IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2009-10

Το Κύπελλο Κύπρου 2009-10 ήταν η 36η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (33η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2009-10. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. 1Η Ανόρθωση είχε καλύτερο συντελεστή πόντων (189 έναντι 183 του Διόνυσου). Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ Καραβά και η Ανόρθωση. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 23 Απριλίου 2010 στο Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά με σκορ 3-2 σετ (22-25, 23-25, 25-20, 25-18, 15-13). «Κύπελλο ΟΠΑΠ Α΄ Κατηγορίας Ανδρών 2009-10 - Αποτελέσματα» (PDF). www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Suprobhat Bangladesh

Η Suprobhat Bangladesh (Μπενγκάλι: সুপ্রভাত বাংলাদেশ Suprobhat Bangladesh, μετάφραση: "Καλημέρα Μπαγκλαντές") είναι μια περιφερειακή ημερήσια εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Τσιταγκόνγκ στη Βεγγαλική γλώσσα. Ο Ρούσο Μαχμούντ είναι ο εκδότης της εφημερίδας από την ίδρυσή της.

 দেউড়ি, Dewri ("Ντέουρι"): Συμπλήρωμα καθημερινού τρόπου ζωής και ψυχαγωγίας রাজনীতি, Rajneeti ("Πολιτική"): Χαρακτηριστικό σαββατιάτικο συμπλήρωμα শিল্পসাহিত্য, Shilpashahitya ("Τέχνη και λογοτεχνία"): Χαρακτηριστικό συμπλήρωμα στις Παρασκευές για την τέχνη και τη λογοτεχνία সুপ্রভাত সুহৃদ, Supribhat Suhrid ("Καλημέρα φίλε"): Χαρακτηριστικό κυριακάτικο συμπλήρωμα Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές
Δαφνώδη

Τα Δαφνώδη (Laurales) είναι μια τάξη ανθοφόρων φυτών. Είναι μαγνολιίδεια (magnoliids) φυτά, που σχετίζονται με τα Μαγνολιώδη Magnoliales. Η τάξη περιλαμβάνει περίπου 2500-2800 είδη από 85-90 γένη, τα οποία αποτελούνται από επτά οικογένειες δέντρων και θάμνων. Τα περισσότερα από τα είδη είναι τροπικά και υποτροπικά, αν και μερικά γένη φθάνουν στην εύκρατη ζώνη. Τα ευρύτερα γνωστά είδη σε αυτή τη τάξη είναι εκείνα των Δαφνοειδών (Lauraceae) (για παράδειγμα η δάφνη, η κανέλα, το αβοκάντο, το Σάσσαφρον (Sassafras)) και ο διακοσμητικός θάμνος Καλύκανθος (Calycanthus) των Καλυκανθοειδών (Calycanthaceae). Τα πρώτα απολιθώματα δαφνωδών προέρχονται από τις αρχές της Κρητιδικής περιόδου. Είναι πιθανό ότι η αρχαία προέλευση αυτής της τάξης είναι ένας από τους λόγους για την ιδιαίτερα αποκλίνουσα μορφολογία της. Πράγματι, σήμερα δεν είναι γνωστή ούτε μία ενιαία μορφολογική ιδιότητα, η οποία θα ενοποιούσε όλα τα μέλη των Δαφνωδών. Η σημερινή αποδεκτή ταξινόμηση βασίζεται στη μοριακή και γενετική ανάλυση.

 Ο πρώτος βοτανολόγος που σκέφτηκε τα Δαφνώδη ως φυσική ομάδα ήταν ο H. Hallier το 1905. Τα έβλεπε ως προερχόμενα από τις Magnoliales. Κατά ορισμένο ή ολόκληρο τον 20ο αιώνα, τα Δαφνώδη γενικά περιελάμβαναν το γένος Αμπορέλλα (Amborella) και τα φυτά που τώρα κατατάσσονται στα Austrobaileyales και τα Χλωρανθοειδή (Chloranthaceae). Δεν απομακρύνθηκαν μέχρι την έλευση των μοριακών δεδομένων στα τέλη του 20ου αιώνα, η προηγούμενη ένταξή τους, έκανε πιο δύσκολο τον προσδιορισμό των σχέσεων εντός των Δαφνωδών και μεταξύ των Δαφνωδών και των άλλων ομάδων.Οι οικογένειες που ακολουθούν παρακάτω, περιλαμβάνονται στο σύστημα της Ομάδας Φυλογένειας των Αγγειόσπερμων (Angiosperm Phylogeny Group) system (APG III):Για τα Δαφνώδη Υπό το παλαιότερο σύστημα ταξινόμησης Cronquist, τα Δαφνώδη περιελάμβαναν ένα ελαφρώς διαφορετικό σύνολο οικογενειών (η τρέχουσα τοποθέτηση και σε παρένθεση εφόσον είναι διαφορετική): Οικογένεια Αμπορελλοειδή (Amborellaceae) (Οικογένεια Amborellaceae, ατοποθέτητη) Οικογένεια Καλυκανθοειδή (Calycanthaceae) Οικογένεια Γομορτεγοειδή (Gomortegaceae) Οικογένεια Ερνανδιοειδή (Hernandiaceae) Οικογένεια Ιδιοσπερμοειδή (Idiospermaceae) (= Calycanthaceae Pro parte) Οικογένεια Δαφνοειδή Lauraceae Οικογένεια Μονιμιοειδή (Monimiaceae) (Cronquist περιλαμβάνονται Atherospermataceae και Siparunaceae στη Monimiaceae) Οικογένεια Trimeniaceae (Austrobaileyales) Δαφνοειδή
Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς

Ο Γιοχάννες Ντίντερικ φαν ντερ Βάαλς (Ολλανδικά: Johannes Diderik van der Waals, 23 Νοεμβρίου 1837 - 8 Μαρτίου 1923) ήταν Ολλανδός φυσικός στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1910.

 Ο Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς γεννήθηκε στην πόλη Λέιντεν της Ολλανδίας. Πατέρας του ήταν ο Jacobus van der Waals και μητέρα του η Elisabeth van den Burg. Έγινε καθηγητής σε σχολείο και αργότερα του επετράπη να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του από το 1862 ως το 1865 πήρε πτυχίο στα μαθηματικά και στη φυσική. Παντρεύτηκε την Anna Magdalena Smit 1864 και απέκτησαν τρεις κόρες (Anne Madeleine, Jacqueline Elisabeth (ποιήτρια), Johanna Diderica) και έναν γιο. Το 1866 ο φαν ντερ Βάαλς έγινε διευθυντής σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Χάγη. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στο Λέιντεν το 1873 και το 1876 διορίστηκε ο πρώτος καθηγητής της Φυσικής στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Η διδακτορική διατριβή του φαν ντερ Βάαλς είχε τίτλο Over de Continuïteit van den Gas- en Vloeistoftoestand (Σχετικά με τη συνέχεια της αέριας και υγρής κατάστασης). Σε αυτή την διατριβή ανακάλυψε την εξίσωση που φέρει το όνομα του. Το έργο αυτό έδωσε ένα μοντέλο, στο οποίο η υγρή και η αέρια κατάσταση μιας ουσίας σχετίζονται μεταξύ τους με έναν συνεχή τρόπο και δείχνει ότι οι δύο καταστάσεις είναι της ίδιας φύσης. Θέτοντας την εξίσωση του, δεν υπέθετε μόνο την ύπαρξη των μορίων (ήταν αμφισβητούμενη την εποχή εκείνη), αλλά και ότι έχουν πεπερασμένο μέγεθος και έλκονται μεταξύ τους.
Ερνστ Λίντεμαν

Ο Ερνστ Λίντεμαν (γερμ., Ernst Lindemann), (28 Μαρτίου 1894 στο Άλτενκιρχεν - 27 Μαΐου 1941 στο Βόρειο Ατλαντικό) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και αργότερα του Kriegsmarine. Ήταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του Βίσμαρκ.

 Το 1913 κατατάχτηκε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό και υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στα πλοία Έλζας και Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το διάστημα 1931-1934 έγινε λέκτορας στη Σχολή Ναυτικού Πυροβολικού, ενώ την περίοδο 1936-1938 διετέλεσε σύμβουλος και αργότερα επικεφαλής του τμήματος σχηματισμού μάχης της Ανώτατης Ναυτικής Διοίκησης. Το 1938 προήχθη σε Πλοίαρχο (Kapitän zur See). Τον Αύγουστο του 1940 του ανατέθηκε η διοίκηση του θωρηκτού Βίσμαρκ. Στις 24 Μαίου 1941 το Βίσμαρκ βύθισε το θωρηκτό HMS Hood (Χουντ) και προξένησε ζημιές στο HMS Prince of Wales. Τρεις μέρες αργότερα, μεγάλη δύναμη του Βρετανικού Ναυτικού πρόφθασε το Βίσμαρκ (το οποίο είχε μείνει ακυβέρνητο μετά από τορπίλη που δέχτηκε στο πηδάλιο από αεροσκάφος) και το βύθισε στη ναυμαχία που ακολούθησε. Οι ακριβείς συνθήκες θανάτου του Λίντεμαν δεν είναι διαπιστωμένες. Μια θεωρία υποστηρίζει πως σκοτώθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ανώτερους αξιωματικούς όταν η γέφυρα του Βίσμαρκ χτυπήθηκε από εχθρικά βλήματα. Επιζώντες του πληρώματος, όμως, αναφέρουν ότι τον είδαν να στέκεται με τον υπασπιστή του και να απευθύνει το στρατιωτικό χαιρετισμό λίγο πριν βυθιστεί με το πλοίο. Σιδηρούς Σταυρός, 1ης και 2ας τάξεως του απονεμήθηκε για τις υπηρεσίες του κατά τον Α' ΠΠ Σταυρός των Ιπποτών, του απονεμήθηκε μετά θάνατον για τη βύθιση του HMS Hood Η "Βερμαχτμπερίχτ" (καθημερινή αναφορά της γερμανικής διοίκησης) ανέφερε στις 28 Μαΐου 1941: Ernst Lindemann @ Θωρηκτό Βίσμαρκ Αρχειοθετήθηκε 2009-11-18 στο Wayback Machine. - Αγγλικά Lexikon Der Wehrmacht, σύντομη βιογραφία - Γερμανικά
Σέρβοι στην Ελλάδα

Οι Σέρβοι στην Ελλάδα (σερβικά: Срби у Грчкој/Srbi u Grčkoj‎, Σρμπι ου Γκρτσκοϊ) αναφέρονται στους Έλληνες κατοίκους σερβικής καταγωγής και τους υπηκόους της Ελληνικής Δημοκρατίας που γεννήθηκαν στη Σερβία (ή στη ΣΔ Σερβίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας). Σήμερα ζουν πάνω από 15.000 Σέρβοι στην Ελλάδα, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 περίπου 5.200 γεννηθέντες στη Σερβία έχουν ελληνική ιθαγένεια.

 Σερβική διασπορά Έλληνες στη Σερβία Ελληνοσερβικές σχέσεις Blagojevic, Gordana (2006). «Колонија Срба у Солуну». Glasnik Etnografskog Instituta (54): 39–45. doi:10.2298/GEI0654039B. http://www.doiserbia.nb.rs/img/doi/0350-0861/2006/0350-08610654039B.pdf. Blagojevic, Gordana (2007). «Српске школе и настава српског језика у Грчкој у 20. веку». Glasnik Etnografskog Instituta 55: 233–244. doi:10.2298/GEI0701233B. http://www.doiserbia.nb.rs/img/doi/0350-0861/2007/0350-08610701233B.pdf. Pavićević, Aleksandra (2004). «Ambiguity of Integration Processes: The Serbs in Greece. National Identity of the New Immigrants». Ethnologia Balkanica (8): 103–114. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=117962.
Χουρουφισμός

Ο Χουρουφισμός (αραβικά: حروفية, χουρουφίγια, η λέξη χουρούφι σημαίνει γράμματα του αλφαβήτου), ήταν ένα σουφικό δόγμα, που γεννήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν και εξαπλώθηκε σε περιοχές της δυτικής Περσίας και της Ανατολίας στα τέλη του 14ου και τις αρχές του 15ου αιώνα μ.Χ..

 Ο ιδρυτής και πνευματικός ηγέτης του κινήματος των Χουρουφιστών (Χουρούφι) ήταν ο Αζέρος Φαζλαλλάχ Ασταραμπαντί, καλούμενος επίσης Ναΐμι (1339/40-1394). Γεννημένος στο Ασταραμπάντ (σημερινό Γκοργκάν) του Ιράν, στράφηκε σε νεαρή ηλικία στο Σουφισμό και τις διδασκαλίες του Μανσούρ αλ-Χαλλάτζ και του Τζελαλεντίν Ρουμί. Στα μέσα της δεκαετίας του 1370 ο Ναΐμι ξεκίνησε να προπαγανδίζει τη διδασκαλία του σε ολόκληρη την Περσία και το Αζερμπαϊτζάν. Ενώ ζούσε στην Ταυρίδα των Τζαλαγιριδών, κέρδισε υποστήριξη και επιρροή στην Αυλή των τελευταίων, όπου έλαβε επίσης χώρα η γραφή του κύριου έργου του, Τζαβιντάν αλ-Καμπίρ. Εκείνο τον καιρό ακολουθούσε ακόμη το βασικό ρεύμα της σουφικής παράδοσης. Αργότερα, κινήθηκε προς μια πιο εσωτερική πνευματικότητα, αποτυγχάνοντας όμως να προσηλυτίσει τον Ταμερλάνο, εκτελέστηκε το 1394 κοντά στο κάστρο Αλίντζα στο Ναχιτσεβάν από τον υιό του Ταμερλάνου, σάχη Μιράν. Η εξέγερση των Χουρουφιστών, των οποίων το τάγμα αποτελείτο από πολλούς ακολούθους, συντρίφθηκε στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά το κίνημα επιβίωσε στις τάξεις του λαού για άλλη μια δεκαετία περίπου με διαφορετικές μορφές. Σύμφωνα με τον Φαζλαλλάχ, το κλειδί για να ανοιχθεί το έβδομο σφραγισμένο βιβλίο, το Κοράνι (δηλ. ερμηνευθεί η βαθύτερη αλήθεια του), είναι ένα καββαλιστικό σύστημα γραμμάτων, που αναπτύσσεται και ερμηνεύεται από τους μετέπειτα Χουρουφιστές στα έργα Χινταγιάτ-νάμα, Τζαβιντάν-νάμα και Μαχράν-νάμα. Το Σύμπαν είναι αιώνιο και κινείται περιστρεφόμενο. H μορφή του Θεού είναι άφθαρτη και εκδηλώνεται στον Άνθρωπο, την καλύτερη από τις μορφές. Ο Θεός ενσαρκώνεται σε κάθε άτομο. Οι Χουρουφιστές θεωρούσαν τον Φαζλαλλάχ μια εκδήλωση της θεϊκής δύναμης μετά τους Αδάμ, Μωυσή και Μωάμεθ. Ο Θεός επίσης ενσαρκώνεται σε λέξεις και τα 28 γράμματα του αραβικού αλφαβήτου και τα 32 του αντίστοιχου περσικού είναι η βάση της αγάπης και ομορφιάς στον κόσμο. Ο αριθμός επτά είναι αριθμός-κλειδί καθώς αντιστοιχεί σε ευγενικά τμήματα του προσώπου, στους στίχους της σούρα της Αλ-Φατίχα, και συμβολίζει τη λεκτική ομολογία της πίστης. Ο Άνθρωπος είναι ανώτερο αντίγραφο του Θεού και το κλειδί στη χακίκα - η χακίκα είναι ένα από τα τέσσερα στάδια στο Σουφισμό, τα οποία είναι: η σαρία (εξωτερικό μονοπάτι), η ταρίκα (εσωτερικό μονοπάτι), η χακίκα (μυστικιστική αλήθεια) και η μαρίφα (τελική μυστικιστική γνώση). Σύμφωνα με τον Ρ.Ν. Φράι στο έργο του Ιστορία του Ιράν, ο Χουρουφισμός ήταν μια έκφραση του Ισμαηλισμού στη μυστικιστική του ταυτοποίηση της ανθρώπινης εικόνας, αλλά διέφερε στην αναγνώριση της χακίκα (μυστικιστικής αλήθειας) στην ουσία των γραμμάτων παρά στο πρόσωπο του Ιμάμη.
Χρηματιστής

Χρηματιστής (broker) είναι ο επαγγελματίας ο οποίος δέχεται εντολές από πελάτες του και τις διαβιβάζει προς εκτέλεση στο Χρηματιστήριο παίρνοντας προμήθεια. Αυτό γίνεται μόνο για εκτέλεση εντολών προς χρηματοπιστωτικά μέσα. Βέβαια εξαρτάται και η θέση που έχει στην εταιρία καθώς και η πιστοποίηση που έχει πάρει από πτυχία και από πιστοποιήσεις της επιτροπής κεφαλαιαγοράς.

 Ο διαχειριστής διαθεσίμων είναι υπάλληλος μιας επενδυτικής εταιρίας όπου κάνει συναλλαγές για τον ίδιο της τον εαυτό με τα ίδια της τα χρήματα και όχι των πελατών της. Ο κάθε παραπάνω διαχειριστής θα πρέπει να έχει κάποιο διεθνές αναγνωρισμένο πτυχίο με σκοπό να κάνει τις συναλλαγές. Συνήθως, ο διαχειριστής διαθεσίμων είναι ο πρόεδρος ή ο CEO της εταιρίας και γνωρίζει να κάνει συναλλαγές για λογαριασμό της εταιρίας με τις σωστές επιλογές ανάλογα με το προφίλ της εκάστοτε φίρμας. Ο χρηματιστής που ονομάζεται και χρηματιστηριακός σύμβουλος είναι το άτομο το οποίο μπορεί να κάνει και συναλλαγές για λογαριασμό της εταιρίας και να δίνει συμβουλές προς τους πελάτες αλλά και να δέχεται και να διαβιβάζει εντολές για χρηματοπιστωτικά μέσα. Ο χρηματιστής συζητάει με τους πελάτες του και τους προτείνει κάποια πράγματα. Μετά ο επενδυτής του δίνει την εντολή και ο χρηματιστής την διαβιβάζει στον εκτελεστή των εντολών. Ο χρηματιστής δίνει συμβουλές για την αγορά μετοχών ή άλλων μέσων.Ακόμη ένας χρηματιστής μπορεί, εάν έχει άδεια, να συναλλάσσεται και για την εταιρία του μέσω του λογαριασμού της. Συνήθως όμως δεν υπάρχουν πολλοί χρηματιστηριακοί σύμβουλοι που διαχειρίζονται χρήματα της εταιρίας. Αυτός είναι ο βοηθός του χρηματιστή που έχει τελειώσει τις όποιες σπουδές του και τώρα κάνει τα απαραίτητα βήματα ώστε να πάρει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος χρηματιστή και δουλεύει ως βοηθός του χρηματιστή. Συνήθως αυτοί παίρνουν τηλέφωνα που δεν έχουν συμβουλές αλλά και βοηθούν τον χρηματιστή να δίνει κάποιες συμβουλές αλλά και να διαμορφώσει ένα πεδίο για την τρέχουσα μέρα (πριν ανοίξει το χρηματιστήριο) αλλά και για την επόμενη μέρα (μετά το πέρας της συνεδρίασης).
Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι

Η Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:زوجة ديلفريب) (Τούρκικα: Dilfirib Kadınefendi, 1890 - 1952) ήταν η πέμπτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Dördüncü Dil-firib Kadın Efendi Hazretleri.

 Η Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Σε πολύ μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι για υπηρεσία όπου έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση και μόρφωση. Ήταν πολύ μορφωμένη και ενδιαφέρθηκε πολύ για την ιστορία. Σύντομα τράβηξε την προσοχή του Μωάμεθ και παντρεύτηκαν το 1907 στο Παλάτι Βελιάχντ. Μετά το θάνατο του σουλτάνου Μωάμεθ το 1918, παρέμεινε στο παλάτι για αρκετό καιρό και αφού μετακόμισε στη βίλα της στο Ερενκόι, ξαναπαντρεύτηκε έναν γιατρό με τον οποίο απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί, ένα γιο. Πολύ μετά την εγκατάστασή της στο αρχοντικό της στο Βανικόι, πέθανε από καρκίνο το 1952 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Γιεργκ Ίμεντορφ

Ο Γιεργκ Ίμεντορφ (Jörg Immendorff, 14 Ιουνίου 1945 – 28 Μαΐου 2007) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Γερμανούς ζωγράφους και γλύπτες, εκπρόσωπος του γερμανικού εξπρεσιονισμού.

 Γεννήθηκε στο Μπλέκεντε της Κάτω Σαξονίας. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και η μητέρα του γραμματέας. Μετά το χωρισμό των γονέων του, ο Ίμεντορφ φοίτησε σε οικοτροφείο, ενώ το 1963 εισήχθη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ (Kunstakademie Düsseldorf) σπουδάζοντας για τρία εξάμηνα σκηνογραφία, υπό την επίβλεψη του σκηνογράφου και ζωγράφου Τέο Ότο. Αργότερα υπήρξε μαθητής του Γιόζεφ Μπόις και επηρεάστηκε έντονα από το πνεύμα του. Μετά από μία σειρά έργων που βασίζονταν κυρίως στην απεικόνιση βρεφών, υιοθέτησε τη χρήση της λέξης «Lidl» — που παραπέμπει στη βρεφική γλώσσα — ιδρύοντας μία ομώνυμη «ακαδημία» και ασκώντας κριτική στο πολιτικό και καλλιτεχνικό κατεστημένο, μέσα από τη διοργάνωση πληθώρας εκδηλώσεων και διαδηλώσεων, δράση εξαιτίας της οποίας αποβλήθηκε τελικά από την Ακαδημία. Από το 1968 εργάστηκε για δώδεκα χρόνια ως δάσκαλος τέχνης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην πόλη του Ντίσελντορφ, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ασπάστηκε τον μαοϊσμό, δημιουργώντας έργα που παρέπεμπαν σε πολιτικές καταχωρήσεις. Το 1976 συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Α. Ρ. Πενκ (ψευδώνυμο του Ραλφ Βίνκλερ), με τον οποίο οργάνωσε κοινές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και εκθέσεις. Την ίδια περίοδο χρονολογείται ένας από τους πιο γνωστούς κύκλους έργων του με τίτλο «Καφέ Γερμανία» (Café Deutschland), με εικόνες που λειτουργούν αλληγορικά, σχολιάζοντας τις ιδεολογικές αποκλίσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης και πηγή έμπνευσης τη διαίρεση της Γερμανίας. Η σειρά αυτή τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους Γερμανούς καλλιτέχνες της γενιάς του, οδηγώντας επίσης στη διεθνή αναγνώρισή του. Το 1982 πραματοποίησε ατομική έκθεση στη Νέα Υόρκη, ενώ δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε έκθεση έργων του στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Οξφόρδης. Την περίοδο 1982-83 εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αμβούργου και αργότερα στη σχολή της Κολωνίας (1984-85). Το 1989 διορίστηκε καθηγητής στη Städelschule της Φρανκφούρτης, ενώ από το 1996 κατείχε έδρα στην Ακαδημία του Ντίσελντορφ. To 1997 τιμήθηκε ως μέλος της ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, ενώ τον επόμενο χρόνο τού απονεμήθηκε το βραβείο του Τάγματος της Τιμής από την ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας. Τον Αύγουστο του 2003 ο Ίμεντορφ συνελήφθη από τη γερμανική αστυνομία σε δωμάτιο πολυτελούς ξενοδοχείου με 21 γραμμάρια κοκαΐνης στην κατοχή του. Η δίκη του απασχόλησε την κοινή γνώμη και τελικά καταδικάστηκε σε 11 μήνες με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 150.000 ευρώ. Από το 1998 έπασχε από την «ασθένεια Λου Γκέριγκ», μία μυοατροφική σκλήρυνση που πλήττει τους κινητήριους νευρώνες, η οποία οδήγησε σταδιακά στην καθήλωσή του σε αναπηρικό καρότσι, στερώντας του τη δυνατότητα να ζωγραφίζει. Πέθανε το 2007, μετά από ανακοπή καρδιάς, στο Ντίσελντορφ. Jörg Immendorff - The Guardian 2021. Jörg Immendorf, Contemporary Fine Arts, βιογραφικό σημείωμα και επιλεγμένα έργα The Times, άρθρο με αφορμή τον θάνατό του
Σοφία Αμαλία του Νάσσαου-Ζήγκεν

Η Σοφία Αμαλία (γερμ. Sophia Amalia von Nassau-Siegen, 10 Ιανουαρίου 1650 - 25 Δεκεμβρίου 1688) από τον Οίκο του Νάσσαου, ήταν κόρη του Κόμη του Νάσσαου-Ζήγκεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρικου Β΄ του Νάσσαου-Ζήγκεν και της Μαρίας Μαγδαληνής, κόρης του Γεωργίου Ερνέστου του Λίμπουργκ-Στίρουμ. Γεννήθηκε στην οικογενειακή έδρα, στο Κάστρο Βις στο Tέρμποργκ. Το τέλος της μεγαλύτερης αδελφής της Ερνεστίνας το 1652 άφησε τη Σοφία Αμαλία ως τη μόνη επιζήσασα κόρη των γονιών της· είχε δύο αδελφούς, τον Γουλιέλμο Μαυρίκιο, αργότερα Πρίγκιπα του Nάσσαου-Ζήγκεν, και τον Φρειδερίκο. Στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1675, η Σοφία-Αμαλία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Καζιμίρ, τότε διάδοχο στο δουκάτο της Κουρλάνδης. Το 1682, μετά το τέλος του πεθερού της, η Σοφία Αμαλία έγινε σύζυγος του Δούκα της Κουρλάνδης. Απεβίωσε έξι χρόνια αργότερα. Παντρεύτηκε το 1675 τον Φρειδερίκο Καζιμίρ Κέττλερ της Κουρλάνδης και είχε τέκνα: Φρειδερίκος (3 Απριλίου 1682 - 11 Φεβρουαρίου 1683), διάδοχος. Μαρία Δωροθέα (2 Αυγούστου 1684 - 17 Ιανουαρίου 1743), παντρεύτηκε τον Aλβέρτο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Ελεονώρα Καρλόττα (11 Ιουνίου 1686 - 28 Ιουλίου 1748), παντρεύτηκε τον Eρνέστο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Μπέβερν. Αμαλία Λουίζα (27 Ιουλίου 1687 - 18 Ιανουαρίου 1750), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α΄ Αδόλφο του Νάσσαου-Ζήγκεν. Χριστίνα Σοφία (15 Νοεμβρίου 1688 - 22 Απριλίου 1694).
Restless The Best

Restless The Best είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, η οποία κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1982 σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου από την "Brain Records". Η συλλογή περιέχει κομμάτια από τους δίσκους "I'm a Rebel", "Breaker" και "Restless and Wild" και έχει ως σκοπό να αποτυπώσει τα σπουδαιότερα κομμάτια του συγκροτήματος πριν την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε με τον δίσκο "Balls to the Wall", μερικούς μήνες αργότερα.

 1. Restless and Wild (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 4:102. I'm a Rebel (Alexander) - 3:573. Save Us (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann) - 4:334. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:555. Fast as a Shark (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:486. Thunder and Lightning (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann) - 4:017. China Lady (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 3:568. I Wanna Be No Hero (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:009. The King (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:1010. Get Ready Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 3:4911. Ahead of the Pack (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:2212. No Time to Lose (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:3513. Burning (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:1514. Feelings (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:4815. Midnight Highway (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:5816. Breaking Up Again (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:3717. Flash Rockin' Man (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 4:2418. Neon Nights (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Smith-Diesel) - 6:00 Το "Restless The Best" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ούντο Ντιρκσνάιντερ - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Γιοργκ Φίσερ - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Κάουφμαν - τύμπανα Restless The Best - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Restless And The Best (Compilation) - Metal Storm Accept - Restless The Best - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Χλωραμίνη

Η χλωραμίνη ή (μονο)χλωραμίδιο (αγγλικά: chloramine) είναι είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο, υδρογόνο και χλώριο, με μοριακό τύπο NH2Cl. Μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγεται από την αμμωνία (NH3), αν αντικατασταθεί ένα από τα άτομα υδρογόνου της από ένα άτομο χλωρίου. Η χλωραμίνη είναι πολύ ασταθής όταν βρίσκεται σε πυκνή μορφή, και στο σημείο τήξης της, δηλαδή σε θερμοκρασία -66°C και υπό πίεση 1 atm, είναι ασταθές άχρωμο υγρό. Συνήθως χρησιμοποιείται σε μορφή αραιού υδατικού της διαλύματος, οπότε χρησιμεύει ως απολυμαντικό. Ο όρος «χλωραμίνη» επεκτείνεται επίσης και σε μια σειρά χλωριωμένες ανόργανες και οργανικές αμίνες. Πιο συγκεκριμένα, στις χλωραμίνες ανήκουν, εκτός από τη («μητρική») χλωραμίνη, η διχλωραμίνη (NHCl2), το τριχλωριούχο άζωτο (NCl3), καθώς επίσης και ενώσεις των γενικών τύπων R2NCl και RNCl2, όπου τα R, που δεν είναι απαραίτητα ίδια, μπορεί να είναι μια μονοσθενής ανόργανη ή οργανική ομάδα. Επίσης, τα δυο (2) R του πρώτου τύπου (R2NCl), μπορούν να αντικατασταθούν από μια δισθενή ομάδα, σχηματίζοντας μια ετεροκυκλική ένωση.

 Σε αραιό υδατικό διάλυμα, η χλωραμίνη παράγεται με επίδραση αμμωνίας (ΝΗ3) σε υποχλωριώδες νάτριο (NaOCl): Αυτό είναι, επίσης, το πρώτο βήμα της σύνθεσης υδραζίνης (N2H4) κατά Ράσκινγκ (Olin Raschig process). Η αντίδραση διεξάγεται σε ελαφρώς βασικό περιβάλλον, με το pH στην περιοχή 8 - 11. Το δραστικό χλωριωτικό μέσο στην αντίδραση αυτή είναι το υποχλωριώδες οξύ (HOCl), που παράγεται από την πρωτονίωση των υποχλωριωδών ανιόντων του υποχλωριώδους νατρίου. Το υποχλωριώδες οξύ, λοιπόν, αντιδρά με πυρηνόφιλη υποκατάσταση της υδροξυμάδας (OH) στην αμινομάδα (NH2). Η αντίδραση διεξάγεται ταχύτερα με το pH γύρω στο 8. Σε υψηλότερο pH, μειώνεται η συγκέντρωση του υποχλωριώδους οξέος, ενώ σε χαμηλότερο pH, πρωτονιώνεται η αμμωνία, σχηματίζοντας κατιόντα αμμωνίου (NH4+), που δεν αντιδρούν με το υποχλωριώδες οξύ. Στη συνέχεια, το διάλυμα χλωραμίνης μπορεί να συμπυκνωθεί με απόσταξη σε κενό, και περνώντας τους ατμούς πάνω από ανθρακικό κάλιο (Κ2CO3), που απορροφά νερό. Η χλωραμίνη μπορεί να εκχυλιστεί με διαιθυλαιθέρα (Et2O). Η καθαρή χλωραμίνη μπορεί να παραχθεί, επίσης, με επίδραση φθοραμίνης (NH2F) σε χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2): Η χλωραμίνη είναι πολύ ασταθής σε συμπυκνωμένη μορφή. Η χημικά καθαρή χλωραμίνη διασπάται βίαια πάνω από τους −40 °C. Η αέρια χλωραμίννη υπό χαμηλές πιέσεις, καθώς και τα αραιά υδατικά διαλύματα χλωραμίνης είναι θερμικώς λίγο πιο σταθερά. Η χλωραμίνη είναι ευδιάλυτη στο νερό και στον διαιθυλαιθέρα, αλλά λιγότερο διαλυτή στο χλωροφόρμιο (CHCl3) και στον τετραχλωράνθρακα (CCl4). Ο ομοιοπολικός δεσμός N-Cl που περιέχουν οι χλωραμίνες (μητρική και θυγατρικές) υδρολύεται γρήγορα απελευθερώνοντας υποχλωριώδες οξύ: Η ποσοτική σταθερά της υδρόλυσης (K) χρησιμοποιείται για να εκφράσει τη βακτηριοκτόνα ισχύ των χλωραμινών, αφού από αυτήν εξαρτάται η συγκέντρωση του παραγώμενου υποχλωριώδους οξέος στο νερό. Εκφράζεται με την ακόλουθη σχέση, αλλά γενικά για τις χλωραμίνες κυμαίνεται στο εύρος 10-4 - 10-10, και ειδικά για τη μητρική χλωραμίνη είναι K = 2,8·10-10: Σε υδατικό διάλυμα, η χλωραμίνη διασπάται αργά σε ουδέτερο ή σε ελαφρά αλκαλικό (pH ≤ 11) περιβάλλον:
Πέτρος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

O Πέτρος (γερμ. Peter von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 30 Απριλίου 1922 - 30 Σεπτεμβρίου 1980) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν τιτουλάριος δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1965-1980).

 Ο Φρειδερίκος Ερνέστος Πέτρος ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Μαρίας Μελίτας, κόρης του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκεμπουργκ. Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Λουίζενλουντ στο Εκερνφέρντε του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Η μητέρα του ήταν κόρη της Αλεξάνδρας, κόρης του Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου (γιου του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου). Το 1980 ο Πέτρος απεβίωσε στο Μπίνεμπεκ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 58 ετών. Νυμφεύτηκε το 1947 τη Μαρία Αλίκη, κόρη του Στέφανου Αλέξανδρου Βίκτωρα του Σάουμμπουργκ-Λίππε, και είχε τέκνα: Μαρίτα (γενν. 1948), παντρεύτηκε τον βαρόνο Βίλφρεντ φον Πλότο. Χριστόφορος (γενν. 1949), τιτουλάριος Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Αλέξανδρος (γενν. 1953), Πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ίνγκεμποργκ (γενν. 1956), παντρεύτηκε τον Νικολά Μπροσέκ.
Λουί ντε Μπρέιγ

Ο Λουί ντε Μπρόι (Louis De Broglie, 15 Αυγούστου 1892 – 19 Μαρτίου 1987) ήταν γόνος αριστοκρατικής γαλλικής οικογένειας, που περιελάμβανε στρατηγούς, πρεσβευτές, υπουργούς εξωτερικών και τουλάχιστον ένα δούκα, τον μεγαλύτερο του αδελφό, Μορίς ντε Μπρολί. Ο Λουί ντε Μπρολί ασχολήθηκε μάλλον αργά με την θεωρητική φυσική, γιατί είχε σπουδάσει αρχικά ιστορία. Μόνον μετά τη θητεία του ως χειριστής ασυρμάτου στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ακολούθησε το παράδειγμα του μεγάλου του αδερφού και άρχισε τις σπουδές του στην φυσική. Ο Μορίς ντε Μπρολί ήταν διακεκριμένος πειραματικός φυσικός και διεξήγαγε πειράματα στο οικογενειακό του μέγαρο στο Παρίσι.

 Η σημαντικότερη συνεισφορά του στη φυσική (η οποία του χάρισε και το βραβείο Νόμπελ το 1929) ήταν η πρόταση του ότι η διττή υπόσταση κύματος και σωματιδίου (κυματοσωματιδιακός δυϊσμός) δεν βρίσκει εφαρμογή μόνο στο φως αλλά και στην ύλη. Ανέπτυξε μια αλυσίδα συλλογισμών εκκινώντας από την ειδική θεωρία της σχετικότητας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ύλη πρέπει να διαθέτει την κυματική της μετενσάρκωση. Η ιδέα του έγινε αμέσως αποδεκτή από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, και οι φυσικοί Clinton Davisson και Lester Germer που τότε εργάζονταν στην τηλεφωνική εταιρεία Bell, πραγματοποίησαν πειράματα που επιβεβαίωσαν την ορθότητα της (1925). Το κομψό σύμπαν του Μπράιαν Γκριν. Αθήνα: Ωκεανίδα. 2004. ISBN 960-410-340-7.
Γωγώ Τσαμπά

Η Γωγώ Τσαμπά (πραγματικό όνομα: Γεωργία Μποδοσάκη, 9 Νοεμβρίου 1982, Ορχομενός Βοιωτίας) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών. Γεννήθηκε στον Ορχομενό Βοιωτίας, όπου και μεγάλωσε, ενώ ο πατέρας της κατάγεται από την Κυρτώνη Φθιώτιδας.

 Είναι γνωστή για την ερμηνεία τραγουδιών όπως το δεν σου κάνω τον άγιο, τραγούδι το οποίο ερμήνευσε για πρώτη φορά ο Δημήτρης Κοντολάζος αλλά και για τα ρίξε μου το ραβασάκι, Τα καγκέλια κ.α.Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες από πολλούς μουσικούς χώρους: Σταμάτης Κραουνάκης (ο οποίος και την προώθησε ιδιαίτερα), Φιλιώ Πυργάκη, Tus, κ.α. Ανήκει στο δυναμικό της δισκογραφικής εταιρείας NEXT RECORDS HELLAS. 2013 - Έχεις Τρελάνει Κόσμο 2013 - Δεν Σου Κάνω Τον Άγιο 2014 - Χορέψτε 2016 - Δώσ' Τα Όλα 2017 - Συνέχεια 2019 - Θέλουμε Δεν Θέλουμε 2015 - Ζωντανά Στις Βαρδάτες Φθιώτιδας 2016 - Εμπορικό Αράχωβας Βοιωτίας (Live) 2016 - Γλέντι Με Την Γωγώ Τσαμπά (Ζωντανή Ηχογράφηση) 2016 - Ζωντανά Στο Voice 2016 - Πάλι στο σπίτι μου χαράματα 2017 - Ζωντανά Απ' Τα Δυο Μεγαλύτερα Πανηγύρια / Καμπή & Τριπόταμα 2018 - Live Στις Λιβανάτες (1+2CD) 2014 - Stamdoc 14 - Η Λειτουργία Των Πόλεων (2CD + Βιβλίο) 2015 - Για Τα Πανηγύρια - 79 Παραδοσιακά Τραγούδια - (Various) (4 CD) 2019 - Δώδεκα Χρυσές Φωνές του Δημοτικού Τραγουδιού 2014 - Ρίξε Μου Το Ραβασάκι 2015 - Συνέχεια 2021 - Δε Με Νοιάζεσαι 2014 - Με τoν Αλέξη Νείρο «Μόνο για μας» 2015 - Με τον Tus «Τάμα» 2015 - Με τoν Γιώργο Τσαλίκη «Βοήθα Παναγιά»
Μοσχοφόρος

Ο Μοσχοφόρος είναι αρχαίο αττικό γλυπτό. Το σώμα βρέθηκε το 1864 και η βάση το 1887 στην Περσική Τάφρο, στις ανασκαφές της Ακρόπολης. Βρέθηκαν ακόμα πολλά άλλα μικρότερα κομμάτια, και το άγαλμα συμπληρώθηκε αρκετά, χωρίς όμως να είναι τελικά ολοκληρωμένο. Φυλάσσεται στο μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα.

 Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Υμηττού, ενώ η βάση είναι από ασβεστόλιθο. Έχει ύψος 1,65 μέτρα και παρουσιάζει έναν γεροδεμένο νεανία που βηματίζει φέροντας στους ώμους του ζωντανό μόσχο γάλακτος. Κρατάει με το δεξί χέρι τα μπροστινά και με το αριστερό τα πίσω πόδια του ζώου. Το άγαλμα είναι μικρότερο του φυσικού, δίνει όμως την αίσθηση ενός ψηλού, λεπτού μα και γεροδεμένου νεαρού. Φοράει χλαμύδα που φτάνει ως τη μέση των μηρών του, καλύπτει ώμους και μπράτσα, ενώ μπροστά αφήνει το στήθος ακάλυπτο. Η κόμη είναι δεμένη ψηλά στο κεφάλι με ταινία, και οι μακριές μπούκλες πέφτουν μπροστά στον μακρύ και ωραίο λαιμό. Το μέτωπο είναι επίπεδο και κάθετο, το πρόσωπο χαρωπό και φωτεινό. Ο δε μόσχος είναι ήρεμος, αρτιμελής και ζωηρούλης. Στη βάση του είναι σκαλισμένη επιγραφή από δεξιά προς τα αριστερα: «(Ρ)ΟΜΒΟΣ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΠΑΛΟΥ ΥΙΟΣ». Συχνά συναντάμε το θέμα του νεανία που φέρει τετράποδο στην αρχαία τέχνη, πολύ πριν αλλά και μετά τον μοσχοφόρο. Άλλοτε προβατάκι, κριάρι, ή όπως εδώ, ένα μοσχαράκι. Παρόλα τα τραύματα και θραύσματα που υπέστη, το γλυπτό είναι φανερώτατα έργο αριστουργηματικό, και ίσως το καλύτερο του είδους του. Πολλά έχουν ειπωθεί για να το ερμηνεύσουν, και του έχουν δώσει πολλά ονόματα ως τώρα. Το έχουν πει «Απόλλων νόμιος», «Ερμής δαμαληφόρος» και «Θησεύς». Είπαν ότι είναι ανάθημα αποικίας, σήμα θυσίας και αρχαΐζον μίμημα. Ο Ρόμβος που πρόσφερε το άγαλμα θα ήταν ευγενής κάτοικος της Αττικής, και εύπορος ικανός να πληρώσει τον αριστουργηματικό τεχνίτη που το κατασκεύασε. Προφανώς θυσίασε και ένα μοσχάρι, ίσως στη θεά Αθηνά, αφού την εποχή εκείνη κυρίως ναός ήταν ο πρώτος ναός της Αθηνάς στον λόφο της Ακρόπολης, ο λεγόμενος αρχαίος Παρθενώνας, ο οποίος καταστράφηκε μαζί με όλα τα αναθήματα το έτος 480 π.Χ. Η πρώιμη αττική τεχνοτροπία του μοσχοφόρου και η πρώιμη ιωνική επιρροή δείχνουν ότι το έργο είναι του 6ου π.Χ. αιώνα, περίπου του 560 π.Χ. Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία (1906). Μνημεία της Ελλάδος. Αθήνα: Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010. Γκάι Ντίκινς (1912). Catalogue Of The Acropolis Museum Volume I Archaic Sculpture (στα Αγγλικά). Cambridge: University Press. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010. Τόμας Λόχμαν, Skulpturhalle Basel (2008). Skulptur des Montats November 2008: Der Kalbträger von Rhombos. σελίδες 1-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016. Ισμήνη Τριάντη (1998). Το Μουσείο Ακροπόλεως. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 170-171. ISBN 960-7169-84-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011.
Μοναστήρι Ντονσκόι

Το Μοναστήρι του Ντονσκόι (ρωσικά:Донско́й монасты́рь) βρίσκεται στη Μόσχα της Ρωσίας. Ιδρύθηκε από τον τσάρο Φιοντόρ το 1591. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός για τους Μοσχοβίτες, καθώς αυτοί αναζητούν τις ορθόδοξες ρίζες τους, αλλά και την επανασύνδεσή τους με το ιστορικό τους παρελθόν.

 Υπάρχουν συνολικά δύο κοιμητήρια τα οποία βρίσκονται σε κοντινή απόσταση του μοναστηριού: το Νέο Κοιμητήριο του Ντονσκόι, το οποίο ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, και το Παλαιό Κοιμητήριο του Ντονσκόι, το οποίο βρίσκεται εντός του περιτοιχισμένου χώρου του μοναστηριού. Ζοζέφ Μποβέ (1784-1834), αρχιτέκτονας Στις 3 Οκτωβρίου 2005 τα λείψανα του στρατηγού Αντόν Ιβάνοβιτς Ντενίκιν θάφτηκαν σε τάφο του κοιμητηρίου του μοναστηριού, όχι μακριά από από αυτόν του Ρώσου φιλοσόφου Ιβάν Ιλίγιν, η ταφή του οποίου έλαβε χώρα, επίσης, στις 3 Οκτωβρίου. Στο ίδιο αυτό κοιμητήριο, υπάρχει επίσης ο τάφος του ποιητή Ιβάν Τσμέλεφ, ο οποίος πέθανε στην εξορία και θάφτηκε το 2000. Προτού πεθάνει, ο Ιβάν Τσμέλεφ είχε αποστείλει μια φωτογραφία στον Ντενίκιν, στο πίσω μέρος της οποίας είχε γράψει: « Πιθανώς θα ξαναβρεθούμε κάποια μέρα στη Μόσχα ». Πρίγκιπας Μπόρις Γκαλίτζιν (1769-1812), Ρώσος στρατηγός του οποίου τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο Ντονσκόι το 1936 Ιβάν Ιλίγιν (1883-1954), ποιητής Νικολάι Ζουκόφσκι (1847-1921) Βασίλι Κλιουτσέφσκι (1841-1911), ιστορικός Βλαντλιμιρ Οντογιέφσκι (1803-1869), ακαδημαϊκός Βασίλι Περόφ (1834-1882), ζωγράφος Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (1918-2008), βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας Βλαντίμιρ Σολογκούμπ (1813-1882), διπλωμάτης και ακαδημαϊκός Αλεξάντρ Σουμαρόκοφ (1717-1777), ποιητής και συγγραφέας Πιότρ Τσαντάγιεφ (1794-1856) Πατριάρχης Τύχων της Μόσχας, κρατούμενος στο μοναστήρι πριν τον θάνατό του Πρίγκιπας Σεργκέι Τρουμπετσκόι (1862-1905), φιλόσοφος. Πρίγκιπας Αλέξανδρος της Ιμερετίας (1674 - 1711), συγγραφέας, αξιωματικός. Τα μνημειώδη και πρωτοποριακά ανάγλυφα του Αλεξάντρ Λογκανόφσκι (1812-1855) που διακοσμούσαν τα εξωτερικά τείχη του Καθεδρικού του Ιησού-Σωτήρος πριν από την καταστροφή του η οποία διετάχθη από τον Στάλιν βρίσκονται εντός των τειχών του μοναστηριού. Ο Ορθόδοξος Καθεδρικός της Μόσχας ανακατασκευάστηκε την περίοδο 1995-2000. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Donskoy Monastery στο Wikimedia Commons
Επαρχία Τροιζηνίας

Η επαρχία Τροιζηνίας ήταν μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης στην Βορειοανατολική Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας που υπήρξε από το 1833-1836 και από το 1845-1997. Η επαρχία βρισκόταν στον ίδιο χώρο με το αρχαίο ελληνικό κράτος της Τροιζηνίας από το οποίο πήρε και το όνομά της. Στη Τροιζήνα ανήκουν: Πόρος, Γαλατάς, Μέθανα.

 Η Επαρχία Τροιζήνίας καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας. Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει και τη χερσόνησο των Μεθάνων. Βρέχεται από τον Σαρωνικό κόλπο και γειτνιάζει με τα νησιά του Αργοσαρωνικού, Πόρο (ο οποίος ανήκε στην επαρχία) και Ύδρα. Το έδαφος είναι ορεινό και καλύπτεται στο μεγαλύτερο τμήμα του από τους ορεινούς όγκους των Αδερών και του Ορθολιθίου. Κυριότερη πεδιάδα είναι η πεδιάδα της Τροιζήνας που βρίσκεται περίπου στο μέσο της επαρχίας. Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1845. Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1845) επανασυστάθηκε η επαρχία Τροιζηνίας. Το 1925 ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Η επαρχία έγινε μέρος του νομού Πειραιώς στο διάστημα που αυτός ίσχυσε και στην συνέχεια επανήλθε στον νομό Αττικής (νομαρχία Αττικής). Περιλάμβανε επίσης και τον Πόρο ο οποίος ήταν και η έδρα της επαρχίας. Συνόρευε δυτικά με την επαρχία Ερμιονίδας. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Τροιζήνιας, Μεθάνων και Πόρου. Με το σχέδιο Καλλικράτης εδάφη της επαρχία θα αποτελούν αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Τροιζηνίας, με εξαίρεση του νησί του Πόρου που θα αποτελέσει ξεχωριστό δήμο.
Αντιπτέριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Τα τουρνουά αντιπτέρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 24 Ιουλίου και 2 Αυγούστου 2021. Συνολικά 172 αθλητές (86 άνδρες και 86 γυναίκες παίκτριες) αγωνίστηκαν σε πέντε αγωνίσματα: απλό ανδρών, διπλό ανδρών, απλό γυναικών, διπλό γυναικών και διπλό μικτό.

 Η προκριματική περίοδος των Ολυμπιακών αγώνων είχε αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθεί μεταξύ 29 Απριλίου 2019 και 26 Απριλίου 2020, και η λίστα κατάταξης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αντιπτέρισης είχε προγραμματιστεί να δημοσιευτεί στις 30 Απριλίου 2020. Η προκριματική περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων ορίστηκε μεταξύ 29 Απριλίου 2019 και 6 Ιουνίου 2021 και η λίστα κατάταξης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αντιπτέρισης, που δημοσιεύτηκε στις 15 Ιουνίου 2021, χρησιμοποιήθηκε για την κατανομή θέσεων. Οι χώρες ήταν σε θέση να συμμετάσχουν το πολύ με δύο παίκτες ο καθένας στα απλό ανδρών και γυναικών, αν και οι δύο κατατάσσονταν στους κορυφαίους 16 του κόσμου. Σε διαφορετική περίπτωση, υπήρχε μία θέση ποσόστωσης μέχρι να συμπληρωθεί το ρόστερ τριάντα οκτώ παικτών. Παρόμοιοι κανονισμοί ίσχυαν και για τους παίκτες που αγωνίζονταν στο διπλό, καθώς οι εθνικές ολυμπιακές επιτροπές μπορούσαν να καταχωρήσουν το πολύ δύο ζευγάρια εάν και οι δύο κατατάσσονταν στην πρώτη οκτάδα, ενώ οι υπόλοιπες εθνικές ολυμπιακές επιτροπές είχαν δικαίωμα σε ένα μέχρι να συμπληρωθεί η ποσόστωση των 16 ζευγών με την υψηλότερη κατάταξη. Πρόσθετοι κανόνες εξασφάλισαν ότι κάθε ήπειρος εκπροσωπείται σε κάθε διοργάνωση, εξασφάλισε στον οικοδεσπότη τουλάχιστον μία θέση ποσόστωσης σε κάθε μεμονωμένο γεγονός και εκχώρησε πρόσθετες θέσεις ποσοστώσεων εάν οι παίκτες πληρούν τις προϋποθέσεις σε πολλά αγωνίσματα. Το τουρνουά διεξήχθη κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 10 ημερών. Συνολικά 172 παίκτες μπάντμιντον από 49 Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές (NOC) σε πέντε ηπειρωτικές συνομοσπονδίες έλαβαν μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Μπαρμπαριά

Η Μπαρμπαριά ή αλλιώς Ακτή των Βερβέρων, ήταν ο όρος που χρησιμοποιούνταν από τους Ευρωπαίους από τον 16ο ως τον 19ο αιώνα, για να αναφερθούν στο σύνολο των τόπων των Βερβέρων. Σήμερα ο όρος Μαγκρέμπ αντιστοιχεί περίπου στο "Μπαρμπαριά", η "Ακτή των Βερβέρων" τονίζει παράκτιες περιφέρειες και πόλεις Βερβερίνων σε όλη τη μέση και δυτική παράκτια περιοχή της Βόρειας Αφρικής, το σημερινό Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία και τη Λιβύη. Ο αγγλικός όρος "Barbary" (και ευρωπαϊκές ποικιλίες όρων της: Μπαρμπαριάς, Berbérie, κλπ) αναφέρεται κυρίως στα εδάφη των Βερβερίνων συμπεριλαμβανομένων των μη παράκτιων περιοχών, βαθιά μέσα στην ήπειρο, όπως φαίνεται στους Ευρωπαϊκούς γεωγραφικούς και πολιτικούς χάρτες δημοσιεύθηκαν κατά τη διάρκεια των 17ου - 20ου αιώνων. Το όνομα προέρχεται από τους Βερβέρους της Βόρειας Αφρικής. Στη δύση, το όνομα που συνήθως χαρακτηρίζει τους Βερβέρους πειρατές, σκλαβέμπορους που με ορμητήριο την εν λόγω ακτή, επιτίθονταν σε πλοία και σε παράκτιους οικισμούς στην περιοχή της Μεσογείου και του Βόρειου Ατλαντικού, αιχμαλώτιζαν και πουλούσαν σκλάβους ή αγαθά από την Ευρώπη, την Αμερική και την υποσαχάρια Αφρική, γεγονότα που τελικά οδήγησαν στον Πόλεμο των Βερβέρων. Οι σκλάβοι και τα εμπορεύματα διακινούνταν και πωλούνταν σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά και στους ίδιους τους Ευρωπαίους.

 Η Μπαρμπαριά δεν ήταν πάντα μια ενιαία πολιτική οντότητα. Από τον 16ο αιώνα και μετά, χωρίστηκε στους πολιτικούς φορείς της Αντιβασιλείας του Αλγερίου, της Τύνιδας, και της Τρίπολης. Σημαντικοί άρχοντες κατά την εποχή της λεηλασίας στα μέρη των Βαρβαρικών κρατών ήταν ο Πασάς του Αλγερίου, ο Μπέης της Τύνιδας και ο Μπέης της Τρίπολης, όλοι τους υποτελείς του Οθωμανού Σουλτάνου, που ήταν στην πράξη ανεξάρτητοι άρχοντες και αδημονούσαν να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό. Πριν από κείνη την εποχή, η περιοχή χωριζόταν μεταξύ Ιφρικίγια, Μαρόκου, και ενός κράτους προς τα κεντρικά - δυτικά της Αλγερίας με επίκεντρο το Τιαρέτ. Οι ισχυρές δυναστείες των Βερβέρων, όπως οι Αλμοχάδες, και οι Χαφσίδες, κατάφεραν να συνενώσουν την περιοχή για σύντομες περιόδους. Από Ευρωπαϊκής άποψης, η "πρωτεύουσα" θεωρούνταν η Τρίπολη στη σύγχρονη Λιβύη αν και το Μαρακές στο Μαρόκο ήταν η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη των Βερβέρων της εποχής. Επιπρόσθετα, το Αλγέρι στη σημερινή Αλγερία και η Ταγγέρη στο Μαρόκο, θεωρούνταν περιστασιακά ως "πρωτεύουσες". Η πρώτη υπερπόντια στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ, που έφεραν σε πέρας το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και οι Αμερικανοί πεζοναύτες, ήταν η μάχη της Ντέρνα, το 1805. Επρόκειτο για την καθοριστική μάχη του Πολέμου της Τριπολίτιδας. Επρόκειτο για μία προσπάθεια καταστολής της πειρατείας από μέρους των κρατών των Βερβέρων, που απαιτούσαν παράλογους δασμούς και λυμαίνονταν τα πλοία και τα πληρώματα που έπλεαν στην περιοχή. Μέρος της εισαγωγής του "εμβατηρίου των πεζοναυτών" αφορά σε αυτή την επιχείρηση ("... στις ακτές της Τρίπολης ...").
Προτεραιότητα πράξεων

Η προτεραιότητα τέλεσης των πράξεων, όπως χρησιμοποιείται στα μαθηματικά και σε πολλές από τις γλώσσες προγραμματισμού είναι: εκφράσεις μέσα σε παρενθέσεις δυνάμεις και ρίζες πολλαπλασιασμοί και διαιρέσεις (με τη σειρά που εμφανίζονται στην έκφραση, αριστερά προς δεξιά) προσθέσεις και αφαιρέσεις (με τη σειρά που εμφανίζονται στην έκφραση, αριστερά προς δεξιά)Η πιο πάνω σειρά σημαίνει ότι σε μια μαθηματική έκφραση υπολογίζονται πρώτα οι τελεστές που προηγούνται στη σειρά προτεραιότητας, άσχετα με την θέση στην οποία εμφανίζονται μέσα στην έκφραση. Οι ισότιμοι τελεστές (συνεχόμενες προσθέσεις ή συνεχόμενοι πολλαπλασιασμοί) μπορούν να υπολογίζονται με οποιαδήποτε σειρά, λόγω της προσεταιριστικής και της αντιμεταθετικής ιδιότητας της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού. Ακόμα, σε αυτό το πλαίσιο, η αφαίρεση θεωρείται ειδική περίπτωση πρόσθεσης (πρόσθεση του αντίθετου αριθμού) και η διαίρεση ειδική περίπτωση πολλαπλασιασμού (πολλαπλασιασμός με το αντίστροφο του αριθμού).

 1 + 3 + 5 = 4 + 5 = 2 + 5 = 7. {\displaystyle {\sqrt {1+3}}+5={\sqrt {4}}+5=2+5=7.\,} Η οριζόντια γραμμή που διαχωρίζει το κλάσμα λειτουργεί ταυτόχρονα και ως ομαδοποίηση: 1 + 2 3 + 4 + 5 = 3 7 + 5. {\displaystyle {\frac {1+2}{3+4}}+5={\frac {3}{7}}+5.} Για πιο εύκολη ανάγνωση της μαθηματικής έκφρασης, μερικές φορές χρησιμοποιούνται άγκιστρα { } ή αγκύλες [ ], για να αποφευχθεί η γραφή συνεχόμενων παρενθέσεων και να γίνει πιο σαφές το τέλος μιας ομαδοποίησης: [ ( 1 + 2 ) − 3 ] − ( 4 − 5 ) = [ 3 − 3 ] − ( − 1 ) = 1. {\displaystyle [(1+2)-3]-(4-5)=[3-3]-(-1)=1.\,} Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες διαφορετικές εφαρμογές της προτεραιότητας χρησιμοποιούν διαφορετικές συμβάσεις για τη χρήση του τελεστή αρνητικού αριθμού − (συνήθως διαβάζεται «πλην»). Στα μαθηματικά, η έκφραση −32 ερμηνεύεται ως −(32) = −9 αλλά σε μερικές εφαρμογές (για παράδειγμα στο Microsoft Excel) και σε μερικές γλώσσες προγραμματισμού (για παράδειγμα στη γλώσσα bc), ο τελεστής έχει ψηλότερη προτεραιότητα από τη δύναμη. Επομένως σε εκείνες τις περιπτώσεις το −32 ερμηνεύεται ως (−3)2 = 9.Παρόμοια ασάφεια προκύπτει κατά τη χρήση της καθέτου («/»). Η σειρά χαρακτήρων "1/2x" κατά τις πιο πάνω συμβάσεις ερμηνεύεται ως (1/2)x, ενώ μια άλλη ερμηνεία θα μπορούσε να είναι 1/(2x). Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, η χρήση των παρενθέσεων μπορεί να αποσαφηνίσει την προτεραιότητα τέλεσης των πράξεων. Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού χρησιμοποιούν την πρότυπη προτεραιότητα για τους μαθηματικούς τελεστές, και προσθέτουν σε αυτήν τις δικές τους συμβάσεις για τους επιπλέον τελεστές που προσφέρει η κάθε γλώσσα. Εξαίρεση αποτελούν οι γλώσσες APL και Smalltalk, στις οποίες η προτεραιότητα είναι απλά η σειρά στην οποία γράφονται οι τελεστές (δεξιά προς αριστερά, και αριστερά προς δεξιά, αντίστοιχα). Στην γλώσσα C, και σε μερικές ακόμα που έχουν κληρονομήσει την προτεραιότητα τελεστών της C (όπως οι C++, Perl και PHP), η προτεραιότητα αλλάζει από δεξιά προς αριστερά και από αριστερά προς δεξιά για διαφορετικούς τελεστές, κάτι το οποίο ο ίδιος ο δημιουργός της C χαρακτήρισε μη ικανοποιητικό.
Τάσος Δώνης

O Αναστάσιος (Τάσος) Δώνης (Μπλάκμπερν, 29 Αυγούστου 1996) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος ή κεντρικός επιθετικός για τον ΑΠΟΕΛ της Cypriot First Division.

 Το 2013 εντάχθηκε στις ακαδημίες της Γιουβέντους, προερχόμενος από αυτές του Παναθηναϊκού και την επόμενη χρονιά προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα χωρίς να καταγράψει επίσημη συμμετοχή. Ακολούθησε την ίδια χρονιά ο δανεισμός του στη Σασσουόλο, ενώ την επόμενη (2015-16) παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αυτή τη φορά στην ελβετική Λουγκάνο, όπου υπήρξε συμπαίκτης με τον μεγαλύτερο αδερφό του Χρήστο, καταγράφοντας 25 συμμετοχές πρωταθλήματος και 4 τέρματα. Την περίοδο 2016-17 αγωνίστηκε με τα χρώματα της γαλλικής Νις, επίσης ως δανεικός, στην οποία είχε 18 συνολικά συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 5 τέρματα. Το καλοκαίρι του 2017 η Στουτγκάρδη προχώρησε, έναντι 4,2 εκατομμυρίων ευρώ, στην απόκτηση των δικαιωμάτων του, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας. Υπήρξε μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων και συγκεκριμένα της Νέων (Κ-19) την περίοδο 2013-2015 (13 συμμετοχές/2 τέρματα), καθώς και της Ελπίδων (Κ-21) (από το 2016). Στην Ανδρών κλήθηκε πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2017, στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, όπου έκανε το ντεμπούτο του, αντικαθιστώντας στο δεύτερο ημίχρονο τον Τάσο Μπακασέτα. Είναι γιος του πρώην Έλληνα διεθνούς ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή, Γιώργου Δώνη και μικρότερος αδερφός του επίσης ποδοσφαιριστή Χρήστου Δώνη. Η καριέρα του Τάσου Δώνη στο soccerway.com Το προφίλ του Τάσου Δώνη στο transfermarkt
Κεδρόλη

Η κεδρόλη είναι φυσική σεσκιτερπενική αλκοόλη που απαντάται στο αιθέριο έλαιο των κωνοφόρων ειδών (λ.χ. έλαιο κέδρου), ιδίως στα γένη Cupressus (π.χ. κυπαρίσσι) και Juniperus (π.χ. στην κοινή άρκευθο). Έχει επίσης εντοπιστεί στο είδος Origanum onites, ένα φυτό που σχετίζεται με τη ρίγανη. Οι κύριες χρήσεις του είναι στη χημεία των αρωματικών ενώσεων. Αποτελεί περίπου το 19% του ελαίου από ξύλο άρκευθου Juniperus ashei και το 15,8% του ελαίου της άρκευθου της Βιρτζίνια, Juniperus virginiana.

 Η κεδρόλη δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι τοξική για τον άνθρωπο. Έχει βρεθεί ότι προσδίδει αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ωφέλειες, μαζί με άλλα ευεργετικά αποτελέσματα. Σε δοκιμές ευαισθητοποίησης του δέρματος, 2 στα 20 άτομα έδειξαν αρνητικές επιδράσεις και στο δεύτερο τεστ δεν βρέθηκε καμιά ευαισθησία. Αυτή η ένωση και άλλες παρόμοιες έχουν βρεθεί ότι διαθέτουν αντισηπτική, αντιφλεγμονώδη, αντισπασμωδική, τονωτική, στυπτική, διουρητική, ηρεμιστική, εντομοκτόνο και αντιμυκητιακή δράση in vitro. Η κεδρόλη και οι συγγενικές σε αυτή ενώσεις χρησιμοποιούνται παγκοσμίως στην παραδοσιακή ιατρική και στα καλλυντικά. Τα αποτελέσματα μελέτης του 2015 δεικνύουν ότι η κεδρόλη προσελκύει έντονα τα θηλυκά κουνούπια που είναι σε εγκυμοσύνη, και τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία παγίδων με δόλωμα κεδρόλης. Κεδρίνη, ένα άλλο σεσκιτερπένιο του αιθέριου ελαίου της άρκευθου (Juniperus spp.)
NGC 912

Ο NGC 912 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 197 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) το 1878.

 Δεδομένα για το NGC 912 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 912 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 912 στο Wikimedia Commons
Τριανδρία

Ο όρος Τριανδρία χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει το πολιτικό καθεστώς που συναρχείται από τρία ισχυρά πρόσωπα ισότιμα. Η ρύθμιση μπορεί να είναι επίσημη ή ανεπίσημη, και παρ'όλο ότι θεωρητικά οι τρεις είναι συνήθως ίσοι, στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει αυτό. Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για να περιγράψει το πολίτευμα όπου τρεις διαφορετικοί στρατιωτικοί ηγέτες διεκδικούν την μία θέση του ηγέτη της χώρας.

 Ως θεσμός η Τριανδρία ή Τριαρχία [triumviratus, -us] ίσχυε στην αρχαία Ρώμη, όπου σπουδαιότερες εξ αυτών ήταν εκείνες των βοηθών των αρχόντων στα δικαστικά τους καθήκοντα καθώς και οι έκτακτες αρχές τήρησης της τάξης. Ως τριανδρίες φέρονται επίσης στην Ιστορία η συναρχία του Ιουλίου Καίσαρα, του Πομπήιου και του Κράσου το 60 π.Χ. (Α' Τριανδρία), όπου μετά τον θάνατο του Κράσου οι άλλοι δύο διεξήγαγαν εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο νίκησε ο Καίσαρας και ανακηρύχθηκε δικτάτορας, καθώς και εκείνη του Οκταβιανού Αυγούστου, του Μάρκου Αντωνίου και του Μάρκου Αιμιλίου Λεπίδου το 43 π.Χ. (Β' Τριανδρία), όπου στη συνέχεια ο Λέπιδος παραμερίστηκε και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, ο Οκταβιανός έμεινε ο μοναδικός ηγέτης. Άλλες γνωστές τριανδρίες στην νεότερη ελληνική Ιστορία ήταν: η Τριανδρία της "Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως" στην Κρήτη (Ελ.Βενιζέλος, Κ.Φούμης, Κ.Μάνος), η τριανδρία της Εθνικής Άμυνας (Βενιζέλος, Κουντουριώτης, Δαγκλής), η τριανδρία των Νεοτούρκων, η τριανδρία του κινήματος 1922, και η τριανδρία της 21ης Απριλίου. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.17ος, σ.822