Οίκος Ντάμφρις

Ο Οίκος Ντάμφρις (αγγλικά: Dumfries House‎) είναι εξοχική κατοικία Παλλαδιανού ρυθμού στο Έρσαϊρ της Σκωτίας. Βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο κτήμα, περίπου 3,2 χλμ. δυτικά του Κάμνεκ. Αξιοσημείωτο ως ένα από τα λίγα σπίτια με την αρχική του επίπλωση, του 18ου αι., συμπεριλαμβανομένων των επίπλων του Tόμας Τσίπεντεϊλ που είχαν παραγγελθεί ειδικά, το σπίτι και το κτήμα ανήκουν πλέον στο Ίδρυμα τού Πρίγκιπα, μια φιλανθρωπική οργάνωση που το διατηρεί ως πόλο έλξης επισκεπτών και χώρο φιλοξενίας και γάμων. Τόσο το σπίτι, όσο και οι κήποι αναφέρονται ως σημαντικές πτυχές της σκωτικής κληρονομιάς. Το κτήμα, και ένα παλαιότερο σπίτι που υπήρχε, ονομαζόταν αρχικά Lefnoreis ή Lochnorris, ανήκε σε έναν κλάδο του Οίκου των Craufurds του Loudoun. Η σημερινή οικία κτίστηκε τη δεκαετία του 1750 για τον William Dalrymple, 5ο κόμη του Dumfries, από τους John Adam και Ρόμπερτ Έινταμ. Έχοντας κληρονομηθεί από τον 2ο μαρκήσιο του Μπουτ το 1814, παρέμεινε στην οικογένειά του μέχρι το 2007, όταν ο 7ος μαρκήσιος το πώλησε στο Βρετανικό έθνος για 45.000.000 λίρες, λόγω του κόστους συντήρησης. Λόγω της σημασίας του και του κινδύνου διανομής και δημοπρασίας της συλλογής επίπλων, μετά από τρία χρόνια αβεβαιότητας, το 2007 το κτήμα και ολόκληρο το περιεχόμενό του αγοράστηκε για £45.000.000 για τη χώρα από μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον Κάρολο, πρίγκιπα της Ουαλίας, συμπεριλαμβανομένου δανείου 20.000.000 λιρών από το φιλανθρωπικό καταπίστευμα του πρίγκιπα. Η πρόθεση ήταν να ανακαινιστεί το κτήμα για να γίνει αύταρκες, τόσο για να διατηρηθεί, όσο και να αναγεννηθεί η τοπική οικονομία. Εκτός από τους χορηγούς και τη χορηγία, η χρηματοδότηση προοριζόταν επίσης να προέλθει από την κατασκευή της κοντινής οικιστικής ανάπτυξης του Knockroon, μιας σχεδιασμένης κοινότητας σύμφωνα με το παρόμοιο εγχείρημα του πρίγκιπα, το Poundbury στο Dorset. Η οικία άνοιξε το 2008, εξοπλισμένη για δημόσιες περιηγήσεις. Έκτοτε, διάφορα άλλα μέρη του κτήματος άνοιξαν ξανά για διάφορες χρήσεις, για την παροχή εκπαίδευσης και απασχόλησης, καθώς και για τη χρηματοδότηση των λειτουργικών εξόδων του καταπιστεύματος.

 Το σπίτι είναι ένα διατηρητέο κτήριο κατηγορίας Α, που περιγράφεται από το Ιστορικό Περιβάλλον της Σκωτίας ως "ένα εξαιρετικά ωραίο και ακέραιο μέγαρο με το στυλ του Έινταμ". Οι χώροι της οικίας περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Κήπων και Σχεδιασμένων Τοπίων στη Σκωτία, τον εθνικό κατάλογο σημαντικών κήπων και πάρκων. Αρχικά το κτήμα ήταν γνωστό ως Lefnoreis ή Lochnorris και ανήκε σε κλάδο των Craufurds του Loudoun. Το αρχικό κάστρο βρισκόταν στο υπερυψωμένο έδαφος κοντά στο κτίσμα για τις άμαξες. Το 1635 το κτήμα αγοράστηκε από τους Craufords: από τον William Crichton, 2ο κόμη του Ντάμφις (1598-1691). Το κτήμα και ο τίτλος πέρασαν, μέσω της κόρης του, στον εγγονό του William Dalrymple-Crichton 5ο κόμη του Ντάμφρις και 4ο κόμη του Στέιρ (1699–1768). Αυτός ανέθεσε στους αδελφούς Έινταμ να σχεδιάσουν μία νέα αικία για το κτήμα. Το Ντάμφρις Χάουζ σχεδιάστηκε και κτίστηκε μεταξύ των ετών 1754 και 1759 από τους Σκώτους αρχιτέκτονες Τζον και Ρόμπερτ Έινταμ, αν και το στυλ του σπιτιού είναι περισσότερο σύμφωνο με το άλλο έργο του Τζον Έινταμ. Ο Ρόμπερτ Έινταμ επέβλεψε την κατασκευή μέχρι την αναχώρησή του στον "Μεγάλο Γύρο" της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, αντιπροσωπεύει ένα πρώιμο ανεξάρτητο έργο των αδελφών Έινταμ, οι οποίοι είχαν αναλάβει την αρχιτεκτονική επιχείρηση του πατέρα τους Γουίλιαμ Έινταμ μετά το τέλος του το 1748. Το σπίτι έχει το σχέδιο του Παλλάντιο, με ένα τριώροφο κεντρικό τετράγωνο που επικοινωνεί με μικρότερα κιόσκια μέσω πτερύγων που συνδέουν τα κτίρια. Ένας αρχιμάστορας που εργάστηκε ως εργολάβος στο Ντάμφρις Χάουζ, ήταν ο Τζέιμς Άρμουρ, πεθερός του ποιητή Ρόμπερτ Μπαρνς. Το 1814 το Ντάμφρις Χάουζ κληρονομήθηκε από τον John Crichton-Stuart 2ο μαρκήσιο του Μπιούτ, και το ακίνητο παρέμεινε στην οικογένεια Crichton-Stuart μέχρι το 2007. Το 1885, ο 3ος μαρκήσιος του Μπιουτ ανέθεσε στον Ρόμπερτ Βάιρ Σουλτς να σχεδιάσει τα περίπτερα. Η οικογένεια Crichton-Stuart διατήρησε την κύρια κατοικία της στην Οικία Μάουντ Στιούαρτ στη νήσο Μπιούτ. Στα τέλη του 20ου αι. στο σπίτι κατοικούσε η χήρα μαρκησία του Μπιουτ, λαίδη Eileen, μέχρι το τέλος της το 1993. Η 6η μαρκήσια απεβίωσνε λίγους μήνες αργότερα, έτσι η οικίαι πέρασε στον εγγονό της, τον 7ο μαρκήσιο, τον οδηγό αγώνων γνωστό ως Τζον Μπιούτ. Προβλεπόμενη πώληση Με τον Τζον Μπιούτ να αντιμετωπίζει μία πληρωμή φόρου από το τέλος τόσο του πατέρα, όσο και της γιαγιάς του, σκέφτηκε να πωλήσει το σπίτι. Προσφέρθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Παρακαταθήκη της Σκωτίας το 1994, αλλά αρνήθηκαν. Έτσι διατήρησε το σπίτι, αντικαθιστώντας αργότερα τη στέγη. Το 2004 προσφέρθηκε ξανά στην Εθνική Παρακαταθήκη, αλλά μέχρι το 2007 οι διαπραγματεύσεις είχαν αποτύχει. Τον Απρίλιο του 2007 ανακοινώθηκε, ότι το σπίτι θα πωληθεί και το περιεχόμενο θα δημοπρατηθεί χωριστά. Το σπίτι είχε προγραμματιστεί για πώληση μέσω του Savills και το περιεχόμενό του σε δημοπρασία από τον οίκο Κρίστι'ς. Θεωρήθηκε, ότι κάποια από τα έργα τέχνης και τα έπιπλα μπορεί να αποφέρουν σχεδόν όσο το ίδιο το σπίτι. Μια βιβλιοθήκη από ξύλο τριανταφυλλιάς του Τσίπεντεϊλ, για παράδειγμα, αποτιμήθηκε στα 2-4 εκατομμύρια £. Με την ανακοίνωση της πώλησης, οι συντηρητές διαμαρτυρήθηκαν για την επικείμενη διασπορά ενός συνόλου, που λέγεται ότι παρέμενε σχεδόν ανέγγιχτο από την απογραφή του 1803 και οργάνωσαν μια εκστρατεία, με σκοπό να αγοράσουν το σπίτι και να το κρατήσουν υπό την ευθύνη της οργάνωσης Σώστε την Παράδοση της Βρετανίας. Καθώς η χρηματοδότηση που κατάφερε να συγκεντρώσει η εκστρατεία, εξακολουθούσε να υπολείπεται της τιμής, μια πώληση μέσω της δημοπρασίας φαινόταν αναπόφευκτη, αφού η Ιστορική Σκωτία ανακοίνωσε τον Μάιο του 2007, ότι δεν θα στηρίξει οικονομικά την εκστρατεία. Το κτήμα τελικά αγοράστηκε στο σύνολό του, αφού ο Πρίγκιπας Κάρολος άκουσε για την εκστρατεία από τον συγγραφέα -και μέλος της εκστρατείας- Τζέιμς Νοξ, ο οποίος έκανε «μια παθιασμένη αυτοσχέδια ομιλία» σε ένα από τα εξαμηνιαία συνέδρια διατήρησης της κληρονομιάς του Πρίγκιπα στο Χόλυρουντ Χάουζ στο Εδιμβούργο. Στις 27 Ιουνίου 2007 ανακοινώθηκε ότι μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον Πρίγκιπα και συμπεριλαμβανομένων διαφόρων φιλανθρωπικών οργανώσεων πολιτιστικής κληρονομιάς και της κυβέρνησης της Σκωτίας (συνεισφέροντας 5 εκατομμύρια £) είχε συγκεντρώσει 45 εκατομμύρια £ για να αγοράσει το σπίτι και το περιεχόμενό του (μαζί με το περίπου 8.000 στρέμματα κτήμα) και να χρηματοδοτήσει ένα καταπίστευμα για τη διατήρησή του. Το καταπίστευμα ιδρύθηκε με το όνομα "Παρακαταθήκη του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας ", μια αναφορά στον τίτλο του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας που κατείχε ο Κάρολος στο ρόλο του ως διαδόχου της Σκωτίας. Ένα σημαντικό στοιχείο του οικονομικού πακέτου ήταν ένα δάνειο 20.000.000 λιρών, που υποστηρίχθηκε από το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα του Πρίγκιπα. Αναφέρεται, ότι το περιεχόμενο του σπιτιού είχε ήδη αφαιρεθεί και μεταφερόταν στο Λονδίνο, όταν συμφωνήθηκε η πώληση. Το επιδιωκόμενο μοντέλο του καταπιστεύματος είναι να γίνει το κτήμα μια αυτάρκης επιχείρηση, αναζωογονώντας στη διαδικασία την τοπική οικονομία. Το έργο επρόκειτο να επιτευχθεί μέσω δωρεάς και χορηγίας διαφόρων έργων ανακαίνισης γύρω από το κτήμα, καθώς και μέσω εσόδων από την κατασκευή ενός «οικολογικού χωριού» στην περιοχή, μιας σχεδιασμένης κοινότητας που ονομάζεται Knockroon. Το 2008 η έλευση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης είχε σημαντικό αντίκτυπο στο έργο, επηρεάζοντας τις προοπτικές για την ανάπτυξη του Knockroon και συνεπώς την ανάκτηση του δανείου των 20.000.000 λιρών. Ο Πρίγκιπας αντιμετώπισε πολλές επικρίσεις από τα μέσα ενημέρωσης, επειδή έθεσε σε κίνδυνο άλλα έργα του Ιδρύματος, για κάτι που θεωρήθηκε ματαιοδοξία, προκαλώντας μια απάντηση το 2010 που περιγράφει τον κίνδυνο ως "διαχειρίσιμο και πλήρως καλυμμένο". Μετά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο ιδιωτικής και εταιρικής άντλησης κεφαλαίων, το δάνειο των 20.000.000 λιρών αποπληρώθηκε μέχρι το 2012, με επιπλέον στήριξη 15.000.000 λιρών για τα διάφορα έργα ανακαίνισης και τον λογαριασμό συνεχούς συντήρησης για το κτήμα. Μετά την αποκατάσταση, το ίδιο το Ντάμφρις Χάουζ άνοιξε στο κοινό για ξεναγήσεις στις 6 Ιουνίου 2008. Από τα μέσα του 2009, η αλυσίδα σούπερ-μάρκετ Morrisons άρχισε να χρηματοδοτεί την αποκατάσταση του αγροκτήματος κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων, που ήταν προσαρτημένο στο κτήμα, τόσο για να γίνει εργαλείο έρευνας και εκπαίδευσης σε μεθόδους βιώσιμης καλλιέργειας, αλλά και με την πρόθεση να καταστεί κερδοφόρο έως το 2014, ως μέρος της εφοδιαστικής αλυσίδας του σούπερ-μάρκετ. Η ανακαίνιση του πρώην κτιρίου αμαξών και του συναφούς στάβλου ξεκίνησε τον χειμώνα του 2010. Άνοιξε ξανά το 2011 ως χώρος εστίασης, τόσο ως καφετέριας επισκεπτών, όσο και ως χώρος εστίασης μπιστρό. Η πρώτη φάση του χωριού Knockroon άνοιξε τον Μάιο του 2011. Τον Οκτώβριο του 2011 άρχισαν οι εργασίες για τον καθαρισμό της περιοχής, που ήταν ο Περιτειχισμένος Κήπος, ο οποίος είχε αχρηστευτεί και είχε γίνει κατάφυτος. Τον Απρίλιο του 2012, άνοιξε ο ξενώνας Dumfries House Lodge με έξι υπνοδωμάτια, για να παρέχει καταλύματα για γαμήλια πάρτι και άλλες εκδηλώσεις. Δημιουργήθηκε με την ανακαίνιση ενός εγκαταλειμμένου κτιρίου του αγροκτήματος στο κτήμα. Το πρώην υδροκίνητο πριονιστήριο του κτήματος έχει ανακαινιστεί σε πλήρη κατάσταση λειτουργίας και με την προσθήκη ενός μεγαλύτερου κτιρίου εργαστηρίου, άνοιξε ξανά ως το Κέντρο Δεξιοτήτων Πριονιστηρίου, μια παραδοσιακή εγκατάσταση εκπαίδευσης δεξιοτήτων. Ο πρίγκιπας της Ουαλίας, ο οποίος είναι γνωστός στη Σκωτία ως δούκας του Ρόθσεϋ, συνεχίζει να υποστηρίζει το Ντάμφρις Χάουζ. Τον Σεπτέμβριο του 2012, με τη δούκισσα της Κορνουάλης και τον Άλεη Σάλμοντ, τον τότε Πρωθυπουργό της Σκωτίας, ο πρίγκιπας Κάρολος παρευρέθηκε στην Ημέρα των Κυριών στο Ayr Racecourse για να βοηθήσει το καταπίστευμα. Το 2017 ο Πρίγκιπας της Ουαλίας εόρτασε τα 10 χρόνια του Ντάμφρις Χάουζ. Αναφέρεται στο Περιοδικό του Ντάμφρις Χάουζ ότι είπε, «Έχουμε τώρα περισσότερους από 150 υπαλλήλους και χιλιάδες επισκέπτες, που χρησιμοποιούν το κτήμα. Ως εκ τούτου, ελπίζω ότι αυτή η έκδοση μπορεί να βοηθήσει στη συμμετοχή ενός ευρύτερου κοινού υποστηρικτών, παρέχοντας μια εικόνα για όλα όσα συμβαίνουν σε αυτό το κτήμα και για το ακόμη πιο σημαντικό έργο προβολής του». Τον Μάιο του 2018, η "Παρακαταθήκη του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας" μετονομάστηκε σε "Ίδρυμα του Πρίγκιπα". Το Ντάμφρις Χάουζ φιλοξενεί πολλά ξεχωριστά εκπαιδευτικά κέντρα, τα οποία μπορούν να επισκεφθούν οι μαθητές για να μάθουν για θέματα που κυμαίνονται από την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά (STEM), έως τη γεωργία και την κηπουρική. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα συνδέονται με το Σκωτικό Πρόγραμμα Σπουδών για την Αριστεία και προσφέρουν στους μαθητές από τα γύρω Ayrshires, Dumfries και Galloway, Γκλάσκοου και Lanarkshire την ευκαιρία να μάθουν για μελλοντικές σταδιοδρομίες και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες. Εκπαιδευτικά Κέντρα Κέντρο Εκπαίδευσης Μηχανικής Μόρφυ Ρίτσαρντ (Κέντρο STEM) Εκπαιδευτικός Κήπος Pierburg και Kauffman Εκπαιδευτικό Αγρόκτυημα Βάλενταϊν Υπαίθριο Κέντρο Κατοικίας Tαμάρ Μανουκιάν Κέντρο Φιλοξενίας Μπέλινγκ Atelier Κέντρου Υφασμάτων Κέντρο Παραδοσιακών και Χειροτεχνικών Δεξιοτήτων Kουανύσεφ Κάστρο Terringzean, ένα ερείπιο στον Οίκο Ντάμφρις Official announcement from Clarence House (27 June 2007). "Dumfries House saved for the nation". Retrieved 27 June 2007. Press release, from the Art Fund (27 June 2007). "Dumfries House saved for the nation". Retrieved 28 June 2007. "SAVE Dumfries House for Scottish and World Heritage". Save Britain's Heritage. May 2007. Archived from the original on 14 August 2007. Retrieved 28 June 2007. Tim Cornwell (28 June 2007). "Prince steps in with £20m to save Scottish furniture treasure hoard". The Scotsman. Retrieved 28 June 2007. Jenny Booth (27 June 2007). "Prince Charles saves Dumfries House for nation". The Times. London. Retrieved 28 June 2007. Annabel Freyberg (27 May 2011). "Dumfries House: a Sleeping Beauty brought back to life by the Prince of Wales". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 30 May 2011. Retrieved 27 May 2011. Επίσημη ιστοσελίδα Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Twitter Σελίδα στο Instagram