IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Παπάζογλου

Ο Κώστας Παπάζογλου είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 18 Μαρτίου 1984. Είναι πτυχιούχος του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ από το 2005 με ειδικότητα στην προπονητική καλαθοσφαίρισης.

 Ο Κώστας Παπάζογλου ξεκίνησε από πολύ νέος την προπονητική του καριέρα. Μόλις σε ηλικία 22 χρονών διετέλεσε μέλος του τεχνικού τιμ του Α.Π.Σ. Μακεδονικός Νεάπολης στην Α1 Εθνική κατηγορία. Αργότερα, μετά την αποχώρηση του Κώστα Φλεβαράκη από τον Α.Π.Σ. Μακεδονικός Νεάπολης συνέχισε την καριέρα του στη πολωνική Πολπακ όντας ο άμεσος συνεργάτης του Κώστα Φλεβαράκη στον νέο του σταθμό και κατακτώντας μια θέση στα πλέι οφ της πολωνικής λίγκας. Η συνεργασία με τον Φλεβαράκη συνέχισε και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, αυτή τη φορά στην Εθνική ομάδα της Σουηδίας στην οποία ήταν υπεύθυνος σκαουτ για 2 χρόνια. Στα τέλη του 2007 ακολουθεί τον Φλεβαράκη στον ΠΑΟΚ όπου και παραμένει μέχρι τα τέλη Απριλίου συμβάλλοντας στη προσπάθεια του ΠΑΟΚ να παραμείνει στην Α1 Εθνική κατηγορία. Τα επόμενο καλοκαίρι είναι και πάλι ο άμεσος συνεργάτης του Φλεβαράκη στην ΑΕΚ όπου και βρίσκεται για τα επόμενα 2 χρόνια μέχρι το 2010. Η επόμενη διετία θα τον βρει και πάλι στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνική κατηγορίας και στον Ηλυσιακό. Αμέσως μετά βείσκεται στην BEKO BBL και την New Yorker Phantoms Braunschweig όπου κάθεται για 1 χρόνο μέχρι το καλοκαίρι του 2013. Από το καλοκαίρι του 2013 βρίσκεται στα Τρίκαλα BC όπου τον Απρίλιο του 2015 αναλαμβάνει την ομάδα και γίνεται σε ηλικία 31 ετών ο 3ος μικρότερος πρώτος προπονητής στην ιστορία της Α1 Εθνική κατηγορίας, ο μικρότερος μάλιστα μετά τη περίοδο 1999-2000. http://www.basketball-loewen.de/presse/news/einzelner-beitrag/article/konstantinos-papazoglou-komplettiert-den-trainerstab-1.html Αρχειοθετήθηκε 2020-07-20 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20140903051432/http://www.unser38.de/braunschweig-innenstadt/sportliches/mir-ist-wichtig-dass-wir-alles-gegeben-haben-d2912.html http://www.sport24.gr/Basket/OmadesBasket/A1Trikala/papazogloy-diaskedazoyme-to-mpasket.3438338.html http://www.enwsi.gr/basket-aek/sinechizoun-me-papazoglou-ta-trikala/ http://www.trikalabc.gr/%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF/ Αρχειοθετήθηκε 2016-04-09 στο Wayback Machine. http://www.trikalascore.gr/index.php/basket/trikala-bc/item/15567-papazoglou-timh-gia-enan-proponhth-na-kooutsarei-mia-omada-san-ta-trikala Αρχειοθετήθηκε 2016-01-12 στο Wayback Machine. http://www.basketnet.gr/greece/greece-a2/greece-ilisiakos/p/17990/etsi-petuhe-o-ilusiakos http://basketball.eurobasket.com/coach/Kostantinos_Papazoglou/Aries-Trikalla-BC/22721 http://www.sport24.gr/Basket/OmadesBasket/A1Trikala/ta-hnia-ston-papazogloy.3414039.html http://www.basketplus.gr/index.php/a1-esake-basket-league/trikala/item/72101-analamvanei-kai-episima-o-kostas-papazoglou https://www.paokbc.gr/el/nea/omadas/520-o-2
Ελεονώρα Σοφία της Σαξονίας-Βαϊμάρης

H Ελεονώρα Σοφία (γερμ. Eleonore Sophia von Sachsen-Weimar von Wettin, 22 Μαρτίου 1660 - 4 Φεβρουαρίου 1687) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Λάουστετ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη Ερνέστου Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Χριστίνας Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Χριστιανού του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1684 τον Φίλιππο της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Λάουστετ και είχε τέκνα: Χριστιάνα Ερνεστίνη (1685-1689). Ιωάννης Γουλιέλμος (27 Ιανουαρίου - 21 Ιουνίου 1687). Eleonora Sophia Herzogin v.Sachsen-Weimar in: Genealogy Database by Herbert Stoyan Archived 2014-10-13 at the Wayback Machine [retrieved 8 October 2014]. Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Wettin". genealogy.euweb.cz. Retrieved 8 October 2014
Κέβιν Φρίμαν

Ο Κέβιν Φρίμαν, γεννημένος στις 3 Μαρτίου 1978 στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Φρίμαν σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, με το οποίο κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή NCAA το 1999. Στα τέσσερα χρόνια που αγωνίστηκε με την ομάδα του πανεπιστημίου, συμμετείχε σε 140 αγώνες με μέσους όρους 10,5 πόντων, και 6,5 ριμπάουντ, ενώ είχε 53,4% ποσοστό ευστοχίας σε προσπάθειες εντός παιδιάς.Μετά το τέλος των σπουδών του, επιλέχθηκε να συμμετάσχει με την εθνική πανεπιστημιακή ομάδα των ΗΠΑ στο παγκόσμιο πανεπιστημιακό πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα της Ισπανίας. Με μέσους όρους 8,0 πόντων και 4,4 ριμπάουντ, βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο.Το 2000, υπέγραψε στους Λος Άντζελες Σταρς για το ΑΒΑ, ολοκληρώνοντας τη σεζόν 2000-01 στις Φιλιππίνες. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ιταλία και το καλοκαίρι του 2002 μεταγράφηκε στην Αυστραλία, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια στους Μπρισμπέιν Μπούλετς. Το 2004, επέστρεψε για μικρό χρονικό διάστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την ομάδα των Γουέσττσεστερ Γουαϊλντφάιρ για την USBL, πριν συνεχίσει για άλλον ένα χρόνο στους Μπρισμπέιν Μπούλετς. Τη σεζόν 2005-06, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης αλλά αγωνίστηκε σε μόλις έναν αγώνα πρωταθλήματος, πριν συνεχίσει και πάλι στις Φιλιππίνες και τους Σαν Μιγκέλ Μπίρμεν. Το 2006-07, υπέγραψε στους Τσεγιάνγκ Χόρσις από την Κίνα, για να ολοκληρώσει τη χρονιά στη Βενεζουέλα και το Πουέρτο Ρίκο. Το καλοκαίρι του 2007, συμφώνησε με την αργεντίνικη Εστουντιάντες ντε Μπαία Μπλάνκα, συνεχίζοντας στην ιταλική Ίμολα και ολοκληρώνοντας τη χρονιά στη βενεζουαλική Κοκόντριλος ντε Καράκας, με την οποία κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στο Μεξικό και τη Βενεουέλα, για να κλείσει την καριέρα του τη σεζόν 2009-10, φορώντας αρχικά τη φανέλα της ισπανικής Τενερίφης και στη συνέχεια της Εσπαρτάνος ντε Μαρχαρίτα και Κοκόντριλος ντε Καράκας, στη Βενεζουέλα.Από το 2014, εργάζεται ως τεχνικός διευθυντής της ομάδας καλαθοσφαίρισης του πανεπιστημίου του Κονέκτικατ. Kevin Freeman Stats | College Basketball Kevin Freeman Basketball Player Profile Kevin Freeman Player Profile, Connecticut, NCAA Stats
BMW F10

Η BMW Σειρά 5 F10 / F11 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 7 Ιανουαρίου 2010 έως τον Μάρτιο του 2017. Το μοντέλο ήταν, όπως και οι προκάτοχοί του, διαθέσιμο με μία μεγάλη παλέτα κινητήρων, τόσο βενζίνης, όσο και πετρελαίου, με χωρητικότητες από 2.0 έως 4.4 λίτρα και ιπποδυνάμεις από 184 hp στην έκδοση 520d, έως 560 hp στην κορυφαία έκδοση Μ5, που εισήχθη το 2011. Αντικατέστησε τη BMW Ε60 και συνέχισε την πολιτική της χρήσης ξεχωριστών κωδικών για την κάθε εκδοχή αμαξώματος, που είχε ξεκινήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της Σειράς 5 η προκάτοχος Ε60, καθώς το 4-πορτο σεντάν ονομάζεται επίσημα BMW F10, ενώ η έκδοση Touring (station wagon) φέρει τον κωδικό BMW F11. Τελικώς, αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 από τη BMW Σειρά 5 G30.

 Κυκλοφόρησε σε 4 εκδόσεις: F10 - η στάνταρ εκδοχή sedan. F11 - η εκδοχή Touring (station wagon). F18 - η εκδοχή σεντάν με μακρύτερο κατά 14,0 εκατοστά μεταξόνιο. Διατέθηκε αποκλειστικά στην Κίνα, στο Μεξικό και στη Μέση Ανατολή, ως μια εναλλακτική φθηνότερη επιλογή αντί της ακόμα μεγαλύτερης και ακριβότερης BMW Σειράς 7 F01 και (με το μακρύτερο μεταξόνιο) F02. F07 - η εκδοχή Gran Turismo, ένα 5-πορτο fastback που συνδυάζει στοιχεία station wagon και crossover. Μέχρι σήμερα παραμένει η μοναδική BMW Σειρά 5 που παρήχθη σε τέτοια εκδοχή αμαξώματος. Η επίσημη παρουσίαση της εκδοχής F10 (η στάνταρ εκδοχή σεντάν) έγινε στις 23 Νοεμβρίου 2009 και η μαζική παραγωγή της ξεκίνησε στις 7 Ιανουαρίου 2010, όπως προαναφέρθηκε, με την έναρξη των πωλήσεων στην Ευρώπη να λαμβάνει χώρα στις 20 Μαρτίου 2010. Η επίσημη παρουσίαση της εκδοχής Touring (επίσημος κωδικός : F11) έγινε στις 10 Απριλίου 2010, ενώ στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2011 παρουσιάστηκε η κορυφαία έκδοση F10 M5 και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2011. Τον Ιούλιο του 2013, ξεκίνησε η παραγωγή της ανανεωμένης εκδοχής του μοντέλου, κοινώς του λίφτινγκ, με αναβαθμίσεις στην αισθητική και στον εξοπλισμό. Στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) μιας αριστεροτίμονης BMW 530d του 2010, το μοντέλο απέσπασε τη μέγιστη δυνατή διάκριση των 5 αστέρων, με τα εξής αποτελέσματα: Προστασία ενηλίκων 34,3 πόντοι ή 95% Προστασία ανηλίκων 40,8 πόντοι ή 83% Προστασία πεζών 28,0 πόντοι ή 78% Συστήματα ενεργητικής ασφάλειας 7,0 πόντοι ή 100% 2011-2014 BMW 5 Series review (αναφέρεται στις BMW F10 / F11 Αμερικανικών προδιαγραφών)
Εντμόν Ποττιέ

Ο Εντμόν Φρανσουά Πωλ Ποττιέ (γαλλ. Edmond François Paul Pottier, 1855–1934) υπήρξε Γάλλος ιστορικός και αρχαιολόγος που εδραίωσε το Corpus vasorum antiquorum, και πρωτοπόρος ερευνητής της αρχαίας ελληνικής κεραμικής.

 Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν. Σχολείο πήγε στο Λύκειο Κοντορσέ και εν συνεχεία σπούδασε στην École normale supérieure και στην Γαλλική Σχολή Αθηνών, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ με εργασία επί της χρονολογίας των αρχαίων αρχόντων της Αθήνας. Επέστρεψε στη Γαλλία και διορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων στο Μουσείο του Λούβρου. Phillippe Rouet:Approaches to the Study of Attic Vases, Beazley and Pottier, Oxford, 2001. Medwid, Linda M. The Makers of Classical Archaeology: A Reference Work. New York: Humanity Books, 2000 pp. 247–8.
Απλό πολύγωνο

Στη γεωμετρία ως απλό πολύγωνο ορίζεται ένα επίπεδο σχήμα που αποτελείται από μη τεμνόμενα ευθύγραμμα τμήματα (πλευρές) που ενώνονται ανά ζεύγη για να σχηματίσουν μια κλειστή διαδρομή. Εάν οι πλευρές του τέμνονται τότε το πολύγωνο δεν είναι απλό. Το προσδιοριστικό «απλό» συχνά παραλείπεται και ο παραπάνω ορισμός γίνεται προϋπόθεση για να οριστεί ένα πολύγωνο γενικότερα. Τα απλά πολύγωνα ονομάζονται επίσης πολύγωνα Τζόρνταν, διότι το θεώρημα καμπύλης του Τζόρνταν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι ένα τέτοιο πολύγωνο χωρίζει ένα επίπεδο σε δύο περιοχές, την περιοχή στο εσωτερικό του και την περιοχή έξω από αυτό. Ένα απλό πολύγωνο στο επίπεδο είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν κύκλο και το εσωτερικό του είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν δίσκο.

 Οι μαθηματικοί χρησιμοποιούν συνήθως τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν μόνο στο σχήμα που αποτελείται από τα ευθύγραμμα τμήματα, και όχι στην κλειστή περιοχή που δημιουργούν, ωστόσο, ορισμένοι χρησιμοποιούν τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν σε ένα επίπεδο σχήμα που οριοθετείται από την κλειστή διαδρομή, που αποτελείται από μια πεπερασμένη ακολουθία απλών ευθύγραμμων τμημάτων (δηλαδή, από μια κλειστή τεθλασμένη). Σύμφωνα με τον ορισμό κατά τη χρήση, αυτη η οριογραμμή άλλοτε μπορεί, και άλλοτε όχι, να αποτελεί μέρος του ίδιου του πολυγώνου. Ο ορισμός που δίνεται παραπάνω εξασφαλίζει τις ακόλουθες ιδιότητες: Ένα πολύγωνο περικλείει μια περιοχή (που ονομάζεται το εσωτερικό του), η οποία είναι πάντα μετρήσιμη. Τα ευθύγραμμα τμήματα (που ονομάζονται «πλευρές» ή «ακμές») τα οποία κατασκευάζουν ένα πολύγωνο, συναντώνται μόνο στα άκρα τους (που ονομάζονται «κορυφές», κάποιοες φορές και «γωνίες»). Σε κάθε κορυφή συναντώνται ακριβώς δύο ακμές. (Ο αριθμός των ακμών είναι πάντα ίσος με τον αριθμό των κορυφών).Τα δύο άκρα που συναντώνται σε μια κορυφή, συνήθως απαιτούνται για να σχηματίσουν μια γωνία, η οποία δεν πρέπει να είναι παραπληρωματική (180°), διότι τότε, τα συνευθειακά ευθύγραμμα τμήματα θα σχηματίσουν μια πλευρά της οποίας και θα θεωρηθούν τμήματα. Εάν μια κλειστή τεθλασμένη ενσωματωθεί σε ένα επίπεδο, το χωρίζει σε δύο περιοχές η μία εκ των οποίων είναι τοπολογικά ισοδύναμη με έναν δίσκο, μια τέτοια κλειστή τεθλασμένη ονομάζεται ασθενώς απλό πολύγωνο. Ανεπίσημα, ασθενώς απλό πολύγωνο είναι ένα πολύγωνο στο οποίο ορισμένες πλευρές μπορούν να «αγγίζονται», αλλά δεν μπορούν να «διασταυρώνονται». Ένας πιο γενικός ορισμός, ορίζει ως ασθενώς απλό πολύγωνο τα όρια των ακολουθιών απλών πολυγώνων ίδιου συνδυαστικού τύπου, με σύγκλιση στο πλαίσια της απόστασης Φρεσέ. Το εσωτερικό του μπορεί να είναι κενό. Για παράδειγμα, η αναφερόμενη στην παραπάνω εικόνα, ABCBA τεθλασμένη είναι ένα ασθενώς απλό πολύγωνο, καθώς μπορεί να θεωρηθεί ως το όριο της «συμπίεσης» του ABCFGHA πολυγώνου. Weisstein, Eric W., "Simple polygon" από το MathWorld.
Θέλετε να χορέψετε μαζί μου;

To Voulez-vous danser avec moi ? (Θέλετε να χορέψετε μαζί μου;) είναι μια κωμωδία μυστηρίου Γαλλικής παραγωγής του 1959 σε σκηνοθεσία Μισέλ Μπουαρόν με πρωταγωνιστές τους Μπριζίτ Μπαρντό και Ανρί Βιντάλ. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα The Blonde Died Dancing του Κέλεϊ Ρους (λογοτεχνικό ψευδώνυμο των Γουίλιαμ & Όντρεϊ Ρους).

 Ο Ερβέ Νταντιέ είναι ένας γοητευτικός οδοντίατρος παντρεμένος με την όμορφη Βιρζινί, κόρη βιομηχάνου. Μετά από ένα καυγά του ζευγαριού ο Ερβέ θα βρεθεί σε ένα μπαρ όπου θα γνωριστεί με την σαγηνευτική Ανίτα. Λίγο αργότερα θα βρεθεί στο σπίτι της όπου θα φωτογραφηθεί από το συνεργό της σε τρυφερές περιπτύξεις. Η παγίδα έχει στηθεί και ο εκβιασμός ξεκινάει την επομένη. Λίγο μετά η Ανίτα θα βρεθεί νεκρή και οι υποψίες πέφτουν στον Ερβέ. Η Βιρζινί πεπεισμένη για την αθωότητα του θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να τον ξεμπλέξει... Η ταινία γυρίστηκε στα Studios de La Victorine, στη Νίκαια της Γαλλίας μεταξύ 9 Ιουλίου και 2 Οκτωβρίου του 1959 και βγήκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 18 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Είναι γυρισμένη σε 35άρι έγχρωμο φιλμ με μονοφωνικό ήχο. Η ταινία σημαδεύτηκε από δύο θανάτους, του πρωταγωνιστή Ανρί Βιντάλ μόλις 8 μέρες πριν βγει το φιλμ στις αίθουσες και της αρχικής επιλογής για το ρόλο της Ανίτα, Σύλβια Λόπεζ, η οποία αρρώστησε από λευχαιμία λίγο μετά την έναρξη των γυρισμάτων (αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από την Ντον Άνταμς) και απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα. Δευτερεύοντες ρόλους στην ταινία ερμηνεύουν ο τραγουδοποιός, μετέπειτα εραστής της Μπριζίτ Μπαρντό, Σερζ Γκενσμπούργκ και ο διάσημος συνθέτης, στιχουργός και κιθαρίστας Ντάριο Μορένο. Η μουσική της ταινίας που κυκλοφόρησε το 1959 από την Philips περιλαμβάνει τα ακόλουθα κομμάτια Thème du générique (01:35) La licorne (02:03) Janick and Jo (01:55) Cha cha cha flores (03:35) Tension mambo (02:38) Internet Movies Database
Σκοτ Μόρισον

Ο Σκοτ Τζον Μόρισον (αγγλικά: Scott John Morrison, 13 Μαΐου 1968), είναι Αυστραλός πολιτικός καθώς και ο 30ός Πρωθυπουργός της Αυστραλίας, αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Αυγούστου 2018 και παρέμεινε πρωθυπουργός έως τις 23 Μαΐου 2022. Είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2007, στην περιφέρεια Κουκ στην Νέα Νότια Ουαλία.

 Ο ίδιος γεννήθηκε στο Σίδνεϊ και σπούδασε οικονομική γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας. Προτού κατέλθει στην πολιτική, εργάστηκε ως διευθυντής του Γραφείου Τουρισμού και Αθλητισμού Νέας Ζηλανδίας από το 1998 ως το 2000 και διευθύνων σύμβουλος του Tourism Australia από το 2004 ως το 2006. Ήταν επίσης πολιτειακός διευθυντής του Φιλελεύθερου Κόμματος της Νέας Νότιας Ουαλίας από το 2000 ως το 2004. Ο Μόρισον εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 2007. Έπειτα από τις εκλογές του 2010 διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Έπειτα από τη νίκη του Συνασπισμού στις εκλογές του 2013, ο Μόρισον διορίστηκε υπουργός Μετανάστευσης και Συνοριακής Προστασίας στην κυβέρνηση του Τόνι Άμποτ. Από τη θέση εκείνη εφάρμοσε την επιχείρηση "Κυρίαρχα Σύνορα", που αποτέλεσε μια από τις σημαίες του Συνασπισμού. Στον ανασχηματισμό του 2014 ο Μόρισον έγινε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών. Στη συνέχεια προήχθη σε Θησαυροφύλακα τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ αντικατέστησε τον Τόνι Άμποτ στην πρωθυπουργία.Τον Αύγουστο του 2018 ο Πίτερ Ντάτον αναμετρήθηκε με τον Τέρνμπουλ για την αρχηγία του Φιλελεύθερου Κόμματος, εξαιτίας της μη ικανοποίησης από τη συντηρητική πτέρυγα των Φιλελευθέρων. Ο Τέρνμπουλ κέρδισε τον Ντάτον, όμως οι εντάσεις συνεχίστηκαν στους κόλπους του κόμματος, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί από το ίδιο το κόμμα η διεξαγωγή και δεύτερης ψηφοφορίας. Ο Τέρνμπουλ επέλεξε να μην θέσει υποψηφιότητα και στην δεύτερη ψηφοφορία ο Μόρισον κέρδισε τον Ντάτον και την Τζούλι Μπίσοπ και έγινε νέος αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος και πρωθυπουργός.Ο Μόρισον και ο συνασπισμός του κέρδισαν και τις εκλογές του 2019.Έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις εκλογές του 2022, αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Άντονι Αλμπανίζι. Είναι παντρεμένος με την Τζένι Γουόρεν και έχουν δύο κόρες. Προφίλ στον επίσημο δικτυακό τόπο του Αυστραλιανού Κοινοβουλίου Προφίλ στο TheyVoteForYou.org.au
Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι

Η Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:میل ثروت قادین‎) (Τούρκικα: Meyliservet Kadınefendi, 21 Οκτωβρίου 1854 - 3 Δεκεμβρίου 1903) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Dördüncü Meyli-Servet Kadın Efendi Hazretleri

 Η Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1869 στο Μπατούμι και ήταν Κιρκασιανής καταγωγής. Είχε μια μεγαλύτερη αδελφή, η οποία ήταν σύζυγος πρεσβευτή στη Ρώμη. Η αδελφή της την πήρε μαζί της στην Ιταλία, και της προσέφερε μια άριστη εκπαίδευση. Έμαθε αρκετές γλώσσες. Αφού παρέμειναν στην Ιταλία για περισσότερο από οκτώ χρόνια, οι δύο αδελφές επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη όπου ζούσαν μια μοναχική ζωή. Η αδελφή της Μεϊλισερβέτ γνώρισε την Ρεφιά Σουλτάν. Στην Μεϊλισερβέτ άρεσε τόσο πολύ τη ζωή του παλατιού, αποφάσισε ότι δεν θα φύγει. Η Ρεφιά Σουλτάν πήρε την Μεϊλισερβέτ στο παλάτι και της έδωσε ειδική εκπαίδευση. Στις 8 Ιουνίου 1874 η Μεϊλισερβέτ παντρεύτηκε τον Μουράτ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ένα χρόνο αργότερα γέννησε τον μοναδικό της παιδί, μια κόρη την Φεχιμέ Σουλτάν. Η Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι πέθανε μετά από μια σύντομη ασθένεια στις 3 Δεκεμβρίου 1903 στο Παλάτι Τσιραγάν στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 49 ετών. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Για αυτήν είμαι η Έυα

Για αυτήν είμαι η Έυα (Ισπανικά: Por ella soy Eva) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2012. Βασισμένη στην Κολομβιανή τηλενουβέλα του 2006 En los tacones de Eva ("Στα τακούνια της Εύας"). Πρωταγωνιστούν Λουσέρο, Χάιμε Καμίλ, Πάτι Ναβιδάδ και Χεσούς Οτσόα.

 Ο Χουάν Κάρλος είναι ένας πολυάσχολος άνθρωπος που εργάζεται στην Grupo Imperio. Είναι γυναικάς και αισθάνεται ότι απολαμβάνει μόνο τη συντροφιά των γυναικών. Αλλά όταν η Ελένα, μια ανύπαντρη μητέρα ενός γιου και πρώην υπάλληλος της Grupo Imperio, μπαίνει στη ζωή του, αρχίζει να έχει συναισθήματα για την Ελένα, κάτι που δεν είχε νιώσει ποτέ πριν. Λουσέρο ως Ελένα Μορένο Ρομέρο ντε Καμπαγιέρο Χάιμε Καμίλ ως Χουάν Κάρλος Καμπαγιέρο Μιστράλ/Έυα Μαρία Λεόν Χαραμίγιο χηρ. ντε Σουλοάγα/Χουάν Περόν Πάτι Ναβιδάδ ως Μίμι ντε λα Ρόσα "ντε λα Ρόουζ"/Εμετέρια Χαραμίγιο Χεσούς Οτσόα ως Δον Αδριάνο Ρέγες Μεντιέτα Νίκολας Καμπαγιέρο ως Εδουάρδο "Λαλίτο" Μορένο Ρομέρο Ελένα Ρόχο ως Δόνια Εουχένια Μιστράλ ντε Καμπαγιέρο Μαριάνα Σεοάνε ως Ρεμπέκα Οροπέσα Πέρες Λετίσια Περδιγόν ως Δόνια Σίλβια Ρομέρο Ρουίς ντε Μορένο Μαρσέλο Κόρδοβα ως Πλούταρκο Ράμος Αρριέτα Φερντινάντο Βαλένσια ως Λουίς Ρενάτο Καμπαγιέρο Καμάρχο Μανουέλ Οχέδα ως Δον Εδουάρδο Μορένο Λαντέρος Κάρλος Μπράτσο ως Δον Μοδέστο Καμπαγιέρο Κάρλος ντε λα Μότα ως Σαντιάγο Εσκουδέρο ντε Ρεάλ Πάμπλο Βαλεντίν ως Φερνάντο Κοντρέρας Τιαρέ Εσκάνδα ως Μαρσέλα Νοριέγα ντε Κοντρέρας Λουίς Μανουέλ Άβιλα ως Ονέσιμο Γκάρσα Τόρρες-Τρεβίνιο Γκαμπριέλα Σαμόρα ως Ανχέλικα Ορτέγα Πέρες Νταλίλα Πολάνκο ως Λουσία Σαράτε Γεραλντίν Γαλβάν ως Γιένιφερ Μαρία ντελ Ροσίο Κοντρέρας Νοριέγα Ντανιέλ Ντίας ντε Λεόν ως Κέβιν Χοσέ Κοντρέρας Νοριέγα Ενρίκε Μοντάνιο ως Ντανιέλ Μερίνο Ίλσε Σαμαρίπα ως Κλάουδια Καμπαγιέρο Καμάρχο Πρισίλα Αβεγιανέδα ως Βερόνικα "Βέρο" Ιβόν Γκάρσα ως Σίντι Μαρισόλ Καστίγιο ως Γιακελίν Γουδαλούπε Μπολάνιος ως Νέλι Ρομπέρτο Μπαγιεστέρος ως Ραούλ Μεντόσα Έκτορ Ορτέγα ως Δον Ρίτσαρντ Φέρμπανκς Σουσάνα Σαμπαλέτα ως Δόνια Έυα Μαρία Λεόν Χαραμίγιο χηρ. ντε Σουλοάγα/Δόνια Γιαδίρα Ρίβερς Ρότζερ Κούντνεϊ ως Κος. Κίτον Λάουρα Καρμίν ως Καμίλα ντε Φέρμπανκς Χούλιο Μπράτσο ως Νταγομπέρτο Πρεσιάδο Μαρία Ισαμπέλ Μπενέ ως Κάρμεν Καμάρχο Αδριάν Ουρίμπε ως Ισίντρο "Τσίλο" Τσάβες Κριστίνα Παστόρ ως Αντόνια Ρέγες Μεντιέτα ντε Ράμος Αρτούρο Καρμόνα ως Μάριο Λισαρράγα Μανουέλ Ίμας ως Πατρίσια Λόρκα Μπεριστέιν Λουίς Γατίκα ως Γουστάβο Εδουάρδο Σανταμαρίνα ως Ντέγο Φοντικόντα Μάρτα Χούλια ως Σαμάντα Μιγιάν Σάιλα Ντουρκάλ ως Σεσίλια Μοντιέλ Ριβαδενέϊρα Φαμπιόλα Γουαχάρδο ως Πάολα Λεγαρρέτα Όττο Σίρχο ως Δον Χεσούς Λεγαρρέτα Λατίν Λόβερ ως Μαξιμιλιάνο "Χίνο" Μόντες Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 7 Βραβεία TVyNovelas (Τηλενουβέλα της Χρονιάς, Ανταγωνιστής, Νεαρός Ηθοποιός, Συμπρωταγωνίστρια, Συμπρωταγωνιστής, Σκηνοθεσία Καμερών, Σενάριο ή Προσαρμογή) 1 Βραβείαο Los Favoritos del Público TVyNovelas (Αγαπημένο Φινάλε) 2 Βραβεία People en Español (Γυναίκα Ηθοποιός, Β΄ Άνδρας Ηθοποιός) 4 Βραβεία TV Adicto Golden (Διεθνές Αστέρι, Άνδρας Πρωταγωνιστής, Ανδρικός Χαρακτήρας, Τηλενουβέλα της Televisa) 1 Βραβείο ASCAP (Τηλεόραση) Για αυτήν είμαι η Έυα στην IMDb Por Ella Soy Eva in Univision's website
Γκάο

Το Γκαό είναι μια πόλη στο Μάλι στη Δυτική Αφρική, επί του ποταμού Νίγηρα με 86.633 κατοίκους (2009). Είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Γκαό. Το Γκάο διαθέτει ένα διεθνές αεροδρόμιο και συνδέεται με τις άλλες πόλεις επί του Νίγηρα -όπως η Τομπουκτού- μέσω μιας υπηρεσίας φέρρυ.

 Το Γκαό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί, νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Γκαό και νότια της Επαρχίας Γκαό. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Ποταμού Νίγηρα, στην περιοχή του οποίου μεγαλώνουν πολλά λαχανικά. Η πόλη βρίσκεται σε συνταγμένες 16°16′Β 0°03′Δ. Ιδρύθηκε κατά τον 7ο αιώνα ως Κάουκαου, και ο πρώτος της μονάρχης ήταν ο Κάντα, ο οποίος δημιούργησε την δυναστεία Ζα που αργότερα θα κυβερνούσε την αυτοκρατορία των Σονγκάι. Συνέβαλε στην ανάπτυξη της πόλης, επιτρέποντας σε εμπόρους που διέσχιζαν την έρημο της Σαχάρας και σε Βερβέρους να εγκατασταθούν. Το εμπόριο άνθισε αφότου ο Ζα Κοσσόι προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ το 1009. Η αυτοκρατορία του Μάλι κατέκτησε το Γκάο το 1325, αλλά ο Αλί Γκολόν αποκατέστησε την κυβέρνηση των Σονγκάι. Στα τέλη του 15ου αιώνα, υπό τον Αλί το Μέγα, η πόλη κατέστη κέντρο μιας ισχυρής αυτοκρατορίας, με περίπου 70.000 κατοίκους και στόλο 1000 πλοίων. Η μαροκινή εισβολή του 1591 κατέστρεψε το Γκάο και παρέμεινε μια μικρή πόλη μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι Γάλλοι επέβαλε την εξουσία της, επεκτείνοντας το λιμάνι και εγκαθιδρύοντας μια αποικιοκρατική βάση.
Βουλευτικές εκλογές στο Τζιμπουτί (2018)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί στις 23 Φεβρουαρίου 2018 και επισκιάστηκαν από το μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης. Ο κυβερνών συνασπισμός, Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP), κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 65 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.

 Το Κοινοβούλιο του Τζιμπουτί αποτελείται από 65 έδρες και εκλέγεται ανά πενταετία. Πριν τις προηγούμενες εκλογές του 2013, το πλειοψηφικό σύστημα εγκαταλείφθηκε. Αντί αυτού, οι εκλογές διενεργήθηκαν με κλειστές λίστες στις οποίες το 80% των εδρών σε κάθε εκλογική περιφέρεια περιήλθαν στο κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Οι υπόλοιπες έδρες κατανεμήθηκαν αναλογικά σε άλλα κόμματα που έλαβαν άνω του 10% των ψήφων με τη χρήση της μεθόδου Ντ' Οντ. Στις περιπτώσεις όπου κανένα άλλο κόμμα δεν έλαβε ποσοστό άνω του 10% των ψήφων, όλες οι έδρες σε μία περιφέρεια περιήλθαν στο κόμμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους. Επίσης, το 25% (έναντι 10% στις προηγούμενες εκλογές) των εδρών προορίζονταν για γυναίκες. Στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης, πολλά από τα οποία άνηκαν στον συνασπισμό Ένωση για την Εθνική Σωτηρία, που είχαν λάβει 10 έδρες στις εκλογές του 2013. Ο κυβερνών συνασπισμός της Ένωσης για την Προεδρική Πλειοψηφία του προέδρου Γκουέλεχ κέρδισε σαρωτική νίκη, εξασφαλίζοντας γύρω στο 90% των εδρών στην εθνοσυνέλευση, τρεις περισσότερες από όσες έλαβε στις προηγούμενες εκλογές. Η αντιπολιτευόμενη Ένωση για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη- Κόμμα του Τζιμπουτί για την Ανάπτυξη (UDJ–PDD) κέρδισαν 7 έδρες στην εκλογική περιφέρεια της πρωτεύουσας. Ο συνασπισμός UMP κατήλθε στις εκλογές χωρίς αντίπαλο σε τρεις εκλογικές περιφέρειες (Ντιχίλ, Ομπόκ και Αρτά, 18 έδρες).
Ιωάννης Ψυλλινάκης

Ο Ιωάννης Ψυλλινάκης (πέθανε στο Νασάου των Μπαχάμων στις 18 Μαΐου 1972) ήταν Έλληνας έμπορος από την Ιεράπετρα. Μαζί με τον αδερφό του έκανε πολλές δωρεές για την ιδιαίτερη πατρίδα του.

 Αδερφός του ήταν ο επίσης έμπορος, Παντελής Ψυλλινάκης. Αμφότεροι μετανάστευσαν στις Μπαχάμες το 1906, όπου ασχολήθηκαν με το εμπόριο. Κατάφεραν να αποκτήσουν μεγάλη περιουσία, κάτι που τους επέτρεψε να δωρίσουν ένα οικόπεδο για την επέκταση του νεκροταφείου της Ιεράπετρας. Επίσης, έκαναν δωρεές και σε ποικίλους συλλόγους φιλανθρωπικού ενδιαφέροντος. Ο Ιωάννης αποτέλεσε άξιο μέλος της ελληνικής κοινότητας του Νασάου και ήταν δήμαρχός της, ενώ είχε λάβει από την κυβέρνηση των νησιών Μπαχάμες καθήκοντα "δικαστή ειρήνης". Πέθανε το Μάιο του 1972 και ο θάνατός του αναγγέλθηκε με τηλεγράφημα από το Μαϊάμι της Φλόριντα των ΗΠΑ . Kηδεύτηκε στο Νασάου στις 23 Μαΐου 1972. Στη μνήμη των αδερφών Ψυλλινάκη ένας δρόμος της Ιεράπετρας ονομάστηκε οδός Ψυλλινάκη.
Κέρβερος (δορυφόρος)

Ο Κέρβερος (αγγλικά: Kerberos) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη νάνου Πλούτωνα. Είναι ο τέταρτος δορυφόρος κατά σειρά απόστασης από τον πλανήτη, ανάμεσα στη Νύχτα και την Ύδρα και ο δεύτερος μικρότερος γνωστός φυσικός δορυφόρος του Πλούτωνα, μετά την Στύγα.

 Ανακαλύφθηκε σε φωτογραφίες του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ από την Pluto Companion Search Team, στις 28 Ιουνίου του 2011 σε μια έρευνα των επιστημόνων για να εντοπίσουν δακτυλίους γύρω από τον Πλούτωνα. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε επισήμως στις 20 Ιουλίου του 2011 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2011 (134340) 1 και S/2011 P 1 ή ανεπίσημα P4. Αργότερα, έγινε αντιληπτό στους επιστήμονες ότι ο δορυφόρος απεικονιζόταν και στις φωτογραφίες τις 15ης Φεβρουαρίου του 2006 και τις 25ης Ιουνίου του 2010. Δεν απεικονιζόταν σε παλιές εικόνες του Πλούτωνα, επειδή ο χρόνος έκθεσης της κάθε απεικόνισης ήταν μικρότερος αυτού του 2011, που διήρκεσε 8 λεπτά. Ο Κέρβερος αποτελεί θραύσμα, όπως και οι άλλοι δορυφόροι του Πλούτωνα, μιας σύγκρουση του Πλούτωνα με ένα άλλο σώμα της Ζώνης του Κάιπερ. Οι πρώτες εικόνες του δορυφόρου πάρθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ). Από αυτές δεν φαίνονται τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του. όμως, ο βολιστήρας Νέοι Ορίζοντες, που θα φτάσει στο σύστημα του Πλούτωνα τον Ιούλιο του 2015, θα πραγματοποιήσει κοντινά περάσματα από τον δορυφόρο και θα στείλει στη Γη φωτογραφίες της επιφάνειάς του. Το όνομα S/2011 P 1, είναι προσωρινό και υποδηλώνει πως ο δορυφόρος με αυτό το όνομα είναι ο πρώτος δορυφόρος του Πλούτωνα που ανακαλύφθηκε το έτος 2011. Είναι πιθανό να προταθεί στην ΔΑΕ ένα όνομα για τον δορυφόρο από την επιστημονική ομάδα που τον ανακάλυψε, λίγες εβδομάδες μετά την ανακάλυψή του. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ομάδας αυτής, θα δοθεί στον δορυφόρο ένα όνομα που έχει σχέση με τον Άδη, από την Ελληνική μυθολογία. Τελικά με βάση ψηφοφορία επιλέχθηκε το όνομα Κέρβερος. Κέρβερος από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά) Οι δορυφόροι του Πλούτωνα από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)
Επιχειρηματικό σχέδιο

Το επιχειρηματικό σχέδιο είναι μια περίληψη των κινήσεων και δραστηριοτήτων του ιδιοκτήτη, του διευθυντή ή ενός επιχειρηματία μιας επιχείρησης με σκοπό την οργανωμένη και ενδελεχή πρόβλεψη όλων των πιθανών παραμέτρων. Είναι ένα γραπτό σχέδιο του μοντέλου που η επιχείρηση προβλέπεται να ακολουθήσει.

 Τα επιχειρηματικά σχέδια χρησιμοποιούνται για τον σκοπό της παρουσίασης μιας οργανωμένης και λεπτομερούς ανάλυσης των εσωτερικών σχεδίων και πλάνων μιας επιχείρησης σε μια τράπεζα ή άλλο χρηματοοικονομικό οργανισμό (συνήθως για την άντληση χρηματοδότησης). Το χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι ότι πρέπει να ανανεώνονται με τον καιρό καθώς το επιχειρηματικό περιβάλλον στο οποίο λειτουργεί μια επιχείρηση καθώς και η οικονομία της χώρας που δραστηριοποιείται αλλάζουν συνεχώς.
Σερεμπριάνσκ

Το Σερεμπριάνσκ (ρωσικά και καζακικά: Серебрянск‎) είναι πόλη στην επαρχία Ζιργιάν στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 10.129 (απογραφή 2009) 11.903 (απογραφή 1999). Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτίς, κοντά στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Μπουχτάρμα.

 Ιδρύθηκε το 1953 ως ο αστικού τύπου οικισμός Σερεμπριάνκα. Ο σκοπός του οικισμού ήταν να φιλοξενήσει τους εργαζομένους στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού εργοστάσιου Μπουχτάρμα. Το χωριό Νοβοαλεξαντρόβκα βρίσκεται στο χώρο που είναι σήμερα το Σερεμπριάνσκ. Στις 9 Ιουλίου 1962 χορηγήθηκε καθεστώς πόλης με την επαρχία Ζιργιάν. Το Σερεμπριάνσκ εξυπηρετεί κυρίως το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Υπάρχει, επίσης, ένα εργοστάσιο χημικών. Η πόλη εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς με το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ. Το Σερεμπριάνσκ έχει πρόσβαση στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που βρίσκεται στην δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτύς και συνδέει το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ.
Γιάννης Μπανιάς

Ο Γιάννης Μπανιάς (Μελισσουργοί Άρτας, 27 Σεπτεμβρίου 1939 - Αθήνα, 29 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής Αριστεράς, είχε δραστηριοποιηθεί έντονα στον χώρο της πολιτικής, και ιδιαίτερα σε κινήματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Κύπρου, της διαφύλαξης της δημοκρατίας όταν αυτή απειλούνταν, καθώς και σε άλλους εθνικούς και πολιτικούς αγώνες. Το 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας όντας ηγέτης της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.). Πέθανε σε ηλικία 73 ετών στις 28 Μαρτίου του 2012.

 Σπούδασε στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Γκρατς της Αυστρίας, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο των Ελλήνων Φοιτητών του Γκρατς και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας. Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εντάχτηκε στην οργάνωση της σπουδάζουσας παράταξης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, στην οποία εκλέχτηκε γραμματέας και αργότερα μετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο του κινήματος. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορία των Συνταγματαρχών, το 1967, υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μετά τη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας το 1968 εντάχτηκε πολιτικά στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Εσωτερικού. Το 1969, μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση με την ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και του Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου. Τον ίδιο χρόνο συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο πολιτικών εξόριστων στο Παρθένι της Λέρου. Στη μεταπολίτευση συνέχισε την πολιτική του δράση στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και μετείχε ως συνδικαλιστής στο συνδικαλιστικό κίνημα των Πολιτικών Μηχανικών και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.). Το 1982 εκλέχτηκε γραμματέας του κόμματος. Το 1987, μετά τη διάσπαση Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, συνέχισε την πολιτική του δράση στο κόμμα Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά όπου έγινε αρχηγός του. Στη συνέχεια, το κόμμα μετονομάστηκε σε Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (Α.Κ.O.Α.) και το 2004 συνεργάστηκε εκλογικά με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις εκλογές του 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις 29 Μαρτίου 2012, μετά από νοσηλεία μιας βδομάδας στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός λόγω μιας βαριάς ασθένειας που αντιμετώπιζε, πέθανε σε ηλικία 73 ετών. Η πολιτική κηδεία του έγινε στις 31 Μαρτίου 2012 με δημόσια δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, Βιογραφικό του πολιτικού και αγωνιστή Γιάννη Μπανιά. (Ανακτήθηκε 01/11/2011)
Μπενουά Σοκάλ

Ο Μπενουά Σοκάλ (Benoît Sokal) ήταν Βέλγος συγγραφέας και σκιτσογράφος, σχεδιαστής κόμικς και προγραμματιστής βιντεοπαιχνιδιών. Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1954 στις Βρυξέλλες. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Sokal είναι γνωστός για τα κόμικς της σειράς "Επιθεωρητής Καναρντό" και τη σειρά παιχνιδιού περιπέτειας " Syberia ". Έγραψε και δημιούργησε το πρώτο του βιντεοπαιχνίδι "Amerzone".

 Ο Σοκάλ σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Τεχνών του Saint-Luc, στις Βρυξέλλες, μαζί με πολλούς σύγχρονους Βέλγους καλλιτέχνες κόμικ, όπως ο Φρανσουά Σούιτεν. Άρχισε να σχεδιάζει για το περιοδικό "À Suivre" το 1978. Δημιούργησε τη σειρά: "L`Inspecteur Canardo ''(Επιθεωρητής Καναρντό), που απεικονίζει έναν ανθρωπόμορφο, μοναχικό, εσωστρεφή, καταθλιπτικό ντετέκτιβ πάπια, με προδιάθεση για τα τσιγάρα, το αλκοόλ και τις μοιραίες γυναίκες, όλα αυτά πάνω από την εργασία του. Αργότερα υπήρξε προγραμματιστής του λογισμικού Microïds και σχεδίασε τα παιχνίδια περιπέτειας L' Amerzone, Syberia (2002) και Syberia II (2004). Στη συνέχεια, ίδρυσε δική του εταιρεία παιχνιδιών, τη White Birds Productions, δημιουργώντας το παιχνίδι περιπέτειας Paradise με την εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών Ubisoft. Από το 2008, ο Σοκάλ ασχολείται και πάλι με τα κόμικς, δημιουργώντας τη σειρά Kraa, ο πρώτος τόμος της οποίας δημοσιεύτηκε το 2010.Τέλος, στις αρχές του 2017, κυκλοφόρησε το Syberia ΙΙΙ (Anuman Interactive/ Microids ) με την επιστροφή της γνωστής ηρωίδας Kate Walker. Η βιβλιογραφία και τα παιχνίδια του διατίθενται στη βιβλιοθήκη πολυμέσων Octave Merlier του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος Inspector Canardo, 23 άλμπουμ, 1981- ; Casterman Sanguine, with Alain Populaire; 1988, Casterman Silence, on tue!, with François Rivière (fr); 1990, Nathan Le Vieil Homme qui n'Écrivait Plus, 1996; Casterman Syberia, 1 άλμπουμ, 2002; Casterman (sketches and drawings for the game Syberia) Paradise, 2 άλμπουμ, 2005-, artist Brice Bingono; Casterman Amerzone (1999) Syberia (2002) Syberia II (2004) Paradise (2006) Last King of Africa (2008) (Nintendo DS version of Paradise) Sinking Island (2007) Aquarica (2008) (καταργήθηκε) Syberia III (2017) 2002 - "Προσωπικότητα της χρονιάς" στα βραβεία βιντεοπαιχνιδιών " Phoenix Awards 2002 - " Καλύτερου παιχνιδιού περιπέτειας της χρονιάς " στις ΗΠΑ.
Άννα Καρλόττα της Λωρραίνης

H Άννα Καρλόττα (γαλλ. Anne-Charlotte de Lorraine, 17 Μαΐου 1714 - 7 Νοεμβρίου 1773) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης. Έγινε ηγουμένη στο Αββαείο του Ρεμιρμόν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου, Δούκα της Λωρραίνης, και της Ελισάβετ Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης. Γεννήθηκε στο Κάστρο του Λυνεβίλ, καθώς η πρωτεύουσα της Λωρραίνης, το Νανσύ, ήταν κατειλημμένο από τον Γαλλικό στρατό του Λουδοβίκου ΙΔ΄ (θείου της μητέρας της) λόγω του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Έλαβε το όνομα της μητέρας της. Το 1719 το Κάστρο του Λυνεβίλ καταστράφηκε σοβαρά από πυρκαγιά. Το 1738 έγινε ηγουμένη στο πολύτιμο Αββαείο του Ρεμιρμόν. Πιο πριν εκεί ήταν επίτιμη ηγουμένη η αδελφή της Ελισάβετ Καρλόττα, που απεβίωσε 11 ετών. Το αββαείο είχε στενές συνδέσεις με τον Οίκο της. Η τοποθέτησή της προκάλεσε αντιδράσεις, διότι το πριγκιπάτο-αββαείο κατείχε έναν μεγάλο αριθμό πόλεων και ήταν στη δικαιοδοσία του Πάπα. Αργότερα η Άννα Καρλόττα αποφάσισε να κτίσει ένα πολυτελές ανάκτορο για το αββαείο. Christensen, Martin K. I. "Women in Power 1700-1740". Retrieved 2 March 2010.
IPhone OS 1

Το iOS 1, είναι η πρώτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple. Κατά την παρουσίασή του, δεν είχε κάποιο επίσημο όνομα· αντίθετα, η Apple διαφήμιζε πως το iPhone "έτρεχε" μια mobile έκδοση του λειτουργικού της συστήματος για υπολογιστές, macOS, γνωστό τότε ως Mac OS X. Στις 6 Μαρτίου 2008, με την κυκλοφορία του iPhone SDK (Κιτ Ανάπτυξης Λογισμικού), η Apple το ονόμασε iPhone OS (ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε "iOS", στις 7 Ιουνίου 2010). Διαδέχθηκε από το iPhone OS 2 στις 11 Ιουλίου 2008.

 Η ανάπτυξη του iPhone OS 1 και του πρώτης γενιάς iPhone, αποτέλεσε συνδυασμένη προσπάθεια. Μόνο εργαζόμενοι της Apple επιτρεπόταν να είναι μέλη της ομάδας ανάπτξης του iPhone. Ήταν ένα άκρως απόρρητο πρότζεκτ και μάλιστα, την περιόδο που επιλέγονταν τα μέλη της ομάδας, ούτε τα ίδια δεν γνώριζαν με τι ακριβώς θα ασχοληθούν. Υπήρχαν δύο ομάδες μέσα στην εταιρία οι οποίες δούλευαν για να φτιάξουν το iPhone: μία προσπαθούσε να μετατρέψει το iPod σε κινητό τηλέφωνο, και η άλλη στο να «συρρικνώσει» το Mac OS X ώστε να μπορεί να δουλεύει σε μικρότερες συσκευές όπως κινητά. Μία ομάδα, υπό τον Τζον Ρούμπινστιν, δούλευε στην ανάπτυξη μιας «ελαφριάς» έκδοσης βασισμένη στο Linux, κοινώς γνωστή ως Acorn. Μια άλλη ομάδα, υπό τον Σκοτ Φόρστολ, δούλευε στην προαναφερθείσα συρρικνωμένη έκδοση, με την κωδική ονομασία Purple, η οποία θα έτρεχε σε επεξεργαστές τύπου ARM. Ο Τόνι Φαντέλ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της συνολικής ομάδας του iPhone είπε ότι «ήταν ανταγωνισμός ιδεών, όχι ομάδες, και όλοι δουλεύαμε πάνω σε αυτό». Υπήρχαν 16 με 17 σχέδια. Πολλοί στην ομάδα πίστευαν πως οι χρήστες θα χρησιμοποιούσαν φυσικό πληκτρολόγιο, και όχι γυαλί. Η ιδέα μιας οθόνης που θα λειτουργούσε πλήρως με αφή, ήταν εντελώς καινούργια σε όλους. Πολλές διεπαφές χρήστη πέρασαν από την φάση της δημιουργία πρωτοτύπων, συμπεριλαμβανομένου του clickwheel αφής από το iPod. Παρόλο που πολλοί το θεωρούσαν σπατάλη χρόνο, ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, επέμενε στην δημιουργία πρωτοτύπων για όλες τις ιδέες πριν επιλεγεί η τελική έκδοση του λειτουργικού. Το iPhone OS 1 παρουσιάστηκε στο συνέδριο Macworld Conference & Expo στο Συνεδριακό Κέντρο Moscone του Σαν Φρανσίσκο, από τον Στηβ Τζομπς στις 9 Ιανουαρίου 2007, μαζί με το iPhone. Τότε, ο Τζομπς είχε πει μόνο πως το κινητό «τρέχει OS X».Το λειτουργικό κυκλοφόρησε, μαζί με το iPhone, στις 29 Ιουνίου 2007. Τηλέφωνο (μόνο στο iphone) iTunes (μόνο στο iPod Touch) Μηνύματα (Text) Ημερολόγιο (Calendar) Φωτογραφίες (Photos) Κάμερα YouTube Μετοχές (Stocks) Χάρτες (Maps) Καιρός (Weather) Ρολόι (Clock) Αριθμομηχανή (Calculator) Σημειώσεις (Notes) Ρυθμίσεις (Settings) Τηλέφωνο (Phone) Mail Safari iPod Επίσημη ιστοσελίδα στο Wayback Machine (αρχειοθετημένη στις 7 Ιουνίου 2007)
Αβραάμ Γεοσούα

Ο Αβραάμ Γεοσούα (Εβραϊκά: א.ב. יהושע – A. B. Yehoshua, 1936 -14 Ιουνίου 2022) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους Ισραηλινούς συγγραφείς. Είχε γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα και πολλά άρθρα και δοκίμια. Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Είχε τιμηθεί με διάφορα βραβεία τόσο στο Ισραήλ όσο και σε άλλες χώρες: το 1989 μοιράστηκε με τον Avner Treinin το Βραβείο Μπίαλικ (Bialik Prize) για την λογοτεχνία, το 1995 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ισραήλ (Israel Prize) για την λογοτεχνία και το 2012 κέρδισε το Prix Médicis étranger. Το 2005 ήταν υποψήφιος για το Διεθνές βραβείο Μπούκερ (Man Booker International Prize). Ο Γεοσούα ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας στο Hebrew Union College το 1990, στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ (Tel Aviv University) το 1998, στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο (Torino University) το 1999, στο Bar-Ilan University το 2000, και στο Scuola Normale Superiore di Pisa το 2012.

 Ο Αβραάμ Γεούσα γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1936 στην Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας του ήταν σεφαραδίτης με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη, η μητέρα του από το Μαρόκο. Το διάστημα 1954 -1957 υπηρέτησε ως αλεξιπτωτιστής στον ισραηλινό στρατό. Σπούδασε Λογοτεχνία και Φιλοσοφία στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, από το 1963 έως το 1967 δίδαξε στο Παρίσι και από το 1972 διδάσκει Συγκριτική και Εβραϊκή Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Χάιφα (University of Haifa) όπου είναι τακτικός καθηγητής. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ (1977), στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο (1988, 1997, 2000) και στο Πρίνστον (1992). Η πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Mot Hazaken" (The Death of the Old Man) δημοσιεύτηκε το 1962. Το 1977 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα Ο Εραστής. Το γνωστότερο μυθιστόρημα του Αβραάμ Γεοσούα, που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά, Ο κύριος Μάνι, εκδόθηκε το 1989. Ο κύριος Μάνι αποτελεί ένα χρονικό έξι γενεών της ίδιας οικογένειας, που ξεκινά από ένα κιμπούτς στο σύγχρονο Ισραήλ και καταλήγει στην Αθήνα του 1848. Άλλα μυθιστορήματά του, που επίσης μεταφράστηκαν και στα ελληνικά, είναι: Επιστροφή από τις Ινδίες, Ταξίδι στο τέλος της χιλιετίας, Ο υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού και Φιλικά πυρά. Αρθρογραφία του Αβραάμ Β. Γεοσούα στην εφημερίδα Χααρέτζ
Πέντρο Πίρες

Ο Πέντρο Πίρες (Pedro Verona Rodrigues Pires, 29 Απριλίου 1934) είναι σοσιαλιστής πολιτικός από το Πράσινο Ακρωτήριο και πρόεδρος του κράτους από το 2006. Είναι επίσης πρόεδρος (εξελέγη το 1993 ) του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία του Πράσινου Ακρωτηρίου. Το Μάρτιο του 2001 ανέλαβε πρόεδρος με το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAICV) διαδεχόμενος τον Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο και κυβέρνησε ως το Σεπτέμβριο του 2011.

 Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1934. Υπήρξε πρωθυπουργός από το 1975 μέχρι το 1991, οπότε και ηττήθηκε στις πρώτες πολυκομματικές εκλογές στη χώρα. Νωρίτερα, τον Αύγουστο του 1990 αντικατέστησε τον Αριστίντες Περέιρα στο αξίωμα του γενικού γραμματέα του κόμματος PAICV. Το 1997 εξελέγη με 68% πρόεδρος του κόμματος από το συνέδριο Η πρώτη του θητεία στον προεδρικό θώκο ξεκίνησε έπειτα από την οριακή του νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2001 . Επανεξελέγη στις εκλογές της 12ης Φεβρουαρίου 2006, με 50,98% έναντι 49,02% για τον Κάρλος Βέιγκα. Έπειτα από τη λήξη και της δεύτερης θητείας του, το 2011, τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα.
Νέστορ Κίρχνερ

Ο Νέστορ Κίρχνερ (ισπανικά: Néstor Kirchner, 25 Φεβρουαρίου 1950 - 27 Οκτωβρίου 2010) ήταν Αργεντινός πολιτικός ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Αργεντινής από το 2003 έως το 2007. Στις 25 Μαΐου του 2003, ο Περονιστής με αριστερά ερείσματα Κίρχνερ, ορκίστηκε Πρόεδρος της χώρας. Πριν εκλεγεί σε αυτή τη θέση ήταν Κυβερνήτης της επαρχίας Σάντα Κρους.

 Γεννήθηκε στο Ρίο Γκαγιέγος στις 25 Φεβρουαρίου 1950 και σπούδασε Νομικά. Ο πατέρας του ήταν ελβετικής καταγωγής. Παντρεύτηκε με τη δικηγόρο Κριστίνα Φερνάντες, επίσης μέλος του Κόμματος Justicialist (JP). Στη διάρκεια της χούντας του Βιδέλα, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε μετά το 1983 και την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Το 1987 εξελέγη δήμαρχος του Ρίο Γκαγιέγος. Το κόμμα του έχασε τις εκλογές του 1999. Η επάνοδος του Κίρχνερ στο προσκήνιο έγινε στις 27 Απριλίου 2003. Τότε, στον α΄ γύρο των προεδρικών εκλογών, ο Κάρλος Μένεμ πέτυχε πύρρεια νίκη με 24%, μόλις 2% μπροστά από τον Κίρχνερ. Ο τελευταίος εξελέγη Πρόεδρος στον τελικό γύρο, με διαφορά 30%-40%. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη στο προεδρικό αξίωμα με 47% η σύζυγός του, Κριστίνα Φερνάντες, και τον διαδέχτηκε. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου του 2009 ηττήθηκε στο Μπουένος Άιρες από τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης, Φρανσίσκο ντε Ναρβάες, έναν κεντροδεξιό επιχειρηματία. Η απώλεια αυτή θεωρείται ταπεινωτική, καθώς το Μπουένος Άιρες ήταν προπύργιο των Περονιστών. Στις 4 Μαΐου 2010 εξελέγη γενικός γραμματέας του νεοσύστατου οργανισμού UNASUR (Ένωση Χωρών της Νοτίου Αμερικής). Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου του 2010 στο Ελ Καλαφάτε, από καρκίνο του εντέρου.
Γαλατσάδες Ευβοίας

Οι Γαλατσάδες ή Γαλτσάδες είναι ορεινό χωριό του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού. Βρίσκονται 9,5 χλμ. από την Ιστιαία, σε υψόμετρο 469μ., στη πλαγιά του όρους Τελεθρίου και έχουν θέα προς τον κάμπο της Ιστιαίας, τον Παγασητικό κόλπο και το Πήλιο. Πάνω από το χωριό ξεκινάει και απλώνεται πυκνό δρυοδάσος. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Αθανάσιος.

 Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις εκδοχές για την προέλευση του ονόματος «Γαλατσάδες». Το όνομα πιθανά να προέρχεται από τα μικρά φυτά «γαλατσίδες», που παράγουν ένα γαλακτώδη χυμό. Ίσως να προήλθε από την λέξη «γαλατάδες» επειδή ο τόπος παρήγαγε άφθονο γάλα ή από τη λέξη «καλτσάδες» που με το χρόνο μετατράπηκε σε Γαλτσάδες. Καλτσάδες ονομάζονταν αυτοί που φορούσαν στις κνήμες τους την κάλτσα η οποία φοριόταν με την φουστανέλα. Το χωριό εμφανίζεται με αυτό το όνομα από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η υλοτομία που γινόταν στο Τελέθριο, ήταν πηγή πλούτου για το χωριό και για αυτό οι Τούρκοι ιδιοκτήτες θεωρούνταν πολύ τυχεροί. Ίσως τα ανεκτίμητης αξίας δασικά προϊόντα έκαναν απαραίτητη και την ύπαρξη Τουρκικού Διοικητηρίου στην περιοχή των Γαλατσάδων. Υπολείμματα από τα θεμέλια του κτιρίου υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Υπάρχει ακόμη βρύση κατασκευασμένη από τον Τούρκο Διοικητή Μουσταφά, στη μνήμη του γιου του. Πάνω από τη βρύση υπάρχει επιγραφή, με ημερομηνία 1803, που γράφει: «όποιος περνά και πίνει νερό να συγχωρεί τον μοναχογιό του Μουσταφά». Ο Πέτρος Δικαίος το 1838 αγόρασε από τους Οθωμανούς τις Γαλατσάδες, μαζί με τα γειτονικά χωριά Καματριάδες και Καστανιώτισσα. Το 1843 οι Γαλατσάδες μαζί με τις Καματριάδες πουλήθηκαν στον Ερρίκο Δανιήλ και την Κλάρα Εκκερσάλλ. Το 1864 έγινε η διανομή του χωριού στους κατοίκους του. Πολλοί είναι οι θρύλοι και οι παραδόσεις που αναφέρονται στην περιοχή. “Το Γαλτσαδιώτικο νερό είναι παλαβονέρι παλαβώσανε τα παιδιά παλάβωσαν και οι γέροι. Χωριό ‘ναι και Μονοκαρυά χωριό’ναι και Καμάρια. Σαν τις Γαλατσάδες το χωριό άλλο χωριό δεν είναι. Είναι ψηλό και αγναντερό και βρίσκεται στο ρέμα. Παν τα κορίτσια για νερό γυρίζουν φιλημένα”. Αυτοί οι στίχοι εμφανίζονται στη δημώδη ποίηση, αφιερωμένοι στην ποιότητα του νερού των Γαλατσάδων. Κύριο επάγγελμα των κατοίκων του χωριού είναι και σήμερα η υλοτομία. Επίσης το χωριό αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό, μιας και παρουσιάζει ξεχωριστό περιβαλλοντικό ενδιαφέρον. Άγγελος Στέφος, Ιστιαία, τόμος Α', Αθήνα 1967 σελ. 161-167 Μιχαήλ Σταματελάτος και Φωτεινή Βάμβα Σταματελάτου, Ελληνική Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια, Α΄ Τόμος, εκδ. Τεγόπουλος-Μανιατέας
Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα

Ο Λεμάνου Πελέτι Μάουγκα (Lemanu Palepoi Sialega "Peleti" Mauga, γεννήθηκε το 1949 ή το 1950) είναι Αμερικανός πολιτικός από την Αμερικανική Σαμόα και ο 58ος κυβερνήτης της Αμερικανικής Σαμόα από τις 3 Ιανουαρίου 2021, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο Μάουγκα υπηρέτησε ως Γερουσιαστής στη Γερουσία της Αμερικανικής Σαμόα, όπου έγινε πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού και Πιστώσεων και της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας της Γερουσίας.

 Ο Μάουγκα γεννήθηκε στο Νουούλι της Αμερικανικής Σαμόα. Αφού παρακολούθησε το Κοινοτικό Κολέγιο της Αμερικανικής Σαμόα, απέκτησε διδακτορικό τίτλο (Bachelor of Arts) από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα . Έλαβε μεταπτυχιακό στη δημόσια διοίκηση από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο στις 30 Ιουλίου 2012, μια τελετή αποφοίτησης που πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο του Κυβερνήτη Χ. Ρεξ Λι στην Αμερικανική Σαμόα. Ο Μάουγκα υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό για περισσότερα από 20 χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου του Περσικού Κόλπου, πριν αποστρατευτεί με το βαθμό του ταγματάρχη. Μετά την αποχώρησή του από το στράτευμα συνέχισε να συνεργάζεται με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους εφέδρους υπαξιωματικούς (Junior Reserve Officers' Training Corps, γνωστότερο με τα αρχικά JROTC) της Αμερικανικής Σαμόα. Έγινε επίσης ο επικεφαλής διαχειριστής ακινήτων για το γραφείο διαχείρισης ακινήτων της κυβέρνησης της Αμερικανικής Σαμόα. Έγινε γερουσιαστής της Αμερικανικής Σαμόα το 2009. Τον Οκτώβριο του 2011, ο υποψήφιος κυβερνήτης Λόλο Μαλατάζι Μολίγκα επέλεξε τον Μάουγκα ως υποψήφιο για το αξίωμα του αντικυβερνήτη της Αμερικανικής Σαμόα στις εκλογές του 2012. Ο Μάουγκα υπηρέτησε ως αντικυβερνήτης της Αμερικανικής Σαμόα από το 2012 έως το 2021. Στις εκλογές κυβερνήτη της Αμερικανικής Σαμόα το 2020, ο Μάουγκα και ο συνυποψήφιός του Σάλο Άλε, εξελέγησαν κυβερνήτης και αντικυβερνήτης αντίστοιχα. Ο Μάουγκα ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο του 2021.