IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
137 Μελίβοια

Η Μελίβοια (Meliboea) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,05. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Πόλα της Γιουγκοσλαβίας, και έλαβε το όνομα των ομώνυμων προσώπων της ελληνικής μυθολογίας. Η Μελίβοια έδωσε το όνομά της, ως το μεγαλύτερο σώμα της, στην «Οικογένεια αστεροειδών της Μελίβοιας».

 Η μέση διάμετρος της Μελίβοιας είναι 128,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 3,2 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μελίβοιας εκτιμάται σε 4,06 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 241 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 76,9 m/sec (277 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Μελίβοιας είναι C (ανθρακούχος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Μελίβοια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 41 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή, ακόμα και μεγάλο. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Άγιος Νικόλαος Αμμοχώστου

Ο Άγιος Νικόλαος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agios Nikolaos». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018.
Μοχάμαντ Αλί Χαν Ζαντ

Ο Μοχάμαντ Αλί Χαν Ζαντ, περσικά: محمد علی خان زند‎, (π. 1760 – 1779) ήταν ο δεύτερος σάχης της δυναστείας των Ζαντ, που κυβέρνησε από τις 6 Μαρτίου 1779 έως τις 19 Ιουνίου 1779.

 Ήταν ο πρωτόοτκος γιος τού Καρίμ Χαν. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1779, το Ιράν διαλύθηκε για άλλη μία φορά. Ο ετεροθαλής αδελφός τού Kαρίμ Χαν, Zακί Χαν, ανακήρυξε τον Mοχάμαντ Αλί, τον δεύτερο γιο τού Καρίμ Χαν, που ήταν επίσης γαμπρός του, ως δεύτερο ηγεμόνα της δυναστείας Zαντ. Λίγο αργότερα, ο Αμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ, ο μεγαλύτερος γιος τού Καρίμ Χαν, έγινε ο συγκυβερνήτης. Είχε τρεις συζύγους: την Aνισάχ Σαάντ, την Χαντικά Μορσταϊκού και την Koρισάχ. Ωστόσο, από καμία δεν απέκτησε άρρενες κληρονόμους και μία εκτελέστηκε μετά από κατηγορίες για πορνεία. Ο Moχάμαντ Αλί απεβίωσε από καρδιακή προσβολή την ίδια χρονιά, που ανέλαβε τον θρόνο, έχοντας βασιλεύσει λιγότερο από 5 μήνες και χωρίς να καταφέρει πολλά. Έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός του Aμπόλ-Φαθ Χαν έμεινε μόνος στην εξουσία. Perry, John (1991). «The Zand dynasty». The Cambridge History of Iran, Vol. 7: From Nadir Shah to the Islamic Republic. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 63–104. ISBN 9780521200950.
Εθνική Μεγάλης Βρετανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Μάιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Μεγάλης Βρετανίας (αγγλικά: Great Britain women's national basketball team) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Μεγάλης Βρετανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Βρετανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (British Basketball).

 Η Βρετανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005 κατόπιν συνεργασίας των ομοσπονδιών της Αγγλίας (England Basketball), της Σκωτίας (basketballscotland) και της Ουαλίας (Basketball Wales) με στόχο τη δημιουργία ενιαίας και διεθνώς ανταγωνιστικής ομάδας. Ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας υπάρχει μόνο σε επίπεδο Γυναικών και Νέων Γυναικών (U20), καθώς οι εθνικές ομάδες νεότερων κοριτσιών υπάρχουν ξεχωριστά για κάθε εθνική ομοσπονδία. Επιπλέον η Εθνική Σκωτίας και η Εθνική Ουαλίας συμμετέχουν επίσης τα τελευταία χρόνια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA (πρώην Division C). Οι καλαθοσφαιρίστριες από τη Βόρεια Ιρλανδία διαγωνίζονται με την ομάδα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, επομένως η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως Εθνική Ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μέχρι σήμερα η Μεγάλη Βρετανία έχει προκριθεί σε τρεις τελικές φάσεις του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της FIBA, ενώ συμμετείχε και ως οικοδέσποινα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket):Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Μεγάλης Βρετανίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Εθνική Μεγάλης Βρετανίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Μεγάλης Βρετανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Great Britain, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) British Basketball, επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά)
Σιρακάμι-Σάντσι

Το Σιρακάμι-Σάντσι (Shirakami-Sanchi) (白神山地) είναι δάσος το οποίο βρίσκεται στην Ιαπωνία και έχει χαρακτηρισθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1993. Περιλαμβάνει μία γεωγραφική έκταση στα βόρεια του νησιού Χονσού στους νομούς Ακίτα και Αομόρι. Διαθέτει μία πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Άδεια από τη διοίκηση του Δάσους είναι απαραίτητη, για να εισέλθει κάποιος στο δάσος Σιρακάμι-Σάντσι.

 Το Παρθένο Δάσος Σιρακάμι-Σάντσι περιλαμβάνει το τελευταίο παρθένο δάσος της Ιαπωνικής οξιάς (Siebold's beech) (Fagus crenata), που παλιότερα κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος των βουνών της βόρειας Ιαπωνίας. Το δάσος με τις οξιές άρχισε να σχηματίζεται σταδιακά πριν από 8000 χρόνια. Εκτός από οξιές στην περιοχή υπάρχουν επίσης μπαμπού και 500 άλλα είδη φυτών μεταξύ των οποίων και ορχιδέες. Η περιοχή Σιρακάμι-Σάντσι περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις δάσους, που δεν είναι ενταγμένες στη λίστα μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς και δεν λαμβάνονται εκεί αυστηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Τα βουνά Σιρακάμι έχουν έκταση 1300 τετραγωνικά χιλιόμετρα εκ των οποίων τα 170 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχουν αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αρκετοί ορμητικοί ποταμοί διασχίζουν την περιοχή μεταξύ των οποίων είναι ο Ακαΐσι, ο Ιβάκι, ο Οϊράσε, ο Σασανάι και ο Κασούκε, οι οποίοι εκβάλουν στην θάλασσα της Ιαπωνίας. Οι κορυφές των βουνών φθάνουν έως 1200 μέτρα ύψος. Η περιοχή περιλαμβάνει βαθιές κοιλάδες και απότομες πλαγιές βουνών, που είναι εξαιρετικά δυσπρόσιτα. Το κλίμα είναι δροσερό και υγρό και το χειμώνα σημειώνονται σφοδρές χιονοπτώσεις. Έχουν καταγραφεί στην περιοχή αυτή 2212 είδη εντόμων. Ανάμεσα στα ζώα, που ζουν στην περιοχή αυτή συγκαταλέγονται η ιαπωνική μαύρη αρκούδα, η ιαπωνική αντιλόπη, ο ιαπωνικός μακάκος και 87 είδη πουλιών μεταξύ των οποίων ο χρυσαετός, που ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σημαντικά και κινδυνεύει να εξαφανιστεί στην Ιαπωνία. Στην προστατευόμενη περιοχή συναντάται και ο μαύρος τρυποκάρυδος, ένα είδος που επίσης κινδυνεύει. Στην ευρύτερη περιοχή του παρθένου δάσους Σιρακάμι-Σάντσι ζουν κάποιοι άνθρωποι, που ονομάζονται ματάγκι, και που για αιώνες ζουν αρμονικά με τη φύση. Επιβιώνουν ως κυνηγοί και δευτερευόντως ως γεωργοί και υλοτόμοι. Στις μέρες μας έχει ελαττωθεί ο αριθμός τους για διάφορους λόγους, όπως λήψη μέτρων κατά του κυνηγιού, δύσκολος τρόπος ζωής, έλλειψη ενδιαφέροντος από τους νέους να ακολουθήσουν αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Στην ευρύτερη περιοχή του παρθένου δάσους Σιρακάμι-Σάντσι υπάρχουν μονοπάτια για πεζοπορία. Σχηματίζονται αρκετές λίμνες και καταρράκτες, που αξίζει κανείς να δει. Στο βορειοανατολικό μέρος του Σιρακάμι-Σάντσι βρίσκονται οι τρεις καταρράκτες Άνμον (Anmon-no-taki). Στα βορειοδυτικά του Σιρακάμι-Σάντσι υπάρχουν 33 μικρές λίμνες, που ονομάζονται Τζουνίκο (κατά λέξη «12 λίμνες»).Αυτές οι μικρές λίμνες θεωρείται ότι δημιουργήθηκαν ύστερα από έναν μεγάλο σεισμό στην περίοδο Έντο. Shirakami Sanchi άρθρο στην ιστοσελίδα www.japan-guide.com Οξυά άρθρο στην ιστοσελίδα www.britannica.com About The World Natural Heritage Site Shirakami Sanchi άρθρο στην ιστοσελίδα www.experience-shirakami.com Shirakami Sanchi άρθρο στην ιστοσελίδα whc.unesco.org
Ελένη της Ορλεάνης

Η Ελένη (γαλλ. Hélène, 13 Ιουνίου 1871 - 21 Ιανουαρίου 1951) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν κόρη του Κόμη του Παρισιού και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αόστα.

 Η Ελένη Λουίζα Φραγκίσκη Ερριέττα ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου, Κόμη του Παρισιού, και της Μαρίας Ισαβέλλας του Οίκου της Ορλεάνης, κόρης του Αντωνίου, Δούκα του Μονπανσιέ. Παντρεύτηκε το 1895 τον Εμμανουήλ Φιλιβέρτο, 2ο δούκα της Αόστα, και είχε τέκνα: Αμεδαίος 1898-1942, 3ος δούκας της Αόστας. Αίμων 1900-1948, βασιλιάς της Κροατίας. Pope-Hennessy, James (1959). Queen Mary 1867–1953. London: George Allen and Unwin Unlimited. ISBN 0-04-923025-5. Hanson, Edward (2017). The Wandering Princess: Princess Helene of France, Duchess of Aosta (1871–1951). Fonthill. ISBN 978-1-78155-592-7.
Μίχαελ Ρότερ

Ο Μίκαελ Ρόδερ (Michael Rother, 2 Σεπτεμβρίου 1950 - ...) είναι Γερμανός μουσικός και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο Αμβούργο στις 2 Σεπτεμβρίου 1950. Πήγε σχολείο στο Μόναχο, στο Wimslow της Βρετανίας, στο Karachi και κατέληξε στο Ντύσσελντορφ.

 Ο Rother έχει την ευχέρεια να παίζει αρκετά μουσικά όργανα, αλλά ειδικεύεται στην κιθάρα και τα keyboards. Το 1971, στο Ντύσσελντορφ, δημιούργησε το γκρουπ Spirits Of Sound, και αργότερα έγινε μέλος των Kraftwerk και Wunderbar. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του, μαζί με το Klaus Dinger, στους Neu! (1971-1975), ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του μουσικού ρεύματος Krautrock, με το οποίο κυκλοφόρησε τρία «κανονικά» άλμπουμ (κυκλοφόρησαν άλλα δύο, αλλά χωρίς τη συγκατάθεση του). Επίσης, συμμετείχε στους Harmonia, μαζί με τους Hans-Joachim Roedelius και Dieter Mobieus (οι οποίοι ήταν στο συγκρότημα Cluster). Κυκλοφόρησαν δύο «κανονικά» άλμπουμ, το 1973 και το 1975, και ένα τρίτο με ηχογραφήσεις του 1976 με παραγωγό τον Brian Eno, που κυκλοφόρησε το 1997. Ο Rother, μαζί με τον Dinger και τον Florian Schneider, συμμετείχαν στους Kraftwerk, όσο ο Ralf Hutter ήταν εκτός του γκρουπ, και έκαναν μια ζωντανή εμφάνιση στη γερμανική τηλεοπτική εκπομπή Beat Club, το 1971, αλλά αποχώρησαν από το συγκρότημα λίγο αργότερα για να φτιάξουν τους Neu!. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, κυκλοφορούσε άλμπουμ σαν solo καλλιτέχνης, όπως τα Flammende Herzen (1977), Sterntaler (1978) και Katzenmusik (1979). Στους δίσκους αυτούς συμμετείχε στα κρουστά και ο Jaki Liebezeit, μέλος των Can. Στη δεκαετία του 1980, κυκλοφόρησε, μεταξύ άλλων, τα Fernwarme (1982), Lust (1983), Süssherz und Tiefenschaerfe (1985) και Traumreisen (1987). Στη δεκαετία του 1990 απέκτησε τα πλήρη δικαιώματα αυτών των άλμπουμ, και τα επανέκδωσε σε CD, μαζί με επιπλέον τραγούδια (συνήθως remix κάποιων τραγουδιών). Μαζί με αυτά, κυκλοφόρησε μια συλλογή με τα καλύτερα του τραγούδια και μια πρωτότυπη δουλειά, το Esperanza (1996). "Flammende Herzen" (1977) "Sterntaler" (1978) "Katzenmusik" (1979) "Fernwaerme" (1982) "Lust" (1983) "Suessherz und Tiefenschaerfe" (1985) "Traumreisen" (1987) "Radio: Musik von Michael Rother - Singles, 1977-1993" (1993) "Esperanza" (1996) "Remember (The Great Adventure)" (2004) "Neu!" (1972) "Neu! 2" (1973) "Neu! '75" (1975) "Musik von Harmonia" (1974) "Deluxe" (1975) "Tracks & Traces / Harmonia 76" (1997) ATP: Michael Rother - Βιογραφικό σημείωμα Επίσημη ιστοσελίδα του Michael Rother Αρχειοθετήθηκε 2015-06-07 στο Wayback Machine.
Κάστρο των Ροάν (Σαβέρν)

Το κάστρο των Ροάν (Γαλλικά: Château des Rohan) είναι πρώην επισκοπικό κάστρο, το οποίο κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από τον αρχιτέκτονα Νικολά Σαλέν ντε Μονφόρ. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Σαβέρν, στο νομό Κάτω Ρήνου, στην Αλσατία, και σήμερα στεγάζει κοινοτικά μουσεία και ιδρύματα. Το κάστρο είναι αντικείμενο πολλαπλών ταξινομήσεων ως ιστορικό μνημείο: τον Φεβρουάριο του 1933, τον Νοέμβριο του 1934 και τον Νοέμβριο του 1995.

 Το κάστρο ήταν αρχικά ένα μεσαιωνικό κάστρο που μετατράπηκε σε κατοικία από τον Ρομπέρ ντε Κοτ τον 18ο αιώνα, μια κατοικία που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1779. Στη συνέχεια, ο ιδιοκτήτης του κάστρου, ο καρδινάλιος Λουί-Ρενέ ντε Ροάν αποφάσισε να χτίσει ένα παλάτι πιο πολυτελές από το παλιό. Αλλά ο καρδινάλιος Ροάν δεν μπόρεσε να απολαύσει αυτό το παλάτι, καθώς ενεπλάκη στην υπόθεση του περιδέραιου το 1785-1786, γεγονός που τον ανάγκασε να τερματίσει τη ζωή του στην εξορία.Μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, οι εργασίες στο κάστρο εγκαταλείφθηκαν. Έμεινε ημιτελές έως τη Δεύτερη Αυτοκρατορία και ολοκληρώθηκε και συντηρήθηκε από τον Ναπολέοντα Γ΄ από το 1853 έως 1857, ο οποίος το αφιέρωσε στη στέγαση των χηρών ανώτερων αξιωματούχων που πέθαναν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Το 1871 το κάστρο μετατράπηκε σε γερμανικό στρατώνα, έπειτα, το 1918 σε γαλλικό στρατόπεδο. Το 1952, το κτήριο αγοράστηκε από την κοινότητα Σαβέρν και μετατράπηκε σε κοινοτικό πολιτιστικό ίδρυμα. Επί του παρόντος, στο κάστρο Ροάν στεγάζονται μια σειρά κοινοτικών ιδρυμάτων: Το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας. Μετά τα μουσεία του Στρασβούργου και του Κολμάρ είναι το παλαιότερο κοινοτικό μουσείο στην Αλσατία. Φιλοξενεί πλούσιες αρχαιολογικές και ιστορικές συλλογές, καθώς και τη δωρεά της Λουίζ Βάις. Ο Πολιτιστικός χώρος της Σαβέρν, που φιλοξενεί ποικίλες εκδηλώσεις όλο το χρόνο στην κλιμακωτή αίθουσα χωρητικότητας 500 θέσεων. Το δημοτικό σχολείο του κέντρου της πόλης. Ξενώνας νεότητας. Το δημοτικό αστυνομικό τμήμα. Η Λέσχη των Βοσγίων. Μια σειρά από αίθουσες αφιερωμένες σε συναντήσεις και συνέδρια. Το κάστρο των Ροάν στην ιστοσελίδα VisitAlsace (επιλογή γλώσσας)
Τζόσεφ Έφορντ

Ο Τζόσεφ «Τζο» Έφορντ (Joseph "Joe" Efford, γενν. στις 29 Αυγούστου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος ή επιθετικός για τη Μάδεργουελ ΦΚ.

 Ο Έφορντ αποφοίτησε από το Λύκειο Dacula το 2014. Απέρριψε την υποτροφία ποδοσφαίρου από το κολέγιο UNCG και προτίμησε να ακολουθήσει επαγγελματική σταδιοδρομία στην Ευρώπη. Πέρασε αρκετά δοκιμαστικά στη Ρουμανία, πριν υπογράψει συμβόλαιο με την ΦΚ Μποτοσάνι τον Ιούνιο του 2014. Το συμβόλαιό του, ωστόσο, τερματίστηκε εντός του Ιουλίου.Έφυγε από τη Ρουμανία ώστε να περάσει από μία σειρά νέων δοκιμαστικών στην Ισπανία, καταλήγοντας να προπονείται με τη Μαγιόρκα της Σεκούντα Ντιβιζιόν. Αφού πέρασε με επιτυχία ένα δοκιμαστικό δύο εβδομάδων, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2014. Ωστόσο, προβλήματα με τη βίζα του τον κράτησαν μη διαθέσιμο για 7 μήνες, πριν τελικά πάρει την άδεια να παίξει στην Ισπανία. Τον Σεπτέμβριο του 2017, δοκιμάστηκε από τον Εργοτέλη και έπεισε τον προπονητή Τάκη Γκώνια ώστε να υπογράψει συμβόλαιο με την ομάδα. Σκόραρε στο ντεμπούτο του στις 25 Οκτωβρίου 2017, στην εντός έδρας ήττα με 2-4 από τη Ξάνθη για το Κύπελλο Ελλάδας. Στη δωδέκατη συμμετοχή του με τους Κρητικούς στη Φούτμπολ Λιγκ, σημείωσε τα πρώτα του δύο γκολ στη διοργάνωση στις 5 Μαρτίου 2018, κατά τη διάρκεια της εκτός έδρας νίκης με 0-3 εναντίον της, επίσης, κρητικής ομάδας ΑΟ Χανιά−Κισσαμικός, εκ των οποίων, το πρώτο, σημειώθηκε μόλις 37 δευτερόλεπτα ύστερα από την έναρξη του αγώνα. Επίσης, έδωσε ασίστ στον συμπαίκτη του Ούγκο Κάιπερς για το γκολ του στο 13ο λεπτό. Συνολικά, είχε σημαντική συνεισφορά στον επιτυχημένο δεύτερο γύρο της ομάδας, για την αποφυγή του υποβιβασμού, σκοράροντας 7 γκολ σε 24 συμμετοχές, 20 από τις οποίες ξεκίνησε στο βασικό σχήμα. (Αγγλικά) Προφίλ Τζόσεφ Έφορντ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Νότια Στοά

Η Νότια Στοά ήταν στοά στην αρχαία Αθήνα. Βρισκόταν στην νότια πλευρά της αρχαίας αγοράς, μεταξύ της Ηλιαίας και της Εννεάκρουνου. Είχε προσανατολισμό βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά, με άνοιγμα στην βόρεια πλευρά. Κτίστηκε περίπου το 425-400 π.Χ. και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 150 π.Χ., όταν κτίστηκε δεύτερη στο ίδιο σημείο. Διατρεχόταν από διπλή κιονοστοιχία δωρικού ρυθμού, εξωτερικά με 44 κίονες και εσωτερικά με 22. Εσωτερικά διαιρούνταν εγκάρσια σε δεκαέξι δωμάτια, από τα οποία οι περισσότεροι χρησιμοποιούνταν για συμπόσια.

 Η ταύτιση του κτίσματος ως εμπορικού στηρίζεται αποκλειστικά στο σχέδιό του και στα σωζόμενα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, καθώς και στον μεγάλο αριθμό νομισμάτων (περίπου 240) – κυρίως χάλκινων – που βρέθηκαν επιτόπου και ίσως να προέρχονταν από το γειτονικό νομισματοκοπείο. Τα θυρώματα όλων των δωματίων-καταστημάτων είχαν έκκεντρη τοποθέτηση. Η διαμόρφωση αυτή δεν οφείλεται σε λανθασμένη ή ελλειπή σχεδίαση αλλά ήταν εκούσια και υιοθετήθηκε για να δημιουργήσει διαστήματα κατάλληλα για την υποδοχή πάγκων ή ανακλίντρων, γεγονός που καθιστά πιθανή την χρήση του κτιρίου και ως χώρου εστίασης. Δεδομένου ότι τα μέλη της Βουλής και οι άρχοντες σιτίζονταν με δημόσια δαπάνη, έχει διατυπωθεί η πρόταση ότι η Νότια Στοά Ι ενδέχεται να λειτούργησε παράλληλα ως έδρα μιας από τις δεκάδες κρατικές επιτροπές και συμβούλια που ήταν επιφορτισμένα με την άσκηση ποικίλων καθηκόντων σε καθημερινή βάση. Την άποψη αυτή ενισχύει επιγραφή του 222/1 π.Χ., που ανευρέθηκε σε ένα από τα δωμάτια και αποτελεί ένα αρχείο-κατάλογο των μετρονόμων, των επιθεωρητών των μέτρων και των σταθμών της πόλης. Οικοδομήθηκε εν μέρει πάνω στα ερείπια της πρώτης στοάς. Είχε διαφορετικό προσανατολισμό από τη πρώτη στοά και ήταν παράλληλη με τη μέση στοά, και είχε κυρίως διοικητικές χρήσεις. Βρίσκόταν σε χαμηλότερο υψόμετρο από την πρώτη στοά, έτσι λοιπόν απαιτήθηκε η εκσκαφή βράχων για την κατασκευή της. Στο σημείο όμως εκείνο βρισκόταν υπόγεια ύδατα. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους κατασκευαστές να σχεδιάσουν και να χτίσουν υπόγειο σύστημα αγωγών. Η ευρύτερη περιοχή που βρισκόταν η στοά ονομαζόταν Νότια Πλατεία.Η κατασκευή της στοάς οδήγησε σε περαιτέρω αλλαγές στη βορειοανατολική γωνία της Αγοράς. Τα υλικά κατασκευής της Νότιας Στοάς ΙΙ προήλθαν από το τετράγωνο περιστύλιο, το οποίο είχε κατεδαφιστεί, προκειμένου στη θέση του να χτιστεί η στοά του Αττάλου. Το κτήριο καταστράφηκε κατά πάσα πιθανότητα από την επιδρομή του Σύλλα, το 86 π.Χ. Δεν χτίστηκε ξανά. Διατηρήθηκε μόνο το κρηπίδωμα. Ο χώρος που βρισκόταν η στοά καταλήφθηκε από εργαστήρια μαρμάρου, κεραμικής και χυτήρια. Οι διαστάσεις της στοάς είναι 93x8,50μ. Στηρίζεται σε κρηπίδωμα δύο επιπέδων. Διαθέτει μια εξωτερική δωρική κιονοστοιχία, χωρίς δωμάτια. Οι ραβδωτοί κίονες βρίσκονται σε αποστάσεις 3,01 μ. μεταξύ τους, και διατηρούν τα μετακιόνια διαστήματα του περιστυλίου. Επίσης διατηρείται και το πλάτος της κιονοστοιχίας από τον εξωτερικό τοίχο έως τον στυλοβάτη, το οποίο ισούται με 8,50 μ. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε είναι σκληρός γκρίζος πωρόλιθος. Νότια Στοά Ι - Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών eie.gr Ίδρυμα Ελληνικός Κόσμος - Νότια Στοά ΙΙ Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
HD 189733 b

Ο HD 189733 b (ή HD 189733 Ab) είναι εξωπλανήτης που βρίσκεται 64,5 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό της Αλωπεκούς. Εκπέμπει γαλάζιο φως, η επιφάνειά του έχει θερμοκρασία 1000 βαθμών Κελσίου και οφείλει το χρώμα του σε νέφη σκόνης πυριτίου, που πνέουν με ταχύτητα 7.000 χιλιομέτρων την ώρα. Ανακαλύφθηκε το 2005.

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα HD 189733 b στο Wikimedia Commons Berdyugina et al.; Berdyugin; Fluri; Piirola (2008-02-02). «First Detection of Polarized Scattered Light from an Exoplanetary Atmosphere». The Astrophysical Journal 673: L83–L86. doi:10.1086/527320. Bibcode: 2008ApJ...673L..83B. Naeye, Robert (7 Οκτωβρίου 2005). «The Best Transiting Exoplanet Yet». Sky & Telescope. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2008. Deming et al.; Harrington, Joseph; Seager, Sara; Jeremy Richardson (2006-02-20). «Strong Infrared Emission from the Extrasolar Planet HD189733b». The Astrophysical Journal 644: 560–564. doi:10.1086/503358. Bibcode: 2006ApJ...644..560D.
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (αγγλικά: Drama International Short Film Festival), είναι ένα φεστιβάλ κινηματογραφικών ταινιών μικρού μήκους στην Ελλάδα, και ο ετήσιος τόπος συνάντησης για κινηματογραφιστές και επαγγελματίες του κλάδου. Με έδρα τη Δράμα, το φεστιβάλ διοργανώνει πρόγραμμα έξι ημερών τον Σεπτέμβριο και οι κύριοι χώροι της εκδήλωσης είναι το Δημοτικό Ωδείο της πόλης και ο κινηματογράφος Ολυμπία. Το φεστιβάλ είναι η κορυφαία ελληνική και νοτιοανατολική πύλη της Ευρώπης προς τα πιο διάσημα βραβεία ταινιών μικρού μήκους στον κόσμο, και οι υποψήφιοι σκηνοθέτες πληρούν τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχουν στα ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογραφικών ταινιών.Στο φεστιβάλ παρουσιάζεται ο ετήσιος Ελληνικός Διαγωνισμός που προβάλλει τις καλύτερες νέες ταινίες από την Ελλάδα, αλλά και ο Διεθνής Διαγωνισμός που αφορά ταινίες μικρού μήκους από όλο τον κόσμο, καθώς επίσης διοργανώνονται και παράλληλες εκδηλώσεις, όπως συνεντεύξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, πάνελ συζητήσεων και δικτύωση για δημιουργούς και επαγγελματίες.

 Το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1978, με πρωτοβουλία της Κινηματογραφικής λέσχης Δράμας. Η ανταπόκριση των δημιουργών ταινιών μικρού μήκους, καθώς και του κοινού, ήταν από την αρχή ενθουσιώδης. Λίγα χρόνια αργότερα, το Φεστιβάλ υιοθετήθηκε από τον Δήμο Δράμας και στη συνέχεια, στα μέσα της δεκαετίας του '80, από το Ελληνικό Δημόσιο. Το 1995 μετατράπηκε σε Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους. Πάνω από 2.000 ταινίες υποβάλλονται κάθε χρόνο και η επιμελητική ομάδα επιλέγει περίπου 50-60 ταινίες για προβολή στο διαγωνισμό κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ με πρότασή του στο ΔΣ επιλέγει και συγκροτεί την Κριτική Επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη και τα οποία προέρχονται από τον διεθνή κινηματογράφο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα βραβεία που απονέμονται κάθε χρόνο για το Ελληνικό διαγωνιστικό τμήμα είναι τα εξής: Χρυσός Διόνυσος (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας) Καλύτερης Σκηνοθεσίας Καλύτερου Σεναρίου Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Βραβείο Έλληνες του Κόσμου «Σωκράτης Δημητριάδης» Βραβείο «Τώνια Μαρκετάκη»Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ επίσης μπορεί να απονείμει επιπλέον τιμητικές διακρίσεις και επαίνους για επιμέρους κατηγορίες όπως: διεύθυνση φωτογραφίας, Α' ανδρικής και Α' γυναικείας ερμηνείας, ήχου, μοντάζ, ενδυματολογίας, σκηνογραφίας, μακιγιάζ, ειδικών εφέ) Επίσημος ιστότοπος Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας στην IMDB.
Λουντμίλλα της Βοημίας

Η Λουντμίλλα της Βοημίας (τσεχικά: Ludmilla) (απεβ. 14 Αυγούστου 1240) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν κόρη τού δούκα της Βοημίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα τού Μπόγκεν και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη τού Φρειδερίκου δούκα της Βοημίας και της Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης τού Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας. Ο Γκέζα Β΄ ήταν εγγονός της Άννας Διογένισσας και 6ος απόγονος της Θεοφανούς Σκλήραινας, ενώ η σύζυγός του Ευφροσύνη του Κιέβου ήταν ττρισεγγονή της Αναστασίας Μονομαχίνας. Η αδελφή της Ελένη της Βοημίας αρραβωνιάστηκε με τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, αλλά δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η άλλη αδελφή της σοφία παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ των Βέττιν μάργραβο του Μάισσεν. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Γ΄ κόμη τού Μπόγκεν και είχε τέκνα: Μπέρτολτ Δ΄ απεβ. 1218, κόμης του Μπόργκεν. Αλβέρτος Δ΄ απεβ. 1242, κόμης του Μπόγκεν. Ντήπολτ απεβ. 1219, ιεράς στο Ρέγκενσμπουργκ.Ο Αλβέρτος Γ΄ απεβίωσε το 1197 και η Λουντμίλλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο: Όθων Β΄ 1206-1253, δούκας της Βαυαρίας. Ludmilla de Pšov Κόλεϊ, Τσαρλς, BOHEMIA, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Γκέζα, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Γκέζα, γερμ. Géza (γενν. 14 Νοεμβρίου 1940) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης-Ουγγαρίας είναι τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας. Είναι ειδήμων για τα αντικείμενα Φαμπερζέ και έχει εκδώσει πολλά άρθρα και βιβλία για τους κοσμηματοπώλες Πέτερ Καρλ Φαμπερζέ και Βίκτωρ Μάγιερ. Έχει την εποπτεία μερικών μεγάλων διεθνών εκθέσεων Φαμπερζέ αντικειμένων.

 Ο Γκέζα-Λαδίσλαος-Ευσέβιος-Γκέραρτ-Ραφαήλ-Αλβέρτος-Μαρία γεννήθηκε στη Βουδαπέστη και είναι γιος του Ιωσήφ-Φραγκίσκου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας. Νυμφεύτηκε το 1965 τη Μόνικα Ντέκερ και έχει τέκνα: Φραγκίσκος-Φερδινάνδος Φερδινάνδος-Λεοπόλδος-Ιωσήφ Μαξιμιλιανός-ΦίλιπποςΟ Γκέζα διαζεύχθηκε το 1991 και ο γάμος τους ακυρώθηκε το 1993. Το 1991 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ-Τζέιν Κούνστατερ και έχει τέκνο: Ισαβέλλα-Μαρία-Λουίζα γενν. 1996 Lundy, Darryl: «Géza Ladislaus Erzherzog von Österreich», thepeerage.com (25 Νοεμβρίου 2004), σ. 11195 § 111946.
Σημαία της Γροιλανδίας

Η σημαία της Γροιλανδίας σχεδιάστηκε από τον Ινουίτ ιθαγενή Thue Christiansen. Αποτελείται από δύο ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος λευκού (στην κορυφή) και κόκκινου, με έναν δίσκο τοποθετημένο εκτός κέντρου προς την πλευρά του ιστού. Το επάνω μισό του δίσκου είναι κόκκινο και το κάτω μισό είναι άσπρο. Καθιερώθηκε στις 21 Ιουνίου 1985. Η Γροιλανδία έχει Σύνταγμα από τις 5 Ιουνίου του 1953. Η τοπική της ονομασία είναι Erfalasorput, που σημαίνει «η δική μας σημαία», ενώ και το Aappalaartoq (που σημαίνει «η κόκκινη») χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τόσο τη γροιλανδική όσο και τη σημαία της Δανίας.

 Η Γροιλανδία άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την πρόταση για σημαία το 1973, όταν πέντε Γροιλανδοί πρότειναν τη σημαία με το πράσινο, το λευκό και το μπλε χρώμα. Ένα χρόνο μετά, εφημερίδα παρουσίασε τις 11 προτάσεις για σημαία και ζήτησε από τους αναγνώστες της να ψηφίσουν την καλύτερη. Ωστόσο, επικράτησε πάλι ως καλύτερη η σημαία της Δανίας. Το 1978, με την αναγνώριση δικαιώματος αυτοδιάθεσης στη Γροιλανδία, επίσημα αναβίωσε η πρόταση για δική της σημαία και μάλιστα έγινε επίσημα. Τελικά επικράτησε το σημερινό σχέδιο και καθιερώθηκε το 1985. Η λευκή λωρίδα συμβολίζει τους παγετώνες που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ενώ η κόκκινη αντιπροσωπεύει τον ωκεανό. Το κόκκινο ημικύκλιο σημαίνει τον ήλιο, ο οποίος βυθίζεται στον ωκεανό και το λευκό ημικύκλιο συμβολίζει τα παγόβουνα. Το σχέδιο επίσης φέρει στο νου τον ήλιο που δύει. Σημαία της Γροιλανδίας στις Σημαίες του Κόσμου.
Ερρίκος του Έπενσταϊν

Ο Ερρίκος Γ΄, γερμ.: Henrik von Eppenstein, (π. 1050 – 4 Δεκεμβρίου 1122) από τον Οίκο του Έππενσταϊν ήταν δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας από το 1090 έως το 1122. Ήταν ο τελευταίος δούκας από τον Οίκο του Έπενσταϊν.

 Ήταν γιος του Μάρκβαρτ κόμη του Έπενσταϊν (π. 1076) και της συζύγου του Lιούτμπιργκ του Πλάιν. Ήταν νεότερος αδελφός του Λιούτολντ, ο οποίος είχε λάβει ως φέουδο το δουκάτο της Καρινθίας μετά την καθαίρεση του Μπέρτολντ των Τσέρινγκεν από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας. το 1077. Και τα δύο αδέλφια υπήρξαν πιστοί σύμμαχοι του βασιλιά κατά τη διάρκεια της σκληρής έριδας της Περιβολής και την πορεία της Κανόσας. Όταν οι πρίγκιπες εξέλεξαν αντίπαλο βασιλιά τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν, οι Έπενσταϊν εξασφάλισαν την ασφαλή μετάβαση του βασιλιά Ερρίκου Δ΄ πίσω στη Γερμανία. Το 1077 ή λίγο μετά, ο Ερρίκος Δ΄ παραχώρησε τις μαρκιωνίες της Καρνιόλας και της Ιστρίας στον Ερρίκο του Έπενσταϊν. Όταν ο δούκας Λιούτολτ απεβίωσε άτεκνος το 1090, ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε στον Ερρίκο την Καρινθία και τη μαρκιωνία της Βερόνας, αλλά μετέφερε την Καρνιόλα στο πατριαρχείο της Ακουιλέια και την Ιστρίας στο Πόπο Β΄ της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε. Ο δούκας Ερρίκος υπηρέτησε ως επιμελητής (vogt) του πατριαρχείου υπό τον αδελφό του, πατριάρχη Ούλριχ Α΄. Με τον Ούλριχ Α΄ υποστήριξε τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας, όταν ο Ερρίκος Ε΄ επέβαλε την παραίτηση τού πατέρα του Ερρίκου Δ΄ το 1105. Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης έριδας της Περιβολής, μπήκε σε ένοπλη σύγκρουση με τον Κορράδο Α΄ πρίγκιπα-αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ το 1121. Με το τέλος του Ερρίκου το 1122, ο Οίκος του Έπενσταϊν εξέλιπε. Το δουκάτο της Καρινθίας ανέλαβε ο ανάδοχος (νονός) του Ερρίκος Δ΄ από τον ανερχόμενο Οίκο του Σπόνχαϊμ. Florin Curta. Η Νοτιοανατολική Ευρώπη στο Μεσαίωνα, 500–1250 . Cambridge University Press, 2002. σελ. 255 Τζον Έλντεβικ. Επισκοπική Εξουσία και Εκκλησιαστική Μεταρρύθμιση στη Γερμανική Αυτοκρατορία: Δέκατοι, Κυριαρχία και Κοινότητα, 950–1150 . Cambridge University Press, 2012. σελ. 261 ΕΙΝΑΙ Ο Ρόμπινσον. Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας, 1056-1106 . Cambridge University Press, 2003. σελ. 289
Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ

Η επαρχία Αφιόν Καραχισάρ είναι επαρχία της δυτικής Τουρκίας, η ανατολικότερη του Διαμερίσματος Αιγαίου. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ουσάκ, Ντενιζλί, Εσκί Σεχίρ, Ικονίου, Ισπάρτα και Μπουρντούρ. Καταλαμβάνει έκταση 14.230 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 828.201 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Αφιόν Καραχισάρ με πληθυσμό 701.326 κατοίκους.

 Η επαρχία του Αφιόν Καραχισάρ είναι από τις πιο σεισμογενείς της Τουρκίας καθώς σε αυτήν είναι τα όρια της τεκτονικής πλάκας Αιγαίου και της τεκτονικής πλάκας Ανατολίας. Στην περιοχή έγινε ισχυρός σεισμός έξι βαθμών της κλίμακας ρίχτερ το 1995 ενώ παρόμοιος σεισμός ταρακούνησε την επαρχία τον Φεβρουάριο του 2002. Και οι δύο σεισμοί ήταν ιδιαίτερα καταστροφικοί αφού το επίκεντρο τους βρισκόταν σε κατοικημένη περιοχή. Επίσημη ιστοσελίδα
Βενζοϊκός μεθυλεστέρας

Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας ή νιοβέλαιο είναι ο μεθυλεστέρας του βενζοϊκού οξέος και ένας αρωματικός καρβοξυλκός εστέρας. Στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm) είναι ένα υγρό με φρουτένια οσμή.

 Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης μεθανόλης (CH3OH) και βενζοϊκού οξέος (PhCOOH) σε όξινο περιβάλλον: Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης βενζοϊκού νατρίου (PhCOONa) με μεθυλαλογονίδιο (CH3X): Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης μεθανόλης (CH3OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις: 1. Με βενζοϋλαλογονίδιο (PhCOX): 2. Με άλλον βενζοϊκό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, PhCOOR): Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας βενζοϊκό νάτριο (PhCOONa) και μεθανόλη (CH3OH): Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας βενζοϊκό αλκυλεστέρα και μεθανόλη: Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH3), σχηματίζοντας βενζαμίδιο (PhCONH2) και μεθανόλη (CH3OH): Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας βενζοκετόνη (PhCOR) και μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH3OMgX): Ο βενζοϊκος μεθυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας βενζυλική αλκοόλη (PhCH2OH) και μεθανόλη (CH3OH): 1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH3CH2OH): 2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni): 3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4): Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
SummerSlam

Το SummerSlam (ελλ.: καλοκαιρινός πάταγος) είναι μία ετήσια διοργάνωση πληρωμής ανά προβολή του WWE που διεξάγεται κάθε Αύγουστο, συνήθως μετά τις 15 του μήνα. Είναι μια από τις πιο ιστορικές διοργανώσεις της εταιρείας επαγγελματικής πάλης, καθώς υπάρχει από το 1988. Από πολλούς ονομάζεται 'το μεγαλύτερο γεγονός του καλοκαιριού για το WWE.

 Το πρώτο SummerSlam διεξήχθη τον Αύγουστο του 1988 στην Νέα Υόρκη και στο γνωστό στάδιο της πόλης, Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν. Από τότε διοργανώνεται ανελλιπώς κάθε χρόνο και είναι ένα από τα τέσσερα μεγάλα Pay Per Views της εταιρείας (γνωστά και ως Big Four), μαζί με την WrestleMania, το Royal Rumble και το Survivor Series. Η WrestleMania θεωρείται το σημαντικότερο γεγονός της επαγγελματικής πάλης. Όμως δεν είναι πολλά τα Pay Per Views που μπορούν να συγκριθούν μαζί της. Το μοναδικό ίσως που συγκεντρώνει τόσα βλέμματα πάνω του, όσο η 'Mania, είναι το SummerSlam, που έχει πάρει από πολλούς, τον χαρακτηρισμό 'WrestleMania του καλοκαιριού'. Η δημιουργία του έγινε όταν ο πρόεδρος του WWE, Βινς Μακμάν, θέλησε να έχει ένα μεγάλο Pay Per View κάθε εποχή. Η μόνη που δεν είχε, ήταν το καλοκαίρι και η ονομασία του είναι χαρακτηριστική (Summer Slam = Καλοκαιρινός Πάταγος). Επίσης, προσπάθησε να έχει την ίδια σημαντικότητα με την WrestleMania, βάζοντας μερικές χρονιές διάφορες σημαντικές επιστροφές παλαιστών, αλλά και πολλούς διάσημους.
Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ

Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ (αγγλικά: A Countess from Hong Kong) είναι μια ρομαντική κωμωδία ταινία αμερικανικής παραγωγής 1967, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τσάρλι Τσάπλιν. Πρωταγωνιστούν ο Μάρλον Μπράντο και η Σοφία Λόρεν.

 Ένας πλούσιος Αμερικανός διπλωμάτης ταξιδεύει με υπερωκεάνιο από το Χονγκ Κονγκ προς τη Χαβάη, όπου θα συναντήσει τη σύζυγό του. Λίγο μετά την αναχώρηση ανακαλύπτει ότι στην καμπίνα του έχει μπει μια πανέμορφη λαθρεπιβάτισσα, μια ρωσίδα κόμισσα που προσπαθεί να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Αρχικά αρνείται να τη βοηθήσει, όμως εκείνη τον εκβιάζει ότι θα αποκαλύψει στη γυναίκα του ότι δήθεν έχουν σχέση. Μάρλον Μπράντο ως Ογκντέν Μίαρς Σοφία Λόρεν ως Νατάσα Τίπι Χέντρεν ως Μάρθα Μίαρς Τσάρλι Τσάπλιν ως γέρος Τζεραλντίν Τσάπλιν ως χορεύτρια Βικτόρια Τσάπλιν ως κόμισσα Σιντνέι Τσάπλιν ως Χάρβεϊ Η ταινία είναι η τελευταία που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Τσάρλι Τσάπλιν, και πήραν μέρος σε αυτήν τεσσέρα από τα παιδιά του (Σιντνέι, Τζεραλντίν, Τζοζέφιν και Βικτόρια) σε μικρούς όμως ρόλους. Για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ογκντέν Μίαρς αρχικώς προόριζονταν ο Κάρι Γκραντ, αλλά τελικώς επελέγη ο Μάρλον Μπράντο. Για την Τίπι Χέντρεν ήταν ο πρώτος της ρόλος σε ταινία μετά την διακοπή της συνεργασίας της με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ το 1965. Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ στην IMDb (Αγγλικά) Η Κόμισσα από το Χονγκ Κονγκ στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Λένα Μαντά

Η Λένα Μαντά είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Λιβάνη, ενώ όλα τα υπόλοιπα βιβλία της έχουν εκδοθεί από τον εκδοτικό οίκο Ψυχογιός και μερικά έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Το «Βαλς με δώδεκα Θεούς» έγινε τηλεοπτική σειρά στον ANT1 με τηλεθεατές από Ελλάδα και Κύπρο, ενώ «Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι» έχει γίνει μπεστ σέλλερ.

 Γεννήθηκε το 1964 στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε νηπιαγωγός αλλά δεν εργάστηκε στον συγκεκριμένο τομέα. Ασχολήθηκε με τα καλλιτεχνικά και τη δημοσιογραφία. Είχε δικό της θίασο κουκλοθεάτρου που ανέβαζε έργα γραμμένα από την ίδια και δικές της διασκευές λαϊκών παραμυθιών. Δημοσίευσε άρθρα σε τοπικές εφημερίδες. Ήταν διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό, στον οποίο έκανε καθημερινά μια ενημερωτική εκπομπή και επιμελήθηκε τα διαφημιστικά σποτ. Είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων που οι υποθέσεις τους είναι απόλυτα μέσα στα πλαίσια της πραγματικότητας, και το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Λιβάνη. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός έχουν εκδοθεί άλλα δεκαέξι μυθιστορήματά της, καθώς και δύο συλλογές διηγημάτων. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Τη μέρα που σε γνώρισα, εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2001 Βαλς με δώδεκα θεούς, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2005 Θεανώ, η λύκαινα της πόλης, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2006 Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2007 Η άλλη πλευρά του νομίσματος, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2008 Έρωτας σαν βροχή, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2009 Το τελευταίο τσιγάρο, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2010 Δεν μπορεί, θα στρώσει, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2010 Χωρίς χειροκρότημα, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2011 Όσο αντέχει η ψυχή, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2012 Με λένε Ντάτα, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2013 Ήταν ένας καφές στη χόβολη, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2014 Τα πέντε κλειδιά, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2014 Όσα ήθελα να δώσω, εκδ. Ψυχογιος, Αθήνα 2015 Μια συγγνώμη για το τέλος, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2015 Η εκδίκηση των αγγέλων, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2016 Γράμμα από χρυσό , εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2017 Ζωή σε Πόλεμο, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2018 Ταξιδι στην Βενετία, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2019 Οι Τρείς Άσοι, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2020 Το πράσινο φόρεμα, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2021 Γυναικεία υπόθεση,- Κλαίρη Θεοδώρου εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2021 Η Σφραγίδα, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2022 Γυναικεία υπόθεση 2 - Φίλια Πυρά, - Κλαίρη Θεοδώρου εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2022 Το μωρό της σοφίτας, εκδ. Ψυχογιός, Αθήνα 2023 Νανού Νικολά, Αποκλειστική συνέντευξη της Λένας Μαντά, Διαβάζουμε, 19/10/2009 Ιστοσελίδα Εκδόσεων Ψυχογιός, Βιογραφικό Λένας Μαντά Μαντά, Λένα, BiblioNet Επίσημο ιστολόγιο της Λένας Μαντά Γιατί πουλάει η Λένα Μαντά; Λένα Μαντά "Αγαπημένο μου ημερολόγιο"
Αϊλίκα της Σαξονίας

Η Αϊλίκα, γερμ.: Eilika von Saxen (π. 1080 - 16 Ιανουαρίου 1142) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπάλενστετ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Mάγκνους δούκα της Σαξονίας και της Σοφίας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας. Επειδή η Αϊλίκα δεν είχε αδελφούς, μετά το τέλος του πατέρα της το 1106, αυτή και η αδελφή της Βουλφχίλδη κληρονόμησαν την περιουσία του. Η Αϊλίκα έλαβε ιδιοκτησίες στο Μπέρνμπουργκ, Βάισενφελς, Βέρμπεν και ίσως επίσης στο Μπούργκβερντεν και στο Kράιχαου, καθώς και στο παλατινάτο της Σαξονίας. Το 1130 η Αϊλίκα συγκρούστηκε με τους πολίτες της πόλης Χάλε, πιθανώς λόγω της υποστήριξής της στον Νόρμπερτ αρχιεπίσκοπο του Mαγδεμβούργου. Άρχισαν ταραχές, κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκε ο Κορράδος του Άιχστατ και από τις οποίες η Αϊλίκα διέφυγε με δυσκολία. Γύρω στο 1131 η Αϊλίκα απέρριψε την επιμέλεια της μονής του Γκόζεκ από τον Λουδοβίκο Α΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας και την ανέλαβε εκείνη. Το 1133 ο Αϊλίκα απέλασε τον ηγούμενο Μπέρτολντ από το Γκόζεκ για ανικανότητα διοίκησης. Το 1134 εισήγαγε τον διάδοχό του, ηγούμενο Πέντερ, στο μοναστήρι με επίσημη προσφώνηση στους μοναχούς. Το 1138 η Αϊλίκα κατηγορήθηκε για τυραννία, και της επιτέθηκαν στο κάστρο της Μπέρνμπουργκ. Η Αϊλίκα παντρεύτηκε τον Όθωνα των Ασκάνια κόμη του Μπάλενστετ πριν από το 1095. Με τον Όθωνα, η Αϊλίκα είχε παιδιά: Αλβέρτος η Άρκτος π.1100-1170, μάργραβος του Βρανδεμβούργου. Aδελαΐδα π.1100-μετά το 1139, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ μάργραβο του Νόρντμαρκ. Fuhrmann, Horst (1995). Germany in the High Middle Ages: C.1050-1200. Cambridge University Press. A. Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte "Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I H. Assing, Die frühen Askanier und ihre Frauen (Bernburg, 2002). L. Partenheimer, Albrecht der Bär. Gründer der Mark Brandenburg und des Fürstentums Anhalt . (Böhlau Verlag Köln Weimar Wien, 2001). genealogie-mittelalter.de Eilika von Ballenstedt (στα γερμανικά) Eilika von Sachsen Deutsche Biographie (στα Γερμανικά)
Spotify Greenroom

Το Spotify Greenroom είναι μια κοινωνική εφαρμογή ήχου από το Spotify, η οποία επιτρέπει στο χρήστη να φιλοξενεί ή να συμμετέχει σε ένα εικονικό δωμάτιο ζωντανής ακρόασης για συζήτηση. Η τρέχουσα χωρητικότητα ενός μεμονωμένου δωματίου περιορίζεται σε 1000 άτομα. Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη για Android και iOS. Ανταγωνίζεται το Twitter Spaces και το Clubhouse που ανήκουν στον ίδιο τομέα κοινωνικών μέσων.

 Τον Οκτώβριο του 2020, η Betty Labs κυκλοφόρησε το Locker Room αποκλειστικά για το κατάστημα εφαρμογών iOS. Η εφαρμογή διέθετε εικονικά δωμάτια συνομιλίας ήχου για αθλητές και φιλάθλους. Αργότερα, στα τέλη Μαρτίου του 2021, η Spotify εξαγόρασε την Betty Labs για 50 εκατομμύρια και ανακοίνωσε σχέδια για την αλλαγή του ονόματος της εφαρμογής με μεγαλύτερη έμφαση στον αθλητισμό, τη μουσική και την ποπ κουλτούρα. Στις 16 Ιουνίου 2021, η Spotify κυκλοφόρησε την εφαρμογή ως Spotify Green room σε Android (πρώιμη πρόσβαση) και iOS. Αυτή τη φορά, η εφαρμογή δεν περιορίζεται πλέον στον αθλητισμό. Το Greenroom επιτρέπει στο χρήστη να δημιουργήσει ή να συμμετάσχει σε ένα δωμάτιο. Όσον αφορά την εφαρμογή, ένα δωμάτιο είναι ένας εικονικός χώρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να συνομιλούν με φωνητική συνομιλία σε πραγματικό χρόνο. Ο χρήστης επιτρέπεται να δημιουργήσει ένα δωμάτιο μόνο στο πλαίσιο μιας ομάδας. Οι ομάδες είναι προκαθορισμένες από την εφαρμογή και αντιπροσωπεύουν είτε μια μάρκα είτε μια γενική κατηγορία, όπως υποδηλώνει το όνομά της. Εάν ένας χρήστης επιλέξει να δημιουργήσει ένα δωμάτιο, το άτομο αυτό θα είναι ο οικοδεσπότης του δωματίου. Ο οικοδεσπότης μπορεί να προσκαλέσει άτομα στο δωμάτιο και να αποφασίσει ποιος μπορεί να μιλήσει. Ο οικοδεσπότης μπορεί να ενεργοποιήσει την καρτέλα εγγραφής και συζητήσεων στο δωμάτιο κατά τη δημιουργία του. Εάν η εγγραφή είναι ενεργοποιημένη σε ένα δωμάτιο, θα εμφανίζεται μια δήλωση αποποίησης ευθυνών στο δωμάτιο για να ενημερώνει τους άλλους χρήστες ότι η συζήτηση καταγράφεται. Ο ηχογραφημένος ήχος σε μορφή mp4 θα αποστέλλεται στον οικοδεσπότη μέσω email μετά την ολοκλήρωση της αίθουσας. Εάν είναι ενεργοποιημένη η καρτέλα Συζητήσεις, οι χρήστες μπορούν να στέλνουν μηνύματα κειμένου ο ένας στον άλλον στην ενότητα δημόσιας συνομιλίας του δωματίου. Επίσης, ο οικοδεσπότης μπορεί να απαγορεύσει την είσοδο χρηστών στο δωμάτιο, εάν είναι απαραίτητο. Εάν ένας χρήστης επιλέξει να συμμετάσχει σε μια αίθουσα, μπορεί είτε να επιλέξει να παραμείνει ως ακροατής είτε να ζητήσει από τον οικοδεσπότη να γίνει ομιλητής. Οι χρήστες έχουν το δικαίωμα να ακολουθούν ή να αποκλείουν οποιονδήποτε άλλο χρήστη κατά την κρίση τους. Οι χρήστες μπορούν επίσης να ενταχθούν σε οποιαδήποτε ομάδα όπως κρίνουν σκόπιμο. Οι χρήστες θα λαμβάνουν ειδοποίηση όταν δημιουργούνται νέες αίθουσες σε ομάδες στις οποίες ανήκουν. Ο χρήστης μπορεί να βρει νέους χρήστες και ομάδες χρησιμοποιώντας την καρτέλα αναζήτησης.
Τιζί Ουζού

Το Τιζί Ουζού ή Τιζί Ουεζού (βερβερικές γλώσσες: Tizi Wezzu ή Thizi Wezzu, ⵜⵉⵣⵉ ⵡⴻⵣⵣⵓ, αραβικά: ثيزي وزو‎) είναι πόλη στη βόρεια κεντρική Αλγερία. Είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Αλγερίας και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας. Είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην περιοχή της Καβυλίας πίσω από τη Μπετζάγια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 135.088 κατοίκους, από 117.259 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,45%.

 Η πόλη κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και επεκτάθηκε στα χρόνια της γαλλικής αποικιοκρατίας. Σήμερα αποτελεί περιφερειακό εμπορικό κέντρο με ειδίκευση στην καλαθοπλεκτική. Στην περιοχή παράγονται σταφύλια, σύκα και ελιές. Το όνομα προέρχεται από τη βερβερική φράση Τιζί Ουεζού, όπου Τιζί σημαίνει «ορεινό πέρασμα», ενώ Αζού σημαίνει «φορσυθία», φυτό το οποίο φύεται στην περιοχή. Έτσι η ονομασία της πόλης μεταφράζεται ως «πέρασμα της φορσυθίας». Η πόλη βρίσκεται στην καρδιά της Καβυλίας. Καλύπτει έκταση περίπου 105 τ.χλμ. στην κοιλάδα του ποταμού Ασίφ Ν Σεμπαού και περιβάλλεται από βουνά. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ. Στα βόρεια βρίσκεται το όρος Μπελουά του οποίου η κορυφή βρίσκεται στα 850 μ. από τη στάθμη της θάλασσας. Ένα τμήμα της παλιάς πόλης (γνωστή ως Πάνω Πόλη) βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού. Το Τιζί Ουζού έχει θερμό μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa). Η τοπική επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου είναι η ΖΣ Καμιλί η οποία αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών της Αλγερίας με έδρα το Σταντ ντυ 1έ Νοβάμπρ 1954.Το Πανεπιστήμιο Μουλούντ Μαμερί βρίσκεται στην πόλη, με 3 πανεπιστημιουπόλεις. Στην πόλη έχει επίσης έδρα το Αλγερινό Ινστιτούτο Ξενοδοχειακής και Τουριστικής Τεχνολογίας.
Ενρίκε Ρόζα

Ο Ενρίκε Ρόζα (Henrique Pereira Rosa , 18 Ιανουαρίου 1946 - 15 Μαΐου 2013) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε υπηρεσιακός πρόεδρος της αφρικανικής χώρας, από το 2003 ως το 2005.

 Γεννήθηκε στην πόλη Μπαφατά το 1946. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2003 ανέλαβε υπηρεσιακά την προεδρία της χώρας. Προηγήθηκε το διορισμού του ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, με το οποίο ανατράπηκε ο πρόεδρος Κούμπα Ιαλά και οι συνομιλίες με πολιτικούς και στρατιωτικούς υπό τον Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ρόζα είχε την αποστολή να διεξαγάγει εκλογές ώστε να αποκατασταθεί σταδιακά η δημοκρατία στη χώρα. Τον Μάρτιο του 2004 διεξήχθησαν ελεύθερες και δίκαιες εκλογές για κοινοβούλιο. Την επόμενη χρονιά έγιναν και προεδρικές εκλογές σε δύο γύρους (Ιούνιος και Ιούλιος 2005), οι οποίες θεωρήθηκαν επίσης δημοκρατικές και διαφανείς. Στις τελευταίες εκλογές κέρδισε ο Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα, ενώ ο Ρόζα δεν ήταν υποψήφιος. Ο Ρόζα παρέδωσε την προεδρία στον Βιέιρα την 1η Οκτωβρίου 2005. Στη συνέχεια ο Ρόζα ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2009, τερματίζοντας στην 3η θέση. Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 2013 σε νοσοκομείο του Πόρτο στη βόρεια Πορτογαλία, έπειτα από εννιάμηνη πάλη με τον καρκίνο. Ήταν 67 ετών.
Λεκάνη Λ'Αταλάντ

Η λεκάνη Λ'Αταλάντ (L'Atalante) είναι μια υπεράλμυρη λίμνη άλμης στον πυθμένα της Μεσογείου, περίπου 192 χιλιόμετρα (119 μίλια) δυτικά της Κρήτης. Πήρε το όνομά της από το Γαλλικό, ωκεανογραφικό, ερευνητικό σκάφος L'Atalante που συμμετείχε στην ανακάλυψή της το 1993. Η Λ'Αταλάντ και οι γείτονές της Urania (Ουρανία) και Discovery (Ανακάλυψη) είναι υπεραλατούχες ανοξικές λεκάνες μεγάλου βάθους (deep hyper saline anoxic basins - DHABs) ηλικίας 35.000 ετών το πολύ. Οι τρείς λεκάνες γέμισαν από τα αποθέματα αλατιού των Μεσσηνιακών εξατμιτών που διαλύονταν στην Μεσογειακή Κορυφογραμμή και κατέληγαν στην Αβυσσαία ζώνη γύρω στα 3.000m (9.800ft) βάθος. Η Λ'Αταλάντ είναι η μικρότερη από τις τρεις λεκάνες. Η επιφάνειά της βρίσκεται περίπου στα 3.500m (11.500 ft) κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Η αλμυρότητα της λεκάνης Λ'Αταλάντ είναι σχεδόν κορεσμένη στα 365 g / L (περίπου 8 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του απλού θαλάσσιου νερού), γεγονός που εμποδίζει την ανάμειξη των νερών της λεκάνης με τα οξυγονωμένα νερά της Μεσογείου από πάνω της. Ως εκ τούτου, είναι εντελώς ανοξική.Το περίπου 1,5 μέτρου (49 ποδιών) αλοκλινές μεταξύ του υπερκείμενου θαλάσσιου νερού και της άλμης από κάτω του, αφθονεί σε βακτηριακά και αρχαία κύτταρα: πρόκειται για χημειοτροφικούς οργανισμούς, οι οποίοι τρέφονται με αμμωνία από την άλμη, αλλά δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς κάποιο οξυγόνο. Κάποιοι αρχαίοι αναερόβιοι οξειδωτές μεθανίου της ομάδας 1 (ANME-1) και αλόφιλα συναντούνται μόνο στο αλοκλινές. Καμία ομάδα οργανισμών δεν καταφέρνει να ευδοκιμήσει πάνω από, μέσα και κάτω απο το αλοκλινές. Στην άλμη υπάρχουν λιγότερα κύτταρα. Εκεί κυριαρχούν τα ακραιόφιλα, συμπεριλαμβανομένων μελών των ευρυαρχαιωτών υδροθερμικών αεραγωγών ανοιχτής θαλάσσης (deep-sea hydrothermal vent euryarchaeota (DHVEs), Αλόφιλα Μεθανιογόνα (Methanohalophilus) και Πρωτεοβακτήρια (Proteobacteria). Στην Λ'Αταλάντ βρίσκονται και Ευκαριώτες, συμπεριλαμβανομένων πρωτόζωων ciliates (45%), dinoflagellates (21%) και choanoflagellates (10%). Τα σκούρα γκρίζα ανοξικά ιζήματα στο κάτω μέρος της λίμνης Λ'Αταλάντ καλύπτονται από ένα χαλαρό μαύρο στρώμα πάχους 1 εκατοστόμετρου (0,4 ίντσας). Οι μικροοργανισμοί που βρίσκονται στα ιζήματα είναι σχεδόν όλοι (το 90%) διάφορα είδη Βακίλλων. Το 2010, ανακαλύφθηκαν τρία είδη μεταζώων, όλα της ζωολογικής διαίρεσης (phylum): Loricifera, τα οποία ζουν στο ίζημα. Πρόκειται για τις πρώτες πολυκύτταρες μορφές ζωής που είναι γνωστό ότι ζουν εξ ολοκλήρου χωρίς οξυγόνο. Πλάσμα στη λεκάνη, το οποίο φαίνεται να ζει χωρίς οξυγόνο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γενική Μικροβιολογία, Μικροβιακή Ποικιλότητα: Αρχαία Αρχειοθετήθηκε 2019-09-01 στο Wayback Machine.
Αλμπερτίνα του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Η Αλβερτίνα (γερμ. Albertine von Anhalt-Bernburg, γεννηθείσα von Brandenburg-Schwedt, 21 Απριλίου 1712 - 7 Σεπτεμβρίου 1750) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

 Η Σοφία Φρειδερίκη Αλβερτίνα γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 21 Απριλίου 1712 ως η τρίτη κόρη του Αλβέρτου Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Mαρίας Δωροθέας των Κέτλερ, κόρης του Φρειδερίκου Κάζιμιρ, Δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλια. Απεβίωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 1750 στο Μπέρνμπουργκ. Τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του κάστρου του Αγ. Αιγιδίου. Στις 22 Μαΐου 1733 παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ στο Πότσδαμ και έτσι έγινε η Πριγκιπική σύζυγος του Άνχαλτ-Βέρνμπουργκ. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του: η πρώτη του σύζυγος, η Λουίζα του Άχαλτ-Ντέσαου, είχε αποβιώσει τον προηγούμενο χρόνο. Η Αλβερτίνα και ο Βίκτωρ Φρειδερίκος απέκτησαν πέντε παιδιά: Φρειδερίκος Αλβέρτος (1735 - 1796). Καρλόττα Βιλελμίνη (1737 - 1777). Μαρία Καρολίνα (1739). Φρειδερίκη Αυγούστα Σοφία (1744 - 1827). Χριστίνα Ελισάβετ Αλβερτίνα (1746 - 1823).