IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γεώργιος 2ος μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν

Ο Γεώργιος, αγγλ. George (6 Δεκεμβρίου 1892 - 8 Απριλίου 1938) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν ήταν 2ος μαρκήσιος του Μίλφορντ-Χέιβεν (1921-1938), κόμης της Μεντίνα (της νήσου Γουάιτ) και υποκόμης του Άλντερνεϋ. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του Ναυτικού της Βρετανίας.

 Ο Γεώργιος-Λουδοβίκος-Βίκτωρ-Ερρίκος-Σέργιος γεννήθηκε στο Ντάρμστατ της Έσσης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και ναυάρχου της Βρετανίας και της Βικτωρίας, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος με τον Λουδοβίκο Δ΄. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος αντιβασιλιάς της Ινδίας. Ο πατέρας του ήταν γιος του Αλεξάνδρου από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ, ο οποίος με τον μοργανατικό γάμο του έγινε ιδρυτής του κλάδου Μπάττενμπερκ και είχε μετακινηθεί στη Βρετανία. Ο Γεώργιος φοίτησε στο Ναυτικό κολέγιο του Ντάρτμαουθ και όταν αποφοίτησε έγινε σημαιοφόρος του Ναυτικού το 1914. Υπηρέτησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1917 ο πατέρας του και τα εξαδέλφια του αποποιήθηκαν των Γερμανικών τίτλων τους και ο Γεώργιος Ε΄ της Βρετανίας τους έδωσε τίτλους ευγενείας στην Αγγλία: ο πατέρας του έγινε μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν και ο Γεώργιος κόμης της Μεντίνα (της νήσου Γουάιτ). Άλλαξαν το επώνυμό τους σε Μαουντμπάττεν (mount (αγγλ.) = berg (γερμ.)). Ο πατέρας του απεβίωσε το 1921 και ο Γεώργιος τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος. Έμεινε στο Ναυτικό και μετά τη λήξη του Πολέμου και έγινε υποπλοίαρχος (1922) και πλοίαρχος (1926). Παραιτήθηκε το 1932 και το 1937 προήχθη σε αρχιπλοίαρχο από τον κατάλογο των εν αποστρατεία. Ήταν ένας καταξιωμένος μαθηματικός και μπορούσε να λύσει σύνθετα προβλήματα βλητικής με το νου του· διάβαζε περιστασιακά στο τρένο βιβλία Απειροστικού Λογισμού. Η Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας είχε πει γι' αυτόν, πως "είναι από τους πιο έξυπνους και λαμπρούς ανθρώπους". Έμενε με την οικογένειά του στο Χόλυπορτ του Μπέρκσαϊρ. Ασθένησε από καρκίνο του μυελού των οστών και απεβίωσε το 1938 σε ηλικία 46 ετών· τάφηκε στο Μπράυ του Μπέρκσαϊρ. Νυμφεύτηκε το 1916 τη Ναντέγντα των Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Μιχαήλ μεγάλου δούκα της Ρωσίας (εγγονού του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας) και είχε τέκνα: Τατιάνα-Ελισάβετ 1917-1988. Δαβίδ 1919-1970, μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν. Έλαβε τις διακρίσεις του Τάγματος της Βικτωρίας, του Αγ. Βλαδιμίρ και του Στρατιωτικού Τάγματος της Σαβοΐας. Hough, Richard (1984). Louis and Victoria: The Family History of the Mountbattens. Second edition. London: Weidenfeld and Nicolson. ISBN 0-297-78470-6.
Καταζίνα Λουμπνάουερ

Η Καταζίνα Άννα Λουμπνάουερ (πολωνικά: Katarzyna Anna Lubnauer, το γένος Λιμπούντζις [Libudzisz]) (24 Ιουλίου 1969) είναι Πολωνή πολιτικός, φεμινίστρια, μαθηματικός και ακαδημαϊκή εκπαιδευτικός. Είναι μέλος του πολωνικού κοινοβουλίου και πρώην ηγέτης του φιλελεύθερου πολιτικού κόμματος Σύγχρονο (.Nowoczesna).

 Η Καταζίνα Λιμπούντζις γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1969 στο Λοτζ της Πολωνίας. Η μητέρα της ήταν η Ζντζισουάβα, καθηγήτρια μικροβιολογίας και ο πατέρας της ο Γέζι, χημικός. Η οικογένειά της ζούσε στο Λοτζ από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αποφοίτησε από το 3ο Λύκειο του Λοτζ «Ταντέους Κοστσιούσκο» (πολωνικά: III Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Łodzi), καθώς και από το Πανεπιστήμιο του Λοτζ. Εργάστηκε για λίγο ως δασκάλα, πριν αποφασίσει να συνεχίσει τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Λοτζ, όπου έγινε λέκτορας στη Μαθηματική Σχολή. Απέκτησε το διδακτορικό της στα μαθηματικά το 2001, μετά την εκπόνηση της διδακτορικής της διατριβής με τίτλο Οριακά θεωρήματα στην κβαντική πιθανότητα. Αργότερα ανέλαβε τη θέση της επίκουρης καθηγήτριας στο Τμήμα Θεωρίας Πιθανοτήτων και Στατιστικής. Το 1993 εργάστηκε για τη Δημοκρατική Ένωση και το 1994 για την Ένωση Ελευθερίας, όπου ήταν μία από τις ντόπιες ηγέτιδες του κόμματος στο Λοτζ. Μεταξύ 1998 και 2002, ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Λοτζ. Το 2001, ήταν μία από τις υποψήφιες για επικεφαλής της Ένωσης Ελευθερίας στο Λοτζ. Ήταν μέλος του τελευταίου Γενικού Συμβουλίου της Ένωσης Ελευθερίας και το 2005 ήταν μια από τους ηγέτες του πρόσφατα αναμορφωμένου Δημοκρατικού Κόμματος – demokraci.pl. Ήταν ανεπιτυχώς υποψήφια για εκλογή στο Σέιμ το 2001 και το 2005. Δημοσίευσε άρθρα στο περιοδικό Liberté! και ήταν μία από τους διοργανωτές του Φεστιβάλ Επιστήμης, Τεχνολογίας και Τεχνών στο Λοτζ. Το 2015, μαζί με τον Λέσεκ Γιαζντζέφσκι, ήταν μία από τους εμπνευστές της εκστρατείας Κοσμικό Σχολείο, η οποία στόχευε στη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τα μαθήματα θρησκευτικής εκπαίδευσης σε δημόσια σχολεία σε όλη την Πολωνία.Κατά τη διάρκεια των πολωνικών κοινοβουλευτικών εκλογών το 2015, ως υποψήφια του πολιτικού κόμματος Σύγχρονο, κέρδισε μια έδρα στο Σέιμ, προερχόμενη από την πρώτη θέση στον εκλογικό κατάλογο του κόμματος στην εκλογική περιφέρεια του Λοτζ. Έλαβε συνολικά 18.549 ψήφους. Το 2016 διορίστηκε αντιπρόεδρος του κόμματος και από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του 2017 ήταν η εκπρόσωπός του. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, ανέλαβε επίσης τη θέση της προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σύγχρονου κόμματος. Στις 25 Νοεμβρίου 2017, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματος στη Βαρσοβία, εξελέγη ηγέτης του Σύγχρονου κόμματος, νικώντας σε στενή ψηφοφορία τον αρχικό ιδρυτή του, Ρίσαρντ Πέτρου. Στις 9 Ιανουαρίου 2018, αντικαταστάθηκε από την Καμίλα Γκάσιουκ-Πιχόβιτς ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σύγχρονου κόμματος. Το Νοέμβριο του 2019, παραιτήθηκε από αρχηγός του κόμματος και αντικαταστάθηκε από τον Άνταμ Σουάπκα. Το 1991 παντρεύτηκε τον Μάτσεϊ Λουμπνάουερ, έναν οικονομολόγο, με τον οποίο έχει μια κόρη που ονομάζεται Άννα. Έχει δηλώσει δημόσια ότι είναι άθεη.
Μπέρναρντ Βούρχοοφ

Ο Μπέρναρντ Βούρχοοφ (Bernard Voorhoof) (10 Μαΐου 1910 – 18 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Για 34 χρόνια ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Βελγίου, με 30 γκολ σε 61 αγώνες. Τον ισοφάρισε ο Πάουλ Φαν Χιμστ το 1972, ο οποίος χρειάστηκε 81 αγώνες για να πετύχει ισάριθμα γκολ. Αμφότερους πλέον ξεπερνούν οι Ρόμελου Λουκάκου και Εντέν Αζάρ.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στη Λιρς ΣΚ και έμεινε εκεί για 21 χρόνια. Με τη Λιρς, σκόραρε 350 γκολ σε 529 αγώνες και κέρδισε 2 τίτλους Πρώτης Κατηγορίας Βελγίου και έναν τρίτο ανεπίσημο τίτλο στη συντομευμένη σεζόν 1940−41. Έπαιξε επίσης μια σεζόν με την Ρ.Ρ.Φ.Κ. Μοντενιέ, πριν αποσυρθεί το 1949, σε ηλικία 39 ετών. Ήταν μέλος της Εθνικής Βελγίου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, αλλά δεν έπαιξε σε κάποιον αγώνα. Ο Βούρχοοφ έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1930, του 1934 και του 1938, ως ένα από τα έξι γνωστά άτομα (5 παίκτες και 1 διαιτητής) που εμφανίστηκαν και στα τρία προπολεμικά Παγκόσμια Κύπελλα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στην Ιταλία, ο Βούρχοοφ σκόραρε δύο φορές στην ήττα του Βελγίου με 2−5 από τη Γερμανία στις 27 Μαΐου 1934. Αυτά ήταν τα πρώτα γκολ του Βελγίου σε Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς η εθνική ομάδα δεν κατάφερε να βρει δίχτυα το 1930. Κατείχε το ρεκόρ συμμετεχόντων της Εθνικής Βελγίου από τις 5 Μαΐου 1938 (όταν ισοφάρισε τις συμμετοχές του Αρμάντ Σβάρτενμπρουκς) μέχρι τις 13 Απριλίου 1958, όταν τον ξεπέρασε ο Βίκτορ Μις. Κατείχε το ρεκόρ γκολ από τις 13 Μαρτίου 1938, όταν ισοφάρισε το σύνολο του Ρόμπερτ ντε Φιν, έως ότου ο Πάουλ Φαν Χιμστ ισοφάρισε τον αριθμό των 30 γκολ του για το Βέλγιο στις 17 Ιουνίου 1972. Λιρς ΣΚΠρώτη Κατηγορία Βελγίου: 1931–32, 1939–40, 1940–41, 1941–42 Κορυφαίος σε συμμετοχές της Εθνικής Βελγίου: 1938–1958 (61 συμμετοχές) Κορυφαίος σε γκολ της Εθνικής Βελγίου: 1940–2017 (30 γκολ)
Άγιος Αθανάσιος Αττικής

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Νέων Παλατίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ωρωπίων, του δήμου Ωρωπού, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Αθανάσιος είναι πεδινός οικισμός στη ΒΑ. Αττική. Βρίσκεται βόρεια από το Συκάμινο και αποτελεί οικιστική συνέχεια της Αγίας Αικατερίνης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 54 χλμ. περίπου ΒΑ. της Αθήνας. Ο Άγιος Αθανάσιος αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέων Παλατίων Με το ΦΕΚ 201Α - 28/08/2002 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νέων Παλατίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπίων Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ωρωπίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπού(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=27486) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Αττική, εκδ. 2007) eetaa.gr
Ηφαιστειακός κρατήρας

Ηφαιστειακός κρατήρας, ή κρατήρας ηφαιστείου λέγεται αυτός που δημιουργείται από ηφαιστειακή δραστηριότητα και μόνο, στην επιφάνεια του γεωφλοιού, και αντίστοιχα σε άλλα ουράνια σώματα, σε διάκριση άλλων τύπων κρατήρων που δημιουργούνται από άλλες αιτίες.

 Ο ηφαιστειακός κρατήρας αποτελεί το άνω άκρο του ηφαιστειακού πόρου από τον οποίο εκτινάσσονται τα ηφαιστειακά αναβλήματα και εκχέεται η λάβα ενός ηφαιστείου. Γεωμορφολογικά αποτελεί κυκλική λεκάνη στην επιφάνεια του γεωφλοιού που περικλείεται από δακτυλιοειδή έξαρση του εδάφους, που δημιουργείται και αυτή επίσης από ηφαιστειακή δραστηριότητα είτε με κατάρρευση δημιουργηθέντος προηγουμένως ηφαιστειακού θόλου, είτε με την εναπόθεση των βαρύτερων αναβλημάτων μετά από έκρηξη. Ο ηφαιστειακός κρατήρας με την πάροδο των επαναλήψεων των δραστηριοτήτων και της απόθεσης αναβλημάτων πέριξ αυτού συνιστά τελικά την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου που δημιουργείται, όπως εμφανίζεται σήμερα στην πλειονότητα των ηφαιστείων. Βασικά μεγέθη ενός κρατήρα είναι η διάμετρός του, το βάθος της κοίτης του και το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται. Κανένας ηφαιστειακός κρατήρας δεν παρουσιάζει ίδιο μέγεθος με άλλον. Ηφαιστειακός κρατήρας με διάμετρο μεγαλύτερη από 1,6 χλμ. χαρακτηρίζεται καλδέρα. Ηφαιστειακός κρατήρας πλαγιάς, ή πλευρικός κρατήρας, ή δευτερεύων κρατήρας χαρακτηρίζεται εκείνος που δημιουργείται σε πλαγιά ηφαιστείου μετά από διάρρηξή της.Διάρρηξη κρατήρα χαρακτηρίζεται η μερική υποχώρηση της δακτυλιοειδούς περιφέρειας αυτού λόγω γεωλογικών δραστηριοτήτων κυρίως διάβρωσης. Σε πολλούς κρατήρες παρατηρούνται συγκεντρώσεις ομβρίων υδάτων δημιουργώντας εντός αυτών ηφαιστειακές λίμνες ή τις καλούμενες Μάαρ. Οι κρατήρες των ηφαιστείων και κατ' επέκταση τα ίδια τα ηφαίστεια στον αλληγορικό ανθρωπομορφισμό της Ελληνικής Μυθολογίας παρουσιάζονται ως Κύκλωπες, σύντροφοι του Ηφαίστου στη χαλκουργία και μεταλλουργία. Felix Frank: " Handbuch der 1350 aktiven Vulkane der Welt" (= Εγχειρίδιο των 1350 ενεργών ηφαιστείων στον κόσμο), Ott Εκδότες, Thun 2003, ISBN 3-7225-6792-0 Alfred Rittmann : "Vulkane und ihre Tätigkeit. Ferdinand Enke Verlag" (= Τα Ηφαίστεια και η δραστηριότητά τους) . Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart 1981, ISBN 3-432-87793-5 .
Κουτουλουφάρι Ηρακλείου

Το Κουτουλουφάρι είναι χωριό της Κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η θέση του είναι στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Πυργιά (γράφεται: τα Πυργιά) και απέχει από το Ηράκλειο 28,9 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών, κυρίως ντομάτας, σε θερμοκήπια (αυτά βρίσκονται στον Ανισαρά). Τα τελευταία χρόνια καλλιεργούνται και άνθη, κυρίως γαρίφαλα, τα οποία εξάγονται στο εξωτερικό.Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται με τον τουρισμό, καθώς στην περιοχή υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και καταστήματα. To 2006 καταργήθηκετο νηπιαγωγείο.

 Το Κουτουλουφάρι αναφέρεται στον κατάλογο με τα χωριά της Κρήτης του Fr. Barozzi του 1577 (fo 24v) με το όνομα Catafari metochio και στον κατάλογο του Basilicataως Cutrufari. Στον Καστροφύλακα δεν υπάρχει αλλά αναγράφεται ο οικισμός Zambagniana (Κ 95) με 62 κατοίκους, από το επώνυμο Ζαμπάνι (Zanpani), που αναφέρεται σε έγγραφο του 1271., χωριό το οποίο βλέπουμε και σε χάρτη του Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι. Ο οικισμός αυτός δεν υπάρχει σήμερα. Ο κύριος ναός στο χωριό είναι αυτός του Αγίου Βασιλείου. Κοντά στη θάλασσα, στα βορειοανατολικά του χωριού, βρίσκεται η μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που κτίστηκε στα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Εκεί κοντά υπάρχει και τουριστικό ξενοδοχείο. Το Ηράκλειο και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου. Δήμος Χερσονήσου.
Ιουδήθ της Βοημίας

Η Ιουδήθ/Γιούντιτ, τσεχ. Judith Přemyslid (π. 1056/58 - 25 Δεκεμβρίου 1086) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Βρατίσλαου Β΄ δούκα, μετά 1ου βασιλιά, της Βοημίας και της Αδελαΐδας των Άρπαντ, κόρης του Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Παντρεύτηκε το 1080 τον Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν των Πιαστ, δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνο: Μπολέσλαφ Γ΄ ο Στραβόστομος 1086-1138, δούκας της Πολωνίας. K. Jasiński: Rodowód pierwszych Piastów, Warsaw – Wrocław, 1992.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1946–47

Το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας την περίοδο 1946-47 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή συνολικά 14 συλλόγων. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Μακεδονικού που μαζί με το δεύτερο Ηρακλή συμμετείχαν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα

 Συμμετείχαν 6 σύλλογοι και το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Μακεδονικός Συμμετείχαν 4 σύλλογοι: Μελιτεύς Θεσσαλονίκης ΜΕΝΤ Μαραθών Κουρί Αίας Συμμετείχαν 4 σύλλογοι. Δεν αγωνίστηκε η Αρμενική Ένωσις αλλά εντάχθηκαν οι Ακρίτες Συκεών. ΠΟ Ξηροκρήνης Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης Ολυμπιακός Τερψιθέας ΑΠΣ Ακρίται Συκεών
Λιβάνιος

Ο Λιβάνιος (Αντιόχεια, 314 μ.Χ. - Αντιόχεια, 392 ή 393 μ.Χ.) ήταν Έλληνας δάσκαλος ρητορικής της σχολής των Σοφιστών. Έμεινε γνωστός για το κλασικιστικό του ύφος και ότι διαμαρτυρήθηκε έναντι των διωγμών των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Υπήρξε ο πολυγραφότερος συγγραφέας της αρχαιότητας. Είχε πολλούς μαθητές, μεταξύ αυτών ο φιλόσοφος Αιδέσιος, ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο αυτοκράτορας Ιουλιανός. Γεννήθηκε το 314 μ.Χ στην Αντιόχεια και σπούδασε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως δάσκαλος ρητορικής και φιλοσοφίας στην Κωνσταντινούπολη και τη Νικομήδεια. Επέστρεψε στην Αντιόχεια το 354 όπου ίδρυσε σχολή η οποία επί 40 χρόνια είχε τη μεγαλύτερη φήμη στην αυτοκρατορία. Πέθανε το 392 ή 393 μ.Χ. στην Αντιόχεια. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένα επίγραμμά του (VII 747), επιτύμβιο του Ιουλιανού.

 Λιβανίου. Υπέρ των Ελληνικών Ναών, μετάφραση Γιάννης Αβραμίδης, Στέλλα Μητσάκα , Εκδόσεις ΘΥΡΑΘΕΝ ΕΠΙΛΟΓΗ, Θεσσαλονίκη 1998. Λιβάνιος. Προς Θεοδόσιον τον βασιλέα υπέρ των ιερών, μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1998 Λιβάνιος. Αντιοχικός / Λιβανίου · μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999 Λιβάνιος. Άπαντα, Λόγοι 1: Βίος ή Περί της εαυτού τύχης τομ.1, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 2002 , Άπαντα 2 : Λόγοι 2: 2ος Προς τους βαρύν αυτόν καλέσαντας, 3ος Προς τους νέους περί του λόγου, 4ος Περί του μη ληρείν, 5ος Άρτεμις, 6ος Περί απληστίας, 7ος Ότι το πλουτείν αδίκως του πένεσθαι αθλιώτερον, 8ος Περί πενίας, 9ος Εις τας Καλάνδρας, 10ος Περί του πλέθρου ,τομ 2, εκδ. Κάκτος, Αθήνα 2002, Άπαντα 3 : Λόγοι 3: 11ος Αντιοχικός , τομ.3, εκδ. Κάκτος, Αθήνα, 2004 Βιογραφία στην Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού Centre Libanios (Γαλλικά)
Εθνική Σλοβενίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σλοβενίας (σλοβενικά: Slovenska ženska košarkarska reprezentanca) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Σλοβενίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Σλοβενικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Košarkaška zveza Slovenije, KZS).

 To 1950 ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας. Το 1992, μετά τη διάλυση του μεγάλου βαλκανικού κράτους, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Σλοβενίας εντάχθηκε αυτόνομα στη FIBA.Η Εθνική Σλοβενίας Γυναικών ξεκίνησε αρχικά με συμμετοχές σε Μεσογειακούς Αγώνες, ενώ πιο πρόσφατα δοκίμασε τις δυνάμεις της στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο 3×3. Το ντεμπούτο της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πραγματοποίησε το 2017, χρονιά κατά την οποία η χώρα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην αντίστοιχη ανδρική διοργάνωση. Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σλοβενίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Σλοβενίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σλοβενίας σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Πορεία σε Μεσογειακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σλοβενίας σε Μεσογειακούς Αγώνες: Εθνική Σλοβενίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σλοβενίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σλοβενίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σλοβενίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Σλοβενίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Slovenia, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Košarkaška zveza Slovenije, επίσημος ιστότοπος. (Σλοβενικά)
Μαρία του Νεμούρ

Η Μαρία, γαλλ. Marie (1625 - 1707) από τον Οίκο των Βαλουά-Λονγκβίλ ήταν κόρη του δούκα του Λονγκβίλ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Νεμούρ.

 Ήταν κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λονγκβίλ και της Λουίζας των Βουρβόνων-Κονντέ, κόρης του Καρόλου κόμη του Σουασσόν. Παντρεύτηκε το 1657 τον Ερρίκο Β΄ του Οίκου της Σαβοΐας δούκα του Νεμούρ· δεν απέκτησαν τέκνα. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Nemours, Lords and Dukes of, s.v. Marie d'Orléans-Longueville". Encyclopædia Britannica. 19 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 370.
Σίβυλλα της Σαξονίας

H Σίβυλλα, γερμ. Sibylle von Sachsen von Wettin (2 Μαΐου 1515 - 18 Ιουλίου 1592) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας και της Αικατερίνης, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1540 τον Φραγκίσκο Α΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα: Δωροθέα 1543-1586, παντρεύτηκε τον Βόλφγκανκ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Μάγκνους Β΄ 1543-1603, δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Ούρσουλα 1545-1620, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ. Φραγκίσκος Β΄ 1547-1619, δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Ερρίκος 1550-1585, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης. Μαυρίκιος 1551-1612, δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Σιδωνία-Αικατερίνη απεβ. 1594, παντρεύτηκε πρώτα τον Βεντσέσλαο Γ΄ Αδάμ των Πιάστ δούκα του Τσέσυν. Φρειδερίκος 1554-1586, μέλος του Συλλόγου (canon) των καθεδρικών στην Κολωνία και στη Βρέμη. Αλβέρτος 1542-1544, απεβ. 2 ετών. Edward Machatschek: History of the Kingdom of Saxony: According to credible sources: deeds, documents, annals, chronicles, memorial books, memoirs, reports of the nuncius, commentaries, bullaria, private and public letters, speeches, state papers and collections of laws, as proven by careful comparison of older and newer histories, p. 301 Peter von Kobbe: History and regional description of the Duchy of Lauenberg, Volume 1, p. 295, p. 336 ff.
Α.Ε. Χρυσού

Η Αθλητική Ένωση Χρυσού είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Χρυσό του νομού Σερρών. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1971, ενώ χρώματά του αποτελούν το κόκκινο και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και αγωνίζεται στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Σερρών, ενώ έχει αγωνιστική παρουσία και στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο Δημοτικό γήπεδο Χρυσού, το οποίο αποτελεί και τη φυσική του έδρα. Την περίοδο 2023-24 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών.

 Στο Χρυσό υπήρχαν 3 αθλητικά σωματεία: ο Γυμναστικός Σύλλογος «Μέγας Αλέξανδρος», ο Ποδοσφαιρικός Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος «Ολυμπιακός» και ο Αθλητικός Μουσικός Δραματικός Σύλλογος «Ηρακλής». Ο Μέγας Αλέξανδρος Χρυσού αποτέλεσε μάλιστα και ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Σερρών, ενώ αναγνωριζόταν από όλους τους κατοίκους του Χρυσού ως καλύτερη και πιο οργανωμένη ομάδα. Το 1971 οι 3 σύλλογοι, Μέγας Αλέξανδρος, Ολυμπιακός και Ηρακλής συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την «Αθλητική Ένωση Χρυσού», γνωστή συντμημένα και ως «ΑΕΧ».Το 1989 η ΑΕΧ αναδείχθηκε για 1η φορά πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Σερρών, επικρατώντας σε αγώνες μπαράζ για το πρωτάθλημα Σερρών των Εθνικού Σιδηροκάστρου και Μέγα Αλεξάνδρου Αγ. Παρασκευής και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1989-90 πραγματοποιεί την παρθενική της παρουσία σε εθνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στην Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε και την επόμενη χρονιά, 1990-91, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Ωστόσο όμως, το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Σερρών και κατέκτησε άμεσα την επάνοδο στην Δ΄ Εθνική, ενώ την ίδια χρονιά έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Σερρών, όπου όμως γνώρισε την ήττα από τον Εθνικό Σιδηροκάστρου. Στην Δ΄ Εθνική θα αγωνιστεί τις επόμενες 2 χρονιές, 1992-93 και 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Σερρών και το 2002 πέτυχε εκ νέου την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε προσωρινά τη σεζόν 2002-03, γνωρίζοντς τον υποβιβασμό. Το 2007 η ΑΕΧ αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Σερρών και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε τις χρονιές 2007-08 και 2008-09. 7 χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα το 2014, η ΑΕΧ αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια Σερρών επικρατώντας σε αγώνα μπαράζ του Απόλλωνα Παραλιμνίου και προκρίθηκε στους αγώνες μπαράζ του πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΕΠΣ, από όπου έχασε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική, τερματίζοντας στην τελευταία θέση του 2ου ομίλου με αντιπάλους τους Θερμαϊκό Θέρμης, Φίλιππους Δοξάτου και Παύλο Μελά Σταυρούπολης. 4 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Σερρών: 1988-89, 1991-92, 2006-07, 2013-14 7 συμμετοχές στην Δ΄ Εθνική κατηγορία: 1989-90, 1990-91, 1992-93, 1993-94, 2002-03, 2007-08, 2008-09 Επίσημο ιστολόγιο Α.Ε. Χρυσού Επίσημη σελίδα Facebook Α.Ε. Χρυσού
Τόδα της Παμπλόνα

Η Τόδα Αθνάρεθ της Παμπλόνα (Toda Aznárez, 876 - 958), βασίλισσα της Παμπλόνα λόγω του γάμου της με τον Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα ιδρυτή της δυναστείας των Χιμένεθ, ήταν κόρη του Αθνάρ Σάντσεθ, κόμη του Λαρέν και της Οννέκα Φορτούνεθ. Η Τόδα ήταν αδελφή της Σάντσα Αθνάρεθ, η οποία παντρεύτηκε τον Χιμένο της Παμπλόνα, επίσης ήταν εγγονή του Φορτούν της Παμπλόνα. Ο πατέρας της Αθνάρ Σάντσεθ ήταν εγγονός του Γκαρθία της Παμπλόνα, ενώ η μητέρα της Οννέκα Φορτούνεθ ήταν κόρη του Φορτούν της Παμπλόνα· τα παιδιά της Τόδας με αυτόν τον τρόπο ήταν απόγονοι της Οίκου των Ινίγκεθ των μοναρχών της Παμπλόνα. Η Τόδα και η αδελφή της Σάντσα ήταν θείες του χαλίφη Άμπντ-αρ-Ραχμαν Γ΄ από τον πρώτο γάμο της μητέρας τους με τον Αμπντουλλάχ-ίμπν-Μωχάμμετ.

 Με τον θάνατο του κουνιάδου της Χιμένο (931) η Τόδα έγινε αντιβασίλισσα και κηδεμόνας για λογαριασμό του γιου της Γκαρθία Α΄. Το 934 η Τόδα υπέγραψε συνθήκη, με την οποία υποστήριζε τον ανιψιό της χαλίφη Άμπντ-αρ-Ραχμαν και απελευθέρωνε όλους τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους· σε αντάλλαγμα θα υποστήριζε ο ανιψιός της χαλίφης τα δικαιώματα της ίδιας και τού γιου της στον θρόνο της Παμπλόνα. Η συνθήκη αυτή οδήγησε σε εξέγερση στο Φαλς από τον κόμη Φορτούν Γκαρθές, που αντιπαθούσε πολύ τους μουσουλμάνους· η επανάσταση κατεστάλη εύκολα από τον στρατό της Κόρδοβας. Η ίδια η Τόδα με μια τιμωρητική εκστρατεία παραβίασε για πρώτη φορά την συνθήκη το 937. Σύμφωνα με μερικά διατάγματα όπως φαίνεται, που ακολούθησαν, απέκλεισε το όνομα της νύφης της -που ήταν η νόμιμη βασίλισσα- χάρη του δικού της ονόματος όπως την περίοδο (947 - 955) και το 959. Το 958 διοικούσε η ίδια αδιευκρίνιστες περιοχές όπως το Ντέθιο και το Λίθαρρα. Την ίδια χρονιά ανησύχησε έντονα για την υγεία του εγγονού της Σάντσο Α΄ του Λεόν. Ζήτησε την ιατρική υποστήριξη του ανιψιού της χαλίφη Άμπντ-αρ-Ραχμαν Γ΄, ο οποίος ήταν διάσημος, επειδή η αυλή του είχε τους καλύτερους γιατρούς εκείνη την εποχή, ο χαλίφης έστειλε τον διάσημο Ιουδαίο γιατρό Ασντάι-ιμπν-Σαπρού, ο οποίος υποσχέθηκε να θεραπεύσει τον Σάντσο, υπό την προϋπόθεση να επισκεφτεί η Τόδα την Κόρδοβα. Η Τόδα, ο γιος της Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα και ο εγγονός της Σάντσο Α΄ της Λεόν έφτασαν στο Χαλιφάτο της Κόρδοβας, όπου έγιναν δεκτοί από τον χαλίφη και την συνοδεία του με μεγάλες τιμές. Το γεγονός αυτό ήταν ένα από τα κορυφαία διπλωματικά γεγονότα τού μεσαίωνα ανάμεσα στους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους· η διαδικασία θεραπείας του εγγονού της Σάντσο Α΄ τελικά ήταν επιτυχής. Η Τόδα ήταν διπλωματικά ενεργή μέχρι το τέλος της βασιλείας της, πραγματοποιώντας διπλωματικούς γάμους των θυγατέρων της με τους χριστιανούς βασιλείς της Ιβηρικής· απεβίωσε υπέργηρη το 958. Με τον σύζυγο της Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα απέκτησε: Γκαρθία Α΄ της Παμπλόνα. Ουρράκα Σάντσεθ, σύζυγος του Ραμίρο Β΄ του Λεόν. Οννέκα Σάντσεθ, σύζυγος του Αλφόνσος Δ΄ του Λεόν. Σάντσα Σάντσεθ, τρίτη σύζυγος του Ορδόνιο Β΄ του Λεόν. Βελασκίτα Σάντσεθ. Salas Merino, Vicente (2008). La Genealogía de Los Reyes de España Roger Collins, "Queens-Dowager and Queens-Regnant in Tenth-Century León and Navarre", in John Carmi Parsons, Medieval Queenship, 1998 Η Ιστορία των Ιουδαίων
Κέβιν Κόνροϊ

Ο Kevin Conroy (30 Νοεμβρίου 1955 – 10 Νοεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Ήταν περισσότερο γνωστός ως η φωνή πίσω από τον υπερήρωα Batman των κόμικ της DC σε πολλά μέσα ψυχαγωγίας, ξεκινώντας από την τηλεοπτική σειρά Batman: The Animated Series της δεκαετίας του 1990 της Warner Bros καθώς και από διάφορες άλλες τηλεοπτικές σειρές και ταινίες μεγάλου μήκους στο το Animated Universe της DC. Λόγω της δημοτικότητας της ερμηνείας του ως Batman, ο Conroy συνέχισε να δίνει την φωνή του στον χαρακτήρα για πολλές ακόμη ταινίες κάτω από το πανό της DC Universe Animated Original Movies και τα βραβευμένα από τους κριτικούς βιντεοπαιχνίδια Batman: Arkham καθώς και Injustice: Gods Among Us και Injustice 2.

 Ο Conroy γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1955, στο Westbury της Νέας Υόρκης, σε μια ιρλανδική καθολική οικογένεια. Μετακόμισε στο Westport του Κονέκτικατ, όταν ήταν περίπου 11 ετών. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1973, όταν κέρδισε μια πλήρη υποτροφία για να παρακολουθήσει το θεατρικό τμήμα του Τζούλιαρντ, σπουδάζοντας κοντά στον ηθοποιό Τζον Χάουζμαν. Ενώ ήταν εκεί, συγκατοικούσε με τον Robin Williams, ο οποίος ήταν στην ίδια ομάδα με τον Conroy και την Kelsey Grammer. Μετά την αποφοίτησή του από το Juilliard το 1978, περιόδευσε με το συγκρότημα ηθοποιών του Houseman, The Acting Company, και την επόμενη χρονιά πήγε μέρος στην εθνική περιοδεία του Ira Levin, Deathtrap . Ο Conroy ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλος. Απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 66 ετών.
Αλίνα Ρεχ

Η Αλίνα Ρέι (γεν. 23 Μαΐου 1997) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Κατέκτησε την 4η θέση στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Ήταν 8η στα 3.000 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017.

 Ανοιχτός στίβος 800 μέτρα – 2:14.03 (Ρεχμπερχάουσεν 2016) 1500 μέτρα – 4:13.1 (Μπιέτιχαϊμ 2017) 3000 μέτρα – 9:05.07 (Νάντζινγκ 2014) 5000 μέτρα – 15:10.01 (Λονδίνο 2017) 10 χιλιόμετρα – 31:38 (Βερολίνο 2017) Ημιμαραθώνιος – 1:11:21 (Ουλμ 2017)Κλειστός στίβος 1500 μέτρα – 4:24.79 (Καρλσρούη 2014) 3000 μέτρα – 8:53.56 (Λέιπζιγκ 2017)
Κοίμηση Αχαΐας

Η Κοίμηση (επίσημα: Κοίμησις) είναι μικρός οικισμός της Αχαΐας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 235 μέτρων περίπου και απέχει οδικώς από την Πάτρα περί τα 19,5 χλμ.

 Ο οικισμός ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Πλατανόβρυσης του νεοπαγούς Δήμου Ερυμάνθου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος «Καλλικράτης» που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Πλατανόβρυσης σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Μέχρι το 1965 ο οικισμός ονομαζόταν Κυδωνίαι. Η Κοίμηση καταλαμβάνει την περιοχή όπου βρισκόταν μέχρι τον 19ο αιώνα ο παλιός οικισμός Λυσσαριά. Η Λυσσαριά, που ίσως αρχικά να ονομαζόταν «Λυσσαρέα», καταγράφηκε το 1700 στην βενετική απογραφή «Grimani» ως «Lisaria» και είχε 19 οικογένειες (77 κάτοικοι). Ως «Lisaria, το 1830, είχε πληθυσμό 9 οικογένειες, ενώ το 1835 αναφέρεται να κατοικείται από 5 οικογένειες (22 κάτοικοι). Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Φαρών, ενώ καταργήθηκε από οικισμός το 1845 (ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845). Στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Πλατανόβρυσης απαντώνται τα τοπωνύμια «Λυσσαριά» και «Λυσσαρόβρυση». Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κυδωνίαι, λήμμα Λυσσαριά. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοίμησης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πλατανόβρυσης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λυσσαριάς Αχαιοήλιδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/11/2017. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Κυδωνίαι-Κοίμησις. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 10/11/2017.
Μαρκ Μπλάουντ

Ο Μαρκ Ντ. Μπλάουντ (/ˈblʌnt/ BLUNT ; γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1975) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής στην θέση του σέντερ σε τέσσερις ομάδες στο ΝΒΑ από το 2000 έως το 2009.

 Ο Μπλάουντ πέρασε το πρώτο έτος του λυκείου στο Σάμερβιλ της Νότιας Καρολίνας, παίζοντας για το Λύκειο Σάμερβιλ . Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Ακαδημία Όουκ Χιλ . Στη συνέχεια πήγε στο Λύκειο Ντομπς Φέρι για το τελευταίο του έτος και ονομάστηκε Μίστερ Μπάσκετμπολ για την Κομητεία Ουέστσεστερ. Έπαιξε στο κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ πριν εισέλθει στο ντραφτ του 1997 του NBA από τους Σιάτλ Σουπερσόνικς και πέρασε τρεις χρονιές στα μικρά αμερικανικά πρωταθλήματα. Υπέγραψε για πρώτη φορά με τους Μπόστον Σέλτικς ως ελεύθερος την 1η Αυγούστου 2000 και οδήγησε την ομάδα με 76 τάπες εκείνη τη χρονιά, οι περισσότερες που έγιναν από έναν πρωτάρη των Σέλτικς για πρώτη φορά από τον Κέβιν Μακ Χέιλ την περίοδο 1980–81 . Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2003–04 του NBA, ο Μπλάουντ σημείωσε 10,3 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,29 τάπες ανά παιχνίδι σε 29,3 λεπτά ανά αγώνα. Είχε ένα παιχνίδι στο οποίο πέτυχε 28 πόντους και μάζεψε 21 ριμπάουντ απέναντι στους Ορλάντο Μάτζικ την 1η Μαρτίου 2004. Μετά από εκείνην την αγωνιστική περίοδο, ο Μπλάουντ υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο 41 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Σέλτικς. 1 Αυγούστου 2000 – Υπέγραψε με τους Μπόστον Σέλτικς ως ελεύθερος. 8 Αυγούστου 2002 – Υπέγραψε με τους Ντένβερ Νάγκετς ως ελεύθερος. 20 Φεβρουαρίου 2003 – Ανταλλαγή στους Μπόστον Σέλτικς. Στις 26 Ιανουαρίου 2006, ο Μπλάουντ, μαζί με τους Ρίκι Ντέιβις , Μάρκους Μπανκς, Τζάστιν Ριντ και δύο υπό όρους επιλογές ντραφτ του δεύτερου γύρου, ανταλλάχθηκαν στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς για τους Βάλι Σέρμπιακ, Μάικλ Ολογουοκάντι, Ντούειν Τζόουνς και μία επιλογή πρώτου γύρου υπό όρους. Στις 24 Οκτωβρίου 2007, ο Μπλάουντ ανταλλάχθηκε στους Μαϊάμι Χιτ μαζί με τον συμπαίκτη του Ρίκι Ντέιβις σε αντάλλαγμα με τους παίκτες των Χιτ Αντουάν Ουόκερ, Μάικλ Ντολεάκ, Ουέιν Σιμιέν και μία επιλογή ντραφτ του πρώτου γύρου. Στις 13 Αυγούστου 2009, ανταλλάχθηκε πίσω στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς για τον Κουέντιν Ρίτσαρντσον . Την 1η Μαρτίου 2010, ο Μπλάουντ αποδεσμεύτηκε από τους Τίμπεργουλβς. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mark Blount στο Wikimedia Commons
Priest...Live!

Priest... Live! είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Ιούνιο του 1987 μέσω της "Columbia Records". Το 2001 επανεκδόθηκε από την "Columbia" με τρία επιπλέον κομμάτια. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι δημιουργία του Ρίτσαρντ Έβανς, γνωστού για τις δουλειές του με καλλιτέχνες όπως οι The Who, ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, οι UFO, κ.α.. Το άλμπουμ έγινε χρυσό στις 29 Οκτωβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ είχε βραβευθεί το 1987 και στον Καναδά. Τα τραγούδια που παρουσιάζονται εδώ προέρχονται αποκλειστικά από τους δίσκους των Judas Priest οι οποίοι κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του '80, ξεκινώντας από το "British Steel" του 1980 μέχρι το "Turbo" του 1986. Ζωντανές εκτελέσεις τραγουδιών από τα πρώτα τους άλμπουμ υπάρχουν στο πρώτο, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ τους, "Unleashed in the East".

 1. Out in the Cold (Halford, Tipton, Downing) - 6:51 2. Heading Out to the Highway (Halford, Tipton, Downing) - 4:53 3. Metal Gods (Halford, Tipton, Downing) - 4:11 4. Breaking the Law (Halford, Tipton, Downing) - 2:42 5. Love Bites (Halford, Tipton, Downing) - 5:27 6. Some Heads Are Gonna Roll (Halligan) - 4:23 7. The Sentinel (Halford, Tipton, Downing) - 5:13 8. Private Property (Halford, Tipton, Downing) - 4:51 9. Rock You All Around the World (Halford, Tipton, Downing) - 4:41 10. Electric Eye (Halford, Tipton, Downing) - 4:19 11. Turbo Lover (Halford, Tipton, Downing) - 5:53 12. Freewheel Burning (Halford, Tipton, Downing) - 5:01 13. Parental Guidance (Halford, Tipton, Downing) - 4:10 14. Living After Midnight (Halford, Tipton, Downing) - 7:24 15. You've Got Another Thing Comin' (Halford, Tipton, Downing) - 8:05 Priest... Live! (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Ιουνίου 1987 Priest... Live! (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): ΧρυσόςΚαναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Priest... Live!" είχε την εξής μορφή:Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικάΓκλεν Τίπτον - κιθάραΚ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάραΊαν Χιλ - μπάσοΝτέιβ Χόλαντ - τύμπανα
Ανάληψη Λίππας Ιωαννίνων

Για τον συνώνυμο οικισμό στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Ανάληψη Χρυσοβίτσας Η Ανάληψη είναι ορεινό χωριό του δήμου Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 8 κατοίκους.

 Η Ανάληψη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1180 μέτρων και ανήκει στα λεγόμενα χωριά της Λάκκας Σουλίου. Βρίσκεται μεταξύ του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) και τα όρη Σουλίου και απέχει 20,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. των Ιωάννινων και 5 χλμ. Α. της Λίππας. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Λίππας της επαρχίας Δωδώνης, ενώ αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Σελλών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Λίππα και Κάτω Λίππα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Λίππας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης.
Εδώμ

Η Ιδουμαία (εβραϊκά: אֱדוֹם, λατινικά: Idūmaea) ήταν ιστορική περιοχή κατοικημένη από Σημίτες, ευρισκόμενη νότια της Ιουδαίας και της Νεκράς Θάλασσας. Αναφέρεται στη Βίβλο ως Βασίλειο του Εδώμ, την 1η χιλιετία π.Χ. (Εποχή του Σιδήρου), ενώ στην Κλασική Αρχαιότητα, το όνομα «Ιδουμαία» χρησιμοποιείτο για μια μικρότερη έκταση γης στην ίδια περιοχή. Οι κάτοικοί της, οι Εδωμίτες ή Ιδουμαίοι, ήταν αρχαίος σημιτικός λαός, νότιοι γείτονες των Μωαβιτών. Η χώρα τους, το Βασίλειο του Εδώμ, εκτεινόταν κυρίως ανατολικά της Αραβά. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, ήταν απόγονοι του Ησαύ, ο οποίος ήταν αδελφός του Ιακώβ (Ισραήλ) και γιος του Ισαάκ. Το όνομα Εδώμ από το οποίο προέρχεται το όνομα «Ιδουμαία», σημαίνει κόκκινος στα Εβραϊκά, και ήταν το παρατσούκλι του Ησαύ, λόγω του κοκκινωπού του χρώματος.

 Οι Εδωμίτες, όπως οι Μωαβίτες, αρνήθηκαν το πέρασμα του λαού του Ισραήλ από τις περιοχές τους κατά την εποχή της εποίκησης - κατάκτησης, της υπό τον Γιαχβέ, όπως υποστήριζαν, «Υποσχεμένης Γης», στη Χαναάν. Έτσι, οι Εδωμίτες συνέχισαν να συμπεριφέρονται εχθρικά προς τους εισβολείς Ισραηλίτες. Τον 6ο αιώνα π.Χ., μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ, πολλοί εξ αυτών μετανάστευσαν στη Νότια Ιουδαία και στους επόμενους αιώνες τούς ακολούθησαν και άλλοι, όταν τα εδάφη τους έγιναν τμήμα του Βασιλείου των Ναβαταίων. Έτσι, η νότια Ιουδαία κατέληξε να ονομάζεται Ιδουμαία (Α΄ Μακκαβαίων 4:29, 5:65) και οι κάτοικοι Ιδουμαίοι (Ευαγγέλιο Μάρκου 3:8). Οι άρχοντες με το όνομα Ηρώδης που κυβερνούσαν την Παλαιστίνη στην εποχή της Καινής Διαθήκης ήταν Ιδουμαίοι. David and Patt Alexander «Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου» , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ. 660. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Edom στο Wikimedia Commons
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2001-2002

Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2001-2002. Συμμετείχαν όλες οι ομάδες των Α1 και Α2. Στην πρώτη και στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη διοργάνωση στη Γ' φάση. Το φάιναλ-4 έγινε στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο, 8 και 9 Μαρτίου του 2002. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης για 2η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Τομ Χοφ.

 Χωρίς αγώνα στη Β' φάση: Α.Ο. Δεξαμενής. Χωρίς αγώνα στη Γ' φάση: Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Α.Ο. Παγκρατίου Θεσσαλονίκη, Αλεξάνδρειο 8 και 9 Μαρτίου 2002. 8 Μαρτίου 2002 Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Μαρτίου 2002 στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Ο Ηρακλής επεκράτηε με 3−1 του Άρη και κατέκτησε το 2ο κύπελλο στην ιστορία του. Διαιτητές: Καλπακτσόγλου, Αναγνωστάκης. MVP: Τομ Χοφ (Ηρακλής) Συνθέσεις: Ηρακλής Θεσσαλονίκης (Λεώνης): Γκιρτζίκης 2π., Κράβαρικ 19, Μποζίδης 3, Χοφ 16, Κονσταντίνοφ 10, Μπάεφ 18 / Καρυπίδης, Μητρούδης, Αμαξόπουλος (λ). Δεν έπαιξαν: Γιώτας, Μέλκας. Άρης Θεσσαλονίκης (Λυκούδης): [Τζούριτς M. 18π., Αλεξανδρόπουλος 4, Μπρουκς 18, Καλμαζίδης 4, Ιωαννίδης 4, Τσιγγίδης 6 / Βαλαβάνης 3, Ζουράφσκι, Ωρολογάς, Χατζηαντωνίου Σ. (λ). Δεν έπαιξαν: Μορφίνος, Βασιλειάδης. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine. «Κύπελλο Ελλάδας 2002». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2010. archive.sport.gr «Τελικές φάσεις Κυπέλλου Ελλάδας 1998-2002». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2008. archive.sport.gr Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007 Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2002 - Όλοι οι αγώνες greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2021-01-04 στο Wayback Machine.
Ιωάννης Μαλαχίας

Ο Ιωάννης Μαλαχίας (Ξυλοσύρτης Ικαρίας, 1880 - Άγιος Κήρυκος, 1958) ήταν Έλληνας ιατρός από την Ικαρία ο οποίος υπήρξε ο ηγέτης της Ικαριακής εξέγερσης έναντι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ο πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας της Ικαρίας.

 Γεννήθηκε στο χωριό Ξυλοσύρτης του δήμου Αγίου Κηρύκου και με την ενηλικίωση του σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ήρθε σε γνωριμία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και συμμερίστηκε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Επιστρέφοντας στην Ικαρία, η οποία τελούσε υπό Οθωμανική διοίκηση, κατάφερε να αποκτήσει το αξίωμα του Μουχτάρη -αντιπροσώπου- των κατοίκων. Διατηρούσε επικοινωνίες με τις οθωμανικές αρχές σχετικά με την παραγωγή και οικονομία του νησιού, ιδιαίτερα τα καπνά ζητώντας να αρθούν οι περιορισμοί στην καλλιέργεια τους, έως ότου το 1911 καταργήθηκε ο θεσμός του Μουχτάρη σε όλη την αυτοκρατορία. Μετά την κατάκτηση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου, ο Μαλαχίας ξεκίνησε ετοιμασίες για την εξέγερση των Ικαριωτών εναντίον της Οθωμανικής φρουράς στο νησί, και παράλληλα βρισκόταν σε επικοινωνία με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη σχετικά με τις κινήσεις της Ελλάδας, ενώ στο νησί έφτασε και ο Κωνσταντίνος Μυριανθόπουλος ως απεσταλμένος του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών. Συνελήφθη στις 9 Ιουλίου, την ημέρα όπου προγραμματίζονταν να ξεκινήσει η εξέγερση, ωστόσο η εξέγερση ξεκίνησε και 8 ημέρες αργότερα ο Μαλαχίας απελευθερώθηκε από τους επαναστάτες, ανάμεσα στους οποίους συμμετείχαν και μη Ικαριώτες, όπως ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Κουκουδέας. Με την κατάλυση της φρουράς, και τη μη αποστολή ενισχύσεων από τους Οθωμανούς, ιδρύθηκε η Ελεύθερη Πολιτεία Ικαρίας στις 17 Ιουλίου του 1912 με τον Μαλαχία ως τον πρόεδρο του 9-μελούς συμβουλίου της εθνοσυνέλευσης και πρόεδρο της Πολιτείας. Μετά την πάροδο 5 μηνών, η Ικαρία έγινε μέρος του κράτους της Ελλάδας. Ο Μαλαχίας συνέχισε να ζει στον Άγιο Κήρυκο όπου διεύθυνε το τοπικό νοσοκομείο. Μετά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο, υπήρξε ο αντιπρόσωπος της Ικαρίας στον νομό Σάμου. (Αγγλικά) Anthony J. Papalas: Rebels and Radicals. Icaria 1600–2000. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4, S. 96 ff. (Γερμανικά) Ioannis Zelepos: Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912: Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland. In: Ioannis Vassis (Hrsg.): Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag dargebracht von Schülern, Kollegen und Freunden. de Gruyter, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350. Η ίδρυση της Ελεύθερης Πολιτείας της Ικαρίας το 1912 Αρχειοθετήθηκε 2016-04-12 στο Wayback Machine. - tvxs.gr, 17.07.2014 Πανηγυρικός για την Απελευθέρωση της Ικαρίας - Ikariamag.gr, 19.07.2011
Κατάλογος πρωθυπουργών της Μπελίζ

Το άρθρο περιέχει έναν κατάλογο των πρωθυπουργών της Μπελίζ και των αναπληρωτών πρωθυπουργών, από τη θεσμοθέτηση της θέσης του Πρώτου Υπουργού της Βρετανικής Ονδούρας το 1961 μέχρι σήμερα.

 Το αξίωμα του πρωθυπουργού θεσμοθετήθηκε με την παράγραφο 37 του συντάγματος της Μπελίζ, όπου δηλώνεται ότι ο Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ "διορίζει ένα μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων που είναι ο αρχηγός του πολιτικού κόμματος που απολαμβάνει της στήριξης από την πλειοψηφία των μελών της βουλής. Εάν κανένα πολιτικό κόμμα δεν απολαμβάνει τηςσυνολικής πλειοψηφίας στη βουλή, διορίζεται ένα μέλος από εκείνη τη βουλή που φαίνεται στον Γενικό Κυβερνήτη ότι είναι πιθανό να πετύχει την πλειοψηφία των μελών εκείνης της βουλής", Η κύρια πρωθυπουργική κατοικία είναι το Κτήριο του Σερ Έντνεϊ Κέιν, στο Μπελμοπάν. Ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Μπελίζ είναι ένας αιρετός αξιωματούχος, ο οποίος σύμφωνα με το σύνταγμα, "υπηρετεί όσο επιθυμεί ο Πρωθυπουργός της Μπελίζ." Ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός είναι συχνά ο αναπληρωτής πρόεδρος του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων ο οποίος είναι στην κυβέρνηση. Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ http://www.worldstatesmen.org/Belize.html http://rulers.org/rulb1.html#belize
CAC 40

Ο δείκτης CAC 40 είναι ένας δείκτης αναφοράς στη χρηματιστηριακή αγορά της Γαλλίας, ο οποίος αντιπροσωπεύει ένα σταθμισμένο μέτρο κεφαλαιοποίησης των 40 πιο σημαντικών μετοχών μεταξύ των 100 μεγαλύτερων χρηματιστηριακών κεφαλαίων στο Euronext Paris (πρώην Χρηματιστήριο του Παρισιού). Είναι χρηματιστηριακός δείκτης απόδοσης τιμής και παραμένει ένας από τους κύριους εθνικούς δείκτες του πανευρωπαϊκού χρηματιστηριακού ομίλου Euronext μαζί με τους εξής δείκτες: τον AEX του Euronext Amsterdam, τον BEL20 των Βρυξελλών Euronext, τον ISEQ 20 του Euronext Dublin, τον PSI-20 του Euronext Λισαβόνας και τον Oslo Bors OBX Index.

 Έλαβε το όνομά του από το πρώιμο σύστημα αυτοματισμού του Χρηματιστηρίου του Παρισιού Cotation Assistée en Continu (CAC). Η βασική του αξία στις 1.000 μονάδες ελήφθη στις 31 Δεκεμβρίου 1987, ισοδύναμη με κεφαλαιοποίηση 370.437.433.957,70 γαλλικών φράγκων. Την 1η Δεκεμβρίου 2003, το σύστημα στάθμισης του δείκτη μεταβλήθηκε, έτσι αντί ο δείκτης να εξαρτάται από τη συνολική κεφαλαιοποίηση της αγοράς στο ανώτατο όριο αγοράς μόνο με ελεύθερη διακύμανση, σύμφωνα με άλλους κορυφαίους δείκτες. Αν και ο CAC 40 αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από εταιρείες με έδρα στη Γαλλία, περίπου το 45% των μετοχών του που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ανήκουν σε ξένους (θεσμικούς) επενδυτές, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο κύριο ευρωπαϊκό δείκτη.Οι Γερμανοί, οι Ιάπωνες, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί επενδυτές είναι από τους σημαντικότερους κατόχους μετοχών του CAC 40. Αυτό το μεγάλο ποσοστό οφείλεται στο γεγονός ότι οι εταιρείες CAC 40 είναι πιο διεθνείς ή πολυεθνικές από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή αγορά. Οι εταιρείες CAC 40 ασκούν πάνω από τα δύο τρίτα των δραστηριοτήτων τους και απασχολούν πάνω από τα δύο τρίτα του εργατικού δυναμικού τους εκτός Γαλλίας. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την ετήσια εξέλιξη του δείκτη CAC 40, η οποία παρουσιάζεται από το έτος 1969. Ο δείκτης αποτελείται από τις ακόλουθες εταιρείες από την τριμηνιαία ενημέρωση με ισχύ τον Νοέμβριο του 2021.
Δήμος Ορφανού

Ο Δήμος Ορφανού ήταν δήμος του νομού Καβάλας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Παγγαίου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Αποτελείτο από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 131 Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 5.140 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Γαληψός. Αντιδήμαρχος της ΔΕ Ορφανού είναι ο Γκένσογλου Χρήστος.

 Ο Δήμος Ορφανού προήλθε από την κατάργηση της Κοινότητος Γαληψού, αναγνώρισή της σε Δήμο και ορισμού της Γαληψού σε έδρα του Δήμου. Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς. Δ.Δ. Γαληψού -- η Γαληψός [ 433 ] Δ.δ. Ακροποτάμου [ 697 ] ο Ακροπόταμος [ 693 ] τα Λουτρά Ελευθερών [ 4 ] Δ.δ. Καριανής [ 985 ] η Κάριανη ή Κάρυανη [ 696 ] η Βρύση [ 289 ] Δ.δ. Ορφανίου [ 774 ] το Ορφάνι [ 708 ] ο Μέγας Αλέξανδρος [ 66 ] Δ.δ. Οφρυνίου [ 1.302 ] το Οφρύνιο [ 831 ] η Παραλία Οφρυνίου [ 471 ] Δ.δ. Ποδοχωρίου [ 949 ] το Ποδοχώρι [ 665 ] το Κοκκινοχώρι [ 284 ] Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Μποτσέκ Δ΄ του Ποντιέμπραντυ

Ο Μποτσέκ Δ΄, τσεχ.: Boček IV z Poděbrad (15 Ιουλίου 1442 - 28 Σεπτεμβρίου 1496) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν Βοημός ευγενής, απόγονος των κυρίων του Κούνστατ.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου βασιλιά της Βοημίας και της Κουνγκούντε του Στέρνμπεργκ. Έλαβε το όνομα του προπάππου του Μποτσέκ Β΄. Αν και ήταν ο πρωτότοκος, ο πατέρας του δεν προσδοκούσε να τον διαδεχθεί ως κόμης, λόγω νοητικής υστέρησης. Έτσι δεν έγινε κόμης του Γκλατς/Κλάντσκο στο βασίλειο της Γερμανίας ή δούκας του Μύνστερμπεργκ, όπως οι αδελφοί του Βίκτωρ, Ερρίκος ο Πρεσβύτερος και Ερρίκος ο Νεότερος. Απεβίωσε 54 ετών στο κάστρο Κλάντσκο του Ερρίκου του Νεότερου. Ήταν άγαμος· τάφηκε στην εκκλησία του Φραγκισκανικού μοναστηριού που είχε κτίσει ο Ερρίκος ο Πρεσβύτερος. Το 1558 η σορός του, μαζί με οκτώ άλλες συγγενών του που είχαν ταφεί εκεί, μεταφέρθηκε στην κεντρική εκκλησία του Γκλατς. Ondřej Felcman, Radek Fukala et al.: Poděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a sleszkých knížat, Nakladatelství Lidové Noviny, 2008, ISBN 978-80-7106-949-2. Lydia Baštecká, Ivana Ebelová, Náchod, Náchod, 2004, ISBN 80-7106-674-5, p. 57, 102
Ιερά Μητρόπολις Περγάμου

Η Ιερά Μητρόπολις Περγάμου είναι πρώην επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και σήμερα έδρα τιτουλάριου Μητροπολίτη του, δεδομένου ότι δεν υπάρχει πλέον ορθόδοξος πληθυσμός στην Πέργαμο της Μικράς Ασίας. Μητροπολίτης Περγάμου ήταν από τις 22 Ιουνίου 1986 μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 2023 που απεβίωσε, ο Ιωάννης Ζηζιούλας, γνωστός ορθόδοξος θεολόγος. Ο πλήρης τίτλος του επισκόπου είναι «Ο Περγάμου και Αδραμυττίου, υπέρτιμος και έξαρχος κόλπου Αδραμυττηνού».

 Η Μητρόπολη Περγάμου δημιουργήθηκε από αναβάθμιση της Επισκοπής Περγάμου, μιας από τις παλαιότερες χριστιανικές επισκοπές (αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη). Λειτούργησε ως Μητρόπολη κατά τα ύστερα βυζαντινά χρόνια, τον 13ο - αρχές 14ου αιώνα, οπότε η ως τότε επισκοπή Περγάμου αποσπάστηκε από την Μητρόπολη Εφέσου και αναβαθμίστηκε σε «Μητρόπολη Περγάμου». Λόγω της τουρκικής κατάκτησης κατά τη δεκαετία 1310-1320, υπήρξε μείωση του χριστιανικού στοιχείου και έτσι καταργήθηκε το 1387, υπαγόμενη ξανά στην Μητρόπολη Εφέσου, μια από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις της Μικράς Ασίας, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώναΔημιουργήθηκε ξανά στις 19 Φεβρουαρίου 1922 με απόσπαση από την Μητρόπολη Εφέσου. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης. Kiminas, Demetrius (2009). The Ecumenical Patriarchate : a history of its Metropolitanates with annotated hierarch catalogs (1st έκδοση). [Rockville, Md.]: Wildside Press. ISBN 978-1434458766.