IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης

Ο Ηλίας Μηνιάτης (Ληξούρι 1669 – Πάτρα 1 Αυγούστου 1714) ήταν Έλληνας ιεράρχης, ο σημαντικότερος εκκλησιαστικός ρήτορας της Τουρκοκρατίας. Διατέλεσε επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων κατά τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του.

 Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1669. Γονείς του ήταν ο ιερέας Φραγκίσκος Μηνιάτης και η Μορεζίνα Περιστιάνου. Από το 1681 έως το 1689, φοίτησε στο Φλαγγινιανό Φροντιστήριο της Βενετίας, κάτω από την προστασία του Μελέτιου Τυπάλδου, ιεροκήρυκα και δασκάλου της ελληνικής κοινότητας της πόλης. Όταν ο Μελέτιος Τυπάλδος έγινε μητροπολίτης Φιλαδελφείας, ο Μηνιάτης έγινε γραμματέας του και την ίδια χρονιά έγινε διάκονος και ιεροκήρυκας στην ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου της Βενετίας. Παράλληλα δίδαξε στη Φλαγγίνειο Σχολή από το 1688 ως το 1690, καθώς και κατά τα έτη 1698 με 1699. Στο διάστημα 1691 έως 1698 έζησε και δίδαξε στην Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα, και μετά τη σύντομη παραμονή του στη Βενετία έμεινε επί επτά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Το 1704 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γαβριήλ Γ΄ τον αναγόρευσε διδάσκαλο και του ανέθεσε την «επιστασία του διδασκαλικού υπουργήματος». Το 1710 χειροτονήθηκε επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων. Δεν ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην επισκοπή του, για τον λόγο ότι είχε σπουδάσει στη Βενετία. Πέθανε την 1η Αυγούστου 1714 στην Πάτρα. Μετά τον θάνατό του, το λείψανό του ενταφιάστηκε από τον πατέρα του στον ναό του Αγίου Νικολάου των Μηνιατών στο Ληξούρι. Το κατεξοχήν έργο του Μηνιάτη ήταν το κήρυγμα, και μάλιστα σε απλή γλώσσα, όπως είχε καθιερωθεί κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, έτσι ώστε η διδασκαλία να είναι κατανοητή στον λαό. Ο Μηνιάτης επηρεάστηκε από την μαθητεία του στην Ιταλία και ακολούθησε στο έργο του την παράδοση της περίτεχνης ρητορικής επεξεργασίας του λόγου. Οι σωζόμενες διδαχές του εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1716 στην Βενετία και ακολούθησαν 23 εκδόσεις τους μέχρι το 1900, γεγονός που αποδεικνύει την φήμη και την δημοτικότητα του έργου του. Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. σελίδες 167–168. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Γιάνης Κορδάτος: Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας - από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος, εκδ. «Επικαιρότητα», Αθήνα 1983 Μπακούρος Βασίλειος, Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σαμουήλ Α΄ Χαντζερής ο βυζάντιος: ο βίος και το έργο του (1700-1775), Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) 1998
Εξάτμιση

Η εξάτμιση είναι η διαδικασία με την οποία ένα υγρό σώμα μετατρέπεται σε αέριο χωρίς να βράσει. Κατά την εξάτμιση, μόρια που βρίσκονται στην ελεύθερη επιφάνεια του υγρού και που έχουν αρκετή κινητική ενέργεια, ξεφεύγουν από την έλξη των υπολοίπων μορίων και έτσι κινούνται πλέον ελεύθερα στο χώρο πάνω από την επιφάνεια του υγρού. Έτσι τα μόρια περνούν στην αέρια φάση. Η εξάτμιση είναι μια διαδικασία ψύξης, των υπολοίπων μορίων που δεν εξατμίζονται. Καθώς φεύγουν από το υγρό μόρια με μεγάλη κινητική ενέργεια, η μέση κινητική ενέργεια των υπολοίπων μορίων του υγρού ελαττώνεται, οπότε ελαττώνεται και η θερμοκρασία του. (Αυτό εύκολα το καταλαβαίνουμε αν ρίξουμε λίγο οινόπνευμα στα χέρια μας οπότε αυτά δροσίζονται ή πιο απλά από το ότι κρυώνουμε όταν είμαστε βρεγμένοι στο μπάνιο).

 Τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της εξάτμισης που την διαφοροποιούν από τον βρασμό είναι τα εξής: Η εξάτμιση γίνεται σε οποιαδήποτε θερμοκρασία, πάντα κάτω από το σημείο βρασμού της ουσίας. Η εξάτμιση γίνεται μόνο από την επιφάνεια του υγρού. Στο βρασμό έχουμε τη δημιουργία φυσαλίδων αερίου σε όλο τον όγκο του υγρού.Η εξάτμιση εξαρτάται από τους εξής παράγοντες: Από το είδος του υγρού: Κάποια υγρά έχουν τη τάση να εξατμίζονται πιο εύκολα από κάποια άλλα, με άλλα λόγια είναι πιο πτητικά. Για παράδειγμα το οινόπνευμα, η βενζίνη είναι πτητικά υγρά, το νερό είναι λιγότερο πτητικό, ενώ το ελαιόλαδο δεν είναι πτητικό. Από τη θερμοκρασία: Η αύξηση της θερμοκρασίας ευνοεί την εξάτμιση. Είναι κοινή εκτίμηση ότι το καλοκαίρι τα πλυμένα ρούχα στεγνώνουν πιο γρήγορα απ' ό,τι τον χειμώνα. Από την επιφάνεια του υγρού. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιφάνεια ενός υγρού, τόσο πιο γρήγορα πραγματοποιείται η εξάτμισή του. Από την πυκνότητα του περιβάλλοντος αερίου σε μόρια του υγρού που εξατμίζεται. Όσο μεγαλύτερη είναι η ατμοσφαιρική υγρασία, τόσο πιο δύσκολα στεγνώνουν τα ρούχα. Επίσης όσο μεγαλύτερη είναι η άπνοια, τόσο περισσότερα μόρια εξατμισμένου νερού συγκεντρώνονται και μεγαλώνει τοπικά η υγρασία.Η μέτρηση της εξάτμισης μεγάλων επιφανειών γίνεται με ειδικά μετεωρολογικά όργανα που λέγονται εξατμησίμετρα. Η εξάτμιση χρησιμοποιείται ως φυσική μέθοδος διαχωρισμού ομογενών μιγμάτων υγρών-στερεών. Συνήθως το υγρό μείγμα απλώνεται σε μεγάλες επιφάνειες και υπό την επίδραση του ήλιου εξατμίζεται το υγρό, αφήνοντας στο δοχείο το στερεό υπόλειμμα. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται στις αλυκές για το διαχωρισμό του αλατιού από τη θάλασσα. Ατμός Τάση ατμών Sze, Simon Min (25 September 2001). Semiconductor Devices: Physics and Technology. ISBN 0-471-33372-7.
Αβραάμ της Βουλγαρίας

Ο Αβραάμ της Βουλγαρίας (ρωσικά: Авраамий Болгарский‎, πέθανε την 1η Απριλίου 1229) ήταν χριστιανός, μεταστραμένος από το Ισλάμ, που μαρτύρησε για την πίστη του και θεωρείται άγιος από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

 Γεννήθηκε στη Βουλγαρία του Βόλγα, ανάμεσα στους Μουσουλμάνους Βούλγαρους στο Ταταρστάν της Ρωσίας. Μεγάλωσε ως Ισλαμιστής έμπορος, και ήταν καλός και ευγενικός προς τους άπορους. Αργότερα μετατράπηκε σε Χριστιανός. Οι Μουσουλμάνοι προσπάθησαν επίμονα να τον πείσουν να αποκηρύξει τον Χριστό, αλλά ο Αβραάμ ήταν αμετάβλητος στην πίστη του και σκοτώθηκε από το ξίφος των συμπατριωτών του την 1η Απριλίου 1229 (κατά προσέγγιση) στην όχθη του ποταμού Βόλγα. Θάφτηκε από Ρώσους εμπόρους στο χριστιανικό νεκροταφείο στο Βουλγάρ (ή Μπουλγκάρ ή Μπόλγκαρ), πρωτεύουσα της Βουλγαρίας του Βόλγα). Ο πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, Γκεόργκι Βσεβολόδοβιτς, διέταξε τη μεταφορά του σώματος του Αβραάμ στο Βλαντίμιρ.Σύντομα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του χρονικού, η πόλη της Βουλγάρ κάηκε ως τιμωρία «για το αίμα του μάρτυρα του Χριστού». Στον τόπο εκτέλεσης του Αβραάμ της Βουλγαρίας εμφανίστηκε μια θεραπευτική πηγή. Ένας τοπικός μύθος λέει ότι το πρώτο άτομο που θεραπεύτηκε από αυτήν την πηγή ήταν ένας μουσουλμάνος.Τα λείψανά του λατρεύονται στο Βλαντίμιρ στο ποταμό Κλιάζμα. Ο Λαυρέντιος Κώδικας περιέχει το μητρώο σχετικά με αυτό το συμβάν που έλαβε χώρα στις 9 Μαρτίου 1230.Η ανάκτηση των λειψάνων του εορτάζεται στις 9 Μαρτίου εκάστου έτους και η μνήμη του επίσης τιμάται την 1η Απριλίου εκάστου έτους. Ο Αβραάμ της Βουλγαρίας ήταν πλούσιος και αξιοσημείωτος έμπορος. διαπραγματεύτηκε στις πόλεις της περιοχής του Βόλγα. Υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του Αβραάμ της Βουλγαρίας. Βασικές πληροφορίες για αυτόν περιέχονται από τα Χρονικά και τις γραπτές ιστορίες του 17ου αιώνα. Η παλαιότερη πηγή που αναφέρεται στον Αβραάμ της Βουλγαρίας είναι ο Λαυρέντιος Κώδικας (14ος αιώνας).Ο Χρονογράφος είπε ότι ο Αβραάμ της Βουλγαρίας ήταν «άλλης γλώσσας, όχι Ρωσικής» (το όνομα πριν το βάπτισμά του είναι άγνωστο). Πιθανώς, ήρθε από τους Βούλγαρους ("Βούλγαροι του Βόλγα", "Κάμα Βούλγαροι"), μεγάλωσε στο μουσουλμανικό περιβάλλον και αρχικά αναγνώρισε το Ισλάμ. Holweck, F. G. A Biographical Dictionary of the Saints. St. Louis, MO: B. Herder Book Co. 1924.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020-21 είναι η 66η σεζόν της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Ευρώπης με διοργανώτρια την ΟΥΕΦΑ και η 29η σεζόν από τότε που μετονομάστηκε σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ . Ο τελικός θα διεξαχθεί στο Στάδιο Ντραγκάο στο Πόρτο. Ο νικητής του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020-21 θα προκριθεί αυτόματα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22, ενώ θα αντιμετωπίσει τον νικητή του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2020–21 στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2021, και επίσης θα προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της ΦΙΦΑ για το 2021 που θα διεξαχθεί στην Ιαπωνία. Η Μπάγερν Μονάχου είναι η υπερασπίστρια του τίτλου.

 Συνολικά 79 ομάδες από 54 από τις 55 ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ πρόκειται να πάρουν μέρος στην διοργάνωση (με εξαίρεση το Λιχτενστάιν, το οποίο δεν έχει εγχώριο πρωτάθλημα). Η κατάταξη των ομοσπονδιών που βασίζεται στον συντελεστή της ΟΥΕΦΑ που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του αριθμού των συμμετεχόντων ομάδων από κάθε ομοσπονδία: Οι ομοσπονδίες 1-4 στέλνουν τέσσερις ομάδες η καθεμιά. Οι ομοσπονδίες 5-6 στέλνουν τρεις ομάδες η καθεμιά. Οι ομοσπονδίες 7-15 στέλνουν δύο ομάδες η καθεμιά. Οι ομοσπονδίες 16–55 (με εξαίρεση το Λίχτενσταϊν) στέλνουν μία ομάδα η καθεμιά. Οι νικητές του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2019–20 και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2019-20 παίρνουν μία θέση στους ομίλους εάν δεν προκριθούν μέσω των εγχώριων πρωταθλημάτων τους. Η λίστα του αριθμού των ομάδων ανά φάση για αυτή την σεζόν. Η κλήρωση του προκαταρκτικού γύρου πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. Συμμετείχαν συνολικά 4 ομάδες και οι αγώνες ήταν μονοί (ημιτελικοί και τελικός). Διεξήχθησαν σε ουδέτερη τοποθεσία στη Νιόν της Ελβετίας. ^ Α. Ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς δύο παίκτες της Ντρίτα βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό. Σύμφωνα με τους κανονισμούς η Λίνφιλντ κέρδισε 3-0 άνευ αγώνος. Συμμετείχαν 34 ομάδες και οι αγώνες ήταν και πάλι μονοί και πραγματοποιήθηκαν στις 18-19 Αυγούστου 2020. ^ Α. Ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς ένας παίκτης της Σλόβαν Μπρατισλάβας βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό. Σύμφωνα με τους κανονισμούς η ΚΙ Κλάκσβικ κέρδισε 3-0 άνευ αγώνος. Συμμετείχαν 26 ομάδες οι οποίες χωρίστηκαν σε 2 μονοπάτια.Μονοπάτι των πρωταθλητών: 20 πρωταθλήτριες ομάδεςΜονοπάτι των μη-πρωταθλητών: 6 μη-πρωταθλήτριες ομάδες Οι αγώνες ήταν μονοί και πραγματοποιήθηκαν στις 25-26 Αυγούστου 2020. Συμμετείχαν συνολικά 16 ομάδες οι οποίες ήταν χωρισμένες και πάλι σε δύο σκέλη.Μονοπάτι των πρωταθλητών: 10 πρωταθλήτριες ομάδεςΜονοπάτι των μη-πρωταθλητών: 6 μη-πρωταθλήτριες ομάδες Οι αγώνες ήταν μονοί και πραγματοποιήθηκαν στις 15-16 Σεπτεμβρίου 2020. Συμμετείχαν συνολικά 12 ομάδες, χωρισμένες σε δύο μονοπάτια.Μονοπάτι των πρωταθλητών: 8 πρωταθλήτριες ομάδεςΜονοπάτι των μη-πρωταθλητών: 4 μη-πρωταθλήτριες ομάδες Οι αγώνες ήταν διπλοί και πραγματοποιήθηκαν, οι πρώτοι στις 22-23 Σεπτεμβρίου 2020 και οι επαναληπτικοί στις 29-30 Σεπτεμβρίου 2020. Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2020. KT: Κάτοχος τροπαίου ΓΛ: Κάτοχος Γιουρόπα Λιγκ Επίσημος ιστότοπος Zευγάρια και Αποτελέσματα, UEFA.com
Μαλένα Μόργκαν

Η Μαλένα Μοργκαν, γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1991 στην Φλόριντα της Αμερικής και είναι Αμερικανίδα πρώην ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Το πρώτο της επάγγελμα, ήταν ως σερβιτόρα σε εστιατόριο της γνωστής αλυσίδας εστιατορίων Cracker Barrel. Σε ηλικία δεκατριών ετών παρακολούθησε μαθήματα σε σχολή μοντέλων, ενώ από το γυμνάσιο αποφοίτησε το 2008 σε ηλικία δεκαεπτά ετών.

 Το 2011, η Μαλένα μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας για να ξεκινήσει μια καριέρα στη βιομηχανία πορνό. Αρχικά ξεκίνησε ως ένα nude web-cam μοντέλο, αλλά λίγο καιρό αργότερα άρχισε να συμμετέχει σε ταινίες hardcore. Επιπλέον,την ίδια χρονιά, η Μαλένα Μόργκαν ήταν το Treat of the Month για το μήνα Σεπτέμβιο του στούντιο πορνογραφικών ταινιών Twistys και το Νοέμβριο του ίδιου έτους έγινε το κεντρικό μοντέλο του μήνα, για το αντρικό περιοδικό Penthouse. Από το 2011, έχει κοσμήσει τα εξώφυλλα πολλών περιοδικών όπως είναι τα Cheri, Swank, Barely Legal, και Club International. Το 2013, η Μαλένα Μόργκαν πρωταγωνίστησε μαζί με τον Έλληνα ηθοποιό Χρήστο Βασιλόπουλο στο ερωτικό δράμα, Pleasure or Pain. Έχει σταματήσει να συμμετέχει σε ταινίες πορνό από τον Ιανουάριο του 2014. Από τότε ασχολείται με τη φωτογραφία, τη πεζοπορία, αγαπά τα ταξίδια και τον τελευταίο καιρό ασχολείται και με την αναρρίχηση.
Νικόλαος Κονταξόπουλος

Ο Νικόλαος Κονταξόπουλος (αναφέρεται και ως Ι. Κονταξόπουλος) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος πρωταθλητής στο στίβο και στην ενόργανη γυμναστική του Πανιωνίου Γ.Σ. κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα στη Σμύρνη. Διακρινόταν στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων αλλά και στην ενόργανη γυμναστική. Συμμετείχε με επιτυχία σε διάφορους σημαντικούς αγώνες της εποχής, όπως στους Α΄ και Β΄ Πανιώνιους Αγώνες (1896, 1898) και στα Τήνια (1895).

 Ο Νικόλαος Κονταξόπουλος γεννήθηκε γύρω στο 1875. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του, αλλά ζούσε στη Σμύρνη και ήταν αθλητής του συλλόγου Γυμνάσιον Σμύρνης. Το Γυμνάσιον είχε δημιουργηθεί το 1893 από αθλητές που αποχώρησαν από το σύλλογο Ορφεύς Σμύρνης, για να ξαναενωθούν το 1898 δημιουργώντας τον Πανιώνιο Γ.Σ. Σμύρνης. Πρωτοεμφανίζεται στον αθλητισμό τον Αύγουστο του 1895 στα «Τήνια», αγώνες που έγιναν στην Τήνο με συμμετοχή 100 και πλέον αθλητών από όλο τον ελληνικό χώρο. Περιλάμβαναν διάφορα αθλήματα και αποτέλεσαν προανάκρουσμα των Ολυμπιακών Αγώνων που ακολούθησαν την επόμενη άνοιξη. Δόθηκαν μετάλλια στους δύο πρώτους σε κάθε αγώνισμα, ασημένιο και χάλκινο, όπως στην Α΄ Ολυμπιάδα. Στους αγώνες αυτούς ο Κονταξόπουλος ήρθε τρίτος στα 1500 μ. και στο δίζυγο. Από άλλους σημειώνεται ως Ν. Κονταξόπουλος και από άλλους ως Ι. Κονταξόπουλος. Ίσως πρόκειται για δύο πρόσωπα: έναν δρομέα και έναν αθλητή γυμναστικής. Το 1896 μετέχει στους Α΄ Δημόσιους Αγώνες της Σμύρνης που διοργάνωσε ο σύλλογός του, το Γυμνάσιον Σμύρνης, οι οποίοι από τον τύπο της πόλης αποκλήθηκαν Πανιώνιοι Αγώνες, ονομασία που τελικά επικράτησε. Εκεί κυριαρχεί στις 440 γιάρδες (402,16 μ.) με επίδοση 61.2, νίκη που θα επαναλάβει το 1898, χωρίς να είναι γνωστός ο χρόνος του. Αυτή είναι η τελευταία αγωνιστική πληροφορία που υπάρχει γι’ αυτόν τον πρωτοπόρο αθλητή. Τήνια 1895 γ΄ θέση: 1500 μ. γ΄ θέση: δίζυγο Πανιώνιοι Αγώνες (2 νίκες) 1896 (1): 440 γιάρδες 1898 (1): 440 γιάρδες Ατομικές επιδόσεις 440 γιάρδες: 61.2 (1896) Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
Εθνική Οδός Λάρισας-Καρδίτσας

Η Εθνική οδός Λάρισας-Καρδίτσας είναι μια εθνική οδός στη Θεσσαλία. Ξεκινάει από την Καρδίτσα και μέσω της Ιτέας καταλήγει στην Λάρισα. Έχει μήκος 58 χιλιόμετρα και διαθέτει 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση με διαχωριστικό στηθαίο. Είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, ενώ ένα μέρος της βρίσκεται υπό κατασκευή.

 Έχει μήκος 8 χιλιόμετρα και πρόκειται να διαθέτει 5 ισόπεδους κόμβους. Η σύμβαση που υπογράφηκε αφορά την εκπόνηση συγκοινωνιακών μελετών στο στάδιο της οριστικής μελέτης καθώς και των αντίστοιχων υποστηρικτικών τους μελετών για το οδικό τμήμα από τον κόμβο του Δέλτα Καρδίτσας (Α/Κ Καρδίτσας του Α3/Ε65) μέχρι τον κόμβο Αθηνών της Εθνικής Οδού Λάρισας – Καρδίτσας. Η τυπική διατομή της κύριας οδού θα είναι με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση με διαχωριστικό μεταλλικό στηθαίο στο κέντρο. Για να εξυπηρετηθούν οι παρόδιες ιδιοκτησίες και οι οικονομικές δραστηριότητες της περιοχής θα μελετηθούν παράπλευροι οδοί δεξιά και αριστερά της κύριας αρτηρίας συνολικού μήκους 12 χιλιομέτρων. Επίσης η μελέτη περιλαμβάνει τις παρακάτω επιμέρους μελέτες: Μελέτη τεχνικών έργων (προκαταρκτική και οριστική μελέτη επέκτασης δύο γεφυρών στον ποταμό Καλέντζη και στον ποταμό Λείψιμο και οριστική μελέτη μικρών τεχνικών) Μελέτη υδραυλικών έργων (οριστική μελέτη αποχέτευσης καταστρώματος γεφυρών και μελέτη αποχέτευσης – αποστράγγισης για το κύριο οδικό τμήμα και τους παράπλευρους) Γεωλογική μελέτη (σύνταξη τεύχους Γεωλογικής μελέτης και σύνταξη έκθεσης κοινής Γεωλογικής και Γεωτεχνικής Αξιολόγησης) Γεωτεχνική μελέτη (Γεωτεχνική μελέτη θεμελίωσης των γεφυρών Καλέντζη και Λείψιμου και την Γεωτεχνική μελέτη θεμελίωσης του οδοστρώματος) Περιβαλλοντική μελέτη Ηλεκτρομηχανολογική μελέτη Έχει μήκος 7,3 χιλίομετρα. Αυτά τη στιγμή έχει 1 λωρίδα ανα κατεύθυνση ενω βρίσκεται υπο αναβάθμιση σε οδό ταχείας κυκλοφορίας. Η εργολαβία περιλαμβάνει την κατασκευή των εξής εργασιών: Κατασκευή της Εθνικής οδού Λάρισας - Καρδίτσας στο τμήμα από Μαυροβούνι έως Ελευθερές, δηλαδή 7,3 χιλιόμετρα αρτηρίας. Κατασκευή του παράπλευρου οδικού δικτύου εκατέρωθεν της αρτηρίας Κατασκευή των παρακάτω κόμβων με τον ηλεκτροφωτισμό και την φωτεινή σηματοδότηση τους:Κοιλάδας ΕλευθερώνΤοποθέτηση αμφίπλευρου στηθαίου ασφαλείας στον άξονα της αρτηρίας και μονόπλευρων στηθαίων ασφαλείας όπου απαιτείται. Κατασκευή τεχνικών έργων για την αποστράγγιση της οδού. Κατασκευή Γέφυρας. Κατασκευή κάτω διάβασης αγροτικού δρόμου Ελευθερών. Καρδίτσα Αστρίτσα Ιτέα Συκιές Μαυροβούνι Λάρισα Google Maps
Το γαϊδουράκι (Νίκος Λύτρας)

Το γαϊδουράκι είναι ένας πίνακας του ζωγράφου Νίκου Λύτρα (1883-1927), γιου του Νικηφόρου Λύτρα, που χρονολογείται το 1923-1926. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 88,7 x 66,2 εκ. και εκτίθεται από το 2007 στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

 Στο έργο απεικονίζεται μια καθημερινή σκηνή από την ιδιαίτερη πατρίδα του Λύτρα, την Τήνο: ένα παιδί πάνω σε ένα γαϊδουράκι λουσμένα στο φως του μεσημεριάτικου ήλιου, συνθέτοντας ένα παραδοσιακό θέαμα της ελληνικής υπαίθρου που σήμερα εκλείπει. Οι πινελιές του ζωγράφου είναι ανάγλυφες και δημιουργούν μπροστά στα μάτια του θεατή ένα παιχνίδι μεταξύ των πυκνοτήτων και των εντάσεων της σκιάς και του φωτός. Αυτό επιτυγχάνεται και από τη χρήση θερμών και ψυχρών χρωμάτων, ο διάλογος των οποίων καταγράφει και την εσωτερική δομή του τοπίου. Συνεπώς, η ζωγραφική ενός τοπίου δεν είναι η αναπαραγωγή της πραγματικότητας, του ορατού, αλλά το κτίσιμο με το χρώμα και το σχέδιο, της ίδιας της ύπαρξης του τοπίου. Ο Νίκος Λύτρας μαθήτευσε αρχικά στο Σχολείο των Τεχνών στην Αθήνα, δίπλα στον πατέρα του Νικηφόρο Λύτρα και στον Γεώργιο Ιακωβίδη και αργότερα στην Ακαδημία του Μονάχου με δάσκαλο τον Λούντβιχ φον Λοφτς. Έδρασε ως ζωγράφος κατά την περίοδο της Γενιάς του΄30. Παρά την επαφή του με τη Σχολή του Μονάχου, ο Λύτρας απομακρύνθηκε από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό και αναδείχτηκε ανανεωτής της ελληνικής ζωγραφικής μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Κωνσταντίνο Μαλέα. Κυριότερα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του είναι η παχύρρευστη, ανάγλυφη, εύγλωττη πινελιά, το στιβαρό χρώμα, ο διάλογος ανάμεσα στο ψυχρά και τα θερμά. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9 Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, Έργα Τέχνης από τη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων β΄ αναθεωρημένη έκδοση, 2010, ISBN 978 960 6757 29 7 Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα
Πούσκας Ακαντέμια ΦΚ

H Πούσκας Ακαντέμια είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Felcsút της Ουγγαρίας,η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Η Πούσκας Ακαντέμια αγωνίζεται εδώ και πέντε σεζόν στην κορυφαία κατηγορία του ουγγρικού πρωταθλήματος, όπου επίσης αγωνίστηκε στον τελικό του ουγγρικού κυπέλλου την περίοδο 2017-18.

 Ο στόχος των ιδρυτών ήταν να ιδρύσουν μια ακαδημία για την Fehérvár FC και να δημιουργήσουν ένα κατάλληλο μνημείο για τον πρώην ποδοσφαιριστή της εθνικής Ουγγαρίας Φέρεντς Πούσκας . Ο σύλλογος τερμάτισε στην δεύτερη θέση τη σεζόν 2020-21. Ως εκ τούτου, δικαιούνταν την συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021-22. Στον πρώτο γύρο, κληρώθηκαν με την Ίντερ Τούρκου και κέρδισαν τη φινλανδική ομάδα εντός έδρας. Ωστόσο, στον δεύτερο γύρο ηττήθηκαν τόσο εντός (0-2) όσο και εκτός έδρας (0-3) από τη λετονική ομάδα ΦΚ ΡΦΣ. Στις 21 Ιουλίου 2022, ηττήθηκαν 3-0 από τη Βιτόρια Γκιμαράες στον πρώτο αγώνα του δεύτερου γύρου του Κόνφερενς Λιγκ στο Estádio D. Afonso Henriques στο Γκιμαράες της Πορτογαλίας. Α' κατηγορία : Δεύτερη θέση (1) : 2020–21 Τρίτη θέση (2) : 2019–20, 2021–22 Nemzeti Bajnokság II : Νικητές (2) : 2012–13, 2016–17 Τρίτη θέση (1) : 2010–11 Κύπελλο Ουγγαρίας : Φιναλίστ (1): 2017–18 Κύπελλο Πούσκας : Νικητές (1) : 2021 Φιναλίστ (4): 2008, 2012, 2014, 2016 Τρίτη θέση (1): 2017 ΣημειώσειςQR : Προκριματικός γύρος
Βασίλης Τσίπρας

Ο Βασίλης Τσίπρας του Σταύρου (Βούλπη Ευρυτανίας, 4 Νοεμβρίου 1939 - Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος, που χρημάτισε βουλευτής Ευρυτανίας από το 2000 ως το 2004.

 Γεννήθηκε στη Βούλπη της Ευρυτανίας. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στο Καρπενήσι, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών, από όπου έλαβε πτυχίο και έπειτα άδεια δικηγόρου. Στη διάρκεια των σπουδών του ανέπτυξε αγωνιστική δραστηριότητα. Στην πολιτική ενεργοποιήθηκε από τα νεανικά του χρόνια, μέσα από τη νεολαία της ΕΡΕ. Το 1996 ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, χωρίς επιτυχία, αν και έλαβε 5.250 σταυρούς. Άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα και για 3 δεκαετίες ήταν σύμβουλος του Χρυσόστομου Καραπιπέρη. Ήταν επίσης επί μακρόν μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Έπειτα από τις εκλογές του 2000 αντικατέστησε τον βουλευτή Δημοσθένη Τσιαμάκη με απόφαση του Εκλογοδικείου τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ήταν παντρεμένος με την οικονομολόγο Ελένη Φραγκεδάκη και απέκτησε 2 γιους. Πέθανε από μυοκαρδιακό έμφραγμα το 2015.
Φερνάντο Λουίζ Ρόζα

Ο Φερνάντο Λουίζ Ρόζα (πορτογαλικά: Fernando Luiz Roza, γεννήθηκε 4 Μαΐου 1985), γνωστός ως Φερναντίνιο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για τον αγγλικό σύλλογο Μάντσεστερ Σίτι και την Εθνική Βραζιλίας. Χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα του και το μακρινό του σουτ. Περιγράφεται σαν "ένας αμυντικός μέσος που παίζει σε όλο το μήκος του γηπέδου, προσφέροντας τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Με ισχυρό σουτ και μεγάλο ρεπερτόριο από πάσες, ο Φερναντίνιο έχει παίξει σημαντικό ρόλο τόσο στο σταμάτημα των αντιπάλων επιθέσεων όσο και στη δημιουργία ευκαιριών."

 Ξεκίνησε την καριέρα του στον βραζιλιάνικο σύλλογο Ατλέτικο Παραναένσε προτού μεταγραφεί στη ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους ξένους παίκτες στην ιστορία του ουκρανικού πρωταθλήματος. Με τη Σαχτάρ κατέκτησε 6 πρωταθλήματα Ουκρανίας, τέσσερα Κύπελλα Ουκρανίας και το κύπελλο UEFA της περιόδου 2008-2009. Το καλοκαίρι του 2013 πήρε μεταγραφή στη Μάντσεστερ Σίτι , όπου γρήγορα εξελίχθηκε σε βασικό παίκτη της ομάδας που κατέκτησε το πρωτάθλημα. Με την εθνική ομάδα της χώρας του ο Φερναντίνιο έπαιξε για πρώτη φορά στα 26 του, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 11 Αυγούστου του 2011 στη φιλική ήττα με 3-2 από τη Γερμανία. Είχε άλλες 4 προσκλήσεις την περίοδο 2011-2012 αλλά έπρεπε να περιμένει μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014 για να ξαναπροσκληθεί. Ο Φελίπε Σκολάρι τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.
Κλυταιμνήστρα

Η Κλυταιμνήστρα ήταν κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, αδελφή της ωραίας Ελένης και των Διόσκουρων, γυναίκα του Αγαμέμνονα. Πρώτος της άντρας ήταν ο Τάνταλος και είχε εξ αυτού ένα μωρό, που το σκότωσε ο Αγαμέμνονας. Όταν οι Αχαιοί είχαν μαζευτεί με τα πλοία τους στην Αυλίδα για να επιτεθούν στην Τροία, ο Αγαμέμνονας φέρεται να αναγκάστηκε από το χρησμό να θυσιάσει την κόρη του, Ιφιγένεια. Η Κλυταιμνήστρα δεν μπόρεσε να του συγχωρήσει το γεγονός ότι θυσίασε το ίδιο τους το παιδί για την εκστρατεία του. Κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, απάτησε τον Αγαμέμνονα με τον ξάδερφό του, τον Αίγισθο. Όταν ο Αγαμέμνονας επέστρεψε στις Μυκήνες, οι δύο εραστές τον δολοφόνησαν και ανέβηκαν στο θρόνο. Όμως ο Ορέστης, γιος της Κλυταιμνήστρας, εκδικήθηκε για το φόνο του πατέρα του σκοτώνοντας και τη μητέρα του και τον εραστή της. Στην ελληνική μυθολογία ο Οίακας (Οίαξ) ήταν ο ένας από τους τρεις γιους του Ναυπλίου και της θυγατέρας του Κατρέως Κλυμένης, αδελφός του Παλαμήδη και του Ναυσιμέδοντα. Ο Οίακας, μετά από πίεση του Ναυπλίου, που είχε ορκισθεί να εκδικηθεί τους αρχηγούς της Τρωικής Εκστρατείας για τη θανάτωση του Παλαμήδη με λιθοβολισμό, έπεισε τη σύζυγο του Αγαμέμνονα, την Κλυταιμνήστρα, να δολοφονήσει τον άντρα της μόλις αυτός θα επέστρεφε από την Τροία.

 Ο μύθος αυτός ενέπνευσε τον Αισχύλο για τη συγγραφή της τριλογίας «Ορέστεια», που την αποτελούν οι τραγωδίες «Αγαμέμνων», «Χοηφόροι» και «Ευμενίδες». Όμως η τραγική μορφή της ενέπνευσε και άλλους τραγικούς που την ενέταξαν σε έργα τους, οι περισσότεροι αρνητικά - με εξαίρεση τον Ευριπίδη που τη βλέπει πιο ανθρώπινα. Η εμφάνιση της Κλυταιμνήστρας πρέπει να ήταν μάλλον όμορφη και ο Ησίοδος την αναφέρει ως γαλανομάτα. Ως προς το χαρακτήρα της, ανεξαρτήτως του βασικού κινήτρου για το φόνο του συζύγου της, παρουσιάζεται από τους περισσότερους ως δόλια. Η τραγωδία της ενέπνευσε εν μέρει και το έργο "Ευμενίδες" που πρωτοέγραψε στα γαλλικά με τίτλο "Les Bienveillantes" (2006) ο γαλλοαμερικανός Τζόναθαν Λίτελ. Στην Κλυταιμνήστρα αφιερώνει ένα ποίημα (το 1936) η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ στο βιβλίο της "Φωτιές". Το 1958 η Μάρθα Γκράχαμ συνέθεσε μία δίωρη χορογραφία με τίτλο "Κλυταιμνήστρα". Ο Αμερικανός συγγραφέας και ηθοποιός Κόρεϊ Άλλεν μετέφερε σε δική του απόδοση, σημερινή, την "Κλυταιμνήστρα" του Αισχύλου. Το 1967 ο συνθέτης Κρόμγουελ Έβερσον παρουσίασε στη Νότια Αφρική την όπερά του με τίτλο "Klutaimnestra". Ο Γουίλιαμ Φώκνερ είχε ονομάσει Κλυταιμνήστρα την κόρη που απέκτησε το αφεντικό με την Αφροαμερικανίδα σκλάβα του στο "Αβεσαλώμ, Αβεσαλώμ". Στην κινηματογραφική ταινία Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παπά μεταφέρεται ο μύθος της εκδίκησης του Ορέστη. Ο αστεροειδής 179 Κλυταιμνήστρα (179 Klytaemnestra), που ανακαλύφθηκε το 1877, πήρε το όνομά του από τη σύζυγο του Αγαμέμνονα.
Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ

Το βραβείο Όσκαρ για το Καλύτερο Κινηματογραφικό Μοντάζ είναι ένα από τα ετήσια βραβεία της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών (AMPAS). Οι υποψηφιότητες για αυτό το βραβείο σχετίζονται στενά με το βραβείο Όσκαρ για την καλύτερη ταινία . Για 33 συνεχόμενα χρόνια, από το 1981 έως το 2013, κάθε Καλύτερη Ταινία της χρονιάς ήταν, επίσης, υποψήφια για το Oscar για το καλύτερο κινηματογραφικό μοντάζ και περίπου τα δύο τρίτα των νικητών της Καλύτερης Ταινίας κέρδισαν επίσης το Κινηματογραφικό Μοντάζ. Οι υποψηφιότητες για αυτό το Βραβείο Όσκαρ καθορίζονται από ψηφοφορία των μελών με δικαίωμα ψήφου του τμήματος μοντάζ της Ακαδημίας. Υπήρχαν 220 μέλη του Τμήματος Μοντάζ το 2012. Τα μέλη μπορούν να ψηφίσουν μέχρι πέντε από τις επιλέξιμες ταινίες με τη σειρά που προτιμούν. Οι πέντε ταινίες με τις περισσότερες ψήφους επιλέγονται ως οι υποψήφιες.

 Αυτό το βραβείο δόθηκε για πρώτη φορά σε ταινίες που κυκλοφόρησαν το 1934. Το όνομα αυτού του βραβείου έχει αλλάξει ανά περιόδους. Το 2008, καταχωρήθηκε ως το βραβείο Ακαδημίας για την Επιτυχία στο Κινηματογραφικό Μοντάζ. Τέσσερις μοντέρ έχουν κερδίσει αυτό το βραβείο τρεις φορές στην καριέρα τους: Ο Ralph Dawson κέρδισε για το Όνειρο της Νυκτερινής Νύχτας (1935), τον Anthony Adverse (1936) και Τις Περιπέτειες του Robin Hood (1938). Ο Daniel Mandell κέρδισε για το The Pride of the Yankees (1942), τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής μας (1946) και για Την Γκαρσονιέρα (1960). Ο Michael Kahn κέρδισε για τον Ιντιάνα Τζόουνς και τους Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού (1981), Τη Λίστα του Σίντλερ (1993) και τη Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν (1998). Η Thelma Schoonmaker κέρδισε για το Οργισμένο Είδωλο (1980), τον Ιπτάμενο Κροίσο (2004) και Τον Πληροφοριοδότη (2006).Μέχρι σήμερα, δύο σκηνοθέτες έχουν κερδίσει αυτό το βραβείο, ο Τζέιμς Κάμερον και ο Αλφόνσο Κουαρόν για τις ταινίες Τιτανικός και Gravity, αντίστοιχα. Οι σκηνοθέτες Ντέιβιντ Λην, Steve James, οι αδερφοί Coen (με το ψευδώνυμο "Ρόντερικ Τζέινς"), ο Μισέλ Χαζαναβίσιους και ο Jean-Marc Vallée (με το ψευδώνυμο "John Mac McMurphy") ήταν υποψήφιοι στην κατηγορία για δικές τους ταινίες, με τον Κουαρόν, και τους Κοέν να είναι, συγκεκριμένα, δύο φορές. Επιπλέον, ο βραβευμένος Καλλιτεχνικός Διευθυντής Walter Murch, αν και γνωστός για το κινηματογραφικό του μοντάζ και τον ήχο του, σκηνοθέτησε το Επιστρέφοντας στο Όζ και είναι μέχρι στιγμής το μόνο άτομο με Όσκαρ τόσο για ηχητική ηχογράφηση όσο και για κινηματογραφικό μοντάζ, κερδίζοντάς τα το ίδιο έτος για το έργο του στον Άγγλο Ασθενή. Επίσης, οι υποψήφιοι μοντέρ Ρόμπερτ Γουάιζ, Francis D. Lyon, που κέρδισε για το Body and Soul και ο Hal Ashby, που κέρδισε για Την Ιστορία Ενός Εγκλήματος, έγιναν σκηνοθέτες, των οποίων οι ταινίες ήταν οι ίδιες υποψήφιες για το Βραβείο Καλύτερου Κινηματογραφικού Μοντάζ. Αυτές ήταν, συγκεκριμένα, οι Εμείς, οι Ζωντανοί, Θέλω να Ζήσω!, Γουεστ Σάιντ Στόρι, Η Μελωδία της Ευτυχίας, Τα Βότσαλα της Άμμου και Τhe Andromeda Strain για τον Wise, το Crazylegs για το Lyon, και το Bound for Glory και O Γυρισμός για τον Ashby. Αυτές οι καταχωρήσεις βασίζονται στη βάση δεδομένων βραβείων που διατηρεί η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών .
Φρέντερικ Μπάλανταϊν

Ο Σερ Φρέντερικ Μπάλ(λ)ανταϊν (Sir Frederick Nathaniel Ballantyne, 1936-2020), ήταν ιατρός καρδιολόγος και ο Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων από τις 2 Σεπτεμβρίου 2002 ως τις 31 Ιουλίου 2019. Βάσει του αξιώματος αποτελεί αντιπρόσωπο της Βασίλισσας και συνεργάζεται με τον Πρωθυπουργό και τα λοιπά μέλη της κυβέρνησης.

 Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1936 και ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειάς του.Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ (της Ουάσιγκτον, D.C.), και στη συνέχεια φοίτησε στο Κρατικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (στις Συρακούσες). Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ και στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης. Τιμήθηκε με το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG). Τον Νοέμβριο του 2002 χρίστηκε Ιππότης (Σερ) από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Τον Ιούνιο του 2009 στον Μπάλανταϊν απονεμήθηκε διδακτορικός τίτλος (D.Sc.) από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών (UWI), ως μία από τις 16 προσωπικότητες της περιοχής με διακρίσεις στον τομέα τους.Ο Μπάλλανταϊν αντικατέστησε τη Μόνικα Ντέικον, η οποία είχε οριστεί προσωρινά στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη όταν απεβίωσε ο Τσαρλς Άντρομπας.Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 23 Ιανουαρίου 2020. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Frederick Ballantyne στο Wikimedia Commons Περισσότερα στοιχεία
EuroMed

EuroMed 9 ονομάζεται η ομάδα κρατών Γαλλίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Μάλτας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Κύπρου, Κροατίας και Σλοβενίας. Οι αρχηγοί των κρατών αυτών διεξάγουν τακτικές συναντήσεις με σκοπό την αναζήτηση ενός «νέου οράματος» για την Ευρώπη, και την υποστήριξη της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Το ακρωνύμιο EuroMed 9 παραπέμπει στην ήπειρο Ευρώπη, τη Μεσόγειο θάλασσα (Mediterraneum) και τον αριθμό των 9 κρατών μελών της ομάδας αυτής.

 Η Ομάδα ιδρύθηκε ανεπίσημα στις 17 Δεκεμβρίου 2013 στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία των Υπουργών Εξωτερικών της Κύπρου και της Ισπανίας με σκοπό τη δημιουργία συντονισμού σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος εντός της ΕΕ. Αποφασίστηκε ότι η ομάδα θα πραγματοποιεί ετήσια συνάντηση σε υπουργικό επίπεδο. Η πρώτη υπουργική συνάντηση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα το 2014, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Συμβουλίου στην Ελλάδα, αλλά πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου στο Αλικάντε. Η δεύτερη συνάντηση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 στο Παρίσι. Η τρίτη κατά σειρά Υπουργική Συνάντηση της Μεσογειακής Ομάδας πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο τον Φεβρουάριο του 2016, στην οποία παρακολούθησαν επίσης ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης για τη Μεσόγειο (UfM), Fathallah Sijilmassi. Οι Υπουργοί Εξωτερικών συζήτησαν θέματα ασφάλειας και σταθερότητας στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, καθώς και τον χειρισμό της μεταναστευτικής κρίσης.Η Ομάδα πραγματοποίησε την πρώτη Διάσκεψη Κορυφής των χωρών της Νότιας ΕΕ στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα. Μετά τη σύνοδο κορυφής, εκδόθηκε η Διακήρυξη της Αθήνας με την οποία ζητούνται επενδύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και τη στήριξη της ανάπτυξης, καθώς και ενισχυμένη συνεργασία της ΕΕ σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης. Η επόμενη σύνοδος κορυφής έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην Ισπανία, στο Βασιλικό Παλάτι του Ελ Πράντο.
Ουμάμι

Το ουμάμι (Umami, [uːˈmɑːmi]), η καλή γεύση ή νοστιμιά, είναι μια από τις πέντε βασικές γεύσεις, μαζί με το γλυκό, το ξινό, το πικρό και το αλμυρό. Η λέξη ουμάμι, που είναι δανεική από την Ιαπωνική (うま味), μπορεί να μεταφραστεί σαν «ευχάριστη νόστιμη γεύση». Αυτή η συγκεκριμένη γραφή επιλέχθηκε από τον καθηγητή Κικουνάε Ικέντα, που πρώτος πρότεινε την ύπαρξη της γεύσης ουμάμι το 1908, ως προερχόμενη από τα ουμάι (うまい) «νόστιμη» και mi (味) «γεύση». Το κάντζι (ιαπωνικό ιδεόγραμμα) 旨味 χρησιμοποιείται με πιο ευρεία έννοια για να χαρακτηρίσει ένα φαγητό ως υπέροχο. Η γλώσσα του ανθρώπου έχει υποδοχείς για το L-γλουταμινικό, που είναι η ουσία που προκαλεί τη γεύση ουμάμι. Για αυτό το λόγο, οι επιστήμονες θεωρούν το ουμάμι ως διαφορετική γεύση από αυτή του αλμυρού. Το γλουταμινικό βρίσκεται φυσικά σε τροφές όπως ζωμοί κρέατος και προϊόντα ζύμωσης, ή μπορεί να προστεθεί τεχνητά, με τη μορφή γλουταμινικού μονονατρίου (MSG) ή άλλων ουσιών.

 Το ουμάμι αφήνει μια ήπια αλλά παραμένουσα αίσθηση που είναι δύσκολο να περιγραφεί. Προκαλεί έκκριση σάλιου και μια αίσθηση απαλότητας στη γλώσσα, ερεθίζοντας το λαιμό, τον ουρανίσκο και το πίσω μέρος του στόματος. Από μόνο του, το ουμάμι δεν προκαλεί ευχαρίστηση, αλλά κάνει μια μεγάλη ποικιλία τροφών ευχάριστες, ειδικά υπό την παρουσία ενός ταιριαστού αρώματος. Όπως όμως και οι υπόλοιπες γεύσεις, το ουμάμι είναι ευχάριστο μόνο μέσα σε ένα σχετικά στενό εύρος συγκεντρώσεων.Η βέλτιστη γεύση ουμάμι εξαρτάται επίσης από την ποσότητα αλατιού, και παράλληλα τα ανάλατα φαγητά μπορούν να έχουν μια ικανοποιητική γεύση με την κατάλληλη ποσότητα ουμάμι.Μερικές πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, μπορούν να ωφεληθούν από τη γεύση ουμάμι, επειδή η γεύση και η όσφρησή τους παρουσιάζουν μειωμένη ευαισθησία λόγω ηλικίας και πιθανής λήψης φαρμάκων. Η απώλεια της γεύσης και της όσφρησης μπορούν να συμβάλλουν στην κακή διατροφή του ατόμου, αυξάνοντας τον κίνδυνο να ασθενήσει ένας ηλικιωμένος. Πολλές τροφές που μπορούν να καταναλωθούν καθημερινά είναι πλούσιες σε ουμάμι. Φυσικό γλουταμινικό οξύ μπορεί να βρεθεί στα κρέατα και τα λαχανικά, ενώ το ινοσινικό και το γουανιλικό στα λαχανικά. Έτσι, το ουμάμι είναι κοινό σε τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα L-γλουταμινικού, μονοφωσφορικής ινοσίνης και μονοφωσφορικής γουανοσίνης, κυρίως στα ψάρια, τα όστρακα, το χοιρομέρι, τα λαχανικά -για παράδειγμα στα μανιτάρια, τις ώριμες τομάτες, το κινέζικο λάχανο, το σπανάκι, το σέλινο κλπ- το πράσινο τσάι και τα προϊόντα ζύμωσης και ωρίμανσης (όπως το τυρί).Η πρώτη επαφή του ανθρώπου με το ουμάμι, είναι το γάλα κατά το θηλασμό. Περιέχει περίπου την ίδια ποσότητα ουμάμι με έναν ζωμό. Flavor Chemistry: Thirty Years of Progress By Roy Teranishi, Emily L. Wick, Irwin Hornstein; Article: Umami and Food Palatability, by Shizuko Yamaguchi and Kumiko Ninomiya. ISBN 0-306-46199-4 Barbot, Pascal; Matsuhisa, Nobu; and Mikuni, Kiyomi. Foreword by Heston Blumenthal. Dashi and Umami: The Heart of Japanese Cuisine. London: Eat-Japan / Cross Media, 2009. Κέντρο Πληροφόρησης Ουμάμι (Αγγλικά)
Άρνε Τισέλιους

Ο Άρνε Τισέλιους (πλήρες όνομα: Άρνε Βίλελμ Κάουριν Τισέλιους, 10 Αυγούστου 1902 – 29 Οκτωβρίου 1971) ήταν Σουηδός βιοχημικός, ο οποίος κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1948 "για την έρευνά του σχετικά με την ηλεκτροφόρηση και την ανάλυση προσφόρησης, ειδικά για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την πολύπλοκη φύση των πρωτεϊνών ορού."

 Ο Τισέλιους γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η οικογένεια μετακόμισε στο Γκέτεμποργκ, όπου πήγε σχολείο και μετά φοίτησε στο τοπικό Ρεαλγκιμνάσιουμ. Το 1921 ξεκίνησε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, με ειδίκευση στη χημεία. Ο Τισέλιους έγινε βοηθός έρευνας στο εργαστήριο του Θέοντορ Σβέντμπεργκ το 1925 και έλαβε το πτυχίο ιατρικής το 1930 για τη διατριβή του σχετικά με τη μέθοδο μετακίνησης των ορίων της ηλεκτροφόρησης των πρωτεϊνών. Από τότε και μέχρι το 1935 είχε δημοσιεύσει μια σειρά από έγγραφα σχετικά με τη διάχυση και τη προσρόφηση σε φυσικούς ζεόλιθους με ανταλλαγή βάσης, και οι μελέτες αυτές συνεχίστηκαν για ένα έτος στην επίσκεψη στο εργαστήριο του Χ.Σ. Τέιλορ στο Πρίνστον με την υποστήριξη υποτροφίας από το ίδρυμα Ροκφέλερ. Με την επιστροφή του στην Ουψάλα, συνέχισε το ενδιαφέρον του στις πρωτεΐνες και την εφαρμογή των φυσικών μεθόδων για τα βιοχημικά προβλήματα. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας πολύ βελτιωμένης μεθόδου για την ηλεκτροφορητική ανάλυση κατά τα επόμενα έτη. Ο Τισέλιους πήρε ενεργό μέρος στην αναδιοργάνωση της επιστημονικής έρευνας στη Σουηδία κατά τα έτη μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας το 1951-1955. Ήταν Πρόεδρος του Διοικητικού συμβουλίου για το Ίδρυμα Νόμπελ για τα έτη1960-1964. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου, δυστυχώς, η διάκριση ανάμεσα στο αληθινό και το ψεύτικο φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο θολή από τη χειραγώγηση των γεγονότων, από την εκμετάλλευση των άκριτων μυαλών και τη ρύπανση της γλώσσας. Άρνε Τισέλιους 1948: Βραβείο Νόμπελ Χημείας 1957: Εξελέγη ξένος εταίρος της Βασιλικής εταιρείας (ΞΕΒΕ). 1961: Χρυσό μετάλλιο Πωλ ΚαρέρΟ σεληνιακός κρατήρας Τισέλιους ονομάστηκε προς τιμήν του. Ο Τισέλιους ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 29 Οκτωβρίου 1971 στην Ουψάλα. Η γυναίκα του πέθανε το 1986. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Arne Tiselius στο Wikimedia Commons
Melodifestivalen 2019

Το Melodifestivalen 2019 ήταν ο 59ος διαγωνισμός τραγουδιού Melodifestivalen και διεξήχθη σε μια χρονική περίοδο 6 εβδομάδων από τις 2 Φεβρουαρίου μέχρι τις 9 Μαρτίου 2019. Παρουσιαστές ήταν οι Sarah Dawn Finer, Kodjo Akolor, Marika Carlsson και Eric Saade. Ο Edward af Sillén επέστρεψε ως σύμβουλος και δημιούργησε αρκετά interval acts για τους παρουσιαστές. Ο νικητής του διαγωνισμού είναι ο John Lundvik με το τραγούδι "Too Late for Love". Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ.

 Το Melodifestivalen 2019, που οργανώθηκε από τον SVT, ήταν ο 18ος συνεχόμενος διαγωνισμός Melodifestivalen που διεξήχθη σε διάφορες πόλεις της Σουηδίας. Οι τέσσερις ημιτελικοί έγιναν στο Scandinavium, στο Γκέτεμποργκ (2 Φεβρουαρίου), στη Malmö Arena στο Μάλμε (9 Φεβρουαρίου), στην Tegera Arena στο Λέξαντ (16 Φεβρουαρίου) και στη Sparbanken Lidköping Arena στο Λίντσοπινγκ (23 Φεβρουαρίου). Ο Γύρος Δεύτερης Ευκαιρίας διεξήχθη στο Rosvalla Nyköping Eventcenter στο Νίσοπινγκ, στις 2 Μαρτίου, ενώ ο τελικός στη Friends Arena στη Στοκχόλμη, στις 9 Μαρτίου 2019. Συνολικά, 28 καλλιτέχνες διαγωνίστηκαν σε 4 ημιτελικούς (7 καλλιτέχνες ανά ημιτελικό). Από κάθε ημιτελικό, οι καλλιτέχνες που κατέληξαν στην πρώτη και δεύτερη θέση, προκρίθηκαν απευθείας στον τελικό, ενώ όσοι θα ήρθαν τρίτοι και τέταρτοι, προκρίθηκαν στο γύρο δεύτερης ευκαιρίας. Τα τελευταία τρία τραγούδια του κάθε ημιτελικού, έμειναν εκτός διαγωνισμού. Από τον γύρο δεύτερης ευκαιρίας προκρίθηκαν άλλοι 4 καλλιτέχνες στον τελικό, ανεβάζοντας τον αριθμό των φιναλίστ σε 12. Στις 26 Οκτωβρίου 2018, ο SVT ανακοίνωσε πως οι Sarah Dawn Finer, Kodjo Akolor, Marika Carlsson και Eric Saade θα παρουσιάσουν τον διαγωνισμό. Ο πρώτος ημιτελικός διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2019, στο Scandinavium στο Γκέτεμποργκ. Συνολικά, υπήρξαν 7.158.333 ψήφοι από τους οποίους 573.040 SEK (54.816€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Ο δεύτερος ημιτελικός διεξήχθη στις 9 Φεβρουαρίου 2019, στη Malmö Arena στο Μάλμε. Συνολικά, υπήρξαν 6.993.333 ψήφοι από τους οποίους 522.183 SEK (49.673€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Ο τρίτος ημιτελικός διεξήχθη στις 16 Φεβρουαρίου 2019, στην Tegera Arena στο Λέξαντ. Συνολικά, υπήρξαν 6.305.045 ψήφοι από τους οποίους 662.869 SEK (63.268€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Ο τέταρτος ημιτελικός διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου 2019, στη Sparbanken Lidköping Arena στο Λίντσοπινγκ. Συνολικά, υπήρξαν 6.810.817 ψήφοι από τους οποίους 905.041 SEK (85.386€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Ο γύρος δεύτερης ευκαιρίας διεξήχθη στις 2 Μαρτίου 2019, στο Rosvalla Nyköping Eventcenter στο Νίσοπινγκ. Συνολικά, υπήρξαν 7.244.085 ψήφοι από τους οποίους 949.238 SEK (89.997€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Μαρτίου 2019, στη Friends Arena στη Στοκχόλμη. Συνολικά, υπήρξαν 15.757.707 ψήφοι από τους οποίους 4.273.096 SEK (402.989€) δόθηκαν στον οργανισμό βοήθειας Radiohjälpen. Επίσημη ιστοσελίδα (στα σουηδικά)
Θεμελιώδεις μονάδες μέτρησης του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων

Στη φυσική υπάρχουν επτά θεμελιώδη μεγέθη και δύο συμπληρωματικά με τη βοήθεια των οποίων ορίζονται τα υπόλοιπα μεγέθη της. Οι μονάδες μέτρησης των μεγεθών αυτών μπορούν να δομήσουν ένα σύστημα μέτρησης. Παρακάτω παρουσιάζονται οι επτά θεμελιώδεις μονάδες που δομούν το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (S.I.) που με νόμο του ελληνικού κράτους καθιερώθηκε στην Ελλάδα το 1959. Οι ορισμοί των θεμελιωδών μονάδων βασίζονται σε σταθερές της φύσης και της φυσικής, γίνονται με έναν λειτουργικό τρόπο και σε αρκετές περιπτώσεις υποβοηθούνται από άλλες θεμελιώδεις μονάδες. Οδηγούν πάντα σε μοναδικό αποτέλεσμα με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια.μπενει μέσα

 Το χιλιόγραμμο είναι η μοναδική θεμελιώδης μονάδα που ορίζεται με πρότυπο. Αντίγραφα του πρότυπου χιλιόγραμμου υπάρχουν σε διάφορα διεθνή ιδρύματα μετρολογίας διαφόρων χωρών. Τα εθνικά αυτά πρότυπα συγκρίνονται συχνά μεταξύ τους για έλεγχο αποκλίσεων. Ο ορισμός του μέτρου βασίζεται στην ταχύτητα του φωτός στο κενό c=299.792.458 m/s που είναι σταθερά της φύσης. Το δευτερόλεπτο ορίζεται από μία ιδιότητα του καίσιου-133 και για αυτό το λόγο τα ατομικά ρολόγια που βασίζονται σ’ αυτό το στοιχείο θεωρούνται αρκετά ακριβή. Τέτοια ρολόγια υπάρχουν στους δορυφόρους του συστήματος GPS. Τα διάφορα διεθνή ιδρύματα μετρολογίας διαθέτουν ρολόγια μεγαλύτερης ακρίβειας τα οποία όμως πρέπει να είναι συγχρονισμένα. Για να συγχρονιστούν δύο ιδρύματα χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσο το ρολόι ενός δορυφόρου GPS ορατού και από τα δύο. Ο ορισμός του αμπέρ είναι περισσότερο θεωρητικός καθώς η βαθμονόμηση ηλεκτρικών οργάνων γίνεται με άλλη μέθοδο. Το τριπλό σημείο του νερού είναι το σημείο στο οποίο μπορούν να συνυπάρχουν οι τρεις φυσικές καταστάσεις του νερού: πάγος, υγρό νερό, υδρατμός. Σε 0,012 χιλιόγραμμα καθαρού άνθρακα-12 (12C) περιέχονται 6,02214199×1023 άτομα άνθρακα. Ο αριθμός αυτός ονομάζεται αριθμός Avogadro και συμβολίζεται με ΝΑ. Το μολ (mol) είναι η ποσότητα ΝΑ διακεκριμένων σωματίων. Η καντέλα μπορεί να οριστεί με τη βοήθεια άλλων μονάδων του διεθνούς συστήματος και κανονικά δεν είναι θεμελιώδης. Διατηρείται στον πίνακα των θεμελιωδών μονάδων για ιστορικούς λόγους. Διεθνές Σύστημα Μονάδων Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών Αρχειοθετήθηκε 2012-07-16 στο Wayback Machine. Εθνικό Ίδρυμα Μετρολογίας Αρχειοθετήθηκε 2014-06-01 στο Wayback Machine.
Πούστετς

Το Πούστετς (αλβανικά: Pustec· σλαβομακεδονικά: Пустец) γνωστό από το 1973 έως το 2013 ως Λικενάς (αλβ.: Liqenas), είναι χωριό στον Δήμο Πούστετς του Νομού Κορυτσάς στην ανατολική Αλβανία. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική όχθη της Μεγάλης Πρέσπας και φιλοξενεί μεγάλο μέρος της σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Αλβανία.

 Το Πούστετς βρίσκεται στη νοτιοδυτική όχθη της λίμνης Πρέσπας και είναι το κοντινότερο χωριό στο νησάκι του Αγίου Παύλου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 861 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βορειοανατολικά, κατά μήκος της λίμνης, βρίσκεται το Σουλίν, ενώ στα νοτιοανατολικά το χωριό Λέσκα. Το Πούστετς και η γύρω περιοχή βρίσκονται εντός του Εθνικού Δρυμού Πρεσπών.
Λεσότο, Γη των Πατέρων μας

Το Lesotho Fatse La Bontata Rona (= Λεσότο, Γη των Πατέρων μας) είναι ο εθνικός ύμνος του Λεσότο, σε στίχους του Γάλλου ιεραπόστολου François Coillard και σε μουσική του Ferdinand-Samuel Laur. Χρησιμοποιείται ως εθνικός ύμνος από το 1967.

 LESŌTHŌ FATŠE LA BO NTAT'A RŌNA Lesōthō fatše la bo ntat'a rōna; Ha ra mafatše le letle ke lona; Ke moo re hlahileng, ke moo re hōlileng, Rea lerata, Mōlimō ak'u bōlōke Lesōthō; U felise lintoa le matšoenyeho; Oho fatše lena; La bo ntata rōna; Le be le khotso. Lesotho, land of our Fathers, Among countries you are the most beautiful. You gave birth to us, Within you we were reared-- You are dear to us. God, please protect Lesotho. Spare it conflict, spare it tribulation-- Oh you, land of mine, Land of our Fathers, May you know peace. Λεσότο, Γη των Πατέρων μας, Είσαι η ομορφότερη από τις χώρες. Μας έφερες στον κόσμο, Μέσα σου μεγαλώσαμε-- Είσαι η αγαπημένη μας χώρα. Θεέ, Σε Παρακαλούμε, προστάτευε το Λεσότο. Κάνε να λείψουν οι συγκρούσεις και οι δοκιμασίες. Γη των Πατέρων μας, Είθε να έχεις ειρήνη. Εθνικός ύμνος του Λεσότο
Τζον Ουίλιαμ Στρατ

Ο Τζον Ουίλιαμ Στρατ, 3ος Βαρόνος Ρέιλι (John William Strutt Rayleigh, 12 Νοεμβρίου 1842 – 30 Ιουνίου 1919), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, ήταν Άγγλος φυσικός, ο οποίος μαζί με τον σερ Ουίλιαμ Ράμσεϊ ανεκάλυψαν το στοιχείο αργό, ανακάλυψη για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1904. Ο Στρατ ανακάλυψε επίσης το φαινόμενο που σήμερα ονομάζεται διάχυση Ρέιλι, το οποίο εξηγεί γιατί ο ουρανός έχει μπλε χρώμα.

 Ο Στρατ γεννήθηκε στο Λάνγκφορντ Γκρόουβ (Langford Grove) του Έσσεξ και ως παιδί ήταν ασθενικός οργανισμός. Ξεκίνησε να σπουδάζει μαθηματικά στο Trinity College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1861. Στην συνέχεια εκλέχθηκε μέλος του κολεγίου, θέση που κράτησε μέχρι τον γάμο του το 1871. Από τον γάμο του απέκτησε τρεις γιους. Το 1873 πέθανε ο πατέρας του και ο Στρατ τον διαδέχτηκε ως τρίτος Βαρώνος του Ρέιλι. Ο Στρατ έγινε ο δεύτερος διευθυντής του Εργαστηρίου Κάβεντις του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ μετά τον Μάξγουελ, θέση που διατήρησε από το 1879 έως το 1884. Το 1873 έγινε μέλος (εταίρος) της Βασιλικής Εταιρείας, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος μεταξύ του 1905 και του 1908. Το 1904 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψη του στοιχείου αργό μαζί με τον Ουίλιαμ Ράμσεϊ. Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1919 έχοντας κερδίσει σημαντικές τιμητικές διακρίσεις το έργο του. Ρέιλι, δραστικό Άζωτο Πληροφορίες για τον Τζον Ουίλιαμ Στρατ
Πρόγραμμα Βενέρα

Το πρόγραμμα Βενέρα (ρωσικά: Венера, αγγλικά: Venera) αποτελούνταν από σειρά μη επανδρωμένων διαστημοσυσκευών που αναπτύχθηκαν στην ΕΣΣΔ από το 1961 έως το 1984 με στόχο την μελέτη του πλανήτη Αφροδίτη, από όπου προήλθε και το όνομά του προγράμματος (Βενέρα στα ρωσικά σημαίνει Αφροδίτη). Συνολικά δέκα από τα σκάφη που εστάλησαν μπόρεσαν να αναμεταδώσουν δεδομένα από την επιφάνεια της Αφροδίτης και ακόμη δεκατρία μπόρεσαν να μεταδώσουν δεδομένα από την ατμόσφαιρα της. Τα σκάφη Βενέρα συνέβαλαν στην καλύτερη κατανόηση της Αφροδίτης, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνεια της, την ατμοσφαιρική της σύνθεση και την γεωμορφολογία της. Το πρόγραμμα πέτυχε και την πρώτη προσεδάφιση ανθρώπινης συσκευής σε άλλο πλανήτη.

 Το πρόγραμμα των αποστολών αυτό χαρακτηρίζεται επιτυχημένο καθώς, εκτός των επιστημονικών μετρήσεων που πραγματοποίηθηκαν, πολλές απο αυτές αποτελούν ορόσημα της διαστημικής εξερεύνησης. Συγκεκριμένα : Το σκάφος Βενέρα 3 (Νοέμβριος 1966) ήταν η πρώτη ανθρώπινη συσκευή που εισήλθε στην ατμόσφαιρα άλλου πλανήτη και συνετρίβη στην επιφανειά του. Το Βενέρα 7 (Δεκέμβριος 1970) πέτυχε την πρώτη "μαλακή" (ελεγχόμενη) προσεδάφιση σε άλλο πλανήτη. Το Βενέρα 9 (Ιούνιος 1975) μετέδωσε φωτογραφίες από την επιφάνεια του πλανήτη. ενώ το Βενέρα 15 (Ιούνιος 1983) εκτέλεσε υψηλής ανάλυσης χαρτογράφηση της Αφροδίτης με σάρωση από ραντάρ. Οι συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας του επικρατούν στην ατμόσφαιρα και την επιφάνεια της Αφροδίτης είναι ακραίες (πίεση 90 ατμοσφαιρών και θερμοκρασία άνω των 400 βαθμών κελσίου), για αυτό και ο χρόνος επιβίωσης των διαστημοσυσκευών κυμάνθηκε από 23 λεπτά στις πρώτες αποστολές έως περίπου 2 ώρες στις τελευταίες. Τα σκάφη που προσεδαφίστηκαν ήταν εξοπλισμένα με πανίσχυρα συστήματα ψύξης, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις συνθήκες αυτές. Άστρον (διαστημικό τηλεσκόπιο) – διαστημικό τηλεσκόπιο που σχεδιαστικά βασιζόταν στο σκάφος-φορέα των διαστημοπλοίων Βενέρα Pioneer Venus Πρόγραμμα Βέγκα The Soviets and Venus του Larry Klaes, 1993 (Αγγλικά)