IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάγναστρο

Τα μάγναστρα είναι αστέρες νετρονίων με σχήμα έντονα ελλειψοειδές εκ περιστροφής, μέσης διαμέτρου περίπου 20 χιλιομέτρων που περιστρέφονται γύρω από τον άξονά τους ταχύτατα, εκτελώντας μια πλήρη περιστροφή από ένα ως δέκα δευτερόλεπτα και φέρουν μαγνητικό πεδίο μετρημένο ως και 100 γιγαΤέσλα.

 Σε σύγκριση, το μαγνητικό πεδίο της Γης είναι 60 μικροΤέσλα και του ισχυρότερου κατασκευασμένου από τον άνθρωπο ηλεκτρομαγνήτη 35 Τέσλα (Bitter electromagnet). Ένα τέτοιο πεδίο θα ήταν αρκετό για να σβήσουν τα δεδομένα όλων των πιστωτικών καρτών σε απόσταση 160.000 χιλιομέτρων (το μισό της απόστασης Γης - Σελήνης), ενώ σε απόσταση 1000 χιλιομέτρων το μαγνητικό αυτό πεδίο θα ήταν θανατηφόρο καθώς θα έσκιζε τους ιστούς των γήινων ζωντανών οργανισμών λόγω της διαμαγνητικότητας του νερού που περιέχεται σε αυτούς. Στα μάγναστρα οι ανατάξεις του φλοιού τους (ξαφνική αλλαγή σχήματος του άστρου) συνεπάγονται διαταράξεις των μαγνητικών τους πεδίων και προκαλούν μαγνητικούς σεισμούς, τα σεισμικά κύματα των οποίων με μορφή εκλάμψεων ακτίνων γ και ακτίνων Χ φθάνουν ως τη Γη και μπορούν και διαφοροποιούν την ιονόσφαιρά της, στην ουσία μεγαλώνοντας την στιγμιαία λόγω του ιονισμού που προκαλούν.
Επιχείρηση Ισαβέλλα

Η Επιχείρηση Ισαβέλλα (αγγλικά: Isabella Operation) ήταν σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα έμπαινε σε εφαρμογή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης για την εξασφάλιση βάσεων στην Ισπανία και την Πορτογαλία για τη συνέχιση της περικύκλωσης και στραγγαλισμού της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτή η ιδέα εκπονήθηκε από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ τον Μάιο του 1941, ωστόσο ποτέ δεν εκτελέστηκε.

 Η Ισαβέλλα ήταν μια αρχική ιδέα ενός σχεδίου εισβολής μικρότερης κλίμακας που αργότερα ονομάστηκε Επιχείρηση Ιλόνα. Όπως και η σχετική Επιχείρηση Φέλιξ, το σχέδιο περιελάμβανε εισβολή στην ηπειρωτική Ισπανία, καθώς και τη κατάληψη επιχειρησιακών βάσεων της Πορτογαλίας, του Γιβραλτάρ, στις Νήσους των Αζορών και του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Επιχείρηση Φέλιξ, η Ιζαμπέλλα προέβλεπε ότι οι ισπανικές δυνάμεις θα ήταν τουλάχιστον συμπαθητικές προς τις δυνάμεις του Άξονα και ότι η εισβολή στην Ισπανία θα ξεκινούσε να βοηθήσει τους Ισπανούς μόνο εάν οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στην Ιβηρική χερσόνησο. Για να εξασφαλιστεί η νότια πλευρά της επιχείρησης, η Βέρμαχτ επρόκειτο επίσης να καταλάβει το Γαλλικό λιμάνι του Ντακάρ στη Βόρεια Αφρική. Στρατηγικός στόχος της επιχείρησης ήταν να εμποδίσει τους Βρετανούς να χρησιμοποιούν τις διαδρομές με πορεία προς και από τη Μέση Ανατολή και την Ινδία, τόσο μέσω του καναλιού του Σουέζ όσο και του Γιβραλτάρ και γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος.Παρόλο που το σχέδιο δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ, ο Στρατηγός Φρανζ Χάλντερ αναφέρει στα ημερολόγια του ότι μια εφοδιαστική βάση για την εισβολή είχε ετοιμαστεί στο Μπορντό της Γαλλίας. Η Πορτογαλία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Η Ισπανία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Christopher Chant (18 October 2013). «Isabella». The Encyclopedia of Codenames of World War II. Routledge, σσ. 354. ISBN 978-1-134-64787-3. https://books.google.com/books?id=eTaMAQAAQBAJ&pg=PA93. Gerard F. Rutan (1970). «Hitler's Frustrated Conquest». University of Portland Review (Portland: University of Portland) 22: 3–17. ISSN 0041-9923. OCLC 655675137. Stanley G. Payne (1987). The Franco regime, 1936–1975. Univ of Wisconsin Press. σελίδες 677. [1]
Πολυδάμας ο Θεσσαλός

Ο Πολυδάμας ο Θεσσαλός γιος του Νικία, ήταν αρχαίος αθλητής και Ολυμπιονίκης στο παγκράτιο το 408 π.Χ. από τη Θεσσαλική πόλη Σκοτούσσα. Φημιζόταν για τη δύναμη του.

 Κατά τον Παυσανία, ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που έζησε ποτέ.Η φήμη του δεν οφείλονταν μόνο στην νίκη του στο Παγκράτιο αλλά και σε διηγήσεις όπως η σύλληψη χωρίς όπλα ενός ζωντανού λιονταριού πάνω στον Όλυμπο, ότι μπήκε σε ένα κοπάδι βοοειδών, άρπαξε τον αγριότερο και μεγαλύτερο ταύρο από τα πίσω πόδια και τον κρατούσε από τις οπλές, οι οποίες του έμειναν στα χέρια όταν το ζώο διέφυγε, ότι έπιασε με το ένα του χέρι ένα άρμα που έτρεχε πολύ γρήγορα και το σταμάτησε. Κάποτε ο Πολυδάμας προσκλήθηκε από τον βασιλιά των Περσών Δαρείο τον Νόθο, ο οποίος ήθελε να πεισθεί αν η φήμη του ήταν δικαιολογημένη ή όχι. Εκεί, στα Σούσα, ο Πολυδάμας μονομάχησε με τρεις άνδρες ταυτοχρόνως, τρεις από τους «Αθανάτους», και τους σκότωσε. Η μόνη παράδοση που αναφέρεται σε ήττα του σχετίζεται με τη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες για δεύτερη φορά, οπότε έχασε σε έναν αγώνα από τον Πρόμαχο, αλλά οι Θεσσαλοί δεν δέχονταν αυτή την παράδοση.Για τον θάνατό του αναφέρεται ότι όταν ράγισε η οροφή ενός σπηλαίου μέσα στο οποίο βρισκόταν ο Πολυδάμας πίνοντας με φίλους του, ενώ οι φίλοι του έφυγαν, εκείνος, νομίζοντας ότι μπορεί να συγκρατήσει με τα χέρια του τους βράχους, καταπλακώθηκε και πέθανε.Σύμφωνα με τον Παυσανία, στην Ολυμπία υπήρχε χάλκινος ανδριάντας του Πολυδάμαντα. Ήταν έργο του Λυσίππου βορειοδυτικά του επιβλητικού ναού και επάνω σε υψηλό βάθρο έφερε επιγραφές και ανάγλυφες παραστάσεις των άθλων του Πολυδάμαντα. Από το βάθρο σώζονται δύο κομμάτια στις τρεις πλευρές των οποίων διακρίνονται ανάγλυφες παραστάσεις από την πάλη του στην αυλή του Δαρείου και από το δάμασμα του λιονταριού.Το 2015 τοποθετήθηκε μνημείο προς τιμή του Πολυδάμα στην κεντρική πλατεία της Σκοτούσσας. Παυσανίας: Ελλάδος περιήγησις, Ηλιακών Β Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969 Adolf Boetticher (1842-1901), επιμ. (1883). Olympia, das fest und seine stätte, nach den berichten der alten und den ergebnissen der deutschen augrabungen (1883). Βερολίνο: J. Springer. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2009.
Αρχαία Ημαθία

Ημαθία (αρχαία ελληνικά: Ἠμαθία) ονομαζόταν η πεδιάδα απέναντι από τον Θερμαϊκό κόλπο όταν σχηματίστηκε η αρχαία Μακεδονία ως βασίλειο. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε για να ορίσει την περιοχή μεταξύ των ποταμών Αλιάκμονα και Λουδία, η οποία, επειδή ήταν το κέντρο του βασιλείου, ονομαζόταν και Μακεδονία. Η Ημαθία ήταν μία από τις έξι πρώτες επαρχίες της Μακεδονίας και συνόρευε στα δυτικά με την Ορεστίδα, στα βόρεια χωριζόταν από τη Βισαλτία με τον ποταμό Λουδία και στα νότια χωριζόταν από την Πιερία με τον ποταμό Αλιάκμονα. Η Ημαθία πήρε το όνομά της από τον βασιλιά της Σαμοθράκης Ημαθίων και όχι από τον τοπικό Ήμαθος. Η ετυμολογία του ονόματος είναι ομηρικής ελληνικής προέλευσης - ' άμαθος' = αμμώδες έδαφος, στον πληθυντικό οι σύνδεσμοι ή οι αμμόλοφοι δίπλα στη θάλασσα, [συγκρίνετε ἠμαθόεις/ἠμᾰθόεις (αρσ.), ἠμαθόεσσα (θηλ.), ἠμαθόεν (ουδέτερο), ἀμάθος «αμμώδης», δηλαδή η παράκτια, αμμώδης/βαλτώδης γη γύρω από τον ποταμό Αξιό, σε αντίθεση με την ορεινή Μακεδονία, που πιθανότατα προορίζεται επίσης ως «μεγάλη γη».

 Ο Όμηρος, που δεν κάνει καμία αναφορά στη Μακεδονία, τοποθετεί την Ημαθία ως περιοχή δίπλα στην Πιερία. Η ομηρική ονομασία ανανεώθηκε κυρίως στους ρωμαϊκούς χρόνους και ο Πτολεμαίος αναφέρει κάποιες πόλεις της Ημαθίας. Σύμφωνα με τον Νόννο τον Πανοπολίτη, (Διονυσιακά 48.6) ο Τυφών αφού απογύμνωσε τα βουνά της Ημαθίας, έριξε τους βραχώδεις πυραύλους στον Διόνυσο. Στον Οβίδιο, (Μεταμορφώσεις 5.313) οι κόρες του Πιερού λένε: «χορηγούμε τις πεδιάδες της Ημαθίας, όπου ξεσηκώνονται οι κορυφές της Παιονίας του χιονιού». Το Emathian ή Emathius dux είναι ένα όνομα που χρησιμοποιείται συχνά από τους Λατίνους ποιητές για τον Μέγα Αλέξανδρο, όπως στον Τζον Μίλτον, τον Ημαθιώτη κατακτητή. Ο Στράβων αναφέρει ότι «αυτό που σήμερα ονομαζόταν Μακεδονία ονομαζόταν Ημαθία», αλλά επειδή ο Όμηρος, η παλαιότερη πηγή θεωρεί την Ημαθία μόνο μια περιοχή δίπλα στην Πιερία, η αναφορά του Στράβωνα θα πρέπει να ερμηνευτεί στο πλαίσιο της ρωμαϊκής εποχής της αναβίωσης του ονόματος της Ημαθίας. Το ίδιο ισχύει και για τους Λατίνους συγγραφείς που ονομάζουν τη Θεσσαλία ως Ημαθία, που ήταν μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας και περιελάμβανε τη Θεσσαλία. Το 12.462 των Μεταμορφώσεων, ένας Ημαθιανός ονόματι Halesus σκοτώνεται από τον κένταυρο Λατρέα και στον Κάτουλλο 64. 324, ο Πηλέας είναι Emathiae tutamen (προστάτης). Ο Πολύβιος (23.10.4) αναφέρει ότι η Ημαθία ονομαζόταν παλαιότερα Παιονία και ο Στράβων (frg 7.38) ότι η Παιονία επεκτάθηκε στην Πιερία και την Πελαγονία. Σύμφωνα με τον Χάμοντ οι αναφορές σχετίζονται με την περίοδο της Εποχής του Χαλκού πριν από τον Τρωικό πόλεμο. Οι σημαντικότερες πόλεις της Ημαθίας ήταν: Αιγές (πρώτη πρωτεύουσα και ιερή πόλη της Μακεδονίας) Βέροια Κίτιον (σύγχρονη Νάουσα)Ο Μέγας Αλέξανδρος με αποίκους από αυτή την περιοχή ίδρυσε την Ημαθία στη Συρία.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2021-2022

Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2021–22 ήταν η 24η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Πέραν των ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ, δήλωσαν συμμετοχή και 5 ομάδες απ' την Πρε-Λιγκ και 9 ομάδες της Α2 κατηγορίας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 6η φορά στην ιστορία του.

 Δεν διεξήχθη και οι ομάδες της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που δήλωσαν συμμετοχή (ΑΕ ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, ΑΕ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ ΟΦΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ, ΑΟΝΣ ΜΙΛΩΝ, ΓΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ, ΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ, Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, ΜΑΣ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ, ΦΟΙΝΙΚΑΣ Αλεξ/πολης) προκρίνονται στην Β’ Φάση. Συμμετέχουν οι εννέα ομάδες της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών και οι πέντε ομάδες της Pre League Γυναικών, που δήλωσαν συμμετοχή (ΑΠΟΛΛΩΝ Καλαμάτας, ΦΟ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ, ΓΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ, ΑΣ ΑΚΑΔ.ΠΡΩΤ/ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ, ΧΑΝΘ). Οι ομάδες χωρίζονται με βάση την Ένωση/Περιφέρεια που ανήκουν σε δύο ζώνες: Α' Ζώνη: Συμπεριλαμβάνονται ομάδες που ανήκουν γεωγραφικά στην ΕΣΠΑΑΑ (ΑΕ ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, ΑΕ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ, ΦΟ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ), ΕΣΠΕΔΑ (ΟΦΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ, ΓΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ, ΑΟΝΣ ΜΙΛΩΝ, ΓΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ) και ΕΣΠΕ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ (ΑΠΟΛΛΩΝ Καλαμάτας). Β' Ζώνη: Συμπεριλαμβάνονται οι ομάδες που ανήκουν γεωγραφικά στην ΕΠΕΣ Θεσ/νίκης (ΑΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΡΩΤ/ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ, Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, ΜΑΣ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ, ΧΑΝΘ), στην ΕΣΠΕ Θράκης/Ανατ.Μακεδονίας (ΦΟΙΝΙΚΑΣ Αλεξ/πολης) και στην ΕΣΠΕ Δυτ. Ελλάδας (ΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ). Η τελική φάση (Φάιναλ-φορ) διεξήχθη το διήμερο 11 και 12 Μαρτίου στο Ηράκλειο και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη δημόσια τηλεόραση. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 11 Μαρτίου. Ο τελικός διεξήχθη στις 12 Μαρτίου και νικητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός με 3-1 σετ.
Νικόλαος Ανδριώτης

Ο Νικόλαος Παντελής Ανδριώτης (Ίμβρος, 8 Νοεμβρίου 1906 - Θεσσαλονίκη, 29 Σεπτεμβρίου 1976) ήταν Έλληνας γλωσσολόγος και συγγραφέας που δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1944 - 1969, ενώ την περίοδο 1962 - 1963 διετέλεσε πρύτανης του ομώνυμου Πανεπιστημίου.

 Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1928. Την περίοδο 1928 - 1944 εξέδωσε το «Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας». Αφού έλαβε το διδακτορικό του το 1932 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1933 - 1937) σπούδασε συγκριτική γλωσσολογία στα Πανεπιστήμια της Βιέννης (με τον Paul Kretschmer ) και το Βερολίνο. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών της οποίας πρόεδρος ήταν το 1976, πρόεδρος του Ιδρύματος Mελετών Xερσονήσου του Aίμου (ΙΜΧΑ) για τη μελέτη της βαλκανικής χερσονήσου, καθώς και μέλος της επιστημονικής επιτροπής των περιοδικών Βαλκανικές σπουδές (Balkan Studies) (1960-1974). Η έρευνα του επικεντρώθηκε στην σύγχρονη ελληνική λεξικογραφία , την ιστορία γλώσσα και διαλεκτολογία και την μακεδονική γλώσσα. Το γλωσσικό ιδίωμα των Φαράσων. Εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1948. Σημασιολογία. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1959. Το ιδίωμα του Λιβισίου της Λυκίας. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών-Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Αθήνα 1961. Εισαγωγή στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία. Εκδόσεις Γαρταγάνης Σάββας, Θεσσαλονίκη. Κρυπτοχριστιανικά κείμενα. Εκδοτικός Οίκος των Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2008. Πληθυσμός και οικισμοί της Ανατολικής Κρήτης. Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο 2006. Περί του γλωσσικού ιδιώματος της Ίμβρου. Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 1996. ("Σχετικά με την διάλεκτο της Ίμβρου") Λεξικό αρχαϊσμών στις σύγχρονες ελληνικές διαλέκτους (Lexicon der Archaismen in neugriechischen Dialekten). Έκδοση της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, Βιέννη 1974. Το Ομόσπονδο Κράτος των Σκοπίων και η γλώσσα του, Αθήνα 1957, 1989 3η έκδοση Ετυμολογικό Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής,1951, 1967, 1992, και πιο πρόσφατα το 2008. Το γλωσσικό ιδίωμα του Μελενίκου. Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 1989. Ιστορία της ελληνικής γλώσσας, 1969 Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, 2008. Αντιχάρισμα στον καθηγητή Νικόλαο Π. Ανδριώτη. Ανατύπωση 88 εργασιών του με τη φροντίδα επιτροπής, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1976. πανδέκτης Professors Emeriti, School of Philology, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Eintrag in der Νεοελληνιστική Εικονιστική Προσωπογραφία, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Institute of Neohellenic Research) Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕργαστήριοΕ ερευνών νεοελληνικής φιλοσοφίας: Liste von Andriotis’ Beiträgen zur Zeitschrift Νέα Εστία Αρχειοθετήθηκε 2014-04-22 στο Wayback Machine. Akademie von Athen, Κέντρο Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων: Liste der Redakteure , «Historisches Lexikon der griechischen Sprache»Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας biblionet
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1991

Η 64ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες του έτους 1991, έλαβε χώρα στις 30 Μαρτίου 1992. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Φεβρουαρίου 1992. Η ταινία Η σιωπή των αμνών απέσπασε πέντε βραβεία, συμπεριλαμβανομένου εκείνου της Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης απέσπασε τέσσερα βραβεία, ενώ οι ταινίες Η πεντάμορφη και το τέρας και JFK, η ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας από δύο βραβεία η καθεμία. Το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας απέσπασε η ταινία Μεντιτερανέο.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Η σιωπή των αμνών Η πεντάμορφη και το τέρας Μπάγκσι JFK, η ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας Ο πρίγκιπας της παλίρροιας Τζόναθαν Ντέμι – Η σιωπή των αμνών Ρίντλεϊ Σκοτ– Θέλμα & Λουίζ Τζον Σίγκλετον – Τα παιδιά της γειτονιάς Όλιβερ Στόουν – JFK, η ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας Άντονι Χόπκινς - Η σιωπή των αμνών Γουόρεν Μπίτι - Μπάγκσι Ρόμπερτ Ντε Νίρο - Το ακρωτήρι του φόβου Νικ Νόλτε - Ο πρίγκιπας της παλίρροιας Ρόμπιν Ουίλιαμς - Ο βασιλιάς της μοναξιάς Τζόντι Φόστερ- Η σιωπή των αμνών Τζίνα Ντέιβις- Θέλμα & Λουίζ Λόρα Ντερν - Σκάνδαλο στη μικρή πόλη Μπέτι Μίντλερ - Για τ' αγόρια Σούζαν Σαράντον - Θέλμα & Λουίζ Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Μπρούκλιν Νετς

Οι Μπρούκλιν Νετς (αγγλικά: Brooklyn Nets) είναι ομάδα που συμμετέχει στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στην Αμερική, το NBA. Έδρα τους είναι το Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Χρώματα τους είναι το το άσπρο και το μαύρο. Έως τώρα δεν έχουν κατακτήσει κανένα πρωτάθλημα NBA αλλά έχουν δυο τίτλους περιφέρειας (2002, 2003). Προπονητής τους ήταν ο Στιβ Νας. Ήταν γνωστοί ως Νιου Τζέρσεϊ Νετς (Νew Jersey Nets) έως το 2012 όταν και μετακινήθηκαν στο δήμο του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη.

 Νιου Τζέρσεϊ Αμέρικανς (1967–1968) Νιου Γιορκ Νετς (1968–1977) Νιου Τζέρσεϊ Νετς (1977–2012) Μπρούκλιν Νετς (2012–σήμερα) Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Teaneck Armory (1967-1968) Long Island Arena (1968-1969) Island Garden (1969-1971) Nassau Coliseum (1971-1977) Rutgers Athletic Center (1977-1981) Izod Center (1981-2010) Prudential Center (2010-2012) Barclays Center (2012-) 2 (1974, 1976) 2 (2002, 2003) 6 ABA: 2 (1974, 1975) NBA: 4 (2002, 2003, 2004, 2006) 3 - Ντράζεν Πέτροβιτς, Guard, 1990-93 5 - Τζέισον Κιντ, Guard, 2001-08 23 - John Williamson, Guard, 1973-80 25 - Μπιλ Μελκιόνι, Guard, 1969-76 32 - Τζούλιους Έρβινγκ, Forward, 1973-76 52 - Μπακ Γουίλιαμς, Forward, 1981-89 Ντον Κέισι 1998-99 έως 2000-01 Μπάιρον Σκοτ 2000-01 έως 2003-04 Λόρενς Φρανκ 2003-09 Η ομάδα όπως ήταν στις 17 Μαΐου 2021 Επίσημος ιστότοπος
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017 ήταν η 47η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 4 έως και την Κυριακή 5 Μαρτίου του 2017. Συμμετείχαν 108 αθλητές (31 άνδρες, 29 γυναίκες, 16 έφηβοι, 32 νεανίδες). Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε o Α.Γ.Ο. Πάτρας και στις γυναίκες ο Γ.Σ. Ευρίπειος.

 Το πρόγραμμα των αγώνων: Σάββατο 4 Μαρτίου10:00 – 12:00: Γενικός αγώνας νεανίδων 13:00 – 14:30: Γενικός αγώνας γυναικών 16:00 – 19:00: Γενικός αγώνας ανδρών / εφήβωνΚυριακή 5 Μαρτίου10:30 – 12:00: Τελικοί οργάνων γυναικών / νεανίδων 14:00 – 16:30: Τελικοί οργάνων ανδρών / εφήβων 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 «Τα αστέρια της ενόργανης δίνουν ραντεβού στη Θεσσαλονίκη» στο Internet Archive «Λάμψη Πετρούνια και νίκη Ηλιόπουλου στο πανελλήνιο ενόργανης ανδρών (videos)» στο Internet Archive «Η Αφράτη διατήρησε τα σκήπτρα στο πανελλήνιο γυναικών (videos)» στο Internet Archive «Εντυπωσιακό φινάλε στο πανελλήνιο ενόργανης, με τους τελικούς οργάνων (photos & videos)» στο Internet Archive Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017 — Ανδρών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017 — Γυναικών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017 — Εφήβων — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2017 — Νεανίδων — Αναλυτικά αποτελέσματα
Γκουανό

Με την ονομασία γκουανό ή γουανό, (από την ισπανική λέξη guano > huano = κοπριά) φέρεται διεθνώς και τo μείγμα αποσυντεθειμένων περιττωμάτων και πτωμάτων θαλάσσιων πουλιών.

 Το γκουανό παρατηρείται ως συσσώρευση απορριμάτων κυρίως σε απομονωμένες ακτές και νησιά των ξηρών κλιμάτων. Επίσης με το όνομα γκουανό φέρονται ομοίως (καταχρηστικά) και τα περιττώματα των νυχτερίδων στα διάφορα σπήλαια και στα εξ αυτών προερχόμενα διάφορα λιπάσματα, (γκουανό νυχτερίδων (Χειροπτερίτης), γκουανό ψαριών κ.λπ.). Τούτο συνίσταται από μια λεπτή ξηρή γκρίζα σκόνη με ιδιάζουσα οσμή. Απαντάται κυρίως στις νοτιοαμερικανικές ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα κ.ά.), σε παχιά στρώματα που σχηματίζονταν επί εκατοντάδες χρόνια. Η χημική σύστασή του ποικίλει ανάλογα του χρόνου έκθεσης στις διάφορες κλιματολογικές συνθήκες. Στα ξηρά κλίματα απαντάται πλούσιο γκουανό που αποτελεί μείγμα αλάτων ασβεστίου, μαγνησίου και αμμωνίου με διάφορα οξέα κυρίως φωσφορικό, καθώς και χλωριούχων και θειικών αλάτων. Αντίθετα στα υγρά κλίματα, το φτωχό γκουανό περιέχει περίπου 15% άζωτο, μέχρι 15% φωσφορικό οξύ και 3% ποτάσα. Το γκουανό αποτελεί τροφή των γκουανόβιων οργανισμών που αποτελούν ιδιαίτερη χαρακτηριστική βιοκοινότητα. Στη φαρμακευτική το γκουανό χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή ουρικού οξέος. Τα περιττώματα αυτά των πουλιών μέχρι τον 19ο αιώνα θεωρούνταν το μόνο συμπυκνωμένο λίπασμα που συλλεγοταν σε μικρές ποσότητες κυρίως από τους περιστερώνες. Η εκπληκτική όμως αφθονία από τα θαλασσοπούλια στις νότιες δυτικές ακτές της αμερικανικής ηπείρου, ιδίως σε ξηρά κλίματα, επέτρεψαν τη συσσώρευση αυτών σε στρώματα πάχους πολλών δεκάδων μέτρων γεγονός που οδήγησε τον επίσημο χαρακτηρισμό: «ακτών και νήσων γκουανό». Το γκουανό όμως ήταν ήδη γνωστό στους Ίνκας, αλλά και στους προγενέστερους Μότσε, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ευρέως ως λίπασμα . Ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστό από τον φυσιοδίφη Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, απ' όπου και άρχισε η βιομηχανική του εκμετάλλευση το 1840. Πρώτοι εισαγωγείς γκουανό ήταν οι νότιες πολιτείες των ΗΠΑ και η Αγγλία ειδικά για την καλλιέργεια βάμβακος. Το δε εκπληκτικό αποτέλεσμα αυτής της χρήσης οδήγησε σ' έναν αγώνα δρόμου για ανακάλυψη και νέων κοιτασμάτων γκουανό. Έτσι εντοπίστηκαν νησιά με τέτοια προϊόντα σ' όλες τις τροπικές θάλασσες, στην Αφρική την Ωκεανία στις Αντίλλες κλπ. Σε 50 μόλις χρόνια τα μεγαλύτερα τμήματα στρωμάτων γκουανό εξαντλήθηκαν. Σήμερα το γκουανό αναφέρεται περισσότερο ως ιστορικό στοιχείο (ουσία) κυρίως στα αγρονομικά συγγράμματα.
Απόστολοι Τρικάλων

Οι Απόστολοι είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Τρικάλων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1930 ο οικισμός ονομαζόταν Ζαπτσαίοι.

 Οι Απόστολοι είναι πεδινό χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Τρικάλων, στον κάμπο των Τρικάλων και στις όχθες του ποταμού Ληθαίου, πάνω στην εθνική οδό Τρικάλων-Καλαμπάκας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Το χωριό απέχει 7 χλμ. περίπου ΒΔ. του κέντρου των Τρικάλων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Ζαπτσαίοι και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων του νομού Τρικάλων. Το 1930 μετονομάστηκε σε Απόστολοι. Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη δυτική είσοδο του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, βόρεια του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Νέος γενικός αστρονομικός κατάλογος

Ο Νέος Γενικός Κατάλογος (New General Catalogue, γνωστός απλά και ως NGC) είναι ο πιο γνωστός αστρονομικός κατάλογος αντικειμένων βαθέος ουρανού (δηλαδή γαλαξιών και αστρικών σμηνών) στην αστρονομία. Ο NGC είναι ένας από τους μεγαλύτερους καταλόγους, καθώς περιλαμβάνει όλα τα είδη αντικειμένων βαθέος ουρανού και όχι μόνο γαλαξίες. Τα αντικείμενα που περιλαμβάνονται, γνωστά και ως αντικείμενα NGC, είναι γύρω στα 8.000.

 Ο κατάλογος συντάχθηκε στη δεκαετία του 1880 από τον Γιόχαν Ντράιερ (J. L. E. Dreyer) που χρησιμοποίησε παρατηρήσεις κυρίως του Ουίλιαμ Χέρσελ, και κατόπιν επεκτάθηκε με δυο παραρτήματα, τα Index Catalogue I και II, με περίπου 5.000 επιπλέον αντικείμενα. Τα αντικείμενα του νότιου ουρανού είναι καταλογογραφημένα κάπως λιγότερο αναλυτικά, πολλά όμως παρατηρήθηκαν από τον Τζον Χέρσελ. Ο NGC κατά το παρελθόν περιελάμβανε και πολλά λάθη, τα περισσότερα από τα οποία διορθώθηκαν από το NGC/IC Project. Ο κατάλογος εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1888 στα Υπομνήματα της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας ως "Νέος Γενικός Κατάλογος Αστέρων και Αστρικών Σμηνών, ήτοι ο Κατάλογος του αειμνήστου Σερ Τζον Χέρσελ αναθεωρημένος, διορθωμένος και επαυξημένος." (Dreyer J. L. E., 1888, Mem. R. Astron. Soc., 49, 1-237). Κατάλογος αντικειμένων New General Catalogue Γενικός Κατάλογος Κατάλογος αντικειμένων Μεσιέ Κατηγορία:Αντικείμενα NGC Διαδραστικός Κατάλογος Αρχειοθετήθηκε 2006-11-01 στο Wayback Machine., SEDS The Amateur Photographic NGC Catalog
Βουλευτικές εκλογές στην Αργεντινή (2017)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αργεντινή , στις 22 Οκτωβρίου 2017 για να εκλέξουν το μισό της Βουλής των Αντιπροσώπων και το ένα τρίτο της Γερουσίας. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον κυβερνητικό συνασπισμό Cambiemos, ο οποίος υπερψηφίστηκε σε 13 από τις 24 επαρχίες.

 Οι εκλογές διενεργήθηκαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Μαουρίσιο Μάκρι του οποίου ο συνασπισμός Cambiemos ελέγχει αμφότερες την Μπουένος Άιρες και την επαρχία του Μπουένος Άιρες. Καθώς οι Cambiemos είναι ένα νέο κόμμα με μερικές αξιοσημείωτες πολιτικές προσωπικότητες, πολλά μέλη του υπουργικού συμβουλίου, μπορεί να χρειαζόταν να παραιτηθούν από αυτό και να είναι υποψήφια για το Κογκρέσο στις αντίστοιχες περιοχές αντί αυτού.Οι φατρίες των Περονιστών χωρίζονται σε δύο κύριες ομάδες, το Μέτωπο για τη Νίκη, με επικεφαλής την πρώην πρόεδρο Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ, που ηγείται της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση Μάκρι. Μια άλλη ομάδα αποτελείται από πολιτικούς που ανήκουν στο Κόμμα Δικαιοσύνης και το Κόμμα Ανανέωσης. Έξι μέλη του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (PTS) συνελήφθησαν στα γραφεία του κόμματος στο Μπουένος Άιρες την ημέρα διεξαγωγής των εκλογών, κατηγορούμενα για παραβίαση του εκλογικού κώδικα, με τη διανομή φυλλαδίων, την ημέρα των εκλογών. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα από το PTS, "άνδρες άρπαξαν τους εταίρους μας, τους πέταξαν στο πάτωμα και τους έβαλαν χειροπέδες και στη συνέχεια τους έβαλαν σε περιπολικά αυτοκίνητα, παράνομα στερώντας τους την ελευθερία τους". Τα 257 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 24 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες αντίστοιχες με τις επαρχίες (συν την Πόλη του Μπουένος Άιρες). Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο D'hondt με 3% εκλογικό όριο. Σε αυτές τις εκλογές, αποφασίστηκαν οι 127 από τις 257 έδρες για ανανεώσιμη τετραετή θητεία. ΄
Ελληνικό πόδι

Ο όρος ελληνικό πόδι ή δάχτυλος του Μόρτον, είναι μια κατάσταση όπου το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού δίπλα από το μεγάλο δάχτυλο είναι μακρύτερο. Ο καλλιτεχνικός όρος ελληνικό πόδι συναντάται κυρίως στις τέχνες και ιδιαίτερα στη γλυπτική, ενώ ο ιατρικός όρος δάχτυλος του Μόρτον κυρίως στην ορθοπεδική. Η παρουσία αυτού του χαρακτηριστικού στα δάχτυλα του ποδιού ενός ατόμου έχει χρησιμοποιηθεί για να υποδηλώσει ελληνική εθνική καταγωγή, ωστόσο ενώ επιδημιολογικά το φαινόμενο εμφανίζεται πολύ συχνά στον ελληνικό πληθυσμό, αποτελεί επίσης συχνό χαρακτηριστικό των Κελτών καθώς και σχεδόν του συνόλου των Αϊνού της Ιαπωνίας. Διεθνώς το φαινόμενο φαίνεται να εμφανίζεται στο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού.

 Οι αρχαίοι Έλληνες καλλιτέχνες συνήθιζαν να αναπαριστούν τα δάχτυλα των ποδιών στις διάφορες αναπαραστάσεις τους με το δεύτερο δάχτυλο να είναι μακρύτερο από το μεγάλο δάχτυλο, κάτι που και οι Ρωμαίοι αργότερα υιοθέτησαν ως καλλιτεχνικό χαρακτηριστικό, και η συνέχιση της τάσης αυτής έδωσε την ονομασία ελληνικό πόδι. Ένα σύγχρονο παράδειγμα της πρακτικής αυτής αποτελούν και οι αναλογίες των δακτύλων στο γαλλικής κατασκευής Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη.Άλλες ονομασίες που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι και αυτές του αρχαίο πόδι ή πόδι του Νεάντερταλ.Σε αντίθεση, στο λεγόμενο Αιγυπτιακό πόδι το μεγάλο δάχτυλο είναι και το μακρύτερο, ενώ όταν τα δάχτυλα είναι ισομήκη ονομάζεται Ρωμαϊκό πόδι. Η ιατρική ονομασία η οποία δεν έχει αποσαφηνιστεί με αποδείξεις προέρχεται από τον Αμερικανό ορθοπεδικό χειρούργο Ντάντλεϊ Τζόι Μόρτον (Dudley Joy Morton), ο οποίος αρχικά το περιέγραψε ως τριάδα του Μόρτον και είναι επίσης γνωστό και ως σύνδρομο του Μόρτον ή σύνδρομο ποδιού του Μόρτον, με τα χαρακτηριστικά του να είναι ένα εκ γενετής μικρό μετατάρσιο κόκκαλο, ένα υπερκινητικό τμήμα στο πρώτο μετατάρσιο, και κάλοι κάτω από τον 2ο και 3ο μετατάρσιο.Το κυριότερο σύμπτωμα που παρατηρείται όταν υπάρχει ο δάχτυλος του Μόρτον στα δάχτυλα του ποδιού, είναι η εμφάνιση κάλων ή μια ενόχληση στο μπροστινό μέρος του πέλματος στη βάση του δεύτερου δαχτύλου. Η κεφαλή του πρώτου μετατάρσιου (μεγάλο δάχτυλο) κανονικά επωμίζεται το μεγαλύτερο μέρος του βάρους που πηγαίνει συνολικά στα δάχτυλα, αλλά επειδή ο δεύτερος μετατάρσιος είναι μακρύτερος το βάρος μεταφέρεται εκεί. Υπάρχει επίσης ενδεχόμενο να εμφανιστεί πόνος στην αψίδα ανάμεσα στα δύο δάχτυλα, ανάμεσα στον πρώτο και δεύτερο μετατάρσιο.Η πάθηση γνωστή ως νεύρωμα Μόρτον δεν σχετίζεται με το δάχτυλο του Μόρτον, και έχει ονομαστεί από ένα διαφορετικό άτομο, τον Τόμας Τζωρτζ Μόρτον (Thomas George Morton) κατά τον 19ο αιώνα.Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν κοινή παραδοχή στην ιατρική κοινότητα. (Αγγλικά) Footloose in Archaelogy - by Phyllis Jackson, Current Archaelogy (μελέτη σχετικά με τα Βρετανικά πόδια)
Λυσίμαχος της Τελμησσού

O Λυσίμαχος (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ή Λυσίμαχος Β΄ ήταν Έλληνας πρίγκιπας από τη Λυκία της Μ. Ασίας, που υπηρέτησε ως βασιλιάς της Τελμησσού, υποτελής των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πτολεμαίου Α΄ του Επιγόνου και μίας ανώνυμης Ελληνίδας αριστοκράτισσας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Επίγονος της Τελμησσού. Ο πατέρας του ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας & Μακεδονίας και της Αρσινόης Β΄, κόρης του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου. Ο Πτολεμαίος ο Επίγονος είχε υιοθετηθεί από τον Πτολεμαίο Β΄, που τον όρισε συμβασιλιά του, αλλά όταν εξεγέρθηκε, ο Πτολεμαίος Β΄ τον έπαυσε από διάδοχό του και τον όρισε βασιλιά της Τελμισσού, υποτελή του. Ο Λυσίμαχος Β΄ γεννήθηκε όσο ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς (267-259) με τον Πτολεμαίο Β΄ στην Αλεξάνδρεια, ή μετά όταν ο πατέρας του έγινε ηγεμόνας (259-240) στην Τελμησσό της Λυκίας. Λίγα γνωρίζουμε για τον Λυσίμαχο Β΄, πριν διαδεχθεί τον πατέρα του. Το 246 απεβίωσε ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης. Ο Πτολεμαίος Επίγονος είχε φροντίσει για τα δημόσια κτήρια και είχε μεριμνήσει για ένα απλούστερο φορολογικό σύστημα. Για την καλή του διοίκηση τιμήθηκε με διάταγμα τού εξαδέλφου του Πτολεμαίου Γ΄. Αυτό δίνει προνόμια και στον φίλο του Αριστέα Κλεάνδρου, Μακεδόνα, που ζήτησε κατόπιν επιστολής του. Λίγο μετά ο πατέρας του απεβίωσε το 240 και μάλλον μετά τον διαδέχθηκε ο Λυσίμαχος. Το 222 απεβίωσε ο Πτολεμαίος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ. Ο Λυσίμαχος κυβέρνησε, ώσπου απεβίωσε το 206· το 204 απεβίωσε και ο 2ος εξάδελφός του Πτολεμαίος Δ΄. Σύμφωνα με σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού, ο Λυσίμαχος δεν φαίνεται να έλαβε βασιλικό τίτλο· μάλλον αναγνώριζε την εξουσία των Πτολεμαίων της Αιγύπτου. Φαίνεται, ότι η σχετική αυτονομία του αυξανόταν. Από το 222 η δύναμη των Πτολεμαίων άρχισε να μειώνεται εκτός της Αιγύπτου δραματικά, έτσι ο Λυσίμαχος και η οικογένειά του θα μπορούσαν να αποτάξουν την επικυριαρχία της Αλεξάνδρειας. Από ένα σημείο και μετά αυτός και οι οικείοι του απολάμβαναν εξαίρετες, καρδιακές σχέσεις με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο των Σελευκιδών (βασ. 222-187), εχθρό των Πτολεμαίων, που την περίδο αυτή επέκτεινε την εξουσία του στη Μ. Ασία. Όταν ο Λυσίμαχος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Β΄. Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος Ελληνίδα και είχε τέκνο: Πτολεμαίος Β΄ άκμασε 250-200, ηγεμόνας της Τελμησσού. R.S. Bagnall, The administration of the Ptolemaic possessions outside Egypt, Brill Archive, 1976 R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος

Ο Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος (ή Ευαγγελιστής) είναι πρόσωπο που εμφανίζεται αρκετές φορές στις Πράξεις των Αποστόλων. Ήταν ένας από τους Επτά που επιλέχτηκε να φροντίσει τους φτωχούς της χριστιανικής κοινότητας στην Ιερουσαλήμ. Κήρυξε και φέρεται να έκανε θαύματα στη Σαμάρεια, και συνάντησε και βάπτισε έναν άντρα, ευνούχο, στο δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς τη Γάζα, παραδοσιακά σηματοδοτώντας την έναρξη της Εκκλησίας της Αιθιοπίας. Αργότερα, ο Φίλιππος έζησε στην Καισάρεια με τις τέσσερις κόρες του, όπου τον επισκέφτηκε ο Απόστολος Παύλος.

 Ο Φίλιππος έφερε ελληνικό όνομα. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις Πράξεις των Αποστόλων ως ένας από τους «Επτά Διακόνους» που επιλέχθηκαν να παρακολουθήσουν ορισμένες υποθέσεις της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ ως συνέπεια των παραπόνων των Ελλήνων εναντίον των Εβραίων.Μετά το μαρτύριο του Στεφάνου πήγε στη «πόλη της Σαμάρειας», όπου κήρυξε με μεγάλη επιτυχία, με τον Σίμων τον μάγο να είναι ένας από τους μεταστραφούς του. Στη συνέχεια του είπε ένας άγγελος του Κυρίου να πάει στο δρόμο μεταξύ Ιερουσαλήμ και Γάζας. Εκεί δίδαξε και βάπτισε τον Αιθιοπικό ευνούχο. Έπειτα τον «συνεπήρε» το Άγιο Πνεύμα και «βρέθηκε στην Άζωτ» (Ashdod) και στη συνέχεια «περνούσε το κήρυγμα σε όλες τις πόλεις μέχρι που έφτασε στην Καισάρεια».Εκεί μερικά χρόνια μετά, σύμφωνα με τις Πράξεις, όπου περιγράφεται ως «ευαγγελιστής» (ένας όρος που βρέθηκε ξανά στην Καινή Διαθήκη στις Επιστολές προς Εφεσίους 4:11 και Β' προς Τιμόθεο 4:5), διασκεδάζει τον Απόστολο Παύλο και τον συνταξιδιώτη του στο δρόμο τους προς την Ιερουσαλήμ. Εκείνη την εποχή "είχε τέσσερις κόρες που προφήτευαν". Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγινε σύγχυση του Φιλίππου με τον Απόστολο Φίλιππο. Η σύγχυση ήταν ακόμη πιο εύκολη γιατί, ως αξιόλογο μέλος της αποστολικής διακονίας, μπορεί εύκολα να περιγραφεί ως απόστολος με την ευρύτερη έννοια αυτής της λέξης, πέρα ​​από τους αρχικούς 12 Αποστόλους. Μια καθυστερημένη παράδοση τον περιγράφει εγκατεστημένο στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας, όπου έγινε ο επίσκοπος της εκκλησίας τους. Ο «Άγιος Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος» εορτάζεται στις 11 Οκτωβρίου απο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Καθολική, τη Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδο του Μιζούρι, και απο την Αγγλικανική κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης, για παράδειγμα, της Επισκοπικής Εκκλησίας των ΗΠΑ, και απο την Αγγλικανική Εκκλησία της Νότιας Αφρικής. Επιπλέον, στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Φίλιππος συγκαταλέγεται στους Εβδομήκοντα Αποστόλους. Αυτή η γιορτή εορτάζεται στις 4 Ιανουαρίου. Απόστολος Φίλιππος, ο Διάκονος των Εβδομήκοντα (Αγγλικά) Βίος - Οικουμενικό Πατριαρχείο Σαλαμίνος
Μαρία Σοφία της Βαυαρίας

Η Μαρία Σοφία της Βαυαρίας (4 Οκτωβρίου 1841 – 19 Ιανουαρίου 1925) ήταν η τελευταία βασίλισσα του Βασιλείου των Δύο Σικελιών ως σύζυγος του Φραγκίσκου Β΄.

 Η Μαρία Σοφία Αμαλία γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1841 και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.Το 1859 η Μαρία Σοφία παντρεύτηκε τον τότε Διάδοχο του Βασιλείου των Δύο Σικελιών και Δούκα της Καλαβρίας, Φραγκίσκο. Ο γάμος θεωρούνταν αποτέλεσμα πολιτικής συμμαχίας, καθώς ο Φερδινάνδος Β΄, πατέρας του Φραγκίσκου, επιθυμούσε την προσέγγιση με την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Λίγους μήνες μετά το γάμο, ο Φερδινάνδος πεθαίνει, και στο θρόνο ανεβαίνει ο σύζυγος της Μαρίας, Φραγκίσκος Β΄. Έτσι, η Μαρία απέκτησε τον τίτλο της Βασίλισσας.Το 1860, έπειτα από την απώλεια της Νάπολης από τις δυνάμεις του Τζουζέππε Γκαριμπάλντι, η Μαρία Σοφία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη μαζί με τον σύζυγό της, βρίσκοντας καταφύγιο στο φρούριο της πόλης Γκαέτα, 80 χιλιόμετρα μακριά από την Νάπολη. Στις αρχές του 1861 οι δυνάμεις του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄ κατάφεραν να νικήσουν τους αμυνόμενους στην Γκαέτα, όμως η Μαρία Σοφία λόγω της στάσης της κέρδισε τη φήμη της "πολεμίστριας βασίλισσας".Κατά την εξορία που ακολούθησε στη Ρώμη, ερωτεύθηκε ένα αξιωματικό της παπικής φρουράς, τον Αρμάντ ντε Λαγουέις, και έμεινε έγκυος από αυτόν. Η κόρη που γέννησε δόθηκε στην οικογένεια των Λαγουέις και η Μαρία Σοφία δεν την ξαναείδε ποτέ. Έπειτα, ξαναέμεινε έγκυος, αυτή τη φορά από τον σύζυγό της, και γέννησε στις 24 Δεκεμβρίου 1869 τη Μαρία Χριστίνα Πία. Ωστόσο, μετά από τρεις μήνες η κόρη της απεβίωσε, στις 28 Μαρτίου 1870.Το 1870, με την πτώση της Ρώμης στις ιταλικές δυνάμεις, ο Φραγκίσκος και η Μαρία Σοφία κατέφυγαν στη Βαυαρία. Ο σύζυγός της πέθανε το 1894 και εκείνη στις 19 Ιανουαρίου 1925. Η αδελφή της Ματθίλδη Λουδοβίκα πέθανε πέντε μήνες αργότερα. Λέγεται ότι κατά τα χρόνια της εξορίας της αναμίχθηκε στην δολοφονία του Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας το 1900 και ότι κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υποστήριξε τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία, όταν εκείνες πολεμούσαν την Ιταλία, ελπίζοντας ότι μία νίκη τους θα επανάφερε πίσω το Βασίλειο των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Δύο Σικελιών και απέκτησαν μια κόρη: Μαρία Χριστίνα Πία Άννα Ισαβέλλα Ναταλία Ελίζα (1869 - 1870).Από τη σχέση της με τον Αρμάντ ντε Λαγουέις: Ματίλντε Μαρί Σοφί Ενριέτ Ελίζαμπετ Λουίζε (1862 - 1886).
Ζέλικο Κόμσιτς

Ο Ζέλικο Κόμσιτς (Željko Komšić, 1964-) είναι Βόσνιος δικηγόρος και πολιτικός. Το 2000 εξελέγη δήμαρχος του Νέου Σεράγεβου. Επί δύο χρόνια ήταν επίσης αντιδήμαρχος του Σεράγεβου. Είναι παντρεμένος με την Μουσουλμάνα της Βοσνίας Σαμπίνα, πολιτικό μηχανικό, και έχουν μια κόρη, τη Λάνα.

 Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1964. Η μητέρα του (Σερβοβόσνια) φονεύτηκε κατά την πολιορκία του Σεράγεβο το 1992. Ο Κόμσιτς έχει πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο. Επίσης σπούδασε στη σχολή Διεθνών Υπηρεσιών του Έντμουντ Γουόλς στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν στην Ουάσιγκτον (Washington, D.C.), από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ Στη διάρκεια του πολέμου του 1992-1995, ο Κόμσιτς συντάχθηκε με τους υποστηρικτές της ακεραιότητας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (κυρίως Βόσνιοι Μουσουλμάνοι) και παρασημοφορήθηκε για την τόλμη του. Είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (SDP) και ένας από τους τρεις αντιπροέδρους του. Εξελέγη ως ο Κροάτης αντιπρόσωπος στην Προεδρία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, στις εκλογές της 1ης Οκτωβρίου 2006 με τετραετή θητεία. Κέρδισε την κροατική έδρα με 40,8% έναντι 23,1% για τον Ίβο Μίρο Γιόβιτς (Κροατική Δημοκρατική Ένωση) και 17,8% για τον Μπόζο Λιούμπιτς (Κροατική Δημοκρατική Ένωση 1990), χάρη στις ψήφους κυρίως των Βόσνιων Μουσουλμάνων. Στις 6 Ιουλίου του 2007 ανέλαβε προεδρεύων του τριμελούς σώματος και στη συνέχεια από τις 6 Ιουλίου του 2009 ως τις 6 Μαρτίου 2010. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010 , ο Κόμσιτς επανεξελέγη μέλος της τριμελούς κρατικής Προεδρίας, ως αντιπρόσωπος της κροατικής εθνότητας, με ποσοστό 60,6%, πάλι χάρη στις ψήφους κυρίως των Βόσνιων Μουσουλμάνων.Το 2012 εγκατέλειψε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDP) και το 2013 ίδρυσε το Δημοκρατικό Μέτωπο, στο οποίο είναι πρόεδρος.Υπηρέτησε ξανά ως πρόεδρος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από το 2011 ως το 2012 και ως κροατικό μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας, από το 2018.Στις 20 Ιουλίου 2019 ανέλαβε ξανά Επικεφαλής της Προεδρίας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, όπως και στις 20 Ιουλίου 2021. ΒιβλιογραφίαBerglund, Sten (2013). The Handbook of Political Change in Eastern Europe. Cheltenham: Edward Elgar Publishing. ISBN 9781782545880. Επίσημος ιστότοπος της Προεδρίας της Βοσνίας (στα βοσνιακά/κροατικά/σερβικά) Επίσημος ιστότοπος του Κόμσιτς (στα βοσνιακά/κροατικά/σερβικά)
Βορόλιο

Το «μητρικό» βορόλιο (αγγλικά borole) είναι υποθετική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και βόριο, με μοριακό τύπο C4H5B. Το βορόλιο είναι ένα ετεροκυκλικό οργανικό βοράνιο με πενταμελή δακτύλιο, αποτελούμενο από τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο βορίου και δύο (2) διπλούς δεσμούς. Σύμφωνα με μια άλλη ταξινόμιση, το βορόλιο είναι ένας κυκλικός βοραιθέρας. Μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα δομικό ανάλογο με το πυρρόλιο, από το οποίο μπορεί δομικά να προκύψει με την αντικατάσταση του ατόμου αζώτου (του πυρρολίου) από άτομο βορίου. Η ίδια η «μητρική» ένωση δεν έχει απομονωθεί, αλλά ο όρος επεκτείνεται και σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων, που περιέχουν έναν τουλάχιστον βολολικό δακτύλιο. Κάποια από αυτά τα «θυγατρικά» βορόλια έχουν απομονωθεί. Αν και ο κανόνας του Χούκελ (Hückel's rule) δεν μπορεί να εφαρμοστεί ακριβώς στο βορόλιο, θεωρείται ότι είναι αντιαρωματική ένωση.

 Το πρώτο (υποκατεστημένο) βορόλιο που απομονώθηκε ήταν το πενταφαινυλοβορόλιο, που μπορεί να παραχθεί με επίδραση διχλωροφαινυλοβορίου σε 1,1-διμεθυλο-2,3,4,5-τετραφαινυλοσταννόλιο: Τα βορόλια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ενώσεων σάντουιτς (sandwich compounds), όπως το φερροκένιο. Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Τσάρλι Πόρτερ

Ο Τσάρλι Πόρτερ (Charlie Porter, Μασαχουσέτη, 12 Ιουνίου 1950 - Πούντα Αρένας, 23 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Αμερικανός ορειβάτης και επιστήμονας ερευνητής της κλιματικής αλλαγής. Είναι περισσότερο γνωστός για τις πρώτες αναβάσεις του στο Γιοσέμιτι (ιδιαίτερα στο Ελ Καπιτάν), στον Καναδά και την Αλάσκα. Σημαντικές υπήρξαν οι επιρροές που άσκησε σε άλλους σημαντικούς ορειβάτες και στην ορειβατική κοινότητα, εν μέρει εξαιτίας της δημιουργίας και της ανάπτυξης σύγχρονου ορειβατικού εξοπλισμού. Απέκτησε επίσης φήμη ως άνθρωπος της περιπέτειας, όντας ένας από τους πρώτους που έκαναν τον περίπλου του ακρωτηρίου Χορν με καγιάκ). Ήταν επίσης σημαντικός γεωεπιστήμων στη νότια Αμερική.

 Οι σημαντικές πρώτες αναβάσεις του Ελ Καπιτάν περιλαμβάνουν τις διαδρομές Zodiac 1972 The Shield 1972 Mescalito 1973 Tangerine Trip 1973 Excalibur 1975Πριν από τις παραπάνω διαδρομές, ο Πόρτερ 1972 έκανε ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση στη διαδρομή New Dawn (παραλλαγή του Wall of the Early Morning Light των Γουόρεν Χαρντινγκ και Ντιν Κάλντγουελ) στην οποία έχασε νωρίς την αιώρα του, αλλά συνέχισε την αναρρίχηση κοιμώμενος σε βελτιωμένο υπνόσακκο με θερμομονωτικό αφρό, γεγονός που τον έκανε διάσημο στην ορειβατική κοινότητα. Πρώτη μοναχική ανάβαση στη Ράχη Κασίν (Cassin Ridge), Όρος ΜακΚίνλεϊ 1976, που περιγράφτηκε ως "πολύ προχωρημένη για την εποχή του" . Δυτική όψη of Μεσαίας Τριπλής Κορφής (Middle Triple Peak) στα όρη Κιτσάτνα με τον Ράσελ Μακλίν το 1976. Η πρώτη διαδρομή VII βαθμού, μοναχική όρος Άσγκαρντ της νήσου Μπάφιν το 1975, που περιγράφτηκε από τον Νταγκ Σκοτ (Doug Scott) ως "σημαντικό επίτευγμα". η διαδρομή Polar Circus, V, WI 5, όρος Σάιρους, Εθνικό Πάρκο Μπανφ. Όρος Σαρμιέντο, Δυτική Κορυφή, το 1995 μαζί με τους Στίβεν Βέναμπλς, (Stephen Venables), Τζον Ρόσκλεϊ, (John Roskelley) Τζιμ Γουΐκγαϊρ (Jim Wickwire) και Τιμ Μακάρτνεϊ-Σέιπ, (Tim Macartney-Snape). Κατά τη διαδρομή εξαιτίας των ισχυρών ανέμων ο Πόρτερ ξεκόλλησε από την παγωμένη ράχη, καταφέροντας να σταματήσει την πτώση του μπλοκάροντας το χέρι του σε ένα κρεβάς, προκαλώντας κάταγμα στο χέρι και εξάρθρωση στον ώμο του αλλά σώζοντας τη ζωή του. Το 1979 ο Πόρτερ ήταν ο πρώτος που έκανε τον περίπλου του ακρωτηρίου Χορν με καγιάκ. Από τη δεκαετία του 1980 διέμενε στη νότια Αμερική όπου συνέχισε να ζει με ένα πνεύμα περιπέτειας, ταξιδεύοντας σε μακρινούς προορισμούς και προσφέροντας υπηρεσίες οδηγού σε επιστήμονες που είχαν ως ερευνητική βάση τους τη νότια Αμερική. Gary Bocarde "Waiting for Dawn", July 21, 2014 Alpinist.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1972-1973

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1972-73 ήταν το 14ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 18η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 2 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο ΠΑΟΚ. Το πρωτάθλημα σημαδεύτηκε από την απόφαση της ΕΠΟ να μηδενίσει τον Παναθηναϊκό (ήταν πρώτος σε ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ μέχρι και την 21η αγωνιστική) για τρεις αγώνες, εξαιτίας της διακοπής του αγώνα Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός με υπαιτιότητα του Παναθηναϊκού (22η αγωνιστική). Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα με 13 γκολ παθητικό, ρεκόρ που παράμεινε μέχρι το 2019-2020 που το βελτίωσε με 11 γκολ σε 30 αγώνες.

 Ολυμπιακός Προπονητής: Λάκης Πετρόπουλος. Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Κελεσίδης (34), Μυλωνάς (1), Πολέττι (δεν αγωνίστηκε). Αμυντικοί: Αγγελής (30), Γκαϊτατζής (28), Γκλέζος (30), Κουρέας (4/1), Κυράστας (4), Σιώκος (34/2). Μέσοι: Βασιλόπουλος (15/1), Βιέρα (23/1), Δεληκάρης (22/3), Καραβίτης (9/4), Νικολάου (3), Παππάς (3/1), Περσίδης (14/3), Συνετόπουλος (18/1). Επιθετικοί: Άλτσιμπαρ (7), Αργυρούδης (30/13), Γιούτσος (26/7), Λοσάντα (23/6), Παμπουλής (11/7), Παπαδημητρίου (14/4), Τριαντάφυλλος (30/16). Β = Βαθμοί , Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων; Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 2 βαθμοί - Ήττα: 1 βαθμός Ο Παναθηναϊκός είχε τιμωρηθεί με τρεις μηδενισμούς. Η Ομόνοια είχε τιμωρηθεί με 1 μηδενισμό. Σημείωση1: Την 22η αγωνιστική το ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού διακόπηκε στο 83' ενώ το σκορ ήταν 3−2, επειδή ο Αθανασόπουλος, παίκτης του Παναθηναϊκού, αρνήθηκε να αποχωρήσει όταν δέχτηκε κόκκινη κάρτα για ανάρμοστη συμπεριφορά, με αποτέλεσμα ο διαιτητής να αποχωρήσει από το γήπεδο αμέσως μετά την αποχώρηση της ομάδας του Παναθηναϊκού. Η ΕΠΟ βάσει του φύλλου αγώνα και κανονισμών, αποφάσισε να μηδενίσει τον Παναθηναϊκό στον αγώνα με τον Ολυμπιακό για ανάρμοστη και βάναυση συμπεριφορά παικτών του, αλλά και στους δύο επόμενους με ΠΑΟΚ και Αιγάλεω. Τους αγώνες, στους οποίους μηδενίστηκε, ο Παναθηναϊκός τους έδωσε σε μορφή φιλικού. Με τον ΠΑΟΚ αναδείχτηκε ισόπαλος με 3−3 στη Λεωφόρο, ενώ με το Αιγάλεω αναδείχθηκε επίσης ισόπαλος με 2−2. RSSSF 1972-73 Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Γιουγκ Ντουμπρόβνικ

Η Vaterpolski klub Jug (ελληνικά: Βατερπόλσκι Κλουμπ Γιουγκ) ή αλλιώς Γιουγκ Ντουμπρόβνικ είναι Κροατικός σύλλογος υδατοσφαίρισης με έτος ίδρυσης το 1923 και που εδρεύει στην πόλη Ντουμπρόβνικ της Κροατίας. Αποτελεί τον πιο πετυχημένο από πλευράς πρωταθλημάτων σύλλογο της Κροατίας και της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας. Μετρά 17 Πρωταθλήματα Κροατίας ενώ συνολικά κατέχει 39 (μαζί με τα πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας). Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο έχει να επιδείξει 4 Πρωταθλήματα Ευρώπης (στα τρία από αυτά αντιμετώπισε στην τελική φάση ελληνικό σύλλογο), 1 Κύπελλο Ευρώπης και 2 Σούπερκαπ Ευρώπης.

 4 Πρωταθλήματα Ευρώπης 1981, 2001, 2006, 20161 Κύπελλο Ευρώπης 20002 Σούπερκαπ Ευρώπης 2006, 2016 17 Πρωταθλήματα Κροατίας 2000, 2001, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 202222 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας 1925, 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1940, 1949, 1950, 1951, 1980, 1981, 1982, 1983, 198514 Κύπελλα Κροατίας 1994, 1996, 2000, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2016, 2017, 2018, 20192 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας 1981, 1983 4 Αδριατική Λίγκα 2009, 2016, 2017, 2018 Ιστοσελίδα συλλόγου
Πρίζρεν

To Πρίζρεν (σερβικά: Призрен/Prizren, αλβανικά: Prizren/Prizreni) είναι πόλη στο Κοσσυφοπέδιο. Βρίσκεται στους πρόποδες του Σκάρδου, 80 χλμ νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Πρίστινα, και διασχίζεται από τον ποταμό Λούμπαρτ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 221.000 κατοίκων (2006). Αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου καθώς και της Επαρχίας Πρίζρεν. Ιδρύθηκε τον 11ο μ.Χ. αιώνα και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 652 μ. Οι Αλβανοί αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα (81,6% του πληθυσμού). Η σύγχρονη βιομηχανία της πόλης παράγει υφάσματα, είδη ξυλοτεχνίας, υποδήματα, φιλιγκράν λεπτουργήματα και επεξεργασμένα τρόφιμα.

 Το Πρίζρεν ιδρύθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους και κατά το 14ο αιώνα, ως πρωτεύουσα της Σερβίας, ήταν έδρα της αυτοκρατορικής αυλής του Σέρβου τσάρου Στέφανου Ντουσάν, με δικό της νομισματοκοπείο. Υπήρξε μεγάλο πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο στο εσωτερικό της Βαλκανικής στη διαδρομή από τη Σκόδρα προς τις ακτές της Αδριατικής. Κάτω από την οθωμανική κυριαρχία, η πόλη διατήρησε την εμπορική σημασία της, ενώ κατά το 19ο αιώνα μετασχηματίστηκε σε πολιτιστικό κέντρο των Αλβανών, όταν ξεκίνησε το απελευθερωτικό κίνημα της "Λίγκας του Πρίζρεν" το 1878. Υπήρξε στην ιστορική της πορεία θέατρο συγκρούσεων ανάμεσα στους Σέρβους και τους Βυζαντινούς, Οθωμανούς και Αλβανούς. Ο Λέων Τρότσκι επισκέφθηκε το Πρίζρεν ως δημοσιογράφος, προκειμένου να κάνει ρεπορτάζ για τη σφαγή στην πόλη κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Η πόλη του Πρίζρεν είναι γραφικότατη με χριστιανικές εκκλησίες, μουσουλμανικά τεμένη, παλιά οθωμανικά σπίτια του 18ου και 19ου αιώνα με κόκκινες κεραμοσκεπές στην κεντρική πλατεία Συντριβανίου (Shadërvan) της πόλης, λιθόστρωτους δρόμους και οθωμανικά λουτρά. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει το μεγαλοπρεπές Τζαμί του Σινάν Πασά, με έξοχες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του, που χρονολογείται από τις αρχές του 17ου αιώνα (1615). Κτίστηκε από μάρμαρο που αφαιρέθηκε από την ερειπωμένη σήμερα Μονή του Αρχαγγέλου. Ο Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Λιέβισκα (1306-1307), την οποία είχαν μετατρέψει οι Τούρκοι σε τζαμί, αναστηλώθηκε το 1950. Έχει επιβλητικές μεσαιωνικές τοιχογραφίες, έπεσε όμως θύμα της πολιτικής αντιπαράθεσης Σέρβων - Αλβανών κατά το έτος 2004. Το 2006 εντάχθηκε από την UNESCO στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο. Η Εκκλησία του Σωτήρος του 14ου αιώνα, φρουρείται από στρατεύματα των Δυνάμεων Κοσόβου (KFOR). Από τα πιο αξιόλογα μνημεία της πόλης είναι τα οθωμανικά λουτρά, το χαμάμ Γαζή Μεχμέτ Πασά, χρονολογούμενο από το 15ο αιώνα, όπως και η τοξωτή πέτρινη οθωμανική γέφυρα του ίδιου αιώνα. "501 Must-Visit Cities", Bounty Books, London, 2009. "Pristina in your pocket" (Essential City Guides), Winter - Spring 2008 - 2009, Tirana - Albania. Council of Europe: "Architectural and urban heritage of Prizren", 2001. Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα", λήμμα "Πρίζρεν", τόμ. 50, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.