IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αικατερίνη του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν

Η Αικατερίνη γερμανικά: Katharina von Brandenburg-Küstrin‎ (10 Αυγούστου 1549 - 30 Σεπτεμβρίου 1602) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κυστίν και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

 Η Αικατερίνη ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν (1513–1571) από τον γάμο του με την Αικατερίνη (1518–1574), κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Στις 8 Ιανουαρίου 1570 παντρεύτηκε τον Ιωακείμ-Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου, τον μετέπειτα Ιωακείμ-Φρειδερίκο εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου] (1546-1608) στο Kυστίν. Λόγω του γάμου, ο σύζυγός της δεν είχε πλέον νόμιμη αξίωση για τη θέση του επισκόπου της Καθολικής αρχιεπισκοπής του Μαγδεμβούργου και ο πάπας Πίος Β΄ υπέβαλε αίτημα στον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων για την απόλυση εκείνου. Η Αικατερίνη προσπάθησε να βελτιώσει τη ζωή των πενήτων και των απόρων. Δημιούργησε ένα γαλακτοκομείο στο Βέντινγκ και πωλούσε τα προϊόντα του στο Μόλκενμαρκτ ("Αγορά Γάλακτος"), μία πλατεία στο Βερολίνο. Χρησιμοποιούσε τα έσοδα για να χρηματοδοτεί ένα φαρμακείο στο Ανάκτορο του Βερολίνου, που παρείχε δωρεάν φάρμακα σε όσους είχαν ανάγκη. Η Αικατερίνη απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 1602. Στις 13 Οκτωβρίου τάφτηκε στην κρύπτη των Χοεντσόλερν, τώρα μέρος του καθεδρικού του Βερολίνου. Παντρεύτηκε το 1570 τον Ιωακείμ-Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούγου και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Ιωάννης-Σιγισμούνδος 1572-1619, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Άννα-Αικατερίνη 1575-1612, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Δ΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας. Ιωάννης-Γεώργιος 1577-1624, δούκας του Γιάγκεντορφ. Αύγουστος-Φρειδερίκος 1580-1601. απεβ. 21 ετών. Αλβέρτος-Φρειδερίκος 1582-1600, απεβ. 18 ετών. Ερνέστος 1583-1613. Βαρβάρα-Σοφία 1584-1636, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης.Χριστιανός-Γουλιέλμος 1587-1665, αρχιεπίσκοπος και αργότερα διοικητής του Μαγδεβούργου. Ιωακείμ 1583-1600 απεβ. 17 ετών, μία κόρη 1585-1586 απεβ. 1 έτους, μία κόρη 1576 απεβ. νήπιο. Dieter Brozat (1985), Der Berliner Dom und die Hohenzollerngruft, Berlin: Haude und Spener, ISBN 3-7759-0271-6 3-7759-0271-6 Ernst Daniel Martin Kirchner: Die Kurfürstinnen und Königinnen auf dem Throne der Hohenzollern, part 2: Die letzten acht Kurfürstinnen, Βερολίνο, 1867, σελ. 68-106 . Ludwig Hahn: Geschichte des preussischen Vaterlandes, W. Hertz, 1858, σελ. 132 Adolf Müller: Preußens Ehrenspiegel, Gebauer, 1851, σελ. 65 Προσωπογραφία της Αικατερίνης του Βρανδεμβούργου-Küstrin στα βιβλία Google Publications by or about Catherine of Brandenburg-Küstrin
Μπουράνο

Το Μπουράνο είναι ένα νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στην βόρεια Ιταλία, βρίσκεται κοντά στο νησί Τορτσέλλο στο βορειότερο άκρο της λιμνοθάλασσας. Είναι γνωστό για την ασχήμια του και για το γεγονός ότι δεν έχει τίποτα(πηγή τζαφάρ) καθώς και για την παραγωγή δαντέλας και για τα φωτεινά και πολύχρωμα σπίτια του, η κύρια οικονομική πηγή είναι ο τουρισμός. Το Μπουράνο απέχει 7 χιλιόμετρα από την Βενετία, το ταξίδι από την Βενετία διαρκεί 40 λεπτά με ένα Βαπορέτο. Το Μπουράνο συνδέεται με μία γέφυρα με το νησί Ματσόρμπο, ο πληθυσμός του είναι 2.800 κάτοικοι.

 Αρχικά ήταν πέντε διαφορετικά νησιά που χωρίζονταν με κανάλια, αργότερα τα κανάλια επικαλύφτηκαν και σχηματίστηκε ένα ενιαίο. Χωρίζεται σε πέντε προάστια που αντιστοιχούν στα πέντε παλιότερα νησιά, το έκτο είναι το γειτονικό νησί Ματσόρμπο. Το Μπουράνο έχει τεράστια πληθυσμιακή πυκνότητα που φτάνει τους 13.000 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, είκοσι φορές περίπου μεγαλύτερη από αυτή του γειτονικού Ματσόρμπο, καλύπτεται σχεδόν ολόκληρο από κατοικίες με ελάχιστα πάρκα. Το νησί κατοικήθηκε για πρώτη φορά τον 6ο αιώνα από Ρωμαίους που ήρθαν από την περιοχή του Αλτίνο στην κεντρική Ιταλία, έδωσαν το όνομα σε μια από τις τέσσερις κύριες πύλες της πόλης. Υπάρχουν δύο ιστορίες, η πρώτη είναι ότι οι πρώτοι έποικοι ήταν η οικογένεια Μπουράνο, η δεύτερη ότι οι έποικοι ήρθαν από το μικρό νησί Μπουρανέλλο περίπου οκτώ χιλιόμετρα νοτιότερα. Το νησί ήταν για πολλά χρόνια ένας μικρός οικισμός που κυβερνήθηκε από το γειτονικό Τορτσέλλο, δεν είχε κανένα από τα προνόμια τόσο του Τορτσέλλο όσο και του Μουράνο. Αναπτύχθηκε σημαντικά τν 16ο αιώνα όταν οι γυναίκες του νησιού ασχολήθηκαν έντονα με την παραγωγή δαντέλας με βελόνες που εισήχθησαν από την Βενετοκρατούμενη Κύπρο. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι επισκέφτηκε τα Πάνω Λεύκαρα (1481) και αγόρασε ένα ύφασμα για το ιερό στον Ντουόμο του Μιλάνου. Το εμπόριο αναπτύχθηκε σημαντικά με ολόκληρη την Ευρώπη μέχρι τον 18ο αιώνα που έπεσε σε παρακμή, αναπτύχθηκε ξανά όταν άνοιξε σχολή δαντελοποιίας (1872). Η δαντελοποιία αναπτύχθηκε ξανά έντονα τον 20ο αιώνα αλλά όχι με τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής που ήταν πολύ δαπανηρός και χρονοβόρος. Το Μπουράνο είναι πασίγνωστο για τα μικρά πολύχρωμα σπίτια του που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στους καλλιτέχνες. Τα χρώματα των σπιτιών ακολουθούν ένα ιδιαίτερο σύστημα που καλλιεργήθηκε την εποχή που ο οικισμός τον νησιού αναπτύχθηκε. Ο ενδιαφερόμενος ιδιοκτήτης πρέπει να στείλει αίτημα στην κυβέρνηση και κατόπιν θα πάρει την απάντηση για τα χρώματα που επιτρέπονται στο νησί. Άλλα αξιοθέατα είναι η εκκλησία του Σαν Μαρτίνο με το μεγάλο καμπυλωτό καμπαναριό, διακοσμήθηκε με το έργο του διάσημου ζωγράφου Τζανμπαττίστα Τιέπολο "Σταύρωση" (1727). Υπάρχουν τέλος το Ορατόριο της Σάντα Μπάρμπαρα, το Μουσείο και η Σχολή Δαντελοποιίας. Christofi, Dora (26 August 2015). "Murano & Burano: The Venetian lagoon Islands" Mather, Victoria (26 July 2012). "Discovering an Italian Retreat" Strutner, Suzy (5 November 2013). "Burano, Italy Is The Cheeriest Little Island, And It Will Lift Your Soul On Travel Tuesday" Πολύχρωμο Μπουράνο Μουσείο δαντελοποιίας
Τόμι Σάνον

Ο Τόμι Σάνον (αγγλ. Tommy Shannon) είναι Αμερικανός μπασίστας, γνωστός ως μέλος του τρίο Double Trouble, συγκροτήματος του κιθαρίστα Στίβι Ρέι Βον. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Τζόνι Γουίντερ, οι Arc Angels, οι Storyville, κ.α..

 Ο Σάνον ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας κιθάρα σε τοπικά συγκροτήματα του Τέξας, κατά την διάρκεια των σχολικών του χρόνων. Μετά την αποφοίτηση του μετακόμισε στο Ντάλας και άλλαξε όργανο, ξεκινώντας να παίζει μπάσο και πραγματοποιώντας τις πρώτες του ηχογραφήσεις για το ντράμερ Ανγκλ Τζον Τέρνερ (Uncle John Turner). Όταν ο Τέρνερ εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Τζόνι Γουίντερ, του πρότεινε τον Σάνον για την θέση του μπασίστα. Η συγκεκριμένη εμπειρία βοήθησε τον Σάνον να βελτιωθεί σε επίπεδο γνώσεων και μουσικότητας, πριν ξεκινήσει να περιοδεύει με τον διάσημο κιθαρίστα, συμμετέχοντας μαζί του στο φεστιβάλ του Γούντστοκ, τον Αύγουστο του 1969. Το 1970, μετά την ένταξη του Γουίντερ στο συγκρότημα του Ρικ Ντέριντζερ, ο Σάνον και ο Τέρνερ συνεργάστηκαν με τον Μπρους Μπόουλαντ στο Σαν Φρανσίσκο για το συγκρότημα Krackerjack. Ο εθισμός του μπασίστα στις ναρκωτικές ουσίες σχεδόν κατέστρεψε την καριέρα του, αφού αναγκάστηκε να δουλέψει ως οικοδόμος για να συντηρηθεί. Στα τέλη της δεκαετίας του '70, επέστρεψε στην μουσική του καριέρα απαντώντας στην αγγελία του παλιού φίλου του, Στίβι Ρέι Βον, με τον οποίο σχημάτισαν τους Double Trouble. Με ντράμερ τον Κρις Λέιτον, το συγκρότημα γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία με παγκόσμιες περιοδείες, πλατινένια άλμπουμ και βραβεία Γκράμι. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα με τα ναρκωτικά συνεχίστηκαν, οδηγώντας τον Βον και τον Σάνον στην αποτοξίνωση, τον Οκτώβριο του 1986. Το 1990, ο Βον έχασε την ζωή του σε ατύχημα με ελικόπτερο, προκαλώντας τεράστια θλίψη στον Σάνον για τον χαμό του φίλου και συνεργάτη του. Μερικούς μήνες αργότερα, ο Σάνον δημιούργησε τους Arc Angels μαζί με τον Λέιτον, τον Ντόιλ Μπράμχολ και τον Τσάρλι Σέξτον. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου του και ο Σάνον έλαβε πρόταση για να κάνει οντισιόν για να αντικαταστήσει τον Μπιλ Γουάιμαν στους Rolling Stones, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει την συγκεκριμένη θέση. Ακολούθησε η συνεργασία του με τον Λέιτον, τον τραγουδιστή Μάλφορντ Μίλιγκαν και τους Ντέιβιντ Γκρίσομ και Ντέιβιντ Χολτ, στους Storyville. Ο πρώτος τους δίσκος, κυκλοφόρησε το 1994 κερδίζοντας εννέα μουσικά βραβεία του Όστιν και το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο ακόμη άλμπουμ πριν διαλυθεί το 1998. Ο Σάνον και ο Λέιτον, σχημάτισαν τους Double Trouble και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Been a Long Time" το 2001, με μεγάλη συμμετοχή γκεστ μουσικών, όπως οι Γουίλι Νέλσον, Dr. John, Τζίμι Βον, Έρικ Τζόνσον, Ρις Γουάινανς, κ.α.. Έκτοτε, συνεχίζει να περιοδεύει και να ηχογραφεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους ως γκεστ. Biography | Tommy Shannon Discography | Tommy Shannon Interview:Tommy Shannon Αρχειοθετήθηκε 2015-01-08 στο Wayback Machine. Tommy Shannon | Credits | AllMusic
Γαϊδουράγκαθο

Το κοινό γαϊδουράγκαθο (Onopordum acanthium - Ονόπορδον το ακάνθιον, ετυμ. < όνος + πορδή) ευδοκιμεί σε χώρες με μεσογειακό και ηπειρωτικό κλίμα, στην Ελλάδα, Μικρά Ασία, Δυτική Ασία ενώ έχει εισαχθεί σε πολλά ακόμα μέρη ανά τον κόσμο. Θέλει καλοκαίρια ξηρά και εδάφη αμμώδη ή αργιλώδη, πλούσια σε άσβεστο.

 Συναντάται κυρίως στην ύπαιθρο, σε ορεινές και πετρώδεις περιοχές αλλά και σε πεζοδρόμια ή στην άκρη της ασφάλτου, έχοντας την τάση να εμφανίζεται σε ανασκαμμένα ή διαταραγμένα εδάφη. Ζει δύο χρόνια και σχηματίζει θάμνο ύψους μέχρι τριών μέτρων και διαμέτρου μέχρι και ενός μέτρου. Το άνθος του είναι στρογγυλό σαν σφαίρα, με αγκάθια. Τρώγεται από τους γαϊδάρους. Είναι εθνικό έμβλημα της Σκωτίας και εμφανίζεται στο εθνόσημό της ενώ το Τάγμα του Γαϊδουράγκαθου είναι το αρχαιότερο και ευγενέστερο τάγμα ιπποτών της Σκωτίας.
Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II

Το Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II είναι συλλογή τραγουδιών του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, η οποία κυκλοφόρησε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Ο δίσκος περιείχε μόνο ένα πρώην ακυκλοφόρητο τραγούδι, το "Glory Row", το οποίο προϋπήρχε μόνο στην ισπανική έκδοση του άλμπουμ "Aqualung" του 1971. Το "Repeat" μπήκε στις χαμηλές θέσεις του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών.

 "Minstrel in the Gallery" – 4:17 "Cross-Eyed Mary" – 4:11 "A New Day Yesterday" – 4:10 "Bourée" (Anderson) – 3:46 "Thick as a Brick (Edit #4)" – 3:27 "War Child" – 4:37 "A Passion Play (Edit #9)" – 3:33 "To Cry You a Song" – 6:14 "Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die" – 5:42 "Glory Row" – 3:33 Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 9 Σεπτεμβρίου 1977 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II" ήταν οι εξής: Ίαν Άντερσον - φωνητικά, φλάουτο, σαξόφωνο, μαντολίνο, κιθάρα Μάρτιν Μπαρ - ηλεκτρική κιθάρα Τζον Έβαν - πιάνο, πλήκτρα Γκλεν Κόρνικ - μπάσο Τζέφρι Χάμοντ - μπάσο Κλάιβ Μπάνκερ - τύμπανα Μπάριμορ Μπάρλοου - τύμπανα Ντέιβιντ Πάλμερ - σαξόφωνο, συνθεσάιζερ, πλήκτρα Μάντι Πράιορ - δεύτερα φωνητικά Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jethro Tull - Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II (Vinyl, LP) at Discogs JETHRO TULL Repeat - The Best of Jethro Tull - Vol II reviews and MP3 - Prog Archives
Γκουγιάβ

Η Γκουγιάβ (Gouyave) είναι η δεύτερη σε πληθυσμό και τρίτη σε έκταση μεγαλύτερη πόλη της Γρενάδας. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Ιωάννη. Έχει πληθυσμό 4.378 κατοίκους.

 Η Γκουγιάβ βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και του Αγίου Ιωάννη, στον κόλπο Γκουγιάβ. Είναι τοποθετημένη κοντά στον ποταμό Γκουγιάβ, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Κάτμπερτ και δυτικά της Δε Λανς. Η Γκουγιάβ λέγεται στα πατουά Gouyave. Λέγεται αλλιώς Σαρλότ Τάουν μετά την Βασίλισσα Καρλότα της Βρετανίας, αλλά μετονομάστηκε από τους Γάλλους Γκουγιάβ, εξαιτίας των πολλών δέντρων γκουάβα που έχει. Μια από τις γιορτές της πόλης που γίνεται κάθε χρόνο είναι τα "Γενέθλια του Ψαρά". Στις 29 Ιουνίου, έρχονται οι ψαράδες από όλη τη Γρενάδα. Μάλιστα, κάθε Παρασκευή, η πόλη γιορτάζει την "Παρασκευή των Ψαριών", οπότε οι κάτοικοί της τρώνε ψάρια. Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1956

Το ΜΒ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1956 διεξήχθη από την Πέμπτη 9 ως το Σάββατο 11 Αυγούστου 1956 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1956. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο.

 Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 323 αθλητές από 31 συλλόγους από όλη την Ελλάδα αλλά μετείχαν αρκετά λιγότεροι από τους δηλωθέντες. Κάποιοι από αυτούς υπήρξαν "θύματα" της στρατιωτικής θητείας τους, όπως ο πρωταθλητής των 400μ Σύλλης που υπηρετούσε στην Αστυνομία Πόλεων και δεν μπόρεσε να λάβει μέρος επειδή τα σώματα ασφαλείας ήταν σε επιφυλακή. Λόγω της μεγάλης συμμετοχής έγιναν πολλές προκριματικές σειρές. Στην κλήρωση των σειρών υπήρξαν αρκετές αδικίες-ατυχίες, διότι κάποιοι δυνατοί δρομείς κληρώθηκαν αντίπαλοι στον α΄ γύρο και αποκλείστηκαν νωρίς-νωρίς, ενώ άλλες σειρές είχαν μόνο αδύναμους αθλητές. Το γεγονός προκάλεσε έντονο προβληματισμό και σκέψεις για μελλοντική διόρθωση του φαινομένου. Τους αγώνες παρακολούθησε αρκετός κόσμος, παρά την αυγουστιάτικη ζέστη. Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν: 5 δρχ (στρατιωτικά-αθλητικά-παιδικά), 10 δρχ (γενική είσοδος) και 15 δρχ (κερκίδες 8-9). Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Εκτός βαθμολογίας ήταν το πρωτάθλημα μαραθωνίου που είχε διεξαχθεί στις 29 Απριλίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Στάδιο. Παρομοίως, τα πρωταθλήματα πεντάθλου, δεκάθλου που έγιναν το φθινόπωρο. Τέλος, υποβαθμίστηκαν τα παρωχημένα αγωνίσματα της ελληνικής δισκοβολίας, που τελέστηκε εκτός βαθμολογίας και της λιθοβολίας που αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα των αγώνων. Νικητής στο άλμα εις ύψος ήταν ο Αντώνης Τρίτσης, ο μετέπειτα πολιτικός και δήμαρχος Αθηναίων. *Μετείχαν επίσης: Διαγόρας Ρόδου, Δόξα Δράμας, ΑΕ Κομοτηνής, ΑΕ Αμπελοκήπων Αθ., Εστία Φιλίας Αιγίου, Κύδων Χανίων,Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Ορφεύς Σερρών, ΟΦΗ, ΠΑΟΚ,ΑΕ Παγκρατίου. "Αθλητική Ηχώ", 9/8/1956. "Αθλητική Ηχώ", 10/8/1956. "Αθλητική Ηχώ", 11/8/1956. "Αθλητική Ηχώ", 12/8/1956. "Αθλητική Ηχώ", 13/8/1956. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 200-201.
Γέλιος Μάξιμος

Ο Γέλιος Μάξιμος (λατιν.: Gellius Maximus) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής, ο οποίος το 219 μ.Χ. επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα και ο ίδιος εκτελέστηκε.

 Ο Γέλιος Μάξιμος ήταν γιος τού Λεύκιου Γέλιου Μάξιμου, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως ιατρός στον ιατρό τού Αυτοκράτορα Καρακάλλα. Για τις υπηρεσίες του, ο Λεύκιος Γέλιος έλαβε τον βαθμό του επαρχιακού επιμελητή (procurator), καθιστώντας τον επικεφαλής οικονομικού λειτουργού της επαρχίας του. Ο ίδιος δεν πέτυχε τον βαθμό τού συγκλητικού, αλλά μόνο τον βαθμό της τάξης των ιππέων, αυτόν του επιμελητή.Το έτος της εξέγερσης τού Γέλιου Μαξίμου, το 219 μ.Χ., εμφανίστηκαν και αρκετοί άλλοι σφετεριστές, χρησιμοποιώντας ποικίλες δικαιολογίες για τη νομιμοποίησή τους. Μεταξύ αυτών ήταν ο Σείος Κάρος, λόγω της αριστοκρατικής κληρονομιάς, ο Aλεξιανός και ο Καστίνος, λόγω της σχέσης τους (ή της σχέσης που ισχυρίζονται) με μία αυτοκρατορική οικογένεια, και ο Βέρος, λόγω της στρατιωτικής του δύναμης. Ο Γέλιος Μάξιμος χρησιμοποίησε επίσης τη στρατιωτική του δύναμη ως δικαιολογία για την αυτοκρατορική νομιμότητα.Πριν από την εξέγερσή του, ο Γέλιος Μάξιμος ήταν συγκλητικός τριβούνος (δεύτερος στη διοίκηση της λεγεώνας) της Λεγεώνας IV Scythica. Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του στη Λεγεώνα IV Σκυθική, τα στρατεύματά του κατέλαβαν τον Διαδουμενιανό, τον γιο τού προηγούμενου Αυτοκράτορα Μακρίνου. Μετά από αυτή την επιτυχία, ένας ανώνυμος εκατόνταρχος στην ΙV Σκυθική κέρδισε την ευγνωμοσύνη τού Ελαγάβαλου για τη διοίκησή του, ενώ ο Γέλιος Μάξιμος αγνοήθηκε και παρέμεινε στην αρχηγία του στο Ζεύγμα. Η αγνόησή του από τον Eλαγάβαλο μπορεί να ενέπνευσε την εξέγερσή του.Εξεγέρθηκε στην Κοίλη Συρία, το 219 μ.Χ. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα, λόγω της αποφασιστικής δράσης τού λεγάτου της Λεγεώνας XVI Flavia Firma, η οποία σταύθμευε στην κοντινή πόλη Σαμόσατα, και του οποίου το όνομα διατηρείται μόνο εν μέρει, με το τέλος του ονόματός του να καταγράφεται ως "-atus". Στη συνέχεια, ο Γέλιος Μάξιμος εκτελέστηκε από τον Ελαγάβαλο. Lavan, Luke· Mulryan, Michael (2015). Field Methods and post-excavation techniques in late antique archaeology. Brill. ISBN 978-9004309777. McHugh, John S. (2017). Emperor Alexander Severus: Rome's Age of Insurrection, AD222-235. Pen and Sword. ISBN 9781473845848. Mennen, Inge (2011). Power and status in the Roman Empire, AD 193-284. Brill. ISBN 9789004203594. Nutton, Vivian (2013). Ancient Medicine. Routledge. ISBN 9780415520942. Saller, Richard P. (2002). Personal Patronage Under the Early Empire. Cambridge University Press. ISBN 9780521893923.
Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας

Οι Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας είναι οι διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σαουδικής Αραβίας. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Σαουδική Αραβία μέσω του επίτιμου προξενείου της στην Τζέντα. Η Σαουδική Αραβία εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της πρεσβείας της στη Λευκωσία. Οι διμερείς σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων των δύο χωρών σε ιστορικά, γεωγραφικά και οικονομικά ζητήματα.

 Οι άριστες διμερείς σχέσεις, καθώς και η ανάγκη περαιτέρω προώθησης της μεσοανατολίτικης διάστασης ήταν μεταξύ των ζητημάτων που συζήτησε ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ-Φαϊσάλ και η Κύπρια υπουργός εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή κατά την επίσκεψη της δεύτερης στο Ριάντ το 2012. Επίσης εξέφρασε τη στήριξή του στην εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου. Η σαουδαραβική στάση στο κυπριακό ζήτημα δεσμεύεται από τον Χάρτη των ΟΗΕ και τη διεθνή νομιμότητα. Το 2012, ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ Φαϊσάλ, δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει μια ενωμένη και ομοσπονδιακή Κύπρο, ενώ είναι κατά οποιασδήποτε προσπάθειας διχοτόμησης ή απόσχισης.
Captain America

Ο Captain America (Στιβ Ρότζερς) είναι φανταστικός χαρακτήρας κόμικ της Marvel. Ήταν ο πρώτος χαρακτήρας της Marvel που εμφανίστηκε σε μέσα εκτός των κόμικ με την κυκλοφορία της ταινίας σίριαλ του 1944, Captain America. Από τότε, έχει εμφανιστεί και σε άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), ο χαρακτήρας ενσαρκώνεται από τον Κρις Έβανς.

 Ο Στιβ Ρότζερς, ένας αδύναμος νεαρός ο οποίος γεννήθηκε λίγα χρόνια πριν τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, δέχτηκε να γίνει ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο θα δοκιμαζόταν ο ορός του υπερστρατιώτη, ένας ορός ο οποίος είχε την ικανότητα να αυξάνει τις ικανότητες ενός ανθρώπου. Σκοπός του προγράμματος ήταν να δημιουργήσει πολλούς υπερστρατιώτες για να βοηθήσουν τις ΗΠΑ να κερδίσουν τον πόλεμο. Πράγματι, ο Στιβ απέκτησε πολύ δυνατό σώμα, ταχύτητα και εξυπνάδα. Βλέποντας ότι το πείραμα είχε επιτυχία, κάποιοι κατάσκοποι που είχαν εισβάλει στο εργαστήριο, σκότωσαν τον εφευρέτη του ορού, ο οποίος ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήξερε πως να τον συνθέσει. Ο Στιβ ονομάστηκε Κάπταιν Αμέρικα και ξεκίνησε να πολεμά Ναζί και άλλους εχθρούς της Αμερικής, μαζί με το βοηθό του, τον Μπάκι. Προς το τέλος του Πολέμου, ο Μπάρον Ζίμο, ένας Ναζί οδηγούσε ένα αεροπλάνο με βόμβα, όταν ο Κάπταιν Αμέρικα και ο Μπάκι όρμησαν για να το αφοπλίσουν. Ο Καπ έπεσε στη θάλασσα, ο Μπάκι όμως πιάστηκε από το σκάφος και προσπάθησε να αφοπλίσει τη βόμβα, η οποία ανατινάχτηκε σκοτώνοντας κατά τα φαινόμενα τον Μπάκι. Ο Καπ έμεινε παγωμένος στη θάλασσα για δεκαετίες, διατηρώντας την ίδια ηλικία, μέχρι που τον εντόπισαν οι Εκδικητές και τον ξεπάγωσαν. Με τον καιρό ο Καπ έγινε αρχηγός τους. Αν και ο Καπ παραπονιέται συχνά πως είναι εκτός εποχής, συνεχίζει να μάχεται για το καλό του κόσμου. Gladstone, Brooke (9 Μαρτίου 2007). «Death to America». On the Media. Transcript and streaming audio; Ed Brubaker and Joe Simon interviewed. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2007. Powell, Matt (7 Μαρτίου 2007). «Captain America Remembered». Wizard. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2007. Captain America Library (fan site). Archived from the original on July 8, 2011. Captain America cover gallery Αρχειοθετήθηκε 2014-11-02 στο Wayback Machine. Markstein, Don (2010). «Captain America». Don Markstein's Toonopedia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2012.
Μογκουέτσι Μασίσι

Ο Μογκουέτσι Μασίσι (Mokgweetsi Eric Keabetswe Masisi, γενν. 21 Ιουλίου 1961) είναι ο 5ος πρόεδρος της Μποτσουάνας , από την 1η Απριλίου του 2018. Έχει επίσης υπηρετήσει ως υπουργός Παιδείας από το 2014, και στο παρελθόν ήταν υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης από το 2011 έως το 2014. Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 2009.

 Είναι γιος του Έντισον Μασίσι (1923-2003), διατελέσαντος επί μακρόν βουλευτή της Μοσούπα και επί πολλά έτη μέλους του υπουργικού συμβουλίου. Ο Μογκουέτσι μεγάλωσε στο Γκαμπορόνε, φοιτώντας στο Δημοτικό Σχολείο του Θόρνχιλ και στο Σχολείο Μάρου Α Πούλα. Στο σχολείο αγωνίστηκε στο ποδόσφαιρο και το τένις, αλλά τελικά βρήκε την υποκριτική να είναι η αποστολή του. Το 1984 κέρδισε την αναγνώριση για τον τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην παραγωγή της Γκαμπορόνε Κλάψε Πολυαγαπημένη μου Πατρίδα, και επαινέθηκε από τον Άλαν Πάτον για τις επιδόσεις του όταν ο συγγραφέας επισκέφτηκε τη χώρα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραγωγές, και, επίσης, είχε ρόλους σε νοτιοαφρικανικές ταινίες δευτέρας διαλογής. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 ο Μασίσι εργάστηκε ως καθηγητής κοινωνιολογίας για αρκετά χρόνια μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Μποτσουάνα , το 1984, στην Αγγλική Γλώσσα και την Ιστορία. Στη συνέχεια δίδαξε στο σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Mmanaana , το 1984 στο χωριό Μοσούπα και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Μποτσουάνας το 1987 ως ειδικός για ένα πρόγραμμα σπουδών ανάπτυξης. Το 1989 φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Φλόριντα για να αποκτήσει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Εκπαίδευση, έπειτα από το οποίο προσελήφθη από την UNICEF στην Μποτσουάνα. Ο Μασίσι εξελέγη βουλευτής στην Μοσούπα στις γενικές εκλογές του 2009 και αμέσως διορίστηκε βοηθός υπουργός επί Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, τον Οκτώβριο του 2009. Έπειτα διορίστηκε ως υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, τον Ιανουάριο του 2011, στη συνέχεια υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης Δεξιοτήτων με την ιδιότητα του ηθοποιού, τον Απρίλιο του 2014. Επανεξελέγη στο Κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του 2014, και διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης Δεξιοτήτων στις 28 Οκτωβρίου 2014. Διορίστηκε από τον πρόεδρο Ίαν Χάμα ως Αντιπρόεδρος της Μποτσουάνας στις 12 Νοεμβρίου 2014, ενώ παρέμεινε στη θέση του ως υπουργός Παιδείας. Την 1η Απριλίου του 2018, ορκίστηκε ως ο 5ος Πρόεδρος της Μποτσουάνας. Επίσης, διορίστηκε από τον πρόεδρο Χάμα ως πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μποτσουάνας στις 5 Ιουλίου 2017. Διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον αποβιώσαντα πρώην πρόεδρο Μασίρε, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως πρύτανης, μέχρι που πέθανε στις 22 Ιουνίου 2017. Τον Οκτώβριο του 2019 ο Μασίσι επανεξελέγη πρόεδρος μετά την μεγαλύτερη απειλή για το BDP και την ενότητά του, επειδή ο Ίαν Χάμα εγκατέλειψε το BDP και προσχώρησε στο Πατριωτικό Μέτωπο της Μποτσουάνας.
1182 Ιλόνα

Η Ιλόνα (Ilona) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,493. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Ιλόνα εκτιμάται σε 14,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2624. Η Ιλόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 48 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αλιχάν Σμαΐλοφ

Ο Αλιχάν Σμαΐλοφ (Alihan Askhanuly Smaiylov (καζακικά: Әлихан Асханұлы Смайылов‎ γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1972) είναι πολιτικός από το Καζακστάν που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της χώρας του. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Καζακστάν επί πρωθυπουργίας Ασκάρ Μάμιν. Παράλληλα διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από τον Σεπτέμβριο του 2018 έως τον Μάιο του 2020. Ο Σμαΐλοφ διορίστηκε νέος πρωθυπουργός του Καζακστάν από τον πρόεδρο της χώρας μετά τις ταραχές του 2022. Η υποψηφιότητά του εγκρίθηκε ομόφωνα από το κοινοβούλιο της χώρας.

 Ο Σμαΐλοφ γεννήθηκε στην πόλη Αλμά-Άτα (σημερινό Αλμάτι) στην ΣΣΔ του Καζακστάν. Το 1994 αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αλ Φαράμπι του Καζακστάν με πτυχίο στα εφαρμοσμένα μαθηματικά και στη συνέχεια το 1996 από το Πανεπιστήμιο KIMEP όπου απέκτησε μεταπτυχιακό στη δημόσια διοίκηση. Το 1993 έγινε υπάλληλος του Ταμείου Επενδύσεων και Ιδιωτικοποιήσεων A-Invest. Από το 1995 ήταν ο επικεφαλής ειδικός του Τμήματος Εμπορίου και Βιομηχανίας της διοίκησης της πόλης του Αλμάτι. Το 1996 υπηρέτησε ως ασκούμενος στο Ανώτατο Οικονομικό Συμβούλιο υπό τον πρόεδρο του Καζακστάν. Από τον Αύγουστο του 1996 έως τον Φεβρουάριο του 1998 ο Σμαΐλοφ ήταν ο αναπληρωτής επικεφαλής και στη συνέχεια ο επικεφαλής του τμήματος της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν. Το 1998 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Στατιστικής και Ανάλυσης του Οργανισμού Στατιστικού Σχεδιασμού και Μεταρρυθμίσεων του Καζακστάν. Από το 1998 έως το 1999 ο Σμαΐλοφ υπηρέτησε ως επικεφαλής εμπειρογνώμονας και κρατικός επιθεωρητής της Προεδρίας του Καζακστάν. Από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 1999 ήταν ο κρατικός επιθεωρητής του Τμήματος Οργάνωσης και Ελέγχου της Προεδρίας. Την ίδια χρονιά έγινε πρόεδρος της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν. Το 2003 διορίστηκε ως υφυπουργός Εξωτερικών έως ότου έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Κρατικής Ασφαλιστικής Εταιρείας για την Ασφάλιση Εξαγωγικών Πιστώσεων και Επενδύσεων. Τον Φεβρουάριο του 2006 διορίστηκε υφυπουργός Οικονομικών μέχρι τον Ιανουάριο του 2007 οπότε έγινε πρόεδρος της JSC National Holding Kazagro. Στις 21 Νοεμβρίου 2008 διορίστηκε εκ νέου υφυπουργός Οικονομικών. Από τις 27 Οκτωβρίου 2009 υπηρέτησε ξανά στο τιμόνι της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν έως τον Αύγουστο του 2014, όταν έγινε πρόεδρος της Επιτροπής Στατιστικής. Στις 11 Δεκεμβρίου 2015 διορίστηκε ως βοηθός του Προέδρου του Καζακστάν. Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου 2018, όταν έγινε υπουργός Οικονομικών. Στις 25 Φεβρουαρίου 2019 έγινε ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Καζακστάν στην κυβέρνηση του Μάμιν. Ταυτόχρονα, ο Σμαΐλοφ διετέλεσε υπουργός Οικονομικών μέχρι τις 18 Μαΐου 2020, όταν αντικαταστάθηκε από τον Ερουλάν Τζαμαουμπάεφ. Από τις 27 Μαΐου 2020 ανέλαβε εκπρόσωπος του Καζακστάν στην Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή. Ο Σμαΐλοφ διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 2022 μετά την παραίτηση του υπουργικού συμβουλίου του Μάμιν κατά τη διάρκεια των βίαιων διαδηλώσεων στο Καζακστάν το 2022.
Πρωθυπουργός της Μολδαβίας

Ο Πρωθυπουργός της Μολδαβίας είναι ο αρχηγός κυβερνήσεως της Μολδαβίας. Διορίζεται επίσημα από τον Πρόεδρο μαζί με το υπουργικό συμβούλιο που τίθεται προς έγκριση από το κοινοβούλιο. Η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στο αξίωμα είναι η Ζινάιντα Γκρετσεάνιι.

 :Μετά το ονοματεπώνυμο του πρωθυπουργού, παρατίθενται οι χρονολογίες γεννήσεως και/ή θανάτου και η διάρκεια θητείας τους. Παντελεΐμον Ερχάν (1884-1971) (21 Δεκεμβρίου 1917 – 24 Ιανουαρίου 1918) Ντανιίλ Τσουγκουρεάνου (1884-1950) (24 Ιανουαρίου 1918 – 9 Απριλίου 1918) Πέτρου Καζάκου (1873-1956) (9 Απριλίου 1918 – 12 Δεκεμβρίου 1918) Πρόεδροι του Συμβουλίου Κομισαρίων του Λαού Τίχον Κονσταντίνοφ (1898-1957) (2 Αυγούστου 1940 – 17 Απριλίου 1945) (σε εξορία στη σοβιετική Ρωσία από τον Ιούνιο του 1941 ως τον Αύγουστο του 1944) Νικολάε Κοβάλ (1904-1970) (17 Απριλίου 1945 – 4 Ιανουαρίου 1946) Γκεράσιμ Ρούντι (1907-1982) (5 Ιανουαρίου – 4 Απριλίου 1946) Πρόεδροι του Συμβουλίου υπουργών Γκεράσιμ Ρούντι (1907-1982) (4 Απριλίου 1946 – 23 Ιανουαρίου 1958) Αλεξάντρου Ντιορτίτσα (1911-1996) (23 Ιανουαρίου 1958 – 15 Απριλίου 1970) Πέτρου Πασκάρι (1929-) (24 Απριλίου 1970 – 1 Αυγούστου 1976) (1η φορά) Σεμίον Γκρόσου (1934-) (1 Αυγούστου 1976 – 30 Δεκεμβρίου 1980) Ίον Ουστιάν (1939-) (30 Δεκεμβρίου 1980 – 24 Δεκεμβρίου 1985) Ιβάν Κάλιν (1935-2012) (24 Δεκεμβρίου 1985 – 10 Ιανουαρίου 1990) Πέτρου Πασκάρι (1929-) (10 Ιανουαρίου – 26 Μαΐου 1990) (2η φορά) Κόμματα FPM PDAM ADR PCRM PLDM Ανεξάρτητοι Θέση
Εικοσιδωδεκάεδρο

Στη στερεομετρία, το εικοσιδωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 32 έδρες: 20 ισόπλευρα τρίγωνα και 12 κανονικά πεντάγωνα. Έχει 30 κορυφές και 60 ακμές. Η διαμόρφωση κορυφής του είναι (3.5.3.5), δηλαδή σε κάθε κορυφή του ενώνονται εναλλάξ δύο τρίγωνα και δύο πεντάγωνα. Όλες οι ακμές σχηματίζουν έναν σκελετό έξι κανονικών δεκαγώνων, που τέμνονται ανά δύο στις κορυφές του πολυέδρου.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: όπου ϕ {\displaystyle \phi \,\!} ο χρυσός αριθμός. Η δίεδρη γωνία, μεταξύ τριγωνικών και πενταγωνικών εδρών, είναι ίση με 142,62°. Κατασκευαστικά, το εικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του έως τα μέσα των ακμών του. Έτσι, οι πενταγωνικές έδρες του αρχικού δωδεκαέδρου μετατρέπονται σε μικρότερα πεντάγωνα, ενώ οι 20 αποκομμένες κορυφές του σχηματίζουν τρίγωνα. Με την ίδια μέθοδο, το εικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό του δωδεκαέδρου, το εικοσάεδρο. Weisstein, Eric W., Icosidodecahedron, MathWorld. (Αγγλικά)
Ατακπαμέ

Η Ατακπαμέ (γαλλικά: Atakpamé) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Τόγκο. Η Ατακπαμέ είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πλατώ. Βρίσκεται νότια της περιφέρειας. Είναι ένα βιομηχανικό κέντρο και απλώνεται στον κύριο αυτοκινητόδρομο βόρεια-νότια. Βρίσκεται 161 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας Λομέ. Είναι επίσης περιφερειακό κέντρο για παραγωγές και ενδύματα.

 Το 1914, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, μια γαλλο-βρετανική εκστρατεία είχε σαν στόχο να καταστρέψει έναν δυνατό Γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Καμινά, κοντά στην Ατακπαμέ. Οι σύμμαχοι φοβήθηκαν ότι αυτοί οι Γερμανικοί παραθαλάσσιοι επιδρομείς θα μπορούσαν να συνδέσουν μέσω του βουνού το Βερολίνο με το σταθμό και έτσι να περάσουν γρήγορα στην εξυπνάδα. Στις 6 Αυγούστου 1914 άρχισε μια μικρή εκστρατεία και οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να καταστρέψουν τον σταθμό στις 24 Αυγούστου πριν παραδοθεί στους συμμάχους στις 26 Αυγούστου. Η Ατακπαμέ είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Τόγκο με πληθυσμό κατοίκων 84.979, σύμφωνα με την απογραφή του 2006. Η Ατακπαμέ ήταν το διοικητικό κέντρο της Γερμανικής Τόγκολαντ. Η πόλη έχει έναν σταθμό στην κύρια βόρεια γραμμή του Σιδηρόδρομου του Τογκό.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2007-08

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2007-08 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

 Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2007-08 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες και δεν υπήρξαν καινοτομίες σε σχέση με το προηγούμενο του 2006-07. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες. Ομάδες (18) Πρωταθλητής: Πανσερραϊκός, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Δευτεραθλητής: Θρασύβουλος Φυλής, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Τριταθλητής: Πανθρακικός, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός (3): Α.Ο. Αιγάλεω, Α.Ο. Χαϊδαρίου, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Ατρόμητος Αθηνών, Γ.Α.Σ. Βέροια, Απόλλων Καλαμαριάς. Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3): Α.Ο. Καβάλα, Διαγόρας Ρόδου, Αναγέννηση Καρδίτσας. 18 γκολ: Ηλίας Αναστασάκος (Θρασύβουλος ). Σούπερ Λιγκ 2007–08 Γ΄ Εθνική 2007–08 Δ΄ Εθνική 2007–08 Κύπελλο Ελλάδας 2007–08 Στατιστική ποδοσφαίρου. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 259-261.
Ρόμαν Γκολοβτσένκο

Ο Ρόμαν Γκολοβτσένκο (ρωσικά: Роман Головченко, λευκορωσικά: Раман Галоўчэнка, γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1973) είναι Λευκορώσος πολιτικός, ο οποίος από τις 4 Ιουνίου 2020 κατέχει το αξίωμα του Πρωθυπουργού της Λευκορωσίας.}

 Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1973 στη Ζόντζινα της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Ο πατέρας του Αλεξάντερ Γκολοβτσένκο αποφοίτησε από το Εθνικό Πολυτεχνείο της Λευκορωσίας και εργάστηκε ως μηχανικός στο Εργοστάσιο Τρακτέρ του Μινσκ. Έζησε στη Ζόντζινα μέχρι την ηλικία των 10 ετών, όταν μετακόμισε με τους γονείς του στο Μινσκ, όπου ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του. Ο Γκολοβτσένκο σπούδασε στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας, από το οποίο αποφοίτησε το 1996. Αποφοίτησε επίσης από την Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης της Λευκορωσίας το 2003. Το 2009 διορίστηκε στη θέση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης της Λευκορωσίας. Το 2013 έγινε Πρέσβης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2018 διορίστηκε Πρέσβης στο Κατάρ, το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία της Λευκορωσίας από τον Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο, δύο μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020. Πριν από το διορισμό του, υπηρετούσε ως Πρόεδρος της Κρατικής Στρατιωτικής-Βιομηχανικής Επιτροπής. Παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 17 Αυγούστου 2020, εξαιτίας αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Ωστόσο, η παραίτηση του δεν έγινε δεκτή, ενώ στη νέα κυβέρνηση, που ανακοινώθηκε στις 19 Αυγούστου), συνέχισε να κατέχει τη θέση του Πρωθυπουργού της Λευκορωσίας. Έχει έναν γιο από τον πρώτο του γάμο και δύο κόρες από τον δεύτερό του γάμο. Ο γιος του Γκεόργκι Γιατσκόφσκι είναι φοιτητής του Κρατικού Τεχνικού Πανεπιστημίου Μπάουμαν της Μόσχας. Μιλάει άπταιστα αγγλικά, αραβικά, γερμανικά και πολωνικά.
Ο πύργος των Καρπαθίων

Ο πύργος των Καρπαθίων (τίτλος πρωτοτύπου Le Château des Carpathes) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου θεμελιωτή της επιστημονικής φαντασίας Ιουλίου Βερν. Δημοσιεύθηκε το έτος 1892, ενώ ήταν ήδη γραμμένο πριν το 1886. Προηγήθηκε δηλαδή χρονικά του πρωταρχικού έργου του Μπραμ Στόκερ για τον Δράκουλα (του 1897) και είναι πιθανό ότι ο Στόκερ εμπνεύσθηκε (μεταξύ άλλων) και από το βιβλίο του Βερν για το δικό του μυθιστόρημα.

 Στο χωριό Βερστ στα Καρπάθια Όρη της Τρανσυλβανίας (τότε μέρος της Αυστροουγγαρίας), συμβαίνουν κάποια μυστηριώδη φαινόμενα και οι δεισιδαίμονες χωρικοί πιστεύουν ότι ο Σορτ (ο διάβολος) κατέχει τον πύργο. Οι δύο κατά τεκμήριο λιγότερο προληπτικοί, ο νεαρός δασοφύλακας Νικ Ντεκ και ο γιατρός Πατάκ, παρά τον φόβο τους, πηγαίνουν να δουν τι συμβαίνει και πέφτουν «θύματα» και άλλων παράξενων φαινομένων. Ο Κόμης Φραντς ντε Τέλεκ, ένας επισκέπτης στην περιοχή, συναρπάζεται από τις ιστορίες που του διηγούνται και αποφασίζει να επισκεφθεί τον πύργο για να ερευνήσει. Ανακαλύπτει ότι ο ιδιοκτήτης του πύργου είναι ο Βαρόνος Ροδόλφος ντε Γκορτς, τον οποίο γνωρίζει. Αρκετά χρόνια πριν οι δύο τους υπήρξαν αντίζηλοι, διεκδικώντας τον έρωτα της διάσημης Ιταλίδας τραγουδίστριας της όπερας Στίλλα. Ο κόμης τώρα πιστεύει ότι η Στίλλα είναι πλέον νεκρή, αλλά βλέπει την εικόνα και τη φωνή της να έρχονται από τον πύργο των Καρπαθίων. Στο τέλος αποκαλύπτεται ότι ήταν μόνο ένα είδος ολογραφικής προβολής του ειδώλου της. Στο μυθιστόρημα αυτό ο Ιούλιος Βερν προφητεύει την εφεύρεση του ομιλούντος κινηματογράφου και, πιθανώς, της ολογραφίας. Ο πύργος των Καρπαθίων, διασκευή Γ. Τσουκαλά, εκδ. ΑΣΤΗΡ - Αλ. & Ε. Παπαδημητρίου (σειρά: Βιβλιοθήκη Ιουλίου Βερν #2), Αθήναι 1973, 170 σελίδες Ο πύργος των Καρπαθίων, μετάφραση Χάρη Μίκογλου, εκδ. «Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος» (σειρά: Κλασική λογοτεχνία #187), Αθήνα 1994, 288 σελίδες. ISBN 960-208-468-5 Ο πύργος των Καρπαθίων, μετάφ. Mαρίζας ντε Kάστρο, εκδ. Καστανιώτη (σειρά: Νεανική βιβλιοθήκη #112), Αθήνα 1999 (επανέκδ.), 208 σελίδες. ISBN 960-03-0358. Ο πύργος των Καρπαθίων, μετάφ. Αννίκας Φερτάκη, εκδ. «`Αγκυρα», Αθήνα 2006, 246 σελίδες. ISBN 978-960-422-417-3 Ο πύργος των Καρπαθίων, μετάφ. `Αννας Ζερβού, εκδ. Ερατώ, Αθήνα 2007, 318 σελίδες. ISBN 978-960-229-161-0. Μανιμάνης, Βασίλειος Ν. : «Ο Ιούλιος Βερν και η εισαγωγή της Επιστήμης στη λογοτεχνία», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 217 (Μάιος 1998), σελ. 20 κ.ε. Taves, Brian & Michaluk, Stephen: THE JULES VERNE ENCYCLOPEDIA, Scarecrow Press (1996) Το γαλλικό πρωτότυπο στο Project Gutenberg Μια παρουσίαση στην ελληνική The Castle of the Carpathians (αγγλική μετάφραση)
Στη κόψη του ξυραφιού

Στην κόψη του ξυραφιού είναι μια ελληνική τηλεοπτική δραματική σειρά 35 επεισοδίων που δημιουργήθηκε από τον Λευτέρη Καπώνη για το Mega Channel και προβλήθηκε το 1994. Η σκηνοθεσία της σειράς έγινε από τον Δημήτρη Σοφιανόπουλο, ενώ την μουσική σύνθεση της ανελάβε ο Γιάννης Ζουγανέλης. Πρωταγωνιστές της σειράς είναι ο Νίκος Ξανθόπουλος, η Λυδία Λένωση, η Ευαγγελία Βαλσαμά, η Ελένη Φιλίνη και ο Στάθης Κακαβάς. Μετά την ολοκλήρωσή της, η σειρά προβλήθηκε σε επανάληψη τις χρονιές 2006, 2007, 2010 και 2020 από το ίδιο κανάλι συνήθως μεταμεσονύχτιες ώρες.

 Ο Αντώνης Κατράκης, γόνος μιας παλιάς οικογένειας που έχει ξεπέσει πια οικονομικά, μπαρκάρει στα καράβια με σκοπό κάποια μέρα να γίνει ο ίδιος εφοπλιστής. Κάποια χρόνια αργότερα, καπετάνιος πια ο Κατράκης, γνωρίζει και παντρεύεται την κόρη του αφεντικού του, την Ειρήνη, με την οποία αποκτά δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αλεξάνδρα. Χωρίζει όμως σύντομα και ξαναγυρίζει στον νεανικό του έρωτα, την Μαρία Λυγίζου. Αυτή η σχέση μένει κρυφή από την πρώην σύζυγο του, καθώς και ο καρπός της, η Κατερίνα. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Γιώργος Ανδριώτης (γιος του Κατράκη) θα συναντήσει και θα ερωτευτεί την Κατερίνα, χωρίς ώστοσο να ξέρει ότι είναι ετεροθαλής αδερφή του. Εν τω μεταξύ η Ειρήνη Ανδριώτη θέλοντας να εξασφαλίσει ότι η περιουσία του Κατράκη θα πάει όλη στα δυο παιδιά τους, καταφέρνει και βάζει έναν δικό της άνθρωπο να γίνει εραστής της Σύλβιας, η οποία ειναι η σύζυγος του έμπιστου συνεργάτη και δεξί χέρι του Κατράκη, του Ανδρέα. Με αυτόν τον τρόπο η Ειρήνη είναι σε θέση να γνωρίζει από πρώτο χέρι όλες τις ενέργειες του πρώην συζύγου της. Ο έρωτας όμως που θα δημιουργηθεί ανάμεσα στον γιο του Κατράκη και την ομόρφη και ταλαντούχα ηθοποιό Κατερίνα Λυγίζου θα πυροδοτήσει απρόβλεπτες εξελίξεις και οι ήρωες οδηγούνται σε μεγάλα και δραματικά διλήμματα. Μια ρεπόρτερ, η Μαρίνα Τερζή, που ανέλαβε να γράψει την αυτοβιογραφία του Αντώνη Κατράκη προσπαθεί να αποκαλύψει τα γεγονότα και τις συγκρούσεις του παρελθόντος αλλά και του παρόντος. Στη κόψη του ξυραφιού στην IMDb
Κλέοπας Κοικυλίδης

Ο Κλέοπας Μ. Κοικυλίδης (τέλη 19ου αι.) ήταν Έλληνας κληρικός (αναφερόμενος ως αρχιδιάκονος) και λόγιος. Διετέλεσε βιβλιοθηκονόμος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Συνέγραψε διάφορα θρησκευτικά έργα, καθώς και αξιόλογα βιβλιογραφικά, σχετιζόμενα κυρίως με τους Αγίους Τόπους.

 Κατάλογος συνοπτικός των εν τη βιβλιοθήκη του ιερού κοινού του Παναγίου Τάφου αποκειμένων συριακών χειρογράφων, Βερολίνο 1898 Κατάλογος αραβικών χειρογράφων της ιεροσολυμιτικής βιβλιοθήκης, Ιεροσόλυμα 1899 και 1901 Με τον Ιωάννη Φωκυλίδη: Αρχαία λατινικά ελληνικά ρώσικα και γαλλικά τινά οδοιπορικά ή προσκυνητάρια της Αγίας Γης, Ιεροσόλυμα 1912 Η κατά την έρημον της Αγίας του Θεού ημών πόλεως Λαύρα Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου, Ιεροσόλυμα 1901 Επανεκδόθηκε το 1955 υπό τον τίτλο: Ιερά Λαύρα Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου Ο εν Μαδηβά μωσαϊκός και γεωγραφικός περί Συρίας, Παλαιστίνης και Αιγύπτου χάρτης, Ιεροσόλυμα 1897 Τα κατά την Λαύραν και τον Χείμαρρον του Χουζιβά: Οι Βίοι των Αγίων Γεωργίου και Ιωάννου των Χουζιβιτών και τα θαύματα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Χουζιβιωτίσσης, Ιεροσόλυμα 1901 Αι παρά τον Ιορδάνην Λαύραι Καλαμώνος και αγίου Γερασίμου/και οι βίοι αγίου Γερασίμου και Κυριάκου του Αναχωρήτου, Ιεροσόλυμα 1902 Ο εν Ιορδάνη τόπος της βαπτίσεως του Κυρίου και το μοναστήριον του τιμίου Προδρόμου, Ιεροσόλυμα 1905 Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 15, σελ. 722
Κένταυρος Βριλησσίων

Ο Κένταυρος Π.Α.Ο.Β. (Λατινικά: Kentavros FC Vrilissia) (Κοινώς: Κένταυρος Βριλησσίων) (Ολογράφως: Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Βριλησσίων "Κένταυρος") είναι πρότυπο σχολείο ποδοσφαίρου και ποδοσφαιρικός αθλητικός όμιλος με έδρα τον δήμο Βριλησσίων, Αθήνα. Δημιουργήθηκε στις αρχές του 2003 και αγωνίζεται τώρα στην Α' Κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών.

 Η ακαδημία του συλλόγου έχει πρωταρχικό στόχο την προσέλκυση, όσο το δυνατόν περισσότερων παιδιών στο Ποδόσφαιρο. Σήμερα απαριθμεί 250 παιδιά και ο στόχος της είναι στο άμεσο μέλλον να υπερβεί τα 300. Ο δευτερεύον στόχος είναι η ανάπτυξη νέων, ταλαντούχων ποδοσφαιριστών. Δόθηκε η επωνυμία «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» σηματοδοτώντας μέσω του μυθικού αυτού προσώπου τους στόχους μας, τη φιλοσοφία μας. Ο συνδυασμός της ταχύτητας και της δύναμης του αλόγου με τη σοφία, το πνεύμα και την ωριμότητα του ανθρώπου είναι ο στόχος του συλλόγου. Το φθινόπωρο του 2002 μία παρέα 29 ανθρώπων με κοινά γνωρίσματα, σκέψεις, προβληματισμούς αλλά και αγωνία για το μέλλον των παιδιών τους, συναντήθηκαν σε ένα μικρό γηπεδάκι (5Χ5) της περιοχής Σισμανογλείου. Με τη σκέψη ότι με τον Αθλητισμό και συγκεκριμένα με Ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζονται πολλά προβλήματα αποφασίστηκε να ιδρυθεί ένας Σύλλογος μέσα από τον οποίο, να αντιμετωπιστούν από κοινού τις ευρύτερες αγωνίες τους. Κοινή σκέψη ήταν ότι διαχρονικά προβλήματα όπως το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός κ.α., άλλα και σύγχρονα της εποχής μας – εσωστρέφεια, κατάθλιψη, έλλειψη επικοινωνίας, κλειστοί χώροι, αποκοινωνικοποίηση κ.α. ότι αντιμετωπίζονται καλύτερα μέσω του Αθλητισμού και, κυρίως, του καλού και ελκυστικού Ποδοσφαίρου. Το 2005 ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» μετά από πρόσκληση των αν θρώπων του FAMILY SPORTS CLUB, αποφασίζει την μετεγκατάσταση της ακαδημίας του στο υπερσύγχρονο, για εκείνη την εποχή, πολυμορφικό αθλητικό κέντρο. (Διεύθυνση: Μητροπούλου & Καλλιανίου 1, Βριλήσσια)Οι άρτιες εγκαταστάσεις του Club, η λειτουργικότητα και η καλαισθησία του χώρου "δίνουν στέγη" στα φιλόδοξα οράματα της ακαδημίας. Ανοίγονται νέοι ορίζοντες, υψηλότεροι στόχοι και δίνονται νέες προοπτικές στην περαιτέρω ανάπτυξη του Συλλόγου. Ο σύλλογος αναγνωρίστηκε το 2007 μετά από συγχώνευση με την "Προοδευτική 2007 Π.Σ." και δημιουργήθηκε το ανδρικό μας τμήμα, με σκοπό την προέκταση και προοπτική της ακαδημίας. Την σεζόν 2009-2010 ο σύλλογος κατακτώντας την 3η θέση και παίρνοντας θετικό αποτέλεσμα στον αγώνα κατάταξης, κατέκτησε την άνοδο στην Β' κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος . Την σεζόν 2015-2016 ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας και την άνοδο στην Α' κατηγορία Την σεζόν 2018-2019 ο σύλλογος, μετά τον υποβιβασμό την προηγούμενη σεζόν, κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Α' κατηγορία. Την σεζόν 2022-2023 ο σύλλογος, μετά τον δεύτερο υποβιβασμό την προηγούμενη σεζόν, κατέκτησε και για τρίτη φορά το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας, και μάλιστα κατάφερε το αήττητο, με 18 νίκες και 4 ισοπαλίες, και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Α' κατηγορία. *Η σεζόν 2019-2020 διακόπηκε μετά από 22 από τις 30 αγωνιστικές και έληξε ως εξής. **Η σεζόν 2020-2021 διακόπηκε μετά από 8 αγωνιστικές και θεωρήθηκε ως μην γενόμενη. __ΜΕΠΠ_
Ιαπωνική γραμματική

Η ιαπωνική είναι μια συνθετική γλώσσα με ομαλή συγκολλητική μορφολογία υποκειμένου-αντικειμένου-ρήματος, με παραγωγικά και σταθερά στοιχεία. Στη γλωσσική τυπολογία, έχει πολλά χαρακτηριστικά που αποκλίνουν από τις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Οι φράσεις της έχουν αποκλειστικά τον πυρήνα στο τέλος και οι σύνθετες προτάσεις αποκλειστικώς διακλαδώνουν αριστερόστροφα. Υπάρχουν πολλές τέτοιες γλώσσες, αλλά λίγες μεταξύ των ευρωπαϊκών γλωσσών. Πρόκειται για μια γλώσσα στην οποία εξέχει το θέμα.

 Το κείμενο (文章 bunshō) αποτελείται από προτάσεις (文 bun), οι οποίες με τη σειρά τους αποτελούνται από φράσεις (文節 bunsetsu), οι οποίες είναι οι μικρότερες συνεκτικές συνιστώσες του. Όπως και τα κινέζικα και τα κλασσικά κορεάτικα, τα γραπτά ιαπωνικά δεν οριοθετούν τυπικά τις λέξεις με διαστήματα· η συγκολλητική τους φύση καθιστά την έννοια μιας λέξεως μάλλον διαφορετική από τις λέξεις στα ελληνικά. Ο αναγνώστης αναγνωρίζει τους διαχωρισμούς των λέξεων με σημασιολογικά σημάδια και με γνώση της δομής των φράσεων. Οι φράσεις έχουν μία μοναδική λέξη που φέρει το νόημα, ακολουθούμενη από μια σειρά επιθημάτων, βοηθητικών ρημάτων και μορίων για την τροποποίηση του νοήματός της και τον ορισμό του γραμματικού της ρόλου. Στο ακόλουθο παράδειγμα, οι φράσεις υποδεικνύονται με κάθετες γραμμές: 太陽が｜東の｜空に｜昇る。 taiyō ga | higashi no | sora ni | noboru ήλιος ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ | ανατολή ΚΤΗΤΙΚΗ | ουρανός ΤΟΠΙΚΗ | ανατέλλει Ο ήλιος στον ανατολικό ουρανό ανατέλλει.Μερικοί μελετητές λατινοποιούν τις ιαπωνικές προτάσεις, εισάγοντας κενά μόνο στα όρια των φράσεων (δηλαδή, "taiyō-ga higashi-no sora-ni noboru"), αντιμετωπίζοντας μια ολόκληρη φράση ως μία λέξη. Αυτό αντιπροσωπεύει μια σχεδόν καθαρά φωνολογική αντίληψη για το πού μια λέξη τελειώνει και πού αρχίζει η επόμενη. Υπάρχει κάποια εγκυρότητα στη λήψη αυτής της προσέγγισης: Φωνολογικά, τα μεταθετικά μόρια συγχωνεύονται με τη δομική λέξη που προηγείται αυτών, και μέσα σε μια φωνολογική φράση, ο τόνος μπορεί να έχει το πολύ μία πτώση. Συνήθως, ωστόσο, οι γραμματικοί υιοθετούν μια πιο συμβατική έννοια της λέξης (語 tango), η οποία επικαλείται τη σημασία και τη δομή των προτάσεων.
Ιωάννης του Παλατινάτου-Μόσμπαχ, κοσμήτορας

Ο Ιωάννης, γερμ. Johannes (1 Αυγούστου 1443 - 4 Οκτωβρίου 1486) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κοσμήτορας (γερμ. domprost, αγγλ. canon) του Συλλόγου του καθεδρικού του Άουγκσμπουργκ και του Ρέγκενσμπουργκ.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Όθωνα Α΄ παλατινού κόμη του Μόσμπαχ και της Ιωάννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Οι δύο αμέσως μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Ρούπρεχτ επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ και ο Αλβέρτος επίσκοπος του Στρασβούργου. Η οικογένειά του θέλησε να τον βοηθήσει να διαδεχθεί τον Ιωάννη Β΄ του Βέρντενμπεργκ ως επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ και το 1486 έστειλαν εκπρόσωπό τους να πείσει τον Σύλλογο του καθεδρικού. Αλλά ο Φρειδερίκος Γ΄ των Αψβούργων και άλλοι πρίγκιπες συμβούλευσαν το Σύλλογο να εκλέξει τον Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν. Ο Ιωάννης απογοητεύτηκε από την απόφαση και άφησε τη Γερμανία για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, συνοδευόμενος από τους υπηρέτες του. Απεβίωσε στην Ιερουσαλήμ και τάφηκε στην Αίθουσα του Μυστικού δείπνου, στο κτήριο του τάφου του Δαβίδ. Στο αββαείο του Ράιχενμπαχ υπάρχει ανάγλυφη πλάκα στον τοίχο, σε ανάμνηση του Ιωάννη, επάνω από τον τάφο του πατέρα του Όθωνα Α΄. Ο Μάρτιν Κέτσελ έγραψε ένα Οδοιπορικό για τον Ιωάννη. Gerhard Fouquet: Das Speyerer Domkapitel im späten Mittelalter (ca. 1350–1540) , Verlag der Gesellschaft für mittelrheinische Kirchengeschichte, Mainz, 1987, S. 707 Wilhelm Kisky: Die Domkapitel der geistlichen Kurfürsten in ihrer persönlichen Zusammensetzung im vierzehnten und fünfzehnten Jahrhundert, Böhlau Verlag, 1906, S. 117; (Ausschnittscan) Jahresbericht des Historischen Kreisvereins im Regierungsbezirke von Schwaben und Neuburg, Band 31, 1866, S. 85;
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1912

Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1912 διεξήχθη στις 18 Μαρτίου 1912, στην Αθήνα με την εκκίνηση και τον τερματισμό να γίνονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μετείχαν 32 αθλητές στο ατομικό και 4 αθλητικές ομάδες στον ομαδικό αγώνα: Εθνικός Γ.Σ., Γ.Σ. Αμαρουσίου, Πανελλήνιος Γ.Σ. και Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και κατέκτησε οριστικά το επαμειβόμενο κύπελλο.

 Η διαδρομή στην οποία διεξήχθη ο ανώμαλος δρόμος είχε συνολικό μήκος 12.000μ. Η εκκίνηση δόθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 3:55 μμ. Οι δρομείς έκαναν έναν κύκλο και στη συνέχεια εξήλθαν από την ΒΑ σήραγγα προς το λόφο του Αρδηττού κατευθυνόμενοι προς την έπαυλη "Δρούγκα". Στη συνέχεια πήραν πορεία προς το εργοστάσιο Μαλτσινιώτη (την μετέπειτα ΠΥΡΚΑΛ στα σύνορα Υμηττού-Δάφνης), έπειτα προς τη θέση "Καρρά", το Μπραχάμι, το Κατσιπόδι, τη λεωφόρο Συγγρού και επέστρεψαν στο Στάδιο δια της λεωφόρου Β. Όλγας.Την Ελλανόδικο Επιτροπή αποτελούσαν οι Π. Καλλιγάς, Σ. Στάης και Α. Μεταξάς, ενώ αγωνοθέτης ήταν ο Οικονομόπουλος. Τη γενική εποπτεία των αθλητών είχαν ο ίλαρχος Π. Λάμπρου και ο ανθυπίλαρχος Γ. Γιαννακόπουλος, οι οποίοι με δύο-τρεις ιππείς υπαξιωματικούς ακολουθούσαν τους δρομείς. Στη νικήτρια ομάδα των αγώνων, όπως κάθε χρόνο απονεμήθηκε το βαρύτιμο ασημένιο Κύπελλο, επίχρυσο εσωτερικά, που είχε προσφέρει ο Ιταλός βασιλέας Βιτόριο Εμμανουέλε. Είχε οριστεί πως ο σύλλογος που θα καταφέρει να κατακτήσει τρεις συνεχόμενες φορές το έπαθλο θα το κρατούσε οριστικά. Ο Εθνικός Γ.Σ. το είχε κατακτήσει τις προηγούμενες δύο χρονιές 1910 και 1911, γι'αυτό οι αγώνες του 1912 αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού είχε την ευκαιρία να το κατακτήσει οριστικά. Πράγματι ο σύλλογος της Αθήνας επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί και πήρε την πρώτη θέση στον ομαδικό αγώνα κατακτώντας το επαμειβόμενο Κύπελλο. Την ομάδα του αποτελούσαν οι αθλητές: Γκιουλαφέντης, Δάβαρης, Δημητρίου, Κουτουλάκης και Λέπουρας. Έπαθλα δόθηκαν και στους τρεις πρώτους νικητές του ατομικού αγώνα. εφ. "Εμπρός", 19/3/1912.