Σμήγμα

Το σμήγμα είναι συνδυασμός απορριπτόμενων κυττάρων δέρματος, ελαίων δέρματος και υγρασίας. Εμφανίζεται στα γεννητικά όργανα τόσο αρσενικών όσο και θηλυκών θηλαστικών. Στις γυναίκες, συγκεντρώνεται γύρω από την κλειτορίδα και στις πτυχές των μικρών χειλών και στους άνδρες, το σμήγμα συγκεντρώνεται κάτω από την ακροποσθία.

 Η συσσώρευση σμηγματογόνων αδένων σε συνδυασμό με τα νεκρά κύτταρα του δέρματος σχηματίζει σμήγμα. Το Smegma clitoridis ορίζεται ως η έκκριση των αποκρινών αδένων της κλειτορίδας, σε συνδυασμό με απολέπιση των επιθηλιακών κυττάρων. Οι αδένες που βρίσκονται γύρω από την κλειτορίδα, τα μικρά χείλη και τα μεγάλα χείλη εκκρίνουν σμήγμα. Εάν το σμήγμα δεν αφαιρείται συχνά, μπορεί να οδηγήσει σε προσκόλληση της κλειτορίδας που μπορεί να κάνει την κλειτοριδική διέγερση (όπως ο αυνανισμός) επώδυνη (κλειτοροδυνία). Στους άνδρες, το σμήγμα βοηθά στη διατήρηση της υγρασίας της βαλάνου και διευκολύνει τη συνουσία ενεργώντας ως λιπαντικό.Το σμήγμα αρχικά πιστευόταν ότι παράγεται από σμηγματογόνους αδένες κοντά στο χαλινό που ονομάζονται αδένες του Τάισον. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες απέτυχαν να βρουν αυτούς τους αδένες. Ο Τζόις Ράιτ δηλώνει ότι το σμήγμα παράγεται από μικροσκοπικές προεξοχές της βλεννογόνου επιφάνειας της ακροποσθίας και ότι τα ζωντανά κύτταρα αναπτύσσονται συνεχώς προς την επιφάνεια, υφίστανται λιπώδη εκφυλισμό, αποχωρίζονται και σχηματίζουν σμήγμα. Οι Πάρκας και λοιποί διαπίστωσαν ότι το σμήγμα περιέχει 26,6% λίπη και 13,3% πρωτεΐνες, τις οποίες έκριναν ότι συνάδουν με νεκρωτικά επιθηλιακά υπολείμματα.Το νεοπαραχθέν σμήγμα έχει λεία, υγρή υφή. Θεωρείται ότι είναι πλούσιο σε σκουαλένιο και περιέχει προστατικές και σπερματικές εκκρίσεις, αποκολλημένα επιθηλιακά κύτταρα και την περιεκτικότητα σε βλεννίνη των ουρηθρικών αδένων του Λιτρέ. Το σμήγμα περιέχει καθεψίνη Β, λυσοζύμες, χυμοθρυψίνη, ελαστάση ουδετερόφιλων και κυτοκίνες, οι οποίες βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα.Σύμφωνα με τον Ράιτ, λίγο σμήγμα παράγεται κατά την παιδική ηλικία, αν και η ακροποσθία μπορεί να περιέχει σμηγματογόνους αδένες. Λέει επίσης ότι η παραγωγή σμήγματος αυξάνεται από την εφηβεία μέχρι την σεξουαλική ωριμότητα, όταν η λειτουργία του σμήγματος για λίπανση παίρνει την πλήρη αξία της, και από τη μέση ηλικία η παραγωγή αρχίζει να μειώνεται και στην τρίτη ηλικία ουσιαστικά δεν παράγεται σμήγμα. Ο Γιάκομπ Έστερ ανέφερε ότι η συχνότητα εμφάνισης σμήγματος αυξήθηκε από 1% μεταξύ των παιδιών ηλικίας 6 έως 9 ετών σε 8% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 14 έως 17 ετών (μεταξύ εκείνων που δεν παρουσίασαν φίμωση και μπορούσαν να εξεταστούν).Το ίδιο το σμήγμα είναι εντελώς καλοήθης, αλλά οι άνδρες χωρίς περιτομή μπορεί να αναπτύξουν φίμωση, αυξάνοντας έτσι τη συχνότητα εμφάνισης σμήγματος καθώς και τον κίνδυνο καρκίνου του πέους. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το σμήγμα, από μόνο του, προκαλεί καρκίνο του πέους, αλλά μπορεί να φιλοξενεί καρκινικά παθογόνα, όπως ο HPV και η παρουσία του για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να ερεθίσει και να προκαλέσει φλεγμονή στο πέος, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του καρκίνου. Μπορεί επίσης να κάνει πιο δύσκολο να δούμε πολύ πρώιμους καρκίνους. Neubert, U; Lentze, I (March 1979). «Die bakterielle Flora des Präputialraumes [The bacterial flora of preputial space]» (στα γερμανικά). Hautarzt 30 (3): 149–153. PMID 35486. Marzuillo, Pierluigi; Guarino, Stefano; Furlan, Daniela; Pecoraro, Anna; Pedullà, Marcella; Miraglia del Giudice, Emanuele; La Manna, Angela (October 2018). «Cleaning the genitalia with plain water improves accuracy of urine dipstick in childhood». European Journal of Pediatrics 177 (10): 1573–1579. doi:10.1007/s00431-018-3215-x. PMID 30054720. Fahmy, Mohamed A. Baky (2020). «Smegma». Normal and Abnormal Prepuce. σελίδες 153–161. ISBN 978-3-030-37620-8.