IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μέι Φάινγκολντ

Η Μέιταλ Σλονίμσκι (Εβραϊκά: מיי פיינגולד, γ. 16 Δεκεμβρίου 1982), γνωστή με το καλλιτεχνικό Μέι Φάινγκολντ και επίσης ως Μέι Φέινγκολντ, είναι Εβραία τραγουδίστρια. Η τρίτη θέση της στο Kokhav Nolad 7, την Ισραηλινή εκδοχή του Pop Idol, απογείωσε την καριέρα της το 2009. Η Φάινγκλοντ εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014.

 Η Φάινγκλοντ γεννήθηκε το 1982 στο Ρισόν Λε Ζιόν, όπου ζει ακόμα μέχρι και σήμερα. Η μουσική της καριέρα ξεκίνησε από τις σχολικές εορτές και συνέχισε να παρακολουθεί μαθήματα τραγουδιού από όπου έμαθε να τραγουδάει κλασικά τραγούδια. Από την παιδική της ηλικία, η Φάινγκλοντ συνήθιζε να διοργανώνει πολλά σόου, συμπεριλαμβανομένων τα σόου στα νυχτερινά κλαμπ και μπαρ. Από τότε, η Φάινγκλοντ έγινε η κύρια τραγουδίστρια ενός συγκροτήματος εν ονόματι Disiac. Το συγκρότημα συμμετείχε στο Hebrew Labor, ένα ειδικό CD που περιείχε διασκευές παλιών Ισραηλίτικων τραγουδιών. Η θέση της Φάινγκολντ στο σόου φαινόταν από την πρώτη οντισιόν. Οι κριτές γοητεύτηκαν από αυτήν και δεν δόθηκε ούτε λίγη κριτική για την ίδια. Κατά τη διάρκεια του σόου, η Finegold διατηρεί τη "γραμμή" στη ροκ, διασκευάζοντας τραγούδια κυρίως από τα μέσα του 1980 του Ισραήλ. Απονεμήθηκε την παράσταση της εβδομάδας για πέντε φορές, δύο από αυτές σε μια σειρά. Οι εμφανίσεις της Finegold ήταν οι εξής: Τον Ιανουάριο αποκαλύφθηκε ότι η Finegold είχε επιλεγεί εσωτερικά από τον ισραηλινό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό IBA για να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2014 που θα διεξαχθεί στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Ανακοινώθηκε στις 5 Μαρτίου ότι θα τραγουδήσει το "Same Heart" για το Ισραήλ. Η Finegold συναγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό του διαγωνισμού, τερματίζοντας 14η και σημειώνοντας 19 βαθμούς, τελικά δε κατάφερε να προκριθεί στον τελικό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mei Feingold στο Wikimedia Commons
Λαμπίρι Αχαΐας

Το Λαμπίρι είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας,αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ζήριας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως έδρα του δήμου ενώ συνέχισε να αποτελεί οικισμό του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ζήριας. Αποτελεί σήμερα παραθεριστικό κέντρο κατά τους θερινούς μήνες. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Το χωριό συνδέεται μέσω αστικής συγκοινωνίας με το Αίγιο.

 Η ονομασία του προέρχεται από τον Γεραρδίνο ντε Λαμπρί, φράγκο ευγενή που ήταν ιδιοκτήτης όλης της περιοχής κατά τον 14ο αιώνα. Κατά την αρχαιότητα, η περιοχή ήταν μέρος της Ρυπικής χώρας και το σημερινό Λαμπίρι το λιμάνι της, ο αρχαίος Ερινεός, στα ανοιχτά του οποίου συγκρούστηκαν το 412 π.Χ. αθηναϊκές και κορινθιακές τριήρεις. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ερινεός, λήμμα Ζήρια, λήμμα Λαμπίρη. Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Ερινεού Αχαΐας Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λαμπιρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ζήριας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ερινεού Αχαΐας (1835-1912, 1996-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017.
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθησαν πέντε αγωνίσματα σκοποβολής ανδρών. Διοργανώθηκαν από την υπo-επιτροπή Σκοποβολής στο σκοπευτήριο της Καλλιθέας. Συνολικά, 61 αθλητές από επτά χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν το διάστημα 8-12 Απριλίου 1896.

 Οι επτά χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Γαλλία (1) Δανία (3) Ελβετία (1) Ελλάδα (50) Ηνωμένες Πολιτείες (3) Ιταλία (1) Μεγάλη Βρετανία (2) Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2013. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2013. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 12) Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games. Αγώνες Βολής εν Αθήναις (1896) Ο κανονισμός οι διατάξεις και το πρόγραμμα των αγώνων, στη Βικιθήκη.
Ασπροχώρι Ιωαννίνων

Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ασπροχώρι Αττικής Το Ασπροχώρι ή Επάνω Ασπροχώρι είναι ορεινό χωριό τη Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 800 μέτρων

 Το Ασπροχώρι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Τόμαρος ή Ολύτσικας σε κατηφορικό έδαφος. Απέχει 31,5 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 60 χλμ. ανατολικά της Ηγουμενίτσας. Το 1927 έγιναν καθιζήσεις εδαφών, όπως και στο γειτονικό χωριό Μπαουσιοί (3 χλμ. βόρεια), αναγκάζοντας τους κατοίκους του Ασπροχωρίου αλλά και της ευρύτερης περιοχής να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να δημιουργήσουν τον νέο οικισμό Καρυές κοντά στην αποξηραμένη λίμνη Λαψίστα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Γρατσανά και το 1919 συστάθηκε ομώνυμη κοινότητα με έδρα τον οικισμό. Η μετονομασία του σε Ασπροχώρι έγινε το 1927. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Ασπροχώρι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ασπροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 16,007 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Αλεξέι Εσκόφ

Ο Αλεξέι Ιγκορέβιτς Εσκόφ (Aleksei Igorevich Eskov, ρωσικά:Алексей Игоревич Еськов, γενν. 7 Σεπτεμβρίου 1978, Νεβινόμισκ) είναι Ρώσος επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής. Είναι διεθνής διαιτητής για τη FIFA από το 2011.

 Η σταδιοδρομία του Εσκόφ ξεκίνησε το 2003. Αρχικά, διαιτήτευσε σε αγώνες των χαμηλών κατηγοριών και ακολούθως στην 2η και 1η Κατηγορία Ρωσίας, καθώς και στο Κύπελλο Ρωσίας. Στις 3 Οκτωβρίου 2009, διαιτήτευσε στον πρώτο του αγώνα στην Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας.
Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη Απριλίου 1833

Η Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη της 6ης Απριλίου 1833 είναι η πρώτη ελληνική κυβέρνηση που διορίστηκε από την Αντιβασιλεία, καθώς η προηγούμενη υπήρχε και πριν την άφιξη του Όθωνα. Αντικατέστησε την προηγούμενη κυβέρνηση επίσης του Σπυρίδωνα Τρικούπη, και παρέμεινε για 6,5 μήνες, από τις 6 Απριλίου μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 1833.

 Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου : Σπυρίδων ΤρικούπηςΕπί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Σπυρίδων Τρικούπης Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας: Γεώργιος Πραΐδης Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Γεώργιος Ψύλλας Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας: Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας: προσωρινά, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος- αντικαταστάθηκε την 1η Ιουνίου του 1833 από τον μέχρι τότε «Γενικό Επιθεωρητή του Στρατού», Κρίστιαν ΣμαλτςΕπί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας: Σπυρίδων Τρικούπης Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Ιωάννης Κωλέττης Κατά τη διάρκεια της θητείας της έγινε η σύλληψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, εν αγνοία όμως της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός Σπ. Τρικούπης, ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ψύλλας και ο υπουργός Δικαιοσύνης Γ. Πραΐδης ζήτησαν να παραιτηθούν, κάτι που έγινε με καθυστέρηση μετά από παράκληση του ίδιου του φον Μάουρερ της Αντιβασιλείας. Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1833 που προέκυψε, ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Οκτωβρίου 1833, με τους υπόλοιπους τρεις υπουργούς που αποδέχτηκαν τη σύλληψη του Κολοκοτρώνη και των άλλων οπλαρχηγών προσκείμενων στη ρωσόφιλη παράταξη. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης (1894). Ιστορία του Όθωνος, Βασιλέως της Ελλάδος (1832-1862). έκδοση 2η, Αθήνα: Αριστείδης Γ. Γαλανός. σελ. 44.
Σίβυλλα Φέιν του Γουέστμορλαντ

Η Σίβυλλα Φέιν του Γουέστμορλαντ (Sybil Fane of Westmorland, γεννημένη ως Σίβυλλα Μαίρη Σεντ-Κλερ Έρσκιν Sybil Mary St. Clair-Erskine, 20 Αυγούστου 1871 - 21 Ιουλίου 1910) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και κοσμική.

 Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1871 στο Μέιφερ, και ήταν κόρη του Σκωτσέζου Συντηρητικού πολιτικού Ροβέρτου Σεντ-Κλερ Έρσκιν και της Λαίδης Λευκής Αντελάιζα Φιτζρόι.Στις 28 Μαΐου 1892 παντρεύτηκε τον Αντώνιο Φέιν, 13ο Κόμη του Γουέστμορλαντ στην Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στην Τσέστερ Σκουέρ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Λόρδο Βιρ Αντώνιο Φραγκίσκο (1893–1948), παντρεύτηκε την Νταϊάνα Κάπελ. Απέκτησαν 1 παιδί. την Λαίδη Βικτώρια Ίνεντ Ραχήλ (1894–1969), παντρεύτηκε (1) τον Ερρίκο Βέιν. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον Χέρμπερτ Τέρνορ. Απέκτησαν 2 παιδιά. τον Λόρδο Μάουντζοι Ιωάννη Κάρολο (1900–1963), παντρεύτηκε την Αγαθή Άκλαντ-Χουντ-Ρέιναρντσον. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Λαίδη Βιολέτα Γκλόρια Σίβυλλα (1902–1969), δεν παντρεύτηκε ποτέ.Ήταν διάσημη για την ομορφιά της, και δεν είχε καμία αμφιβολία για τη βελτίωσή της με τη χρήση καλλυντικών, η οποία θεωρήθηκε τολμηρή εκείνη την εποχή. Τον Ιούλιο του 1897, η Σίβυλλα ήταν καλεσμένη στην μεγάλη χοροσπερίδα της Δούκισσας του Ντέβονσαϊρ, στο Ντέβονσαϊρ Χάουζ στο Πικαντίλι του Λονδίνου. Η χοροσπερίδα πραγματοποιήθηκε για τον εορτασμό του Διαμαντένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Βικτώριας, και ήταν ένα από τα πιο υπερβολικά αριστοκρατικά πάρτι που είχαν γίνει ποτέ.Πέθανε στις 21 Ιουλίου 1910 στην 58 Κουίν Άν Στρίτ στο Μέριλμπον του Λονδίνου σε ηλικία 38 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι Ρόσλιν του Εδιμβούργου. Lafayette Studio archives at the Victoria and Albert Museum
Γενικές εκλογές της Μάλτας (2017)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μάλτα στις 3 Ιουνίου 2017. Στις εκλογές έλαβαν μέρος το Εργατικό Κόμμα με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Τζόζεφ Μούσκατ, το Εθνικιστικό Κόμμα με επικεφαλής τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Σιμόν Μπουσουτίλ, και άλλα 4 κόμματα. Ήταν οι εκλογές με τη συμμετοχή των πιο πολλών κομμάτων από τις εκλογές του 1962. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη των Εργατικών με ποσοστό 55% της λαϊκής ψήφου. Η προσέλευση έφτασε το 92% (1% λιγότερη σε σχέση με τις εκλογές του 2013).

 Στις προηγούμενες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν το Σάββατο 9 Μαρτίου 2013, το Εργατικό Κόμμα, με αρχηγό τον Μούσκατ, μετά από 15 χρόνια στην αντιπολίτευση, κατάφερε συντριπτική νίκη κατά του Εθνικιστικού Κόμματος του Λόρενς Γκόνζι, κερδίζοντας τις 37 από τις 67 έδρες του Μαλτέζικου Κοινοβουλίου. Μετά από αυτήν την ήττα, ο Γκόνζι παραιτήθηκε από την ηγεσία του Εθνικιστικού κόμματος. Ο Μούσκατ ορκίστηκε Πρωθυπουργός στις 11 Μαρτίου και σχημάτισε μία κυβέρνηση με 15 υπουργούς, που ήταν η μεγαλύτερη στη ιστορία της Μάλτας ως τότε. Το ρεκόρ ξεπεράστηκε όταν προστέθηκε ένας 16ος υπουργός, ο Κόνραντ Μίτσι.Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με τα έγγραφα του Παναμά, το 2016, αποκαλύφθηκε ότι ο Πρωθυπουργός Μούσκατ, ο συνεργάτης του, Κιθ Σέμπρι, και ο υπουργός Μίτσι έχουν λογαριασμούς στο εξωτερικό, και τότε χιλιάδες άτομα συγκεντρώθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν ζητώντας την παραίτηση του Πρωθυπουργού. Στο πλήθος ηγήθηκε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, ο νέος αρχηγός του Εθνικιστικού Κόμματος ο Σιμόν Μπουσουτίλ. Ο Σιμόν Μπουσουτίλ επανειλημμένα κατηγόρησε τον Μούσκατ για διαφθορά και τον κάλεσε να παραιτηθεί, οργανώνοντας διαμαρτυρίες. Οι πρόωρες εκλογές ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό Μούσκατ την 1η Μαΐου 2017 εξαιτίας της εμπλοκής της συζύγου του σε σκάνδαλο. Ειδικότερα, η Μισέλ Μούσκατ κατηγορήθηκε ότι άνοιξε λογαριασμό στον Παναμά προκειμένου να φυλάει εκεί χρήματα προερχόμενα από δωροδοκία (μίζες) από το Αζερμπαϊτζάν. Ο λόγος που δόθηκε ήταν για να διασφαλιστεί η σταθερότητα της οικονομίας. Το εκλογικό σύστημα στη Μάλτα είναι μεταφερόμενη μονοσταυρία, ένας τύπος αναλογικής εκπροσώπησης στο οποίο οι εκλογείς ψηφίζουν με σειρά προτίμησης. Οι 13 εκλογικές περιφέρειες είναι πενταεδρικές, οπότε αρχικά εκλέγονται 65 μέλη. Μετά, μπορούν να ανατεθούν έως και 4 πρόσθετες έδρες, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι το κόμμα με τις περισσότερες ψήφους θα έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός Μούσκατ χαιρέτισε την επανεκλογή του ως ψήφο εμπιστοσύνης στο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Ο Μπουσιτίλ παραδέχθηκε την ήττα του στις εκλογές, μόλις έγιναν γνωστά τα πρώτα αποτελέσματα. Παράλληλα, υπέβαλε την παραίτησή του από την ηγεσία του κόμματός του. Από την πλευρά του, το Δημοκρατικό Κόμμα πανηγύρισε την εκλογή της αρχηγού του Μαελέν Φαρούτζια ως την πρώτη εκλεγμένη βουλευτή στην ιστορία του κόμματος και έκανε λόγο για ένα "ιστορικό αποτέλεσμα". Εκλογική Επιτροπή
Μοβσές Γκοργκισιάν

Ο Μόβσες Γκοργκισιάν (αρμενικά: Մովսես Գորգիսյան‎, 3 Δεκεμβρίου 1961 – 19 Ιανουαρίου 1990) ήταν Αρμένιος πολιτικός και εθνικός ήρωας, ένας από τους ηγέτες του κινήματος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Στρατού Ανεξαρτησίας της Αρμενίας. Ευρέως γνωστός για τις ομιλίες του για την ανεξαρτησία της Αρμενίας, υπήρξε επίσης ενεργός υποστηρικτής της εκστρατείας ανεξαρτησίας του Αρτσάχ.

 Γεννημένος στο Ερεβάν, ο Γκοργκισιάν αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτισμού του Αρμενικού Κρατικού Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου το 1984, με την ιδιότητα του σκηνοθέτη και παραγωγού. Το 1986-1987 εργάστηκε στο Θέατρο του Γκόρις. Το 1987, εντάχθηκε στο εθνικό κίνημα και έγινε μέλος της Ένωσης για την Εθνική Αυτοδιάθεση. Ο Γκοργκισιάν οδήγησε τις διαδηλώσεις για ανεξαρτησία στο Ερεβάν που τον οδήγησαν στη φυλάκιση το 1988. Διετέλεσε επίσης συντάκτης της αρμενικής έκδοσης του περιοδικού Γκλάσνοστ. Ο Γκοργκισιάν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ύψωσε την τρίχρωμη σημαία της Αρμενίας στις 28 Μαΐου 1988 για πρώτη φορά. Την ίδια μέρα πριν από εβδομήντα χρόνια ιδρύθηκε η Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας.Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μάχης στο Γιεράσχ κοντά στα συνοριακά χωριά της περιοχής του Αραράτ και θάφτηκε στο μνημείο Τσιτσερνακαμπέρντ. Ο Γκοργκισιάν έλαβε μετά θάνατον τον υψηλότερο τίτλο στην Αρμενία, το βραβείο του Εθνικού Ήρωα της Αρμενίας. Մ. Գորգիսեան - ՍՈՒԳԸ ՀԱՎԵՐԺ Է, ԵԹԵ ՊԱՅՔԱՐ ՉԿԱ
SVG Air

Οι SVG Air (St. Vincent and the Grenadines Air) είναι ο κρατικός αερομεταφορέας του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, μαζί με τη Mustique Airways. Η κύρια έδρα του είναι το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας Ε. Τ. Τζόσουα , στο Άρνος Βέιλ. Έχει επίσης άλλες έδρες στα Μπαρμπάντος, στη Γρενάδα και στην Αγία Λουκία. Η εν λόγω εταιρεία έχει σταθμό συντήρησης στο κοντινό νησί Μπεκία. Οι SVG Air εξυπηρετούν προγραμματισμένες πτήσεις και πτήσεις τσάρτερ και προς άλλα νησιά της Καραϊβικής. Άλλες υπηρεσίες φτάνουν ως την Τζαμάικα προς τα βόρεια και ως τη Γουιάνα στο Νότο, ενώ πτήσεις πραγματοποιούνται και σε άλλα νησιά των Γρεναδίνων τα οποία διαθέτουν αεροδρόμιο.

 Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1990 και ξεκίνησε τη λειτουργία της το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ιδιοκτήτες της εταιρείας κατά 75% είναι η St Vincent Grenada Air , ενώ οι οικογένειες Gravel και Barnard έχουν τον έλεγχό της. Στις 19 Νοεμβρίου του 2006 ένα αεροπλάνο της SVG Air τύπου Aero Commander 500S εξαφανίστηκε πάνω από την Μπεκία, ενώ προσέγγιζε το νησί του Αγίου Βικεντίου. Το αεροσκάφος είχε ξεκινήσει από το Κανουάν με προορισμό τον Άγιο Βικέντιο .Τα συντρίμμια του βρέθηκαν στη θάλασσα και ο μοναδικός επιβάτης μαζί με τον πιλότο θεωρείται ότι πέθαναν. Ο στόλος της SVG Air συμπεριλαμβάνει : 3 De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter 3 Britten-Norman BN2A Islander 3 Aero Commander 2 Cessna 402 Επίσημος ιστότοπος
Νάτσο Ροδίγια

Ο Χοσέ Ιγνάθιο Ροδίγια Χιλ ( γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1974 στη Λιρία της Βαλένθια ) είναι πρώην Ισπανός καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για 13 χρόνια ως επαγγελματίας. Είχε ύψος 1,92 μέτρων και έπαιζε στη θέση του πόιντ γκαρντ .

 Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην 1η Ισπανίας στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 όταν ήταν μόλις 17 ετών. Τον Φεβρουάριο του 1998, κέρδισε το Κύπελλο Ισπανίας και ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της διοργάνωσης . Τον Απρίλιο του 2003, ανακηρύχθηκε νικητής του ULEB Cup της περιόδου 2002-03 . Οδήγησε την Παμέσα Βαλένθια στον πρώτο της ευρωπαϊκό τελικό (Κύπελλο Σαπόρτα, το οποίο έχασε από την Μπενετόν Τρεβίζο του Ζέλικο Ρέμπρατσα) και στην πρώτη της ήττα στον τελικό του πρωταθλήματος από την Μπαρτσελόνα. Η αποχώρησή του από τον σύλλογο από την πίσω πόρτα άφησε άσχημη γεύση στους οπαδούς. Μετά από ένα χρόνο στη Λέριδα, έπαιξε ένα χρόνο στην Αιρ Αβελίνο (1η Ιταλίας) και τον τελευταίο στη Βίρτους Μπολόνια. Ο Νάτσο Ροδίγια φόρεσε τον αριθμό 11 για εννιά χρόνια στην Παμέσα Βαλένθια . Ο αριθμός 11 κρεμάστηκε στην κορυφή του γηπέδου της Παμέσα και κανένας παίκτης του συλλόγου δεν θα τον ξαναφορέσει. Αυτό ήταν η πρώτη εμφάνιση που αποσύρθηκε στην ιστορία της ομάδας της Βαλένθια. Μετά την αποχώρησή του εργάστηκε ως Βοηθός Τεχνικός Διευθυντής Εκπαίδευσης στην Παμέσα Βαλένθια μέχρι την περίοδο 2007-2008, όταν έγινε προπονητής της ΚΜ Λίρια . Υπήρξε διευθυντής της ομάδας νέων της Φουενλαμπράδα και προπονητής της ομάδας δοκίμων "Α" της Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα (Μόντακιτ Φουενλαμπράδα). Είναι επίσης αθλητικός σχολιαστής στην τηλεόραση. Λίρια Φέρις ( 1η Ισπανίας ): 1991 - 1993 ΚΜ Λίρια Καμπ δε Τούρια (2η Ισπανίας): 1993 - 1994 Παμέσα Βαλένθια (1η Ισπανίας): 1994 - 1995 Παμέσα Βαλένθια ( 4η Ισπανίας ): 1995 - 1996 Παμέσα Βαλένθια (1η Ισπανίας): 1996 - 2003 Καπράμπο Λέιδα (1η Ισπανίας): 2003 - 2004 Αιρ Αβελίνο (1η Ιταλίας): 2003 - 2004 Βίρτους Μπολόνια (1η Ιταλίας): 2004 - 2005 2η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κάτω των 22 (1996) 1η θέση Μεσογειακοί Αγώνες - Εθνική Ισπανίας - (1997) 2η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 1999 Κυπελλούχος Ισπανίας (1998) Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) Κυπέλλου Ισπανίας (1998) Νικητής ULEB Cup 2002-03 Προφίλ παίκτη στο acb.com
Ιγκόρ Τσουντίνοφ

Ο Ιγκόρ Τσουντίνοφ (Igor Vitalyevich Chudinov, κυριλλικά: Игорь Витальевич Чудинов) είναι πολιτικός από την Κιργιζία, Πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τις 21 Οκτωβρίου του 2009. Είναι ρώσος και δεν ομιλεί την κιργιζική.

 Γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου του 1961 και διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 24 Δεκεμβρίου του 2007, έπειτα από την παραίτηση του Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ. Προτού διοριστεί, υπηρέτησε ως Υπουργός Ενέργειας και Βιομηχανίας. Ο Τσουντίνοφ έλαβε το χρίσμα για το αξίωμα από το κόμμα Ak Zhol, το οποίο κέρδισε πολλές έδρες στις εκλογές για το Κοινοβούλιο της Κιργιζίας, που διεξήχθησαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2007. Ο Πρόεδρος Κουρμάνμπεκ Μπακίγιεφ επιβεβαίωσε το διορισμό του στην πρωθυπουργία στις 24 Δεκεμβρίου.Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009, ο Τσουντίνοφ ορίστηκε επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου για το Εμπόριο Κιργιζίας και Βόρειας Αμερικής, σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στον τομέα της ανάπτυξης του εμπορίου ανάμεσα στην Κιργιζία και στις ΗΠΑ και τον Καναδά.Στις 21 Οκτωβρίου του 2009 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Ντανιγιάρ Ουσένοφ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Igor Chudinov στο Wikimedia Commons
Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (soundtrack)

Το Marvel's Avengers: Age of Ultron (Original Motion Picture Soundtrack) αποτελεί το soundtrack άλμπουμ της ταινίας Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron των Marvel Studios. Τη μουσική συνέθεσαν οι Μπράιαν Τάιλερ και Ντάνι Έλφμαν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Hollywood Records σε ψηφιακή και φυσική μορφή στις 28 Απριλίου και 19 Μαΐου 2015 αντίστοιχα.

 Τον Μάρτιο του 2014, ο Μπράιαν Τάιλερ υπέγραψε για να συνθέσει τη μουσική επένδυση της ταινίας, αντικαθιστώντας τον συνθέτη της πρώτης ταινίας, Άλαν Σιλβέστρι, και κάνοντας αυτήν την τρίτη συνεργασία του με τη Marvel μετά τις ταινίες Iron Man 3 και Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος το 2013. Ο Τάιλερ δήλωσε πως η μουσική αποτίει φόρο τιμής στις μουσικές συνθέσεις του Τζον Γουίλιαμς για τις ταινίες Ο Πόλεμος των Άστρων, Σούπερμαν και Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, και αναφορές στις μουσικές συνθέσεις των ταινιών Iron Man, Thor και Captain America, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα παρόμοιο μουσικό σύμπαν λέγοντας: «Αυτός είναι σίγουρα ο στόχος. Πρέπει να χτίσεις πάνω στη νοσταλγία και να το κάνεις με τολμηρό τρόπο, έτσι ώστε να μπορείς να συσχετιστείς μαζί του». Ο Ντάνι Έλφμαν συνέβαλε επίσης στη μουσική της ταινίας, χρησιμοποιώντας το θέμα του Σιλβέστρι από την πρώτη ταινία για να δημιουργήσει ένα νέο υβριδικό θέμα. Σχετικά με τη συνεισφορά του Έλφμαν, ο Τάιλερ ανέφερε: «Η ταινία είναι ένας τόσο μεγάλος καμβάς και υπάρχουν μέρη τα οποία πραγματικά επωφελούνται από τη δική του φωνή. Αλλά επίσης, έπρεπε όλα να δένουν μαζί και να κρατιούνται μαζί απρόσκοπτα, κι αυτό ήταν κάτι το οποίο δουλέψαμε πραγματικά πολύ για να το πετύχουμε».Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios στις αρχές του 2015 από τη βρετανική ορχήστρα Φιλαρμόνια. Τον Απρίλιο του 2015, η Marvel κυκλοφόρησε τη λίστα κομματιών και ανακοίνωσε πως το soundtrack θα ήταν διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στις 28 Απριλίου 2015 και σε φυσική μορφή στις 19 Μαΐου 2015. Την επόμενη μέρα, κυκλοφόρησε ένα έξτρα κομμάτι με τίτλο «New Avengers: Age of Ultron» και το οποίο συνέθεσε ο Έλφμαν. Πηγές: Επιπρόσθετα κομμάτια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron:
Μελίκη Ημαθίας

Η Μελίκη είναι κωμόπολη της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και υπήρξε έδρα ομώνυμου δήμου (σχέδιο Καποδίστριας). Έχει μόνιμο πληθυσμό 2.838 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή 2021.

 Η Μελίκη βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πεδιάδας της Βέροιας, σε υψόμετρο 40 μέτρα και σε απόσταση 23 χλμ. ανατολικά από το κέντρο της πόλης, κοντά στον ποταμό Κρασοπούλη. Ιστορικά συμπεριλαμβάνεται στους ελληνόφωνους αγροτικούς οικισμούς της περιοχή του Ρουμλουκιού και ο αρχικός πυρήνας του χρονολογείται κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Ακόμη, κατά τον 17ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στη Μελίκη άτομα που προερχόταν από την περιοχή των Χασίων και των Αντιχασίων.Στις αρχές του 20ού αιώνα, στον οικισμό διαχείμαζαν οικογένειες Βλάχων κτηνοτρόφων από την περιοχή του Βερμίου, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός ανερχόταν σε 525 κατοίκους. Μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, εγκαταστάθηκαν στη Μελίκη άτομα προερχόμενα από τη Σκάφη Κοζάνης.Στη σημερινή εποχή ο πληθυσμός της Μελίκης αποτελείται από γηγενείς Μακεδόνες, απόγονους προσφύγων από τη Θράκη (κυρίως από το χωριό Κoστί) και άτομα βλάχικης καταγωγής. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και τη μελισσοκομία. Οι δεντροκαλλιέργειες, π.χ. ροδακινιές, είναι επίσης βασικός τομέας απασχόλησης των κατοίκων. Στη Μελίκη λαμβάνουν χώρα τα έθιμα των Αναστεναρίων και του Καλόγερου, τα οποία έφεραν στην περιοχή οι Θρακιώτες πρόσφυγες. Στην κωμόπολη εδρεύουν ο Λαογραφικός Όμιλος Μελίκης και Περιχώρων, καθώς και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θρακιωτών. Επίσης λειτουργεί από το 2011 το Εθνογραφικό Κέντρο Γιώργη Μελίκη. Η Μελίκη αποτελεί τόπο γέννησης ή καταγωγής του λαογράφου Γιώργη Μελίκη, των ποδοσφαιριστών Τάκη Καραγκιοζόπουλου, Αντώνη Νατσούρα και Κώστα Παυλόπουλου, της πρώην αθλήτριας και νυν προπονήτριας χάντμπολ Γρηγορίας Γκόλια, του πετοσφαιριστή Θάνου Τερζή και των πολιτικών Μιχάλη Χαλκίδη και Τάσου Μπαρτζώκα. Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1994 με το ΦΕΚ 136Α - 30/08/1994 (σχέδιο Καποδίστριας) ορίστηκε έδρα του ομώνυμου νεοϊδρυθέντα δήμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Μελίκης η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μελίκης του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 3.116 κάτοικοι. «Μία Μάσκα Δρόμος» Εκθεση σπουδαστων και διδασκόντων στο Κέντρο Έρευνας Μάσκας στην Μελίκη Ημαθίας Παραδοσιακή ενδυμασία - Ήθη και έθιμα Αρχειοθετήθηκε 2022-12-24 στο Wayback Machine.: από την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας. Ο Καλόγερος – Ένα πολυσήμαντο θρακικό έθιμο από τον ιστότοπο https://www.pontosnews.gr/
Καθεδρικός Ναός των Τριών Ιεραρχών (Παρίσι)

Ο Καθεδρικός Ναός των Τριών Ιεραρχών και του Αγίου Τίχωνος του Ζαντόνσκ (γαλλικά: Eglise cathédrale des Trois-Saints-Docteurs et Saint Tikhon de Zadonsk‎, Μετόχιον των Τριών Ιεραρχών, ρωσικά: Трёхсвятительское подворье‎) είναι εκκλησία του Πατριαρχείου της Μόσχας, η οποία ευρίσκεται επί του αριθμού 5 της rue Pétel, στο 15ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού.Εντός του Καθεδρικού Ναού βρίσκεται η θαυματουργός εικόνα της Παναγιάς της Ιβηρίας, προστάτιδας των Μοσχοβιτών, η οποία χρονολογείται από το 1758. Η σύζυγος του Ρώσου προέδρου, Σβετλάνα Μεντμέντεβα, μετέβη προσωπικώς στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του συζύγου της στη Γαλλία, προκειμένου να θαυμάσει την εικόνα αυτήν.

 Ο Καθεδρικός Ναός ανεγέρθηκε από τον Σεβασμιώτατο Βενιαμίν Φέντσενκοφ . Έπειτα από την ανακάλυψη της θαυματουργού εικόνας στο Παρίσι σε ένα παλαιοπωλείο, η εικόνα αγοράστηκε. Καθώς η Ρωσία βρισκόταν υπό κομμουνιστικό απολυταρχικό καθεστώς, μία εκκλησία αφιερωμένη στην εικόνα αυτή ανεγέρθηκε για τη φύλαξή της, η οποία και μετατράπηκε στον σημερινό Καθεδρικό Ναό. Ο Καθεδρικός Ναός είναι βασισμένος σε σχετικά σύγχρονα αρχιτεκτονικά σχέδια, καθώς χρονολογείται από το 1931. Το 1958, το συγκρότημα κατοικιών, εντός ορισμένων χώρων του οποίου φιλοξενείτο η εκκλησία, κατεδαφίστηκε. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου συμφώνησαν στην ύπαρξη, εντός της νέας κατασκευής που θα χτιζόταν στην ίδια θέση με την προηγούμενη, χώρων οι οποίοι θα φιλοξενούσαν τη νέα εκκλησία, υπό τον όρο, ωστόσο, καμία αρχιτεκτονική παρέμβαση να μην φανερώνει τον ιερό χαρακτήρα του χώρου. Ο αρχιτέκτονας Μαρκ Χολ, υπεύθυνος για την ανέγερση του νέου συγκροτήματος κατοικιών, περιέλαβε στα σχέδιά του την εκκλησία ως «χώρο εμπορικής εκμετάλλευσης». Τα 80ά γενέθλιά της εορτάστηκαν το 2011. Ο Καθεδρικός Ναός αυτός αποτελεί τον δεύτερο ρώσικο στο Παρίσι μετά τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Πατριαρχείο Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Ρωσική Ορθόδοξη Επισκοπή Χερσονήσου (Γαλλικά) Επίσημη σελίδα του Καθεδρικού Ναού (Γαλλικά) [1] (Γαλλικά) Σύντομο ιστορικό του Καθεδρικού Ναού Αρχειοθετήθηκε 2012-05-23 στο Wayback Machine.
Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι (Οθ. τούρκικα:محمد سيف الدين أفندي) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Seyfeddin Efendi, 21 Σεπτεμβρίου 1874 - 19 Οκτωβρίου 1927) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Μεχμέτ Σεϊφεντίν γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1874 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της πέμπτης συζύγου του Γκεβχερί Καντινεφέντι. Έμεινε ορφανός σε νεαρή ηλικία και μαζί με την αδελφή του ανατράφηκε από τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και ανέβηκε στο βαθμό του Ναυάρχου. Ήταν καπετάνιος στο πλοίο Şirket-i Hayriyye στον Βόσπορο. Ενδιαφερόταν πολύ για την τουρκική μουσική, σύνθεση ύμνων και την ποίηση, και έπαιζε τύμπανο. Στην οθωμανική δυναστεία ήταν ο μοναδικός πρίγκιπας που ασχολήθηκε με τη μουσική σε επαγγελματικό επίπεδο. Εγκαταστάθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας, όταν έφυγε από την Τουρκία. Ο Μεχμέτ Σεϊφεντίν παντρεύτηκε δύο φορές: τη Νεσιφελέκ Χανίμ (1880-1930), απέκτησαν: τον Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ Εφέντι (1901-1977). τη Νερβαλιτέρ Χανίμ (1887-1935), απέκτησαν: τον Μαχμούτ Σεβκέτ Εφέντι (1903-1973). τον Αχμέτ Τεβχίτ Οσμάνογλου (1904-1966). την Φατμά Γκεβχερί Οσμάνογλου (1904-1980).Πέθανε από εντερική δυσφορία στις 19 Οκτωβρίου 1927 στη Νίκαια της Γαλλίας σε ηλικία 53 ετών. Είναι θαμμένος στο Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Άγιος Νικόλαος Μεσσηνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό του νομού Μεσσηνίας. Ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου, η οποία περιλαμβάνει τους οικισμούς του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Δημητρίου. Το χωριό τοποθετείται σε απόσταση λιγότερης της μίας ώρας (οδικώς) νότια της Καλαμάτας (47χλμ), στην καρδιά της πλούσιας σε ιστορία περιοχής της Μάνης.

 Ο Άγιος Νικόλαος, στα 3,5 χλμ νότια της Στούπας, είναι ψαροχώρι της Έξω Μάνης (Μεσσηνιακή Μάνη), με νεοκλασικές κατοικίες και πέτρινα αρχοντικά που διατηρούν την παραδοσιακή μανιάτικη τεχνοτροπία. Συνδυάζει μανιάτικα χαρακτηριστικά με νησιώτικη φυσιογνωμία.Παλαιότερα ονομαζόταν Σελίνιτσα. Κατά μία εκδοχή, η ονομασία του χωριού προέρχεται από την σλάβικη λέξη selo=χωριό, selinitsa=μικρό χωριό. Στη μικρή παραλία Μάλσοβα (Πανταζή) του Αγίου Νικολάου, με την ψιλή άμμο, δίπλα στις εκβολές του ποταμού Παμίσου, τοποθετείται η αρχαία Πέφνος και απέναντί της το ομώνυμο νησάκι όπου, κατά τον μύθο, γεννήθηκαν οι Διόσκουροι. Στην είσοδο του χωριού δεσπόζει το Πυροβολείο του Γερακάρη, το οποίο χτίστηκε από τον αρχηγό των Χιτών στη Μάνη, Σταύρο Γερακάρη. Επίσης, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει χαρακτηρίσει ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο το κτήριο ιδιοκτησίας Γρηγορίου Σκαλκέα, ένα σημαντικό μνημείο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του χώρου. Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες του Αγίου Μύρωνα και του Αγίου Νικολάου - Ιερός Ναός Αναλήψεως του Χριστού, απ’ όπου πήρε το όνομά του το χωριό. Το χωριό διαθέτει Νηπιαγωγείο, Λιμενικό Σταθμό και Κέντρο Υγείας. Δυτικά του χωριού στέκει ένας φάρος 5 μέτρων.
Καρλ Φρέντερικ Βάντελ

Ο Καρλ Φρέντερικ Βάντελ (δανικά: Carl Frederik Wandel‎, 15 Αυγούστου 1843 – 21 Απριλίου 1930) ήταν Δανός αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και εξερευνητής των πολικών περιοχών. Μεγάλο μέρος της εξερεύνησής του επικεντρώθηκε στην υδρογράφηση των θαλάσσιων περιοχών ανοιχτά της Δανίας και της Νορβηγίας, με έμφαση στις ακτές της Γροιλανδίας. Διετέλεσε αξιωματικός του δανικού πολεμικού ναυτικού από το 1863, υποπλοίαρχος από το 1892, υποναύαρχος από το 1899 και αντιναύαρχος από το 1905. Αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1911.

 Το 1864, υπηρέτησε στη σκούνα " HDMS Absalon" στη Βαλτική και το διάστημα 1865-67 συμμετείχε στη γαλλική εξευρηνητική αποστολή στο Μεξικό. Το διάστημα από το 1876 έως το 1878, ανέλαβε τη ασφάλεια του ταχυδρομικού πλοίου που εξυπηρετούσε την αλληλογραφία με την Ισλανδία, ενώ το 1880, συμμετείχε σε αμερικανική ωκεανογραφική αποστολή. Το διάστημα 1881 έως το 1886, υπήρξε επικεφαλής της γραμματείας του Υπουργείο Ναυτιλείας, το διάστημα από το 1886 έως το 1888, επικεφαλής των θαλάσσιων ερευνών στα ύδατα της Δανίας και από το 1889 έως το 1898 διευθυντής του αρχείου ναυτικών χαρτών. Το 1890 διορίστηκε πρόεδρος της επιτροπής για την έρευνα των δανικών χωρικών υδάτων και το 1895 πρόεδρος της επιτροπής γεωλογικών και γεωγραφικών μελετών στη Γροιλανδία. Το διάστημα από το 1901 έως το 1908, διατέλεσε μέλος της επιτροπής άμυνας, ενώ μετά τη συνταξιοδότησή του, από το 1914 έως το 1927, διετέλεσε πρόεδρος της Βασιλικής Δανικής Γεωγραφικής Εταιρείας.Υπήρξε κυβερνήτης σε πολλά πλοία του δανικού πολεμικού ναυτικού, μεταξύ αυτών του θωρακοβάρις "Helgoland", από το 1884 έως το 1897 επικεφαλής της εξερευνητικής αποστολής "Ingolf" στη Γροιλανδία, και το 1898 ως διοικητής της φρεγάτας "Fyn" στη Μεσόγειο. Η θάλασσα μεταξύ της Γροιλανδίας και του αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ ονομάστηκε προς τιμήν του, όπως επίσης ένα ομώνυμο ακρωτήρι, καθώς επίσης και το νουνατάκ Βάντελ στη δυτική Γροιλανδία φέρει το όνομά του. Maritime Warfare in the Danish and Norwegian waters 1807-14 (1915), Danmark og Barbareskerne 1746-1845 (1919), Nogle Livserindringer (1923) The Danish Commerce attempt in the Orient in the eighteenth century. (1927). The Danish Ingolf-Expedition - Internet Archive
Μπεϊχάν Σουλτάνα

Η Μπεϊχάν Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:بی‌خان سلطان) (Τούρκικα: Beyhan Sultan, 1497 - 1559) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδερφή του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.

 Η Μπεϊχάν γεννήθηκε το 1497 στην Τραπεζούντα. Το 1515 σε ηλικία 18 ετών, παντρεύτηκε τον Φερχάτ Πασά που ήταν τρίτος βεζίρης του Σουλτάνου Σελίμ Α΄, κατά την περίοδο του Πιρί Πασά. Μαζί με τον Φερχάτ Πασά απέκτησαν ένα γιο, τον Σουλτανζάντε Ορχάν. Ο Φερχάτ κατηγορήθηκε για ληστεία και αδίστακτη συμπεριφορά στις επαρχίες που διοικούσε. Μέσα από τη διαμεσολάβηση της Μπεϊχάν και της μητέρα του Σουλεϊμάν, Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, ο Φερχάτ είχε χάρη μετά τα πρώτα αδικήματα του, αλλά συνέχισε να προκαλεί τα παράπονα από τους ψηφοφόρους του, και έτσι ο Σουλτάνος διέταξε να τον εκτελέσουν. Το 1524, ο αδερφός της ο Σουλεϊμάν, εκτέλεσε τον Φερχάτ Πασά, με αποτέλεσμα η Μπεϊχάν να μείνει χήρα. Αποξενώθηκε από τον αδερφό της και αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί και έζησε μια αυτοεξορία από την Κωνσταντινούπολη. Η πίστη της Μπεϊχάν στον σύζυγό της ξεπέρασε την πίστη της στην οικογένειά της, κάτι που ήταν μια σπάνια περίπτωση. Η Μπεϊχαν παντρεύτηκε το 1536, σε ηλικία 39 ετών, τον Αγιάς Μεχμέτ Πασά, που ήταν μεγάλος βεζίρης μετά τον θάνατο του Ιμπραήμ Πασά. Το 1539, ο Αγιάς Πασά πέθανε από πανούκλα και η Μπεϊχάν έγινε και πάλι μια χήρα. Το ζευγάρι είχε δύο κόρες, την Ραφιγιέ Σουλτάν και την Γκεβχερχάν Σουλτάν. Η Μπεϊχάν πέθανε το 1559 σε ηλικία 62 ετών στην Αμάσεια, στο παλάτι της και τάφηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν ταφεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄. Αγιάς Μεχμέτ Πασάς Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής Σελίμ Α΄
La Fanfarria del Capitan

Οι Λα Φανφάρρια ντελ Καπιτάν, πρώην "Καπιτάν Τίφους" είναι μουσικό συγκρότημα από την Αργεντινή. Δημιουργήθηκαν το 2004 στο Μπουένος Άιρες από τα βασικά μέλη: Βικτόρια Κορνέχο, Ιερόνιμο Κασσάνιε και Φρανκίσκο Μερκάδο. Επίσης μετράνε ως δημιουργοί του μουσικού είδους Φανφάρρια Λατίνα

 Το συγκρότημα έχει ηχογραφήσει δύο στούντιο άλμπουμ με παραγωγό τον Ματίας Σέλλα (Jorge Drexler, Kevin Johansen, κ.α.)και ένα ζωντανό. Οι Λα Φανφάρρια ντελ Καπιτάν περιοδεύουν από το 2011 παγκόσμια. To 2011 έπαιξαν στην πρώτη ευρωπαϊκή τουρνέ 40 συναυλίες στην Ιταλία, Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία και Ισπανία. Το 2012 ακολούθησε η "mondo-tour" με 87 συναυλίες σε 7 μήνες στην Αργεντινή, Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία, Τσεχία, Αυστρία, Ουκρανία, Ρωσία, Κίνα και Ιαπωνία. Σημαντικά φεστιβάλ αυτής της περιοδείας ήτανε Fusion Festival (Λαρτς Γερμανία), Mighty Sounds (Ταμπόρ, Τσεχία), Nuevo Sol (Ρόστοκ, Γερμανία), Movement Festival (Περμ, Ρωσία), Harvest Festival (Μόσχα, Ρωσία) y OCT-Loft Jazz Festival (Σέντσεν, Κίνα). Η τρίτη περιοδεία οδήγησε στη νότιο Αμερική και Ευρώπη. 68 εμφανίσεις, 5 μήνες, 11 χώρες.Το συγκρότημα έλαβε μέρος στα φεστιβάλ Pepsi Music του Μπουένος Άιρες, Trutnov Festival (Τσεχία), Wild Mint (Ρωσία), Mundial (Βέλγιο). Επίσης παίξανε με επώνυμα συνγροτίματα όπως Bomba Estereo (Lido, Βερολίνο), Karamelo Santo (Die Pumpe, Κιλ) και Bersuit Vergarabat (Karneval der Kulturen, Βερολίνο) . Το 2014 ακολούθησε η "Fanfarria Latina on Tour" που περιόδευσαν και με τους αργεντινούς Bersuit Vergarabat στη Γερμανία στην περιοδεία του ποδοσφαιρικού μουντιάλ. Η γύρα 2014 άρχισε στο φεστιβάλ Rock BA 2014 του Μπουένος Αιρες. Ήταν 50 συναυλίες σε τέσσερις μήνες στην Τσεχία, Αυστρία, Βέλγιο, Ολλανδία, Φινλανδία, Ουκρανία, Πολωνία, Σλοβακία, Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία. Ολες οι περιοδείες είναι πολύ περιπετειώδεις, και κάθε χρονιά μεγαλώνει η φαμίλια τον Καπιτάν. Το 2015 έκανε το συγκρότημα μια μίνι τουρ σε έναν μήνα 27 συναυλίες σε 7 ευρωπαϊκές χώρες. Ένας φαν του γκρουπ, ο Αλεξάντερ "Ζάσα" Περεζ Τραχίμπροντ, ένας αργεντινός με ουκρανική καταγωγή, που η οικογένεια του στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο έφυγε στην Αργεντινή, ταξίδεψε στην Ουκρανία για να δει το γκρουπ. Τυχαία ξανασυνάντησε το 2012 σε ένα μέρος κοντά στην Οδέσσα την ουκρανική του οικογένεια. Η εκ νέου συνάντηση στο χωριό Σοφίβκα γιορτάστηκε με πολύ βότκα και το κοντσέρτο τον Λα Φανφάρια ντελ Καπιτάν. Ο πρώην δήμαρχος και συγγενής του Αλεξάντερ έδωσε μια πρόσθετη ονομασία στο χωρίο ("объединённый сквозь что-л" Capitan Tifus, στα Ελληνικά: ενωμένοι από τους Καπιτάν Τίφυς). Από το 2012 λέγετε το μέρος Σοφίβκα Ζαγενένι γκζέρεζ Καπιτάνα Τιφούσα. 2009: Diente de Oro επίσημη ιστοσελίδα
High Voltage

Το High Voltage είναι το πρώτο άλμπουμ του Αυστραλιανού hard rock/rock and roll συγκροτήματος, AC/DC. Κυκλοφόρησε στις 17 Φεβρουαρίου του 1975. Οι Άνγκους Γιανγκ, Μάλκολμ Γιανγκ και Μπον Σκοτ έγραψαν έξι από τα οκτώ τραγούδια του άλμπουμ. Το "Soul Sripper" είναι γραμμένο από τους αδελφούς Young και το "Baby, Please Don't Go" είναι μία επανέκδοση του ομότιτλου τραγουδιού του Μπιγκ Τζο Γουίλιαμς. To "High Voltage" κυκλοφόρησε από την "Albert Productions". Η διεθνής έκδοση του "High Voltage" κυκλοφόρησε το 1976 από την "Atlantic Records".

 Οι AC/DC ακόμη βελτίωναν την μουσική τους όταν ηχογραφήθηκε το "High Voltage" το 1974, παρ' όλα αυτά πολλοί θαυμαστές του συγκροτήματος θεωρούν το συγκεκριμένο άλμπουμ, ως ένα από τα καλύτερα τους. Η πρώτη παρουσίαση του δίσκου έγινε στο "Countdown", ένα Αυστραλιανό μουσικό πρόγραμμα. Στις συναυλίες τους, όταν ο Σκοτ τραγουδούσε το "Baby, Please Don't Go", ήταν ντυμένος σαν ένα ξανθό κοριτσάκι. Η διεθνής έκδοση του "High Voltage" κυκλοφόρησε το Μάιο του 1976, και αποτελούνταν από ένα μείγμα τραγουδιών από τους δύο πρώτους δίσκους των AC/DC ("High Voltage", "T.N.T."). Παρ' όλα αυτά η διεθνής έκδοση περιελάμβανε μόνο δύο τραγούδια από την αυθεντική έκδοση του πρώτου δίσκου, τα "She's Got Balls" και "Little Lover". Άλλα τέσσερα τραγούδια από την αυθεντική έκδοση του "High Voltage" περιλαμβάνονταν στο EP "'74 Jailbreak", που κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ιαπωνία, τον Οκτώβριο του 1984. Τα τραγούδια "Stick Around" και "Love Song" δεν κυκλοφόρησαν ποτέ διεθνώς. Όλα τα τραγούδια του δίσκου, είναι γραμμένα από τους Άνγκους Γιανγκ, Μάλκολμ Γιανγκ και τον Μπον Σκοτ, εκτός από το "Baby, Please don't Go" και το "Soul Stripper". "Baby, Please Don't Go" - 4:50 "She's Got Balls" - 4:50 "Little Lover" - 4:45 "Stick Around" - 4:45 "Soul Stripper" - 6:25 "You Ain't Got A Hold Me" - 3:30 "Love Song" - 5:15 "Show Business" - 4:45 Το "Stick Around" εμφανίστηκε στο άλμπουμ "High Voltage" και δεν κυκλοφόρησε στην παγκόσμια έκδοση του δίσκου. Τελικά κυκλοφόρησε διεθνώς στο CD "74 Jailbreak". Ούτε το "Show Business" κυκλοφόρησε εκτός Αυστραλίας μέχρι το 1984, όταν και εμφανίστηκε στο δίσκο "74 Jailbreak". Το "Show Business" περιλαμβάνονταν σε ένα παλαιότερο τραγούδι, το "Sunset trip", που γράφτηκε από τον Μάλκολμ Γιανγκ και τον Ντέηβ Έβανς, τον πρώτο τραγουδιστή του συγκροτήματος. Αργότερα, ο Μπον Σκοτ πρόσθεσε νέους δικούς του στίχους στο κομμάτι. Το "Love Song" περιλαμβάνονταν, κι αυτό, σε ένα παλαιότερο κομμάτι το "Fell in Love", επίσης γραμμένο από τον Γιανγκ και τον Έβανς. Αργότερα, ο Σκοτ πρόσθεσε καινούργιους στίχους στο τραγούδι, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ παγκοσμίως. Μπον Σκοτ - κύρια φωνητικά Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα Μάλκολμ Γιανγκ - φωνητικά, κιθάρα Τζορτζ Γιανγκ - μπάσο Τόνι Καρέντι - ντραμς High Voltage (Australia) - AC/DC | Songs, Reviews, Credits | AllMusic The Story of AC/DC's Debut Australian Album, 'High Voltage'
Μστσισλάβ

Το Μστσισλάβ ή Μστσισλάβλ (λευκορωσικά: Мсці́слаў, λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο: Mscisłaŭ, ρωσικά: Мстиславль, πολωνικά: Mścisław, λιθουανικά: Mstislavlis) είναι πόλη στην περιφέρεια Μόγκιλεφ στην Ανατολική Λευκορωσία. Αποτελεί διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μστσισλάβ. Το 2009, ο πληθυσμός της ήταν 10.804 κάτοικοι.

 Το Μστσισλάβλ αναφέρεται γραπτά για πρώτη φορά στο χρονικό του Ιπάτιεφ το 1156. Αρχικά συμπεριλήφθηκε στο Πριγκιπάτο του Σμολένσκ, αλλά είχε γίνει η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου του Μστσισλάβλ το 1180. Κατά τον Μεσαίωνα, ήταν η έδρα της οικογένειας των πρίγκιπων Μστσισλάβσκι. Πιστεύεται ότι ο Πιότρ Μστσισλάβετς γεννήθηκε στο Μστσισλάβλ. Το 1377 καταλήφθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Ο πρώτος Λιθουανός δούκας του Μστσισλάβλ ήταν ο Καριγκάιλα, αδελφός του Γιογκάιλα. Η πόλη παρέμεινε μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βοϊβοδάτο του Μστσισλάβ μέχρι τις διαιρέσεις της Πολωνίας το 1772. Τώρα είναι ένα κέντρο της επαρχίας. Τα κτίρια ιστορικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν την εκκλησία Καρμελιτών (1637, ανακαινίστηκε το 1746-50) και τον καθεδρικό ναό του Ιησουιτών (1640, ανακαινίστηκε το 1730-38, μετατράπηκε σε ορθόδοξο καθεδρικό ναό το 1842). Το 1939 ζούσαν στο Μστσισλάβλ 2.067 Εβραίοι, που αντιπροσώπευαν σχεδόν το 20% του τοπικού πληθυσμού. Ο γερμανικός στρατός κατέλαβε την πόλη τον Ιούλιο του 1941. Στις αρχές Οκτωβρίου, σκοτώθηκαν 30 ηλικιωμένοι Εβραίοι. Στις 15 Οκτωβρίου 1941, μαζί με την τοπική αστυνομία δολοφονήθηκαν από 850 έως 1.300 Εβραίοι. Είναι η γενέτειρα του Εβραίου ιστορικού και συγγραφέα Σιμόν Ντούμπνοφ, του Εβραίου κομμουνιστή Γιακόβ Τσούμπιν και του εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη Αβραάμ Α. Μάνιεβιτς, μεταξύ άλλων. Φωτογραφίες στο Radzima.org Η δολοφονία των Εβραίων του Μστσισλάβ κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην ιστοσελίδα του Γιαντ Βασέμ.
Αντόνιο Λορεντάν

Ο Αντόνιο Λορεντάν (Λατινικά : Antonius Lauretanus, 1420 - 1482) Βενετός ευγενής από την Οικογένεια Λορεντάν διορίστηκε διοικητής στην Σκόδρα, στο Σπλιτ, στην Αλβανική Βενετία και στον Μοριά. Η σύζυγος του ήταν η Όρσα Πιζάνι με την οποία απέκτησε τρεις γιους : Τζιοβάννι, Μάρκο και Γιάκοπο. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε διαδοχικά διοικητής στον Μοριά (1466), στο Σπλιτ στην Δαλματία (1467 - 1469) και τέλος στην Σκόδρα και την Βενετική Αλβανία (12 Ιουλίου 1473).

 O Αντόνιο Λορεντάν ήταν διοικητής του Βενετσιάνικου στρατού που αμύνθηκε στην Σκόδρα όταν πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1474). Οι πηγές περιγράφουν ότι οι άντρες της φρουράς διαμαρτυρήθηκαν στον Αντόνιο ότι πεινούσαν και διψούσαν αλλά εκείνος τους απάντησε : "Άν πεινάτε φάτε την σάρκα μου, αν διψάτε πιείτε το αίμα μου". Ο Αντόνιο Λορεντάν πρωταγωνιστής στην άμυνα απέκρουσε επιτυχώς τους Οθωμανούς, απέκτησε την φήμη του ήρωα πολέμου και στέφτηκε "Ιππότης του Αγίου Μάρκου". Οι Βενετσιάνοι για να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα νοσοκομείο. Οι Βενετσιάνοι ενθουσιασμένοι του ζήτησαν να οργανώσουν εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κύπρου που είχαν αλώσει οι Οθωμανοί (1470) και δεν μπόρεσαν να ανακαταλάβουν παρά τον θρίαμβο τους την επόμενη χρονιά (1471) στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Ο στόχος τους ήταν βασικά να ανακαταλάβουν την Κύπρο πριν από την Δημοκρατία της Γένοβας που σχεδίαζε να κάνει το ίδιο πράγμα. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (1478), την ίδια χρονιά ο ίδιος ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επικεφαλής των Οθωμανών προχώρησε σε δεύτερη εκστρατεία στην Σκόδρα, αυτή την φορά την κατέλαβε επιτυχώς την επόμενη χρονιά (1479). Ο Αντόνιο Λορεντάν πέθανε από ελώδη πυρετό στον πόλεμο της Φερράρα (1482), έγινε πρωταγωνιστής σε πολλά λογοτεχνικά έργα από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Μαρίνο Μπαρλέτι. Horatio Forbes Brown (1973). Studies in the History of Venice Hugh Honour (1997). The Companion Guide to Venice John Rigby Hale; David Chambers; Cecil H. Clough; Michael Mallett (1993). War, Culture and Society in Renaissance Venice: Essays in Honour of John Hale Lothar W. Pawliczak (2011). Was man so alles nicht von Venedig weiß: alte Geschichten - neue Mythen M. E. Mallett; J. R. Hale (2006). The Military Organisation of a Renaissance State: Venice C. 1400 To 1617 Manfredo Tafuri (2006). Interpreting the Renaissance: Princes, Cities, Architects Seth Parry (2008). Fifty Years of Failed Plans: Venice, Humanism, and the Turks (1453--1503) Stefania Mason Rinaldi; Vittore Carpaccio (1 November 2000). Carpaccio: the major pictorical cycles Théoharis Stavrides (2001). "The" Sultan of Vezirs: The Life and Times of the Ottoman Grand Vezir Mahmud Pasha Angelović (1453 - 1474) Zarij M. Bešić (1970). Istorija Crne Gore: Od najstarijih vremena do kraja XII vijeka
Άγιος Αυτόνομος

Ο Άγιος Αυτόνομος (πέθανε το 313) ήταν χριστιανός μάρτυρας. Λέγεται πως ήταν Ιταλός επίσκοπος που δραπέτευσε τον διωγμό του Διοκλητιανού μεταναστεύοντας στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Δίδαξε τον Χριστιανισμό στην περιοχή, υπηρέτησε ως πρώτος επίσκοπος του Βιθυνίου, και στη συνέχεια μαρτύρησε. Εορτάζεται στις 12 Σεπτεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

 Απολυτίκιο (Ἦχος α΄) Ἐκ Δυσμῶν ἀνατείλας ὡς ἀστὴρ οὐρανόφωτος, καὶ πρὸς τὴν Ἐώαν ἐκλάμψας, ταὶς ἀκτίσι τῶν τρόπων σου, τὸν Ἥλιον τῆς δόξης Ἰησοῦν, ἐδόξασας ἀθλήσει σου στερρῆ· διὰ τοῦτο ἐδοξάσθης θεουργικῶς, Αὐτόνομε Πατὴρ ἠμῶν. Δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα. ορθόδοξος συναξαριστής Clive Foss, «St. Autonomus and His Church in Bithynia», Dumbarton Oaks Papers, τομ. 41, Studies on Art and Archeology in Honor of Ernst Kitzinger on His Seventy-Fifth Birthday (1987), σσ. 187–198.
1187 Άφρα

Η Άφρα (Afra) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,397. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της `Αφρα εκτιμάται σε 31,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0527. Η `Αφρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 4,2 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
NGC 2022

Το NGC 2022 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Ωρίωνα. Απέχει περίπου 7.000 έτη φωτός από τη Γη και το ανεκάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Δεκεμβρίου 1785.

 Δεδομένα για το NGC 2022 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 2022 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 2022 στο Wikimedia Commons
Τετιάνα Ντανιλένκο

Η Τετιάνα Βολοντιμίριβνα Ντανιλένκο (ουκρανικά: Тетя́на Володи́мирівна Даниле́нко‎ , γεννημένη στις 30 Οκτωβρίου 1983 στο Ζιτόμιρ), είναι Ουκρανή τηλεοπτική δημοσιογράφος και τηλεοπτικός οικοδεσπότης για το Channel 5 και ο Hromadske.tv, συντάκτης ιστολογίου στο Ukrayinska Pravda.

 Η Ντανιλένκο γεννήθηκε σε μια οικογένεια του Ουκρανού συγγραφέα και καθηγητή Ουκρανικής γλώσσας, Βολοντίμιρ Ντανιλένκο. Μερικές φορές μεταξύ του 1998 -2001 μαζί με την οικογένειά της, μετακόμισε στο Κίεβο, όπου η Ντανιλένκο εγγράφηκε στο Ινστιτούτο Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Το 2002 κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους σπουδών της, η Ντανιλένκο έγινε δεκτή ως ανταποκριτής στο STB όπου εργάστηκε μέχρι το 2004. Το 2007-08 είχε σχέση με τον επιχειρηματία και πρώην πολιτικό Βλαντίσλαβ Κάσκιβ. Το 2010 η Ντανιλένκο εμπλέκεται ακούσια σε ξενοφοβική υπόθεση των αστυνομικών δυνάμεων της Ουκρανίας (militsiya) (μαζί με τον Μπέρκουτ) προς έναν άλλο Ουκρανό δημοσιογράφο Μουσταφά Νάγιεμ, όταν το αυτοκίνητό της σταμάτησε από αξιωματούχους. Από τις 23 έως τις 25 Αυγούστου 2011, μαζί με τον Παύλο Κούζεεβ, πραγματοποίησε τον Τηλεμαραθώνιο της Ουκρανικής Ανεξαρτησίας στο Channel 5, αφιερωμένο στην 20η επέτειο της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, η οποία διήρκεσε ακριβώς 52 ώρες. Λόγω αυτού, μπήκε στο Guinness Book of Records και στα αρχεία της Ουκρανίας ως οικοδεσπότης της μεγαλύτερης τηλεοπτικής εκπομπής στην ιστορία. Φιλοξενούσε βραδινά προγράμματα στο "Radio NV", φιλοξενούσε προηγουμένως προγράμματα « ΠΡΟΣΩΠΟ 2 ΠΡΟΣΩΠΟ » σε τηλεοπτικά κανάλια ZIK TV, ακόμη νωρίτερα στα Αποτελέσματα της εβδομάδας "στο" [Κανάλι 5] και ". Τον Αύγουστο του 2014, η Ντανιλένκο εξεπλάγη από το επίπεδο της ρωσικής προπαγάνδας όταν μίλησε με πολλούς ανθρώπους από τη Λευκορωσία που εμφανίστηκαν πολύ φιλοσοβιετικοί (βλ. Νεο-σοβιετισμός ) και τους χαρακτήριζαν ως σοβοκ . Το φθινόπωρο του 2017 ο υπουργός των Εσωτερικών της Ουκρανίας Αρσέν Αβάκοφ μήνυσε την Τατιάνα Ντανιλένκο για σχόλια, που έγιναν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της με τον Μιχαήλ Σαακασβίλι. Το καλοκαίρι του 2018 το όνομά της (Danilenko ή Danylenko) εμφανίστηκε σε αναφορά του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας (GPU) σε σχέση με την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αρκάντι Μπαμπτσένκο και υποτίθεται ότι η Ντανιλένκο ήταν επίσης στη «λίστα υποψηφίων θυμάτων». Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018 υπέγραψε επιστολή διαμαρτυρίας αφού ο Γενικός Εισαγγελέας της Ουκρανίας επέτρεψε την πρόσβαση σε πληροφορίες από ένα ιδιωτικό τηλέφωνο άλλης Ουκρανής δημοσιογράφου της Radio Liberty Ναταλία Σεντλέτσκα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tetyana Danylenko στο Wikimedia Commons