IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εντοβέλικους

Ο Εντοβέλικους (Endovélico στα Πορτογαλικά), ήταν ένας θεός της δημόσιας υγείας και ασφάλειας της Εποχής του Σιδήρου, ο οποίος λατρευόταν στην προ-Ρωμαϊκή και Ρωμαϊκή Λουζιτανία. Μετά τη Ρωμαϊκή εισβολή, η λατρεία του εξαπλώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά πάντα ήταν περισσότερο δημοφιλής στις Ρωμαϊκές επαρχίες της Λουζιτανίας (που κάλυπτε μέρος της σημερινής Πορτογαλίας) και της Βαιτικής (στην Νότια Ισπανία). Θεωρείται έτσι μέρος της Ρωμαϊκής μυθολογίας και της σχετιζόμενης Λουζιτανικής μυθολογίας. Ο Εντοβέλικους έχει ένα ναό στο São Miguel da Mota στο Αλεντέχο της Πορτογαλίας και υπάρχουν διάφορες επιγραφές αφιερωμένες σ'αυτόν στο Museu Etnológico de Lisboa (το Εθνολογικό Μουσείο της Λισαβώνας). Η λατρεία του Εντoβέλικους διατηρήθηκε μέχρι τον 5ο αιώνα, όταν άρχισε να εξαπλώνεται στην περιοχή ο Χριστιανισμός.

 Ο Εντοβέλικους ήταν υπέρτατος ηλιακός θεράπων θεός, και επομένως θεός της Ιατρικής. Μερικοί υποπτεύονται πως ήταν επίσης ένας θεός που έφερε διάφορα πρόσωπα, ένα εκ των οποίων μπορεί να ήταν "υποχθόνιο", αφού όλοι οι ηλιακοί θεοί πήγαιναν στους υποχθόνιους και επέστρεφαν με θεραπευτική δύναμη. Μετά την περαίωση κάποιων τελετουργικών, αν ένα πρόσωπο ή ιερέας κοιμόταν στο ιερό του, ο Εντοβέλικους θα τους μιλούσε στα όνειρά τους και μπορεί ακόμη και να τους αποκάλυπτε πράγματα για το μέλλον τους ή να τους προσέφερε συμβουλές. Ο Εντοβέλικους προστάτευε επίσης τις πόλεις ή περιοχές που τον τιμούσαν. Τα επίθετα που έχουν δοθεί στον Εντοβέλικους είναι deus, sanctus, prarsentissimus και preaestantissimus. Κάποιοι αναθηματικοί βωμοί δεικνύουν πως ο θεός ενέπνευσε την αρχική αντίσταση των Λουζιτανών στους Ρωμαίους. Τον 19ο αιώνα ο António da Visitação Freire ταξινόμησε το όνομα "Εντοβέλικους" ως μεικτό Κέλτικο και Φοινικικό όνομα, προσαρμοσμένο στην Ρωμαϊκή γλώσσα. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή η ρίζα End- προέρχεται από τις Κελτικές γλώσσες, το Bel (ή Vel-) από τα Φοινικικά σημαίνοντας Κύριος και το -Cus συνηθισμένη κατάληξη λέξεων στα Λατινικά. Ο Πορτογάλος εθνογράφος Χοσέ Λέιτε ντε Βασκοντσέλος (José Leite de Vasconcelos) πίστευε πως η λέξη Endovellicus ήταν αρχικά Κέλτικη, ως Andevellicos, με τη σημασία "πολύ καλός". Loução, Paulo Alexandre: Portugal, Terra de Mistérios Ésquilo, 2000 (τρίτη έκδοση ISBN 972-8605-04-8). Νέος Παγανιστικός διαλογισμός για τον Μυστήριο Εντοβέλικους (Πορτογαλικά) Το πρόσωπο και σώμα του Εντοβέλικους Λουζιτανική μυθολογία
Το εγκώμιο της σκιάς

Το εγκώμιο της σκιάς (ιαπωνικά: 陰翳礼讃) είναι δοκίμιο πάνω στην ιαπωνική αισθητική, του Ιάπωνα συγγραφέα Τζουνιτσίρο Τανιζάκι. Το δοκίμιο μεταφράστηκε στα αγγλικά από τους φοιτητές ιαπωνικής φιλολογίας Τόμας Χάρπερ και Έντουαρντ Σαϊντενστίκερ. Το 2017, κυκλοφόρησε και δεύτερη μετάφραση από τον Γκρέγκορι Σταρ. Στα ελληνικά, Το εγκώμιο της σκιάς έχει μεταφραστεί από τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη και κυκλοφόρησε το 1995 από τις εκδόσεις Άγρα.

 Το δοκίμιο αποτελείται από 16 ενότητες που συζητούν την παραδοσιακή ιαπωνική αισθητική σε αντίθεση με την αλλαγή. Οι συγκρίσεις του φωτός με το σκοτάδι χρησιμοποιούνται για να αντιπαραβάλουν τον δυτικό και τον ασιατικό πολιτισμό. Η Δύση, στην προσπάθειά της για πρόοδο, παρουσιάζεται να αναζητά συνεχώς φως και διαύγεια, ενώ οι λεπτές και υποτονικές μορφές της τέχνης και της λογοτεχνίας της Ανατολικής Ασίας θεωρούνται από τον Τανιζάκι ότι αντιπροσωπεύουν μια εκτίμηση της σκιάς και της λεπτότητας, στενά συνδεδεμένη με την παραδοσιακή ιαπωνική έννοια του σάμπι. Εκτός από την αντίθεση φωτός και σκιάς, ο Τανιζάκι εξετάζει περαιτέρω τους πολυεπίπεδους τόνους διαφόρων ειδών σκιών και τη δύναμή τους να αντανακλούν υλικά χαμηλής γυαλάδας όπως χρυσοκέντημα, πατίνα και θολά κρύσταλλα. Επιπλέον, διακρίνει τις αξίες της λάμψης και της λάμψης. Το κείμενο του δοκιμίου παρουσιάζει προσωπικές σκέψεις πάνω σε διάφορα θέματα όπως για παράδειγμα η αρχιτεκτονική, η χειροτεχνία, το φαγητό, τα καλλυντικά και πολλά άλλα. Ο Τανιζάκι εξερευνά δίνοντας σημασία στη λεπτομέρεια στοιχεία όπως ο χώρος στο εσωτερικό των κτηρίων, οι μοναστηριακές τουαλέτες και άλλα. Το εν λόγω δοκίμιο δρα ως κλασική περιγραφή της αντίθεσης ανάμεσα στις σκιές των ιαπωνικών εσωτερικών χώρων και του εκτυφλωτικού φωτός της σύγχρονης εποχής. Οι παρατηρήσεις του Τανιζάκι περιλαμβάνουν πολιτισμικές σημειώσεις για θέματα όπως η τέχνη και η χειροτεχνία, η χαρτοποιία και το ιαπωνικό δωμάτιο. Δίνεται επίσης μια συνταγή για το ασυνήθιστο πιάτο σούσι, ενώ αναφέρονται και πολλά ιστορικά μέρη και ναοί, καθώς και περίφημα εστιατόρια και έθιμα όπως η «παρατήρηση της σελήνης» (τσουκίμι). Μεταξύ των ιστορικών και σύγχρονων ατόμων που αναφέρονται στο δοκίμιο είναι τα εξής: Νατσούμε Σοσέκι, μυθιστοριογράφος Σαΐτο Ριόκου, ποιητής Βούδας και Κομφούκιος Κόνγκο Ιουάο, ηθοποιός του θεάτρου Νο Μπάικο, ηθοποιός Τακεμπάγια Σανεχίκο, πρόεδρος του εκδοτικού οίκου Kaizō (ο οποίος είχε εκδώσει το προηγούμενο μυθιστόρημα του συγγραφέα) Άλμπερτ ΑΪνστάιν, επιστήμονας
Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς

Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς (γαλλικά: Megret voit rouge), είναι μια Γαλλική αστυνομική τανία του 1963, σε σκηνοθεσία Ζιλ Γκρέιντζερ και πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Μαρσέλ Μποζουφί και Μισέλ Κονσταντέν. Η ταινία είναι βασισμένη στη νουβέλα "Ο Μαιγκρέ, ο Λονιόν και οι γκάνγκστερς" του Ζωρζ Σιμενόν.

 Κοντά στο κέντρο του Παρισιού, ένας ξένος τραυματιζέται από αγνώστους μέσα από ένα αυτοκίνητο. Όταν φθάσει η αστυνομία στη περιοχή, διαπιστώνει ότι το θύμα έχει εξαφανιστεί. Ο Επιθεωρητής Μαιγκρέ, με την βοήθεια του Επιθεωρητή Λονιόν, ανακαλύπτει ότι οι δράστες είναι αμερικανοί γκάνγκστερ, οι οποίοι είχαν χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο ενός Σικελού ιδιοκτήτη μπαρ, του Πότζο. Ο Επιθεωρητής Λονιόν θα πάει στο μπαρ σε μια προσπάθεια να αντλήσει πληροφορίες για τους δύο αμερικανούς, αλλά ο Πότζο θα αρνηθεί ότι τους γνωρίζει. Στη συνέχεια και καθώς θα βγει από το μπαρ ο Λονιόν θα απαχθεί από τους αμερικανούς, οι οποίοι θα τον ξυλοκοπήσουν άγρια. Γυρνώντας στο τμήμα ο Λονιόν θα διηγηθεί τα γεγόνοτα στον Μαιγκρέ, ο οποίος θα αρχίσει να παρακολουθεί το μπαρ, ανακαλυπτώντας πως οι δύο γκάνγκστερς κρύβονται στο σπίτι της Λίλυς, υπαλλήλου του Πότζο. Ο Επιθεωρητής Μαιγκρέ θα καταφέρει, μετά από την κατάδιωξη και την συλλήψη των δύο αμερικανών, να βρει γιατί οι γκάνγκστερς του Σαιντ Λούις προσπάθησαν να δολοφονήσουν στο Παρίσι έναν μάρτυρα που προστατεύεται από το FBI. Ζαν Γκαμπέν ως Επιθεωρητής Μαιγκρέ Μαρσέλ Μποζουφί ως αστυνόμος Τοράνς Φρανσουάζ Φαμπιάν ως Λίλυ Βιτόριο Σανιπόλι ως Πότζο Μισέλ Κονσταντέν ως Τόνι Σίσερο Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς στην IMDb (Αγγλικά) Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
NGC 503

Ο NGC 503 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες ο οποίος απέχει 247 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Ανακαλύφθηκε από τον Χάινριχ ντ' Αρέ στις 13 Αυγούστου 1863.

 Δεδομένα για το NGC 503 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 503 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά)
Εθνική Ισραήλ (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Ισραήλ (εβραϊκά: נבחרת ישראל בכדורסל נשים) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα του Ισραήλ σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Ισραήλ (איגוד הכדורסל בישראל, IBBA).

 Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Ισραήλ εντάχθηκε στη FIBA το 1939. Από το 1954 είναι μέλος της FIBA Europe (παρόλο που τεχνικά η χώρα υπάγεται γεωγραφικά στην Ασία).Η πρώτη παρουσία της Εθνικής Ισραήλ Γυναικών σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καταγράφεται το 1950. Τις επόμενες δεκαετίες απείχε από τις μεγάλες διοργανώσεις. Η περίοδος αυτή αδράνειας έληξε το 1991 οπότε και επανήλθε στο θεσμό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ως οικοδέσποινα χώρα. Στο διάστημα από το 2007 μέχρι το 2014 το Ισραήλ παρουσίασε μεγαλύτερη κινητικότητα στο διεθνή χάρτη, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει συμμετάσχει μόνο σε επίπεδο Προκριματικών. Μέχρι σήμερα δεν έχει ποτέ προκριθεί σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Ισραήλ σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Ισραήλ σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Εθνική Ισραήλ U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ισραήλ U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ισραήλ U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Ισραήλ (καλαθοσφαίριση ανδρών) Israel, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) איגוד הכדורסל בישראל, επίσημος ιστότοπος.
Σαβσί Μπέη

Ο Σαβσί Μπέη (τούρκικα:Savcı Bey), ήταν Οθωμανός πρίγκηπας κατά τον 14ο αιώνα όταν στο Βυζάντιο βασίλευε ο Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος.Ο Σαβσί Μπέη ήταν ο νεότερος γιος του σουλτάνου Μουράτ Α΄.Το όνομα της μητέρας του και η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστα.Την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όλοι οι πρίγκηπες ήταν υποχρεωμένοι να διοικούν σαντζάκια, ως μέρος της εκπαίδευσής τους.Το σαντζάκι του Σαβσί ήταν η Προύσα, συμπρωτεύουσα της αυτοκρατορίας μαζί με την Ανδριανούπολη.

 Όταν οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέλαβαν την Ανδριανούπολη, ο βυζαντινός αυτοκράτορας, Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος, έκανε έκκληση προς την δύση, για βοήθεια.Αντ' αυτού κρατήθηκε ως οφειλέτης της Βενετίας.Ο Ανδρόνικος (αργότερα Ανδρόνικος Δ΄ Παλαιολόγος), γιος και αντιβασιλέας του στην Κωνσταντινούπολη, αρνήθηκε να πληρώσει λύτρα για τον πατέρα του και ο Ιωάννης παραχώρησε την Τένεδο για να ελευθερωθεί.Μετά από αυτό το συμβάν, ο Ιωάννης όρισε τον γιο του, Μανουήλ (αργότερα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος), διάδοχο του θρόνου του και δέχτηκε την επικυριαρχία των Οθωμανών το 1373.Έτσι όταν ο Οθωμανός σουλτάνος, Μουράτ Α΄, ζήτησε την βοήθειά του, εναντίον ορισμένων εξεγέρσεων στην οθωμανική επικράτεια, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη του.Αυτή η απουσία, έδωσε στον Ανδρόνικο την ευκαιρία να εξεγερθεί. Από την οθωμανική πλευρά, ο Σαβσί Μπέη, ο οποίος ήταν ο νεότερος των τριών γιων του Μουράτ, ήταν κάτω από την σκιά των αδερφών του και δεν είχε καμία πιθανότητα να ενθρονιστεί και πιθανόν θα αντιμετώπιζε την παραδοσιακή πολιτική της αδερφοκτονίας στην οθωμανική διαδοχή.Έτσι ήταν έτοιμος να επαναστατήσει για να κερδίσει τον θρόνο.Ενώ ο πατέρας του ήταν απασχολημένος με την καταστολή των εξεγέρσεων, ο Σαβσί βρήκε την ευκαιρία να επαναστατήσει.Χρησιμοποιώντας το βασιλικό θησαυροφυλάκιο, δημιούργησε στρατό.Οι δύο πρίγκηπες (Ανδρόνικος και Σαβσί), γνωρίζοντας ο ένας τα συμφέροντα του άλλου, συμμάχησαν ενώνοντας τις δυνάμεις τους. Αφού έμαθαν για την κοινή εξέγερση των γιων τους, ο Μουράτ και ο Ιωάννης, επέστρεψαν από την Ανατολία.Οι στρατοί των πατεράδων και των γιων συναντήθηκαν στο Απικρίδιο (μια διφορούμενη θέση, πιθανόν νοτιοδυτικά της Κωνσταντινούπολης), όπου ο Μουράτ κατάφερε να πείσει τους στρατιώτες του Σαβσί να αλλάξουν στρατόπεδο.Αν και οι δύο πρίγκηπες κατέφυγαν στο Διδυμότειχο, συνελήφθησαν.Μετά από μια αντιπαράθεση με τον γιο του, ο Μουράτ εξοργίστηκε τυφλώνοντας τον Σαβσί και αργότερα, εκτελώντας τον.Παρά το γεγονός ότι ζήτησε από τον Ιωάννη να τυφλώσει τον δικό του γιο, ο Ιωάννης φέρθηκε με ελεημοσύνη στον Ανδρόνικο, τυφλώνοντας μόνο το ένα του μάτι.Έτσι ο Ανδρόνικος γύρισε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε αυτοκράτορας, ως Ανδρόνικος Δ΄ Παλαιολόγος. Ο γιος του Σαβσί, Νταβούτ, κατέφυγε στην Ουγγαρία.Το όνομά του αναφέρεται το 1411 (κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Μεσοβασιλείας), ως ανεπιτυχής υποψήφιος για τον θρόνο και πολύ αργότερα ως σύμμαχος του Ιωάννη Ουνυάδη, σε αγώνες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τραπεζάκι Κεφαλονιάς

Το Τραπεζάκι Κεφαλονιάς είναι μια μικρή σχετικά σε μέγεθος παραλία μόλις τριάντα λεπτά από το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Η ονομασία δεν έχει καμία σχέση με κανένα τραπεζάκι αλλά και κανείς δεν ξέρει τη σαφή προέλευσή της.

 Στην ουσία αποτελείται από δύο ξεχωριστές παραλίες που ενώνονται από ένα μικρό λιμάνι. Η παραλία αυτή είναι ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά καθώς και για ηλικιωμένους λόγω των ρηχών νερών της. Είναι στρωμένη με άμμο και μικρά βότσαλα και έχει θέα όλη τη Ζάκυνθο και τις πλαγιές του Αίνου. Πάνω από το Τραπεζάκι δεσπόζει ένας καταπράσινος λόφος με πεζοπορική διαδρομή. Στον λόφο βρίσκεται και η εκκλησία της Παναγίας της Τραπεζοφόρου που είναι γνωστή για τα πανηγύρια της κάθε καλοκαίρι. Στην περιοχή λειτουργούν δεκάδες ξενοδοχεία, μίνι μάρκετ, εστιατόρια και ταβέρνες.
Νέα Κάμενα Ηλείας

Η Νέα Κάμενα είναι οικισμός του χωριού Κάμενα που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νομού Ηλείας και ανατολικότερα της Αρχαίας Ολυμπίας, κοντά στις όχθες του ποταμού Αλφειού. Άρχισε να δημιουργείται από το 1956 όταν έγινε η διάνοιξη της εθνικής οδού Πύργου Τριπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 63 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας.

 Το σημερινό του όνομα, το οφείλει στην πρόταση ενός εκ των πρώτων κατοίκων του, όταν κατά το παρελθόν -λόγω άνισης διοικητικής αντιμετώπισης- πρότεινε να αυτονομηθεί εντελώς από το κυρίως χωριό Κάμενα στο οποίο ανήκει και να ονομαστεί Πρασινόκαμπος, λόγω του παρακείμενου κάμπου του Αλφειού ή Νέα Κάμενα, το οποίο κι επικράτησε αφού από εκεί προέρχονται οι περισσότεροι κάτοικοί του. Το αρχικό όνομα τού συνοικισμού πού ήταν Παλαιά Κάμενα -και προφερόταν από όλους Παλιοκάμενα κι οι κάτοικοι Παλιοκαμενέοι- εμπεριείχε αναπόφευκτα μια κάποια αδιόρατη αν κι όχι ηθελημένη -ωστόσο- υποτιμητική χροιά. Όμως όπως όλα τα παλαιά τοπωνύμια μεταφέρουν ιστορικές μνήνες αλλά και μυστικές πληροφορίες, έτσι και η ετυμολογία τού ονόματος "Παλαιά Κάμενα" να σημαίνει ακριβώς αυτό, Δηλαδή -όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι- στα σημερινά νοτιοανατολικά όρια του οικισμού με τις υπεραιωνόβιες ελιές, όπου έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκισης (κεραμίδια, πήλινα πιθάρια) υπήρχε επι τουρκοκρατίας κάποιο χωριό, που μετά την πυρπόλησή του από τους Τούρκους κατά την επανάσταση, έμεινε να λέγεται "στα καμένα", πράγμα που ίσως δικαιολογεί παρατονισμένο το όνομα Κάμενα. Στην αντίπερα όχθη του Αλφειού ακριβώς απέναντι από τον συνοικισμό, ορθώνεται το ιστορικό Παλιοφάναρο που όπως φανερώνει το ονομά του (παλαιός φανός-φανάρι) είχε χρησιμεύσει σαν Φρυκτωρία στην αρχαιότητα, εξ ού και το χωριό Φρίξα που το αναφέρει κι ο ιστορικός Ξενοφών. Στην κορυφή του βουνού υπήρχαν απομεινάρια Αρχαίου Ναού, αφιερωμένου στην Αθηνά Κυδωνέα στον οποίο είχε προσφύγει και ο Πέλοπας πριν την νικηφόρα αρματοδρομία του με τον βασηλιά της Αρχαίας Πίσσας Οινόμαο. Σήμερα στα 25 σπίτια του συνοικισμού πού τα χωρίζει σε δύο γειτονιές το "Καμενέικο ρέμα" ή Λευκιανίας κατά τον Παυσανία με την στιβαρή του γέφυρα, ζουν μόνιμα 20 οικογένειες εκ των οποίων οι έξι προέρχονται από το γειτονικό Λούβρο στο οποίο κι υπάγεται διοικητικά η πέραν της γέφυρας περιοχή.
Χρήστος Αδαμίδης

Ο Χρήστος Αδαμίδης (1885-1949) υπήρξε πρωτοπόρος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και μετέπειτα Στρατηγός Αεροπορίας. Υπήρξε ένας από τους τρεις πρώτους Έλληνες αξιωματικούς που εστάλησαν για αεροπορική εκπαίδευση στη Γαλλία, ενώ επίσης συμμετείχε σε επιχειρήσεις στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).

 Ο Αδαμίδης γεννήθηκε το 1885 στα, υπό οθωμανική κυριαρχία τοτε, Ιωάννινα. Κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό ως αξιωματικός του Ιππικού και το 1912 εστάλη μαζί με τον Δημήτριο Καμπέρο και τον Μιχαήλ Μουτούση στη Γαλλία για αεροπορική εκπαίδευση προκειμένου να επανδρώσουν το νέο αυτό όπλο του Στρατού. Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι τοποθετήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου όπου και εκτέλεσε αποστολές αναγνώρισης και βομβαρδισμού κατά οθωμανικών στόχων, κατά τη διάρκεια της Μάχης του Μπιζανίου. Όταν, στις 21 Φεβρουαρίου (παλαιό ημερολόγιο) 1913, ο Ελληνικός Στρατός επικράτησε και απελευθέρωσε τα Ιωάννινα ο Χρήστος Αδαμίδης πραγματοποίησε εντυπωσιακή προσγείωση στην πλατεία μπροστά από το διοικητήριο της πατρίδας του εν μέσω του ενθουσιώδους πλήθους. Το 1927 ο Αδαμίδης, φέροντας τον βαθμό του Συνταγματάρχη, ορίστηκε διοικητής της Αεροπορικής Υπηρεσίας Στρατού. Το 1928 πραγματοποιήσε μαζί με τον Ανθυπολοχαγό Ευάγγελο Παπαδάκη τον γύρο της Μεσογείου με αεροσκάφος Breguet 19. Το εγχείρημα αυτό ήταν πρωτοποριακό για τις τότε δυνατότητες της ελληνικής αεροπορίας. Αποστρατεύτηκε το 1935 με τον βαθμό του Υποστρατήγου. Δάλλας Αθανάσιος· Αργυρόπουλος Κωνσταντίνος. «Έλληνες αεροπόροι στον αγώνα για την απελευθέρωση (1912 - 1913)» (ΗΤΜ). Σύλλογος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2010. Αλέξιος Καρυτινός, επιμ. (Ιούνιος 2010). «Η Ελληνική Αεροπορία στις Αρχές του 20ου αιώνα Βαλκανικοί Πόλεμοι – Α’ Παγκόσμιος» (PDF). Αεροπορική Επιθεώρηση (89): 48–59. http://www.haf.gr/el/articles/pdf/ae_89.pdf. Παντελής Βατάκης, επιμ. (2009–2010). «Ο Αεροπόρος Κωνσταντίνος Περρίκος» (PDF). Ίκαρος (89): 53, 56. http://www.haf.gr/el/articles/pdf/ikaros_06.pdf.
Λεάντρο Σαλίνο

Ο Λεάντρο Σαλίνο Ντο Σάρμο ή απλά Σαλίνο (Leandro Salino do Carmo, 22 Απριλίου 1985) είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται κυρίως ως δεξί μπακ, αλλά έχει την ικανότητα να αγωνιστεί και σε άλλες θέσεις όπως αριστερό μπακ, δεξί εξτρέμ αλλά και ως αμυντικός μέσος.

 Ο Σαλίνο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις ακαδημίες της Κρουζέιρο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, όπου και μεταπήδησε στη βραζιλιάνικη Αμέρικα Μινέιρο. Το 2005 δόθηκε δανεικός στη Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ και, στη συνέχεια, μετεγγράφει στη Νασιονάλ. Το 2006 δόθηκε δανεικός για λίγους μήνες στην πορτογαλική Καμάχα με την οποία πραγματοποίησε 2 συμμετοχές, κατόπιν δόθηκε δανεικός και πάλι στην Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ, με την οποία πραγματοποίησε 32 συμμετοχές. Οι καλές του εμφανίσεις οδήγησαν τη Φλαμένγκο στην απόκτησή του το 2007, ωστόσο τα προβλήματα προσαρμογής του στη βραζιλιάνικη ομάδα, οδήγησαν τη διοίκηση του συλλόγου να τον δώσει δανεικό. Η Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ τον ενέταξε στο δυναμικό της, για τρίτη φορά. Την περίοδο 2009-2010, ο Σαλίνο, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νασιονάλ, στην οποία πραγματοποίησε συνολικά 53 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 1 γκολ και, μοιράζοντας 5 ασσίστ. Το καλοκαίρι του 2010 μεταπήδησε για δεύτερη φορά στην Ευρώπη και την Πορτογαλία, για χάρη της Μπράγκα στην οποία παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2013, πραγματοποιώντας συνολικά, με την πορτογαλική ομάδα σε Πρωτάθλημα Πορτογαλίας, Κύπελλο Πορτογαλίας και Ευρωπαικές Διοργανώσεις, 103 εμφανίσεις ενώ, παράλληλα, πέτυχε 4 γκολ και μοίρασε 5 ασσίστ. Τον Ιούλιο του 2013 ο Ολυμπιακός απέκτησε τον Λεάντρο Σαλίνο με ελεύθερη μεταγραφή, προσφέροντάς του συμβόλαιο τριετούς διαρκείας. Ο Σαλίνο κατέκτησε με τον Ολυμπιακό 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2014, 2015, 2016). Την 1η Ιουλίου 2016 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα του Πειραιά. ΜπράγκαΛιγκ Καπ Πορτογαλίας: 2013ΟλυμπιακόςΠρωτάθλημα Ελλάδας: 2013–14, 2014–15, 2015–16 Κύπελλο Ελλάδος: 2014-15 CBF data (Πορτογαλικά) SambaFoot profile Λεάντρο Σαλίνο στο footballzz.co.uk (Πορτογαλικά) Λεάντρο Σαλίνο στο ForaDeJogo (Αγγλικά) Προφίλ Λεάντρο Σαλίνο στο Soccerway
Βικτόρ Ουεμπανιαμά

Ο Βικτόρ Ουεμπανιαμά (γαλλικά: Victor Wembanyama) (4 Ιανουαρίου 2004) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για την San Antonio Spurs. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα ευρωπαϊκά ταλέντα της γενιάς του.

 Στις 29 Οκτωβρίου 2019, ο Ουεμπανιαμά έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τη Ναντέρ 92, παίζοντας 31 δευτερόλεπτα εναντίον της Μπρέσια στο EuroCup. Σε ηλικία 15 ετών, εννέα μηνών και 25 ημερών, έγινε ο δεύτερος νεότερος παίκτης, μετά τον Στέφαν Πέτκοβιτς, που έπαιξε στο EuroCup. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Γαλλίας, κερδίζοντας ένα ριμπάουντ σε τέσσερα λεπτά εναντίον της ΖΛ Μπουρ Μπασκέτ. Στις 25 Μαΐου 2021, είχε ρεκόρ σεζόν με 14 πόντους και 10 ριμπάουντ σε μια νίκη με 99-87 επί της Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ. Ο Ουεμπανιαμά ανακηρύχθηκε Καλύτερος Νέος Παίκτης του Πρωταθληματος Γαλλίας για τη σεζόν 2020–21. Επέλεξε να φύγει από τη Ναντέρ μετά το τέλος της σεζόν. Στις 29 Ιουνίου 2021, ο Ουεμπανιαμά υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν. Ο Ουεμπανιαμά εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ΚU16 του 2019 στο Ούντινε της Ιταλίας. Στη νίκη με 80-78 στα προημιτελικά επί της Κροατίας, είχε 12 πόντους, 21 ριμπάουντ και οκτώ κοψίματα. Ο Ουεμπανιαμά είχε κατά μέσο όρο 9 πόντους, 9,6 ριμπάουντ και 5,3 κοψίματα ανά παιχνίδι, οδηγώντας τη Γαλλία στο ασημένιο μετάλλιο και αναδείχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα της Διοργάνωσης. Αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ19 του 2021 στη Λετονία. Ο Ουεμπανιαμά είχε μέσο όρο 14 πόντους, 7,4 ριμπάουντ και 5,7 κοψίματα ανά παιχνίδι και αναδείχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα της Διοργάνωσης, αφού οδήγησε τη Γαλλία στο ασημένιο μετάλλιο. Κατέγραψε 22 πόντους, οκτώ ριμπάουντ και οκτώ κοψίματα στην ήττα με 83-81 από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό. Ο Ουεμπανιαμά έθεσε ρεκόρ της FIBA για τα περισσότερα κοψίματα ανά παιχνίδι σε μια διοργάνωση. Ο πατέρας του Ουεμπανιαμά είναι πρώην αθλητής του άλματος εις μήκος και η μητέρα του έπαιζε καλαθοσφαίριση. Η μεγαλύτερη αδερφή του, Εύα, παίζει καλαθοσφαίριση επαγγελματικά και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών Κ16 του 2017 στη Γαλλία. Προφίλ στο LNB
Χοσέ Παστερνάκης

Ο Χοσέ (Τίτο) Παστερνάκης (γεννημένος στις 11 Αυγούστου 1947) είναι Αργεντίνος με ελληνική υπηκοότητα, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Στην Ελλάδα ήλθε το 1972 και αγωνίστηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, τον Άρη και την Καβάλα.

 Ο Παστερνάκης αγωνίστηκε στην εθνική εφήβων της πατρίδας του και έπαιξε για την Παλμέιρας στη Βραζιλία, τη Χιμνάσια Λα Πλάτα στην Αργεντινή και τη Βαλένθια στη Βενεζουέλα, πριν μεταβεί στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 1972. Αγωνίστηκε στη Β' Εθνική με την ομάδα του Π.Α.Σ. Γιάννινα μέχρι το καλοκαίρι του 1973, σκοράροντας δεκατρία γκολ στο πρωτάθλημα.Τη σεζόν 1973-74 έπαιξε για την ομάδα της Ουρένσε στη δεύτερη κατηγορία Ισπανίας, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη. Με τους "κίτρινους" έπαιξε σε μόλις οκτώ αγώνες πρωταθλήματος, σκοράροντας στη νίκη του Άρη απέναντι στην Καλαμάτα με 2-0, στις 19 Ιανουαρίου 1975. Αγωνίστηκε επίσης στους δύο αγώνες εναντίον της Ραπίντ Βιέννης στις 18 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου 1974.Από το 1975 ως το 1977 έπαιξε στην ομάδα της Καβάλας, τον πρώτο χρόνο στη δεύτερη κατηγορία και τον δεύτερο στην Α' εθνική, όπου οι Καβαλιώτες κατέλαβαν την έβδομη θέση του πρωταθλήματος. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Άλφα Λύκου

Ο άλφα (α) Λύκου (Alpha Lupi, α Lup) είναι ο φωτεινότερος αστέρας του νότιου αστερισμού Λύκου. Στον κατάλογο της «Μαθηματικής Συντάξεως» (Αλμαγέστης) του Πτολεμαίου ο αστέρας προσδιορίζεται με τη φράση: «ο επ΄ άκρου του οπισθίου ποδός αστήρ» (του Θηρίου ή Λύκου). Στην κινεζική αστρονομία ο α Λύκου ήταν ένας από την ομάδα 騎官 (Qí Guān = «οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί»), μαζί με τους αστέρες β, γ, δ, ε, λ Λύκου, μ Λύκου, ο Λύκου, π Λύκου, καθώς και κ Κενταύρου. Ο ίδιος ο α Lupi προσδιοριζόταν ειδικότερα ως 騎官十 (Qí Guān shí = ο δέκατος αστέρας των Αυτοκρατορικών Φρουρών).

 Ο α Λύκου είναι αστέρας δεύτερου μεγέθους (2,30), μία φωτεινότητα που τον καθιστά άμεσα ορατό με γυμνό μάτι. Από την Ελλάδα όμως είναι ορατός πολύ χαμηλά, προς τον νότιο ορίζοντα. Με βάση παραλλακτικές μετρήσεις της διαστημικής αποστολής Hipparcos, ο αστέρας βρίσκεται σε απόσταση περίπου 460 ετών φωτός από τη Γη, ενώ ένας αμυδρός αστέρας που διακρίνεται κοντά του στο τηλεσκόπιο βρίσκεται πιθανότατα σε τελείως διαφορετική απόσταση. Ο α Λύκου είναι γίγαντας αστέρας με φασματικό τύπο B1.5 III. Η μάζα του είναι περίπου δεκαπλάσια της ηλιακής, αλλά η λαμπρότητά του 25 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Η ατμόσφαιρά του έχει θερμοκρασία 21.820 K, πράγμα που του προσδίδει γαλανόλευκη απόχρωση. Το 1956 ανακαλύφθηκε ότι είναι περιοδικός μεταβλητός αστέρας του τύπου β Κηφέως (βλ. παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες), με περίοδο 7 ώρες και 6 λεπτά (0,29585 της γήινης ημέρας). Το μέγεθός του μεταβάλλεται κατά περίπου 0,03, ή περίπου κατά 3%. Η ιδία κίνηση του α Λύκου τον προσδιορίζει ως μέλος της υπο-ομάδας `Ανω Κενταύρου-Λύκου της ομάδας OB Σκορπιού-Κενταύρου, την κοντινότερη τέτοια ομάδα στη Γη. Η ηλικία της ομάδας εκτιμάται σε 16 ως 20 εκατομμύρια έτη. Κατάλογος αστέρων του Λύκου
Extinctioners

Το Extinctioners (στα ελληνικα Αφανιστές) είναι βιβλίο κόμικ επιστημονικής φαντασίας, δράσης και περιπέτειας που δημιουργήθηκε, γράφτηκε και σχεδιάστηκε από τον Σόντε Χάουαρντ (Shawntae Howard) με θέμα υπερήρωες, αλλά χρησιμοποιεί ως βασικούς χαρακτήρες ανθρωπόμορφα ζώα.

 Μετά τα έξι πρώτα τεύχη των Extinctioners, δημιουργήθηκαν δύο ομάδες· The Extinctioners και the Solar Foxes. Στην αρχή, οι δύο ομάδες είναι σε θέση να αποκρούσουν μια ανθρώπινη και ανθρωποζωική συνωμοσία να απαγάγουν υβρίδια και να τα κάνουν πλύση εγκεφάλου για να γίνουν στρατιώτες για την ανθρώπινη κατάκτηση. Ο Terrorbull Extinctioners Τόμος 1, Τεύχος 1. New York: Vision Comics, 1998. Extinctioners Τόμος 2, Τεύχος 1. Shanda Fantasy Arts, 1999. Extinctioners Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine. στο Comic Book DB Επίσημη ιστοσελίδα του Extinctioners Extinctioners στη WikiFur
Κλάρα Γκοντζάγκα

Η Κλάρα, ιταλ. Chiara (1 Ιουλίου 1464 - 2 Ιουνίου 1503) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα γεννήθηκε ως κόρη του μαρκησίου της Μάντουα και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μονπανσιέ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ μαρκησίου της Μάντουα και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε το 1482 τον Γιλβέρτο των Βουρβόνων κόμη του Μονπανσιέ και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Β΄ 1483-1501, κόμης του Μονπανσιέ. Κάρολος Γ΄ 1490-1527, δούκας του Μπουρμπόν. Φραγκίσκος 1492-1515, δούκας του Σατελερώ, απεβ. 23 ετών στη μάχη του Μαρινιάνο. Λουίζα 1482-1561, κόμισσα του Μονπανσιέ & Ωβέρν. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ανδρέα Γ΄ ντε Σωβινύ, πρίγκιπα του Ντεόλ, υποκόμη του Μπρόσσε και μετά τον εξάδελφό της Λουδοβίκο πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Υόν. Ρενέα 1494-1539, κυρία του Μερκέρ, παντρεύτηκε τον Αντώνιο δούκα της Λωρραίνης. Άννα 1495-1510, απεβ. 15 ετών. Claire de Gonzague Comtesse de Bourbon-Montpensier (1464-1503): Une ... - Nicole Dupont-Pierrart - Google Books". Books.google.com. 17 February 2017. Retrieved 10 June 2019. Charles Cawley, Medieval Lands, Dukes of Bourbon
Behind the Green Door

Το Behind the Green Door είναι μια πορνογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής γυρισμένη το 1972. Η σκηνοθεσία ανήκει στους αδελφούς Μίτσελ και πρωταγωνιστεί η Μέριλιν Τσέιμπερς. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του είδους που διανεμήθηκε και παίχθηκε σε ευρύ κύκλωμα αιθουσών στις Η.Π.Α.

 Η Γκλόρια Σάντερς (Μέριλιν Τσέιμπερς) είναι μια νεαρή γυναίκα που πέφτει θύμα απαγωγής, μεταφέρεται σε ένα απομονωμένο θέατρο και αναγκάζεται να συμμετάσχει σε ερωτικές συνευρέσεις με πολλαπλούς παρτενέρ μπροστά σε κοινό. Το κοινό αρχίζει να παρεκτρέπεται και σύντομα ξεκινάει ένα φρενήρες όργιο. Πριν εμφανιστεί στην ταινία η Μέριλιν Τσέιμπερς υπήρξε μοντέλο για την εταιρεία Procter & Gamble και το απορρυπαντικό Ivory Snow. Μετά την έξοδο της ταινίας στους κινηματογράφους οι εταιρείες απέσυραν όλα τα προϊόντα και τα διαφημιστικά έντυπα στα όποια εμφανίζοταν, προσθέτοντας έτσι στο θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από την ταινία. Το Behind the Green Door μαζί με το Deep Throat (Βαθύ Λαρύγγι) που βγήκε στις αίθουσες μερικούς μήνες μετά σηματοδότησαν μια νέα εποχή στο ερωτικό σινεμά και ξεκίνησαν την αποκαλούμενη "χρυσή εποχή του πορνό" (Golden Age of Porn). Γυρισμένο με λιγότερα από 60.000 δολάρια, το φιλμ απέφερε συνολικές εισπράξεις 25 εκατομμυρίων δολαρίων και υπήρξε τεράστια επιτυχία. Το 1986, οι αδελφοί Μίτσελ γύρισαν μια συνέχεια της ταινίας σε σκηνοθεσία της τραγουδίστριας Σάρον ΜακΝάιτ και με πρωταγωνίστρια την πρωτοεμφανιζόμενη Μίσι (φιλενάδα εκείνη την εποχή του Άρτι Μίτσελ, η οποία σύμφωνα με φήμες απαίτησε από τον σύντροφο της το συγκεκριμένο ρόλο). Η ταινία υπήρξε παταγώδης καλλιτεχνική και εμπορική αποτυχία και κόστισε στους Μίτσελ εκατοντάδες χιλιάδες χαμένα δολάρια. Το διαφημιστικό μότο της ταινίας ήταν the all-American girl. Οι αδελφοί Μίτσελ εμφανίζονται στην ταινία στο ρόλο των απαγωγέων. Το σενάριο της ταινίας ήταν βασισμένο σε ένα ανυπόγραφο διήγημα που κυκλοφορούσε σε φωτοτυπημένα αντίγραφα από χέρι σε χέρι. Σκηνές από την ταινία προβάλλονται στην οθόνη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου που οδηγεί ο Τζάκι Τσαν στην ταινία Cannonball Run. Κριτική με φωτογραφίες από την ταινία Κριτική στο adultdvdtalk.com
Σιλεσιανή κουζίνα

Η σιλεσιανή κουζίνα ανήκει στην περιοχή της Σιλεσίας στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι ένας υπότυπος της πολωνικής και της γερμανικής κουζίνας με πολλές ομοιότητες και σημάδια της επιρροής των γειτονικών κουζινών. Η κουζίνα είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα πιάτα με παπαρουνόσπορους και κνούντελ.

 Żymła (Ζίμουα) - ένα καλά ψημένο ψωμί, οβάλ με χώρισμα στη μέση, με παπαρουνόσπορους, παρόμοιο με το αυστριακό Kaisersemmel. Kluski śląskie/Schlesische Kartoffelklöße (σιλεσιανά ντάμπλινγκ) - στρογγυλά ντάμπλινγκ σερβιρισμένα με σάλτσα, φτιαγμένα από πουρέ βραστής πατάτας, λεπτές τριμμένες πατάτες, ένα αυγό, τριμμένο κρεμμύδι, αλεύρι σίτου και αλεύρι πατάτας Schlesisches Himmelreich («Σιλεσιανός Παράδεισος») - ένα πιάτο με καπνιστό χοιρινό μαγειρεμένο σε νερό με αποξηραμένα φρούτα και μπαχαρικά Rolada z modrą kapustą (ρουλάδες με κόκκινο λάχανο) - ρολό βοείου κρέατος καλύτερης ποιότητας, γεμιστό με τουρσί λαχανικών, ζαμπόν και μεγάλη ποσότητα καρυκευμάτων. Σερβίρεται πάντα με κόκκινο λάχανο (με τηγανητό μπέικον, φρέσκο κρεμμύδι και μπαχάρι). Παραδοσιακά τρώγεται με σιλεσιανά ντάμπλινγκ για δείπνο την Κυριακή Szałot (Σάουοτ) - σαλάτα με κύβους βραστής πατάτας και καρότων, μπιζέλια, ζαμπόν, διάφορα λουκάνικα, τουρσί, βραστά αυγά, καρυκεύματα με ελαιόλαδο ή μαγιονέζα Kaszanka/Krupniok/Grützwurst (Κασάνκα) - είδος λουκάνικου αίματος φτιαγμένο από κάσα και αίμα ζώων Żymlok (Ζίμλοκ) - όπως το κασάνκα αλλά αντί για κάσα, χρησιμοποιείται ψωμί (żymła) Wodzionka/Brotsuppe (Βοντζιόνκα/Ψωμόσουπα) - σούπα με σκόρδο και κύβους αποξηραμένου ψωμιού σίκαλης Siemieniotka/Hanfsuppe (Σιεμιένοτκα) - σούπα από σπόρους κάνναβης, ένα κύριο γεύμα την Παραμονή Χριστουγέννων Knysza (Κνίσα) - πίτα γεμιστή με κρέας και λάχανο Moczka/Motschka/Lebkuchensauce/Polnische Sauce (Μότσκα) - παραδοσιακό επιδόρπιο της Παραμονής Χριστουγέννων, τα κύρια συστατικά του είναι εκχύλισμα τζίντζερμπρεντ, ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα, κομπόστα φράουλας και αμύγδαλα. Makówki/Mohnpielen (Μακούφκι) - παραδοσιακό επιδόρπιο της Παραμονής Χριστουγέννων, βασισμένο σε αλεσμένους παπαρουνόσπορους, με σταφίδες, αμύγδαλα, ζαχαρωμένα φλούδες εσπεριδοειδών, μέλι, ζάχαρη και πουτίγκα, αρωματισμένο με ρούμι Hauskyjza (Χαουσκίιζα) - έντονα αρωματισμένο, σπιτικό τυρί με σπόρους κύμινου Kopalnioki (Κοπαλνιόκι) - σκληρές καραμέλες από ζάχαρη, λάδι γλυκάνισου και αποστάγματα από βάλσαμο, μέλισσα και μέντα. Το μαύρο χρώμα του προέρχεται από βαφή τροφίμων από κάρβουνο. Streuselkuchen/Kołocz śląski (Στρόιζελκουχεν) - φτιαγμένο από ζύμη μαγιάς, καλυμμένο με γλυκά ψίχουλα Liegnitzer Bombe - μικρά κέικ τζίντζερμπρεντ καλυμμένα με σοκολάτα, γεμιστά με αμυγδαλόπαστα και φρούτα ή ξηρούς καρπούς, ιστορικά μια σπεσιαλιτέ της Λεγκνίτσα
Firefox OS

Το Firefox OS ήταν ένα ελεύθερο λειτουργικό σύστημα για έξυπνα τηλέφωνα και ταμπλέτες στα αγγλικά γνωστά ως tablets. Αρχικά ήταν γνωστό με την κωδική ονομασία: B2G - Boot to Gecko.Ήταν βασισμένο στο Linux και η ανάπτυξή του υποστηριζόταν από τη Mozilla, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό, μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου του έτους 2017.Το Firefox OS είχε σχεδιαστεί για να παρέχει ένα εναλλακτικό λειτουργικό σύστημα για φορητές συσκευές, βασισμένο στην κοινότητα, χρησιμοποιώντας ανοιχτά πρότυπα και προσεγγίσεις όπως εφαρμογές HTML5, JavaScript και ανοιχτά APIs για την επικοινωνία με το υλικό των συσκευών. Διάδοχος του Firefox OS είναι το KaiOS, το οποίο από το 2016 εξελίσσεται ανεξάρτητα από το λειτουργικό σύστημα της Mozilla.

 Η αρχική ανάπτυξη του Firefox OS περιλάμβανε τρεις βασικές τεχνολογίες λογισμικού: Ονομάζεται Gonk, είναι το χαμηλότερο κομμάτι του λειτουργικού συστήματος της πλατφόρμας του Firefox OS. Περιλαμβάνει τον πυρήνα του Linux και Στρώμα αφαίρεσης υλικού (Hardware abstraction layer, HAL). Ο πυρήνας και αρκετές βιβλιοθήκες είναι κοινά έργα ελεύθερου λογισμικού, ενώ άλλα κομμάτια μοιράζονται με το Android. Το Gonk είναι απλή διανομή Linux. Ονομάζεται Gecko, είναι μια απλή μηχανή εμφάνισης ιστοσελίδων, η οποία εφαρμόζει τα περισσότερα από τα σημερινά πρότυπα του παγκόσμιου ιστού για HTML, CSS και JavaScript. Περιλαμβάνει δικτυακές λειτουργίες, γραφικές, εικονική μηχανή JavaScript, μηχανή σχεδίου και porting layers, είναι το λογισμικό που εμφάνιζε όλα τα γραφικά στοιχειά του τηλεφώνου, πρόκειται για το ίδιο λογισμικό που χρησιμοποιεί ο περιηγητής Mozilla Firefox για να απεικονίζει τον ιστό. Ονομάζεται Gaia και είναι το σύστημα διεπαφής με τον χρήστη. Ελέγχει ό,τι εμφανίζεται στην οθόνη. Περιλαμβάνει εξ ορισμού υλοποιήσεις της οθόνης κλειδώματος, της αρχικής οθόνης, της εφαρμογής τηλεφωνικών κλήσεων και επαφών, της εφαρμογής για μηνύματα, της εφαρμογής για τη κάμερα και άλλα. Είναι γραμμένη εξ ολοκλήρου σε HTML, CSS και JavaScript. Διασυνδέεται με το σύστημα μέσω ανοιχτών δικτυακών API τα οποία υλοποιούνται από το Gecko την μηχανή εμφάνισης ιστοσελίδων. Επειδή χρησιμοποιεί μόνο ανοιχτά πρότυπα, μπορεί να λειτουργήσει και σε άλλα λειτουργικά συστήματα και φυλλομετρητές. Η Mozilla ανακοίνωσε τη λήξη υποστήριξης του Firefox OS από την 29η Μαρτίου του 2016 για κινητές πλατφόρμες κι υπολογιστές. Ωστόσο, το Firefox Marketplace διέκοψε τη λειτουργία του από τις 30 Μαρτίου του 2018. Έτσι, όσες συσκευές τρέχουν το Firefox OS, δεν μπορούν πλέον να εγκαταστήσουν εφαρμογές τρίτων. Δείτε την επίσημη ανακοίνωση εδώ Firefox OS Simulator (Πρόσθετο για τον Firefox) KaiOS (Διάδοχος του Firefox OS)
Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο

Το Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1963, σε παραγωγή Κώστα Στράντζαλη. Η σκηνοθεσία υπογράφτηκε από τον Ορέστη Λάσκο και το σενάριο ανήκει στον Ναπολέοντα Ελευθερίου, ο οποίος διασκεύασε δικό του θεατρικό έργο. Πρωταγωνιστεί ο Θανάσης Βέγγος.

 Ο Θανάσης Βέγγος υποδύεται έναν ασήμαντο υπάλληλο ληξιαρχείου, τον Στέφανο Αυγερινό, συνονόματο με έναν γνωστό ποιητή που συμπτωματικά ταξιδεύουν στο ίδιο πλοίο με προορισμό τον Πόρο. Εκεί γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από την τοπική κοινωνία που νομίζει ότι αυτός είναι ο διάσημος ποιητής, ενώ ο πραγματικός αποκρύπτει εσκεμμένα την ταυτότητα του, θέλοντας να αποδείξει ότι μπορεί να γοητεύσει τις γυναίκες και δίχως τη βοήθεια της φήμης του. Όταν όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περίμενε, καθώς ο υπάλληλος έχει κατενθουσιάσει τις γυναίκες που τον καταδιώκουν συνεχώς, αποφασίζει να αποκαλύψει την αληθινή του ταυτότητα. Θανάσης Βέγγος ... Στέφανος Αυγερινός/υπάλληλος ληξιαρχείου Κώστας Κακκαβάς ... Στέφανος Αυγερινός/ποιητής Ντίνα Τριάντη ... Έλλη Παπακωστοπούλου/πελάτισσα ξενοδοχείου Περικλής Χριστοφορίδης ... ξενοδόχος Έφη Οικονόμου ... Λίνα Παπαδοπούλου/πελάτισσα ξενοδοχείου Ζαννίνο ... Αγαθοκλής Καραμουρτζούκος/πελάτης ξενοδοχείου Άγγελος Θεοδωρόπουλος ... Άγγελος Στρείδης/φίλος Στέφανου Παναγιώτης Καραβουσιάνος ... Τζακ/μασέρ Χριστίνα Αποστόλου ... Χριστίνα Κυπαρισσόπούλου/πελάτισσα ξενοδοχείου Αθηνά Μερτύρη ... Ερατώ/πελάτισσα ξενοδοχείου Μιρέλλα Τσάρου ... Αντιγόνη/συνάδελφος του Θανάση στο ληξιαρχείο Δημήτρης Κατσούλης ... γκρουμ ξενοδοχείου Φρατζέσκα Ευαγγελινού ... Μαρίκα/καμαριέρα ξενοδοχείου Σύλβιος Λαχανάς ... ηλικιωμένος πελάτης ληξιαρχείου Σόφη Ζαννίνου … ανιψιά Ερατώς Ντέπη Γεωργίου … ανιψιά Ερατώς Γιάννης Μωραΐτης … καφετζής Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1963, κόβοντας 230.117 εισιτήρια, ερχόμενη 16η σε σύνολο 92 ταινιών. Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο στην IMDb Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine) Τύφλα να χει ο Μάρλον Μπράντο στο Veggos.gr Τύφλα να' χει ο Μάρλον Μπράντο, www.retrodb.gr Τύφλα να' χει ο Μάρλον Μπράντο, 90' λεπτά Αρχειοθετήθηκε 2013-11-03 στο Wayback Machine.
Πανιπέρι Μεσσηνίας

Το Πανιπέρι είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων και έχει 273 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

 Το Πανιπέρι αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 ως Paniperi, με 11 οικογένειες και συνολικά 46 κατοίκους. Στην Κοινότητα Πανιπερίου ανήκει και ο οικισμός της Αγίας Σωτήρας. Στις 21-04-1835, ο οικισμός Πανυπέρι προσαρτάται στο Δήμο Κορώνης, με έδρα το Πεταλίδι. Στις 31-08-1912, ορίζεται έδρα της Κοινότητας Πανυπερίου. Στις 16-10-1940, το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Πανιπέρι. Στις 04-12-1997, αποσπάται από την Κοινότητα Πανιπερίου και προσαρτάται στο Δήμο Πεταλιδίου και στις 07-06-2010, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης. Πεταλίδι Κορώνη Μεσσήνη Καλαμάτα Δήμος Μεσσήνης - Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου - Πανιπέρι Αρχειοθετήθηκε 2020-11-24 στο Wayback Machine.
Στέλιος Σπανός

Ο Στέλιος Σπανός ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας από το 1948 μέχρι το 1955.

 Ο Σπανός έπαιξε για πρώτη φορά με την φανέλα του Άρη την σεζόν 1948-49, όταν αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στον χώρο του κέντρου. Διακρινόταν για τα αμυντικά του καθήκοντα και συνέχισε ως αλλαγή μέχρι την σεζόν 1951-52, όταν πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, διακρινόμενος στους δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του Ηρακλή, όπου μετά το ισόπαλο 0-0 στις 19 Απριλίου, οι "κίτρινοι" κέρδισαν με γκολ του Στεργιώτη λίγο πριν την λήξη στον επαναληπτικό της 2 Μαΐου 1953. Ο Σπανός αγωνίστηκε στα ματς της τελικής φάσης, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε, κατά κύριο λόγο, στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, ενώ την τελευταία του χρονιά, το 1954-55, έπαιξε μόλις σε δύο αγώνες. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Σπανός Στέλιος | aris.re
Άιντραχτ Φραγκφούρτης

Η Άιντραχτ Φραγκφούρτης (γερμανικά: Eintracht Frankfurt, προφέρεται: [ˈʔaɪ̯ntʁaxt ˈfʁaŋkfʊɐt]) είναι ο μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος της Φραγκφούρτης και μια από τις πιο επιτυχημένες και πιο δημοφιλείς γερμανικές ποδοσφαιρικές ομάδες. Ιδρύθηκε στις 8 Μαρτίου 1899. Η ονομασία Eintracht μεταφράζεται στα ελληνικά ομόνοια, αρμονία . Συνολικά διαθέτει 15 τμήματα και έχει έδρα το Ρίντερβαλντ, ενώ το τμήμα ποδοσφαίρου αποτελεί πλέον εταιρεία του συλλόγου με έδρα την Deutsche Bank Park.

 Στις 1 Ιουλίου του 2000 το τμήμα ποδοσφαίρου της Άιντραχτ μετατράπηκε σε εταιρεία με την επωνυμία Eintracht Frankfurt Fußball AG, της οποίας μοναδικός ιδιοκτήτης είναι ο σύλλογος. Έδρα της είναι η Commerzbank-Arena (ιστορικό όνομα «Waldstadion») στη Φραγκφούρτη, oι πρωτοποριακές εγκαταστάσεις της οποίας την καθιστούν το πιο σύγχρονο στάδιο στην Ευρώπη. Η ομάδα έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Γερμανίας. Το 1960 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, όπου ηττήθηκε με 7–3 από τη Ρεάλ Μαδρίτης, στη Γλασκόβη (18/5/1960). Στις 18 Μαΐου 2022 η Άιντραχτ Φρανκφούρτης νίκησε 1-1 (5-4πεν.) την Ρειντζερς στον τελικό του Γιουρόπα λιγκ. Πρωτάθλημα Γερμανίας Πρωταθλήτρια (1): 1959Κύπελλο Γερμανίας Κυπελλούχος (5): 1974, 1975, 1981, 1988, 2018 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Νικήτρια (2): 1980, 2022Κύπελλο Άλπεων Νικήτρια (1): 1967Κύπελλο Ράπαν Νικήτρια (1): 1967 Τελευταία ενημέρωση: 31 Αυγούστου 2023Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1989–90 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1989–90 (αγγλικά: LEN European Cup 1989–90) ήταν η 3η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ολλανδική Νερέους για 1η φορά στην ιστορία της.

 Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Σόφια. Σεπτέμβρι Σόφιας Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Pau Negre στις εγκαταστάσεις της ΚΝ Καταλούνια στη Βαρκελώνη. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Ζάανταμ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του 4ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Κρετέιγ. Ντόφινς Κρετέιγ Η κλήρωση των ομάδων πραγματοποιήθηκε στo Παρίσι.Οι Προημιτελικοί διεξήχθησαν μεταξύ 14 και 21 Οκτωβρίου του 1989 στις έδρες των ομάδων. Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (σλοβενικά: Nogometna zveza Slovenije, NZS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σλοβενία. Εδρεύει στη Λιουμπλιάνα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σλοβενίας.

 Ιδρύθηκε αρχικά στις 23 Απριλίου 1920 ως «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιουμπλιάνας» υπό τη σκέπη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Μάιο του 1948 συστάθηκε η «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας» (Nogometna zveza Slovenije, NZS). Έως το 1980, η εθνική Σλοβενίας μετείχε σε φιλικούς αγώνες με άλλες εθνικές ομάδες της Γιουγκοσλαβίας. Έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας, η NZS αποσπάστηκε πλήρως από τη Γιουγκοσλαβία, με αποτέλεσμα τη λειτουργία της ως ξεχωριστή οντότητα. Το λογότυπο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σλοβενίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. (Σλοβενικά) Επίσημος ιστότοπος Η Σλοβενία Αρχειοθετήθηκε 2012-06-08 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της FIFA Η Σλοβενία στον ιστότοπο της UEFA
Αριθμός Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Αριθμός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή Αριθμός Ευρωπαϊκής Κοινότητας (European Community number) (Αριθμός ΕΕ (EC Number)) είναι ένα μοναδικό επταψήφιο αναγνωριστικό που αποδόθηκε σε ουσίες για κανονιστικούς σκοπούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το αποκαλούμενο Ευρετήριο ΕΕ (EC Inventory) περιλαμβάνει τρεις ξεχωριστούς Inventories, EINECS, ELINCS και τον κατάλογο NLP.

 Ο αριθμός ΕΕ μπορεί να γραφτεί με τη γενική μορφή ως: NNN-NNN-R, όπου R είναι ο αριθμός ελέγχου και το N αναπαριστά ακεραίους. Ο αριθμός ελέγχου υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του ISBN. Σύμφωνα με αυτήν τη μέθοδο, ο αριθμός ελέγχου R είναι το παρακάτω άθροισμα αριθμητικής υπολοίπων (modular arithmetic) 11: R = ( N 1 + 2 N 2 + 3 N 3 + 4 N 4 + 5 N 5 + 6 N 6 ) mod 11 {\displaystyle R=(N_{1}+2N_{2}+3N_{3}+4N_{4}+5N_{5}+6N_{6})\mod 11} Αν το υπόλοιπο R ισούται με 10, αυτός ο συνδυασμός ψηφίων δεν χρησιμοποιείται για έναν αριθμό ΕΕ. Ως παράδειγμα, ο αριθμός ΕΕ της δεξαμεθαζόνης (dexamethasone) είναι 200-003-9. Το N1 είναι 2, το N2 μέχρι το N5 είναι 0 και το N6 είναι 3. 2 + 2 × 0 + 3 × 0 + 4 × 0 + 5 × 0 + 6 × 3 11 = 20 11 = 1 + 9 11 {\displaystyle {\frac {2+2\!\times \!0+3\!\times \!0+4\!\times \!0+5\!\times \!0+6\!\times \!3}{11}}={\frac {20}{11}}=1+{\frac {9}{11}}} Το υπόλοιπο είναι 9, που είναι ο αριθμός ελέγχου. Το ευρετήριο ΕΕ περιλαμβάνει τις ουσίες στα παρακάτω ευρετήρια. Το περιεχόμενο αυτών των ευρετηρίων είναι σταθερό και επίσημο. Ο Ευρωπαϊκός οργανισμός χημικών προϊόντων - European Chemicals Agency (ECHA) εφαρμόζει επίσης τη μορφή του αριθμού ΕΕ σε αυτό που αποκαλεί "αριθμό καταλόγου (List number)". Ο αριθμός εκχωρήθηκε από τον κανονισμό REACH, χωρίς νομική αναγνώριση. Συνεπώς, οι αριθμοί αυτοί δεν είναι επίσημοι, επειδή δεν έχουν δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Official Journal of the European Union). Οι αριθμοί καταλόγου είναι μόνο διοικητικά εργαλεία και δεν θα χρησιμοποιηθούν για επίσημους σκοπούς.
Λίθινες σφαίρες της Κόστα Ρίκα

Οι Πέτρινες σφαίρες της Κόστα Ρίκα είναι ένα σύνολο άνω των 300 πετρών σε σχήμα σφαίρας στην Κόστα Ρίκα, στο δέλτα του ποταμού Ντίκι και στο Isla del Caño. Είναι επίσης γνωστές ως πέτρινες μπάλες και θεωρούνται τα πιο γνωστά πέτρινα γλυπτά στην περιοχή της Κολομβίας. Θεωρείται ότι τοποθετήθηκαν σε γραμμές κατά μήκος των σπιτιών των αρχηγών αλλά η ακριβής σημασία τους παραμένει αβέβαιη. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο PAlmar Sur είναι μια σειρά ανασκαφών στην περιοχή που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας, γνωστή ως το Δέλτα του Ντικ, και έχουν επικεντρωθεί στην τοποθεσία Finca 6 ("Φάρμα 6"). Τα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την περίοδο Aguas Buenas (300-800 μΧ) και την περίοδο Chiriquí (800-1550 μΧ). Τον Ιούνιο 2014, οι προκολομβιανοί οικισμοί αρχηγών με λίθινες σφαίρες των Ντίκι προστέθηκαν στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Τον Ιούλιο 2014 εγκρίθηκε το έργο που είχε προταθεί το 2011 για την κήρυξη του οικισμού με τις σφαίρες ως εθνικό σύμβολο της χώρας.

 Egitto, A. (2007). A GIS analysis of the archaeological relationships in the Diquis Delta of Southeastern Costa Rica. Cleveland State University. Quintanilla Jiménez, I. (1992). Prospección arqueológica del Delta Sierpe-Térraba, sureste de Costa Rica: Proyecto Hombre y Ambiente en el Delta Sierpe-Térraba (Informe 1). Museo Nacional de Costa Rica. Submitted to MS. Quintanilla Jiménez, I. (2004). Las esferas de piedra del Pacífico Sur de Costa Rica: descifrando el "enigma" desde la arqueología. Universidad Autónoma de Barcelona. Baudez, Claude· Borgnino, Natalie· Laligant, Sophie· Valerie Lauthelin (1993). Investigaciones arqueológicas en el Delta del Diquís. Mexico, D.F.: CEMCA. Corrales, Francisco· Badilla, Adrian (2005). El Paisaje Cultural del Delta del Diquís. San José.: Museo Nacional de Costa Rica–UNESCO. Corrales, Francisco· Badilla, Adrian (2005). Investigaciones Arqueologicas en Sitios con Esferas de Piedra, Delta del Diquís. San José.: Museo Nacional de Costa Rica–UNESCO. Propuesta de proyecto Departamento de Anthropología e Historia. Lothrop, S. K (1963). Archaeology of the Diquís Delta, Costa Rica. Cambridge: Papers of the Peabody Museum of Archaeology and Ethnology 51. ISBN 0-00-000000-0. Stone, Doris (1943). «Preliminary investigation of the flood plain of the Río Grande de Térraba, Costa Rica». American Antiquity 9 (1): 74–88. doi:10.2307/275453. https://archive.org/details/sim_american-antiquity_1943-07_9_1/page/74. Videos of the four archaelogical sites of the Diquis Stone Spheres from Museo Nacional de Costa Rica Stone Spheres, Diquis Delta, Costa Rica from Landmarks Foundation Costa Rican Stone Spheres a website by archaeologist Tim McGuinness, Ph.D.
Πολ Όκον

Ο Πολ Μάικλ Όκον (Paul Michael Okon) είναι παλαίμαχος Αυστραλός ποδοσφαιριστής, με ρίζες απο την Ιταλία και τη Γερμανία. Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου του 1972 στο Σίδνεϊ και αγωνίστηκε για πάνω απο 15 χρόνια στα γήπεδα της Ευρώπης σε πρωταθλήματα όπως το ιταλικό, το βέλγικο και το αγγλικό στη θέση του κεντικού αμυντικού και του αμυντικού μέσου.

 Ο Όκον ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 από την Μαρκόνι (ομάδα των Ιταλών μεταναστών). Το 1991 έκανε το άλμα στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα του Βελγίου και την Κλαμπ Μπρυζ όπου έμεινε μέχρι τον Μάϊο του 1996 όταν και μεταγράφηκε στην ιταλική Λάτσιο. Το 1999 αποχωρεί απο την ομάδα της Ρώμης και συνεχίζει την καριέρα του στην Φιορεντίνα όπου θα μείνει μόλις μια σεζόν για να υπογράψει στην αγγλική Μίντλεσμπρο (2000-02). Ακολουθούν οι Γουότφορντ (2002) και Λιντς Γιουνάιτεντ (2003) όπου δεν καταφέρνει να βρει θέση στη βασική ενδεκάδα με αποτέλεσμα το καλοκαίρι του 2003 να επιστρέψει στην Ιταλία αλλά στη Serie B με τη φανέλα της Βιτσέντσα. Η σεζόν 2004-05 τον βρίσκει στην βελγική Οστένδη και το 2005-06 στον ΑΠΟΕΛ.Απο την κυπριακή ομάδα αποχώρησε γρήγορα καθώς ταλαιπωρήθηκε απο προβλήματα τραυματισμών ενώ ήρθε σε ρήξη και με τον προπονητή της ομάδας Γέρζι Έγκελ. Το 2006 ύστερα απο μια 15ετή περιπλάνηση στην Ευρώπη επέστρεψε στην Αυστραλία όπου και έκλεισε την καριέρα του στην Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Τζέτς. Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε συνολικά 35 φορές απο το 1991 έως το 2003 πετυχαίνοντας 1 γκολ ενώ συμμετείχε και στην Ολυμπιακή Ομάδα του 1992. Πρωτάθλημα Βελγίου:1996 Κύπελλο Βελγίου:1995,96 Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας:2000 Προφίλ apoellistes.com soccerbase Αρχειοθετήθηκε 2004-07-06 στο Wayback Machine.