IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος ( ψευδώνυμο του Τάσος Γκέντζος ) (1964 - ) είναι Έλληνας συγγραφέας, επιμελητής βιβλίων, ραδιοφωνικός παραγωγός, και δάσκαλος Δημιουργικής Γραφής. Γεννήθηκε στην Κολωνία της Δυτικής Γερμανίας, μεγάλωσε στη Καβάλα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου της Θεσσαλονίκης. Τελείωσε το Φιλολογικό Τμήμα της Σχολής με κατεύθυνση τους τομείς της Κλασικής Φιλολογίας και της Νεότερης Ελληνικής και Μεσαιωνικής Φιλολογίας. Διδάσκει Ελληνικά, Φιλοσοφία και Λατινικά στο Πρώτο Λύκειο του Αμερικανικού Κολεγίου Ανατόλια.

 Καπηλειά Ονείρων, Ωκεανός (2022) Η προβατίνα. Ήτοι ο λαχνός με το νούμερο 99, Δωδώνη (2022) Παραμύθιον: η έφηβη με τον ερυθρό πίλο, ήτοι η Κοκκινοσκουφίτσα, Ρώμη (2021) Οι νύχτες με τα χέλια, Ρώμη (2020) Lacrimae rerum / Τα δάκρυα των πραγμάτων, Ρώμη (2019) Όλα ξεκίνησαν στο κοιμητήριο, Δωδώνη (2018) Ύποπτοι καθ' έξιν, Ωκεανός (2017) Οι δύο ώρες ύπνου… και το "memento mori" ενός συγγραφέα, Εκδόσεις Φυλάτος (2015) Ροζ..., Δωδώνη (2014) Γλυκιά εκδίκηση, Ωκεανός (2013) Η διαφορετική Ελένη, Ωκεανός (2013) Τα πέτρινα Χριστούγεννα, Εκδόσεις Σαΐτα (2013) Ψυχές που δεν τις ζέστανε η αγάπη, Ωκεανός (2011) Το κουζλούκι και ο πάππος ο Τζότζος, Ωκεανός (2009) 21 Μάσκες, Ρώμη (2021) Δίπλα στις στέγες Ρώμη (2020) Ultimi inter pares. Ρώμη (2019) Σταγόνες ζωής, Το Σκαθάρι (2019) Οι εραστές της σοκολάτας, Το Σκαθάρι (2018) Δεν έμαθα να ζω με την αλήθεια, Ρώμη [επιμέλεια, κείμενα] (2017) Λατινική γραμματική Γ´λυκείου, Ρώμη (2017) Ropa de marca en tiempos de crisis, Byzantion Nea Hellas,Revista Anual de Estudios Griegos, Byzantinos y Neohelenicos, Universidad de Chile (2017) Μη μου λες το γιατί, Δωδώνη (2017) Έλα σε μένα, Ωκεανός (2016) Απίθανες ιστορίες της πόλης μας: Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις iWrite.gr (2015) Όσα ποτέ δεν είπαμε, Ωκεανός (2013) Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος, Εκδόσεις Σαΐτα (2013) Ανθή Θεοχαροπούλου, Ο κάμπος, Ρώμη 2023 Μαρία Σχοινά, Η Ζωή στο μπαλκόνι, Ρώμη 2023 Άρης Μάλαμας, Ο Συνοψιστής, Ρώμη 2023 Συλλογικό έργο, Μένουμε σπίτι - Μέρες και νύχτες μιας καραντίνας, Ωκεανός (2021) Ευδοκία Φανερωμένου, Η απαγωγή της νοστιμιάς, Ρώμη (2020) Μαρία Φαρμάκη, Σκόρσο, Ρώμη (2020) Αρσινόη Πασχαλίδου, Ο δρόμος με τα ηλιοτρόπια, Το Σκαθάρι (2019) Σάββας Λαζαρίδης, Μικρό χαμόγελο, Ρώμη (2019) Σάββας Λαζαρίδης, Ανάμεσα στον φόνο και στον χρόνο, Ρώμη (2018) Ανθή Θεοχαροπούλου, Θάλασσα γυναίκα, Ρώμη (2018) Μάριος Ταραμίδης, Νυχτερινοί περίπατοι, Δωδώνη (2018) Νίκος Λαδιανός, Δεν πωλείται, Ρώμη (2017) Σελίδα στο Ε.ΚΕ.ΒΙ Αρχειοθετήθηκε 2023-04-22 στο Wayback Machine. Σελίδα στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης Σελίδα στη ΧΑΝΘ Λογοτεχνικό περιοδικό του Πανεπιστημίου της Χιλής Βίντεο με εκπομπές από τα Αιρετικά Μαθήματα Πολιτισμού Βίντεο με συνεντεύξεις Κριτική Θεατρικού Έργου Κριτική μυθιστορήματος Κριτική νουβέλας Προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα Σελίδα στον ΟΣΔΕΛ ( http://www.aspidadev.osdelnet.gr/results?Author_bio=1&Author=1041601)
Αχιλλέας Κ. Γεροκωστόπουλος

Ο Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος (Πάτρα 1909 - Παρίσι, Μάρτιος 1988), ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός από την Αχαΐα. Ανάμεσα στα άλλα, χρημάτισε υπουργός Παιδείας από τις 11 Απριλίου 1954 ως 29 Φεβρουαρίου 1956 και από την 1η Ιουνίου 1957 ως 5 Μαρτίου 1958.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεροκωστόπουλου, επίσης πολιτικού και της Μαρίας Ρούφου. Είχε σπουδάσει νομικά και άσκησε την δικηγορία. Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Γεροκωστόπουλος που ακολούθησε το διπλωματικό σώμα. Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές 1950, 1951, 1952, 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1956. Ήταν υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1961 και υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967 . Ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1957 συνόδευσε την σορό του Καζαντζάκη παρότι τον είχε αφορίσει η εκκλησία.Τον Οκτώβριο του 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής, στις πρώτες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη ΝΔ. Υπηρέτησε στη θέση αυτή ως το 1985. Πέθανε στο Παρίσι και κηδεύτηκε στις 29 Μαρτίου 1988. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.117
Ιαπετός (δορυφόρος)

Ο Ιαπετός (αγγλικά: Iapetus) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου και ο ενδέκατος, κατά σειρά μεγέθους, δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Πήρε το όνομά του από τον τιτάνα Ιαπετό της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος VIII (Saturn VIII). Ο Ιαπετός είναι πολύ γνωστός για την έντονη διαφορά της λευκαύγειας ανάμεσα στις δύο πλευρές του, από τις οποίες η μία είναι σχεδόν εντελώς λευκή και η άλλη σχεδόν εντελώς σκοτεινή. Για το λόγο αυτό, έχει χαρακτηριστεί ως "φεγγάρι γινγκ γιανγκ". Ωστόσο, η εξερεύνηση του από την αποστολή Κασσίνι-Χόιχενς αποκάλυψε και άλλα μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως μια οροσειρά που διατρέχει τον ισημερινό του.

 Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια της σκοτεινής περιοχής φθάνουν τους 130 K (-143 °C ή -226 °F) στον ισημερινό. Η αργή περιστροφή του Ιαπετού κάνει τη θέρμανση από το ηλιακό φως αποτελεσματικότερη. Οι φωτεινότερες επιφάνειες απορροφούν λιγότερο ηλιακό φως, έτσι οι θερμοκρασίες εκεί φθάνουν μόνο περίπου τους 100 Κ (-173 °C ή -280 °F) . Η τροχιά του Ιαπετού είναι σχετικά ασυνήθιστη σε σχέση με τους υπόλοιπους δορυφόρους του πλανήτη. Περιστρέφεται γύρω από τον Κρόνο σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη από ότι το επόμενο εσωτερικό φεγγάρι, ο Τιτάνας. Η τροχιά του έχει μεγάλη κλίση με το επίπεδο περιστροφής των υπόλοιπων δορυφόρων. Μόνο η τροχιά ανώμαλων εξωτερικών δορυφόρων, όπως η Φοίβη (δορυφόρος) έχουν μεγαλύτερη κλίση. Η αιτία αυτού του φαινομένου είναι άγνωστη. Λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Κρόνο και της έντονα κεκλιμένης τροχιάς, ο Ιαπετός είναι το μόνο μεγάλο φεγγάρι από το οποίο τα δαχτυλίδια του Κρόνου είναι σαφώς ορατά. Από τους υπόλοιπους εσωτερικούς δορυφόρους, οι δακτύλιοι φαίνονται από το πλάι και έτσι είναι δύσκολα ορατοί. Από τον Ιαπετό, ο Κρόνος φαίνεται να έχει διάμετρο 1 ° 56 ' (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από της Σελήνης, όπως αυτή φαίνεται από τη Γη) . Ο Ιαπετός έχει φωτογραφηθεί πολλές φορές από τη διαστημοσυσκευή Κασσίνι πολλές φορές. Ωστόσο, η τροχιά του κάνει την παρατήρηση από μικρή απόσταση δύσκολη. Το Κασσίνι έκανε ένα κοντινό πέρασμα από τον Ιαπετό, σε απόσταση 1.227 χιλιομέτρων, στις 10 Σεπτεμβρίου 2007. Ιαπετός από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Μπόρις Καλαμάνος

Ο Μπόρις, ουγγρ. Borisz (π. 1114 - π. 1154) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν διεκδικητής τού Ουγγρικού θρόνου στα μέσα τού 12ου αι. Ίσως ήταν γιος τού Κολομάν της Ουγγαρίας· οι Έλληνες ιστοριογράφοι της εποχής τον αναφέρουν ως "Βορίσης Καλαμάνος".

 Ο Κολομάν της Ουγγαρίας είχε 2η σύζυγο την Ευφημία των Ρουρικιδών, κόρη τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Την κατηγόρησε για μοιχεία και την έδιωξε· η Ευφημία επέστρεψε στη Ρωσία και έπειτα από λίγους μήνες γέννησε τον Μπόρις Κολομάν. Ο βασιλιάς δεν αναγνώρισε ποτέ τον Μπόρις ως γιο του, όμως ο Μπόρις έβλεπε τον εαυτό του ως το νόμιμο γιο τού Κολομάν. Ο Μπόρις τότε κατέφυγε στην αυλή του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού, ο οποίος μεσολάβησε και ο Μπόρις νυμφεύτηκε την Αρετή Δούκαινα· γιος τους ήταν ο Κωνσταντίνος Δούκας Καλαμανός. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας τον τίμησε με τους τίλους του κράλη κι του πανυσέβαστου. Το 1116 απεβίωσε ο Κολομάν και τον διαδέχθηκε ο γιος από τον 1ο του γάμο, ο Στέφανος Β΄ της Ουγγαρίας· το 1131 απεβίωσε και ο Στέφανος Β΄. Τότε ο Μπόρις διεκδίκησε το στέμμα. Όμως επόμενος βασιλιάς έγινε ο Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας, εξάδελφος τού Στεφάνου Β΄. Ο Μπόρις, αν και βοηθήθηκε από την Πολωνία, τη Γερμανία και τη Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία, απέτυχε και σκοτώθηκε στη μάχη. Deeds of John and Manuel Comnenus by John Kinnamos (Translated by Charles M. Brand) (1976). Columbia University Press. ISBN 0-231-04080-6. O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniatēs (Translated by Harry J. Magoulias) (1984). Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-1764-8.
Ρουσουδάν (κόρη του Γεωργίου Γ΄ της Γεωργίας)

Η Ρουσουδάν (γενν. 1158) από τον βασιλικό Οίκο των Βαγρατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Γεωργίας και έγινε πριγκίπισσα της Ρωμανίας μετά τον γάμο της με τον Μανουήλ Κομνηνό, γιο του Ανδρονίκου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

 Ήταν η νεότερη κόρη του βασιλιά Γεωργίου Γ΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Μπουρντουχάν της Αλανίας. Αδελφή της ήταν η Τάμαρ, που διαδέχτηκε τον πατέρα τους και έγινε βασίλισσα της Γεωργίας. Γεννημένη γύρω στο 1158/1160, η Ρουσουδάν παντρεύτηκε, ίσως το 1180, τον σεβαστοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό (γενν. 1145), μεγαλύτερο γιο του Ανδρόνικου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από το 1183 ως το 1185. Ο Μανουήλ και η Ρουσουδάν είχαν δύο γιους, τον Αλέξιο, ιδρυτή της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και τον Δαυίδ (1184-1214). Όταν ο Ανδρόνικος Α΄ σκοτώθηκε, ο Μανουήλ τυφλώθηκε και απεβίωσε από τις πληγές του. Τότε η Ρουσουδάν έφυγε από την Κωνσταντινούπολη με τους γιους της, καταφεύγοντας είτε στη Γεωργία είτε στην πρώην βυζαντινή επαρχία του Πόντου. Ενώ οι σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας κατασκήνωσαν έξω από την Κωνσταντινούπολη από το 1203 και το 1204 κατέλαβαν την πόλη, η αδελφή της και βασίλισσα της Γεωργίας Θαμάρ έστειλε Γεωργιανά στρατεύματα για να βοηθήσουν τον Αλέξιο και τον Δαυίδ να πάρουν τον έλεγχο του Πόντου τον Απρίλιο του 1204. Σε συνδυασμό με τις πρόσθετες κατακτήσεις τους, δημιουργήθηκε η νέα Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας Ο Αλέξιος έγινε ο Αλέξιος Α΄ της Τραπεζούντας, διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο και άλλαξε το επώνυμό του από Κομνηνός σε Μέγας Κομνηνός. Οι απόγονοί του θα κυβερνήσουν για τις επόμενες οκτώ γενεές, το κράτος που δημιούργησε. Παντρεύτηκε τον Μανουήλ Κομνηνό σεβαστοκράτορα και είχε τέκνα: Αλέξιος Α΄ 1182-1222, πρώτος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, ιδρυτής του κλάδου των Μεγάλων Κομνηνών. Δαυίδ 1184-1212, συνιδρυτής και συναυτοκράτορας της Τραπεζούντας. Βαρζός, Κωνσταντίνος (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών (PDF). B. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών. OCLC 834784665. , σ. 515 σημ. 24. Κυρίλ Τουμάνοφ, "On the relationship between the founder of the Empire of Trebizond and the Georgian Queen Thamar" in Speculum vol. 15 (1940) pp. 299–312.
Τσάτιρ-Νταγκ

Το Τσάτιρ-Νταγκ (κριμαϊκά ταταρικά: Çatır Dağ , ουκρανικά: Чатир-Даг‎, ρωσικά: Чатыр-Даг‎) είναι ορεινός όγκος στην Κριμαία, κοντά στον αυτοκινητόδρομο Συμφερόπολη - Αλούστα . Στην Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα το çatır σημαίνει σκηνή και το Dag βουνό.

 Το βουνό αποτελείται από δύο οροπέδια: το χαμηλότερο (βόρεια) και το άνω (νότιο). Το χαμηλότερο οροπέδιο κάνει κύκλο απαλά προς τη βόρεια πλευρά του, το οποίο καλύπτεται σε χορτάρι από στέπες. Στο νότιο άκρο του (κοντά στην πλαγιά απότομη του υψηλότερου οροπέδιο), το κάτω οροπέδιο καλύπτεται από οξιές και κέδρο. Έχει πολλά μονοπάτια πεζοπορίας και αρκετά όμορφα σπήλαια (που αναφέρονται παρακάτω). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Chatyr-Dag στο Wikimedia Commons
Γουλιέλμος του Λύνεμπουργκ

Ο Γουλιέλμος ο Μακρόξιφος (11 Απριλίου 1184 - 13 Δεκεμβρίου 1213) μέλος του Οίκου των Γουέλφων ήταν κύριος του Λύνεμπουργκ (1180 - 1213). Ο Γουλιέλμος ο Μακρόξιφος ήταν μικρότερος γιος του Ερρίκου του Λέοντος δούκα της Σαξονίας και της Βαυαρίας και της Ματθίλδης της Αγγλίας μεγαλύτερης κόρης του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας.

 Ο πατέρας του είχε διωχθεί από τα δουκάτα του και εξορίστηκε το 1181 από τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα βασιλιά της Γερμανίας με την παραχώρηση ότι μπορούσε να κρατήσει το Μπράουνσβαϊγκ, Λύνεμπουργκ και Χάλντενσλέμπεν. Πήγε στον πεθερό του Ερρίκο Β΄ βασιλιά της Αγγλίας και τότε γεννήθηκε ο Γουλιέλμος στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας, γι' αυτό και καλείται Γουλιέλμος του Γουίντσεστερ. Μάλλον έμεινε στην αγγλική Αυλή, όταν ο πατέρας του επέστρεψε και συμφιλιώθηκε με το νέο βασιλιά της Γερμανίας Ερρίκο ΣΤ΄. Όταν ο Λεοπόλδος Ε΄ δούκας της Αυστρίας αιχμαλώτισε τον Ριχάρδο Α΄, αδελφό της γυναίκας του και ζήτησε λύτρα για να τον αφήσει, ο Ερρίκος έδωσε όμηρο τον Γουλιέλμο ώσπου να πληρωθεί το ποσό. Το 1195 απεβίωσε ο Ερρίκος και οι γιοι του Ερρίκος, Όθων και Γουλιέλμος κληρονόμησαν τα εδάφη του. Ήταν φεουδαρχικά ελεύθερα (μη υποτελή). Το 1198 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β' και στις έριδες διαδοχής ο αδελφός του Γουλιέλμου στέφθηκε βασιλιάς ως Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο θείος τους Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος βασιλιάς της Αγγλίας και μετέβησαν εκεί διεκδικώντας μάταια μέρος από την κληρονομιά. Όταν οι Δανοί κατέκτησαν το Χόλσταϊν (1201) ο μελλοντικός Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας μικρότερος αδελφός του βασιλιά Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας τακτοποίησε τον γάμο του Γουλιέλμου με την αδελφή τους Έλενα με μία σημαντική προίκα. Ο Γουλιέλμος ο Μακρόξιφος ζήτησε επιπλέον την διοίκηση του Χόλσταϊν αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το 1202 οι τρεις αδελφοί συναντήθηκαν στο Παντερμπόρν όπου μοίρασαν τις πατρικές κτήσεις: ο Γουλιέλμος έλαβε το Λύνεμπουργκ, το Λάουενμπουργκ, το Χάλντενσλέμπεν, το κάστρο Ρέγκενστάιν, κά. Έκανε το πρώτο μόνιμη κατοικία του, ασχολούμενος με το εμπόριο άλατος της γύρω περιοχής. Το 1213 απεβίωσε· την επιτροπεία του 9ετούς γιού του, του Όθωνα του παιδός, ανέλαβε ο Όθων Δ'. Μια και οι θείοι του ήταν χωρίς άρρενες απογόνους, ο Όθων ο παις θα κληρονομήσει τις κτήσεις τους ενώνοντάς τες πάλι και γενόμενος ο 1ος δούκας, και πρόγονος όλων των δουκών, του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Νυμφεύτηκε την Ελένη των Έστριντσεν, κόρη του Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας και τέκνο του ήταν ο: Όθων Α΄ ο Παις 1204-1252, κληρονόμησε την περιουσία του πατέρα του και έγινε 1ος δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1235). Anderson, James (1732). Royal Genealogies: or, the genealogical tables of emperors, kings and princes, from Adam to these times in two parts Lee, Sidney, ed. (1894). "Matilda (1156-1189)" . Dictionary of National Biography. 37. London: Smith, Elder & Co.
47 (αριθμός)

Το 47 (σαράντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 46 και πριν από το 48. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 47 συμβολίζεται ως XLVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΜΖ´ ή μζ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 47 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 53. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 47 αντιστοιχεί στον άργυρο. Το Μεσιέ 47 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 1.600 ετών φωτός στον αστερισμό Πρύμνη.
Ο άλλος μου εαυτός

Το Ο άλλος μου εαυτός (αγγλικά: Splitting Adam) είναι αμερικανική κωμική τηλεοπτική ταινία επιστημονικής φαντασίας, η οποία προβλήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Στην Ελλάδα, η ταινία προβλήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2015. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέις Νόρμαν, Τζακ Γκρίφο και Ιζαμπέλα Μόνερ.

 Μετά από ένα ατύχημα με ένα μυστηριώδες σολάριουμ του θείου του, ο Άνταμ λύνει όλα του τα προβλήματά με κλόνους. Με τη βοήθεια τής νέας του δημιουργίας, ο Άνταμ ξεκινάει ένα συναρπαστικό καλοκαίρι με μία επική βουτιά. Τζέις Νόρμαν ως Άνταμ Μπέικερ, Άνταμ #2, Γουίνστον (Άνταμ #3), Πάρτι Μπόι (Άνταμ #4), Ευαίσθητος (Άνταμ #5), Τέλειος (Άνταμ #6) Ιζαμπέλα Μόνερ ως Λόρι Κόλινς Τζακ Γκρίφο ως Βανς Χάνσαμ Αμάρ Γούτεν ως Σέλντον Σεθ Ισαάκ Τζόνσον ως Ντάνι Τέιτ Τσάπμαν ως Γκίλιαν Μπέικερ Τόνι Καβαλέρο ως Μαγικός Μιτς Επίσημη Ιστοσελίδα
ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε

Η ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε (σλοβακικά: MFK Zemplín Michalovce, προφέρεται: [ˈzɛmpliːn ˈmixalɔʊ̯tsɛ]) είναι σλοβακικός σύλλογος ποδοσφαίρου, με έδρα το Μιχαλόβτσε. Αγωνίζεται στη Σούπερ Λίγκα Σλοβακίας από τη σεζόν 2015–16.

 Ο Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε ιδρύθηκε το 1912. Ο πρώτος της αγώνας διεξήχθη το καλοκαίρι του 1912, όπου η Ζέμπλιν έχασε από την ΦΚ Ποζντισόβτσε με 0-6. Στις 13 Ιουνίου 2015, νίκησε τον κύριο αντίπαλό της, ΜΦΚ Σκαλίτσα, σε μια αποφασιστική εκτός έδρας νίκη με 2-0 και εξασφάλισε την πρώτη θέση και μια ιστορική άνοδο στην κορυφαία κατηγορία. Τσεχοσλοβακία Εθνικό Πρωτάθλημα Σλοβακίας (1969–93) Νικήτρια (1): 1974–75 Σλοβακία 2. Λίγκα Σλοβακίας (1993–) Νικήτρια (1): 2014–15 (Άνοδος) 2η θέση (1): 2013–14 Κύπελλο Σλοβακίας (1961 – σήμερα) Ημιτελικοί (1): 2016-17 Οι ακόλουθοι σύλλογοι συνδέονται με τη Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε: ΑΚ Μίλαν (2011–παρόν) ΦΚ Σομπράντσε-Σομπρανέτσκο (2020–παρόν) Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Ζέμπλιν είναι ομάδες από την ανατολική Σλοβακία, όπως οι 1. ΦΚ Τάτραν Πρέσοβ, Παρτιζάν Μπαρτνέγιοβ, ΦΚ Μπόντβα Μόλνταβα ναντ Μποντβόου, ΣΚ Φούτουρα Χουμένε και ΦΚ Σομπράντσε-Σομπρανέτσκο. Οι υποστηρικτές της ομάδας, που ονομάζονται Ultras Zemplín Michalovce (GS-52), διατηρούν φιλικές σχέσεις με τους οπαδούς της ΜΦΚ Κόσιτσε, που ονομάζονται Viva Košice. Scorp ISDB Eurovia Πόλη του Μιχαλόβτσε Θερμικό πάρκο Šírava Bel Group FIN.M.O.S. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2016-09-03 στο Wayback Machine. (σλοβακικά) ΜΦΚ Ζέμπλιν Μιχαλόβτσε, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Zemplín Michalovce Βίντεο στο YouTube
Απόλυτη δημοκρατία

Η απόλυτη δημοκρατία είναι μια υποθετική μορφή διακυβέρνησης που παρουσιάζει μια ακραία εξουσία που ασκείται απευθείας από τους πολίτες. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη δημοκρατία εξουσίας, όπως συναντάται στο ελβετικό πολιτικό σύστημα (στο οποίο οι εκλεκτικές δραστηριότητες για την προσαρμογή των κοινωνικών/πολιτικών θεμάτων είναι συχνότερες από ότι σε άλλες δημοκρατίες μέσω συχνών δημοψηφισμάτων).Η απόλυτη δημοκρατία ενέχει τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα στα συμφέροντα της πλειοψηφίας, ενώ οι ανάγκες της μειοψηφίας μπορεί να αγνοηθούν. Αν και η δημοκρατία γενικά προσπαθεί να κρατήσει τους ανθρώπους ικανοποιημένους, η απόλυτη δημοκρατία στερεί και δεν επιτρέπει στην μειοψηφία να ακουστεί ή να αναγνωριστεί.

 Μια απόλυτη δημοκρατία μπορεί να οδηγήσει σε τυραννία της πλειοψηφίας, στην οποία μια μειοψηφική ομάδα μπορεί να αγνοηθεί. Οι απόλυτες δημοκρατίες λειτουργούν ως πλήρως μεταβαλλόμενα συστήματα όπου θεσμοί όπως τα δικαιώματα και τα προνόμια αρχίζουν να χάνουν νόημα, επειδή τα δικαιώματα μπορούν να καταργηθούν σε κάθε εκλογή. Μια απόλυτη μοναρχία προτείνει ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να συγκεντρωθούν στο πρόσωπο ενός κληρονομικού μονάρχη με θεϊκό δικαίωμα να κυβερνά (ακόμα και αν στη Γαλλία, για παράδειγμα, υποσχέθηκε κατά τη στέψη να σεβαστεί τους θεμελιώδεις νόμους του βασιλείου, επομένως είναι διαφορετικό από μια αυθαίρετη κυβέρνηση), ενώ σε αυτόν τον τύπο δημοκρατίας, το 100% όλης της εξουσίας συγκεντρώνεται στην άποψη της πλειοψηφίας για κάθε θέμα. Σε μια απόλυτη δημοκρατία, τα δικαιώματα γίνονται περιττά επειδή αλλάζουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές και δεν υπάρχει τίποτα που να διατηρεί τη νομοθεσία μόνιμη ή μακροπρόθεσμη.
Κλειδί Βοιωτίας

Το Κλειδί είναι χωριό στον Νομό Βοιωτίας, στην τέως Επαρχία Θηβών σε υψόμετρο 248 μ. Αποτελεί τοπική κοινότητα του Δήμου Τανάγρας. Έχει πραγματικό πληθυσμό 301 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Από το 1997 έως το 2010 μαζί με τον Άγιο Θωμά, τα Οινόφυτα και τμήμα του Δηλεσίου αποτελούσαν τον Δήμο Οινοφύτων. Στην περιοχή του βρίσκεται η Μονή Η Μήτηρ του Ηγαπημένου, δίπλα από το εξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου.

 Τοπικές Πανηγύρεις Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (κεντρικός ναός του χωριού) - 26 Σεπτεμβρίου Αγίου Κωνσταντίνου (ξωκλήσι) - 21 Μαΐου Μέχρι και τη καταγραφή το 1879 η καταμέτρηση των κατοίκων γίνεται από κοινού για τους οικισμούς του Κλειδετίου & των Σκούρτων. Έτος - κάτοικοι 1844 - 33 1851 - 248 1861 - 265 1879 - 351 1889 - 229 1896 - 259 1907 - 341 1920 - 336 1928 - 377 1940 - 418 1951 - 412 1961 - 382 1971 - 377 1981 - 374 1991 - 412 2001 - 406 2011 - 368 2021 - 301 Σύσταση της Κοινότητας Κλειδετίου Ν. Αττικής και Βοιωτίας με έδρα τον οικισμό Κλειδέτι (ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912) Η Κοινότητα μετονομάζεται σε Κοινότητα Κλειδίου (ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927) Η Κοινότητα υπάγεται στον Νομό Βοιωτίας (ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943) Η Κοινότητα καταργείται και συνενούται με τον Δήμο Οινοφύτων (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) Στη περιοχή Καστρί (λόφος Αγίου Κωνσταντίνου) έχει εντοπισθεί μυκηναϊκός οικισμός, όπου έχουν ανασκαφεί οικοδομικά κατάλοιπα και τάφοι. Στις 5 Απριλίου 1867 υπογράφηκε πρωτόκολλο μεταξύ του υπουργού των εξωτερικών της Ελλάδος Χαριλάου Τρικούπη και της Οθωμανικής πρεσβείας, όπου το Κλειδέτι (Κλειδί) μαζί με τα χωριά Κρίσπι, Μπάσαρα, Μάδαρα (Μαδαρό) και Μπράτσι εξαγοράζονται από το ελληνικό δημόσιο με το ποσό των 360.000 δραχμών το 1868. Σύμφωνα με τη συμφωνία τα πέντε χωριά πωλήθηκαν το 1834 στον Ρώσσο υπήκοο Ζαχαρία Ζαχάρωφ και κατόπιν μεταβιβάσθηκαν στους κληρονόμους του Ισμαήλ Μπέη και της Σαϊδά Χανούμ. Με Β.Δ. της 31 Μαρτίου 1909, συστάθηκε επιτροπή για τη μελέτη τοπωνυμιών της Ελλάδας, υπό την προεδρία του Νικολάου Πολίτη. Για το Κλειδέτι, η επιτροπή γνωμοδότησε ότι δεν υπήρχε λόγος μετονομασίας σε Νέα Τανάγρα (απόφαση που είχε πάρει το κοινοτικό συμβούλιο Κλειδετίου), αφού το χωριό δεν έχει τίποτα κοινό με την Τανάγρα ούτε είναι το κοντινότερο προς την αρχαία ομώνυμη πόλη.
Wayback Machine

Η Wayback Machine είναι ψηφιακό αρχείο του παγκόσμιου ιστού και άλλων πληροφοριών στο Διαδίκτυο, που δημιουργήθηκε από το Internet Archive, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια.

 Το Internet Archive ξεκίνησε το Wayback Machine τον Οκτώβριο του 2001. Δημιουργήθηκε από τους Μπριούστερ Κάιλ και Μπρους Γκίλιατ και υποστηρίζεται με περιεχόμενο από την Alexa Internet. Η υπηρεσία επιτρέπει στους χρήστες να δουν τις αρχειοθετημένες εκδόσεις των ιστοσελίδων στο μήκος του χρόνου, που το αρχείο αποκαλεί «τρισδιάστατη δείκτη". Από το 1996 αρχειοθετούνται προσωρινά αποθηκευμένες σελίδες ιστοτόπων σε μεγάλο σύμπλεγμα Linux κόμβων. Η μηχανή επανεξετάζει τους διαδικτυακούς τόπους κάθε λίγες εβδομάδες ή μήνες και αρχειοθετεί τη νέα έκδοση, αν το περιεχόμενο έχει αλλάξει. Στιγμιότυπα του ιστοτόπου μπορεί να παραγάγει και ο επισκέπτης on the fly μέσω σχετικού συνδέσμου. Η πρόθεση του Internet Archive είναι να συλλάβει και να αρχειοθετήσει περιεχόμενο που διαφορετικά θα χανόταν κάθε φορά που ένας ιστότοπος αλλάζει ή κλείνει. Ο μεγάλος κατά δήλωση στόχος είναι η αρχειοθέτηση ολόκληρου του Διαδικτύου. Ωστόσο, με σημείο εκκίνησης το 2015, μαζικές διαγραφές αρχειοθετημένου περιεχομένου προκάλεσαν μια σειρά από κριτικές που αμφισβητούν την ειλικρίνεια αυτού του στόχου. Το όνομα "Wayback Machine" επιλέχθηκε ως αναφορά στη συσκευή μιας Αμερικανικής σειράς κινουμένων σχεδίων, το "Rocky and Bullwinkle Show". Στη σειρά χρησιμοποιείται συνήθως μια μηχανή του χρόνου που ονομάζεται "μηχανή WABAC" (προφέρεται Way Back) για να επιβεβαιωθούν, ή να αλλάξουν σημαντικά γεγονότα στην ιστορία. Μεταξύ Οκτωβρίου 2013 και Μαρτίου 2015, η παγκόσμια κατάταξη Alexa του ιστότοπου άλλαξε από 163 σε 208. Τον Μάρτιο του 2019 η κατάταξη ήταν 244. Επίσημος ιστότοπος Official mirror of the Wayback Machine στη Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας
Α.Ο. Άρης Τρίπολης

Ο Αθλητικός Όμιλος Τρίπολης Άρης ή απλώς Άρης Τρίπολης είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Τρίπολη της Αρκαδίας. Ο σύλλογος αυτός αγωνίζεται στην Β' Κατηγορία της ΕΠΣ Αρκαδίας και διακρίνεται από τα χρώματα κίτρινο και μαύρο, ενώ το σήμα της ομάδας απεικονίζει τον θεό Άρη. Το γήπεδο Λεβιδίου χρησιμοποιείται ως έδρα του συλλόγου.

 Η ιστορία του συλλόγου ξεκινά το 1939, όταν ιδρύθηκε ως Σύλλογος Εθνικής Φυσικής Αγωγής Τρίπολης ''ο Άρης" . Σε αρχικό στάδιο, συμμετείχε σε φιλικές αναμετρήσεις και τουρνουά με άλλες ομάδες της περιοχής. Το αξιοσημείωτο πρωτάθλημα της Α' Αρκαδίας κατακτήθηκε τη σεζόν 1961-62. Στη συνέχεια, ο σύλλογος συνεχώς εξελίσσεται και συγχωνεύεται με άλλες ομάδες της περιοχής, όπως ο Ατρόμητος Τρίπολης, δημιουργώντας τον Άρη/Ατρόμητο και τον Αστέρα Τρίπολης δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλο Τρίπολης που διαλήθηκε το 1968 και στο μεταξύ είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Α' Αρκαδίας τη σεζόν 1963-64. Το 1965-66, μια νέα ομάδα του Άρη/Ατρομήτου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' Αρκαδίας. Στη νεότερη ιστορία του, ο Άρης Τρίπολης διακόπτει τη λειτουργία του αρκετές φορές, με την πιο πρόσφατη διακοπή να διαρκεί από την περίοδο 2017-18 ως το 2020-21. Από τη σεζόν 2021-22 και μέχρι την παρούσα στιγμή, ο σύλλογος αγωνίζεται στην Β' Κατηγορία της ΕΠΣ Αρκαδίας. Επίσης, να σημειώσουμε ότι η γυναικεία ομάδα του Άρη Τρίπολης κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Γυναικών τη σεζόν 2021-22, αλλά απορροφήθηκε την επόμενη σεζόν από την νεοσύστατη ομάδα γυναικών του Αστέρα Τρίπολης, η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Γυναικών τη σεζόν 2022-23. Πρωταθλητής Α ΕΠΣ Αρκαδίας(2): 1961-62, 1965-66 Πρωταθλητής Γ' Εθνικής Γυναικών: 2021-22 Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας ΕΠΣ Αρκαδίας
Μοναστήρι του Ράκοβατς

Το Μοναστήρι του Ράκοβατς (σερβικά κυριλλικά: Манастир Раковац, σερβικά λατινικά: Manastir Rakovac) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι στη Σερβία, εντός της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνα, πλησίον της πόλεως του Μπέοτσιν. Είναι ένα εκ των 16 μοναστηριών της Φρούσκα Γκόρα, εντός της περιοχής της Συρμίας. Υπάγεται στην Επαρχία της Συρμίας, ενώ, επίσης, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των πολιτισμικών μνημείων εξαιρετικής σημασίας της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 1019).

 Σύμφωνα με θρύλο ο οποίος ανάγεται στο 1704, το Μοναστήρι του Ράκοβατς φέρεται να ιδρύθηκε από κάποιον Ράκα, σύντροφο του Δεσπότη της Σερβίας, Γιοβάν Μπράνκοβιτς, ενώ φέρεται να ανεγέρθηκε το 1498. Ωστόσο, η πρώτη ιστορική πηγή εντός της οποίας γίνεται αναφορά προς αυτό χρονολογείται από το 1545-1546. Κατάλογος Σερβικών Ορθόδοξων μοναστηριών Φρούσκα Γκόρα Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος της Νότιας Μπάτσκα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Rakovac monastery στο Wikimedia Commons (Σερβικά) «Manastir Rakovac». www.eparhija-sremska.rs/manastiri/djipsa. Ιστοσελίδα της Επαρχίας της Συρμίας. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2017. (Σερβικά) «Manastir Rakovac». www.manastiri.rs. Manastiri. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2017.
Άνυδροι Χανίων

Οι Άνυδροι (ή Ανύδροι για τους ντόπιους) είναι οικισμός της κοινότητας Παλαιοχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου - Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Οι Άνυδροι είναι πεδινός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, πάνω από τον όρμο Σελίνου του Λιβυκού Πελάγους και βορειοανατολικά της Παλαιοχώρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 76 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοχώρας του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πελεκάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πελεκάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καντάνου-Σελίνου. Η κοιμητηριακή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, βυζαντινή σταυρεπίστεγη (1323) με όμορφο καμπαναριό και αξιόλογες τοιχογραφίες, στη νότια είσοδο του οικισμού Τα ερείπια υδατοδεξαμενών, όστρακα αρχαίων αγγείων και ένας πύργος, σε ύψωμα ανατολικά του οικισμού Το φαράγγι Ανύδρου, μήκους 3 χλμ. περίπου, που καταλήγει στην φερώνυμη παραλία στο Λιβυκό Πέλαγος Η παραλία «Γιαλισκάρι» κοντά στην προηγούμενη Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=iIg73OR6ePo
Χελώνα η ελληνική

Η χελώνα η ελληνική, κοινώς ελληνική χελώνα, Testudo graeca Linnaeus, 1758 είναι ένα είδος χερσαίας χελώνας της οικογένειας Testudinidae. Μαζί με την Μεσογειακή (Testudo hermanni) και την κρασπεδωτή χελώνα (Testudo marginata) αποτελούν τα τρία αυτόχθονα είδη χερσαίων χελωνών της Ελλάδας. Η χελώνα η ελληνική είναι ένα ζώο με πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής, καθώς μπορεί να φτάσει τα 125 έτη, ενώ υπάρχουν και μη επαληθευμένες αναφορές για χελώνες που έφτασαν τα 200 έτη.

 Απαντάται γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου και ανατολικά μέχρι το Ιράν, ενώ υπάρχουν πληθυσμοί του είδους στη Β. Αφρική, τη Ν. Ευρώπη και τη Δ. Ασία. Στην Ελλάδα εντοπίζεται στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη και αρκετά νησιά του Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Λέρος, Κως, Σύμη και Σαλαμίνα). Επίσης έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο σε αρκετά νησιά εκτός της φυσικής κατανομής της, όπως στην Κρήτη, όπου παρατηρούνται μεμονωμένοι πληθυσμοί του είδους. Το μήκος χελύου (καβουκιού) δεν ξεπερνά τα 30 cm. Τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Ο χρωματισμός και το μέγεθος του χελύου ποικίλλουν μεταξύ των διαφορετικών ατόμων του είδους. Τρέφεται κυρίως με φυτά και ασπόνδυλα. Τα θηλυκά γεννούν 1-12 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα, τα οποία εκκολάπτονται μετά από περίπου 2,5 μήνες.
Προφήτης Ηλίας Ηρακλείου

Ο Προφήτης Ηλίας (έως 1955: το Κανλικαστέλλιον) είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Τεμένους του Νομού Ηρακλείου.Η θέση του χωριού είναι στους βορειοδυτικούς πρόποδες του υψώματος Ρόκκα, περί τα 18 χιλιόμετρα από την πόλη του Ηρακλείου. Τα σημαντικότερα προϊόντα που παράγονται είναι σταφύλια, σταφίδες, λάδι και κρασί.Ανάμεσα στα άλλα έχει ΚΕΠ, Αστυνομία, Γυμνάσιο και Δημοτικό σχολείο, ιατρείο και υδρεύεται από την πηγή Μεγάλη Φουντάνα. Στον οικισμό βρίσκονται οι εκκλησίες του Προφήτη Ηλία και του Ευαγγελισμού (δίκλιτη), του Μιχαήλ Αρχαγγέλου, καθώς επίσης και πολλά εξωκλήσια, μερικά από τα οποία χρονολογούνται από τα βυζαντινά χρόνια. Ως το 1955 είχε την ονομασία Κανλί Καστέλι.

 Περλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Προφήτου Ηλία έχει 1.429 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Τσατσαράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Προφήτου Ηλία. Στο ύψωμα Ρόκκα αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι βρισκόταν η ακρόπολη της αρχαίας πόλης Λύκαστος, που αναφέρεται στον Όμηρο. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον απέκτησε στα βυζαντινά χρόνια. Ο Νικηφόρος Φωκάς, αφού κυρίευσε το Χάνδακα από τους Σαρακηνούς, το 961 κατεδάφισε την πόλη και οικοδόμησε ισχυρό φρούριο, στο ύψωμα Ρόκκα, το οποίο ονόμασε Τέμενος. Για την ίδρυση του νέου φρουρίου μαθαίνουμε από το Βυζαντινό συγγραφέα Λέοντα Διάκονο. Οι Βενετοί έδωσαν επίσης μεγάλη σημασία στο φρούριο, που το ονόμασαν oppidum fortissimum και από αυτό ονόμασαν και την περιοχή επαρχία Τεμένους. Το Κανλί Καστέλι ήταν στα χρόνια αυτά βούργος, δηλαδή οικισμός των βιλάνων (των καλλιεργητών της γης, των κτημάτων μεγάλων φεουδαρχών ιδιοκτητών της περιοχής). Το Castello Temene παραχωρήθηκε ως φέουδο αρχικά στην οικογένεια Κορέσι και έπειτα στους Κορνάρους και τέλος στον Μπενέτο Κουερίνι. Στη διάρκεια της Επανάστασης των Αγιοστεφανιτών ο πρώτος Δούκας της Κρήτης Ιάκωβος Τιέπολος βρήκε καταφύγιο στο φρούριο αυτό, όπου συγκέντρωσε το στρατό του και έκανε αντεπίθεση κατά του Σανούδου, Δούκα της Νάξου. Οι Ενετοί απέδωσαν ακόμα μεγαλύτερη σημασία στο φρούριο και αυτό φαίνεται από τις πολλές επισκευές που του έγιναν μετέπειτα. Το 1669 οι Τούρκοι κατακτούν την Κρήτη και το φρούριο παραχωρήθηκε με σουλτανικό φιρμάνι στον προδότη του Χάνδακα Αντρέα Μπαρότσι.Ονομάστηκε Κανλί Καστέλι, δηλαδή Ματωμένο Φρούριο, σε ανάμνηση της ταπεινωτικής ήττας των Τούρκων από τους Βενετοκρητικούς το 1647. Το χωριό έδωσε το παρών σε όλες τις μάχες της Κρήτης αλλά και στην Εθνική Αντίσταση. Το 1955 άλλαξε η ονομασία από Κανλί Καστέλι σε Προφήτης Ηλίας, λόγω του ναού. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Ιστορικά στοιχεία για το χωριό από την ιστοσελίδα του Δημοτικού Σχολείου του
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών του 2011

Η 23η Απονομή των Βραβείων του Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών, τα οποία τιμούν τις καλύτερες παραγωγές στο χώρο του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης για το έτος 2011, έλαβε χώρα στις 21 Ιανουαρίου του 2012.

 Ακολουθούν οι υποψηφιότητες για το έτος 2011. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές. Milestone Award: Λέσλι ΜουνβςDavid O. Selznick Achievement Award in Theatrical Motion Pictures: Στήβεν ΣπίλμπεργκNorman Lear Achievement Award in Television: Ντον ΜίσχερVanguard Award: Σταν ΛιΑπονέμεται ως αναγνώριση ενός εξέχοντος επιτεύγματος στα νέα μέσα και την τεχνολογία.Stanley Kramer Award: «In the Land of Blood and Honey»: Αντζελίνα ΤζολίΑπονέμεται στην ταινία που ρίχνει φως σε κοινωνικά ζητήματα. Επίσημη ανακοίνωση νικητών. Οι υποψηφιότητες στο IMDb.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02

Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02 ήταν η 17η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΜ Μεσόγης για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2001-02 συμμετείχαν 15 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2002-03. Οι τέσσερις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2001-02 Σουρουκλής Τρούλλων ΠΕΦΟ Ολυμπιακός ΑΤΕ ΠΕΚ ΕργατώνΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: ΑΠΕΠ Πελενδρίου ΑΕΚ Κακοπετριάς Δόξα ΠαλαιομετόχουΕπιπρόσθετα, η Αναγέννηση Προσφύγων Λεμεσού αποσύρθηκε. Ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2000-01 Εθνικός Λατσιών ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς ΘΟΪ ΑυγόρουΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα: Ορφέας Λευκωσίας ΑΕΜ Μεσόγης Φρέναρος FC 2000 Πρόοδος ΚαϊμακλίουΕπιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχε και η ΑΕΚ Κυθρέας. Η ΑΕΚ είχε διαβαθμιστεί την περίοδο 1999-00. Ανέστειλε τη λειτουργία της και επαναλειτούργησε το 2001. Βάσει ενός κανονισμού οι προσφυγικές ομάδες οι οποίες επαναδραστηριοποιούνταν μπορούσαν να ενταχθούν στην Δ΄ κατηγορία. Η ΑΕΚ αιτήθηκε συμμετοχή, η οποία έγινε αποδεκτή. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2001/02 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία Δ΄ κατηγορίας». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 23. 15 Απριλίου 2002. Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
60 Ηχώ

Η Ηχώ (Echo) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,21. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Φέργκιουσον, που παρατηρούσε από την Ουάσινγκτον (ο τρίτος και τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος), και έλαβε το όνομα μιας Νύμφης της ελληνικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος της Ηχούς υπολογίζεται σε 60,2 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 230 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ηχούς εκτιμάται σε 1,68 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 584 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 31,8 m/sec (114 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ηχούς είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,254 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 93 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Ηχώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 12,5 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πολ Μπαρόν

Ο Πολ Μπαρόν (Paul Baron) ήταν Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου. Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1895 και απεβίωσε στις 5 Νοεμβρίου 1973, σε ηλικία 78 ετών.

 Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε πέντε διαφορετικούς γαλλικούς συλλόγους μέχρι το 1932, όταν σε ηλικία 37 ετών αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Το 1923 πραγματοποίησε τη μοναδική του διεθνή συμμετοχή με τα χρώματα της Γαλλίας, σε ηλικία 28 ετών. Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και βρέθηκε στους πάγκους τριών γαλλικών συλλόγων (στους δύο εκ των οποίων πραγματοποίησε και δεύτερη θητεία), καθώς και δύο εθνικών ομάδων, της Αϊτής (1953-1954) και της Ελλάδας (1959-1960). Συνολικά η καριέρα του ως προπονητής είχε διάρκεια 27 χρόνων (1933-1960). Το προφίλ του Πολ Μπαρόν στο footballdatabase.eu
Παράγραφος

Η παράγραφος είναι η αυτόνομη μονάδα του γραπτού λόγου που ασχολείται με ένα θέμα. Μια παράγραφος αποτελείται από μία ή περισσότερες προτάσεις. Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε η έννοια της παραγράφου και ο χωρισμός γινόταν με το ομώνυμο σύμβολο.

 Τα παλαιότερα αρχαία ελληνικά και λατινικά συγγράμματα είχαν μικρά ή καθόλου κενά μεταξύ των λέξεων, ενώ γράφονταν και με την κατεύθυνση βουστροφηδόν. Με τον χρόνο, η κατεύθυνση του κειμένου (αριστερά προς δεξιά) επικράτησε και η στίξη έγινε συνηθισμένη. Ο πρώτος τρόπος χωρισμού της πρότασης σε ομάδες ήταν η αρχική παράγραφος.Σε αρχαία χειρόγραφα, ένα άλλο μέσο χωρισμού προτάσεων σε παραγράφους ήταν το σπάσιμο γραμμής. Ύστερα υπήρχε ένα αρχικό γράμμα στην αρχή της επόμενης παραγράφου, το οποίο ήταν κεφαλαίο και με μεγαλύτερο μέγεθος. Σήμερα, ο τρόπος εισαγωγής μιας παραγράφου είναι η εισαγωγή της πρότασης λίγο μετά την αρχή της σειράς. Στη νομική ορολογία, η παράγραφος χρησιμοποιείται για να δείξει συγκεκριμένο μέρος της νομοθεσίας αριθμώντας την κάθε παράγραφο για την ευκολότερη κατηγοριοποίηση του νόμου.
Φωτεινή Καραμανλή

Η Φωτεινή Καραμανλή γεννήθηκε το 1970-71, είναι κόρη του Αχιλλέα Καραμανλή και της Νίκης Διαμαντή και είναι η ιδιοκτήτρια και διευθύνων σύμβουλος της Hellenic Carriers.

 Η Φωτεινή Καραμανλή κατάγεται από μια οικογένεια με μακρά ιστορία στην πολιτική από την μεριά του πατέρα της, ωστόσο η μητέρα της κατάγεται από οικογένεια με ιστορία στην ναυτιλία. Σπούδασε στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ύστερα εργάστηκε στο Λονδίνο στην Αθήνα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως δικηγόρος στους Norton Rose. Το 1989 ήταν η χρονιά που έκανε τα πρώτα της βήματα στην ναυτιλία όταν άρχισε να εργάζεται στο Τµήµα Αγοραπωλησιών Πλοίων του Αγγλικού ναυλοµεσιτικού οίκου Galbraiths, στο Λονδίνο. Το 1999 αποχώρησε από εκεί για να ιδρύσει την Hellenic Carriers στην Ελλάδα.Είναι παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Χριστοδούλου.
Ίβο Γιοσίποβιτς

Ο Ίβο Γιοσίποβιτς (κροατικά: Ivo Josipović‎, 28 Αυγούστου 1957-) είναι Κροάτης πολιτικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ειδήμων στο Δίκαιο, ο οποίος ανέλαβε πρόεδρος της χώρας στις 18 Φεβρουαρίου 2010 και παρέμεινε πρόεδρος ως το 2015.

 Γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 28 Αυγούστου 1957 και φοίτησε Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1980, όπου εκτελεί τώρα χρέη καθηγητή Δικαίου. Ακόμη φοίτησε στη Μουσική Ακαδημία του Ζάγκρεμπ το 1983, κατέχοντας τώρα θέση λέκτορα. Το 1985 έλαβε βραβείο από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση για τη σύνθεσή του «Samba da Camera». Από το 1991 ήταν διευθυντής του μουσικού φεστιβάλ Music Biennale Zagreb. Διετέλεσε μέλος του Κροατικού Κοινοβουλίου με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας. Στις 20 Ιουνίου 2009 δήλωσε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές και κέρδισε την εσωκομματική αναμέτρηση επικρατώντας του αντιπάλου του Λιούμπο Γιούρτσιτς (Ljubo Jurčić), στις 12 Ιουλίου. Στις 27 Δεκεμβρίου 2009 ο Γιοσίποβιτς κέρδισε τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με ποσοστό 32,7%. Στο δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου 2010, αναμετρήθηκε με τον Μίλαν Μπάντιτς (που συγκέντρωσε ποσοστό 14,1% στον πρώτο γύρο) και εξελέγη πρόεδρος της χώρας με ποσοστό 60,26 έναντι 39,74% για τον αντίπαλό του.. Η επίσημη ορκωμοσία του έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2010. Στις προεδρικές εκλογές του 2014 στον πρώτο γύρο στις 28 Δεκεμβρίου συγκέντρωσε ποσοστό 38,46% έναντι 37,22% για την αντίπαλό του, Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς, με την οποία αναμετρήθηκε σε δεύτερο γύρο, στις 11 Ιανουαρίου 2015. Ο Γιοσίποβιτς έχασε οριακά από την Κιτάροβιτς. Σελίδα της προεκλογικής του εκστρατείας (Κροατικά) Επίσημη ιστοσελίδα του Γιοσίποβιτς στο Κροατικό Κοινοβούλιο (Κροατικά)
Πόλη της Μουσικής

Η Πόλη της Μουσικής (Γαλλικά: Cité de la musique), από το 2015 Φιλαρμονική 2, είναι το πρώτο από τα δύο κτήρια του μουσικού πόλου της Φιλαρμονικής του Παρισιού, ένα δημόσιο βιομηχανικό και εμπορικό ίδρυμα (EPIC) υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας. Σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Κριστιάν ντε Πορζαμπάρκ και εγκαινιάστηκε το 1995, συγκεντρώνει δε ένα σύνολο εξοπλισμού και υπηρεσιών αφιερωμένων στη μουσική. Βρίσκεται στο 19ο διαμέρισμα του Παρισιού, στην άκρη του πάρκου Λα Βαλέτ. Το 2015 η Πόλη της Μουσικής μετονομάστηκε σε Φιλαρμονική 2 και αποτελεί τμήμα του συγκροτήματος αιθουσών συναυλιών Πόλη της Μουσικής - Φιλαρμονική του Παρισιού. Το δεύτερο τμήμα είναι η μεγάλη αίθουσα συναυλιών που ονομάζεται Φιλαρμονική 1, που χτίστηκε δίπλα στην Πόλη της Μουσικής από τον Ζαν Νουβέλ και εγκαινιάστηκε το 2015.

 Η Φιλαρμονική 2, με εμβαδόν 28.748 μ2, περιλαμβάνει: ένα αμφιθέατρο 250 θέσεωνμια αίθουσα συναυλιών χωρητικότητας 900 έως 1.600 θεατών.το Μουσείο της Μουσικής, το οποίο περιέχει μια μεγάλη συλλογή κλασικών μουσικών οργάνων που χρονολογούνται κυρίως μεταξύ του 16ου και του 21ου αιώνα.μια βιβλιοθήκη πολυμέσων και επαγγελματικούς χώρους τεκμηρίωσης.αίθουσες εκθέσεων. εκπαιδευτικά εργαστήρια. Ενώ η αίθουσα της Φιλαρμονικής 1 είναι αφιερωμένη κυρίως στην κλασική μουσική, αυτή της Πόλης της Μουσικής - Φιλαρμονική 2 προωθεί όλους τους τύπους μουσικής: κλασική μουσική, τζαζ, σόουλ, φανκ, ποπ, ροκ, ραπ, μουσική παγκόσμια ή ηλεκτρονική μουσική. Αυτοί οι διαφορετικοί τομείς είναι παρόντες στο ετήσιο πρόγραμμα, πέρα ​​από τα διάφορα φεστιβάλ (Jazz à la Villette και Festival Days Off από το 2010). Κάθε σεζόν παρουσιάζεται ένα νέο θέμα που φιλοδοξεί να είναι κοντά στις τρέχουσες ανησυχίες και προβληματισμούς («Ένας κόσμος, κόσμοι» το 2009-2010, «Ουτοπίες» το 2010 -2011, «Σώμα και ψυχή» το 2011-2012). Μεταξύ των καλλιτεχνών που έχουν σημαδέψει την ιστορία της Πόλης της Μουσικής, αναφέρονται ο Αλαίν Μπασούνγκ, το συγκρότημα Sonic Youth, που έχουν προσκληθεί πολλές φορές, καθώς και μπαρόκ γκρουπ μουσικής ή ο σύγχρονος συνθέτης Πιερ Μπουλέζ. Η βιβλιοθήκη πολυμέσων προσφέρει πολυάριθμα αρχεία ήχου και βίντεο συναυλιών που πραγματοποιήθηκαν στην Πόλη της Μουσικής. Από το 2008, αναπτύχθηκε μια πολιτική εγγραφής βίντεο για συναυλίες. Από το 2010, οι ηχογραφήσεις επέτρεψαν τη ζωντανή μετάδοση περίπου 60 συναυλιών το χρόνο. Οι ηχογραφημένες συναυλίες είναι προσβάσιμες μέσω της ιστοσελίδας live.philharmoniedeparis.fr Οι Φιλαρμονικές 1 και 2 προσφέρουν μια ευρεία επιλογή μαθημάτων κατάρτισης και κύκλων μύησης για όλα τα είδη κοινού, από νεαρή ηλικία. Η Φιλαρμονική του Παρισιού είναι μέλος του RESEO (Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ευαισθητοποίηση στην Όπερα και τον Χορό). Η ιστοσελίδα της Πόλης της Μουσικής-Φιλαρμονική του Παρισιού (επιλογή γλώσσας)
Time to live

Η έκφραση Time to live (TTL) (Χρόνος ζωής) χρησιμοποιείται στην πληροφορική για να δηλώσει το χρονικό διάστημα ή των αριθμό των κόμβων από τους οποίους πρέπει να περάσει κάποιο πακέτο πριν απορριφθεί από το δίκτυο. Οι κυριότερες χρήσεις του είναι στα πακέτα IP και στις καταχωρήσεις των διαφόρων διακομιστών DNS.

 Στην κεφαλίδα (header) των πακέτων IP υπάρχει ένα ξεχωριστό πεδίο μεγέθους 8 bits στο οποίο αναγράφεται η τιμή του χρόνου Time to live. Ο χρόνος αυτός καθορίζει ουσιαστικά το μέγιστο διάστημα για το οποίο το πακέτο επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο δίκτυο υπολογιστών. Η τιμή αυτή καθορίζεται από τον αποστολέα του πακέτου και μειώνεται σε κάθε κόμβο από τον οποίο περνάει το πακέτο μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Εάν ο χρόνος ζωής μηδενιστεί πριν το πακέτο φτάσει στον παραλήπτη, τότε ο κόμβος το απορρίπτει και στέλνει στον αποστολέα ένα πακέτο λάθους ICMP (κωδικός 11 - Time Exceeded). Ο κύριος λόγος ύπαρξης του TTL είναι για να διασφαλίσει ότι κάποιο πακέτο δεν θα περιφέρεται συνεχώς από κόμβο σε κόμβο επειδή ο παραλήπτης του δεν μπορεί να βρεθεί. Εάν δεν υπήρχε, τότε οι κόμβοι του δικτύου θα γέμιζαν από τέτοια πακέτα με αποτέλεσμα το δίκτυο να σταματήσει την σωστή λειτουργία του και να παγώσει. Θεωρητικά, το πεδίο TTL περιέχει το χρονικό διάστημα σε δευτερόλεπτα μέσα στο οποίο θα πρέπει το πακέτο να έχει παραδοθεί. Πρακτικά όμως, κάθε κόμβος του δικτύου στον οποίο φτάνει το πακέτο, μειώνει την τιμή του πεδίου κατά μία μονάδα. Άρα λοιπόν πρακτικά το πεδίο αυτό περιέχει τον μέγιστο αριθμό κόμβων από τους οποίους πρέπει να περάσει το πακέτο έως ότου τελικά παραδοθεί στον παραλήπτη. Στο νέο πρωτόκολλο IPv6, το πεδίο αυτό ονομάζεται hop limit αντί για Time to live. Η εντολή traceroute στο Unix και η παρόμοια εντολή tracert στα Windows χρησιμοποιεί το πεδίο TTL για να παρουσιάσει στον χρήστη τον αριθμό και την ταυτότητα των κόμβων από τους οποίους περνάει το πακέτο του μέχρι να φτάσει στον τελικό προορισμό. Δείτε επίσης το άρθρο Domain Name System. Η έννοια Time to live χρησιμοποιείται επίσης σε διάφορους DNS servers. Ένας DNS server χρησιμοποιείται για να μεταφράσει το όνομα κάποιου ηλεκτρονικού υπολογιστή στην διεύθυνση IP του. Για παράδειγμα το όνομα el.wikipedia.org μεταφράζεται στην διεύθυνση IP 145.97.39.155. Όταν κάποιος DNS server δεν γνωρίζει την IP στην οποία αντιστοιχεί κάποιο όνομα, τότε ρωτάει τον DNS server που βρίσκεται από πάνω του στην ιεραρχία των DNS server. Όταν αυτός του απαντήσει, τότε ο DNS server δημιουργεί μία προσωρινή καταχώρηση, της οποίας ο χρόνος ζωής ονομάζεται TTL. Αυτό γίνεται ούτως ώστε εάν άλλοι χρήστες ζητήσουν μετάφραση του ίδιου ονόματος, να μην χρειαστεί να ρωτήσει πάλι τον ανώτερο DNS server. Στην περίπτωση αυτή, εάν ο χρόνος TTL είναι μικρός, τότε ενδέχεται ο ανώτερος DNS server να υπερφορτωθεί με αιτήσεις. Αντιθέτως, εάν ο χρόνος TTL είναι πολύ μεγάλος, τότε μπορεί η μετάφραση να αλλάξει και ο DNS server να δίνει στους χρήστες λανθασμένη διεύθυνση IP. Άρα λοιπόν θα πρέπει η τιμή TTL να καθοριστεί πολύ προσεκτικά. IP DNS ping traceroute Μία λίστα με τις τιμές TTL για τα διάφορα λειτουργικά συστήματα.
Αμαλία Λουίζα του Άρενμπεργκ

Η Αμαλία Λουίζα (γερμ. Amalie Luise von Arenberg, 10 Απριλίου 1789 - 4 Απριλίου 1823) από τον Οίκο του Άρενμπεργκ ήταν κόρη του Πρίγκιπα & Δούκα του Άρενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα εν Βαυαρία.

 Η Αμαλία Λουίζα Ιουλία ήταν κόρη του Λουί Μαρί, Πρίγκιπα του Άρενμπεργκ, και της Ανν-Αντελαΐντ Ζυλί ντε Μεϊγύ, Δέσποινας του Ιβρύ-συρ-Σεν, κόρης του Λουί Ζοζέφ ντε Μεϊγύ, Μαρκησίου του Νελ. Παντρεύτηκε το 1807 τον Πίο Αύγουστο εν Βαυαρία και είχε τέκνο: Μαξιμιλιανός Ιωσήφ (1808 - 1888), Δούκας εν Βαυαρία. Darryl Lundy (15 Jan 2003). "Amelie Prinzessin von Arenberg". ThePeerage.com. Retrieved 2009-05-24
Γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Το Γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο της Ιαπωνίας περιελάμβανε δύο ατομικά αγωνίσματα για άνδρες και γυναίκες.Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 το άθλημα του γκολφ επέστρεψε για πρώτη φορά από το 1904. Το 2020 χρησιμοποιήθηκε το ίδιο σύστημα πρόκρισης και η ίδια μορφή των αγωνισμάτων όπως και το 2016. Για κάθε αγώνισμα προκρίθηκαν 60 παίκτες και διεξήχθη ένα τουρνουά ατομικών χτυπημάτων με 72 τρύπες, το οποίο είχε διάρκεια τεσσάρων ημερών. Χρονολογικά παίχθηκε πρώτα το τουρνουά των ανδρών, που ξεκίνησε στις 29 Ιουλίου, και στη συνέχεια, από τις 4 Αυγούστου, το τουρνουά των γυναικών. Λόγω της πανδημίας COVID-19, τα τουρνουά παίχτηκαν κεκλεισμένων των θυρών.

 Τα τουρνουά παίχτηκαν στον ανατολικό τομέα της Υπαίθριας Λέσχης του Κασουμιγκασέκι. Η πρόκριση βασίστηκε στις παγκόσμιες κατατάξεις την 21η Ιουνίου 2021 (άνδρες) και την 28η Ιουνίου 2021 (γυναίκες). Συνολικά 60 αθλητές για κάθε αγώνισμα προκρίθηκαν στα τουρνουά των ανδρών και των γυναικών. Προκρίθηκαν οι 15 πρώτοι παίκτες από άνδρες και γυναίκες, με το όριο των 4 γκόλφερ ανά χώρα που μπορούσαν να προκριθούν με εκείνο τον τρόπο. Οι υπόλοιποι παίκτες προκρίθηκαν ανάλογα με τη θέση τους στην κατάταξη, κάτι που ίσχυσε για τις χώρες από τις οποίες κατάγονταν οι παίκτες που δεν είχαν προκριθεί. Η Διεθνής Ομοσπονδία Γκολφ (IGF) παρέσχε την εγγύηση ότι τουλάχιστον ένας γκόλφερ από τη διοργανώτρια χώρα και από καθεμιά γεωγραφική περιοχή (Αμερική, Ασία, Αφρική, Ευρώπη, Ωκεανία) θα μπορούσε να προκριθεί. Η IGF δημοσίευσε εβδομαδιαίους καταλόγους με τους γκόλφερ που προκρίθηκαν με βάση την τρέχουσα κατάταξη σε άνδρες και γυναίκες. Το πρόγραμμα των αγώνων του γκολφ είχε ως εξής: Ακολουθεί κατάλογος με τις χώρες (ή εδάφη) που έλαβαν μέρος στο γκολφ και τον αριθμό των αθλητών και αθλητριών τους. * Διοργανώτρια χώρα ( Ιαπωνία ) Βιβλίο αποτελεσμάτων Αρχειοθετήθηκε 2021-08-11 στο Wayback Machine.