Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996 ήταν η 41η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας, μετά τη νίκη των Secret Garden στο διαγωνισμό του 1995 στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με το τραγούδι "Nocturne". Πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 1996 στο Oslo Spektrum. Οι παρουσιαστές ήταν οι Μόρτεν Χάρκετ και Ίνγκφιλντ Μπριν. Ο Χάρκετ, τραγουδιστής των A-ha, άνοιξε την παράσταση με ένα single του, το "Heaven's Not for Saints", το οποίο ήταν επιτυχία στη Νορβηγία εκείνη την εποχή. Είκοσι τρεις χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, με την Ιμίαρ Χίνι της Ιρλανδίας να βγαίνει νικήτρια μετά την τελική ψηφοφορία, με το τραγούδι "The Voice". Το τραγούδι γράφτηκε από τον Μπρένταν Γκράχαμ, ο οποίος συνέθεσε επίσης το νικητήριο τραγούδι του 1994, το "Rock 'n' Roll Kids". Ήταν επίσης ένα ρεκόρ έβδομης - και πιο πρόσφατης - νίκης για την Ιρλανδία. Ένας μη-τηλεοπτικός μόνο ηχητικός προκριματικός γύρος διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), προκειμένου να καταχωριστεί ο αριθμός των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό μεγάλο τελικό από είκοσι εννέα, σε έναν πιο εύχρηστο αριθμό των είκοσι τριών χωρών. Η Γερμανία, το Ισραήλ, η Δανία, η Ουγγαρία, η Ρωσία, η Βόρεια Μακεδονία και η Ρουμανία δεν κατάφεραν να προκριθούν. Η ΠΓΔΜ τελικά έκανε το ντεμπούτο της το 1998. Ο διαγωνισμός του 1996 παραμένει η μόνη Eurovision χωρίς γερμανική συμμετοχή στο Μεγάλο Τελικό του διαγωνισμού.

 Το Όσλο είναι η πρωτεύουσα και η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Νορβηγίας. Αποτελεί κομητεία και δήμο. Για πρώτη φορά, η νορβηγική πρωτεύουσα φιλοξένησε το διαγωνισμό. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που η εκδήλωση διοργανώθηκε στη Νορβηγία, μετά το διαγωνισμό του 1986 στο Μπέργκεν. Το Oslo Spektrum, ένας εσωτερικός χώρος πολλαπλών χρήσεων, επιλέχθηκε ως χώρος διεξαγωγής. Άνοιξε τον Δεκέμβριο του 1990 και είναι κυρίως γνωστός για τη διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων όπως η ετήσια συναυλία βραβείου Νόμπελ Ειρήνης και συναυλίες καλλιτεχνών εθνικής και διεθνούς φήμης. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση συνέχισε να πειραματίζεται στις προσπάθειές της να βρει μια ευρέως αποδεκτή μέθοδο μείωσης του μεγάλου αριθμού πιθανών συμμετεχουσών χωρών σε μια πιο ρεαλιστική μορφή. Φέτος, επέστρεψαν στον προκριματικό γύρο που είχε χρησιμοποιηθεί για το διαγωνισμό του 1993, αλλά αυτή τη φορά με μια μόνο χώρα εξαιρούμενη από τη διαδικασία - την διοργανώτρια Νορβηγία. Ο μόνο ηχητικός προκριματικός γύρος, ο οποίος δεν μεταδόθηκε ποτέ τηλεοπτικά ή ραδιοφωνικά, χρησιμοποιήθηκε από την EBU για να κατατάξει τον αριθμό των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό μεγάλο τελικό. Με εξαίρεση τη διοργανώτρια Νορβηγία, ηχητικές συμμετοχές από είκοσι εννέα χώρες έπαιξαν σε εθνικές επιτροπές, εκ των οποίων μόνο είκοσι δύο προχώρησαν στον τηλεοπτικό τελικό στο Όσλο. Η Γερμανία, το Ισραήλ, η Δανία, η Ουγγαρία, η Ρωσία, η ΠΓΔΜ και η Ρουμανία δεν κατάφεραν να προκριθούν. Ως αποτέλεσμα, η υποβολή της ΠΓΔΜ δεν ταξινομήθηκε ποτέ ως ντεμπούτο από την EBU, το έθνος τελικά πήρε το επίσημο τηλεοπτικό ντεμπούτο τους το 1998.Γρήγορα έγινε προφανές ότι αυτό το σύστημα δεν ήταν πιο βιώσιμο από οποιοδήποτε άλλο που είχε δοκιμάσει η EBU, καθώς σήμαινε ότι αρκετές χώρες είχαν περάσει από την παραδοσιακή πλήρη εθνική διαδικασία επιλογής τους για να καταλήξουν σε μια συμμετοχή, μόνο για να υποστούν την αντι-κορύφωση και το σβήσιμο της συμμετοχής τους χωρίς να είχαν καν την ευκαιρία να παρουσιάσουν το τραγούδι σε ένα διεθνές κοινό. Ως κορυφαίος χρηματοοικονομικός συντελεστής του διαγωνισμού, η Γερμανία θίχτηκε ιδιαίτερα από το γεγονός ότι η συμμετοχή τους, το techno τραγούδι "Planet of Blue" που ερμήνευσε ο Leon, ήταν ένα από τα επτά που κόπηκαν. Ήταν η μόνη χρονιά στην ιστορία του διαγωνισμού στην οποία η Γερμανία δεν συμμετείχε στον τελικό.Δύο σημαντικές καινοτομίες, που δεν ακολουθήθηκαν και σε όλους τους υπόλοιπους διαγωνισμούς, εισήχθησαν στο διαγωνισμό του 1996. Η πρώτη ήταν ένα μήνυμα-ευχή από κάποια πολιτική προσωπικότητα (πρόεδρος, πρωθυπουργός κλπ.) από την κάθε χώρα ή αξιωματούχο για καλή επιτυχία, στη γλώσσα της κάθε χώρας. Επίσης, ο πίνακας βαθμολογίας έγινε με τη μέθοδο εικονικής πραγματικότητας με γαλάζια οθόνη, που εξασφάλισε η Silicon Graphics. Η παρουσιάστρια Ίνγκφιλντ Μπριν παρουσίαζε στους θεατές το "γαλάζιο δωμάτιο", πάνω στο οποίο βρισκόταν ένας τρισδιάστατος πίνακας βαθμολογίας και εμφανίζονταν απόψεις από το πράσινο δωμάτιο, τους εκπροσώπους της κριτικής επιτροπής και τα γραφικά της κάθε χώρας. Τα μοναδικά φυσικά χαρακτηριστικά ήταν η ίδια η παρουσιάστρια και δύο πόντιουμ. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Eurovision, στη διάρκεια της ψηφοφορίας, εμφανίστηκε στη σκηνή ένας εκπρόσωπος βαθμολογίας (στο μπλε δωμάτιο), δίπλα στην παρουσιάστρια: ήταν η εκπρόσωπος της Νορβηγίας, Ράγκνχιλτ Σέλτουν Φιόρτοφτ (Ragnhild Sælthun Fjørtoft). Για κάθε ερμηνεία ένας μαέστρος διηύθυνε την ορχήστρα. Οι χώρες που αναφέρονται παρακάτω υπέβαλαν συμμετοχές για τον ηχητικό μόνο προκριματικό γύρο, ο οποίος δεν προβλήθηκε ποτέ τηλεοπτικά και χρησιμοποιήθηκε από την EBU για να κατατάξει τον αριθμό των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό τελικό. Παρά την κατατεθείσα καταχώριση από την ΠΓΔΜ, δεν κατατάχθηκε ποτέ ως επίσημη εγγραφή στο ντεμπούτο, αν και το έθνος τελικά θα έκανε το επίσημο τηλεοπτικό ντεμπούτο του το 1998. Επιπλέον, τουλάχιστον δύο πηγές ισχυρίζονται ότι το όνομα της Βουλγαρίας εμφανίστηκε, διαγραμμένο, στα ψηφοδέλτια της κριτικής επιτροπής προκριματικών, υποδεικνύοντας ότι ενδέχεται να είχαν σκοπό να υποβάλουν πιθανή συμμετοχή στο ντεμπούτο πριν αφαιρεθούν από την ψήφο για άγνωστους λόγους (θα έκαναν τελικά το ντεμπούτο τους το 2005).Μόνο η Νορβηγία ως διοργανώτρια δεν έλαβε μέρος στον προκριματικό. 12 βαθμοί Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον προκριματικό γύρο: 12 βαθμοί Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό: Εκτός από τη διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού του 1997, την Ιρλανδία, οι 23 χώρες με τη μεγαλύτερη μέση βαθμολογία μεταξύ του 1993 και του 1996 επετράπη να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό του 1997. Υπόμνημα: Αυτόματος προκριθείς Προκριθείς Αντικαταστατικός προκριθείς Αποχώρησε Το 1996 ένας πολιτικός από κάθε χώρα ευχήθηκε καλή επιτυχία στη συμμετοχή της αντίστοιχης χώρας. Ήταν η μοναδική φορά στη Eurovision που ακούστηκαν τέτοιες ευχές: Τουρκία – Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, Πρόεδρος της Τουρκίας (τουρκικά) Ηνωμένο Βασίλειο – Βιρτζίνια Μποτομλέι, υπουργός Εθνικής Κληρονομιάς (αγγλικά) Ισπανία – Δον Αλμπέρτο Εσκουδέρο Κλαραμούντ, Ισπανός πρεσβευτής (ισπανικά) Πορτογαλία – Αντόνιο Γκουτέρες, πρωθυπουργός της Πορτογαλίας (πορτογαλικά) Κύπρος – Γλαύκος Κληρίδης, Πρόεδρος της Κύπρου (ελληνικά) Μάλτα – Έντι Φενέκ Ανταμί, πρωθυπουργός της Μάλτας (μαλτέζικα) Κροατία – Ζλάτκο Ματέσα, πρωθυπουργός της Κροατίας (κροατικά) Αυστρία – Ελίζαμπετ Γκέρερ, ομοσπονδιακή υπουργός Παιδείας, Επιστημών και Πολιτισμού της Αυστρία (γερμανικά) Ελβετία – Μισέλ Κοκόζ, Ελβετός Chargé d'affaires (γαλλικά) Ελλάδα – Κατερίνα Δημάκη, Ελληνίδα Chargé d'affaires (ελληνικά) Εσθονία – Τιίτ Βάχι, πρωθυπουργός της Εσθονίας (εσθονικά) Νορβηγία – Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ, πρωθυπουργός της Νορβηγίας (νορβηγικά) Γαλλία – Φιλίπ Ντουστ-Μπλαζί, υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας (γαλλικά) Σλοβενία – Μίλαν Κούτσαν, Πρόεδρος της Σλοβενίας (σλοβενικά) Ολλανδία – Άαντ Νούις, υπουργός Παιδείας και Επιστημών της Ολλανδίας (ολλανδικά) Βέλγιο – Λικ φαν ντεν Μπράντε, πρωθυπουργός της Φλάνδρας (ολλανδικά) Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Τζον Μπρούτον, Taoiseach (πρωθυπουργός της Ιρλανδίας) (αγγλικά) Φινλανδία – Ρίτα Οσουκάινεν, πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας, (φινλανδικά) Ισλανδία – Νταβίτ Όντσον, πρωθυπουργός της Ισλανδίας (ισλανδικά) Πολωνία – Αλεξάντερ Κβασνιέφσκι, Πρόεδρος της Πολωνίας (πολωνικά) Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Αλία Ιζετμπέκοβιτς, επικεφαλής του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (βοσνιακά) Σλοβακία – Βλαντίμιρ Μετσιάρ, πρωθυπουργός της Σλοβακίας (σλοβακικά) Σουηδία – Γκόραν Πέρσον, πρωθυπουργός της Σουηδίας (σουηδικά) Ηνωμένο Βασίλειο – Τζέιμς Κοέν, Κέβιν Πίλεϊ Ισπανία – Μοντσεράτ Μαριάλ (επιχερηματίας), Χουάν Ντιέγκο Αράνς (ψυχολόγος και εκπαιδευικός), Ελβίρα Κιντίγια (ηθοποιός), Μαρία ντε Λούνα (ηθοποιός), Μόνικα Ποντ (ηθοποιός), Μίκελ Χέρτζογκ (τραγουδιστής, μελλοντικός εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 1998), Μαρία Μάιορ (μοντέλο), Χοσέ Μαρία Πουρόν (συνθέτης), Άναμπελ Κόντε (τραγουδίστρια, συμμετοχή της Ισπανίας το 1995), Χοσέ Σάντσο (ηθοποιός), Ασουνθιόν Εμπουόνα (τηλεπαρουσιάστρια), Πέδρο Βερμούδεθ "Αθουκίτα" (τραγουδιστής), Αντριάνα Βέγα (ηθοποιός), Αντόνιο Πινίγια (φοιτητής), Μέιμπελ Αλφόνσο (τραγουδιστής και συνθέτης), Μανουέλ Ρεντόντο (μακιγιέρ και ειδικός πολύτιμων λίθων) Μάλτα – Έντριαν Μούσκατ Ίνγκλοτ Κροατία – Ξένια Ούρλιτσιτς Ελλάδα: Αγνή Χατζηκοτάκη, Αντώνης Παπαϊωάννου, τη Λίτσα Σακελλαρίου, Γιάννης Δημητράς, Ανδρέας Χατζηαποστόλου, Σπύρος Παπαβασιλείου, Σταμάτης Μάζαρης, Νίκος Τσολάκης, Άρτεμη Πλέσσα, Σοφία-Μαρίνα Αθανασίου, Ελένη-Ζίνα Μπιλίση, Σωκράτης Ρουσόπουλος, Κυριακή Τζέκου, Νικόλαος Παπανικολάου, Ιωάννης Τραχανάς και Παναγιώτα Καίσαρη. Την ανοικοίνωση βαθμών της ελληνικής επιτροπής έκανε η υπάλληλος της ΕΡΤ, Νίκη Βενέγκα. Εσθονία – Ούρμας Λάτικας (μαέστρος της Εσθονίας στο διαγωνισμό του 1994) Ολλανδία – Κουτ βαν Ντούζμπουργκ , Φρανκ Γουέτστεϊν, Μίρον Κομαρνίτσκι, Μπαρτ ντε Βιτ Ισλανδία – Πολ Όσκαρ (μελλοντική συμμετοχή της Ιρλανδίας στο διαγωνισμό του 1997) Πολωνία – Γιουστίνα (Ρσυμμετοχή της Πολωνίας στο διαγωνισμό του 1995, Kaya, Grzegorz Ciechowski, Ewa Bem Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Ισμέτα Κρβάβατς, Ντιγιάνα Γκρκόβιτς-Φόρετιτς Σλοβακία – Ελένα Κραϊτσιόβα, Μάρτιν Χούντετς, Ντάνα Γκαβαλόβα, Ράντοβαν Σλανίνκα, Νταγκμάρ Λιβόροβα, Γιουράι Ζακ, Ντανιέλ Κουτσέι, Στέφαν Μπάκσα, Εύα Τουνέγκοβα, Πάβολ Ζαγιάτσεκ, Τερέζια Βόιτκοβα, Μαρία Πουσκάροβα, Μάρτα Κρουζίκοβα, Γιόζεφ Τζούρντινα, Μπεάτα Χανουλίκοβα, Άντον Βράνκα Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)