Τζιρό Σάτο

Ο Τζιρό Σάτο (佐藤 次郎 Satō Jirō), (5 Ιανουαρίου 1908 - 5 Απριλίου 1934) ήταν ιάπωνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν Νο 3 στον κόσμο το 1933, αλλά αυτοκτόνησε στο στενό της Μαλάκα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του για αγώνα στο κύπελλο Ντέιβις το 1934. Απέκτησε παγκόσμια φήμη στο τουρνουά του Γουίμπλεντον του 1932, όταν νίκησε τον υπερασπιστή του τίτλου Σίντνεϊ Γούντ στον προημιτελικό. Στην υψηλότερη κατάταξη του έφθασε το 1933, όταν νίκησε τον Φρεντ Πέρι στον προημιτελικό του γαλλικού όπεν. Κατατάχτηκε Νο. 3 στον κόσμο από τον A. Wallis Myers της The Daily Telegraph. Ωστόσο ήταν όλο και πιο δύσκολο για αυτόν να υπομείνει την τεράστια πίεση από το καθεστώς στην Ιαπωνία. Πιστεύεται ότι η πίεση αυτή τον οδήγησε να αυτοκτονήσει στο Στενό της Μαλάκα στις 5 Απριλίου 1934, στα 26 του χρόνια.

 Έκανε το ντεμπούτο του στη διεθνή σκηνή το 1929, όταν ο σύλλογος Ρασίνγκ κλαμπ επισκέφθηκε την Ιαπωνία για μια σειρά αγώνων. Ο ίδιος κατάφερε να νικήσει τους θρύλους του τένις Jacques Brugnon, Raymond Rodel και Πιέρ Χένρι Λάντρι, χάνοντας μόνο από τον Ανρί Κοσέ. Το 1930 ήταν φιναλίστ στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα αλλά το κέρδισε τον επόμενο χρόνο. Επίσης, το 1930 ήταν φιναλίστ στο τουρνουά "Invitational Mid-Pacific" όπου έχασε από τον αμερικανό Κράνστον Χόλμαν, φιναλίστ ήταν και στο διπλόΤο 1931 έχασε τον τίτλο του Λόουν τένις κλαμπ Μίραμαρ από τον αδελφό του Hyotare Sato, αλλά κέρδισε το διπλό και ήταν φιναλίστ στο μεικτό. Κέρδισε το πρωτάθλημα της Δυτικής Αγγλίας στο απλό και στο διπλό. Έχασε από τον Ζαν Μποροτρά στο British Covered Court Championships. Συνεργάστηκε με τον αδελφό του για να κερδίσει το τρόπαιο της Beau Site Club de Cannes και το St. Raphaël T.C. Στο απλό διεκδίκησε τον τίτλο της Country Club de Monte-Carlo, στο ίδιο τουρνουά οι αδερφοί Σάτο έφτασαν στον τελικό του διπλού. Κέρδισε το διεθνές Ολλανδικό πρωτάθλημα στο διπλό με τον Minoru Kawachi. Τον Ιούλιο κατέκτησε το πρωτάθλημα του Tunbridge Wells, κι έπειτα το Midland County Championships σε απλό και μεικτό χάνοντας μόνο τον τελικό του διπλού. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1931 κέρδισε 13 τίτλους στο απλό στη Μεγάλη Βρετανία. Συνάντησε τον Φρεντ Πέρι δύο φορές για τον τίτλο του Pacific Southwest Championships το 1932 και το 1933, χάνοντας και τις δύο φορές. Τον Αύγουστο του 1933 συνεργάστηκε με τον Ryosuke Nunoi για να κερδίσει στο διπλό στο γερμανικό διεθνές πρωτάθλημα στο Αμβούργο. Το 1932 κέρδισε το απλό και το διπλό με συμπαίκτη τον Τατσουγιόσι Μίκι στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου. Από το 1931 έως το 1933 ο Σάτο έπαιξε σε δέκα συναντήσεις για την Ιαπωνική ομάδα στο κύπελλο Ντέιβις και κέρδισε 22 αγώνες χάνοντας μόνο έξι. Ο Σάτο παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο Ουασέντα σπουδάζοντας οικονομικά, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του το 1933 για να ασχοληθεί με την αντισφαίριση. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Hyotare Sato, ο οποίος ήταν επίσης αντισφαιριστής. Διατηρούσε σχέση με τη Sanae Okada το 1934 μία από τις καλύτερες γυναικείες αντισφαιρίστριες της Ιαπωνίας. Στις 4 Απριλίου 1934 ο Σάτο βρισκόταν στο πλοίο Ν.Υ.Κ. Hakone Maru όπου διασχίζει το στενό της Μαλάκα στη Μαλαισία για έναν αγώνα στο κύπελλο Ντέιβις ενάντια στην Αυστραλία στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Νωρίτερα είχε παραπονεθεί για πόνους στο στομάχι και έτσι δεν είχε όρεξη και έμεινε στην καμπίνα του. Φτάνοντας στη Σιγκαπούρη κατέβηκε από το πλοίο κι έκανε ιατρική εξέταση η οποία δεν έδειξε κανένα πρόβλημα υγείας αλλά διαγνώστηκε ότι τα προβλήματά του ήταν ψυχολογικά. Ο Σάτο ήταν νευρικός και φοβόταν ότι η ασθένειά του θα αποτελούσε εμπόδιο για την ομάδα του να κερδίσει. Καθώς πέρασε η μέρα η ομάδα της Ιαπωνίας πήγε σε συμπόσιο που έκανε ο Ιάπωνας πρόξενος στη Σιγκαπούρη. Ο Σάτο ήταν παρών και πείσθηκε από τον πρόξενο και τους συμπαίκτες του να συνεχίσει το ταξίδι. Την ίδια μέρα ελήφθη ένα τηλεγράφημα από την Ιαπωνική ομοσπονδία αντισφαίρισης που επέμενε στη συμμετοχή του Σάτο στο Κύπελλο Ντέιβις και ότι το ταξίδι θα πρέπει να ξαναρχίσει χωρίς καθυστέρηση. Στις 11:30 μ.μ. στις 5 Απριλίου 1934, πριν φτάσει στο Πενάνγκ, ο Σάτο αναζητήθηκε από τον συμπατριώτη του Jiro Yamagishi αλλά δεν βρέθηκε πουθενά στο πλοίο. Την τελευταία φορά που τον είδε κάποιος ήταν στις 8:30 μ.μ. όταν δείπνησε στην καμπίνα του. Βρέθηκαν δύο σημειώματα αυτοκτονίας, ένα για τους συμπαίκτες του εκφράζοντας αμφιβολίες ότι θα είναι σε θέση να βοηθήσει την ομάδα στον επερχόμενο αγώνα, τους ζητούσε να τον συγχωρήσουν και να δώσουν το καλύτερό εαυατό τους για να νικήσουν στον αγώνα, υποσχέθηκε ότι θα είναι το πνεύμα του μαζί τους. Το άλλο σημείωμα απευθυνόταν στον πλοίαρχο του πλοίου, ζητώντας συγγνώμη για τις δυσκολίες που θα μπορούσε να προκαλέσει η πράξη του. Για επτά επιπλέον ώρες συνεχίστηκε από το πλοίο η αναζήτηση του στα νερά, ενημερώθηκαν για βοήθεια και τα κοντινά πλοία. Αργότερα βρέθηκαν περαιτέρω στοιχεία που επιβεβαίωσαν τη θεωρία αυτοκτονίας, έλειπαν δύο σιδερένιες χειρολαβές και ένα εκπαιδευτικό σχοινί έλξης το οποίο ο Σάτο πιθανώς τα χρησιμοποίησε για να δέσει βάρος επάνω του για να βεβαιωθεί ότι θα πνιγεί. Μετά την ανακάλυψη των νέων αποδεικτικών στοιχείων, το πλοίο έστειλε ένα μήνυμα που ανέφερε ότι "ο καλύτερος παίκτης τένις της Ιαπωνίας και εθνικός ήρωας πιστεύεται ότι έχει αυτοκτονήσει, ρίχνοντας τον εαυτό του στη θάλασσα". Στις 6 Απριλίου οι συμπαίκτες του συγκεντρώθηκαν στο κατάστρωμα του πλοίου και έκαναν επιμνημόσυνη δέηση και χτίστηκε ένας βωμός από φωτογραφίες και ρακέτες του Σάτο. Θεωρήθηκε ότι η πίεση που ασκήθηκε επάνω του προήλθε από το αυξανόμενο κύρος της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας και από την Ιαπωνική Ένωση αντισφαίρισης που αρνήθηκε να αφήσει το εξαντλημένο Σάτο να κάνει ένα διάλειμμα από την αντισφαίριση και να παραλείψει τη σεζόν του 1934. Έγινε καταθλιπτικός και ανησυχούσαν για τις ικανότητές του.