Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965 ήταν η 10η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας, μετά τη νίκη της Gigliola Cinquetti στο διαγωνισμό του 1964 στην Κοπεγχάγη της Δανίας με το τραγούδι "Non ho l'età". Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία, σηματοδοτώντας επίσης την πρώτη φορά που η Ιταλική χερσόνησος και χώρα της Νότιας Ευρώπης φιλοξένησαν την εκδήλωση. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο Sala di Concerto della RAI το Σάββατο 20 Μαρτίου 1965 και τον παρουσίασε η Ρενάτα Μάουρο. Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, δημιουργώντας ένα νέο ρεκόρ για τον υψηλότερο αριθμό συμμετεχόντων. Η Σουηδία επέστρεψε μετά την απουσία τους από την προηγούμενη έκδοση, ενώ η Ιρλανδία έκανε το ντεμπούτο τους. Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε το Λουξεμβούργο με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son", σε ερμηνεία της Φρανς Γκαλ και σε σύνθεση του Σερζ Γκένσμπουργκ. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη του Λουξεμβούργου στο διαγωνισμό, μετά τη νίκη τους το 1961. Ήταν επίσης το πρώτο νικηφόρο τραγούδι από το "Een beetje" της Ολλανδίας το 1959 που δεν ήταν μπαλάντα. Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, τέσσερις χώρες σημείωσαν όλες μηδέν πόντους. Το Βέλγιο, η Φινλανδία, η Γερμανία και η Ισπανία, όλες τερμάτισαν χωρίς πόντους για δεύτερη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού.

 Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα στη Νάπολη, της νότιας Ιταλίας. Ήταν η πρώτη φορά που η χώρα εκείνη φιλοξένησε τον διαγωνισμό. Η νεόκτιστη τότε Σάλα ντι Κοντσέρτο ντέλα RAI (Κέντρο Παραγωγής της RAI της Νάπολης) ήταν ο χώρος όπου έγινε ο διαγωνισμός. Το κτήριο διαθέτει 3 τηλεοπτικά στούντιο σε μία έκταση 1227 m² και χωρούσε 370 άτομα, ενώ χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή εκπομπών και ως ωδείο. Τα αρχεία των ναπολιτάνικων τραγουδιών επίσης στεγάζονται εκεί. Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, τα οποία έδωσαν τρεις ψήφους ανάμεσα σε ένα, δύο ή τρία αγαπημένα τραγούδια. Οι βαθμοί αθροίστηκαν και τα τραγούδια που κατατάχθηκαν στην πρώτη, δεύτερη και την τρίτη θέση έλαβαν 5, 3 και 1 ψήφους στη σειρά. Αν μόνο ένα τραγούδι συγκέντρωνε κάθε βαθμό από την κριτική επιτροπή, ελάμβανε και τους 9 πόντους. Αν επιλέγονταν μόνο δύο τραγούδια, τα άσματα θα έπαιρναν 6 και 3 βαθμούς στη σειρά. Συνολικά 18 χώρες έλαβαν μέρος και έπειτα από απουσία ενός έτους, η Σουηδία επέστρεψε. Η Ιρλανδία πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση και στη συνέχεια θα κέρδιζε τον διαγωνισμό πολλές φορές. Το Λουξεμβούργο πέτυχε την δεύτερη νίκη του με το αρκετά αμφιλεγόμενο τραγούδι της έφηβης Φρανς Γκαλ "Poupée De Cire, Poupée De Son", το οποίο έγινε στη συνέχεια μεγάλη επιτυχία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για δεύτερη φορά δεν κατάφεραν να πάρουν βαθμό το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία και η Φινλανδία. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε μέσω του δικτύου Intervision για πρώτη φορά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.Ο Ίνγκβαρ Βίξελ, που εκπροσώπησε τη Σουηδία, ερμήνευσε το τραγούδι του αντί για τα σουηδικά στα αγγλικά, παρότι ο τίτλος του τραγουδιού αρχικά ήταν στα σουηδικά "Annorstädes vals". Όλες οι άλλες συμμετοχές τραγούδησαν στη γλώσσα τους, με αποτέλεσμα να εισαχθεί ένας κανονισμός από τον επόμενο διαγωνισμό του 1966, ότι όλες οι συμμετοχές έπρεπε να ερμηνεύουν τα τραγούδια τους χρησιμοπoιώντας μία από τις εθνικές γλώσσες τους. Το 1965 επέστρεψαν για 2η φορά τρεις καλλιτέχνες: ο Αυστριακός Ούντο Γιούργκενς, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964, η Ισπανίδα Κοντσίτα Μπαουτίστα, συμμετέχουσα και το 1961, και ο Γιουγκοσλάβος Βίτσε Βούκοφ, ο οποίος είχε συμμετάσχει και το 1963. Για κάθε ερμηνεία την διεύθυνση της ορχήστρας ανέλαβε ένας μαέστρος. 1.^ Το Βέλγιο έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο 6 βαθμούς. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1965, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα. Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)