IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντιναμό Μόσχας (πετοσφαίριση γυναικών)

Η ΖΒΚ Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: ЖВК Динамо Москва) είναι ρωσική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών. Ιδρύθηκε το 1926 ως τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Το 1992 η ομάδα διαλύθηκε, αλλά αναδημιουργήθηκε το 2004. Αποτελεί μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στην ΕΣΣΔ και τη Ρωσία στην ιστορία της πετοσφαίρισης.

 Πρωτάθλημα ΡωσίαςΠρωταθλήτρια (3): 2005–06, 2006–07, 2008–09, 2015–16Πρωτάθλημα ΕΣΣΔΠρωταθλήτρια (14): 1947, 1951, 1953, 1954, 1955, 1960, 1962, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1983Κύπελλο ΡωσίαςΚυπελλούχος (2): 2009, 2011Κύπελλο ΕΣΣΔΚυπελλούχος (4): 1950, 1951, 1953, 1982 Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (11): 1961, 1963, 1965, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1974, 1975, 1977 Φιναλίστ (5): 1965–66, 1966–67, 1972–73, 2006–07, 2008–09 Επίσημος ιστότοπος
ΑΜΕΑΝ Αγίου Νικολάου Λεμεσού

Η Αθλητική Μορφωτική Ένωση Αγίου Νικολάου Λεμεσού (ή η ΑΜΕΑΝ) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη συνοικία Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό. Η ομάδα είχε 4 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου.

 Η ΑΜΕΑΝ ιδρύθηκε το 1943. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ), στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η ΑΜΕΑΝ ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην ενδέκατη θέση του ομίλου της. Στην ίδια θέση τερμάτισε και την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 1987-88 τερμάτισε στην ένατη θέση. Την περίοδο 1988-89 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ μέχρι το 1993, οπόταν και ανέστειλε τη λειτουργία της. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΑΜΕΑΝ συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Η ΑΜΕΑΝ συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο. Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ: Πρωταθλήτρια (6): 1958-59, 1969-70, 1971-72, 1979-80, 1980-81, 1981-82 Κύπελλο ΕΠΟΛ: Κυπελλούχος (3): 1971-72, 1979-80, 1981-82 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Ο κύριος ντε Πουρσονιάκ

Ο κύριος ντε Πουρσονιάκ (γαλλικός τίτλος: Monsieur de Pourceaugnac) είναι κωμωδία-μπαλέτο τριών πράξεων του Μολιέρου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 6 Οκτωβρίου 1669 στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ στο κάστρο του Σαμπόρ από τον θίασο του Μολιέρου. Οι επόμενες δημόσιες παραστάσεις δόθηκαν στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ ξεκινώντας από τον Νοέμβριο 1669. Εκδόθηκε σε βιβλίο το 1670. Τη μουσική συνέθεσε ο Ζαν-Μπατίστ Λυλί, ο οποίος συμμετείχε στη σκηνή στην πρεμιέρα του έργου στον ρόλο του γιατρού.Το έργο αφηγείται τις περιπέτειες ενός επαρχιώτη κυρίου που πήγε στο Παρίσι για να παντρευτεί και τα τεχνάσματα της υποψήφιας νύφης και του εραστή της για να τον τρέψουν σε φυγή. Διακωμωδεί την πλούσια αστική τάξη της εποχής, τους γάμους από συνοικέσιο, την άσκηση της ιατρικής, αγαπημένα σατιρικά συστατικά των έργων του Μολιέρου. Τον ρόλο του Πουρσονιάκ έπαιζε ο Μολιέρος.

 Δύο νεαροί εραστές, ο Έραστος και η Τζούλια, ζουν στο Παρίσι. Συναντιούνται κρυφά από φόβο μήπως ανακαλύψει τη σχέση τους ο Ορόντης, ο πατέρας της Τζούλιας. Ο Ορόντης υποσχέθηκε την κόρη του σε γάμο με κάποιον κ. Λεονάρ ντε Πουρσονιάκ, πλούσιο αστό κάποιας ηλικίας από τη Λιμόζ. Για να μην γίνει ο γάμος, οι δύο εραστές απευθύνονται σε μια γυναίκα αμφίβολης φήμης, τη Νερίνα, και έναν έξυπνο Ναπολιτάνο, τον Σμπριγκάνι. Μόλις ο κύριος ντε Πουρσονιάκ φτάσει στο Παρίσι, ολόκληρη η πόλη θα προσπαθήσει να γελοιοποιήσει τον νεοφερμένο, να τον ειρωνευτεί και να τον κάνει να μισήσει τη ζωή στην πρωτεύουσα. Ο Έραστος εμφανίζεται, λέγοντας ότι αναγνωρίζει τον κύριο ντε Πουρσονιάκ, ο οποίος, αν και οι δυο τους δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, δέχεται τη φιλοξενία που του προσφέρεται. Αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη του αθώου επαρχιώτη, ο Σμπριγκάνι και ο Έραστος, παριστάνοντας τους φίλους του, προσπαθούν με διάφορα τεχνάσματα να τον ξεφορτωθούν. Αρχικά πείθουν δύο γιατρούς ότι ο κ. ντε Πουρσονιάκ είναι τρελός, και όσο περισσότερο αυτός διαμαρτύρεται, τόσο περισσότερο απειλείται να υποβληθεί σε αφαιμάξεις και κλύσματα. Έχοντας γλιτώσει παρά τρίχα από μια πλήρη φλεβοτομή, ο κ. ντε Πουρσονιάκ κατηγορείται από έναν αυτοαποκαλούμενο Φλαμανδό έμπορο ότι είχε τεράστια χρέη απέναντί ​​του. Λίγο μετά, ο Σμπριγκάνι έρχεται να τον αναζητήσει για να τον πείσει να μην παντρευτεί τη Τζούλια, χαρακτηρίζοντάς την φιλάρεσκη κοκέτα. Η Τζούλια επιστρέφει ξαφνικά στη σκηνή και ισχυρίζεται ότι είναι τρελά ερωτευμένη. Ο κ. ντε Πουρσονιάκ, παραξενεμένος από τη συμπεριφορά της νύφης, αρνείται να την παντρευτεί.Καθώς πρόκειται να φύγει, δύο γυναίκες τον κυνηγούν και ισχυρίζονται ότι είναι ο σύζυγός τους και πατέρας των παιδιών τους. Ο κ. ντε Πουρσονιάκ, κατηγορούμενος για διγαμία, έχει μόνο μια τελευταία δυνατότητα: να διαφύγει μεταμφιεσμένος. Φοράει γυναικείο φόρεμα και έτσι καταφέρνει να ξεφύγει από τη δικαιοσύνη. Στη συνέχεια, ο Σμπριγκάνι πείθει τον Ορόντη ότι ο κ. ντε Πουρσονιάκ έχει απαγάγει την κόρη του και έτσι ο Έραστος, προσποιούμενος ότι τη σώζει, καταφέρνει να πάρει την ευλογία του Ορόντη, που θα δεχτεί τελικά τον γάμο των δύο ερωτευμένων. Ο κύριος Γουρουνάκης, μετάφραση: Κωνσταντίνος Κυριακού, εκδόσεις Δωδώνη, 2013
Εθνόσημο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

Το εθνόσημο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας αποτελείται από ένα θυρεό στο κέντρο, με δύο σημαίες της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας στις άκρες του. Επίσης, εικονίζεται ένας ήλιος να ανατέλλει πάνω από το θυρεό. Κάτω και πάνω από το θυρεό υπάρχουν πανό και επίσης βρίσκεται ένα μετάλλιο κάτω από το θυρεό.

 Ο ελέφαντας και το δέντρο μπαομπάμπ συμβολίζουν το φυσικό πλούτο και το ηθικό ανάστημα της χώρας, ενώ το χρυσό αστέρι πάνω σε χάρτη της Αφρικής εκπροσωπεί τη γεωγραφική θέση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Το χέρι στην κάτω δεξιά γωνία ήταν το σύμβολο του κυβερνώντος κόμματος το έτος 1963 , οπότε και υιοθετήθηκε το εθνόσημο. Από κάτω υπάρχει πανό, που γράφει το εθνικό ρητό στα γαλλικά (Ενότητα, Αξιοπρέπεια, Εργασία). "Σημαίες του Κόσμου".
Γκρμούσα

Η Γκρμούσα (σερβικά κυριλλικά: Грмуша) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

 Η Γκρμούσα ευρίσκεται σε απόσταση 25 χμ. στα βορειοανατολικά του Μπίχατς, επί των όχθων του ποταμού Ούνα. Το χωριό πυρπολήθηκε και ναρκοθετήθηκε το 1994 κατά την διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας. Η αποναρκοθέτηση, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, ολοκληρώθηκε το 2004, ωστόσο, έως σήμερα, κανένας κάτοικος δεν έχει επιστρέψει στο χωριό. Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Γκρμούσα στο fallingrain.com
Παθογένεση

Η παθογένεση μιας ασθένειας είναι ο βιολογικός μηχανισμός (ή μηχανισμοί) που οδηγεί σε μια ασθένεια. Ο όρος μπορεί επίσης να περιγράψει την προέλευση και την ανάπτυξη της νόσου και εάν είναι οξεία, χρόνια ή υποτροπιάζουσα.

 Οι τύποι παθογενέσεων περιλαμβάνουν μικροβιακή λοίμωξη, φλεγμονή, κακοήθεια και νέκρωση των ιστών. Για παράδειγμα, η βακτηριακή παθογένεση είναι ο μηχανισμός με τον οποίο τα βακτήρια προκαλούν μολυσματικές ασθένειες. Οι περισσότερες ασθένειες προκαλούνται από πολλαπλές διαδικασίες. Για παράδειγμα, ορισμένοι καρκίνοι προκύπτουν από δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (όγκοι του δέρματος και λέμφωμα μετά από μεταμόσχευση νεφρού, το οποίο απαιτεί ανοσοκαταστολή).Οι παθογόνοι μηχανισμοί μιας ασθένειας (ή κατάστασης) ενεργοποιούνται από τις υποκείμενες αιτίες, οι οποίες εάν ελεγχθούν επιτρέπουν την πρόληψη της νόσου. Συχνά, μια πιθανή αιτία εντοπίζεται από επιδημιολογικές παρατηρήσεις πριν μπορέσει να εξαχθεί παθολογική σύνδεση μεταξύ της αιτίας και της νόσου. Η παθολογική προοπτική μπορεί να ενσωματωθεί άμεσα σε μια επιδημιολογική προσέγγιση στο διεπιστημονικό πεδίο της μοριακής παθολογικής επιδημιολογίας. Η μοριακή παθολογική επιδημιολογία μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση της παθογένεσης και της αιτιώδους συνάφειας με τη σύνδεση ενός πιθανού παράγοντα κινδύνου με μοριακές παθολογικές υπογραφές μιας ασθένειας. Έτσι, το παράδειγαμ μοριακής παθολογικής επιδημιολογίας μπορεί να προωθήσει την περιοχή της αιτιώδους συναγωγής. Αιτιώδης συναγωγή Αλατογένεση Επιδημιολογία Μοριακή παθολογική επιδημιολογία Μοριακή παθολογία Παθολογία Παθοφυσιολογία Avian influenza: etiology, pathogenesis, and interventions. Χόπογκ, Νέα Υόρκη: Nova Science Publishers. 2009. ISBN 978-1-60741-846-7.
Χόδαρ

Το Χόδαρ (στα ισπανικά: Jódar) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Κάτω από την αραβική εξουσία αναδείχθηκε σε σημαντική πολίχνη της Χαέν, με σημαντική παραγωγή ελαιόλαδου.

 Το Χόδαρ είναι το κέντρο της φυσικής επαρχίας της Οροσειράς της Μάχινα. Το ελαιόλαδο που παράγεται στην φυσική επαρχία είναι Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης. Τη φυσική επαρχία τη διασχίζουν οι ποταμοί Γουαδαλκιβίρ και ο παραπόταμός του Ελάσσων Γουαδιάνα.
Επαναστατική Συμμαχία (Ο Πόλεμος των Άστρων)

Η Επαναστατική Συμμαχία (Rebel Alliance) είναι μια φανταστική ομάδα που υπάρχει στον Πόλεμο των Άστρων. Η Συμμαχία για την Επαναφορά της Δημοκρατίας όπως αλλιώς λεγόταν, συντάχθηκε για να πολεμήσει τη δικτατορική Γαλαξιακή Αυτοκρατορία. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1977 στην πρώτη ταινία, καθώς και στις δύο επόμενες. Δεκαετίες αργότερα, η Αντίσταση που ήταν η συνέχεια της Συμμαχίας, πολέμησε με το Πρώτο Τάγμα, με διάφορα μέλη της Συμμαχίας να παίρνουν μέρος σε αυτή τη σύγκρουση.

 Η Επαναστατική Συμμαχία άρχισε να υφίσταται ως σκέψη στην ταινία Η Εκδίκηση των Σιθ - Επεισόδιο 3, όταν διάφοροι γερουσιαστές ήταν δυσαρεστημένοι με την επικίνδυνα αυξανόμενη εξουσία του καγκελάριου Πάλπατιν. Μερικοί από αυτούς τους γερουσιαστές ήταν οι Πάντμε Αμιντάλα, Γκαρμ Μπελ Ίμπλις, Μον Μόθμα και Μπέιλ Οργκάνα. Κάποιοι απο αυτούς κατάφεραν να πολεμήσουν την Αυτοκρατορία εκ των έσω. Στο Μια Νέα Ελπίδα - Επεισόδιο 4, η Επαναστατική Συμμαχία έμαθε για την κατασκευή του Άστρου του Θανάτου, ενός υπερόπλου της Αυτοκρατορίας. Η πριγκίπισσα Λέια Οργκάνα ηγήθηκε μιας ομάδας και κατάφερε να αποσπάσει τα σχέδια του υπερόπλου, όμως η Αυτοκρατορία παγίδεψε το διαστημόπλοιο της και ο Νταρθ Βέιντερ την αιχμαλώτισε. Οι Λουκ Σκαϊγουώκερ, Χαν Σόλο, Τσουμπάκα και Όμπι-Ουάν Κενόμπι κατάφεραν να την σώσουν. Αυτό οδήγησε στην μάχη του Γιάβιν, στην οποία το Άστρο του Θανάτου συνετρίβη από τον Λουκ Σκαϊγουώκερ και με αυτόν το τρόπο η Συμμαχία ανέτρεψε τα δεδομένα. Στο Επεισόδιο 5 - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται, η Επαναστατική Συμμαχία δέχεται μια σημαντική ήττα όταν η Αυτοκρατορία τους νίκησε στον πλανήτη Χοθ που ήταν η βάση τους, απο όπου και υποχώρησαν. Όσες στρατιωτικές δυνάμεις της Συμμαχίας γλύτωσαν, παρέμειναν στο διάστημα και συγκεκριμένα στο διαστημόπλοιο του διαστημικού ναυάρχου Άκμπαρ. Στο Επεισόδιο 6 - Η Επιστροφή των Τζεντάι, η Συμμαχία ανασυντάχθηκε και έμαθε ότι κατασκευάζεται το δεύτερο Άστρο του Θανάτου και πως ο αυτοκράτορας θα βρισκόταν εκεί. Η Μον Μόθμα όρισε τους Λάντο Καλρίσιαν και τον αστρο-ναύαρχο Άκμπαρ, διοικητές του αστρικού στόλου και έστειλε την Λέια και τον Σόλο να απενεργοποιήσουν τις ασπίδες του υπερόπλου, ενώ ο Λουκ θα απασχολούσε τον Βέιντερ. Η Συμμαχία θριάμβευσε στην μάχη του Έντορ, όπου εξοντώθηκαν ο αυτοκράτορας Πάλπατιν, ο Νταρθ Βέιντερ καθώς και ανώτατοι αξιωματικοί της Αυτοκρατορίας. Με αυτόν το τρόπο η απειλή της Αυτοκρατορίας σταμάτησε να υφίσταται και ελευθερώθηκε σχεδόν όλος ο γαλαξίας. Έναν χρόνο μετά τη μάχη του Έντορ η Συμμαχία κατάφερε να ελευθερώσει όλο το γαλαξία και να επαναφέρει το δημοκρατικό πολίτευμα. Εικοσιεννιά χρόνια μετά, η Δημοκρατία βρέθηκε αντιμέτωπη με το Πρώτο Τάγμα, το οποίο είχε βγει απο τις στάχτες της Αυτοκρατορίας και απειλούσε την ειρήνη στον γαλαξία. Η Δημοκρατία δεν θεώρησε πως απειλείται και έτσι αγνόησε το Πρώτο Τάγμα. Η Λέια Οργκάνα ηγήθηκε της Αντίστασης που ήταν μια ομάδα με άλλα παλιά μέλη της Συμμαχίας, που σκοπό είχε να σταθεί ενάντια στο Πρώτο Τάγμα. Αυτή η σύγκρουσή διαδραματίστηκε στο Επεισόδιο 7 - Η Δύναμη Ξυπνά. star wars.com wookiepedia.com
Εθνική Αλγερίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 24 Οκτωβρίου, 2015 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Αλγερίας αντιπροσωπεύει την Αλγερία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Αλγερινής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération Algérienne de Basket-Ball).

 Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αλγερίας δεν έχει μέχρι σήμερα προκριθεί σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.Το 1968 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa και μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει μια θέση στο βάθρο της κορυφαίας τριάδας.Η Τυνησία διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Έχει, μάλιστα, φιλοξενήσει το θεσμό δύο φορές, κατά τα έτη 1978 και πιο πρόσφατα το 2007. Επίσης έχει φιλοξενήσει τους Παναραβικούς Αγώνες το 2004, χρονιά κατά την οποία κατάκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Τέλος, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής και στους Μεσογειακούς Αγώνες, δεν έχει, όμως, στείλει ποτέ αγωνιστική ομάδα. Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σενεγάλης σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αλγερίας σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Πορεία σε Παναραβικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Αλγερίας σε Παναραβικούς Αγώνες: Εθνική Αλγερίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Algeria, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Fédération Algérienne de Basket-Ball, επίσημος ιστότοπος. (Γαλλικά)
Ο-μεθυλοβενζονιτρίλιο

Το o-μεθυλοβενζονιτρίλιο ή 2-μεθυλοβενζονιτρίλιο ή o-τολουνιτρίλιο ή 2-κυανοτολουόλιο ή ο-κυανοτολουόλιο ή 2-μεθυλοβενζενοκαρβονιτρίλιο είναι το απλούστερο αρωματικό νιτρίλιο, με σύντομο συντακτικό τύπο o-CH3C6H4CN. Είναι ένα άχρωμο προς ανοικτό γαλάζιο υγρό.

 Με επίδραση κυανιούχου καλίου σε o-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο (o-CH3C6H4X), παράγεται ο-μεθυλοβενζονιτρίλιο: Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), σε ο-μεθυλοβενζαμίδιο παράγεται ο-μεθυλοβενζονιτρίλιο: Με επίδραση ο-μεθυλοφαινυλομαγνησιαλογονίδιου σε χλωροκυάνιο (ClCN) παράγεται ο-μεθυλοβενζονιτρίλιο: 1. Με μερική υδρόλυση ο-μεθυλοβενζονιτριλίου, παράγεται ο-μεθυλοβενζαμίδιο: 2. Με πλήρη υδρόλυση ο-μεθυλοβενζονιτριλίου, παράγεται ο-μεθυλοβενζοϊκό οξύ: Με επίδραση οργανομαγνησιακής ένωσης (RMgX) και έπειτα υδρόλυση, παράγεται ο-μεθυλοφαινυλοκετόνη 1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται ο-μεθυλοβενζυλαμίνη: 2. Με επίδραση λιθιοαργιλιοϋδρίδιου παράγεται ο-μεθυλοβενζυλαμίνη: Παράγει εύκολα διάφορες ενώσεις συναρμογής. Π.χ. με επίδραση χλωριούχου παλλάδιου παράγεται δι(ο-μεθυλοφαινυλοκυανο)διχλωροπαλλάδιο: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου: Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, Χημεία Οργανικών Ενώσεων, παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ν.Α. Πετάση: Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας, 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Άκανθος

Η Άκανθος ήταν πόλη της αρχαίας Μακεδονίας. Ιδρύθηκε γύρω στα μέσα του 7ου αιώνα π.χ. από Ίωνες αποίκους της Άνδρου ή της Άνδρου και της Χαλκίδας, συγχρόνως με την ίδρυση τριών άλλων γνωστών αποικιών στην περιοχή, της Σάνης (στα σημερινά Νέα Ρόδα), των Σταγείρων και της Αργίλου λίγο βορειότερα, της παλιότερης ελληνικής αποικίας στην περιοχή του Στρυμόνα.

 Μέχρι τον Πελοποννησιακό πόλεμο υπαγόταν στη ηγεμονία της Αθήνας, αλλά το 424 π.Χ. έγινε σύμμαχος των Λακεδαιμονίων. Το 380 π.Χ. μαζί με την Απολλωνία και την Σπάρτη κατέλαβαν την Όλυνθο, ενώ το 348 π.Χ. ο Φίλιππος την προσήρτησε στο Μακεδονικό βασίλειο και μετά τη Μάχη της Πύδνας (148 π.Χ.) έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Από τα τέλη του 6ου αιώνα η Άκανθος βρίσκεται σε μια κατάσταση χειραφέτησης από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών και κατά την διάρκεια των Μηδικών πολέμων αποτέλεσε σταθμό για τα στρατεύματα του Μαρδόνιου καθώς και του Ξέρξη. Με την λήξη των Περσικών πολέμων, η Άκανθος τάσσεται στο πλευρό των Αθηναίων και γίνεται μέλος της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας, ενώ στην συνέχεια στην συνάπτει συμμαχία με τον βασιλιά της Σπάρτης Βρασίδα στο 424 π.Χ.. Στις αρχές του 4ου αιώνα τάσσεται εναντίον της Ολύνθου και κατά συνέπεια της σύστασης της Ολυνθιακής Συμπολιτείας. Με την επικράτηση των Μακεδόνων, η Άκανθος καταλαμβάνεται από τον Φίλιππο Β΄ το 348 π.Χ., χωρίς όμως να καταστραφεί. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, μαρτυρείται επιγραφικά στην πόλη η ύπαρξη ρωμαϊκής κοινότητας (conventus civium Romanorum). Η αρχαία Άκανθος απλωνόταν σε τρεις λόφους του όρους Στρατόνικου σε μία έκταση περίπου 560 στρεμμάτων. Τα ερείπια, που είναι ορατά σήμερα, είναι κυρίως τμήματα από την οχύρωση της πόλης, δημόσια κτίσματα, σπίτια και η θεμελίωση ενός ναού - πιθανότατα της θεάς Αθηνάς - στην κορυφή του λόφου. Οι ανασκαφές στην περιοχή ξεκίνησαν πριν από 40 περίπου χρόνια στο νεκροταφείο της Ακάνθου, ακριβώς πάνω στο οποίο είναι χτισμένη η σημερινή Ιερισσός. Έχουν εντοπισθεί περισσότεροι από 14.000 ευρήματα που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Τα περισσότερα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Ανάμεσα στο αρχαίο νεκροταφείο και τον οικισμό ήταν εγκατεστημένα τα εργαστήρια της αρχαίας πόλης, όπου μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν και εμπορικοί αμφορείς για την μεταφορά του γνωστού από τις αρχαίες πηγές «ακάνθιου οίνου». Τα νομίσματά της συγκαταλέγονται μεταξύ των ωραιοτέρων ελληνικών νομισμάτων. Η ανάπτυξή της Ακάνθου κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου αντανακλάται από την ευρεία κυκλοφορία νομισμάτων της που κόπηκαν το πρώτον γύρω στο 530 π.Χ. με το διακριτικό έμβλημα ενός λιονταριού που σκοτώνει έναν ταύρο. Ξενοφών, Ελληνικά Βιβλίο Ε κεφ. 2.11
Λιβονική κουζίνα

Η Λιβονική κουζίνα αποτελείται από την κουζίνα της Λιβονίας και των Λιβονιανών, και χαρακτηρίζεται από την πλούσια χρήση τοπικών τροφίμων. Οι Λιβονιανοί είναι παραθαλάσσιο άνθρωποι – και καθώς αποκτούν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους από τη θάλασσα, οι Λιβονικές οικογένειας τρώνε ιστορικά αρκετό ψάρι. Τα πλέον προτιμώμενα από αυτά είναι το φασί, αλλά πολλοί, επίσης καταναλώνουν ρέγγα, αλατισμένη ρέγγα, και μπακαλιάρο.

 Οι Λιβονιανοί της Κουρλάνδης (Kurāmō) στις ακτές της Λετονίας είναι η πηγή του διάσημου λαχανικού ζαχαροπλαστικής, το σκλαντράουσις, για την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε την ονομασία "Παραδοσιακή Εγγυημένα Ειδικότητα" το φθινόπωρο του 2013. Τα γλυκά σκλαντράουσις θεωρούνται ως ένα σύμβολο του ήλιου, με δεδομένο το στρογγυλό τους σχήμα και καρροτικό κιτρινοπορτοκαλί χρώμα. Το σκλαντράουσις ενσαρκώνει τη φυσική ενέργεια του ήλιου στα Λιβονικά πιάτα κατά τις γιορτές του εαρινού ηλιοστασίου.
Αμπντούλ Γκάντι

Ο Αμπντούλ Γκάντι Τζ. (αγγλικά: Abdul Gaddy Jr., γενν. στις 26 Ιανουαρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για το Περιστέρι.

 Ο Γκάντι κατατάχθηκε στο Νο 2 των πόιντ γκαρντ στην φουρνιά του από το ESPN, πίσω από τον Τζον Γουόλ και αγωνίστηκε στο McDonald's All-American το 2009. Η κολεγιακή του σταδιοδρομία ξεκίνησε ράθυμα ως εφεδρικός των Βένοϊ Όβερτον και Αζάια Τόμας. Ως δευτεροετής φοιτητής, μετακόμισε στην αρχική σύνθεση και είχε κατά μέσο όρο 8,5 πόντους και 3,8 ασίστ, προτού ένας τραυματισμός τον Ιανουάριο του 2011 του τελειώσει τη σεζόν. Ο Γκάντι βελτίωσε τα νούμερα του σε 8,1 πόντους και 5,2 ασίστ ως τριτοετής. Οδήγησε τους Χάσκις σε δύο συμμετοχές στο τουρνουά NCAA. Ως τελειόφοιτος, είχε μέσο όρο 11 πόντους και 3 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αφού δεν επιλέχθηκε στο ΝΒΑ Ντραφτ του 2013, ο Γκάντι εντάχθηκε στους Σάρλοτ Μπόμπκατς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2013. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, υπέγραψε με τους Μπόμπκατς, αλλά αργότερα αποδεσμεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου. Την 1η Νοεμβρίου 2013, επελέγη από την Άιοβα Ένερτζι στο δεύτερο γύρο του NBA Development League Draft 2013. Στη συνέχεια, τα δικαιώματά του ανταλλάχθηκαν στους Σάντα Κρουζ Ουόριορς στις 5 Νοεμβρίου και στη συνέχεια στους Μέιν Ρεντ Κλος στις 6 Νοεμβρίου. Σε 46 αγώνες για τους Κλος τη σεζόν 2013–14, είχε μέσο όρο 9,0 πόντους, 5,0 ασίστ και 3,2 ριμπάουντ ανά αγώνα, με 42% στα τρίποντα. Έκανε το τέταρτο τριπλ νταμπλ στην ιστορία των Ρεντ Κλος στις 2 Μαρτίου, όταν κατέγραψε 23 πόντους, 11 ασίστ και 10 ριμπάουντ εναντίον του Όστιν Τόρος.Ο Γκάντι εντάχθηκε στους Νιου Ορλίνς Πέλικανς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2014, όπου είχε κατά μέσο όρο 5,2 πόντους και 3,2 ασίστ σε πέντε αγώνες. Στις 30 Ιουλίου 2014, υπέγραψε με την ιταλική Βίρτους Μπολόνια για τη σεζόν 2014–15. Σε 33 αγώνες για τη Βίρτους, είχε μέσο όρο 7,3 πόντους, 3,0 ριμπάουντ και 3,7 ασίστ ανά αγώνα. Στις 26 Μαΐου 2015, υπέγραψε διετή επέκταση συμβολαίου με το σύλλογο. Μετά τη σεζόν 2016–17, όπου κέρδισε το πρωτάθλημα Λετονίας και έφτασε στα πλέι οφ της VTB Λίγκας με τη ΜΚ ΒΕΦ Ρίγκα, ο Γκάντι υπέγραψε με τη γερμανική σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ. Είχε κατά μέσο όρο 8,1 πόντους, 4,6 ασίστ, 2,5 ριμπάουντ και 0,92 κλεψίματα ανά αγώνα, με 48,1% στα δίποντα. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2018, ο Γκάντι υπέγραψε με την Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Αφού έπαιξε σε τέσσερις αγώνες προετοιμασίας, ο Γκάντι αποδεσμεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου. Προστέθηκε στο ρόστερ της Οκλαχόμα Σίτι Μπλου στις 23 Οκτωβρίου 2018. Στις 23 Ιανουαρίου 2020, κατέγραψε 12 πόντους, 20 ασίστ (ρεκόρ σεζόν της G Leage) και 7 ριμπάουντ στην ήττα με 144-140 από τους Τέξας Λέτζεντς. Έχασε τρεις αγώνες τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020 λόγω τραυματισμού στο κάτω μέρος του σώματος. Ο Γκάντι είχε κατά μέσο όρο 12,4 πόντους, 9,0 ασίστ και 3,3 ριμπάουντ ανά αγώνα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20.Την 1η Ιουλίου 2020, ο Γκάντι υπέγραψε με το Περιστέρι. Το 2010, ο Γκάντι ήταν μέλος της Εθνικής ΗΠΑ U18 στο τουρνουά FIBA Americas U18. Είχε υποστηρικτικό ρόλο πίσω από τον Κάιρι Ίρβινγκ. Σε πέντε αγώνες, ο Γκάντι είχε μέσο όρο 5,0 πόντους και 2,8 ασίστ σε 13,4 λεπτά ανά αγώνα. Προφίλ στο Sports-Reference.com Βιογραφικό στους Ουάσινγκτον Χάσκις
Θραψανό Ηρακλείου

Το Θραψανό (επίσημο: Θραψανόν) είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος. Η θέση του είναι περί τα 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Το Θραψανό αποτελεί το μητροπολιτικό κέντρο της αγγειοπλαστικής στην Κρήτη και ένα από τα δύο-τρία σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι αγγειοπλάστες, κληρονομικό επάγγελμα, διδασκόμενο από τους γονείς στα τέκνα. Εκτός από την αγγειοπλαστική, οι Θραψανιώτες ασχολούνται και με τη γεωργία (αμπέλια, ελιές) και λιγότερο με την κτηνοτροφία.

 Το όνομα του χωριού σύμφωνα με μία εκδοχή προήλθε από τα θράψαλα, τα όστρακα δηλαδή των σπασμένων αγγείων που αφθονούν γύρω από τα καμίνια. Εξάλλου, η ονομασία που είχε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν Τζομλεκτζή Κιόι (=χωριό αγγειοπλαστών), με 206 χαράτσα.Ο Θραψανιώτης ταυτίζεται με τον αγγειοπλάστη, όπως πιστοποιεί και το δίστιχο, το οποίο τραγουδούσαν παλαιότερα οι κοπέλες, που μετέφεραν νερό σε μακρινές αποστάσεις: Διάλε τσ' αποθαμένους του, του παλιοθραψανιώτη που κάνει τα σταμνιά βαριά και καταλεί τη νιότη. Η αρχαιότερη γραπτή αναφορά στο χωριό είναι σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα, Trapsiano και Thrapsiano το 1379.Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα το Θραψανό αναφέρεται ως Trapsano, με 468 κατοίκους. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται με τη σημερινή του ονομασία και τότε υπαγόταν στο δήμο Καστελίου. Είχε 854 Χριστιανούς κατοίκους. Αργότερα γράφεται και με αρσενικό: ο Θραψανός (το 1920), όπως και με απλή γενική (Θραψανών). Δείτε Κοινότητα Θραψανού Το Δημοτικό σχολείο του, ιδρυθέν το 1870 είναι ένα από τα παλιότερα σχολεία στο νομό Ηρακλείου.Εξάλλου, στο Θραψανό, εκτός από Δημοτικό σχολείο υπάρχει μονοθέσιο νηπιαγωγείο και Γυμνάσιο, περιφερειακό ιατρείο, ΚΕΠ και ανθοκομικός συνεταιρισμός. Υπάρχουν 13 συνολικά ναοί, με κυριότερους αυτούς της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο Αθλητικός Όμιλος Θραψανού «ο Ανθεστίων» ιδρύθηκε το 1983 και εκπροσωπεί το χωριό στο ποδόσφαιρο, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έδρα του αποτελεί το ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού, το Δημοτικό Γήπεδο Θραψανού. Το Θραψανό με λόγια και εικόνες. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Νόρμαν Μπεθούν

Ο Χένρυ Νόρμαν Μπεθούν ( /ˈbɛθ.juːn/, 3 Μαρτίου 1890 – 12 Νοεμβρίου 1939) ήταν Καναδός ιατρός, καινοτόμος στην επιστήμη της ιατρικής, και επιφανής κομμουνιστής. Ο Μπεθούν απέκτησε αρχικά παγκόσμια φήμη για την υπηρεσία του ως χειρουργού κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, καθώς βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του πολέμου, υποστηρίζοντας τη Δημοκρατική παράταξη. Ήταν, όμως, η υπηρεσία του στις τάξεις του κομμουνιστικού Όγδοου Ενωμένου Στρατού, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Σινο-Ιαπωνικού Πολέμου, που θα εξασφάλιζε την υστεροφημία του. Ο Δρ. Μπεθούν ουσιαστικά έφερε τη σύγχρονη ιατρική στην αγροτική Κίνα, περιθάλποντας πολλούς άρρωστους χωρικούς, αλλά και τραυματίες στρατιώτες. Η ανιδιοτελής του προσφορά έκανε μεγάλη εντύπωση στον κινεζικό λαό, και ιδιαίτερα στον ηγέτη του ΚΚΚ, Μάο Τσε Τουνγκ. Ο Μάο έγραψε έναν επικήδειο για τον Μπεθούν, τον οποίο απομνημόνευε ο κινεζικός λαός για γενιές.Αν και ο Μπεθούν ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη μιας κινητής υπηρεσίας μετάγγισης αίματος για τις επιχειρήσεις στην πρώτη γραμμή του ισπανικού εμφύλιου πολέμου, ο ίδιος πέθανε από δηλητηρίαση αίματος. Επιφανής κομμουνιστής και παλαίμαχος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έγραψε ότι κίνητρο των πολέμων ήταν τα κέρδη και όχι οι αρχές. Αγάλματα προς τιμήν του συναντώνται σε ολόκληρη την Κίνα.

 Ο Μπεθούν προερχόταν από εξέχουσα σκωτσέζικη οικογένεια του Καναδά, οι ρίζες της οποίας φτάνουν μέχρι την ιατρική φατρία των Μπεθούν/Μπίτον, που ασκούσε ιατρική στα Highlands και τα νησιά της Σκωτίας από τον Μεσαίωνα έως την Πρώιμη Νεωτερικότητα. Ο προ-προπάππους του, ο Αιδεσιμότατος Δρ. John Bethune (1751-1815), πατριάρχης της οικογένειας, ίδρυσε την πρώτη Πρεσβυτεριανή εκκλησία του Μόντρεαλ, τις πρώτες πέντε Πρεσβυτεριανές εκκλησίες του Οντάριο, και ήταν ένας από τους ιδρυτές της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Καναδά.Ο προπάππους του Μπεθούν, Angus Bethune (1783-1858), εντάχθηκε στη Βορειοδυτική Εταιρεία (NWC) σε νεαρή ηλικία και ταξίδεψε σε όλη τη βορειοδυτική περιοχή του Καναδά της εποχής, εξερευνώντας και εμπορευόμενος γούνες. Ο Angus παντρεύτηκε τη Louise McKenzie (1793-1833), η οποία προερχόταν από τους αυτόχθονες Καναδούς Métis. Η Louise ήταν κόρη του Αξιότιμου Roderick McKenzie, εξέχοντος εταίρου της NWC, και της γυναίκας του, η οποία καταγόταν από την επαρχία. Ο Bethune και o McKenzie εργάζονταν και οι δύο στο εμπορικό κέντρο Fort William, κοντά στη λίμνη Superior. Εκείνος έφτασε τελικά στον Ειρηνικό Ωκεανό, στο Fort Astoria του Όρεγκον. Έγινε διοικητής της περιοχής της λίμνης Huron, εργαζόμενος για τη Hudson's Bay Company, μετά την απορρόφηση των ανταγωνιστικών εταιρειών. Όταν πια συνταξιοδοτήθηκε από την HBC το 1839, εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο του Τορόντο.
Οκρούγκ Γιαμπλάνιτσα

Η Οκρούγκ Γιαμπλάνιτσα (σερβικά: Јабланички округ) είναι διοικητική περιοχή της Δημοκρατίας της Σερβίας από το 1992 έως σήμερα. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική Σερβία με πληθυσμό 215.463 κατοίκους, έκταση 2,769 τετραγωνικά χλμ και έδρα της είναι η πόλη Λέσκοβατς.

 Η περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους: Λέσκοβατς Μπόινικ Λεμπάνε Μεντνέτζα Βλάσοτιντσε Τσρνα Τράβα Σέρβοι = 225.092 Ρομά = 9.900 Αλβανοί = 2.841 All official material made by Government of Serbia is public by law. Information was taken from official website.
Χοανόζωα

Χοανόζωα (Choanozoa) (ελληνικά: χόανος + ζῶον) είναι το όνομα συνομοταξίας πρωτίστων που ανήκει στη γενεαλογία των οπισθόκοντων. Τα περισσότερα φαίνεται να είναι πιο κοντά στα ζώα από ότι στους μύκητες, ενώ έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους βιολόγους που μελετούν την προέλευση των ζώων. Η ομοταξία Nucleariida φαίνεται ότι είναι αδελφή ομάδα των μυκήτων, και ως τέτοια συνήθως αποκλείεται από τα Χοανόζωα.Τα χοανόζωα έχουν περιγραφεί ότι έχουν ένα οπίσθιο μαστίγιο.

 Τα μεγάλα βασίλεια και οι κοντινοί συγγενείς. Τα χοανόζωα αποτελούνται από τουλάχιστον τρεις ομάδες: Tα Μεσομυκητόζωα (ή Ιχθυοσπόρεα), ομάδα παρασίτων των ψαριών και άλλων ζώων Τα Filasterea (Νηματαστραία (νεολογ.)), μία ομάδα που περιγράφηκε στις αρχές του 21ου αιώνα και περιλαμβάνει τα Ministeria και Capsaspora (Καψάσπορα), και η οποία ονομάστηκε από τα νηματοειδή πλοκάμια (νηματοπόδια) σε αστεροειδή διάταξη που έχουν και τα δύο γένη, και Τα χοανομαστιγωτά που περιλαμβάνουν τα γένη Monosiga (Μονοσίγη) και Proterospongia. Η θέση του Corallochytrium (Κοραλλοχύτριον) δεν είναι ξεκάθαρη.Τα Χοανόζωα φαίνεται να είναι παραφυλετική ομάδα από την οποία προήλθαν τα ζώα. Ο Lang et al. (2002) προτείνει το νέο όνομα Ολόζωα για μία μονοφυλετική ομαδοποίηση η οποία είναι στην πραγματικότητα τα Χοανόζωα μεγενθυμένα ή επανορισμένα ώστε να περιλαμβάνουν και τα ζώα.
Πιερ ντε Ρονσάρ

Ο Πιερ ντε Ρονσάρ (Pierre de Ronsard, 11 Σεπτεμβρίου 1524 - 27 Δεκεμβρίου 1585) ήταν Γάλλος ποιητής ή, όπως τον αποκαλούσε η δική του γενιά στη Γαλλία, "πρίγκιπας των ποιητών".

 Θαυμαστής της αρχαιότητας διατύπωσε την ιδέα της αναμόρφωσης της γαλλικής γλώσσας βάσει των αρχαίων ελληνικών και λατινικών προτύπων. Γύρω του σχηματίστηκε όμιλος ποιητών και συγγραφέων με τα ίδια ιδεώδη, η Pleiade (Πλειάς). «Θεωρητικός» του κύκλου αυτού αναδείχθηκε ο Ιωακείμ ντυ Μπελλαί με το έργο του Défense et illustration de la langue française (Υπεράσπιση και δόξα της γαλλικής γλώσσας, 1549). Λυρικός ποιητής ο Ρονσάρ, έγραψε Les Odes (Οι Ωδές, 1550-52), Amours (Έρωτες, 1552), Hymnes (Ύμνοι, 1555-56), Discours (Λόγοι, 1562, σατιρικά ποιήματα κατά των Ουγενότων), και τα περίφημα Sonnets pour Hélène (Σονέττα στην Ελένη, 1578). Έγραψε επίσης το (ημιτελές) έπος La Franciade (Φραγκιάς). Ευνοούμενος των Γάλλων βασιλέων, ονομάστηκε «πρίγκιπας των ποιητών και ποιητής των πριγκίπων». Όντως κάποια ποιήματά του ήταν στίχοι αυλοκόλακα.
Ουρητήρας

Ο ουρητήρας αποτελεί τμήμα του ουροποιητικού συστήματος των σπονδυλωτών. Πρόκειται για τον αποστραγγιτικό αγωγό που συνδέει τους νεφρούς με την ουροδόχο κύστη. Μέσω του ουρητήρα ρέουν τα ούρα που έχουν συλλεχθεί στους νεφρούς και οδηγούνται στην ουροδόχο κύστη όπου και θα αποβληθούν μέσω της ουρήθρας.

 Κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη των αμνιωτών σπονδυλωτών, υπάρχει μία αλληλουχία τριών αναπτυξιακών σταδίων των νεφρών: ο πρόνεφρος, ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος. Η μία μορφή διαδέχεται την άλλη εμβρυολογικά. Σε όλα τα έμβρυα των σπονδυλωτών ο πρόνεφρος είναι ο πρώτος νεφρός που εμφανίζεται, σε αυτό το είδος νεφρού οι αντίστοιχοι ουρητήρες είναι οι νεφρικοί αγωγοί. Πιο συγκεκριμένα, στο σημείο σύνδεσης με τον πρόνεφρο διακλαδίζονται στα προνεφρικά σωληνάρια. Αυτό το είδος νεφρού παραμένει έτσι στα ενήλικα μυξινόψαρα, λίγους οστεϊχθύες και έμβρυα ψαριών και ερπετών, ενώ έχει προσωρινή παρουσία στα έμβρυα ερπετών, πουλιών και θηλαστικών. Κατά την ανάπτυξη ο πρόνεφρος εκφυλίζεται και αντικαθίσταται από τον μεσόνεφρο. Είναι ο λειτουργικός νεφρός όλων των εμβρυϊκών σταδίων των αμνιωτών (ερπετά, πουλιά και θηλαστικά). Σε αυτό το στάδιο τα προνεφρικά σωληνάρια, που ενώνονται με τον πρόνεφρο, διαφοροποιούνται και δίνουν την επιδιδυμίδα που ενώνεται με τα αναπαραγωγικά όργανα, ενώ από τον προνεφρικό αγωγό προκύπτουν τα μεσονεφρικά σωληνάρια με σπειράματα και ο μεσονεφρικός αγωγός, αντίστοιχες δομές του ουρητήρα. Ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος μαζί ονομάζονται οπισθόνεφρος και είναι ο λειτουργικός νεφρός σε ενήλικες λάμπραινες, ψάρια και αμφίβια. Σε αυτή την μορφή δεν παρατηρούνται ουρητήρες, αλλά υπάρχει ο οπισθονεφρικός αγωγός, που είναι αντίστοιχος του μεσονεφρικού. Ο μετάνεφρος,ο λειτουργικός νεφρός στα ενήλικα ερπετά, πουλιά και θηλαστικά, ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ποικιλοτρόπος. Εδώ παρατηρείται ξεκάθαρη η δομή του ουρητήρα. Ο οποίος αναπτύσσεται όταν ο παλιός αρχινεφρικός αγωγός παραχωρείται στο αναπαραγωγικό σύστημα των αρσενικών για την μεταφορά του σπέρματος και οι ουρητήρες δημιουργούνται για την λειτουργία του ουροποιητικού. Hickman Cleveland, Keen Susan, Larson Allan, Roberts Larry, I' Anson Helen, Ζωολογία, Ολοκληρωμένες Αρχές, Τόμος ΙΙ, Utopia. Αρχειοθετήθηκε 2018-11-19 στο Wayback Machine. A.VANDER, J.SHERMAN, D.LUCIANO, M. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Φυσιολογία του ανθρώπου, Τόμος ll, Εκδόσεις : Πασχαλίση.
Αργύρια Φθιώτιδας

Τα Αργύρια είναι ορεινό χωριό του Δήμου Μακρακώμης του Νομού Φθιώτιδας. Απέχει 25 χλμ από την έδρα του δήμου Σπερχειάδα και 53 χλμ από τη Λαμία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός τους ανέρχεται στους 303 μόνιμους κατοίκους.

 Τα Αργύρια βρίσκονται κτισμένα σε υψόμετρο 750 μέτρων, στις πλαγιές των Βαρδουσίων. Η κύρια τοπική γιορτή του χωριού διεξάγεται κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου και είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή, ενώ η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, λόγω της ορεινής θέσης του οικισμού, από τα Αργύρια διέρχονταν συχνά δυνάμεις ανταρτών (όπως π.χ. τον Νοέμβριο του 1942, όταν διήλθαν από το χωριό αντάρτες του ΕΔΕΣ υπό τους Ναπολέοντα Ζέρβα και Κρις Γουντχάουζ προκειμένου να συμμετάσχουν στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου). Αργότερα αρκετοί κάτοικοι των Αργυρίων συμμετείχαν στον Εμφύλιο ως αντάρτες και υποστηρικτές του ΔΣΕ. Τον Ιούλιο του 1946, ομάδα ακροδεξιών ενόπλων κακοποίησε τον εαμίτη ιερέα του χωριού, ενώ τον Δεκέμβριο του 1949 σκοτώθηκε σε τοποθεσία μεταξύ του χωριού και της γειτονικής Κολοκυθιάς, ο ταγματάρχης του ΔΣΕ, Γιάννης Μαγκλάρας. Στις επόμενες δεκαετίες ο πληθυσμός των Αργυρίων υπέστη αισθητή μείωση. Διοικητικά τα Αργύρια υπάγονταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Σπερχειάδας ως έδρα κοινότητας. Μετά τις αλλαγές που έφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το Σχέδιο Καποδίστριας υπήχθη στον δήμο Σπερχειάδας, ενώ το 2011 εντάχθηκε στον καλλικρατικό δήμο Μακρακώμης.
Λάζαρ Ραντζέλοβιτς

Ο Λάζαρ Ραντζέλοβιτς (Lazar Ranđelović, σερβικά κυριλλικά:Лазар Ранђеловић, 5 Αυγούστου 1997) είναι Σέρβος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος μέσος στο Πρωτάθλημα Ρωσίας, για τη Ρουμπίν Καζάν.

 Γεννημένος στο Λέσκοβατς, ο Ραντζέλοβιτς αναδείχθηκε από τις ακαδημίες νέων του τοπικού συλλόγου, Σλόγκα Λέσκοβατς. Το καλοκαίρι του 2015, μετακινήθηκε στη Γεντίντβο Μποσνγιάτσε, με την οποία σημείωσε 1 γκολ σε 21 αγώνες, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στη Ράνταν Λεμπάνε, με την οποία έπαιξε για το υπόλοιπο του 2016, έχοντας 15 εμφανίσεις και 4 γκολ. Στις αρχές του 2017, αφού πέρασε δοκιμαστική περίοδο με το σύλλογο, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό, τετραετές, συμβόλαιο με τη Ραντνίτσκι Νις και άμεσα δόθηκε δανεικός στην Καρ Κόνσταντιν μέχρι το τέλος της σεζόν 2016-17. Επιστρέφοντας από το δανεισμό, ο Ραντζέλοβιτς πέρασε το καλοκαίρι της προετοιμασίας με τη Ραντνίτσκι, η οποία τον είχε δηλώσει για τους επίσημους αγώνες της. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2017-18, αντικαθιστώντας το Μάρκο Μρκιτς στο 73ο λεπτό του εκτός έδρας αγώνα εναντίον του Ερυθρού Αστέρα.Στη συνέχεια, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Ντιναμό Βράνιε της Πρώτης Κατηγορίας, όπου σημείωσε 9 γκολ σε 26 αγώνες και συνέβαλε στην άνοδο στην κορυφαία κατηγορία. Στις 30 Αυγούστου 2018, ο Ολυμπιακός υπέγραψε τον διεθνή Σέρβο. Συμφώνησαν να παραμείνει με τον πρώην σύλλογό του, τη Ραντνίτσκι, για τη σεζόν 2018-19. Στην αρχή της σεζόν 2018-19, ο Ραντζέλοβιτς προσαρμόστηκε ως αριστερό πλάγιος μέσος με ανάποδο πόδι. Μετά από τους εγχώριους αγώνες πρωταθλήματος, έκανε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του στον επαναληπτικό αγώνα του δεύτερου προκριματικού γύρου του Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 εναντίον της Μακάμπι Τελ Αβίβ, όπου έδωσε ασίστ στον Αλεξάνταρ Στανισάβλιεβιτς στην ισοπαλία με 2-2. Ο Ραντζέλοβιτς έλαβε την πρώτη κλήση του στην Εθνική Σερβίας U21 το Σεπτέμβριο του 2018. Σημείωσε το πρώτο του γκολ, στο ντεμπούτο του εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Μέχρι τις 24 Αυγούστου 2022. Πρωταθλήματα Ελλάδας (2): 2019-20, 2020-21 Κύπελλο Ελλάδας (1): 2019-20 (Γαλλικά) «Προφίλ του Λάζαρ Ραντζέλοβιτς». footballdatabase.eu. Προφίλ στο Transfermarkt.com Λάζαρ Ραντζέλοβιτς – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
Ακοντισμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο ακοντισμός είναι ένα παλιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο. Όμως, προηγουμένως είχε διεξαχθεί και στους Μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1932 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

 Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1908 διεξήχθη και το παραπλήσιο αγώνισμα του ελεύθερου ακοντισμού, το οποίο στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Επίσης, Το 1912 στη Στοκχόλμη δοκιμάστηκε και ο ακοντισμός με δύο χέρια αλλά το πείραμα δεν επαναλήφθηκε. Ως το 1948 τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών από τη Σκανδιναβία. Ακολούθως, επικράτησαν και άλλοι Ευρωπαίοι και λιγότεροι Αμερικανοί. Στις γυναίκες κυριαρχούν κυρίως αθλήτριες από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη.Στις αρχές του 20ού αιώνα μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Σουηδός Έρικ Λέμινγκ με δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1908, 1912) κι δύο ακόμα: στους Μεσοολυμπιακούς (1906) και στον ελεύθερο ακοντισμό (1908). Το 1906 κατέκτησε και τρία χάλκινα (σφαιροβολία, πένταθλο, διελκυστίνδα). Δύο χρυσά κατέκτησε επίσης ο Φινλανδός Γιόνι Μίιρα (1912, 1920).Στα νεώτερα χρόνια μεγάλη μορφή είναι ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι με τρία χρυσά μετάλλια (1992, 1996, 2000) κι ένα ασημένιο (1988).Στις γυναίκες η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του 20ού αιώνα ήταν η Ρουθ Φουκς από την Ανατολική Γερμανία με δύο χρυσά μετάλλια (1972, 1976), που έφτασε το παγκόσμιο ρεκόρ σχεδόν στα 70 μέτρα με τον παλιό τύπο ακοντίου. Δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στον 21ο αιώνα είναι η Τσέχα κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ Μπάρμπορα Σποτάκοβα με δύο χρυσά μετάλλια επίσης και ένα χάλκινο το 2016.Στον ακοντισμό γυναικών η Ελλάδα έχει κατακτήσει δύο μετάλλια με τη Μιρέλα Μανιάνι: ένα ασημένιο (2000) και ένα χάλκινο (2004). 1906 Έρικ Λέμινγκ 1908 Έρικ Λέμινγκ 1912 Έρικ Λέμινγκ 1920 Γιόνι Μίιρα 1924 Γιόνι Μίιρα 1928 Έρικ Λούντκβιστ 1932 Μάτι Γιάρβινεν 1936 Γκέρχαρντ Στοκ 1948 Τάπιο Ραουταβάαρα 1952 Σάιρους Γιανγκ 1956 Έγκιλ Ντάνιελσεν 1960 Βίκτορ Τσιμπουλένκο 1964 Πάουλι Νέβαλα 1968 Γιάνις Λούσις 1972 Κλάους Βόλφερμαν 1976 Μίκλος Νέμετ 1980 Ντάνις Κούλα 1984 Άρτο Χάρκονεν 1988 Τάπιο Κόργιους 1992 Γιαν Ζελέζνι 1996 Γιαν Ζελέζνι 2000 Γιαν Ζελέζνι 2004 Αντρέας Τόρκιλντσεν 2008 Αντρέας Τόρκιλντσεν 2012 Κέσορν Γουόλκοτ 2016 Τόμας Ρόλερ 2021 Νεράι Τσόπρα 1932 Μίλντρεντ Ντίντρικσον 1936 Τίλι Φλάισερ 1948 Χέρμα Μπάουμα 1952 Ντάνα Ζατοπέκοβα 1956 Ινέσε Γιαουνζέμε 1960 Ελβίρα Οζόλινα 1964 Μιχαέλα Πένες 1968 Άνγκελα Νέμετ 1972 Ρουθ Φουκς 1976 Ρουθ Φουκς 1980 Μαρία Κολόν 1984 Τέσα Σάντερσον 1988 Πέτρα Φέλκε 1992 Σίλκε Ρενκ 1996 Χέλι Ράντανεν 2000 Τρίνε Χάτεσταντ 2004 Οσλέιδις Μενέντες 2008 Μπάρμπορα Σποτάκοβα 2012 Μπάρμπορα Σποτάκοβα 2016 Σάρα Κόλακ 2021 Λιου Σιγίνγκ "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ. "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press. Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell. "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.
Λαχανοσαλάτα με σάλτσα

Η λαχανοσαλάτα με σάλτσα (coleslaw, προφέρεται «κόλσλο», ή μερικές φορές απλώς slaw («σλο») σε ορισμένες αμερικανικές διαλέκτους) είναι σαλάτα που αποτελείται κυρίως από κομμένο ωμό λάχανο και επίσης ψιλοκομμένα καρότα.

 Υπάρχουν διαφορετικές συνταγές για την παρασκευή της σαλάτας, με την προσθήκη άλλων υλικών, όπως πιπεριά, κρεμμύδι, τριμμένο τυρί, ανανάς ή μήλο. Για το γαρνίρισμα προστίθεται λάδι, σάλτσα και ξίδι. Σε τυποποιημένη συσκευασία περιέχει και μαγιονέζα. Σε κάποιες συνταγές προστίθεται και μουστάρδα. Ένας τύπος τέτοιας σαλάτας στη Βόρεια Καρολίνα ονομάζεται barbecue slaw ή red slaw και περιλαμβάνει κέτσαπ και ξίδι αντί μαγιονέζας.Μια ακόμα παραλλαγή είναι το broccoli slaw, για την παρασκευή του οποίου χρησιμοποιείται ψιλοκομμένο μπρόκολο (ωμό) αντί για λάχανο. Το λάχανο μπορεί να είναι ψιλοκομμένο, κομμένο σε φέτες ή σε μικρά τετράγωνα. Η εν λόγω σαλάτα συνοδεύει φαγητά με ψητό κρέας, όπως μπάρμπεκιου και τηγανιτές πατάτες, καθώς επίσης και τηγανιτό κοτόπουλο. Είναι επίσης ένα κοινό συστατικό στα σάντουιτς, στα χάμπουργκερ και στα χοτ ντογκς, μαζί με καυτερή πιπεριά (τσίλι) και καυτερή μουστάρδα. Ο όρος «coleslaw» προήλθε τον 20ό αιώνα ως μερική μετάφραση του ολλανδικού koolsla, βραχυγραφία για το koolsalade, που σημαίνει «λαχανοσαλάτα». Φτιάχνοντας λαχανοσαλάτα με σάλτσα Συνταγή για σαλάτα coleslaw
Αλέξιος Γίδος

Ο Αλέξιος Γίδος (άκμασε π. 1185-1194) ήταν ανώτερος Βυζαντινός στρατηγός στα τέλη του 12ου αι. Είναι το πρώτο καταγεγραμμένο μέλος της Οικογένειας Γίδου, που ανήλθε στην κοινωνία στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία στο τέλος του 12ου και στις αρχές του 13ου αι.

 Ο Αλέξιος αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές στο περιστατικό της Νορμανδικής άλωσης της Θεσσαλονίκης το 1185, όταν κατείχε τη θέση του μεγάλου Δομεστίκου των Σχολών (αρχηγού του Στρατού) της Ανατολής. Φαίνεται πως διατήρησε την υψηλή θέση του και μετά την πτώση του Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού και επανεμφανίζεται το 1194, όταν ο διάδοχος αυτού Ισαάκιος Β΄ Άγγελος τον στέλνει εναντίον των Βουλγάρων. Αυτή τη φορά ήταν μέγας Δομέστικος της Δύσης, αλλά ακόμη διοικούσε το στράτευμα της Ανατολής, ενώ ο Βασίλειος Βατάτζης διοικούσε τις δυτικές δυνάμεις. Οι δύο στρατηγοί στη μάχη της Αδριανούπολης ηττήθηκαν βαριά και ο πιο πολύς στρατός, μαζί με τον Βατάτζη, έπεσε. Ο Γίδος κατάφερε να διαφύγει με μεγάλη δυσκολία. Δεν γνωρίζουμε έπειτα κάτι γι' αυτόν. Το 1898/99 ο Έλληνας λόγιος Σ. Παπαδημητρίου διατύπωσε τη θεωρία, ότι το όνομα της Οικογένειας ήταν Λατινικής καταγωγής: Guido, που από Ιταλικό εξελληνίστηκε. Αυτό οδήγησε στην υπόθεση, ότι ίσως υπήρχε απευθείας σύνδεση με τον Guido/Guy (Γουίδων των Ωτβίλ), γιο του Ροβέρτου Γυισκάρδου Νορμανδού κατακτητή της νότιας Ιταλίας. Ο Γουίδων/Γκυ είχε αυτομολήσει στον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081-1118) ένα αιώνα πριν, μπήκε στην υπηρεσία του και πιθανώς νυμφεύτηκε με μέλος του Αυτοκρατορικού Οίκου.Αντίθετα ο Β. Χεχτ στο έργο του "Η Βυζαντινή εξωτερική πολιτική στην εποχή του τελευταίου Κομνηνού Αυτοκράτορα" (1967) αμφισβητεί τη Νορμανδική καταγωγή, ισχυριζόμενος πως, όπως και να έχει, η οικογένεια Γίδου εμφανίζεται εκρωμαϊσμένη και έχοντας απωλέσει τον Ιταλικό χαρακτήρα. Είναι αδύνατο να αποδειχθεί οποιαδήποτε σχέση με τον Γκυ των Ωτβίλ, μια και οι πηγές της εποχής δεν εμφανίζουν την οικογένεια ως ξένης, Νορμανδικής καταγωγής. Άλλη άποψη ετυμολογεί το επώνυμο από τη "γίδα", που είναι παραλλαγή της ελληνικής λέξης "αίγα". Guilland, Rodolphe (1967). "Le grand domestique". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 405–425. Kazhdan, Alexander (1991). "Gidos". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. pp. 850–851. ISBN 978-0-19-504652-6.
Π.Α.Σ. Φλώρινα

Ο Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος «Φλώρινα» είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη της Φλώρινας. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου διαθέτοντας τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών, στον κλασσικό αθλητισμό διαθέτοντας τμήμα στίβου, ενώ διαθέτει επίσης και τμήμα χορού.

 Ο σύλλογος προέκυψε αρχικά με την επωνυμία Αθλητικός Σύλλογος Φλωρίνης «Φλώρινα» από μετονομασία του «Νικηφόρου» Φλώρινας το 1968. Το 1988 μετονομάστηκε σε Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος «Φλώρινα».Ξεκίνησε την δράση του απευθείας από την Β΄ Εθνική το 1968-69 στη θέση του Νικηφόρου Φλώρινας και παρέμεινε έως το 1972-73 που υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας. Αγωνίστηκε ξανά σε εθνικό επίπεδο στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 1977-78, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Ωστόσο, την επόμενη αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας και επανήλθε στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ την περίοδο 1981-82 κατέκτησε την πρώτη θέση στον όμιλό του και την επάνοδο στη Β΄ Εθνική μετά από εννέα χρόνια. Ακολούθησαν 2 ακόμα περίοδοι στη Γ΄ Εθνική και αρκετές παρουσίες στη Δ΄ Εθνική από το 1986 έως το 2010 με καλύτερη τη 2η θέση την περίοδο 2008-2009. Από την περίοδο 2010-11 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Φλώρινας, μάλιστα το 2013 και το 2015 κατέκτησε το πρωτάθλημα, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει την επάνοδο στη Γ΄ Εθνική μέσω του ειδικού Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΕΠΣ. Την σεζόν 2018-19 κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή της Α΄ Ε.Π.Σ. Φλώρινας και ανέβηκε στη Γ΄ Εθνική, η οποία πλέον αποτελούσε την τέταρτη τη τάξει κατηγορία, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εξασφαλίσει την παραμονή. 1 Πρωτάθλημα Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας: 1981-8210 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φλώρινας: 1988-89, 1992-93, 1999-00, 2000-01, 2001-02, 2003-04, 2005-06, 2012-13, 2014-15, 2018-197 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Φλώρινας: 1980-81, 1981-82, 1990-91, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-091 Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας: 1978-792 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας: 1978-79, 1979-80 Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του Π.Α.Σ. Φλώρινα ιδρύθηκε το 2020. Πρώτος αγώνας στην ιστορία του τμήματος ήταν φιλικού χαρακτήρα με αντίπαλο το επίσης νεοσύστατο τμήμα του Ατρομήτου Πτολεμαΐδας και με αποτέλεσμα την ήττα με 3-2.Το καλοκαίρι του 2022 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής της περιόδου 2022-23 και πιο συγκεκριμένα στον 3ο όμιλο με αντιπάλους τους ΠΑΟΚ Β', Π.Α.Ο. Κοίλων, Ατρόμητο Πτολεμαΐδας, Σκίουρους Θεσσαλονίκης και Αίαντα Πυλαίας. Το τμήμα στίβου του Π.Α.Σ. Φλώρινα έγινε επίσημο μέλος του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. το 2015.
Πρωθυπουργός της Νοτίου Κορέας

Ο Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Κορέας (κορεάτικα: 국무 총리, χάντσα: 國務 總理, αναθεωρημένη μεταγραφή: Gungmuchongni) διορίζεται από τον Πρόεδρο της Νότιας Κορέας, με την έγκριση της Εθνοσυνέλευσης . Ο κάτοχος δεν υποχρεούται να είναι μέλος της Εθνοσυνέλευσης. Ο πρωθυπουργός δεν είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, αλλά μάλλον εξυπηρετεί έναν ρόλο παρόμοιο με αυτόν ενός αντιπροέδρου.

 Η κινεζική λέξη γκούνγκμου ( 국무 / 國務 ) σημαίνει "κρατικές υποθέσεις" και η τσόνγκρι ( 총리 / 總理 ) σημαίνει " πρωθυπουργός ". Στα κορεατικά, ο πρωθυπουργός ονομάζεται και "τσόνγκρι". Το αξίωμα δημιουργήθηκε στις 31 Ιουλίου 1948, δύο εβδομάδες πριν από την ίδρυση της κυβέρνησης της Νότιας Κορέας. Πρωθυπουργός ήταν ο Λι Μπομ-σοκ μέχρι το 1950. Ο πρωθυπουργός ήταν ο επικεφαλής υπουργός από το 1961 μέχρι το 1963. Στις 27 Απριλίου 2014, ο πρωθυπουργός Τσουνγκ Χονγκ-βον ανακοίνωσε την επιθυμία του να παραιτηθεί. Ωστόσο, λόγω ανεπιτυχών υποψηφιοτήτων, ο Τσουνγκ παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το Φεβρουάριο του 2015. Στις 23 Ιανουαρίου 2015, η πρόεδρος Παρκ Γκιουν-χε ονόμασε τον Λι Ουάν-κου ως τον νέο πρωθυπουργό. Ο Λι επικυρώθηκε από την Εθνοσυνέλευση ως πρωθυπουργός στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ωστόσο, στις 20 Απριλίου του ίδιου έτους, παραιτήθηκε εν μέσω σκανδάλου δωροδοκίας. Ο Πρωθυπουργός είναι ο κύριος εκτελεστικός βοηθός του προέδρου, ενώ ο Πρόεδρος είναι ο πραγματικός αρχηγός της κυβέρνησης , αλλά όχι ο πρωθυπουργός. Ο πρωθυπουργός κατέχει τη δεύτερη θέση μετά τον Πρόεδρο στο Συμβούλιο της Νότιας Κορέας , το οποίο είναι το ονομαστικό υπουργικό συμβούλιο της Νότιας Κορέας. Ο Πρωθυπουργός επικουρεί τον Πρόεδρο επιβλέποντας τα υπουργεία, διατυπώνοντας συστάσεις για τους υπουργούς και υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου. Ο πρωθυπουργός είναι ο πρώτος στη σειρά διαδοχής για την άσκηση των καθηκόντων του Προέδρου, αν ο Πρόεδρος δεν είναι ικανός να ασκήσει τα καθήκοντά του. Ο πιο πρόσφατος πρωθυπουργός που διετέλεσε και προσωρινός Πρόεδρος είναι ο Χουάνγκ Κιο-αν, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας καθαίρεσης της Παρκ Γκιουν-χε το 2016.Ο Πρωθυπουργός που διορίστηκε από τον Πρόεδρο αλλά δεν έχει ακόμη εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση ονομάζεται ανεπίσημα ως ενεργός πρωθυπουργός. Ο όρος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στον πρωθυπουργό ο οποίος παραιτήθηκε, αλλά προσωρινά εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του. Ο πρωθυπουργός υποστηρίζεται από δύο αντιπροέδρους . Ο πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας διαθέτει κάποιες επαγγελματικές ή τεχνολογικές γνώσεις, ενώ ο Πρόεδρος είναι πάντα ένας μόνο πολιτικός.