IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Alternativa Televizija

Η Alternativa Televizija, συντομευμένη σε ATV, είναι βοσνιακός τηλεοπτικός σταθμός, του οποίου η έδρα βρίσκεται στη Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσα της Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Παρά το γεγονός πως το σήμα του εκπέμπει από τη Σερβική Δημοκρατία, η οποία είναι μία από τις δύο οντότητες που αποτελούν τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Alternativa Televizija, η «Εναλλακτική Τηλεόραση», έχει ως στόχο την παροχή ανεξάρτητης και ακριβούς ενημέρωσης, καθώς και ποιοτικής ψυχαγωγίας.

 Η Alternativa Televizija ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1996, μετά το πέρας του Πολέμου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Εκείνη την περίοδο, το κανάλι δεν διέθετε παρά μονάχα μερικούς υπαλλήλους, ενώ το πρόγραμμά του ήταν διάρκειας, μόλις, δύο ωρών ημερησίως. Τον Ιούνιο του 1997, κατέστη ιδιωτική εταιρεία εγγεγραμμένη σύμφωνα με τα ισχύοντα νομικά πλαίσια, με άδεια του Υπουργείου Ενημέρωσης της Σερβικής Δημοκρατίας. Το κανάλι σταδιακά αύξησε τα ποσοστά τηλεθέασής του, καθώς και τα τεχνικά του μέσα, με αποτέλεσμα, το 2001, να έχει καταστεί ως το δεύτερο σημαντικότερο κανάλι της Σερβικής Δημοκρατίας και το τέταρτο ολόκληρης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Πολιτισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Σερβικά) Επίσημη ιστοσελίδα της ATV
Σάμερ Ρέι

Η Ντανιέλ Μοινέτ (28 Νοεμβρίου 1983) είναι Αμερικανίδα επαγγελματίας παλαίστρια, που εργάζεται στην εταιρεία πάλης WWE. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστή ως "Σάμερ Ρέι". Πριν, ήταν μοντέλο και παίκτρια του Αμερικάνικου φούτμπολ.

 Τον Νοέμβριο του 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε σε θυγατρική εταιρεία για εκπαίδευση. Εκεί άρχισε να παλεύει με το ψευδώνυμο "Σάμερ Ρέι" και ξεχώρισε κυρίως για την αντιπαλότητα της με την Πέιτζ. Τον Απρίλιο του 2013, Σάμερ Ρέι έκανε το ντεμπούτο της στο WWE Raw ως η μάνατζερ του παλαιστή Φαντάγκο. Για τους επόμενους μήνες συνόδευε στο ρινγκ τον εγωκεντρικό παλαιστή, έχοντας και εκείνη παρόμοιο ρόλο. Τον Οκτώβριο άρχισε να παλεύει στο Raw, ενώ το 2014 συνέχισε μόνη της έχοντας έναν πιο ουδέτερο ρόλο. Έχει υπάρξει μάνατζερ των παρακάτω παλαιστών: Άμπραχαμ Ουάσινγκτον Μπραντ Μάντοξ Φαντάγκο Σάσα Μπανκς Προφίλ στο WrestlingInc.com
Λαμιακός

Ο Λαμιακός υπήρξε ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη Λαμία . Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 1963, είχε χρώματα το πράσινο το κόκκινο και το λευκό και έδρα του αποτελούσε το Δημοτικό Στάδιο Λαμίας. Το 1964 συγχωνεύτηκε με την Παλλαμιακή και δημιούργησαν τον Α.Σ. Λαμία.

 Ο Λαμιακός ιδρύθηκε το 1963 από τη συγχώνευση του Ολυμπιακού Λαμίας και του Παμφθιωτικού. Οι «ερυθρόλευκοι» του Ολυμπιακού Λαμίας πραγματοποίησαν Γενική Συνέλευση στις 17 Ιουνίου 1962, όταν πρότειναν στους «κιτρινόμαυρους» της Παλλαμιακής Ένωσης τη συγχώνευσή τους και τη δημιουργία ενός νέου συλλόγου. Αρχικά η απάντηση ήταν καταφατική, όμως, η πρότασή τους να ονομαστεί Παλλαμιακή δεν έγινε αποδεκτή, με συνέπεια να διενεργηθεί νέα Γ.Σ στις 24 Ιουλίου 1962, στην αίθουσα του κινηματογράφου «Ρεξ». Τότε αποφασίστηκε ο «γάμος» του Ολυμπιακού Λαμίας και του Παμφθιωτικού, με πράσινες-κόκκινες κάθετες ρίγες η φανέλα, και λευκό σορτσάκι.Την περίοδο 1963-64 η ομάδα αγωνίστηκε στον 3ο όμιλο της Β΄ Εθνικής και κατέλαβε την 10η θέση. Στις 27 Μαΐου 1964, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου της Λαμίας και των ποδοσφαιρικών παραγόντων του νομού, πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση με σκοπό τη συγχώνευση του Λαμιακού και της Παλλαμιακής (που θα αγωνιζόταν την επόμενη περίοδο κι αυτή στη Β' Εθνική) η οποία δεν είχε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, αφού κατέληξε στην δημιουργία δύο νέων συλλόγων του Α.Σ. Λαμία και του Α.Σ. Θερμοπυλών. Τελικά όμως, μετά από μία εβδομάδα, την 1η Ιουνίου 1964, ο Α.Σ. Θερμοπυλών συγχωνεύθηκε με τον Α.Σ. Λαμία..
ΡΑΕΚ Μονς

Η ΡΑΕΚ Μονς ήταν βελγική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μονς. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου . Ιδρύθηκε το 1909. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Charles Tondreau, χωρητικότητας 13000 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας.

 Belgian Second Division: Πρωταθλήτρια (1): 2005-06 Belgian Second Division Final Round: Νικήτρια (1): 2001-2002, 2010–2011 Belgian Third Division A: Νικήτρια (1): 1984-85 Official Website (Γαλλικά) R.A.E.C. Mons at UEFA.COM R.A.E.C. Mons at EUFO.DE R.A.E.C. Mons at Weltfussball.de R.A.E.C. Mons at Transfermarkt.de Αρχειοθετήθηκε 2009-03-13 στο Wayback Machine. R.A.E.C. Mons at Football Squads.co.uk R.A.E.C. Mons at National Football Teams.com R.A.E.C. Mons at Football-Lineups.com
Φωτογράφημα

Το φωτογράφημα ή φωτόγραμμα είναι φωτογραφική εικόνα που παράγεται χωρίς φωτογραφική μηχανή με την άμεση τοποθέτηση αντικειμένων στην επιφάνεια ενός φωτοευαίσθητου υλικού, όπως το φωτογραφικό χαρτί και κατόπιν την έκθεσή του στο φως. Το αποτέλεσμα είναι μια αρνητική σκιώδης εικόνα που ποικίλλει ως προς τον τόνο, ανάλογα με τη διαφάνεια του αντικειμένου που χρησιμοποιείται.Αρκετοί καλλιτέχνες χρησιμοποιούν τα φωτογραφήματα για την δημιουργία εικόνων. Ο χαρακτηριστικότερος εκφραστής της τεχνικής αυτής είναι ο Αμερικανός Μαν Ρέι (Εμάνουελ Ραντνίτσκι) ο οποίος αποκαλούσε τα έργα του "rayographs". Άλλοι καλλιτέχνες οι οποίοι πειραματίστηκαν με την τεχνική αυτή είναι ο Ούγγρος φωτογράφος László Moholy-Nagy, ο Γερμανός ζωγράφος Christian Schad (αποκαλούσε τα φωτογραφήματα "schadographs"), ο Αμερικάνος φωτογράφος Imogen Cunningham αλλά και ο Ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο .

 Από τις πρώτες φωτογραφικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα φωτογραφήματα. Συγκεκριμένα ο φωτογράφος William Henry Fox Talbot ονόμαζε αυτές τις τεχνικές φωτογενικές ζωγραφιές (photogenic drawings). Σύμφωνα με την τεχνική αυτή ο φωτογράφος τοποθετούσε φύλλα ή κομμάτια υλικών πάνω σε φωτοευαίσθητες επιφάνειες τις οποίες κατόπιν τις άφηνε να εκτεθούν σε εξωτερικό χώρο υπό το φως του ήλιου. Το αποτέλεσμα ήταν το τύπωμα του περίγραμματος από το αντικείμενο μέσα σε ένα μαύρο φόντο. Το 1843 η Βρετανή βιολόγος - φωτογράφος Anna Atkins έκδοσε το βιβλίο για τα είδη Βρετανικών φυκιών Photographs of British Algae: Cyanotype Impressions. Το βιβλίο απότελεί το πρώτο βιβλίο το οποίο εικονογράφηκε με φωτογραφίες οι οποίες ήταν φωτογραφήματα βοτανικών ειδών. Η Atkins χρησιμοποίησε την τεχνική του "cyanotype" του Βρετανού επιστήμονα-χημικού-φωτογράφου John Herschel ή οποία δίνει κυανές εικόνες. Τα φωτογραφήματα χρησιμοποιήθηκαν τον εικοστό αιώνα από αρκετούς φωτογράφους και διάσημος για την χρήση αυτής της τεχνικής είναι ο φωτογραφος Μαν Ρέι ο οποίος αποκαλούσε τις φωτογραφίες αυτές "rayographs". Ο Μαν Ρέι δημιουργούσε εικόνες χωρίς την χρήση φωτογραφικής μηχανής τοποθετώντας αντικείμενα πάνω σε φωτογραφικό χαρτί τα οποία κατόπιν τα εξέθετε στο φως. Η δημιουργία φωτογραφημάτων δεν απαιτεί την ύπαρξη μεγεθυντήρα αλλά το φως του μεγεθυντήρα μέσα στον σκοτεινό θάλαμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή ομοιόμορφου φωτισμού. Ο φωτογράφος σε φωτισμό ασφαλείας μέσα στο σκοτεινό θάλαμο τοποθετεί το φωτογραφικό χαρτί στο μεγεθυντήρα. Ρυθμίζει η κεφαλή του μεγεθυντήρα να βρίσκεται σε κατάλληλο ύψος ώστε να μπορεί να φωτίζει ομοιόμορφα ολόκληρη την επιφάνεια του χαρτιού. Κατόπιν τα αντικείμενα τοποθετούνται στην επιθυμητή σύνθεση πάνω στο φωτογραφικό χαρτί. Κατόπιν επιλέγεται ο χρόνος έκθεσης (συνήθως με πειραματισμό με διαφορετικούς χρόνους σε δοκιμαστικά) που θα εκτεθεί το φωτογραφικό χαρτί με τα αντικείμενα πάνω σε αυτό. Αφού εκτεθεί το φωτογραφικό χαρτί εμφανίζεται κανονικά με τα χημικά εμφάνισης της φωτογραφίας και αφού πλυθεί-στεγνώσει αποτελεί το φωτογράφημα της συγκεκριμένης σύνθεσης αντικειμένων.
Λέοπολντ Γκεγκενμπάουερ

Ο Λέοπολντ Μπέρνχαρντ Γκέγκενμπαουερ (γερμανικά: Leopold Bernhard Gegenbauer) (Ασπερχόφεν, 2 Φεβρουαρίου 1849 - Γκίσιχουλ, 3 Ιουνίου 1903) ήταν Αυστριακός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην άλγεβρα.

 Ήταν γιος του χειρουργού Βίκτοριν Γκεγκενμπάουερ και της Αμαλί Ζάιτζεμ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης μεταξύ 1869 και 1873. Ἐπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο μεταξύ 1873 και 1875 υπό την καθοδήγηση των Καρλ Βάιερστρας και Λέοπολντ Κρόνεκερ.Μετά την αποφοίτησή του στο Βερολίνο, ο Γκεγκενμπάουερ προτάθηκε για τη θέση του έκτακτου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τσερνόβιτς το 1875. Η πόλη, στην κορυφή του ποταμού Προυτ στους Καρπάθιους λόφους, ανήκε τότε στην επικράτεια της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, αλλά έγινε ρουμανική μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, προτού μετονομαστεί σε Τσερνίβτσι και γίνει ουκρανική πόλη το 1944. Το Πανεπιστήμιο του Τσέρνοβιτς ιδρύθηκε το 1875 και ο Γκεγκενμπάουερ ήταν ο πρώτος καθηγητής του στα μαθηματικά. Έμεινε εκεί για τρία χρόνια πριν φύγει για το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ, όπου συνεργάστηκε με τον Ότο Στολτς στην ίδια θέση. Ο Γκεγκενμπάουερ ενδιαφερόταν για διάφορους τομείς των μαθηματικών, όπως η θεωρία αριθμών, η μιγαδική ανάλυση και η θεωρία ολοκλήρωσης, αλλά ο κύριος τομέας του ήταν η άλγεβρα. Είναι γνωστός για τα πολυώνυμα Γκεγκενμπάουερ, μια οικογένεια ορθογώνιων πολυωνύμων. Προκύπτουν από μια υπεργεωμετρική σειρά σε περιπτώσεις όπου η σειρά είναι πεπερασμένη. Τα πολυώνυμα Γκεγκενμπάουερ είναι λύσεις μιας διαφορικής εξίσωσης και αποτελούν γενίκευση των σχετικών πολυωνύμων Legendre. Τα πολυώνυμα Γκεγκενμπάουερ C n ( α ) ( z ) {\displaystyle C_{n}^{(\alpha )}(z)} που μελετήθηκαν από τον Λέοπολντ Γκεγκενμπάουερ στη διατριβή του το 1875, ορίζονται μέσω μιας συνάρτησης παραγώγου. 1 ( 1 − 2 z t + t 2 ) α = ∑ n = 0 ∞ C n ( α ) ( z ) t n . {\displaystyle {\frac {1}{(1-2zt+t^{2})^{\alpha }}}=\sum _{n=0}^{\infty }C_{n}^{(\alpha )}(z)t^{n}.} Μπορούν επίσης να αναπαρασταθούν ως εξής C n ( α ) ( z ) = ∑ k = 0 ⌊ n / 2 ⌋ ( − 1 ) k Γ ( n − k + α ) Γ ( α ) k ! ( n − 2 k ) ! ( 2 z ) n − 2 k , {\displaystyle C_{n}^{(\alpha )}(z)=\sum _{k=0}^{\lfloor n/2\rfloor }(-1)^{k}{\frac {\Gamma (n-k+\alpha )}{\Gamma (\alpha )k!(n-2k)!}}(2z)^{n-2k},} όπου Γ ( s ) {\displaystyle \Gamma (s)} είναι η συνάρτηση γάμμα, και ⌊ n / 2 ⌋ {\displaystyle \lfloor n/2\rfloor } δηλώνει το ακέραιο μέρος του αριθμού n/2. Ο Γκεγκενμπάουερ έδωσε επίσης το όνομά του σε αριθμητικές συναρτήσεις που μελετώνται στην αναλυτική θεωρία αριθμών. Οι συναρτήσεις Γκεγκενμπάουερ Ρ και ρ (σημειωμένες με το ελληνικό γράμμα rho) ορίζονται ως εξής: P a , r ( n ) := ∑ d ∣ n ; d 1 / r ∈ N d a =: n a ρ − a , r ( n ) {\displaystyle P_{a,r}(n):=\sum _{d\,\mid \,n;d^{1/r}\in \mathbb {N} }d^{a}=:n^{a}\rho _{-a,r}(n)} Το 1973, ένας δρόμος στη συνοικία Φλόριντσντορφ της Βιέννης (21. Bezirk) ονομάστηκε Γκεγκενμπάουερ προς τιμήν του. Einige Sätze über Determinanten hohen Ranges, 1890 Über den größten gemeinsamen Theiler, 1892
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2010-2011

Το Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2010-2011 είναι το 36ο κατά σειρά Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών και ξεκίνησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2010. Ο τελικός είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 6 Μαρτίου 2011 αλλά αυτό τελικά δεν ήταν εφικτό. Τελικά διεξήχθη στις 15 Μαΐου 2011 και κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 9η φορά στην ιστορία του και δεύτερη συνεχόμενη, επικρατώντας του Παναθηναϊκού με 74-68.

 Οι αγώνες της πρώτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 15 Σεπτεμβρίου και 16 Σεπτεμβρίου. Οι αγώνες της δεύτερης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 19 Σεπτεμβρίου. Οι αγώνες της πρώτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 22 Σεπτεμβρίου και 23 Σεπτεμβρίου. * Ο Ηρακλής αποφάσισε να μη συμμετάσχει στο κύπελλο την περίοδο 2010-11 Οι αγώνες της δεύτερης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 25 Σεπτεμβρίου και 26 Σεπτεμβρίου. Οι αγώνες της τρίτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 2 Οκτωβρίου και 3 Οκτωβρίου. Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου. * Το Μαρούσι δεν συμμετείχε αυτή την περίοδο λόγω διοικητικών και οικονομικών προβλημάτων. Οι πρώτοι αγώνες της ημιτελικής φάσης διεξήχθησαν στις 29 Δεκεμβρίου και οι επαναληπτικοί στις 9 Φεβρουαρίου. Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κύπελλο ανδρών 2010-11
Δικαίωμα στην πόλη

Το δικαίωμα στην πόλη είναι μια ιδέα και ένα σύνθημα, που ειπώθηκε αρχικά από τον Ανρί Λεφέβρ στο βιβλίο Le Droit à la ville (μτφ από γαλλικά: Το Δικαίωμα στην πόλη) του 1968.

 Ο ιδέα του Λεφέβρ συνοψίζεται ως ένα "αίτημα...[για] μια διαφορετική και ανανεωμένη πρόσβαση στην αστική ζωή". Ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ , το περιγράφει ως εξής:Το δικαίωμα στην πόλη είναι κάτι περισσότερο από την ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους: είναι το δικαίωμα να αλλάζουμε τους εαυτούς μας μέσω των αλλαγών στην πόλη. Είναι, ακόμη, ένα κοινό, παρά ατομικό δικαίωμα από τη στιγμή που αυτή ή αλλαγή αναπόφευκτα εξαρτάται από μια συλλογική δύναμη προκειμένου να γίνει ο μετασχηματισμός της αστικοποίησης. Η ελευθερία να σχηματίζουμε και να ανασχηματίζουμε τις πόλεις και τους εαυτούς μας, υποστηρίζω πως είναι ένα από τα πιο σημαντικά αλλά και παραμελημένα ανθρώπινα δικαιώματα.Το εν λόγω σύνθημα μπορεί να πάρει διαφορετικά νοήματα. Ο Μαρτσέλο Λόπεζ ντε Σούζα υποστήριξε ότι το δικαίωμα στην πόλη έχει γίνει "της μόδας αυτές τις μέρες", "με αποτέλεσμα να εξευτελίζεται το αρχικό νόημα που του είχε προσδώσει ο Λεφέβρ" και κάλεσε για πιστότητα στην αυθεντική ριζοσπαστική έννοια της ιδέας. Μια σειρά από γνωστά κινήματα, όπως το "κάτοικοι καταφυγίων" Abahlali baseMjondolo στη Νότια Αφρική, το Συμμαχία Δικαίωμα στην Πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Recht auf Stadt, ένα δίκτυο καταληψίων, ενοικιαστών και καλλιτεχνών στο Αμβούργο, και διάφορες κινήσεις στην Ασία και τη λατινική Αμερική, έχουν ενσωματώσει την ιδέα του δικαιώματος στην πόλη τους αγώνες τους. Στη Βραζιλία Καταστατικό Πόλης του 2001 έγραψε το Δικαίωμα στην Πόλη στην ομοσπονδιακή νομοθεσία.Πιο πρόσφατα, οι μελετητές προτείνουν ένα "Ψηφιακό Δικαίωμα στην Πόλη", όπου να περιλαμβάνεται η σκέψη για την πόλη, όχι μόνο σαν τούβλα και κονίαμα, αλλά και σαν ψηφιακός κώδικας και πληροφορία. Samara, Tony Roshan (June 2007). «Grassroots organizing: Right to the city». Z Magazine (Z Communications) 20 (6). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 2007. https://web.archive.org/web/20071106104228/http://zmagsite.zmag.org/June2007/samara0607.html. Παγκόσμιος Χάρτης για το Δικαίωμα στην Πόλη(PDF)z Παγκόσμιος Χάρτης για το Δικαίωμα στην Πόλη (HTML) Πρόταση για ένα Χάρτη για το Δικαίωμα των Γυναικών στην Πόλη Προτάσεις και Πρακτικές προς το Δικαίωμα στην Πόλη, Ana Sugranyes και η Charlotte Mathivet (συντάκτες) 03-16-2010
Καινογαστερόποδα

Τα καινογαστερόποδα (λατινική και επιστημονική ονομασία Caenogastropoda) είναι υφομοταξία των μαλακίων, στην ομοταξία γαστερόποδα. Είναι μεγάλη και πολύ διαφοροποιημένη ομάδα, που περιλαμβάνει τα περισσότερα θαλάσσια σαλιγκάρια και άλλα θαλάσσια μαλάκια, αλλά και μερικά σαλιγκάρια των γλυκών νερών και της ξηράς. Τα καινογαστερόποδα αποτελούν την πιο επιτυχημένη οικολογικώς υφομοταξία των γαστερόποδων.Με βάση τα αρχαιότερα απολιθώματά τους, τα καινογαστερόποδα ζουν στη Γη συνεχώς από τη λιθανθρακοφόρο περίοδο μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνουν πολλές οικογένειες θαλάσσιων οργανισμών με όστρακο, όπως τις λιττορινίδες (που μοιάζουν με τα χερσαία σαλιγκάρια), τις κυπραιίδες, τις επιτονιίδες, τις μουρικίδες, τις δηλητηριώδεις κωνίδες και τις τουρρίδες, με συνολικά περίπου το 60% όλων των σημερινών ειδών γαστερόποδων, δηλαδή 40.000 έως 48.000 είδη.

 Τα καινογαστερόποδα παρουσιάζουν τη λεγόμενη «συστροφή των γαστερόποδων» και για τον λόγο αυτόν περιλαμβάνονταν στην παλαιά, καταργημένη σήμερα, υφομοταξία προσωβράγχια ή στρεπτόνευρα. Περισσότερο ειδικό χαρακτηριστικό των καινογαστερόποδων είναι ότι έχουν έναν μόνο καρδιακό κόλπο και ένα μόνο ζεύγος βραγχιακών πτερυγιδίων. Ισοδυναμούν έτσι με την ομάδα μονοτοκάρδια (Monotocardia) ή κτενοβράγχια (Pectinibranchia) παλαιών ταξινομήσεων. Ο ταξινομικός αυτός κλάδος θεμελιώθηκε για πρώτη φορά από τον Λέσλι Ρ. Κοξ το 1960 ως υπέρταξη, ενώ κάποιοι τον διατηρούν ακόμη ως απροσδιόριστης βαθμίδας ταξινομικό κλάδο. Με βάση τη βέλτιστη φυλογενετική ανάλυση, χαρακτηρίζεται ως μονοφυλετικός. Ο κλάδος συνδέει τις παλαιές ομάδες μεσογαστερόποδα και στενόγλωσσα της ταξινομήσεως του Thiele. Καθώς προαναφέρθηκε, ισοδυναμεί με τα αναθεωρημένα Monotocardia του Mörch (1865). Τα καινογαστερόποδα μπορούν να διαιρεθούν σε δύο μεγάλες ομάδες, με βάση τη μορφολογία του ξυστριδίου τους: Τα ταινιόγλωσσα (Taenioglossa), που ισοδυναμούν με τα παλαιότερα μεσογαστερόποδα και έχουν τυπικά επτά δόντια σε κάθε σειρά του ξυστριδίου. Τα στενόγλωσσα (Stenoglossa), που ισοδυναμούν με τη σύγχρονη τάξη νεογαστερόποδα, και έχουν μόνο ένα έως τρία δόντια ανά σειρά. Οι Ponder & Lindberg το 1997 και άλλοι μετέπειτα (π.χ. Vega et al., 2006, Harzhauser 2004, Pina 2002) υποδεικνύουν τα καινογαστερόποδα ως υπέρταξη, κατά την παράδοση του Cox (1960). Το 2005 οι Bouchet & Rocroi τα αναθεώρησαν ως μονοφυλετικό κλάδο. Η εξής ταξινόμηση διατυπώθηκε από τους Bouchet & Rocroi το 2005: Μια ανεπίσημη ομάδα, τα αρχιταινιόγλωσσα Κλάδος σορβεόκογχα Κλάδος υψογαστερόποδα Οι τελευταίες απόψεις συνοψίζονται ως εξής από τον WoRMS το 2021: Ανθυφομοταξία σορβεόκογχα (Sorbeoconcha) Υπέρταξη υψογαστερόποδα (Hypsogastropoda) Τάξη λιττορινίμορφα (Littorinimorpha) Τάξη νεογαστερόποδα (Neogastropoda) ή στενόγλωσσαΤάξη αρχιταινιόγλωσσα, μη υπαγόμενη στα σορβεόκογχα Τα Caenogastropoda στα Βικιείδη
Λιμάνι του Ναραγιανγκάντζ

Το Λιμάνι του Ναραγιανγκάντζ είναι ποτάμιο λιμάνι στο Ναραγιανγκάντζ του Μπαγκλαντές. Είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο πολυσύχναστα ποτάμια λιμάνια στο Μπαγκλαντές, και ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του δέλτα της Βεγγάλης. Το λιμάνι βρίσκεται στο ποταμό Σιταλάκσγια. Η περιοχή του λιμανιού είναι η έδρα σε πολλές βιομηχανίες.

 Το λιμάνι άρχισε να λειτουργεί επίσημα το 1862. Το Ναραγιανγκάντζ ήταν η κύρια πύλη προς τη Ντάκα κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας. Το λιμάνι είχε θαλάσσιες συνδέσεις με τα σημαντικότερα λιμάνια της Βεγγάλης, το Ασσάμ και τη Βιρμανία, συμπεριλαμβανομένης της Ντάκα, της Καλκούτα, της Τσιταγκόνγκ, του Ακγιάμπ, του Ρανγκούν, του Κατσάρ και του Σιλχέτ. Έγινε κέντρο εμπορίου για εμπορεύματα όπως η γιούτα, η ξυλεία, το αλάτι, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, το λάδι, το βαμβάκι, ο καπνός, τα αγγεία, οι σπόροι και το καρύδι μπετέλ. Η Βρετανική κυβέρνηση το δήλωσε ως "Λιμάνι Ελεύθερο από Φόρους" το 1879.Η Rally Brothers & Co. ήταν η πρώτη εταιρεία που ξεκίνησε επιχειρήσεις γιούτα στο λιμάνι του Ναραγιανγκάντζ. Πολλές Βρετανικές εταιρείες ίδρυσαν εμπορικούς σταθμούς στην περιοχή και χρησιμοποιούσαν μεσάζοντες, που ονομάζονταν μπεπάρι, πηγή πρώτης γιούτα από την ενδοχώρα. Ένα εμπορικό επιμελητήριο ιδρύθηκε το 1904. Τον Αύγουστο του 1907, 20 εταιρείες ασχολούνταν με το εμπόριο γιούτας του Ναραγιανγκάντζ, από τις οποίες οι 18 ήταν Ευρωπαϊκές. Ινδουιστές έμποροι άνοιξαν διάφορους μύλους βαμβακιού στη δεκαετία του 1920, συμπεριλαμβανομένου του κλωστηρίου Ντακεσουάρι, το Μύλο Βαμβακιού Τσιτταραντζάν και το Μύλο Βαμβακιού Λάξμι Ναραγιάν. Το 1950, οι μύλοι γιούτας Ανταμτζί, ο μεγαλύτερος μύλος γιούτας στον κόσμο, ιδρύθηκε κοντά στο λιμάνι. Η κυβέρνηση του Πακιστάν ανέπτυξε το σύγχρονο λιμάνι τον Ιούνιο του 1955. Στη δεκαετία του 1960, η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, ο διάδοχος Ακιχίτο και ο Βασιλιάς Πουμιπόν ήταν μεταξύ των ξένων αξιωματούχων που επισκέφθηκαν το λιμάνι του Ναραγιανγκάντζ και τους Μύλους Γιούτας Ανταμτζί.Το σημερινό Μητροπολιτικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο στο Μπαγκλαντές έχει τις ρίζες του στο Επιμελητήριο του Ναραγιανγκάντζ που ιδρύθηκε το 1904. Το λιμάνι έχει ένα διώροφο κτίριο για τον τερματικό σταθμό, επτά λιμενοβραχίονες RCC, δέκα πλωτές προβλήτες για τα σκάφη και μια σειρά από αποθήκες που καλύπτουν συνολικό εμβαδόν 62.000 τετραγωνικών ποδιών. Το λιμάνι συνδέεται με την Ντάκα μέσω των Μπανγκλαντεσιανών Σιδηροδρόμων και τριών δρόμων. Τα περίχωρα του λιμανιού του είναι ένα κέντρο παραγωγής ζωτικής σημασίας του Μπαγκλαντές, συμπεριλαμβανομένου της βιομηχανίας κλωστοϋφαντουργίας, ναυπηγικής, επεξεργασίας τροφίμων, χημικών ουσιών, χαρτοπολτού και χαρτιού, μηχανημάτων και προϊόντων μετάλλων, χημικών προϊόντων, ξύλινων προϊόντων, καταναλωτικών αγαθών και κατασκευαστικών υλικών του Μπανγκλαντές. Χώρες που εξαρτώνται από τον Κόλπο της Βεγγάλης
Νικηφόρος Κάλλιστος

Ο Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος υπήρξε λόγιος κληρικός του 14ου αιώνα και ιερεύς του ναού της Αγίας Σοφίας. Πατέρας του ήταν ο Ξανθόπουλος Κάλλιστος Κωνσταντινουπολίτης. Ως μοναχός πρώτα, ήκμασε επί της βασιλείας του Ανδρόνικου του Παλαιολόγου. Ήταν γόνιμος υμνογράφος και ασματογράφος και παρήγαγε σημαντικό έργο, μέρος του οποίο αναφέρεται παρακάτω. Τα έργα του εναντίον των Λατίνων περί αζύμων και περί καθαρτηρίου πυρός αφανίστηκαν τον 16ο αιώνα από τον Πάπα της Ρώμης.

 Ἀκολουθία εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς καὶ Συναξάριον περί τῆς Ἑορτῆς. Ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Κανὼν εἰς τήν Θεοτόκον. Διάφορα ασματικά προϊόντα. Τροπάρια. Συναξάρια εἰς τὰς ἐπισήμους ἑορτὰς τοῦ Τριῳδίου. Σύνοψις Τριῳδίου καὶ Πεντηκοσταρίου. Σύνοψις Τριῳδίου ἀκριβεστάτη. Ἑρμηνεία εἰς τοὺς Ἀναβαθμοὺς τῆς Ὀκτωήχου. Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010.
Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά

Το Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά (Ισπανικά: Vivir es fácil con los ojos cerrados) είναι ισπανική κόμεντι παραγωγής 2013 σε σκηνοθεσία του Νταβίντ Τρουέμπα και με πρωταγωνιστή τον Χαβιέ Κάμαρα. Ο τίτλος της ταινίας είναι από ένα στίχο του τραγουδιού Strawberry Fields Forever των Μπιτλς. Η ταινία κέρδισε έξι Βραβεία Γκόγια, συμπεριλαμβανομένων Καλύτερης ταινίας, Καλύτερου σκηνοθέτη και Καλύτερου πρωταγωνιστή. Η ταινία ήταν η Ισπανική υποψήφιότητα για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2014 αλλά δεν κέρδισε.

 Στην Ισπανία του 1966 ο Αντόνιο (Χαβιέ Κάμαρα), ένας δάσκαλος αγγλικών, όντας μεγάλος θαυμαστής του Τζον Λένον, συνηθίζει να διδάσκει Αγγλικά στους μαθητές του μέσω των στίχων των τραγουδιών των Μπιτλς. Όταν πληροφορείται ότι ο Λένον βρίσκεται στην Ισπανία για τα γυρίσματα της ταινίας How I Won the War, σε σκηνοθεσία του Ρίτσαρντ Λέστερ, αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδικό ταξίδι με προορισμό την Αλμερία και στόχο να τον συναντήσει από κοντά. Στο δρόμο θα συναντήσει την Μπελέν (Ναταλία ντε Μολίνα) ένα νεαρό κορίτσι τριών μηνών έγκυος, και τον Χουάνχο (Φρανσέσκ Κολομέρ), ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι που το έσκασε από το σπίτι του εξαιτίας του άκρως καταπιεστικού πατέρα του. Οι τρεις τους θα συνεχίσουν μαζί το ταξίδι και χαμένοι στην αναζήτηση του Λένον θα ανακαλύψουν τελικά ο καθένας το όνειρο του. Χαβιέ Κάμαρα ως Αντόνιο Ναταλία ντε Μολίνα ως Μπελέν Φρανσέσκ Κολομέρ ως Χουάνχο Τζοργκ Σανζ ως πατέρας του Χουάνχο Αριάντα Γκιλ ως μητέρα του Χουάνχο Ραμόν Φοντσερέ ως Ραμόν Ρογκέλιο Φερνάντες ως Μπρούνο Η ταινία στο Internet Movie Database Η ταινία στο Rotten Tomatoes Η ταινία στο Box Office Mojo
Άγιος Λεωνίδας Επίσκοπος Αθηνών

Ο Άγιος Λεωνίδας υπήρξε Επίσκοπος Αθηνών και μάρτυρας της εκκλησίας, του οποίου η μνήμη τιμάται από την Εκκλησία μας στις 15 Απριλίου. Κοιμήθηκε ειρηνικά ή μαρτύρησε το έτος 250. Σε μερικούς κώδικες αναφέρεται ως μάρτυρας, κάτι που όμως δεν αποδεικνύεται. Έζησε τον τρίτο αιώνα και μαρτύρησε μαζί με επτά ακόμα γυναίκες (Χαρίσση, Νίκη, Γαληνή, Καλλίδα, Νουνεχία, Βασίλισσα, Θεοδώρα). Με καταγωγή από την περιοχή της Τροιζήνας, έδρασε στην περιοχή της Επιδαύρου. Ο ίδιος ανέπτυξε στενό πνευματικό δεσμό με επτά γυναίκες, ένα δεσμό που δεν γνωρίζουμε πότε ξεκίνησε ακριβώς, όμως, κάποια στοιχεία που υπάρχουν μαρτυρούν την ιερή αυτή σχέση. Το 1833 ο τότε εφημέριος της κοινότητας, ιερεύς Νικόλαος Νάτσουλης, έκτισε ναό προς τιμήν και δόξα του Αγίου Λεωνίδα.Στην Αθήνα υπάρχει πρωτοχριστιανικός ναός (κρύπτη) στο όνομα του Αγίου Λεωνίδη πίσω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός.

 Το 1916 μετά από συνεχή όνειρα, ευσεβείς κάτοικοι της Επιδαύρου, έψαξαν και βρήκαν «κρυμμένον θησαυρόν» κάτω από τα θεμέλια των ερειπίων του ιερού ναού της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όταν, επί τέλους έσκαψαν στο σημείο που είχε υποδειχτεί, βρήκαν ιερή εικόνα της Παναγίας και κατόπιν σε βάθος 70 εκατοστών, βρήκαν επτά σκελετούς που όπως αποδείχτηκε ανήκαν σε γυναίκες. Συγχρόνως, παρουσιάστηκε και πέτρινη πλάκα η οποία αφού μετακινήθηκε αποκάλυψε ανδρικό σκελετό ο οποίος μαρτυρούσε ότι ο άνθρωπος αυτός είχε υποστεί στραγγαλισμό ενώ ευωδία αναδυόταν εκ του τάφου. Το Μεγάλο Σάββατο του έτους 250, ο Άγιος Λωνίδας και η συνοδεία του από επτά γυναίκες, οδηγήθηκαν στην Κόρινθο, στον ηγεμόνα Ανθύπατο Βενούστο. Εκείνος τους ζητά να αρνηθούν την πίστη τους για να γλυτώσουν. Όμως κανείς δεν δέχτηκε να αλλαξοπιστήσει. Έτσι καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τον Άγιο Λεωνίδα τον κρέμασαν, αφού πρώτα τον βασάνισαν. Στη συνέχεια, το σκήνωμά του μαζί με τις επτά γυναίκες, οδηγήθηκε στη θάλασσα. Εκεί αφού τις έδεσαν με πέτρες, τις έριξαν στο βυθό, μία ημέρα πριν από το Πάσχα. Χριστιανοί της Επιδαύρου, που παρακολουθούσαν από απόσταση τις δραματικές στιγμές του Αγίου και των επτά Αγίων γυναικών, περισυνέλεξαν τα νεκρά σώματα και τα ενταφίασαν. Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε. Ποιμὴν ἱερώτατος, καὶ Ἱεράρχης σοφός, τῆς πόλεως γεγονός, τῶν Ἀθηνῶν τῆς κλεινῆς, Λεωνίδα μακάριε, ὅθεν ἱερατεύσας, τῷ Σωτήρι ὁσίως, ἤθλησας ὑπὲρ φύσιν, καὶ τὴν πλάνην καθεῖλες. Καὶ νῦν Πάτερ ἱκέτευε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ. Ὡς Ἱεράρχης ἐνθεώτατος Πάτερ, μαρτυρικῶς τόν σόν ἐτέλεσας βίον, Ἱερομάρτυς Λεωνίδα ἔνδοξε· χαίρων γάρ ὑπήνεγκας, τῆς σαρκός τάς ὀδύνας· ὅθεν μεταβέβηκας, πρός οὐράνιον λῆξιν, ὑπέρ ἡμῶν πρεσβεύων πρός Χριστόν, τῶν ἐκτελούντων, τήν πάνσεπτον μνήμην σου. Χαίροις τῆς Ἑλλάδος θεῖος βλαστός, Ἱερομαρτύρων Λεωνίδα ἡ καλλονή· χαίροις Ἀθηναίων, ὁ θεῖος Ποιμενάρχης, καί πρός Χριστόν μεσίτης, Πάτερ θερμότατος.
Φορτ Γουέιν

Το Φορτ Γουέιν (αγγλικά: Fort Wayne) είναι πόλη στην αμερικανική πολιτεία Ιντιάνα και η έδρα της κομητείας Άλεν. Ο πληθυσμός της ήταν 255.824 σύμφωνα με την απογραφή της 1 Ιουλίου του 2011, καθιστώντας την την 74η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ιντιάνα μετά την Ιντιανάπολις. Ο δήμος βρίσκεται στη βορειοανατολική Ιντιάνα, περίπου 18 μίλια (29 χλμ) δυτικά από τα σύνορα του Οχάιο και 50 μίλια (80 χλμ) νότια των συνόρων με το Μίσιγκαν.

 Υπό τη διεύθυνση του πολιτικού της Αμερικανικής επανάστασης Άντονι Γουέιν, ο στρατός των ΗΠΑ έχτισε το Οχυρό Γουέιν τελευταίο σε μια σειρά από φρούρια κοντά στο Ινδιάνικο χωριό Kekionga το 1794. Ονομάστηκε Φορτ Γουέιν προς τιμήν του Άντονι Γουέιν, και καθιερώθηκε ως εμπορικός σταθμός για την Ευρωπαίους εποίκους στη συμβολή των ποταμών St. Joseph River, St. Marys River, και Maumee River. Το χωριό σχεδιάστηκε το 1823 και γνώρισε τεράστια ανάπτυξη μετά την ολοκλήρωση του καναλιού Wabash και Erie. Από τον 21ο αιώνα, η οικονομία του Φορτ Γουέιν βασίστηκε στις κατασκευές, την παιδεία, την ασφάλιση, την υγειονομική περίθαλψη (ιδιαίτερα ιατρικές συσκευές), τη μεταφορά και τη διανομή, και την άμυνα. Η πόλη έχει κερδίσει το βραβείο All-America City Award το 1982, 1998, και 2009.
Καμισιανά Χανίων

Tα Καμισιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου. Βρίσκεται 20 χλμ δυτικά της πόλης των Χανίων σε υψόμετρο 30 μ..

 Κατά την οθωμανική απογραφή του 1881, τα Καμισιανά, τα οποία τότε υπάγονταν στην επαρχία Κισάμου , ήταν αμιγές ελληνικό χωριό με πληθυσμό 283 κατοίκων. Αντιστοίχως, το 1894, ο αξιωματικός του ελληνικού στρατού, Νικόλαος Καλομενόπουλος, αναφέρει πως στον οικισμό ζούσαν 30 ελληνικές οικογένειες. Σύμφωνα με την απογραφή του 1900 που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία τα Καμισιανά κατοικούνταν από 336 άτομα. Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, παρέμεινε διοικητικά στην επαρχία Κισάμου, αποτελώντας έδρα ομώνυμης κοινότητας στην οποία υπαγόταν και το χωριό Ραπανιανά. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, ο οικισμός παρήγαγε λάδι, κρασί, σιτηρά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Το 1957, ο οικισμός μετονομάστηκε σε Ελαιώνας όμως το 1965 ανέκτησε το αρχικό του όνομα. Εκκλησιαστικά, τα Καμισιανά υπάγονται στα όρια της μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου. Ο κεντρικός ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι κτίσμα του 1950. Δείτε Κοινότητα Καμισιανών Αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 557 κάτοικοι.
Philomena

Το Philomena είναι βρετανική δραματική ταινία παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία Στίβεν Φρίαρς και σε σενάριο των Στιβ Κούγκαν και Τζεφ Πόουπ. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο The Lost Child of Philomena Lee του Μάρτιν Σίξσμιθ και διηγείται την αληθινή ιστορία της Φιλομένα Λι, μιας ηλικιωμένης γυναίκας που ψάχνει να βρει το γιο της. Πρωταγωνιστούν οι Τζούντι Ντεντς και Στιβ Κούγκαν. Η ταινία προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 70ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας όπου και έλαβε το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου και τον Queer Λέοντα. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Νοεμβρίου 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 27 Νοεμβρίου 2013 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων των Καλύτερης Ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Ντεντς. Απέσπασε επίσης τέσσερις υποψηφιότητες για BAFTA κερδίζοντας ένα και τρεις για Χρυσή Σφαίρα.

 Η Φιλομένα Λι έμεινε έγκυος όταν ήταν έφηβη, το 1952 στην Ιρλανδία. Αναγκάστησε να πάει να ζήσει σε ένα μοναστήρι και γρήγορα οι καλόγριες της πήραν το παιδί και το έδωσαν για υιοθεσία στην Αμερική. Η Φιλομένα πέρασε τα επόμενα πενήντα χρόνια της ζωής της ψάχνοντας μάταια το γιο της. Μια μέρα θα συναντήσει τον Μάρτιν Σίξσμιθ, ένα δημοσιογράφο. Ο Μάρτιν συγκλονισμένος από την ιστορία της θα τη βοηθήσει να βρει το γιο της. Μαζί ταξιδεύουν στην Αμερική όπου θα ανακαλύψουν τη συγκλονιστική ιστορία του γιου της ενώ ταυτόχρονα μεταξύ τους αναπτύσσεται μία απροσδόκητη φιλία. Τζούντι Ντεντς στο ρόλο της Φιλομένα Λι Στιβ Κούγκαν στο ρόλο του Μάρτιν Σίξσμιθ Μέαρ Γουίνιγκχαμ στο ρόλο της Μέρι Άννα Μάξγουελ στο ρόλο της Τζέιν Μισέλ Φέρλι στο ρόλο της Σάλι Μίτσελ Ρουθ Μακέιμπ στο ρόλο της Ηγουμένης Μπάρμπαρα Μπάρμπαρα Τζέφορντ στο ρόλο της Αδελφής Χίλντεγκαρντ Πίτερ Χέρμαν στο ρόλο του Πιτ Όλσον Σιμόν Λαμπίμπ στο ρόλο της Κέιτ Σίξσμιθ Σόφι Κένεντι Κλαρκ στο ρόλο της Φιλομένα σε νεαρή ηλικία Έιμι ΜακΆλιστερ στο ρόλο της Αδελφής Ανουνσιάτα Κάθι Μπέλτον στο ρόλο της Αδελφής Κλερ Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία Philomena έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 8η θέση με 3,6 εκατομμύρια δολάρια και συνολικά συγκέντρωσε 37,7 εκατομμύρια δολάρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε άνοιγμα τριημέρου με 1,4 εκατομμύρια λίρες ενώ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 11,7 εκατομμύρια λίρες. Στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 62,4 εκατομμύρια δολάρια και παγκοσμίες απέφερε 100,1 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2014-01-12 στο Wayback Machine. Philomena στο IMDb
GAZ-53

Το GAZ-53 ήταν φορτηγό 3,5 τόνων, 4x2, που παράχθηκε από τη σοβιετική GAZ μεταξύ του 1961 και του 1993. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως GAZ-53F, και ακολούθησε το σχεδόν πανομοιότυπο αλλά λίγο ελαφρότερο και μικρότερο GAZ-52, 2,5 τόνων, το 1962, το οποίο κατασκευάστηκε μέχρι το 1989. Το φορτηγό αντικατέστησε το GAZ-51 και αντικαταστάθηκε από το GAZ-3307 και GAZ-3309. Παρόλου του νέου αμαξώματος, το GAZ-53 χρησιμοποίησε το ίδιο σασί όπως το προηγούμενο GAZ-51, και πολλά οχήματα είχαν επίσης και την ίδια μηχανή.

 Η κύρια (ή βασική) παραλλαγή του GAZ-53 χωρίς γράμμα επιθήματος κυκλοφόρησε το 1964. Περιείχε τον νέο κινητήρα V8 ZMZ-53 4254 κ.ε. ελαφρού κράματος που προοριζόταν για το φορτηγό από την αρχή. Η μηχανή ZMZ-53 παρήγαγε 120 ίππους, δίνοντας στο GAZ-53 μέγιστη ταχύτητα 90 χιλιόμετρα την ώρα. Οι πρώτες εκδόσεις (GAZ-53F) τροφοδοτήθηκαν από έναν παλαιό εξακύλινδρο κινητήρα 75 ίππων από το φορτηγό GAZ-51. Από το 1964, το GAZ-53 προσφερόταν και με τον κινητήρα 4,3 λίτρων ZMZ-53 V8, αλλά η παλιά μηχανή παρέμεινε διαθέσιμη. Το ωφέλιμο φορτίο αυξήθηκε σε 4 τόνους στο μοντέλο του 1965, που ονομάστηκε GAZ-53A. Το 53A παραγόταν μέχρι τον Ιανουάριο του 1983, όταν το GAZ-53-12 ανέλαβε μέχρι το τέλος της παραγωγής. Όλες οι παραλλαγές χρησιμοποιούσαν κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων, συγχρονισμένο στην τρίτο και το τέταρτη σχέση. Παρουσιάστηκαν επίσης ορισμένες άλλες υπο-εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής έκδοσης GAZ-53A-016. Η παραγωγή του φορτηγού συνέχισε ακόμη και μετά το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, αν και τελικά σταμάτησε στην Ρωσία το 1993. Αυτό όμως δεν ήταν το τέλος του πλέον αρκετά απαρχαιωμένου GAZ-53 που είχε κυκλοφορήσει την δεκαετία του 1960, αφού το σασί και η μηχανή του συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται στα επόμενα φορτηγά της εταιρίας, μέχρι το 2019. Το GAZ-52 αντικαταστάθηκε από το GAZ Valdai. Τα φορτηγά επίσης κατασκευάστηκαν με άδεια της Σοβιετικής εταιρίας στην Βουλγαρία, από την Madara. Βεβαία, αυτά τα Βουλγάρικα φορτηγά χρησιμοποιούσαν μια Perkins 3,9 λίτρων και ονομάζονταν Madara 400 series. Τα φορτηγά συνάντησαν αρκετή επιτυχία και σε αυτήν την αγορά.Συνολικά, κατασκευάστηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια GAZ-53, ο μεγαλύτερος αριθμός παραγωγής για φορτηγό της Σοβιετικής Ένωσης. Παράχθηκαν πολλές διαφορές εκδόσεις του GAZ-53, όπως φορτηγά με πλατφόρμα, βαν, λεωφορεία, τριαξονικά φορτηγά, στρατιωτικά φορτηγά και αρκετά μοντέλα εξαγωγής. Τα μοντέλα εξαγωγής κυρίως πουλιόντουσαν σε χώρες του Ανατολικό Μπλοκ, αν και η GAZ έκανε μερικές προσπάθειές να τα πασάρει και σε Δυτικές αγορές, χωρίς πολλή επιτυχία όμως. Andy Thompson, Φορτηγά της Σοβιετικής Ένωσης: Η οριστική ιστορία, Behemoth Publishing LTD, 2017. ISBN 978-0992876951
Σάντο Ντομίνγκο

Το Σάντο Ντομίνγκο (ισπανικά: Santo Domingo) ή Σάντο Ντομίνγκο δε Γκουσμάν ή Άγιος Δομίνικος, είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Δομινικανής Δημοκρατίας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με υπολογισμούς είναι 2.552.398 κάτοικοι (2010). Έχει έκταση 104,44 τετρ.χλμ. και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 14 μ.Η θέση της πόλης είναι στην Καραϊβική Θάλασσα στo στόμιο του ποταμού Οσάμα. Ιδρύθηκε από τον Βαρθολομαίο Κολόμβο το 1496 και ήταν η πρώτη έδρα της αποικιακής αυτοκρατορικής Ισπανίας στον Νέο Κόσμο. Όλοι οι ιθαγενείς δολοφονήθηκαν σε λίγες δεκαετίες. Είναι, επίσης, ο παλαιότερος ευρωπαϊκός οικισμός στην Αμερική που κατοικείται συνεχώς. Ο Άγιος Δομίνικος αναφέρεται και ως «πύλη στην Καραϊβική». Κατά την περίοδο της διακυβέρνησης από τον δικτάτορα Ραφαέλ Τρουχίγιο, η πόλη είχε την ονομασία Ciudad Trujillo (από το 1930 ως το 1961).

 Η πόλη εξυπηρετείται από δύο διεθνή αεροδρόμια, με το κύριο να είναι το διεθνές αεροδρόμιο Λας Αμέρικας. Το εν λόγω αεροδρόμιο διαθέτει δύο διαδρόμους προσγειώσεως και απογειώσεως, με τον πιο πρόσφατο να έχει ολοκληρωθεί το 2006. Σύμφωνα με στοιχεία του 2005, περισσότεροι από 2,5 εκατ. επιβάτες χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο ετησίως. Το Λας Αμέρικας βρίσκεται στην Πούντα Καουσέδο. Το δεύτερο σημαντικότερο αεροδρόμιο είναι το διεθνές αεροδρόμιο Λα Ισαμπέλα, το οποίο βρίσκεται στον βορειότερο τομέα της πόλης. Από εκεί γίνονται πτήσεις κυρίως προς τα βόρεια της χώρας. Η πόλη διαθέτει 18 πανεπιστήμια, τα περισσότερα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα. Το παλαιότερο από αυτά είναι το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Σάντο Ντομίνγκο (Universidad Autónoma de Santo Domingo, UASD), το οποίο ιδρύθηκε το 1538. Είναι, επίσης, και το αρχαιότερο πανεπιστήμιο στην Αμερική. Εθνική Βιβλιοθήκη Πέδρο Χενρίκες Ουρένια Meinig, D.W. (1986). The Shaping of America: a Geographic Perspective on 500 Years of History. Volume I - Atlantic America, 1492-1800. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-03882-8. Santo Domingo; Fragmentos De Patria by Banreservas ISBN 99934-898-9-5.
Καραμάνια Πιεμόντε

Η Καραμάνια Πιεμόντε (ιταλικά: Caramagna Piemonte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Η Καραμάνια Πιεμόντε συνορεύει με τα ακόλουθα δημοτικά εδάφη: Καρμανιόλα, Ρακκονίτζι και Σομμαρίβα ντελ Μπόσκο.

 Το όνομα Καραμάνια εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1026. Η ίδρυση της Μονής Santa Maria, από τον Ούλρικ Μάνφρεντ Β' οφ Τούριν, τον μαρκήσιο του Τορίνο, αύξησε πολύ τη δύναμη της χώρας, η οποία επέκτεινε τα συμφέροντά της γύρω από το νότιο Πεδεμόντιο και τη Λιγυρία. Στη συνέχεια, ο Μάνφρεντ όρισε κληρονόμο του μοναστηριού απευθείας τον «Παντοδύναμο Θεό» αναθέτοντας τη φροντίδα του στις μοναχές του Τάγματος του Αγίου Βενέδικτου, ώστε «μέρα και νύχτα να υψώνουν προσευχές στον Δημιουργό μας». Το 1444, μη τηρώντας την εντολή του κατ’ επανάληψη, αντικαταστάθηκαν από ισοδύναμη τάξη ανδρών και αργότερα από τους Ιερονυμίτες. Το 1250 η Καραμάνια μετακινήθηκε προς έναν οργανισμό δημοτικού τύπου. Το 1544 η Καραμάνια κάηκε από τον ισπανικό στρατό. Το 1690 ένας στρατός 15.000 Γάλλων κατέστρεψε την πόλη.
Μπάλισανον

Το Μπάλισανον (το οποίο σημαινει «το στόμιο του Σεάνακ») είναι πόλη της κομητείας Ντόνγκαλ, της Ιρλανδίας. Με πληθισμό 2.299 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή το 2016) είναι σημαντική κωμόπολη της περιοχής. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι του βορείου άκρου του αυτοκινητοδρόμου Ν3 (ο οποίος ξεκινά από το Δουβλίνο) και του Ν15 (ο οποίος διασχίζει τον ποταμό Έρνε. Ιδρυμένη το 1613 , αποτελεί μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ιρλανδίας.

 Το όνομα της πόλης σημαίνει "το στόμιο του περάσματος του Σέανακ", από την ονομασία ενός πολεμιστή του πέμπτου αιώνα μ.Χ. που σκοτώθηκε εκεί, στο στόμιο του ποταμού Έρνε. Λίγο δυτικά της πόλης ο Έρνε πλατύνεται. Η βόρεια όχθη του ποταμού ανεβαίνει γρήγορα μακριά ανά την όχθη του ποταμού ενώ η νότια όχθη είναι επίπεδη με ένα μικρό λόφο που τρέχει παράλληλα με τον ποταμό. Χάρη στην ειδυλλιακή θέση του το Μπαλισάνον προσφέρει πανοραμικές θέες στους ποταμούς, λίμνες και βουνά της περιοχής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ballyshannon στο Wikimedia Commons
Όλμπια

Η Όλμπια (Σαρδηνιακά : Terranoa, Γκαλουρική γλώσσα : Tarranoa) είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Την περίοδο 2005 - 2016 η Όλμπια ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005), ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας μαζί με την Τέμπιο. Η Όλμπια είναι παραθαλάσσια πόλη και στην απογραφή του Μάιου του 2018 είχε 60.345 κατοίκους.

 Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε το όνομα Όλμπια, άλλαξε πολλές φορές το όνομα της στην διάρκεια του Μεσαίωνα, πριν τον Φασισμό ονομαζόταν "Τερρανόβα Παουσάνια", το καθεστώς επανέφερε οριστικά το όνομα Όλμπια. Αν και το όνομα είναι ελληνικής προέλευσης λόγω της Ελληνικής παρουσίας κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., η πόλη της Όλμπια σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα ιδρύθηκε αρχικά από τους Φοίνικες. Τα αρχαιολογικά ευρήματα περιλαμβάνουν πολλά Νουράγκι και ερείπια από την Ρωμαϊκή περίοδο. Όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος η Ρωμαϊκή Δημοκρατία πολέμησε με την Καρχηδόνα και τους Σαρδηνούς κοντά στην Όλμπια, στην μάχη σκοτώθηκε ο στρατηγός Άννων. Τον Μεσαίωνα ήταν πρωτεύουσα της Δικαιοδοσίας της Γκαλούρας ενός από τα τέσσερα ανεξάρτητα κράτη που υπήρχαν στο νησί της Σαρδηνίας, ήταν επίσης σημαντικός εμπορικός Λιμένας. Είναι το οικονομικό κέντρο αυτού του τμήματος του νησιού (εμπορικά κέντρα, βιομηχανία τροφίμων) και είναι πολύ κοντά σε τουριστικές περιοχές. Ήταν μία από τις διοικητικές πρωτεύουσες της επαρχίας Όλμπια-Τέμπιο, που ιδρύθηκε το 2005 και ακυρώθηκε μετά από δημοψήφισμα επτά χρόνια αργότερα. Η Όλμπια είναι ένας τουριστικός προορισμός χάρη στις θάλασσες και τις παραλίες της, αλλά και για τον μεγάλο αριθμό από τοποθεσίες πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Η Όλμπια είναι η κύρια σύνδεση μεταξύ της Σαρδηνίας και της Ιταλικής χερσονήσου, με το αεροδρόμιο της Όλμπιας και με ένα λιμάνι. Επιπλέον εξυπηρετείται από τρένο, από λεωφορεία κτλ. Η Όλμπια έχει Μεσογειακό κλίμα, με ήπιους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Δήμος της Όλμπια (Στα Ιταλικά) Η πόλη της Όλμπια Όλμπια
Μάρκους Βολφ

Ο Μάρκους Βολφ (γερμανικά: Markus Johannes Wolf) (19 Ιανουαρίου 1923 - 9 Νοεμβρίου 2006) ήταν Γερμανός κυβερνητικός αξιωματούχος και επικεφαλής του Τομέα Εξωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Κρατικής Ασφαλείας γνωστού ως Στάζι, της πρώην Ανατολικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

 Ο Μάρκους Βολφ ήταν γιος του γιατρού και συγγραφέα Φρίντριχ Βολφ και αδελφός του σκηνοθέτη Κόνραντ Βολφ. Ο πατέρας του ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και μετά την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, αναγκάστηκε μαζί με όλη την οικογένεια του να φύγει στη Μόσχα μέσω της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του εκεί ο Βολφ παρακολούθησε για πρώτη φορά την γερμανική σχολή Karl-Liebknecht-Schule και συνέχισε τις σπουδές του σε ρωσικά σχολεία. Συμμετείχε σε μαθήματα αεροναυπηγικής στη Μόσχα και στη συνέχεια μετακόμισε στην Άλμα Άτα μετά την επίθεση της Ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση. Ήταν επίσης μέλος της Κομιντέρν, όπου μαζί με άλλους νέους, προετοίμασε κατασκόπους για να περάσουν ​πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Μετά το τέλος του πολέμου, πήγε στο Βερολίνο όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο «Γερμανικό Λαϊκό Ραδιοφώνο» (1943 - 45) στο σοβιετικό τμήμα της πόλης. Εργάστηκε για λίγα χρόνια στη SFB, το ραδιόφωνο που ελέγχεται από τους Σοβιετικούς, το οποίο μεταδίδονταν από τον Βρετανικό τομέα στο Βερολίνο. Ως δημοσιογράφος παρακολούθησε τη διάσημη Δίκη της Νυρεμβέργης στην οποία ήταν κατηγορουμένοι οι βασικοί Ναζιστικοί ηγέτες. Το 1952 κλήθηκε στις μυστικές υπηρεσίες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το 1953, σε ηλικία 30 ετών, ήταν ένας από τους ιδρυτές της υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικών υποθέσεων που απασχολούσε το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας, γνωστό ως Στάζι). Έτσι έγινε «ο άνθρωπος χωρίς πρόσωπο» καθώς κανείς δεν κατόρθωσε ποτέ να πάρει την φωτογραφία του για 25 χρόνια. Ως επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών, ο Βολφ κατορθώσε να έχει μεγάλη επιτυχία στην κατασκοπεία, και τις υποθέσεις που αφορούσαν τη Δυτική Γερμανία, χάρη στη μαζική χρησιμοποίηση κατασκόπων. Μεταξύ των πιο επιτυχημένων ενεργειών του, θεωρείται η τοποθέτηση ενός πράκτορά του, του Γκύντερ Γκιγιόμ για αρκετά χρόνια, ως συμβούλου στον τότε καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ. Ο Μάρκους Βολφ παραδέχθηκε ότι αρνήθηκε το 1990 την προσφορά που του είχε γίνει για να αλλάξει ζωή και την ταυτότητά του, με την μεταφορά του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, σε αντάλλαγμα για την αποκάλυψη της ταυτότητας των πρακτόρων του δικτύου κατασκοπείας του. Έφυγε στη Μόσχα λίγους μήνες αργότερα και το επόμενο έτος παραδόθηκε στις γερμανικές αρχές όπου και καταδικάστηκε σε λίγους μήνες φυλάκισης. Το 1993 καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης για κατασκοπεία και προδοσία. Το 1995 κατά την έφεση που είχε κάνει δικαστήριο τον απάλλαξε επειδή είχε ενεργήσει στο όνομα ενός κυρίαρχου κράτους.Ο Μάρκους Βολφ πέθανε από φυσικά αιτία στο σπίτι του στο Βερολίνο, σε ηλικία 83 ετών στις 9 Νοεμβρίου 2006, η οποία ήταν η 17η επέτειο της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Wolf, Markus (with Anne McElvoy); Memoirs of a Spymaster; Pimlico; (ISBN 0-7126-6655-9); (paperback 1997). Also published under the title Man without a face: the memoirs of a spymaster (Jonathan Cape, 1997).
Βερνάρδος της Σαξονίας-Βαϊμάρης

Ο Βερνάρδος, γερμ. Bernard (16 Αυγούστου 1604 - 18 Ιουλίου 1639) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Έγινε στρατηγός της Σουηδίας και της Γαλλίας.

 Ήταν ο έβδομος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Μαρίας των Άνχαλτ, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ. Το 1639 απεβίωσε στο Νόιενμπουρκ επί του Ρήνου σε ηλικία 35 ετών.
Εκλογές στο Μάλι

Το πολίτευμα του Μάλι είναι Προεδρική Δημοκρατία, με Αρχηγό Κράτους τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία για πέντε έτη. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

 Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Ιουλίου και στις 12 Αυγούστου 2018. Νικητής στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2013 αναδείχθηκε ο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, με ποσοστό 77,61% έναντι 22,39% για το Σουμάιλα Σισέ. Ο Κεϊτά ορκίστηκε πρόεδρος στις 4 Σεπτεμβρίου 2013. Ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών του 2013 διεξήχθη στις 24 Νοεμβρίου. Η αρχική ημερομηνία που είχαν προγραμματιστεί να διεξαχθούν ήταν η 1η και η 22 Ιουλίου 2012, ωστόσο έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2012, αναβλήθηκαν. Τα αποτελέσματα από τον πρώτο γύρο έδειξαν ότι χρειάστηκε να γίνει και δεύτερος γύρος, ο οποίος διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 2013.
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 40

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-40 της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι μια περιοχή στο νησί Merritt στην Φλόριντα. Χρησιμοποιήθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των Η.Π.Α. ως βάση εκτόξευσης πυραύλων τύπου Τιτάνα ΙΙΙ και IV και είναι τώρα σε υπολειτουργία.

 Το συγκρότημα LC 40 χτίστηκε μαζί με το LC 41 στο βόρειο μέρος της διαστημικής βάσης στις αρχές του 1963. Οι εξέδρες προορίζονταν για τις εκτοξεύσεις των πυραύλων Τιτάνων IIIC και IIID. Η κατασκευή και συναρμολόγηση των πυραύλων γινότανε (παρόμοια και με το διαστημικό λεωφορείο) σε ένα ειδικό κτήριο, το κτήριο κάθετης κατασκευής, το λεγόμενο VIB. Ο πύραυλος ετοιμαζότανε, και πριν την συναρμολόγηση του φορτίου και της τελικής βαθμίδας μεταφερόταν με την βοήθεια ενός ειδικού πύργου στην εξέδρα, όπου τον περίμενε ένας υπερμεγέθης κινητός πύργος συντήρησης (αγγλ. Mobile Service Tower, MST) κυκλικός και με πόρτα που τον περιέκλειε εντελώς για την συνέχιση των εργασιών. Εκεί συναρμολογούνταν η τελική βαθμίδα εκτόξευσης και το φορτίο, ο δορυφόρος. Ο πύργος ξαναάνοιγε την πόρτα και εγκατέλειπε την εξέδρα για να απομακρυνθεί σε ασφαλή θέση παρκαρίσματος πριν την εκτόξευση του πυραύλου. Η πρώτη εκτόξευση έγινε στις 18 Ιουνίου 1965 με έναν πύραυλο Τιτάνα IIIC. Ακολούθησαν πολλές μα άσημες αποστολές, μέχρι που στις 3 Νοεμβρίου 1966 εκτοξεύθηκε ένας πύραυλος για δοκιμαστική πτήση μεταφέροντας ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Gemini και ένα πρότυπο διαστημικό σταθμό τύπου MOL. Η πτήση αυτή δεν επαναλήφθηκε ποτέ, γιατί το το πρόγραμμα MOL εγκαταλείφθηκε. Το συγκρότημα αναβαθμίστηκε μεταξύ Ιουνίου 1990 και Ιουνίου 1993 και προσαρμόστηκε στους πιο καινούργιους Τιτάνες IV. Παρά τα έργα αναβάθμισης εκτελέσθηκε εκτόξευση ενός Τιτανα ΙΙΙ Comercial με δορυφόρο Mars Observer για τον Άρη. Μια άλλη εκτόξευση σταθμός για τις διαπλανητικές αποστολές ήταν η εκτόξευση του Cassini-Huygens στις 15 Οκτωβρίου 1997 με προορισμό τον Κρόνο. Στις 30 Απριλίου 2005 εκτοξεύθηκε ένας Τιτάνας IVB με τον κατασκοπευτικό δορυφόρο USA 176. Στις 25 Απριλίου 2007 η USAF παραχώρησε στην εταιρεία SpaceX άδεια εκτόξευσης για τον πύραυλο Falcon. Σήμερα οι εγκαταστάσεις του συγκροτήματος είναι ακόμα σε καλή κατάσταση και, αν και υπολειτουργεί, θεωρείται ίσως ως εφεδρικό για τον πύραυλο Άρη I και Άρη V. Ίσως όμως ο κινητός πύργος να κατεδαφιστεί. Encyclopedia Astronautica (αγγλ.) Complex 40 Launch Complex 40 in der CCAFS-Tour (αγγλ.)
Μαρίνα Αλεκσίβα

Η Μαρίνα Αλεκσίβα (ουκρανικά: Марина Алексіїва, γεν. 29 Μαΐου 2001) είναι Ουκρανή αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης. Έχει μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, με πιο πρόσφατο το 2019.

 Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ελεύθερο ομαδικό, την πρώτη της διεθνή επιτυχία. Την επόμενη μέρα κέρδισε το ασημένιο στο ελεύθερο συνδυαστικό.Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη ρουτίνα χάιλαϊτ.
Τζάρετ Χαρτ

Ο Τζάρετ Άλμπερτ Χαρτ (γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1980 στο Λονδίνο ) είναι Βρετανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έχει ύψος 1,95 μέτρων και παίζει στις θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ . Αυτή την περίοδο αγωνίζεται με τον Κεραυνό Στροβόλου στην Κύπρο . Αν και γεννήθηκε στην Αγγλία, μεγάλωσε στο Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας όπου ήταν συμπαίχτης του σημερινού γκαρντ των Ατλάντα Χοκς Τζο Τζόνσον στο Λύκειο Λιτλ Ροκ Σέντραλ.

 Ο Χαρτ αποφοίτησε από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Κάνσας το 2004, αφού χρησιμοποίησε τα δύο τελευταία χρόνια της επιλεξιμότητάς του στο ίδρυμα. Έπαιξε σε 53 παιχνίδια σε δύο χρόνια με την ομάδα και είχε κατά μέσο όρο 10,9 πόντους, 3,6 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ ως αναπόσπαστο μέλος της ομάδας των Ουάιλντκατς ως ανώτερος. Ο Χαρτ ξεκίνησε την επαγγελματική πορεία του το 2004. Έπαιξε για λίγο στην Κροατία πριν υπογράψει με τη Μακάμπι Γκιβάτ Σμουέλ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος . Μετά από αυτό, πέρασε από την Ελβετία, την Ιταλία, την Ουγγαρία και την Ελλάδα πριν περάσει τις περιόδους 2007-08 και 2008-09 με τον Κεραυνό Στροβόλου του Κυπριακού Πρωταθλήματος . Βοήθησε την ομάδα στο Κυπριακό Πρωτάθλημα τη χρονιά 2007-08 και στο EuroChallenge της περιόδου 2008-09. Τη χρονιά 2008-09, επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του πρωταθλήματος και οδήγησε την ομάδα στη σειρά πρωταθλημάτων του Κυπριακού Πρωταθλήματος, αν και ηττήθηκε με 3-1 από τον ΑΠΟΕΛ . Ο Χαρτ είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Μεγάλης Βρετανίας . Έπαιξε για πρώτη φορά με την ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009 και ήταν ο κορυφαίος της ομάδας σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ στην ανατροπή της Ισπανίας στον πρώτο γύρο .