Daytripper (DC κόμικς)

Το Daytripper είναι αμερικάνικη σειρά κόμικ δέκα τευχών περιορισμένης κυκλοφορίας. Γράφτηκε από τους Fábio Moon και Gabriel Bá και εκδόθηκε από την DC Comics κάτω από την εμπορική επωνυμία Vertigo.

 Ολόκληρη η σειρά έχει κυκλοφορήσει σε δύο πλήρεις εκδόσεις (trade paperback): Daytripper (256 σελίδες, Titan Books, Μάρτιος 2011, ISBN 0-85768-237-7, DC Comics, Φεβρουάριος 2011, ISBN 1-4012-2969-7) Daytripper (272 σελίδες, Titan Books, Μάρτιος 2011, ISBN 1401245110, DC Comics, Απρίλιος 2014, ISBN 1-4012-2969-7) Η συλλεκτική έκδοση έφτασε στο Νο1 graphic novel στην εφημερίδα New York Times τον Φεβρουάριο του 2011. Κατέλαβε ξανά την ίδια θέση στα μέσα Μαρτίου του ίδιου έτους όπου και παρέμεινε για μία εβδομάδα, πριν πέσει στη θέση Νο2. Η σειρά Daytripper παρουσιάζει πολλές επιρροές από τη Βραζιλία, αναφορικά με τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και την κουλτούρα. Το ίδιο το όνομα του πρωταγωνιστή αποτελεί την κυριότερη. Το όνομα Bras θα μπορούσε να θεωρηθεί αναφορά στη Βραζιλία, τη χώρα όπου γεννήθηκε ο δημιουργός της σειράς, αφού το όνομα αποτελείται από τα τέσσερα πρώτα γράμματα της λέξης Βραζιλία γραμμένης στα πορτογαλικά (“Brasil”). Το όνομα θα μπορούσε, επίσης, να αναφέρεται σε ένα από τους πιο δημοφιλείς ήρωες της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας, Brás Cubas. Σε συνέντευξη τους στο A Filanctera, μια βραζιλιάνικη ιστοσελίδα αφιερωμένη στην εικονογραφία, οι Ba και Moon εξηγούν πως, “Ο ήρωας αποτελεί φόρο τιμής, έναν φόρο τιμής που βγάζει νόημα επειδή ο πατέρας του Bras είναι ένας πολύ δημοφιλής συγγραφέας. Είναι το είδος του πατέρα που θα έδινε στο παιδί του όνομα ενός ήρωα μυθιστορήματος." Επίσης, επειδή ο Bras πεθαίνει, όπως πεθαίνει και ο Brás Cubas. Και στις δύο ιστορίες οι χαρακτήρες διηγούνται την ιστορία των θανάτων τους: ο Brás Cubas κάνει ξεκάθαρο στον αναγνώστη πως είναι ήδη νεκρός ενώ διηγείται την ιστορία της ζωής του, ενώ ο Bras de Oliva Domingos πεθαίνει αναπάντεχα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους στο τέλος κάθε κεφαλαίου. Άλλη μια βραζιλιάνικη επιρροή που εντοπίζεται στο Daytripper αφορά στη χρήση της πορτογαλικής γλώσσας. Στο τρίτο κεφάλαιο, όταν ο Bras πεθαίνει αφού τον χτυπήσει ένα φορτηγό παράδοσης εμπορευμάτων, μια σημαντική φράση είναι γραμμένη: “Foda. Entregas”. Αυτό μεταφράζεται στα αγγλικά ως “Fuck. Delivery”, φράση που θα μπορούσε να αναφέρεται στην κατάσταση που μόλις βίωσε ο χαρακτήρας, πεθαίνοντας μερικές στιγμές αφότου αντίκρυσε τη γυναίκα, με την οποία θα ζούσε το υπόλοιπο της ζωής του. Εκτός από τη γλώσσα και τη λογοτεχνία, στο Daytripper απεικονίζεται η βραζιλιάνικη οικογενειακή παράδοση. Στο κεφάλαιο 5, κατά το οποίο ο Bras επισκέπτεται τη γιαγιά και τον παππού του στην εξοχή, όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται: ξαδέρφια, θείοι και θείες. Η συνήθεια να συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια μαζί τα Σαββατοκύριακα είναι συνηθισμένη στη Λατινική Αμερική τιμώντας έτσι την αξία της οικογένειας. Σύμφωνα με τους Clutter και Nieto, παραδοσιακά η ισπανική οικογένεια είναι μια ομάδα που διατηρεί στενές σχέσεις και ο σημαντικότερος φορέας κοινωνικοποίησης. Ο όρος φαμίλια (familia) συχνά ξεπερνά την πυρηνική οικογένεια. Η ισπανική οικογένεια δεν συμπεριλαμβάνει μόνο γονείς και παιδιά αλλά και την εκταταμένη οικογένεια. Αν και η Βραζιλία δεν ανήκει στις ισπανικές χώρες (ήταν υπό πορτογαλική κυριαρχία από το 1500 έως το 1822), αυτό το έθιμο συναντάται σε πολλές λατινικές χώρες, από τη Λατινική Αμερική μέχρι τις ευρωπαϊκές (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία) απ’ όπου και προέρχεται. Άλλη μια μεγάλη επιρροή της βραζιλιάνικης κουλτούρας είναι πως το βιβλίο συνδέεται με το φαγητό. Στο κεφάλαιο 5, όταν ολόκληρη η οικογένεια συγκεντρώνεται για το μεσημεριανό, όλα τα πιάτα που σερβίρονται προέρχονται από τη βραζιλιάνικη παραδοσιακή κουζίνα. Το κύριο πιάτο αποτελείται από “ρύζι και φασόλια, πατάτες, μαρούλι - ολα πολύ απλά και χειροποίητα - αλλά το μεσημεριανό πάντα είναι σαν μια θορυβώδης χαρούμενη γιορτή (...) Το κοτόπουλο είναι το αγαπημένο των παιδιών, οπότε η γιαγιά το μαγείρευε πάντα”. Η βάση της βραζιλιάνικης κουζίνας αποτελείται από κοτόπουλο, μαρούλι και ντομάτα και πατάτες. Σύμφωνα με τον Botelho, “Πέρα από κάποιες τοπικές διαφορές, το καθημερινό φαγητό που βρίσκεται σχεδόν σε κάθε τραπέζι της χώρες αποτελείται από το ζεύγος ρύζι και φασόλι, συνοδευμένο από σαλάτα, κάποιο είδος κρέατος και αλεύρι μανιόκας. Το λεξικό Aurélio της πορτογαλικής γλώσσας ορίζει το δίδυμο feijão-com-arroz (φασόλια και ρύζι) ως “καθημερινής χρήσης, κοινός, συνηθισμένος”. Είναι ένα αληθινό στοιχεία της εθνικής τους ταυτότητας που αγκαλιάζει τους ανθρώπους από τον Βορά μέχρι το Νότο.” Τέλος, το Daytripper περιγράφει, επίσης, τη σχέση της βραζιλιάνικης κουλτούρας με τη σαπουνόπερα. Στο κεφάλαιο 5, όταν ο Bras λέει, “Η γιαγιά έδωσε στο κοτόπουλο το όνομα ήρωα σαπουνόπερας”, φαίνεται η μεγάλη επιρροή που έχουν αυτές οι εκπομπές στους Βραζιλιάνους. Ενώ σε άλλες χώρες οι τηλεοπτικές σειρές είναι τα πιο δημοφιλή προγράμματα, στη Βραζιλία τα νούμερα τηλεθέασης των σαπουνόπερων ξεπερνούν κάθε άλλη εκπομπή με μεγάλη διαφορά. Σύμφωνα με την εφημερίδα Brazilian Business, “Οι σαπουνόπερες του καναλιού Rede Globo είναι πολύ διάσημες στο εσωτερικό της χώρας αλλά και στο εξωτερικό. Υπάρχουν άλλα κανάλια που διαφημίζουν τις εκπομπές τους λέγοντας, “Όταν τελειώσει η σαπουνόπερα του Globo, αλλάξτε στο δικό μας κανάλι”. 2011: Κέρδισε "Best Limited Series or Story Arc" Eisner Award Κέρδισε "Best Single Issue or Story" Harvey Award Κέρδισε "Favourite New Comicbook" Eagle Award Daytripper στο blog των Moon και Bá στη σελίδα της Vertigo. Daytripper #1 review, Comic Book Resources [1] Tennessee Today