Τανούσιο Α΄ Τόπια

Ο Τανούσιο (Αθανάσιος) Α΄, αλβανικά: Tanush Topia‎, (άκμασε 1329–38) από τον Οίκο Τόπια ήταν Αλβανός κόμης, που υπηρετούσε τους Φίλιππο Α΄ και τον γιο του Ροβέρτο, πρίγκιπες τού Τάραντα, και τους Ιωάννη και τον γιο του Κάρολο, δούκες του Δυρραχίου. Είχε κτήσεις στη Mατία.

 Επί Φίλιππου Α΄ το βασίλειο της Αλβανίας περιοριζόταν περίπου στη σύγχρονη επαρχία του Δυρραχίου. Μετά το τέλος τού Φιλίππου Α΄ το 1332, υπήρξαν διάφορες αξιώσεις για τις περιοχές του εντός τού Οίκου των Καπετιδών-Ανζού. Τα δικαιώματα τού δουκάτου του Δυρραχίου και του βασιλείου της Αλβανίας μαζί δόθηκαν στον αδελφό τού Φιλίππου Α΄, τον Ιωάννη της Γκραβίνα με ποσό 5.000 λίβρες χρυσού. Μετά το τέλος του το 1336, οι κυριαρχίες του στην Αλβανία πέρασαν στον γιο του Κάρολο, δούκα του Δυρραχίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρχαν διάφορες αλβανικές οικογένειες ευγενών, που άρχισαν να εδραιώνουν την εξουσία και τις επικράτειές τους. Μία από αυτές ήταν η οικογένεια Tόπια, της οποίας οι περιοχές ήταν στην κεντρική Αλβανία. Οι Σέρβοι πίεζαν δυνατά από την κατεύθυνσή τους και οι Αλβανοί ευγενείς βρήκαν φυσικό σύμμαχο στους Ανζού. Η συμμαχία με τους Αλβανούς ηγέτες ήταν επίσης κρίσιμη για την ασφάλεια του βασιλείου της Αλβανίας, ειδικά κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1320 και 1330. Οι πιο εξέχοντες μεταξύ αυτών των ηγετών ήταν οι Tόπια, που κυβερνούσαν σε μία περιοχή μεταξύ των ποταμών Mατ και Σκούμπιν και η οικογένεια Mουζάκα στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Σκούμπιν και Βλόρα. Έβλεπαν τους Ανζού ως προστάτες των περιοχών τους και έκαναν συμμαχίες. Κατά την περίοδο 1336–1337 ο Κάρολος είχε διάφορες επιτυχίες εναντίον των Σερβικών δυνάμεων στην κεντρική Αλβανία. Αναφέρθηκε το 1329 ως ένας από τους κόμητες της Αλβανίας. Αυτή είναι η πρώτη αναφορά των Tόπια. Σε μία πράξη του Ροβέρτου βασιλιά της Νάπολης με ημερομηνία 15 Απριλίου 1338, ο Τανούσιο αναφέρεται ως κόμης της Ματίας (conte di Matia). Αυτό επιβεβαίωνε εκ νέου τις σχέσεις των Τόπια με τους Aνζού από την εποχή του Φιλίππου Α΄. Μέχρι το 1343, ο Στέφαν-Ούρος Δ΄ Ντούσαν βασιλιάς της Σερβίας είχε κατακτήσει σχεδόν όλη την Αλβανία, εκτός από το Δυρραχιo, που το είχε υπερασπίσει ο διοικητής του Tανούσιo. Σύμφωνα με τον Kαρλ Χοπφ, ο γιος (ή αδελφός) τού Tανούσιo, ο Aνδρέας Α΄, όπως περιγράφει ο Γκιον Μουζάκα (άκμασε το 1510), είχε ερωτευτεί την Ελένη, νόθη κόρη τού Ροβέρτου της Νάπολης, όταν το πλοίο της, καθοδόν προς το πριγκιπάτο του Μορέα για να παντρευτεί τον βάιλο, είχε σταματήσει στο Δυρράχιo, όπου συναντήθηκαν. Ο Ανδρέας Α΄ την απήγαγε και τη νυμφεύτηκε και απέκτησαν δύο γιους, τον Kάρολο και τον Γεώργιο Α΄. Ο βασιλιάς Ροβέρτος, έξαλλος, με το πρόσχημα της συμφιλίωσης προσκάλεσε το ζευγάρι στη Νάπολη, όπου τους εκτέλεσε. Ο Κάρολος Τόπια έγινε αργότερα πρίγκιπας της Αλβανίας. Anamali, Skënder· Prifti, Kristaq (2002). Historia e popullit shqiptar në katër vëllime (στα Αλβανικά). Botimet Toena. ISBN 978-99927-1-622-9. Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5. Nicol, Donald MacGillivray (2010). The Despotate of Epiros 1267–1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-13089-9.