Χανασίρ

Η Χανασίρ ή Χαναζίρ (αραβικά: خناصر‎) ή Χανασέρ είναι μια πόλη, που βρίσκεται στην Αλ Σαφίρα της Συρίας. Είναι μια από τις είκοσι τέσσερις πόλεις και χωριά, που βρίσκονται στην κοιλάδα Χανασίρ, μια περιοχή με πληθυσμό 11.000 κατοίκων.

 Η πόλη αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο ως "Χενεσέρι". Η ετυμολογία της Χανασίρ δεν υπάρχει στα αραμαϊκά και μια αραβική ετυμολογία είναι απίθανη (μια ατεκμηρίωτη εκδοζή είναι ο όρος "Khinsar", που σημαίνει "μικρό δάχτυλο"). Μια ακκαδική ετυμολογία είναι επίσης πιθανή, με την ονομασία να προέρχεται από τη λέξη "Hunsiru", μια παραλλαγή της λέξης "Humsiru", που σημαίνει αρουραίος ή ποντίκι. Κατά τη βυζαντινή εποχή, η πόλη ήταν γνωστή ως Ανασάρθα, περιβαλλόμενη εντός προμαχώνων στη δυτική Συρία. Ο Ιωάννης Μαλάλας καταγράφει ότι ήταν κάστρον (οχυρωμένος οικισμός στην κορυφή του λόφου), που χαρακτηρίστηκε πόλις από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' . Ένα κανάτ, το οποίο χρονολογείται από τους βυζαντινούς χρόνους, που χρησίμευε ως πηγή νερού για το χωριό, παρέμεινε λειτουργικό μέχρι τον 20ο αιώνα. Σύμφωνα με τον Robert L. France, τα ερείπια της βυζαντινής εποχής της Ανασάρθας "είναι ορατά στο δρόμο, σε νεόκτιστα τείχη και μέσα σε κατοικίες" στην Χανασίρ στις μέρες μας. Η Ανασάρθα και τα γύρω χωριά της απολάμβαναν μια περίοδο ευημερίας μεταξύ των τελών του 4ου αιώνα και των αρχών του 6ου αιώνα. Η συντριπτική πλειονότητα των κατοικιών και των εκκλησιών, που ανακαλύφθηκαν σε αυτήν την περιοχή, είναι εκείνης της περιόδου. Η ίδια η εκκλησία στην Ανασάρθα χρονολογείται από το 426. Ο επίσκοπος Μάρας έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 και ο διάδοχός του, Κύρος, υπέγραψε την επιστολή, που έστειλαν οι επίσκοποι της επαρχίας το 458 στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α ' τον Θράκα για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Προτερίου της Αλεξάνδρειας. Ένας άλλος επίσκοπος έχτισε ένα "καταφύγιο" στο γειτονικό Μπουζ αλ Χανζίρ το 506-507.Η Χανασίρ, γνωστή στους παλαιούς Άραβες ως "Χουνασίρα", έγινε οχυρωμένη κτήση και συχνή κατοικία του χαλίφη των Ομεϋαδών Ουμάρ Β' (βασιλ. 717-720). Πέθανε και θάφτηκε εκεί. Στις αρχές του 20ού αιώνα, Κιρκάσιοι μετανάστες από την Μανμπίτζ βορειοανατολικά του Χαλεπίου, εγκαταστάθηκαν στην Χανασίρ χρησιμοποιώντας παλιά οικοδομικά υλικά από την περιοχή για να αποκαταστήσουν την πόλη. Στις 23 Φεβρουαρίου 2016, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι το Iσλαμικό Κράτος είχε καταλάβει την πόλη, η οποία βρισκόταν κατά μήκος ενός μεγάλου δρόμου και οδού προμήθειας προς την πόλη του Χαλεπίου. Δύο ημέρες αργότερα, ο Συριακός Στρατός κατάφερε να ανακτήσει την πόλη από το Ισλαμικό Κράτος. Η Ανασάρθα είναι ο τόπος ενός αριθμού επιγραφών σε πέτρα. Για παράδειγμα, υπάρχει μια επιγραφή του 425, που σηματοδοτεί τον τόπο ταφής της βασίλισσας Μαβίας, ηγέτιδας της φυλετικής συνομοσπονδίας Τανούκ, η οποία ξεκίνησε μια εξέγερση ενάντια στη ρωμαϊκή κυριαρχία στα τέλη του 4ου αιώνα.Οι οικοδομικές εργασίες συνεχίστηκαν στην Ανασάρθα τον έβδομο αιώνα και επιγραφές, που βρέθηκαν εκεί, παρέχουν στοιχεία για τη ρωμαϊκή αντίσταση στις περσικές εισβολές . Με οριακό ξηρό περιβάλλον, η περίοδος βροχών στη Χανασίρ πέφτει μεταξύ Οκτωβρίου και Μαΐου με μέση ετήσια βροχόπτωση 210 χιλιοστά. Η μεταβλητότητα μεταξύ ετών είναι υψηλή, με το 50% των ετών μεταξύ 1929 και 2004 να λαμβάνει πάνω από 200 χιλιοστά και το 25% να λαμβάνει πάνω από 250 χιλιοστά. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι θερμότεροι μήνες με μέση ημερήσια μέγιστη θερμοκρασία τους 37 βαθμούς Κελσίου. Η χαμηλότερη μέση ημερήσια ελάχιστη θερμοκρασία είναι 23 βαθμοί Κελσίου τον Ιανουάριο. Ενώ η θερμοκρασία μπορεί να πέσει υπό του μηδενός τη νύχτα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, σχεδόν ποτέ δεν παραμένει τόσο χαμηλή καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Όπως και οι υπόλοιποι χωρικοί της κοιλάδας Χανασίρ, όσοι ζουν στην πόλη αντλούν το εισόδημά τους από διάφορες πηγές, με την πλειοψηφία να εργάζεται είτε ως γεωργοί, βοσκοί ή εργάτες της γης. Οι γεωργοί αποκομίζουν κατά κεφαλήν εισόδημα 1,30 έως 2 δολάρια την ημέρα. Περίπου το 40% των κατοίκων της κοιλάδας Χανασίρ είναι γεωργοί και αυτό το τμήμα του πληθυσμού περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη ομάδα ιδιοκτητών γης στην περιοχή. Οι κτηνοτρόφοι και οι βοσκοί μεταναστεύουν, κερδίζοντας ένα κατά κεφαλήν εισόδημα από 1 έως 1,50 δολάριο την ημέρα