IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Θωρηκτό κλάσης Iowa

Η Κλάση Αϊόβα είναι κλάση ταχυκίνητων θωρηκτών του αμερικανικού ναυτικού και μία από τις ιστορικές κλάσεις του είδους της στον κόσμο γενικότερα. Το όνομά της προέρχεται από το πρωτοπόρο πλοίο θωρηκτό Αϊόβα που έλαβε το όνομα αυτό προς τιμή της 29ης ομώνυμης Πολιτείας, Αϊόβα των ΗΠΑ. Η κλάση αυτή περιλαμβάνει 6 αδελφά πλοία, ταχυκίνητα θωρηκτά, που η ναυπήγησή τους άρχισε το 1938 με απώτερο σκοπό τη συνοδεία των ταχυμεταφερομένων δυνάμεων των ΗΠΑ, κυρίως για το θέατρο των ναυτικών επιχειρήσεων του Ειρηνικού. Τελικά η κλάση αυτή περιελάμβανε 6 θωρηκτά που έλαβαν μέρος ειδικότερα σ΄ όλες τις επιχειρήσεις του 2ου μισού του 20ου αιώνα από τον Πόλεμο της Κορέας, του Βιετνάμ, μέχρι και τον Πόλεμο του Κόλπου. Η κλάση Αϊόβα αντικατέστησε την μέχρι τον Β’ Π.Π. προηγούμενη «Νότια Ντακότα κλάση θωρηκτών».

 Είναι γεγονός ότι η ναυπήγηση θωρηκτών πλοίων είχε ξεκινήσει, κυρίως από τις ναυτικές Μεγάλες Δυνάμεις και όχι μόνο, πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκεια του οποίου όμως είχε λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μετά τη λήξη του πολέμου εκείνου το τεράστιο κόστος της ναυπήγησης αλλά και διατήρησης τέτοιων τύπων πλοίων εξανάγκασε τους διαφόρους ηγέτες των Χωρών να έλθουν σε μία συνεννόηση για κάποιο περιορισμό αυτών. Πράγματι αυτό συνέβη στις 8 Ιουλίου του 1921 όταν ο τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Κάρολος Χούγκενς κάλεσε τους ομολόγους του της Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ιαπωνίας, στη Ναυτική Διάσκεψη της Ουάσιγκτον όπου και συνομολογήθηκε η λεγόμενη Ναυτική Συνθήκη της Ουάσιγκτον που περιελάμβανε και έναν όρο για ναυπηγήσεις θωρηκτών μέχρι το ανώτερο 35.000 τον. συνολικού εκτοπίσματος έκαστου και φερόμενων πυροβόλων (κανονιών) διαμετρήματος μέχρι 14 ιντσών (356 χιλ). Ακολούθησε η Ναυτική Συνθήκη του Λονδίνου που αύξησε τη ρήτρα του διαμέτρηματος σε 16 ίντσες (406 χιλ) Έτσι υπό αυτές τις νέες ρήτρες είχε σχεδιαστεί η ναυπήγηση θωρηκτών της λεγόμενης «Βόρειας Καρολίνας» και «Νότιας Ντακότας» κλάσεις θωρηκτών. Και ενώ αυτά ίσχυαν στους σχεδιασμούς τον Νοέμβριο του 1937, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ «διαρρέουν» στον τύπο πληροφορίες περί επικείμενων ιαπωνικών ναυπηγήσεων σούπερ θωρηκτών των 45.000 τόνων. Έτσι πέντε μήνες μετά, στις 31 Μαρτίου του 1938 οι ΗΠΑ, Αγγλία, και Γαλλία συμφωνούν στο ανώτατο επιτρεπόμενο ορίου χωρητικότητας νέων θωρηκτών μέχρι 45.000 – 46.000 τον. Κατόπιν αυτού άρχισε ο σχεδιασμός των λεγομένων Α και C κλάσεις πλοίων που αφορούσε υπάρχοντα θωρηκτά με μόνο αντικατάσταση φερόμενου οπλισμού. Η έναρξη όμως του Β΄ Π.Π. συνέτεινε σε αναζήτηση νέων σχεδίων για περισσότερο ταχυκίνητα θωρηκτά έτσι εκπονήθηκε ένα νέο σχέδιο όπου το πρωτοπόρο πλοίο που καθελκύστηκε μ΄ αυτό ονομάστηκε Αϊόβα μετά το οποίο ακολούθησε η ναυπήγηση άλλων τριών ομοίων θωρηκτών από 6 που είχαν αρχικά προγραμματιστεί. Τα θωρηκτά αυτά ήταν τα: Αϊόβα, Νιού Τζέρσεϋ Μιζούρι και ΟυϊσκόνσινΤα άλλα δύο Ιλλινόις και Κεντάκυ ακυρώθηκαν.
Λούντβικ Ντάνεκ

Ο Λούντβικ Ντάνεκ (τσεχικά: Ludvík Daněk‎, 6 Ιανουαρίου 1937 - 16 Νοεμβρίου 1998) ήταν Τσεχοσλοβάκος δισκοβόλος, ο οποίος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 με βολή 64.40 μ. Σε εθνικό επίπεδο, ο Ντάνεκ κέρδισε δεκατέσσερα χρυσά μετάλλια στο Πρωτάθλημα Στίβου της Τσεχοσλοβακίας που πραγματοποιήθηκε από το 1960 έως το 1992. Βελτίωσε το ρεκόρ πρωταθλήματος Τσεχοσλοβακίας τέσσερις φορές και κατετάγει πρώτος σε σύνολο πρωταθλημάτων μπροστά από τον Ιμρίχ Μπουγκάρ που είχε δεκατρία. Σε όλα τα χρόνια της σταδιοδρομίας του αγωνιζόταν για την Τσεχοσλοβακία, και ανήκε στα τμήματα στίβου της Σπαρτάκ Μπρνο και της Σπάρτα Πράγας.

 Ο Λούντβικ Ντάνεκ ήταν βλαχικής καταγωγής. Σε ηλικία μόλις 16 ημερών πέθανε ο πατέρας του και μεγάλωσε στα ταραγμένα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 27 Απριλίου του 1957, σε ηλικία 20 ετών, είχε πάρει μέρος σε αγώνες στο Μπρνο. Επιστρέφοντας στο χωριό του με τη μηχανή ενός φίλου του, ένα ατύχημα λίγο έλειψε να τους στοιχίσει τη ζωή. Η μηχανή έπεσε σε ένα δέντρο κι ο νεαρός κι άσημος τότε αθλητής χτύπησε στη σπονδυλική στήλη και έχασε το ένα του νεφρό. Οι γιατροί τού είπαν ότι δεν υπήρχε περίπτωση να συνεχίσει τον αθλητισμό. Ακόμη κι από τον στρατό πήρε απαλλαγή. Ωστόσο, επτά χρόνια αργότερα, ο Ντάνεκ έφθασε να κερδίσει αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ. Συγκεκριμένα, στις 2 Αυγούστου του 1964, κατέρριψε στο Τούρνοφ το παγκόσμιο ρεκόρ στη δισκοβολία, με βολή 64,55 μ.. Στις 15 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο με βολή 60,52 μ. Στις 15 Οκτωβρίου του 1965, στο Σόκολοφ της Τσεχοσλοβακίας, ο "Μέγας Λουδοβίκος" της δισκοβολίας κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 65,22 μ..
Συγγένεια

Η συγγένεια είναι η πιο βασική αρχή για την τοποθέτηση ατόμων σε κοινωνικές ομάδες, ρόλους και κατηγορίες. Το βασικό είδος συγγένειας είναι να ανήκεις στην ίδια οικογένεια εκ γενετής. Η συγγένεια καθορίζει πώς είμαστε συγγενείς με την οικογένειά μας ή ο ένας τον άλλον, μέσω της βιολογίας και της ιστορίας μας. Η συγγένεια μπορεί να είναι ένα πολύπλοκο σύστημα κοινωνικών ομάδων. Είναι ένα παγκόσμιο σύστημα, καθώς ο καθένας έχει μια οικογένεια. Ορισμένες κοινωνίες μικρής και μεγάλης κλίμακας χρησιμοποιούν συγγένεια όχι μόνο για την ανθρώπινη αναπαραγωγή αλλά και για τις οικονομικές συναλλαγές, το πολιτικό σύστημα και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.

 Ο ανθρωπολόγος Lewis H. Morgan εφηύρε μελέτες συγγένειας. Στις δεκαετίες του 1850 και του 1860 παρακολούθησε τους Iroquois, μια ομάδα ιθαγενών Αμερικανών στις Βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Ενδιαφερόταν κυρίως για το τι κρατούσε τις κοινωνίες ενωμένες. Ήταν ο πρώτος που δήλωσε τους διαφορετικούς τύπους συστημάτων συγγένειας που υπάρχουν, στο βιβλίο του, που ονομάζεται «Συστήματα Συναναστροφής και Συγγένειας της Ανθρώπινης Οικογένειας». Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι συγγένειας. Συγγένεια εξ αίματος σημαίνει να σχετίζεσαι με τον άλλον με το αίμα. Οι νόμοι σε ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν το μέγεθος της συγγένειας μεταξύ δύο ανθρώπων. Για παράδειγμα, αποφασίζεται μέσω της συγγένειας ποιος επιτρέπεται να παντρευτεί. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να αποφασιστεί ποιος μπορεί να λάβει περιουσία μετά το θάνατο εάν δεν υπάρχει διαθήκη. Πολλές θρησκείες χρησιμοποιούν επίσης το μέγεθος της συγγένειας για να καθορίσουν αποδεκτές πράξεις. Συγγένεια εξ αγχιστείας σημαίνει να σχετίζεσαι με κάποιον άλλον με κοινωνικές διαδικασίες, όπως ο γάμος ή η υιοθεσία. Υπάρχουν επίσης νομικοί και θρησκευτικοί ορισμοί για την αποδοχή αυτού του είδους συγγένειας. Υπάρχουν δύο είδη προγόνων που εμπλέκονται στη συγγένεια. Πατρογραμμικές είναι οι σχέσεις που προέρχονται από την γραμμή αίματος του πατέρα. Μητρογραμμικές είναι οι σχέσεις που προέρχονται από την γραμμή αίματος της μητέρας. Γονέας (πατέρας ή μητέρα) Παιδί (γιός ή κόρη) Αδέρφια (αδερφός ή αδερφή) Παππούδες (παππούς ή γιαγιά) Εγγόνια (εγγονός ή εγγονή) Θείος ή θεία Ανίψια (ανιψιός ή ανιψιά) Ξαδέλφια Πρόγονοι Απόγονοι
Νέο Χωριό Αποκορώνου

Το Νέο Χωριό (ή Νιο Χωριό) (επίσημο: το Νέον Χωρίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων, στην κοιλάδα του ποταμού Ξιδέ. Το χωρίο βρίσκεται πάνω στην παλαιά εθνική οδό Χανίων-Ρεθύμνου και απέχει 23 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Αρμένοι και Στύλος.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Neoghorio Psichro στην επαρχία Αποκορώνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Neo Corio με 225 κατοίκους, 32 οφειλόμενες αγγαρείες και 19 προνομιούχους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Neo Choriò. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, το χωριό ήταν βακουφικό. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 50 χριστιανικές και 3 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ως Νιο Χωριό και είχε 451 κατοίκους μαζί με τα χωριά Κατσουφρυανά και Μανουδιανά και ανήκε στο δήμο Αρμενών. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται έπαυλη η οποία άρχισε να κατασκευάζεται στην όψιμη ενετική εποχή και τροποποιήθηκε κατά την τουρκοκρατία. Το συγκρότημα αποτελείται από ελαιοτριβείο, αποθήκες και χώρους κατοικίας. Σε ύψωμα νότια του χωριού σώζεται σε ερειπωμένη κατάσταση τουρκικός κουλές (οχυρωματικός πύργος). Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Νέου Χωρίου Αποκορώνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρμένων του δήμου Αποκορώνου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 556 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Νέου Χωρίου Αποκορώνου Στο χωριό γεννήθηκε η Αλκυόνη Παπαδάκη, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων. Επίσης, ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης (1947), βουλευτής εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία, ο οποίος διατέλεσε Υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο ανηψιός του Αλέξανδρος ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης το 2019.
Κινηματοθέατρο Πάνθεον

Το Πάνθεον είναι κινηματογράφος και θέατρο στην Πάτρα. Βρίσκεται χτισμένο στην διασταύρωση των οδών Δημ. Γούναρη και Κανακάρη, στο κέντρο της πόλης. Αποτελεί επίσης τον παλιότερο σε λειτουργία κινηματογράφο της Πάτρας και της ευρύτερης περιοχής.

 Στο οικόπεδο που βρίσκεται σήμερα το Πάνθεον αρχικά λειτούργησε το 1885 καφέ Σαντάν με την ονομασία Παράδεισος. Το 1900 μετατράπηκε σε ανοιχτό θέατρο με την ίδια ονομασία το οποίο λειτουργούσε μόνο το καλοκαίρι και μέχρι το 1910. Το 1923 στον ίδιο χώρο κατασκευάστηκε το Πάνθεον το οποίο λειτουργούσε στην ταράτσα του κτιρίου και ήταν θερινό ενώ το 1924 λειτουργεί και η χειμερινή αίθουσα. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα στις 28 Οκτωβρίου του 1940 το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου καταστρέφεται αφού κτυπήθηκε από βόμβα κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού της Πάτρας από την ιταλική αεροπορία. Έπειτα το τέλος του πολέμου ανακατασκευάζεται και στο ισόγειο λειτουργεί ο κινηματογράφος ΡΕΞ μέχρι το 1991. Στην ταράτσα του κτηρίου συνεχίζει να λειτουργεί το Πάνθεον έως το 1961 που γίνετε νέα ανακατασκευή και κτίζεται νέα αίθουσα στην ταράτσα, η οποία στεγάζει το Πάνθεον μέχρι και σήμερα. Η νέα αίθουσα έχει χωρητικότητα 1.000 θέσεων για χρήση θεάτρου αλλά και κινηματογράφου. Το Πάνθεον βρίσκεται σε λειτουργία ακόμα και σήμερα με διπλή χρήση ως θέατρο και κινηματογράφος. 100 χρόνια κινηματογράφος στην Πάτρα, Γιάννης Μουγγολιάς, Πάτρα 2003, ISBN 940-87684-0-3. Οι ωραίοι τρελοί της παλιάς Πάτρας, ντόρος και λαϊκοι τύποι, Νίκου Πολίτη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999, ISBN 960-7960-33-X. Το καρναβάλι της Πάτρας, Νίκου Πολίτη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1987, σελ. 180. Το λιμάνι της σταφίδας, Πάτρα 1828-1900, Χρήστου Μούλια, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2000, ISBN 960-86814-0-5.
Συκή Μαγνησίας

H Συκή είναι χωριό του δήμου Νοτίου Πηλίου της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 477 κατοίκους. Βρίσκεται 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βόλου, σε υψόμετρο 290 μέτρων, με θέα προς το Αιγαίο και τις Σποράδες.

 Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Από τη σύστασή της (1912) η κοινότητα ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη στον νομό Μαγνησίας και λειτούργησε ως την κατάργησή της, το 1997. Πρόεδροι της Κοινότητας Συκής διετέλεσαν οι: Κοντά στο χωριό βρίσκεται η Μονή Τιμίου Προδρόμου Συκής. Η μονή ιδρύθηκε το έτος 1795. Κατασκευάστηκε από τον λαϊκό αρχιτέκτονα του Πηλίου, Δήμο Ζουπανιώτη. Ανακαινίσθηκε το 1839. Το καθολικόν είναι τρίκογχο, αθωνίτικου τύπου. Από την τετραπλεύρο μονή σώζεται η ανατολική πτέρυγα και το ήμισυ περίπου της βόρειας. Το 1823, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους και ερήμωσε για μια χρονική περίοδο.
Δημοψήφισμα του Σόπρον

Το δημοψήφισμα του Σόπρον έλαβε χώρα από τις 14 έως τις 16 Δεκεμβρίου 1921, όπου ο πληθυσμός του Σόπρον και της γύρω περιοχής κλήθηκε να αποφασίσει με δημοψήφισμα εάν 257 τ.χλμ. εδάφους θα περάσουν υπό την κυριαρχία της Αυστρίας ή θα παραμείνουν στην Ουγγαρία. Αυτό ήταν το μόνο δημοψήφισμα στην Ουγγαρία μετά την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης του Τριανόν.

 Εμφανίζονται παρακάτω, τα ουγγρικά και γερμανικά ονόματα των οικισμών που ψήφισαν στο δημοψήφισμα. Άγκφαλβα / Άγκεντορφ Μπαλφ / Βολφς Φερτούμποζ / Χόλινγκ Φερτούρακος / Κρόισμπαχ Χάρκα / Χάρκαου Κόπχαζα / Κόλνχοφ Νάγκιτσενκ / Τσίνκεντορφ Σόπρον / Έντενμπουργκ Σόπρονμπάνφαλβα / Βάντορφ Στο δημοψήφισμα είχαν δικαίωμα συμμετοχής 26.879 ψηφοφόροι. Από αυτούς ψήφισαν οι 24.063 (89.52%). Υπέρ της παραμονής στην Ουγγαρία καταμετρήθηκαν 15.534 ψήφοι και υπέρ της ένταξης στην Αυστρία 8.227, ενώ 502 ψηφοδέλτια χαρακτηρίστηκαν άκυρα. Από τους 37.509 κατοίκους του Σόπρον, είχαν δικαίωμα ψήφου 18.904. Εδώ, με ποσοστό συμμετοχής 89.2%, το 72.7% ψήφισε υπέρ της παραμονής στην Ουγγαρία. Στα οκτώ χωριά, το 54.6% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ της Αυστρίας. Μόνο το Νάγκιτσενκ, το Φερτούμποζ και η Κοπχάζα ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην Ουγγαρία. Αν και τα μικρότερα χωριά έτειναν υπέρ της Αυστρίας, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων στο Σόπρον ψήφισε υπέρ της Ουγγαρίας.
Miles Kestrel

Το Miles M.9 Kestrel ήταν βρετανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης που αναπτύχθηκε την δεκαετία του 1930. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα αεροσκάφος, αλλά το σχέδιο αποτέλεσε την βάση για το Miles Master που παρήχθη σε μεγάλους αριθμούς για την RAF στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

 Το Kestrel ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο. Δεν είναι σαφές αν το όνομα του προέρχεται από το αρπακτικό πτηνό (στα αγγλικά kestrel ονομάζεται ένα είδος γερακιού) ή από τον ομώνυμο κινητήρα Rolls-Royce Kestrel. Ο κινητήρας αυτός είχε μέγιστη ισχύ 745 hp και έστρεφε τρίφυλλη έλικα. Εκπαιδευτής και εκπαιδευόμενος κάθονταν ένας όπισθεν του άλλου στο πιλοτήριο, η καλύπτρα του οποίου παρείχε πολύ καλή ορατότητα. Το σύστημα προσγείωσης ήταν ανασυρόμενο. Το μοναδικό Kestrel (G-AEOC) κατασκευάστηκε με ίδιους πόρους και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Μάιο του 1937. Στις 26 Ιουνίου του ίδιου έτους παρουσιάστηκε στο αεροπορικό σαλόνι του Hendon. Οι επιδόσεις του ήταν καταπληκτικές για αεροσκάφος αυτής της κλάσης: είχε μέγιστη ταχύτητα 475 km/h σε ύψος 4270 m, ήταν δηλαδή ελάχιστα πιο αργό από το βασικό μαχητικό της RAF εκείνη την περίοδο, το Hawker Hurricane με τον κατά πολύ ισχυρότερο κινητήρα. Πρέπει να σημειωθεί βέβαια ότι το Kestrel δεν έφερε οπλισμό αλλά υπήρχε η δυνατότητα τοποθέτησης ενός πολυβόλο Browning των 7,7 mm και μιας φωτογραφικής μηχανής. Μπορούσαν επίσης να μεταφερθούν οκτώ εκπαιδευτικές βομβίδες.Μετά την παρουσίαση στο Hendon, πραγματοποιήθηκαν οι δοκιμές του κατασκευαστή (τότε είχε τον κωδικό U-5) και αφού ολοκληρώθηκαν βάφτηκε στα χρώματα της RAF και πήρε τον κωδικό N3300. Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν οι δοκιμές της αεροπορίας στο Φάρνμπορω (Farnborough) και στο κέντρο δοκιμών του Boscombe Down. Στις 20 Αυγούστου 1941 το αεροσκάφος διεγράφη από τα μητρώα της RAF και το 1943 διαλύθηκε για σκραπ.Το Kestrel δεν είχε κατασκευαστεί για να καλύψει συγκεκριμένη απαίτηση του Υπουργείου Αεροπορίας και δεν εντάχθηκε άμεσα σε παραγωγή. Το 1938 κέρδισε σχετικό διαγωνισμό για εκπαιδευτικό αεροσκάφος το de Havilland Don, που αποδείχθηκε όμως ακατάλληλο με αποτέλεσμα να δοθούν παραγγελίες στην Miles Aircraft για την παραγωγή ενός εκπαιδευτικού βασισμένου στο Kestrel, του Miles Master. Επρόκειτο για την μεγαλύτερη μέχρι τότε παραγγελία εκπαιδευτικού αεροσκάφους για την RAF, με το Master να εξελίσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά της κατά την διάρκεια του πολέμου. Miles Master Halley, J.J. Royal Air Force Aircraft L1000-N9999. Air-Britain (Historians) Ltd. 1993. ISBN 0-85130-208-4. Jackson, A.J. British Civil Aircraft 1919-59. 2. London: Putnam Publishing, 1960. Jackson, A.J. British Civil Aircraft since 1919 - Volume 3. Putnam & Co Ltd. 1974. ISBN 0-370-10014-X. Lukins, A.H.· D.A. Russell. The Book of Miles Aircraft. Leicester, UK: Harborough, 1945. Thetford, Owen. Aircraft of the Royal Air Force 1918–57. London: Putnam Publishing, 1957.
Αμφιθέα Κορινθίας

Η Αμφιθέα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγκαδαίικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυλοκάστρου, του δήμου δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Η Αμφιθέα είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές της κορυφής «Εκκλησάκι» (804 μ.) και στις όχθες του ρέματος της Φόνισσας (αρχαία ονομασία Κριός), στον δρόμο προς Ξανθοχώρι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΔ. της Κορίνθου. Η Αμφιθέα έχει παρουσιάσει πολύ μεγάλες αυξομειώσεις πληθυσμού. Την περίοδο 1907 - 1961 δεν υπάρχει κάποια τάση στην εξέλιξη του πληθυσμού της. Την περίοδο 1971 - 1991 ο πληθυσμός παραμένει σταθερός ενώ έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1915 ως Φικουλάζο και ορίστηκε χειμερινή (sic) έδρα της κοινότητας Λαγκαδέικων (Λαγκαδαίικων) του -τέως- νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Κορινθίας και το 1955 μετονομάστηκε σε Αμφιθέα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγκαδαίικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυλοκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης. Το γεφύρι στο ρέμα της Φόνισσας, ανατολικά του οικισμού Το αριστερό (δυτικό) τμήμα του φαραγγιού της Φόνισσας που, ωστόσο, απαιτεί τεχνικές γνώσεις κατάβασης φαραγγιών (canyoning) λόγω επικινδυνότητας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Χάρτες «Ανάβαση» (Ορεινή Κορινθία 1:50:000) eetaa.gr
Μλάντεν Φούρτουλα

O Μλάντεν Φούρτουλα (σερβικά: Mлaдeн Фуpтулa, γεννήθηκε 18 Δεκεμβρίου 1950), συχνά αναφερόταν λανθασμένα ως Μπλάντεν Φορτούλα, είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Βοσνία) πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στην θέση του τερματοφύλακα.

 Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1950 στο Σαράγεβο και έπαιξε μέχρι το 1973 στην Παρτιζάν. Το 1974 ήρθε στις Σέρρες για λογαριασμό του Πανσερραϊκού. Έμεινε για μία χρονιά και πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1975 για λογαριασμό του ΠΑΟΚ. Στον δικέφαλο του Βορρά αγωνίστηκε για εννέα σεζόν μέχρι το καλοκαίρι του 1984, όπου και αποχώρησε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία 34 ετών. Κατέκτησε με την ομάδα της Θεσσαλονίκης το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1976. Μετά το τέλος της καριέρας του, ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημά του το 1985. Την επόμενη σεζόν διαφώνησε με τον τότε πρόεδρο της ομάδας Χάρη Σαββίδη και εγκαταλείποντας το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με το εμπόριο. Επέστρεψε στην ομάδα σαν διευθυντής των γραφείων της ΠΑΕ 15 χρόνια αργότερα. ΠΑΟΚ Πρωτάθλημα Ελλάδος: 1976 Ο Μλάντεν Φούρτουλα ... στις ασπρόμαυρες ιστορίες! Η ηρωική βραδιά του ΠΑΟΚ στο Μόναχο
Πατριωτική Συμμαχία

Η Πατριωτική Συμμαχία (ΠΑΤΡΙ.Σ.) ήταν ακροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 2004 από οργανώσεις και προσωπικότητες του εθνικιστικού χώρου. Έπαυσε τη λειτουργία του το 2007. Η Πατριωτική Συμμαχία ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Εθνικού Μετώπου.

 Στις 21 Απριλίου 2004, επέτειο του πραξικοπήματος του 1967, η Χρυσή Αυγή, πρώην μέλη του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και μικρότερες ακροδεξιές οργανώσεις ανακοίνωσαν την ίδρυση της Πατριωτικής Συμμαχίας. Στο εγχείρημα συμμετείχαν και προσωπικότητες του εθνικιστικού χώρου όπως ο Γιάννης Σχοινάς από το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα και ο πρώην ευρωβουλευτή της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως, Σπύρος Ζουρνατζής. Η Πατριωτική Συμμαχία αποσκοπούσε στη σύγκλιση εθνικοσοσιαλιστών και φιλοχουντικών δυνάμεων και εμφανιζόταν ως διάδοχος της Χρυσής Αυγής. Τα τρία από τα εννιά γραφεία της ήταν γραφεία της Χρυσής Αυγής, τα κεντρικά γραφεία της Αθήνας στέγαζαν το βιβλιοπωλείο της οργάνωσης, ενώ επικεφαλής της ήταν ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, στέλεχος της Χρυσής Αυγής και εκδότης της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.Το κόμμα συμμετείχε στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004, όπου έλαβε 10.618 ψήφους (0,17%).Στις 18-19 Δεκεμβρίου 2004 πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο του κόμματος. Τις εργασίες του συνεδρίου παρακολούθησαν στελέχη της ιταλικής Κοινωνική Εναλλακτική και του νεοναζιστικού Εθνικοδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας.Το 2005, ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, ανακοίνωσε την παύση των αυτόνομων πολιτικών δραστηριοτήτων της οργάνωσης και διακόπηκε η κυκλοφορία της ομώνυμης εφημερίδας, προβάλλοντας ως λόγο την ενίσχυση της Πατριωτικής Συμμαχίας. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2007, η Χρυσή Αυγή απέσυρε την υποστήριξή της στην Πατριωτική Συμμαχία, η οποία έπαυσε τη δράση της, καθώς ο Ζαφειρόπουλος συστρατεύτηκε με τους νοσταλγούς της δικτατορίας που φιλοξενούνταν στον Ελεύθερο Κόσμο. Η Χρυσή Αυγή ισχυρίστηκε πως η Πατριωτική Συμμαχία ξεκίνησε ως ένας εθνικιστικός φορέας και πως τελικά η συνεργασία με διάφορες προσωπικότητες, άσχετες μέχρι εκείνη τη στιγμή με την οργάνωση, οδήγησαν στην εξαγωγή ενός θολού ιδεολογικοπολιτικού τοπίου, το οποίο έπρεπε να παύσει. Η Πατριωτική Συμμαχία εξέδιδε την εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος. Ψαρράς, Δημήτρης (2012). Η μαύρη βίβλος της Χρυσής Αυγής: Ντοκουμέντα από την ιστορία και τη δράση μιας ναζιστικής ομάδας. Αθήνα: Πόλις.
Πιερ λε Γκραν

Ο Πιερ λε Γκραν (Pierre le Grand, στα ελληνικά Πέτρος ο Μέγας) ήταν Γάλλος στρατηγός του 17ου αιώνα. Είναι γνωστός στην ιστορία μόνο από μία πηγή.

 Ο Πιερ λε Γκραν γεννήθηκε στη Διέππη και είναι πιθανόν ένας από τους πρώτους που σκέφτηκαν να γίνουν πλούσιοι με την πειρατεία. Τον καιρό που εξερευνήθηκε για πρώτη φορά η Αμερική και κατοικήθηκε από τους πρώτους άποικους, τα ισπανικά πλοία, που ταξίδευαν από προς την πατρίδα τους, μετέφεραν στις βασιλικές αυλές και στις αγορές της Ευρώπης μεγάλους θησαυρούς. Αυτά τα σκάφη με τα βαριά και πλούσια φορτία αποτελούσαν στόχο για τους παράνομους θαλασσοπόρους, που τα κέρδιζαν με τη δύναμη των όπλων και μοίραζαν ύστερα τα πλούτη τους μεταξύ τους. Ο Πιερ λε Γκραν, μαζί με άλλους λίγους συντρόφους του, εξασφάλισε ένα μικρό πλοίο κι έστησαν ενέδρα στα ισπανικά πλοία που θα περνούσαν από την Καραϊβική Θάλασσα. Είχαν απελπιστεί να περιμένουν, όταν φάνηκε στον ορίζοντα ένα γαλιόνι. Μόλις νύχτωσε, έκαναν επίθεση, και με την τόλμη τους, τα πιστόλια και τα ξίφη τους, νίκησαν τον καπετάνιο και το πλήρωμά του και έγιναν κύριοι του πλοίου. Η νίκη αυτή ήταν σίγουρα μεγάλη και πρωτοφανής για τον Πιερ λε Γκραν και διαδόθηκε σ' όλα τα νησιά. Δεν άργησε να βρει τους μιμητές της. Άρχισαν να σχηματίζονται συμμορίες από αλήτες, που λεηλατούσαν τα πλοία και σκόρπιζαν το φόβο και τον τρόμο σ' όλες τις θάλασσες. Ωστόσο, στη συνέχεια, ο Πιερ λε Γκραν εξαφανίστηκε από την ιστορία.
Μπερλίνερ

Το Μπερλίνερ Φάνκουχεν είναι ένα παραδοσιακό αφράτο γερμανικό ντόνατ (donut) χωρίς τρύπα στο κέντρο, που παρασκευάζεται από γλυκιά ζύμη και μαγιά, τηγανίζεται σε λάδι, γεμίζεται με μαρμελάδα φρούτων και τελικά καλύπτεται με γλάσο, ζάχαρη άχνη ή συμβατική ζάχαρη. Εναλλακτικά μπορεί να είναι συμπληρωμένο με κρέμα ζαχαροπλαστικής, σοκολάτας, σαμπάνιας, μόκα ή λικέρ.

 Από τον 16ο αιώνα στη Γερμανία παρασκευάζονταν τα Χεφεμπάλεν σε λαρδί, τα οποία, όμως, είχαν ακανόνιστο σχήμα, ήταν άδεια χωρίς γέμιση και ψήνονταν στον φούρνο. Μαγειρεύονταν, επίσης, και διάφοροι τύποι τηγανίτας.Σε έναν δημοφιλή μύθο, οι τηγανίτες Μπερλίνερ εφευρέθηκαν το 1756 από έναν Βερολινέζο ζαχαροπλάστη που ήθελε να υπηρετήσει στον στρατό του Φρειδερίκου Β' του Μέγα ως κανονιέρης αλλά αποδείχθηκε ακατάλληλος, του επετράπη, ωστόσο, να παραμείνει στο τάγμα ως αρτοποιός. Ως «ευχαριστώ», δημιούργησε τις πρώτες «τηγανίτες», έπλασε τα κομμάτια της ζύμης σε σφαίρες σαν τις μπάλες των κανονιών, και τις τηγάνισε πάνω από ανοιχτή φωτιά, καθώς δεν υπήρχε φούρνος.Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα που το Βερολίνο άκμασε ως βιομηχανική πόλη και πρωτεύουσα του νεοσυσταθέντος Γερμανικού Ράιχ, οι Βερολινέζικες τηγανίτες Μπερλίνερ διαδόθηκαν παντού σε όλο το έθνος. Η Οικονομική Εγκυκλοπαίδεια του Γιόχαν Γκέοργκ Κρούνιτζ (που δημοσιεύτηκε το 1778 έως το 1858) αναφέρει μόνο μια ορθογώνια «τηγανίτα Νυρεμβέργης» από ζύμη και μαγιά. Το 1847, το εξαιρετικά επιτυχημένο "Πρακτικό βιβλίο μαγειρικής" της Ανριέτε Νταβίντις περιέχει μια συνταγή για τα «Βερολινέζικα Πφανκούχεν». Επρόκειται για μια ελαφριά και υψηλής ποιότητας ζύμης μαγιάς, που γεμιζόταν με διάφορα παρασκευάσματα φρούτων προτού μαγειρευτεί, στη συνέχεια τηγανιζόταν σε διαυγές βούτυρο χωρίς, όμως, να γυριστούν τα κομμάτια της ζύμης, και τελικά οι τηγανίτες πασπαλίζονταν με ζάχαρη και κανέλα. Από τα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχαν συνταγές για τα σημερινά Μπερλίνερ σε πολλούς τσελεμεντέδες και εγχειρίδια μαγειρικής για την παραδοσιακή Γερμανική κουζίνα.Τα μπερλίνερ είναι παραδοσιακά γλυκίσματα για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και το Καρναβάλι (κυρίως την Καθαρά Δευτέρα και την Καθαρά Τρίτη). Μερικές φορές για φάρσα ορισμένα κομμάτια αντί να γεμιστούν με μαρμελάδα γεμίζονται με κάτι τρελό, όπως μουστάρδα, κρεμμύδια ή ακόμη και πριονίδια. Σε κάποιες εποχιακές περιστάσεις τα μπερλίνερ προσφέρονται με γέμιση εγκ νογκ, κρέμα σοκολάτας ή κρέμα κάσταρντ και επικάλυψη με γλάσο από εγκ νογκ. Αρχικά, τα μπερλίνερ ήταν γνωστά ως εορταστικά γλυκίσματα, αλλά σήμερα είναι διαθέσιμα όλο το χρόνο. Τα μπερλίνερ φτιάχνονται με γάλα, βούτυρο, αλεύρι, ζάχαρη, βανίλια, αλάτι και αυγά. Τα υλικά αναμειγνύονται σε μπωλ μέχρι να σχηματιστεί μία μαλακή ζύμη. Στη συνέχεια το μπωλ σκεπάζεται με πετσέτα και αφήνεται σε ζεστό μέρος μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. Μετά, πλάθονται τα μπαλάκια των μπερλίνερ. Αυτά τηγανίζονται σε φριτέζα με λάδι, για 3-5 λεπτά, μέχρι να χρυσίσουν και από τις δύο πλευρές. Με το που θα βγουν από τη φριτέζα ρίχνονται σε ζάχαρη για να καλυφθούν με αυτή. Η μαρμελάδα φρούτων εισάγεται στο εσωτερικό του ντόνατ με σύριγγα ή κορνέ ζαχαροπλαστικής. Στάδια παρασκευής μπερλίνερ
Μύρτου

Η Μύρτου είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Myrtou». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Ολυμπιακός Β' - Αναπτυξιακή Ομάδα

Ο Ολυμπιακός Β' - Αναπτυξιακή Ομάδα, είναι η δεύτερη ομάδα του συλλόγου της Ευρωλίγκα, Ολυμπιακού. Η ομάδα συμμετέχει στην A2 Εθνική, τη δεύτερη επαγγελματική κατηγορία πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης της Ελλάδας.

 Ο Ολυμπιακός Β', ιδρύθηκε το 2019 ως η δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού, ο οποίος αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα. Για την εναρκτήρια σεζόν, ο σύλλογος καταχωρήθηκε στη σεζόν 2019-20 της Α2. Στην πρώτη σεζόν της ομάδας, ο προπονητής είναι ο Δημήτρης Τσαλδάρης, με βοηθό προπονητή το Νίκο Μπάρλο. Οι πρώτες μεταγραφές του συλλόγου ήταν ο Βαγγέλης Τζόλος, ο Ανδρέας Πετρόπουλος, ο Βασίλης Χρηστίδης, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο Πέτρος Νοέας. Ο Ολυμπιακός B' έδωσε τον πρώτο του αγώνα της ιστορίας του στις 20 Σεπτεμβρίου 2019, όπου επικράτησε εκτός έδρας με 64-58 επί του Ερμή Λαγκαδά για την Α' Φάση του Κυπέλλου Ελλάδας και προκρίθηκε στην επόμενη φάση του θεσμού. Ο Ολυμπιακός Β' παίζει τους εντός έδρας αγώνες του στο προπονητικό γήπεδο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2021-01-24 στο Wayback Machine. (Ελληνικά) Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2019-10-18 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Προφίλ ομάδας στο Eurobasket.com
Κάρολος Μαρία Μπουοναπάρτε

Ο Κάρολος-Μαρία, ιταλ. Carlo-Maria (27 Μαρτίου 1746 - 24 Φεβρουαρίου 1785) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν Ιταλός δικηγόρος και διπλωμάτης, πατέρας του Ναπολέοντα Α΄ του μεγάλου. Υπηρέτησε για λίγο ως προσωπικός βοηθός του επαναστάτη ηγέτη Πασκουάλε Πάολι και έπειτα έγινε εκπρόσωπος της Κορσικής στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας. Όταν απεβίωσε, ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέων Α΄ έγινε αυτοκράτορας των Γάλλων και έκανε βασιλείς άλλα τρία αδέλφια του.

 Γεννήθηκε στο Αϊάτσο (Αιάκειο) της Κορσικής και ήταν ο τρίτος γιος του Ιωσήφ-Μαρία, ευγενούς, ο οποίος είχε αντιπροσωπεύσει το Αζάτσο στο Συμβούλιο, που έγινε στο Κόρτε της Κορσικής το 1749. Η οικογένειά του είχε έλθει από τη Λιγουρία τον 16ο αι. Ακολούθησε τα βήματα τού πατέρα του και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, αλλά όταν απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε σημαντική περιουσία, άφησε τις σπουδές του για να αναλάβει τη διαχείρισή της. Λίγο μετά νυμφεύτηκε τη Μαρία-Λετίτσια Ραμολίνο, επίσης ευγενή της Κορσικής. Ο γάμος κανονίστηκε από τις οικογένειές τους· ο Κάρολος-Μαρία ήταν 17 ετών και η σύζυγός του 13, κάτι σύνηθες στην κοινωνία τους. Στην εποχή τους οι οικογένεις φρόντιζαν να ταιριάζουν τα παιδιά τους ως προς την περιουσία, τον πολιτισμό, τη διάλεκτο, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τις διατροφικές συνήθειες, την ενδυμασία και τις οικογενειακές παραδόσεις. Η νέα του σύζυγος τού έφερε προίκα 310 στρέμματα γης, που περιλάμβαναν μύλο και αρτοποιείο· απέφεραν πρόσοδο 10.000 £. Νυμφεύτηκε τη Λετίτσια Ραμολίνο, κόρη του Τζοβάννι-Τζερόνιμο λοχαγού του Κορσικανού Ιππικού & Πεζικού στον Στρατό της Γένουας, και είχε τέκνα: Ιωσήφ 1768-1844, βασιλιάς πρώτα της Νάπολης-Σικελίας και μετά της Ισπανίας. Ναπολέων Α΄ ο μέγας 1769-1821, στρατηγός, αυτοκράτορας των Γάλλων, βασιλιάς της Ιταλίας και μετά της νήσου Έλβα. Λουκιανός 1775-1840, 1ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο. Ελίζα 1777-1820, πριγκίπισσα της Λούκα & Πιομπίνο, της Τοσκάνης και κόμισσα του Κομπινιάνο· παντρεύτηκε τον Φελίτσε-Πασκουάλε Μπατσιόκι υπολοχαγό της Γαλλίας από την Κορσική. Λουδοβίκος Α΄ 1778-1846, βασιλιάς της Ολλανδίας. Πωλίνα 1780-1825, δούκισσα του Γκουαστάλα, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο Λεκλέρκ στρατηγό στη Γαλλία και μετά τον Καμίλλο Μποργκέζε 6ο πρίγκιπα της Σουλμόνα. Καρολίνα 1782-1839, μεγάλη δούκισσα του Μπερκ & της Κλέβης. Παντρεύτηκε τον Ιωακείμ Μυρά στρατάρχη και ναύαρχο της Γαλλίας, βασιλιά της Νάπολης, πρίγκιπα Μυρά. Ζερόμ 1784-1860, βασιλιάς της Βεστφαλίας, 1ος πρίγκιπας του Μονφόρ. Harvey, R. The War of Wars, Robinson, 2006. Herold, J. Christopher, The Age of Napoleon , American Heritage Inc, 1963. McLynn, Frank, Napoleon, Pimlico, 1998. ISBN 0-7126-6247-2. Richardson, Hubert N. B., A dictionary of Napoleon and his times, Cassel and Company LTD:London, 1920. Seward, Desmond, Napoleon's Family, Viking Penguin, 1986.
Ă

Το Ă (κεφαλαία) ή ă (πεζό) είναι γράμμα που χρησιμοποιείται στη πρότυπη ρουμανική γλώσσα, στα βιετναμικά και στην τσουβασική γλώσσα. Στη ρουμανική γλώσσα, χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει το μεσοκεντρικό μη στρογγυλοποιημένο φωνήεν, ενώ στα βιετναμικά εκπροσωπεί τον βραχύ ήχο a. Είναι το δεύτερο γράμμα των ρουμανικών, βιετναμικών και μαλαϊκών (πριν το 1972) αλφαβήτων, μετά από το a. Το Ă/ă επίσης χρησιμοποιείται σε πολλές γλώσσες για την μεταγραφή του βουλγαρικού γράμματος Ъ/ъ.

 Ο ήχος που εκπροσωπείται στα ρουμανικά από το ă είναι το μεσοκεντρικό φωνήεν ə. Υπάρχουν λέξεις όπου είναι το μόνο φωνήεν, όπως οι "măr" [/mər/] (μήλο) ή "văd" [/vəd/] (βλέπω). Επιπλέον, ορισμένες λέξεις που περιέχουν επίσης άλλα φωνήεντα μπορεί να έχουν το ă, όπως οι "cărțile" [/ˈkərt͡sile/] (τα βιβλία) και "odăi" [/oˈdəj/] (δωμάτια). Το Ă είναι το 2ο γράμμα του βιετναμέζικου αλφαβήτου και αντιπροσωπεύει το [/a/]. Επειδή τα βιετναμικά είναι τονική γλώσσα, αυτό το γράμμα μπορεί να έχει ένα από τα 5 διακριτικά σύμβολα πάνω ή κάτω από αυτό (ή ακόμη και χωρίς τόνο, επειδή ο πρώτος τόνος στα βιετναμικά προσδιορίζεται από την έλλειψη διακριτικών συμβόλων). Αυτά είναι τα παρακάτω: Ằ ằ Ắ ắ Ẳ ẳ Ẵ ẵ Ặ ặ Στην μαλαϊκή ορθογραφία το ă χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1972. Εμφανιζόταν μόνο στη τελευταία συλλαβή της ρίζας λέξη όπως στη "mată" [/matə/] (μάτι). Το γράμμα αντικαταστάθηκε με το a στην νέα ορθογραφία του Ρούμι το 1972. Σε κάποιες εκδόσεις το γράμμα χρησιμοποιείται και στα αγγλικά, για να αποδώσει τον ήχο /æ/. Βραχύ
Φελίτσια Κορνάρο

Η Φελίτσια Κορνάρο (πέθανε το 1111) ήταν δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον δόγη Βιτάλε Α΄ Μικιέλ. Περιγράφεται σαν υπόδειγμα απλότητας και αγνότητας στην συμπεριφορά της σε αντίθεση με την προηγούμενη δόγισσα Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο. Η Φελίτσια ήταν πάντοτε πολιτικά ενεργή και εξασκούσε έντονε επίδραση ιδιαίτερα στις εξωτερικές υποθέσεις. Η Ματθίλδη της Κανόσα της ζήτησε να πείσει την Δημοκρατία της Βενετίας να την υποστηρίξει στις προσπάθειες της να κλείσει ειρήνη με την Φερράρα που είχε επαναστατήσει, η Φελίτσια το έκανε με επιτυχία.

 Η Φελίτσια Κορνάρο υποστήριζε έντονα την συμμετοχή της Βενετίας στην Α΄ Σταυροφορία. Στην διάρκεια της Σταυροφορίας προσπάθησε με κάθε μέσο να εξασφαλίσει τους οικονομικούς πόρους για να εφοδιάσει τους προσκυνητές με τρόφιμα, κρεβάτια και ιατρική βοήθεια, πούλησε ακόμα και τα κοσμήματα της ενώ για να εξοικονομήσει χρόνο εκμηδένισε την παρουσία της στην δουκική αυλή. Οι Βενετσιάνοι ξεκίνησαν για την Συρία (1099) με έναν στόλο από 200 πλοία και αρχηγό τον επιφανή επίσκοπο Ενρίκο Κονταρίνι. Οι Σταυροφόροι επέστρεψαν σε έναν χρόνο με οστά του Αγίου Νικολάου από τον τάφο του στην Μύρα που τοποθετήθηκαν στον ναό του Αγίου στο Λίντο και τα οστά του Αγίου Θεοδώρου του Μάρτυμα. Venice: Catholic Encyclopedia. Οι δογισσες της Βενετίας
216 Κλεοπάτρα

Η Κλεοπάτρα (αγγλικά:Kleopatra) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,3. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη γνωστή βασίλισσα της Αιγύπτου. Η Κλεοπάτρα έχει δίλοβο σχήμα και επιπλέον είναι από τους λίγους αστεροειδής που έχουν δύο δορυφόρους (οι άλλοι είναι ο 45 Ευγενία, ο 87 Σύλβια και ο 93 Μινέρβα). Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Κλεοπάτρα σημειώθηκε στις 30 Απριλίου 1998 και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.

 Οι διαστάσεις της Κλεοπάτρας έχουν υπολογισθεί σε 217 × 94 × 81 χλμ. Παρατηρήσεις της με ραντάρ από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο δείχνουν ότι έχει ένα ασυνήθιστο δίλοβο σχήμα ή, εναλλακτικά, ότι η Κλεοπάτρα αποτελείται από δύο διακριτά σώματα, αλλά σε επαφή μεταξύ τους («διπλός αστεροειδής»). Ο φασματικός της τύπος είναι M (μεταλλικός). Το άλβεδό της είναι 0,116. Η Κλεοπάτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 23 λεπτά. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Φρανκ Μάρτσις και οι συνεργάτες του ανακοίνωσαν ότι, χρησιμοποιώντας το σύστημα προσαρμοστικών οπτικών στο Τηλεσκόπιο Κεκ, ανίχνευσαν δύο δορυφόρους της Κλεοπάτρας. Και στις 18 Φεβρουαρίου του 2011 οι δορυφόροι αυτοί πήραν τις επίσημες ονομασίες Αλεξήλιος και Κλεοσελήνη από τα ονόματα των παιδιών της τελευταίας βασίλισσας της Αρχαίας Αιγύπτου Κλεοπάτρας, Αλέξανδρος Ήλιος και Κλεοπάτρα Σελήνη Β'. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 216 Kleopatra στο Wikimedia Commons Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα Το δίλοβο σχήμα του 216 Κλεοπάτρα Αστρονόμοι αποκτούν εικόνες γιγάντιου «κοκαλόσχημου» αστεροειδή – άρθρο της NASA
Ο Παπουτσωμένος Γάτος

Ο παπουτσωμένος γάτος είναι λαϊκό παραμύθι το οποίο είναι γνωστό ως ένα από τα οκτώ παραμύθια της συλλογής «Ιστορίες και παραμύθια μιας προηγούμενης εποχής- Histoires ou contes du temps passé» του Σαρλ Περώ (Charles Perrault) που εκδόθηκε το 1697. Επίσης περιλαμβανόταν στην πρώτη έκδοση της συλλογής παραμυθιών «Παιδικά και Οικιακά Παραμύθια- Kinder- und Haus-Märchen» των αδελφών Grimm του 1812. Ωστόσο ήδη στην δεύτερη έκδοση της συλλογής το 1819 είχε αφαιρεθεί. Οι ρίζες του παραμυθιού είναι ωστόσο παλαιότερες και πιθανότατα να προέρχεται από την Ιταλία. Η παλαιότερη γνωστή εκδοχή είναι καταγεγραμμένη από τον Giovanni Francisco Straparola ως μία από τις συνολικά 75 ιστορίες της συλλογής του «Οι διασκεδαστικές νύχτες- Le piacevoli notti».

 Στο παραμύθι περιγράφεται η αδικία σε μία κλασική περίπτωση κληρονομιάς. Μετά από τον θάνατο ενός μυλωνά ο πρώτος γιος κληρονομεί τον μύλο, ο δεύτερος τον γάιδαρο και ο τρίτος τον φαινομενικά άχρηστο γάτο. Ο γάτος καταφέρνει να πείσει τον γιο του μυλωνά όχι μόνο να μην χρησιμοποιήσει το τομάρι του για να κάνει γάντια αλλά και να του φτιάξει ένα ζευγάρι μπότες με τα τελευταία του χρήματα. Από το σημείο εκείνο και μετά ο γάτος εξασφαλίζει στο νέο του αφεντικό αρχικά χρυσάφι, μετά μεγάλη ιδιοκτησία σε γη και ένα παλάτι και στο τέλος την ίδια την βασιλοπούλα για σύζυγο. To παραμύθι από τον Charles Perrault στα γαλλικά To παραμύθι από τους αδερφούς Grimm στα γερμανικά Ελληνική μετάφραση του παραμυθιού
Βαγγέλης Καρασάββας

Ο Βαγγέλης Καρασάββας (γεν. Δράμα 20 Μαρτίου 1967) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του '80 και του '90 και αγωνίστηκε και σε επίπεδο Α' Εθνικής κατηγορίας. Πλέον ασχολείται ως προπονητής και γυμναστής τερματοφυλάκων. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Βαγγέλη, Σταύρος Καρασάββας υπήρξε επίσης ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα, τη δεκαετία του '70 και του '80.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών της Δόξας Δράμας. Ο Γερμανός προπονητής της Δόξας Δράμας Γκερντ Πρόκοπ τον προώθησε στην ανδρική στην οποία έγινε επαγγελματίας και αγωνίστηκε μέχρι και το 1989. Κατόπιν πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 1996 και τον Ιανουάριο του 1996 ακολούθησε η μεταγραφή του στη Παναχαϊκή. Το έτος αυτό έφτασε κοντά στην μεταγραφή του στην Α.Ε.Κ. Αθηνών. Το καλοκαίρι του 1998 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε 1,5 χρόνο στην Α' Εθνική μέχρι και το 2000. Τον Ιανουάριο του 2000 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς, και στη συνέχεια αγωνίστηκε για 1,5 χρόνο στον Πανσερραϊκό μέχρι το 2002. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Γ.Σ. Προσοτσάνη στα πρωταθλήματα Δ' και Γ' Εθνικής και τερμάτισε επαγγελματικά το ποδόσφαιρο στον Πανδραμαϊκό. Αφιέρωμα Βαγγέλη Καρασάββα Αρχειοθετήθηκε 2020-12-30 στο Wayback Machine. Προφίλ και στατιστικά Βαγγέλη Καρασάββα transfermarkt.com Οι "άσοι" που λατρέψαμε στα 90s sport24.gr
Αγνή της Αυστρίας (1281-1364)

Η Αγνή, γερμ. Agnes (18 Μαϊου 1281 - 10 Ιουνίου 1354) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ της Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας. Ο σύζυγός της Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας απεβίωσε το 1301. Η Αγνή απεβίωσε στο Κένιγκσφελντεν του Τυρόλου σε ηλικία 83 ετών. Παντρεύτηκε το 1296 τον Ανδρέα Γ΄ της Ουγγαρίας. Για τον Ανδρέα Γ΄ ήταν ο 2ος γάμος· από τον 1ο του γάμο είχε μία κόρη. Η Αγνή δεν απέκτησε απογόνους. Duggan, Anne (1997). Queens and Queenship in Medieval Europe. Woodbridge: The Boydell Press. p. 112. Honemann, Volker 'A Medieval Queen and her Stepdaughter', p. 112.
Βόας

Ο βόας (Κοινή ονομασία: βόας, boa) είναι γένος ερπετών, που ανήκουν στην οικογένεια των Βοϊδών και στην τάξη των Λεπιδωτών. Ο βόας δεν είναι κροταλίας. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες φίδι, το οποίο απαντάται στην Αμερική, στην Αφρική, στην Ευρώπη και στην Ασία, όπως επίσης και σε μερικά νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού. Συνήθως τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα αρσενικά. Η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό bos, που σημαίνει "βους, αγελάδα" και βασίζεται στον αρχαίο μύθο ότι οι βόες κυνηγούν αγελάδες και τις σφίγγουν μέχρι θανάτου. Δύο υποομοταξίες απαρτίζουν 8 γένη και 43 είδη, τα οποία αναγνωρίζονται σήμερα. Κυριότερο είδος είναι ο βόας ο συσφιγκτήρ, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα φίδια, με μήκος που φθάνει τα 5-6 μέτρα. Είναι ζώο νυκτόβιο και ζει επάνω στα δένδρα ή στο έδαφος. Οι ιθαγενείς των περιοχών που βρίσκεται τον κυνηγούν για το νόστιμο κρέας του, που μοιάζει με του ψαριού, αλλά και για το δέρμα του.

 Το στόμα και το σώμα του βόα έχουν μεγάλη διασταλτικότητα. Αυτό επιτρέπει στο ερπετό να καταπίνει ολόκληρη την τροφή του. Τα περισσότερα είδη έχουν έναν λειτουργικό αριστερό πνεύμονα, ο οποίος σε πολλά είδη είναι μεγαλύτερος κατά τα τρία τέταρτα από το δεξιό. Το δέρμα του φιδιού έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρώμα ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Οι αποχρώσεις είναι μεταλλικές και το χρώμα τους είναι συνήθως σκούρο κίτρινο ή λαδί με κηλίδες ή λουρίδες άλλου χρώματος. Τα περισσότερα είδη είναι ωοζωοτόκα, σε αντίθεση με τους πύθωνες, οι οποίοι γεννούν αποκλειστικά αυγά. Η δίαιτα του φιδιού περιλαμβάνει πτηνά, μικρά θηλαστικά, όπως λαγοί και ποντικοί, ενώ επίσης μπορεί να φάει μικρά ελάφια και κατσίκια. Το ζώο συλλαμβάνει τη λεία του με ενέδρα και αφού την τυλίξει γύρω από το σώμα του, που έχει μεγάλη δύναμη, τη σφίγγει μέχρι ασφυξίας, σπάζοντας τα οστά του θύματος. Στη συνέχεια το φίδι καταπίνει την τροφή ολόκληρη. Ο βόας μένει ακίνητος όση ώρα διαρκεί η πέψη της τροφής του. Γένος= Boa - Gray, 1825 Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τ. 5, σελ. 411-12. Kluge AG. 1991. Boine Snake Phylogeny and Research Cycles. Misc. Pub. Museum of Zoology, Univ. of Michigan No. 178. PDF στο University of Michigan Library. Προσπελάστηκε στις 8 Ιουλίου του 2008.
Γρεναδίνη

Η γρεναδίνη είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο μη αλκοολούχο σιρόπι που χαρακτηρίζεται από το βαθύ κόκκινο χρώμα του. Είναι δημοφιλές συστατικό κοκτέιλ γνωστό για τη γεύση του καθώς και για την ικανότητά του να δίνει μια κοκκινωπή ή ροζ απόχρωση σε ανάμεικτα ποτά. Η γρεναδίνη παρασκευάζεται παραδοσιακά από ρόδι.

 Το όνομα «γρεναδίνη» προέρχεται από τη γαλλική λέξη grenade, που σημαίνει ρόδι, από τη λατινική grānātum «σπόρος». Η γρεναδίνη παρασκευάστηκε αρχικά από χυμό ροδιού, ζάχαρη και νερό. Δεν σχετίζεται με το αρχιπέλαγος των Γρεναδίνων, το οποίο πήρε το όνομά του από τη Γρενάδα, η οποία ονομάστηκε από τη Γρανάδα της Ισπανίας. Καθώς η γρεναδίνη υπόκειται σε ελάχιστες ρυθμίσεις, το βασικό της γευστικό προφίλ μπορεί εναλλακτικά να ληφθεί από ένα μείγμα χυμού φραγκοστάφυλου και άλλων χυμών φρούτων, με τη γεύση φραγκοστάφυλου να κυριαρχεί.Για να μειώσουν το κόστος παραγωγής, οι κατασκευαστές έχουν αντικαταστήσει ευρέως τις βάσεις φρούτων με τεχνητά συστατικά. Η μάρκα της Mott's "Rose's" είναι μακράν η πιο κοινή μάρκα γρεναδίνης που πωλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και παρασκευάζεται από (κατά σειρά συγκέντρωσης): σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη, νερό, κιτρικό οξύ, κιτρικό νάτριο, βενζοϊκό νάτριο, FD&C Red #40, φυσικές και τεχνητές γεύσεις και FD&C Blue #1. Η γρεναδίνη χρησιμοποιείται συνήθως για την ανάμειξη μοντέρνων και κλασικών κοκτέιλ, όπως: Ελ Πρεσιντέντε - ρούμι, πορτοκάλι κουρασάο, βερμούτ και γρεναδίνη. Mary Pickford - λευκό ρούμι, χυμός ανανά και γρεναδίνη. Queen Mary - μπύρα και γρεναδίνη. Singapore Sling - ένα κοκτέιλ με βάση το τζιν. Τεκίλα σανράιζ - τεκίλα, χυμός πορτοκαλιού και γρεναδίνη. Ζόμπι - ένα κοκτέιλ με βάση το ρούμι.
ΠΦΚ Μάρεκ Ντούπνιτσα

Η ΠΦΚ Μάρεκ Ντούπνιτσα είναι μια βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ντούπνιτσα. Ιδρύθηκρ το 1947 από την ένωση τεσσάρων τοπικών ομάδων: Atletic, Slavia, ZHSK και Levski. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Bonchuk.

 Οι κάτοικοι του Ντούπνιτσα πρωτοείδα ποδόσφαιρο από τα ξένα στρατεύματα κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα επόμενα χρόνια, δημιουργήθηκαν 4 ποδοσφαιρικές ομάδες στην πόλη: Atletic, Slavia, ZHSK και Levski. Το 1923, οι ομάδες της πόλης συμμετείχαν στη δημιουργία της Southwest Football League και μεταξύ 1935 και 1944 οι ομάδες τις πόλης συμμετείχαν στους τελικού του εθνικού τουρνουά. Μέχρι το 1944 οι 4 ομάδας είχαν και δικό τους στάδιο. Το 1947 οι τέσσερις ομάδες αποφάσιαν να ενωθούν σε μία ομάδα, με το όνομα Μάρεκ. Μάρεκ είναι το παρατσούκλι για τον Stefan "Stanke" Dimitrov, ένα τοπικό ήρωα του κουμουνιστικού κόμματος. Η λέξη Μάρεκ σχηματίζεται από τα 5 παρατσούκλια του ήρωα: Μαρξιστής, Αντιφασίστας, Revolutionary, Emigrant, Communist. Lista de Copas Torneos Continentales Torneos Continentales soccerway.com Fundación Perfil en transfermarket.co.uk Perfil en foot-base.com
Kentucky Woman

Το Kentucky Woman είναι τραγούδι του ποπ τραγουδιστή Νιλ Ντάιαμοντ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1967, ενώ μία πολύ γνωστή διασκευή του ηχογραφήθηκε τη επόμενη χρονιά, από το χαρντ ροκ συγκρότημα, Deep Purple.

 Η εκτέλεση του Ντάιαμοντ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1967, ανεβαίνοντας στο # 22 των αμερικανικών τσαρτ και στο # 6 των αντίστοιχων του Καναδά, ενώ η συγκεκριμένη εκτέλεση δεν συμπεριλήφθηκε σε κάποιο στούντιο δίσκο του τραγουδιστή. Τον Οκτώβριο του 1968, κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Deep Purple, με τίτλο "The Book of Taliesyn", στο οποίο συμπεριλαμβανόταν η γνωστότερη διασκευή του τραγουδιού. Το "Kentucky Woman" αποτέλεσε το δεύτερο σινγκλ του σινγκλ του συγκροτήματος μετά το "Hush", το οποίο είχε κυκλοφορήσει λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς. Το σινγκλ κυκλοφόρησε με το τραγούδι "Wring That Neck" στη δεύτερη πλευρά του, το οποίο όμως, είχε τον τίτλο "Hard Road" στην αμερικανική έκδοση. Μετά την επιτυχία του τραγουδιού, το οποίο ανέβηκε στο αμερικανικό Top-40, οι Deep Purple αποφάσισαν να το συμπεριλάβουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις για το υπόλοιπο του 1968 και για το 1969, μέρος των οποίων παρέμεινε μέχρι την αποχώρηση του τραγουδιστή Ροντ Έβανς και του μπασίστα Νικ Σίμπερ από το συγκρότημα. Άλλες διασκευές του κομματιού έχουν γίνει από τον αμερικάνο τραγουδιστή της κάντρι Γουέιλον Τζένινγκς και από τους Union Gap του Γκάρι Πουκέτ. The Book of Taliesyn CD Booklet 2000 EMI Records Kentucky Woman - Deep Purple | Song Info | AllMusic Στίχοι του Kentucky Woman Αρχειοθετήθηκε 2013-01-20 στο Wayback Machine.
Αδελφοί Κατσιμίχα

Ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, γνωστοί και ως αδελφοί Κατσιμίχα ή Κατσιμιχαίοι (Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνες τραγουδοποιοί, οι οποίοι, στο μεγαλύτερο μέρος της μουσικής τους σταδιοδρομίας, αποτέλεσαν μουσικό δίδυμο. Οι αδελφοί Κατσιμίχα είναι δίδυμα αδέλφια. Γεννήθηκαν στην Αθήνα από πατέρα στρατιωτικό και μεγάλωσαν στον Άγιο Δημήτριο, στη Λευκωσία και στη Νέα Σμύρνη ενώ στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, έζησαν ως εργαζόμενοι στη Δυτική Γερμανία. Αρχικά έγιναν γνωστοί με τη συμμετοχή τους στους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας, που διοργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις το 1982, όπου και βραβεύτηκαν για το τραγούδι "Μια βραδιά στο λούκι". Ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο "Ζεστά Ποτά" κυκλοφόρησε το 1985 σε παραγωγή του Μανώλη Ρασούλη. Μέχρι το 2018, κυκλοφορούν μαζί δίσκους, όπου γράφουν και ερμηνεύουν οι ίδιοι τα τραγούδια τους. Παράλληλα, εμφανίζονται ζωντανά σε μουσικές σκηνές και συναυλίες μόνοι τους ή σε συνεργασία με άλλους μουσικούς. Συμμετέχουν και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών.

 1985 Ζεστά Ποτά 1987 Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις 1989 Απρίλη Ψεύτη 1992 Η Μοναξιά του Σχοινοβάτη 1994 Της Αγάπης Μαχαιριά 1995 Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι 1997 Μάνα Γη 1997 Παράλληλη Δισκογραφία 2000 Τρύπιες Σημαίες 2001 20 Χρόνια Live 2002 Στους Ελαιώνες της Αγάπης 2004 Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών 2006 Μουσική Αυτοβιογραφία 2012 Βeat Poetry (greek version) 2014 Οι καλικάντζαροι και η Αγέλαστη Πολιτεία (βιβλίο και cd) 2015 Ζεστά Ποτά 30 χρόνια μετά 2016 Τα τραγούδια του Βυθού 2004 Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών, Πάνος Κατσιμίχας 2007 Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας, Πάνος Κατσιμίχας, Μάνος Ξυδούς 2008 Μια βραδιά στο προβάδικο 2013 Beat Poetry (english version) 1.http://www.poiein.gr/archives/17574 2.http://www.lifo.gr/articles/music_articles/104960 3.http://www.tralala.gr/xarhs-kai-panos-katsimixas-duo-poihtes-paredosan-mathhmata-sunaulias-sto-lukabhtto/ 4.http://toaromatoutragoudiou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_14.html 5.Πάνος Κατσιμίχας: «Οι καιροί που ζούμε είναι άγριοι και ψυχοπαθείς» 6.Η ιστορία του τραγουδιού «Λουλούδι του δάσους» του Χάρη Κατσιμίχα με τους Apurimac, από τον παραγωγό του Άγγελο Σφακιανάκη.