IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού

Το Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού στεγάζεται σε διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας 4, το οποίο κατοικείτο από τον ψυχίατρο - νευρολόγο Άγγελο Κατακουζηνό.

 Η οικία αγοράστηκε το 1959 και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα φιλολογικά σαλόνια της λογοτεχνικής γενιάς του '30. Στο διαμέρισμα αυτό δόθηκε το 1979 η πρώτη δεξίωση για το Νόμπελ Λογοτεχνίας του Οδυσσέα Ελύτη. Το 1997 απεβίωσε η συγγραφέας Λητώ Κατακουζηνού, αφήνοντας ως τελευταία της επιθυμία η οικία της να διατηρηθεί και να χρησιμοποιηθεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ύστερα από ανακαίνιση του διαμερίσματος, ξεκίνησε την λειτουργία του ως Μουσείο Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος έχουν διατελέσει οι Νίκη Γουλανδρή, Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Σοφία Πελοποννησίου-Βασιλάκου, Γιώργης Μαγγίνης, Κώστας Γεωργουσόπουλος, Μιχαήλ Σταθόπουλος κ.α. Στο Μουσείο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2008 χάρη στην εθελοντική εργασία δύο μελών του διοικητικού του συμβουλίου, της μουσειολόγου Σοφίας Πελοποννησίου-Βασιλάκου και του Δρ. Γιώργη Μαγγίνη και πραγματοποιούνται εκδηλώσεις ή εκθέσεις, ενώ διατηρείται πιστά η διακόσμηση των προηγούμενων ιδιοκτητών. Στο μουσείο εκτίθενται αρκετά έργα από τη συλλογή των Κατακουζηνών όπως πίνακες, σχέδια και χαρακτικά, μια συλλογή γαλλικών και ελληνικών επίπλων του 18ου και 19ου αιώνα, μερικά γλυπτά κ.α. Επίσης παρουσιάζεται η βιβλιοθήκη των ιδιοκτητών, το αρχειακό υλικό και η αλληλογραφία του ζεύγους Κατακουζηνού με ποιητές, διανοουμένους, ιατρούς, συγγραφείς κ.α. Στην συλλογή έργων ζωγραφικής ξεχωρίζουν τα έργα του Γιώργου Γουναρόπουλου, του Σπύρου Βασιλείου, του Γιάννη Τσαρούχη, μια οξυγραφία του Πάμπλο Πικάσο κ.α. Εντύπωση προκαλούν οι τέσσερις μαονένιες πόρτες που συνδέουν την τραπεζαρία με το σαλόνι, οι οποίες ζωγραφίστηκαν, έργο έξι μηνών, από τον στενό φίλο των Κατακουζηνών Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα.
Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabeth (περ. 1300 - πριν το 1340) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και με τον πρώτο γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας και αντιβασίλισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ κατά την ανηλικιότητα του γιου της. Με τον δεύτερο γάμο της έγινε σύζυγος του διαδόχου και συμβασιλιά της Δανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της Χάιλβιγκ, κόρης του Φλόρις, κόμη του Μπρόνκχορστ. Αδελφή της ήταν η Αδελαΐδα, μητέρα του Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας. Ο πρώτος της σύζυγος απεβίωσε σε πόλεμο με το Χόλσταϊν. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Ερρίκο, διάδοχο της Δανίας, γιο του Χριστόφορου Β΄ της Δανίας. Ο τελευταίος ήταν εχθρός του αδελφού της Γεράρδου Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Παντρεύτηκε πρώτα περί το 1315 τον Ιωάννη Β΄ των Ασκάνια, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα: Αλβέρτος Β΄ 1315-1343, δούκας της Σαξονίας-ΛάουενμπουργκΤο 1322 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και η Ελισάβετ έκανε το 1330 δεύτερο γάμο με τον Έρικ των Έστριντσεν, συμβασιλιά της Δανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο γάμος λύθηκε το επόμενο έτος. Eduard Wippermann, Kurze Staatsgeschichte der Herzogthümer Schleswig und Holstein, p. 61 Online
Αγροτοδασική πυρκαγιά

Αγροτοδασική πυρκαγιά (αγγλ. wildfire) αποκαλείται οποιαδήποτε πυρκαγιά στην ύπαιθρο, σε αγροτική ή/και σε δασική γη, που συνίσταται από ανεπιθύμητη και ανεξέλεγκτη φωτιά σε περιοχή με πλούσια καύσιμη ύλη -πυκνής συνήθως βλάστησης- και μπορεί να ξεκινά από αγροτικές ή αστικές περιοχές.

 Ανάλογα με τον τύπο της βλάστησης που υπάρχει, μια αγροτοδασική πυρκαγιά μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως: δασική πυρκαγιά, αγροτική πυρκαγιά, πυρκαγιά στην έρημο, πυρκαγιά σε γρασίδια, πυρκαγιά σε λόφους, πυρκαγιά σε λιβάδια, και άλλες. Πολλοί οργανισμοί θεωρούν την αγροτοδασική πυρκαγιά να σημαίνει μια απρογραμμάτιστη και ανεπιθύμητη φωτιά.Οι αγροτοδασικές πυρκαγιές μπορούν να διακριθούν ανάλογα ως προς: την αιτία της ανάφλεξης τις φυσικές τους ιδιότητες την υπάρχουσα καύσιμη ύλη την επίδραση του καιρού στη φωτιά. Δύνανται να προκαλέσουν μεγάλες ζημιές σε περιουσίες και σε ανθρώπινες ζωές, αν και οι από τη φύση προκαλούμενες πυρκαγιές μπορεί να έχουν ευεργετικές επιπτώσεις στην αυτοφυή βλάστηση, τα ζώα και τα φυσικά οικοσυστήματα που έχουν εξελιχθεί με τη φωτιά. Η συμπεριφορά και η σοβαρότητα της πυρκαγιάς προκύπτουν από έναν συνδυασμό παραγόντων όπως λ.χ. τα διαθέσιμα καύσιμα, τη φυσική ρύθμιση και τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες. Αναλύσεις μετεωρολογικών δεδομένων και αρχεία πυρκαγιών στις δυτικές πολιτείες στη Βόρεια Αμερική έχουν δείξει την επίδραση του κλίματος στην έναρξη μεγάλων αγροτοδασικών πυρκαγιών είτε λόγω των υγρών περιόδων που θα παράξουν σημαντική καύσιμη ύλη, ή λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας και των ακραίων καυσώνων που επεκτείνουν και ευνοούν δραστικά τις κλιματικές συνθήκες για την πυρκαγιά. Οι αναλύσεις των μετεωρολογικών μεταβλητών σχετικά με τον κίνδυνο πυρκαγιάς έδειξαν ότι η πολύ χαμηλή σχετική υγρασία του αέρα, ή οι ραγδαίες βροχοπτώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καλοί προγνωστικοί παράγοντες για την πρόβλεψη αγροτοδασικών πυρκαγιών (wildfires) τα τελευταία χρόνια. Στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη, οι πιο συνηθισμένες αιτίες των αγροτοδασικών πυρκαγιών είναι ανθρώπινες δραστηριότητες με ηλεκτρικά μηχανήματα που παράγουν σπινθήρες (λ.χ. αλυσοπρίονα, μύλοι, χορτοκοπτικά κ.λπ.), ή οι εναέριες γραμμές μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος, ή ο εμπρησμός είτε από αμέλεια ή από πρόθεση. Στις τροπικές περιοχές, άλλες αιτίες είναι πιο συχνές, λ.χ. όταν πολύ συχνά οι αγρότες καθαρίζοντας δασικές φυτείες που έχουν υλοτομηθεί ή αγροτικές καλλιέργειες, καίνε όλα τα υπολείμματα βιομάζας, σε μία περιοχή, και πυρκαγιές μπορεί έτσι να προκύψουν.Οι αγροτοδασικές πυρκαγιές είναι από τις πιο κοινές μορφές φυσικής καταστροφής σε περιοχές, όπως η Σιβηρία, η Καλιφόρνια και η Αυστραλία. Οι περιοχές με μεσογειακό κλίμα (βλέπε λ.χ. χώρες της Μεσογείου) ή με τάιγκα (λ.χ. βόρεια Σουηδία ή Λαπωνία) είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες για τέτοιες πυρκαγιές.
Κιναμωμικό οξύ

Κιναμωμικό οξύ είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C6H5CHCHCO2H. Είναι μια λευκή κρυσταλλική ένωση που είναι ελαφρά διαλυτή στο νερό. Ταξονομείται ως ακόρεστο καρβοξυλικό οξύ, εμφανίζεται φυσικά σε κάποια φυτά. Διαλύεται σε πολλούς οργανικούς διαλύτες. Υπάρχει και ως cis και ως trans ισομερές αν και το δεύτερο είναι πιο συνηθισμένο.

 Λαμβάνεται από το λάδι της κανέλας, ή από το βάλσαμο λεύκας ως στύρακας. Βρίσκεται επίσης στο βούτυρο καριτέ. Το κιναμωμικό οξύ έχει μια οσμή σαν το μέλι· αυτό και ο πιο πτητικός αιθυλεστέρας του (κιναμωμικό αιθύλιο) είναι συστατικά καρικεύματα στο βασικό έλαιο της κανέλας, με το οποίο συσχετίζεται η κιναμωμαλδεΰδη που είναι το κύριο συστατικό. Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης μέρος των βιοσυνθετικών οδών του σικιμικού οξέος και του φαινυλοπροπανοειδούς. Η βιοσύνθεσή του εκτελείται με την επίδραση του ενζύμου αμμωνιακή λυάση της φαινυλαλανίνης (PAL) σε φαινυλαλανίνη. Η αρχική σύνθεση του κιναμωμικού οξέος περιλαμβάνει την αντίδραση Πέρκιν (Perkin), που συνεπάγεται τη συμπύκνωση του αιθανικού ανυδρίτη και της βενζαλδεΰδης με καταλύτη βάσης. Ο Ράινερ Λούντβιχ Κλάιζεν (Rainer Ludwig Claisen) (1851–1930) περιέγραψε τη σύνθεση των κιναμωμικών εστέρων με την αντίδραση της βενζαλδεΰδης και εστέρων. Η αντίδραση είναι γνωστή ως συμπύκνωση Κλάιζεν. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από κιναμωμαλδεΰδη και βενζαλοχλωρίδιο. Το κιναμωμικό οξύ χρησιμοποιείται σε καρικεύματα, συνθετικό λουλάκι και σε κάποια φάρμακα. Μια βασική χρήση είναι στην κατασκευή των μεθυλ, αιθυλ και βενζυλ εστέρων για τη βιομηχανία αρωμάτων. Το κιναμωμικό οξύ είναι πρόδρομο του γλυκαντικού ασπαρτάμη μέσα από αμινοποίηση με ενζυματικό καταλύτη προς φαινυλαλανίνη.Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης ένα είδος αυτοαναστολέα που παράγεται από μυκητασιακό σπόριο για να αποτρέψει τη βλάστηση.
Κουρίλσκ

Το Κουρίλσκ (ρωσικά: Кури́льск· ιαπωνικά: 紗那 Σάνα-μούρα) είναι κωμόπολη και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Κουρίλσκι στο Όμπλαστ της Σαχαλίνης της Ρωσίας, ευρισκόμενο επί της νήσου Ιτουρούπ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 2.070 κατοίκους. Το Κουρίλσκ αποτελεί κέντρο αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας, ιδιαίτερα σολομού. Ένας σταθμός προειδοποίησης για τσουνάμι βρίσκεται επίσης στην κωμόπολη.

 Οι Αϊνού είναι γνωστό ότι κατοικούν στη σημερινή τοποθεσία του Κουρίλσκ από τη 2η χιλιετία π.Χ., με τον οικισμό τους γνωστό ως Σάνα, και υπό ρωσική κυριαρχία ως Σιάνα (Сяна). Ρώσοι άποικοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Ιτουρούπ (Ετορόφου) στα τέλη του 18ου αιώνα, με τους Ιάπωνες να ανεγείρουν ένα στρατιωτικό φυλάκιο το 1800. Οι εντάσεις μεταξύ Ρώσων και Ιάπωνων αποίκων στην περιοχή οδήγησαν στη Συνθήκη του Σιμόντα, με την οποία οι νότιες Κουρίλες νήσοι τέθηκαν επισήμως υπό ιαπωνική κυριαρχία το 1855, παραμένοντας έτσι μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπό ιαπωνική διοίκηση η οποία έληξε το 1945, το χωριό Σάνα ήταν ο κεντρικός οικισμός του νησιού. Στις 15 Αυγούστου 1945 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.001 κάτοικοι.Το 1947, το χωριό έλαβε το σημερινό του όνομα και το καθεστώς πόλεως από τους Σοβιετικούς. Όλοι οι Ιάπωνες χωρικοί εξορίστηκαν. Ωστόσο, οι Ιάπωνες δεν αναγνωρίζουν ότι έχει διαλυθεί νομίμως και το γραφείο της πόλης του Νέμουρο στο Χοκκάιντο φροντίζει για το οικογενειακό του μητρώο.
Δομές επανάληψης

Η προγραμματιστική δομή που περικλείει τον συνεχή έλεγχο μίας συνθήκης και μία ομάδα εντολών. Οι εντολές εκτελούνται ανάλογα με την δομή της επανάληψης. Υπάρχουν τριών ειδών επαναλήψεις. 'Επανάλαβε εφόσον'. Σε αυτή την δομή επανάληψης ελέγχεται πρώτα η συνθήκη και εφόσον ισχύει (δίνει τιμή αληθή) εκτελείται η ομάδα εντολών. 'Επανάλαβε μέχρι'. Σε αυτή την δομή επανάληψης εκτελείται η ομάδα εντολών , στην συνέχεια ελέγχεται αν ισχύει η συνθήκη και εφόσον ΔΕΝ ισχύει (δίνει τιμή ψευδής) εκτελείται ξανά η ομάδα εντολών. 'Για Ν φορές επανάλαβε'. Σε αυτή την δομή επανάληψης εκτελείται η ομάδα εντολών Ν φορές όπου Ν είναι αριθμός θετικός ακέραιος.

 Όταν η συνθήκη μιας επανάληψης είναι πάντα αληθής, δηλ. ο βρόχος δεν τερματίζει, τότε η επανάληψη καλείται ατέρμων βρόχος. Ο βρόχος αυτός δεν τερματίζει ποτέ γιατί η αρχική τιμή της α είναι 4 και στην επανάληψη η τιμή της μειώνεται κατά 1. Δηλ. η α θα πάρει τις τιμές 3, 2, 1, 0,.. οι οποίες είναι μικρότερες του 8. Έτσι η συνθήκη της επανάληψης θα είναι πάντα αληθής και η επανάληψη θα εκτελεστεί άπειρες φορές. Ο υπολογιστής αποθηκεύει τα δεδομένα με δυαδική μορφή, δηλαδή συνδυασμούς 0 και 1. Παράδειγμα ενός δυαδικού αριθμού είναι ο 00000010, που αντιστοιχεί στον αριθμό 2 του δεκαδικού συστήματος. Αν ολισθήσουμε (μετακινήσουμε) τα ψηφία του αριθμού 00000010 κατά μια θέση προς τα αριστερά, δηλαδή αν προσθέσουμε ένα 0 στο τέλος του αριθμού και αφαιρέσουμε το αρχικό 0, τότε προκύπτει ο αριθμός 00000100 του δυαδικού συστήματος, ο οποίος αντιστοιχεί στον αριθμό 4 του δεκαδικού συστήματος. Άρα η ολίσθηση προς τα αριστερά ισοδυναμεί με πολλαπλασιασμό επί δύο. Αν ολισθήσουμε τα ψηφία κατά μία θέση δεξιά, δηλαδή αφαιρέσουμε το τελευταίο 0 και το προσθέσουμε στην αρχή του αριθμού, προκύπτει ο αριθμός 00000001, που ισοδυναμεί με τον αριθμό 1 του δεκαδικού συστήματος. Συνεπώς, η ολίσθηση προς τα δεξιά ισοδυναμεί με την ακέραια.
Τζοβάννι Ντολφίν (δόγης)

O Τζοβάννι Ντολφίν (Ιταλικά : Giovanni Dolfin, πέθανε στις 12 Ιουλίου 1361) ήταν ο 57ος Δόγης της Βενετίας (13 Αυγούστου 1356 - 12 Ιουλίου 1361). Παρά την εξαιρετική φήμη που είχε σαν στρατηγός όταν έγινε δόγης έχασε την Δαλματία, τυφλώθηκε επίσης από ένα τραύμα που δέχτηκε στην μάχη.

 Γεννημένος στην Βενετία καταγόταν από τις παλιότερες, πλουσιότερες και ευγενέστερες οικογένειες της πόλης, ήταν γιος του Γκρεγκόριο Ντολφίν, η οικογένεια Ντολφίν ήταν σύμμαχοι με τους Γκραντενίγκο και είχαν κοινή καταγωγή. Από την εποχή του αριστοκρατικού πραξικοπήματος (1297) οι οικογένειες Ντολφίν και Γκραντενίγκο ήταν οι επικρατέστερες για την εξουσία, προκάτοχος του Τζοβάννι Ντολφίν ήταν ο κουνιάδος του Τζοβάννι Γκραντενίγκο. Ο Τζοβάννι Ντολφίν εξελέγη Δόγης της Βενετίας την εποχή που η Δημοκρατία της Βενετίας υπερασπιζόταν το Τρεβίζο από τα Ουγγρικά στρατεύματα που είχαν αρνηθεί την ασφαλή διέλευση των εχθρών τους, ο ίδιος όμως έσπασε τον κλοιό και έφτασε στην Βενετία για την στέψη του. Στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον προκάτοχο του και την Ουγγαρία ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας κατέλαβε την Δαλματία και πίεζε τις αποικίες της Βενετίας να επαναστατήσουν, μετά την ήττα των Βενετών στην Νερβέζα τον Φεβρουάριο του 1358 η Δημοκρατία της Βενετίας ζήτησε ειρήνη. Ακολούθησε η Συνθήκη του Ζαντάρ στην οποία η Βενετία έχασε την Δαλματία, την Ζάρα και το Σπλιτ αλλά διατήρησε την ναυτική πρωτοβουλία στην Αδριατική θάλασσα αφού ο Λουδοβίκος Α΄ του υποσχέθηκε να μην δημιουργήσει δικό του στόλο. Η Πάντοβα άρχισε να απειλεί ξανά τους Βενετούς εμπόρους στον ποταμό Μπρέντα (1358 - 1359) και να τους πιέζει να σταματήσουν το εμπόριο με την Αίγυπτο. Τα γεγονότα αυτά έφεραν οικονομική κρίση στην Βενετία που τερματίστηκε μετά τον πόλεμο της Κιότζα (1382) Ο δόγης Τζοβάννι Ντολφίν πέθανε από την επιδημία πανώλης (1361) και τάφηκε στον Ναό των Αγίων Ιωάννου και Παύλου έναν από τους παραδοσιακούς τόπους ταφής των δόγηδων, το ταφικό του μνημείο με τα σύμβολα της οικογένειας Ντολφίν είναι ορατό και σήμερα. Το μυθιστόρημα της Ντόνα Λεόν "Φίλοι σε υψηλές θέσεις" (2000) διαδραματίζεται στην σύγχρονη Βενετία ανάμεσα στους σημερινούς απογόνους της Οικογένειας Ντολφίν που είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους από τον δόγη του 14ου αιώνα. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Δόγηδες της Βενετίας
Εθνική Οδός 3 (Αλβανία)

Η Εθνική οδός 3 (αλβανικά: Rruga shtetërore SH3) είναι μια εθνική οδός στην Αλβανία. Συνδέει τα Τίρανα με το Ελμπασάν και από κει με τα ελληνοαλβανικά σύνορα στην Κρυσταλλοπηγή. Είναι μέρος των ευρωπαϊκών οδών Ε86 και Ε852.

 Η εθνική οδός ξεκιναέι λίγο έξω από τα Τίρανα. Πολύ γρήγορα ο δρόμος γίνεται ορείνος και απότομος καθώς οι στροφές πληθαίνουν. Έχοντας διανύσει περίπου 45 χιλιόμετρα από τα Τίρανα φτάνουμε στο Ελμπασάν. Από εκεί ο δρόμος αρχίζει και ανεβαίνει για να διαβεί τον ορεινό όγκο, στενεύει και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολος. Ο δρόμος διαβαίνει σχεδόν όλο τον ορεινό όγκο της κεντρικής και νότιας Αλβανίας. Άφου διανύσει 100 χιλιόμετρα από το Ελμπασάν φτάνει στην Κορυτσά. Από εκεί μέχρι την Κρυσταλλοπηγή στα σύνορα ο δρόμος είναι βατός.
Με Αγάπη... Άννα (εκπομπή)

Το Με Αγάπη... Άννα είναι ψυχαγωγικό σόου με οικοδέσποινα την Άννα Βίσση. Η εκπομπή προβαλλόταν κάθε Σάββατο βράδυ από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το Μάρτιο του 1995. Τα κείμενα πρωτίστως είχαν ανατεθεί στους Γιάννη Καλαμίτση και Μάνο Αντώναρο, αλλά μετά από διαφωνίες με το Νίκο Καρβέλα, επιλέχτηκε ο Ηλίας Ψινάκης. Η εκπομπή σημείωσε χαμηλά νούμερα τηλεθέασης. Εκείνη την περίοδο μεταδιδόταν η εκπομπή "Μπράβο" με παρουσιάστρια τη Ρούλα Κορομηλά, με αποτέλεσμα να υπάρχει υψηλός ανταγωνισμός. Η Βίσση δηλώνει σχετικά:"Δεν με απασχολεί είτε την ξεπεράσω είτε είμαι χαμηλότερα. Αυτά απασχολούν τον Ant1 και τους παραγωγούς. Δεν θα νιώσω ότι πέτυχα αν μου πουν ότι πέρασα τη Ρούλα. Δεν δίνω μαθήματα σώου."

 Η εκπομπή περιείχε διάφορα σκετσάκια με τη συμμετοχή των Βίσση - Χαϊκάλη, συνεντεύξεις καλλιτεχνών από τη Βίσση, διαγωνισμό καραόκε με τον Μιχάλη Τσαουσόπουλο, αλλά και την παρθενική εμφάνιση του Μάρκου Σεφερλή στην τηλεόραση, μέσα από την ενότητα Taxi. Επίσης, υπήρξαν και ζωντανές εμφανίσεις διαφόρων καλλιτεχνών, πέρα από εκείνες της Βίσση. Ενώ το συμβόλαιο της Βίσση προέβλεπε την παραγωγή 40 επεισοδίων, η ίδια αθέτησε την υπόσχεσή της για ανεξήγητους λόγους, με αποτέλεσμα η εταιρεία παραγωγής "Polyvideo" να ζητάει αποζημιώσεις στις δικαστικές αίθουσες, τόσο από τη Βίσση, όσο και από τον Καρβέλα. Μετά από πολυετείς δικαστικές διαμάχες λόγω αμέλειας της Βίσση (όπως δηλώνει η ίδια) κατέληξαν 2 φορές σε καταδίκες και έφεραν τις οφειλές της σε δυσθεώρητα ύψη, η διαμάχη παίρνει φωτιά με μια αιφνιδιαστική κατάσχεση ρούχων και προσωπικών αντικειμένων της από την οικία της στην Εκάλη, κάτι το οποίο έληξε με συμβιβασμό των δυο πλευρών. Η δήλωση της Βίσση σχετικά με την δικαστική περιπέτεια:«Τα πήρα όλα πίσω. Όλα. Επειδή έχω αίσθηση του χιούμορ το αντιμετώπισα αλλά δεν έχω κλάψει γι' αυτό το πράγμα με την έννοια ότι έχασα τα ρούχα μου. Απλά έλεγα γιατί άφησα να μου συμβεί αυτή η βλακεία, ήταν δικηγόρων λάθη και τα πλήρωσα εγώ. Όταν δικαιώθηκα μου επέστρεψαν τα πάντα όπως ακριβώς ήταν. Όλο αυτό που έγινε κάπου είχε πλάκα, κάπου ήταν χυδαίο αλλά σίγουρα ήταν μάθημα. Άλλη φορά θα προσέχω».
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1991–92 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1991–92 (αγγλικά: LEN European Cup 1991–92) ήταν η 5η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Το τουρνουά διοργανώθηκε το 1992. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ολλανδικής Μπράντενμπουργκ και της Ρωσικής Ουραλότσκα Ζλάτουστ. Η Μπράντενμπουργκ νίκησε την Ουραλότσκα Ζλάτουστ με 12-8 και κέρδισε τον 1ο τίτλο στην ιστορία της.

 Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 17 και 19 Ιανουαρίου του 1992. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση. Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις της Βολτούρνο στη Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του 2ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Ζυρίχη. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Pau Negre στις εγκαταστάσεις της ΚΝ Καταλούνια στη Βαρκελώνη. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τριών ομάδων μεταξύ 19 και 23 Φεβρουαρίου του 1992 στο Bd. Spartacus Kőér στη Βουδαπέστη. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Εσουατίνι

Το Εσουατίνι, επισήμως Βασίλειο του Εσουατίνι, (σισουάτι: Umbuso weSwatini, αγγλικά: Kingdom of Eswatini) και παλιότερα γνωστό ως Σουαζιλάνδη, είναι ένα περίκλειστο κράτος στη νότια Αφρική, ανάμεσα στη Νότια Αφρική και τη Μοζαμβίκη. Έχει έκταση 17.363 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.202.000 κατοίκους, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022. Πρωτεύουσά της είναι η Μπαμπάνε. Η χώρα πήρε το όνομά της από τους Ζουάζι, μια φυλή Μπαντού. Ο ανώτατος άρχοντας της χώρας, βασιλιάς Μσουάτι Γ΄, κυβερνά ως απόλυτος μονάρχης. Κατακρίνεται από την παγκόσμια κοινή γνώμη λόγω του προκλητικά πολυδάπανου τρόπου ζωής του σε μια τόσο φτωχή χώρα.

 Η παλαιά ονομασία της χώρας, Σουαζιλάνδη, οφείλει το όνομά της σε φυλή Μπαντού που εγκαταστάθηκαν εκεί, τους Ζουάζι. Η Σουαζιλάνδη μετονομάστηκε σε Εσουατίνι το 2018, ενώ χρησιμοποιούνται και οι εναλλακτικές ονομασίες «Σουατίνη» ή «Νγκουάνη». Ευρήματα μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία στο Εσουατίνι από τις αρχές τις Λίθινης εποχής πριν από περίπου 200.000 χρόνια. Αντίστοιχα προϊστορικές τοιχογραφίες σε βράχους χρονολογούνται από πριν 25.000 χρόνια και μέχρι και τον 19ο αιώνα. Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι κυνηγοί τροφοσυλλέκτες Κοϊσάν, οι οποίοι σταδιακά αντικαταστάθηκαν από τις φυλές Μπαντού λόγω μεταναστεύσεων από τις περιοχές των λιμνών βορειότερα. Βασιλιάς στη χώρα από το 1986 είναι ο Μσουάτι Γ΄ και πρωθυπουργός, από τις 19 Ιουλίου 2021 είναι ο Κλεόπας Ντλαμίνι. Στο Εσουατίνι διεξάγονται εκλογές για Βουλή. Οι πρώτες εκλογές μετά την ανεξαρτησία το 1968 διεξήχθησαν στις 16-17 Μαΐου 1972. Για τρίτη συνεχή φορά το αποτέλεσμα ήταν νικητήριο για το Εθνικό Κίνημα Ιμποκόντβο, το οποίο κέρδισε τις 21 από τις συνολικά 24 έδρες της βουλής. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Το Εσουατίνι είναι ένα από τα φτωχότερα κράτη. Το «προσδόκιμο ζωής» στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 57,7 χρόνια (53,4 χρόνια οι άνδρες και 63,2 οι γυναίκες). Στη χώρα μείζον πρόβλημα παραμένει η μόλυνση από τον ιό HIV. Πάνω από 40% των εγκύων γυναικών στο κράτος έχουν νοσήσει από HIV, σύμφωνα με στοιχεία που ανακοινώθηκαν το 2009. Τον Απρίλιο του 2009 η ΕΕ συμπεριέλαβε τη χώρα στον κατάλογο με τους αερομεταφορείς που απαγορεύεται να εκτελούν πτήσεις προς τα 27 κράτη μέλη, για λόγους ασφαλείας. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά και οι δρόμοι δεν προστατεύονται με συρματοπλέγματα, όπως στη γειτονική Νότια Αφρική, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να βρίσκονται σε τακτά χρονικά διαστήματα αντιμέτωποι με τα κοπάδια που βόσκουν χωρίς ανθρώπινη επιτήρηση. Το Εσουατίνι χωρίζεται σε 4 συνοικίες και περαιτέρω σε 58 Tinkhundla. Οι τέσσερις συνοικίες είναι οι Χνόχο, Μανζίνι, Σισελουένι και Λουμπόμπο. Η πρωτεύουσα βρίσκεται στη συνοικία Χνόχο. Σουαζιλάνδη: Αγώνας ενάντια στην καταπίεση και τη διαφθορά της εξουσίας... (Ριζοσπάστης, 03/08/2003) Η κυβέρνηση του Εσουατίνι (Αγγλικά)
Ζωή Ζαούτζαινα

Η Ζωή Ζαούτζαινα (πέθανε τον Μάιο του 899) ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα και δεύτερη σύζυγος του βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄. Ήταν κόρη του Στυλιανού Ζαούτζη, υψηλόβαθμου γραφειοκράτη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συζύγου της.

 Η Ζωή παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Θεόδωρο Γουνιάτζισεζε. Έγινε ερωμένη στον αυτοκράτορα μετά το θάνατο του συζύγου της. Ο Θεόφανης αναφέρει ότι ο Θεόδωρος δηλητηριάστηκε, εμπλέκοντας τον Λέοντα στον πρόωρο θάνατό του. Ο Συμεών Μεταφραστής αναφέρει ότι ο Λέοντα την ερωτεύτηκε κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του, τοποθετώντας τη συνάντησή τους στο 889. Την εποχή εκείνη ο Λέων ήταν παντρεμένος με τη Θεοφανώ Μαρτινιακή, κόρη του Κωνσταντίνου Μαρτινιακού. Ο γάμος τους είχε οργανωθεί από τον πατέρα του, τον Βασίλειο Α΄. Είχαν μια κόρη, αλλά ο γάμος του Λέοντα και της Θεοφανώς φαίνεται να ήταν χωρίς αγάπη. Τον έβδομο χρόνο της βασιλείας του, δηλαδή γύρω το 893, η Θεοφανώ αποσύρθηκε στο μοναστήρι των Βλαχερνών και ο Λέων άρχισε να συζεί με την ερωμένη του. Μετά τον θάνατο της Θεοφανώς κατάφερε να παντρευτεί τη Ζωή, η οποία στέφθηκε Αυγούστα μετά τον θάνατο της προκατόχου της. Η ίδια η Ζωή πέθανε το 899. Είχε γεννήσει τουλάχιστον δύο κόρες, την Άννα, που θεωρείται ότι πέθανε νέα και τάφηκε με τον πατέρα και τη μητέρα της στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, και την Άννα ή Ευδοκία. Η Ευδοκία ήταν το όνομα της μοναδικής κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ και της Θεοφανώς, ενώ η Άννα ήταν το όνομα της πρώτης κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ και της Ζωής. Σε κάθε περίπτωση είτε ονομάστηκε έτσι από την ήδη αποθανούσα ετεροθαλή αδελφή ή τη βιολογική της αδελφή. Μια επιστολή του Πατριάρχη Νικολάου Α΄ Μυστικού αναφέρει τις διαπραγματεύσεις για να αρραβωνιάσει τη δεύτερη κόρη με τον Λουδοβίκο Γ΄ τον Τυφλό. Δεν έχει γίνει γνωστό αν οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν και αν ο γάμος έγινε ποτέ. Ωστόσο, ορισμένοι γενεαλόγοι θεωρούν καρπό του γάμου τους τον Κάρολο-Κωνσταντίνο του Βιεν.
Κατάλογος Κυβερνητών της Νεμπράσκα

Ακολουθεί ένας κατάλογος των Κυβερνητών της Πολιτείας της Νεμπράσκα. Πριν γίνει ξεχωριστή διοικητική διαίρεση, το Έδαφος της Νεμπράσκα ήταν μέρος του Εδάφους της Λουιζιάνα (μετονομάσθηκε σε Έδαφος του Μιζούρι) από το 1805 μέχρι το 1821· βλέπε Κατάλογος Κυβερνητών του Μιζούρι για αυτήν την περίοδο. Μεταξύ 1821 και 1854, η γη ήταν ανοργάνωτο έδαφος.

 Κατάλογος Αναπληρωτών Κυβερνητών της Νεμπράσκα Κυβερνήτες του Εδάφους της Νεμπράσκα Αυτός είναι ένας πίνακας των κογκρεσιακών, των άλλων θέσεων κυβερνητών, και άλλων ομοσπονδιακών αξιωμάτων που κατείχαν οι κυβερνήτες. All representatives and senators mentioned represented Nebraska except where noted. * denotes those offices which the governor resigned to take. Μέχρι τον Απρίλιο 2011, έξι πρώην κυβερνήτες ήταν εν ζωή, με γηραιότερο τον Τσαρλς Θόουν (1979–1983, γεννήθηκε το 1924). Ο πιο πρόσφατα θανών κυβερνήτηςς ήταν ο Τζ. Τζέιμς Έξον (1971–1979), στις 10 Ιουνίου 2005. Nebraska Blue Book (PDF)
Μιτόπολη Αχαΐας

Η Μιτόπολη είναι χωριό της Αχαΐας ευρισκόμενο στις βόρειες παρυφές του Κομποβουνίου. Βρίσκεται στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας και είναι έδρα της Κοινότητας Μιτοπόλεως, που αποτελείται επίσης από τα χωριά Κώμη και Σουβαλιωταίικα. Η τοπική κοινότητα έχει 349 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ ο οικισμός της Μιτοπόλεως έχει 197 κατοίκους.

 Συνοικίες ή οικιστικές τοποθεσίες της ομώνυμης τοπικής κοινότητας αποτελούν τα Γιαννοπουλαίικα, Κυριαζαίικα, τα Κωτσοκολαίικα, τα Μπεκιαραίικα, τα Παναγοπουλαίικα και τα Φρατζαίικα. Προς το Κάτω Μαζαράκι βρίσκονται τα Γιαννοπουλαίικα και τα Γκουσεκαίικα. Η Μιτόπολη κατά την Φραγκοκρατία ήταν έδρα της ομώνυμης Βαρωνίας που ιδρύθηκε το 1209 από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη στην περιοχή και ήταν μία από τις 16 λαϊκές βαρωνίες που ίδρυσε ο πρίγκιπας. Σύμφωνα με την Αραγονική εκδοχή του Χρονικού του Μορέως, δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Γιλβέρτο ντε Κορ μαζί με τρία άλλα τιμάρια σε άλλες περιοχές. Ο Κορ έχτισε και είχε για έδρα της βαρωνίας του το Κάστρο της Μιτόπολης, που σήμερα ελάχιστα ερείπια του διασώζονται. Περί το 1280, πρέπει να πέρασε στα χέρια του Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ, καθώς ανήκε στο διάδοχό του Νικολά το 1316. Το μοναδικό αθλητικό σωματείο του χωριού είναι ο «Α.Σ. Κεραυνός Μιτόπολης» που ιδρύθηκε το 1982. Διαθέτει μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και χρησιμοποιεί ως έδρα του το γήπεδο του Μαζαρακίου. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μιτόπολη.
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Βελιγράδι)

Το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 στο Βελιγράδι ήταν ένα από τα τρία προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016. Το τουρνουά διεξήχθη στην Kombank Arena στο Βελιγράδι της Σερβίας, 4 με 9 Ιουλίου του 2016. Οι εθνικές ομάδες της Σερβίας, της Αγκόλας, του Πουέρτο Ρίκο, της Ιαπωνίας, της Τσεχίας και της Λετονίας μετείχαν στο τουρνουά του Βελιγραδίου. Η Σερβία προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

 Η Kombank Arena επιλέχθηκε ως ο κύριος χώρος διεξαγωγής του τουρνουά. Η τοποθεσία του Arena είναι στο Νέο Βελιγράδι, αλλά ως διοργανώτρια πόλη ορίστηκε το Βελιγράδι, δεδομένου ότι είναι ένας από τους δήμους της πόλης της πρωτεύουσας της Σερβίας. Στο παρελθόν το γήπεδο είχε φιλοξενήσει αγώνες του Ευρωμπάσκετ 2005. Οι παρακάτω διαιτητές επιλέχθηκαν για το τουρνουά. Μάικλ Γουάιλαντ Ζοζέφ Μπισάνγκ Καρμέλο Πατέρνικο Σαμίρ Αμπακίλ Φερνάντο Ρόσα Ντανιέλ Ιερεθουέλο Εμίν Μογκουλκότς Άντονι Τζόρνταν Προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016 Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Μανίλα) Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Τορίνο) Επίσημος ιστότοπος
Βογδάντσα

Η Βογδάντσα (σλαβομακεδονικά: Богданци / Μπογκντάντσι, Αλβανικά: Bogdanca) είναι κωμόπολη της Βόρειας Μακεδονίας και αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου. Σήμερα έχει πληθυσμό 6.011 κατοίκους και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 85 μέτρων. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας, ανάμεσα στη Γευγελή και την Παλαιά Δοϊράνη.

 Έως το 1913, όταν περιήλθε στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, υπήρξε σημαντικό κέντρο του Ελληνισμού (ιδιαίτερα κατά το 19ο αιώνα) με άνω των 2.000 Ελλήνων. Στις 20 Νοεμβρίου 1715 διατάχθηκε με Σουλτανικό φιρμάνι η είσπραξη κεφαλικού φόρου και εκ των Ελλήνων (Γιουνάν), πλην των μουσουλμάνων της Βογδάντσας. Στη Βογδάντσα λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο, ήδη από το 1800. Οι Βογδαντσιώτες επαναστάτησαν το 1821 εναντίον των Οθωμανών και συμμετείχαν στην τριμελή Επιτροπή Βορειομακεδόνων της πρώτης Προσωρινής Ελληνικής Κυβέρνησης του 1822, με ένα μέλος. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, στην περιοχή υπήρχε έντονος ανταγωνισμός μεταξύ Βουλγάρων, Ελλήνων και δευτερευόντως Σέρβων. Από τη Βογδάντσα καταγόταν επίσης ο Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο οποίος υπήρξε σημαντικός υπερασπιστής των ελληνικών κοινοτήτων της περιοχής, ενώ από την πόλη κατάγονταν και η νεαρή Στεφάνα της οποίας ο εξισλαμισμός υπήρξε αφορμή για την σφαγή των προξένων στην Θεσσαλονίκη το 1876. Μετά το 1913, και παρά τις εκκλήσεις της Ελληνικής κοινότητας Βογδάντσας, στον τότε πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, να παραμείνει η κώμη εντός Ελληνικής επικράτειας, η περιοχή πέρασε σε Σερβικό έλεγχο και πολλοί Έλληνες διέφυγαν στο Κιλκίς, τους Ευζώνους και τη Θεσσαλονίκη. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου χρονολογείται από το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Έχει ανακαινισθεί αρκετές φορές από τότε, κυρίως με τις εισφορές των πιστών. Το 1983-1984 κατασκευάστηκε νέο καμπαναριό στην κορυφή του οποίου τοποθετήθηκε το δημοτικό ρολόι. Γεώργιος Καραϊσκάκης, Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Χρήστος Δέλλιος, Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός, πρόκριτος της Γευγελής Χρήστος Διδασκάλου, Έλληνας παιδαγωγός Δήμος Βογδάντσας - Ενδιαφέροντα, Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bogdanci στο Wikimedia Commons
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1984-85

Το Κύπελλο Κύπρου 1984-85 ήταν η 11η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (8η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 5η φορά στην ιστορία του.

 Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση. Ο τελικός διεξήχθη στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 3-1 σετ. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Αίνιγμα της Σφίγγας

Το Αίνιγμα της Σφίγγας, είναι επεισόδιο από τoν μύθο των Λαβδακιδών στην Ελληνική μυθολογία, το οποίο εξιστορεί το πως κατάφερε ο Οιδίποδας να λύσει το περίπλοκο αίνιγμα της Σφίγγας, η οποία στεκόταν στην είσοδο της Θήβας και ζητούσε από τον κάθε περαστικό να λύσει τον γρίφο της. Όποιον δεν κατάφερνε να λύσει τον γρίφο, η Σφίγγα τον έσφιγγε (εξ ου και το όνομά της) μέχρι θανάτου.

 Σύμφωνα με τον μύθο του Οιδίποδα, η Σφίγγα, ένα τέρας με κεφαλή γυναίκας από τη μέση και πάνω και σώμα λιονταριού από τη μέση και κάτω, στάλθηκε από την Ήρα ή τον Άρη, να φρουρεί την είσοδο της Θήβας και να αναγκάζει τους κατοίκους ή τους περαστικούς να δώσουν σωστή απάντηση στον γρίφο της, ο οποίος έλεγε: «Ποιο ον στην αρχή στέκεται στα τέσσερα, έπειτα στα δύο και προς το τέλος της ζωής του στα τρία;». Όποιος δεν έδινε την σωστή απάντηση, η Σφίγγα τον θανάτωνε. Από αυτό το μαρτύριο, γλίτωσε τους Θηβαίους ο Οιδίποδας, ο οποίος απάντησε σωστά στο ερώτημα λέγοντας: «Ο άνθρωπος είναι εκείνο τον ον, που το ξημέρωμα της ζωής του κινείται στα τέσσερα, το βράδυ της ζωής του στα τρία, με την βοήθεια του μπαστουνιού, ενώ στο μεσοδιάστημα (μεσημέρι) της ζωής κινείται με σιγουριά στα δυο». Σύμφωνα με την παράδοση η Σφίγγα είπε κι έναν άλλο γρίφο στον Οιδίποδα: «Υπάρχουν δύο αδελφές: η μία γεννά την άλλη και, με τη σειρά της, γεννά την πρώτη. Ποιες είναι οι δύο αδελφές;». Ο Οιδίποδας απάντησε σωστά λέγοντας ότι οι δύο αδελφές είναι η Ημέρα και η Νύχτα. Κατά τον επαναπροσδιορισμό του θρύλου του Οιδίποδα, από το βιβλίο Δαιμόνια μηχανή του Ζαν Κοκτώ, η Σφίγγα λέει στον Οιδίποδα την απάντηση στο αίνιγμα για να αυτοκτονήσει, ώστε να μην χρειάζεται να σκοτώσει πια τους Θηβαίους, και επίσης να τον κάνει να την αγαπήσει. Φεύγει ο Οιδίποδας χωρίς να την ευχαριστήσει που του έδωσε την απάντηση στο αίνιγμα. Υπάρχουν μυθικές, ανθρωπολογικές, ψυχαναλυτικές και παρωδικές ερμηνείες του γρίφου της Σφίγγας και της απάντησης του Οιδίποδα σε αυτό. Ο Σίγκμουντ Φρόυντ περιγράφει «το ερώτημα από πού προέρχονται τα μωρά» ως αίνιγμα της Σφίγγας. Πολλά βιβλία γρίφων χρησιμοποιούν τη Σφίγγα στον τίτλο ή τις εικόνες τους.
Ιερώνυμος Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης

Ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος, γαλλ. Jérôme-Napoléon-Charles (24 Αυγούστου 1814 - 12 Μαΐου 1847) από τον Οίκος του Βοναπάρτη ήταν στρατιωτικός στην υπηρεσία του βασιλείου της Βυρτεμβέργης.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιερωνύμου βασιλιά της Βεστφαλίας & 1ου πρίγκιπα του Μονφόρ και της Αικατερίνης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Ο Ιερώνυμος ήταν μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα των Γάλλων. Γεννήθηκε στην Τεργέστη· το προηγούμενο έτος ο πατέρας του είχε εκτοπιστεί από βασιλιάς της Βεστφαλίας, ένα βασίλειο που είχε δημιουργηθεί από τον αδελφό του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ απένειμε στον γαμπρό του τον τίτλο του πρίγκιπα του Μονφόρ, τίτλο τον οποίο χρησιμοποιούσε στη ζωή του. Από το 1832 ο Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος έζησε στην Αυλή του θείου του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Σπούδασε στη στρατιωτική Ακαδημία του Λούντβιχσμπουρκ και υπηρέτησε στον στρατό ως λοχαγός (1834), ταγματάρχης (1840) και συνταγματάρχης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1840 συνάντησε και υποδέχθηκε τον Σαρλ-Βικτόρ Πρεβό υποκόμη του Αρλινκούρ στη Στουτγάρδη, ο οποίος έγραψε για τον νεαρό πρίγκιπα: "Έχει όμορφο πρόσωπο και χαριτωμένη φυσιογνωμία και είναι Γάλλος στην καρδιά: μιλάει και ονειρεύεται μόνο τη Γαλλία. Αν και η θέση του στη Στουργάρδη είναι εξαίρετη, θα προτιμούσε ένα σεμνό σπίτι στη Γαλλία από ένα ανάκτορο στο εξωτερικό. Του είπα ότι ο Ναπολέων πέρασε και με άκουσε σαν άρρωστος· του είπα ότι έρχεται ο δούκας του Μπορντώ και με πρόσεξε με ενδιαφέρον. Μου λέει: «σε όποιον κάνει τη Γαλλία χαρούμενη, αιώνια δόξα». Και εγώ σκεπτόμουν το ίδιο."Είχε ασθενή υγεία από μικρός και το 1845 ζήτησε άδεια για να ταξιδέψει στο Βερνέ-λε-Μπαιν για να πιεί από το νερό της πηγής εκεί. Ωστόσο η κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου των Γάλλων του αρνήθηκε την είσοδο. Απεβίωσε το 1847 στη Φλωρεντία· ήταν άγαμος και 33 ετών. Το 1860 απεβίωσε και ο πατέρας του Ιερώνυμος.
Βάφλα

Η βάφλα (waffle) αποτελεί ένα ελαφρύ γλύκισμα από γάλα, αλεύρι, ζάχαρη και αυγά, ψημένο σε ειδική τοστιέρα που του δίνει χαρακτηριστική κυψελωτή μορφή. Υπάρχουν πολλοί τύποι βάφλας. Από τις πιο γνωστές είναι η Βέλγικη βάφλα. Ένα άλλο είδος βάφλας είναι οι βάφλες Στρουπβάφλε (Stroopwaffle). Οι βάφλες είναι δημοφιλείς σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα όμως στην Αμερική όπου τις τρώνε για πρωινό με βούτυρο και σιρόπι σφενδάμου.

 Στα αρχαία χρόνια, οι Έλληνες μαγείρευαν επίπεδα κέικ, ψήνοντας τα ανάμεσα σε δυο καυτές μεταλλικές πλάκες. Αυτή η μέθοδος συνεχίστηκε σε όλο το μεσαίωνα. Κατά το 1200, ένας βιοτέχνης σφυρηλατώντας μεταλλικά πιάτα ανακάλυψε το χαρακτηριστικό σχήμα των κηρήθρων. Το 1700, τα πάρτι βάφλας καθιερώνονται ως μια δημοφιλής μορφή οικογενειακής ψυχαγωγίας. Το 1789, Τόμας Τζέφερσον (3ος πρόεδρος της Αμερικής), επέστρεψε από τη Γαλλία με μια μηχανή ψησίματος βάφλας, δηλαδή ένα ταψάκι που έδινε μορφή και τραγανότητα στη βάφλα. Παράλληλα, τον ίδιο αιώνα, η βάφλα απεικονίζεται σε πίνακες ζωγραφικής των Γιόαχιμ ντε Μπόικελερ, Πίτερ Άρτσεν και Πίτερ Μπρίγκελ.Πολλά χρόνια μετά, το 1911, δημιουργείται η πρώτη ηλεκτρική μηχανή ψησίματος βάφλας. Το 1955, ανοίγει το πρώτο εστιατόριο βάφλας σε ένα προάστιο της Ατλάντα. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 1300 ίδια εστιατόρια. Πέντε έτη αργότερα, ο Μορίς Βέρμερς παρουσιάζει στην διεθνή έκθεση στο Βέλγιο, την ‘Βάφλα των Βρυξελλών’, μια συνταγή βάφλας της συζύγου του. Για πρώτη φορά η βάφλα παρουσιάζεται με κρέμα και φράουλες. Το 1964, η ίδια συνταγή παρουσιάζεται στη παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης και αλλάζει το όνομα της σε ‘Βέλγικη βάφλα’.
702 Αλάουδα

Η Αλάουδα (Alauda) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,25. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική και επιστημονική ονομασία του πτηνού κορυδαλλός. Το φαινόμενο μέγεθος της Αλάουδα κυμαίνεται από 11,42 ως 13,57.

 Η μέση διάμετρος της Αλάουδα εκτιμάται σε 194,73 ± 3,2 χιλιόμετρα, κάτι που την καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης. Οι Rojo and Margot (2007) εκτιμούν τη μάζα της σε 6,05 τετράκις εκατομμύρια τόνους, με μέση πυκνότητα 1,56 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C ή B (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0587. Η Αλάουδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 22 λεπτά. Το 2007 ανακαλύφθηκε από τους P. Rojo και J.-L. Margot ένας δορυφόρος διαστάσεων περίπου 3,5 χιλιομέτρων γύρω από την Αλάουδα. Η ανακάλυψη έγινε με τη χρήση προσαρμοστικών οπτικών στο «Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο» (Very Large Telescope, VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στις Άνδεις. Ο δορυφόρος πήρε το 2011 επίσημα το όνομα Pichi unem από τη γλώσσα Mapuche της Χιλής και σημαίνει «μικρό πουλί»Ενώ πριν είχε το προσωρινό όνομα S/2007 (702) 1 και περιφέρεται σε απόσταση περίπου 1.200 χιλιόμετρα από την Αλάουδα. Έχει διαπιστωθεί ότι η Αλάουδα αποτελεί το μεγαλύτερο μέλος μιας δυναμικής οικογένειας αστεροειδών, μιας οικογένειας δηλαδή που δημιουργήθηκε από μία σύγκρουση, οπότε ο δορυφόρος αυτός μπορεί να είναι προϊόν αυτής της συγκρούσεως (μέλη της ίδιας οικογένειας είναι και οι αστεροειδείς 581 Ταουντονία, 1101 Κληματίς κ.ά.). Μία σημαντική επιπρόσθηση από την Αλάουδα έγινε στις 17 Οκτωβρίου 2009, στον αστερισμό Δίδυμοι, και ήταν ορατή από περιοχές της Νότιας Αμερικής. Ο αστέρας που αποκρύφθηκε είχε φαινόμενο μέγεθος 9,5. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 702 Alauda στο Wikimedia Commons Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μαργαρίτα της Κλέβης, κόμισσα του Λα Μαρκ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarete von Kleve (π. 1310 - μετά το 1348) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λα Μαρκ. Ο θείος της Ιωάννης ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου τους και όταν απεβίωσε άτεκνος τον διαδέχθηκε ο γιος της: έτσι η Κλέβη περιήλθε στον Οίκο των Λα Μαρκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης και της Mαργαρίτας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Ρέγκιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε. Στις 15 Μαρτίου 1332, παντρεύτηκε τον Aδόλφο Β΄ κόμη του Λα Μαρκ. Το 1333 ο πατέρας της εξέδωσε νόμο για τη διαδοχή του, που έλεγε ότι μετά το τέλος του η κομητεία της Κλέβης έπρεπε να περάσει στη Μαργαρίτα και στις αδελφές της, την Ελισάβετ και τη Μαρία. Ο μικρότερος αδελφός του Ιωάννης αντιτάχθηκε, και το 1338 ο νόμος αυτός καταργήθηκε. Ο Aδόλφος Β΄ απεβίωσε το 1346, προτού αποβιώσει ο πατέρας της. Ο πρώτος γιος της Ένγκελμπερτ Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κόμης του Λα Μαρκ. Όταν ο πατέρας της Ντήτριχ Η΄ απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 1347, η Mαργαρίτα και οι γιοι της Ένγκελμπερτ Γ΄ και Aδόλφος Γ΄ προσπάθησαν να εξασφαλίσουν την κομητεία της Κλέβης. Αρχικά υποστηρίχθηκαν από τον εξάδελφό τους Ρέγκιναλντ Γ΄ κόμη του Χέλρε, ωστόσο επικράτησε ο θείος της Ιωάννης. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1368. Μετά το τέλος του, ο κόμης του Λα Μαρκ μπορούσε επιτέλους να διεκδικήσει το δικαίωμά του να κληρονομήσει την Κλέβη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κόμης της Κλέβης, ενώ ο τρίτος γιος της Ντήτριχ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος των κτήσεων στη δεξιά όχθη του Ρήνου. Παντρεύτηκε το 1332 τον Αδόλφο Β΄ κόμη του Λα Μαρκ και είχε τέκνα: Ένγκελμπερτ Γ΄ (28 Φεβρουαρίου 1333 - 22 Δεκεμβρίου 1391, Βέτερ), κόμης του Λα Μαρκ. Aδόλφος Γ΄ (1334 - 7 Σεπτεμβρίου 1394, Κλέβη), αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας 1363-1364, αργότερα κόμης της Κλέβης και κόμης του Λα Μαρκ. Ντήτριχ (1336-25 Μαΐου 1406), επίσκοπος της Λιέγης 1389, από την οποία παραιτήθηκε αργότερα. Έμπερχαρντ (1341 - μετά το 1360), ιερέας στο Mύνστερ. Μαργαρίτα (απεβ. 12 Σεπτεμβρίου 1409), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ. Μέχτιλντ (απεβ. μετά τις 18 Οκτωβρίου 1390), παντρεύτηκε τον Έμπερχαρντ του Ίζενμπουργκ-Γκρέντσαου. Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Γκούμπρεχτ του Χέπεντορφ. Είσοδος για τη Margaret στο genealogie-mittelalter.de Ιστορία των Cleves Γενεαλογικοί πίνακες Etwas zur Ιστορία του Μαρκ
Ισαβέλλα της Δανίας

Η Πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Δανίας (Δανικά: Prinsesse Isabella til Danmark, 21 Απριλίου 2007 -) είναι το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Φρειδερίκου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μαίρης της Δανίας. Είναι το τέταρτο εγγόνι και η μεγαλύτερη εγγονή της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ της Δανίας και του πρίγκιπα Ερρίκου. Είναι το πρώτο κορίτσι που γεννιέται στην Βασιλική Οικογένεια της Δανίας μετά την γέννηση της μικρότερης αδελφής της γιαγιά της, της τέως βασίλισσας Άννας Μαρίας της Ελλάδας το 1946. Είναι τρίτη στην γραμμή διαδοχής στον Δανικό θρόνο, μετά τον πατέρα της και τον μεγαλύτερο αδελφό της, Πρίγκιπα Χριστιανό.

 Γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 2007 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Φρειδερίκου και της Διαδόχου Πριγκίπισσα Μαίρης. Η γέννηση της έγινε δεκτή στις 22 Απριλίου, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων από το Σίξτους Μπάττερι στη Ναυτική Βάση Χόλμεν της Κοπεγχάγης και από το Κάστρο Κρόνμποργκ από την Βόρεια Ζηλανδία. Ονομάσθηκε Ισαβέλλα από την Ισαβέλλα της Αυστρίας, Ενριέττα από την γιαγιά της Ενριέττα Κλαρκ Χον, Ίνγκριντ από την προγιαγιά της βασίλισσα Ίνγκριντ της Σουηδίας και Μαργαρίτα από την γιαγιά της βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄. Η Βάφτιση της έγινε την 1η Ιουλίου 2007 στο παρεκκλήσι του παλατιού Φρέντενσμποργκ. Νονοί της ήταν η Πριγκίπισσα Ματθίλδη του Βελγίου, η θεία της Πριγκίπισσα Αλεξία της Ελλάδας και της Δανίας (πρώτη ξαδέλφη του πατέρα της), η Ναντίν Τζόνστον, ο Χριστιανός Μπακβάλντ, ο Πίτερ Χίρινγκ και η Μαρία Λουίζα Σκιλ. 2 Απριλίου 2007 - έως σήμερα: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Δανίας, Κόμισσα του Μονπεζά Official website Αρχειοθετήθηκε 2019-07-29 στο Wayback Machine. New Danish princess named Isabella
Ανδρέας Καλίνσκης

Ο Ανδρέας Καλίνσκης ή Άντζεϊ Καλλίνσκι, όπως ήταν το ονοματεπώνυμό του στην πολωνική γλώσσα, (Πολ.: Andrzej Kallinski) (1806 - 1893) ήταν Πολωνολιθουανός την καταγωγή φιλέλληνας, αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821 και στρατιωτικός.

 Γεννήθηκε, το 1806, στο Βίλνιους της τότε Πολωνίας αλλά ήταν Λιθουανικής καταγωγής. Με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης ήρθε εθελοντικά στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε πολλές μάχες των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Αγάπησε τη χώρα, όπου έχαιρε γενικής εκτίμησης. Μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου και πέθανε το 1893. Για μακρό διάστημα υπήρξε ο εξ απορρήτων του βασιλιά Γεωργίου Α΄, αναλαμβάνοντας λεπτές αποστολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σέκερη, κόρη του Π. Σέκερη. Ο ίδιος εξελλήνισε το ονοματεπώνυμό του σε Ανδρέας Καλίνσκης. Ο γνωστότερος απόγονός του ήταν ο Ανδρέας Καλλίνσκης-Ροΐδης, υποστράτηγος. Μιλτιάδη Βαρβούνη, Ιστορικά Θέματα, τεύχος 23 Νοεμβρίου 2003, άρθρο Πολωνοί εθελοντές στην Ελληνική Επανάσταση. Κώστα Μ. Σταματόπουλου, Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς τον Ανδρέα Καλίνσκη, Πρέβεζα, 2020,
Διάφραγμα (μυς)

Στην ανατομία των θηλαστικών, το θωρακικό διάφραγμα ή απλά διάφραγμα είναι σκελετικός μυς που εκτείνεται σε όλο τo κάτω μέρος του θώρακα. Το διάφραγμα χωρίζει τη θωρακική κοιλότητα (καρδιά, πνεύμονες και πλευρά) από την κοιλιακή κοιλότητα και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή: καθώς το διάφραγμα φυσιολογικά σπρώχνει τα περιεχόμενα της κοιλιάς προς τα κάτω, αυξάνεται ο όγκος της θωρακικής κοιλότητας και ο αέρας στους πνεύμονες.

 Το ανθρώπινο θωρακικό διάφραγμα είναι σκελετικός μυς ο οποίος χωρίζει τη θωρακική από την κοιλιακή κοιλότητα και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνοή. Τα διαφράγματα αποτελείται από δυο θολωτά ημιδιαφράγματα τα οποία λειτουργούν ως ενιαίο σύνολο. Το δεξί ημιδιάφραγμα είναι ψηλότερα από το αριστερό. Τα ημιδιαφράγματα αποτελούνται από ένα τενόντιο κέντρο ενώ περιφερικά από μυϊκές ίνες. Στο διάφραγμα υπάρχουν 3 μεγάλα ανοίγματα (τρήματα) και αρκετά μικρότερα, μέσα από τα οποία διέρχονται μεγάλα αγγεία του σώματος. Αυτά είναι το Αορτικό τρήμα στο ύψος του 12 θωρακικού σπονδύλου, το οισοφαγικό τρήμα στο ύψος του 10ου σπονδύλου και το τρήμα της κάτω κοίλης φλέβας στο ύψος του 8ου σπονδύλου. Σε μικρότερα ανοίγματα διέρχονται τα σπλαχνικά νεύρα και η ημιάζυγος φλέβα (Αρ). Ακριβώς πίσω από το στέρνο, ανάμεσα στο θωρακικό τοίχωμα και το διάφραγμα, υπάρχει ακόμη ένα μικρό άνοιγμα, το τρήμα του Morgagni μέσα από το οποίο διέρχεται η Μαστική αρτηρία. Το διάφραγμα νευρώνεται από το φρενικό νεύρο και αιματώνεται από τις άνω και κάτω φρενικές αρτηρίες (κλάδοι της θωρακικής και κοιλιακής Αορτής).
934 Θουριγγία

Η Θουριγγία (Thuringia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,985. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της από το υπερωκεάνειο «Θουριγγία».

 Η μέση διάμετρος της Θουριγγίας εκτιμάται σε 53,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ch, ενώ το άλβεδό της είναι 0,047. Η Θουριγγία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 10,0 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
4

Το έτος 4 (IV) ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Τρίτη ή την Τετάρτη (σύνδεσμος που θα εμφανίσει το πλήρες ημερολόγιο: Ιουλιανό ημερολόγιο) του Ιουλιανού ημερολογίου (οι πηγές διαφέρουν) και ένα κοινό έτος που αρχίζει την Τρίτη από το προληπτικό Ιουλιανό ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Κάτου και Σατουρνίνου (ή, λιγότερο συχνά, το 757 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 4 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 4 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος καλεί τον Τιβέριο στη Ρώμη και τον ονομάζει διάδοχό του και μελλοντικό αυτοκράτορα. Ταυτόχρονα υιοθετείται και κληρονόμος του Αυγούστου ο Αγρίππας Πόστουμος, ο τελευταίος γιος του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα. Ο Τιβέριος υιοθετεί επίσης τον Γερμανικό ως κληρονόμο του. Το Lex Aelia Sentia ρυθμίζει την απελευθέρωση των σκλάβων. Υπογράφεται σύμφωνο μη επίθεσης και φιλίας μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που εκπροσωπείται από τον Τιβέριο, και της γερμανικής φυλής των Χερούσκων, που εκπροσωπείται από τον βασιλιά τους Σεγκίμερ. Ο Αρμίνιος και ο Φλάβος, γιοι του Σεγκίμερ, φέρονται στο ρωμαϊκό στρατό ως αρχηγοί των βοηθητικών στρατευμάτων. Η Ιουλία η Πρεσβύτερη επιστρέφει από την εξορία για να ζήσει στο Ρέτζο ντροπιασμένη. Ο Αύγουστος απονέμει χάρη στον Γναίο Κορνήλιο Κίννα Μάγνο, μαζί με την Αιμιλία Λεπίδα, εγγονή του Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου, για φερόμενη συμμετοχή σε συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα.Μέση Ανατολή Ο βασιλιάς Φραάτης Ε΄ και η βασίλισσα Μούσα της Παρθίας ανατρέπονται και σκοτώνονται, το στέμμα προσφέρεται στον Ορόντη Γ΄ της Παρθίας- Έναρξη της Μεσοβασιλείας.Κορέα Ο Ναμχάε (Namhae Chachaung) διαδέχεται τον Μπακ (Bak Hyeokgeose) ως βασιλιάς του κορεατικού βασιλείου της Silla (παραδοσιακή ημερομηνία).Κίνα Ο αυτοκράτορας Πινγκ του Χαν παντρεύεται την αυτοκράτειρα Γουάνγκ (Πινγκ), κόρη του Ουάνγκ Μανγκ, ενισχύοντας την επιρροή του. Δίνεται στον Ουάνγκ Μανγκ ο τίτλος «ανώτερος δούκας». Τέχνες και επιστήμες Ο Νικόλαος ο Δαμασκηνός γράφει την δεκαπεντάτομη Ιστορία του Κόσμου. Πιθανή ημερομηνία – Ιησούς Χριστός, Εβραίος θρησκευτικός ηγέτης (εκτελέστηκε περίπου το 30/33) Κολουμέλας, Ρωμαίος συγγραφέας (θ. 70 μ.Χ.) Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος ο Νεότερος, Ρωμαίος ευγενής (θ. 27 μ.Χ.) Νταεμουσίν, Κορεάτης βασιλιάς του Γκογκουργιέο (θ. 44 μ.Χ.) 21 Φεβρουαρίου - Γάιος Καίσαρας, Ρωμαίος ύπατος (γ. 20 π.Χ.) 26 Ιουνίου – Αριοβαρζάνης Β΄, βασιλιάς της Αρμενίας υποτελής στους Ρωμαίους (γ. 40 π.Χ.) (κατά προσέγγιση έτος) Λούκιος Κορνήλιος Λέντουλος, Ρωμαίος ύπατος Γάιος Ασίνιος Πόλιος, Ρωμαίος ρήτορας, ποιητής και ιστορικός (γ. 65 π.Χ.) Hyeokgeose, Κορεάτης βασιλιάς της Σίλλα (γ. 75 π.Χ.)