Μπελέ

Το Μπελέ (γαλλικά: Belley) είναι κοινότητα στα ανατολικά της Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Είναι υπονομαρχία του νομού Αιν με πληθυσμό 9.103 κατοίκους (2017). Ιστορική πρωτεύουσα της παλιάς επαρχίας Μπυζέ, το Μπελέ βρέθηκε σε διαφορετικό βασίλειο αρκετές φορές κατά τον Μεσαίωνα. Στα τέλη του 10ου αιώνα, η πόλη ανήκε στα εδάφη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τον 11ο αιώνα, βρισκόταν κυρίως υπό την κυριαρχία των κομήτων της Σαβοΐας. Οι επίσκοποι διαδραμάτισαν επίσης πολιτικό ρόλο ως άρχοντες του Μπελέ έως την ενσωμάτωση στη Γαλλία το 1601. Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μπελεζάν.

 Η κοινότητα Μπελέ βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Αιν στην παλιά περιοχή Μπυζέ, στη Γαλλία, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Έχει πληθυσμό 9.103 κατοίκους (2017) και έκταση 22,42 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η απόσταση από το Παρίσι είναι 426 χιλιόμετρα και από την πρωτεύουσα του νομού Αιν Μπουρ-αν-Μπρες 61 χιλιόμετρα (κατ'ευθεία γραμμή). Η πόλη είναι χτισμένη σε μέσο υψόμετρο περίπου 300 μέτρων και βρίσκεται στην κοιλάδα του Ροδανού, που περικλείεται, μεταξύ άλλων, από το Γκραν Κολομπιέ, βουνό της οροσειράς Ζυρά ύψους 1.534 μέτρων. Το δάσος Ροτόν είναι μια δασώδης περιοχή στα νότια της πόλης, χώρος αναψυχής που περιλαμβάνει έναν βοτανικό κήπο και τρία μονοπάτια πεζοπορίας. Δείτε επίσης: Ιστορία του Αιν Η δημιουργία του Μπελέ ανάγεται στη ρωμαϊκή εποχή και τον 5ο αιώνα έγινε επισκοπική έδρα. Ήταν η ιστορική πρωτεύουσα της επαρχίας Μπυζέ (Pagus Belliceusis). Στα τέλη του 10ου αιώνα, η πόλη ήταν τμήμα των εδαφών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τον 11ο αιώνα υπάγονταν στο δουκάτο της Σαβοΐας. Το 1385 η πόλη καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από πυρκαγιά, αλλά αργότερα ανοικοδομήθηκε από τους δούκες της Σαβοΐας, οι οποίοι κατασκεύασαν τείχη και προμαχώνες, από τα οποία ελάχιστα σώζονται σήμερα.Το 1601, κατά τη βασιλεία του βασιλιά Ερρίκου Δ', με τη συνθήκη της Λυών που υπεγράφη στις 17 Ιανουαρίου 1601, προσαρτήθηκε στη Γαλλία. Τον 17ο αιώνα, κατά την Καθολική αντιμεταρρύθμιση, τέσσερα μοναστήρια εγκαταστάθηκαν στο Μπελέ.Τον 18ο αιώνα χτίστηκε ένα κολέγιο και ένα νέο νοσοκομείο. Η Γαλλική Επανάσταση διατάραξε την πόλη, η περιουσία της Εκκλησίας κατασχέθηκε και καταστράφηκε το κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού. Το Μπελέ έγινε υπονομαρχία το 1800, και το 1823, έγινε και πάλι έδρα επισκοπής. Το 1874, στην πόλη εγκαταστάθηκε φρουρά, το 133ο σύνταγμα πεζικού. Η στρατιωτική λειτουργία παρέμεινε σημαντική μέχρι το 1948, έτος μετά από το οποίο παρέμεινε ακόμα μια μοίρα Χωροφυλακής. Η παραδοσιακή γλώσσα της περιοχής είναι τα γαλλοπροβηγκιανά (ή αρπιτανικά). Η πόλη είναι γνωστή για το τυρί της: τομ του Μπελέ, ονομάζεται επίσης Σεβρέ. Η πρώτη ιδιωτική επιχείρηση της κοινότητας όσον αφορά τις θέσεις εργασίας είναι η "Volvo Construction Equipment", με παραγωγή κατασκευαστικών μηχανημάτων (εκσκαφείς και μίνι εκσκαφείς) και μονάδα παραγωγής μίνι εκσκαφέων του σουηδικού ομίλου Volvo. Η μονάδα οινοπνευματοποιείου « Kario » διοργανώνει ξεναγήσεις στα κελάρια με παλιά δρύινα βαρέλια, στα οποία παλαιώνονται τα λικέρ και άλλα αποστάγματα, καθώς και στον χώρο του αποστακτηρίου. Εργοστάσιο δερμάτινων ειδών του οίκου Hermès. Ο καθεδρικός ναός του ΜπελέΤο επισκοπικό μέγαρο, ένα κομψό κτίριο σε κλασικό ρυθμό που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, το οποίο σήμερα στεγάζει τη δημοτική βιβλιοθήκη. Το επισκοπικό πάρκο προσφέρει ωραία θέα στην παλιά πόλη. Το μέγαρο των δουκών της Σαβοΐας Το Λύκειο Λαμαρτίνου Η παλιά θεολογική σχολή, σήμερα είναι ξενοδοχείο. Μεγάλιθος προϊστορικής περιόδου στο πάρκο του επισκοπικού μεγάρου. Η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης (γαλλικά) Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού Αρχειοθετήθηκε 2019-11-18 στο Wayback Machine. (γαλλικά, αγγλικά)