IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζέιμι Χάινεμαν

Ο Τζέιμι Χάινεμαν (James Franklin Hyneman, γεννημένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1956) είναι ένας Αμερικανός ειδικός στα ειδικά εφέ που είναι περισσότερο γνωστός ως πρώην συν-παρουσιαστής της τηλεοπτικής σειράς MythBusters μαζί με τον Adam Savage, όπου έγινε γνωστός για το χαρακτηριστικό του μπερέ και το μουστάκι του. Είναι επίσης ιδιοκτήτης του M5 Industries, του εργαστηρίου ειδικών εφέ όπου γυρίστηκε το MythBusters. Είναι γνωστός ανάμεσα στους θιασώτες του Robot Wars για τη συμμετοχή του στο ρομπότ Blendo, η οποία θεωρήθηκε πολύ επικίνδυνη για να μπει στον διαγωνισμό. Είναι ο εφευρέτης του Sentry, ενός μη επανδρωμένου πυροσβεστικού ρομποτικού οχήματος. Είναι επίσης ένας από τους σχεδιαστές του εναέριου καλωδιακού ρομποτικού συστήματος κάμερας Wavecam που χρησιμοποιείται σε αθλητικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις.

 Ο Χάινμαν γεννήθηκε στο Μάρσαλ του Μίσιγκαν και μεγάλωσε σε μια φάρμα στο Κολόμπους της Ιντιάνα. Είπε, "Ήμουν ένα προβληματικό παιδί, να είμαι σίγουρος. Έφυγα από το σπίτι στα 14 μου και έκανα ωτοστόπ σε όλη τη χώρα." Ως παιδί, ο Hyneman περνούσε χρόνο στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, όπου η μητέρα του ήταν πτυχιούχος βιβλιοθηκάριος. Ο Hyneman αποφοίτησε από το Columbus North High School το 1974. Απέκτησε πτυχίο στη ρωσική γλωσσολογία από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα.Τον Νοέμβριο του 2021, ο Hyneman διορίστηκε καθηγητής πρακτικής στο Πανεπιστήμιο LUT στη Lappeenranta της Φινλανδίας, για πενταετή θητεία μέχρι τον Νοέμβριο του 2026. Έλαβε τιμητικά διδακτορικό Μηχανικών από το Πανεπιστήμιο Villanova στις 16 Μαΐου 2010, και εκφώνησε την εναρκτήρια ομιλία . Στις 25 Νοεμβρίου 2011, ο Hyneman αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο του Twente για τον ρόλο του στη διάδοση της επιστήμης και της τεχνολογίας.Τον Φεβρουάριο του 2017 ανακηρύχθηκε ένας από τους δεκατέσσερις νέους επίτιμους διδάκτορες τεχνολογίας από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Lappeenranta. Ο Hyneman έχει εργαστεί ως καπετάνιος σκαφών, πιστοποιημένος πλοίαρχος κατάδυσης, ειδικός σε θέματα επιβίωσης στην άγρια φύση, γλωσσολόγος, ιδιοκτήτης καταστήματος κατοικίδιων σε εμπορικό κέντρο σε ηλικία 15 ετών, μηχανικός, επιθεωρητής σκυροδέματος και σεφ. Η πιο αξιοσημείωτη στιγμή της καριέρας του είναι ως συμπαρουσιαστής του MythBusters (2003–2018). Το 1984, ο Hyneman γνώρισε την καθηγήτρια επιστήμης Eileen Walsh όταν ήταν ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης ναύλωσης καταδύσεων ιστιοφόρου στις Παρθένες Νήσους. Ο Hyneman και η Walsh παντρεύτηκαν το 1989.Ο Hyneman είναι σκεπτικιστής και άθεος.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1935

Η 8η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 5 Μαρτίου 1936.

 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846.
Μαραθική Βικιπαίδεια

Η Μαραθική Βικιπαίδεια (μαραθικά: मराठी विकिपीडिया) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας, της ελεύθερης διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας, στη μαραθική γλώσσα, και ξεκίνησε την 1η Μαΐου 2003. Είναι μία από τις μεγαλύτερες Βικιπαίδειας στην Νότια Ασία και ηγείται σε διάφορες μετρήσεις ποιότητας. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περίπου 52.200 λήμματα και 88.175 εγγεγραμμένους χρήστες.Σύμφωνα με την κατάταξη της Alexa για τις μεγαλύτερες σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδες στα μαραθικά, η Μαραθική Βικιπαίδεια είναι 10η.

 Η Βικιπαίδεια στα μαραθικά είναι διαθέσιμη από την 1η Μαΐου 2003. Το Βασάντ Παντσάμι (वसंत पंचमी) και το Αουντουμπάρ (औदुंबर (कविता), ένα ποίημα από τον ποιητή Μπαλκάβι ήταν τα πρώτα λήμματα που δημιουργήθηκαν στη Μαραθική Βικιπαίδεια, στις 2 Μαΐου 2003. Η Μαραθική Βικιπαίδεια έχει σημαντική άνοδο από το 2006 και μετά. Στις 13 Ιανουαρίου 2006, η Μαραθική Βικιπαίδεια είχε 1.500 λήμματα. Στις 27 Φεβρουαρίου εορτάζεται η Ημέρα της Μαραθικής Γλώσσας. Η Maharashtra Times, καθημερινή εφημερίδα στη γλώσσα μαράθι, ήταν η πρώτη που κάλυψε και σύστησε τη Μαραθική Βικιπαίδεια, στις 27 Ιουλίου 2006. Κάθε σύστημα εισαγωγής γραμματοσειράς Unicode για τη γλώσσα Μαράθι είναι δεκτό στην Μαραθική Βικιπαίδεια. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το inscript. Η πλειοψηφία χρησιμοποιεί τη φωνητική μεταγραφή της Google ή την εγκατάσταση εισαγωγής Καθολικού Επιλογέα Γλώσσας του MediaWiki που παρέχεται στη Μαραθική Βικιπαίδεια. Η φωνητική εγκατάσταση που παρεχόταν αρχικά ήταν βασισμένη στο Java και αργότερα υποστηριζόταν από τις εγκαταστάσεις φωνητικής εισαγωγής Ναραγιάμ. Επί του παρόντος, η Μαραθική Βικιπαίδεια υποστηρίζεται από τον Παγκόσμιο Επιλογέα Γλώσσας (ULS), που προσφέρει τόσο το φωνητικό πληκτρολόγιο (Aksharantaran, Μαραθικά: अक्षरांतरण), όσο και το πληκτρολόγιο InScript (Μαραθικά: मराठी लिपी). Βικιπαίδεια στα Κονκάνι (στα Μαράτι) Κεντρική σελίδα (στα Μαράτι) Έκδοση της Μαραθικής Βικιπαίδειας για κινητά
Άγιος Γεώργιος Δομοκού Φθιώτιδας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυνιάδας, του δήμου Δομοκού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δομοκού του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο Β.ΒΚ τμήμα του νομού Φθιώτιδας, στις βορειοδυτικές απολήξεις του όρους Όθρυς. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ξυνιάδας-Αλμυρού, Ν. από τη Ξυνιάδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 510. Απέχει 26 χλμ. περίπου Β.ΒΔ. της Λαμίας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 11,354 χμ² (2011). Ο οικισμός εμφανίζεται το 1908 να προσαρτάται στον δήμο Ξυνιάδος. Το 1909 εντάχθηκε στον νομό Λαρίσης και το 1911 στον τότε νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου Δομοκού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυνιάδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυνιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δομοκού. Το χωριό θεμελιώθηκε το 1902 από τον τσιφλικά Γεώργιο Πλατανιώτη. Διέθετε μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, που καταργήθηκε από το σχολικό έτος 1991-1992. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο νότιο τμήμα του χωριού Το ξωκκλήσι του νεομάρτυρος Αγίου Νικολάου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15 ήταν η 60ή διοργάνωση συλλόγων της ΟΥΕΦΑ και η 23η χρονιά απ' όταν μετονομάστηκε από κύπελλο Πρωταθλητριών σε Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στην πρωτεύουσα της Γερμανίας. Ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν οι οικονομικοί κανόνες της ΟΥΕΦΑ, που σήμαινε πως οι σύλλογοι δεν έπρεπε να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα απ' όσα εισπράττουν, γιατί απειλούνταν με αποκλεισμό από τη διοργάνωση. Επίσης ήταν η πρώτη χρονιά που ομάδα από το πρωτάθλημα του Γιβραλτάρ έλαβε μέρος και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας έγινε η 54η της διοργάνωσης.

 1 Η πρωταθλήτρια Τουρκίας Φενέρμπαχτσε δεν έλαβε μέρος λόγω αποκλεισμού της από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από τη 2η Γαλατασαράι, ενώ η 3η Μπεσίκτας συμμετείχε στα προκριματικά. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 1 με 2 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 8 Ιουλίου. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 15 με 16 Ιουλίου ενώ οι επαναληπτικοί στις 22 με 23 Ιουλίου. Ο τρίτος προκριματικός γύρος χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015 Α. Η ΟΥΕΦΑ κατακύρωσε τον αγώνα με σκορ 3-0 υπέρ της Σέλτικ επειδή η Λέγκια χρησιμοποίησε τιμωρημένο ποδοσφαιριστή. Το κανονικό σκορ του αγώνα ήταν 2-0 υπέρ της Λέγκια. Ο γύρος πλέι-οφ χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015 Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2014. KT: Κάτοχος τροπαίου Ομάδες που προκρίθηκαν Καιρός: Μερικώς συννεφιασμένος,26°C,48% υγρασία ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014-2015
ΦΚ ΟΥΤΑ Αράντ

Η ΦΚ ΟΤΑ Αράντ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αράντ, Ρουμανία. Ιδρύθηκε το 1945. Έχει κερδίσει 6 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας. Μόνο οι Στεάουα Βουκουρεστίου, Ντιναμό Βουκουρεστίου και η Βένους Βουκουρεστίου κέρδισαν περισσότερους τίτλους και το Κύπελλο Ρουμανίας 2 φορές. Αγωνίζεται στη Liga II.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας Νικήτρια (6): 1946-47, 1947-48, 1950, 1954, 1968-69, 1969-70 Φιναλίστ (1): 1971–72Κύπελλο Ρουμανίας Νικήτρια (2): 1947–48, 1953 Φιναλίστ (2): 1950, 1965–66Liga II Νικήτρια (3): 1980–81, 1992–93, 2001-02 Φιναλίστ (5): 1982–83, 1988–89, 1989–90, 1991–92, 1998–99 ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ: Νικήτρια (0):, Καλύτερα αποτελέσματα: Προημιτελικά: Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1971-1972 Επίσημη ιστοσελίδα Fans Site UTA 1945
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1953-54

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1953-54 αποτέλεσε το 1ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Άρης Λεμεσού για 1η φορά στην ιστορία του.

 Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1953-54 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και τον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Λάρνακας. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων έδωσαν αγώνες μπαράζ με την νικήτρια να ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1954–55. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι ομάδες Κενσγίκ Κιουτζιού, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, Ντεμίρσπορ Λάρνακας και Τουρκ Κουτζιούκ Αμμοχώστου. ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Πηγή:Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 131 Αποτελέσματα Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν οι ομάδες Ανταίος Λεμεσού, ΑΠΟΠ Πάφου, Άρης Λεμεσού, Πανελλήνιος Λεμεσού και Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί. Νικητής αναδείχθηκε ο Άρης Λεμεσού. Αποτελέσματα1Ο αγώνας ΑΠΟΠ-Άρης διεκόπη όταν το σκορ ήταν 3-0. Η ΚΟΠ κατοχύρωσε τον αγώνα υπέρ του Άρη με 3-0. Οι πρωταθλήτριες ομάδες των δύο ομίλων έδωσαν διπλούς αγώνες μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή της Β΄ κατηγορίας. Στο πρώτο αγώνα στην έδρα του Άρη, η γηπεδούχος ομάδα κέρδισε με σκορ 3-2. Ο επαναληπτικός στην έδρα της Ντεμίρσπορ τελείωσε ισόπαλος 3-3 και έτσι ο Άρης αναδείχθηκε πρωταθλητής. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 230. ISBN 978-9963-688-87-6. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1953-54 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1953-54
Αλέξανδρος Συμεωνίδης

Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης (Κομοτηνή, 29 Αυγούστου 1909 - 16 Νοεμβρίου 1972) ήταν Έλληνας καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και ιδρυτής της «Ελληνικής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου».

 Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1909 στην Κομοτηνή. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και στη Βόννη. Τη διετία 1936-1938 ήταν διευθυντής του Τμήματος Ερευνών του Καρκίνου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε διευθυντής των Εργαστηρίων Παθολογικής Ανατομίας και Πειραματικής Παθολογίας στο Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο «Άγιος Σάββας» (1939) και την επόμενη χρονιά έγινε υποδιευθυντής του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομίας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Τέσσερα χρόνια αργότερα αναγορεύτηκε Υφηγητής Παθολογικής Ανατομίας και Γενικής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1947 και για δέκα χρόνια έζησε στην Αμερική όπου ανέλαβε την οργάνωση και τη διεύθυνση του τμήματος Γεωγραφικής Παθολογίας και και Επιδημιολογίας του Καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας του Καρκίνου στην Ουάσινγκτον καθώς και τη διεύθυνση του Αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου. Οι έρευνες που πραγματοποίησε το διάστημα αυτό σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή των διαφόρων μορφών της ασθένειας συνέβαλαν στη θεμελίωση της επιδημιολογίας του καρκίνου και στη λήψη και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων πρόληψης. Το 1956 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και επέστρεψε στην Ελλάδα. Με δική του εισήγηση το 1957 το «Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης» μετατράπηκε σε πρότυπο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο (του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι το θάνατό του) για να καλυφθούν οι ανάγκες των καρκινοπαθών κυρίως της Βόρειας Ελλάδας και να δοθεί βάρος στην πρόληψη του καρκίνου. Έρευνες και μελέτες του σχετικά με τον καρκίνο δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά. Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης ήταν ιδρυτικό μέλος και μέλος του προεδρείου της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου και το 1969 ίδρυσε την «Ελληνική Εταιρεία Ερευνας του Καρκίνου». Επίσης ήταν μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Παθολογικής Ανατομικής, της Αγγλικής, της Αμερικανικής και της Γερμανικής Εταιρίας Παθολογικής Ανατομικής κ.α. Σύζυγος του ήταν η χορογράφος Ντόρα Τσάτσου (κόρη του Κωνσταντίνου Τσάτσου και ανηψιά του Γιώργου Σεφέρη) με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, νομικό και τον Γιώργο Συμεωνίδη, μουσικό. Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1972. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο δίπλα στο Νοσοκομείο Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη ενώ στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου τοποθετήθηκε προτομή του που κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη. Το όνομά του φέρουν επίσης οδοί στην Κομοτηνή, στα Κωνσταντινουπολίτικα Πυλαίας, στην Πολίχνη κ.ά. http://cancer-research.gr/pages/simeonidis-cv Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. http://enet.gr/?i=news.el.article&id=406037
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1949

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1949 διεξήχθη από 31 Αυγούστου ως 5 Σεπτεμβρίου στο Ολυμπιακό κολυμβητήριο στην Αθήνα, παράλληλα με τους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες (τα αγωνίσματα της κολύμβησης ξεκίνησαν μία ημέρα αργότερα). Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν 8 ομάδες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.

 Αυτή την χρονία η ΕΚΟΦ καθιέρωσε την διάκριση των ομάδων σε κατηγορίες. Στην Α' κατηγορία τοποθέτησε τις έξι καλύτερες ομάδες, ένας αριθμός που παρέμεινε σταθερός (με ελάχιστες εξαιρέσεις) μέχρι και το 1966. Στην Α' κατηγορία τοποθετήθηκαν οι εξής ομάδες: Εθνικός Πειραιώς, Ν.Ο. Μυτιλήνης, Ολυμπιακός, Άρης Θεσσαλονίκης, Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου και Ν.Ο. Πατρών.Άλλες τρεις ομάδες δήλωσαν συμμετοχή (Ν.Α.Ο. Κέρκυρας, Ν.Ο. Χαλκίδας, Παναθηναϊκός) και τοποθετήθηκαν στη Β' κατηγορία. Η ομάδα του ΝΑΟ Κέρκυρας δεν προσήλθε στους αγώνες, κι έτσι διεξήχθη μόλις μία συνάντηση μεταξύ ΝΟ Χαλκίδας και Παναθηναϊκού. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους από μία φορά. Στο τέλος η ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. 31 Αυγούστου 1949. 1 Σεπτεμβρίου 1949. 2 Σεπτεμβρίου 1949. Μετά το τέλος του αγώνα Ολυμπιακού-ΝΟ Πατρών, οι δύο σύλλογοι υπέβαλαν ένσταση για κακή διεξαγωγή, και η ΕΚΟΦ αποφάσισε να επαναληφθεί στις 5 Σεπτεμβρίου. 3 Σεπτεμβρίου 1949. 4 Σεπτεμβρίου 1949. Στον άτυπο τελικό της τελευταίας ημέρας του κανονικού προγράμματος, ο Ολυμπιακός επικράτησε του Εθνικού με 3-1 και κατέκτησε ξανά τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας. Ο Εθνικός ήταν πολύ άτυχος, καθώς αναγκάστηκε να αγωνιστεί με παίκτη λιγοτέρο για σχεδόν ολόκληρη την αναμέτρηση λόγω του τραυματισμού του παίκτη του Ανδρέα Γαρύφαλλου, ο οποίος έπεσε θύμα του σκληρού παιχνιδιού. Κατάφερε όμως να φανεί ανταγωνιστικός και να ανησυχήσει τον Ολυμπιακό παρά το μεγάλο μειονέκτημά του. 5 Σεπτεμβρίου 1949. Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη – 2 βαθμοί για ισοπαλία – 1 βαθμός για ήττα – 0 βαθμοί σε περίπτωση μηδενισμού. *Ο ΝΟ Μυτιλήνης έχει ένα μηδενισμό. Ολυμπιακός, πρωταθλητής υδατοσφαίρισης 1949. Σύνθεση: Μοναστηριώτης, Οικονόμου, Μαραγκουδάκης, Προβατόπουλος, Κλεούδης, Αλεξίου, Δημητρόπουλος. *Ο ΝΑΟ Κέρκυρας έχει δύο μηδενισμούς.
Υβ Τριαντάφυλλος

Ο Υβ Τριαντάφυλλος (γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου του 1948) είναι Ελληνογάλλος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους επιθετικούς που πέρασαν από την Ελλάδα, καθώς πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις με την ομάδα του Ολυμπιακού, αλλά και της Καλλιθέας, πετυχαίνοντας συνολικά 88 γκολ σε 5 αγωνιστικές σεζόν.

 Ο Υβ Τριαντάφυλλος πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, την περίοδο 1966/67 με τη φανέλα της Σαιντ Ετιέν. Εναν χρόνο αργότερα, μεταπήδησε στην Τζόινβιλ, στην οποία έμεινε για δύο χρόνια και με την οποία κατάφερε να σκοράρει 25 γκολ σε 63 εμφανίσεις. Την περίοδο 1969/70, ο Υβ Τριαντάφυλλος πήρε μεταγραφή για την Μπουλόν,στην οποία έμεινε για δύο αγωνιστικές σεζόν, επιτυχαίνοντας 34 γκολ σε 55 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 1971 αποφάσισε να αφήσει τη Γαλλία και να αγωνιστεί στην Ελλάδα για χάρη του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο έμεινε από το 1971 έως το 1974, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις, και πετυχαίνοντας προσωπικό ρεκόρ σκοραρίσματος. Συγκεκριμένα: 1972: 19 γκολ σε 28 εμφανίσεις, 1973: 16 γκολ σε 30 εμφανίσεις, 1974: 23 γκολ σε 32 εμφανίσεις, Την περίοδο 1974/75, άφησε την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό για να επιστρέψει στη Σαιντ Ετιέν, με την οποία, σε δύο αγωνιστικές σεζόν, πέτυχε 13 γκολ σε 35 εμφανίσεις. Το 1975 μεταπήδησε στη Ναντ, με την οποία κατάφερε σε 3 αγωνιστικές σεζόν να πετύχει 9 τέρματα σε 31 εμφανίσεις. Το 1978, ο Υβ Τριαντάφυλλος είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Ρουέν, με την οποία πέτυχε 1 γκολ σε 10 εμφανίσεις. Το 1979, επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Καλλιθέας, στην οποία έμεινε για 2 χρόνια, πετυχαίνοντας 30 γκολ σε 55 εμφανίσεις. Από το 1980 μέχρι και το 1982, ο Υβ Τριαντάφυλλος αγωνιζόταν στη Ροάν, στην οποία και έκλεισε την καριέρα του. Ο Υβ Τριαντάφυλλος πραγματοποίησε μία εμφάνιση στην Εθνική Γαλλίας, το 1975, μετά τις εκπληκτικές σεζόν που είχε στον Ολυμπιακό και τη Σαιντ Ετιέν. Το βιογραφικό του Υβ Τριαντάφυλλου
Οίκος των Έστε

Ο Οίκος των Έστε, ιταλ. Casa d' Este, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Ευρώπης, που τα μέλη του, από μαρκήσιοι του Μιλάνου περιορίστηκαν στο Έστε, αλλά μετά επέκτειναν τις κτήσεις τους και έγιναν δούκες της Φερράρα και της Μόντενα. Τελευταίος εκπρόσωπος ήταν ο Έρκολε Γ΄ δούκας της Μόντενα, που απεβίωσε το 1803.

 Γενάρχης του οίκου είναι ο Φούλκων Α΄ μαρκήσιος (μάργραβος) του Μιλάνου. Ήταν γιος του Αλβέρτου-Άτσο Β΄ των Ομπερτιδών, μαργράβου του Μιλάνου. Ο Αλβέρτος-Άτσο Β΄ νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγούνδη των (Παλαιών) Γουέλφων και είχε γιο τον Γουέλφο Α΄· νυμφεύτηκε έπειτα την Γκαρσέντε Ορσεόλο και είχε γιο τον Φόλκο Α΄. Το 1097 απεβίωσε ο Αλβέρτος-Άτσο Β΄ και ο Φόλκο Α΄, αν και δευτερότοκος, πήρε την πατρική μαρκιωνία, ενώ ο Γουέλφος Α΄ τις περιορισμένες κτήσεις βόρεια των Άλπεων. Ο Γουέλφος Α΄ διεκδίκησε, ως πρωτότοκος, τη μαρκιωνία, αλλά μάταια. Κράτησε το επώνυμο της μητέρας του και έγινε ο γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων· από τη σύζυγό του έγινε δούκας της Βαυαρίας. Οι απόγονοί του αργότερα κράτησαν τον τίτλο του δούκα, αλλά τα εδάφη τους περιορίστηκαν στο Μπράουνσβαϊγκ και το Λύνεμπουργκ. Ο Φόλκο Α΄ έγινε ο γενάρχης του Οίκου των Έστε. Οι απόγονοί του κράτησαν τον τίτλο του μαρκησίου, αλλά περιορίστηκαν στο Έστε. Αργότερα απέκτησαν τη Φερράρα και τη Μόντενα. Όμως το 1597 απεβίωσε ο Αλφόνσος Β΄ δούκας της Φερράρα και της Μόντενα άτεκνος. Ο κοντινότερος συγγενής του ήταν γιος του θείου του Αλφόνσου, του νόθου. Τότε ο πάπας Κλήμης Η΄ βρήκε την ευκαιρία να καταλάβει το δουκάτο της Φερράρα, ενσωματώνοντάς το στο Παπικό κράτος. Τελικά ο Καίσαρας, γιος του Αλβέρτου του νόθου, έγινε δούκας στη Μόντενα μόνο. Η διαδοχή συνεχίστηκε ως τον Έρκολε Γ΄ δούκα της Μόντενα, που η κόρη του παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Κάρολο, τρίτο γιο του δούκα της Λωρραίνης και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων. Έτσι προέκυψε η σύζευξη των οίκων Λωρραίνης-Αψβούργων και Έστε, δηλαδή οι οίκος των Αψβούργων-Έστε ή Αυστρίας-Έστε. Alessandro Cont, "Sono nato principe libero, tale voglio conservarmi”: Francesco II d’Este (1660-1694), “Memorie Scientifiche, Giuridiche, Letterarie”, Accademia Nazionale di Scienze Lettere e Arti di Modena, ser. 8, 12 (2009), 2, pp. 407–459, Francesco II d' Este Trevor Dean, Land and Power in Late Medieval Ferrara: The Rule of the Este, 1350–1450.(Cambridge University Press) 1987. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα House of Este στο Wikimedia Commons Il Castello Estense: genealogical tree
Γριμοάλδος Δ΄ του Μπενεβέντο

Ο Γριμοάλδος Δ΄, ο λεγόμενος το Γεράκι, Grimoald IV Falco (δολοφονήθηκε το 817), γιος του Ερμένριχ, ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 806 μέχρι τo τέλος του. Ήταν θησαυράριος ή stolesayz / stoleseyz πριν γίνει πρίγκιπας, μετά το τέλος του Γριμοάλδου Γ΄, παραγκωνίζοντας τον ίδιο τον γιο τού Γριμοάλδου Γ΄, τον Ιλδέριχο, έναν άλλο stoleseyz.

 Το 812 αναγκάστηκε να πληρώσει 25.000 σολίδους ως φόρο υποτέλειας στον Καρλομάγνο. Το 814 υποσχέθηκε ετήσιο φόρο τιμής 7.000 σολίδους στον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή. Ωστόσο αυτές οι υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν ποτέ και ο διάδοχός του Σίκο έδωσε τις ίδιες κενές εγγυήσεις. Οι Μπενεβεντιανοί ήταν ανεξάρτητοι στην πράξη και μέχρι το τέλος του 9ου αι. δεν θα αναγνώριζαν καν τη Φραγκική κυριαρχία. Ο Γριμοάλδος Δ΄ δολοφονήθηκε το 817 από μία ομάδα ευγενών, που διεκδικούσαν τον θώκο του.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1997-98

Το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης της περιόδου 1997-98 ήταν το 38ο και προτελευταίο πριν την κατάργηση του θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε η Τσέλσι για δεύτερη φορά στην ιστορία της επικρατώντας με 1-0 της Στουτγκάρδης στον τελικό που διεξήχθη στις 13 Μαΐου 1998, στο στάδιο Ρασούντα της Στοκχόλμης. Το νικητήριο γκολ του τελικού σημείωσε ο Τζιανφράνκο Τζόλα, 20 μόλις δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του στον αγώνα ως αλλαγή.

 Οι αγώνες του πρώτου προκριματικού γύρου διεξήχθησαν 14 και 28 Αυγούστου 1997 Οι αγώνες του πρώτου γύρου διεξήχθησαν 18 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου 1997. Τα αποτελέσματα αναλυτικά: Οι αγώνες του δεύτερου γύρου διεξήχθησαν 23 Οκτωβρίου και 6 Νοεμβρίου 1997. Οι αγώνες αναλυτικά: Οι προημιτελικοί αγώνες διεξήχθησαν 5 και 19 Μαρτίου 1998. Οι ημιτελικοί αγώνες διεξήχθησαν 2 και 16 Απριλίου. Στον τελικό προκρίθηκαν οι Τσέλσι και Στουτγκάρδη που θεωρούνταν τα φαβορί των αναμετρήσεων. Κύπελλο Κυπελλούχων 1997-98 Ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ Αποτελέσματα στο rsssf.com
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Νερεντίτσα

Η Εκκλησία του Σωτήρος στη Νεραντίτσα (ρωσικά: Церковь Спаса на Нередице) είναι μια ορθόδοξη εκκλησία χτισμένη το 1198. Θεωρείται ως μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Ρωσίας. Τοποθετείται στην περιοχή Νόβγκοροντσκι της Περιφέρειας Νόβγκοροντ, 1,5 χιλιόμετρο νότια του Βελίκι Νόβγκοροντ.Η εκκλησία του Σωτήρος στη Νεραντίτσα είναι στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως αρχιτεκτονικό μνημείο ομοσπονδιακής σημασίας.

 Η εκκλησία ιδρύθηκε το 1198 από τον πρίγκιπα Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ και ζωγραφίστηκε με τοιχογραφίες το 1199. Επειδή βρισκόταν έξω από την πόλη του Νόβγκοροντ και κοντά στην κατοικία του πρίγκιπα, η εκκλησία θεωρήθηκε από τον πρίγκιπα ως τόπος για το μελλοντικό τάφο του. Το 1903-1904 μελετήθηκε και αποκαταστάθηκε εκτενώς από τον Πιότρ Πόρκσκιν.Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η εκκλησία βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου μεταξύ 1941 και 1943, με αποτέλεσμα την καταστροφή της. Στη συνέχεια αποκαταστάθηκε, ωστόσο, οι περισσότερες τοιχογραφίες δεν μπόρεσαν να διασωθούν και σήμερα είναι γνωστές επειδή υπάρχουν οι προπολεμικές φωτογραφίες. Η μικρή πέτρινη εκκλησία είναι χτισμένη σαν ένας κύβος και διαθέτει ένα θόλο στο κέντρο της. Βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες και έχει τρεις αψίδες στην ανατολική πλευρά της. Το είδος αυτή της μικρής εκκλησίας αναπτύχθηκε στο Νόβγκοροντ στο τέλος του 12ου αιώνα, και υπάρχουν αρκετές εκκλησίες αυτού του τύπου στο Νόβγκοροντ και τη Στάραγια Λάντογκα. Οι τοιχογραφίες δημιουργήθηκαν από οκτώ έως δέκα καλλιτέχνες. Καλύπτουν όλο το εσωτερικό της εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένων των πυλώνων, των τοίχων, της οροφής και του θόλου. Δεν υπάρχει εμφανές σύστημα που να αφορά τη δημιουργία των τοιχογραφιών. Πιθανό, οι ζωγράφοι δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλον και είχαν διαφορετικά στυλ έκφρασης. Ο τρούλος αντί να φέρει τοιχογραφία του Χριστού Σωτήρος, έχει ζωγραφιστεί πάνω στην Ανάληψη του Κυρίου. Ο Χριστός ζωγραφιζόταν σε τρούλους εκκλησιών στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήδη από τον 9ο αιώνα και η ζωγραφική άλλης τοιχογραφίας στον τρούλο ήταν εκείνη την εποχή σημάδι ότι η εκκλησία ανήκει σε μια άκρως διαφορετική προσέγγιση. Η πιο εντυπωσιακή τοιχογραφία στην εκκλησία θεωρείται αυτή που αφορά την τελική κρίση, ζωγραφισμένη πάνω σε ολόκληρο το δυτικό τοίχο. Από αυτή σώθηκαν μόνο κομμάτια αυτής της τοιχογραφίας. Το 1246, μια τοιχογραφία που απεικόνιζε τον πρίγκιπα Γιαροσλάβ Β΄ ζωγραφίστηκε στο νότιο τοίχο.
Λιμάνι του Ηρακλή

Το Λιμάνι του Ηρακλή (Γαλλικά: Port Hercule) είναι το μόνο λιμάνι βαθέων υδάτων στο Μονακό και χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Το σύγχρονο λιμάνι ολοκληρώθηκε το 1926 και υπέστη σημαντικές βελτιώσεις στη δεκαετία του 1970 και καλύπτει σχεδόν 40 στρέμματα (160.000 m2), αρκετά για να παρέχει αγκυροβόλιο μέχρι και 700 σκάφη. Το λιμάνι βρίσκεται στην περιοχή La Condamine. Το βάθος του νερού στο λιμάνι κυμαίνεται από επτά μέτρα έως 40 μέτρα για τις εξωτερικές αποβάθρες και τις αποβάθρες των κρουαζιερόπλοιων.Το 2010 η Φινλανδική κατασκευαστική εταιρεία μαρινών και αποβάθρων Marinetek προσλήφθηκε για να παραδώσει τρεις νέες αποβάθρες στο λιμάνι του Ηρακλή. Οι παλαιές σταθερές αποβάθρες του Μονακό αντικαταστάθηκαν από τις πλωτές σκυροδέματος της Marinetek και η ανακαίνιση ολοκληρώθηκε το 2011.Το 2011, ο Γάλλος συνθέτης Ζαν Μισέλ Ζαρ πραγματοποίησε μια δωρεάν συναυλία μπροστά σε 85.000 θεατές, για να γιορτάσει το γάμο του πρίγκιπα Αλβέρτου και της Σαρλίν Γουίτστοκ.

 Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Οι Έλληνες Φωκαίοι από τη Μασσαλία (σύγχρονη Μασσαλία) ίδρυσαν την αποικία του Μόνοικος. Το όνομα της αποικίας προέρχεται από την τοπική λατρεία του Έλληνα ημίθεου και του μυθολογικού ήρωα Ηρακλή, που επίσης υιοθετήθηκε αργότερα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι λέγεται ότι είχαν κατασκευάσει το αρχαίο μονοπάτι που περνούσε από την Ισπανία στην Ιταλία. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός έγραψε επίσης για την κατασκευή του λιμένα του Μονακό από τον Ηρακλή και έναν παραλιακό δρόμο. Ο δρόμος ήταν διάσπαρτος με βωμούς αφιερωμένους στον Ηρακλή, καθώς και ένας ναός ιδρύθηκε στον βράχο του Μονακό. Το όνομα Λιμάνι του Ηρακλή χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για το αρχαίο λιμάνι. Το 1995, το λιμάνι χρησιμοποιήθηκε ως τοποθεσία στην ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007:Επιχείρηση Χρυσά Μάτια. Ο Τζέιμς Μποντ (τον υποδύθηκε για πρώτη φορά ο Πιρς Μπρόσναν) προσπαθεί να εμποδίσει την κακοποιό Ξένια Όνατοπ (Φάμκε Γιάνσεν) να κλέψει ένα ελικόπτερο, αλλά δραπετεύει όταν ο Μποντ συλλαμβάνεται από την τοπική αστυνομία που δεν γνωρίζουν ποιος είναι. Φωτπγραφίες του λιμανιού του Ηρακλή Port Hercules Lighthouse Photos
Μη γραμμική οπτική

Ο όρος μη γραμμική οπτική εννοεί τον κλάδο της οπτικής που περιγράφει τη συμπεριφορά του φωτός σε μη γραμμικά μέσα, δηλαδή σε μέσα διαδόσεως του φωτός εντός των οποίων η πυκνότητα πολώσεως P αποκρίνεται μη γραμμικά στο ηλεκτρικό πεδίο E των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που αποτελούν το φως. Η μη γραμμικότητα παρατηρείται μόνο σε πολύ υψηλές εντάσεις φωτός (τιμές των ηλεκτρικών πεδίων των ατόμων, της τάξεως των 108 V/m), όπως εκείνες που παρέχουν τα λέιζερ. Πάνω από το όριο Schwinger, ο ίδιος ο κενός χώρος αναμένεται να καθίσταται μη γραμμικός. Στη μη γραμμική οπτική, η αρχή της επαλληλίας δεν ισχύει.

 Το πρώτο μη γραμμικό οπτικό φαινόμενο που προβλέφθηκε ήταν η διφωτονική απορρόφηση: το προέβλεψε η Μαρία Γκέπερτ-Μάγιερ στη διδακτορική διατριβή της το 1931, αλλά παρέμεινε ένα θεωρητικό κατασκεύασμα μέχρι το 1961 και τη σχεδόν ταυτόχρονη παρατήρηση του φαινομένου αυτού στα Εργαστήρια Bell και την ανακάλυψη του διπλασιασμού της συχνότητας φωτονίων από τον Πήτερ Α. Φράνκεν (1928-1999)και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Αμφότερες οι ανακαλύψεις έγιναν λίγο μετά την κατασκευή του πρώτου λέιζερ από τον Θήοντορ Μάιμαν. Ωστόσο κάποια μη γραμμικά φαινόμενα ανακαλύφθηκαν πριν την κατασκευή του πρώτου λέιζερ. Η θεωρητική βάση για πολλές μη γραμμικές διαδικασίες περιγράφηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Νίκολας Μπλόμπεργκεν Nonlinear Optics. Encyclopedia of laser physics and technology, με περιεχόμενο για τη μη γραμμική οπτική SNLO - Λογισμικό μη γραμμικού οπτικού σχεδιασμού Παρουσίαση του Robert Boyd: Quantum Nonlinear Optics: Nonlinear Optics Meets the Quantum World, SPIE Newsroom Boyd, R.W.: Nonlinear optics, 4η έκδοση, Academic, Λονδίνο 2020, ISBN 9780128110034
Κάτω Ταρσός Κορινθίας

Ο Κάτω Ταρσός είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 13 μόνιμους κατοίκους.

 Είναι κτισμένος περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Κορίνθου σε υψόμετρο 1040 μέτρων πάνω στις πλαγιές της Κυλλήνης και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Οι κάτοικοί του ασχολούνταν παραδοσιακά κυρίως με την κτηνοτροφία και σε μικρότερο βαθμό με τη γεωργία, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει άνοδο ο τομέας των τουριστικών υπηρεσιών. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι το μοναστήρι της Παναγίας του Βράχου και ο βυζαντινός ναός των Αγίων Ταξιαρχών. Ο Κάτω Ταρσός - όπως και ο γειτονικός Άνω Ταρσός - ιδρύθηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα πάνω στα ερείπια της βυζαντινής πόλης της Ταρσού στα βόρεια της πεδιάδας της Φενεού. Αναφέρεται μάλιστα στη χωρογραφική καταγραφή του 1700 που πραγματοποιήθηκε από τον Βενετό απεσταλμένο Γκριμάνι ως Tarso Romeico. Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι κάτοικοι του Ταρσού διακρίνονταν ως ικανοί κτίστες. Διοικητικά αποτέλεσε το 1834 μαζί με τον Άνω Ταρσό τμήμα του ομώνυμου δήμου όμως το 1845 προσαρτήθηκε στο δήμο Φενεού όπου παρέμεινε μέχρι το έτος 1912. Στη συνέχεια υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κορινθίας και υπήρξε έδρα κοινότητας στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ο Άνω Ταρσός, ενώ αργότερα προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Φενεού. Από το 2011 υπάγεται στο δήμο Σικυωνίων. Νομός Κορινθίας-Κάτω Ταρσός Δήμος Φενεού - Ταρσός
Ουμπάλντα, Γυμνή και Καυτή

Η ταινία με τίτλο Ubalda, Γυμνή και Καυτή είναι ταινία Ιταλικής παραγωγής, έτους 1972, διάρκειας 86 λεπτών, του επονομαζόμενου είδους "ντεκαμερότικο", ήτοι ερωτικές-κωμικές ιστορίες βασισμένες σε μεσαιωνικούς θρύλους (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: Quel Gran Pezzo Dell Ubalda Tutta Nuda E Tutta Calda).

 Στα χρόνια του Μεσαίωνα, ένας αδέξιος ιππότης επιστρέφει στο σπίτι του, όπου τον περιμένει η σύζυγός του. Αισθησιακή και όμορφη καθώς είναι, προσελκύει πολλά αρσενικά που λιώνουν γι’ αυτήν. Όμως αυτός δεν είχε λόγους να ανησυχεί κατά την απουσία του, αφού της είχε φορέσει ζώνη αγνότητας, κι αυτός έχει μόνο το κλειδί. Τώρα λοιπόν είναι η ευκαιρία να του αποσπάσουν το κλειδί οι επίδοξοι εραστές και να την απολαύσουν κι εκείνοι…
Γιώργος Μπιτζίδης

Ο Γιώργος Μπιτζίδης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας του Πανσερραϊκού. Αγωνίστηκε επίσης στον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς.

 Ο Μπιτζίδης υπήρξε βασικός σέντερ φορ της ομάδας του Πανσερραϊκού από την πρώτη χρονιά ίδρυσης του, το 1964. Η ομάδα της Μακεδονίας κατέκτησε την πρώτη θέση στην δεύτερη κατηγορία και μαζί το δικαίωμα να αγωνιστεί στην πρώτη εθνική. Οι Σερραίοι παρέμειναν στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1971, όταν και υποβιβάστηκαν για μία μόνο χρονιά. Στο διάστημα εκείνο, ο Μπιτζίδης πέτυχε 79 γκολ, όντας πάντα ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου. Βοήθησε την ομάδα των Σερρών να ανέβει και πάλι στην πρώτη εθνική, πριν μεταγραφεί στον Άρη το καλοκαίρι του 1972.Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια, βοηθώντας να καλυφθεί το κενό του τιμωρημένου Αλέκου Αλεξιάδη, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς την σεζόν 1973-74. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Χριστίνα Ίνγκεσντοτερ της Σουηδίας

Η Χριστίνα Ίνγκεσντοτερ, σουηδικά: Kristina Ingesdotter, (11ος αιώνας – 18 Ιανουαρίου 1122) ήταν Σουηδή πριγκίπισσα και πριγκίπισσα στο μεγάλου Νόβγκοροντ, το Ροστόφ και το Μπέλγκοροντ, με τον γάμο της με τον μεγάλο πρίγκιπα Μστισλάβ Α' του Κιέβου.

 Ήταν κόρη του βασιλιά Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας και της Βασίλισσας Ελένας. Η Ελένα ήταν αδελφή του βασιλιά Μπλοτ-Σβεν της Σουηδίας. Ήταν πιθανώς η μεγαλύτερη από τις τρεις βασιλικές κόρες, καθώς είχε παντρευτεί πριν από τις αδερφές της Μάργκαρετ Φρένκουλλα και Αικατερίνη Ίνγκεσντοτερ της Σουηδίας. Η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Mστισλάβ Α΄, ο οποίος ήταν πρίγκιπας του μεγάλου Νόβγκοροντ, του Ροστόφ και του Μπέλγκοροντ. Έτσι κατά τη διάρκεια του γάμου τους είχε τους αντίστοιχους τίτλους. Σύμφωνα με τον Βασίλι Τατίστσεφ, παντρεύτηκαν το 1095. Ο Πολωνός ιστορικός Νταρίους Νταμπρόβσκι δήλωσε ότι ο Τατίστσεφ δεν βασίστηκε σε αξιόπιστη πηγή. Η Χριστίνα παντρεύτηκε τον Μστισλάβ Α΄ μεταξύ 1090 και 1096 . Η προσωπική σφραγίδα της Χριστίνας βρέθηκε από τους αρχαιολόγους, η οποία απεικονίζει μία γυναίκα με στέμμα και αύρα αγίου και την επιγραφή «Αγία Χριστίνα» στα ελληνικά. Η πριγκίπισσα Χριστίνα προτείνεται να απεικονίστηκε ως Αγία Χριστίνα στην εκκλησία της Νερεντίτσας, κάτι που ερμηνεύτηκε ως σημάδι ότι μπορεί να λατρευόταν τοπικά ως αγία εκεί. Ο πατέρας της, ο βασιλιάς Ίνγκε Α΄, απεβίωσε το 1110 και τον διαδέχθηκαν στον σουηδικό θρόνο οι ανιψιοί του. Ζώντας στη Ρωσία, η Χριστίνα ήταν στη Σουηδία και θεωρήθηκε πολύ μακριά για να της δοθεί μερίδιο στην κληρονομιά του πατέρα της, αφήνοντας μόνο τις μικρότερες αδελφές της, τη βασίλισσα Mάργκαρετ της Δανίας και την Αικατερίνη ως κληρονόμους του πατέρα τους. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η Mάργκαρετ μοιράστηκε την κληρονομιά της με την ανιψιά της Ίνγκριντ στη Νορβηγία και την ανιψιά της Ίνγκεμποργκ στη Δανία, δίνοντάς τους από ένα τέταρτο: η Ίνγκεμποργκ ήταν η κόρη της Χριστίνας και το μόνο από τα παιδιά της, που κατοικούσε στη Σκανδιναβία. Έζησε στη Δανία μετά τον γάμο της με έναν Δανό πρίγκιπα μερικά χρόνια αργότερα, που θα μπορούσε να υπολογιστεί ως μερίδιο στην κληρονομιά από τη μητέρα της, Χριστίνα. Η Χριστίνα απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1122. Τρία χρόνια μετά το τέλος της, ο σύζυγός της Msστισλάβ Α΄ έγινε μέγας πρίγκιπας του Κιέβου. Ίνγκεμποργκ, παντρεύτηκε τον Κνούτο Λαβάρντ της Γιουτλάνδης και ήταν μητέρα του Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Μάλμφριντ του Κιέβου, παντρεύτηκε τους: (1) Σίγκουρντ Α΄ τον Σταυροφόρο βασιλιά της Νορβηγίας, (2) Έρικ Β΄ της Δανίας. Ευπραξία, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό, γιο του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Βσέβολοντ του Πσκοβ Mαρία Μστισλάβνα του Κιέβου, παντρεύτηκε Βσέβολοντ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου. Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου. Ροστισλάβ Α΄ μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου. Σβιατοπόλκ του Πσκοφ. Ρογκέντα, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ της Βολυνίας. Ξένια, παντρεύτηκε τον Μπριάτσισλαβ του Ιζιασλάβλ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Christine of Sweden στο Wikimedia Commons
1495 Ελσίνκι

Ο Ελσίνκι (Helsinki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,391. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη, πρωτεύουσα της χώρας.

 Η μέση διάμετρος του Ελσίνκι εκτιμάται σε 18,37 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,120 ± 0,026. Ο Ελσίνκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 19 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1979

Το 29ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στο Κουβέιτ, από 1 ως 15 Ιουνίου 1979. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ιράκ που νίκησε την Ιταλία στα πέναλτι.

 Στην τελική φάση προκρίθηκαν 6 χώρες (συνολικά μετείχαν 27), έπειτα από προκριματικούς αγώνες σε ομίλους που διεξήθησαν τις σεζόν 1977-78 και 1978-79. Οι χώρες που προκρίθηκαν και όσα ματς είναι γνωστά από την προκριματική φάση έχουν ως εξής: Αυστρία : απέκλεισε: Βέλγιο, Γαλλία (4-3, 0-3), Ιράν. Ιταλία: απέκλεισε: Γερμανία (2-0, 1-0), Αλγερία (3-1, 1-2), Ολλανδία (2-1, 1-0). Ιράκ : απέκλεισε: Μαρόκο (3-0), Ελλάδα (2-0), και Σαουδική Αραβία (αποσύρθηκε). Στο άλλο ματς: Ελλάδα-Μαρόκο: 3-0. Όλοι αγώνες έγιναν στη Βαγδάτη. Βαθμολογία: 1) Ιράκ 4β., 2) Ελλάδα 2β, 3) Μαρόκο 0β. Σενεγάλη . Μπαχρέιν . Κουβέιτ : διοργανώτρια Οι έξι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων. Στη συνέχεια οι δύο πρώτες ομάδες αγωνίστηκαν στους ημιτελικούς και οι νικήτριες στον τελικό. Για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης έγιναν αγώνες για τις θέσεις 5η-6η και 3η-4η. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε το Ιράκ, που επικράτησε στον τελικό της Ιταλίας στα πέναλτι, για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση. Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Κουβέιτ, στο στάδιο Sabah Al-Salim. Ιταλία-Αυστρία: 2-0 Ιράκ-Κουβέιτ: 2-0 5η θέση Σενεγάλη-Μπαχρέιν: 3-2 (παρ.). 3η θέση Κουβέιτ-Αυστρία: 3-1. ΤΕΛΙΚΟΣ (14/6/1979) Ιράκ- Ιταλία: 0-0 (4-3 πέν.). RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία Οι αγώνες του Ιράκ προς τον τίτλο
Via Triumphalis

Η Via Triumphalis δηλαδή «Θριαμβική Οδός» (ιταλ.: Via Trionfale) είναι Ρωμαϊκή οδός που οδηγεί στη Ρώμη και εντός της Ιταλίας. Επρόκειτο για αρχαίο δρόμο, που ένωνε τη Ρώμη με τους Βηίους (Veii). Το βόρειο τέρμα της Οδού συνδέεται με τη Via Cassia.

 Το όνομα που δόθηκε στην Οδό πιθανότατα χρονολογείται από τη νίκη του Mάρκου Φούριου Κάμιλλου επί της πόλης των Βηίων γύρω στο 396 π.Χ., για την οποία του παραχωρήθηκε το δικαίωμα θριάμβου στην οδό, που οδηγούσε από τους Βηίους στον λόφο του Καπιτωλίου (Mons Campitolius). Στους Ρωμαίους στρατηγούς απένειμαν έναν θρίαμβο, που παραδοσιακά προχωρούσε από το Άρεως Πεδίον κατά μήκος αυτού του δρόμου ως το Καπιτώλιο. Η διαδρομή ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης και περιγράφτηκε από τον Φλάβιο Μπιόντο στο έργο του Roma Triumphans, βιβλίο X. Σημαντικά αρχαία τοπόσημα ήταν η Θριαμβική Γέφυρα (Pons Neronianus) επάνω από τον Τίβερη, τώρα κατεδαφισμένη, η Θριαμβική Πύλη (Porta Triumphalis), η Αψίδα των Αρκαδίου, Ονωρίου και Θεοδοσίου Α΄ και ο τερματισμός της διαδρομής στον ναό του Ιανού Τετραμέτωπου (Janus Quadrifrons). Το βιβλίο του 1828 Μία περιήγηση στην Ιταλία και τη Σικελία σημειώνει ότι η Via Trionfale ήταν «μόλις οκτώ πόδια πλάτος και τελείως αψιδωτή με δέντρα» εκείνη τη χρονική περίοδο. Το βιβλίο αναφέρει επίσης ότι ο δρόμος ήταν «στρωμένος με πέτρες μεγέθους δύο ή τριών ποδιών, ακανόνιστες, αλλά στενά προσαρμοσμένες μεταξύ τους, και τόσο βαθιά βυθισμένες στο έδαφος, που ακόμη είναι σε καλή κατάσταση μετά την πάροδο τόσων αιώνων». Εκείνη την εποχή, σημειώθηκε επίσης ότι ορισμένες από τις πέτρες είχαν σκαλισμένα τα αρχικά "VN", που σημαίνει "via numinis". Το αναβρυτήριο της πλατείας Πίου υπάρχει στη διαδρομή. Αυτό κατασκευάστηκε το 1862 από τον πάπα Πίο Θ΄, αντικαθιστώντας μία παλαιότερη κρήνη του πάπα Παύλου Ε΄ από το 1614. Το αναβρυτήριο σχεδιάστηκε από τον Φιλίππο Μαρτινούκι. Δεν φαίνεται πια, λόγω της ανύψωσης και της διεύρυνσης της Οδού Θριάμβων. Paolo Liverani, Paolo and Spinola, Giandomenico (2006). Η νεκρόπολη του Βατικανού κατά μήκος της Via Trionfale, στο Ferdinando Buranelli (επιμ.), Μουσεία του Βατικανού. Οι οδηγοί, Ρώμη, De Luca Editori d'Arte. (ISBN 978-88-8016-752-5)
RCAF Μοίρα No. 437

Η Μοίρα 437 "Husky" είναι μονάδα της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας που υπάγεται στον Καναδικό Στρατό. Εδρεύει στο CFB Trenton. Ρόλος της είναι η αερομεταφορά μακρινών αποστάσεων για την Royal Canadian Air Force, την Καναδική Π.Α.

 Ιδρύθηκε στην Αγγλία στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 και ασχολείται με μεταγωγές μέχρι το 1946, όπου και παύει η λειτουργία της. Επανιδρύεται το 1961 στο Τρέντον και εξοπλίζεται αρχικά με CC-106 Yukon. Το 1972 εξοπλίζεται με CC-137 Husky. Με την λειτουργία των CC-137 ξεκινά και την δραστηριότητα του εναέριου ανεφοδιασμού, παράλληλα με τις μεταγωγές. Συχνά η Μοίρα 437 οργανώνει την μεταφορά υψηλά ιστάμενων προσώπων και κυβερνητικών στελεχών, όπως της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' της Αγγλίας και του Πρωθυπουργού του Καναδά. Η Μοίρα πλέον λειτουργεί τα CC-150 Polaris, τροποποιημένη έκδοση του Airbus A310. Από τον Αύγουστο του 2007 θα σταθμεύσουν και τα C-17 Globemaster III. Σλόγκαν της είναι το «Omnia Passim» (Οτιδήποτε Οπουδήποτε). www.rcaf.com DND - Ιστορία της 437ης Μοίρας
Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ

Η Πήτερμπορο Γιουνάιτεντ είναι μια αγγλική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Πήτερμπορο. Ιδρύθηκε το 1934. Συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν. Έδρα της ομάδας είναι το London Road Stadium, χωρητικότητας 14640 θεατών. Έχει κερδίσει τη Φούτμπολ Λιγκ Του τις περιόδους 1960-61 και 1973-74. Καλύτερο αποτέλεσμα στο Κύπελλο Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) ήταν τα προημιτελικά την περίοδο 1964-65 και στο Λιγκ Καπ Αγγλίας τα ημιτελικά την περίοδο 1965-66.

 Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ στην ιστοσελίδα BBC Sport: Νέα ομάδας – Πρόσφατα αποτελέσματα – Προσεχή παιχνίδια – Στατιστικά ομάδας Official Site Official Forum Largest Supporter Forum Every match result and League table since they joined the Football League Peterborough United στη σελίδα Football Club History Database UpThePosh! The Peterborough United Database Un-Official Posh Fans Podcast Peterborough United Supporters FC (PUSFC) London Road Stadium review from thisisfootball.co.uk Opinions And Views of the Fans, The Peterborough United Blog Αρχειοθετήθηκε 2010-02-16 στο Wayback Machine. The goal that made it Peterborough United play-off record
Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου

Ο Μέγας Δούκας του Λουξεμβούργου είναι ο αρχηγός κράτους του Λουξεμβούργου . Το Λουξεμβούργο είναι μεγάλο δουκάτο από τις 15 Μαρτίου 1815, όταν προέκυψε από το έδαφος του πρώην Δουκάτου του Λουξεμβούργου . Ήταν σε προσωπική ένωση με το Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών μέχρι το 1890 υπό τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου. Το Λουξεμβούργο είναι το μοναδικό κυρίαρχο δουκάτο του κόσμου και από το 1815 έχουν υπάρξει εννέα μονάρχες, συμπεριλαμβανομένου του τρέχοντος.

 Το σύνταγμα του Λουξεμβούργου ορίζει τη θέση του μεγάλου δούκα ως εξής: Ο Μεγάλος Δούκας είναι ο αρχηγός του κράτους, σύμβολο της ενότητάς του και εγγυητής της εθνικής ανεξαρτησίας. Ασκεί εκτελεστική εξουσία σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους της χώρας. Ο Μεγάλος Δούκας δεν λαμβάνει κάποιο μισθό αλλά η βασιλική οικογένεια λαμβάνει ετησίως 300.000 χρυσά φράγκα (δηλαδή 281.000 ευρώ) για τις λειτουργίες της. Το 2017 ο ετήσιος προϋπολογισμός του Λουξεμβούργου εμπεριείχε και 10 εκατομμύρια για τα έξοδα της βασιλικής οικογένειας. Ο διάδοχος κληρονόμος μπορεί να αποκτήσει το στυλ «Κληρονομικός Μεγάλος Δούκας». Ο σημερινός κληρονόμος είναι ο Κληρονομικός Μεγάλος Δούκας Γουλιέλμος. Τον Ιούνιο του 2011, μειώθηκαν έγινε αλλαγή στο κανόνα για τη σειρά διαδοχής, επιτρέποντας σε κάθε νόμιμο θηλυκό απόγονο στον οίκο του Νασσάου να συμπεριληφθεί στη σειρά διαδοχής. Οι παραδοσιακοί τίτλοι του μεγάλου δούκα είναι οι εξής: Ελέου Θεού, Μεγάλος Δούκας του Λουξεμβούργου, Δούκας του Νασάου, Κόμης Παλατίνος του Ρήνου, Κόμης του Σάιν, του Κόνιγκσταιν, του Κατζενελμπόγκεν και του Ντίεζ, Κυβερνήτης του Χάμερσταϊν, Λόρδος του Μάλμπεργκ, του Βισμπάντεν, του Άιντσταϊν, του Μέρενμπεργκ, του Λίμπουργκ και του Έπσταϊν.
Αίπεια Μεσσηνίας

Η Αίπεια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 157 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Άνθειας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Η Αίπεια βρίσκεται σε υψόμετρο 31 μέτρων και παλαιότερα ονομαζόταν Φαρμίον,μέχρι το 1867. 21-04-1835, ο οικισμός Φαρμίον προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας. 10-07-1867, ο οικισμός Φαρμίον μετονομάζεται σε Αίπεια. 31-08-1912, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στην Κοινότητα Ανθείας. 16-10-1940, ο οικισμός Αίπεια καταργείται. 14-03-1971, αναγνώριση του οικισμού Αίπεια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Ανθείας. 04-12-1997, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από την Κοινότητα Ανθείας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας. 07-06-2010, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Ελισάβετ της Πολωνίας, δούκισσα της Πομερανίας

Η Ελισάβετ Καζιμιερζόβνα, πολων. Elżbieta Kazimierzówna (1326 - 1361) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καζιμίρ Γ΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Πολωνίας και της Αλντόνας των Γκεντιμινιδών, κόρης του Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Παντρεύτηκε το 1343 τον Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και είχε τέκνα: Ελισάβετ 1347-1393, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας. Καζιμίρ Δ΄ π. 1351-1377, δούκας της Πομερανίας-Στολπ. Frost, Robert I. (2015). The Making of the Polish-Lithuanian Union 1385-1569. Volume 1. Oxford University Press. Lerski, George J. (1996). "Kazimierz IV". Historical Dictionary of Poland, 966-1945. ABC-CLIO.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1976-1977

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1976–77 ήταν το 18ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 12η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας δύο βαθμούς μπροστά από τους Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ και τρεις από την ΑΕΚ, καθώς οι τέσσερις αυτές ομάδες διεκδίκησαν μέχρι τέλους τον τίτλο του πρωταθλητή. Στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού δεν τα κατάφεραν να παραμείνουν στην κατηγορία ο Ατρόμητος Αθηνών και ο Παναιτωλικός. Ο τελευταίος ισοβάθμησε με άλλες τρεις ομάδες στις θέσεις 14 έως 17 και υποβιβάστηκε λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων.

 Παναθηναϊκός Προπονητές: Αϊμορέ Μορέιρα, Αντώνης Μηγιάκης, Νίκος Τζουνάκος, Κάζιμιρ Γκόρσκι. Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Ν.Βαλλιάνος (5), Κωνσταντίνου (30), Πανόπουλος (1). Αμυντικοί: Γιαννακούλας (17/1), Γονιός (29), Δημητρίου (20), Ελευθεριάδης (25/6), Καψής (28/1), Κίζας (12), Κώτσος (2), Οικονόμου (8), Στεφανάκης (31). Μέσοι: Βάγγης (6), Βακάλης (15), Δομάζος (26/2), Ελευθεράκης (26/4), Λιβαθηνός (27/4), Ροκίδης (2), Τζόρτζεβιτς (21/5). Επιθετικοί: Άλβαρες (32/19), Αντωνιάδης (23/18), Ασλανίδης (15/1), Βάλιαν (11), Παπαδημητρίου (22/5). Στην ομάδα ανήκαν και οι: Αλεξίου, Τομαράς. Βαθ = Βαθμοί , Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Συντ. =Συντελεστής τερμάτων; Βαθμολογία (νίκη: 2 βαθμοί, ισοπαλία: 1 βαθμός, ήττα: 0 βαθμοί) Ο Ατρόμητος είχε τιμωρηθεί με αφαίρεση 2 βαθμών Ο αγώνας Πανσερραϊκού - Ατρόμητου κατοχυρώθηκε με σκορ 2-0 άνευ αγώνα, γιατί ο Ατρόμητος δεν προσήλθε στον αγώνα, ενώ του αφαιρέθηκαν δύο βαθμοί (31η αγωνιστική). Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 1976-77