IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
1404 Αίας

Ο Αίας (Ajax) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,00. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ήρωα του Τρωικού πολέμου, τον γιο του Τελαμώνα.

 Η μέση διάμετρος του Αίαντα εκτιμάται σε 81,7 ± 3,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα του σε 570 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με βάση αυτή τη μάζα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του Αίαντα εκτιμάται σε 2,28 cm/sec² περίπου (430 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 43,1 m/sec (155 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0665. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 150 ως 155 περίπου βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Αίας γύρω από τον εαυτό του, πιθανώς μία φορά κάθε 28,4 ώρες. Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (ελληνικό στρατόπεδο) Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καρίν Μαρκίδη

Η Καρίν Μαρκίδη (Karin Markides, γεννημένη το 1951) είναι Σουηδέζα καθηγήτρια αναλυτικής χημείας και πρόεδρος του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Αρμενίας από την 1η Ιουλίου 2019. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Τσάλμερς από το 2006 έως το 2015. Από το 2004 έως το 2006 ήταν αντιπρόεδρος στη Vinnova. Είναι επίσης μέλος της βασιλικής σουηδικής Ακαδημίας Μηχανικών Επιστημών από το 1992 και μέλος της βασιλικής σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1999. Η Μαρκίδη ολοκλήρωσε το διδακτορικό της με τίτλο Organosiloxanes containing cyano groups for capillary chromatography στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης το 1984. Έπειτα ξεκίνησε την ερευνητική καριέρα στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκχαμ στη Γιούτα των ΗΠΑ, αρχικά ως μεταδιδακτορική φοιτήτρια και αργότερα ως ερευνητικό προσωπικό και ως αναπληρώτρια διευθύντρια. Τον Μάιο του 1990 επέστρεψε στη Σουηδία ως καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2004, προσλήφθηκε ως γενική αντιπρόεδρος στη Vinnova, μια σουηδική εταιρεία καινοτομίας. Η Μαρκίδη είναι διευθύντρια του επιστημονικού συμβουλίου για την ανανεώσιμη ανάπτυξη υπό τη σουηδική κυβέρνηση από το 2015. Η αποστολή του συμβουλίου είναι να παρέχει με αποδείξεις συγκεκριμένες προτάσεις με θέμα την ανάπτυξη της οικονομικής, οικολογικής, πολιτισμικής και κοινωνικής βιωσιμότητας.

 Η Μαρκίδη έχει λάβει αρκετά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων τα ακόλουθα : μετάλλιο Νόρμπλαντ-Έκστραντ (1990) μετάλλιο Ιωβηλαίου στη χημεία (Μεγάλη Βρετανία, 1992) Senior Individual Grant (Σουηδικό Ίδρυμα για τη Στρατηγική Έρευνα, SSF, 1997) Διεθνής Επιστήμονας της Χρονιάς (Pittsburgh, 2004) H.M. The King's Medal of the 12th size in gold with Order of the Seraphim ribbon (2008) ασημένιο μετάλλιο Όσκαρ Κάρλσον (Σουηδική Εταιρεία Χημείας, 2010) Σήμα Τιμής της Πόλης του Γκέτεμποργκ (2015) Η Μαρκίδη κατέχει τα ακόλουθα διπλώματα : "Novel Liquid Crystalline Compounds and Polymers,"J.S. Bradshaw, M.L. Lee, K.E. Markides, and B.A. Jones. US Patent Number 4,864,033. Filed: 27 Νοεμβρίου 1985. Εκδόθηκε: Φεβρουάριος 1989. "Multi-Element Selective Radio Frequency Plasma Detector for Capillary Gas Chromatography, F. Yang, P. Farnsworth, R. Skelton, K.E. Markides, and M.L. Lee. U.S. Patent Application Serial No. 24,095. Αιτήθηκε: 12 Μαρτίου 1987. Εκδόθηκε: 25 Ιανουαρίου 1989. "Oligoethylene Oxide Substituted Siloxane Compounds and Polymers," J.S. Bradshaw, M.L. Lee, K.E. Markides, Αιτήθηκε: Δεκέμβριος 1987. "Chiral Polysiloxane Compounds and Polymers," J.S. Bradshaw, M.L. Lee, K.E. Markides, Filed: Ιανουάριος 1988. Εκδόθηκε: Ιούνιος 1990. "Chromatographic Arylcarboxamide Polysiloxanes," J.S. Bradshaw, M.L. Lee, K.E. Markides, Filed: Ιούνιος 1988. Issued: Μάρτιος 1990. "Novel Chiral Copolymers with Oligosiloxane Spacers," J.S. Bradshaw, B.E. Rossiter, B.J. Tarbet, D.F. Johnson, M.L. Lee, K.E. Markides, File No. 9393 CIP. Filed: Μάρτιος 1992. “Encapsulated Nanoparticles for Drug Delivery”, G. Jacobson, R.N. Zare, K.E. Markides, R.R. Shinde and C.H. Contag, File No. 11/748,408, Filed: 14 Μαΐου 2007.
Ζαρουχί Ποστανγιάν

Η Ζαρουχί Ποστανγιάν (αρμενικά: Զարուհի Փոստանջյան‎, γεννηθείς 16 Ιανουαρίου, 1972, Γιερεβάν) είναι Αρμένια Μέλος του Κοινοβουλίου από το 2007, δημόσια ακτιβίστρια και μέλος του ΔΣ του πολιτικού κόμματος Ζαρανγκουτιούν (Κληρονομιά). Ήταν η γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας «Κληρονομιά» της Εθνικής Συνέλευσης της Αρμενίας. Το 2017 ίδρυσε το κόμμα Χώρα του Βερίκοκου.

 Η Ζαρουχί Ποστανγιάν γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1972 στο Γερεβάν της Αρμενίας. Αποφοίτησε από το MYUD Ινστιτούτο Δικαίου του Γερεβάν το 1994. Η Ποστανγιάν εργάστηκε ως δικηγόρος της ΜΚΟ Ένωση Ελσίνκι της Αρμενίας το 1998. Έλαβε ένα δίπλωμα υπεράσπισης το 1999. Ήταν δικηγόρος της ΜΚΟ Κέντρο για τα Δικαιώματα των Γυναικών κατά την περίοδο 1999-2000. Ήταν δικηγόρος του Ολυμπιακού Σχολείου Νεολαίας Πάλης της Αρμενίας. Από το 2000 έως το 2007 ήταν η Πρόεδρος της ΜΚΟ των Δικηγόρων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και η συντάκτρια και παρουσιάστρια του τηλεοπτικού προγράμματος Υπεράσπιση. Από το 1999, είναι μέλος του Επιμελητηρίου Συνηγόρων της Αρμενίας. Στις 12 Μαΐου του 2007 εξελέγη μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Αρμενίας. Το 2012 επανεξελέγη στο Αρμενικό Κοινοβούλιο. Στην Ποστανγιάν απονεμήθηκε δίπλωμα, μια τιμητική θέση και ένα αναμνηστικό μετάλλιο από την Αρμενική Πανεθνική Ένωση Zoravar Andranik. Τον Οκτώβριο του 2013, όταν ο Πρόεδρος της Αρμενίας Σερζ Σαρκισιάν απευθύνθηκε στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Στρασβούργο, η Ποστανγιάν πήρε τον λόγο για να τον ρωτήσει αν είχε επισκεφθεί ένα καζίνο στην Ευρώπη, αν ήταν αλήθεια ότι είχε χάσει το 70 εκατ. ευρώ εκεί και από που είχε πάρει τα χρήματα. Ο Σαρκισιάν αρνήθηκε σθεναρά ότι είχε επισκεφθεί καζίνο και η Ποστανγιάν στη συνέχεια αποβλήθηκε από την Αρμενική αντιπροσωπεία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση. Υπερασπιζόμενο το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου της Ζαρουχί Ποστανγιάν το κόμμα Κληρονομιά καταδίκασε τις πολιτικές διώξεις του μέλους του. Σύμφωνα με την αντιπολιτευόμενη ιστοσελίδα Armenianow.com, η Ποστανγιάν είχε υποδοχή ηρωίδας από υποστηρικτές της στο Αεροδρόμιο Zvartnots μετά την πρόκληση του Πρόεδρου, στο Στρασβούργο. Οι άνθρωποι κρατούσαν λουλούδια, μπαλόνια και σημαίες της Αρμενίας, ερχόμενοι για να χαιρετήσουν την Ποστανγιάν. Στο Γερεβάν, στις 14 Μαΐου 2017, την ημέρα των δημοτικών εκλογών στις οποίες συμμετείχε, η Ποστανγιάν και η κόρη της, σύρθηκαν έξω από τα γραφεία εκστρατείας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από την αστυνομία. Είχαν πάει στο γραφείο για να παραπονεθούν για εξαγορά ψήφων. Στις 15 Μαρτίου 2017 ίδρυσε το κόμμα Χώρα του Βερίκοκου με το σύνθημα «Προς το Αραράτ». Η Ποστανγιάν είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.
Μιχάλης Μπλέτσας

Ο Μιχάλης Μπλέτσας (Michael ή Michail σε μερικές δημοσιεύσεις, 19 Μαρτίου 1967) είναι Έλληνας επιστήμονας και ερευνητής της πληροφορικής, διευθυντής πληροφορικής στο Media Lab του MIT και ένας από τους εφευρέτες του Υπολογιστή των Εκατό Δολαρίων.

 Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου του 1967 στα Χανιά της Κρήτης. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια έφυγε στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακά στη βιοϊατρική και ολοκλήρωσε τρεις ακόμα κύκλους σπουδών στα πανεπιστήμια Boston University (στην Μηχανική Υπολογιστών) και Northeastern University. Εργάστηκε ως μηχανικός συστημάτων στην Aware Inc, και το 1996, σε ηλικία 28 ετών, έγινε διευθυντής πληροφορικής του Media Lab, ερευνητικού εργαστηρίου που ανήκει στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), διευθυντής του οποίου είναι ο ελληνικής καταγωγής Νίκολας Νεγρεπόντε. Οι δυο άντρες δέθηκαν με στενή φιλία και ξεκίνησαν να υλοποιήσουν ένα κοινό όνειρό τους: να πετύχουν ασύρματη ευρυζωνική διαδικτύωση τόπων χωρίς υποδομή. Μετά από επιτυχημένα πειράματα στην Πάτμο αλλά και σε χωριά μέσα στη ζούγκλα της Καμπότζης, σε περιοχές χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, γεννήθηκε η ιδέα να κατασκευάσουν τον HDL, τον φτηνό υπολογιστή που θα μπορεί να φτάσει στα χέρια και του πιο φτωχού παιδιού στο πιο απομονωμένο σημείο του πλανήτη. Το αποτέλεσμα εκείνης της ιδέας ήταν ο υπολογιστής OLPC (One Laptop Per Child, Ένας φορητός υπολογιστής ανά παιδί). Από τον Φεβρουάριο του 2006 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009, ο Μιχάλης Μπλέτσας ήταν επικεφαλής του σχεδιασμού των υποσυστημάτων δικτύωσης του υπολογιστή. Ως μέλος της ομάδας δημιουργίας του OLPC έλαβε το βραβείο Index, το 2007.Από τις 23 Ιουνίου 2010, είναι Ανεξάρτητος Μη Εκτελεστικός Διευθυντής του ΟΤΕ. Καθημερινή, 9/12/07.συνέντευξη στην Άννα Γριμάνη (πατριδογνωσία) Bιογραφικό στο OLPC Ιστοσελίδα στο Media Lab του MIT (μη ενημερωμένη από το 2006) Μιχάλης Μπλέτσας (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μπεντιάνι

Το Μπεντιάνι (Γεωρ. ბედიანი) είναι χωριό που βρίσκεται στην περιφέρεια Κβέμο Κάρτλι της νότιας Γεωργίας, σε ένα στενό φαράγγι, στο νοτιοανατολικό τμήμα του δήμου Τσάλκα, περίπου 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Χράμι.

 Το Μπεντιάνι λόγω της τοποθεσίας του διακρίνεται από κρύους χειμώνες (η θερμοκρασία πέφτει μερικές φορές στους -20°C τον Ιανουάριο) και σχετικά ζεστά καλοκαίρια. Τα περίχωρά του καλύπτονται ως επί το πλείστον με δάση από δρυς, καρύδι, κάρπινο, σημύδα και αειθαλές πεύκο στην ψηλή ζώνη του δάσους. Είναι φημισμένο για την πλούσια πανίδα. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα τοπία παρατήρησης των ελαφιών, αγριόχοιρων, λαγών, αλεπούδων, σκαντζόχοιρων, αρκούδων, λύκων κλπ ζώων. Στο παρελθόν το χωριό ονομαζόταν "Βάρντης Τσάλα" (σε μετάφραση από τα γεωργιανά - το ροζ άλσος) όπου λειτουργούσε ένα μοναστήρι με το ίδιο όνομα, η ιστορία του οποίου ξεκινά από τους πρώτους μεσαιωνικούς αιώνες. Το μοναστήρι λειτουργούσε πριν από την ένταξη της Γεωργίας στη Σοβιετική Ένωση. Ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε το 1954 ως μέρος της κατοικίας εργαζομένων του φράγματος Χράμι. Από το 1963 άρχισε να λειτουργεί το Ψυχιατρικό νοσοκομείο. Η πλειοψηφία (90%) των κατοίκων μέχρι τη δεκαετία του 1990 στο Μπεντιάνι ήταν Έλληνες. Στα τέλη του Σεπτέμβρη του 1999 εμφανίστηκαν νέοι κάτοικοι τα ορφανά παιδιά και δάσκαλοι του Παιδικού Κέντρου, που κατοικούν κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Με τη βοήθεια των ξένων οργανώσεων οι νέοι κάτοικοι άλλαξαν τη δομή του χωριού. Αποκαταστάθηκε το παλιό Μοναστήρι όπου πλέον μονάζουν οι μοναχές. Σήμερα το Μπεντιάνι αριθμεί πάνω από 200 κατοίκους. Charity and Education Centre - Bediani Summer camp in bediani, 2005 video
NGC 206

Το NGC 206 είναι φωτεινό αστρικό νέφος στον Γαλαξία της Ανδρομέδας. Είναι αξιοσημείωτο ότι είναι το πιο φωτεινό αστρικό νέφος στην Ανδρομέδα ορατό από τη Γη.

 Το NGC 206 είναι το πλουσιότερο και πιο ευδιάκριτο αστρικό νέφος στον Γαλαξία της Ανδρομέδας, καθώς και μία από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες περιοχές σχηματισμού αστεριών της Τοπικής ομάδας γαλαξιών. Περιέχει περισσότερα από 300 αστέρια φωτεινότερα από M b = −3,6. Αρχικά αναγνωρίστηκε από τον Έντγουιν Χαμπλ ως σμήνος αστεριών, αλλά σήμερα, λόγω του μεγέθους του, κατατάσσεται στην ομάδα OB. Δεδομένα για το NGC 206 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 206 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 206 στο Wikimedia Commons
Θέα Αχαΐας

Η Θέα είναι χωριό της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων και απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας. Είναι έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκουν επίσης οι οικισμοί Παυλόκαστρο και Λυγιές. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πληθυσμό 409 κατοίκους ενώ η συνολικά η κοινότητα είχε 508. Συνορεύει με την Καλλιθέα, το Μιντιλόγλι και την Οβρυά.

 Η Θέα σαν οικισμός αναφέρεται το 1889 με την ονομασία Τσαπλανέικα. Η ονομασία αυτή υπήρχε και από πριν αλλά ως (οικιστική) τοποθεσία. Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από τον πρώτο κάτοικο της περιοχής που λεγόταν Τσαπλάνης. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν βοσκοί που προέρχονταν από ορεινά χωριά του Παναχαϊκού. Το 1955 μετονομάστηκε σε Θέα με το ΦΕΚ: 287/1955. Στην περιοχή έχουν βρεθεί και ανασκαφεί μυκηναϊκές αρχαιότητες. Στη περιοχή έχει έδρα ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Α.Ο. Θέας που συμμετάσχει στα τοπικά πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.) Αχαΐας. Ο Α.Ο. Θέας ιδρύθηκε το 1997 με χρώματα το πράσινο και το άσπρο. Από το 1997 συμμετείχε στην Γ΄ τοπική Κατηγορία μέχρι το 2006 που κέρδισε την άνοδο για την Β΄ Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του κατακτώντας την 2η θέση. Η Θέα από την εποχή που ιδρύθηκε μέχρι και το 2006 αγωνιζόταν στο γήπεδο του Φωστήρα Οβρυάς. Την χρονιά εκείνη ο Φωστήρας τοποθέτησε φυσικό χλοοτάπητα και η ομάδα μετακόμισε στο Δημοτικό Γήπεδο Σαραβαλίου. Και εκεί όμως για λίγες αγωνιστικές, αφού στο γήπεδο του Σαραβαλίου πραγματοποιήθηκαν εργασίες εγκατάστασης πλαστικού χλοοτάπητα και η Θέα αγωνίστηκε στο γειτονικό γήπεδο του Ίκαρου Πετρωτού για να επιστρέψει στο γήπεδο του Σαραβαλίου ξανά στα τέλη του 2007. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Flash Gordon OST

Flash Gordon είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ / Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1981 μέσω της "Elektra".

 Το καλοκαίρι του 1979, πλησίασε το συγκρότημα ο σκηνοθέτης Ντίνο ντε Λαουρέντις, ο οποίος θα σκηνοθετούσε την ταινία για τον Φλας Γκόρντον, υπερήρωα της δεκαετίας του '30. Ο ντε Λαουρέντις τους έδωσε καλλιτεχνική ελευθερία, πείθοντας τους να αναλάβουν το πρότζεκτ, με τον Μπράιαν Μέι και τον Ρέινολντ Μακ να γίνονται παραγωγοί του δίσκου.Οι αρχικές ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του 1980, αλλά ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 1980, όταν πραγματοποιήθηκε ένα διάλειμμα από τις συνεχείς τους περιοδείες. Για να πλησιάσουν το ύφος της ταινίας, η οποία ανήκε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, οι Queen χρησιμοποίησαν συνθεσάιζερ σε μεγάλο βαθμό για πρώτη φορά. Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, η "The Guardian" με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, η "Chicago Tribune" με 1 / 4 και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,4 / 5.Η εμπορική του επιτυχία υπήρξε χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα άλμπουμ του συγκροτήματος, αφού ανέβηκε μέχρι τη δέκατη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και την 23η θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και έφθασε στην κορυφή των αυστριακών τσαρτ και τη δεύτερη θέση στη Γερμανία. Επιπλέον ώθηση στις πωλήσεις του άλμπουμ έδωσε το επιτυχημένο σινγκλ "Flash", το οποίο μπήκε στο Top-10 της πατρίδας τους, της Ιρλανδίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας και έφθασε στο # 1 στην Αυστρία. Επανεκδόθηκε το 1991 με ένα remix του "Flash's Theme", το 2011 από την "Universal Records" με ένα μπόνους ΕΡ έξι ζωντανά ηχογραφημένων και εναλλακτικών εκτελέσεων, όπως και στα "iTunes" με τρία μπόνους βίντεο. Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Flash Gordon" ήταν οι εξής: Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ Τζον Ντίκον - μπάσο, κιθάρα, συνθεσάιζερ Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά, συνθεσάιζερ Flash Gordon (Original Motion Picture Soundtrack) - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Queen - Flash Gordon (album review) | Sputnikmusic QUEEN Flash Gordon reviews and MP3 - Prog Archives
Τζαμάλα

Η Σουσάνα Τζαμαλαντίνοβα (Κριμαϊκά ταταρικά: Susana Camaladinova, ουκρανικά: Суса́на Алі́мівна Джамаладі́нова, 27 Αυγούστου 1983) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια, ηθοποιός και συνθέτης. Είναι γνωστή για τους περισσότερους ως Τζαμάλα. Ήταν η εκπρόσωπος της Ουκρανίας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2016 με το τραγούδι '1944', το οποίο νίκησε ανάμεσα σε 26 χώρες στον μεγάλο τελικό.

 Η Τζαμάλα γεννήθηκε στο Ος της Κιργιζίας από Τάταρο πατέρα και Αρμένισα μητέρα. Οι πρόγονοι της είναι από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η ίδια ισχυρίζεται πως είχε συγγένεια διαμέσου της προ-γιαγιάς της με τον συνθέτη Αράμ Χατσατουριάν. Μερικοί από τους προγόνους της διώχθηκαν βίαια από την Κριμαία στην Ασία υπό τον Ιωσήφ Στάλιν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, αν και οι πρόγονοι της ήταν με το μέρος των Σοβιετικών. Κατά τη διάρκεια αυτής της απέλασης, μια από τις γιαγιάδες της πέθανε μέσα σε ένα φορτηγό-φορτίο και την πέταξαν έξω σαν σκουπίδι. Μετά την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, η οικογένειά της επέστρεψε πάλι στην Ουκρανία. Η Τζαμάλα υπήρξε λάτρης της μουσικής από μικρή ηλικία. Έκανε την πρώτη επαγγελματική ηχογράφηση της στην ηλικία των εννέα, τραγουδώντας 12 λαϊκά παιδικά τραγούδια Τατάρων της Κριμαίας. Στη συνέχεια μπήκε στο μουσικό κολέγιο της Συμφερόπολης και αργότερα αποφοίτησε από την Εθνική μουσική ακαδημία της Ουκρανίας, ως τραγουδίστρια της όπερας, αλλά προτίμησε να κάνει καριέρα στην Ποπ μουσική. Στις αρχές του 2011 πήρε μέρος στην ουκρανική εθνική επιλογή για να αντιπροσωπεύσει τη χώρα της με το τραγούδι 'Smile', στα ελληνικά χαμογέλα. Το τραγούδι ήταν το αγαπημένο του κοινού, αλλά στον εθνικό τελικό έφτασε στην 3η θέση, ανάμεσα σε 19 συμμετοχές. Η Τζαμάλα στη δεύτερή της απόπειρα να αντιπροσωπεύσει την Ουκρανία στον διαγωνισμό στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Το τραγούδι της 1944 αναφέρεται στην απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας και κυρίως για την ιστορία της γιαγιάς της που έχασε την κόρη της στη διαδρομή τους προς την κεντρική Ασία. Η Τζαμάλα έγραψε το τραγούδι της το 2014. Στον 2ο ημιτελικό όπου εμφανίστηκε πήρε την πρόκριση για τον μεγάλο τελικό στην 21η θέση, καταφέροντας να συγκινήσει το κοινό και τις επιτροπές βγάζοντας της 2η, αλλά με το νέο σύστημα ψηφοφορίας βγήκε στην πρώτη θέση με 534, αφήνοντας πίσω της την Αυστραλία με 511 βαθμούς και τη Ρωσία με 491 βαθμούς. Το τραγούδι της Τζαμάλα και οι στίχοι του τραγουδιού προκάλεσαν ηχηρές αντιδράσεις από τη ρωσική πλευρά, υποστηρίζοντας ότι αναφέρεται στα γεγονότα της Κριμαίας. Κάποιοι θεωρούν ότι η Ρωσία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό στην Ουκρανία ως μποϊκοτάζ. Τέλος, ο Ρώσος πολιτικός, Φράντς Κλίντσεβιτς, δήλωσε "η πολιτική νίκησε την τέχνη".Έπειτα από τη νίκη της, τιμήθηκε με τον τίτλο Καλλιτέχνης του Λαού της Ουκρανίας από τον πρόεδρο Ποροσένκο.
Σαλομόν ντε Μπρος

Ο Σαλομόν ντε Μπρος (γαλλικά: Salomon de Brosse) (1571-9 Δεκεμβρίου 1626) ήταν σημαντικός Γάλλος αρχιτέκτονας των αρχών του 17ου αιώνα, γνωστός για την ανέγερση του παλατιού του Λουξεμβούργου.

 Ο Σαλομόν ντε Μπρος γεννήθηκε το 1571 στο Βερνέιγ-αν-Αλάτ, στον σημερινό νομό Ουάζ, σε εξέχουσα οικογένεια Ουγενότων. Ήταν εγγονός, μέσω της μητέρας του, του σχεδιαστή και αρχιτέκτονα Ζακ Α΄ Αντρουέ ντυ Σερσώ και γιος του αρχιτέκτονα Ζαν ντε Μπρος. Πιθανώς ξεκίνησε την εκπαίδευσή του μέσα στον ευνοϊκό και επιφανή οικογενειακό του κύκλο. Καθώς ήταν Ουγενότος, μπόρεσε να πάει στην πρωτεύουσα μετά τη δημοσίευση του Εδίκτου της Νάντης από τον Ερρίκο Δ΄ το 1598, οπότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και προήχθη σε αρχιτέκτονα της βασιλικής αυλής το 1608. Ο Ντε Μπρος επηρέασε πολύ τη σοβαρή και κλασικοποιημένη κατεύθυνση που ακολούθησε η γαλλική μπαρόκ αρχιτεκτονική, ειδικά στον σχεδιασμό της πιο εξέχουσας κατασκευής του, του παλατιού του Λουξεμβούργου, Παρίσι (1615-1624), για τη Μαρία των Μεδίκων, της οποίας την προστασία έχαιρε ο θείος του Ζακ B΄ Αντρουέ ντυ Σερσώ και ο ίδιος. Το νέο παλάτι είχε σαν πρότυπο το παλάτσο Πίττι στη γενέτειρα της βασίλισσας τη Φλωρεντία, όπου είχε περάσει τη νεότητά της. Ο Ντε Μπρος κατασκεύασε το κτήριο εξ ολοκλήρου από πέτρα, αποφεύγοντας τον συνδυασμό τούβλου και πέτρας που ήταν διαδεδομένος εκείνη την εποχή. Άρδευσε τους κήπους κατασκευάζοντας το υδραγωγείο του Αρκέιγ. Αν και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του στις 24 Μαρτίου 1624, η κατασκευή του Λουξεμβούργου προχώρησε σύμφωνα με τα σχέδιά του. Οι επεκτάσεις που έγιναν τον 19ο αιώνα δεν έχουν αποκρύψει τα εξωτερικά του στοιχεία.Το στυλ του βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ της Αναγέννησης και του 17ου αιώνα και παρατηρείται ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τόσο την μανιεριστική τεχνοτροπία (κάστρο του Κουλομιέ) όσο και την κλασική και πιο σοβαρή, όπως στο παλάτι του Λουξεμβούργου.Ανάμεσα στους μαθητές του, στους οποίους άσκησε μεγάλη επιρροή, ήταν και ο Φρανσουά Μανσάρ. Πέθανε στο Παρίσι στις 9 Δεκεμβρίου 1626 σε ηλικία 55 ετών, ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Σαιν-Ζερμαίν. Ανάμεσα στα κτήρια που σχεδίασε περιλαμβάνονται: το κάστρο του Μονσώ-αν-Μπρι (πιθανή συμμετοχή του Σαλομόν ντε Μπρος στον εξωραϊσμό του κάστρου μετά την κατασκευή) το κάστρο του Κουλομιέ (1612–15), για την Catherine Gonzaga, duchesse de Longueville. η πρόσοψη της εκκλησίας του Σαν-Ζερβαί στο Παρίσι (1615-1621) το παλάτι του Λουξεμβούργου, Παρίσι (1615-1624) το Παρλαμέντο της Βρετάνης στη Ρεν (1618) (τώρα Δικαστικό μέγαρο) το υδραγωγείο του Αρκέιγ (1624) το κάστρο του Μπλερανκούρ (περίπου 1619) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Salomon de Brosse στο Wikimedia Commons
Πανελλήνιος Λεμεσού

Ο Πανελλήνιος Λεμεσού ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λεμεσό. Ιδρύθηκε το 1953. Έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο ΓΣΟ. Αναδείχθηκε δύο φορές πρωταθλητής Β΄ Κατηγορίας αλλά δεν συμμετείχε ποτέ στην Α΄ Κατηγορία.

 Ο Πανελλήνιος ιδρύθηκε το 1953. Τον ίδιο χρόνο εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Β΄ κατηγορίας.Το 1956 προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή μεταξύ συμβουλίου και ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ Λεμεσού, η οποία είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια Κύπρου τις προηγούμενες δύο περιόδους (1954-55, 1955-56). Αιτία ήταν η τιμωρία-αποβολή πέντε ποδοσφαιριστών. Σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους συμπαίκτες τους, άλλοι 17 ποδοσφαιριστές αποσκίρτησαν από την ΑΕΛ. Οι 22 ποδοσφαιριστές αρχικά αποτάθηκαν για να ενταχθούν στον Πανελλήνιο, ο οποίος δεν τους αποδέχθηκε. Τότε οι ποδοσφαιριστές αποτάθηκαν στον Απόλλων Λεμεσού, ο οποίος τους αποδέχτηκε και ενισχυμένος πλέον κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1956-57 και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.Την περίοδο 1957-58 τερμάτισε πρώτος στον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου. Έδωσε αγώνες μπαράζ με τη νικήτρια ομάδα του ομίλου Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Κερύνειας, Ορφέα Λευκωσία, αλλά έχασε. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε την περίοδο περίοδο 1960-61 όπου στα μπαράζ έχασε από την Ένωσις Αγίων Ομολογητών.Την περίοδο 1961-62 τερμάτισε πρώτος στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Έδωσε αγώνες μπαράζ με τη νικήτρια ομάδα του ομίλου Λευκωσίας-Κερύνειας, Ένωσις Αγίων Ομολογητών-Κεραυνός και τη νικήτρια του ομίλου Λάρνακας-Αμμοχώστου, Αναγέννηση Λάρνακας. Ο Πανελλήνιος τερμάτισε στην πρώτη θέση και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Ακολούθως, συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1961-62 Αλκή Λάρνακας για συμμετοχή στην Α΄ κατηγορίας 1962-63. Ο Πανελλήνιος έχασε και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.Την περίοδο 1962-63 τερμάτισε πρώτος στον όμιλο Λάρνακας-Λεμεσού-Πάφου. Έδωσε αγώνες μπαράζ με τη νικήτρια ομάδα του ομίλου Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου Ένωσις Αγίων Ομολογητών-Κεραυνός. Ο Πανελλήνιος κέρδισε και τους δύο αγώνες και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Ακολούθως, συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με την 11η και τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1962-63 Ορφέα Λευκωσίας και Αλκή Λάρνακας για συμμετοχή στην Α΄ κατηγορίας 1963-64. Μόνο η πρώτη ομάδα θα συνέχιζε στην Α΄ κατηγορία. Ο Πανελλήνιος τερμάτισε στην 3η θέση και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Πανελλήνιος συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Πανελλήνιος συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.3Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Πανελλήνιος συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου. Το 1963 ο Πανελλήνιος ενοποιήθηκε με τον Ανταίο δημιουργώντας την Ένωσις Πανελληνίου-Ανταίου Λεμεσού (Ε.Π.Α.Λ.). Β΄ Κατηγορία:Πρωταθλητής (2): 1962, 1963 «Ε.Π.Α.Λ.». Φίλαθλος: σελ. 2. 1969-12-08. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Μαρία Δαμανάκη

Η Μαρία Δαμανάκη (Άγιος Νικόλαος Λασιθίου, 31 Μαΐου 1952) είναι Ελληνίδα πολιτικός, που υπήρξε πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου από το 1991 έως το 1993. Από το 1977 έως το 1989 ήταν βουλευτής του Κ.Κ.Ε., αργότερα εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΝ και τελευταία με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 2009 διορίστηκε επίτροπος της Ε.Ε. αρμόδια για Θέματα Ναυτιλίας και Αλιείας. Στη συνέχεια εργάστηκε ως παγκόσμια Διευθύνουσα Σύμβουλος για τους Ωκεανούς στο "The Nature Conservancy".

 Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο, στις 31 Μαΐου 1952. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από όπου αποφοίτησε το 1975. Είναι διαζευγμένη τρεις φορές και έχει τρία παιδιά. Πρώτος της σύζυγος υπήρξε ο πρώην πολιτικός Δημήτρης Καραγκουλές. Από το γάμο της με τον αρθρογράφο και κριτικό κινηματογράφου Δημήτρη Δανίκα απέκτησε δύο δίδυμα, τον Θοδωρή και την Ελένη και από τον γάμο με τον ηθοποιό Γιώργο Κιμούλη μία κόρη, την Μαριάννα. Ανέπτυξε δραστηριότητα εντός της Αριστεράς, στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Μέλος της Κ.Ν.Ε., έλαβε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και ήταν η φωνή πίσω από το ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου που επαναλάμβανε το "Εδώ Πολυτεχνείο". Συνελήφθη και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια από τη χούντα. Μετά την πτώση της χούντας εξελέγη βουλευτής, αρχικά του Κ.Κ.Ε. (1977, 1981, 1985) και εν συνεχεία με τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου (Ιούνιος και Νοέμβριος 1989, 90, 93, 96, 2000). Στις 18 Μαρτίου 1991 εκλέχτηκε πρόεδρος του ΣΥΝ.Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 1993, ο ΣΥΝ απέτυχε να περάσει το όριο του 3% και δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή, με αποτέλεσμα την παραίτηση της Δαμανάκη από την ηγεσία. Νέος πρόεδρος εξελέγη ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Το 1994, η Μαρία Δαμανάκη ήταν υποψήφια για τις δημοτικές εκλογές με τον Συνασπισμό και το 1998 με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τον ΣΥΝ. Ηττήθηκε από τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, ο οποίος είχε υποστηριχθεί από τη Νέα Δημοκρατία. Η ίδια διαφωνούσε με τις θέσεις του κόμματός της, ειδικά στο θέμα της συνεργασίας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Στις 10 Οκτωβρίου 2003, παραιτήθηκε από τον ΣΥΝ και από την βουλευτική της έδρα. Μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η Μαρία Δαμανάκη αποφάσισε να ενταχθεί στο κόμμα αυτό και εξελέγη βουλευτής το 2004, το 2007 και το 2009. Παραιτήθηκε από βουλευτής στις 9 Φεβρουαρίου 2010. Το θηλυκό πρόσωπο της εξουσίας (1995) Η επιστροφή της Πολιτικής (2001) Συμμετοχική δημοκρατία (2004) Στις 27 Νοεμβρίου 2009 διορίστηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και της ανατέθηκε ο τομέας των Ναυτιλιακών Υποθέσεων και της Αλιείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2014. Επίσημος ιστότοπος Βιογραφικό σημείωμα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
Λεόν Μεμπιάμ

Ο Λεόν Μεμπιάμ (Léon Mébiame, 1 Σεπτεμβρίου 1934 – 18 Δεκεμβρίου 2015) ήταν πολιτικός από την Γκαμπόν, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της χώρας του από το 1975 έως το 1990. Νωρίτερα ήταν αντιπρόεδρος από το 1968 ως το 1975.

 Μέλος της εθνοτικής ομάδας των Φανγκ (Fang), ο Μεμπιάμ γεννήθηκε στη Λιμπρεβίλ. Επί γαλλικής αποικιοκρατίας έγινε επιθεωρητής της ομοσπονδιακής αστυνομίας, το 1956, και τοποθετήθηκε στο Τσαντ από τις 6 Ιανουαρίου 1957 έως τον Μάρτιο του 1959. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας του το 1960, ανέλαβε επίτροπος της αστυνομίας. Υπήρξε στενός συνεργάτης του προέδρου Ομάρ Μπονγκό και αντιπρόεδρος της Γκαμπόν από το 1968 έως το 1975, οπότε η θέση καταργήθηκε. Στη συνέχεια διορίστηκε πρωθυπουργός, παραμένοντας στη θέση αυτή από τις 16 Απριλίου 1975 έως τις 3 Μαΐου 1990. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην αντιπολίτευση στις αρχές της δεκαετίας του 1990.Διορίστηκε πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Ορυχείων της Λιμπρεβίλ στις 6 Νοεμβρίου 2008. Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 4 Δεκεμβρίου 2008, διαδεχόμενος τον Ζοακίμ Μπουσαμπά. Διορίστηκε επίσης στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο, που είναι το επίσημο συμβουλευτικό όργανο, από τον πρόεδρο Μπονγκό το 2008, αν και έχασε την έδρα του στο συμβούλιο, μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Αλί Μπονγκό, γιο του Ομάρ, το 2009.Ο Μεμπιάμ πέθανε σε ηλικία 81 ετών σε κλινική της Λιμπρεβίλ το βράδυ της 17 προς 18 Δεκεμβρίου 2015.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΟΦΚ)

Το τμήμα της Ωκεανίας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Ωκεανίας (OFC). Συνολικά 0,5 θέσεις (1 μέσω διηπειρωτικού μπαράζ) είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.Η προκριματική φάση για το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας της OFC του 2016 αποτελεί, για ακόμη μία φορά, το δεύτερο γύρο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA (παρόμοιο με το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας της OFC του 2012 και του τμήματος της Ωκεανίας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 της FIFA).

 Η δομή των προκριματικών είναι η εξής: Πρώτος γύρος: Αμερικανική Σαμόα, Νήσοι Κουκ, Σαμόα, Τόνγκα λαμβάνουν μέρος σε όμιλο, με τους αγώνες να διεξάγονται σε συγκεκριμένη έδρα. Η νικήτρια προκρίνεται στο δεύτερο γύρο. Δεύτερος γύρος: Η νικήτρια του πρώτου γύρου συμμετέχει με άλλες επτά ομάδες (Φίτζι, Νέα Καληδονία, τη Νέα Ζηλανδία, Παπούα Νέα Γουινέα, Νήσοι Σολομώντος, Ταϊτή, και Βανουάτου), σε δύο ομίλους των τεσσάρων. Οι τρεις καλύτερες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στον τρίτο γύρο των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι πρώτες δύο ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται και στη νοκ-άουτ φάση (ημιτελικά και τελικό) με σκοπό την κατάκτηση του του 2016 και μία θέση στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017. Τρίτος γύρος: Οι τέσσερις ομάδες λαμβάνουν μέρος σε έναν όμιλο. Η νικήτρια προκρίνεται στα μπαράζ, όπου θα αγωνιστεί με μια ομάδα από άλλη Συνομοσπονδία για μια θέση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου 2018 της FIFA.Η OFC έχει εξετάσει διάφορες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής της προκριματικής φάσης. Σε μία προηγούμενη πρόταση, η οποία εγκρίθηκε από την OFC τον Οκτώβριο του 2014, οκτώ ομάδες θα χωρίζονταν σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων, οι οποίες θα μετείχαν σε εντός και εκτός έδρας αγώνες στο δεύτερο γύρο, ενώ στη συνέχεια, οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου θα προχωρούσαν στον τρίτο γύρο, στον οποίο θα αγωνίζονταν μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια, που θα καθόριζαν τη νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2016 της AFC, η οποία θα κέρδιζε μία θέση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 της FIFA και στα διηπειρωτικά μπαράζ. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2015 η OFC άλλαξε την απόφασή της, και το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2016 θα διεξαχθεί ως ξεχωριστή διοργάνωση παρόμοια με το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2012. Group A Group B Group A Group B Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Νυμφαίο αρχαίας Ολυμπίας

To Νυμφαίο ή αλλιώς το υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού ήταν κτίσμα της ρωμαϊκής εποχής και βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως στην αρχαία Ολυμπία.

 To Νυμφαίο ή υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού βρισκόταν ανάμεσα στο ναό της Ήρας και το άνδηρο των θησαυρών και ήταν από τις πιο πλούσιες και εντυπωσιακές κατασκευές που υπήρχαν στην ιερά Άλτι. Όπως όλα τα νυμφαία, χρησίμευε σαν δεξαμενή νερού και κρήνη, η οποία τροφοδοτούμενη από τις πηγές ανατολικά του ιερού το διοχέτευε μέσω πυκνού συστήματος αγωγών σε διάφορα σημεία του ιερού χώρου, λύνοντας έτσι το πρόβλημα ύδρευσης που γινόταν πιο έντονο την περίοδο τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μια μεγαλόπρεπη ημικυκλική κατασκευή, κτισμένη το 160 μ.Χ. και αφιερωμένη στον Δία από τη Ρήγιλλα, ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης και σύζυγο του Ηρώδη του Αττικού, έτσι όπως μαρτυρά μια αναθηματική επιγραφή που βρέθηκε στη μια πλευρά του. Πολλά από τα αγάλματα του μνημείου υπάρχουν και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. [https://web.archive.org/web/20160329132911/http://www.hoc.gr/tour/index-el.html Αρχειοθετήθηκε 2016-03-29 στο Wayback Machine. Εικονική περιήγηση στο Νυμφαίο από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή]
Στάδιο Ατατούρκ Λευκωσίας

Το Στάδιο Ατατούρκ Λευκωσίας (τουρκικά: Lefkoşa Atatürk Stadı) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Βόρεια Λευκωσία. Είναι το μεγαλύτερο στάδιο στην ΤΔΒΚ. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Εξυπηρετεί επίσης ως έδρα των Τσετίνκαγια και Γενίτζαμι, και της Γκεντσλίκ Γκιουτζού. Το γήπεδο διαθέτει 28.000 θέσεις καθήμενων θεατών, ενώ διαθέτει και ταρτάν στίβου που χρησιμοποιείται για αθλητικές διοργανώσεις, όπως και για βάδην από τους ντόπιους. Το γήπεδο φιλοξενεί επίσης εορταστικές εκδηλώσεις στις εθνικές εορτές και χορευτικές εκδηλώσεις, στις οποίες συμμετείχαν χιλιάδες άτομα.Το γήπεδο θεωρείται το πιο διάσημο στην ΤΔΒΚ. Διαθέτει καφετέρια, πολυάριθμες δημοσιογραφικές αίθουσες, αίθουσα συνεδριάσεων και αίθουσα συνεντεύξεων τύπου. Το στάδιο είναι το μοναδικό στην ΤΔΒΚ με συνεχή παρουσία υγειονομικής περίθαλψης και ασθενοφόρων σε αγώνες της Σούπερ Λιγκ και του Κυπέλλου ΤΔΒΚ.

 Τα σχέδια για την κατασκευή ενός σταδίου με χωρητικότητα 20.000 θεατών στη Βόρεια Λευκωσία ανακοινώθηκαν στις 20 Νοεμβρίου του 1975, όταν τοποθετήθηκε ένα σημάδι στα πεδία που θα ήταν ο χώρος του σταδίου. Το γήπεδο άνοιξε τις πύλες του στις 28 Ιανουαρίου του 1990, με έναν αγώνα μεταξύ Φενέρμπαχτσε και Σαριγέρ, στον οποίο επικρατησε η Σαριγέρ με 1–0. Στα εγκαίνια παρευρέθηκαν 25.000 θεατές, αριθμός ρεκόρ για την ΤΔΒΚ, καθώς και ο πρωθυπουργός Ντερβίς Έρογλου, ο υπουργός Αθλητισμού Γκιουνάι Τζαϊμάζ και οι Τούρκοι υπουργοί Μεχμέτ Γιαζάρ και Ισμέτ Οζαρσλάν. Η Μπεσίκτας, η Γαλατασαράι και η Τράμπζονσπορ προσκλήθηκαν επίσης.Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε από τουρκικές ομάδες για φιλικούς αγώνες το 1990, συμπεριλαμβανομένου ενός αγώνα μεταξύ Μπεσίκτας και Σαριγέρ στις 12 Ιανουαρίου του 1991. Στο συγκεκριμένο στάδιο πραγματοποιήθηκαν ορισμένοι αγώνες για το ELF Cup του 2006. Το 2010, το Τουρκοκυπριακό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, Νεότητας και Αθλητισμού μεταβίβασε την κυριότητα του σταδίου στον τουρκικό δήμο της Λευκωσίας. Ανακαινίστηκε το 2011, με ανανεωμένο χλοοτάπητα και εγκατάσταση νέων ηλεκτρονικών πινάκων αποτελεσμάτων. Ένας πολυγωνικός χώρος τοξοβολίας παρουσιάστηκε επίσης στο γήπεδο το 2014.
Μίλος Τρίβουνατς

Ο Μίλος Τρίβουνατς (σερβικά : Милош Тривунац), (Αλέκσινατς 16 Ιουλίου 1876 - Βελιγράδι Νοέμβριος 1944) ήταν Σέρβος φιλόλογος μεταφραστής και συγγραφέας, ιδρυτής και καθηγητής του τμήματος γερμανικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Είχε σπουδάσει στο Νις, το Βελιγράδι, το Μόναχο όπου το 1902 έγραψε διδακτορική διατριβή και την Λειψία. Δημοσίευσε μια σειρά από μελέτες στα γερμανικά και την σερβική γλώσσα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, διετέλεσε Υπουργός Παιδείας στηκυβέρνηση εθνικής σωτηρίας από το 1941 έως το 1942. Μετά την απελευθέρωση του Βελιγραδίου εκτελέστηκε έως συνεργάτης των δυνάμεων κατοχής.

 Aus dem Leben G. Bude‘ s, 1902. Guillaume Budes De l‘Instution du Prince. Ein Beitrg zur Geschichte der Renaissancebewung in Frankreich, 1903. Жена у Гетеовој поезији, 1908. Гетеов Фауст, 1921. Гете, 1931. Гетеова светска књижевност, 1933. Немачки утицај на наш језик, 1937. Гетеов Клавихо, 1938. Tomasevich, Jozo (2002). War and Revolution in Yugoslavia, 1941-1945: Occupation and Collaboration. Stanford: Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-3615-2. Милосављевић, Оливера (2006). Потиснута истина - колаборација у Србији 1941—1944 (PDF). Београд: Хелсиншки одбор за људска права у Србији. ISBN 86-7208-129-3.
Μαρκ Μίλεϊ

Ο Μαρκ Αλεξάντερ Μίλεϊ (αγγλικά: Mark Alexander Milley, 18 Ιουνίου 1958), είναι Αμερικανός στρατηγός και ανώτατος αξιωματικός, που υπηρετεί ως 20ος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Σεπτέμβριο του 2019.Προηγουμένως επίσης, υπηρέτησε ως 39ος Αρχηγός του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2015 έως το 2019.

 Ο Μίλεϊ, γεννήθηκε το 1958, στο Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης από στρατιωτικούς γονείς. Μεγάλωσε και φοίτησε στην Βοστώνη. Στη συνέχεια, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ, λαμβάνοντας πτυχίο το 1980. Επίσης, είναι κάτοχος μεταπτυχιακών διπλωμάτων στις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, καθώς και στην εθνική ασφάλεια και τις στρατηγικές σπουδές από την Ναυτική Σχολή Πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, έχει μετεκπαιδευθεί στις μελέτες εθνικής ασφαλείας, από το Κέντρο Διεθνών Σπουδών του ΜΙΤ.Είναι παντρεμένος από το 1984, με την Χολιάν Μίλεϊ, και έχουν μαζί 2 παιδιά. To 1980, εισήλθε ως αξιωματικός τεθωρακισμένων στον Στρατό Ξηράς των ΗΠΑ. Από τότε, έως και το 2015, υπηρέτησε σε πολλούς στρατιωτικούς κλάδους, και σε στρατιωτικές διοικητικές θέσεις, καθώς επίσης και ως διοικητής στρατιωτικών βάσεων στο Τέξας, καθώς και ως στρατιωτικός διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ, με έδρα στην Βόρεια Καρολίνα. Στις 14 Αυγούστου 2015, διορίστηκε Αρχηγός του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, θέση στην οποία παρέμεινε έως τoν Αύγουστο του 2019. Στις 8 Δεκεμβρίου 2018, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε ότι θα πρότεινε τον στρατηγό Μαρκ Μίλεϊ, ως Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 25 Ιουλίου 2019, η Γερουσία των ΗΠΑ, ενέκρινε τον διορισμό του Μίλεϊ με 89 υπέρ, 1 κατά και 10 παρουσίες/απουσίες. Ορκίστηκε στο αξίωμα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.
Ουρά

Η ουρά είναι το τμήμα στο πίσω μέρος του σώματος ενός ζώου· γενικά, ο όρος αναφέρεται σε ένα ευδιάκριτο, εύκαμπτο άκρο στον κορμό. Είναι το μέρος του σώματος που αντιστοιχεί περίπου στο ιερό οστό και τον κόκκυγα στα θηλαστικά, τα ερπετά και τα πουλιά. Ενώ οι ουρές είναι κατά κύριο λόγο χαρακτηριστικό των σπονδυλωτών, μερικά ασπόνδυλα, συμπεριλαμβανομένων των σκορπιών και των κολλεμβόλων, καθώς και τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες, έχουν άκρα σαν ουρές που μερικές φορές αναφέρονται ως ουρές. Αυτά που φέρουν ουρά αναφέρονται μερικές φορές ως «κερκοφόρα» και το τμήμα του σώματος που συνδέεται με ή κοντά στην ουρά δίνεται σε αυτά το επίθετο «ουραία».

 Οι ουρές των ζώων έχουν διάφορους τρόπους χρήσης. Αποτελούν τρόπο μετακίνησης για τα ψάρια και ορισμένες άλλες μορφές θαλάσσιας ζωής. Πολλά ζώα της ξηράς χρησιμοποιούν τις ουρές τους για να απομακρύνουν τις μύγες και άλλα έντομα που τσιμπάνε. Ορισμένα είδη, συμπεριλαμβανομένων των γατών και των καγκουρό, χρησιμοποιούν τις ουρές τους για ισορροπία· μερικά, όπως οι μαϊμούδες του Νέου Κόσμου και τα οπόσουμ έχουν συλληπτήριες ουρές, οι οποίες είναι προσαρμοσμένες ώστε να τα επιτρέπουν να γραπώνουν τα κλαδιά των δέντρων.Οι ουρές χρησιμοποιούνται επίσης για κοινωνική σηματοδότηση. Ορισμένα είδη ελαφιών επιδεικνύουν την άσπρη κάτω πλευρά των ουρών τους για να προειδοποιήσουν τα άλλα ελάφια που βρίσκονται κοντά σε πιθανούς κινδύνους, οι κάστορες χτυπούν το νερό με τις ουρές τους για να υποδείξουν κίνδυνο και οι κυνίδες (συμπεριλαμβανομένων των κατοικίδιων σκύλων) δείχνουν συναισθήματα μέσω της θέσης και της κίνησης των ουρών τους. Οι ουρές ορισμένων ειδών είναι θωρακισμένες και μερικές, όπως αυτές των σκορπιών, περιέχουν δηλητήριο.Μερικά είδη σαύρας μπορούν να αποσυνδέσουν (δηλαδή να ρίξουν) τις ουρές τους από το σώμα τους. Αυτό μπορεί να τους βοηθήσει να ξεφύγουν από τα αρπακτικά ζώα, στα οποία είτε αποσπάται η προσοχή από την αποσυνδεδεμένη ουρά που κουνιέται είτε μένουν μόνο με την ουρά ενώ η σαύρα απομακρύνεται. Οι ουρές που πέφτουν με αυτόν τον τρόπο γενικά αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου, αν και η αντικατεστημένη είναι συνήθως πιο σκούρα σε σχέση με την αρχική. Διάφορα είδη αρουραίων επιδεικνύουν μια παρόμοια λειτουργία με τις ουρές τους, στην οποία το εξωτερικό στρώμα αποβάλλεται προκειμένου το ζώο να διαφύγει από ένα θηρευτή.Οι ουρές των περισσότερων πτηνών τελειώνουν σε μακριά φτερά που ονομάζονται πηδαλιώδη. Αυτά τα φτερά χρησιμοποιούνται ως πηδάλιο, βοηθώντας το πτηνό να κατευθυνθεί και να μανουβράρει κατά την πτήση· βοηθούν επίσης το πουλί να ισορροπήσει ενώ είναι σκαρφαλωμένο. Σε ορισμένα είδη - όπως τα παραδείσια πουλιά, οι μήνουροι, και πιο γνωστό το παγόνι - τα τροποποιημένα φτερά ουράς παίζουν σημαντικό ρόλο στην ερωτοτροπία. Τα εξαιρετικά άκαμπτα φτερά ουράς άλλων ειδών, συμπεριλαμβανομένων των δρυοκολαπτών και των δενδροκολαπτών, τούς επιτρέπουν να στηριχθούν σταθερά στους κορμούς των δέντρων.Οι ουρές των ζώων βοσκής, όπως στα άλογα, χρησιμοποιούνται για να παρασέρνουν τα έντομα και να τοποθετείται ή να μετακινείται με τρόπους που υποδηλώνουν τη σωματική ή συναισθηματική κατάσταση του ζώου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tails στο Wikimedia Commons
Deep Purple in Concert

Το Deep Purple in Concert είναι ένας ζωντανός διπλός δίσκος του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ηχογραφημένος σε δύο διαφορετικές ζωντανές εμφανίσεις τους στο BBC στις 19 Φεβρουαρίου του 1970 και στις 9 Μαρτίου του 1972. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1980 από την "Harvest" στην Ευρώπη και τον Ιούνιο του 1982, από την "Spitfire" στην Αμερική και γνώρισε αρκετή επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιαπωνία.Οι ηχογραφήσεις έγιναν για την προώθηση των δίσκων "Deep Purple in Rock" και "Machine Head" από την δεύτερη γραμμή μελών των Deep Purple. Για την προώθηση του δίσκου εκδόθηκε σε μορφή 12" βινυλίου το τραγούδι "Smoke on the Water" μαζί με τα "Bird Has Flown" και "Grabsplatter" με τίτλο "New, Live & Rare Vol.III".Ο δίσκος επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD από την "EMI", τον Απρίλιο του 1992.

 Δίσκος 11. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:202. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) - 18:303. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:154. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 17:20 Δίσκος 21. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:292. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:343. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:574. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:485. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 22:146. Lucille (Collins, Penniman) - 6:20 Η έκδοση του CD περιείχε τα εξής δύο επιπλέον κομμάτια στο δεύτερο CD: Maybe I’m A Leo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:55 Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:27 Deep Purple in Concert (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Δεκέμβριος 1980 New, Live & Rare Vol.III (12" EP σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1980 Το Deep Purple in Concert ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple in Concert CD Booklet, 1992 The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005
Crotram

Η Crotram είναι κροατική κοινοπραξία η οποία παράγει τραμ (TMK 2100 και ΤΜΚ 2200). Αποτελείται από τις εταιρείες Končar Elektroindustrija d.d. και TŽV Gredelj d.o.o. με έδρα το Ζάγκρεμπ. Αν και θεωρητικά οι δύο εταιρείες έχουν ισοδύναμη θέση στην κοινοπραξία, η Gredelj παράγει μόνο το 13% της αξίας των τραμ. Η Končar παράγει το κύριο μέρος των τραμ. Επίσης, η ίδια εταιρεία παράγει ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα για τα τραμ ενώ αναλαμβάνει και τη τελική συναρμολόγηση. Αρχικά, το εργοστάσιο Τζούρο Τζάκοβιτς ήταν επίσης μέρος της κοινοπραξίας, αλλά αργότερα αποχώρησε. Η ανάπτυξη και παραγωγή του υδραυλικού συστήματος μεταφέρθηκε στις γερμανικές εταιρείες SAMES Hydro-Systemtechnik GmbH & Co. KG και Henschel Antriebstechnik GmbH.

 Το TMK 2100 είναι τραμ των κροατικών εταιρειών Končar και TŽV Gredelj. Το τραμ παρήχθη για εννέα χρόνια, μεταξύ του 1994 και του 2003, χρησιμοποιώντας μέρη από το ΤΜΚ 201. Το πρωτότυπο ολοκληρώθηκε το 1994 και η επίσημη παραγωγή άρχισε το 1997. Παραγγέλθηκαν 16 αντίτυπα αυτού του μοντέλου, τα οποία εντάχθηκαν στο σύστημα μεταφορών του Ζάγκρεμπ. Το ΤΜΚ 2200 (επίσης γνωστή ως NT 2200) είναι τραμ που χρησιμοποιείται στο Ζάγκρεμπ, τη πρωτεύουσα της Κροατίας. Το Ηλεκτρικό Τραμ του Ζάγκρεμπ, η δημόσια εταιρεία μεταφορών της πόλης, παρήγγειλε 80 οχήματα το 2003. Νωρίτερα η Crotram κέρδισε το διαγωνισμό αφού προσέφερε τη χαμηλότερη τιμή, με τους ανταγωνιστές να είναι οι Siemens AG (Combino) και AnsaldoBreda S.P.A. (Sirio). Το TMK 2200-K είναι μικρότερη έκδοση του ΤΜΚ 2200. Έχουν παραγγελθεί δύο αντίτυπα αυτού του μοντέλου, με το Ηλεκτρικό Τραμ του Ζάγκρεμπ (ΗΤΖ) να σχεδιάζει να παραγγείλει 60 περισσότερα. Στην ΗΤΖ, το TMK 2200-K αναφέρεται ως TMK 2300. Εταιρεία μεταφορών του Ελσίνκι Ανεπίσημη ιστοσελίδα Ειδήσεις, πληροφορίες, και περισσότερα Γκαλερί με φωτογραφίες του ΤΜΚ 2200 και άλλων κροατικών τραμ Επίσημη ιστοσελίδα της Končar
Αυτοκράτορας Τσενζόνγκ των Γιουάν

Ο Τσενζόνγκ των Γιουάν, γεννημένος ως Τεμούρ (Өлзийт Төмөр, 15 Οκτωβρίου 1265 - 10 Φεβρουαρίου 1307) ήταν αυτοκράτορας της Κίνας. Διαδέχτηκε τον Κουμπλάι Χαν στον θρόνο των Γιουάν το 1294.

 Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1265, γιος του Ζενζίν και της Κοκεζίν της φυλής Kουνγκιράντ. Ο Ζενζίν πέθανε το 1286 όταν ο Τσενζόνγκ ήταν 21 ετών. Όπως και ο πατέρας του, ήταν Βουδιστής. Λίγο μετά την ενθρόνιση του το 1294,άρχισε τις προετοιμασίες του για την περαιτέρω επέκταση της αυτοκρατορίας των Γιουάν μέχρι την Ιαπωνία και την περιοχή Ντάο Βιέτ. Ο Γαζάν, ο μουσουλμάνος χάνος του Ιλχανάτου το 1295, ήθελε να επιτεθεί στην παγανιστική Δυναστεία Γιουάν. Εξαιτίας του σχεδίου επέκτασης προς την Ιαπωνία, οι Βόκου επιτέθηκαν στην Κίνα προς το τέλος της βασιλείας του.
Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής

Η Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής (ΣΑΝ) είναι ένα Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε το 1946, όταν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκε η ανάγκη για μόνιμη στελέχωση στρατιωτικών νοσηλευτών. Μετά το τέλος των σπουδών τους, οι σπουδαστές ονομάζονται Ανθυπολοχαγοί και σταδιοδρομούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.

 Η στρατιωτική εκπαίδευση περιλαμβάνει: Μαθήματα στρατιωτικού ενδιαφέροντος Διαλέξεις από διακεκριμένους σε τέτοια θέματα επιστήμονες Διαλέξεις σε θέματα διακλαδικότητας Η ακαδημαϊκή εκπαίδευση περιλαμβάνει: Βασικές γνώσεις νοσηλευτικής, είτε για φροντίδα είτε για αντιμετώπιση είτε για πρόληψη Διοικητική και ηγετική εκπαίδευση Εξάσκηση σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους προκειμένου οι φοιτητές να πάρουν την καλύτερη δυνατό γνώση περί των θεμάτων της νοσηλευτικής.Ο χρόνος φοίτησης της σχολής είναι τέσσερα (4) έτη. Επίσημος ιστότοπος
Λεβάντε ΟΝ

Η Λεβάντε Ουνιόν Ντεπορτίβα (ισπανικά: Levante Unión Deportiva, S.A.D., βαλενθιανικά: Llevant Unió Esportiva) είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη της Βαλένθια. Ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1909 και αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Ως έμβλημα έχει μια νυχτερίδα, ενώ η στολή έχει κόκκινο και μπλε χρώμα. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης Βαλένθια (Estadi Ciutat de València).

 Ο σύλλογος τεμάτισε την ποδοσφαιρική περίοδο 2011-2012 στην 6η θέση του πρωταθλήματος, εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά το δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Αφού πρώτα απέκλεισε τη Μάδεργουελ, πήρε το εισιτήριο για τη φάση των ομίλων στο Γιουρόπα Λιγκ 2012–13. Εκεί μάλιστα κατέκτησε τη 2η θέση και προκρίθηκε στη "φάση των 32", όπου συνάντησε τον Ολυμπιακό. Με δύο νίκες (3-0 στην Ισπανία και 0-1 στην Ελλάδα) ξεπέρασε το εμπόδιο της πρωταθλήτριας ελληνικής ομάδας, για να τεθεί στην επόμενη φάση αντιμέτωπη με τη ρωσική Ρουμπίν Καζάν. Επίσημος ιστότοπος