IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πουναλουανή οικογένεια

Η Πουναλουανή οικογένεια είναι πρωτόγονος τύπος οικογένειας, στον οποίο όλες οι γυναίκες ενός γένους θεωρούνται παντρεμένες με όλους τους άντρες κάποιου άλλου γένους και αντίστροφα, ενώ είναι απαγορευμένος ο γάμος μεταξύ των αδελφιών. Ο όρος προέρχεται από τη λέξη "πουναλούα", που στη διάλεκτο της Χαβάης σημαίνει "στενός σύντροφος", και δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό ανθρωπολόγο και εθνολόγο του 19ου αιώνα, Λιούις Χένρι Μόργκαν (Lewis Henry Morgan, Ancient Society).

 Σύμφωνα με τον Φρήντριχ Ένγκελς, ο οποίος στηρίχτηκε στα επιστημονικά στοιχεία και τα συμπεράσματα του Μόργκαν και άλλων ερευνητών, από τη μέση βαθμίδα της άγριας κατάστασης, οι άνθρωποι οργάνωσαν την κοινωνία τους με βάση τα γένη. Επειδή η γονική ιδιότητα μπορούσε να αποδειχτεί με σιγουριά μόνο από την πλευρά της μητέρας, τα γένη ήταν δομημένα μητριαρχικά: το ποιος ανήκει και ποιος δεν ανήκει στο γένος και ποιος μπορεί να παντρευτεί ποιον (έπρεπε το υποψήφιο ταίρι να ήταν από άλλο γένος, δηλ. εξωγαμία), καθοριζόταν από τη γραμμή της μητέρας. Επειδή απαγορευόταν να παντρεύονται οι αδελφοί τις αδερφές τους, κι επιτρεπόταν να παίρνουν μονάχα γυναίκες άλλης καταγωγής, τα παιδιά που προέρχονταν από αυτές τις εκτός γένους γυναίκες βρίσκονταν, σύμφωνα με το μητρικό δίκαιο, έξω από το γένος των πατέρων τους. Στα πλαίσια της συγγενικής ένωσης απέμεναν οι απόγονοι των θυγατέρων κάθε γενιάς, ενώ οι απόγονοι των γιων περνούσαν στα γένη των μητέρων τους. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Μόργκαν, στη Χαβάη υπήρχε το έθιμο μια σειρά αδελφές - ομομήτριες ή πιο μακρινές, δηλαδή ξαδέλφες πρώτου, δεύτερου ή πιο μακρινού βαθμού, να είναι σύζυγοι από κοινού γυναίκες των κοινών τους αντρών, από τους οποίους όμως αποκλείονταν οι αδελφοί τους. Οι άντρες αυτοί λέγονται μεταξύ τους «πουναλούα», δηλ. στενοί σύντροφοι. Παρομοίως, μια σειρά ομομήτριοι αδελφοί ή εξάδελφοι πρώτου και δεύτερου βαθμού και μακρυνότεροι, είχαν σε κοινό γάμο μια σειρά γυναίκες, από τις οποίες αποκλείονταν οι αδελφές τους. Αυτές οι γυναίκες λέγονταν μεταξύ τους «πουναλούα». Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν διάφορες παραλλαγές, με σταθερό χαρακτηριστικό την αμοιβαία κοινότητα των αντρών και των γυναικών μέσα σ’ έναν ορισμένο οικογενειακό κύκλο, από τον οποίο όμως αποκλείονταν οι αδελφοί των γυναικών, πρώτα οι ομομήτριοι, αργότερα και ο μακρυνότεροι και αντίστοιχα επίσης οι αδελφές των αντρών. Υπολείμματα της πουναλουανής οικογένειας θεωρήθηκαν διάφορα έθιμα που επιβίωναν πολύ μετά την κατάργηση της μητριαρχίας, όπως το jus primae noctis - "δικαίωμα της πρώτης νύχτας" στις κελτικές φυλές: "Μάλιστα στους Σκοτσέζους όπως και στους Ουαλούς, είχε διατηρηθεί ως το μεσαίωνα ένα υπόλειμμα από την πουναλουανή οικογένεια, με το δικαίωμα της πρώτης νύχτας, που ο αρχηγός του κλαν ή ο βασιλιάς, σαν τελευταίος εκπρόσωπος των πρώην κοινών συζύγων, μπορούσε να το ασκεί σε κάθε νύφη, εφόσον δεν το είχε εξαγοράσει". Αρχαία Κοινωνία του Lewis H. Morgan (όλο το κείμενο online στα αγγλικά)
Δήμος Διρφύων–Μεσσαπίων

Ο Δήμος Διρφύων–Μεσσαπίων είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Αποτελείται από τους άλλοτε Δήμους Διρφύων και Μεσσαπίων (του προγράμματος Καποδίστριας, 01.01.1998–31.12.2010), οι οποίοι, από την 01.01.2011 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτέλεσαν δημοτικές ενότητες του σημερινού δήμου. Το 2019, με την εφαρμογή του προγράμματος Κλεισθένης Ι (τροποποίηση του «Καλλικράτη»), όλες οι υποδιαιρέσεις των δημοτικών ενοτήτων μετονομάσθηκαν σε κοινότητες. Η έκταση του Δήμου είναι 779,86 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 15.934 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου είναι τα Ψαχνά. Ο δήμος συνορεύει βορειοδυτικά με τον Δήμο Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας, νοτίως με τον Δήμο Χαλκιδέων, νοτιοανατολικά με τον Δήμο Ερέτριας και βορειοανατολικά με τον Δήμο Κύμης–Αλιβερίου.

 Κοινότητα Ψαχνών [ 6.050 ] τα Ψαχνά [ 5.827 ] η Μακρυμάλλη [ 219 ] η Μονή Αγίου Ιωάννη Καλυβίτη [ 0 ] η Μονή Μακρυμάλλης [ 2 ] η Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου [ 2 ] Κοινότητα Αγίας Σοφίας [ 168 ] η Αγία Σοφία [ 66 ] ο Λιμνιώνας [ 53 ] οι Μύλοι [ 44 ] τα Πηγάδια [ 5 ] Κοινότητα Άτταλης [ 430 ] η Άτταλη [ 371 ] η Πλατάνα [ 59 ] Κοινότητα Καμαρίτσης [ 421 ] η Καμαρίτσα [ 415 ] ο Άγιος [ 4 ] το Κλιμάκι [ 2 ] Κοινότητα Καστέλλας [ 1.520 ] η Καστέλλα [ 1.416 ] η Φτελιά Παραλίας Καστέλλας [ 85 ] οι Χλόες [ 19 ] Κοινότητα Κοντοδεσποτίου -- το Κοντοδεσπότι [ 251 ] Κοινότητα Κυπαρισσίου [ 164 ] το Κυπαρίσσι [ 140 ] οι Άκρες [ 14 ] η Δροσιά [ 10 ] Κοινότητα Μακρυκάπας -- Μακρυκάπα [ 804 ] Κοινότητα Νεροτριβιάς [ 432 ] η Νεροτριβιά [ 353 ] η Δάφνη [ 27 ] η Θεοτόκος [ 7 ] ο Θηλυκόντας [ 0 ] το Κακοπέρατο [ 45 ] Κοινότητα Παγώντα [ 100 ] ο Παγώντας [ 48 ] οι Μαρκάτες [ 49 ] ο Νέος Παγώντας [ 3 ] Κοινότητα Πολιτικών [ 1.590 ] τα Πολιτικά [ 1.378 ] η Παραλία Πολιτικών [ 212 ] Κοινότητα Σταυρού -- ο Σταυρός [ 348 ] Κοινότητα Τριάδος -- η Τριάδα [ 1.049 ] Κοινότητα Στενής Δίρφυος [ 654 ] η Στενή Δίρφυος [ 393 ] η Κάτω Στενή [ 260 ] ο Πύργος [ 2 ] Κοινότητα Αγίου Αθανασίου -- ο Άγιος Αθανάσιος [ 295 ] Κοινότητα Αμφιθέας -- η Αμφιθέα [ 262 ] Κοινότητα Βούνων -- οι Βούνοι [ 89 ] Κοινότητα Γλυφάδας [ 194 ] η Γλυφάδα [ 150 ] η Αγριοσυκιά [ 18 ] τα Κοτσίκια [ 20 ] η Νίκη [ 6 ] Κοινότητα Θεολόγου -- ο Θεολόγος [ 365 ] Κοινότητα Καθενών -- οι Καθενοί [ 630 ] Κοινότητα Καμπιών [ 218 ] τα Καμπιά [ 182 ] τα Κάτω Καμπιά [ 4 ] το Σκουντέρι [ 32 ] Κοινότητα Λούτσας -- η Λούτσα [ 298 ] Κοινότητα Μίστρου [ 446 ] ο Μίστρος [ 358 ] ο Άνω Μίστρος [ 0 ] το Κλιμάκι [ 8 ] το Μαυρόπουλο [ 80 ] Κοινότητα Παλιούρα -- ο Παλιούρας [ 418 ] Κοινότητα Πισσώνος -- ο Πισσώνας [ 652 ] Κοινότητα Πούρνου -- ο Πούρνος [ 302 ] Κοινότητα Στροπώνων [ 650 ] οι Στρόπωνες [ 498 ] η Αγία Ειρήνη [ 23 ] η Λάμαρη [ 66 ] η Παραλία Χιλιαδού [ 63 ] Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011
Α.Σ. Ειδυλλιακός

Ο Αθλητικός Σύλλογος Βιλλίων «Ειδυλλιακός» είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Βίλια Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1970 και χρώματα είναι το μπλε και το λευκό. Διατηρεί από την ίδρυσή του τμήμα ποδοσφαίρου, που ανήκει στην Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Βιλίων, όπου και διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες του. Επίσης διατηρεί τμήμα μπάσκετ.

 ο Ειδυλλιακός ιδρύθηκε το 1970 και αμέσως εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιά ξεκινώντας από τη Γ' Κατηγορία τη σεζόν 1970-71. Έπειτα από διαδοχικές ανόδους ανέρχεται στην κορυφαία κατηγορία του Πειραϊκού πρωταθλήματος και τη σεζόν 1974-75 αναδείχθηκε πρωταθλητής Β' Ομίλου και κατόπιν υπερπρωταθλητής Πειραιά, επικρατώντας του έτερου πρωταθλητή Α' Ομίλου Περαμαϊκού με 2-1 στο στάδιο Ελευσίνας. Κατόπιν έλαβε μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου αγωνίστηκε στον 7ο όμιλο με αντιπάλους τους Ορφέα Αιγάλεω, Δάφνη Ερυθρών, ΑΕΡ Αφάντου, Παλλεσβιακό, ΑΠΟ Χίου και Πανσαμιακό και έχασε την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική 5 χρόνια μόλις από την ίδρυσή του, τερματίζοντας στην 4η θέση. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και το 2003 εντάχθηκε στη νεοσύστατη Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Έχει αγωνιστεί σε Α' και Β' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Τη σεζόν 2006-07 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην Α' Κατηγορία. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο. Αγωνίστηκε προσωρινά στην Α' Κατηγορία τη σεζόν 2014-15 και κατόπιν ανέστειλε τη λειτουργία του, μένοντας εκτός αγωνιστικών δράσεων από τη σεζόν 2015-16 μέχρι και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2022-2023.
Conception

Οι Conception ήταν νορβηγικό power/progressive metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1989 στο Ράουφος και διαλύθηκε το 1998, έχοντας κυκλοφορήσει τέσσερις δίσκους και ένα ΕΡ. Το 2005, επανενώθηκαν για δύο συναυλίες πριν σταματήσουν και πάλι, την δραστηριότητα τους.

 Οι Conception σχηματίστηκαν στο Ράουφος στα τέλη της δεκαετίας του '80 από τον τραγουδιστή Νταγκ Έστμπι, τον κιθαρίστα Τόρε Έστμπι, τον μπασίστα Φρέντι Σάμσονστεν και το ντράμερ Βέρνερ Σκόγκλι. Το 1990, την θέση του Σκόγκλι πήρε ο Άρβε Χάιμνταλ, αφού το συγκρότημα είχε ηχογραφήσει ήδη δύο ντέμο. Την επόμενη χρονιά, ο Νταγκ Έστμπι αποχώρησε και μετά από αρκετές οντισιόν τα φωνητικά των Conception ανέλαβε ο Ρόι Καν, πρώην τραγουδιστής όπερας. Την ίδια περίοδο, ο Ίνγκαρ Άμλιεν ανέλαβε το μπάσο του συγκροτήματος. Τον Δεκέμβριο του 1991, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "The Last Sunset" σε παραγωγή του κιθαρίστα των Victory, Τόμι Νιούτον. Το συγκεκριμένο άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1993 από την "Noise Records".Το 1993, οι Conception συμπεριλήφθηκαν στο βίντεο "The Power of Metal" μαζί με τους Gamma Ray και τους Rage. Στη σύνθεση του συγκροτήματος εντάχθηκε ο κιμπορντίστας Χανς Γκιέστβανγκ και κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ, "Parallel Minds", τον Σεπτέμβριο του 1993. Ο δίσκος συνοδευόταν από το μοναδικό βίντεο κλιπ των Conception, αυτό του τραγουδιού "Roll the Fire". Στις αρχές του 1994, οι Conception άνοιγαν τις εμφανίσεις των Threshold στην Ευρώπη, των Skyclad στην Μεγάλη Βρετανία όπως και των Trouble. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, ο Γκιέστβανγκ αντικαταστάθηκε από τον Χάλβορ Χόλτερ και εκείνος με την σειρά του από τον Τροντ Νάγκελ-Νταλ. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το άλμπουμ "In Your Multitude", το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1995. Ακολούθησε ο τέταρτος και τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο "Flow", τον Απρίλιο του 1997. Το συγκρότημα έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές στην Ευρώπη, εκτός από την Βρετανία. Οι Conception διαλύθηκαν το 1998, με τον Ρόι Καν να γίνεται μέλος των Kamelot και τους Τόρε Έστμπι και Ίνγκαρ Άμλιεν να σχηματίζουν τους Ark. Το 2005, επανενώθηκαν για μία εμφάνιση στο "ProgPower festival" και το φεστιβάλ του νορβηγικού περιοδικού "Scream Magazine" για τα δεκαπέντε χρόνια και εκατό τεύχη του.
Αμάραντα Κιλκίς

Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αμάραντα Ροδόπης Τα Αμάραντα είναι ημιορεινό χωριό του Δήμου Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 220 μέτρα.

 Τα Αμάραντα βρίσκονται ανατολικά της λίμνης Δοϊράνης, κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι κτισμένα στους δυτικούς πρόποδες του όρους Δύσωρον (τμήμα των Κρουσσίων Ορέων), ανατολικά της Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης (65) ανάμεσα στον Άγιο Χαράλαμπο (βόρεια) και το Δροσάτο (νότια). Απέχουν 27 χλμ. Β.-ΒΔ. από την πόλη του Κιλκίς και 72,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοικοί του είναι Θράκες από την Ανατολική Θράκη (τα χωριά Σαράι και Αγαλάν της περιοχής Τσατάλτζας) και Πόντιοι πρόσφυγες που ήρθαν το 1920-21 από τον Καύκασο (από το χωριό Σάντα της περιοχής Καμισλίου). Στις 8 Απριλίου 1941, κατά τη Γερμανική εισβολή, Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν εναντίον των Γερμανών με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 8 Έλληνες και 17 Γερμανοί. Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν Σούρλοβο και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση του 1913, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Αμάραντα το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Χαράλαμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμάραντων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δοϊράνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 265 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αμαράντων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 30,822 χμ² (2011). Η δημοτική κοινότητα Αμαράντων, στην οποία ανήκουν και οι τοπικές κοινότητες Ακρίτας, Δοϊράνη, Δροσάτο και Κορυφή, με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 1.633 κατοίκους. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Κλοδία Πούλχρα

Η Κλοδία Πούλχρα (γενν. 57 / 56 π.Χ.), ήταν Ρωμαία υψηλής κοινωνικής θέσης, που έζησε κατά τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν κόρη της Φουλβίας, μετέπειτα συζύγου του Μάρκου Αντωνίου, από τον πρώτο της σύζυγο, τον πολιτικό Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ. Αποτέλεσε την πρώτη από τις συζύγους του μετέπειτα πρώτου Αυτοκράτορα της Ρώμης, Οκταβιανού Αυγούστου.

 Ο Μάρκος Αντώνιος αποτέλεσε τον τρίτο σύζυγο της μητέρας της. Όπως είχε κάνει νωρίτερα και ο Κλαύδιος, ο Αντώνιος αποδέχτηκε με χαρά τα χρήματα που του επέφερε η προίκα της για να προωθήσει την πολιτική του καριέρα. Μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα στις 15 Μαρτίου 44 π.Χ., ο Αντώνιος σχημάτισε τη Δεύτερη Τριανδρία με τον Οκταβιανό και το Λέπιδο, που ακολουθήθηκε από μια αιμοσταγή σειρά προγραφών. Για να ενδυναμωθεί η πολιτική τους συμμαχία, η Φουλβία προσέφερε την κόρη της, Κλοδία, ώστε να γίνει σύζυγος του νεαρού Οκταβιανού. Ο Λέπιδος με τη σειρά του πρότεινε την ανηψιά της συζύγου του, Σερβιλία. Ο Οκταβιανός προτίμησε την Κλοδία. Λίγα είναι γνωστά τόσο για το γάμο όσο και για τη ζωή γενικότερα της Κλοδίας. Όταν ο Οκταβιανός ζήτησε διαζύγιο, η Φουλβία αποφάσισε να μην το αφήσει να περάσει έτσι. Από κοινού με τον Λεύκιο Αντώνιο, αδερφό του συζύγου της, συγκέντρωσε οχτώ λεγεώνες στην Ιταλία, για να πολεμήσουν υπέρ των δικαιωμάτων του Αντωνίου κατά του Οκταβιανού. Ο στρατός κατέλαβε τη Ρώμη για μια σύντομη περίοδο, μα τελικά αποσύρθηκε στην Περουγία (σύγχρονη Περούτζια). Οι δυνάμεις του Οκταβιανού, με επικεφαλής το Μάρκο Αγρίππα, πολιόρκησαν την Φουλβία και το Λεύκιο Αντώνιο εξαναγκάζοντάς τους να παραδοθούν από την πείνα το χειμώνα του 41 – 40 π.Χ. Η Φουλβία εξορίστηκε στην Σικυώνα, όπου και πέθανε από ξαφνική ασθένεια. Ο Οκταβιανός πήρε διαζύγιο από την Κλοδία για να παντρευτεί τη Σκριβωνία, με την οποία απέκτησε το μοναχοπαίδι του, την Ιουλία. Ο γάμος του με την Κλοδία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, σύμφωνα με το γράμμα που απέστειλε στη μητέρα της. Η κατοπινή τύχη της Κλοδίας παραμένει άγνωστη. Οκταβιανός Αύγουστος Μάρκος Αντώνιος
Ακριτοχώρι Σερρών

Το Ακριτοχώρι, είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πετριτσίου, του δήμου Σιντικής, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σερρών του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Δερβέντι.

 Το Ακριτοχώρι είναι χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Σερρών. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της οροσειράς Κερκίνης και πολύ κοντά στη βόρεια όχθη του Στρυμόνα και της λίμνης Κερκίνης, στο τέλος του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί βόρεια στα βουλγαρικά σύνορα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΔ. των Σερρών. Η τοπική κοινότητα Ακριτοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 28,567 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Θρακικό. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως Δερβέντι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ράμνης του νομού Σερρών. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ακριτοχώρι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ακριτοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πετριτσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πετριτσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σιντικής. Το γυναικείο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου, στη βορειοδυτική είσοδο του χωριού, με εξαιρετική θέα στη λίμνη Κερκίνη. Ιδρύθηκε το 1981 και λειτουργείται από 45 μοναχές. Το μοναστήρι είναι αγιορείτικου ρυθμού και ο πρώτος ναός είναι ακριβές αντίγραφο του Παλαιού Καθολικού της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος. Ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η λίμνη και η περιοχή αναψυχής Αγίου Προδρόμου, βόρεια της μονής Το ράντσο με άλογα στο νοτιοδυτικό τμήμα του χωριού Γεννήθηκαν στο ΑκριτοχώριΒασίλειος Βοζίκης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Στέργιος Γιαννούσης, Έλληνας οπλίτης ΜακεδονομάχοςΚατάγονται από το ΑκριτοχώριΠασχάλης Κουλούμογλου, Έλληνας αρσιβαρίστας Τάσος Παπάζογλου, Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής, αθλητικός διευθυντής του Πανσερραϊκού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ζαν ντε Φλορέτ

Το Ζαν ντε Φλορέτ (γαλλικά: Jean de Florette) είναι μια πολυβραβευμένη γαλλική ταινία γυρισμένη το 1986 από τον Κλωντ Μπερί. Είναι η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος που έγραψε ο Μαρσέλ Πανιόλ το 1966.

 Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωριό της Προβηγκίας, στα νότια της Γαλλίας, λίγο μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Σεζάρ Σουμπεϊράν και ο ανιψιός του Ουγκολέν προσπαθούν απεγνωσμένα να αποκτήσουν ένα γειτονικό στην περιουσία τους αγρόκτημα, τον ιδιοκτήτη του οποίου έχουν σκοτώσει σε ένα ατύχημα. Προκειμένου να ρίξουν την αξία του χωραφιού σφραγίζουν την πηγή που παρέχει νερό στο αγρόκτημα. Ο Ζαν, ένας καμπούρης φοροεισπράκτορας, γιος της άλλοτε ερωμένης του Σεζάρ, Φλορέτ, κληρονομεί το αγρόκτημα. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του να καλλιεργήσει το χωράφι, μεταφέροντας νερό από μακρινές αποστάσεις και χρησιμοποιώντας τις γεωπονικές του γνώσεις οδηγείται τελικά μαζί με τη γυναίκα και την μικρή του κόρη Μανόν, στη φτώχεια και την απελπισία. Οι Σουμπεϊράν παρόλο που βλέπουν την δυστυχία του δεν του αποκαλύπτουν το μυστικό για τη σφραγισμένη πηγή. Ο Ζαν θα πεθάνει τελικά σε μια έκρηξη στην προσπάθεια του να βρει νερό για να ποτίσει τη γη του, αλλά η κόρη του θα ανακαλύψει το ένοχο μυστικό όταν βλέπει τους Σουμπεϊράν να ξεσφραγίζουν την πηγή που θα μπορούσε να έχει σώσει την οικογένεια της. Στο φιλμ Η Μανόν των Πηγών που ακολούθησε εξιστορείται η εκδίκηση της Μανόν στο Σεζάρ. Ιβ Μοντάν - Σεζάρ Σουμπεϊράν Ζεράρ Ντεπαρντιέ - Ζαν ντε Φλορέτ Ντανιέλ Οτέιγ - Ουγκολέν Ελιζαμπέτ Ντεπαρντιέ - Αϊμέ Καντορέ Μαργκαρίτα Λοζάνο - Μπαπτιστίν Ερνεστίν Μαζούροβνα - Μανόν Καντορέ Νίκες Βραβεία BAFTA - Καλύτερη ταινία Βραβεία BAFTA - Δεύτερος ανδρικός ρόλος (Ντανιέλ Οτέιγ) Βραβεία BAFTA - Διεύθυνση φωτογραφίας (Μπρούνο Νούιτεν) Βραβεία BAFTA - Καλύτερο προσαρμοσμένο σενάριο (Κλωντ Μπερί & Ζεράρ Μπραχ) Βραβεία Σεζάρ - Καλύτερος ηθοποιός (Ντανιέλ Οτέιγ) National Board of Review of Motion Pictures - Καλύτερη ξενόγλωσση ταινίαΥποψηφιότητες Βραβεία BAFTA - Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Βραβεία BAFTA - Πρώτος ανδρικός ρόλος (Ιβ Μοντάν) Βραβεία BAFTA - Πρώτος ανδρικός ρόλος (Ζεράρ Ντεπαρντιέ) Βραβεία BAFTA - Καλύτερη σκηνοθεσία (Κλωντ Μπερί) Βραβεία BAFTA - Καλύτερο μακιγιάζ (Μισέλ Ντερνέλ & Ζαν Πιέρ Αϊκέν) Βραβεία BAFTA - Σχεδιασμός παραγωγής (Μπερνάρ Βεζά) Βραβεία Σεζάρ - Διεύθυνση φωτογραφίας (Μπρούνο Νούιτεν) Βραβεία Σεζάρ - Καλύτερη σκηνοθεσία (Κλωντ Μπερί) Βραβεία Σεζάρ - Πρωτότυπη μουσική (Ζαν Κλωντ Πετί) Βραβεία Σεζάρ - Ηχοληψία (Πιέρ Γκαμέ, Λοράν Κουαλιό & Ντομινίκ Χενεκέν) Βραβεία Σεζάρ - Σενάριο (Κλωντ Μπερί & Ζεράρ Μπραχ) Η συνέχεια του βιβλίου με τίτλο Η Μανόν των Πηγών, γυρίστηκε ταυτόχρονα με το Ζαν ντε Φλορέτ και προβλήθηκε λίγους μήνες αργότερα γνωρίζοντας παρόμοια επιτυχία.
Μοροζίνα Μοροζίνι

Η Μοροζίνα Μοροζίνι (1545 - 21 Ιανουαρίου 1614) ήταν Βενετή πατρίκια και δόγισσα της Βενετίας (1595 - 1606) μέσω του γάμου της με τον δόγη Μαρίνο Γκριμάνι. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν κόρη του βαθύπλουτου Βενετού πατρικίου Αντρέα Μοροζίνι μέλους της Οικογένειας Μοροζίνι που μέλη της διετέλεσαν Δόγηδες της Βενετίας και Αρμοστές της Κρήτης.

 Μετά την εκλογή του συζύγου της (1595) ακολούθησε και η δική της στέψη τον Μάιο του 1597 που γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς τελετές και παρελάσεις. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν η τελευταία δόγισσα της Βενετίας που εορτάστηκε η στέψη της, η Δημοκρατία της Βενετίας θα απαγορεύσει στην συνέχεια τις γιορτές στην στέψη της δόγισσας για οικονομικούς λόγους. Μετά την Μοροζίνα μονάχα η Ελισάβετ Κουερίνι τον επόμενο αιώνα θα μπορέσει να γιορτάσει την στέψη της και αυτή θα είναι οριστικά η τελευταία. Οι τελετές της Μοροζίνας ξεπέρασαν σε μεγαλοπρέπεια όλες τις προηγούμενες δόγισσες με μεγάλες παρελάσεις από γόνδολες, ξένους πρίγκιπες και πρέσβεις, ο παπικός απεσταλμένος της πρόσφερε ένα χρυσό τριαντάφυλλο. Η δόγισσα Μοροζίνα περιγράφεται φιλόδοξη, ευγενική και φιλόξενη, προστάτευσε την βιομηχανία δαντέλας στο νησί Μουράνο και ίδρυσε σχολή για να προωθήσει την τέχνη σε γυναίκες των ανώτερων κοινωνικών τάξεων στην Βενετία. Επέζησε μετά τον σύζυγο της και πέθανε σε ηλικία 69 ετών, δεν αποσύρθηκε σε μοναστήρι μετά τον θάνατο του συζύγου της όπως οι υπόλοιπες δόγισσες και αφοσιώθηκε σε φιλανθρωπικά έργα, επιδιόρθωσε την εκκλησία του Αγίου Σεβαστιανού στην Βενετία με την προσωπική της περιουσία. Οι δόγισσες της Βενετίας
Κινεζική υπόθεση

Στην θεωρία αριθμών, η Κινεζική υπόθεση είναι να μια μη αποδεδειγμένη εικασία που αναφέρει ότι ένας ακέραιος n {\displaystyle n} είναι πρώτος αν και μόνο αν ικανοποιεί την προϋπόθεση ότι 2 n − 2 {\displaystyle 2^{n}-2} διαιρείται με το n {\displaystyle n} —με άλλα λόγια, ότι ο ακέραιος n {\displaystyle n} είναι πρώτος αν και μόνο αν υπάρχει. Είναι αλήθεια ότι αν το n {\displaystyle n} είναι πρώτος, τότε υπάρχει (αυτή είναι μια ειδική περίπτωση μικρού θεωρήματος του Φερμά). Ωστόσο, το αντίστροφο (αν υπάρχει τότε το n είναι πρώτος) είναι ψευδές, και επομένως η υπόθεση στο σύνολό της είναι ψευδής. Το μικρότερο αντιπαράδειγμα είναι n = 341 = 11×31. Οι Σύνθετοι αριθμοί n, για την οποία το 2 n − 2 {\displaystyle 2^{n}-2} διαιρείται με το n {\displaystyle n} ονομάζεται αριθμοί Πουλέ. Είναι μια ειδική κατηγορία των ψευτοπρώτων αριθμών του Φερμά.

 Κάποτε, και ακόμη μερικές φορές, αναφερόταν λανθασμένα ότι είναι αρχαίας Κινεζικής προέλευσης, ενώ στη πραγματικότητα η Κινεζική υπόθεση προέρχεται από τα μέσα του 19ου αιώνα από το έργο του μαθηματικού Λι Σανλάν της Δυναστείας Τσινγκ (1811-1882). Ο Λι Σανλάν αργότερα κατάλαβε ότι η δήλωσή του ήταν λανθασμένη και το αφαίρεσε από το μετέπειτα έργο του, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει εμφάνιση της ψευδής πρότασης του αλλού υπό το όνομά του. Μια λάθος μετάφραση στο έργο του Τζιν το 1898 δημιούργησε την εικασία με την περίοδο του Κομφούκιου και γέννησε τον μύθο περί αρχαίας προέλευσης. Dickson, Leonard Eugene (2005), History of the Theory of Numbers, Vol. 1: Divisibility and Primality, New York: Dover, ISBN 0-486-44232-2 Erdős, P. (1949), «On the Converse of Fermat's Theorem», American Mathematical Monthly 56 (9): 623–624, doi:10.2307/2304732 Honsberger, R. (1973), «An Old Chinese Theorem and Pierre de Fermat», Mathematical Gems, I, Washington, DC: Math. Assoc. Amer., σελ. 1–9 Jeans, J. H. (1898), «The converse of Fermat's theorem», Messenger of Mathematics 27: 174 Needham, Joseph (1959), «Ch. 19», Science and Civilisation in China, Vol. 3: Mathematics and the Sciences of the Heavens and the Earth, Cambridge, England: Cambridge University Press Han Qi (1991), Transmission of Western Mathematics during the Kangxi Kingdom and Its Influence Over Chinese Mathematics, Beijing: Ph.D. thesis Ribenboim, P. (1996), The New Book of Prime Number Records, New York: Springer-Verlag, σελ. 103–105, ISBN 0-387-94457-5 Shanks, D. (1993), Solved and Unsolved Problems in Number Theory (4th έκδοση), New York: Chelsea, σελ. 19–20, ISBN 0-8284-1297-9 Li Yan; Du Shiran (1987), Chinese Mathematics: A Concise History, Oxford, England: Clarendon Press, ISBN 0-19-858181-5
Αντώνης Βγόντζας

Ο Αντώνης Βγόντζας (1946-2019) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Είχε διατελέσει διευθυντής του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στην τελευταία κυβέρνησή του (1993 - 1996), γενικός γραμματέας στα υπουργεία Υγείας και ΠΕΧΩΔΕ και νομικός σύμβουλος στα υπουργεία Δικαιοσύνης, Παιδείας και Προεδρίας της Κυβέρνησης.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Κατάγεται από την Κρήτη και συγκεκριμένα από το χωριό Καπίστρι (νυν οικισμός Σταυρού) Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας Λασιθίου. Σπούδασε νομικά, οικονομικά και οικονομικά μαθηματικά στην Αθήνα, την τότε Δυτική Γερμανία και τη Φινλανδία και ασκεί τη δικηγορία από το έτος 1971. Συνεχίζοντας τη φοιτητική αντιδικτατορική του δράση υπερασπίστηκε ως νέος δικηγόρος φοιτητές και νέους ενώπιον στρατιωτικών και πολιτικών δικαστηρίων. Η δράση του αυτή υπήρξε αφορμή για να συλληφθεί, να κακοποιηθεί και τελικώς να φυλακιστεί από το χουντικό καθεστώς. Παρέμεινε πέντε μήνες στο ΕΑΤ- ΕΣΑ ως «πρωτεργάτης της φοιτητικής αναταραχής». Μετά την πτώση της χούντας υπήρξε συνήγορος θυμάτων στις δίκες κατά των βασανιστών του καθεστώτος. Από το 1971 ήταν μάχιμος δικηγόρος και διατηρούσε δικηγορικό γραφείο στο κέντρο της Αθήνας. Από το 1976 μέχρι και σήμερα διατέλεσε επιστημονικός συνεργάτης - βοηθός της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός από υπερασπιστής ενώπιον των δικαστηρίων, είχε συμμετάσχει σε πολλές επιτροπές για την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού δικαίου, καθώς και σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων για τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμμετείχε στην ομάδα υπεράσπισης του πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου για το «σκάνδαλο Κοσκωτά» τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της δίκης και αθώωσής του από το Ειδικό Δικαστήριο το 1991 - 1992. Υπήρξε επίσης συνήγορός του μαζί με τον Χρήστο Ροκόφυλλο ενώπιον των αγγλικών δικαστηρίων στη δίκη κατά του περιοδικού TIME.Κατά την τελευταία θητεία του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου ως Πρωθυπουργού (1993 - 1996) υπήρξε νομικός του σύμβουλος και διευθυντής του Νομικού Γραφείου του. Είχε διατελέσει γενικός γραμματέας στα υπουργεία Υγείας και ΠΕΧΩΔΕ, καθώς και νομικός σύμβουλος στα υπουργεία Δικαιοσύνης, Προεδρίας, Παιδείας και Υγείας Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική τις τελευταίες δύο δεκαετίες, κυρίως στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κρήτη, όπου έχει υπάρξει υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.Αρθρογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα «ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ» και είναι συγγραφέας οκτώ βιβλίων, μεταξύ των οποίων και ένα για την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου για την υπόθεση Κοσκωτά.
Κατερίνα Δαλάκα

Η Κατερίνα Δαλάκα (Μόναχο, 20 Αυγούστου 1992 - ) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου. Το βασικό της αγώνισμα, με πανελλήνιες νίκες, είναι τα 400 μ. με εμπόδια (ατομικό ρεκόρ: 57.97, επίδοση που την τοποθετεί στην 7η θέση όλων των εποχών στην Ελλάδα). Είναι επίσης Πανελληνιονίκης στα 100 μ., ενώ αγωνίζεται και στα 200 μ και 400 μ. Είναι απόφοιτος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ζει στην Αθήνα, και ανήκει στο σύλλογο της ΑΕΚ με προπονητή τον Γιώργο Παπαβασιλείου. Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2018, συμμετείχε στο τηλεοπτικό ριάλιτι του ΣΚΑΪ, Survivor 2018, στο οποίο κατέκτησε τη δεύτερη θέση. Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 2019, συμμετείχε ξανά στο Survivor 2019 Ελλάδα-Τουρκία κερδίζοντας την πρώτη θέση.

 Από μικρή ηλικία, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό καθώς μεγάλωσε σε αθλητική οικογένεια με γονείς γυμναστές και ιδιοκτήτες σχολής τάε κβο ντο. Πέτυχε πολλές διακρίσεις στο τάε κβο ντο και κατέκτησε μαύρη ζώνη. Ωστόσο την κέρδισε ο στίβος και συγκεκριμένα το αγώνισμα των 400 μέτρων με εμπόδια. Η πρώτη της συμμετοχή σε πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν το 2006 σε αγώνα 300 μέτρων μετ' εμποδίων όπου κατέκτησε την πέμπτη θέση. Το 2007 έκανε πανελλήνιο ρεκόρ παγκορασίδων α' στους Πανελλήνιους Σχολικούς Αγώνες Στίβου Γυμνασίων-Λυκείων Ελλάδας και Κύπρου στα 300 εμπόδια με επίδοση 45.02, ρεκόρ το οποίο καταρρίφθηκε το 2013. Είναι ενεργό μέλος της εθνικής ομάδας στίβου από το 2008 έως σήμερα σε όλες τις αγωνιστικές κατηγορίες (κορασίδες, νεανίδες, νέες γυναίκες, γυναίκες), εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε βαλκανικούς και ευρωπαϊκούς αγώνες με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ομάδων στην Λιλ της Γαλλίας στα 400 μέτρα μετ' εμποδίων, όπου κατέκτησε την 8η θέση, και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου 2016 στο Άμστερνταμ με τη σκυτάλη 4x400 γυναικών. 400 μ. με εμπόδια: 59.61 δεύτερα - 1η θέση 400 μ. με εμπόδια : 59.34 δεύτερα - 2η θέση 200 μ (κλειστό): 24.83 δεύτερα - 3η θέση 100 μ. : 11.70 δεύτερα - 1η θέση 400 μ. με εμπόδια : 58.43 δεύτερα - 1η θέση 60 μ (κλειστό): 7.50 δεύτερα - 5η θέση 200 μ (κλειστό): 24.57 δεύτερα - 2η θέση 100 μ. : 11.57 δεύτερα - 3η θέση 400 μ. με εμπόδια : 59.47 δεύτερα - 1η θέση 4×400 μ σκυταλοδρομία (κλειστό): 3:46.69 - 1η θέση (Σ.Δ.Υ. Αργολίδας) 100 μ. : 12.17 - 8η θέση 4x400 μ σκυταλοδρομία: 3:42.06 - 1η θέση (Σ.Δ.Υ. Αργολίδας) Κατερίνα Δαλάκα στην World Athletics http://www.segas.gr/index.php/el/athletes-cvs/23-cv-delta/1124-dalaka Αρχειοθετήθηκε 2020-03-23 στο Wayback Machine. Katerina DALAKA Survivor 2018
Δυναμοσύνολο

Στα μαθηματικά, το δυναμοσύνολο ενός συνόλου X {\displaystyle X} είναι το σύνολο όλων των υποσυνόλων του. Συνήθως συμβολίζεται με P ( X ) {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)} , όπου το P {\displaystyle {\mathcal {P}}} έρχεται από τον αγγλικό όρο powerset. Επίσης συχνά συμβολίζεται ως 2 X {\displaystyle 2^{X}} .Με συμβολισμούς θεωρίας συνόλων, το δυναμοσύνολο ισούται με P ( X ) = { A : A ⊆ X } {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)=\{A:A\subseteq X\}} ,η ύπαρξη του οποίου προκύπτει από τα αξιώματα της αντίστοιχης θεωρίας (όπως αυτά της θεωρίας Ζερμέλο Φράνκελ).

 Το σύνολο X = { x , y } {\displaystyle X=\{x,y\}} έχει τα εξής υποσύνολα: Μεγέθους 0: { } {\displaystyle \{\}} Μεγέθους 1: { x } , { y } {\displaystyle \{x\},\{y\}} Μεγέθους 2: { x , y } {\displaystyle \{x,y\}} Επομένως, P ( X ) = { { } , { x } , { y } , { x , y } } {\displaystyle P(X)=\{\{\},\{x\},\{y\},\{x,y\}\}} .Το σύνολο X = { x , y , z } {\displaystyle X=\{x,y,z\}} έχει τα εξής υποσύνολα: Μεγέθους 0: { } {\displaystyle \{\}} Μεγέθους 1: { x } , { y } , { z } {\displaystyle \{x\},\{y\},\{z\}} Μεγέθους 2: { x , y } , { y , z } , { x , z } {\displaystyle \{x,y\},\{y,z\},\{x,z\}} Μεγέθους 3: { x , y , z } {\displaystyle \{x,y,z\}} Επομένως, P ( X ) = { { } , { x } , { y } , { z } , { x , y } , { y , z } , { x , z } , { x , y , z } } {\displaystyle P(X)=\{\{\},\{x\},\{y\},\{z\},\{x,y\},\{y,z\},\{x,z\},\{x,y,z\}\}} . Αν το X {\displaystyle X} είναι υποσύνολο του Y {\displaystyle Y} ( X ⊆ Y {\displaystyle X\subseteq Y} ), τότε P ( X ) ⊂ P ( Y ) {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)\subset {\mathcal {P}}(Y)} . P ( X ) ∩ P ( Y ) = P ( X ∩ Y ) {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)\cap {\mathcal {P}}(Y)={\mathcal {P}}(X\cap Y)} . Αν x 1 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{1}\in {\mathcal {P}}(X)} και x 2 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{2}\in {\mathcal {P}}(X)} , τότε x 1 ∩ x 2 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{1}\cap x_{2}\in {\mathcal {P}}(X)} .:23 Αν x 1 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{1}\in {\mathcal {P}}(X)} και x 2 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{2}\in {\mathcal {P}}(X)} , τότε x 1 ∪ x 2 ∈ P ( X ) {\displaystyle x_{1}\cup x_{2}\in {\mathcal {P}}(X)} .:23 Το δυναμοσύνολο P ( X ) {\displaystyle {\mathcal {P}}(X)} ενός πεπερασμένου συνόλου X {\displaystyle X} με n {\displaystyle n} στοιχεία, έχει συνολικά 2 n {\displaystyle 2^{n}} στοιχεία.:22 Για παράδειγμα, για ένα σύνολο X {\displaystyle X} με | X | = 2 {\displaystyle |X|=2} έχουμε | P ( X ) | = 2 2 = 4 {\displaystyle |{\mathcal {P}}(X)|=2^{2}=4} και για ένα σύνολο Y {\displaystyle Y} με | Y | = 3 {\displaystyle |Y|=3} έχουμε | P ( Y ) | = 2 3 = 8 {\displaystyle |{\mathcal {P}}(Y)|=2^{3}=8} . Η απόδειξη προκύπτει από το γεγονός ότι για κάθε στοιχείο έχουμε δύο επιλογές: είτε (i) να βάλουμε στο σύνολο είτε (ii) να μην στο βάλουμε. Επομένως, | P ( X ) | = 2 ⋅ … ⋅ 2 ⏟ n όροι = 2 n {\displaystyle |{\mathcal {P}}(X)|=\underbrace {2\cdot \ldots \cdot 2} _{n{\text{ όροι}}}=2^{n}} . Θεωρία συνόλων Τομή συνόλων Ένωση συνόλων
Alfa Romeo MiTo

Η Alfa Romeo MiTo ήταν ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάστηκε από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo, από τον Ιούνιο του 2008 έως τον Ιούλιο του 2018, στο Μιραφιόρι, Τορίνο, Ιταλία. Βασίστηκε στην πλατφόρμα του Fiat Grande Punto, όπως ήταν η αρχική ονομασία του Fiat Punto τρίτης γενιάς, αν και ειδικότερα η MiTo παραδόξως δεν προσφέρθηκε ποτέ σε 5-πορτη έκδοση, παρά μόνο σε 3-πορτη. Η συνολική παραγωγή της MiTo έφτασε τις 275.000 αντίτυπα.

 Το μοντέλο πήρε την όνομά του από τον λεκτικό συνδυασμό των πόλεων Μιλάνο και Τορίνο / MiTo, καθώς σχεδιάστηκε στην πρώτη και κατασκευαζόταν στη δεύτερη. Επίσης, η λέξη «mito» στα ιταλικά σημαίνει «μύθος». Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου από την Alfa Romeo έλαβε χώρα στις 20 Ιουνίου 2008, με τις πωλήσεις στις άλλες χώρες της Ευρώπης να ξεκινούν σταδιακά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2008. Ωστόσο, οι πωλήσεις ήταν εξ αρχής πολύ χαμηλότερες από τις αναμενόμενες, ενώ η κατάσταση φαίνεται ότι επιδεινώθηκε και λόγω της διάθεσής του αποκλειστικά σε 3-πορτο αμάξωμα (χωρίς να υπάρξει ποτέ 5-πορτο) και μάλιστα με στάνταρ διθέσιο πίσω κάθισμα, καθώς η τριθέσια διάταξη με δυνατότητα διαίρεσης σε ποσοστό 60/40 χρεωνόταν έξτρα. Αν και έγιναν δύο αισθητικές και μηχανικές ανανεώσεις το 2013 και το 2016, δεν έφεραν την παραμικρή βελτίωση στις πωλήσεις, οι οποίες συνέχιζαν να πέφτουν περαιτέρω. Τελικώς, η MiTo αποσύρθηκε από την παραγωγή στις αρχές Ιουλίου του 2018, λόγω μηδαμινών πωλήσεων, όπως παραδέχτηκε τότε επίσημα και η εταιρεία, χωρίς να έχει υπάρξει μέχρι σήμερα κάποιος διάδοχος. Ιστορία και τεχνικά στοιχεία της Alfa Romeo MiTo
Μιχαλίνα Βισουότσκα

Η Μιχαλίνα Άννα Βισουότσκα (πολωνικά: Michalina Anna Wisłocka, το γένος Μπράουν [Braun]) (1 Ιουλίου 1921 – 5 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Πολωνή γυναικολόγος, σεξολόγος και συγγραφέας του Sztuka kochania (κατά λέξη: Η Τέχνη της Αγάπης, 1978), του πρώτου οδηγού για τη σεξουαλική ζωή σε κομμουνιστική χώρα. Το βιβλίο της έγινε μπεστ σέλερ, με συνολική κυκλοφορία 7 εκατομμυρίων αντιτύπων και άρχισε να είναι πιο ανοιχτό σε θέματα συνουσίας και σεξουαλικής ζωής στην Πολωνία.

 Οι γονείς της ήταν ο Γιαν Τιμότεους Μπράουν (Jan Tymoteusz Braun), δάσκαλος και η Άννα (το γένος Ζιλίνσκα) από το οικόσημο Τσιόουεκ (Ciołek). Είχε δύο μικρότερα αδέρφια: τον Άντζεϊ (συγγραφέα) και τον Γιαν (σουμερολόγο). Η ανιψιά της ήταν η Έβα Μπράουν, βραβευμένη με Όσκαρ διακοσμήτρια σκηνικών και ενδυματολόγος.Ήταν συνιδρύτρια της Κοινωνίας Λογικής Μητρότητας, στην οποία εργάστηκε για τη θεραπεία της υπογονιμότητας και τον έλεγχο των γεννήσεων. Ήταν επικεφαλής του πρώτου στην Πολωνία Ιατρείου Λογικής Μητρότητας στο Ινστιτούτο Μητέρας και Παιδιού στη Βαρσοβία. Κατά τη δεκαετία του 1970, ήταν επικεφαλής του Κυτταροδιαγνωστικού Εργαστηρίου της Εταιρείας Οικογενειακού Προγραμματισμού.Η Βισουότσκα πέθανε στο νοσοκομείο Σόλσκι της Βαρσοβίας λόγω επιπλοκών από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στις 11 Φεβρουαρίου 2005, ενταφιάστηκε στο Ευαγγελικό Νεκροταφείο της Εξομολόγησης του Άουγκσμπουργκ στη Βαρσοβία. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1997, της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ιππότη του Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας.Το Πάρκο της Αγάπης στο Λουμπνιεβίτσε και μια πλατεία στο Λοτζ είναι αφιερωμένα στη μνήμη της. Η ζωή της Βισουότσκα απεικονίζεται στη βιογραφική ταινία Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej (Τέχνη της αγάπης. Η ιστορία της Μιχαλίνα Βισουότσκα) του 2017, σε σκηνοθεσία Μάρια Σαντόφσκα. Την Βισουότσκα υποδύθηκε η Μαγκνταλένα Μποτσάρσκα. Τεχνική πρόληψης εγκυμοσύνης (1959) Μέθοδοι πρόληψης εγκυμοσύνης (1976) Η τέχνη της αγάπης (1978), (ISBN 83-207-0488-X) Πολιτισμός της αγάπης (1980) Καλειδοσκόπιο σεξ (1986), (ISBN 83-03-01447-1) Η τέχνη της αγάπης: είκοσι χρόνια αργότερα (1988),(ISBN 83-207-1371-4) Τέχνη της αγάπης: Βιταμίνη "M" (1991), (ISBN 83-207-1376-5) Επιτυχία στην αγάπη (1993), (ISBN 83-85249-24-9) Μαλίνκα, Πάνσι και Χάνσελ (1998), (ISBN 83-7180-862-3) Αγάπη για τη ζωή: αναμνήσεις ξεγνοιασιάς (2002), (ISBN 83-7311-201-4)
Εμίλια Άγιλα Μόγια

H Μαρία Φρανσίσκα ντε Πάουλα Εμιλιάνα "Εμίλια" Νίνφα Άγιλα Μόγια (María Francisca De Paula Emiliana "Emilia" Ninfa Águila Moya, 7 Ιανουαρίου 1860 - 15 Αυγούστου 1940) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Βικτοριάνο Ουέρτα.

 Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1860 στη Χαλάπα της Βερακρούς, και ήταν κόρη του Μάρκος Άγιλα Αλμπαράν και της Μαρία Κονσεπσιόν Μόγια Σαλασάρ. Καλή, μορφωμένη, ευγενική, κομψή, θρησκευόμενη, με στήριγμα τις αρετές της, υπήρχε πάντα το ερώτημα τι τη γοήτευσε σε έναν άνδρα ως αιμοδηψή, μοχθηρό, αλκοολικό και αγενή, όπως ήταν ο στρατηγός Βικτοριάνο Ουέρτα, τον οποίο γνώρισε ενώ βρισκόταν στο Βερακρούς ενώ έκανε τοπογραφικές εργασίες. Στις 21 Νοεμβρίου 1880 παντρεύτηκαν στη Εκκλησία της Σάντα Βερακρούς στη Πόλη του Μεξικού και μαζί απέκτησαν δεκατρία παιδιά αλλά μόνο τα οκτώ έζησαν μέχρι την ενηλικίωσή τους. Όταν ο στρατηγός Χοακίν Μας Φλόρες και η αδερφή της Εμίλια, Μερσέντες παντρεύτηκαν το 1879, ο Βικτοριάνο άρχισε να πίνει επειδή ήταν ερωτευμένος μαζί της. Η Εμίλια και ο Βικτοριάνο δεν είχαν ευτυχισμένο γάμο, καθώς ο στρατηγός είχε συχνά ξεφαντώματα και οι ερωτικές περιπέτειες με πολλές γυναίκες. Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1940 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 80 ετών.
Πεταλίδι Μεσσηνίας

Το Πεταλίδι είναι χωριό στη Μεσσηνία, στην Πελοπόνησσο. Ύστερα από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 αποτελεί μέρος του Δήμου Μεσσήνης. Το Πεταλίδι βρίσκεται στη δυτική όχθη του Μεσσηνιακού κόλπου, 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Μεσσήνης, 18 χλμ. νοτιοδυτικά της Καλαμάτας, 18 χλμ. βόρεια της Κορώνης και 21 χλμ. ανατολικά της Πύλου. Με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» ήταν έδρα του Δήμου Πεταλιδίου. Κατά την απογραφή πληθυσμού του 2021 έχει 1.203 κατοίκους, ενώ η Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου αριθμούσε 2.555 κατοίκους.

 Στην περιοχή Νιχώρια, κοντά στο Πεταλίδι, έχει ανασκαφεί σημαντικός προϊστορικός οικισμός, ο οποίος άκμασε ιδιαίτερα στην μυκηναϊκή εποχή. Εγκαταλείφθηκε στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Το Πεταλίδι έχει αναγνωριστεί ως θέση όπου βρισκόταν η αρχαία Αίπεια. Η Αίπεια ήταν μία από τις επτά Μεσσηνιακές πόλεις που παραχωρούσε ο Αγαμέμνονας σαν προίκα της κόρης του Ιφιγένειας, εάν την παντρευόταν ο Αχιλλέας. Η Αίπεια καταστράφηκε από τους Λακεδαιμόνιους στον Γ΄ Μεσσηνιακό Πόλεμο, καθώς είχε συμμαχήσει με την Μεσσήνη, και οι κάτοικοί της κατέφυγαν στη Σικελία.Το 369 π.Χ. ο Θηβαίος Επιμενίδης στη θέση της Αίπειας ίδρυσε μια νέα πόλη την οποία ονόμασε Κορώνεια - Κορώνη, από το όνομα της Κορώνειας της Βοιωτίας, από όπου καταγόταν. Η Κορώνη εντάχθηκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, της οποίας ήταν μέλος το 175 π.Χ. Η Κορώνη συνέχισε να υπάρχει μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού, λόγω διαφόρων καταστροφών, είτε φυσικών είτε λόγω επιδρομών, οι πόλεις της Πελοποννήσου γνώρισαν κάμψη. Ο Ιουστινιανός προχώρησε σε οικιστική αναδιαμόρφωση, μετακινώντας ολόκληρο των πληθυσμό πόλεων σε νέες τοποθεσίες και συχνά άλλαζε το όνομα της πόλης. Τέτοιες μετακινήσεις αναφέρονται από τον Προκόπιο στο Περί κτισμάτων, αν και οι αναφορές του για την Πελοπόννησο είναι σπάνιες. Ανάμεσα στις πόλεις που μετακινήθηκαν εκείνη την περίοδο ήταν η Κορώνη, η οποία από τη θέση της Αρχαίας Αιπείας μετακινήθηκε στη θέση της Αρχαίας Ασίνης, στη σημερινή Κορώνη.Ο σύγχρονος οικισμός δημιουργήθηκε το 1830. Με το διάταγμα 3016/11-08-1830, ο Ιωάννης Καποδίστριας παραχώρησε το χώρο του Πεταλιδίου, ο οποίος ανήκε στις εθνικές γαίες, στον συνταγματάρχη Νικόλαο Πιεράκο–Μαυρομιχάλη, ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Στον οικισμό εγκαταστάθηκαν σύντομα και άλλοι Μανιάτες. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αναγεννηθείσα Ελλάς», με τόπο έκδοσης το Ναύπλιο, το 1836 στο Πεταλίδι είχαν εγκατασταθεί περισσότερες από 200 οικογένειες και είχαν οικοδομηθεί 120 οικίες. Καλλιγά, Χάρις Α. (2010). Μονεμβασία: Μια βυζαντινή πόλις-κράτος. Αθήνα: Ποταμός. ISBN 978-960-6691-64-5.
Σφυροβολία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η σφυροβολία είναι ένα παλαιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι. Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα μόλις το 2000 στο Σίδνεϊ.

 Στις πρώτες Ολυμπιάδες τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών των ΗΠΑ. Από το 1928 κυρίαρχοι έγιναν οι αθλητές της Ευρώπης. Από το 1960 ως το 1992 το άθλημα έγινε σοβιετική υπόθεση. Μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Αμερικανός Τζον Φλάναγκαν με τρία συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1900, 1904, 1908) κι ένα ασημένιο στη ρίψη βάρους 25,4 κιλών (1904). Δύο χρυσά κατέκτησαν ο Ιρλανδός Πάτρικ Ο’Κάλαχαν (1928, 1932) και ο Σοβιετικός Γιούρι Σέντιχ (1976, 1980 και ασημένιο το 1988). 1900 Τζον Φλάναγκαν 1904 Τζον Φλάναγκαν 1908 Τζον Φλάναγκαν 1912 Μάθιου Μακγκράθ 1920 Ράιαν Πάτρικ 1924 Φρέντερικ Τούτελ 1928 Πάτρικ Ο’Κάλαχαν 1932 Πάτρικ Ο’Κάλαχαν 1936 Καρλ Χάιν 1948 Ίμρε Νέμετ 1952 Γιόζεφ Τσέρμακ 1956 Χάρολντ Κόνολι 1960 Βασίλι Ρουντένκοφ 1964 Ρόμουαλντ Κλιμ 1968 Γκιούλα Ζιβότσκι 1972 Ανατόλι Μπονταρτσούκ 1976 Γιούρι Σέντιχ 1980 Γιούρι Σέντιχ 1984 Γιούχα Τιάινεν 1988 Σεργκέι Λιτβίνοφ 1992 / Αντρέι Αμπντουβαλίγιεφ* (Ενωμένη Ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ) 1996 Μπάλας Κις 2000 Σίμον Τσιολκόφσκι 2004 Κόζι Μουροφούσι 2008 Πρίμος Κόσμους 2012 Κρίστιαν Παρς 2016 Ντίσολντ Ναζάροφ 2021 Βόιτσεχ ΝοβίτσκιΣημείωση: Ο Ολυμπιονίκης του 1992 Αντρέι Αμπντουβαλίγιεφ είναι από το Τατζικιστάν, με το οποίο έλαβε μέρος στις αθλητικές διοργανώσεις από το 1993 ως το 1996 και κατέκτησε δύο παγκόσμια πρωταθλήματα (1993, 1995). Το 1997 πήρε την αθλητική υπηκοότητα του Ουζμπεκιστάν, με το οποίο κατέκτησε το ασιατικό πρωτάθλημα το 1998 και έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ το 2000. Έτσι είναι ο μοναδικός αθλητής που αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο ως εκπρόσωπος τριών διαφορετικών κρατών. 2000 Καμίλα Σκολιμόφσκα 2004 Όλγκα Κουζένκοβα 2008 Ακσάνα Μιάνκοβα 2012 Ανίτα Βλοντάρτσικ 2016 Ανίτα Βλοντάρτσικ 2021 Ανίτα Βλοντάρτσικ "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ. "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press. Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell. "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (πολιτικός)

Ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος (Προβατάς Σερρών, 1966) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, Αντιπεριφερειάρχης Σερρών από το 2019. Προηγουμένως, διετέλεσε Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (2017-19), όντας ο πρώτος εκτός της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, εκλεγόμενος περιφερειακός σύμβουλος στις Σέρρες από το 2014.

 Γεννήθηκε στον Προβατά Σερρών και αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ενώ ασκεί τη δικηγορία από το 1996. Από το 2002 ως το 2005 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών, όπου επανεξελέγη στις αρχαιρεσίες του 2014. Από το 2006 μέχρι σήμερα έχει εκλεγεί τρεις φορές πρόεδρος του δ.σ. του Λογαριασμού Ενίσχυσης και Αλληλοβοήθειας των Δικηγόρων Σερρών (Λ.Ε.Α.Δ.Σ.), ενώ σήμερα είναι Γενικός Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου. Εκλέχθηκε Περιφερειακός Σύμβουλος στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές και συμμετείχε σε διαφόρους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους της πόλης των Σερρών (Εύξεινος Λέσχη Σερρών, Σύλλογος Πελοποννησίων Ν. Σερρών, Αθλητικός Σύλλογος Ποντίων και στον Σερραϊκό Όμιλο Αντισφαίρισης ως Πρόεδρος). Είναι στέλεχος της Σούπερ Λιγκ Ελλάδος, μέλος της Νέας Δημοκρατίας από το 1981 με συνεχή παρουσία στις κομματικές οργανώσεις (ΜΑΚΚΙ, ΟΝΝΕΔ, ΔΑΠ), ενώ διετέλεσε Συντονιστής Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης του Κόμματος από το έτος 2004 έως το 2009. Στις Περιφερειακές Εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών με τον συνδυασμό με επικεφαλής τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και έλαβε 9.500 ψήφους ως νέος υποψήφιος, ενώ στην πόλη των Σερρών ήρθε πρώτος στην προτίμηση των ψηφοφόρων. Στις Περιφερειακές Εκλογές του 2014 εξελέγη Περιφερειακός Σύμβουλος με την Παράταξη «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» του Απόστολου Τζιτζικώστα και στις 5 Μαρτίου 2017 με ευρύτατη αποδοχή Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο πρώτος εκτός Νομού Θεσσαλονίκης που καταλαμβάνει αυτήν την θέση, ενώ επανεξελέγη με την ίδια παράταξη στις εκλογές του Μαΐου του 2019 και του Οκτωβρίου του 2023.
Ώγυγος

Ο Ωγύγος ή Ωγύγης, ήταν κατά την Ελληνική Μυθολογία, ένας από τους αρχέγονους ηγέτες στην Αρχαία Ελλάδα, ιδιαίτερα στην Βοιωτία. Κατά μία άλλη εκδοχή ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αττικής. Η ετυμολογία και η έννοια του ονόματος (από το επίθετο Ωγύγιος) πιθανόν να σημαίνει, αρχέγονος, πρωταρχικός, πολύ αρχαίος.

 Είναι ιδιαίτερα γνωστός ως βασιλιάς των Εκτενών, των αυτοχθόνων (προκατακλυσμιαίων) και πρώτων κατοίκων της Βοιωτίας. Ίδρυσε την πόλη Ωγυγία (η μετέπειτα Θήβα) και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της. Αρκετοί αρχαίοι Έλληνες ποιητές αναφέρονται στους Θηβαίους ως «Ὠγυγίδαι». Ο Παυσανίας ο περιηγητής, αναφερόμενος στην Βοιωτία, τον 5ο αιώνα π.Χ. αναφέρει: «Οι πρώτοι οικιστές των Θηβών υπήρξαν οι Εκτένες και ο βασιλιάς τους Ωγύγης, ένας αυτόχθων. Από το όνομα αυτό προήλθε ο Ωγύγιος, επίθετο το οποίο χρησιμοποιούν πολύ ποιητές για αναφερόμενοι στους Θηβαίους.» Υπάρχουν και άλλες εκδοχές και ιστορίες σχετικά με τον Ωγύγο. Σύμφωνα με τον Λυκόφρωνα τον Χαλκιδέα, ο Ωγύγης βασίλευσε στις Θήβες της Αιγύπτου. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος, τον 6ο αιώνα μ.Χ., αναφέρει ότι ήταν ο βασιλιάς της Λυκίας της Μικράς Ασίας. Κατά μία άλλη εκδοχή, Ωγύγης και οι Εκτένες, οι πρώτοι οικιστές της Βοιωτίας, μετά από ένα χρονικό διάστημα, μετανάστευσαν σε μία άλλα περιοχή που ονομαζόταν Ακτή. Ο Ρωμαίος ιστορικός Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός (Sextus Julius Africanus) αναφέρει ότι υπήρξε και ο ιδρυτής της Ελευσίνας. Ο πρώτος από τους τρεις κατακλυσμούς της ελληνικής μυθολογίας, ονομάστηκε Ωγύγιος κατακλυσμός. Συνέβη όταν βασίλευε ο Ωγύγης στην Βοιωτία. Ερευνητές πιστεύουν ότι οφείλεται σε απότομη υπερχείλιση της λίμνης Κωπαΐδας στην περιοχή. Άλλες πηγές σχετίζουν αυτό τον κατακλυσμό με την Αττική. Αυτή την άποψη υιοθετεί και ο Αφρικάνος, ο οποίος αναφέρει ότι ο κατακλυσμός συνέβη όταν βασιλιάς του Άργους ήταν ο Φορωνεύς (κατά τον ιστορικό Ακουσίλαο). Διαφορετικές χρονολογίες έχουν προταθεί για τον κατακλυσμό, μερικές είναι: 9.500 π.Χ.(Πλάτων), 2.136 π.Χ. (Βάρρων) και 1.796 π.Χ (Αφρικανός). Ο Ωγύγης επέζησε του κατακλυσμού, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα κατάφεραν. Μετά τον θάνατο του ίδιου και λόγω των καταστροφών που προκλήθηκαν, η Αττική έμεινε χωρίς βασιλείς για 189 έτη μέχρι την εποχή του Κέκροπα (ή Κέκροψ ο διφυής).Από το όνομα του Ωγύγη προέρχεται και το τοπωνύμιο Ωγυγία, ένα φανταστικό νησί που αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια. Σχετικά με την καταγωγή του ποικίλουν, ορισμένες πηγές τον θεωρούν αυτόχθονα της Βοιωτίας, αναφέρεται ως γιος του Ποσειδώνα, του Βοιωτού ή ακόμη και του Κάδμου. Ο ιστορικός Θεόφιλος αναφέρει ότι ήταν ένας από τους Τιτάνες. Ήταν ο σύζυγος της Θήβης, από την οποία η Θήβα πήρε το όνομά της. Παιδιά του ήταν: ο Ελεύσινος (ιδρυτής κατά μία εκδοχή της Ελευσίνας) ο Κάδμος (κατά άλλη εκδοχή ήταν ο πατέρας του) η Αυλίς η Αλαλκαμενία Η Δελφινία
Μαρία Ευφροσύνη του Τσβάιμπρυκεν

H Μαρία Ευφροσύνη (γερμ. Maria Euphrosyne von Pfalz-Zweibrücken von Wittelsbach, 14 Φεβρουαρίου 1625 - 24 Οκτωβρίου 1687) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα Ντε λα Γκάρντιε.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Κάζιμιρ του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας. Παντρεύτηκε το 1647 τον Μάγκνους Γκάμπριελ, Κόμη Ντε λα Γκάρντιε, και είχε τέκνα: Γκούσταφ Άντολφ Ντε λα Γκάρντιε (1647–1695). Καταρίνα Καρλόττα Ντε λα Γκάρντιε (1655-1697), παντρεύτηκε τον κόμη Όττο Βίλεμ Καίνιγκσμαρκ. Χέντβιχ Έμπα (1657–1700 ), παντρεύτηκε τον κόμη Καρλ Γκούσταφ Έρικκσον Οξένστιερνα του Σαιντερμαίρε, απέκτησε ένα τέκνο, το οποίο δεν είχε απογόνους. Wurzbach, Constantin, von, ed. (1861). "Habsburg, Maria (Herzogin zu Berg, Jülich und Cleve)" . Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich [Biographical Encyclopedia of the Austrian Empire] (in German). 7. p. 19 – via Wikisource.