IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άγιος Θεόδωρος Καρδίτσας

Ο Άγιος Θεόδωρος είναι οικισμός του νομού Καρδίτσης και Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Κοινότητας Κάμπου η οποία ανήκει στον Δήμος Καρδίτσας που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Άγιος Θεόδωρος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Θεοδώρου, του πρώην Δήμου Κάμπου του Νομού Καρδίτσης.

 Σύμφωνα με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ο οικισμός ονομαζόταν «Καπουτσέ» και υπάγονταν στον Νομό Τρικάλων όπου και αποσπάστηκε από τον δήμο Καρδίτσας και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας «Καπουτσέ». Το 1927 σύμφωνα με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 ο οικισμός «Καπουτσέ» μετονομάζεται σε Άγιος Θεόδωρος και η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Αγίου Θεοδώρου. Το 1944 σύμφωνα με το ΦΕΚ 82Α - 13/04/1944 η κοινότητα Αγίου Θεοδώρου αποσπάται από το νομό Τρικάλων και υπάγεται στο νομό Καρδίτσης. Το 1997 σύμφωνα με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός Άγιος Θεόδωρος αποσπάται από την κοινότητα του Αγίου Θεοδώρου και προσαρτάται στο δήμο Κάμπου και η κοινότητα καταργείται. Ανατολικά του οικισμού Αγίου Θεοδώρου και σε απόσταση 500μ., μέσα στην έκταση του νεκροταφείου της αρχαίας πόλης του Κιερίου βρίσκεται ένας θολωτός τάφος, ο οποίος καλύπτεται με τύμβο και είναι ορατός από αρκετή απόσταση. Η κατασκευή του τάφου και η χρήση του χρονολογούνται από το 10ο έως και τον 8ο αιώνα π.Χ. Ο θολωτός τάφος του Αγίου Θεοδώρου είναι επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος. Ο Α.Ο Αετός Αγίου Θεοδώρου ιδρύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1976 και είναι ένα από τα πιο ιστορικά ερασιτεχνικά σωματεία της Καρδίτσας. Κατά την δεκαετία του '90 η ομάδα του Αετού πραγματοποίησε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της με αποκορύφωμα την σεζόν 97-98 όπου βρέθηκε μια ανάσα από την άνοδο στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στους αγώνες μπαράζ που έγιναν για την ανόδο αποκλείστηκε στα ημιτελικά από την ομάδα του Ερμή Μαυραχάδων καθώς ηττήθηκε στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας με 1-6 και στον επαναληπτικό κέρδισε με 0-2 στην έδρα των Μαυραχάδων. Ο Άγιος Θεόδωρος έχει υψόμετρο 105 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39.369148 και γεωγραφικό μήκος 22.003671. και βρίσκεται 8 χλμ. ανατολικά της πόλης της Καρδίτσας. Νοτιοδυτικά συνορεύει με τον οικισμό Σταυρό, βόρεια με τον οικισμό Γοργοβίτες και δυτικά με τον οικισμό Πρόδρομος. Κατά την τελευταία απογραφή του 2011 ο Άγιος Θεόδωρος είχε πληθυσμό 682 κάτοικοι σημειώνοντας μείωση κατά 21% από την προηγούμενη απογραφή του 2001 όπου είχε 858 κάτοικοι.
Κερτ Τίμπετς

Ο Ντ. Κερτ Τίμπετς (Darwin Kurt Tibbetts, 2 Μαρτίου 1954 - ...) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης (Leader of Government Business) στα νησιά Κέιμαν από το 2005 ως το 2009.

 Εξελέγη έπειτα από τη νίκη του Προοδευτικού Κινήματος του Λαού (People's Progressive Movement) στις εκλογές του 2005. Μάλιστα, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του εν λόγω κόμματος. Από το 1992 εκλέγεται αδιάλειπτα βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Τζορτζ Τάουν. Για περισσότερα από 20 χρόνια υπήρξε ο ιδιοκτήτης εταιρείας τυπογραφίας. Το 2000-2001 υπηρέτησε στο Υπουργείο Σχεδιασμού, Τηλεπικοινωνιών και Δημοσίων Έργων. Το 2009 απώλεσε την εξουσία, έπειτα από την ήττα του κόμματός του (έλαβε μόνο 5 έδρες) στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Μαΐου. Το 1984 παντρεύτηκε τη Σίρλεϊ και απέκτησαν τρία παιδιά. “New Cabinet named” by Staff writer, “Caymanian Compass”, 16 Μαΐου 2005, retrieved 3 Ιουνίου 2006
64 (αριθμός)

Το 64 (εξήντα τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 63 και πριν από το 65. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 64:2 = 32, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 64 συμβολίζεται ως LXIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΞΔ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 64 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 8, 16, 32 και 64, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 65. Το 64 είναι ένας τετραγωνικός αριθμός («τέλειο τετράγωνο»), αφού 64 = 8². Ο επόμενος τετραγωνικός αριθμός είναι το 81. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 64 είναι 64 = 26.Οι τετραγωνικές ρίζες του 64 είναι οι δύο ακέραιοι αριθμοί ±8. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 64 αντιστοιχεί στο γαδολίνιο. Ο Μεσιέ 64 (γνωστός και ως Γαλαξίας Μαύρο Μάτι) είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2 σε απόσταση περίπου 20 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ο Commodore 64, ήταν δημοφιλής οικιακός υπολογιστής.
Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες

Ο Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες (Jose Miguel Gómez, 6 Ιουλίου 1858 – 13 Ιουνίου 1921) ήταν Κουβανός στρατηγός στον Πόλεμο για την ανεξαρτησία της Κούβας και μετέπειτα πρόεδρος της χώρας.

 Γεννήθηκε στο Σάνκτι Σπίριτους της Σάντα Κλάρα της Κούβας στις 6 Ιουλίου του 1858. Αργότερα έγινε κυβερνήτης της Σάντα Κλάρα και δεν άργησε να γίνει δημοφιλής σε ολόκληρη τη χώρα. Κατά τη δημιουργία του συντάγματος της χώρας ήταν ένας από αυτούς που ψήφισαν υπέρ της υιοθέτησης της Τροποποίησης Πλατ. To 1905 σχεδίαζε να κατέβει σαν υποψήφιος πρόεδρος τη χώρας με το Φιλελεύθερο Κόμμα, μαζί με τον Αλφρέδο Σάγιας. Βίαια γεγονότα απέτρεψαν τους Φιλελεύθερους από το να αποκομίσουν ισχυρό έρεισμα στις εκλογές, οπότε και ο Γκόμες παραιτήθηκε από την εκλογική διαδικασία. Οι διαφωνίες του Γκόμες και του Σάγιας δίχασαν το Φιλελεύθερο Κόμμα. Η δύναμη που απέκτησαν όμως οι Συντηρητικοί απέναντι στο διχασμένο Φιλελεύθερο Κόμμα τους έπεισε να συνεργαστούν ξανά. Ο Γκόμες και ο Σάγιας νίκησαν τις εκλογές του 1908 σαν υποψήφιοι του Φιλελεύθερου Κόμματος και ο Χοσέ Γκόμες ανέλαβε την προεδρία με αντιπρόεδρο τον Σάγιας. Ο Γκόμες ήταν ιδιαίτερα λαοφιλής και θεωρούνταν ένας καλός πρόεδρος από την πλειοψηφία των πολιτών. Ωστόσο κατά τη διάρκεια της προεδρίας του η πολιτική διαφθορά άνθισε, ενώ ξέσπασαν και ορισμένα σημαντικά σκάνδαλα. Την περίοδο της προεδρίας του επίσης η κυβέρνηση ξεκίνησε τη χρηματοδότηση εφημερίδων, στρέφοντας της σε φιλοκυβερνητικές τοποθετήσεις. Αν και πιθανότατα το αποτέλεσμα νοθεύτηκε ο Σάγιας νίκησε τον Γκόμες στις εκλογές του 1920. Ο Γκόμες θα είχε μάλλον νικήσει αν η εκλογική διαδικασία είχε διεξαχθεί δίκαια. Στη συνέχεια ο Γκόμες κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να συναντηθεί με τον πρόεδρο Ουώρεν Χάρντινγκ και επιχείρησε να πείσει το Κογκρέσο να παρέμβει στο αποτέλεσμα των εκλογών, χωρίς όμως επιτυχία. Ο Γκόμες πέθανε στη Νέα Υόρκη. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Κούβα και τάφηκε στο Κοιμητήριο Κολόν της Αβάνας. Ήταν παντρεμένος με την Αμέρικα Αρίας και απέκτησαν ένα γιο, τον Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες, ο οποίος διετέλεσε επίσης πρόεδρος τη Κούβας. Ένας στενός του φίλος, ο Χεράρδο Ματσάδο, έγινε επίσης πρόεδρος της χώρας. Otero, Juan Joaquin (1954). Libro De Cuba, Una Enciclopedia Ilustrada Que Abarca Las Ates, Las Letras, Las Ciencias, La Economia, La Politica, La Historia, La Docencia, Y ElProgreso General De La Nacion Cubana - Edicion Conmemorative del Cincuentenario de la Republica de Cuba, 1902-1952. (ισπανικά) Cuba, The Pursuit of Freedom (Eyre & Spottiswoode Ltd., 1971)
Αγία Ειρήνη Φωκίδας

Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καλλιθέας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τολοφώνος, του δήμου Δωρίδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φωκίδος, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δωρίδας του νομού Φωκίδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Η Αγία Ειρήνη είναι παράκτιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Φωκίδας. Βρίσκεται πάνω από τον όρμο του Αγίου Νικολάου και κοντά στο τριγωνικό ακρωτήρι της Ψαρομύτας, πάνω στον παραλιακό αυτοκινητόδρομο (επαρχιακή εθνική οδό) Αντιρρίου-Ιτέας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει περίπου 49 χλμ. ΝΔ. της Άμφισσας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλλιθέας του νομού Φωκίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλλιθέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τολοφώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τολοφώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίδας. Ο πέτρινος φάρος της Ψαρομύτας Η μικρή παραλία του οικισμού απέναντι στη νησίδα Γλαρονήσι (Καβουλινίτσα) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Γιάννης Χέλμης

Ο Γιάννης Χέλμης (1912 - 30 Δεκεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Γεννήθηκε το 1912 και ήταν αδελφός του Βαγγέλη Χέλμη.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πειραιώς το 1927 και το 1938 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου αγωνίστηκε επί μία δωδεκαετία (μέχρι το 1949 όταν και αποσύρθηκε). Υπήρξε προπολεμικά 6 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, την περίοδο 1934-1936. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται έγινε προπονητής ποδοσφαίρου. Βρέθηκε στον πάγκο του Ολυμπιακού, του Πανιωνίου (1959-60), του Εθνικού, της Εθνικής Ελλάδας και άλλων ομάδων. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1980, ημέρα Τρίτη, από πνευμονικό οίδημα, σε ηλικία 68 ετών. Ως παίκτης Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1938, 1947 και 1948 (Ολυμπιακός) Κύπελλα Ελλάδας: 1933 (Εθνικός), 1947 (Ολυμπιακός) Πρωταθλήματα Πειραιά :1940, 1946, 1947, 1948 και 1949 (Ολυμπιακός)Ως προπονητής Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1951, 1954, 1956 (Ολυμπιακός) Κύπελλα Ελλάδας: 1951, 1952, 1953, 1954, 1963 (Ολυμπιακός) Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2 Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε. , Αθήνα 1997 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997 Ο Τελευταίος των πέντε ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος αφηγείται ,Καστανιώτης, Δημήτρης Καπράλος, Αθήνα 2004 , ISBN 960-03-3851-5
Μαρτέν Μαγιά

Ο Μαρτέν Μαγιά, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1953 στην Ντουαλά του Καμερούν, είναι πρώην Καμερουνέζος διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην θέση του επιθετικού από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΑΣ Μπεζιέ, όπου αγωνιζόταν και ο αδερφός του, Ζοζέφ Γιεγκμπά Μαγιά.

 Καταγόμενος από την Ντουαλά του Καμερούν, αγωνίστηκε με την τοπική ομάδα της πόλης, την Ντιναμό Κλαμπ Ντουαλά. Το 1975, ακολούθησε τον αδερφό του, Ζοζέφ Γιεγκμπά Μαγιά, πρώην εμβληματικό παίκτη της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στην Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Μπεζιέ. Αγωνίστηκε συνολικά έξι σεζόν, εκ των οποίων οι τρεις τελευταίες ήταν οι πλέον επιτυχημένες με 18 τέρματα την σεζόν 1978-1979, 14 την σεζόν 1979-1980 και 11 την σεζόν 1980-1981. Ως αποτέλεσμα, κλήθηκε προκειμένου να αγωνιστεί στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982. Αγωνίστηκε ως βασικός στην επαναληπτική αναμέτρηση απέναντι στο Μαρόκο. Στην συνέχεια μετακόμισε στην Άνω Σαβοΐα και την Κλαμπ Σπορτίφ ντε Τονόν, όπου η ομάδα, υπό την ηγεσία του επιθετικού Κριστιάν Κοστ και του παίκτη-προπονητή Ζαν-Πιέρ Καραγιόν, πραγματοποίησε μια καλή σεζόν, τερματίζοντας στην δεύτερη θέση του ομίλου της στην δεύτερη κατηγορία, παίρνοντας την πρόκριση για τα μπαράζ ανόδου στην Ντιβιζιόν 1, όπου, ωστόσο, ηττήθηκε απέναντι στην Τουλούζ ΦΚ. Ο Μαγιά ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας εκείνη την σεζόν, πίσω από τον Κοστ, έχοντας πετύχει 8 τέρματα σε 21 συμμετοχές. Ο Μαρτέν Μαγιά κλήθηκε, τότε, στην αποστολή της Εθνικής Καμερούν ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982. Εν μέσω προετοιμασίας με την ομάδα του, υπέστη σοβαρό τραυματισμό, ο οποίος τον έθεσε εκτός αγωνιστικής δράσης έως τον Δεκέμβριο του 1983. Ο ξαφνικός αυτός τραυματισμός, σε συνδυασμό με το μακρύ διάστημα απουσίας του, οδήγησαν στην δημιουργία ενός αστικού μύθου στο Καμερούν, σύμφωνα με τον οποίο « ο συγκεκριμένος τραυματισμός δεν ήταν τυχαίο γεγονός, αλλά μια κακοηθής πράξη και η οποία είχε παραγγελθεί από ανταγωνιστές », ενώ ήταν αποτέλεσμα μιας « μαγικής μάχης », δηλαδή της χρήσης « μυστικιστικών-θρησκευτικών πεποιθήσεων μεθόδων ». Παρά το γεγονός πως οι συγκεκριμένες κατηγορίες απορήφθηκαν από τους ιθύνοντες του καμερουνέζικου ποδοσφαίρου και τους ίδιους τους παίκτες, ωστόσο παρέμειναν υπό την μορφή αστικού μύθου στην συνείδηση των κατοίκων. Αγωνίστηκε κατά το δεύτερο μισό της σεζόν 1983-1984 με την Τονόν, σημειώνοντας δύο τέρματα σε οκτώ αναμετρήσεις, ενώ, στην συνέχεια, ο Μαγιά ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φονταινεμπλώ. Ο Μαρτέν Μαγιά αναφέρθηκε από τον Βενσάν-Σοστέν Φουντά, υποψήφιο στις καμερουνέζικες προεδρικές εκλογές του 2011, στο εκλογικό πρόγραμμά του με τίτλο « Cameroun Generation 2011 », ως παράδειγμα ενός Καμερουνέζου ποδοσφαιριστή, ο οποίος πέτυχε να αναπτύξει το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο, παρά την απουσία ποιτικών αθλητικών εγκαταστάσεων στο Καμερούν εκείνη την περίοδο. Δεύτερος του Α΄ Ομίλου του Πρωταθλήματος Γαλλίας της Ντιβιζιόν 2 το 1982 με την ΚΣ Τονόν (Γαλλικά) «Προφίλ του Μαρτέν Μαγιά». footballdatabase.eu.
Ανθέμιος

Ο Ανθέμιος Προκόπιος (Anthemius Procopius, 420 - 11 Ιουλίου 472) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 467 έως το 472. Ίσως ο τελευταίος ικανός αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Ανθέμιος προσπάθησε να λύσει τις δύο πρωταρχικές στρατιωτικές προκλήσεις: τους αναδυόμενους Βησιγότθους, που επεκτάθηκαν στα Πυρηναία, και τους αχαλίνωτους Βανδάλους υπό τον Γιζέριχο, για τον αδιαμφισβήτητο έλεγχο της Βορείου Αφρικής. Διαδέχθηκε τον Λίβιο Σεβήρο, ενώ μετά τη δολοφονία του, τον διαδέχθηκε ο Γλυκέριος. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας με τη βοήθεια του Ρωμαίου στρατηγού με γερμανική καταγωγή Ρικίμερου (ηγέτη των Σουηβών) και την υποστήριξη του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα Α´.

 Ο Ανθέμιος είχε ισχυρή οικογενειακή παρακαταθήκη όντας απόγονος του γένους της αρχαίας Ρώμης των Προκόπιων, εγγονός του σημαντικού βυζαντινού αξιωματούχου Ανθέμιου και γαμπρός του αυτοκράτορα Μαρκιανού. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περίπου το 420. Πήγε στην Αλεξάνδρεια για να σπουδάσει στο σχολείο του νεοπλατωνικού φιλοσόφου Πρόκλου. Ανάμεσα στους συμμαθητές του ήταν ο Μαρκελλίνος (κυβερνήτης της Δαλματίας), ο Φλάβιος Ιλλούστριος Πουσαίος (Πραιτωριανός Ἐπαρχος Ανατολής το 465 και Ύπατος το 467) και ο Παμπρέπιος, φιλόσοφος, ποιητής και μάντης. Η στέψη του ήταν αποτέλεσμα ενεργειών του Ρικίμερου ο οποίος είχε αποκτήσει εκ των πραγμάτων την εξουσία να τοποθετεί και να καθαιρεί στην ουσία εγκάθετους από τον ίδιο αυτοκράτορες. Επιπροσθέτως ο Ανθέμιος για να αποκτήσει εύνοια στη βασιλεία του, πάντρεψε την κόρη του Αλυπία με τον Ρικίμερο με λαμπρές τελετές και γιορτές στη Ρώμη, με συμμετοχή από όλες τις κοινωνικές τάξεις και με υπονοούμενα από συγγραφείς της εποχής ότι η νύφη δεν επιθυμούσε ιδιαίτερα το γάμο με έναν βάρβαρο. Η βασιλεία του Ανθέμιου χαρακτηρίζεται από καλές διπλωματικές σχέσεις με την ανατολική αυτοκρατορία. Ως αποτέλεσμα είναι ο τελευταίος αυτοκράτορας της δύσης που καταγράφεται από το δίκαιο της ανατολής. Συμμετείχε μαζί με τον αυτοκράτορα της ανατολής Λέοντα και τον μετέπειτα αυτοκράτορα Βασιλίσκο σε δύο τουλάχιστον εκστρατείες κατά των Βανδάλων, έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους για την αυτοκρατορία, στη βόρεια Αφρική. Το αποτέλεσμα της δεύτερης εκστρατείας ήταν ολέθριο για τους Ρωμαίους, με τεράστιες απώλειες σε έμψυχο όσο και σε άψυχο υλικό (κατεστράφη ο μισός ρωμαϊκός στόλος). Όσο ο Ανθέμιος δεν κινούνταν ενάντια στον τοποτηρητή του (Ρικίμερο), διατηρούσε την έστω περιορισμένη και παρηκμασμένη εξουσία του. Η σύγκρουσή του με τον Ρικίμερο, δρομολόγησε το τέλος του, όταν ο Γερμανός στρατηγός απέστειλε άμεσα στρατό για να τον εκθρονίσει. Ο Ανθέμιος προσπάθησε να δραπετεύσει και κρύφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη (σύμφωνα με άλλες πηγές στη Σάντα Μαρία στο Τραστεβέρε), αλλά συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε είτε από τον Gundobad ή από τον Ρικίμερο στις 11 Ιουλίου του 472. Sidonius Apollinaris, Epistulae and Carmen Ιορδάνης ο Αλανός Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 9, σελίδα 153.
Κοντοβάζαινα Γορτυνίας

Η Κοντοβάζαινα είναι κεφαλοχώρι στην πρώην επαρχία Γορτυνίας στα βορειοδυτικά του νομού Αρκαδίας και απέχει 72 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Ανήκει στο Δήμο Γορτυνίας και αποτελεί τοπική Κοινότητά του. Από το 1998 έως το 2010 ήταν έδρα του Καποδιστριακού Δήμου Κοντοβαζαίνης.

 Είναι χτισμένη στις πλαγιές του όρους Αφροδισίου με θέα τον ποταμό και την κοιλάδα του Λάδωνα. Μαζί με τον κοντινό οικισμό Παραλλογγοί είναι χαρακτηρισμένη σαν παραδοσιακός οικισμός με πολλά παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, γεφύρια, βρύσες, νερόμυλους και λιθόκτιστες εκκλησίες (συνολικά 18) που αποτελούν αξιόλογα δείγματα της τοπικής αρχιτεκτονικής. Τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής θεωρούνται: η Ιερά Μονή Παναγίας Κλειβωκάς, οι Ιεροί Ναοί Αγίου Νικολάου - Αγίου Γεωργίου, ο αρχαιολογικός χώρος της Ερικύνης Αφροδίτης σε απόσταση 4 χιλιομέτρων και ο ανακαινισμένος νερόμυλος Αγ. Νικολάου αρχικής κατασκευής το 1884. Έχει υψόμετρο 700 μέτρα και πληθυσμό 386 κατοίκους. Είναι ο τόπος καταγωγής του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και του αδελφού του και ηθοποιού Αλέκου Λειβαδίτη. Απο την Κοντοβαζαινα κατάγονται και διακεκριμένοι επιχειρηματίες και πολιτικοί όπως οι αδερφοί Λαμπρόπουλοι, Βάρδας Κωνσταντίνος, αδελφοί Δούρου και Γεώργιος Τσάκαλος, βουλευτής, επιχειρηματίας και συγγραφέας.
Μοτάζ Μουσά

Ο Μοτάζ Μουσά (Motazz Moussa, 1967-) είναι Σουδανός πολιτικός ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός του Σουδάν από τον Σεπτέμβριο του 2018 μέχρι την αποχώρησή του τον Φεβρουάριο του 2019. Πριν από το διορισμό του υπηρέτησε ως υπουργός Άρδευσης και Ηλεκτρισμού.

 Διορίστηκε στη θέση του από τον πρόεδρο της χώρας, Ομάρ ελ-Μπεσίρ , σε αντικατάσταση του Μπακρί Χασάν Σαλέχ , μετά τη διάλυση της κυβέρνησης. Η διάλυση της κυβέρνησης προκλήθηκε λόγω πρόσφατων ελλείψεων ψωμιού, καυσίμων και σκληρού νομίσματος. Τον Φεβρουάριο του 2019, ο πρόεδρος Μπεσίρ απέλυσε την κυβέρνηση του Μουσά, έπειτα από διαμαρτυρίες κατά του καθεστώτος του. Τον αντικατέστησε προσωρινά ο αντιπρόεδρος Μοχάμετ Ταχίρ Αγιάλα.
Μνημείο των Γερμανών αλεξιπτωτιστών

Το μνημείο των Φαλσιρμιέγκερ (γερμανικά: Fallschirmjäger-Denkmal‎) είναι γερμανικό μνημείο πολέμου το οποίο ανεγέρθηκε για να μνημονεύσει τους γερμανούς αλεξιπτωτιστές που έχασαν την ζωή τους κατά τη διάρκεια της δεκαήμερης Μάχη της Κρήτης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μνημείο, γνωστό στους Κρητικούς ως Γερμανικό πουλί ή Κακό πουλί, χτίστηκε το 1941 από τις δυνάμεις της κατοχής. Βρίσκεται περίπου τρία χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων, στο δρόμο προς τους Άγιους Αποστόλους. Σήμερα, λόγω μιας καταιγίδας που εκδηλώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2000, ο αετός έχει αποκοπεί από το μνημείο.

 Η εισβολή και η κατάληψη της Κρήτης το Μάιο του 1941 ήταν η πρώτη μεγάλη εναέρια επίθεση στην ιστορία. Παρά τη νίκη τους, η επίλεκτη ομάδα των γερμανών αλεξιπτωτιστών υπέστη τόσο βαριές απώλειες που ο Αδόλφος Χίτλερ απαγόρευσε την διεξαγωγή αεραποβατικών επιθέσεων τέτοιας κλίμακας για το υπόλοιπο μέρος του πολέμου. Το μνημείο ανεγέρθηκε στο τέλος μιας πέτρινης σκάλας που οδηγεί στην κορυφή ενός μικρού λόφου. Αποτελούνταν από ένα ψηλό βάθρο κτισμένο από ογκόλιθους, στην κορυφή του οποίου βρισκόταν ένας καταδυόμενος αετός από μπετόν ο οποίος πιάνει μια σβάστικα στα νύχια του. Τον Αύγουστο του 1942 ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου, σε επίσκεψη του στην Κρήτη, επισκέφθηκε το μνημείο. Εκεί κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη των εισβολέων. Αρχικά ευρισκόμενο στην ύπαιθρο, το γερμανικό πουλί σήμερα καλύπτεται από μια πυκνοδομημένη περιοχή λόγω της αστυφιλίας των επόμενων δεκαετιών μετά την ανέγερσή του. Επίσης το μνημείο δάνεισε το όνομά του στην γύρω περιοχή. Εκτός από τη σβάστικα, η οποία καλύφθηκε με τσιμέντο λίγο μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, το μνημείο στάθηκε περισσότερο ή λιγότερο άθικτο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Στις 28 Νοεμβρίου 2000, μια καταιγίδα κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του σώματος του αετού. Σήμερα, το βάθρο και η επιγραφή βρίσκονται σε εγκαταλελειμμένη κατάσταση και το μεγαλύτερο μέρος του έχει καλυφθεί από γκράφιτι. Υπήρξαν κάποιες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις για το αν το μνημείο πρέπει να αποκατασταθεί ή να αντικατασταθεί στην προηγούμενη του κατάσταση. Στις 5 Δεκεμβρίου 2000 το δημοτικό συμβούλιο της Νέας Κυδωνίας αποφάσισε με ψήφισμα την ανακαίνιση και μεταφορά του μνημείου, αλλά δεν το έπραξε ποτέ. Οι προσπάθειες ανακαίνισης έχουν πέσει στο κενό, καθώς το μνημείο βρίσκεται σε ιδιωτική περιουσία. Ένας γερμανικός σύνδεσμος, ο "Mahnmal Kreta (Maleme) - für Frieden u. Völkerverständigung" (Μνημείο της [Μάχης] της Κρήτης - για την Ειρήνη και την Κατανόηση των λαών) ασχολείται εδώ και πάνω από 15 χρόνια με τον στόχο της αποκατάστασης και ανακαίνισης του μνημείου, και την μεταφορά του στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Μάλεμε. Το 2017 έγιναν νέες προσπάθειες για την ανακαίνιση και μεταφορά του μνημείου, με μέλη του συνδέσμου να έχουν επαφές με τους δήμους Χανίων και Πλατανιά. Φαλσιρμιέγκερ (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ Κρητική αντίσταση Απαγωγή του Στρατηγού Κράιπε Άννα Μαρία Δρουμπούκη, Μνημεία της λήθης. Ίχνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, πρόλογος: Χάγκεν Φλάισερ, Αθηνα: Πόλις, 2014, σελ. 215-222. Φωτογραφίες του γερμανικού πουλιού
Κώστας Σισμάνης

Ο Κώστας Σισμάνης (1924-1991) ήταν Έλληνας αθλητικογράφος και από τους πρώτους παρουσιαστές και πρωτεργάτες της ελληνικής τηλεόρασης. Εργάστηκε στον αθηναϊκό αθλητικό Τύπο και ήταν συνιδρυτής της ιστορικής αθλητικής εφημερίδας Φως των Σπορ. Στη συνέχεια παρουσίασε και επιμελήθηκε δελτία ειδήσεων και αθλητικές εκπομπές στην τηλεόραση. Μεταξύ άλλων υπήρξε διευθυντής Ειδήσεων και Επικαίρων στην ΥΕΝΕΔ και ανταποκριτής του BBC.

 Γεννήθηκε το 1924 και σπούδασε νομικά στη Γιουγκοσλαβία. Συνεργάστηκε τόσο με πολιτικές όσο και με αθλητικές εφημερίδες. Ως δημοσιογράφος αθλητικών γεγονότων ήταν (1952) διευθυντής στην δεκαπενθήμερη εφημερίδα του Παναθηναϊκού με τίτλο το όνομα της ομάδας και έπειτα συνεργάστηκε με την Αθλητική Ηχώ και το μηνιαίο περιοδικό Αθλητικά Χρονικά. Το 1955 ίδρυσε μαζί με τον Θεόδωρο Νικολαΐδη με την ονομασία Αθλητικόν Φως. Το 1966 έγινε ένας από τους πρώτους παρουσιαστές ειδήσεων στην ΤΕΔ, στο ΕΙΡ και στην ΥΕΝΕΔ στην ελληνική τηλεόραση, καθώς παρουσίασε για πρώτη φορά και επί αρκετά χρόνια δελτίο ειδήσεων, την Ηχώ των γεγονότων (ΕΙΡ) , την Ελληνική και ξένη επικαιρότης (στην ΤΕΔ) και μετά το 1969 το δελτίο ειδήσεων Τηλεφημερίς και άλλες εκπομπές, κυρίως αθλητικού περιεχομένου. Έχοντας εργαστεί ως ανταποκριτής στο BBC, επιμελήθηκε και εκπομπές διεθνούς επικαιρότητας, όπως την ανάλυση των διεθνών θεμάτων γενικού ενδιαφέροντος μέσω του πρακτορείου OPITN, με την εκπομπή της ΤΕΔ Κινητός ρεπόρτερ το 1969. Το 1974 παρουσίασε την εκπομπή με τίτλο Επί των επάλξεων, μια εκπομπή που παρουσίαζε την στρατιωτική ιστορία της νεότερης Ελλάδας και το 1978 την πρωτοποριακή αθλητική εκπομπή Αθλητικό Απόγευμα στην ΥΕΝΕΔ, όπου παρουσίαζε μεταξύ άλλων για πρώτη φορά ολοκληρωμένες φάσεις ποδοσφαιρικών αγώνων, συνεντεύξεις και στιγμιότυπα από μέρος ιπποδρομιών, πυγμαχικούς αγώνες και αγώνες στίβου. Στην τηλεόραση επίσης είχε την ιδέα για το πρώτο τηλεοπτικό σίριαλ, Το σπίτι με τον φοίνικα (1970).Απεβίωσε στις 9 Ιουλίου 1991. Ελληνική και ξένη επικαιρότης (1966, δελτίο ειδήσεων της ΤΕΔ) Ηχώ των γεγονότων (1966, δελτίο ειδήσεων του ΕΙΡ) Ματιές στα σπορ (1966, ΕΙΡ) Κινητός ρεπόρτερ (1969, ΤΕΔ) Μεγάλες μάχες του Β' παγκοσμίου πολέμου (1969, ΤΕΔ) Τηλεφημερίς (1969, ΥΕΝΕΔ) Αθλητικό απόγευμα (1972, ΥΕΝΕΔ) Επί των επάλξεων (1974, ΥΕΝΕΔ) Το σπίτι με τον φοίνικα (1970) Κώστας Σισμάνης, στην RETRODB.
Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους

Ο Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους (λιθουανικά: Gintaras Rinkevičius, γεννήθηκε το 1960) είναι Λιθουανός μαέστρος, ο οποίος βραβεύθηκε το 1994 με το Εθνικό Βραβείο Πολιτισμού και Τεχνών της Λιθουανίας. Το 1989 ίδρυσε τη Λιθουανική Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα.

 Ο Ρινκεβίτσιους αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών Μ.Κ. Τσιουρλιόνις της Λιθουανίας, από το Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης το 1983 και από το Κρατικό Ωδείο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας το 1986. Το 1985 κέρδισε τον Διεθνή Διαγωνισμό Συνθετών στο Βερολίνο Χέρμπερτ φον Καραγιάν. Μεταξύ του 1996 και του 2003, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής και επικεφαλής μαέστρος της Εθνικής Όπερας της Λετονίας. Ήταν επίσης επικεφαλής μαέστρος στο Θέατρο Όπερας και Μουσικής του Μάλμο από το 2002 έως το 2005. Μεταξύ των συμφωνικών ορχηστρών που έχει καθοδηγήσει είναι η Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου, η Staatskapelle Weimar, η Συμφωνική Ορχήστρα του Τίβολι στην Κοπεγχάγη, η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης, η Ρωσική Εθνική Ορχήστρα και η Ρωσική Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα. Έχει κάνει παραστάσεις στο Σάλτσμπουργκ, το Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ στο Λονδίνο και το θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι, καθώς και στην Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ. Έχει εμφανιστεί ως μαέστρος στο Θέατρο Μπολσόι στη Μόσχα από το 2003. Ο Ρινκεβίτσιους συνεχίζει να εργάζεται στη Λιθουανία, διοργανώνοντας όπερες στο Θέατρο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και Μπαλέτου της Λιθουανίας, ως αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της Λιθουανικής Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας και ως καθηγητής στη Λιθουανική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου. Έχει χρησιμοποιήσει αυτές τις ευκαιρίες για να παρουσιάσει μια σειρά από πρωτότυπες συνθέσεις από Λιθουανούς συνθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Μια Επιστολή σε Ολόκληρη την Κοινωνία από τους Αλγκίρντας Μαρτινάιτις, Άγκνους Ντέι και Φελίξας Μπαγιόρας. Από τον Σεπτέμβριο του 2007 ο Γκιντάρας Ρινκεβίτσιους είναι επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής και κύριος διευθυντής της Ακαδημαϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας του Νοβοσιμπίρσκ. Νικητής, Πέμπτος Ομόσπονδος Διαγωνισμός Συνθετών στη Μόσχα (1983) Δαφνοστεφής, Διεθνής διαγωνισμός στη μνήμη του Γιάνος Φέρεντσικ στη Βουδαπέστη (1986) Τάγμα του Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας Γκεντιμίνας, τέταρτη τάξη (1997) Μεγάλο Λετονικό Μουσικό Βραβείο (1997 και 2000) Λετονικό Τάγμα των Τριών Αστέρων Ιππότης του Βασιλικού Νορβηγικού Τάγματος της Αξίας Διοικητής του Πορτογαλικού Τάγματος της Αξίας [1] Lithuanian State Symphony Orchestra. Retrieved September 7, 2007. [2] Vilnius - European Capital of Culture in 2009. Ministry of Culture of the Republic of Lithuania. Retrieved September 7, 2007.
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φιλαδέλφεια

Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φιλαδέλφειας (αγγλικά:Philadelphia Film Critics Circle) είναι μια Αμερικανική ένωση κριτικών του Κινηματογράφου, που έχει έδρα την Φιλαδέλφεια στην Πενσυλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και ιδρύθηκε στις 8 Μαρτίου 2017 με στόχο να προωθήσει την πλούσια ιστορία της Φιλαδέλφειας όσο και τα κινηματογραφικά φεστιβάλ και εκδηλώσεις. Κάθε χρόνο, η Ένωση απονέμει τα δικά της βραβεία των μελών της (PFCC Awards), τα οποία αναγνωρίζουν τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

 Καλύτερη Ταινία Καλύτερη Σκηνοθεσία Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερο Σενάριο Καλύτερη Διεύθυνση Φωτογραφίας Καλύτερο soundtrack / Μουσική Αποκάλυψη της Χρονιάς (υποκριτική) Αποκάλυψη της Χρονιάς (σκηνοθεσία) Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Βραβείο Στιβ Φρίντμαν: Προαιρετικά απονέμεται σε ένα άτομο ή μια ταινία που οδηγεί σε μεγάλη δημόσια συζήτηση για ένα θέμα. Βραβείο Ήλειν Μέι: Προαιρετικά απονέμεται σε ένα άξιο άτομο ή ταινία που ευαισθητοποιεί τα γυναικεία θέματα. Ο Επίσημος ιστότοπος
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1978-79

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1978-79 ήταν η δέκατη τρίτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Πάρεντς της σημερινής Κροατίας, συναντήθηκαν η Γκαμπέτι Καντού, με τη Ντεν Μπος EBBC, την πρώτη ολλανδική ομάδα που έφτανε τόσο ψηλά. Στα ημιτελικά είχαν φτάσει η Σινούντινε Μπολόνια (που αποκλείστηκε από τους ολλανδούς) και η Μπαρτσελόνα του Εδουάρδο Κουχάρσκι (με νεαρούς αστέρες τους Σιμπίλιο, Επιφάνιο και Σολοθάμπαλ) που για δεύτερη συνεχή χρονιά θα έμενε έξω από τον τελικό. Παράλληλα, αυτή ήταν η 4η συνεχόμενη φορά (και πέμπτη τα τελευταία 6 χρόνια) που ισπανική ομάδα περνούσε στους "4" αλλά αποκλειόταν από τον τελικό!

 Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 10 (5 ζεύγη), ακολούθως δε ο προημιτελικός γύρος (όπου προστέθηκε η κάτοχος του τίτλου Καντού) δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα. Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (Χαποέλ Τελ Αβίβ), της Τουρκίας (Τόφας Μπούρσα), της Δανίας (Σκόβλουντε), της Φινλανδίας Έσποο Τάπιολαν Χόνκα, της Ουγγαρίας Μπούνταπεστ Βάσας, της Πορτογαλίας (Σανγκάλιος Ανάδια) και του Λουξεμβούργου (Έτσελα Έτελμπρυκ). Εδώ, το παιχνίδι έχασαν πέντε ακόμη σύλλογοι: Η Μπρούγκε Αβάντι Σιντ Μιχίλς από το Βέλγιο , η Κόβεντρι Φλατ της Αγγλίας, η Χέλσινγκμποργκ Περλς της Σουηδίας, η τσέχικη Ντούκλα Όλομουτς και η Ιθροτάφελαγκ Ρέικιαβικ IR από την Ισλανδία. Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η αυστριακή Βιένα UBSC, η πολωνική Σλασκ Βρότσουαφ, η γαλλική ASVEL Βιλερμπάν και η τότε γιουγκοσλαβική Ραντνίτσκι Μπεόγκραντ. Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε μάλλον εύκολα (83-73) και κατέκτησε το τρίτο συνεχόμενο Κύπελλο Κυπελλούχων! Για τους νικητές είχαν αγωνισθεί ως νέα πρόσωπα οι αμερικανοί Τζον Νιούμαν (πασίγνωστος από την προπονητική του θητεία στη χώρα μας και Ντέιβ Μπάτον, καθώς και ο Μπαριβιέρα. Η ηττημένη (του Τόνι Μπουτ) χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τους αμερικανούς Αλ Φέιμπερ, Τσαρλς Κίρκλαντ και Τζέιμς Λίστερ, καθώς και τους Γιαν Ντέκερ, Κέες Άκερμποομ. Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.
Άγιος Ιωάννης Μυλοποτάμου

O Άγιος Ιωάννης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 40 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 430 μ. Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδας και διασώζει τον βενετσιάνικο χαρακτήρα του.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S. Zuanne. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Zuanne με 119 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως S. Giovanni. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Ayo Yani, με 26 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Αβδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 169 Χριστιανούς και 15 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 217 κατοίκους.Το 1925, ο Άγιος Ιωάννης υπάχθηκε στην κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου, αλλά το 1933 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο οικισμός διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τον βενετικό του χαρακτήρα, με πολλά κτίρια να σώζονται τουλάχιστον για 5 αιώνες, διατηρώντας τα λαξευτά θυρώματα και τις αυλές τους. Ένα από τα αρχοντικά συνέχισε να κατοικείται και έγινε οικία του Μπέη του Μυλοποτάμου, γνωστή και ως κονάκι του Μουσταφά αγά. Ο τελευταίος Μπέης ήταν ο Μουσταφά Χατζή Χασάν Ογλού (1827-1915), ο οποίος ασπάστηκε με τη γυναίκα του τον Χριστιανισμό το 1884. Πάνω από την εξωτερική θύρα του σώζεται οθωμανική επιγραφή με τη χρονολογία 1792.Στο χωριό διατηρούνται τέσσερις εκκλησίες. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και το τέμπλο της φέρει τη χρονολογία 1863. Στο κοιμητήριο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, του οποίου το τέμπλο σύμφωνα με επιγραφή ολοκληρώθηκε 1865. Στο χωριό βρίσκονται επίσης ο ναός του Αγίου Νεκταρίου και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, του οποίου το εσωτερικό είναι διακοσμημένο με βυζαντινές τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες είναι προσεκτικά ζωγραφισμένες σε γραμμικό στυλ. Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των επισκόπων στους πλάγιους τοίχους και η παράσταση της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο Ιωάννης Σπαθαράκης χρονολογεί τις τοιχογραφίες του ναού στις αρχές του 14ου αιώνα. Δείτε Κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου ενώ το 1933 στο ΦΕΚ 390Α - 16/12/1933 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουκουλώνα του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 74 κατοίκους.
Αμβροσιανό μέλος

Tο Αμβροσιανό μέλος ή Αμβροσιανό άσμα (λατινικά: Cantus Ambrosianus‎) είναι η ρυθμική έμμετρη αντιφωνική ψαλμωδία που εισήγαγε στην Δυτική Εκκλησία τον 4ο αιώνα ο Άγιος Αμβρόσιος βασιζόμενος στο τυπικό λειτουργικό των Εκκλησιών της Ανατολής εκείνων των χρόνων .

 Ο Άγιος Αμβρόσιος, χειροτονήθηκε επίσκοπος Μεδιολάνων (όνομα του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας) στις 7 Δεκεμβρίου του 374 μ.Χ. Εκτός των λατινικών ρητορικών σπουδών του γίνεται γνώστης και της ελληνικής παιδείας μελετώντας τον Όμηρο, τους ιστορικούς και τους φιλοσόφους της Ελληνικής αρχαιότητας. Θέλοντας να καταπολεμήσει την αίρεση του Άρειου αποφασίζει να πραγματοποιήσει μεταρρύθμιση στο απλό Λατινικό λειτουργικό της Εκκλησίας για να ενδυναμωθεί το Χριστιανικό αίσθημα των πιστών. Βαθιά επηρεασμένος από τα λατρευτικά λειτουργικά τυπικά των Ανατολικών Εκκλησιών συστηματοποιεί την απλή Λατινική τελετή δημιουργώντας Εκκλησιαστικό Τυπικό. Κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οι απλοί ύμνοι που έψαλαν ( ακολουθώντας τις ελληνικές αρχαίες κλίμακες) οι πιστοί στις εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις τους ήταν παρμένοι από την εβραϊκή θρησκευτική παράδοση. Ο φόβος της ανακάλυψης της συγκέντρωσης των πιστών απαγόρευσε την χρήση μουσικών οργάνων (λόγω των διωγμών), πρακτική που συνεχίστηκε στο Βυζαντινό τυπικό. Μετά την καθιέρωση του Χριστιανισμού η λειτουργία και η υμνωδία εμπλουτίζονται και δημιουργείται στο Βυζάντιο η «αντιφωνία», ο χωρισμός των ψαλτών σε αριστερό και δεξιό χορό. Αυτό το αντίφωνο μέλος το διαμόρφωσε ο Αγ. Αμβρόσιος και καθιέρωσε έτσι την Λατινική ψαλμωδία. Βασιζόμενος στους τέσσερεις πρότυπους Ελληνικούς μουσικούς ήχους με τις εθνικές ονομασίες (Δώριος, Λύδιος, Φρύγιος, Μιξολύδιος ) δημιουργεί τους δικούς ήχους αλλάζοντας την ονομασία των εθνικών ονομάτων αντιστοίχως σε Πρώτο ήχο, Δεύτερο, Τρίτο, Τέταρτο. Η μέθοδος αυτή θα καταγραφεί στο βιβλίο του Antiphonarium και αποτελεί την βάση στο ευρωπαϊκό μουσικό σύστημα. Καθιερώνεται με αυτό τον τρόπο το Αμβροσιανό άσμα το οποίο αργότερα τροποποιείται και αναπτύσσεται από τον Πάπα Γρηγόριο στο Γρηγοριανό μέλος. Γνωστοί λατινικοί ύμνοι γραμμένοι σε "ιαμβικό δίμετρο" που αποδίδονται στον Άγιο Αμβρόσιο είναι: Deus Creator Omnium, Jam surgit hora tertia, Veni redemptor gentium, Intende qui regis Israel.
Βεατρίκη της Σαβοΐας, κυρία του Φωσινύ

H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice di Savoya (π. 1237 - 21 Απριλίου 1310) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του κόμη της Σαβοΐας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Βιενουά και μετά υποκόμισσα του Μπεάρν.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Πέτρου Β΄ κόμη της Σαβοΐας και της Αγνής, κόρης του Αϋμόν/Αίμωνα Β΄ κυρίου του Φωσινύ. Ο πάππος της Αίμων Β΄ τη πάντρεψε με τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Διαδέχθηκε τη μητέρα της στην κυριότητα του Φωσινύ, σύμφωνα με τη διαθήκη εκείνης. Ωστόσο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Τουάρ-Βιλάρ υπέρ της θείας της Βεατρίκης. Το 1268 απεβίωσε ο πατέρας της Πέτρος Β΄ και η Βεατρίκη ήταν το μόνο τέκνο του, αλλά επειδή οι γυναίκες αποκλειόταν της διαδοχής, την κομητεία της Σαβοΐας ανέλαβε ο θείος της. Αυτός υποστήριξε τη θεία της, και τη Βεατρίκη ο σύζυγός της Γκιγκ Ζ΄, πράγμα που οδήγησε σε πόλεμο. Η Βεατρίκη αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε, έτσι αναγκάστηκε να παραχωρήσει ένα μέρος της κληρονομίας της στη θεία της και να δηλώσει υποτέλεια στη Σαβοΐα (δεκαετία του 1290). Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη ανέλαβε την επιτροπεία ως την ενηλικίωση του γιου τους Ιωάννη Α΄ για την κομητεία του Βιενουά. Αυτός νυμφεύτηκε τη Μπόνη, κόρη του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας (εξαδέλφου της Βεατρίκης). Όμως ο γιος της έπεσε από το άλογο και απεβίωσε 18 ετών. Τον διαδέχθηκε το μόνο επιζών τέκνο της Βεατρίκης, η Άννα με τον σύζυγό της Ουμβέρτο ντε Λα Τουρ ντυ Πεν. Όλοι οι επόμενοι κόμητες του Βιενουά είναι απόγονοί τους. Έπειτα από αυτό η Βεατρίκη μετέβη στο Τανένζ με τη σορό του, όπου την εναπόθεσε εκεί και προσευχόταν για την ψυχή του στο μοναστήρι που ίδρυσε στο Μελάν. Παντρεύτηκε πρώτα το 1253 τον Γκιγκ Ζ΄ του Οίκου της Βουργουνδίας κόμη του Βιενουά και είχε τέκνα: Άννα 1255-1298, κόμισσα του Βιενουά, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Α΄ ντε Λα Τουρ ντυ Πεν. Ιωάννης Α΄ 1264-1282, κόμης του Βιενουά. Ανδρέας 1267-π. 1270.Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο το 1273 με τον Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν και είχε τέκνα: Αικατερίνη απεβ. 1307 ή μετά. Carrier, Nicolas (2001). La Vie Montagnard en Faucigny a la Fin du Moyen-Âge (in French). L'Harmattan. Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton University Press. Cox, Eugene (1999). "The kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198-c.1300. Cambridge University Press.
Τουρίστες του Σικόρσκι

Οι τουρίστες του Σικόρσκι (πολωνικά: turyści Sikorskiego) αναφέρονται στους χιλιάδες Πολωνούς που διέφυγαν την κατεχόμενη Πολωνία, μετά την ήττα της χώρας τον Σεπτέμβριο του 1939, και βρήκαν το δρόμο τους προς τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, για να καταταγούν στον αναμορφωμένο Πολωνικό Στρατό υπό τους Δυτικούς Συμμάχους.

 Ο όρος «τουρίστες του Σικόρσκι» δημιουργήθηκε αρχικά από τη γερμανική προπαγάνδα. Αργότερα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε από άλλους, όπως από τον Βρετανό Βασιλιά Γεώργιο ΣΤ΄, καθώς και από τους ίδιους τους Πολωνούς. Ο Βουαντίσουαφ Σικόρσκι ήταν ο αρχιστράτηγος των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Δύση. Το κομμάτι του τουρισμού αναφέρεται στο γεγονός ότι για να ενταχθούν στη νέα δύναμη του Σικόρσκι στη Γαλλία, οι εθελοντές δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν την απευθείας διαδρομή (μέσω Γερμανίας) και αντίθετα έπρεπε να ξεκινήσουν μεγάλα ταξίδια μέσω ουδέτερων χωρών, συνήθως στα Βαλκάνια και στη συνέχεια στη λεκάνη της Μεσογείου. Υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 Πολωνοί άνδρες διέφυγαν από τη χώρα πριν καταληφθεί από τη ναζιστική Γερμανία στα τέλη Σεπτεμβρίου 1939, μετά την ήττα της Πολωνίας. Υπήρχαν δύο μεγάλοι δρόμοι διαφυγής, καθένας από τους οποίους αφορούσε ένα από τα δύο ουδέτερα κράτη που γειτνιάζουν με τη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, τη Λιθουανία και τη Ρουμανία. Η πρώτη ήταν βορειοανατολικά προς τη Λιθουανία, στη συνέχεια δυτικά πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα. Η δεύτερη διαδρομή ήταν νοτιοανατολικά, διασχίζοντας τα πολωνικά σύνορα προς τη Ρουμανία. Αυτή η νότια διαδρομή διέσχιζε συνήθως τη Μεσόγειο, αναχωρώντας από διάφορα λιμάνια των Βαλκανίων, αλλά μερικοί ταξίδευαν μέσω χωρών της Μέσης Ανατολής, όπως η Συρία ή ο Λίβανος, και άλλοι ακολουθούσαν μια χερσαία διαδρομή μέσω της Ιταλίας. Ένας μικρός αριθμός Πολωνών εγκαταστάθηκε στη Λετονία, όπου μερικοί από αυτούς μεταφέρθηκαν αργότερα στη Λιθουανία ή τη Σουηδία.Ενώ πολλοί είχαν αρχικά φυλακιστεί στις ουδέτερες χώρες, διαπίστωσαν ότι δεν ήταν δύσκολο να ξεφύγουν από τον εγκλεισμό. Μετά την κατάληψη της Πολωνίας, μια δημοφιλής οδός διαφυγής οδήγησε τους εθελοντές πιο νότια στα Όρη Τάτρα στη Σλοβακία, στη συνέχεια διασχίζοντας τη Ρουμανία ή την Ουγγαρία. Τους επόμενους μήνες, αυτά τα άτομα θα έβρισκαν το δρόμο τους σε εδάφη που ελέγχονταν από τους Δυτικούς Συμμάχους, κυρίως τη Γαλλία, όπου θα κατατάσσονταν στον αναμορφωμένο Πολωνικό Στρατό.Ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης για τους στρατιώτες του 2ου Σώματος Πολωνικού Στρατού, που δημιουργήθηκε από Πολωνούς εθελοντές στη Ρωσία το 1941 και μεταφέρθηκαν στη διοίκηση των Δυτικών Συμμάχων λίγο αργότερα. Αυτή η μονάδα είδε δράση στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ευρώπη.
Μισέλ Κρέτσου

Ο Μισέλ Κρέτσου (Mihai Crețu, 18 Μαΐου 1957), γνωστός επίσης ως Curly M.C., είναι Ρουμάνος μουσικός, περισσότερο γνωστός σαν ο δημιουργός του συγκροτήματος Enigma. Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου του 1957 σε ένα προάστιο του Βουκουρεστίου. Στη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας του έχει συνεργαστεί με δεκάδες παραγωγούς, μουσικούς και καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών οι Σάντρα, Frank Farian, Boney M, Goombay Dance Band, Peter Cornelius, Manfred Thiers και Mike Oldfield στα χρόνια πριν τους Enigma, και οι Jens Gad, Frank Peterson, David Fairstein, ATB, Jam & Spoon, Peter Ries, Ruth-Ann Boyle και Andru Donalds τα χρόνια που συμμετέχει στο συγκρότημα.

 Ο Κρέτσου σπούδασε κλασσική μουσική στο Βουκουρέστι (1965) και μετέπειτα στο Παρίσι (1968). Αργότερα φοίτησε και πήρε πτυχίο από την Μουσική Ακαδημία της Φρανκφούρτης, στη Γερμανία (1975-1978). Προσελήφθη σαν μουσικός (keyboards) και παραγωγός από τον Frank Farian, τον ιθύνοντα νου πίσω από επιτυχημένα συγκροτήματα της δεκαετίας του '70 και του '80 όπως οι Boney M και οι Milli Vanilli. Στη δεκαετία του '80 ανέλαβε την παραγωγή για το ποπ κουαρτέτο Hubert Kah και άρχισε να γράφει τραγούδια μαζί με τον αρχηγό του συγκροτήματος, τον Hubert Kemmler, κάνοντας κάποιες επιτυχίες. Ανάμεσα στις άλλες δουλείες του υπήρξε και η συμπαραγωγή του album του Mike Oldfield Islands (1987) και συγκεκριμένα το 6ο κομμάτι του δίσκου ("The Time has Come"). Ο Κρέτσου γνώρισε την μελλοντική σύζυγο του Sandra Lauer παίζοντας keyboards σε μια τουρνέ του συγκροτήματος Arabesque. Μετά την αποχώρηση της από το συγκρότημα και σε συνεργασία με άλλα μέλη των Hubert Kah έγραψε και έκανε την παραγωγή σε πολλά από τα κομμάτια που κυκλοφόρησε στη σόλο καριέρα της. Το πρώτο από αυτά, το κομμάτι "Maria Magdalena" έγινε τεράστια επιτυχία, κατακτώντας την κορυφή των charts σε 21 χώρες. Παντρεύτηκαν στις 27 Ιανουαρίου του 1988 και απέκτησαν δύο παιδιά, τα δίδυμα Nikita και Sebastian (1995). Μερικά από τα συγκροτήματα που δημιούργησε ήταν τα εξής: Moti Special, το 1981. Enigma, το 1990. Trance Atlantic Airwaves, το 1997. 1979 – Moon, Light & Flowers 1983 – Legionäre 1985 – Die Chinesische Mauer 1985 – The Invisible Man Ο Μισέλ Κρέτσου συμμετείχε σαν συνθέτης, εκτελεστής και παραγωγός στα παρακάτω albums: 1985 – Moti Special: Motivation 1987 – Mike Oldfield: Islands 1987 – Cretu And Thiers: School's Out 1988 – Cretu and Thiers: Belle Epoque 1992 – Cornelius and Cretu: Cornelius and Cretu 1998 – Trance Atlantic Air Waves: The Energy of Sound Στο άρθρο Enigma υπάρχει αναλυτική δισκογραφία του μουσικού σχήματος. Ο Μισελ Κρέτσου στην IMDb http://www.enigma.de/ Επίσημη ιστοσελίδα των Enigma. https://web.archive.org/web/20070218141530/http://www.enigmacretu.com/ https://web.archive.org/web/20061105104836/http://www.cretuworld.de/
Τόνι Μπλερ

Ο Σερ Άντονι Τσαρλς Λίντον Μπλερ (αγγλικά: Anthony Charles Lynton "Tony" Blair, 6 Μαΐου 1953) είναι Βρετανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Μάιο του 1997 έως τον Ιούνιο του 2007. Διετέλεσε Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, από το 1994 έως το 2007.Υπηρέτησε επίσης, ως Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλέιου, από το 1994 έως το 1997. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Εργατικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Σέτζφιλντ, από το 1983 έως το 2007. Είναι ο μόνος Πρωθυπουργός, από το Εργατικό Κόμμα, που κατάφερε να εκλεγεί στο αξίωμα 3 συνεχείς φορές (1997, 2001, 2005).

 Ο Τόνι Μπλερ, γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1953, στο Εδιμβούργο της Σκωτίας. Τα πρώτα του χρόνια, μεγάλωσε στην Αδελαϊδα της Αυστραλίας (1953-1958), στη συνέχεια για ένα μικρό διάστημα στη Γλασκώβη, και κατόπιν, μόνιμα, στο Ντάραμ της Αγγλίας. Από το 1961 έως το 1966, φοίτησε στο σχολείο Chorister School στο Ντάραμ, και στη συνέχεια στο γυμνάσιο και το λύκειο του Fettes College στο Εδιμβούργο της Σκωτίας, απ'όπου και αποφοίτησε το 1971.Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1975, με βαθμό Λίαν Καλώς. Πραγματοποίησε πρακτική άσκηση δικηγορίας, στο Λίνκολνς Ιν στο Λονδίνο, και έγινε μέλος με την ολοκλήρωση της πρακτικής. Καριέρα Έγινε μέλος του Εργατικού Κόμματος το 1975 και το 1983 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής. Έγινε Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος το 1994, μετά το θάνατο του Τζον Σμιθ. Από το 1994, είναι μέλος του Μυστικού Συμβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου.Οδήγησε το κόμμα σε σαρωτική νίκη το 1997 στις γενικές εκλογές, τερματίζοντας έτσι 18 χρόνια διακυβέρνησης από τους Συντηρητικούς. Τήρησε φιλοαμερικανική πολιτική και μαζί με τις ΗΠΑ προώθησε την εισβολή στο Ιράκ (2003), για την οποία έχασε πολλούς ψηφοφόρους το 2005. Ωστόσο, κατάφερε να εκλεγεί για 3η φορά στις 6 Μαΐου 2005, ημέρα των γενεθλίων του. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ ανακοίνωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 2006 ότι θα παραιτηθεί από το αξίωμά του εντός του επόμενου χρόνου, προσπαθώντας με τη δήλωση αυτή να αμβλύνει την κριτική που του ασκήθηκε από στελέχη του Εργατικού Κόμματος, τα οποία του ζήτησαν να ορίσει ακριβή ημερομηνία παραίτησης. Η ανακοίνωση αυτή έγινε στις 10 Μαΐου 2007. Ο Μπλερ αποχώρησε στις 27 Ιουνίου του ιδίου έτους. Διάδοχός του στην πρωθυπουργία και την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος είναι ο Γκόρντον Μπράουν. Προσωπική ζωή Ο Τόνι Μπλερ, παντρεύτηκε τη δικηγόρο Τσέρι Μπουθ στις 29 Μαρτίου 1980, με την οποία απέκτησαν μαζί 3 γιους και 1 κόρη. Βουλευτής 1983-2007 Σκιώδης Υπουργός Εμπορίου 1987-1988 Σκιώδης Υπουργός Ενέργειας 1988-1989 Σκιώδης Υπουργός Εργασίας 1989-1992 Σκιώδης Υπουργός Εσωτερικών 1992-1994 Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος 1994-2007 Αρχηγός της Αντιπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1994-1997 Μέλος του Μυστικού Συμβουλίου (Privy Council) 1994-σήμερα Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1997-2007 Επίσημος ιστότοπος
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νότιας Κορέας

Η Κ Λιγκ 1 (χάνγκουλ: K리그1) αποτελεί την ανώτατη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νότιας Κορέας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η K League. Στο πρωτάθλημα μετέχουν συνολικά 12 ομάδες και αγωνίζονται σε ένα πρωτάθλημα είτε 22 είτε 33 αγωνιστικών (2 ή 3 γύροι). Μετά ακολουθούν πλει οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή μεταξύ των 6 πρώτων ομάδων σε μονό γύρο 5 αγωνιστικών και πλει οφ υποβιβασμού για τις θέσεις 7-12 με το ίδιο σύστημα.

 Η Κ Λιγκ Κλάσικ ιδρύθηκε το 1983 ως Κορεατική Σούπερ Λιγκ, με πέντε μέλη. Οι πέντε πρώτοι σύλλογοι ήταν οι Αλελούια, Γιούκονγκ Έλεφαντς, ΠΟΣΚΟ Ντόλφινς, Νταεβού Ρόγιαλς και Κόοκμιν Μπανκ. Η Αλελούια κέρδισε τον πρώτο τίτλο, τερματίζοντας ένα βαθμό μπροστά από την Νταεβού Ρόγιαλς. Στις 22 Ιανουαρίου 2018 το πρωτάθλημα πήρε την ονομασία Κ Λιγκ 1. Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι η Τζεονμπούκ με 8 τίτλους. Εξ αρχής, δεν υπήρχε επίσημο σύστημα ανόδου και υποβιβασμού. Ωστόσο, από το 2013, η εκάστοτε πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας Κ Λιγκ Τσάλεντζ προβιβάζεται στην Κ Λιγκ Κλάσικ, υπό την προϋπόθεση ότι πληροί ορισμένα κριτήρια. Επίσημος ιστότοπος