Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου

Η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου είναι μια ιαπωνική σημαία, που αποτελείται από ένα κόκκινο δίσκο και δεκαέξι κόκκινες ακτίνες, που αναδύονται από το δίσκο. Όπως και η ιαπωνική εθνική σημαία, η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου συμβολίζει τον ήλιο. Η σημαία χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους φεουδάρχες πολέμαρχους στην Ιαπωνία κατά την περίοδο του Έντο (1603-1868 μ.Χ.). Στις 15 Μαΐου 1870, σύμφωνα με την πολιτική της κυβέρνησης Μεϊτζί, υιοθετήθηκε ως πολεμική σημαία του αυτοκρατορικού ιαπωνικού στρατού, και στις 7 Οκτωβρίου 1889, υιοθετήθηκε ως το ναυτικό έμβλημα του αυτοκρατορικού ιαπωνικού ναυτικού. Προς το παρόν, η σημαία χρησιμοποιείται από την Ιαπωνική Ναυτική Δύναμη Αυτοάμυνας και μια παραλλαγή οκτώ ακτίνων χρησιμοποιείται από τις Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας και την Ιαπωνική Δύναμη Αυτοάμυνας Εδάφους. Ο αναδυόμενος ήλιος φαίνεται επίσης σε πολλές σκηνές στην καθημερινή ζωή της Ιαπωνίας, όπως στα πανό των ψαράδων, που ανυψώνονται, για να σηματοδοτήσουν μια μεγάλη ψαριά, σημαίες για τον εορτασμό του τοκετού και σε σημαίες για εποχιακές εορταστικές εκδηλώσεις. Η σημαία είναι αμφιλεγόμενη σε μέρη της Ανατολικής Ασίας, ειδικά στη Νότια Κορέα, λόγω της σχέσης της με τον ιαπωνικό μιλιταρισμό και τον ιμπεριαλισμό.

 Η σημαία της Ιαπωνίας και ο συμβολισμός του Ανατέλλοντος Ηλίου έχουν συμβολική σημασία στην Ιαπωνία από την περίοδο της Ασούκα (538-710 μ.Χ.). Το ιαπωνικό αρχιπέλαγος βρίσκεται ανατολικά της ηπειρωτικής Ασίας, και έτσι είναι εκεί όπου ο Ήλιος «ανατέλλει». Το 607 μ.Χ., μια επίσημη αλληλογραφία που ξεκίνησε με "από τον αυτοκράτορα του ανατέλλοντος ήλιου " στάλθηκε στον Κινέζο αυτοκράτορα Γιανγκ του Σούι. Η Ιαπωνία αναφέρεται συχνά ως " η χώρα του ανατέλλοντος ήλιου ". Στο έργο του 12ου αιώνα Η Ιστορία του Χέικε, γράφτηκε ότι διαφορετικοί σαμουράι μετέφεραν σχέδια του Ήλιου στους θαυμαστές τους. Η ιαπωνική λέξη για την Ιαπωνία είναι日本, που προφέρεται «Νίχον» ή «Νίππον», και κυριολεκτικά σημαίνει «η προέλευση του ήλιου». Ο χαρακτήρας νίτσι (nichi, 日) σημαίνει "ήλιος" ή "ημέρα". Η λέξη χόν (hon, 本) σημαίνει "βάση" ή "προέλευση". Επομένως, η σύνθετη λήξη σημαίνει "προέλευση του ήλιου" και είναι η πηγή του δημοφιλούς δυτικού επιθετικού προσδιορισμού «Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου». Ο κόκκινος δίσκος συμβολίζει τον Ήλιο και οι κόκκινες γραμμές είναι φωτεινές ακτίνες, που λάμπουν από τον ανατέλλοντα ήλιο. Ο σχεδιασμός της Σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου (Ασάχι) έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως από τους αρχαίους χρόνους και ένα μέρος του ονομαζόταν "Χιάσι" και χρησιμοποιήθηκε ως το έμβλημα των σαμουράι ( "Χιάσιμον", 日足紋). Η σημαία χρησιμοποιήθηκε ειδικά από τους σαμουράι στην περιοχή Κιούσου. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τις "δώδεκα ακτίνες του ήλιου" (変わり十二日足) της φυλής Ρυουζότζι (1186-1607 μ.Χ.) στην επαρχία Χίζεν και της φυλής Κουσάνο (草野氏) στην επαρχία Τσικούγκο, και τις "οκτώ ακτίνες του ήλιου" (八つ日足紋) της φυλής Κικούτσι (1070-1554 μ.Χ.) στην επαρχία Χίγκο. Υπάρχει μια θεωρία ότι σε πολλά μέρη της περιοχής Κιούσου, Χίζεν και Χίγκο σχετίζονται με αυτό που ονομαζόταν «η χώρα της Ιαπωνίας (Χι)». Υπήρξαν πολλοί τύποι σημαιών Ασάχι από την αρχαιότητα, και ο σχεδιασμός με τον οποίο οι ακτίνες φωτός απλώθηκαν σε όλες τις κατευθύνσεις χωρίς σύννεφα εκφράζουν την τιμώμενη μέρα ή ευοίωνα γεγονότα, και ήταν ένα σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε για τον εορτασμό μιας καλής ψαριάς, του τοκετού και των εποχιακών εορτασμών. Μία πολύ γνωστή παραλλαγή του σχεδίου της σημαίας του ηλιακού δίσκου είναι ο ηλιακός δίσκος με 16 κόκκινες ακτίνες σε σχηματισμό αστεριού της Siemens. Η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου (Kyokujitsu-ki, Κιοκουτζίτσου-κι) έχει χρησιμοποιηθεί ως παραδοσιακό εθνικό σύμβολο της Ιαπωνίας, τουλάχιστον από την περίοδο Έντο (1603 μ.Χ.). Εμφανίζεται σε έργα τέχνης όπως τα έργα ξυλογραφίας και ζωγραφικής ουκίγιο-ε. Ένα παράδειγμα είναι το έργο ουκίγιο-ε Η Επίσκεψη των Τυχερών Θεών στην Ενοσίμα από τον Ουταγκάβα Γιοσιίκου το 1869 και η ξυλογραφία Οι εκατό απόψεις της Οζάκα, Τρεις Μεγάλες Γέφυρες από τον Ουταγκάβα Κουνικάζου το 1854. Η Fujiyama Tea Co. το χρησιμοποίησε ως ξύλινη ετικέτα κουτιού του Ιαπωνικού πράσινου τσαγιού για εξαγωγή την περίοδο Μεϊτζί (1880). Η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου χρησιμοποιήθηκε ιστορικά από τους νταϊμιό (大名) και τον ιαπωνικό στρατό, ιδιαίτερα τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό στρατό και το Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό. Η σημαία, γνωστή στα Ιαπωνικά ως Τζιουροκουτζό-Κυοκουτζίτσου-κι (Jyūrokujō-Kyokujitsu-ki, 十六条旭日旗), υιοθετήθηκε για πρώτη φορά ως πολεμική σημαία στις 15 Μαΐου 1870 και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Υιοθετήθηκε εκ νέου στις 30 Ιουνίου 1954 και τώρα χρησιμοποιείται από την Ιαπωνική Ναυτική Δύναμη Αυτοάμυνας (JMSDF). Οι Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας (JSDF) και η Ιαπωνική Δύναμη Αυτοάμυνας Εδάφους (JGSDF) χρησιμοποιούν μια παραλλαγή της Σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου με κόκκινα, λευκά και χρυσά χρώματα. Το σχέδιο είναι παρόμοιο με τη σημαία της Ιαπωνίας, η οποία έχει έναν κόκκινο κύκλο στο κέντρο, που υποδηλώνει τον Ήλιο. Η διαφορά σε σύγκριση με τη σημαία της Ιαπωνίας είναι ότι η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου έχει επιπλέον ακτίνες του ήλιου (16 για το έμβλημα), που αντιπροσωπεύει το όνομα της Ιαπωνίας ως "Η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου". Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός υιοθέτησε για πρώτη φορά τη σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου το 1870. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός και το Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό είχαν και οι δύο μια παραλλαγή της σημαίας. Το ναυτικό έμβλημα ήταν τυπωμένο, με τον κόκκινο ήλιο πιο κοντά στην πλευρά του κορδονιού, ενώ η παραλλαγή του στρατού (η οποία αποτελούσε μέρος των χρωμάτων των συνταγμάτων) ήταν κεντραρισμένη. Οι σημαίες χρησιμοποιήθηκαν μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τον Αύγουστο του 1945. Μετά την ίδρυση των Ιαπωνικών Δυνάμεων Αυτοάμυνας το 1954, η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου υιοθετήθηκε εκ νέου για το JMSDF και μια νέα σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου με 8-ακτίνες με κίτρινο περίγραμμα για το JGSDF και το JSDF εγκρίθηκε από τον Αρχιστράτηγο των Συμμαχικών Δυνάμεων (SCAP/ GHQ). Η σημαία με τον ήλιο και τις 16 ακτίνες είναι το έμβλημα της Δύναμης της Ναυτικής Αυτοάμυνας, αλλά τροποποιήθηκε με διαφορετικό κόκκινο χρώμα. Η παλιά σημαία έχει πιο σκούρο κόκκινο ( RGB # b12d3d) και η τροποποιημένη παραλλαγή μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πιο φωτεινή κόκκινη (RGB # bd0029). Καταργήθηκε η σημαία του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού με τις 16 συμμετρικές ακτίνες και την αναλογία 2:3. Οι Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας και η Δύναμη Αυτοάμυνας Εδάφους χρησιμοποιούν μια σημαντικά διαφορετική Σημαία του Ανατέλλοντος Ήλιου με 8 ακτίνες και μία αναλογία 8:9. Τα άκρα των ακτίνων είναι ασύμμετρα, αφού σχηματίζουν γωνίες 19, 21, 26 και 24 μοίρες. Έχει επίσης εσοχές για τα κίτρινα (χρυσά) ακανόνιστα τρίγωνα κατά μήκος των περιγραμμάτων. Η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου για το JSDF εγκρίθηκε με νόμο / διαταγή/ διάταγμα, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της 30ής Ιουνίου 1954. Ανεξάρτητα από τη στρατιωτική σημαία, πριν από την περίοδο Μεϊτζί, το σχέδιο του Ασάχι χρησιμοποιήθηκε για προσευχές, φεστιβάλ, εορταστικές εκδηλώσεις, ανοικοδόμηση, λογότυπα εταιρειών και προϊόντων, σημαίες μεγάλων αλιευμάτων (Tairyō-bata), εταιρικά λογότυπα και αθλητικά προϊόντα. Εμπορικά η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου χρησιμοποιείται σε πολλά προϊόντα, σχέδια, ρούχα, αφίσες, κουτιά μπύρας (Ζυθοποιία Ασάχι), εφημερίδες (Ασάχι Σίμπουν), συγκροτήματα, μάνγκα, κόμικς (όπως Fantastic Four / Iron Man: Big in Japan, Ιούνιος 2006), άνιμε, ταινίες, βιντεοπαιχνίδια (όπως το Street Fighter II της E. Χόντα), καθώς επίσης εμφανίζεται και αλλού. Η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου εμφανίζεται σε ετικέτες εμπορικών προϊόντων, όπως στα κουτάκια μιας ποικιλίας μπύρας lager της Ζυθοποιίας Ασάχι. Το σχέδιο ενσωματώνεται επίσης στο λογότυπο της ιαπωνικής εφημερίδας Ασάχι Σίμπουν. Μεταξύ των ψαράδων, το ταϊριό-κι (大漁旗, Σημαία της Καλής Ψαριάς) αντιπροσωπεύει την ελπίδα τους για μια καλή αλίευση ψαριών. Σήμερα χρησιμοποιείται ως διακοσμητική σημαία σε σκάφη καθώς και για φεστιβάλ και εκδηλώσεις. Η Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου χρησιμοποιείται σε αθλητικές εκδηλώσεις από τους υποστηρικτές των ιαπωνικών ομάδων και μεμονωμένων αθλητών, καθώς και από μη Ιάπωνες. Από τις 30 Ιουνίου 1954, η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου είναι η πολεμική σημαία και το ναυτικό έμβλημα της Ιαπωνικής Ναυτικής Δύναμης Αυτοάμυνας (JMSDF). Ο επικεφαλής του προσωπικού της JSDF Κατσουτόσι Καβάνο είπε ότι η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου είναι η «υπερηφάνεια» των ναυτικών της Ναυτικής Δύναμης Αυτοάμυνας. Οι Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας (JSDF) και η Ιαπωνική Δύναμη Αυτοάμυνας Εδάφους (JGSDF) χρησιμοποιούν τη Σημαία του Ανατέλλοντος Ήλιου με τις οκτώ κόκκινες ακτίνες που εκτείνονται προς τα έξω, που ονομάζεται Χατσιτζό-Κυοκουτζιτσούκι (Hachijō-Kyokujitsuki, 八条旭日旗). Ένα χρυσό περίγραμμα εν μέρει ευθυγραμμίζει την άκρη. Η σημαία χρησιμοποιείται επίσης από μη Ιάπωνες, για παράδειγμα, στα εμβλήματα ορισμένων Αμερικανικών στρατιωτικών μονάδων, που εδρεύουν στην Ιαπωνία και από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Hot Tuna, στο εξώφυλλο του άλμπουμ του Live in Japan. Χρησιμοποιείται ως έμβλημα του Δραστηριότητες του στόλου των Η.Π.Α. Σασέμπο, ως σήμα της Μοίρας Κρούσης 94, σε μια τοιχογραφία στην Αεροπορική Βάση Μισάβα, στα πρώην διακριτικά της Μοίρας Κρούσης 192 και στο κοινό σύστημα στήριξης κράνους με εμβλήματα της 14ης Μοίρας Μαχητικών αεροσκαφών. Ορισμένες ακροδεξιές ομάδες το εμφανίζουν σε πολιτικές διαμαρτυρίες. Δεδομένου ότι η σημαία χρησιμοποιήθηκε από τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό κατά τη διάρκεια των ενεργειών της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, θεωρείται ως προσβλητικό από ορισμένους στην Ανατολική Ασία, ιδιαίτερα στη Νότια Κορέα (η οποία κυβερνήθηκε από την Ιαπωνία ) και την Κίνα. Αυτό το σύμβολο συνδέεται συχνά με τον Ιαπωνικό ιμπεριαλισμό στις αρχές του 20ού αιώνα σε αυτές τις δύο χώρες. Κατά τη διοργάνωση μιας διεθνούς επιθεώρησης στόλου στο νησί Τζέτζου από τις 10 έως τις 14 Οκτωβρίου 2018, η Νότια Κορέα ζήτησε από όλες τις συμμετέχουσες χώρες να φέρουν μόνο τις εθνικές τους σημαίες και τη σημαία της Νότιας Κορέας στα σκάφη τους, ένα αίτημα που προφανώς αποσκοπούσε στην αποτροπή της Ιαπωνίας να υψώσει τη Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου, που ήταν το έμβλημα της Ιαπωνικής Ναυτικής Δύναμης Αυτοάμυνας από τότε που ιδρύθηκε το 1954. Η Ιαπωνία ανακοίνωσε στις 5 Οκτωβρίου 2018 ότι θα αποσυρθεί από την επιθεώρηση του στόλου, επειδή δεν μπορούσε να αποδεχτεί το αίτημα της Σεούλ για την απομάκρυνση της σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Γιαπωνέζοι αξιωματούχοι λένε ότι η σημαία είναι υποχρεωτική για τα ναυτικά πλοία της Ιαπωνίας σύμφωνα με την εγχώρια νομοθεσία και αναγνωρίζεται ευρέως ως ταυτοποίηση του Ιαπωνικού στρατού βάσει διεθνούς ναυτικής σύμβασης. Στις 6 Οκτωβρίου 2018, ο αρχηγός του προσωπικού της JSDF Κατσουτόσι Καβάνο είπε ότι η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου ήταν η «υπερηφάνεια» των ναυτικών της Ναυτικής Δύναμης Αυτοάμυνας και ότι το JMSDF δεν θα συμμετείχε καθόλου, εάν έπρεπε να αφαιρέσουν τη σημαία. Ο κριτικός Κατσούμι Μουροτάνι, ανταποκριτής του Jiji Newsletter Seoul στη δεκαετία του 1980, δήλωσε ότι η Σημαία του Ανατέλλοντος Ήλιου δεν είχε επικριθεί μέχρι πρόσφατα στη Νότια Κορέα. Η Νότια Κορέα δεν αντιτάχθηκε στην υιοθέτηση της σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου της Ιαπωνίας για τη θαλάσσια αυτοάμυνα της Ιαπωνίας το 1952, ούτε στην είσοδο στα λιμάνια της Νότιας Κορέας Ιαπωνικών πολεμικών πλοίων, που είχαν υψώσει τη σημαία σε ένα πολεμικό πλοίο το 1998 και επιθεωρήσεις του πολεμικού ναυτικού το 2008 διεξάχθηκαν στη Νότια Κορέα. Οι εκστρατείες της Νότιας Κορέας εναντίον της σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου ξεκίνησαν με σοβαρότητα το 2011, όταν ο ποδοσφαιριστής της Νότιας Κορέας Κι Σουνγκ-γιουένγκ κατηγορήθηκε ότι έκανε ρατσιστική χειρονομία, την οποία υπερασπίστηκε, ισχυριζόμενος ότι ήταν ενοχλημένος που είδε μια σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου στο γήπεδο. Το 2012, οι Νότιοι Κορεάτες, που αποδοκίμασαν τη σημαία άρχισαν να αναφέρονται γι' αυτή ως "σημαία εγκλήματος πολέμου". Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Καν Κιμούρα, το 2012, ακολουθώντας τις παρατηρήσεις του Κι Σουνγκ-γιουένγκ, οι Κορεάτες, που ζούσαν στη Νέα Υόρκη δημιούργησαν μια πολιτική ομάδα "Οι πολίτες ενάντια στον συμβολισμό εγκληματιών πολέμου" και ξεκίνησαν μια εκστρατεία, για να εξισώσουν τη σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου με τη ναζιστική σβάστικα και να την απαγορεύσουν. Το επόμενο έτος στο Κύπελλο Ανατολικής Ασίας του EAFF 2013, ένα πανό με ένα σύνθημα για ιστορικά ζητήματα με την Ιαπωνία εμφανίστηκε στην Κορεατική ομάδα, που επευφημούσε. Δεδομένου ότι αυτά τα γεγονότα αναφέρθηκαν συχνά στα κορεατικά μέσα ενημέρωσης, ένα διεθνές πολιτικό κίνημα μεταξύ Κορεατών να εξισώσει τη Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου με τη ναζιστική σβάστικα και να την απαγορεύσει εντατικοποιήθηκε. Η κοινοβουλευτική επιτροπή αθλητισμού της Νότιας Κορέας ζήτησε από τους διοργανωτές των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο να απαγορεύσουν τη Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου, με τον νομοθέτη της Νότιας Κορέας Αν Μιν-σουκ να δηλώνει ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν ειρηνικά με τη σημαία στο γήπεδο. Οι διοργανωτές αρνήθηκαν να απαγορεύσουν τη σημαία από τους χώρους εκδηλώσεων. Τον Σεπτέμβριο του 2019, η κινεζική πολιτική ένωση αξιώσεων αποζημίωσης από την Ιαπωνία έστειλε επιστολή στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) για την απαγόρευση της σημαίας. Σύμφωνα με το Associated Press, η ΔΟΕ επιβεβαίωσε την παραλαβή της επιστολής και είπε σε μια δήλωση "τα αθλητικά γήπεδα θα πρέπει να είναι απαλλαγμένα από πολιτικές διαδηλώσεις. Όταν προκύπτουν ανησυχίες κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών, τις εξετάζουμε κατά περίπτωση. " Το 2021, η Capcom αφαίρεσε τις εμφανίσεις της σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου από την εκ νέου κυκλοφορία του Street Fighter II. Η Capcom δεν παρείχε επίσημο λόγο για την αφαίρεση της σημαίας, αλλά είναι πιθανό ότι η σημαία αφαιρέθηκε σε μια προσπάθεια να μην προσβάλει κανένα τμήμα της κοινότητας Street Fighter. Η βασική θέση της ιαπωνικής κυβέρνησης σχετικά με τη σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου είναι ότι «ισχυρίζεται ότι η σημαία είναι μια έκφραση πολιτικών ισχυρισμών ή ένα σύμβολο του μιλιταρισμού είναι απολύτως ψευδείς». Η Sankei Shimbun, μια δεξιά Ιαπωνική εφημερίδα, επέκρινε τη στάση της Νότιας Κορέας απέναντι στη Σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου, αναφέροντας ότι ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είχαν αντιταχθεί στην Ιαπωνία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είχαν διαμαρτυρηθεί επίσημα κατά της Σημαίας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Η ίδια εφημερίδα ισχυρίστηκε ότι η ιστορία της σημαίας χρονολογείται πολύ μακρύτερα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι το εταιρικό λογότυπο του Ασάχι Σίμπουν, το οποίο επαινείται για τη ευσυνειδησία του στη Νότια Κορέα, χρησιμοποιεί επίσης τον σχέδιο του Ανατέλλοντος Ηλίου. Ο Ιαπωνικός Βηξιλογικός Σύνδεσμος δηλώνει ότι η σημαία σχεδιάστηκε για τον Ιαπωνικό στρατό στις αρχές της περιόδου Μεϊτζί, με διαφορετική εκδοχή, που υιοθετήθηκε από τις ναυτικές δυνάμεις, δηλώνοντας ότι "Οι σημαίες που χρησιμοποιούνται από τον στρατό είναι εγχώριες αποφάσεις", υποστηρίζοντας ότι «Η σημαία του Ανατέλλοντος Ηλίου υπήρχε πριν από την είσοδο της Ιαπωνίας στον πόλεμο και η φύση του ζητήματος είναι διαφορετική από εκείνη της σημαίας Σβάστικα, η οποία δημιουργήθηκε, για να συμβολίσει τις πολιτικές ιδεολογίες του ναζιστικού καθεστώτος. Ο πρώην πρωθυπουργός Σιγκέρου Γιοσίντα δήλωσε ότι "Δεν υπάρχει καμία χώρα στον κόσμο, που να μην γνωρίζει αυτήν τη σημαία. Η σημαία μπορεί να αναγνωριστεί ότι είναι της Ιαπωνίας σε οποιαδήποτε θάλασσα ", με τη σημαία να έχει υιοθετηθεί ως " αναγνωρίσιμη" ως ναυτική σημαία του JMSDF.