IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Am Fenster

Το Am Fenster είναι επιτυχία του (τότε) ανατολικογερμανικού συγκροτήματος της ροκ City. Κυκλοφόρησε το 1977 και έγινε χρυσός δίσκος. Η σύνθεση είναι του 1974. Θεωρείται ως ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια της ροκ μουσικής, και ιδίως της ανατολικογερμανικής σκηνής.

 Ήταν το 1974 όταν ο βουλγαρικής καταγωγής Γκεόργκι Γκόγκοβ και ο Κλάους Σέλμκε πειραματίζονταν με τη μουσική των δημοτικών τραγουδιών της Βουλγαρίας. Ο Γκόγκοβ έπαιζε βιολί, ενώ ο τραγουδιστής Έμιλ Μπογκντάνοβ διάβαζε την ποιητική συλλογή Versuch es mit der kleinen Liebe της Γερμανίδας ποιήτριας Χίλντεγκαρντ Μαρία Ράουχφους (1918–2000), που περιείχε τους στίχους Am Fenster. Η μουσική έδεσε με τους στίχους και οι City άρχισαν να παίζουν το τραγούδι στις συναυλίες τους. Η δισκογραφική τους εταιρεία όμως αρνήθηκε να το ηχογραφήσει, διότι είχε μεγάλη διάρκεια επτά λεπτών, και επιπλέον καινοτομούσαν με τη χρήση βιολιού που δεν συνηθίζονταν τότε. Ο Μπογκντάνοβ αυτομόλησε από την Ανατολική Γερμανία και πήγε στη Σουηδία. Αντικαταστάτης του στο συγκρότημα έγινε ο Τόνι Κραλ, ο οποίος έκανε πρόβα το τραγούδι, το ηχογράφησε μόνος του, και έστειλε κασέτες σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Το κομμάτι έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία και τελικά κυκλοφόρησε ως σινγκλ το 1977, και ως μάξι σινγκλ το 1978. Στην Αθήνα έγινε γνωστό από πειρατικό ραδιοσταθμό (ραδιοφωνία “Moonflowers) που το έπαιζε όλη την ημέρα (σήμα έναρξης/λήξης εκπομπής) και έγινε ανάρπαστο. 1977: Νο 2 της χρονιάς στην Ανατολική Γερμανία 1978: χρυσός δίσκος στην Ελλάδα (κατά άλλους το 1981) 1987: χρυσός δίσκος στη Γερμανία (κατά άλλους το 1979) 1977: Am Fenster (Amiga) 1977: Am Fenster (Telefunken) 1978: Am Fenster (EPIC, Ελλάδα) 1987: Am Fenster (Teldec) 1978: Am Fenster στο Am Fenster (Amiga) 1978: Am Fenster στο City I (Telefunken) 1978: Am Fenster στο City I (EPIC) 1980: Window στο Dreamer (Amiga) 1981: Window στο Dreamland (Teldec-Pool) 1981: Window στο Dreamland (EPIC) Thomas Otto: City – Am Fenster. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 1997, ISBN 3-89602-123-0
Η Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024

Η Ελλάδα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι, που θα διεξαχθούν από τις 26 Ιουλίου έως τις 11 Αυγούστου 2024. Είναι μία από τις χώρες που συμμετέχουν ανελλειπώς σε κάθε διοργάνωση των Αγώνων της σύγχρονης εποχής. Ως το έθνος που γέννησε του αγώνες και σύμφωνα με την παράδοση, η Ελλάδα θα εισέλθει πρώτη στην Place du Trocadéro κατά τη διάρκεια της παρέλασης των εθνών στην τελετή έναρξης.

 Μέχρι στιγμής η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή έχει κερδίσει τις παρακάτω θέσεις πρόκρισης: ΕνόργανηΣτις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε την δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής της Αμβέρσας και εξασφάλισε την 3η πρόκριση του σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέχρι στιγμής, οι παρακάτω αθλητές έχουν πιάσει τα όρια πρόκρισης που έχει θέσει η Διεθνής Ομοσπονδία Κολύμβησης και έχουν κερδίσει μία θέση στους Αγώνες του Παρισιού: Οι Έλληνες κωπηλάτες, με τις επιδόσεις τους στο Παγκόσμιο Πρωταθλήματος Κωπηλασίας 2023 στο Βελιγράδι, κέρδισαν τις παρακάτω θέσεις πρόκρισης. Οι θέσεις απονέμονται στις ΕΟΕ και ότι σε συγκεκριμένους αθλητές. Εκκρεμεί η επίσημη ανακοίνωση των αθλητών/ριών που θα λάβουν μέρος. ΕλευθέραςΜε την κατάκτηση της 5ης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης στο Βελιγράδι, ο Γιώργος Κουγιουμτζίδης κέρδισε το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Η Ελληνική ΕΟΕ έχει κερδίσει τις παρακάτω θέσεις πρόκρισης, μέχρι αυτή την στιγμή, με τις επιδόσεις των αθλητών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2023 στο Μπακού και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2022 στο Κάιρο. Η Άννα Κορακάκη, με τη νίκη της στα 10μ. αεροβόλο πιστόλι στο Κάιρο ήταν η πρώτη ονομαστική πρόκριση της Ελλάδας για του Αγώνες του Παρισιού. Μέχρι στιγμής οι παρακάτω αθλητές έχουν πιάσει τα όρια πρόκρισης που έχει θέσει η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου και έχουν κερδίσει μία θέση στους Αγώνες του Παρισιού: Με την κατάκτηση της 2ης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2023 στην Φουκουόκα της Ιαπωνίας, η εθνική ανδρών εξασφάλισε την πρόκριση της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.
Τάσος Μπουλμέτης

Ο Τάσος Μπουλμέτης (1957) είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Έχει σκηνοθετήσει τις ταινίες Πολίτικη Κουζίνα, Νοτιάς και 1968. Η Πολίτικη Κουζίνα είναι η ταινία η οποία έχει κόψει τα περισσότερα εισιτήρια στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε το 1957 στην Κωνσταντινούπολη αλλά το 1964 αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Σπούδασε αρχικά φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα με υποτροφία του ιδρύματος Ωνάση σπούδασε παραγωγή κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. Επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία σε τηλεοπτικές εκπομπές και διαφημίσεις. Ασχολήθηκε επίσης με τα ψηφιακά ειδικά εφέ.Το 1990 πραγματοποίησε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Βιοτεχνία Ονείρων. Το 2003, σκηνοθέτησε την επόμενη ταινία του, την Πολίτικη Κουζίνα, της οποίας ήταν και σεναριογράφος. Η ταινία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα, με 1.229.633 εισιτήρια, τα οποία είναι τα περισσότερα που έχει κόψει ταινία στη χώρα. Η ταινία κέρδισε στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας το βραβείο καλύτερης ταινίας και στα ίδια βραβεία ο Τάσος Μπουλμέτης το βραβείο σκηνοθεσίας και το βραβείο σεναρίου.Η επόμενη ταινία του ήταν η αυτοβιογραφική ταινία Νοτιάς, η οποία κυκλοφόρησε το 2016. Το 2018 κυκλοφόρησε το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη νίκη της ΑΕΚ επί της Σλάβια Πράγας το 1968 στον τελικό του ευρωπαϊκού κυπέλλου μπάσκετ το 1968, με τον τίτλο 1968.Για χρονικό διάστημα υπήρξε βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, ενώ έχει διδάξει σκηνοθεσία στο ΙΕΚ Ακμή. Το 2009 εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Βιοτεχνία Ονείρων (1990) Πολίτικη Κουζίνα (2003) Νοτιάς (2016) 1968 (2018)
APT

Το Ανεπτυγμένο Εργαλείο Πακεταρίσματος, (Advanced Packaging Tool), ή APT, είναι ελεύθερο λογισμικό και αποτελεί μια διεπαφή-πρόσοψη , που δουλεύει-βασίζεται σε βασικές βιβλιοθήκες με σκοπό να προσφέρει μια υπηρεσία πιο εύκολης διαχείρισης (εγκατάστασης/απεγκατάστασης) πακέτων σε σχέση με την βασική λειτουργικότητα του dpkg.

 Δεν υπάρχει συγκεκριμένο πρόγραμμα "apt", το apt είναι το όνομα ενός πακέτου που περιέχει ένα σύνολο από εργαλεία και βιβλιοθήκες που υποστηρίζουν την λειτουργικότητά του. Ένα σημαντικό μέρος του apt είναι μια βιβλιοθήκη συναρτήσεων γραμμένη σε C++ (μαζεμένες σε ένα ξεχωριστό πακέτο, το libapt) η οποία χρησιμοποιείται από τα προγράμματα προσόψεις που χειρίζονται πακέτα, όπως το apt-get και το apt-cache. Αυτά είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα λόγω της απλότητάς τους και καθολικότητας αφού έχουν και τα δύο προτεραιότητα "important" σε όλες τις τρέχουσες εκδόσεις του Debian και συνεπώς είναι προκαταβολικά εγκατεστημένα σε μια προκαθορισμένη εγκατάσταση Debian. Το Apt λειτουργικά μπορεί να θεωρηθεί σαν μια πρόσοψη του dpkg, και μια φιλικότερη πρόσοψη σε αυτό από το dselect.Ενώ το dpkg εκτελεί ενέργειες σε μεμονωμένα πακέτα, τα εργαλεία apt χειρίζονται σχέσεις (κυρίως εξαρτήσεις) ανάμεσα σ' αυτά, καθώς και διαχείριση πηγών και διαχείριση υψηλού επιπέδου αποφάσεις σχετικές με εκδόσεις (παρακολούθηση έκδοσης και κάρφωμα έκδοσης). Το APT συχνά εξυμνείται σαν ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της διανομής Debian . Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του APT είναι ο τρόπος που καλεί το dpkg - κάνοντας τοπολογική ταξινόμηση της λίστας των πακέτων που πρόκειται να εγκατασταθούν ή να απομακρυνθούν και καλεί το dpkg στην καλύτερη πιθανή ακολουθία. Οι πιο συχνά χρησιμοποιημένες εντολές του apt-get είναι οι apt-get install όνομα πακέτου , apt-get update, upgrade και apt-get dist-upgrade. /etc/apt/sources.list : Τοποθεσίες λήψης πακέτων. /etc/apt/sources.list.d/ : Επιπρόσθετα κομμάτια της λίστας πηγών. /etc/apt/apt.conf : Αρχείο διαμόρφωσης APT. /etc/apt/apt.conf.d/ : Κομμάτια αρχείου διαμόρφωσης APT. /etc/apt/preferences : Αρχείο προτιμήσεων εκδόσεων. Εδώ μπορείς να καθορίσεις το κάρφωμα πακέτων , δηλ.. την προτίμηση να πάρεις κάποια συγκεκριμένα πακέτα από διαφορετική πηγή ή από διαφορετική έκδοση από αυτήν που περιέχει μια διανομή. /var/cache/apt/archives/ : Περιοχή αποθήκευσης για τα ληφθέντα αρχεία πακέτων /var/cache/apt/archives/partial/ : Περιοχή αποθήκευσης για αρχεία πακέτων που βρίσκονται σε μεταφορά. /var/lib/apt/lists/ : Περιοχή αποθήκευσης για πληροφορίες κατάστασης για κάθε πηγή πακέτων που αναφέρεται στο αρχείο sources.list /var/lib/apt/lists/partial/ : Περιοχή αποθήκευσης για κατάσταση πληροφορίας για πακέτα σε διακίνηση (in transit). wiki.debian.org/Apt Python-apt APT HOWTO Αρχειοθετήθηκε 2013-05-18 στο Wayback Machine.
Σύνταγμα της Εσθονίας

Το Σύνταγμα αποτελεί τη θεμελιώδη νομοθεσία της Δημοκρατίας της Εσθονίας και καθορίζει τις βασικές αρχές λειτουργίας του κράτους, όπως το πολίτευμα. Το πρώτο σύνταγμα εγκρίθηκε από το ελεύθερα εκλεγμένο κοινοβούλιο στις 15 Ιουνίου 1920 και τέθηκε σε ισχύ στις 21 Δεκεμβρίου 1920. Το δεύτερο σύνταγμα εγκρίθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1934, μέσω δημοψηφίσματος, και ήταν σε ισχύ μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1938, όταν και ξεκίνησε να ισχύει το τρίτο σύνταγμα. Εκείνο παρέμεινε σε ισχύ μέχρι τις 16 Ιουνίου του 1940, όταν η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε την Εσθονία. Το τέταρτο και σημερινό σύνταγμα της Εσθονίας ισχύει από τις 28 Ιουνίου του 1992.

 Το Σύνταγμα της Εσθονίας περιέχει τα εξής 15 κεφάλαια: Το πρώτο κεφάλαιο περιέχει γενικές διατάξεις περί της φύσης του κράτους. Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τα καθήκοντα των πολιτών. Το τρίτο κεφάλαιο προσδιορίζει θέματα πολιτών, όπως η ιθαγένεια. Το τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται στο κοινοβούλιο. Το πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στον πρόεδρο της δημοκρατίας. Το έβδομο κεφάλαιο αναφέρεται στην νομοθετική εξουσία. Το όγδοο κεφάλαιο ορίζει οικονομικά θέματα. Το ένατο κεφάλαιο αναφέρεται στις διεθνείς σχέσεις και τις συνθήκες της χώρας. Το δέκατο κεφάλαιο προσδιορίζει στρατιωτικά θέματα. Το ενδέκατο κεφάλαιο αναφέρεται στη λειτουργία και το ρόλο της Εθνικής Ελεγκτικής Υπηρεσίας και του Γενικού Ελεγκτή. Το δωδέκατο κεφάλαιο αναφέρεται στα δικαιώματα, τα καθήκοντα και το διορισμό του Καγκελαρίου Δικαιοσύνης. Το δέκατο τρίτο κεφάλαιο αναφέρεται στη δομή και τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος και των δικαστηρίων. Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται στη δικαιοδοσία, τη διοίκηση και τις δημοσιονομικές πτυχές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στη διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος.
Raising the bar

Raising the Bar είναι μια δραματική τηλεοπτική σειρά αμερικανικής παραγωγής, η οποία έκανε πρεμιέρα από το τηλεοπτικό δίκτυο TNT στις 1 Σεπτεμβρίου 2008 και την παρακολούθησαν 7,7 εκ. άνθρωποι. Η σειρά περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα της Νομικής Σχολής σχολείο που βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του ποινικού δικαίου. Η σειρά ανανεώθηκε και για ακόμα 15 επεισόδια ως δεύτερη σεζόν η οποία έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα 8 Ιουνίου στις 10 το βράδυ. Η σειρά στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 5 Δεκεμβρίου 2008 από το συνδρομητικό κανάλι Fox Life και μέχρι στιγμής έχουν προβληθεί και τα 10 επεισόδια του πρώτου κύκλου.

 Η σειρά Raising the Bar είχε αρχικά ανακοινωθεί για την TNT να ενταχθεί ως νέα σειρά, τον Ιανουάριο του 2008. Έρχεται στην TNT μέσω ABC Studios και Steven Bochco, ο οποίος λειτουργεί ως παραγωγός, με τον Jesse Bochco ως συν-παραγωγός. Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης περιόδου των 10 επεισοδίων, στις 3 Νοεμβρίου του 2008, η σειρά επέστρεψε τον Ιούνιο του 2009, με τη δεύτερη περίοδο που θα ολοκληρωθεί σε 15 επεισόδια, η οποία ανακοινώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2008. Η πρώτη περίοδος αποτελείται από 10 επεισόδια, τα οποία προβλήθηκαν στην Αμερική από τις 1 Σεπτεμβρίου το 2008 έως τις 3 Νοεμβρίου το 2008. Σε αυτό τον κύκλο παρακολουθούμε μια ομάδα της Νομικής Σχολής σχολείο βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές του ποινικού δικαίου. Επίσημη Ιστοσελίδα CTV website Αρχειοθετήθηκε 2009-06-07 στο Wayback Machine.
Datsun GO

Το Datsun Go είναι το πρώτο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε η αναγεννημένη ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, και αναβίωσε την εταιρεία, για πρώτη φορά μετά τη διακοπή της το 1986, και πλέον ως θυγατρική της Nissan. Προς το παρόν, το Datsun Go και γενικότερα η θυγατρική εταιρεία είναι διαθέσιμα αποκλειστικά στις αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας, της Νοτίου Αφρικής, της Ινδονησίας και της Ρωσίας. Η επίσημη παρουσίαση του Go έγινε στις 15 Ιουλίου 2013 στο Νέο Δελχί και κυκλοφόρησε πρώτα στην Ινδία στις 19 Μαρτίου 2014, με την τότε τιμή του να κυμαίνεται στις 400.000 ρούπιες Ινδίας, δηλαδή 5.100 ευρώ της τότε ισοτιμίας.

 Το Datsun Go επί του παρόντος έχει κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε 5-πορτη hatchback έκδοση, ενώ δεν αποκλείεται μελλοντικά να υπάρξει και μια 3-πορτη εκδοχή του. Υπάρχουν και εκτιμήσεις ότι η Datsun πιθανώς να λανσάρει και μια έκδοση ντίζελ στο προσεχές μέλλον. Σχεδιαστικά, το Datsun Go δεν θυμίζει σε καμία λεπτομέρεια τα παλαιά αυτοκίνητα της Datsun. Αντιθέτως, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το κοινής πλατφόρμας Nissan Micra 4ης γενιάς, από το οποίο έχει κληρονομήσει και μεγάλο μέρος από το εσωτερικό του, αν και σε πιο φθηνή εκδοχή, για λόγους μείωσης του κόστους. Το μήκος του οχήματος είναι 3.785 χιλιοστά και το πλάτος του 1.635 χιλιοστά, με αποτέλεσμα να ανήκει στην κατηγορία Β των αυτοκίνητων πόλης. Επίσης, το ύψος του είναι 1.485 χιλιοστά και το μεταξόνιο φτάνει τα 2.450 χιλιοστά. Για την κίνηση του Datsun Go έχει επιλεγεί ένας τρικύλινδρος σε σειρά (I3) βενζινοκινητήρας 1.198 cm³, ο οποίος χρησιμοποιείται και από το Nissan Micra Active. Ο κινητήρας αυτός αποδίδει 68 ίππους και 104 N·m, ισχύς μειωμένη για το Datsun Go σε σύγκριση με τις εκδοχές που τροφοδοτούν το Micra, προκειμένου να βελτιωθεί περαιτέρω η κατανάλωση καυσίμου. Στα τέλη του 2014 στην Ινδονησία και τον Ιανουάριο του 2015 στην Ινδία κυκλοφόρησε και μια πολυμορφική (MPV) έκδοση του Go, υπό την ονομασία Datsun Go+. Βασίζεται στην ίδια πλατφόρμα και φέρει τον ίδιο κινητήρα με το Go. Το μήκος του Go+ έχει αυξηθεί στα 3.995 χιλιοστά, ενώ οι άλλες διαστάσεις του παρέμειναν αμετάβλητες. Το Datsun Go Cross είναι μια crossover εκδοχή του Go+ με μεγαλύτερο ύψος, για καλύτερη ευχέρεια κίνησης εκτός δρόμου. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ινδονησία στις 18 Ιανουαρίου 2018 και σε 2 εκδοχές, με το 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και με το αυτόματο κιβώτιο CVT. https://web.archive.org/web/20130719044119/http://www.motorbeam.com/cars/datsun-go/datsun-brand-launched-datsun-go-hatchback-specifications-revealed/ http://www.autoblog.gr/2013/07/15/datsun-go-2014/
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1975-76 αποτέλεσε το 21ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Χαλκάνορας Ιδαλίου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1975-76 συμμετείχαν 13 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1976-77. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Η σύγκριση γίνεται με την περίοδο 1973-74 επειδή την περίοδο 1974-75, εξαιτίας των προβλημάτων που δημιούργησε η τουρκική εισβολή, διεξήχθη Ειδικό μικρό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων. Την περίοδο 1975-76 ίσχυσαν οι προβιβασμοί και οι υποβιβασμοί που έγιναν την περίοδο 1973-74. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1974-75 ΑΣΙΛ Λύσης (συμμετείχε και την περίοδο 1975-76 στην Α΄ κατηγορία)Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1975-76: Εθνικός Αστέρας ΛεμεσούΠροσφυγικές ομάδες δεν συμμετείχαν προσωρινά Νέος Αιώνας ΤρικώμουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1973-74 ΑΠΟΠ ΠάφουΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1973-74: Ηρακλής ΓερολάκκουΕπιπρόσθετα η ΠΑΕΚ ενοποιήθηκε με την ΑΕΚ Καβαρά δημιουργώντας την ΠΑΕΚ/ΑΕΚ (που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ΠΑΕΕΚ). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί «Ο Χαλκάνωρας γιόρτασε την κατάκτηση του τίτλου». Χαραυγή: σελ. 6. 6 Απριλίου 1976. «Ο Χαλκάνορας έκαμε τον γύρο». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 6. 6 Απριλίου 1976. «Βαθμολογία Β΄ κατηγορίας». Η Σημερινή: σελ. 6. 6 Απριλίου 1976. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76 Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1975-76
Άστατο

Το χημικό στοιχείο Άστατο ή Αστάτιο (Astatum) είναι ένα αλογόνο με ατομικό αριθμό 85 και ατομικό βάρος (210) . Έχει θερμοκρασία τήξης 302 C° και θερμοκρασία βρασμού 337 C°. Το Άστατο πρωτοπαρασκευάστηκε τεχνητά το 1940 στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ από τον Αιμίλιο Σεγκρέ. Ήταν το προτελευταίο υποουράνιο στοιχείο που ανακαλύφθηκε. Την ονομασία του την οφείλει στο γεγονός πως είναι εξαιρετικά ασταθές με το σταθερότερο του ισότοπο, το 210At να έχει χρόνο ημιζωής μόλις 8,3 ώρες.

 Όλες οι προσπάθειες πολλών επιστημόνων από διάφορες χώρες, να ανακαλύψουν με όλες τις δυνατές χημικές και φυσικές μεθόδους, το ογδοηκοστό πέμπτο στοιχείο στη φύση, ήταν ανεπιτυχείς. Το 1940, ο Ε. Σεγκρέ, ο Ντ. Κόρσον και ο Κ. Μακένζι πέτυχαν τη δημιουργία του πρώτου ισοτόπου, 211At, βομβαρδίζοντας βισμούθιο με σωματίδια α μέσα σε ένα κύκλοτρο, στο Μπέρκλεϊ. Μόνο μετά από αυτήν την τεχνητή δημιουργία αποδείχτηκε ότι τέσσερα από τα ισότοπα της αστατίνης (215At, 216At, 218At και 219At) σχηματίζονται σε διάφορες διακλαδώσεις των τριών φυσικών σειρών της ραδιενεργού διάσπασης του ουρανίου και του θορίου, διακλαδώσεις, όμως, που έχουν λίγες πιθανότητες να συμβούν (5x10-5 - 0,02%). Το άστατο προσροφάται από μέταλλα (άργυρο, χρυσό και πλατίνα) και εξαερώνεται εύκολα υπό κανονικές συνθήκες στο κενό. Εξαιτίας αυτών των ιδιοτήτων του, το άστατο μπορεί να απομονωθεί (μέχρι και 85%) από τα προϊόντα της ακτινοβολίας του βισμούθιου με απόσταξη σε κενό και προσρόφηση του άστατου από άργυρο ή πλατίνα(λευκόχρυσος). Οι χημικές ιδιότητες του άστατου είναι μοναδικές και πολύ ενδιαφέρουσες. Το άστατο συγγενεύει τόσο με το ιώδιο , όσο και με το πολώνιο, παρουσιάζει δηλαδή, ιδιότητες τόσο αμετάλλου, όσο και μετάλλου. Αυτός ο συνδυασμός ιδιοτήτων οφείλεται στη θέση του άστατου στον περιοδικό πίνακα: είναι το βαρύτερο (και κατά συνέπεια το πιο "μεταλλικό") στοιχείο της ομάδας των αλογόνων. Όπως όλα τα αλογόνα, το άστατο δίνει αδιάλυτο άλας, AgAt, και όπως το ιώδιο, γίνεται πεντασθενές με οξείδωση (το άλας AgAtJO3 είναι ανάλογο προς το AgJO3). Όμως, όπως τα τυπικά μέταλλα έτσι και το άστατο κατακρημνίζεται με υδρόθειο, ακόμη και σε πολύ όξινο διάλυμα. Ο ψευδάργυρος το εκτοπίζει από διαλύματα θειικού οξέος με αποτέλεσμα να εναποτίθεται στην κάθοδο κατά την ηλεκτρόλυση. Η παρουσία του άστατου καθορίζεται από την εκπομπή σωματιδίων α.
Εκτροχιασμός αμαξοστοιχίας στο Αουάς

Στις 13 Ιανουαρίου 1985, η ταχεία αμαξοστοιχία εκτροχιάστηκε σε καμπύλη γέφυρα πάνω από το φαράγγι του ποταμού Αουάς στο Αουάς (Awash) της Αιθιοπίας . Ο επίσημος απολογισμός των νεκρών ήταν 428, με περισσότερους από 500 τραυματίες.

 Στις 13 Ιανουαρίου 1985, ένα τρένο εξπρές ταξίδευε από την Ντιρέ Ντάουα προς την Αντίς Αμπέμπα στη σιδηροδρομική γραμμή από το Τζιμπουτί . Ήταν υπερπλήρες, με περίπου 1.000 επιβάτες. Διασχίζοντας την καμπύλη μήκους 12 μέτρων γέφυρα πάνω από τη χαράδρα στο Αουάς, τέσσερα από τα βαγόνια του τρένου εκτροχιάστηκαν, ξεκινώντας από το τελευταίο. Όλα έπεσαν στη χαράδρα. Οι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για 449 νεκρούς. Το ραδιόφωνο της Αιθιοπίας αργότερα ανέφερε 428 θανάτους. Περισσότεροι από 500 φέρεται να έχουν τραυματιστεί. Το δυστύχημα ήταν το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Αφρική και ήταν εκείνη την εποχή το τρίτο πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα παγκοσμίως. Το Υπουργείο Μεταφορών της Αιθιοπίας απέδωσε τη συντριβή στην υπερβολική ταχύτητα στην καμπύλη. Ο μηχανοδηγός συνελήφθη.
Άρδυς (γιος Αντίοχου Γ΄)

Ο Άρδυς ήταν ένας πρίγκιπας της Δυναστείας των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Αντίοχου Γ' του Μέγα και της βασίλισσας Λαοδίκης Γ'.

 Την ύπαρξή του αναφέρει ο ιστορικός Τίτος Λίβιος, στο έργο του «Ιστορία της Ρώμης». Στην αφήγηση περιλαμβάνεται η πληροφορία πως όταν ο Αντίοχος Γ' προέλασε το 197 από τη Συρία στις Σάρδεις τοποθέτησε ως επικεφαλής ενός σώματος στρατού δύο από τους γιους του: το Μιθριδάτη και τον Άρδυ. Αξιοσημείωτο είναι πως το πρώτο όνομα είναι περσικό και το δεύτερο λυδικό (ελληνικό). Ο Πολύβιος αναφέρει ωστόσο κάποιον Άρδυ, διοικητή της δεξιάς πτέρυγας ιππικού του Αντίοχου Γ' κατά τη μάχη εναντίον του σφετεριστή Μόλωνα. Οπότε δεν αποκλείεται και να πρόκειται για μια σύγχυση μεταξύ των δύο προσώπων. Cleopatra I Αρχειοθετήθηκε 2007-08-29 στο Wayback Machine., βιογραφία από τον Christopher Bennett, σημείωση 4.iv Τίτος Λίβιος, «Ιστορία της Ρώμης», 33.19 Children of Antiochus III Δυναστεία των Σελευκιδών Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική Περίοδος
Κρίστιαν ντε λα Κάμπα

Ο Κρίστιαν ντε λα Κάμπα (Christian de la Campa Sigler, 15 Νοεμβρίου 1981 -) είναι Μεξικανό-Αμερικανός ηθοποιός και μοντέλο.Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο ενώ συμμετείχε σε αρκετούς διαγωνισμούς μοντέλων. Το 2010 εργάστηκε ως μοντέλο για το "Victoria Secrets Fashion Show". Την ίδια χρονιά αποφοίτησε ως ηθοποιός στο Κέντρο Εκπαίδευσης Τεχνών "CEA". Το 2011 συμμετείχε στο διαγωνισμό Κος. Μεξικό 2011.

 Santiago Apóstol - 2017, ως Τορκουάτο Κανσάτο (ταινία) Amorcito corazón - 2011/12, ως Μαρτίν Κορόνα Relaciones peligrosas - 2012, ως Χοακίν "Χοάκο" Ριβέρα La Patrona - 2013, ως Αλμπέρτο Εσπίνο Santa Diabla - 2013/14, ως Φράνκο Γκαρσία Ερρέρα/Σεμπαστιάν Μπλάνκο/Ρενέ Αλόνσο Top Chefs Estrellas - 2014, ως Διαγωνιζόμενος (Ριάλιτι μαγειρικής) Tierra de reyes - 2014/15, ως Σαμουέλ "Ρέι" Γκαγιάρδο Λεόν. Vino el amor - 2016/17, ως Χουάν Τεγιές La hija pródiga - 2017/18, ως Σαλβαδόρ Μεντόσα Αρένας Un poquito tuyo - 2019, ως Αλβάρο Μεντόσα Vencer el desamor - 2020/21, ως Πάουλο Χαουρεγούι Κρίστιαν ντε λα Κάμπα στην IMDb
Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837

Η κυβέρνηση Ρούντχαρτ του 1837 ήταν η Ελληνική Κυβέρνηση του Βασιλείου της Ελλάδας από τις 2 Φεβρουαρίου 1837 μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 1837 με επικεφαλής τον Ιγνάτιο φον Ρούντχαρτ και αντικατέστησε την κυβέρνηση Άρμανσπεργκ.

 Όταν ο βασιλιάς Όθωνας επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την πολύμηνη απουσία του στη Βαυαρία, και τον γάμο του με την δούκισσα Αμαλία, παύει τον κόμη Άρμανσμπεργκ από τη θέση του «Αρχιγραμματέα της Επικράτειας», θέση την οποία μάλιστα καταργεί, και ακυρώνει την πλήρη πληρεξουσιότητα που είχε δώσει από τις 23 Απριλίου (5 Μαΐου) 1836 στο υπουργικό συμβούλιο να αποφασίζει εν ονόματί του. (ΦΕΚ Α/4 1837). Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου : Ιγνάτιος φον ΡούντχαρτΕπί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Ιγνάτιος φον Ρούντχαρτ Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός- αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Ανδρόνικο ΠάικοΕπί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας: Δρόσος Μανσόλας- αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη - αντικαταστάθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1837 από τον Γεώργιο ΓλαράκηΕπί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας: Γεώργιος Λασσάνης- αντικαταστάθηκε στις 21 Μαρτίου 1837 από τον Νικόλαο ΜπότασηΕπί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Κρίστιαν Σμαλτς Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός- αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη - αντικαταστάθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1837 από τον Γεώργιο ΓλαράκηΕπί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας: Αντώνιος Κριεζής Κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις 3 Μαΐου 1837. Στις 14 Οκτωβρίου 1837 υπογράφηκε από τον Πρέσβη της Ελλάδος στο Λονδίνο Σπυρίδωνα Τρικούπη και τον Υπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας Πάλμερστον, ελληνοαγγλική συνθήκη περί εμπορίου και ναυτιλίας. Α. Ι. Κλάδου (1837). Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος, διά το έτος 1837. Εν Αθήναις: Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016.
Ανάγλυφο Μήδειας και Πελειάδων (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου, αρ. SK 925)

Το Ανάγλυφο Μήδειας και Πελειάδων που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου με αριθμό καταλόγου SK 925 είναι αρχαίο αντίγραφο ελληνικού ανάγλυφου του 5ου αιώνα π.Χ. και βρίσκονταν σε ιδιωτικές συλλογές από την εποχή της Αναγέννησης.

 Το ανάγλυφο είναι γνωστό από την εποχή της Αναγέννησης. Περί το έτος 1550 βρίσκονταν στην ιδιωτική συλλογή του Καρδινάλιου Νικκολό Ριντόλφι (Niccolò Ridolfi). Αργότερα τοποθετήθηκε στο Παλάτσο Στρότσι (Palazzo Strozzi) στην Φλωρεντία, και μετά στο Παλάτσο Νικκολίνι (Palazzo Niccolini). Αγοράστηκε το 1828 στη Ρώμη και εκτίθεται σήμερα στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Εικονίζει στα αριστερά την Μήδεια, που κρατάει στα χέρια της ένα μικρό κουτάκι και είναι έτοιμη να το ανοίξει. Φοράει διπλό χιτώνα, σανδάλια και κορώνα στο κεφάλι. Στα δεξιά δύο γυναίκες, οι θυγατέρες του μυθικού βασιλιά της Θεσσαλίας Πελία παίρνουν μέρος στη διαδραματιζόμενη σκηνή. Η μια από αυτές στο κέντρο του ανάγλυφου φοράει έναν απλό χιτώνα, ο οποίος αφήνει ακάλυπτο το αριστερό στήθος. Η σγουρή κόμη είναι πιασμένη πίσω στο κεφάλι και σχηματίζει στρογγυλό κότσο. Σκύβει τοποθετώντας έναν τρίποδα με λεκάνη μεταξύ αυτής και της Μήδειας. Η αδελφή της στο δεξιό μέρος φοράει χιτώνα. Στέκει σκεπτική με το πρόσωπο στραμμένο προς τον θεατή. Στο χέρι κρατάει κλαδί ελιάς. Αρχικά η σκηνή περιείχε και ένα σπαθί, το οποίο αργότερα αντικαταστάθηκε από κάποιον εργάτη που το επισκεύασε. Η σκηνή περιγράφει την προετοιμασία ενός λουτρού που υποτίθεται ότι θα ξαναφέρει τη νιότη στον Πελία. Ο θεατής ξέρει ότι οι δύο αδελφές έχουν πέσει θύμα απάτης, ενώ η Μήδεια είναι έτοιμη να απολαύσει την εκδίκησή της. Πιστεύεται ότι το ανάγλυφο ετούτο ήταν μέρος του διακόσμου ενός βωμού της Αρχαίας Αγοράς, στον οποίο ανήκαν τρία άλλα γνωστά ανάγλυφα που περιέχουν παρόμοιες σκηνές. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, τα τέσσερα ανάγλυφα διακοσμούσαν τη ζωφόρο ενός νεκρικού ναϊσκου. Μαξ Κούντζε: Relief mit der Darstellung der Medea und den Peliaden. In: Staatliche Museen zu Berlin. Preußischer Kulturbesitz. Antikensammlung (Hrsg.): Die Antikensammlung im Pergamonmuseum und in Charlottenburg. von Zabern, Mainz 1992, ISBN 3-8053-1187-7, σσ. 134–135. Medea und die Peliaden. In: Königliche Museen zu Berlin (Hrsg.), Αλεξάντερ Κόντσε (Vorarbeit): Beschreibung der antiken Skulpturen mit Ausschluss der pergamenischen Fundstücke. Spemann, Berlin 1891, σσ. 375–376. (Verzeichnis-Nr. 925)
Σιαόσι Σοβαλένι

Ο Σιαόσι Σοβαλένι (Siaosi 'Ofakivahafolau Sovaleni, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1970) είναι πολιτικός της Τόνγκα και πρωθυπουργός της Τόνγκα από το 2021. Έχει διατελέσει στο παρελθόν υπουργός και από το 2014 έως το 2017 διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός της Τόνγκα.

 Ο Σοβαλένι κατάγεται από την Νγκελέια στο κύριο νησί To Τονγκατάπου της Τόνγκα και είναι γιος του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Λάνγκι Καβαλίκου. Φοίτησε στο γυμνάσιο αρρένων Τιμαρού στη Νέα Ζηλανδία και αποφοίτησε το 1988 Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ στη Νέα Ζηλανδία, αποφοιτώντας με πτυχίο στην Πληροφορική το 1992. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και MBA στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού στη Σούβα των Φίτζι. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο υπουργείο Οικονομικών της Τόνγκα από το 1996 έως το 2010, προτού εργαστεί για την Κοινότητα του Ειρηνικού και την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης. Επέστρεψε στην Τόνγκα το 2013 για να εργαστεί ως διευθύνων σύμβουλος στο υπουργείο Δημοσίων Επιχειρήσεων. Ο Σοβαλένι εξελέγη για πρώτη φορά στη Νομοθετική Συνέλευση της Τόνγκα στις γενικές εκλογές του 2014 και διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Περιβάλλοντος και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση του Ακιλίσι Ποχίβα. Ως υπουργός Επικοινωνιών, προώθησε δύο νομοσχέδια που επέτρεπαν τη λογοκρισία στο Διαδίκτυο το 2015. Τον Σεπτέμβριο του 2017 απολύθηκε για απιστία επειδή υποστήριξε την απόφαση του βασιλιά Τουπόου ΣΤ΄ να απολύσει τον πρωθυπουργό, να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει νέες εκλογές. Έλαβε μέρος στις γενικές εκλογές του 2017 και επανεξελέγη ως ο μόνος βουλευτής που δεν ανήκει στο DPFI στην Τονγκατάπου. Στη συνέχεια διεκδίκησε την πρωθυπουργία με αντίπαλο τον Ποχίβα, αλλά ηττήθηκε με 12 ψήφους έναντι 14.Μετά το θάνατο του Ακιλίσι Ποχίβα, ο Σοβαλένι υποστήριξε τον Ποχίβα Τουιονετόα για πρωθυπουργό. Διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Τουιονετόα ως υπουργός Παιδείας και Κατάρτισης. Τον Ιανουάριο του 2021 του απονεμήθηκε ο κύριος τίτλος του Hu'akavameiliku, τον οποίο είχε και ο πατέρας του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2021 ενώ έλαβε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από όλους τους υποψηφίους για οποιαδήποτε έδρα. Στις μετεκλογικές διαπραγματεύσεις αναδείχθηκε ως ένας από τους δύο κύριους διεκδικητές για την πρωθυπουργία μαζί με τον Αϊσάκε Έκε . Στις 15 Δεκεμβρίου 2021 εξελέγη πρωθυπουργός, νικώντας τον Έκε με 16 ψήφους. Ο Έκε δήλωσε ότι θα αμφισβητήσει τα εκλογικά αποτελέσματα στο δικαστήριο. Διορίστηκε επίσημα πρωθυπουργός στις 27 Δεκεμβρίου. Οργάνωσε το υπουργικό του συμβούλιο στις 29 Δεκεμβρίου 2021, διατηρώντας το χαρτοφυλάκιο της Εκπαίδευσης και επιπλέον αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την Αστυνομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Κιθ Μακελρόι

Ο Κιθ Μακελρόι (1951 - 1980) ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της Υποβρύχιας αρχαιολογίας. Το 1976 δημοσίευσε μία επιστημονική ανακοίνωση στο οποίο πρότεινε μια θεωρία για τον σχηματισμό αρχαιολογικών θέσεων στα συμφραζόμενα της διαχείρισης ναυαγίων.

 Αργότερα διεύρυνε τη θεωρία του και τη δημοσίευσε σε βιβλίο. Η θεωρία του έγινε κλασικό μοντέλο για την ερμηνεία υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων ναυαγίων και ακόμη και σήμερα η αρχική του δημοσίευση και το μεταγενέστερο βιβλίο του αναφέρονται σχεδόν σε κάθε έκδοση που σχετίζεται με την αρχαιολογία των ναυαγίων. Εξέδωσε επίσης έναν άτλαντα υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων. Η έρευνά του κάλυψε το Kennermerland, φορτία και εμπόριο της εποχής του χαλκού,καθώς και ζητήματα χερσαίας αρχαιολογίας. Ο Μακελρόι πίστευε ότι η αρχαιολογική έρευνα νεότερων περιόδων είναι απώλεια χρόνου, γιατί θα μπορούσαν να αντληθούν για αυτές τις περιόδους περισσότερα στοιχεία από αρχεία και μουσεία, παρά από τα ίδια τα τέχνεργα που έρχονταν από τον πυθμένα της θάλασσας. Η άποψή του αντικρούστηκε από το έργο συγχρόνων του υποβρύχιων αρχαιολόγων. Η καριέρα του διακόπηκε απότομα στις 8 Σεπτεμβρίου 1980 όταν πνίγηκε σε καταδυτικό ατύχημα στο Λοχ Τάι. British Archaeological Awards 2004 Αρχειοθετήθηκε 2012-07-04 στο Wayback Machine. Antiquity Vol 54 number 211 1980 Muckelroy, K., Two Bronze Age cargoes in British waters
Στέλλα Γεωργιάδου

Η Στέλλα (Στυλιανή) Γεωργιάδου (γενν. 5 Απριλίου 1966, Αμμόχωστος) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και επιχειρηματίας. Καλλιτέχνιδα με αρκετές δισκογραφικές δουλειές, σημείωσε επιτυχία στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Είναι γνωστή κυρίως για την επιτυχία της «Τώρα μου μιλάει».

 Η Γεωργιάδου γεννήθηκε στην Αμμόχωστο και κατάγεται από τα χωριά Γύψου και Περιστερωνοπηγή. Προέρχεται από οικογένεια με μουσική παράδοση, ενώ οι γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί. Τον Αύγουστο του 1974, λόγω της τουρκικής εισβολής και της προέλασης του τουρκικού στρατού που είχε ως επακόλουθο την κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της επαρχίας Αμμοχώστου, η Γεωργιάδου και η οικογένειά της εγκατέλειψαν τη Γύψου και εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στη Λάρνακα. Πραγματοποίησε σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου και ταυτόχρονα ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη μουσική, ενώ έπειτα από πρόταση της Κωνσταντίνας εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα με σκοπό να πραγματοποιήσει επαγγελματική καριέρα στον χώρο του τραγουδιού. Το 1994 κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος με τίτλο «Άλλο που δεν θέλω», ο οποίος αποτελούνταν από δέκα τραγούδια σε μουσική του Αλέξη Παπαδημητρίου και στίχους της Ελένης Γιαννατσούλια. Ακολούθησε στα τέλη του 1996 η κυκλοφορία του επόμενου δίσκου της υπό τον τίτλο «Δε φοβάμαι» που περιλάμβανε 12 κομμάτια λαϊκού ύφους του συνθέτη Νίκου Τερζή και του στιχουργού Αντώνη Παππά. Λίγους μήνες αργότερα, το 1998, κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος της, «Αποφασισμένη», σε στίχους και μουσική του Ανδρέα Μπονάτσου, από τον οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία το «Τώρα μου μιλάει». Τα επόμενο χρονικό διάστημα ακολούθησαν τα άλμπουμ «Σε όρια τρελά» (1999), «Κάτι σαν μανία» (2001) και «Μου ΄λειψες πολύ» που κυκλοφόρησε το 2002 και περιείχε 11 μοντέρνα λαϊκά τραγούδια των Νίκου Τερζή και Τάσου Βουγιατζή. Τα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησε διάφορα singles και συνέχισε να τραγουδάει σε νυχτερινά κέντρα της Ελλάδας μέχρι και την επιστροφή της στην Κύπρο. Στη διάρκεια της καριέρας της η Γεωργιάδου έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Κωνσταντίνα (την οποία αναφέρει ως στήριγμα στα πρώτα της βήματα), Τόλης Βοσκόπουλος, Πασχάλης Τερζής, Βασίλης Καρράς, Σταμάτης Γονίδης, Γιώργος Μαζωνάκης, Άντζελα Δημητρίου, Κωνσταντίνος Χριστοφόρου κ.ά. Το 2003 συμμετείχε στο ριάλιτι-τηλεπαιχνίδι «Η Φάρμα των επωνύμων». Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με οικογενειακή επιχείρηση στην περιοχή της Σκαρίνου Λάρνακας. Είναι πτυχιούχος φιλολογίας του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Δήμος Απολλωνίων

Ο Δήμος Απολλωνίων ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος του νησιού της Λευκάδας, αλλά και ο πιό αραιοκατοικημένος. Στα όρια του περιλαμβάνονταν μερικές από τις πιό όμορφες παραλίες του νησιού. Οι παραλίες αυτές είναι στην δυτική πλευρά του νησιού, όπως άλλωστε και ο Δήμος Απολλωνίων, και οι διασημότερες είναι το Πόρτο Κατσίκι και οι Εγκρεμνοί. Η έδρα του δήμου βρισκόταν στο ψαροχώρι της Βασιλικής και έχει 3.235 μόνιμους κατοίκους.

 Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Βασιλικής -- η Βασιλική [ 431 ] Δ.δ. Αγίου Ηλία -- ο Άγιος Ηλίας [ 158 ] Δ.δ. Αγίου Πέτρου [ 617 ] ο Άγιος Πέτρος [ 578 ] η Πόντη Αγίου Πέτρου [ 39 ] Δ.δ. Αθανίου [ 203 ] το Αθάνιον [ 191 ] ο Άγιος Νικόλαος Νηράς [ 12 ] Δ.δ. Βουρνικά -- ο Βουρνικάς [ 218 ] Δ.δ. Δραγάνου [ 134 ] το Δράγανο [ 122 ] το Πανωχώρι [ 12 ] Δ.δ. Ευγήρου [ 194 ] η Εύγηρος [ 102 ] τα Σύβοτα [ 92 ] Δ.δ. Κομηλίου -- το Κομήλι [ 49 ] Δ.δ. Κονταραίνης -- η Κοντάραινα [ 237 ] Δ.δ. Μαραντοχωρίου -- το Μαραντοχώρι [ 327 ] Δ.δ. Νικολή [ 139 ] ο Νικολής [ 51 ] η Μανάση [ 88 ] Δ.δ. Σύβρου -- ο Σύβρος [ 418 ] Δ.δ. Χορτάτων -- τα Χορτάτα [ 110 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1992-1993

Το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας βόλεϊ ανδρών για τη περίοδο 1992-93, διεξήχθη σε έναν όμιλο με συμμετοχή 10 ομάδων. Η Κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 25 Οκτωβρίου 1992 και έληξε στις 7 Μαρτίου 1993. Η οριστική λήξη του πρωταθλήματος πάντως σημειώθηκε στις 9 Μαΐου 1993, με τον τερματισμό των αγώνων Παραμονής - Ανόδου στην Α2 για την περίοοδο 1993-94.Ο πρωταθλητής Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας και ο δευτεραθλητής Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης ανέβηκαν απευθείας στην Α1 για την περίοδο 1993-94 και επίσης συμμετείχαν σε αγώνες πλέι-οφ για το Πρωτάθλημα Ελλάδας 1992-93. Ο Κτησιφών Παιανίας και η Α.Ε.Κ. Αθηνών (3η και 4η θέση αντίστοιχα), έδωσαν αγώνες ανόδου-παραμονής με τον Έσπερο Βυζαντίου Θεσσαλονίκης και τον Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων (9η και 10η θέση αντίστοιχα στο πρωτάθλημα της Α1), για δύο επιπλέον θέσεις στην Α1 της περιόδου 1993-94, λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων από την επόμενη περίοδο. Ο Μακεδονικός Νεάπολης και ο Εθνικός Πειραιώς (11η και 12η θέση αντίστοιχα), έδωσαν αγώνες παραμονής-ανόδου στην Α2 για την περίοδο 1993-94 με τον Παράδεισο Αμαρουσίου και τον Φίλιππο Βέροιας (3η θέση στους δύο ομίλους της Β' Εθνικής) για 2 επιπλέον θέσεις στην Α2 της περιόδου 1993-94.

 Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ήττα: 1 βαθμός Στις ισοβαθμίες η κατάταξη έγινε με βάση την διαφορά στα σετ. Οι αγώνες διαβάθμισης έγιναν στα Τρίκαλα από 6 έως 8 Μαρτίου του 1993, σε μορφή ομίλου με μονούς αγώνες. Μετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις τις θέσεις 3 και 4 στην Α2 (Κτησιφών Παιανίας και Α.Ε.Κ. Αθηνών), και τις θέσεις 9 και 10 στην Α1 (Έσπερος Βυζαντίου και Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων). Οι Κτησιφών και Έσπερος κέρδισαν τη συμμετοχή τους στην Α1 της επόμενης περιόδου. Οι αγώνες διαβάθμισης έγιναν στη Λάρισα από 7 έως 9 Μαΐου του 1993, σε μορφή ομίλου με μονούς αγώνες. Μετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9 και 10 στην Α2 (Μακεδονικός Νεάπολης και Εθνικός Πειραιώς) και την 3η θέση στους δύο ομίλους της Β' Εθνικής (Παράδεισος Αμαρουσίου και Φίλιππος Βέροιας). Οι Παράδεισος Αμαρουσίου και Μακεδονικός Νεάπολης κέρδισαν τη συμμετοχή τους στην Α2 της επόμενης περιόδου. Άνοδος από τη Β' Εθνική στην Α2 Περιόδου 1993-94 Φάρος Κερατσινίου (1ος Νοτίου ομίλου) Α.Ο. Σερρών (1ος Βορείου ομίλου) Φιλία Ηλιούπολης (2η Νοτίου ομίλου) Α.Ε. Κομοτηνής (2η Βορείου ομίλου) Παράδεισος Αμαρουσίου (3ος Νοτίου ομίλου - Αγώνες διαβάθμισης) εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Δευτέρα 26.10.92, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 23 (35) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03860, 1992 (10) ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ, αρχείο 0542 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Δευτέρα 15.02.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 15 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03864, 1993 (02) ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0322 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Σάββατο 08.05.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 12 (34) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03867, 1993 (05) ΜΑΪΟΣ, αρχείο 0149
Ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πρακτικές

Οι ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πρακτικές είναι σεξουαλικές δραστηριότητες που αφορούν άνδρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες (MSM), ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή τη σεξουαλική τους ταυτότητα . Τα στοιχεία δείχνουν πως η συνουσία μεταξύ ανδρών καλύπτεται ανεπαρκώς σε έρευνες λόγω της μεροληψίας της κοινωνίας .

 Κατά την διάρκεια της συνουσίας μεταξύ ανδρών διάφορες στάσεις μπορούν να εκτελεστούν. Ιστορικά, το πρωκτικό σεξ έχει συνδυαστεί με την ομοφυλοφιλία και με τους MSM. Πολλοί MSM δεν εκτελούν πρωκτικό σεξ, αντί αυτού μπορεί να εκτελούν στοματικό σεξ, φρότ, ή αμοιβαίο αυνανισμό. Ακομα οι MSM μπορούν να εκτελέσουν διαφορετικά είδη στοματικού σεξ, όπως πεολειχία, tea bagging και anilingus . Μια διαδικτυακή έρευνα με 18.000 MSM στην Ευρώπη έδειξε πως το στοματικό σεξ ήταν η πιο συνηθισμένη τεχνική, δεύτερη ήρθε ο αμοιβαίος αυνανισμός και τρίτη ήρθε το πρωκτικό σεξ. Μια παρόμοια έρευνα στην Αμερική έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Όπου το φιλί στο στόμα (74,5%), το στοματικό σεξ (72,7%) και ο αμοιβαίος αυνανισμός (68,4%) ήταν οι τρεις πιο διαδεδομένες τεχνικές.Μεταξύ των ανδρών που έχουν κάνει πρωκτικό σεξ με άλλους άνδρες, ο ένας μπορεί να διεισδύσει και να αναφέρεται ως ενεργητικός (κορυφή ή top) και ο άλλος μπορεί να αναφέρεται ως παθητικός (βάση ή bottom), αυτός που μπορεί να διεισδύσει και να διεισδύειται αναφέρεται ως versatile (vers). Ευχαρίστηση, πόνος ή και τα δυο μπορούν να συνοδεύσουν το πρωκτικό σεξ. Παρόλο που πολλοί νευρώνες τελειώνουν στον πρωκτό και μπορούν να παρέχουν ευχαρίστηση, ο οργασμός πραγματοποιείται με την ερέθιση του προστάτη. Το Φροτ είναι μια μορφή συνουσίας μεταξύ ανδρών όπου εμπεριέχει την επαφή πέους με πέους. Είναι μια μορφή frottage. Το Φροτ μπορεί να είναι ευχαριστώ καθώς ερεθίζει ταυτόχρονα και τους δυο συντρόφους. Docking, δηλαδή η εισαγωγή του πέους ενός άνδρα στην ακροποσθία ενός άλλου άνδρα, πραγματοποιείται επίσης. Οι MSM μπορεί να χρησιμοποιούν ερωτικά βοηθήματα . Σύμφωνα με μια ηλεκτρονική έρευνα, το 49,8% από τους 25.000 ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους άνδρες,που πήραν μέρος στην ερευνά, έχουν χρησιμοποιήσει δονητές . Οι περισσότεροι άνδρες που είχαν χρησιμοποιήσει δονητή στο παρελθόν ανέφεραν την χρήση του κατά τη διάρκεια του αυνανισμού (86,2%). Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα Ανδρική ομοφυλοφυλία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gay sex στο Wikimedia Commons
Πρωτόκολλο BOOTP

Το Bootstrap Protocol (BOOTP) είναι ένα πρωτόκολλο δικτύων που χρησιμοποιείται από δίκτυα TCP/IP προκειμένου να αντιστοιχίσει αυτόματα διευθύνσεις IP σε συσκευές δικτύου από έναν configuration server. Το BOOTP ορίσθηκε για πρώτη φορά στο 951. Όταν ένας υπολογιστής συνδεδεμένος σε δίκτυο εκκινήσει και φορτώσει το λειτουργικό του σύστημα, το λογισμικό εκπέμπει μηνύματα BOOTP στο δίκτυο για να ζητήσει την απόδοση μιας διεύθυνσης IP. Ένας configuration server αναθέτει την IP βάσει του αιτήματος BOOTP αξιοποιώντας δεξαμενή διαθέσιμων IP που έχει ορίσει κάποιος διαχειριστής. Το BOOTP υλοποιείται με το πρωτόκολλο μεταφοράς UDP (User Datagram Protocol). Ο server αξιοποιεί την θύρα 67 για να ακούει τα αιτήματα, ενώ η θύρα 68 χρησιμοποιείται για την ανταλλαγή μηνυμάτων ανάμεσα σε clients και τον configuration server. Το πρωτόκολλο λειτουργεί μόνο σε δίκτυα IPv4.

 Το BOOTP ορίσθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1985 στο RFC 951 για να αντικαταστήσει το Reverse Address Resolution Protocol (RARP) που είχε δημοσιευθεί στο RFC 903 τον Ιούνιο του προηγούμενου έτους. Ο κυριότερος λόγος ανάγκης αντικατάστασης του RARP ήταν ότι ήταν ένα link layer πρωτόκολλο, κάτι που καθιστούσε δύσκολη την υλοποίηση σε πολλές πλατφόρμες server και απαιτούσε την παρουσία server σε κάθε υποδίκτυο IP. Η σημαντική καινοτομία του BOOTP ήταν ότι εισήγαγε relay agents, που προωθούσαν τα BOOTP πακέτα από το τοπικό δίκτυο χρησιμοποιώντας κανονική δρομολόγηση IP, με αποτέλεσμα ένας κεντρικός BOOTP configuration server να μπορεί να εξυπηρετεί clients σε πολλά υποδίκτυα. Preboot Execution Environment (PXE) Remote Initial Program Load (RIPL) UDP Helper Address — εργαλείο δρομολόγησης αιτημάτων BOOTP ανάμεσα σε υποδίκτυα Boot Service Discovery Protocol (BSDP) BOOTP Sequence Diagram (PDF)
Survivor Series

Το Survivor Series (ελλ.: σειρές επιβίωσης) είναι ετήσιο Pay Per View που διοργανώνεται κάθε Νοέμβριο από την εταιρεία επαγγελματικής πάλης, WWE. Μαζί με τα: WrestleMania, SummerSlam και Royal Rumble, ονομάζονται Big Four (Μεγάλα Τέσσερα), διότι είναι τα πιο ιστορικά PPV της εταιρείας.

 Πρόκειται για το πιο ιστορικό Pay Per View του WWE, μετά την WrestleMania. Το πρώτο που διεξήχθη, ήταν το 1987 και από τότε διοργανώνεται κάθε χρονιά, με τεράστια επιτυχία. Το 2010 ανακοινώθηκε στις αρχές του έτους πως δεν θα ξανά διοργανωθεί, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και έγινε κανονικά τον Νοέμβριο της χρονιάς. Αυτό συνέβη γιατί είχε χάσει την αίγλη του, αφού το αρχικό πλάνο είχε διαφοροποιηθεί. Αρχικά, το Survivor Series είχε ως βάση του της ομάδες και την ομαδική κατηγορία του WWE, καθώς και τους ομαδικούς τίτλους. Παράλληλα, κάθε χρονιά, διοργανώνονταν αντιπαλότητες μεταξύ πολλών ατόμων που έφτιαχναν δύο ομάδες, και η ομάδα που θα απέκλειε όλα τα μέλη της αντίπαλης, κέρδιζε. Αργότερα ήρθαν να προστεθούν τα ρόστερ του Raw και του SmackDown, που έδωσαν άλλο ενδιαφέρον. Σιγά -σιγά όμως, το πλάνο αυτό χάθηκε και το Survivor Series έχασε την λάμψη και την ουσία του. Εκτός από την ομαδική κατηγορία, το WWE, πρώτο ξεκίνησε το συγκεκριμένο γεγονός, για να έχουν μια δεύτερη WrestleMania τα αστέρια της εταιρείας και να μην περιμένουν οι θεατές έναν χρόνο να τους παρακολουθήσουν. Παλαιστές όπως οι: Χαλκ Χόγκαν, Αντρέ ο Γίγαντας, Αντερτέικερ και άλλοι, έφτιαξαν τα ονόματά τους σε αγώνες της συγκεκριμένης βραδιάς. Πάντα οι αγώνες τίτλου και οι μεγάλες κόντρες, είχαν μεγάλη σημασία στο Survivor Series. Αφιέρωμα απο το Lord of Rings.gr
Μαχάρης

Ο Μαχάρης, απεβ. 65 π.Χ. από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πρίγκιπας τού Πόντου, που διαδέχθηκε τον πατέρα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ στο βασίλειό του, το οποίο είχε ελαττωθεί, τη δεύτερη φορά από τον Ρωμαίο Λ Λ. Μουρένα το 80 π.Χ., και είχε αυτό περιοριστεί στον Κιμμέριο Βόσπορο.

 Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της αδελφής του Λαοδίκης. Το 73 π.Χ. ο πατέρας του, έπειτα από την ήττα του στην Κύζικο, ζήτησε ενισχύσεις από τον Μαχάρη, ο οποίος τότε είχε με επάρκεια. Δύο έτη μετά τις επαναλαμβανόμενες καταστροφές τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, οι οποίες ήταν πάρα πολλές για να παραμείνει πιστός στον πατέρα του, ο Μαχάρης έστειλε πρεσβεία στον Ρωμαίο στρατηγό Λ. Λ. Λούκουλλο με δώρο ένα χρυσό στέμμα και ζήτησε να γίνει δεκτός ως σύμμαχος της Ρώμης. Αυτό έγινε αμέσως δεκτό από τον Λούκουλλο· ως ένδειξη της ελικρίνειάς του ο Μαχάρης προμήθευσε τον στρατηγό με εφόδια και τον συνέδραμε στην πολιορκία της Σινώπης. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, αν και ηττήθηκε από τον Πομπήιο, αποφάσισε να βαδίσει με τον στρατό του στον Βόσπορο και να ανανεώσει τον πόλεμο εκεί, ο Μαχάρης αμέσως συνειδητοποίησε τις συνέπειες, που θα είχε η αποστασία του. Όταν το 65 π.Χ. έμαθε, πως πλησίαζε ο πατέρας του, διέφυγε στην πόλη της Χερσονήσου, όπου αφού ζήτησε απελπισμένα συγχώρεση, αυτοκτόνησε. Ο Δίων Κάσσιος ωστόσο αναφέρει, πως αφού ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τον εξαπάτησε, ότι δέχεται τη συγγνώμη του και θα είναι ασφαλής, μετά τον εκτέλεσε. Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy p.114 Smith, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. v. 2, p. 885 Archived 2007-02-03 at the Wayback Machine
Πάβλο Ελισέεφ

Ο Πάβλο Πέτροβιτς Ελισέεφ (ουκρανικά : Павло́ Петро́вич Єлисєєв) (1798, Καλούγκα, Ρωσική Αυτοκρατορία - 22 Μαρτίου 1875, Κίεβο, Ρωσική Αυτοκρατορία), έμπορος της 3ης Συντεχνίας, δήμαρχος Κιέβου το 1837– 1838, επίτιμος δημότης (1837).

 Ήταν έμπορος της Καλούγκα και τη δεκαετία του 1820, μαζί με τα αδέρφια του, ίδρυσαν δική τους επιχείρηση με εμπόριο προϊόντων σιδήρου από τα Ουράλια και τη Σιβηρία στο Κίεβο. Στις εκλογές του 1835 εξελέγη στην Δούμα της πόλης του Κιέβου, έπειτα στην ψηφοφορία για την θέση του δημάρχου έλαβε τον δεύτερο αριθμό ψήφων. Μετά τον θάνατό του δημάρχου το 1837, ανάλαβε ως δήμαρχος του Κιέβου. Στο τέλος της ζωής του χρεοκόπησε, εργάστηκε ως συμβολαιογράφος και πέθανε στις 22 Μαρτίου 1875, σχεδόν μέσα στη φτώχεια. Θαμμένος στο νεκροταφείο Shchekavytsia . 'Друг Ольга Миколаївна, Ковалинський Віталій Васильович, Мельник О. М. Від війта — до мера. : ДОН-97, 2004. — C. 25. — ISBN 966-7320-00-6. Кожевникова Наталія Іванівна Калужские купцы — городские главы Киева. П. М. Дехтерёв, П. П. Елисеев, С. Н. Лычков // Вопросы археологии, истории, культуры и природы Верхнего Поочья : материалы XV-й Российской научной конференции (2-4 апреля 2013 г.) / Калуж. гос. краеведческий музей. — Калуга : Фридгельм, 2013. — С. 186–192. Πρότυπο:Ref-ru Салій Іван Миколайович Обличчя столиці в долях її керівників / Іван Салій; [ред. В. Ковалинський] : Довіра, 2008. — С. 30–31. — ISBN 978-966-507-226-3. 94. 3-й гильдии купец Павел Петрович Елисеев / Ревизские сказки о купцах и мещанах города Киева. 30 октября 1850 // ДАКО. Ф. 280. Оп. 2. Спр. 991. Арк. 43зв–44. (рос. дореф.) 96. 3-й гильдии купец Павел Петрович Елисеев / Ревизская сказка о купцах, гражданах и однодворцах христианах города Киева. Май 1858 // ДАКО. Ф. 280. Оп. 2. Спр. 1428. Арк. 36зв–37. (рос. дореф.)
Φρειδερίκος Καζιμίρ του Τσέσυν

Ο Φρειδερίκος-Καζιμίρ, πολων. Fryderyk Kazimierz Cieszyński (Δεκέμβριος 1541/Ιανουάριος 1542 - 4 Μαΐου 1571) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν διάδοχος στο δουκάτο του Τσέσυν. Έγινε κυβερνήτης του Φρύστατ & Σκότσουφ (από το 1560) και του Μπιέλσκο (από το 1565).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βεντσεσλάου Γ΄ Αδάμ δούκα του Τσέσυν και της Μαρίας του Πέρνσταϊν, κόρης του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Κλάντσκο και θησαυροφύλακα, διοικητή & κυβερνήτη της Μοραβίας. Νυμφεύτηκε το 1563 την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας (1542-1569), κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λεγκνίτσα. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Genealogy of the Dukes of Cieszyn