IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ούνγκμεναφελαγκιδ Άφτουρελντινγκ

Η Ούνγκμεναφελαγκιδ Άφτουρελντινγκ (ισλανδικά: Ungmennafélagið Afturelding), κοινώς γνωστή ως Άφτουρελντινγκ, είναι ισλανδικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Μόσφελσμπερ που βρίσκεται βόρεια της πρωτεύουσας Ρέικιαβικ. Ιδρύθηκε το 1909 και διατηρεί τμήματα σε αντιπτέριση, γυμναστική, καλαθοσφαίριση, καράτε, κολύμβηση, πετοσφαίριση, ποδόσφαιρο, στίβο, τάε κβον ντο και χειροσφαίριση.

 Ανδρών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Κύπελλα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Γυναικών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Κύπελλα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Ανδρών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Γυναικών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 3 2012, 2014, 2016 Ανδρών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Β΄ Κατηγορία Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Γ΄ Κατηγορία Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Δ΄ Κατηγορία Ισλανδίας: 2 1986, 1999 Κύπελλα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Γυναικών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Κύπελλα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Ανδρών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 1 1999 Β΄ Κατηγορία Ισλανδίας: 6 1952, 1955, 1959, 1993, 2007, 2014 Γ΄ Κατηγορία Ισλανδίας: 1 1985 Κύπελλα Ισλανδίας: 1 1999 Γυναικών Πρωταθλήματα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Κύπελλα Ισλανδίας: 0 Δεν έχει κανέναν τίτλο Επίσημος ιστότοπος
Τέοντορ Σβέντμπεργκ

Ο Τεοντόρ Σβέντμπεργκ (Theodor Svedberg, 30 Αυγούστου 1884 – 25 Φεβρουαρίου 1971) ήταν Σουηδός χημικός, που τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ για τις έρευνές του επί των κολλοειδών και των πρωτεϊνών με χρήση υψηλής ταχύτητας φυγοκεντρικής μηχανής. Ο Σβέντμπεργκ εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα περισότερο από 40 έτη. Στη συνέχεια, μετά το 1949, ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Γκούσταφ Βέρνερ έως το 1967.

 Ο Σβέντμπεργκ γεννήθηκε στο Βάλμπο της Σουηδίας και ήταν γιος της Αουγκούστα Άλστερμαρκ και του Ελίας Σβέντμπεργκ. Μεγαλώνοντας, ο Τεοντόρ ευχαριστιόταν να ασχολείται με τη βοτανική και άλλες φυσικές επιστήμες. Στο γυμνάσιο ο Τέοντορ διεξήγαγε δική του εργαστηριακή έρευνα και εκτελούσε επιστημονικές επιδείξεις. Μετά το σχολείο εισάχθηκε σε ένα πρόγραμμα χημείας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Πήρε πτυχίο το 1905, μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδικεύσεως (master) το 1907 και διδακτορικό το 1908. Ο Σβέντμπεργκ ξεκίνησε την επιστημονική σταδιοδρομία του στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα ήδη από το 1905 ως βοηθός χημικού. Το 1907 άρχισε να διδάσκει και το 1912 έγινε επικεφαλής του τομέα φυσικοχημείας το 1912. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 δίδαξε επίσης στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον. Μετά την Ουψάλα, από το 1949 και μετά, ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Γκούσταφ Βέρνερ έως το 1967. Οι έρευνες του Σβέντμπεργκ στα κολλοειδή στήριξαν τις θεωρίες για την κίνηση Μπράουν που διατυπώθηκαν από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Πολωνό φυσικό Μάριαν Σμολουχόφσκι. Στα πλαίσια αυτών των ερευνών, ανέπτυξε την τεχνική της «αναλυτικής υπερφυγοκεντρίσεως» και απέδειξε τη χρησιμότητά της στον διαχωρισμό μεταξύ καθαρών πρωτεϊνών. Εκτός από το Βραβείο Νόμπελ Χημείας, το οποίο του δόθηκε το 1926, ο επιστήμονας είχε και άλλες τιμητικές διακρίσεις, μερικές από τις οποίες είναι και οι παρακάτω: Ο Τ. Σβέντμπεργκ έγινε αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου το 1944, μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών και αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Επίσης τιμήθηκε τρεις φορές κατά το διάστημα 1910-1929 με το Βραβείο Björkén (Björkénska priset) του Πανεπιστημίου της Ουψάλα για τις συνεισφορές του στη σουηδική επιστήμη. Η μονάδα svedberg (S), μια μονάδα χρόνου ίση με 10−13 δευτερόλεπτα ή 100 φεμτοδευτερόλεπτα, ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του Τεοντόρ Σβέντμπεργκ. Το Εργαστήριο Σβέντμπεργκ στην Ουψάλα ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του Τεοντόρ Σβέντμπεργκ. Ο Τεοντόρ Σβέντμπεργκ είχε αρκετούς γάμους και απέκτησε συνολικά 12 τέκνα. Πέθανε στο Ερεμπρού της Σουηδίας σε ηλικία 86 ετών. Ο Τεοντόρ Σβέντμπεργκ στον ιστότοπο των Βραβείων Νόμπελ (και η διάλεξή του στην απονομή του Βραβείου με θέμα την υπερφυγοκέντριση)
Μίλτος Λαζαρίδης

Ο Μίλτος Λαζαρίδης είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν διοικητικός παράγοντας. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο τις δεκαετίες ’70 και ’80. Με ύψος 1,98 έπαιζε σε θέση "power forward" και με το μακρύ κατσαρό μαλλί του αποτελούσε χαρακτηριστική φιγούρα στο παρκέ.

 Ο Μίλτος Λαζαρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στο εφηβικό του Πανιωνίου και συνέδεσε το όνομά του με την άνοδο του συλλόγου της Ν. Σμύρνης από την ανυποληψία της Α΄ τοπικής κατηγορίας Αθηνών στην Α΄ Εθνική το 1973, στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1977 και στις συνεχόμενες συμμετοχές στο Κύπελλο Κόρατς από το 1975 ως το 1979. Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Εφήβων 5 φορές και Ανδρών 4 φορές. Με την εθνική εφήβων μετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα το 1971 στη Σμύρνη. Με την εθνική ανδρών έκανε ντεμπούτο στις 19 Απριλίου 1972 σε φιλικό με τη Βουλγαρία και έπαιξε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα το ίδιο έτος. Τελευταίο διεθνές ματς έπαιξε στις 7 Ιουνίου 1976 σε φιλικό επί του Καναδά. Ο Μίλτος Λαζαρίδης έχει διατελέσει πρόεδρος του Συνδέσμου Αθλητών Καλαθοσφαίρας Ελλαδας, πρόεδρος του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ. και του ΤΑΚ Πανιώνιος, γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος της ΕΣΚΑ και γενικός γραμματέας της ΕΟΚ. Το Ελληνικό Μπάσκετ, Multimedia, Compupress, 1997. Μίλτος Λαζαρίδης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Μανεταίικα Αχαΐας

Τα Μανεταίικα είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Κάτω Αχαΐας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω Αχαΐας. Βρίσκεται δυτικά-νοτιοδυτικά της κωμόπολης της Κάτω Αχαΐας, σε απόσταση πολύ κοντινή σε αυτή. Σε έκταση κοντά στον οικισμό πρόκειται να δημιουργηθεί το νέο νεκροταφείο της Κάτω Αχαΐας.

 Πρόκειται για οικισμό ο οποίος αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 18/12/1920 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Αχαΐας ακολουθώντας όλες τις διοικητικές μεταβολές της, πλην της περιόδου 1924-1927 που υπήχθη προσωρινά στην τότε Κοινότητα Νιφοραίικων. Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από την οικογένεια Μανέτα που οίκισε την περιοχή, η οποία κατάγεται από το χωριό της Ζουμπάτας στο Παναχαϊκό. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού μιλούσαν τα αρβανίτικα στα τέλη του 19ου αιώνα. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μανεταίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μανεταίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας/Δήμου Κάτω Αχαΐας (1912-1997). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Νιφοραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/06/2018.
XAMPP

Το XAMPP είναι ένα πακέτο προγραμμάτων ελεύθερου λογισμικού, λογισμικού ανοικτού κώδικα και ανεξαρτήτου πλατφόρμας το οποίο περιέχει το εξυπηρετητή ιστοσελίδων http Apache, την βάση δεδομένων MySQL και ένα διερμηνέα για κώδικα γραμμένο σε γλώσσες προγραμματισμού PHP και Perl.

 Το XAMPP είναι ακρωνύμιο και αναφέρεται στα παρακάτω αρχικά: X (αναφέρεται στο «cross-platform» που σημαίνει λογισμικό ανεξάρτητο πλατφόρμας) Apache HTTP εξυπηρετητής MySQL PHP PerlΤο XAMPP είναι ελεύθερο λογισμικό το οποίο περιέχει ένα εξυπηρετητή ιστοσελίδων το οποίο μπορεί να εξυπηρετεί και δυναμικές ιστοσελίδες τεχνολογίας PHP/MySQL. Είναι ανεξάρτητο πλατφόρμας και τρέχει σε Microsoft Windows, Linux, Solaris, and Mac OS X και χρησιμοποιείται ως πλατφόρμα για την σχεδίαση και ανάπτυξη ιστοσελίδων με την τεχνολογίες όπως PHP, JSP και Servlets. Το XAMPP προϋποθέτει μόνο τα λογισμικά συμπίεσης αρχείων zip, tar, 7z ή exe κατά την διάρκεια της εγκατάστασης. Το XAMPP έχει δυνατότητα αναβάθμισης σε νέες εκδόσεις του εξυπηρετητή ιστοσελίδων http Apache, της βάσης δεδομένων MySQL, της γλώσσας PHP και Perl. Το XAMPP συμπεριλαμβάνει επίσης τα πακέτα OpenSSL και το phpMyAdmin. Επίσημα οι σχεδιαστές του XAMPP προόριζαν το λογισμικό ως εργαλείο ανάπτυξης και δοκιμής ιστοσελίδων τοπικά στον υπολογιστή χωρίς να είναι απαραίτητη η σύνδεση στο διαδίκτυο. Για να είναι δυνατή η χρήση του, πολλές σημαντικές λειτουργίες ασφάλειας έχουν απενεργοποιηθεί . Στην πράξη το XAMPP ορισμένες φορές χρησιμοποιείται και για την φιλοξενία ιστοσελίδων. Υπάρχει ειδικό εργαλείο το οποίο περιέχεται στο XAMPP για την προστασία με κωδικό των σημαντικών μερών. Το XAMPP υποστηρίζει την δημιουργία και διαχείριση βάσεων δεδομένων τύπου MySQL και SQLite. Όταν το XAMPP εγκατασταθεί στον τοπικό υπολογιστή διαχειρίζεται τον localhost ως ένα απομακρυσμένο κόμβο, ο οποίος συνδέεται με το πρωτόκολλο μεταφοράς αρχείων FTP. Η σύνδεση στον localhost μέσω του FTP μπορεί να γίνει με το όνομα χρήστη «newuser» και το κωδικό «wampp». Για την βάση δεδομένων MySQL υπάρχει ο χρήστης «root» χωρίς κωδικό πρόσβασης. www.apachefriends.org (επίσημη ιστοσελίδα). Αρχειοθετήθηκε 2011-12-06 στο Wayback Machine. Interview with Kai Seidler from the XAMPP project — interview by Lenz Grimmer, MySQL Install XAMPP for easy, integrated development — article by Nils-Erik Frantzell, IBM Installing, Configuring, and Developing with XAMPP — article by Dalibor D. Dvorski, Skills Canada - Ontario
Ροσάνα Ποντεστά

Η Ροσάνα Ποντεστά (ιταλικά: Rossana Podestà, πραγματικό όνομα Κάρλα Ντόρα Ποντεστά, 20 Ιουνίου 1934 – 10 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός που εργάστηκε κυρίως στην Ιταλία από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970.

 Η Ποντεστά γεννήθηκε στην Τρίπολη της Λιβύης, που τότε ήταν ιταλική αποικία. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια εκεί, μετακομίζοντας στη Ρώμη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στα δεκαέξι της την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Λεονίντ Μογκί ψάχνοντας ηθοποιούς για την ταινία Η ζωή αρχίζει αύριο (Domani è un altro giorno, 1951). Έτσι ξεκίνησε μια καριέρα κατά τη διάρκεια της οποίας η Ποντεστά συμμετείχε σε εξήντα ταινίες στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Στην Ιταλία, η Ποντεστά έμενε στο Ντουμπίνο του Σόντριο. Παντρεύτηκε και στη συνέχεια χώρισε με τον παραγωγό ταινιών Μάρκο Βικάριο. Από το 1980 ζούσε με τον ορειβάτη, εξερευνητή και δημοσιογράφο Βάλτερ Μπονάτι, ο οποίος πέθανε μόνος το 2011, σε ηλικία 81 ετών, σε ιδιωτική κλινική, επειδή η διοίκηση του νοσοκομείου δεν επέτρεπε στην επί 30 και πλέον σύντροφό του να περάσει τα τελευταία λεπτά της ζωής του μαζί γιατί οι δυο τους δεν ήταν παντρεμένοι. Στις 10 Δεκεμβρίου 2013, η Ποντεστά πέθανε στη Ρώμη, σε ηλικία 79 ετών. Ο πιο αξιομνημόνευτος ρόλος της Ποντεστά ήταν ως Ελένη στην ταινία του 1956 Ο Τρωικός Πόλεμος, παραγωγής Ρόμπερτ Γουάιζ. Δεν μιλούσε αγγλικά, και έτσι έμαθε τον ρόλο της απέξω με τη βοήθεια ενός ειδικού. Η ταινία έκανε την Ποντεστά γνωστή διεθνώς, ενώ μαζί της έπαιζε και η νεαρή Μπριζίτ Μπαρντό. Χάρη στον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη μεξικάνικη ταινία Το δίχτυ (La red, 1953), έγινε πολύ δημοφιλής στη Λατινική Αμερική. Η Ποντεστά πρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία Ομήρου Οδύσσεια (Ulisse, 1955), σε σκηνοθεσία Μάριο Καμερίνι, στον ρόλο της Ναυσικάς. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, έπαιξε σε κάποιες αισθησιακές ταινίες, όπως Πάολο, ο θερμός (Paolo il caldo) και Ο παπάς παντρεύεται (Il prete sposato) που οδήγησαν σε μια ημίγυμνη φωτογράφηση για το αμερικανικό περιοδικό Playboy τον Μάρτιο του 1966. Η τελευταία της ερμηνεία ήταν στο Segreti segreti (1985), σε σκηνοθεσία Τζουζέπε Μπερτολούτσι. Η Ποντεστά πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2013. Ροσάνα Ποντεστά στην IMDb
Άνω Βούναινα Λάρισας

Τα Άνω Βούναινα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βουναίνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Τα Άνω Βούναινα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λαρίσης, δίπλα στα όρια με τον νομό Καρδίτσας και κοντά στην επαρχιακή οδό Λάρισας-Παλαμά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Ο οικισμός απέχει 27 χλμ. περίπου ΝΔ. της Λάρισας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουναίνων του νομού Καρδίτσης. Το 1974 εντάχθηκε στον νομό Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βουναίνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κραννώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κραννώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων

Το Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων (Ι.τ.Ε.Μ) είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δημιουργήθηκε ώστε να ερευνήσει, να καταγράψει, να μελετήσει και να προστατέψει τους ιστορικούς μύλους που υπάρχουν στην Ελλάδα αλλά και των συγγενών παραδοσιακών συστημάτων. Δραστηριοποιείται ώστε να δημιουργηθεί σχετικό αρχείο και κέντρο τεκμηρίωσης, να εξειδικευτεί επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό και να δημιουργηθεί σχετικό μουσείο της ιστορίας των μύλων. Επίσης μέσα στο φάσμα των στόχων του είναι η οργάνωση τοπικών και διεθνών συναντήσεων, εκθέσεων, εκδόσεων, η παραγωγή ταινιών και άλλων δραστηριοτήτων, που θα προβάλουν τα παραδοσιακά και παραγωγικά αυτά κτίσματα που απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση ή με την εμπορευματικό - τουριστική αλλοίωσή τους.

 Η κατηγοριοποίηση των μύλων είναι ένας στόχος του Ινστιτούτου που γίνεται σύμφωνα με την κινητήρια δύναμη (χειρόμυλοι, ανθρωπόμυλοι, ζωόμυλοι, ανεμόμυλοι, νερόμυλοι κλπ.), με το παραγόμενο προϊόν (αλευρόμυλοι, ριζόμυλοι, μπαρουτόμυλοι, ζαχαρόμυλοι, ελιόμυλοι ταμπακόμυλοι κλπ.), με το μηχανικό τμήμα που κινούν (σύνθλιψης, αποφλοίωσης, πριονίσματος, αλέσματος, τριβής, τεμαχισμού κλπ.) αλλά και όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τον περιβάλλοντα χώρο τους. Επίσης στόχος του είναι να ενημερώνει το κοινό μέσω της έκδοσης σχετικών βιβλίων, ερευνών, οργανώνοντας επιστημονικές συναντήσεις, εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για λιοτρίβια και ανεμόμυλους, δημιουργώντας εξειδικευμένη σε θέματα μυλολογίας βιβλιοθήκη αλλά και μέσω των επίσημων ιστοσελίδων του. Επίσης έχει σαν στόχο να επιδείξει σημαντικό έργο με συνεργασίες του με αντίστοιχους φορείς. Έχει λειτουργήσει συμβουλευτικά σε αναστηλώσεις ανεμόμυλων στη Σαντορίνη αλλά και δημιουργώντας εκπαιδευτικό υλικό σχετικά με την αποκατάστασης του νερόμυλου «Κυριμογιάννη» στην Επισκοπή Μυλοποτάμου Νομού Ρεθύμνης.Δεν υπάρχει άλλο μουσείο στην Ελλάδα που να ασχολείται με το συγκεκριμένο αντικείμενο και οι επισκέπτες του έχουν την δυνατότητα να ενημερωθούν σχετικά με τα διάφορα είδη μύλων, τους τρόπους λειτουργίας και την ιστορία/εξέλιξή τους στο πέρασμα του χρόνου. Ιδρύθηκε το 1996 και στεγαζόταν στη λεωφόρο Βασ. Κωνσταντίνου 28. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Ι.τ.Ε.Μ. αποτελούσαν οι: Στέφανος Νομικός (αρχιτέκτονας, πρόεδρος), Παναγιώτης Καμηλάκης (ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, αντιπρόεδρος), Μαρία Γρυπάρη (αρχιτεκτόνισσα του ΥΠΠΟ, γενική γραμματέας), Βασιλική Οικονόμου (αρχιτεκτόνισσα του ΥΠΠΟ, ταμίας), Εφη Καρπονίδη - Δημητριάδη (αρχαιολόγος - λαογράφος, πρόεδρος του δικτύου PACT - EURETHNO του Συμβουλίου της Ευρώπης, ειδική γραμματέας). Το αντικείμενο του Ινστιτούτου, το οποίο σήμερα αριθμεί περισσότερα από 222 τακτικά μέλη (αρχιτέκτονες, αρχαιολόγους, ιστορικούς, λαογράφους, πολιτικούς μηχανικούς κ.ά.) σχετίζεται άμεσα με το Υπουργείου Πολιτισμού και είναι μέλος του T.I.M.S. (The International Molinological Society) . Το 2005 στεγαζόταν σε κτίριο του Υπουργείου Πολιτισμού επί της οδού Αγ. Ασωμάτων 33, στου Ψυρρή μέχρι την βίαιη αποβολή του από το κτίριο στις 30.10.2009. Σήμερα στεγάζεται στο διατηρητέο κτίριο της Οδού Ασωμάτων 45, στου Ψυρρή στην Αθήνα. Σπίτι με τις Καρυάτιδες
ΧΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας

Η ΧΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας (αγγλικά: HC Slovan Bratislava) είναι σλοβακική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μπρατισλάβα. Το 2012, αποχώρησε από τη σλοβακική Έξτραλιγκα και εντάχθηκε στη διεθνή Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ (KHL). Ο σύλλογος έχει κερδίσει οκτώ πρωταθλήματα Σλοβακίας (και πιο πρόσφατα το 2012) και ένα πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας (1979), καθιστώντας την το δεύτερο πιο επιτυχημένο σωματείο στην ιστορία του χόκεϊ επί πάγου της Σλοβακίας. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στην Οντρέι Νέπελα Αρένα, επίσης γνωστή ως Slovnaft Arena. Η ομάδα έχει το ψευδώνυμο Belasí, το οποίο σημαίνει ότι οι «Μπλε».

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1919 ως ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία «1. ΚσΣΚ Μπρατισλάβα». Το 1921 συστάθηκε τμήμα χόκεϊ ως «ΚσΣΚ Χόκεϊ». Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1924 με αντίπαλο τη Βιένερ ΕΦ από τη Βιέννη, χάνοντας 1–6. Το 1939 μετονομάστηκε σε «Σλόβαν Μπρατισλάβας», ονομασία την οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα. Έξτραλιγκα Σλοβακίας 1η θέση (8): 1997–98, 1999–2000, 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2006–07, 2007–08, 2011–12 2η θέση (2): 1998–99, 2009–10 3η θέση (5): 1994–95, 1995–96, 2000–01, 2003–04, 2008–09Έξτραλιγκα Τσεχοσλοβακίας 1η θέση (1): 1978–79 2η θέση (8): 1948–49, 1959–60, 1960–61, 1961–62, 1963–64, 1964–65, 1969–70, 1971–72 3η θέση (9): 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1962–63, 1965–66, 1968–69, 1970–71, 1972–73, 1979–80Λίγκα Σλοβακίας 1η θέση (2): 1940–41, 1941–42 2η θέση (2): 1942–43, 1943–441η Κατηγορία Σλοβακίας 1η θέση (2): 1981–82, 1989–90 IIHF European Champions Cup 3η θέση (1): 1980IIHF Continental Cup 1η θέση (1): 2003–04 3η θέση (1): 2000–01Spengler Cup 1η θέση (3): 1972, 1973, 1974Basel Summer Ice Hockey 1η θέση (1): 2010Steel Cup 1η θέση (1): 2016 Επίσημος ιστότοπος
Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου

Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου (ιαπωνικά: 瘋癲老人日記) είναι μυθιστόρημα που γράφτηκε το 1961 από τον Ιάπωνα συγγραφέα Τζουνιτσίρο Τανιζάκι (1886-1965). Το βιβλίο γράφτηκε και εκδόθηκε λίγο πριν από τον θάνατο του συγγραφέα το 1965 και θεωρείται σημαντικό έργο του.

 Ο Ουτσούγκι Τοκοσούκε αναρρώνει από εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο του έχει παραλύσει το χέρι. Ο Τοκοσούκε ζει στο Τόκιο με την (ανώνυμη) σύζυγό του, τον γιο του, Τζοκίτσι, και τη νύφη του, Σατσούκο, σε ένα μεγάλο σπίτι και σε ένα περιβάλλον πλούτου και άνεσης. Οι παντρεμένες κόρες του, Κουγκάκο και Ιτσούκο, και τα μικρά τους παιδιά, τον επισκέπτονται περιστασιακά, αν και ο ίδιος είναι ψυχρός απέναντί τους. Καθώς το βιβλίο προχωρά, γίνεται σαφές ότι ο Τοκοσούκε έχει ερωτική εμμονή με τη νύφη του, τη Σατσούκο, αν και είναι σεξουαλικά ανίκανος. Σε αντάλλαγμα για διάφορα ακριβά δώρα, η Σατσούκο επιτρέπει στον Τοκοσούκε να φιλάει διάφορα μέρη του σώματός της, και ιδιαίτερα τα πόδια της. Η πλοκή του βιβλίου κορυφώνεται καθώς ο Τοκοσούκε σχεδιάζει να βάλει να χαράξουν στην ταφόπλακά του τα αποτυπώματα από τα πόδια της Σατσούκο. Το βιβλίο περιέχει πολυάριθμες περιγραφές ιατρικών διεργασιών και θεραπειών και καταλήγει σε μια σειρά από σύντομες αφηγήσεις που δίνονται από την ιδιωτική νοσοκόμα, τον γιατρό και την κόρη του Τοκοσούκε, την Ιτσούκο. Ο Τοκοσούκε είναι ακόμα ζωντανός στο τέλος του βιβλίου και δεν είναι σαφές εάν τα σχέδιά του για την κηδεία θα πραγματοποιηθούν. 1961 πρώτη έκδοση στα ιαπωνικά 1965, μετάφραση στα αγγλικά από τον Χάουαρντ Χίμπερτ, εκδόσεις Alfred Knopf, Νέα Υόρκη. 1966, μετάφραση στα αγγλικά από τον Χάουαρντ Χίμπερτ, εκδόσεις Secker and Warburg, Λονδίνο. 2001, μετάφραση στα ελληνικά από τον Παναγιώτη Ευαγγελίδη, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα. Μια ιαπωνική κινηματογραφική διασκευή γυρίστηκε το 1962 με τον τίτλο Fūten rōjin nikki, και μια αγγλική διασκευή γυρίστηκε το 1987 με τον τίτλο The Diary of a Mad Old Man. Ο Καζούο Ισιγκούρο, ο οποίος έγραψε το σενάριο της ταινίας Η κοντέσα της Σαγκάης, βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο μυθιστόρημα Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου για την ταινία που γύρισε το 2005.
Γιαροσλάβ του Τβερ

Ο Γιαροσλάβ Γ΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσ. Ярослав Ярославич (1230 - 1271) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τβερ ήταν ο 1ος πρίγκιπας του Τβερ (1247-71), 10ος μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1263-71) και πρίγκιπας του Νόβγκοροντ (1255-56, 66-67). Μαζί με τον γιο του μεθόδευσαν τον μετασχηματισμό του Τβερ από άσημη κώμη σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα εξουσίας της Μεσαιωνικής Ρωσίας. Όλοι οι επόμενοι δούκες του Τβερ είναι απόγονοί του.

 Ήταν ο έκτος γιος του Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και της Φεντόσια (Θεοδοσίας) Ιγκόρεβνας. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι. Το 1247, αν και ακόμη ανήλικος, έλαβε από τον θείο του την κώμη του Τβερ. Το 1252 ο Γιαροσλάβ και ο τριτότοκος αδελφός του Αντρέι Β΄ μέγας δούκας τού Βλαντίμιρ κατέλαβαν την πρωτεύουσα του Αλεξάνδρου, την Περεσλάβλ-Ζαλέσκυ. Ο Αλέξανδρος με τη βοήθεια των Τατάρων την ανακατέλαβε, αιχμαλώτισε τα παιδιά εκείνου καί άφησε τη μητέρα τους ως θύμα του πολέμου. Ο Γιαροσλάβ διέφυγε στη Λαντόγκα, όπου οι κάτοικοι τού Νόβγκοροντ τον κάλεσαν να διαδεχθεί τον Αλέξανδρο ως στρατιωτικός διοικητής τους. Το 1258 επισκέφθηκε την πρωτεύουσα του χάνου, την πόλη Σαράι και δύο έτη μετά οδήγησε τον στρατό του Νόβγκοροντ ενάντια στους Τεύτονες Ιππότες. Το 1263 απεβίωσε ο Αλέξανδρος Νιέφσκι και ο Γιαροσλάβ διαφώνησε με τον Αντρέι για το ποιος θα είναι ο επόμενος μέγας δούκας. Μετέβησαν στη Χρυσή Ορδή για διαιτησία, η οποία ήταν ευνοϊκή προς τον Γιαροσλάβ. Ωστόσο ο Αντρέι εγκαταστάθηκε στο Νόβγκοροντ και νυμφεύτηκε την κόρη ενός τοπικού βογιάρου. Επίσης διάφορες μερίδες Νοβγκοροντιανών προσπάθησαν να αναδείξουν μέγα πρίγκιπα τον νεότερο αδελφό του Βασίλι Κοστρομά ή τον γιο τού Αλεξάνδρου, τον Ντμίτρι του Πρεσλάβλ. Το 1270 οι στρατοί τριών πριγκίπων στάθηκαν για μία εβδομάδα κοντά στην πόλη Στάραγια Ρούσα, έτοιμοι για μάχη. Όμως ο μητροπολίτης κατάφερε να τους συμφιλιώσει. Ο Γιαροσλάβ, παραδίδοντας το Νόβγκοροντ στον ανιψιό του, τον συνόδευσε ως το Σαράι. Απεβίωσε κατά την επιστροφή του στο Τβερ στις 9 Σεπτεμβρίου 1271 και τον διαδέχθηκε στο Τβερ ο πρωτότοκος γιος του Σβιατοσλάβ και μετά ο άλλος γιος του Μιχαήλ. Νυμφεύτηκε πρώτα μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και μετά την Ξένια των Ρουρικιδών, κόρη του Γιούρεβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα της Ταρούσα, η οποία έγινε μοναχή και μετά αγία. Είχε τέκνα: Γιαροσλάβ απεβ. 1285, πρίγκιπας του Τβερ. Μιχαήλ Α΄ 1271-1318, μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ. Cawley, Charles, His listing ., Foundation for Medieval Genealogy, http://fmg.ac/Projects/MedLands/RUSSIA,%20Rurik.htm#IaroslavFedorVsevolodichVladimidied1246, ανακτήθηκε στις August 2012 Helmet of Prince Yaroslav
Έντι Έντουαρτς

Ο Έντι Έντουαρτς (γεν 30 Δεκεμβρίου 1983) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τη πορεία του στο Ring of Honor και αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία TNA Wrestling.

 Ο Έντουαρτς ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη το 2002. Αρχικά αγωνίστηκε σε αρκετές μικρές εταιρείες πάλης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2006 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του για το Ring of Honor. Ταυτόχρονα μέχρι τα τέλη του 2007 εμφανιζόταν και σε άλλες εταιρείες. Από το 2011 εμφανίζεται και στο Pro Wrestling Guerrilla (PWG). Η καριέρα του στο ROH ξεκίνησε στις 22 Δεκεμβρίου του 2006. Για τα επόμενα δύο χρόνια είχε πολύ λίγες ευκαιρίες και ελάχιστες εμφανίσεις. Στα τέλη του 2008 συμμάχησε με τον Ντέιβι Ρίτσαρντς. Μαζί κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH. Από το 2010 και οι δύο επικεντρώθηκαν στην σόλο καριέρα τους. Ο Έντουαρτς κατάφερε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα ROH και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH. Τον τίτλο αυτόν, θα τον χάσει από τον φίλο του, Ρίτσαρντς, σε φιλικό κλίμα, καθώς συνέχισαν να είναι ομάδα. Τον Ιανουάριο του 2014, ο Έντουαρτς έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling, μαζί με τον Ρίτσαρντς. Μετά απο ένα μήνα κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Σύντομα έχασαν το πρωτάθλημα, αλλά το επανέκτησαν τον Απρίλιο. Επίσημη ιστοσελίδα
720°

Το 720°, ή 720 Degrees, είναι βιντεοπαιχνίδι skateboarding που κυκλοφόρησε το 1986 από την Atari Games. Κυκλοφόρησε αρχικά για τα arcades και αργότερα δέχτηκε μεταφορές και για άλλα συστήματα. Στο 720°, ο παίκτης ελέγχει έναν skateboarder σχίζοντας γύρω από μια γειτονιά της μεσαίας τάξης. Με άλματα και κόλπα, ο παίκτης μπορεί να αποκτήσει αρκετούς πόντους για να ανταγωνιστεί σε ένα πάρκο για skateboards. Το παιχνίδι είναι γνωστό για τη μοναδική χρονομετρημένη δομή του, που απαιτεί τα σημεία βαθμολογίας του παίκτη, προκειμένου να συνεχίσει το παιχνίδι. Το όνομα του παιχνιδιού προέρχεται από ένα "απόλυτο" τέχνασμα, κάνοντας ένα πλήρες 720° (δύο πλήρεις κύκλοι) στον αέρα μετά από το άλμα από μια ράμπα.

 Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει έναν skateboarder γύρω από μια γειτονιά της μεσαίας τάξης, χρησιμοποιώντας κοινά αντικείμενα όπως ράμπες για άλματα. Ο παίκτης ξεκινά με μια σειρά από "εισιτήρια", καθένα από τα οποία χορηγούν εισαγωγή σε ένα από τα τέσσερα πάρκα skate, ή "γεγονότα", στο Skate City, το "κομβικό σημείο" μεταξύ των πάρκων. Όταν εισάγεται ένα πάρκο, ένα εισιτήριο δαπανώνται. Ο παίκτης κερδίζει επιπλέον εισιτήρια κερδίζοντας πόντους. Κάθε φορά που ο παίκτης δεν είναι σε μια εκδήλωση, ένα μπαρ μετράει αντίστροφα το χρόνο που απομένει μέχρι την άφιξη των θανατηφόρων μελισσών. Μόλις οι μέλισσες φτάσουν ο παίκτης εξακολουθεί να έχει ένα μικρό χρονικό διάστημα μέχρι να φτάσει σε ένα πάρκο, αλλά αν το αγνοεί τόσο πιο γρήγορες γίνουν οι μέλισσες μέχρι να γίνουν αναπόφευκτες. Αν οι μέλισσες πιάσουν τον παίκτη, το παιχνίδι τελειώνει, αν και στις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις ο παίκτης μπορεί να επιλέξει να συνεχίσει το παιχνίδι με την προσθήκη περισσότερων χρημάτων. Φτάνοντας σε ένα πάρκο με ένα εισιτήριο δίνει στον παίκτη την ευκαιρία να κερδίσει πόντους, τα μετάλλια και τα χρήματα με τα οποία αναβαθμίζει τον εξοπλισμό του, και επαναφέρει το χρονόμετρο. Ο παίκτης συνεχώς αγωνίζεται να εκτελέσει κόλπα, τόσο στα γεγονότα και στο ίδιο το πάρκο, προκειμένου να κερδίσει τα σημεία που απαιτούνται για να αποκτήσει τα εισιτήρια. Έτσι, το σκορ του παίκτη είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ποσότητα του χρόνου που έχει να παίξει το παιχνίδι. Για να κερδίσει, ο παίκτης πρέπει να συμπληρώσει συνολικά δεκαέξι γεγονότα μέσα από τέσσερις κόμβους, κάτι το οποίο είναι δύσκολο. Το σλόγκαν του παιχνιδιού, το Skate or Die! είχε εμπνεύσει ένα άλλο βιντεοπαιχνίδι skating από την Electronic Arts, το Skate or Die!, που αργότερα δημιούργησε και μια συνέχεια, το Ski or Die. Το παιχνίδι μεταφέρθηκε στο Commodore 64 το 1987, στο Amstrad CPC και ZX Spectrum το 1988, στο NES το 1989 και το Game Boy Color το 1999. Υπάρχει επίσης μια ακυκλοφόρητη έκδοση για το Atari Lynx. Εξομοιωμένες εκδόσεις του παιχνιδιού υπάρχουν στο Midway Arcade Treasures και στο Midway Arcade Origins. 720° στο Killer List of Videogames 720° στο Arcade History database 720° Αρχειοθετήθηκε 2017-02-22 στο Wayback Machine. στο MobyGames
Θεμιστοκλής Τζημόπουλος

Ο Θεμιστοκλής Τζημόπουλος (γενν. 20 Νοεμβρίου 1985, Κοζάνη) είναι ποδοσφαιριστής ελληνικής και νεοζηλανδικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Κοζάνη. Ήταν μέλος της Εθνικής Νέας Ζηλανδίας.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τον Ακράτητο το Δεκέμβριο του 2003, έχοντας υπογράψει προηγουμένως συμβόλαιο δοκιμαστικής περιόδου. Έπαιξε με τον Ακράτητο στη Σούπερ Λιγκ, πριν από τη μεταγραφή του στη Βέροια, όπου είχε και μία σύντομη περίοδο δανεισμού στην Κέρκυρα το 2008. Τη σεζόν 2009-10, αγωνίστηκε στον Εθνικό Αστέρα στη Φούτμπολιγκ.Το Σεπτέμβριο του 2010, ο Τζημόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον ΠΑΣ Γιάννινα.Στις 6 Απριλίου 2017, είχε χειρουργική επέμβαση στο γόνατο για να αποκαταστήσει την υποτροπή του μηνίσκου και φυσικά έχασε το υπόλοιπο της σεζόν 2016-17. Στις 2 Μαΐου 2018, παρέτεινε το συμβόλαιο του μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το συμβόλαιο μεταξύ Τζημόπουλου και ΠΑΣ Γιάννινα λύθηκε στις 21 Ιουνίου του 2019. Ο Τζημόπουλος έμεινε ελεύθερος μετά από 9 χρόνια παρουσίας στην ομάδα.Στις 24 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την πολωνική Κορόνα Κιέλτσε της Εκστρακλάσα. Ο Τζημόπουλος κλήθηκε στην Εθνική Νέας Ζηλανδίας στις 31 Μαρτίου 2015 για έναν φιλικό αγώνα στη Σεούλ εναντίον της Νότιας Κορέας, από τον προπονητή Άντονι Χάντσον. Ο Τζημόπουλος υπήρξε διαθέσιμος για τους Ολόλευκους, μέσω της γενέτειρας της μητέρας του. «Κάθε επαγγελματίας παίκτης ονειρεύεται να παίξει διεθνές ποδόσφαιρο, γι 'αυτό είναι τιμή μου να παίξω για τους Ολόλευκους. Θα είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο και να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ομάδας», είπε.Στις 28 Μαΐου 2016, με ένα γρήγορο γκολ από τον Τζημόπουλο, η Νέα Ζηλανδία ξεκίνησε νικηφόρα στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας μετά από μια δύσκολη νίκη με 3-1 επί των Φίτζι. Η εξαιρετική χρονιά με τον ΠΑΣ Γιάννινα ήταν το διαβατήριό του, για την κλήση του από τον Άντονι Χάντσον στο τελικό ρόστερ για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Νέα ΖηλανδίαΚύπελλο Εθνών Ωκεανίας: 2016 ΑκράτητοςΒ' Εθνική: 2η θέση 2004-05 (Αγγλικά) Themistoklis Tzimopoulos – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Προφίλ στο Onsports.gr Προφίλ στο Transfermarkt.com
Πατριώτες της Μικρονησίας

Το Patriots of Micronesia (Πατριώτες της Μικρονησίας), γνωστός και με τον τίτλο Across all Micronesia, είναι ο εθνικός ύμνος της των Ομοσπόνδων Πολιτειών της Μικρονησίας. Καθιερώθηκε το 1991, αντικαθιστώντας τον ύμνο Preamble , ο οποίος χρησιμοποιούνταν από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1979. Η μελωδία είναι ενός γερμανικού φοιτητικού τραγουδιού, με το όνομα "Ich hab' mich ergeben" (ο οποίος ήταν επίσης ο ανεπίσημος ύμνος της Δυτικής Γερμανίας από το 1949 ως το 1952). Οι στίχοι επίσης βασίζονται σε κάποια μετάφραση αυτού του τραγουδιού.

 Tis here we are pledging, with heart and with hand, Full measure of devotion to thee, our native land, Full measure of devotion to thee, our native land.Now all join the chorus, let union abide. Across all Micronesia join hands on every side, Across all Micronesia join hands on every side.We all work together, with hearts, voice and hand, Till we have made these islands another promised land, Till we have made these islands another promised land. Εδώ υποσχόμαστε αυτό, με την καρδιά και με τα χέρια, Με πλήρη αφοσίωση με μέτρο σε αυτήν, τη χώρα αυτοχθόνων, Με πλήρη αφοσίωση με μέτρο σε αυτήν, τη χώρα αυτοχθόνων.Τώρα όλοι μπαίνουμε στο χορό, ας επικρατήσει η ένωση. Σε όλη τη Μικρονησία δώστε τα χέρια σε κάθε πλευρά, Σε όλη τη Μικρονησία δώστε τα χέρια σε κάθε πλευρά.Δουλεύουμε όλοι μαζί, με την καρδιά, τη φωνή και τα χέρια, μέχρι που φτιάξαμε τα νησιά αυτά μια άλλη πολλά υποσχόμενη χώρα, Μέχρι που φτιάξαμε τα νησιά αυτά μια άλλη πολλά υποσχόμενη χώρα.
Ο πύργος της παρθένου

Ο Πύργος της παρθένου είναι το πρώτο μπαλέτο του Αζερμπαϊτζάν και το πρώτο μπαλέτο στις μουσουλμανικές ανατολικές χώρες. Αποτελείται από τρεις πράξεις με πρόλογο και επίλογο. Τη μουσική και το λιμπρέτο του μπαλέτου έχει γράψει ο Αφρασιγιάμπ Μανταλμπεγλί. Η πρεμιέρα του Πύργου της παρθένου πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 1940 στο κτήριο της κρατικής ακαδημαϊκής όπερας και μπαλέτου του Αζερμπαϊτζάν, ενώ μια νέα έκδοση του μπαλέτου ανέβηκε στις 24 Οκτωβρίου 1999. Αυτή η νέα έκδοση δεν περιελάμβανε τη σοβιετική προπαγάνδα που έίχε συμπεριληφθεί η προηγούμενη έκδοση. Η νέα έκδοση του μπαλέτου γράφτηκε από τη Γιουλάνα Αλικισιζέντε. Οι Μαντίνα Αλίγιεβα και Γκουλαγκάσι Μίρζογιεφ χόρευαν τα κύρια μέρη. Την ανανεωμένη μουσική έγραψε ο Φαράντ Μανταλμπεγλί. Στην παράσταση συμμετείχαν μέλη του κρατικού συνόλου τραγουδιού και χορού του Αζερμπαϊτζάν υπό την καθοδήγηση της Αφάγκ Μαλίκοβα.

 Η ιστορία ξεκινά με τον χαν Τζαχανγκίρ να επιστρέφει στο παλάτι από τη μάχη. Μία από τις πολλές συζύγους του χαν ήταν έγκυος πριν αυτός φύγει, και ο χαν περίμενε έναν αρσενικό διάδοχο. Αλλά το παιδί που γεννήθηκε ήταν κορίτσι, οπότε ο χαν διέταξε την εκτέλεση του μωρού. Η πριγκίπισσα Γκουλιανάγκ μεγαλώνει ως ανεπιθύμητο παιδί, μακριά από τα μάτια του χαν, μέχρι να φτάσει στα χρόνια της ωριμότητας. Μέχρι τότε, έχει έναν αγαπημένο που ονομάζεται Πολάντ. Αλλά ο χαν βλέπει τη 17χρονη Γκουλιανάγκ και, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι είναι η κόρη του, την ερωτεύεται. Ξεκινώντας από αυτό το σημείο, οι δύο εκδοχές του έργου αρχίζουν να αποκλίνουν, πριν συνδεθούν στο τέλος. Στην πρώτη εκδοχή, όταν μαθαίνει τη σχέση της Γκουλιανάγκ, ο χαν χωρίζει την Γκουλιανάγκ από τον Πολάντ, φυλακίζοντας την κοπέλα σε έναν πύργο. Ο Πολάντ τελικά βρίσκει τον πύργο, αλλά ο χαν είναι επίσης εκεί για να παντρευτεί την Γκουλιανάγκ. Ο Πολάντ και ο χαν Τζαχανγκίρ μονομαχούν και κερδίζει ο Πολάντ. Ο Πολάντ ανεβαίνει τις σκάλες του πύργου και η Γκουλιανάγκ ακούει τα βήματά του. Πιστεύει ότι είναι ο χαν που έρχεται να την πάρει αντί για τον Πολάντ και πέφτει από το παράθυρο του πύργου στη θάλασσα, αυτοκτονώντας. Στην αναθεωρημένη έκδοση, ο χαν αναγκάζει την Γκουλιανάγκ να τον παντρευτεί. Η πριγκίπισσα, όμως, αρνείται και λέει στον χαν ότι δεν θα τον παντρευτεί μέχρι να της χτίσει έναν πύργο, για να κερδίσει χρόνο. Αυτό δείχνει την εξυπνάδα του γυναικείου χαρακτήρα, που δεν εμφανίζεται στην προηγούμενη σοβιετική έκδοση. Όταν τελειώσει ο πύργος, ο χαν την κλειδώνει εκεί και ξεκινά τις προετοιμασίες για τον γάμο. Ο Πολάντ, όμως, βρίσκει τον χαν στο παλάτι και τον σκοτώνει πριν φτάσει στον πύργο. Η Γκουλιανάγκ, γνωρίζοντας ότι ο χαν ετοιμάζεται για τον γάμο, όταν ακούει τα βιαστικά βήματα, θεωρεί είναι του χαν και όχι του αγαπημένου της που έρχεται να την ξαναβρεί. Αυτή, πάλι, πηδά από το παράθυρο του πύργου και αυτοκτονεί. Ο Πολάντ φτάνει στην κορυφή του πύργου και δεν βλέπει πουθενά την Γκουλιανάγκ. Συνειδητοποιώντας ότι η αγαπημένη του πέθανε, την θρηνεί.
Νικόλαος Χατζιδάκις

Ο Νικόλαος Χατζιδάκις (1872-1942) ήταν Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου με αντικείμενο τη Θεωρητική Μηχανική, τα Μαθηματικά και την Αστρονομία. Έχασε τη ζωή του κατά την Πείνα στην Κατοχή αρνούμενος να συνεργαστεί με τους κατακτητές.

 Γεννήθηκε το 1872 στο Βερολίνο και η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Πατέρας του ήταν ο φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου Ιωάννης Χατζιδάκις και θείος του ο γλωσσολόγος Γεώργιος Χατζιδάκις. Γυμνάσιο πήγε στην Αθήνα και σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Μαθηματικών. Συνέχισε τις σπουδές στο Παρίσι, Γκέτιγκεν και Βερολίνο. Επέστρεψε και διορίστηκε από το 1900 καθηγητής της Θεωρητικής Μηχανικής και Αστρονομίας στη Σχολή Ευελπίδων και από το 1904 τακτικός καθηγητής των Ανωτέρων Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε επίσης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Είναι ο εισηγητής στην Ελλάδα της Απειροστικής Γεωμετρίας και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Στα συγγράμματά του συγκαταλέγονται τα έργα Εισαγωγή εις την Αναλυτικήν Θεωρίαν των Επιφανειών (1912), Κινητική του Υλικού Σημείου (1917), Σφαιρική Τριγωνομετρία (1926), Σμήνη και Συμπλέγματα Καμπυλών και Επιφανειών (1929) και Στοιχεία Ανωτέρας Αλγέβρας (1933). Ο Νικόλαος Χατζιδάκις υπήρξε θερμός πατριώτης. Το 1897, διέκοψε τις σπουδές του στο Παρίσι για να πάρει μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα που είχε ξεκινήσει στη γενέτειρά του, την Κρήτη μαζί με τον θείο του Γεώργιο Χατζιδάκι. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, παρότι γνώριζε τη γερμανική και ιταλική γλώσσα, δεν καταδέχτηκε να συνάψει γνωριμίες με τους κατακτητές και πέθανε από την πείνα στις 25 Ιανουαρίου 1942. Κληροδότησε τα ελάχιστα περισσεύματά του για εκδόσεις υπέρ των φοιτητών.Ομιλούσε 13 ξένες γλώσσες και παράλληλα ανέπτυξε σημαντική λογοτεχνική δραστηριότητα. Δημοσίευε με το ψευδώνυμο Ζέφυρος Βραδυνός στα λογοτεχνικά περιοδικά Διάπλαση, Νουμάς, και Νέα Εστία. Επίσης ήταν μεταφραστής και με τις μεταφράσεις του έκανε γνωστή στο ελληνικό κοινό τη σύγχρονη σκανδιναβική λογοτεχνία. Το μεταφραστικό του έργο παρουσιάστηκε στο βιβλίο του Ξενικά Λουλούδια (1940). Ενδιαφερόταν ταυτόχρονα για τη Γλωσσολογία και συνέγραψε σχετικά άρθρα στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη. Αποτελούσε υποστηρικτή της δημοτικής γλώσσας και για τον λόγο αυτό απολύθηκε ως «μαλλιαρός» από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επαναπροσλήφθηκε το 1912.Κόρη του ήταν η συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός Φούλα Χατζιδάκη (1906-1984) με σημαντική δράση στην Εθνική Αντίσταση.. Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του. Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Μιχαήλ Στεφανίδης, επιμ. (1948). Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Ε', Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 22–23. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
Γκρουπ Σπορτίφ Κονσολά

Η Γκρουπ Σπορτίφ Κονσολά (ή Κονσολά Μαρσέιγ) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, με έτος ίδρυσης το 1964 και με έδρα την συνοικία Κονσολά της Μασσαλίας. Ο σύλλογος, πρόεδρος του οποίου είναι ο Ζαν-Λυκ Μενγκαλόν, αγωνίζεται για την σεζόν 2012-2013 στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (Δ' Εθνική).

 Η Γκρουπ Σπορτίφ Κονσολά ιδρύθηκε το 1964 και μετρά σήμερα 350 εργαζόμενους. Το 1983, ο Ζαν-Λυκ Μενγκαλόν γίνεται πρόεδρος της ομάδας, παραμένοντας σε αυτή την θέση μέχρι και σήμερα. Με το τέλος της σεζόν 2010-2011 που της αποφέρει μια δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη, η ΓΣ Κονσολά προβιβάζεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (CFA). Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ Μεσογείου (1) : Πρωταθλήτρια : 2006 Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Η ΓΣ Κονσολά δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Σταντ ντε Λα Μαρτίν, το οποίο βρίσκεται στο Chemin de la Martine, στο 15ο Δημοτικό Διαμέρισμα της Μασσαλίας. Το συγκεκριμένο γήπεδο διαθέτει χορτάρι.
Destroyer of Worlds

Destroyer of Worlds είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Mimo Sound" της Στοκχόλμης τον Ιούνιο του 2001. Η μουσική του άλμπουμ αποτελεί συνδυασμό του Viking Metal της περιόδου 1988-1991 ("Blood Fire Death", "Hammerheart", "Twilight of the Gods", "Blood on Ice") και του Thrash Metal της περιόδου 1994-1995 ("Requiem", "Octagon"). Ο τίτλος του δίσκου προήλθε από τη φράση "I am become death, destroyer of worlds" που είπε ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ για την ατομική βόμβα και η οποία προερχόταν από το ιερό κείμενο του Ινδουισμού με τίτλο "Μπαγκαβάτ Γκίτα".

 1. Lake of Fire (Quorthon) - 5:432. Destroyer of Worlds (Quorthon) - 4:513. Ode (Quorthon) - 6:274. Bleeding (Quorthon) - 3:555. Pestilence (Quorthon) - 6:506. 109 (Quorthon) - 3:367. Death from Above (Quorthon) - 4:358. Krom (Quorthon) - 2:509. Liberty & Justice (Quorthon) - 3:5210. Kill Kill Kill (Quorthon) - 3:0911. Sudden Death (Quorthon) - 3:1912. White Bones (Quorthon) - 8:3513. Day of Wrath (Quorthon) - 8:15 Το "Destroyer of Worlds" ηχογραφήθηκε αποκλειστικά από τον Quorthon, ο οποίος έπαιξε μπάσο, κιθάρα, τύμπανα, κρουστά και τραγούδησε όλα τα κομμάτια του άλμπουμ. Destroyer of Worlds - Bathory | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Bathory - History archive - Bathory Bathory - Destroyer of Worlds - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων

Ο Αθλητικός Όμιλος Επαμεινώνδας Λεύκτρων, συνήθως αναφέρεται ως Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων ή απλά Επαμεινώνδας Λεύκτρων, είναι Ελληνικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το χωριό Λεύκτρα, στη Βοιωτία. Ιδρύθηκε το 1971 και αγωνίζεται στην Β' Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Ο σύλλογος έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων 500 θέσεων, όπου παίζει από την ίδρυσή του, και επίσημα χρώματα το μαύρο και το λευκό. Η πιο επιτυχημένη περίοδο στην ιστορία του Επαμεινώνδα ήταν η επταετής συνεχής παρουσία στη Δ΄ Εθνική από την περίοδο 2000 έως 2007, η οποία αποτελεί ρεκόρ για Βοιωτική ομάδα. Ο Επαμεινώνδας είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του το 1997, όταν κέρδισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο της ένωσης κάνοντας το νταμπλ. Συνολικά, έχει κερδίσει τρεις τίτλους πρωταθλήματος και έξι Κύπελλα Βοιωτίας.

 Η έδρα του Επαμεινώνδα είναι το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων στα Λεύκτρα. Το δημοτικό γήπεδο έχει χωρητικότητα 500 θέσεων, και διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα. Το γήπεδο ανακατασκευάστηκε το 1998 και έχει διαστάσεις 105 x 65 μέτρα. Το βοηθητικό γήπεδο της ομάδας βρίσκεται δίπλα στο δημοτικό γήπεδο και έχει διαστάσεις 60 x 40 μέτρα. Το πρώτο τρόπαιο του Επαμεινώνδα Λεύκτρων ήταν το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, το οποίο κέρδισε το 1997. Την ίδια χρονιά, ο σύλλογος κέρδισε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, κάνοντας το νταμπλ στη Βοιωτία. Ο Επαμεινώνδας Λεύκτρων κέρδισε τα περισσότερα τρόπαια στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000˙ Τρεις τίτλους πρωταθλήματος και πέντε Κύπελλα Βοιωτίας. Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (3): 1996–97, 1998–99, 1999–00 Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (1): 2019-2020 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (6): 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03, 2012–13, 2015–16 Δ΄ Εθνική: 8 1997–98, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07 Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Πρινάρι Ηλείας

Το Πρινάρι είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 505-530 μέτρων, στις δυτικές παρυφές του πεδινού δρυοδάσους της Κάπελης. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 34,5 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας (μέσω Χαβαρίου), περίπου 38,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Καράτουλα) και περίπου 68 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω «111»). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 64 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Καραγιούζι και υπήχθη στον τότε δήμο Σελληεντίας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Σελληεντίας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λουκά μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Λουκά του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Λουκά του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πριναρίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λουκά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
Άνω Γαρδενίτσα Λακωνίας

Η Άνω Γαρδενίτσα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοίτας, της δημοτικής ενότητας Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Η Άνω Γαρδενίτσα είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας, πάνω από τον Μεσσηνιακό κόλπο. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του όρους Σαγγιάς, πολύ κοντά στον επαρχιακό δρόμο Αρεόπολης-Γερολιμένα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει 78 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοίτας του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοίτας και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Η εκκλησία του Aγίου Iωάννη, στη θέση «Kωσταράκα» του οικισμού. Είναι μονοκάμαρος ναός που διασώζει τμήματα γραπτού διακόσμου των 12ου - 13ου αιώνων. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο Η εκκλησία του Σωτήρος, στη νότια είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Λίβια Μπρίτο

Η Λίβια Μπρίτο (Livia Brito Pestana, 21 Ιουλίου 1986 -) είναι Κουβανή ηθοποιός και μοντέλο. Σε ηλικία 13 ετών μαζί με την οικογένεια της, εγκαταστάθηκε στο Μεξικό. Ένα χρόνο αργότερα, ο πατέρας της άνοιξε ένα εστιατόριο που ονομάζεται "La Cubana", με παραδοσιακά κουβανέζικα πιάτα. Εργάστηκε ως σερβιτόρα στο οικογενειακό εστιατόριο, και αργότερα ως μοντέλο, για να πληρώσει τις σπουδές της στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.Εκπροσώπησε το Μεξικό το 2009 στο Reina Mundial del Banano, κατακτώντας την πρώτη αναπληρωματική θέση, ενώ κέρδισε τον τίτλο Μις Φωτογένεια. Αργότερα εγγράφηκε στο Centro de Educación Artística της Televisa (CEA). Το ταλέντο της στην ηθοποιία είναι κληρονομικό, καθώς προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν κορυφαίος ηθοποιός στην Κούβα, ενώ η μητέρα της ήταν σημαντική χορεύτρια μπαλέτου. Το 2010 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην τηλενουβέλα Triunfo del amor. Το 2014 έπαιξε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλενουβέλα De que te quiero, te quiero.

 Τηλενουβέλες Triunfo del amor - 2010/11, ως Φερνάντα "Φερ" Σαντοβάλ Γκουτιέρες ντε Ρόμπλες Abismo de pasión - 2012, ως Παλόμα Γκονσάλες De que te quiero, te quiero - 2013/14, ως Νατάλια Γκαρσία Παμπουένα/Νατάλια Βάργας Κάσερες ντε Κάσερες Muchacha italiana viene a casarse - 2014/15, ως Φιορέλα Μπιανκί ντε Άνχελες La Piloto - 2017/18, ως Γιολάντα Καδένα Λέσμες/Γιολάντα Όλμος La doble vida de Estela Carrillo - 2017, ως Γιολάντα Καδένα Λέσμες (γκεστ εμφάνιση) Médicos, línea de vida - 2019, ως Ρεχίνα Βιγιασενιόρ ΧιλΤηλεόραση Bailando por un sueño - 2014, ως Παρουσιάστρια Por Siempre Joan Sebastian - 2016, ως Μαρικρούζ ΓουάρδιαΤαινίες No sé si cortarme las venas o dejármelas largas - 2013, ως Τσαντάλ Volando bajo - 2014, ως Άνα Μπέρτα Μιράντα La dictadura perfecta - 2014, ως Γιασμίν Juan Apóstol, el más amado - 2017, ως Μαρία, Μητέρα του Ιησού Descontrol - 2018, ως Μαρία "Μέρι" ΣαμαρίπαΘέατρο El cartero - 2012 Los Bonobos - 2015/16 Βραβεία TVyNovelasΒραβεία Asociación de Críticos y Periodistas Teatrales (ACPT)Βραβεία ACE Λίβια Μπρίτο στην IMDb Λίβια Μπρίτο, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Λίβια Μπρίτο, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Biography of Livia Brito in dcubanos.com