IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άνω Καρυές Άρτας

Οι Άνω Καρυές είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μηλιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη (έδρα του δήμου), της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Οι Άνω Καρυές είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας, στις νοτιοδυτικές κλιτύς του όρους Κοκκινόλακκος, αρκετά κοντά στα όρια με τον νομό Καρδίτσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας . Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μηλιανών του νομού ΆρταςΜε το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μηλιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Dead Winter Dead

Το Dead Winter Dead είναι το ένατο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records". Επανεκδόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2002 από την "SPV/Steamhammer" με τη ακουστική εκτέλεση των "All That I Bleed" και "Sleep" και στις 1 Ιουλίου 2011 από την "Ear Music" με τις ακουστικές εκτελέσεις του "Miles Away / Follow Me" και του "When The Crowds Are Gone". Ο δίσκος παρουσιάζει κοινό στιχουργικό περιεχόμενο σε μία ιστορία ενός αγοριού από τη Σερβία και ενός κοριτσιού από μουσουλμανική οικογένεια τα οποία ερωτεύονται κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας. Σε αυτό το άλμπουμ επέστρεψε ο Κρις Κάφερι στο συγκρότημα και μαζί με τον Αλ Πιτρέλλι ηχογράφησαν τις κιθάρες, ενώ τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζεφ Πλέιτ. Οι Savatage γνώρισαν επιτυχία με το τραγούδι "Christmas Eve (Sarajevo 12/24)" και συνέχισαν σε αυτό το είδος μουσικής σχηματίζοντας τους Trans-Siberian Orchestra, οι οποίοι επανηχογράφησαν το συγκεκριμένο κομμάτι για το πρώτο τους άλμπουμ.

 1. Overture (J.Oliva, O'Neill) - 1:50 2. Sarajevo (J.Oliva, O'Neill) - 2:31 3. This is the Time (1990) (J.Oliva, O'Neill) - 5:40 4. I Am (J.Oliva, O'Neill) - 4:32 5. Starlight (J.Oliva, O'Neill) - 5:38 6. Doesn't Matter Anyway (J.Oliva, O'Neill) - 3:47 7. This Isn't What We Meant (J.Oliva, O'Neill) - 4:12 8. Mozart and Madness (J.Oliva, O'Neill) - 5:01 9. Memory (J.Oliva, O'Neill) - 1:19 10. Dead Winter Dead (J.Oliva, O'Neill) - 4:18 11. One Child (J.Oliva, O'Neill) - 5:14 12. Christmas Eve (Sarajevo 12/24) (J.Oliva, O'Neill, Kinkel) - 3:24 13. Not What You See (J.Oliva, O'Neill) - 5:02 Dead Winter Dead (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 24 Οκτωβρίου 1995 Το "Dead Winter Dead" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ζακ Στίβενς - φωνητικά Κρις Κάφερι - κιθάρα Αλ Πιτρέλλι - κιθάρα Τζόνι Λι Μίντλτον - μπάσο Τζον Όλιβα - πλήκτρα, φωνητικά Τζεφ Πλέιτ - τύμπανα Review by Jim Gordon - The Official Savatage Homepage Dead Winter Dead - Savatage | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Savatage - Dead Winter Dead (album review ) | Sputnikmusic Savatage - Dead Winter Dead - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Savatage - Dead Winter Dead - Metal Storm
Ντόναλντ Τσανγκ

Ο Ντόναλντ Τσανγκ (Sir Donald Tsang Yam-Kuen, Zēng Yìnquán) ήταν ο Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ και πρώτος τη τάξει αξιωματούχος στο Χονγκ Κονγκ από το 2005 ως το 2012.

 Γεννήθηκε στο Χονγκ Κονγκ στις 7 Οκτωβρίου του 1944 και έχει το προσωνύμιο «Παπιγιόν-Τσανγκ», λόγω της προτίμησής του να φοράει παπιγιόν. Το 1964 εργάστηκε σε φαρμακευτική εταιρεία για μικρό χρονικό διάστημα. Σπούδασε , μεταξύ άλλων, και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δημόσιος λειτουργός από το 1967, ο Τσανγκ ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του Υπουργού Οικονομικών το 1995. Τότε έγινε ο πρώτος Κινέζος που κατέλαβε το αξίωμα αυτό, σε εποχή στην οποία το Χονγκ Κονγκ ήταν ακόμα βρετανική αποικία. Επαινέθηκε για τη σωστή διοίκησή του στα οικονομικά, τόσο ως Υπουργός Οικονομικών όσο και ως αρχηγός κυβερνήσεως.Ο Τσανγκ εξελέγη για πρώτη φορά το 2005 και μάλιστα ήταν ο μοναδικός υποψήφιος. Στις 21 Ιουνίου του 2005 επίσημα διορίστηκε αρχηγός κυβέρνησης από το Κρατικό Συμβούλιο για να ολοκληρώσει τη θητεία του Τουνκ Τσι Χουά, που έληγε το 2007. Στις 25 Μαρτίου του 2007 ο Τσανγκ επανεξελέγη στο αξίωμα του αρχηγού της κυβέρνησης (Chief Executive) για δεύτερη και τελευταία θητεία, από το 2007 ως το 2012. Είναι παντρεμένος με τη Λαίδη Σαλίνα Πάου Σιού Μέι και έχουν 2 γιους. Εναντίον του Τσανγκ απαγγέλθηκαν κατηγορίες για 2 αδικήματα κακοδιαχείρισης εν υπηρεσία στις 5 Οκτωβρίου 2015 από την Ανεξάρτητη Επιτροπή κατά της Διαφθοράς (ICAC). Επίσημη βιογραφία BBC News: Profile: Donald Tsang
Ο ανακατωσούρας

Ο ανακατωσούρας είναι μια ελληνική κωμική ταινία σε σκηνοθεσία του Γρηγόρη Γρηγορίου και σενάριο του Γιώργου Λαζαρίδη, σε παραγωγή της εταιρείας Αφοί Ρουσσόπουλοι-Γ. Λαζαρίδης-Δ. Σαρρής-Κ. Ψαρράς.

 Ο Θωμάς Καρατουλπάνης (Ντίνος Ηλιόπουλος) είναι ένας αγαθός υπάλληλος σε περίπτερο αυτοκινήτων στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Λόγω του πράου, μικροαστικού χαρακτήρα του τον επικρίνουν συνεχώς η πεθερά του (Μαρίκα Κρεββατά), ο θείος του (Νίκος Σταυρίδης) και το αφεντικό του (Περικλής Χριστοφορίδης). Η μόνη που τον υποστηρίζει είναι η γυναίκα του (Γκέλυ Μαυροπούλου). Όμως, η εμφάνιση στη δουλειά του αλλά κυρίως στη ζωή της οικογένειάς του του Ηρακλή, ενός σωσία με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα που αγοράζει πανάκριβα δώρα στο όνομα του Καρατουλπάνη, προκαλεί αναστάτωση. Ο θείος του Θωμά προσλαμβάνει τον ιδιωτικό ντέντεκτιβ Αστραπομμάτη, για να διαλευκάνει το μυστήριο του σωσία. Ο Θωμάς ασχολείται ερασιτεχνικά με τη σύνθεση τραγουδιών και θέτει υποψιφιότητα στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Εκεί όμως παρουσιάζεται αντί αυτού ο σωσίας του, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Η οικογένεια αρχίζει πάλι να τον επικρίνει και τότε είναι που θα αποκαλυφθεί η ταυτοπροσωπεία του σωσία με τον Θωμά, ο οποίος έχει στήσει όλο αυτό το κόλπο για να αποδείξει σε όλους την αξία του. Ντίνος Ηλιόπουλος - Θωμάς Καρατουλπάνης Γκέλυ Μαυροπούλου - Λίλα Καρατουλπάνη Νίκος Σταυρίδης - Λάζαρος Κούλης Στολίγκας - ντέντεκτιβ Αστραπομμάτης Μαρίκα Κρεββατά - Θεώνη Καρατουλπάνη, μητέρα Λίλας Περικλής Χριστοφορίδης - Μελισόβας, διευθυντής αντιπροσωπείας Βαγγέλης Πλοιός- ανθοπώλης Δήμητρα Ζέζα - δεσποινίς Παπαχατζή Σάκης Τσολακάκης - ταξιτζής Τούλα Διακοπούλου - οικιακή βοηθός Μανώλης Παπαγιαννάκης - σερβιτόρος Γιώργος Πάλλης Άλκης Στέας - παρουσιαστής φεστιβάλ τραγουδιού Βιβή Μαρκουτσά - υπάλληλος αντιπροσωπείας Γιώργος Γαβριηλίδης - γενικός Άντζελα Ζήλεια - διαγωνιζόμενη τραγουδίστρια Ο εναλλακτικός τίτλος της ταινίας ήταν Και ο Θεός έπλασε τους αγαθούς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1967-1968 κόβοντας συνολικά 199.238 εισιτήρια. Κατατάχθηκε 34η ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Στην ταινία τραγουδούν η Άντζελα Ζήλεια, οι αδελφές Θεοχάρη και το συγκρότημα Greeks. Η Ζήλεια συμμετείχε πράγματι στον διαγωνισμό τραγουδιού με την επιτυχία "Καλώς όρισες, έρωτα" κερδίζοντας τελικά το πρώτο βραβείο. Στις ενσωματωμένες εμβόλιμες σκηνές από το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, κάμεο εμφανίσεις στην ταινία κάνουν οι Γιώργος Φούντας, Αλέκα Κατσέλη, Νόρα Κατσέλη, Κώστας Παπαχρήστος, Χριστόφορος Νέζερ, ο Γιάννης Γκιωνάκης, ο Αλέκος Σακελλάριος και ο Γιώργος Μουζάκης. Γρηγόρης Γρηγορίου, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1996, σελ.145-146 Ο ανακατωσούρας στην IMDb.
Forbidden (άλμπουμ)

Forbidden είναι ο τίτλος του 18ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1994 και στις αρχές της επόμενης χρονιάς και κυκλοφόρησε στις 8 Ιουνίου του 1995.

 Το "Forbidden" είναι το τελευταίο στούντιο άλμπουμ το οποίο κυκλοφόρησαν οι Black Sabbath μέχρι το 2013, όταν το διαδέχθηκε το "13". Αυτός ήταν ο δίσκος για τον οποίο επανενώθηκε η σύνθεση του συγκροτήματος η οποία είχε κυκλοφορήσει το "TYR", το 1990. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ έλαβε ιδιαίτερα μέτριες ως αρνητικές κριτικές, με το "AllMusic" να του δίνει 1,5 στα 5 αστέρια και το "metal.de" να το βαθμολογεί με μέσο όρο 6 / 10. Τα μέλη του συγκροτήματος έχουν εκφράσει θετικές και αρνητικές απόψεις για το δίσκο, με τον τραγουδιστή Τόνι Μάρτιν να αναφέρει ότι "ο δίσκος δεν είναι κακός αλλά άλλοι παράγοντες όπως οι φήμες για επανένωση της αρχικής σύνθεσης του συγκροτήματος και οι πιέσεις της δισκογραφικής εταιρείας δημιούργησαν μία "άρρωστη" ατμόσφαιρα". Ο κιθαρίστας και μοναδικό ιδρυτικό μέλος των Black Sabbath ο οποίος συμμετείχε στο δίσκο, Τόνι Αϊόμι, έχει δηλώσει ότι "δεν ήταν χαρούμενος με το "Forbidden" και ιδιαίτερα με την παραγωγή του Έρνι Σι, αλλά και το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να συμμετέχουν στη σύνθεση των τραγουδιών όλα τα μέλη του σχήματος λόγω άλλων υποχρεώσεων τους. Στο κομμάτι "The Illusion of Power" συμμετείχε ο τραγουδιστής της ραπ μουσικής, Ice-T. Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ξεκινώντας από τις 29 Ιουνίου 1995 και καταλήγοντας στις 3 Αυγούστου, για να συνεχίσουν στα τέλη του μήνα στην Ευρώπη ξεκινώντας από τη Γαλλία στις 22 Αυγούστου. Στη συνέχεια μετέβησαν στη Μάλτα, τη Γερμανία, την Τσεχία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, την Ιταλία και αρκετές ακόμη ευρωπαϊκές χώρες για να ολοκληρώσουν αυτό το κομμάτι της περιοδείας μετά από δυόμισι μήνες, στο Παρίσι. Η μεγάλη αυτή περιοδεία έκλεισε με τρεις συναυλίες στην Ιαπωνία και μία στην Κορέα, στα μέσα Νοεμβρίου του 1995. 1. The Illusion of Power (Martin, Ice-T) - 4:51 2. Get a Grip (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:58 3. Can't Get Close Enough (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:27 4. Shaking off the Chains (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:02 5. I Won't Cry for You (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 4:47 6. Guilty as Hell (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:27 7. Sick and Tired (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:29 8. Rusty Angels (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 5:00 9. Forbidden (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 3:47 10. Kiss of Death (Iommi, Martin, Murray, Powell, Nicholls) - 6:06 Forbidden (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 8 Ιουνίου 1995 Το Forbidden ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τόνι Μάρτιν - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Νιλ Μάρεϊ - μπάσο Κόζι Πάουελ - τύμπανα Τζεφ Νίκολς - πλήκτρα Forbidden - Black Sabbath | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Black Sabbath Forbidden (Album)- Spirit of Metal Webzine (en) Black Sabbath - Forbidden - Encyclopaedia Metallum - The Metal Archives Αρχείο συναυλιών των Black Sabbath Black Sabbath - Forbidden Review • metal.de
Μαρία Αντωνία της Βαυαρίας

H Μαρία Αντωνία (γερμ. Maria Antonia von Bayern von Wittelsbach, 18 Ιουλίου 1724 - 23 Απριλίου 1780) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Σαξονίας.

 Η Μαρία Αμαλία Βαλπουργία Συμφορούσα ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Ζ΄, Εκλέκτορα της Βαυαρίας, Βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας, και της Μαρίας Αμαλίας, κόρης του Ιωσήφ Α΄ των Αψβούργων. Παντρεύτηκε το 1747 τον Φρειδερίκο Χριστιανό της Σαξονίας και είχε τέκνα: θνησιγενής γιος (1748). Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ (1750-1827), Εκλέκτορας, μετέπειτα Βασιλιάς, της Σαξονίας. Κάρολος Μαξιμιλιανός Μαρία (1752-1781). Ιωσήφ (1754-1763). Αντώνιος (1755-1836), Βασιλιάς της Σαξονίας. Μαρία Αμαλία (1757-1831), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Αύγουστο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Μαξιμιλιανός (1759-1838), Διάδοχος της Σαξονίας. Μαρία Άννα (1761-1820). θνησιγενής γιος (1762). Walpurgis, Maria Antonia: Talestri, regina delle Amazzoni: drama per music, de E.T.P.A. Leipzig: G. G. I. Breitkopf, 1765. Antonio Eximeno y Pujades: Dell' origine e delle regole della musica, colla storia del suo progresso, decadenza, e rinnovazione. Rome, 1774. Heinrich Theodor Flathe: Maria Antonia von Bayern. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, S. 371–374.
Λάιλα Τρέτικοφ

Η Λάιλα Τρέτικοφ (αγγλικά: Lila Tretikov‎) ή Λιάλια Τρετγιακόβα (γεννημένη ως Ольга (Ляля) Алексеевна Третьякова -στα ρωσ.) ήταν η εκτελεστική διευθυντής του ιδρύματος Wikimedia από το 2014 έως το 2016. Έχει επίσης υπάρξει επικεφαλής πληροφορικής και αντιπρόεδρος μηχανικής λογισμικού στην εταιρεία SugarCRM, έως ότου αποχώρησε για να αντικαταστήσει την Σου Γκάρντερ στο ίδρυμα Wikimedia το 2014. Ανακοίνωσε την παραίτηση της από εκτελεστική διευθυντής του ιδρύματος Wikimedia τον Φεβρουάριο του 2016 μετά από ισχυρή κριτική που δέχτηκε από μέρος της κοινότητας.

 Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1978 στη Μόσχα,με τον πατέρα της να είναι μαθηματικός και η μητέρα της κινηματογραφίστρια. Μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη στην ηλικία των 16 ετών όπου και έμαθε αγγλικά ενώ εργαζόταν ως σερβιτόρα. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, από όπου και αποχώρησε πριν ολοκληρώσει τις σπουδές της. Η εξειδίκευση της ήταν στην επιστήμη υπολογιστών και τέχνη, καθώς και έκανε έρευνες στην τεχνητή νοημοσύνη σχετικά με την εκμάθηση δεδομένων. Το 1999 άρχισε να εργάζεται ως προγραμματίστρια στην εταιρεία Sun Microsystems, στο τμήμα Sun-Netscape Alliance όπου και εργάστηκε στο έργο για τον διακομιστή Java. Κατόπιν ίδρυσε την εταιρεία GrokDigital η οποία είχε ως αντικείμενο την προώθηση και διαφήμισης τεχνολογιών, και μετέπειτα έγινε η επικεφαλής πληροφορικής και αντιπρόεδρος μηχανικής λογισμικού στην εταιρεία SugarCRM. Διορίστηκε εκτελεστική διευθύντρια του ιδρύματος Wikimedia τον Μάιο του 2014 αντικαθιστώντας την Σου Γκάρντνερ, και ανέλαβε τα καθήκοντα της την 1η Ιουνίου του 2014. Το ίδρυμα δέχτηκε κριτική από μέρος της κοινότητας της Βικιπαίδειας καθώς η Τρέτικοφ είχε μόλις μια επεξεργασία στην εγκυκλοπαίδεια πριν τον διορισμό της.Ανακοίνωσε την παράιτηση της στα τέλη Φεβρουαρίου 2016, με την αποχώρηση της να τίθεται σε ισχύ στα τέλη Μαρτίου του 2016 από τη θέση αυτή, λόγω ισχυρής κριτικής που δέχτηκε από την κοινότητα σχετικά με την μη κοινοποίηση από το ίδρυμα Wikimedia προς την κοινότητα της έρευνας, χρηματοδότησης και υλοποίησης ενός μεγάλου νέου εγχειρήματος του οργανισμού Wikimedia με τον τίτλο Knowledge Engine. Το 2012, της απονεμήθηκε το χάλκινο επιχειρηματικό βραβείο Στήβι στην κατηγορία για την Γυναίκα Διευθυντικό Στέλεχος της Χρονιάς για μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις στη βιομηχανία της πληροφορικής.Έχει επίσης κατοχυρώσει μαζί με συνεργάτες της διάφορα διπλώματα ευρεσιτεχνίας σχετικά με την ευφυή χαρτογράφηση δεδομένων και τις δυναμικές εφαρμογές γλωσσών,ενώ είναι μέλος των διευθυντικών συμβουλίων της εταιρείας OpenEd και Rackspace και σύμβουλος στο διευθυντικό συμβούλιο της Zamurai Corporation. User:LilaTretikov, η σελίδα χρήστη στο Meta-Wiki (Αγγλικά) Lila Tretikov talking about Sugar CRM (Αγγλικά) Lila Tretikov Discusses NSA Lawsuit, Future of Wikipedia
Ματθίλδη της Φλάνδρας

Η Ματθίλδη της Φλάνδρας (Matilda of Flanders, 1031 – 2 Νοεμβρίου 1083) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας, ως σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας. Ήταν κόρη του κόμη της Φλάνδρας Βαλδουίνου Ε΄ και της Αδέλας, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.

 Η πράξη του γάμου της με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή φαίνεται επεισοδιακή. Ο Γουλιέλμος έστειλε σαν δούκας της Νορμανδίας έναν απεσταλμένο στον πατέρα της, προκειμένου να ζητήσει το χέρι της κόρης του, όμως αυτή λόγω της υψηλής της καταγωγής, αφού πρόγονος της ήταν ο Άγγλος βασιλιάς Αλφρέδος ο Μέγας, δεν ήθελε να παντρευτεί έναν νόθο δούκα. Διάφορες αμφιλεγόμενες φήμες διαφορετικού περιεχομένου λένε ότι ο Γουλιέλμος ήρθε στην Φλάνδρα και την απήγαγε με την βία. Τελικά παντρεύτηκαν το 1053. Υπάρχουν φήμες ότι ήταν ερωτευμένη με τον Άγγλο απεσταλμένο στην Φλάνδρα ονομαζόμενο Μπρίχτρικ, αλλά αργότερα η αγάπη παρήκμασε τόσο, που όταν έγινε βασίλισσα της Αγγλίας ασκώντας πραγματική εξουσία δήμευσε τα εδάφη του και τον έκλεισε στην φυλακή, όπου και πέθανε. Όταν ο Γουλιέλμος προετοιμάστηκε να επιτεθεί στην Αγγλία, η Ματθίλδη εξόπλισε ένα πλοίο, την Μόρα, με δικά της χρήματα και το δώρισε στον σύζυγό της. Είχε και αυτή συνεχώς συμμετοχή στην δημιουργία της ταπισερί της Μπαγιέ, που απεικόνιζε τα γεγονότα της κατάκτησης της Αγγλίας από τους Νορμανδούς με πρωταγωνιστή τον σύζυγό της. Η δημιουργία της βασικά είχε ανατεθεί στον Όντο, επίσκοπο του Μπαγιώ, ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμου με την βοήθεια των Σαξόνων στο Κεντ. Η Ματθίλδη παρά τον επεισοδιακό γάμο της στάθηκε πολύ πιστή απέναντι στον σύζυγό της, κάνοντας μαζί του 11 παιδιά. Η μοναδική φορά που αντιπαρατάχθηκε στον σύζυγό της ήταν όταν υποστήριξε φανερά τον μεγαλύτερο γιο της, Ροβέρτο, στην επανάσταση κατά του πατέρα του, όμως αργότερα με δική της πρωτοβουλία συμφιλιώθηκαν. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής παραφρόνησε μετά τον θάνατό της και έγινε πολύ σκληρός και τυραννικός τα τελευταία του χρόνια.
Λίμνη Κίβου

Η λίμνη Κίβου αποτελεί μια από τις Μεγάλες Λίμνες της Αφρικής και βρίσκεται στα σύνορα της Ρουάντας με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Βρίσκεται στο Albertine Rift, το δυτικό κλάδο του Ρήγματος Ανατολικής Αφρικής. Από τη λίμνη Κίβου πηγάζει ο ποταμός Ruzizi, ο οποίος ρέει προς τα νότια στη λίμνη Τανγκανίκα.

 Η λίμνη Κίβου έχει μήκος περίπου 90 χλμ. και πλάτος 50 χλμ. Το ακανόνιστο σχήμα της καθιστά δύσκολη την ακριβή μέτρηση της επιφάνειάς της. Εκτιμάται ότι καλύπτει συνολική έκταση περίπου 2.700 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται σε ύψος 1.460 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη έχει μέγιστο βάθος 475 μ. και μέσο βάθος 220 μ., καθιστώντας την την 18η βαθύτερη λίμνη του κόσμου με το μέγιστο βάθος και την ένατη βαθύτερη από το μέσο βάθος. Περίπου 1.370 τ.χλμ. ή 58% των υδάτων της λίμνης βρίσκονται εντός των συνόρων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lake Kivu στο Wikimedia Commons
Θάλεια (μυθολογία)

Κατά την Ελληνική Μυθολογία, η Θάλεια ήταν μία από τις τρεις Χάριτες, κόρες του θεού Δία και της Ωκεανίδας Ευρυνόμης. Η Θάλεια αναφέρεται από τον Ησίοδο στη Θεογονία του.

 Σύμφωνα με μία παράδοση, η Ευφροσύνη ήταν θυγατέρα της Νύκτας και του Ερέβου. Ήταν η θεότητα των εορταστικών εκδηλώσεων και της ανθοφορίας. Ν. Ρούσσος, "Οι δώδεκα Θεοί" στο: επιμ. Ι. Κακριδή, Ελληνική Μυθολογία, τόμ. 2ος, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1986 Χάριτες Η Θάλεια έδωσε το όνομά της στον αστεροειδή 23 Θάλεια (23 Thalia), που ανακαλύφθηκε το 1852.
Τάλμποτ Κεφαλληνός

Ο Τάλμποτ Κεφαλινός (και Κεφαλληνός/Κεφαληνός, 1918 - 15 Νοεμβρίου 1988), γνωστός και ως Μπούμπης, ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος, ποιητής και πολιτικός (βουλευτής και δήμαρχος) από τη Ζάκυνθο. Έγραψε στίχους για πολλά τραγούδια, όπως το "Σε καρτερούσα", σε σύνθεση του Δημήτρη Λάγιου.

 Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1918. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εξέδωσε την εφημερίδα "Αλήθεια", όπου αρθρογραφούσε. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου με την Ένωση Κέντρου το 1963 και το 1964. Στη διάρκεια της χούντας υπέστη διώξεις και συνελήφθη, ενώ εκτοπίστηκε στη Φολέγανδρο. Το 1974 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, έχοντας προσκληθεί μαζί με άλλους 149 για να υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος αλλά αργότερα διεγράφη, επειδή πρότεινε τη συνεργασία του κόμματος με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Στις δημοτικές εκλογές του 1978 εξελέγη δήμαρχος Ζακυνθίων με ποσοστό 60,5% στον δεύτερο γύρο, επικρατώντας του δεξιού Ιθακήσιου (39,42%). Επανεξελέγη το 1982 και παρέμεινε δήμαρχος ως την παραίτησή του το 1986, για λόγους υγείας.Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 70 ετών στις 15 Νοεμβρίου 1988 και η κηδεία του έγινε στη Ζάκυνθο (κατά την επιθυμία του) την επομένη. Άκης Λαδικός, "Η βίβλος των δημοτικών εκλογών της Ζακύνθου", εκδοτικός οίκος Α.Α. Λιβάνη, 1998. ISBN 960-236-962-0, ISBN-13 978-960-236-962-3. Φωτογραφία το 1964
Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου

Το Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου (ΙΕΛ) είναι ελληνικό μη κερδοσκοπικό ινστιτούτο, που αποτελεί μέρος του Ερευνητικού Κέντρου Καινοτομίας στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας, των Επικοινωνιών και της Γνώσης «Αθηνά». Το ινστιτούτο ιδρύθηκε το 1991 με έδρα την Αθήνα ως ανεξάρτητο Ινστιτούτο και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Παράρτημα του ινστιτούτου λειτουργεί στα Κιμμέρια της Ξάνθης.

 Βασικός στόχος του ΙΕΛ είναι να συμβάλει στην ανάπτυξη του τομέα της γλωσσικής τεχνολογίας στην Ελλάδα μέσα από τη συνεργασία επιστημόνων υψηλής εξειδίκευσης που ασχολούνται με μια ευρεία γκάμα γνωστικών αντικειμένων όπως είναι η υπολογιστική γλωσσολογία, η πληροφορική, η μηχανική μάθηση, η επεξεργασία σημάτων, η ψυχογλωσσολογία, η γνωσιακή επιστήμη και η στατιστική. Στο παραπάνω πλαίσιο, το ΙΕΛ δραστηριοποιείται στην έρευνα πάνω στους παρακάτω κύριους ερευνητικούς άξονες: Επεξεργασία φυσικής γλώσσας Τεχνολογία φωνής και μουσικής Τεχνολογικά υποβοηθούμενη γλωσσική εκμάθηση Επεξεργασία πολύγλωσσου περιεχομένου Επεξεργασία ενσώματης γλώσσας Τεχνολογίες νοηματικής γλώσσας Επεξεργασία πολυμέσων Γλωσσική ανάπτυξη και αξιολόγηση Ψηφιακές πολιτιστικές συλλογέςΤο ΙΕΛ είναι οργανισμός πιστοποιημένος κατά ISO 9001:2000 στη διαχείριση έργων, στην ανάπτυξη λογισμικού και στην ανάπτυξη εκπαιδευτικών εφαρμογών. Κατάλογος ερευνητικών κέντρων στην Ελλάδα Επίσημος ιστότοπος Προφίλ στο Twitter Προφίλ στο LinkedIn
Χοληφόρο δέντρο

Το χοληφόρο δέντρο, ή δίκτυο των χοληφόρων, είναι το δίκτυο των χοληφόρων αγγείων μέσα στο οποίο ρέει η χολή. Από άποψη εμβρυολογίας, προέρχεται από το αρχέγονο έντερο και σχηματίζεται μαζί με το ήπαρ. Το χοληφόρο δέντρο αποτελείται από τα ενδοηπατικά και τα εξωηπατικά χοληφόρα.

 Τα ενδοηπατικά χοληφόρα είναι αγγεία που βρίσκονται μέσα στο ήπαρ. Λαμβάνουν τη νεοπαραγόμενη χολή και την αποδίδουν στο εξωηπατικό δίκτυο. Τα εξωηπατικά χοληφόρα αποτελούνται από το δεξιό και αριστερό ηπατικό πόρο, τον κοινό ηπατικό, το χοληδόχο πόρο και τη χοληδόχο κύστη. Ο δεξιός και ο αριστερός ηπατικός πόρος, μήκους 1-4 εκατοστά, συλλέγουν τη χολή από το ενδοηπατικό δίκτυο και συνενούνται στις πύλες του ήπατος για να σχηματίσουν τον κοινό ηπατικό πόρο, ο οποίος έχει μήκος 3-4 εκατοστά και συνεχίζει την πορεία του προς τα κάτω μέχρις ότου ενωθεί με τον κυστικό πόρο. Ο χοληδόχος πόρος αποτελεί τη συνέχεια του κοινού ηπατικού προς τα κάτω και έχει μήκος που ποικίλλει γύρω από ένα μέσο όρο 8 εκατοστών και εύρος 8 χιλιοστά. Έχει συνήθως δύο μοίρες: η ελεύθερη μοίρα του ακολουθώντας πορεία που έρχεται σε σχέση με το δωδεκαδάκτυλο και το πάγκρεας, ενώνεται με τον παγκρεατικό πόρο και εκβάλλει στο δωδεκαδάκτυλο. Στο σημείο εκβολής περιβάλλεται από τον σφιγκτήρα του Oddi και σχηματίζει μια θηλή, το φύμα του Vater. Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος. Ενώνεται με τον κοινό ηπατικό πόρο, δια του κυστικού πόρου. Παπαδημητρίου, «Σύγχρονη γενική χειρουργική», εκδόσεις Μ. Παρισιάνου. Snell R., «Κλινική ανατομική», ιατρικές εκδόσεις Λίτσας.
ΚΦ Ρέους Ντεπορτίου

Η ΚΦ Ρέους Ντεπορτίου (Club de Futbol Reus Deportiu, S.A.D.) είναι Ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ρέους, στην αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας. Ιδρύθηκε το 1909 και παίζει τους εντός έδρας αγώνες τις στο Estadi Municipal, χωρητικότητας 4.700 θέσεων.

 Η Ρέους Ντεπορτίου ιδρύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1909, μετά τη διάλυση της Reus Sport Club. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1917, ο σύλλογος συγχωνεύθηκε με την Club Velocipedista και την SC Olímpia, δημιουργώντας τον πολυ-αθλητικό σύλλογο, ΚΦ Ρέους Ντεπορτίου. Το 1951, η Ρέους Ντεπορτίου αναδιαρθρώθηκε σε δύο ανεξάρτητες οντότητες: την ΚΦ Ρέους Ντεπορτίου, αποκλειστικά αφιερωμένη στο ποδόσφαιρο και την Ρέους Ντεπορτίου, υποστηρίζοντας τα άλλα αθλήματα, με το roller hockey είναι το πιο γνωστό. Μετά από αρκετά χρόνια αγωνιζόμενη στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, η Ρέους προκρίθηκε το 2015 στα πλέι οφ ανόδου για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ηττήθηκε στο δεύτερο γύρο από τη Ράθινγκ ντε Φερόλ. Το 2015, ο σύλλογος έφτασε στον γύρο των 32 του Κυπέλλου Ισπανίας 2015-16, όπου ηττήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Εκείνη την εποχή, ο σύλλογος προκρίθηκε και στα πλέι οφ ανόδου, αυτή τη φορά ως πρωταθλήτρια του 3ου Ομίλου της Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Στον πρώτο αγώνα, η Ρέους νίκησε τη Ράθινγκ Σανταντέρ εκτός έδρας με 3-0 και κέρδισε την πρώτη της άνοδο στη Σεγούντα Ντιβισιόν μετά από τη νίκη με 1-0 στον επαναληπτικό αγώνα, που διεξήχθη στις 29 Μαΐου 2016.Στις 18 Ιανουαρίου 2019, η LFP ανέστειλε τα δικαιώματα της Ρέους να συνεχίσει να αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν και δέκα ημέρες αργότερα, ο σύλλογος αποκλείστηκε από τη διοργάνωση για τρία χρόνια, συν ένα πρόστιμο 250.000 ευρώ, λόγω μη καταβολής των μισθών των παικτών. Επίσημος ιστότοπος (Καταλανικά) Προφίλ ομάδας Futbolme (Ισπανικά) Reus24, ανεπίσημος ιστότοπος (Καταλανικά)
One More Chance (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)

Το One More Chance είναι τραγούδι του Ρ. Κέλλι για τον Μάικλ Τζάκσον και χρησιμοποιήθηκε στο Number Ones. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2003, φθάνοντας στη 83η θέση στο Billboard Hot 100, στη 5η θέση στο UK Singles Chart και στη 1η θέση στη Βενεζουέλα, στη Μολδαβία και στη Τουρκία.

 Ο Τζάκσον είχε ήδη ηχογραφήσει δύο κομμάτια με το ίδιο όνομα πριν το 2003. Το πρώτο ήταν το One More Chance με τους Τζάκσον 5 στο ABC και το δεύτερο με τους The Jacksons στο Victory. Το δεύτερο κομμάτι γράφτηκε από τον Ράντι Τζάκσον. Η Τζάνετ Τζάκσον κυκλοφόρησε μια νέα εκδοχή του κομματιού στο Victory στο single της If, ως B-side. Το One More Chance ήταν το τελευταίο original single στη ζωή του Τζάκσον. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στις εκδόσεις του άλμπουμ King of Pop στην Αυστραλία, στη Γαλλία, στη Σουηδία και στην Ινδονησία και στην έκδοση του άλμπουμ The Ultimate Collection στην Ιαπωνία. Το ράντσο Νέβερλαντ δέχθηκε επιδρομή από το Γραφείο του Σερίφη της Σάντα Μπάρμπαρα, καθώς υπήρξαν κατηγορίες για σεξουαλική ενόχληση παιδιών κατά του τραγουδιστή, με αποτέλεσμα τη δίκη του 2005, με απόφαση την αθωότητα του Τζάκσον. Ο Τζάκσον γύριζε το βίντεο τη νύχτα, στις 17 Νοεμβρίου 2003, αλλά ακολούθησε η επιδρομή, και η παραγωγή σταμάτησε. Το single κατάφερε να προωθηθεί με ένα βίντεο με πλάνα της καριέρας του Τζάκσον.Στις 13 Οκτωβρίου 2010, η επίσημη ιστοσελίδα του Μάικλ Τζάκσον ανακοίνωσε ότι το βίντεο θα κυκλοφορήσει στο deluxe DVD box set Michael Jackson's Vision στις 22 Νοεμβρίου 2010.. Ένα πρόχειρο δίλεπτο βίντεο διέρρευσε online στις 15 Νοεμβρίου 2010. Στις 19 Νοεμβρίου 2010, ολόκληρο το βίντεο εμφανίστηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Τζάκσον. Το βίντεο αποτελεί το τελευταίο μουσικό βίντεο του Τζάκσον, και το πρώτο με νέο υλικό που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του Τζάκσον. Στο βίντεο, ο Τζάκσον εκτελεί το τραγούδι σε μια σκηνή ενός νυχτερινού κέντρου διασκέδασης. Τα closeups του Τζάκσον δεν γυρίστηκαν εξαιτίας της επιδρομής, έτσι τα περισσότερα από τα πλάνα έχουν τον Τζάκσον να έχει το κεφάλι του στραμμένο στο ακροατήριο, που προστίθεται στις επιπτώσεις των επιδόσεων του Τζάκσον στη θέση του ακροατηρίου. United States Single (Rare)1. One More Chance (Album Version) 2. One More Chance (R. Kelly Remix) 3. One More Chance (Ron G Club Remix) 4. One More Chance (Paul Oakenfold Urban Mix) 5. One More Change (Paul Oakenfold Mix) 6. One More Chance (Night & Day R&B Mix) 7. One More Chance (Metro Remix) 8. One More Chance (Ford Remix) 9. One More Chance (Slang Electro Mix) 10. One More Chance (Instrumental) Ρ. Κέλλι: Στιχουργός Ρ. Κέλλι και Μάικλ Τζάκσον: Παραγωγός Μάικλ Τζάκσον: Lead και background φωνητικά Μπραντ Μπάξερ και Τζων Νέττλεσμπι: Ηχογράφηση φωνητικών Serban: Mixed Τζων Νέττλεσμπι: Digital editing Μάικλ Τζάκσον: String arrangement Ντόνι Λιλ: Κιθάρα Τζων Χανς: Additional Pro-Tools Τιμ Ρόμπερτς: Βοηθός μηχανικός Μπέρνι Γκράντμαν: Mastered
Hearts on Parade

Το "Hearts on Parade" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των American Hi-Fi. Κυκλοφόρησε στις 12 Απριλίου του 2005. Έφτασε μέχρι το #129 του Billboard 200. Το άλμπουμ ήταν υποψήφιο για άλμπουμ της χρονιάς στα Boston Music Awards 2005.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Stacy Jones Stacy Jones - φωνή, κιθάρα Jamie Arentzen - κιθάρα, φωνητικά Drew Parsons - μπάσο, φωνητικά Jason Sutter - ντραμς Jade Loop - εξώφυλλο Miki Araki - καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο Lyle Owerko - δημιουργικός διευθυντής, φωτογραφία Pete White - σχέδιο George Marino - mastering American Hi-Fi, Butch Walker - παραγωγή Paul David Hager - ηχολήπτης, μίξινγκ Ian Blanch, Kevin Szymanski - βοηθοί μηχανικοί
Άσπα Καλαμπάκου

Η Ασπασία (Άσπα) Καλαμπάκου (Αθήνα, 8 Δεκεμβρίου 1993), είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 178 εκατοστά, αγωνίζεται ως Σούτινγκ γκαρντ στην ομάδα του Π.Α.Σ. Γιάννινα.

 Αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού για τέσσερεις σεζόν, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος τη σεζόν 2020-21.Στις 9 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Π.Α.Σ Γιάννινα. Είναι κόρη των επίσης παλαίμαχων αθλητών καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού, Λίλας Χατζηορίδου και Ντίνου Καλαμπάκου. Ο παππούς της Στάθης Καλαμπάκος, ήταν επίσης αθλητής στο τμήμα στίβου του Παναθηναϊκού. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2021 Άσπα Καλαμπάκου, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Φερδινάνδος Φρειδερίκος Αύγουστος της Βυρτεμβέργης

Ο Φερδινάνδος-Φρειδερίκος-Αύγουστος, γερμ. Ferdinand-Friedrich-Augustus (22 Οκτωβρίου 1763 - 20 Ιανουαρίου 1834) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έγινε στρατηγός του Αυστριακού στρατού την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα Α΄.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Γεννήθηκε στο Τρέπτοβ επί του Ρήγα (νυν Τσεμπγιάτουφ Πολωνίας)· εισήλθε στον Αυστριακό στρατό ως υπολοχαγός το 1781 και το 1881 είχε προαχθεί σε υποστράτηγο. Συμμετείχε στη μάχη του Βελιγραδίου στον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο (1788-91). Κατά τον Α΄ Συνασπισμό (1792-97) εναντίον του Ναπολέοντα οδήγησε το στράτευμά του στο Νέερβινντεν και έλαβε μέρος στην επιτυχή πολιορκία του Κονντέ το 1793. Το 1796 έγινε υπο-στρατάρχης, αλλά μετά την ήττα του στο Άλτενκιρχεν από τους Γάλλους, ο Κάρολος των Αψβούργων-Λωρραίνης δούκας του Τέσεν τον έπαυσε από τη διοίκηση. Προήχθη σε αντι-στρατάρχη το 1805 για διοίκηση στο εσωτερικό μόνο. Ήταν ιδιοκτήτης ενός Συντάγματος (1785-1809) και μετά ενός δεύτερου (1809-1834). Αδέλφια του ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης και ο Αλέξανδρος στρατηγός του Ρωσικού στρατού. Το 1834 απεβίωσε στο Βήζμπαντεν σε ηλικία 71 ετών, άγαμος. Smith, Digby (1998). The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill. ISBN 1-85367-276-9. Smith, Digby; Kudrna, Leopold. "Austrian Generals of 1792-1815: Württemberg, Ferdinand Friedrich August Herzog von". napoleon-series.org. Retrieved 30 April 2014.
Άγιος Δημήτριος Ζακύνθου

Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό και έδρα τοπικής κοινότητας στη δημοτική ενότητα Αλυκών. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού της Ζακύνθου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό έχει πληθυσμό 531 κατοίκων και η κοινότητα, στην οποία συμπεριλαμβάνεται το χωριό Δράκας, 615 κατοίκων. Η τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 32,604 χμ² (2011). Ο Άγιος Δημήτριος βρίσκεται 2 χλμ. νότια από το Μέσο Γερακάρι, 5 χλμ. δυτικά από το Βανάτο, 5 χλμ. νοτιοανατολικά από το Καταστάρι και 9 χλμ. δυτικά από την πόλη της Ζακύνθου. Το χωριό υπέστη μεγάλες ζημιές από τους σεισμούς του 1953.

 (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Στο χωριό εδρεύει ο αθλητικός σύλλογος «Α.Σ. Άρης Αγίου Δημητρίου Ζακύνθου». Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Ζακύνθου, με τελευταία παρουσία του τη σεζόν 2011-12, παραμένοντας έκτοτε ανενεργός. Μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία του αποτέλεσε η κατάκτηση του τοπικού πρωταθλήματος τη σεζόν 2002-03 και η άνοδος στην Δ΄ Εθνική, ενώ την ίδια χρόνια αναδείχθηκε φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ζακύνθου, στον χαμένο τελικό από τον Αστέρα Μαχαιράδου. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη και τελευταία φορά τη σεζόν 2003-04. http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/A1604/Other/A1604_SAP02_TB_DC_00_2001_03_F_GR.pdf Αρχειοθετήθηκε 2011-11-14 στο Wayback Machine. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Σύμβαση για το νομικό καθεστώς της Κασπίας Θάλασσας

Η Συνθήκη για το νομικό καθεστώς της Κασπίας Θάλασσας υπεγράφη στην Πέμπτη Σύνοδο κορυφής της Κασπίας στο Ακτάου του Καζακστάν στις 12 Αυγούστου 2018 από τους προέδρους της Ρωσίας, του Καζακστάν, του Αζερμπαϊτζάν, του Ιράν και του Τουρκμενιστάν.

 Από τις αρχές του 18ου μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα, το νομικό καθεστώς της Κασπίας ρυθμιζόταν με μια σειρά διμερών συμφωνιών μεταξύ της Ρωσίας/ΕΣΣΔ και της Περσίας/Ιράν. Μέχρι το 1991 και για 70 χρόνια η διαχείριση της Κασπίας θάλασσας ρυθμιζόταν με τις Συνθήκες του 1921 και του 1940 μεταξύ των 2 κρατών. Στις 26 Φεβρουαρίου 1921 μεταξύ της Ρωσικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ) και της Περσίας στη Μόσχα υπεγράφη Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας αόριστης χρονικής διάρκειας. Η Κασπία ορίστηκε ως υποκείμενο κοινής κυριαρχίας μεταξύ Ρωσίας και Περσίας με δικαίωμα ελεύθερης ναυσιπλοΐας των δυο κρατών. Τα σύνορα μεταξύ τους παρέμειναν, όπως ορίστηκε το 1881 από την Επιτροπή της οριοθέτησης (Αρθ.3), χωρίς την οριοθέτηση θαλάσσιων συνόρων. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 δημιουργήθηκαν τρία νέα κράτη - Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, και Τουρκμενιστάν. Στο πλαίσιο της Διακήρυξης της Άλμα-Άτα της 21 Δεκεμβρίου 1991, τα νέα κράτη αποδέχθηκαν το σύνολο των υποχρεώσεων των Συμβάσεων της ΕΣΣΔ σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης του 1978 περί Διαδοχής Κρατών ως προς τις Συνθήκες. Η διαμάχη άρχισε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, καθώς η Σοβιετική Ένωση (και στη συνέχεια η Ρωσία) και το Ιράν τηρούσαν τις αμοιβαίες Συνθήκες του 1921 και του 1940. Ωστόσο, σύμφωνα με το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν, αυτές οι Συνθήκες δεν ασχολήθηκαν με την εκμετάλλευση του θαλάσσιου βυθού, συνεπώς ήταν απαραίτητη μια νέα Συνθήκη.Λόγω της παρουσίας πολυάριθμων κοιτασμάτων πετρελαίου στον βυθό της Κασπίας Θάλασσας, το ζήτημα του νομικού καθεστώτος ήταν πολύ σημαντικό. Ορισμένες χώρες προσπάθησαν ακόμη να αναπτύξουν πεδία σε αμφισβητούμενες περιοχές, προκαλώντας κίνδυνο στρατιωτικής συμπλοκής.Η περίοδος προδιαπραγμάτευσης διήρκησε από το 1992 έως 1995. Προκειμένου να εκπονηθεί μια Συνθήκη για το νομικό καθεστώς της Κασπίας Θάλασσας, τα κράτη της Κασπίας δημιούργησαν το μηχανισμό διαπραγμάτευσης :ειδική ομάδα εργασίας το 1996, αργότερα το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών και Σύνοδο Κορυφής . Η διαπραγμάτευση για τη Συνθήκη διήρκεσε περισσότερα από 20 χρόνια πριν από την υπογραφή της στις 12 Αυγούστου 2018 από τους επικεφαλής πέντε κρατών της Κασπίας στη Σύνοδο κορυφής στο Καζακστάν. Κατά τα έτη διαπραγμάτευσης για τη Συνθήκη (1996-2018) πραγματοποιήθηκαν 51 συνεδριάσεις της ειδικής ομάδας εργασίας, περισσότερες από δέκα συνεδριάσεις υπουργών εξωτερικών και πέντε προεδρικές συνόδους κορυφής το 2002 στο Ασγκαμπάτ, το 2007 στην Τεχεράνη, το 2010 στο Μπακού, το 2014 στην Αστραχάν και το 2018 στο Ακτάου. The Caspian Sea Encyclopedia, των Zonn, I.S., Kosarev, A.N., Glantz, M.H., Kostianoy, A.G.
Το Λυκόφως της Δόξας

Το Λυκόφως της Δόξας (Πρωτότυπος τίτλος The Last Command) είναι βωβή δραματική ταινία παραγωγής 1928 βασισμένη σε διήγημα του Λάγιος Μπιρό. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Έμιλ Γιάνινγκς, που ερμηνεύει το ρόλο ενός ξεπεσμένου στρατηγού της φρουράς του τσάρου, βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στην πρώτη απονομή των βραβείων το 1929. Πλάι στον Γιάνινγκς εμφανίζονται ο Γουίλιαμ Πάουελ και η Έβελιν Μπρεντ. Η ταινία επιλέχθηκε να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική

 Το 1917, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, που σήμανε την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένας στρατηγός, ο Μεγαδούκας Σέργιος Αλέξανδρος (Εμίλ Γιάνινγκς), ξαδελφός του τσάρου, καταφέρνει να σωθεί και να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ζει υπό συνθήκες φτώχειας. Ένας πρώην του αντίπαλος, ο Λέων Αντρέγιεφ (Γουίλιαμ Πάουελ), που εργάζεται ως σκηνοθέτης σε αμερικανική χολιγουντιανή εταιρία καταφέρνει να τον εντοπίσει και τον προσλαμβάνει ως ηθοποιό σε μια ταινία που έχει ως θέμα την επανάσταση του '17. Ο σκηνοθέτης Έρνστ Λούμπιτς αποκάλυψε στο δημοσιογράφο Γκίλμπερτ Σουάν ότι η υπόθεση της ταινίας είχε ως πηγή έμνευσης τη ζωή ενός στρατηγού της φρουράς του τσάρου ονόματι Θεόδωρος Α. Λοντιτζένσκι, τον οποίο ο Λούμπιτς είχε γνωρίσει στη Ρωσία και είχε συναντήσει χρόνια αργότερα στη Νέα Υόρκη όπου είχε ανοίξει εστιατόριο. Ο Λούμπιτς συνάντησε ξανά τον άνδρα όταν εκείνος εμφανίστηκε σε ταινία του ως κομπάρσος για 7.50 δολάρια την ημέρα. Ο Λούμπιτς διηγήθηκε το περιστατικό στον Λάγιος Μπιρό, ο οποίος έγραψε την ιστορία πάνω στην οποία βασίστηκε το σενάριο της ταινίας του Φον Στέρνμπεργκ. Ο Λοντιτζένσκι, μετά την προβολή της ταινίας, υιοθέτησε το ψευδώνυμο Θίοντορ Λόντι και έγινε ηθοποιός εμφανιζόμενος σε κάποιες ταινίες μεταξύ του 1929 και 1935. Η ταινία έχει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes. Ο Εμίλ Γιάνινγκς βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τόσο για την εν λόγω ταινία, όσο και για την ταινία Όταν η Σαρξ Υποκύπτει (The Way of All Flesh, 1927) στην πρώτη τελετή των βραβείων το 1929. Ο ηθοποιός κέρδισε το βραβείο, το οποίο η ακαδημία του έδωσε μερικές μέρες πριν την τελετή, καθώς εκείνος έπρεπε να αναχωρήσει για την Ευρώπη. Η ταινία προτάθηκε επίσης για Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου, ενώ ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι υπήρξε υποψήφια και για Όσκαρ Καλύτερης Παραγωγής, χάνοντας από την ταινία του 1927 Τα Φτερά (Wings, 1927). Βράβευση: Α' Ανδρικού Ρόλου - Εμίλ ΓιάνινγκςΥποψηφιότητες: Καλύτερου Σεναρίου – Λάγιος Μπιρό Καλύτερης Παραγωγής - Άντολφ Ζούκορ & Τζέσι Λάσκι Το Λυκόφως της Δόξας στην IMDb Η ταινία στο cine.gr
Καμπανός Χανίων

Ο Καμπανός ή το Καμπανού είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 400, πάνω σε ένα κωνικό λόφο. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας (1998-2010) ανήκε στον τότε Δήμο Ανατολικού Σελίνου και αποτελούσε το μεγαλύτερο χωριό και η έδρα του δήμου. Παλαιότερα υπαγόταν στην επαρχία Σελίνου του Νομού Χανίων. Οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με την παραγωγή ελαιολάδου, την αγγειοπλαστική και την κτηνοτροφία.

 Ο Πέντλμπουρι αναφέρει το 1935 ότι παρατήρησε στις τοποθεσίες Καλογιάννης και Καμίνι αντικείμενα κλασσικής περιόδου, τάφους ρωμαϊκής περιόδου εντός λαξευτού σπηλαίου και ρωμαϊκά νομίσματα. Το όνομα του χωριού μπορεί να προέρχεται από το επώνυμο Καμπάνας, ήταν δηλαδή το χωριό του Καμπανού, γι' αυτό και ήταν γνωστό με όνομα στη γενική. Μια άλλη θεωρία, που προτάθηκε από το Ν. Τωμαδάκη, αναφέρει ότι προέρχεται από το καμπανιστό έδαφος.Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 στην επαρχία Σελίνου ως Cabanù και στην ενετική απογραφή του 1583 από το Καστροφύλακα (Κ239) ως Cabanù με 69 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται είχε 37 χριστιανικές και 1 τουρκική οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται στην απογραφή ως Καμπανού με 291 κατοίκους και ήταν έδρα του δήμου Καμπανού. Το 1900 είχε 412 κατοίκους και στις επόμενες απογραφές 361 (1920), 382 (1928), 473 (1940), 397 (1951), 386 (1961), 304 (1971), 234 (1981), 205 (2001) και 85 (2011). Στο χωριό βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Πολυκάρπου, με ίχνη τοιχογραφιών, και ο ναός του 15ου αιώνα του Αγίου Ονουφρίου, ο οποίος είχε αγιογραφηθεί από Γ. Προβατόπουλο, αλλά οι τοιχογραφίες του έχουν καταστραφεί. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος, ο οποίος βρίσκεται στη πλατεία του χωριού και στην αυλή του βρίσκεται το ηρώο, το οποίο αποτελείται από πλάκες. Στην κορυφή του λόφου πάνω από το χωριό βρίσκεται ναός αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Από το Καμπανό καταγόταν ο Αναγνώστης Γρυφάκης ή Γρυφαναγνώστης, οπλαρχηγός και βουλευτής της Κρητικής Βουλής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Μαράλια αποτελούν την κοινότητα Καμπανού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Σελίνου του δήμου Κανδάνου-Σελίνου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 85 κατοίκους. Δείτε Κοινότητα Καμπανού
Τουρκικές προεδρικές εκλογές (2014)

Οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές στην Τουρκία διεξήχθησαν στις 10 Αυγούστου 2014. Για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από λαό και όχι από το κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου είχαν γύρω στα 53 εκατομμύρια Τούρκοι, ανάμεσά τους και 2,8 εκατ. πολίτες που ζουν στο εξωτερικό. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε τη νίκη, με τις περισσότερες ψήφους και έγινε ο πρώτος εκλεγμένος από το λαό πρόεδρος και διάδοχος του Αμπντουλάχ Γκιουλ.

 Οι προεδρικές εκλογές έγιναν με βάση τον Εκλογικό Νόμο που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιανουαρίου 2012 και αποφασίστηκε να διεξαχθούν το 2014 αντί του 2012. Με τον ίδιο νόμο αποφασίστηκε να μην μπορούν να είναι υποψήφιοι για δεύτερη θητεία οι Κενάν Εβρέν, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ και Αμπντουλάχ Γκιουλ, ωστόσο το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είναι αντισυνταγματικό το σχετικό σημείο του νόμου, επιτρέποντάς τους να διεκδικήσουν τη 2η θητεία. Επίσης, ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας θα μπορεί να είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου χωρίς να είναι απαραίτητο να παραιτηθεί από τη θέση του. Η προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές έγιναν με τον "αμερικανικό τρόπο", κατά τον οποίο οι υποψήφιοι θα μπορούσαν να αποδέχονται προσωπικές δωρεές για την εκστρατεία τους. Ωστόσο, ένα άτομο δεν μπορούσε να κάνει μία δωρεά αξίας άνω των 8.259 τουρκικών λιρών (γύρω στα 4.500 δολάρια) για τη χρηματοδότηση μίας προεκλογικής εκστρατείας. Ο Ταγίπ Ερντογάν πέτυχε την 9η συνεχόμενη εκλογική του νίκη στις εκλογές αυτές, ενώ ο Τύπος έκανε λόγο για μια "ιστορική νίκη" ή μια "επανάσταση".
Δήμος Χαλκηδόνος (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Χαλκηδόνος του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Χαλκηδόνας. Βρισκόταν στο δυτικότερο τμήμα του νομού. Αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε πραγματικό πληθυσμό 8.332 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Έδρα του δήμου ήταν η Χαλκηδόνα.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πραγματικός πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011): Δ.Δ. Αδένδρου -- το Άδενδρον [ 2.073 ] Δ.Δ. Μικρού Μοναστηρίου [ 2.119 ] ο Λουδίας [ 795 ] το Μικρόν Μοναστήριον [ 1.324 ] Δ.Δ. Χαλκηδόνος -- η Χαλκηδών [ 3.061 ] Δ.Δ. Βαλτοχωρίου -- το Βαλτοχώριον [ 190 ] Δ.Δ. Ελεούσης -- η Ελεούσα [ 394 ] Δ.Δ. Παρθενίου -- το Παρθένιον [ 495 ] 1999-2006 Παναγιώτης Τσιτουρίδης 2007-2010 Αθανάσιος Νικόπουλος Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
532 Ηράκλεια

Η Ηράκλεια (Herculina) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 5,81. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Δεν είναι γνωστό αν πήρε το όνομά του από τον μυθικό Ηρακλή ή από κάποια άγνωστη γυναίκα. Το φαινόμενο μέγεθος της Ηράκλειας κυμαίνεται από 8,82 ως 11,99, επομένως κατά τη μέση αντίθεσή της είναι ορατή και με κιάλια από τη Γη.

 Η μέση διάμετρος της Ηράκλειας εκτιμάται σε 217 ως 222,4 χιλιόμετρα, κάτι που τη θέτει στην εικοστή περίπου θέση σε διαστάσεις μεταξύ όλων των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης. Η πολυσύνθετη καμπύλη φωτός της δυσχέρανε τον προσδιορισμό τόσο του σχήματός της όσο και της περιόδου περιστροφής της. Συμβολομετρικές παρατηρήσεις το 1982 οδήγησαν σε ένα ελλειψοειδές πρότυπο για την Ηράκλεια με τρεις διαφορετικούς άξονες: 260, 220 και 215 χιλιόμετρα. Νέες αναλύσεις των ίδιων δεδομένων το 1985 υπέδειξαν την ύπαρξη μιας φωτεινής περιοχής, ενώ μία μελέτη φωτομετρικής αστρομετρίας το 1987 βρήκε ότι το σώμα μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρικό με δύο σκοτεινές κηλίδες στην επιφάνειά του. Αλλά μία θερμική μελέτη το 1988 έδειξε ότι η Ηράκλεια δεν μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρική. Πιο πρόσφατη μοντελοποίηση φωτομετρικών δεδομένων (2002) υποδεικνύει ότι το σχήμα της είναι γωνιώδες, πιθανώς εξαιτίας της υπάρξεως πολλαπλών μεγάλων κρατήρων, όπως π.χ. έχει η Ματθίλδη, χωρίς να υπάρχουν πολύ σκούρες και ανοικτόχρωμες περιοχές. Οι προσεγγιστικοί λόγοι των αξόνων της είναι 1:1,1:1,3. Η μάζα της Ηράκλειας εκτιμάται σε 22,9 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 4 gr/cm³.Ο φασματικός τύπος της είναι S, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1694. Η Ηράκλεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 24 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα. `Εχει πιθανολογηθεί η ύπαρξη ενός δορυφόρου διαμέτρου 45 χιλιομέτρων γύρω από την Ηράκλεια (ενδείξεις από επιπρόσθηση του αστέρα SAO 120774 το 1978) σε τροχιά ακτίνας περίπου 1000 χιλιομέτρων. Ωστόσο, προσεκτικές παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ το 1993 απέτυχαν να ανιχνεύσουν ένα τόσο μεγάλο σώμα γύρω από την Ηράκλεια. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης

Το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης είναι ενταγμένο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, υπάγεται στην 3η Υγειονομική Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και διαθέτει σήμερα 227 κλίνες. Βρίσκεται στο 6ο χλμ. Κατερίνης – Αρωνά και παρέχει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, ισότιμα σε κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση.

 Το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης αποτελεί Ν.Π.Δ.Δ. ενταγμένο στο Ε.Σ.Υ. και προσφέρει υπηρεσίες πρόληψης, διάγνωσης, θεραπείας και αποκατάστασης. Η σημερινή μορφή προέκυψε από τη συγχώνευσή του με το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου, σύμφωνα με το Ν.4052/2012. Μέσα από μία σειρά Υπουργικών Αποφάσεων καθορίστηκε η δύναμη σε 200 κλίνες στο Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης, 50 κλίνες στον Ψυχιατρικό Τομέα και 200 κλίνες στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης. Το Γ.Ν. Κατερίνης ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1944 ως “απομονωτήριο πασχόντων εξ εξανθηματικού τύφου” μέσα σε ακίνητο 14 στρεμμάτων που παραχωρήθηκε από το τότε Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στη θέση “Αλβανικός Τεκές” στην πόλη της Κατερίνης. Μετά από τρεις αναμορφώσεις, ο ισχύον Οργανισμός του (Υ.Α.α/89645/05 ΦΕΚ 1519/Β’/16-10-2006) ορίζει 251 οργανικές κλίνες και σκοπό, μεταξύ άλλων, την ισότιμη παροχή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας στον πληθυσμό ευθύνης του. Το 1983 παραχωρήθηκε έκταση 68.869στρ. στο Ν. Κεραμίδι για την ανέγερση νέου Νοσοκομείου και το Σεπτέμβριο του 2010 το Νοσοκομείου μεταφέρθηκε στις νέες του εγκαταστάσεις. Δύο χρόνια αργότερα ολοκληρώθηκε και η νέα πτέρυγα όπου στεγάστηκε η Ψυχιατρική Κλινική. Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου δημιουργήθηκε με το Ν.Δ. του 1925 “Περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως των εν τη Περιφερεία Κατερίνης ακινήτων της Ιεράς Μονής Πέτρας, προς ίδρυση Νοσοκομείου Φυματιώντων” με δύναμη 250 κλίνες. Συνέχισε τη λειτουργία του ως Σανατόριο μέχρι το 1969 όπου καταργείται και στη θέση του ιδρύεται το Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων δυναμικότητας 500 κλινών. Το 1986 μετονομάζεται σε Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου δυναμικότητας 450 κλινών και συνεχίζει τη λειτουργία του μέχρι το 2004 όπου στο πλαίσιο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης μετασχηματίζεται σε Δίκτυο παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Με τη μορφή αυτή το 2012 συγχωνεύεται με το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης. Σήμερα, το ενοποιημένο πλέον Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης στεγάζεται σε ένα σύγχρονο και μοντέρνο κτίριο, ενώ οι δομές του Ψυχιατρικού Τομέα σε διάσπαρτα κτίρια μέσα στην πόλη της Κατερίνης και την ευρύτερη περιοχή της. Με τη μορφή αυτή αποτελεί ένα Νοσοκομείο που παρέχει ολοκληρωμένο φάσμα υπηρεσιών περίθαλψης και φροντίδας, βελτιώνοντας κατά πολύ την ποιότητα και αποδοτικότητα των υπηρεσιών του. Ως αποστολή του είναι η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού και ως φιλοσοφία υιοθετεί την παροχή ολιστικών υπηρεσιών υγείας με ποιότητα, διαφάνεια, λογοδοσία. Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας Πρακτικά της Βουλής (συζητήσεις 30ής Νοεμβρίου 1960) Ιστοσελίδα του νοσοκομείου Τρίτη Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας