IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Απολλωνίς της Περγάμου

Η Απολλωνίς (3ος - 2ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε Βασίλισσα της Περγάμου κατά την ελληνιστική εποχή, μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών. Νυμφεύθηκε τον βασιλιά Άτταλο Α', που κυβέρνησε τη χώρα κατά την περίοδο από το 241 π.Χ. μέχρι το 197 π.Χ. Μαζι του απέκτησε τέσσερις γιους, δύο από τους οποίους βασίλεψαν διαδοχικά. Η οικογενειακή τους ευτυχία αναφέρεται ως αξιομνημόνευτη από τους αρχαίους συγγραφείς.

 Η Απολλωνίς, γεννημένη στην Κύζικο της Μυσίας, δεν ήταν ευγενικής καταγωγής. Ωστόσο υπήρξε, κατά τα λεγόμενα του Πολύβιου ιδιαίτερα αξιόλογη και αξιέπαινη γυναίκα, ένας άνθρωπος που επεδείκνυε αξιοπρέπεια και καλούς τρόπους. Έφερε στον κόσμο τέσσερις γιους: τον Ευμένη Β', τον Άτταλο Β', τον Φιλέταιρο και τον Αθήναιο, καθένας από τους οποίους έδειξε μεγάλη αφοσίωση στο πρόσωπό της, παρόλο που έζησε πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της. Μνημονέυεται μάλιστα μια επίσκεψή της με τους γιους της στην πατρίδα της, την Κύζικο, όπου την τοποθέτησαν ανάμεσά τους και κρατώντας τα χέρια της περιόδευσαν την πόλη, με το πλήθος να συγχαίρει τους νέους για το σεβασμό που έδειχναν. Οι ηγεμόνες εμφανίζονται με κίτρινη σκίαση.Η διακεκομμένη γραμμή δηλώνει υιοθεσία. Από την πλευρά του ο Πλούταρχος αναφέρει πως η ίδια συχνά δόξαζε τους θεούς, όχι για τον πλούτο και την ισχύ της οικογένειάς της, όσο για το γεγονός ότι οι τρεις νεότεροι γιοι της, στήριζαν το μεγαλύτερο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, αποτελώντας πολύτιμους συμβούλους και σωματοφύλακες, αντίθετα με το σύνηθες φαινόμενο της αιματοχυσίας ανάμεσα σε αδέρφια για την εξουσία.Μετά τον θάνατό της, οι Ευμένης και Άτταλος, αφιέρωσαν σε έναν ναό στην Κύζικο μια επιγραφή με στίχους προς τιμήν της. Μια πόλη ονόματι Απολλωνίς ιδρύθηκε από τους πρώτους προς τιμήν της. Άτταλος Α' της Περγάμου Άτταλος Β' της Περγάμου Δυναστεία των Ατταλιδών Ελληνιστική περίοδος Ευμένης Β' της Περγάμου Πέργαμος Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι) Πλούταρχος, «Ηθικά: Περί αδελφικής αγάπης», Αγγλικά Πολύβιος, «Ιστορίαι», Αγγλικά Στράβων, «Γεωγραφία», Αρχαία Ελληνικά, Αγγλικά Σούδα, λήμμα «Ἀπολλωνιάς» Αρχαία Ελληνικά και ΑγγλικάΔευτερογενείς πηγές Allen R.E. (1983). «The Attalid Kingdom: A Constitutional History». Oxford University Press, USA. ISBN 978-0198148456. Austin M.M. (2006). «The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation». Cambridge University Press. ISBN 978-0521828604 Hansen, Esther V. (1971). «The Attalids of Pergamon». Ithaca, New York: Cornell University Press; London: Cornell University Press Ltd. ISBN 0-8014-0615-3. Kosmetatou, Elizabeth (2003) «The Attalids of Pergamon», Andrew Erskine, ed., «A Companion to the Hellenistic World». Oxford: Blackwell: σελ. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. Κείμενο Kosmetatou, Elizabeth (2003) "The Attalids of Pergamon," in Andrew Erskine, ed., A Companion to the Hellenistic World. Oxford: Blackwell: pp. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. Κείμενο
Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος

Δύο ευγενείς, ένας θείος και ο ανιψιός που μοιράζονταν το όνομα Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, λατιν.: Lucius Junius Silanus Torquatus και ήταν απόγονοι του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου, έζησαν τον 1ο αιώνα μ.Χ.

 Ο Λ. Ι. Σιλανός (απεβ το 49), ήταν ο τρίτος γεννημένος γιος της Aιμιλίας Λεπίδας και του Mάρκου Ιουνίου Σιλανού Τορκουάτου, μέλος των Ιουνίων Σιλανών, γένους της Αρχαίας Ρώμης . Οι γονείς της μητέρας του ήταν η Ιουλία η Νεότερη, εγγονή του Αυγούστου και ο ύπατος Λούκιος Αιμίλιος Παύλος. Μέσω των γονέων της μητέρας του ήταν απόγονος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου, της ευγενούς συζύγου του Σκριβωνίας, του πολιτικού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και του υπάτου Λούκιου Αιμιλίου Λέπιδου Παύλου (αδελφού του Mάρκου Αιμίλιου Λέπιδου, ενός της Τριανδρίας). Του επετράπει ένας τιμητικός θρίαμβος και έδωσε μια πλούσια παράσταση μονομαχίας. Ήταν πραίτορας το 48. Ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος τον αρραβώνιασε με την κόρη του Κλαυδία Οκταβία, αλλά αυτό διακόπηκε (επίσης το 48) , όταν η αυτοκράτειρα Αγριππίνα η Νεότερη, ελπίζοντας να εξασφαλίσει την Οκταβία ως νύφη για τον γιο της Νέρωνα και επίσης να εξαλείψει μια πιθανή απειλή για την προοπτική του Νέρωνα, τον κατηγόρησε ψευδώς για ανοιχτή στοργή προς την αδελφή του Ιουνία Καλβίνα. Αυτό πραγματοποιήθηκε μέσω της αντιπροσωπείας του Λούκιου Βιτέλιου, ο οποίος ήταν ο σύζυγος της Ιουνίας. Κατά συνέπεια, ο Κλαύδιος διέκοψε τον αρραβώνα και ανάγκασε τον Σιλανό να παραιτηθεί από το δημόσιο αξίωμα. Αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει την Πρωτοχρονιά του 49, την ίδια ημέρα που παντρεύτηκαν ο Κλαύδιος και η Αγριππίνα η Νεότερη. Ο Σιλανός (50-66) ήταν γιος του αδελφού του Πρεσβύτερου, Μάρκου. Η μητέρα του είναι άγνωστη. Μετά τη δολοφονία του πατέρα του, ανατράφηκε από την εκ πατρός θεία του Ιουνία Λεπίδα και τον σύζυγό της Γάιο Κάσσιο Λογγίνο. Ένας αξιοσέβαστος νεαρός ευγενής, έγινε αντίπαλος στα νιάτα του με τον αυτοκράτορα Νέρωνα. Όταν αποβλήθηκε από τη δημόσια ζωή από τον Νέρωνα μετά την ανάρρηση εκείνου στην πορφύρα, ο Σιλανός εξορίστηκε στη μικρή επαρχιακή πόλη Βάριον (Μπάρι στην Απουλία). Με εντολή να αυτοκτονήσει, επέλεξε να πολεμήσει και σκοτώθηκε σε αντιπαράθεση με τους φρουρούς του. γένος των Ιουνίων Suetonius - De Vita Caesarum Tacitus - Annales
Ισαβέλλα, Δούκισσα της Μπραγκάνσα

Η Ισαβέλλα, Δούκισσα της Μπραγκάνσα (Isabel, Duquesa de Bragança, γεννημένη ως Ισαβέλλα Ινές Κάστρο Κουρβέγιο δε Ερέδια Isabel Inês Castro Curvello de Herédia, γενν. 22 Νοεμβρίου 1966) είναι Πορτογαλίδα επιχειρηματίας και η σύζυγος του Ντουάρτε Πίο, Δούκα της Μπραγκάνσα, διεκδικητή του πρώην Πορτογαλικού θρόνου.

 Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1966 στη Λισαβόνα, κόρη του αρχιτέκτονα Χόρχε δε Ερέδια και της Ρακέλ Λεονόρ Πινέιρο Κουρβέγιο. Από τη γέννησή της, είχε το δικαίωμα για το τιμητικό τίτλο της Λαίδης, που ήταν απόγονος στην αρσενική γενεά του Φρανσίσκο Κορρέϊα δε Ερέδια, 1ου Υποκόμη της Ριμπέΐρα Μπράβα, της πορτογαλικής αριστοκρατίας, και ενός φημισμένου δημοκρατικού, της αποτυχημένης δημοκρατικής εξέγερσης της 28ης Ιανουαρίου 1908. Έζησε μεταξύ της μητροπολιτικής Πορτογαλίας και της Πορτογαλικής Ανγκόλας μέχρι το 1975, όταν της αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της Ανγκόλα. Στη συνέχεια η οικογένειά της μετακόμισε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Εκεί, σπούδασε στο Κολέγιο São Luis, ίδρυμα που διοικείται από τους Ιησουίτες. Το 1990, πήρε πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Fundação Getúlio Vargas και επέστρεψε στην Πορτογαλία για να εργαστεί στην BMF - Sociedade de Gestão de Patrimonios, S.A.. Ειδικεύτηκε ως διαχειρίστρια περιουσιακών στοιχείων. Στις 13 Μαΐου 1995 η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Ντουάρτε Πίο δούκα της Μπραγκάνσα στη Μονή Αγίου Ιερώνυμου στη Λισαβόνα. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: Αλφόνσος γενν. 1996, πρίγκιπα της Μπέΐρα. Μαρία-Φραγκίσκη γενν. 1997, δούκισσα της Κοΐμπρα. Ντίνις γενν. 1999 δούκας του Πόρτο.Μετά το γάμο της και τη γέννηση του πρώτου παιδιού της, Αλφόνσο, η Ισαβέλλα εγκατέλειψε από την επαγγελματική της ζωή και αφιερώθηκε στη διοίκηση της οικογένειάς της και την προστασία από διάφορες αιτίες. 22 Νοεμβρίου 1966 - 13 Μαΐου 1995: Λαίδη Ισαβέλλα Ινές Κάστρο Κουρβέγιο δε Ερέδια 13 Μαΐου 1995 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Μπραγκάνσα Δυναστικές 9η Μεγάλη Μαγίστρα του Τάγματος της Αγίας Ελισάβετ (Οίκος της Μπραγκάνσα) Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Δικαιοσύνης του Καστρανού-Δύο Σικελίων Ιερού Στρατιωτικού Κωνσταντίνειου Τάγματος του Αγίου Γεωργίου (Καστροανή Βασιλική Οικογένεια Δύο Σικελίων) Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Πρίγκιπα Ντανίλο Α΄ (Βασιλική Οικογένεια του Μαυροβουνίου)Ξένες Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Παναγίου Τάφου (Αγία Έδρα) Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Τιμής και της Αφοσίωσης του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας, 3ης Πρώτης Τάξης (Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας) Website of the Foundation of the House of Braganza Official Website of the House of Braganza
Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Έλληνας μαθηματικός, καθηγητής πληροφορικής, συγγραφέας, ποιητής και λογοτέχνης . Μέλος της Εταιρίας Ελλήνων λογοτεχνών, έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη του λόγου (ποίηση, διήγημα, δοκίμιο), ενώ δίνει ομιλίες σε τηλεοπτικές εκπομπές αλλά και διάφορους φορείς, όπως «Η στοά του βιβλίου», «Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών», «Πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων» και αρθρογραφεί σε έντυπα όπως «Πνευματική Ζωή», «Φιλολογική πρωτοχρονιά», «Νέα Σκέψη», «Περίπλους», «Νέα Αριάδνη», «Ευκλείδης», «Τα ΝΕΑ», «Ελευθεροτυπία», «Νουμάς», mystery, κ.α. Υπό την αιγίδα της «Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών» οργάνωσε τον Μάιο του 2003 μια ημερίδα πάνω στο «Φανταστικό». Στίχοι του μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες όπως οι Ιωσήφ Μπενάκης, Χρύσανθος Μουζακίτης και Ηλίας Καραγιάννης.

 Ένας περίπατος στην Αμοργό του Νίκου Γκάτσου - Πνευματική Ζωή, δοκίμιο, Αθήνα 2001. Στα Μπαλκόνια του ουρανού, Πνευματική Ζωή, ποίηση, Αθήνα, 2001. Το Υπάρχον Φως, ποίηση, Αθήνα, 2003. Οι δρόμοι του φανταστικού- διηγήματα, δοκίμια, ΟΞΥ – Αθήνα 2005. Τρόμος και Φαντασία, εικονιστορήματα πάνω στη φανταστική λογοτεχνία, Ψυχής Τα Λαμπυρίσματα, Αθήνα 2007. Ακατονόμαστες εξομολογήσεις, διηγήματα, ΟΞΥ, Αθήνα, 2007. Στο λυκόφως των καιρών, ποίηση, ΟΞΥ, Αθήνα, 2007. Ο Μπλεκ και οι άλλοι, Μελέτες πάνω στα κόμικς του ’70, Περιοδικός Τύπος, Αθήνα 2007. Οι Μικροί Φυγάδες και το Σπίτι στο Δάσος, Χατζηλάκος 2008. Σήμαντρο Αφύπνισης, ποίηση, Πνευματική Ζωή, Αθήνα, 2011. Φως στη Σιωπή, ποίηση, Πνευματική Ζωή, Αθήνα, 2011. A Gong of Awakening, Πνευματική Ζωή, 2012. Ματωμένος έρωτας, μυθιστόρημα, Δρόμων, 2012. Μου είπαν..., Δρόμων, 2013. Προσεγγίσεις στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, Δρόμων, 2013. Νέα ατραπός, Δίφρος, 2014. Κώστας Δαβουρλής, Ο Πελέ της Ευρώπης, Δρόμων, 2015. Ήρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά, Εκδόσεις Μικρός Ήρως, 2015. Ο Μανόλης Πρατικάκης στο φως της διαλεκτικής, Κέδρος, 2016. Λαξευτής τοπίων, Δίφρος, 2017. Δράκουλας: Η εξομολόγησή του (σενάριο, κόμικς), Δρόμων, 2019. Οι μικροί φυγάδες και το σπίτι στο Δάσος, σνθ. Χρύσανθος Μουζακίτης, τρ. Δημήτρης Ηλίας, Μαρία Διαμαντή, ChromaMusika, 2008. Στα χρόνια του ‘60, Ηλίας Καραγιάννης συνθέτης, Τάκης Κωσταντακόπουλος τραγούδι από τη «συλλογή 2», 2016. Θέλω να φύγω, στίχοι, σύνθεση Χαράλαμπος Καρούσος, Τάκης Κωσταντακόπουλος τραγούδι από τη «συλλογή 3», στίχοι "Όλα μου τα τραγούδια" (σύνθεση Θεόδωρος Κακαράτζης), 2019. Βραβείο για τα “Μπαλκόνια Του Ουρανού” από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών – Δελφοί Ιούνιος 2000. 1ο Πανελλήνιο βραβείο ποίησης από την Πανελλήνια Ένωση λογοτεχνών – Δεκέμβριος 2001 για το ποίημα «Το υπάρχον φως». Βραβείο από το «Φιλολογικό Παρνασσό» στον πεζό λόγο το Δεκέμβριο 2002.
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (αγγλικά: European Handball Federation, EHF) είναι η αρμόδια οργάνωση για το άθλημα της χειροσφαίρισης στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1991, αποτελείται από 50 ομοσπονδίες μέλη και δύο συνδεδεμένες ομοσπονδίες (Αγγλία και Σκωτία), και έχει την έδρα της στη Βιέννη της Αυστρίας. Η ομοσπονδία γιόρτασε την 20η επέτειό της στις 17 Νοεμβρίου του 2011 σε μια εορταστική εκδήλωση με το σύνθημα «HeartBeat Handball».

 Ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1991 στο Βερολίνο της Γερμανίας, αν και το πρώτο συνέδριο της EHF συνήλθε στις 5 Ιουνίου του 1992, μεταφέροντας την έδρα της EHF στη Βιέννη της Αυστρίας την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2012 η EHF Γραφείο γιόρτασε τα 20 χρόνια από τότε που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες της. Κατά τα επόμενα έτη, ο αριθμός των χωρών μελών έχει επεκταθεί από 29 που ήταν αρχικά σε 50, έπειτα από την προσχώρηση του Κοσόβου, κατόπιν χορήγησης πλήρης ένταξης στο συνέδριο της EHF στο Δουβλίνο της Δημοκρατάις της Ιρλανδίας το Σεπτέμβριο του 2014.Η EHF εκπροσωπεί τα μέλη της με σκοπό την ανάπτυξη του αθλήματος, τόσο από άποψη ανάδειξης νέων ταλέντων, όσο και από άποψη εμπορικής ανάπτυξης. Η EHF διεξάγει ορισμένες διοργανώσεις όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία αποτελούν τις κύριες πηγές εσόδων, ενώ οι πρωτοβουλίες σχετικά με το μπιτς χάντμπολ και η πετοσφαίριση σε σχολεία, επεκτείνουν την έλξη του αθλήματος. Ευρωπαϊκά ΠρωταθλήαμταΕυρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών (U20) Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών (U19) Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών (U18) Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών (U17) Ανοικτό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπιτς χάντμπολ ανδρών Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπιτς χάντμπολ γυναικών Τσάλεντζ Τρόφι Κύπελλο Εθνών - ΚαταργήθηκεΟλυμπιακοί ΑγώνεςΧειροσφαίριση στο Ευρωπαϊκό Ολυμπιακό Φεστιβάλ ΝέωνΔιασυλλογικές ανδρώνΤσάμπιονς Λιγκ Κύπελλο Κύπελλο Κυπελλούχων (συγχώνευση με το Κύπελλο την περίοδο 2012/13) Τσάλεντζ Καπ (πρώην Κύπελλο Πόλεων) Ευρωπαϊκή Περιοδεία Μπιτς ΧάντμολΔιασυλλογικές γυναικώνΤσάμπιονς Λιγκ Κύπελλο Κύπελλο Κυπελλούχων (συγχώνευση με το Κύπελλο την περίοδο 2016/17) Τσάλεντζ Καπ (πρώην Κύπελλο Πόλεων) Ευρωπαϊκή Περιοδεία Μπιτς Χάντμολ Το λογότυπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Καλό Κόμμα

Το Καλό Κόμμα (τουρκικά: İyi Parti) είναι συντηρητικό φιλοευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα στην Τουρκία. Ιδρύθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017 από τη Μεράλ Ακσενέρ. Το όνομα και το έμβλημα του κόμματος αναφέρονται στην τουρκική φυλή Καγί, μία από τις εννέα κύριες τουρκικές φυλές, μέλος της οποίας υπήρξε ο Γαζή Οσμάν, ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Το κόμμα προέκυψε από την αποχώρηση σημαντικών μελών του Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (KEΔ) και την προσχώρηση μελών του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (PΛK).

 Η Μεράλ Ακσενέρ περιγράφει το κόμμα της ως κεντρώο, εθνοκεντρικό, με όραμα για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Τα ΜΜΕ το περιγράφουν ως εθνικιστικό, συντηρητικό, κεμαλικών αρχών, κεντροδεξιό ως δεξιό κόμμα. Το κόμμα υποστηρίζει την αρμονική συμβίωση των εθνικών μειονοτήτων, βασιζόμενη στην ανεκτικότητα και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών, με έντονη παρουσία σε θέματα που αφορούν την έμφυλη βία και τον ρατσισμό εναντίον των γυναικών, η Ακσενέρ ήταν η πρώτη γυναίκα που διεκδίκησε την Προεδρία της Τουρκίας στις εκλογές του 2018.
MacOS High Sierra

Το MacOS High Sierra (έκδοση 10.13) είναι η δέκατη τέταρτη μεγάλη έκδοση του macOS της Apple Inc. Το macOS High Sierra ανακοινώθηκε στο WWDC 2017 στις 5 Ιουνίου του 2017 κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το όνομα "High Sierra" αναφέρεται στην περιοχή High Sierra στην Καλιφόρνια.

 Το MacOS High Sierra υποστηρίζεται στις ακόλουθες συσκευές: iMac: Late 2009 ή νεότερο MacBook: Late 2009 ή νεότερο MacBook Pro: Mid 2010 ή νεότερο MacBook Air: Late 2010 ή νεότερο Mac Mini: Mid 2010 ή νεότερο Mac Pro: Mid 2010 ή νεότεροΤο MacOS High Sierra ενδεχομένως να εγκαθιστάται και παλαιότερες συσκευές που απλώς η Apple δεν ανακοίνωσε επίσημα.
Eurocrem

Το Eurocrem (συντομογραφία για το Eurocrem Takovo) είναι δίχρωμο (καφέ και λευκό) άλειμμα γλυκού γάλακτος με γεύση φουντουκιού και κακάο, που παράγεται από ένα εργοστάσιο της Swisslion Group στο Γκόρνι Μίλανοβατς της Σερβίας, περίπου 120 χιλιόμετρα νότια του Βελιγραδίου. Ήταν το πιο δημοφιλές προϊόν του είδους του σε ολόκληρη την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, όταν αποφάσισαν να σταματήσουν την παραγωγή του υπό την άδεια της A. Gandola & C. Spa. Δεν έχει καμία σχέση με την εισαγωγή διεθνών εμπορικών σημάτων όπως η ιταλική Nutella και η γερμανική Nudossi (τοπικά με την επωνυμία Linolada). Επιπλέον, συνοδευόταν από μια εικόνα μιας φέτας ψωμιού καλυμμένη με Eurocrem, τη μισή φέτα καλυμμένη με καφέ (με γεύση κακάο) Eurocrem και την άλλη μισή καλυμμένη με λευκό Eurocrem (με γεύση φουντουκιού).

 Το εμπορικό σήμα Eurocrem καταχωρήθηκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΠΙ) στις 3 Αυγούστου 1967 από την ιταλική εταιρεία A. Gandola & C. Spa, με αριθμό εγγραφής 336733. Η A. Gandola & C. Spa παραχώρησε άδεια για τη μάρκα Eurocrem το 1972 στην Takovo, μια εταιρεία παραγωγής τροφίμων και ποτών με έδρα το Γκόρνι Μίλανοβατς, η οποία τώρα ανήκει στον Όμιλο Swisslion. Η Takovo ήταν μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές εταιρείες της πρώην ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Η A. Gandola & C. Spa εξακολουθεί να παράγει το αυθεντικό άλειμμα σοκολάτας Eurocrem. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, ο Όμιλος Swisslion κατοχύρωσε το εμπορικό σήμα Takovo Eurocrem στον ΠΟΠΙ, λαμβάνοντας τον αριθμό εγγραφής 993249. Σύμφωνα με αναφορές τοπικών μέσων ενημέρωσης το Νοέμβριο του 2011, ο Όμιλος Swisslion παράγει 12.000 τόνους Takovo Eurocrem ετησίως. Το ήμισυ αυτής της ποσότητας εξάγεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και σε χώρες της πρώην ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας.Η άδεια Eurocrem διατίθεται μόνο σε έναν συνδυασμό γεύσεων, φουντούκι και κακάο. Το Eurocrem διατίθεται στο εμπόριο με διάφορα συνθήματα, όπως «για την αναπτυσσόμενη γενιά», «μεγαλώνουμε μαζί» και «υπάρχει μόνο ένα», με το τελευταίο να χρησιμοποιείται πιο πρόσφατα τον Φεβρουάριο του 2018. Κατασκευάζονται πολυάριθμοι τύποι συσκευασιών και μεγέθη, που κυμαίνονται από 15 γραμμάρια έως 5 κιλά. Χρησιμοποιούνται διάφορα υλικά συσκευασίας, ανάλογα με τα μεγέθη συσκευασίας και τη στόχευση τους σε καταναλωτές λιανικής ή χονδρικής – συμπεριλαμβανομένων συσκευασιών αλουμινίου, πλαστικών ή γυάλινων μπολ και βάζων και πλαστικών κουβάδων. Η Swisslion Group κατασκευάζει επίσης μια έκδοση για μπαρ του Eurocrem που ονομάζεται Euro Blok. Επίσημος ιστότοπος της A. Gandola & C. Spa Επίσημος ιστότοπος της Swisslion Group
Μπάμπης Σταυρόπουλος

Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος (γεννημένος στις 23 Ιουνίου 1947) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε επαγγελματικά στις ομάδες του Α.Ο. Αιγάλεω και του Ολυμπιακού.

 Πρώτη ομάδα του ήταν το ανεξάρτητο σωματείο της Ολυμπιάδας Αιγάλεω (που αργότερα μετονομάστηκε σε "Ορφέας Αιγάλεω"), από την οποία μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω το καλοκαίρι του 1967. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική την πρώτη αγωνιστική της περιόδου 1967-68, σε αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ. Έως και τη σεζόν 1972-73, που υπέγραψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, είχε συμμετάσχει σε 176 αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας και 42 γκολ. Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού έπαιξε για πέντε περιόδους (έως και τη σεζόν 1977-78). Το 1978-79 επέστρεψε στο Αιγάλεω, ενώ το 1979-80 έπαιξε με το "Σίτι" στη Β' Εθνική και το 1980-81 ήταν παίκτης-βοηθός του Ανδρέα Σταματιάδη στην Αθηναϊκή ομάδα. Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος τις περιόδους 1981-82 και 1982-83 ήταν παίκτης-προπονητής στην ομάδα της Χίου και έκτοτε έχει αναλάβει το πόστο του προπονητή σε αρκετές ομάδες μεταξύ των οποίων και το Αιγάλεω (1985 και 1996). Επίσης εργάστηκε στον Ολυμπιακό Κεφαλλονιάς, τον Α.Ο. Κολωνού, τον Ήφαιστο Περιστερίου κ.α. Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος έχει χρηστεί 4 φορές διεθνής με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος. Αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο αντίστοιχο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων του 1968, ενώ μόλις ένα χρόνο αργότερα κατέκτησε (1969) με την Εθνική Ενόπλων το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (Σ.Ι.Σ.Μ.) 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1974, 1975 1 Κύπελλο Ελλάδος: 1975 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων: 1969 "50 Χρόνια Αιγάλεω"-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998) Το προφίλ του Μπάμπη Σταυρόπουλου στο transfermarkt
Κρις Πρατ

Ο Κρις Πρατ (Christopher Michael "Chris" Pratt, γενν. 21 Ιουνίου 1979) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση με την συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σειρές και αργότερα συνέχισε την καριέρα του στον κινηματογράφο με την συμμετοχή του σε κινηματογραφικές ταινίες. Περισσότερο γνωστός έγινε από τον ρόλο του Σταρ-Λορντ στις υπερηρωικές ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel, ξεκινώντας απο την ταινία Φύλακες του Γαλαξία (2014) και από τον ρόλο του Όουεν Γκράντι στις ταινίες του Jurassic Park, ξεκινώντας από την ταινία Jurassic World (2015).

 Ο Κρις Πρατ γεννήθηκε στην Βιρτζίνια, Μινεσότα. Οι γονείς του είναι η Κάθλιν Λουίς 'Κάθυ", η οποία δούλευε σε ένα σουπερμάρκετ, και ο Ντάνιελ Πρατ (πέθανε το 2014), ο οποίος δούλευε στα ορυχεία. Μεγάλωσε στην Λίμνη Στίβενς, στην Ουάσιγκτον. Ο Κρις Πρατ συνάντησε την ηθοποιό Άννα Φάρις στα γυρίσματα της ταινίας Take Me Home Tonight το 2007. Αρραβωνιάστηκαν δυο χρόνια αργότερα και παντρεύτηκαν στο Μπαλί στις 9 Ιουλίου 2009. Ζούνε στην περιοχή του Χόλυγουντ στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Ο γιός τους γεννήθηκε τον Αύγουστο του 2012. Κρις Πρατ στην IMDb
Τράπεζα της Λιθουανίας

Η Τράπεζα της Λιθουανίας (λιθουανικά: Lietuvos bankas‎) είναι η Κεντρική Τράπεζα της Δημοκρατίας της Λιθουανίας. Η Τράπεζα της Λιθουανίας είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών. Πρόεδρός της είναι ο Vitas Vasiliauskas. Μέχρι το 2015, η Τράπεζα της Λιθουανίας ήταν υπεύθυνη για την έκδοση του πρώην λιθουανικού νομίσματος, του λίτας.

 Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της Τράπεζας, η Τράπεζα της Λιθουανίας εκτελεί τις ακόλουθες κύριες λειτουργίες: διατηρεί την σταθερότητα των τιμών διαμορφώνει και εφαρμόζει την νομισματική πολιτική δρα ως κρατικό ταμείο Διοικητές της Τράπεζας της Λιθουανίας διετέλεσαν οι: Vladas Jurgutis (1922–1929) Vladas Stašinskas (1930-1939) Juozas Tūbelis (1939) Juozas Paknys (1939-1940)Πρόεδροι του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας της Λιθουανίας διετέλεσαν οι: Bronius Povilaitis (1990) Vilius Baldišis (1990-1993) Romualdas Visokavičius (1993) Kazys Ratkevičius (1993-1996) Reinoldijus Šarkinas (1996-2011) Vitas Vasiliauskas (από το 2011) Η Τράπεζα διοικείται από διοικητικό συμβούλιο που αποτελείται από έναν πρόεδρο, δύο αναπληρωτές προέδρους και δύο μέλη. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Τράπεζας της Λιθουανίας, διοικείται από Υπηρεσία Εποπτείας και αποτελείται από δέκα τμήματα: Οικονομικών, Στατιστικής, Λειτουργίας της Αγοράς, Διεθνών Σχέσεων, Συστημάτων Πληρωμών, Μετρητών, Λογιστικής, Πληροφορικής, Γενικών Υπηρεσιών και Ασφάλειας. Έχει επίσης έξι αυτόνομα τμήματα (Εσωτερικού Ελέγχου, Νομικών, Οργάνωσης και Προσωπικού, Γενικών και Δημοσίων Σχέσεων, Διαχείρισης Κινδύνων). Διαθέτει Υποκαταστήματα στο Κάουνας και στην Κλαϊπίντα .
Ριφιφί στο Παρίσι

Το Ριφιφί στο Παρίσι (γαλλικά: Du rififi à Paname) είναι ένα αστυνομικό θρίλερ Γαλλικής παραγωγής του 1966 σε σκηνοθεσία Ντενίς ντι λα Πατελιέρ βασισμένο σε μια νουβέλα του Ωγκίστ Λε Μπρετόν. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Τζορτζ Ραφτ και ο Γκερτ Φρομπ.

 Ένας ειδικός πράκτορας των τελωνείων των ΗΠΑ, ο Μάικ Καπολάνο θα κατάφερει να εισχωρήσει σε ένα διεθνές δίκτυο λαθρεμπορίου χρυσού, με επικεφαλής το αφεντικό του Γαλλικού υπόκοσμου, Πώλο Μπερτζέρ. Ωστόσο, η αμερικανική μαφία θα θελήσει να πάρει τον έλεγχο του διεθνούς λαθρεμπορίου και να εκμεταλλευτεί αυτήν την κερδοφόρα επιχείρηση και ξεκινά έναν πόλεμο εναντίον των Γάλλων. Ο Κοπολάνο θα βρεθεί στο επίκεντρο της αναμέτρησης της μαφίας. Ζαν Γκαμπέν ως Πωλ Μπερτζέρ Τζορτζ Ραφτ ως Τσαρλς Μπινάτζιο Νάντια Τίλλερ ως Ιρέν Γκερτ Φρομπ ως Ουόλτερ Μαρσέλ Μποζουφί ως Μαρκί Κλαούντιο Μπρουκ ως Μάικ Καπολάνο Μιρέιγ Νταρκ ως Λιλί Κλοντ Μπρασέ ως Τζούλιο Στις 13 Ιουλίου 1968, κατά τη διάρκεια προβολής της ταινίας στον κινηματογράφο «oktobar 20» του Βελιγραδίου, εξερράγη μια βόμβα, σκοτώνοντας ένα άτομο και τραυματίζοντας άλλους 89. Ο Κροάτης Miljenko Hrkać συνελήφθη για την τρομοκρατική επίθεση και καταδικάστηκε σε θάνατο. Ριφιφί στο Παρίσι στην IMDb (Αγγλικά)
Άγιος Παύλος Χαλκιδικής

Ο Άγιος Παύλος είναι οικισμός του νομού Χαλκιδικής, με 599 κατοίκους το 2001. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 40 μέτρων. Η θέση του είναι στο ύψος του 35ου χιλιομέτρου της Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης-Νέων Μουδανιών. Η περιοχή περιβάλλεται από αμπελώνες και από συσκευαστήρια αγροτικών προϊόντων. Η απόστασή του από τη Νέα Καλλικράτεια είναι γύρω στα 5 χιλιόμετρα προς τα βόρεια. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η συσκευασία τροφίμων και γεωργικών προϊόντων. Ανάμεσα στα άλλα, στο χωριό υπάρχει δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Μετόχι Αγίου Παύλου.

 Ο οικισμός πανηγυρίζει στις 25 Ιανουαρίου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και στις 6 Αυγούστου, οπότε εορτάζεται η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στο χωριό βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα, ο οποίος είναι και προστάτης των αμπελιών. Κάθε Αύγουστο λαμβάνει χώρα πανηγύρι, στη διάρκεια του οποίου προσφέρονται στους επισκέπτες δείγματα της τοπικής κουζίνας και κρασί ποικιλιών της περιοχής, όπως Σοβινιόν και Μερλό. Στο χωριό εδρεύει το Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου, ενώ δραστηριοποιείται και ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Διόνυσος», που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής. Επίσης, στο χώρο του κλειστού γυμναστηρίου προπονείται ο αθλητικός σύλλογος κλασικού αθλητισμού, <<ΑΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ>>, με μεγάλες διακρίσεις ακομη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Το χωριό είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στον δήμο Νέας Προποντίδας, με συνολικά 1.297 κατοίκους. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι: ο Άγιος Παύλος [ 479 ] και η Νέα Ηράκλεια [ 849 ]Η τοπική κοινότητα Αγίου Παύλου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,104 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ουχτανές της Σεβαστείας

Ο Ουχτανές της Σεβάστειας ή Ουχτανές Σεμπαστατσί (αρμενικά: Ուխտանես Սեբաստացի, π. 935-1000) ήταν Αρμένιος ιστορικός του 10ου αιώνα. Άφησε ως έργο ιστοριογραφικό σύγγραμα υπό τον τίτλο Ιστορία εις τρία μέρη.

 Ο Ουχτανές γεννήθηκε προς το 935, ενώ έλαβε την εκπαίδευσή του στο μοναστήρι του Ναρέκ, πλησίον της Λίμνης Βαν, το οποίο, σήμερα, βρίσκεται στην Τουρκία, του οποίου ηγείτο ο θείος του, Ανανίας του Ναρέκ. Ο συγκεκριμένος μοναχός κατέστη Επίσκοπος της Σεβαστείας (σημερινή Σιβάς) από, περίπου, το 970 έως το 985, ενώ, στη συνέχεια, πιθανώς διετέλεσε Επίσκοπος της Έδεσσας (σημερινή Σανλιούρφα), ενώ απεβίωσε το 1000. Κατόπιν σχετικής παραγγελίας του θείου του, ο Ουχτανές συνέγραψε έργο υπό τον τίτλο Ιστορία εις τρία μέρη, τα οποία ήσαν τα κάτωθι: «Ιστορία των πατριαρχών και των βασιλέων της Αρμενίας», η οποία ξεκινά από τον Αδάμ και ολοκληρώνεται με τον Τιριδάτη Δ΄, «Ιστορία του διαχωρισμού των Γεωργιανών εκ των Αρμενίων», το οποίο αναλύει την απόσχιση της Γεωργιανής Εκκλησίας και την προσχώρησή της στον Χαλκηδονισμό, το 608, «Περί της βαπτίσεως του επονομαζόμενου έθνους των Τζαντ», το οποίο, πιθανώς, να επρόκειτο για πληθυσμιακή κοινότητα αρμενικής καταγωγής.
Δήμος Σμύνους

Ο Δήμος Σμύνους ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανατολικής Μάνης. Βρισκόταν στο νότιοδυτικό τμήμα του νομού, βόρεια της χερσονήσου της Μάνης. Ο δήμος αποτελούταν από 10 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 60,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.917 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Άγιος Νικόλαος . Ο δήμος περιλάμβανε μία ομάδα χωριών της βόρειας Μάνης, γνωστών ως Μπαρδουνοχώρια

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001): Δ.δ. Αγίου Νικολάου -- ο Άγιος Νικόλαος [ 212 ] Δ.δ. Αρχοντικού [ 102 ] το Αρχοντικό [ 69 ] το Σίνα [ 33 ] Δ.δ. Καστανιάς -- η Καστανιά [ 91 ] Δ.δ. Κόκκινων Λουριών -- τα Κόκκινα Λουριά [ 242 ] Δ.δ. Μελίσσης -- η Μέλισσα [ 100 ] Δ.δ. Μελιτίνης [ 242 ] η Μελιτίνη [ 130 ] η Αγία Μαρίνα [ 54 ] η Λεμονέα [ 58 ] Δ.δ. Παλαιόβρυσης -- η Παλαιόβρυση [ 200 ] Δ.δ. Πετρίνας -- η Πετρίνα [ 450 ] Δ.δ. Προσηλίου -- το Προσήλι [ 168 ] Δ.δ. Σελεγουδίου -- το Σελεγούδι [ 110 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Κουνιγούνδη των Χοενστάουφεν

Η Κουνιγούνδη, γερμ. Kunigunde (Φεβρουάριος/Μάρτιος 1202 - 13 Σεπτεμβρίου 1248) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν γεννήθηκε πριγκίπισσα της Σουαβίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη τού Φιλίππου δούκα της Σουαβίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Φίλιππος και η Ειρήνη είχαν μόνο κόρες. Αδελφές της ήταν η Βεατρίκη σύζυγος τού Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας, η Μαρία σύζυγος τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και η Ελισάβετ σύζυγος τού Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης. Οι τέσσερις αδελφές ορφάνευσαν το 1208, όταν απεβίωσε ο πατέρας τους και λίγους μήνες μετά απεβίωσε η Ειρήνη κατά τη γέννηση μίας πέμπτης κόρης, που δεν επέζησε. Σύντομα μετακόμισε στην Πράγα, όπου ζούσε ο μνηστήρας της Βεγκέσλαος, διάδοχος τότε της Βοημίας. Παντρεύτηκαν το 1224 και το 1228 στέφθηκαν βασιλείς της Βοημίας. Δύο έτη μετά ο Βεγκέσλαος διαδέχθηκε τον πατέρα του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας. Η Κουνιγούνδη δεν αναμείχθηκε στην πολιτική· προτίμησε να ιδρύει μονές. Το 1227 απεβίωσε άγαμος ο Βλαδίσλαος Β΄ μάργραβος της Μοραβίας και το 1239 απεβίωσε άτεκνος ο Πρέμυσλ μάργραβος της Μοραβίας. Ήταν οι μόνοι αδελφοί τού συζύγου της, έτσι ο Βεγκέσλαος Α΄ και η Κουνιγούνδη θα συνέχιζαν τον Οίκο των Πρεμυσλιδών. Το 1247 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος τους Βλαδίσλαος Γ΄ μάργραβος της Μοραβίας και η Κουνιγούνδη θρήνησε, περισσότερο όμως ράγισε η καρδιά τού Βεγκέσλαου Α΄. Το επόμενο έτος δυσαρεστημένοι ευγενείς δελέασαν τον δευτερότοκο γιο τους Ότακαρ, ώστε αυτός οδήγησε μία εξέγερση ενάντια στον πατέρα του. Η Κουνιγούνδη έμεινε στην Πράγα, απεβίωσε όμως κατά τη διάρκεια της εξέγερσης το 1248. Τάφηκε στη γυναικεία μονή της Αγ. Αγνής, όμως ούτε ο σύζυγός της, ούτε ο γιος της παραβρέθηκαν στην κηδεία της. Η εξέγερση κατεστάλη και ο Ότακαρ φυλακίστηκε από τον πατέρα του, αφέθηκε όμως σύντομα ελεύθερος. Παντρεύτηκε το 1224 τον Βεγκέσλαο Α΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας και είχε τέκνα: Βλαδίσλαος Γ΄ 1227-1247, μάργραβος της Μοραβίας. Ότακαρ Β΄ π. 1233-1278, βασιλιάς της Βοημίας. Βεατρίκη 1225-1290, παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ των Ασκάνια μάργραβο τού Βρανδεμβούργου. Αγνή απεβ. 1268, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ των Ασκάνια μαργράβο τού Μάισσεν. κόρη, απεβ. μικρή. Cawley, Charles, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Όστιν (Τέξας)

Το Όστιν ή Ώστιν (αγγλικά: Austin, Texas), είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Τέξας. Αποτελεί την πρωτεύουσα του Τέξας και έδρα της Κομητείας Τράβις. Με πληθυσμό 1,028,225 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022), αποτελεί την 4η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Τέξας, καθώς και την 10η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μητροπολιτική περιοχή του Όστιν-Ράουντ Ροκ, έχει πληθυσμό 2,350,260 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021), καθιστώντας την έτσι 28η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ. Το Όστιν αποτελεί μία από τις γρηγορότερα αναπτυσσόμενες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2010.

 Βρίσκεται στην περιοχή του κεντρικού Τέξας και είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας μετά από το Χιούστον, το Ντάλλας, το Σαν Αντόνιο και η 10η μεγαλύτερη πόλη στις Η.Π.Α. (2022), με πληθυσμό 1,028,225 κατοίκους. Κατά την απόγραφή του 2010, το Όστιν, είχε πληθυσμό 790,491 κατοίκους (δηλαδή +28.01% ανάπτυξη πληθυσμού το 2021).Η πόλη είναι το οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής με πληθυσμό 2,35 εκατομμύρια κατοίκους. Το Όστιν είναι χτισμένο πάνω στον ποταμό Κολοράντο και στο τεκτονικό ρήγμα Μπάλκονες. Οι κάτοικοι του Όστιν είναι ένα μείγμα απο καθηγητές πανεπιστημίων, φοιτητές, πολιτικούς, δημόσιους υπαλλήλους και εργαζόμενους στην υψηλή τεχνολογία. Η πόλη είναι έδρα πολλών εταιρειών τεχνολογίας, κερδίζοντας έτσι το όνομα "Silicon Hills". Το επίσημο μότο της πόλης είναι «Η Πρωτεύουσα της Ζωντανής Μουσικής όλου του Κόσμου». Η πρώτη καταγεγραμμένη εποίκιση της περιοχής έγινε το 1835 και η πόλη ονομάστηκε Βατερλώ (αγγλ. Waterloo) το 1837. Το 1839 ο Μιραμπώ Μπ. Λαμάρ, δεύτερος πρόεδρος της «Δημοκρατίας του Τέξας» (ανεξάρτητο κράτος στο διάστημα 1836-1845, προσαρτήθηκε αργότερα στις Η.Π.Α) μετονόμασε την πόλη σε Όστιν, προς τιμήν του Στέφεν Φ. Όστιν (Stephen F. Austin, ο «Πατέρας του Τέξας») - ηγήθηκε του Αγγλο/Αμερικανικού αποικισμού στην περιοχή). Το αρχικό όνομα της πόλης τιμούν κάποιες από τις τοπικές επιχειρήσεις όπως η Waterloo Records και το Waterloo Ice House. https://www.austintexas.gov/ (επίσημος ιστότοπος της πόλης) Κέντρο Ιστορίας του Όστιν KLRU: Ιστορία του Όστιν
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1987-1988

Το πρωτάθλημα της Α2΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1987-88 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο. Σπόρτιγκ, ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄. Επίσης, μαζί με τον δευτεραθλητή Φίλιππο Θεσσαλονίκης και τον τριταθλητή Γ.Σ. Περιστερίου, μετείχαν στον β΄ γύρο των πλέι-οφ της Α1΄. Μέσω των πλέι-οφ κέρδισε και ο Φίλιππος την άνοδο στην Α1΄.

 1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 2 Α΄ γύρος πλέι-οφ Α1: Οι Σπόρτιγκ και Φίλιππος απέκλεισαν τους Απόλλωνα Πάτρας και Πανελλήνιο αντίστοιχα. Ο Φίλιππος έτσι προβιβάστηκε στην Α1. Το Περιστέρι αποκλείστηκε από τον ΠΑΟ. Η ομάδα του Περιστερίου δεν είχε το δικαίωμα ανόδου στην Α1, ακόμα κι αν επικρατούσε, αλλά μπορούσε να κερδίσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.3 Β΄ γύρος πλέι-οφ Α1: Στους τελικούς αγώνες για την έξοδο στο κύπελλο Κόρατς, οι Σπόρτιγκ και Φίλιππος ηττήθηκαν από Ολυμπιακό και ΠΑΟ αντίστοιχα. 4 Η ΑΕ Σερρών ηττήθηκε στους αγώνες διαβάθμισης από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο, που ήταν δευτεραθλητής Β΄ Εθνικής 1987-88, και υποβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική. Πρώτος σκόρερ: Σκαραφίγκας (Νήαρ Ηστ): 614 πόντοι. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1989.
Χόμπι

Χόμπι είναι κάθε δραστηριότητα πάνω σε κάποιον τομέα που ενδιαφέρει το άτομο και δεν του επιφέρει χρηματική αμοιβή και που πραγματοποιείται συχνά κατά την διάρκεια του ελεύθερου χρόνου. Από την στιγμή που το χόμπι γίνεται πηγή εισοδήματος αποτελεί εργασία. Χόμπι μπορεί να είναι η συλλογή πραγμάτων, κάποιο άθλημα ή κάποια δημιουργική δραστηριότητα κ.ά. Το άτομο που πραγματοποιεί ένα χόμπι είναι συνήθως ερασιτέχνης (χομπίστας), σε αντιδιαστολή με τον επαγγελματία.

 Η λέξη πιθανόν προέρχεται από την αγγλική λέξη «hobyn» που τον 16ο αιώνα σήμαινε μικρό άλογο ή πόνυ. Το 1557 καταγράφηκε για πρώτη φορά η λέξη «hobby horse», ένα ξύλινο παιχνίδι που ήταν ένα ξύλο με μια ουρά στην μία άκρη και μια κεφαλή αλόγου στην άλλη, που είχε ως σκοπό να μιμείται το άλογο σε διάφορες εκδηλώσεις. Μέχρι το 1816 είχε συντμηθεί σε hobby (χόμπι) και είχε λάβει τη σημερινή σημασία της ευχάριστης ασχολίας για να περνάει ο χρόνος. Τα χόμπι είναι ένα ποικίλο σύνολο δραστηριοτήτων και είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθούν με λογικό τρόπο. Η ακόλουθη κατηγοριοποίηση των χόμπι αναπτύχθηκε από τον Stebbins. Συλλογή Δημιουργία Συμμετοχή σε δραστηριότητα Ενασχόληση με τέχνες Αθλήματα και παιχνίδια Οι χομπίστες είναι τα άτομα που είτε ατομικά, είτε ως μέλη ομάδας, ασχολούνται με το εκάστοτε χόμπι. Σύμφωνα με το Serious Leisure Perspective οι χομπίστες κατηγοριοποιούνται σε ερασιτέχνες και εθελοντές και προσδιορίζονται τρεις ευρείες ομάδες ψυχαγωγικής δραστηριότητας με τα χόμπι να βρίσκονται κυρίως στην κατηγορία "Σοβαρή αναψυχή". Η περιστασιακή αναψυχή είναι εγγενώς ανταμείβοντας, βραχύβια, ευχάριστη δραστηριότητα που απαιτεί ελάχιστη ή καθόλου προετοιμασία. Η σοβαρή αναψυχή είναι η συστηματική επιδίωξη ενός ερασιτέχνη, χομπίστα ή εθελοντή που είναι ουσιαστική, ικανοποιητική και οδηγεί σε μια αίσθηση ολοκλήρωσης. Η αναψυχή με βάση το έργο συνήθως αποτελεί συνδυασμό ψυχικής αλλά και υλικής ανταμοιβής του χομπίστα. Κατά τον 20ο αιώνα υπήρξε εκτεταμένη έρευνα για το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει στην ανθρώπινη ανάπτυξη το παιχνίδι ή η ενασχόληση με χόμπι. Ενώ η ανάγκη για παιχνίδι είναι περισσότερο εμφανής στην παιδική ηλικία, το παιχνίδι συνεχίζεται καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής για πολλούς ενήλικες με τη μορφή παιχνιδιών, χόμπι και αθλητισμού. Επιπλέον, μελέτες για τη γήρανση και την κοινωνία, υποστηρίζουν την αξία των χόμπι στην υγιή ωρίμανση και γήρανση του ατόμου.
Άρθουρ Έντισον

Ο Άρθουρ Έντισον (Arthur Edeson, 24 Οκτωβρίου 1891 - 14 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Αμερικανός κινηματογραφιστής. Στη διάρκεια της καριέρα του, υπήρξε τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας.

 Ο Έντισον άρχισε την καριέρα του ως φωτογράφος, αλλά το 1911 ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο κι έγινε οπερατέρ στην Éclair Studio, του Νιου Τζέρσεϊ, ενώ πολλές άλλες εταιρίες, κατά την απαρχή του αμερικανικού κινηματογράφου είχα εκεί τις βάσεις τους. Όταν αναδιοργανώθηκε η εταιρεία κι έγινε World Film Company, ο Έντισον ανέλαβε το πόστο του διευθυντή φωτογραφίας και του ανατέθηκε να κινηματογραφίσει την τότε σταρ Κλάρα Κίμπαλ Γιανγκ. Συνεχίζοντας έτσι και το υπόλοιπο της δεκαετίας (να είναι διευθυντής φωτογραφίας). Την επόμενη δεκαετία, μνημονεύεται περισσότερο για τη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Ουέιλ. Σύμφωνα με τον κριτικό Μ.Σ. Φονσέκα, ο Έντισον, ήταν ένας "αρχιτέκτονας" για την παλιό αμερικανικό κινηματογράφο. Το έργο του αντιπροσωπεύει, βάσει των περισσότερων ιστορικών, το "ζενίθ" του Χόλιγουντ, στη κινηματογράφιση. Ο Έντισον, επηρεασμένος από τον Γερμανικό εξπρεσιονισμό, τον έφερε στην Αμερική, από τους Γερμανούς κινηματογραφιστές της δεκαετίας του 1920.Ο Έντισον ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Κινηματογραφιστών Αμερικής. Arthur Edeson at Film Reference
Χρυσάνθιο Αχαΐας

Το Χρυσάνθιο είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.

 Το Χρυσάνθιο, που έφερε παλιότερα την ονομασία Βερσοβά, αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Αιγείρας. Τη χρονική περίοδο μεταξύ 08/12/1845-04/05/1873 αποτέλεσε την έδρα του Δήμου Αιγείρας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη σύσταση των Κοινοτήτων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βερσοβάς αποτελώντας παράλληλα έδρα της. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 μετονομάστηκε από Βερσοβά σε Χρυσάνθιο, ομοίως και η Κοινότητα. Με το ΦΕΚ 123Α της 19/08/1986 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Χρυσανθίου και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Χρυσαμπέλων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγείρας ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Χρυσανθίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγείρας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγείρας (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Χρυσαμπέλων Αχαΐας (1986-1997). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Χρυσανθίου Αχαΐας (1912-1986). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Βερσοβά - Χρυσάνθιον. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018.
Warlord

Οι Warlord είναι αμερικάνικο heavy metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια το 1980 και μετά τη διάλυση του το 1986, έχει επανενωθεί δύο φορές και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

 Οι Warlord σχηματίστηκαν από τον κιθαρίστα Μπιλ Τσάμις και το ντράμερ Μαρκ Ζόντερ, με κύριες επιρροές βρετανικά hard rock και heavy metal συγκροτήματα όπως οι Rainbow, οι Angel Witch και οι Jethro Tull. Το 1982, εντάχθηκαν στη δισκογραφική εταιρεία Metal Blade Records, συμμετέχοντας στη συλλογή "Metal Massacre II" του Μπράιαν Σλάγκελ με το τραγούδι "Lucifer's Hammer", όπως και στο τρίτο μέρος της ένα χρόνο αργότερα με το "Mrs. Victoria". Μέσα στο 1983 κυκλοφόρησε το ΕΡ "Deliver Us", με τον Τζακ Ρούκερ στα φωνητικά και τη Νταϊάν Κόρναρενς στα πλήκτρα. Το συγκρότημα πραγματοποίησε τη μοναδική του συναυλία στο Raymond Theater της Ουάσιγκτον. Η εμφάνιση αυτή ηχογραφήθηκε χωρίς την παρουσία κοινού και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "And The Cannons Of Destruction Have Begun...", τον Οκτώβριο του 1984. Στη συγκεκριμένη κυκλοφορία συμμετείχε ο μπασίστας Ντέιβ Γουότρι και ο τραγουδιστής Ρικ Κάνινχαμ, ο οποίος αντικαταστάθηκε λίγο αργότερα από τον Ρικ Άντερσον. Η αστάθεια και η εμπορική αποτυχία, ώθησαν το συγκρότημα στη διάλυση το 1986. Τα μέλη του σχήματος ασχολήθηκαν με άλλα πρότζεκτ, με τον Ζόντερ να γίνεται μέλος των Fates Warning και τον Τσάμις να σχηματίζει τους Lordian Guard με τη σύζυγο του, Βιντόν Ρίμενσνάιντερ στα φωνητικά. Οι Warlord επανενώθηκαν το 2002 με τον τραγουδιστή των Hammerfall, Γιόακιμ Κανς στο μικρόφωνο, τον Τσάμις να ηχογραφεί την κιθάρα και το μπάσο και τον Ζόντερ τα τύμπανα. Αποτέλεσμα αυτής της σύνθεσης ήταν το "Rising Out Of The Ashes" και έδωσαν τις πρώτες τους συναυλίες στο φεστιβάλ του "Wacken", με μέλη του ιταλικού συγκροτήματος Black Jester. Το συγκρότημα μπήκε στον πάγο για αρκετά χρόνια, μέχρι που το 2011 ανακοινώθηκε ότι επέστρεψαν στο στούντιο με τον μπασίστα Φίλιπ Μπινό και τον Ρικ Άντερσον να γυρίζει στα φωνητικά. Το 2013, εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Keep it True" της Γερμανίας, ακολουθούμενο από δύο εμφανίσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.Το Μάρτιο του 2013 κυκλοφόρησε ο δίσκος "The Holy Empire", λαμβάνοντας ιδιαίτερα θετικές κριτικές.Στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι ο Κύπριος τραγουδιστής Νικόλας Λεπτός των Arrayan Path αναλαμβάνει τα φωνητικά του συγκροτήματος. Ο Μπιλ Τσάμις δήλωσε ότι "ηχητικά θα ταιριάζει περισσότερο στο επικείμενο, βαρύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος". Λίγους μήνες αργότερα, ο Μπινό αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Γκάρι Γουέρκαμπ για τις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, λόγω υποχρεώσεων του πρώτου με τους Shadow Gallery.Τον Σεπτέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε μέσω της Frontiers Records ότι το συγκρότημα ετοιμάζει το επόμενο του άλμπουμ, με πιθανή κυκλοφορία μέσα στο 2018. Deliver Us (1983) And The Cannons Of Destruction Have Begun... (1984) Thy Kingdom Come (συλλογή) (1986) Best Of Warlord (συλλογή) (1989) Rising Out Of The Ashes (2002) The Holy Empire (2013) Warlord στο True Metal Warlord στο MySpace Warlord στο Facebook Warlord στο AllMusic Warlord στην Encyclopaedia Metallum Warlord στο Sputnikmusic
Σταύρος Νικολαΐδης

Για τον ηθοποιό, γεννημένο το 1970, δείτε Σταύρος Νικολαΐδης (ηθοποιός)Ο Σταύρος Αντ. Νικολαΐδης (Νικόπολη Πόντου 1892 – 15 Μαΐου 1967) ήταν Έλληνας ποντιακής καταγωγής εκπαιδευτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας από το 1926 ως το 1967. Συνολικά εξελέγη 9 φορές ως βουλευτής και χρημάτισε κατ' επανάληψη υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις.

 Κατά τα νεανικά του χρόνια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και δίδαξε στο Ορντού και μετά στην Κριμαία. Δίδαξε στη σχολή της ελληνικής παροικίας στη Συμφερούπολη. Σπούδασε επίσης Νομικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ήρθε στην Αθήνα το 1923, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής Μεγαρέως. Λίγα χρόνια μετά, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά. Εξελέγη βουλευτής Καβάλας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων και επανεξελέγη με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1928, το 1932, το 1933, το 1946, το 1951, το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση) και τέλος, το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου. Ο Νικολαΐδης χρημάτισε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Πλαστήρα το 1945, και υπουργός Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση Σοφούλη και στην κυβέρνηση Διομήδη το 1949. Μερίμνησε ως υπουργός για την υδροδότηση της Αθήνας από τη Λίμνη Υλίκη. Εξέδωσε συνολικά 7 βιβλία και ήταν αρθρογράφος στον Τύπο.
Μάχη της Βερόης

Η Μάχη της Βερόης ήταν μία μάχη που έγινε το 1122 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στη θρακική πόλη Βερόη, σημερινή Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Ο βυζαντινός στρατός υπό τις διαταγές του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού κέρδισε τη μάχη, με αποτέλεσμα την εξαφάνιση των Πετσενέγων ως αυτοτελή λαού.

 Το 1091, το Πετσενέγοι εισβάλουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία αλλά νικήθηκαν από τον πατέρα του Ιωάννη Β΄ Αλέξιο Α΄ στη Μάχη του Λεβουνίου. Η ήττα αυτή είχε ως στόχο την εξάλειψη των Πετσενέγων που είχαν λάβει μέρος στην εκστρατεία ως ανεξάρτητη δύναμη, καθώς οι επιζώντες εντάχθηκαν στο βυζαντινό στρατό. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες Πετσενέγων δεν είχαν συμμετάσχει στην εισβολή αλλά δέχτηκαν επίθεση το 1094 από τους Κουμάνους όπου πολλοί από τους υπόλοιπους Πετσενέγους σκοτώθηκαν ή απορροφήθηκαν. Παρ' όλα αυτά, μερικές ομάδες συνέχισαν να διατηρούν κάποια αυτονομία. Το 1122 Πετσενέγοι από τις ρωσικές στέπες εισβάλουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και περνούν από το Δούναβη στη βυζαντινή επικράτεια. Η εισβολή θέτει μια σοβαρή απειλή για τους Βυζαντινούς και τον έλεγχο των βόρειων Βαλκανίων. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, μετέφερε στρατό από τη Μικρά Ασία στην Ευρώπη. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας συγκέντρωσε τις δυνάμεις του κοντά στην Κωνσταντινούπολη και έθεσε ως στόχο να συναντήσει το στρατό των Πετσενέγων το συντομότερο δυνατόν. Εν τω μεταξύ, οι Πετσενέγοι είχαν διασχίσει την οροσειρά του Αίμου και στρατοπέδευσαν κοντά την πόλη της Βερόης στη Θράκη. Ο αυτοκράτορας πρόσφερε δώρα στους Πετσενέγους αρχηγούς, προσπαθώντας να συνάψουν μια συνθήκη η οποία ήταν ευνοϊκή για τα συμφέροντά τους. Οι Πετσενέγοι ήταν θετικοί σε αυτή την προσφορά αλλά βρέθηκαν προ εκπλήξεως, όταν οι Βυζαντινοί ξεκίνησαν ξαφνικά μεγάλη επίθεση. Οι Πετσενέγοι αγωνίστηκαν με τοξότες ιππείς ρίχνοντας βέλη συνεχώς. Η μάχη ήταν σκληρή, και ο Ιωάννης πληγώθηκε στο πόδι από ένα βέλος. Ωστόσο, οι Βυζαντινοί ανάγκασαν τους Πετσενέγους να υποχωρήσουν, οπότε και "έσπασαν" την άμυνα τους προκαλώντας πανωλεθρία στο στρατόπεδο τους. Η βυζαντινή νίκη ήταν πλήρης, και οι επιζώντες Πετσενέγοι φυλακίστηκαν και στρατολογήθηκαν έπειτα στο βυζαντινό στρατό. Η βυζαντινή νίκη κατέστρεψε ολοκληρωτικά τους Πετσενέγους ως ανεξάρτητη δύναμη. Για κάποιο χρονικό διάστημα, σημαντικές κοινότητες των Πετσενέγων παρέμειναν στην Ουγγαρία, αλλά τελικά οι Πετσενέγοι έπαψαν να είναι ξεχωριστός λαός και αφομοιώθηκαν από τους γειτονικούς λαούς, όπως τους Βούλγαρους και Μαγυάρους. Για τους Βυζαντινούς, η νίκη δεν οδήγησε άμεσα στην ειρήνη, δεδομένου ότι οι Ούγγροι επιτέθηκαν σε βυζαντινό φυλάκιο στο Δούναβη το 1128.