Παλάτι της πόλης του Πότσνταμ

Το Παλάτι της πόλης του Πότσνταμ (γερμανικά: Potsdamer Stadtschloss‎) ήταν ένα ιστορικό κτήριο στην πόλη Πότσνταμ της Γερμανίας. Ήταν η δεύτερη επίσημη κατοικία, η χειμερινή κατοικία των μαργράβων και εκλεκτόρων του Βρανδεμβούργου (αργότερα βασιλιάδων της Πρωσίας και Γερμανών αυτοκρατορων). Το αρχικό κτίριο βρισκόταν στην Πλατεία της Παλιάς Αγοράς (Alter Markt) του Πότσνταμ, δίπλα στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (Nikolaikirche) και το Παλιό Δημαρχείο (Altes Rathaus). Μερική ανακατασκευή της ιστορικής πρόσοψης, που συμπεριέλαβε πολλά πρωτότυπα στοιχεία και ένα μοντέρνο εσωτερικό ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2013. Το κτίριο από τότε αποτέλεσε έδρα του κοινοβουλίου του ομοσπονδιακού κρατιδίου του Βρανδεμβούργου.

 Το μπαρόκ παλάτι κατασκευάστηκε στην θέση μιας παλαιότερης οχύρωσης από το 1662 μέχρι το 1669 επί του εκλέκτορα Φρειδερίκου Γουλιέλμου, και ξαναχτίστηκε από το 1744 μέχρι το 1752 από τον Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff επί Φρειδερίκου Μεγάλου, ο οποίος προσέθεσε επιπλέον εσωτερική διακόσμηση. Αυτό αποτέλεσε ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα ροκοκό της εποχής του Φρειδερίκου. Κατά τη διάρκεια των συμμαχικών βομβαρδισμών στις 14 Απριλίου του 1945, το Παλάτι βομβαρδίστηκε και κάηκε, αν και το 83 % της δομής του κτιρίου επέζησε. Ωστόσο, το Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας (επίσημη ονομασία του κυβερνώντος τότε κομμουνιστικού κόμματος), κατεδάφισε τα ερείπια που είχαν απομείνει το 1960 για ιδεολογικούς λόγους. Η Παλιά Αγορά έχασε πια την συνοχή της. Το μόνο τμήμα του παλατιού που έχει απομείνει ήταν οι στάβλοι, οι οποίοι σήμερα στεγάζουν το Μουσείο Κινηματογράφου του Πότσνταμ. Το 1991 ξεκίνησε η κατασκευή ενός σύγχρονου θεάτρου στο χώρο του Παλατιού, αλλά διακόπηκε, καθώς θα εμπόδιζε τη θέα στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Μόνο ο σκελετός του κτιρίου είχε κατασκευαστεί πριν τελικά κατεδαφιστεί. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το κυβερνών Κόμμα της Αριστεράς (ο διάδοχος του κομμουνιστικού κόμματος) απέρριψε δύο φορές πρωτοβουλίες για να ανακατασκευαστεί το Παλάτι. Ωστόσο, το 1996 υπήρξε ισχυρή ενθάρρυνση από το "Πρόγραμμα Πότσνταμ" με υποστήριξη της Θερινής Ακαδημίας για Νέους Αρχιτέκτονες του Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής του Λονδίνου του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Το Πρόγραμμα πρότεινε την αποκατάσταση του ιστορικού αποτυπώματος του Παλατιού μέσω μερικής ανακατασκευής.Το 1999 ιδρύθηκε ένας οργανισμός για την ανακατασκευή της κύριας πύλης του ανακτόρου, της Fortunaportal (πύλη της Τύχης). Η ανοικοδόμησή της πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια μεγάλων δωρεών του τηλεπαρουσιαστή Günther Jauch και του Ομοσπονδιακού Οργανισμού της Γερμανικής Τσιμεντοβιομηχανίας υπό τον Jürgen Lose. Η κατασκευή αυτή θεωρήθηκε σαν κίνηση ενθάρρυνσης για την ανοικοδόμηση όλου του ανακτόρου, μολονότι υπήρχε ακόμη έντονη η αντίδραση της Αριστεράς. Το 2007 έγινε δημοψήφισμα επί τριών προτάσεων ανοικοδόμησης του χώρου. Το αριστερό κόμμα αιφνιδιάστηκε όταν η συμμετοχή έφτασε το 50% (ποσοστό πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό των Ευρωεκλογών) και υπερψηφίστηκε ξεκάθαρα η ανακατασκευή του ανακτόρου. «Δεν ήταν αυτό που θέλαμε», είπε μετά την ψηφοφορία ο κοινοβουλευτικός ηγέτης του αριστερού κόμματος Hans-Jürgen Scharfenberg, «αλλά θα σεβαστούμε τις αποφάσεις του λαού».Το αρχικό σχέδιο ήταν να ανακατασκευαστεί με βάση τις αρχειακές απεικονίσεις μόνο η κύρια βόρεια πρόσοψη ενώ οι πτέρυγες και το εσωτερικό θα ήταν σύγχρονα. Αλλά μια δωρεά 20 εκατομμυρίων ευρώ από τον μεγιστάνα του διαδικτύου Hasso Plattner επέτρεψε την πλήρη ιστορική αποκατάσταση με σύγχρονο εσωτερικό. Ο Plattner προέβη αργότερα και σε άλλη μεγάλη δωρεά για να επενδυθεί η οροφή με τον αρχικό της χαλκό. Το ανάκτορο αποπερατώθηκε στα τέλη του 2013 και στεγάζει σήμερα το κοινοβούλιο του ομοσπόνδου κράτους του Βρανδεμβούργου. "Das Potsdamer Stadtschloss σε Gefahr' (1949), ιστορική ταινία μικρού μήκους για το Potsdam city palace προειδοποίηση κατά την κατεδάφιση.