Οίκος των Μπερναντότ

Ο Οίκος των Μπερναντότ είναι ο τωρινός βασιλικός Οίκος της Σουηδίας (από το 1818) που μέλη του ήταν και βασιλείς της Νορβηγίας (το διάστημα 1818-1905). Ιδρύθηκε από τον Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ, Γάλλο στρατηγό του Ναπολέοντα Α', που υιοθετήθηκε από τον Κάρολο ΙΓ΄ Χόλσταϊν-Γκόττορπ βασιλιά της Σουηδίας. Ο Κάρολος ΙΓ΄ δεν είχε επιζώντες απογόνους, έτσι ο Ζαν-Μπατίστ τον διαδέχθηκε με το όνομα Κάρολος ΙΔ΄.

 Αποτέλεσμα του πολέμου της Σουηδίας (που περιελάμβανε τη Φινλανδία) με τη Ρωσία το 1808-09 ήταν να χάσει η πρώτη τη Φινλανδία στη Ρωσία. Η δυσαρέσκεια προς τον Γουσταύο Δ΄ Χόλσταϊν-Γκόττορπ οδήγησε σε πραξικόπημα, που καθαίρεσε τον Γουσταύο Δ΄ (που είχε απογόνους) και εξέλεξε τον θείο του Κάρολο ΙΓ' ως βασιλιά της Σουηδίας. Όμως αυτός ήταν ηλικιωμένος και χωρίς επιζώντα τέκνα, έτσι η Βουλή της Σουηδίας σκεπτόταν για τη διαδοχή. Το 1810 ο Ναπολέων Α' έλεγχε το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης μέσω υποτελών κρατών και η Βουλή αποφάσισε να κάνει κάποιον της εγκρίσεώς του, έτσι ο στρατάρχης Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ εξελέγη διάδοχος. Είχε γεννηθεί στο Πω των Γαλλικών Πυρηναίων και κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης είχε ανέλθει στο βαθμό του στρατηγού. Νυμφεύτηκε τη Ντεζιρέ Κλαρί, που η αδελφή της ήταν σύζυγος του Ιωσήφ Βοναπάρτης, αδελφού του Ναπολέοντα Α'. Ο αυτοκράτορας του απένειμε τον τίτλο του πρίγκιπα του Μοντεκόρβο. Όταν έγινε διάδοχος άλλαξε το όνομά του σε Κάρολος και ενήργησε ως αντιβασιλιάς για το υπόλοιπο της βασιλείας τού Καρόλου ΙΓ΄. Μάλιστα το 1813 συνασπίστηκε με τη Βρετανία εναντίον της Δανίας-Νορβηγίας, συμμάχων του Ναπολέοντα Α'. Ο πόλεμος έληξε με τη νίκη των πρώτων: στη συνθήκη του Κιέλου, παραχωρήθηκε η Νορβηγία στη Σουηδία. Η Νορβηγία αντιστάθηκε κηρύσσοντας ανεξαρτησία. Το σύντομο πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών έλυσε ο Μπερναντότ που συμφώνησε να μην είναι η Νορβηγία μια απλή επαρχία, αλλά ανεξάρτητο βασίλειο που θα μοιράζεται την εξωτερική πολιτική και το μονάρχη με τη Σουηδία (προσωπική ένωση). Έτσι ο Κάρολος ΙΓ' έγινε το 1814 και βασιλιάς της Νορβηγίας ως Κάρολος Β'. Τον διαδέχθηκε ο Μπερναντότ ως Κάρολος βασιλιάς της Σουηδίας (ως ΙΔ΄) και της Νορβηγίας (ως Γ΄). Η προσωπική αυτή ένωση διατηρήθηκε από τον Όσκαρ Α΄ και τον Κάρολο ΙΕ΄ / Δ΄, αλλά το 1905 επί Όσκαρ Β΄ η Νορβηγία εξέλεξε τον Χάακον Ζ΄ Γκλύξμπουργκ ως βασιλιά, εγγονό του Καρόλου ΙΕ΄ / Δ΄. Ο θυρεός των Μπερναντότ έχει αριστερά τον θυρεό των Βάζα και δεξιά τον θυρεό του πρίγκιπα του Μοντεκόρβο. Ο μεγάλος θυρεός της Σουηδίας, επάνω από την κεντρική ασπίδα, έχει μία μικρότερη, τον θυρεό των Μπερναντότ. Μέλη που έκαναν μη αποδεκτούς γάμους, έχουν για τους απογόνους τους τον τίτλο του πρίγκιπα του Μπερναντότ. Οι πέντε πρώτοι βασιλείς δεν ήταν απόγονοι προηγούμενων δυναστειών της Σουηδίας, αλλά το 1881 ο Γουσταύος Ε' νυμφεύτηκε τη Βικτωρία της Βάδης, δισεγγονή του Γουσταύου Δ΄ Χόλσταϊν-Γκόττορπ βασιλιά της Σουηδίας, και απόγονο του Καρόλου Θ' Βάζα βασιλιά της Σουηδίας. Έτσι οι επόμενοι βασιλείς Γουσταύος ΣΤ', Κάρολος ΣΤ' και η νυν διάδοχος είναι απόγονοι των Χόλσταϊν-Γκόττορπ και των Βάζα. Κάρολος ΙΔ΄ βασιλιάς της Σουηδίας και Γ΄ της Νορβηγίας (1818-1844) Όσκαρ Α΄ βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας (1844-1859), γιος του προηγουμένου Κάρολος ΙΕ΄ βασιλιάς της Σουηδίας και Δ΄ της Νορβηγίας (1859-1872), γιος του προηγουμένου Όσκαρ Β΄ βασιλιάς της Σουηδίας (1872-1907) και της Νορβηγίας (1872-1905), αδελφός του προηγουμένου Γουσταύος Ε΄ βασιλιάς της Σουηδίας (1907-1950), γιος του προηγουμένου. Γουσταύος ΣΤ΄ βασιλιάς της Σουηδίας (1950-1973), γιος του προηγουμένου Κάρολος ΙΣΤ΄ βασιλιάς της Σουηδίας (γενν. 1973), εγγονός του προηγουμένου. Εκπρόσωποι του οίκου των Μπερναρντότ Ätten Bernadotte: biografiska anteckningar, [Andra tillökade uppl.], Johannes Almén, C. & E. Gernandts förlag, Stockholm 1893, p. 1 (in French). geneanet.org http://gw.geneanet.org/eallain?lang=fr;pz=timothe;nz=billard;ocz=0;p=jean;n=bernadotte (in French). geneanet.org http://gw.geneanet.org/eallain?lang=fr;pz=timothe;nz=billard;ocz=0;p=jean;n=bernadotte;oc= "Bernadotte : un général de Napoléon devenu du Roi de Suède" (in French). ndf.fr. Bulletin du Musée Bernadotte volume 3-4, Pau 1958–1959, p. 57 "Le fabuleux destin de Jean-Baptiste Bernadotte : de Pau à Marseille" (in French). lefrancofil.com "Victoria de Suède sur les pas de son aïeul" (in French). larepubliquedespyrenees.fr "Photo du Château Louvie, à Jurançon - Côté Est" (in French). J. Callizo, photographe (1909) Bulletin du Musée Bernadotte charts on ancestry Jean-Marc Olivier, "Bernadotte Revisited, or The Complexity of a Long Reign (1810–1844)", in Nordic Historical Review, number 2, October 2006, pp. 127–137.