IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πέδρο Κόντε

Ο Πέδρο Πέρεζ Κόντε (ισπ.Pedro Pérez Conde,γεν. στις 26 Ιουλίου 1988) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για τον Π.Α.Σ. Γιάννινα.

 Ο Πέδρο Κόντε γεννήθηκε στην πόλη Βιγιαφράνκα στην Ανδαλουσία. Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ομάδα της Κόρδοβα ΚΦ. Στην δεύτερη ομάδα της Κόρδοβα ο Κόντε πέτυχε σε 74 συμμετοχές 31 γκολ αγωνιζόμενος στην Τερθέρα Ντιβισιόν. Μάλιστα πραγματοποίησε και μία εμφάνιση στο Κύπελλο Ισπανίας με την φανέλα της Κόρδοβα. Το 2009 αποχώρησε από την Κόρδοβα και αγωνίστηκε κατά σειρά στην τρίτη ομάδα της Ατλέτικο Μαδρίτης, στην Ρεάλ Χαέν, στην ΚΝ Ποζομπλάνκο, στην δεύτερη ομάδα της Γρανάδα ΚΦ, στην ΚΝ Αλκογιάνο, στην ΟΝ Μελίγια και στην ΚΠ Μέριδα. Μάλιστα την σεζόν 2015-16 που αγωνίστηκε στην ΚΠ Μέριδα πέτυχε 17 γκολ στο πρωτάθλημα κάτι που αποτελούσε την κορυφαία του επίδοση στην Σεγούντα Ντιβισιόν. Με τις επιδόσεις του αυτές κέρδισε την πρώτη του μεταγραφή εκτός Ισπανίας, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα περνώντας ως αλλαγή στο 77ο λεπτό του αγώνα με την Οντς ΜΚ για τα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, ενώ πέτυχε στην ίδια διοργάνωση και το πρώτο του γκολ στο 9ο λεπτό του αγώνα κόντρα στην ΑΖ Άλκμααρ. Στον Π.Α.Σ. Γιάννινα παρέμεινε από το 2016 ως το 2018 πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 34 γκολ σε 61 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Μάλιστα, χάρη στην ευχέρεια που είχε στο σκοράρισμα έγινε ιδιαίτερα αγαπητός και στους φιλάθλους της ομάδας, ενώ κέρδισε το ενδιαφέρον ομάδων όπως ο Ολυμπιακός,ο Παναθηναϊκός, η Α.Ε.Κ. και ο Π.Α.Ο.Κ..Στο κύπελλο Ελλάδος 2017-18 βγήκε πρώτος σκόρερ, μαζί με τους Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς και Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο, σκοράροντας 6 γκολ. Παρά το ενδιαφέρον πολλών ελληνικών και ευρωπαϊκών ομάδων, στις 28 Αυγούστου του 2018 ο Κόντε υπέγραψε διετές συμβόλαιο στην Μπανίας ΣΚ έναντι ενός ποσού της τάξης των 800.000€. Στην Μπανίας ΣΚ αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2020 όταν και μεταγράφηκε στην Σαμπάμπ Αλ Αχλί Ντουμπάι. Αγωνίστηκε για έναν χρόνο στην Σαμπάμπ Αλ Αχλί, ενώ τη σεζόν 2020-21 δόθηκε δανεικός στην Αλ Ντάφρα ΣΚΚ. Συνολικά, στα ΗΑΕ ο Πέδρο Κόντε πραγματοποίησε 74 συμμετοχές και πέτυχε 44 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Στις 9 Αυγούστου 2021 ανακοινώθηκε επισήμως η επιστροφή του Πέδρο Κόντε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα. Μάλιστα στο δεύτερο ντεμπούτο του στην ομάδα, ο Κόντε πέτυχε γκολ σε μια νίκη με 0-1 έναντι του Π.Α.Ο.Κ. στην Τούμπα. Στις 18 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, στον αγώνα κόντρα στον Παναθηναϊκό, ο Κόντε υπέστη ρήξη χιαστού. 1ος σκόρερ Κυπέλλου Ελλάδος με τον ΠΑΣ Γιάννινα το 2017-2018 (6 γκολ) Προφίλ στην ιστοσελίδα της Σούπερ Λίγκ Προφίλ στο Eurosport
Όσκαρ Μίγκες

Ο Όσκαρ Ομάρ Μίγκες Αντόν (ισπανικά: Óscar Omar Miguez Antón) (5 Δεκεμβρίου 1927 – 19 Αυγούστου 2006) ήταν Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ήταν μέλος της Εθνικής Ουρουγουάης στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1950 και του 1954 κατακτώντας το πρώτο στο οποίο ήταν και δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης. Είναι ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Ουρουγουάης στα Παγκόσμια Κύπελλα με 8 γκολ.

 Ο Μίγκες έπαιξε στο μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ και την τελείωσε στην Σπόρτινγκ Κριστάλ.Ο Μίγκες σκόραρε πέντε φορές για τη χώρα του στο δρόμο για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1950. Έπαιξε και στα τέσσερα παιχνίδια που έπαιξε η Ουρουγουάη, σημειώνοντας χατ τρικ εναντίον της Βολιβίας σε μια νίκη με 8–0 στα πλέι οφ στον τελικό όμιλο. Σημείωσε τα άλλα δύο εναντίον της Σουηδίας στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά του τελικού ομίλου, ανατρέποντας το σκορ για να κερδίσει με 3-2. Αυτά τα γκολ αποδείχθηκαν καθοριστικά για τους Ουρουγουανούς, καθώς η μετέπειτα συγκλονιστική νίκη τους επί της Βραζιλίας θα ήταν άχρηστη, αν δεν ήταν η νίκη κόντρα στη Σουηδία. Έπαιξε επίσης στους άλλους δύο τελευταίους αγώνες των ομίλων, με Ισπανία και Βραζιλία. Έπαιξε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954. Σκόραρε τρεις φορές στη φάση των ομίλων, 1 γκολ στη νίκη με 2–0 επί της Τσεχοσλοβακίας και 2 γκολ στη νίκη με 7–0 επί της Σκωτίας. Έπαιξε επίσης στον προημιτελικό, νικώντας την Αγγλία με 4–2, αλλά τραυματίστηκε και δεν αγωνίστηκε στις ήττες της Ουρουγουάης στον ημιτελικό (4–2 στην παράταση εναντίον της Ουγγαρίας ) και στον αγώνα για την τρίτη θέση (3–1 εναντίον της Αυστρίας). Από το 1950 έως το 1958 έπαιξε 39 φορές, πετυχαίνοντας 27 γκολ, γεγονός που τον κάνει τον 6ο καλύτερο σκόρερ της χώρας του. Πέθανε το 2006 σε ηλικία 78 ετών. Τα λείψανά του είναι θαμμένα στο Κοιμητήριο ντελ Μπουσεό στο Μοντεβιδέο. Πηγή:
Another Lesson in Violence

Το Another Lesson in Violence είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records" τον Ιούλιο του 1997. Η ηχογράφηση του έγινε τέσσερις μήνες νωρίτερα στο κλαμπ "The Trocadero" του Σαν Φρανσίσκο. Η μίξη του ήχου έγινε στα "Hyde Street Studios" στις αρχές Απριλίου εκείνης της χρονιάς. Το 2007, επανεκδόθηκε σε μορφή βινυλίου στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων. Το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν αποτέλεσμα της προσωρινής επανένωσης των Exodus, οι οποίοι διαλύθηκαν και πάλι ένα χρόνο αργότερα, για να επανενωθούν οριστικά το 2001. Στην αναφερόμενη περίοδο, τα φωνητικά ανέλαβε ο Πωλ Μπέιλοφ μετά από έντεκα χρόνια, ο Τομ Χάντινγκ επέστρεψε στα τύμπανα μετά την αποχώρηση του το 1989 και ο Τζακ Γκίμπσον ηχογράφησε για πρώτη φορά με το συγκρότημα. Μέχρι το 2007, το συγκεκριμένο άλμπουμ είχε πουλήσει μόλις 8.700 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 1. Bonded by Blood (Holt, Baloff) - 3:34 2. Exodus (Holt, Baloff) - 4:29 3. Pleasuers of the Flesh (Baloff, Holt) - 8:14 4. And Then There Where None (Holt, Hunting) - 5:58 5. Piranha (Holt, Baloff) - 5:42 6. Seeds of Hate (Baloff, Holt) - 6:00 7. Deliver Us to Evil (Holt, Hunolt, Whitaker) - 8:29 8. Brain Dead (Baloff, Holt) - 5:22 9. No Love (Holt, Baloff) - 6:41 10. A Lesson in Violence (Holt, Hunolt) - 5:58 11. Impaler (Holt, Hammet, Baloff, Hunting) - 6:09 12. Strike of the Beast (Holt, Baloff) - 8:13 Το "Another Lesson in Violence" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Πωλ Μπέιλοφ - φωνητικά Γκάρι Χολτ - κιθάρα Ρικ Χάνολτ - κιθάρα Τζακ Γκίμπσον - μπάσο Τομ Χάντινγκ - τύμπανα Another Lesson in Violence - Exodus | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Exodus - Another Lesson in Violence - Encyclopaedia Metallum Exodus - Another Lesson In Violence (Live) - Metal Storm
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας

Η Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Η Ένωση ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 1981 έχοντας προκύψει από τη συνένωση των Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Μαγνησίας και Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Κεντροδυτικής Μακεδονίας. Η έδρα της βρίσκεται στη Λάρισα. Στη δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας, Τρικάλων και των νησιών Σκιάθου, Σκοπέλου και Αλοννήσου.

 Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Α1 Κατηγορία Ανδρών Α2 Κατηγορία Ανδρών Β Κατηγορία Ανδρών ΓυναικώνΣύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας ανδρών προβιβάζονται απευθείας σε όμιλο της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών. Με τη σειρά τους οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος. Υπερπρωταθλητής. Επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης Επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (Wayback Machine)
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2023

Το 109ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών διεξήχθη 8–9 Ιουλίου 2023 στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, στον Βόλο, εκτός από τα πρωταθλήματα του Ημιμαραθώνιου, του Μαραθώνιου, του Δεκάθλου, των 20/35 χλμ βάδην και των 10.000 μ., που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Γ.Σ Ελευθέριος Βενιζέλος.

 Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές. Δέκαθλο. Διεξήχθη στην Πάτρα 1-2 Ιουλίου 2023.10.000 μ. Διεξήχθη στο Αίγιο στις 22 Απριλίου 2023.Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη 19 Μαρτίου 2023 στην Αθήνα.Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 13 Νοεμβρίου 2022 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2022-2023), ταυτόχρονα με τον 39ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στο Άστρος της Κυνουρίας στις 11 Μαρτίου 2023.35 χλμ βάδην. Διεξήχθη στον Σχοινιά, στις 21 Ιανουαρίου 2023. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών/Γυναικών, Βόλος (8-9/7).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000 μ. Α/Γ και Κ23 Αίγιο (22/4). Αρχειοθετήθηκε 11-7-2023 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συνθέτων Ανδρών/Γυναικων, Πάτρα (1-2/7).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 20χλμ. Βάδην, Πάτρα (11/3).Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 35χλμ. βάδην Α/Γ, Σχοινιάς (21/1). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 19/3 Αθήνα.Αρχειοθετήθηκε 2023-07-11 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθωνίου 2022
Περιφέρεια Πρωτεύουσας της Ισλανδίας

Η Περιφέρεια Πρωτεύουσας (ισλανδικά: Höfuðborgarsvæði) ή Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ (Stór-Reykjavík) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Ρέικιαβικ, πρωτεύουσα όλου του έθνους. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 213.619 κατοίκους (2016), με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα ανατολικά με τη Νότια και στα βορειοανατολικά με τη Δυτική. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια Χερσόνησο. Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει μόνο μια επαρχία: την Κιοσαρσίσλα. Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει 7 δήμους: Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ είχε 213.619 κατοίκους, περίπου, δηλαδή, το 63% του συνολικού πληθυσμού της Ισλανδίας, με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι το Ρέικιαβικ με πληθυσμό 122.460 κατοίκων. Αλφτανές Γκαρδαμπάρ Κοπαβογκούρ Κιοσαρεπούρ Μοσφελλσμπάρ Μοσφελλσνταρού Ρέικιαβικ Ρεϋνιβελλίρ Σαουρμπάρ Σελτιαρναρνές Ρέικιαβικ Άλλα Περιφέρειες της Ισλανδίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Höfuðborgarsvæðið στο Wikimedia Commons
Ζιλ Αντριαμαχαζό

Ο Ζιλ Αντριαμαχαζό (Gilles Andriamahazo, 5 Μαΐου 1919 - 13 Σεπτεμβρίου 1989) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπηρέτησε ως αρχηγός κράτους για βραχύβια χρονική θητεία, από τις 12 Φεβρουαρίου ως τις 15 Ιουνίου του 1975.

 Γεννήθηκε στο Φορ Ντοφέν στις 13 Μαΐου του 1919. Ήταν από τη φυλή Μερινά. Από πολύ νωρίς ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό και επίσης έλαβε μέρος τη δεκαετία του 1950 στη στρατιωτική εκστρατεία των Γάλλων εναντίον των Αλγερινών εθνικιστών. Αποστρατεύτηκε το 1976. Διαδέχθηκε τον επίσης στρατιωτικό Ρισάρ Ρατσιμαντραβά. Μετά τη δολοφονία του τελευταίου σχηματίστηκε Εθνική Επιτροπή Στρατιωτικής Ηγεσίας, επικεφαλής της οποίας τέθηκε ο Αντριαμαχαζό. Τον Ιούνιο του 1975 παραιτήθηκε υπέρ του ναυάρχου Ντιντιέ Ρατσιράκα, ο οποίος και έγινε νέος αρχηγός κράτους, παραμένοντας στην εξουσία σχεδόν επί δύο δεκαετίες. Θεωρείται από πολλούς ως ο άνθρωπος που αποσόβησε την έκρηξη ενός εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια της έντασης που ακολούθησε μετά τη δολοφονία του Ρατσιμαντραβά. Απεβίωσε στο Ανταναναρίβο στις 14 Σεπτεμβρίου του 1989 από καρδιακή προσβολή.
Βερν Γκάνια

Ο Λαβέρνε Κλάρενς "Βερν" Γκάνια (Laverne Clarence "Verne" Gagne, 26 Φεβρουαρίου 1926 - 27 Απριλίου 2015) ήταν Αμερικανός παλαιστής, αθλητής ράγκμπι και εκπαιδευτής παλαιστών, καθώς και παραγωγός επαγγελματικής πάλης.

 Ο Γκάνια, ήταν ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρείας επαγγελματικής πάλης, American Wrestling Association, που ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1991 από χρέη. Είχε έδρα την Μινεάπολης στην Μινεσότα των Η.Π.Α. , καθώς και μια πιο μικρή θυγατρική εταιρεία στην Μανιτόμπα του Καναδά. Η καριέρα του ξεκίνησε το 1949 και διήρκεσε 32 έτη, ως το 1981. Στην διάρκειά της, έγινε 15 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην δική του εταιρεία, την AWA και μια ακόμα στην εταιρεία IWA. Είναι τρίτος στις μεικτές μέρες κατοχής παγκοσμίου τίτλου, για οποιαδήποτε εταιρεία, πίσω από τους Μπρούνο Σαμαρτίνο και Λου Θεζ. Είναι επίσης ο ένας από τους έξι παλαιστές που έχουν εισαχθεί στα WWE Hall of Fame, WCW Hall of Fame, Professional Wrestling Hall of Fame και Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame. Μερικοί από τους παλαιστές, τους οποίους έχει εκπαιδεύσει είναι οι: Ρικ Φλερ, Ρίκι Στιμμπόατ, Κερτ Χένιγκ, Μπομπ Μπάκλουντ, Άιρον Σέικ, Μπλάκτζακ Μούλιγκαν, Πολ Έλερινγκ, Τζίμι Βάλιαντ, Λοχίας Σλάουτερ, Τζίμι Σνούκα, Αντερτέικερ. Ο Γκάνια, ξεκίνησε παράλληλα με την επαγγελματική πάλη, να αγωνίζεται και στο άθλημα του ράγκμπι, για την ομάδα του Σικάγο. Όμως, ο πρόεδρος της ομάδας, δεν ήθελε ο αθλητής του να ασχολείται και με άλλο άθλημα, και δε τόσο επικίνδυνο, έτσι του έβαλε το δίλημμα να παρατήσει ή το ράγκμπι ή το κατς, με τον Βερν να συνεχίζει αποκλειστικά ως παλαιστής. Πέθανε στις 27 Απριλίου 2015. Professional Wrestling Hall of Fame Προφίλ WWE Hall of Fame Προφίλ
Μάμα Καξ

Η Κακσμάι Μπρούτους (20 Νοεμβρίου 1989 – 16 Δεκεμβρίου 2019), γνωστή ως Μάμα Καξ, ήταν μοντέλο από την Αϊτή και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία . Με το προσθετικό δεξί της πόδι, η Καξ ήταν μια αντισυμβατική φιγούρα στο σύγχρονο μόντελινγκ .

 Η Κακσμάι Μπρούτους γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 20 Νοεμβρίου 1989. Μεγάλωσε στην Αϊτή και σε ηλικία 14 ετών διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα και καρκίνο του πνεύμονα —οι γιατροί της έδωσαν τρεις εβδομάδες ζωής. Δύο χρόνια αργότερα, έλαβε αντικατάσταση ισχίου, η οποία απέτυχε, οδηγώντας στον ακρωτηριασμό του δεξιού της ποδιού. Αργότερα είπε ότι χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να ανακτήσει την αυτοπεποίθησή της και ότι έκρυβε το προσθετικό της πόδι για αρκετά χρόνια. Απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στις διεθνείς σχέσεις. Σε ηλικία 18 ετών, η Καξ έμαθε να παίζει μπάσκετ με αναπηρικό αμαξίδιο . Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, η Καξ προσκλήθηκε στον Λευκό Οίκο για να συμμετάσχει σε μια επίδειξη μόδας που ανέλαβαν ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα . Εκείνη την περίοδο εργαζόταν στο γραφείο του Δημάρχου της Νέας Υόρκης με την Ντιρέν Ράτζα ενώ τελείωνε τις σπουδές της. Το 2017, η Καξ εμφανίστηκε στην πρώτη της εμπορική διαφήμιση και σύντομα υπέγραψε με το πρακτορείο μοντέλων JAG Models στη Νέα Υόρκη. Ανάμεσα στις εμφανίσεις της, περπάτησε στην πασαρέλα σε παραστάσεις για το Chromat και το Fenty Beauty της Ριάνα . Η μεταγενέστερη εμπορική της δουλειά περιελάμβανε διαφημιστικές καμπάνιες για τους Tommy Hilfiger και Sephora . Περπάτησε στην Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης το 2018, παρελαύνοντας με μαγιό που σχεδίασε η Becca McCharen, η οποία επιδιώκει να αλλάξει τα «πρότυπα ομορφιάς». Εκείνη τη χρονιά, ήταν το εξώφυλλο της Teen Vogue με την Τζίλιαν Μερκάδο και την Τσέλσι Bέρνερ. Το 2019, η Καξ έγινε το πρόσωπο της μάρκας Olay για την καμπάνια μάρκετινγκ των αντηλιακών της. Τον Οκτώβριο του 2019, η Καξ ανακοίνωσε ότι θα συμμετείχε στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης με αναπηρικό καροτσάκι. Ενώ βρισκόταν στην Αγγλία τον Δεκέμβριο του 2019, η Καξ νοσηλεύτηκε στο Βασιλικό Νοσοκομέιο του Λονδίνου για έντονους κοιλιακούς πόνους και θρόμβους αίματος στον πνεύμονα, που αργότερα επιβεβαιώθηκε ως πνευμονική εμβολή. Πέθανε στο νοσοκομείο στις 16 Δεκεμβρίου 2019. Στις 8 Φεβρουαρίου 2023, η Καξ τιμήθηκε με ένα Google Doodle ως μέρος του Μήνα Μαύρης Ιστορίας . Κατάλογος Αϊτινών Αμερικανών Λίστα ακτιβιστών για τα δικαιώματα αναπηρίας Λίστα με τα μοντέλα εξωφύλλων της Teen Vogue Mama Cax é homenageada com um Google Doodle Αρχειοθετήθηκε 2023-02-08 στο Wayback Machine. (in πορτογαλική)
Γιάνγκσαν

Το Γιάνγκσαν (κορεατικά: 양산시) είναι μια πόλη στην Επαρχία Νότιου Γκιόνγκσανγκ (Γκιόνγκσανγκναμ-ντο) στη Νότια Κορέα. Στις 31 Μαρτίου 2014 το Γιάνγκσαν είχε πληθυσμό 282.371 κατοίκων.

 Επί του παρόντος, το Γιάνγκσαν αποτελείται από 1 ουπ, 4 μιον, και 7 ντονγκ. Υπάρχουν σχέδια, ωστόσο, για τη δημιουργία του Ούνγκσανγκ-ουπ που θα περιλαμβάνει 4 ντονγκ. Στο Γιάνγκσαν βρίσκονται πολλά αξιοθέατα, όπως ο ναός Τόνγκντοσα, ο Πύργος και το Στάδιο Γιάνγκσαν. Το Γιάνγκσαν έχει δύο σταθμούς στη γραμμή Γκιόνγκμπου: τον σταθμό Μούλγκουμ (물금역) και σταθμό Ουόντονγκ (원동역). Οι πλησιέστεροι σταθμοί ΚΤΧ είναι ο σταθμός Ούλσαν στην ομώνυμη πόλη και ο σταθμός Γκούπο στο Μπούσαν. Η Γραμμή 2 του Μετρό Μπούσαν εξυπηρετεί την πόλη, με πέντε σταθμούς: τους σταθμούς Γιάνγκσαν, Νάμιανγκσαν, τον Σταθμό της Πανεπιστημιούπολης Γιάνγκσαν του Εθνικού Πανεπιστημίου Μπούσαν (Σταθμός Τζούνγκσαν) και τον σταθμό Χόπο. Ένας επιπλέον σταθμός είναι επί του παρόντος προγραμματισμένος. Η πόλη του Γιάνγκσαν εξυπηρετείται από τοπική συγκοινωνία. Εκτός από το ότι εξυπηρετεί την ίδια την πόλη, υπάρχουν μεγάλων αποστάσεων τοπικά λεωφορεία προς το Μπούσαν, καθώς και γραμμές που το συνδέουν με το Ούλσαν, το Τσανγουόν, το Γκιόνγκτζου και πολλές άλλες πόλεις. Ο αυτοκινητόδρομος ταχείας κυκλοφορίας Γκιόνγκμπου και η γραμμή κλάδου του αυτοκινητόδρομου ταχείας κυκλοφορίας Τζούνγανγκ περνούν από την πόλη του Γιάνγκσαν. Επιπλέον, η Εθνική Οδός 35 διασχίζει το κέντρο της πόλης. Κομητεία Τζίντο, Νότια Τζόλα, Νότια Κορέα (17 Σεπτεμβρίου 1998) Γιουριχοντζό, Άκιτα, Ιαπωνία (10 Οκτωβρίου 1998) Κατάλογος πόλεων της Νότιας Κορέας Ιστοσελίδα της κυβέρνησης της πόλης
Άγιος Ανδρέας Πάρου

Ο Άγιος Ανδρέας είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Ναούσης, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Ανδρέας είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νησιού, λίγο πριν τη Νάουσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 7 χλμ. περίπου ΒΑ. της Παροικιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ναούσης Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ναούσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου(Πηγή: ) Το ιδιόκτητο Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, στο νότιο τμήμα του οικισμού, με θέα στον όρμο της Νάουσας. Χρονολογείται από το 1648 και είναι χαρακτηριστικό δείγμα της κυκλαδίτικης οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Το καθολικό είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής με τρούλο. Διαθέτει ξυλόγλυπτο, επίχρυσο τέμπλο του 17ου αιώνα, δεσποτικό θρόνο, ανάγλυφο όνο (στην πρόσοψη) και κτητορικούς τάφους του 1781. Τα κελιά έχουν διαμορφωθεί σε ένα είδος λαϊκού μουσείου, όπου παρουσιάζονται σκηνές και αντικείμενα της καθημερινότητας των κατοίκων της Πάρου των περασμένων εποχών. Στις αρχές του 19ου αι., το μοναστήρι ανήκε στον καπετάν Λουκά Σφαέλο ενώ σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία της οικογένειας Ζουμή από το χωριό Λεύκες. Η εκκλησία εορτάζει στις 30 Νοεμβρίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000) https://parianostypos.gr/paros-antiparos/paros-antiparos-koinonia/item/9811-paros-eortasmos-tou-agiou-andrea-sto-omonymo-monastiri-foto
NGC 66

Ο NGC 66 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 340 εκατομμύρια έτη φωτός από το ηλιακό σύστημα και έχει διάμετρο 110.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Φρανκ Μύλερ (Frank Muller) το 1886.

 Δεδομένα για το NGC 66 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 66 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 66 στο Wikimedia Commons
Τοντάι Τσι

Το Τοντάι-Τσι (ιαπωνικά: 東大寺, ελληνική μετάφραση: Μέγας Ανατολικός Ναός) είναι ένα συγκρότημα βουδιστικών ναών που κάποτε ήταν ένας από τους Επτά Ισχυρούς Ναούς και βρίσκεται στην πόλη της Νάρα της Ιαπωνίας. Αν και ιδρύθηκε το 738 μ.Χ., ο Τοντάι-τζι δεν άνοιξε μέχρι το 752 μ.Χ. Η Μεγάλη Αίθουσα του Βούδα (ιαπωνικά: 仏 殿) στεγάζει το μεγαλύτερο χάλκινο άγαλμα στον κόσμο του Βούδα Vairocana, γνωστό ως Daibutsu (ιαπωνικά: 大 仏). Ο ναός χρησιμεύει επίσης ως ιαπωνική έδρα της βουδιστικής σχολής Kegon. Ο ναός έχει κηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO ως ένα από τα «Ιστορικά Μνημεία της Αρχαίας Νάρα», μαζί με επτά άλλους χώρους, όπως ναούς, ιερά και μέρη στην πόλη της Νάρα.

 Η αρχή της οικοδόμησης ενός ναού στο σημείο, που βρίσκεται σήμερα το συγκρότημα κτηρίων Kinshōsen-ji, χρονολογείται στο 728 μ.Χ.. Όταν ο αυτοκράτορας Shōmu καθιέρωσε τον Kinshōsen-ji (ιαπωνικά: 金鐘 山寺) ως δώρο για τον πρίγκιπα Motoi (ιαπωνικά: 基 王), τον πρώτο του γιο με την σύζυγό του, Kōmyōshi, μέλος της Fujiwara clan. Ο πρίγκιπας Motoi πέθανε ένα χρόνο μετά τη γέννησή του. Κατά την περίοδο Tenpyō, η Ιαπωνία υπέφερε από μια σειρά καταστροφών και επιδημιών. Μετά το φερόμενο πραξικόπημα του Nagaya το 729, ένα μεγάλο ξέσπασμα ευλογιάς γύρω στο 735-737, πολλά συνεχόμενα χρόνια πενιχρών σοδειών, και μια εξέγερση με επικεφαλής τον Fujiwara no Hirotsugu το 740, η χώρα βρισκόταν σε μια χαοτική κατάσταση. Το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας Shōmu είχε αναγκαστεί να μετακινήσει την πρωτεύουσα τέσσερις φορές, καταδεικνύει την αστάθεια στην οποία βρισκόταν η χώρα την εποχή εκείνη. Μετά από αυτά τα προβλήματα, ο αυτοκράτορας Shōmu εξέδωσε διάταγμα το 741, διατάζοντας την κατασκευή επαρχιακών ναών σε ολόκληρο το έθνος. Αργότερα το 743 κατά τη διάρκεια της περιόδου Tenpyō ο αυτοκράτορας διέταξε την κατασκευή ενός τεράστιου αγάλματος του Βούδα (γνωστό στα ιαπωνικά ως 大仏, προφέρεται Daibutsu) και ο ναός Τοντάι-Τσι (ακόμα ονομαζόταν Kinshōsen-ji) ορίστηκε ως ο επαρχιακός ναός της επαρχίας Yamato και επικεφαλής όλων των επαρχιακών ναών, και πήρε την ονομασία Τοντάι. https://www.japan-guide.com/e/e4100.html http://www.todaiji.or.jp/english/ https://www.britannica.com/topic/Todai-Temple
Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ (Τάλιν)

Η Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ ή Σουηδική Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ (Εσθονικά: Rootsi-Mihkli kirik, σουηδικά: Svenska S:t Mikaelskyrkan‎) είναι λουθηρανική εκκλησία, που χρησιμοποιείται από τη σουηδική εκκλησία στην περιοχή της παλιάς πόλης του Τάλιν της Εσθονίας.

 Μια σουηδόφωνη μειονότητα και εκκλησία υπήρχε πιθανώς στο Τάλιν από τον Μεσαίωνα, αλλά η πρώτη γραπτή αναφορά της σουηδικής εκκλησίας χρονολογείται από το 1531. Μετά τη σουηδική ήττα κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο και την επακόλουθη απώλεια της επαρχίας της Εσθονίας από τη Ρωσία το 1710, οι ρωσικές αρχές κατέλαβαν την εκκλησία του πρώην μοναστηριού του Αγίου Μιχαήλ, όπου μέχρι τότε οι Σουηδοί πιστοί συναθροίζονταν, και χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία της ρωσικής φρουράς. Για μερικά χρόνια, στις αρχές του 1700, η σουηδόφωνη μειονότητα ήταν επομένως χωρίς εκκλησία μέχρι που μεταφέρθηκαν στις σημερινές εγκαταστάσεις το 1733.Το κτήριο που τους παραχωρήθηκε ήταν μέρος ενός μεσαιωνικού φτωχοκομείου ή νοσοκομειακού συγκροτήματος και στο εσωτερικό της εκκλησίας κυριαρχεί μέχρι σήμερα η βαριά μεσαιωνική θόλος. Κατά τη διάρκεια των αναταραχών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της σοβιετικής κατοχής της Εσθονίας, οι περισσότεροι Εσθονοί Σουηδοί εγκατέλειψαν τη χώρα και εγκαταστάθηκαν στη Σουηδία και οι σοβιετικές αρχές απαλλοτρίωσαν το κτήριο, που χρησιμοποιήθηκε ως αθλητικός σύλλογος μέχρι την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Εσθονίας το 1991. Το 1992, μετά από κρατική επίσκεψη του βασιλιά της Σουηδίας, το κτήριοπέρασε για άλλη μια φορά στα χέρια της Εσθονο-Σουηδικής εκκλησίας. Ο ναός επανακαθαγιάστηκε μετά από μια περίοδο επισκευών το 2002. Εκτός από την προαναφερθείσα γοτθική θόλο, η εκκλησία είναι αξιοσημείωτη για τον ωραίο μπαρόκ βωμό της (καλλιτέχνης Γιόακειμ Άρμπρουστ) και το βαπτιστήριο (καλλιτέχνης Κρίτιαν Άκερμαν).
Μάχη του Νόβι (1799)

Η Μάχη του Νόβι (ρωσ. Битва при Нови, γαλλ. Bataille de Novi) διεξήχθη στις 4 (15) Αυγούστου 1799, μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Γάλλων, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γάλλο στρατηγό Μπαρτελεμί Ζουμπέρ. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών.

 Μετά τις αποτυχίες του στρατηγού Ζαν Βικτόρ Μορό στην Ιταλία απέναντι στο στρατό των Ρώσων και των Αυστριακών, διοικητής των Γάλλων στην Ιταλία έγινε ο Μπαρτελεμί Ζουμπέρ ο οποίος, αφού ένωσε όλες τις γαλλικές δυνάμεις στην Ιταλία, κινήθηκε προς το Πιεμόντε. Στις 14 Αυγούστου οι Γάλλοι κατέλαβαν το Νόβι. Στην περιοχή έφθασε και ο στρατός των συμμάχων (Ρώσοι και Αυστριακοί) και στις 15 Αυγούστου διεξήχθη η μάχη. Κατά τη διάρκεια της 18ωρης μάχης, σκοτώθηκαν 7.000 Γάλλοι (μαζί με τον Ζουμπέρ), αιχμαλωτίστηκαν 4.500, τραυματίστηκαν 5.000, ενώ 4.000 στρατιώτες λιποτάκτησαν Από γράμμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ στον στρατηγό Φ. Φ. Ουσακόφ: «Σας γράφω για την αποφασιστική μας νίκη στο Νόβι. Στις 4 Αυγούστου αυτού του μήνα, ο αντίπαλος κατέλαβε το Νόβι, αλλά εμείς επιτεθήκαμε στο στρατό του και τον αναγκάσαμε να υποχωρήσει. Σύμφωνα με τους Γάλλους, οι απώλειες τους ανέρχονται στους 20.000 νεκρούς στρατιώτες.» «Генералиссимус А. В. Суворов. Жизнь и полководческая деятельность» И. И. Ростунов Воениздат 1989 «История войны России и Франции 1799 в царствование императора Павла 1» Д. А. Милютин. СПб 1857. Сражение при Нови. 4 (15) авг. 1799 г.
Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής

O Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής είναι αθλητικό σωματείο στην Καρπερή του νομού Σερρών. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Γήπεδο Καρπερής. Την περίοδο 2023-24 η ομάδα δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα.

 Ο Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής ιδρύθηκε το 1949. Την περίοδο 1990–91 η ομάδα μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 2ο Όμιλο τερματίζοντας στην 21η θέση με 16 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 2016–17 η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Επίλεκτης κατηγορίας της ΕΠΣ Σερρών, κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Στην παρθενική της εμφάνιση στην κατηγορία, την περίοδο 2017–18 η ομάδα τερμάτησε στη 12η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες. Δ΄ Εθνική: 1990–91 Γ΄ Εθνική: 2017–18 Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Ιωάννης Φρειδερίκος της Πομερανίας

O Ιωάννης-Φρειδερίκος, γερμαν. John-Frederick (27 Αυγούστου 1542 - 9 Φεβρουαρίου 1600) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας πρώτα όλης της Πομερανίας (1560-69) και μετά της Πομερανίας-Στεττίν (1569-1600)· επίσης επίσκοπος τού Καμμίν (1556-74).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη εκλέκτορα της Σαξονίας. Στα 14 έτη του εκλέχθηκε επίσκοπος τού Καμμίν το 1556. Έτσι έληξε η ανεξαρτησία τού Καμμίν από την Πομερανία, διότι τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Καζιμίρ ΣΤ΄ και μετά τρία ανίψια τους. Το 1450 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά άφησε τον Ούλριχ φον Σβερίν υψηλό επιμελητή τού δουκάτου και μετέβη στην Αυλή τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και τον ακολούθησε στην εκστρατεία εναντίον των Οθωμανών. Επέστρεψε το 1567. Το 1569 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Μπάρνιμ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και το Στεττίν επέστρεψε στον Ιωάννη-Φρειδερίκο. Είχε άλλα τέσσερα μικρότερα αδέλφια και στο Γιάζενιτς (νυν Πολίτσε Πολωνίας) διαίρεσαν την Πομερανία· αυτό επιβεβαιώθηκε από τη Συνέλευση (Λάνττακ) στο Βολίν. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος με τον αδελφό του Μπάρνιμ Ι΄ έλαβαν το Στεττίν, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος το Βόλγκαστ, ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ το Μπαρτ & Ρύγκενβαλντε και ο Καζιμίρ ΣΤ΄ την επισκοπή τού Καμμίν, που την έλαβε το 1574. Κατόρθωσε να αναβαθμίσει το Στεττίν (νυν Τσέτσιν) σε τόπο κοπής νομισμάτων τού Κύκλου της Άνω Σαξονίας, μετά τη Λειψία και το Βερολίνο. Όταν ο βασιλιάς της Γερμανίας επέβαλε τον περιορισμό να μην χρησιμοποιούνται νομίσματα εκτός τού βασιλείου, ο Ιωάννης-Φρειδερίκος αντέτεινε ότι αυτό βλάπτει περιοχές όπως η Πομερανία, που είναι συνοριακά εμπορικά κέντρα. Το 1570 φιλοξένησε το συνέδριο ειρήνης, με το οποίο έληξε ο Βόρειος Επταετής Πόλεμος μεταξύ της Σουηδίας και της Δανίας-Νορβηγίας. Ήταν εκπρόσωπος τού Μαξιμιλιανού Β΄ της Γερμανίας και επικεφαλής των μεσολαβητών. Το συνέδριο έληξε με τη συμφωνία τού Στεττίν. Το 1568 έκτισε μέγαρο στο Κέσλιν (νυν Κοστσαλίν) και ανακαίνισε το μέγαρο τού Στεττίν σε ρυθμό Ιταλικής Αναγέννησης. Προσπάθησε να προβ΄λει τη στρατιωτική θέση τού δουκάτου ώστε να ταιριάζει με αυτήν της Σαξονίας και τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν το κατάφερε. Θέλησε να βελτιώσει τη θέση του στον Κύκλο της Άνω Σαξονίας, αλλά δεν το επέτυχε: έμεινε 3ος στη σειρά, μετά από τη Σαξονία και το Βρανδεμβούργο. Δυσαρεστήθηκε και αρνήθηκε να πληρώσει την εισφορά του. Σε μία διασκέδαση στο Βόλγκαστ το 1600 απεβίωσε αιφνίδια. Τον διαδέχθηκαν οι αδελφοί του, πρώτα ο Μπάρνιμ Ι΄, που απεβίωσε τρία έτη μετά και έπειτα ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ επίσης για τρία έτη. Νυμφεύτηκε την Έρντμουτε των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Grewolls, Grete (1995). Wer war wer in Mecklenburg-Vorpommern? Ein Personenlexikon. Edition Temmen. ISBN 3-86108-282-9. Hildisch, Johannes (1980). Die Münzen der pommerschen Herzöge von 1569 bis zum Erlöschen des Greifengeschlechtes. Böhlau. ISBN 3-412-04679-5.Inachim, Kyra (2008). Die Geschichte Pommerns. Hinstorff Rostock. ISBN 978-3-356-01044-2.
Αθλητική Ένωση Κοκκινοχωρίων

Η Αθλητική Ένωση Κοκκονοχωρίων (ή η ΑΕΚ Κοκκινοχωρίων) ήταν κυπριακή γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τα Κοκκινοχώρια. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1999. Είχε κατακτήσει 5 φορές το πρωτάθλημα γυναικών και δύο φορές το κύπελλο γυναικών. Το 2017 ανέστειλε τη λειτουργία της.

 Παγκύπριο πρωτάθλημα: Πρωταθλήτρια (5): 1999-00, 2000-01, 2004-05, 2005-06, 2006-07 Κύπελλο Κύπρου: Κυπελλούχος (2): 2005-06, 2006-07 ΚΟΠ (Απρίλιος 2018). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 55. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-03. https://www.webcitation.org/6ztzEH8Uu?url=https://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP%20T31.pdf. Ανακτήθηκε στις 2018-06-03. Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Δημήτριος Πεπαγωμένος

Ο Δημήτριος Πεπαγωμένος (1200 – 1300) ήταν Βυζαντινός λόγιος ο οποίος ζούσε στην Κωνσταντινούπολη. Ασκούσε το επάγγελμα του ιατρού, κτηνίατρου, και του φυσιοδίφη. Υπάρχουν επίσης αναφορές οι οποίες χρονολογικά τον τοποθετούν στον 15ο αιώνα αντί για τον 13ο.

 Κατά τον 13ο αιώνα, ο Πεπαγωμένος υπήρξε ο ιατρός του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγου ο οποίος του ανέθεσε να συνθέσει μια έρευνα για την ποδάγρα. Ο τίτλος της πραγματείας του ήταν Σύνταγμα περὶ τῆς ποδάγρας, στην οποία ο Πεπαγωμένος θεωρούσε πως η ποδάγρα ήταν τύπος αιμορραγικής διάθεσης η οποία προκαλούνταν από ατελή απέκκριση. Αν και η πρώτη γενική περιγραφή της ποδάγρας αποδίδεται στον Πεπαγωμένο, ήταν ο Ιωάννης Χούμνος -χρησιμοποιώντας τις μελέτες του Πεπαγωμένου- ο οποίος συνταγογράφησε ειδική δίαιτα για την αντιμετώπιση της ασθένειας. Ως κτηνίατρος ο Πεπαγωμένος έγραψε πραγματεία με θέμα την σίτιση και την φροντίδα των γερακιών, με τον τίτλο του έργου να είναι Περὶ τῆς τῶν ἰεράκων ἀνατροφῆς τε καἰ θεραπεὶας. Έγραψε επίσης μελέτη σχετικά με την φροντίδα και μέριμνα για τους σκύλους με τον τίτλο Κυνοσόφειον, αν και είναι πιθανό πως το έργο αυτό είναι πολύ παλαιότερο και γράφτηκε από τον συγγραφέα και μεταφραστή του 3ου αιώνα Καίλιο Αυρηλιανό. Το 1517, το έργο του Δημητρίου Πεπαγωμένου σχετικά με την ποδάγρα μεταφράστηκε και εκδόθηκε στην λατινική γλώσσα από τον βυζαντινό λόγιο Μάρκο Μούσουρο ο οποίος είχε καταφύγει από τον Χάνδακα στην Βενετία. Το ίδιο έργο εκδόθηκε αργότερα και στο Παρίσι το 1558, καθώς και στην Πάντοβα το 1721. Ο Δημήτριος Πεπαγωμένος σατιρίστηκε από τον Μάζαρη, συγγραφέα του 15ου αιώνα, στο έργο με τίτλο Ἐπιδημία Μάζαρι ἐν ᾌδου, όπου περιγράφεται ως ιατρός που δηλητηρίασε τον εαυτό του. Πολύ πιθανώς πρόκειται για διαφορετικό άτομο με το ίδιο όνομα καθώς οι πράξεις που του αποδίδονται είναι εντός του 15ου αιώνα σε αντίθεση με τον 13ο αιώνα κατά τον οποίο έζησε ο πρώτος Πεπαγωμένος. Σύμφωνα με τον Μάζαρη ο Πεπαγωμένος είχε 2 γιούς, ο μεγαλύτερος ονομαζόταν Σαυρομάτης και ήταν επίσης ιατρός, ενώ ο μικρότερος ονομαζόταν Θεοδόσιος και ασχολούνταν περισσότερο με την κοινωνική ζωή. Όταν ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β´ Παλαιολόγος (1391–1425) επισκέφτηκε τον Μοριά το 1415, ο Πεπαγωμένος ήταν ιατρός στην υπηρεσία του. Παρέμεινε πίσω στον Μυστρά για να υπηρετήσει ως ιατρός στον Θεόδωρο Β´ Παλαιολόγο ο οποίος ήταν ο δεσπότης του Μοριά (1407–1443). Από την θέση αυτή, φρόντισε την Κλεόφα Μαλατέστα Παλαιολογίνα καθώς γεννούσε το 1433. Μετά τον θάνατο της, παρέδωσε τον επικήδειο λόγο της.Το ίδιο άτομο ενδέχεται να ήταν ο αντιγραφέας του ιατρικού χειρογράφου Paris gr. 2256, και επίσης διατηρούσε αλληλογραφία με τον Ιωάννη Ευγενικό, καθώς και με τον καρδινάλιο Βησσαρίωνα.
Φραγκίσκος Λουδοβίκος του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ

Ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος, γερμ. Franz-Ludwig (18 Ιουλίου 1664 - 6 Απριλίου 1732) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν επίσκοπος του Μπρεσλάου και του Βορμς· αρχιεπίσκοπος των πριγκιπάτων Τρίερ και Μάιντς και ως εκ τούτου εκλέκτορας· μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος.

 Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ-αν-ντερ-Ντονάου και ήταν ο έκτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Το 1683 έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρέσλαου (Βρότσουαφ) διαδεχόμενος τον αδελφό του Βόλφγκανγκ-Γεώργιο που -αν και εκλέχθηκε- δεν πρόλαβε να αναλάβει επίσκοπος εκεί. Το 1694 ανέλαβε μέγας Μάγιστρος (Hochmeister) του Τευτονικού Τάγματος και πρίγκιπας-επίσκοπος της Βόρμς. Το 1716 έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Τρίερ. Κατά τη θητεία του εκεί αναδιοργάνωσε τη νομοθεσία της διοίκησης και ανακαίνισε τη γέφυρα του ποταμού Μοζέλα και τον καθεδρικό. Έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Μάιντς το 1729, δίνοντας πρώτα τη θέση που κατείχε στο Τρίερ: ο πάπας απαγόρευε τη συγχώνευση των δύο αρχιεπισκοπών. Στο Μάιντς επίσης μεταρρύθμισε τη διοίκηση και το δίκαιο και έκτισε ένα δεύτερο ανάκτορο, το Ντόιτσχαους, που το είχε για τα καθήκοντά του ως Μάγιστρος των Τευτόνων. Απεβίωσε στο Μπρεσλάου (Βρότσουαφ) και τάφηκε σε ένα ιδιαίτερο παρεκκλήσιο στον εκεί καθεδρικό. *Josef Johannes Schmid (1999). «Pfalz-Neuburg, Franz Ludwig von». Στο: Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (στα Γερμανικά). 16. Herzberg: Bautz. cols. 1231–1237. ISBN 3-88309-079-4.
Live at Hammersmith Odeon (άλμπουμ των Black Sabbath)

Live at Hammersmith Odeon είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rhino Handmade" στον περιορισμένο αριθμό των 5.000 αντιτύπων. Η έκδοση αυτή εξαντλήθηκε και υπάρχει μόνο στην επανέκδοση του άλμπουμ "Mob Rules" σε μορφή διπλού CD, από το 2010, της οποίας αποτελεί το δεύτερο μέρος. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, στις 31 Δεκεμβρίου 1981 και στις 1 και 2 Ιανουαρίου 1982, κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του "Mob Rules".

 1. E5150 (Iommi, Dio, Butler) - 1:19 2. Neon Knights (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 4:37 3. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:16 4. Children of the Sea (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 6:07 5. Country Girl (Iommi, Dio, Butler) - 3:53 6. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:24 7. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:40 8. Slipping Away (Iommi, Dio, Butler) - 3:18 9. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:05 10. The Mob Rules (Iommi, Dio, Butler) - 3:33 11. Heaven and Hell (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 14:24 12. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:21 13. Voodoo (Iommi, Dio, Butler) - 5:44 14. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:03 Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο Live at Hammersmith Odeon ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Βίνι Άπις - τύμπανα Τζεφ Νίκολς - πλήκτρα Allmusic review Encyclopaedia Metallum review Αρχείο συναυλιών των Black Sabbath
Ραλφ του Γκασέ

Ο Ραλφ ή Ραούλ, αγγλ. Ralph/Raoul (απεβ. 1051) από τον Οίκο της Νορμανδίας ήταν κύριος τού Γκασέ και άλλων ιδιοκτησιών στη Νορμανδία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την ανηλικιότητα τού Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ροβέρτου αρχιεπισκόπου τού Ρουέν & κόμη τού Εβρέ και της Χερλέβα. Εξάδελφός του ήταν ο Ροβέρτος Α΄ δούκας της Νορμανδίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ριχάρδος έλαβε την κομητεία τού Εβρέ και ο Ραλφ την κυριότητα τού Γκασέ στην Κάτω Νορμανδία· επίσης το Μπαβέν, Νογιόν-συρ-Ανντέλ, Γκραβενσόν & Εκουσέ. Έπειτα από το τέλος τού Ροβέρτου Α΄, ο αρχιεπίσκοπος Ροβέρτος ανέλαβε την επιτροπεία τού γιού εκείνου Γουλιέλμου Α΄. Ο αρχιεπίσκοπος ήταν ικανός να κρατήσει τάξη στο δουκάτο της Νορμανδίας, αλλά όταν το 1037 απεβίωσε, άρχισαν εξεγέρσεις και ιδιωτικές διαμάχες. Ένας από τους εξεγερθέντες ήταν ο Ραλφ. Το 1040 δολοφόνοι, υπό τις διαταγές τού Ραλφ, σκότωσαν τον κύριο παιδαγωγό τού νεαρού δούκα, τον Γιλβέρτο κόμη τού Μπριόν, όταν αυτός ίππευε κοντά στο Εσαφούρ. Το 1043 ο Γουλιέλμος Α΄ και οι σύμβουλοι και θείοι του Γουλιέλμος κόμης τού Ταλού και ο Μωζέρ αρχιεπίσκοπος τού Ρουέν αποφάσισαν να πείσουν τον Ραλφ να υποστηρίξει τον δούκα και το κατάφεραν. Ο Ραλφ, τώρα διοικητής τού οτρατού τού δούκα, εκστράτευσε εναντίον τού Τουρστάν λε Γκοζ, που μαζί με τον βασιλιά της Γαλλίας κατείχαν το Φαλαίζ. Ο Ραλφ, αφού κατέλαβε το Φαλαίζ, ανάγκασε τον Τουστάν σε εξορία και τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας να αποσυρθεί από τη Νορμανδία. Ενόσο ήταν ένα σημαντικό μέλος τού κύκλου τού δούκα Γουλιέλμου Α΄, έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο τού Ζουμιέρ. Ο Ραλφ απεβίωσε το 1051. Νυμφεύτηκε τη Μπαζίλα, κόρη τού Ζεράρ Φλαιτέλ κι είχε τέκνο: Ροβέρτος τού Γκασέ, απεβ. άτεκνος.Έπειτα από το τέλος τού Ραλφ, η Μπαζίλα παντρεύτηκε τον Ούγο τού Γκουρναί. Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy, Trans. Thomas Forester, Vol. II (, London: Henry G. Bohn, 1854), p.160 Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984), Tafel 79.
Λουτόμιερσκ

Το Λουτόμιερσκ (πολωνικά: Lutomiersk) είναι πόλη του Πόβιατ Παμπιανίτσε, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Λουτόμιερσκ. Απέχει περίπου 17 χλμ. βορειοδυτικά του Παμπιανίτσε και 19 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ. Απέκτησε καθεστώς πόλης το 1274, υποβιβάστηκε σε χωριό το 1870 και από την 1η Ιανουαρίου 2022, απέκτησε πάλι καθεστώς πόλης. Ο πληθυσμός του είναι 1.581 κάτοικοι (2022).

 Στο Λουτόμιερσκ παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης το 1274 από τον Δούκα Λέσεκ Β΄ το Μέλα από τη δυναστεία Πιαστ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το 1940, οι κατακτητές πραγματοποίησαν απελάσεις Πολωνών, οι οποίοι τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδο διέλευσης στο Λοτζ και στη συνέχεια απελάθηκαν στ Γενικό Κυβερνείο στο πιο ανατολικό τμήμα της γερμανοκρατούμενης Πολωνίας, ενώ τα σπίτια και τα αγροκτήματα τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Ένας ντόπιος Πολωνός δάσκαλος ήταν μεταξύ των θυμάτων μιας σφαγής Πολωνών από την περιοχή που διέπραξαν οι Γερμανοί το 1939 στο κοντινό Γουαγκιεβνίκι (Łagiewniki, σημερινή συνοικία του Λοτζ). Το Λουτόμιερσκ έχει σύνδεση με τραμ με το Λοτζ μέσω του Κονσταντίνουφ Γούτσκι. Αυτή είναι η γραμμή 43Β που πηγαίνει κάθε ώρα και υποστηρίζεται από το MPK Lodz. Υπάρχουν επίσης 2 γραμμές λεωφορείων: Λοτζ (Πλατεία Ανεξαρτησίας) - Κονσταντίνουφ Γούτσκι - Λουτόμιερσκ και Παμπιανίτσε - Λουτόμιερσκ.
NGC 479

Ο NGC 479 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 27 Οκτωβρίου 1864 και απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

 Δεδομένα για το NGC 479 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 479 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 479 στο Wikimedia Commons
Κλαύδιος Β΄ Γοτθικός

Ο Μάρκος Αυρήλιος Κλαύδιος (λατινικά: Marcus Aurelius Claudius, 10 Μαΐου 213 – Ιούλιος 270), περισσότερο γνωστός ως Κλαύδιος Β΄ Γοτθικός, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 268 έως το 270. Ικανότατος στρατιωτικός και πολιτικός ισχυροποίησε τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σε πολλά μέτωπα, συνεχίζοντας την εποχή των αυτοκρατόρων - στρατιωτικών για τη Ρώμη. Πέθανε από λοιμώδη ασθένεια και τον διαδέχθηκε ο Κουιντίλλος.

 Η καταγωγή του Κλαύδιου ήταν από περιώνυμη ιλλυρική οικογένεια της Δαρδανίας. Διακρίθηκε για τις στρατιωτικές του αρετές, όταν υπερασπίστηκε τις Θερμοπύλες κατά των βαρβάρων επί βασιλείας Δέκιου (238). Ως διοικητής της Ιλλυρίας κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Βαλεριανού και Γαλλιηνού αντιμετώπισε επιτυχώς τις επί δέκα χρόνια επιδρομές των Γότθων στην περιοχή. Το 268 ανέλαβε αυτοκράτορας με την υποστήριξη των στρατιωτών του, κατόπιν εγκρίσεως της συγκλήτου και αποδεχόμενος τα αυτοκρατορικά εμβλήματα που του παρέδωσε ο Γαλλιηνός λίγο πριν το θάνατο του. Ο Κλαύδιος Γοτθικός, ως ικανότατος στρατιωτικός και πολιτικός, αποκατέστησε γρήγορα την ισχύ της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε πολλά μέτωπα. Κατ´αρχάς επανέφερε τα εδάφη της Ισπανίας και Ναρβωνησίας συντρίβοντας τους βαρβάρους που πίεζαν ασφυκτικά τα δυτικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Αμέσως μετά νίκησε τους Αλαμανούς και τους Γότθους στη Ναϊσσό, (στην περίφημη μάχη της Ναϊσσού) καταστρέφοντας πολυπληθή και σημαντικό στρατό των τελευταίων , γεγονός που του προσέδωσε και τον τίτλο "Γοτθικός". Η επιτυχία του μνημονεύεται ως μία από τις μεγαλύτερες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κατά των βαρβάρων. Ωστόσο δεν είχε την ίδια επιτυχία στη Γαλατία, ούτε και στην προσπάθεια αποκατάστασης της ειρήνης στην Αίγυπτο. Επίσης δεν μπόρεσε να υποτάξει τη Ζηνοβία, βασίλισσα της Παλμύρας. Στην τελευταία του στρατιωτική του προσπάθεια, την απώθηση βαρβαρικού εχθρού στον Δούναβη, προσβλήθηκε από λοιμώδη νόσο και πέθανε στο Σίρμιο (270). Κατά τον βιογράφο του Trebellius Pollion ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους Ρωμαίους. Αυτό αποδεικνύεται από την πόλη Κλαυδιούπολη που ιδρύθηκε και ανοικοδομήθηκε από τον Ρωμαίο έπαρχο της Αιγύπτου Πρόβο, στη θέση της Κυρήνης προς τιμήν του. Η μορφή του απεικονίζεται σε νομίσματα της εποχής, τα οποία στην άλλη του πλευρά απεικονίζουν τη Νίκη που του προσφέρει στέφανο. Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Claudius, Marcus Aurelius» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press
Πλατεία των Καθεδρικών Ναών

Η Πλατεία των Καθεδρικών Ναών ή Πλατεία Σομπορνάγια (ρωσικά: Соборная площадь‎, Σομπορνάγια πλόσαντ) είναι η κεντρική πλατεία του Κρεμλίνου της Μόσχας, όπου όλοι οι δρόμοι συνέκλιναν τον 15ο αι. Η πλατεία οφείλει το όνομά της στους τρεις καθεδρικούς ναούς της: τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τον Καθεδρικό Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και τον Καθεδρικό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Εκτός από αυτούς, βρίσκονται εκεί το Ανάκτορο των Όψεων, η Εκκλησία της Απόθεσης του Ενδύματος και η Εκκλησία των Δώδεκα Αποστόλων. Η ψηλότερη κατασκευή στην πλατεία (και παλαιότερα σε όλη τη Ρωσία) είναι το Κωδωνοστάσιο του Ιβάν του Μεγάλου, που χωρίζει επίσης την πλατεία Σομπόρναγια από την πλατεία Iβανόβσκαγια. Η πλατεία του καθεδρικού ναού είναι διάσημη ως ο τόπος της επίσημης στέψης και των νεκρικών πομπών όλων των Ρώσων τσάρων, πατριαρχών και μεγάλων δουκών της Μόσχας. Ακόμη και σήμερα, η πλατεία χρησιμοποιείται στην τελετή ορκωμοσίας του Προέδρου της Ρωσίας.

 Το Κρεμλίνο της Μόσχας, μέσα στο οποίο βρίσκεται η πλατεία, είναι ένα κλειστό αντικείμενο για τους αρχαιολόγους, επειδή εκεί βρίσκονται οι κρατικές αρχές. Το Κρεμλίνο δεν μπορεί να ονομαστεί επαρκώς μελετημένο μνημείο: πριν από την Επανάσταση του 1917 κανείς δεν ασχολούνταν με αρχαιολογικές ανασκαφές, επειδή η περιοχή ήταν κτισμένη και λειτουργούσαν μοναστήρια. Μετά την Επανάσταση, το Κρεμλίνο συνέχισε να είναι μια κλειστή περιοχή. Η κύρια πηγή αρχαιολογικού υλικού δεν ήταν οι ανασκαφές με ένα πλήρες άνοιγμα των αρχαίων κατασκευών, αλλά οι παρατηρήσεις και η στερέωση του πολιτιστικού στρώματος, κατά τη διάρκεια οικονομικών και μηχανικών εργασιών. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να ανακαλύψουν τους πρώτους οικισμούς στην επικράτεια του Κρεμλίνου της Μόσχας, που ανήκουν στην Εποχή του Χαλκού (II χιλιετία π.Χ.). Ένας Φιννο-Ουγγρικός οικισμός της πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (δεύτερο μισό της πρώτης χιλιετίας π.Χ.) βρέθηκε κοντά στον σύγχρονο καθεδρικό ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Εκείνη την εποχή ο πληθυσμός καταλάμβανε την περιοχή της σύγχρονης πλατείας Σομπόρναγια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cathedral Square, Moscow στο Wikimedia Commons
Μύλος Αττικής

Ο Μύλος είναι ένας οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Κερατέας και Δημοτικής Κοινότητας Κερατέας και ανήκει στον δήμο Λαυρεωτικής της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.

 Πληροφορίες Η επίσημη ονομασία είναι “ο Μύλος”. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Μύλος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κερατέας, του πρώην Δήμου Κερατέας, του Νομού Αττικής. Ο Μύλος έχει υψόμετρο 190 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας Ο Μύλος βρίσκεται βορειοδυτικά του Δασκαλειού σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό. Είναι μικρός νεόδμητος οικισμός με πληθυσμό 109 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πλυθησμός
Γκελεντζίκ

Το Γκελεντζίκ (ρωσικά: Геленджи́к) είναι ένα θέρετρο στο Κράι Κρασνοντάρ, στη Ρωσία, που βρίσκεται στον Κόλπο του Γκελεντζίκ στη Μαύρη Θάλασσα, μεταξύ του Νοβοροσίσκ (31 χλμ. νοτιοδυτικά) και του Τουαπσέ (93 χλμ. νοτιοανατολικά). Ο δήμος του ευρύτερου Γκελεντζίκ εκτείνεται σε μήκος 102 χιλιομέτρων κατά μήκος της ακτογραμμής και καλύπτει μια έκταση 122,754 εκταρίων (από τα οποία μόνο τα 1,926 εκτάρια αφορούν την έκταση της κύριας πόλης Γκελεντζίκ). Πληθυσμός : 50.012, σύμφωνα με την απογραφή του 2002.

 Στην αρχαιότητα, ο κόλπος του Γκελεντζίκ ήταν βάση για μια μικρή Ελληνική αποικία, που αναφέρονταν ως Τορικός στον Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακα. Αν και άγνωστο για τις Ελληνιστικές πηγές, επανεμφανίζεται στις Ρωμαϊκές υπό την ονομασία Pagrae το 64 Π.Χ. Η αποικία ξεκληρίστηκε από τους εισβολείς Ούννους, τους οποίους ακολούθησαν πολύ γρήγορα οι Ζυγοί. Κατά τον Μεσαίωνα, η ακτή είχε μια εμπορική σημασία για τους Γενουάτες Γκιζόλφι που ανέφεραν το παραθαλάσσιο χωριό ως Μαυρόλακα. Πριν η Ρωσία να εξασφαλίσει την ακτή με τη Συνθήκη της Ανδριανούπολης (1829), ένα ζωηρό δουλεμπόριο διεξάγονταν μεταξύ των κατοίκων των βουνών της περιοχής και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεδομένου ότι οι Κιρκάσιες καλλονές γινόταν αντικείμενο εμπορίου για χρυσό και άλλα εμπορεύματα πριν τις κλείσουν στα Τουρκικά σαράγια, ο χώρος της αγοράς έγινε γνωστός και ως "Γκελεντζίκ" (που σημαίνει κατά κυριολεξία "λευκές νύφες"). Το 1831, ένα από τα πρώτα φρούρια στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας ιδρύθηκε στο Γκελεντζίκ. Με το ξέσπασμα του Κριμαϊκού Πολέμου το φρούριο ανατινάχτηκε και εγκαταλείφθηκε, αλλά δημιουργήθηκε ξανά από τους Κοζάκους το 1864, με το πέρας των εχθροπραξιών μεταξύ των Ρώσων και των Κιρκασίων, και έγινε γνωστή ως Στάνιτσα του Γκελεντζίκ. Η πόλη του Γκελεντζίκ ενσωματώθηκε το 1915. Στη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου, το Γκελεντζίκ αναπτύχθηκε ως θέρετρο με ιαματικές πηγές ή σπα. Διαθέτει αμμουδερές παραλίες, τρία θαλάσσια πάρκα, δύο γραμμές με τελεφερίκ, και δυο Ορθόδοξες εκκλησίες (από το 1909 και το 1913, αντίστοιχα). Τα προάστια του Γκελεντζίκ είναι γνωστά για μια σειρά από καταρράκτες, τους μεγαλιθικούς τάφους της νότιας Ρωσίας, δύο εξαιρετικά παλαιά άλση με πεύκη και γιουνίπερους, και έναν μονόλιθο που μοιάζει με ιστίο πλοίου που βρίσκεται 17 χλμ από το κέντρο της πόλης. Στο παραλιακό χωριό του Αρχίπο-Οσίποφκα, που υπάγεται διοικητικά στο Γκελεντζίκ, καταλήγει η απόληξη του αγωγού φυσικού αερίου Blue Stream. Μια ετήσια διεθνής επίδειξη υδροαεροπλοΐας γίνεται στο Γκελεντζίκ από το 1996. http://www.gelendzhik.org