IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10 ήταν η 39η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Χαλκάνορας Ιδαλίου για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2009-10 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2010-11. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2010-11. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2009-10 Ακρίτας Χλώρακας Φρέναρος FC 2000 Οθέλλος ΑθηαίνουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2009-10: Αναγέννηση Τραχωνίου Ορφέας Λευκωσίας Όλυμπος ΞυλοφάγουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2008-09 Χαλκάνορας Ιδαλίου Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας Εθνικός ΆσσιαςΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2008-09: Αχυρώνας Λιοπετρίου ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς Ηρακλής Γερολάκκου Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Πηγή: Βαθμολογία Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: 1Το παιχνίδι μεταξύ ΕΝΑΔ και Κισσού τελείωσε 0-1 υπέρ των φιλοξενούμενων. Μετά από ένσταση κατακυρώθηκε υπέρ της ΕΝΑΔ με σκορ 3-0. Πηγή: Αποτελέσματα Αρχειοθετήθηκε 2014-07-29 at Archive.is «2009/10 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Αποτελέσματα». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σωματεία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σκόρερ». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. Επίσημος ιστότοπος Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Spreading the Disease

Το Spreading the Disease (ως Ελληνικά:Σκόρπιζε την νόσο) είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce Records". Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Anthrax με τον Τζόι Μπελαντόνα στα φωνητικά και τον Φρανκ Μπέλο στο μπάσο. Ανέβηκε στο # 113 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στα τσαρτ. Οι Anthrax γύρισαν βίντεο κλιπ για το τραγούδι "Madhouse", το οποίο απορρίφθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο "MTV" λόγω του ότι θεωρήθηκε προσβλητικό για άτομα με νοητικά προβλήματα.

 1. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:45 2. Lone Justice (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:36 3. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:19 4. S.S.C./Stand or Fall (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:08 5. The Enemy (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:25 6. Aftershock (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:28 7. Armed and Dangerous (Turbin, Ian, Lilker) - 5:43 8. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 4:44 9. Gung-Ho (Turbin, Ian, Lilker) - 4:34 Spreading the Disease (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 30 Οκτωβρίου 1985 Το "Spreading the Disease" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζόι Μπελαντόνα - φωνητικά Νταν Σπιτζ - κιθάρα Σκοτ Ίαν - κιθάρα Φρανκ Μπέλο - μπάσο Τσάρλι Μπενάντε - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum review Metal Storm review Αμερικάνικα τσαρτ
2,3-λουτιδίνη

Η 2,3-λουτιδίνη (αγγλικά 2,3-lutidine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 2,3-λουτιδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις έξι (6) ισομερείς του διμεθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που οι μεθυλομάδες (-CH3) τους επισυνάπτονται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.

 Η παραγωγή της 2,3-λουτιδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών. Με μείγμα προπινίου (CH3C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και αιθανονιτριλίου (CH3CN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τριών (3) λουτιδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγονται 2,3-λουτιδίνη, 2,4-λουτιδίνη και 2,6-λουτιδίνη: Με επίδραση 2-βουτεν-2-αμίνης [CH3CH=C(NH2)CH3] σε προπανοδιάλη (HCOCH2CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπροπενάλης (HOCH=CHCHO), οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 2,3-λουτιδίνης: Με επίδραση 2-μεθυλ-1,3-οξαζολίου σε προπένιο (CH3CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 2,3-διμεθυλ-3-υδρο-2-πυριδινόλη και 2,4-διμεθυλ-3-υδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 2,3-διμεθυλοπυριδίνη και 2,4-διμεθυλοπυριδίνη: Η 2,3-λουτιδίνη είναι διυποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη και αρκετά δραστικότερη από τις μεθυλοπυριδίνες. Ιδιαίτερα, η 2-μεθυλομάδα της 2,3-λουτιδίνης δίνει αντιδράσεις με διάφορα αντιδραστήρια, όπως για παράδειγμα το φαινυλολίθιο (PhLi), που μεταφέρει το λίθιο στη 2-μεθυλομάδα.Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 2,3-λουτιδίνης, σχηματίζοντας άλατα 2,3-λουτιδινωνίου. Ο σχηματισμός του 2,3-λουτιδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων, που αντιδρά και πάλι με τη 2-μεθυλομάδα του. Πυριδίνη 2-μεθυλοπυριδίνη 3-μεθυλοπυριδίνη 4-μεθυλοπυριδίνη 2-αιθυλοπυριδίνη 3-αιθυλοπυριδίνη 4-αιθυλοπυριδίνη 2,4-λουτιδίνη 2,5-λουτιδίνη 2,6-λουτιδίνη 3,4-λουτιδίνη 3,5-λουτιδίνη Ορθοξυλόλιο Ανιλίνη Βενζυλαμίνη
Κατάλογος τυράννων των Συρακουσών

Οι Συρακούσες ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στη Σικελία, στις ανατολικές ακτές του νησιού. Η πόλη ιδρύθηκε από Κορίνθιους εποίκους (733 π.Χ.), κατακτήθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία και έγινε έδρα των Ρωμαίων στη Σικελία. Ολόκληρη την περίοδο της ιστορίας της σαν ανεξάρτητη πόλη κυβερνήθηκε από τυράννους με μικρά διαλείμματα δημοκρατίας ή ολιγαρχίας. Ο Πίνδαρος υμνεί τους Δεινομενείδες ως βασιλείς, ο πρώτος που κατείχε ωστόσο επίσημα τον τίτλο ήταν ο Αγαθοκλής των Συρακουσών (304 π.Χ.)

 Γέλων ο Συρακούσιος (485 π.Χ. - 478 π.Χ.) Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος (478 π.Χ. - 466 π.Χ.) Θρασύβουλος ο Συρακούσιος (466 π.Χ. - 465 π.Χ.)Ο Θρασύβουλος εκθρονίστηκε (465 π.Χ.) και οι Συρακούσες πέρασαν περίπου 60 χρόνια δημοκρατίας γνωστή ως Β΄ Δημοκρατία (465 π.Χ. - 405 π.Χ.) παρόμοια με αυτή που περνούσε η Αρχαία Αθήνα την ίδια περίοδο. Διονύσιος ο Πρεσβύτερος (405 π.Χ. - 367 π.Χ.) Διονύσιος ο Νεότερος (367 π.Χ. - 357 π.Χ.) Δίων των Συρακουσών (357 π.Χ. - 354 π.Χ.) Κάλλιππος ο Συρακούσιος (354 π.Χ. - 353 π.Χ.) Ιππαρίνος (353 π.Χ. - 350 π.Χ.) Νυσαίος (350 π.Χ. - 346 π.Χ.) Διονύσιος ο Νεότερος (346 π.Χ. - 344 π.Χ.) Τιμολέων (344 π.Χ. - 337 π.Χ.)Ο Τιμολέων αναβίωσε μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης των Συρακουσών που συνεχίστηκε και μετά τον θάνατο του, η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή ως Γ΄ Δημοκρατία (337 π.Χ. - 317 π.Χ.), ένα μικρό διάστημα κυβερνήθηκε από Ολιγαρχία. Αγαθοκλής των Συρακουσών (317 π.Χ. - 289 π.Χ.)Τα νομίσματα δείχνουν ότι από τον θάνατο του Αγαθοκλέους μέχρι την άνοδο του Ικέτα οι Συρακούσες ίσως να πέρασαν άλλη μιά δημοκρατική διακυβέρνηση την Δ΄ Δημοκρατία (289 π.Χ. - 287 π.Χ), δεν υπάρχει καμιά άλλη πηγή για αυτή την περίοδο. Ικέτας των Συρακουσών (289 π.Χ. - 279 π.Χ.) Θίνιον και Σωσίστρατος (279 π.Χ. - 278 π.Χ.) Πύρρος της Ηπείρου (278 π.Χ. - 276 π.Χ.) Ιέρων Β΄ των Συρακουσών (275 π.Χ. - 215 π.Χ.) Γέλων (μέχρι το 216 π.Χ.) Ιερώνυμος των Συρακουσών (215 π.Χ. - 214 π.Χ.)Την επόμενη μέρα μετά την καταστροφική Μάχη των Καννών ο μικρός Ιερώνυμος συμμάχησε με τον Αννίβα. Η συμμαχία με την Καρχηδόνα εξόργισε τους Ρωμαίους, ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος προχώρησε σε εκστρατεία και ξεκίνησε την πολιορκία της πόλης (214 π.Χ.). Ο Ιερώνυμος δολοφονήθηκε και ακολούθησε η Ε΄ Δημοκρατία (214 π.Χ. - 212 π.Χ.) μέχρι τη χρονιά που έπεσε η πόλη στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία (212 π.Χ.). A Dictionary of the Ancient Greek World by David Sacks, Oswyn Murray, Margaret Bunson
Σπύρος Μούρτος

Ο Σπύρος Μούρτος (Ιτέα Φωκίδας, 5 Δεκεμβρίου 1990) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 1,99 μέτρα και αγωνίζεται στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ, για τον Ιωνικό Νίκαιας.

 Ο Μούρτος ξεκίνησε να ασχολείται συστηματικά με το άθλημα, στα τμήματα υποδομής του Γ.Σ. Ιτέας, συμμετέχοντας στην παιδική, εφηβική, αλλά και την ανδρική ομάδα του συλλόγου. Έχει στεφθεί Πρωταθλητής Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. τόσο με την παιδική, όσο και με την εφηβική ομάδα της Ιτέας. Τον Ιούλιο του 2007 εντάχθηκε στο δυναμικό της εφηβικής ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης, μετά την προτροπή του νομικού -τότε- συμβούλου της Κ.Α.Ε., κ. Αρχανιωτάκη. Ο σύνδεσμος βετεράνων καλαθοσφαιριστών του Άρη πίστεψε στο ταλέντο του και, μάλιστα, για ένα διάστημα τον βοήθησε οικονομικά, καλύπτοντας έξοδα των σπουδών του (είχε περάσει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στο τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων). Την περίοδο αυτή, συμμετείχε στον τελικό του Εφηβικού Πρωταθλήματος της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. κόντρα στο Μαντουλίδη.Σε ηλικία 18 ετών, ο Αντρέα Ματσόν εισηγήθηκε την υπογραφή επαγγελματικού συμβολαίου με τον Άρη τον Ιανουάριο του 2009. Το επόμενο καλοκαίρι ο παίκτης συμμετείχε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών στη Ρόδο όπου κατέκτησε με τους συμπαίκτες του το χρυσό μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε και πάλι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της Κρικβένιτσα. Σε συλλογικό επίπεδο δεν πήρε πολλές συμμετοχές, με αποτέλεσμα να δοθεί δανεικός το 2010-11 στον ΟΦΗ με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Β' Εθνικής. Το 2011-12, εστάλη στους Ικάρους Σερρών που αγωνίζονταν στην Α2 Εθνική. Το καλοκαίρι του 2012 έληξε ο δανεισμός του και ο παίκτης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Α1 Εθνική με τον Άρη, όπου και την περίοδο 2014-2015, με προπονητή τον Δημήτρη Πρίφτη, έγινε αρχηγός της ομάδας. Στις 7 Ιουνίου 2016, ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Άρη για τρία ακόμη χρόνια.Το καλοκαίρι του 2018 συμφώνησε με τον Ήφαιστο Λήμνου, και έγινε ο αρχηγός της ομάδας.Στις 25 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Λάρισα. Με την Λάρισα μέτρησε 4,6 πόντους κατά μέσο όρο σε 22 αναμετρήσεις. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Ιωνικό Νίκαιας. Σπύρος Μούρτος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Σπύρος Μούρτος, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. Spyridon Mourtos, προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα της FIBA Europe (U20 European Championship Men 2009). Spyros Mourtos, στατιστικά στην ιστοσελίδα ProBallers.com. (Αγγλικά) Spyros Mourtos, στατιστικά στην ιστοσελίδα ScoresWay.com. (Αγγλικά)
Μ.Γ.Σ Ελπίς Προβατά

Η Ελπίς Προβατά είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στον Προβατά του νομού Σερρών. Ιδρύθηκε το 1952 και είναι ένας από τους δέκα πιο ιστορικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους του νομού Σερρών. Έδρα της ομάδας είναι το δημοτικό γήπεδο «Αναστάσιος Νικάκης» με σκεπαστή κερκίδα 1.000 θέσεων και ηλεκτροφωτισμό, όπως επίσης και με εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των αθλητών και των διαιτητών. Την περίοδο 2023-24 αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα, με έμβλημα το τετράφυλλο τριφύλλι, τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ Σερρών). Στις εγκαταστάσεις του αθλητικού σωματείου, συμπεριλαμβάνονται συνολικά: ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, ένα γήπεδο καλαθοσφαίρισης, ένα γήπεδο πετοσφαίρισης, καθώς και χώρος που προορίζεται για βοηθητικό γήπεδο ποδοσφαίρου. Κατά το παρελθόν διεκδίκησε σε μπαράζ την άνοδο στην Β΄ Εθνική Ελλάδας στις αγωνιστικές περιόδους 1973-1974 και 1974-1975 μέσω του "ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος" και έχει και μία κατάκτηση κυπέλλου Ε.Π.Σ Σερρών το 1996. Από την ομάδα έχουν αναδειχθεί πολλοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε επαγγελματικές κατηγορίες όπως και στο εξωτερικό όπως οι: Στάθης Ταυλαρίδης, Φώτης Κουτζαβασίλης, Ζήσης Αρβανιτίδης, Σάκης Τραγιάννης, Παναγιώτης Πάντσιος, Τάσος Πάντσιος, Γιάννης Μπάρμπας, Τάκης Βάβαλης, Γιάννης Βογιατζής, Χρήστος Γκουντενούδης κ.α. Ένωση ποδοσφαιρικών σωματίων Ν.Σερρών ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1974 ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1975 Επίσημο ιστολόγιο ομάδας, Μ.Γ.Σ Ελπίς Προβατά
Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι

Η Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι (Κινεζικά: 天津滨海新区图书馆), με παρατσούκλι "Το Μάτι", βρίσκεται στην πόλη Τιεντσίν της Κίνας. Είναι μέρος του Πολιτιστικού Κέντρου Πινχάι, και αποτελεί ένα από τα πέντε κύρια αξιοθέατα.

 Η πενταόροφη βιβλιοθήκη έχει συνολικό χώρο 33.700 τετραγωνικών μέτρων ή 363.000 τετραγωνικά πόδια) Διαθέτει ράφια από το δάπεδο μέχρι την οροφή και η χωρητικότητά της φτάνει 1,2 εκατομμυρία βιβλία. Στο κέντρο της αίθουσας που χρησιμεύει ως αμφιθέατρο υπἀρχει μία μεγάλη φωτεινή σφαίρα με χωρητικότητας 110 ατόμων. Το παρατσούκλι της βιβλιοθήκης είναι «Το Μάτι» επειδή η σφαίρα, η οποία μοιάζει ίριδα, φαίνεται από το πάρκο με ένα άνοιγμα σε σχήμα οφθαλμού.Από την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας μετά τα εγκαίνια περίπου 10.000 άτομα ημερησίως έκαναν επίσκεψη στη νέα βιβλιοθήκη, προκαλώντας ουρές έξω. Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνουν κυρίως χώρους αναψυχής και αναγνωστήρια. Οι παραπάνω όροφοι διαθέτουν αίθουσες υπολογιστών, αίθουσες συσκέψεων και γραφεία. Υπάρχουν επίσης δύο βεράντες στον τελευταίο όροφο. Λόγω της απόφασης να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρόνο η βιβλιοθήκη και μια σύγκρουση με τα επίσημα εγκεκριμένα, οι ανώτερες βαθμίδες των ραφιών της μεγάλης αίθουσας δεν κατασκευάστηκαν και στη θέση τα βιβλία που εμφανίζονται στα πάνω ράφια είναι τυπωμένες εικόνες πάνω σε πλάκες αλουμινίου που δημιουργούν οφθαλμαπάτη. Η βιβλιοθήκη σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο MVRDVμε έδρα το Ρότερνταμ σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Πολεοδομίας & Αστικού Σχεδιασμού της Τιεντσίν(TUPDI) που αποτελείται από μια ομάδα αρχιτεκτόνων. Λόγω του αυστηρού χρονοδιαγράμματος κατασκευής που είχε επιβληθεί από την τοπική αυτοδιοίκηση, το έργο ολοκληρώθηκε μέσα σε τρία χρόνια. Η βιβλιοθήκη άνοιξε τις πόρτες της στο ευρύ κοινό τον Οκτώβριο του 2017. Official website Οι 10 μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου Φωτογραφίες της βιβλιοθήκης του CNN Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Κίνα Τιεντσίν
Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι

Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι (Ιταλικά: Barbara De Rossi) (9 Αυγούστου 1960) είναι Ιταλίδα ηθοποιός που έχει συνδυάσει μια διεθνή καριέρα στον κινηματογράφο με μια μακρά δημοτικότητα στην ιταλική τηλεόραση.

 Η Ντε Ρόσσι γεννήθηκε το 1960 στη Ρώμη και είναι κόρη ενός Ιταλού εισαγωγέα κρασιού και τη γερμανίδας συζύγου του. Μέχρι και την εφηβεία της πέρασε αρκετά χρόνια στο Ρίμινι. Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό ομορφιάς όπου και ανακαλύφθηκε από τον σκηνοθέτη Αλμπέρτο Λατουάντα. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της η Ντε Ρόσσι το έκανε με την ταινία Stay As You Are (1978), με πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και Ναστάζια Κίνσκι. Στη συνέχεια έπαιξε το ρόλο της κόρης της Βίρνα Λίζι στην ταινία La Cicala το 1980 και πάλι σε σκηνοθεσία του Λατουάντα. Το 1983, πήρε το ρόλο της Μπρανταμάντε, μιας διάσημης πολεμιστριας, στη ταινία Hearts and Armor που σκηνοθέτησε ο Τζιάκομο Μπατιάντο. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 κέρδισε διεθνή αναγνώριση παίζοντας ρόλους, όπως η όμορφη ελληνίδα Eunice στην τηλεοπτική σειρά Quo Vadis; και την Claretta Petacci, ερωμένη του Μουσολίνι στη δραματική σειρά Ο Μουσολίνι και εγώ μαζί με τους Άντονι Χόπκινς και Μπομπ Χόσκινς. Το 1994, η Ντε Ρόσσι μοιράστηκε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερης Ηθοποιού με την Άσια Αρτζέντο και την Κιάρα Κασέλι για το ρόλο της στην ταινία κόμικς Sentimental Maniacs. Η Ντε Ρόσσι έχει διατελέσει κριτής για το παιδικό σόου ταλέντων Ti lascio una canzone που προβάλεται στο Rai 1 από το 2008. Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι παντρεύτηκε το 1988 τον Αντρέα Μπουσίρι Βίσι, γόνο μιας διάσημης αρχιτεκτονικής δυναστείας. Πήραν όμως διαζύγιο το 1990. Ο δεύτερος σύζυγος της είναι ο χορευτής Μπρανίσλαβ Τεσανόβιτς με τον οποίο απέκτησε μια κόρη. Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι στην IMDb (Αγγλικά)
Χουάν Νούνιεθ Β΄ δε Λάρα

Ο Χουάν Νούνιεθ Β΄ δε Λάρα, ισπαν.: Juan Núñez II de Lara, ( π. 1276 – 1315), με το παρωνύμιο el Mozo (ο Υπηρέτης) ή el de la Barba (ο Γενειοφόρος), ήταν Ισπανός ευγενής και επικεφαλής του Οίκου της Λάρα στην υπηρεσία του βασιλείου της Καστίλης. Μεταξύ άλλων τίτλων, ήταν ο μέγας μαγιορδόμος του βασιλιά (mayordomo mayor del rei) τέσσερις φορές και ήταν ο μέγας κυβερνήτης του Συνόρου της Ανδαλουσίας (adelantado mayor de la Frontera de Andalucía). Ήταν επίσης ο ονομαστικός κάτοχος του τίτλου της κυριότητας του Αλβαρασίν (sinyoría d' Albarrazín), αν και αυτή ενσωματώθηκε στο στέμμα του βασιλείου της Αραγονίας το 1300.

 Το 1290 ο Χουάν νυμφεύτηκε για πρώτη φορά την Ισαβέλλα Αλφόνσο δε Μολίνα, η οποία απεβίωσε το 1292. Ήταν κόρη του Aλφόνσο Φερνάνδεθ δε Καστίγια του Βρέφους (el Niño), του νόθου γιου του βασιλιά Aλφόνσο Ι΄ της Καστίλης, και της Μπλάνκα Αλφόνσο δε Μολίνα, κυρία της Moλίνα και της Mέσα. Από αυτόν τον γάμο δεν απέκτησε τέκνα. Το 1295 νυμφεύτηκε τη Μαρία Ντίαθ δε Άρο, κόρη του πρίγκιπα (infante) Ιωάννη της Καστίλης και της συζύγου του, Μαρίας Α΄ Ντίαθ δε Άρο. Το ζευγάρι δεν είχε παιδιά. Το 1300 έκανε τρίτο γάμο, με τη Mαρία Ντίαθ Γ΄ δε Άρo, κόρη του Ντιέγο Λόπεθ Ε΄ δε Άρo, κυρίου του Βισκάυ, και της συζύγου του πριγκίπισσας Βιολάντε δε Καστίγια υ Αραγόν. Χωρίς απογόνους. Χωρίς απογόνους από κάποιον από τους τρεις γάμους του, σε συνδυασμό με τον αδελφό του, Άλβαρο Νούνιεθ δε Λάρα που απεβίωσε το 1287, όταν πέθανε, παραχώρησε όλους τους τίτλους του στην αδελφή του, Χουάνα Νούνιεθ δε Λάρα. Αυτή παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Φερδινάνδο δε λα Θέρδα, εγγονό του Aλφόνσου Ι΄ της Καστίλης. Estepa Díez, Carlos (2006). «Doña Juana Núñez y el señorío de los Lara, Revue interdisciplinaire d'études hispaniques médiévales». E-Spania. Revue Interdisciplinaire d'Études Hispaniques Médiévales et Modernes (París: SEMH-Sorbonne) (1). doi:10.4000/e-spania.315. http://e-spania.revues.org/index315.html. Masnata y de Quesada, David E. (1985). La Casa Real de la Cerda, Estudios Genealógicos y Heráldicos. Madrid: Asociación Española de Estudios Genealógicos y Heráldicos. σελίδες 169–229. ISBN 84-398-3591-4. de Salazar y Acha, Jaime (2000). La casa del Rey de Castilla y León en la Edad Media (1ª έκδοση). Madrid: Centro de Estudios Políticos y Constitucionales. ISBN 84-259-1128-1.
Ταριέλ Ζιντιρίδης

Ο Ταριέλ Ζιντιρίδης (20 Δεκεμβρίου 1987) είναι πρωταθλητής του τζούντο, γεννημένος στη Γεωργία και μέλος της εθνικής Ελλάδας στο εν λόγω άθλημα. Αγωνίζεται στην κατηγορία των 66 κιλών και ανήκει στο σύλλογο Φίλιππος Αμυνταίου.

 Γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1987 στην Τιφλίδα. Είναι αδελφός του Ρεβάζ και του Βάζα Ζιντιρίδη. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα για αθλητές εφήβους κάτω των 20 ετών κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο τον Οκτώβριο του 2006 στον Άγιο Δομίνικο. Στην ίδια διοργάνωση του 2004 στη Βουδαπέστη, ο Ταριέλ κέρδισε την πέμπτη θέση. Κατέκτησε επίσης χρυσά και χάλκινα μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε μικρές κατηγορίες. Τα χρυσά τα κέρδισε το 2004 στην κατηγορία νέων στη Λιουμπλιάνα, το 2005 στην κατηγορία εφήβων κάτω των 20 ετών στη Σόφια και το 2003 στην κατηγορία παίδων (κάτω των 17), στο Μπακού. Την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2005 στις κατηγορίες νέων κάτω των 23 ετών, στην Ουκρανία και κάτω των 20 ετών στην Κροατία. Επίσης, στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε και το 2003 στην Αρμενία στην ευρωπαϊκή διοργάνωση για αθλητές κάτω των 23 ετών. Το 2006 στην Εσθονία, κατέλαβε την 7η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων, ενώ στην πρώτη του παρουσία στην κατηγορία των ανδρών, στην αντίστοιχη διοργάνωση στο Βελιγράδι, ήρθε 7ος. Ο Ταριέλ Ζιντιρίδης συνέχισε τις πολύ καλές εμφανίσεις και το 2007, καταλαμβάνοντας την 9η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Ρίο ντε Ζανέιρο, ενώ στις 23 Σεπτεμβρίου 2007 ήρθε 2ος και κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Λίγες μέρες μετά, στις 28 Σεπτεμβρίου πήρε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Α στα 66 κιλά, με νίκη επί του Γερμανού αντιπάλου του, Άντριαν Κούλις. Το Νοέμβριο του 2007 κατέκτησε και δεύτερο χρυσό μετάλλιο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω των 23 χρόνων στην αντίστοιχη διοργάνωση που έγινε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, στην κατηγορία των -66 κιλών. Δύο μήνες μετά, στο Παγκόσμιο Κύπελλο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη Βιέννη.Ο Ζιντιρίδης δεν κατάφερε να διακριθεί στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Λισσαβώνας τον Απρίλιο του 2008, ωστόσο ήταν έκτος στη συνολική κατάταξη και το γεγονός αυτό του έδωσε την πρόκρισηγια τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο. Βιογραφικό αθλητή.
Άκης Ιωακείμ

Ο Ιωακείμ Ιωακείμ, γνωστός ως Άκης Ιωακείμ, γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1975 στη Λευκωσία της Κύπρου, είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

 Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Άκης Ιωακείμ πραγματοποίησε 5 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς και 12 συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με την ομάδα της Ομόνοιας Λευκωσίας, πραγματοποίησε συνολικά 222 συμμετοχές στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, πετυχαίνοντας, συνολικά, 27 τέρματα. Καλύτερή του επίδοση ήταν την σεζόν 2000-2001, κατά τη διάρκεια της οποίας πέτυχε, συνολικά, 7 τέρματα σε επίπεδο πρωταθλήματος. Ο Άκης Ιωακείμ πραγματοποίησε, συνολικά, 28 διεθνείς συμμετοχές και 3 τέρματα με την Εθνική Κύπρου, αγωνιζόμενος από το 1998 έως το 2003. Η πρώτη του κλήση στην εθνική ομάδα έλαβε χώρα από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Πανίκο Γεωργίου ενόψει φιλικής αναμέτρησης με αντίπαλο τη Φινλανδία στις 5 Φεβρουαρίου 1998 (1-1). Η τελευταία διεθνής συμμετοχή του με την Εθνική Κύπρου ήταν στις 6 Σεπτεμβρίου 2003, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία (ήττα με σκορ 5-0). Στις 19 Αυγούστου 1998, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την Κύπρο, σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Αλβανία (νίκη με σκορ 3-2). Στη συνέχεια, πέτυχε ακόμη ένα τέρμα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Ελλάδα, καθώς και ακόμη ένα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Τσεχία. Με την Ομόνοια Λευκωσίας Πρωταθλητής Κύπρου το 2001 και το 2003 Νικητής του Κυπέλλου Κύπρου το 2000 και το 2005 Νικητής του Σούπερ Καπ Κύπρου το 2001, το 2003 και το 2005 Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται τα τέρματα τα οποία πέτυχε ο Άκης Ιωακείμ αγωνιζόμενος με την Εθνική Κύπρου:
Αντρέ Ράιντερ

O Αντρέ Ράιντερ ή Αντρέα Ριντέρ ή Ρυντέρ (1908-1971), ήταν Έλληνας συνθέτης που έζησε και δραστηριοποιήθηκε στην Αίγυπτο. Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1908 στην Ελλάδα, και το πραγματικό του όνομα ήταν Ανδρέας Αναγνώστου ή Αναγνώστης.

 Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τα χρόνια της νεότητάς του. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, έζησε και εργάστηκε εκεί ως συνθέτης κινηματογράφου, ενώ το 1970 τιμήθηκε με την αιγυπτιακή υπηκοότητα. Ο Αντρέ Ριντέρ συνέθεσε μουσική για 61 αιγυπτιακές ταινίες και για 6 ελληνικές. Επίσης, εργάστηκε ως συνθέτης στην Αιγυπτιακή Εθνική Ραδιοφωνία, καθώς και συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας. Πήρε μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ με συνθέσεις του, όπως το 1969 στην Βαρκελώνη, το 1970 στο Τόκιο και στην Αθήνα. Του απονεμήθηκε το Παράσημο της Δημοκρατίας από τον Αιγύπτιο πρόεδρο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Το 2008 μάλιστα, εορτάστηκαν τα 100 χρόνια από την γέννησή του, εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Ο Αντρέ Ριντέρ σκοτώθηκε σε μία φιλονικία στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή) κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του, στις 5 Μαρτίου 1971. Ακολουθεί κατάλογος με μερικές από τις ταινίες στις οποίες συνέθεσε την μουσική. 1952 Ένα βότσαλο στη λίμνη 1954 Δεσποινίς ετών 39 1956 Mawad gharam 1956 Κυριακάτικο ξύπνημα (ως Ανδρέας Αναγνώστης) 1958 Ο άνεμος του μίσους 1959 Doa al karawan 1961 Nahr el hub 1964 El bab el maftuh 1965 Agla mn hayaty 1967 Al moukhareboun 1967 El eib 1967 El khouroug min el guana 1967 El lekaa el tani 1967 El nessef el akhar 1967 El saman wal karif 1967 Moaskar el banat 1968 El ragol el-lazi fakad zilloh 1969 Al hob al kabeer
Λαμβέρτος Α΄ της Νάντης

Ο Λαμβέρτος Α΄ (απεβ. το 836) ήταν Κόμης της Νάντης και έπαρχος της Βρετονικής μαρκιωνίας μεταξύ 818 και 831 και δούκας του Σπολέτο μεταξύ 834 και 836. Ο Λαμβέρτος διαδέχθηκε τον πατέρα του Γουίδων.

 Ο Λαμβέρτος Α΄ συμμετείχε σε μία εκστρατεία που ξεκίνησε ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής το 818 εναντίον των Βρετόνων, οι οποίοι είχαν ανακηρύξει βασιλιά τους τον Μόρβαν Λεζ-Μπρέιζ. Το 822 ένας νέος Βρετόνος αρχηγός, ο Βίομαρκ επαναστάτησε, αλλά υποτάχθηκε τον Μάιο του 825 στο Άαχεν. Κατά την επιστροφή του στη Βρετάνη, ο Λαμβέρτος Α΄ τον δολοφόνησε. Το 831 ο Λαμβέρτος Α΄ εντάχθηκε στην εξέγερση του Λοθάριου Α΄ κατά του Λουδοβίκου Α΄ και εξορίστηκε στις Άλπεις, όπου του δόθηκε το δουκάτο του Σπολέτο το 834. Ήταν ένας από τους πολλούς από το περιβάλλον του Λοθάριου, που απεβίωσε σε μία επιδημία του 836. Ο Λαμβέρτος Α΄ νυμφεύτηκε πρώτα την Ίτα, η οποία γέννησε τον τελικό διάδοχό του στη Νάντη, τον: Λαμβέρτος Β΄ απεβ. 852, κόμης της Νάντης.Στη συνέχεια έκανε δεύτερο γάμο, με την Αδελαΐδα των Καρολιδών, τη μεγαλύτερη κόρη του Πεπίνου της Λομβαρδίας, ο οποίος ήταν με τη σειρά του ο μεγαλύτερος γιος τού Καρλομάγνου. Η Αδελαΐδα τού γέννησε έναν άλλο γιο, τον: Γουίδων Α΄, ο οποίος θα τον διαδεχόταν στο δουκάτο του Σπολέτο. Ο γιος του Γουίδων Α΄, ο: Γουίδων Γ΄ δούκας του Σπολέτο, στέφθηκε αυτοκράτορας των Φράγκων.
Ιωάννης Αργυρόπουλος (γιατρός)

Ο Ιωάννης Αργυρόπουλος, Βογατσικό Καστοριάς (1852-1920) Κλεισούρα Καστοριάς, ήταν γιατρός που πρωτοστάτησε μαζί με τον Αναστάσιο Πηχεών στις επαναστατικές δραστηριότητες της ευρύτερης περιοχής της Καστοριάς τη δεκαετία του 1880.

 Ο Ιωάννης Αργυρόπουλος γεννήθηκε το 1852 στο Βογατσικό Καστοριάς, στα σχολεία του οποίου έλαβε την εγκύκλια παιδεία. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα και στον εκεί εγκατεστημένο αδελφό του Αργύριο, ο οποίος του διέθεσε τα απαιτούμενα χρήματα για τις μετέπειτα σπουδές του στο Γυμνάσιο και για την εγγραφή του στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου. Στην ιατρική σχολή ο Αργυρόπουλος προσελήφθη ως βοηθός του καθηγητή της χειρουργικής Παύλου Ιωάννου από την Κορησό Καστοριάς και ειδικεύτηκε στην παθολογία και τη μαιευτική. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του μετακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον αδελφό του Αργύριο, ο οποίος τελειώνοντας τις σπουδές του πάνω στη ζωγραφική είχε εγκατασταθεί μόνιμα εκεί και είχε προσληφθεί στην υπηρεσία του Σουλτάνου ως αρχιζωγράφος των ανακτόρων. Εκεί ο Ιωάννης Αργυρόπουλος έλαβε την άδεια εξασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος και άνοιξε ιατρείο στη συνοικία Μπαλατά το 1874. Στην Κωνσταντινούπολη εισήλθε στους πνευματικούς και πατριωτικούς κύκλους και για πολλά χρόνια αργότερα διετέλεσε αρθρογράφος και ανταποκριτής της μαχητικής ελληνικής εφημερίδας «Νεολόγος». Οι γνωριμίες του με τους εκεί εγκατεστημένους Δυτικομακεδόνες τον ώθησαν να εγγραφεί στη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα και μάλιστα τον Αύγουστο του 1874 εκλέγεται και πρόεδρός της. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880 εγκαθίσταται στην Κλεισούρα Καστοριάς όπου και παντρεύεται με την Κλεισουριώτισσα Ασπασία Παπατέρπου. Αποκτά τέσσερις γιούς και μία κόρη. Εκεί μυείται στη «Νέα Φιλική Εταιρεία» από τον ίδιο τον εμπνευστή της Αναστάσιο Πηχεώνα και τον Νικόλαο Φιλιππίδη συνέχισε τον αγώνα του και μάλιστα στήριζε και τροφοδοτούσε τα ανταρτικά σώματα της περιοχής.Για τις αλλεπάλληλες προσαγωγές του για ανακρίσεις και τις συχνές φυλακίσεις του από τις οθωμανικές αρχές έμεινε παροιμιώδης η φράση των Καστοριανών: Πάλι γιατρὲ σε φέρανε Το Μάρτιο του 1905 θεωρείται ως ένας από τους κύριους υπεύθυνους της επιχείρησης της Βασιλειάδας Καστοριάς (Σφαγή της Ζαγορίτσανης- 25 Μαρτίου 1905- σύμφωνα με την βουλγαρική βιβλιογραφία) και συλλαμβάνεται για άλλη μια φορά από τις οθωμανικές αρχές και φυλακίζεται στο Μοναστήρι (Μπίτολα). Αποφυλακίζεται το 1909 με την αμνηστία που δόθηκε με το Κίνημα των Νεοτούρκων το 1908. Επιστρέφει στην Κλεισούρα Καστοριάς και εγκαταλείπει τα εγκόσμια το 1920 προσβεβλημένος από εξανθηματικό τύφο. «Ο μακεδονομάχος ιατρός Ιωάννης Αργυρόπουλος (1852-1920) μέσα από τις σελίδες μιας ανέκδοτης εξιστόρησης του βίου και της εθνικής δράσης του», Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου «Μακεδονικός Αγών. 100 χρόνια από τον θάνατο του Παύλου Μελά», Θεσσαλονίκη 2006, 193-216 [2]History of Makedonia 1354-1833 by A. Vacalopoulos Αφιέρωμα στον Μακεδονομάχο γιατρό Ιωάννη Αργυρόπουλο (1852-1920) Αρχειοθετήθηκε 2013-01-16 στο Wayback Machine.
Ολιστική ξηρά τροφή κατοικιδίων

Με τον ανεπίσημο έως τώρα όρο ολιστική ξηρά τροφή εννοείται εκείνη η ξηρά τροφή κατοικιδίων που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει τον οργανισμό των κατοικίδιων ζώων συνολικά ως έναν οργανισμό, του οποίου όλα τα μέρη πρέπει να βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους, για να επιτευχθεί καλύτερη σωματική υγεία, ζωτικότητα και βιωσιμότητα του κατοικιδίου. Η ολιστική προσέγγιση στηρίζεται θεωρητικά στις διατροφικές ανάγκες του κατοικιδίου με βάση τα χαρακτηριστικά του είδους του και φέρεται ότι περιέχει υγιεινά, πρώτης ποιότητας στοιχεία που αντικατοπτρίζουν τις φυσικές επιλογές. Ωστόσο η ολιστική ξηρά τροφή, όπως και όλες οι ξηρές τροφές είναι επεξεργασμένες τροφές με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία ζώων που θεωρούνται στο φυσικό τους περιβάλλον ωμοφάγα.

 Το βασικότερο συστατικό της ολιστικής διατροφής είναι οι ζωικές πρωτεΐνες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των μυών και τη διατήρηση της ενεργητικότητας του ζώου, ακόμα και μετά τη στείρωση ή στα γηρατειά του. Η κυριότερη πηγή πρωτεΐνης είναι το φρέσκο, καθαρό κρέας, ανθρώπινης κατανάλωσης, χωρίς κόκαλα, από ζώα ελεύθερα ορμονών, στεροειδών και αντιβιοτικών, μεγαλωμένα υπό φυσιολογικές συνθήκες, ελευθέρας βοσκής. Τα είδη κρέατος, τα οποία καθορίζουν τα διάφορα είδη τροφών που μπορεί να βρει κανείς σε ένα πετ σοπ, είναι το κοτόπουλο, η πάπια και το αρνί και αποτελούν το συστατικό με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα στις ολιστικές τροφές. Αν και τα ζώα αυτά είναι σαρκοφάγα, ωστόσο είναι απαραίτητη για τον οργανισμό τους, για την πεπτικότητα της τροφής και γενικά για μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή η πρόσληψη υδατανθράκων ωστόσο οι επιστήμονες θεωρούν ότι υφίσταται κενό στις γνώσεις μας για τη διατροφή των ζώων και θεωρούν τους όρους «ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή» ακόμα και παραπειστικούς σε ποικίλα πλαίσια διαφήμισης των διαφόρων εταιρειών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται και λιπαρά, τα οποία προσφέρουν στο σκύλο ή τη γάτα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, επιτελούν απαραίτητες για την υγεία του οργανισμού μεταβολικές εργασίες και κάνουν ιδιαίτερα εύγευστη την τροφή. Αυτά είναι τα λιπαρά πουλερικών και λαχανικών, καθώς και το λάδι σολομού που είναι εύπεπτα και μεταβολίζονται άμεσα. Η κατανάλωση ολιστικής τροφής πιθανολογείται ότι συμβάλλει στην ενεργητικότητα του σκύλου ή της γάτας, με αποτέλεσμα να βοηθάει στην αποτροπή της παχυσαρκίας ηλικιωμένων, στειρωμένων ή γενικά νωθρών ζώων. Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα ανεκτή ακόμα και από ζώα που παρουσιάζουν ευαισθησία στο πεπτικό τους σύστημα, αρκεί να εισαχθεί σταδιακά στις διατροφικές τους συνήθειες. Επίσης, μειώνει αισθητά τις αλλεργίες σε σκύλους και γάτες που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει τη συνολική υγεία του ζώο, βοηθώντας στην αποφυγή ασθενειών.
Ιωάννης Φικιώρης

Ο Ιωάννης Φικιώρης του Βασιλείου (1917 - 29 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Μετά τη Μεταπολίτευση υπηρέτησε ως βουλευτής και ως υπουργός με τη Νέα Δημοκρατία.

 Γεννήθηκε στη Σπάρτη και καταγόταν από παλαιά οικογένεια αγωνιστών και πολιτικών που ανάγει στο 1821 και έπειτα. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές - Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Στα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό με τον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο, με διακρίσεις στους δρόμους ταχύτητας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Αργυρώ Ρέλια με την οποία απέκτησε την μοναχοκόρη του Αλίκη. Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε την Ρένα Μαυρίκη. Εργάστηκε ως δικηγόρος από την ηλικία των 25 ετών μέχρι το θάνατό του, επί 70 χρόνια. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια του Δήμου Αθηνών και το 1977 στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών. Το 1975 υπήρξε μέλος της Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, μαζί με άλλους 36 πολιτικούς. Από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Σεπτεμβρίου 1977 χρημάτισε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Καραμανλή. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 21 Οκτωβρίου 1981. Το 2008 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Ιωάννης Φικιώρης είχε αποκληθεί "αριστοκράτης πολιτικός". Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξε πρόεδρος και επί 60 χρόνια νομικός σύμβουλος της "ΒΙΟΧΑΛΚΟ .Ε.".Πέθανε στην Αθήνα στα τέλη του 2014 σε ηλικία 97 ετών και κηδεύτηκε στις 2 Ιανουαρίου 2015 από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Πιονγιάνγκ

Η Πιονγιάνγκ (κορεατικά: 평양 직할시, προφέρεται: [pʰjʌŋ.jaŋ]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Κορέας, που βρίσκεται στο ποταμό Ντέντονγκ. Ο επίσημος πληθυσμός της πόλης δεν αποκαλύπτεται από τη διοίκηση. Το 2003, είχε αναφερθεί ως 3,8 εκατ. από την Ένωση Κορεατών στην Ιαπωνία.

 Η περιοχή κατοικείται από ανθρώπους εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με το θρύλο, η πόλη ιδρύθηκε το 2333 π.Χ. και άκμασε την περίοδο του βασιλείου Γκότζοσον. Το 108 π.Χ. κατακτήθηκε μαζί με την υπόλοιπη Κορέα από τους Κινέζους Χαν και έγινε έδρα επαρχίας υπό κινεζική διοίκηση, έως ότου καταστράφηκε το 313 μετά από εισβολή του βασιλείου Γκόγκουριο. Το 427 έγινε πρωτεύουσα του βασιλείου αυτού. Το 676 κατακτήθηκε από το βασίλειο της Σίλλα και αργότερα έγινε πρωτεύουσα επαρχίας της δυναστείας Τζόσον και αργότερα πρωτεύουσα της επαρχίας της Νότιας Πιονγιάνγκ έως και το τέλος της Ιαπωνικής κατοχής της Κορέας. Το 1945 οι Γιαπωνέζοι εκδιώχθηκαν και η πόλη καταλήφθηκε από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό. Έγινε προσωρινή πρωτεύουσα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κορέας με την ίδρυση του κράτους το 1948 καθώς η επίσημη πρωτεύουσα ήταν η Σεούλ στη Νότιο Κορέα. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας η πόλη υπέστη σοβαρές καταστροφές και καταλήφθηκε για μικρό διάστημα από νοτιοκορεάτικες και δυτικές δυνάμεις. Μετά τον πόλεμο, η πόλη ξαναχτίστηκε με βοήθεια από τους Σοβιετικούς, με τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του ανατολικού μπλοκ. Σημαντικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν το ξενοδοχείο Ριούγκιονγκ 105 ορόφων, ένα από τα ψηλότερα κτίρια του πλανήτη που στέκει ανολοκλήρωτο εδώ και 15 χρόνια, την Αψίδα του Θριάμβου, εμπνευσμένη από την αντίστοιχη στη Γαλλία, τον τόπο γέννησης του βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Ίλ-σονγκ, το ζωολογικό κήπο καθώς και δυο από τα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου. Η Αψίδα της Επανένωσης είναι μνημείο αφιερωμένο στην επανένωση της χώρας και στέκεται στην αρχή του αυτοκινητόδρομου που ξεκινά από την Πιονγιάνγκ και φτάνει στην Αποστρατικοποιημένη Ζώνη, στα σύνορα με τη Νότια Κορέα. Στην πόλη αφθονούν οι ιτιές. Στην πόλη λειτουργεί δίκτυο μετρό μήκους περίπου 22 χιλιομέτρων καθώς και δίκτυο τραμ. Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού Chris Springer, Pyongyang: The Hidden History of the North Korean Capital. Saranda Books, 2003. ISBN 963-00-8104-0. Robert Willoughby, North Korea: The Bradt Travel Guide. Globe Pequot, 2003. ISBN 1-84162-074-2. Πιονγιάνγκ στο Curlie
Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι

Η Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι (Sacra Famiglia Canigiani) ή Μαντόνα Κανιτζάνι είναι ζωγραφικός πίνακας, και συγκεκριμένα ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ (Ραφαέλλο Σάντσιο ντα Ουρμπίνο). Φιλοτεχνήθηκε το 1508 και βρίσκεται σήμερα στην Παλαιά Πινακοθήκη, στο Μόναχο της Γερμανίας, ως έργο της μόνιμης συλλογής της.

 Ο πίνακας απεικονίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά την Ελισάβετ με το τέκνο της Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Ιωσήφ και την Παναγία με το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό στα πόδια της. Οι πέντε αυτές βιβλικές μορφές διατηρούν επαφή με τα μάτια μεταξύ τους. Είναι όλες ξυπόλητες, φέρουν διακριτικά φωτοστέφανα και σχηματίζουν ένα τρίγωνο-πυραμίδα με αρκετά συμμετρικό τρόπο, μία επίδραση από τη ζωγραφική του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στο φόντο διακρίνεται τοπίο με μία ή δύο μικρές πόλεις. Η υπογραφή του καλλιτέχνη διακρίνεται πάνω στη ζώνη της Παναγίας, πίσω από το ανοικτό βιβλίο που κρατά: «RAPHAEL URBINAS». Το έργο δημιουργήθηκε κατά την ύστερη «φλωρεντινή περίοδο» του καλλιτέχνη: Η ονομασία «Κανιτζάνι» προέρχεται από το γεγονός ότι την ελαιογραφία αυτή αγόρασε από τον ζωγράφο η φλωρεντινή οικογένεια του Ντομένικο Κανιτζάνι για το οικιακό της παρεκκλήσιο. Αργότερα αποκτήθηκε από την οικογένεια των Μεδίκων, που τη δώρισε σε άγνωστο πρόσωπο, κάτοικο του Ντίσελντορφ, από όπου κατέληξε στο Μόναχο. Το 1982 ο Χούμπερτ φον Ζόνενμπουργκ αποκατέστησε τον πίνακα, αφαιρώντας μια γαλάζια επιζωγράφιση από το επάνω μέρος του (ουρανό), χρονολογούμενη από τον 18ο αιώνα, οπότε αποκαλύφθηκαν τα επτά αγγελούδια-χερουβείμ σε δύο ομάδες, που διακρίνονται στον ουρανό της σκηνής. Τα χερουβείμ φαίνονταν σε ένα παλαιότατο αντίγραφο του πίνακα, που σώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Παλάτσο Κορσίνι, στη Ρώμη. Pierluigi De Vecchi: Raffaello, εκδ. Rizzoli, Μιλάνο 1975 Paolo Franzese: Raffaello, εκδ. Mondadori Arte, Μιλάνο 2008
Πολίν Γκαμέρ

Η Πολίν Γκαμέρ, γεννημένη στις 9 Μαΐου 1983 στη Μασσαλία, είναι γενική διευθύντρια της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ρεντ Σταρ. Αποτελεί τη μοναδική γυναίκα η οποία βρίσκεται στη ηγεσία συλλόγου, οποίος αγωνίζεται σε μία από τις τρεις πρώτες κατηγορίες του ποδοσφαίρου ανδρών στη Γαλλία.

 Η Πωλίν Γκαμέρ γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1983 στο μαιευτήριο της Μπελ-ντε-Μαιν στη Μασσαλία. Είναι τέταρτη κόρη του Μαρκ Γκαμέρ, και της Μπεατρίς, νοικοκυράς. Διπλωματούχος του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών της Αιξ-αν-Προβάνς το 2007 και κάτοχος εξειδικευμένου μεταπτυχιακού στα ΜΜΕ από την ESCP Europe από τον Ιούνιο του 2007, εργάστηκε στην εταιρεία συμβούλων BearingPoint και στη συνέχεια στη διαδικτυακή πλατφόρμα επιφόρτωσης και θέασης βίντεο, Dailymotion, ως εκδοτική και καλλιτεχνική διευθύντρια επί του αθλητικού και αυτοκινητιστικού-μηχανοκίνητου περιεχόμενου, ενώ ταυτόχρονα εργάστηκε κατά διαστήματα για την ιστοσελίδα Sport 24 και το περιοδικό L'Express. Ξεκίνησε να εργάζεται στη Ρεντ Σταρ το 2009 ως διευθύντρια επικοινωνίας. Δύο χρόνια αργότερα, ανέλαβε καθήκοντα γενικής διευθύντριας της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ρεντ Σταρ.
Τσίζμπεργκερ

To Τσίζμπεργκερ (αγγλική γλώσσα: Cheeseburger) είναι χάμπουργκερ με τυρί, το οποίο κατάγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παραδοσιακά, η φέτα τυρί τοποθετείται πάνω από το μπιφτέκι, λίγο πριν σερβιριστεί για να λιώσει. Τα τσίζμπεργκερ μπορεί να περιλαμβάνουν διάφορες παραλλαγές στη δομή, τα υλικά και τη σύνθεση. Όπως και με άλλα χάμπουργκερ, ένα τσίζμπεργκερ μπορεί να περιλαμβάνει και γαρνιτούρα όπως: μαρούλι, ντομάτα, κρεμμύδι, τουρσί, μπέικον, μαγιονέζα, κέτσαπ και μουστάρδα. Σε εστιατόρια φαστ φουντ, το τυρί που χρησιμοποιείται είναι συνήθως επεξεργασμένο. Ως εναλλακτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλα λιωμένα τυριά. Τα συνηθισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν: τσένταρ, έμενταλ, μοτσαρέλα μπλε τυρί και μοντερέι τζακ.

 Στα τέλη του 19ου αιώνα, τα τεράστια λιβάδια των Μεγάλων Πεδιάδων είχαν ανοίξει για εκτροφή βοοειδών. Αυτό επέτρεψε σε πολλούς Αμερικανούς να καταναλώνουν βόειο κρέας σχεδόν καθημερινά. Το χάμπουργκερ συνήθως παραμένει, ως μία από τις φθηνότερες πηγές βοείου κρέατος στην Αμερική. Η προσθήκη τυριού στα χάμπουργκερ έγινε δημοφιλής στα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1930. Υπάρχουν αρκετοί ανταγωνιστικοί ισχυρισμοί για το ποιος δημιούργησε το πρώτο τσίζμπεργκερ. Εικάζεται ότι ο Λάιονελ Στέρνμπεργκερ, εισήγαγε το τσίζμπεργκερ το 1926, σε ηλικία 16 ετών. Εργάστηκε ως μάγειρας στο σαντουιτσάδικο του πατέρα του, στην Πασαντίνα, και "έριξε πειραματικά μια φέτα αμερικανικού τυριού σε ένα ψιλό χάμπουργκερ." Ένα πρώιμο παράδειγμα για το τσίζμπεργκερ που εμφανίζεται σε μενού, είναι ένα μενού του 1928 για το εστιατόριο O'Dell's του Λος Άντζελες, το οποίο απαριθμούσε ένα τσίζμπεργκερ, ψημένο με τσίλι για 25 λεπτά. Άλλα εστιατόρια ισχυρίζονται επίσης, ότι έχουν εφεύρει το τσίζμπεργκερ. Για παράδειγμα, το εστιατόριο Kaelin's στο Λούισβιλ, δήλωσε ότι εφηύρε το τσίζμπεργκερ το 1934, αλλά πιστεύεται επίσης, ότι εφευρέθηκε σε ένα εστιατόριο, που ονομαζόταν Jack's Lunch στο Μιντλτάουν, τη δεκαετία του 1930. Το μεγαλύτερο τσίζμπεργκερ που κατασκευάστηκε ποτέ ζύγιζε 2.014 λίβρες (914 κιλά). Λέγεται ότι περιλαμβάνει "60 κιλά (27 κιλά) μπέικον, 50 κιλά (23 κιλά) μαρούλι, 50 κιλά (23 κιλά) κρεμμύδια σε φέτες, 40 κιλά (18 κιλά) τουρσί και 40 κιλά (18 κιλά) ) τυριού". Το ρεκόρ έγινε το 2012 από το Black Bear Casino της Μινεσότα, συντρίβοντας τον προηγούμενο ρεκόρ των 881 κιλών (400 κιλά). Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Εθνική Ημέρα του τσίζμπεργκερ, εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Σεπτεμβρίου.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Κεντρικού Τομέα Αθηνών

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Κεντρικού Τομέα Αθηνών. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στις αγκύλες [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών έχει πληθυσμό 1.029.520 κατοίκους.

 Έδρα του δήμου είναι η Αθήνα. Ο Δήμος Αθηναίων έχει μόνιμο πληθυσμό 664.046 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: η Αθήνα [ 664.046 ] Έδρα του δήμου είναι ο Βύρωνας. Ο Δήμος Βύρωνος έχει μόνιμο πληθυσμό 61.308 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: ο Βύρωνας [ 61.308 ] Έδρα του δήμου είναι το Γαλάτσι. Ο Δήμος Γαλατσίου έχει μόνιμο πληθυσμό 59.345 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: το Γαλάτσι [ 59.345 ] Έδρα του δήμου είναι η Δάφνη. Ο Δήμος Δάφνης - Υμηττού έχει μόνιμο πληθυσμό 33.628 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Δάφνης [ 22.913 ]η Δάφνη [ 22.913 ] Δημοτική Κοινότητα Υμηττού [ 10.715 ]ο Υμηττός [ 10.715 ] Έδρα του δήμου είναι ο Ζωγράφος. Ο Δήμος Ζωγράφου έχει μόνιμο πληθυσμό 71.026 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: ο Ζωγράφος [ 71.026 ] Έδρα του δήμου είναι η Ηλιούπολη. Ο Δήμος Ηλιουπόλεως έχει μόνιμο πληθυσμό 78.153 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: η Ηλιούπολη [ 78.153 ] Έδρα του δήμου είναι η Καισαριανή. Ο Δήμος Καισαριανής έχει μόνιμο πληθυσμό 26.458 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: ο Βλητικός Σταθμός [ 88 ] η Καισαριανή [ 26.370 ] Έδρα του δήμου είναι η Νέα Φιλαδέλφεια. Ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας έχει μόνιμο πληθυσμό 35.556 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Νέας Φιλαδέλφειας [ 25.734 ]η Νέα Φιλαδέλφεια [ 25.734 ] Δημοτική Κοινότητα Νέας Χαλκηδόνας [ 9.822 ]η Νέα Χαλκηδόνα [ 9.822 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Αττικής
Ζχουλελάλ

Ο Ζχουλελάλ (Γλώσσα Σίντι/Ουρντού: جهوللال, Σανσκριτικά: झूलेलाल) υπήρξε ένας άγιος ο οποίος λατρεύεται ως θεότητα στον Ινδουισμό. Συγκεκριμένα θεωρείται η μετενσάρκωση της βεδικής θεόητητας του νερού Βαρούνα. Η λατρεία του Ζχουλελάλ σχετίζεται με την εθνοτική ομάδα Σίντι η οποία είναι διασκορπισμένη μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.

 Σύμφωνα με την λαογραφία κατά τον 10ο αιώνα οι ινδουιστές οι οποίοι ζούσαν την περιοχή Σίντι (σήμερα βρίσκεται στο Πακιστάν) απευθυνθήκανε στον θεό Βαρούνα για βοήθεια. Ζήτησαν να προστατευτούν από τον Μουσουλμάνο κατακτητή Μιρκσχάχ Μπαντσχάχ ο οποίος είχε καταλάβει την περιοχή Τχάτα και ήθελε να αλλαξοπιστήσουν οι αλλόθρησκοι στο ισλάμ. Σύμφωνα με την παράδοση ο Βαρούνα μετενσαρκώθηκε στον Ζχουλελάλ ο οποίος στην συνέχεια έπεισε τον Μιρκσχάχ να φέρεται ισότιμα και σε μουσουλμάνους αλλά και στους αλλόθρησκους ινδουιστές. Με αυτό το τρόπο απέτρεψε να αλλαξοπιστήσουν οι ινδουιστές στο ισλάμ και για αυτό το λόγο τιμάται ο Ζχουλελάλ. Τα γενέθλια του Ζχουλελάλ είναι γνωστά ως "Τσέτι Τσάντ" και αποτελούν την πρωτοχρονιά στην κοινότητα Σίντι στο Πακιστάν και στην Ινδία. Ο Ζχουλελάλ θεωρείται ο προστάτης άγιος των Σίντι.
Μαριάννα Μαντία

Η Μαριάννα Μαντία (ιταλικά: Maria Anna "Marianna" Madia, γεννημένη στις 5 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Ιταλίδα πολιτικός η οποία ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα και είναι μέλος της ιταλικής Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2008. Ήταν υπουργός δημόσιας διοίκησης από τις 22 Φεβρουαρίου 2014 έως την 1η Ιουνίου 2018.

 Η Μαντία γεννήθηκε στη Ρώμη το 1980. Η οικογένειά της ζούσε στην Καλαβρία προτού μετακομίσει στη Ρώμη. Ο προπάππους της, Τίτα Μαντία, ήταν δικηγόρος, δημοσιογράφος και βουλευτής τη δεκαετία του 1950. Ο πατέρας της ήταν ο πολιτικός, δημοσιογράφος και ηθοποιός Στέφανο Μαντία. Σπούδασε στο γαλλικό λύκειο Σατωβριάνδου στη Ρώμη και συνέχισε τις σπουδές της στο IMT Institute for Advanced Studies Lucca, με ειδίκευση τις πολιτικές επιστήμες. Τον Ιούνιο 2013 παντρεύτηκε τον Μάριο Τζιανάνι, παραγωγό της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έχουν δίδυμα, τον Φραντσέσκο και την Μαργαρίτα, που γεννήθηκαν στις 8 Απριλίου 2014. Η ίδια υποστηρίζει τον Καθολικισμό. Η Μαντία ξεκίνησε την καριέρα της τον Φεβρουάριο 2008 όταν επιλέχθηκε από τον γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος, Βάλτερ Βελτρόνι, ο οποίος την πρότεινε ως την υποψήφια του κόμματος για τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Τον Απρίλιο 2008 εξελέγη για πρώτη φορά ενώ επανεξελέγη το 2013 και το 2018. Επίσημος ιστότοπος
Φρανσουά-Νοέλ Μπαμπέφ

Ο Φρανσουά-Νοέλ Μπαμπέφ (François-Noël Babeuf, 23 Νοεμβρίου 1760 - 27 Μαΐου 1797), γνωστός και ως Γράκχος Μπαμπέφ (Gracchus Babeuf, ως φόρος τιμής στους Ρωμαίους μεταρρυθμιστές αδερφούς Γράκχους) ήταν Γάλλος πολιτικός και δημοσιογράφος της Γαλλικής Επαναστατικής περιόδου.

 Προερχόμενος από πτωχή πολυμελή οικογένεια γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1760. Ο πατέρας του ήταν λιποτάκτης του γαλλικού στρατού, που παρά την αμνηστία που τού δόθηκε επιστρέφοντας στη Γαλλία, περιέπεσε σε μεγάλη φτώχεια. Παρά ταύτα κατάφερε να παράσχει στο γιο του τη βασική εκπαίδευση, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε αρχικά να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ευγενών πριν εκδηλωθεί η Γαλλική Επανάσταση. Το 1780, όταν πέθανε ο πατέρας του, ανέλαβε ο ίδιος την φροντίδα της μητέρας του και των αδελφών του, αλλά και της δικής του οικογένειας. Αρχικά εγκατεστημένος στο Παρίσι, εργάσθηκε ως συγγραφέας σοσιαλιστικών αποκλίσεων με έντονη κριτική κατά του γαλλικού κτηματολογίου και της τότε φορολογίας. Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης που ακολούθησε ήταν πλέον εκδότης διαφόρων εφημερίδων, μέσω των οποίων υποστήριζε τις περί ισότητας αντιλήψεις του, δημιουργώντας παράλληλα το λεγόμενο «κίνημα των ίσων», του οποίου και υπήρξε ένας των ιδρυτών του, φθάνοντας στο σημείο να επικρίνει και αυτό ακόμα το νέο καθεστώς της επανάστασης. Εξ αυτών των δράσεων τελικά θεωρήθηκε και η οργάνωσή του ως συνωμοτική, με κίνδυνο να εξεγερθεί και ο στρατός κατά της κυβέρνησης. Συνελήφθη μαζί με άλλους επαναστάτες συνεργάτες του και, μετά από μια δίμηνη δίκη που ξεκίνησε στις 20 Φεβρουαρίου του 1797, στις 26 Απριλίου καταδικάστηκε σε θάνατο δι' αποκεφαλισμού, χωρίς δικαίωμα έφεσης. Ίδια θανατική ποινή επιβλήθηκε και σε έναν ακόμη συνεργάτη του, ο οποίος και καρατομήθηκε την επόμενη ημέρα (27 Απριλίου 1797). «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 13ος, σελ. 887.