IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζιανκάρλο Τζιανίνι

Ο Τζιανκάρλο Τζιανίνι (ιταλικά: Giancarlo Giannini‎) (1 Αυγούστου 1942) είναι Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών για την ερμηνεία του στην ταινία Ιστορία έρωτα και αναρχίας (1973) και έλαβε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στη ταινία Ο Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές (1975).

 Ο Τζιανίνι γεννήθηκε στη Λα Σπέτσια και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στον οικισμό του Πιτέλι. Το 1952, αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στη Νάπολη όπου πήρε δίπλωμα ηλεκτρονικής μηχανικής από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Αλεσάντρο Βόλτα. Κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων, μετακόμισε στη Ρώμη όπου και σπούδασε στην Ακαδημία Δραματικών Τέχνων Σίλβιο Ντ' Αμίκο. Ο Τζιανίνι έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο σε ένα μικρό ρόλο στο Iriminal della metropoli το 1965. Εμφανίστηκε σε δεύτερους ρόλους στο Άντζιο και το Mυστικό της Σάντα Βιτόρια και πρωταγωνίστησε στη ταινία Η κυρία και ο ναύτης της Λίνα Βερτμίλερ. Το 1967, ήταν ειδικός καλεσμένος σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής εκπομπής "Sabato Sera" της Μίνα. Το 1971, εμφανίστηκε στο E le stelle stanno, μια τηλεοπτική προσαρμογή του μυθιστορήματος του AJ Cronin, The Stars Look Down.Ο Τζιανίνι κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία του στο Μια Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας (1973) της Βερτμίλερ και έλαβε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στον Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές (1975) της Λίνα Βερτμίλερ. Επίσης πέτυχε κάποια διεθνή αναγνώριση, καθώς η ευχέρεια του στα αγγλικά του έδωσε αρκετούς ρόλους σε παραγωγές του Χόλυγουντ, κυρίως ως Επιθεωρητής Πάτσι στο Χάνιμπαλ του Ρίντλεϊ Σκοτ. Εμφανίστηκε επίσης στο Η φλόγα της εκδίκησης του Ελί Σουρακί. Το 2002, πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου Darkness, ενώ αργότερα υποδύθηκε τον Γάλλο πράκτορα στις ταινίες Τζέιμς Μποντ, Casino Royale (2006) και Quantum of Solace (2008). Από το 1967 έως το 1975, ο Τζιανίνι ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λίβια Τζιαμπάλμο και είχαν δύο παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος τους ήταν ο Λορέντζο, ο οποίος πέθανε το 1987 από ένα εγκεφαλικό ανεύρυσμα λίγο πριν από τα 20ά γενέθλιά του. Ο δεύτερος γιος τους ήταν ο ηθοποιός Αντριάνο Τζιανίνι, ο οποίος υποδύθηκε το ρόλο του πατέρα στο remake του 2002 της Κυρίας και ο Ναύτης. Από το 1983, είναι παντρεμένος με την Εουρίλα ντελ Μπόνο και έχουν δύο γιους, τον Εμανουέλε και τον Φρανσίσκο που είναι μουσικοί. Τζιανκάρλο Τζιανίνι στην IMDb Δισκογραφία Τζιανκάρλο Τζιανίνι στο Discogs
Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα

Το Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα (ιταλικά: Università degli Studi dell'Aquila) είναι κρατικό Πανεπιστήμιο, το αρχαιότερο του Αμπρούτσο. Ιδρύθηκε το 1596 και δέχεται φοιτητές εκτός της πόλης της Λ' Άκουιλα και από άλλες γειτονικές περιοχές όπως το Λάτιο, το Μολίζε και η Απουλία. Τα κύρια πεδία σπουδών είναι οι τεχνολογικές και μηχανολογικές επιστήμες, καθώς επίσης και η Χημεία, η Φυσική, τα Μαθηματικά και οι ανθρωπιστικές επιστήμες.

 Το πανεπιστήμιο επλήγει από το σεισμό της Λ' Άκουιλα το 2009, με πενήντα πέντε φοιτητές να χάνουν τη ζωή τους και μόνο δύο κτίρια σε δύο πανεπιστημιουπόλεις να παραμένουν ανέπαφα. Το νέο ακαδημαϊκό έτος βρήκε το πανεπιστήμιο μέσα σε ένα πλήρες πρόγραμμα ανασυγκρότησης. Το πανεπιστήμιο έχει ενοικιάσει νέα κτίρια για να στεγάσουν τις σχολές στις οποίες οι κτιριακές εγκαταστάσεις υπεστησαν σοβαρές καταστροφές κατά τη διάρκεια του σεισμού. Μια νέα πανεπιστημιούπολη έχει δημιουργηθεί, πολλές υπηρεσίες έχουν συνδράμει στους μαθητές και το πρόγραμμα ανασυγκρότησης των κατεστραμμένων κτιρίων του πανεπιστημίου έχει ξεκινήσει. Σχολές: 9 Τμήματα: 17 Σύνολο παρεχόμενων πτυχίων: 85 Καθηγητές: 645 Φοιτητές: 19070 (στοιχεία στις 31-01-07) Πρωτοετείς φοιτητές: 4005 Βιοτεχνολογία Οικονομία Μηχανολογία Φιλοσοφία - Φιλολογία Ιατρική Ψυχολογία Πληροφορική Φυσικομαθηματική Σχολή και Σχολή Φυσικών Επιστημών Αθλητικες επιστημες Επίσημη ιστοσελίδα
Έβελυν Μπεατρίς Χολ

Η Έβελυν Μπεατρίς Χολ (28 Σεπτεμβρίου 1868 - 13 Απριλίου 1956), που έγραφε με το ψευδώνυμο S.G. Tallentyre, ήταν Αγγλίδα συγγραφέας γνωστή για τη βιογραφία της του Βολταίρου με τίτλο The Life of Voltaire, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1903. Έγραψε επίσης το Οι Φίλοι του Βολταίρου, το οποίο ολοκλήρωσε το 1906. Στο Οι Φίλοι του Βολταίρου, η Χολ έγραψε τη φράση: "Δεν συμφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες" ως απεικόνιση των πεποιθήσεων του Βολταίρου. Αυτό το απόσπασμα - το οποίο μερικές φορές λανθασμένα αποδίδεται στον ίδιο τον Βολταίρο - αναφέρεται συχνά για την περιγραφή της αρχής της ελευθερίας του λόγου.

 Η Χολ γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1868 στο Shooter's Hill του Κεντ, το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Αιδεσιμότατου Γουίλιαμ Τζον Χολ (1830-1910), του κατώτερος ιερέας του καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου και της Ισαμπέλα Φράνσις Χολ (το γένος Κούπερ). Η μεγαλύτερη αδερφή της, Έθελ Φράνσις Χολ (1865-1943), παντρεύτηκε τον συγγραφέα Χιου Στόουελ Σκοτ (ψευδώνυμο Χένρυ Σέτον Μέριμαν) το 1889. Η Έβελυν Χολ επρόκειτο να γίνει μία σημαντική επιρροή στη ζωή του γαμπρού της, με τον οποία συνέγραψε δύο τόμους διηγήσεων, από το Wisdom Court (1893) και το Money-Spinner (1896). Κατά το θάνατό του το 1903, ο Σκοτ κληροδότησε £5.000 στη Χολ, γράφοντας ότι ήταν «ως ένδειξη της ευγνωμοσύνης μου για τη συνεχιζόμενη βοήθεια και τις λογοτεχνικές συμβουλές της, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω από το στυλό μου» Η Χολ δεν παντρεύτηκε ποτέ και πέθανε στο Γουάντουρστ, στο Ανατολικό Σάσεξ, στις 13 Απριλίου 1956, σε ηλικία 87 ετών. Όλες οι δημοσιεύσεις εμφανίστηκαν με το όνομα S.G. Tallentyre. From Wisdom Court (with Henry Seton Merriman). Heinemann, London 1893 (reprinted 1896). The Money-Spinner and Other Character Notes (with Henry Seton Merriman). Smith, Elder & Co., London 1896 (reprinted 1897). The Women of the Salons, and Other French Portraits. Longmans, London 1901. The Life of Voltaire. Smith, Elder & Co., London 1903. OCLC 609483264. Vols. 1 & 2 at Google Books. The Friends of Voltaire. Smith, Elder & Co., London 1906. The Life of Mirabeau. Smith, Elder & Co., London 1908 (US edition 1912). Early-Victorian, A Village Chronicle. Smith, Elder & Co., London 1910 (US title: Basset, A Village Chronicle) Matthew Hargraves. Smith, Elder and Co., London 1914. Voltaire in His Letters (translator). John Murray, London 1919. Love Laughs Last. W. Blackwood & Sons, Edinburgh / London 1919. Έργα του/της Έβελυν Μπεατρίς Χολ στο Project Gutenberg Works by or about Evelyn Beatrice Hall at Internet Archive Works by or about S. G. Tallentyre at Internet Archive
476 Χέντουιγκ

Ο Χέντουιγκ (Hedwig) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,55. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος του Χέντουιγκ εκτιμάται σε 116,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 1,67 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι P ή T (κατά Tholen), ή Χ (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό του είναι 0,049 (από δεδομένα του IRAS). Ο Χέντουιγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 27 ώρες και 20 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ισοπιμαρικό οξύ

Το ισοπιμαρικό οξύ είναι δευτερογενής μεταβολίτης που χαρακτηρίζεται ως τοξίνη και δρα ως ένωση υψηλής αγωγιμότητας Ca2 + -ενεργοποιημένου καναλιού K+ (κανάλι BK). Απαντάται φυσικά σε πολλά είδη δέντρων, ιδίως κωνοφόρων ειδών (πεύκο, λάρικα, έλατο) και αποτελεί ένα από τα μέλη της ομάδας των ρητινικών οξέων ενώ χαρακτηρίζεται χημικά ως τρικυκλικό διτερπένιο. Το ισοπιμαρικό οξύ δρα στα κανάλια K+ που ενεργοποιούνται από ασβέστιο μεγάλης αγωγιμότητας.

 Τα κανάλια ΒΚ σχηματίζονται από α- υπομονάδες και βοηθητικές β- υπομονάδες διατεταγμένες σε τετραμερή. Η υπομονάδα α- σχηματίζει τον πόρο αγωγιμότητας ιόντων και η υπομονάδα β- συμβάλλει στην πύλη του καναλιού. Η αλληλεπίδραση IPA με το κανάλι BK ενισχύει την ευαισθησία Ca 2+ και τάσης της υπομονάδας α των καναλιών BK χωρίς να επηρεάζει την αγωγιμότητα του καναλιού. Σε αυτή την κατάσταση τα κανάλια ΒΚ μπορούν ακόμα να ανασταλούν από έναν από τους αναστολείς τους, όπως την χαρυβδοτοξίνη (CTX). Το άνοιγμα του καναλιού ΒΚ οδηγεί σε αυξημένη εκροή Κ + που υπερπολώνει το δυναμικό ηρεμίας της μεμβράνης, μειώνοντας τη διεγερσιμότητα του κυττάρου στο οποίο εκφράζεται το κανάλι ΒΚ. Μελέτες σε ηπατοκύτταρα της ιριδίζουσας πέστροφας έχουν δείξει ότι το IPA αυξάνει την ενδοκυτταρική απελευθέρωση ασβεστίου, οδηγώντας σε διαταραχή της ομοιόστασης του ασβεστίου. Αυτό θα μπορούσε να είναι σημαντικό για την πιθανή τοξικότητα της ένωσης αυτής. Råbergh, Christina M.I.; Lilius, Henrik; Eriksson, John E.; Isomaa, Boris (1999). «The resin acids dehydroabietic acid and isopimaric acid release calcium from intracellular stores in rainbow trout hepatocytes». Aquatic Toxicology 46: 55–65. doi:10.1016/S0166-445X(98)00115-5. Råbergh, C.M.I.; Isomaa, B.; Eriksson, J.E. (1992). «The resin acids dehydroabietic acid and isopimaric acid inhibit bile acid uptake and perturb potassium transport in isolated hepatocvtes from rainbow trout (Oncorhynchus mykiss)». Aquatic Toxicology 23 (3–4): 169–179. doi:10.1016/0166-445X(92)90050-W.
Αστέριος ο Καππαδόκης

Ο Αστέριος ο Καππαδόκης ή ο Σοφιστής ήταν εκκλησιαστικός συγγραφέας, ρήτορας και λόγιος του 4ου αιώνα που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη εκκλησία.

 Ο Αστέριος ο Καππαδόκης υπήρξε μαθητής του ιδρυτή της Αντιοχειανης σχολής Λουκιανού, που μαρτύρησε το 312. Κατά τους διωγμούς του Μαξιμιανού 303-304] θυσίασε στα είδωλα για να σώσει τη ζωή του, αλλά αργότερα μετανόησε και επέστρεψε στην Εκκλησία με τη βοήθεια του Λουκιανού. Ως μαθητής του Λουκιανού αναδείχτηκε σε υποστηρικτή του και της διδασκαλίας του Αρειανισμού, αλλά η έκπτωσή του από τον χριστιανισμό δεν του έδωσε τη δυνατότητα να γίνει κληρικός. Κήρυξε όμως τις αντιλήψεις του περιοδεύοντας σε πολλές επισκοπές του Πόντου και της Συρίας. Έγραψε πραγματεία υπέρ της διδασκαλίας του Άρειου, όπως και εναντίον των θεολογικών θέσεων του Μάρκελλου Αγκύρας, με τον τίτλο Συνταγμάτιον. Άκμασε μετά την οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας περίπου το έτος 330. Ο αρειονόφρονας και εκκλησιαστικός ιστορικός Φιλοστόργιος τον κατηγορεί ότι παραμόρφωνε τη θεολογία του διδασκάλου του Λουκιανού γιατί ήταν πιθανότητα, μετριοπαθής αρειανόφρονας. Ο Ιερώνυμος αναφέρει ότι έγραψε υπομνήματα στην προς τους Ρωμαίους Επιστολή, στα Ευαγγελία, στους Ψαλμούς, καθώς και άλλα συγγράμματα. Ο Ρίτσαρντ υποστήριξε την ταύτιση αποσπασμάτων από τις Σειρές στους Ψαλμούς του Αστέριου με ψευδεπίγραφες ομιλίες Ιωάννου του Χρυσόστομου.Ο Αστέριος εκτελέστηκε με ξίφος γύρω στο 341. Αν και με τη δράση του βοήθησε στην ακτινοβολία του Αρειανισμού, η Ορθόδοξη εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 7 Αυγούστου. Κωνσταντίνος Κόντογλου (1853). Φιλολογική και κριτική ιστορία των από της Α' μέχρι της Η' εκατονταετηρίδος ακμασάντων αγίων της εκκλησίας πατέρων και των συγγραμμάτων αυτών, Τόμος Β' Περιέχων την Δ' Εκατονταετηρίδα. Αθήνα: Τύποις και Αναλώμασι Σ. Κ. Βλαστού. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα (Εγκυκλοπαιδεια)
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1983

Η 56η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1983, έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1984. Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Τζόνυ Κάρσον για πέμπτη φορά.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Σχέσεις στοργής Η μεγάλη ανατριχίλα Ο αμπιγιέρ Οι κατάλληλοι άνθρωποι Τρυφερές σχέσεις Τζέιμς Λ. Μπρουκς – Σχέσεις στοργής Πίτερ Γέις – Ο αμπιγιέρ Ίνγκμαρ Μπέργκμαν – Φάνι και Αλέξανδρος Μάικ Νίκολς - Η εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ Μπρους Μπέρεσφορντ – Τρυφερές σχέσεις Ρόμπερτ Ντιβάλ – Τρυφερές σχέσεις Μάικλ Κέιν – Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα Τομ Κόντι – Reuben, Reuben Τομ Κόρτνεϊ - Ο αμπιγιέρ Άλμπερτ Φίνεϊ – Ο αμπιγιέρ Σίρλεϊ Μακ Λέιν – Σχέσεις στοργής Τζέιν Αλεξάντερ – Η διαθήκη Μέριλ Στριπ – Η εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ Τζούλι Γουόλτερς - Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα Ντέμπρα Ουίνγκερ – Σχέσεις στοργής Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Πρόεδρος της Σλοβακίας

Ο Πρόεδρος της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβακικά: Prezident Slovenskej republiky) είναι ο αρχηγός κράτους της Σλοβακίας και ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από τον λαό για πέντε χρόνια και μπορεί να εκλεγεί για δύο διαδοχικές θητείες κατ 'ανώτατο όριο. Η προεδρία είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικό αξίωμα, αλλά ο πρόεδρος ασκεί ορισμένες περιορισμένες εξουσίες με απόλυτη διακριτικότητα. Η επίσημη κατοικία του προέδρου είναι το παλάτι Γκρασάλκοβιτς στη Μπρατισλάβα

 Το αξίωμα ιδρύθηκε με το Σύνταγμα της Σλοβακίας της 1ης Ιανουαρίου 1993, όταν η Σλοβακία διαχωρίστηκε μόνιμα από την Τσεχοσλοβακία και έγινε ανεξάρτητη. Το αξίωμα ήταν κενό μέχρι τις 2 Μαρτίου 1993, όταν ο πρώτος πρόεδρος Μίχαλ Κοβάτς εξελέγη από το Εθνικό Συμβούλιο της Σλοβακικής Δημοκρατίας. Ωστόσο, το 1998, το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπόρεσε να εκλέξει διάδοχο του Κοβάτς. Ως αποτέλεσμα, για μισό χρόνο μετά τη λήξη της θητείας του Κοβάτςτον Μάρτιο του 1998, η θέση ήταν κενή. Τα καθήκοντα και αρμοδιότητες του γραφείου μεταβιβάστηκαν στον τότε πρωθυπουργό και ομιλητή του Εθνικού Συμβουλίου. Για να επιλυθεί το ζήτημα, το σύνταγμα τροποποιήθηκε για να εξασφαλίσει τη λαϊκή εκλογή του προέδρου. Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 1999 , το 2004 , το 2009 , το 2014 και το 2019 . Ο σημερινός πρόεδρος είναι η Ζουζάνα Τσαπούτοβα, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 15 Ιουνίου 2019. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Presidents of Slovakia στο Wikimedia Commons
Τριοξείδιο του ξένου

Το τριοξείδιο του ξένου ή ξενοτριοξείδιο είναι είναι μια ασταθής χημική ένωση του ξένου, ενός ευγενούς αερίου με χημικό τύπο XeO3. Είναι ένα πανίσχυρο οξειδωτικό αντιδραστήριο που, αν έρθει σε επαφή με το νερό, απελευθερώνει, με αργό ρυθμό που επιταχύνεται από το ηλιακό φως, οξυγόνο και ξένο. Είναι επικίνδυνα εκρηκτικό αν έρθει σε επαφή με οργανικές ενώσεις.

 Το τριοξείδιο του ξένου παράγεται με υδρόλυση του τετραφθοριούχου ξένου (XeF4). Από το διάλυμα που προκύπτει κρυσταλλώνονται άχρωμοι κρύσταλλοι XeO3 με εξάτμιση: Οι κρύσταλλοι του τριοξειδίου του ξένου είναι σταθεροί για μέρες σε ξηρό αέρα, αλλά γρήγορα αποροφούν υγρασία από υγρό αέρα και σχηματίζουν ένα πυκνό διάλυμα. Η κρυσταλλική δομή είναι ορθορομβική με α = 616,3, β = 811,5 και 523,4 pm και τέσσερα (4) μόρια ανά κρυσταλλική μονάδα. Το τριοξείδιο του ξένου είναι ένα ισχυρό οξειδωτικό αντιδραστήριο και μπορεί να οξειδώσει τις περισσότερες από τις ουσίες με τις οποίες έρχεται σε επαφή. Ωστόσο είναι (σχετικά) αργό στη δράση και αυτό μειώνει τη χρησιμότητά του. Όταν διαλύεται στο νερό σχηματίζεται ένα όξινο διάλυμα ξενικού οξέος (H2XeO4): Αυτό το διάλυμα είναι σταθερό σε θερμοκρασία δωματίου και δεν έχει τις εκκρηκτικές ιδιότητες του τριοξειδίου του ξένου. Οξειδώνει ποσοτικά καρβονικά οξέα προς διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και νερό. Εναλλακτικά, διαλύεται σε βασικά διαλύματα και παράγει ξενικά άλατα. Το ανιόν [HXeO4]- είναι το δομικό χημικό είδιος στα ξενικά διαλύματα. Αυτά δεν είναι σταθερά κι αρχίζουν να μετατρέπονται σε υπερξενικά ([XeO6]4-), ξένο (Xe) και οξυγόνο (O2): Στερεά άλατα των δυο οξέων δεν έχουν απομονωθεί. Ωστόσο, το τριοξείδιο του ξένου αντιδρά με φθορίδια όπως το φθοριούχο κάλιο (KF), φθοριούχο ρουβήδιο (RbF) ή φθοριούχο καίσιο (CsF) σχηματίζοντας σταθερές ενώσεις του γενικού τύπου MXeO3F: Το τριοξείδιο του ξένου πρέπει να μεταχειρίζεται με μεγάλη προσοχή. Δείγματα έχουν εκραγεί όταν εκτίθενται σε θερμοκρασίες δωματίου. Ξηροί κρύσταλλοι αντιδρούν εκρηκτικά με την κυτταρίνη
Στυλιανός Φωτάκης

Ο Στυλιανός Γ. Φωτάκης (1854 - 1913) ήταν Έλληνας νομικός, βουλευτής της αυτόνομης κυβέρνησης και σπουδαίος οπλαρχηγός της Κρήτης, στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898), αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Κρήτης και νομάρχης.

 Γεννήθηκε στις Κουρούτες Ρεθύμνης, αλλά ως τόπο καταγωγής του θεωρούσε τις Μέλαμπες Ρεθύμνης.. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Κρήτη ασκώντας δικηγορία στον Βάμο Αποκορώνου όπου και η τότε έδρα των δικαστικών Αρχών. Υπήρξε κατ΄ επανάληψη βουλευτής της αυτόνομης βουλής της Κρήτης αντιπροσωπεύοντας την επαρχία του μέχρι το 1889. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της Κρητικής Επανάστασης (1895-1898) όπου συνεργαζόμενος με τον πρωτοδίκη Μ. Κούνδουρο, Γ. Μυλωνογιάννη και άλλους επιφανείς Κρητικούς εξελέγη αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής η οποία και ανέλαβε την νέα επαναστατική δράση, συντάσσοντας σχετικό υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την ελληνική κυβέρνηση. Κατά την επανάσταση που ακολούθησε με αποκορύφωμα την πολιορκία του Βάμου ο Στυλιανός Φωτάκης είχε αναγνωριστεί ως οπλαρχηγός της περιοχής του Αγίου Βασιλείου. Ακολούθως υπήρξε μέλος της 16μελούς επιτροπής που συνέταξε το σχέδιο του Συντάγματος της Κρητικής Πολιτείας (1899). Αργότερα ανέλαβε νομάρχης Χανίων και στη συνέχεια νομάρχης Ηρακλείου και Λασιθίου, θέση που κατείχε κατά το θάνατό του στον Άγιο Νικόλαο (1913).Σημειώνεται ότι ο Στυλιανός Φωτάκης ήταν ο πρώτος νομάρχης που απαγόρευσε τη χρήση, κατοχή και καλλιέργεια οπίου εκδίδοντας σχετική αστυνομική διάταξη για κατάσχεση και ποινικό κολασμό των παραβατών, λαμβάνοντας αφορμή από μία τοπική λαϊκή επικίνδυνη αντίληψη που ίσχυε, να χορηγούν οι μανάδες στα μωρά τους όπιο ως υπνωτικό, με ολέθρια αποτελέσματα. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΚΔ΄, σελ.336.
Βραβείο Βολφ

Το Βραβείο Βολφ (Wolf Prize) είναι ένα διεθνές βραβείο που απονέμεται στο Ισραήλ, τα περισσότερα έτη από το 1978 μέχρι σήμερα, σε επιστήμονες και καλλιτέχνες που βρίσκονται στη ζωή, για «επιτεύγματα προς όφελος της ανθρωπότητας και των φιλικών σχέσεων μεταξύ των λαών ... ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, χρώματος, θρησκείας, φύλου ή πολιτικών απόψεων».

 Το Βραβείο Βολφ απονέμεται από το ομώνυμο «Ίδρυμα Βολφ», το οποίο ιδρύθηκε από τον δρα. Ρικάρντο Βολφ, έναν Γερμανοεβραίο και Κουβανό εφευρέτη και διπλωμάτη - πρώην πρεσβευτή της Κούβας στο Ισραήλ. Το βραβείο απονέμεται σε πέντε επιστήμες: Στη Γεωπονία, στη Χημεία, στα Μαθηματικά, στην Ιατρική, στη Φυσική. Επίσης, απονέμεται και ένα στις καλές τέχνες, εναλλάξ σε αρχιτέκτονες, μουσικούς, ζωγράφους και γλύπτες. Το κάθε βραβείο αποτελείται από ένα δίπλωμα και το ποσό των εκατό χιλιάδων δολαρίων ΗΠΑ. Αν και το βραβείο χαρακτηρίζεται ως «ετήσιο» από το Ίδρυμα Βολφ, στην πραγματικότητα δεν απονέμεται κάθε χρόνο: μόνο έξι βραβεία δόθηκαν μεταξύ του 2000 και του 2010 στις περισσότερες κατηγορίες, και μόλις τέσσερα στη φυσική. Στις κατηγορίες της φυσικής και της χημείας, τα Βραβεία Βολφ θεωρούνται από πολλούς τα μεγαλύτερου κύρους διεθνώς σε αυτές τις επιστήμες μετά το αντίστοιχο Βραβείο Νόμπελ. Ειδικότερα το Βραβείο Βολφ Φυσικής έχει τη φήμη ότι απονέμεται σε μελλοντικούς αποδέκτες του Νόμπελ Φυσικής: από τους 26 τιμηθέντες με Βολφ Φυσικής μεταξύ του 1978 και του 2010, οι 14 πήραν αργότερα και το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, και μάλιστα οι πέντε το αμέσως επόμενο έτος.Αλλά και στην ιατρική, το Βολφ είναι πιθανώς το τρίτο σημαντικότερο βραβείο μετά το Νόμπελ Ιατρικής και το Βραβείο Λάσκερ, ενώ στα μαθηματικά είναι επίσης ένα από τα κορυφαία. Το βραβείο της γεωπονίας έχει παρομοίως χαρακτηρισθεί ισοδύναμο με ένα «Βραβείο Νόμπελ στη γεωπονία». Βραβείο Βολφ Γεωπονίας Βραβείο Βολφ Ιατρικής Βραβείο Βολφ Μαθηματικών Βραβείο Βολφ στις Τέχνες Βραβείο Βολφ Φυσικής Βραβείο Βολφ Χημείας «Γενικές πληροφορίες στο Ίδρυμα Wolf». Wolf Foundation. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2007. «Οι ιδρυτές και δωρητές του Ιδρύματος Wolf». Wolf Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2007.
Πριγιάνκα Τσόπρα

Η Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας (प्रियंका चोपड़ा, 18 Ιουλίου 1982) είναι Ινδή ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Κερδίζοντας το διαγωνισμό ομορφιάς Μις Ινδία και στη συνέχεια τον τίτλο της Μις Κόσμος 2000 μεταπήδησε στο χώρο του κινηματογράφου για να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες και δημοφιλείς ηθοποιούς του Μπόλυγουντ.

 Γεννήθηκε το 1982 στο Τζαμσεντπούρ από γονείς γιατρούς του Ινδικού Στρατού. Ο πατέρας της, Ασόκ, καταγόταν από την περιοχή Αμπάλα της ινδικής πολιτείας Χαρυάνα ενώ η μητέρα της, Μάντου, κατάγεται από το Τζαρχάντ. Έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Σιντχάρθ (γενν. 1989). Λόγω της δουλειάς των γονιών της, έζησε σε πολλές ινδικές περιοχές όπως Νέο Δελχί, Τσαντίγκαρ, Λαντάχ, Λάκναου και Πούνε. Σε ηλικία 13 ετών, η Τσόπρα μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο γυμνάσιο του Νιούτον στη Μασσαχουσέττη. Επέστρεψε στην Ινδία όπου τελείωσε το λύκειο και ξεκίνησε να φοιτά στο κολέγιο Jai Hind στη Βομβάη. Μετά τη νίκη της στο διαγωνισμό Μις Κόσμος εγκατέλειψε το κολέγιο. Η Πριγιάνκα στέφθηκε Μις Ινδία και μετέπειτα Μις Κόσμος το 2000. Την ίδια χρονιά δυο συμπατριώτισσες της, η Λάρα Ντούτα και η Ντίγια Μίρζα, στέφθηκαν αντίστοιχα Μις Υφήλιος και Μις Ασία, μια σπάνια τριπλή επιτυχία. Κερδίζοντας τον τίτλο της Μις Κόσμος έγινε η πέμπτη (5η) Ινδή κάτοχος του τίτλου και η τέταρτη (4η) Ινδή εστεμμένη σε διάρκεια επτά ετών (1993-2000). Η νίκη στα καλλιστεία άνοιξε την πόρτα του κινηματογράφου για την Πριγιάνκα. Η πρώτη της ταινία ήταν το Thamizhan (2002), στη γλώσσα Ταμίλ, για να περάσει στη συνέχεια στο Μπόλιγουντ (Ινδικό Χόλυγουντ). Η πρώτη της ταινία στο Μπόλιγουντ, το φιλμ The Hero: Love Story of a Spy (2003) έλαβε καλές κριτικές και παρόλο που εθεωρείτο μια μέτρια σχετικά παραγωγή έγινε εισπρακτική επιτυχία. Η επόμενη ταινία της, Andaaz ήταν εξίσου επιτυχημένη και της χάρισε ένα βραβείο Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης και μια υποψηφιότητα για Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο στα βραβεία Filmfare. Κάποιες από τις επόμενες εμφανίσεις της δεν ήταν επιτυχημένες αλλά το 2004 συμμετέχει στο Mujhse Shaadi Karogi που γίνεται η τρίτη πιο εμπορική ταινία της χρονιάς. Την ίδια χρονιά θα εμφανιστεί και στο φιλμ Aitraaz, μια Ινδική εκδοχή της ταινίας της Ντέμι Μουρ Disclosure, για πρώτη φορά σε ρόλο κακιάς. Για την ερμηνεία της απέσπασε καλές κριτικές, το βραβείο Καλύτερου Κακού και μια υποψηφιότητα για Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο. Μετά από μία μέτρια χρονιά για το 2005, η Πριγιάνκα συμμετείχε το 2006 σε δυο από τις πιο επιτυχημένες ταινίες της χρονιάς, την υπερπαραγωγή Krrish και την περιπέτεια Don - The Chase Begins Again (ριμέικ μια παλιάς επιτυχίας του Μπόλιγουντ από το 1979). Το 2007 εμφανίστηκε στις ταινίες Salaam-e-Ishq: A Tribute To Love και Big Brother που δεν έγιναν επιτυχίες. Τον Μάιο του 2018, ξεκίνησε τη σχέση της με τον Αμερικανό ηθοποιό Νικ Τζόνας. Αρραβωνιάστηκαν τρεις μήνες αργότερα στη Μουμπάι και παντρεύτηκαν την 1η Δεκεμβρίου 2018, στο Τζοντχπούρ. Μετά το γάμο, άλλαξε επίσημα το ονοματεπώνυμο της σε "Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας". Τον Ιανουάριο του 2022, το ζευγάρι ανακοίνωσε τη γέννηση του πρώτο του παιδιού, μέσω παρένθετης μητέρας. Η Πριγιάνκα στην IMDb
Το Αγιάζι του Έρωτα

Το Αγιάζι του Έρωτα είναι τουρκική σαπουνόπερα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Τουρκία στις 14 Δεκεμβρίου 2005 και ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουνίου 2007 η πορεία της ήταν εντυπωσιακή καθώς αγαπήθηκε πολύ από το τηλεοπτικό κοινό και κατέγραψε ιδιαιτέρως υψηλή τηλεθέαση, ενώ οι πρωταγωνιστές αγκαλιάστηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό. Ο Κενάν Ιμιρζάλιογλου στο ρόλο του Μεχμέτ, η Σελίν Ντεμιρατάρ στο ρόλο της Νερμίν, ο Ογούζ Γκαλελί ως Εντέρ και η Εμπρού Κοτσαάγα στο ρόλο της Φιλίζ. Η επιτυχία της σειράς ήταν τόσο μεγάλη που τις ώρες προβολής της, οι δρόμοι της Τουρκίας ερήμωναν.

 Η Νερμίν και ο Μεχμέτ είναι ένα πολύ ερωτευμένο ζευγάρι. Όμως, η φτώχεια «δηλητηριάζει» την ευτυχία τους και υπονομεύει τη σχέση τους. Στο κομμωτήριο και στο συνεργείο, στα οποία εργάζονται, εξασφαλίζουν μεν το μεροκάματο, αλλά όχι τα όνειρά τους… Κάποια μέρα η Νερμίν καλείται στην έπαυλη της Μπελκίς Κερβαντζίογλου, μιας από τις πιο επιφανείς κυρίες της τουρκικής υψηλής κοινωνίας, προκειμένου να της κάνει μια προσωπική κούρα ομορφιάς. Όταν κάποια στιγμή ο γιος της Εντέρ, ένα από τα πιο όμορφα και περιζήτητα playboy της Κωνσταντινούπολης, βλέπει τυχαία τη Νερμίν, η ζωή όλων θα αλλάξει. Καθώς το αρχικό στοίχημα ότι μπορεί να «τη ρίξει» μετατρέπεται σε εμμονή, ο Εντέρ αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι άλλη μια τυχαία κοπέλα για την ατζέντα του, αλλά τη θέλει για γυναίκα της ζωής του και μάνα των παιδιών του. Η ζωή όλων αναστατώνεται και ανατρέπεται. Πολύ σύντομα η κατάσταση θα εκτροχιαστεί, τα γεγονότα θα αποδειχτούν πιο δυνατά από τα αισθήματά τους και η Νερμίν καλείται να αντιμετωπίσει το πιο βασανιστικό δίλημμα της ζωής της. Η μοίρα όμως έχει ήδη αποφασίσει… Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ελλάδα στις 27 Δεκεμβρίου 2010 σημείωσε ποσοστό τηλεθέασης 10,7%. Η σειρά διέκοψε τη προβολή της στα μέσα Ιανουαρίου 2011 λόγω χαμηλής θεαματικότητας. Ωστόσο, ύστερα από απαίτηση των τηλεθεατών, η σειρά ξεκίνησε πάλι στις 27 Ιουνίου 2011, από την αρχή, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 15,7%. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 σημειώνοντας ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό ποσοστό τηλεθέασης, το 33%.
Σίνθγκουντ

Η Σίνθγκουντ (γερμανικά: Sinhtgunt) είναι μια μορφή στη Γερμανική μυθολογία που πιστοποιείται μόνο στο Παλαιό Άνω Γερμανικό Ξόρκι του Μέρζεμπουργκ, "θεραπεία αλόγου". Στο ξόρκι, η Σίνθγκουντ αναφέρεται ως η αδελφή της ανθρωπόμορφης ηλίου, της Σούννα ή Σολ (της οποίας το όνομα είναι παρηχητικό στο Σίνθγκουντ), και οι δύο αδελφές αναφέρονται ότι μαζί κάνουν γητείες για να θεραπεύσουν το άλογο του Φολ, ένα πρόσωπο που επίσης δεν πιστοποιείται αλλού. Οι δύο μετά ακολουθούνται από τις Φρίγκα και Φούλα, επίσης παρηχητικές και που αναφέρονται ως αδελφές. Καθώς η Σίνθγκουντ δεν αναφέρεται πουθενά αλλού, η σπουδαιότητά της είναι άγνωστη κατά τα άλλα, αλλά υπάρχουν κάποιες επιστημονικές θεωρίες για το ρόλο της στη γερμανική μυθολογία με βάση προτεινόμενες ετυμολογίες, και τη δυνητική σημασία της τοποθέτησής της στο πλαίσιο του ξορκιού.

 Η ετυμολογία της Σίνθγκουντ είναι ασαφής. Στο πρωτότυπο χειρόγραφο, η Sinthgunt γράφεται «Sinhtguntt» (η έμφαση προστέθηκε). Παραμένοντας σε αυτή την απόδοση έχει δώσει ερμηνείες, όπως "η νυχτοπερπατούσα". Ως αποτέλεσμα του ζευγαρώματος με τη Σούνα, της προσωποποιημένης ηλίου, αυτή η ετυμολογία έχει ερμηνευθεί ως αναφορά στο φεγγάρι. Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση έχει αποδώσει προβλήματα. Το φεγγάρι στη γερμανική μυθολογία θεωρείται αρσενικό, παραδειγματικά στην προσωποποίηση του φεγγαριού στη Σκανδιναβική μυθολογία, τον Μάνι, μια ανδρική μορφή. Ερμηνείες από την τροποποιημένη "Sinthgunt» έχουν οδηγήσει σε αποδόσεις, όπως «αυτή που κινείται σε μάχη" ή "ουράνιο σώμα, αστέρι". Οι μορφές Φούλα και Φρίγκα πιστοποιούνται από κοινού σε μεταγενέστερες Παλαιές Νορδικές πηγές (αν και όχι ως αδελφές), και θεωρίες έχουν προταθεί ότι η Φούλα μπορεί κάποια στιγμή να ήταν μια πτυχή της Γρίγκα. Ως εκ τούτου, η έννοια αυτή έχει ως αποτέλεσμα την θεωρία ότι μια παρόμοια κατάσταση μπορεί να υπήρξε μεταξύ των μορφών της Σίνθγκουντ και Σολ, στο ότι οι δύο μπορεί να έχουν θεωρηθεί ως πτυχές η μία της άλλης και όχι εντελώς χωριστές μορφές.
Καράνος Χανίων

Ο Καράνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 27 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 500 μ. Κοντά στο χωριό βρίσκονται τα φαράγγια των Μποριανών και της Ραϊμιάς.

 Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του 1388, όπου αναφέρεται ως φέουδο του Danielis με την ονομασία Acaranu. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με μία άποψη προέρχεται την αρχαία λέξη κάρανος, η οποία αναφέρεται στον ανώτατο άρχοντα μιας περιοχής. Μια άλλη άποψη, η οποία διατυποώθηκε από τον Τωμαδάκη, ετυμολογεί το όνομα από το παλαιοσλαβικό karan, το οποίο εντάχθηκε στα ελληνικά κατά τον Μεσαίωνα με την έννοια του μετανοώντος μοναχού. Ο Στέργιος Σπανάκης επισημαίνει ότι ένας τέτοιος μοναχός μπορεί να ήταν ο πρώτος οικιστής του χωριού.Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Gauranu, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Acaranu με 178 κατοίκους, και 31 οφειλόμενες αγγαρίες. Kαι ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Gauranu. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Kharanos μαζί με άλλα χωριά της περιοχής των Λάκκων.Το 1881 ανήκε στον δήμο Λάκκων και σύμφωνα με την απογραφή είχε 122 κατοίκους. Στην απογραφή εκείνη αναφέρεται ως Καράνου. Στην απογραφή του 1900 είχε 147 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Καρών, η οποία το 1984 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Καράνου. Το 1971 προσαρτήθηκε στον Καράνο ο οικισμός Σκαφιδάκια. Η κοινότητα συνέχισε να υπάρχει μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων. Το 2011 έγινε πάλι κοινότητα του νέου δήμου Πλατανιά. Δείτε επίσης: Κοινότητα Καράνου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό βρίσκονται οι παλιοί ναοί του Αγίου Δημητρίου και της Παναγίας της Μουσούραινας. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου χρονολογείται από τους ενετικούς χρόνους και έχει υποστεί επεμβάσεις σε μεταγενέστερες εποχές. Στο εσωτερικό του σώζονται σε κακή κατάσταση τοιχογραφίες. Ο ναός της Παναγίας είναι επίσης μονόχωρος καμαρόσκεπος. Στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες, όπως μια παράσταση του έφιππου αγίου Γεωργίου, καθώς και τμήμα επιγραφής.Κάθε Ιούνιο στο χωριό διοργανώνεται γιορτή αγρότισσας και κερασιού. Επίσης στο χωριό διοργανώνεται πανηγύρι για τον εορτασμό του Γενέθλιου της Θεοτόκου.
Νίνα Ντάγκλας-Χάμιλτον του Χάμιλτον

Η Νίνα Ντάγκλας-Χάμιλτον του Χάμιλτον (Nina Douglas-Hamilton of Hamilton, γεννημένη ως Νίνα Μαίρη Μπενίτα Πουρ Nina Mary Benita Poore, 13 Μαΐου 1878 - 12 Ιανουαρίου 1951) ήταν Βρετανίδα ευγενής και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων.

 Γεννήθηκε στις 13 Μάϊου 1878 στο Σόλσμπερι, και ήταν κόρη του Ροβέρτου Πουρ και της Ιουλιάνας Μπενίτα Λόουρι-Κόρι.Στις 4 Δεκεμβρίου 1901 παντρεύτηκε τον Αλφρέδο Ντάγκλας-Χάμιλτον, 13ο Δούκα του Χάμιλτον στο Νιούτον Τόνι του Γουιλσάιρ. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά: τον Λόρδο Ντάγκλας (1903-1973), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Πέρσι. Απέκτησαν 5 παιδιά. την Λαίδη Ιωάννα (1904-?), παντρεύτηκε (1) τον Κάρολο Μάκιντος. Δεν απέκτησαν παιδιά, (2) τον Λέο Ζινόβιεφ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (3) τον Βίβιαν Νόρτον-Μπελ. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Λόρδο Γεώργιο Νάιτζελ (1906-1994), παντρεύτηκε την Όντρει Σέιλ-Μπάρκερ. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Λαίδη Μαργαρίτα (1907-?), παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Ντρούμοντ-Χάι. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Λόρδο Μάλκολμ Έιβοντεϊλ (1909-1964), παντρεύτηκε την Πάμελα Μπόουζ-Λάιον. Απέκτησαν 4 παιδιά και (2) την Ναταλία Σκάριτ Γουέλς. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Λόρδο Δαβίδ (1912-1944), παντρεύτηκε την Άννα Προυνέλα Στακ. Απέκτησαν 2 παιδιά. την Λαίδη Μάιρι Νίνα (1914-1927), πέθανε σε ηλικία 12 ετών.Το 1903 ήταν συνιδρυτής της Εταιρείας Άμυνας και Αντι-Ζωολογικής Εταιρείας, που δημιούργησε τρία κτηνιατρικά νοσοκομεία για άλογα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εκ στρατεύτηκε ενάντια στη σκληρότητα σε ζώα συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ζώων στον πόλεμο. Το 1912 έγινε ιδρυτής της Σκωτσέζικης Εταιρείας για την Πρόληψη της Ζωοτομής, η οποία στη συνέχεια έγινε Συνήγορος για τα Ζώα. Ίδρυσε επίσης το καταφύγιο ζώων Φερν, στο Φερν Χάουζ στο Ντόρσετ, κτήμα που είχε και ο σύζυγός της.Πέθανε στις 12 Ιανουαρίου 1951 στο Φερν Χάουζ σε ηλικία 72 ετών. https://web.archive.org/web/20040405002015/http://www.quarter-lanarkshire.supanet.com/duchess%20nina.htm Marek, Miroslav. «hamilton/hamilton20.html». Genealogy.EU.
Άντρις Μπέρζινς

Ο Άντρις Μπέρζινς (Andris Bērziņš, 10 Δεκεμβρίου 1944) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από τη Λετονία, Πρόεδρος της χώρας από τις 8 Ιουλίου 2011 ως το 2015. Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές που έγιναν στις 2 Ιουνίου 2011.Την περίοδο από το 1993 ως το 2004 ο Μπέρζινς ήταν πρόεδρος της τράπεζας Unibanka.

 Γεννήθηκε στο Νιτάουρε (Nītaure), στην τότε Σοβιετική Ένωση. Το 1958 πήγε σε σχολείο μέσης εκπαίδευσης στη Σιγκούλντα, όπου έμεινε ως το 1962. Στη συνέχεια σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Ρίγας, από όπου αποφοίτησε το 1971, και έγινε ραδιομηχανικός στο εργοστάσιο "Elektrons". Έφτασε να γίνει διευθυντής και το 1988 διορίστηκε υφυπουργός δημοτικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λετονίας. Έκανε επίσης σπουδές στο οικονομικό τμήμα του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας, από όπου πήρε πτυχίο το 1988. Το 1989 ο Μπέρζινς εξελέγη μέλος του επαρχιακού συμβουλίου (σοβιέτ) στην περιφέρεια Βαλμιέρα και διορίστηκε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής στην εν λόγω επαρχία. Έναν χρόνο αργότερα εξελέγη στο Ανώτατο Συμβούλιο της Σοβιετικής Λετονίας εκπροσωπώντας τη Βαλμιέρα. Στις 4 Μαΐου 1990 ψήφισε υπέρ της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Λετονίας, η οποία αποκατέστησε την ανεξαρτησία της. Το 1993 ανέλαβε πρόεδρος στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων της Τράπεζας της Λετονίας και επίσης πρόεδρος της εταιρείας Latvijas Unibanka. Ανέπτυξε επιχειρηματική δράση και έκανε μεγάλη περιουσία, η οποία υπερέβαινε το 1 εκατ. λατς ως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης 30 διαφορετικών εκτάσεων γης. Εργάστηκε ως σύμβουλος στην τράπεζα SEB και ήταν μέλος της επιτροπής σε διάφορες μετοχικές εταιρείες. Ο Μπέρζινς επέστρεψε στην πολιτική το 2005, όταν διεκδίκησε ανεπιτυχώς την εκλογή του στο αξίωμα του δημάρχου της Ρίγας, καθώς τέθηκε επικεφαλής της λίστας του κόμματος Ένωση Πρασίνων και Αγροτών. Το 2010 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα του. Στις 23 Μαΐου 2011 έλαβε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές από 5 βουλευτές της Ένωσης Πρασίνων και Αγροτών. Στις 2 Ιουνίου 2011 o Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά. Συνακόλουθα, ο Μπέρζινς ανέλαβε πρόεδρος στις 8 Ιουλίου 2011.
Χριστιανικό οδοιπορικό

Χριστιανικά οδοιπορικά ονομάζονται τα κείμενα εκέινα της εκκλησιαστικής γραμματείας που έχουν ως περιεχόμενό τους τις περιγραφές προσκηνυματικών ταξιδιών στους Αγίους Τόπους και ειδικά στην Ιερουσαλήμ και γενικά όπου διαδραματίστηκαν καινοδιαθηκικά γεγονότα. Οι περιγραφές εκτείνονται και σε πόλεις και περιοχές από όπου διήλθε ο προσκυνητής. Ως γραμματειακό είδος εγκαινιάζεται τον 4ο αιώνα μ.Χ.

 Οδοιπορικό του Μπορντό Οδοιπορικό της Αιθερίας Προσκύνημα Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.50-51 Julie Ann Smith. ««What Now Lies Before Their Eyes’: The Foundations of Early Pilgrim Visuality in the Holy Land»». Journal of Greco-Roman Christianity and Judaism, vol.4 (2007), σελ.135-157. http://jgrchj.net/volume4/JGRChJ4-4_Smith.pdf.
Δήμος Αμαρίου

Ο Δήμος Αμαρίου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Αντιστοιχεί πλήρως στην ομώνυμη επαρχία. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Συβρίτου και Κουρητών. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 277.74 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 5.915 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Αγία Φωτεινή και ιστορική έδρα ο Φουρφουράς.

 Ο Δήμος Αμαρίου περιλαμβάνει οι 26 Κοινότητες της ομώνυμης Επαρχίας, οι οποίες βρίσκονται στίς δυο Δημοτικές Ενότητες Κουρητών και Συβρίτου. Κοινότητα Αγίας Παρασκευής Αγία Παρασκευή, η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Αμαρίου Άγιος Ιωάννης, ο Κοινότητα Αποδούλου Αποδούλου, το Μάνδρες, οι Ρίζικας, ο Σάτα, η Κοινότητα Βιζαρίου Βιζάρι, το Κοινότητα Κουρουτών Κουρούτες, οι Κοινότητα Λαμπιωτών Λαμπιώτες, οι Κοινότητα Λοχριάς Άρδακτος, ο Λοχριά, η Κοινότητα Νιθαύρεως Βαθιακό, το Νίθαυρις, η Κοινότητα Πετροχωρίου Πετροχώρι, το Κοινότητα Πλατανίων Πλατάνια, τα Κοινότητα Πλατάνου Πλάτανος, ο Κοινότητα Φουρφουρά Φουρφουράς, ο Κοινότητα Αμαρίου Αμάρι, το Οψιγιάς, ο Κοινότητα Άνω Μέρους Άνω Μέρος, το Δρυγιές, οι Χωρδάκι, το Κοινότητα Αποστόλων Αγία Φωτεινή, η Απόστολοι, οι Γέννα, η Κοινότητα Βισταγής Βισταγή, η Μονή Ασωμάτων, η Κοινότητα Βρυσών Βρύσες, οι Καρδάκι, το Κοινότητα Βωλεώνων Βωλεώνες, οι Κοινότητα Γερακαρίου Γερακάρι, το Κοινότητα Ελενών Ελένες, οι Μεσονήσια, τα Κοινότητα Θρόνου Θρόνος, ο Κλησίδι, το Κοινότητα Καλογέρου Καλόγερος, ο Κοινότητα Μέρωνα Μέρωνας, ο Κοινότητα Μοναστηρακίου Μοναστηράκι, το Κοινότητα Παντανάσσης Παντάνασσα, η Κοινότητα Πατσού Πατσός, ο 2011-2014 Στέφανος Σημαντήρας 2014-σήμερα: Παντελής Μουρτζανός (επανεξελέγη το 2019 και από τον πρώτο γύρο το 2023 με 77.09%.) Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Eσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Documentary of Municipality of Amari Rethimno - Crete στο https://www.youtube.com/
Μάρτσα Ρεάλ

Μάρτσα Ρεάλ (Marcha Real, που σημαίνει βασιλικό εμβατήριο) είναι το επίσημο όνομα του Εθνικού Ύμνου της Ισπανίας. Είναι από τους λίγους εθνικούς ύμνους που δεν έχουν επίσημους στίχους. Πρόκειται για παλαιό εμβατήριο των Γρεναδιέρων που καθιερώθηκε το 1700 κατά την ένωση των παλαιών Βασιλείων της Ισπανίας και που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα τόσο ως βασιλικό εμβατήριο όσο και ως Εθνικός Ύμνος.

 Παρότι το εμβατήριο δεν είχε στίχους, έχουν γραφτεί κάποιοι που τον συνοδεύουν, όπως κατά την περίοδο βασιλείας του Αλφόνσου ΙΓ΄ και του Φράνκο, αλλά ποτέ δεν έγιναν επίσημοι. Το 2007 η Ισπανική Ολυμπιακή Επιτροπή πρότεινε άλλους στίχους με την ευκαιρία της διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 από την Μαδρίτη, αλλά δεν έτυχαν αποδοχής και αποσύρθηκαν. Κυβερνητική ιστοσελίδα για τον εθνικό ύμνο (στα ισπανικά) Αρχειοθετήθηκε 2009-07-22 στο Wayback Machine.
Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ

Η Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ (δανικά: Kjøbenhavns Boldklub, KB) είναι ένας δανέζικος αθλητικός σύλλογος από την Κοπεγχάγη που ιδρύθηκε στις 26 Απριλίου 1876. Τα τμήματα ποδοσφαίρου και κρίκετ υπάρχουν από το 1879, κάνοντας την ομάδα την παλαιότερη στην ηπειρωτική Ευρώπη. Το τμήμα αντισφαίρισης υπάρχει από το 1883. Σήμερα, ο σύλλογος έχει και τμήματα αντιπτέρισης και κολύμβησης.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα ήταν από τις πιο πετυχημένες της Δανίας, έχοντας κερδίσει 15 πρωταθλήματα από το 1912 έως το 1980. Το 1991, ενοποιήθηκε με την Μπολντκλούμπεν 1903 (Β 1903), δημιουργώντας την ΦΚ Κοπεγχάγη. Έδρα της ομάδας ήταν το Frederiksberg I P Opvisning. Πρωταθλήματα Δανίας (15): 1913, 1914, 1917, 1918, 1922, 1925, 1932, 1940, 1948, 1949, 1950, 1953, 1968, 1974, 1980 Κύπελλα Δανίας: 196953 περιόδους στην ανώτατη κατηγορία 6 περιόδους στην 2η κατηγορία 1 περιόδους στην 3η κατηγορία Official website Danish Football Association profile
Γιζέριχος

Ο Γιζέριχος, Γεζέριχος ή Γενσέριχος (γερμ. Ge(i)seric/Gaiseric, 389 - 25 Ιανουαρίου 477) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (428-477), ο οποίος εγκαθίδρυσε το κράτος των Βανδάλων και ένας από τους κύριους υπαίτιους των αναταραχών στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 5ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της πενηντακονταετούς ηγεσίας του, μετέτρεψε μία σχετικά ασήμαντη γερμανική φυλή σε κύρια δύναμη της Μεσογείου, η οποία μετά το τέλος του βρέθηκε σε ταχεία παρακμή και τελικά κατέρρευσε.

 Διαδέχθηκε τον αδελφό του Γουνδέριχο, τη στιγμή που οι Βάνδαλοι εγκαταστάθηκαν στη Βαιτική (σημερινή Ανδαλουσία) της Ρωμαϊκής Ισπανίας. Ο Γιζέριχος αμύνθηκε επιτυχώς ενάντια στην επίθεση των Σουαβών και μετακινήθηκε με τον λαό του, περίπου 80.000 άτομα, στη Βόρεια Αφρική το 428. Ο Γιζέριχος προκάλεσε σημαντικές καταστροφές κατά την μετακίνησή του από το στενό του Γιβραλτάρ κατά μήκος της Αφρικής. Νίκησε τον Ρωμαίο κυβερνήτη Βονιφάτιο το 430, και το 435 νίκησε τους ενωμένους στρατούς της Ανατολικής και της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με τη συνθήκη που ακολούθησε, διατήρησε τη Μαυριτανία και μέρος της Νουμιδίας ως ομόσπονδες περιοχές της Ρώμης. Με αιφνιδιαστική κίνηση, Ο Γιζέριχος κατέλαβε την Καρχηδόνα τις 19 Οκτωβρίου 439. Το 440 κατέλαβε τη Σικελία και αργότερα τις Βαλεαρίδες, τη Σαρδηνία, την Κορσική και τη Μάλτα, ελέγχοντας με τον στόλο του το μεγαλύτερο τμήμα της δυτικής Μεσογείου. Το 442, σε συνθήκη με τη Ρώμη, οι Βάνδαλοι αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητοι ηγέτες της Βυζακηνής και μέρους της Νουμιδίας. To πιο γνωστό του όμως κατόρθωμα ήταν η κατάληψη και η λεηλασία της Ρώμης τον Ιούνιο του 455. Στη συνέχεια νίκησε δύο φορές τους Ρωμαίους, που προσπάθησαν να τον ανατρέψουν: πρώτα τον Μαϊοριανό της Δύσης το 460 και στη μάχη του Καπ Μπον το 468 τον Βασιλίσκο της Ανατολής. Μετά τον θάνατό του στην Καρχηδόνα το 477, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ονώριχος. Είχε δύο γιούς: Ονώριχος απεβ. 484, βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική. Χιλδέριχος δεκαετία του 460-533, βασιλιάς των Βανδάλων. Γκέντο απεβ. 477, πρίγκιπας των Βανδάλων. Είχε τέκνα: Γουνθαμούνδος π.450-496, βασιλιάς των Βανδάλων. Θρασαμούνδος 450-523, βασιλιάς των Βανδάλων. Γελάριος, πατέρας του Γελίμερου 480-553, βασιλιά των Βανδάλων. Diesner, Hans-Joachim (1966). Das Vandalenreich. Aufstieg und Untergang. Stuttgart: Kohlhammer. Antiquité Tardive - L'Afrique vandale et byzantine. Turnhout: Brepols. 2002–2003. Miles &, Merrills (2010). The Vandals. Chichester: Wiley-Blackwell. Conant, Jonathon (2012). Staying Roman. Cambridge: Cambridge University Press.
Εθνικόν Κομιτάτον

Το «Εθνικόν Κομιτάτον» υπήρξε ελληνική πολιτική παράταξη, που προέκυψε κατά την περίοδο της Εθνοσυνέλευσης του 1862. Ιδρύθηκε και διευθύνθηκε σε όλη την ιστορική του πορεία από τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, ηγέτη της νεολαίας που αγωνιζόταν κατά του Όθωνα. Η προσωποπαγής αυτή ομάδα ιδρύθηκε πιθανότατα το 1863 και μεταλλάχθηκε σε «Κόμμα Δεληγιώργη» το 1866. Δεν επιβίωσε μετά το θάνατο του αρχηγού της (1879).

 Η ομάδα του Εθνικού Κομιτάτου, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως κόμμα με το σημερινό περιεχόμενο του όρου, υποστήριζε την ανάπτυξη του κοινοβουλευτισμού, τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την επακόλουθη οικονομική ανάπτυξη. Επεδίωκε μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και στο στρατό, αλλά στόχευε και σε πολιτισμική εξάπλωση στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Μέσα στην παράταξη παρεισέφρησαν και πολλά επαναστατικά στοιχεία. Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημα της εφημερίδας του Κομιτάτου, «Το Μέλλον της Ανατολής»: Επανάστασις άνευ αίματος, είναι μάχη άνευ νεκρών, μουσική άνευ αρμονίας. Επαμεινώνδας Δεληγεώργης Σχολικό εγχειρίδιο Ιστορίας Θεωρητικής Κατεύθυνσης Γ΄ Λυκείου «Θέματα Νεοελληνικής Ιστορίας», Ο.Ε.Δ.Β.
Τσαγγάρης Πελενδρίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Τσαγγάρης Πελενδρίου ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Πελένδρι της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Πελενδρίου. Χρώματα έχει το μπλε και το άσπρο.

 Ο Τσαγγάρης ιδρύθηκε το 1957 ως Σωτήριος Πελενδρίου σε ένδειξη τιμής προς τον ήρωα της κοινότητας Σωτήρη Τσαγγάρη, ο οποίος έπεσε κατά την διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Το 1972 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1972-73. Ωστόσο, ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος έγινε η αιτία να διαγραφεί η ομάδα από την ΚΟΠ. Αντίπαλος του Σωτήριου Πελενδρίου ήταν η ΕΝΑΖ. Ο αγώνας είχε αναβληθεί λόγω ακαταλληλότητας του σταδίου ΓΣΟ. Οι άλλες ομάδες είχαν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις τους στο πρωτάθλημα. Ο Σωτήριος ήταν στην τελευταία θέση που οδηγούσε σε υποβιβασμό. Δεν του αρκούσε απλά η νίκη για να αποφύγει τον υποβιβασμό, αλλά χρειαζόταν νίκη με σκορ τουλάχιστον 16-0. Τελικά κέρδισε 17-0. Ο Αχιλλέας Καϊμακλίου, ο οποίος υποβιβαζόταν μετά από το αποτέλεσμα αυτό, διαμαρτυρήθηκε στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού και στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ εξέτασε το γεγονός και θεώρησε ότι το αποτέλεσμα ήταν προσυμφωνημένο και προχώρησε σε παντοτινή διαγραφή των δύο ομάδων από την ομοσπονδία. Στη συνέχεια ο Σωτήριος μετονομάστηκε σε Απόλλωνα Πελενδρίου. Η ομάδα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Τον Οκτώβριο του 1984 μετονομάστηκε σε Τσαγγάρης και πάλι προς ένδειξη τιμής προς τον ήρωα Σωτήρη Τσαγγάρη. Το καλοκαίρι ττου 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Τσαγγάρης ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1989-90 που αναδείχθηκε πρωταθλητής στον όμιλο του, κερδίζοντας παράλληλα τον προβιβασμό στην Γ΄ κατηγορία.Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και διεκδίκησε την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία σε αγώνες μπαράζ αλλά έχασε. Το 1996, λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1996-97 αποχώρησε από την ΚΟΠ λόγω οικονομικών προβλημάτων. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Το 2015 ανέστειλε την λειτουργία του. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Τσαγγάρης συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Τσαγγάρης συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο.3Ο Τσαγγάρης αποχώρησε από το πρωτάθλημα πριν από την έναρξη του και όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 στους αντιπάλους του. Πρωταθλήματα Δ΄ κατηγορίας:Πρωταθλητής: 1989-90 (όμιλος Λεμεσού/Πάφου) Τερεζόπουλος, Λουκής, επιμ. (2011). Επετειακό λεύκωμα για τα 60 χρόνια της ΠΑΑΟΚ (Μέρος Γ), σελ. 65-66. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-12. https://web.archive.org/web/20160412210512/http://paaok.org/images/stories/STAVROS/HISTORY/c_part_new.pdf. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Γναίος Αρουλένος Καίλιος Σαβίνος

Ο Γναίος Αρουλένος Καίλιος Σαβίνος, λαιτιν.: Gnaeus Arulenus Caelius Sabinus (άκμασε το 69) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος ήταν ενεργός κατά τη διάρκεια του έτους των τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο nundinium (την περίοδο υπατείας) από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 69 μαζί με τον αδελφό του Τίτο Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ.

 Ο Γκάβιν Τάουνεντ έχει αναγνωρίσει τον Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ ως ανιψιό του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και γιο του Τίτου Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ, υπάτου το έτος 47, μία θέση που έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές. Ο Τάκιτος περιγράφει τον Καίλιο Σαβίνο ως αδελφό του Φλάβιο Σαβίνου ΙΙΙ, οπότε ο Καίλιος Σαβίνος είναι γιος του Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ υπάτου το 47. Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Καίλιου Σαβίνου πριν από την υπατεία του. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Καίλιος Σαβίνος και ο αδελφός του διορίστηκαν ύπατοι για το δεύτερο nundinium (περίοδο υπατείας) του έτους 69, μία ρύθμιση που ο Όθων δεν άλλαξε. Ωστόσο ο Τάουνεντ, επικαλούμενος τα στοιχεία ενός παπύρου από την Αίγυπτο, υποστήριξε ότι και οι δύο Σαβίνοι προορίζονταν από τον Νέρωνα να γίνουν consules ordinarii (κανονικοί ύπατοι) για το έτος αυτό, αλλά ο Γάλβας τους μετακίνησε από αυτή την πολύτιμη θέση στο ημερολόγιο, για το επόμενο nundinium.