Σφαγές της Ντρένιτσα

Οι σφαγές της Ντρένιτσα (σερβικά: Масакри у Дреници, Masakri u Drenici‎ , αλβανικά: Masakra në Drenicë‎) ήταν μια σειρά από δολοφονίες των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου αμάχων, που διέπραξαν ειδικές αστυνομικές δυνάμεις της Σερβίας στην Ντρένιτσα, μια περιοχή του κεντρικού Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι καταχρήσεις στην περιοχή της Ντρένιτσα κατά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου 1998 – 1999 "ήταν τόσο διαδεδομένες, που μια περιεκτική περιγραφή δεν εμπίπτει στο πεδίο αυτής της έκθεσης." Βασικές θηριωδίες πραγματοποιήθηκαν την περίοδο Φεβρουαρίου - Μαρτίου 1998 στα Τσίρεζ (Κίρεζ), Λικοσάν και Πρέκαζ και κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 1999 στα χωριά Ιζμπίτσε, Ρεζάλα, Πόκλεκ και Στάρο Τσικάτοβο.

 Η Ντρένιτσα είναι μια λοφώδης περιοχή στο κεντρικό Κοσσυφοπέδιο, που κατοικείται σχεδόν αποκλειστικά από Αλβανούς. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν μακρά παράδοση έντονης αντίστασης στις εξωτερικές δυνάμεις, που χρονολογούνται από την οθωμανική κυριαρχία στα Βαλκάνια. Τα χωριά της περιοχής Ντρένιτσα είναι η γενέτειρα του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (KLA), ο οποίος ξεκίνησε ένοπλες επιχειρήσεις στη Ντρένιτσα το 1996. Μέχρι το 1997, οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου είχαν αρχίσει να αναφέρονται στη Ντρένιτσα ως «απελευθερωμένη περιοχή» λόγω της παρουσίας του KLA. Τον Ιανουάριο του 1998, η ειδική αστυνομία της Σερβίας ξεκίνησε επιχειρήσεις, που εισέβαλαν σε χωριά της Ντρένιτσα, που συνδέονταν με το KLA. Μεταξύ 28 Φεβρουαρίου και 5 Μαρτίου, η αστυνομία ξεκίνησε πολλαπλές επιθέσεις στρατιωτικού τύπου στα χωριά Τσίρεζ, Λικοσάν και Πρέκαζ, χρησιμοποιώντας θωρακισμένα οχήματα και ελικόπτερα. Αν και το KLA συμμετείχε στη μάχη κατά τη διάρκεια αυτών των επιθέσεων, οι κυβερνητικές δυνάμεις πυροβόλησαν σε γυναίκες, παιδιά και άλλους άμαχους πολίτες. Στις 28 Φεβρουαρίου και την 1η Μαρτίου, ανταποκρινόμενοι στις επιδρομές της αστυνομίας της KLA, οι ειδικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε δύο γειτονικά χωριά, το Τσίρεζ και το Λικοσάν. Αυτές οι δυνάμεις περιελάμβαναν ελικόπτερα, θωρακισμένα οχήματα, όλμους και πολυβόλα τα οποία στράφηκαν χωρίς προειδοποίηση στους πολίτες στα δύο χωριά. Συνολικά υπήρχαν 24 άμαχοι, που σκοτώθηκαν στις σφαγές του Τσίρεζ και του Λικοσάν. Λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα, στις 5 Μαρτίου η ειδική αστυνομία επιτέθηκε στο κοντινό χωριό Πρέκαζ- το σπίτι του Αντέμ Γιασάρι, του αρχηγού του KLA. Ο Γιασάρι σκοτώθηκε μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών. Οι επιθέσεις και οι μάχες που ακολούθησαν, άφησαν 83 χωρικούς νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 24 γυναικών και παιδιών. Συνολικά 83 Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου σκοτώθηκαν. Μεταξύ των νεκρών ήταν ηλικιωμένοι και τουλάχιστον 24 γυναίκες και παιδιά. Πολλά από τα θύματα πυροβολήθηκαν σε κοντινή απόσταση, που συνιστούσαν συνοπτικές εκτελέσεις. Επακόλουθες αναφορές από αυτόπτες μάρτυρες το επιβεβαίωσαν. Στις 3 Μαρτίου 1998, περίπου 50.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για την ταφή των 24 θυμάτων σφαγής της Ντρένιτσα στο χωριό Λικοσάν. Αυτές οι σφαγές ήταν εν μέρει υπεύθυνες για τη ριζοσπαστικοποίηση του αλβανικού πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου και βοήθησαν στην ενίσχυση της ένοπλης αντιπολίτευσης στην εξουσία του Βελιγραδίου. Πολλοί Αλβανοί, που είχαν δεσμευτεί για τη μη βίαιη πολιτική του Ιμπραήμ Ρουγκόβα αποφάσισαν να ενταχθούν στο KLA, εν μέρει επειδή θεωρούσαν την ένοπλη εξέγερση ως το μόνο μέσο για την επίτευξη ανεξαρτησίας. Οι σφαγές σηματοδότησαν την αρχή του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου. Μετά τις 28 Φεβρουαρίου 1998, οι μάχες έγιναν ένοπλες συγκρούσεις. Μόλις ξέσπασε η ένοπλη σύγκρουση, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) συμμετείχε. Στις 10 Μαρτίου το ICTY διακήρυξε ότι "η δικαιοδοσία του καλύπτει την πρόσφατη βία στο Κοσσυφοπέδιο". «Τρεις μήνες τρομοκρατίας ακολούθησαν, καθώς η σερβική αστυνομία και οι παραστρατιωτικοί, που υποστηρίχθηκαν από τον στρατό επιτέθηκαν και εκκαθάρισαν από τον άμαχο πληθυσμό ένα χωριό μετά το άλλο στις προσπάθειές τους να καταστρέψουν τόσο το KLA όσο και τη βάση υποστήριξής του. Οι ενήλικες άνδρες συνελήφθησαν μαζικά και εκατοντάδες εκτελέστηκαν. Οι δολοφονίες δεν περιορίζονταν σε άτομα, που θεωρούνταν πιθανοί μαχητές. Όπως και με τις προηγούμενες σφαγές στο Γκόρνι Όμπρινιε και Ράτσακ, σκοτώθηκαν επίσης γυναίκες και παιδιά από τις οικογένειες ατόμων που συνδέονταν με το KLA.» (Αναφορά του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Μεταξύ 19 Μαρτίου και 15 Ιουνίου 1999, κυβερνητικές δυνάμεις στη Ντρένιτσα συμμετείχαν σε μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου, που περιελάμβανε συνοπτικές και αυθαίρετες εκτελέσεις, κρατήσεις, ξυλοδαρμούς, λεηλασίες και καταστροφή σχολείων, νοσοκομείων και άλλων πολιτικών αντικειμένων." Ο Γκλόγκοβατς (Gllogovc), ένας δήμος που ήταν οχυρό του KLA στη Ντρένιτσα , επλήγη σοβαρά από αυτήν την εκστρατεία. Στο Στάρι Πόκλεκ, ένα χωριό κοντά στο Γκλόγκοβατς, οι γιουγκοσλαβικές δυνάμεις εκτέλεσαν δύο άνδρες και την οικογένεια ενός από τους άνδρες λόγω των δεσμών τους στο KLA. Από τα 47 μέλη της οικογένειας (συμπεριλαμβανομένων 23 παιδιών κάτω των δεκαπέντε ετών) που οι δυνάμεις επιχείρησαν να σκοτώσουν με μια χειροβομβίδα που ρίχτηκε σε ένα δωμάτιο, υπήρχαν έξι επιζώντες. Στο Βρμπόβατς, πιστεύεται ότι εκτελέστηκαν 150 άτομα. Αλβανοί, μέλη του KLA, ύποπτα μέλη του KLA και οι οικογένειές τους σε άλλα χωριά γύρω από το Γκλόγκοβατς υπέστησαν επίσης εκτελέσεις από σερβικές δυνάμεις. Στο Γκλόγκοβατς, πάνω από πέντε ημέρες τον Μάιο, η πλειονότητα του πληθυσμού εκδιώχθηκε και στάλθηκε προς τα σύνορα της πΓΔΜ. Στο Τσικάτοβο, περισσότεροι από 100 εθνικοί Αλβανοί εκτελέστηκαν και θάφτηκαν σε μαζικό τάφο σύμφωνα με τους ερευνητές εγκλημάτων πολέμου. Στις 15 Ιουνίου 1999, οι γιουγκοσλαβικές δυνάμεις αποχώρησαν από το Γκλόγκοβατς μετά από συμφωνία, που υπέγραψε το ΝΑΤΟ. Τον Μάιο του 2010, βρέθηκε ένας μαζικός τάφος, που περιείχε 250 πτώματα από τις σφαγές στο χωριό Ρούντνιτσα της Σερβίας. Τα πτώματα μεταφέρθηκαν από τάφους που βρίσκονταν στη Ντρένιτσα τον Μάιο ή στις αρχές Ιουνίου 1999.