IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Υποταγματάρχης

Ο υποταγματάρχης ήταν στρατιωτικός βαθμός του πρώιμου οργανωμένου Ελληνικού Στρατού έως τα μέσα του 18ου αιώνα, περίπου όπως υποδηλώνεται, Κατείχε θέση υποδιοικητού ελαφρού τάγματος. Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός θα καλούνταν Lieutenant Major.

 Η λέξη υποταγματάρχης προέρχεται από το πρόθεμα υπό- + τάγμα (γενική: τάγματος) + άρχω (διοικώ). Ιστορικός βαθμός αξιωματικού (OF-3) του ελληνικού στρατού ξηράς ανώτερος αυτού του επιλοχαγού και κατώτερος εκείνου του ταγματάρχη. Ο βαθμός αυτός ήταν ενεργός κατά τα έτη 1829 - 1863.Το φθινόπωρο του 1829, έπειτα από τη Μάχη της Πέτρας, ο τότε Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, στο πλαίσιο προσπάθειας για εκσυγχρονισμό των ελληνικών στρατευμάτων διέλυσε τις χιλιαρχίες και δημιούργησε 13 ελαφρά τάγματα. Θέσεις ευθύνης και αρμοδιότητας σε αυτούς τους σχηματισμούς ορίστηκαν οι ακόλουθες: Διοικητής (ταγματάρχης) Υποταγματάρχης, ο υποδιοικητής του τάγματος Υπασπιστής, με βαθμό υπολοχαγού Καταλυματίας, με βαθμό υπολοχαγού Σημαιοφόρος, με βαθμό ανθυπολοχαγού σαλπιγκτές, ιερέας.
LAND

Η επίθεση LAND ανήκει στην κατηγορία επιθέσεων DOS - Denial of Service και περιλαμβάνει την αποστολή ενός ειδικού μολυσμένου πακέτου σε έναν υπολογιστή με σκοπό να τον κάνει να "παγώσει". Η τρύπα ασφαλείας την οποία εκμεταλλεύεται αυτό το είδος επίθεσης ανακαλύφθηκε το 1997 από κάποιον που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "m3lt". Τέλος, πολλά από τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα, όπως για παράδειγμα τα Windows XP και τα Windows Vista, είναι ευάλωτα σε τέτοιου είδους επιθέσεις.

 Ο επιτιθέμενος στέλνει στο θύμα ένα ειδικά κατασκευασμένο πακέτο TCP SYN (έναρξη σύνδεσης TCP/IP). Στα πεδία αποστολέας και παραλήπτης της κεφαλίδας αυτού του ειδικά κατασκευασμένου TCP πακέτου βρίσκεται η διεύθυνση IP του θύματος. Η παραλαβή ενός τέτοιου πακέτου οδηγεί τον υπολογιστή του θύματος να απαντά στον εαυτό του συνέχεια και κατά συνέπεια να καθίσταται μη λειτουργικός. Συνεπώς, το χαρακτηριστικό της επίθεσης LAND που την διαχωρίζει από άλλες επιθέσεις είναι ότι το πακέτο που στέλνεται έχει ως αποστολέα και παραλήπτη την διεύθυνση IP του θύματος. Επιτυχημένες επιθέσεις LAND έχουν γίνει σε διάφορα λειτουργικά συστήματα και υπηρεσίες. Για παράδειγμα έχει διαπιστωθεί πως το SNMP και η υπηρεσία kerberos για Windows (πόρτα 88, πρωτόκολλο TCP) είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα. Οι επιθέσεις αυτές βασίζονται στο γεγονός ότι το λογισμικό δεν έχει σχεδιαστεί σωστά και δέχεται συνδέσεις που φαίνεται ότι προέρχονται από τον ίδιο υπολογιστή. Ακολουθεί μία λίστα με μερικά από τα λειτουργικά συστήματα και τις υπηρεσίες που έχει διαπιστωθεί πειραματικά ότι είναι ευπαθή σε τέτοιες επιθέσεις: AIX 3.0 AmigaOS AmiTCP 4.2 (Kickstart 3.0) BeOS Preview release 2 PowerMac BSDi 2.0 και 2.1 Digital VMS FreeBSD 2.2.5-RELEASE and 3.0 (Έχει διορθωθεί μέσω updates) HP External JetDirect Print Servers IBM AS/400 OS7400 3.7 Irix 5.2 και 5.3 Mac OS MacTCP, 7.6.1 OpenTransport 1.1.2 και 8.0 NetApp NFS server 4.1d και 4.3 NetBSD 1.1 έως 1.3 (Έχει διορθωθεί μέσω updates) NeXTSTEP 3.0 και 3.1 Novell 4.11 OpenVMS 7.1 με UCX 4.1-7 QNX 4.24 Rhapsody Developer Release SCO OpenServer 5.0.2 SMP, 5.0.4 SCO Unixware 2.1.1 και 2.1.2 SunOS 4.1.3 και 4.1.4 Windows 95, NT και XP SP2, Vista Η πλειοψηφία των firewall έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους μολυσμένα πακέτα και να τα απορρίπτουν. Έτσι λοιπόν προστατεύεται ο υπολογιστής από τέτοιου είδους επιθέσεις. Τέλος, μερικά λειτουργικά συστήματα έχουν εκδώσει ανανεώσεις (updates) που διορθώνουν αυτό το πρόβλημα (π.χ. NetBSD και FreeBSD). Λειτουργικό σύστημα TCP IP Firewall Η πρώτη αναφορά στην επίθεση LAND από τον m3lt. Άρθρο που αναλύει την ευπάθεια των Windows XP σε επιθέσεις LAND. Αρχειοθετήθηκε 2019-08-09 στο Wayback Machine.
Ποσειδώνας Λάρνακας

Το Προσφυγικό Αθλητικό Σωματείο Ποσειδώνας Λάρνακας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λάρνακα. Η ομάδα είχε συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το άσπρο.

 Ο Ποσειδώνας ιδρύθηκε το 1975 από Ελληνοκύπριους πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην τουρκοκυπριακή συνοικία της Λάρνακας μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ Λάρνακας. Το 1979 εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία ως την περίοδο 1981-82 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Ποσειδώνας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι επανεντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1985-86 και την περίοδο 1986-87, όταν υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου είναι ανενεργή. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Κρις Όλιβα

Ο Κρις Όλιβα (Christopher "Criss" Michael Oliva, 3 Απριλίου 1963 - 17 Οκτωβρίου 1993) ήταν Αμερικανός κιθαρίστας της Heavy Metal μουσικής, γνωστός ως κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Savatage.

 Ο Κρις Όλιβα γεννήθηκε στο Πόμπτον Πλέινς του Νιού Τζέρσεϊ στις 3 Απριλίου 1963, όντας νεότερος από τα τρία αδέλφια του. Το 1973, η οικογένεια του μετακόμισε στο Εσκοντίντο της Καλιφόρνια και τρία χρόνια αργότερα στο Ντούνεντιν της Φλόριντα. Ο κατά τρία χρόνια μεγαλύτερος αδελφός του, Τζον, ασχολήθηκε με την μουσική παίζοντας πλήκτρα, γεγονός που ώθησε τον Κρις Όλιβα στην εκμάθηση κιθάρας. Τα πρώτα συγκροτήματα στα οποία συμμετείχε ήταν οι Metropolis και οι Tower, για να σχηματίσει με τον αδελφό του τους Avatar, το 1978. Το 1980, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Στιβ Γουόχολζ και ξεκίνησε να παίζουν σαν τρίο στην ευρύτερη περιοχή της Τάμπα, στην Φλόριντα. Την επόμενη χρονιά, το μπάσο ανέλαβε ο Κιθ Κόλινς και το 1982 ηχογράφησαν το ντέμο "Living for the Night" και το ΕΡ "City Beneath the Surface". Το 1983, άλλαξαν το όνομα τους σε Savatage και κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Sirens" και "Power of the Night", όπως και το ΕΡ "The Dungeons Are Calling". Στις 24 Ιουνίου 1984, ο Όλιβα παντρεύτηκε την Ντον Χόπκινς, στο Φίλιπ Παρκ του Σέιφτι Χάρμπουρ της Φλόριντα. Οι Savatage κυκλοφόρησαν πέντε ακόμη στούντιο δίσκους μέχρι το 1993, με τα "Hall of the Mountain King" του 1987 και "Gutter Ballet" του 1989 να θεωρούνται από τα σπουδαιότερα άλμπουμ του power/progressive metal. Το 1992, ο Τζον Όλιβα και ο Στιβ Γουόχολζ αποχώρησαν από το συγκρότημα λόγω προσωπικών προβλημάτων, δίνοντας την θέση τους στους Ζακ Στίβενς και Τζεφ Πλέιτ, αντίστοιχα. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Edge of Thorns", το 1993, τον τελευταίο δίσκο τον οποίο ηχογράφησε ο Κρις Όλιβα. Στο εξώφυλλο του άλμπουμ υπήρχε μία ζωγραφισμένη εκδοχή της συζύγου του Όλιβα, Ντον. Στις 17 Οκτωβρίου 1993, το ζευγάρι μετέβαινε με το προσωπικό του όχημα στο "Annual Livestock Festival" του Ζέφιρχιλς της Φλόριντα. Ένα φορτηγό που κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα, ξέφυγε από την πορεία του και ήλθε σε μετωπική σύγκρουση με το αυτοκίνητο του Όλιβα, σκοτώνοντας τον ακαριαία. Ο οδηγός του οχήματος, ο οποίος βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ, κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών, βγαίνοντας τελικά με αναστολή 18 μήνες αργότερα. Η ταφή του κιθαρίστα πραγματοποιήθηκε στο Μεμόριαλ Γκάρντενς του Παλμ Χάρμπουρ της Φλόριντα, με τα μέλη των Savatage να παίζουν στην μνήμη του στις 23 Νοεμβρίου 1993, χωρίς κιθαρίστα αλλά με την κιθάρα του Όλιβα στην σκηνή. Criss Oliva -- BIOGRAPHY Αρχειοθετήθηκε 2004-11-03 στο Wayback Machine. Criss Oliva (1963 - 1993) - Find A Grave Memorial Criss Oliva - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Κάρολος Ντηλ

Ο Καρόλος Ντηλ (γαλλικά: Charles Diehl, 4 Ιουλίου 1859 - 1 Νοεμβρίου 1944) ήταν Γάλλος ιστορικός, γεννημένος στο Στρασβούργο. Ήταν αυθεντία στην Βυζαντινή τέχνη και ιστορία. Σπούδασε στην σχολή École Normale Supérieure στο Παρίσι και αργότερα δίδαξε Βυζαντινολογία στη Σορβόννη. Ήταν μέλος της Γαλλικής σχολής της Ρώμης (1881–1883) και της Αθήνας. Στη Θεσσαλονίκη, η οδός Καρόλου Ντηλ (μεταξύ της Αριστοτέλους και Αγίας Σοφίας) πήρε το όνομά της από τον Γάλλο ιστορικό και βρίσκεται κοντά στον ναό της Αγίας Σοφίας τον οποίο ο ίδιος αναστήλωσε κατά τα έτη 1907-1909.

 Ο Ντηλ συνέγραψε πολλά βιβλία σχετικά με τη βυζαντινή τέχνη και ιστορία. Το πιο γνωστό είναι το Βυζάντιο: Ακμή και παρακμή. Άλλα έργα του είναι: L’Art byzantin dans L’Italie méridionale (1894) L’Afrique byzantine. Histoire de la domination byzantine en Afrique (533–709) (1896) Justinien et la Civilisation byzantine au 6. Siècle (1901) Theodora, Imperatrice de Byzance (1904) Figures byzantines (1906–1908) Excursions archéologiques en Grèce (1908) Manuel d’art byzantin (1910) Histoire de l’empire byzantin (1920) L’Art chrétien primitif et l’art byzantin (1928) La Peinture byzantine (1933). Les Grands Problèmes de l’Histoire Byzantine (1943)
Πινακίδες της Βιντολάντα

Οι Πινακίδες της Βιντολάντα είναι μικρές ξύλινες πινακίδες στις οποίες είναι γραμμένα, με μελάνι με βάση το κάρβουνο, μηνύματα κυρίως από και προς τα μέλη της φρουράς του ρωμαϊκού φρουρίου της Βιντολάντα, στη βόρεια Αγγλία. Χρονολογούνται τον 1ο και τον 2ο αιώνα μ.Χ. και σήμερα οι περισσότερες εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο, στο Λονδίνο. Το 2010 τα κείμενα 752 πινακίδων αντιγράφηκαν, μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν.

 Birley, Anthony (2002). Garrison Life at Vindolanda. Stroud. ISBN 978-0-7524-1950-3. Birley, Robin (2005). Vindolanda: extraordinary records of daily life on the northern frontier. Roman Army Museum Publications. Bowman, Alan K; Thomas, J David (1974). The Vindolanda writing tablets. Northern history booklet, no. 47. Graham. Bowman, Alan K; Thomas, J David (1983). Vindolanda: The Latin Writing Tablets. Society for the Promotion of Roman Studies. Bowman, Alan K (1994a). Life and letters on the Roman frontier : Vindolanda and its people. British Museum Press Bowman, Alan K; Thomas, J David (1994b). The Vindolanda writing-tablets : (Tabulae Vindolandenses II). British Museum Press. Bowman, Alan K; Thomas, J David (2003). The Vindolanda writing-tablets (Tabulae Vindolandenses III). British Museum Press. Bowman, Alan K; Thomas, J David; Tomlin, R. S. O. (2010). "The Vindolanda Writing- Tablets (Tabulae Vindolandenses IV, Part 1)". Britannia. 41: 187–224
Πασαλίκι

Το πασαλίκι (οθωμανικά τουρκικά: پاشالق) αποτελούσε την περιοχή που βρισκόταν υπό τον έλεγχο ενός πασά. Χαρακτηριζόταν ως ημιαυτόνομο έδαφος εντός της επικράτειας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Σε ευρωπαϊκές πηγές, η λέξη «πασαλίκι» αναφερόταν γενικά στα εγιαλέτια.

 Η λέξη είναι τουρκικής προέλευσης. Υποδηλώνει την ποιότητα, το αξίωμα ή τη δικαιοδοσία ενός πασά ή του εδάφους που διαχειρίζεται. Σε ορισμένες βαλκανικές γλώσσες (βοσνιακά, σερβικά κλπ.) χρησιμοποιείται ο όρος πασαλούκι (Pašaluk, Пашалук). Αυτό υποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη λέξη, η οποία χρησιμοποιείται από τις τουρκικές γλώσσες, είναι παλαιάς μορφής. Το πρώτο διάστημα της οθωμανικής τουρκικής περιόδου, η σχετική λέξη ήταν «πασαλούκι» (پاشالوق, paşaluk). Έπειτα η λέξη πήρε την τελική της μορφή ως πασαλίκι (پاشالق, paşalık).
Στίβος στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019

Ο στίβος στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Ντιναμό του Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 23 έως τις 28 Ιουνίου 2019. Ένα νέο είδος διοργάνωσης θα γίνει για πρώτη φορά σε μεγάλο αγώνα, αυτό του Dynamic New Athletics (DNA).

 Η λίστα πρόκρισης έγινε με βάση το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Ομάδων 2017. Οι 30 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος προκρίθηκαν σε αυτούς τους αγώνες, με σύνολο 24 αθλητών. Στις 23 Απριλίου, η Οργανωτική Επιτροπή των αγώνων ανακοίνωσε πως θα συμμετέχουν οι 24 από τις 30 χώρες στο αγώνισμα του στίβου, καθώς οι υπόλοιπες έξι δεν ήθελαν να συμμετάσχουν στο άθλημα του στίβου. Αυτές οι έξι χώρες ήταν::
Μάρκος Μιλίνκοβιτς

Ο Μάρκος Αντόνιο Μιλίνκοβιτς (γεννημένος στις 22 Δεκεμβρίου 1971) είναι Αργεντινός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 205 και αγωνιζόταν ως διαγώνιος. Ο Μάρκο Μιλίνκοβιτς είναι σερβικής καταγωγής.

 Ο Μιλίνκοβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Σπορτίβο Μπαλέστερ το 1988, σε ηλικία 17 ετών. Στη Μπαλέστερ παρέμεινε για δύο χρόνια. Τη διετία 1990-92 αγωνίστηκε στην Όμπρας Σανιτάριας, ομάδα επίσης της Αργεντινής. Το 1992 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Τόμει Λιβόρνο, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 1995 επέστρεψε στη Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στη Βραζιλία, στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος στις Κοκαμάρ Παρανά (1995-96), Τσαπεκοένσε (1996-97) και Ολύμπικους (1997-99). Το 1999 επέστρεψε στην Ιταλία και αγωνίστηκε αρχικά στη Σίσλει Τρεβίζο (1999-00) κι έπειτα στην Ασίστελ Μιλάνο (2000-03). Την περίοδο 2003-04 αγωνίστηκε στην Ουνισούλ Φλοριανόπολις, ομάδα της Βραζιλίας. Το καλοκαίρι του 2004 επέστρεψε στην Ευρωπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, καθώς μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 2005, ωστόσο έπειτα από ένα σοβαρό τραυματισμό αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το σύλλογο. Μετά από αποχή αρκετών μηνών, ο Μιλίνκοβιτς επέστρεψε στην ενεργό δράση και τη σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε στη Σιμέντ Φλοριανόπολις, ομάδα της Βραζιλίας. Τη διετία 2008-10 αγωνίστηκε στην Ουνιόν ντε Φορμόσα, ομάδα της Αργεντινής. Τελευταίος σταθμός στην πολυετή καριέρα του Μιλίνκοβιτς ήταν Ουνίντος, ομάδα του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Ο Μάρκος Αντόνιο Μιλίνκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Αργεντινής. Μεταξύ άλλων, έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2007. 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 2005 http://www.sport-fm.gr/article/26261
Πλατάνα Εύβοιας

Η Πλατάνα ή Κάτω Ποταμία (μέχρι το 1966) είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 384 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 20 μ. στις εκβολές του ρέματος Μέλας ή Στοτεινή στον κόλπο της Κύμης.

 Τα πρώτα κτίρια του οικισμού ήταν ταρσανάδες τους οποίους έκτισαν οι κάτοικοι της Άνω Ποταμίας. Το 1875 η Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρία, η οποία είχε αναλάβει από το 1870 την εκμετάλλευση του λιγνιτωρυχείου στο Έντζι, κατασκεύασε στις εκβολές του Μέλα ένα μώλο για την εκφόρτωση του λιγνίτη σε πλοία, γνωστό ως μουράγιο. Ο μώλος συνδεόταν με τα ορυχεία με ιππήλατο σιδηρόδρομο. Λίγο αργότερα κατασκευάστηκε και το κτίριο του διοικητή των ορυχείων γνωστό ως παλατάκι. Ακολούθησαν και άλλα κτίρια που κτίστηκαν εκατέρωθεν του ποταμού. Το 1911 καταγράφεται για πρώτη φορά ως οικισμός, με το όνομα Κάτω Ποταμία.Το 1914 ολοκληρώθηκε το λιμάνι στην Κύμη και πλέον η εκφόρτωση του μεταλλεύματος γινόταν εκεί. Αυτό σήμαινε την αρχή μιας περιόδου κάμψης της Πλατάνας, καθώς και το εμπόριο κρασιού άρχισε να φθίνει. Το 1935 ολοκληρώθηκε η γέφυρα η οποία ένωνε τις δύο όχθες του ποταμού. Μέχρι τότε η επικοινωνία γινόταν με βάρκες. Το χωριό άρχισε να αναπτύσσεται ξανά μετά τη δεκαετία του 1980, αυτή τη φορά ως τουριστικός προορισμός. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Διατηρούνται μέχρι σήμερα κάποια από τα πετρόκτιστα αρχοντικά του 19ου αιώνα, από χαρακτηριστική κόκκινη πέτρα. Δύο από τα κτίρια του χωριού έχουν χαρακτηριστεί μνημεία. Το ένα είναι ισόγειο κτίριο με αξιόλογα αρχιτεκτονικά και μορφολογικά στοιχεία και το άλλο είναι διώροφο κτίριο στο παραλιακό μέτωπο του οικισμού.Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο μώλος ή μουράγιο, ο οποίος κτίστηκε το 1875 για την εκφόρτωση λιγνίτη από τα ορυχεία στο Έντζι. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκβολές του ρέματος Μέλας, όπου το 1935 κτίστηκε γέφυρα. Το χωριό διαθέτει επίσης παραλία. Πλέον η οικονομία του χωριού βασίζεται στον τουρισμό. Στο χωριό λειτουργούν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και χώροι εστίασης. Επίσης στο χωριό λειτουργεί αλιευτικό καταφύγιο. Στην κεντρική Εύβοια και το Δήμο Μεσσαπίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλατάνα Μεσσαπίων Εύβοιας.
Λεοπόλδος ΣΤ΄ της Αυστρίας

Ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ (γερμ.: Leopold VI., 1176 - 28 Ιουλίου 1230), γνωστός ως Λεοπόλδος ο Ένδοξος, ήταν δούκας της Στυρίας από το 1194 και δούκας της Αυστρίας από το 1198 έως τον θάνατό του το 1230. Ήταν μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ.

 Ήταν δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου Ε΄, δούκα της Αυστρίας και της Ελένης των Άρπαντ, κόρης του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας. Το 1203 νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Αγγελίνα, μάλλον κόρη του Ιωάννη Αγγέλου (εγγονού του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, αυτοκράτορα του Βυζαντίου) και είχε τέκνα: Μαργαρίτα 1204-1266, παντρεύτηκε τον Ερρίκο, συμβασιλέα της Γερμανίας & Σικελίας. Αγνή 1205-1226, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ Άνχαλτ, δούκα της Σαξονίας. Ερρίκος Β΄ 1208-1228, δούκας του Μέντλινγκ. Η κόρη του: Γερτρούδη 1226-1288, παντρεύτηκε τον Χέρμαν ΣΤ΄, μαργράβο του Μπάντεν. Γερτρούδη 1210-1241, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ράσπε, λαντγράβο της Θουριγγίας. Φρειδερίκος Β΄ 1211-1246, δούκας της Αυστρίας και τελευταίος άρρην απόγονος των Μπάμπενμπεργκ. Κωνσταντία 1212-1243, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ των Βέττιν, μαργράβο του Μάισσεν. Οι απόγονοί της Αψβούργοι θα διεκδικήσουν μετά το 1453, ως απόγονοι της Θεοδώρας Αγγελίνας, το όνομα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και θα κάνουν τον δικέφαλο αετό έμβλημα της Αυστρίας. Leopold VI., Herzog at AEIOU
Παναγιώτης Κατσικογιάννης

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κατσικογιάννης (γεν. Αιγάλεω, 1 Δεκεμβρίου 1958) είναι παλαίμαχος ακραίος αμυντικός ποδοσφαιριστής, που έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, συμμετέχοντας σ' αυτήν για 10 περιόδους με τα χρώματα δύο διαφορετικών ομάδων. Ακόμη, έπαιξε και στη Β’ Εθνική, για άλλα τρία έτη.

 Ξεκίνησε από τα εφηβικά τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική. Συνέχισε στο «Σίτι» την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά χρησιμοποιήθηκε σε 105 ματς και πέτυχε 6 γκολ. Το καλοκαίρι του 1981 προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Εθνικού Πειραιά, στον οποίο υπέγραψε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη Κατσικογιάννη. Αγωνίσθηκε για οκτώ συνεχείς σεζόν στην Α’ Εθνική (1981-82 έως και 1988-89), παίρνοντας μέρος σε περισσότερα από 200 ματς, ενώ σκόραρε και άλλες 5 φορές (το πρώτο του γκολ ήταν συμπτωματικά σε βάρος της προηγούμενης ομάδας του, το 1983). Το παιχνίδι του χαρακτήριζε το πάθος και η αποφασιστικότητα. Ως δεξιός αμυντικός πραγματοποίησε επί σειρά ετών εξαιρετικές εμφανίσεις και δικαίωσε έτσι το προσωνύμιο «λιονταράκι» που τον συνόδευε από την αρχή της καριέρας του. Μετά τον Εθνικό, έπαιξε επίσης σε Πανηλειακό (1989-90, Δ΄Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄Εθνική), Αγία Ελεούσα (με προπονητή το Ζαχ. Λυκουρίνο), στη Δ΄Εθνική, κατακτώντας θέση μέσα στην πρώτη πεντάδα, ΑΕ Καμινιών (Ε.Π.Σ. Πειραιώς), κερδίζοντας την άνοδο από τη Β΄στην Α΄τοπική κατηγορία, Μαύρο Αετό Κερατσινίου (1991-92), κερδίζοντας την άνοδο στη Δ΄Εθνική και Θεμιστοκλή Αιγάλεω (1992-93), μαζί με το Γ. Κωνσταντόπουλο (ο Κατσικογιάννης ήταν προπονητής-παίκτης), όταν κέρδισε την προαγωγή στη Β΄ Αθηνών. Από το 1994-95 ακολούθησε καθαρά προπονητική καριέρα, διατελώντας τεχνικός των ερασιτεχνικών συλλόγων Δύναμη Κορυδαλλού, Μ. Αετός, Καπανδρίτι και Αττικός Κολωνού. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με τις "ακαδημίες", ενώ επί σειρά ετών διετέλεσε πρόεδρος των βετεράνων της ομάδας του Αιγάλεω, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και δράσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Ο ανιψιός του Γιώργος Κατσικογιάννης, είναι επίσης ποδοσφαιριστής. Αγωνίσθηκε στην Εθνική ομάδα των Ενόπλων και στην ολυμπιακή ομάδα το 1983. «50 Χρόνια Αιγάλεω» (Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, 1998)
Σαμπρί Μπουκαντούμ

Ο Σαμπρί Μπουκαντούμ (αραβικά: صبري بوقادوم‎, γεν. 1 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Αλγερινός διπλωμάτης ο οποίος υπηρετεί ως υπουργός Εξωτερικών από τις 31 Μαρτίου 2019. Διετέλεσε εν συντομία πρωθυπουργός της Αλγερίας από τις 19 έως τις 28 Δεκεμβρίου 2019. Ήταν μέλος της διπλωματικής ομάδας της κυβέρνησης της Αλγερίας από το 2013.

 Ο Μπουκαντούμ γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1958 στην Κωνσταντίνη της Αλγερίας. Ο Πρόεδρος Αμπντελματζίντ Τεμπούν διόρισε τον Μπουκαντούμ Υπουργό Εξωτερικών της Αλγερίας στις 2 Ιανουαρίου 2020. Πριν από το διορισμό του στη θέση αυτή, ήταν διπλωμάτης καριέρας, με την τελευταία θέση του να είναι αυτή του πρεσβευτή της Αλγερίας στα Ηνωμένα Έθνη.
Εταιρεία Σπαστικών Βορείου Ελλάδος

Η Εταιρεία Σπαστικών Βορείου Ελλάδος (Ε.Σ.Β.Ε.) είναι ένα φιλανθρωπικό σωματείο το οποίο έχει στόχο να παρέχει υπηρεσίες στα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.

 Η Ε.Σ.Β.Ε. είναι ειδικά αναγνωρισμένο φιλανθρωπικό σωματείο που εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε το 1970 στη Θεσσαλονίκη ως Σύλλογος Γονέων και μετατράπηκε σε Εταιρεία το 1980. Από τότε δέχεται ως μέλη της εκτός από τους γονείς και τα ίδια τα άτομα με ειδικές ανάγκες ή και συγγενείς τους μέχρι β΄ βαθμού και φίλους της υπόθεσης. Σύμφωνα με το καταστατικό, την πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο έχουν πρόσωπα με αναπηρίες και συγγενείς τους. Η Ε.Σ.Β.Ε. στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτήριο που ανεγέρθηκε με δαπάνες των δημόσιων επενδύσεων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και βρίσκεται όπισθεν της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου (περιοχή Δήμου Πυλαίας). Οι στόχοι της Ε.Σ.Β.Ε. είναι αφενός να παρέχει υπηρεσίες στα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους και αφετέρου να συντελέσει ώστε να δημιουργηθούν στην κοινωνία οι κατάλληλες συνθήκες για την ισότιμη ένταξη των ανάπηρων. Η Εταιρεία είναι δομημένη σε δέκα τμήματα για την μεγαλύτερη εξειδίκευση των σπουδαστών: 1 Τμήμα Οικιακής Οικονομίας 2 Τμήματα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών 1 Τμήμα Υφαντικής 1 Τμήμα Κεραμικής 5 Τμήματα ΧειροτεχνίαςΤομέας Κοινωνικής Ένταξης Τομέας φυσιοθεραπείας Ιστοχώρος
Νήσοι Λουαγιοτέ

Οι Νήσοι Λουαγιοτέ (γαλλικά: Îles Loyauté) είναι ένα αρχιπέλαγος στον Ειρηνικό ωκεανό. Είναι μέρος της γαλλικής υπερπόντιας κτήσης της Νέας Καληδονίας, η ηπειρωτική χώρα της οποίας απέχει 100 χιλιόμετρα. Οι Νήσοι Λουαγιοτέ αποτελούν την επαρχία των Νήσων Λουαγιοτέ, μια από τις τρεις επαρχίες της Νέας Καληδονίας. Έχουν έκταση 1.981 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 18.297 κατοίκους το 2014. Οι ντόπιοι κάτοικοι είναι οι Κανάκ και οι Ταβουάβουα. Κύριος οικισμός των νήσων είναι το Ουέ. Η πρώτη δυτική επαφή που καταγράφηκε αποδίδεται στον Βρετανό καπετάνιο Ουίλλιαμ Ρέιβεν (William Raven) του φαλαινοθηρικού Britannia, ο οποίος τις είδε για πρώτη φορά το 1793 καθώς πήγαινε από το Νησί Νόρφολκ στη Μπατάβια, σημερινή Τζακάρτα. Είναι πολύ πιθανό, ωστόσο, το όνομα των νησιών και η ανακάλυψη τους να έγινε από το βρετανικό πλοίο Loyalty σε ένα εμπορικό ταξίδι του στον Ειρηνικό ωκεανό από το 1789 έως το 1790.

 Το αρχιπέλαγος αποτελείται από έξι κατοικημένα νησιά: το νησί Λίφου, το νησί Μαρέ, το νησί Τίγκα, το νησί Ουβέα, το νησί Mouli και το νησί Faiava, καθώς και διάφορα μικρότερα ακατοίκητα νησιά και νησίδες. Η συνολική έκταση τους είναι 1.981 τ.χλμ. Το υψηλότερο υψόμετρο βρίσκεται στα 138 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας στο νησί Μαρέ. Η επαρχία των Νήσων Λουαγιοτέ χωρίζεται σε τρεις δήμους: Λίφου (περιλαμβάνει το νησί Λίφου, το νησί Τίγκα και διάφορα νησάκια) Μαρέ (περιλαμβάνει το νησί Μαρέ και το νησί Dudun) Ουβέα (περιλαμβάνει το νησί Ουβέα, το νησί Mouli, το νησί Faiava και αρκετά κοντινά νησιά και νησιά)Το νησί Walpole είναι γεωγραφικά μέρος των νήσων Λουαγιοτέ, αλλά διοικητικά μέρος της κοινότητας Île des Pins, της νότιας επαρχίας. Οι κάτοικοι των Νήσων Λουαγιοτέ είναι μικτής μελανησιακής και πολυνησιακής καταγωγής, με μια μικρή ευρωπαϊκή μειονότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 ανήλθαν σε 17.436 κάτοικοι, δηλαδή κατά 7,9% λιγότεροι από τους 22.080, της προηγούμενης απογραφής του 2004. Ωστόσο, το 2014, ο πληθυσμός αυξήθηκε στις 18.297 κατοίκους, σημειώνοντας αύξηση 4,9%. Αρκετοί χιλιάδες περισσότεροι νησιώτες των νήσων Λουαγιοτέ ζουν στη Νουμέα, την πρωτεύουσα, και στις περιοχές εξόρυξης του κύριου νησιού, Γκραντ Τερ, της Νέας Καληδονίας. Η κύρια εξαγωγή των νήσων Λουαγιοτέ είναι η κόπρα.
Ηλίας Μίσσας

Ο Ηλίας Μίσσας γεννήθηκε στη Καρίτσα Καρδίτσας, γιος του Ευάγγελου και της Ειρήνης, στις 7 Ιουνίου 1965 και είναι Έλληνας παλαίμαχος τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, ο οποίος αγωνίστηκε κατά τη δεκαετία του ’80 αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό, στον Εθνικό Πειραιώς, στον Ηλυσιακό και σε άλλες ομάδες.

 Ο Ηλίας Μίσσας ξεκίνησε την καριέρα του στον Παναθηναϊκό, καθώς αγωνίστηκε σε όλα τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού απο το 1975 μέχρι και το 1985. Δάσκαλος του σε αυτή την μακρόχρονη πορεία ήταν ο παλιός διεθνής τερματοφύλακας Τάκης Οικονομόπουλος. Την περίοδο 1985-1986 αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως επαγγελματίας με την φανέλα του Παναθηναϊκού συμπληρώνοντας την τριάδα των τερματοφυλάκων μαζί με τον Νίκο Σαργκάνη και τον Αντώνη Μήνου. Μάλιστα με την ομάδα του τριφυλλιού κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδος την ίδια χρονιά. Την περίοδο 1986-1987 αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς με πολύ καλή παρουσία, μετρώντας 13 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Α 'Εθνικής. Ο Εθνικός την εν λόγω χρονιά τερμάτισε στην 10 θέση του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Την περίοδο 1987-1988 αγωνίστηκε στη Β' Εθνική με την ομάδα της Χαλκίδας,ενώ την επόμενη χρονία αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό. Με τους κιτρινόμαυρους αγωνίστηκε για 3 χρόνια (1988-1991) και συμπλήρωσε περισσότερες απο 100 συμμετοχές. Μάλιστα την περίοδο 1990-1991 η άμυνα του Ηλυσιακού αναδείχθηκε η καλύτερη της κατηγορίας. Την περίοδο 1991-1992 αγωνίστηκε στην ομάδα της Ρόδου συμπληρώνοντας 25 συμμετοχές με την ομάδα του νησιού. Μετά το 1992 αγωνίστηκε σε Ερασιτεχνικές ομάδες όπως ο Αστέρας Ζωγράφου(2 χρόνια) και ο Α.Ο. Ελλάς Ποντίων(1 χρόνο) όπου και έκλεισε την καριέρα του το 1995. Σήμερα αγωνίζεται με τις ομάδες παλαιμάχων του Παναθηναϊκού και του Ηλυσιακού. Ενώ έχει εργαστεί ως προπονητής Τερματοφυλάκων σε Ηλυσιακό, Α.Ο Διάνα Ηλιούπολης, Άγιαξ Ταύρου και στην Α.Ε. Χαλανδρίου. Πρωτάθλημα Ελλάδος (1):1986. Κύπελλο Ελλάδος (1):1986 Πρωτάθλημα Γ'Εθνικής Κατηγορίας (1):1990 Οι παλαίμαχοι του Παναθηναϊκού στο πλευρό των ανήλικων προσφύγων της «Αποστολής» Σας παρουσιάζουμε όλους τους παίκτες του Παναθηναϊκού που κατάφεραν να στεφθούν πρωταθλητές Ακαδημίες Παναθηναϊκού Αρχειοθετήθηκε 2016-06-13 στο Wayback Machine. ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ ΟΜΑΔΩΝ Α'ΕΘΝΙΚΗΣ 1986-1987
Γεώργιος Φρειδερίκος Κάρολος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ

Ο Γεώργιος Φρειδερίκος Κάρολος (γερμ. Georg Friedrich Karl, 19 Ιουνίου 1688 - 17 Μαΐο 1735) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ (1726-1735).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Ερρίκου, πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου, κόμη του Βόλφσταϊν. Το 1735 απεβίωσε στο Μπαϊρόιτ σε ηλικία 47 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος. Νυμφεύτηκε το 1709 τη Δωροθέα, κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και είχε τέκνα: Σοφία-Χριστίνα 1710-1739, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο-Φερδινάνδο, πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις Φρειδερίκος 1711-1763, μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ Γουλιέλμος-Ερνέστος 1712-1733 Σοφία-Καρλόττα 1713-1747, παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Αύγουστο Α΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ Σοφία-Βιλελμίνη 1714-1749, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Έντσαρντ των Σίρκσενα, πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.
Σπήλαιο Πέσνα

Το Σπήλαιο Πέσνα (σλαβομακεδονικά: Пешна‎) είναι ένα σπήλαιο που βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. από την πόλη Μακέντονσκι Μπροντ της Βόρειας Μακεδονίας, και έχει ανακηρυχθεί φυσικό μνημείο.

 Σύμφωνα με τους σπηλαιολόγους, το Σπήλαιο Πέσνα έχει το μεγαλύτερο άνοιγμα εισόδου στα Βαλκάνια, με ύψος 40 μ. και πλάτος 56 μ., ενώ το σπήλαιο καθαυτό έχει μήκος 124 μέτρα. Στο εσωτερικό υπάρχουν φωλιές χελιδονίδων όπου ζουν νυχτερίδες. Εμφανισιακά μοιάζει με τις φανταστικές σπηλιές στο Χελμς Ντιπ του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Από το βόρειο τμήμα του σπηλαίου, με το πέρας της βροχερής περιόδου και όταν έχουν λιώσει τα χιόνια, ξεκινά ένα ανοιξιάτικο κύμα που εξαφανίζεται κατά την ξηρή θερινή περίοδο. Κατά τα λεγόμενα των ντόπιων, το νερό προέρχεται από τον Ποταμό Κράπσκα, που βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο και ρέοντας σχηματίζει αρκετές λίμνες και καταρράκτες στο «μεγαλύτερο σύστημα σπηλαίων» της χώρας, που πιστεύεται ότι φτάνει σε μήκος τα 10 χλμ.Στην είσοδο του σπηλαίου υπάρχει ένα μεσαιωνικό φρούριο και τα ερείπια ενός νερόμυλου. Τα απομεινάρια του φρουρίου στο σπήλαιο σχετίζονται με την αρχαιολογική τοποθεσία «Πύργοι του Ντέβι», που είναι ορατή από το εσωτερικό του σπηλαίου. Σύμφωνα με τους τοπικούς μύθους, οι αδελφές του Βασιλιά Μάρκου ζούσαν στα δύο φρούρια. Το Σπήλαιο Πέσνα χρονολογείται από την ύστερη αρχαιότητα της Μακεδονίας και η περιοχή του έχει αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
Κριστιάν Ζερβός

Ο Χρίστος ή Κριστιάν Ζερβός (γαλλικά: Christian Zervos‎ 1889 ή 1891 Αργοστόλι ή Αλεξάνδρεια, 12 Σεπτεμβρίου 1970, Παρίσι) ήταν ιστορικός τέχνης, τεχνοκρίτης, εκδότης και συλλέκτης έργων τέχνης.

 Ο Ζερβός γεννήθηκε στο Αργοστόλι ή στην Αλεξάνδρεια όπου μετανάστευσαν οι γονείς του. Στην Αλεξάνδρεια συνετέλεσε στην ίδρυση των περιοδικών Σεράπιον και Γράμματα. Σπουδάζοντας στο Παρίσι άρχισε να γραφει για το περιοδικό L’Art d’aujourd'hui και αργότερα ίδρυσε το περιοδικό Cahiers d’art (1926-1960). Ο Ζερβός εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον για την πριμιτίφ τέχνη δημοσιέυοντας ένα σημαντικό αριθμό κειμένων και βιβλίων για τους πριμιτίφ πολιτισμούς. Έντονο υπήρξε το ενδιαφέρον του για την κυκλαδική τέχνη. Το Γαλλικό κράτος τον τίμησε με την δημιουργία του MUSÉE ZERVOS. Raoul Dufy, éditions Cahiers d'art, 1928 Catalogue raisonné des œuvres de Pablo Picasso, éditions Cahiers d'art, Paris, 1932-1978 Art de la Mésopotamie, éditions Cahiers d'art, 1935 Matthias Grünewald : le retable d'Isenheim, éditions Cahiers d'art, 1936 Art de la Catalogne, éditions Cahiers d'art, 1937 Histoire de l'art contemporain, éditions Cahiers d'art, 1938 Dessins de Picasso, éditions Cahiers d'art, 1949 Fernand Léger : œuvres de 1905 à 1952, éditions Cahiers d'art, 1952 Civilisation de la Sardaigne : néolithique au nouragique, éditions Cahiers d'art, 1954 L'art des Cyclades, du début à la fin de l'âge du bronze, 2500-1100 avant notre ère, éditions Cahiers d'art, 1957 Corpora, éditions Cahiers d'art, 1957 Chauvin, éditions Cahiers d'art, 1960 Brancusi, éditions Cahiers d'art, 1957 Association "Fondation Christian et Yvonne Zervos" Κριστιάν Ζερβός στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Τσβάιμπρυκεν

Ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, γερμ. Friedrich-Ludwig (27 Οκτωβρίου 1619 - 11 Απριλίου 1681) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Λάντσμπεργκ (1645-81) και μετά του Τσβάιμπρυκεν (1661-81).

 Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου-Καζιμίρ κόμη του Λάντσμπεργκ και της Αιμιλίας-Αντβερπιάνας των Νασσάου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1645 και τον διαδέχθηκε, αλλά το Λάντσμπεργκ ήταν κατεστραμμένο από τον Τριακονταετή Πόλεμο. Συνέβαλλε σε μικρό βαθμό στην προσπάθεια ανασυγκρότησης και προώθησε το εμπόριο για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Το 1661 απεβίωσε ο εξάδελφός του Φρειδερίκος κόμης του Τσβάιμπρυκεν και κληρονόμησε το Τσβάιμπρυκεν, επίσης κατεστραμμένο από τον πόλεμο. Απεβίωσε στο κάστρο Λάντσμπεργκ, κοντά στο Όμπερμοσχελ, το 1681. Δεν είχε επιζόντα άρρενα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και ο δεύτερος ήταν μοργανατικός, έτσι οι από αυτόν τον γάμο απόγονοι εξαιρούντο της διαδοχής. Έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του, ο Κάρολος ΙΑ΄ της Σουηδίας. Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Τζουλιάνα-Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα: Γουλιέλμος-Λουδοβίκος 1648-1675, απεβίωσε 27 ετών. Καρλότα-Αμαλία 1653-1707, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φίλιππο κόμη του Ίζενμπουργκ-Όφφενμπαχ. Λουίζα-Μαγδαληνή 1654-1672, απεβίωσε 18 ετών. Ελισάβετ-Χριστίνα 1656-1707, παντρεύτηκε πρώτα τον Έμιχ ΙΔ΄ κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ και έπειτα τον Χριστόφορο-Φρειδερίκο μπουργκράβο και κόμη του Ντόνα-Λάουκ. άλλα εννέα τέκνα, τρία απεβίωσαν 15, 4, 3 ετών και έξι απεβίωσαν το πολύ 6 ετών.Το 1672 απεβίωσε η Τζουλιάνα-Μαγδαληνή και ο Φρειδερίκος έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο με την Άννα-Μαρία-Ελισάβετ Χεππ και είχε τέκνα, που όμως εξαιρούντο της διαδοχής: Γουλιέλμος-Φρειδερίκος 1673-1732. Κάρολος-Αιμίλιος 1674-1758, είχε απογόνους. Λουδοβίκος-Φίλιππος 1676-1724. άλλα δύο τέκνα, απεβίωσαν το πολύ ενός έτους.
Ισαβέλλα της Αυστρίας-Τέσεν

Η Ισαβέλλα (γερμ. Isabella von Habsburg-Lothringen, 17 Νοεμβρίου 1888 - 6 Δεκεμβρίου 1973) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

 Η Ισαβέλλα Μαρία Θηρεσία Χριστίνα Ευγενία ήταν η πέμπτη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου, Δούκα του Τέσσεν, και της Ισαβέλλας, κόρης του Ροδόλφου, Δούκα του Κρόυ. Παντρεύτηκε το 1912 τον Γεώργιο της Βαυαρίας. Διαζεύχθηκαν σύντομα (3 ημέρες μετά το μήνα του μέλιτος). Δεν απέκτησαν απογόνους. Radziwill, Catherine (1916). The Austrian Court From Within. London: Cassel and Company, LTD. ISBN 1-4021-9370-X.
Ψαθονήσι Αλοννήσου

Το Ψαθονήσι ή Μύγα είναι μια ακατοίκητη βραχονησίδα των Σποράδων στο δίαυλο Ψαθούρας - Γιούρων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Αλοννήσου και απέχει περίπου 1 χιλιόμετρο νότια από τη νησίδα Ψαθούρα. Έχουν βρεθεί ευρήματα κεραμικής Βυζαντινών ή Νεότερων Χρόνων.

 Είναι πολύ μικρό νησί με υψόμετρο μόλις 3 μέτρα. Στο κέντρο του έχει πέντε δέντρα και γύρω τους υπάρχει χώμα. Μετά από αυτό υπάρχουν πολλές ακτές. Το νησί δεν έχει πολύ απότομες άκρες, και σχεδόν γύρω απ' όλο το νησί υπάρχουν παραλίες για μπάνιο.
Χουάν Μιγκέλ Καγιεχόν

Ο Χουάν Μιγκέλ Καγιεχόν γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1987 στην Ισπανία και είναι διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως μέσος στην Μπόλιβαρ. Είναι ο δίδυμος αδερφός του Χοσέ Μαρία που είναι επίσης ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στη Νάπολι. Οι δύο Ισπανοί ποδοσφαιριστές είναι απόφοιτοι της μεγάλης ποδοσφαιρικής σχολής της Ρεάλ Μαδρίτης.

 Ο Καγιεχόν γεννήθηκε στο Motril της Γρανάδα. Το 2005-06, έπαιξε σε 33 παιχνίδια και σημείωσε οκτώ γκολ για μια υποομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, την Juvenil Α και το Μάρτιο του 2007, έκανε το ανώτερο ντεμπούτο του για τη Β-ομάδα του συλλόγου. Τελειώνοντας τη σεζόν στη δεύτερη κατηγορία με δύο εμφανίσεις χωρίς γκολ η ικανότητά του μειώθηκε σε ένα επίπεδο. ο Χουανμί έπαιξε μαζί με τον αδελφό Χοσέ Μαρία στη Ρεάλ Μαδρίτης Β. Στις 11 Αυγούστου 2008, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Μαγιόρκα. Ο σύλλογος Βαλεαρίδες Νήσοι διατήρησε το 75% των δικαιωμάτων του παίκτη. Έκανε το ντεμπούτο του στη La Liga στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 σε 2-0 εντός έδρας νίκη επί CD Numancia, αρχής γενομένης από το ό, τι θα ήταν μόνο αγώνα του πρωταθλήματος στο σύνολο της καμπάνιας. Στις 25 Αυγούστου του 2009, ο Χουάν Μιγκέλ δόθηκε δανεικός στην Αλμπαθέτε στη δεύτερη κατηγορία. Έμεινε στην κατηγορία για το 2010-11, που ενώνει Κόρδοβα στην πατρίδα του, την Ανδαλουσία με ελεύθερη μεταγραφή. Τον Ιανουάριο του 2013, μετά από 1½ σεζόν συμμετοχής στη δεύτερη κατηγορία αγωνιζόμενος στη Χέρκουλες, ελεύθερος πλέον,υπέγραψε στον Λεβαδειακό, στην Ελλάδα σε μια συμφωνία 1½ έτους. Τον Ιούλιο μεταπήδησε συλλόγους και τις χώρες πάλι,πήρε μεταγραφή στη Λέσχη Μπολιβάρ. Ο ίδιος σκόραρε τέσσερα τέρματα σε δώδεκα εμφανίσεις στην ημι-τελική ευθεία του Κόπα Λιμπερταδόρες και στις 30 Νοεμβρίου 2014, κάνοντας χατ-τρικ στη νίκη με σκορ 6-1 επί της Ρεάλ Ποτοσί, κατάφερε να φέρει την ομάδα του στην κορυφή της Liga de Fútbol Profesional Boliviano, και τον ίδιο ως τον κορυφαίο σκόρερ. [1] [2] [3]
Γουλιέλμος του Σέντερμανλανντ

Ο Γουλιέλμος, σουηδ. Wilhelm (17 Ιουνίου 1884 - 5 Ιουνίου 1965) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Σέντερμανλανντ. Έγινε συγγραφέας πολλών βιβλίων.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν. Γεννήθηκε στο ανάκτορο Τούλλγκαρν. Έκανε γάμο στο Τσάρσκογιε Σέλο με την Μαρία Παύλοβνα, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Ελλάδας και απέκτησαν γιο τον Λένναρτ. Όμως ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος: όπως έγραψε ο Λένναρτ στην Αυτοβιογραφία του, η μητέρα του Μαρία ένοιωθε, ότι παντρεύτηκε κάποιον κατώτερό της και συμπεριφερόταν εγωιστικά. Αυτή επέμενε να την αποκαλούν Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότης, ενώ ο άνδρας της ήταν μόνο Βασιλική Υψηλότης· ο Γουσταύος Ε΄ αποδέχθηκε την επιθυμία της νύφης του. Επιπρόσθετα έλεγε για τον άνδρα της, ότι δεν ήταν ερωτικά ικανός. Όταν ο ιατρός της Άξελ Μούντχε την πλησίασε ερωτικά, η Σουηδική βασιλική οικογένεια τον υποστήριξε· η Μαρία αισθάνθηκε απέχθεια με τους Μπερνντότ και ζήτησε διαζύγιο, που της δόθηκε το 1914 και επέστρεψε στη Ρωσία. Από τότε ο Γουλιέλμος έκανε σχέση με τη Ζανν ντε Τραμκούρ. Διέμεναν στην ιδιοκτησία Στένχαμμαρ, κοντά στο Φλεν. Ζούσαν μαζί, κάτι δεν επιτρεπόταν εκείνη την εποχή για μέλη της βασιλικής οικογένειας, έτσι η Ζανν ονομαζόταν σπιτονοικοκυρά της ιδιοκτησίας. Το 1952 πήγαν να επισκεφθούν τον Λένναρτ· στην επιστροφή οδηγούσε ο Γουλιέλμος, αλλά λόγω μίας χιονοθύελλας στο Στέρνχοβ του Σέντερμανλανντ έπαθαν δυστύχημα και η Ζανν απεβίωσε. Ο Γουλιέλμος δεν συνήλθε από το συμβάν. Ήταν αξιοσημείωτος φωτογράφος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων στα Σουηδικά, υπογράφοντας με το όνομα πρίγκιπας Γουλιέλμος. Όπως επέβαλλε το πρωτόκολλο, έμεινε μακριά από την πολιτική, εκτός από την περίπτωση της δολοφονίας του Δανού θεατρικού συγγραφέα και πάστορα Κάι Μουνκ το 1944, μάλλον από την Γκεστάπο. Τότε η Σουηδία κατεχόταν από τους Γερμανούς και ο Γουλιέλμος, μαζί με άλλους, καταδίκασε την πράξη στην εφημερίδα Ελεύθεροι Δανοί. Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στον ύπνο του. Νυμφεύτηκε το 1908 τη Μαρία Παύλοβνα των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και είχε τέκνο: Λένναρτ 1909-2004, δούκας του Σμάλανντ και μετέπειτα κόμης του Βίσμπορκ.
Σαντζάκι της Σκόδρας

Το σαντζάκι της Σκόδρας (τουρκικά: İşkodra Sancağı, αλβανικά: Sanxhaku i Shkodrës, σερβικά: Скадарски санџак) ήταν δευτέρου επιπέδου επαρχία (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δημιουργήθηκε έπειτα από την επιτυχή κατάληξη της πολιορκίας της Σκόδρας από τους Οθωμανούς που την κατέκτησαν το 1479. Με εξαίρεση την περίοδο μεταξύ 1757 και 1831, κατά την οποία μετατράπηκε στο ημιαυτόνομο πασαλίκι της Σκόδρας, το σαντζάκι της Σκόδρας αποτελούσε τμήμα του εγιαλετίου της Ρούμελης μέχρι το 1867, όταν και ενσωματώθηκε μαζί με το σαντζάκι των Σκοπίων στο νεοσυσταθέν βιλαέτι της Σκόδρας. Το 1912 και στις αρχές του 1913, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, καταλήφθηκε από στρατεύματα του Βαλκανικού Συνασπισμού. Το 1914, το έδαφος του σαντζακίου της Σκόδρας αποτέλεσε τμήμα του πριγκιπάτου της Αλβανίας, που ιδρύθηκε με βάση τη συνθήκη ειρήνης που υπεγράφη κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του Λονδίνου το 1913.

 Goodwin, Godfrey (2 Ιανουαρίου 2013). The Janissaries. Saqi Essentials. ISBN 978-0-86356-781-0. Press, Illinois (1948). Illinois Studies in the Social Sciences. University of Illinois Press. Ћоровић, Владимир· Петровић, Драгољуб С (2006). Историја Срба. Дом и школа. Rizaj, Skënder (1982). Kosova gjatë shekujve XV, XVI dhe XVII: administrimi, ekonomia, shoqëria dhe lëvizja popullore. Rilindja. Đurđev, Branislav (1957), Kanuni i kanun-name za Bosanski, Hercegovački, Zvornički, Kliški, Crnogorski i Skadarski sandžak, Sarajevo: Orijentalni institut, OCLC 5221418, http://www.worldcat.org/title/kanuni-i-kanun-name-za-bosanski-hercegovacki-zvornicki-kliski-crnogorski-i-skadarski-sandzak/oclc/5221418 Pulaha, Selami (1974), Defteri i regjistrimit të sanxhakut të Shkodrës i vitit 1485, Tirana: Akademia e Shkencave e RP. të Shqipërisë, Instituti i Historisë, OCLC 500501246, http://www.worldcat.org/title/defteri-i-regjistrimit-te-sanxhakut-te-shkodres-i-vitit-1485-le-cadastre-de-lan-1485-du-sandjak-de-shkoder/oclc/500501246&referer=brief_results
Θησείο

Το Θησείο είναι μια περιορισμένη μικρή συνοικία–περιοχή της Αθήνας που βρίσκεται βορειοδυτικά της Ακρόπολης, μεταξύ της συνοικίας του Αστεροσκοπείου (νότια), των Πετραλώνων (νοτιοδυτικά), του Κεραμεικού (δυτικά), του Ψυρρή (βόρεια), ενώ ανατολικά το Θησείο συνορεύει με το Μοναστηράκι και την Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται κι ένα υπόλοιπο τμήμα της άλλοτε μικρής συνοικίας της Στοάς Αττάλου. Πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο Ναό του Ηφαίστου, που ονομάζονταν παλαιότερα Θησείο, λανθασμένα, από τις ανάγλυφες παραστάσεις των άθλων του Θησέα που φέρονται στις μετώπες του.

 Αναφορές για την περιοχή υπάρχουν από την αρχαιότητα καθώς ανήκε πάντα στο κέντρο της αρχαίας πόλης των Αθηνών. Την 1η Δεκεμβρίου 1834 έγινε στην περιοχή του Κεραμεικού (στη συμβολή των οδών Ερμού και Πειραιώς) η επίσημη υποδοχή–άφιξη του βασιλέως Όθωνα στην Αθήνα, με πομπή που κατέληξε στον ναό του Αγίου Γεωργίου (πρόκειται για τον Ναό του Ηφαίστου που είχε μετατραπεί σε χριστιανικό ναό) προκειμένου να παραστεί ο νέος βασιλεύς στη γενόμενη δοξολογία επί τη αφίξει του. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δημιουργήθηκε προσφυγική συνοικία με παραπήγματα στη περιοχή της εκκλησίας του Αγίου Φιλίππου εκατέρωθεν της σιδηροδρομικής γραμμής. Η μικρή αυτή συνοικία γκρεμίστηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Αρχαίας Αγοράς. Στην περιοχή του Θησείου υπάρχουν δύο εβραϊκές συναγωγές της Αθήνας, η Συναγωγή Αρχαίας Αγοράς Αθήνας, το νέο παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη έργων ασιατικής-αραβικής-ισλαμικής τέχνης το οποίο στεγάζεται στο διατηρητέο κτίριο έπαυλη Ευταξία, το Μουσείο Μακρονήσου, το Μουσείο Ηρακλειδών, το Ωδείο Athenaeum (μουσικός πολυχώρος) αφιερωμένος στη Μαρία Κάλλας, καθώς και οι ιστορικοί ναοί των Αγίων Ασωμάτων, του Αγίου Αθανασίου Κουρκούρη και της Αγίας Μαρίνας στην ομώνυμη πλατεία. Σήμερα η περιοχή του Θησείου αποτελεί γνωστό νυχτερινό στέκι κατάμεστο με καφενεία, καφετέριες και μπάρ, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Την περιοχή, καθώς και τους πέριξ ιστορικούς-αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, εξυπηρετεί ο ομώνυμος σταθμός του μετρό,ο οποίος κατασκευάστηκε το 1869. Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών διαχειρίζεται τον αρχαιότερο μετεωρολογικό σταθμό της Ελλάδας και έναν από τους αρχαιότερους στη Νότια Ευρώπη. Ο σταθμός είναι τοποθετημένος στο κέντρο της Αθήνας, στο Θησείο (Λόφος Νυμφών). Ο Α' τάξης μετεωρολογικός σταθμός βρίσκεται στο ίδιο ακριβώς σημείο από τις 11 Σεπτεμβρίου 1890, ενώ άρχισε τη λειτουργία του το 1858 σε διαφορετική τοποθεσία στο Θησείο. Βασίλης Αυλωνίτης, ηθοποιός Αργύρης Πανταζάρας, ηθοποιός Χαράλαμπος Πουτιός, Στρατηγός.https://armynow.gr/%CE%B1%CE%BDandrismoi-polemos Αθήνα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, 5000 χρόνια ιστορία, 143 σελίδες, 1992. Δήμος Αθηναίων-Πνευματικό Κέντρο, Ακαδημίας 50, Αθήνα Μνήμες από την Αθήνα του Χθες. Επιμέλεια Άρτεμις Σκουμπουρδή, 127 σελίδες. Δήμος Αθηναίων, Πολιτισμικός Οργανισμός - Θησείο σελ. 110-117 Μοναστηράκι - Πλάκα, Άρτεμις Σκουμπουρδή
Α.Ο. Αμπελωνιακός

Ο Αθλητικός Όμιλος Αμπελωνιακός είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τον Αμπελώνα του Νομού Λάρισας. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου από ιδρύσεως του, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης και τμήμα πετοσφαίρισης.

 Τα χρώματα στις εμφανίσεις της ομάδας είναι το πράσινο και το λευκό. Η ομάδα χρησιμοποιεί ως έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελώνα . Ο Αμπελωνιακός ιδρύθηκε το 1953 κι αποτελεί ένα απο τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας, συμμετέχοντας και στο πρώτο της πρωτάθλημα την περίοδο 1960-61. Έχει κατα καιρούς συμμετάσχει και σε εθνικά πρωταθλήματα με αρχή την περίοδο 1982-83 που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής (Εθνικό Ερασιτεχνικό την πρώτη περίοδο της δημιουργίας της Γ' Εθνικής) , όπως και την περίοδο 1993-94 Τρίτη συμμετοχή το 2011 που κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣΛ κι ανέβηκε στη Δ'Εθνική, ενώ το 2013-14 με την αναδιάρθρωση των κατηγορίων και την κατάργηση της Δ' ,αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική. Υποβιβάσθηκε αμέσως και με την επιστροφή του στα τοπικά πρωταθλήματα , κατακτά εκ νέου το πρωτάθλημα Α' ΕΠΣΛ αλλα δεν καταφέρνει να επιστρέψει στις εθνικές κατηγορίες μέσω των μπαράζ ανόδου. Την περίοδο 2015-16 ο Αμπελωνιακός υποβιβάστηκε και από την Α κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.
Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς

Οι Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς (αγγλικά: Sheboygan Red Skins) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του NBA. Ο σύλλογος είχε έδρα το Σιμπόιγκαν τoυ Ουισκόνσιν και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το Sheboygan Municipal Auditorium and Armory.

 Οι Ρεντ Σκινς ιδρύθηκαν το 1933 και τα πρώτα χρόνια αγωνίστηκαν με ονόματα χορηγών από τοπικές επιχειρήσεις. Εντάχθηκαν στο πρωτάθλημα του NBL το 1938 με την ονομασία Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς και αγωνίστηκαν εκεί έως και το 1949. Σε αυτό το διάστημα, έφτασαν μέχρι τους τελικούς της διοργάνωσης πέντε φορές, καταφέρνοντας να κατακτήσουν τον τίτλο τη σεζόν 1942-43 απέναντι στους Φορτ Γουέιν Πίστονς. Αμέσως μετά τη συνένωση με το BAA, έξι ομάδες -μεταξύ των οποίων και οι Ρεντ Σκινς- μετακινήθηκαν από το NBL και έλαβαν μέρος στο νεοσύστατο πρωτάθλημα του NBA. Στην εναρκτήρια σεζόν, οι Ρεντ Σκινς σημείωσαν 22 νίκες και 40 ήττες και τερμάτισαν στην τέταρτη θέση της Δυτικής κατηγορίας. Προκρίθηκαν στα πλέι-οφ, όπου αποκλείστηκαν από τους Ιντιανάπολις Ολύμπιανς με συνολικό σκορ 2-1 νίκες. Παρ'όλα αυτά, η ομάδα αποσύρθηκε από το NBA αμέσως μετά το τέλος της περιόδου και μετακόμισε για τη σεζόν 1950-51 στο National Professional Basketball League (NPBL). Μετά το τέλος και αυτής της περιόδου, το εν λόγω πρωτάθλημα διαλύθηκε, ενώ την ίδια τύχη είχε τελικά και ο σύλλογος ένα χρόνο αργότερα. ΠροπονητέςΈντβιν Σουτ (1938-39) Φρανκ Ζούμακ (1939-42) Καρλ Ροθ (1942-44) Ντατς Ντενέρ (1944-46) Ντόξι Μουρ (1946-48) Μπόμπι ΜακΝτέρμοτ (1947-48, παίκτης-προπονητής) Κεν Σούσενς (1948-51, παίκτης-προπονητής το 1948–49) Μπόμπι Κουκ (1951-52, παίκτης-προπονητής)ΠαίκτεςΜπάντι Ζανέτ Μπόμπι ΜακΝτέρμοτ Νομπλ Γιόργκενσεν Μπόμπι Κουκ Μαξ Μόρις Μπομπ Μπράνουμ Ιστορία των Σιμπόιγκαν Ρεντ Σκινς στο NBA Hoops Online
Βασιλικό Ταϊλανδικό Νομισματοκοπείο

Το Προεδρείο του Βασιλικού Ταϊλανδικού Νομισματοκοπείου (ταϊλανδικά: สำนักกษาปณ์) βρίσκεται στο Πατούμ Θανί στην Ταϊλάνδη. Είναι μια υποδιαίρεση του Τμήματος Θησαυροφυλακίου του Υπουργείου Οικονομικών. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο Σομλούκ Τουνγκναϊκουνάθαμ.

 Το πρώτο νομισματοκοπείο ιδρύθηκε το 1860 μέσα στο Μεγάλο Παλάτι ως "โรงกระสาปน์สิทธิการ" στα ταϊλανδικά. Λόγω του περιορισμένου χώρου, το νομισματοκοπείου μεταφέρθηκε στο νέο κτίριο του 1875 (όπου βρίσκεται σήμερα το μουσείο Ουάτ Φρα Κέου). Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο δρόμο Τσαοφάχ το 1902 (όπου βρίσκεται σήμερα η Εθνική Πινακοθήκη), στο δρόμο Παντιπάτ το 1972 και στο τρέχων νομισματοκοπείο το 2002. Το νομισματοκοπείο στο Πατούμ Θανί εγκαινιάστηκε επίσημα από την Πριγκίπισσα Μάχα Τσάκρι Σιριντχόρν στις 2 Ιουλίου 2003. Το Βασιλικό Ταϊλανδικό Νομισματοκοπείο είναι υπεύθυνο για την παραγωγή των Ταϊλανδέζικων νομισμάτων, μεταλλίων και Βασιλικών Ταϊλανδικών ταγμάτων και παρασήμων. Ο διανομέας νομισμάτων είναι υπεύθυνος του Προεδρείου της Νομισματικής Διαχείρισης. (στα Ταϊλανδέζικα) Επίσημη ιστοσελίδα.