Σερβιλία (σύζυγος του Λέπιδου του Νεότερου)

Η Σερβιλία, λατιν.: Servilia, (μερικές φορές ονομαζόταν Σερβιλία Βατία ή Σερβιλία Ισαυρική) ήταν μία αρχαία Ρωμαία γυναίκα, που ήταν σύζυγος τού Marcus Aemilius Lepidus Minor, γιου του triumvir και του Pontifex maximus Lepidus . Μπορεί επίσης να ήταν η ίδια Σερβίλια που κάποια στιγμή ήταν αρραβωνιασμένη με τον Οκταβιανό (τον μελλοντικό αυτοκράτορα Αύγουστο ).

 Η Σερβίλια ήταν κόρη τού υποστηρικτή τού Καίσαρα υπάτου Πόπλιου Σερβίλιου Βατία Ισαυρικού και της Ιουνίας Πρίμας, της μεγαλύτερης κόρης της Σερβιλίας Καιπιόνων, ερωμένης τού Ιουλίου Καίσαρα και εξέχουσας γυναίκας της ύστερης δημοκρατίας. Αυτό την έκανε ανιψιά της Ιουνίας Σεκούνδας, της Ιουνίας Τέρτιας, τού Mάρκου Ιούνιου Σιλανού και τού Μάρκου Ιούνιου Βρούτου, τού δολοφόνου του Καίσαρα. Η Ισαυρική ήταν πιθανότατα η ίδια Σερβιλία, που αρραβωνιάστηκε τον Οκταβιανό ως νεαρή κοπέλα, (αν και είναι πιθανό αυτό το κορίτσι να ήταν στην πραγματικότητα μία αδελφή της, καθώς όλες οι γυναίκες που είχαν κοινό πατέρα, είχαν το ίδιο όνομα στη Δημοκρατική Ρώμη). Αυτός ήταν πιθανώς ένας αρραβώνας με πολιτικά κίνητρα, καθώς ο πατέρας της ήταν ένας από τους υποστηρικτές τού Οκταβιανού και η μητέρα της, Ιουνία Πρίμα, ήταν κουνιάδα τού Λέπιδου της Β΄ Τριανδρίας (παντρεμένου με την Ιουνία Σεκούνδα), επομένως ο γάμος θα ενίσχυε τους δεσμούς τού Oκταβιανού με τους δύο. Ωστόσο, τελικά απέρριψε τη Σερβιλία και παντρεύτηκε την Κλοδία Πούλχρα . Η μετέπειτα ένωση της Σερβιλίας με τον Λέπιδο πιθανότατα προτάθηκε από τη μητέρα της και τους άνδρες της Τριανδρίας, σε μία προσπάθεια να καταπραΰνουν τυχόν άσχημα συναισθήματα, που δημιουργήθηκαν από την απόρριψη του Οκταβιανού. Το 31 π.Χ. ο σύζυγός της οδήγησε μία συνωμοσία για τη δολοφονία τού Οκταβιανού, με κίνητρο τον εξορισμό τού πατέρα του (και πιθανώς την περιφρόνηση της γυναίκας του). Είχε προσπαθήσει να επαναφέρει τον εξόριστο πατέρα του σε μία θέση εξουσίας, αλλά συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο. ή εναλλακτικά η κατανάλωση αλκοόλ μέχρι θανάτου, πιθανώς επειδή η κατανάλωση άνθρακα θεωρείτο πολύ γοτθική. Η αυτοκτονία από μία χήρα θεωρείτο μεγάλο σημάδι αφοσίωσης στη Ρώμη εκείνη την εποχή. Έχει προταθεί, ότι ο τρόπος τού θανάτου της μπορεί να είχε αποδοθεί λανθασμένα στην εξαδέλφη της Πορκία. Στο παρελθόν οι ιστορικοί πίστευαν μερικές φορές ότι η Σερβιλία και ο Αύγουστος είχαν πράγματι παντρευτεί, αλλά σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι ούτε που αρραβωνιάστηκαν.Έχει προταθεί ότι ο χαρακτήρας της Λαβίνιας στην Αινειάδα γράφτηκε με πρότυπο τη Σερβιλία. Η Σερβιλία εμφανίζεται στη σειρά Κύριοι της Ρώμης της Κολίν ΜακΚάλοφ, για πρώτη φορά στη σειρά Το άλογο τού Οκτωβρίου, όπου ο Οκταβιανός υπόσχεται στον πατέρα της να τη νυμφευτεί, για να τον πάρει στο πλευρό του, αλλά όταν αυτό αποφασίζεται, εκείνη είναι ακόμη πολύ μικρή για να παντρευτεί, οπότε ο Oκταβιανός σχεδιάζει να αναβάλλει τον αρραβώνα, μέχρι αυτή να μπορεί να βρει κάποιον που είναι πραγματικά ερωτευμένη. Στο μυθιστόρημα Aντώνιος και Κλεοπάτρα τού 2007 της Αυστραλής συγγραφέα Κολίν ΜακΚάλοφ, η Σερβιλία αναφέρεται πολλές φορές. Περιγράφεται ως παρθένα, για την οποία ο Οκταβιανός δεν ενδιαφέρεται καθόλου, και ξέρει ότι θα παντρευτεί τον Λέπιδο. Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Σύζυγοι του Αυγούστου L'Hoir, F. Santoro (2018). The Rhetoric of Gender Terms: 'Man', 'Woman', and the Portrayal of Character in Latin Prose. Mnemosyne, Supplements. BRILL. ISBN 9789004329164.