Μπελάκ

Το Μπελάκ (Γαλλικά: Bellac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ωτ-Βιέν της περιοχής Νέα Ακουιτανία, στη δυτική κεντρική Γαλλία. Είναι υπονομαρχία του νομού και έχει πληθυσμό 3.808 κατοίκους (2017).Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μπελασόν. Το Μπελάκ είναι κυρίως τουριστική πόλη που εκτιμάται για την αρχιτεκτονική της κληρονομιά και τις πολυάριθμες πολιτιστικές εκδηλώσεις της. Ο Ζαν Ζιρωντού γεννήθηκε στην πόλη και το σπίτι του είναι μουσείο που εκθέτει πολλά έγγραφα και αναμνηστικά του συγγραφέα.

 Το Μπελάκ βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ωτ-Βιέν, στη συμβολή των ποταμών Γκαρτάν και Βινκού. Βρίσκεται στους πρόποδες του Μασίφ Σαντράλ που υψώνονται στα δυτικά και στην περιοχή υπάρχουν ποιμενικά τοπία και δάση που διασχίζονται από πολλά ποτάμια. Η πόλη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο 230 περίπου μέτρων. Περιλαμβάνει αρκετά πάρκα και άλλες φυσικές περιοχές ιδιαίτερης γοητείας. Είναι μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η δεύτερη είναι το Ροσεσουάρ. Έχει πληθυσμό 3.808 κατοίκους (2017).Η οδική απόσταση από τη Λιμόζ, πρωτεύουσα του νομού Ωτ-Βιεν, είναι 40 χιλιόμετρα, από το Πουατιέ 80 χλμ. και από το Μπορντώ 225 χλμ. Η έκταση της πόλης είναι 24,42 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η ιστορία του Μπελάκ στο νομό Ωτ-Βιέν χρονολογείται από τον 10ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το ξύλινο κάστρο που έχτισε στον ποταμό Βινκού ο κόμης της Μαρς Μπόζο ο Πρεσβύτερος, από το οποίο δεν μένει σήμερα τίποτε. Η πόλη αναπτύχθηκε χάρη στο εμπόριο που έκανε την περιοχή εμπορικό κόμβο, ανάμεσα στις παλιές περιοχές Λιμουζέν, Μαρς, Πουατού και Μπερί. Στα μέσα του 12ου αιώνα, οι απόγονοι του Μπόζο έδωσαν στους αστούς της πόλης έναν Χάρτη ελευθεριών που επιτάχυνε την ανάπτυξη του εμπορίου και τη διαφοροποίηση των πωλούμενων προϊόντων. Έναν αιώνα αργότερα, βυρσοδεψεία εγκαταστάθηκαν στις όχθες του Βινκού.Το 1531 το Μπελάκ συνδέθηκε οριστικά με το Γαλλικό βασίλειο. Ένα χρόνο αργότερα, ο Φραγκίσκος Α' εξουσιοδότησε τους αστούς να δημιουργήσουν τέσσερις εκθέσεις ετησίως και μια εβδομαδιαία αγορά, προωθώντας έτσι το εμπορικό μέλλον της πόλης. Ταυτόχρονα ιδρύθηκε ένα νοσοκομείο Οτέλ-Ντιέ και έναν αιώνα αργότερα οι Ιησουίτες ίδρυσαν ένα κολέγιο. Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, τον Μάιο του 1591, στρατεύματα της Καθολικής Ένωσης πολιόρκησαν χωρίς επιτυχία την πόλη και μετά αποσύρθηκαν. Το 1663, ο Ζαν ντε λα Φονταίν έμεινε μερικές μέρες στο Μπελάκ όπου έγραψε τον μύθο με τίτλο Η άμαξα και η μύγα. Το 1800, το Μπελάκ έγινε μία από τις υπονομαρχίες του νομού Ωτ-Βιέν. Κατά την Πρώτη Αυτοκρατορία, το 138ο σύνταγμα πεζικού εγκαταστάθηκε στο Μπελάκ και παρέμεινε έως το 1940. Ίχνη του παρελθόντος του Μπελάκ εξακολουθούν να φαίνονται στα σπίτια στην κορυφή του λόφου και στους γραφικούς δρόμους της πόλης που αναδεικνύουν την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θρησκευτική και βιοτεχνική της κληρονομιά. Κύρια αξιοθέατα: Η εκκλησία της Παναγίας του Μπελάκ (Νοτρ-Νταμ), του 12ου αιώνα, η οποία έχει το παλαιότερο ιερό στο Λιμουζέν.Το παρεκκλήσι Νοτρ-Νταμ-Λορέτ. Το κωδωνοστάσιο φτάνει σε ύψος 25 μέτρα. Το παλιό στεγνωτήριο, κτήριο του 15ου αιώνα για την επεξεργασία δερμάτων, τα πρώτα βυρσοδεψεία εγκαταστάθηκαν στην πόλη από τον 13ο αιώνα. Η παλιά πέτρινη γέφυρα του 13ου αιώνα που εκτείνεται στον ποταμό Βινκού και είναι μια από τις παλαιότερες μεσαιωνικές γέφυρες στη Γαλλία. Χτίστηκε κοντά σε ένα παλιό πέρασμα του ποταμού για να διευκολύνει το εμπόριο στα νότια και δυτικά της πόλης και ήταν τμήμα μιας σημαντικής εμπορικής οδού του Μεσαίωνα.Τα παλιά σπίτια του 15ου και του 18ου αιώνα, καθώς και γραφικές συνοικίες και δρόμοι: τα σπίτια περιβάλλουν την εκκλησία στην τοποθεσία του παλιού κάστρου σε ένα λαβύρινθο από στενά δρομάκια. Το Δικαστικό μέγαρο του 19ου αιώνα.Το μονοπάτι στις όχθες του ποταμού Βινκού. Η ιστoσελίδα της κοινότητας Μπελάκ (επιλογή γλώσσας)