IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λίστα ελέγχου πρόσβασης

Στην επιστήμη των υπολογιστών, μία Access Control List (ACL) ή στα ελληνικά Λίστα Ελέγχου Πρόσβασης είναι λίστα με δικαιώματα που χαρακτηρίζουν κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο. Η λίστα αυτή καθορίζει με ακρίβεια ποιος μπορεί να εκτελέσει κάποια εργασία πάνω σε ένα αντικείμενο και τι είδους εργασία θα είναι αυτή. Σε μία τυπική Access control list, κάθε καταχώρηση στην λίστα περιλαμβάνει δύο πεδία: το υποκείμενο και την πράξη που επιτρέπεται να κάνει πάνω στο αντικείμενο. Για παράδειγμα μία καταχώρηση στην Access control list ενός αρχείου μπορεί να είναι (Γιάννης, διαγραφή). Αυτό σημαίνει ότι ο Γιάννης έχει το δικαίωμα να διαγράψει το εν λόγω αρχείο. Όταν ένας χρήστης προσπαθήσει να εκτελέσει κάποια εργασία πάνω σε ένα αντικείμενο, τότε το σύστημα ελέγχει την Access control list του αντικειμένου για να διαπιστώσει εάν πράγματι ο συγκεκριμένος χρήστης διαθέτει τα απαραίτητα δικαιώματα. Εάν τα διαθέτει, τότε η εργασία εκτελείται. Στην αντίθετη περίπτωση η εργασία απορρίπτεται από το σύστημα.

 Στα διάφορα συστήματα αρχείων (filesystems) η πρόσβαση σε κάθε αρχείο ελέγχεται συνήθως με ACLs. Συγκεκριμένα, όταν κάποια διεργασία προσπαθήσει να διαβάσει, να γράψει ή να εκτελέσει κάποιο αρχείο, τότε το σύστημα ελέγχει το όνομα του χρήστη που ξεκίνησε την διεργασία και ανάλογα επιτρέπει την πρόσβαση στο αρχείο ή όχι. Η ίδια η λίστα είναι μία απλή δομή δεδομένων, συνήθως ένας πίνακας, που περιλαμβάνει αντιστοιχίσεις δικαιωμάτων σε κατηγορίες χρηστών. Οι καταχωρήσεις αυτές ονομάζονται Access Control Entries (ACE) στα λειτουργικά συστήματα Linux, Microsoft Windows, OpenVMS και Mac OS X. Μία ACL μπορεί επίσης να καθορίζει κατά πόσο κάποιος χρήστης θα έχει το δικαίωμα να αλλάξει την ίδια την ACL προσθέτοντας ή αφαιρώντας δικαιώματα από άλλους χρήστες. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως κάθε κατηγορία λειτουργικού συστήματος συνήθως περιέχει μία διαφορετική υλοποίηση των ACLs σε σχέση με τα άλλα λειτουργικά συστήματα. Οι Access Control Lists χρησιμοποιούνται επίσης στα δίκτυα υπολογιστών. Στην περίπτωση αυτή αποτελούν ένα σύνολο κανόνων που υπαγορεύουν ποιοι υπολογιστές του δικτύου θα έχουν πρόσβαση σε ποια συγκεκριμένη υπηρεσία. Access Control Lists έχουν οι δρομολογητές του δικτύου και οι διάφοροι servers που προσφέρουν υπηρεσίες. Αυτές οι λίστες μπορούν να ρυθμιστούν ούτως ώστε να φιλτράρουν τόσο τα εισερχόμενα όσο και τα εξερχόμενα πακέτα, παίζοντας κατά κάποιο τρόπο παρόμοιο ρόλο με αυτόν των firewalls. Άδειες συστήματος αρχείων Firewall Αρχείο (υπολογιστές) Δρομολογητής Server Οι ACLs στο Linux Οι ACLs στα MS Windows .NET
Χέμμα

Η Χέμμα (περί το 803 - 31 Ιανουαρίου 876) μέλος του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων ήταν βασίλισσα των Ανατολικών Φράγκων (843 - 876) μέσω του γάμου της με τον Λουδοβίκο τον Γερμανικό. Η Χέμμα ήταν κόρη του Γουέλφου κόμη του Άλτορφ στην Αλαμμαννία και της Χέντβιχ (775 - 833) κόρης του Ίζαμπαρτ κόμη του Τούργκαου στη Σαξονία. Η μεγαλύτερη αδελφή της Χέμμας Ιουδήθ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον πεθερό της Λουδοβίκο τον Ευσεβή, γιος τους ήταν ο Κάρολος ο Φαλακρός, έγινε βασίλισσα των Φράγκων και Αγία Ρωμαία Αυτοκράτειρα. Ο γάμος αυτός ήταν ένα σημαντικό βήμα για την άνοδο του Οίκου των Γουέλφων.

 Με την προτροπή της μεγαλύτερης αδελφής της Ιουδήθ παντρεύτηκε τον θετό γιο της Λουδοβίκο τον Γερμανικό, μικρότερο γιο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς με την πρώτη σύζυγο του Ερμεγκάρντ της Εσπμπάγ. Η τελετή του γάμου έγινε στο Ρέγκενσμπουργκ όπου ο Λουδοβίκος έμενε ως βασιλεύς της Βαυαρίας υποτελής του πατέρα του. Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής πέθανε (840), μετά από σκληρές εμφύλιες συγκρούσεις οι γιοι του μοίρασαν την αυτοκρατορία του με την Συνθήκη του Βερντέν (843). Το βασίλειο της Βαυαρίας προσαρτήθηκε στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων μετέπειτα Γερμανία που παρέλαβε ο σύζυγος της, θεωρείται η πρώτη βασίλισσα της Γερμανίας. Η Χέμμα αναφέρεται σπάνια στις πηγές της εποχής της, πιθανότατα δεν είχε καμιά συμμετοχή στην διακυβέρνηση του συζύγου της. Ο αρχιεπίσκοπος της Ρενς γράφει στα Χρονικά του ότι η υπεροψία της δυσαρέστησε έντονα τον λαό στην Ιταλία, ευνόησε έντονα τον μεγαλύτερο γιο της Καρλομάνο που ο πατέρας του τον όρισε βασιλιά της Βαυαρίας, αυτό έκανε τους αδελφούς του να επαναστατήσουν. Η Χέμμα έπαθε βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο (874) που την άφησε παράλυτη και έχασε την φωνή της, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής την επισκέφτηκε για τελευταία φορά την επόμενη χρονιά (875). Η Χέμμα πέθανε λίγους μήνες πριν τον σύζυγο της (31 Ιανουαρίου 876), τάφηκε στο Αβαείο του Έμμεραν. Ο τάφος της που κατασκευάστηκε το 1300 θεωρείται αριστούργημα Μεσαιωνικής γλυπτικής. Με τον σύζυγο της Λουδοβίκο τον Γερμανικό απέκτησε : Χίλντεγκαρντ (828–856). Καρλομάνος, βασιλιάς της Βαυαρίας. Ερμενγάνδη απεβ. το 866. Γκίζελα. Λουδοβίκος ο Νεότερος Μπέρθα απεβ. το 877. Κάρολος ο Παχύς Dutton, Paul Edward (1990). "Beyond the Topos of Senescense: The Political Problems of Aged Carolingian Rulers". In Sheehan, Michael M. (ed.). Aging and the Aged in Medieval Europe. Pontifical Institute of Medieval Studies. McKitterick, Rosamond (1999). The Frankish Kingdoms under the Carolingians. Longman. Riche, Pierre (1993). The Carolingians: A Family who Forged Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press. Geary, Patrick J. (2006). Women at the Beginning: Origin Myths from the Amazons to the Virgin Mary. Princeton University Press. Walsh, Michael J. (2007). A New Dictionary of Saints: East and West. Liturgical Press.
Κουνίβο Νακαμούρα

Ο Κουνίβο Νακαμούρα (クニオ・ナカムラ, 24 Νοεμβρίου 1943 - 14 Οκτωβρίου 2020) ήταν πολιτικός από το Παλάου, που χρημάτισε πρόεδρος της νησιωτικής χώρας και υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1993-2001. Θήτευσε στο ύπατο αξίωμα για δύο συνεχείς θητείες.

 Γεννήθηκε το 1943 και ο πατέρας του ήταν Ιάπωνας μετανάστης από την επαρχία Μίε.Μητέρα του ήταν η κόρη ενός φυλάρχου.Προτού ανέλθει στην προεδρία, ο Νακαμούρα υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος το διάστημα από το 1988 ως το 1993. Εξελέγη για πρώτη φορά το 1992 και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις αρχές του 1993. Προέβη σε τροπολογία του Συντάγματος, με βάση την οποία το καθεστώς της χώρας του μετατράπηκε από εξαρτημένο έδαφος σε ελεύθερα συνδεδεμένη πολιτεία με τις ΗΠΑ. Παρά τις αντιθέσεις από την Αντιπολίτευση, το Παλάου ανακήρυξε την ανεξαρτησία του την 1η Οκτωβρίου του 1994. Επανεξελέγη το 1996 με 62% των ψήφων έναντι 38% για τον Ιμπεντούλ Γιούτακα Γκίμπονς. Ο Νακαμούρα διατηρήθηκε στην προεδρία ως την 1η Ιανουαρίου 2001, οπότε τον διαδέχθηκε ο Τόμι Ρεμενγκεσάου. Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2020.
Σαγιεστέ Χανιμεφέντι

Η Σαγιεστέ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:شائستہ خانم) (Τούρκικα: Şayeste Hanımefendi, 1836 - 11 Φεβρουαρίου 1912) ήταν η δέκατη όγδοη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και θετή μητέρα του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü Ikbal Şayeste Hanım Efendi Hazretleri

 Η Σαγιεστέ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1836 και ήταν κόρη του πρίγκιπα Τατάς Μπέη Ιναλιπά, ο οποίος ήταν από την Αμπχαζία και της συζύγου του Σαρεϊ Χανίμ. Έχασε τους γονείς της σε πολύ μικρή ηλικία, και ο θείος της πήρε αυτήν και την αδελφή της, την Φατμά Μιχριφελέκ Χανίμ, στην Κωνσταντινούπολη και ανατέθηκαν στην φροντίδα μιας συμπατριώτισσας στο παλάτι. Μετονομάστηκε και έλαβε καλή τουρκική και μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί. Η Σαγιεστέ μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα στο παλάτι Τοπ Καπί, και όταν ήταν 14 ετών τράβηξε την προσοχή του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και παντρεύτηκαν το 1852. Ένα χρόνο μετά το γάμο γέννησε, τον Ηγεμόνα Αμπντουλάχ ο οποίος πέθανε στην ηλικία των εννέα ετών. Το 1856 γέννησε την Ναϊλέ Σουλτάν. Μετά τη γέννηση των παιδιών της, η Σαγιεστέ Χανιμεφέντι αύξησε τα έξοδά της και συνέχισε να ξοδεύει ακόμη και μετά το θάνατο του συζύγου της, Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ το 1861. Μετά τον θάνατο της Γκιουλουστού Σουλτάν, μιας άλλης συζύγου του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, της δόθηκε ο ορφανός Ηγεμόνας Μωάμεθ για να τον μεγαλώσει. Ο Ηγεμόνας Μωάμεθ αργότερα ανέβηκε στον θρόνο ως Μωάμεθ ΣΤ΄ και ήταν ο τελευταίος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έφερε επίσης τους συγγενείς της στην οθωμανική αυλή. Πάντρεψε την κόρη της, Ναϊλέ Σουλτάν με έναν από τους συγγενείς της, τον Μεχμέτ Πασά, το 1880 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Η Σαγιεστέ Χανιμεφέντι ήταν μία από τις τρεις μακροβιότερες συζύγους του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 1912 σε ηλικία 76 ετών στο Παλάτι Τσενγκέλκιοϊ, στην Κωνσταντινούπολη και ετάφη στο βασιλικό μαυσωλείο του Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover) Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları. L & M. 2004. ISBN 978-9-756-49131-7. The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press. 2010. ISBN 978-0-292-78335-5.
Φούτμπολ Λιγκ Φερστ Ντιβίζιον

Η Φούτμπολ Λιγκ Φέρστ Ντιβίζιον (αγγλικά: Football League First Division) ή αλλιώς Α΄ Κατηγορία Αγγλίας, αποτελούσε τμήμα της Football League μεταξύ του 1888 και του 2004 και ήταν η κορυφαία κατηγορία στο αγγλικό ποδόσφαιρο μέχρι τη δημιουργία της Premier League το 1992, όταν η κορυφαία κατηγορία της Football League έγινε δεύτερη κατηγορία στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Το 2004 μετονομάστηκε σε Τσάμπιονσιπ.

 Η Football League ιδρύθηκε το 1888 από τον διευθυντή της Άστον Βίλα Γουίλιαμ Μακ Γκρέγκορ (William McGregor). Αρχικά αποτελούνταν από μία κατηγορία 12 συλλόγων (Άκρινγκτον, Άστον Βίλα, Μπλάκμπερν Ρόβερς, Μπόλτον Γουόντερερς, Μπέρνλεϊ, Ντέρμπι Κάουντι, Έβερτον, Νοτς Κάουντι, Πρέστον Νορθ Εντ, Στόουκ (τώρα Στόουκ Σίτι), Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον και Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς), γνωστή ως The Football League. Όταν η Football League δέχθηκε επιπλέον μέλη της αντιπάλου ενώσεως Football Alliance το 1892, χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες. Για τα επόμενα 100 χρόνια, η Football League First Division αποτελούσε το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια, το 1992, τα 22 σωματεία που αποτελούσαν την First Division επέλεξαν να παραιτηθούν από την Football League και να δημιουργήσουν την Premier League. Η Football League , κατά συνέπεια, αναδιοργανώθηκε, με τη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη κατηγορία να μετονομάζονται σε πρώτη, δεύτερη και τρίτη αντίστοιχα. Έτσι, η πρώτη κατηγορία, ενώ εξακολουθεί να είναι το κορυφαίο επίπεδο της Football League, τώρα έγινε το δεύτερο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η First Division μετονομάστηκε σε Football League Championship πριν από την έναρξη της περιόδου 2004-05, ως μέρος ενός αναδιοργανωμένου πρωταθλήματος.
Ματιέ Σαλμέ

Ο Ματιέ Σαλμέ (γεννημένος στις 7 Οκτωβρίου 1980 στην Μπρυζ) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται αυτό τον καιρό ως δεξιός αμυντικός για λογαριασμό της Μπορντό.

 Ο Σαλμέ ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στα τμήματα υποδομών της ΦΚ Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν. Ενώ αγωνιζόταν στα τμήματα νέων του συλλόγου, πέρασε μια περίοδο δοκιμαστικών στην αγγλική Γκρίμσμπι Τάουν, όμως δεν αποκτήθηκε από τον σύλλογο. Στην ηλικία των 21 ετών, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Λιγκ 1 Λιλ ΟΣΚ. Αγωνίστηκε με την ομάδα για χρονικό διάστημα πέντε ετών και συγκεκριμένα την περίοδο 2002–2007. Έπειτα από συνεχόμενες "γεμάτες" σεζόν και με συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ο Σαλμέ αποκτήθηκε από την Ζιροντέν Μπορντό το καλοκαίρι του 2007. Πραγματοποίησε συνολικά 128 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα με τα χρώματα της Λιλ. Ο Σαλμέ κατάφερε σύντομα να γίνει βασικό στέλεχος της πρώτης ομάδας, με σταθερή παρουσία ως βασικού στην αμυντική γραμμή του συλλόγου. Στη διάρκεια της δεύτερης σεζόν του με την Μπορντό, κατέκτησε τον πρώτο του σημαντικό τίτλο και συγκεκριμένα το Σούπερ Καπ Γαλλίας στις αρχές της σεζόν απέναντι στην, τότε, μεγάλη δύναμη της Λιγκ 1, Ολιμπίκ Λυών. Η σεζόν βρήκε, στο τέλος της, τον Σαλμέ να έχει κατακτήσει ακόμα περισσότερα τρόπαια, καθώς οι Γιρονδίνοι κατέκτησαν τόσο την Λιγκ 1 όσο και το Λιγκ Καπ Γαλλίας. Η επόμενη σεζόν αποδείχτηκε απογοητευτική τόσο για την ομάδα της Μπορντό όσο και για τον ίδιο τον Σαλμέ. Αν και η Μπορντό κατάφερε να κατακτήσει το Σούπερ Καπ Γαλλίας απέναντι στην Γκανγκάμπ τον Ιούλιο, ωστόσο, η πορεία της στο πρωτάθλημα ήταν λιγότερο πετυχημένη. Ο Σαλμέ και η ομάδα του είχαν σχετικά καλή πορεία στη Λιγκ 1, μέχρις ότου μια απότομη και μεγάλη πτώση στην απόδοσή της την οδήγησε στο να τερματίσει στην έκτη θέση, χάνοντας, αυτομάτως, την δυνατότητα της εξόδου στην Ευρώπη για την αμέσως επόμενη σεζόν. Ο δεξιός οπισθοφύλακας την βοήθησε, επίσης, να φτάσει στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2010, όπου όμως ηττήθηκε με σκορ 3-1 από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με τον Σαλμέ να πετυχαίνει αυτογκόλ, σφραγίζοντας, έτσι, τη νίκη των Μασσαλών. Μπορντό Λιγκ 1: 2008-09 Λιγκ Καπ Γαλλίας: 2009 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2008, 2009 Στατιστικά Καριέρας
Ιερό Βιβλίο του Μεγάλου Αόρατου Πνεύματος

Δύο εκδοχές του πρώην χαμένου Ιερού Βιβλίου του Μεγάλου Αόρατου Πνεύματος (αγγλικά: Holy Book of the Great Invisible Spirit‎) επίσης ανεπίσημα γνωστού ως Κοπτικό Ευαγγέλιο των Αιγυπτίων, (το οποίο διαφέρει πολύ από το Ελληνικό Ευαγγέλιο των Αιγυπτίων) ήταν μεταξύ των γραφών που βρέθηκαν στη βιβλιοθήκη Ναγκ Χαμαντί, που ανακαλύφθηκε το 1945. Έλαβε το όνομά του επειδή προς το τέλος του κειμένου εκφράζεται επίσης ως το «Αιγυπτιακό Ευαγγέλιο». Αν και είναι πιθανό ότι γράφτηκε στην Αίγυπτο, είναι πολύ πιο πιθανό ότι το όνομα βασίζεται σε συνδέσεις που έγιναν μεταξύ του Σηθ της Παλαιάς Διαθήκης και του Σετ, του αρχαίου αιγυπτιακού θεού της βίας, του χάους και των καταιγίδων. Αυτό το Ευαγγέλιο διαφέρει από το Ευαγγέλιο του Φιλίππου και το Ευαγγέλιο της Αλήθειας, δεδομένου ότι δεν είναι από τη Βαλεντιανική προοπτική και αντίθετα επικεντρώνεται σε μια άποψη που έχει τις ρίζες της στον Σηθιανισμό.

 Τα κύρια περιεχόμενα του βιβλίου αφορούν την κατανόηση του Σηθιανικού Γνωστικισμού για το πώς δημιουργήθηκε η γη, πώς ο Σηθ, στην ερμηνεία των Γνωστικών, ενσαρκώθηκε ως Ιησούς για να απελευθερώσει τις ψυχές των ανθρώπων από την κακή φυλακή που είναι η Δημιουργία. Πιο συγκεκριμένα, το κείμενο μπορεί να χωριστεί σε τέσσερα μέρη που αφορούν τη δημιουργία του κόσμου: τη δημιουργία του ουράνιου κόσμου, τη δημιουργία και τη σημασία της φυλής του Σηθ, έναν ύμνο, και την ιστορία πίσω από τη δημιουργία του ίδιου του κειμένου.Περιέχει επίσης έναν ύμνο, μέρη του οποίου είναι ασυνήθιστα ως χωρίς νόημα (ακολουθίες φωνηέντων που πιστεύεται ότι είναι μια αναπαράσταση της πρώιμης χριστιανικής γλωσσολαλίας), αν και τα φωνήεντα της τελευταίας παραγράφου (u aei eis aei ei o ei ei ei ei) μπορούν να χωριστούν για να διαβάσει κανείς (στα ελληνικά) που υπάρχεις ως Υιός για πάντα και για πάντα. Είσαι αυτό που είσαι, είσαι αυτό που είσαι. Μια εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι αυτά τα φωνήεντα συνδέονται με το θεϊκό όνομα ΓΧΒΧ. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα φωνήεντα θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν έναν μυστικό, ιερό τρόπο ώστε η ψυχή του αναγνώστη να πλησιάσει πιο κοντά στη γνώση. Το Ιερό Βιβλίο του Μεγάλου Αόρατου Πνεύματος απαριθμεί μια σειρά από έξι διαφορετικές θεϊκές τριάδες (η τέταρτη, πέμπτη και έκτη τριάδα αναφέρονται επίσης στον Ζωστριανό). Ελληνικό Ευαγγέλιο των Αιγυπτίων Απόκρυφα Οι Ζωές των Προφητών Ευαγγέλιο του Ιακώβου H Σοφία του Ιησού Χριστού Επιστολή του Ευγνώστου
Άννα Σρσεν

Η Άννα Σρσεν (κροατικά: Ana Sršen), η οποία γεννήθηκε το 1973 στο Ντουμπρόβνικ της Γιουγκοσλαβίας και ζει στο Ζάγκρεμπ, είναι η πρώτη εξέχουσα παραολυμπιακή κολυμβήτρια της σύγχρονης Κροατίας, που αργότερα έγινε προπονήτρια και ιδρύτρια της λέσχης κολύμβησης Natator. Η Σρσεν έχει καταρρίψει αρκετά ευρωπαϊκά ρεκόρ κατά τη διάρκεια των αγωνιστικών της χρόνων στην κολύμβηση και παρέμεινε ακτιβίστρια και υποστηρίκτρια τόσο της κολύμβησης όσο και άλλων αθλημάτων και αθλητών.

 Παρά τον ακρωτηριασμό των κάτω άκρων ο οποίος επήλθε ως αποτέλεσμα όγκου στην ηλικία των δεκατριών ετών, η Άννα δεν εγκατέλειψε τη σωματική δραστηριότητα. Μετακόμισε στο Λονδίνο για να σπουδάσει και για να προπονηθεί με πιο επαγγελματικό τρόπο. Το 1998, έγινε κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 100 μέτρα πρόσθιο. Το 2002, σημείωσε δύο παγκόσμια ρεκόρ στους Παγκόσμιους Αγώνες στο Ζάγκρεμπ: το ένα στα 200 μέτρα και το άλλο στα 800 μέτρα ελεύθερο. Πήρε μέρος σε τέσσερις Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1996 έως το 2008, οπότε συμμετείχε στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Αυτός υπήρξε και ο τελευταίος μεγάλος αγώνας της, λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά τη γέννηση του γιου της. Η Άννα Σρσεν διευθύνει τον Κολυμβητικό Όμιλο Natator, ο οποίος είναι ένας από τους καλύτερους συλλόγους για τις νέες γενιές διεθνών παραολυμπιακών κολυμβητών. Το 2006, ήταν ιδρυτική διευθύντρια της Κροατικής Παραολυμπιακής Ομοσπονδίας Κολύμβησης (Hrvatski plivački savez osoba s validitetom), όπου έμεινε για 12 χρόνια και επί του παρόντος είναι αντιπρόεδρος της Κροατικής Παραολυμπιακής Επιτροπής.Συχνά παίρνει μέρος σε παρουσιάσεις και ομιλίες υπέρ ενός πιο προσβάσιμου, κοινωνικά δίκαιου και δημοκρατικού αθλητικού συστήματος στο οποίο να μπορούν να συμμετάσχουν όλοι. Μεταξύ των δράσεών της περιλαμβάνονται εμφανίσεων σε τηλεοπτικά κανάλια, σε έντυπα και σε διαδικτυακά μέσα που αυξάνουν τη δημοσιότητα των αθλητών με προσθετικά μέλη, καθώς και της διαθέσιμης υποστήριξης για παιδιά.Η Άννα Σρσεν είναι παντρεμένη με τον Μπόρις Σουσκόβιτς, ιδρυτή της αλυσίδας καταστημάτων WULF Sport και ShoeBeDo, με τον οποίο έχει δύο παιδιά. Το 2007, έχασε τον μικρότερο αδερφό της όταν αυτός ήταν ακόμη έφηβος ως αποτέλεσμα τροχαίου ατυχήματος στο νησί Μλιετ (στο οποίο κατοικεί η οικογένειά της) και λόγω δυσκολιών στις μεταφορές έκτακτης ανάγκης. Προς τιμήν του αδελφού της, ίδρυσε ένα ίδρυμα, αλλά και υποστήριξε την ενίσχυση των έργων υποδομής για αυτό το απομακρυσμένο νησί. Κροατική αθλητική ιστορία Σελίδα του συλλόγου Natator Αρχειοθετήθηκε 2020-08-07 στο Wayback Machine. Βίντεο του συλλόγου Natator: LET'S SWIM TOGETHER 2020
Ανάληψη Μεσσηνίας

Η Ανάληψη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, του Δήμου Μεσσήνης, που υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. Έχει πληθυσμό 412 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.Η τοπική κοινότητα Ανάληψης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,058 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Παραλία Ανάληψης.

 (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Η Ανάληψη ανήκει στην Κοινότητα Ανάληψης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 22 μέτρων και μέχρι το 1927 ονομαζόταν Τζιτζώρι. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από την Παραλία Ανάληψης και 16 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. 21-04-1835, ο οικισμός Τζιτζώρι προσαρτάται στο Δήμο Παμίσου, με έδρα το Νησί (Μεσσήνη). 31-08-1912, ο οικισμός Τζιτζώρι αποσπάται από το Δήμο Παμίσου ορίζεται έδρα της Κοινότητας Τζιτζώρι. 22-12-1927, ο οικισμός Τζιτζώρι μετονομάζεται σε Ανάληψη και η Κοινότητα Τζιτζώρι σε Κοινότητα Αναλήψεως. 04-12-1997, ο οικισμός Ανάληψη αποσπάται από την Κοινότητα Αναλήψεως και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Λαοδίκη της Παρθίας

H Λαοδίκη (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Παρθίας.

 Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής και της Ισιάδος Φιλοστόργου, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας. Παντρεύτηκε τον Ορόντη Β΄ της Παρθίας, έτσι έγινε αυτοκράτειρα της Παρθίας. Ο Ορόντης Β΄ είχε σκοτώσει τον πατέρα του Φραάτη Γ΄. Απέκτησαν τέκνα τον Πάκορο και τον Φραάτη Δ΄. Το 38 ο Πάκορος στη μάχη εναντίον των Ρωμαίων απεβίωσε. Τότε ο Φραάτης Δ΄ σκότωσε τον πατέρα του και τα αδέλφια του και έγινε βασιλιάς της Παρθίας. Όταν απεβίωσε η Λαοδίκη, ο αδελφός της Μιθριδάτης Β΄ της Κομμαγηνής πήρε τη σορό της στην Κομμαγηνή και την έθεσε δίπλα στη μητέρα της Ισιάδα, την αδελφή της Αντιοχίδα και την ανιψιά της Άκα Α΄. Ο Μιθριδάτης Β΄ έκτισε ένα επιτύμβιο μνημείο προς τιμήν της. Ο τύμβος (tumulus) είναι διαστάσεων 21 μ. Μόνο ένας κίονας στέκεται ακόμη, με ένα ανάγλυφο στην κορυφή του, το οποίο παριστά τον Μιθριδάτη Β΄ σε χειραψία με τη Λαοδίκη. Η σκηνή δεξίωσης αυτή έχει μία επιγραφή κάτω της, τόσο διαβρωμένη, που παρατηρήθηκε μόλις το 1938. Αποκρυπτογραφήθηκε το 1979 και έχει ως εξής: Ο μέγας βασιλιάς Μιθριδάτης, γιος τού μεγάλου βασιλιά Αντιόχου και της βασιλίσσης Ισιάδος, αφιερώνει την εικόνα αυτή στη μνήμη της βασιλίσσης Λαοδίκης, αδελφής του και συζύγου τού Ορόντη, βασιλέως βασιλέων, και στην δική της τιμή.Η επιγραφή είναι ένας αποχαιρετισμός τού Μιθριδάτη Β΄ προς την αδελφή του. Ο νεκρικός θάλαμός της βρισκόταν μέσα στον τύμβο. Όταν το 72 ο Βεσπασιανός προσάρτησε την Κομμαγηνή, ο τύμβος λαφυραγωγήθηκε. Οι Ρωμαίοι μετακίνησαν ογκόλιθους τού τύμβου και τους χρησιμοποίησαν σε κατασκευαστικά έργα της Κομμαγηνής. "Travel Guide To Turkey, Guide de la Turquie, GUIDE MARTINE, Guide to Turkey, Guide de Turquie, Travel, Turkey, Voyage, Turquie, Istanbul, Turkey Photos, Photos de la Turquie". Guide-martine.com. Retrieved 2017-04-10. Roger Beck. Beck on Mithraism: Collected Works with New Essays. Books.google.com. p. 297. Retrieved 2017-04-10.
Κλερ Τρέβορ

Η Κλερ Τρέβορ (αγγλικά: Claire Trevor‎, γεννημένη ως Κλερ Γουεμλίνγκερ, 8 Μαρτίου 1910 – 8 Απριλίου 2000) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Εμφανίστηκε σε 68 ταινίες από το 1933 έως το 1982, κερδίζοντας το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Στη βοή της καταιγίδος (1948) και λαμβάνοντας υποψηφιότητες για τους ρόλους της στις ταινίες The High and the Mighty (1954) και Dead End (1937). Ήταν η πρώτη ηθοποιός που επιλέχθηκε για την ταινία Stagecoach (1939); το βιογραφικό της ήταν πλουσιότερο από του Τζον Γουέιν εκείνη την περίοδο.

 Sculthorpe, Derek Claire Trevor: The Life and Films of the Queen of Noir (McFarland & Co, Inc., 2018) (ISBN 978-1476671932) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Claire Trevor στο Wikimedia Commons Κλερ Τρέβορ στην IMDb Κλερ Τρέβορ στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) https://mcfarlandbooks.com/product/claire-trevor/ Claire Trevor School of the Arts Photos of Claire Trevor in 'Stagecoach' Αρχειοθετήθηκε 2020-05-16 στο Wayback Machine. by Ned Scott Photographs of Claire Trevor Guide to the Claire Trevor Memorabilia. Special Collections and Archives, The UC Irvine Libraries, Irvine, California. Claire Trevor and her young son (photo)
Ζωές Παράλληλες

Οι Ζωές Παράλληλες (τουρκικά: Kırgın Çiçekler, Μετάφραση: Αιματηρά Λουλούδια) είναι μια νεανική και δραματική τηλεοπτική σειρά τουρκικής παραγωγής του 2015. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 2017 από το Mega Channel.

 Ιπέκ Καραπινάρ ως Φεριντέ Γκιουνγκιόρ Οζγκούρ Τσεβίκ ως Τοπράκ Ερέν Μπιράν Ντάμλα Γιλμάζ ως Εϊλούλ Ατζάρ Γκιοκτσέ Ακίλντιζ ως Σονγκιούλ Τζελέν Χαζάρ Μοτάν ως Τζεμρέ Ντερινόγλου Τσάγλα Ιρμάκ ως Καντέρ Κουτάϊ Αλέινα Σολάκερ ως Μεράλ Κεντίρ Μεχμέτ Αιγιάκ ως Σερκάν Ουζγκιούν Αρίφ Ντιρέν ως Γκουνέι Ερτούρκ Νιλ Μπουρτζάκ Κεσέρ ως Ντεφνέ Ουζγκιούν Κάαν Κασαπόγλου ως Μέρτ Εσμά Γιλμάζ ως Μπουσρά Ατζάρ Σατζιντέ Τασανέρ ως Νεριμάν Ζεϊνέπ Ιργκάτ ως Χεντιγιέ Ζεϊνέπ Πάρλα ως Τζανσού Μπουράκ Αρσλάν ως Μπουράκ Ερντάλ Μπιλινγκέν ως Τεφίκ Βέντα Γιουρτσεβέρ ως Ναζάν Ουζγκιούν Γιουνούς Εμρέ Τερζιόγλου ως Τζενκ Μπουρτσού Αλμεμάν ως Σελίν Ερτούρκ Μπιργκέν Ενγκίν ως Μπανού Σαβάς Εσρά Ντερματζόγλου ως Ζεχρά Ελίφ Τζερέν Μπαλικτσί ως Σεντέφ Χιουλγιά Γκιουλσέν Ιρμάκ ως Νεζχιγιέ Μπενάν Γιουτζέ ως Ζουχάλ Ντενίζ Ουγκιούρ ως Ματσιντέ Εϊλούλ Σου Σαπάν ως Χαρικά Ερντάλ Μπιλινγκέν ως Τεβφίκ Ουζγκιούν Ντέρια Αρτεμέλ ως Μεσουντέ Γιλμάζ Τζανσού Φιριντζί ως Κεμάλ Γιλμάζ Γιαγκμούρ Ούν ως Ζεϊνό Ντερινόγλου Πινάρ Σενόλ ως Φιγκέν Αϊσεγκιούλ Γιλμάζ ως Μπανού Σαβάς Γκιοκτσέ Γιάναρνταγ ως Σεχέρ Καραμάν Μάντζιντε Καραπινάρ ως Μελέκ Ντερινόγλου Αχμέτ Νταβούτογλου ως Σινάν Ντερινόγλου Άλμιλα Αντά ως Λαλίν Νιλ Γκιουνάλ ως Εμέλ Ντερινόγλου Αλί Φουάτ Ονάν ως Αϊχαν Γιλμάζ Σελέν Κουρτερέν ως Οζλέμ Τζουνιέτ Σεν ως Ιχσάν Καντίρ Τσερμίκ ως Νετζμί Ζωές Παράλληλες στην IMDb Ζωές Παράλληλες, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Ζωές Παράλληλες, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Ζωές Παράλληλες στο Instagram çiçekler Βίντεο στο YouTube
Βυζαντινά λουτρά

Τα βυζαντινά λουτρά ήταν δημόσια , ιδιωτικά και μοναστηριακά. Τα ιδιωτικά κτίζονταν σε κατοικίες εύπορων ευγενών και τα δημόσια σε κεντρικά σημεία των πόλεων. Οι Βυζαντινοί τα αποκαλούσαν λούσμα ή βαλάνειο.

 Από ιστορικά τεκμήρια αναφέρεται ο διαχωρισμός του λουτρού σε τρεις χώρους: το πρώτο, το μέσο και το τρίτο. Στα μεγάλα λουτρά της Βυζαντινής περιόδου υπήρχε ο προθάλαμος, ο οποίος ήταν ο χώρος των αποδυτηρίων, τα λεγόμενα απόδυτα ή απόδυτρα και στη συνέχεια ακολουθούσε ο πρώτος χώρος, το ψυχρολουσίο ή κρύο ή λατ.frigidarium, ο προπαρασκευαστικός χώρος. Ύστερα ακολουθούσε το μέσο, το χλιαροψύχριοή λατ. Tepidarium, όπου οι λουόμενοι καθαρίζονταν. Τέλος ο θερμός χώρος, αποκαλείτο εσώτερος, ενδότερος θόλος ή ζεστόν ή λατ.caldarium, οπού γινόταν η εφίδρωση και ο τελικός καθαρισμός. Το κτίσμα ήταν εφοδιασμένο με δεξαμενή θερμού και ψυχρού ύδατος , την κολυμβήθρα ή κόλυμβο. Στις δεξαμενές αυτές ανάλογα με την ιδιότητα το νερό ζεσταινόταν μέσω υποκαύστων ή θερμαντικού κλίβανου και το ψυχρό νερό με σωλήνες. Στις κολυμβήθρες λούζονταν οι επισκέπτες του λουτρού. Η επίσκεψη στο λουτρό ήταν απαραίτητο στοιχείο της κοινωνικής ζωής και πηγή ευχαρίστησης. Το ωράριο άρχιζε από νωρίς το μεσημέρι και λειτουργούσε και τις νυχτερινές ώρες. Η αμοιβή για την επίσκεψη ονομαζόταν βαλανικόν. Ελένη Κανετάκη, Οθωμανικά λουτρά στον Ελλαδικό χώρο, Τεχνικό επιμελητήριο Ελλάδας 2004 Κουκουλές Φ., Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός, τόμος Δ’, Αθήνα 1948-55 Αναστάσιος Κ.Ορλάνδος, Μοναστηριακή Αρχιτεκτονική, Κείμενον και Σχέδια, δεύτερη έκδοση, Αθήνα 1958 1.Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, Τα λουτρά στην αρχαία Ελλάδα, Η Καθημερινή, Επτά ημέρες 13.05.2001 [1] 2.[2] Βυζαντινά Λουτρά Άνω Πόλης (Θεσσαλονίκη)
Θηρεσία της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ

H Θηρεσία (γερμ. Therese von Sachsen-Aletnburg von Wettin, 21 Δεκεμβρίου 1836 - 9 Νοεμβρίου 1914) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σουηδίας & δούκισσα της Νταλάρνα.

 Η Θηρεσία Αμαλία Καρολίνα Ιωσηφίνα Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη του Εδουάρδου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Αμαλίας των Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν. Παντρεύτηκε το 1864 τον Αύγουστο της Σουηδίας, Δούκα της Νταλάρνα. Δεν απέκτησαν απογόνους. Lars Elgklou (1978). Bernadotte. Historien - eller historier - om en familj (Bernadotte. The story - or stories - of a family) (Swedish)
Ντμίτρι Ιβανόφσκι

Ο Ντμίτρι Ιβανόφσκι (ρωσ. Дми́трий Ио́сифович Ивано́вский, 28 Οκτωβρίου 1864 – 20 Ιουνίου 1920) ήταν Ρώσος βοτανολόγος, ένας από τους ανθρώπους που ανεκάλυψαν (1892) τους ιούς και συνακόλουθα θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της επιστήμης της ιολογίας.

 Ο Ιβανόφσκι γεννήθηκε στο χωριό Νίζι του Κυβερνείου της Αγίας Πετρουπόλεως της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως, όπου είχε καθηγητή τον Αντρέι Φάμιντσιν. Το 1887 στάλθηκε στην Ουκρανία και τη Βεσσαραβία για να ερευνήσει μια ασθένεια του φυτού του καπνού, που προξενούσε μεγάλη ζημιά σε φυτείες εκείνη την εποχή. Τρία χρόνια αργότερα, τού ανατέθηκε να εξετάσει μια παρόμοια ασθένεια στο ίδιο φυτό, αυτή τη φορά στην Κριμαία. Ο Ιβανόφσκι ανεκάλυψε ότι σε αμφότερες οι περιπτώσεις η ασθένεια προκαλούσε ένας εξαιρετικά μικροσκοπικός μολυσματικός παράγοντας, ικανός να διέρχεται μέσα από ηθμούς (φίλτρα) Chamberland πορσελάνης, κάτι που δεν θα μπορούσαν να κάνουν ακόμα και τα μικρότερα βακτήρια. Ο επιστήμονας περιέγραψε τα ευρήματά του σε ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε το 1892, καθώς και σε μία διατριβή, που δημοσιεύθηκε το (1902). Στη συνέχεια της σταδιοδρομίας του, ο Ιβανόφσκι εργάσθηκε στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και στο Πανεπιστήμιο Ντονσκόι (το σημερινό Νότιο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο στο Ροστόφ επί του Ντον). Το 1898 ο Ολλανδός μικροβιολόγος Μαρτίνους Μπέιερινγκ αναπαρήγαγε ανεξάρτητα τα αποτελέσματα των πειραμάτων του Ιβανόφσκι και πείσθηκε ότι το φιλτραρισμένο διάλυμα περιείχε μια νέα μορφή μολυσματικού παράγοντα, την οποία και ονόμασε «ιό». Στη συνέχεια ο Μπέιερινγκ ανεγνώρισε την προτεραιότητα της ανακαλύψεως του Ιβανόφσκι. Lecoq, H. (Οκτώβριος 2001). «Découverte du premier virus, le virus de la mosaïque du tabac: 1892 ou 1898?» (στα γαλλικά). Comptes Rendus de l'Académie des Sciences. Series III – Sciences de la Vie 324 (10): 929-933. doi:10.1016/S0764-4469(01)01368-3. PMID 11570281. Bibcode: 2001CRASG.324..929L. «Viruses and the Prokaryotic World». Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2008.
Ρουέργκ

Το Ρουέργκ (Γαλλικά: Rouergue, οξιτανικά: Roergue) είναι μια πρώην επαρχία της Γαλλίας, που αντιστοιχεί περίπου στο σύγχρονο νομό Αβερόν. Η ιστορική πρωτεύουσα της περιοχής είναι το Ροντέζ.

 Το Ρουέργκ οριοθετείται στα βόρεια από την Ωβέρνη, στα νότια και νοτιοδυτικά από το Λανγκεντόκ, στα ανατολικά από το Ζεβωντάν και στα δυτικά από το Κερσί. Βρίσκεται στο κέντρο ενός τριγώνου που σχηματίζεται από τις κοινότητες Κλερμόν-Φεράν, Μονπελιέ και Τουλούζη. Πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η περιοχή κατοικήθηκε από τους Ρουτένους, έναν κελτικό λαό της Κεντρικής Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η επαρχία άλλαξε κυρίαρχο αρκετές φορές. Ήταν κάποτε περιοχή των κομήτων της Τουλούζης, έγινε μέρος του Βασιλείου της Γαλλίας το 1271 πριν παραδοθεί στην Αγγλία, μετά τη Συνθήκη του Μπρετινί το 1360 για 8 χρόνια. Ανάμεσα στους ηγεμόνες της ήταν ο οίκος των Αρμανιάκ και το Λανγκεντόκ.Με τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία το 1790, η περιοχή έγινε νομός και μετονομάστηκε σε Αβερόν, παίρνοντας το όνομα από τον ποταμό Αβερόν που τη διασχίζει. Με τη δημιουργία του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν το 1808, το καντόνι του Σαιντ-Αντονέν-Νομπλ-Βαλ αποσπάστηκε από το δυτικό άκρο του Αβερόν και μεταφέρθηκε διοικητικά στον νέο νομό. Η επαρχία Ρουέργκ είχε έκταση 9.007 χμ². Κατά την απογραφή του 1999 υπήρχαν 269.774 κάτοικοι στην επικράτειά της, με πυκνότητα μόλις 30 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Οι μεγαλύτερες αστικές περιοχές είναι το Ροντέζ, πρωτεύουσα του νομού Αβερόν, με 24.057 κατοίκους το 2017, οι δύο υπονομαρχίες του νομού το Μιγιώ με 22.109 κατοίκους το 2017και η Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ με 11.867 κατοίκους το 2017και η Ντεκαζβίλ με 5.360 κατοίκους το 2017. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά κάστρα που θυμίζουν το ηρωικό παρελθόν της.
Αλ Αχλί ΣΚ

Η Αλ Αχλί ΣΚ (αραβικά: النادى الأهلى للرياضة البدنية) είναι αιγυπτιακός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Κάιρο. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Διεθνές Στάδιο Καϊρου, χωρητικότητας 75.000 θεατών. Μετέχει στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας, στο πρωτάθλημα της Αιγυπτιακής Πρέμιερ Λιγκ. Κύρια αντίπαλός της είναι η Ζάμαλεκ, ενώ αντιπαλότητα υπάρχει και με την Ισμαΐλι. Ιδρύθηκε τον Απρίλιου του 1907. Το 2000, επιλέχθηκε από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ως η αφρικανική ομάδα του 20ου αιώνα. Αποτελεί την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα σε τίτλους παγκοσμίως έχοντας 142 στο σύνολο (119 εγχώριους και 23 διεθνείς).

 Τελευταία ενημέρωση: 26 Αυγούστου 2019.ΕγχώριεςΑιγυπτιακή Πρέμιερ ΛιγκΠρωταθλήτρια (43): 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953–54, 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1960–61, 1961–62, 1974–75, 1975–76, 1976–77, 1978–79, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1988–89, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2013–14, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20, 2022–23Πρωτάθλημα ΚαΐρουΠρωταθλήτρια (15): 1924–25, 1926–27, 1927–28, 1930–31, 1933–34, 1934–35, 1935–36, 1936–37, 1937–38, 1938–39, 1941–42, 1942–43, 1947–48, 1949–50, 1957–58Κύπελλο Αιγύπτου (* μοιρασμένοι)Κυπελλούχος (37): 1923–24, 1924–25, 1926–27, 1927–28, 1929–30, 1930–31, 1936–37, 1939–40, 1941–42, 1942–43*, 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1955–56, 1957–58*, 1960–61, 1965–66, 1977–78, 1980–81, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1988–89, 1990–91, 1991–92, 1992–93, 1995–96, 2000–01, 2002–03, 2005–06, 2006–07, 2016–17, 2019-20Αιγυπτιακό Σούπερ ΚαπΝικήτρια (11): 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2014, 2015, 2017, 2018Κύπελλο Σουλτάνου ΧουσεΐνΝικήτρια (7): 1923, 1925, 1926, 1927, 1929, 1931, 1938Κύπελλο Ηνωμένης Αραβικής ΔημοκραρίαςΚυπελλούχος (1): 1961Κύπελλο Ομοσπονδίας ΑιγύπτουΝικήτρια (1): 1989ΔιεθνείςΑφρο-Ασιατικό ΚύπελλοΝικήτρια (1): 1988ΚΑΦ Τσάμπιονς ΛιγκΠρωταθλήτρια (10): 1982, 1987, 2001, 2005, 2006, 2008, 2012, 2013, 2020, 2021Κύπελλο Κυπελλούχων ΑφρικήςΚυπελλούχος (4): 1984, 1985, 1986, 1993ΚΑΦ Σούπερ ΚαπΝικήτρια (7): 2002, 2006, 2007, 2009, 2013, 2014, 2020ΚΑΦ Κονφεντερέησον ΚαπΝικήτρια (1): 2014Αραβικό Κύπελλο ΠρωταθλητριώνΝικήτρια (1): 1996Αραβικό Κύπελλο ΚυπελλούχωνΚυπελλούχος (1): 1993–94Αραβικό Σούπερ ΚαπΑραβικό (2): 1997, 1998 Στις 3 Νοεμβρίου 1917, ο Μοχάμεντ Σαρίφ Σαμπρί Μπεκ, μέλος του συλλόγου, και ο βασιλιάς Φαρούκ, σχεδίασαν το πρώτο έμβλημα για τηνν Αλ Αχλί. Την εποχή εκείνη το έμβλημα κοσμείται με το αιγυπτιακό στέμμα στο επάνω άκρο, συμβολίζοντας τη βασιλική κυριαρχία της Αιγύπτου την εποχή εκείνη. Το 1952, τα στοιχεία του εμβλήματος μεταβλήθηκαν. Το 2007 παρουσιάστηκε ένα νέο έμβλημα. Επίσημος ιστότοπος
NGC 3900

Ο NGC 3900 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) το 1785 και εκτιμάται ότι απέχει περίπου 95 με 100 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.

 Δεδομένα για το NGC 3900 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3900 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3900 στο Wikimedia Commons
Φιόντορ Λιχολίτοφ

Ο Φιόντορ Λιχολίτοφ (ρωσικά: Фeдор Анатольевич Лихолитов‎), γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1980 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, είναι πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,11 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

 Ο Λιχολίτοφ ξεκίνησε να αγωνίζεται στις ακαδημίες της Μπάλτικα Αγίας Πετρούπολης και το 1998 εντάχθηκε στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, παραμένοντας εκεί για τέσσερα χρόνια. Στην τελευταία του χρονιά, αγωνίστηκε σε 32 παιχνίδια, με μέσο όρο 10,5 πόντων, 7,7 ριμπάουντ και 2,4 κοψιμάτων.Τον Απρίλιο του 2002, υπέγραψε στη γαλλική Στρασμπούρ μέχρι το τέλος της σεζόν και το καλοκαίρι του ίδιου έτους συμφώνησε με την ομάδα του Άρη. Παρέμεινε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για δύο χρόνια, κατακτώντας το FIBA Champions Cup του 2003, όπου ο Άρης κέρδισε στον τελικό την Προκόμ Τρεφλ με 84-83, ενώ έφθασε και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 81-76. Ο Λιχολίτοφ αγωνίστηκε σε 25 αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 117 πόντους και μαζεύοντας 124 ριμπάουντ, ενώ έκανε και 25 κοψίματα, όντας ο τέταρτος του πρωταθλήματος στη συγκεκριμένη κατηγορία. Παρέμεινε στους "κίτρινους" και για τη σεζόν 2003-04, όπου έπαιξε σε 26 αγώνες πρωταθλήματος, με 175 πόντους και 127 ριμπάουντ, ενώ έκανε 33 κοψίματα, τη δεύτερη καλύτερη επίδοση του πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά, ο Άρης κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70, με τον Ρώσο σέντερ να πετυχαίνει 13 πόντους.Το 2004-05, υπέγραψε στην Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για δύο σεζόν, κατακτώντας το ULEB Cup του 2006, όπου στον τελικό κέρδισε την προηγούμενη ομάδα του, τον Άρη, με 73-60. Το καλοκαίρι του 2006, συμφώνησε με την ΜΚ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια, πριν μεταγραφεί στην Ουράλ Γκρέιτ για τη σεζόν 2008-09. Την επόμενη χρονιά, ξεκίνησε με την ομάδα της Ούνικς Καζάν και τον Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στην τουρκική Μπεσίκτας, παραμένοντας εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 2011.Οι δύο τελευταίοι σταθμοί της καριέρας του υπήρξαν οι ρωσικές Κράσνιε Κρίλια και Κράσνι Οκτιάμπρ, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση το καλοκαίρι του 2015. 1 FIBA Champions Cup: 2002-03 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2003-04 1 ULEB Cup: 2005-06 1 Κύπελλο Ρωσίας: 2011-12 Fedor Likholitov Basketball Player Profile LIKHOLITOV, FEDOR - Euroleague Basketball Fedor Likholitov Europe Stats | Basketball-Reference.com
332

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 332 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 332 (CCCXXXII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Πακατιανού και Ιλαριανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1085 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 332 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ και ο γιος του Κωνσταντίνος Β΄, ηλικίας 16 ετών, νικούν τους Γότθους στη Μοισία. Οι Γότθοι γίνονται σύμμαχοι των Ρωμαίων και προστατεύουν τα σύνορα στο Δούναβη. Ο Κωνσταντίνος Α΄ συνεχίζει την κατασκευή μίας γέφυρας αντιγράφου του Τραϊανού και του αρχιτέκτονά του Απολλοδώρου του Δαμασκηνού κατά μήκος του Ίστρου Ποταμού (Δούναβη) ως εκγυμναστικά εδάφη με σκοπό να προχωρήσει με τις προγραμματισμένες εκστρατείες εναντίον των τοπικών φυλών. 18 Μαΐου - Ο Κωνσταντίνος Α΄ ανακοινώνει τη δωρεάν διανομή σιτηρών στους πολίτες της Κωνσταντινούπολης, παρόμοια με την τροφή που δινόταν στην πόλη της Ρώμης. Η ποσότητα είναι κατά προσέγγιση 80.000 μερίδες την ημέρα, μοιραζόμενες σε δελτίο από 117 σημεία διανομής σε όλη την πόλη. Αγία Μόνικα, Χριστιανή αγία και μητέρα του Αυγουστίνου Ιππώνου (πεθαίνει το 387) Βασιλίνα, σύζυγος του Ιουλίου Κωνσταντίου και μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιουλιανού
Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης, πριγκίπισσα του Επινουά

Η Ελισάβετ-Θηρεσία, γαλλ. Élisabeth Thérèse de Lorraine-Guise-Elbeuf (5 Απριλίου 1664 - 7 Μαρτίου 1748) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ-Ελμπέφ ήταν κόρη του πρίγκιπα του Λιλμπόν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Επινουά.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου-Μαρία πρίγκιπα του Λιλμπόν και της Άννας της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης. Παντρεύτηκε το 1691 τον Λουδοβίκο του Μελύν, πρίγκιπα του Επινουά και είχε τέκνα: Λουδοβίκος 1694-1724, δούκας του Ζουαγιέζ. Άννα-Ιουλία 1698-1724, παντρεύτηκε τον Ιούλιο ντε Ροάν πρίγκιπα του Σουμπίζ. von Rosen, Laurent Tahon. "Ducs de France: les 32 quartiers des ducs français et de leurs épouses". Googlebooks.org. Retrieved 2010-04-07. "Women in power". guide2womenleaders.com. Retrieved 2010-03-26.
Μάχη του Μαχερσφοντέιν

Η μάχη του Μαχερσφοντέιν (αγγλικά: Battle of Magersfontein‎) ήταν η δεύτερη από τις τρεις μάχες της μαύρης εβδομάδας του Δευτέρου Πολέμου των Μπόερς. Έλαβε χώρα στις 11 Δεκεμβρίου 1899 στο Μαχερσφοντέιν, πλησίον του Κίμπερλεϊ, στη μεθόριο μεταξύ της Αποικίας Κέιπ και του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης. Στη μάχη αυτή τα στρατεύματα των Μπόερς υπό την καθοδήγηση των στρατηγών Πιέτ Κρόνιε και Ντε λα Ρέι επικράτησαν των Βρετανικών στρατευμάτων τα οποία καθοδηγούνταν από τον υπολοχαγό Λόρδο Μεθούεν που είχε σκοπό να διασπάσει την πολιορκία του Κίμπερλεϊ.

 Τις πρώτες μέρες του πολέμου, οι Μπόερς περικύκλωσαν και άρχισαν να πολιορκούν την πόλη του Κίμπερλεϊ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην αποικία Κέιπ και κέντρο εξόρυξης διαμαντιών στη Νότια Αφρική. Όταν έφτασαν βρετανικές ενισχύσεις στη Νότια Αφρική (όπως το σώμα υπό τον Ρέντβερς Μπούλερ), η μάχη απέκτησε τρία κύρια μέτωπα. Ενώ ο Μπούλερ κινήθηκε από το λιμάνι του Ντέρμπαν προς το Νατάλ για την απελευθέρωση της πολιορκούμενης πόλης του Λέιντισμιθ, και ένα μικρότερο τμήμα υπό την καθοδήγηση του υπολοχαγού Γκατέικρ διασφάλιζε τα υψίπεδα του Κέιπ, η ενισχυμένη 1η Μεραρχία του Λόρδου Μεθούεν κινήθηκε παράλληλα με τον ποταμό Οράγγη για να ελευθερώσει το Κίμπερλεϊ.Αφού μεταφέρθηκε από μεσαίου μεγέθους κάρο που έλκονταν από βόδια, ο Μεθούεν έλαβε πλεονέκτημα στην επικράτηση του στην αποικία Κέιπ και το Τράνσβααλ, με την προσέγγισή του να γίνεται εμφανής. Τα στρατεύματα των Μπόερς περίμεναν τους Βρετανούς σε αμυντικές θέσεις προφυλάσσοντας τον ποταμό Μόντερ, τον οποίο αργότερα πέρασαν μετά από τρεις επιθέσεις, με απώλειες περίπου 1.000 νεκρών και τραυματιών στρατιωτών. Αυτή η σύγκρουση, που έγινε γνωστή ως μάχη του Ποταμού Μόντερ, εξουθένωσε και τις δύο πλευρές, και έτσι ο Μεθούεν ανέμενε αρκετές μέρες για την άφιξη των ενισχύσεων και των προμηθειών, αλλά και την ανακατασκευή της σιδηροδρομικής γέφυρας επί του ποταμού, την οποία οι Μπόερς κατέστρεψαν κατά την υποχώρησή τους. Επίσης, χρειαζόταν επιπλέον στρατεύματα για την προστασία της γραμμής προμηθειών από τυχόν σαμποτάζ. Αυτό έδωσε στους Μπόερς χρόνο να αναδιοργανώσουν και να βελτιώσουν την άμυνα τους. Creswicke, Louis (1900). South Africa and the Transvaal War; Vol II: From the commencement of the war to the Battle of Colenso. Edinburgh: T.C. & E.C. Jack. ISBN 0-665-93833-0. Kruger, Rayne (1964). 'Goodbye Dolly Grey: Story of the Boer War. London: New English Library Ltd. ISBN 0-7126-6285-5. Maurice, Major-General Sir Frederick. History of the War in South Africa 1899 - 1902; Vol I. East Sussex: Naval and Military Press. Pakenham, Thomas (1979). The Boer War. Cardinal. ISBN 0-7474-0976-5.
Storytelling

Το "Storytelling" είναι το πέμπτο άλμπουμ των Belle and Sebastian. Είναι το soundtrack της ομώνυμη ταινία του Todd Solondz, "Storytelling". Η μπάντα είχε αρκετά προβλήματα με τον Solondz καθώς έφτιαχνε την μουσική για την ταινία, με αποτέλεσμα μόνο 6 λεπτά μουσικής να έχουν χρησιμοποιηθεί στην ταινία. 5 από τα κομμάτια του άλμπουμ είναι ηχογραφημένοι διάλογοι από την ταινία. Tο ορχηστρικό "Fuck This Shit" χρησιμοποιεί την προσωδία του τίτλου σε διάφορα κλειδιά, αντί να χρησιμοποιήσει τις ίδιες τις λέξεις.

 "Fiction" – 2:32 "Freak" – 2:19 "Dialogue: Conan, Early Letterman" – 0:26 "Fuck This Shit" – 2:31 "Night Walk" – 2:07 "Dialogue: Jersey's Where It's At" – 0:21 "Black and White Unite" – 3:54 "Consuelo" – 2:55 "Dialogue: Toby" – 0:33 "Storytelling" – 3:01 "Dialogue: Class Rank" – 0:12 "I Don't Want to Play Football" – 0:57 "Consuelo Leaving" – 2:29 "Wandering Alone" – 2:38 "Dialogue: Mandingo Cliché" – 1:19 "Scooby Driver" – 1:13 "Fiction (Reprise)" – 1:22 "Big John Shaft" – 3:55 Stuart Murdoch - φωνή, κιθάρα, πλήκτρα Bobby Kildea - μπάσο, φωνητικά, κιθάρα Isobel Campbell - τσέλο, φωνητικά Chris Geddes - πλήκτρα, πιάνο Richard Colburn - ντραμς Stevie Jackson - κιθάρα, φωνητικά Sarah Martin - βιολί Mick Cooke - τρομπέτα Dervilagh Cooper, Murray Fergusson, Cheryl Crockett, Gillian Risi, Alastair Savage, Mary Ward, Liza Webb - βιολί George Cuthbertson, Joel Hunter, Jacqui Penfold - βιόλα Susan Dance, Jacqui Sharples - τσέλο Gary Grochla, Roy Hunter - διπλό μπάσο Andrea Kuypers - φλάουτο Kenneth Broom - σαξόφωνο Jenny Drivers - σαξόφωνο Catriona MacKay - άρπα Ronan Breslin - τρομπόνι Tony Doogan - παραγωγή Geoff Allen, Robin Rankin & Dave Paterson - μηχανικοί Willie Deans & Michael Bannister, Tom Unish, Juan Garcia - βοηθοί μηχανικοί Frank Arkwright - mastering Devine Inc. - σχέδιο
Αϊούλφ

Ο Αϊούλφ ή Αγιβούλφ, λατιν.: Aioulf ή Agiwulf, (απεβ. τον Ιούνιο του 457) ήταν ένας σκοτεινός βασιλιάς της Γαλισίας από το 456. Το 448, μετά από οκτώ χρόνια αιχμαλωσίας, ο Ρωμαίος πρέσβης Censorius εκτελέστηκε από έναν Aγιούλφ στη Σεβίλλη (Hispalis). Αυτός ο Αγιούλφ έχει ταυτιστεί μερικές φορές με τον Aϊούλφ.

 Σύμφωνα με τον τοπικό και χρονικογράφο της εποχής Υδάτιο, μετά την λεηλασία της Μπράγκα και την εκτέλεση του Ρεχίαρ προηγούμενου βασιλιά των Σουηβών, από τους Βησιγότθους, ο Γότθος βασιλιάς, Θεοδώριχος Β΄, οδήγησε τον στρατό του νότια στη Λουζιτανία, ενώ ένας από τους διοικητές του, Aϊούλφ, τον εγκατέλειψε και έμεινε πίσω στη Γαλισία, ελπίζοντας να γίνει βασιλιάς των Σουηβών εκεί. Ωστόσο, ο μεταγενέστερος, Παννόνιος ιστορικός Ιορδάνης καταγράφει ότι ο Aϊούλφ ήταν ένας Βάρνικ clients (ακόλουθος) του Θεοδώριχου Β΄, που διορίστηκε από τον βασιλιά για να διαχειρίζεται τους Σουηβούς και ο οποίος, έχοντας προκληθεί από τους ίδιους τους Σουηβούς, προσπάθησε να γίνει βασιλιάς, αλλά ηττήθηκε από τον στρατό του Θεοδώριχου Β΄ από την πρώτη συμπλοκή, συνελήφθη και εκτελέστηκε. Σύμφωνα με τον E. A. Thompson, ο Ιορδάνης είναι λιγότερο αξιόπιστος από τον Υδάτιο για τρεις λόγους: έζησε πιο μακριά τόσο χρονικά, όσο και χωρικά από γεγονότα στη Γαλισία, το ιστορικό του για την ακρίβεια είναι λιγότερο αξιόπιστο και η προκατάληψή του για τους Γότθους τον οδήγησε να κάνει τον άπιστο Aϊούλφ έναν Βάρνι και να εμπλέξουν τους ίδιους τους Σουηβούς στην πράξη της προδοσίας του Θεοδώριχου Β΄. Πιο σημαντικά, ωστόσο, ο Ιορδάνης αναφέρει ότι οι Σουηβοί επίσκοποι χαιρετίστηκαν από τον Θεόδωρο «με την ευλάβεια λόγω επισκοπικού βαθμού (pontificali reverentia)», έναν αναχρονισμό που θεωρεί ότι οι Σουηβοί ήταν ειδωλολάτρες το 457. Μετά τον Aϊούλφ, οι Σουηβοί επέλεξαν τον Ρεμισμούνδ για βασιλιά τους, που έγινε δεκτός από τον Θεοδώριχο Β΄. Thompson, E. A. "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." Visigothic Spain: New Approaches. ed. Edward James. Oxford: Oxford University Press, 1980. (ISBN 0-19-822543-1). Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part II." Nottingham Mediaeval Studies, xxi (1977), pp. 3–31. Reprinted as "The Suevic Kingdom of Galicia" in Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp. 161–187. (ISBN 0-299-08700-X).
Χιονοσανίδα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014

Η χιονοσανίδα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι διεξήχθη στο Πάρκο Ρόζα Χούτορ, από τις 6 ως τις 22 Φεβρουαρίου 2014. Το παράλληλο σλάλομ και το slopestyle διεξήχθησαν για πρώτη φορά.Ο τραυματισμός που είχε ο Νορβηγός αθλητής της χιονοσανίδας Τόρστεϊν Χόργκμο, που είχε αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στην κλείδα και παράπονα από άλλους αθλητές αναφορικά με τα άλματα, οδήγησαν τους οργανωτές στο να τροποποιήσουν την πίστα του slopestyle μία εβδομάδα πριν τους Αγώνες.

 Ακολουθεί το πρόγραμμα για όλα τα (συνολικά 10) αγωνίσματα.Όλες οι ώρες είναι (UTC+4). Μέχρι και 24 αθλητές και αθλήτριες είχαν δικαίωμα να λάβουν μέρος, 14 άνδρες και 14 γυναίκες. Τα 5 διαφορετικά αγωνίσματα είχαν διαφορετικές ποσοστώσεις για την πρόκριση. Οι χώρες επιτρέπεται να συμμετέχουν με τον ίδιο αθλητή ή αθλήτρια σε περισσότερα του ενός αγωνίσματα. 243 αθλητές από 31 χώρες έλαβαν μέρος (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών/αθλητριών). Η Κροατία, το Καζακστάν και η Σερβία έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση σε αυτή την Ολυμπιάδα στη χιονοσανίδα. Ανδόρρα (1) Αυστραλία (11) Αυστρία (17) Βέλγιο (1) Βραζιλία (1) Βουλγαρία (2) Καναδάς (24) Κίνα (6) Κροατία (1) Τσεχία (5) Φινλανδία (11) Γαλλία (13) Γερμανία (10) Ηνωμένο Βασίλειο (7) Ιρλανδία (1) Ιταλία (12) Ιαπωνία (8) Καζακστάν (1) Ολλανδία (6) Νέα Ζηλανδία (5) Νορβηγία (9) Πολωνία (6) Ρωσία (15) Σερβία (1) Σλοβενία (10) Νότια Κορέα (4) Ισπανία (4) Σουηδία (2) Ελβετία (24) Ουκρανία (2) ΗΠΑ (23)
Λυκίνος ο Λακεδαιμόνιος

Ο Λυκίνος ο Λακεδαιμόνιος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 87ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (432 π.Χ.).

 Είναι πιθανό πως πρόκειται για τον ίδιο ολυμπιονίκη οπλιτοδρόμο Λυκείνο ο οποίος περίπου μια δεκαετία νωρίτερα είχε στεφθεί νικητής στο αγώνισμα του οπλίτη δρόμου, ωστόσο θεωρείται εξίσου πιθανό πως υπήρξε ολυμπιονίκης αρκετά αργότερα και είναι άλλο άτομο, καθώς βάσει των αναφορών του Παυσανία συμμετείχε στο τέθριππο με πουλάρια (πώλους) αντί με άλογα, και η ιπποδρομία πώλων ξεκίνησε από το 384 π.Χ. και έπειτα στους ολυμπιακούς αγώνες. Παυσανίας -Ἑλλάδος περιήγησις -Ἠλιακῶν Β 6.2 -2 [2] Ξενάρκει μὲν δὴ καὶ ἐν Δελφοῖς καὶ ἐν Ἄργει τε ὑπῆρξε καὶ ἐν Κορίνθῳ προσανελέσθαι νίκας: Λυκῖνος δὲ ἀγαγὼν ἐς Ὀλυμπίαν πώλους, καὶ οὐ δοκιμασθέντος ἑνὸς ἐξ αὐτῶν, καθῆκεν ἐς τῶν ἵππων τὸν δρόμον τῶν τελείων τοὺς πώλους καὶ ἐνίκα δι᾽ αὐτῶν, ἀνέθηκε δὲ καὶ ἀνδριάντας δύο ἐς Ὀλυμπίαν, Μύρωνος τοῦ Ἀθηναίου ποιήματα. τῷ δὲ Ἀρκεσιλάῳ καὶ Λίχᾳ τῷ παιδί, τῷ μὲν αὐτῶν γεγόνασι δύο Ὀλυμπικαὶ νῖκαι, Λίχας δὲ εἰργομένων τηνικαῦτα τοῦ ἀγῶνος Λακεδαιμονίων καθῆκεν ἐπὶ ὀνόματι τοῦ Θηβαίων δήμου τὸ ἅρμα, τὸν δὲ ἡνίοχον νικήσαντα ἀνέδησεν αὐτὸς ταινίᾳ: 2. Ο Ξενάρκης είχε ανακηρυχτεί νικητής στους Δελφούς, στο Άργος, καθώς και στην Κόρινθο. Ο Λυκίνος έφερε στην Ολυμπία πουλάρια και επειδή ένα απ᾿ αυτά κρίθηκε ακατάλληλο, συμμετείχε µε τα πουλάρια στον αγώνα δρόμου αναπτυγμένων αλόγων και νίκησε μ᾿ αυτά. Αφιέρωσε στην Ολυμπία δύο ανδριάντες, που ήταν έργα του Αθηναίου Μύρωνα. Ο Αρκεσίλαος κέρδισε δύο νίκες στην Ολυμπία και ο γιος του Λίχας, επειδή εκείνη την εποχή οι Λακεδαιμόνιοι είχαν αποκλειστεί από τους αγώνες, συμμετείχε δηλώνοντας το άρμα του στο όνομα των Θηβαίων" και όταν ο ηνίοχός του νίκησε, ο Λίχας του φόρεσε την ταινία του νικητή.