IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ρολάν Λαμά

Ο Ρολάν Κοντ Λαμά (γεννημένος στις 31 Δεκεμβρίου 1987) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Σουόνσι Σίτι υπό τη μορφή δανεικού από την Οσασούνα.

 Γεννημένος στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού, ο Λαμά έπαιξε ποδόσφαιρο στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, τη Γαλλία και την Ισπανία για λογαριασμό των Βιζέ, Άντερλεχτ, Ρόντα ΓΚ, Λε Μαν, Λε Μαν Β΄ και Οσασούνα.Ο Λαμά έχει εκπροσωπήσει το Βέλγιο σε επίπεδο νεανικών εθνικών ομάδων,, ενώ πραγματοποίησε τον ντεμπούτο του με την ανδρική εθνική ομάδα της χώρας το 2009.Στις 15 Ιανουαρίου 2013, η Σουόνσι Σίτι απέκτησε τον Λαμά, αρχικώς, ως δανεικό για διάρκεια 18 μηνών, διάστημα μετά το πέρας του οποίου η Σουόνσι θα έχει το δικαίωμα να κάνει κίνηση για την απόκτησή του με κανονική μεταγραφή. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη Σουόνσι σε μία νίκη της ομάδας του με σκορ 3–1 επί της Στόουκ Σίτι. ΡΣΚ ΆντερλεχτΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου: 2006-2007Σουόνσι ΣίτιΛιγκ Καπ: 2012–13ΦερεντσβάροςΚύπελλο ποδοσφαίρου Ουγγαρίας: 2014-2015 Λίγκ Καπ: 2014-2015
Κοστάντσα Φαρνέζε

Η Κωνστάντσα, ιταλ. Costanza Farnese (9 Δεκεμβρίου 1500 - 23 Μαΐου 1545) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν κόρη του Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄) και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σάντα Φιόρα.

 Ήταν νόθη κόρη του καρδινάλιου Αλεσσάντρο (μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄) και της ερωμένης του, της ευγενούς Σίλβια Ρουφίνι. Είχε τρία αδέλφια: Πιέρ-Λουίτζι δούκας της Πάρμα, Πάολο, Ρανούτσιο απεβ. 20 ετών και Λουκρέτσια. Παντρεύτηκε τον Μπόζιο Β΄ Σφόρτσα, κόμη της Σάντα Φιόρα ε Κοτινιόλα και είχε: Γκουίντο-Ασκάνιο 1518-1564, καρδινάλιος, καμεράριος του πάπα. Αλέξανδρος 1534-1581, καρδινάλιος, επίσκοπος της Πάρμα. Σφόρτσα Σφόρτσα, που είχε τέκνα: Φραγκίσκος 1562-1624, καρδινάλιος, επίσκοπος του Άλμπανο. Κοστάντσα 1550-1617, παντρεύτηκε τον Τζιάκομο Μπονκομπάνι δούκα της Σόρα, Ακουίνο, Άρτσε & Αρπίνο. Μάριο 1530-1591, κόμης της Σάντα Φιόρα. Φαουστίνα, παντρεύτηκε τον Μούτσιο Σφόρτσα του Καραβάτζιο. Φραντσέσκα, παντρεύτηκε τον Τζιρόλαμο Ορσίνι. Καμίλλα, παντρεύτηκε τον Μπέσκο Φερέρο του Μασεράνο. McIver, Katherine A. (2016). "An Invisible Enterprise: Women and Domestic Architecture in Early Modern Italy". In McIver, Katherine A. (ed.). Wives, Widows, Mistresses, and Nuns in Early Modern Italy: Making the. Routledge. p. 159-180. Williams, George L. (1998). Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes. McFarland & Company, Inc.
Βικτώρια (Αυστραλία)

Η Βικτώρια (αγγλικά: Victoria) είναι μία από τις έξι πολιτείες της Αυστραλίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της ηπείρου και είναι η μικρότερη σε έκταση από τις ηπειρωτικές πολιτείες, αλλά και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες. Έχει έκταση 227.444 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.526.400 κατοίκους (εκτίμηση 2018) Στο βορρά συνορεύει με τη Νέα Νότια Ουαλία, στα δυτικά με τη Νότια Αυστραλία, ενώ στο νότο βρέχεται από το Νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Μελβούρνη, όπου και κατοικεί περίπου το 70% του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας.

 Η πολιτεία έχει 6.526.400 κατοίκους (εκτίμηση 2018) και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό από τις πολιτείες της Αυστραλίας μετά τη Νέα Νότια Ουαλία. Εκτός από τη Μελβούρνη, άλλες μεγάλες πόλεις της Βικτώριας είναι το Τζιλόνγκ, το Μπαλαράτ, το Μπέντιγκο, το Γουόρναμπουλ, η Μιλντούρα, η Τραράλγον, και η Ετσούκα Κυβερνήτης από την 1η Ιουλίου 2015 είναι η Λίντα Ντισάου και πρωθυπουργός (Premier) από τις 4 Δεκεμβρίου 2014 είναι ο Ντάνιελ Άντριους. Η πολιτεία επλήγη το Φεβρουάριο του 2009 από τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία της. Οι δασικές πυρκαγιές, για τις οποίες έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον ενός ατόμου που συνελήφθη, έχουν προκαλέσει το θάνατο περισσότερων από 173 ανθρώπων και μεγάλες καταστροφές. Πρόκειται για τη χειρότερη φυσική καταστροφή που έχει σημειωθεί στην Αυστραλία τα τελευταία 110 χρόνια. Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Βικτωρίας Φωτογραφικό υλικό του φωτογράφου Barry McKay Φωτογραφικό υλικό
Δροβολοβό Αχαΐας

Το Δροβολοβό είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Καμενιάνων της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Το Δροβολοβό απέχει 15 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 907 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 31 κατοίκους. Το Δροβολοβό από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του Δήμου Αροανίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Δροβολοβού, έως το 1916 που η Κοινότητα μετονομάστηκε σε Κοινότητα Καμενιάνων και η έδρα της μεταφέρθηκε στον ομώνυμο οικισμό. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Καμενιάνων. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Ιωάννης Αμβροσιάδης Αντώνιος Τσούνης Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δροβολοβού Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/03/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δροβολοβού Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/03/2017.
Ντουσαμπέ

Η Ντουσαμπέ ή Δουσάμβη (στα τατζικικά: Душанбе, Dushanbe, πρώην Ντιούσαμπε ή Σταλιναμπάντ), είναι πόλη του Τατζικιστάν και πρωτεύουσα της ασιατικής αυτής χώρας, με πληθυσμό 661.100 ανθρώπους (κατά την απογραφή του 2006). Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Βαρζόμπ και Καφέρνιχον. Το όνομα προέρχεται από περσική λέξη για τη Δευτέρα (ду δυο + шанбе ημέρα, στην κυριολεξία «δεύτερη μέρα») και αναφέρεται στο γεγονός ότι ήταν χώρος της λαϊκής αγοράς κάθε Δευτέρα.

 Τα αρχαιότερα ευρήματα σε ανασκαφές στην πόλη την ανάγουν στον 5ο αιώνα π.Χ. Ωστόσο, μέχρι και πριν 80 χρόνια η Ντουσαμπέ ήταν ένα μικρό χωριό. Το 1920 κατέφυγε στην πόλη ο εμίρης της Μπουχάρα, έπειτα από την ανατροπή του από τους Μπολσεβίκους. Το 1929 η πόλη απέκτησε σιδηρόδρομο και έγινε πρωτεύουσα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Τατζικιστάν. Ως εκείνη την περίοδο ονομαζόταν «Ντιούσαμπε» και το 1929 μετονομάστηκε σε «Σταλιναμπάντ», προς τιμήν του Στάλιν. Έπειτα, μετονομάστηκε σε «Ντουσαμπέ» το 1961. Το 1990, έπειτα από φήμες ότι η Μόσχα σχεδίαζε να μεταφέρει δεκάδες χιλιάδες Αρμένιους πρόσφυγες στο Τατζικιστάν, ξέσπασαν διαμαρτυρίες. Η πόλη υπέστη καταστροφές κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην ασιατική χώρα (1992–1997) , έπειτα από την ανεξαρτησία της. Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία αναδείχθηκε σε εμπορικό, πολιτιστικό και βιομηχανικό κέντρο. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στο βιομηχανικό τομέα, με κύρια παραγόμενα προϊόντα να αποτελούν το μετάξι και το βαμβάκι. Με ανεπτυγμένες τις τηλεπικοινωνίες, η πόλη είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένο κέντρο. Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται και με τον τουρισμό. Στην πόλη λειτουργεί αεροδρόμιο και υπάρχουν τζαμιά, όπως το Χατζί Γιακούμπ, μουσεία, όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Τατζικιστάν και το Εθνικό Μουσείο, βοτανικός κήπος, όπερα, ζωολογικός κήπος και τσίρκο. Η Ντουσαμπέ έχει τις παρακάτω 10 «αδελφοποιημένες» πόλεις: Καμπούλ, Αφγανιστάν Σιράζ, Ιράν Μόσχα, Ρωσία Αγία Πετρούπολη, Ρωσία Αχισάρ, Τουρκία Μπάουλντερ, ΗΠΑ Κλάγκενφουρτ, Αυστρία Άγκυρα, Τουρκία Λαχόρη, Πακιστάν Σανά, Υεμένη Λουσάκα, Ζάμπια Οδικός χάρτης Χάρτης του Τατζικιστάν Tajik Web Gateway
Κουρουκλάτα

Τα Κουρουκλάτα είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί τον μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 76 κατοίκους. Το χωριό είναι ορεινό, πολύ πλούσιο σε πράσινο και με θέα προς τον κόλπο του Αργοστολίου και το Ληξούρι. Λόγω της θέσεώς του αυτής του έχει αποδοθεί και ο τίτλος "το μπαλκόνι της Κεφαλονιάς".

 Σύμφωνα με τον Κεφαλονίτη ιστορικό Ηλία Τσιτσέλη τα Κουρουκλάτα πήραν την ονομασία τους από τον Βενέδικτο Κουρούκλη, που καταγόταν από την Ήπειρο. Ο ίδιος βεβαιώνει ότι "τα αρχαία έγγραφα και το οικόσημο της οικογενείας Κουρούκλη βρίσκεται στο Ληξούρι υπό την κατοχή του Άγγελου Κουρούκλη". Αυτό βέβαια σημαίνει ότι τα είδε ο ίδιος στις αρχές του περασμένου αιώνα όποτε έγραψε και τα "Κεφαλληνιακά Σύμμικτα". Δίνει δε και την πληροφορία ότι η οικογένεια Κουρούκλη ήταν προνομιούχος κατά την διάρκεια της δυναστείας των Τόκων (1357-1479). Δηλαδή οι Κουρούκληδες (Κουρουκλάδες, η σύγχρονη ονομασία των κατοίκων του χωριού), ήταν γαλαζοαίματοι. Γράφει δε ο Ηλίας Τσιτσέλης : "το 1454 ο Λεονάρδος ο Β' ο Τόκος απονέμει δίπλωμα στον ευγενή και αυλικό του, οπότε και δωρήθηκαν κτήματα και κατοικίες στον οίκο (των Τόκων) στην Κεφαλονιά. Ίσως δε το χωρίον Κουρουκλάτα να ήταν τιμαριό του". Από τον πρώτο οικιστή τους πιθανόν να έλαβε το χωριό τ' όνομά του. Αυτή είναι μια εκδοχή η όποια ενισχύεται κι απ' το γεγονός ότι πολλά ομηρικά τοπωνυμία της Κεφαλονιάς και πανάρχαιες ονομασίες αναφέρονται στο "πρακτικό της λατινικής εκκλησιάς της Κεφαλληνίας" του 1264 στην όποια όμως δεν αναφέρεται οικισμός με το όνομα Κουρουκλάτα αλ' ούτε και περιουσία εγγραμμένη σ' αυτήν την περιοχή. Πιθανότατα μέχρι το 1454 θα ήταν ακατοίκητα όπως κι άλλες πετρώδεις κι άνυδρες περιοχές του νησιού. Όπως αναφέρει ο λαογράφος της Κεφαλονιάς Ευάγγελος Καρούσος, "τα περισσότερα χωριά που βρίσκονται σε πετρώδεις άγονες και άνυδρες περιοχές είναι νεώτερα, κυρίως τα ορεινά. Πρώτα κατασκευάστηκαν υδατοδεξαμενές και μετά ήρθαν οι κάτοικοι κι έκτισαν κατοικίες" . Η εκκλησία του χωριού (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) είχε καταστραφεί με τους σεισμούς της 15ης Αυγ. 1953 και ξανακτίστηκε στο ίδιο σημείο, Στο κέντρο της εκκλησίας βρίσκεται μια εικόνα της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας η οποία ονομάζεται "Παναγία η Θεματισιάνα" ή "Δαμασκηνή" ή "Σμπαρού". Κατά τον δεύτερο μεγάλο σεισμό στην Κεφαλονιά στις 3 Φεβ. 2014 (μετασεισμός) το άνω μέρος του κωδωνοστασίου έλαβε κλίση περίπου 40 μοίρες και αργότερα αφαιρέθηκε με σκοπό την αντικατάστασή /ανακατασκευή του.
Ντιμίτρι Αρακισβίλι

Ο Ντιμίτρι Ιγνάτιεβιτς Αρακισβίλι (Dimitri Ignatyevitch Arakishvili, Βλαντικαφκάς 11 Φεβρουαρίου 1873 – Τιφλίδα 13 Αυγούστου 1953), ήταν γεωργιανός συνθέτης, εθνομουσικολόγος και παιδαγωγός. Ήταν, επίσης, γνωστός με το ρωσικό του επώνυμο Αρακτσίεφ (Димитрий Игнатьевич Аракчиев).Θεωρείται από τους θεμελιωτές της νεότερης, έντεχνης μουσικής της πατρίδας του.

 Γεννήθηκε στο Βλαντικαφκάς της Βόρειας Οσετίας. Από το 1894 σπούδασε θεωρητικά, σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας στη Σχολή Μουσικής και Δράματος της Φιλαρμονικής Εταιρείας της Μόσχας, με τον Αλέξανδρο Γκρετσανίνοφ και τον Βίλλεμ Κες. Αποφοίτησε το 1901, αλλά και από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Μόσχας, το 1917. Βοήθησε να ιδρυθεί το Ωδείο της Μόσχας και πρόσφερε δωρεάν μουσικά μαθήματα στην Πλατεία Αρμπατσκάιε το 1906. Από το 1908 έως το 1912, υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Muzika i zhizn («Μουσική και ζωή»). Ένα από τα σημαντικότερα ενδιαφέροντά του ήταν η γεωργιανή λαϊκή μουσική και για αυτό ταξίδεψε σε ολόκληρη τη Γεωργία, συλλέγοντας παραδοσιακή μουσική και πάνω από 500 λαϊκά τραγούδια, από το 1901 ως το 1908, οργανώνοντας τέσσερις αποστολές (1901, 1902, 1904 και 1907). Όταν η Γεωργία έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία το 1918, ο Αρασιτσβίλι εγκαταστάθηκε στην Τιφλίδα και ίδρυσε δικό του ωδείο που, το 1923, συγχωνεύθηκε με το Κρατικό Ωδείο Τιφλίδας. Δίδαξε, συνέθεσε και διηύθυνε το συγκεκριμένο ωδείο από το 1926 έως το 1929 και δημοσίευσε βιβλία για τη γεωργιανή λαϊκή μουσική, σε τρεις τόμους. Επίσης, ηχογράφησε σε φωνογράφο λαΙκά, πολυφωνικά τραγούδια της Γεωργίας. Από το 1932 προήδρευσε στην Ένωση Γεωργιανών Συνθετών. Το 1950 του απονεμήθηκε το Βραβείο Στάλιν. Ο Θρύλος του Σότα Ρουσταβέλι, όπερα από τη ζωή του Γεωργιανού ποιητή (1914) Η Ζωή είναι Χαρά, όπερα (1926) Ύμνος στην Ωρομάσδη, συμφωνικές εικόνες (1911) Ύμνος στη Νέα Ανατολή, συμφωνικές εικόνες (1933) Συμφωνία αρ. 1 (1932) Συμφωνία αρ. 2 (1942) Συμφωνία αρ. 3 (1947)Επίσης, περίπου 80 παραδοσιακά τραγούδια για φωνή και πιάνο, χορωδιακά κ.α. «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880) Baker’s biographical dictionary of musicians, on line Kennedy, Michael Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7 Γιώργος Λεωτσάκος, επιμέλεια λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», έκδοση 1981, τόμος 10, σ. 294 Enciclopedia Bompiani-Musica, Milano (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ, 1985) Eric Blom The New Everyman Dictionary of Music (Grove Weidenfeld, N. York, 1988) MacCauley, Martin (1997), Who's Who in Russia Since 1900, p. 21. Routledge, ISBN 0-415-13898-1.
Βικέντιος Λοπρέστης

Ο Βικέντιος Λοπρέστης (21 Ιανουαρίου 1872 - 22 Ιουλίου 1953) ήταν Έλληνας υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, που την περίοδο 1924 - 1925 διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

 Καταγόταν από την Κέρκυρα. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου. Στις 24 Μαρτίου 1924 ανέλαβε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Ιουλίου 1925. Ήταν παντρεμένος με την Αριστοβουλη (Βούλα) Παπαναστασίου, αδελφή του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.
Άγιος Κασσιανός (συνοικία Λευκωσίας)

Ο Άγιος Κασσιανός είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος αυτό ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Στα βόρεια συνορεύει με το Γενί Τζαμί, στα ανατολικά με το Τακτελκαλέ, στα νότια με την Χρυσαλινιώτισσα, στα νοτιοδυτικά με την Αγία Σοφία και στα δυτικά με τη Χαϊδάρ Πασά. Ο Άγιος Κασσιανός ήταν στο κέντρο των διακοινοτικών ταραχών του 1958 , των διακοινοτικών ταραχών του 1963 και της τουρκικής εισβολής του 1974.Στις 7 Ιουνίου του 1958, κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, Τουρκοκύπριοι επιτέθηκαν στις συνοικίες του Αγίου Κασσιανού και της Χρυσαλινιώτισσας λεηλατώντας και καταστρέφοντας πολλά σπίτια και μαγαζιά Ελληνοκυπρίων. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 2 Ελληνοκύπριοι νέοι ενώ δεκάδες άλλοι Ελληνοκύπριοι τραυματίστθηκαν. Στην συνοικία βρισκόταν και το οίκημα του Ολυμπιακού Λευκωσίας, που καταστράφηκε ολοσχερώς. Αποτελούσε στόχο των Τουρκοκύπριων επειδή αποτελούσε κέντρο της ΕΟΚΑ της ευρύτερης περιοχής.Μετά τις διακοινοτικές ταραχές του 1963 η συνοικία χωρίστηκε σε δύο περιοχές. Στη μία ζούσαν οι Ελληνοκύπριοι και στην άλλη οι Τουρκοκύπριοι. Αποτελούσε ένα από τα μέρη που διχοτομήθηκαν με τη δημιουργία της αρχικής Πράσινης Γραμμής. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, μεγάλο μέρος της συνοικίας του Αγίου Κασσιανού καταλήφθηκε από τον τουρκικό στρατό, η εισβολή του οποίου ανακόπηκε 30 μόλις μέτρα από την εκκλησία του Αγίου Κασσιανού. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Κασσιανού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Στις απογραφές του 1931, του 1960, του 1973 και του 1976 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Οι απογραφές από το 1976 και μετά αφορούν το έδαφος της συνοικίας το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εκκλησία της συνοικίας είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Κασσιανό. Οικοδομήθηκε το 1854. Στα παλαιότερα χρόνια η εκκλησία αυτή αποτελούσε μία από τις τρεις βασικές εκκλησίες της Λευκωσίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου προνομιακά την λειτουργούσε κάθε 1η Ιανουαρίου. «Ο Άγιος Κασσιανός του χθες και του σήμερα». 7 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2018.
Διακομματική επιτροπή εκλογών

Η λεγόμενη Διακομματική Επιτροπή Εκλογών είναι ειδική επιτροπή που συγκροτείται για την εποπτεία των Βουλευτικών εκλογών σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική εκλογική νομοθεσία. Η Διακομματική Επιτροπή Εκλογών (ΔΕΕ) συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ο οποίος και υποχρεούται για την έκδοσή της κατά την προεκλογική περίοδο, και συγκεκριμένα εντός τριών ημερών, από την προκήρυξη των Βουλευτικών εκλογών, όπως ορίσθηκαν αυτές στο σχετικό Π.Δ. που έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 Στην επιτροπή αυτή μετέχουν ο παραπάνω υπουργός ως πρόεδρος αυτής και μέλη της ορίζονται ένας εκπρόσωπος από κάθε κόμμα, ή συνασπισμό κομμάτων που εκπροσωπούνταν στη Βουλή που διαλύθηκε. Μπορεί όμως να συμμετέχουν και εκπρόσωποι κομμάτων και συνασπισμών που να μην εκπροσωπούνταν στη Βουλή, πλην όμως έχουν καταρτίσει πλήρεις συνδυασμούς που καλύπτουν τουλάχιστον το 70% των εκλογικών περιφερειών της χώρας. Στη περίπτωση αυτή η απόφαση του υπουργού εκδίδεται εντός τριών ημερών από την ανακήρυξη των συνδυασμών. Σημειώνεται ότι αν ένα ή περισσότερα κόμματα ή συνδυασμοί δεν υποδείξουν τον εκπρόσωπό τους σε διάστημα δύο ημερών από σχετικό ερώτημα, τότε η ΔΕΕ συγκροτείται χωρίς τη συμμετοχή αυτών. Στη περίπτωση εκλογών που προβλέπονται με τη λήξη της βουλευτικής περιόδου, η παραπάνω επιτροπή συγκροτείται εντός του πρώτου διμήνου του αυτού έτους. Κύρια καθήκοντα της ΔΕΕ είναι η, κατόπιν μελέτης, υποβολή προτάσεων για την ορθότερη εφαρμογή των διατάξεων της σχετικής εκλογικής νομοθεσίας όπως ισχύει κάθε φορά. Π.Δ.351/2003 άρθρο 43, όπως περιελήφθη ταυτάριθμα στο Π.Δ. 96/2007 και στο Π.Δ. 26/2012, το οποίο κωδικοποιεί την εκλογική νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές.
Αθλητική Μορφωτική Ένωση Παρεκκλησιάς

Η Αθλητική Μορφωτική Ένωση Παρεκκλησιάς (ή η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Παρεκκλησιά της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το 2006 ενοποιήθηκε με την ΑΤΕ ΠΕΚ Παρεκκλησιάς δημιουργώντας την Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς. Μετά τη διάλυση της Ένωσης Νέων Παρεκκλησιάς το 2017, η ΑΜΕΠ επαναδραστηριοποιήθηκε το 2018 αλλά το 2022 διέκοψε ξανά τη λειτουργία της.

 Η ΑΜΕΠ ιδρύθηκε το 1961. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ). Το 1998 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1998-99, τερμάτισε στην έβδομη θέση. Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Το καλοκαίρι του 2000 λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου και του ΑΠΟΠ Πάφου δημιουργήθηκε μια κενή θέση σε όλες τις κατηγορίες της ΚΟΠ. Η ΑΜΕΠ, ως η τέταρτη ομάδα της Δ΄ κατηγορίας, έδωσε αγώνες μπαράζ με τις 3 τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Παρόλο που οι άλλες 3 ομάδες συμμετείχαν σε ανώτερη κατηγορία, η ΑΜΕΠ κέρδισε τους αγώνες μπαράζ και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.Στη μοναδική συμμετοχή της στη Γ΄ κατηγορία, την περίοδο 2000-01, τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Την περίοδο 2001-02 τερμάτισε στην έκτη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας. Πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2002-03 αποχώρησε από την ΚΟΠ λόγω οικονομικών προβλημάτων. Συνέχισε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ. Το 2006 κέρδισε την επανένταξη της στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ενοποιήθηκε με την ΑΤΕ ΠΕΚ Παρεκκλησιάς δημιουργώντας την Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς η οποία πήρε τη θέση της ΑΜΕΠ στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2006-07.Το 2017 η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς ανέστειλε τη λειτουργία της. Το 2018 η ΑΜΕΠ επαναλειτούργησε. Συνεχίσε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ. Το 2022 ανέστειλε τη λειτουργία της. Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Πρωταθλήτρια (2): 1994-95, 1999-98 Κύπελλο ΣΤΟΚ: Κυπελλούχος (1): 1991-92 Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ: Πρωταθλήτρια (5): 1992-93, 1994-95, 1995-96, 1997-98, 2005-06 Κύπελλο ΕΠΟΛ: Κυπελλούχος (4): 1991-92, 1992-93, 1997-98, 2005-06 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Τάκα τάκα

Το τάκα τάκα ήταν παιδικό παιχνίδι που άνθισε στη δεκαετία του 1970. Εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και γνώρισε τεράστια επιτυχία, αν και τελικώς απαγορεύτηκε, είτε λόγω διατάραξης κοινής ησυχίας, όπως έγινε στην Ελλάδα, είτε λόγω κινδύνου σωματικής ακεραιότητας, όπως έγινε σε αρκετά άλλα κράτη της Ευρώπης, καθώς και στις ΗΠΑ.

 Το τάκα τάκα αποτελείται από δύο σκληρές ελαστικές μπίλιες που κρέμονται από έναν δακτύλιο. Το παιδί φοράει τον δακτύλιο σαν δακτυλίδι στο δεύτερο δάκτυλο, και με παλινδρομικές κινήσεις της παλάμης κάνει τις μπίλιες να αλληλοσυγκρούονται και να εκτοξεύονται προς τα πάνω και προς τα κάτω. Ανάλογα με τη δεξιοτεχνία και την αντοχή, το παιχνίδι μπορεί να διαρκέσει από δευτερόλεπτα μέχρι λίγες ώρες, ενώ ο εκκωφαντικός κρότος του θέλγει τον παίκτη μεν, αλλά μπορεί να προκαλέσει διατάραξη κοινής ησυχίας. Ben Summers: Retro toys, The Guardian, Thursday 26 July 2001
Λεπιδοπλεύρια

Τα λεπιδοπλεύρια (λατινική και επιστημονική ονομασία Lepidopleurida) είναι τάξη θαλάσσιων μαλακίων που ανήκει στην ομοταξία πολυπλακοφόρα (κοινώς χιτώνες, παλαιότερα αμφίνευρα) και ορίσθηκε από τον Γερμανό ζωολόγο Γιοχάνες Τήλε.. Από παλαιοντολογικής πλευράς, αποτελεί την αρχαιότερη ομάδα των πολυπλακοφόρων.

 Σήμερα αναγνωρίζονται γενικότερα οι εξής 16 οικογένειες στην τάξη Lepidopleurida, συμπεριλαμβάνοντας και τις οικογένειες εξαφανισμένων (†) ζώων: Αβυσσοχιτωνίδες (Abyssochitonidae) †Γλυπτοχιτωνίδες (Glyptochitonidae) †Γρυφοχιτωνίδες (Gryphochitonidae) †Ετεροχιτωνίδες (Heterochitonidae) †Καμπτοχιτωνίδες (Camptochitonidae) †Κυματοχιτωνίδες (Cymatochitonidae) †Lekiskochitonidae †Llandeilochitonidae †Μεσοχιτωνίδες (Mesochitonidae) Nierstraszellidae †Οξυχιτωνίδες (Acutichitonidae) †Περμοχιτωνίδες (Permochitonidae)Υπόταξη Λεπιδοπλεύρινα (Lepidopleurina), Thiele, 1910: Αφοσοχιτωνίδες (Afossochitonidae) Λεπτοχιτωνίδες (Leptochitonidae) Πρωτοχιτωνίδες (Protochitonidae) Χανλεϋίδες (Hanleyidae)
Ο γάμος της Παρθένου

Ο γάμος της Παρθένου είναι τοιχογραφία του Τζόττο, που χρονολογείται μεταξύ του 1303-1305 και βρίσκεται στο παρεκκλήσι Σκροβένι στην Πάντοβα. Αποτελεί μέρος μιας σειράς από τοιχογραφιές αφιερωμένες στην ζωή της Παναγίας, που βρίσκονται στον αριστερό τοίχο κοιτάζοντας την Αγία Τράπεζα.

 Ο Τζοττο τοποθετει την κύρια σκηνή μέσα στην εκκλησία, που την έχει ζωγραφίσει κατά το ήμισυ. Αυτός είναι ένα τρόπος που χρησιμοποιεί συχνά σε πολλά έργα όταν θέλει να ζωγραφίσει εσωτερικούς χώρους. Ζωγραφίζει το οίκημα κατά το ήμισυ δίνοντας την δυνατότητα στον θεατή να δει τι συμβαίνει στο εσωτερικό του χώρου. Παρά το γεγονός ότι κάποιες φιγούρες βρίσκονται στον εξωτερικό χώρο, με φόντο τον ουρανό, παραταύτα είναι κατανοητό ότι η σκηνή λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό του ναού, σύμφωνα με την μεσαιωνική παράδοση. Σύμφωνα με την παράδοση, οι νέοι που ήθελαν να παντρευτούν την Παναγία, άφησαν στο ναό ο καθένας μία βέργα αφού πρώτα την είχαν σημαδέψει για να ξέρουν ποια ανήκει στον καθένα. Όποιου η βέργα το πρωί θα ήταν ανθισμένη, εκείνος θα νυμφευόταν την Παρθένο Μαρία. Ο Ιωσήφ κέρδισε, εφόσον η βέργα που είχε αφήσει, το πρωί άνθησε. Το έργο απεικονίζει την στιγμή που ο Ιωσήφ φοράει το δαχτυλίδι στην Μαρία. Η μορφή πίσω από τον Ιωσήφ που φοράει πράσινα είναι ο υπηρέτης του ναού. Ο Τζότο χρησιμοποιεί συχνά τέτοιες μορφές-γέφυρες για να ισορροπεί τις δυο σκηνές (μέσα και έξω από το ναό). Η Μαρία είναι λεπτή, όπως οι γυναικείες μορφές των γοτθικών έργων. Φοράει ένα φαρδύ φόρεμα σύμφωνα με την μόδα της εποχής. Παρ’ όλα αυτά κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι είναι φαρδύ λόγω της εγκυμοσύνης της Παναγίας. Πίσω από την Μαρία είναι μια ομάδα τριών γυναικών, που πιθανόν η μια να είναι έγκυος γιατί αγγίζει την κοιλιά της. Πίσω από τον Ιωσήφ είναι ένας άνθρωπος που έχει ανοιχτό στόμα και σηκώνει το ένα χέρι. Ίσως πρόκειται για μάρτυρα ο οποίος μιλάει. Ενώ πιο πίσω είναι νέοι που πιθανόν δεν είχαν επιλεγεί από τον Θεό. Maurizia Tazartes, Giotto, Rizzoli, Milano 2004 Edi Baccheschi, L'opera completa di Giotto, Rizzoli, Milano 1977 Giotto, Scrovegni: Sposalizio della Vergine
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1998-99

Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1998-99 ήταν η 14η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε το ΘΟΪ Λακατάμιας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 1998-99 συμμετείχαν 15 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Οι τέσσερις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 1998-99 ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών Δόξα ΠαλαιομετόχουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών Σαλαμίνα Δρομολαξιάς Φωτειακός ΦρενάρουςΟμάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 1997-98 ΑΕΚ Κακοπετριάς Κινύρας Έμπας Ένωση Νέων ΘΟΪ ΛακατάμιαςΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα: ΑΟΛ – Ομόνοια Λακατάμιας ΑΕΚ Κυθρέας ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς ΘΟΪ Αυγόρου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1998/99 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1998-99 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Κάρλος Ρουίς

Ο Κάρλος Ουμπέρτο Λουίς Γκουτιέρες (ισπανικά: Carlos Humberto Ruiz Gutiérrez, γεννήθηκε 15 Σεπτεμβρίου 1979), είναι Γουατεμαλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έπαιξε σε πολλές χώρες με επιτυχία και είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Μουνισιπάλ και η πρώτη έξοδός του από τη χώρα του ήταν στην Ελλάδα και τον ΠΑΣ Γιάννενα, όπου αγωνίστηκε σε τέσσερις συναντήσεις πρωταθλήματος. Ακολούθησε η μεταγραφή του στους Λος Άντζελες Γκάλαξι το 2002, όπου η σταδιοδρομία του στις Ηνωμένες Πολιτείες έτρεξε με ιδιαίτερη επιτυχία. Ήδη το 2002, ονομάστηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της σεζόν στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, ενώ το 2002 και το 2003 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Σε τρεις ομάδες των ΗΠΑ σημείωσε 88 γκολ σε 182 αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος και 16 γκολ στη μετά περίοδο, που είναι το ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ μετά τη σεζόν στην ιστορία του πρωταθλήματος.Ο Ρουίς εντάχθηκε στον Άρη στις 12 Ιουλίου 2010. Έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Αυγούστου στον γύρο των πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ με αντίπαλο την Αούστρια Βιέννης και έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Γουατεμάλας που εμφανίστηκε ποτέ σε αγώνα της UEFA. Ο πρώτος αγώνας διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη με τον Ρουίζ να σκοράρει στο ντεμπούτο του δίνοντας στον Άρη τη νίκη με 1–0. Στο δεύτερο παιχνίδι που έγινε στη Βιέννη, σκόραρε ξανά στην ισοπαλία με 1–1, δίνοντας στον Άρη μια συνολική νίκη με 2–1 και στέλνοντάς τον στη φάση των ομίλων, όπου σημείωσε ένα ακόμη γκολ με αντίπαλο τη νορβηγική Ρόσενμποργκ. Στο πρωτάθλημα όμως δεν ήταν αποτελεσματικός έχοντας 16 συμμετοχές και ένα γκολ.Με την εθνική ομάδα της Γουατεμάλα αγωνίστηκε 133 φορές και σημείωσε 68 γκολ. Αμφότερες οι επιδόσεις είναι εθνικό ρεκόρ. Το 2005 ήταν πρώτος σκόρερ του Γκολντ Καπ της ΚΟΝΚΑΚΑΦ. Κατέχει το ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ που σημειώθηκαν σε προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παρά το γεγονός ότι πέτυχε 39 γκολ σε πέντε προκριματικές διοργανώσεις (47 αγώνες), ο Ρουίς δεν κατάφερε ποτέ να προκριθεί με τη Γουατεμάλα σε τελική φάση της διοργάνωσης. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, απέκτησε φήμη για την δεξιοτεχνία του στην αθέατη πλευρά του αθλήματος, όσο και για τα κατορθώματά του στο σκοράρισμα. Θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών της Γουατεμάλας. Μουνισιπάλ Πρωτάθλημα (2) : 2000, 2002Λος Άντζελες Γκάλαξι Κύπελλο ΜΛΣ : 2002Ντι Σι Γιουνάιτεντ US Open Cup : 2013Ατομικές διακρίσεις Κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA (39 γκολ) Κορυφαίος σκόρερ ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ : 2005 Πολυτιμότερος παίκτης του ΜΛΣ : 2002 Πολυτιμότερος παίκτης του Κυπέλλου ΜΛΣ : 2002 Πρώτος σκόρερ ΜΛΣ : 2002 (24 γκολ), 2003 (15 γκολ) Πολυτιμότερος παίκτης ΜΛΣ All-Star Game : 2003 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Ρυθμός κυματοδήγησης

Ο Ρυθμός κυματοδήγησης της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας είναι η μετρούμενη ένταση πεδίου σε επίπεδο κάθετο στην κατεύθυνση διάδοσης του ηλεκτρομαγνητικού κύματος. Παρατηρούνται κατά τη διάδοση ραδιοκυμάτων και μικροκυμάτων περιορισμένα μέσα σε κυματοδηγό, σε οπτικά κύματα μέσα σε οπτικές ίνες καθώς και στα λέιζερ. Οι ρυθμοί κυματοδήγησης προκύπτουν εξαιτίας των οριακών συνθηκών στα τοιχώματα του κυματοδηγού. Οι επιτρεπόμενοι ρυθμοί μπορούν να βρεθούν με την επίλυση των εξισώσεων του Maxwell.

 Οι ρυθμοί κυματοδήγησης διακρίνονται στους παρακάτω: ΤΕΜ (Transverse ElectroMagnetic) ρυθμοί Εz = Hz = 0, δηλαδή υπάρχουν εγκάρσιες συνιστώσες για το μαγνητικό και το ηλεκτρικό πεδίο. Οι ορθογωνικοί κυματοδηγοί δεν μπορούν να υποστηρίξουν ΤΕΜ ρυθμούς. ΤΕ (Transverse Electric) ρυθμοίΕz = 0, δηλαδή υπάρχει εγκάρσια συνιστώσα μόνο για το ηλεκτρικό πεδίο. ΤM (Transverse Magnetic) ρυθμοί Hz = 0, δηλαδή υπάρχει εγκάρσια συνιστώσα μόνο για το μαγνητικό πεδίο. HEM (Hybrid ElectroMagnetic) ρυθμοί Η ηλεκτρική και η μαγνητική συνιστώσα του κύματος δεν είναι κάθετες στην κατεύθυνση διάδοσης.
Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας

Το Φεστιβάλ Δάσους της Αρβανίτσας είναι ένα ετήσιο τρίημερο μουσικό δρώμενο, που λαμβάνει χώρα σε μια δασική έκταση 5 χλμ. έξω από το χωριό Κυριάκι Βοιωτίας. Αποτελεί το μοναδικό τριήμερο φεστιβάλ ελληνικής μουσικής κοντά στην Αττική. Διοργανωτής είναι ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος Κυριακίου.

 To πρώτο φεστιβάλ διοργανώθηκε τον Αύγουστο του 2012 έχοντας στο πρόγραμμα του σημαντικά πρόσωπα του καλλιτεχνικού χώρου όπως οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μίλτος Πασχαλίδης και Γιάννης Αγγελάκας. Με το πέρασμα του χρόνου το φεστιβάλ έγινε πιο γνωστό με αποτέλεσμα να προσελκύει περισσότερο κόσμο. Στο φεστιβάλ του 2018 προσέλκυσε περίπου 12.000 άτομα. Καλλιτέχνες όπως οι Παύλος Παυλίδης, Υπόγεια Ρεύματα, Διάφανα Κρίνα, Σωκράτης Μάλαμας και Νατάσα Μποφίλιου έδωσαν το παρόν στις τρεις μέρες του φεστιβάλ. Μέσα στον χώρο το φεστιβάλ, υπάρχουν κάποιες βασικές παροχές. Συγκεκριμένα, Δωρεάν κατασκήνωση σε συγκεκριμένους χώρους με σκιά Μουσική σκηνή με οροφή (σε περίπτωση βροχής) Κυλικείο Μπαρ Ψησταριά Χημικές τουαλέτες Ντουζιέρες Ιατρείο πρώτων βοηθειών και ασθενοφόρο Ομάδα πυρόσβεσης Ομάδα της Ελληνικής Ένωσης Έρευνας και ΔιάσωσηςΕπίσης στον χώρο του φεστιβάλ λειτουργεί και το cafe-restaurant «Αρβανίτσα». Στο φεστιβάλ συρρέει πλήθος κόσμου και του δίνεται η δυνατότητα για ελεύθερο camping. Με αυτόν τον τρόπο, οι επισκέπτες μπορούν να έρθουν σε επαφή με το γεμάτο έλατα τοπίο της Αρβανίτσας. Ωστόσο, το κοινό μπορεί να μείνει και σε ξενοδοχεία του Κυριακίου. Η ιστοσελίδα του Μουσικού Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας, http://festival.oreivatikos-kiriakiou.gr/?page_id=605 Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine. Η ιστοσελίδα του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Κυριακίου, http://www.oreivatikos-kiriakiou.gr/index.php?option=com_content&view=frontpage&Itemid=28 Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine. Σελίδα στο Facebook Ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Αρχειοθετήθηκε 2018-12-30 στο Wayback Machine. Ιστοσελίδα του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Κυριακίου Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine.
Άγιος Ελευθέριος Κεφαλονιάς

Ο Άγιος Ελευθέριος είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα Ομαλών, του δήμου Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αλλά και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κραναίας του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Ο Άγιος Ελευθέριος είναι ακατοίκητος -σύμφωνα με τις τελευταίες απογραφές- ορεινός οικισμός της κεντρικής Κεφαλονιάς. Βρίσκεται ψηλά στο οροπέδιο Ομαλών, στις νοτιοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Γιουπάρι» ή «Ρούδι» (1.125 μ) στον βόρειο Αίνο, ανατολικά των Βαλσαμάτων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.000. Απέχει 18 χλμ. περίπου Α. του Αργοστολίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαλσαμάτων. Το 1973 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βαλσαμάτων και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ομαλών. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ομαλών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α – 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργοστολίου. Το Αστεροσκοπείο «Εύδοξος» στον δρόμο που οδηγεί στις ψηλές κορυφές του Αίνου. Έχει εγκατεστημένα ρομποτικά τηλεσκόπια, όπως το διαμέτρου 0.6 μ. ρομποτικό τηλεσκόπιο «Ανδρέας Μιχαλιτσιάνος», τo πρώτο προηγμένο αυτόνομο και διαδικτυακά προσβάσιμο αστεροσκοπείο της Ελλάδας αφιερωμένο στην υλοποίηση νέων αντιλήψεων και προοπτικών τηλεέρευνας, τηλεδιδασκαλίας καί τηλεεργαστηριακής εκπαίδευσης. Tο Αστεροσκοπείο έχει αναπτυχθεί μέσα στις παλαιές εγκαταστάσεις αναμεταδοτικών ραδιοζεύξεων του προγράμματος ΝΑΤΟ- ACE-HIGH, ενός έργου που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μεταξύ 1956-60. Ολη η έκταση μαζί με τις οδούς προσβάσεως και τις εγκαταστάσεις αποτελούν σήμερα περιουσία του Αστεροσκοπείου, το οποίο ανέστειλε επ' αόριστον την λειτουργία του μετά την οικονομική κρίση του 2010. Επαναλειτουργία του Εύδοξος αναμένεται αφού πρώτα χρηματοδοτηθεί η αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη. Μέχρι να γίνει αυτό η πρόσβαση οιουδήποτε εντός των εγκαταστάσεων είναι απαγορευμένη και διώκεται. Το εκκλησάκι του Αγίου Ελευθερίου, στον δρόμο προς το Αστεροσκοπείο, με πανηγύρι που γίνεται κατά τη διάρκεια του χειμώναΑπό το διάσελο του Αγίου Ελευθερίου ξεκινάνε πεζοπορικές διαδρομές προς τις ψηλές κορυφές του Αίνου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Κεφαλονιά-Ιθάκη 1:70.000) eetaa.gr https://vlahatasamis.blogspot.com/2011/10/blog-post_7830.html https://www.youtube.com/watch?v=TNAl2pPvGxY
2,6-διμεθυλοναφθαλίνιο

Το 2,6-διμεθυλοναφθαλίνιο (αγγλικά 2,6-DiMethylNaphthalene, 2,6-DMN) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι αρωματικός υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C12H12. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στα ναφθαλίνια, δηλαδή έχει δομή δυο συμπυκvωμένων (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα) βενζολικών δακτυλίων, και επιπλέον έχει δύο (2) μεθυλομάδες, ενωμένες στα #2 και #6 άτομα άνθρακα. Έχει εμπορική σημασία ως πρόδρομη ένωση για υψηλής απόδοσης ίνες και φύλλα πολυεστέρα. O 2,6-ναφθαλινικός πολυαιθυλενεστέρας (PolyEthylene Naphthalate, PEN) παράγεται με τη χρήση προϊόντων οξείδωσης του 2,6-DMN.

 Αλκυλιωμένα ναφθαλίνια, που συμπεριλαμβάνουν το 2,6-DMN, βρίσκονται σε χαμηλές συγκεντρώσεις στο αργό πετρέλαιο και στην λιθανθρακόπισσα. Ο διαχωρισμός, όμως, είναι δύσκολος, ακριβός και απαιτεί μια σειρά από διεργασίες, όπως η επιλεκτική κρυστάλλωση και η προσρόφηση, εκτός από οποιεσδήποτε ισομερειώσεις. Υπάρχει ενεργή έρευνα πάνω στις καταλληλότερες συνθετικές οδούς για παραγωγή 2,6-DMN. Σύμφωνα με τη διεργασία «αλκενυλίωσης», χρησιμοποιούνται 1.3-βουταδιένιο (#1, στο παρακάτω παραγωγικό διάγραμμμα) και ορθοξυλόλιιο (#2), τα οποία αντιδρούν για να σχηματίσουν το 5-ορθοτολυλο-2-πεντένιο (OrthoTolyl-2-Pentene, OTP, #3). Στη συνέχεια, το OTP κυκλοποιείται σε 1,5-διμεθυλοτετραλίνιο (#4). Μετά, το 1,5-διμεθυλοτετραλίνιο αφυδρογονώνεται, δίνοντας 1,5-διμεθυλοναφθαλίνιο (1,5-DMN, #5). Τέλος, το 1,5-DMN με καταλυτική ισομερείωση δίνει 2,6-DMN (#6). Στο τελικό βήμα συνσχηματίζονται και άλλα μονο- δι- και τρι- μεθυλοναφθαλίνια. Για το λόγο αυτό περισσότερη εργασία (και άρα κόστος) απαιτείται, για το διαχωρισμό του προϊόντος μείγματος. Ο διαχωρισμός αυτός πραγματοποιείται με επιλεκτική κρυστάλλωση. Το 2,6-DMN χρησιμοποιείται κυρίως ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή του 2,6-ναφθαλινοδικαρβονικό οξύ, με οξείδωση του 2,6-DMN στην υγρή φάση. Το 2,6-ναφθαλινοδικαρβονικό οξύ, με τη σειρά του, είναι μονομερής πρόδρομη ένωση για την παραγωγή πολυ-2,6-ναφθαλινοκαρβοξυλικό αιθυλενεστέρα, που ονομάζεται συντομώτερα 2,6-ναφθαλινικός πολυαιθυλενεστέρας. To πολυμερές αυτό είναι ισχυρότερο και παρουσιάζει υψηλότερη θερμική αντίσταση από το συχνά χρησιμοποιούμενο τερεφθαλικό πολυαιθυλενεστέρα (PolyEthylene Terephthalate, PET). Ωστόσο, το μονομερές 2,6-DMN είναι πιο ακριβό από το τερεφθαλικό οξύ, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του PET.
Φιλελεύθερη ομοφοβία

Η φιλελεύθερη ομοφοβία είναι η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας όσο αυτή παραμένει κρυφή. Είναι ένας τύπος ομοφοβίας στην οποία, παρά την αποδοχή της σεξουαλικής διαφορετικότητας, διαιωνίζονται οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα που περιθωριοποιούν ή υποτιμούν τα ΛΟΑΤ+ άτομα.

 Η φιλελεύθερη ομοφοβία είναι μια πρακτική που βασίζεται στην κατανόηση των σχέσεων και της σεξουαλικότητας ως ιδιωτικών ζητημάτων και, ως εκ τούτου, στην αποδοχή της ατομικής ελευθερίας πάνω τους, εφόσον δεν εμφανίζονται στη δημόσια σφαίρα. Ωστόσο, τα μέλη του κινήματος ΛΟΑΤ υποστηρίζουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι εγγενώς δημόσιο ζήτημα, επειδή οι ετεροφυλόφιλοι δεν είναι υποχρεωμένοι να κρύβουν τις σχέσεις τους δημόσια, όπως τα γκέι άτομα.Η φιλελεύθερη ομοφοβία εκφράζεται σε πολλούς τομείς όπου η ομοφυλοφιλία δημοσιοποιείται, όπως οι παρελάσεις υπερηφάνειας, οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης στα σχολεία, στη δουλειά, στο coming out ή να έχεις ασυμβίβαστους με το φύλο τρόπους ή ντύσιμο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η διάκριση που αντιμετωπίζουν τα ΛΟΑΤ άτομα.Συγγραφείς όπως ο Αλμπέρτο Μίρα και ο Ντάνιελ Μπορίγιο θεωρούν ότι πρόκειται για ένα είδος ομοφοβίας που χαρακτηρίζεται από το «ναι, αλλά...». Η ομοφυλοφιλία είναι ανεκτή, με την προϋπόθεση ότι θα αποσιωπηθεί και θα γίνει αποδεκτή η ετεροσεξιστική κανονικότητα. Οποιαδήποτε παράβαση αυτού του κανόνα απορρίπτεται ως θυματοποίηση, γκετοποίηση, ακτιβισμός ή προσηλυτισμός. Coming out Μη ρωτάς, μην πεις Ομοεθνικισμός Ροζ καπιταλισμός Ροζ χρήμα Ροζ ψήφος Τρανσφοβία
Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής

Η Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής με έδρα την Παλλήνη, είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Ο πληθυσμός της ενότητας Ανατολικής Αττικής είναι 516.549 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 332,02 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 1.517 τ.χλμ. Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη της Περιφερειακής Ενότητας από το 2019 κατέχει ο Αθανάσιος Αυγερινός.

 Η Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής περιλαμβάνει τους εξής δήμους: Δήμος Αχαρνών-Θρακομακεδόνων (2) Δήμος Διονύσου (4) Δήμος Κρωπίας (5) Δήμος Λαυρεωτικής (6) Δήμος Μαραθώνος (7) Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας (8) Δήμος Ωρωπού (13) Δήμος Παιανίας (9) Δήμος Παλλήνης (1) Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου (10) Δήμος Σαρωνικού (11) Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος (12) Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης (3) 2011-2014 Χρυσάνθη Κισκήρα 2014-2019 Πέτρος Φιλίππου 2019-σήμερα: Αθανάσιος Αυγερινός Νομαρχία Ανατολικής Αττικής
Ηλιακή έκλειψη της 3ης Νοεμβρίου 2013

Μια ολική έκλειψη ηλίου στις 3 Νοεμβρίου 2013. Ήταν μια υβριδική έκλειψη Ήλιου με μέγεθος 1.0159, καθώς πάνω από τον δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό κατά την ανατολή ήταν ορατή ως μια δακτυλιοειδή έκλειψη, και στο υπόλοιπο "μονοπάτι" της έκλειψης, ήταν ορατή ως μία μικρή ολική ηλιακή έκλειψη.

 Η ολικότητα ήταν ορατή από τον βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό (ανατολικά της Φλόριντα) από την Αφρική (Γκαμπόν,Δημοκρατία του Κονγκό, Κονγκό, Ουγκάντα, Νότιο Σουδάν, Κένυα, Αιθιοπία, Σομαλία ), με μέγιστη διάρκεια 1 λεπτού και 39 δευτερολέπτων, σε μία περιοχή του Ατλαντικού Ωκεανού νότια της Ακτής Ελεφαντοστού και της Γκάνας. Περιοχές που η έκλειψη ήταν ορατή ως μερική ήταν, η ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής, η νότια Γροιλανδία, οι Βερμούδες, τα νησιά της Καραϊβικής, η Κόστα Ρίκα, ο Παναμάς, τα βόρεια τμήματα της Νότιας Αμερικής, σχεδόν όλη η αφρικανική ήπειρος, η Ιβηρική χερσόνησος, η Ιταλία, η Ελλάδα(μόλις 5% στην Κρήτη, κάτω από 1% στην Βόρεια Ελλάδα), η Μάλτα, η Νότια Ρωσία, η Καυκασία, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή. Αυτή η ηλιακή έκλειψη συνέβη ταυτόχρονα με το Grand Prix του Αμπού Ντάμπι πριν από το ηλιοβασίλεμα κατά τη διάρκεια του αγώνα της Φόρμουλα Ένα. Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα Η δακτυλιοειδής-ολική ηλιακή έκλειψη στις 3 Νοεμβρίου 2013 Η ιστορία μιας καταπληκτικής έκθεσης έκλειψης σε αυτή την έκλειψη!
Rock in Rio (άλμπουμ των Iron Maiden)

Το Rock in Rio είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD και DVD στις 25 Μαρτίου 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ" στην Ευρώπη και της "Sony" στην Αμερική. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην τελευταία εμφάνιση του συγκροτήματος κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Brave New World", όπου έπαιξαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Rock in Rio" στη Βραζιλία μπροστά σε 250.000 θεατές. Περιλαμβάνει τραγούδια από όλες τις περιόδους του συγκροτήματος μέχρι τότε, συμπεριλαμβανομένων δύο κομματιών από τα άλμπουμ με τον Μπλέιζ Μπέιλι στα φωνητικά. Ο δίσκος έγινε χρυσός στη Βραζιλία και την Ελλάδα και ανέβηκε στο Top-20 στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

 CD 1 1. Intro (Arthur's Farewell (Goldsmith) - 1:55 2. The Wicker Man (Harris, Dickinson, Smith) - 4:41 3. Ghost of the Navigator (Harris, Dickinson, Gers) - 6:48 4. Brave New World (Harris, Dickinson, Murray) - 6:06 5. Wrathchild (Harris) - 3:25 6. 2 Minutes to Midnight (Smith, Dickinson) - 6:26 7. Blood Brothers (Harris) - 7:15 8. Sign of the Cross (Harris) - 10:49 9. The Mercenary (Harris, Gers) - 4:42 10. The Trooper (Harris) - 4:34 CD 2 1. Dream of Mirrors (Harris, Gers) - 9:38 2. The Clansman (Harris) - 9:19 3. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:40 4. Fear of the Dark (Harris) - 7:40 5. Iron Maiden (Harris) - 5:51 6. The Number of the Beast (Harris) - 5:00 7. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:23 8. Sanctuary (Harris, Di' Anno, Murray) - 5:17 9. Run to the Hills (Harris) - 4:52 Rock in Rio (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Ελλάδα (IFPI Certification): Χρυσός Βραζιλία (ABPD Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Rock in Rio" είναι οι εξής: Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Στιβ Χάρις - μπάσο Άντριαν Σμιθ - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Τζάνικ Γκερς - κιθάρα Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα
Αικατερίνη Μπίργιερσντοτερ του Μπγιέλμπο

Η Αικατερίνη κόρη του Μπίργιερ, σουηδ.: Catherine Birgersdotter του Bjelbo (άκμασε 1245–89) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο (Folkung aätten) ήταν κόρη του jarl (αντιβασιλιά) της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας και της Ίνγκεμποργκ Έρικσντοτερ, κόρης του Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Βάλντεμαρ έγινε βασιλιάς της Σουηδίας από το 1250 έως το 1275. Στις 17 Οκτωβρίου 1259 η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ζήγκφρηντ Α΄ των Ασκάνια πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ]] (π. 1230 - 1298) επιτρόπου στο πριγκιπάτο της Άνχαλτ. Είχαν παιδιά: Αλβέρτος Α΄ (απεβ. 17 Αυγούστου 1316), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Ερρίκος (απεβ. 13 Δεκεμβρίου 1340/28 Μαρτίου 1341), κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Χάλμπερστατ. Ζήγκφρηντ (απεβ. 25 Φεβρουαρίου 1317), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού στο Mαγδεβούργο. Χέρμαν (απεβ. μετά τις μετά τις 24 Ιουνίου 1328), ιππότης του Τευτονικού Τάγματος, διοικητής (comtur) στο Ντέσαου το 1327. Άγκνες (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), ηγουμένη στο Κόσβιχ. Χέντβιχ (απεβ. μετά τις 24 Φεβρουαρίου 1319), ηγουμένη στο Κόσβιχ. Η πριγκίπισσα Ελισάβετ (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Κόσβιχ. Ιουδήθ (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Λόσβιχ. Κονστάντσε (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Κόσβιχ. Σοφία (π. 1260 - 9 Ιανουαρίου 1290) παντρεύτηκε τον Λούντβιχ του Χάκεμπορν (π. 1235 - 5 Οκτωβρίου 1298), γιο του Άλμπρεχτ ΙΙΙ κόμη του Χάκεμπορν.
Ροζ Πάνθηρας

Ο Ροζ Πάνθηρας (αγγ.:Pink Panther) είναι φανταστικός χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από την πένα του Αμερικανού σκιτσογράφου και παραγωγού Friz Freleng. Έχει εμφανιστεί σε κινηματογράφο, τηλεόραση, κόμικς και βιντεοπαιχνίδια .

 Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των τίτλων της ταινίας του Μπλέικ Έντουαρντς "Ο Ροζ Πάνθηρας". Πρόκειται για μια αμερικανική κωμωδία του 1963, με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Σέλερς στον ρόλο του επιθεωρητή Κλουζώ. Ο χαρακτήρας γίνεται αμέσως δημοφιλής με αποτέλεσμα να γίνει ο πρωταγωνιστής σε δική του σειρά κινουμένων σχεδίων. Το 1964 βραβεύεται με το Όσκαρ ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την ταινία "The Pink Phink". Πρόκειται για σκίτσο που μοιάζει με λεπτοκαμωμένο παιχνιδιάρη πάνθηρα ο οποίος έχει ροζ δέρμα, άσπρα μαλλιά, κόκκινη μύτη και μακρυά λεπτή ουρά. Το πρόσωπό του είναι ευγενικό και η συμπεριφορά του θυμίζει Βρετανό τζέντλεμαν. Κινείται χαρούμενα, μιλά σπάνια, επικοινωνεί με χειρονομίες και γενικότερα προκαλεί αναστάτωση σε όποιο χώρο βρίσκεται. Χαρακτηριστικό και αναγνωρίσιμο είναι το μουσικό θέμα που συντροφεύει τον Ροζ Πάνθηρα στις ταινίες του. Πρόκειται για ένα ελαφρό τζαζ μουσικό θέμα του πασίγνωστου Αμερικανού συνθέτη Χένρυ Μαντσίνι.
Τατιάνα Γκολίκοβα

Η Τατιάνα Αλεξέβνα Γκολίκοβα (Ρωσικά: Татьяна Алексеевна Голикова, γεννημένη στις 9 Φεβρουαρίου 1966) είναι Ρωσίδα πολιτικός και οικονομολόγος που υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ρωσίας με αρμοδιότητες την Κοινωνική Πολιτική, την Εργασία, την Υγεία και τις Συντάξεις από το 2018. Από το 2007 έως το 2012, υπηρέτησε ως Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Ανάπτυξης και πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λογαριασμών της Ρωσίας από το 2013 έως το 2018.

 Η Γκολίκοβα γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1966 σε μια μεσοαστική σοβιετική οικογένεια που κατοικούσε στο χωριό Μιτίτσκι στην περιοχή της Μόσχας. Ο πατέρας της εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο και η μητέρα της ήταν έμπορος. Μετά την αποφοίτησή της από το γυμνάσιο, συνέχισε τις σπουδές της στο Ινστιτούτο Εθνικής Οικονομίας του Πλεχάνοφ, συμμετέχοντας στην σχολή της οικονομίας της εργασίας. Έχοντας λάβει το δίπλωμα της, γίνεται ερευνήτρια σε ένα από τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Σοβιετικής Κρατικής Επιτροπής Εργασίας. Η Γκολίκοβα ήταν οικονομολόγος στο Τμήμα Κρατικών Προϋπολογισμών στο Υπουργείο Οικονομικών από το 1990 έως το 1992. Μετατέθηκε στη θέση της Επικεφαλής Οικονομολόγου στο Τμήμα Κρατικών Προϋπολογισμών στο Υπουργείο Οικονομικών από το 1992 έως το 1995 και ύστερα έγινε Αναπληρώτρια Προϊστάμενη του Τμήματος Προϋπολογισμού στο Υπουργείο Οικονομικών από το 1995 έως το 1998. Από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 1998, κατείχε τη θέση της Προϊσταμένης του Τμήματος Προϋπολογισμού του Υπουργείου Οικονομικών, πριν γίνει Διευθύντρια του Τμήματος Πολιτικής Προϋπολογισμού από τον Αύγουστο του 1998 έως τον Ιούλιο του 1999. Διετέλεσε αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών από τον Ιούλιο 1999 έως το 2002 και τον Πρώτη Υφυπουργός Οικονομικών από το 2002 έως το 2004. Από το 2004 έως τον Σεπτέμβριο του 2007 υπήρξε Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών. Στις 18 Μαΐου 2018, η Γκολίκοβα διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης στο Δεύτερο Υπουργικό Συμβούλιο του Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Στις 21 Ιανουαρίου 2020, διατήρησε τη θέση της στο Υπουργικό Συμβούλιο του Μιχαήλ Μισούστιν. Η Γκολίκοβα είναι παντρεμένη με τον Βίκτορ Κριστένκο, τον πρώην Υπουργό Βιομηχανίας και Εμπορίου. Παντρεύτηκαν το 2003. Είναι ευρέως γνωστή με το ψευδώνυμο "Miss Budget". Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία, όπως με το Τάγμα της Τιμής (Φεβρουάριος 2006) και το μετάλλιο της Τάξης για Αξία στην Πατρίδα, πρώτο και δεύτερο βαθμό (2001) και (2004 ) και με την Τάξη της Αξίας στην Πατρίδα, τέταρτο βαθμό (2008). Η Γκολίκοβα κατηγορείται ευρέως για διαφθορά από αρκετά ρωσικά μέσα ενημέρωσης, κυρίως για τις φερόμενες συνδέσεις της με την εταιρεία Pharmstandard, η οποία είναι παραγωγός του υποτιθέμενου φαρμάκου Arbidol. Μετά από αυτούς τους ισχυρισμούς απέκτησε το παρατσούκλι «Κυρία Arbidol». Russia Profile's Golikova Biography