IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μιλίτσα του Μαυροβουνίου

Η Μιλίτσα Νικολάγιεβνα της Ρωσίας (Великая Княгиня Милица Николаевна Романова/Velikaya Knyaginya Militza Nikolaevna Romanova), γεννηθείσα Μιλίτσα Πέτροβιτς-Νιέγκος του Μαυροβουνίου (Milica Petrović-Niegko iz Crne Gore, 14 Ιουλίου 1866 - 5 Σεπτεμβρίου 1951) ήταν κόρη του Νικόλαου Α΄ του Μαυροβουνίου.

 Η Μιλίτσα γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1866 στο Τσέτινιε, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Νικόλαου Α΄ του Μαυροβουνίου και της συζύγου του Μιλένα Βούκοτιτς. Η Μιλίτσα και η αδερφή της, Αναστασία, προσκλήθηκαν από τον Αλέξανδρο Γ΄ της Ρωσίας για εκπαίδευση στο Ρωσικό Ινστιτούτο Σμόλνυ, το οποίο ήταν σχολείο «ευγενών κοριτσιών». Και οι δύο αδελφές είχαν κοινωνική επιρροή στην ρωσική αυτοκρατορική αυλή και είχαν το ψευδώνυμο «Ο Μαύρος Κίνδυνος», επειδή ενδιαφέρονταν για τον αποκρυφισμό. . Στις 26 Ιουλίου 1889 παντρεύτηκε τον Μεγάλο Δούκα Πέτρο Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας στην Αγία Πετρούπολη. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Μαρίνα (1892-1981), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Γκολίτσιν, δεν απέκτησαν παιδιά. τον Ρωμανό (1896-1978), παντρεύτηκε την Πρασκόβια Ντμιτρίεβνα Σερεμέντεβα, απέκτησαν 2 παιδιά. την Ναντέζντα (1898-1988), δίδυμη αδελφή της Σοφίας, παντρεύτηκε τον Νικολάι Ορλόφ, απέκτησαν 2 παιδιά. την Σοφία (3 Μαρτίου 1898), δίδυμη αδελφή της Ναντέζντα.Πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1951 στην Αλεξάνδρεια σε ηλικία 85 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ στις Κάννες. The Njegoskij Fund Public Project : Private family archives-based digital documentary fund focused on history and culture of Royal Montenegro.
Χαμπιμπουλάχ Χαν

Ο Χαμπιμπουλάχ Χαν (3 Ιουνίου 1872 – 20 Φεβρουαρίου 1919) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν από το 1901 έως το 1919. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρωτότοκος τον Οκτώβριο του 1901. Παππούς του ήταν ο Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν.

 Ο Χαμπιμπουλάχ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν και γεννήθηκε στη Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν το 1872. Είχε έναν μικρότερο αδερφό τον Νασρουλάχ, γεννημένο το 1874. Ο Χαμπιμπουλάχ ήταν ένας σχετικά μεταρρυθμιστής ηγεμόνας ο οποίος προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη χώρα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του εργάστηκε για να φέρει σύγχρονα φαρμακευτικά υλικά και άλλου είδους τεχνολογία στο Αφγανιστάν. Το 1903, ο Χαμπιμπουλάχ ίδρυσε τη σχολή Χαμπίμπια καθώς και μία στρατιωτική ακαδημία. Εργάστηκε επίσης για να πραγματοποιήσει προοδευτικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα του. Πραγματοποίησε διάφορες νομικές μεταρρυθμίσεις και ακύρωσε αρκετές από τις σκληρότερες ποινές. Αλλά ένας από τους κύριους συμβούλους του, ο Αμπντέλ Λατίφ, καταδικάστηκε σε θάνατο το 1903 για αποστασία. Πετροβολήθηκε μέχρι θανάτου στην Καμπούλ. Σε άλλες μεταρρυθμίσεις περιλαμβανόταν η αποσύνθεση της καταπιεστικής εσωτερικής οργάνωσης πληροφοριών που είχε ιδρυθεί από τον πατέρα του. Ο Χαμπιμπουλάχ διατήρησε την ουδετερότητα της χώρας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά τις εντατικές προσπάθειες του Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μιας γερμανικής στρατιωτικής αποστολής (Αποστολή Νιντερμάγιερ-Χέντιχ) για την κατάταξη του Αφγανιστάν από την πλευρά τους. Ακόμη συνέβαλε στη μείωση των εντάσεων με τις Βρετανικές Ινδίες, υπογράφοντας συνθήκη φιλίας το 1905 και πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη το 1907. Ενώ βρισκόταν στην Ινδία, έγινε μέλος του Ελευθεροτεκτονισμού στη Στοά Κονκόρντια. Ο Χαμπιμπουλάχ δολοφονήθηκε σε θηρευτικό ταξίδι στην επαρχία Λαγκμάν στις 20 Φεβρουαρίου 1919. Η δολοφονία του πραγματοποιήθηκε από τον Μουσταφά Σεγκίρ, Ινδό κατάσκοπο, που είχε ορίσει η Βρετανία. Ο Σεγκίρ προσελήφθη και πάλι από τη Βρετανία για να δολοφονήσει τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Συνελήφθη στην Άγκυρα και παραδέχθηκε ότι χρηματίστηκε από τους Βρετανούς. Κρεμάστηκε μέχρι θανάτου. Ο αδερφός του Χαμπιμπουλάχ, Νασρουλάχ Χαν τον διαδέχθηκε για σύντομο διάστημα ως εμίρης και διατηρήθηκε στην εξουσία για μία εβδομάδα μεταξύ 21 και 28 Φεβρουαρίου 1919 προτού εκθρονιστεί και φυλακιστεί από τον Αμανουλάχ Χαν, τον τρίτο γιο του Χαμπιμπουλάχ. Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου – 1896 Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού – 1907 Vogelsang, Willem (2001), The Afghans, Wiley, ISBN 978-0-631-19841-3, https://archive.org/details/afghans00voge/page/280
Όγκουστιν Ρούμπιτ

Ο Όγκουστιν Κουέρο Ρούμπιτ (αγγλικά: Augustin Cuero Rubit) (Χιούστον, 14 Αυγούστου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τη Μπάγερν Μονάχου.

 Ως πρωτοετής στη σεζόν 2010-11, ο Ρούμπιτ ξεκίνησε στην πλειοψηφία των αγώνων. Είχε μέσο όρο 13,1 πόντους και 11,0 ριμπάουντ ανά αγώνα. Τα συνολικά ριμπάουντ τον κατέταξαν 1ο στην περιφέρεια του και 6ο πανεθνικά. Στο τέλος της σεζόν, ο Ρούμπιτ ονομάστηκε στην τρίτη καλύτερη All-conference ομάδα και ο καλύτερος πρωτοετής της χρονιάς.Στη δεύτερη σεζόν του, έγινε μία από τις βασικές επιλογές στο σκοράρισμα για τους Τζάγκουαρς, οδηγώντας την ομάδα με 15,2 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε με 9,2 ριμπάουντ και 0,9 κοψίματα ανά αγώνα, κερδίζοντας τις διακρίσεις All-Sun Belt και NABC All-District πρώτη ομάδα. Στην πρώτη του σεζόν (2014-15) στην Ευρώπη, αγωνίστηκε με τη γερμανική Τάιγκερς Τίμπινγκεν. Τη σεζόν 2015-16, εντάχθηκε στη Ράτιοφαρμ Ουλμ. Στις 30 Ιουνίου 2017, υπέγραψε με τη Μπρόζε Μπάμπεργκ.Στις 8 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Τον Ιούνιο του 2020, έμεινε ελεύθερος από τους ερυθρόλευκους.Στις 15 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τη Ζάλγκιρις Κάουνας με συμβόλαιο για 1+1 ετών. Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό την Λιετκαμπέλις με σκορ 76-69. Στις 7 Ιουνίου κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Λιθουανίας, αφού η Ζαλγκίρις κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ρίτας 3-0. Στην Ευρωλίγκα μέτρησε 8,1 πόντους και 4,2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Στις 24 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Τη σεζόν 2021-22 στην Ευρωλίγκα μέτρησε 10.5 πόντους, 4.9 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ ανά αγώνα. Στις 6 Ιουλίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα για μία ακόμα σεζόν. Στις 30 Ιανουαρίου 2023, αναδείχτηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του MVP του μήνα (Ιανουάριος) στην Ευρωλίγκα, αφού μέτρησε μέτρησε 17.8 πόντους και 21.0 PIR σε 5 αγώνες. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας, αφού η Μπάγερν επικράτησε στον τελικό της Όλντενμπουργκ 90-78. Προφίλ στους Σάουθ Αλαμπάμα Τζάγκουαρς Προφίλ στο Realgm.com
Σχέσεις Κύπρου και Σουηδίας

Οι σχέσεις Κύπρου και Σουηδίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σουηδίας. Οι δύο χώρες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Σουηδία μέσω της πρεσβείας στη Στοκχόλμη. Η Σουηδία έχει πρεσβεία στη Λευκωσία.

 Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Σουηδίας και της Κύπρου ξεκίνησαν το 1960. Το 1994 η Κύπρος εγκαινίασε τη πρεσβεία της στη Στοκχόλμη, ενώ η Σουηδία άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία το 2004.Ως τώρα, η Κύπρος και η Σουηδία έχουν υπογράψει 8 διμερείς συμφωνίες. Σουηδοί αρχαιολόγοι και ιστορικοί έχουν κάνει διάφορες επισκέψεις στο νησί. Η σουηδική αποστολή στην Κύπρο ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1927 και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1931. Η αποστολή οδηγήθηκε από τους αρχαιολόγους Έιναρ Γκιέρσταντ, Έρικ Σιέκβιστ και Άλφρεντ Βέστχολμ, μαζί με τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Λίνδρο.
Τούμπα Κιλκίς

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Τούμπα (αποσαφήνιση) Η Τούμπα είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.

 Η Τούμπα βρίσκεται δυτικά του Αξιού ποταμού, σε απόσταση 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 10 χλμ. Δ. από τη Γουμένισσα, ανάμεσα στον Ευρωπό (Ν.) και την Γοργόπη (ΒΔ.). Η ονομασία οφείλεται στην ύπαρξη τριών ταφικών τύμβων (τούμπες), οι δύο από τους οποίους βρίσκονται στα βορειοανατολικά και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό ενώ ο τρίτος μέσα στον οικισμό, στην κορυφή του οποίου υπάρχει το παλιό καμπαναριό της εκκλησίας Άγιος Αθανάσιος (αρχαιολογικός χώρος Τούμπας). Η εκκλησία έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, χρονολογείται γύρω στα 1815, είναι τρίκλιτη βασιλική με ξύλινη σκεπή, νάρθηκα και γυναικωνίτη και από τον εσωτερικό της διάκοσμο διατηρούνται οι τοιχογραφίες, το τέμπλο και το προσκυνητάρι που χρονολογούνται στα 1819 - 1820. Η Τούμπα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορυζάρτσης (Ρύζια). Το 1931 με το ΦΕΚ 214Α - 17/07/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Τούμπας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ευρωπού του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 628 κατοίκους. "Τούμπα Παιονίας Κιλκίς. Το χρονικό της πρότασης προστασίας - ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου" - Θώμη Σαββοπούλου, Γιάννης Γιαννάκης από τον ιστότοπο https://www.academia.edu/ Τούμπα Κιλκίς στο https://www.youtube.com/ Φωτογραφίες από το χωριό Τούμπα στον ιστότοπο https://www.greece.com/
Βλαντιμίρ Μινέεφ

Ο Βλαντιμίρ Κωνσταντίνοβιτς Μινέεφ (στα ρωσικά: Влади́мир Константи́нович Минее́в‎, γεν. στις 16 Φεβρουαρίου του 1990) είναι Ρώσος κικ μπόξερ κατηγορίας μεσαίων βαρών και αθλητής μεικτών πολεμικών τεχνών.

 Ο Βλαντιμίρ Μινέεφ γεννήθηκε στην πόλη Γεκατερινμπούργκ της κεντρικής Ρωσίας, από όπου σύντομα μετακόμισε μαζί με τους γονείς του, για να μείνουν στο Σαράνσκ. Τόσο οι δυο του γονείς όσο και ο μεγαλύτερός του αδελφός ήταν γιατροί. Όπως θυμάται ο ίδιος ο Μινέεφ, ο ίδιος ήταν πολεμιστής από τα παιδικά του χρόνια, καθώς δεν περνούσε ούτε μια μέρα χωρίς να τσακωθεί με κάποιον. Ο Βλαντιμίρ Μινέεφ έχει κατακτήσει πολλά ερασιτεχνικά μετάλλια στο άθλημα του κικ μπόξινγκ, ενώ δύο φορές ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, το 2008 στην Πορτογαλία και το 2012 στην Τουρκία. Στις 5 Δεκεμβρίου του 2009, Μινέεφ απέκλεισε τον Λευκορώσο Σεργκέι Ζελίνσκι από τον δεύτερο γύρο και κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα W.A.K.O. Pro K1. Το 2012, αντιμετώπισε τον Γερμανό Ντάνιελ Ντόρερ για τον τίτλο βαρέων βαρών W.K.A. Ο Ντόρερ επέζησε από ένα συγκλονιστικό δεξί κροσέ στον δεύτερο γύρο και ο Μινέεφ κέρδισε τον αγώνα με ομόφωνη απόφαση μετά από τρεις γύρους. Ο Μινέεφ αντιμετώπισε επίσης τον Τούρκο Αλί Τσενίκ στο Νύχτες Πάλης: Μάχη της Μόσχας 9 στη Μόσχα της Ρωσίας στις 15 Δεκεμβρίου 2012. Ο Μινέεφ έπεσε κάτω στον δεύτερο γύρο, αλλά ήταν καλύτερος στον πρώτο και τον τρίτο γύρο και κέρδισε έναν επιπλέον γύρο. Ο επιπλέον γύρος κατέληξε με νοκ ντάουν του Τσενίκ και την τελική νίκη του Μινέεφ. Ο Μινέεφ αντιμετώπισε τον Ολλανδό Revanho Blokland στο Νύχτες Πάλης: Μάχη της Μόσχας στις 23 Φεβρουαρίου 2013 και κέρδισε. Αντιμετώπισε επίσης τον Βραζιλιάνο Thiago Beowulf για το Πρωτάθλημα Κικ Μπόξινγκ Βαρέων Βαρών WKN στο Νύχτα Πάλης Σεν Τροπέ στο Σεν Τροπέ της Γαλλίας στις 4 Αυγούστου 2013, όπου και κέρδισε. Παρέμεινε Πρωταθλητής Κικ Μπόξινγκ Βαρέων Βαρών WKN στους αγώνες Νύχτα Πάλης: Μάχη της Μόσχας XV στη Μόσχα της Ρωσίας στις 28 Μαρτίου 2014, νικώντας τον Sergej Maslobojev με απόφαση της πλειοψηφίας. Τέλος κέρδισε τον Μιχαήλ Τουτέρεφ στο Νύχτα Πάλης Σεν Τροπέ II στο Σεν Τροπέ στις 4 Αυγούστου 2014. Προφίλ στο FightLife.ru
Αρκάδες

Οι Αρκάδες ήταν αρχαίο Πελασγικό φύλο εγκατεστημένο στην ορεινή Πελοπόννησο. Θεωρείται το αρχαιότερο Πελασγικό φύλο που εγκαταστάθηκε στον Ελλαδικό χώρο. Την αρχαιότητα των Αρκάδων μαρτυρούν και οι αρχαίοι μύθοι, όπως ο μύθος του Αρκάδα, ο μύθος του Λυκάονα κ.α. Με την κάθοδο των ελληνικών φύλων, κυρίως των Δωριέων, οι Αρκάδες περιορίστηκαν στην καρδιά της Πελοποννήσου. Η χώρα τους περιλάμβανε τις ορεινές περιοχές του Μαινάλου, των Αροανίων, της Κυλλήνης, του Λύκαιου, του Αρτεμισίου και τη βόρεια πλευρά του Πάρνωνα.

 Μετά την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο, οι Αρκάδες περιορίστηκαν στην ορεινή ενδοχώρα της Πελοποννήσου. Σταδιακά συνδέθηκαν σε μία χαλαρή συνομοσπονδία που περιλάμβανε όλες τις αρκαδικές πόλεις και ονομάστηκε Κοινό των Αρκάδων. Οι Αρκάδες αντιμετώπισαν με επιτυχία τον 7ο αιώνα π.Χ. την απειλή της Σπάρτης και κατάφεραν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Συμμετείχαν στους Περσικούς πολέμους στο πλευρό των Ελλήνων στέλνοντας στρατό και στις Θερμοπύλες και στις Πλαταιές. Στον Πελοποννησιακό πόλεμο οι Αρκάδες συμμάχησαν με την Σπάρτη και την Κόρινθο. Τα επόμενα χρόνια την περίοδο της ηγεμονίας της Θήβας, ο Θηβαίος στρατηγός Επαμεινώνδας ενίσχυσε την Αρκαδική ομοσπονδία με σκοπό οι Αρκάδες να αποτελέσουν έναν αντίπαλο πόλο στη γειτονική Σπάρτη. Τότε ίδρυσε την Μεγαλόπολη που αποτέλεσε την νέα τους πρωτεύουσα. Τους επόμενους αιώνες η Αρκαδία εξασθένησε. Αρχικά υποτάχθηκε στους Μακεδόνες του Κάσσανδρου και αργότερα εντάχθηκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Οι Αρκάδες μιλούσαν την Αρκαδική ή Αρκαδοκυπριακή διάλεκτο, η οποία αποτελούσε την τέταρτη διάλεκτο της αρχαίας Ελλάδας, μετά την Ιωνική ή Αττική, την Δωρική , και την Αιολική. Η Αρκαδοκυπριακή διάλεκτος θεωρείται συγγενική με την γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι Αχαιοί κατά την Μυκηναϊκή περίοδο. Οι Αρκάδες είχαν ιδρύσει πολυάριθμες πόλεις. Από αυτές οι ισχυρότερες ήταν οι πόλεις που έλεγχαν τις λίγες εύφορες κοιλάδες της ενδοχώρας της Πελοποννήσου, οι οποίες ήταν η Μαντίνεια, η Τεγέα και ο Αρκαδικός Ορχομενός. Οι υπόλοιπες πόλεις ήταν πιο ορεινές ή διέθεταν μικρότερες σε έκταση πεδιάδες. Άλλες πόλεις της Αρκαδίας ήταν η Ασέα, η Υψούντα, η Τεύθις, η Ηραία ,η Παρωρία ,το Θυραίο, η Νεστάνη, η Αλέα, η Λυκόσουρα, οι Τρικολώνοι, τα Τρόπαια, η Καφυά, το Παλλάντιο ο Φενεός κ.α. Από το 370 π.χ. και μετά πρωτεύουσα των Αρκάδων έγινε η Μεγαλόπολη. Περιφέρεια Πελοποννήσου, οι Αρκάδες Νομαρχία Αρκαδίας, αρχαία Αρκαδία Οι περιηγήσεις του Παυσανία στην Αρκαδία Πανεπιστήμιο Πάτρας, η αρχαία Αρκαδία[[Κατηγορία:Αρχαία Πελασγικά φύλα|Αρκάδες]]
Λεάνδρο Παρέδες

Ο Λεάνδρο Ντανιέλ Παρέδες (Ισπανικά: Leandro Daniel Paredes), γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1994, είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στον γαλλικό σύλλογο Παρί Σεν Ζερμέν.

 Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για τη Μπόκα στις 6 Νοεμβρίου 2010 στον εκτός έδρας αγώνα με την Αρχεντίνος Τζούνιορς (0–2). Στις 29 Ιανουαρίου 2014 μετεγγράφηκε στην ιταλική Κιέβο Βερόνα για το υπόλοιπο της περιόδου 2013–14. Είχε ανακοινωθεί πως η Ρόμα συμφώνησε να υπογράψει τον Παρέδες ως δανεικό από την Μπόκα, με το ύψος του δανεισμού να ανέρχεται στα 4,5 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο η Ρόμα δεν είχε πλέον το δικαίωμα να εγγράψει παίκτες που κατάγονται από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γι' αυτό και ο Παρέδες μετεγγράφηκε στην Κιέβο.Στις 19 Ιουλίου 2014 μετεγγράφηκε στη Ρόμα με προσωρινή συμφωνία, και με πιθανότητα απόκτησής του από την Μπόκα. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον αγώνα εναντίον της Ελλάς Βερόνα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2015, ο Παρέδες πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Ρόμα στον αγώνα με την Κάλιαρι (2-1). Τον Ιούνιο του 2015 η Ρόμα υπέγραψε συμφωνία ύψους 6,067 εκατομμύρια δολάρια για την απόκτησή του. Δόθηκε ως δανεικός στην Έμπολι για τη χρονιά 2015–16 και επέστρεψε στη Ρόμα την επόμενη χρονιά, συμμετέχοντας σε αγώνες του πρωταθλήματος και ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Στις 1 Ιουλίου 2017, η Ζενίτ ανακοίνωσε την υπογραφή τετραετούς συμβολαίου με τον Παρέδες. Η αξία της μεταγραφής ανέρχεται στα 23 εκατομμύρια δολάρια, καθώς και επιπρόσθετα 4 εκατομμύρια σε περίπτωση επιτυχιών. Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε στην Παρί Σεν Ζερμέν. Στις 19 Μαΐου 2017 έλαβε κλήση στην Εθνική Αργεντινής για τους φιλικούς αγώνες με τη Βραζιλία και τη Σιγκαπούρη. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως διεθνής στον αγώνα με τη Σιγκαπούρη στις 13 Ιουνίου, πετυχαίνοντας και το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής.Ο Παρέδες ήταν μέλος της Εθνικής Αργεντινής και για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022. Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής μετά την νίκη της Αργεντινής εναντίον της Γαλλίας στον τελικό του Μουντιάλ 2022. Η Αργεντινή επιβλήθηκε με 4-2 στην διαδικασία των πέναλτι. Ο Παρέδες ευστόχησε στο τρίτο πέναλτι της ομάδας του. Πρωτάθλημα Αργεντινής: Απερτούρα 2011 Κύπελλο Αργεντινής: 2011–12 Leandro Paredes at Soccerbase
Χίλντερικ του Σπολέτο

Ο Χίλντερικ, Hilderic (άκμασε 739 - 740) ήταν ο Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο για λίγο, από το 739 έως το 740. Ήταν ο πρώτος που διόρισε ο Λιουτπράνδος βασιλιάς των Λομβαρδών, ενάντια στον επαναστατημένο Θρασιμούδο Β΄.

 Ο Λιουτπράνδος πήρε τον Σπολέτο στις 16 Ιουνίου 739 και διόρισε τον Χίλντερικ ως αντικαταστάτη του δούκα. Ο Θρασιμούντδος Β΄ κατέφυγε στη Ρώμη, όπου ο Λιουτπράνδος τον πολιόρκησε. Σύντομα μεσολάβησε η ειρήνη μεταξύ βασιλιά και πάπα από τους απεσταλμένους του Κάρολου Μαρτέλου δούκα των Φράγκων. Στο μεταξύ ο Θρασιμούνδος Β΄ εκμεταλλεύτηκε και ενώθηκε με έναν παπικό στρατό και τις δυνάμεις του Γκόντεσκαλκ του Μπενεβέντο και ανέλαβε το δουκάτο του τον Δεκέμβριο του 740. Σκότωσε τον Χίλντερικ. Παύλος ο Διάκονος . Historia Langobardorum . Διαθέσιμο στο Northvegr.
Επαρχία της Πιστόια

Η επαρχία της Πιστόια (ιταλικά: Provincia di Pistoia) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 965 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 288.608 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη Πιστόια (Pistoia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 22 δήμους. Συνορεύει βόρεια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχίες των Μπολόνια και Μόντενα), ανατολικά με την επαρχία του Πράτο νότια με την επαρχία της Φλωρεντίας και δυτικά με την επαρχία της Λούκα.

 Η Πιστόια είχε χάσει όλες τις διοικητικές αυτονομίες της από την κατάκτησή της από την Φλωρεντία και αργότερα επί κυριαρχίας του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης. Το 1848 δημιουργήθηκε το διαμέρισμα της Πιστόια, αλλά καταλύθηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα λόγω της ενεργού ανάμειξης των κατοίκων της στις εξεγέρσεις των 1848-49. Η επανασύσταση της επαρχίας έγινε μόλις το 1927 όταν αποσπάστηκε μεγάλο μέρος έκτασης από την επαρχία της Φλωρεντίας . Τοσκάνη Πέσια Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Province of Pistoia στο Wikimedia Commons
Βάλεραν της Κάτω Λωρραίνης

Ο Βάλεραν, γερμ. Waleran (περί το 1085 - 1139) ο Παγανιστής, λατ. Paganus από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν δούκας του Λίμπουργκ & κόμης του Αρλόν (1119 - 1139) και δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1128 - 1139).

 Ήταν γιος του Ερρίκου δούκα της Κάτω Λωρραίνης και της Αδελαΐδας, κόρης του Μπότο του Πότενσταϊν. Στη διένεξη του Ερρίκου Δ΄ με τον γιο του Ερρίκο Ε΄, ο Ερρίκος δούκας της Κάτω Λωρραίνης είχε πάρει το μέρος του πρώτου. Έτσι όταν ο δεύτερος έγινε βασιλιάς της Γερμανίας, του αφαίρεσε το δουκάτο και το παραχώρησε στον αντίπαλο του Ερρίκου, τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Λουβαίν. Παρ' όλα αυτά ο Ερρίκος συνέχισε να αυτοαποκαλείται δούκας, τίτλο που κράτησαν οι απόγονοί του, έτσι αν και ήταν κόμητες του Λίμπουργκ αποκαλούντο δούκες. Ο Ερρίκος συμμάχησε με τον εξεγερθέντα Λοθάριο. Όταν ο Λοθάριος έγινε βασιλιάς της Γερμανίας, έδωσε το δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης στον Βάλεραν, αλλά ο Γοδεφρείδος Α΄ αντέδρασε με πόλεμο, μάλιστα για την επιμέλεια του αββαείου του Σιντ-Τρούιντεν. Το 1129 ο Βάλεραν και ο Αλέξανδρος των Γύλιχ, επίσκοπος της Λιέγης, συνέτριψαν τις δυνάμεις του Γοδεφρείδου Α΄ στο Βίλντε. Από τότε έγινε πράγματι δούκας της Κάτω Λωρραίνης. Τελικά συμφιλιώθηκαν και ο Γοδεφρείδος Α΄ κράτησε τον τίτλο του δούκα. Το 1129 του δόθηκε το δάσος του Ντούισμπουρκ. Το 1139 ο Λοθάριος απεβίωσε και ο Βάλεραν υποστήριξε τον Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν, που εξελέγη. Έμεινε πιστός υποστηρικτής του νέου βασιλιά της Γερμανίας ώσπου απεβίωσε το ίδιο έτος σε ηλικία 34 ετών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Β΄ στο Λίμπουργκ και ο Γοδεφρείδος Β΄ κόμης του Λουβαίν, γιος του Γοδεφρείδου Α΄, στην Κάτω Λωρραίνη. Νυμφεύτηκε τη Γιούττα των Βάσενμπερκ, κόρη του Γεράρδου Α΄ κόμη του Χέλρε και είχε τέκνα: Ερρίκος Β΄ π. 1111-1167, κόμης ("δούκας") του Λίμπουργκ . Γκέραρντ. Βεατρίκη απεβ. μετά το 1164, παντρεύτηκε τον Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουρκ. Βάλεραν/Βάλραμ απεβ. 1147, κόμης του Αρλόν. μία κόρη, παντρεύτηκε τον Έκμπερτ κόμη του Τέκλενμπερκ. Gislebertus (of Mons) (2005). Chronicle of Hainaut. Translated by Napran, Laura. The Boydell Press. Loud, Graham A.; Schenk, Jochen, eds. (2017). The Origins of the German Principalities, 1100-1350: Essays by German Historians. Routled
Αντλία (αστερισμός)

Με την ονομασία Αντλία (Λατινικά, ονομαστική: Antlia, γενική: Antliae, αστρον. σύμβολο: Ant), φέρεται αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Λακάιγ (Lacaille) και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Πυξίδα, Ιστία, Κένταυρο και `Υδρα. Ο La Caille ονόμασε αρχικά τον αστερισμό αυτό Machine Pneumatique και στα λατινικά Machina Pneumatica (αεραντλία), αλλά μεταξύ των αστρονόμων επεκράτησε το απλό Antlia. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα, δηλαδή αν και κείται στο σύνολό του στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, ο αστερισμός φαίνεται ολόκληρος από την Ελλάδα τα ανοιξιάτικα βράδια. Επειδή οι αστέρες του είναι αμυδροί, κανένας τους δεν έχει ιδιαίτερο όνομα, παρά το γεγονός ότι ο Gould του απέδιδε 85 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι. Ο αστέρας α Αντλίας είναι και ο λαμπρότερος, με φαινόμενο μέγεθος 4,25 και φασματικό τύπο K4 III. Απέχει από τη Γη 366 έτη φωτός.

 - Παρότι σε μία κατεύθυνση μόλις έξω από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός είναι πλούσιος σε μακρινούς γαλαξίες. Ο φωτεινότερος από αυτούς είναι ο NGC 2997, σπειροειδής, με φαινόμενο μέγεθος 9,4. Ο λεγόμενος Νάνος της Αντλίας (PGC 29194) είναι ελλειπτικός νάνος γαλαξίας, μέλος της Τοπικής Ομάδας (απέχει από τη Γη «μόλις» 3,3 εκατομμύρια έτη φωτός), αλλά χρειάζεται ισχυρό τηλεσκόπιο για να παρατηρηθεί, αφού έχει φαιν. μέγεθος 15. Η ανακάλυψή του έγινε από τους M. Irwin, A. Whiting και G. Hau του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ με το αγγλικό τηλεσκόπιο Schmidt στην Αυστραλία, και ανακοινώθηκε στις 10 Απριλίου 1997. Περιέχει περίπου ένα εκατομμύριο αστέρες και έχει διάμετρο 4.000 ως 6.000 έτη φωτός, δηλαδή οι αστέρες του βρίσκονται κατανεμημένοι 2.500 φορές αραιότερα από αυτούς ενός μέσου σφαιρωτού σμήνους. - Ο αστέρας S Αντλίας (S Ant), που ανακαλύφθηκε το 1888 και είναι ορατός και με κιάλια, κατείχε για μερικά χρόνια τον τίτλο του μεταβλητού αστέρα με τη μικρότερη γνωστή περίοδο, 7 ώρες και 47 λεπτά, μέχρι που τον έχασε από τον U Πηγάσου. Ο S Αντλίας ανήκει στην κατηγορία των μεταβλητών δι' εκλείψεων και ειδικότερα στον τύπο του W UMa, πρόκειται δηλαδή στην πραγματικότητα για δύο αστέρες που είναι ενωμένοι μεταξύ τους με ένα «λαιμό» ύλης. Κατάλογος αστέρων της Αντλίας
Ιστορίες της Πετρούπολης (Γκόγκολ)

Ιστορίες της Πετρούπολης ( ρωσικά: Петербургские повести) είναι μια συλλογή έργων του συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ που διαδραματίζονται στην Αγία Πετρούπολη κατά τη δεκαετία 1830 - 1840. Η συλλογή δημοσιεύθηκε το 1843.

 Η συλλογή περιλαμβάνει πέντε νουβέλες:Ιστορίες που δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1835 στη συλλογή Αραβουργήματα: Το πορτραίτο (1833-1834) Το ημερολόγιο ενός τρελού (1834) Λεωφόρος Νιέφσκι (1833-1834)Επίσης: Η μύτη (γράφτηκε το 1832-1833 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1836, σε λογοτεχνικό περιοδικό) και Το παλτό (δημοσιεύτηκε το 1843). Τα διηγήματα είναι γραμμένα και δημοσιευμένα σε διαφορετικές εποχές και μόνο εκ των υστέρων ο Γκόγκολ τα συγκέντρωσε στη συλλογή, καθώς όλα διαδραματίζονται στην Αγία Πετρούπολη, που απεικονίζεται ως μια ψυχρή και γκρίζα πόλη, στην οποία ο άνθρωπος είναι αδύνατο να διατηρήσει την ανθρωπιά του και συνθλίβεται από την απειλητική πραγματικότητα.Ο Γκόγκολ απεικονίζει τους χαρακτήρες του με ανθρώπινη συμπόνια και ιδιότυπο σατιρικό και συχνά πικρό χιούμορ.Ο Γκόγκολ, που γεννήθηκε στο Σορότσινσκι, ένα μικρό ουκρανικό χωριό, έζησε στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1828 έως το 1836, όπου αρχικά στράφηκε στην τέχνη και στη συνέχεια εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος και ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Πετρούπολη σχετίστηκε με τον Βασίλι Ζουκόφσκι και ιδιαίτερα με τον Αλέξανδρο Πούσκιν, ο οποίος άσκησε μεγάλη επιρροή στο έργο του, και πολλούς καλλιτέχνες.Σε αντίθεση με την πρώτες του συλλογές Βραδιές σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα και Μίργκοροντ, όπου μέσα από φανταστικές ιστορίες βασισμένες σε λαϊκούς θρύλους με κακά πνεύματα, φαντάσματα, βρικόλακες και μάγισσες παρουσιάζεται μια γραφική εικόνα της ουκρανικής ζωής τον 17ο-18ο αιώνα, η δράση στις νουβέλες της Πετρούπολης κινείται στο αστικό περιβάλλον και είναι ρεαλιστική. Ο διάβολος δεν εμφανίζεται πλέον προσωποποιημένος, ο Γκόγκολ έχει απομακρυνθεί από τις απόκοσμες μυστικιστικές αφηγήσεις. Ωστόσο, κι εδώ δρουν δαιμονικές δυνάμεις και συμβαίνουν φανταστικά, αλλόκοτα και παράλογα πράγματα. Η πραγματικότητα παρουσιάζεται σαν ψέμα και εξαπάτηση και ο κόσμος δεν είναι παρά μόνο μάσκα και επιφάνεια.
Αμαρτωλές γυναίκες

Το Αμαρτωλές γυναίκες (αγγλικός τίτλος The Strange Love Of Martha Ivers) είναι φιλμ νουάρ του 1946, παραγωγής Χαλ Ουόλις και σκηνοθεσίας Λιούις Μάιλστοουν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Μπάρμπαρα Στάνγουικ, ο Κερκ Ντάγκλας και ο Βαν Χέφλιν.

 Η Μάρθα (Μπάρμπαρα Στάνγουικ), ο Γουόλτερ (Κερκ Ντάγκλας) κι ο Σαμ (Βαν Χέφλιν) συνδέονται από τα νεανικά τους χρόνια με ένα θανάσιμο μυστικό. Δεκαετίες αργότερα, η Μάρθα και ο Γουόλτερ έχουν παντρευτεί, εκείνη είναι επιτυχημένη μεγαλοβιομήχανος, εκείνος φιλόδοξος εισαγγελέας. Όταν όμως ο Σαμ επιστρέφει απροειδοποίητα στην πόλη το ζευγάρι αρχίζει να αναρωτιέται: πρόκειται για μια απλή επίσκεψη, ή μήπως η άφιξή του συνδέεται άμεσα με το καλά κρυμμένο μυστικό; Παράλληλα στην καρδιά της Μάρθας αναζωπυρώνεται το κρυμμένο τόσα χρόνια πάθος της για τον Σαμ. Η Τόνι (Λίζαμπεθ Σκοτ) μια πρώην κρατούμενη, μπαίνει στη ζωή του Σαμ και ανακαλύπτει τη μυστηριώδη σχέση που συνδέει αυτόν με την Μάρθα και τον Γουόλτερ. Πρόκειται για το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Κερκ Ντάγκλας. Ο παραγωγός της ταινίας Χαλ Ουόλις έψαχνε ένα νέο όνομα για το ρόλο του Γουόλτερ Ο'Νιλ και πάνω σε συζήτηση που είχε με την Λορίν Μπακόλ εκείνη του πρότεινε τον συμφοιτητή της από τη δραματική σχολή Ισούρ Ντέμσκι, που μετονομάστηκε Κερκ Ντάγκλας. Η ταινία αποτελεί ελεύθερη προσαρμογή διηγήματος του θεατρικού συγγραφέα Τζον Πάτρικ. Υπήρξε υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στην τελετή του 1947, αλλά έχασε από την ταινία Ο έβδομος πέπλος (The Seventh Veil). Οι «Αμαρτωλές γυναίκες» στο imdb Οι «Αμαρτωλές γυναίκες» στην ιστοσελίδα cine.gr Οι «Αμαρτωλές γυναίκες» στην ιστοσελίδα του TCM
Μικρό μου πόνυ: Η φιλία είναι μαγική

Το Μικρό μου πόνυ: Η φιλία είναι μαγική (αγγλικά: My Little Pony: Friendship Is Magic) είναι παιδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, που δημιουργήθηκε από τη Λόρεν Φάουστ για τη Hasbro.

 Η σειρά είναι βασισμένη στη σειρά παιχνιδιών και έργων κινουμένων σχεδίων της Hasbro Μικρό μου πόνυ και συχνά αναφέρεται από τους συλλέκτες ως η τέταρτη γενιά ("G4") του franchise. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 10 Οκτωβρίου 2010 στην καλωδιακή τηλεόραση «The Hub» (η οποία μετονομάστηκε σε «Family Discovery» στα τέλη του 2014) και έληξε στις 12 Οκτωβρίου 2019. Η Hasbro επέλεξε την καρτουνίστρια Λόρεν Φάουστ ως διευθύντρια δημιουργικού και εκτελεστικό παραγωγό της εκπομπής. Η Φάουστ αποσκόπησε να αμφισβητήσει την καθιερωμένη φύση της υπάρχουσας σειράς προϊόντων Μικρό μου πόνυ, δημιουργώντας πιο εμπεριστατωμένους χαρακτήρες και περιπετειώδεις σκηνικά· έφυγε από τη σειρά κατά τη διάρκεια του 2ου κύκλου, για να αντικατασταθεί από τη Μέγκαν ΜακΚάρθι ως την επικεφαλής παραγωγό για το υπόλοιπο της σειράς.
Ματθίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Ματθίας (Matthias, Βιέννη, 24 Φεβρουαρίου 1557 - Βιέννη, 20 Μαρτίου 1619) ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1612 - 1619), βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας ως Ματθίας Β΄ (1608 - 1619) και βασιλιάς της Βοημίας (1611 - 1619). Ήταν μέλος του Οίκου των Αψβούργων.

 Το 1612 όταν ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στην Αυστροουγγαρία αυτός ετοίμασε στρατό 20.000 στρατιωτών και ετοιμάστηκε να τον πολεμήσει. Τον Νοέμβριο του 1612 κατάφερε να νικήσει τον Αχμέτ Α΄ στο Κέτσκεμετ και λίγες μέρες αργότερα στο Ζάλαεγκερζεγκ. Ο Αχμέτ Α΄ παράτησε τα σχέδια του και κίνησε για την Κωνσταντινούπολη. Το 1615 επιτέθηκε στους Παξούς κι έτσι άρχισε ξανά ο πόλεμος, μετά από λίγο ο Αχμέτ κατάκτησε και την Κέρκυρα. Τον Ιούνιο του 1616 ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στο Παλέρμο κι έτσι ξανάρχισε ο πόλεμος όμως ο Αχμέτ Α΄ έχασε στη Μάχη της Τζέλα κι έτσι απέσυρε τα σχέδια του. Τον Αύγουστο του 1616 ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στους Παξούς και τους κατάκτησε ενώ τον Μάρτιο του 1617 κατέκτησε την Κέρκυρα. Στις 21 Νοεμβρίου ο Ματθίας επιτέθηκε στην Ριγιέκα όπου και κατάκτησε. Τον Νοέμβριο του 1618 ο Ματθίας επιτέθηκε στην Λιουμπλιάνα αλλά μετά από μια σύντομη μάχη αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Το 1618 ξέσπασε η εξέγερση της Βοημίας, η πρώτη φάση του Τριακονταετούς Πολέμου. Πέθανε το 1619. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του, Φερδινάνδος Β΄. Νυμφεύτηκε το 1611 την Άννα των Αψβούργων, κόρη τού Φερδινάνδου Β΄ της Πέραν Αυστρίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Άγιος Ιωάννης Σούρπης Μαγνησίας

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Σούρπης, του δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι ορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας -από την πλευρά της Στερεάς Ελλάδας-. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις της Όθρυος -είναι το τελευταίο χωριό του επαρχιακού δρόμου από τη Βρύναινα προς το βουνό-, ακριβώς δίπλα στα όρια με τον νομό Φθιώτιδος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 500. Απέχει 63 χλμ. περίπου ΝΔ. του Βόλου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 20,145 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πτελεατών που, τότε, ανήκε στον νομό Φθιώτιδος & Φωκίδος. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Φθιώτιδος, το 1909 ξανά στον νομό Φθιώτιδος & Φωκίδος και το 1911 στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στον δήμο Σούρπης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σούρπης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, στο ανατολικό τμήμα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Παλαιοχώρι Συρράκου Ιωαννίνων

Το Παλαιοχώρι είναι ορεινό κτηνοτροφικό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 έως 1050 μέτρων στις πλαγιές των Τζουμέρκων. Ανήκει στον δήμο Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει πραγματικό πληθυσμό 143 κατοίκους.

 Το Παλαιοχώρι Συρράκου είναι χτισμένο σε δυο αντικριστές πλευρές των κορυφογραμμών Κύρκου και Τσάρκου (2.048 m) του όρους Λάκμος από την μια και Λαπάτων (1.333 m) από την άλλη, στην ευρύτερη περιοχή των Τζουμέρκων.Διασχίζεται από δύο χειμάρρους. Ο ένας ξεκινά από τη Σαλατούρα και με κατεύθυνση βορειοανατολική καταλήγει στον Άραχθο. Ο άλλος, με το όνομα Μαυρολάγκαδο, κινείται νοτιοδυτικά και καταλήγει στον Καλαρρύτικο, που χύνεται και αυτός από άλλο σημείο στον Άραχθο. Τους δυο όγκους, και κατ επέκταση τα δύο μέρη του χωριού, συνδέει το διάσελο του Πριαβόλου και της Σαλατούρας (820 m). Το χωριό κατά την Τουρκοκρατία, και μέχρι το 1880, αποτελούσε ενιαία κοινότητα με το σημερινό Συρράκο, που υπάγονταν μαζί με τα άλλα γειτονικά χωριά στην επαρχία Μαλακασίου. Το Παλαιοχώρι χωρίστηκε από το Συρράκο το 1880 επί άρχοντα Γούλα Αναστασίου Τοπάλη (Γούλα Τάσιου), παρά τις επίμονες αντιρρήσεις των Συρρακιωτών που δεν ήθελαν το χωρισμό. Τα όρια των δύο κοινοτήτων μπήκαν στην κορυφή του Τσάρκου-Πρίζας-Πλίνου. Η παράδοση φέρνει ως κοιτίδα του Συρράκου το σημερινό Παλαιοχώρι. Η άμεση σχέση φαίνεται από τον τρόπο ζωής, τα ήθη και τα έθιμα, τα δεκάδες τοπωνύμια με τα Συρρακιώτικα και τα Παλαιοχωρίτικα ονόματα και από την κοινή βλάχικη γλώσσα. Το Παλαιοχώρι απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στα τέλη του 1912, όταν αντάρτικο ευζωνικό σώμα Κρητών με αρχηγό το λοχαγό Τρυπογιώργο έδιωξε τους κατακτητές από το φυλάκιο της Τρίκας και τους κυνήγησε ως τη γέφυρα του Παπαστάθη στον Άραχθο ποταμό. Οι Παλαιοχωρίτες είναι φιλόξενοι άνθρωποι και καλοί γλετζέδες έχουν αρκετά πανηγύρια. Ξεκινάνε με του Αϊ Γιώργη όπου μετά τη λειτουργία ακολουθεί έξω από το εκκλησάκι ημερήσιο πανηγύρι. Ακολουθεί στις 20 Ιουλίου το πανηγύρι του Αϊ Λιά (βραδυνό). Παλαιότερα μέχρι το 1995, μετά την λειτουργία στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου), γίνονταν πανηγύρι χωρίς όργανα, στο οποίο τραγουδούσαν οι Παλαιοχωρίτες που συμμετείχαν και δίνονταν γίδα βραστή δωρεά του παπα Φασούλη. Ακολουθεί το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου που διαρκεί δύο μέρες 14 και 15 Αυγούστου. 14 βράδυ στο πνευματικό κέντρο, 15 πρωί ημερήσιο στον Πριάβολό όπου δίνεται δωρεάν γιδα βραστή και 15 βράδυ πάλι στο πνευματικό κέντρο. Τελευταίο πανηγύρι στις 8 Σεπτεμβρίου το <<Μαχούστι>>.
Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ

Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ ή Αμπντούλ Αζίζ Μεχμέτ (τούρκικα: Mehmed Abdülaziz Osmanoğlu) (26 Σεπτεμβρίου 1901 - 19 Ιανουαρίου 1977), ήταν ο 40ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν από το 1973 έως το 1977. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ Β΄.

 Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ, γεννήθηκε το 1901 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του πρίγκηπα Μεχμέτ Σεϊφεντίν, υποναύαρχου του Οθωμανικού στόλου, από την πρώτη σύζυγό του, την γεωργιανή Νετσέμ Φελέκ Χανίμ και ήταν εγγονός του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ, από την έκτη σύζυγό του. Από τις 19 Μαΐου 1973 μέχρι τον θάνατό του, ήταν επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, διαδεχόμενος τον Οσμάν Φουάντ. Πέθανε το 1977 στη Νίκαια και τάφηκε εκεί. Παντρεύτηκε στο Κάιρο στις 29 Φεβρουαρίου 1929, την Μπερκεμάλ Γιεγκέν Χανίμ, απόγονο του Μενλικί Αχμάντ Πασά και της Εμινέ Ζουμπεϊντέ (αδερφή του Μεχμέτ Αλί Πασά, βαλή της Αιγύπτου) και είχαν μία κόρη, την Χιουρέμ Οσμάνογλου.
Καμικάζι αγάπη μου

Καμικάζι αγάπη μου είναι ελληνική κωμική κινηματογραφική ταινία του 1983 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστές είναι ο Στάθης Ψάλτης, ο Σταμάτης Γαρδέλης και η Ρένα Παγκράτη που υποδύονται τα αδέλφια Σγουρού, δίπλα στη Καίτη Φίνου, την Σοφία Αλιμπέρτη και τον Ζανό Ντάνιας που υποδύονται τους αγαπημένους τους.

 Ο Στάθης (Στάθης Ψάλτης) λατρεύει τις μηχανές, η Ρένα (Ρένα Παγκράτη) θέλει όλη την ώρα να χορεύει σε ντίσκο και ο Αλέξης (Σταμάτης Γαρδέλης) τρελαίνεται για τη ροκ μουσική. Πρόκειται για τρία θεότρελα αδέλφια. Ο ένας από αυτούς, ο Στάθης, δεν καταφέρνει να στεριώσει σε καμία δουλειά και, όταν φτάνει να χάσει και το κορίτσι που αγαπά, η μητέρα του αποφασίζει να του αγοράσει αυτό που λατρεύει περισσότερο, μια... σούπερ μοτοσικλέτα! Μόλις την αγοράζει, αντιλαμβάνεται πως του την έκλεψαν και τότε αποφασίζει να βρει έναν τρόπο για να αγοράσει μία άλλη αλλά και να μάθει ποιος του την έκλεψε. Όταν συναντά την Σύλβια (Βίνα Ασίκη) μια τύπισσα η οποία έχει ένα μαγαζί με εικόνες τον βάζει να κάνει μια δουλειά της αλλά τον ανακαλύπτει ένας αστυνομικός και τον κλείνει μέσα. Μόλις βγαίνει, αποφασίζει να πιάσει δουλειά με τον αδερφό του τον Αλέξη. Εκεί, πιάνει δουλειά με την βοήθεια της Χριστίνας (Βέρα Μπετίνη) και ο Αλέξης βρίσκει τον έρωτα του την Σοφία (Σοφία Αλιμπέρτη). Στο τέλος, ο Στάθης γίνεται διευθυντής και τα ξαναφτιάχνει με την Κίτσα (Καίτη Φίνου). Κάποια από τα εξωτερικά γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε καφετέρια της Βουλιαγμένης και σε ξενοδοχείο του Λαγονησίου. Κατά τα γυρίσματα, η Βέτα Μπετίνη έπεσε πάνω στον Στάθη Ψάλτη, με αποτέλεσμα αυτός να χάσει τις αισθήσεις του, όπως ο ίδιος έχει αφηγηθεί. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1983-1984, έκοψε 222.610 εισιτήρια και ήρθε πρώτη ανάμεσα στις 33 ταινίες της σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 25 Ιανουαρίου 2008. Καμικάζι αγάπη μου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Καμικάζι αγάπη μου στο Cine.gr
Έμβλημα της Βαυαρίας

Το έμβλημα της Βαυαρίας καθιερώθηκε με νόμο, στις 5 Ιουνίου του 1950.Υπάρχουν δύο εκδοχές του εμβλήματος: το μεγάλο, με τα δύο λιοντάρια να βαστούν το θυρεό, και το μικρότερο, που θυμίζει τη σημαία με τους ρόμβους.

 Το σύγχρονο έμβλημα δημιουργήθηκε από τον Έντουαρτ Έγκε το 1946. Τα κύρια στοιχεία του είναι: Το χρυσό λιοντάρι: Στη δεξιά μεριά, απεικονίζεται το ελεύθερο λιοντάρι που είναι οπλισμένο και συμβολίζει τη διοικητική περιφέρεια του Άνω Παλατινάτου. Ο Φράγκικος δράκος: Βρίσκεται στα αριστερά. Συμβολίζει τις περιφέρειες της Άνω, Μέσης και Κάτω Φραγκονίας. Ο Μπλε Πάνθηρας: Βρίσκεται στα δεξιά και εκπροσωπεί την Κάτω και Άνω Βαυαρία. Τα τρία λιοντάρια: Στην αριστερή βάση εικονίζονται τρία χρυσά λιοντάρια, που αντιπροσωπεύουν τη Σουηβία. Ο Κυανόλευκος Θυρεός σε σχήμα καρδιάς: Αυτός ο θυρεός ήταν αρχικά το οικόσημο των κομήτων του Bogen, που υιοθετήθηκε το 1247 από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Το σχήμα καρδιάς συμβολίζει σήμερα τη Βαυαρία ως σύνολο. Μαζί με το στέμμα του Λαού, χρησιμοποιείται σήμερα ως Μικρότερο Έμβλημα. Το Στέμμα του Λαού: Πρόκειται για στέμμα φτιαγμένο από πολύτιμα πετράδια και διακοσμημένο με πέντε φύλλα. Το στέμμα αυτό πρωτοεμφανίστηκε το 1923 και συμβολίζει την κυριαρχία του λαού επί του Βασιλέα. Σημαία της Βαυαρίας Το έμβλημα στις "Σημαίες του Κόσμου"
Χετούμ ο ιστορικός

Ο Χετούμ/Χαϋτόν o ιστορικός, αρμεν. Հեթում Պատմիչ, αγγλ. Het'own patmιč (π. 1240 - π. 1310/20) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ευγενής της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας), κύριος του Κόρυκος, μοναχός και ιστοριογράφος.

 Ήταν γιος του Οσίν Α΄ κυρίου του Κόρυκος (γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν) και της Αλίκης των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Γ΄ κυρίου του Λαμπρόν (δισεγγονού του Οσίν Α΄ κυρίου του Λαμπρόν). Είναι ο συγγραφέας του έργου Flos historiarum terre Orientis (Το άνθος των Ιστοριών της Ανατολής) ένα ιστοριογραφικό έργο με ιστορίες από την Ασία, ειδικά για τις Μουσουλμανικές κατακτήσεις και τη Μογγολική εισβολή. Γράφτηκε κατά παραγγελία τού πάπα Κλήμη Ε΄ το 1307, όταν ο Χετούμ βρισκόταν στο Πουατιέ. Το αρχικό κείμενο γράφτηκε σε παλαιά Γαλλικά και μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον Νικολά Φωλκόν. Το έργο διαδόθηκε ευρέως κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και επηρέασε τη διαμόρφωση της άποψης των Δυτικοευρωπαίων για την Ανατολή. Το έργο αποτελείται από τέσσερα βιβλία (κεφάλαια), άνισης έκτασης: το 1ο κεφάλαιο περιγράφει τη γεωγραφία και την ιστορία της Ασίας. Το 2ο επιγράφεται Η επικράτεια των Σαρακηνών και αναφέρεται στην Μουσουλμανική εξάπλωση από τον 7ο αι. ως τα διάδοχα χαλιφάτα. Το 3ο, η Ιστορία των Τατάρων, περιέχει την ιστορία των Μογγόλων και των εισβολών τους· είναι το κυριότερο και μερικές φορές όλο το έργο έχει τον τίλο του βιβλίου αυτού. Το 4ο προτείνει συμμαχία της Χριστιανοσύνης με τη Μογγολική αυτοκρατορία για μία νέα Σταυροφορία στους Αγίους τόπους. Ως πηγές του αναφέρει για τους Μογγόλους μία Ιστορία των Τατάρων ως τη βασιλεία του Μόνγκε χάνου των Μογγόλων (δεκαετία του 1250). Για πιο νέα γεγονότα επικαλείται τον θείο του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας και δικές του εμπειρίες. Είναι ενήμερος δυτικών πηγών για την Ιστορία των Σταυροφοριών και μάλλον άντλησε πληροφορίες από τον Τζοβάννι ντα Πιαν ντελ Σάρπινς και του Μάρκο Πόλο. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα του Ιμπελέν, κόρη του Γκυ (γιου του Βαλδουίνου σενεσάλη της Κύπρου) και της Μαρίας των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας. Είχε τέκνα: Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Οσίν των Χετουμιδών της Αρμενίας. Κωνσταντίνος Β΄ απεβ. 1329, κύριος του Κόρυκος. Οσίν Β΄ απεβ. 1329, αντιβασιλιάς της Αρμενίας, κύριος του Κόρυκος. Demurger, Alain (2009). The last Templar : the tragedy of Jacques de Molay. London: Profile. ISBN 978-1846682247. Jackson, Peter (2005). The Mongols and the West: 1221-1410. Longman. ISBN 978-0-582-36896-5. Grousset, René (1935). Histoire des Croisades III, 1188-1291 (in French). Editions Perrin. ISBN 2-262-02569-X. Mutafian, Claude (2001) [1993]. Le Royaume Armenien de Cilicie (in French). CNRS Editions. ISBN 2-271-05105-3. Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071-c. 1291. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62566-1. Runciman, Steven (1987) [First published in 1952-1954]. A History of the Crusades 3. Penguin Books. ISBN 978-0-14-013705-7. Stewart, Angus Donal (2001). The Armenian Kingdom and the Mamluks: War and diplomacy during the reigns of Het'um II (1289-1307). BRILL. ISBN 90-04-12292-3.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1986-1987

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1987 διεξήχθη στο Ηράκλειο Κρήτης από την ΕΟΚ, από 21 έως 25 Ιουνίου 1987. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανιώνιος για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά εφηβικά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: ο Πανιώνιος (στην τελική φάση επικράτησε των: Α.Ο. Σπόρτιγκ, Α.Σ. Παπάγου και Μίλωνα Ν. Σμύρνης). Θεσσαλονίκης: ΠΑΟΚ. Βόρειας Ελλάδας: Α.Ο. Δράμας. Νότιας Ελλάδας: Παναχαϊκή, Γ.Σ. Αρκαδίας. Νησιών: Α.Ο. Κολοσσός Ρόδου. Στους αγώνες του πανελλήνιου πρωταθλήματος ο τίτλος κρίθηκε στον αγώνα του Πανιώνιου με τον ΠΑΟΚ. Οι κυανέρυθροι είχαν ήδη μια ήττα με 76-85 από τον ΑΟ Δράμας και ο ΠΑΟΚ θεωρείτο φαβορί, μιας και ήταν αήττητος. Όμως, κόντρα στα προγνωστικά, ο Πανιώνιος επικράτησε του ΠΑΟΚ με 56-48, οπότε ισοβάθμησε μαζί του στην πρώτη θέση και κατέκτησε τον τίτλο ως νικητής του μεταξύ τους αγώνα. Η διακύμανση του σκορ και οι συνθέσεις των δυο ομάδων κατά τον αποφασιστικό αγώνα ήταν: Πανιώνιος – ΠΑΟΚ: 4-2, 15-6, 21-11, 32-22 (α΄ ημ.), 41-29, 43-37, 50-41, 56-48 (τελικό). Πανιώνιος: Γκιουλέας, Τσάχαλος, Χουγκάζ 10, Μποσγανάς 19, Δουζίνας 4, Ζέρβας 14, Τασεδάκης 11, Καραγιάννης. ΠΑΟΚ: Παπανικολάου 3, Καραφυλής 7, Σαρβάνης 7, Μέτσος 5, Ζουρνατζίδης 11, Παπαδημητρίου 15, Κυριακού, Σωτηριάδης. 1η αγωνιστική - 21/6/1987 Πανιώνιος - Κολοσσός: 97-79 ΠΑΟΚ – Γ.Σ. Αρκαδίας: 70-42 Παναχαϊκή – Α.Ο. Δράμας: 91-902η αγωνιστική - 22/6/1987 Πανιώνιος – ΑΟ Δράμας: 76-85 Γ.Σ. Αρκαδίας – Κολοσσός: 93-80 ΠΑΟΚ - Παναχαϊκή: 91-643η αγωνιστική - 23/6/1987 Πανιώνιος - Γ.Σ. Αρκαδίας: 109-61 ΠΑΟΚ - ΑΟ Δράμας: 65-58 Κολοσσός - Παναχαϊκή: 88-824η αγωνιστική - 24/6/1987 Πανιώνιος - ΠΑΟΚ: 56-48 ΑΟ Δράμας - Κολοσσός : 81-76 Γ.Σ. Αρκαδίας - Παναχαϊκή: 74-635η αγωνιστική - 25/6/1987 Πανιώνιος - Παναχαϊκή: ΠΑΟΚ - Κολοσσός: Γ.Σ. Αρκαδίας - ΑΟ Δράμας: Προπονητής: Καλαθοσφαιριστές: Γκιουλέας, Τσάχαλος, Κρις Χουγκάζ, Γιώργος Μποσγανάς, Δουζίνας , Ζέρβας, Τασεδάκης, Καραγιάννης. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1988. εφ. "Αθλητική Ηχώ", 23-26/6/1987.
Τριχουρίαση

Η τριχουρίαση είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από το εντερικό παράσιτο Trichuris trichiura. Όταν η λοίμωξη προκαλείται μόνο από λίγους σκώληκες, δεν υπάρχουν συμπτώματα. Αυτοί που έχουν προσβληθεί από περισσότερους σκώληκες, ενδέχεται να παρουσιάσουν κοιλιακό πόνο, κόπωση και διάρροια. Η διάρροια μερικές φορές μπορεί να περιέχει αίμα. Στα παιδιά η λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στην πνευματική και σωματική ανάπτυξη. Η αναιμία είναι δυνατόν να οφείλεται στην απώλεια αίματος.

 Η νόσος διαδίδεται συνήθως από την κατανάλωση φαγητού ή ποτού που περιέχει τα αυγά του σκώληκα αυτού. Αυτό συμβαίνει με την κατανάλωση μολυσμένων λαχανικών που πρώτα δεν έχουν πλυθεί καλά ή μαγειρευτεί. Συχνά τα αυγά αυτά βρίσκονται στο χώμα σε χώρους όπου άνθρωποι αφοδεύουν και όπου τα ακατέργαστα ανθρώπινα περιττώματα χρησιμοποιούνται ως λίπασμα. Αυτά τα αυγά προέρχονται από τα περιττώματα των προσβεβλημένων ατόμων. Επίσης, τα μικρά παιδιά που παίζουν σε τέτοιο χώμα και βάζουν τα χέρια τους στο στόμα είναι εύκολο να μολυνθούν. Οι σκώληκες ζουν στο παχύ έντερο και έχουν μήκος κατά μέσο όρο τέσσερα εκατοστά. Το Whipworm διαδιγνώσκεται από την παρατήρηση των αυγών κατά την εξέταση των κοπράνων με μικροσκόπιο. Τα αυγά έχουν κυλινδρικό σχήμα. Οι βασικότεροι τρόποι πρόληψης είναι το κατάλληλο μαγείρεμα της τροφής και το πλύσιμο των χεριών πριν το μαγείρεμα. Στα μέτρα αντιμετώπισης περιλαμβάνονται η βελτίωση της πρόσβασης σε συνθήκες υγιεινής, όπως η εξασφάλιση της χρήσης λειτουργικών και καθαρών τουαλετών και της πρόσβασης σε καθαρό νερό. Σε περιοχές του κόσμου όπου οι λοιμώξεις είναι συνήθεις, συχνά ολόκληρες ομάδας ανθρώπων υποβάλλονται σε θεραπεία μαζικά και σε τακτική βάση. Η θεραπεία συνίσταται από την τριήμερη χορήγηση των εξής φαρμάκων: αλμπενδαζόλη, μεμπενδαζόλη ή ιβερμεκτίνη. Πολλά άτομα προσβάλλονται ξανά μετά από τη θεραπεία. Η λοίμωξη whipworm πλήττει περίπου 600 με 800 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι πιο συνήθης στις τροπικές χώρες. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αυτοί που έχουν προσβληθεί με το whipworm, συχνά πλήττονται επίσης από την αγκυλοστομίαση, λοίμωξη που προκαλείται από τον σκώληκα hookworm και την ασκαρίαση, λοίμωξη που προκαλείται από τον σκώληκα Ascaris lumbricoides. Αυτό έχει τεράστιες συνέπειες στην οικονομία πολλών χωρών. Εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη προκειμένου να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο κατά της νόσου. Η τριχουρίαση ταξινομείται ως παραμελημένη τροπική νόσος.
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι η οφθαλμολογική κατάσταση στην οποία αποκολλάται ο ιδίος αμφιβληστροειδής από το επιθήλιο που τον συγκρατεί, το οποίο λέγεται μελάγχρουν επιθήλιο. Είναι μία άκρως επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική θεραπεία για την αποκατάσταση της βλάβης, καθώς οδηγεί νομοτελειακά στην τύφλωση.

 1 ανά 10.000 άτομα προσβάλλονται κάθε χρόνο. Εμφανίζεται στο 3% των ατόμων που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση για καταρράκτη. 5% των ατόμων που εμφανίζουν αποκόλληση στο ένα μάτι, εμφανίζουν και στο άλλο χωρίς προδιαθεσικούς παράγοντες. Άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες (αφακία, κιγκλιδωτή εκφύλιση) και αποκόλληση στο ένα μάτι έχουν πιθανότητα 10% να εμφανίσουν και στο άλλο μάτι. Ρηγματογενής αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Είναι η κατάσταση στην οποία δημιουργείται ρωγμή στον αμφιβληστροειδής με αποτέλεσμα να εισέρχεται υγρό, το υδατοειδές υγρό στον υπαμφιβληστροειδή χώρο και να αποκολλάται ο χιτώνας αυτός από το επιθήλιο.Καταστάσεις που οδηγούν σε αυτή την κατάσταση είναι ορισμένες ανωμαλίες που έχουν να κάνουν με την εκφύλιση του αμφιβληστροειδή καθώς και η υγροποίηση του υαλοειδούς. Έτσι, δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες που προετοιμάζουν την αποκόλληση. Μη ρηγματογενής αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Αυτή οφείλεται κυρίως σε δύο μηχανισμούςΕξίδρωση υγρού στον υπαμφιβληστροειδικό χώρο, από όγκο, φλεγμονή ή εκφυλιστική βλάβη. Αποκόλληση από έλξη, σε καταστάσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, οι ισχαιμίες και τα τραύματα. Στην υποκειμενική συμπτωματολογία περιλαμβάνονται φωτοψίες, εμφάνιση ιπτάμενων αντικειμένων και ελάττωση της όρασης.Στην αντικειμενική συμπτωματολογία, έχουμε κλινική εικόνα ανάλογα με το είδος που προκαλεί την αποκόλληση.Στην ρηγματογενή αποκόλληση, ο αμφιβληστροειδής διακρίνεται λευκός με στοιχεία φλεγμονής, ενώ στην οφθαλμοσκόπηση είναι δυνατόν να δούμε τις ρωγμές. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, η αποκόλληση αλλάζει θέση ανάλογα με την τοποθέτησης της κεφαλής, ενώ η επιφάνεια της αποκόλλησης είναι θολή. Στην ελκτική αποκόλληση διακρίνονται ινοαγγειακές έλξεις. Για την διάγνωση πρωτεύοντα ρόλο παίζει το ιστορικό. Ωστόσο, για να την επιβεβαιώσουμε χρειαζόμαστε βυθοσκόπηση, εξέταση λειτουργικότητας και υπερηχογραφία. Εφόσον, έχουμε μόνο συμπτώματα, χωρίς να έχει προκληθεί ακόμη αποκόλληση, εφαρμόζουμε θεραπεία ων ρηγμάτων με laser φωτοπηξία για προληψη της δυσάρεστης εξέλιξης. Εάν έχουμε ρηγματογενή αποκόλληση, κυρίως εφαρμόζουμε την χρήση μοσχευμάτων σιλικόνης και υαλοειδεκτομή, εάν κινδυνεύει με αποόλληση η ωχρά κηλίδα τότε θα πρέπει να επέμβουμε άμεσα. Βασικός στόχος είναι να κλείσουμε τα ρήγματα για να μην επιτρέψουμε την δίοδο υγρού που θα οδηγήσει στην αποκόλληση. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια και σπάνια επεμβαίνουμε χειρουργικά. Κλινική οφθαλμολογία ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΡ. ΣΤΑΓΚΟΣ Κεφάλαιο 18.15, σελ. 568-576
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών 2016-2017

Το κύπελλο Ελλάδας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2016-17, ήταν το 35ο στην ιστορία του θεσμού. Μετείχαν δεκαπέντε ομάδες, δέκα από την Α1 Εθνική και πέντε από την Α2 κατηγορία.

 Κατόπιν κλήρωσης, μία ομάδα (Πρωτέας Άρτας) πέρασε χωρίς αγώνα στην Β΄ φάση (Προημιτελικά). Κλήρωση προημετελικών. Στο Κλειστό Λευκόβρυσης Κοζάνης ο Π.Α.Ο.Κ. κατέκτησε τον 35ο Τελικό Κυπέλλου Ανδρών νικώντας 25-23 τον Πανελλήνιο. Για τρίτη φορά στην ιστορία του, ο «δικέφαλος» του Βορρά στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδος. Στατιστικά κυπέλλου 2016-2017