IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λειλάνι Σαρέλ

Η Λειλάνι Σαρέλ (αγγλικά:Leilani Sarelle), (28 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Ο πιο γνωστός και σημαντικός ρόλος της, είναι της Ρόξυ στην ταινία "Βασικό Ένστικτο του 1992 του Πολ Βερχόφεν με πρωταγωνιστές τον Μάικλ Ντάγκλας και την Σάρον Στόουν.

 Γεννημένη στη Βαλέντσια της Σάντα Κλαρίτα στην Καλιφόρνια η Σαρέλ μιλάει Γαλλικά και παίζει πιάνο. Έχει μια αδερφή, την Μελάνι Πολ. Από τον γάμο της με τον ηθοποιό Μιγκέλ Φέρερ το 1991 απέκτησε τρία παιδιά, τον Λούκας Φέρερ (γενν.1993), τον Ραφάελ Φέρερ (γενν.1996) και την Σάρα Ρίτα, πρότου πάρουν διαζύγιο το 2003. Neon Maniacs (1986) as Natalie Shag (1989) as Suette Days of Thunder (1990) as Female Hwy Patrol Officer Βασικό Ένστικτο (1992) ως Ρόξυ Little Sister (1992) as Catherine The Harvest (1993) as Natalie Caldwell Crash (1995) as Madeline For the Love of Money (2011) as Nancy Night Claws (2012) as Sarah Evans Relentless Justice (2015) as Victoria De Vries Black Road (2016) as Lisa The Famous Teddy Z (1989) Tour of Duty (1990) as Dollie Sunset Beat (1990) The Young Riders (1990) as Clara Enright Checkered Flags (1990) as Jerri Simpson Dream On (1990) as Cindy Till Death Us Do Part (1992) as Gloria Keene Barbarians at the Gate (1993) as Laurie Johnson Sleeper Cell (2005) The Unit (2009) as Pauline Charest The Mentalist (2010) as Giselle Dublin Femme Fatales (2011) Η Λειλάνι Σαρέλ στην IMDb (Αγγλικά)
Πολιορκία του Πηλίου

Η πολιορκία του Πηλίου είναι πολεμικό γεγονός του 335 π.Χ., κατά το οποίο ο νεαρός βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος ο Μέγας, πολιόρκησε και κατέλαβε το οχυρό των Ιλλυριών Πήλιον, για να διασφαλίσει τα βορειοδυτικά σύνορα της Μακεδονίας πριν κατευθυνθεί στη νότια Ελλάδα για να καταστείλει την εξέγερση των Θηβαίων.

 Η τοποθεσία του οχυρού Πήλιο βρίσκεται κατά πάσα πιθανότητα κοντά στη σημερινή Γκόρνα Γκόριτσα της νότιας Αλβανίας, στα αρχαία σύνορα Ηπείρου και Ιλλυρίας. Ο Πλούταρχος περιγράφει το Πήλιο ως «δυνατό φρούριο χτισμένο πάνω σε σκληρούς βράχους σε ψηλή βουνοκορφή, γεμάτο με άνδρες βαριά οπλισμένους και έτοιμους να δώσουν τις ζωές τους». To οχυρό κατείχε θέση μεγάλης στρατηγικής σημασίας, καθώς βρισκόταν στο δρόμο που συνέδεε την Ιλλυρία με τη Μακεδονία, και ο Αλέξανδρος έπρεπε να το καταλάβει όχι μόνο για να διαφυλάξει τα βόρεια σύνορα του κράτους από τις επιδρομές των Ιλλυριών, αλλά και για να επικεντρωθεί απρόσκοπτα στην εκστρατεία του στην κυρίως Ελλάδα, όπου οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι είχαν ήδη εξεγερθεί εναντίον της μακεδονικής κυριαρχίας. Το 335 π.Χ. ο Αλέξανδρος με 15.000 στρατιώτες έφτασε μπροστά στο οχυρωμένο πέρασμα του Πηλίου, που είχε στο παρελθόν αντισταθεί επιτυχώς στον πατέρα του Φίλιππο. Την άμυνα του οχυρού διηύθυνε ο βασιλιάς των Ταυλαντίων Γλαυκίας (ο μετέπειτα θετός πατέρας του μεγάλου βασιλιά Πύρρου της Ηπείρου). Ο Γλαυκίας και οι Ιλλυριοί προέβαλαν σθεναρή αντίσταση (κατά τον Αρριανό επί τέσσερις ολόκληρους μήνες) και μάλιστα ο Αλέξανδρος τραυματίστηκε για πρώτη φορά, στο λαιμό, κατά την πολιορκία, αλλά τελικά οι Μακεδόνες κατόρθωσαν να εκπορθήσουν το Πήλιο. Ο Αλέξανδρος άφησε ελεύθερους τους αιχμάλωτους Ιλλυριούς μαζί με τις οικογένειες και τις περιουσίες τους, με τον όρο να μην επιχειρήσουν στο μέλλον καμιά επιδρομή κατά της Μακεδονίας. Μετά τη νίκη του αυτή, κατευθύνθηκε νότια προς την κυρίως Ελλάδα, όπου με μια κεραυνοβόλα εκστρατεία έφτασε μπροστά στα τείχη των Θηβών. Η πολιορκία αυτή ήταν η πρώτη νικηφόρα πολιορκία στην ένδοξη σταδιοδρομία του Αλέξανδρου. Στα επόμενα δέκα χρόνια, ο Αλέξανδρος έμελλε να εκπορθήσει δεκάδες φρούρια και πόλεις μέχρι τα βάθη της Ασίας. Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις. Πλούταρχος Βίος Αλεξάνδρου. Dodge, Theodore (1890). Alexander. New York, NY: Da Capo. ISBN 0-306-80690-8. Hammond, N. G. L.· Walbank, Frank William (2001). A History of Macedonia: 336-167 B.C. III. Oxford: Clarendon Press. ISBN 0-19-814815-1. Green, Peter (1991). Alexander of Macedon, 356-323 B.C. University of California Press. ISBN 0520071662.
Ούγος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ

Ο Ούγος (απεβ. το 1105/06) ήταν κύριος του Φωκεμπέργκ (γερμ. Φάλκενμπερκ) στη Φλάνδρα και Πρίγκιπας της Γαλιλαίας & κύριος της Τιβεριάδας (1101-1106). Το Φωκεμπέργκ και το Σαιντ-Ομέρ βρίσκονται σε σχετικά κοντινή μεταξύ τους απόσταση. Ο Ούγος ήταν κύριος τού πρώτου και η οικογένειά του, η οποία έγινε ιδιαιτέρως γνωστή στη διάρκεια των Σταυροφοριών, καταγόταν από το δεύτερο.

 Γεννήθηκε στο Τερουάν· συνόδευσε τον Βαλδουίνο της Βουλώνης κατά την Α΄ Σταυροφορία στην Μεσοποταμία το 1098, όπου και δημιουργήθηκε η Κομητεία της Έδεσσας. Βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ το 1101, όταν ο Τανκρέδος 1ος πρίγκιπας της Γαλιλαίας (1099-1101, 1η φορά) κλήθηκε να αναλάβει την αντιβασιλεία τού πριγκιπάτου της Αντιόχειας. Ο Βαλδουίνος Α΄, που στο μεταξύ είχε γίνει βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, ήταν αντίπαλος του Τανκρέδου. Αυτός παραιτήθηκε του πριγκιπάτου και ο βασιλιάς το παραχώρησε στον Ούγο. Ο Ούγος τον συνέδραμε στον πόλεμο εναντίον των Φατιμιδών. Έκτισε το κάστρο του Τορόν (νυν Τεμπρίν) και του Καστέλ Νεφ (νυν Χουνίν). Πολέμησε εναντίον του Τογκτεκίν άταμπεγκ της Δαμασκού. Έκανε επιδρομές σε εδάφη των Σελτζούκων, όμως έπειτα από μία επιδρομή τα στρατεύματά του έπεσαν σε ενέδρα, με συνέπεια ο ίδιος να αιχμαλωτιστεί και να εκτελέστεί. Αντίστοιχη ήταν και η τύχη του διαδόχου του Ζερβέζ του Μπαζός (1106-1108), οπότε επέστρεψε ο Τανκρέδος (1109-1112, 2η φορά). Μάλλον αδελφός του ήταν ο Γοδεφρείδος του Σαιντ-Ομέρ, ένας εκ των ιδρυτών του Τάγματος των Ναϊτών ιπποτών. Thomas Delvaux, Le sang des Saint-Omer des Croisades à la quenouille, Tatinghem, 2007
Κρατικός Αερολιμένας Κυθήρων «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης»

Ο Κρατικός Αερολιμένας Κυθήρων «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης» (συντομογραφίες: IATA: KIT, ICAO: LGKC, ΥΠΑ: ΚΑΚΘΩ). Πήρε το όνομα του Αλέξανδρου Ωνάση, του γιου του εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση Απέχει 23 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, ενώ δεν υπάρχει κάποιου είδους τακτική συγκοινωνία με αυτή, παρά μόνο τα ταξί.

 Η πρώτη προσγείωση επιβατικού αεροσκάφους στο διάδρομο 02/20 πραγματοποιήθηκε το 1971. Ο διάδρομος αυτός ολοκληρώθηκε με τη νέα του μορφή το 1988 (Το αρχικό του μήκος ήταν 1.461 μ.). Μεταξύ 2001 και 2002 πραγματοποιήθηκαν έργα επέκτασης του διαδρόμου, ο οποίος πλέον είχε μήκος 1.488 μ. Η πρώτη ναυλωμένη πτήση (charter) πραγματοποιήθηκε το 2004, από την εταιρεία Swiss και προορισμό τη Ζυρίχη. Ο πρώτος επιβατικός αεροσταθμός κατασκευάστηκε το 1971, και παρέμεινε έως το 2004 όταν και ολοκληρώθηκε η κατασκευή του νέου. Ο νέος αεροσταθμός είχε ξεκινήσει να κατασκευάζεται δύο χρόνια νωρίτερα, και έχει συνολικό εμβαδόν 2.370 μ2. Το 2007 εγκαταστάθηκε στον αερολιμένα νέο ραδιοβοήθημα αεροναυτιλίας VOR/DME. Στις 29 Απριλίου 2014 ο αερολιμένας έλαβε το όνομα του Αλέξανδρου Ωνάση. Στο χώρο υπάρχουν πυροσβεστικός και αστυνομικός σταθμοί. Επίσης, στη περιοχή Σκληρή, βρίσκεται το τερματικό ραντάρ του Eurocontrol. Το συνολικό εμβαδόν των εγκαταστάσεων ανέρχεται σε 1.720 μ2. Το δάπεδο στάθμευσης του αερολιμένα, διαθέτει 3 θέσεις αεροσκαφών και είναι εμβαδού 420 μ2. Διαθέτει ραδιοβοηθήματα τύπου VOR/DME, TACAN και NDB, ενώ το επίπεδο πυρασφάλειας είναι 5ης κατηγορίας. Στο χώρο του αεροσταθμού υπάρχει κατάστημα αφορολογήτων ειδών, εστιατόριο, καφετέρια, γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων καθώς και χώρος στάθμευσης στο εξωτερικό του. Πληροφορίες από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας Πληροφορίες από το Δήμο Κυθήρων
Σουμπίνιο

Ο Μαρινάλντο Σίσερο ντα Σίλβα γνωστός απλά ως Σουμπίνιο (21 Σεπτεμβρίου, 1986) είναι ένας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για τον Εθνικό, ο οποίος συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής.

 Ο Σουμπίνιο αγωνίζεται ως επιτελικός μέσος, ενώ μπορεί να αγωνιστεί και ως επιθετικός. Έχει αγωνιστεί σε περισσότερες από δεκαπέντε ομάδες, συμπεριλαμβανόμενες και αυτές που αγωνίστηκε ως ερασιτέχνης. Μέχρι να ενηλικιωθεί (18 ετών), αγωνίστηκε στις βραζιλιάνικες Σάο Ζοζέ, Κορίνθιανς, Ατλέτικο Σοροκάμπα, Ζοζεένσε, Ζακαρεΐ, Βάσκο ντα Γκάμα. Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, ήταν με την Σάο Πάολο, το 2005. Δόθηκε δανεικός το πρώτο εξάμηνο του 2006 στην αμερικάνικη, Αμέρικα SP και το δεύτερο εξάμηνο στην κινέζικη Κασίμα Άντλερς. Μεταγράφηκε στην Κορίτιμπα και αργότερα στην Πόντε Πρέτα το 2007, ενώ το 2008 πέρασε από την Ρίο Κλάρο. Την σεζόν 2008-09, μεταγράφηκε στο πορτογαλικό πρωτάθλημα και στην Λεισόες, την οποία σαν βασικό μέλος της, βοήθησε να κατακτήσει την 6η θέση, την καλύτερη που έχει βρεθεί στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος, στην νεότερη ιστορία της. Το καλοκαίρι του 2009, ο Εθνικός Πειραιώς τον έφερε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην Β' Εθνική για μια σεζόν. Με τις καλές του εμφανίσεις κέρδισε μεταγραφή στον Ολυμπιακό το επόμενο καλοκαίρι. Αμέσως δόθηκε δανεικός στον Πανσερραϊκό για την σεζόν 2010-11. Το πρώτο μισό της σεζόν 2011-12 το πέρασε δανεικός στον ΟΦΗ και το δεύτερο εξάμηνο στον Λεβαδειακό. Για την σεζόν 2012-13 υπέγραψε τον δανεισμό του στον Ατρόμητο.Το καλοκαίρι του 2020 ο Σουμπίνιο επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Καλαμάτας που αγωνίζεται στη Football League.Το 2022 υπέγραψε για λογαριασμό του Εθνικού Ο.Φ.Π.Φ. στην οποία επέστρεψε μετά από 12 χρόνια. Προφίλ στο transfermarkt.de Προφίλ στο onsports.gr Προφίλ στο soccerway.com
Πολιτική της Δομινικανής Δημοκρατίας

Η Δομινικανή Δημοκρατία είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι και αρχηγός της Κυβέρνησης. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κογκρέσο, το οποίο αποτελείται από την 150μελή Βουλή και τη Γερουσία, με 32 μέλη. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.

 Η Εκτελεστική Εξουσία κυριαρχεί στο δομινικανό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι αρχηγός κράτους, της κυβέρνησης και διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Στα καθήκοντά του συνεπικουρείται από το υπουργικό συμβούλιο ("Secretarios de Estado" που ο ίδιος διορίζει. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονται ταυτόχρονα από το λαό για θητεία 4 ετών. Με την αναθεώρηση του συντάγματος του 2010 επιτρέπεται να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος. Οι εκλογές διεξάγονται σε έτη που διαιρούνται ακριβώς με το 4. Το Κογκρέσο (Congreso de la República) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία (Senado) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις. Το ανώτατο όργανο που απονέμει τη δικαιοσύνη είναι το 16μελές Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό διορίζεται από το Εθνικό Συμβούλιο Εισαγγελέων, το οποίο συστάθηκε με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1994 με σκοπό τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας για τη δικαιοσύνη. Καθεμιά από τις 31 επαρχίες της χώρας διοικείται από έναν κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται από τον πρόεδρο.Δήμαρχοι και δημοτικά συμβούλια εκλέγονται από το λαό στο Σάντο Ντομίνγκο και σε 103 δημοτικά διαμερίσματα. Στη χώρα διεξάγονται γενικές εκλογές, για πρόεδρο και για κοινοβούλιο (Βουλή, Γερουσία), κάθε 4 χρόνια στις 16 Μαΐου. Ιστοσελίδα του Κογκρέσου Προεδρία Ανώτατο Δικαστήριο Island Thresholds, Peabody Essex Museum’s interactive feature, showcases the work of contemporary Caribbean artists and their exploration of identity, culture, and social justice. Political Database of the Americas - Dominican Constitution
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2013

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2013, γνωστό διεθνώς με την ονομασία EuroBasket Women 2013, ήταν η 34η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, με υπεύθυνο φορέα τη FIBA Europe. Το Δεκέμβριο του 2010 ορίστηκε ως διοργανώτρια χώρα η Γαλλία, η οποία στο παρελθόν είχε φιλοξενήσει το Πρωτάθλημα άλλες τρεις φορές. Το τουρνουά διεξήχθη στο διάστημα 15-30 Ιουνίου 2013 και συμμετείχαν 16 χώρες, με την ομάδα της Ρωσίας να υπερασπίζεται τον τίτλο που κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2011 στην Πολωνία. Νικήτρια της διοργάνωσης ανεδείχθη η ομάδα της Ισπανίας, νικώντας στον τελικό την Γαλλική ομάδα με 70–69.

 Στην τελική φάση του θεσμού προκρίθηκαν απευθείας οι χώρες που κατέκτησαν τις πέντε πρώτες θέσεις του τελικού βαθμολογικού πίνακα στη Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας το 2011: Ρωσία, Τουρκία, Γαλλία, Τσεχία και Κροατία. Δικαίωμα συμμετοχής είχε επίσης η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας, ως διοργανώτρια χώρα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012.Οι υπόλοιπες δέκα θέσεις καλύφθηκαν μέσω της διεξαγωγής προκριματικής φάσης. Η κλήρωση των προκριματικών πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2011 στο Μόναχο. Η προκριματική φάση διεξήχθη από τις 13 Ιουνίου ως τις 14 Ιουλίου 2012. Συγκεκριμένα, 25 εθνικές ομάδες συγκρότησαν 5 ομίλους των 5 ομάδων που αναμετρήθηκαν μεταξύ τους δύο φορές. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου έλαβαν το εισιτήριο για την τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος την επόμενη χρονιά. Οι αγώνες διεξήχθησαν στην πόλη Βάννες. Οι αγώνες διεξήχθησαν στην πόλη Βάννες. Οι αγώνες διεξήχθησαν στην πόλη Τρελάζε. Οι αγώνες διεξήχθησαν στην πόλη Τρελάζε. (Οι ομάδες μεταφέρουν και τα μεταξύ τους αποτελέσματα του 1ου γύρου) Οι αγώνες διεξήχθησαν στην Λιλ. (Οι ομάδες μεταφέρουν και τα μεταξύ τους αποτελέσματα του 1ου γύρου) Οι αγώνες διεξήχθησαν στην Λιλ. Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2013 Eurobasket Women 2013, επίσημος ιστότοπος FIBA Europe. (Αγγλικά)
Μαργαρίτα της Λωρραίνης-Βωντεμόν

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Margarette (1463 - 2 Νοεμβρίου 1521) από τον Οίκο της Λωρραίνης γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Βωντεμόν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αλανσόν.

 Ήταν η 3η κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν και της Γιολάντας των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Ανζού. Γεννήθηκε στο Βωντεμόν και ήταν 7 ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας· και μεγάλωσε στην Αιξ-λα-Προβάνς από τον πάππο της Ρενέ δούκα του Ανζού. Όταν αυτός απεβίωσε το 1480, η Μαργαρίτα στάλθηκε πίσω στη Λωρραίνη στον αδελφό της Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Αυτός κανόνισε τον γάμο της με τον Ρενέ δούκα του Αλανσόν. Απεβίωσε στο Αρζεντάν της Βρετάνης από φυσικά αίτια σε ηλικία 58 ετών. Αγιοποιήθηκε το 1921 από τον πάπα Βενέδικτο ΙΕ΄. Παντρεύτηκε τον Ρενέ δούκα του Αλανσόν και είχε τέκνα: Κάρολος Δ΄ 1489-1525, δούκας του Αλανσόν. Φραγκίσκη 1490-1550, παντρεύτηκε πρώτα τον Φραγκίσκο δούκα του Λονζβίλ και μετά τον Κάρολο των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ. Άννα 1492-1562, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ των Παλαιολόγων μαρκήσιο του Μομφερράτου. Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Margaret of Lorraine" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.
Μπάρνετ ΦΚ

Η Μπάρνετ ΦΚ (αγγλικά: Barnet F.C., προφέρεται: [ˈbɑːrnɪt]) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Λονδίνο. Τα χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Ο σύλλογος αγωνίζεται στης κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η έδρα της είναι το Underhill Stadium.

 Η Μπάρνετ ιδρύθηκε το 1888 ύστερα από την ένωση δύο ποδοσφαιρικών ομάδων, της Νιου Μπάρνετ ΦΚ (New Barnet FC) και της Γούντβιλ ΦΚ (Woodville FC). Έγινε μέλος του πρωταθλήματος του Βόρειου Λονδίνου το 1892. Το 1912 έγινε μέλος της Αθίνιαν Λιγκ, ένα ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Αγγλίας. Ήταν μέλος της ως το 1965, οπότε ο σύλλογος έγινε ημιεπαγγελματικός. Την περίοδο 1971–72 η Μπάρνετ έφτασε ως τον τελικό του Τρόφι, του κυπέλλου δηλαδή για τους ημιεπαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς συλλόγους της Αγγλίας με μόλις 15 παίκτες στο ρόστερ της, χάνοντας όμως από τη Στάφορντ Ρέιντζερς με 3-0. Το 1991 ο σύλλογος έγινε επαγγελματικός, καθώς έγινε μέλος της Φούτμπολ Λιγκ, δηλαδή της διοργανώτριας αρχής για τις χαμηλότερες επαγγελματικές κατηγορίες. Η Μπάρνετ αγωνίστηκε εκείνη την περίοδο στην Λιγκ Του, όπου εκεί κατάφερε να φτάσει ως τα πλέι-οφ για την άνοδο στην Λιγκ Ουάν, χάνοντας όμως από την Μπλάκπουλ. Την περίοδο 1992–93, όμως, η Μπάρνετ υποβιβάστηκε στη Φούτμπολ Κόνφερενς, το πρωτάθλημα δηλαδή για ημιεπαγγελματικές ομάδες. Τελικά, το 2005 η ομάδα ανέβηκε ξανά στην Λιγκ Του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Barnet F.C. στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Επαρχία Ουτσαλίνσκι

Η επαρχία Ουτσαλίνσκι (ρωσικά: Учали́нский райо́н, μπασκιρικά: Учалы районы) είναι μια διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις πενήντα τέσσερις στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Αυτη η επαρχία βρίσκεται στα ανατολικά της δημοκρατίας στα σύνορα με την Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ στα βόρεια, ανατολικά και νότια, με την επαρχία Αμπζελιλόφσκι στα νότια και με την επαρχία Μπελορέτσκι στα δυτικά. Η έκταση της επαρχίας είναι 4.510 τ.χλμ. Το διοικητικό κέντρο είναι του Ουτσάλι (το οποίο δεν ανήκει διοικητικά στην επαρχία). Στην απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ήταν 35,480 κάτοικοι.

 Η επαρχία ιδρύθηκε το 1930. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Ουτσαλίνσκι είναι μια από τις πενήντα τέσσερις στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Χωρίζεται σε δεκαοκτώ σελσοβέτ, που αποτελείται από ογδόντα επτά αγροτικές περιοχές. Η πόλη του Ουτσάλι εξυπηρετεί ως διοικητικό κέντρο, παρά το γεγονός ότι ενσωματώνεται ξεχωριστά ως πόλη δημοκρατικής σημασίας—διοικητική μονάδα με κατάσταση ίση με αυτή των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχία ενσωματώνεται ως Δημοτικό Διαμέρισμα Ουτσαλίνσκι, με την πόλη δημοκρατίας σημασία του Ουτσάλι να έχει ενσωματωθεί στον Αστικό Οικισμό Ουτσάλι. Τα δεκαοκτώ σελσοβέτ ενσωματώνονται ως δεκαοκτώ αγροτικοί οικισμοί εντός του δημοτικού διαμερίσματος. Επίσης η πόλη του Ουτσάλι χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο του δημοτικού διαμερίσματος. Όσον αφορά την εθνοτική σύνθεση, στην απογραφή του 2010, το 64.3% του πληθυσμού ήταν Μπασκίρ, το 15.9% ήταν Τάταροι και το 18,2% ήταν Ρώσοι, και το υπόλοιπο 1.6% άνηκαν σε άλλες εθνικότητες. №ВС-22/15 24 декабря 1993 г. "Конституция Республики Башкортостан", в ред. Закона №57-з от 4 марта 2014 г. "О внесении изменений и дополнений в Конституцию Республики Башкортостан". Опубликован: "Ведомости Верховного Совета и Правительства Республики Башкортостан", №4-22, ст.146, 1994.
Εφύρα Ηλείας

Η Εφύρα είναι μικρό χωριό της Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ήλιδας, ενώ παλαιότερα ήταν κοινοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού δήμου Πηνείας. Έχει 460 κατοίκους (απογραφή 2001). Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων. Το όνομα της το οφείλει στην αρχαία Ηλειακή πόλη που βρισκόταν κατά την αρχαιότητα εκεί. Η παλαιά του ονομασία ήταν Δελίμπαλι ή Δελήμπαλι.

 Ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας. Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Σελλήεις που πήγαζε στην Φολόη. Εδώ βασίλευε κατά την μυθολογία ο Αυγείας και εδώ ήρθε ο Ηρακλής και καθάρισε τους στάβλους του. Το όνομα της το οφείλει στην Θεσπρωτική Εφύρα αφού εποικίστηκε από κατοίκους της και προς ανάμνηση της γενέτειράς τους την ονόμασαν έτσι. Στην περιοχή φύτρωναν πολλά θαυματουργά βότανα που τα χρησιμοποιούσαν για φαρμακευτικές χρήσεις και έρχονταν για αυτό τον σκοπό από όλη την αρχαία Ελλάδα. Όπως μας λέει ο Όμηρος είχε έρθει ακόμα και ο Τηλέμαχος (μυθολογία) ήρθε εδώ για να φτιάξει κάποιο φαρμακευτικό βότανο όταν πήγαινε στην Σπάρτη. Εδώ έζησε η Αγαμήδη η κόρη του Αυγεία που ήταν ξακουστή μάγισσα κι είχε παντρευτεί τον Μούλιο, θαυμάσιο μαχητή, όπως μας πληροφορεί ο Όμηρος. Από την Εφύρα επίσης ήταν και ο Φυλέας, γιος του Αυγεία, που είχε κατασκευάσει τον θώρακα του Φυλείδη, αρχηγού των Επειών, φίλου του Ώτου που τους σκότωσε ο Πολυδάμαντας στον Τρωικό πόλεμο. Η δημογραφική εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Εφύρας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εφύρας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
Κλίμακα χάρτη

Γενικά με τον όρο Κλίμακα χάρτη (map scale), χαρακτηρίζεται ο λόγος της επιφάνειας του χάρτη προς την αντίστοιχη επιφάνεια του πραγματικού τμήματος της γήινης επιφάνειας, την οποία αποτυπώνει ο χάρτης. Ο λόγος αυτός μπορεί να αντικατασταθεί με τον λόγο της απόστασης σημείων του χάρτη. Η κλίμακα χάρτου αποτελεί τον δεύτερο τίτλο του κάθε χάρτη μετά τη γεωγραφική ονομασία για την οποία και έχει κατασκευαστεί. Κατά τη χρησιμοποίηση αυξομερών γεωγραφικών πλατών στη κατασκευή του μερκατορικού χάρτη η κλίμακα είναι διαφορετική ανά διάφορα πλάτη. Για το λόγο αυτό, η κλίμακα στους μερκατορικούς χάρτες αναφέρεται πάντα για συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος και χαρακτηρίζεται φυσική κλίμακα, (Natural scale). Όταν, όμως, η κλίμακα αναφέρεται στον Ισημερινό, (όπου φ = 0°), δηλαδή σε υποτύπωση τόπων Ισημερινού, τότε αυτή χαρακτηρίζεται Ισημερινή κλίμακα, (Equatorial scale).

 Από τη σχέση τόξου παράλληλου κύκλου, προς τόξο ισημερινού ίδιας διαφοράς μήκους συμπεραίνεται ότι: Ισημερινή κλίμακα, (Equatorial scale) = Φυσική κλίμακα, (Natural scale) Χ συν.φ Φυσική κλίμακα, (Natural scale) = Ισημερινή κλίμακα (Equatorial scale) Χ τεμ.φ και Φυσική κλίμακα (Natural scale) (φ΄) = Φυσική κλίμακα (Natural scale) Χ συνφ Χ τεμ.φ΄. Ειδικότερα οι ναυτικοί χάρτες ταξινομούνται με βάση την κλίμακα εκπόνησής των. Για τις συνήθεις κλίμακες των ναυτικών χαρτών δείτε στο οικείο άρθρο ναυτικός χάρτης την ενότητα "ταξινόμηση ν. χαρτών". Κλασματική Κλίμακα ονομάζεται η κλίμακα που αναπαριστάται με τη μορφή κλάσματος, π.χ. 1:1.000.000 σημαίνει πως απόσταση 1 εκ. στο χάρτη ισούται με 1.000.000 εκ. στην πραγματικότητα επί της απεικονιζόμενης περιοχής Αυτό σημαίνει πως για μεγαλύτερο παρονομαστή έχουμε μικρότερη κλίμακα, μεγαλύτερη παρουσίαση εδάφους αλλά λιγότερες λεπτομέρειες. Ενώ αντίθετα για μικρότερο παρονομαστή έχουμε μεγαλύτερη κλίμακα, μικρότερη παρουσίαση εδάφους αλλά με περισσότερες λεπτομέρειες.Γραμμική Κλίμακα (ή γραφική) ονομάζεται η κλίμακα με τη μορφή μιας ευθείας χωρισμένης σε ίσα διαστήματα πάνω στην οποία σημειώνονται οι αντίστοιχες αληθινές αποστάσεις είτε σε μίλια, είτε σε χιλιόμετρα. Κλίμακα μήκους και Κλίμακα πλάτους
Τζένη Μπαλατσινού

Η Τζένη (Πολυξένη) Μπαλατσινού (Θεσσαλονίκη, 2 Νοεμβρίου 1970) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 1990. Το 1991 πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός" σε διαγωνισμό του εξωτερικού.

 Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1970 στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Σε ηλικία 19 ετών, κέρδισε τον τίτλο της Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του ΑΝΤ1 και στη συνέχεια πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός 1991" σε διαγωνισμού του εξωτερικού. Το 1992, επιλέχθηκε για να λέει την πρόγνωση του καιρού στα «Νέα του ΑΝΤ1» (έως και το 1994) με παρουσιαστή τον Τέρενς Κουίκ. Παράλληλα, έκανε ένα μικρό πέρασμα από την σαπουνόπερα του ΑΝΤ1 «Η Λάμψη» (το διάστημα 1991-1992) και από την κωμική σειρά του ΑΝΤ1 «Οι Μεν Και Οι Δεν» στο επεισόδιο 39 «Αυτό το κάτι», το προτελευταίο της 1ης σεζόν, τον Ιούνιο του 1994. Το 1994 ανέλαβε την παρουσίαση της εκπομπής «Star News» στο STAR και το 1995 συμμετείχε στην εκπομπή «Bravissimo» της Ρούλας Κορομηλά ως συμπαρουσιάστρια. Τη σεζόν 1996-1997 ανέλαβε τη δική της εκπομπή ομορφιάς στο MEGA, με τίτλο «Χείλια Χρώματα». Ακόμα, συμμετείχε σε δύο κινηματογραφικές ταινίες, που λέγονταν «Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» (1999) και «Ο εργένης» (2000). Μετά από αρκετά χρόνια απουσίας από την τηλεόραση, επέστρεψε ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο reality του ΑΝΤ1, «Greece's Next Top Model» (2009-2011) και τη σεζόν 2011-2012 παρουσίαζε το show «Dancing On Ice» στο ίδιο κανάλι. Τη σεζόν 2013-2014, παρουσίασε μαζί με τον Πέτρο Κωστόπουλο την εκπομπή «Πρωινό mou» στο Mega Channel, ενώ ακολούθησε η παρουσίαση της lifestyle εκπομπής «Joy» (2014-2015). Τη σεζόν 2015-2016 ήταν η παρουσιάστρια της εκπομπής «Jenny Jenny» στο ίδιο κανάλι, η οποία συνεχίστηκε για δεύτερη σεζόν, στον ΑΝΤ1. Το 2019 ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή: Εκπαιδεύοντας τη Τζένη στον ΑΝΤ1. Από το 1996 έως το 2014 ήταν παντρεμένη με τον Πέτρο Κωστόπουλο με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Στις 16 Ιουνίου 2019 παντρεύτηκε τον Βασίλη Κικίλια με τον οποίο απέκτησαν έναν γιό τον Παναγιώτη-Αντώνιο στις 25 Δεκεμβρίου 2020.
Γκόρντον Μπάιναϊ

Ο Γκιέργκι Γκόρντον Μπάιναϊ (ουγγρικά: György Gordon Bajnai, 5 Μαρτίου 1968- ) είναι πολιτικός από την Ουγγαρία, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 2009, μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Φέρεντς Γκιουρτσάνι. Ο Μπάιναϊ έλαβε το χρίσμα από το κυβερνών κόμμα MSZP για την πρωθυπουργία της χώρας. Μετά την έγκριση της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης Γκιουρτσάνι από το κοινοβούλιο, στις 14 Απριλίου του 2009, ο Μπάιναϊ έγινε επίσημα αρχηγός της κυβέρνησης.

 Γεννήθηκε στο Σέγκεντ στις 5 Μαρτίου του 1968. Μεγάλωσε στην Μπάγια της Ουγγαρίας και σπούδασε στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης το 1991. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχε αναπτύξει πολιτική δράση στους κόλπους της σπουδαστικής νεολαίας και έγινε πρόεδρος της ανεξάρτητης φοιτητικής επιτροπής. Έπειτα από την απόκτηση του μεταπτυχιακού του, ο Μπάιναϊ ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και εργάστηκε στην αρχή στην Creditum Financial Consulting Ltd και το 1993 στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης στο Λονδίνο. Μετά δραστηριοποιήθηκε στην Eurocorp International Finance Ltd και από το 1995 ως το 2000 ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος της CA IB Securities Co. Τα επόμενα χρόνια ανέλαβε πολλά διευθυντικά πόστα σε διάφορες εταιρείες. Ψηφίστηκε ως ο "νέος μάνατζερ της χρονιάς" το 2003, από τον Εθνικό Οργανισμό Μάνατζερ. Μετά την εκκαθάριση της εταιρείας Hajdú-Bet, του ασκήθηκε έντονη κριτική. Το 2005 έγινε πρόεδρος της Budapest Airport Α.Ε. και μέλος της επιτροπής επιθεωρητών στην Zwack Α.Ε. Για πρώτη φορά διορίστηκε σε πολιτική θέση στην κυβέρνηση το 2006. Την 1η Ιουλίου ο πρωθυπουργός Φέρεντς Γκιουρτσάνι τον κάλεσε να αναλάβει επικεφαλής του Γραφείου για την Εθνική Ανάπτυξη. Το 2007, μετά την αποχώρηση του SZDSZ από την κυβέρνηση συνασπισμού ανέλαβε υπουργός στο νεοσύστατο χαρτοφυλάκιο για την Εθνική Οικονομική Ανάπτυξη. Το Μάρτιο του 2009, ο πρωθυπουργός Γκιουρτσάνι ανακοίνωσε ότι θα παραδώσει την εξουσία σε ένα πρόσωπο που τυγχάνει μεγαλύτερης αποδοχής στα κόμματα του ουγγρικού κοινοβουλίου. Ο συνασπισμός των Ελευθέρων Δημοκρατών (SZDSZ) ήταν αντίθετος με τις περισσότερες υποψηφιότητες που προτάθηκαν από τους Ούγγρους Σοσιαλιστές, ωστόσο στις 30 Μαρτίου ο Μπάιναϊ πέτυχε να λάβει την υποστήριξη και των δύο κομμάτων. Στις 14 Απριλίου η κυβέρνηση του Γκιουρτσάνι κατέρρευσε έπειτα από πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Μπάιναϊ, παρότι μια μέρα πριν την εκλογή του η υποστήριξη των άλλων κομμάτων προς το πρόσωπό του ήταν μόλις 8%. Ο Μπάιναϊ εξελέγη πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο με 204 ψήφους υπέρ και 8 αποχές. Οι υπόλοιποι βουλευτές δεν ψήφισαν. Bajnai-életrajz Gordon Bajnai faces major challenges as prime minister of Hungary / Canadian Hungarian Journal
Γκέμπχαρντ Γ΄ του Ζούλτσμπαχ

Ο Γκέμπχαρντ Γ΄, γερμ. Gebhard III (π. 1114 - 28 Οκτωβρίου 1188) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ-Ζούλτσμπαχ ήταν κόμης του Ζούλτσμπαχ. Η αδελφή του Μπέρτα/Βέρθα παντρεύτηκε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, Αυτοκράτορα του Βυζαντίου.

 Ήταν γιος του Βερεγγάριου Β΄, κόμη του Ζούλτσμπαχ και της Αδελαΐδας του Ντίσεν-Βολφρατσχάουζεν, κόρης του Όθωνα Β΄, κόμη του Βολφρατσχάουζεν. Ο Βερεγγάριος Β΄ ήταν, κατά την Έριδα της Περιβολής, ο αρχηγός της μερίδας που υποστήριζε τον Πάπα, εναντίον του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Το 1125 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ζούλτσμαχ και των γύρω περιοχών, μεταξύ αυτών του Φλος, ενώ έγινε και μαργράβος το διάστημα 1146-49. Ως κόμης τουυ Ζούλτσμπαχ ήταν στην υπηρεσία των Χοενστάουφεν. Αυτό τον έφερνε σε αντίθεση με τις οικογένειες Ντίπολντινγκ-Ραπότο στο Νόρτγκαου, που ως μαργράβοι του Καμ και του Νάμπμπουργκ ήταν υπήκοοι των Σαλίων. Το 1165 απεβίωσε η αδελφή του Ματθίλδη, σύζυγος τού Ένγκελμπερτ Γ΄, μαργράβου της Ιστρίας. Ο Γκέμπχαρτ Γ΄ συμφώνησε με τον Ένγκελμπερτ Γ΄ για την εκτεταμένη κληρονομία στο Κίμγκαου. Το 1144 κληρονόμησε το κάστρο τού Βάρμπουργκ. Επέζησε όλων των τέκνων του και απεβίωσε το 1188. Ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου των Ζούλτσμπαχ, μια και ο μόνος γιος του Βερεγγάριος Γ΄ ήταν άτεκνος. Νυμφεύτηκε το 1129 μάλλον τη Ματθίλδη, κόρη του Ερρίκου Θ΄ των Γουέλφων, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Βερεγγάριος Γ΄ απεβ. 1167, κόμης τού Ζούλτσμπαχ (1156-67) Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ντίτριχ Δ΄ κόμη του Κλέβε Σοφία, κόμισσα του Ζούλτσμπαχ, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Α΄ τού Χίρσμπεργκ Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Ραπότο Α΄, κόμη τού Όρτενμπουργκ, Μούραχ, Κράιμπουργκ, Μάρκβαρντσταϊν Μπέρτα απεβ. μετά το 1200, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ του Άλτεντορφ Jürgen Dendorfer: Die Grafen von Sulzbach, Originalbeitrag erschienen in: Ferdinand Kramer u. Wilhelm Störmer (Hrsg.): Hochmittelalterliche Adelsfamilien in Altbayern, Franken und Schwaben (Studien zur bayerischen verfassungs- und Sozialgeschichte 20), Kommission für bayerische Landesgeschichte, München 2005, S. 179-212, als PDF-Datei mit 35 Seiten.
Πιέτρο Λορεντάν

Ο Πιέτρο Λορεντάν (Ιταλικά : Pietro Loredan, Βενετία 1482 - Βενετία 3 Μαΐου 1570) ήταν ο 84ος Δόγης της Βενετίας (1567 - 1570), με καταγωγή από την Οικογένεια Λορεντάν, μια από τις ευγενέστερες οικογένειες στην Δημοκρατία της Βενετίας. Πρόγονός του ήταν ο 75ος Δόγης Λεονάρντο Λορεντάν. Μητέρα του ήταν η Ισαβέλα Μπαρόζι, μέλος άλλης παλιάς Βενετσιάνικης οικογένειας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τη Μαρία Πασκουαλίγκο και σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Λουκρέτσια Καπέλλο, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αλβίζε Λορεντάν.

 Νέος ασχολήθηκε με εμπορικές δραστηριότητες, αργότερα εξελέγη Ποντεστά στη Βερόνα, θέση που του έδωσε υψηλές διοικητικές αρμοδιότητες, ενώ εξελέγη Δόγης της Βενετίας υπέργηρος χωρίς να το περιμένει ο ίδιος. Η εκλογή του μετά το θάνατο του Τζιρόλαμο Πρίουλι ήταν πολύπλοκη διαδικασία, που κράτησε δύο εβδομάδες και συμμετείχαν 76 εκλέκτορες, εντούτοις πολλοί τη θεωρούσαν αναμενόμενη, επειδή παρότι δεν είχε διοικητικές ικανότητες, είχε μεγάλες προσβάσεις στη Γερουσία. Την εποχή του διαδραματίστηκαν τραγικά γεγονότα στη Βενετία: το 1569 ξέσπασε φωτιά στο Οπλοστάσιο και επεκτάθηκε σε γειτονικά κτίρια στοιχίζοντας τη ζωή σε 2.000 ανθρώπους, την ίδια χρονιά κατέρρευσαν πέντε μεγάλες τράπεζες, ενώ η μεγάλη έλλειψη δημητριακών τον ανάγκασε να κάνει διανομή ψωμίου. Την επόμενη χρονιά (1570) η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιτέθηκε και κατέλαβε την Κύπρο, επιτιθέμενη με 60.000 άντρες και παρά τη σθεναρή αντίσταση των κατοίκων της Αμμοχώστου και της Λευκωσίας. Το νησί περιήλθε υπό Οθωμανική κυριαρχία και οι κατακτητές έσφαξαν πολλούς Αρμένιους και Έλληνες χριστιανούς. Οι φρικαλεότητες των Τούρκων τον κινητοποίησαν και κατάφερε με επιδέξια διπλωματία να συνασπίσει όλες τις χριστιανικές δυνάμεις εναντίον των Οθωμανών, ακόμα και αντιπάλους του, όπως η Ισπανία, η Γένοβα, η Κομητεία της Σαβοΐας και το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας. Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου πραγματοποιήθηκε μετά τον θάνατο του (1571) και σε αυτήν οι Οθωμανοί γνώρισαν τη συντριβή, αλλά χωρίς κανένα κέρδος για τους νικητές, αφού η Κύπρος παρέμεινε υπό Οθωμανικό έλεγχο. Ο Πιέτρο Λορεντάν πέθανε ειρηνικά στην βίλα του στην ανατολική Ιταλία μετά από τρία χρόνια εξουσίας και υπέργηρος. Την ώρα που έτρωγε σταφύλια, η ερωμένη του έπιασε κουβέντα μαζί του και καθώς της απαντούσε στραβοκατάπιε, του έκατσε μια ρόγα στον λαιμό και πνίγηκε. Ο τάφος του βρισκόταν στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιώβ, ένας τάφος απλός, καλυμμένος μόνο με μια μαρμάρινη πλάκα, που σύντομα καταστράφηκε. Andrea da Mosto.I Dogi di Venezia, Florence 1983 Helmut Dumler:Venedig und die Dogen Düsseldorf 2001 Οι δόγισσες της Βενετίας Πιέτρο Λορεντάν Δόγηδες της Βενετίας
3005 Περβικτοράλεξ

Ο Περβικτοράλεξ (Pervictoralex) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1979 στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανὠν Άνδεων.

 Η μέση διάμετρος του Περβικτοράλεξ εκτιμάται σε 4,770 χιλιόμετρα, ενώ το άλβεδό του είναι 0,282. Ο Περβικτοράλεξ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του κάθε 36 ώρες και 4 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λαφαγιέτ (Καλιφόρνια)

Το Λαφαγιέτ είναι μια πόλη στην Κομητεία Κόντρα Κόστα της Καλιφορνιας των Η.Π.Α. Το 2011, ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν σε 24,285. Η ονομασία προέρχεται από τον Μαρκήσιο ντε Λαφαγιέτ, γάλλο στρατιωτικό ήρωα του Αμερικανικού Επαναστατικού Πολέμου. Η πόλη διαθέτει ποιμαντικούς λόφους, καλά σχολεία και πλούσιους κατοίκους.

 Πριν από τον αποικισμό της περιοχής από τους Ισπανούς, το Λαφαγιέτ και τα περίχωρα κατοικούνταν από τους ιθαγενείς των φυλών Saclan, Bay Miwok και Ολόνε. Η πρώτη επαφή με τους Ευρωπαίους έγινε στα τέλη του 18ου αιώνα με τις Καθολικές αποστολές στην περιοχή. Υπήρξαν συγκρούσεις, ένοπλοι αγώνες, και μάχες μεταξύ των ισπανών και των ιθαγενών που περί το 1797 κατέληξε σε υποδούλωση των τελευταίων. Το 1834 το Λαφαγιέτ δόθηκε ως Μεξικάνικη επιχορήγηση εδάφους, με την ονομασία Rancho Acalanes.Ο Αμερικανικός αποικισμός άρχισε με την άφιξη του Ελάμ Μπράουν από το Σεντ Τζόζεφ του Μιζούρι, το 1846. Αγόρασε το Rancho Acalanes το 1848. Ο πληθυσμός αυξήθηκε λόγω της εγγύτητάς του στο Σαν Φρανσίσκο. Το 1853 δημιουργήθηκε ένας μύλος. Το 1852 ιδρύθηκε ένα μονοθέσιο σχολείο με δάσκαλο τον 25χρονο, Μπέντζαμιν Σριβ. Το 1865 το σχολείο είχε επεκταθεί σε 43 φοιτητές σε πέντε τάξεις, ενώ το 1893, χτίστηκε νέο μεγαλύτερο σχολείο. Την 2 Μαρτίου του 1857, ιδρύθηκε το ταχυδρομείο Λαφαγιέτ από την Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Στις αρχές της δεκαετίας 1860, το Λαφαγιέτ ήταν μικρός σταθμός σταθμού για το Pony Express.Στα μέσα του 1900, εξελίχθηκε από αγροτικό χωριό σε μια προαστιακή πόλη, και ενσωματωθεί στις Η.Π.Α. το 1968. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lafayette, California στο Wikimedia Commons
Πέδρο Πάσους Κοέλιου

Ο Πέδρο Μανουέλ Μαμέδε Πάσους Κοέλιου (πορ. Pedro Passos Coelho) είναι Πορτογάλος πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 21 Ιουνίου 2011 ως τον Νοέμβριο του 2015. Είναι, επίσης, ο τωρινός πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Πορτογαλίας.

 Γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1964 στην Κοΐμπρα. Ο πατέρας του, Αντόνιο Πάσους Κοέλιου, ήταν γιατρός, ενώ η μητέρα του, Μαρία Ροντρίγκες Σάντος Μαμέδε, ήταν νοσοκόμα. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαρία Τερέζα Μαμέδε Πάσους Κοέλιου και έναν μικρότερο αδελφό, τον Μιγκέλ Μαμέδε Πάσους Κοέλιου, που πάσχει από εγκεφαλική παράλυση. Πέρασε την παιδική του ηλικία στην Αγκόλα, όπου και πήγε σχολείο στη Λουάντα και στο Σίλβα Πόρτο (σήμερα Κουΐτο) μέχρι τα δέκα του χρόνια, απ' όπου και έφυγε ύστερα από την Επανάσταση των Γαρυφάλλων και την ανεξαρτησία της Ανγκόλας. Στα 19 του χρόνια, πήγε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. Αν και είχε δηλώσει ως πρώτη προτίμηση την ιατρική, τελικά σπούδασε μαθηματικά, καθώς οι βάσεις για την εισαγωγή στην ιατρική σχολή ήταν πολύ υψηλές, αλλά δεν αποφοίτησε. Απέκτησε το πρώτο του παιδί στα 24 του χρόνια μετά τον γάμο του με την Φάτιμα Παντίνια. Έγινε μέλος της νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και εξελέγη πρόεδρός της το 1991. Την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής για την περιφέρεια Βίλα Ρεάλ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1999. Εξελέγη αντιπρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος το 2005, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος το 2008, χάνοντας από τη Μανουέλα Φερέιρα Λέιτε, πράγμα που κατάφερε το 2010. Μέχρι το 2010, προσπάθησε να πείσει τη σοσιαλιστική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Ζοζέ Σόκρατες να λάβει μέτρα λιτότητας προκειμένου να διατηρηθεί η οικονομική σταθερότητα, πράγμα που δεν κατάφερε, ψηφίζοντας κατά στην ψηφοφορία του κοινοβουλίου για ψήφο εμπιστοσύνης, οδηγώντας την κυβέρνηση Σόκρατες σε παραίτηση. Στις εκλογές της 5ης Ιουνίου 2011, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να πετύχει μια ιστορική, όπως έχει χαρακτηριστεί, νίκη, με τον Κοέλιου να γίνεται, τελικά, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, σχηματίζοντας κυβέρνηση συνασπισμού με το Λαϊκό Κόμμα του Πάουλο Πόρτας, που ορίστηκε υπουργός Εσωτερικών και Εξωτερικών Υποθέσεων. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2015, ο κεντροδεξιός συνασπισμός στο οποίο ανήκει και το κόμμα του Κοέλιου κέρδισε τη νίκη, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Ο Κοέλιου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης μειψηφίας τον Οκτώβριο του 2015. Η νέα κυβέρνηση Κοέλιου υπήρξε η πιο βραχύβια στην πολιτική ιστορία της χώρας, καθώς κατέρρευσε στις 10 Νοεμβρίου, έπειτα από την καταψήφιση των προγραμματικών προτάσεων.
Χουάν Γκουαϊδό

Ο Χουάν Γκουαϊδό (Juan Gerardo Guaidó Márquez, 28 Ιουλίου 1983-) είναι μηχανικός και πολιτικός από τη Βενεζουέλα, Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της χώρας του από τον Ιανουάριο του 2019 (εκλεγείς τον Δεκέμβριο του 2018). Από τις 11 Ιανουαρίου 2019 είναι μερικώς αναγνωρισμένος πρόεδρος της χώρας, καθώς οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας χαρακτήρισαν την αυτοανακήρυξή του πραξικόπημα.

 Αποφοίτησε από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέγιο το 2007 και είναι επαγγελματίας μηχανικός. Επίσης, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον και στο Instituto de Estudios Superiores de Administración. Είναι μέλος του κόμματος Λαϊκή Θέληση (από το 2014 εθνικός συντονιστής του), έχοντας αναπτύξει συνδικαλιστική δράση από τα φοιτητικά του χρόνια, και υπηρετεί ως ομοσπονδιακός βουλευτής στην πολιτεία Βάργας. Αυτοανακηρύχθηκε μεταβατικός πρόεδρος της Βενεζουέλας στις 11 Ιανουαρίου 2019 από την Εθνοσυνέλευση με την ορκωμοσία του Νικολάς Μαντούρο για δεύτερη θητεία την οποία η Εθνοσυνέλευση κήρυξε παράνομη. Ως υπηρεσιακός πρόεδρος αναγνωρίστηκε από τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, το Πουέρτο Ρίκο, την Κολομβία, τη Χιλή και την Ελλάδα . Συνελήφθη από άνδρες των μυστικών υπηρεσιών της SEBIN στις 13 Ιανουαρίου 2019 και τέθηκε υπό κράτηση. Απελευθερώθηκε έπειτα από τρία τέταρτα της ώρας. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών καταδίκασε τη σύλληψή του. Τον Δεκέμβριο του 2022 τρία από τα τέσσερα κύρια πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης (Πρώτα η Δικαιοσύνη, Δημοκρατική Δράση και Μια Νέα Εποχή) υποστήριξαν και ενέκριναν μια μεταρρύθμιση για τη διάλυση της προσωρινής κυβέρνησης και τη δημιουργία μιας επιτροπής πέντε μελών για τη διαχείριση ξένων περιουσιακών στοιχείων, καθώς οι βουλευτές επεδίωκαν μια ενωμένη στρατηγική ενόψει των προεδρικών εκλογών που είχαν προγραμματιστεί για το 2024,δηλώνοντας ότι η προσωρινή κυβέρνηση απέτυχε να επιτύχει τους στόχους που είχε θέσει.. Είναι παντρεμένος με τη Φαμπιάνα Ροσάλες και έχουν μία κόρη. Faiola, A. Venezuela’s opposition is gambling it all on a young and untested activist named Juan Guaidó The Washington Post, 14 Ιανουαρίου 2019 Guaidó, J. Maduro is a usurper. It’s time to restore democracy in Venezuela. The Washington Post, 15 Ιανουαρίου 2019 (στα ισπανικά) Nugent, C. How a Little-Known Opposition Leader Could Turn Venezuela Back Toward Democracy, TIME, 15 Ιανουαρίου 2019 Parkin Daniels, J. & Zúñiga, M. Who is Juan Guaidó, the opposition leader challenging Maduro's rule? The Guardian, 15 Ιανουαρίου 2019 Rosati, A. & Vasquez, A. Venezuela's Moribund Opposition Stirs With Lawmaker's Emergence Bloomberg, 15 Ιανουαρίου 2019
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1960

Τα 26α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 29 Δεκεμβρίου 1960, απονεμήθηκαν στις 21 Ιανουαρίου 1961, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1960.

 Καλύτερη Ταινία Η Γκαρσονιέρα και Εραστές χωρίς ιδανικάΚαλύτερη Σκηνοθεσία Τζακ Κάρντιφ - Εραστές χωρίς ιδανικά και Μπίλι Γουάιλντερ - Η ΓκαρσονιέραΚαλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος Μπαρτ Λάνκαστερ - Είμαστε Διεφθαρμένοι;Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος Ντέμπορα Κερ - Αυτοί που δε ριζώνουν πουθενάΚαλύτερο Σενάριο Μπίλι Γουάιλντερ και I. A. L. Diamond - Η ΓκαρσονιέραΚαλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία Χιροσίμα αγάπη μου (Hiroshima Mon Amour) - Γαλλία / Ιαπωνία Ο Επίσημος ιστότοπος
Infiniti Q50

To Infiniti Q50 είναι ένα compact πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Infiniti, από τις 14 Μαΐου 2013 έως σήμερα. Το μοντέλο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2013 στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ και λανσαρίστηκε τον Αύγουστο του 2013 για την αγορά της Βόρειας Αμερικής και στα τέλη του έτους στην Ευρώπη. Μέσα στο 2016, υπέστη μια ανανέωση. Κύριοι ανταγωνιστές του μοντέλου, είναι η BMW Σειρά 3, η Mercedes C-Class και το Lexus IS. Το Q50 είναι διαθέσιμο σε 3 εκδοχές κινητήρων: 3 εκδόσεις βενζίνης, μία τουρμποντίζελ και μία υβριδική, η οποία συνδυάζει έναν βενζινοκινητήρα και έναν ηλεκτροκινητήρα. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου είναι 0,26.

 Η έκδοση βενζίνης χρησιμοποιεί έναν κινητήρα άμεσου ψεκασμού 3.7 λίτρων, τον VQ37VHR, που αποδίδει 328 ίππους (241 KW) στις 7.000 στροφές το λεπτό και 36,5 κιλά ροπή στις 5.200 στροφές το λεπτό. Η κίνηση μεταδίδεται στους πίσω τροχούς, μέσω ενός 7-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου, το οποίο χρησιμοποιεί το σύστημα Downshift Rev Matching, ένα σύστημα που έχει εξελίξει η μητρική Nissan και βοηθάει στην ομαλότερη αλλαγή των ταχυτήτων, παρεμβαίνοντας διακριτικά και στο γκάζι του αυτοκινήτου. Στον τομέα της ασφάλειας, το αυτοκίνητο διαθέτει αεριζόμενα δισκόφρενα εμπρός και πίσω, ενώ τα ελαστικά του είναι διαστάσεων 225/55 R17. Η υβριδική έκδοση χρησιμοποιεί έναν κινητήρα άμεσου ψεκασμού 3.5 λίτρων, τον VQ35HR, που αποδίδει 296 ίππους και συνδυάζεται με έναν ηλεκτροκινητήρα, με την συνολική ισχύ του συστήματος να φτάνει τους 354 ίππους. Η κίνηση μεταδίδεται όπως ακριβώς και στην έκδοση της βενζίνης, ενώ ίδια παραμένουν και το σύστημα πέδησης, αλλά και οι διαστάσεις των ελαστικών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Infiniti Q50 στο Wikimedia Commons
VOR

Η λέξη V.O.R. ή VOR είναι ένα σύνθετο ακρωνύμιο των λέξεων very high frequency (VHF) omnidirectional range. Στην ελληνική γλώσσα ο όρος μεταφράζεται ως Πανκατευθυντικός (προς κάθε κατεύθυνση) Αεροναυτιλιακός Ραδιοφάρος πολύ υψηλής συχνότητας. Είναι ένα ραδιοναυτιλιακό βοήθημα (Ραδιοφάρος) το οποίο δίνει τη δυνατότητα στα αεροσκάφη να ακολουθούν την πορεία τους από το αεροδρόμιο αναχώρησης, στο αεροδρόμιο προορισμού. Παρόλο που η λειτουργία τους είναι ακριβώς ίδια, διακρίνονται σε VOR διαδρομής (en-route) και σε τερματικά (terminal) VOR. Η διαφορά τους βρίσκεται στην ισχύ που εκπέμπουν. Τα τερματικά VOR έχουν ισχύ συνήθως 40-60 Watt ενώ τα διαδρομής 150-200 Watt. Το «διαδρομής» εννοεί ότι χρησιμοποιούνται κατά τη διαδρομή του αεροσκάφους από το αεροδρόμιο αναχώρησης στο αεροδρόμιο προορισμού, ενώ τα τερματικά χρησιμοποιούνται κατά την προσέγγιση και διαδικασία προσγείωσης (όπου τερματίζεται η πτήση) στο αεροδρόμιο προορισμού. Υπάρχει ένας σταθμός εδάφους, ο οποίος είναι συνήθως εγκατεστημένος σε χώρο εντός αεροδρομίων (τερματικό) ή εκτός σε διάφορα επιλεγμένα σημεία (συνήθως υψώματα, λόφους, βουνά) [VOR διαδρομής] ο οποίος εκπέμπει όπως ένας ραδιοφωνικός σταθμός κάποιες πληροφορίες σε ηλεκτρομαγνητική μορφή.

 Οι πληροφορίες, λαμβάνονται από τους δέκτες που είναι εγκατεστημένοι στα αεροσκάφη και εμφανίζονται σε μια μικρή οθόνη (του δέκτη). Στην αεροπορική ορολογία λέγονται ενδείξεις VOR και ουσιαστικά είναι δύο «πληροφορίες». Η πρώτη είναι ένας αριθμός που παίρνει τιμές από 0 έως 359, ο οποίος εμφανίζεται σε ψηφιακή ή/και σε αναλογική μορφή και αφορά (δείχνει) στις μοίρες της πορείας του αεροσκάφους από το μαγνητικό Βορά, πάνω στον οποίο (Βορά) είναι προσανατολισμένα όλα τα VOR. Η δεύτερη ένδειξη είναι σε μορφή γραμμάτων ή βέλους και: Αν είναι γράμματα είναι FM από τη λέξη FROM (από) ή TO (προς) και δηλώνουν ότι το αεροσκάφους απομακρύνεται από το συγκεκριμένο VOR αν η ένδειξη είναι FM ή πλησιάζει προς το συγκεκριμένο VOR αν είναι TO. Αν είναι βέλος τότε όταν δείχνει προς το ρύγχος (μύτη) του αεροσκάφους δηλώνει ότι αυτό κατευθύνεται προς το VOR και αν δείχνει προς την ουρά, δηλώνει ότι το αεροσκάφος απομακρύνεται από το VOR.Υπάρχει και μια τρίτη πληροφορία η οποία εκπέμπεται από το σταθμό εδάφους και αυτή είναι σε ακουστική μορφή (ακούγεται από ένα μεγάφωνο) και είναι μια τριάδα γραμμάτων του λατινικού αλφαβήτου, κωδικοποιημένη σε κώδικα Mors και αποτελεί την ταυτότητα του μηχανήματος που εκπέμπει, π.χ. τα γράμματα KPL (– · – · – – · · – · ·), από τη λέξη KrisouPoLis (Χρυσούπολις), είναι αυτό που ακούει ο κυβερνήτης του αεροσκάφους, όταν συντονίσει στη συχνότητα 108,8 MHZ το δέκτη του VOR του αεροσκάφους του, για το αεροδρόμιο Καβάλας. Έτσι γνωρίζει ότι οι ενδείξεις που λαμβάνει, προέρχονται από το σωστό ραδιοβοήθημα. Έχοντας αυτές τις πληροφορίες διαθέσιμες καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης και συμβουλευόμενος την απόσταση από το DME και τις πληροφορίες που υπάρχουν στα αεροναυτικά εγχειρίδια οι οποίες αφορούν στα ραδιοβοηθήματα που υπάρχουν εγκατεστημένα, ο κυβερνήτης του αεροσκάφους μπορεί με σιγουριά να το κατευθύνει στον προορισμό του. VOR Navigation Αρχειοθετήθηκε 2007-10-11 στο Wayback Machine.
Άνω Ψωφίδα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Ψωφίδα Η Άνω Ψωφίδα (επίσημα: Άνω Ψωφίς) είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Η Άνω Ψωφίδα απέχει 1,4 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 570 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 19 κατοίκους. Η Άνω Ψωφίδα αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Ψωφίδος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ψωφίδος. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ψωφίδος του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1994, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Ψωφίδος Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/03/2017.
92 Ούντινα

Η Ούντινα (Undina) είναι ένας μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 6,61. Ανακαλύφθηκε το 1867 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ηρωίδας του ομώνυμου μυθιστορήματος του Φουκέ, πολύ δημοφιλούς τότε. Η Ούντινα είναι μέλος της οικογένειας αστεροειδών Βέριτας, που σχηματίσθηκε πριν από περίπου 8 εκατομμύρια χρόνια (βλ. 490 Βέριτας για λεπτομέρειες).

 Η μέση διάμετρος της Ούντινα υπολογίσθηκε σε 126,4 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούντινα εκτιμάται σε 3,53 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 66,8 m/sec (240 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ούντινα είναι M. Το άλβεδό της είναι 0,251 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 117 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Ούντινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 56,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γκιμαράες

Η Γκιμαράες είναι πόλη της Πορτογαλίας. Η πόλη βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας και έχει πληθυσμό 52.181 κατοίκους. Το σύνολο της επαρχίας του Γκιμαράες έχει πληθυσμό 161.876 κατοίκους και εκτείνεται σε 241.3 τετραγωνικά μέτρα.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τον κόμη Βίμαρα Πέρες αμέσως μετά την εγκαθίδρυση της πρώτης κομητείας της Πορτογαλίας το 868 μ.Χ. Το Γκιμαράες ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Πορτογαλίας και είναι γνωστή ως "το λίκνο του Πορτογαλικού Έθνους". Στο κάστρο της πόλης ο Δούκας Αλφόνσο Ενρίκες διακήρυξε την πορτογαλική ανεξαρτησία από το Βασίλειο του Λεόν, μετά τη Μάχη του Σάο Μαμέντε, απαιτώντας ο ίδιος να είναι ο πρώτος βασιλιάς της Πορτογαλίας. Το ιστορικό κέντρο της Γκιμαράες ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2001 από την UNESCO. Στην Γκιμαράες υπάρχουν πολλά μεσαιωνικά σπίτια και μνημεία: Το Παλάτι του Δούκα του Μπραγκάνσα, το υπέροχο μοναστήρι και η εκκλησία της Nossa Senhora da Oliveira του 14ου αιώνα, τo Padrão do Salado (ναός γοτθικού ρυθμού) και η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου είναι μερικά από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Γκιμαράες. Ταξιδιωτικός οδηγός για την Γκιμαράες (Αγγλικά)
ΦΚ Γιαγκόντινα

Η ΦΚ Γιαγκόντινα είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γιάγκοντινα. Από το 1919 που ιδρύθηκε, η ομάδα συμμετέχει στις ανώτατες κατηγορίες της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας. Έδρα της ομάδας είναι το Jagodina City Stadium.

 Η ΦΚ Γιαγκόντινα έχει κατακτήσει ένα τίτλο σε κορυφαίο επίπεδο το Κύπελλο Σερβίας το 2013 2013 ΦΚ Γιαγκόντινα - Βοϊβοντίνα Νόβισαντ 1-0 Official website FK Jagodina at UEFA (Αγγλικά) Jagodina Sport FK Jagodina Αρχειοθετήθηκε 2012-08-23 στο Wayback Machine. at srbijafudbal.net FK Jagodina at transfermarkt.co.uk (Αγγλικά)