Αντσιραμπέ

Η Αντσιραμπέ (Antsirabe) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης, με πληθυσμό 257.163 κατοίκους το 2014. Είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Βακινανκαράτρα, στην Επαρχία Ανταναναρίβο. Η πόλη είναι γνωστή στη χώρα για το σχετικώς δροσερό κλίμα της (το οποίο μοιράζεται με την υπόλοιπη κεντρική περιοχή και οφείλεται στο μεγάλο υψόμετρο), τη βιομηχανία της και τη μεγάλη συγκέντρωση μικρών αμαξιών μεταφοράς ανθρώπων που τραβούν άνθρωποι (rickshaw). Προσελκύει περί τους τριάντα χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

 Στη μαλαγασική γλώσσα «αντσιραμπέ» σημαίνει «τόπος με πολύ αλάτι». Η πόλη αποκαλείται και με τα προσωνύμια (παρατσούκλια) ville d'eau («πόλη του νερού» στη γαλλική) και visy gasy / le Vichy malgache («το μαλαγασικό Βισύ» στη μαλαγασική και τη γαλλική αντιστοίχως). Τα παραπάνω όλα αναφέρονται στην παρουσία πολλών θερμών πηγών στην περιοχή, οι οποίες ως συνήθως έχουν πολλά άλατα στο νερό τους και καθιστούν πολλές πόλεις λουτροπόλεις όπως το Βισύ. Η περιοχή της σημερινής Αντσιραμπέ ήταν μέρος του Βασιλείου Αντράντσαϋ, που υπήρχε από τις αρχές του 17ου αιώνα μέχρι και διακόσια χρόνια αργότερα, οπότε ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Μερίνας. Η περιοχή ήταν αγροτική, με παραγωγή ρυζιού, λαχανικών και φρούτων.Οι πρώτοι λευκοί έφθασαν στην περιοχή το 1868 και δεν ήσαν Γάλλοι αποικιοκράτες, αλλά Νορβηγοί Λουθηρανοί ιεραπόστολοι. Εκείνη την εποχή εξορύσσονταν ήδη εκεί ασβεστόλιθος και θειάφι.Η πόλη ιδρύθηκε από τον Νορβηγό ιεραπόστολο Τ. Ροζάας (T.G. Rosaas) το 1872 ως ένα κέντρο παραθερισμού εξαιτίας του δροσερού κλίματος. Το 1917 άνοιξαν και ιαματικά λουτρά. Το 1886 η νορβηγική ιεραποστολή ίδρυσε το νοσοκομείο «Ambohipiantrana», που σύντομα εξελίχθηκε σε λεπροκομείο και ο οικισμός σε αποικία λεπρών. Η αποικιακή κυβέρνηση απέφάσισε και επισήμως να τον καταστήσει το καταφύγιο λεπρών για όλη τη Βακινανκαράτρα και περίπου 950 λεπροί ζούσαν εκεί το 1904. Ωστόσο βαθμιαία η ιδαίτερη αξία της περιοχής αναγνωρίσθηκε και από τους Γάλλους, με το κέντρο της περιφέρειας να μετατίθεται από την παλαιά πρωτεύουσα του Αντράντσαϋ, τη Φιβαβαχάνα, στην Αντσιραμπέ. Το 1921 η πόλη διαδέχθηκε το Μπετάφο ως η έδρα του ρωμαιοκαθολικού αποστολικού βικαριάτου (προ-επισκοπική κατάσταση) και προάχθηκε σε έδρα επισκοπής το 1955. Η Αντσιραμπέ βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 19°52΄ Νότιο και μήκος 47°02΄ Ανατολικό, και σε υψόμετρο 1.500 μέτρα, κάτι που καθιστά το υποτροπικό κλίμα της (Cwb κατά Köppen) παρόμοιο με εκείνο των πόλεων μεγάλου υψομέτρου της νοτιοανατολικής Βραζιλίας. Τον Ιούλιο η θερμοκρασία τις νύχτες μπορεί να πέσει ακόμα και κάτω από το μηδέν στην κλίμακα Κελσίου. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.381 χιλιοστόμετρα και είναι ισχυρά συγκεντρωμένη στην εποχή των βροχών, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο.Το ηφαιστειακό πεδίο Ανκαράτρα καλύπτει μια περιοχή μήκους περίπου εκατό χιλιομέτρων, από την Αντσιραμπέ προς τα βόρεια, μέχρι το Αριβονιμάμο, όπου η υψηλότερη κορυφή του φθάνει τα 2.644 μέτρα. Θεωρείται το «πλέον εξέχον και ηφαιστειολογικώς ποικιλόμορφο της Μαδαγασκάρης». Αρκετοί πλημμυρισμένοι κρατήρες βρίσκονται στην περιοχή γύρω από την Αντσιραμπέ, όπως η λίμνη Τριτριβά στα νοτιοδυτικά της πόλεως, σε υψόμετρο 1.950 μέτρα. Το πεδίο προσφέρει τις θερμές πηγές, που χρησιμοποιούνται σε θερμά λουτρά όπως το Ρανομαφάνα μέσα στην πόλη. Νοτίως της Αντσιραμπέ διέρχεται ο ποταμός Μανιά. Διαθέτοντας μια «Ζώνη Εξαγωγικών Μεταποιήσεων» (ελεύθερη εξαγωγικών δασμών), η Αντσιραμπέ έχει αρκετά εργοστάσια, όπως η ζυθοποιία «Star», το υφαντουργείο «Cotona» και η αλευροβιομηχανία «Kobama». Καθώς συνέβη και με την πρωτεύουσα, οι διεθνείς οικονομικές κυρώσεις που ακολούθησαν την εξέγερση και την πολιτική κρίση του 2009 οδήγησαν σε οικονομική ύφεση και απολύσεις εργατών και στην Αντσιραμπέ. Η πόλη βρίσκεται στο τέρμα της σιδηροδρομικής γραμμής TA (Ταναναρίβης-Αντσιραμπέ). Σήμερα η γραμμή λειτουργείται από τη «Madarail» μόνο με φορτηγά τρένα και έχει επεκταθεί προς τα νότια μέχρι τη Βινανινκαρένα, αλλά αυτή η επέκταση δεν χρησιμοποιείται ακόμα. Η Εθνική Οδός 7 (RN7) συνδέει την πόλη με την πρωτεύουσα της χώρας στα βόρεια και με τις πόλεις Φιαναραντσόα και Τολιάρα στα νότια. Η Αντσιραμπέ συνδέεται με τη Μοροντάυ στη δυτική ακτή με την Εθνική Οδό RN34/35. Υπάρχει επίσης μικρό αεροδρόμιο. Το Ινστιτούτο Ανώτερης Εκπαιδεύσεως Αντσιραμπέ Βακινανκαράτρα είναι το περιφερειακό παράρτημα του Πανεπιστημίου του Ανταναναρίβο. Υπάρχει επίσης στην Αντσιραμπέ περιφερειακό κέντρο εξ αποστάσεως εκπαιδεύσεως (CRTE) του Εθνικού Κέντρου Τηλεδιδασκαλίας της Μαδαγασκάρης (CNETMAD). Το γαλλικό κολέγιο «Ιούλιος Βερν» είναι μία διεθνής γαλλική σχολή με παράρτημα στην κοινότητα. Η Αντσιραμπέ είναι «αδελφοποιημένη» με τις εξής πόλεις Βακουά-Φενίξ, Μαυρίκιος Μονλυσόν, Γαλλία Λεβαλουά-Περέ, ΓαλλίαΕπίσης συνεργασία υπάρχει με την πόλη Σταβανγίρ (Stavanger) της Νορβηγίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Antsirabe στο Wikimedia Commons