IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πελεκίστρα Αχαΐας

Η Πελεκίστρα είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Κουνινάς, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Πελεκίστρα καλείται και το εκεί οροπέδιο.

 Πρόκειται για σχετικά πρόσφατο οικισμό καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κουνινάς, απογράφηκε ωστόσο για πρώτη φορά το 2001. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Κουνινάς. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Πρόκειται στην ουσία για οικισμό με εποχική εγκατάσταση γεωργών και εργατών γης ασχολούμενων με τη σταφιδοκαλλιέργεια τη θερινή περίοδο. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ελεκίστρα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πελεκίστρας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κουνινάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
Βασίλης Πατσατζόγλου

Ο Βασίλης Πατσατζόγλου (γεν. Ξάνθη, 10 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν αμυντικός. Επίσης ποδοσφαιριστής είναι ο θείος του, Χρήστος Πατσατζόγλου, με τον οποίο υπήρξαν συμπαίκτες για ενάμιση χρόνο, στον Ηρακλή Ψαχνών.

 Την σταδιοδρομία του ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Skoda Ξάνθης. Το καλοκαίρι του 2013 αποκτήθηκε από τη Νίκη Βόλου, ενώ στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Ψαχνών τον Ιανουάριο του 2014, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο. Το 2015 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρονιές και έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, σημειώνοντας συνολικά 10 συμμετοχές. Τον Σεπτέμβριο του 2017 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Νίκαιας και τον Ιανουάριο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Αιγάλεω. Τον Ιούλιο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Τρικάλων, όμως έπειτα από 3 μήνες έμεινε ελεύθερος από την ομάδα των Τρικάλων. Τον Σεπτέμβριο του 2018 επέστρεψε στον Ιωνικό Νίκαιας, με τη φανέλα του οποίου επικράτησε στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής και κέρδισε την άνοδο.Τον Οκτώβριο του 2019 έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Νίκαιας και πήρε μεταγραφή στον Φωστήρα. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας Ασπροπύργου και το καλοκαίρι του 2021 μεταγράφηκε στην Προοδευτική. Προφίλ Βασίλη Πατσατζόγλου στο transfermarkt.com ]
Κωνσταντία

Η Κωνσταντία (γερμανικά: Konstanz, προφέρεται Κόνσταντς) είναι πανεπιστημιακή πόλη με περίπου 85.000 κατοίκους στη νοτιοδυτική γωνία της Γερμανίας, στα σύνορα με την Ελβετία. Η πόλη στεγάζει το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας.

 Η Κωνσταντία βρίσκεται βρίσκεται στο δυτικό άκρο της ομώνυμης λίμνης. Ο ποταμός Ρήνος, που ξεκινά από στις Ελβετικές Άλπεις, περνά μέσα από τη λίμνη της Κωνσταντίας. Βόρεια του ποταμού βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της πόλης, με κατοικημένες περιοχές, βιομηχανικές περιοχές, και το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας. Νότια του ποταμού είναι η παλιά πόλη, που στεγάζει το διοικητικό κέντρο και καταστήματα. Υποδιαιρείται σε 15 περιφέρειες ή περιοχές (Stadtteile). Το νησί Μάιναου (Mainau) ανήκει στην πτέρυγα των Λιτσελστέτεν (Litzelstetten), ένα ξεχωριστό δήμο μέχρι την ενσωμάτωσή του στην Κωνσταντία την 1η Δεκεμβρίου 1971. Η Παλαιά Πόλη (Altstadt) έχει πολλά παλιά κτίρια και σοκάκια. Στον ορίζοντα της πόλης δεσπόζουν ο μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός "Münster unserer Lieben Frau", αλλά και αρκετές άλλες εκκλησίες και τρεις πύργοι που έχουν απομείνει από το τείχος της πόλης. Η Κωνσταντία είναι ουσιαστικά ενωμένη με την ελβετική πόλη Κρόιτσλινγκεν, με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεθοριακά φυλάκια εντός της αστικής ζώνης. Το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας ιδρύθηκε το 1966. Στεγάζει μια εξαιρετική βιβλιοθήκη με περίπου δύο εκατομμύρια βιβλία, όλα ελεύθερα προσβάσιμα, καθώς και ένα βοτανικό κήπο (Botanischer Garten der Universität Konstanz). Στην κατάταξη του 2007 το πανεπιστήμιο θεωρείτο ένα από τα εννέα καλύτερα γερμανικά πανεπιστήμια. Η Κωνσταντία είναι η γενέτειρα του κόμη Φέρντιναντ φον Ζέπελιν, κατασκευαστή των διάσημων αερόπλοιων.
Εκλογές στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες

Εκλογές διεξάγονται στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης. Η εθνοσυνέλευση έχει 21 μέλη, από τα οποία εκλέγονται τα 15, ενώ τα υπόλοιπα 6 είναι οι διορισμένοι γερουσιαστές.

 Στις πρώτες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1951, κέρδισε ο Όγδοος Απελευθερωτικός Στρατός, ο οποίος κέρδισε όλες τις 8 έδρες. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 69,7%. Στις επόμενες εκλογές του 1954 η συμμετοχή ήταν 59,8% και τις περισσότερες έδρες κατέλαβαν ανεξάρτητοι, ενώ πρώτευσε το Πολιτικό Κόμμα του Λαού, όπως και στις επόμενες εκλογές, στις 12 Σεπτεμβρίου 1957, στις 20 Απριλίου 1961 και στις 22 Αυγούστου 1966 (συμμετοχή 84,1%). Οι επόμενες γενικές εκλογές έγιναν πρόωρα στις 19 Μαΐου 1967 και πριν κλείσει χρόνος από τις εκλογές του 1966. Νικητής αναδείχθηκε το Εργατικό Κόμμα του Αγίου Βικεντίου. Το ίδιο κόμμα κέρδισε απανωτές εκλογικές νίκες, στις 7 Απριλίου 1972 , στις 9 Δεκεμβρίου 1974 και στις 5 Δεκεμβρίου 1979. Στις 25 Ιουλίου 1984 οι γενικές εκλογές κερδήθηκαν από το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα, με 9 έδρες επί συνόλου 13 στο κοινοβούλιο, με συμμετοχή 88,8%. Το ίδιο κόμμα κέρδισε και τις επόμενες εκλογές, στις 16 Μαΐου 1989, στις 21 Φεβρουαρίου 1994 και στις 15 Ιουνίου 1998 (αν και στις εκλογές του 1998 το Εργατικό Κόμμα Ενότητας κέρδισε μεγαλύτερο ποσοστό). Το Εργατικό Κόμμα Ενότητας κέρδισε τις εκλογές που έγιναν στις 28 Μαρτίου 2001, κερδίζοντας τις 12 έδρες από τις συνολικά 15 στο κοινοβούλιο..Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Ραλφ Γκονσάλβες. Στις επόμενες εκλογές που διενεργήθηκαν στις 7 Δεκεμβρίου 2005 ο Γκονσάλβες και το κόμμα του, το ULP παρέμειναν στην εξουσία, κερδίζοντας ακριβώς όσες έδρες είχαν κερδίσει (12) στις εκλογές του 2001. Το NDP κέρδισε τις υπόλοιπες 3 έδρες. Εκλογές για την ανάδειξη 15 μελών του κοινοβουλίου διεξήχθησαν στις 13 Δεκεμβρίου 2010. Η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική και η ηλικία στην οποία χορηγείται το δικαίωμα ψήφου είναι τα 18 έτη.To Εργατικό Κόμμα της Ενότητας του πρωθυπουργού Γκονσάλβες κέρδισε για τρίτη φορά τις εκλογές, με 8 έδρες στο Κοινοβούλιο, επί συνόλου 15. Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης πήρε περισσότερες έδρες (7) σε σχέση με τις εκλογές του 2005. Το Εργατικό Κόμμα Ενότητας του πρωθυπουργού Ραλφ Γκονσάλβες κέρδισε την 4η συνεχή εκλογική του νίκη στις εκλογές του 2015. Οι πολίτες καταψήφισαν με ποσοστό 55,64% έναντι 43,13% σε δημοψήφισμα στις 25 Νοεμβρίου 2009 πρόταση για νέο σχέδιο Συντάγματος, σε αντικατάσταση εκείνου του 1979. Η συμμετοχή ήταν 54% και 1,16% ήταν άκυρα. Σε σύνολο 51.343 (98,8%) εγκύρων ψηφοδελτίων, 22.493 ήταν "ναι" και 29.020 "όχι". Η πρόταση τέθηκε προς ψήφιση από τον πρωθυπουργό Ραλφ Γκονσάλβες και αν εγκρινόταν, η Ελισάβετ Β΄ θα έπαυε να είναι αρχηγός κράτους. Adam Carr's Election Archive
Ιωάννης της Κλέβης

Ο Ιωάννης, γερμ.: Johann von Kleve (άκμασε 1347-1368) από τον Οίκο της Κλέβης, ήταν τελευταίος κόμης της Κλέβης, από το 1347 έως το 1368. Μετά το τέλος του το 1368, η κομητεία της Κλέβης και η κομητεία του Λα Μαρκ ενώθηκαν.

 Ο Ιωάννης ήταν ο τρίτος γιος (2ος από τον 2ο γάμο) του Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης και της δεύτερης συζύγου του Mαργαρίτας του Χάμπσμπουργκ, κόρης του Έβερχαρντ Α΄ του Κίμπουργκ-Λάουφενμπουργκ. Διαδέχθηκε το 1347 τον αδελφό του Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης, που είχε αποβιώσει χωρίς γιούς. Παντρεύτηκε τον Mέχτελντ του Γκέλρε (απεβ. 1384), κόρη του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Γκέλρε, αλλά ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Μετά το τέλος του, η κομητεία της Κλέβης πήγε στην ανιψιά του Μαργαρίτα και τον σύζυγό της Aδόλφο Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ και έτσι περιήλθε στον Οίκο του Λα Μαρκ.
UHF

Το UHF (Ultra High Frequency) είναι η ονομασία για ραδιοσυχνότητες που κυμαίνονται μεταξύ 300 MHz και 3 GHz, γνωστό και ως ζώνη δεκαπέντε, καθώς τα μήκη κύματος κυμαίνονται από ένα δέκατο του μέτρου (10 εκατοστά) έως και 1 μέτρο. Για τη λήψη ραδιοκυμάτων UHF χρειάζεται να υπάρχει οπτική επαφή με τον πομπό καθώς παρεμποδίζονται από τους λόφους και τα μεγάλα κτίρια, αν και η μετάδοση μέσω των τοίχων του κτιρίου είναι αρκετά ισχυρή για εσωτερική λήψη. Χρησιμοποιούνται για τηλεοπτικές εκπομπές, κινητά τηλέφωνα, δορυφορική επικοινωνία συμπεριλαμβανομένου του GPS, Wi-Fi και Bluetooth, walkie-talkies, ασύρματα τηλέφωνα και πολλές άλλες εφαρμογές.

 Το μήκος μιας κεραίας σχετίζεται με το μήκος των ραδιοκυμάτων που χρησιμοποιούνται. Λόγω των μικρών μηκών κύματος, οι κεραίες UHF είναι στενές και βραχείες. Τα μήκη κύματος UHF είναι αρκετά μικρά ώστε οι αποδοτικές κεραίες μετάδοσης να είναι αρκετά μικρές ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν σε φορητές και κινητές συσκευές, έτσι ώστε αυτές οι συχνότητες να χρησιμοποιούνται για ασύρματα δίκτυα, όπως φορητά ραδιόφωνα, ασύρματα τηλέφωνα και κινητά τηλέφωνα. Οι τηλεοπτικές εκπομπές UHF πληρούσαν τη ζήτηση για επιπλέον τηλεοπτικά κανάλια σε αστικές περιοχές. Σήμερα, μεγάλο μέρος του εύρους ζώνης έχει ανακατανεμηθεί για την χρήση κινητής τηλεφωνίας, ραδιοφωνικού και κινητού τηλεφωνίας. Τα κανάλια UHF εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για ψηφιακή τηλεόραση. Το φάσμα UHF χρησιμοποιείται παγκοσμίως για επίγεια κινητά ραδιοσυστήματα για εμπορικούς, βιομηχανικούς, δημόσιους και στρατιωτικούς σκοπούς. Πολλές απόρρητες ραδιοφωνικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν συχνότητες που κατανέμονται στη ζώνη UHF, αν και οι ακριβείς συχνότητες χρήσης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των χωρών. Οι μεγάλοι πάροχοι τηλεπικοινωνιών έχουν αναπτύξει κυψελωτά δίκτυα και δεδομένων σε σειρά UHF / VHF. Αυτό επιτρέπει τη σύνδεση των κινητών τηλεφώνων και των υπολογιστών με το δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο και το δημόσιο διαδίκτυο.
Γιώργος Δαύκος

Ο Γιώργος Δαύκος (γεν. Δράμα 8 Ιανουαρίου 1959, ύψος 1,80 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής Β΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, με τα χρώματα τεσσάρων διαφορετικών συλλόγων.Τερμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ερασιτεχνική ομάδα του Νομού Δράμας Ηρακλή Παρανεστίου

 Ο Δαύκος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε μικρή ηλικία, από τους ερασιτέχνες της Δόξας Δράμας, όπου και παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1975-76, οπότε και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, η οποία τότε αγωνίζονταν στη Β΄Εθνική. Την περίοδο 1979-80 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄Εθνική και το καλοκάιρι του 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Τρία χρόνια μετά επέστρεψε στη Δόξα, συνεχίζοντας σε αυτήν για τα επόμενα 6 χρόνια, ενώ ενδιάμεσα κέρδισε τίτλο Β΄Εθνικής (1988. Παίζοντας πάντα στη μεγάλη κατηγορία, αποτέλεσε στέλεχος του Αθηναϊκού (3 σεζόν) και της Παναχαϊκής. Τερμάτισε την πλούσια καριέρα του το 1997 σε ηλικία 38 ετών, έχοντας συμπληρώσει 316 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής Κατηγορίας. Ακόμη,πήρε μέρος σε 55 συναντήσεις της Β΄Εθνικής, σύνολο 371 παρουσίες σαν βασικός τερματοφύλακας. Ο Δαύκος αγωνίσθηκε επίσης και στην ερασιτεχνική ομάδα των Ποντίων Ροδόπης, που διακρίθηκε στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδας, το 1997-98. Εδώ και αρκετά χρόνια, είναι ενταγμένος στο προπονητικό τιμ των Ακαδημιών της Δόξας Δράμας. Ο γιος του αγωνίζεται στην ομάδα της Δόξας, που την περίοδο 2011-2012 έπαιξε στη Σούπερ Λίγκα. Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα Γεώργιος Παγιωτέλης-"Το Έπος της Α' Εθνικής" (ένθετο αθλητικού περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι"-"Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.") "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα"-2000)
Γκεβχερχάν Σουλτάνα (κόρη του Αχμέτ Α')

Η Γκεβχερχάν Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα: گوھرخان سلطان) (Τούρκικα: Gevherhan Sultan, 1608 – 1660) ήταν η κόρη παιδί του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανιψιά του σουλτάνου Μουσταφά Α΄, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Οσμάν Β΄, αδελφή των σουλτάνων Μουράτ Δ΄, και Ιμπραήμ Α΄ και θεία των σουλτάνων Μωάμεθ Δ΄, Σουλεϊμάν Β΄ και Αχμέτ Β΄.

 Η Γκεβχερχάν Σουλτάνα γεννήθηκε το 1606 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ και της ελληνίδας αγαπημένης του συζύγου του Κιοσέμ Σουλτάνας.Ηταν όμορφη και όπως και η αδελφή της Αϊσέ είχε καστανά μαλλιά και πράσινα μάτια. Η Γκεβχερχάν κατείχε το ρεκόρ μεταξύ των αδελφών της σε σχέση με τους Μεγάλους Βεζίρηδες, από τον αρραβώνα της με τρεις Μεγάλους Βεζίρηδες: Οκιούζ Μεχμέτ Πασά, Τοπάλ Ρετζέπ Πασά και Σιγιαβούς Πασά. Το 1619 παντρεύτηκε πρώτα τον Μεγάλο Βεζίρη Οκιούζ Μεχμέτ Πασά και έγινε χήρα από το θάνατο του. Στο γάμο της με τον Μεχμέτ οι επισκέπτες διασκέδασαν με αιγύπτιους παίκτες σκιών. Το 1624 παντρεύτηκε τον Τοπάλ Ρετζέπ Πασά και πάλι έγινε χήρα από το θάνατο του. Μετά το θάνατο του Τοπάλ αρραβωνιάστηκε με τον Σιγιαβούς Πασά, αλλά αυτός πέθανε πριν από το γάμο. Είχε ένα γιο από τον πρώτο της σύζυγο και μια κόρη από τον δεύτερο σύζυγο της. Η Γκεβχερχάν Σουλτάνα πέθανε το 1660 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 52 ετών και θάφτηκε στο Μπλε Τζαμί. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Προεδρικές εκλογές Κολομβίας 2022

Στις 29 Μαΐου 2022 διεξήχθη ο πρώτος γύρος των Κολομβιανών προεδρικών εκλογών. Επειδή στον πρώτο γύρο δεν αναδείχθηκε νικητής, δηλαδή κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε πάνω από το 50% των ψήφων, διεξήχθη δεύτερος γύρος στις 19 Ιουνίου 2022 στον οποίο αναμετρήθηκαν ο αριστερός αρχηγός Γκουστάβο Πέτρο και ο δεξιός λαϊκιστής Ροντόλφο Ερνάντες.Ο Γκουστάβο Πέτρο εξελέγη Πρόεδρος με το 50,4% των ψήφων.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Κολομβίας, ο Πρόεδρός της εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Η θητεία του Προέδρου είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Κολομβίας οι οποίοι έχουν γεννηθεί στη χώρα αυτή και έχουν φτάσει το 30ό έτος της ηλικίας τους.
Διοργανώσεις Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας 2011–12

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας ανδρών Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 είναι το 32ο της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. ένα από τα πρωταθλήματα της 5ης σε τάξη κατηγορίας στην Ελλάδα. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 9 ομάδες και ξεκίνησε το Σάββατο 8 Οκτωβρίου.

 1 Αγ = Αγώνες, Ν = Νίκες, Η = Ήττες, ΠΥ = Πόντοι Υπέρ, ΠΚ = Πόντοι Κατά, Δ = Διαφορά Πόντων Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 1η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 2η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 3η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 4η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 5η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 6η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 7η αγωνιστικήstereasport.gr Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012 8η αγωνιστικήstereasport.gr
Ντενίζ Κόουτς

Η Denise Coates (γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1967) είναι δισεκατομμυριούχος- επιχειρηματίας της Βρετανίας, ιδρυτής και γενική διευθύντρια της εταιρείας online τυχερών παιχνιδιών Bet365. Τον Οκτώβριο του 2019, το περιοδικό Forbes εκτίμησε την καθαρή της αξία στα 12,2 δισ. δολάρια. Το 2018, στην Coates κατατέθηκαν 323 εκατομμύρια λίρες, που περιελάμβαναν 50 τοις εκατό μετοχών του εταιρικού μερίσματος £ 92,5 εκ. Η Coates είναι το πιο ψιλά αμοιβόμενο ανώτατο στέλεχος της βρετανικής εταιρείας.

 Η Denise Coates είναι η μεγαλύτερη κόρη του Peter Coates, προέδρου της Stoke City F.C. και διευθυντή της Bet365. Έλαβε το ανωτατο πτυχίο στην οικονομετρία από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Ακόμα το σχολείο, η Coates άρχισε να εργάζεται ως ταμίας στο οικογενειακό πρακτορείο στοιχημάτων Provincial Racing, όπου σημείωνε τα στοιχήματα. Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο, εκπαιδεύτηκε ως λογιστής στην οικογενειακή επιχείρηση, πριν της δοθεί η ευκαιρία να αναλάβει μια μικρή αλυσίδα καταστημάτων. Αφού αύξησε τον τζίρο των καταστημάτων, η Coates έλαβε δάνειο από την τράπεζα Barclays για να αποκτήσει μια γειτονική αλυσίδα. Το 1995, έγινε διευθύνων σύμβουλος του καταστήματος στοιχημάτων. Τον Ιανουάριο του 2000, η Coates αγόρασε το όνομα τομέα Bet365.com. Ενώ εργάζονταν σε ένα προσωρινό κτίριο σε ένα πάρκινγκ κοντά σε ένα από τα καταστήματα της, της χρειάστηκε ένας χρόνος για να δημιουργήσει ένα νέο ιστότοπο στοιχημάτων. Ο ιστότοπος Bet365.com ξεκίνησε το 2001. Η επιχείρηση δανείστηκε 15 εκατομμύρια λίρες από την RBS έναντι υποθήκης του οικογενειακού πρακτορείου στοιχημάτων. Το 2005 τα καταστήματα αυτά πωλήθηκαν στην Coral για £ 40 εκατομμύρια, με τα οποία εξοφλήθηκε το δάνειο στην RBS.
2,3-Διυδροθειοφαίνιο

Το 2,3-διυδροθειοφαίνιο (αγγλικά 2,3-dihydrothiophene) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και θείο, με χημικό τύπο C4H6S. Είναι ένας ετεροκυκλικός θειαιθέρας, με μόριο που αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, που σχηματίζεται από τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, και ένα (1) άτομο θείου. Στα άτομα άνθρακα συνδέονται, επίσης, συνολικά έξι (6) άτομα υδρογόνου. Υπάρχει, επίσης, το ισομερές 2,5-διυδροθειοφαίνιο. Εκτός από τις «μητρικές» ενώσεις, ο όρος διυδροθειοφαίνιο μπορεί να αναφέρεται επίσης και σε μια ολόκληρη σειρά από «θυγατρικές» - παράγωγες ενώσεις, που περιέχουν έναν τουλάχιστον διυδροθειοφαινικό δακτύλιο.

 Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου

Ο Ιζιασλάβ Α΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσ. Изяслав Ярославич (1024 - 3 Οκτωβρίου 1078) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Τουρόβ (1045-52) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1054).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βλαδίμηρου Α΄, μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Ίνγκεγκερντ των Μούνσο, κόρης του Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Βαπτίστηκε Δημήτριος. Το 1054 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μια και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βλαντίμιρ του Νόβγκοροντ είχε αποβιώσει. Ο Ιζιασλάβ Α΄ είναι ένας από τους συγγραφείς της Πράβντα Γιαροσλάβιτσιβ, μέρος του πρώτου Δικαίου των Ρως, που ονομάστηκε Ρούσκαγια Πράβντα. Του αποδίδεται επίσης η ίδρυση της μονής Πετσέρσκ του Κιέβου: ο Ιζιασλάβ Α΄ παραχώρησε ένα ολόκληρο όρος στους Αντωνίτες μοναχούς, που έκτισαν μονή με αρχιτέκτονες από την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό, στις αρχές τού 11ου αιώνα ο Αντώνιος, Ορθόδοξος μοναχός από τη μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, που καταγόταν από το Λιούμπετς του Τσέρνιγοβ, επέστρεψε στη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στο Κίεβο ως ιεραπόστολος της μοναστικής παράδοσης στους Ρως του Κιέβου. Επέλεξε ένα σπήλαιο στο όρος Μπέρεστοβ, που επέβλεπε επί του Δνείπερου και σύντομα άρχισε να αναπτύσσεται μία κοινότητα μαθητών του. Νυμφεύτηκε τη Γκέρτρουντε και είχε τέκνα: Γιαροπόλκ απεβ. 1087, πρίγκιπας του Τουρόβ και Βολίν(ιας). Μστισλάβ απεβ. 1069, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1054-67), που το έχασε από τον 2ο εξάδελφό του Βσεσλάβ του Πολότσκ. Ο γιος του Ροστισλάβ απεβίωσε το 1093. Ευπραξία, ίσως παντρεύτηκε τον Μιέσκο πρίγκιπα της Κρακοβίας, γιο του Μπολέσλαφ Β΄ του Γενναιόδωρου, δούκα, μετέπειτα βασιλιά της Πολωνίας. Σβιατοπόλκ Β΄ 1050-1113, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ, Τουρόβ, Πολότσκ, Κιέβου. Martin, Janet. Medieval Russia, 980–1584 (Cambridge Medieval Textbooks)
Βαγγέλης Χέλμης

Ο Βαγγέλης Χέλμης (1910 - 26 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε το 1910 στον Πειραιά και ήταν αδελφός του Γιάννη Χέλμη. Έκανε μεγάλη καριέρα στον Εθνικό και στον Ολυμπιακό. Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο ανέλαβε διοικητικά καθήκοντα στον Ολυμπιακό και προπονητής του. Το 1932 κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας και συμμετείχε σε φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ σε επίσημο αγώνα. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1980 και κηδεύτηκε στο ναό της Ευαγγελίστριας.

 πρωτάθλημα Ελλάδας : 1938 (Ολυμπιακός) Κύπελλο Ελλάδας : 1931 (Εθνικός), πρωτάθλημα Πειραιά :1928, 1929 (Εθνικός), 1938 (Ολυμπιακός) Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2 Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε. , Αθήνα 1997 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997 80 χρόνια 80 μορφες ,Β. Καρδάσης, Ελληνικά γράμματα ,ISBN 960-442-021-6 Ευάγγελος Ανδρέου, Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... / ο βαλκανιονίκης του μεσοπολέμου Γιάννης Σκιαδάς, EUARCE 2011 ISBN 978-960-99566-0-4 ("Βαγγέλης Χέλμης" σ.51,71,72) ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΕΛΜΗΣ: Τα αδέλφια - θρύλοι
Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα!

Το Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! είναι μια ελληνική ρομαντική κωμική ταινία του 1980, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία - σενάριο Κώστα Καραγιάννη. Πρωταγωνιστούν οι Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Άγγελος Αντωνόπουλος.

 Η καταξιωμένη ηθοποιός Έλενα Ντάβαρη (Αλίκη Βουγιουκλάκη) χρησιμοποιεί έναν νεαρό δικηγόρο τον Τάκη Λίμπα (Δάνης Κατρανίδης) για να ξανακερδίσει το ενδιαφέρον του συζύγου της, σπουδαίου πρωταγωνιστή του θεάτρου, Αλέξη Αλεξάνδρου (Άγγελος Αντωνόπουλος), με τον οποίο έχει και ένα παιδί, τον Γιαννάκη (Γιάννης Τσιλιβάκος). Ο δικηγόρος, ωστόσο, τη χρησιμοποιεί, με τη σειρά του, για να προωθήσει μια φίλη του ηθοποιό, τη Βίκυ (Μαριαλένα Κάρμπουρη). Την ίδια στιγμή, ο σύζυγος της Έλενας ζει μια ερωτική περιπέτεια με τη στενή συνεργάτιδα τους, Μόνικα (Χαριτίνη Καρόλου), την οποία ανακοινώνει ότι θέλει να παντρευτεί, αφού παραδώσουν στην Έλενα και οι δύο τα μερίδια που έχουν στην κοινή εταιρεία και των τριών. Αυτή η εξέλιξη στοιχίζει πολύ στην Έλενα, η οποία αφοσιώνεται στο νέο της παράτολμο θεατρικό εγχείρημα, την Κάρμεν. Η παραγωγή αυτής της παράστασης τη φέρνει στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης και σκέφτεται να μην ανεβάσει τελικά το έργο, όμως ο Πέτρος (Ντίνος Ηλιόπουλος), ο οικονόμος της, της αλλάζει γνώμη. Μετά την πρεμιέρα της Κάρμεν, η επιτυχία της οποίας είναι τεράστια, ο Αλέξης συνειδητοποιεί ότι θέλει μόνο την Έλενα, την οποία πάει να βρει στα καμαρίνια. Το ζευγάρι έρχεται και πάλι μαζί και όλες οι δυσκολίες ξεπερνιούνται. Αλίκη Βουγιουκλάκη - Έλενα Ντάβαρη Άγγελος Αντωνόπουλος - Αλέξης Αλεξάνδρου Χαριτίνη Καρόλου - Μόνικα Δάνης Κατρανίδης - Τάκης Λίμπας Καίτη Λαμπροπούλου - Καίτη Κώστας Ρηγόπουλος - Ανδρέας Ντίνος Ηλιόπουλος - Πέτρος Μαριαλένα Καμπούρη - Βίκυ Τόλης Πολάτος - Τόλης Γιάννης Τσιλιβάκος - Γιαννάκης Πρόκειται για την προτελευταία κινηματογραφική ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη, η οποία ταυτόχρονα σηματοδοτεί την επιστροφή της στα κινηματογραφικά πλατό έπειτα από πολυετή απουσία. Η πλοκή της ταινίας έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία απ' τη ζωή της Αλίκης. Στο ρόλο της Έλενας Ντάβαρη η Αλίκη στην ουσία ερμήνευσε τον ίδιο της τον εαυτό, που, την περίοδο εκείνη ήταν πλέον, απολύτως αποδεκτή ως η Εθνική Σταρ της Ελλάδας. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο θεατρικό έργο του Σόμερσετ Μομ "Η Θεατρίνα". Μουσική για την ταινία έγραψε ο Γιώργος Κατσαρός, ενώ τραγουδά ο Γιώργος Γερολυμάτος.Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Οκτωβρίου 1980. Κόβοντας 289.204 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 2η θέση ανάμεσα σε 25 ταινίες της ίδιας σεζόν. Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα! στην Καραγιάννης - Καρατζόπουλος A.E. Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα! στο Cine.gr
Σεργκέι Σάλνικοφ

Ο Σεργκέι Σεργκέγιεβιτς Σάλνικοφ (ρωσικά: Серге́й Серге́евич Сальников‎, 13 Σεπτεμβρίου 1925 – 9 Μαΐου 1984) ήταν Σοβιετικός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ήταν μέρος της ομάδας που κέρδισε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1956, όπου ο Σάλνικοφ σκόραρε 2 γκολ στα προημιτελικά με την Ινδονησία. Είναι ο πατέρας της Γιούλια Σαλνίκοβα και παππούς του έλληνα παίκτη της αντισφαίρισης Στέφανου Τσιτσιπά.

 Ολυμπιακός πρωταθλητής: 1956. Νικητής του πρωταθλήματος Σοβιετικής Ένωσης: 1954, 1956, 1958. Νικητής του Σοβιετικού κυπέλλου: 1944, 1946, 1947, 1953, 1958. Μέλος του κλαμπ Γκριγκόρι Φεντότοφ. Ο Σάλνικοφ έκανε ντεμπούτο για την εθνική ΕΣΣΔ στις 8 Σεπτεμβρίου σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας. Αγωνίστηκε στους θερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 1956 και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου 1958. (Αγγλικά) Σεργκέι Σάλνικοφ στο WorldFootball.net Σεργκέι Σάλνικοφ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Sergei Salnikov at Сборная России по футболу Αρχειοθετήθηκε 2019-05-12 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)
Μύττακας Σύρου

Ο Μύττακας είναι μικρό χωριό που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού της Σύρου και μεταξύ των οικισμών Φοινικιά και Παπούρι. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες. Στον οικισμό βρίσκονται αρκετοί μικροί ναοί (Αγία Ειρήνη, Αγία Αικατερίνη, Παναγία Καρδιανή, Αγία Θηρεσία και Άγιος Παντελεήμονας).

 Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 26 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Ψάρι-κουπί

Τα ψάρια-κουπιά είναι μεγάλα, χαρακτηριστικά επιμήκη, πελαγικά λαμπρίμορφα ψάρια που ανήκουν στη μικρή οικογένεια των Ρεγγαλισύδων (Regalecidae). Βρίσκεται σε περιοχές που εκτείνονται από τις εύκρατες ωκεάνιες ζώνες έως τις τροπικές, αλλά σπάνια παρατηρείται λόγω της παρουσίας του συνήθως σε μεγάλα βάθη. Η οικογένεια των ψαριών κουπιών περιέχει τρία είδη σε δύο γένη. Σημαντικότερο από αυτά, είναι το γιγάντιο ψάρι κουπί ( Regalecus glesne), που είναι το μακρύτερο οστεώδες ψάρι, με μήκος έως και 11 μέτρα (36 πόδια).

 Το ψάρι κουπί κατοικεί σε επιπελαγικές και μεσοπελαγικές ωκεάνιες ζώνες, τα οποία ποικίλουν από 200 έως 1000 μέτρα και είναι πολύ σπάνιο να τα συναντήσει κάποιος στην επιφάνεια. Ελάχιστα έχουν βρεθεί συνήθως ετοιμοθάνατα, καθώς αν κάποιο βρεθεί στην επιφάνεια συνήθως πεθαίνει. Στα βάθη όπου ζει το ψάρι κουπί υπάρχουν ελάχιστα έως καθόλου θαλάσσια ρεύματα. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη ελάχιστης μυϊκής μάζας η οποία δεν τους επιτρέπει να επιβιώσουν σε ρηχότερα ή ταραχώδη νερά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Regalecidae στο Wikimedia Commons
Βεατρίκη Φρανκοπάν

Η Βεατρίκη, γερμ.: Beatrice von Frangepan (Κροατικά: Beatrica Frankopan, Hungarian: Frangepán Beatrix, 1480 – c. 27 March 1510) ήταν Κροάτισσα ευγενής, μέλος της Οίκου Φρανκοπάν, που έζησε στο βασίλειο της Κροατίας-Ουγγαρίας. Με τον γάμο της έγινε κληρονόμος του κάστρου Ουνυάδη και μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

 Ήταν κόρη του Μπερναντίν Φρανκοπάν, πρίγκιπα (knez) του Κρκ και του Mόντρους (1453-1529) και της δόνα Λουίζα Μαρτσάνο δ'Αραγόνα, κόρης του Τζιοβάννι-Φραντσέσκο-Μαρίνο Μαρτσάνο πρίγκιπα του Σκουιλάτσε. Ο αδελφός της Χριστόφορος Φρανκοπάν (1482–1527) ήταν αντιβασιλιάς (ban) της Κροατίας υπό τη βασιλεία του Ούγγρου βασιλιά Ιωάννη Ζαπόλυα. Η Bεατρίκη παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1496 με τον Ιωάννη Κορβίνο (1473-1504), νόθο γιο του Mατθία Κορβίνου της Ουγγαρίας, με τον οποίο είχε παιδιά: Ελισάβετ 1496-1508. Χριστόφορος 1499-1505, ο τελευταίος του Οίκου των Ουνυάδη. Ματθίας 1504-1505, απεβ. 1 έτους.Περιγράφεται ως εξαιρετικά όμορφη και μετά το τέλος του συζύγου της κληρονόμησε το Κάστρο Ουνυάδη και διοικούσε τα κτήματα των γιών της. Ωστόσο και οι δύο γιοί της απεβίωσαν νέοι (πιθανώς δηλητηριασμένοι), λίγο μετά τον πατέρα τους. Μετά την περίοδο πένθους, ο Βλαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας την πάντρεψε με τον ανιψιό του Γεώργιο των Χόεντσολερν, μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1484-1543), στις 21 Ιανουαρίου 1509 στη Γκυούλα. Ο Βλαδίσλαος Β΄ μεταβίβασε όλη την περιουσία τού Οίκου του στον Γεώργιο. Εκτός από το κάστρο Ουνυάδη, αυτή περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, το φρούριο της Λίποβα με 252 χωριά. Μέσω της συζύγου του, ο Γεώργιος έγινε ένας από τους ισχυρότερους γαιοκτήμονες στην Ουγγαρία, αν και έπρεπε να αντιμετωπίσει τις συνοριακές διαφορές με τον ανταγωνιστικό Οίκο των Οίκος Ζαπόλυα. Τμήματα της Bibliotheca Corviniana κατέληξαν στο Βόλφενμπυτελ, λόγω της Bεατρίκης. Μετά το τέλος της Bεατρίκης, μόλις ένα χρόνο μετά το γάμο, ο Γεώργιος πώλησε το μεγαλύτερο μέρος των ουγγρικών ιδιοκτησιών και αγόρασε αρκετά δουκάτα στη Σιλεσία. Παντρεύτηκε πρώτα το 1496 τον Ιωάννη Κορβίνο του Οίκου Ουνυάδη (νόθο γιο του Ματθία βασιλιά της Ουγγαρίας) και είχε τέκνα: Ελισάβετ 1496-1508. Χριστόφορος 1499-1505, ο τελευταίος του Οίκου των Ουνυάδη. Ματθίας 1504-1505, απεβ. 1 έτους.Το 1504 απεβίωσε ο Ιωάννης και η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο το 1509 με τον Γεώργιο των Χόεντσολερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Δεν απέκτησε απογόνους. Ιστορία της Ουγγαρίας Ματθίας Κορβίνος Nepomuki Janos Mailath : ιστορία των Magyars, 1852, σελ. 305 ( ψηφιοποιημένο )
Μπαγκράτ Ε΄ της Ιμερετίας

Ο Βαγράτ Ε΄, γεωργιανά: ბაგრატ V Bagrat V (1620 – 1681) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς του Ιμερέτι, του οποίου η ταραγμένη βασιλεία στα έτη 1660–61, 1663–68, 1669–78 και 1679–81 χαρακτηρίστηκε από ακραία αστάθεια και φεουδαρχική αναρχία στο βασίλειο.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Γ΄ του Ιμερέτι από την πρώτη του σύζυγο. Ο Βαγράτ Ε΄ μετά το τέλος του πατέρα του, τον διαδέχθηκε το 1660. Η με επιρροή μητριά του Νταρετζάν τον έκανε να νυμφευτεί την ανιψιά της, Kετεβάν. Ωστόσο έναν χρόνο αργότερα η Νταρετζάν διέκοψε τον γάμο και προσφέρθηκε η ίδια στον Βαγράτ Ε΄ ως νύφη. Μετά την άρνηση του βασιλιά, η Νταρετζάν τον συνέλαβε και τον τύφλωσε. Στη συνέχεια η βασίλισσα παντρεύτηκε έναν ασήμαντο αριστοκράτη, τον Βαχτάνγκ Τσουτσουνασβίλι και τον έστεψε ως βασιλιά. Η κίνηση αυτή συνένωσε πολλούς ευγενείς στην αντιπολίτευση. Επικαλέστηκαν την υποστήριξη των Οθωμανών και των αρχόντων της Μινγκρελία και αποκατέστησαν τον Βαγράτ Ε΄. Η Νταρετζάν εξορίστηκε στο Aχαλτσίχε, στην οθωμανική επαρχία της Γεωργίας. Το 1668 ο Βαγράτ Ε΄ εκθρονίστηκε ξανά από τη μερίδα τοης Νταρετζάν με τη στρατιωτική υποστήριξη του πασά του Αχαλτσίχε. Ωστόσο τόσο η Νταρετζάν, όσο και ο αγαπημένος της δολοφονήθηκαν σύντομα και ο Bαγράτ ανέκτησε το στέμμα το 1669. Αυτά τα γεγονότα παρακολουθήθηκαν στενά από τη βασιλική αυλή στην Τιφλίδα, στην ανατολική Γεωργία. Ο βασιλιάς Βαχτάνγκ Ε΄ σαχναβάζ του Kάρτλι, του οποίου η συνεργασία με τους Πέρσες επικυριάρχους του επέτρεψε να θέσει υπό τον έλεγχό του ολόκληρη την ανατολική Γεωργία, εκστράτευσε στο Ιμερέτι και έστεψε τον γιο του Άρχιλ βασιλιά του Ιμερέτι το 1678. Ωστόσο υπό την πίεση των Οθωμανών, ο Άρχιλ ανακλήθηκε σύντομα στο Κουτάισι και ο Βαγράτ Ε΄ αποκαταστάθηκε ξανά στον θρόνο το 1679. Νυμφεύτηκε πρώτα την Κετεβάν, κόρη του Δαβίδ πρίγκιπα του Καχέτι, την οποία διαζεύχθηκε το 1661. Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Τατία, κόρη του Κωνσταντίνου Α΄ πρίγκιπα του Μουχράνι και αποκήρυξε τον γάμο το 1663, για να νυμφευτεί την αδελφή της Τάμαρ (απεβ. το 1683). Είχε δύο γιους και τρεις κόρες: Αλέξανδρος Δ΄ (απεβ. 1695), γεννημένος από παλλακίδα, ήταν βασιλιάς του Ιμερέτι από το 1691 έως το 1695. Γεώργιος (1676–1678), γεννημένος από το γάμο του Βαγράτ Ε΄ με την Tάμαρ του Μουχράνι. Νταρετζάν (απεβ. μετά το 1726), παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Γ΄ πρίγκιπα της Γκουρία (απεβ. 1684), και μετά τον πρίγκιπα Παάτα Αμπασίντζε (απεβ. 1684) και τον Παπουάνα Β΄ δούκα της Ράχα (απεβ. 1696). Μαριάμ (απεβ. π. 1726), παντρεύτηκε πρώτα με τον πρίγκιπα Iεσέ Χικοβάνι (απεβ. π. 1703) και μετά τον Σοσίτα Γ΄ δούκα της Ράχα (απεβ. 1729). Τινατίν (1678–1760), παντρεύτηκε τον Γεώργιο πρίγκιπα της Γκουρια και στη συνέχεια τον Λέβαν Δ΄ Νταντιάνι πρίγκιπα της Μινγκρέλια (απεβ. 1691). Έγινε μοναχή με το όνομα Νίνο το 1704 και ακολούθησε τη συνοδεία του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1724. (in Russian) Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети . David Marshall Lang, The Last Years of the Georgia Monarchy, 1658-1832 . Νέα Υόρκη : Columbia University Press, 1957.
Νικ Κέιβ

Ο Νίκολας Έντουαρντ (Νικ) Κέιβ (Nicholas Edward "Nick" Cave, γεν. 22 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Αυστραλός μουσικός, στιχουργός και συγγραφέας, περισσότερο γνωστός σαν κύριος συντελεστής του ροκ συγκροτήματος Nick Cave and the Bad Seeds που ιδρύθηκε το 1983. Από το 1978 μέχρι το 1983 συμμετείχε στο συγκρότημα The Birthday Party (αρχική ονομασία The Boys Next Door) γνωστό ιδιαίτερα για τους γκόθικ ροκ ρυθμούς, τους προκλητικούς στίχους και τον βίαιο ήχο με επιρροές από τη free jazz, το μπλουζ και το πανκ. Το 2006 ίδρυσε το γκαράζ ροκ συγκρότημα Grinderman. Η μουσική του Κέιβ χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ένταση, ευρεία ποικιλία επιρροών και λυρικές εμμονές με τη θρησκεία, τον θάνατο, την αγάπη και τη βία.

 Door, Door (1979) The Birthday Party (1980) Prayers on Fire (1981) Junkyard (1982) From Her to Eternity (1984) The Firstborn Is Dead (1985) Kicking Against the Pricks (1986) Your Funeral... My Trial (1986) Tender Prey (1988) The Good Son (1990) Henry's Dream (1992)* Let Love In (1994) Murder Ballads (1996) The Boatman's Call (1997) No More Shall We Part (2001) Nocturama (2003) Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus (2CD) (2004) Dig, Lazarus, Dig!!! (2008) Push the Sky Away (2013) Skeleton Tree (2016) Ghosteen (2019) Live Seeds (1993) Abattoir Blues Tour (2007) Live at the Royal Albert Hall (2008) Live from KCRW (2013) Ghosts... of the Civil Dead (1988) - σε συνεργασία με τους Mick Harvey & Blixa Bargeld To Have And To Hold (1996) - σε συνεργασία με τους Mick Harvey & Blixa Bargeld Until The End Of World (1991) The Proposition (2005) - σε συνεργασία με τον Warren Ellis He died with a falafel in his hand (2001) - ακούγονται τα τραγούδια Mercy Seat και Into My Arms Μουσική για ντοκιμαντέρ The English Surgeon (2007) - σε συνεργασία με τον Warren Ellis The Girls of Phnom Penh (2009) - σε συνεργασία με τον Warren Ellis The Secret Life of the Love Song - διαλέξεις του Nick Cave And the Ass Saw the Angel - Nick Cave (1989) ISBN 1-880985-72-1 King Ink - Nick Cave (1988) ISBN 1-880985-08-X King Ink II - Nick Cave (1997) ISBN 2-84261-053-9 The Pocket Canons Bible Series: Authorised King James Version: The Gospel According to Mark: Introduction - Nick Cave (1998) ISBN 0-86241-796-1 Complete Lyrics - Nick Cave (2001) ISBN 0-14-100515-7 The Complete Lyrics: 1978–2006 (2007) The Death of Bunny Munro (2009) Επίσημος ιστότοπος nick-cave.net Επίσημη ιστοσελίδα The Birthday Party Nick Cave Collection στο Performing Arts Collection, Arts Centre Melbourne Αρχειοθετήθηκε 2015-03-22 στο Wayback Machine.
Ιωάννα των Βαλουά, βασίλισσα της Ναβάρρας

Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne (24 Ιουνίου 1343 - 3 Νοεμβρίου 1373) από τον Οίκο των Βαλουά γεννήθηκε πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ναβάρρας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και της Μπόννης του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Ιωάννη της Βοημίας. Γεννήθηκε στο Σατωνέφ-συρ-Λουάρ και αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Ιωάννη, γιο του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. Παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο Β΄ της Ναβάρρας στο Σατώ ντυ Βιβιέ, κοντά στο Φοντεναί-Τρεζινύ, στο Μπρι του Κουτεβρώλ. Απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών στο Εβρέ και τάφηκε στο βασιλικό αββαείο του Σαιν-Ντενί. Παντρεύτηκε το 1362 τον Κάρολο Β΄ των Εβρέ βασιλιά της Ναβάρρας και είχε τέκνα: Μαρία 1360-μετά το 1400, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο της Αραγόνας, δούκα της Γκάνδια. Κάρολος Γ΄ 1361-1425, βασιλιάς της Ναβάρρας. Μπόννη 1364-μετά το 1389. Πέτρος 1366-1412, κόμης του Μορταίν, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Πέτρου Β΄ κόμη του Αλανσόν. Ιωάννα 1370-1437, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Ανζού-Λάνκαστερ της Αγγλίας. Λευκή 1370-1385, απεβ. 15 ετών. Charles Cawley, Medieval Lands, CAPET "Pierre de Navarre, comte de Mortain". Corpus (École nationale des chartes). Testaments enregistrés au Parlement de Paris sous le règne de Charles VI (in French). Sorbonne.
Κεντρικό Ινστιτούτο για τον ενιαίο κατάλογο των ιταλικών βιβλιοθηκών και για βιβλιογραφικές πληροφορίες

Το Κεντρικό Ινστιτούτο για τον Ενιαίο Κατάλογο Ιταλικών Βιβλιοθηκών και για Βιβλιογραφικές Πληροφορίες (Ιταλικά: Istituto centrale per il catalogo unico delle biblioteche italiane e per le informazioni bibliografiche) είναι υπηρεσία της κυβέρνησης της Ιταλίας η οποία υπάγεται στο υπουργείο Πολιτισμού και δημιουργήθηκε το 1975 με σκοπό τη δημιουργία ενός κοινού καταλόγου τεκμηρίων για όλες τις ιταλικές βιβλιοθήκες.

 συντονίζει, προωθεί και διαχειρίζεται τον κατάλογο και το δίκτυο της Εθνικής Υπηρεσίας Βιβλιοθηκών και των υπηρεσιών διαβιβλιοθηκών δανεισμού και παροχής εγγράφων• συντονίζει, προωθεί και διαχειρίζεται τις εθνικές βάσεις δεδομένων που σχετίζονται με την απογραφή των χειρογράφων και τη βιβλιογραφία τους, την απογραφή και τη βιβλιογραφία αρχαίων βιβλίων και το Μητρώο των ιταλικών βιβλιοθηκών• διαχειρίζεται τις διαδικασίες συμμόρφωσης με την Εθνική Υπηρεσία Βιβλιοθηκών για εφαρμογές διαχείρισης βιβλιοθηκών· προωθεί και συντονίζει την ανάπτυξη εθνικών κανονισμών και διαδίδει διεθνή πρότυπα, διασφαλίζοντας την ομοιομορφία του καταλόγου και την παραγωγή εργαλείων βιβλιογραφικού ελέγχου· από το 2009 είναι η Εθνική Υπηρεσία για την Ιταλία για την εκχώρηση του κωδικού ISIL, του οποίου επέβλεπε τη μετάφραση· συμμετέχει σε διεθνές επίπεδο στην παραγωγή και ενημέρωση προτύπων βιβλιογραφικών· προωθεί και συντονίζει την ανάπτυξη προτύπων και κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την ψηφιοποίηση της βιβλιογραφικής και τεκμηριωτικής κληρονομιάς, στα στάδια της αρχειοθέτησης, της διαχείρισης, της διατήρησης και της πρόσβασης σε ψηφιακούς πόρους· συντονίζει την παρακολούθηση έργων ψηφιοποίησης και φροντίζει για τη δημοσίευση και χρήση ψηφιακών πόρων ενσωματώνοντάς τους στον κατάλογο SBN· συντονίζει την πολιτιστική διαδικτυακή πύλη από την αρχή· ασχολείται με δραστηριότητες κατάρτισης στους διάφορους τομείς δεξιοτήτων, αναπτύσσοντας παραδοσιακά προϊόντα και προϊόντα εκπαίδευσης εξ αποστάσεως• συμμετέχει σε διεθνή έργα στον τομέα της διάδοσης και ψηφιοποίησης πληροφοριών όπως CERL, DPE, Michael, TEL, Europeana. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2014-03-28 στο Wayback Machine.
Συνεκδοχή

Συνεκδοχή είναι το εκφραστικό-λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο ένας όρος αντικαθίσταται από έναν άλλο, με τον οποίο βρίσκεται σε σχέση γενικού προς ειδικό ή αντίστροφα. Η πιο συνηθισμένη μορφή συνεκδοχής είναι η χρήση του μέρους αντί για το όλο (pars pro toto) ή του ενός αντί για τους πολλούς. Συνεκδοχή όμως είναι και το αντίστροφο.

 Μέρος αντί για όλο: Να βάλω ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μου (εννοούνται σπίτι ολόκληρο, όχι μόνο στέγη, και να καλυφθώ ολόκληρος, όχι μόνο το κεφάλι μου) Κατά κεφαλήν (ενν. κατ' άτομο) Όλο αντί για μέρος: Αμερική (για τις ΗΠ.Α.)Ένα για πολλά: Ο Έλληνας έχει φιλότιμο (εννοούνται όλοι οι Έλληνες) Πολλά για ένα: Είμαστε της άποψης (όταν ο συγγραφέας εννοεί τον εαυτό του, πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας)Το είδος για το γένος: να βγάλω το ψωμί μου (εννοείται κάθε είδος τροφής) Το γένος για το είδος: αυτό το πλάσμα (για έναν άνθρωπο)
Μετρό Σανγκάης

Το Μετρό της Σανγκάης είναι το σύστημα μετρό στην πόλη της Σανγκάης, στην Κίνα. Το σύστημα ενσωματώνει τόσο γραμμές μετρό, όσο και γραμμές με ελαφρύ μετρό (light metro, δηλαδή τραμ-μετρό). Η πρώτη γραμμή του, άνοιξε το 1993, καθιστώντας τη Σανγκάη την τρίτη πόλη στην ηπειρωτική Κίνα, μετά το Πεκίνο και το Τιαντζίν, που αποκτούσε σύστημα Μετρό. Το 2015, το συνολικό μήκος του δικτύου έφτασε τα 588 χιλιόμετρα, λαμβάνοντας τον τίτλο του μεγαλύτερου σε μήκος Μετρό παγκοσμίως, έχοντας τότε επίσης 14 γραμμές και 364 σταθμούς. Σήμερα, το συνολικό μήκος του δικτύου είναι 802 χιλιόμετρα, με 19 γραμμές και 506 σταθμούς ή 408 σταθμούς αν οι κομβικοί σταθμοί μετρηθούν ως ενιαίοι, και παραμένει το μεγαλύτερο μετρό παγκοσμίως. Το Μετρό της Σανγκάης έχει γίνει ένα από τα ταχύτατης ανάπτυξης συστήματα μετρό στον κόσμο, με πολλές γραμμές ακόμα υπό κατασκευή, και το συνολικό το μήκος έως το 2025 αναμένεται να ξεπεράσει τα 1.000 χιλιόμετρα.

 Σε όλο το δίκτυο χρησιμοποιείται κανονικό εύρος (1.435 mm), επιτρέποντας νέο σιδηροδρομικό εξοπλισμό να μεταφέρεται από το κινεζικό σιδηροδρομικό δίκτυο, που χρησιμοποιεί το ίδιο εύρος. Πολλοί σταθμοί στις γραμμές 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 χρησιμοποιούν συστήματα αυτόματων θυρών με κυλιόμενο ακρυλικό γυαλί στις άκρες των αποβάθρων. Οι συρμοί σταματάνε αφού οι πόρτες τους έρθουν στην ίδια ευθεία με τις αυτόματες θύρες της αποβάθρας. Οι αυτόματες θύρες ανοίγουν και κλείνουν μαζί με τις πόρτες των συρμών. Σε διάφορες άλλες γραμμές (π.χ. Γραμμή 2) χρησιμοποιούνται και εκεί αυτόματες θύρες, αλλά αντί να καλύπτουν όλο το ύψος του σταθμού καλύπτουν το μισό. Το Μετρό της Σανγκάης χρησιμοποιεί τους παρακάτω συρμούς: 89 εξάδυμα Movia Bombardier 456 (Γραμμές 7 και 9) 37 οχτάδυμα German Shanghai Metro Group (GSMG) (Γραμμές 1 και 2) 40 οχτάδυμα Alstom Metropolis (Γραμμές 1 και 2) 28 εξάδυμα Alstom Metropolis (Γραμμή 3) 42 τετράδυμα Changchun Railway Vehicles (CNR) (Γραμμή 6) 41 εξάδυμα Shanghai Electric-Alstom - AC15 (Γραμμή 10)Οι περισσότερες γραμμές χρησιμοποιούν εξάδυμους συρμούς, με τις παρακάτω εξαιρέσεις: Οι γραμμές 5, 6 και ένα τμήμα της γραμμής 2 χρησιμοποιούν τετράδυμους συρμούς Ορισμένοι συρμοί της γραμμής 8 είναι επτάδυμοι Σε αντίθεση με τα περισσότερα δίκτυα μετρό στον κόσμο, το μετρό της Σανγκάης χρησιμοποιεί εναέρια καλώδια, πιθανόν από την χρήση ρεύματος 1,5 kV, που είναι το διπλάσιο από το ρεύμα τρίτης τροχιάς (750 V). Οι συρμοί παίρνουν το ρεύμα μέσω παντογράφων, που βρίσκονται πάνω από τους συρμούς.
Τουγκάι Μπέι

Ο Μίρζα Τουγκάι Μπέι, Τουχάι Μπέι (κριμαϊκά ταταρικά: Toğay bey, πολωνικά: Tuhaj-bej, κυριλλικό: Тугай-бей) μερικές φορές γράφεται ως Τούγκαι Μπέι, (πέθανε τον Ιούνιο του 1651) ήταν αξιοσημείωτος στρατιωτικός αρχηγός και πολιτικός των Τατάρων της Κριμαίας.

 Ο Τογκάι καταγόταν από τους Αργκίν, μια από τις ευγενείς Κριμαϊκές οικογένειες, και το πλήρες όνομά του ήταν Αργκίν Ντογκάν Τογκάι Μπέι (Αρχίν Ντοχάν Τοχάι μπέι). Ο "Μπέης" είναι στην πραγματικότητα ένας τίτλος που έλαβε όταν έγινε αρχηγός στο σαντζάκι του Ορ Καπί (το σημερινό Περεκόπ), μια σημαντική θέση στο Χανάτο της Κριμαίας, επειδή ο Ισθμός του Περεκόπ ήταν περιοχή ζωτικής σημασίας για την άμυνα του χανάτου. Ο Τουχάι Μπέι έγινε ο μπέης του Ορ Καπί (Ορ Μπέη) κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1642 και 1644. Η θέση του Μπέη του Ορ Καπί ήταν σημαντική στο Χανάτο της Κριμαίας, καθώς ήταν υπεύθυνος για το οχυρό του Ορ Καπί, την πύλη στην χερσόνησο. Από το 1644 είχε αρκετή εξουσία για τον Χαν της Κριμαίας, για να του αναθέσει την αρχηγία της μεγάλης εκστρατείας των Τατάρων κατά της Πολωνίας. Ωστόσο, η θέση του στρατού του Τουχάι Μπέι είχε γίνει γνωστή στον πολωνικό στρατό με αρχηγό τον Στανισλάβ Κονιετσπόλσκι πριν φτάσει στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ουκρανίας, και έχασε στην Πρώτη Μάχη του Οχματίβ. Το 1648 έστειλε ένα στρατό (περίπου 6.000 με 20.000 άνδρες) για να βοηθήσει τον Μποχντάν Χμελνίτσκι στην Εξέγερση των Κοζάκων ενάντια στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Εκεί πήρε μέρος σε πολλές σημαντικές μάχες και σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης του Μπερεστέτσκο. Επίσης, ήταν ένας από τους κυριότερους χαρακτήρες του Πολωνικού μυθιστορήματος και ταινίας Δια Πυρός και Σιδήρου. Στην ταινία, τον ρόλο του Τουγκάι Μπέη ανέλαβε ο Ντάνιελ Ολμπρύτσκι. Podhorodecki, L. Chanat krymski i jego stosunki z Polską w 15-18 w. Warsaw, 1987. Serczyk, W.A. Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651. Warsaw, 1998. Holobutsky, V. Zaporizhian Cossackdom. "Vyshcha shkola". Kiev, 1994. ISBN 5-11-003970-4 (http://litopys.org.ua/holob/hol.htm)
Η χαρτοπαίχτρα (θεατρικό έργο)

Η Χαρτοπαίχτρα είναι κωμικό θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά, που έγινε γνωστό κυρίως από την κινηματογραφική του μεταφορά σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη με τη Ρένα Βλαχοπούλου στον ομώνυμο ρόλο.

 Βράδυ, στο σαλόνι του σπιτιού της κυρίας Αλέκας Ο Λάκης επιστρέφει σπίτι του μετά από νυχτερινή διασκέδαση μεθυσμένος και τον επιπλήττει η οικιακή βοηθός του σπιτιού, κυρία Μαριγώ. Λίγο μετά επιστρέφει η αδελφή του Νίνα, η οποία είναι απογοητευμένη επειδή η σχέση της με τον μνηστήρα της Γιαννάκη κινδυνεύει λόγω της κακής συμπεριφοράς που του επιδεικνύουν η μητέρα της Αλέκα αλλά και ο Λάκης. Τα δύο αδέλφια φιλονικούν και η Νίνα κλαίει επειδή ο Γιαννάκης της ζήτησε να χωρίσουν. Ο Λάκης λέει στη Νίνα ότι έμαθε πως ο πατέρας τους, Ανδρέας, κυκλοφορεί με μια νεότερη γυναίκα και διασκεδάζει σε νυχτερινά κέντρα ενώ την ίδια ώρα η μανιώδης χαρτοπαίχτρα Αλέκα παίζει επί ώρες χαρτιά σε ένα άλλο διαμέρισμα της ίδιας πολυκατοικίας. Ο Ανδρέας επιστρέφει και συμπλέκεται με το Λάκη για την συμπεριφορά του. Τον προειδοποιεί να συνετιστεί και αφού ηρεμεί και τη Νίνα, πηγαίνουν και οι τρεις για ύπνο. Λίγο μετά, στο ήσυχο σαλόνι εισβάλλει η κυρία Αλέκα με την παρέα της για να συνεχίσουν την παρτίδα τους αφού το καρέ τους στο διαμέρισμα που έπαιζαν πριν διαλύθηκε από την επέμβαση του συζύγου μίας κυρίας από το καρέ. Ενώ συζητούν αυτά τα γεγονότα μεγαλόφωνα και αρχίζουν να ξαναπαίζουν, η Μαριγώ ξυπνά και η Αλέκα την υποχρεώνει να καθίσει δίπλα της για να της φέρει γούρι. Ο Ανδρέας ξυπνά από τη φασαρία και το καρέ διαλύεται, και ενώ η Αλέκα ξεπροβοδίζει τους συμπαίκτες της, ένα μέλος της συντροφιάς, η κυρία Λελέ, βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει στον Ανδρέα, με τον οποίο τελικά έχουν κρυφό δεσμό. Το θεατρικό έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από στο θέατρο Μπουρνέλλη τη χειμερινή περίοδο 1963-1964 από τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας. Η διανομή της πρεμιέρας περιελάμβανε επίσης τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τη Σαπφώ Νοταρά, τον Γιώργο Κωνσταντίνου Τη χειμερινή περίοδο 1981-1982 το έργο ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο με πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Αρώνη στον τελευταίο της ρόλο και η διανομή περιελάμβανε τον Νίκο Τζόγια, τη Τζόλυ Γαρμπή. Με τον ρόλο αυτό αναμετρήθηκαν ακόμα στο θέατρο η Άννα Παναγιωτοπούλου και η Υρώ Μανέ, στην τηλεόραση η Κατερίνα Γιουλάκη και στο ραδιόφωνο η Βίλμα Κύρου. Η ταινία του Δαλιανίδη με πρωταγωνίστρια τη Βλαχοπούλου γυρίστηκε την επόμενη χρονιά. Η γνωστή ηθοποιός έπαιξε το ρόλο και στο θέατρο το (1975 και 1993-94).