είχε στην πώληση των εν λόγω καρτών, γρήγορα άρχισε η επέκταση και άνοιξε ένα άλλο κατάστημα καρτών στην Οσάκα. Αργότερα άρχισε να δημιουργεί περισσότερα παιχνίδια καρτών. Ο Φουσατζίρο αναχώρησε από την εταιρεία το 1929, αφήνοντάς τον γαμπρό του Σεκίριο Κανέντα (του οποίου το όνομα είχε αλλάξει σε Σεκίριο Γιαμαούτσι) ως υπεύθυνο της εταιρείας. Τα επόμενα έντεκα χρόνια ο Φουσατζίρο αποσύρθηκε από την επιχείρηση μέχρι που είχε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο τον οδήγησε στον θάνατο.
867 Κοβάτσια

Η Κοβάτσια (Kovacia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,322. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

 Η μέση διάμετρος της Κοβάτσια εκτιμάται σε 24,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι B, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0923. Η μάζα της Κοβάτσια εκτιμάται σε 10 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 1,4 gr/cm³. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 °C κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε -31. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κοβάτσια γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Νασρ Ελ Ντιν Αμπάς

Ο Νασρ Ελ Ντιν Αμπάς (αραβικά: نصر الدين عباس, γεννήθηκε 13 Αυγούστου 1944), είναι Σουδανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Σουδάν με 27 γκολ.

 Οι σουδανικές γενιές της δεκαετίας του 1960 και του 1970 συνδέουν στο μυαλό τους το ποδόσφαιρο με τον Νασρ Ελ Ντιν Αμπάς, ευρέως γνωστός για το προσωνύμιο «Τζάκσα». Ένας ποδοσφαιριστής που κάποτε πίστευαν ότι ήταν ο Πελέ της Αφρικής για το μοναδικό του ταλέντο στους ελιγμούς, στο σκοράρισμα και στη δημιουργία παιχνιδιού. Ψηλός, εμφανίσιμος και καλοσχηματισμένος, είχε κερδίσει τις καρδιές των Σουδανών. Με την Αλ Χιλάλ της πατρίδας του κέρδισε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1964–67). Η φήμη του διέσχισε επίσης χώρες και ακόμη και ηπείρους με τις οποίες φλέρταρε να αγωνιστεί, όπως η Μπόκα Τζούνιορς και η Μπάγερν Μονάχου. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1963 και το 1970, διοργάνωση στην οποία το Σουδάν κέρδισε τον τίτλο και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο. Παρέμεινε στο χώρο του ποδοσφαίρου και μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση αρχικά ως προπονητής και αργότερα δημιουργώντας Ακαδημία ποδοσφαίρου (χωρίς επιτυχία). Το 2007 στην ψηφοφορία της Αφρικανικής Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για την ανάδειξη των καλύτερων ποδοσφαιριστών της ηπείρου ψηφίστηκε 30ός Αφρικανός και κορυφαίος της πατρίδας του. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Βατομουριά

Η Βάτος (λατ.Rubus) είναι ένα μεγάλο γένος αγγειόσπερμων φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών με 250-700 είδη. Τα φυτά του γένους, οι βατομουριές, είναι συνήθως θάμνοι με αγκάθια. Οι καρποί τους είναι εδώδιμοι με ποικίλους χρωματισμούς που διαφέρουν από είδος σε είδος. Συνήθως τα βατόμουρα τρώγονται ωμά ή χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική ενώ μπορούν να γίνουν και μαρμελάδα, ξύδι, κρασί ή ρακή μετά από κατάλληλη επεξεργασία. Κάποια είδη βατομουριάς (κυρίως σμέουρα) καλλιεργούνται σε διάφορες χώρες όμως δεν έχουν ιδιαίτερη οικονομική σημασία. Στην Ελλάδα συναντάται κυρίως ως αυτοφυές το είδος Βάτος η θαμνώδης, το μαύρο βατόμουρο, γνωστό και ως απλά βατομουριά ή βατσινιά.

 Τα βατόμουρα έχουν εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες. Το εξωτερικό τους είναι αποτελεσματικό σε δερματοπάθειες και σε αποστήματα. Οι καρποί της βατομουριάς περιέχουν πολλές βιταμίνες, κυρίως Α, Β, C, μία ουσία που περιέχουν πολλά σιρόπια για την καταπολέμηση του πονόλαιμου και του βήχα και ένα πτητικό αιθέριο έλαιο. Χρησιμοποιείται επίσης ως φάρμακο κατά της φαρυγγίτιδας, της αναιμίας, της λαρυγγίτιδας, της διάρροιας, της ουλίτιδας και βοηθά στις λοιμώξεις του αναπνευστικού. Τα φύλλα της βατομουριάς χρησιμοποιούνται σε έγχυμα κατά της δυσεντερίας, των διαρροιών και των εσωτερικών αιμορραγιών. Επίσης χρησιμοποιείται σε γαργάρες για την καταπολέμηση του πονόλαιμου, της ουλίτιδας, της φαρυγγίτιδας, της διάρροιας, της αιματουρίας κτλ. Συχνά χρησιμοποιείται και για την επούλωση των πληγών. Το έγχυμα αυτό της βατομουριάς, πιστεύεται ότι βοηθά τις εγκύους στη γέννα.
Live in Munich 1977

Live in Munich είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Eagle Records". Στις 18 Οκτωβρίου 1977, οι Rainbow εμφανίστηκαν στη "Stadthalle" της Βιέννης στην Αυστρία, με τον Ρίτσι Μπλάκμορ να συλλαμβάνεται μετά από συμπλοκή με άνδρα της ασφάλειας. Για το συγκεκριμένο επεισόδιο πλήρωσε, αργότερα, 5.000 λίρες. Η αρχική ημερομηνία της συναυλίας στο Μόναχο ήταν στις 19 Οκτωβρίου, αλλά αναβλήθηκε λόγω της αργοπορίας του Μπλάκμορ να επιστρέψει από την Αυστρία. Η συγκεκριμένη ηχογράφηση έγινε κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου "Rainbow On Stage" και για την τηλεοπτική εκπομπή "Rockpalast". Κυκλοφόρησε και σε μορφή DVD στις 22 Αυγούστου 2006.

 CD 1 1. Kill the King (Blackmore, Dio, Powell) - 4:38 2. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 11:03 3. Sixteenth Century Greensleeves (Blackmore, Dio) - 8:21 4. Catch the Rainbow (Blackmore, Dio) - 17:31 5. Long Live Rock 'n' Roll (Blackmore, Dio) - 7:33 CD 2 6. Man On the Silver Mountain (Blackmore, Dio) - 14:37 7. Still I'm Sad (Smith, McCarty) - 25:16 8. Do You Close Your Eyes (Blackmore, Dio) - 9:37 Live in Munich 1977 (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 13 Ιουνίου 2006 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Live in Munich 1977" είχε την εξής μορφή: Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικάΡίτσι Μπλάκμορ - κιθάραΝτέηβιντ Στόουν - πλήκτραΜπομπ Ντέισλι - μπάσοΚόζι Πάουελ - τύμπανα Allmusic review Επίσημη ιστοσελίδα Ronnie James Dio Discogs review Prog Archives review Encyclopaedia Metallum review Γερμανικά τσαρτ Ιαπωνικά τσαρτ
Χριστίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ

H Χριστίνα, γερμ.Christina von Baden-Durlach (22 Απριλίου 1645 - 21 Δεκεμβρίου 1705) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και με τους γάμους της έγινε πρώτα μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Χριστίνας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Β΄ των Χοεντσόλερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, ο οποίος απεβίωσε το 1667. Το 1681 η Χριστίνα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Δεν απέκτησε απογόνους ούτε και από αυτόν τον γάμο. http://gso.gbv.de/DB=1.28/REL?PPN=004412338&RELTYPE=TT
Τύλλιος Σαβίνος

Ο Τύλλιος Σαβίνος ήταν ποιητής ελάχιστα γνωστός. Σώζεται ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (ΙΧ 410). Ο Jacobs τον ταυτίζει στον κατάλογό του με τον Σαβίνο τον γραμματικό. Ο Waltz ρητά και ο Paton τους διακρίνουν απ’ αλλήλων.

 Friedrich Christian Jacobs, Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita (Λειψία, 1813-1817), v. ΙΙΙ, p. 1018. Pierre Waltz, Anthologie Grecque , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙΙ, p. 191 και v. VΙΙΙ, p. 293. W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p. 500 και v.ΙΙΙ, p. 456.
Κυριάκος Στρατηλάτης

Ο Κυριάκος Στρατηλάτης (γενν. Καβάλα, 5 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Εθνικό Άχνας, που συμμετέχει στο Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

 Ήταν βασικός σε τέσσερις αγώνες της Εθνικής Νέων, η οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19 του 2007. Επίσης, έχει αγωνιστεί για την Εθνική Ελπίδων (3 συμμ.). Guardian Football Προφίλ στο Onsports.gr Προφίλ στο transfermarkt.com
Κιμ Μπέισινγκερ

Η Κιμ Μπέισινγκερ (ή Κιμ Μπάσιντζερ,όπως έγινε ευρέως γνωστή στην Ελλάδα) (Αγγλικά: Kimila Ann "Kim" Basinger, 8 Δεκεμβρίου 1953) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός βραβευμένη με Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1997 Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential).

 Γεννήθηκε στην Αθήνα της Τζόρτζια στις 8 Δεκεμβρίου του 1953, δεύτερο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας καλλιτεχνών. Ο πατέρας της ήταν μουσικός της τζαζ και η μητέρα της χορεύτρια μπαλέτου, σε πολλές ταινίες της Έστερ Ουίλιαμς. Ως παιδί η Μπέισινγκερ ήταν ντροπαλή, κάτι που ώθησε τους γονείς της να την εγγράψουν σε σχολή χορού για να αποκτήσει κοινωνικότητα. Στα δεκαέξι της, ήδη με ύψος 1,70 μ. είχε μεταμορφωθεί σε μια πανέμορφη κοπέλα, που σάρωνε τους τίτλους καλλιστείων ομορφιάς για την ανάδειξη της "Junior Miss", μέχρι και τους τελικούς του διαγωνισμού, στη Νέα Υόρκη. Το 1970 της προσφέρθηκε συμβόλαιο στο πρακτορείο μοντέλων Ford και τρια χρόνια μετά ήταν ένα πετυχημένο Top Model, με αμοιβή 1.000 δολαρίων ημερησίως. Φωτογραφήθηκε για τα εξώφυλλα δεκάδων περιοδικών ενώ εμφανίσθηκε ως τραγουδίστρια σε κλαμπ του Γκρίνουιτς Βίλατζ, με το ψευδώνυμο "Τσέλσι". Στα 1976 η Μπέισινγκερ μετακόμισε στο Λος Άντζελες με σκοπό να διακριθεί στο Χόλυγουντ. Αρχικά έλαβε μέρος στο επιτυχημένο σίριαλ της τηλεόρασης Οι άγγελοι του Τσάρλι και ακολούθως υποδύθηκε μια πόρνη στην τηλεοπτική μεταφορά της ταινίας Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity) το 1979. Ιδιαίτερα όμως γνωστή έγινε παίζοντας στο πλευρό του Σον Κόνερι, το 1983, στο Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never Say Never Again). Ακολούθησε -την ίδια χρονιά- το Ένας άνδρας για όλες τις γυναίκες (The Man Who Loved Women) με τον Μπαρτ Ρέινολντς, το Ο καλύτερος (The Natural, 1984), όπου προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου, το Τρελός για έρωτα (Fool for Love, 1985), το ιδιαίτερα αισθησιακό 9 ½ εβδομάδες (Nine 1/2 Weeks, 1986), με συμπρωταγωνιστή τον Μίκι Ρούρκ), το Χωρίς οίκτο (No Mercy, 1986), το Ραντεβού στα τυφλά (Blind Date, 1987) και πολλά άλλα που εξακόντισαν την καριέρα και τις αποδοχές της στα ύψη, καθώς το 2000 έφτασε να λάβει 5 εκατομμύρια δολάρια για τη συμμετοχή της στην ταινία Ονειρεύτηκα την Αφρική (I Dreamed of Africa). Τρία χρόνια πριν, είχε τιμηθεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential, 1997). Οι πλούσιες απολαβές της της επέτρεψαν, στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, να αγοράσει μια ολόκληρη πόλη, το Μπρέιζελτον, της πολιτείας που γεννήθηκε, καταβάλλοντας το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, στη συνέχεια αναγκάσθηκε να την πουλήσει. Η Μπέισινγκερ παντρεύτηκε δυο φορές αλλά και ισάριθμες χώρισε, με τους Ρον Σνάιντερ (από το 1980 έως το 1989) και Άλεκ Μπάλντουϊν (1993-2002), με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί. Κιμ Μπέισινγκερ στην IMDb (Αγγλικά)
Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων

Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, είναι μια από τις 81 Μητροπόλεις τις Εκκλησίες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Ιερά Μητρόπολις περιλαμβάνει: Ολόκληρη την περιφερειακή ενότητα Καρδίτσας, τον δήμο Φαρσάλων και το όμορο αυτού χωριό Ελευθεροχώρι του νομού Μαγνησίας, το Μικρό Βουνό νομού Λαρίσης και το Ροποτό του νομού Τρικάλων. Έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως είναι η πόλη της Καρδίτσας. Στις 25 Ιουνίου 2014 Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων εξελέγη ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Άνθης, ο οποίος χειροτονήθηκε στις 30 του ίδιου μήνα και ενθρονίστηκε στον Μητροπολιτικό και Καθεδρικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσας στις 19 Ιουλίου.

 Πολιούχος: Ιερομάρτυς Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου ο Θαυματουργός, στις 4 Δεκεμβρίου, την Κυριακή των Μυροφόρων στην Καρδίτσα και την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου στο Φανάρι. Άγιος Αρσένιος Αρχιεπίσκοπος Ελασσώνος ο εκ Καλογραιανών, στις 19 Ιουνίου (μετακομιδή Ιερού Λειψάνου). Ιερομάρτυς Παρθένιος επίσκοπος Ραδοβισδίου ο εκ Βατσουνιάς, στις 21 Ιουλίου. Νεομάρτυς Νικόλαος ο εν Βουναίνοις, στις 9 Μαΐου και στις 4 Οκτωβρίου (μετακομιδή Ι. Λειψάνων). Οσιομάρτυς Δαμιανός ο εκ Μυριχόβου, στις 14 Φεβρουαρίου. Όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω ο εκ Σκλαταίνης. Παναγίας Σπηλιάς, Παναγίας Κορώνης, Παναγίας Πέτρας, Παναγίας Πελεκητής, Παναγίας Καλλιφωνίου, στις ομώνυμες Ιερές Μονές, Παναγίας Δεμερλιωτίσσης στον Σταυρό Φαρσάλων, Ζωοδόχου Πηγής στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Καρδίτσης, Τιμίου Προδρόμου στον ομώνυμο Ιερό Ναό του χωρίου Πρόδρομος δήμου Καρδίτσας και Μεταμόρφωσις του Σωτήρος στο ομώνυμο προσκύνημα, του ιδίου χωρίου. Επίσης στο χωριό Άγιοι Ανάργυροι Μουζακίου υπάρχει η εικόνα της Παναγίας Βασίλισσας στον Ναό Αγίου Γεωργίου. Επίσημη ιστοσελίδα Bekker, August Immanuel (1849). Historia Politica et Patriarchica Constantinopoleos; Epirotica. Bonn. Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών.
Παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων

Το παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων αποτελεί μία γενίκευση η οποία εμπεριέχει το κλασικό Καρτεσιανό σύστημα. Είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σε αυτό ο απειροστικός λογισμός. Επίσης είναι δυνατόν να υπολογιστεί το μήκος καμπυλόγραμμου τμήματος στον τρισδιάστατο χώρο, το εμβαδό κλπ.

 Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(τ), Υ(τ). Κάθε σημείο Μ στο επίπεδο,ορίζεται από το ζεύγος (Χ(τ), Υ(τ)) για την ίδια τιμή της μεταβλητής τ. Έτσι έχουμε το σημείο Μ(Χ(τ), Υ(τ)). Το τ είναι πραγματικός αριθμός. Πρόκειται για γεωμετρική απεικόνιση της αντιστοιχίας του πεδίου των τιμών της συνάρτησης Υ(τ) ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Χ(τ). Αν Χ(τ)= τ τότε συμπίπτει με το κλασικό ζεύγος (Υ=φ(χ)). Γενικότερα αν Υ(τ)=φ(τ) και Υ(τ)=Υ(φ(τ)) και πάλι συμπίπτει με το κλασικό σύστημα. 1) Παραμετρικές μίας μεταβλητήςΟρίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ). Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα (Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ)) για την ίδια τιμή της μεταβλητής τ. Έτσι έχουμε το σημείο Μ (Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ)). Το τ είναι πραγματικός αριθμός. Πρόκειται γιά γεωμετρική απεικόνιση της αντιστοιχίας του πεδίου των τιμών της συνάρτησης Ζ(τ) ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Υ(τ) και ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Χ(τ). Οι συναρτήσεις μίας μεταβλητής ορίζουν καμπύλες στον τρισδιάστατο χώρο. 2) Παραμετρικές δύο μεταβλητώνΟρίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω). Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών θ, ω . Έτσι έχουμε το σημείο Μ ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)). Οι αριθμοί θ,ω είναι πραγματικοί . θ=u ,ω=v Οι συναρτήσεις δύο μεταβλητών ορίζουν επιφάνειες. 3) Παραμετρικές τριών μεταβλητών (Συμπαγή στερεά)Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w). Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών u,v,w . Έτσι έχουμε το σημείο Μ (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)). Οι αριθμοί u,v,w είναι πραγματικοί . Οι συναρτήσεις τριών μεταβλητών ορίζουν συμπαγή στερεά. commons:file:parametric system of coordinates.pdf
Έξι νύχτες στην Ακρόπολη

Οι Έξι νύχτες στην Ακρόπολη είναι ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά εποχής παραγωγής 2021, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ2 τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, και βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Έλληνα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1974, μετά τον θάνατο του ποιητή

 Η σειρά είχε αρχικά προγραμματιστεί να προβληθεί την τηλεοπτική σεζόν 2020-2021 από την ΕΡΤ1. Ωστόσο, η σειρά εντάχθηκε στο πρόγραμμα της ΕΡΤ2 και προβλήθηκε σε 5 συνεχόμενες ημέρες, από τις 26 έως και τις 30 Δεκεμβρίου 2021, οπότε και προβλήθηκαν τα δύο τελευταία επεισόδια.Η διαδικασία παραγωγής είχε καθυστερήσει αρκετό χρονικό διάστημα, εξαιτίας ορισμένων γραφειοκρατικών προβλημάτων μεταξύ της εταιρείας Bad Crown και της ΕΡΤ. Η υλοποίηση της σειράς εντάχθηκε στο πρόγραμμα χρηματοδότησης της ΕΚΟΜΕ
Σοφία του Ζολμς-Λάουμπαχ

Η Σοφία, γερμ.: Sophie von Solms-Laubach (15 Μαΐου 1594 - 16 Μαΐου 1651) από τον Οίκο του Ζολμς ήταν κόρη του κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Έγινε επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του γιου της από το 1625 έως το 1639.

 Ήταν κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ (1547–1600) και της Μαργαρίτας του Σένμπουργκ-Γκλάουχαου (1554-1606). Παντρεύτηκε τον Ιωακείμ-Ερνέστο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ το 1612. Μετά το τέλος του συζύγου της το 1625 ανέλαβε τη διακυβέρνηση του μαργραβάτου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, ως η κηδεμόνας και επίτροπος του ανήλικου πρωτότοκου γιου της Φρειδερίκου Γ΄. Ο Φρειδερίκος Γ΄ απεβίωσε το 1634 στη Μάχη του Νέρντλινγκεν, λίγο μετά την ενηλικίωσή του. Στη συνέχεια η Σοφία συνέχισε να κυβερνά ως επίτροπος για τον δευτερότοκο γιο της Αλβέρτο Β΄, έως ότου αυτός ενηλικιώθηκε το 1639. Στηρίχθηκε κατά τη διάρκεια της επιτροπείας της από τον Φρειδερίκο κόμη του Ζολμς-Ρέντελχαϊμ. Παντρεύτηκε το 1612 τον Ιωακείμ-Ερνέστο των Χοεντσόλερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα: Σοφία 1614–1646, παντρεύτηκε τον Έρντμαν-Αύγουστο των Χοεντσόλερν διάδοχο του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ. Φρειδερίκος Γ΄ 1616–1634, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Aλβέρτος Β΄ 1620–1667, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Χριστιανός 1623–1633 απεβ. 11 ετών, Αλβέρτος 1617 απεβ. νήπιο. M. Spindler, A. Kraus: Ιστορία της Φραγκονίας μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, Μόναχο, 1997,(ISBN 3-406-39451-5)
Μάχη της Καρχηδόνας (238)

Η μάχη της Καρχηδόνας διεξήχθη το 238 μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού πιστού στον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θραξ και των δυνάμεων των αυτοκρατόρων Γορδιανού Α' και Γορδιανού Β'.

 Ο Γορδιανός Α' και ο Γορδιανός Β' ήταν πατέρας και γιος αντίστοιχα, αμφότεροι υποστηριζόμενοι από τη Ρωμαϊκή σύγκλητο και με βάση στην επαρχία της Αφρικής. Η μάχη ήταν μέρος μιας εξέγερσης εναντίον του αυτοκράτορα Μαξιμίνου Θραξ, που ξεκίνησε από γαιοκτήμονες που θεώρησαν ότι φορολογήθηκαν υπερβολικά και άδικα. Αυτοί οι γαιοκτήμονες κάλεσαν τον Γορδιανό Α' και τον Γορδιανό Β' να γίνουν αυτοκράτορές τους. Ο Καπελιανός ήταν κυβερνήτης της Νουμιδίας και είχε μία προηγούμενη μνησικακία εναντίον του Γορδιανού Α', σύμφωνα με τον Ηρωδιανό. Ο Ηρωδιανός αναφέρει ότι αυτή η μνησικακία αναπτύχθηκε μετά από μία δίκη που αφορούσε και τους δύο. Λίγο μετά την εκλογή του ως αυτοκράτορας, ο Γορδιανός Α' έστειλε αντικαταστάτη στη Νουμιδία για να πάρει τη θέση του παλιού του εχθρού, Καπελιανού. Η ενέργεια αυτή οδήγησε τελικά στον πρόωρο θάνατό του. Ο Γορδιανός Α' βάδισε από την πόλη Θύσδρο στην Καρχηδόνα, όπου έλαβε την είδηση της εξέγερσης. Ο Καπελιανός ηγήθηκε της μόνης λεγεώνας στην Αφρική εναντίον των δύο αυτοκρατόρων. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στην Καρχηδόνα. Ο Γορδιανός Β' ηγήθηκε προσωπικά του στρατού του, που αποτελούνταν από πολιτοφύλακες χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, νικήθηκε και σκοτώθηκε και, όταν έμαθε το θάνατο του γιου του, ο Γορδιανός Α' αυτοκτόνησε. Η βασιλεία πατέρα και γιου διήρκεσε συνολικά 28 ημέρες. Μετά τον θάνατο των δύο Γορδιανών, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος εξέλεξε δύο νέους αυτοκράτορες που δεν ήταν δημοφιλείς στο κοινό. Τότε η Σύγκλητος στράφηκε στον 13χρονο Γορδιανό Γ' για να γίνει ο νέος καίσαρας.
Τζόνι Ίζακσον

Ο Τζόνι Χάρντι Ίζακσον (αγγλικά: Johnny Hardy Isakson, 28 Δεκεμβρίου 1944 – 19 Δεκεμβρίου 2021), ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας και πολιτικός, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Τζόρτζια από το 2005 έως το 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.Επιπλέον, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 6η περιφέρεια της Τζόρτζια από το 1999 έως το 2005. Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών στις 19 Δεκεμβρίου 2021

 Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1944 στην Ατλάντα της Τζόρτζια των ΗΠΑ, και είχε σουηδική και βρετανική καταγωγή. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια και υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Μετέπειτα και για 22 έτη ήταν ο πρόεδρος ενός υποκαταστήματος πώλησης ακινήτων.Ήταν παντρεμένος από το 1968 έως το θάνατό του, με τη σύζυγό του Νταϊάν, με την οποία έχουν αποκτήσει 3 παιδιά. Το 2015, διαγνώστηκε με τη νόσο Πάρκινσον. Απεβίωσε στο σπίτι του στην Ατλάντα, στις 19 Δεκεμβρίου 2021, λίγες ημέρες πριν κλείσει τα 77 του χρόνια. Πολιτική Το 1976 εξελέγη στη πολιτειακή Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια, όπου υπηρέτησε επτά θητείες. Το 1990 έθεσε υποψηφιότητα για Κυβερνήτης της Τζόρτζια, αλλά έχασε. Δύο χρόνια αργότερα, εξελέγη στη πολιτειακή Γερουσία της Τζόρτζια, ενώ το 1996 απέτυχε να εκλεγεί στη Γερουσία των ΗΠΑ. Το 1999, ωστόσο, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, και το 2004, έχοντας ευρεία πολιτική στήριξη, κατάφερε να εκλεγεί στη Γερουσία. Στις 31 Δεκεμβρίου 2019, παραιτήθηκε από το αξίωμα του Γερουσιαστή, επικαλούμενος λόγους υγείας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Johnny Isakson στο Wikimedia Commons
Κατάλογος αστέρων της Σαύρας

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Σαύρας παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό της Σαύρας κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2007. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2014

Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2014 έγιναν στο στάδιο «Nikolae Dobrin» στο Πιτέστι της Ρουμανίας στις 26 και 27 Ιουλίου. Νικήτρια στη βαθμολογία αναδείχθηκε η Ρουμανία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Καλύτεροι αθλητές των αγώνων σύμφωνα με τις επιδόσεις τους αναδείχθηκαν δύο Ρουμάνοι, ο Μαριάν Οπρέα (τριπλούν) και η Αλίνα Ροτάρου (μήκος).

 Στους αγώνες μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από 14 χώρες καθώς για πρώτη φορά έλαβαν μέρος αθλητές από τρεις νέες χώρες που εντάχθηκαν στην Βαλκανική Αθλητική Συνομοσπονδία (ABAF): Κύπρο, Γεωργία και Σλοβενία. Δεν μετείχε η Αρμενία. Στο αγωνιστικό πρόγραμμα υπήρξαν δύο αλλαγές: επανήλθαν τα σύνθετα (δέκαθλο - έπταθλο) αλλά αφαιρέθηκαν τα 3.000μ ανδρών-γυναικών. Έτσι τα συνολικά αγωνίσματα παρέμειναν είκοσι. Η Ρουμανία πήρε την πρώτη θέση στη βαθμολογία και κατέκτησε και τα περισσότερα συνολικά μετάλλια: 32 (14-12-6). Ακολούθησε η Τουρκία με 21 (7-7-7), η οποία ήταν πολυνίκης στους άνδρες με 6 χρυσά. Η Βουλγαρία ήταν τρίτη με 16 (7-6-3) μετάλλια συνολικά. Με στόχο την προσέλκυση υψηλότερου επιπέδου αθλητών και την επίτευξη καλύτερων επιδόσεων προβλέπονταν επαμειβόμενα τρόπαια συνολικής αξίας 20.000 ευρώ για τους δέκα πρώτους αθλητές και τις δέκα πρώτες αθλήτριες, σύμφωνα με την διεθνή αξιολόγηση επιδόσεων της IAAF. Την πρώτη θέση κατέκτησαν ο Μαριάν Οπρέα με 1.130 πόντους (16,77 στο τριπλούν) και η Αλίνα Ροτάρου με 1.143 πόντους (6,72 στο μήκος) που πήραν πριμ 2.400 ευρώ ο καθένας. Ο Οπρέα, που αγωνιζόταν στην ιδιαίτερη πατρίδα του, κέρδισε και στο μήκος. Δύο νίκες σε ατομικά αγωνίσματα πέτυχε, επίσης, ο Τούρκος Ραμίλ Γκουλίγιεφ (100, 200μ), ενώ διπλή νίκη σε ατομικό και σκυταλοδρομία πέτυχαν οι Ρουμάνες της ομάδας 4Χ400μ: Μοροζάνου (400μ εμπ), Λάβριτς (800μ), Ραζόρ (400μ) και ο Τούρκος Γιαβούζ Καν (400μ, 4Χ400μ). Καλύτεροι αθλητές1. Μαριάν Οπρέα (τριπλούν): 1.130 πόντοι. 2. Σεργκέι Μαργκίεφ (σφύρα): 1.125 πόντοι. 2. Ραμίλ Γκουλίγιεφ (100μ): 1.125 πόντοι. Καλύτερες αθλήτριες1. Αλίνα Ροτάρου (μήκος): 1.143 πόντοι. 2. Σύλβια Ντανέκοβα (3.000μ στιπλ): 1.135 πόντοι. 3. Αντρέεα Ογκραζεάνου (100μ): 1.134 πόντοι. Εκτός από τους Βαλκανικούς Αγώνες Ανδρών-Γυναικών, το 2014 διεξήχθησαν επίσης τα ακόλουθα βαλκανικά πρωταθλήματα: Κλειστού Στίβου, στις 22 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη. Ημιμαραθωνίου, στις 6 Απριλίου στο Δυρράχιο της Αλβανίας. Βάδην, στις 12 Απριλίου στο Μπάλτσικ της Βουλγαρίας. Μαραθωνίου, στις 27 Απριλίου στο Βελιγράδι. Βαλκανικοί Εφήβων-Νεανίδων, στις 15 Μαΐου στο Σλίβεν της Βουλγαρίας. Ορεινού δρόμου, στις 15 Ιουνίου στο Βάτρα-Ντόρνεϊ της Ρουμανίας. Ορεινού δρόμου Εφήβων-Νεανίδων, στις 18 Ιουνίου στο Σμόλιαν της Βουλγαρίας. Βαλκανικοί Νέων Ανδρών-Γυναικών, στις 5-6 Ιουλίου στις Σέρρες. Ανωμάλου δρόμου, στις 8 Νοεμβρίου στο Άγρι (Qerekose: Μαυροκλησιά) στο Κουρδιστάν της Ανατ. Τουρκίας. THE OFFICIAL WEB SITE OF BALKAN ATHLETICS (ABAF). 26-27 July 2014 - Balkan Senior Championships - Pitesti Romania.
Μπερνάρντο Βιττόνε

Ο Μπερνάρντο Αντόνιο Βιττόνε (Bernardo Antonio Vittone, 19 Αυγούστου 1704 – 19 Οκτωβρίου 1770) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και συγγραφέας, ένας από τους τρεις σημαντικότερους αρχιτέκτονες του μπαρόκ που διακρίθηκαν στην περιοχή του Πεδεμόντιου στη βόρεια Ιταλία (οι άλλοι δύο ήταν οι προγενέστεροι Φιλίπο Γιουβάρα και Γκουαρίνο Γκουαρίνι). Από τους τρεις, ο Βιττόνε ήταν ο μόνος που γεννήθηκε στο Πεδεμόντιο. Πέτυχε μία σύνθεση της χωρικής επινοητικότητας του Γιουβάρα και της επιδεξιότητας μηχανικού του Γκουαρίνι, ιδίως στον σχεδιασμό των ναών, για τους οποίους είναι και γνωστός.

 Ο γεννήθηκε στο Τορίνο σε οικογένεια εμπόρων. Πιθανώς να γνώρισε την αρχιτεκτονική από τον θείο του, τον αρχιτέκτονα Τζαν Τζάκομο Πλαντέρυ, και ίσως να είχε εργασθεί ως βοηθός του Γιουβάρα προτού φύγει για τη Ρώμη. Στη Ρώμη ο Βιττόνε κέρδισε ένα πρώτο βραβείο στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά το 1732. Οι αρχιτεκτονικές μελέτες του στη Ρώμη περιελάμβαναν έργα του Κάρλο Φοντάνα και λίγο πριν την επιστροφή του στο Τορίνο εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας (1733). Από το 1735 ο Βιττόνε ασχολήθηκε με την ετοιμασία για δημοσίευση του έργου του αείμνηστου Γκουαρίνι Architettura Civile (1737). Μετά τον θάνατο του Γιουβάρα το 1736, ο Βιττόνε έλαβε αρκετές αναθέσεις για σχέδια κτηρίων. Τα πλέον δημιουργικά και αξιομνημόνευτα έργα του Βιττόνε είναι ενοριακοί ναοί σε μικρούς οικισμούς. Το Ιερό του Ευαγγελισμού του Βαλινόττο (1738-1739), κοντά στο Καρινιάνο ανεγέρθηκε για τους εργαζόμενους στους αγρούς και είναι ένα από τα αριστουργήματά του. Σημαντικός είναι και ο ναός της Αγίας Κιάρα στο Μπρα (1741-1742). Ο Βιττόνε συνέγραψε δύο αρχιτεκτονικές πραγματείες. Η πρώτη ήταν η πολυσέλιδη Istruzioni elementari (1760), που γράφει πολλά για τους κίονες, και η δεύτερη ήταν η Istruzioni diverse (1766). Αμφότερες κυριαρχούνται από την παραδοσιακή αναγεννησιακή θεωρία των αναλογιών. Wittkower, Rudolf (1980) [1958]. Art and Architecture in Italy, 1600-1750. τόμ. 2. Penguin Books. σελίδες 424–432. Φωτογραφίες ναών που σχεδίασε ο Βιττόνε
Παόλο Γκερέρο

Ο Χοσέ Παόλο Γκερέρο Γκονσάλες (ισπανική προφορά: xose paolo ɣereɾo ɣonsales, ορθή προφορά: Παόλο Γκερρέρο, γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1984) είναι ένας Περουβιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την Εθνική ομάδα του Περού.

 Πέρασε την περισσότερη καριέρα του στη Γερμανία. Αν και ανδρώθηκε στην Μπάγερν Μονάχου, τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του τα πέρασε στην ομάδα του Αμβούργου, συγκεντρώνοντας συνολικά στην Μπουντενσλίγκα 161 παιχνίδια και 47 γκολ σε οκτώ έτη. Αργότερα το 2012 πήγε στη Βραζιλία, αρχικά στην Κορίνθιανς, όπου πέρασε τρία χρόνια, μετά τρία χρόνια στη Φλαμένγκο και από το 2018 είναι παίκτης της Ιντερνασιονάλ. Από το 2004 που έκανε το ντεμπούτο του με Εθνική ομάδα του Περού έχει κερδίσει 89 πέναλτι για το Περού και είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με 38 γκολ, έχοντας συμμετάσχει σε τέσσερα τουρνουά του Κόπα Αμέρικα. Βοήθησε το Περού να καταλάβει την τρίτη θέση του Κόπα Αμέρικα και το 2011 και το 2015, όντας και τις δύο φορές ο κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης. Είναι, επίσης, ο σημερινός εν ενεργεία κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του Κόπα Αμέρικα με 14 γκολ. Ήταν ένας από τους 59 υποψηφίους το 2015 για το βραβείο της Χρυσή Μπάλα της FIFA, ο πρώτος Περουβιανός που έλαβε αυτή την αναγνώριση. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Γκαστόν του Κανντάλ

O Γκαστόν, γαλλ. Gaston (1448 - 25 Μαρτίου 1500) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν κόμης τού Κανντάλ και τού Μπενώζ, ένας Γάλλος ευγενής που έζησε στις τελευταίες δεκαετίες τού Μεσαίωνα. Ανήκε στον πλάγιο κλάδο των Κανντάλ, από τον Οίκο των Γκραγύ της νότιας Γαλλίας. Ήταν δισεγγονός της Ισαβέλλας κόμισσας της Φουά.

 Ήταν γιος τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ της βόρειας Αγγλίας και της Μαργαρίτας Κέρντεστον, κόρης τού σερ Τόμας Κέρντεστον. Ο Γκαστόν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης τού Μπενώζ στη Γαλλία και διεκδίκησε τον τίτλο τού πατέρα του ως κόμης τού Κανντάλ (αγγλ. earl of Kendal, γαλλ. comte de Candale). Ο πατέρας του ως πρωτεύων τού Μπυς στη Γασκώνη ήταν υποτελής τού Άγγλου βασιλιά και έτσι πολέμησε εναντίον τού Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Ο Γκαστόν είχε μεταβεί στην Αγγλία, όπου τού δόθηκε η κομητεία τού Κανντάλ και έγινε ιππότης της Περικνημίδας. Τον Κάρολο Ζ΄ το 1461 τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, που ήταν σε αντιδικία με τον πατέρα του. Ο νέος βασιλιάς συμπάθησε τον Γκαστόν και τον πήρε στην υπηρεσία του, έτσι ο Γκαστόν πήγε με το μέρος των Γάλλων τώρα. Ωστόσο ο Ιωάννης και οι απόγονοί του έφεραν τον τίτλο τού κόμη τού Κανντάλ. Νυμφεύτηκε πρώτα τη 2η εξαδέλφη του Αικατερίνη των Φουά-Γκραγύ, κόρη τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και είχε τέκνα: Γκαστόν, 3ος κόμης τού Κανντάλ. Ιωάννης, αρχιεπίσκοπος τού Μπορντώ. Πέτρος, άτεκνος. Άννα 1484-1506, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ Γιαγκελλόνων της Ουγγαρίας.Όταν απεβίωσε η Αικατερίνη, ο Γκαστόν έκανε 2ο γάμο, με την Ισαβέλλα των Αλμπρέ, κόρη τού Αλαίν Α΄ κυρίου τού Αλμπρέ και είχε τέκνα: Αλαίν, παντρεύτηκε τη Φρανσουάζ ντε Μονπεζά ντε Πρε. Λουίζα απεβ. 1534, παντρεύτηκε τον Φρανσουά ντε Μελύν κόμη τού Επινουά και ιππότη τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος. Αμανιέ απεβ. 1541, επίσκοπος τού Καρκασσόν & Μασόν. Μαργαρίτα.Επίσης είχε τρία μη νόμιμα τέκνα. Boureau, Alain (1995). The Lord's First Night: The Myth of the Droit de Cuissage. Translated by Cochrane, Lydia G. The University of Chicago Press. Cazacu, Matei (2017). Reinert, Stephen W. (ed.). Dracula. Brill. Previte-Orton, C.W. (1962). The Shorter Cambridge Medieval History. II. Cambridge at the University Press. Sluga, Glenda; James, Carolyn, eds. (2016). Women, Diplomacy and International Politics since 1500. Routledge.