Κάστρο της Καράτσου

Το Κάστρο της Καράτσου (唐津城, Karatsu-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, το οποίο βρίσκεται στην πόλη Καράτσου, στο νομό Σάγκα, στην Ιαπωνία. Είναι ένα χιραγιαματζίρο (hirayamajiro), ένα κάστρο χτισμένο σε πεδιάδα παρά σε λόφο ή βουνό. Στο τέλος της περιόδου Έντο, το κάστρο της Καράτσου ήταν η έδρα της φυλής Ογκασαβάρα, νταϊμιό του τομέα Καράτσου. Ήταν επίσης γνωστό ως "Κάστρο Γερανού, που χορεύει" (舞鶴城, Maizuru-jō).

 Το Κάστρο της Καράτσου, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον κόλπο Καράτσου, είναι ασυνήθιστο καθώς η λιθοδομή υψώνεται απευθείας από το νερό, χρησιμοποιώντας τον ωκεανό ως φυσική τάφρο. Είναι ένα μεσαίου μεγέθους κάστρο με το Χονμάρου (εσωτερικό περιτείχισμα) που βρίσκεται στην κορυφή του όρους Μάντο, το Νι-νο-μάρου (2ο περιτείχισμα) και το Σαν-νο-μάρου (3ο περιτείχισμα) στα δυτικά και τις εξωτερικές δομές στο νότο. Το δευτερεύον περιτείχισμα Νι-νο-μάρου περιείχε το παλάτι του νταϊμιό του Καράτσου και τα διοικητικά γραφεία του τομέα. Το πιο εσωτερικό περιτείχισμα θα περιείχε κανονικά ένα ντόντζον. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αμφισβήτηση ως προς το αν όντως έγινε ποτέ ή όχι. Τα αρχεία δείχνουν ότι μια πέτρινη βάση θεμελίωσης υπήρχε τουλάχιστον από το 1627, αλλά η κυβέρνηση Τοκουγκάβα δεν ενέκρινε ποτέ την κατασκευή ενός πύργου ντόντζον. Το σημερινό ντόντζον είναι μια μοντέρνα ανακατασκευή, που βασίζεται σε υποθέσεις των καλλιτεχνών σχετικά με το πώς θα έπρεπε να μοιάζει ένα ντόντζον της περιόδου Κέιτσο (1596–1615). Ο Τερασάβα Χιροτάκα, που ήταν στην υπηρεσία του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι, έγινε άρχοντας του Καράτσου το 1595. Στη μάχη της Σεκιγκαχάρα το 1600, ένωσε τις δυνάμεις του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου και επιτέθηκε στο Κάστρο Γκίφου. Επιβραβεύτηκε με μεγαλύτερα εδάφη γύρω από το Καράτσου, σχηματίζοντας μια κυριαρχία 123.000 koku. Το 1598, εγκατέλειψε το αρχικό του κάστρο του Κάστρου της Ναγκόγια και άρχισε να εργάζεται για ένα νέο κάστρο στο Καράτσου, χρησιμοποιώντας πολλά υλικά από το παλιό, από το 1602-1608. Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα διέταξε γειτονικές περιοχές τοζάμα να συνεισφέρουν στην κατασκευή του, και το έκαναν κυρίως ανασκάπτοντας το δίκτυο των τάφρων του. Το 1637, εν μέρει λόγω της αποτυχίας του να καταστείλει την εξέγερση των Σιμαμπάρα, τα εδάφη του κατασχέθηκαν από το Σογκουνάτο. Ο τομέας Καράτσου παραδόθηκε στον έλεγχο της φυλής Όκουμπο (1649–1678), της φυλής Ματσουντάιρα (Ογκιού) (1678–1691), της φυλής Ντόι (1691–1762), της φυλής Μιζούνο (1762–1817), μέχρι να εισέλθει τελικά την κατοχή της φυλής Ογκασαβάρα το 1762.Τον Ιούνιο του 1869, ο τίτλος του νταϊμιό καταργήθηκε και το 1871, ο ίδιος ο τομέας Καράτσου καταργήθηκε με την κατάργηση του συστήματος χαν και έγινε μέρος της νέας περιφέρειας Σάγκα . Το Κάστρο Καράτσου κατεδαφίστηκε λίγο αργότερα και στη θέση του ιδρύθηκε το πάρκο Μαϊζούρου το 1877. Το σημερινό ντόντζον και ορισμένες άλλες κατασκευές του κάστρου ανακατασκευάστηκαν το 1966, για να τονώσουν τον τοπικό τουρισμό και να λειτουργήσουν ως τοπικό μουσείο. Το σημερινό ντόντζον διαθέτει πέντε επίπεδα και πέντε ορόφους, με χαμηλότερο ισόγειο. Στεγάζει επίσης εκθεσιακό χώρο. Γίνονται περιοδικές εκθέσεις όπλων σαμουράι, σπαθιών, πανοπλιών, κεραμικών, κ.α. Οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν τον κόλπο Ματσουούρα και την πόλη Καράτσου από τον πέμπτο όροφο του κτηρίου. Πολλά από τα γιαγκούρα χρονολογούνται από την ίδια εποχή, αν και το Τατσούμι Γιαγκούρα προστέθηκε το 1990. Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. σελίδες 144–145. ISBN 0-8048-1102-4. Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. σελ. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1. Mitchelhill, Jennifer (2004). Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokyo: Kodansha. σελ. 112 pages. ISBN 4-7700-2954-3. Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540-1640. Osprey Publishing. σελ. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Karatsu Castle στο Wikimedia Commons