IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κυπριακές ευρωεκλογές 2014

Οι Ευρωεκλογές του 2014 ήταν οι τρίτες ευρωεκλογές στην Κύπρο. Διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2014 για την εκλογή των 6 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αντιστοιχούσαν στην Κύπρο για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

 Το εκλογικό σύστημα που ίσχυε στις ευρωεκλογές του 2014 ήταν η απλή αναλογική. Χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία επιλογής βουλευτών με λίστα. Στις εκλογές συμμετείχαν 10 κόμματα/κινήματα και 8 ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Κατάλογος των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, 2014-2019 (με κατάλογο των εκλεγμένων ευρωβουλευτών) Ευρωεκλογές 2014 «Εθνικά αποτελέσματα Κύπρος 2014». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020. «Ευρωεκλογές 2014: Επίσημα Αποτελέσματα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020. «Οι 8 ανατροπές των μέχρι σήμερα Ευρωεκλογών στην Κύπρο». 26 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020. «Ευρωεκλογές: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε». 29 Απριλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
Ριέλ Καμπότζης

Το ριέλ (riel, στη γλώσσα (Χμερ: រៀល , σύμβολο ៛) είναι το νόμισμα της Καμπότζης. Έχουν υπάρξει δύο ξεχωριστά ριέλ, το πρώτο κυκλοφόρησε από το 1953 ως το Μάιο του 1975 και το δεύτερο από την 1η Απριλίου του 1980. Στην Καμπότζη, το Δολάριο ΗΠΑ χρησιμοποιείται επίσης ευρέως. Μεταξύ των ετών 1975 και 1980, η χώρα δεν είχε νομισματικό σύστημα.

 Τα προηγούμενα νομίσματα στην Καμπότζη ήταν το τικάλ Καμπότζης και το φράγκο Καμπότζης. Το 1953 το παράρτημα του Ινστιτούτου Εκδόσεων των Κρατών της Καμπότζης, του Λάος και του Βιετνάμ (Institut d'Emission des Etats du Cambodge, du Laos et du Vietnam) στην Καμπότζη τύπωσε χαρτονομίσματα, σε διπλή ονομαστική αξία (σε πιάστρες Γαλλικής Ινδοκίνας και ριέλ). Παράλληλα, τα δύο άλλα παραρτήματα έκαναν το ίδιο και για το ντονγκ του Νοτίου Βιετνάμ και το κιπ του Λάος. Το ριέλ αρχικά υποδιαιρέθηκε σε 100 σαντίμ (centimes), όμως αυτό άλλαξε το 1959 σε 100 σεν (សេន). Για λίγα χρόνια στην αρχή, το ριέλ και οι πιάστρες κυκλοφορούσαν παράλληλα. Στην πραγματικότητα, τα πρώτα τραπεζογραμμάτια ριέλ ήταν επίσης σε ονομαστική αξία πιαστρών. Πρώτη σειρά 1955-56 - 1 ριέλ, 5 ριέλ, 10 ριέλ, 50 ριέλΔεύτερη σειρά 1956 - 1 ριέλ, 20 ριέλ, 50 ριέλ, 100 ριέλ, 500 ριέλΤρίτη σειρά 1963 - 5 ριέλ, 10 ριέλ, 100 ριέλΤέταρτη σειρά 1972 - 100 ριέλ[*], 500 ριέλ, 1000 ριέλ [*], 5.000 ριέλ [*][*] Μη εκδοθέντα Τα 10, 20 και 50 σαντίμ του 1953 και τα κέρματα σεν ήταν κατασκευασμένα από αλουμίνιοκαι είχαν το ίδιο μέγεθος με τα ατ και σου του Λάος και του Νοτίου Βιετνάμ. Παρότι οι Ερυθροί Χμερ τύπωσαν χαρτονομίσματα, αυτά δεν κυκλοφόρησαν, επειδή καταργήθηκαν τα χρήματα όταν ανέλαβε το καθεστώς. Πέμπτη σειρά 1975 - 0,1 ριέλ, 0,5 ριέλ, 1 ριέλ, 5 ριέλ, 10 ριέλ, 50 ριέλ, 100 ριέλ Έπειτα από την εισβολή του Βιετνάμ το 1978, το ριέλ έγινε ξανά νόμισμα της Καμπότζης την 1η Απριλίου του 1980, αρχικά με ισοτιμία 4 ριέλ = 1 δολάριο ΗΠΑ. Υποδιαιρείται σε 10 κακ (កាក់) ή 100 σεν. Εκτός από το ριέλ και το αμερικανικό δολάριο, σε ορισμένες περιοχές στα σύνορα με την Ταϊλάνδη χρησιμοποιείται ως νόμισμα και το μπαχτ. Έκτη σειρά 1979 - 0,1 ριέλ, 0,2 ριέλ, 0,5 ριέλ, 1 ριέλ, 5 ριέλ, 10 ριέλ, 20 ριέλ, 50 ριέλΈβδομη σειρά 1987 - 5 ριέλ, 10 ριέλΌγδοη σειρά 1991-92 - 50 ριέλ, 100 ριέλ, 200 ριέλ, 500 ριέλ, 1000 ριέλ[*], 2.000 ριέλ[*]Ένατη σειρά 1995 - 1.000 ριέλ, 2.000 ριέλ, 5.000 ριέλ, 10.000 ριέλ, 20.000 ριέλ, 50.000 ριέλ, 50.000 ριέλΔέκατη σειρά 1995-99 - 100 ριέλ, 200 ριέλ, 500 ριέλ, 1.000 ριέλΕνδέκατη σειρά 2001-08 - 50 ριέλ, 100 ριέλ, 500 ριέλ, 1.000 ριέλ, 2.000 ριέλ, 5.000 ριέλ, 10.000 ριέλ, 20.000 ριέλ, 50.000 ριέλ Σημερινά χαρτονομίσματα που είναι σε κυκλοφορία 50 ριέλ - 2002 100 ριέλ - 2001 500 ριέλ - 2002/04 1.000 ριέλ - 2005/07 2.000 ριέλ - 2007 5.000 ριέλ - από 4 Φεβρουαρίου του 2001 10.000 ριέλ - 2001/05 20.000 ριέλ - 2008 50.000 ριέλ - 2001 [*] Ακυκλοφόρητα Τα πρώτα κέρματα ήταν των 5 σεν και παρήχθησαν το 1979. Ήταν κατασκευασμένα από αλουμίνιο. Ως το 1994 δεν κόπηκαν άλλα κέρματα. Εκείνη τη χρονιά εισήχθησαν κέρματα σε αξίες των 50, 100, 200, και 500 ριέλ. Cambodian Commercial Bank showing legal tender banknotes
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας Ανδρών Κύπρου 2016-2017

Η Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2016–17 αποτελεί την 63η διοργάνωση από την ίδρυση της Α' Κατηγορίας Κύπρου, ενώ απότελεί την 50η υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθόσφαιρας. Πρωταθλητής ήταν ο Κεραυνός Στροβόλου για 6η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 6 ομάδες οι οποίες αναμετρώνται τέσσερις φορές μεταξύ τους στην κανονική περίοδο. Οι πρώτες τέσσερις συμμετέχουν στα πλέι-οφ. Η τελευταία ομάδα στο τέλος της κανονικής περιόδου διαβαθμίζεται στη Β1 κατηγορία. Τη θέση στο νέο πρωτάθλημα παίρνει η πρωταθλήτρια της Β1 κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στη διοργάνωση Basketball Champions League και η κυπελλούχος ομάδα στο FIBA Europe Cup. Και οι δύο διοργανώσεις ανήκουν στην FIBA. Οι ακόλουθες 6 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) αγωνίστηκαν στην Α' Κατηγορία Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κύπρου κατά τη διάρκεια της περιόδου 2016-17: Πετρολίνα ΑΕΚ ΑΠΟΕΛ Απόλλων Λεμεσού Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης) Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ΕΝΠ) Κεραυνός Στροβόλου Κεραυνός Στροβόλου - Ένωσις Νέων Παραλιμνίου ( 3 - 0 ) Πετρολίνα ΑΕΚ - ΑΠΟΕΛ ( 3 - 1 ) Κεραυνός Στροβόλου - Πετρολίνα ΑΕΚ ( 3 - 1 )
Γιώργος Λυκούδης

Ο Γιώργος Λυκούδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και προπονητής πετοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης στις 4 Φεβρουαρίου 1964 και αγωνίστηκε ως κεντρικός στην ομάδα του Άρη και του Ολυμπιακού, από το 1978 ως το 1996.

 Ο Λυκούδης ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1978, σε ηλικία 14 ετών. Μέχρι το 1987 που παρέμεινε στην ομάδα, οι "κίτρινοι" καθιερώθηκαν ως μία από τις τρεις μεγάλες δυνάμεις της ελληνικής πετοσφαίρισης, χωρίς όμως να καταφέρουν να σπάσουν την δυάδα του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Το καλοκαίρι του 1987, ο Άρης πούλησε τον Λυκούδη και τον πασαδόρο Θανάση Μουστακίδη στον Ολυμπιακό. Με τη νέα του ομάδα, κατέκτησε έξι συνεχόμενες φορές τον τίτλο του πρωταθλητή, από το 1989 ως το 1994, όπως και τέσσερις φορές τον τίτλο του κυπελλούχου, αφού η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν πραγματοποιήθηκε όλες τις χρονιές. Επίσης, το 1996, κατέκτησε με την ομάδα του Ολυμπιακού τον τίτλο του κυπελλούχου Ευρώπης, στην τελευταία του χρονιά με την "ερυθρόλευκη" φανέλα.Το 1993, και ενώ ήταν ακόμη αθλητής, ο Λυκούδης ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από το γυναικείο τμήμα βόλεϊ του Ολυμπιακού. Το 1996 συνέχισε με την ανδρική ομάδα του Ιωνικού Νικαίας και το 2000 επέστρεψε, ως προπονητής πλέον, στον Άρη, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση το 2001 και την έβδομη το 2002.Την επόμενη χρονιά ανέλαβε το ανδρικό τμήμα του Ολυμπιακού, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή, ενώ το 2005 κατέλαβε την δεύτερη θέση χάνοντας στον τελικό του πρωταθλήματος από τον Ηρακλή. Παρ' όλα αυτά, κατέκτησε το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο του συλλόγου, νικώντας στον τελικό την ολλανδική Ορτέκ Νεσελάντε με 3-0.Την σεζόν 2005-2006, κάθισε στον πάγκο του Απολλώνιου Κερατσινίου για το γυναικείο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας, κατακτώντας την τέταρτη θέση, ενώ την επόμενη σεζόν τερμάτισε δεύτερος με την ομάδα του Ολυμπιακού. Το καλοκαίρι του 2009, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδος γυναικών και παράλληλα την θέση του προπονητή στην ομάδα του Α.Ο. Μαρκοπούλου.Το 2014, πήγε στην Πάτρα αναλαμβάνοντας το ανδρικό τμήμα βόλεϊ της Παναχαϊκής, με το οποίο κέρδισε την άνοδο στην Volley League, το 2015.Το 2016 οδήγησε την ομάδα της Παναχαϊκής στην όγδοη θέση της Volley League, και το 2017 ανέλαβε την γυναικεία ομάδα του Απόλλων Πατρών στη Pre League Ως αθλητής6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994 4 Κύπελλα Ελλάδας: 1989, 1990, 1992, 1993 1 Κύπελλο Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας: 1996Ως προπονητής1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2003 1 Κύπελλο Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας: 2005 ΛΥΚΟΥΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ - Greekvolley.com Λυκούδης στην εθνική γυναικών και Κόβασιτς στις «μικρές»
Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων

Ο Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων εκλέγεται από το λαό για τετραετή θητεία. Το αξίωμα είναι αιρετό από το 1969, ενώ πιο πριν οι κυβερνήτες διορίζονταν. Ο πρώτος διορισμένος κυβερνήτης ήταν ο Έντουιν Τέιλορ Πόλοκ, από τις 31 Μαρτίου 1917 ως τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Επί κυβερνήτη Τσαρλς Χάργουντ οι ΗΠΑ αγόρασαν το νησί Γουότερ, στις 19 Ιουνίου 1944. Ο πρώτος κυβερνήτης που απεβίωσε εν ενεργεία (1927) ήταν ο Μάρτιν Έντουιν Τρεντς και ο πρώτος εκλεγμένος κυβερνήτης που πέθανε στη διάρκεια της θητείας του (1978) ήταν ο Σίριλ Ε. Κινγκ. Από το 2019 Κυβερνήτης είναι ο Άλμπερτ Μπράιαν.

 1917 – 1917: Έντουιν Τέιλορ Πόλοκ (1870-1943) 1917 – 1919: Τζέιμς Χάρισον Όλιβερ (1857-1928) 1919 – 1921: Τζόζεφ Γουόλας Όμαν (1864-1941) 1921 – 1922: Σάμνερ Ελάι Γουέτμοουρ Κιτέλ (1867-1950) 1922 – 1923: Χένρι Χιους Χάου (1871-1943) 1923 – 1925: Φίλιπ Γουίλιαμς (1869-1942) 1925 – 1927: Μάρτιν Έντουιν Τρεντς (1869-1927).Πέθανε εν ενεργεία, στις 6 Ιαν. 1927. 1927 – 1931: Γουάλντο Α. Έβανς (1869-1936) 1931 – 1935: Πολ Μάρτιν Πίρσον (1871-1938) 1935 – 1935: Ρόμπερτ Χέρικ (1868-1938) 1935 – 1940: Λόρενς Γουίλιαμ Κράμερ (1897-1978). Παραιτήθηκε το Δεκέμβριο του 1941. 1940 – 1941: Ρόμπερτ Μορς Λόβετ (Υπηρεσιακός) (1870-1956) 1941 – 1945: Τσαρλς Χάργουντ (1880-1950) 1946 – 1949: Γουίλιαμ Χένρι Χέστι (1904-1976) 1949 – 1954: Μόρις Φιντάνκε ντε Κάστρο (1902-1966) 1954 – 1955: Άρτσιμπαλντ Α. Αλεξάντερ (1888-1958). Παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 1955 προφασιζόμενος λόγους υγείας. 1955 – 1955: Τσαρλς Κ. Κλοντς (Υπηρεσιακός) (1899-1978) 1955 – 1958: Γουόλτερ Α. Γκόρντον (1894-1976) 1958 – 1961: Τζον Ντέιβιντ Μέρουιν (1921-2013) 1961 – 1969: Ραλφ Μόζες Παγιεβόνσκι (1907-1991).Παραιτήθηκε το 1969 και αντικαταστάθηκε υπηρεσιακά από τον Σίριλ Ε. Κινγκ. Κόμματα
487 Βενετία

Η Βενετία (Venetia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,14. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την περιοχή Βένετο και την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας.

 Η μέση διάμετρος της Βενετίας εκτιμάται σε 63,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 264 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,246 (από δεδομένα του IRAS). Η Βενετία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μαύρο και γκρι τατουάζ

Το μαύρο και γκρι τατουάζ (επίσης μαύρο/γκρι) είναι ένα είδος τατουάζ στο οποίο χρησιμοποιείται μόνο μαύρο μελάνι σε διάφορες αποχρώσεις και συνήθως μόνο μια βελόνα. Αυτό το στυλ τατουάζ πιστεύεται πως προέρχεται από τις φυλακές τις δεκαετίες του 1970 και 1980 και αργότερα έγινε δημοφιλές στα στούντιο τατουάζ.

 Τα μαύρα και γκρίζα τατουάζ μερικές φορές αναφέρονται ως «φυλακή» (jailhouse) ή «τζόϊντ στυλ» (joint style) και πιστεύεται πως έχουν τις ρίζες τους στις φυλακές όπου οι κρατούμενοι είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε διαφορετικά υλικά, καταφεύγοντας να χρησιμοποιούν χορδές κιθάρας για βελόνες και στάχτη από τσιγάρα ή μελάνι από στυλό για να κάνουν τατουάζ. Οι φυλακισμένοι κατασκεύαζαν αυτοσχέδιες μηχανές τατουάζ που τροφοδοτούσαν με ρεύμα χρησιμοποιώντας τα μικρά μοτέρ από τα κασετόφωνα. Οι φυλακές γενικά απαγορεύουν στους φυλακισμένους να κάνουν τατουάζ, οπότε μάλλον αυτά γίνονταν κάτω από καθεστώς μυστικότητας. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές του 1980, το τατουάζ «φυλακή» άρχισε να γίνεται δημοφιλές στα στούντιο τατουάζ και εκτός της φυλακής και μετονομάστηκε σε μαύρο και γκρι τατουάζ. Επίσης υπάρχει η πεποίθηση πως προέρχεται από τους Τσικάνο (Chicano) ή την κουλτούρα τσόλο (cholo culture) από το Λος Άντζελες. Τυπικά, η μέθοδος για να γίνει ένα μαύρο και γκρι τατουάζ προϋποθέτει την αραίωση του μαύρου μελανιού με απεσταγμένο νερό σε διάφορες αναλογίες ώστε να παραχθεί ένα αραιό διάλυμμα που αποδίδει πιο ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις. Οι γκρίζες αποχρώσεις μπορούν να προκύψουν με την ανάμειξη μικρών ποσοτήτων μαύρου και λευκού μελανιού, παράγοντας ένα πιο παχύρευστο αλλά φωτεινότερο αποτέλεσμα που απαιτεί όμως μια πιο αργή εφαρμογή. Η σκίαση είναι σημαντικό στοιχείο για τη δημιουργία τέτοιων τατουάζ καθώς πρόκειται να ξεθωριάσουν με την πάροδο των χρόνων χωρίς έντονους μαύρους τόνους, οι οποίοι δημιουργούν αντίθεση και κάνουν τα τατουάζ να ξεχωρίζουν. Η φίνα απόδοση της σκίασης με μαύρο και γκρι χρώμα θεωρείται αποτέλεσμα τεχνικής υψηλού επιπέδου και απεικονίζει τον επαγγελματισμό του καλλιτέχνη τατουάζ. Τεχνικές με μαύρο και γκρι χρώμα χρησιμοποιούνται σε πλήθος τατουάζ. Τα Ιαπωνικά τατουάζ ιρεζούμι (irezumi, 入れ墨), όπως αυτά με θέμα το ψάρι κόι που αναδύεται, παραδοσιακά αποδίδονται με τη χρήση μαύρων και γκρίζων αποχρώσεων, αν και ορισμένες φορές έγχρωμα τατουάζ ιρεζούμι χρησιμοποιούν μαύρο και γκρι φόντο με παρόμοιο τρόπο με τις πινελιές της τεχνικής σούμι-ι (sumi-e). Τα κλασικά τατουάζ Τσικάνο -τα οποία περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα από εικόνες από τον καθολικισμό ή την Μεξικανική σημαία και είναι μερικώς προερχόμενα από τη ζωή στη φυλακή- κλασσικά αποδίδονται σε μαύρο και γκρι χρώμα. Φωτο-ρεαλιστικά πορτρέτα γίνονται επίσης συνήθως σε μαύρο και γκρι και είναι ανθεκτικότερα στο ξεθώριασμα από τα έγχρωμα. Σε ορισμένα έγχρωμα τατουάζ, οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν αρχικά ως βάση για την απόδοση της σκίασης μαύρο και γκρι. Το έγχρωμο μελάνι μπορεί να προστεθεί απευθείας πάνω από τα μαύρα και γκρίζα τμήματα του τατουάζ. Τατουάζ Κίνδυνοι για την υγεία από τα τατουάζ
Κύπελλο ΕΠΟΠΛ

Το Κύπελλο ΕΠΟΠΛ αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λευκωσίας της Κύπρου. Διοργανώνεται από την ΕΠΟΠΛ. Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες του πρωταθλήματος της ΕΠΟΠΛ. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι ο Κέδρος Αγίας Μαρίνας με 7 κατακτήσεις. Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΣΤΟΚ.

 Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΕΠΟΠΛ, οι οποίες αγωνίζονται σε μόνους νοκ άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες της ΕΠΟΠΛ. Την περίοδο 1963-64 το κύπελλο δεν διεξήχθη λόγω των δικοινοτικών διαταραχών. Για την περίοδο 1964-65 δεν έχουν βρεθεί στοιχεία. Το κύπελλο των περιόδων 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ
Άγιος Γεώργιος Ύδρας

Ο Άγιος Γεώργιος (ή Σαν Τζώρτζη) είναι μία βραχώδης νησίδα που βρίσκεται στην είσοδο του Σαρωνικού κόλπου. Η έκταση της νησίδας είναι 4,3 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Το νησί είναι ιδιόκτητο και ανήκει σε Υδραϊκή οικογένεια. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται στο νησί μεγάλο αιολικό πάρκο ισχύος 70 MWatt..

 Ο Άγιος Γεώργιος κατά την αρχαιότητα πιθανότατα ονομαζόταν Βέλβινα και αναφέρεται από τον Στράβωνα, τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο. Ο Στράβωνας μιλά για Αττική νήσο που παρήγαγε κριθάρι, ο Σκύλαξ μιλά για ύπαρξη πόλης στο νησί, ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρεται στο όνομα του νησιού σε έναν διάλογο του Θεμιστοκλή με τον πολιτικό του αντίπαλο Τιμόδημο. Αρχαιολογική έρευνα στο νησί ανέδειξε το ότι κατοικείτο κατά διαστήματα έως πρόσφατα. Ιστορικά το νησί εντάχθηκε με την πρώτη διοικητική διαίρεση του Ελληνικού κράτους στον Δήμο Ύδρας του Νομού Αργολίδας και Κορινθίας και ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ύδρας από το έτος 1834 μέχρι σήμερα, χωρίς καμία μεταβολή. Η ΕΛΣΤΑΤ που μέχρι πρόσφατα (απογραφή 2001) το ενέτασσε στον Δήμο Ύδρας, το 2011 ενέταξε το νησί στον Δήμο Λαυρεωτικής. Η ΕΛΣΤΑΤ και κατά το παρελθόν έχει προβεί σε παρόμοια αναφορά, αφού το 1940 ενέταξε και πάλι το νησί στον δήμο Λαυρεωτικής του νομού Αττικής. Λόγω των επαναλαμβανόμενων αντιφατικών αναφορών από την ΕΛΣΤΑΤ, παρουσιαζόταν τα τελευταία χρόνια αβεβαιότητα σχετικά με το διοικητικό καθεστώς του νησιού. Ωστόσο, η ΕΛΣΤΑΤ δεν έχει αρμοδιότητα μεταβολής των διοικητικών ορίων Δήμων και μεταβολής της διοικητικής υπαγωγής οικισμών και το 2017 το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους επιβεβαίωσε ότι η νήσος Άγιος Γεώργιος υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Ύδρας. Ιστοσ. Wikimapia, Ο Άγιος Γεώργιος στον χάρτη Ιάκωβος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά". Αθήνα - 1854, σελ. 93 "Επίτομο γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδος", Μιχ. Σταματελάτος.
Χαέν (επαρχία)

Η Επαρχία της Χαέν (στα ισπανικά: Provincia de Jaén) είναι μία από τις οκτώ επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Βρίσκεται στα ανατολικά της Περιφέρειας και συνορεύει βόρεια και ανατολικά με την Καστίλη-Λα Μάντσα (Θιουδάδ Ρεάλ και Αλμπαθέτε), νότια με την επαρχία της Γρανάδας και δυτικά με την επαρχία της Κόρδοβας. Έχει εμβαδό 13.496 χμ² και συνολικό πληθυσμό 652.253 (2015) κατοίκους. Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη.

 Στα όρια με την Καστίλη-Λα Μάντσα τη διασχίζει η οροσειρά Μορένα. Στο κέντρο της εντοπίζεται η ανατολική άκρη της κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ που δέχεται τα ύδατα πέντε παραποτάμων (τους Γιέγουας, Χάντουλα, Ρουμπλάρ, Γουαδαλέν και Γουαδαλιμάρ). Στα ανατολικά εμφανίζεται ο ορεινός όρος των οροσειρών της Καθόρλα και του Σεγούρα, απολήξεων της Μορένα. Από την φυσική επαρχία της οροσειράς της Καθόρλα πηγάζει ο Γουαδαλκιβίρ ενώ από αυτή του Σεγούρα ο ομώνυμος ποταμός που ωστόσο δεν ανήκει στο ανδαλουσιανικό υδρογραφικό σύστημα καθώς ρέει με κατεύθυνση τη Μούρθια κι εκβάλλει στην Βαλενθιανική Κοινότητα. Στο νότο εντοπίζεται η οροσειρά Μάχινα, που ανήκει στην Υποβαιτική οροσειρά. Στα όρια της σημερινής επαρχίας υφίστατο κατά την αρχαιότητα το ιβηρικό κρατίδιο της Ορητανίας. Μετά την καστιλιανική κατάκτηση που ξεκίνησε μετά τη μάχη των Νάβας ντε Τολόσα (κοντά στο σημερινό Λινάρες) το 1212 δημιουργήθηκε το βασίλειο της Χαέν, μια διοικητική οντότητα ενταγμένη στο ευρύτερο στέμμα της Καστίλης. Για διακόσια περίπου χρόνια υπήρξε συνοριακή περιοχή με το Εμιράτο της Γρανάδας μέχρι την οριστική ενσωμάτωσή του στην Καστίλη το 1492. Επί βασιλείας Καρόλου Γ΄ στο βασίλειο της Χαέν έγιναν ορισμένες προσπάθειες πρότυπου επικοισμού των έρημων εκτάσεων της οροσειράς Μορένα με ξένους εποίκους. Η επαρχία με τα σημερινά της όρια προέκυψε από την διοικητική διαίρεση του Χαβιέρ ντε Μπούργος το 1833. Επίσημη ιστοσελίδα του Επαρχιακού Συμβουλίου της Χαέν
Χιλιάγωνο

Στη γεωμετρία, το χιλιάγωνο είναι ένα πολύγωνο με χίλιες πλευρές. Αρκετοί φιλόσοφοι το έχουν χρησιμοποιήσει για να τονίσουν θέματα που αφορούν τη σκέψη. Ένα κανονικό χιλιάγωνο εκπροσωπείται από το σύμβολο Schläfli {1000} και μπορεί να κατασκευαστεί ως σχεδόν κανονικό περικομμένο 500-γωνο, t{500}, το οποίο εναλλάσσεται δύο τύπους ακμών.

 Η κάθε εσωτερική γωνία ενός κανονικού χιλιαγώνου είναι 179,64°. Το εμβαδόν ενός κανονικού χιλιαγώνου με πλευρές μήκους a δίνεται από τον τύπο: A = 250 a 2 cot ⁡ π 1000 ≃ 79577.2 a 2 {\displaystyle A=250a^{2}\cot {\frac {\pi }{1000}}\simeq 79577.2\,a^{2}} Αυτό το εμβαδόν διαφέρει από το εμβαδόν του εγγεγραμμένου κύκλου το λιγότερο κατά 4 μονάδες ανά εκατομμύριο. Το κανονικό χιλιάγωνο δεν είναι ένα κατασκευάσιμο πολύγωνο, διότι ο αριθμός των πλευρών του, 1000 = 23 × 53, δεν είναι ούτε μια δύναμη του δύο, ούτε ένα γινόμενο διακριτών πρώτων αριθμών Φερμά. Το χιλιάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο 1000 πλευρών. Υπάρχουν 199 κανονικές μορφές του: 500 περιπτώσεις -1 (το κυρτό) -100 (τα πολλαπλάσια του 5) -250 (τα πολλαπλάσια του 2) +50 (τα πολλαπλάσια των 2 και 5) = 199 περιπτώσειςΟι περιπτώσεις αυτές δίνονται από σύμβολα Schläfli της μορφή {1000/ν}, όπου ν είναι ένας φυσικός αριθμός μεταξύ του 2 και του 500, που είναι πρωταρχικός έως το 1000. Υπάρχουν επίσης 300 κανονικά αστεροειδή σχήματα στις υπόλοιπες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, το αστεροειδές κανονικό πολύγωνο {1000/499} κατασκευάζεται με σχεδόν 1000 ακτινικές ακμές. Κάθε κορυφή του άστρου διαθέτει μια εσωτερική γωνία 0,36 μοιρών: 180 (1 - 2/(1000/499)) = 180 (1 - 998/1000) = 180 (2/1000) = 180/500 = 0,36 Μυριάγωνο Μεγάγωνο Finkel, Benjamin Franklin (1888). A Mathematical Solution Book: Chiliagon. Kibler & Company.
Νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας

Ο νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας (αγγλικά: isopropyl nitrite) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C3H7NΟ2. Χημικά, αποτελεί τον ισοπροπυλεστέρα του νιτρώδους οξέος. Μπορεί να παραχθεί από την ισοπροπανόλη: Ο χημικά καθαρός νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι διαυγές ωχροκίτρινο ελαιώδες υγρό.

 Ο νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας είναι μια από τις ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν ως εισπνεόμενα φάρμακα που προκαλούν μια σύντομη ευφορία. Όμως, ο νιτρώδης προπυλεστέρας έχει σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί από το νιτρώδη ισοβουτυλεστέρα (ή και από το νιτρώδη αμυλεστέρα). Έχει συσχετιστεί με την ωχροπάθεια στο μάτι, όρασης με κεντρικά σκοτώματα, που συνδέονται με διμερείς κίτρινες κηλίδες βοθρίου και τη διαταραχή στο εσωτερικό/εξωτερικό τμήμα συμβολής, η οποία μπορεί να είναι αναστρέψιμη.
Νυφίτσα

Η νυφίτσα (Mustela nivalis) είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των Ικτιδών. Συναντάται στην Ευρώπη, στην Ασία, στην Βόρεια Αμερική και στην βόρεια Αφρική, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει εισαχθεί και στη Νέα Ζηλανδία.

 Έχει επίμηκες και λεπτό σώμα, μήκους περίπου 20-30 εκ. Έχει πεπλατυσμένο και στενό κεφάλι, με μεγάλα μαύρα μάτια, μεγάλα στρογγυλά αυτιά και μακρύ λαιμό. Τα άκρα της είναι κοντά αλλά ρωμαλέα, εφοδιασμένα με αιχμηρά και κοφτερά νύχια και το σώμα της καλύπτεται όλο το χρόνο από κοντό και απαλό τρίχωμα, το οποίο είναι καστανό στη ράχη και λευκό με καφέ κηλίδες στην κοιλιά. Στους βόρειους πληθυσμούς το τρίχωμα γίνεται τελείως λευκό κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Διαθέτει πλήρη οδοντοστοιχία με τέσσερις ισχυρούς κυνόδοντες. Αν αιχμαλωτισθεί σε μικρή ηλικία, μπορεί εύκολα να εξημερωθεί και να χρησιμοποιηθεί στο κυνήγι των ποντικών. Στην αρχαία Αθήνα ήταν οικόσιτο που αντικαταστάθηκε όμως με ένα νέο είδος που εισήχθηκε από την Αίγυπτο, τη γαλή δηλ. τη σημερινή γάτα γιατί εκκρίνουν ένα δύσοσμο υγρό λόγω πρωκτικών αδένων που διαθέτουν, το οποίο χρησιμοποιείται ως αμυντικός μηχανισμός. Η νυφίτσα αναφέρεται πολλές φορές σε μύθους και παραδόσεις διαφόρων χωρών. Η νυφίτσα ζει σε ποικιλία ενδιαιτημάτων, όπως σε ανοιχτά δάση, λιβάδια, στέπες και ημιερημικές περιοχές. Κατασκευάζει τη φωλιά της σε τρύπες του εδάφους ή σε κοιλότητες δέντρων. Είναι μοναχικό ζώο και δραστηριοποιείται κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η τροφή της αποτελείται κατά κανόνα από τρωκτικά, όταν αυτά σπανίζουν, τρέφεται με κουνέλια, αυγά, πούλια, έντομα, σαύρες κ.ά.. Επιτίθεται στα θύματά της δαγκώνοντάς τα με τους ισχυρούς της κυνόδοντες. Μπορεί να αναπαράγεται σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, αν και προτιμά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η κύηση διαρκεί έξι εβδομάδες και ο αριθμός των μικρών κυμαίνεται από τέσσερα έως οκτώ. Το μικρότερο αρπακτικό North American Mammals
41 (αριθμός)

Το 41 (σαράντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 40 και πριν από το 42. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 41 συμβολίζεται ως XLI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΜΑ´ ή μα´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 41 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 43. Το 41 και το 43 αποτελούν δίδυμους πρώτους αριθμούς. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 41 αντιστοιχεί στο νιόβιο. Το Μεσιέ 41 είναι ένα ανοικτό σμήνος αστέρων σε απόσταση περίπου 2.300 ετών φωτός στον αστερισμό Μέγας Κύων.
Συμφραστικός πίνακας

Συμφραστικός πίνακας λέξεων είναι ένας αλφαβητικά οργανωμένος κατάλογος των σημαντικότερων λέξεων ή φράσεων ενός βιβλίου ή ολόκληρου του σώματος ενός γραπτού έργου. Τα λήμματα, τα οποία συνήθως περιλαμβάνουν όλους τους παραδειγματικούς τους τύπους (λημματοποίηση) συνοδεύονται από τα άμεσα συμφραζόμενά τους, έκτασης συνήθως ενός στίχου ή και ολόκληρης πρότασης, καθώς και τις αντίστοιχες παραπομπές. Πριν από την ψηφιακή εποχή μόνο για έργα πολύ μεγάλης σπουδαιότητας δημιουργήθηκαν συμφραστικοί πίνακες λόγω του απαιτούμενου χρόνου, του κόστους και της δυσκολίας που απαιτεί η δημιουργία τους. Ο πρώτος στην ιστορία συμφραστικός πίνακας δημιουργήθηκε για τη Βουλγάτα, τη λατινική μετάφραση της Αγίας Γραφής από τον Hugh of St Cher (1200 – 1263), ο οποίος επιστράτευσε 500 μοναχούς για να τον βοηθήσουν στο έργο του. Σήμερα οι συμφραστικοί πίνακες δημιουργούνται ηλεκτρονικά και υπηρετούν μια ολόκληρη σειρά από διαφορετικούς σκοπούς των επιστημών, κυρίως της γλωσσολογίας και της φιλολογίας.

 Οι ΣΠ συνήθως χρησιμοποιούνται στη γλωσσολογία, για τη μελέτη ενός κειμένου. Παραδείγματα: σύγκριση διαφορετικών χρήσεων της ίδιας λέξης ανάλυση συχνότητας εμφάνισης μιας λέξης εύρεση και ανάλυση φράσεων εύρεση μετάφρασης δημιουργία πινάκων Οι ΣΠ αποτελούν αναντικατάστατο εργαλείο των φιλολόγων για την αποκατάσταση, την ανάλυση και τη μελέτη της μικροδομής και της μακροδομής των κειμένων. Χειροποίητοι ΣΠ δημιουργήθηκαν για τη συστηματική μελέ­τη των Γραφών και για τα έργα όλων των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Ελάχιστοι είναι ακόμη οι Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για τη νεοελληνική γραμματεία. Το πρώτο ηλεκτρονικό με ελληνική τεχνογνωσία σχετικό έργο στη χώρα μας, υπήρξε το Λεξιλόγιο του Μακρυγιάννη των Ι. Ν. Καζάζη, Ν. Κυριαζίδη και J. Brehier, Επρόκειτο για έναν πίνακα λέ­ξεων (index verborum) με τις παραπομπές τους. Η ίδια ομάδα εκπόνησε και Τα ελληνικά του Μακρυγιάννη Εκδόθηκαν επίσης "Η θυσία του Αβραάμ στον Υπολογιστή: Λεξιλογικοί πίνακες και υφολογικά σχόλια και "Του κύκλου τα γυρίσματα: Ο Ερωτόκριτος σε ηλεκτρονική ανάλυση". Ας αναφερθεί ακόμη το επίσης ηλεκτρονικό έργο των Roderick Beaton, James Kelly και Τίνας Λεντάρη, Πίνακες Συμφραζομένων του “Διγενή Ακρίτα” Το Κέντρο Ελληνικής γλώσσας παρουσίασε σε ηλεκτρονική μορφή το ΣΠ του έργου του Γιώργου Σεφέρη ενώ ακολούθησαν και ΣΠ για τον Μανόλη Αναγνωστάκη, τον Κώστα Βάρναλη, τον Κωνσταντίνο Καβάφη, τον Ανδρέα Κάλβο, τον Κώστα Καρυωτάκη και τον Μίλτο Σαχτούρη.
Σημαία των Μαλδίβων

Η σημαία των Μαλδίβων είναι κόκκινη με ένα μεγάλο πράσινο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο στο μέσο, στο κεντρο του οποίου φέρεται μία λευκή ημισέληνος με την κυρτή πλευρά της προς την προσίστια πλευρά της σημαίας. Είναι το πλέον επίσημο σύμβολο στις Μαλδίβες και καθιερώθηκε στις 25 Ιουλίου 1965. Η χώρα έχει Σύνταγμα (ισχύον) από τις 7 Αυγούστου του 2008.

 Το ερυθρό χρώμα συμβολίζει την τόλμη των ηρώων του κράτους, στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον, καθώς οι ήρωες δε δίστασαν να θυσιάσουν ακόμα και τη ζωή τους (πολέμησαν μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός τους), για το καλό του έθνους. Το πράσινο ορθογώνιο στο κέντρο εκπροσωπεί τα αναρίθμητα δέντρα κοκκοφοίνικα, που αφθονούν στη χώρα και το λευκό μισοφέγγαρο συμβολίζει ένα κράτος ενωμένο υπό την ισλαμική θρησκεία. Παλαιότερες σημαίες από τις "Σημαίες του Κόσμου".
Χαρά αγνοείται

Χαρά Αγνοείται είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη τηλεοπτική σεζόν 2008-2009. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο δεύτερο μισό της σεζόν, συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2009, και αποτελείται από 20 επεισόδια. Το σενάριο της σειράς αποτελεί μεταφορά της ισπανικής σειράς "Desaparecida" που μεταδόθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο La 1 τη προηγούμενη σεζόν, καθώς η ιστορία της σειράς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Τη μεταφορά του σεναρίου στα ελληνικά ανέλαβε η Στέλλα Βασιλαντωνάκη και τη σκηνοθεσία ο Αλέξανδρος Πανταζούδης.

 Το κεντρικό θέμα που πραγματεύεται η σειρά είναι η εξαφάνιση της 17χρονης Χαράς την ημέρα των γενεθλίων της μετά από μια νυχτερινή έξοδο σε φεστιβάλ της επαρχιακής πόλης που ζούσε μαζί με την οικογένεια της. Η αναζήτηση της αλήθειας και των γεγονότων που συνέβησαν το βράδυ της εξαφάνισης οδηγεί την αστυνομία στην ανάκριση διαφόρων υπόπτων που μπορεί να εμπλέκονται στην υπόθεση. Η οικογένεια συγκλονισμένη προσπαθεί να μάθει την αλήθεια, ενώ η λύση της υπόθεσης σοκάρει τη κοινή γνώμη καθώς αυτοί που έκαναν κακό στην ανήλικη Χαρά ήταν πρόσωπα υπεράνω υποψίας. Προβαλλόταν κάθε Τετάρτη στις 22:00. Στις 1/4/2009 και 20/5/2009 δεν προβλήθηκε επεισόδιο λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα. Τα τελευταία 4 επεισόδια προβλήθηκαν διπλά. Χαρά αγνοείται στην IMDb Απαγωγή παιδιού Amber Alert Παιδική κακοποίηση Χαμόγελο του παιδιού Εξαφάνιση της Μάνταλιν ΜακΚαν Εξαφάνιση του Μπεν Νίνταμ Εξαφάνιση του Έιταν Πέιτς Δολοφονία του Γκέιμπριελ Φερνάντεζ
Ματωμένα χώματα

Τα Ματωμένα χώματα είναι ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα της Διδώς Σωτηρίου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1962 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ των οποίων αγγλικά, βουλγαρικά, εσθονικά, γαλλικά, γερμανικά κ.ά.). Σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο Κέδρο, μέχρι το 2008 είχε κυκλοφορήσει σε περισσότερα από 400.000 αντίτυπα.

 Στο βιβλίο περιγράφεται η ζωή του Μανώλη Αξιώτη ο οποίος υπηρέτησε στα οθωμανικά Αμελέ Ταμπουρού (Τάγματα Εργασίας) του 1914–1918, αργότερα έγινε φαντάρος του Ελληνικού Στρατού, και στη συνέχεια έζησε την καταστροφή της Μικράς Ασίας, την αιχμαλωσία και την προσφυγιά. Το βιβλίο αναφέρεται γενικότερα στη ζωή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και στη Μικρασιατική Καταστροφή. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση από τους Νίκο Απερανθείτη και Λεία Βιτάλη και προβλήθηκε από τον Alpha το 2008.
Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπε

Η Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπετίμ. Ιδρύθηκε στις 21 Μαΐου 1998 στην Ιπατίνγκα. Πριν μετακινηθεί στο Μπετίμ ήταν γνωστή σαν Ιπατίνγκα Φουτεμπόλ Κλούμπε. Συμμετέχει στην Campeonato Brasileiro Série C.

 Καμπεονάτο Μινέιρο: 12005 Φιναλίστ (2): 2006, 2010Taça Minas Gerais: 22004, 2011Κύπελλο Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών): 03η θέση (1): 2006Campeonato Brasileiro Série B: 0Φιναλίστ (1): 2007Campeonato Brasileiro Série C: 03η θέση (4): 2002, 2005, 2006, 2011 (Πορτογαλικά) Official Website
Αραμπέσκ (μπαλέτο)

αραμπέσκ(Γαλλικά:[aʁabɛsk] κυριολεκτικά “Σε αραβική μόδα”) στον χορό,και ειδικότερα στο μπαλέτο,είναι μία θέση του σώματος στην οποία ο χορευτής στέκεται στο ένα πόδι-το βοηθητικό πόδι-με το άλλο πόδι-το ενεργητικό- turned out (γυρισμένο προς τα έξω) και εκτεινόμενο πίσω από το σώμα,με τα δύο πόδια τεντωμένα.Στο κλασσικό μπαλέτο,η arabesque μπορεί να εκτελεστεί με το βοηθητικό πόδι en pointe ή demi pointe ή με το πέλμα επίπεδο στο πάτωμα. Το ενεργητικό πόδι μπορεί να ακουμπά το πάτωμα σε tendu-πίσω μία arabesque par terre-ή μπορεί να είναι ανυψωμένο.Οι συχνές γωνίες ανύψωσης του σηκωμένου ποδιού είναι οι 45°- à demi hauteur- και οι 90°-à la hauteur.Όταν η γωνία ξεπερνά κατά πολύ τις 90° και ο κορμός του σώματος κλίνει προς τα εμπρός για να εξισορροπήσει το ενεργητικό πόδι,η θέση ονομάζεται arabesque penchée. Τα χέρια μπορούν να κρατιούνται σε διάφορες θέσεις. Οι Αραμπέσκ περιγράφονται από την οπτική γωνία του χορευτή,υπό τους όρους των σταδίων αναφοράς σημείων που χρησιμοποιούνται στο εκπαιδευτικό σύστημα.

 Στην μέθοδο Vaganova υπάρχουν τέσσερις βασικές θέσεις arabesque: Στην πρώτη αραμπέσκ,ο χορευτής στέκεται σε effacé θέση-με το αριστερό πέλμα μπροστά-το δεξί πόδι ανασηκωμένο σε arabesque, το δεξί χέρι εκτείνεται προς το πλάι,προς το κοινό και το αριστερό χέρι εκτείνεται μπροστά,προς την γωνία.Το βλέμμα ακολουθεί την γραμμή του χεριού που εκτείνεται en avant. Στην δεύτερη αραμπέσκ τα πόδια είναι σαν την πρώτη arabesque, αλλά το δεξί χέρι εκτείνεται en avant ενώ το αριστερό χέρι εκτείνεται ευθυγραμμισμένο με τον ώμο του χορευτή; οι ώμοι είναι σε épaulemen ευθυγραμμισμένοι με τα χέρια. Το πρόσωπο του χορευτή είναι γυρισμένο προς το σημείο ένα.Στην τρίτη αραμπέσκ ,ο χορευτής στέκεται σε croisé θέση-με το δεξί πέλμα μπροστά-το αριστερό πόδι υψωμένο σε arabesque,το δεξί χέρι εκτεινόμενο στο πλάι και λίγο πίσω από από τον ώμο και το αριστερό χέρι εκτεινόμενο μπροστά.Το βλέμμα ακολουθεί την γραμμή των χεριών εκτεινόμενο en avant.Στην τέταρτη αραμπέσκ ο χορευτής στέκεται σε croisé θέση-όπως και στην τρίτη arabesque,αλλά το δεξί χέρι εκτείνεται μπροστά και το αριστερό χέρι εκτείνεται όσο των δυνατών περισσότερο προς τα πίσω ευθυγραμμισμένο με το δεξί χέρι.Οι ώμοι είναι σε δυνατό épaulemen και το βλέμμα του χορευτή είναι στραμμένο προς το κοινό. Pawlick, Catherine E. (2011). Vaganova Today: The Preservation of Pedagogical Tradition. University Press of Florida. ISBN 978-0-8130-3697-7 Kostrovitskaya, Vera (1995). School Of Classical Dance. ISBN 9781852730444
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-1994

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1993-94 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 36 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στη Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Πανηλειακός, ο Ιάλυσος Ρόδου, ο Πανσερραϊκός και η Αναγέννηση Κολινδρού. Στη Δ΄Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Παναρκαδικός, Ηρόδοτος, Κερατσίνι, Ρόδος, Εράνη Φιλιατρών, Πάτραι, Α.Ε. Νιγρίτας, Μακεδονικός, Κεραυνός Κολχικού, Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Αστέρας Αμπελοκήπων και Νέστος Χρυσούπολης.

 Μετά το τέλος του πρωταθλήματος η Ρόδος και ο Διαγόρας Ρόδου συγχωνεύτηκαν σε μια νέα βραχύβια ομάδα (διαλύθηκε το 1998) που ονομάστηκε Ένωση Ρόδου Διαγόρα. Ο Πανελευσινιακός τιμωρήθηκε με αφαίρεση ενός βαθμού, ο Παναρκαδικός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών, επειδή δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στους 2 αγώνες με τον Ιάλυσο, ο Ηρόδοτος τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στον αγώνα με το Αιγάλεω στην Κρήτη, το Κερατσίνι τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στον αγώνα με τον Αιολικό στη Μυτιλήνη, η Ρόδος τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στον αγώνα με το Αιγάλεω στην Αθήνα και οι Πάτραι τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών επειδή δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στον εκτός έδρας αγώνα με τη Ρόδο. Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1993-94
Πιπερώδη

Πιπερώδη (Piperales) είναι η βοτανική ονομασία για την τάξη των ανθοφόρων φυτών. Περιλαμβάνει κατ' ανάγκη την οικογένεια των Πιπερίδων (Piperaceae), αλλά κατά τ' άλλα έχει αντιμετωπιστεί ποικιλοτρόπως με την πάροδο του χρόνου. Πολύ γνωστά φυτά, τα οποία μπορούν να συμπεριληφθούν σε αυτή τη σειρά, περιλαμβάνουν το μαύρο πιπέρι, την κάβα (kava), την ουρά της σαύρας (lizard's tail), την αριστολοχία και την άγρια πιπερόριζα.

 Στο σύστημα ΙΙΙ του APG (APG III system) του 2009, αυτή η τάξη τοποθετείται στον κλάδο των μαγνολιίδων (magnoliids) και είναι περιγεγραμμένη ως εξής: Αυτή είναι μια προέκταση του συστήματος APG του 1998, η οποία χρησιμοποιούσε την ίδια τοποθέτηση (στις μαγνολιίδες) αλλά χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα: τάξη Πιπερώδη (Piperales) οικογένεια Aristolochiaceae οικογένεια Lactoridaceae οικογένεια Πιπερίδες (Piperaceae) οικογένεια SaururaceaeΗ Lactoridaceae τώρα, δεν συντηρείται πλέον; το μοναδικό γένος της Lactoris τοποθετείται εντός της Aristolochiaceae. Το σύστημα Cronquist (Cronquist system) του 1981, την τάξη στην υποκατηγορία Magnoliidae της κατηγορίας Magnoliopsida [= Δικοτυλήδονα] και χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα: τάξη Πιπερώδη (Piperales) οικογένεια Chloranthaceae οικογένεια Lactoridaceae οικογένεια Πιπερίδες (Piperaceae) οικογένεια SaururaceaeΤο σύστημα Engler (Engler system), στην ενημερωμένη του έκδοση του 1964, τοποθετούσε την τάξη στην υποκατηγορία των Archichlamydeae, στην κατηγορία Dicotyledoneae [= Δικοτυλήδονα] και χρησιμοποιούσε αυτό το περίγραμμα: τάξη Πιπερώδη (Piperales) οικογένεια Chloranthaceae οικογένεια Lactoridaceae οικογένεια Πιπερίδες (Piperaceae) οικογένεια SaururaceaeΣτο σύστημα Wettstein (Wettstein system), η πιο τελευταία έκδοση που δημοσιεύθηκε το 1935, κατέτασσε την τάξη στα Monochlamydeae, στην υποκατηγορία Choripetalae, στην κατηγορία Dicotyledones. Χρησιμοποιούσε το περίγραμμα: τάξη Πιπερώδη (Piperales) οικογένεια Πιπερίδες (Piperaceae) Κανελλώδη Δαφνώδη
Ιωάννα της Τουλούζης

H Ιωάννα, γαλλ. Joanne (1220 - 25 Αυγούστου 1271) από τον Οίκο της Τουλούζης γεννήθηκε ως κόρη του κόμη της Τουλούζης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Πουατιέ.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Ζ΄ κόμη της Τουλούζης και της Σάντσας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας. Στα 5 έτη της μνηστεύθηκε με τον Ούγο (ΙΑ΄) των Λουζινιάν, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε σύντομα. Το 1222 η συνθήκη του Παρισιού όριζε μεταξύ άλλων, η Ιωάννα να παντρευτεί τον Αλφόνσο, αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Επειδή είχαν 4ου βαθμού συγγένεια, ο πάπας έδωσε την ειδική άδεια το ίδιο έτος. Έπειτα από αυτό η Ιωάννα μεταφέρθηκε στην Αυλή του Παρισιού και μεγάλωσε εκεί. Έτσι δεν ήταν μέρος του πολιτισμού του Νότου και δεν ένοιωθε συμπάθεια για τους Αλβηγινούς· δεν έκανε κάτι για να αποτρέψει τη δίωξή τους, που εκδόθηκε από την Ιερά Εξέταση. Ο γάμος έγινε το 1234 (ή το 1241) και δεν απέκτησαν παιδιά. Η Ιωάννα συνόδευσε τον σύζυγό της στη Ζ΄ Σταυροφορία το 1249 και στην Η΄ Σταυροφορία το 1270. Το 1249 διαδέχθηκε τον πατέρα της στην κομητεία της Τουλούζης με τον Αλφόνσο συγκυρίαρχο. Η πεθερά της τοποθέτησε έναν κυβερνήτη ως αντιπρόσωπό τους. Το ζεύγος ανέλαβε τον έλεγχο της κομητείας το 1250 και το επόμενο έτος έκαναν επίσημη είσοδο στην Τουλούζη. Επιβεβαίωσαν τον κυβερνήτη στη θέση του και επέστρεψαν στο Παρίσι. Σπάνια επισκεπτόταν τα εδάφη τους. Η Ιωάννα απεβίωσε 51 ετών, τέσσερις ημέρες μετά τον Αλφόνσο. Σύμφωνα με τους νόμους της Γαλλίας και της Προβηγκίας, κληρονόμος της ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής της. Αλλά η Ιωάννα με τη διαθήκη της το 1270 όρισε κληρονόμο τον πλησιέστερο συγγενή της, τη Φιλίππα ντε Λομάν, κόρη της Μαρίας ντ'Αντύζ, κόρης του Πιέρ-Βερμόν ΣΤ΄ ντ'Αντύζ. Ο τελευταίος ήταν εξάδελφος της Ιωάννας, ως γιος της Κωνσταντίας, ετεροθαλούς αδελφής του Ραϋμόνδου Ζ΄. Ωστόσο οι Αντιπρόσωποι έκριναν άκυρη τη διαθήκη το 1274. Παντρεύτηκε το 1234 τον Αλφόνσο των Καπετιδών κόμη του Πουατιέ. Δεν απέκτησαν τέκνα. A "Chronique en Languedocien, tirée du cartulaire de Raymond le Jeune comte de Toulouse" records the birth in 1220 of "Johanna filia Sancie regine, sororis regine Aragonum. "Histoire Générale de Languedoc 2nd Edn, vol. II, Preuves, CXX, p. 680. The Chronicon Turonense records the betrothal in 1225 of "filiam Comitis Sanctis Ægidii" and "filium Comitis Marchiæ". Chronicon Turonense, Recueil des historiens des Gaules et de la France, vol. XVIII, p. 307.
Αιώρα

Η Αιώρα ή Εώρα ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα. Συνοδεύονταν από θυσίες και δείπνο, γι´αυτό και μερικές φορές ονομάζεται Εύδειπνος. Ο Πολυδεύκης μνημονεύει ένα άσμα, ποίημα του Θεόδωρου του Κολοφώνιου, που ψάλλονταν στη γιορτή αυτή.

 Η γιορτή κατά μία εκδοχή συνδέεται με τους μύθους του Ικάριου και της Ηριγόνης. Θεσπίστηκε με χρησμό του μαντείου προς εξιλέωση των δύο αυτών μυθικών προσώπων. Σύμφωνα με το «μέγα ετυμολογικό» η γιορτή αυτή θεσπίστηκε προς τιμή της Ηριγόνης, θυγατέρας του Αίγισθου και της Κλυταιμνήστρας. Ο Ησύχιος πάλι αναφέρει, ότι η γιορτή γινόταν σε ανάμνηση του τυράννου Τημαλέοντα, χωρίς όμως να αναφέρει τον λόγο. Sir William Smith, Σωκράτης Τσιβανόπουλος (1890). Λεξικόν των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων μετά 500 αρίστων εικόνων. Εν Αθήναις: Ευάγγελος Κοφινιώτης, Τυπογραφείον Ο "Παλαμήδης". Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2011.
Πετεφρής

Ο Πετεφρής είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Φέρεται ως αξιωματούχος αυλικός του Φαραώ στο σπίτι του οποίου και είχε προσληφθεί και υπηρετούσε ο Ιωσήφ, ο αγαπημένος γιος του Ιακώβ.

 Ο Ιωσήφ ονειρεύτηκε ότι τα δεμάτια απο στάχυα των αδερφών του προσκύνησαν το δικό του δεμάτιο. Αυτό αλλά και η αδυναμία που του είχε ο Ιακώβ, εξόργισαν τους αδερφούς του και θέλησαν να τον σκοτώσουν μα τον έριξαν σε ένα λάκο. Ο Ιούδας είπε ότι δεν θα ήταν σωστό να έχουν στα χέρια τους το άιμα του αδερφού τους κι έτσι τον πούλησαν ως σκλάβο σε Μαδιανίτες εμπόρους οι οποίοι πήγαιναν στην Αίγυπτο. Εκεί τον αγόρασε ο Πετεφρής. Τον Ιωσήφ σύμφωνα με τη Γέννεση τον "παρέστεκε ο Θεός κι έτσι το σπίτι του Πετεφρή το βρήκε ευμάρεια η οποία εφαίνετο να εκπορεύεται από τον Ιωσήφ.".Τον Ιωσήφ ο Πετεφρής τον έκανε αρχιεπιστάτη του και του έδωσε και τα κλειδιά της περιουσίας του. Η γυναίκα του Πετεφρή όμως ερωτεύτηκε τον Ιωσήφ και προσπάθησε να τον αποπλανήσει αρκετές φορές. Ο Ιωσήφ όμως αρνήθηκε και προκάλεσε το θυμό αυτής, η οποία τον κατηγόρησε ότι προσπάθησε να τη βιάσει και έδειξε ως πειστήρια τμήμα από τα ρούχα του Ιωσήφ. Τότε ο Πετεφρής πιστεύοντας τη γυναίκα του, έριξε τον Ιωσήφ στη φυλακή.Εκεί ο Ιωσήφ ερμήνευσε δύο όνειρα από ευνοούμενους του Φαραώ που είχαν εκπέσει. Σύμφωνα με το πρώτο όνειρο, ο ένας θα εκτελούταν και ο άλλος θα ξαναλάμβανε το αξίωμά του (αρχιοινοχόος). Μόλις το ανέλαβε όμως ξέχασε τον Ιωσήφ. Μετά από πάροδο δύο ετών ο Φαραώ είδε ένα όνειρο το οποίο οι μάγοι του δεν μπορούσαν να το ερμηνεύσουν. Ο αρχιοινοχόος τότε θυμήθηκε τον Ιωσήφ και ο Φαραώ διέταξε να τον βγάλουν από τη φυλακή.Ο Ιωσήφ ερμήνευσε το όνειρο του Φαραώ και σύμφωνα με αυτό "θα επέρχοντο στην Αίγυπτο 7 έτη αφθονίας τα οποία θα διαδέχονταν 7 έτη ανέχειας και ξηρασίας.". Ο Φαραώ έλαβε μέτρα για την αντιμετώπιση του κακού και παράλληλα διόρισε τον Ιωσήφ ως τοπικό άρχοντα (αμέσως ανώτερο μετά από τον ίδιο). Για να επανορθώσει το κακό που του είχε κάνει μνήστευσε τον Ιωσήφ με την κόρη του Πετεφρή Ασινέθ. Ωστόσο, ο Πετεφρής που αναφέρεται ως πατέρας της Ασινέθ στο Βιβλίο της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και της Εβραϊκής Βίβλου, ήταν ιερέας στην αρχαία Αιγυπτιακή πόλη Ον και έτσι αρκετοί Βιβλικοί μελετητές τείνουν να πιστεύουν προς πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα. Πετεφρής (πατέρας Ασινέθ) Βενιαμίν Ιωσήφ του Ιακώβ Μανασσής (πατριάρχης)
Ιάκωβος Σομπιέσκι

Ο Ιάκωβος, πολων. Jakub Sobieski (5 Μαΐου 1590 - 23 Ιουνίου 1646) από τον Οίκο των Σομπιέσκι ήταν Πολωνός ευγενής, μέλος του Κοινοβουλίου, συγγραφέας, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης.

 Ήταν γιος του Μάρεκ Σομπιέσκι ευγενούς (szlachcic) της Πολωνίας-Λιθουανίας, σημαιοφόρου (chorąży) της Αυλής, καστελάνου, μετά βοϊβόδα, του Λούμπιν και της Γιαντβίγκα Σνοπκόβσκας. Παντρεύτηκε πρώτα τη Μαριάννα Βισνιοβιέτσκα (1600-1624), κόρη του Κωνστάντυ Bισνιοβιέτσκι βοϊβόδα του Μπελτς & Ρουθηνίας και είχε τέκνα: Τερέσα 1622-1623, μία κόρη 1624, απεβίωσαν νήπια.Έπειτα ο Ιάκωβος έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοφίλα-Σοφία Ντανίλοβιτς, κόρη του Γιαν Ντανίλοβιτς βοϊβόδα της Ρουθηνίας και είχε τέκνα: Μάρεκ 1628-1652, σταρόστα (ενοικιαστής βασιλικών γαιών). Ιωάννης Γ΄ 1629-1696, βασιλιάς της Πολωνίας & μεγάλος δούκας της Λιθουανίας. Καταρζύνα 1634-1694, παντρεύτηκε πρώτα τον Βλαντύσλαφ Ντόμινικ Ζασλάβσκι σταυλάρχη, βοϊβόδα του Σαντόμιερς και της Κρακοβίας και μετά τον Μιχαήλ Καζιμίερς Ραντζίβιου βοϊβόδα του Βίλνιους. Άννα Ροζαλία, Βενεδικτίνη μοναχή στο Λβοβ. Σοφία, Στανίσλαφ, Στανίσλαφ-Μίχαλ απεβίωσαν νήπια. Jacek Jędruch (1998). Constitutions, elections, and legislatures of Poland, 1493–1977: a guide to their history. EJJ Books. p. 113. ISBN 978-0-7818-0637-4. Retrieved 13 August 2011.
Hellhammer

Οι Hellhammer ήταν ελβετικό metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1981 στη Ζυρίχη, συνεχίζοντας μέχρι το 1984. Θεωρούνται ιδιαίτερα επιδραστικοί για την εξέλιξη του black και του death metal. Μετά την διάλυση τους, δύο από τα μέλη του συγκροτήματος σχημάτισαν τους Celtic Frost.

 Το καλοκαίρι του 1981, ο Τόμας Γκάμπριελ Φίσερ, μπασίστας του συγκροτήματος Grave Hill, ήλθε σε πρώτη επαφή με την μουσική των Venom, όταν αγόρασε το σινγκλ "In League With Satan". Επηρεασμένος από την ένταση και την ταχύτητα της μουσικής των Βρετανών και θεωρώντας ότι οι Grave Hill έπαιζαν πολύ αργά, αποφάσισε να σχηματίσει ένα νέο συγκρότημα τον Μάιο του 1982. Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν Hammerhead, με τον Φίσερ (Tom Warrior) να αναλαμβάνει τα φωνητικά και την κιθάρα, τον Ουρς Σπρένγκερ (Steve Warrior) το μπάσο και τον Πιτ Στράτον τα τύμπανα. Το Νοέμβριο του 1982, ο Γιοργκ Νόιμπαρτ (Bruce Day) πήρε την θέση του Στράτον και το καλοκαίρι του 1983 ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο στο Μπίρχβιλ της Ελβετίας, ενώ είχαν ήδη μετονομαστεί σε Hellhammer. Το συγκρότημα ηχογράφησε 17 τραγούδια σε διάστημα δύο ημερών, με τα εννέα εξ αυτών να αποτελούν το "Death Fiend".Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των κομματιών κατέληξε στο ντέμο "Triumph of Death", το οποίο απέστειλαν στα ΜΜΕ έναν μήνα αργότερα με την επιγραφή "Venom are killing music... Hellhammer are killing Venom". Οι αντιδράσεις υπήρξαν ανάμεικτες, με τον underground metal Τύπο της εποχής να επιδοκιμάζει την καινοτομία τους αλλά και να κατακρίνει το άτεχνο και τραχύ παίξιμο τους. Παράλληλα με την συγκεκριμένη κυκλοφορία, τα μέλη του σχήματος υιοθέτησαν τα παρωνύμια Satanic Slaughter (Φίσερ), Savage Damage (Σπρένγκερ) και Denial Fiend (Νόιμπαρτ). Στα τέλη του 1983, την θέση του Σπρένγκερ πήρε ο Μάρτιν Έρικ Έιν (Slayed Necros), ο οποίος είχε ήδη συνεισφέρει στο συγκρότημα πριν γίνει μέλος του, με στίχους και μουσικές ιδέες. Τον Δεκέμβριο του 1983, ηχογράφησαν το ντέμο "Satanic Rites" μέσα σε διάστημα οκτώ ωρών. Το ντέμο περιελάμβανε δέκα κομμάτια και εκδόθηκε στον περιορισμένο αριθμό των διακοσίων αντιτύπων, τα οποία στάλθηκαν σε διάφορες εταιρείες. Η "Noise Records" τους πρότεινε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας και ηχογράφησαν το ΕΡ "Apocalyptic Raids", από τις 2 μέχρι τις 7 Μαρτίου 1984, στο "Caet Studio" του Βερολίνου, κυκλοφορώντας το την επόμενη ημέρα. Δύο ακόμη κομμάτια από τις ηχογραφήσεις, τα "Revelations of Doom" και "Messiah" συμπεριλήφθηκαν στην συλλογή "Death Metal" της "Noise". Παράλληλα, η "Metal Blade Records" κυκλοφόρησε το ΕΡ στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβάνοντας το κομμάτι "Crucifixion" από το "Satanic Rites" στην συλλογή "Metal Massacre V". Το "Apocalyptic Raids" επανεκδόθηκε το 1990 με δύο επιπλέον κομμάτια και διαφορετικό εξώφυλλο, φέροντας τον τίτλο "Apocalyptic Raids 1990 A.D.".Παρά την αύξηση της δημοτικότητας τους, οι Hellhammer διαλύθηκαν τον Μάιο του 1984 θεωρώντας ότι έφθασαν στα μουσικά τους όρια, με τον Φίσερ να ανακοινώνει μετά από σύντομο χρονικό διάστημα την δημιουργία των Celtic Frost. Σχεδόν 25 χρόνια αργότερα, η συλλογή "Demon Entrails", αποτέλεσε την πρώτη επίσημη κυκλοφορία των ντέμο του συγκροτήματος. Επίσημη ιστοσελίδα
Αγία Σωτήρα Βοιωτίας

Η Αγία Σωτήρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Αντίκυρας, του δήμου Διστόμου–Αράχοβας–Αντίκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Η Αγία Σωτήρα βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Βοιωτίας, νοτιοδυτικά της Αντίκυρας, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Φωκίδας. Βρίσκεται σε μικρό ύψωμα πάνω από τον δυτικό μυχό του κόλπου Αντίκυρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της Λειβαδιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αντικύρας Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αντικύρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας(Πηγή: ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr