Καρδιακή ίνωση

Η καρδιακή ίνωση αναφέρεται συνήθως στην περίσσεια εναπόθεσης της εξωκυτταρικής μήτρας στον καρδιακό μυ, αλλά ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μια ανώμαλη πάχυνση των καρδιακών βαλβίδων λόγω ακατάλληλου πολλαπλασιασμού των καρδιακών ινοβλαστών . Ο ινωτικός καρδιακός μυς είναι πιο άκαμπτος και λιγότερο μαλακός και εμφανίζεται κατά την εξέλιξη της καρδιακής ανεπάρκειας. Η παρακάτω περιγραφή εστιάζει σε έναν συγκεκριμένο μηχανισμό παθολογίας των βαλβίδων, αλλά υπάρχουν και άλλες αιτίες παθολογίας βαλβίδας και ίνωσης του καρδιακού μυός. Τα ινοκύττσρα συνήθως εκκρίνουν κολλαγόνο και λειτουργούν για να παρέχουν δομική υποστήριξη για την καρδιά. Όταν ενεργοποιείται υπερβολικά, αυτή η διαδικασία προκαλεί πάχυνση και ίνωση της βαλβίδας, με τη δημιουργία λευκού ιστού κυρίως στην τριγλώχινα βαλβίδα, αλλά επίσης εμφανίζεται στην πνευμονική βαλβίδα . Η πάχυνση και η απώλεια ευελιξίας μπορεί τελικά να οδηγήσει σε βαλβική δυσλειτουργία και καρδιακή ανεπάρκεια στη δεξιά πλευρά.

 Ακολουθούν τύποι ίνωσης του καρδιακού μυός: Η διάμεση ίνωση, η οποία δεν είναι συγκεκριμένη και έχει περιγραφεί σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπέρταση και φυσιολογική γήρανση. Η υποεπικαρδιακή ίνωση, επίσης μη ειδική, και σχετίζεται με διαγνώσεις μη εμφράγματος, όπως μυοκαρδίτιδα και μη ισχαιμική καρδιομυοπάθεια. Ίνωση αντικατάστασης, που υποδηλώνει παλαιότερο έμφραγμα. Ορισμένες ασθένειες όπως ο νευροενδοκρινικός όγκος του λεπτού εντέρου (επίσης γνωστές με τον ξεπερασμένο όρο καρκινοειδή ), οι οποίες μερικές φορές απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες 5-υδροξυθρυπταμίνης, κοινώς γνωστές ως 5-HT ή σεροτονίνη στο αίμα, μπορεί να παράγουν χαρακτηριστικό μοτίβο κυρίως -πλευρική καρδιακή ίνωση που μπορεί να ταυτιστεί με ηχοκαρδιογραφία . Η καρδιακή ίνωση αποτελεί σημαντική πηγή νοσηρότητας και θνησιμότητας σε ασθενείς με λειτουργικούς νευροενδοκρινικούς όγκους. Αυτή η παθολογία έχει επίσης παρατηρηθεί σε ορισμένες ανατολικοαφρικανικές φυλές που τρώνε τροφές ( Matoke - μια πράσινη μπανάνα) που περιέχουν υπερβολικές ποσότητες σεροτονίνης. Η αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρδιακής ίνωσης και σχετικών βαλβιδοπαθειών βρέθηκε να σχετίζεται με τη χρήση ορισμένων μη σχετιζόμενων φαρμάκων μετά από μακροχρόνια στατιστική ανάλυση όταν τα φάρμακα είχαν κυκλοφορήσει στην αγορά για κάποιο χρονικό διάστημα. Η αιτία αυτού ήταν άγνωστη εκείνη την εποχή, αλλά τελικά συνειδητοποιήθηκε ότι όλα τα εμπλεκόμενα φάρμακα ενήργησαν ως αγωνιστές στους υποδοχείς 5-ΗΤ 2Β στην καρδιά επιπλέον των προβλεπόμενων θέσεων δράσης τους αλλού στο σώμα.Οι ακριβείς μηχανισμοί που παραμένουν παραμένουν αόριστοι, καθώς ενώ η καρδιοτοξικότητα δείχνει κάποια σχέση δόσης-απόκρισης, δεν αναπτύσσεται πάντα και η συνεπής καθημερινή χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα τείνει να είναι πιο έντονα προγνωστική για την ανάπτυξη της βαλβιδοπάθειας.Τα φάρμακα που συνδέονται κλασικά με την πάθηση είναι φάρμακα απώλειας βάρους όπως η φαινφλουραμίνη και η χλωροφαιντερμίνη και φάρμακα κατά του πάρκινσον, όπως η περγολίδη και η καμπεργολίνη, τα οποία συνταγογραφούνται για χρόνια χρήση. Οι μεταβολές της καρδιακής βαλβίδας που παρατηρούνται με μέτρια και διαλείπουσα χρήση μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη και απειλητικά για τη ζωή καρδιακά προβλήματα εάν αυξηθεί ή συνεχιστεί η χρήση του αιτιολογικού φαρμάκου, ωστόσο μακροχρόνιες μελέτες πρώην ασθενών δείχνουν ότι η βλάβη θα επουλωθεί με την πάροδο του χρόνου σε κάποιο βαθμό σε ελάχιστα. Ορισμένα φάρμακα καταστολής της όρεξης, όπως η φαινφλουραμίνη (η οποία σε συνδυασμό με φαιντερμίνη διατέθηκαν στην αγορά ως Ποντιμίνη και συνήθως αναφέρονται ως φαιν-φαιν), χλωροφαιντερμίνη και αμινορεξία (μαζί με το ανάλογο 4-μεθυλαμινορέξ που έχει δει τη σποραδική χρήση ως ψυχαγωγικού φαρμάκου) ένα παρόμοιο πρότυπο καρδιακής ίνωσης (και πνευμονικής υπέρτασης ), προφανώς από υπερδιέγερση των υποδοχέων 5ΗΤ 2Β στους καρδιακούς ινοβλάστες. Αυτά τα φάρμακα κατά συνέπεια τείνουν να προκαλούν αυξημένο κίνδυνο βλάβης της καρδιακής βαλβίδας και επακόλουθη καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία τελικά οδήγησε σε απόσυρσή τους από την αγορά. Ορισμένα φάρμακα κατά της ημικρανίας που απευθύνονται σε υποδοχείς σεροτονίνης ως αγγειοσυσταλτικοί παράγοντες, είναι γνωστό από καιρό ότι σχετίζονται με πνευμονική υπέρταση και το φαινόμενο (ή νόσο) Ραϊνώ (Raynaud) (και τα δύο αγγειοσυσταλτικά αποτελέσματα), καθώς και με την οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση (αποτέλεσμα πολλαπλασιασμού ινωτικών κυττάρων / ινοκυττάρων, που πιστεύεται ότι είναι παρόμοιο στην ίνωση της καρδιακής βαλβίδας). Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τις εργοταμίνη και μεθυσεργίδη και και τα δύο φάρμακα μπορούν επίσης να προκαλέσουν καρδιακή ίνωση. Ορισμένα αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αν και στοχεύουν σε ντοπαμινεργικούς υποδοχείς, αντιδρούν διασταυρωμένα με σεροτονινεργικούς υποδοχείς 5-ΗΤ 2Β και έχουν αναφερθεί ότι προκαλούν καρδιακή ίνωση. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τις περγολίδη και καμπεργολίνη. Η γουανφασίνη μπορεί να είναι αγωνιστής 5-HT 2B, με βάση τα αποτελέσματα της θεωρητικής μοντελοποίησης και του ελέγχου υψηλής απόδοσης. Περγολίδη Η περγολίδη ήταν φάρμακα κατά του πάρκινσον που ήταν σε μειωμένη χρήση από τότε που αναφέρθηκε το 2003 ότι σχετίζεται με καρδιακή ίνωση. Τον Μάρτιο του 2007, η περγολίδη αποσύρθηκε από την αγορά των ΗΠΑ λόγω σοβαρής βαλβιδικής βλάβης που παρουσιάστηκε σε δύο ανεξάρτητες μελέτες. Καμπεργολίνη Όπως η περγολίδη, η καμπεργολίνη έχει συνδεθεί με καρδιακή βλάβη. Μεταξύ παρόμοιων αντιπαρκινσονικών φαρμάκων, η καμπεργολίνη εμφανίζει τον ίδιο τύπο δέσμευσης υποδοχέα σεροτονίνης με την περγολίδη. Αν και η λισουρίδη, ένα σχετικό φάρμακο, συνδέεται επίσης με τον υποδοχέα 5-ΗΤ 2Β, δρα ως ανταγωνιστής παρά ως αγωνιστής.Τον Ιανουάριο του 2007, η καμπεργολίνη (Dostinex) αναφέρθηκε επίσης ότι σχετίζεται με καρδιακή βλάβη αύξησης των βαλβίδων. Αρκετά ορονεργικά ψυχαγωγικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των εμπαθογόνων MDA και MDMA ("έκσταση"), και ορισμένα παραισθησιογόνα όπως το DOI και το Bromo-DragonFLY, έχει αποδειχθεί ότι δρουν ως αγωνιστές του 5-HT 2B in vitro, αλλά πόσο σημαντικό αυτό μπορεί να είναι ως παράγοντας κινδύνου που σχετίζεται με την ψυχαγωγική τους χρήση, δεν είναι σαφές. Το παράγωγο πιπεραζίνης mCPP (ένας κύριος μεταβολίτης της τραζοδόνης ) είναι ένας αγωνιστής 5-ΗΤ 2Β σε ζωικά μοντέλα, αλλά στην πραγματικότητα συμπεριφέρεται ως ανταγωνιστής 5-ΗΤ 2Β στον άνθρωπο. MDMA Μια μελέτη για τους χρήστες MDMA ("έκσταση") διαπίστωσε ότι είχαν αλλαγές στην καρδιακή βαλβίδα που υποδηλώνουν πρώιμη καρδιακή ίνωση, οι οποίες δεν υπήρχαν σε μη MDMA χρησιμοποιώντας μάρτυρες, υποδηλώνοντας ότι η χρήση MDMA έχει σίγουρα τη δυνατότητα να προκαλέσει αυτό το είδος καρδιακής βλάβης. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν ακόμη στατιστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ή να αρνούνται σημαντικές αυξήσεις στα ποσοστά καρδιακών βαλβοπαθειών σε τρέχοντες ή πρώην χρήστες MDMA. Χωρίς μελέτες επί του σημείου, μπορεί να υποτεθεί ότι όπως και με άλλους αγωνιστές 5-HT 2B, η ανάπτυξη βλάβης της καρδιακής βαλβίδας μπορεί να εξαρτάται από τη συχνότητα και τη διάρκεια χρήσης και τη συνολική αθροιστική έκθεση με την πάροδο του χρόνου. Εάν συμβαίνει αυτό, τότε οι χρήστες που κάνουν μεγαλύτερη χρήση είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής βλάβης. Τα αντικαταθλιπτικά SSRI αυξάνουν τα επίπεδα σεροτονίνης στο αίμα , και επομένως μπορεί να είναι ικανοί για τους ίδιους κινδύνους, αν και πιστεύεται ότι ο κίνδυνος είναι σημαντικά χαμηλότερος με τέτοια φάρμακα. Το αμινοξύ L-τρυπτοφάνη αυξάνει επίσης τη σεροτονίνη στο αίμα και μπορεί να παρουσιάζει τον ίδιο κίνδυνο επίσης. Ωστόσο, και πάλι, ο κίνδυνος θεωρείται χαμηλός. Ωστόσο, το παράγωγο τρυπτοφάνης 5-HTP (5-υδροξυτρυπτοφάνη), που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της κατάθλιψης, αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα σεροτονίνης στο αίμα . Δεν έχει ακόμη αναφερθεί ότι σχετίζεται με νόσο της βαλβίδας ή άλλη ίνωση, αλλά για τους προηγούμενους θεωρητικούς λόγους, έχει προταθεί ως πιθανός κίνδυνος. Όταν το 5-HTP χρησιμοποιείται στην ιατρική, χορηγείται γενικά μαζί με καρβιντόπα, που εμποδίζει την περιφερική αποκαρβοξυλίωση του 5-HTP σε σεροτονίνη και έτσι διασφαλίζει ότι μόνο τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο αυξάνονται χωρίς να παράγουν περιφερειακές παρενέργειες, Ωστόσο, το 5-HTP πωλείται επίσης χωρίς καρβιντόπα ως συμπλήρωμα διατροφής και μπορεί να παρουσιάζει αυξημένους κινδύνους όταν λαμβάνεται από μόνο του χωρίς καρβιντόπα. Η πιο προφανής θεραπεία για ίνωση ή ίνωση της καρδιακής βαλβίδας σε άλλες περιοχές, συνίσταται στη διακοπή του διεγερτικού φαρμάκου ή στην παραγωγή σεροτονίνης. Στην περίπτωση ενός λειτουργικού νευροενδοκρινικού όγκου, ανάλογα σωματοστατίνης όπως η οκτρεοτίδη χρησιμοποιούνται για τη μείωση της παραγωγής σεροτονίνης από καρκινικά κύτταρα, τα οποία συχνά εκφράζουν ιδιαίτερα ανασταλτικούς υποδοχείς σωματοστατίνης. Η χειρουργική αντικατάσταση τριγλώχινας βαλβίδας, μερικές φορές σε συνδυασμό με αντικατάσταση πνευμονικής βαλβίδας, μπορεί να είναι απαραίτητη σε ορισμένους ασθενείς.Μια ένωση που βρίσκεται στο κόκκινο κρασί, η ρεσβερατρόλη έχει βρεθεί ότι επιβραδύνει την ανάπτυξη της καρδιακής ίνωσης. Πιο εξελιγμένες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της καρδιακής ίνωσης όπως η αναστολή microRNA ( για παράδειγμα miR-21 ) δοκιμάζονται σε ζωικά μοντέλα.