Isuzu MU

Το Isuzu MU είναι ένα μεσαίου μεγέθους SUV που κατασκευάστηκε από την Ιαπωνική κατασκευάστρια εταιρεία Isuzu από το 1989 έως το 2004. Το τρίθυρο MU παρουσιάστηκε το 1989, ακολουθούμενο το 1990 από την πεντάθυρη έκδοση που ονομάστηκε "Isuzu MU Wizard". Η παραγωγή αυτών των μοντέλων πρώτης γενιάς σταμάτησε το 1998 για να αντικατασταθεί από δεύτερη γενιά. Αυτή τη φορά, η πεντάθυρη έκδοση δεν χρησιμοποίησε το πρόθεμα «MU», για να μετονομαστεί σε "Isuzu Wizard". Το ακρωνύμιο "MU" είναι συντομογραφία του "Mysterious Utility". Η Isuzu κατασκεύασε διάφορες παραλλαγές του MU και των παραγώγων του προς πώληση σε άλλες χώρες. Η έκδοση με κοντό μεταξόνιο (τρίθυρη) πωλήθηκε ως "Isuzu MU" και "Honda Jazz" στην Ιαπωνία, με τα ονόματα "Isuzu Amigo" και αργότερα "Isuzu Rodeo Sport" να χρησιμοποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε όλη την ηπειρωτική Ευρώπη, το τρίθυρο ονομαζόταν "Opel Frontera Sport", με το όνομα "Vauxhall Frontera Sport" να χρησιμοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο και "Holden Frontera Sport" στην Αυστραλία. Η έκδοση με μακρύ μεταξόνιο (πεντάθυρη) ήταν διαθέσιμη ως "Isuzu Wizard" στην Ιαπωνία και στη Βόρεια Αμερική ως "Isuzu Rodeo" και "Honda Passport". Η Opel, η Vauxhall και η Holden πουλούσαν επίσης ανανεωμένες εκδόσεις του πεντάθυρου ως "Opel Frontera", "Vauxhall Frontera" και "Holden Frontera". Πωλήθηκε επίσης ως "Chevrolet Frontera" στην Αίγυπτο, "Isuzu Cameo" και "Isuzu Vega" στην Ταϊλάνδη, "Isuzu Frontier" στη Νότια Αφρική και ως "Chevrolet Rodeo" στον Εκουαδόρ, την Κολομβία και τη Βολιβία.

 Το τρίθυρο Isuzu MU έκανε το ντεμπούτο του στην Ιαπωνία το 1989, με το πεντάθυρο MU Wizard που παρουσιάστηκε την επόμενη χρονιά. Βασισμένο στο αγροτικό pickup Isuzu Faster (TF) του 1988, τόσο τα τρίθυρα όσο και τα πεντάθυρα μοντέλα μοιράζονταν το αμάξωμα και τα περισσότερα εσωτερικά εξαρτήματα από τις μπροστινές πόρτες προς τα εμπρός. Όπως το Faster αγροτικό, το MU και το MU Wizard διέθεταν διαμορφώσεις διάταξης με κίνηση στους πίσω και τέσσερις τροχούς. Οι πωλήσεις στην Ιαπωνία περιορίστηκαν από το γεγονός ότι οι διαστάσεις του εξωτερικού πλάτους δεν ήταν σύμφωνες με τους κανονισμούς διαστάσεων της ιαπωνικής κυβέρνησης και ο κυβισμός του κινητήρα υποχρέωνε τους Ιάπωνες οδηγούς για υψηλότερα επίπεδα ετήσιων τελών κυκλοφορίας. Μεταξύ 1993 και 1996, η Honda πουλούσε μια έκδοση από τις τρίθυρες εκδόσεις του MU με το όνομα "Honda Jazz" για την ιαπωνική αγορά στο πλαίσιο μιας συμφωνίας κοινής χρήσης μοντέλων που είχε ως αποτέλεσμα πολλά μοντέλα Isuzu να φέρουν τη μάρκα Honda και αντίστροφα. Οι πωλήσεις του τρίθυρου ξεκίνησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1989 με το όνομα "Isuzu Amigo". Ένας εν σειρά κινητήρας 4ZD1 2,3 λίτρων, απόδοσης 102 ίππων (76 kW) ήταν στάνταρ με την έκδοση πίσω κίνησης ενώ η παραλλαγή με τετρακίνιση προσφέρθηκε με τον κινητήρα 2,6 λίτρων 4ZE1. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν αρχικά μόνο χειροκίνητο. Υπήρχαν πολύ περιορισμένες επιλογές για το πρώιμο Amigo, συμπεριλαμβανομένου του κλιματισμού, των καθισμάτων για δύο ή των τεσσάρων και δύο επίπεδα εξοπλισμού για να διαλέξετε, S ή XS. Μερικές από τις αλλαγές του έτους μοντέλου κατά τη διάρκεια της παραγωγής περιελάμβαναν: μικρές καλλυντικές αλλαγές όπως μια στρογγυλεμένη γρίλια για το 1991, την τυποποίηση του κινητήρα 2,6 λίτρων για το 1992 και την πρόσθετη διαθεσιμότητα ενός αυτόματου κιβωτίου τεσσάρων ταχυτήτων στην έκδοση πίσω κίνησης για το 1992 και 1993. Για το 1993, η μάσκα μεγεθύνθηκε, με τον μπροστινό προφυλακτήρα να έχει ελαφρώς τροποποιηθεί για να τη χωρέσει. Για το 1994, προστέθηκε ένα πίσω φως στοπ υψηλής τοποθέτησης και το υδραυλικό τιμόνι και οι καθρέφτες έγιναν στάνταρ. Το Amigo κυκλοφόρησε από την Isuzu στην αγορά των ΗΠΑ για το έτος μοντέλου 1995. Παρήχθη ένας περιορισμένος αριθμός εκδόσεων XS-F (με το "F" να σημαίνει "Frontera") που είχαν πρόσθετες επιλογές όπως ηλεκτρικά παράθυρα και κλείδωμα, αντιμπλοκαρίσματα στους τέσσερις τροχούς (ABS) (ανενεργά σε παραλλαγές τετρακίνησης χαμηλής εμβέλειας λειτουργία, ενεργή μόνο στους πίσω τροχούς που ήταν διαθέσιμοι με τετρακίνηση υψηλής εμβέλειας). Η Isuzu παρουσίασε το πεντάθυρο Isuzu Rodeo στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1990 για το έτος μοντέλου 1991. Ήταν διαθέσιμο είτε με κινητήρα 2,6 λίτρων σε σειρά τεσσάρων γραμμών με ισχύ 89 κιλοβάτ (119 ίππων) είτε με κινητήρα V6 3,1 λίτρων κατασκευασμένο από την General Motors που είχε την ίδια ισχύ με τον 2,6, αλλά είχε μεγαλύτερη ροπή. Ένα αυτόματο κιβώτιο ήταν διαθέσιμο για το κινητήρα V6. Αυτά τα οχήματα ήταν γνωστά στο Ηνωμένο Βασίλειο ως "Vauxhall Frontera" και στην υπόλοιπη Ευρώπη ως "Opel Frontera". Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1991 και κατασκευάστηκε στο πρώην εργοστάσιο βαν της Bedford στο Λούτον της Αγγλίας. Αυτό το εργοστάσιο θα γινόταν γνωστό ως το εργοστάσιο IBC (Isuzu Bedford Company). Στη δεκαετία του 1980 το εργοστάσιο είχε τεθεί υπό κοινό έλεγχο μεταξύ της Isuzu και της General Motors, με το Frontera να κατασκευάζεται παράλληλα με μια σειρά από άλλα μοντέλα επαγγελματικών οχημάτων. Η έκδοση της σειράς μοντέλων στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία ήταν γνωστή ως Holden Frontera και κατασκευάζονταν επίσης στις εγκαταστάσεις του Λούτον. Το Frontera ήταν η απάντηση της Vauxhall στην αυξανόμενη ζήτηση για οχήματα 4Χ4 στην Ευρώπη - ιδιαίτερα στη βρετανική αγορά δεξιοτίμονος- κατά τη δεκαετία του 1980, όπου οι Ιάπωνες εισήγαγαν προϊόντα από την Daihatsu, τη Mitsubishi, τη Nissan, τη Suzuki και την Toyota είχαν αποδειχθεί τεράστια επιτυχία, για να μην αναφέρουμε την επιτυχία των μακροχρόνιων βρετανικών Land Rover και Range Rover. Παρά τον τεράστιο και αυξανόμενο ανταγωνισμό στην αγορά 4Χ4, το Frontera πούλησε καλά σε όλη την Ευρώπη. Τα πρώτα αυτοκίνητα (έως το 1995) είχαν επιλογή κινητήρων, με την έκδοση μακρύ μεταξονίου να διατίθεται είτε με κινητήρα βενζίνης 2,4 λίτρων (C24NE) (αναπτύχθηκε στο Opel Manta i240) είτε με κινητήρα ντίζελ 2,3 λίτρων (23DTR) που τοποθετήθηκε αρχικά στο βαν Bedford CF και Vauxhall Carlton. Το σπορ Frontera (Isuzu Amigo) ήταν διαθέσιμο με τον κινητήρα βενζίνης Vauxhall Cavalier 2,0 λίτρων (C20NE). Τον Οκτώβριο του 1995, η Holden της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας εισήγαγε το MU με το σήμα Holden "Frontera" στην Αυστραλία και το σήμα Holden "Wizard" στη Νέα Ζηλανδία. Ονομάστηκε η σειρά UT ή M7, το Holden βασίστηκε στο τρίθυρο αμάξωμα και κατασκευάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Προσφέρθηκε σε ένα επίπεδο εξοπλισμού, το «Sport 4×4», που προσφέρεται αποκλειστικά με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Η Jiangling (Jiangling Motors Corporation Limited) Landwind στην Κίνα παρήγαγε ένα αντίγραφο του Isuzu Rodeo για την κινεζική αγορά. Είναι το πρώτο SUV που απέτυχε στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP. Το Landwind βασίζεται στο Rodeo πρώτης γενιάς, αν και δεν υπήρξε συνεργασία μεταξύ JMC και Isuzu ή GM. Ενώ το Landwind μοιάζει με το Rodeo, δεν είναι όχημα Isuzu. Για την αγορά της Ταϊλάνδης, το MU Wizard πωλήθηκε ως Isuzu Cameo (1993–1996) και Isuzu Vega (1999–2004) στην Ταϊλάνδη. Το Cameo χρησιμοποιεί κινητήρα άμεσου ψεκασμού ντίζελ 4JA1 2,5 λίτρων, απόδοσης 90 PS (66 kW) στις 3.900 rpm και μέγιστη ροπή 17,8 kg⋅m (175 N⋅m, 129 lb⋅ft) στις 1.800 rpm πρότυπο. Το κιβώτιο ήταν χειροκίνητο 5 σχέσεων με κίνηση μόνο στους πίσω τροχούς. Τον Σεπτέμβριο του 1997, η δεύτερη γενιά MU (τρίθυρο) και Wizard (πεντάθυρο, τώρα με το πρόθεμα "MU" έχει απορριφθεί) παρουσιάστηκαν στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο, με τις ιαπωνικές πωλήσεις να ξεκινούν τον Μάιο του 1998. Μετά ξεκίνησαν οι πωλήσεις στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη λίγο μετά. Το 2004, η Isuzu πρόσθεσε τον προαιρετικό κινητήρα V6 βενζίνης άμεσου ψεκασμού (GDI) 3,5 λίτρων με 250 ίππους (186 kW) και 246 lb⋅ft (334 N⋅m) ροπής. Η Isuzu ήταν η πρώτη που προσέφερε (GDI) σε ένα όχημα με τιμή κάτω από 100.000 $ ΗΠΑ. Το Rodeo ζυγίζει λίγο περισσότερο από 1.700 κιλά (3.800 λίβρες), με εκτιμώμενη EPA για το 2007 16 mpg-US (15 L/100 km) για την πόλη και 22 mpg-US (11 L/100 km) για τον αυτοκινητόδρομο, για το μοντέλο με κίνηση στους δύο τροχούς και 15 mpg-US (16 L/100 km) για τη πόλη και 20 mpg-US (12 L/100 km) για τον αυτοκινητόδρομο για το τετρακίνητο μοντέλο. Το Isuzu Rodeo δεύτερης γενιάς και το δίδυμό του, το "Honda Passport" έλαβαν βαθμολογία "οριακή" στη δοκιμή μετωπικής μετατόπισης IIHS που διεξήχθη στα 40 mph (64 km/h) λόγω πιθανού τραυματισμού στο δεξί πόδι και στο κεφάλι, αλλά η κίνηση της "μαριονέττας" που χρησιμοποίηθηκε για να αναπαριστά τον οδηγό ήταν αρκετά καλά ελεγχόμενη. Το Amigo έκανε μια επιστροφή στις ΗΠΑ για το 1998 μετά από μια παύση τριών ετών με το μοντέλο δεύτερης γενιάς μαζί με το επανασχεδιασμένο Rodeo. Το Amigo αρχικά ήταν διαθέσιμο μόνο ως μαλακή οροφή με κιβώτιο πέντε ταχυτήτων. Το στάνταρ εφεδρικό ελαστικό που τοποθετείται πίσω, το ABS και η αφαιρούμενη ηλιοροφή στρογγυλεύουν το σύνολο χαρακτηριστικών. Στα μοντέλα V6 και με τετρακίνιση διατίθενται φωτοβολίδες και ειδικοί τροχοί 16 ιντσών. Το Rodeo θα μπορούσε επίσης να επιλεγεί με ένα εφεδρικό ελαστικό που τοποθετείται πίσω και τους δικούς του τροχούς 16 ιντσών σε πακέτα υψηλότερης επένδυσης. Ένας νέος κινητήρας X22SE 2,2 λίτρων που κατασκευάστηκε από την Holden στην Αυστραλία χρησίμευσε ως βασικός κινητήρας. Η Isuzu προσέφερε επίσης τον 6VD1 V6 των 205 ίππων (153 kW) που παρήγαγε 214 lb⋅ft (290 N⋅m) ροπής στις 3000 rpm. Η κατανάλωση καυσίμου εκτιμάται ότι είναι 22 mpg-US (11 L/100 km) αυτοκινητόδρομο. Από τεχνική άποψη, τα Rodeo και Amigo κατασκευάστηκαν με ένα άκαμπτο πλαίσιο που έχει οκτώ εγκάρσια μέλη. Η μπροστινή ανάρτηση έχει ανεξάρτητους κάτω και πάνω βραχίονες, με συμπαγή πίσω άξονα. Τα μοντέλα Rodeo και Amigo 4WD ήρθαν με τροποποιημένο πίσω άξονα Dana 44 και τετρακίνηση με κουμπί. Είχαν επίσης έναν παραδοσιακό μοχλό τοποθετημένο στο δάπεδο για εναλλαγή από την υψηλή σε χαμηλή εμβέλεια. Από κάτω, και τα δύο οχήματα έφεραν προστατευτικές πλάκες ολίσθησης ως στάνταρ χαρακτηριστικό. Τα βορειοαμερικανικά Isuzu Amigo και Isuzu Rodeo κατασκευάστηκαν στο εργοστάσιο συναρμολόγησης Subaru Isuzu Automotive, Inc. στο Λαφαγιέτ της Ιντιάνα. Τον Οκτώβριο του 2010, η Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας Οδικής Κυκλοφορίας των ΗΠΑ (NHTSA) ανακάλεσε τα Rodeo 1998–2002, τα Isuzu Axiom 2002 και τα Honda Passport 1998–2002 λόγω διάβρωσης του πλαισίου του οχήματος κοντά στο πίσω μέρος. Οχήματα χωρίς διάβρωση στην πληγείσα περιοχή θα αντιμετωπίζονται με αντιδιαβρωτική ένωση. Τα οχήματα με πιο σοβαρή διάβρωση θα έχουν τοποθετημένο ενισχυτικό βραχίονα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διάβρωση ήταν τόσο σοβαρή που δεν μπορούσαν να γίνουν επισκευές, με αποτέλεσμα η Isuzu και η Honda να αγοράσουν οχήματα από τους ιδιοκτήτες. Η τελική MU κυκλοφόρησε στη γραμμή συναρμολόγησης στις 5 Ιουνίου 2004. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η δεύτερη γενιά Isuzu MU και Wizard πωλήθηκαν ως "Vauxhall Frontera" (πεντάθυρο) και "Vauxhall Frontera Sport" (τρίθυρο). Στην ηπειρωτική Ευρώπη πωλήθηκε ως "Opel Frontera" (πεντάθυρο) και "Opel Frontera Sport" (τρίθυρο). Αφού η General Motors ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο του εργοστασίου IBC Vehicles το 1998, η γραμμή παραγωγής της Frontera σχεδιάστηκε να μεταφερθεί στο εργοστάσιο Vauxhall της General Motors στο Ellesmere Port. Ωστόσο, με το κλείσιμο του εργοστασίου της Vauxhall του Λούτον, η απόφαση για μετακόμιση αντιστράφηκε. Το 1998 παρουσιάστηκε η νέα σειρά μοντέλων με μια επιλογή από βενζινοκινητήρες 2,2 βενζίνης, 2,2 λίτρων diesel (X22DTH) και 3,2 λίτρων V6 βενζινοκινητήρων. Περαιτέρω τροποποιήσεις έγιναν στον κινητήρα ντίζελ μετά το 2001, με την τελική έκδοση που θα τοποθετηθεί στη μάρκα να είναι η έκδοση 2,2 λίτρων (Y22). Αυτό το μοντέλο πληρούσε το πρότυπο εκπομπών Euro 3. Το Frontera διακόπηκε από την παραγωγή στο IBC του Λούτον το 2004 (τα τελευταία μοντέλα στο Ηνωμένο Βασίλειο κατασκευάστηκαν με Olympus διακοσμητικά). Στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, το Holden Frontera αντικαταστάθηκε από μια έκδοση με την μάρκα της Holden της γκάμας μοντέλων Chevrolet Captiva, ενώ στην Ευρώπη αντικαταστάθηκε από το Opel Antara, που ήταν επίσης διαθέσιμο ως Vauxhall.