IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πιερ Ντυμπουά

Ο Πιέρ Ντυμπουά, γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1945 στο Σαρλεβίλ-Μεζιέρ, είναι Γάλλος συγγραφέας, σεναριογράφος κινουμένων σχεδίων, συγγραφέας, παραμυθάς και κονφερασιέ, στον οποίο οφείλεται η αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για τις νεράιδες και τα υπόλοιπα φανταστικά πλάσματα στη Γαλλία.

 Έχοντας από μικρή ηλικία αναπτύξει ενδιαφέρον για τις νεράιδες και τα παραμύθια, έγινε σκιτσογράφος έπειτα από σύντομες, σε διάρκεια, σπουδές στις καλές τέχνες, και στη συνέχεια συγκέντρωσε τοπικούς μύθους, τους οποίους παρουσίαζε σε ραδιόφωνο και τηλεόραση επί παραπάνω από τριάντα χρόνια, κάτι που απογείωσε την καριέρα του και του έδωσε, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα να γίνει γνωστός στο ευρύ κοινό. Είναι ο εμπνευστής της ελφικολογίας, ή "μελέτης του μικρόσωμου λαού", ως αντιστάθμισμα στη μελέτη των "fairies", αν και αρχικώς επρόκειτο, απλώς, για μια φάρσα εκ μέρους του. Ο πρώτος του τόμος κινουμένων σχεδίων, ως σεναριογράφος, εκδόθηκε το 1986 και γνώρισε επιτυχία, μονάχα ως προς την αναγνώριση της δουλειάς του. Έκτοτε, εκδίδει, κάθε χρόνο, κι από έναν καινούργιο και εξακολουθεί να κάνει παρεμβάσεις στην τηλεόραση καθώς και σε συνέδρια, πάντα στα πλαίσια των παραμυθιών, του φανταστικού και των μύθων που συνδέονται με τον μικρόσωμο λαό, τομείς που έχουν γίνει ειδικότητά του. Είναι κυρίως χάρη στις εγκυκλοπαίδειές του για τις νεράιδες, τους νάνους και τα ξωτικά, αποτέλεσμα είκοσι περίπου χρόνων ερευνών και μελέτης. Κυκλοφόρησαν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όπου ο Πιέρ Ντυμπουά πέτυχε τη διεθνή αναγνωρισιμότητά του ως ο Γάλλος ειδικός με ότι έχει να κάνει με το παραμυθένιο. Οι εγκυκλοπαίδειές του πούλησαν χιλιάδες αντίτυπα την εποχή εκείνη, καθώς επρόκειτο για την πρώτη απόπειρα τέτοιου είδους στη Γαλλία. Έκτοτε, τα έργα του Πιέρ Ντυμπουά, είτε πρόκειται για βιβλία για την τέχνη, εγκυκλοπαίδειες, ανθολόγια μυθιστορημάτων ή παραμυθιών για ενήλικες ή παιδιά, γνώριζαν σίγουρη επιτυχία, καθώς διακατέχονταν από σοφία, αλλά και μια διακριτική παρουσία του χιούμορ. Ο Πιέρ Ντυμπουά αποτέλεσε, ο ίδιος, πηγή έμπνευσης για άλλος συγγραφείς και σκιτσογράφους που χρησιμοποίησαν την ιδέα του για την ελφικολογία. Συνέντευξη του Πιέρ Ντυμπουά στο femmes.com « Chez nous le fait de dire qu'on croit aux lutins et aux fées est bizarre », συνέντευξη του Πιέρ Ντυμπουά στην Έκθεση Βιβλίου του 2004 Συνέντευξη του Πιέρ Ντυμπουά αναφορικά με τον κόσμο των νεράιδων Slide Neurox, « Entretien avec Pierre Dubois », dans Planète à Vendre !, no 14, décembre 1992 Claudine Glot, « Le gardien de la clé des songes », dans Bretagne Magazine, été 2010 Jean-Pierre Porquet, « De l'utilité de la sauvagerie », dans Chroniques du Nord sauvage, L’Échappée, 2012, 8-18 p. (ISBN 978-2-915830-63-7).
Γούντφορντ Χιλ

Η Γούντφορντ Χιλ (αγγλικά: Woodford Hill) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 932 κατοίκων (2012).

 Η Γούντφορντ Χιλ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται ανάμεσα στην Καλιμπισί στα βορειοδυτικά και την Ουέσλι. Βρίσκεται νότια των κόλπων Λα Ταιλ και Πετίτ Μπαπτίστ. Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας
Μάρκο Φριτζ

Ο Μάρκο Φριτζ (Marco Fritz, 3 Οκτωβρίου 1977) είναι Γερμανός διαιτητής ποδοσφαίρου με έδρα το Κόρμπ. Είναι διαιτητής της FIFA και κατατάσσεται ως διαιτητής δεύτερης κατηγορίας της UEFA.

 Στην ηλικία των έξι ετών, έγινε μέλος της SV Breuningsweiler, για την οποία είναι διαιτητής από το 1997. Σφύριξε στη Landesverband Württemberg και το 2006 έγινε διαιτητής της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Σφύριξε για πρώτη φορά στη 2. Μπούντεσλιγκα την περίοδο 2008-09. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, έδωσε 34 κίτρινες κάρτες και 1 κόκκινη κάρτα. Προήχθη στη Μπουντεσλίγκα την επόμενη περίοδο. Ο πρώτος του αγώνας στη Μπουντεσλίγκα ήταν μεταξύ της Φράιμπουργκ και της Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το 2012, προστέθηκε στη λίστα διαιτητών της FIFA μαζί με το Φέλιξ Ζβάιερ. Η πρώτη του διεθνής διοργάνωση ήταν ο Elite προκριματικός γύρος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19 του 2012. Το διεθνές του ντεμπούτο έγινε στις 23 Μαΐου 2012, στον αγώνα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Μαζί με τους βοηθούς του, Dominik Schaal και Marcel Pelgrim, ο Φριτζ επελέγη ως διαιτητής για τον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας 2016, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου 2016 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, μεταξύ της Μπάγερν Μονάχου και της Μπορούσια Ντόρτμουντ. Ο Φριτζ είναι τραπεζίτης και ζει στο Κορμπ. Τα χόμπι του περιλαμβάνουν τον αθλητισμό και τη μουσική. Προφίλ στο dfb.de (Γερμανικά) Προφίλ στο worldfootball.net
N-μεθυλανιλίνη

Η N-μεθυλανιλίνη ή μεθυλαμινοβενζόλιο ή μεθυλοφαινυλαμίνη ή N-μεθυλοβενζεναμίνη είναι μια δευτεροταγής αρωματική αμίνη, παράγωγη της ανιλίνης. Είναι μια τοξική οργανική ένωση με χημικό τύπο C7H9N και σύντομο συνακτικό τύπο C6H5NHCH3 ή συντομογραφικά PhNHMe. Στις «συνηθισμένες συνθήκες» (T = 25οC, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο ή ελαφρά κίτρινο ιξώδες (πηκτό) υγρό, αδιάλυτο στο νερό που γίνεται σταδιακά καφέ, όταν εκτίθεται στον ατμοσφαιρικό αέρα. Χρησιμοποιείται ως διαλύτης και ως ενδιάμεση ύλη για την παραγωγή βερνικιών, αγροχημικών και άλλων οργανικών βιομηχανικών προϊόντων.

 Μέθοδος Hoffmann Με επίδραση μεθαναμίνης σε φαινυλαλογονίδιο: Μειονόκτημα της μεθόδου είναι ότι συμπαράγονται διφαινυλαμίνη και τριφαινυλαμίνη ακόμη και αλογονούχο τετραφαινυλαμμώνιο. Με αντιδραστήρια Grignard Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και μεθυλοχλωραμίνης: Με αποικοδόμηαη N-μεθυλοβενζαμίδιου κατά Hofmann: Αμίνωση βενζολίου κατά Friedel-Crafts προς ανιλίνη: 1. Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα.: 2. Συμπεριφορά οξέος - Παράγει άλατα με ισχυρές βάσεις: Με αλκυλαλογονίδια.: Η αντίδραση γίνεται ευκολότερα με αλκυλοϊωδίδια. 1. Με ακυλαλογονίδια.: 2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων: 3. Με εστέρες: 1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει N-αιθυλo-N-μεθυλανιλίνη: 2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει N-βινυλo-N-μεθυλανιλίνη: Η παρουσία της μεθυλαμινομάδας ενεργοποιεί τον βενζολικό δακτύλιο, οπότε οι αντίστοιχες αντιδράσεις γίνονται ταχύτερα σε σχέση με το βενζόλιο και παράγονται όχι μόνο ο- και π- διπαράγωγα, αλλά συχνά και πολυπαράγωγα της ανιλίνης. Ορισμένα όμως αντιδραστήρια προσβάλλουν πρώτα τη μεθυλαμινομάδα. Σ' αυτήν την περίπτωση χρειάζεται «προστασία» της, συνήθως με οξικό ανυδρίτη. Η παρουσία της ακετυλομάδας όμως απενεργοπποιεί κάπως το σύστημα, οπότε ελαχιστοποιείται η παραγωγή πολυπαραγώγων και παρεμποδίζεται στερεοχημικά την παραγωγή ο-παραγώγων της ανιλίνης. ΄Τέλος με παρουσία οξέων σχηματίζεται πρωτονιώνεται η μεθυλαμινομάδα και απενεργοποιείται ο αρωματικός δακτύλιος, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται κυρίως μ-παράγωγα της ανιλίνης.Π.χ. Με νίτρωση παράγει: α. N-μεθυλο-π-νιτροανιλίνη με προστασία: β. N-μεθυλο-μ-νιτροανιλίνη χωρίς προστασία. Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Τουρκικό πραξικόπημα 1971

Το τουρκικό πραξικόπημα του 1971 (12 Mart Muhtırası), ήταν παρέμβαση του στρατού της Τουρκίας στην πολιτική ζωή της χώρας. Συνέβη στις 12 Μαρτίου 1971 όταν ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου παρέδωσε στον Πρωθυπουργό Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ υπόμνημα, απαιτώντας αλλαγές στην κυβέρνηση ώστε να αντιμετωπίσει το κύμα βίας με το οποίο ήταν αντιμέτωπη η τουρκική κοινωνία την περίοδο εκείνη. Εξαιτίας του τρόπου παρέμβασης - μέσω υπομνήματος - το πραξικόπημε έμεινε γνωστό και ως πραξικόπημα του μνημονίου. Ήταν το δεύτερο - και όχι τελευταίο - πραξικόπημα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, ύστερα από εκείνο του 1960. Θεωρείται ότι δεν βοήθησε στο να εξομαλυνθεί η κατάσταση, αντιθέτως ενδυνάμωσε τις ακροδεξιές οργανώσεις με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η πολιτική βία στη χώρα και να επέμβει και πάλι ο στρατός, ένοπλα αυτή τη φορά, το 1980 με ένα νέο πραξικόπημα.

 Η οικονομική ύφεση που παρουσίασε η τουρκική οικονομία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 πυροδότησε ένα κύμα κοινωνικής αναταραχής που χαρακτηρίστηκε από διαδηλώσεις στους δρόμους, εργατικές απεργίες και πολιτικές δολοφονίες. Αριστερά εργατικά και φοιτητικά κινήματα, ήρθαν σε βίαιη σύγκρουση με μαχητικές ακροδεξιές εθνικιστικές ομάδες Ακροαριστερές οργανώσεις πραγματοποιούσαν βομβιστικές επιθέσεις, ληστείες και απαγωγές. Το ίδιο πραγματοποιούσαν και μάλιστα με ακόμα περισσότερη βιαιότητα οι ακροδεξιές οργανώσεις και κυρίως η οργάνωση των Γκρίζων Λύκων.Στο πολιτικό μέτωπο, η κυβέρνηση του κεντροδεξιού Κόμματος Δικαιοσύνης του πρωθυπουργού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, που επανεξελέγη το 1969, αντιμετώπισε επίσης προβλήματα. Διάφορες φατρίες μέσα στο κόμμα του αυτομόλησαν για να σχηματίσουν δικές τους αποσπασμένες ομάδες, μειώνοντας σταδιακά την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία και διακόπτοντας τη νομοθετική διαδικασία. Ευρισκόμενη σε κατάσταση σύγχυσης αδυνατούσε να επιβάλλει την τάξη στους δρόμους και στα πανεπιστήμια όπως και να νομοθετήσει και να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις.Τον Ιανουάριο του 1971, η Τουρκία φαινόταν να βρίσκεται σε κατάσταση χάους. Τα πανεπιστήμια είχαν σταματήσει τη λειτουργία τους - οι φοιτητές βρίσκονταν σε διαρκή αναταραχή εναντίον της αμερικανοκρατίας στη χώρα τους. Οι εργοστασιακοί εργάτες βρίσκονταν σε συνεχή σχεδόν απεργία ενώ το ισλαμιστικό κόμμα της Εθνικής Τάξης απέρριψε ανοιχτά και δημόσια την πολιτική του Μουσταφά Κεμάλ, εξοργίζοντας τον τουρκικό στρατό (μόνιμο τοποτηρητή του κεμαλισμού). Ahmad, Feroz (1993), The Making of Modern Turkey, Routledge, ISBN 0-415-07836-9, https://archive.org/details/makingofmoderntu00ahma Gökay, Bülent (2006), Soviet Eastern Policy and Turkey, 1920-1991, Psychology Press, ISBN 0-203-58106-7 Hale, William (1994), Turkish Politics and the Military, Routledge, ISBN 0-415-02455-2, https://archive.org/details/turkishpoliticsm00hale Ünlü, Ferhat (2008), Democratic Oversight and Reform of the Security Sector in Turkey, LIT Verlag Münster, ISBN 978-3-825-80969-0 Zürcher, Erik Jan (2004), Turkey: A Modern History, I. B. Tauris, ISBN 1-85043-399-2
God (τραγούδι, Τζον Λένον)

Το God είναι τραγούδι του Τζον Λένον, το οποίο περιλαμβάνεται στην πρώτη προσωπική δισκογραφική δουλειά του καλλιτέχνη μετά τους Beatles, στο άλμπουμ John Lennon/Plastic Ono Band. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1970. Το κομμάτι την εποχή εκείνη θεωρήθηκε αμφιλεγόμενο, καθώς έχει αντιθρησκευτικούς στίχους.

 Το κομμάτι θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία μέρη μέρη: Το πρώτο μέρος αναφέρει για τον Θεό: God is a concept by which we measure our pain («Ο Θεός είναι ένα concept, με το οποίο μετράμε τον πόνο μας»). Στο δεύτερο μέρος ο Λένον απαριθμεί διάφορα μουσικά, πολιτικά, θρησκευτικά και άλλα είδωλα και λέει ότι δεν πιστεύει σε κανέναν, καταλήγοντας να να αναφέρει ότι πιστεύει μόνο σε αυτόν και στην Γιόκο (τη γυναίκα του). Τα είδωλα που απαριθμούνται είναι η μαγεία, το Ι Τσινγκ, η Βίβλος, τα ταρώ, ο Χίτλερ, Ο Ιησούς, ο Κένεντι, ο Βούδας, το μάντρα, τα Γκίτα, οι βασιλιάδες, ο Έλβις, ο Ζίμερμαν και οι Beatles. Στο τρίτο μέρος διαφαίνεται πια η αλλαγή του Λένον μετά τους Beatles, όπου λέει δεν είναι πια ένας Ονειροπόλος ή Walrus, αλλά απλά ο Τζον. Η τελευταία φράση του κομματιού The dream is over (το όνειρο τελείωσε), αντιπροσωπεύει τη στάση του Λένον στο «οι Beatles είναι Θεοί», και ότι έπρεπε να φτάσουν κι αυτοί στο τέλος τους. Ο Λένον εξήγησε: «Εάν υπάρχει Θεός, τότε είμαστε όλοι εμείς». Οι παρακάτω μουσικοί συμμετείχαν στην αυθεντική ηχογράφηση του κομματιού: Τζον Λένον Ringo Starr Μπίλι Πρέστον Κλάους Βούρμαν God Αρχειοθετήθηκε 2017-02-03 στο Wayback Machine. στο MetroLyrics.com
Λου Άλμπανο

Ο Λουίς Βίνσεντ Άλμπανο (Louis Vincent "Captain Lou" Albano, 29 Ιουλίου 1933 - 14 Οκτωβρίου 2009) ήταν Ιταλο-Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, μάνατζερ άλλων παλαιστών και ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός ήταν με το όνομα "Κάπτεν Λου Άλμπανο".

 Ο Άλμπανο, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη το 1953 και πέρασε όλη την καριέρα του στο WWE, τότε γνωστό με άλλη ονομασία. Κατέκτησε μόλις έναν τίτλο στην καριέρα του. Αποσύρθηκε από τα ρινγκ το 1969, όχι όμως και από την επαγγελματική πάλη. Μετά το τέλος της καριέρας του ως παλαιστής, έγινε μάνατζερ άλλων παλαιστών από το 1970. Μέχρι το 1983, μαζί με τους επίσης μάνατζερ Γκραντ Γουίζαρντ και Φρεντ Μπλασιέ, έκαναν ότι ήθελαν στο WWE. Κατεύθυνε δεκαπέντε διαφορετικές ομάδες και άλλους τέσσερις παλαιστές. Παλαιστές που καθοδήγησε ως μάνατζερ ήταν οι: Νικολάι Βολκόφ, Τζορτζ Στιλ, Ιβάν Κόλοφ, Αντρέ ο Γίγαντας, Άιρον Σέικ, Τζίμι Σνούκα, Χαλκ Χόγκαν και άλλοι. Ήταν ένας μοναδικός σόουμαν, με τεράστια γενειάδα, πολλά σκουλαρίκια στο πρόσωπο και ιδιαίτερα ρούχα. Ο Άλμπανο, ήταν εκείνος που πρωτοξεκίνησε την σύνδεση της ροκ μουσικής με το κατς, έχοντας ως μουσική εισόδου ροκ κομμάτια. Βοήθησε πολύ στο να αποκτήσει μια κύρια μάζα οπαδών το άθλημα. Η επιτυχία του, τον οδήγησε και στο Χόλιγουντ, όπου έπαιξε σε αρκετές σειρές τηλεόρασης, ταινίες κινηματογράφου και μουσικά πρότζεκτ. Προφίλ στο Professional Wrestling Hall of Fame Προφίλ στο WWE Hall of Fame Προφίλ στο Online World of Wrestling
Η γεωγραφία της Αρχαιότητας

Αντικείμενο της ιστορικής γεωγραφίας του αρχαίου κόσμου είναι η ταύτιση και η αποκατάσταση του αρχαίου τοπίου (έδαφος, κλίμα, δημογραφική και οικιστική δομή κ.λπ.) στη μορφή που είχε και με την οποία ήταν αντιληπτό από τους συγχρόνους. Η μέθοδός της συνίσταται στην αναδρομική σύνθεση των αλληλοσυμπληρούμενων και αλληλοελεγχόμενων πληροφοριών που δίνουν τα σύγχρονα κείμενα, τα μνημεία της τέχνης και τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας στο έδαφος.

 Η επιστήμη της ιστορικής γεωγραφίας γεννιέται τη στιγμή που η χρονική και πολιτιστική απόσταση που μας χωρίζει από τα γεγονότα δεν επιτρέπει πλέον την αναγνώριση ή την κατανόηση του γεωγραφικού ορίζοντα της Ιστορίας. Τούτο έχει αποτέλεσμα ο τρόπος εργασίας και οι μέθοδοι της ιστορικής γεωγραφικής έρευνας να έχουν αναδρομικό χαρακτήρα. Οι πηγές της ιστορικής γεωγραφίας είναι έμμεσες (γραπτές ή φιλολογικές) ή άμεσες (αρχαιολογικές, μνημειακές ή περιβαλλοντικές). Πρωταρχική πηγή της ιστορικής γεωγραφίας αποτελούν οι γεωγραφικής φύσης πληροφορίες της αρχαίας γραμματείας. Οι πηγές αυτές προσφέρουν μια συνεκτική εικόνα του ιστορικού χώρου και συγχρόνως του γεωγραφικού ορίζοντα της εποχής (της αρχαίας γεωγραφίας), δηλαδή των γεωγραφικών, μυθολογικών, επιστημολογικών αντιλήψεων που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή του. Η έμμεση και ενδεχομένως εκλεκτική και υποκειμενική πληροφόρηση των αρχαίων κειμένων συμπληρώνεται από την άμεση μαρτυρία των μνημείων (επιγραφών, νομισμάτων, αρχιτεκτονικών καταλοίπων και έργων τέχνης και βιοτεχνίας). Τα μνημεία χαρακτηρίζουν η αμεσότητα, η αυθεντικότητα, η ποικιλία, αλλά συγχρόνως και η αποσπασματικότητα των πληροφοριών. Την εικόνα του αρχαίου κόσμου τεκμηριώνουν, συμπληρώνουν και αποκαθιστούν -αντικαθιστώντας εν προκειμένω την ιστορική αφήγηση με την περιγραφή της ανώνυμης καθημερινότητάς τους-, οι βουβές μαρτυρίες της υλικής ανθρώπινης παρουσίας (εργαλεία, κυνηγετικές μέθοδοι και καλλιέργειες, κατασκευές, λάκκοι απορριμμάτων ή ίχνη από τεχνητά μικροκλίματα) και κάθε είδους ζωικά, φυτικά ή γεωλογικά κατάλοιπα (οστά ζώων, υπολείμματα φυτών και σπόρων, δείγματα εδαφών και ιζημάτων κ.λπ.). Η προτίμηση για έναν σχετικά αυστηρό κλασικό ρυθμό, που να αντιτίθεται στο ροκίγ, στο στυλ Λουί Κενζ και το ροκοκό, παραπέμπει για άλλη μια φορά στο πρότυπο της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης. Όταν ο Fenelon (1651-1751), αρχιεπίσκοπος του Cambrai, αναλαμβάνει με εντολή του Λουδοβίκου ΙΔ´ την εκπαίδευση του διαδόχου, προετοιμάζει την εργασία του γράφοντας μια συνέχεια της δ´ ραψωδίας της Οδύσσειας. Με αφορμή τη αφήγηση των περιπετειών του Τηλέμαχου, γιου του Οδυσσέα, ο συγγραφέας προσφέρει ένα παιδαγωγικό κείμενο πάνω στις διάφορες πλευρές του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας. Η επιτυχία είναι τεράστια, τόσο που ο Τηλέμαχος εκδίδεται από τον Pierre-Francois Ditot, τυπογράφο του αδερφού του Βασιλιά. Τα ταξίδια σε περιοχές της αρχαιότητας παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Ιστορική γεωγραφία του αρχαίου κόσμου, Ελλάδα - Ρώμηεκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, σ. 840, Ιστορία του Βιβλίου του Frederic Barbier σ. 340
Άλαν Ρίκμαν

Ο Άλαν Σίντνεϊ Πάτρικ Ρίκμαν (Alan Sidney Patrick Rickman, ήταν Άγγλος ηθοποιός και σκηνοθέτης, γνωστός από μια πληθώρα ρόλων τους οποίους ενσάρκωσε σε θέατρο και κινηματογράφο, συχνά ερμηνεύοντας τον πολυσύνθετο ανταγωνιστή που αντιμάχεται τον κεντρικό ήρωα.

 Γεννήθηκε το 1946 στην περιοχή Χάμερσμιθ του νότιου Λονδίνου, και μεγαλώνοντας σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, καθώς και ήταν μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Σαίξπηρ, δίνοντας παραστάσεις βασισμένες σε σύγχρονες και κλασικές θεατρικές παραγωγές. Ο πρώτος σημαντικός τηλεοπτικός ρόλος που είχε ήταν το 1982 στη σειρά The Barchester Chronicles, ωστόσο η μεγάλη του πρώτη διάκριση ήρθε με τον ρόλο που είχε ως ο Vicomte de Valmont στη θεατρική παραγωγή Les liaisons dangereuses το 1985, για τον οποίο υπήρξε υποψήφιος για βραβείο Τόνυ καλύτερου ηθοποιού. Η αναγνώριση στο ευρύ κινηματογραφόφιλο κοινό, ήρθε μέσω του ρόλου του ως ο Χανς Γκρούμπερ στην ταινία δράσης Πολύ σκληρός για να πεθάνει το 1988, καθώς και ως ο Σεβέρους Σνέιπ στη σειρά ταινιών Χάρι Πότερ. Άλλες ιδιαίτερα αξιόλογες ερμηνείες του Ρίκμαν στον κινηματογράφο ήταν: ο ρόλος του ως "Σέβερους Σνέιπ" στην σειρά ταινιών του "Χάρι Πότερ" (2001-2011) ο ρόλος του Τζέιμι στην ταινία Truly, Madly, Deeply (1990) στο Ρομπέν των Δασών: Ο πρίγκιπας των κλεφτών (1991) ως ο Σερίφης του Νότιγχαμ, ρόλος για τον οποίο κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού της Βρετανικής Ακαδημίας Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (BAFTA) αυτός του συνταγματάρχη Μπράντον στην ταινία Λογική και ευαισθησία (1995) ο Π.Λ. Ο'Χάρα στην σάτιρα Ο Πιο Μεγάλος Ρόλος της Ζωής μου (1995) ο Ρασπούτιν στην τηλεταινία Rasputin: Dark Servant of Destiny (1996) όπου για την ερμηνεία του ρόλου του κέρδισε τα βραβεία της Χρυσής Σφαίρας, Έμμυ και αυτό του αγγλικού σωματείου ηθοποιών ο ρόλος του Αλεξάντερ Ντέιν στην κωμωδία επιστημονικής φαντασίας Galaxy Quest (1999) ως Χάρυ στην κωμωδία Αγάπη είναι... (2003) Βοήθεια, είμαι ψάρι! (Hjælp, jeg er en Fisk) (2000) King of the Hill - τηλεοπτική σειρά, ένα επεισόδιο (2002) Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (2010) Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη (Alice Through the Looking Glass) (2016) Υπήρξε επίσης σκηνοθέτης στις ταινίες Ο επισκέπτης του χειμώνα (1997) και Ένα μικρό χάος (2014).Η τελευταία ταινία στην οποία εμφανίστηκε ήταν το πολιτικό θρίλερ Αόρατος εχθρός (2015), ενώ έκανε την φωνητική ερμηνεία για ένα εικονικό χαρακτήρα στην ταινία Η Αλίκη Μέσα από τον Καθρέφτη (2016). Ο Ρίκμαν πέθανε από καρκίνο στο πάγκρεας στις 14 Ιανουαρίου 2016 στην ηλικία των 69 ετών. από την ταινία Πολύ σκληρός για να πεθάνει - YouTube από τις ταινίες Χάρι Πότερ - YouTube από την ταινία Ρομπέν των δασών - YouTube από την ταινία Ρασπούτιν - YouTube Ελληνικά Άλαν Ρίκμαν: Πέθανε ο σπουδαίος βρετανός ηθοποιός - cnn.gr Αλαν Ρίκμαν: Πιστός υπηρέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου - Η Καθημερινή Πέθανε ο σπουδαίος Bρετανός ηθοποιός Άλαν Ρίκμαν - Πρώτο Θέμα Αγγλικά Επίσημος ιστότοπος του ηθοποιού Αφιέρωμα της Βρετανικής Ακαδημίας Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο έργο του Ρίκμαν - bafta.org Συλλογή υλικού για τον Ρίκμαν από την εφημερίδα Guardian - theguardian.com Η σελίδα του Ρίκμαν στο imdb - imdb.com
Βούλα Κώστα

Η Παρασκευή (Βούλα) Κώστα είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου, που έχει συμμετάσχει σε πολλές μεταγλωττίσεις σειρών και ταινιών. Είναι γνωστότερη ως ηθοποιός φωνής στους ρόλους της ως Ash Ketchum στο Pokémon, Luffy στο One Piece, Bocha στο Οι Ατρόμητοι, Μικελάντζελο στα Χελωνονιντζάκια και άλλα.

 Η Κώστα κατάγεται από ένα χωριό του Μετσόβου. Αποφοίτησε το 1990 από τη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Ήθελε από μικρή ηλικία να γίνει ηθοποιός. Είναι παντρεμένη. Έχει μία κόρη και ένα γιο. Η πρώτη της εμπειρία στη μεταγλώττιση άρχισε ενώ συνεργαζόταν με τον Ντίνο Σούτη. Αργότερα έκανε μεταγλώττιση για σειρές της Disney σε σκηνοθεσία του Τάσου Μασμανίδη για τον οποίο εκφράσε ως μεγάλο δάσκαλο. Έγινε γνωστή στο ρόλο της μεταγλώττισης με το ρόλο του Ash Ketchum από τα Pokemon. Η Κώστα έχει δηλώσει ότι ο χώρος της μεταγλώττισης δεν εξαρτάται από την υποκριτική ικανότητα του ηθοποιού και είναι απλός, καθώς ο ηθοποιός μπορεί «να το 'χει ή να μην το 'χει». Επίσης, μερικοί από τους αγαπημένους ρόλους που έχει υποδυθεί, μεταξύ άλλων, είναι οι Ash Ketchum (Pokémon), Tommy Pickles (Rugrats), T.J. Detweiler (Διάλειμμα), Μικρή Λουλού, Peter (Χάιντι) και Ντρέικ ή Luffy (One Piece).Θεωρεί ότι η σειρά Pokémon «έχει αγγίξει πολύ κόσμο και άντεξε στον χρόνο» και ότι πέρασε θετικά μηνύματα για την έννοια της φιλίας και της επιμονής στη ζωή. Επίσης, της είναι πλέον οικείο να υποδύεται αρσενικούς χαρακτήρες και δεν θα σταματούσε ποτέ να υποδύεται τον Ash Ketchum. Σχετικά με το Διάλειμμα, ανέφερε ότι είναι μία από τις καλύτερες σειρές της Disney, ενώ σχετικά με το One Piece, το οποίο κόπηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης λόγω βίαιων σκηνών που περιείχε, ότι θα μπορούσε να προβαλλόταν στη βραδινή ζώνη ώρας με το ανάλογο σήμα καταλληλότητας. Έχει δηλώσει την αδυναμία της στη σειρά Naruto, και δήλωσε πως θα ήταν τυχερή αν δάνειζε τη φωνή της στον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα στα ελληνικά.Η Κώστα θεωρεί ότι το επίπεδο της μεταγλώττισης έχει πέσει και είναι λίγες οι σειρές που «ξεχωρίζουν και έχουν κάτι να πουν». Έχει δηλώσει την προτίμησή της να εργάζεται ως ηθοποιός παρά ως σκηνοθέτρια στις μεταγλωττίσεις. Βούλα Κώστα στο IMDb Συνέντευξη στο AnimeCast Συνέντευξη Αρχειοθετήθηκε 2018-06-25 στο Wayback Machine. με την Σοφία Παναηλίδου στο Hit-Channel
Ελλειπτική καμπύλη

Ελλειπτική καμπύλη ονομάζουμε μια καμπύλη E {\displaystyle E} πάνω από ένα σώμα F {\displaystyle \mathbb {F} } η οποία δίνεται από την εξίσωση: Y 2 + a 1 X Y + a 3 Y = a 0 X 3 + a 2 X 2 + a 4 X + a 6 , a i ∈ F . {\displaystyle Y^{2}+a_{1}XY+a_{3}Y=a_{0}X^{3}+a_{2}X^{2}+a_{4}X+a_{6},{\mbox{ }}a_{i}\in \mathbb {F} .} Κάθε ελλειπτική καμπύλη σε σώμα με χαρακτηριστική διάφορη του 2 ή του 3 μπορεί να αναχθει με κατάλληλα αλλαγη μεταβλητων στην μορφη: Y 2 = X 3 + a X + b , a , b ∈ F . {\displaystyle \,Y^{2}=X^{3}+aX+b,\quad a,b\in \mathbb {F} .}

 Θεωρώντας ως πράξη την πρόσθεση + και συμπεριλαμβάνοντας το σημείο στο άπειρο 0, ως ουδέτερο στοιχείο, τα σημεία της ελλειπτικής καμπύλης αποτελούν μια αβελιανή ομάδα. Έστω δύο σημεία της καμπύλης P , Q {\displaystyle P,Q} . Φέρουμε την εύθεία που διέρχεται από αυτά και βρίσκουμε το τρίτο σημείο R {\displaystyle R} που η ευθεία αυτή τέμνει την ελλειπτική καμπύλη. Ο Φραγκίσκος Αλέξανδρος Σαργολόγος πρότεινε την ακολουθία Φιμπονάτσι ως ελλειπτική συνέχεια. Το άθροισμα των P , Q {\displaystyle P,Q} ορίζεται ως το συμμετρικό του R {\displaystyle R} ως προς τον άξονα X {\displaystyle X} . Το σημείο αυτό ορίζεται και ως το αντίστροφο του R {\displaystyle R} και συμβολίζεται με − R {\displaystyle -R} . Δηλαδή ισχύει: P + Q = − R {\displaystyle P+Q=-R} . Αν η ευθεία που διέρχεται από δύο σημεία δεν τέμνει την ελλειπτική καμπύλη σε τρίτο, τότε το άθροισμά τους είναι το 0.
Ghost in the Ruins

Το Ghost in the Ruins είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer". Επανεκδόθηκε το 2011 από την "EarMusic" με επιπλέον κομμάτια την ζωντανή εκτέλεση του "Devastation" και την ακουστική εκτέλεση του "Stare into The Sun". Ο δίσκος είναι αφιερωμένος στην μνήμη του κιθαρίστα Κρις Όλιβα κάτι που αναφέρεται και στο εξώφυλλο του. Οι ηχογραφήσεις που περιλαμβάνονται στο άλμπουμ προέρχονται από συναυλίες των Savatage κατά την περίοδο 1987 - 1990 και πιο συγκεκριμένα το "City Beneath the Surface" είναι ηχογραφημένο στο "The Ritz" της Νέας Υόρκης το 1990, τα επόμενα τρία κομμάτια στο "Spectrum Coliseum" της Φιλαδέλφεια το 1988, το "Gutter Ballet" στο "Los Angeles Palace" το 1990, το "When the Crowds Are Gone" στο "Hollywood Palace" την ίδια χρονιά, τα "Of Rage and War", "Hounds" και "Hall of the Mountain King" στο "Lamour" του Μπρούκλιν το 1990, τα "The Dungeons Are Calling" και "Sirens" στο 'Nassau Coliseum" του Λονγκ Άιλαντ το 1988, η εισαγωγή στο "Hall of the Mountain King" στο "Agora" του Κλίβελαντ το 1987 και το ορχηστρικό κομμάτι με το οποίο κλείνει ο δίσκος στο "Hollywood Palace" το 1990.

 1. City Beneath the Surface (J.Oliva, C.Oliva) - 5:49 2. 24 Hrs. Ago (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:48 3. Legions (J.Oliva, C.Oliva) - 5:06 4. Strange Wings (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:01 5. Gutter Ballet (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 6:14 6. When the Crowds Are Gone (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 7:10 7. Of Rage and War (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:29 8. The Dungeons Are Calling (J.Oliva, C.Oliva, Collins) - 4:48 9. Sirens (J.Oliva, C.Oliva) - 3:37 10. Hounds (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 7:20 11. Criss intro (C.Oliva) - 1:13 12. Hall of the Mountain King (J.Oliva, C.Oliva, Middleton, O'Neill) - 6:38 13. Post Script (instrumental) - 1:42 To "Ghost in the Ruins" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζον Όλιβα - πλήκτρα, φωνητικά, κιθάρα Κρις Όλιβα - κιθάρα Κρις Κάφερι - κιθάρα Τζόνι Λι Μίντλτον - μπάσο Στιβ Γουόχολζ - τύμπανα Ghost in the Ruins - Savatage | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Savatage - Ghost in the Ruins (album review ) | Sputnikmusic Savatage - Ghost in the Ruins - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Savatage - Ghost in the Ruins - Metal Storm
Μπόλκο Α΄ ο Αυστηρός

Ο Μπόλκο Α΄, πολων. (1252/56 - 9 Νοεμβρίου 1301) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λβόβεκ/Λέβενμπεργκ (1278-81, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη, μόνος του από το 1286), του Γιάβορ/Γιάουερ (από το 1278, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1281) και της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (από το 1291).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ Β΄ δούκα του Βρότσλαφ και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ. Έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε. Νυμφεύτηκε το 1284 τη Βεατρίκη των Ασκάνια, κόρη του Όθωνα Ε΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα: Γιούντιτ/Ιουδήθ π.1287-1320, παντρεύτηκε τον Στέφανο Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Κάτω Βαυαρίας. Βεατρίκη 1290-1320, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ, δούκα της Βαυαρίας & βασιλιά της Γερμανίας. Βερνάρδος π.1291-1326, δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε. Ερρίκος Α΄ π.1292/96-1346, δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε. Μπόλκο Β΄ 1300-1341, δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε. Άννα 1301-1334, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Κλάρας στο Στζέλιν/Στρέλεν. Μπόλκο π.1288-1300 απεβ. 12 ετών, ένας γιος 1301-1307 απεβ. 6 ετών, Ελισάβετ 1300 απεβ. νήπιο, Μαργαρίτα 1300 απεβ. νήπιο. Garland, Henry, & Garland, Judith, The Oxford Companion to German Literature, Oxford University Press, Oxford, 1997, ISBN 0-19-815896-3 Rieckenberg, Hans Jürgen, "Bolko I."[permanent dead link], in Neue Deutsche Biographie (NDB), volume 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, p. 431 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Κώστας Φλεβαράκης

Ο Κώστας Φλεβαράκης (γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης, επί του παρόντος υπηρετεί ως επικεφαλής προπονητής για την ουγγρική ομάδα Σοπρόνι ΚΚ .

 Ο Φλεβαράκης μετά την προπονητική θητεία του στις ομάδες παίδων του ΠΑΟΚ από το 1988 έως το 1995, ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός προπονητή στον σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας ΠΑΟΚ το 1995. Έγινε προπονητής του ΠΑΟΚ το 1998. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1999. Έγινε πρώτος προπονητής της ΑΕΚ το 2010. Ο Φλεβαράκης εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στην ομάδα των Μιλγουόκι Μπάκς του Σάμερ Λιγκ του NBA το 2001. Όταν ανέλαβε τη Σοπρόνι ΚΚ το φθινόπωρο του 2021, η ομάδα είχε επίδοση 2-7 και έμεινε εκτός πλέι οφ. Μετά τον διορισμό του Φλεβαράκη, η ομάδα ήταν για 13 αγώνες αήττητη, το μεγαλύτερο σερί νικών στην πρώτη κατηγορία της Ουγγαρίας, και ανέβηκε στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Το σερί τελείωσε τελικά στις 16 Φεβρουαρίου, μετά από μία ήττα με 91-71 από την Κετσκεμέτ . Ο Φλεβαράκης ήταν επίσης σκάουτερ για τον σύλλογο του ΝΒΑ τους Ντένβερ Νάγκετς . Κυπελλούχος Ελλάδας: (1999) Κυπελλούχος Κύπρου: (2006) Προφίλ FIBA Ευρώπης Προφίλ Euroleague.net Προφίλ Diamond Sports Agency Αρχειοθετήθηκε 2022-02-28 στο Wayback Machine. Προφίλ Eurobasket.com Προφίλ ΑΕΚ
Οδός σκοτεινών μαγαζιών

Η Οδός σκοτεινών μαγαζιών (γαλλικός τίτλος: Rue des Boutiques obscures) είναι το έκτο μυθιστόρημα του Πατρίκ Μοντιανό (Νόμπελ 2014) που δημοσιεύτηκε το 1978 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Βραβεύτηκε την ίδια χρονιά με το βραβείο Γκονκούρ. Το έργο αναφέρεται σε έναν άνδρα που πάσχει από αμνησία και αποφασίζει να ερευνήσει το παρελθόν αναζητώντας την ταυτότητά του.Το έργο ανοίγει in medias res και η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από πολυάριθμες αναδρομές, που συχνά συνδέονται με τις συγκεχυμένες αναμνήσεις του πρωταγωνιστή. Το περιβάλλον στο οποίο κινούνται οι χαρακτήρες είναι κυρίως το Παρίσι του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, που περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια τόσο ως προς τις καθημερινές του πτυχές όσο και ως προς τις πιο κρυφές και σκοτεινές όψεις του. Αναπτύσσονται τα αγαπημένα θέματα του Μοντιανό: τα θέματα της μνήμης, του χρόνου, της ταυτότητας, της αναζήτησης.

 Ο Γκυ Ρολάν είναι ένας ντετέκτιβ που έχασε τη μνήμη του μετά από ένα μυστηριώδες ατύχημα που τον άφησε σε αμνησία για περισσότερα από 15 χρόνια πριν από την έναρξη της ιστορίας, η οποία διαδραματίζεται γύρω στο 1965. Όταν ο εργοδότης του συνταξιοδοτείται και κλείνει το γραφείο ντετέκτιβ όπου εργαζόταν για οκτώ χρόνια, ο Ρολάν ξεκινάει την αναζήτηση της δικής του ταυτότητας. Ανιχνεύοντας τα αδύναμα ίχνη του παρελθόντος του που φαίνεται να τελειώνει κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μαθαίνει ότι το όνομά του είναι Τζίμι Πέντρο Στερν και είναι Ελληνοεβραίος από τη Θεσσαλονίκη που ζούσε στο Παρίσι με το υποτιθέμενο όνομα Πέντρο Μακ Εβόι και εργαζόταν για την πρεσβεία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Αυτός και αρκετοί φίλοι του, η Ντενίζ Κουνερέζ Γαλλίδα μοντέλο που μοιράζεται τη ζωή του, ο Φρέντυ Χάουαρντ ντε Λιζ ένας Άγγλος από τον Μαυρίκιο, ο Γκαίη Ορλόφ ένας Αμερικανός χορευτής ρωσικής καταγωγής, ο Αντρέ Βιλντμαίρ ένας πρώην Άγγλος τζόκεϊ, όλοι μαζί αποφάσισαν το 1940 να φύγουν από το Παρίσι για να γλιτώσουν, καθώς η πόλη είχε γίνει επικίνδυνη γι' αυτούς κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η Ντενίζ και ο Πέντρο προσπάθησαν να διαφύγουν κρυφά μέσω Ελβετίας για την Πορτογαλία αλλά οι οδηγοί τους εγκατέλειψαν στα βουνά, αφήνοντάς τους μόνους, τον καθένα χωριστά, χαμένους στο χιόνι.Έχοντας εν μέρει ανακτήσει τη μνήμη του, ο Γκυ Ρολάν αποφασίζει να αναζητήσει τον Φρέντι, ο οποίος πήγε να ζήσει στην Πολυνησία μετά τον πόλεμο. Όταν φτάνει στη Μπόρα Μπόρα, μαθαίνει ότι ο Φρέντι έχει εξαφανιστεί σε ναυάγιο λίγες μέρες νωρίτερα. Του απομένει μόνο μία τελευταία ένδειξη για να επανασυνδέσει τα νήματα του παρελθόντος του: μια διεύθυνση στη Ρώμη, στην οδό Σκοτεινών μαγαζιών αριθμός 2, όπου ο Τζίμι Πέντρο Στερν φέρεται ότι έζησε τη δεκαετία του 1930, όπου και κατευθύνεται. Οδός σκοτεινών μαγαζιών, μετάφραση: Λήδα Παλλαντίου, εκδόσεις Κέδρος, 1988
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου νέων

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων Χόκεϊ επί Πάγου (International Ice Hockey Federation World Under 20 Championship , ανεπίσημα γνωστό ως World Junior Hockey Championship και με το αρκτικόλεξο WJHC) διεξήχθη για πρώτη φορά το 1974. Ο Καναδάς παραμένει η πολυνίκης ομάδα, με συνολικά 33 μετάλλια, εκ των οποίων τα 18 χρυσά.

 Οι νικητές σε όλα τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Νέων (ηλικίας κάτω των 20 ετών) Χόκεϊ επί Πάγου: Κλειδί(#) Αριθμός τουρνουά που κέρδισε (ή ήταν στη 2η/3η θέση) την περίοδο εκείνη. Οι χώρες με τα ονόματά τους γραμμένα με πλάγιους χαρακτήρες δεν μετέχουν πλέον στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Ο τελικός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έγινε στις 5 Ιανουαρίου μεταξύ του Καναδά και της Ρωσίας, και έληξε 4-2. Ο μικρός τελικός έγινε μεταξύ της Σουηδίας και των ΗΠΑ και έληξε 1-3. Η διοργάνωση του 2008 ξεκίνησε στις 26 Δεκεμβρίου του 2007 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2008. Τον τίτλο κατέκτησε ο Καναδάς κερδίζοντας τη Σουηδία. Την τρίτη θέση κατέλαβε η Ρωσία. Το 2009 ο Καναδάς διατηρήθηκε για 5η συνεχή χρονιά και 15η συνολικά στην ιστορία της διοργάνωσης στον κατάλογο των τροπαιούχων, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στην έδρα του στον τελικό στις 5 Ιανουαρίου του 2009. Επικράτησε της Σουηδίας στον τελικό με 5-1. Το χάλκινο μετάλλιο για μία ακόμη φορά κέρδισε η Ρωσία. Οι ΗΠΑ κατέκτησαν τον τίτλο, νικώντας στον τελικό της 5ης Ιανουαρίου στο Σασκάτσουαν τον Καναδά με 6-5 στην παράταση. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Σουηδία, επικρατώντας με 11-4 της Ελβετίας. Επίσημος ιστότοπος της IIHF tsn.ca Σελίδα για τη διοργάνωση Αρχειοθετήθηκε 2008-01-07 στο Wayback Machine.
Εκκλησία του Γκαντιάντι

Η εκκλησία του Γκαντιάντι (γεωργιανά: განთიადის ეკლესია, Γκαντ'ιάντις εκλέσια) είναι βασιλική τριών αψίδων του 6ου αιώνα, στον οικισμό Γκαντιάντι (επαρχία Γκάγκρα). Χτίστηκε το 543 μ.Χ. και μεταφέρθηκε σε άλλη τοποθεσία αρκετές φορές μεταξύ8ου και 10ου αιώνα. Το 1576 υπέστη ζημιές από εισβολή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι ένας από τους παλαιότερους χριστιανικούς ναούς στη Γεωργία. Σήμερα μόνο τα ερείπια της βασιλικής έχουν μείνει όρθια.

 Οι εμπειρογνώμονες στην εκκλησιολογία προτείνουν ότι η εκκλησία χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό για τις φυλές Αμπάζγκ οι οποίες εκχριστιανίστηκαν. Στα ερείπια της Βασιλικής βρέθηκε μνήμα με μεγαλογράμματη επιγραφή στα ελληνικά. Φαίνεται πιθανότερο ότι η επιγραφή ανήκε σε τάφο αξιωματούχου ή κληρικού της Αμπχαζίας. Το όνομα του θαμμένου έχει χαθεί. Η επιγραφή χρονολογείται από τον 6ο αιώνα. Η εκκλησία είναι τρίκλιτη βασιλική. Η περιοχή έχει καταληφθεί από ένα ντε φάκτο ανεξάρτητο κρατίδιο, την Αμπχαζία, η οποία δημιουργήθηκε καθώς οι κάτοικοι ήθελαν να παραμείνουν στην Σοβιετική Ένωση (όπως και η Νότια Οσσετία) και όχι να αποσχιστούν από αυτή μαζί με τη Γεωργία. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, η μελέτη της εκκλησίας και η διεξαγωγή των αντίστοιχων έργων είναι αδύνατη. Η εκκλησία είναι σε άσχημη κατάσταση και χρειάζεται επειγόντως συντήρηση και αποκατάσταση έργων. Η εκκλησία Τσαντρίπσι έχει το καθεστώς του μνημείου εθνικής σημασίας. Β. Τζαοσβίλι, Ρ. Ρτσεουλισβίλι, Γεωργιανή Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, τ. 2, σ. 680, Τιφλίδα, 1977. Πολιτιστική κληρονομιά στην Αμπχαζία, Τιφλίδα, 2015
Αλέξανδρος Δραγούμης

Ο Αλέξανδρος Δραγούμης (2 Δεκεμβρίου 1891 - 22 Σεπτεμβρίου 1977, Αθήνα) ήταν αρχιτέκτονας, εκπρόσωπος του Μοντερνισμού στην Ελλάδα. Η Οικογένεια Δραγούμη ήταν μία παλιά ελληνική οικογένεια από τη Μακεδονία στη βόρεια Ελλάδα, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ιστορία της μοντέρνας Ελλάδας.

 Ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση πήρε μέρος σε δυο Βαλκανικούς πολέμους. Μετά όμως από ένα περιστατικό,παραιτήθηκε από το στρατό για λόγους υγείας το 1922 και έφυγε για Γερμανία,όπου σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Μπράουνσβαϊγκ απ' όπου αποφοίτησε το 1925. Εκεί ήρθε σε επαφή με τη νέα τάση στην αρχιτεκτονική,το Μπάουχαους. Από το 1925 - 1928 διέμενε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως ανεξάρτητος αρχιτέκτονας. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, συνέχισε την οικοδομική του δραστηριότητα. Το 1931 άρχισε την κατασκευή του σπιτιού του, στην πλατεία Λυκαβηττού στο Κολωνάκι, κεντρική περιοχή της Αθήνας.Η πλαστικότητα των όγκων,αυστηρό ορθογώνιο, η σαφήνεια των μορφών, η αλληλεπίδραση μεταξύ πλήρους και κενού, τα γωνιακά ανοίγματα,η διαρρύθμιση του κήπου, μελετήθηκαν με ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα. Το ίδιο ισχύει και για την εσωτερική διαρρύθμιση του σπιτιού, που προορίζεται να είναι το σπίτι για μια τυπική αστική οικογένεια στην Αθήνα με τέσσερα παιδιά. Μεταξύ 1932 και 1940, διετέλεσε πρόεδρος του τμήματος της αρχιτεκτονικής του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος και το 1933 συμμετείχε στο Διεθνές Συνέδριο για τη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική, το IV CIAM,όπου απευθύνθηκε στους συναδέλφους του κατά τη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου (2 Αύγουστος, 1933). Αργότερα διορίστηκε επικεφαλής του Τμήματος Αστικού Σχεδιασμού του Υπουργείου για τη Διοίκηση της Πρωτεύουσας. Από το 1939 και μετά εργάστηκε για την εταιρεία σιδηροδρόμων στο τμήμα Αθήνα-Πειραιάς. ένα τμήμα του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το στρατιωτικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης το σιδηροδρομικό σταθμό της Κορίνθου και της Πάτρας τις γενικές αποθήκες της Ελλάδας τις αποθήκες του ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στο Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά το Γενικό νοσοκομείο στο Αργοστόλι,της Κεφαλλονιάς το οικοτροφείο για μαθητές στη Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά Παρουσίαση από την ιστοσελίδα Meam Net
Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ

Ο Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ (γαλλικά: Charles-Antoine Coypel) (11 Ιουλίου 1694-14 Ιουνίου 1752) ήταν Γάλλος ζωγράφος, επιμελητής τέχνης και θεατρικός συγγραφέας. Διετέλεσε Πρώτος ζωγράφος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄και διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Παρίσι.

 Ο Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1694 στο Παρίσι σε οικογένεια καταξιωμένων καλλιτεχνών. Ήταν γιος του επίσημου βασιλικού ζωγράφου Αντουάν Κουαπέλ και εγγονός του ζωγράφου Νοέλ Κουαπέλ. Έζησε σχεδόν όλη του τη ζωή στο παλάτι του Λούβρου, από την ηλικία των τριών ετών όταν ο πατέρας του έλαβε άδεια παραμονής το 1697. Μαθήτευσε κοντά στον πατέρα του και το 1715 έγινε δεκτός στην Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Κληρονόμησε το αξίωμα του πρώτου ζωγράφου του βασιλιά στη γαλλική αυλή του Λουδοβίκου ΙΕ΄όταν ο πατέρας του πέθανε το 1722. Το 1747 έγινε διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας. Κληρονόμησε επίσης τον τίτλο του Φύλακα των πινάκων και σχεδίων του βασιλιά, ένα αξίωμα που συνδύαζε τον ρόλο του διευθυντή και επιμελητή των συλλογών τέχνης του βασιλιά, τη θέση κατείχε από το 1722 έως τον θάνατό του το 1752. Εργάστηκε σε πολλές παραγγελίες για πίνακες ζωγραφικής για το ανάκτορο των Βερσαλλιών και για την μαρκησία ντε Πομπαντούρ, ερωμένη του βασιλιά. Ο Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ ήταν εξαιρετικός σχεδιαστής ταπισερί και σχεδίαζε ταπισερί για το εργοστάσιο των Γκομπλέν. Οι πιο επιτυχημένες ταπισερί του δημιουργήθηκαν σε μια σειρά που απεικονίζει τον Δον Κιχώτη. Ο Κουαπέλ ήταν ο πρώτος που απεικόνισε τον Δον Κιχώτη με τον τρόπο που είναι γνωστός έως σήμερα. Αυτές οι εικονογραφήσεις ζωγραφίστηκαν ως σχέδια για ταπισερί, και δημοσιεύθηκαν σε μία πολυτελή έκδοση στο Παρίσι το 1724. Ο καλλιτέχνης δημιούργησε είκοσι οκτώ μικρούς πίνακες γι' αυτές τις ταπισερί εργαζόμενος επί σειρά ετών. Κάθε ένας από τους πίνακες χρησιμοποιήθηκε ως κεντρικό στοιχείο ενός μεγαλύτερου θέματος που ήταν πλούσια διακοσμημένο με πουλιά, μικρά ζώα και γιρλάντες λουλουδιών. Μεταξύ 1714 και 1794, υφάνθηκαν πάνω από διακόσια έργα της σειράς Δον Κιχώτης. Το 1747 έλαβε παραγγελία για το σχεδιασμό μιας σειράς θεατρικών σκηνών για ταπισερί για τη βασίλισσα της Πολωνίας. Ως ζωγράφος, το έργο του περιλαμβάνει σκηνές καθημερινής ζωής, σατιρικές καρικατούρες, πορτρέτα και συνθέσεις με ιστορικά και θρησκευτικά θέματα. Φιλοτέχνησε επίσης πίνακες με θέμα το θέατρο και την όπερα, συμπεριλαμβανομένων πορτρέτων του Μολιέρου, του τραγουδιστή της όπερας Πιέρ ντε Ζελιότ και των ηθοποιών της Κομεντί Φρανσαίζ Σαρλότ Ντεμάρ και Αντριάν Λεκουβρέρ. Ο Σαρλ Αντουάν Κουαπέλ έγραψε επίσης πεζογραφία, αρκετές κωμωδίες, δύο τραγωδίες και ποιητικές συλλογές. Παράλληλα με τη ζωγραφική του καριέρα, έγραψε σαράντα περίπου θεατρικά έργα μεταξύ 1717 και 1747. Το έργο του Οι Τρέλες του Καντένιο (1720) παρουσιάστηκε στο παλάτι του Κεραμεικού το 1721. Στο θεατρικό του Ποίηση και Ζωγραφική, αλληγορική κωμωδία σε τρεις πράξεις, ο καλλιτέχνης συνέκρινε τις ιδιότητες και των δύο τεχνών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Charles-Antoine Coypel στο Wikimedia Commons
Λουίζα Δωροθέα της Σαξονίας-Μάινινγκεν

H Λουίζα Δωροθέα (γερμ. Luise Dorothea von Sachsen-Meiningen von Wettin, 10 Αυγούστου 1710 - 22 Οκτωβρίου 1767) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Ερνέστου Λουδοβίκου Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Δωροθέας Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1729 τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος Λουδοβίκος (1735 - 1756), διάδοχος. Λουδοβίκος (25 - 26 Οκτωβρίου 1735). θνησιγενής γιος (25 Οκτωβρίου 1735), δίδυμος του Λουδοβίκου. θνησιγενείς δίδυμοι γιοί (1739). Φρειδερίκη Λουίζα (1741 - 1776). Ερνέστος Β΄ (1745 - 1804), Δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Σοφία (9 - 30 Μαρτίου 1746). Αύγουστος (1747 - 1806), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. The Peerage
Ελισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Γερμανίας

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet (π.1262 - 28 Οκτωβρίου 1312) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόρη του δούκα της Καρινθίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αυστρίας (1282-) & βασίλισσα της Γερμανίας (1298-1308).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας και της Ελισάβετ των Βιττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Μόναχο και από το μητέρα της καταγόταν από τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας, έτσι συνδεόταν με τους Γερμανούς μονάρχες στενότερα από τον σύζυγό της. Επίσης από τη μητέρα της συνδεόταν με τους δούκες της Βαυαρίας, σημαντικούς γείτονες της Αυστρίας. Παντρεύτηκε στη Βιέννη τον Αλβέρτο δούκα της Αυστρίας, γιο του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας. Όταν ο Ροδόλφος Α΄ νίκησε τον διεκδικητή Ότακαρ Β΄ της Βοημίας, έκανε δούκα της Αυστρίας & Στυρίας στη Συνέλευση (Dieta) του Άουγκσμπουργκ το 1282 τον Αλβέρτο. Αυτός στην αρχή μοιράστηκε το δουκάτο με τον μικρότερο αδελφό του Ροδόλφο Β΄, ο οποίος όμως -σύμφωνα με τη συμφωνία του Ράινφελντεν- παραιτήθηκε το επόμενο έτος. Ο Ροδόλφος Α΄ έκανε τον πεθερό του Μάινχαρντ Α΄ δούκα της Καρινθίας το 1286. Η Ελισάβετ ήταν έξυπνη και επιχειρηματική, με εμπορικό ταλέντο: οι εγκαταστάσεις των Αλυκών στο Ζάλτσκαμμεργκουτ φτιάχθηκαν με υπόδειξή της. Το 1291 απεβίωσε ο Ροδόλφος Α΄ και οι εκλέκτορες εξέλεξαν τον Αδόλφο των Νασσάου ως βασιλιά, ενόσω ο Αλβέρτος ήταν απασχολημένος με εσωτερικές διαμάχες με τους ευγενείς της Αυστρίας. Όμως το 1298 εκτοπίστηκε ο Αδόλφος και εξελέγη ο Αλβέρτος: ο Αδόλφος νικήθηκε δύο εβδομάδες μετά στη μάχη του Γκέλλχαϊμ και σκοτώθηκε. Το επόμενο έτος η Ελισάβετ στέφθηκε στη Νυρεμβέργη. Το 1308 ο σύζυγός της δολοφονήθηκε από τον ανιψιό του Ιωάννη, γιο του Ροδόλφου Β΄, στο Βίνντις της Σουαβίας (σήμερα στην Ελβετία). Έπειτα από αυτό η Ελισάβετ ανήγειρε τη μονή των Πενήτων της Αγίας Κλάρας στο Κένιγκσφελντεν, όπου απεβίωσε 50 ετών και τάφηκε εκεί. Σήμερα το λείψανό της βρίσκεται στο αββαείο του Αγ. Παύλου στην Καρινθία. Παντρεύτηκε το 1274 τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας & δούκα της Αυστρίας και είχε τέκνα: Άννα 1275-1327, παντρεύτηκε πρώτα τον Χέρμαν μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και μετά τον Ερρίκο ΣΤ΄ δούκα του Μπρέσλαου. Αγνή 1281-1364, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Γ΄ της Ουγγαρίας. Ροδόλφος Α΄ π. 1282-1307, βασιλιάς της Βοημίας και ως Ροδόλφος Γ΄ δούκας της Αυστρίας. Ελισάβετ, π.1285-1353, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ δούκα της Λωρραίνης. Φρειδερίκος Α΄ 1289-1330, δούκας της Αυστρίας και ως Φρειδερίκος Γ΄ διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας. Λεοπόλδος Α΄ 1290-1326, δούκας της Αυστρίας μαζί με τον Φρειδερίκο Α΄. Αικατερίνη 1295-1323, παντρεύτηκε τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας. Αλβέρτος Β΄ 1298-1358, δούκας της Αυστρίας. Ερρίκος 1299-1327, απεβ. 28 ετών. Όθων 1301-1339, δούκας της Αυστρίας. Γιούτα, απεβ. 1329, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ε΄ κόμη του Έτινγκεν. Cawley, Charles, CARINTHIA, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1979

Η 52η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1979, έλαβε χώρα στις 14 Απριλίου 1980 στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες. Κεντρικός παρουσιστής ήταν ο Τζόνι Κάρσον για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Κράμερ εναντίον Κράμερ Αποκάλυψη τώρα Η παράσταση αρχίζει Οι οργισμένοι Νόρμα Ρέι Ρόμπερτ Μπέντον - Κράμερ εναντίον Κράμερ Φράνσις Φορντ Κόπολα - Αποκάλυψη τώρα Πίτερ Γέιτς - Οι οργισμένοι Μπομπ Φόσι - Η παράσταση αρχίζει Εντουάρ Μολιναρό - Το κλουβί με τις τρελές Ντάστιν Χόφμαν - Κράμερ εναντίον Κράμερ Πίτερ Σέλερς - Να είσαι εκεί, κύριε Τσανς Αλ Πατσίνο - Δικαιοσύνη για όλους Ρόι Σάιντερ - Η παράσταση αρχίζει Τζακ Λέμον - Το σύνδρομο της Κίνας Σάλι Φιλντ - Νόρμα Ρέι Τζιλ Κλέιμπουργκ - Ανάμεσα σε δύο γυναίκες Μπέτι Μίντλερ - Το τριαντάφυλλο Μάρσα Μέισον - Καινούργια ζωή Τζέιν Φόντα - Το σύνδρομο της Κίνας Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Σπένσερ Νέλσον

Ο Σπένσερ Νέλσον, γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1980 στο Ποκατέλο του Αϊντάχο, είναι Αμερικανός / Αζερμπαϊτζανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σμολ και πάουερ φόργουορντ.

 Ο Νέλσον ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο του Ποκατέλο και αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς του 1998, με 22,0 πόντους, 11,0 ριμπάουντ, 5,0 ασίστ και 2,0 κοψίματα ανά αγώνα. Φοίτησε στο κολέγιο του Γιούτα Στέιτ, αλλά μετά τον πρώτο του χρόνο πήγε σε μία διετή αποστολή για την εκκλησία του Ιησού Χριστού και των νεότερων Αγίων στην Οκλαχόμα. Επέστρεψε στο κολέγιο το 2002, συνεχίζοντας για τρία χρόνια, έχοντας 16,0 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 4,8 ασίστ ανά αγώνα στην τελευταία του χρονιά.Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας δεν έγινε ντραφτ για το ΝΒΑ και υπέγραψε στην γερμανική Μπάμπεργκ, παρά το ότι δοκιμάστηκε από την ομάδα των Γιούτα Τζαζ. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα της Μπένετον Τρεβίζο, όπου αγωνίστηκε σε 33 παιχνίδια πρωταθλήματος με μέσους όρους 7,5 πόντων και 5,2 ριμπάουντ.Συνέχισε στην Φορτιτούντο Μπολόνια, όπου παρέμεινε εφεδρικός παίζοντας συνολικά σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος και Eurocup. Το 2008-09, φόρεσε την φανέλα του Άρη, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, με 9,8 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά αγώνα.Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε με την ομάδα του Περιστερίου, το οποίο κατέλαβε την ένατη θέση στην Ελλάδα.Τον Ιούλιο του 2010, υπέγραψε στην ισπανική Γκραν Κανάρια, με την οποία αγωνίστηκε στην Liga ACB για τρεις σεζόν. Έπαιξε σε 100 παιχνίδια πρωταθλήματος και 17 ακόμη για το Eurocup, με καλύτερη του χρονιά το 2012-13 όπου είχε μέσο όρο 13,1 πόντων ανά αγώνα.Τις δύο τελευταίες χρονιές της καριέρας του επέστρεψε στην Ιταλία, φορώντας την φανέλα της Μοντεπάσκι Σιένα και της Βενέτσια, πριν ανακοινώσει την αποχώρηση του από την επαγγελματική καλαθοσφαίριση στις 14 Ιουλίου 2015. Spencer Nelson - Eurobasket DraftExpressProfile: Spencer Nelson, Stats NELSON, SPENCER - Euroleague Basketball
Μιτσέλ Μπατσελέ

Η Μιτσέλ Μπατσελέ (Verónica Michelle Bachelet Jeria, 1951-) είναι Χιλιανή πολιτικός, η οποία υπηρέτησε ως πρόεδρος της Χιλής από το 2014 ως το 2018 και νωρίτερα από το 2006 ως το 2010 (πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό στην ιστορία της χώρας).

 Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1951. Είναι διαζευγμένη, μητέρα τριών παιδιών. Ο πατέρας της ήταν αξιωματικός της Αεροπορίας που βασανίστηκε και πέθανε στη διάρκεια της δικτατορίας του Αουγούστο Πινοσέτ. Δύο χρόνια μετά το θάνατό του, η ίδια η Μπατσελέτ και η μητέρα της συνελήφθησαν και βασανίστηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας. Στη συνέχεια εξορίστηκαν στην Αυστραλία και από εκεί στην Ανατολική Γερμανία, όπου και σπούδασε η Χιλιανή πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Υγείας (2000-2002) και Άμυνας (2002-2004) επί κυβερνήσεων του Ρικάρδο Λάγος. Στις 15 Ιανουαρίου 2006 κέρδισε το β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών έναντι του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Σεμπαστιάν Πινιέρα. Η υποψήφια της Δημοκρατικής Σύγκλισης Μπατσελέτ έλαβε ποσοστό 53,22% έναντι του 46,77% του Σεμπαστιάν Πινέρα, υποψηφίου της κεντροδεξιάς Ένωσης για τη Χιλή και κατόχου μεγάλου μεριδίου μετοχών της κυρίαρχης χιλιανής αεροπορικής εταιρείας LAN Airlines. Ήταν η πρώτη φορά που μία γυναίκα εκλέχθηκε πρόεδρος με άμεση ψηφοφορία από λαό της Νότιας Αμερικής. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τον Δεκέμβριο του 2005, κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε το 50% που απαιτούνταν για απευθείας εκλογή. Η Μπατσελέτ είχε συγκεντρώσει ποσοστό 46% (έναντι 25% για τον Πινιέρα) και προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις σε όλη την πορεία προς την επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 12 Μαρτίου 2006. Το 2008 ήταν στον κατάλογο του περιοδικού Forbes με τις 100 ισχυρότερες γυναίκες στον κόσμο. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 17 Νοεμβρίου 2013, προηγήθηκε η Μπατσελέτ (του κεντροαριστερού συνασπισμού Νέα Πλειοψηφία) με ποσοστό γύρω στο 47% έναντι γύρω στο 25% για την κυριότερη αντίπαλό της, Εβελίν Ματέι. Ο δεύτερος γύρος ορίστηκε για τις 15 Δεκεμβρίου. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο συνασπισμός Νέα Πλειοψηφία κέρδισε 12 επί συνόλου 20 εδρών στη Γερουσία και 67 επί συνόλου 120 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Μπατσελέ ορκίστηκε ξανά πρόεδρος στις 11 Μαρτίου 2014 και κυβέρνησε επί μία τετραετία. Την διαδέχθηκε στην προεδρία ο προκάτοχός της και νικητής των εκλογών του 2017, Σεμπαστιάν Πινιέρα. Επίσημη σελίδα της καμπάνιας για το 2013 (Ισπανικά)