IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
665 Σαμπίνε

Η Σαμπίνε (Sabine) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,59. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Βίλχελμ Λόρεντς, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Σαμπίνε εκτιμάται σε 51,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,3895. Η Σαμπίνε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 17 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Φοίβος, Αθηνά και Πρωτέας

Ο Φοίβος και η Αθηνά ήταν οι επίσημες μασκότ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και ο Πρωτέας ήταν η επίσημη μασκότ των Θερινών Παραολυμπιακών Αγώνων του 2004, που διεξήχθησαν και οι δύο στην Αθήνα. Η Φοίβος και η Αθηνά είναι ένα από τα λίγα παραδείγματα ανθρωπόμορφων μασκότ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα των μασκότ, «η δημιουργία τους εμπνεύστηκε από μια αρχαία ελληνική κούκλα και τα ονόματά τους συνδέονται με την αρχαία Ελλάδα, ωστόσο τα δύο αδέρφια είναι παιδιά της σύγχρονης εποχής - ο Φοίβος και η Αθηνά αντιπροσωπεύουν τη σύνδεση μεταξύ της ελληνικής ιστορίας και των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. ." Η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 υποστήριξε ότι οι μασκότ αντιπροσώπευαν «τη συμμετοχή, την αδελφοσύνη, την ισότητα, τη συνεργασία, το δίκαιο παιχνίδι και την παντοτινή ελληνική αξία της ανθρώπινης προόδου». Για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, η ATHOC ζήτησε στη συνέχεια από τον Γκόγκο τη δημιουργία μιας νέας μασκότ στα πρότυπα του Φοίβου και της Αθηνάς. Έτσι, δημιούργησε τον Πρωτέα, έναν ιππόκαμπο που πρέπει να μεταφέρει τη ψυχή των αγώνων και τον σταθερό στόχο των αθλητών να επιτύχουν την αριστεία. Οι μασκότ έχουν ζωγραφιστεί σε διάφορα αντικείμενα προς πώληση, όπως πινέζες, ρούχα και άλλα αναμνηστικά αντικείμενα .

 Οι μασκότ πήραν το όνομά τους από τους Έλληνες θεούς Απόλλωνα και Αθηνά, με τον πρώτο να μετονομάζεται σε Φοίβος, που είναι ένα εναλλακτικό του επίθετο. Σχεδιάστηκαν ελεύθερα σύμφωνα με μια αρχαϊκή ελληνική τερακότα δαίδαλα του 7ου αιώνα π.Χ., η οποία προτάθηκε από τους επιμελητές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Πριν από τους Αγώνες, μια ομάδα που σχετίζεται με την Ελληνική Εταιρεία Αρχαιόφιλων και μια ελληνική πολυθεϊστική ομάδα που ονομάζεται Επιτροπή για την Ελληνική Θρησκεία Δωδεκάθεον, αφιερωμένη στη διατήρηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, έκανε μήνυση για τις μασκότ, υποστηρίζοντας ότι «προσβάλλουν άγρια» την αρχαία ελληνική θρησκεία . Σε μια συνέντευξη στο ραδιόφωνο του BBC στις 26 Ιουνίου 2004, ο Δρ Παναγιώτης Μαρίνης, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιόφιλων, είπε ότι οι μασκότ: « Χλευάζουμε τις πνευματικές αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού υποβιβάζοντας αυτές τις ίδιες ιερές προσωπικότητες που τιμούνταν κατά τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για τους λόγους αυτούς έχουμε προχωρήσει σε νομικές ενέργειες απαιτώντας την τιμωρία των υπευθύνων. " Το γεγονός ότι η οργανωτική επιτροπή αναφέρθηκε στα δαίδαλα ως κούκλες έχει προκαλέσει κάποια διαμάχη μεταξύ μελετητών του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, καθώς τα δαίδαλα ήταν θρησκευτικά αντικείμενα. . Ο ιστότοπος των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008 σημειώνει "τα πόδια τους, τους μακρύ λαιμό και τα αδύναμα κεφάλια τους" και αναφέρει τη μπερδεμένη μυθολογία όπως εκδόθηκε από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Ωοτοκία

Ωοτόκα ονομάζονται τα ζώα που γεννούν αυγά (ωα) με καθόλου ή πολύ μικρή εμβρυϊκή ανάπτυξη. Αυτή είναι η μέθοδος αναπαραγωγής στα περισσότερα ψάρια, αμφίβια, ερπετά, όλα τα πτηνά, τα μονοτρήματα, και τα περισσότερα έντομα, μαλάκια και ορισμένες αραχνείδες.

 Με επιστημονική σχολαστικότητα, μπορούν να διαφοροποιηθούν πέντε τρόποι αναπαραγωγής βασισμένοι στις σχέσεις μεταξύ ζυγωτών και γονέων: Εξωτερική-ωοτοκία: όπου η γονιμοποίηση είναι εξωτερική. Έτσι αναπαράγονται τα αρθρόποδα, τα ψάρια, και τα περισσότερα είδη των βατράχων. Εσωτερική-ωοτοκία: όπου η γονιμοποίηση είναι εσωτερική, το θηλυκό γεννά τα ζυγωτά ως αυγά με βαρυσήμαντο τον κρόκο του αυγού. Έτσι αναπαράγονται συνήθως τα πτηνά. Ωοτοκία ή Ωο-ζωοτοκία: γίνεται με τη διατήρηση των ζυγωτών στο σώμα του θηλυκού ή στο σώμα του αρσενικού, χωρίς όμως να υπάρχουν αλληλεπιδράσεις στη διατροφή μεταξύ ζυγωτών και γονέων. Το σκουλίκι Anguis fragilis είναι ένα παράδειγμα Ωο-ζωοτοκίας. Στον ιππόκαμπο, οι ζυγώτες διατηρούνται στο κοιλιακό μάρσιπο του αρσενικού. Στο βάτραχο Rhinoderma darwinii, οι ζυγωτές αναπτύσσονται σε ένα φωνητικό σάκο, ενώ στο βάτραχο Rheobatrachus, οι ζυγωτές αναπτύσσονται στο στομάχι. Ιστοτροφική ζωοτοκία: οι ζυγωτές αναπτύσσονται στις σάλπιγγες του θηλυκού, και βρίσκουν τα θρεπτικά συστατικά τους με ωοφαγία ή αδελφοφαγία, για παράδειγμα ο ενδομήτριος κανιβαλισμός σε ορισμένους καρχαρίες ή στη μαύρη σαλαμάνδρα (Salamandra atra). Αιμοτροφική ζωοτοκία: Τα θρεπτικά συστατικά παρέχονται από το θηλυκό, συχνά μέσω του πλακούντα. Στο βάτραχο Gastrotheca ovifera, τα έμβρυα τρέφονται από τη μητέρα μέσω εξειδικευμένων βραγχίων. Η σαύρα Pseudomoia pagenstecheri και τα περισσότερα θηλαστικά εμφανίζουν αιμοτροφική ζωοτοκία.Τα αυγά των χερσαίων ωοτόκων ζώων συχνά προστατεύονται από ένα κέλυφος, όπως στα ερπετά και τα έντομα, το οποίο δημιουργείται μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εσωτερικής γονιμοποίησης. Τα υδρόβια ωοτόκα ζώα, όπως τα ψάρια και τα αμφίβια, γεννούν τα αυγά τους πριν από τη γονιμοποίηση, και το αρσενικό αφήνει το σπέρμα του πάνω από τα πρόσφατα γεννημένα αυγά σε μια διαδικασία που ονομάζεται εξωτερική γονιμοποίηση.
Κούτελη Αχαΐας

Η Κούτελη είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας που αποτελεί σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Κούτελης ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 862 μέτρων νοτιοδυτικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από αυτά. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 57 κάτοικοι.

 Ονομάζεται και Νέα Κούτελη σε αντιδιαστολή με την Παλαιά Κούτελη, η οποία αποτελούσε το αρχικό χωριό προτού εγκαταληφθεί από τους περισσότερους κατοίκους της με τη δημιουργία του νέου χωριού τη δεκαετία του '70. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κούτελης Αχαΐας Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κούτελης Αχαΐας exploring-greece.gr - Κούτελη
Παναγιώτης Κοδρικάς

Ο Παναγιώτης Κοδρικάς (1762-1827) ή Παναγιωτάκης Κατζηλλιέρης ήταν λόγιος του 18ου-19ου αιώνα, ο οποίος υπηρέτησε τους Φαναριώτες ηγεμόνες και υπήρξε από τους ηγέτες τής αντικοραϊκής μερίδας.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Το επώνυμο Κοδρικάς ήταν εξαρχαϊσμένος τύπος τού μητρικού επωνύμου Κουτρικάς, το δε πατρικό επώνυμο Κατζηλλιέρης (από οικογένεια Κεφαλλήνων ευγενών) άρχισε να το χρησιμοποιεί πολύ αργότερα στη ζωή του, εξαρχαΐζοντας το σε Καγκελλάριος. Στην Κωνσταντινούπολη συμπλήρωσε την εκπαίδευσή του στην τουρκική και στη γαλλική γλώσσα, ενώ υπηρέτησε επί έξι χρόνια ως γραμματέας τού Πατριάρχη Ιεροσολύμων, ο οποίος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, το δε 1783 διορίστηκε πρώτος γραμματέας τής ηγεμονίας τής Βλαχίας υπό τον ηγεμόνα Μιχαήλ Σούτσο, τον οποίο ακολούθησε κατόπιν και στη Μολδαβία. Το 1825 διορίσθηκε μαζί με τους Ν. Σκούφο και Α. Βογορίδη διπλωματικός αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Παρίσι . Μετέφρασε από τα γαλλικά τα Πολιτικά «του μουσιού Ρεάλ» κατ’ εντολή του ηγεμόνα Ουγγροβλαχίας Μιχαήλ Σούτσου. Το έργο του φυλάγεται στην βιβλιοθήκη Μηλέων της Θεσσαλίας με αύξοντα αριθμό 16. Περιέχει επίσης επιστολή του συγγραφέα προς τον Μιχαήλ Σούτσο και πρόλογο που αντιτίθεται στις γνώμες του Κοραή περί της νέας Ελληνικής γλώσσας. Σπυρίδων Π. Λάμπρος, επιμ. (1902). Αθηναίοι Βιβλιογράφοι και Κτήτορες Κωδίκων κατά τους Μέσους Αιώνας και επί Τουρκοκρατίας. Αθήνα: Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρης, Τυπογραφείον "Εστία". Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983 Παναγιώτης Δ. Μιχαηλάρης, 2002: Επιστολές του Κωνσταντίνου Σταμάτη στον Παναγιώτη Κοδρικά για τη Γαλλική Επανάσταση, Αθήνα: Ιδεόγραμμα. Παναγιώτης Κοδρικάς στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Βιτόριο Γκάσμαν

Ο Βιτόριο Γκάσμαν (Vittorio Gassman, 1 Σεπτεμβρίου 1922 - 29 Ιουνίου 2000) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου καθώς επίσης σκηνοθέτης αλλά και Ιππότης Μεγαλόσταυρου της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο Βιτόριο Γκάσμαν γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου του 1922 στη Γένοβα. Ο πατέρας του ήταν Γερμανός και η μητέρα του Εβραία. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, έχοντας έμφυτη την ηθοποιία, μετέβη στη Ρώμη όπου και σπούδασε στην Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στη διάρκεια του Β' Π.Π., το 1942, ενώ από τον επόμενο χρόνο άρχισε να γίνεται γνωστός ερμηνεύοντας διάφορους ρόλους, κυρίως υπό την διεύθυνση του Λουκίνο Βισκόντι, που τον έκαναν πολύ σύντομα έναν από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς της εποχής του. Το 1952 συγκρότησε δικό του θίασο, το ιταλικό "Θέατρο Τέχνης", συνεργαζόμενος με τον Λ. Σκουαρζίνα. Στο θεατρικό του ρεπερτόριο περιλαμβάνονταν έργα πολλών και διαφορετικών συγγραφέων μεταξύ των οποίων ήταν οι Αισχύλος, Σενέκας, Σαίξπηρ, Ίψεν, Ούγκο Μπέτι, Τένεση Γουίλιαμς, Ανούιγ κ.ά. Στον κινηματογράφο σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία. Από ένα σύνολο 124 συμμετοχών του σε κινηματογραφικές και θεατρικές παραγωγές, τόσο στην Ιταλία όσο και στο Χόλιγουντ, διακρίθηκε σε δραματικούς και κωμικούς ρόλους.

 "Πικρό ρύζι" (Riso Amaro), σκηνοθεσία ντε Σάντις, 1956. "Πόλεμος και Ειρήνη" (War and Peace), σκηνοθεσία Κ. Βίντορ, 1956, γυρισμένη στο Χόλιγουντ. "Ο Κλέψας του Κλέψαντος" (Soliti Ignoti), σκηνοθεσία Μ. Μονιτσέλι, 1958 "Ο Μεγάλος Πόλεμος" (La Grande Guerra), σκηνοθεσία Μ. Μονιτσέλι, 1959 "Ο Φανφαρόνος" (Il Sorpasso), σε σκηνοθεσία Ρ. Ρίζι, 1962 "Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε" (L' Armata Brancaleone), σκηνοθεσία Μ. Μονιτσέλι, 1966, εξ ου η προσωνυμία "Μπρακαλεόνε". "Άρωμα γυναίκας" (Rofumo di donne), σε σκηνοθεσία Ντ. Ρίζι, 1974, θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία σε ρόλο τυφλού στρατιωτικού. "Είμαστε τόσο αγαπημένοι" (C' eravamo tanto amati), σε σκηνοθεσία Ε. Σκόλα, 1975 "Η Ταράτσα" (La Tarrazza), σε σκηνοθεσία Ε. Σκόλα, 1980 Ο Βιτόριο Γκάσμαν είχε τελέσει τρεις γάμους. Πρώτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός Νόρα Ρίτσι με την οποία απέκτησε μία κόρη την Πάολα. Το 1952 νυμφεύθηκε στην Αμερική τη διάσημη ηθοποιό Σέλεϊ Γουίντερς, με την οποία απέκτησε επίσης μία κόρη, την Βιτόρια, πριν χωρίσουν το 1954, όπου και επέστρεψε στην Ιταλία. Ακολούθησε ο τρίτος του γάμος με την Ντιλέτα Ντ΄ Άντρεα με την οποία και απέκτησε τον γιο του Τζάκομπο. Απεβίωσε αιφνίδια από μυοκαρδίτιδα, στην οικία του στη Ρώμη, στις 29 Ιουνίου, του 2000 σε ηλικία 78 ετών. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.17ος, σελ.446. Βιτόριο Γκάσμαν στην IMDb Ο Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης Βιττόριο Γκάσμαν αποβιβάζεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, όπου του επιφυλάσσεται εγκάρδια υποδοχή.-09/10/1963 (Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο)
Σκλάβοι στα δεσμά τους (ταινία)

Το Σκλάβοι στα δεσμά τους είναι μια ελληνική δραματική ταινία εποχής, σε παραγωγή Νίκου Σέκερη. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Τώνης Λυκουρέσης ενώ το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τους Γιάννη Μαρούδα και Μαρία Βαρδάκα, και βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Η ταινία απέσπασε πολλές καλές κριτικές και βραβεία. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 2008 κέρδισε 10 βραβεία.

 Στην Κέρκυρα των αρχών του 20ού αιώνα, ένας νεαρός, ο Άλκης (Κωνσταντίνος Παπαχρόνης), ερωτεύεται την Ευλαλία Οφιομάχου (Ρηνιώ Κυριαζή), κόρη ενός (κάποτε) εύπορου κτηματία και ξεπεσμένου αριστοκράτη, του κόντε Αλέξανδρου Οφιομάχου (Γιάννης Φέρτης), ο οποίος πλέον έχει οικονομικά προβλήματα. Ο ευκατάστατος γιατρός και βουλευτή Αριστείδης Στεριώτης (Άκης Σακελλαρίου) προτίθεται να βοηθήσει τον Άλκη, ζητώντας του όμως ως αντάλλαγμα να παντρευτεί ο ίδιος την Ευλαλία. Ο σκηνοθέτης είπε για την ταινία:Η περίοδος που με ενδιαφέρει κινηματογραφικά είναι η περίοδος των ανατροπών και των αναπόφευκτων κοινωνικών εξελίξεων. Δεν με ενδιαφέρει να σκηνοθετήσω μία ταινία εποχής που να αναλυθεί στην μουσειακή καταγραφή μίας αριστοκρατικής οικογένειας, αναπαριστώντας τους κώδικες της εποχής της. Διεκδικώ να φωτίσω την προσωπικότητα και την ψυχική κατάσταση μέσα από ένα σύγχρονο ερμηνευτικό ύφος, θεωρώντας ότι αντίστοιχες φιλοδοξίες και συγκρούσεις σημαδεύουν και το σήμερα, έναν ολόκληρο αιώνα από την χρονική περίοδο των «Σκλάβων στα δεσμά τους». Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος γράφει:Ο σκηνοθέτης Τώνης Λυκουρέσης δεν προσδίδει βάρος στα θέματά του και καταγράφει την πλοκή χωρίς έμπνευση στο σενάριο και οίστρο στην καλλιτεχνική διεύθυνση. Ενώ η υπόθεση της συναισθηματικής δοσοληψίας και της προδοσίας των αξιών στην καμπή της αντίστροφης πορείας της αριστοκρατίας με την αστική κοινωνία έχει σασπένς, η αναπαράσταση της εποχής δίνεται σχηματικά και οι ερμηνείες είναι εξαιρετικά αγρίως άνισες - άλλες ουδέτερες, ενώ κάποιοι, όπως η Ειρήνη Ιγγλέση, η Δήμητρα Ματσούκα, ο Άκης Σακελαρίου και ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης στην τελευταία του εμφάνιση ενεργοποιούν τους χαρακτήρες τους, χωρίς ωστόσο να τους καθιστούν επείγοντες. Σκλάβοι στα δεσμά τους στην ιστοσελίδα του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης «Ο μαγικός κόσμος του Τώνη Λυκουρέση, Ολοκληρώθηκαν οι Σκλάβοι στα Δεσμά τους», Ημέρα τση Ζάκυνθος, 2 Μαΐου 2008, ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2008. Κριτική της ταινίας από το cinemainfo.gr «Κρατικά βραβεία... σκλάβοι των δεσμών τους», Το Βήμα, 25 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2008. Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας
Νταμιάν Γκρεγκορινί

Ο Νταμιάν Γκρεγκορινί, γεννημένος στην Νις στις 2 Μαρτίου 1979, είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε, στην διάρκεια της καριέρας του, ως τερματοφύλακας για λογαριασμό, μεταξύ άλλων, των ΟΖΚ Νις και ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη. Εργάζεται, από τον Ιούνιο του 2015, ως προπονητής τερματοφυλάκων στην ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη.

 Έχοντας αναδειχθεί ποδοσφαιρικά στην Νις, μεταγράφηκε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ το 2000, προκειμένου να αποτελέσει αναπληρωματικό τερματοφύλακα του Στεφάν Τρεβιζάν. Αγωνίστηκε συνολικά σε 9 αναμετρήσεις για την Ντιβιζιόν 1 κατά την διάρκεια της πρώτης του σεζόν και μόλις σε μία για την σεζόν 2001-2002. Επέστρεψε, τότε, στην Νις, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Λιγκ 1. Αποτέλεσε βασικό τερματοφύλακα της ομάδας έως και το 2006, ενώ πέτυχε να διατηρήσει απαραβίαστη την εστία του για διάστημα 988 αγωνιστικών λεπτών από τις 24 Αυγούστου 2002 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2003. Χάνοντας την θέση του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας που κατείχε από τον άκρως υποσχόμενο και ταλαντούχο νεαρό Ουγκό Λορίς, εντάχθηκε τον Ιανουάριο του 2007 στην ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη. Αγωνίστηκε συνολικά σε 16 αναμετρήσεις πρωταθλήματος και σε δύο αναμετρήσεις για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου και κλήθηκε να καλύψει την απουσία λόγω τραυματισμού του Τζενάρο Μπρασιγκλιάνο, βασικού τερματοφύλακα του συλλόγου, έπειτα από την μεταγραφή του Ολιβιέ Σορέν στην ΑΖ Οσέρ. Μετά τον Οκτώβριο του 2010, καθιερώθηκε ως βασικός τερματοφύλακας της Νανσί, αντικαθιστώντας τον Μπρασιγκλιάνο, ο οποίος παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για μεγάλο διάστημα. Επελέγη τρεις φορές μεταξύ των υποψηφίων για την Μολύβδινη Μπάλα από την ιστοσελίδα Les Cahiers du Football το 2006, το 2007 και το 2010.
Εταιρεία Ζυθοποίας Τέντονγκανγκ

Η Εταιρεία Ζυθοποιίας Τέντονγκανγκ (Τέντονγκανγκ, Τζόσονγκουλ: 대동강 맥주) είναι κρατική βορειοκορεατική εταιρεία ζυθοποιίας μπύρας που παρασκευάζει τη μπύρα Τέντονγκανγκ. Η ζυθοποιία βρίσκεται στην Ανατολική Πιονγιάνγκ αλλά και εγκαταστάσεις δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων.

 Το 2000, η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας αποφάσισε να αγοράσει ένα ζυθοποιείο. Σε αυτό το σημείο, έχοντας καλές σχέσεις με τη Δύση, μέσω συνδέσεων με τη Γερμανία, αγόρασε το άθικτο και ακόμα στη θέση του εργοστάσιο ζυθοποιίας στο κλειστό Ούσερς οφ Τράουμπριντζ στο Ουίλτσαϊρ της της Αγγλίας για 1.5 εκατομμύρια λίρες μέσω του μεσίτη Ούι Όεμς. Καθώς υπήρχαν ανησυχίες ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για παραγωγή χημικών όπλων, μετά από διαβεβαιώσεις του Πίτερ Γουόρντ της εταιρείας ζυθοποιίας Thomas Hardy Brewing and Packaging αγόρασε το εργοστάσιο, και μετά έστειλε μια ομάδα από τη Βόρεια Κορέα για να ταξιδέψει στο Τράουμπριτζ ώστε να το αποσυναρμολογήσει. Τα θεμέλια του εργοστάσιο μπύρας Τέντονγκανγκ τέθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2000. Επανεγκαταστάθηκε και λειτουργεί από το 2002. Η ζυθοποιία βρίσκεται στην επαρχία Σάντονγκ της Πιονγιάνγκ.Η μπύρα πήρε το όνομά του από τον Ποταμό Τέντονγκ, που διασχίζει το κέντρο της Πιονγιάνγκ. Στις 3 Ιουλίου 2009, μια διαφήμιση για το προϊόν μεταδόθηκε στη κρατική Κορεατική Κεντρική Τηλεόραση σε μια σπάνια κίνηση, καθώς υπάρχουν πολύ λίγες διαφημίσεις στη βορειοκορεατική τηλεόραση. Μεταδόθηκε τρεις φορές. Η Εταιρεία Ζυθοποιίας Τέντονγκανγκ είναι ως επί το πλείστον γνωστή εκτός της ΛΔ Κορέας ως παραγωγός της μπύρας Τέντονγκανγκ η οποία είναι η ναυαρχίδα της μπύρας των εταιρειών. Ωστόσο, η ζυθοποιία παράγει επίσης ένα ακόμα εμπορικό σήμα, το εμπορικό σήμα μιας μαύρης μπύρας και μπύρας ρυζιού. Μπύρα στη Βόρεια Κορέα Κορεάτικη κουζίνα Yonhap (2002). North Korea Handbook. ISBN 978-0-7656-3523-5. Ratebeer: Taedonggang Brewery Pyongyang Report: Would you like a Taedonggang Beer? "Pyongyang Watch: Beer Leader" Asia Times articleΑρχειοθετήθηκε 2012-04-14 στο Wayback Machine.
Μεσιέ 71

Το Μεσιέ 71 (γνωστό και ως M71 και NGC 6838) είναι μικρό σφαιρωτό σμήνος που βρίσκεται σε απόσταση 13.000 ετών φωτός στον αστερισμό Βέλος. Εξαιτίας του μεγέθους του θεωρούταν για αρκετό καιρό ότι ήταν ανοικτό σμήνος. Είναι ένα από το πρώτα σφαιρωτά σμήνη που ανακαλύφθηκαν.

 Το Μεσιέ 71 ανακαλύφθηκε από το Φιλίπ Λουά ντε Σεζώ το 1746. Το 1775 παρατηρείται από τον Γιόχαν Γκότφριντ Κέλερ στη Δρέσδη και το 1780 από τον Πιέρ Μεσαίν , ενώ ο Σαρλ Μεσιέ το πρόσθεσε στον κατάλογό την ίδια χρονιά. Ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1783. Το Μεσιέ 71 είναι ένα μικρό σφαιρωτό σμήνος με διάμετρο μόλις 27 έτη φωτός,ενώ με τάξη συγκέντρωσης Χ-ΧΙ σημαίνει ότι είναι και πολύ χαλαρό. Ο ακανόνιστος μεταβλητός αστέρας Z Βέλους είναι μέλος του σμήνους. Το Μεσιέ 71 έχει μία από τις μεγαλύτερες μεταλότητες, δηλαδή ποσότητα μετάλλων σε σχέση με τον Ήλιο, για σφαιρωτό σμήνος, καθώς μόνο το Μεσιέ 69, και αυτό μπορεί να έχει κάποια σχέση με τον αριθμό παλλόμενων μεταβλητών τύπου RR Λύρας, καθώς κανένα από τα δύο έχει τέτοια άστρα. Περιέχει μόνο 8 μεταβλητούς αστέρες. Το M71 θεωρούταν για πολύ καιρό (μέχρι το 1970) ως ένα πολύ πυκνό ανοικτό σμήνος και έτσι ταξινομούταν από τους κορυφαίους αστρονόμους στον τομέα των αστρικών ομάδων καθώς δεν έχει κεντρική συγκέντρωση, μεταβλητούς τύπου RR Λύρας, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι στα σφαιρωτά σμήνη, μεγάλη ποσότητα μετάλλων για αρχαίο σμήνος και μικρό μέγεθος. Όμως καινούργιες φωτομετρικές μελέτες έχουν εντοπίσει ένα κοντό οριζόντιο κλάδο στο διάγραμμα Hertzprurg-Russel του Μ71, που είναι χαρακτηριστικό ενός σφαιρωτού σμήνους. Ο μικρός κλάδος εξηγεί την απουσία μεταβλητών RR Λύρας και οφείλεται στη σχετικά μικρή ηλικία του σμήνους, 9 με 10 δις έτη, η οποία εξηγεί τη μεγάλη περιεκτικότητα σε μέταλλα. Σήμερα, το Μ71 χαρακτηρίζεται ως ένα χαλαρά συγκεντρωμένο σφαιρωτό σμήνος, όπως το Μεσιέ 68 στον αστερισμό Ύδρα, ενώ έχουν παρατηρηθεί μέλη του σμήνους σε απόσταση περίπου 24’ με αποτέλεσμα το σμήνος να φτάνει σε διάμετρο τα 90 έτη φωτός, αλλά η σχέση τους με το σμήνος δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί. Messier71 @ SEDS Messier pages Αρχειοθετήθηκε 2007-12-14 στο Wayback Machine. Messier 71, Galactic Globular Clusters Database page Messier 71, LRGB CCD image based on two hours total exposure
Σάμι Χιουζ

Ο Σάμιουελ «Σάμι» Χιουζ (Samuel "Sammy" Hughes) ήταν Βορειοϊρλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της χώρας του όλων των εποχών σημείωσε τουλάχιστον 722 γκολ σε 748 επίσημους αγώνες.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Κλίφτονβιλ και πέρασε τα επόμενα χρόνια παίζοντας ποδόσφαιρο στην Intermidiate league με διάφορες ομάδες έως το καλοκαίρι του 1949, όταν ο εξαιρετικός κεφαλοσφαιριστής εντάχθηκε στην Γκλεντόραν.Έμεινε εκεί δέκα χρόνια και ήδη από την πρώτη χρονιά σημείωσε 28 γκολ σε 25 αγώνες, 23 από αυτά στο πρωτάθλημα που του έδωσαν το τίτλο του πρώτου σκόρερ, ενώ αναδείχθηκε και πρωταθλητής. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και την επόμενη χρονιά με ίδιο αριθμό τερμάτων. Το 1952–53 ήταν η καλύτερη χρονιά του σημειώνοντας 64 γκολ συνολικά σε επίσημους αγώνες και κατέκτησε τους τίτλους πρωταθλήματος, του Κυπέλλου Πόλης και του Κυπέλλου του Ούλστερ, ενώ έγινε ο πρώτος παίκτης του συλλόγου που κέρδισε το βραβείο Ulster Player of the Year. Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για τρίτη φορά με 32 γκολ. Η σεζόν τελείωσε με την επιλογή του Χιουζ για την ομάδα της Ιρλανδικής Ομοσπονδίας, η οποία έκανε περιοδεία στη Βόρεια Αμερική. Το 1959 τελείωσε την καριέρα του στην Γκλεντόραν σημειώνοντας συνολικά 297 γκολ σε 378 επίσημους αγώνες, τρίτος στην ιστορία του συλλόγου. Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Αλέξε Ματεέβιτς

Ο Αλέξε (ή Αλέξεϊ) Ματεέβιτς (ΔΦΑ [aˈlekse] ή [alekˈsej mateˈevit͡ʃʲ], 27 Μαρτίου 1888 – 24 Αυγούστου 1917) ήταν ένας από τους πιο επιφανείς Ρουμάνους ποιητές στη Βεσσαραβία.

 Γεννήθηκε στην πόλη Καϊνάρ, στην Ανατολική Βεσσαραβία, η οποία ήταν τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τώρα είναι μέρος στη Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Σπούδασε στη θεολογική σχολή του Κισινάου, και δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα (Ţăranii (Αγρότες), Eu cânt (τραγουδώ), Ţara (Η Χώρα)) στην εφημερίδα Basarabia, όπου επίσης δημοσίευσε δύο άρθρα πάνω στην μολδαβική λαογραφία. Ο Ματεέβιτς αργότερα δημοσίευσε διάφορα άρθρα σχετικά με τη θρησκεία στη Μολδαβία. Ο Ματεέβιτς έπειτα σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου, από την οποία αποφοίτησε το 1914. Αυτό το έτος παντρεύτηκε την Τεοντόρα Μπορισοβνα Νοβιστκι. Επέστρεψε στην Τσισινάου, και έγινε καθηγητής ελληνικής γλώσσας στη θεολογική σχολή. Μνημείο στους εθνικούς ήρωες Σημεών Μουραφα, Αλέξε Ματεέβιτς και Αντρε Χοδορογκεα, άνοιξε το 1933
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής (Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής. Εδρεύει στην Παλλήνη και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν την ανατολική Αττική σε εθνικό επίπεδο.

 Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής ιδρύθηκε το 2000. Δημιουργήθηκε από τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, των οποίων οι έδρες βρίσκονται σε πόλεις και προάστια της Αθήνας που ανήκουν στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής. Το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ περιλαμβάνει τρεις κατηγορίες. Η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ Κατηγορίας προκρίνεται στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2022-23 η δομή των κατηγοριών είναι η ακόλουθη: Α΄ κατηγορία (16 ομάδες) Β΄ κατηγορία (16 ομάδες) Γ΄ κατηγορία (14 ομάδες) Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής. Οι τελικοί του Κυπέλλου της ΕΠΣΑΝΑ Σημειώσεις1 Την περίοδο 2019–20 η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Έτσι το αποτέλεσμα του τελικού κρίθηκε μέσω κλήρωσης.2 Την περίοδο 2020–21 η διοργάνωση του κυπέλλου, όπως και τα τοπικά πρωταθλήματα, διακόπηκαν λόγω νέας έξαρξης της πανδημίας του κορονοϊού. Κατόπιν αποφασίστηκε η οριστική τους ματαίωση, θεωρούμενα ως μη γενόμενα. Κύπελλο Περιφερειών ποδοσφαίρου ανδρών (1): 2006 Πανελλήνιο πρωτάθλημα Προεπιλογής Εθνικών ομάδων Παίδων (1) : 2007 Επίσημος ιστότοπος
Τυχαία μεταβλητή

Στη θεωρία πιθανοτήτων, μια τυχαία μεταβλητή είναι μια μεταβλητή που η τιμή της υπόκειται σε διακυμάνσεις λόγω τύχης. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να πάρει ένα σύνολο δυνατών τιμών (παρόμοια με άλλες μαθηματικές μεταβλητές), σε κάθε μία από τις οποίες αντιστοιχεί μια πιθανότητα (για διακριτές τυχαίες μεταβλητές) ή μια πυκνότητα πιθανότητας (για συνεχείς τυχαίες μεταβλητές). Οι δυνατές τιμές μιας τυχαίας μεταβλητής μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα πιθανά αποτελέσματα ενός πειράματος που πρόκειται να πραγματοποιηθεί ή που έχει πραγματοποιηθεί αλλά το αποτέλεσμά του είναι αβέβαιο (για παράδειγμα λόγω έλλειψης πληροφορίας ή μη ακριβούς μέτρησης). Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να είναι διακριτή, δηλαδή να έχει πεπερασμένο ή αριθμήσιμο πλήθος δυνατών τιμών, ή συνεχής, δηλαδή να μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή σε ένα διάστημα αριθμών (ή ένωση διαστημάτων). Για διακριτές τυχαίες μεταβλητές, η συνάρτηση μάζας πιθανότητας δίνει την πιθανότητα κάθε δυνατής τιμής. Για συνεχείς μεταβλητές, όπου δεν έχει νόημα να μιλάμε για πιθανότητα μιας μεμονωμένης τιμής, η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας ή η αθροιστική συνάρτηση κατανομής μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστεί η πιθανότητα η τιμή να βρίσκεται σε κάποιο διάστημα. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί επίσης να είναι ένας συνδυασμός μιας διακριτής και μιας συνεχούς μεταβλητής. Ο αυστηρός ορισμός των τυχαίων μεταβλητών γίνεται με όρους της θεωρίας μέτρου και επιτρέπει την ύπαρξη τυχαίων μεταβλητών που δεν έχουν στοιχεία ούτε συνεχούς ούτε διακριτής μεταβλητής.

 Μια τυχαία μεταβλητή είναι μια πραγματική συνάρτηση που ορίζεται σε ένα δειγματικό χώρο Ω, δηλαδή μια συνάρτηση της μορφής X : Ω → R {\displaystyle X:\Omega \to \mathbb {R} } ή X : Ω → A {\displaystyle X:\Omega \to A} , όπου Α είναι ένα υποσύνολο των πραγματικών αριθμών. Εκφράζει συνήθως κάποια μέτρηση που γίνεται στο τυχαίο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα αν ο δειγματικός χώρος είναι ένα σύνολο ατόμων, η τυχαία μεταβλητή μπορεί να εκφράζει το ύψος του τυχαία επιλεγμένου ατόμου. Αν το πεδίο τιμών Α της τυχαίας μεταβλητής είναι ένα διακριτό σύνολο, για παράδειγμα ένα πεπερασμένο σύνολο ή οι ακέραιοι αριθμοί, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται διακριτή. Αν το πεδίο τιμών είναι ένα ή περισσότερα διαστήματα πραγματικών αριθμών, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται συνεχής. Έστω ενας χώρος πιθανότητας ( Ω , F , P ) {\displaystyle (\Omega ,{\mathcal {F}},P)} και ένας μετρήσιμος χώρος ( S , S ) {\displaystyle (S,{\mathcal {S}})} (αποτελείται από ένα σύνολο και μία σ-άλγεβρα). Ορίζουμε ως τυχαία μεταβλητή X : Ω → S , {\displaystyle X:\Omega \to S,} μια ( F , S ) {\displaystyle ({\mathcal {F}},{\mathcal {S}})} - μετρήσιμη συνάρτηση, δηλαδή τέτοια ώστε η αντίστροφη απεικόνιση της X {\displaystyle X\,} για κάθε στοιχείο του S {\displaystyle {\mathcal {S}}} να ανήκει στην σ-άλγεβρα F {\displaystyle {\mathcal {F}}} , ∀ A ∈ S X − 1 ( A ) ∈ F {\displaystyle \,\forall A\in {\mathcal {S}}\;\,X^{-1}(A)\in {\mathcal {F}}} . Όταν ( S , S ) = ( R n , B n ) {\displaystyle (S,{\mathcal {S}})=(\mathbb {R} ^{n},{\mathcal {B}}^{n})} , τότε η X {\displaystyle X\,} είναι μία πραγματική τυχαία μεταβλητή.
Κουτίνιο

Ο Αντόνιο Ουίλσον Βιέρα Ονόριο (πορτογαλικά: Antônio Wilson Vieira Honório, 11 Ιουνίου 1943 – 11 Μαρτίου 2019), γνωστός ως Κουτίνιο (Coutinho), ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας που κατάκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962.

 Γεννήθηκε στην περιφέρεια της Πιρασικάμπα, και πολύ γρήγορα ανέπτυξε το ταλέντο του στην ομάδα νέων της Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε στην οποία εντάχθηκε το 1957. Σε ηλικία 14 ετών, 11 μηνών και 6 ημερών, έπαιξε σε επαγγελματικό αγώνα για την ομάδα ανδρών του συλλόγου, ο νεότερος παίκτης που φόρεσε τη φανέλα της πρώτης ομάδας σε επίσημο αγώνα συλλόγου.Αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός καθιερώθηκε ήδη στα 16 του χρόνια στην πολλά υποσχόμενη ομάδα της Σάντος και συνέθεσε ένα από τα καλύτερα τρία στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου μαζί με τους Πελέ και Πέπε. Οι κύριες αρετές του ήταν η ψυχραιμία και η ακρίβεια στο τελείωμα των φάσεων, η ικανότητα να ντριμπλάρει σε μικρούς χώρους και η σοβαρή επίγνωση του ομαδικού παιχνιδιού, κάτι που του επέτρεπε να κάνει πολλές πάσες ένα-δύο με τον Πελέ στη μέση των αντιπάλων αμυνών. Στη Βραζιλία κατά τη διάρκεια του χρόνου του ως παίκτης, έλαβε το παρατσούκλι "ιδιοφυΐα της μικρής περιοχής". Ιδιαίτερα παραγωγικός, ήταν πρώτος σκόρερ του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1962 και του Πρωταθλήματος Βραζιλίας (Taça Brazil) της ίδιας χρονιάς. Αγωνίστηκε στη Σάντος για δέκα συνεχή χρόνια και για λίγο το 1970 σημειώνοντας 368 γκολ σε 450 αγώνες συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου τη δεκαετία του 1960. Ήταν 15 φορές διεθνής και σημείωσε 6 γκολ, συχνά βρισκόταν στον πάγκο όπως στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Οι τραυματισμοί τελειώσαν πρόωρα την καριέρα του σε ηλικία 30 ετών.Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε σταδιοδρομία προπονητή χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία. Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών πάσχοντας χρόνια από σακχαρώδη διαβήτη. Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Καμπεονάτο Παουλίστα (6) : 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967 Πρωτάθλημα Βραζιλίας (5) : 1961, 1962, 1963, 1964, 1965 Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1962 , 1963 Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1962, 1963 Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966Βραζιλία Παγκόσμιο Κύπελλο : 1962 Κύπελλο Roca : 1963 Κύπελλο Bernardo O'Higgins: 1961 Κύπελλο Oswaldo Cruz (2) : 1961, 1962Ατομικές διακρίσεις Κορυφαίος σκόρερ Κόπα Λιμπερταδόρες : 1962 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βραζιλίας : 1962 (7 γκολ) Πρώτος σκόρερ τουρνουά Ρίο- Σάο Πάολο (2) : 1964, (11 γκολ), 1961 (9 γκολ)
Γουάσιν

Το Γουάσιν (πολωνικά: Łasin, γερμανικά: Lessen‎) είναι πόλη του Πόβιατ Γκρούντζιοντς, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της Πολωνίας. Απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκρούντζιοντς και 78 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Τόρουν. Βρίσκεται στην ιστορική Γη του Χέουμνο. Ο πληθυσμός του είναι 3.144 κάτοικοι (2020).

 Η ιστορία του Γουάσιν χρονολογείται από την κυριαρχία του πρώτου Πολωνού Βασιλιά, Μπολέσλαφ Α΄ του Γενναίου. Οι Πολωνοί αδελφοί Ματέους και Γιάκουμπ είχαν γη κοντά στον ποταμό Γουασίνκα (Γουάσιν). Το έτος 1298, τους την πήρε ο Επαρχιακός Άρχοντας του Τευτονικού Τάγματος, Μάινχαρτ φον Κούεφουρτ και δόθηκε στον Γιαν ντε Νεμόρε, ο οποίος ίδρυσε το χωριό Γουάσιν. Επίσης το 1298, η πόλη έλαβε τα γερμανικά Δικαιώματα του Μαγδεβούργου από το μοναστικό Κράτος του Τευτονικού Τάγματος στο οποίο βρισκόταν. Το 1454, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας επανενσωμάτωσε τη Γη του Χέουμνο στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας κατόπιν αιτήματος της Πρωσικής Συνομοσπονδίας, ωστόσο, το ίδιο το Γουάσιν καταλήφθηκε από τους Πολωνούς το 1461 κατά τον επόμενο Δεκατριετή Πόλεμο (1454-1466). Μετά τον πόλεμο, το 1466, οι Τεύτονες Ιππότες απαρνήθηκαν τις αξιώσεις στην πόλη και την αναγνώρισαν ως μέρος της Πολωνίας. Διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Χέουμνο της Βασιλικής Πρωσίας στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, η πόλη, ως Lessen (Λέσεν), προσαρτήθηκε από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας και έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Το 1871, με την ενοποίηση της Γερμανίας υπό την ηγεσία της Πρωσίας, έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ανήκε στην περιοχή Γκράουντενς (Graudenz) στην πρωσική επαρχία της Δυτικής Πρωσίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1871, η πόλη είχε πληθυσμό 2.385 κατοίκων, εκ των οποίων οι 1.390 (58,3%) ήταν Πολωνοί.Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1920, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το Γουάσιν έγινε μέρος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, αφού ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918. Στον μεσοπόλεμο Πολωνία, δήμαρχος του Γουάσιν ήταν ο Στέφαν Τομτσίνσκι, ένας Πολωνός ακτιβιστής και αποτελεσματικός διαχειριστής, ο οποίος παρενοχλήθηκε στο παρελθόν από τους Πρώσους για φιλοπολωνική δραστηριότητα στον Πρωσικό Διαμελισμό.Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), τον Οκτώβριο του 1939, οι Selbstschutz πραγματοποίησαν πολλές μαζικές εκτελέσεις Πολωνών κατοίκων του Γουάσιν και των περιχώρων του, σκοτώνοντας 150 άτομα. Ένα μουσείο αφιερωμένο στην πυρόσβεση (Muzeum Pożarnictwa Ziemi Pomorskiej) βρίσκεται στο Γουάσιν. Ο αθλητικός σύλλογος Πιαστ Γουάσιν εδρεύει στο Γουάσιν, με τμήματα ποδοσφαίρου, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και άρσης βαρών σε πάγκο. Ζμπίγκνιεφ Ντέμπσκι (1922–2010), Πολωνός στρατιωτικός, μέλος του Εσωτερικού Στρατού και συμμετέχων στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Χάινερ Στάντλερ (1942–2018), συνθέτης και μουσικός της τζαζ
Πομερανία

Η Πομερανία ή Πομμερανία (γερμανικά: Pommern, Πόμμερν, πολωνικά: Pomorze, Πομόζε, «παραθαλάσσια») είναι περιοχή που εκτείνεται εκατέρωθεν των εκβολών του ποταμού Όντερ, στην ακτή της Βαλτικής Θάλασσας. Από το 1945 είναι μοιρασμένη ανάμεσα στη Γερμανία (Δυτική Πομερανία) και την Πολωνία (Ανατολική Πομερανία).

 Η περιοχή χωρίζεται από τον ποταμό Όντερ σε Δυτική (ή Εντεύθεν) Πομερανία (γερμ. Vorpommern, πολ. Pomorze Przednie) και σε Ανατολική (ή Εκείθεν) Πομερανία (γερμ. Hinterpommern, πολ. Pomorze Tylne). Στην Πολωνία, η περιοχή της Πομερέλιας (γερμ. Pommerellen, πολ. Pomorze Gdańskie) περί το Γκντανσκ θεωρείται ότι περιλαμβάνεται στην Πομερανία. Το έδαφος της Πομερανίας αποτελεί χαμηλή πεδιάδα με σχετικά φτωχά αμμώδη εδάφη αλλά και με εκτεταμένα δάση πεύκων και πολλές φυσικές λίμνες. Ο ορυκτός πλούτος της περιοχής χαρακτηρίζεται φτωχός. Κυριότερες δραστηριότητες των κατοίκων ήταν η γεωργία, η κτηνοτροφία και η αλιεία. Κυριότερες καλλιέργειες και παραγωγή στη περιοχή είναι η σίκαλη, η βρώμη, τα ζαχαρότευτλα, το κριθάρι, το σιτάρι και κτηνοτροφικά προϊόντα. Οι κυριότερες βιομηχανίες αφορούν διατήρηση και κατεργασία αλιευμάτων και κρεάτων. Σημαντικότερες πόλεις της Πομερανίας είναι το Στετίνο (ή Στσέτσιν), που βρίσκεται στις εκβολές του Όντερ με σημαντικά ναυπηγεία, η Στράλσουντ, και η Γκράιφσβαλντ με βιομηχανίες λιπασμάτων, πυρείων, χάρτου και χρωμάτων. Το όνομα Πομερανία οφείλεται στη σλαβική φυλή των Πομερανών οι οποίοι κατά τον 5ο αιώνα φέρονται να κατοίκησαν την περιοχή, μεταξύ Όντερ και Βιστούλα, που προηγουμένως κατοικούσαν Κελτικές και Τευτονικές φυλές. Από το 1062 μέχρι το 1637 οι Πομερανοί διοικούνταν από δικούς τους Δούκες που επανειλημμένα είχαν συγκρουσθεί με τους εκλέκτορες του Βραδεμβούργου. Με την Ειρήνη της Βεστφαλίας η Σουηδία έλαβε την "Εντεύθεν Πομερανία" (δυτική), το δε Βραδεμβούργο την "Εκείθεν Πομερανία". Το 1815 ολόκληρη η Πομερανία περιήλθε στη Πρωσία. Το 1919 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών δημιουργήθηκε ο Πολωνικός Διάδρομος, ενώ η υπόλοιπη Πομερανία συνέχισε ν΄ αποτελεί γερμανική επαρχία της οποίας η έκταση έφθανε τα 31.142 τ.χλμ. Το 1939 ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 2.405.000 περίπου. Τέλος, το 1945 κατά τη Διάσκεψη του Πότσδαμ ολόκληρη η Ανατολική Πομερανία, καθώς και η περιοχή του Στσέτσιν, αποδόθηκαν στην Πολωνία. Το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Πομερανίας παρέμεινε στη Γερμανία (1949-1990 στην Ανατολική Γερμανία) και αποτελεί τμήμα του ομόσπονδου κρατιδίου Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Πομερανία (περιφέρεια) "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 16ος, σελ.267.
Ομοσπονδιακή Καγκελαρία της Αυστρίας

Στην Αυστριακή πολιτική, η Ομοσπονδιακή Καγκελαρία (γερμανικά: Bundeskanzleramt‎ - ομοσπονδιακή καγκελαρία, συντομογραφία BKA, ιστορικά γνωστή και ως Hofkanzlei και Staatskanzlei) είναι το αυστριακό υπουργείο με επικεφαλής το καγκελάριο. Από την ίδρυση της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας το 1918, το κτίριο της καγκελαρίας χρησιμοποιείται και για συνόδους του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Βρίσκεται στο Μπάλχαουσπλατς του κέντρου της Βιέννης.

 Η κύρια λειτουργία της καγκελαρίας είναι οι πολιτικές και οι δημόσιες σχέσεις της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εξυπηρετεί τους εκτελεστικούς σε ομοσπονδιακό επίπεδο σε θέματα του αυστριακού συντάγματος και σε διεθνή δικαστήρια. Είναι υπεύθυνη για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων, την αστική υπηρεσία, την δημόσια διοίκηση και διαχείριση, χαρτοφυλάκιο που ανήκει στην Ίνες Στίλινγκ, ομοσπονδιακή υπουργός και μέλος του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Είναι υπεύθυνη για θέματα εθνικής ασφαλείας – εάν αυτά δεν υπάγονται στο χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εσωτερικών –, το απόρρητο της πληροφορίας και την κοινωνία της πληροφορίας, σε θέματα μέσων μαζικής ενημέρωσης και φωτορεπορτάζ, βιοηθική, σχέσεις με τον ΟΟΣΑ και δικαιώματα των μειονοτήτων.
Ματνακάς

Το Ματνακάς (αρμενικά: մատնաքաշ) είναι παραδοσιακό αρμένικο ψωμί, παρόμοιο με το νάαν. Η λέξη ματνακάς κυριολεκτικά σημαίνει "τράβηγμα δάκτυλου" ή "τράβηγμα", αναφερόμενος στον τρόπο που το ψωμί παρασκευάζεται. Αποτελείται από αλεύρι σίτου, με μαγιά ή προζύμι. Το χαρακτηριστικό χρυσό ή χρυσό-καφέ χρώμα του φλοιού του επιτυγχάνεται με την επικάλυψη της επιφάνειας των καρβελιών με ζαχαρούχο τσάι πριν το ψήσιμο.Το Ματνακάς, μαζί με το Λαβάς, ένα λεπτό άζυμο αρμενικό τύπο επίπεδου ψωμιού, μπορούν να αγοραστούν από πολλά αρτοποιεία στην Αρμενία, καθώς και σε μέρη με μεγάλους αρμενικούς πληθυσμούς, ως αποτέλεσμα της αρμενικής διασποράς.

 Το Ματνακάς τιμήθηκε πολύ κατά την σοβιετική εποχή. Στη δεκαετία του 1930, οι ειδικοί τροφίμων στη Σοβιετική Αρμενία ήθελαν να σηματοδοτήσουν την νέα κομμουνιστική χώρα με ένα ψωμί που έμοιαζε πιο μοντέρνο. Το ματνακάς έγινε ένα μαζικά παραγωγούμενο αστικό ψωμί. Ακόμη και τα σχέδια των αρτοποιών για το ψωμί επανασχεδιάστηκαν για να ταιριάζουν με τη Σοβιετική ημερήσια διάταξη. Έμοιαζε με ένα οργωμένο χωράφι με γραμμές και αυλάκια. Το χείλος του ψωμιού ερμηνεύτηκε ως γεωργικό χωράφι και οι αποτυπωμένες γραμμές του ως σειρές οργώματος. Ψωμί Μπαρμπάρι από το Ιράν Λαβάς, ένα λεπτό άζυμο επίπεδο ψωμί από την Αρμενία Νάαν από την Ινδία και το Πακιστάν Πίτα Πίτα ραμαζανιού, παρόμοιο ψωμί από την Τουρκία Τόνις Πουρί από τη Γεωργία
Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ

Η ΦΚ Βοϊβοντίνα (σερβικά: ФК Војводина) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Νόβι Σαντ της Σερβίας. Ο σύλλογος αποτελέι τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΣΔ Βοϊβοντίνα (СД Војводина), ο οποίος ιδρύθηκε το 2011.

 Ιδρύθηκε το 1914 με χρώματα το κόκκινο, μπλε και άσπρο. Το 1945 άλλαξε όνομα σε Ραντνίσκι και αργότερα σε Σλάβια και Σλόγκα μέχρι το 1951 που ξαναπήρε το αρχικό της όνομα. Έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας, ένα κύπελλο Σερβίας και ένα Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης. Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1966, 1989 Φιναλίστ Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας: 1951 Φιναλίστ Κυπέλλου Σερβίας-Μαυροβουνίου: 1997 Μιτρόπα Καπ: 1957 Κύπελλο Ιντερτότο: 1976 Κύπελλο Σερβίας: 2014,2020 Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA
Μίχα Μέβλια

Ο Μίχα Μέβλια (σλοβενικά: Miha Mevlja‎), γεννημένος στις 12 Ιουνίου 1990, είναι Σλοβένος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και στην Εθνική Σλοβενίας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στη ΝΝ Γκόριτσα, όπου αγωνίστηκε για 4 χρονιές (109 αγώνες και 5 τέρματα). Το 2013, ως ελεύθερος πράκτορας, μετεγράφη στη ΦΚ Λοζάν-Σπορ, όπου συμμετείχε σε 30 αγώνες και πέτυχε ένα τέρμα. Το επόμενο έτος μετεγράφη στη Χάποελ Μπνέι Σαχνίν. Στο Ισραήλ, ο Μίχα συμμετείχε σε 22 αγώνες, ενώ το 2015 μετεγράφη στη Ντιναμό Βουκουρεστίου, όπου αγωνίστηκε σε 41 αγώνες και έγινε αρχηγός της ομάδας. Στις 31 Αυγούστου 2016 μεταγράφη στη ΦΚ Ροστόφ. Στις 31 Αυγούστου 2017 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας κάτω των 19 το 2009, ενώ την περίοδο 2011-2012 αγωνιζόταν για την Εθνική Νέων Σλοβενίας. Στις 5 Ιουνίου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Τουρκίας. Ο Μίχα έχει δίδυμο αδερφό, τον Νέιτς, ο οποίος επίσης αγωνίζεται ως αμυντικός. Στις 24 Φεβρουαρίου 2017, ο Μίχα και η σύζυγος του, Εύα, απέκτησαν μια θυγατέρα ονόματι Νία. Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermartk» (Αγγλικά) (Αγγλικά) Προφίλ Μίχα Μέβλια στο Soccerway (Αγγλικά)
Έλιας Λένροτ

Ο Έλιας Λένροτ (9 Απριλίου 1802 - 19 Μαρτίου 1884) ήταν Φινλανδός γιατρός, φιλόλογος και συλλέκτης των παραδοσιακών τραγουδιών της Φινλανδίας. Είναι αρκετά γνωστός επειδή έγραψε την Καλεβάλα, το εθνικό έπος της χώρας του, από τα εθνικά παραμύθια που συγκέντρωσε κατά τη διάρκεια αρκετών αποστολών του στη Φινλανδία.

 Γεννήθηκε στη Σαμμάττι στην επαρχία Ουουσίμα του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας. Σπούδασε ιατρική στην Ακαδημία του Τούρκου. Η μεγάλη πυρκαγιά της πόλης συνέπεσε με το πρώτο ακαδημαϊκό έτος του. Δεδομένου ότι το πανεπιστήμιο καταστράφηκε από τη φωτιά, μεταφέρθηκε στο Ελσίνκι. Αποφοίτησε το 1832. Το 19ο αιώνα, ο Έλιας Λένροτ όργωσε τη φινλανδική ύπαιθρο και συνέλεξε τα παραδοσιακά τραγούδια που έλεγαν οι λαϊκοί ποιητές με συνοδεία άρπας. Τα τραγούδια αυτά, αφηγούνταν λαϊκούς μύθους, τους οποίους συνέθεσε ο Λένροτ, ύστερα από πολλές μελέτες, σε ένα ολοκληρωμένο έπος, το οποίο εξέδωσε το 1849 με τον τίτλο Καλεβάλα που σημαίνει Γη των ηρώων. Ένα από τα κεντρικά θέματα της Καλεβάλα ήταν η μάχη για το Σάμπο... έναν μυθικό μύλο που, σύμφωνα με την παράδοση, χαρίζει αιώνια ευημερία. Το Σάμπο είχε τρεις πλευρές: η μία έβγαζε στάρι, η δεύτερη έβγαζε αλάτι, και η τρίτη έβγαζε έναν χείμαρρο από χρυσά φλουριά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Elias Lönnrot στο Wikimedia Commons
1056 Αζαλέα

Η Αζαλέα (Azalea) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,635. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γένος καλλωπιστικών φυτών.

 Η μέση διάμετρος της Αζαλέας εκτιμάται σε 15,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Αζαλέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αζαλέας εκτιμάται σε 85 ως 90 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αίμος

Η Οροσειρά του Αίμου ή Αίμος (συνηθισμένη αναφορά), λεγόμενη και Βαλκάνια όρη (τουρκικά: Balkan Dağları), είναι ορεινό σύστημα που βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου, στη νότια Ευρώπη. Είναι επίσης γνωστή ως Στάρα Πλάνινα (βουλγαρικά και σερβικά), δηλαδή Παλαιό Όρος. Εκτείνεται σε μήκος περίπου 600 χιλιομέτρων, με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά, σχεδόν παράλληλα προς τη ροή του Δούναβη. Η κύρια κορυφογραμμή της βρίσκεται στη Βουλγαρία και το υψηλότερο σημείο της είναι η κορυφή Μπότεφ (2.376 μ.). Αποτελεί μέρος του αλπικού ορεινού συστήματος (Αλπική Ορογένεση). Η ονομασία Αἵμος (θρακικά και αρχαία ελληνικά) αναφέρεται σε δύο γνωστές μυθολογικές παραδόσεις. Κατά τον Απολλόδωρο, «πάνω στο βουνό κύλησε πολύ αίμα» όταν πολέμησε εκεί ο Τυφώνας εκσφενδονίζοντας ολόκληρα βουνά αλλά τα κατακεραύνωνε ο Δίας και έπεφταν πάλι επάνω του. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η ονομασία αναφέρεται στον μυθικό βασιλιά Αίμο της αρχαίας Θράκης, που οι θεοί μεταμόρφωσαν σε βουνό. Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε επίσης για την ονομασία του Όρους Αίμος (λατινική και διεθνής επιστημονική ονομασία: Montes Haemus), το οποίο είναι μια σεληνιακή οροσειρά που εκτείνεται για σχεδόν 400 χιλιόμετρα στα νοτιοδυτικά και νότια άκρα της Θάλασσας της Ηρεμίας στη Σελήνη.

 Είναι σύμπλεγμα βουνών, με υψηλότερη κορυφή τα 2.376 μέτρα (κορυφή Γιουμρούκ ή Βράχος Μπότεφ), που αρχίζει από τις Σιδηρές Πύλες (Ντεμίρ Καπού) του ποταμού Δούναβη και φτάνει μέχρι την κοίτη του ποταμού Τίμοκ (Τίμακου), παραπόταμου του Δούναβη, κατευθύνεται ανατολικά και καταλήγει στον Εύξεινο Πόντο. Διακρίνεται σε: Δυτικός Αίμος (Στάρα Πλάνινα: Παλαιό Όρος) με ψηλότερη κορυφή το Μιντζόρ στα 2.186 μέτρα. Κεντρικός Αίμος με υψηλότερη κορυφή το Γιουμρούκ ή Βράχος Μπότεφ στα 2.376 μέτρα. Ανατολικός Αίμος με ψηλότερη κορυφή την Κουτλέγκα στα 1.046 μέτρα.Το μήκος της φτάνει τα 600 χλμ., ενώ το μέσο πλάτος κυμαίνεται μεταξύ 21-45 χιλιόμετρα και αποτελεί τη φυσική προέκταση των Καρπαθίων και των Τρανσυλβανικών Άλπεων ενώ οι γεωλόγοι υποστηρίζουν ότι έχει γεωλογική σχέση με τον Καύκασο και τα Κριμαϊκά όρη. Τα πετρώματα του αντιπροσωπεύουν όλες τις γεωλογικές εποχές και το κλίμα στα νότια τμήματά της είναι εύκρατο και στα βόρεια ψυχρό. Τις διαβάσεις του Αίμου χρησιμοποίησαν από την αρχαιότητα διάφοροι λαοί για τις μεταναστεύσεις τους και τις επιδρομές τους στη Βαλκανική. Την εξερεύνησαν οι Έλληνες από τη Μυκηναϊκή εποχή ενώ στην ιστορική εποχή έφτασαν στην περιοχή οι περιηγητές και γεωγράφοι Ελλάνικος, Εκαταίος, Διονύσιος και Φερεκύδης, από τα έργα των οποίων σώθηκαν μονάχα αποσπάσματα, όμως συστηματική περιγραφή μας έδωσε ο Ηρόδοτος, που συγκέντρωσε όλες τις μελέτες των προγενέστερων. Η εξερεύνηση του συνεχίστηκε κατά την εκστρατεία του Φιλίππου Β΄ εναντίον των Σκυθών, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος ανέβηκε στα φαράγγια και τις κορυφές του, στον πόλεμό του εναντίον των Θρακών. Είναι οροσειρά απότομη με πυκνά δάση και άγρια πανίδα που την αποτελούν λύκοι, αρκούδες, αγριόχοιροι και άλλα ζώα, ενώ βελανιδιές, οξιές και έλατα είναι τα δέντρα των δασών της. Livepedia, Αίμος \Όρη Αρχειοθετήθηκε 2016-04-07 στο Wayback Machine. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Stara planina στο Wikimedia Commons
Μίκαελ Ντίρεσταμ

Ο Μίκαελ Μπέρτιλ Ντίρεσταμ (Mikael Bertil Dyrestam, 10 Δεκεμβρίου 1991) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Γουινέας, γεννημένος στη Σουηδία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικό αμυντικός για τη Ξάνθη.

 Γεννημένος στο Γκέτεμποργκ με ρίζες από τη Γουινέα, ο Ντίρεσταμ πέρασε έξι χρόνια στη Γκέτεμποργκ, όπου έκανε 67 εμφανίσεις. Έφυγε από το σύλλογο το καλοκαίρι του 2013, μετά τη λήξη του συμβολαίου του. Το Φεβρουάριο του 2014, αναφέρθηκε ότι μία μετακίνηση στη Μπόλτον Γουόντερερς δεν καρποφώρησε και ότι ήταν κοντά στην υπογραφή με την πρωταθλήτρια της Τσάμπιονσιπ, Ντέρμπι Κάουντι. Το Μάρτιο, ο Ντίρεσταμ εντάχθηκε στη νορβηγική Ώλεστουντ, με ελεύθερη μεταγραφή. Μετά από μία μακρά περίοδο τραυματισμού, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα σε μία νίκη με 3-0 εναντίον της Σάντνες Ουλφ, στις 12 Ιουνίου 2014. Πέρασε τις επόμενες δύο σεζόν στην ολλανδική Ναϊμέχεν (2016-17) και στη σουηδική Κάλμαρ (2017-18). Στις 16 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με τη Ξάνθη. Ο Ντίρεσταμ έχει αγωνιστεί για τις Εθνικές Σουηδίας U19 (2 συμ.) και U21 (6 συμ.), καθώς και για την Εθνική Σουηδίας ανδρών, σε δύο φιλικούς αγώνες, εναντίον του Μπαχρέιν και του Κατάρ, το 2012. Στις 16 Ιουνίου 2019, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας, σε μία φιλική ήττα με 3-1 εναντίον της Αιγύπτου. Ήταν μέλος της Εθνική Γουινέας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019, όπου αγωνίστηκε και στους 4 αγώνες της ομάδας του στη διοργάνωση. Γκέτεμποργκ Κύπελλο Σουηδίας: 2012-13 (Αγγλικά) Προφίλ Μίκαελ Ντίρεσταμ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com