Αγνή του Μοντεπουλτσιάνο

Η Αγνή του Μοντεπουλτσιάνο (28 Ιανουαρίου 1268 – 20 Απριλίου 1317) ήταν μια Δομινικανή ηγουμένη της μεσαιωνικής Τοσκάνης, η οποία έγινε γνωστή ως θαυματοποιός κατά τη διάρκεια της ζωής της. Τιμάται ως αγία από την Καθολική Εκκλησία.

 Η Αγνή γεννήθηκε το 1268 στο Γκρατσιάνο του Μοντεπουλτσιάνο, που αποτελούσε μέρος των Παπικών Κρατών. Ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια των Σέγκνι. Σε ηλικία εννέα ετών, έπεισε τους γονείς της να της επιτρέψουν να ενταχθεί στο γυναικείο Φραγκισκανικό μοναστήρι του Μοντεπουλτσιάνο. Έλαβε, επίσης, την άδεια του Πάπα για να γίνει δεκτή σε αυτή τη ζωή σε τόσο νεαρή ηλικία, κάτι που κανονικά ήταν ενάντια στον εκκλησιαστικό νόμο. Στη μονή του Μοντεπουλτσιάνο οι μοναχές ζούσαν μια απλή, στοχαστική ζωή.Το 1281, ο άρχοντας του κάστρου του Προτσένο κάλεσε τις μοναχές του Μοντεπουλτσιάνο να στείλουν μερικές από τις αδελφές τους στο Προτσένο για να ιδρύσουν ένα νέο μοναστήρι. Η Αγνή ήταν ανάμεσα στις μοναχές που στάλθηκαν για να ιδρύσουν αυτή τη νέα κοινότητα. Σε ηλικία δεκατεσσάρων έλαβε τη διαχείριση του ταμείου της νέας μονής.Το 1288 η Αγνή, παρά το νεαρό της ηλικίας της (ήταν μόλις 20 ετών), διακρίθηκε για την αφοσίωσή της στην προσευχή και στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ενώ εξελέγη ηγουμένη της κοινότητας. Εκεί ξεκίνησε να αποκτά τη φήμη ότι πραγματοποιεί θαύματα. Άνθρωποι που έπασχαν από ψυχικές και σωματικές παθήσεις έδειχναν να θεραπεύονται από εκείνην. Αναφέρεται ότι είχε πολλαπλασιάσει σε πολλές περιπτώσεις τους άρτους, θυμίζοντας το ευαγγελικό θαύμα των άρτων και των ψαριών. Η ίδια, ωστόσο, υπέφερε από σοβαρά προβλήματα υγείας, που τη βασάνισαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα.Το 1306, η Αγνή ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Μοντεπουλτσιάνο, αφιερωμένο στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα της Φλωρεντίας. Μετά από ένα όραμα του Αγίου Δομίνικου, που βίωσε η Αγνή, οι μοναχές ασπάστηκαν τον Κανόνα του Αγίου Αυγουστίνου και έγιναν μέλη του Τάγματος των Δομινικανών. Λέγεται ότι έφτασε σε υψηλό βαθμό στοχαστικής προσευχής και ότι βίωσε πολλά οράματα. Αντιμαχόμενες οικογένειες της πόλης, την καλούσαν συχνά προκειμένου να φέρει ειρήνη ανάμεσά τους.Το 1316, η υγεία της Αγνής επιδεινώθηκε τόσο πολύ, που ο γιατρός της πρότεινε να μεταβεί για θεραπεία στις ιαματικές πηγές της γειτονικής πόλης Κιαντσάνο Τέρμε. Οι μοναχές της κοινότητας την παρακίνησαν για να δεχτεί την ιατρική συμβουλή. Ενώ πολλοί από τους άλλους λουόμενους ανέφεραν ότι θεραπεύτηκαν από τις ασθένειές τους, η ίδια η Αγνή δεν έλαβε κανένα όφελος από τις ιαματικές πηγές. Η υγεία της επιδεινώθηκε σε τέτοιο βαθμό που χρειάστηκε να μεταφερθεί πίσω στο μοναστήρι με φορείο.Η Αγνή πέθανε στις 20 Απριλίου του 1317, σε ηλικία 49 ετών. Δομινικανοί μοναχοί προσπάθησαν να προμηθευτούν βάλσαμο (ή μύρο) για να ταριχεύσουν το σώμα της. Διαπίστωσαν, ωστόσο, ότι το σώμα παρήγαγε από μόνο του μια γλυκιά ευωδία και τα άκρα της παρέμεναν ελαστικά. Όταν το σώμα της μεταφέρθηκε, χρόνια μετά τον θάνατό της, στην εκκλησία του μοναστηριού, διαπιστώθηκε ότι ήταν άφθαρτο. Ο τάφος της έγινε τόπος προσκυνημάτων. Πενήντα χρόνια περίπου μετά το θάνατό της, ένας Δομινικανός μοναχός, ο Ραϋμόνδος της Καπύης, ο οποίος υπηρέτησε ως εξομολογητής της Αικατερίνης της Σιένας, έγραψε μια έκθεση του βίου της Αγνής. Περιέγραψε ότι το σώμα της φαινόταν ακόμα σαν να ήταν ζωντανή. Η ίδια η Αικατερίνη την ανέφερε ως «η μητέρα μας, η ένδοξη Αγνή», ενώ πραγματοποίησε μια προσκυνηματική επίσκεψη στο Μοντεπουλτσιάνο. Ένας άλλος Δομινικανός, ο Λορέντσο Μαριάνι Mariani της Ρώμης, έγραψε και εκείνος μια βιογραφία της Αγνής, στην οποία την ανέφερε ως αγία.Το 1435 τα λείψανά της μεταφέρθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Δομίνικου στο Ορβιέτο.Η Αγνή αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΓ΄ το 1726. Ο εορτασμός της μνήμης της γίνεται στις 20 Απριλίου, ενώ στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο αναφέρονται τα εξής: «στο Μοντεπουλτσιάνο της Τοσκάνης, η Αγία Αγνή, η Παρθένα, του Τάγματος του Αγίου Δομίνικου, που διακρίθηκε για τα θαύματά της».Η Αγνή του Μοντεπουλτσιάνο απεικονίζεται ως Δομινικανή μοναχή με σταυρό, κρίνους και έναν αμνό.