IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δωδεκάγωνο

Στη γεωμετρία, το δωδεκάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις δώδεκα και γωνία) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με δώδεκα πλευρές και δώδεκα κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε δωδεκαγώνου έχουν άθροισμα 1800 μοίρες (°). Το σύμβολο Schläfli του δωδεκαγώνου είναι {12}.

 Συνήθως ο όρος δωδεκάγωνο αναφέρεται σε ένα κανονικό δωδεκάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο δωδεκάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με 150° η καθεμιά. Το εμβαδό (E) ενός κανονικού δωδεκαγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση: E = 3 cot ⁡ ( π 12 ) a 2 = 3 ( 2 + 3 ) a 2 ≃ 11 , 19615242 a 2 . {\displaystyle {\begin{aligned}E&=3\cot \left({\frac {\pi }{12}}\right)a^{2}=3\left(2+{\sqrt {3}}\right)a^{2}\\&\simeq 11,19615242\,a^{2}.\end{aligned}}} Μία άλλη σχέση δίνει το εμβαδό ως συνάρτηση της ακτίνας R του περιγεγραμμένου κύκλου: E = 6 sin ⁡ ( π 6 ) R 2 = 3 R 2 {\displaystyle E=6\sin \left({\frac {\pi }{6}}\right)R^{2}=3R^{2}} ,ενώ αν r είναι η ακτίνα του εγγεγραμμένου κύκλου, E = 12 tan ⁡ ( π 12 ) r 2 = 12 ( 2 − 3 ) r 2 ≃ 3 , 2153903 r 2 . {\displaystyle {\begin{aligned}E&=12\tan \left({\frac {\pi }{12}}\right)r^{2}=12\left(2-{\sqrt {3}}\right)r^{2}\\&\simeq 3,2153903\,r^{2}.\end{aligned}}} Απλή είναι η σχέση για το εμβαδό E = 3 a d {\displaystyle \scriptstyle E\,=\,3ad} , όπου d είναι η απόσταση μεταξύ παράλληλων πλευρών ή το ύψος του σχήματος όταν το κανονικό δωδεκάγωνο στέκεται πάνω στη μία του πλευρά ως βάση (επίσης είναι η διάμετρος του εγγεγραμμένου κύκλου). Με απλούς τριγωνομετρικούς υπολογισμούς βρίσκουμε: d = a ( 1 + 2 c o s 30 ∘ + 2 c o s 60 ∘ ) {\displaystyle \scriptstyle d\,=\,a(1\,+\,2cos{30^{\circ }}\,+\,2cos{60^{\circ }})} . Το κανονικό δωδεκάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη: Η κατασκευή ενός κανονικού δωδεκαγώνου Δίνονται τρία παραδείγματα περιοδικής πλακόστρωσης του επιπέδου που χρησιμοποιεί κανονικά δωδεκάγωνα: Το κανονικό δωδεκάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για πολλά πολύτοπα περισσότερων διαστάσεων, που παρατίθενται σε ορθογώνιες προβολές σε διάφορα επίπεδα Coxeter, όπως τα: Τα «παχιά» κεφαλαία γράμματα E, Η και X (και το I σε γραμματοσειρά slab serif) έχουν δωδεκαγωνικές περιμέτρους. Αλλά και αρκετά κέρματα έχουν δωδεκαγωνικές περιμέτρους, όπως: Το βρετανικό κέρμα των τριών πεννών από το 1937 ως το 1971 Το αυστραλιανό κέρμα του μισού δολαρίου Τα κέρματα των 50 σεντς των Νησιών Φίτζι Το κέρμα των 50 σενίτι της Τόγκα (Tongan paʻanga), από το 1974 Το κέρμα των 50 σεντς των Νησιών Σολομώντα Το κροατικό κέρμα των 25 κούνα Το Ρουμανικό κέρμα των 5000 λέι από το 2001 ως το 2005 Το κέρμα της μιας καναδικής πέννας από το 1982 ως το 1996 Το κέρμα των 25 đồng του Νότιου Βιετνάμ από το 1968 ως το 1975 Το κέρμα των 50 ngwee της Ζάμπια από το 1969 ως το 1992 Το κέρμα των 50 τάμπαλα του Μαλάουι από το 1986 ως το 1995 Το κέρμα των 20 σεντάβος του Μεξικού από το 1992 δωδεκαγωνικός αριθμός δωδεκάεδρο – ένα κανονικό πολύεδρο με 12 πενταγωνικές έδρες. δωδεκάγραμμα Το θεώρημα Kürschak Ορισμός και ιδιότητες του δωδεκαγώνου (με διαδραστική animation)
Screamin' Jay Hawkins

Ο Screamin' Jay Hawkins (Jalacy "Screamin' Jay" Hawkins, 18 Ιουλίου 1929 - 12 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής της Rhythm and blues, μουσικός παραγωγός, πυγμάχος και ηθοποιός. Γνωστός για τη δυναμική της φωνής του και τη θεατρικότητα των παραστάσεων του, γνώρισε επιτυχία με το κομμάτι "I Put a Spell on You" το 1956, το οποίο έχει καταταχθεί στο # 320 στη λίστα με τα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών" του περιοδικού Rolling Stone και έχει διασκευαστεί από εκατοντάδες καλλιτέχνες.

 Ο Χόκινς γεννήθηκε το 1929 στο Κλίβελαντ. Σαν βρέφος βρέθηκε σε ορφανοτροφείο και υιοθετήθηκε σε ηλικία 18 μηνών. Μελέτησε κλασικό πιάνο και έμαθε να διαβάζει στην ηλικία των έξι ετών, ενώ έμαθε να παίζει κιθάρα μετά την εφηβεία του, με το όνειρο του να είναι να τραγουδήσει όπερα. Όταν δεν τα κατάφερε, ξεκίνησε την καριέρα του ως πιανίστας της μπλουζ μουσικής. Κατά τα εφηβικά του χρόνια ξεκίνησε την καριέρα του ως πυγμάχος, κερδίζοντας τα χρυσά γάντια του 1943. Την επόμενη χρονιά, σταμάτησε τη φοίτηση του στο σχολείο για να πολεμήσει στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη θητεία του, χρησιμοποιούσε το ταλέντο του στη μουσική για να διασκεδάζει τους στρατιώτες. Το 1949, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή πυγμάχου μεσαίων βαρών στην πολιτεία της Αλάσκα και σταμάτησε την αθλητική του καριέρα για να ενταχθεί στο συγκρότημα του Tiny Grimes. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Fats Domino, πριν αποφασίσει να συνεχίσει ως σόλο καλλιτέχνης.Η μεγάλη επιτυχία ήλθε με το σινγκλ "I Put a Spell on You", του οποίου η αρχική έκδοση μέσω της Okeh Records δεν είχε γνωρίσει επιτυχία. Όταν το κομμάτι επανηχογραφήθηκε από την "Columbia", ο Χόκινς ήταν μεθυσμένος με αποτέλεσμα μία μπλουζ, χιουμοριστική εκτέλεση, με αστεία ουρλιαχτά και άλλα εφέ. Η συγκεκριμένη εκτέλεση του έδωσε την πρώτη του επιτυχία το 1956 και τον ώθησε να ενισχύσει την εικόνα των ζωντανών του εμφανίσεων με μακάβρια σκηνικά, αφού ανέβαινε στη σκηνή μέσα σε φέρετρο, κρατώντας ένα σκήπτρο με ένα κρανίο. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου είχε περασμένο ένα κόκκαλο στη μύτη του και κουβαλούσε δόρυ και ασπίδα.Ακολούθησαν τα σινγκλ "Hong Kong" και "Alligator Wine", χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Κατά τη δεκαετία του '60, σταμάτησε την ενασχόληση του με τη μουσική και μετακόμισε στη Χαβάη. Επέστρεψε στις περιοδείες στα τέλη εκείνης της δεκαετίας, συνεχίζοντας μέχρι τον θάνατο του το 2000. Η τελευταία του στούντιο ηχογράφηση κυκλοφόρησε το 1998 με τίτλο "At Last". Την ίδια χρονιά, κέρδισε το βραβείο πρωτοπορίας από το Rhythm and Blues Foundation.Παράλληλα με τη μουσική του καριέρα, συμμετείχε στις ταινίες "Mystery Train" και "Perdita Durango" του σκηνοθέτη Τζιμ Τζάρμους και στα τέλη της δεκαετίας του '90 μετακόμισε στη Γαλλία. Ο Χόκινς πέθανε μετά από μία επέμβαση για ανεύρυσμα στις 12 Φεβρουαρίου 2000 στο Νεϊγί-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι. Είχε παντρευτεί έξι φορές και υπολογιζόταν ότι ήταν πατέρας 57 παιδιών. Screamin' Jay Hawkins - Biography Screamin' Jay Hawkins | Biography | AllMusic Screamin' Jay Hawkins Discography at Discogs
91 Αίγινα

Η Αίγινα (Aegina) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,84. Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Γάλλο αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα του αρχαίου ελληνικού μυθικού προσώπου Αίγινα, που συνδέεται με τη σειρά του και με το ομώνυμο νησί.

 Η μέση διάμετρος της Αίγινας υπολογίσθηκε σε 109,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,4 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίγινας εκτιμάται σε 3,07 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 58 m/sec (209 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Αίγινας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,043 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Αίγινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 1,5 λεπτό. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γιαννωτά Λάρισας

Τα Γιαννωτά είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 261 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 550 μέτρων. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Στο παρελθόν στα Γιαννωτά είχαν εγκατασταθεί Σλάβοι και Βούλγαροι. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν έδρα κλεφτών και αρματολών και αργότερα ληστών. Στο χωριό γεννήθηκε το 1779 ο αγωνιστής Νικοτσάρας. Τα Γιαννωτά προσαρτήθηκαν το 1919 στην κοινότητα Βουβάλας, αλλά ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1920. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Έξω από το χωριό βρίσκεται η μονή της Αγίας Τριάδας. Σύμφωνα με την παράδοση η μονή ιδρύθηκε το 1155 από τον αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνό και ήταν πατριαρχική και σταυροπηγιακή μονή. Το σωζόμενο μοναστικό συγκρότημα χρονολογείται στις αρχές του 19ού αιώνα. Το καθολικό της μονής ανήκει σε παραλλαγή του μονόκλιτου σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου και η στέγη του καλύπτεται με σχιστολιθικές πλάκες. Το εσωτερικό του ναού είναι κατάγραφο. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στο χωριό διοργανώνεται πανηγύρι στη γιορτή της Αγίας Τριάδας.
Πρωτάτο

Πρωτάτο ονομάζεται ο καθεδρικός ναός ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο των Καρυών στο Άγιο Όρος. Ο ναός, ο οποίος είναι ο αρχαιότερος σωζόμενος του Αγίου Όρους, είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι περισσότερο γνωστός για τα κειμήλια που φιλοξενεί, όπως η εικόνα της Παναγίας Άξιον Εστί.

 Η ανέγερση του ναού στη σημερινή του μορφή έγινε το 962, ένα έτος πριν από τη θεμελίωση του πρώτου καθολικού της Μεγίστης Λαύρας. Μαρτυρίες αναφέρουν πως στη θέση του υπήρχε μικρότερος ναός ο οποίος ανοικοδομήθηκε με φροντίδα του μαγίστρου Λέοντος, αδερφού του Νικηφόρου Φωκά ο οποίος και τον κόσμησε με πολλά κειμήλια. Ο Ναός χτίστηκε από την Καθέδρα των γερόντων το διοικητικό όργανο τότε του όρους, όταν μετέφερε εκεί την έδρα της, η ονομασία πρωτάτο οφείλεται στο όνομα του διοικητή της καθέδρας που ήταν Πρώτος. Αν και κατά καιρούς ο ναός υπέστη ανακαινήσεις, η αρχιτεκτονική του μορφή δεν άλλαξε. Είναι τρίκλιτη βασιλική άνευ τρούλλου με το κεντρικό της κλίτος υπερυψωμένο ενώ στην ανατολική πλευρά σχηματίζει τρεις ημικυκλικές αψίδες. Τον 19ο αιώνα προστέθηκαν δύο ανοικτοί νάρθηκες, ο ένας στην βόρεια και ο άλλος στην δυτική πλευρά, καθώς και το υπερυψωμένο κωδονοστάσιο βοριοανατολικώς του ναού. Ο ναός φιλοξενεί πασίγνωστες τοιχογραφίες οι οποίες αποδίδονται στον κύριο εκπρόσωπο της μακεδονικής σχολής, Μανουήλ Πανσέληνο. Η χρονικἠ τοποθέτηση της τοιχογράφησης αμφιγνωμείται. Επικρατέστερη στον ελληνικό ακαδημαϊκό χώρο είναι η τοποθέτηση ανάμεσα στα έτη 1289-1293. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας υπάρχουν μικρές προσθήκες. Mountathos.gr
Γιεσίλκιοϊ

Το Γιεσίλκιοϊ (τουρκικά: Yeşilköy), έως το 1926 γνωστό ως Άγιος Στέφανος (τουρκικά: Ayastefanos) είναι τοποθεσία στα ΝΔ της Κωνσταντινούπολης. Παλαιότερα ήταν παραθαλάσσιος οικισμός και θέρετρο, ιδίως για τους Έλληνες της Πόλης. Σήμερα, με τη ραγδαία αύξηση του πληθυσμού έχει ενωθεί με το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Πόλης και αποτελεί προάστιό της. Εκεί βρίσκεται και το πρώην Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης.

 Κατά το θρύλο, το χωριό πήρε το όνομά του όταν πλοίο που μετέφερε τα οστά του πρωτομάρτυρα Αγίου Στεφάνου από την Κωνσταντινούπολη στη Ρώμη έπεσε σε καταιγίδα και σταμάτησε εκεί. Τα οστά μεταφέρθηκαν σε εκκλησία, που πήρε το όνομά του, και από αυτήν ολόκληρο το χωριό. Στην παραλία του Αγίου Στεφάνου αποβιβάστηκαν το 1203 οι Σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας, οι οποίοι την επόμενη χρονιά κατέλαβαν την Πόλη. Εκεί υπογράφτηκε και η Συνθήκη του 1878 μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Άγιος Στέφανος είχε εξελιχθεί σε σπουδαίο θέρετρο και τόπος κυνηγιού για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις της Πόλης. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού ανήκαν σε Έλληνες και Αρμένιους. Ελληνικές και Αρμένικες εκκλησίες υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Το 1926 ψηφίστηκε Νόμος που υποχρέωνε την αλλαγή των μη τουρκικών τοπωνυμίων. Στα πλαίσια του νόμου αυτού, ο Άγιος Στέφανος μετονομάστηκε σε Yeşilköy («πράσινο χωριό» στα τουρκικά), μετά από πρόταση του συγγραφέα Halit Ziya Uşakligil, ο οποίος ζούσε εκεί.
Σοφία Δασκαλοπούλου

Η Σοφία Δασκαλοπούλου είναι κοινωνική ανθρωπολόγος, διατελέσασα αντιπρύτανις του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Είναι καθηγήτρια του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Τεχνολογίας του πανεπιστημίου Αιγαίου. Βραβεύτηκε με τον τίτλο Ιππότης του Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικα της Γαλλικής Δημοκρατίας, από τη γαλλική κυβέρνηση για την «προσφορά και συμβολή της στη διάδοση του γαλλικού πολιτισμού αλλά και στην ανάπτυξη των ελληνογαλλικών ακαδημαϊκών σχέσεων»

 (2010) Μουσεία και εκπαίδευση, Νήσος (2008) Νέες τεχνολογίες στις αρχαιογνωστικές επιστήμες, Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός (2007) Γενεαλογία και ιδεολογία, Έλλην (2006) Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση και Ευρωπαϊκή περιφέρεια, Σάκκουλας Αντ. Ν. (2005) Πολιτιστικές βιομηχανίες, Κριτική [κείμενα, επιμέλεια] (2004) Ζητήματα ευρωπαϊκής διακυβέρνησης και προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Σάκκουλας Αντ. Ν. (2002) Πολυπολιτισμικότητα, Κριτική (1999) Στις απαρχές της νεοελληνικής ιδεολογίας, Τολίδη Αφοί (1994) Ελληνική κοινωνία, Ακαδημία Αθηνών (1993) Ανθρωπολογία και παρελθόν, Αλεξάνδρεια République Française, 2005: Chevalier de l’ Odre des Palmes Académiques
Πολιτικά του Πακιστάν

Πρόεδρος του Πακιστάν ως το 2008 ήταν ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ που κατέλαβε την εξουσία έπειτα από πραξικόπημα, τον Οκτώβριο του 1999. Ο Μουσάραφ παραιτήθηκε έπειτα από πιέσεις της κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης, στις 18 Αυγούστου του 2008. Προσωρινός πρόεδρος έγινε με βάση το Σύνταγμα ο πρόεδρος της Γερουσίας, Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2008 ορκίστηκε πρόεδρος ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι.

 Πρόεδροι, από την ανεξαρτησία του Πακιστάν, έχουν διατελέσει οι: Στρατηγός, Ισκαντέρ Μίρζα (1956 - 1958). Ναύαρχος, Μοχάμαντ Αγιούμπ Χαν (1958 - 1969) Στρατηγός, Μοχάμαντ Γιάχια Χαν (1969 - 1971) Πολιτικός, Ζούλφικαρ Άλι Μπούτο (1971 - 1973) Πολιτικός, Φαιζάλ Σόντρι (1973 - 1978) Στρατηγός, Μοχάμαντ Ζία Ουλ Χακ (1978 - 1988) Πολιτικός, Γκουλάμ Ισάκ Χαν (1988 - 1996) Πολιτικός, Φαρούκ Λεγκάρι (1996 - 1997 Πολιτικός, Ραφίκ Ταράρ (1997 - 1999) Στρατηγός, Περβέζ Μουσάραφ (1999 - 2008) Προσωρινός Πρόεδρος, Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο (2008-2008) Πολιτικός, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι (2008-2013) Πολιτικός, Μαμνούν Χουσαΐν (2013-σήμερα) Πρόεδρος εξελέγη ο Περβέζ Μουσάραφ στις προεδρικές εκλογές, στις 6 Οκτωβρίου του 2007, με 671 ψήφους έναντι 8 για τον Γουατζιχουντίν Αχμέντ και 6 άκυρα. Το Σεπτέμβριο του 2008 εξελέγη νέος πρόεδρος ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι. Η Αντιπολίτευση κατήγαγε νίκη στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 18 Φεβρουαρίου του 2008. Λίγες μέρες μετά, ανακοίνωσε ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας. Τα δύο μεγάλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, το PML-N του πρώην πρωθυπουργού Ναουάζ Σαρίφ και το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν (PPP) , που κέρδισε τις εκλογές του Φεβρουαρίου, συμφώνησαν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Στις 24 Μαρτίου του 2008 εξελέγη Πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο ο Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι, από το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα την επόμενη ημέρα. Εθνοσυνέλευση, 18 Φεβρουαρίου 2008 Αποτελέσματα επαρχιακών συνελεύσεων
Μυρίκη

Η Μυρίκη (επιστ. ονομ.: Myrica) είναι γένος αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών της τάξης των Μυρικώδη και της οικογένειας Μυρικοειδή. Περιλαμβάνει περίπου 50 είδη δέντρων ή θάμνων. Τα δέντρα είναι είτε φυλλοβόλα είτε αειθαλή.

 Τα γνωστότερα είδη είναι τα εξής: Το είδος Μυρίκη η γαλή (Myrica gale) θάμνος των εύκρατων περιοχών του Βόρειου ημισφαιρίου με αρωματικά φύλλα που περιέχουν και ρητίνη. Το ύψος του θάμνου φτάνει τα 2 μέτρα , τα άνθη του είναι καλυμμένα με χνούδι και ο καρπός του είναι μικρός και σκληρός. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική και στον αρωματισμό της μπίρας. Παλαιότερα και κατά τον 16ο αιώνα οι μπύρες που έφεραν τον αρωματισμό από το φυτό θεωρούνταν υψηλής ποιότητας. Το είδος Μυρίκη η ερυθρά (Myrica rubra), δέντρο με ύψος που φτάνει τα 15 μέτρα και βρίσκεται στην Ιαπωνία, Νότια Κίνα, Φιλιππίνες, Κορέα και καλλιεργείται για τους καρπούς του που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ποτού ,ενώ είναι και καλλωπιστικό σε διάφορα πάρκα. Το είδος Μυρίκη η κηροφόρος (Myrica cerifera), ψηλός θάμνος φύεται στις περιοχές της Βορείου Αμερικής από το καρπό του συλλέγεται κερί και χρησιμοποιείται για την παρασκευή κεριών. Το είδος Μυρίκη η πενσυλβανική (Myrica pensylvanica) που επίσης ο καρπός χρησιμοποιείται για παρασκευή κεριών και στη σαπωνοποιία. Τέλος το είδος Μυρίκη η φάγια (Myrica faya) μικρό δέντρο ύψους 3-6 μέτρων που βρίσκεται στις νήσους Αζόρες και στα Κανάρια νησιά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Myrica στο Wikimedia Commons
Hello World: The Motown Solo Collection

Το Hello World: The Motown Solo Collection είναι 3-CD απάνθισμα με 71 κομμάτια τιμώντας την εποχή του Μάικλ Τζάκσον στη Motown Records. Το άλμπουμ περιέχει 4 solo LPs από την εποχή της Motown (κατά τα έτη 1971-1975), μαζί με τραγούδια που κυκλοφόρησαν μετά την αποχώρηση του από την εταιρεία.

 Στις 12 Ιουνίου 2009, η Universal Music Group, δια μέσω της Hip-Ο Select, ανακοίνωσε στη σελίδα της στο Twitter ότι το 3-CD set ήταν τώρα διαθέσιμο για προπαραγγελία και ανακοινώθηκε ότι η ημερομηνία κυκλοφορίας ήταν η 3η Ιουλίου. Ωστόσο, μερικά αντίτυπα κυκλοφόρησαν στις 26 Ιουνίου, μια μέρα μετά τον θάνατο του Τζάκσον. Το set κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 30 Ιουνίου στο iTunes. Η ημερομηνία κυκλοφορίας έφερε κάποιες συζητήσεις, καθώς οι άνθρωποι νόμιζαν ότι η Motown χρησιμοποιούσε τη κυκλοφορία για να πάρει γρήγορα λεφτά μετά τον θάνατο του Τζάκσον (είναι το τέταρτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε). Αυτές οι φήμες δεν έγιναν δεκτές από τους θαυμαστές που είπαν ότι έλαβαν emails που έλεγαν ότι η ημερομηνία κυκλοφορίας στο iTunes ήταν έτοιμη εκ των προτέρων. Τα κομμάτια 1-10 είναι από το Got to Be There Τα κομμάτια 11-20 είναι από το Ben Το κομμάτι 18 περιλαμβάνει ένα studio countdown που δεν συμπεριλαμβάνεται στο αρχικό άλμπουμ. Τα κομμάτια 21 και 23 κυκλοφόρησαν αρχικά στο Anthology: The Best of Michael Jackson Τα κομμάτια 1-10 είναι από το Music & Me Τα κομμάτια 11-20 είναι από το Forever, Michael Το κομμάτι 23 κυκλοφόρησε αρχικά στο Anthology: The Best of Michael Jackson Τα κομμάτια 1-12 είναι από το Looking Back to Yesterday Το κομμάτι 15 κυκλοφόρησε ως remix στο The Original Soul of Michael Jackson Τα κομμάτια 16-24 είναι από το Farewell My Summer Love Hello World: The Motown Solo Collection on Hip-O Select
I Don't Like Shit, I Don't Go Outside: An Album By Earl Sweatshirt

Το «I Don't Like Shit, I Don't Go Outside»είναι το δεύτερο άλμπουμ του μέλους των Odd Future, Earl Sweatshirt. Κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου του 2015 από την Tan Cressida υπό την αποκλειστική άδεια της Columbia Records. Αργότερα ο Sweatshirt έδειξε δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο η δισκογραφική του χειρίστηκε την κυκλοφορία του άλμπουμ του.

 Earl Sweatshirt - φωνή, παραγωγός Left Brain - παραγωγός Dash - φωνή στο κομμάτι 6 Wiki - φωνή στο κομμάτι 7 Na'kel - φωνή στο κομμάτι 9 Vince Staples - φωνή στο κομμάτι 10 Αυστραλία - 33 Νέα Ζηλανδία - 26 Ηνωμένο Βασίλειο - 53 ΗΠΑ - 12 Καναδάς - 16 Billboard Rap Albums - 3 Billboard Digital Albums - 3 Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums - 4 Billboard Top Album Sales - 7
Ρουσάλια

Τα Ρουσάλια (εκ του λατινικού Rosaria ή Rosalia, της ρωμαϊκής εορτής κατά την οποία στεφάνωναν τους τάφους των νεκρών με άνθη) αποτελεί νεκρικό έθιμο της βυζαντινής και της νεότερης ελληνικής παράδοσης που απαντά σε διάφορες περιοχές, όπως λ.χ. στα Μέγαρα. Τα Ρουσάλια ανήκουν στα έθιμα αγερμού και πραγματοποιούνται κυρίως τις ημέρες της Διακαινησίμου Εβδομάδας και κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, οι ψυχές επιστρέφουν στον Άδη, μετά τη σύντομη έξοδό τους από τη γη, που σηματοδοτήθηκε με το «Χριστός Ανέστη» της Κυριακής του Πάσχα.

 Κατά το ελληνικό έθιμο των Ρουσαλίων, ομάδα παιδιών ή ανδρών μεταβαίνουν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας έναν σταυρό από λουλούδια, στερεωμένο στην κορυφή μιας σημαίας, τραγουδώντας άσματα του αγερμού. Η νοικοκυρά τούς προσφέρει αυγά, ενώ τόσο ο λουλουδένιος σταυρός όσο και η επωνυμία που διασώθηκε στη νεοελληνική παράδοση για το συγκεκριμένο έθιμο, παραπέμπει άμεσα στην αντίστοιχη νεκρική γιορτή των Ρωμαίων, rosaria ή rosalia. Ενα χαρακτηριστικό ασμα αγερμού των Ρουσαλίων, της περιοχής των Μεγάρων, καταγράφεται από τον λαογραφο Γεώργιο Μέγα και είναι το εξής: "- Να σας πούμε τα Ρουσάλια; / - Πέστε τα βρε παλικάρια / - Να στα πούμε σένα πρώτα / που σε ηύραμε στην πόρτα / κι εξ υστέρου της κυράς μας / και της ρουσοπέρδικάς μας / Κάτω σ' ένα περιβόλι / δάφνη και μηλιά μαλώνει: / - Δάφνη πήρες μου κλωνάρι / να με πάρει το ποτάμι / να με πάει τη Δύση-Δύση / κάτω στη γυαλέρνια βρύση" Ενα από τα πλέον χαρακτηριστικά νεκρικα έθιμα των ελληνικών Ρουσαλίων που αποδεικνύουν σημαντικά τη ρωμαϊκή καταγωγή τους εντοπίζεται στη λαϊκή παράδοση της Βιθυνίας.
Γ.Π.Σ. Όλυμπος Αγιάσου

Ο Γ.Π.Σ. Όλυμπος Αγιάσου είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την κωμόπολη της Αγιάσου στο νησί της Λέσβου. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1925 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία του νησιού αλλά και του Βορείου Αιγαίου. Χρώματα του αποτελούν το πράσινο και το λευκό και η ονομασία του παραπέμπει στο ομώνυμο βουνό της νότιας Λέσβου όπου είναι χτισμένη η κωμόπολη της Αγιάσου. Διαθέτει ενεργό τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Έδρα του αποτελεί το «Χριστοφίδειο» Δημοτικό Γήπεδο Αγιάσου.

 Ιδρύθηκε το 1925 με την επωνυμία «Γυμναστικός Σύλλογος Αγιάσου» και λειτούργησε ως παράρτημα του Αναγνωστηρίου Αγιάσου. Το 1929 έγινε ξεχωριστός σύλλογος με την επωνυμία Γυμναστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αγιάσου «ο Όλυμπος» λειτουργώντας τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ κατά καιρούς λειτούργησε επίσης τμήματα στίβου καθώς και καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης όλων των ηλικιακών κατηγοριών με σημαντικές διακρίσεις και παρουσίες εντός και εκτός Λέσβου.Η ανδρική ομάδα του ποδοσφαιρικού τμήματος κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λέσβου, τις αγωνιστικές περιόδους 1983-84, 2004-05 και 2011-12. Την αγωνιστική περίοδο 1984-85 κατέκτησε για 1η και μοναδική φορά στην ιστορία του το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λέσβου νικώντας με 2-1 στον τελικό τον Κεραυνό Αγίου Δημητρίου Λήμνου. Εκπροσώπησε την κωμόπολη της Αγιάσου και το νησί της Λέσβου στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 1984-85 και στην Δ΄ Εθνική κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 2005-06. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 κατέκτησε για 4η φορά στην ιστορία του το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λέσβου αλλά δεν κατάφερε να δηλώσει συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική κατηγορία. 4 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λέσβου: 1983-84, 2004-05, 2011-12, 2018-191 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λέσβου: 1984-85 Επίσημη ιστοσελίδα Αναγνωστηρίου ΑγιάσουΕπίσημη ιστοσελίδα Δημοτικής Ενότητας Αγιάσου Επίσημη σελίδα Facebook Γ.Π.Σ. Όλυμπος Αγιάσου
Φακόχοιρος

Ο Φακόχοιρος (επιστ. ονομ.: Phacochoerus), είναι γένος Αρτιοδάκτυλων της οικογένειας των Συΐδων και περιλαμβάνει τα είδη Φακόχοιρος ο Αιθιοπικός (Phacocheorus aethiopicus) και Φακόχοιρος ο Αφρικανικός (Phacocheorus africanus). Στις τοπικές κοινωνίες της Αφρικής ονομάζεται warthog, ενώ είναι γνωστός και ως αγριόχοιρος.

 Τα θηλαστικά αυτά μπορούν να φτάσουν το μήκος των 190 εκ. (τα 45 ανήκουν στην ουρά) και ύψος ως το ακρώμιο 75 εκ. Είναι χοντρά και άχαρα με παχύ, ρυτιδωμένο δέρμα γκρίζου χρώματος, με λίγες σκληρές τρίχες πιο πυκνές στη σπονδυλική στήλη, όπου σχηματίζουν ένα είδος χαίτης. Οι φακόχοιροι έχουν στο ρύγχος τους τέσσερις κρεάτινες αποφύσεις από τις οποίες πήραν και το όνομά τους. Δύο από αυτές βρίσκονται κάτω από τα μάτια, ενώ οι άλλες δύο ανάμεσα στα μάτια και στα χείλη. Τα κεφάλια των φακόχοιρων είναι πολύ ανεπτυγμένα και έχουν μικρά και μυτερά αυτιά. Τα ρύγχη τους είναι επιμήκη και από τα χείλη εξέχουν οι χαυλιόδοντες που είναι κυρτοί προς τα πάνω, στερούνται σμάλτου και αναπτύσονται συνεχώς, φτάνοντας μερικές φορές το μήκος των 50 εκατοστών. Τους αρέσει να ζουν κοντά σε νερόλακκους και να καλύπτονται με λάσπη, για να προστατεύσουν το δέρμα τους από τον ήλιο και τα κουνούπια. Οι φακόχοιροι που περιλαμβάνουν μερικά υποείδη, ζουν κατά αγέλες με οικογενειακή βάση (ένας αρσενικός, μια θηλυκιά και τα μικρά τους, συνήθως 1-8) στις σαβάνες της Αφρικής νότια της Σαχάρα, είναι φυτοφάγα και τρέφονται με βολβούς και ρίζες. Επειδή δεν έχουν όλους τους σπονδύλους στη σπονδυλική τους στήλη (με αποτέλεσμα να μην μπορούν να στρίψουν κανονικά το κεφάλι τους), όταν τρώνε γονατίζουν στα μπροστινά τους πόδια για να φτάσουν το φαγητό τους. Υπερασπίζονται με γενναιότητα τα μικρά τους απέναντι στα αρπακτικά, ακόμα και εναντίον λιονταριών. Υφίστανται εντατικό κυνήγι για το κρέας, τους χαυλιόδοντες και το δέρμα τους, που χρησιμοποιείται με πολλούς τρόπους. Αρτιοδάκτυλα Φακόχοιρος της Ερήμου Φακόχοιρος ο Κοινός Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, Εκδόσεις Δομή, Τόμος 34, σελ. 154, Αθήνα 1996.
Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού

Το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (ΙΕΛ) (Free Software Foundation, FSF) είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1985 από τον Ρίτσαρντ Στάλλμαν , για να προάγει συνολικά την επέκταση της χρήσης ελεύθερου λογισμικού, παράδειγμα του οποίου αποτελεί το λειτουργικό σύστημα GNU, το οποίο ανέπτυξε κατά την δεκαετία του 1980. Από την ίδρυσή του μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90 τα κονδύλια του ΙΕΛ χρησιμοποιούνταν κυρίως για την πρόσληψη προγραμματιστών για να γράψουν ελεύθερο λογισμικό. Από τα μέσα και τέλη του '90 υπάρχουν πολλές εταιρίες και ιδιώτες που γράφουν ελεύθερο λογισμικό, οπότε οι υπάλληλοι και εθελοντές του ΙΕΛ απασχολούνται κυρίως με νομικά και οργανωτικά θέματα που αφορούν την κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού. Στις 10 Μαρτίου του 2001 ιδρύθηκε επίσης το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού, ενώ το 2003 και 2005 ακολούθησε η ίδρυση των αντίστοιχων ιδρυμάτων της Ινδίας και της Λατινικής Αμερικής αντίστοιχα.

 Το Ίδρυμα δημοσιεύει άδειες χρήση για λογισμικό (τη GPL και την Affero GPL) και εγχειρίδια (τη GFDL), και διοικεί τη διαδικασία ενημέρωσης αυτών των αδειών. Διατηρεί στο wiki του προσχέδια μελλοντικών εκδόσεων των αδειών και δέχεται σχόλια για αυτά. Μια ειδική ομάδα στο Εργαστήριο Εφαρμογής ΙΕΛ (FSF Compliance Lab) του Ιδρύματος συντονίζει τις δραστηριότητες σχετικά με την εφαρμογή των αδειών. Επίσης απαντάει σε ερωτήσεις από το κοινό για τη χρήση των αδειών. Το Ίδρυμα υποστηρίζει μερικά πολιτικά προγράμματα με επίκεντρο την προστασία του ελεύθερου λογισμικού. Καταπολεμά τις πατέντες του λογισμικού και την διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων (DRM), καθώς προβάλλει ελεύθερες εναλλακτικές λύσεις χωρίς πατέντες, π.χ. τη μορφή κειμένου OpenDocument και την κωδικοποίηση ήχου Ogg. Επιπλέον διατηρεί έναν κατάλογο εφαρμογών με υψηλή προτεραιότητα ανάπτυξης. GNU/Linux, για την σχέση του GNU με το λειτουργικό σύστημα LInux Free Software Foundation - Επίσημη ιστοσελίδα του ιδρύματος Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού Λατινικής Αμερικής Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού Ινδίας
Μάικλ Τσέχωφ

Ο Μικαΐλ Αλεξάντροβιτς "Μάικλ" Τσέχωφ (Михаи́л Алекса́ндрович Че́ховв, 29 Αυγούστου 1891 - 30 Σεπτεμβρίου 1955) ήταν Ρώσος ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και θεατράνθρωπος. Οι υποκριτικές του τεχνικές, χρησιμοποιήθηκαν από αστέρες του κινηματογράφου, μεταξύ άλλων, από τον Κλιντ Ίστγουντ, τη Μέριλιν Μονρόε και τον Γιουλ Μπρίνερ. Ο Κονσταντίν Στανισλάφσκι, αναφερόταν στον Τσέχωφ, ως ο πιο έξοχος μαθητής του. Ο Μάικλ ήταν ανιψιός του Άντον Τσέχωφ. Κατά κύριο λόγο, ο Τσέχωφ, ήταν ηθοποιός του θεάτρου, όμως έκανε και μερικές αξιοσημείωτες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, όπως για παράδειγμα, στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, Νύχτα Αγωνίας (1945) για την οποία υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, τη μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ.

 Farber, Vreneli, Stanislavsky in Practice: Actor Training in Post-Soviet Russia (Artists & Issues in the Theatre, Vol. 16) New York: Peter Lang, 2008. (summary of M. Chekhov's system and its application in post-Soviet actor training) ISBN 978-1-4331-0315-5 Евгений Вахтангов. Документы и свидетельства: В 2 т. / Ред.-сост В.В. Иванов; ред. М.В. Львова, М.В. Хализева. М.: Индрик, 2011. Т. 1 – 519 с., илл.; Т. 2 – 686 с., илл. Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. – 703 с.; илл. Иванов В.В. Евгений Вахтангов и Михаил Чехов. Игра на краю, или Театральный опыт трансцендентального// Русский авангард 1910-1920-х годов и проблема экспрессионизма/ Редколлегия: Г.Ф. Коваленко и др. М.; Наука, 2003. Лекции Рудольфа Штайнера о драматическом искусстве в изложении Михаила Чехова. Письма к В.А. Громову. Публ. С.В. Казачкова и Т.Л. Стрижак. Вступ. текст В.В. Иванова. Коммент. С.В. Казачкова, Т.Л. Стрижак и В.Г. Астаховой // Мнемозина. Документы и факты из истории отечественного театра ХХ века / Ред.-сост. В.В. Иванов. Вып. 2. М.: УРСС, 2000. С. 85–142. «Зритель – лицо всегда загадочное для артиста…» Письма зрителей, читателей и коллег Михаилу Чехову. Публ., вступит. статья и коммент. М.В. Хализевой // Мнемозина. Документы и факты из истории отечественного театра XX века / Ред.-сост. В.В. Иванов. Вып. 4. М.: Индрик, 2009. С. 585–616. Michael Chekhov στην IMDb Πρότυπο:Tcmdb name Michael Chekhov στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) National Michael Chekhov Association Michael Chekhov in Russia Michael Chekhov International Center Michael Chekhov and The Psychological Gesture Αρχειοθετήθηκε 2021-08-15 στο Wayback Machine. The Actor is the Theatre: a collection of Michael Chekhov's unpublished notes and manuscripts on the art of acting and the theatre: typescript, 1977, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts Michael Chekhov School: A Theatre Laboratory The Michael Chekhov Association Chekhov International Theatre School in Melikhovo (Russia)
Μαρτίνα Γκέντεκ

Η Μαρτίνα Γκέντεκ (1961) είναι Γερμανίδα ηθοποιός. Έχει γίνει γνωστή από τους ρόλους της στις ταινίες Οι Ζωές των Άλλων και Το σύμπλεγμα Baader Meinhof. Έχει κερδίσει το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου από τα German Film Awards για την ταινία Bella Martha και την Αργυρή Άρκτο καλύτερης ερμηνείας για το Ο καθοδηγητής (από κοινού με όλο το καστ).

 1997 Das Leben ist eine Baustelle. 2001 Bella Martha 2006 Ο καθοδηγητής - Ο εξομολογητής 2006 Οι Ζωές των Άλλων 2006 Ξέφρενη ζωή 2008 Το σύμπλεγμα Baader Meinhof 2012 Η πόρτα 2012 Ο τοίχος 2013 Αγνωσία 2013 Η μοναχή 2013 Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα 2013 The Nun 2014 Το τέλος της υπομονής 2016 Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ Επίσημη ιστοσελίδα
Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος (Τάλιν)

Η Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος (Εσθονικά: Püha Vaimu kirik, γερμανικά: Heiliggeistkirche‎) είναι μια μεσαιωνική λουθηρανική εκκλησία στην περιοχή της παλιάς πόλης του Τάλιν, στην Εσθονία. Βρίσκεται πίσω από την πλατεία Ραεκόγια (Πλατεία Δημαρχείου), και βρίσκεται απέναντι από τη Μεγάλη Συντεχνία και το Μάιασμοκ, το παλαιότερο καφέ του Ταλίν.

 Το χτίσιμο της εκκλησίας πιθανότατα ξεκίνησε κάπου στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα και η εκκλησία αναφέρεται σε γραπτές πηγές για πρώτη φορά το 1319. Το γεγονός ότι ο ναός δεν βλέπει προς ανατολή μπορεί να υποδηλώνει ότι ανεγέρθηκε σε ήδη δομημένη περιοχή και έπρεπε να προσαρμοστεί στη ρυμοτομία. Αρχικά ο ναός ήταν μέρος ενός ευρύτερου συμπλέγματος φτωχοκομείου και αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα, και εκτός από την κύρια είσοδο στη βόρεια πλευρά του ναού, υπήρχε και είσοδος από την αυλή του φτωχοκομείου, στη νότια πλευρά του ναού. Το παλαιότερο τμήμα της εκκλησίας είναι η χορωδία, στην οποία προστέθηκε το κλίτος κάποια στιγμή στα τέλη του 13ου αιώνα ή στις αρχές του 14ου αιώνα. Η αρχική ξύλινη οροφή αντικαταστάθηκε το 1360, όταν προστέθηκαν ο σημερινός θόλος, ο πύργος και τα μεγάλα γοτθικά παράθυρα. Το 1630, ο πύργος έλαβε τη σημερινή του εμφάνιση, η οποία ωστόσο είναι μια ανακατασκευή καθώς ο πύργος καταστράφηκε από πυρκαγιά τόσο το 1684 όσο και το 2002. Η εκκλησία ήταν η πρώτη εκκλησία στην Εσθονία, που τελούσε λειτουργίες στα εσθονικά και τα πρώτα αποσπάσματα της κατήχησης, που δημοσιεύτηκαν στα εσθονικά τυπώθηκαν εδώ το 1535.Ο χρονογράφος Μπαλτάζαρ Ρούσοφ (1536-1600) ήταν πάστορας της εκκλησίας. Ο ναός έχει ένα απλό, κατάλευκο εξωτερικό με αετώματα με σκαλοπάτια, έναν οκταγωνικό πύργο με το ανακατασκευασμένο αναγεννησιακό κωδωνοστάσιο και λίγα αλλά μάλλον μεγάλα γοτθικά παράθυρα με λεπτή πέτρα. Τα βιτρώ είναι στα τέλη του 20ου αιώνα. Πιο αξιοσημείωτο εξωτερικά είναι το λεπτώς σκαλισμένο ρολόι, έργο του Κρίστιαν Άκερμαν (τέλη 17ου αιώνα).Η διάταξη του εσωτερικού είναι κάπως ασυνήθιστη, με τη χορωδία να βρίσκεται ασύμμετρα προς τα βόρεια και ένα δίκλιτο σηκό. Από την εσωτερική διακόσμηση, ιδιαίτερα ο αξιόλογος κύριος βωμός, έργο του Μπερντ Νότκε, είναι αξιοσημείωτος. Χρονολογείται από το 1483 και απεικονίζει, στον κεντρικό πίνακα, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους δώδεκα αποστόλους την Πεντηκοστή. Οι στοές στην εκκλησία είναι πλούσια διακοσμημένες με σκηνές από τη Βίβλο, ζωγραφισμένες στα μέσα του 17ου αιώνα και πιθανώς από διαφορετικούς καλλιτέχνες. Πιο πρόσφατης προέλευσης είναι το όργανο, που χρονολογείται από το 1929, και μια αναμνηστική πλάκα δίπλα στο βωμό, στη μνήμη των Βρετανών ναυτικών, που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της βρετανικής εκστρατείας στη Βαλτική (1918–1919). Miljan, Toivo (2004). Historical Dictionary of Estonia. Scarecrow Press. σελ. 426. ISBN 9780810865716.
Μερκεδόνιος

Ο mensis Mercedonius ή Mercedinus (λατινικά σημαίνει «μήνας Εργασίας») , επίσης γνωστό ως Interkalaris ή Intercalaris (λατινικά σημαίνει «ενδιάμεσος»), ήταν ο εμβόλιμος μήνας του ρωμαϊκού ημερολογίου. Το δίσεκτο έτος που προέκυπτε ήταν είτε με 377, είτε με 378 ημέρες. Θεωρητικά συνέβαινε κάθε δύο (ή περιστασιακά τρία) χρόνια, αλλά μερικές φορές ο μήνας αποφεύχθηκε ή χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους αρχιερείς για πολιτικούς λόγους, ανεξάρτητα από την κατάσταση του ηλιακού έτους. Ο Μercedonius εξαλείφθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα, όταν εισήγαγε το Ιουλιανό ημερολόγιο το 46 π.Χ.

 Αυτός ο μήνας, που καθιερώθηκε -σύμφωνα με τη ρωμαϊκή παράδοση- από τον Nουμά Πομπίλιο, υποτίθεται ότι εισαγόταν κάθε δύο (ή τρία χρόνια), για να ευθυγραμμιστεί το συμβατικό ρωμαϊκό έτος των 355 ημερών με το ηλιακό έτος. Η απόφαση για την εισαγωγή του ενδιάμεσου μήνα λαμβανόταν από τον μέγιστο αρχιερέα (pontifex maximus), και θεωρείται ότι βασίστηκε σε παρατηρήσεις, για να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή αντιστοιχία με τις εποχές. Δυστυχώς, ο μέγιστος αρχιερέας, ο οποίος κανονικά θα ήταν ενεργός πολιτικός, χειραγωγούσε συχνά την απόφαση και άλλοτε επέτρεπε στους φίλους πολιτικούς να παραμείνουν στη θέση τους περισσότερο, ενώ άλλοτε εξανάγκαζε τους εχθρούς αξιωματούχους να φύγουν νωρίς. Μία τέτοια απρόβλεπτη παρεμβολή σήμαινε, ότι οι ημερομηνίες μετά τον μήνα Φεβρουάριο δεν μπορούσαν να είναι γνωστές εκ των προτέρων, και επιπλέον, οι Ρωμαίοι πολίτες που ζούσαν εκτός Ρώμης, συχνά δεν γνώριζαν την τρέχουσα ημερομηνία. Ο ακριβής μηχανισμός δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια στις αρχαίες πηγές. Μερικοί μελετητές, όπως ο Λούντβιχ Ίντελερ, και ο Χένρυ Γκ. Λίντελ, οι συγγραφείς της Encyclopædia Britannica και ο Eλάιας Μπάικερμαν υποστηρίζουν, ότι στα ενδιάμεσα έτη το μήκος τού Φεβρουαρίου καθοριζόταν σε 23 ημέρες και ακολουθείτοε από έναν μεταβλητού μήκους mensis intercalaris με 27 ή 28 ημέρες. Αυτή η άποψη ακολουθείται σε γενικές έρευνες της ημερολογιακής ιστορίας, όπως αυτές των Ντ. Ε. Ντάνκαν, Γκ. Ρ. Ρίτσαρντ ή A, Αβένι. Ωστόσο, μετά από μία συζήτηση για την παρεμβολή στο AK Michels, Το ημερολόγιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Princeton 1967, σελ. 145–172), έργο που είναι η τυπική αναφορά στο προ-Ιουλιανό ημερολόγιο, ορισμένες εξειδικευμένες μελέτες του προ-ιουλιανού ημερολογίου δημοσιευμένες από το 1967 ισχυρίζονται, ότι στα ενδιάμεσα έτη ο Φεβρουάριος οριζόταν είτε σε 23, είτε σε 24 ημέρες και ακολουθείτο από έναν ενδιάμεσο μήνα 27 ημερών. Όποια ερμηνεία και αν είναι σωστή, οι ημέρες από την 6η πριν από τη πρωτομηνιά του Μαρτίου (a. d. VI Κal. Mart.) ως την παραμονή της πρωτομηνιάς του Μαρτίου (Prid. Κal. Mart.) συνήθως αναφερόμενες στο τέλος Φεβρουαρίου, ήταν στα έτη με ενδιάμεσο μήνα οι μέρες λήξης του mensis intercalaris. Ο μήνας εξαλείφθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα, όταν εισήγαγε το Ιουλιανό ημερολόγιο το 46 π.Χ. Ιουλιανό ημερολόγιο § Κίνητρο Aδάρ Indecimber Ρωμαϊκές ημερομηνίες
Τατιάνα Μοκσάνοβα

Η Τατιάνα Πετρόβνα Μοκσάνοβα (ρωσικά: Татьяна Петровна Мокшанова) είναι ποιήτρια της Έρζυας. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Ρωσίας (από το 2014) και έχει λάβει το λογοτεχνικό βραβείο του αρχηγού της Δημοκρατίας της Μορδοβίας για νέους συγγραφείς (2006).

 Η Τατιάνα Μοκσάνοβα γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1984 στο χωριό Μπάγκαν, στην περιοχή της Σαμάρα. Αποφοίτησε από τη Φιλολογική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας το 2006. Ζει στην πόλη Σαράνσκ. Εκτός από ποιήτρια ασχολείται με μεταφράσεις και είναι εκδότης του περιοδικού "Chilisema" (στα ρωσικά: ανατολή ηλίου), που απευθύνεται σε νέους και παιδιά. Συμμετείχε στο ΙΙ Λογοτεχνικό Πανεπιστήμιο νέων μεταφραστών των φιννο-ουγκρικών λαών στη μνήμη του A.E. Vaneev.Επίσης, συμμετέχει στο Ρεπουμπλικανικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Εθνικό σχολείο στη βιβλιοθήκη".Η πρώτη συλλογή της ποίησης, Ergekerks (Κολιέ), δημοσιεύθηκε το 2006. Για αυτό, της απονεμήθηκε το Βραβείο Λογοτεχνίας για Νέους Συγγραφείς από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Μορδοβίας. Η δεύτερη συλλογή της ποίησης, Tolon Shovel (Φλογερά φύλλα), δημοσιεύθηκε το 2010.
Smooth Dancer

Το Smooth Dancer είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τέταρτο του δίσκου "Who Do We Think We Are", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου του 1973, μέσω της "Warner" στην Αμερική και της "ΕΜΙ" στην Ευρώπη.Οι στίχοι του τραγουδιού υποδεικνύουν την έντονη διαμάχη του τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν με τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, η οποία οδήγησε στην αποχώρηση του πρώτου, όπως και του μπασίστα Ρότζερ Γκλόβερ, στα τέλη Ιουνίου του 1973.

 Τα προβλήματα στις σχέσεις των δύο μουσικών υπήρξαν εμπόδιο στην πορεία του συγκροτήματος από τις αρχές της δεκαετίας του '70 και έπειτα. Κατά καιρούς, υπήρξαν προσπάθειες συμφιλίωσης, με τον Μπλάκμορ να προτείνει την θέση του τραγουδιστή των Rainbow στον Ίαν Γκίλαν όταν αποχώρησε ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο το 1978, κάτι που ο Γκίλαν αρνήθηκε λόγω υποχρεώσεων με το προσωπικό του συγκρότημα.Το 1984 βρέθηκαν και πάλι στους Deep Purple με το ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ "Perfect Strangers", αλλά μετά την περιοδεία για την προώθηση του "The House of Blue Light", το 1988, o Γκίλαν απολύθηκε λόγω μη επαγγελματικής συμπεριφοράς.Το 1992, ο τραγουδιστής επέστρεψε στο συγκρότημα για τον εορτασμό των 25 χρόνων από την ίδρυση των Deep Purple, με τον Μπλάκμορ να μην συναινεί σε κάτι τέτοιο και να αποχωρεί κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "The Battle Rages On". Οι Deep Purple ηχογράφησαν το "Who Do We Think We Are" από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο του 1972. Το "Smooth Dancer" δημιουργήθηκε στα μέσα Οκτωβρίου στο Γουόλντορφ, κοντά στην Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Ο Γκίλαν απέφευγε να βρίσκεται στον χώρο ηχογραφήσεων ταυτόχρονα με τον Μπλακμορ και δούλευε μόνος του πάνω στους στίχους, μετά το τέλος των ηχογραφήσεων των υπόλοιπων μελών του συγκροτήματος.Οι στίχοι "Black suede, don't mean you're good for me..." αναφέρονται στον τρόπο ενδυμασίας του κιθαρίστα. Σύμφωνα με τον Ρότζερ Γκλόβερ, ο Γκίλαν προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τον Μπλάκμορ, κάτι που γίνεται φανερό στον στίχο "I tried to go along with you" στο ρεφρέν του κομματιού. Παρ' όλα αυτά, ο Μπλάκμορ επέμεινε στην άρνηση του για συμφιλίωση, οδηγώντας στην αντικατάσταση του δίδυμου Γκίλαν/Γκλόβερ από τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και τον Γκλεν Χιουζ. Το "Smooth Dancer" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι Smooth Dancer Smooth Dancer Tabs Deep Purple-Smooth Dancer - YouTube
Αστική Περιοχή Σινγκίντα

Η Αστική Περιοχή Σινγκίντα (Αγγλικά: Singida Urban District, Σουαχίλι: Wilaya ya Singida Mjini), είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Αγροτική Περιοχή Σινγκίντα (Singida Rural District) και στα νότια και δυτικά με την Περιοχή Ικούνγκι (Ikungi District). Η διοικητική έδρα είναι στην πόλη Σινγκίντα (Singida). Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Σινγκίντα (Singida Urban District), ήταν 150.379 άτομα.

 Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T3 από το Μορογκόρο στα σύνορα της Ρουάντα, περνά μέσα από την περιοχή. Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός Τ14, συνδέει τη Σινγκίντα (Singida) με το Μπαμπάτι (Babati), στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region).Το παρακλάδι της Κεντρικής σιδηροδρομικής Γραμμής στη Σινγκίντα, συνδέει τη Σινγκίντα με την πόλη Μανυόνι (Manyoni), η οποία είναι στην κύρια γραμμή. Από το 2012, η Αστική Περιοχή Σινγκίντα διαιρείται διοικητικά σε 16 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Σινγκίντα Σινγκίντα Παραπομπές σημειώσεων
Power and the Glory

Power and the Glory είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1983, μέσω της γαλλικής δισκογραφικής εταιρείας "Carrere".Το "Power and the Glory" ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο κατάφερε να μπει στο Billboard 200 των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ήταν το πέμπτο συνεχόμενο άλμπουμ των Saxon, συμπεριλαμβανομένου του ζωντανά ηχογραφημένου "The Eagle Has Landed", το οποίο ανέβηκε στο βρετανικό Top-20.Αυτός ήταν και ο πρώτος στούντιο δίσκος, τον οποίο ηχογράφησε το συγκρότημα με τον Νάιτζελ Γκλόκλερ στα τύμπανα, ενώ οι στίχοι του δίσκου σηματοδότησαν την έναρξη της στιχουργικής ενασχόλησης του συγκροτήματος με την επική θεματολογία. Το "Power and the Glory" επανεκδόθηκε τον Απρίλιο του 2009, με ανέκδοτες ηχογραφήσεις.

 Power and the Glory (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 5:57 Redline (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:38 Warrior (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:47 Nightmare (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 4:25 This Town Rocks (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:58 Watching te Sky (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:43 Midas Touch (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 4:13 The Eagle Has Landed (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 6:56 Power and the Glory (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Μαρτίου 1983 Power and the Glory (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Μάιος 1983 Nightmare (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Αύγουστος 1983 Το Power and the Glory ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά Γκράχαμ Όλιβερ - κιθάρα Πωλ Κουήν - κιθάρα Στηβ Ντόσον - μπάσο Νάιτζελ Γκλόκλερ - τύμπανα Γερμανικά τσαρτ Ολλανδικά και Σουηδικά τσαρτ Αμερικανικά τσαρτ
Ζουπανία Ζάγκρεμπ

Η Ζουπανία Ζάγκρεμπ (κροατικά: Zagrebačka županija, ουγγρικά: Comitatus Zagrabiensis) ήταν διοικητική διαίρεση της Κροατίας από το 1868 έως το 1924. Αρχικά δημιουργήθηκε το 1878, όταν η περιοχή απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, σαν διαίρεση του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από το 1918 έως το 1924 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Ζάγκρεμπ. σύμφωνα με την απογραφή του 1910 είχε 594.052 κατοίκους κι έκταση 7.210 τετραγωνικά χλμ.

 Το 1900 είχε έναν πληθυσμό 541.242 ανθρώπων και αποτελείται από τις εξής γλωσσικές κοινότητες: Κροατικά : 403.020 (74,5%) Σερβικά : 113.129 (20,9%) Γερμανικά : 6.034 (1,1%) Ουγγρικά : 4.403 (0,8%) Σλοβάκικα : 188 (0,0%) Ρουμανικά : 22 (0,0%) Ρουθενιανοί : 18 (0,0%) Άλλες ή άγνωστες: 14.428 (2,7%)Σύμφωνα με την απογραφή του 1900 αποτελείται από τις ακόλουθες θρησκευτικές κοινότητες: Ρωμαιοκαθολικοί : 414.680 (76,6%) ΣερβοΟρθόδοξοι : 113.265 (20,9%) Ελληνοκαθολική : 7.561 (1,4%) Εβραϊκή : 4.659 (0,9%) Λουθηριανοί : 740 (0,1%) Καλβινιστές : 271 (0,0%)
Atomic (άλμπουμ των Lit)

Το "Atomic" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Lit. Κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου 2001. Έφτασε μέχρι το #36 του Billboard 200. Το "Happy in the Meantime" είναι στο soundtrack της ταινίας "Δεν Θέλω να Γίνω Εκατομμυριούχος" και παίζεται στους τίτλους τέλους. Το "Over My Head" είχε ηχογραφηθεί το 2000 για το soundtrack της ταινίας "Τιτάν Α.Ε.: Μετά το Τέλος της Γης". Το "Lipstick and Bruises" είχε συμπεριληφθεί στο soundtrack της ταινίας "Οι Μαγκες Με Τα Σκι". Τέλος το "The Last Time Again" μπορεί να ακουστεί στους τίτλους τέλους της ταινίας "American Pie 2", οπού αναφέρεται λανθασμένα ως "Last Time Again".

 B-sides "The Party's Over" "Chain of Fools (Αρίθα Φράνκλιν)" (επιπλέον τραγούδι στην ευρωπαϊκή εκδοσή) "I Wanna Rock (Twisted Sister)" "Father Christmas (The Kinks)" "Happy in the Meantime (Remix)" A. Jay Popoff – φωνή Jeremy Popoff – κιθάρα, φωνητικά Kevin Baldes – μπάσο Allen Shellenberger – ντραμς, κρουστά Steven Tyler - φωνητικά στο "Over My Head" Gabe McNair - moog synthesizer στο "The Last Time Again", συνθεσάιζερ στο "She Comes" David Campbell — διευθέτηση εγχόρδων James Ehreinger - όργανο Hammond Danny Walker - dueling harmony guitar στο "Next Time Around" Don Gilmore - φωνητικά, παραγωγός Glen Ballard - παραγωγός στο "Over My Head" Μια έκδοση του άλμπουμ περιείχε μαζί ένα cd με τραγούδια καλλιτεχνών που είχαν στην δισκογραφική τους, Dirty Martini, οι Lit. Lit - "Down (Acoustic)" – 3:46 Handsome Devil - "Makin' Money" (clean version) – 3:30 The Color Red - "Sore Throat" (demo version) – 5:52
Ιερά Μητρόπολις Τραπεζούντος

Η Ιερά Μητρόπολις Τραπεζούντος είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα την πόλη της Τραπεζούντας, στον Πόντο. Ο τίτλος Μητροπολίτης Τραπεζούντος, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λαζικής είναι σήμερα κενός.

 Η Τραπεζούντα ιδρύθηκε το 756 π.Χ. από Ίωνες της Σινώπης. Η επισκοπή αρχικά υπαγόταν στη Μητρόπολη Νεοκαισαρείας. Τον 8ο αιώνα έγινε Αρχιεπισκοπή και περίπου το 840 Μητρόπολη. Τον 10ο αιώνα είχε 7 επισκοπές, οι οποίες έγιναν 18 έως τον 10ο αιώνα. Στη συνέχεια μειώθηκαν σταδιακά σε 2 τον 15ο αιώνα. Τον 18ο αιώνα η Μητρόπολη δεν είχε επισκοπές. Η Μητρόπολη Τραπεζούντος συνορεύει με τη Μαύρη Θάλασσα και την Επισκοπή Μπατούμι (Πατριαρχείο Γεωργίας) στα βόρεια, την Μητρόπολη Θεοδοσιουπόλεως (Πατριαρχείο Αντιοχείας) στα ανατολικά, τις Μητροπόλεις Χαλδίας, Ροδοπόλεως και Θεοδοσιουπόλεως στα νότια και Χαλδίας και Ροδοπόλεως επίσης δυτικά. Περιλαμβάνει τις πόλεις Πλάτανος (Akchaabat), Φιλοκαλία (Vakfakebir), Ελεούσα (Gorele), Τρίπολη (Tirebolu), Θεσπιάς (Espiye), Κασσιόπη (Keşap), Γέμουρα (Yomra), Ποντοηράκλεια (Araklı), Σούρμενα (Sürmene), Οφιούσα (Of), Ριζούντα (Rize), Μαπαύρα (Çayeli), Αθήνα (Pazar), Αρχαβίς (Arhavi), Άψαρος (Sarp). Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης. Kiminas, Demetrius (31 Μαρτίου 2009). The Ecumenical Patriarchate: A History of Its Metropolitanates with Annotated Hierarch Catalogs. Wildside Press LLC. ISBN 978-1434458766. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021. Ζαχαριάδου, Ελισάβετ Α. (1996). Δέκα τουρκικά έγγραφα για την Μεγάλη Εκκλησία (1483-1567) (PDF). Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ινστιτούτο Βυζαντινών Ερευνών. ISBN 960-7094-69-7. Preiser-Kapeller, Johannes (2008). Das Episkopat im späten Byzanz : ein Verzeichnis der Metropoliten und Bischöfe des Patriarchats von Konstantinopel in der Zeit von 1204 bis 1453. Saarbrücken: VDM Verlag Dr. Müller. ISBN 978-3836487863.