IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γ΄ Καρλικός Πόλεμος

Ο Γ΄ Καρλικός Πόλεμος ήταν ο τελευταίος από τους Καρλικούς Πολέμους, εμφύλιες διαμάχες που κυριάρχησαν στην εσωτερική πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα της Ισπανίας του 19ου αιώνα. Διαδραματίστηκε μεταξύ του 1872 και 1876 και επηρέασε κυρίως τις βασκικές επαρχίες, τη Ναβάρρα, την Καταλονία και την ορεινή Αραγόνα.

 Οι καρλιστές είχαν προσπαθήσει να πετύχουν την δημοκρατική του επικράτηση στα πλαίσια πλέον της Α΄ Ισπανικής Δημοκρατίας και υπό από τον προσωρινό μονάρχη, Αμεδαίου του Οίκου της Σαβοΐας. Ωστόσο, παρά την εκλογική υποστήριξη που έλαβαν, δεν κατάφεραν να σχηματίσουν ένα ισχυρό κόμμα. Ιδιαίτερα για τις συντηρητικές ελίτ ο καρλισμός παρέμενε μια χαμένη υπόθεση, αντίθετα με την θετική προοπτική του γιου της τέως βασίλισσας Ισαβέλλας, Αλφόνσου. Με αφορμή τη βία που ασκήθηκε εναντίον καρλιστών, παραιτήθηκαν και οδηγήθηκαν στην ένοπλη δράση. Ο καρλιστής διεκδικητής του θρόνου, Κάρολος Μαρία, μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια και μια προσωρινή συμφωνία με την ισπανική κυβέρνηση το 1872, κατάφερε τον επόμενο χρόνο να επιβληθεί στις δυσκολίες και να φτάσει στην κατάκτηση σημαντικού ποσοστού των βασκικών εδαφών. Εκεί εγκαθίδρυσε ένα τύποις καρλιστικό κράτος, με δικές του υπηρεσίες και στρατό αλλά δεν κατάφερε να επεκταθεί πέραν των παραδοσιακών του πυρήνων, ούτε και να κατακτήσει κάποια σημαντική πόλη. Αντίθετα, οι καρλιστές ηγέτες στην Καταλονία και την Αραγόνα ποτέ δεν προσπάθησαν να στήσουν κάποια συντονισμένη πολεμική προσπάθεια αλλά περιορίστηκαν σε λησταρχικές δραστηριότητες.Με την ανασύσταση της Βουρβονικής Δυναστείας στο θρόνο της Ισπανίας στο πρόσωπο του Αλφόνσου ΙΒ΄, επετεύχθη και η ειρήνευση των υπό καρλιστικό έλεγχο περιοχών, με τον διεκδικητή Κάρολο να διαφεύγει στη Γαλλία. Cantarino, Vicente (1999), Civilización y cultura de España. Τέταρτη έκδοση. Prentice-Hall, Upper Saddle River, Νιου Τζέρσεΐ Carr, Raymond (1982), Spain, 1808-1975, Oxford University Press, Οξφόρδη.
Ανώγειο Πρέβεζας

Το Ανώγειο ή Ανώι είναι ορεινό χωριό του νομού Πρέβεζας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές του όρους Ξηροβούνι και αποτελεί τον πιο ορεινό οικισμό του νομού Πρέβεζας. Το Ανώγειο είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας που ανήκει στον δήμο Ζηρού και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 118 κατοίκους.

 Το Ανώγειο βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Νομού Πρέβεζας σε υψόμετρο 1.190 μέτρων. Υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Ανωγείου του δήμου Ζηρού. Στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες του προφήτη Ηλία, του Αγίου Σώζοντος, της Αγίας Άννης και του Αγίου Νικολάου. Από το Ανώγειο κατάγονταν και οι διαβόητοι λήσταρχοι αδερφοί Ρεντζαίοι, Κώστας και Θύμιος, που έδρασαν την εποχή του Μεσοπολέμου σε ολόκληρη την Ήπειρο. Κατά τον Ιούλιο του 1943, σημειώθηκαν στο Ανώγειο μάχες μεταξύ του Αρχηγείου Ξηροβουνίου του ΕΔΕΣ υπό την ηγεσία του Αλέκου Παπαδόπουλου και των δυνάμεων Κατοχής. Η Κοινότητα Ανωγείου υδροδοτήθηκε, συνδεόμενη στο δίκτυο ύδρευσης, το καλοκαίρι του 2020. Η τοπική κοινότητα Ανωγείου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 25,263 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Άνω Δρυμώνας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Δήμος Ανωγείου, Νομός Πρέβεζας Λίγα λόγια για το Ανώγειο
Ευχολόγιον

Το Ευχολόγιον είναι ένα λειτουργικό βιβλίο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που περιλαμβάνει τις ακολουθίες της Βαπτίσεως, τοy Γάμου, δηλ. είναι συλλογή των χριστιανικών ευχολογικών κειμένων, που αναγιγνώσκονται ή ψάλλονται σε όλες τις ιερές ακολουθίες, των διαφόρων εορτών, θρησκευτικών τελετών κ.λπ.

 Το Μεγάλο Ευχολόγιον αποτελεί ένα από τα κυριότερα βιβλία της λειτουργικής της Εκκλησίας, που περιέχει την ακολουθούμενη διάταξη αναφοράς ευχών: της ακολουθίας του Εσπερινού, του Όρθρου, τη διάταξη της Θείας Λειτουργίας τις Θείες Λειτουργίες τού Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, τού Βασιλείου τού Μεγάλου, των Προηγιασμένων του μεγάλου και μικρού Αγιασμού τις ακολουθίες άλλων μυστηρίων, όπως Βάπτισης, Γάμου, Ευχελαίου, Τρισαγίου, χειροθεσίας, κουράς μοναχού, μετάδοσης οφφικίων, καθιερώσεως ναού, εξοδίου ακολουθίας καθώς και πολλές άλλες που αφορούν διάφορες περιστάσεις, όπως ευχές εις ασθενείς, ψυχορραγούντας, κ.ά. Το Ευχολόγιον διακρίνεται επιμέρους στο «Μεγάλο Ευχολόγιον» και στο «Μικρό Ευχολόγιον». Στο μεν Μεγάλο περιλαμβάνονται όλα τα προηγούμενα, στο δε Μικρό Ευχολόγιον περιέχονται τα απολύτως χρήσιμα καθ' ημέρα για τον λειτουργό της Εκκλησίας, εξού λέγεται επίσης και "Αγιασματάριον". Επίσης μια ιδιαίτερη διάκριση είναι το λεγόμενο Αρχιερατικόν, το οποίο περιλαμβάνει πρόσθετες (ιδιαίτερες) ευχές, που αναγιγνώσκονται μόνο από αρχιερείς κατά την παρουσία και συμμετοχή τους, σε πάσης φύσεως ιερουργίες (ακολουθίες, αγιασμούς, και διάφορες αρχιερατικές τελετές). Το αρχαιότερο σωζώμενο Ευχολόγιο τού Βυζαντινού λειτουργικού τύπου είναι ο Βαρβερινός κώδικας 336 του τέλους του 8ου αιώνα. Οι συλλογές αυτές περιέχουν υλικό διαφόρων εποχών, από τον 4ο αιώνα μέχρι την εποχή της σύνταξής τους και διαφόρων συγγραφέων. Από το Ευχολόγιο προήλθαν πιο εύχρηστες συλλογές ευχών και ακολουθιών, χωρίς να αποκλείεται και η αντίστροφη πορεία, ότι δηλαδή από τις μικρές συλλογές προήλθε η μεγάλη. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΑ΄, σελ.834.
Μαντζαβινάτα

Τα Μαντζαβινάτα είναι χωριό της Κεφαλονιάς και δημοτικό διαμέρισμα του Ληξουρίου του Δήμου Κεφαλλονιάς. Βρίσκεται στο δρόμο από το Ληξούρι στο Ακρωτήρι Κουνόπετρα σε υψόμετρο 10 μέτρων, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 249 κατοίκους (απογραφή 2001). Νότια του χωριού βρίσκεται η δημοφιλής παραλία Ξι και η Κουνόπετρα. Τον Αύγουστο γίνεται στην πρώην αυλή του σχολείου η γνωστή εορτή κρασιού από τον πολιτιστικό σύλλογο «Κουνόπετρα» Μαντζαβινάτων-Βουνίου.

 Το μέρος κατοικείται μάλλον από την αρχαιότητα, ένα ρωμαϊκό μωσαϊκό από τα Βάτσα (Vazza) βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κεφαλλονιάς, και ο λόφος Μασπάλι ερμηνεύεται ως αρχαία ακρόπολη. Η ονομασία του τόπου είναι Ιταλικής προέλευσης από της λέξεις mangiare (φαγητό) και vino (κρασί). Η παραγωγή σταφίδας και κρασιού αποτελούσε ο σημαντικότερος οικονομικός τομέας του χωριού. Από τις τρεις εκκλησίες του χωριού η παλαιότερη είναι από το 1666. Στο ακρωτήρι Κουνόπετρα βρίσκεται η κουνόπετρα, μια πέτρα που μετά από σύγκρουση ενός Αγγλικού πολεμικού πλοίου τον δέκατο ένατο αιώνα κουνιέται. Οι κάτοικοι του χωριού έχουν το πλείστον μεταφερθεί στον κάμπο κοντά στην Κουνόπετρα. Εκπολιτιστικος – εξωραϊστικος συλλογος Μαντζαβινατων – Βουνιου «Η ΚΟΥΝΟΠΕΤΡΑ»
Βένταντ Ιμπίσεβιτς

O Βένταντ Ιμπίσεβιτς (Vedad Ibišević, 6 Αυγούστου 1984) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στη Χέρτα Βερολίνου. Μέχρι το 2017 ήταν διεθνής με την Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

 Η καριέρα του ξεκίνησε το 2004 από την Παρί Σεν Ζερμέν και δύο χρόνια αργότερα μετέβη στη Γερμανία. Αγωνίστηκε σε ομάδες όπως η Αλεμάνια Άαχεν, η Χόφενχαϊμ και η Στουτγκάρδη.Από τον Αύγουστο του 2015 παίζει στη Χέρτα Βερολίνου και από το 2016 είναι αρχηγός της ομάδας. Στην Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ξεκίνησε να παίζει το 2007. Ήταν στο ρόστερ τη ομάδας στο Μουντιάλ του 2014. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα το 2017. Σε μικρή ηλικία έφυγε από τη χώρα του εξαιτίας του πολέμου και εγκαταστάθηκε στην Ελβετία και αργότερα στις ΗΠΑ. Ο Ιμπίσεβιτς είναι Μουσουλμάνος.
Peugeot 406

Το Peugeot 406 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τον Σεπτέμβριο του 1995 έως τον Μάιο του 2005 στην Ευρώπη και μεταγενέστερα και σε άλλα κράτη, άλλων ηπείρων. Συνολικά κατασκευάστηκαν περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα του μοντέλου, τόσο σε αριστεροτίμονες, όσο και σε δεξιοτίμονες εκδοχές, από τα οποία τα 107.633 ήταν της έκδοσης κουπέ. Αντικατέστησε το Peugeot 405 και αντικαταστάθηκε τον Απρίλιο του 2004 από το Peugeot 407, αν και ειδικότερα η έκδοση 406 Coupé παρέμεινε στην ευρωπαϊκή παραγωγή έως τον Μάιο του 2005.

 Για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στην αγορά ως 4-πορτο σεντάν στις 19 Οκτωβρίου 1995, αν και ειδικότερα η δεξιοτίμονη εκδοχή του έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 1996.. Σύντομα ακολούθησαν και οι άλλες εκδοχές αμαξώματος, το 5-πορτο station wagon, που προστέθηκε τον Οκτώβριο του 1996, και το 2-πορτο coupé, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1997. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd ήταν 0,30 στα μοντέλα 1.6 και 1.8 λίτρων, και 0,32 στα μοντέλα 2.0 λίτρων, λόγω φαρδύτερων ελαστικών σε αυτή την έκδοση. Στα πλαίσια της πολιτικής του τότε Ομίλου PSA, το 406 μοιραζόταν το σασί και το μηχανικό υπόβαθρο με το επίσης μεσαίας κατηγορίας Citroën Xantia, του 1993 - 2001, αν και δεν διέθετε την υδροπνευματική ανάρτηση της Citroën. Επίσης και η εξωτερική του εμφάνιση ήταν εντελώς διαφορετική, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να αντιληφθεί την συγγένεια. Η εκδοχή 406 Coupé παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1996 και είχε σχεδιαστεί από τον οίκο Πινινφαρίνα, ο οποίος ανέλαβε και την παραγωγή του. Αρχικά, προσφερόταν με δύο κινητήρες βενζίνης, έναν 2.0 λίτρων 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) και έναν 3.0 λίτρων V6, και από το 2001 προστέθηκε στην παλέτα ένας 4-κύλινδρος σε σειρά 2.2 λίτρων HDi τουρμποντίζελ. Μεταγενέστερα, έγινε διαθέσιμος και ένας 4-κύλινδρος σε σειρά 2.2 λίτρων βενζίνης. Συνολικά κατασκευάστηκαν 107.633 αντίτυπα του 406 Coupé.Είναι ιστορικά ενδιαφέρον ότι το ντιζάιν αυτό είχε αρχικά προταθεί στη Fiat από τον Pininfarina στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά η Fiat δεν το δέχτηκε και προτίμησε να σχεδιάσει ένα δικής της αισθητικής κουπέ. Το 406 κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς από το What Car? για το 1997, καθώς και το Caravan Club Towcar of the Year για το 1997 και για το 2001. Επίσης, κέρδισε το βραβείο του Ιρλανδικού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1997. Ωστόσο έχασε οριακά, για μόλις 15 πόντους, τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1996 από τα Fiat Bravo/Brava, που απέσπασαν 378 πόντους, έναντι 363 πόντων του Peugeot 406.
Άννα Μαρία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

H Άννα-Μαρία, γερμ. Anna-Maria von Mecklenburg-Schwerin (1 Ιουλίου 1627 - 11 Δεκεμβρίου 1669) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Βάισενφελς.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας-Μαρίας των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Παντρεύτηκε το 1647 τον Αύγουστο δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και είχε τέκνα: Μαγδαληνή-Σίβυλλα 164-1681, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Ιωάννης-Αδόλφος Α΄ 1649-1696, δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς. Αύγουστος 1650-1674, κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Μαγδεβούργου· απεβίωσε 24 ετών. Χριστιανός 1652-1689, στρατάρχης της Σαξονίας. Άννα-Μαρία 1653-1671 απεβ. 18 ετών. Σοφία 1654-1724, παντρεύτηκε τον Κάρολο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Χριστίνα 1656-1698, παντρεύτηκε τον Αύγουστο-Φρειδερίκο πρίγκιπα-επίσκοπο της Λυβέκης (γιο του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ). Ερρίκος 1657-1728, κόμης του Μπάρμπυ. Αλβέρτος 1659-1692, πρίγκιπας της Σαξονίας-Βάισενφελς. Αικατερίνη 1655-1663 απεβ. 8 ετών, Ελισάβετ 1660-1663 απεβ. 3 ετών, Δωροθέα 1662-1663 απεβ. 1 έτους. Dirk Schleinert. "Anna Maria von Mecklenburg (1627-1669) und August von Sachsen (1614-1680) und die Begründung des Hauses Sachsen-Weißenfels. Dynastische Beziehungen zwischen Mecklenburg und Kursachsen im 17. Jahrhundert", in Mecklenburgische Jahrbücher 123 (2008), 123-157. Klaus Gondermann. Die Mitglieder der Fruchtbringenden Gesellschaft 1617-1650: 527 Biographien. Leipzig 1985. 300 Jahre Schloß Neu-Augustusburg, 1660–1694 - Residenz der Herzöge von Sachsen-Weißenfels. Festschrift. Weissenfels (1994). Johann Christoph Dreyhaupt. Beschreibung des ... Saal-Creyses, insonderheit der Städte Halle. Halle 1749/1751 (so-called Dreyhaupt-Chronik).
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Περού

Το Καμπεονάτο Ντεσεντραλισάδο (ισπανικά: Campeonato Descentralizado) αποτελεί την κορυφαία επαγγελματική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Περού. Το πρωτάθλημα λειτουργεί με σύστημα ανόδου και υποβιβασμού μαζί με το πρωτάθλημα της Σεγούντα Ντιβισιόν και το ειδικό πρωτάθλημα κατάταξης Κόπα Περού. Χωρίζεται σε τρία μέρη, το Τορνέο ντε Βεράνο (Θερινό), το Τορνέο Απερτούρα (Άνοιγμα) και το Τορνέο Κλαουσούρα (Κλείσιμο), ενώ διαρκεί από το Φεβρουάριο έως το Δεκέμβριο. Το πρωτάθλημα διοργανώνεται από την Αθλητική Ομοσπονδία Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου. Πολυνίκης είναι η Ουνιβερσιτάριο με 26 πρωταθλήματα.

 Η Περουβιανή Ποδοσφαιρική Ένωση (Liga Peruana de Fútbol) ιδρύθηκε το 1912 και διοργάνωσε τα πρωταθλήματα της Πριμέρα Ντιβισιόν και της Σεγούντα Ντιβισιόν. Οι αγωνιστικές περίοδοι μεταξύ του 1912 και του 1921 περιλάμβαναν συλλόγους με έδρα τη Λίμα και θεωρούνταν ανεπίσημοι από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Περού. Το 1926, το πρωτάθλημα συνεχίστηκε από τη νεοϊδρυθείσα Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Περού. Η πρώτη κατηγορία διαδραματίστηκε σε ερασιτεχνικό επίπεδο από την ίδρυσή της, αλλά έγινε επαγγελματική το 1951. Το 1966 ιδρύθηκε το πρώτο εθνικό πρωτάθλημα με την ονομασία Descentralizado (Αποκεντρωμένο), με προσκεκλημένες και ομάδες που έδρευαν εκτός των επαρχιών Λίμα και Καγιάο. Από το 2010, ο τίτλος πρωταθλήματος έχει κερδηθεί από πάνω από 19 συλλόγους, αλλά η Ουνιβερσιτάριο, η Αλιάνσα Λίμα και η Σπόρτινγκ Κριστάλ μοιράζονται τους περισσότερους τίτλους. Μόνο η Ουνιβερσιτάριο, η Αλιάνσα Λίμα και η Σπόρτινγκ Κριστάλ κατέχουν κατέχουν 66,3% των τίτλων. Οι σύλλογοι με πλάγια γραφή δεν υφίστανται πλέον Επίσημος ιστότοπος
Κουαρτού Σαντ'Έλενα

Το Κουαρτού Σαντ'Έλενα είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 μίλια από την πρωτεύουσα Κάλιαρι στον παλιό Ρωμαϊκό δρόμο, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σαρδηνίας με πληθυσμό 71.216 κατοίκους (2015).Η πόλη πήρε το όνομα της από το συνθετικό "Κουαρτού" που έχει σχέση με την απόσταση των 4 μιλίων από την Κάλιαρι και το συνθετικό "Σαντ'Έλενα" επειδή πέρασε από εκεί η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Το Κουαρτού Σαντ'Έλενα έχει ένα ποδοσφαιρικό Στάδιο με χωρητικότητα 16.500 θεατές το "Σαρντένια Αρένα". Την περίοδο 2012 - 2013 φιλοξένησε την ομάδα της Σέριε Α Κάλιαρι Κάλτσιο της οποίας το Στάδιο Σαντ Ελία έκλεισε εκείνη την χρονιά.

 Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρατηρούνται στην προ-Νουραγική, την Νουραγική περίοδο και με τους Φοίνικες με ίχνη διαφόρων ειδών από ψάρια εκείνης της περιόδου. Ευρήματα από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία βρέθηκαν κοντά στο χωριό Σαντ Αντρέα, ένα νεκροταφείο στο Σαντ Μαρτίνο και λίγοι τάφοι. Τον 11ο αιώνα η Σαρδηνία χωρίστηκε σε 4 Δικαιοδοσίες, το Κουαρτού μαζί με άλλα 14 χωριά παραχωρήθηκαν στην Δικαιοδοσία του Κάλιαρι, παραδόθηκαν στον αρχιεπίσκοπο του Κάλιαρι (1066) και στην συνέχεια στον Δικαστή Τορχιτόριο Β΄ του Κάλιαρι. Την περίοδο που κυβέρνησε το Στέμμα της Αραγωνίας η Κουαρτού Σαντ'Έλενα υπέφερε από πείνες, Ελονοσία και έκαναν σκληρές επιδρομές οι Σαρακηνοί, την παρακμή ακολούθησε ολόκληρη η Σαρδηνία. Οι Γάλλοι στρατιώτες στρατοπέδευσαν στην ακτή του Κουαρτού με στόχο να κατακτήσουν ολόκληρο το νησί (1793), ο λαός της πόλης με ηγέτη τον Ανδρέα Πιζάρο απέκρουσε τους Γάλλους και τους έσφαξε σε μια αιματηρή μάχη. Ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Τζοβάνι Γκρόνκι (1887 - 1978) έδωσε στο Κουαρτού Σαντ'Έλενα τον τίτλο του Δήμου (1956) Δήμος του Κουαρτού Σαντ'Έλενα
Το Ουρλιαχτό ΙΙΙ: Η Αποκάλυψη

Το Ουρλιαχτό ΙΙΙ: Η Αποκάλυψη (αγγλικά: Howling III: The Marsupials) είναι μια κωμωδία τρόμου αυστραλέζικης παραγωγής του 1987. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Philippe Mora, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Charles Waterstreet. Η ταινία γυρίστηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και είναι η δεύτερη συνέχεια της ταινίας Το Ουρλιαχτό. Το Ουρλιαχτό 3 έχει τρία διαφορετικά υπό-σενάρια, συμπεριλαμβανομένων των επιστημόνων που πειραματίζονται σε λυκάνθρωπους, μια νεαρή γυναίκα λυκάνθρωπο η οποία ψάχνει για μια καλύτερη ζωή και των στρατιωτών που τους κυνηγάν τη φυλή των λυκανθρώπων.

 Ένας διάσημος κοινωνιολόγος στέλνεται να ερευνήσει μια φυλή μαρσιποφόρων λυκανθρώπων οι οποίοι ζουν στην Αυστραλία και ερωτεύεται ένα θηλυκό από αυτούς. Barry Otto - Καθηγητής Harry Beckmeyer Imogen Annesley - Jerboa William Yang - Σιβηριανός αγρότης Deby Wightman - Γυναίκα λυκάνθρωπος Leigh Biolos - Donny Martin Christopher Pate - Πράκτορας #1 Max Fairchild - Thylo Jerome Patillo - Πράκτορας #2 Dagmar Blahová - Olga Gorki Ralph Cotterill - Καθηγητής Sharp Η ταινία γνώρισε αρνητικές κριτικές από το κοινό. Έχει μια βαθμολογία 3,0/10 στο IMDb. Στο Rotten Tomatoes έχει μια βαθμολογία 20% βασισμένη σε 10 κριτικές. Η ελληνική ιστοσελίδα b-movies.gr έδωσε την ταινία μια βαθμολογία των 0/5 και είπε: "Τελική ανάλυση, μην το χάσετε! Δύσκολα θα ξαναδείτε τόσο κακή ταινία με λυκάνθρωπους, οπότε από αυτήν την άποψη αξίζει τα λεφτά της". Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD από την Elite Entertainment το 2001. Το DVD περιείχε την widescreen έκδοχη ταινίας, τρέιλερς, και έναν ηχητικό σχολιασμό από τον σκηνοθέτη. Πλέον έχει σταματήσει η παραγωγή αυτής της έκδοσης. Η ταινία είχε κυκλοφορήσει στην Ελλάδα σε Bootleg έκδοση από την Arcadia η οποία είναι αντιγραφή της έκδοσης της Elite Entertainment. Το Ουρλιαχτό 3 στο Rotten Tomatoes Το Ουρλιαχτό 3 στο Allmovie Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
Ρόμαν ο Μέγας

Ο Ρόμαν Β΄ Μστισλάβιτς ο μέγας, ρωσ. Роман Мстиславич (π. 1152 - 19 Ιουνίου 1205) από τον Οίκο των Ρουρκιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1168-70), τού Βλαντίμιρ της Βολινίας (1170-89, 89-1205) και της Γαλικίας (1189, 98/99-1205).

 Ήταν γιος τού Μστισλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Αγνής των Πιαστ, κόρης τού Μπολέσλαβ Γ΄ δούκα της Πολωνίας. Όταν κατέλαβε το θρόνο της Γαλικίας, έγινε κύριος των δυτικών Ρώσων. Έγινε γαμπρός τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης τού 1204 οι χρονικογράφοι τού αποδίδουν τον τίτλο τού αυτοκράτορα, αλλά δεν φαίνεται πως ο ίδιος τον ανέλαβε επίσημα. Επιχείρησε δύο εκστρατείες εναντίον των Κουμάνων με επιτυχία και επέστρεψε με πολλούς αιχμαλώτους. Όμως το αποτέλεσμα της νίκης του υπονομεύτηκε από νέες διαμάχες μεταξύ των Ρουρικιδών πριγκίπων. Στη μάχη εναντίον των Πολωνών στο Ζάβιχοστ, απεβίωσε. Οι απόγονοί του κυβέρνησαν το Βλαντίμιρ της Βολινίας και τη Γαλικία ως το 1340. Νυμφεύτηκε πρώτα τη 2η εξαδέλφη του Πρεντσλάβα, κόρη τού Ρούρικ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και είχε τέκνα: Φεντόρα (Θεοδώρα) απεβ. μετά το 1200, παντρεύτηκε τον Βασίλκο Βλαντιμίροβιτς πρίγκιπα της Γαλικίας. Ελένα/Μαρία απεβ. πριν το 1241, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ πρίγκιπα των Περεγιασλάβλ, Τσέρνιγοβ, Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Κιέβου.Το 1197/1200 έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα-Ευφροσύνη Αγγελίνα, κόρη του Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα: Ντανίλο 1201-1264, βασιλιάς της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας). Βασίλκο 1203-1269, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου. Dimnik, Martin. The Dynasty of Chernigov - 1146-1246
Τζέιμς Νιούμαν

Ο Τζέιμς Ρίτσαρντ Νιούμαν είναι Άγγλος τραγουδιστής-τραγουδοποιός με βάση το Λονδίνο. Είναι ο αδερφός του ποπ σταρ Τζον Νιούμαν. Στα βραβεία Brit Awards 2014, κέρδισε το βραβείο Brit Award for British Single of the Year μετά τη συνυπογραφή του στο τραγούδι "Waiting All Night". Είχε επιλεχθεί να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ με το τραγούδι "My Last Breath", προτού ο διαγωνισμός ακυρωθεί λόγω της πανδημίας COVID-19. Ωστόσο, επανεπιλέχθηκε μέσω του BBC για να εκπροσωπήσει την χώρα στον διαγωνισμό του 2021. Βέβαια, συγκέντρωσε συνολικά, τόσο από τις ψήφους των κριτικών επιτροπών, όσο και την ψήφο του κοινού, 0 βαθμούς. Η τελευταία φορά που έγινε, αντίστοιχα για το Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν το 2003 με το συγκρότημα Jemini.

 Ως κύριος ερμηνευτής "My Last Breath" Ως συνεμφανιζόμενος ερμηνευτής "Coming Home"(Arno Cost featuring James Newman) "Daylight to Midnight"(Night Safari featuring James Newman) "Head Up"(Don Diablo featuring James Newman) "Therapy"(Armin van Buuren featuring James Newman) "Lights Go Down"(Matoma featuring James Newman) "High on Your Love"(Armin van Buuren featuring James Newman) ήταν στα φωνητικά. ήταν συνεμφανιζόμενος ερμηνευτής. Το "Embers" είναι τραγούδι του Άγγλου τραγουδιστή Τζέιμς Νιούμαν, που κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου 2021. Το τραγούδι έχει προγραμματιστεί να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Τον Φεβρουάριο του 2021, το BBC ανακοίνωσε πως το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 πρόκειται να εκπροσωπήσει ο Τζέιμς Νιούμαν, ο οποίος προοριζόταν να εκπροσωπήσει την χώρα στον διαγωνισμό του 2020 αλλά ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μέλος των Big 5, το τραγούδι έχει προκριθεί να διαγωνιστεί αυτόματα στον μεγάλο τελικό που πρόκειται να διεξαχθεί στις 22 Μάϊου 2021 στο Rotterdam Ahoy, στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. James Newman στο Allmusic
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2003-04

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2003-04 ήταν η 65η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 18η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2003-04 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2004-05.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2004-05. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2004-2005. Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2004. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2002-03, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2002-03 Αναγέννηση Δερύνειας, Δόξα Κατωκοπιάς και Ονήσιλος Σωτήρας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Νέα Σαλαμίνα, ο Άρης Λεμεσού και η Αλκή Λάρνακας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2003-04. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Σημειώσεις:1Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας (Στάδιο Κατωκοπιά) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Δόξα χρησιμοποίησε ως έδρα το Μακάρειο Στάδιο.2Λόγω ακαταλληλότητας της δικής του έδρας (Κοινοτικό Στάδιο Σωτήρας) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, ο Ονήσιλος χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Τάσος Μάρκου. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Το παιχνίδι Αναγέννηση-Ονήσιλος τελείωσε 2-2. Ο Ονήσιλος υπέβαλε ένσταση για αντικανονική συμμετοχή ποδοσφαιριστή της Αναγέννησης. Ο Ονήσιλος κέρδισε την ένσταση και το παιχνίδι κατακυρώθηκε υπέρ του με σκορ 0-2. «2003/04 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Παγκύπριο πρωτάθλημα». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 50. 3 Μαΐου 2004. «Κυπριακό Ποδόσφαιρο 2003/04». Ο Φιλελεύθερος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015. Παπαμωυσέως, Στέλιος (2013). Από την... ενοποίηση στ΄ αστέρια. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 130. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2003-04 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Μονή Αβγασίδας

Η Μονή Αβγασίδας βρισκόταν στην επαρχία Αμμοχώστου της Κύπρου. Κατεδαφίστηκε με διαταγή του Tούρκου στρατιωτικού διοικητή της περιοχής, σχεδόν αμέσως μετά την κατάληψη της περιοχής από τα τουρκικά στρατεύματα το 1974.

 Η Μονή Αβγασίδας βρίσκόταν ένα μίλι από το τουρκικό χωριό Σανταλάρι και ανατολικά της Περιστερωνοπηγής της επαρχίας Αμμοχώστου. Η μονή της Παναγίας της Αβγασίδας αποτελούνταν από το καθολικό, δηλαδή τον κεντρικό ναό (νότιο κλίτος 12ος αιώνας, βόρειο κλίτος 15ος αιώνας) και από δύο παρακείμενα μοναστηριακά κτίσματα, ένα βόρεια (15ος αιώνας) και ένα άλλο ανατολικά (18ος αιώνας). Η πρώτη γραπτή αναφορά για τον ναό γίνεται σε ιταλική περιγραφή της Κύπρου, του τέλους του 15ου αιώνα. Οι Γοτθικές αρχιτεκτονικές επιρροές είναι εμφανείς στις πόρτες του ναού. Το εικονοστάσιο τοποθετέιται τον 17ο αι. και φέρει εικόνες του 18ου αι. Στον βόρειο τοίχο του ναού βρίσκεται ανάγλυφη μεσαιωνική ταφική πλάκα με άντρα φέροντα δερμάτινο κλειστό ένδυμα μακρύ παντελόνο και πύλο στο κεφάλι. Επίσης υπάρχει επιγραφή αφιερωμένη σε κάποιον Γεώργιο χρονολογημένη στα 1482. Ο ναός είναι δίκλητος λόγω συνύπαρξης καθολικών και υποτελών ορθοδόξων, ενώ το νότιο κλίτος, το οποιο ανήκε στους ορθοδόξους ήταν το πιο μεγάλο είχε τρούλλλο. Στη θέση του ναού πρέπει να βρισκόταν βυζαντινό μοναστήρι, αφιερωμένο πιθανώς στον ΄΄Αγιο Ιλαρίωνα. Τεκμήρια αυτού του μοναστηριού αποτελούν οι μαρμάρινοι κίονες οι οποίοι στηρίζουν τα δύο κλήτοι και βάσεις, επίκρανα και πεσμένοι κίονες. Στην αρχική αυτή βυζαντινή μονή ανήκε η περιοχή Αγρίδια ή Αγροί. Κατά τη φραγκοκρατία το όνομα της Μονής παραφθάρθηκε σε Santalaris και περιήλθε σε κάποιον Γάλλο φεουδάρχη μαζί με την κτηματική της περιουσία. Το 1968 το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέλαβε την συντήρηση των δυο κοντινών μοναστηριακών κτισμάτων, που βρίσκονταν σε κακή κατάσταση. Σχετικά διατηρημένο, χάρη στη συντήρηση που έγινε το 1968, παραμένει ακόμα και σήμερα το σε σχήμα Γ βόρεια ευρισκόμενο μοναστηριακό κτίσμα με τις τοξωτές καμάρες. Σχεδόν αμέσως μετά την κατάληψη της περιοχής από τα τουρκικά στρατεύματα το 1974, κατεδαφίστηκε με διαταγή του Tούρκου στρατιωτικού διοικητή της περιοχής για λόγους εκδίκησης για τον σφαγιασμό 106 Τουρκοκύπριων γυναικόπαιδων από τα χωριά Σανταλάρης, Αλόα και Μάραθα, από Περιστερωνοπηγιώτες μέλη της ΕΟΚΑ Β’, στις 14 Αυγούστου 1974, ημέρα έναρξης της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής και λίγες ώρες πριν την κατάληψη της περιοχής. Κώστας Κύρρης, «Αβγασίδας Μονή», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.1 (1963), στ.33-34 Μονή της Παναγίας στην Αυγασίδα: νέα στοιχεία για την καταστροφή της[1]
Σημειωματάριο μιας χρήσης

Το σημειωματάριο μιας χρήσης (αγγλικά: one-time pad, συντομογραφία ως OTP) είναι κρυπτογραφική τεχνική η οποία εφόσον εφαρμοστεί επιτυχημένα είναι αδύνατο να παραβιαστεί ακόμα και αν υπάρχει άπειρος χρόνος και επεξεργαστική δύναμη για κάτι τέτοιο. Απαιτεί την χρήση ενός κλειδιού το οποίο είναι το ίδιο μέγεθος ή μεγαλύτερο από το κρυπτογραφημένο μήνυμα. Βάσει της τεχνικής αυτής τα περιεχόμενα του μηνύματος διασταυρώνονται με το μυστικό κλειδί (σημειωματάριο μιας χρήσης) όπου για κάθε χαρακτήρα του αρχικού μηνύματος γίνεται αντικατάσταση του με κάποιον χαρακτήρα από το κλειδί και μετασχηματισμός με την χρήση αριθμητικής ισοϋπόλοιπων.

 Η περιγραφή ως σημειωματάριο προέρχεται από τις παλιές υλοποιήσεις της τεχνικής αυτής, όπου χρησιμοποιούνταν τετράδια τα οποία περιείχαν τις ακολουθίες των κλειδιών, και μόλις χρησιμοποιούνταν κάποιο κλειδί ήταν εύκολο να σκιστεί η σελίδα και να καταστραφεί ώστε να μην ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ. Κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η KGB διέθετε τέτοια τετράδια σε εξαιρετικά μικρό μέγεθος, τόσο ώστε να χωρούν στην παλάμη του χεριού, ή ακόμα και μέσα σε καρυδότσουφλο, ενώ συχνά τα τετράδια ήταν τυπωμένα πάνω σε ιδιαίτερα εύφλεκτο υλικό έτσι ώστε να είναι εύκολη η γρήγορη καταστροφή τους. Η πρώτη γνωστή θεωρητική περιγραφή τους έγινε για πρώτη φορά το 1882 από τον Φρανκ Μίλερ, και η τεχνική επανεφευρέθηκε το 1917 και κατοχυρώθηκε νομικά στις ΗΠΑ ως ευρεσιτεχνία το 1919 από τον Γκίλμπερτ Βέρναμ για την χρήση του τελεστή XOR κατά την κρυπτογράφηση του μηνύματος, και ο οποίος το επέκτεινε επί της δικής του ξεχωριστής μεθόδου που είχε δημιουργήσει παλαιότερα η οποία όμως ήταν ευάλωτη σε σχέση με το σημειωματάριο, καθώς επαναχρησιμοποιούσε τα κλειδιά και δεν υπήρχε ο παράγοντας του τυχαίου. Συνειδητοποιήθηκε αργότερα πως αν τα χρησιμοποιούμενα κλειδιά ήταν τυχαία και δεν επαναχρησιμοποιούνταν, η όποια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης θα ήταν αδύνατη. Εάν το κλειδί είναι πραγματικά τυχαίο, είναι τουλάχιστον όσο μεγάλο όσο το αρχικό μήνυμα, δεν ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, και παραμείνει απολύτως μυστικό, τότε η κρυπτογραφημένη μορφή του μηνύματος είναι αδύνατο να αποκρυπτογραφηθεί ή να παραβιαστεί. Έχει επίσης αποδειχθεί πως ο οποιοσδήποτε αλγόριθμος προσφέρει τέλεια μυστικότητα θα πρέπει να χρησιμοποιεί κλειδιά με τα ίδια χαρακτηριστικά των σημειωματάριων μιας χρήσης. Ωστόσο υπάρχουν πρακτικά προβλήματα τα οποία έχουν εμποδίσει την τεχνική αυτή από το να διαδοθεί και να χρησιμοποιηθεί ευρέως. Η αποκρυπτογράφηση γίνεται με την αντίστροφη διαδικασία.
Τάλαντα Σύρου

Τα Τάλαντα είναι οικισμός της Σύρου που βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Ερμούπολης. Την τελευταία δεκαετία πολλές εμπορικές επιχειρήσεις εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Σε λόφο στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται το ησυχαστήριο της μονής Ιησουιτών και το συγκρότημα της μονής Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, όπου λειτουργεί και γηροκομείο.

 Διοικητικά, τα Τάλαντα ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγονταν στον Δήμο Ερμουπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 335 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Λιούντολφ της Σουηβίας

Ο Λιούντολφ (γερμ.: Liudolf, εξελληνισμένα Λεοδόλφος, 930 - 6 Σεπτεμβρίου 957) από τον Οίκο των Οθωνιδών ήταν δούκας της Σουαβίας (950-954). H εξέγερσή του το 953/4 οδήγησε σε μεγάλη κρίση το ανερχόμενο βασίλειο της Γερμανίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Α΄ δούκα της Σαξονίας και της πρώτης συζύγου του Ήντιθ των Ουέσσεξ, κόρης του Εδουάρδου του πρεσβύτερου βασιλιά των Αγγλο-Σαξόνων. Ο Όθων Α΄ έγινε το 936 βασιλιάς της Γερμανίας και ο Λιούντολφ, ως διάδοχος, έλαβε ευρεία μόρφωση. Ο πατέρας του τον νύμφευσε το 947/948 με την Ίντα των Κορραδιδών, κόρη και κληρονόμο του Χέρμαν Α΄ δούκα της Σουαβίας· ο Χέρμαν Α΄ απεβίωσε το 949 και ο Λιούντολφ τον διαδέχθηκε ως δούκας της Σουαβίας. Το 950 απεβίωσε ο Λοθάριος Β΄ Μποζονιδών της Λομβαρδίας ("Ιταλίας")· τότε ο Βερεγγάριος Β΄ Ιβρέας φυλάκισε την χήρα εκείνου Αδελαΐδα των Παλαιών Γουέλφων και έγινε βασιλιάς της Ιταλίας. Η Αδελαΐδα ήταν συγγενής της Ίντας των Κορραδιδών και αδελφή του Κορράδου Α΄ της Βουργουνδίας, συμμάχου του Όθωνα Α΄. Ο βασιλιάς της Γερμανίας άρχισε να ετοιμάζει εκστρατεία εναντίον του Βερεγγάριου Β΄, όταν ο γιος του με Σουηβικό στρατό διέσχισε τις Άλπεις και εισέβαλε στη Λομβαρδία. Οι ευγενείς εκεί τον υποστήριξαν λίγο, έτσι τελικά αναγκάστηκε να ακολουθήσει τον επερχόμενο στρατό του πατέρα του. Η κίνηση αυτή του Λιούντολφ δυσαρέστησε τον πατέρα του και τον θείο του Ερρίκο Α΄ δούκα της Βαυαρίας που ενδιαφερόταν για τη Βόρειο Ιταλία. Όταν το 951 έφτασε ο Όθων Α΄, νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κληρονόμο του βασιλείου της Λομβαρδίας, αλλά ο Λιούντολφ, που θεωρούσε τον εαυτό του βασιλιά της, θεώρησε το γάμο απειλή. Εόρτασε τα Χριστούγεννα ως βασιλιάς και όταν η Αδελαΐδα γέννησε το 952 και το 953 γιούς, ο Λιούντολφ εξεγέρθηκε μαζί με τον σύζυγο της αδελφής του, τον Κορράδο δούκα της Λωρραίνης. Ο Όθων Α΄ και ο αδελφός του Ερρίκος Α΄ κατέστειλαν την εξέγερση και αφαίρεσαν τα δουκάτα από τους στασιαστές. Ο Λιούντολφ συμφιλιώθηκε με τον πατέρα του, αλλά δεν έλαβε το δουκάτο του. Έκανε 2η εκστρατεία στη Λομβαρδία, υπέταξε πολλές πόλεις και ο Βερεγγάριος Β΄ διέφυγε. Ο Λιούντολφ νίκησε στην Πόμπια, κοντά στη Νοβάρα, αλλά ασθένησε από πυρετό και απεβίωσε απροσδόκητα. Τάφηκε στο αββαείο του Αγ. Άλμπαν στο Μάιντς. Είχε ιδρύσει την Στουτγάρδη στη Βόρειο Γερμανία. Ο γιος του Όθων Α΄ έγινε αργότερα δούκας της Σαουβίας. Νυμφεύτηκε το 947/8 την Ίντα των Κορραδιδών, κόρη του Χέρμαν Α΄ δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα: Όθων Α΄ 954-982, δούκας της Σουαβίας και Βαυαρίας. Ματθίλδη, ηγουμένη στο αββαείο του Έσσεν. (;) Ρίχλιντ, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ δούκα της Σουαβίας. Schutz, Herbert (2010). The Medieval Empire in Central Europe: Dynastic Continuity in the Post-Carolingian Frankish Realm, 900-1300. Cambridge University Scholars.
Exist Trace

Οι Exist Trace (ιαπωνικά: イグズィストトレイス, Χέπμπορν: Iguzisuto Toreisu, στυλιζαρισμένο ως: exist†trace) είναι ένα ιαπωνικό metal συγκρότημα του στυλ visual kei, και αποτελείται μόνο από γυναίκες. Είναι από το Τόκιο, και σχηματίστηκαν το 2003.Μέχρι στιγμής, το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει τρία singles και ένα mini άλμπουμ.Οι Exist Trace κυκλοφόρησαν ένα EP στις 21 Οκτωβρίου, 2009, με όνομα Ambivalent Symphony.

 Οι Exist Trace μπορούν να χαρακτηριστούν ως στυλ Melodic Death Metal και η τραγουδίστρια Jyou χρησιμοποιεί J-Rock φωνητικό στυλ με στοιχεία κραυγών. Ο ήχος των κιθάρων τους περιλαμβάνει heavy distortion και τεχνικά τελειοποιημένες συγχορδίες και σόλο. Ο ήχος τους είναι επικεντρωμένος στο μπάσο και στα ντραμς, που βοηθάει να αναγνωριστεί το μουσικό στυλ τους. Τα φωνητικά είναι κυρίως βασισμένα σε gothic themes, και το μουσικό τους στυλ πολλές φορές ταυτίζεται με το Gothic Metal. Φωνητικά: Jyou (ジョウ) Κιθάρα: Miko (ミコ) Κιθάρα: Omi (乙魅) Μπάσο: Naoto (猶人） Ντράμς: Mally (マリ) Άλμπουμ Demented Show (2007) Recreation eve (2008) Twin Gate (2010) Virgin (2012) World Maker (2014)EPs Annunciation -the heretic elegy- (2006) Vanguard -of the muses- (2009) Ambivalent Symphony (2009) TRUE (15.6.2011) THE LAST DAYBREAK (2011)Singles Ambivalence (2005) Funeral Bouquet (2006, 2007) Riot (2006) Liquid (2007) Knife(2010) DIAMOND (2013) Spiral Daisakusen (2014)Omnibus Drive Up!! vol. 1 (2005) SUMMIT 03 (2006) Deviant's Struggle (2007) liquid Fool's Mate Select Omnibus Seduction #1 (2007) Summit 04 (2008) Venom Summit 05 (2008) Judea Shock Edge 2009 (2009) Liquid Neo Voltage (2010) Unforgive You Iron Angel (2011) Liquid Final Summit 2000~2010 (2011) Mariannes (2011) LiquidDVDs Silent Hill 2061125 Pavilion which deer barks (2007) 0704272930 (2007) Visual-kei DVD Magazine vol.4 V-Rock Special (2010) Just Like a Virgin One Man Show (2012) Επίσημη ιστοσελίδα (ιαπωνικά)
Αίρμπας ΓΚ Μπρόουτον

Η Αίρμπας ΓΚ Μπρόουτον είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Μπρόουτον, Ουαλία. Ιδρύθηκε το 1946. Έδρα της ομάδας είναι το Δε Έαρφιλτ. Συμμετέχει στη Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας:Φιναλίστ: 2012–13, 2013–14Κύπελλο Ουαλίας:Φιναλίστ: 2015–16 «Τα προφίλ των Μπρόουτον και Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ». Contra.gr. 2015-06-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-06-23. https://archive.today/20150623035714/http://www.contra.gr/Soccer/Europe/EuropaLeague/paok/to-profil-ths-mprooyton.3541969.html. Ανακτήθηκε στις 2017-10-21. Επίσημος ιστότοπος
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2015–16

Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φωκίδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φωκίδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Φωκίδας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φωκίδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

 Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φωκίδας για το 2015-16 είναι η εξής: Α΄ Κατηγορία Όμιλος Δήμου Δελφών Όμιλος Δήμου ΔωρίδαςΛόγω των λίγων συμμετοχών αποφασίστηκε να καταργηθεί η Β΄ Κατηγορία και να διεξαχθεί μόνο η Α΄ σε 2 ομίλους , εφόσον οι συμμετοχές δεν ξεπερνουν τις 18. Οι 3 πρώτοι κάθε ομίλου στη συνέχεια θα αγωνίζονται στη Β΄ Φάση (μπαράζ) σε έναν όμιλο 6 ομάδων για την ανάδειξη πρωταθλητή. Για το 2015-16 που οι συμμετοχές συνολικά έφτασαν τις 14, οι δύο όμιλοι καταρτίστηκαν με τις ομάδες χωρισμένες ανάλογα με τον Δήμο που ανήκουν οι έδρες τους. o Οδυσσέας Ανδρούτσος αποχώρησε ο Κρισσαίος έχει ποινη -2β.Πηγή: Ιστολόγιο Πολύδροσου Παρνασσού Για την ανάδειξη του πρωταθλητή οι 3 πρώτοι κάθε ομίλου της Α΄ κατηγορίας αγωνίζονται σε ένα μίνι πρωτάθλημα διπλών αγώνων.Οι 2 πρώτοι των ομίλων ξεκινούν με 3 βαθμούς και οι δεύτεροι κάθε ομίλου με 1 βαθμό. 2 αγωνιστικές πριν το τέλος ο Αστέρας Ιτέας εξασφάλισε μαθηματικά τον τίτλο, νικώντας τον κύριο διεκδικητή Απόλλωνα Ευπαλίου. Η τελική βαθμολογία διαμορφώθηκε ως εξής: Πηγή: Ιστοσελίδα StarSports.gr Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φωκίδας. Για το 2015-16 οι συμμετοχές ηταν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος και ο Φωκικός που αγωνίζεται στη Γ' Εθνική. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2016 με τον τελικό. Ησαΐας Δεσφίνας (προκρίνεται άνευ αγώνα) Απόλλων Δελφών – Αστέρας Ιτέας 0-6 Φωκικός – Γλυφάδα Δωρίδας 3-0 Αμφισσαϊκός – Ηρακλής Μοναστηρακίου 11-0 Απόλλων Ευπαλίου – Ανδρούτσος Γραβιάς 5-2 Κρισσαίος Χρισσού – Δωρικός Μαλαμάτων 6-0 Ακαδημία 94 – Ολυμπιακός Κίρρας 1-0 Αετός Λιδωρικίου – Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή 3-5 παρ. (3-3)Πηγές: nafpaktianews.gr Ώρα της Φωκίδας Κρισσαίος Χρισσού - Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή 7-0 Απόλλων Ευπαλίου - Ακαδημία 94 5-3 Αστέρας Ιτέας - Αμφισσαϊκός 7-1 Ησαΐας Δεσφίνας - Φωκικός 1-5Πηγή: Ιστολόγιο Πολύδροσου Παρνασσού Οι ημιτελικοί ήταν διπλοί αγώνες. Κρισσαίος Χρισσού - Φωκικός (αποχώρησε) Απόλλων Ευπαλίου - Αστέρας Ιτέας (1-3 ,1-2)Πηγές: starsports.gr Ιστολόγιο Πολύδροσου Παρνασσού Στον τελικό ο Κρισσαίος Χρισσού κέρδισε 3-1 τον Αστέρα Ιτέας και κατέκτησε το τρόπαιο. Ερασιτεχνικό - ΕΠΣ Φωκίδας onsports.gr
Κετυλική αλκοόλη

Η κετυλική αλκοόλη /ˈsiːtəl/, επίσης γνωστή ως δεκαδεκαν-1-όλη και παλμιτυλική αλκοόλη, είναι μια λιπαρή αλκοόλη C-16 με τον τύπο CH 3 (CH 2 ) 15 OH. Σε θερμοκρασία δωματίου, η κετυλική αλκοόλη παίρνει τη μορφή κηρώδους λευκού στερεού ή νιφάδων. Το όνομα cetyl προέρχεται από το έλαιο φαλαινών ( cetacea oil, από τα λατινικά: cetus‎, κατά λέξη whale, από τα αρχαία ελληνικά: κῆτος ρωμανικά) από το οποίο απομονώθηκε για πρώτη φορά.

 Η κετυλική αλκοόλη ανακαλύφθηκε το 1817 από τον Γάλλο χημικό Michel Chevreul όταν θέρμανε το spermaceti, μια κηρώδη ουσία που προέρχεται από το έλαιο σπέρματος φαλαινών, με καυστική ποτάσα ( υδροξείδιο του καλίου ). Νιφάδες κετυλικής αλκοόλης έμειναν πίσω κατά την ψύξη. Η σύγχρονη παραγωγή βασίζεται στη μείωση του παλμιτικού οξέος, το οποίο λαμβάνεται από το φοινικέλαιο . Η κετυλική αλκοόλη χρησιμοποιείται στη βιομηχανία καλλυντικών ως αδιαφανοποιητής σε σαμπουάν ή ως μαλακτικό, γαλακτωματοποιητής ή παχυντικός παράγοντας στην κατασκευή κρέμες και λοσιόν για το δέρμα. Χρησιμοποιείται επίσης ως λιπαντικό για παξιμάδια και μπουλόνια και είναι το ενεργό συστατικό σε ορισμένα «υγρή καλύμματα πισίνας» (που σχηματίζει ένα μη πτητικό επιφανειακό στρώμα για τη μείωση της εξάτμισης του νερού, τη σχετική απώλεια θερμότητας λανθάνουσας εξάτμισης και συνεπώς τη διατήρηση της θερμότητας στο πισίνα). Επιπλέον, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μη ιονικό συν-επιφανειοδραστικό σε εφαρμογές γαλακτώματος . Τα άτομα που πάσχουν από έκζεμα μπορεί να είναι ευαίσθητα στην κετυλική αλκοόλη, αν και αυτό μπορεί να οφείλεται σε ακαθαρσίες και όχι στην ίδια την κετυλική αλκοόλη. Ωστόσο, η κετυλική αλκοόλη περιλαμβάνεται μερικές φορές στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του εκζέματος. Παλμιτικό Παλμιτικό οξύ
Κινστέρνα του Μωκίου

Η κινστέρνα του Μωκίου (τουρκικά: Altımermer Çukurbostanı) ήταν η μεγαλύτερη ακάλυπτη δεξαμενή νερού η οποία υπήρχε στην πόλη της Κωνσταντινούπολης. Βρίσκεται στην κορυφή του 7ου λόφου της πόλης με θέα προς την Προποντίδα.

 Σύμφωνα με τις ιστορικές περιγραφές της συλλογής κειμένων του 10ου/11ου αιώνα, Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως, η κατασκευή της δεξαμενής έγινε υπό τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α´ (491–518). Η ονομασία προέκυψε από την σε κοντινή απόσταση εκκλησία του Αγίου Μωκίου στα νοτιοδυτικά της δεξαμενής. Βρίσκεται έξω από τα τείχη του Κωνσταντίνου τα οποία αποτελούσαν την αρχική οχύρωση της πόλης, και κτίστηκε με σκοπό την παροχή νερού στις νέες περιοχές που κατασκευάζονταν στην πόλη μεταξύ των τειχών του Κωνσταντίνου του 4ου αιώνα και των τειχών του Θεοδοσίου κατά τον 5ο αιώνα. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς, ο περιηγητής του 16ου αιώνα, Πέτρος Γύλλιος, παρατηρώντας την δεξαμενή το 1540 ανέφερε πως ήταν άδεια. Κατά την οθωμανική περίοδο, η κατασκευή ονομάζονταν Τσουκουρμποστάν (Çukurbostan, κύλος κήπος) κάτι που πιθανώς μαρτυρά πως η δεξαμενή χρησιμοποιούνταν ως κήπος λαχανικών. Από το 2014 η περιοχή έχει χρήση εκπαιδευτικού πάρκου (Fındıkzade Eğitim parkı) στην περιοχή Φατίχ. Η δεξαμενή έχει ορθογώνιο σχήμα με 170 μέτρα μάκρος και 147 μέτρα εύρος, και καλύπτει μια περιοχή 25.000 τετραγωνικών μέτρων, κάτι που την καθιστά την μεγαλύτερη ακάλυπτη δεξαμενή που κτίστηκα ποτέ στην Κωνσταντινούπολη. Το μέσο βάθος της είναι άγνωστο καθώς είναι εν μέρει γεμισμένη με χώμα, αλλά εκτιμάται πως κυμαίνεται από 10 έως 15 μέτρα. Η δεξαμενή θα μπορούσε να χωρέσει περίπου 0,260–0,370 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, και οι τοίχοι της είχαν πάχος 6 μέτρων και εν μέρει διασώζονται, έχοντας κατασκευαστεί με στρώσεις τούβλων και πέτρας,όπως και η κινστέρνα του Αετίου και η κινστέρνα του Άσπαρος στην πόλη. Mamboury, Ernest (1953). The Tourists' Istanbul. Istanbul: Çituri Biraderler Basımevi. Eyice, Semavi (1955). Istanbul. Petite Guide à travers les Monuments Byzantins et Turcs (στα Γαλλικά). Istanbul: Istanbul Matbaası. Janin, Raymond (1964). Constantinople Byzantine (στα Γαλλικά). Παρίσι: Institut Français d'Etudes Byzantines. Müller-Wiener, Wolfgang (1977). Bildlexikon zur Topographie Istanbuls: Byzantion, Konstantinupolis, Istanbul bis zum Beginn d. 17 Jh. Tübingen: Wasmuth. ISBN 978-3-8030-1022-3. Altun, Feride Imrana (2009). Istanbul`un 100 Roma, Bizans Eseri (στα Τουρκικά). Istanbul: Istanbul Buyukșehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yayınları. ISBN 978-9944-370-76-9.
Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας (ισπανικά: Partido Comunista de Cuba, PCC) είναι το Μαρξιστικό-Λενινιστικό κόμμα της μονοκομματικής Δημοκρατίας της Κούβας και αποτελεί κόμμα-απόγονο των παλαιότερων οργανώσεων που προετοίμασαν και έκαναν την Κουβανική Επανάσταση.

 Το συνέδριο είναι το ανώτατο όργανο του κόμματος και γίνεται κατά κανόνα κάθε περίπου έξι έτη. Εξαίρεση αποτέλεσε το προγραμματισμένο συνέδριο του 2009 που είχε ήδη καθυστερήσει και αναβλήθηκε , λόγω της εκτεταμένης οικονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τη μείωση του τουρισμού και των εξαγωγών της λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και των διεθνών οικονομικών αποκλεισμών. Αναλυτικά τα συνέδρια του PCC εκτός του ιδρυτικού του συνεδρίου είναι: 1ο Συνέδριο: 17-22 Δεκεμβρίου 1975 2ο Συνέδριο: 17-20 Δεκεμβρίου 1980 3ο Συνέδριο: 4-7 Φεβρουαρίου 1986 4ο Συνέδριο: 10-14 Οκτωβρίου 1991 5ο Συνέδριο: 8-10 Οκτωβρίου 1997 6ο Συνέδριο: 16-19 Απριλίου 2011 Η ΚΕ είναι το ανώτατο όργανο μεταξύ των συνεδρίων. Τα μέλη της ΚΕ ήταν 225 μέχρι που το 5ο Συνέδριο μείωσε τον αριθμό σε 150. Ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε ο Πρώτος Γραμματέας της ΚΕ μέχρι την παραίτησή του το 2008 και τη διαδοχή του από τον Ραούλ Κάστρο. Το Πολιτικό Γραφείο, γνωστό και ως Πολίτμπιρο καθώς επίσης και η Γραμματεία είναι τα ανώτατα όργανα μεταξύ των συνεδριάσεων της Κεντρικής Επιτροπής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Communist Party of Cuba στο Wikimedia Commons
Σίττας

Ο Σίττας (έχασε τη ζωή του το 538) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565). Κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πόλεμου εναντίον της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας, ο Σίττας πήρε εντολή από το παλάτι, με όλες τις δυνάμεις του από την Αρμενία, να επιτεθούν στη Μεσοποταμία μαζί με τον Βελισάριο. Ο Σίττας κέρδισε μια νίκη επί των Σασσανιδών στα Σάταλα.

 Ο Σίττας ήταν ο σύζυγός της Κομιτώ, της μεγαλύτερης αδελφής της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, και πιθανόν πατέρας της μετέπειτα αυτοκράτειρας Σοφίας.Η καταγωγή του Σίττα είναι ασαφής. Οι βυζαντινολόγοι έχουν προτείνει ότι το όνομά του ήταν γοτθικό ή θρακικό, αλλά είναι θεωρητικό ζήτημα η καταγωγή του από τους Γότθους ή τους Θράκες, καθώς δεν αναφέρεται σε πρωτογενείς πηγές. Εισέρχεται ενεργά στην Ιστορία στα χρόνια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄ (518-527) ως «δορυφόρος» (σωματοφύλακας) στη φρουρά του Ιουστινιανού και στη συνέχεια γίνεται magister militum Orientem (διοικητής των στρατευμάτων της Ανατολής).Το 527 ο Σίττας και ο Βελισσάριος πήραν εντολή για την εισβολή στην Περσαρμενία. Ο Σίττας υπήρξε επιτυχής κατά των λεηλασιών της περιοχής και απελευθέρωσε ένα σημαντικό αριθμό Αρμενίων κρατουμένων. Αυτοί προσπάθησαν να εισβάλουν στο υπόλοιπο του Marzpanate της Αρμενίας αργότερα μέσα στο έτος, αλλά νικήθηκαν από τον Αράτιο και τον Ναρσή. Ο τελευταίος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ναρσή, τον περίφημο Βυζαντινό στρατηγό του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Το 528 ο Σίττας διορίστηκε στο νέο αξίωμα του, που ήταν ο magister militum στην Αρμενία. Σύμφωνα τόσο με τον Μαλάλα, όσο και τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, ο Σίττας προσλήφθηκε ως scriniarii (διοικητικός υπάλληλος) μεταξύ του τοπικού αρμένικου λαού, καθώς ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πιο εξοικειωμένο με το εκεί έδαφος. Ο Προκόπιος καταγράφει νίκη του Σίττα κατά των Tzanni, μία φυλή του Καυκάσου, η οποία ηγήθηκε περιστασιακών επιδρομών σε γειτονικές περιοχές. Ο Σίττας τούς αλλαξοπίστησε επιτυχώς από την ειδωλολατρία στον Χριστιανισμό και τους παρότρυνε να προσληφθούν (οι πρώην ληστές) στον βυζαντινό στρατό. Martindale, J.R., Jones, A.H.M., Morris, J. (επιμέλεια): The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. III: A.D. 527–641, Cambridge University Press 1992, ISBN 978-0-521-20160-5