Βίκτωρ Μεντβεντσούκ

Ο Βίκτωρ Βολοντιμίροβιτς Μεντβεντσούκ (ουκρανικά: Ві́ктор Володи́мирович Медведчу́к‎ ; γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1954) είναι Ουκρανός πολιτικός, δικηγόρος και ολιγάρχης επιχειρήσεων. Είναι Αναπληρωτής Λαϊκής Ουκρανίας από 29 Αυγούστου 2019. Ο Μεντβεντσούκ υπηρέτησε μεταξύ 2002 και 2005 ως προϊστάμενος προσωπικού στον πρώην Πρόεδρο της Ουκρανίας Λεονίντ Κούτσμα. Επί του παρόντος, ο Μεντβεντσούκ είναι πρόεδρος της φιλο-Ρωσικής πολιτικής οργάνωσης Ουκρανική Επιλογή και αντίθετος στην ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη πρόεδρος του πολιτικού συμβουλίου του πολιτικού κόμματος Για τη Ζωή, το οποίο αργότερα συγχωνεύθηκε στο κόμμα της Πλατφόρμα της αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, το κόμμα κέρδισε 37 έδρες στον κατάλογο κομμάτων σε εθνικό επίπεδο και 6 έδρες από τις εκλογικές περιφέρειες. Καθώς κατέλαβε την τρίτη θέση στον εκλογικό κατάλογο του 2019 της Πλατφόρμας της Αντιπολίτευσης - Για τη ζωή, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη στο κοινοβούλιο. Στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ θεωρείται σύμμαχος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο έχει αναφέρει ως «έναν προσωπικό φίλο». Ο Πούτιν είναι ο νονός της κόρης του Μεντβεντσούκ Ντάρινα (γεννήθηκε το 2004). Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

 Ο πατέρας του Μεντβεντσούκ, Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ, απέφυγε να καταταγεί στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου λόγω του ότι υπέφερε από την ασθένεια Pott . Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ουκρανίας από τη ναζιστική Γερμανία, εργάστηκε για τη γερμανική διοίκηση σε στρατόπεδο εργασίας από τον Απρίλιο του 1942 έως τον Νοέμβριο του 1943. Το τμήμα παρείχε αναγκαστική απέλαση των τοπικών σωματικά ικανών νέων της Ουκρανίας να εργαστούν στη ναζιστική Γερμανία. Μετά την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων, ο Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ συνελήφθη από την SMERSH στις 7 Αυγούστου 1954 και καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκισης και τέσσερα χρόνια εξορίας στη Σιβηρία "για συμμετοχή σε ουκρανικές εθνικιστικές δραστηριότητες". Ο Βίκτωρ γεννήθηκε στο Πότσετ, Κράι Κρασνογιάρσκ, Ρωσικό SFSR. Ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του ήταν μέλος της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο του Σοβιετικού δικαστηρίου, ο Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ είχε «προσχωρήσει στην αντεπαναστατική οργάνωση των Ουκρανών εθνικιστών» τον Απρίλιο του 1942. Τον Ιούλιο του 1995, το γραφείο του στρατιωτικού εισαγγελέα της Ουκρανίας εξέτασε την υπόθεση του Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ και αποφάσισε να τον αποκαταστήσει "Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου της Ουκρανίας της 17ης Απριλίου 1991 σχετικά με την αποκατάσταση θυμάτων πολιτικής καταστολής στην Ουκρανία. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, οι Μεντβεντσούκ επέστρεψαν στην Ουκρανική SSR, εγκαταστάθηκαν στο Κόρνιν, στη Περιφέρεια Ζιτομίρ . Το 1971, ο Μεντβεντσούκ αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Μποροβά, Φαστίβ Ράιον ( Ομπλάστ Κίεβο). Τον Νοέμβριο του 1971, ο Μεντβεντσούκ βρήκε δουλειά ως διαλογέας στο εργοστάσιο παραγωγής περιοδικών της ταχυδρομικής υπηρεσίας των σιδηροδρόμων Κιέβου, και από την αρχή του 1972 ήταν ένα πλεονάζον προσωπικό militsiya (η αστυνομία της Σοβιετικής Ένωσης) εργαζόμενος στο σταθμό Μοτοβιλίβκα (που βρίσκεται στο Μποροβά). Ήδη, το καλοκαίρι του 1972, ο Μεντβεντσούκ πέρασε επιτυχώς μια εισαγωγική εξέταση στη Νομική Σχολή του KSU Σεβτσένκο (τώρα το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου ), ωστόσο δεν έγινε δεκτός. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1972, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο με την εντολή του Πρύτανη # 445, βάσει της εξουσιοδότησης του Υπουργείου Εσωτερικών του Ουκρανικού SSR. Ο λόγος για αυτό, κατά τη γνώμη του Ντμίτρο Τσόμποτ, ήταν «μια μυστική συνεργασία με την πολιτοφυλακή», η οποία επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουκρανίας. Το 1978, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του KSU Σεβτσένκο. Ενώ εκπαιδευόταν στο Πανεπιστήμιο ο Μεντβεντσούκ ήταν μαχητής, βοηθώντας την αστυνομία να πιάσει τους παραβάτες, και ενώ περιπολούσε με την ομάδα του, χτύπησε έναν μαθητή. Τον Απρίλιο του 1974, ο Μεντβεντσούκ και δύο από τους συναδέλφους του αστυνομικούς καταδικάστηκαν από το δικαστήριο του Λένιν Ράιον (σήμερα το δικαστήριο του Πετσέρσκ Ράιον) στο Κίεβο σύμφωνα με το άρθρο 102 του Ποινικού Κώδικα του Ουκρανικού SSR (ξυλοδαρμό ανηλίκου). Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, το συλλογικό δικαστήριο σε ποινικές υποθέσεις του δικαστηρίου της πόλης του Κιέβου ανέτρεψε την απόφαση του δικαστηρίου του Λένιν Ράιον και έστειλε την υπόθεση πίσω για περαιτέρω έρευνα. Τον Νοέμβριο του 1974, η υπόθεση έκλεισε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Ο Μεντβεντσούκ αθωώθηκε και επανήλθε στο πανεπιστήμιο. Μετά την αποφοίτησή του, προσπάθησε να εγγραφεί στο Ανώτερο Σχολείο της Militsiya, αλλά απορρίφθηκε λόγω της οικογενειακής του ιστορίας. Αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου το 1978 ως δικηγόρος. Το 1979, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος της Νομικής Διαβούλευσης Σεβτσενκίφσκα του Δικηγορικού Συλλόγου της Πόλης του Κιέβου. Το 1979, ο Μεντβεντσούκ ήταν δικηγόρος του καταπιεσμένου ποιητή Γιούρι Λίτβιν . Στην τελευταία του λέξη στο δικαστήριο, ο Λίτβιν περιέγραψε το έργο του Μεντβεντσούκ ως δικηγόρου στις 17 Δεκεμβρίου 1979: «Η παθητικότητα του δικηγόρου μου Μεντβεντσούκ στην υπεράσπιση δεν οφείλεται στην επαγγελματική του βωμολοχία, αλλά στις οδηγίες, που έλαβε από ψηλά και στην υποταγή του: δεν τολμά να αποκαλύψει τον μηχανισμό, που προκάλεσε προκλήσεις εναντίον μου. " Ο Λίτβιν καταδικάστηκε και πέθανε στη φυλακή. Σύμφωνα με επίσημα έγγραφα από το δικαστήριο στο Βασιλκίβ, ο Μεντβεντσούκ αναφέρθηκε στην ατελή έρευνα της υπόθεσης και είχε ζητήσει να ακυρώσει την απόφαση του δικαστηρίου και να στείλει την υπόθεση για νέα δίκη. Το 1980, ο Μεντβεντσούκ διορίστηκε δικηγόρος στη δίκη του Βασίλ Στους . Σύμφωνα με την μαρτυρία ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στον Στους (τη σύζυγό του και τον φίλο του Γιεβγιένι Σβερστιούκ), ο Στους αρνήθηκε να τον υπερασπιστεί ο Μεντβεντσούκ, επειδή "ένιωσε αμέσως ότι ο Μεντβεντσούκ ήταν επιθετικός άνθρωπος τύπου Κομσομόλ, δεν τον προστάτεψε, δεν ήθελε να τον καταλάβει, και, στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφερόταν για την επιχείρησή του. " Ωστόσο, ο Μεντβεντσούκ παρέμεινε δικηγόρος του Στους παρά τις διαμαρτυρίες του πελάτη του. Σύμφωνα με το "Χρονικό των τρεχόντων γεγονότων", ο λόγος του Μεντβεντσούκ στη δίκη του Στους είχε ως εξής: "Ο δικηγόρος είπε στην ομιλία του ότι όλα τα εγκλήματα του Στους αξίζουν τιμωρίας, αλλά ζητά να δώσει προσοχή στο γεγονός ότι ο Στους εργάζεται το 1979-1980 στις επιχειρήσεις του Κιέβου, εκπλήρωσε τον κανόνα · επιπλέον, υπέστη μία σοβαρή επέμβαση στο στομάχι. " Σύμφωνα με τους Ουκρανούς δικηγόρους Ρομάν Τιτικαλό και Ίλια Κότιν, ο Μεντβεντσούκ φαίνεται ότι αναγνώρισε την ενοχή του πελάτη του Στους κατά τη διάρκεια της δικαστικής υπόθεσης. Με αυτόν τον τρόπο, (ο δικηγόρος) ο Μεντβεντσούκ παραβίασε το επαγγελματικό του καθήκον, καθώς φάνηκε να αρνείται να υπερασπιστεί τον Στους, πράγμα το οποίο παραβίασε κατάφωρα το δικαίωμα του Στους για υπεράσπιση στο δικαστήριο. Ο Στους πέθανε μετά την κήρυξη απεργίας πείνας στις 4 Σεπτεμβρίου 1985 σε ένα Σοβιετικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για τους πολιτικούς κρατούμενους Perm-36 . Σε μια συνέντευξη του 2018 με το The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά: "Ο Στους κατήγγειλε τη σοβιετική κυβέρνηση και δεν τη θεωρούσε νόμιμη. Όλοι αποφασίζουν τη δική τους μοίρα. Ο Στους παραδέχτηκε ότι πάλευε ενάντια στη σοβιετική κυβέρνηση. Κρίθηκε ένοχος από τους νόμους της εποχής. Όταν άλλαξαν οι νόμοι, η υπόθεση απορρίφθηκε. Δυστυχώς, πέθανε. " Το 1985, ήταν δικηγόρος στη δίκη του ποιητή Μίκολα Κούντσεβιτς. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Κούντσεβιτς, ο Μεντβεντσούκ "του έριξε περισσότερη βρωμιά από τον εισαγγελέα". Αφού ο Μεντβεντσούκ ζήτησε από το δικαστήριο να απορρίψει μία από τις προτάσεις του Κούντσεβιτς, τον αμφισβήτησε και επανέλαβε την πρόκληση πολλές φορές, αλλά κάθε φορά που το δικαστήριο την απέρριψε. Στην τελευταία του λέξη, ο Μεντβεντσούκ είπε: "Συμφωνώ απολύτως με έναν σύντροφο εισαγγελέα για τον καθορισμό της ποινής. Αλλά, για λόγους ακατανόητους για μένα, ο σύντροφος εισαγγελέας ξέχασε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε φύγει ακόμη ένα χρόνο και εννέα μήνες από την προηγούμενη θητεία. Θεωρώ απαραίτητο να προσθέσω αυτήν την περίοδο στη νέα τιμωρία. " Αυτό το αίτημα έγινε δεκτό από το δικαστήριο. Η Μεντβεντσούκ ίδρυσε μια επιτυχημένη νομική εταιρεία, BIM, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Από το 1990 έως το 1997, διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Ουκρανίας. Το 1994, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ουκρανίας (ενωμένο) . Διετέλεσε πρόεδρος από το 1998 έως δύο ημέρες μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 26ης Μαρτίου 2006. Ο Μεντβεντσούκ εισήλθε για πρώτη φορά το Βερχόβνα Ράντα (Κοινοβούλιο της Ουκρανίας) το 1997, κερδίζοντας μια ειδική εκλογική διαδικασία στη 171η Περιφέρεια (στην Όμπλαστ της Υπερκαρπαθίας). Εκλέχτηκε ξανά στο κοινοβούλιο το 1998. Εξελέγη Δεύτερος Αντιπρόεδρος τον Ιούλιο του 1998. Το 2002, επανεκλέχθηκε στο κοινοβούλιο, ο Μεντβεντσούκ ήταν ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος του Βερχόβνα Ράντα από το Φεβρουάριο του 2000 έως τον Δεκέμβριο του 2001, όταν απολύθηκε για κατάχρηση εξουσίας, προκατειλημμένη μεταχείριση της ημερήσιας διάταξης του κοινοβουλίου και διαδικαστικές παραβιάσεις. Από τον Ιούνιο του 2002 έως τον Ιανουάριο του 2005, ο Μεντβεντσούκ υπηρέτησε ως επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης του Προέδρου Leonid Kuchma. Ως εκ τούτου, ήταν ο πρωταρχικός στόχος της κριτικής από την αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου του Βίκτορ Γιούστσενκο, ο οποίος συχνά μίλησε πικρά εναντίον του Μεντβεντσούκ. Ο Μεντβεντσούκ θεωρήθηκε ο κύριος άνδρας πίσω από τα παρασκήνια του τότε πρωθυπουργού και του προεδρικού υποψηφίου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, που ήταν υπέρ του Κούτσμα, στις ουκρανικές προεδρικές εκλογές του 2004, που ονομάστηκε «μάχη τριών Βίκτωρ» μετά από αυτούς και τον κύριο αντίπαλό τους Γιούστσενκο. Σε μια περίπτωση, ο Μεντβεντσούκ πλήρωσε ένα "τεράστιο χρηματικό ποσό" στον ηγέτη της Εθνικής Συνέλευσης της Ουκρανίας - Αυτοάμυνα του Ουκρανικού Λαού Έντουαρντ Κοβαλένκο, για να πραγματοποιήσει πορεία υποστήριξης του Γιούστσενκο ενάντια στις επιθυμίες του. Η πορεία περιελάμβανε ναζιστικές σημαίες και σύμβολα και ο Κοβαλένκο χρησιμοποίησε έναν ναζιστικό χαιρετισμό στην ομιλία υποστήριξής του. Η κίνηση είχε ως στόχο να δυσφημίσει τον δημοκρατικό υποψήφιο (Γιούστσενκο) στα μάτια των δυτικών παρατηρητών. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006 στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ τοποθετήθηκε τρίτος στον εκλογικό κατάλογο του αντιπολιτευόμενου μπλοκ "Ne Tak" . Αλλά αυτή η συμμαχία απέτυχε να κερδίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση με μόνο το 1,01% των συνολικών ψήφων. Ο Μεντβεντσούκ δεν συμμετείχε ξανά στις εκλογές μέχρι το 2019. Τον Νοέμβριο του 2008, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαιοσύνης . Το Focus αξιολόγησε τα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ το 2008 ότι ήταν αξίας 460 εκατομμυρίων δολαρίων και τον χαρακτήρισε τον 57ο πλουσιότερο άνθρωπο της Ουκρανίας. Στις 21 Μαρτίου 2012, δήλωσε ότι θα "επιστρέψει στη δημόσια πολιτική όχι για χάρη των εκλογών, καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι όλα τα πράγματα που λαμβάνουν χώρα δεν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά το αποτέλεσμα των λαθών μας κατά τις εκλογές". Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Σεπτεμβρίου / Οκτωβρίου 2013 από το Κέντρο Ραζούμκοφ, ένα κόμμα με επικεφαλής τον Μεντβεντσούκ θα κέρδισε 0,9% των ψήφων κατά τη διάρκεια των εκλογών. Μια δημοσκόπηση του Δεκεμβρίου 2013 από την κοινωνιολογική ομάδα "RATING" του έδωσε 0,7% και προέβλεπε ότι το αποτέλεσμα του Μεντβεντσούκ στην ψηφοφορία του πρώτου γύρου των επόμενων (ουκρανικών) προεδρικών εκλογών θα ήταν 0,9%. Κατά τη διάρκεια του 2013, Ουκρανοί εμπειρογνώμονες υποστήριξαν ότι οι προσπάθειες του Μεντβεντσούκ να επηρεάσει την κοινή γνώμη απέτυχαν. Επί του παρόντος, ο Μεντβεντσούκ είναι πρόεδρος της φιλο-ρωσικής πολιτικής οργάνωσης Ukrainian Choice. Το 2013, άρχισε να επιτίθεται δημοσίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκρίνοντάς την ως ένα βαθμό το Τρίτο Ράιχ των Ναζί . Στις 30 Νοεμβρίου, καταδίκασε μια σειρά διαμαρτυριών, γνωστών ως Euromaidan, οι οποίες υποστήριξαν στενότερους δεσμούς μεταξύ της Ουκρανίας και της ΕΕ. Λόγω της κρίσης της Κριμαίας, τέθηκε στον κατάλογο κυρώσεων του Καναδά και των ΗΠΑ, στις 17 Μαρτίου 2014. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη πρόεδρος του πολιτικού συμβουλίου του (πολιτικού κόμματος) Για τη Ζωή . Τον Δεκέμβριο του 2018, αυτό το κόμμα συγχωνεύτηκε στο κόμμα της Πλατφόρμας Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, το κόμμα κέρδισε 37 έδρες στον κατάλογο κομμάτων σε εθνικό επίπεδο και 6 έδρες από τις εκλογικές περιφέρειες. Σε αυτές τις εκλογές, ο Μεντβεντσούκ τοποθετήθηκε τρίτος στον εκλογικό κατάλογο της Πλατφόρμας της Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή και έτσι εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο. Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Υποστηρίχθηκε ότι διοχέτευε χρήματα από το διυλιστήριο του με βάση τη Ρωσία στους αυτονομιστές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ στην ανατολική Ουκρανία. Ο Μεντβεντσούκ αρνήθηκε τις κατηγορίες. Οι κυρώσεις πάγωσαν τα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ και της συζύγου του για τρία χρόνια και τους εμπόδισαν να κάνουν επιχειρήσεις στην Ουκρανία (τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ καταχωρήθηκαν με το όνομα της συζύγου του). Οι Ουκρανικές αρχές ανακοίνωσαν επίσης ότι ένας αγωγός πετρελαίου, που σύμφωνα με πληροφορίες ελεγχόταν από τον Μεντβεντσούκ, ο οποίος μεταφέρει ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα στην Ευρώπη, θα εθνικοποιηθεί. Ο Μεντβεντσούκ και ο συνεργάτης του Τάρας Κοζάκ έχουν χρήματα σε τράπεζες της Λευκορωσίας, που ελέγχονται από επιχειρηματικούς συνεργάτες του Προέδρου της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο, Αλιακσέι Αλέκσιν και Μικαλάι Βαραμπέι. Έχουν επίσης κοινά επιχειρηματικά συμφέροντα. Στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ θεωρείται σύμμαχος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Στο παρελθόν αναφέρθηκε συχνά στον Πούτιν ως «ένας προσωπικός φίλος». Οι δύο συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 2003, κατά τη διάρκεια της θητείας του Μεντβεντσούκ ως Προϊσταμένου της Προεδρικής Διοίκησης της Ουκρανίας . Το 2004, ο Πούτιν βάφτισε τη μικρότερη κόρη του Μεντβεντσούκ, την Ντάρια. Σύμφωνα με τον Μεντβεντσούκ, αυτή ήταν η επιθυμία της συζύγου του, τηλεοπτικής παρουσιάστριας Οκσάνα Μαρτσένκο, και ότι του είχε ζητήσει να πείσει τον Πούτιν να αποδεχθεί. Από την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία τον Μάρτιο του 2014, η Κριμαία αμφισβητείται από τη Ρωσία και την Ουκρανία . Σε μια συνέντευξη τον Αύγουστο του 2016 με το Radio Svoboda, ο Μεντβεντσούκ δήλωσε ότι από νομική άποψη, η Κριμαία ήταν μέρος της Ουκρανίας, "αλλά, de facto, δυστυχώς ανήκει στη Ρωσία ." Στην ίδια συνέντευξη, ο Μεντβεντσούκ κατηγόρησε τις ουκρανικές αρχές ότι "απομακρύνουν τη χερσόνησο μακριά, απομακρύνοντας τους κατοίκους της", κάτι που φέρεται να τους ώθησε να συμφωνήσουν στην προσάρτηση. Δήλωσε επίσης ότι η Ουκρανία "Εάν η ουκρανική κυβέρνηση ήθελε να επιστρέψει την Κριμαία" θα πρέπει να αποκαταστήσει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στην Κριμαία μέσω του καναλιού της Βόρειας Κριμαίας και θα πρέπει να σταματήσει τον οικονομικό αποκλεισμό της (της Κριμαίας). Σύμφωνα με ισχυρισμούς, εάν αυτό συνέβαινε "Δεν θα υπήρχε διακοπή της κυκλοφορίας των σιδηροδρόμων, των εμπορευματικών μεταφορών και των επιβατών". Στη συνέντευξη του Radio Svoboda τον Αύγουστο του 2016, ο Μεντβεντσούκ δήλωσε επίσης ότι η σχέση του με τον Πούτιν τον βοήθησε να «βοηθήσει τα συμφέροντα της (Ουκρανίας)». Σε συνέντευξή του το 2018 στο The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποίησε τη σχέση του με τον Πούτιν για να βοηθήσει τις ανταλλαγές κρατουμένων στον Πόλεμο στο Ντονμπάς . Δήλωσε επίσης ότι, σε αντίθεση με τον Πούτιν, βλέπει την Ουκρανία και τη Ρωσία ως δύο ξεχωριστά «σλαβικά έθνη, με αλληλένδετες ιστορίες, θρησκεία. Του το λέω όλη την ώρα. Δεν νομίζω ότι είναι ένα έθνος. Απλά δεν μπορείς να το πεις αυτό." Στη συνέντευξη του 2018, ισχυρίστηκε ότι "συχνά" συζήτησε για την Ουκρανία με τον Πούτιν. Στο βιβλίο του Όλοι οι άνδρες του Κρεμλίνου,(2015) ο Ρώσος δημοσιογράφος Μιχαήλ Ζύγκαρ υποστήριξε ότι ο Πούτιν πίστευε ότι κανένα θέμα, που αφορούσε την Ουκρανία δεν θα μπορούσε να λυθεί χωρίς τον Μεντβεντσούκ. Ο Μεντβεντσούκ έχει ασκήσει μία ανοιχτή και πικρή κριτική της εκστρατείας διαμαρτυρίας της Euromaidan (αρχικά στόχευε στην ανατροπή της δεύτερης κυβερνητικής απόφασης του Αζάροφ για αναστολή των προετοιμασιών για την υπογραφή συμφωνίας σύνδεσης και βαθιάς και περιεκτικής συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση ). Μετά από μία από τις συναντήσεις του τον Δεκέμβριο του 2013 με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Μεντβεντσούκ υποσχέθηκε δημοσίως να "αντιμετωπίσει" τους φιλοευρωπαίους διαδηλωτές στην Ουκρανία. Οι ακτιβιστές της Euromaidan ισχυρίζονται ότι ο Μεντβεντσούκ ήταν μεταξύ των εγκεφάλων της 25ης Δεκεμβρίου 2013 απόπειρας δολοφονίας της Ουκρανής δημοσιογράφου Τετιάνα Τσορνοβόλ. Τον αποκαλούν «δράστη» και συνδέουν το όνομά του με όλα τα αιματηρά γεγονότα της κυβερνητικής απεργίας εναντίον του Euromaidan. Λαμβάνοντας υπόψη όλη την πρόσφατη δραστηριότητα του Μεντβεντσούκ, που είχε ως στόχο να ωθήσει την Ουκρανία στην οικονομική ένωση με τη Ρωσία, οι ακτιβιστές της Euromaidan ήρθαν σε μια από τις βίλες του Μεντβεντσούκ, για να διαδηλώσουν. Την ίδια ημέρα, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι ήταν «έτοιμος για τον πόλεμο» με τα ουκρανικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Την επόμενη μέρα, η εφημερίδα Ukrayinska Pravda δημοσίευσε ένα διερευνητικό άρθρο σχετικά με την φερόμενη παράνομη εξαγορά από τον Μεντβεντσούκ της κυβερνητικής περιουσίας το 2004, ενώ ήταν ο αρχηγός της διοίκησης για τον πρόεδρο της Ουκρανίας. Η πηγή των πληροφοριών ονομάζεται Μιχαΐλο Τσέτσετοφ (ο επικεφαλής της κρατικής ιδιοκτησίας εκείνη την εποχή) ο οποίος "αναγκάστηκε" (με τα δικά του λόγια) να βοηθήσει τον Μεντβεντσούκ σε αυτή τη συμφωνία. Στις 8 Ιανουαρίου 2014, ο Μεντβεντσούκ κέρδισε μία δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον της Οκσάνα Ζαμπούζκο. Σε συνέντευξή του στο Radio Liberty, η συγγραφέας είχε κατηγορήσει τον Μεντβεντσούκ για συμμετοχή στις προκλήσεις εναντίον του Euromaidan στις 30 Νοέμβριος - 1 Δεκέμβριος (ο Μεντβεντσούκ είχε ζητήσει ένα συμβολικό ποσό των 0,25 χρίβνια ως αποζημίωση). Ο Μεντβεντσούκ δήλωσε στις 9 Ιανουαρίου 2014 ότι "Η απουσία μετάφρασης του κειμένου της Συμφωνίας Σύνδεσης [ΕΕ], η παροχή υπερβολικών ασύμμετρων προνομίων στους ευρωπαίους κατασκευαστές - όλα αυτά δείχνουν ότι η ΕΕ ετοιμαζόταν να μετατρέψει την ουκρανική οικονομία σε προσάρτημα πρώτων υλών ". Πίστευε επίσης ότι επειδή "η τρέχουσα ομάδα" που ηγείται της Ουκρανίας ανταποκρίνεται σε "παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας από διπλωμάτες της ΕΕ και των ΗΠΑ εμπνέει σοβαρή αμφιβολία ότι η τρέχουσα ομάδα είναι σε θέση να προστατεύσει τα οικονομικά συμφέροντα της Ουκρανίας". "Επομένως, πριν από την υιοθέτηση από τον ουκρανικό λαό της άμεσης απόφασης για την επιλογή του φορέα της εξωτερικής ολοκλήρωσης, οι ενέργειες των αρχών για την άσκηση πίεσης σε αυτήν την πολιτική είναι μόνο πολιτικές εικασίες, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τη βούληση του λαού και προστασία των οικονομικών συμφερόντων της χώρας μας ". Τον Δεκέμβριο του 2013, η εφημερίδα Kyiv Post χαρακτήρισε τον Μεντβεντσούκ «τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της πέμπτης στήλης της Ρωσίας στην Ουκρανία». Ο Μεντβεντσούκ ήταν παρών στις διαπραγματεύσεις με τον ένοπλο αυτονομιστή στις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ στις 21 Ιουνίου 2014 για να συζητήσει το ειρηνευτικό σχέδιο του Προέδρου Πέτρο Ποροσένκο, αν και δεν ήταν σαφές ποιον εκπροσώπησε εκεί. Στις 24 Ιουνίου 2014, η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ (ΛΔΚ) και η Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ (LPR) ενημέρωσαν τον ΟΑΣΕ ότι ο Μεντβεντσούκ διορίστηκε εκπρόσωπός του στις διαπραγματεύσεις με την ουκρανική κυβέρνηση . Όμως, στις 8 Ιουλίου 2014, ο αυτοαποκαλούμενος πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ Αλέξανδρος Μποροντάι δήλωσε ότι ο Μεντβεντσούκ "δεν έχει κανένα δικαίωμα να εκπροσωπεί ούτε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ ούτε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ" και ότι ήταν "διαμεσολαβητής στις διαπραγματεύσεις" . Σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, έγραψε στη σελίδα του στο Facebook στις 28 Ιουνίου 2014, "Ελπίζουμε ότι θα βρεθεί συμβιβασμός και θα καταφέρουμε να βρούμε έναν τρόπο για την παρούσα κατάσταση, διατηρώντας την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και αποκαθιστώντας την ειρήνη". Σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τους αυτονομιστές, ο Μεντβεντσούκ δεν συμμετείχε, έως ότου έγινε ο ειδικός εκπρόσωπος της Ουκρανίας για ανθρωπιστικές υποθέσεις στην τριμερή ομάδα επαφών για την Ουκρανία στις 5 Ιουνίου 2015. Σε μια συνέντευξη του 2018 με το The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρεμβαίνουν στις υποθέσεις αυτού που ονόμαζαν «αδελφικά» έθνη Ουκρανία και Ρωσία. Ισχυρίστηκε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ήθελε ειρήνη στο Ντονμπάς και ότι ο Πούτιν θα έκανε τα πάντα για να προστατεύσει τους ανατολικούς Ουκρανούς από καταπιέσεις από το «κόμμα πολέμου» της Ουκρανίας. Παραδέχθηκε ότι η Ρωσία εξόπλιζε παράνομα τις αυτονομιστικές δυνάμεις, αλλά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έκαναν «το ίδιο» παρέχοντας όπλα στην Ουκρανία. Σε συνέντευξη τον Αύγουστο του 2016 με το Radio Svoboda, ο Μεντβεντσούκ προέτρεψε τις ουκρανικές αρχές να «καταλήξουν σε συναίνεση» απευθείας με τη στρατιωτική ηγεσία («DPR» και «LPR»), επειδή, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν υπάρχει άλλος τρόπος να επιστρέψουν αυτά τα εδάφη." Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Υποστηρίχθηκε ότι διοχέτευε χρήματα από το διυλιστήριο του με βάση τη Ρωσία στους αυτονομιστές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ. Πατέρας - Βολοντίμιρ Νεστέροβιτς Μεντβεντσούκ, γεννημένος στις 5 Σεπτεμβρίου 1918, σε μια πόλη Κόρνιν, Κυβερνείο του Κιέβου, Ουκρανικό κράτος (σήμερα Περιφέρεια Ζιτομίρ). Μητέρα - Φάινα Γριχόριβνα Χούλκο, γεννημένη στις 16 Οκτωβρίου 1925, σε ένα χωριό Μπορστσαχίβκα, Πορεμπίσε Ράιον, Berdychiv okruha, Ουκρανική SSR (σήμερα Περιφέρεια Βιννίτσια). Γάμοι: 1) Μαρίνα Λεμπέντεβα 2) Ναταλία Γαβριλιούκ (γεννήθηκε το 1952) 3) Οκσάνα Μαρτσένκο (γεννήθηκε το 1973) Παιδιά: 1) Ιρίνα (γεννήθηκε το 1982) με την Γαβριλιούκ 2) Νταρύνα (γεννήθηκε το 2004) με την Οκσάνα ΜαρτσένκοΗ τρίτη σύζυγος του Μεντβεντσούκ, Οκσάνα Μαρτσένκο, είναι γνωστή τηλεοπτική παρουσιάστρια στην Ουκρανία. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, ο αδελφός του Μεντβεντσούκ, Σέρχιι, έχασε ως Υποψήφιος με την Πλατφόρμα της Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή στην μονοεδρική εκλογική περιφέρεια 105 (Περιφέρεια Λουχάνσκ). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Viktor Medvedchuk στο Wikimedia Commons