IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζαν Ανούιγ

Ο Ζαν Ανούιγ (Jean Anouilh) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1910 στο Μπορντώ της Γαλλίας και πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1987 στη Λωζάνη της Ελβετίας.

 Ο Ζαν Ανούιγ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συγγραφέας στην κινηματογραφική βιομηχανία. Το 1932, γράφει το πρώτο του θεατρικό έργο, την Ερμίνα. Το 1937, γνωρίζει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία με το έργο Επιβάτης χωρίς αποσκευές. Το γνωστότερο έργο του, η Αντιγόνη γράφτηκε το 1942 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1944: με 500 τότε παραστάσεις, αποτέλεσε θρίαμβο. Τα έργα του παρουσιάζουν πολλές ανομοιομορφίες μεταξύ τους. Κάποια ανήκουν στο κλασικό είδος της φάρσας, κάποια είναι προσαρμογές μύθων της ελληνικής μυθολογίας, ενώ κάποια εξερευνούν τη ζωή και τον έρωτα. L'Hermine (Η ερμίνα) (1932) Mandarine (1933) Y avait un prisonnier (Ήταν ένας φυλακισμένος (1935) Le voyageur sans bagage (Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές) (1937) La sauvage (Το αγρίμι) (1938) ― ελλην.μετάφρ. Γ.Φτέρης, "ΓΚΟΝΗ" Le bal des voleurs (Ο χορός των κλεφτών) (1938) Léocadia (Λεοκάντια) (1940) ― ελλην.μετάφρ. Αλέξης Σολομός, "Θέατρο 1959" Eurydice (Ευρυδίκη) (1941) ― ελλην.μετάφρ. Μάριος Πλωρίτης, "ΔΩΔΩΝΗ" Le rendez-vous de Senlis (Το ραντεβού του Σανλί) (1941) Antigone (Αντιγόνη) (1944) ― ελλην.μετάφρ. Μάριος Πλωρίτης, "ΓΚΟΝΗ" Médée (Μήδεια) (1946) Roméo et Juliette (1946) L'invitation au château (Πρόσκληση στον πύργο) (1947) ― ελλην.μετάφρ. Δημήτρης Χορν, "ΓΚΟΝΗ" Monsieur Vincent, ταινία του 1947 Ardèle ou la Marguerite (1948) La répétition ou l'amour puni (1950) Colombe (Κολόμπ) (1951) La valse des toréadors (Το βαλς των ταυρομάχων) (1952) L'alouette (Ο κορυδαλλός) (1952) ― ελλην.μετάφρ. Δ.Μυράτ, "ΔΙΦΡΟΣ" Ornifle ou le courant d'air (19 Pauvre Bitos ou le dîner de têtes. Becket ou l'honneur de Dieu (Μπέκετ ή Η τιμή του Θεού) (1959) ― ελλην.μετάφρ. Δέσπω Διαμαντίδου, "ΔΩΔΩΝΗ" L'hurluberlu ou le réactionnaire amoureux (1959) La petite Molière (1959) La Grotte (1961) La foire d’ empoigne (1962) (Το πανηγύρι της αρπαγής) Le boulanger, la boulangère et le petit mitron (1968) Cher Antoine ou l'Amour raté (1969) Ne réveillez pas Madame (1970) (Μη ξυπνάτε την κυρία) Les Poissons rouges ou Mon père ce héros (1970) Le Directeur de l'Opéra (1972) Tu étais si gentil quand tu étais petit (1972) Le scénario (1976) Chers zoizeaux (1976) La Culotte (1978) Le Nombril (1981) Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων έργων του Ζ. Ανούιγ.
Φίλιπ Τζ. Πιερ

Ο Φίλιπ Τζόζεφ Πιερ (γεννημένος 1954/1955 ) είναι πολιτικός από την Αγία Λουκία που υπηρετεί σήμερα ως πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας από τις 28 Ιουλίου 2021. Ο Πιερ είναι υπουργός Οικονομικών, Οικονομικής Ανάπτυξης και Οικονομίας Νέων. Είναι ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Αγίας Λουκίας από τις 18 Ιουνίου 2016. Εκπροσωπεί την εκλογική περιφέρεια Castries East στη Βουλή από το 1997. Ο Πιερ υπηρέτησε στο παρελθόν ως υπουργός Τουρισμού, Πολιτικής Αεροπορίας και Διεθνών Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών από το 1997 έως το 2000, αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Υποδομών, Λιμενικών Υπηρεσιών και Μεταφορών από το 2011 έως το 2016 και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης από το 2016 έως το 2021.

 Η μητέρα του Έβελιν ήταν δασκάλα στο σχολείο και ο πατέρας του Ογκίστ ήταν αστυνομικός. Σπούδασε στο Κολέγιο Σεντ Μέρις (Saint Mary's College), στη συνέχεια ολοκλήρωσε το μπάτσελορ Οικονομικών και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Μετά την αποφοίτησή του, δίδαξε στο Saint Mary's College και εργάστηκε ως εκπαιδευόμενος μάνατζερ στην JQ Charles Ltd. Ο Πιερ εισήλθε στη συνέχεια στη χρηματοοικονομική βιομηχανία: εργάστηκε ως υπάλληλος ελέγχου στις Coopers & Lybrand και Pannell Kerr Forster και ως οικονομικός ελεγκτής στη Stanthur Co. Ltd. Από το 1985 έως το 1994 ο Πιερ ήταν διευθυντής της Εθνικής Εταιρείας Έρευνας και Ανάπτυξης. Ήταν επίσης διευθύνων σύμβουλος της δικής του εταιρείας συμβούλων διαχείρισης, Philip J. Pierre Business Services Ltd., από το 1990 έως το 1997. Ο Πιερ εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα της Αγίας Λουκίας (SLP) το 1985 και υπηρέτησε ως ταμίας του κόμματος από το 1986 έως το 1992. Το 1992 συμμετείχε στις γενικές εκλογές για πρώτη φορά στην περιφέρεια Castries East, αλλά δεν κέρδισε. Αφού υπηρέτησε ως πρόεδρος του SLP από το 1992 έως το 1996, ήταν ξανά υποψήφιος το 1997 και κέρδισε. Στην προκύπτουσα κυβέρνηση του SLP με επικεφαλής τον Κένι Άντονι, υπηρέτησε ως υπουργός Τουρισμού, Πολιτικής Αεροπορίας και Διεθνών Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών από το 1997 έως το 2000. Επανεξελέγη στη Συνέλευση στην περιφέρεια Castries East στις γενικές εκλογές των ετών 2001, 2006 και 2011 . Το 2011 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Υποδομών, Λιμενικών Υπηρεσιών και Μεταφορών. Ο Πιερ διατήρησε τη θέση του στις γενικές εκλογές του 2016 αλλά το SLP έχασε τις εκλογές. Ο Κένι Άντονι παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Ο Πιερ εξελέγη στη συνέχεια ως διάδοχός του στις 18 Ιουνίου 2016. Έγινε επίσης κοινοβουλευτικός ηγέτης της αντιπολίτευσης. Ο Πιερ είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Ένωσης Κοινοπολιτείας (CPA). Εντάχθηκε επίσης στη Συνέλευση των Κοινοβουλευτικών Κοινοτήτων της Καραϊβικής, παρευρεθείς στην εναρκτήρια συνάντησή της το 1996 στα Μπαρμπάντος . Ο Πιερ ηγήθηκε του SLP στις γενικές εκλογές του 2021, όπου το κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Ορκίστηκε πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας στις 28 Ιουλίου 2021.
Φρειδερίκη Καρολίνα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ

H Φρειδερίκη Καρολίνα (γερμ. Friederike Caroline von Sachsen-Coburg-Saalfeld von Wettin, 24 Ιουνίου 1735 - 18 Φεβρουαρίου 1791) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Ιωσία της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Άννας Σοφίας, κόρης του Λουδοβίκου Φρειδερίκου Α΄ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Παντρεύτηκε το 1754 τον Κάρολο Αλέξανδρο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Δεν απέκτησαν τέκνα. Julius Mebes: Beiträge zur Geschichte des Brandenburgisch-Preussischen Staates, Band 1, Lüderitz, 1861, S. 766
Τζόνσον Τοριμπιόνγκ

Ο Τζόνσον Τοριμπιόνγκ (γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1946) είναι δικηγόρος και χρημάτισε πρόεδρος του Παλάου από το 2009 ως το 2013. Είναι επίσης πρώην πρεσβευτής της χώρας του στην Ταϊβάν.

 Απέκτησε ντοκτορά στα Νομικά (1972) και Μάστερ (1973) από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον Ο Τοριμπιόνγκ κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου του 2008. Μαζί του κατήλθε ως υποψήφιος αντιπρόεδρος ο Κεράι Μαριούρ, βουλευτής του Κογκρέσου. Αντίπαλος του Τοριμπιόνγκ ήταν ο απερχόμενος αντιπρόεδρος, Ελίας Καμσέκ Τσιν, πρώην πρεσβευτής του Παλάου στην Ταϊβάν. Ο Τοριμπιόνγκ ανακηρύχθηκε νικητής (με 51% έναντι 49% για τον Τσιν) των εκλογών στις 6 Νοεμβρίου, αφού ολοκληρώθηκε και η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων από το νησί Πελελίου.Ο Τοριμπιόνγκ προηγήθηκε αρχικά με 1.629 ψήφους έναντι 1.499 για τον Τσιν, με βάση τα πρώτα ανεπίσημα αποτελέσματα. Τελικά, ο αντίπαλός του παραδέχθηκε την ήττα του. Στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο Τοριμπιόνγκ υποστήριξε ότι το Παλάου θα πρέπει να σταματήσει να εξαρτάται από την αμερικανική οικονομική βοήθεια. Τα ανεπίσημα αποτελέσματα με καταμετρημένο το σύνολο των πολιτειών, είναι 4.770 ψήφοι για τον Τοριμπιόνγκ έναντι 4.554 για τον Τσιν. Ο Τοριμπιόνγκ ανέλαβε πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2009. Διαδέχθηκε τον Τόμι Ρεμενγκεσάου. Από τη θέση του προέδρου, ο Τζόνσον Τοριμπιόνγκ έκανε δεκτή την πρόταση των ΗΠΑ να φιλοξενήσει 17 Κινέζους μουσουλμάνους, κρατούμενους των φυλακών του Γκουαντάναμο δηλώνοντας ότι "αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια» να δεχθεί τους Κινέζους κρατούμενους, από τη μειονότητα των ουιγούρων, ως χειρονομία ανθρωπισμού".Το 2012 ηττήθηκε στις προεδρικές εκλογές από τον Τόμι Ρεμενγκεσάου, ο οποίος και τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα, τον Ιανουάριο του 2013.
Ντέιβιντ Καμπούα

Ο Ντέιβιντ Καμπούα (αγγλ. David Kabua, γενν. το 1951) είναι πολιτικός από τις Νήσους Μάρσαλ και πρόεδρος της χώρας από τις 13 Ιανουαρίου 2020. Είναι γιος του πρώτου προέδρου της χώρας, Αμάτα Καμπούα και της συζύγου του, Εμλέιν Καμπούα. Νωρίτερα διατέλεσε υπουργός Υγείας και Εσωτερικών.

 Γεννήθηκε το 1951. Το 2012 και το 2013 ήταν υπουργός Υγείας. Επίσης, στη διάρκεια ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού το 2014 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών. Ο Καμπούα με 20 ψήφους έναντι 12 και ενός βουλευτή που ψήφισε "παρών" και εξελέγη από τη Βουλή νέος πρόεδρος της χώρας στις 6 Ιανουαρίου 2020.Ως ζητήματα προτεραιότητας για την προεδρία του ο Καμπούα ανέφερε την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ αναφορικά με την παράταση για τον διακανονισμό με τον οποίο χρηματοδοτούνται τα νησιά πριν λήξει η χρηματοδότηση το 2023 και την αντιμετώπιση του ζητήματος του Θόλου Ρουνίτ.
Κιντάλ

Η Κιντάλ είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Κιντάλ, στην Επαρχία Κιντάλ και στο Διαμέριμσα Κιντάλ. Έχει πληθυσμό 25.617 κατοίκων (2009). Από τον Απρίλιο του 2012 ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος του Αζαγουάντ.

 Η Κιντάλ βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Μαλί, νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Κιντάλ και κεντρικά της Επαρχίας Ανσονγκό. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Ινταντζεντίτ και 285 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γκαό. Βρίσκεται σε συνταγμένες 18°26′Β 1°24′Α. Στην πόλη της Κιντάλ ζουν 25.617 κάτοικοι (2009). Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Κιντάλ, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κιντάλ. Κατάλογος πόλεων του Μαλί Πληροφορίες για την Ανσονγκό
Εκείνο το καλοκαίρι

To Εκείνο το καλοκαίρι είναι τίτλος μιας βραβευμένης ελληνικής ρομαντικής δραματικής ταινίας του 1971, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, σενάριο Πάνου Κοντέλλη, παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη και με πρωταγωνιστές την Έλενα Ναθαναήλ, τον Λάκη Κομνηνό, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τη Ρούλα Χριστοπούλου και τον Βασίλη Ανδρεόπουλο.

 Ένα ζευγάρι βρίσκεται σε διάσταση επί δύο χρόνια και στα πρόθυρα να πάρει διαζύγιο. Ο Πέτρος επιστρέφει στην Αθήνα από το Λονδίνο μετά από πρόσκληση της συζύγου του, Έλενας, και η συνάντησή τους στο εξοχικό της οικογένειας κοντά στη θάλασσα θερμαίνει και πάλι τον παλιό έρωτα τους. Ο Πέτρος είναι έτοιμος να ξεκινήσει μια νέα ζωή μαζί της, αλλά η ίδια είναι καταδικασμένη να πεθάνει από καρκίνο. Αυτό το καλοκαίρι θα είναι το τελευταίο και για τους δύο και το μόνο που έχει απομείνει στον Πέτρο είναι να σταθεί στο πλευρό του παιδιού τους, της μικρής Τζένης. Μετά την αρχική αμηχανία, το κοριτσάκι και πατέρας του αρχίζουν σιγά σιγά να χτίζουν μια σχέση εμπιστοσύνης, αφού πρέπει να ζήσουν μαζί με την προϋπόθεση να αγαπιούνται για μια ζωή. Ο θάνατος βρίσκει τελικά την Έλενα σε μια μοιραία καταδυτική εξόρμηση όπου πήγε μαζί με τον Πέτρο. Ο Πέτρος και η Τζένη μένουν μόνοι τους στη ζωή. Έλενα Ναθαναήλ ως Έλενα Λάκης Κομνηνός ως Πέτρος Ρούλα Χριστοπούλου ως Τζένη Ανδρέας Φιλιππίδης ως γιατρός Βασίλης Ανδρεόπουλος ως πατέρας Έλενας Αρχικά, οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι επρόκειτο να δοθούν στην Έλλη Λαμπέτη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω φόρτου εργασίας των δύο ηθοποιών. Παρά τη "χημεία" που έδενε στη μεγάλη οθόνη τους δύο συμπρωταγωνιστές, Έλενα Ναθαναήλ και Λάκη Κομνηνό, πέρασαν όλα τα γυρίσματα μέσα σε μια ατμόσφαιρα αντιπαλότητας. Στο σάουντρακ της ταινίας τραγουδούν η Αφροδίτη Μάνου, ο Γιάννης Φέρτης και ο Αλέξης Αλεξόπουλος. Το τραγούδι "Σαν με κοιτάς", είναι το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι της ταινίας το οποίο εξακολουθεί να ακούγεται μέχρι σήμερα και έχει ηχογραφηθεί και σε επανεκτέλεση. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1971-1972 κόβοντας 158.315 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 32η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της ίδιας σεζόν. Ο κριτικός κινηματογράφου Παναγιώτης Τιμογιαννάκης έδωσε μια θετική κριτική που δημοσιεύθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2023 αναφέροντας πως: «Ομορφιά» είναι που διαχέεται σε όλη την ταινία, και την κουβαλούν όλοι οι συντελεστές με επίκεντρο το ζευγάρι και τελικώς βγαίνεις καταγοητευμένος, όπου για σπάνια (?) φορά μπορεί και να μη σε μέλει το σενάριο ακριβώς. ‘Η μάλλον, το σενάριο είναι ακριβώς αυτό: «Η αφήγηση της ομορφιάς μέσω εικόνων». Ο μύθος είναι αφορμή για την ομορφιά. Κι ο Βασίλης Γεωργιάδης γνωρίζει πως να τη διευθύνει και με ποιους. Το 1971, στο 12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία διακρίθηκε με δύο βραβεία για την μουσική του Γιάννη Σπανού και για τη διεύθυνση φωτογραφίας. Εκείνο το καλοκαίρι στην IMDb Εκείνο το καλοκαίρι στο AllMovie Εκείνο το καλοκαίρι στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine)
Τινσούκια

Η Τινσούκια είναι βιομηχανική πόλη στο ανατολικό Άσαμ της βορειοανατολικής Ινδίας. Βρίσκεται 480 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γκουουαχάτι και απέχει 84 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Αρουνάτσαλ Πραντές. Είναι η διοικητική έδρα της επαρχίας Τινσούκια στο Άσαμ της Ινδίας. Περιέχει ένα μείγμα ιθαγενών Ασσαμέζων και ατόμων που ομιλούν τα Χίντι.

 Η Τινσούκια είναι ο χώρος του Μπενγκμάρα, το οποίο ήταν αρχικά γνωστό ως Τσανγκμάι Παθάρ. Ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου Μουτάκ, που ιδρύθηκε από τον Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα.Ο Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα, γνωστός ως Μεζάρα, ήταν μέλος της πάλαι ποτέ βασιλικής οικογένειας των Τσούτια και αναρριχήθηκε για να γίνει ικανός διοικητής. Ο Μεζάρα υιοθέτησε το όνομα Σαρμπανάντα Σίνγκα αφότου έγινε Βασιλιάς. Ο Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα κέρματα με το όνομά του και στο Σάκα το 1716 και 1717. Επίσης, τα νομίσματά περιείχαν την επιγραφή Σουαργκαντέο. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Σουαργκαντέο Σαρμπανάντα Σίνγκα, ο Υπουργός του Γκοπινάθ Μπαρμπαρούαχ, επίσης γνωστός ως Γκόντα, έσκαψε μια τριγωνική λίμνη που είναι γνωστή ως Τινικούνια Πουχούρι. Ένας σταθμός κατασκευάστηκε κοντά στη λίμνη το 1884, όταν δημιουργήθηκε η σιδηροδρομική γραμμή Ντίμπρου-Σάντιγια, η οποία ονομάστηκε Τινσούκια. Από τότε έχει γίνει γνωστή ως Τινσούκια. Η Τινσούκια βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 27.5°Β 95.37°Α / 27.5; 95.37. Έχει μέσο υψόμετρο 116 μέτρων. Σύμφωνα με την ινδική απογραφή, η πόλη είχε πληθυσμό 125.216 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούσαν το 55% του πληθυσμού και γυναίκες το 45%. Ο μέσος όρος αλφαβητισμού της πόλης ήταν 70.15%, υψηλότερος από τον εθνικό μέσο όρο του 64.84%. Ο αλφαβητισμός ανδρών ήταν 77.89% ενώ των γυναικών ήταν 63.54%. Το 13.29% του πληθυσμού ήταν κάτω των 6 ετών. Η Τινσούκια αποτελεί μέρος της εκλογικής περιφέρειας Ντιμπρουγκάρ της Λοκ Σάμπχα. Η Ασσαμεζική καθημερινή εφημερίδα Dainik Janambhumi δημοσιεύεται από τη Τινσούκια, μαζί με το Γκουουαχάτι και το Τζορχάτ. Επίσημη ιστοσελίδα της επαρχίας Τινσούκια
Κατακαλός Εύβοιας

Ο Κατακαλός ή το Κατακαλού είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 107 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 130 μ., και απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα από το Αλιβέρι, του οποίου αποτελεί πλέον προάστιο.

 Το 1907 ανασκάφηκε περίπου δύο χιλιόμετρα βόρεια του χωριού θολωτός τάφος των μυκηναϊκών χρόνων. Βρέθηκε συλημένος. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Katakalu. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 12 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.Το 1835 ο Κατακαλός προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αλιβερίου (το 1985 έγινε δήμος Αλιβερίου). Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Περίπου δύο χιλιόμετρα βόρεια του χωριού βρίσκεται ο μυκηναϊκός θολωτός τάφος Κατακαλού. Πρόκειται για τον καλύτερα διατηρημένο θολωτό τάφο στην Εύβοια. Ο θόλος του είναι κατασκευασμένος από ντόπιο σχιστόλιθο με σώζεται μέχρι σε ύψος 4,7 μέτρων. Η εσωτερική διάμετρος του θόλου είναι 5,3 μέτρα. Στον τάφο οδηγεί δρόμος επενδυμένος στο πλάι του με λίθους. Το στόμιο του τάφου έχει ύψος 1,65 μέτρα και πλάτος 80 εκατοστά. Από πάνω του σώζεται το ανακουφιστικό τρίγωνο.Σε λόφο νοτιοδυτικά του χωριού σώζεται η Κόκκινη Εκκλησία. Κτίστηκε στο τέλος του 14ου ή τον 11ο αιώνα και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο. Το όνομα κόκκινη το οφείλει στο χρώμα των οικοδομικών υλικών.
TRAPPIST-1b

Ο TRAPPIST-1b, γνωστός επίσης ως 2MASS J23062928-0502285 b, είναι εξωπλανήτης, ενδεχομένως βραχώδης και βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον υπέρψυχρο νάνο αστέρα TRAPPIST-1, ο οποίος απέχει περίπου 39 έτη φωτός (12 parsec) μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Υδροχόου. Ο πλανήτης εντοπίστηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο διέλευσης, όπου ένας πλανήτης σκοτεινιάζει το φως του άστρου του, καθώς περνά μπροστά του. Ήταν ο πρώτος πλανήτης του άστρου TRAPPIST-1, που ανακοινώθηκε στις 2 Μαΐου του 2016. Στις 23 Φεβρουαρίου 2017 ανακοινώθηκε μαζί με τέσσερις νέους πλανήτες στο ίδιο πλανητικό σύστημα, με πιο ακριβείς φυσικές παραμέτρους.Παρατηρήσεις του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble στις 4 Μαΐου 2016, έδειξαν ότι οι πλανήτες b και c έχουν συμπαγείς, επιφανειακές ατμόσφαιρες. Οι TRAPPIST-1b και c είναι μόνο δύο από τους τρεις πλανήτες στο μέγεθος της Γης, οι οποίοι βρέθηκαν να έχουν ατμόσφαιρες, ο άλλος είναι ο GJ 1132b.

 Ο TRAPPIST-1b είναι πλανήτης στο μέγεθος της Γης, που σημαίνει ότι οι τιμές της ακτίνας και της μάζας του είναι παρόμοιες με αυτές της Γης. Η ακτίνα του πλανήτη είναι 1,086 φορές αυτή της Γης, με σφάλμα περίπου 223 χιλιόμετρα. Η μάζα προσδιορίστηκε από την επιρροή του στις τροχιές των άλλων πλανητών. Τα TTV δεδομένα του άστρου TRAPPIST δείχνουν ότι ο TRAPPIST-1b έχει μάζα περίπου 0,86 φορές αυτή της Γης, Ωστόσο, νεότερες & ακριβέστερες μετρήσεις τον τοποθετούν στις 0,79±0.27 γήινες μάζες. Υπολογίζοντας τη μάζα και την ακτίνα του, η πυκνότητα του TRAPPIST-1b υπολογίζεται σε περίπου 3,401±1,16 g/cm3, και η βαρύτητα του στο 66,89% της Γης. Η μάζα και η πυκνότητα του εξωπλανήτη είναι ασυνήθιστα χαμηλές σε σχέση με την ακτίνα του, γεγονός που υποδηλώνει ότι είτε διαθέτει λίγο ή καθόλου σίδηρο είτε ένα μεγάλο μέρος της μάζας του αποτελείται από νερό (10-20%). Εξαιτίας της κοντινής απόστασης από το άστρο του, ο TRAPPIST-1b είναι ο πιο ζεστός πλανήτης του συστήματος. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο TRAPPIST-1b είναι τόσο αμυδρός, η θερμοκρασία του είναι γύρω στους 400,1 K (126,95 °C). Η θερμοκρασία αυτή είναι τόσο δροσερή ώστε ο TRAPPIST-1b να διατηρεί την ατμόσφαιρα του, αλλά πάρα πολύ καυτή για τη ζωή, όπως την ξέρουμε με βάση το υγρό νερό, εκτός αν διατηρείται υγρό από την ατμοσφαιρική πίεση. Εκτιμάται ότι οι TRAPPIST-1b και c μπορεί να έχουν χάσει μέχρι 15 ωκεανούς μεγέθους Γης και ενδεχομένως να διακυβεύεται η κατοικησιμότητα τους. Ωστόσο ο TRAPPIST-1d και οι άλλοι πλανήτες είναι πιθανό να ήταν σε θέση να κρατήσουν αρκετό νερό σε υγρή μορφή για τη διατήρηση της ζωής, αυξάνοντας τις πιθανότητες αυτών των πλανητών να είναι κατοικήσιμοι. Επιπλέον, η χαμηλή πυκνότητα του TRAPPIST-1b καταδεικνύει σύνθεση με νερό μέχρι και 10-20%, που σημαίνει ότι είναι δύσκολο να εξατμισθεί πλήρως, ωστόσο η υψηλή θερμοκρασία του σημαίνει ότι το νερό μπορεί να είναι παγιδευμένο σε μία υπερ-κρίσιμη κατάσταση. Το ζεστό νερό θα μπορούσε να κάνει τη γένεση της ζωής αδύνατη .
Νομοθετικό Συμβούλιο της Εβραϊκής Αυτόνομης Περιφέρειας

Η Νομοθετική Συνέλευση της Εβραϊκής Αυτόνομης Περιφέρειας (ρωσικά: Законодательное собрание Еврейской автономной области‎) είναι το μονοθάλαμο περιφερειακό κοινοβούλιο της Εβραϊκής Αυτόνομης Περιφέρειας, ενός ομοσπονδιακού υποκειμένου της Ρωσίας.

 Αντόνοφ, Γκενάντι Αλεκεβέιτς (1994-1996) Βαβίλοφ, Στάνισλαβ Βλαντιμίροβιτς (1996-2007) Λιστόφ, Μπόρις Παβλόβιτς (2007-2009)Jabarov Vladimir Mikhailovich-Πρώτος Αναπληρωτής Πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων του Συμβουλίου Ομοσπονδίας (από το 2009 έως σήμερα)
Τζιάννι Ντε Μικέλις

Ο Τζιάννι Ντε Μικέλις (ιταλικά Giovanni "Gianni" De Michelis), (26 Νοεμβρίου 1940 - 11 Μαΐου 2019), ήταν Ιταλός πολιτικός, εξέχον μέλος του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSI), ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός πολλών ιταλικών κυβερνήσεων στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

 Ο Ντε Μικέλις γεννήθηκε στη Βενετία το 1940. Αποφοίτησε το 1963 από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας και ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα, πρώτα ως βοηθός και στη συνέχεια ως λέκτορας, καθιερώνοντας τον ρόλο του αναπληρωτή καθηγητή Χημείας το 1980 στο Πανεπιστήμιο της Βενετίας. Μετά από μια μακρά περίοδο αναμονής λόγω πολιτικών και θεσμικών αλλαγών, επέστρεψε στη διδασκαλία του πανεπιστημίου από το 1994 έως το 1999. Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, όπου εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο της Βενετίας. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά στο ιταλικό κοινοβούλιο το 1976 και επανεξελέγη και το 1979, 1983, 1987, 1992 και 2006. Υπήρξε υπουργός κρατικών συμμετοχών από το 1980 έως το 1983. Στη συνέχεια έγινε Υπουργός Εργασίας το 1986 (με τον Μπετίνο Κράξι ως Πρωθυπουργό). Ωστόσο, η καριέρα του έφθασε στην κορυφή με την υποψηφιότητά του στην Αντιπροεδρία της κυβερνήσεως το 1988-1989. Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1989 και διατηρούσε τη θέση αυτή μέχρι το 1992.Κατά την περίοδο 1993- 2001 κατηγορήθηκε για διαφθορά μαζί με άλλους σοσιαλιστές βουλευτές και περιφερειακούς διευθυντές. Μέσα από 35 διαφορετικές δίκες καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους και έξι μηνών, για δωροδοκία στη δημιουργία αυτοκινητόδρομου στο Βένετο και σε άλλους έξι μήνες για παράνομη χρηματοδότηση. Ωστόσο, η εκτέλεση της ποινής, που ανήλθε συνολικά σε δύο χρόνια φυλάκιση, ανεστάλη. Στις ευρωεκλογές του 2004, εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το κόμμα «Σοσιαλιστές Ενωμένοι για την Ευρώπη». Στις εκλογές του 2006 εξελέγη βουλευτής του ιταλικού κοινοβουλίου, αλλά έκανε δώρο τη θέση του στον Μπαράνι και από τότε αποφάσισε να παραμείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο Ντε Μικέλις ήταν ένας μεγάλος εραστής του χορού και της ντίσκο: το 1988 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο "Dove Andiamo a Ballare Questa Sera"; (Ελληνικά:“Που θα πάμε να χορέψουμε σήμερα το βράδυ;”. Ο Ντε Μικέλις βασίστηκε στην δική του προσωπική εμπειρία και εξέτασε σε βάθος 250 ντισκοτέκ της χώρας και μερικά παραρτήματα της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Χονγκ Κονγκ και του Παρισιού. Ο ίδιος προτιμούσε τις ντίσκο με προσεγμένη διακόσμηση υψηλής τεχνολογίας. Οι αγαπημένες του ντίσκο βρίσκονταν στην Ριβιέρα, γύρω από το Ρίμινι, εκεί όπου παρουσίασε τον οδηγό του.Σε μια συνέντευξη του είχε πει: "Σκέφτηκα να γράψω έναν οδηγό για όσους θέλουν να βγουν ένα βράδυ να ξεσκάσουν. Ταυτόχρονα όμως θέλησα να γνωρίσω από κοντά εκείνο το νεανικό γαλαξία που συχνάζει στις ντίσκο". Ο Τζιάννι Ντε Μικέλις πέθανε στη Βενετία στις 11 Μαΐου 2019 σε ηλικία 78 ετών.
1572 Ποζνανία

Η Ποζνανία (Posnania) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,00. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τους Πολωνούς αστρονόμους Γιέρζυ Ντομπρύσκι και Αντρέι Κβικ, που παρατηρούσαν από το Πόζναν, και πήρε το όνομά της προς τιμή της πόλεως αυτής.

 Η μέση διάμετρος της Ποζνανίας εκτιμάται σε 33,62 ± 2,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,156 ± 0,026. Η Ποζνανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 3 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σοφία του Χαλσχάνυ

Η Σοφία', λευκορωσ. Соф'я Гальшанская (π. 1405 - 21 Σεπτεμβρίου 1461) από τον Οίκο των Ολσχάνσκι, ήταν κόρη του πρίγκιπα Ολσχάνσκυ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η δεύτερη (από τις τρεις) κόρη του Ανδρέα Ολσχάνσκυ, γιου του Ιβάν πρίγκιπα Ολσχάνσκυ και της Αλεξάνδρας Ντρούκα, κόρης του Ντμίτρυ Ντρουκ. Παντρεύτηκε ως 4η σύζυγος τον Λαδίσλαου Β΄ Γιαγκιέλλο μεγάλο δούκα της Λιθουανίας & (λόγω του 1ου γάμου του) βασιλιά της Πολωνίας και είχε τέκνα: Βλάντισλαβ Γ΄ 1424-1444, βασιλιάς της Πολωνίας & Ουγγαρίας. Καζίμιρ Δ΄ 1427-1492, βασιλιάς της Πολωνίας. Duczmal, Małgorzata (2012). Jogailaičiai (PDF) (in Lithuanian). Translated by Birutė Mikalonienė and Vyturys Jarutis. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras. ISBN 978-5-420-01703-6. Archived from the original (PDF) on 5 March 2016. Tęgowski, Jan (1999). Pierwsze pokolenia Giedyminowiczow (in Polish). Poznań-Wrocław: Wydawn. Historyczne. ISBN 83-913563-1-0. Wdowiszewski, Zygmunt (1968). Genealogia Jagiellonów (in Polish). Warszawa: Pax. OCLC 21868459. Nosevich, Viacheslav L. (2000). "Друцкае княства і князі Друцкія". Друцк старажытны: Да 1000-годдзя ўзнікнення горада (in Belarusian). Minsk: Belarusian Encyclopedia. ISBN 9789851101852. Archived from the original on 2007-06-21.
Ο Εραστής της Λαίδης Τσάτερλι (ταινία)

Ο Εραστής της Λαίδης Τσάτερλι (αγγλικά: Lady Chatterley's Lover), είναι μια ερωτική ταινία Βρετανο-Γαλλικής παραγωγής του 1981, σε σκηνοθεσία Τζαστ Τζέικιν και πρωταγωνιστούν η Σίλβια Κριστέλ και ο Νικόλας Κλέι. Η ταινία είναι βασισμένη στη ομώνυμη νουβέλα του Ντ. Χ. Λώρενς.

 Το 1917, η Κοστάνς Ριντ, μια κοπέλα ηλικίας είκοσι δύο ετών, κόρη του τότε γνωστού καλλιτέχνη της Βασιλικής Ακαδημίας Σερ Μάλκολμ Ριντ, παντρεύτηκε τον Βαρώνο Κλίφορντ Τσάτερλι. Η ευτυχία του γάμου τους όμως ήταν σύντομη, καθώς έξι μήνες αργότερα, ο νεαρός Κλίφορντ, εξαιτίας ενός τραυματισμού που του συνέβει κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε σαν αποτέλεσμα να μείνει ημι-παράλυτος και να καθηλωθεί σε μια αναπηρική καρέκλα. Το 1920, ο Κλίφορντ με την Κοστάνς θα πάνε να ζήσουν στο οικογενειακό τους κτήμα Τσατερλέι. Παρά την ανικανότητα του συζύγου της, η Κόνι (όπως ήταν το χαιδευτικό της) τον αγαπά και είναι έτοιμη να τον φροντίσει και να παραμείνει πιστή σε αυτόν, αλλά ο Κλίφορντ, καταλαβαίνοντας ότι για μια νεαρή γυναίκα η ζωή χωρίς σεξ μπορεί να είναι δύσκολη, ευγενικά της επιτρέπει να έχει έναν εραστή, αν βρεθεί ο κατάλληλος υποψήφιος. Σίλβια Κριστέλ ως λαίδη Κοστάνς Τσάτερλι Νικολας Κλέι ως Όλιβερ Μέλορς Σων Μπράιαντ ως Σερ Κλίφορντ Τσάτερλι Ανν Μίτσελ ως Άιβι Μπόλτον Ελίζαμπεθ Σπριγκς ως λαίδη Έβα Πήτερ Μπένετ ως ο μπάτλερ Άντονι Χεντ ως Άντον Μπέσι Λοβ ως Φλώρα Τζον Τίναν ως Ρόμπερτς Ράιαν Μίτσελ ως ζιγκολό Ο Εραστής της Λαίδης Τσάτερλι στην IMDb (Αγγλικά)
Οίκος των Φωκάδων

Ο οίκος των Φωκάδων είχε την καταγωγή του από την Καππαδοκία, μεγάλη βυζαντινή επαρχία στη Μικρά Ασία. Από αυτή την οικογένεια αναδείχθηκαν πολλοί και άξιοι άνδρες, κυρίως στον στρατιωτικό τομέα. Για μεγάλο διάστημα κατείχαν επάξια σημαντικά αξιώματα στο στρατιωτικό και διοικητικό τομέα, καθορίζοντας τις εξελίξεις στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία Ο Βάρδας Φωκάς ήταν πατέρας του Νικηφόρου, στρατηγός και διοικητής του θέματος Ανατολικών. Ο Νικηφόρος Β΄ Φωκάς έφτασε στο ύπατο αξίωμα του αυτοκράτορα (963-969 μ.Χ.). Όταν πέθανε ο Ρωμανός Β΄, ο Νικηφόρος στέφθηκε αυτοκράτορας, αφού παντρεύτηκε τη σύζυγο του Ρωμανού, Θεοφανώ. Ήταν χαρακτήρας που συνδύαζε αρμονικά τη στρατιωτική ικανότητα αφενός, με τη χριστιανική απλότητα και μετριοφροσύνη αφετέρου. Άλλωστε είχε αποκτήσει μεγάλη πείρα στα στρατιωτικά, λόγω των συνεχών πολέμων εναντίον των Αράβων, από τους οποίους επανέκτησε και την Κρήτη το 961 μ.Χ., και επέκτεινε τα σύνορα του Βυζαντίου πέρα από τον Ευφράτη, μετά από σημαντικές νίκες στη Συρία. Στις επιχειρήσεις για την πολιορκία και την τελική πτώση της Αντιόχειας συνέβαλε ο Πέτρος Φωκάς.

 Ο Νικηφόρος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες, μεγαλόπνοος ηγέτης και ένθερμος οραματιστής της παγκόσμιας ακτινοβολίας της Αυτοκρατορίας. Ένα καθοριστικό μέτρο σε ό,τι αφορά τα θέματα της εκκλησιαστικής διοίκησης είναι το διάταγμα του 964, που απαγορεύει την ίδρυση μοναστηριών παρά μόνο σε έρημα μέρη, για παράδειγμα το Άγιο Όρος. Με βάση αυτό το διάταγμα μετατράπηκε σε μονή και η Καρυούπολις, που αποτέλεσε τον βασικότερο άξονα στον εκχριστιανισμό των Σλάβων, βοηθούμενος και με στρατιωτική δύναμη. Πιθανολογείται ότι η οικογένεια εξέλιπε τον 11ο αιώνα ενώ μεταγενέστερες εμφανίσεις προσωπικοτήτων με το ίδιο ακριβώς επίθετο δεν φαίνεται να ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Πιθανότεροι πλησιέστεροι απόγονοι του Οίκου των Φωκάδων πιθανολογείται να είναι οι ευγενικοί οίκοι που προέρχονται απο την μεγάλη ιστορική οικογένεια των Φωκάδων - Καλλέργων ή Καλλέργηδων στην Κρήτη οι όποιοι όμως έχουν διαφορετικά επωνύματα που απέκτησαν μετά την Ενετοκρατία. Ετζέογλου, Ροδονίκη. «Καρυούπολις, μια ερειπωμένη βυζαντινή πόλη». Λακωνικαί Σπουδαί 9 (1988), σσ. 3-60. Κόμης, Κώστας. Πληθυσμοί και οικισμοί της Μάνης, 15ος-19ος αιώνας. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1995. Κουτσιλιέρης, Ανάργυρος. Ιστορία της Μάνης. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαδήμα, 1996.
Φερνάντο Γιορέντε

Ο Φερνάντο Γιορέντε Τόρρες (ισπ.: Fernando Llorente Torres) είναι Ισπανός διεθνής ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη βόρεια Ισπανία. Αγωνίζεται για την Τότεναμ ως κεντρικός επιθετικός, ενώ παράλληλα αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας.

 Παρ' όλο που γεννήθηκε στην Παμπλόνα, ο Φερνάντο ανατράφηκε σε κάποια κωμόπολη της κοινότητας Λα Ριόχα. Στα 11 χρόνια του εντάχθηκε στις ακαδημίες της βασικικής Αθλέτικ Κλουμπ του Μπιλμπάο, στις οποίες έγινε δεκτός λόγω της καταγωγής του από τη γειτονική στη χώρα των Βάσκων επαρχία. Το 2003 μεταπήδησε στην Ντεπορτίβο Μπασκόνια, που αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία, και στην οποία στέλνονται νεαρά ταλέντα, ως δεύτερη θυγατρική ομάδα της Αθλέτικ. Εκεί με τις εμφανίσεις του (12 γκολ σε 33 αγώνες) κέρδισε την προαγωγή του στη δεύτερη ομάδα, για την οποία σκόραρε 4 τέρματα σε σύντομο διάστημα και του προτάθηκε επαγγελματικό συμβόλαιο από την πρώτη ομάδα το 2005. Το 2013 υπέγραψε στην Γιουβέντους. Ο Γιορέντε καλείται στην αποστολή της εθνικής Ισπανίας ήδη από το 2008, ενώ συνεισέφερε στην κατάκτηση δύο συνεχόμενων διοργανώσεων, του Μουντιάλ 2010 και το Euro 2012. Προφίλ στο BDFutbol (Αγγλικά) Προφίλ στην ιστοσελίδα της Αθλέτικ (Αγγλικά) Στατιστική ανάλυση παίκτη Αρχειοθετήθηκε 2013-12-07 στο Wayback Machine. για το Μουντιάλ 2010 (από τη FIFA) (Αγγλικά)
Παναγρινιακός Α.Ο.

Ο Παναγρινιακός Αθλητικός Όμιλος είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Αγρίνιο και δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1982 και χρώματά του το μπλε και το κίτρινο.

 Ιδρύθηκε το 1982 ως «Παναθηναϊκός Αγρινίου» και συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας. Το καλοκαίρι του 2019, οι διοικούντες του σωματείου, ενέκριναν την αλλαγή της ονομασίας σε «Παναγρινιακός» και να υιοθετηθούν ως χρώματα το κίτρινο και το μπλέ. Ο λόγος αυτής της αλλαγής είναι μια προσπάθεια η ομάδα να αγκαλιαστεί από τους πολίτες του Αγρινίου και να εκπροσωπήσει την πόλη στις εθνικές κατηγορίες. Το 2020 προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, όπου και αγωνίζεται από την περίοδο 2020-21. Το 2023 κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας για πρώτη φορά στην ιστορία του, νικώντας με 2-0 τον Άρη Αιτωλικού στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στη Ναύπακτο. Κύπελλο Αιτωλοακαρνανίας (1): 2022–23 Φιναλιστ (2): 2019–20, 2021–22
PrivatAir

Η PrivatAir είναι ιδιωτική αεροπορική εταιρεία με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας. Λειτουργεί τα τελευταία 35 χρόνια και επιπλέον βάσεις στην Κοπενχάγη, Ζυρίχη, Ντίσελντορφ και Φρανκφούρτη, και Μπραζαβίλ (Κονγκό).

 Η εταιρία ιδρύθηκε το 1977 ως μέλος του Latsis Group. Ουσιαστικά η δημιουργία της PrivatAir Group και η αποκόλλησή της από το Latsis Group έγινε το 2001. Αρχικά ξεκίνησε με Boeing 737-200 και συνέχισε με Boeing 757, Gulfstream, Cessna, ενώ σήμερα ο στόλος της για τις προγραμματισμένες πτήσεις αποτελείται κυρίως από BBJ, Boeing 737-300 και Boeing 737-700. Συνεργάζεται με τις εταιρίες Lufthansa, Gulf Air, και ECAir. Σήμερα (2012) η PrivatAir πετάει στην Άκκρα (Γκάνα), Νταμάμ (Σαουδική Αραβία), Λιμπρεβίλ και Πουαντ Νουάρ (Γκαμπόν), Πουνε (Ινδία), Βουκουρέστι, Κοπενχάγη, Μπαχρέιν, και Μπραζαβίλ.
Τηλέγραφος (φυτό)

Ο τηλέγραφος (Tradescantia pallida) είναι φυτό της οικογένειας των κομμελινοειδών το οποίο είναι ιθαγενές στις ακτές του κόλπου του Μεξικού. Ο βοτανολόγος Έντουαρτ Πάλμερ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που παρατήρησε και έδωσε λατινική ονομασία στο είδος το 1909.

 Ο τηλέγραφος είναι αειθαλές, πολυετές φυτό. Διακρίνεται από επιμήκη, μυτερά φύλλα κόκκινου ή μοβ χρώματος και φέρει μικρά άνθη λευκού, ροζ ή μοβ χρώματος τα οποία έχουν τρία πέταλα. Το φυτό συνήθως πεθαίνει από τους παγετούς του χειμώνα αλλά ξαναφυτρώνει από τις ρίζες του. Χρησιμοποιείται ευρέως ως καλλωπιστικό φυτό σε κήπους, φράκτες, ως φυτική κάλυψη του εδάφους και σε χώρες με ψυχρό κλίμα ως φυτό εσωτερικού χώρου. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα. Το φυτό είναι πολύ ανθεκτικό και μπορεί να αναπτυχθεί σε μία μεγάλη ποικιλία από εδάφη, ακόμα και χωρίς ανθρώπινη φροντίδα. Σε περιοχές των νότιων ΗΠΑ και της Αυστραλίας θεωρείται παράσιτο και έχουν γίνει προσπάθειες για τον έλεγχο και την εξάλειψή του. Ως φυτό εσωτερικού χώρου ο τηλέγραφος έχει κριθεί εξαιρετικά αποτελεσματικός στην βελτίωση της ποιότητας του αέρα φιλτράροντας τις πτητικές οργανικές ενώσεις, μία κατηγορία κοινών ρύπων που είναι ερεθιστικοί για το αναπνευστικό σύστημα. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες με την πιο γνωστή την Purpurea, η οποία έχει φύλλα έντονου μωβ χρώματος.
Need for Speed: Carbon

Το Need for Speed: Carbon, επίσης γνωστό ως NFS Carbon ή NFSC, είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων ταχύτητας από την Electronic Arts και η συνέχεια του Need for Speed: Most Wanted (2005). Κυκλοφόρησε το 2006 και είναι το δέκατο παιχνίδι στη σειρά Need for Speed, ύστερα από αυτό βγήκε το Need for Speed: ProStreet και μετά το Need for Speed: Undercover.

 Επίπεδο 1 1967 Chevrolet Camaro SS 1970 Chevrolet Chevelle SS 454 2005 Chrysler 300C SRT-8 Επίπεδο 2 1971 Dodge Challenger** 1969 Dodge Charger R/T 2006 Dodge Charger SRT-8 2006 Ford Mustang GT 1969 Plymouth Road Runner 2006 Pontiac GTO 2005 Vauxhall Monaro VXR Επίπεδο 3 2006 Chevrolet Camaro Concept* 2006 Chevrolet Corvette Z06 2008 Dodge Challenger 2006 Dodge Viper SRT-10 1967 Ford Mustang Shelby GT500 2007 Ford Mustang Shelby GT500 1970 Plymouth Barracuda Επίπεδο 1 2004 Lexus IS300 2007 Mazda 3 MPS 2003 Mazda RX-8 1992 Nissan 240 SX* Επίπεδο 2 1999 Mazda RX-7 1999 Mitsubishi Eclipse GSX 2006 Mitsubishi Eclipse GT 2005 Renault Clio V6 1986 Toyota Corolla GT-S (AE86) 1992 Toyota MR2 2006 Volkswagen Golf R32 Επίπεδο 3 2004 Infiniti G35 2006 Mitsubishi Lancer EVO IX MR 2006 Nissan 350Z 1999 Nissan Skyline R34 GT-R 2006 Subaru Impreza WRX STI 1999 Toyota Supra Επίπεδο 1 2006 Alfa Romeo Brera 2005 Mercedes-Benz CLK500 Επίπεδο 2 2004 Aston Martin DB9 2007 Jaguar XK 2004 Lotus Elise 111R 2006 Lotus Europa S 2005 Mercedes-Benz SL65 AMG 2006 Porsche Cayman S Επίπεδο 3 2007 Audi R8/LeMans Quattro 2003 BMW M3 GTR 2006 Koenigsegg CCX 2006 Lamborghini Gallardo 2004 Lamborghini Murciélago 2006 Lamborghini Murciélago LP640 2004 Mercedes-Benz SLR McLaren 2006 Pagani Zonda F 2006 Porsche 911 GT3 RS 2006 Porsche 911 Turbo S 2004 Porsche Carrera GT 2005 Ford GT Επίσημη ιστοσελίδα
Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι

Ο Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ (αγγλ. Prince Frederick, Duke of York and Albany, 16 Αυγούστου 1763 - 5 Ιανουαρίου 1827) ήταν το δεύτερο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Από το θάνατο του πατέρα του το 1820 μέχρι τον δικό του θάνατο το 1827 ήταν ο διάδοχος του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Αννόβερου.

 Ο Φρειδερίκος Αύγουστος, γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1763, ανήκε στον βασιλικό οίκο του Αννοβέρου. Βαπτίσθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1763 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, τον Εδουάρδο, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ, και την Αμαλία της Μεγάλης Βρετανίας.Από το 1781 έως το 1787 έζησε στο Αννόβερο, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Προηγουμένως, τον Νοέμβριο του 1780 ο πατέρας του τον είχε διορίσει συνταγματάρχη. Αργότερα έφθασε ως το βαθμό του στρατάρχη. Στις 27 Νοεμβρίου 1784 ονομάστηκε Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ, καθώς και Κόμης του Άλστερ και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος.Το 1793 στάλθηκε στη Φλάνδρα για να διοικήσει ένα βρετανικό απόσπασμα στρατού, που προορισμό είχε να εισβάλει στη Γαλλία. Ο Φρειδερίκος και το τμήμα του πολέμησαν στην εκστρατεία της Φλάνδρας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Κέρδισε αρκετές δύσκολες μάχες, όπως την πολιορκία της Βαλανσιέν τον Ιούλιο του 1793, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Οντσότ τον Σεπτέμβριο του 1793. Τον Μάιο του 1794 κέρδισε τη μάχη του Βιγέμ, όμως ηττήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα στη μάχη του Τουρκουάν. Ο βρετανικός στρατός αποσύρθηκε μέσω της Βρέμης τον Απρίλιο του 1795. Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο πατέρας τον ονόμασε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Βασιλείου.Το 1791 παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Φρειδερίκη Καρλόττα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε και το ζευγάρι σύντομα χώρισε. Η Φρειδερίκη αποσύρθηκε στο Όουτλαντς, όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1820. Ο Φρειδερίκος πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1827 από υδρωπικία και καρδιαγγειακές παθήσεις στην Οικία Ράτλαντ του Λονδίνου. Η σορός του ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.
ΦΚ Μέταλουργκ Σκοπίων

Η ΦΚ Μέταλουρκ Σκοπίων (ФК Металург Скопје) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τα Σκόπια, Βόρεια Μακεδονία. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας. Ιδρύθηκε το 1964. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ζελεζάρνιτσα χωρητικότητας 3.000 θεατών.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας: Φιναλίστ (3): 2010–11]], 2011–12, 2012–13 Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών): Κυπελλούχος (1): 2010–11 Φιναλίστ (1): 2013–14 Σούπερ Καπ της Βόρειας Μακεδονίας: Φιναλίστ (1): 2011 Official Website (Σλαβομακεδονικά) Club info at Macedonian Football (Αγγλικά) Football Federation of Macedonia (Σλαβομακεδονικά) Makedonski fudbal (Σλαβομακεδονικά)
Λουκάς Ηλείας

Ο Λουκάς είναι ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 395-400 μέτρων, στις δυτικές παρυφές του πεδινού δρυοδάσους της Κάπελης. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 33 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Χαβαρίου), περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Καράτουλα) και περίπου 69,5 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω «111»). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 91 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Σελληεντίας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Σελληεντίας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λουκά -αποτελώντας την έδρα της- μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό και έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Λουκά του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Λουκά του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λουκά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λουκά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
Αλέσια Βεντούρα

Η Αλέσια Βεντούρα (ιταλικά: Alessia Ventura, 10 Απριλίου 1980, Τορίνο) είναι Ιταλίδα παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών, ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Το ντεμπούτο της στο χώρο της μόδας έγινε το 1994. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1996 παίρνοντας μέρος σε μια ψυχαγωγική εκπομπή του Canale 5.

 Sotto a chi tocca (Canale 5, 1996) Ok, il prezzo è giusto (Rete 4, 1999-2001) Passaparola (Canale 5, 2001-2003) La talpa (Ριαλίτι σοού) (Rai 2, 2004) Sky Cine News (Sky Cinema, 2004-2007) Στον Δρόμο(Italia 1, 2005) Fratelli di Test (Rai 1, 2007) I raccomandati (Rai 1, 2007-2008) Crispy Show (Bonsai TV, 2008-2009) Controcampo (Rete 4, 2010-2011) Γουίλιαμ & Kείτ: Μια ιστορία αγάπης (Wedding TV, 2011) Sfilata d'amore e moda (Rete 4, 2011-2012) (inviata) Vuoi scommettere? (Sky Sport, 2011-2012) Μεγάλο Γκαλά του Ποδοσφαίρου (Sportitalia, 2012-2013) Για πάντα Μαζί Summer Show (Italia 1, 2013) Ιστορία της Παραδεισενιας Μπλε Ακτής (Rete 4, 2014) Rad io Bruno#Il tour: Radio Bruno Estate (Radio Bruno TV, 2014-2016) Mezzogiorno in famiglia (Rai 2, 2014-2016) Sapore di mare - Un'estate italiana (Rai 1, 2015) Speciale Sanremo (Radio Bruno TV, 2017) H Αλέσια Βεντούρα στην IMDb (Αγγλικά)
Καρολίνα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

Η Καρολίνα (γερμ. Karoline von Pfalz-Zweibrücken, 9 Μαρτίου 1721 - 30 Μαρτίου 1774) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Ντάρμστατ.

 Η Ερριέττα Καρολίνα Χριστιανή Φιλιππίνη Λουίζα ήταν η πρώτη κόρη του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Κράτο του Νασσάου-Ζάαρπρυκεν. Παντρεύτηκε το 1741 τον Λουδοβίκο Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τέκνα: θνησιγενής γιος (7 Μαΐου 1742). Καρολίνα (1746 - 1821), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ε΄ της Έσσης-Χόμμπουργκ. Φρειδερίκη Λουίζα (1751 - 1805), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Πρωσίας. Λουδοβίκος Α΄ (1753 - 1830), Μέγας Δούκας της Έσσης. Αμαλία (1754 - 1832), παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο της Βάδης. Βιλελμίνη Λουίζα (μετέπειτα Ναταλία Αλεξέγιεβνα) (1755 - 1776), παντρεύτηκε τον Παύλο της Ρωσίας. Λουίζα (1757 - 1830), παντρεύτηκε τον Κάρολο Αύγουστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Φρειδερίκος (1759 - 1802). Χριστιανός (1763 - 1830), στρατηγός της Ολλανδίας. Philipp A. Pauli: Darmstadt: Eine historisch-topographische Skizze und Excursionen in die Umgegend. Will, 1815, S. 89. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 93.
Σούλη Σαμπάχ

Η Σούλη Σαμπάχ (γενν. ως Αναστασία Χριστοδούλου Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 16 Φεβρουαρίου 1932 - Αθήνα, 2 Μαΐου 2023), ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Το Σούλη Σαμπάχ (μτφ. «φως της ανατολής» ή «φως της αυγής» στα αραβικά), ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο με το οποίο έκανε καριέρα στην καλλιτεχνική σκηνή.

 Ο πατέρας της καταγόταν από το Πολέμι της Πάφου και η μητέρα της από τη Χίο. Τη δεκαετία του 1950 ήρθε στην Αθήνα και άρχισε να τραγουδά στο κοσμικό κέντρο «Τζάκι». Πραγματοποίησε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο, μαζί με τους Τζένη Καρέζη, Βασίλη Αυλωνίτη και Μίμη Φωτόπουλο. Έπαιξε επίσης στην τηλεόραση και στο θέατρο σε σημαντικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις.Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Δημήτρη Νικολαΐδη, ενώ κατοικούσαν στην συνοικία Αμπελόκηποι στην Αθήνα.Απεβίωσε στις 2 Μαΐου 2023. Η Σούλη Σαμπάχ στο IMDb https://web.archive.org/web/20080511001019/http://90lepta.com/ http://www.retrodb.gr/
Πίσω από τους τοίχους

To Πίσω από τους τοίχους (πρωτότυπος τίτλος: Song for a Raggy Boy) είναι ιρλανδική ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία της Έιλινγκ Γουόλς. Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Πάτρικ Γκάλβιν.

 Ιρλανδία, 1939. Σε ένα καθολικό σχολείο για αγόρια, ο διευθυντής είναι ο Αδελφός Τζον και οι κανόνες είναι πολύ αυστήροι, καθώς προτιμάται η τιμωρία από την επανένταξη. Στο σχολείο προσλαμβάνεται ο δάσκαλος Γουίλιαμ Φράνκλιν, που πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο και έχει σκοπό να απελευθερώσει τους μαθητές. Έινταν Κουίν ως Γουίλιαμ Φράνκλιν Ίαν Γκλεν ως Αδελφός Τζον Μαρκ Γουόρεν ως Αδελφός Μακ Ντάντλεϊ Σάτον ως Αδελφός Τομ Άλαν Ντέβλιν ως Αδελφός Ντέμιαν Στιούαρτ Γκράχαμ ως Αδελφός Γουίλαν Μπέρναρντ Μάνινγκ ως Ρότζερς 855 Ρόμπερτ Σίχαν ως Ο'Ράιλι 58 Κουίβιν Μπάρα Ντόχερτι ως Μέρφι 388
Blind Channel

Οι Blind Channel είναι ένα συγκρότημα violent pop από το Όουλου της Φινλανδίας. Η μπάντα αποτελείται απ' τους Γιόελ Χόκα (γεν. 5 Οκτωβρίου 1993), Νίκο Βιλέλμ (γεν. 17 Ιανουαρίου 1995), Γιόονας Πόρκο (γεν. 5 Οκτωβρίου 1994), Όλλι Μάτελα (γεν. 8 Νοεμβρίου 1996), Τόμμι Λάλλι (γεν. 23 Ιουνίου 1996) και Αλέξι Καουνισβέσι (γεν. 1 Νοεμβρίου 1997). Ορίζουν το μουσικό τους στυλ ως "βίαιο ποπ". Εκπροσώπησαν τη Φινλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 με το τραγούδι "Dark Side" κατακτώντας την 6η θέση με 301 βαθμούς.

 Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο single τους "Naysayers" και "Calling Out" το 2014. Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στούντιο Revolutions στις 29 Σεπτεμβρίου 2016. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα single "Unforgiving", "Don't", "Darker Than Black" "Deja Fu" και "Enemy for Me". Τον Μάρτιο του 2017, κυκλοφόρησαν μια έκδοση του "Can't Hold Us". Κυκλοφόρησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, Blood Brothers, στις 20 Απριλίου 2018. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα singles "Alone Against All", "Sharks Love Blood", "Wolfpack" και "Out of Town". Το τρίτο στούντιο άλμπουμ τους, το Violent Pop, κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου 2020. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα singles "Over My Dead Body", "Timebomb", "Snake", "Died Enough for You", "Fever" και "Gun". Τον Ιούλιο του 2020, κυκλοφόρησαν μια έκδοση του "Left Outside Alone". Συμμετείχαν στη φινλανδική εθνική επιλογή για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 με το Nu Metal τραγούδι "Dark Side" με το οποίο κέρδισαν και εκπροσώπησαν τη Φινλανδία στο διαγωνισμό. Το "Dark Side" είναι ένα τραγούδι του Φινλανδικού post-hardcore συγκροτήματος Blind Channel. Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, έχοντας κερδίσει το Uuden Musiikin Kilpailu 2021. Έφτασε στο νούμερο ένα στα chart της Φινλανδίας στις 28 Φεβρουαρίου 2021. Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Φινλανδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021, μετά τη νίκη του στο Uuden Musiikin Kilpailu 2021, το μουσικό διαγωνισμό που επιλέγει τις συμμετοχές της Φινλανδίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Φινλανδία τοποθετήθηκε στο δεύτερο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 20 Μαΐου 2021, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του σόου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Blind Channel στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Προστατευόμενη ονομασία προέλευσης

Ως προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) νοείται το όνομα μιας περιοχής, που χρησιμοποιείται στην περιγραφή ενός αγροτικού προϊόντος που παράγεται σε αυτήν και η ποιότητα του ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον. Το καθεστώς για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 1992 με τον κανονισμό 2081/92

 Για τους οίνους μιας περιοχής οι όροι καθορίζουν: Τη ζώνη παραγωγής του οίνου Τη ποικιλιακή σύνθεση του αμπελώνα Τις καλλιεργητικές τεχνικές Τις μεθόδους οινοποίησης Τον ελάχιστο αλκοολικό τίτλο Τη στρεμματική απόδοσηΟι οίνοι ονομασίας προέλευσης αποτελούνται από τους οίνους Ελεγχόμενης Ονομασίας Προέλευσης και από τους οίνους Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (O.Π.Α.Π). Οι παραπάνω όροι διαφέρουν για κάθε μία κατηγορία. ΤυριάΑρσενικό Νάξου Γαλοτύρι Γραβιέρα Νάξου Γραβιέρα Κρήτης Γραβιέρα Αγράφων Καλαθάκι Λήμνου Κεφαλογραβιέρα Κασέρι Κατίκι Δομοκού Λαδοτύρι Μυτιλήνης Μανούρι Μετσοβόνε Μπάτζος Ξινομυζήθρα Σαν Μιχάλη Σφέλα Σφέλα Φέτα Φορμαέλλα Αράχωβας Παρνασσού Άλλα τυριά Φρούτα-Λαχανικά-Όσπρια-Ξηροί καρποί Αγκινάρα Ιρίων Ακτινίδιο Πιερίας Κεράσια Ροδοχωρίου Κουμκουάτ Κέρκυρας Λόπια Κατταβιάς Ρόδου Μανταρίνι Χίου Μήλα Ζαγοράς Μήλα Καστοριάς Μήλα Πηλαφά Ντελίσιους Τριπόλεως Ντοματάκι Σαντορίνης Πατάτα Κάτω Νευροκοπίου Πατάτα Νάξου Πορτοκάλια Μάλεμε Χανίων Ροδάκινα Νάουσας Ρόδια Ερμιόνης Σταφίδα κορινθιακή "Βοστίτσα" Αιγίου Σταφίδα σουλτανίνα Κρήτης Σταφίδα Ζακύνθου Σταφίδα Ηλείας Σύκα Βραβρώνας Μεσογείων Σύκα ξηρά Κύμης Σύκα ξηρά Ταξιάρχη Φάβα Σαντορίνης Φάβα Φενεού Φασόλια βανίλιες Φενεού Φασόλια Κατταβιάς Ρόδου Φιρίκι Πηλίου Φυστίκι Αίγινας Φυστίκι κελυφωτό Φθιώτιδας Φυστίκι Μεγάρων Άλλα προϊόντα Μαστίχα Χίου Κρόκος Κοζάνης Ελαιόλαδα - Ελιές Μέλι Ελάτης Βανίλια Μαινάλου Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (ΠΟΠ), ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΔΕΙΞΗ (ΠΓΕ), ΙΔΙΟΤΥΠΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΡΟΪΟΝ (ΙΠΠ) Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Κατάλογος Ελληνικών Προϊόντων ΠΟΠ-ΠΓΕ & Προδιαγραφές Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Οίνοι με προστατευόμενοι ονομασία προέλευσης