Αϊρίν Κάρα

Η Αϊρίν Κάρα (Irene Cara Escalera, 18 Μαρτίου 1959 – 25 Νοεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Η Κάρα έγινε γνωστή για τον ρόλο της Κόκο Ερνάντες στη μουσική ταινία Fame του 1980 και για την ηχογράφηση του ομότιτλου τραγουδιού της ταινίας "Fame", που έφτασε στο νούμερο 1 σε πολλές χώρες. Το 1983 η Κάρα τραγούδησε και συνέγραψε το τραγούδι "Flashdance. . . What a Feeling" (από την ταινία Flashdance ), για την οποία μοιράστηκε ένα Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού και κέρδισε ένα βραβείο Grammy για την καλύτερη γυναικεία ποπ φωνητική ερμηνεία το 1984. Πριν την επιτυχία της με το Fame, η Κάρα ενσάρκωσε τον χαρακτήρα του τίτλου Sparkle Williams στην αρχική δραματική ταινία του 1976 Sparkle.

 Η χρονολογία γέννησης της Κάρα αμφισβητείται. Οι περισσότερες πηγές δίνουν ως έτος γέννησης το 1959, και σε μία αναφέρεται το 1962 και η ίδια η Κάρα είχε υποδηλώσει ότι ήταν γεννημένη το 1961 καθώς είχε ανακοινώσει ότι είχε κλείσει τα 59 της χρόνια στο Twitter το 2020, παρότι είχε δηλώσει ότι ήταν 24 ετών σε μια συνέντευξή της το 1983 στον Ντικ Κλαρκ, κάτι που σήμαινε ότι είχε γεννηθεί το 1959. Τον Μάιο του 2021 το προφίλ της στο Twitter έγραφε έτος γέννησης το 1962. Η μητέρα της είχε δηλώσει στους The New York Times το 1970 ότι η μικρή Κάρα ήταν 11 ετών. Η Κάρα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, το μικρότερο από τα πέντε παιδιά. Ο πατέρας της, Γάσπαρ Κάρα, εργάτης σε εργοστάσιο χάλυβα και συνταξιούχος σαξοφωνίστας, ήταν από το Πουέρτο Ρίκο και η μητέρα της, Λουίζ Εσκαλέρα, ήταν Κουβανή. Η Κάρα είχε δύο αδερφές και δύο αδερφούς. Σε ηλικία τριών ετών, ήταν μία από τις πέντε φιναλίστ του διαγωνισμού «Little Miss America». Άρχισε να παίζει πιάνο με το αυτί, σπούδασε μουσική, υποκριτική και χορό σοβαρά, και άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα χορού όταν ήταν πέντε ετών. Η καριέρα της στην ερμηνεία ξεκίνησε με το τραγούδι και τον χορό της επαγγελματικά στην ισπανόφωνη τηλεόραση. Έκανε πρώιμες τηλεοπτικές εμφανίσεις στο The Original Amateur Hour (τραγουδώντας στα ισπανικά) και στο The Tonight Show του Τζόνι Κάρσον.Το 1971–1972 ήταν τακτική στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του PBS The Electric Company ως μέλος της μπάντας του σόου, The Short Circus. Ως παιδί, η Κάρα ηχογράφησε έναν ισπανόφωνο δίσκο για τη λατινική μουσική βιομηχανία και ένα αγγλόφωνο χριστουγεννιάτικο άλμπουμ. Εμφανίστηκε επίσης σε ένα μεγάλο αφιέρωμα συναυλίας στον Duke Ellington, στο οποίο συμμετείχαν οι Στίβι Γουόντερ, Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ και Ρομπέρτα Φλακ. Η Κάρα παρακολούθησε το Επαγγελματικό Παιδικό Σχολείο στο Μανχάταν. Η Κάρα εμφανίστηκε σε θεατρικές παραστάσεις εντός και εκτός Μπρόντγουεϊ, συμπεριλαμβανομένων των μιούζικαλ Ain't Misbehavin', The Me Nobody Knows (που κέρδισε ένα βραβείο Obie), Maggie Flynn δίπλα στους Shirley Jones και Jack Cassidy και Via Galactica με τον Raúl Juliá. Η Κάρα ήταν η αρχική Daisy Allen στο ημερήσιο σίριαλ της δεκαετίας του 1970 Love of Life. Αργότερα ανέλαβε το ρόλο της Άντζελα στο ρομαντικό/θρίλερ Aaron Loves Angela, που ακολουθήθηκε από την ερμηνεία της του χαρακτήρα του τίτλου στο Sparkle . Η τηλεόραση έφερε στην Κάρα διεθνή αναγνώριση για σοβαρούς δραματικούς ρόλους σε δύο εξαιρετικές μίνι σειρές, Roots: The Next Generations και Guyana Tragedy: The Story of Jim Jones. Το John Willis' Screen World, Vol. 28, την ονόμασε έναν από τους δώδεκα «Υποσχόμενους Νέους Ηθοποιούς του 1976». την ίδια χρονιά, μια δημοσκόπηση αναγνωστών στο περιοδικό Right On! την ονόμασε κορυφαία ηθοποιό. Η επιτυχημένη ταινία του 1980 Fame , σε σκηνοθεσία Άλαν Πάρκερ, εκτόξευσε το αστέρι της Κάρα. Αρχικά είχε επιλεγεί ως χορεύτρια, αλλά όταν οι παραγωγοί Ντέιβιντ Ντα Σίλβα και Άλαν Μάρσαλ και ο σεναριογράφος Κρίστοφερ Γκορ άκουσαν τη φωνή της, έγραψαν ξανά τον ρόλο της Κόκο Ερνάντες για να παίξει. Σε αυτό το μέρος, τραγούδησε τόσο το τραγούδι του τίτλου " Fame " και το άλλο σινγκλ της ταινίας, " Out Here on My Own ", τα οποία ήταν και τα δύο υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού . Αυτά τα τραγούδια βοήθησαν να γίνει το soundtrack της ταινίας ένα άλμπουμ που κορυφώθηκε στα τσαρτς, πολλές φορές πλατινένιο. Περαιτέρω ιστορία γράφτηκε στα Βραβεία Όσκαρ εκείνης της χρονιάς: ήταν η πρώτη φορά που δύο τραγούδια από την ίδια ταινία και τραγουδισμένα από τον ίδιο καλλιτέχνη προτάθηκαν στην ίδια κατηγορία. Έτσι, H Κάρα είχε την ευκαιρία να είναι μια από τις λίγες τραγουδίστριες που ερμήνευσαν περισσότερα από ένα τραγούδια στην τελετή των Όσκαρ. Το "Fame", το οποίο γράφτηκε από τους Μάικλ Γκορ και Ντιν Πίτσφορντ, κέρδισε το βραβείο καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού εκείνη τη χρονιά και η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής. H Κάρα κέρδισε υποψηφιότητες για το βραβείο Grammy το 1980 για τον Καλύτερο Πρωτοεμφανιζόμενο και την Καλύτερη Γυναικεία Ποπ Φωνητική Ερμηνεία, καθώς και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ταινίας σε Μιούζικαλ. Το Billboard την ανακήρυξε Κορυφαία Νέα Μοναδική Καλλιτέχνιδα, ενώ το περιοδικό Cashbox την βράβευσε τόσο την πιο υποσχόμενη γυναίκα τραγουδιστή όσο και την κορυφαία γυναίκα τραγουδιστή. Ζητήθηκε από τους παραγωγούς της τηλεοπτικής σειράς Fame να επαναλάβει το ρόλο της Κόκο Ερνάντες, κάτι που εκείνη αρνήθηκε, θέλοντας να εστιάσει την προσοχή της στην καριέρα της στην ηχογράφηση τραγουδιών. Η Έρικα Γκίμπελ ανέλαβε το ρόλο. Το 1983 υποδύθηκε τον εαυτό της στην ταινία DC Cab, σχετικά με μια ομάδα ταξί. Η συνεισφορά της στο soundtrack της ταινίας, " The Dream (Hold On to Your Dream) " έπαιξε πάνω από τους τίτλους λήξης της ταινίας, και ήταν μια μικρή επιτυχία, κορυφώνοντας στο Νο. 37 στο Billboard Hot 100 τον Φεβρουάριο του 1984. Το 1982 η Κάρα κέρδισε το Βραβείο Εικόνας Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας όταν συμπρωταγωνίστησε με την Ντιάχαν Κάρολ και τη Ρόζαλιντ Κας στην ταινία NBC της εβδομάδας, Αδελφή, Αδελφή της Μάγια Αγγέλου. Η Κάρα υποδύθηκε τη Myrlie Evers-Williams στην τηλεοπτική ταινία του PBS για τον ηγέτη των πολιτικών δικαιωμάτων Μέντγκαρ Έβερς, For Us the Living: The Medgar Evers Story, και κέρδισε μια υποψηφιότητα για το NAACP Image Award καλύτερης ηθοποιού. Εμφανίστηκε επίσης στο Killing 'em Softly του 1982. Η Κάρα συνέχισε να παίζει σε ζωντανό θέατρο. Το 1980, έπαιξε για λίγο τον ρόλο της Dorothy στο The Wiz στην περιοδεία, σε έναν ρόλο που η Stephanie Mills είχε υποδυθεί για πρώτη φορά στην αρχική παραγωγή του Broadway. Συμπτωματικά, η Κάρα και η Μιλς είχαν μοιραστεί τη σκηνή μαζί ως παιδιά στο αρχικό μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ του 1968 Maggie Flynn, με πρωταγωνιστές τη Shirley Jones και τον Jack Cassidy, στο οποίο και τα δύο νεαρά κορίτσια έπαιζαν τα ορφανά του Αμερικανικού Εμφυλίου. Το 1983 η Κάρα έφτασε στο απόγειο της μουσικής της καριέρας με το τραγούδι του τίτλου για την ταινία Flashdance : " Flashdance. . . What A Feeling", το οποίο συνέγραψε με Τζόρτζιο Μορόντερ και Κιθ Φόρσεϊ. Η Κάρα έγραψε τους στίχους του τραγουδιού με τον Keith Forsey ενώ επέβαινε σε ένα αυτοκίνητο στη Νέα Υόρκη που κατευθυνόταν στο στούντιο για να το ηχογραφήσει. Ο Μορόντερ συνέθεσε τη μουσική. H Κάρα παραδέχτηκε αργότερα ότι αρχικά ήταν απρόθυμη να συνεργαστεί με τον Τζόρτζιο Μορόντερ επειδή δεν ήθελε να κάνει περαιτέρω συγκρίσεις με έναν άλλο καλλιτέχνη που δούλεψε με τον Μορόντερ, την Ντόνα Σάμερ. Παρόλα αυτά, η συνεργασία απέδωσε καρπούς και έγινε επιτυχία σε πολλές χώρες, χαρίζοντας πολλά βραβεία στην Κάρα. Μοιράστηκε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού το 1983 με τους Μορόντερ και Φορσέι, και κέρδισε το βραβείο Grammy το 1984 για την καλύτερη γυναικεία ποπ φωνητική ερμηνεία, Χρυσή Σφαίρα για το καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι το 1984 και τα Αμερικανικά Μουσικά Βραβεία για την καλύτερη R&B γυναίκα καλλιτέχνη και καλύτερο ποπ σινγκλ της χρονιάς. Το 1984 συμμετείχε στο κωμικό θρίλερ City Heat, συμπρωταγωνιστώντας με τους Κλιντ Ίστγουντ και Μπαρτ Ρέυνολντς και τραγουδώντας τα αρχικά τραγούδια "Embraceable You" και "Get Happy". Έγραψε επίσης το θεματικό τραγούδι "City Heat", το οποίο τραγούδησε ο τραγουδιστής της τζαζ Joe Williams . Τον Μάιο εκείνης της χρονιάς, σημείωσε την τελευταία της επιτυχία στο Top 40 με το "Breakdance" να φτάνει στο Νο. 8. Η συνέχεια, "You Were Made for Me" έφτασε στο Νο. 78 εκείνο το καλοκαίρι, αλλά δεν εμφανίστηκε ξανά στο Hot 100. Το 1985, H Κάρα συμπρωταγωνίστησε με την Τέιτουμ Ο'Νιλ στο Certain Fury, για δύο προβληματικές νεαρές γυναίκες που φεύγουν από μια δικαστική ακρόαση και θεωρούνται λανθασμένα ως δολοφόνοι. Το 1986 η Κάρα εμφανίστηκε στην ταινία Busted Up. Παρείχε επίσης τη φωνή της Χιονάτης στο ανεπίσημο sequel του Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι της Disney, Filmation 's Happily Ever After, το 1993. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε ως Μαρία Μαγδαληνή σε μια περιοδεία του Ιησού Χριστού Σούπερ σταρ δίπλα στον Τεντ Νίλι, τον Καρλ Άντερσον και τον Ντένις ΝτεΓιουνγκ . Μαζί με την καριέρα της στην υποκριτική και τα επιτυχημένα σινγκλ, H Κάρα κυκλοφόρησε τρία στούντιο άλμπουμ: Anyone Can See το 1982, What a Feelin' το 1983, και Carasmatic το 1987, το πιο επιτυχημένο από αυτά είναι το What a Feelin' . Το 1985, συνεργάστηκε με το ισπανικό φιλανθρωπικό supergroup Hermanos στο τραγούδι " Cantaré, cantarás ", στο οποίο τραγούδησε ένα σόλο τμήμα με τον Ισπανό τραγουδιστή της όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο . H Κάρα περιόδευσε στην Ευρώπη και την Ασία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, επιτυγχάνοντας αρκετές μέτριες χορευτικές επιτυχίες στα ευρωπαϊκά charts, αλλά όχι επιτυχίες στα αμερικανικά charts. Κυκλοφόρησε μια συλλογή από σινγκλ Eurodance στα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1990 με τίτλο Precarious 90's . H Κάρα εργάστηκε επίσης ως εφεδρική τραγουδίστρια για τους Βίκι Σου Ρόμπινσον, Λου Ριντ, George Duke, Ολέτα Άνταμς, και Έβελιν "Σαμπέιν" Κινγκ. Το 1993 μια κριτική επιτροπή στην Καλιφόρνια της επιδίκασε 1,5 εκατομμύριο δολάρια από μια μήνυση που υπέβαλε το 1985 εναντίον του εκτελεστικού δισκογραφικού Al Coury και της Network Records, κατηγορώντας τους ότι παρακρατούσαν δικαιώματα από το soundtrack <i id="mwASk">του Flashdance</i> και τους δύο πρώτους σόλο δίσκους της. H Κάρα δήλωσε ότι, ως εκ τούτου, χαρακτηρίστηκε ως δύσκολη στη συνεργασία και ότι η μουσική βιομηχανία την "είχε εικονικά στη μαύρη λίστα". Τον Μάρτιο του 2004 η Κάρα έλαβε δύο τιμητικές διακρίσεις με μια εισαγωγή στο Hall of Fame του Ciboney Cafe και ένα Βραβείο Lifetime Achievement που απονεμήθηκε στα έκτα ετήσια Βραβεία Prestige. Τον Ιούνιο του 2005 κέρδισε τον τρίτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς του NBC Hit Me, Baby, One More Time, ερμηνεύοντας το "Flashdance. . . What a Feeling" και διασκεύασε το τραγούδι της Anastacia «I'm Outta Love» με το αποκλειστικά γυναικείο συγκρότημα της, Hot Caramel. Στον Μεγάλο Τελικό του AFL του 2006 στη Μελβούρνη, H Κάρα ερμήνευσε το κομμάτι τίτλου του Flashdance ως εναρκτήριο για την ψυχαγωγία πριν από τον αγώνα. Το 2005 η Κάρα είχε συνεισφορά σε ένα χορευτικό σινγκλ, με τίτλο "Forever My Love", στο άλμπουμ συλλογής με τίτλο Gay Happening Vol. 12 . H Κάρα παντρεύτηκε τον κασκαντέρ και σκηνοθέτη Κόνραντ Παλμιζάνο στο Λος Άντζελες τον Απρίλιο του 1986 Χώρισαν το 1991. Η Κάρα πέθανε στο σπίτι της στο Λάργκο της Φλόριντα, στις 25 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 63 ετών.