Άννα Ντίμνα

Η Άννα Ντίμνα (πολωνικά: Anna Dymna, το γένος Ντζιάντικ [Dziadyk]) (20 Ιουλίου 1951) είναι Πολωνή ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου. Είναι ιδρύτρια του φιλανθρωπικού ιδρύματος Mimo Wszystko («Ενάντια στις πιθανότητες»).

 Η Άννα Ντίμνα σκόπευε να σπουδάσει ψυχολογία πριν αποφασίσει να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις για την Ακαδημία Δραματικών Τεχνών στην Κρακοβία. Ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια, η Ντίμνα έπαιξε στο Θέατρο Γιούλιους Σουοβάτσκι στην Κρακοβία. Το 1969 έπαιξε το ρόλο της Isia και του Chochoł στις παραστάσεις του Wesele του Στανίσουαφ Βισπιάνσκι. Η Ντίμνα έκανε επίσης το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο όταν ήταν ακόμη φοιτήτρια, παίζοντας ένα ρόλο στο Pięć i pół bladego Józka (1971) του Χένρικ Κλούμπα, αλλά επειδή αυτή η ταινία δεν προβλήθηκε ποτέ στις οθόνες, ο πρώτος της επίσημος κινηματογραφικός ρόλος θεωρείται ο ρόλος της Gabrysia στο Szerokiej drogi, kochanie της ίδιας χρονιάς, σε σκηνοθεσία Άντζεϊ Γ. Πιοτρόφσκι. Η Ντίμνα έγινε δημοφιλής στους τηλεθεατές χάρη στον ρόλο της Κλαρίσα στην τηλεοπτική σειρά Janosik (1973). Ο μετέπειτα ρόλος της Ania Pawlak στις πολωνικές καλτ κωμωδίες Nie ma mocnych και Kochaj, albo rzuć αποδείχθηκε ακόμη πιο επιτυχημένος. Εμφανίστηκε επίσης σε μια σειρά από ταινίες μελοδράματος του Γέζι Χόφμαν.Η Ντίμνα εργάστηκε στο Εθνικό Παλαιό Θέατρο Χελένα Μονντζεγέφσκα στην Κρακοβία αμέσως μετά την αποφοίτησή της το 1973 και έχει εμφανιστεί στη σκηνή του από τότε. Οι κύριοι ρόλοι της περιελάμβαναν χαρακτήρες όμορφων γυναικών, π.χ Κόρα στο Noc listopadowa («Νύχτα Νοεμβρίου»), Άννα στο Warszawianka («Βαρσοβιανή κυρία») και Άνια στο Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ. Αργότερα έπαιξε επίσης στο Το μαγικό βουνό του Τόμας Μαν, στο Εξόριστοι του Τζέιμς Τζόυς και στο Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ.Η Ντίμνα έχει παίξει περίπου 250 θεατρικούς και κινηματογραφικούς ρόλους. Έχει εκτιμηθεί για το ταλέντο και την εμφάνισή της που «ανέδυσε με φρεσκάδα, φυσικότητα, κοριτσίστικη και γοητεία». Οι φωτογραφίες της διακοσμούσαν εξώφυλλα περιοδικών, αλλά η ομορφιά της έγινε, κατά κάποιο τρόπο, εμπόδιο για την απεικόνιση πιο ώριμων χαρακτήρων. Μια τέτοια πιθανότητα προέκυψε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, όταν βίωσε σωματική αλλαγή που σχετίζεται με τη μητρότητα.Το 2002, η Ντίμνα ξεκίνησε το Σαλόνι Ποίησης Κρακοβίας, το οποίο έχει γίνει μια εβδομαδιαία ανάγνωση ποίησης από τους περισσότερους διακεκριμένους ηθοποιούς και ποιητές. Το Salon πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στο Θέατρο Γιούλιους Σουοβάτσκι, αλλά έχει ήδη ξεχωριστά παραρτήματα σε ορισμένες άλλες πόλεις της Πολωνίας, π.χ. στην Τσενστοχόβα, στο Γκντανσκ, στο Οπόλε και στο Τάρνουφ. Το Σαλόνι Ποίησης Κρακοβίας τιμήθηκε με το Βραβείο Νίκε το 2003 για «την πιο ενδιαφέρουσα πολιτιστική δραστηριότητα στην περιοχή». Η Ντίμνα ασχολείται με τη φιλανθρωπία πολλά χρόνια. Το 1999 ξεκίνησε τη συνεργασία της με το Ίδρυμα Αγίου Αλβέρτου, το οποίο διοργανώνει φιλανθρωπικές παραστάσεις με θεραπευτές και τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε το Εθνικό Φεστιβάλ Θεάτρου και Μουσικών Έργων Ατόμων με Αναπηρία «Albertiana». Τελικά, το 2003 η Ντίμνα ίδρυσε το δικό της φιλανθρωπικό ίδρυμα, με το όνομα Mimo Wszystko («Ενάντια στις πιθανότητες»), το οποίο στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των φτωχών και των ατόμων με αναπηρία. Ο στόχος αυτός πρέπει να επιτευχθεί με τη σταδιακή μείωση των ψυχικών φραγμών που υπάρχουν μεταξύ των ατόμων με αναπηρία και των υγιών πολιτών της κοινωνίας, καθώς και με την εξίσωση των ευκαιριών για αυτούς.Η Ντίμνα είναι επίσης συν-συγγραφέας ενός τηλεοπτικού προγράμματος, του Spotkajmy się («Ας συναντηθούμε»), στο οποίο μιλάει με τους άρρωστους και ανάπηρους καλεσμένους της για «την αγάπη, την αποδοχή, τη μοναξιά, την ευτυχία, την πίστη και την ελπίδα». Το πρόγραμμα παράγεται σε μια οικεία και γαλήνια ατμόσφαιρα. Υποστήριξε επίσης δράσεις που επικεντρώθηκαν στη βοήθεια προς τους πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο. Η Ντίμνα ήταν παντρεμένη με τον καλλιτέχνη Βιέσουαφ Ντίμνι από το 1973 μέχρι το θάνατό του το 1978. Συχνά τόνιζε την επίδραση που είχε ο πρώτος της σύζυγος πάνω της, λόγω της πολύχρωμης προσωπικότητάς του. Στην 20ή επέτειο του θανάτου του, ζήτησε από τους Big Cyc, το αγαπημένο συγκρότημα του γιου της, να γράψει τρία τραγούδια με βάση τα κείμενα του Βιέσουαφ Ντίμνι. Παντρεύτηκε ξανά το 1983, με τον Ζμπίγκνιεφ Σότα και απέκτησαν έναν γιο, τον Μίχαου (γεννημένος το 1985). Χώρισαν το 1989. Αργότερα παντρεύτηκε για τρίτη φορά. Ο σημερινός σύζυγός της, Κσίστοφ Οζεχόφσκι, είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου. Η Άννα Ντίμνα έχει λάβει πολλά σημαντικά βραβεία για τα καλλιτεχνικά της επιτεύγματα, όπως η Χρυσή Μάσκα (1996, 1999, 2000), η Χρυσή Οθόνη το 1984 και οι Χρυσοί Λέοντες το 1994. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας της απένειμε τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας το 2004. Παιδιά με ειδικές ανάγκες της έδωσαν το Τάγμα του Χαμόγελου για τη φιλανθρωπική της συμμετοχή την ίδια χρονιά.Άλλα αξιοσημείωτα βραβεία για την Ντίμνα περιλαμβάνουν: Αργυρός Σταυρός της Αξίας (1989) Χρυσή Πάπια (1993) Βραβείο Αλεξάντρα Ζελβερόβιτς (1994) Μετάλιο του Αγίου Αδαλβέρτου (2000) Superwiktor (2004) Φίλος της Ενσωμάτωσης (2004) Τάγμα Ecce Homo (2005) Μετάλλιο Αξίας της Πολωνικής Εταιρείας Ιατρών (2006) Μετάλλιο του Αγίου Γεωργίου (2006) Μετάλλιο της Μεγάλης Ορχήστρας της Χριστουγεννιάτικης Φιλανθρωπίας (2007) Γυναίκα της Χρονιάς 2006 του περιοδικού Twój Styl (2007) Δίπλωμα Benemerenti (2007) Super Lodołamacz (2007) Άννα Ντίμνα στην IMDb