Ινγκουσέτιοι

Οι Ινγκουσέτιοι (ή Ινγκούς, Ινγκούσιοι, ινγκούς: ГIалгIай, Γαλγάι, προφέρεται [ˈʁəlʁɑj]) είναι βορειοανατολική Καυκάσια εθνότητα που κατοικεί στον Βόρειο Καύκασο, κυρίως στην Ινγκουσετία, μια ομοσπονδιακή δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι, όσον αφορά το θρήσκευμα, κατά κύριο λόγο Σουνίτες Μουσουλμάνοι και μιλούν τα ινγκουσετικά. Είναι γνωστοί και ως Βαϊνάχ.

 Το όνομα των Ινγκουσέτιων προέρχεται από το χωριό Ανγκούστ, το σημερινό Τάρσκογιε στη σημερινή Βόρεια Οσετία, κατά την οποία 24 πρεσβύτεροι που εκπροσωπούσαν τοπικές φυλές ορκίστηκαν να ενταχθούν στη Ρωσία. Σύμφωνα με τη λαϊκή λαογραφία το ενδωνύμιο Γαλγάι προέρχεται από την ινγκουσική λέξη γκάλα (που σημαίνει πύργος-φρούριο). Μια άλλη θεωρία λέει ότι με βάση την ιστορική εξέλιξη της περιοχής το όνομα προέρχεται από την ένωση των λέξεων χα και χαλ, που κυριολεκτικά σημαίνει τρεις πόλεις. Σύμφωνα με τη θεωρία τα 3 χωριά, Ταρκίμ, Χαμχί και Εγκικάλ, είναι οι τρεις πόλεις που αναφέρονται στο όνομα. Αυτό υποστηρίζεται από την πρώτη πραγματική αναφορά της λέξης το 1590, όταν ο ορεινός λαός των Κολκάν επιτέθηκε σε δύο Ρώσους πρεσβευτές στο φαράγγι του Νταριάλ αλλά και την τελική εδραίωση του όρου στους νοτιοδυτικούς Ναχίτες αρκετούς αιώνες αργότερα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920. Οι πρόγονοι των Ινγκουσέτιων είναι γνωστοί ιστορικά με διάφορα ονόματα, π.χ. Τζουρντζούκοι, Κίστες ή Γλίγβι, αν και κανένα από αυτά δεν χρησιμοποιήθηκε από τους ίδιους και είναι γεωργιανής προέλευσης. Ο τελευταίος όρος αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον γεωργιανό πρίγκιπα Βαχούστι του Κάρτλι το 1745, ως μια επικράτεια δίπλα στην Τζουρτζουκία και το Κιστέτι. Προηγουμένως ήταν γνωστή ως Τζουρτζουκία πριν τη διαίρεση της. Σύγχρονες πηγές αναφέρουν επίσης το εθνωνύμιο Ναχτσόι, το οποίο χρησιμοποιείται από τους Τσετσένους ακόμα και σήμερα. Οι Ινγκουσέτιοι δεν εφάρμοσαν ποτέ φεουδαρχικό σύστημα και κυβερνούνταν από επιλεγμένους και σε υψηλή εκτίμηση γέροντες από τις φυλές. Το 1770 οι γέροντες των 24 φυλών των Ινγκουσέτιων υπέγραψαν συμφωνία με τη Ρωσία αλλά θεωρούνται μέρος της ρωσικής εξουσίας από το 1810. Οι Ινγκουσέτιοι πάντως θεωρούνταν τους ίδιους ανεξάρτητους και δεν δέχονταν να συμφωνήσουν με τους ρωσικούς νόμους, με αποτέλεσμα συγκρούσεις με τις ρωσικές δυνάμεις στην Ινγκουσετία,, όπως η εξέγερση του Ναζράν όπου 5.000 ένοπλοι Ινγκούς του Ναζράν προσπάθησαν το 1858 να καταλάβουν το τοπικό φρούριο. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες βοήθειας από τον Ιμάμ Σαμίλ οι Ρώσοι κατέστειλαν την εξέγερση. Οι ηγέτες της απαγχονίστηκαν και πολλοί συμμετέχοντες τιμωρήθηκαν σωματικά.Παρ ' όλα αυτά πολλοί Ινγκουσέτιοι, όπως ο εθνικός ήρωας Ουτσίγκ Μαλσάγκ,, τήρησε τον όρκο του 1810 με τη Ρωσία, που συμπεριλάμβανε τη διαταγή να πολεμήσουν κατά των εχθρών της Ρωσίας και ειδικά των Τσετσένων και των Καμπάρντιων. Υπό τη Σοβιετική εποχή, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Ινγκουσέτιοι και οι Τσετσένοι κατηγορήθηκαν ψευδώς για συνεργασία με τους Ναζί και έτσι το σύνολο των δύο εθνών απελάθηκε στις Καζακικές και Κιργιζικές Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Οι Ινγκουσέτιοι αποκαταστάθηκαν κατά τη δεκαετία του 1950, μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, και τους επετράπη να παλιννοστήσουν το 1957, αν και τότε κάποια δυτικά εδάφη των Ινγκουσέτιοι είχαν παραχωρηθεί στη Βόρεια Οσετία. Ο διάσημος Σοβιετικός αρχαιολόγος και ιστορικός, καθηγητής Ε.Ι. Κρούπνοφ περιγράφεται τους πύργους των Ινγκουσετίων στο έργο του "Μεσαιωνική Ινγκουσετία":"Οι πολεμικοί πύργοι των Ινγκουσετίων, είναι στην αληθινή τους έννοια, το αποκορύφωμα της αρχιτεκτονικής και κατασκευαστικής γνώσης του αρχαίου πληθυσμού της περιοχής. Εντυπωσιάζουν με την απλή μορφή τους, τη μνημειακότητα και την αυστηρή χάρη τους. Για την εποχή τους, οι πύργοι των Ινγκούς ήταν πραγματικό θαύμα της ανθρώπινης διάνοιας." Οι Ινγκουσέτιοι έχουν πλούσιο πολιτισμό με παραδόσεις, θρύλους, έπη, παραμύθια, τραγούδια, παροιμίες και γνωμικά. Οι μουσική, τα τραγούδια και ο χορός χαίρουν μεγάλης μεγάλης εκτίμησης. Δημοφιλή μουσικά όργανα των Ινγκουσέτιων είναι το ντατσίκ-παντέρ (είδος μπαλαλάικας), το κεχάτ ποντέρ (ακορντεόν, το παίζουν κυρίως τα κορίτσια), το μιρζ ποντέρ (βιολί με τρεις χορδές), ο ζουρνάς (τύπος όμποε), το ντέφι, το τύμπανο και άλλα. Οι Ινγκουσέτιοι είναι κατά κύριο λόγο Σουνίτες Μουσουλμάνοι του μάδχαμπ Σάφιι, με μια κοινότητα Σουφιστών που ανήκουν στην Καντιρίγια ταρικάτ του τσετσένου ιεροκήρυκα Κούντα Χατζί. Σύμφωνα με έρευνα του Ιβάνε Νασίντζε το 2003 (αναλύεται περαιτέρω το 2004), η δομή του χρωμοσώματος Υ των Ινγκουσέτιων μοιάζει πολύ με αυτή των γειτονικών λαών του Καυκάσου (κυρίως των Τσετσένων, των γλωσσικών και πολιτιστικών αδερφών των Ινγκουσέτιων).Υπήρξε μόνο μία συστηματική μελέτη του ινγκουσέτικου χρωμοσώματος Υ. Τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία δεν πρέπει να θεωρούνται οριστικά, καθώς το έρευνα του Νασίντζε έχει μικρό δείγμα Ινγκουσέτιων. Ωστόσο δίνουν μια ιδέα για τις κύριες απλοομάδες των Ινγκουσέτιων. J2 – το 89% των Ινγκουσέτιων έχουν αυτή την απλοομάδα, που είναι η υψηλότερη συχνότητα αυτή της απλοομάδας στην Εύφορη Ημισέληνο. F* – (11% των Ινγκουσέτιων) Αυτή η απλοομάδα αποκαλείται "F*" από τον Ι. Νασίντζε. Μπορεί να είναι οποιαδήποτε απλοομάδα της ομάδας F που δεν ήταν μέλος των ομάδων G, I, J2, ή Κ. ωστόσο, είναι πιθανόν να αποτελείται από απλοτύπους που είτε ανήκουν στην απλοομάδα J1 (χαρακτηριστικό της περιοχής, με πολύ υψηλές συχνότητες σε μέρη του Νταγκεστάν, καθώς και στην Αραβία, αν και σε διαφορετικό υποκλάδο) ή την F3. G – (27% των Ινγκουσέτιων) Χαρακτηριστική απλοομάδα στη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο και τον Καύκασο. Οι υψηλότερες τιμές βρέθηκαν ανάμεσα σε Γεωργιανούς, Κιρκάσιους και Οσσέτιους. Υπήρχε μια αισθητή διαφορά του ποσοστού του G μεταξύ Ινγκουσέτιων και Τσετσένων (σε J2 και F*, οι Ινγκούς και οι Τσετσένοι έχουν παρόμοια επίπεδα), ενώ μάλλον οι διαφορές οφείλονται στο γεγονός ότι ήταν λίγα τα δείγματα και όλα από την ίδια πόλη.Στο μιτοχονδριακό δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ, οι Ινγκουσέτιοι είχαν ένα πιο διακριτό πληθυσμό, με απόσταση από άλλους πληθυσμούς. Οι πληθυσμοί, σύμφωνα με ανάλυση του Νασίντζε, με τους οποίους υπήρχε μεγαλύτερη ομοιότητα, είναι οι Τσετσένοι, Καμπάρντιοι και Αντίγκε (Κιρκάσιοι), αλλά είχαν πολύ μεγαλύτερη ομοιότητα με άλλους πληθυσμούς σε σχέση με τους Ινγκουσέτιους.