Πίτερ Νέιφς ο νεότερος

Ο Πίτερ Νέιφς ο νεότερος (Pieter Neefs de jonge ή Pieter Neeffs de jonge, βαπτίσθηκε 23 Μαΐου 1620 - μετά το 1675) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος που ειδικεύτηκε κυρίως σε αρχιτεκτονικούς εσωτερικούς χώρους εκκλησιών. Γιος του διακεκριμένου αρχιτεκτονικού ζωγράφου Πίτερ Νέιφς του πρεσβύτερου ξεκίνησε να εργάζεται στο εργαστήριο του πατέρα του στην Αμβέρσα. Συνεργάστηκε με διάφορους κορυφαίους περτρετίστες πληθύσμωσης για να δημιουργήσει "ζωντανούς" εσωτερικούς χώρους εκκλησιών.

 Ο Πίτερ Νέιφς ο νεότερος βαπτίστηκε στην Αμβέρσα στις 23 Μαΐου 1620. Ο πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Πίτερ Νέιφς ο πρεσβύτερος και μητέρα του η Μαρία Λάουτερμπέενς (Maria Louterbeens). Ο Πίτερ είχε τέσσερα αδέλφια, από τα οποία ο μεγαλύτερος αδερφός του, Λόντεβαϊκ, έγινε επίσης ζωγράφος. Τα δύο αδέλφια εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους και ως εκ τούτου, τα έργα τους ήταν παρόμοια με αυτού και οι αποδόσεις των έργων τους είναι δύσκολες. Μετά το θάνατο του πατέρα τους κάπου μετά το 1656, οι γιοι ανέλαβαν το οικογενειακό εργαστήριο. Ο Πίτερ ο νεότερος φαίνεται ότι δεν έγινε ποτέ μέλος της συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Αν και ασυνήθιστο, πιθανότατα δεν έγινε ποτέ δεκτός επειδή εργαζόταν στο εργαστήριο του πατέρα του.Η τελευταία ημερομηνία κατά την οποία είναι γνωστό ότι ήταν ενεργός είναι το 1675, μια ημερομηνία που βρέθηκε σε φωτογραφία που ήταν παλαιότερα στη Βιέννη (Βαντούτς, Μουσείο του Λιχτενστάιν ). Ο Πίτερ ο νεότερος ειδικεύτηκε σε αρχιτεκτονικά θέματα, ιδιαίτερα στους εσωτερικούς χώρους της γοτθικής εκκλησίας και σε ορισμένους εσωτερικούς χώρους υπογείων. Ο πρώτος του γνωστός πίνακας χρονολογείται από το 1646. Ο Πίτερ ο νεότερος συνέχισε την παράδοση απεικόνισης εσωτερικών εκκλησιών στην Αμβέρσα με τον τρόπο που δημιούργησε ο πατέρας του και άλλοι καλλιτέχνες της προηγούμενης γενιάς όπως ο Χέντρικ δαν Στέινβαϊκ ο πρεβύτερος. Οι πίνακες του απεικονίζουν πραγματικούς αλλά και φανταστικούς εσωτερικούς χώρους εκκλησιών. Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού της Αμβέρσας ήταν ένα από τα προτιμώμενα θέματα του και πολλοί από τους φανταστικούς εσωτερικούς χώρους της εκκλησίας είναι μιμήσεις με στοιχεία του καθεδρικού ναού της Αμβέρσας. Όπως και ο πατέρας του, ζωγράφισε πολλές νυχτερινές σκηνές του εσωτερικού της εκκλησίας, μερικές φορές σε συνδυασμό με διαφορετικές αποχρώσεις της ίδιας σκηνής. Ένα παράδειγμα είναι το ζευγάρι εσωτερικών μιας γοτθικής εκκλησίας στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης που δείχνει μια ημερήσια και νυχτερινή θέα δύο γοτθικών εκκλησιών με ελαφρώς διαφορετικούς εσωτερικούς χώρους. Ο Νέιφς ο νεότερος συνεργάστηκε με διάφορους καλλιτέχνες, με πρώτον τον δικό του πατέρα. Η εγγύτητα στο στυλ του πατέρα και του γιου και το γεγονός ότι οι δύο καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν παρόμοια υπογραφή δημιούργησαν σημαντική σύγχυση στην απόδοση έργων στους δύο καλλιτέχνες. Ορισμένες αποδόσεις βασίζονται σττην ενδυμασία των μορφών που απεικονίζονται στις συνθέσεις. Αυτό ισχύει για παράδειγμα με το εσωτερικό ενός καθεδρικού ναού, τη νυχτερινή σκηνή (περίπου 1660, Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου ) που αποδόθηκε στον Πίτερ τον νεότερο, καθώς η ενδυμασία των χαρακτήρων στη σύνθεση αναγνωρίστηκε ως σύγχρονη της δεκαετίας του 1660, μια εποχή κατά την οποία ο πατέρας θεωρείται ότι είχε πλέον πεθάνει. Οι άλλοι καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε ο Neefs the Younger ήταν οι Φρανς Φράνκεν III, Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος και Μποναβεντούρα Πέιτερς ο πρεβύτερος, που παρείχαν τις μορφές στα εσωτερικά που απεικόνιζε. Η παραγωγή του ήταν τόσο μεγάλη όσο αυτή του πατέρα του. Πατέρας και γιος φαν Στέινβαϊκ (van Steenwijck) και οι δύο γενιές της οικογένειας ζωγράφων Νέιφς θεωρούνται εκπρόσωποι της σχολής αρχιτεκτονικής ζωγραφικής της Αμβέρσας. Χαρακτηριστικό για το υφος τους ήταν η χρήση μιας άκαμπτης γραμμικής προοπτικής που προσφέρει θέα ακριβώς κάτω από το κλίτος του ναού. Αυτό το υφος υιοθετήθηκε επίσης από τους Ολλανδούς ζωγράφους Ντιρκ φαν Ντέλεν και Μπαρτολομέους φαν Μπάσσεν (Bartholomeus van Bassen.Τα έργα των Νέιφς έχουν χαρακτηριστεί ως "προπαγάνδα για την Καθολική Αντίσταση". Δείχνουν τυπικά το εσωτερικό των εκκλησιών που βασίζονται χαλαρά στον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας στον οποίο διεξάγεται όλη η βάση της καθολικής εκκλησιαστικής δραστηριότητας, ιδίως τα καθολικά μυστήρια όπως το βάπτισμα, η κοινωνία, ο γάμος, η λειτουργία, η εξομολόγηση, η προσφορά ελεημοσύνης κτλ. Όλες αυτές οι δραστηριότητες συμπεριλήφθηκαν συχνά σε μία σύνθεση σε μια κατάμεστη εκκλησία, με ιερείς που λειτουργούν σε περιβάλλον με αγάλματα και πίνακες. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τους γυμνούς εσωτερικούς χώρους των εκκλησιών στην Προτεσταντική Ολλανδική Δημοκρατία ζωγραφισμένους από Ολλανδούς ζωγράφους της εποχής, όπως ο Εμάνουελ ντε Βίττε, ο Χέρριτ Μπερκχέιντε και ο Χέρριτ Χαουκχέιστ (Gerrit Houckgeest).