IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Νήσος των Χριστουγέννων

Η Νήσος των Χριστουγέννων (αγγλικά: Christmas Island) είναι μια εξωτερική επικράτεια της Αυστραλίας που βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό με έκταση 135 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.843 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Φλάινγκ Φις Κόουβ. Το νησί ανακαλύφθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων του 1643 αλλά αποικήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Το νησί έχει μικτή πολιτισμική ταυτότητα. Μιλούνται διάφορες γλώσσες (αγγλικά, μαλάϊ και κινέζικες διάλεκτοι) και λατρεύονται διάφορες θρησκείες (επικρατεί το ισλάμ και ο βουδισμός και λιγότεροι είναι οι καθολικοί).

 H επικράτεια αναγνωρίζει ως μονάρχη τον Κάρολο Γ' του Ηνωμένου Βασιλείου που εκπροσωπείται από το Γενικό Κυβερνήτη της Αυστραλίας. Ο Γενικός Κυβερνήτης ορίζει τον Διοικητή του νησιού. Η σημερινή υπηρεσιακή κυβερνήτρια Σάρα Βάντενμπρουκ είναι η (από τον Οκτώβριο του 2022) και είναι επίσης διοικήτρια των Νήσων Κόκος (Κίλινγκ). Ο Κέλβιν Τζ. Μάθιους είναι ο ανώτατος αξιωματούχος (Chief Executive Officer) από το 2010. Το domain name του νησιού είναι .cx ενώ το παράδοξο είναι ότι οι Internet hosts του νησιού είναι περισσότεροι από τους κατοίκους του (2.193 hosts) ενώ είναι υπερπενταπλάσιοι από τους χρήστες του Διαδικτύου (464 χρήστες).
Άννα Καρίμα

Η Άννα Καρίμα (1871-1949) ήταν Βουλγάρα συγγραφέας, μεταφράστρια, εκδότρια, δημοσιογράφος, σουφραζέτα και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Ήταν συνιδρύτρια της Βουλγαρικής Ένωσης Γυναικών και διετέλεσε πρόεδρός της από το 1901 έως το 1906.

 Ήταν κόρη του εμπόρου σιταριού Τόντορ Βέλκοβ και εργαζόταν ως δασκάλα. Το 1888 παντρεύτηκε τον σοσιαλιστή Γιάνκο Σακάζωφ. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση και έγινε γνωστή ως συγγραφέας το 1891. Το 1894 η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια, όπου η ίδια δραστηριοποιήθηκε στο πλαίσιο της κοινωνικής μεταρρύθμισης. Το 1897 ίδρυσε την εταιρεία «Συνείδηση» και άρχισε να κάνει εκστρατεία για την εκπαίδευση των γυναικών. Μια από τις εκστρατείες της ήταν να ιδρύσει τμήμα γυναικών στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Από το 1899 εξέδιδε την εφημερίδα «Γυναικεία Φωνή» μαζί με την Τζούλια Μαλίνοβα και το 1901 συνίδρυσαν την Βουλγαρική Ένωση Γυναικών, με την Καρίμα ως πρώτη πρόεδρό της. Η οργάνωση αυτή αποτελούσε ομπρέλα των 27 τοπικών γυναικείων οργανώσεων που είχαν ιδρυθεί στη Βουλγαρία από το 1878. Ιδρύθηκε ως απάντηση στους περιορισμούς των γυναικών στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση την δεκαετία του 1890 με στόχο την περαιτέρω πνευματική ανάπτυξη και συμμετοχή των γυναικών. Το 1906, η Καρίμα αποχώρησε από την Βουλγαρική Ένωση Γυναικών και ίδρυσε την αντίπαλη γυναικεία οργάνωση «Ίσα Δικαιώματα» (1908- 1921). Περιόδευσε στη χώρα δίνοντας διαλέξεις για την μεταρρύθμιση των δικαιωμάτων των γυναικών. Το 1918 άνοιξε το πρώτο κέντρο ημερήσιας φροντίδας για εργαζόμενες μητέρες στη Βουλγαρία. Εξορίστηκε για πολιτικούς λόγους από το 1921 έως το 1928. Francisca de Haan, Krasimira Daskalova & Anna Loutfi: Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Easterna and South Eastern Europe, 19th and 20th centuries Central European University Press, 2006 Blanca Rodriguez Ruiz & Ruth Rubio-Marín: The Struggle for Female Suffrage in Europe: Voting to Become Citizens 2012
Γκαζόζα

Η γκαζόζα, παλαιότερα και γκαζόζ (από το ιταλ. gazzosa., gassosa), είναι αεριούχο αναψυκτικό που πίνεται κυρίως σαν χωνευτικό, ή σε κοκτέιλ ποτών. Η γκαζόζα σε ορισμένες χώρες θεωρείται ξεχωριστό ποτό, ενώ σε άλλες ταυτίζεται με τη λεμονάδα.

 Η γκαζόζα πρωτοπαρασκευάστηκε στην Ιταλία το 1889. Μια από τις πρώτες εταιρείες που έφτιαξαν γκαζόζα ήταν η Abbondio, στην πόλη Τορτόνε του Πεδεμοντίου. Στην Ελλάδα παρασκευάζεται από τα ίδια συστατικά σχεδόν με τη λεμονάδα και η μόνη τους διαφορά είναι στις χαρακτηριστικές φυσαλίδες της γκαζόζας. Είναι διάφανο ποτό, με αρκετές παραλλαγές, που φτιάχνεται βιομηχανικά με νερό, με την προσθήκη ανθρακικού —που δημιουργεί τις χαρακτηριστικές φυσαλίδες—, συνήθως χυμό λεμονιού, κιτρικό οξύ, διάφορα αρωματικά κ.λπ.Η γκαζόζα μπορεί να παρασκευαστεί και στο σπίτι, με συστατικά το νερό, το λεμόνι, τη ζάχαρη, τη μέντα και φρούτα, μέσα από μια διαδικασία βρασίματος. Μπορεί να αποκτήσει διάφορες γεύσεις. Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε κάποιες περιοχές θεωρούσαν ότι η γκαζόζα είχε ιατρικές ιδιότητες και πωλείτο από πλανόδιους μικροπωλητές που την παρασκεύαζαν μόνοι τους.
Έρικ Κλάπτον

Ο Έρικ Πάτρικ Κλάπτον (αγγλικά: Eric Patrick Clapton‎, 30 Μαρτίου 1945) είναι Άγγλος κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδιστής της ροκ και της μπλουζ. Γεννήθηκε στο Ρίπλεϊ (Ripley) της κομητείας του Σάρεϊ στο σπίτι των γονέων της ανύπαντρης μητέρας του, Πατρίσια Μόλλυ Κλάπτον (Patricia Molly Clapton). Πατέρας του ήταν ο Έντουαρντ Ουόλτερ Φράιερ (Edward Walter Fryer), Καναδός στρατιώτης ο οποίος τελικά παντρεύτηκε την Πατρίσια και μετακόμισαν στον Καναδά και αργότερα στη Γερμανία.

 Μεγάλωσε με τους γονείς της μητέρας του Ρόουζ και Τζακ Κλαπ, οι οποίοι όμως δεν τον υιοθέτησαν ποτέ επισήμως. Εκείνοι ήταν και αυτοί που αγόρασαν την πρώτη του κιθάρα στα 13α γενέθλιά του. Στην αρχή δυσκολεύτηκε και την παράτησε για δύο χρόνια. Μετά από 3 χρόνια, στα 16 του ξεκίνησε τη συνεχή ενασχόλησή του με την κιθάρα και την μπλουζ μουσική της εποχής που τον είχε έντονα επηρεάσει . Αγαπημένοι του καλλιτέχνες ήταν ο B.B. King, ο Ρόμπερτ Τζόνσον και ο Μάντι Γουότερς. Αφού τελείωσε το σχολείο έπαιξε για λίγο ως πλανόδιος μουσικός. Το 1963 εντάχθηκε στο πρώτο του συγκρότημα, στους Roosters μαζί με τον Τομ Μακ Γκίνες οι οποίοι έπαιζαν κυρίως μουσική rhythm and blues. Αργότερα έπαιξε στους Yardbirds μαζί με τον Τζίμι Πέιτζ και τον Τζεφ Μπεκ όπου έμεινε μέχρι και για το τραγούδι τους "For your Love" για να προσχωρήσει στη συνέχεια στους Bluesbreakers του Τζων Μάγιαλ τον Απρίλιο του 1965. Ο ανήσυχος κιθαρίστας αποφάσισε αμέσως μετά να κάνει πράξη το μεγάλο όνειρο για ένα ταξίδι περιπλάνησης στην Ανατολή. Έτσι, ο δρόμος τον έφερε το καλοκαίρι του 1965 στην Ελλάδα. Την ίδια στιγμή που βρετανικά περιοδικά του απέδιδαν τον τίτλο του καλύτερου κιθαρίστα στον κόσμο, ο Κλάπτον φιλοξενούνταν στο σπίτι του μουσικού Δημήτρη Πολύτιμου των MGC. Σύντομα, ο απένταρος Έρικ θα αναζητούσε δουλειά στα μπαράκια της Αθήνας. Η ιστορία για πολλά χρόνια φάνταζε σαν ένας σύγχρονος αστικός μύθος. Η δημοσιογραφική έρευνα όμως συνέθεσε το προσωπικό πάζλ του Κλάπτον και επιβεβαίωσε ότι τον Οκτώβριο του 1965 έπαιξε σε ελληνικό συγκρότημα! Μετά από ένα τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή στον μπασίστα Θάνο Σογιούλ και τον τραυματισμό του κιθαρίστα Αλέκου Καρακαντά, μέλη και οι δύο του αθηναϊκού γκρουπ «Τζούνιορς», ο Κλάπτον προσκλήθηκε και έπαιξε κιθάρα με τα εναπομείναντα μέλη στην Κυψέλη και αλλού.... Τον Ιούλιο του 1966 αποχωρεί από τους Bluesbreakers και ιδρύει τους Cream με τον ντράμερ Τζίντζερ Μπέικερ και τον μπασίστα Τζακ Μπρους. Το 1968 οι Cream διαλύονται για να επανενωθούν μετέπειτα το 1993 και το 2005 δίνοντας συναυλίες στο Royal Albert Hall του Λονδίνου και το Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Το συγκρότημα διαλύεται οριστικά το 2006. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών και ο μόνος καλλιτέχνης που απέσπασε τρία βραβεία Grammy το 1993 για την συνεισφορά του στην ροκ ως μέλος των Yardbirds και των Cream και το 2000 για την προσωπική του δουλειά. Είναι Ηγέτης (Commander) της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) από το 2004 και ιππότης του τάγματος (OBE) από το 1994 για την προσφορά του στη μουσική. Rock Εγκυκλοπαίδεια, Εκδόσεις ΔΟΛ: Λήμμα Eric Clapton
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1946-47

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1946-47 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΑΕΚ για δεύτερη συνεχόμενη φορά, που μαζί με το δευτεραθλητή Πανιώνιο εκπροσώπησαν την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1946-47.

 Α΄ με οκτώ (8) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (14 αγώνες). Β΄ με δεκαεννέα (19) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (18 αγώνες). Γ΄ με δώδεκα (12) ομάδες.Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών. Η ΑΕΚ ισοβάθμησε με τον Πανιώνιο αλλά κατέκτησε τον τίτλο με ελάχιστη διαφορά στο συντελεστή τερμάτων: 0,41 έναντι 0,42 του αντιπάλου της. Σην τελευταία αγωνιστική η ΑΕΚ ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 0-2 ενώ ο Πανιώνιος συνέτριψε την ουραγό Ένωση Παγκρατίου με 9-1. Ο Πανιώνιος θα αναδεικνυόταν πρωταθλητής αν δεν δεχόταν γκολ ή αν δεν του ακυρωνόταν ένα δέκατο γκολ που πέτυχε στο τελευταίο λεπτό. Υποβιβάστηκε η ΑΕ Παγκρατίου. Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (18 αγώνες). Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Δάφνη Μεταξουργείου κερδίζοντας ταυτόχρονα την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Η Δάφνη πέτυχε ένα ανεπανάληπτο ρεκόρ με 18 νίκες (51-6 γκολ). Υποβιβάστηκαν οι τέσσερις τελευταίες ομάδες, από τις οποίες η Βικτώρια επειδή είχε χειρότερο συντελεστή τερμάτων από τις άλλες τρεις ομάδες που ισοβάθμησε. Πρωταθλήτρια: Δάφνη Αθηνών, ανέβηκε στην Α΄. Υποβιβάστηκαν: Βικτώρια Ρούφ, Ένωσις Αγ. Δημητρίου, Αρμενική, Αρίων.1 Ο Άρης Αθ. προήλθε από τη συγχώνευση των ομάδων: "Ολυμπιακός Αθηνών" και "Άτλας Θυμαρακίων". 2 Είναι ο σύλλογος "ΑΟ Δάφνη" και όχι ο Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου που ιδρύθηκε επίσημα το 1959 (υπήρχε από το 1928 με άλλα ονόματα: Ηρακλής και Άρης Μπραχαμίου). Η ονομασία "ΑΕ Αγ. Δημητρίου" ή "Ένωσις" οφείλεται στο γεγονός πως τότε ο Δήμος Δάφνης ονομαζόταν ακόμα "Δήμος Αγ. Δημητρίου". Η απόσπαση του Μπραχαμίου από το Δήμο είχε ως αποτέλεσμα τη μετονομασία του σε "Δήμο Δάφνης" και κατ' επέκταση της ομάδας σε "ΑΕ Δάφνης" στα μέσα της δεκ. '50. Πρωταθλητής: Καλλιθαϊκός Ο.Φ., αήττητος με 32β (10 νίκες-1 ισοπαλία)1 Ουσιαστικά πρόκειται για τον Αιγάλεω Α.Ο., που προήλθε από τη συγχώνευση της Ένωσης Πυριτιδοποιείου με την Ιεράπολη, το Φοίνικα και την Α.Ε. Αγίου Σπυρίδωνα, στα τέλη του 1946. Το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ) ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1947 και μετείχαν 23 σύλλογοι: Αστήρ Αγ. Γεωργίου Μεταξουργείου, Αστήρ Μουσείου, ΠΕΑΚΟ Μεταξουργείου, Γκυζιακός, Λευκός Αστήρ, ΑΕ Καισαριανής, Ένωσις Αγ. Νικολάου, Φωστήρ Κοπανά, Φωστήρ Καισαριανής, Ένωσις Ασυρμάτου, Άμυνα Αμπελοκήπων, Πανιώνιος Καισαριανής, Δικέφαλος Αετός, Προμηθεύς Γκύζη, Σεπολιακός, Άμυνα Καισαριανής, Ένωσις Βυζαντίου, Λαρισαϊκός, Καραμεραϊκός Αγ. Αναργύρων, Άφοβος Κολωνού, Βυζάντιον, Κεραμεικός, Άρης Κολωνού. Ψηφιακό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". "Αθλητική Ηχώ" φ. 25/2/1947. "Αθλητική Ηχώ" φ. 3/3/1947. "Αθλητική Ηχώ" φ. 29/5/1947. "Αθλητική Ηχώ", 25/8/1947.
Euronymous

Ο Έιστεϊν Όρσετ, γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Euronymous (Øystein Aarseth, 22 Μαρτίου 1968 – 10 Αυγούστου 1993), ήταν Νορβηγός κιθαρίστας του Black Metal. Ήταν μέλος του συγκροτήματος Mayhem. Ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Deathlike Silence, και έγινε μέλος των Mayhem το 1984, αρχικά με το όνομα «Destructor». Στο συγκρότημα ήταν και οι Γιουρν Στούμπερουντ και Κχιέτιλ Μάνχαϊμ. Ο ίδιος άλλαξε το όνομα σε Euronymous, εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία από τον δαίμονα του Άδη Ευρύνομο ή από την Σατανική Βίβλο του Αντόν ΛαΒέι, ενώ έλεγε πως σημαίνει «Πρίγκιπας του θανάτου» στα ελληνικά. Όταν ο Περ Ίνγκβε Όλιν (Dead), τραγουδιστής των Mayhem, αυτοκτόνησε ο Euronymous ανακάλυψε το πτώμα και πήρε φωτογραφίες για να το χρησιμοποιήσει σε μελλοντικό εξώφυλλο δίσκου. Πιστεύεται επίσης ότι ο Euronymous κατανάλωσε μέρος από τον εγκέφαλο του Dead και μοίρασε σε συγκεκριμένους ανθρώπους κομμάτια από το κρανίο του ως φυλαχτά.

 Στις 10 Αυγούστου του 1993, ένα γεγονός έκανε το black metal πιο γνωστό στο ευρύ κοινό. Ο Νορβηγός Έιστεϊν 'Euronymous' Όρσετ, κιθαρίστας των Mayhem δολοφονήθηκε απ' τον τότε μπασίστα των Mayhem, Βαργκ Βίκερνες (επίσημο όνομα: Κρίστιαν Λάρσουν Βικέρνες), μοναδικό μέλος του μονομελούς σχήματος, Burzum (από το 1991). Ο Βικέρνες μαχαίρωσε θανάσιμα τον Euronymous με πολλαπλά χτυπήματα. Το πτώμα του Euronymous βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα του με 23 πληγές (μαχαιριές), δύο στο κεφάλι, πέντε στο λαιμό και δεκάξι στη πλάτη. Ο Βικέρνες υποστήριξε ότι ο Euronymous του επιτέθηκε πρώτος και πως οι περισσότερες πληγές στο σώμα του θύματος προκλήθηκαν από σπασμένα γυαλιά, τα οποία έπεσαν κατά τη διάρκεια της πάλης, μεταξύ των δύο ανδρών. Επίσης ο Βικέρνες ανέφερε πως ο Euronymous σχεδίαζε να τον απαγάγει, να τον δέσει και να τον βασανίσει μέχρι θανάτου. Το δικαστήριο βρήκε ένοχο τον Βικέρνες για το φόνο του Euronymous, όπως και για τον εμπρησμό τριών εκκλησιών και μια απόπειρα για 4η. Ο Βικέρνες χαμογέλασε καθώς άκουγε την ετυμηγορία του δικαστηρίου, μια εικόνα που μεταφέρθηκε ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις 24 Μαΐου 2009 ο Βικέρνες αποφυλακίσθηκε με περιοριστικούς όρους.
Πτολεμαίος (βασιλιάς της Θήβας)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πτολεμαίος (Αρχαία Ελληνικά: Πτολεμαῖος) ήταν βασιλιάς της Θήβας, στην αρχαία Ελλάδα, που έζησε τον 12ο αι. π.Χ. Πατέρας του ήταν ο Δαμασίχθων. Γιος του ήταν ο Ξάνθος. Δεδομένου ότι η ομηρική ρίζα της λέξης Πτολεμαίος δεν περιλαμβάνει "Τ", το όνομα ανακατασκευάζεται ως Πολεμαίος.

 Παυσανίας, Περιγραφή της Ελλάδας με αγγλική μετάφραση από τον WHS Jones, Litt. D., and HA Ormerod, MA, σε 4 τόμους. Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1918.(ISBN 0-674-99328-4)ISBN 0-674-99328-4 . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus Παυσανίας, Graeciae Descriptio. 3 τόμοι . Λειψία, Teubner. 1903. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.
Αλγόριθμος LOOK

Ο αλγόριθμος LOOK είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού ο οποίος έχει ως καθήκον να επιλέγει με ποια σειρά θα εξυπηρετηθούν οι αιτήσεις προς ένα σκληρό δίσκο που αφορούν εγγραφή και ανάγνωση σε αυτόν.

 Ο αλγόριθμος LOOK μοιάζει πολύ με τον αλγόριθμο χρονοπρογραμματισμού SCAN. Και οι δύο αλγόριθμοι μετακινούν την κεφαλή του δίσκου προς μια κατεύθυνση την φορά ενώ δίνουν τη δυνατότητα στην κεφαλή να κινηθεί και προς αύξοντα αριθμό ιχνών αλλά και προς φθίνοντα αριθμό ιχνών. Σε αντίθεση με τον SCAN ο αλγόριθμος LOOK δεν θα φτάσει μέχρι και το τελευταίο ίχνος του δίσκου αλλά μόλις εξυπηρετήσει την τελευταία αίτηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλάζει κατεύθυνση για να εξυπηρετήσει και τις υπόλοιπες αιτήσεις. Μια παραλλαγή του LOOK είναι ο αλγόριθμος C-LOOK ο οποίος κινεί την κεφαλή του σκληρού δίσκου προς μια μόνο κατεύθυνση. Ο αλγόριθμος αυτός ξεκινάει με μια δεδομένη φορά π.χ. από τον μικρότερο αριθμό ίχνους προς το μεγαλύτερο αριθμό ίχνους και μόλις εξυπηρετήσει και την τελευταία αίτηση επιστρέφει πάλι στην αρχή από όπου ξεκίνησε. Έστω σκληρός δίσκος με 200 ίχνη ο οποίος έχει μια δεδομένη στιγμή τις παρακάτω αιτήσεις: ίχνος 11, ίχνος 5, ίχνος 53, ίχνος 88, ίχνος 76, ίχνος 2. Έστω ότι η κεφαλή την δεδομένη στιγμή είναι στο ίχνος 30 και κινείται προς αύξοντα αριθμούς ίχνους. Ο αλγόριθμος LOOK θα εξυπηρετήσει τις παραπάνω αιτήσεις με την εξής σειρά:30 --> 53 --> 76 --> 88 --> 11 --> 5 --> 2 Ο αλγόριθμος C-LOOK θα εξυπηρετήσει τις παραπάνω αιτήσεις με την εξής σειρά:30 --> 53 --> 76 --> 88 --> 2 --> 5 --> 11 Ο αλγόριθμος LOOK έχει καλύτερο μέσο χρόνο αναζήτησης ίχνους σε σχέση με την SCAN διότι δεν επισκέπτεται τα ακραία ίχνη του δίσκου εκτός και αν υπάρχουν αιτήσεις σχετικές με αυτά. FCFS SSTF SCAN Λειτουργικά Συστήματα, 2η Ελληνική Έκδοση (Silberschatz, Galvin, Gagne), ISBN 978-960-411-692-8.
Ernest Airlines

Η Ernest Airlines είναι μια ιταλική αεροπορική εταιρεία με έδρα το Μιλάνο. είναι μια χαμηλού κόστους αεροπορική εταιρία που εξυπηρετεί την ιταλική, αλβανική και ουκρανική αγορά.

 Ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 2015, η Ernest Airlines χορηγήθηκε πιστοποιητικό αερομεταφορέα και Άδεια Λειτουργίας στις 11 Απριλίου 2017. Από τον Αύγουστο του 2017, η Ernest Airlines λειτουργεί τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Ουροδόχος κύστη

H ουροδόχος κύστη είναι κοίλο μυικό όργανο το οποίο συλλέγει τα ούρα από τα νεφρά πριν την απέκκρισή τους μέσω της ούρησης. Βρίσκεται στο έδαφος της πυέλου. Τα ούρα εισέρχονται στην κύστη μέσω των ουρητήρων και εξέρχονται από την ουρήθρα.Στην ουροδόχο κύστη αποθηκεύονται προσωρινά τα ούρα. Καθιστά δυνατή την εκούσια ούρηση και μόνο από καιρό σε καιρό, παρόλο που τα ούρα ρέουν συνεχώς από τα νεφρά. Όταν η κύστη αδειάζει, οι μύες του σφιγκτήρα στο κάτω μέρος της κύστης χαλαρώνουν έτσι ώστε τα ούρα να ρέουν έξω μέσω της ουρήθρας.Στους άνδρες, η επιθυμία για ούρηση εμφανίζεται στα 350-750 ml περίπου και στις γυναίκες στα 250-550 ml. Ανάλογα με τα εξωτερικά και εσωτερικά ερεθίσματα, η παρόρμηση για ούρηση ή ακούσια κένωση μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και με σημαντικά μικρότερο γέμισμα. Η μέγιστη χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης σε έναν ενήλικα είναι μεταξύ 900 και 1500 ml, ανάλογα με το μέγεθος του σώματος.

 Η κύστη είναι κοίλο μυικό όργανο το οποίο βρίσκεται στη βάση της πυέλου. Τα ούρα συλλέγονται στην κύστη από τους δύο ουρητήρες, οι οποίοι ενώνονται με την κύστη στο πίσω τμήμα της και συνδέονται με τα νεφρά. Τα ούρα αποβάλλονται από την κύστη μέσω της ουρήθρας, ένα μυικό σωλήνα ο οποίος τελειώνει στο ουρηθρικό στόμιο. Ανατομικά, η κύστη χωρίζεται στον βυθό στην κορυφή και το τρίγωνο της κύστης, το οποίο σχηματίζεται από τα ουρητηρικά στόμια και το στόμιο της ουρήθρας. Στον άντρα, ακριβώς μπροστά από την ουρήθρα βρίσκεται ο προστάτης. O εξωστήρας μυς της κύστης αποτελείται από λείες μυικές ίνες στο τοίχωμα της κύστης, οργανωμένες σε σπειροειδή, κυκλικά και επιμήκη δεμάτια. Όταν η κύστη διατείνεται, ενεργοποιείται το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ώστε να συσπαστεί ο εξωστήρας και κατ'επέκταση να συσπαστεί η κύστη ώστε να αποβληθούν τα ούρα. Έχει βρεθεί ότι στους άντρες η καθιστή θέση βοηθάει να συσπαστεί περισσότερο εξωστήρας.Η ουροδόχος κύστη διαθέτει μεταβατικό επιθήλιο, το οποίο δεν παράγει βλέννα. Το εσωτερικό επιθήλιο είναι γνωστό και ως ουροθήλιο και θεωρείται ότι ρυθμίζει πτυχές της φυσιολογίας της ουροδόχου κύστης όσον αφορά ερεθίσματα όπως η διάταση κατά τη διάρκεια της πλήρωσης.
Επιτραπέζια Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Μονό ανδρών

Το Μονό Ανδρών αποτελεί αγώνισμα της Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 24 έως και τις 30 Ιουλίου 2021 στο Μητροπολιτικό Γυμναστήριο του Τόκιο. Χρυσός Ολυμπιονίκης αναδείχθηκε ο κινέζος Μα Λονγκ, που αγωνίστηκε στον τελικό απέναντι στον Φα Τσεντόνγκ. Χάλκινος Ολυμπιονίκης, αναδείχθηκε ο Ντιμίτρι Οβτσάροφ από τη Γερμανία.

 Για τα αγωνίσματα του μονού, προκρίθηκαν 65 αθλητές από 43 διαφορετικές χώρες. Κάθε ΕΟΕ που είχε προκρίνει μια ομάδα στο αγώνισμα του Ομαδικού Ανδρών, επιτρεπόταν να δηλώσει μέχρι 2 μέλη αυτής της ομάδας και στο Μονό. Κάποιες θέσεις απονεμήθηκαν μέσω ηπειρωτικών τουρνουά, σε αθλητές των οποίων οι ΕΟΕ δεν είχαν καταφέρει να προκριθούν στα ομαδικά αγωνίσματα. Οι εναπομείνασες θέσεις, δόθηκαν μέσω ενός παγκόσμιου προ-ολυμπιακού τουρνουά και μέσω της παγκόσμιας κατάταξης της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Οι 16 κορυφαίοι της κατάταξης προκρίθηκαν απευθείας στον 3ο γύρο: Οι παίκτες που βρίσκονταν στις θέσεις 17 με 32 της κατάταξης, προκρίνονταν απευθείας στον 2ο γύρο: Τομέας 1 Τομέας 2 Τομέας 3 Τομέας 4 Προκριματικά
Cocoon

Το "Cocoon" είναι ένα τραγούδι της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ από το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Vespertine. Γράφτηκε από την ίδια και τον Thomas Knak και κυκλοφόρησε ως τρίτο σίνγκλ του άλμπουμ στις 11 Μαρτίου 2002 από την One Little Indian. Το τραγούδι, το οποίo εμπνεύστηκε από την τότε σχέση της με τον Matthew Barney, χρησιμοποιεί μεταφορές για να περιγράψει την ερωτική ζωή μιας γυναίκας όπου βιώνει δυσφορία μετά τη συνουσία.

 Το μουσικό βίντεο του "Cocoon" σκηνοθετήθηκε από την Eiko Ishioka και γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη. Έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ ταινιών Raindance τον Οκτώβριο του 2001 και κυκλοφόρησε διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας της Μπιορκ το Φεβρουάριο του 2002, λίγο πριν την κυκλοφορία του τραγουδιού ως σίνγκλ.Προβάλλει τη Μπιορκ ως Γκέισα, με λευκό makeup σε ολόκληρο το γυμνό σώμα της. Κατά τη διάρκειά του βγαίνουν κόκκινες λωρίδες από τις ρώγες της και στριφογυρίζουν. Στο τέλος την τυλίγουν ολόκληρη, σχηματίζοντας ένα κόκκινο κουκούλι.Ακολουθώντας την ίδια μοίρα με το βίντεο του "Pagan Poetry", το βίντεο του "Cocoon" απαγορεύτηκε από την prime time ζώνη του MTV, καθώς θεωρήθηκε ακατάλληλο. Το τραγούδι έκανε ντεμπούτο και κορυφαία θέση στο νούμερο 35 στο UK Singles Chart. Την επόμενη εβδομάδα έπεσε στη θέση 65, όπου ήταν και η τελευταία του εβδομάδα στη λίστα. Για δύο εβδομάδες παρέμεινε και στο Γαλλικό τσαρτ. Έκανε ντεμπούτο στη θέση 61 και την επόμενη εβδομάδα έπεσε στη θέση 89. Στην Ισπανία θεωρήθηκε εμπορική επιτυχία, καθώς μπήκε στη δεκάδα, φτάνοντας στη θέση 8. UK CD1 "Cocoon" – 4:30 "Pagan Poetry" (Music Box) – 3:00 "Sun in My Mouth" (Recomposed by Ensemble) – 3:10UK CD2 "Cocoon" (radio edit) – 3:34 "Aurora" (Music Box) – 1:08 "Amphibian" – 4:35UK DVD "Cocoon" – 4:30 "Pagan Poetry" (Music Box) – 3:00 "Sun in My Mouth" (Recomposed by Ensemble) – 3:10UK CDR "Cocoon" (radio edit) – 3:34UK VHS "Cocoon" (music video) – 4:23 Björk − φωνητικά, τραγουδοποιός, παραγωγός, προγραμματισμός Thomas Knak − τραγουδοποιός, παραγωγός, προγραμματισμός Mark "Spike" Stent − μίξη Eiko Ishioka − καλλιτεχνική διευθύντρια Tim Wilder − CGI καλλιτέχνης Rafael Esquer − γραφικός σχειδασμός Erik Gosh − music box μηχανικός στα Bugosh Music Recording Studios Siobhan Paine − συνεργασία στα Olympic Studios, Λονίνο, Αγγλία
Εκατό μέρες στο Παλέρμο

Οι Εκατό Μέρες στο Παλέρμο (ιταλικά:"Cento Giorni a Palermo") είναι μια βιογραφική ταινία του 1984 γαλλο-ιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Τζουζέπε Φεράρα και σενάριο του Τζουζέπε Τορνατόρε. Πρωταγωνιστούν ο Λίνο Βεντούρα και η Τζουλιάνα Ντε Σίο. Η ταινία περιγράφει τις τελευταίες 100 μέρες της ζωής του Στρατηγού των Καραμπινιέρι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα, που δολοφονήθηκε από εκτελεστές της Κόζα Νόστρα στο Παλέρμο στις 3 Σεπτεμβρίου 1982.

 Ο Μπόρις Τζουλιάνο, επικεφαλής της πτητικής ομάδας στο Παλέρμο, σκοτώθηκε το πρωί στις 21 Ιουλίου 1979 σε ένα μπαρ από έναν μοναχικό δολοφόνο. Ο Τσεζάρε Τερανόβα, δικαστής έρευνας του δικαστηρίου του Παλέρμο, σκοτώθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1979, κάτω από το σπίτι του, μαζί με τον στρατηγό της δημόσιας ασφάλειας Λένιν Μανκούσο. Ο Πιερσάντι Ματαρέλα, πρόεδρος της Περιφέρειας της Σικελίας στις 6 Ιανουαρίου 1980, κάτω από το σπίτι του, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο με τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά του. Γκαετάνο Κόστα, δικαστής στο Δικαστήριο του Παλέρμο, στις 6 Αυγούστου 1980. Μετά τη δολοφονία του περιφερειακού γραμματέα της PCI Πίο Λα Τόρρε, και του συνεργάτη του Ροζάριο Ντι Σάλβο, το κράτος στέλνει στη Σικελία τον νέο Νομάρχη του Παλέρμο, τον Στρατηγό των Καραμπινιέρι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα. ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής στη μάχη κατά της τρομοκρατίας. Ο Στρατηγός Ντελα Κιέζα εγκαθίσταται στη Σικελία, αλλά συνειδητοποιεί αμέσως ότι η κατάσταση στο Παλέρμο είναι πιο λεπτή από ποτέ: κανείς, ξεκινώντας από το ίδιο το κράτος, φαίνεται να θέλει να τον βοηθήσει, το τηλέφωνο του γραφείου του δεν κουδουνίζει ποτέ, οι πλήρεις δυνάμεις που ζήτησε αποκαλύπτουν μόνο μια υπόσχεση και η άφιξή του στην πρωτεύουσα της Σικελίας αυξάνει το μακρύ μονοπάτι των εγκλημάτων του πολέμου της μαφίας. Παρά τις συνεχείς παγίδες και τις πολυάριθμες απειλές κατά της ζωής του, ο Στρατηγός προχωρά, βοηθούμενος από πολύ λίγους συνεργάτες, συμπεριλαμβανομένου του Λοχαγού των Καραμπινιέρι Φοντάνα, γνωστού του δώδεκα χρόνια νωρίτερα, από την οικογένειά του και από τη νεαρή σύζυγό του Εμανουέλα Σέτι Καράρο, με την οποία θα παντρεύτει στις 12 Ιουλίου 1982. Καταργήθηκε από τους στενότερους συνεργάτες του και έγινε άβολος για πολλούς ,αφού εκανε μια αμφιλεγόμενη συνέντευξη με τον Τζόρτζιο Μπόκα, ο Στρατηγός μαζί με τη σύζυγό του και τον αστυνομικό συνοδό του Ντομένικο Ρούσο θα πέσει σε μια ενέδρα θάνατου στις 3 Σεπτεμβρίου 1983 με αποτελέσμα τον θάνατο και των τριών επιβαίνοντων στο λευκό autobianchi του Στρατηγού, μόλις εκατό μέρες από την άφιξη του στο Παλέρμο. Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερου Β' Ανδρικού ρόλου Λίνο Βεντούρα ως Στρατηγός Ντε λα Κιέζα Τζουλιάνα Ντε Σίο ως Εμμανουέλα Σέτι Καρράρο Λίνο Τροίσι ως Πίνο λα Τόρρε Στεφάνο Σάττα Φλόρες ως Διοικητής Φοντάνα Αρνόλντο Φόα ως Βιρτζίνιο Ρονιόνι Οι Εκατό μέρες στο Παλέρμο στην IMDb (Αγγλικά)
Αγία Παρασκευή Ασίνης Αργολίδας

Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ασίνης, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίας του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Η παλαιά ονομασία του ήταν Τσέλλο (Τσέλον).

 Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός της κεντρικής Αργολίδας. Βρίσκεται λίγο πριν τον κόλπο Τολού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει περίπου 7 χλμ. ΝΑ. του Ναυπλίου. Ο οικισμός αναφέρεται ήδη από το 1834 ως Τσέλον του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδος και το 1909 ξανά στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1949 υπήχθη στον νομό Αργολίδος και, το 1976, μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασίνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ασίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων. Το ξωκκλήσι Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, κτίσμα του 14ου αιώνα Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Ζωγράφος του Κλεοφράδη

Ο Ζωγράφος του Κλεοφράδη υπήρξε αρχαίος Έλληνας αγγειογράφος του ερυθρόμορφου ρυθμού που άκμασε το 505 - 475 π.Χ. Έλαβε το συμβατικό του όνομα διότι ζωγράφισε πολλά αγγεία του κεραμέα Κλεοφράδη. Ο Τζων Μπόρντμαν τον συγκαταλέγει ως καλύτερο ζωγράφο του 5ου αιώνα π.Χ. μαζί με τον Ζωγράφο του Βερολίνου.

 John D. Beazley: Attic Red-Figure Vase-Painters. 2. Auflage, Oxford 1963 John D. Beazley: The Kleophrades painter. Nachdr. d. rev. Ausg. 1944 u. 1948. Mainz 1974. (Forschungen zur antiken Keramik Reihe I: Bilder griechischer Vasen. Band 6) John Boardman: Rotfigurige Vasen aus Athen. Die archaische Zeit. von Zabern, 4. Auflage, Mainz 1994 (Kulturgeschichte der Antiken Welt, Band 4) ISBN 3-8053-0234-7 Erika Kunze-Götte: Der Kleophrades-Maler unter Malern schwarzfiguriger Amphoren : eine Werkstattstudie. Mainz 1992.
Βερνάρδος Ρογήρος του Μπιγκόρ

Ο Βερνάρδος-Ρογήρος, γαλλ.: Bernard Roger, (π. 962 – π. 1024) από τον Οίκο της Φουά ήταν κόμης του Κουζεράν, και με την ιδιότητα αυτή ήταν κύριος τμημάτων των Κομίνζ και Φουά.

 Ήταν γιος του Ρογήρου Α΄ κόμη του Καρκασόν και της Aδελαΐδας ντε Μελγκουέιγ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ραϋμόνδος Α' του Καρκασόν κληρονόμησε την κομητεία του Καρκασόν και το υπόλοιπο τμήμα της κυριότητας του Κομίνζ. Η κομιτική ιδιότητα του Bερνάρδου-Ρογήρου μαρτυρείται στη δωρεά στο αβαείο του Σαιντ-Ιλαίρ το 1011. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πατέρα του, ο Bερνάρδος-Ρογήρος παντρεύτηκε τη Γκερσέντα κληρονόμο της κομητείας του Μπιγκόρ. Έκτισε τον τετράγωνο πύργο του κάστρου στη Φουά της Γαλλίας και τον έκανε πρωτεύουσά του, από την οποία αναπτύχθηκε μία πόλη. Είχε προικοδοτήσει το μοναστήρι της Φουά, και σε αυτό ενταφιάστηκε όταν απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών. Νυμφεύτηκε τη Γκερσέντα κόμισσα του Μπιγκόρ και είχε τέκνα: Βερνάρδος Β΄ του Φουά, κόμης του Μπιγκόρ, πήρε την κομητεία του Μπιγκόρ. Ρογήρος Β΄ της Φουά, κόμης της Φουά, έγινε ο πρώτος κόμης της Φουά. Η κομητεία περιείχε τα κάστρα Castelpenent, Roquemaure, Lordat και μερικά κάστρα μέσα στην κομητεία της Τουλούζης. Πέτρος του Φουά, άρχοντας των Κουζεράνς, κληρονόμησε την κυριαρχία των Κουζεράν. Ρογήρος Β΄ κόμης της Φουά. Ρογήρος Γ΄ κόμης της Φουά. Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄ κόμης της Φουά. Ερμεσίντα παντρεύτηκε τον βασιλιά Ραμίρο Α' της Αραγονίας . Mαρτζορίε, παντρεύτηκε τον Πονς, κόμη της Τουλούζης . Στεφανία, παντρεύτηκε τον Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα.
Τέμπερα

Η τέμπερα είναι τεχνική στη ζωγραφική. Σύμφωνα με αυτήν, αντί για λάδι, ως συγκολλητική ουσία των χρωμάτων, χρησιμοποιείται ζωική κόλλα, αυγό, ιχθυόκολλα, γάλα, γόμα διαλυμένη σε νέφτι, κερί κλπ. Αν η συγκολλητική ουσία είναι το αβγό τότε ονομάζεται αυγοτέμπερα. Για την παρασκευή της αβγοτέμπερας χρειάζεται ένας κρόκος φρέσκου αβγού κότας, ο οποίος αφού καθαριστεί καλά από το ασπράδι που είναι κολλημένο πάνω του, αναμειγνύεται με μια ή δυο κουταλιές της σούπας κρύο νερό και δυο ή τρεις σταγόνες ξίδι. Αυτό δρα ως συντηρητικό και καθιστά το μείγμα λιγότερο λιπαρό, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο εύκολο στη χρήση του.

 Η τέμπερα πρωτοεμφανίζεται στις διακοσμητικές τοιχογραφίες ετρουσκικών τάφων του 6ου αι. π.Χ. (κυρίως στην Ταρκυνία, όπου εικόνες με τέμπερα συναντώνται πάνω σε πυρόλιθο). Αργότερα, στη ρωμαϊκή εποχή, συναντάται μια παραλλαγή της, που συνδυάζεται με τη νωπογραφία. Ευρύτερη χρήση της τέμπερας άρχισε το 2ο αι. μ.Χ. Ως συγκολλητική ουσία χρησιμοποιούσαν ένα μείγμα αβγού και γάλακτος. Η τέμπερα σε ολόκληρη τη διάρκεια του Μεσαίωνα αποτελούσε το κύριο ζωγραφικό υλικό, μέχρι την αντικατάστασή της από το ελαιόχρωμα τον 15ο αι., το οποίο πρωτοχρησιμοποίησαν ο Σάντρο Μποτιτσέλι και ο Αντρέα Μαντένια, με ρητίνη και βερνίκι πάνω σε καμβά. Ο Τζόρτζιο Βαζάρι αναφέρει ότι ο Τσιμαμπούε, δάσκαλος του Τζιότο, έμαθε την τέχνη της χρήσης αβγοτέμπερας από Έλληνες. Σήμερα η τέμπερα βασίζεται στη ζωική κόλλα. Το κύριο πλεονέκτημά της βρίσκεται στην ευκολία της εκτέλεσης, παρότι με τον καιρό αλλοιώνονται οι αποχρώσεις. Τώρα όμως και αυτό το μειονέκτημα έχει αντιμετωπιστεί από τη σύγχρονη βιομηχανία χρωμάτων. Giorgio Vasari, Καλλιτέχνες της Αναγέννησης, εκδ. Κανάκη 1995, σελ. 32, ISBN 9789607420190 Daniel V. Thompson, Αβγοτέμπερα: Θεωρία & Πρακτική, Εκδ. Αρμός, σελ. 167, ISBN 9605270455
Ducati

Η Ducati είναι ιταλική εταιρεία που κατασκευάζει μοτοσικλέτες. Ιδρύθηκε ως «Societa Scientifica Radio Brevetti Ducati» το 1926 από την οικογένεια Ντουκάτι και άλλους επενδυτές από την Μπολόνια της Ιταλίας. Ο στόχος της εταιρείας αρχικά ήταν η παραγωγή βιομηχανικών εξαρτημάτων (κύρια πυκνωτών και λυχνιών) για την αναπτυσσόμενη βιομηχανία της ραδιομετάδοσης, βασιζόμενων σε πατέντες του Αντριάνο Ντουκάτι.

 Το πρώτο ευρείας αποδοχής εξάρτημα ήταν ο ηλεκτρολυτικός πυκνωτής για τη ραδιοφωνία, που επονομάστηκε "Manens" (σταθερός). Το 1935 άρχισε η παραγωγή μεταβλητών πυκνωτών, επίσης για τη ραδιοφωνία. Η κίνηση αυτή είχε ως συνέπεια τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων του εργοστασίου και αποτέλεσε την απαρχή των κατασκευών ακριβείας Ducati. Από το 2012 ανήκει στην γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi και μέσω αυτής στον Όμιλο Volkswagen. Ducati Corse Η επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας
Συγκινησιακή κατάσταση

Συγκινησιακή κατάσταση είναι η κατάσταση στην οποία τίθεται το σώμα από εσωτερικά ή εξωτερικά ερεθίσματα που προκαλούν την αντιδραστική ενεργοποίηση εγκεφαλικών περιοχών αλλά και του υπόλοιπου σώματος (σπλάχνων, ενδοκρινών αδένων κλπ.). Πρόκειται για τη συναισθηματική κατάσταση και τη διάθεση του ατόμου. Η ένταση, η μεταβλητότητα, η ποικιλία και η έκφραση των συναισθημάτων σε συνδυασμό με την ψυχολογική κατάσταση αποτελούν βασικό διαγνωστικό δείκτη της ανθρώπινης συναισθηματικής συμπεριφοράς. Τη συγκινησιακή κατάσταση συναποτελούν το συναίσθημα που την εκφράζει σε σχέση με τη συμπεριφορά, το αίσθημα που βοηθά στην υποκειμενική βίωσή της και η διάθεση που περιλαμβάνει συνεχείς ή συχνές πρωταρχικές ή θεμελιώδεις συγκινήσεις.

 Η συγκινησιακή κατάσταση αποτελεί παράγοντα που καθορίζει τις ψυχικές λειτουργίες. Λειτουργεί ως φίλτρο στις αντιλήψεις των καταστάσεων και τις ερμηνείες τους που με τη σειρά τους επηρεάζουν τα συναισθήματα. Πίσω από κάποια συγκινησιακή κατάσταση μπορεί να κρύβεται μία κατάσταση εκμάθησης ή περιέργειας. Χαρά-ευτυχία, λύπη-απογοήτευση, φόβος, θυμός, αηδία, έκπληξη. Ψυχολογική κατάστασηΕπιπτώσεις στην οργάνωση της προσωπικότητας Κοινωνική υπόστασηΕπιπτώσεις στις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις του ατόμου Η έκφραση των συγκινησιακών καταστάσεων συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση και στη δημιουργία σχέσεων Έμμεσα επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας Ψυχοπαθολογικές καταστάσεις λόγω συναισθηματικών διαταραχών, όπου διαταράσσεται το συναίσθημαΔιαταραχή στη σκέψη, τη συγκέντρωση, την αντίληψη Μανιοκαταθλιπτικά επεισόδια Διαταραχές καταθλιπτικές, διπολικές, δυσθυμικές, κυκλοθυμικές Παθήσεις όπως η γρίπη, ο έρπης, η φυματίωση ή ο καρκίνος επηρεάζονται από τη συγκινησιακή κατάσταση, ιδιαίτερα λόγω της παρουσίας κατάθλιψης ή άγχους, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Καθώς αποδυναμώνεται η άμυνα του οργανισμού δεν είναι ικανή η εξουδετέρωση του εσωτερικού παθογόνου περιβάλλοντος. Το γέλιο αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα συγκινησιακής κατάστασης με ευεργετική αξία, επιστημονικά τεκμηριωμένη. Όταν κάποιος γελά, ο οργανισμός παράγει τις γνωστές ορμόνες ενδορφίνες που διανέμονται στο νευρικό σύστημα. Ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού, καταπολεμούν το στρες, συμβάλλουν στη σωματική και ψυχική ευεξία καθώς λειτουργούν ως φυσικές αγχολυτικές και αναλγητικές ουσίες. Το γέλιο αποτελεί μηχανισμό του ανοσοποιητικού συστήματος για την εξάλειψη του πόνου. Γελωτοθεραπεία Χριστίνα Σαμαράκη (2008). Πώς να κατακτήσεις τα μυστικά της γλώσσας του σώματος. Αθήνα: Εκδόσεις Ψυχογιός Α.Ε. ISBN 9789604532797.
Άνχελ Λόπεθ

Ο Μιγκέλ Άνχελ Λόπεθ Πέρεθ (ισπανικά: Miguel Ángel López Pérez, γενν. στις 5 Απριλίου 1983) είναι Ισπανός προπονητής ποδοσφαίρου, και ο τελευταίος σύλλογος τον οποίον προπόνησε ήταν ο Ατρόμητος.

 Αγωνίστηκε ως νεαρός στις Βικάλβαρο, Ρόμα και Σαν Φερνάντο ντε Ενάρες, πριν αποσυρθεί στην ηλικία των 18 για να ξεκινήσει τις σπουδές του στην προπονητική. Μετά την απόσυρσή του ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε να εργάζεται ως προπονητής φυσικής κατάστασης στην Κοσλάδα, έχοντας στη συνέχεια τον ίδιο ρόλο στις Ιντερναθιονάλ ντε Μαδρίδ, Σαν Φερνάντο και στη Β' ομάδα της Χετάφε.Το 2007 συμπεριλήφθηκε στο προπονητικό επιτελείο του Μίκαελ Λάουντρουπ στην πρώτη ομάδα της Χετάφε, και πάλι ως προπονητής φυσικής κατάστασης.Αακολούθησε τον Κοσμίν Κόντρα στις Χετάφε, Γκουάντζοου Ρ&Φ και Αλ Σαμπάμπ Αλ Αραμπί Κλαμπ Ντουμπάι, πάντα ως βοηθός του. Τον Ιούλιο του 2017 επέστρεψε στην Ισπανία για να εργαστεί ως βοηθός του Χαβιέρ Κασκέρο στη Ρεκρεατίβο δε Ουέλβα, αλλά ορίστηκε ως πρώτος προπονητής το Νοέμβριο, μετά την απόλυση του Κασκέρο.Απολύθηκε από τη Ρεκρεατίβο στις 11 Φεβρουαρίου 2018 και στις 10 Οκτωβρίου ανέλαβε τον ρόλο του προπονητή της Εθνικής Ισημερινής Γουινέας. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2019 παραιτήθηκε από τη θέση του.Στις 27 Δεκεμβρίου 2019 προσλήφθηκε ως προπονητής της Ντελφίν από τον Ισημερινό. Απολύθηκε ύστερα από μόλις τρεις αγώνες πρωταθλήματος.Τον Σεπτέμβριο του 2020 προσλήφθηκε ως προπονητής του Βόλου. Τον Απρίλη του 2021 τελείωσε η συνεργασία του με την ομάδα του Βόλου.Στις 26 Μαΐου ανακοινώθηκε στη θέση του προπονητή με μονοετές συμβόλαιο από τον Ατρόμητο. Επίσημος ιστότοπος (ισπανικά) Ángel López: προφίλ ως προπονητής στο BDFutbol Προπονητικό προφίλ στο Transfermarkt.com
Κουνιγούνδη της Σουαβίας

Η Κουνιγούνδη, γερμ.: Cunigunde von Swaben (π. - 7 Φεβρουαρίου μετά το 918), μέλος της ευγενούς οικογένειας των Αχαλολφιδών, ήταν μαργραβίνα της Βαυαρίας έως το 907 από τον πρώτο της γάμο με τον Λεοπόλδο, και βασίλισσα της Γερμανίας (βασίλισσα των Φράγκων) από το 913 έως το 918 από τον δεύτερο γάμο της με τον Κορράδο Α΄ της Γερμανίας, μοναδικό ηγέτη του Οίκου των Κοραδιδών.

 Ήταν κόρη του Μέρχτολντ Α΄ παλατινού κόμη της Σουαβίας. Η μητέρα της ενδεχομένως ήταν η Γκίζελα, κόρη του Καρολίγγειου βασιλιά Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού. Ο αδελφός της Κουνιγκούντε, ο Έρχανγκερ, έγινε δούκας της Σουαβίας το 915. Πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτήν. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως βασίλισσα τον Ιούνιο του 914· η Κουνιγκούντα φαίνεται ότι δεν έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο, ενώ ο γιος της Αρνούλφος (από τον 1ο της γάμο) παρέμεινε σε συνεχή σύγκρουση με τον βασιλιά Κορράδο Α΄ (σύζυγο της στον 2ο γάμο της). Το 915 επέλεξε το αββαείο του Λορς ως τόπο ταφής της. Ο Κορράδος Α΄ απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 918 μετά από μακρά ασθένεια, πιθανώς από σοβαρό τραυματισμό κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας, δούκας της Σάξονίας. Παντρεύτηκε πρώτα τον Λεοπόλδο μάργραβο της Βαυαρίας, που έγινε ο γενάρχης του Οίκου των Λεοπολδιδών. Οι γιοι της από αυτόν ήταν: Αρνούλφος ο Κακός. Μπέρτολντ, που και οι δύο κυβέρνησαν αργότερα ως δούκες της Βαυαρίας.Ο Λούιτπολντ σκοτώθηκε στη μάχη του Πρέσμπουργκ το 907 κατά των Ουγγρικών δυνάμεων. Σύμφωνα με τα Αλαμαννικά Χρονικά, η Κουνιγούνδη παντρεύτηκε το 913 τον Κορράδο Α΄ των Κορραδιδών βασιλιά της Γερμανίας, ο οποίος προσπαθούσε να ενισχύσει τους δεσμούς του με το δουκάτο της Βαυαρίας. Ο γάμος δεν άφησε άρρενες διαδόχους. Υποτίθεται ότι δύο παιδιά γεννήθηκαν το 913: Χέρμαν, ο οποίος απεβίωσε νέος. Κουνιγκούντα, η οποία παντρεύτηκε τον Βέρνερ του Βορμς και πιθανώς ήταν η μητέρα του: Κορράδου του Ερυθού, ιδρυτή του Οίκου των Σαλίων. MacLean, Simon (2017). Ottonian Queenship. Oxford University Press.
Πωλ Ακέρ

Ο Πωλ-Τεοντόρ Ακέρ (γαλλ. Paul-Théodore Acker, 14 Σεπτεμβρίου 1874 – 27 Ιουνίου 1915), ήταν Γάλλος (Αλσατός) μυθιστοριογράφος, που συνέγραψε δημοφιλή λαϊκά μυθιστορήματα. Ο Ακέρ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Σαβέρν, αλλά σύντομα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες Le Gaulois και L'Écho de Paris, και στα περιοδικά Revue des deux Mondes, L'Illustration, Revue de Paris και Revue critique des idées et des livres. Σκοτώθηκε σε ηλικία 40 ετών σε δυστύχημα με αυτοκίνητο στην περιοχή μεταξύ του Μοός και του Ταν, αλλά όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία ως πολεμιστής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταπολεμικώς, στις 11 Αυγούστου 1922, τα οστά του μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στη γενέτειρά του Σαβέρν.

 Το πρώτο στην ιστορία Μέγα Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας, «για το σύνολο του έργου του», το έτος του θανάτου του (1915). Τό όνομά του είναι χαραγμένο στο Πάνθεον των Παρισίων. Dispensé de l'Article 23 (préface de Willy, couverture illustrée par Charles Léandre), 1898, H. Simonis-Empis Un mari sans femme, 1902, Librairie Molière Petites confessions. Visites et portraits, 1905 La Petite Madame de Thianges, 1906, Calmann Lévy Le Désir de vivre, 1907, Calmann Lévy Œuvres sociales des femmes, 1908, Plon-Nourrit Lire en ligne Le Soldat Bernard, 1909, Fayard Les Exilés, 1911, Plon (αρκετές εκδόσεις έως το 1920) Le Beau Jardin, 1910, Plon (αρκετές εκδόσεις έως το 1919) Une ville industrielle alsacienne: Mulhouse, 1912 Les deux cahiers, 1912, Plon-Nourrit Lire en ligne Les deux amours, 1914 Les Demoiselles Bertram, 1914, Plon-Nourrit Trois tombes, 1916, Plon-Nourrit L'Oiseau vainqueur, 1916, Flammarion Entre deux rives, 1917, Plon Colmar : une ville alsacienne, 1919, Éd. de la Haute-Alsace Tante Babiole - «Collection Stella», no. 76 Les Deux Cahiers - «Collection Stella», no. 174 Les Exilés - «Select-Collection» των εκδ. Flammarion, no. 164 Les Exilés με πρόλογο του Jean-Noël Grandhomme, εκδ. Laborintus, Lille-Paris 2016, ISBN 979-10-94464-12-0 Το λήμμα «Ακκέρ Παύλος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 313
13 (αριθμός)

Το 13 (δεκατρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 12 και πριν από το 14. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 13 συμβολίζεται ως XIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙΓ´ ή ιγ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 13 είναι ένας πρώτος αριθμός, ο έκτος μετά τους 2, 3, 5, 7 και 11, αφού οι μόνοι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1 και 13, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 17. Το 13 μαζί με το 11 είναι Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί. Το 13 είναι αριθμός Φιμπονάτσι. Τα Στερεά του Αρχιμήδη είναι 13. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Οι τετραγωνικές ρίζες του 13 είναι δύο άρρητοι αριθμοί, ίσοι κατά προσέγγιση ±3,6055512754639892931192212674705 13! = 13·12·11·10·9·8·7·6·5·4·3·2 = 6.227.020.800 213 = 13↑↑2 = 1313 = 302.875.106.592.253 Ο ατομικός αριθμός 13 αντιστοιχεί στο στοιχείο αργίλιο. Η ομάδα 13 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αντιστοιχεί στην IIIA ομάδα, δηλαδή την ομάδα του βορίου ή των γαιών. Το Μεσιέ 13 είναι ένα μεγάλο σφαιρωτό σμήνος. Ο 13 Ηγερία είναι ένας μεγάλος αστεροειδής. Ο S/2004 S 13, είναι φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Το Απόλλων 13 ήταν επανδρωμένη διαστημική πτήση προς τη Σελήνη, στην οποία βασίζεται και ομώνυμη ταινία Expedition 13, αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Συγκρότημα εκτοξεύσεων 13, εξέδρα εκτοξεύσεων 13 (άλμπουμ των Black Sabbath). Παρασκευή και 13: Ταινία του 1980 & του 2009 13 Εγκλήματα Ζητούν Ένοχο, ταινία. Αριθμός 13, σκηνοθετική απόπειρα του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Παρασκευή και 13 ως κακότυχη ημέρα. Η Εθνική Οδός 13 (Ελλάδα) είναι εθνικός δρόμος στη Βόρεια Ελλάδα. Το FIFA 13 είναι βιντεοπαιχνίδι. Το Datsun 13, ήταν προπολεμικό αυτοκίνητο της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας. Το Τορπιλοβόλο-13, ήταν ελληνικό πολεμικό πλοίο.
Πανεπιστήμιο Φρειδερίκου και Αλεξάνδρου των Έρλανγκεν-Νυρεμβέργης

Το Πανεπιστήμιο Φρίντριχ Αλεξάντερ Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης (γερμανικά: Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg) είναι το τρίτο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο μεταξύ των πανεπιστημίων της Βαυαρίας, με περίπου 40.000 φοιτητές. Ιδρύθηκε στο Έρλανγκεν το 1743 και εδρεύει επίσης στη Νυρεμβέργη από το 1961. Περίπου τα δύο τρίτα των φοιτητών σπουδάζουν στο Έρλανγκεν και το ένα τρίτο στη Νυρεμβέργη.

 Πήρε το όνομά του από τον Φράγκο Μαργράβο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, ο οποίος ίδρυσε το πανεπιστήμιο και τον Κάρολο Αλέξανδρο του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην εδραίωση του. Κατά την ίδρυση του το πανεπιστήμιο αποτελείτε από την θεολογική, νομική, ιατρική και φιλοσοφική σχολή. Αργότερα δημιουργήθηκαν οι παρακάτω σχολές. Σχολή Θετικών Επιστημών Ι (μαθηματικά και φυσική) Σχολή Θετικών Επιστημών II (βιολογία, χημεία και φαρμακευτική) Σχολή Θετικών Επιστημών III (γεωγραφία, γεωλογία/ορυκτολογία/παλαιοντολογία) Σχολή Επιχειρήσεων και Κοινωνικών Επιστημών (1961) στη Νυρεμβέργη Τεχνική Σχολή (1966) Παιδαγωγική Σχολή (1972) στη Νυρεμβέργη Το 2022 μετά από πολυάριθμες αναδιοργανώσεις το πανεπιστήμιο αποτελείται από 5 σχολές. Σχολή Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Θεολογίας Σχολή Επιχειρήσεων, Οικονομίας και Νομικής Ιατρική Σχολή Σχολή Θετικών Επιστημών Πολυτεχνική Σχολή Εμίλ Φίσερ (1852–1919), χημικός, Νόμπελ Χημείας 1902 Έντουαρντ Μπούχνερ (1860–1917), χημικός, Νόμπελ Χημείας 1907 Άρθουρ Χάρντεν (1865–1919), χημικός, Νόμπελ Χημείας 1929 Χάραλντ τσουρ Χάουζεν (1936–2023), ιολόγος, Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 2008 Times Higher Education Ranking 2023: 196η θέσηΕπίσης, στην βαθμολογία THE, το πανεπιστήμιο ορίσθηκε ως το καλύτερο παγκοσμίως στην κατηγορία "Βιομηχανία, καινοτομία και υποδομές", καθώς και ως το καλύτερο Γερμανικό πανεπιστήμιο στην κατηγορία "Υγεία και ευημερία". QS World University Ranking 2024: 229η θέση (2023: 340η θέση, 2022: 322η θέση) Round University Ranking 2022: 175η θέση Reuters Top 100 "The World's Most Innovative Universities" 2019: 14η θέση παγκοσμίως, 2η θέση στην Ευρώπη, 1η θέση στην Γερμανία Λουί Αγκασίζ (1807–1873), βιολόγος και γεωλόγος Φέλιξ Κλάιν (1849–1925), μαθηματικός Εμάνουελ Λάσκερ (1868–1941), παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού, μαθηματικός, φιλόσοφος Έμι Νέτερ (1882–1935), μαθηματικός, θεώρημα της Νέδερ Λούντβιχ Έρχαρτ (1897–1977), πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας 1963–1966
Σάις

Η Σάις ή Sa el-Hagar ήταν πόλη της αρχαίας Αιγύπτου στο δυτικό Δέλτα του Νείλου, στον κανωπικό βραχίονα του Νείλου. Ήταν η πρωτεύουσα της Sap-Meh, πέμπτης νομής της Κάτω Αιγύπτου, και έγινε διοικητική βάση κατά τη διάρκεια της 24ης Δυναστείας (περ. 732 –720 π.Χ.) και της Σαϊτικής 26ης Δυναστείας (664–525 π.Χ.), κατά την Ύστερη περίοδο. Το αρχαίο αιγυπτιακό όνομά της ήταν Zau.

 Ο Ηρόδοτος έγραψε ότι στη Σάιδα βρισκόταν ο τάφος του Όσιρι, και ότι γινόταν αναπαράσταση των παθών του θεού σε κοντινή λίμνη, σε μυστηριακές τελετές.Η προστάτιδα θεά της πόλης ήταν η Νηίθ, της οποίας η λατρεία μαρτυρείται ήδη από την πρώτη δυναστεία, περ. 3100-3050 π.Χ.. Οι Έλληνες, όπως ο Ηρόδοτος, ο Πλάτωνας, και ο Διόδωρος, την ταύτιζαν με την Αθηνά, υποδηλώνοντας μια αρχέγονη σύνδεση με την Αθήνα. Ο Διόδωρος αφηγείται ότι η Αθηνά έχτισε τη Σάις πριν από τον Κατακλυσμό που λεγόταν ότι αφάνισε την Αθήνα και την Ατλαντίδα. Ενώ όλες οι ελληνικές πόλεις καταστράφηκαν κατά τον Κατακλυσμό, συνεχίζει, οι Αιγυπτιακές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Σάιδας, γλύτωσαν. Στους διαλόγους του Πλάτωνα Τίμαιο και Κριτία (περίπου το 395 π.Χ., 200 χρόνια πριν από την επίσκεψη του Σόλωνα στην Αίγυπτο), η Σάις είναι η πόλη, στην οποία ο Σόλωνας (που επισκέφθηκε την Αίγυπτο το 590 π.Χ.) έμαθε από έναν Αιγύπτιο ιερέα την ιστορία της Ατλαντίδας, την πολεμική αντιπαράθεσή της με την Ελλάδα και την Αίγυπτο, και την τελική ήττα της και τον αφανισμό της από φυσική καταστροφή. Ο Πλάτωνας επίσης αναφέρει την πόλη ως γενέτειρα του Φαραώ Άμασι. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι το ιερό της Αθηνάς στη Σάιδα, την οποία ταυτίζει με την Ίσιδα, έφερε επιγραφή «Είμαι όλα όσα υπήρξαν, και είναι, και θα είναι. Και κανένας θνητός δεν έχει σηκώσει μέχρι τώρα το πέπλο μου». Σήμερα δεν υπάρχουν ίχνη της πόλης πριν από την ύστερη περίοδο του Νέου βασιλείου (περ. 1100 π.Χ.), εξαιτίας της εκτενούς καταστροφής της από τους Sebakhin, αγρότες οι οποίοι αφαιρούσαν τις άψητες πλίνθους για τη χρησιμοποίησή τους ως λίπασμα, αφήνοντας επί τόπου μόνο κάποιες λίθους με ανάγλυφα. Ο Ναός της Σάιδας, όπως πολύ αρχαίοι αιγυπτιακοί ναοί, είχε ιατρική σχολή που συνδεόταν με αυτόν. Η Σχολή είχε πολλές γυναίκες σπουδάστριες και απ’ ό,τι φαίνεται και ειδικό γι’ αυτές τμήμα γυναικολογίας και μαιευτικής. Μια επιγραφή από εκείνη την περίοδο που σώζεται στη Σάιδα αναφέρει: «Έρχομαι από την ιατρική σχολή της Ηλιούπολης, και έχω σπουδάσει στη σχολή των γυναικών στη Σάιδα, όπου οι θεϊκές μητέρες μου έμαθαν πώς να θεραπεύω ασθένειες». Η παράδοση αναφέρει ότι ο Μωυσής και η γυναίκα του, Σεπφώρα, είχαν σπουδάσει στην Ηλιούπολη, και η εμπειρία της Σεπφώρας στην περιτομή, που αναφέρεται στην Έξοδο, 4:25, μπορεί να υποδηλώνει ιατρικές σπουδές. Σώγχις ο Σαΐτης Archeological description of Sais Official site at the University of Durham
Ανωτάτη Μακεδονο-Αδριανουπολική Επιτροπή

Η Ανώτατη Μακεδονο-Αδριανουπολική Επιτροπή, ΑΜΑΕ (βουλγαρικά: Върховен македоно - одрински комитет, ВМОК) κατά την επίσημη ονομασία, ή ΑΜΑΚομιτάτο, γνωστή επίσης και ως Βερχοβιστική Μακεδονική Επιτροπή, ή Βερχοβιστικό Μακεδονικό Κομιτάτο, ΒΜΚ (εκ του βέρχοβο = βουλγαρικά: κορυφή, κορυφαίο), ή Ανώτατο Μακεδονικό Κομιτάτο, ήταν μια βουλγαρική πολιτικοστρατιωτική εθνικιστική επαναστατική οργάνωση που έδρασε στη περιοχή της Μακεδονίας και Θράκης (Αδριανούπολη, βουλγαρικά: Οντρίν) επί κυριαρχίας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1895-1905 με στόχο την προσάρτηση των παραπάνω περιοχών στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας.

 Έδρα του Βερχοβιστικού Μακεδονικού Κομιτάτου ήταν η Σόφια. Πρώτος ηγέτης αυτού ήταν ο λογοτέχνης Τράικο Κιτάντσεβ τον οποίον διαδέχθηκε ο στρατηγός Δανιήλ Νικολάγιεφ και αυτού ακολούθησαν ο Ιωσήφ Κοβάτσεφ, ο Γκτζόρτσε Πετρόβ και ο Μπόρις Σαράφοβ. Όλοι οι διατελέσαντες ηγέτες της οργάνωσης αυτής είχαν την κάλυψη τόσο του τότε ακόμα Πρίγκιπα, μετέπειτα Βασιλέως Φερδινάνδου όσο και της βουλγαρικής κυβέρνησης. Σημειώνεται ότι οι περισσότερες συνεδριάσεις της γίνονταν εντός των Ανακτόρων του Βουλγαρικού Πριγκιπάτου. Στο ΒΜΚ στρατολογούνταν κυρίως Βουλγαρομακεδόνες και Βουλγαροθρακιώτες πρόσφυγες που είχαν καταφύγει στη Βουλγαρία. Επίσης συμμετείχαν και αξιωματικοί και στρατιώτες του βουλγαρικού στρατού που κατάγονταν από τις παραπάνω περιοχές, αποκαλούμενοι όλοι «σουπρεμιστές» ή «βερχοβιστές». Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1890 οι ηγέτες της ΕΜΕΟ κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο του ΒΜΚ και να αναδειχθούν σ΄ αυτό οι Βόρις Σαράφωβ, Μάτωφ και Ιβάν Γκαρβάνοβ. Οι Βερχοβίστες προσπάθησαν στην αρχή επιχειρώντας διάφορα επεισόδια να προκαλέσουν μία ένοπλη σύρραξη βουλγαρο-τουρκικού πολέμου ευελπιστώντας στη βοήθεια του βουλγαρικού στρατού. Όταν όμως διαπίστωσαν ότι διάφορες συνθήκες που είχαν συνομολογηθεί εμπόδιζαν τη Βουλγαρία σε μία τέτοια απροκάλυπτη βοήθεια κατέφυγαν στην άσκηση τρομοκρατίας κυρίως κατά των Οθωμανών αλλά και των άλλων εθνοτήτων που ήταν εγκατεστημένοι στη περιοχή (Ελλήνων, Σέρβων, Εβραίων, Βλάχων κ.ά.). Συγκροτώντας πέντε αποσπάσματα, τα τέσσερα εισέβαλαν στο Σατζάκιο Μοναστηρίου (τότε Βιτώλια, ή Μπίτολα) που κάλυπτε το γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας και το πέμπτο στη περιοχή της Θράκης, Οντρίν. Σημαντικότερη δράση των βερχοβιστών ήταν η συμμετοχή τους στην εξέγερση του Μελένικου (1895), εξέγερση της Άνω Τζουμαγιάς (1902) και στην άδοξη εξέγερση του Ίλιντεν (1903) που κατεστάλησαν από τον οθωμανικό στρατό με επακόλουθο την εκ μέρους της Βουλγαρίας επίσημη διάλυση της οργάνωσης. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣτ΄, σελ.515. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.428