Τατουάζ γεννητικών οργάνων

Το τατουάζ γεννητικών οργάνων (τατουάζ πέους, τατουάζ αιδοίου), είναι η μέθοδος της μόνιμης σχεδιάσης των αντρικών και γυναικείων γεννητικών οργάνων. Σε μερικούς πολιτισμούς, το τατουάζ γεννητικών οργάνων συναντάται συχνά, όπως για παράδειγμα στον πολιτισμό της Πολυνησίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το τατουάζ πέους αφορά αποκλειστικά τον αρχηγό ή τον ηγέτη μιας κοινότητας ή μιας φυλής. Μπορεί να γίνει σχεδόν σε κάθε περιοχή του πέους, συμπεριλαμβανομένου της ακροποσθίας, της βάλανου, του σώματος του πέους και του δέρματος του οσχέου. Ακόμα στις γυναίκες μπορεί να γίνει στα χείλη του αιδοίου.

 Οι πιθανοί λόγοι που κάποιος κάνει τατουάζ γεννητικών οργάνων είναι: για να ακολουθήσει την κυρίαρχη τάση της μόδας, γιατί δεν είναι ορατό στο κοινό, για διακοσμητικούς λόγους ή γιατί είναι ένας τρόπος βελτίωσης του σώματος για σεξουαλικούς λόγους. «Από τις απαρχές της ανθρωπότητας η διακόσμηση του σώματος θεωρείτο αισθητική," δήλωσε ο Χαβιέρ Ανγκούλο, ουρολόγος που ειδικεύεται στην προϊστορία, «έτσι ώστε αυτή η δραστηριότητα μπορεί να υπάρχει πιθανόν περισσότερο από 100.000 χρόνια.» Όσοι κάνουν τατουάζ γεννητικών οργάνων διατρέχουν τον κίνδυνο να προσβληθούν από ασθένειες και λοιμώξεις όπως η ηπατίτιδα, η ψωρίαση, η λεύκη, κα., εξαιτίας της έλλειψης υγιεινής στους δημόσιους χώρους. Πιστεύεται ότι αυτή η δραστηριότητα έχει ιστορία πάνω από 10.000 χρόνια αν και ορισμένοι υποστηρίζουν πως υπήρχε 30.000 χρόνια πριν, στα τέλη της παλαιολιθικής εποχής. Υπάρχουν σχετικά στοιχεία από ερευνητές και επιστήμονες, όπως αρχαιολογικά ευρήματα και εικόνες. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν την πεποίθηση ότι η δραστηριότητα αυτή ασκήθηκε πριν από πολλά χρόνια, πιθανότατα στην εποχή του Χαλκού, στη νεκρόπολη Βάρνα, όπου βρέθηκε ένα χρυσό αντικείμενο που ονομάζεται κουμπρεπένε (cubrepene) σε έναν άντρα σαράντα τεσσάρων χρονών. Αυτό το αντικείμενο έχει ηλικία πάνω από 6.000 χρόνια πριν. Άλλα ευρήματα είναι μεγαλύτερης ηλικίας, όπως η περίπτωση ενός μικρού αγάλματος σε σχήμα πέους, πλήρως διακοσμημένο, ηλικίας άνω των 30.000 χρόνων. Όπως με κάθε τροποποίηση που γίνεται στο σώμα, έτσι και εδώ υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι για την υγεία από το τατουάζ γεννητικών οργάνων. Αυτοί περιλαμβάνουν την αλλεργία, τον πόνο, την αιμορραγία, τη φλεγμονή και τις λοιμώξεις όπως το HIV ή την ηπατίτιδα Β από την έλλειψη χρήσης αποστειρωμένου εξοπλισμού. Άλλες παθήσεις, όπως η ψωρίαση και η λεύκη, μπορεί επίσης να εμφανιστούν. Μια κακή εφαρμογή τατουάζ μπορεί να προκαλέσει αποχρωματισμούς και παραμορφώσεις στο σχέδιο και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και την εμφάνιση λειχήνων, εφελκίδων, πύον και χηλοειδών, που υποδεικνύουν την ύπαρξη μόλυνσης. Το μελάνι που εφαρμόζεται στην περιοχή μπορεί επίσης να είναι επικίνδυνο, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελείται από βιομηχανικές χρωστικές ουσίες που είναι τοξικές ακόμη και καρκινογόνες. Εκτός αυτών των κινδύνων υπάρχουν και άλλες παράμετροι που θα πρέπει να συνυπολογιστούν όπως τα εμβόλια, η αιμοφιλία, η υγιεινή που θα τηρηθεί μετά τη διαδικασία, η χρήση τοπικών αντιβιοτικών, κ.α. Τατουάζ θηλών Σωματική τροποποίηση Κίνδυνοι για την υγεία από τα τατουάζ Τατουάζ MEYERS, Lester B.; CHIFFRILLER, Sheila H. Body Art (Body Piercing and Tattooing) among Undergraduate University Students: “Then and Now”. Journal of Adolescent Health. únor 2008, roč. 42, čís. 2, s. 201-203. DOI: 10.1016/j.jadohealth.2007.09.014. Margo DeMello (2007). Encyclopedia of Body Adornment. ABC-CLIO. ISBN 9780313336959. Rod Edmond (1997). Representing the South Pacific: Colonial Discourse from Cook to Gauguin. Cambridge University Press. ISBN 9780521550543. Juniper Ellis (2008). Tattooing the World: Pacific Designs in Print and Skin. Columbia University Press. ISBN 978-0231143691. Tatuajes genitales: 5 Mitos y verdades Ame Rodríguez, Batanga.com Riesgos de perforaciones y tatuajes en el área genital Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Hope Urología.