IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χρήστος Σερέλης

Ο Χρήστος Σερέλης (21 Αυγούστου 1974), είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του Παναθηναϊκού. Υπήρξε από τους μακροβιότερους προπονητές (έχει το δεύτερο ρεκόρ παραμονής) σε πάγκο ελληνικού συλλόγου καλαθοσφαίρισης, όντας πρώτος προπονητής του Γ.Σ. Λαυρίου από το 2005 έως και το 2022.

 Ο Σερέλης έγινε ο προπονητής του Γ.Σ. Λαυρίου το 2005,όταν η διοίκηση του συλλόγου τον αναβάθμισε σε πρώτο προπονητή μετά την παραίτηση του Αντρέα Πολέμη ο οποίος αποχώρησε από το Λαύριο πέντε αγωνιστικές πριν από τη λήξη του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής. Με το Λαύριο, κέρδισε το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής το 2007 και το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής το 2010. Το 2015 προβιβάστηκε στην Α1, έχοντας κατακτήσει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της Α2 καθώς και μετά την αδυναμία του ΚΑΟ Δράμας να συμμετάσχει στη μεγάλη κατηγορία. Το 2016 κατάφερε να μείνει στην πρώτη κατηγορία ένα παιχνίδι πριν τελειώσει η σεζόν, ενώ στο Κύπελλο Ελλάδας αποκλείστηκε από ομάδα Α2, τον Φάρο Κερατσινίου (που μετέπειτα έφτασε στον τελικό). Το 2017 ήρθε η πρώτη πρόκριση στα πλέι οφ του πρωταθλήματος καθώς το Λαύριο κατέκτησε την 8η θέση. Αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Παναθηναϊκό (2-0). Το 2018 το Λαύριο κατέκτησε την έκτη θέση, και αποκλείστηκε στον προημιτελικό από τον Προμηθέα (2-0). Το 2019 το Λαύριο μετά από δυο συνεχόμενες σεζόν στα προημιτελικά του πρωταθλήματος, πήρε την 13η θέση αλλά τελικά δεν όχι υποβιβάστηκε λόγω της αναδιάρθρωσης του πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2020-21, πραγματοποίησε με το Λαύριο την καλύτερη πορεία στην ιστορία της ομάδας. Κατέκτησε την δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια του Πρωταθλήματος Ελλάδας, ενώ αγωνίστηκε στους τελικούς όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1. Μάλιστα έγινε η η έβδομη ομάδα στην ιστορία, που έπαιξε σε τελικούς πρωταθλήματος. Επιπλέον για να φτάσει στους τελικούς, απέκλεισε στα ημιτελικά τον Προμηθέα Πάτρας, με 3-2 και ενώ επέστρεψε έχοντας 2-0 ήττες. Επίσης έφτασε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αποκλείοντας στα προημιτελικά την Α.Ε.Κ με 90-85. Με την επιτυχημένη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα, προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, συμμετέχοντας τη σεζόν 2021-22 στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Για την πολύ επιτυχημένη του χρονιά ανακηρύχθηκε καλύτερος προπονητής του Πρωταθλήματος Ελλάδας, αφού συγκέντρωσε 17 από τις συνολικά 24 ψήφους (ποσοστό 70, 83%) στην ψηφοφορία των προπονητών και των αρχηγών των 12 ομάδων, ενώ στην ψηφοφορία των εκπροσώπων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, συγκέντρωσε τις 26 από τις 40 προτιμήσεις (ποσοστό 65%).Στις 14 Απριλίου 2022, εντάχθηκε επίσημα στο προπονητικό επιτελείο του Παναθηναϊκού, υπό τον Γιώργο Βόβορα, μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22.Την 1η Ιουλίου 2022, επέστρεψε στο Λαύριο, αναλαμβάνοντας και πάλι την τεχνική ηγεσία της ομάδας.Στις 21 Φεβρουαρίου 2023, ανέλαβε επίσημα την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού, μετά την απόλυση του Ντέγιαν Ράντονιτς. Προπονητής της χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2021) Προπονητικό προφίλ στο Eurobasket.com Προπονητικό προφίλ στο Realgm.com
Δήμος Έδεσσας

Ο Δήμος Έδεσσας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των δύο προϋπαρχόντων Καποδιστριακών Δήμων Έδεσσας και Βεγορίτιδας. Η έκταση του Δήμου είναι 605,5 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 28.814 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (29.799 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου, ορίστηκε η ομώνυμη Έδεσσα. Ο Δήμος Έδεσσας βραβεύθηκε από τα "Best City Awards" με χρυσό βραβείο τον Οκτώβριο του 2016 μετά από 4 χρόνια αναπλάσεων όπου άλλαξαν ριζικά το πρόσωπο της πόλης. Ο Δήμος Έδεσσας βραβεύθηκε από τα "Best City Awards" με χρυσό βραβείο τον Οκτώβριο του 2017 μετά από την ολοκλήρωση ανάπλασης της περιοχής της τοπικής κοινότητας Εκκλησιοχωρίου.

 Ο Δήμος Έδεσσας διαιρείται σε 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συνενωμένους δήμους Έδεσσας και Βεγορίτιδας. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «τοπικές κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα δημοτικά διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια. Οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες και ο πληθυσμός (απογραφή 2011) του Δήμου Έδεσσας είναι: 1975-1989 Πέτρος Σούγγαρης, παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές 1990-2000 Χρήστος Βοσνάκης, παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές 2000-2011 Γιάννης Σόντρας 2011-2023 Δημήτρης (Τάκης) Γιάννου, παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές 2023-σήμερα Γιάννης Μουράτογλου, υπηρεσιακός δήμαρχος Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Επίσημος ιστότοπος
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2009

Ο τελικός του κυπέλλου Αγγλίας το 2009, διεξήχθη στις 30 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Τσέλσι και της Έβερτον. Υπήρξε ο 128ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Τσέλσι, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για πέμπτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Χάουαρντ Γουέμπ.

 Στην πορεία τους οι δυο ομάδες για τον τελικό απόκλεισαν τις εξής ομάδες: Τα παρακάτω γράμματα υποδηλώνουν σε ποια κατηγορία αγωνιζόταν η ομάδα που αντιμετώπιζαν οι δύο φιναλίστ του τελικού. Το εντός και εκτός υποδηλώνει αν το παιχνίδι έγινε εντός η εκτός έδρας για τον φιναλίστ. (ΠΛ): σύλλογος Πρέμιερ Λιγκ (ΤΣ): σύλλογος Τσάμπιονσιπ (ΦΛ1): σύλλογος Φούτμπολ Λιγκ 1 (ΦΛ2): σύλλογος Λιγκ 2. Πριν τον αγώνα, η Τσέλσι είχε κατακτήσει 4 φορές το κύπελλο Αγγλίας και η Έβερτον 5. Δεδομένου ότι οι φανέλες των δύο φιναλίστ είχαν μπλε χρώμα, η επιλογή τους για το τελικό καθορίστηκε μέσω στρίψιμου νομίσματος. Ευνοήθηκε η Έβερτον, στην οποία επιτράπηκε να αγωνιστεί με την παραδοσιακή της φανέλα, ενώ η Τσέλσι υποχρεώθηκε στη δεύτερη στολή της που το 2009 ήταν –όλη– κίτρινη. Η μπάλα για τον τελικό ήταν από την εταιρία Umbro. Ο Λουί Σαχά σκόραρε μόλις στο 25 δευτερόλεπτο του τελικού και πέτυχε το γρηγορότερο γκολ σε τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας και κατέρριψε ένα ρεκόρ που κρατούσε από το 1895 ο Μπομπ Τσατ που είχε σκοράρει στον τελικό του τουρνουά εκείνης της χρονιάς. Η Τσέλσι στην συνέχεια πίεσε και σκόραρε με τον Ντιντιέ Ντρογκμπά στο 21' του παιχνιδιού μετά από σέντρα του Μαλουντά. Η Τσέλσι συνέχισε να έχει την κατοχή της μπάλας με τον Φρανκ Λάμπαρντ αμέσως μετά το γκολ να σουτάρει δυνατά αλλά άστοχα. Το παιχνίδι παρέμεινε ισόπαλο για το πρώτο ημίχρονο. Το παιχνίδι παρέμεινε κλειστό και για το δεύτερο ημίχρονο πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ένα σουτ του Λουί Σαχά άλλο ένα του Νικολά Ανελκά έφυγαν άουτ. Η Έβερτον έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία στο 67' όταν ο Λέιτον Μπέινς σέντραρε από τα αριστερά αλλά η κεφαλιά του Λουί Σαχά έφυγε άουτ. Πέντε λεπτά αργότερα η Τσέλσι κατάφερε να σκοράρει με ένα δυνατό αριστερό σουτ του Φρανκ Λάμπαρντ να νικάει τον Τιμ Χάουαρντ και να διαμορφώνει το τελικό 2-1. Με την Τσέλσι να χάνει ακόμα μια ευκαιρία όταν το σουτ του Μαλουντά χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι αλλά δεν πέρασε τη γραμμή του τέρματος. Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας: Η Τσέλσι (2-1) στο θρόνο με Λάμπαρντ, enet.gr
Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ της Σαξονίας

Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ γνωστός και ως ο Δίκαιος (γερμ. Friedrich August I, 23 Δεκεμβρίου 1750 – 5 Μαΐου 1827) από τον Οίκο των Βέττιν, υπήρξε Εκλέκτορας της Σαξονίας από το 1763 ως το 1806 και έπειτα υπό την ονομασία Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄, 1ος Βασιλιάς της Σαξονίας από τις 6 Αυγούστου 1806 έως τις 5 Μαΐου 1827 και Δούκας της Βαρσοβίας από το 1807 ως το 1815.

 Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Ιωσήφ Μαρία Αντώνιος Ιωάννης Νέπομουκ Αλοϋσιος Σαβέριος ήταν γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βασίλευσε αρχικά υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του και του θείου του Φραγκίσκου Ξάφερ της Σαξονίας, αγαπημένου αδελφού της Μαρίας Ιωσηφίνας της Σαξονίας, συζύγου του Δελφίνου της Γαλλίας. Εγγονός του Αύγουστου Γ΄ της Πολωνίας, αρνήθηκε το 1791 τον θρόνο της Πολωνίας που του προσφέρθηκε, ενώ παρέμεινε ουδέτερος -όσο αυτό ήταν εφικτό- κατά τη διάρκεια των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης. Εντούτοις υπήρξε από το 1807 ως το 1815 Δούκας της Βαρσοβίας (ως Fryderyk August I) κατόπιν της θέλησης του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Υπήρξε ένας από τους πλέον πιστούς συμμάχους τού Αυτοκράτορα των Γάλλων στους πολέμους του ενάντια στην Πρωσία και τη Ρωσία. Αυτό του κόστισε ακριβά κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της Βιέννης. Για να τον εκδικηθούν για την πίστη του αυτή, οι Σύμμαχοι τον χαρακτήρισαν το 1813 ως αιχμάλωτο πολέμου και του αφαίρεσαν το 1815 το Δουκάτο της Βαρσοβίας, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα των οικογενειακών του κτήσεων, το οποίο κατέληξε στην Πρωσία. Γινόταν λόγος ακόμη και για την εξ ολοκλήρου παραχώρηση του βασιλείου στην Πρωσία, με τον Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ να λαμβάνει ως αποζημίωση την Ρηνανία, η οποία είχε πρόσφατα απελευθερωθεί από τον γαλλικό ζυγό: με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να διατηρηθεί στον θρόνο του. Απεβίωσε το 1827, με την απώλειά του να σκορπά θλίψη στους υπηκόους του. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αντώνιος. Νυμφεύτηκε το 1769 την Αμαλία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Μιχαήλ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν, και είχε τέκνα: θνησιγενές παιδί (1771). θνησιγενές παιδί (1775). Μαρία Αυγούστα (1782-1863). θνησιγενές παιδί (1797). Dagmar Schäfer: Der gefangene Sachsenkönig. Eine Erinnerung an Sachsens ersten König, Friedrich August I. (1750–1827). Tauchaer Verlag, Taucha 1996, ISBN 3-910074-52-9 Heinrich Theodor Flathe: Friedrich August I., König von Sachsen. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Volume 7, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, pp. 786–789
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1964-65

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1964-65 ήταν η 26η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 10η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1964-65 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.Πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να μην ισχύσει ο υποβιβασμός από την Α΄ κατηγορία στη Β΄ κατηγορία και η άνοδος από τη Β΄ κατηγορία στην Α΄ κατηγορία.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1965-66. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία). Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. ΚΟΠ (Απρίλιος 2014). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 76-79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-31. https://www.webcitation.org/6bCdQrlh6?url=http://backend.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP-T8%20LR.pdf. Ανακτήθηκε στις 2015-07-01. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 77. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 34. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 135. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1964-65 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Άνοιξη Αττικής

Η Άνοιξη (παλαιότερα γνωστή ως Μπογιάτι) είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Διονύσου στην Περιφερειακή ενότητα Βόρειας Αττικής, μαζί με τον Άγιο Στέφανο, τη Δροσιά, το Διόνυσο, το Κρυονέρι, τη Ροδόπολη και τη Σταμάτα. Ανήκει στο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών και έχει πληθυσμό 5.397 άτομα, έκταση 4,582 τ.χμ. και υψόμετρο από 370 μέχρι 420 μ.

 Ο οικισμός της Άνοιξης ανήκε μέχρι το 1912 στον τότε διευρυμένο δήμο Μαραθώνος. Την χρονιά αυτή εντάχθηκε στην νεοσύστατη κοινότητα Αφιδνών. Το 1939 η Άνοιξη αποσπάστηκε από την κοινότητα Αφιδνών και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Αγίου Στεφάνου ενώ από το 1953 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Η κοινότητα Άνοιξης αναγνωρίστηκε σε δήμο το 2007. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Άνοιξη εντάχθηκε στον δήμο Διονύσου. Η Άνοιξη στο παρελθόν ονομαζόταν Μπογιάτι. Μετά την ανοικοδόμηση του γειτονικού Αγίου Στεφάνου ο οποίος ονομάστηκε αρχικά Νέο Μπογιάτι η Άνοιξη ονομάστηκε Παλαιό Μπογιάτι για να διαφοροποιείται από τον γειτονικό της οικισμό. Το όνομα Παλαιό Μπογιάτι διατηρήθηκε μέχρι το 1954 οπότε ο οικισμός μετονομάστηκε σε Άνοιξη. Η Άνοιξη είναι χτισμένη σε έδαφος με ελαφριά κλίση, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντική υψομετρική διαφορά μεταξύ περιοχών του οικισμού. Το ανατολικό και νότιο κομμάτι της Άνοιξης αποτελεί έναν ορεινό όγκο με υψόμετρο 360μ.-420μ. Λόγω του μεγάλου σχετικά υψομέτρου και της γειτνίασης του οικισμού με το Πεντελικό όρος το κλίμα κατά τους χειμερινούς μήνες είναι αρκετά ψυχρό. Η περιοχή πλήττεται συχνά από ισχυρές χιονοπτώσεις όπως συνέβη τον Ιανουάριο του 2002, τον Φεβρουάριο του 2004, τον Ιανουάριο του 2006, τον Φεβρουάριο του 2008, τον Δεκέμβριο του 2010, τον Μάρτιο του 2011, τον Ιανουάριο 2015, τον Ιανουάριο 2017, τον Ιανουαρίο 2019 και τον Φεβρουάριο του 2021 . Επίσης το χειμώνα παρατηρείται συχνά παγετός με τον υδράργυρο κάτω από το 0. Το καλοκαίρι το κλίμα είναι αρκετά δροσερό που οι θερμές μέρες είναι λίγες (άνω των 32 βαθμών). Αξιοσημείωτες θερμές εισβολές ήταν αυτές του 2010 που για σχεδόν όλο τον Αύγουστο οι θερμοκρασίες ήταν πάνω από τους 32 με 35 βαθμούς και του 2007 με τις θερμοκρασίες σχεδόν όλο το καλοκαίρι πάνω από τους 32 και τον Ιούλιο ακόμα και πάνω από τους 40 βαθμούς. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των θερμών εισβολών και σταδιακή μείωση των ψυχρών στη περιοχή. Στην Άνοιξη έχει την έδρα του ένα από τα σημαντικότερα ιδιωτικά σχολεία της πρωτεύουσας, το ΑΡΣΑΚΕΙΟ - ΤΟΣΙΤΣΕΙΟ "ΕΚΑΛΗΣ". Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας

Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας (Τ.Ε.Ι. Αθήνας) ήταν τεχνολογικό εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα το Αιγάλεω Αττικής στην Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1983 και οι κεντρικές εγκαταστάσεις του βρίσκονταν στο Αιγάλεω. Το Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπήρχε ως Κέντρο Ανώτερης Τεχνολογικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (Κ.Α.Τ.Ε.Ε.) Αθήνας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1970. Το 2018, διέκοψε οριστικά την λειτουργία του, με την συγχώνευση και την αναβάθμιση του σε Πανεπιστημιακό Ίδρυμα. Ήταν το πρώτο σε μέγεθος Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στην Ελλάδα. Αποτελούνταν συνολικά από πέντε Σχολές και είκοσι επτά τμήματα στα οποία φοιτούσαν περίπου 30.000 σπουδαστές. Στο ίδρυμα απασχολούνταν περίπου 600 μόνιμοι εκπαιδευτικοί, 1600 περίπου ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, 300 περίπου διοικητικοί και ειδικό τεχνικό προσωπικό. Το 2018, το Τ.Ε.Ι. Αθήνας και το Α.Ε.Ι. Πειραιά Τ.Τ. συγχωνεύθηκαν και μετεξελίχθηκαν σε Πανεπιστημιακό Ίδρυμα, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.)..

 Το ίδρυμα αποτελούνταν συνολικά από πέντε Σχολές και εικοσιεπτά Τμήματα, πριν την αναβάθμιση και την δημιουργία του ΠΑ.Δ.Α: Το Τ.Ε.Ι. Αθήνας στόχευε στην ανάπτυξη ερευνητικής προσπάθειας διεθνούς επιπέδου με συμμετοχή σε πλήθος ερευνητικών προγραμμάτων, στα πλαίσια πάντα της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης στην οποία άνηκε και υπηρετούσε. Το 2015 το Τ.Ε.Ι. Αθήνας αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) με την υψηλότερη δυνατή αξιολόγηση, ως Άξιο Μνείας (Worthy of merit). Στο ΤΕΙ Αθήνας λειτουργούνσαν επίσης: Βιβλιοθήκη Δομή Απασχόλησης και Σταδιοδρομίας (ΔΑΣΤΑ) Γυμναστήριο Εστιατόριο Ιατρείο Κέντρο Υπηρεσιών Δικτύου (NOC) Κοινωνική Υπηρεσία Νομική Υπηρεσία Τεχνική Υπηρεσία Φοιτητικοί ΣύλλογοιΗ βιβλιοθήκη του Π.Ε.Ε. της Αθήνας ιδρύθηκε το 1977 και εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2002. Η συλλογή της αποτελείται από υλικό που καλύπτει όλες τις θεματικές κατηγορίες που θεραπεύουν τα τμήματα του Ιδρύματος. Περιλαμβάνει 75.000 τόμους βιβλίων, 65 τίτλους επιστημονικών περιοδικών, οπτικοακουστικό υλικό, αρχειακή συλλογή και μεγάλο αριθμό ηλεκτρονικών περιοδικών και βάση δεδομένων. Η βιβλιοθήκη διαθέτει δύο παραρτήματα, στο ΕΡΓΑΣ και στη Θηβών. Οι κεντρικές εγκαταστάσεις του ιδρύματος είναι στο Αιγάλεω Αττικής στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών. Περιστοιχίζονται από τις οδούς Μήλου, Αγίου Σπυρίδωνος, Δημητσάνας και Εδέσσης ενώ η κεντρική πύλη είναι επί της Αγίου Σπυρίδωνος, που είναι παράλληλη στη λεωφόρο Αθηνών. Η ανατολική πύλη είναι στην προέκταση της Μήλου από Αγίου Σπυρίδωνος, ενώ η δυτική πύλη είναι επί της Δημητσάνας. Σήμερα, στις εγκαταστάσεις του πρώην Τ.Ε.Ι. Αθήνας στεγάζεται η Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ελλάδα Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας - Επίσημη Ιστοσελίδα (Ελληνικά) (Αγγλικά) Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) (Ελληνικά) (Αγγλικά) Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας και Αξιολόγησης Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας Αρχειοθετήθηκε 2018-03-09 στο Wayback Machine. (Ελληνικά) (Αγγλικά) Κεντρική Βιβλιοθήκη Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας (Ελληνικά) (Αγγλικά)
Δημοψήφισμα στην Ακτή Ελεφαντοστού (2016)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στην Ακτή του Ελεφαντοστού στις 30 Οκτωβρίου 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για ένα προτεινόμενο νέο σύνταγμα. Με το νέο σύνταγμα θα συσταθεί Γερουσία, θα αφαιρεθεί η ρήτρα ιθαγένειας από τα απαιτούμενα κριτήρια υποψηφιότητας για το προεδρικό αξίωμα και θα θεσπίσει την θέση του Αντιπροέδρου. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με ποσοστό 93,42% με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 42,42%, όπως ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής (CEI).

 Η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος εγκρίθηκε από την εθνοσυνέλευση στις 22 Ιουλίου 2016 με ψήφους 233 υπέρ έναντι 6 κατά, με επτά αποχές. Το νέο σύνταγμα περιλαμβάνει αρκετές αλλαγές στο ισχύον σύνταγμα, συμπεριλαμβανομένης της άρσης της απαίτησης και για τους δύο γονείς των προεδρικών υποψηφίων να είναι γεννημένοι στην Ακτή Ελεφαντοστού και να μην έχουν οποιαδήποτε άλλη ιθαγένεια. Με το νέο σύνταγμα θεσμοθετήθηκε η θέση του Αντιπροέδρου και μια Γερουσία αποτελούμενη από πρώην δημόσιους υπαλλήλους. Ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα δύο τρίτα της Γερουσίας θα εκλέγονται ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, με το υπόλοιπο ένα τρίτο να διορίζεται από τον πρόεδρο.Υπάρχουν εικασίες ότι ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά μπορεί να επιδιώξει μια τρίτη θητεία το 2020 , αν καταργηθούν οι ρήτρες του ισχύοντος συντάγματος που απαιτεί από τους υποψήφιους προέδρους να είναι ηλικίας κάτω των 75. Ωστόσο, υποσχέθηκε ότι θα αποσυρθεί από την πολιτική, το 2020, έπειτα από δύο πενταετείς θητείες (2010-2015 και 2015-2020). Η εκστρατεία για το δημοψήφισμα διεξήχθη μεταξύ 22 και 29 Οκτωβρίου. Το προτεινόμενο σύνταγμα υποστηρίχθηκε από το Συναγερμό Οπαδών του Ουφουέ Μπουανί για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, μια συμμαχία που αποτελείται από τον Συναγερμό των Ρεπουμπλικάνων, το Δημοκρατικό Κόμμα της Ακτής Ελεφαντοστού, την Ένωση για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Κίνημα των Δυνάμεων του Μέλλοντος και την Ένωση για την Ακτή του Ελεφαντοστού, και κάποια άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης του Ιβοριανού Κόμματος των Εργαζομένων. Αντίθετη με το προτεινόμενο σύνταγμα ήταν μια συμμαχία 23 κομμάτων, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Λοράν Γκμπαγκμπό , λόγω της έλλειψης δημόσιας διαβούλευσης, κατά τη διαδικασία σύνταξης. Την ημέρα της ψηφοφορίας σε ορισμένες περιοχές του Αμπιτζάν σημειώθηκαν επεισόδια βίας, όπου ομάδες νέων, κυρίως από την αντιπολίτευση, λεηλάτησαν τα σχολεία και πολλά εκλογικά τμήματα. Οι ομάδες εκείνες σύμφωνα με αναφορές αποτελούνταν από μέλη της αντιπολίτευσης, που απέτρεψαν τον κόσμο από το να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, σε περιοχές ελεγχόμενες από την αντιπολίτευση. Ο υπουργός Εσωτερικών Χαμέντ Μπακαγιόκο ανέφερε επεισόδια βίας σε περισσότερα από 100 εκλογικά τμήματα της πόλης. Επίσημη ιστοσελίδα (γαλλικά) Χάρτης με τη συμμετοχή στο δημοψήφισμα Αρχειοθετήθηκε 2017-01-14 στο Wayback Machine., Abidjan.net
Κοκκινομπομπίνα

Η κοκκινομπομπίνα, Bombina bombina (Linnaeus, 1761) είναι ένας φρύνος της οικογένειας Bombinatoridae. Πρόκειται για ένα μικρό φρύνο με ολικό μήκος που συνήθως δεν ξεπερνά τα 5cm. Συναντάται σε ρηχά, στάσιμα νερά, σε υψόμετρα συνήθως κάτω των 250m. Πολύ δειλός φρύνος που καταδύεται αμέσως στο νερό μόλις αντιληφθεί κίνδυνο.

 Το είδος αυτό απαντάται στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, από τη Δανία, τη Ν. Σουηδία και τη Β. Γερμανία έως τα Ουράλια όρη ανατολικά και έως τη λεκάνη του Δούναβη, την Τουρκία και βόρεια του Καυκάσου νότια. Έχει εισαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα απαντάται μόνο στο ανατολικό τμήμα του νομού Έβρου, από το Δέλτα έως και το τριεθνές, κατά μήκος των συνόρων. Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Ζευγαρώνει αργά την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, έως και 300 αυγά συνολικά. Τα θηλυκά συνήθως ζευγαρώνουν κάθε 2 χρόνια. Όταν συλληφθεί καμπυλώνει χαρακτηριστικά το σώμα και τα άκρα του προς τα πάνω, επιδεικνύοντας τα έντονα χρώματα της κοιλιάς του, προειδοποιώντας έτσι για το τοξικό υγρό που μπορεί να εκκρίνει μέσω αδένων του δέρματος σε περίπτωση άμυνας. Οι ουσίες αυτές, αν και αποτελεσματικές στην αποτροπή θηρευτών, είναι εντελώς ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα.
Σπινόσαυρος

Ο Σπινόσαυρος ήταν μεγάλος θηριόποδας δεινόσαυρος που έζησε στην μέση κρητιδική περίοδο. Έζησε πριν από 100 με 95 εκατομμύρια χρόνια,την ίδια χρονική περίοδο με ένα άλλο γιγάντιο αρπακτικό τον Καρχαροδοντόσαυρο,αλλά δεν ανταγωνίζονταν για τροφή.

 Ο Σπινόσαυρος ζούσε στις ακτές και τα ποτάμια της Βορείου Αφρικής. Ο πρώτος σκελετός Σπινόσαυρου καταστράφηκε στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο δω νφξ φτιάξωκαι έτσι για χρόνια ήταν άγνωστο το πώς έμοιαζε αυτό το ζώο. Σύμφωνα με νέα ευρήματα έχουν γίνει διάφοροι υπολογισμοί που δείχνουν ότι οι ενήλικες Σπινόσαυροι έφταναν τα 14-18 μέτρα σε μήκος και σε βάρος τους 7-21 τόνους. Πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι πιθανότατα το μεγαλύτερο δείγμα είχε μήκος 16 μέτρα και ζύγιζε γύρω στους 7.5 τόνους. Είναι το μεγαλύτερο χερσαίο αρπακτικό όλων των εποχών. Στην πλάτη του είχε ένα ιστίο μήκους 2 μέτρων. Η χρήση του δεν είναι ακριβής, ίσως το χρησημοποιούσε για την ρuθμιση της θερμοκρασίας του σώματός του. Επιπρόσθετα σύμφωνα με την έρευνα του N.Ibrahim είχε επίπεδη πλατιά ουρά παρόμοια με αυτή των γυρίνων ή των τριτώνον που πιθανό να χρησίμευε στο κολύμπι. Τέλος είχε στενόμακρο κρανίο με μήκος έως και 1,8 μέτρα παρόμοιο με αυτό του κροκόδειλου. Ο Σπινόσαυρος περνούσε τον περισσότερο καιρό στον νερό κυνηγόντας μεγάλα ψάρια και κροκόδειλους στα ποτάμια και πλησιόσαυρους και πτερόσαυρους στις ακτές. Σε καιρούς ξηρασίας τρεφόταν με κουφάρια δεινοσαύρων που έκλεβε από άλλα αρπακτικά ή φυτοφάγους δεινόσαρους που κυνηγούσε ο ίδιος.Το στενόμακρο κρανίο του σπινόσαυρου ήταν κατάλληλο για να γραπώνει ψάρια από το νερό..
Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου

Η Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά: Online Film Critics Society (OFCS) είναι επαγγελματικός συνεταιρισμός για κριτικούς ταινιών, οι οποίοι δημοσιεύουν τις κριτικές, συνεντεύξεις και αναλύσεις ταινιών τους στο Διαδίκτυο. Η Ενωση ιδρύθηκε το 1997. Τα μέλη του περιλαμβάνουν συγγραφείς από ιστοσελίδες σχετικές με ταινίες όπως τις: Apollo Guide, DVDTalk, eFilmCritic.com, The Moving Arts Film Journal, FilmCritic.com, FilmFocus, Film Threat, Internet Movie Database και Slant Magazine.Από το 1997, η Ενωση απονέμει ετήσια βραβεία που αναγνωρίζουν τις καλύτερες ταινίες σε περίπου δεκαεπτά κατηγορίες. Αυτά τα βραβεία σημειώνονται στα καθιερωμένα έντυπα μέσα όπως το Variety και το The Hollywood Reporter, και περιλαμβάνονται στην ετήσια πρόβλεψη τους σχετικά με τους τελικούς νικητές των βραβείων Όσκαρ.

 Α' Ανδρικός Ρόλος Α' Γυναικείος Ρόλος Β' Ανδρικός Ρόλος Β' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερη Ταινία Καλύτερη Σκηνοθεσία Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων (2001–) Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας (1998–) Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο (1998–1999, 2001–) Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο (1998–1999, 2001–) Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής (1998–2009, 2018–) Καλύτερο Μοντάζ (1998–2000, 2002, 2004–) Καλύτερος Ανερχόμενος Σκηνοθέτης (1999, 2001–) Καλύτερος Ανερχόμενος Ηθοποιός (2000–) Ειδικό Βραβείο Επιτευγματος (1999, 2011–) Καλύτερο Σενάριο (1997, 2000) Καλύτερο Καστ (1998–2002) Καλύτερη Ιστοσελίδα Κριτικής Ταινιών (1999) Καλύτερη Επίσημη Ιστοσελίδα Ταινίας(1999) Ειδικό Βραβείο OFCS (1999) Καλύτερο DVD (2000–2001) Καλύτερα Πρόσθετα Χαρακτηριστικά σε DVD (2000) Καλύτερος Σχολιασμός σε DVD (2000) Καλύτερη Ιστοσελίδα σχετική με Ταινία (2000) Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση (2002–2003) Καλύτερα Κοστούμια (2002–2003) Καλύτερος Ήχος (2002–2003) Καλύτερα Οπτικά Εφέ (2002–2003) OFCS home Βραβεία Online Film Critics Society Αρχειοθετήθηκε 2009-02-22 στο Wayback Machine. στο Internet Movie Database
Μιχάλης Πανόπουλος

Ο Μιχάλης Πανόπουλος (αγγλικά: Mike Panopoulos και Michael Panopoulos), γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1976}, είναι Ελληνοαυστραλός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Οι γονείς του Πανόπουλου κατάγονται από το Κρατερό Φλώρινας.

 Γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1976 στη Μελβούρνη, ο Μιχάλης Πανόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Χάιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 1993. Το καλοκαίρι του 1994, ο Πανόπουλος πήρε μεταγραφή για τον Άρη Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην αγώνα Κυπέλλου Πιερικός-Άρης 6-1 (21/09/1994) και αγωνίστηκε όλη την υπόλοιπη σεζόν με την ερασιτεχνική ομάδα του συλλόγου. Την επόμενη σεζόν (1995/96) αναβαθμίστηκε και μετείχε στο πρόγραμμα της επαγγελματικής ομάδας. Στις 7 Ιανουαρίου 1996 αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα της Α’ Εθνικής (Καλαμάτα-Άρης 1-1). Στις 10 Μαρτίου 1996 σημείωσε το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα του Άρη, στον εκτός έδρας αγώνα με τον Απόλλωνα Σμύρνης.Στις 19 Φεβρουαρίου 1999, έχοντας χάσει στο μεταξύ την θέση του στο βασικό σχήμα του Άρη, παραχωρήθηκε δανεικός για ένα μήνα στην Σκωτσέζικη Νταντί Γιουνάιτεντ χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο μονιμότερο συμβόλαιο συνεργασίας. Στις 27 Αυγούστου 1999 μεταγράφηκε στην αγγλική Πόρτσμουθ έναντι του ποσού των 750.000 λιρών. Στο Πόρτσμουθ έμεινε για δυόμισι χρόνια, με απολογισμό 6 γκολ σε 54 ματς, αλλά έφυγε από τον σύλλογο τον χρόνο πριν την άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ. Ενδιάμεσα (σεζόν 2001-02), είχε παραχωρηθεί ως δανεικός στην Ντανφέρμλιν Αθλέτικ για το διάστημα 28 Δεκεμβρίου 2001-28 Μαρτίου 2002, πραγματοποιώντας 9 συμμετοχές στη Σκωτσέζικη Πρέμιερ Λιγκ. Το καλοκαίρι του 2002 επανήλθε στον Άρη, αλλά μια σειρά από τραυματισμούς τον κράτησαν μακριά από τις καλές εμφανίσεις του παρελθόντος. Με την κιτρινόμαυρη φανέλα αγωνίστηκε συνολικά (στις δυο θητείες του) έξι σεζόν, αγωνιζόμενος σε 114 αγώνες (62 στη Super League, 27στη Super League 2 καθώς και 25 για το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας) σημειώνοντας οκτώ γκολ. Το 2003 ο Πανόπουλος επέστρεψε στην Αυστραλία και αγωνίστηκε στην ομογενειακή ομάδα της Σάουθ Μέλμπουρν ενώ την περίοδο 2004-05 φόρεσε τη φανέλα της Κέρκυρας, παίζοντας όμως σε ελάχιστα ματς και αποδεσμεύθηκε το 2006 (με τους «Φαίακες» πλέον στη Β’ Εθνική). Ακολούθησε μια νέα επιστροφή στην Αυστραλία, όπου το 2007 αγωνίστηκε με τους Οουκλέι Κάνονς (Oakleigh Cannons) της Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ. Προπονητής στην εν λόγω ομάδα ήταν ο Τζόνι Αναστασιάδης και από το 2009 ο Πανόπουλος απέκτησε τον διπλό ρόλο του παίκτη και βοηθού του Τζόνι. Τη σεζόν 2012/13 προπονούσε τις ομάδες Κ12 - Κ13 της Altona City SC. Ο Πανόπουλος χρίστηκε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας Κ21. Πιο συγκεκριμένα αγωνίσθηκε μόνο μια φορά, στις 22 Ιανουαρίου 1997 στον αγώνα Ελλάδα (Κ21) - Εθνική Ιταλίας Κ21 1-0. Το προφίλ του Πανόπουλου στο soccerbase.com Το προφίλ του Πανόπουλου στο transfermarkt.com
Πλάτσα Μεσσηνίας

Η Πλάτσα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, με πληθυσμό 162 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πλάτσας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου, του Δήμου Δυτικής Μάνης.

 Η Πλάτσα είναι χτισμένη σε υψόμετρο 362 μέτρων, με θέα στη θάλασσα. Το όνομά της σημαίνει πλάτωμα και αποτελούσε το ορεινό τμήμα της αρχαίας πόλης, Πέφνου (Αρχαία Πέφνος). Η Πλάτσα ήταν το κέντρο της Έξω Μάνης (Έξω Μάνη, ή Μεσσηνιακή Μάνη, ή Δυτική Μάνη) και ο μεγαλύτερος οικισμός, με 1.425 κατοίκους. Ήταν έδρα Δήμου και Επισκοπής. Σήμερα (2021), ο πληθυσμός έχει μειωθεί και οι Δημόσιες Υπηρεσίες, έχουν κλείσει. Διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου (Γήπεδο Πλάτσας) και ανοικτό θέατρο (Ανοιχτό Θέατρο Δυτικής Μάνης) 1.560 θέσεων.Την Καθαρά Δευτέρα επίσης, γίνεται αποκριάτικη εκδήλωση στο αλσύλιο Καμπινάρι, εκεί όπου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 10ου αιώνα. Πλάτσα Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube) Άγιος Νικόλαος, Πλάτσα (Καμπινάρι) Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube) Αγία Παρασκευή, Πλάτσα Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube)
Συγχαρί

Το Συγχαρί είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Sichari». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Killing Ground

Killing Ground είναι ο τίτλος του 15ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2001 μέσω της εταιρείας "Steamhammer". Επίσης, κυκλοφόρησε και μία έκδοση διπλού CD, με το δεύτερο μέρος της συγκεκριμένης κυκλοφορίας να περιέχει επανεκτελέσεις κομματιών των Saxon της περιόδου 1980-1984.Το άλμπουμ έλαβε μέτριες κριτικές, αν και ο ήχος του είναι παρόμοιος με αυτόν που είχε το συγκρότημα στις αρχές της δεκαετίας του '80. Οι πωλήσεις του ήταν και πάλι χαμηλές, με εξαίρεση τα γερμανικά τσαρτ, όπου κατάφερε να μπει στο Top-30.

 Intro (Saxon) - 1:36 Killing Ground (Saxon) - 5:46 Court of the Crimson King (Fripp, Giles, Lake, McDonald, Sinfield) - 6:02 Coming Home (Saxon) - 3:40 Hell Freezes Over (Saxon) - 4:44 Dragon's Lair (Saxon) - 3:40 You Don't Know What You've Got (Saxon) - 5:01 Deeds of Glory (Saxon) - 4:36 Running for the Border (Saxon) - 4:26 Shadows on the Wall (Saxon) - 6:17 Rock is our life (Saxon) - 3:55 Killing Ground (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 25 Σεπτεμβρίου 2001 Το Killing Ground ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά Νταγκ Σκάρατ - κιθάρα Πωλ Κουήν - κιθάρα Νιμπς Κάρτερ - μπάσο Φριτς Ράντοου - τύμπανα
Σκάλα Λακωνίας

Η Σκάλα είναι κωμόπολη του Νομού Λακωνίας και έδρα του καλλικρατικού Δήμου Ευρώτα. Ο οικισμός βρίσκεται 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σπάρτης. Ο πληθυσμός είναι 3.067 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

 Το όνομα της κοινότητας προέρχεται από την αποβάθρα του Βασιλοπόταμου που υπήρχε στη συγκεκριμένη θέση, όταν ο ποταμός χτίστηκε για να γίνει πλωτός και να εξυπηρετεί τη διακίνηση εμπορευμάτων κατά τη διάρκεια της Ενετικής περιόδου.Η Σκάλα αναφέρεται ήδη το 1700 στην ενετική απογραφή, όπου και καταγράφονται 61 οικογένειες με 219 κατοίκους συνολικά. Κατά την Ενετική περίοδο η Σκάλα ήταν μέρος της αυτόνομης επαρχίας (τεριτόριο) της πεδιάδας του Έλους. Ύστερα από την επιστροφή των Οθωμανών το 1715 η σημασία της Σκάλας υποβαθμίστηκε αφού αποκόπηκε από τα δίκτυα μεταφορών λόγω της παραμέλησης των ενετικών έργων στον Βασιλοπόταμο. Τον κάμπο της Σκάλας τον διασχίζουν δύο ποτάμια, ο Βασιλοπόταμος και ο Ευρώτας, τα οποία συντελούν στο να είναι μια από τις πιο εύφορες περιοχές της Λακωνίας. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με σημαντικότερες καλλιέργειες τα πορτοκάλια Βαλέντσια, τα μανταρίνια και τη μελισσοκομία. Η κοινότητα Σκάλας συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Σκάλα από το δήμο Τρινάσου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Η κοινότητα καταργήθηκε το 1994. Ο δήμος Σκάλας συστάθηκε με την απόσπαση του οικισμού Σκάλα από την κοινότητα Σκάλας και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου στις 5 Ιουλίου 1994 λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Ευρώτα. Ο Άρης Σκάλας είναι το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σωματείο στη Σκάλα. Ιδρύθηκε το 1931 με έδρα τον οικισμό. Τα χρώματα του είναι το πράσινο και το λευκό και για σήμα έχει τον θεό του πολέμου, Άρη. Αγωνίζεται στο γήπεδο της Σκάλας.
Σαύρα (αστερισμός)

Σαύρα (Λατινικά: Lacerta, συντομογραφία: Lac) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690, στο Firmamentum Sobiescianum του Εβέλιου, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Η Σαύρα βρίσκεται ολόκληρη στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, πλην όμως είναι αμφιφανής στην Ελλάδα. Συνορεύει με τους εξής 5 αστερισμούς: Κηφέα, Κύκνο, Πήγασο, Ανδρομέδα και Κασσιόπη. Περνά από το ζενίθ όπως φαίνεται από την Ελλάδα τα φθινοπωρινά βράδια.

 Ο Εβέλιος επέλεξε τη σαύρα ως απεικόνιση του νέου του αστερισμού «επειδή δεν υπήρχε χώρος για κάποιο διαφορετικό πλάσμα» (R.H. Allen), αλλά τη σχεδίασε παράδοξα, με στριφτή ουρά, και έδωσε τον εναλλακτικό τίτλο Stellio, ένα είδος σαλαμάνδρας των μεσογειακών χωρών με αστερόμορφες κηλίδες στη ράχη. Η απεικόνιση του Τζον Φλάμστηντ μοιάζει ωστόσο περισσότερο με λαγωνικό. Στη θέση της Σαύρας ο Γάλλος αστρονόμος Augustin Royer σχημάτισε το 1679 τον αστερισμό Σκήπτρον και Χειρ της Δικαιοσύνης σε ανάμνηση του βασιλιά του, Λουδοβίκου ΙΔ΄, ενώ ένα αιώνα αργότερα ο Γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Μπόντε σχημάτισε τον αστερισμό Frederici Honores προς τιμή του ηγεμόνα του Φρειδερίκου του Μέγα. Αλλά η Σαύρα κράτησε τη θέση της, ενώ οι μορφές των Royer και Bode έχουν λησμονηθεί. Συμπτωματικώς, οι αρχαίοι Κινέζοι συνδύαζαν τους αστέρες της Σαύρας με αστέρες του ανατολικού τμήματος του Κύκνου και σχημάτιζαν τον Ουράνιο Όφι. Ο Εβέλιος καταλογογράφησε στο δημιούργημά του, τη Σαύρα, δέκα αστέρες, ενώ ο Αργκελάντερ της απέδιδε 31 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι και ο Heis 48. Ο α Σαύρας είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 3,77 και φασματικό τύπο A1 V. Ο β Σαύρας έχει φαινόμενο μέγεθος 4,43 και φασματικό τύπο G8 IIIb. Ο 1 Σαύρας έχει φαιν.μέγεθος 4,13 και φασμ.τύπο K3 II-III. Ο 11 Σαύρας έχει φαιν.μέγεθος 4,46 και φασμ.τύπο K2 III. Ο HR 8485 έχει φαιν.μέγεθος 4,49 και φασμ.τύπο K3 III. Τα μεγάλα ανοικτά σμήνη NGC 7209, με φαινόμενη διάμετρο 25΄ και φαιν.μέγεθος 7,7, και NGC 7243, με φαιν.μέγεθος 6,4 και φαιν.διάμετρο 21΄, κυριαρχούν στον αστερισμό. Το πλανητικό νεφέλωμα IC 5217 έχει φαιν.μέγεθος 12,6 ενώ το Merrill 2-2 έχει φαιν.μέγεθος 11,5. Κατάλογος αστέρων της Σαύρας Αστερισμοί του Εβέλιου
Αριστοτέλης Μισός

Ο Αριστοτέλης Μισός (2 Δεκεμβρίου 1959, Ορμήδεια) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και δικηγόρος. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με τον Δημοκρατικό Συναγερμό την περίοδο 2013 με 2016.

 Ο Αριστοτέλης Μισός γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1959 στην Ορμήδεια της Κύπρου. Ομιλεί, πέρα από τα ελληνικά που είναι και η μητρική του γλώσσα, τα αγγλικά. Έχει κάνει σπουδές στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έπειτα από την αποφοίτησή του, άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος.Είναι νυμφευμένος με τη Ζωή Παπαδοπούλου και έχει τρεις υιούς. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) Λάρνακας.Το 2003 έγινε μέλος της Επαρχιακής Εκτελεστικής Γραμματείας του Δημοκρατικού Συναγερμού. Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών.Την περίοδο 2003 έως 2013, ήταν αναπληρωτής επαρχιακός γραμματέας του Δημοκρατικού Συναγερμού.Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 2013, ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Λάρνακας του ΔΗΣΥ, Τάσος Μητσόπουλος, διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Πρώτος επιλαχών για τη θέση του στη βουλή ήταν ο Αριστοτέλης Μισός, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 7 Μαρτίου του 2013, για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε.Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων. «Μισός Αριστοτέλης». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας

Ο Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας (Governor of North Carolina), είναι ο αρχηγός της πολιτείας και ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας. Ο Κυβερνήτης, είναι ο επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου της πολιτειακής κυβέρνησης της Βόρειας Καρολίνας, καθώς και ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.Σημερινός και 75ος Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, είναι ο Δημοκρατικός Ρόι Κούπερ, από την 1η Ιανουαρίου 2017.

 Προϋποθέσεις για υποψηφιότητα Για να θέσει κάποιο άτομο υποψηφιότητα για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Βόρειας Καρολίνας, πρέπει να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, τα τελευταία πέντε χρόνια (πριν θέσει υποψηφιότητα), να είναι κάτοικος της Βόρειας Καρολίνας για τουλάχιστον δύο χρόνια, και να είναι τουλάχιστον 30 ετών. Αρμοδιότητες και εξουσίες Με εξαίρεση τη χρήση της «πολιτειακής σφραγίδας της Βόρειας Καρολίνας», από τον Κυβερνήτη και τη διακυβερνητική εξουσία του, για τον διορισμό κενών θέσεων, όλα τα συνταγματικά καθήκοντα ορίζονται στο άρθρο ΙΙΙ, τμήμα 5 του Συντάγματος της Βόρειας Καρολίνας. Ο Κυβερνήτης, είναι επικεφαλής του "Συμβουλίου της Επικρατείας της Βόρειας Καρολίνας". Ο Κυβερνήτης, είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία και την παρουσίαση του ετήσιου προϋπολογισμού στη Γενική Συνέλευση της Βόρειας Καρολίνας. Επιπλέον, ο Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, διαθέτει εκτεταμένες αρμοδιότητες για τον διορισμό εκτελεστικών υπαλλήλων, ορισμένων δικαστών και μελών διοικητικών συμβουλίων και επιτροπών. Τέλος, ο Κυβερνήτης, λειτουργεί ως αρχηγός των πολιτειακών στρατιωτικών δυνάμεων, εκτός από τις περιπτώσεις που αναπτύσσονται από την ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. Βόρεια Καρολίνα Κυβερνήτης Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες) Κατάλογος τρεχόντων Κυβερνητών των ΗΠΑ
Ρίχετσα του Μπεργκ

Η Ρίχετσα του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν, γερμ.: Richeza von Berg, τσεχικά: Richenza z Bergu‎, (π. 1095 – 27 Σεπτεμβρίου 1125) έγινε δούκισσα της Βοημίας από το 1111 έως το 1117 και ξανά από το 1120 έως το 1125, με τον γάμο της με τον Πρεμυσλίδη δούκα Βλάντισλαβ Α΄.

 Ήταν κόρη του από τη Σουαβία Ερρίκου Α' κόμη του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν (π. 1116) και της συζύγου του Αδελαΐδας του Μόχενταλ (π. 1127), κόρης του Βαυαρού μαργράβου Ντήπολντ Β΄ του Βόχλουνγκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Aδελαΐδας, μάργραβος Ντήπολντ Γ΄, ήταν πιστός οπαδός του βασιλιά Ερρίκου Ε΄. Η κόρη του Αδελαΐδα παντρεύτηκε τον δούκα των Χοενστάουφεν (και αργότερα βασιλιά της Γερμανίας) Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσα το 1147. Η Ρίχιντσα πήρε το όνομά της από την εκ μητρός προγιαγιά της Ριχβάρα, σύζυγο τού Μπέρτολντ Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν. Περί το 1110/1111 ο Ρίχετσα παντρεύτηκε τον Βλάντισλαφ Α΄, ο οποίος κυβερνούσε το δουκάτο της Βοημίας από το 1109. Η αδελφή της Σοφία παντρεύτηκε έναν άλλο πρίγκιπα των Πρεμυσλιδών, τον Όθωνα Β΄ τον Μέλα, το 1114. Η τρίτη αδελφή, η Σαλώμη του Μπεργκ (απεβ. 1144), παντρεύτηκε τον δούκα των Πιάστ της Πολωνίας, Μπολέσλαφ Γ΄ τον Στραβόστομο, το 1115. Η Ρίχετσα και η Σαλώμη εξασφάλισαν την ειρήνη μεταξύ των συζύγων τους από τη Βοημία και την Πολωνία. Το ζευγάρι των δουκών ίδρυσε το μοναστήρι των Βενεδικτίνων του Kλάντμπουρυ το 1115. Η Ρίχετσα έκανε επίσης αρκετές δωρεές στο αβαείο Τσήφαλντεν στις πατρίδες της στη Σουαβία. Με τη μεσολάβηση της συζύγου του, το 1125 ο ετοιμοθάνατος δούκας Βλάντισλαβ Α' επέλεξε για διάδοχό του τον εξάδελφό του πρίγκιπα Όθωνα Β' τον Μέλα. Μόνο η παρέμβαση της μητέρας του, της ηλικιωμένης βασίλισσας Σφιεντοσλάβας (Σβατάβας), άλλαξε γνώμη και ο Βλάντισλαβ Γ΄ συμφιλιώθηκε με τον μικρότερο αδελφό του Σομπιέσλαφ Α΄. Ενώ ο Σομπιέσλαφ Α΄ έγινε δούκας μετά το τέλος του Βλαντίσλαφ, η απογοητευμένη Ρίχετσα έπρεπε να φύγει από τη Βοημία. Ήθελε να αποσυρθεί στο αβαείο του Τσήφαλντεν, ωστόσο απεβίωσε καθ' οδόν στις 27 Σεπτεμβρίου 1125. Είναι θαμμένη στο αβαείο του Ράιχενμπαχ στη Βαυαρία. Ο μεγαλύτερος γιος της Βλάντισλαβ Β' διαδέχθηκε τον θρόνο της Πράγας μετά το τέλος του δούκα Σομπιέσλαφ Α΄ το 1140. Σβατάβα (Λουιτγκάρντα, απεβ. μετά το 1146). Βλάντισλαβ Β΄ ( π. 1110 – 18 Ιανουαρίου 1174), δούκας της Βοημίας από το 1140, βασιλιάς της Βοημίας από το 1158. Ντήπολντ Α΄ του Γιάμνιτς (απεβ. τον Αύγουστο του 1167), αντιβασιλιάς της Βοημίας. Γίντριχ (Ερρίκος· απεβ. μετά το 1169), πατέρας του δούκα Μπρέτισλαβ Γ'. KAREŠOVÁ, Z.; PRAŽÁK, J. Královny a kněžny české . Πράγα : X-Egem, 1996.
Σουλεϊμάν Ντενέ Ντιαγιέ

Ο Σουλεϊμάν Ντενέ Ντιαγιέ (Souleymane Ndéné Ndiaye, 1958-) είναι πολιτικός της Σενεγάλης. Υπηρέτησε ως υπουργός επί κυβερνήσεως του προέδρου Αμπντουλάγιε Γουάντε και χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το 2009 ως το 2012. Ανήκει στο Σενεγαλέζικο Δημοκρατικό Κόμμα.

 Γεννήθηκε στο Καολάκ της Σενεγάλης, στις 6 Αυγούστου 1958. Σύμμαχος του προέδρου Γουάντε, ανέλαβε υπουργός σε διάφορα χαρτοφυλάκια, όπως εκείνο του Περιβάλλοντος. Ο πρωθυπουργός Σεΐχ Χατζιμπού Σουμαρέ υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο Αμπντουλάγιε Γουάντε, επικαλούμενος "προσωπικούς λόγους" στις 30 Απριλίου 2009. Η παραίτησή του αποδόθηκε στην ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις τοπικές εκλογές του Μαρτίου του 2009. Την ίδια ημέρα ο Ντενέ Ντιαγιέ διορίστηκε νέος πρωθυπουργός από τον Γουάντε. « Souleymane Ndéné Ndiaye, ministre d'État, ministre de l'Économie maritime et des transports maritimes : "La décision du chef de l’État est souveraine… "» Madior Fall, Sud Quotidien, 12 Μαρτίου 2008.
Μαρία Ελισάβετ της Σαξονίας-Μάινινγκεν

H Μαρία Ελισάβετ (γερμ. Maria Elisabeth von Sachsen-Meiningen von Wettin, 23 Σεπτεμβρίου 1853 - 22 Φεβρουαρίου 1923) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Ήταν αξιόλογη μουσικός και συνθέτης, με πιο διάσημο έργο της τη Ρομάντζο σε Φα μείζονα για κλαρινέτο και πιάνο.

 Ήταν η μόνη κόρη του Γεωργίου Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Αλβέρτου της Πρωσίας. Γεννήθηκε στο Πότσδαμ του Βρανδεμβούργου και είχε αδελφό τον Βερνάρδο Γ΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και τον Γεώργιο Αλβέρτο. Ο γάμος των γονέων της ήταν ευτυχισμένος, καθώς είχε γίνει από έρωτα και όχι από πολιτική. Το 1855 απεβίωσε ο Γεώργιος Αλβέρτος 3 ετών και δύο μήνες μετά η μητέρα της απεβίωσε από επιπλοκές της γέννας, μαζί με το βρέφος της. Ο πατέρας της έκανε δεύτερο γάμο το 1858 με τη Θεοδώρα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουγκ για να έχουν τα δύο του παιδιά μία μητέρα. Το 1866 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Όμως αυτός ο γάμος δεν ήταν ευτυχής και αφού απέκτησε τρεις γιους, η δεύτερη σύζυγός του απεβίωσε το 1872. Ο πατέρας της συμμετείχε σε κάθε μάχη του Γαλλο-Πρωσικού Πολέμου και μετά αφιέρωσε τον χρόνο του σε θεατρικά· η Αυλή του έγινε διάσημη για τη λάμψη της και τον πολιτισμό της. Το 1873 έκανε τρίτο γάμο με μία ηθοποιό και μουσικό, την Έλλεν Φραντς. Οι δύο τους ήταν ευτυχείς και ίδρυσαν τον θεατρικό όμιλο Μάινινγκεν Ανσάμπλ. "Duke George II. Dies In Meiningen", The New York Times, Berlin, 26 June 1914
Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου

Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου (PAM) είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε το 2005, μετά από δεκαπέντε χρόνια συνεργασίας μεταξύ των κρατών της περιοχής της Μεσογείου. Η συνεργασία επικεντρώθηκε σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως η πολιτική, η κοινωνία, η οικονομία και περιβαλλοντικά ζητήματα. Τα μέλη αυτής της οργάνωσης έχουν συζητήσει τα θέματα αυτά σε περιοδικές διασκέψεις για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία, η πρώτη από τις οποίες πραγματοποιήθηκε το 1990 και αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Κοινοβουλευτικής Ένωσης.

 Ο κύριος στόχος της Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου είναι να σφυρηλατήσουν την πολιτική, οικονομική και κοινωνική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, προκειμένου να βρούνε κοινές λύσεις στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η περιοχή, και να δημιουργήσει ένα χώρο ειρήνης και ευημερίας για την ένταξη της του πληθυσμού της Μεσογείου. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση είναι ανοιχτή αποκλειστικά στις χώρες της Μεσογείου, οι οποίες εκπροσωπούνται. Αυτό αντικατοπτρίζεται στη σύνθεση του Προεδρείου και της εναλλασσόμενης προεδρίας. Ο σημερινός Πρόεδρος του PAM είναι ο γερουσιαστής Δρ Mohamed Cheickh Biadillah του Μαρόκου. Κάθε εθνική αντιπροσωπεία έχει πέντε μέλη με δικαίωμα ψήφου. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση διεξάγει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών της εντός τριών μόνιμων επιτροπών. Οι μόνιμες επιτροπές επικεντρώνονται σε τρεις στρατηγικούς τομείς. Η πρώτη μόνιμη επιτροπή είναι αφιερωμένο στη πολιτική και την ασφάλεια της συνεργασίας, η δεύτερη επικεντρώνεται στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ζωή, ενώ η τρίτη μόνιμη επιτροπή εξετάζει το διάλογο μεταξύ των πολιτισμών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου μπορεί επίσης να συστήσει επιτροπή ή ειδική ομάδα εργασίας για συγκεκριμένα θέματα, όπως η Μέση Ανατολή, η μετανάστευση, το ελεύθερο εμπόριο, την τρομοκρατία, την κλιματική αλλαγή, και άλλοι. Αλβανία Λίβανος Λιβύη Ανδόρρα Βοσνία-Ερζεγοβίνη Κροατία Κύπρος Αίγυπτος Γαλλία Ελλάδα Ισραήλ Ιταλία Ιορδανία Λίβανος Λιβύη Μάλτα Μονακό Μαυροβούνιο Μαρόκο Κράτος της Παλαιστίνης Πορτογαλία Σερβία Σλοβενία Συρία Βόρεια Μακεδονία Τυνησία Τουρκία Γενικός Γραμματέας είναι ο Σέρτζιο Πιάτσι (Ιταλός) από την 1η Ιουλίου 2007 και πρόεδρος της Συνέλευσης ο Καρίμ Αμπντέλ Καρίμ Νταρβίς (Αιγύπτιος), από τις 21 Φεβρουαρίου 2020.