IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Blue Lightning

Το Blue Lightning είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του ελληνογερμανού συνθέτη και κιθαρίστα Evan K που κυκλοφόρησε το 2016 από την FC Metal Recordings στην Ευρώπη και την King Records στην Ιαπωνία. Αποτελείται από 6 instrumental κομμάτια και 3 songs (η ιαπωνική έκδοση περιέχει 2 επιπλέον κομμάτια σαν bonus tracks). Στο άλμπουμ συμμετέχουν γνωστοί καλλιτέχνες της Progressive Metal σκηνής όπως ο Fabio Lione (Rhapsody Of Fire, Angra, Vision Divine), ο Bob Katsionis (Firewind, Serious Black, Outloud), ο Markus Johansson (4ARM, Sylencer) και ο Jimmy Pitts (Marco Minnemann, Christian Münzner).

 "Rising" (Instrumental) "Into The Light" (Instrumental) "Skies Of Shred" (Instrumental) "Picking The Stars" (Instrumental) "Orchestra Of Withered Clouds" (Instrumental) "Blue Lightning" (Instrumental) "Edge Of The Sky" (φωνή Fabio Lione) "One Last Time" (φωνή Fabio Lione) "Everything Is Coming Up Roses" ( Black Cover / φωνή Markus Johansson) "Far Beyond The Sun" (Yngwie Malmsteen Cover) *** Bonus track - Ιαπωνική έκδοση "Edge Of The Sky" (Instrumental) *** Bonus track - Ιαπωνική έκδοση Evan K - Κιθάρες Fabio Lione - Φωνή στα "Edge Of The Sky" & "One Last Time" Bob Katsionis - Πλήκτρα Markus Johansson - Φωνή στο "Everything Is Coming Up Roses" Jimmy Pitts - Πλήκτρα στο "Everything Is Coming Up Roses Jim C. - Μπάσο Danny Joe Hofmann - Τύμπανα Στίχοι και μουσική Evan K. Παραγωγή και ηχογράφηση Evan K, Epsilon Studio, Aschaffenburg, Γερμανία. Πλήκτρα Bob Katsionis (Firewind, Serious Black, Outloud) στο Sound Symmetry Studio, Αθήνα. Φωνητικά Fabio Lione (Rhapsody Of Fire, Angra, Vision Divine), Pisa, Ιταλία. Φωνητικά στο "Everything Is Coming Up Roses" από τον Markus Johansson (4ARM, Sylencer, THEM), Chicago, USA. Πλήκτρα στο "Everything Is Coming Up Roses" από τον Jimmy Pitts (Marco Minnemann, Christian Münzner), Missouri, USA. Μίξη και Mastering από τον R.D. Liapakis (Mystic Prophecy, Devil’s Train) και Christian Schmid στο The Prophecy and Music Factory Studios (Mystic Prophecy, Suicidal Angels, Devil’s Train, Steel Prophet, Eldritch etc.), Kempten, Γερμανία. Logo concept, design, album artwork & layout by Abstrata - The Art of Gustavo Sazes.
Οτμάν Καάκ

Ο Οτμάν Καάκ (αραβικά: عثمان الكعّاك‎, γαλλικά: Othman Kaak‎), γεννημένος στις 15 Οκτωβρίου 1903 στο Γκαμάρτ και αποβιώσας στις 15 Ιουλίου 1976 στην Ανάμπα, ήταν Τυνήσιος ιστορικός.

 Γόνος οικογένειας της Τύνιδας καταγόμενης από Ανδαλουσιανό μετανάστη, εγκατεστημένο στην Τυνησία κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, και αποτελούμενης κατά κύριο λόγο από γαιοκτήμονες μεταξύ του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, είχε, συνολικά, τρεις αδερφούς, μεταξύ των οποίων τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον μεγάλο βεζίρη Μουσταφά Καάκ. Ο Οτμάν Καάκ ξεκίνησε τις σπουδές του στο κουτάμπ (κορανική σχολή). Στη συνέχεια, συνέχισε τις σπουδές του στη Ζιτούνα, όπου και αποφοίτησε λαμβάνοντας δίπλωμα θεολογίας, το τατουί. Παράλληλα, ακολούθησε σπουδές στο Κολλέγιο Σαντικί. Το 1926, αναχώρησε με προορισμό τη Γαλλία, όπου και έλαβε προπτυχιακό τίτλο σπουδών στη φιλολογία (γαλλικά: licence ès lettres‎) από τη Σορβόννη, ενώ, παράλληλα, παρακολούθησε σεμινάρια στη Σχολή Ανατολίτικων Γλωσσών, καθώς και στο Κολλέγιο της Γαλλίας. Κατά το διάστημα παραμονής του στη Γαλλία, έμαθε αριθμό ξένων γλωσσών, όπως γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά και γερμανικά, ενώ, παράλληλα, ήρθε σε επαφή με γλώσσες, όπως τα περσικά, τα βερβερικά και τα χιμιαρικά. Το 1928, κατέστη καθηγητής ιστορίας και γεωγραφίας στην Ανώτατη Σχολή Αραβικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως καθηγητής στην Εθνική Σχολής Διοικήσεως στην Τύνιδα. Διαλέκτης ενώπιον λογοτεχνικών κύκλων, διετέλεσε γενικός γραμματέας αραβόγλωσσων προγραμμάτων στην Τυνησιακή Ραδιοφωνική Εταιρεία (γαλλικά: Radiodiffusion tunisienne‎) μεταξύ του 1938 και του 1943. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, γυναικεία οργάνωση, γνωστή ως Εταιρεία Τυνήσιων Κυριών (γαλλικά: Société des dames tunisiennes‎, στέγασε την έδρα της κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών εντός της οικίας του ιδίου και της συζύγου του. Υπεύθυνος του τμήματος αραβικών βιβλίων στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Τύνιδας, ο Καάκ, στη συνέχεια, κατέστη γενικός επιμελητής του ιδρύματος, το οποίο, στην πορεία, μετεξελίχθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Τυνησίας έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση της χώρας, πιο συγκεκριμένα μεταξύ του 1956 και του 1965. Στη συνέχεια, διετέλεσε σύμβουλος του Υπουργού Πολιτισμικών Υποθέσεων μεταξύ του 1965 και του 1967. Ως ιστορικός, ο Οτμάν Καάκ μελέτησε την τυνησιακή ιστορία, εκδίδοντας, μεταξύ άλλων, το La société tunisienne à l'époque aghlabide (ελληνικά: Η τυνησιακή κοινωνία κατά την αγλαβιδική περίοδο), καθώς και την αλγερινή ιστορία, εκδίδοντας, το 1925, το L'histoire générale de l'Algérie (ελληνικά: Η γενική ιστορία της Αλγερίας). Παράλληλα, ανέλυσε την αραβική ποίηση και δημοσίευσε μελέτες σχετικά με τη διατήρηση της τυνησιακής κληρονομιάς στην αραβική γλώσσα, μέσω, μεταξύ άλλων, των περιοδικών Al Badr και Al Fajr. Συνολικά, έχει εκδώσει, περίπου, σαράντα βιβλία, ορισμένα εκ των οποίων δεν έχουν ακόμη εκδοθεί, σχετικά με την ιστορία, τη λογοτεχνία, την παράδοση, καθώς και τη μελέτη των γλωσσών.
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄

Η Γερβέργα (έζησε τον 8ο αιώνα) ήταν σύζυγος του Βασιλιά των Φράγκων Καρλομάν Α΄, κουνιάδος της ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρλομάνος. Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της δραπέτευσε στην αυλή του βασιλιά των Λομβαρδών Δεζιδέριου, συμμετείχε στους τελευταίους Φραγκο-Λομβαρδικούς πολέμους που έφεραν το Βασίλειο των Λομβαρδών στο τέλος του (774). Δεν είναι γνωστό τίποτα σχετικά με την καταγωγή της Γερβέργκας, η φήμη ότι ήταν κόρη του Δεζιδέριου βασίζεται στο γεγονός ότι μια άλλη κόρη του Δεζιδέριου η Ντεσιζεράτα παντρεύτηκε την ίδια εποχή τον κουνιάδο της Καρλομάγνο. Ο Πάπας Στέφανος Γ΄ ανησυχώντας με τον γάμο του Καρλομάγνου με την Ντεσιζεράτα έστειλε επιστολή στα αδέλφια με την οποία τους έγραψε «ο πατέρας σας Πιπίνος ο Βραχύς επιθυμούσε να παντρευτείτε ωραίες γυναίκες από τη Φραγκία». Η Γερβέργα γέννησε στον Καρλομάν δύο γιους, ο μεγαλύτερος από αυτούς ονομάστηκε Πιπίνος προς τιμήν του πεθερού της .

 Με τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της πιθανότατα από ρινίτιδα διεκδίκησε την αντιβασιλεία στο όνομα του μεγαλύτερου ενήλικου γιου της. Ο κουνιάδος της κατέλαβε με στρατό τις περιοχές του Καρλομάν και η Γερβέργα δραπέτευσε στην Λομβαρδία, ο βιογράφος του Καρλομάγνου Έινχαρντ γράφει «δραπέτευσε για άγνωστο λόγο». Η Γερβέργα, οι γιοι της και ολόκληρη η συνοδεία της βρήκαν καταφύγιο στην πρωτεύουσα του βασιλιά των Λομβαρδών Δεζιδέριου Παβία. Ο Δεζιδέριος ήταν μεγάλος εχθρός με τον Καρλομάν Α΄ τα τελευταία χρόνια την ζωής του και σύμμαχος με τον αδελγό του Καρλομάγνο που ήταν ταυτόχρονα γαμπρός του, το διαζύγιο όμως με την Ντεσιζεράτα τον οδήγησε να αλλάξει την υποστήριξη του και να συμμαχήσει με τον Καρλομάν. Ζήτησε από τον Πάπα Αδριανό Α' να στέψει τους γιους της βασιλείς των Φράγκων και να τους αναγνωρίσει διαδόχους του πατέρα τους. Ο Καρλομάγνος επιτέθηκε στην Ιταλία όταν είδε ότι η συμμαχία του Δεζιδέριου με την Γερβέργα και τους γιους της απειλούσαν την θέση του, πολιόρκησε και κατέκτησε την πρωτεύουσα Παβία. Η Γερβέργα δραπέτευσε στη Βερόνα μία από τις ισχυρότερες Λομβαρδικές πόλεις, η Παβία έπεσε τον Ιούνιο του 774 αλλά η Βερόνα είχε είδε αλωθεί, η Γερβέργα και η συνοδεία της παραδόθηκαν στους άνδρες του Καρλομάγνου. Η τύχη της είναι άγνωστη, στον Δεζιδέριο και την οικογένεια του ξυρίστηκαν τα κεφάλια και μεταφέρθηκαν σε μοναστήρια, το ίδιο έγινε πιθανότατα και με την οικογένεια της Γερβέργας. Άλλοι συγγραφείς γράφουν ότι ο Καρλομάγνος ζήτησε να μην κακομεταχειριστούν κανέναν από τους ανεψιούς του και τους είχε πάντα στο μυαλό του. Chris Wickham, Early Medieval Italy Central Power and Local Society 400 –1000. London: The MacMillan Press Ltd., 1981 Davis, Raymond (Editor), The Lives of the Eighth Century Popes McKitterick, Rosamond, The Frankish Kingdoms Under the Carolingians McKitterick, Rosamond, The New Cambridge Medieval History Murray, Archibald Callander, and Goffart, Walter A., After Rome's Fall: Narrators and Sources of Early Medieval History.
Πιτογουή

Η πιτογουή (επιστημονική-λατινική ονομασία Pitohui) είναι γένος ωδικών πτηνών ενδημικών της Νέας Γουινέας, που ανήκει στην οικογένεια του Συκοφάγου, τις οριολίδες. Τα πουλιά στα οποία παλαιότερα δινόταν η ονομασία pitohuis διαπιστώθηκε από μια μελέτη του 2008, που εξέτασε την εξελικτική ιστορία τους με βάση το γενετικό υλικό τους, ότι συμπεριελάμβαναν είδη με σχετικώς μικρή συγγένεια μεταξύ τους. Από τότε λοιπόν αρκετά από αυτά έχουν ταξινομηθεί σε άλλα γένη.

 Το γένος Pitohui εισάχθηκε στην ταξινομική το 1831 από τον Γάλλο φυσιοδίφη Ρενέ Λεσόν. Ο Λεσόν παρέλειψε να αναφέρει το είδος με βάση το οποίο όρισε το γένος (type species), αλλά το 1877 αυτό προσδιορίσθηκε ως το Pitohui kirhocephalus από τον Ρίτσαρντ Μπόουντλερ Σαρπ. Η ονομασία «πιτογουή» είναι η λέξη που χρησιμοποιείται για τα είδη Pitohui kirhocephalus και Pitohui uropygialis στις γλώσσες Παπούα.Τα πουλιά στα οποία παλαιότερα δινόταν η ονομασία pitohuis ταξινομούνται σήμερα σε τρεις διαφορετικές οικογένειες (τις οριολίδες, τις ορεοικίδες και τις παχυκεφαλίδες και αρκετά γένη. Το σημερινό γένος Pitohui ταξινομείται σήμερα στην οικογένεια οριολίδες. Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής τέσσερα είδη στο (αναθεωρημένο) γένος Pitohui: Pitohui kirhocephalus, πιτογουή η κιρροκέφαλος, κοινώς βόρεια πιτογουή Pitohui cerviniventris, κοινώς «πιτογουή του Ράτζα Αμπάτ» Pitohui uropygialis, πιτογουή η ουροπύγιος, κοινώς νότια πιτογουή Pitohui dichrous, πιτογουή η δίχρους, κοινώς κουκουλοφόρα πιτογουή Είδη που αναφέρονταν παλαιότερα με την ονομασία «πιτογουή» είναι μεταξύ άλλων και τα εξής: Ornorectes cristatus (ορνορέκτης ο λοφιοφόρος), πρώην Pitohui cristatus, σήμερα στην οικογένεια ορεοικίδες Melanorectes nigrescens (μελανορέκτης ο μέλας), πρώην Pitohui nigrescens, σήμερα στην οικογένεια παχυκεφαλίδες Pseudorectes incertus (ψευδορέκτης ο αβέβαιος), πρώην Pitohui incertus, σήμερα στην οικογένεια παχυκεφαλίδες Pseudorectes ferrugineus, πρώην Pitohui ferrugineus, σήμερα στην οικογένεια παχυκεφαλίδες Pachycephala tenebrosa, πρώην Pitohui tenebrosus ή Colluricincla tenebrosa, σήμερα στην οικογένεια παχυκεφαλίδες
Καρλ Χάινριχ Μπέκερ

Ο Καρλ Χάινριχ Μπέκερ (γερμανικά: Carl Heinrich Becker, Άμστερνταμ, 12 Απριλίου 1876 - Βερολίνο, 10 Φεβρουαρίου 1933) ήταν διακεκριμένος Γερμανός ισλαμολόγος, οριενταλιστής και πολιτικός που άκμασε κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Διακρίθηκε για τις μελέτες του στο ισλάμ και για τις μεταρρυθμίσεις του στον τομέα της παιδείας.

 Ο Μπέκερ γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1876 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας και καταγόταν από οικογένεια του Έσσεν, που είχε αναδείξει αρκετούς εμπόρους και επιστήμονες. Πατέρας του ήταν ο τραπεζίτης Καρλ Μπέκερ (1821–1897) και μητέρα του η Τζούλι Σέφερ (1839–1917), κόρη οικογένειας εμπόρων. Σπούδασε σε διάφορα πανεπιστήμια (Λωζάνη, Χαϊδελβέργη και Βερολίνο). Παράλληλα, έκανε σειρά ταξιδιών στις μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Ελλάδα, Οθωμανική Αυτοκρατορία) και το Σουδάν. Αργότερα πραγματοποίησε σημαντική ακαδημαϊκή καριέρα, διδάσκοντας μεταξύ άλλων και στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1910 προέβη στην ίδρυση του περιοδικού Ισλάμ, του οποίου ανέλαβε και την αρχισυνταξία. Την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αξιοποιήθηκε από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Αργότερα ακολούθησε πολιτική καριέρα: πρώτα το 1921 και κατόπιν από το 1925 μέχρι το 1930 ήταν υπουργός πολιτισμού του ομοσπονδιακού κράτους της Πρωσίας. Από αυτή τη θέση πραγματοποίησε μια σειρά μεταρρυθμίσεων στον τομέα της δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξε ο ιδρυτής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Διάδοχός του στον υπουργικό θώκο ήταν ο Άντολφ Γκρίμε. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ήρθε σε οξεία αντιπαράθεση με τον διακεκριμένο οριενταλιστή Καρλ Μπρόκελμαν, αλλά και με την αντιμουσουλμανική στάση που τηρούσαν οι Γερμανοί ιεραπόστολοι στις αποικίες του κράτους στην Αφρική. Παράλληλα αντιτίθετο στις θεωρίες του επιφανούς θεολόγου της εποχής του, Ερνστ Τρελτς. Ο ίδιος ήταν παραγωγικός συγγραφέας δημοσιεύοντας βιβλία, άρθρα, καθώς και εγκυκλοπαιδικά λήμματα και διακρίθηκε για τις μελέτες του στη σύγχρονη Μέση Ανατολή και το σύγχρονο Ισλάμ. Στα έργα του για την ιστορική πορεία του ισλάμ, υποστήριξε πως πρωταρχικό ρόλο στη διαμόρφωση και διάδοση της συγκεκριμένης θρησκείας στα πρώτα της βήματα, έπαιξαν οι κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες της περιόδου. Απεβίωσε στο Βερολίνο, στις 10 Φεβρουαρίου του 1933. Der Kanzel im Kultus des alten Islam (ελληνικά: Ο άμβωνας στη λατρεία του αρχαίου Ισλάμ, 1906) Christentum und Islam (ελλ: Χριστιανισμός και Ισλάμ. 1907) L'Islam et la Colonisation de l'Afrique (ελλ: Το Ισλάμ και η αποικιοποίηση της Αφρικής, 1910) Gedanken zur Hochschulreform (ελλ: Σκέψεις για την πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση, Λειψία 1919) Vom Wesen der deutschen Universitaet (ελλ: Περί της φύσης του γερμανικού πανεπιστημίου, Λειψία 1925) Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. 23ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1981. Συλλογικό (2014). Other Fronts, Other Wars?: First World War Studies on the Eve of the Centennial. BRILL. Brockelmann, Carl (2016). History of the Arabic Written Tradition. 1. BRILL. Motadel, David (2014). Islam and Nazi Germany's War. Harvard University Press.
Άγιος Γεώργιος Ζυμπραγού Χανίων

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ζυμπραγού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κολυμβαρίου, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Χανίων, λίγο βορειότερα του Ζυμπραγού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 38 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζυμπραγού. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζυμπραγού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κολυμβαρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κολυμβαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Γενικό Σύστημα Υγείας

Το Γενικό Σύστημα Υγείας (ΓεΣΥ) είναι το καθολικό σύστημα υγειονομικής ασφάλισης στην Κύπρο. Η αρχική νομοθεσία για την λειτουργία του ΓεΣΥ ψηφίστηκε το 2001, αλλά τα τρία κυβερνητικά νομοσχέδια και οι σχετικοί κανονισμοί που εισήγαγαν το σύστημα συμφωνήθηκαν από τα μέλη του κοινοβουλίου 16 χρόνια μετά, στις 16 Ιουνίου 2017, έπειτα από παρατεταμένες διαπραγματεύσεις με επικεφαλής τον Γιώργο Παμπορίδη, ο οποίος ήταν υπουργός υγείας την εποχή εκείνη. Ως ημερομηνία-στόχος, μέχρι την οποία το σύστημα θα έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία, ορίστηκε η 1η Ιουλίου 2020.Η λειτουργία αυτών των υπηρεσιών είναι στα χέρια του κυπριακού Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας, ο οποίος διαχειρίζεται τους πόρους για την χρηματοδότηση του ΓεΣΥ.

 Από την 1η Μαρτίου 2019 το σύστημα θα καλύπτει την εξωνοσοκομειακή φροντίδα. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, όπως επίσης και οι μισθωτές θα πρέπει να συνεισφέρουν το 1.7% του εισοδήματός τους, οι εργοδότες το 1.85%, το κράτος το 1.65%, ενώ οι αυτοαπασχολούμενοι θα πρέπει να συνεισφέρουν ένα ποσοστό του 2.55%.Από την 1η Μαρτίου 2020, το σύστημα θα καλύπτει και την νοσοκομειακή περίθαλψη των ασθενών, με αποτέλεσμα η χρηματική συνεισφορά να αυξηθεί στο 2.65% για τους εργαζόμενους, στο 2.9% για τους εργοδότες, στο 4.7% για το κράτος, ενώ για τους αυτοαπασχολούμενους αυτό το ποσοστό έχει αυξηθεί στο 4%. Υπάρχουν και κάποιες συνπληρωμές, για τις οποίες το ανώτατο όριο είναι τα 300 ευρώ. Οι συνπληρωμές για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους δικαιούχους του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος φτάνουν τα 75 ευρώ ετησίως.
N-μεθυλυδροξυλαμίνη

Η N-μεθυλυδροξυλαμίνη (αγγλικά:N-methylhydroxylamine) είναι οργανική χημική ένωση, η οποία περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο CH5NO, αν και παριστάνεται συνήθως με ημισυντακτικό της τύπο CH3NHOH. Είναι η απλούστερη οργανική υδροξυλαμίνη.

 Με βάση το μοριακό της τύπο, η N-μεθυλυδροξυλαμίνη έχει δύο (2) ισομερή θέσης: τη μεθοξυαμίνη (CH3ONH2) και την αμινομεθανόλη (H2NCH2OH). Η υδροχλωρική N-μεθυλυδροξυλαμίνη παράγεται με ηλεκτροχημική αναγωγή νιτρομεθάνιου, διαλυμένου σε υδροχλωρικό οξύ, χρησιμοποιώντας χαλκό ως άνοδο και γραφίτη ως κάθοδο. Η χημικά καθαρή N-μεθυλυδροξυλαμίνη διασπάται σύντομα με εξώθερμη αντίδραση (ΔΗ = -63 kJ/mol) σε μεθάνιο και αζανόνη και γι' αυτό συνήθως φυλάσσεται στη μορφή του υδροχλωρικού της άλατος, όπως άλλωστε είναι εμπορικά διαθέσιμη: Η N-μεθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με ηλεκτρονιόφιλα χημικά είδη, όπως τα αλκυλιωτικά μέσα (π.χ. αλαλκάνια, RX), και μάλιστα μπορεί να αντιδράσει μαζί τους τόσο με το οξυγόνο της, όσο και με το άζωτό της. Δηλαδή: Η N-μεθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με αλδεΰδες ή κετόνες, σχηματίζοντας οξίμες: Αυτή η χημική αντίδραση είναι χρήσιμη για τον καθαρισμό κετονών και αλδεϋδών, γιατί είναι κατά κάποιον τρόπο αντιστρέψιμη, αφού αν θερμανθεί η παραγώμενη οξίμη μαζί με ένα ανόργανο οξύ, ανακτάται η αρχική κετόνη ή αλδεΰδη.. Επίσης, οι οξίμες χρησιμοποιούνται ως συναρμωτές σε ενώσεις συναρμογής. Η N-μεθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με το χλωροθειονικό οξύ, οπότε παράγεται O-υδροξυμεθυλαμινοθειονικό οξύ: Η N-μεθυλυδροξυλαμίνη μπορεί να αναχθεί σε μεθαναμίνη: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, Οργανική Χημεία, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Γουίλι Άντερσον

Ο Γουίλι Λόιντ Άντερσον Τζούνιορ, ή απλώς Γουίλι Άντερσον (γεννημένος στις 8 Ιανουαρίου 1967) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ.

 Ο Γουίλι Άντερσον εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια το 1984 και συμμετείχε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Τζόρτζια Μπουλντόγκς. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια το 1988, σε ηλικία 21 ετών. Ο Γουίλι Άντερσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1988 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Στην ομάδα του Σαν Αντόνιο αγωνίστηκε για επτά χρόνια. Τη διετία 1995-1997 αγωνίστηκε στο ΝΒΑ με τους Τορόντο Ράπτορς, τους Νιου Γιορκ Νικς και τους Μαϊάμι Χιτ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996-97 πέρασε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε με τη φανέλα της ΑΕΚ, με την οποία έφτασε στον τελικό της Ευρωλίγκα του 1998. Το 1998 μετεγγράφη στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, ομάδα του Ισραήλ. Ο Γουίλι Άντερσον αποχώρησε από την ομάδα του Ισραήλ λίγο καιρό μετά την υπογραφή του συμβολαίου του και αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Ο Γουίλι Άντερσον έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης των ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988. http://basketball.eurobasket.com/player/Willie_Anderson/4527
Προεδρικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού 2015

Προεδρικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού έγιναν στις 25 Οκτωβρίου 2015. Επανεξελέγη ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά με ποσοστό 83,6% των ψήφων επικρατώντας του Πασκάλ Αφί Ενγκεσάν.

 Ο Πρόεδρος της Ακτής Ελεφαντοστού εκλέγεται για θητεία 5 ετών με το σύστημα 2 γύρων με απλή πλειοψηφία του 50% , απαιτούμενη για να αποφευχθεί ο δεύτερος γύρος. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 2000, οι υποψήφιοι μπορούν να διεκδικήσουν μέχρι 2 συνεχόμενες προεδρικές θητείες. Ο Αλασάν Ουαταρά για πρώτη φορά εξελέγη πρόεδρος το 2010 και κατήλθε ξανά για τις προεδρικές εκλογές.Το αντιπολιτευόμενο Λαϊκό Μέτωπο της Ακτής Ελεφαντοστού (FPI) κάλεσε σε αποχή από τις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διεξαγωγή δίκης του πρώην προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές Πασκάλ Αφί Ενγκεσάν κατήγγειλε την φυλάκιση του Γκμπαγκμπό και τις πολιτικές συνθήκες επί προεδρίας του Ουαταρά. Μερικοί σκληροπυρηνικοί του FPI δεν επιθύμησαν τη συμμετοχή τους στις εκλογές όσο καιρό ήταν ο Γκμπαγκμπό φυλακισμένος, ωστόσο άλλοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να εμπλακούν στην εκλογική διαδικασία. Η ψηφοφορία έγινε σε σχετικά ειρηνικό κλίμα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, παρότι η συμμετοχή στις εκλογές ήταν κάτω, στο 54,6%. Ο Ουαταρά απέφυγε τον δεύτερο γύρο και κέρδισε 2η θητεία στην προεδρία, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 83,7% των ψήφων, με σαρωτική νίκη επί του κοντινότερου αντιπάλου του, Αφί Ενγκεσάν, που έλαβε το 9,3%.
Σύκο

Το σύκο είναι ο εδώδιμος καρπός της κοινής συκιάς (Ficus carica), ξυλώδους δέντρου που συναντάται αυτοφυές σχεδόν σε όλη τη Μεσόγειο και καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου για τους καρπούς του.

 Το σχήμα του σύκου είναι στρογγυλό με αμβλεία μύτη στο μέρος του κοτσανιού και επίπεδο στη βάση, μοιάζει με σακούλα. Η τομή ενός σύκου πριν αρχίσει να ωριμάζει μοιάζει με το σχήμα μπαστούνι της τράπουλας. Αρχικά είναι πράσινο και καθώς ωριμάζει είτε γίνεται βιολετί (λουμπάρδικο σύκο), είτε καφεπράσινο (άσπρο σύκο) και στη συνέχεια ζαρώνει. Το λουμπάρδικο σύκο ωριμάζει κατά τον Αύγουστο, δηλαδή περίπου ένα μήνα αργότερα από το άσπρο. Η ψίχα κάτω από τη φλούδα έχει μικρό πάχος και είναι άσπρη, ενώ πιο μέσα ο καρπός είναι κοκκινωπός, όπου βρίσκονται πολλά κουκούτσια. Τα κουκούτσια είναι μικρά και συγκρατούνται με ίνες μέσα σε ημίρρευστη μάζα, όπως στη ντομάτα, με τη διαφορά ότι το σύκο είναι έντονα ινώδες και αδιαφανές. Το σύκο (νωπό ή αποξηραμένο) αποτέλεσε συστατικό της διατροφής όλων των μεσογειακών λαών από την αρχαιότητα. Υπήρξε σημαντική πηγή εσόδων του αρχαίου αθηναϊκού κράτους. Το σύκο στην κλασική Ελλάδα ήταν ο τρίτος σε σπουδαιότητα καρπός μετά την ελιά και το σταφύλι. Τα ζώα που εξέτρεφαν για το νόστιμο συκώτι τους (συνήθως χήνες και γουρούνια) τα τάιζαν με σύκα. Έτσι προέκυψε η ετυμολογική συγγένεια των λέξεων σύκο και συκώτι. Το σύκο είχε από την αρχαιότητα και ερωτική σημασία, μιας και σήμαινε το γυναικείο γεννητικό όργανο. Το σύκο είναι καρπός βρώσιμος και εύπεπτος, με γλυκιά γεύση, κατάλληλος για ανθρώπινη διατροφή αλλά και ζωοτροφή. Επειδή τα φρέσκα σύκα δεν μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο διάστημα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, εναλλακτική μέθοδος συντήρησής τους είναι η αποξήρανση στον ήλιο. Στο εμπόριο κυκλοφορούν ως νωπά και ως αποξηραμένα φρούτα. Στη ζαχαροπλαστική χρησιμοποιούνται για την παρασκευή παραδοσιακού γλυκού του κουταλιού, μαρμελάδας, συκοπάστελου κλπ. Προστίθενται σε κέικ, τάρτες, παγωτά, φρουτοσαλάτες κ.ά. Στην Πάρο φτιάχνουν τις παραδοσιακές παστελαρίες ή σαμωτά σύκα (δηλαδή σύκα με σουσάμι), από ποικιλίες λευκών και πράσινων σύκων. Στην Κέρκυρα, ένα από τα χαρακτηριστικά εδέσματα είναι η συκομαΐδα, από σύκα "λιβανά" ή "βασιλικά". Στη μαγειρική συνδυάζονται με διάφορα τυριά, πράσινες σαλάτες αλλά και προσούτο ή λουκάνικο. Χρησιμοποιούνται σε γλυκόξινες σάλτσες τύπου τσάτνι (chutney) και μαγειρεύονται κανονικά με χοιρινό, κοτόπουλο ή γαλοπούλα. Τα ξηρά σύκα, ως σνακ, συνοδεύουν τοπικά αποστάγματα. Λόγω της υψηλής υπακτικής τους αξίας χρησιμοποιούνται ως φυτικά φυσικά υπακτικά έναντι άλλων χημικών σκευασμάτων. Στα πλαίσια της Εθνικής–Κοινοτικής Νομοθεσίας (Καν. ΕΟΚ αριθμ. 510/06 του Συμβουλίου), τρεις είναι οι περιοχές της Ελλάδας στις οποίες παράγονται σύκα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη (ΠΓΕ): η Κύμη Ευβοίας, η Βραβρώνα Μαρκοπούλου Μεσογείων και ο Ταξιάρχης Ευβοίας. Συκιά (δέντρο) Συκή (γένος)
Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό

Ο Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό (Umaro Mokhtar Sissoco Embaló, 23 Σεπτεμβρίου 1972-) είναι πολιτικός επιστήμονας και αξιωματικός του στρατού από τη Γουινέα-Μπισσάου, Πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου από τις 27 Φεβρουαρίου 2020, έπειτα από τη νίκη του στον δεύτερο γύρο των εκλογών στις 29 Δεκεμβρίου 2019. Υπηρέτησε επίσης ως πρωθυπουργός της χώρας του από τις 18 Νοεμβρίου 2016 ως τις 16 Ιανουαρίου 2018.

 Γεννήθηκε στην Μπισσάου. Είναι κάτοχος πτυχίου στις Διεθνείς Σχέσεις από το Ανώτερο Ινστιτούτο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Λισαβόνας και μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στις Πολιτικές Επιστήμες και διδακτορικό στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης Κομπλουτένσε.Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Στις 13 Δεκεμβρίου 2016 ανέλαβε πρωθυπουργός, έχοντας διοριστεί από τον πρόεδρο Ζοζέ Μάριο Βαζ στις 18 Νοεμβρίου 2016.Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε χωρίς τη συμμετοχή του κόμματός του στην ορκωμοσία, του PAIGC.Στις 13 Ιανουαρίου 2018 απολύθηκε από την πρωθυπουργία, έχοντας έρθει σε ρήξη με τον πρόεδρο Βαζ. Ο Εμπαλό κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2019, οι οποίες διεξήχθησαν σε 2 γύρους. Την 1η Ιανουαρίου 2020 ανακηρύχθηκε νικητής με ποσοστό 54% των ψήφων έναντι 46% για τον αντίπαλό του, Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα. Ο Περέιρα αμφισβήτησε τη νίκη και υποσχέθηκε να προσφύγει εναντίον των αποτελεσμάτων. Η εναλλακτική ορκωμοσία του Εμπαλό ως νόμιμου προέδρου έγινε σε ξενοδοχείο της Μπισάου στις 27 Φεβρουαρίου 2020 παρότι δεν είχε την έγκριση από το Ανώτατο Δικαστήριο και από το Κοινοβούλιο. Στην τελετή δεν ήταν παρών κανείς αρχηγός κράτους, κυβέρνησης ή εκπρόσωπος της διεθνούς κοινότητας, παρά την παρουσία των πρεσβευτών της Γκάμπιας και της Σενεγάλης. Η κυβέρνηση της Γουινέας-Μπισσάου κατηγόρησε τον Σισοκό Εμπαλό για ένα τρέχον πραξικόπημα.
Γιέντρικ Ζίγκβαρτ

Ο Γιέντρικ Ζίγκβαρτ (γερμανικά: Jendrik Sigwart, γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1994) είναι Γερμανός μουσικός. Εκπροσώπησε τη Γερμανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 και τερμάτισε στην 25η θέση με 3 βαθμούς.

 Ο Ζίγκβαρτ γεννήθηκε στο Αμβούργο και έχει τέσσερα αδέλφια. Έμαθε πιάνο και βιολί ως έφηβος και σπούδασε μιούζικαλ για τέσσερα χρόνια στο Ινστιτούτο Μουσικής του Πανεπιστημίου του Όσναμπρυκ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εμφανίστηκε σε διάφορα μιούζικαλ, συμπεριλαμβανομένων των My Fair Lady, Hairspray και Peter Pan. Ο Ζίγκβαρτ γράφει επίσης τα δικά του τραγούδια, τα οποία τα δημοσιεύει στο YouTube. Το γιουκαλίλι είναι ιδιαίτερα σημαντικό στη μουσική του. Στις 6 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι ο Γιέντρικ Ζίγκβαρτ είχε επιλεγεί εσωτερικά για να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Το τραγούδι του για τη Eurovision, το οποίο έγραψε ο ίδιος, θα κυκλοφορήσει στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Το "I Don't Feel Hate" είναι το ντεμπούτο single του Γιέντρικ Ζίγκβαρτ, που κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου 2021 από την Polydor Records, για λογαριασμό της Universal Music. Το τραγούδι, που γράφτηκε από τον τραγουδιστή με τον Κριστόφ Όσβαλντ, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021. Ο Christoph Oswald είναι επίσης ο παραγωγός του τραγουδιού.[1] Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2020 λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ARD επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της χώρας στην έκδοση του 2021 που θα διοργανωθεί ξανά στην ολλανδική πόλη του Ρότερνταμ, ανακοινώνοντας μια εσωτερική επιλογή για έρευνα του εθνικού εκπροσώπου. Το κομμάτι επιλέχθηκε εσωτερικά από κριτική επιτροπή 100 ατόμων που διοργανώθηκε από το γερμανικό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό γραφείο NDR για να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στην ευρωπαϊκή εκδήλωση. Με τη Γερμανία να είναι μέλος των Μεγάλων Πέντε, το τραγούδι προκρίνεται αυτόματα στον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Στον τελικό ήρθε στην προτελευταία (25η θέση). Μάλιστα πήρε 0 βαθμούς από το κοινό.
Φίλιππος της Βυρτεμβέργης

Ο Φίλιππος (γερμ. Philipp von Württemberg, 30 Ιουλίου 1838 - 11 Οκτωβρίου 1917) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης, διάδοχος (1903-17) του βασιλείου της Βυρτεμβέργης και ο πρώτος καθολικός του κλάδου του.

 Ο Φίλιππος Αλέξανδρος Μαρία Ερνέστος ήταν το μόνο τέκνο του Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας. Ο πατέρας του όταν είχε νυμφευτεί, υποσχέθηκε ότι τα τέκνα του θα γινόταν Καθολικά, έτσι ο Φίλιππος ήταν ο πρώτος Καθολικός του κλάδου του. Ο Αλέξανδρος ανήκε στο νεότερο, πέμπτο κλάδο του Οίκου του. Ο πρεσβύτερος κλάδος κατείχε το βασίλειο της Βυρτεμβέργης. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης, ήταν άτεκνος και διάδοχος ήταν ο Νικόλαος (από τον τρίτο κλάδο, αφού ο δεύτερος είχε αποκλειστεί της διαδοχής λόγω μοργανατικού γάμου). To 1903 απεβίωσε άτεκνος ο Νικόλαος και ο Φίλιππος έγινε διάδοχος (αφού ο τέταρτος κλάδος είχε επίσης αποκλειστεί λόγω μοργανατικού γάμου). Ο Φίλιππος απεβίωσε το 1917 στη Στουτγάρδη σε ηλικία 79 ετών. Το 1921 ακολούθησε και ο Γουλιέλμος Β΄, του οποίου το βασίλειο είχε καταργηθεί από το 1918, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος του Φιλίππου, ο Αλβέρτος ως τιτουλάριος βασιλιάς & δούκας της Βυρτεμβέργης. Ο κλάδος του ονομαζόταν καθολικός ή δουκικός. Ο πρώτος και ο τρίτος κλάδος εξέλιπαν το 1921 και το 1903 αντίστοιχα. Ο δεύτερος και ο τέταρτος κλάδος, λόγω μοργαντικών γάμων, είχαν αποκλειστεί από το διαδοχή. Έτσι το 1921 η διαδοχή συνεχίστηκε από τον πέμπτο κλάδο, στον οποίο ανήκε ο καθολικός Φίλιππος, και δούκας έγινε ο γιος του Αλβέρτος. Νυμφεύτηκε το 1865 τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Αλβέρτου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν, και είχε τέκνα: Αλβέρτος (1865 - 1939), Διάδοχος, μετέπειτα τιτουλάριος Βασιλιάς & Δούκας της Βυρτεμβέργης. Μαρία Αμαλία Χιλδεγάρδη Φιλιππίνη Θηρεσία Ιωσηφίνα (1865 - 1883). Μαρία Ισαβέλλα (1871 - 1904), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο της Σαξονίας. Ροβέρτος (1873 - 1947), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Ούλριχ Μαρία Λουδοβίκος Φίλιππος Ιωσήφ Αντώνιος (1877 - 1944), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
Σαφινάζ Νουρεφσούν Καντινεφέντι

​‎Η Σαφινάζ Νουρεφσούν Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:صافيناز نورفسن كادينفندي) (Τούρκικα: Safinaz Nurefsun Kadınefendi, 1851 - 1908) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü Safinaz Nurefsun Kadın Efendi Hazretleri

 Η Σαφινάζ Νουρεφσούν γεννήθηκε το 1851. Ο πατέρας της ήταν ο Σερμέτ Σελίμ Μπέης, ο οποίος πέθανε ενώ πολεμούσε τους Ρώσους. Υπήρξε υπηρέτρια του Ισμαήλ Πασά, του Χεβδίγη της Αιγύπτου, που την χάρισε στον Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ. Είχε ξανθά μαλλιά, ανοιχτόχρωμο δέρμα και μπλε μάτια, και περιεγράφηκε ως μια όμορφη γυναίκα. Της άρεσε να παίζει βιολί.Η Νουρεφσούν παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ όταν ήταν πρίγκιπας. Δεν είχαν παιδιά. Μετά την άνοδο του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στο θρόνο το 1876, της δόθηκε ο τίτλος της «Τρίτης Συζύγου». Το 1877, ο Νουρεφσούν και άλλα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι Γιλντίζ, αφού ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ μετακόμισε εκεί στις 7 Απριλίου 1877.Η Νουρεφσούν και ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ δεν μπόρεσαν να είναι πια μαζί, και η Νουρεφσούν ζήτησε διαζύγιο. Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ εκπλήρωσε το αίτημά της και της χορηγήθηκε διαζύγιο το 1881. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Σαφφέτ Μπέη, με τον οποίο είχε έναν γιο, που προς το τέλος της βασιλείας του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ έγινε γραμματέας στο παλάτι. Η Σαφινάζ Νουρεφσούν Καντινεφέντι πέθανε το 1908 σε ηλικία 56/57 ετών, λίγο πριν από τη διακήρυξη της Δεύτερης Συνταγματικής Εποχής. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:الأمير أحمد كمال الدين أفندي) (Τούρκικα: Şehzade Ahmed Kemaleddin Efendi, 3 Δεκεμβρίου 1847 - 26 Απριλίου 1905) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Αχμέτ Κεμαλεντίν γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1847 στο Παλάτι Τσιραγάν στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της τρίτης συζύγου του Βερντιτζανάν Καντινεφέντι. Ήταν δεύτερος στη γραμμή του θρόνου όταν ο αδελφός του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ανέβηκε στο θρόνο το 1876 και πίστευε ότι ο Μουράτ Ε΄ έπρεπε να αποκατασταθεί στο θρόνο. Λέγεται ότι στις ημέρες που ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ήταν ο σουλτάνος, ο Αχμέτ Κεμαλεντίν αντιμετώπισε πιεστικές οικονομικές δυσκολίες. Ζήτησε από τον πλούσιο Αμπντούλ Χαμίτ κεφάλαια και έστειλε ακόμη και πολύτιμα αντικείμενα ως ασφάλεια για το δάνειο. Αλλά ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ απάντησε: "Δεν είμαι καλός παίκτης! Επειδή θέλει να πετύχει κάτι για χρήματα, ας δοκιμάσει τις αλλαγές χρήματος στο κτίριο Caviar!" Ο Αχμέτ Κεμαλεντίν τον έβλαψε, και μετά οι σχέσεις μεταξύ των δύο ήταν παγωμένες. Δολοφονήθκε στις 26 Απριλίου 1905, σε ηλικία 57 ετών, με διαταγή του αδελφού του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στο παλάτι Μπεσικτάς, για να τιμηθεί μεταθανάτια, μετά την επανάσταση του 1908, για τις φιλελεύθερες απόψεις του. Θάφτηκε στο βασιλικό μαυσωλείο του Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη. Στις 23 Απριλίου 1876 ο Αχμέτ Κεμαλεντίν παντρεύτηκε την Φατμά Σεζαντίλ Χανίμ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Ηγεμόνα Ατιγιετουλάχ Εφέντι (1877-1878), πέθανε σε βρεφική ηλικία. την Μουνιρέ Σουλτάν (1880-1939), παντρεύτηκε τον Νταμάτ Μεχμέτ Σαλίχ Πασά. Απέκτησαν 1 παιδί. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover) Osmanoğlu, Osman Selaheddin (2003). Bir Şehzadenin Hâtırâtı. Turkey: Yapı Kredi Yayınları. ISBN 975-08-0878-9. OCLC 469568294. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2011. «Genealogy of the Ottoman Family». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008. Family Tree, descendants of Sultan Mahmud II. Retrieved 2014-10-04.
Γκορίλα Μονσούν

Ο Ρόμπερτ Τζέιμς "Τζίνο" Μαρέλα (Robert James "Bob"/"Gino" Marella, 4 Ιουνίου 1937 – 6 Οκτωβρίου 1999) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, σχολιαστής αγώνων, αλλά και παραγωγός επαγγελματικής πάλης, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο, Γκορίλα Μονσούν

 Είναι διάσημος ως ένας από τους καλύτερους παλαιστές στην βαριά κατηγορία κιλών της επαγγελματικής πάλης. Έχει εργαστεί ως σχολιαστής αγώνων για το WWE και ως παραγωγός παρασκηνίων, αλλά και ως μάνατζερ άλλων παλαιστών, καθώς επίσης και Πρόεδρος στο σενάριο για την εταιρεία στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Στην επαγγελματική πάλη, η θέση πίσω από την ράμπα της εισόδου, σε κάθε αρένα που γινόταν κάποιο γεγονός της πάλης, ήταν το αγαπημένο μέρος για τον Μαρέλα, να κάθεται εκεί και σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, για όλους τους ρόλους του, βρισκόταν εκεί. Για να τιμηθεί, το μέρος αυτό πήρε την ονομασία "Θέση του Γκορίλα". Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, ο Μαρέλα, το πέρασε στην εταιρεία WWE, στην εποχή του γνωστή με άλλες ονομασίες. Στην τεράστια καριέρα του, κατέκτησε επτά τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Το 1994, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame. Ήταν παντρεμένος περισσότερο από 40 χρόνια με την γυναίκα του Μαουρέν. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Το 1999, μετά από χρόνια "μάχη" με τον διαβήτη, τελικά πέθανε λόγω καρδιακής προσβολής. Ο ένας του γιος, ο Τζόι Μαρέλα, ήταν διαιτητής για το WWF, πέθανε το 1994 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Προφίλ στο WWE Hall of Fame Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Robert James Marella στο Wikimedia Commons
Κάρολος Φερδινάνδος του Αρτουά

Ο Κάρολος Φερδινάνδος, Δούκας του Μπερρύ (Charles-Ferdinand d’Artois, duc de Berry, 24 Ιανουαρίου 1778 - 14 Φεβρουαρίου 1820) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν νεότερος γιος του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Θηρεσίας της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας.

 Γεννήθηκε στις Βερσαλλίες το 1787. Με το ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης διέφυγε από τη Γαλλία μαζί με τον πατέρα του, τότε Κόμη του Αρτουά, υπηρετώντας στο στρατό του Κοντέ (1792 - 1797). Αργότερα ενώθηκε με τον γαλλικό στρατό και κατέφυγε στην Αγγλία (1801), όπου έζησε δεκατρία χρόνια. Εκεί παντρεύτηκε μια κοινή γυναίκα, την Προτεστάντισσα Έιμυ Μπράουν Φρήμαν, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, ενώ ο γάμος ακυρώθηκε αργότερα για πολιτικούς λόγους (1814), όταν ο δούκας εγκαταστάθηκε ξανά στη Γαλλία. Τέθηκε επικεφαλής του γαλλικού στρατού στην αντίστασή του κατά του Ναπολέοντα Α΄, αλλά δεν μπόρεσε να κρατήσει την ενότητα των στρατευμάτων του και αποσύρθηκε. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Καρολίνα Φερδινάνδη Λουίζα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, μετά από διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο απεσταλμένο Ζαν Καζιμίρ. Στις 13 Φεβρουαρίου 1820 τραυματίστηκε θανάσιμα έξω από την Όπερα του Παρισιού από τις βολές κάποιου σαμαρά, του Λουί-Πιέρ Λουβέλ, και απεβίωσε την επόμενη μέρα. Επτά μήνες μετά τον θάνατο του γεννήθηκε ο γιος του, Ερρίκος, Κόμης του Σαμπόρ, τυπικά Ερρίκος Ε΄, βασιλιάς για επτά μέρες, μετά την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄, χάνοντας από προσωπικά λάθη τεράστια ευκαιρία να επαναφέρει τους Βουρβόνους στον θρόνο της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε το 1816 τη Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα: Λουίζα Μαρία Θηρεσία (1819-1864), παντρεύτηκε τον Κάρολο Γ΄ της Πάρμας. Ερρίκος (1820-1883), Κόμης του Σαμπόρ. Διεκδικητής, ως Ερρίκος Ε΄, βασιλιάς της Γαλλίας.Από την ερωμένη του Μαίρυ Μπούλχορν, Σκωτσέζα ηθοποιό, είχε τέκνα: (νόθη) Μαρί ντε Λα Μπουλαγιέ (1807-;), παντρεύτηκε τον Ανρί-Λουί Μπεράρ.Από την Έιμυ Μπράουν Φρήμαν: (νόθη) Σαρλότ Μαρί Ωγκυστίν ντε Μπουρμπόν, Κόμισσα ντ' Ισσουντάν (1808-1886), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο ντε Φωσινύ-Λυσίνζ, Πρίγκηπα ντε Λυσίνζ. (νόθη) Λουίζ Μαρί Σαρλότ ντε Μπουρμπόν, Κόμισσα του Βιερζόν (1809-1891), παντρεύτηκε τον Σαρλ-Ατανάζ ντε Σαρέτ, Βαρόνο ντε λα Κοντρί.Από την Εζενί Βιρζινί Ορέιγ (1795-1875): (νόθος) Σαρλ Λουί Ωγκύστ Ορέιγ ντε Καρριέρ (1815-1858), νυμφεύτηκε την Ελιζαμπέτ Ζυγκάν και γιος τους ήταν ο Σαρλ. (νόθος) Φερντινάν Ορέιγ ντε Καρριέρ (1820-1876), νυμφεύτηκε τη Λουίζ Εζενί Ανσέιγ και κόρη τους ήταν η Λεονί.Από τη Μαρί Σοφί ντε Λα Ρος (1795-1883): (νόθος) Φερντινάν ντε Λα Ρος (1817-1908), νυμφεύτηκε την Κλωντίν Γκαμπριέλ ντε Μπασέ ντε Μεζιριάκ. (νόθος) Σαρλ ντε Λα Ρος (1820-1901), νυμφεύτηκε τη Ζυλί Ντολέ.Από τη Λουίζ Μελανί Τιρυφόκ (;-1887): (νόθη) Λουίζ Σαρλότ Αντουανέτ Αγκλαέ Τιρυφόκ (1819-1843), παντρεύτηκε τον Γκαστόν ντυ Σαρρόν, Κόμη ντυ Πορτάιγ.Από τη Λυσί Κονφρουά ντε Σαιν-Ανζ (1797-1870): (νόθη) Αλίς Μελανί Κονφρουά ντε Σαιν-Ανζ (1820-1892).
Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων (ποδόσφαιρο)

Ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων (Τσιακκιλερού) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα. Αποτελούσε τμήμα του αθλητικού συλλόγου Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων με έδρα το Κάτω Βαρώσι, συνοικία της Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε το 1948. Μετά την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της Αμμοχώστου το 1974 ο Μαραθώνας επαναδραστηριοποιήθηκε με έδρα το συνοικισμό Τσακιλερό στη Λάρνακα. Η ομάδα είχε δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου Κύπρου.

 Ο Μαραθώνας αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Μαραθώνας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Στην πρώτη του συμμετοχή, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στη 13η θέση του ομίλου του αλλά δεν υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην ίδια θέση, η οποία όμως οδηγούσε σε υποβιβασμό στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου είναι μη ενεργή. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Μαραθώνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Bigger than Us (τραγούδι του Μάικλ Ράις)

Συμμετοχή της Eurovision 2019ΧώραΚαλλιτέχνηςΓλώσσαΣυνθέτηςΣτιχουργόςΑπόδοση σε τελικούςΑπ. τελικούΒαθ. τελικούΧρονολογία εμφάνισης◄ "Storm" (2018) Το Bigger than Us είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Μάικλ Ράις. Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision 2019, όπου ήρθε στην 26η και τελευταία θέση στον τελικό με 11 βαθμούς.

 Η Σάρλον Ρούνσι του The Daily Telegraph ενέκρινε την επιλογή του τραγουδιού για την συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στη Eurovision, επαινώντας τα φωνητικά του Michael Rice και καλώντας το κομμάτι "μια απόλυτα σεβαστή φιλική προς την Eurovision, δυναμική μπαλάντα με μια βασική αλλαγή. Τίποτε ιδιαίτερο, αλλά πολύ σημαντικό, τίποτε ενοχλητικό."
Εκλογές στην Αϊτή

Στην Αϊτή διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, αποτελούμενη από 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται για θητεία τετραετή, καθώς επίσης και από την 27μελή Γερουσία.

 Εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Αυγούστου 2015 (βουλευτικές) και στις 25 Οκτωβρίου 2015 (προεδρικές). Εξελέγησαν τα 2/3 των μελών της Γερουσίας και όλα τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 25 Οκτωβρίου, ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές. Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών ακυρώθηκε και ορίστηκαν νέες εκλογές για τον Απρίλιο του 2016. Μετά τις πολλές ακυρώσεις, προεδρικές εκλογές έγιναν τον Νοέμβριο του 2016. Οι εκλογές για το 1/3 των μελών της Γερουσίας διεξήχθησαν σε 2 γύρους στις 20 Νοεμβρίου 2016 και στις 29 Ιανουαρίου 2017. Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών του 2010 διενεργήθηκε στις 28 Νοεμβρίου, με κύριους υποψηφίους την πρώην Πρώτη Κυρία, Μιρλάν Μανιγκά, η οποία προηγήθηκε στον α΄ γύρο με 31% των ψήφων, τον υποψήφιο του απερχόμενου προέδρου Πρεβάλ, Ζιντ Σελεστάν, ο οποίος ήρθε 2ος και τον δημοφιλή τραγουδιστή Μισέλ Μαρτελί, ο οποίος ήρθε 3ος. Τα αποτελέσματα των εκλογών αμφισβητήθηκαν έντονα, με αποτέλεσμα να προκληθεί πολιτική κρίση, ενώ στα επεισόδια που έγιναν σκοτώθηκαν τουλάχιστον 4 άτομα. Οι διεθνείς παρατηρητές προέβησαν σε διαδικασία για επαλήθευση των αποτελεσμάτων, όμως οι Μαρτελί και Μανιγκάτ αρνήθηκαν να λάβουν μέρος στην επανακαταμέτρηση. Ο πρόεδρος Ρενέ Πρεβάλ, δήλωσε ότι η πολιτική κρίση έπειτα από τις εκλογές έθεσαν την χώρα σε μια επικίνδυνη πορεία. Οι εκλογές υπήρχε φόβος να μην διεξαχθούν, εξαιτίας μιας επιδημίας χολέρας, με πολλούς εκατοντάδες νεκρούς. Στο κλίμα αυτό, ο β΄ γύρος των εκλογών ορίστηκε για τις 16 Ιανουαρίου 2011 αλλά αναβλήθηκε και διεξήχθη τελικά στις 20 Μαρτίου. Έπειτα από παρατυπίες που σημειώθηκαν στον δεύτερο γύρο, η ανακοίνωση του τελικού νικητή καθυστέρησε. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 4 Απριλίου και τα τελικά αποτελέσματα αναμένονταν ως τις 16 Απριλίου 2011. Ο Μαρτελί κέρδισε τον δεύτερο γύρο, με ποσοστό 67,5% των ψήφων. Η ορκωμοσία του έγινε στις 14 Μαΐου 2011. Το 2011 έγιναν εκλογές για την ανανέωση του ενός τρίτου των μελών της Γερουσίας στις 28 Νοεμβρίου 2010 και στις 20 Μαρτίου 2011. Εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στις 19 Απριλίου του 2009. Η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή Εξαιτίας των πολλών υποψηφίων, αναμένονταν επαναληπτικοί γύροι σε πολλές εκλογικές περιφέρειες. Οι εκλογές εκείνες (ο δεύτερος γύρος) επισκιάστηκαν από την αποχή που έκαναν πολλοί ψηφοφόροι ανταποκρινόμενοι στο αίτημα του κόμματος Φανμί Λαβαλάς.
Κορράδος της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Ο Κορράδος, γερμ. Conrad (γενν. 14 Απριλίου 1952) από τον Οίκο των Βέττιν είναι πρίγκιπας και τιτουλάρος δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Είναι επικεφαλής του κλάδου των Βέττιν-Σαξονίας-Μάνινγκεν και επιχειρηματίας στη Γερμανία.

 Είναι ο δεύτερος γιος του Βερνάρδου Δ΄ τιτουλάριου δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Βέρας Σάφφερ βαρόνης φον Μπέρνσταϊν. Η Βέρα ήταν η 2η σύζυγος του Βερνάρδου, ο οποίος από τον πρώτο του γάμο είχε γιο τον Φρειδερίκο-Ερνέστο, αλλά επειδή ο πρώτος αυτός γάμος ήταν μοργανατικός, ο Φρειδερίκος-Ερνέστος (απεβ. 2004) αποκλείστηκε της διαδοχής. Ο Κορράδος είναι άγαμος. Οι πληριέστεροι άρρενες συγγενείς του είναι: ο Φρειδερίκος-Κωνσταντίνος (γενν. 1980), γιος του μεγαλύτερου αδελφού του Φρειδερίκου-Ερνέστου. Γιος αυτού είναι ο Μιχαήλ (γενν. 2015). οι βαρόνοι φον Ζάαλφελντ, μοργανατικοί απόγονοι του μεγάλου θείου του Ερνέστου πρίγκιπα της Σαξονίας-Ζάαλφελντ. "Saxony". Almanach de Gotha (186th ed.). Almanach de Gotha. 2003. pp. 329, 330. ISBN 0-9532142-4-9.
2241 Αλκάθους

Ο Αλκάθους (Alcathous) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (επόμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 8,64. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον μυθικό βασιλιά Αλκάθοο.

 Η μέση διάμετρος του Αλκάθου εκτιμάται σε 114,6 ± 5,8 χιλιόμετρα, ο φασματικός τύπος του είναι D (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0471. Ο Αλκάθους περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5,5 ως 10 ώρες περίπου. Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (τρωικό στρατόπεδο) Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γεώργιος Λούλης

Ο Γεώργιος Λούλης (1899 – Σίφνος, 8 Αυγούστου 1971) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Μαγνησίας επί 3 συνεχείς φορές. Η οικογένεια Λούλη έχει καταγωγή από την Ήπειρο.

 Ήταν ο μικρότερος από 9 αδέρφια. Από το 1936 ως το 1940 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος Από το 1954 ως το 1961 ήταν επικεφαλής της εταιρείας "Μύλοι Λούλη". Την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.. Ο Γεώργιος Λούλης διαδέχθηκε στην έδρα του (στις βουλευτικές εκλογές του 1958) στη Μαγνησία το βουλευτή και υπουργό Γεώργιο Καρτάλη, μετά το θάνατο του τελευταίου. Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1961, του 1963 και του 1964. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών εκτοπισμένος στη Σίφνο, έπειτα από συγκοπή καρδιάς, και η κηδεία του έγινε στο Βόλο στις 10 Αυγούστου 1971.
Indonesia Raya

To Indonesia Raya (Μεγάλη Ινδονησία) είναι ο εθνικός ύμνος της Ινδονησίας. Το τραγούδι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το συνθέτη του, Wage Rudolf Supratman (W. R. Supratman), στις 28 Οκτωβρίου 1928 σε μια συνάντηση νέων στη Μπατάβια, μετέπειτα Τζακάρτα. Το τραγούδι σηματοδότησε τη γέννηση του εθνικού κινήματος στην Ινδονησία. Επιλέχτηκε ως εθνικός ύμνος, όταν η Ινδονησία κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 17 Αυγούστου 1945.

 Indonesia, tanah airku, tanah tumpah darahku Di sanalah aku berdiri, jadi pandu ibuku Indonesia, kebangsaanku, bangsa dan tanah airku Marilah kita berseru, "Indonesia bersatu!"Hiduplah tanahku, hiduplah neg'riku, Bangsaku, rakyatku, semuanya Bangunlah jiwanya, bangunlah badannya Untuk Indonesia Raya!Ρεφρέν Indonesia Raya, merdeka, merdeka! Tanahku, neg'riku yang kucinta Indonesia Raya, merdeka, merdeka! Hiduplah Indonesia Raya!Indonesia Raya, merdeka, merdeka! Tanahku, neg'riku yang kucinta Indonesia Raya, merdeka, merdeka! Hiduplah Indonesia Raya! Ινδονησία πατρίδα μου, το χώμα που χύνω το αίμα μου Στέκομαι εδώ, σαν στατιώτης της μητέρας πατρίδας μου Ινδονησία η εθνικότητά μου, το έθνος και η χώρα μου Ας φωνάξουμε δυνατά "Ενωμένη Ινδονησία!"Ζήσε τη χώρα μου, ζήσε το κράτος μου, το έθνος μου, το λαό μου, όλα Χτίσε το πνεύμα, χτίσε τα σώματα για τη Μεγάλη ΙνδονησίαΡεφρέν Μεγάλη Ινδονησία, ανεξάρτητη και ελεύθερη! η πατρίδα μου, η χώρα που αγαπώ Μεγάλη Ινδονησία, ανεξάρτητη και ελεύθερη! Ζήτω η Μεγάλη Ινδονησία!Μεγάλη Ινδονησία, ανεξάρτητη και ελεύθερη! η πατρίδα μου, η χώρα που αγαπώ Μεγάλη Ινδονησία, ανεξάρτητη και ελεύθερη! Ζήτω η Μεγάλη Ινδονησία! Κατάλογος εθνικών ύμνων ύμνος στο nationalanthems.info