IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Mozilla Corporation

Η Mozilla Corporation είναι θυγατρική εταιρεία του ιδρύματος Mozilla που συντονίζει και ενσωματώνει την ανάπτυξη εφαρμογών σχετικών με το Διαδίκτυο όπως οι web browsers Mozilla Firefox και SeaMonkey Navigator και ο email client Mozilla Thunderbird. Στην ανάπτυξη των εφαρμογών της Mozilla συμμετέχουν χιλιάδες μέλη της κοινότητας ανοικτού λογισμικού, ενώ ορισμένοι είναι υπάλληλοι της εταιρείας. Η εταιρεία είναι επίσης επιφορτισμένη με την διανομή και την προώθηση των συγκεκριμένων προϊόντων. Αντίθετα από το μη κερδοσκοπικό Mozilla Foundation, η Mozilla Corporation είναι μια κανονική επιχείρηση εγγεγραμμένη στα φορολογικά μητρώα. Η Mozilla Corporation επενδύει μερικά ή όλα τα κέρδη της για την ανάπτυξη των εφαρμογών της. Στόχος της εταιρείας είναι να υλοποιήσει τους κοινωφελείς στόχος του Mozilla Foundation και να "προωθήσει την καινοτομία και την δυνατότητα επιλογής στο Internet".

 Η εταιρία Mozilla ιδρύθηκε στις 3 Αυγούστου του 2005 για να χειρίζεται τα των εσώδων που σχετίζονται με τις επιχειρήσεις του ιδρύματος Mozilla. Σαν μη-κερδοσκοπικός οργανισμός, το ίδρυμα Mozilla, είναι περιορισμένο στους τύπους και τα μεγέθη των εσώδων. Η εταιρία Mozilla, σαν φορολογητέα οργάνωση, δεν χρειάζεται να συμμορφώνονται με τόσο αυστηρούς κανόνες. Τον Μάρτιο του 2006, ο Jason Calacanis ανέφερε μια φήμη στο blog του ότι η εταιρία Mozilla κέρδισε $72 εκατ. κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, κυρίως χάρη στο πλαίσιο αναζήτησης Google στο πρόγραμμα περιήγησης Firefox. Δύο χρόνια αργότερα, το TechCrunch έγραψε: «σε αντάλλαγμα για τη Google ως προεπιλεγμένη μηχανή αναζήτησης στο Firefox, η Google πληρώνει τη Mozilla ένα σημαντικό ποσό -. το 2006, το σύνολο ανήλθε σε περίπου $ 57 εκατ. ευρώ, ή το 85% των συνολικών εσόδων της εταιρείας η συμφωνία επρόκειτο αρχικά να λήξει το 2006, αλλά αργότερα επεκτάθηκε μέχρι το 2008 και τώρα θα τρέξει μέχρι το 2011 ". [10] Η συμφωνία παρατάθηκε ξανά για άλλα 3 χρόνια, μέχρι το Νοέμβριο του 2014. Σε αυτή την τελευταία συμφωνία η Mozilla θα πάρει άλλα $900 εκατομμύρια δολάρια ($ 300.000.000 ετησίως) από την Google, σχεδόν 3 φορές το προηγούμενο ποσό. Τον Αύγουστο του 2006, η Microsoft δημοσίευσε μια επιστολή στα Mozilla newsgroups [12], και προσφέρθηκε να ανοίξει μια νέα ανοιχτού κώδικα εγκατάσταση στην έδρα της στο Ρέντμοντ, για μηχανικούς λογισμικού της Mozilla.Η Mozilla απάντησε με την αποδοχή της προσφοράς . Mozilla Corporation Mozilla Foundation Reorganization Mozilla Corp. in 12 simple items Αρχειοθετήθηκε 2020-07-11 στο Wayback Machine.
Κατάλογος αστέρων του Ύδρου

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ύδρου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Ύδρου κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Διακονιάρης (χείμαρρος)

Ο Διακονιάρης είναι χείμαρρος της Αχαΐας που διατρέχει στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή της. Λίγο πιο πάνω από την περιοχή του Ρωμανός, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού, πηγάζει ο μεγαλύτερος χείμαρρος της Πάτρας, ο Διακονιάρης εκεί η Ρωμαίοι στης πηγές τους κατασκεύασαν την Ρωμαϊκή Νερομάνα της Πάτρας (Ρωμανού) και υδροδοτήθηκε για πρώτη φορά η πόλη με δίκτυο και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα λειψυδρίας. Ο Διακονιάρης οποίος διασχίζει κατά μήκος την περιοχή και στον ρου του σχηματίζεται φαράγγι στο ύψος της γέφυρας στον Ρωμανό -το "Φαράγγι Δέσης Διακονιάρη"- σε ένα σημείο του οποίου προσφέρεται πρόσβαση στους επισκέπτες. Ο Διακονιάρης διακρίνεται για το φυσικό του περιβάλλον, τα τεράστια πλατάνια του και άλλα δένδρα, την πυκνή κατά βάση βλάστηση, τα είδη άγριων φυτών και το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο στο τμήμα διέρχεται στο Ρωμανό, στο τέλος της περιοχής και δυτικά αυτής όπου ξεκινάει και ο εγκιβωτισμός του χείμαρρου και από πάνω έγινε κατασκευή η οδός Ελευθέριου Βενιζέλου .

 Τη θερινή περίοδο και ιδιαίτερα το καλοκαίρι έχει απειροελάχιστο νερό, καθώς από την εποχή των Ρωμαίων έγινε υδρομάστευση στις πηγές του για να υδροδοτηθεί η Πάτρα για πρώτη φορά με δίκτυο , έτσι την χειμερινή περίοδο έχει αρκετή ποσότητα νερού και συχνά πλημμυρίζει και δημιουργεί πολλές καταστροφές. Ξεκινά να σχηματίζεται εγγύς της Πάτρας, λίγο πιο πάνω από τον Ρωμανό, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού και κατά την πορεία του περνάει μέσα από συνοικίες και προάστια της πόλης, όπως ο Ρωμανός, ο Ριγανόκαμπος, η Εγλυκάδα. Διέρχεται, λίγο πριν τις εκβολές του, κοντά από το κέντρο της πόλης ενώ χύνεται στον Πατραϊκό, δίπλα στο νέο (νότιο) λιμάνι της Πάτρας. Ένα κομμάτι του, και συγκεκριμένα από τον Ρωμανό και την έξοδο Εγλυκάδας από το ύψος της Περιμετρικής οδού της Πάτρας, έχει σκεπαστεί και εγκιβωτιστεί και έχει κατασκευαστεί επάνω του η Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου. Έγιναν έργα για να σκεπαστεί όλο το κομμάτι του χειμάρρου, που περνά μέσα από την πόλη, για να αντιμετωπιστούν οι πλημμύρες του. Η τελευταία μεγάλη του πλημμύρα έγινε στις 16 Δεκεμβρίου του 2001 με δύο θανάτους ανθρώπων, πλημμύρισμα εκατοντάδων σπιτιών στις συνοικίες Ζαρουχλέικα, Αγία Τριάδα, Άγιο Νεκτάριο, Ψαροφάι και Εγλυκάδα ενώ η πόλη της Πάτρας αποκόπηκε για πολλές ώρες σε δύο κομμάτια. Η ονομασία του ποταμού σύμφωνα με τον Γάλλο φιλέλληνα Φρανσουά Πουκεβίλ οφείλεται στο ότι δεν έχει πηγές αλλά συλλέγει τα νερά του από τη βροχή, δηλαδή διακονεύει. Αν και πριν οι Ρωμαίοι κάνουν υδρομάστευση στις πηγές του, ώστε να υδροδοτηθεί η πόλη της Πάτρας, ο Διακονιάρης ήταν ποτάμι και είχε πηγές.
Ταμάμ Σαλάμ

Ο Ταμάμ Σαλάμ (Tammam Saeb Salam, αραβικά: تمام صائب سلام) είναι Λιβανέζος πολιτικός, πρωθυπουργός του Λιβάνου από το Φεβρουάριο του 2014 ως τον Δεκέμβριο του 2016. Νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση του Ιουλίου του 2008 και μέχρι το 2009. Εξελέγη πρωθυπουργός στις 15 Φεβρουαρίου 2014. ήταν επίσης υπηρεσιακός Πρόεδρος του Λιβάνου από τις 25 Μαΐου 2014 ως τις 31 Οκτωβρίου 2016.

 Κατάγεται από επιφανή οικογένεια Σουνιτών ισλαμιστών της Βηρυτού, όπου γεννήθηκε το 1945. Η οικογένειά του είναι επίσης ισχυρή πολιτικά. Είναι μεγαλύτερος γιος του επίσης πρώην πρωθυπουργού, Σαέμπ Σαλάμ. Η μητέρα του, Tamima Mardam Beik, είναι συριακής καταγωγής και κατάγεται από τη Δαμασκό.Είναι απόφοιτος του Λυκείου της Μπρουμάνα και του Πανεπιστημίου Χαϊγκαζιάν της Βηρυτού. Επίσης, κατέχει πτυχίο στα οικονομικά και στο μάνατζμεντ, από την Αγγλία. Ξεκίνησε ως επιχειρηματίας και άρχισε να ασχολείται με τα κοινά από τις αρχές της δεκαετίας του '70. Ίδρυσε το Κίνημα Πρωτοπόρων της Μεταρρύθμισης το 1973, με στόχο να ακολουθηθεί μια μετριοπαθής πολιτική εν μέσω της αναταραχής στη χώρα. Από την άλλη μεριά, το κίνημα θεωρήθηκε ως πολιτοφυλακή για τον πατέρα του Ταμάμ Σαέμπ Σαλάμ. Ωστόσο, το κίνημα διαλύθηκε από τον Ταμάμ Σαλάμ στην αρχική φάση του εμφυλίου πολέμου, ούτως ώστε να μην αποτελέσει μέρος των πολεμικών δραστηριοτήτων. Το 1978 έγινε μέλος της επιτροπής του ιδρύματος Μακασέντ, μιας μη κερδοσκοπικής φιλανθρωπικής οργάνωσης της Βηρυτού.Ανέλαβε πρόεδρος του ιδρύματος το 1982. Το Σεπτέμβριο του 2000 παραιτήθηκε από πρόεδρος του ιδρύματος. Σήμερα είναι επίτιμος πρόεδρος. Ήταν υποψήφιος στις γενικές εκλογές του 1992,όμως αργότερα απέσυρε την υποψηφιότητά του σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την συριακή κυριαρχία στο Λίβανο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1996 ως ανεξάρτητος. Όμως έχασε την έδρα του στις γενικές εκλογές του 2000. Στις εκλογές του 2005 δεν έθεσε υποψηφιότητα. Διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση του Φουάτ Σινιόρα στις 11 Ιουλίου 2008. Στις γενικές εκλογές του 2009 εξελέγη βουλευτής. Σήμερα είναι ανεξάρτητος βουλευτής. Έπειτα από την παραίτηση του πρωθυπουργού Νατζίμπ Μικάτι στις 23 Μαρτίου 2013, ο Σαλάμ διορίστηκε στην πρωθυπουργία ως πρόσωπο κοινής αποδοχής. Στις 6 Απριλίου 2013 του ανατέθηκε το καθήκον σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς υπέρ του Σαλάμ ψήφισαν 124 επί συνόλου 128 βουλευτών. Στις 15 Φεβρουαρίου 2014 ανακοινώθηκε ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης, με 24 υπουργούς.Ο Σαλάμ είναι υποστηρικτής του Συνασπισμού της 14ης Μαρτίου και έχει καλές σχέσεις με το Συνασπισμό της 8ης Μαρτίου. Είναι παντρεμένος με τη Λαμά Μπαντρεντίν και έχει 3 παιδιά από προηγούμενο γάμο.Περιγράφεται σε έγγραφα που διέρρευσαν ως ένας μετριοπαθής Ισλαμιστής Σουνίτης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tammam Salam στο Wikimedia Commons
Περκόμορφα

Τα περκόμορφα (Perciformes αλλά και Percomorphi) είναι σημαντική τάξη ψαριών της υπέρταξης των τελεοστέων. Πρόκειται για την πολυπληθέστερη τάξη σε υποτάξεις και κατ' επέκταση σε οικογένειες ψαριών με τα περισσότερα είδη.

 Η τάξη των περκομόρφων περιλαμβάνει περισσότερες από 25 υποτάξεις, οι σπουδαιότερες των οποίων που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του κόσμου και στις οποίες υπάγονται οι ακόλουθες οικογένειες ψαριών, (κατά ελληνική αλφαβητική σειρά), είναι:αθερινίδες, αμμοδυτίδες, αναρριχίδες, βλενιίδες, γωβίδες, εμβριοτοκίδες, θυνίδες, ιστιοφορίδες, καλλιωνυμίδες, καραγγίδες, κεντραρχίδες, κιχλίδες, λαβρίδες, λουτιανίδες, μακαιρίδες, μουγιλίδες, μυλλίδες, ξιφίδες, ουρανοσκοπίδες, περκίδες, πομακεντρίδες, σερανίδες, σκαρίδες, σκιαινίδες, σκομβρίδες, σπαρίδες, σφυραινίδες, τραχινίδες, φολίδες και χαιτοδοντίδες. Η ταξινόμηση των παραπάνω οικογενειών ψαριών κατά υπόταξη(¹)(²) είναι: Υπόταξη αμμοδυτοειδείς (Ammodytoidea). Σε αυτή φέρεται να υπάγεται μία μόνο οικογένεια ψαριών, οι αμμοδυτίδες. Υπόταξη βλεννιοειδείς (Blennioidea). Αυτή περιλαμβάνει τρεις οικογένειες ψαριών, τις αναρριχίδες ή αναρριχαδίδες, βλεννιίδες και φολίδες. Υπόταξη γωβιοειδείς (Gobioidea). Αυτή περιλαμβάνει μόνο την οικογένεια γωβίδες. Υπόταξη καλλιωνυμοειδείς (Callionymoidea). Και αυτή επίσης περιλαμβάνει μία οικογένεια, τις καλλιωνυμίδες Υπόταξη λαβροειδείς (Labroidea). Αυτή περιλαμβάνει τέσσερις οικογένειες τις εμβιοτοκίδες, λαβρίδες, πομακεντρίδες και σκαρίδες. Υπόταξη μουγιλοειδείς ή μυγιλοειδείς (Mugiloidea). Σε αυτή περιλαμβάνονται τρεις οικογένειες: οι αθερινίδες, μουγιλίδες και οι σφυραινίδες, που απαντώνται τόσο σε γλυκά όσο και αλμυρά νερά σε όλο τον κόσμο. Υπόταξη περκοειδείς (Percoidea). Η υπόταξη αυτή είναι και η βασική βάσει της οποίας έγινε η ταξινόμηση των συγγενών υποτάξεων στη τάξη των Περκόμορφων. Σε αυτή περιλαμβάνονται οι οικογένειες καραγγίδες, κεντραρχίδες, κιχλίδες, λουτιανίδες, μουλλίδες ή μυλλίδες, περκίδες σερανίδες, σκιαινίδες, σπαρίδες, και χαιτοδοντίδες. Υπόταξη σκομβροειδείς (Scombroidea). Αυτή περιλαμβάνει πέντε οικογένειες, τις θυννίδες, ιστιοφορίδες, μακαιρίδες, ξιφίδες ή ξιφιίδες και σκομβρίδες. Υπόταξη Τραχινοειδείς (Trachinoidea). Αυτή περιλαμβάνει δύο μόνο οικογένειες τις ουρανοσκοπίδες και τραχινίδες. Η παραπάνω ταξινόμηση των υποτάξεων και των υπαγομένων σε αυτές οικογενειών ψαριών βασίστηκε στον «Πίνακα ταξινόμησης του ζωικού βασιλείου» (1966), όπως αυτός περιλήφθηκε και στην εγκυκλοπαίδεια Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων. Επίσης οι αναφερόμενες υποτάξεις δεν είναι όλες, αλλά μόνο οι σημαντικότερες. Σε νεότερες της παραπάνω ταξινομήσεις, πιθανόν οι υποτάξεις να αλλάζουν ή να συμπτύσσονται ή αντίθετα να διαχωρίζονται με τις υπαγόμενες σε αυτές οικογένειες, πλην όμως τα υφιστάμενα ονόματα των τελευταίων δεν αλλάζουν. Εγκυκλοπαίδεια Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων Β.Γ. Κιόρτσης: Πίνακας ταξινομήσεως του ζωικού βασιλείου, Αθήναι 1966
Κοχ Πούλο Γουάι

Το Κοχ Γουάι (Χμερ: កោះពូលូវៃ) επίσης γνωστό ως Πούλο Γουάι ή νησιά Γουάι, είναι μια ομάδα από δύο μικρά δασώδη και ακατοίκητα νησιά στον Κόλπο του Σιάμ. Τα νησιά βρίσκονται μακριά από την ακτή, 95 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των ακτών της επαρχίας Πρέαχ Σιχάνουκ στη Καμπότζη. Διοικητικά ανήκει στην επαρχία Κάμποτ. Στα χμερ η κοχ (កោះ), σημαίνει "νησί" στα ελληνικά. Το Πούλο Γουάι είναι μαλαϊκής προέλευσης.Και τα δύο νησιά έχουν μήκος 5 χιλιομέτρων περίπου με μέγιστο πλάτος περίπου 1.5 χιλιομέτρων. Βρίσκονται σε απόσταση 1.4 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο, που χωρίζονται από ένα κανάλι πλάτους 1.2 χιλιομέτρων. Το βάθος του καναλιού είναι περίπου 12.2 μέτρα. Το δυτικό νησί έχει υψόμετρο περίπου 100 μέτρων στο νοτιοδυτικό άκρο. Το ανατολικότερο νησί είναι γύρω στα 61 μέτρα υψόμετρο και είναι βραχώδες.

 Τα νησιά αυτά ήταν μέρος της βάσης των επικαλυπτόμενων εδαφικών διεκδικήσεων μεταξύ της Καμπότζη, της Ταϊλάνδης και του Βιετνάμ. Τα τρία έθνη χρησιμοποίησαν διαφορετικές μεθόδους μέτρησης της έκτασης των χωρικών υδάτων από τα νησιά.Τον Μάιο του 1975, η περιοχή γύρω από αυτά τα νησιά και τα κοντινά Κοχ Τανγκ ήταν η περιοχή του συμβάντος του Μαγιάγκουεζ, η τελευταία πολεμική δράση στον Πόλεμο του Βιετνάμ, η οποία αφορούσε την διάσωση του πληρώματος του ΣΣ Μαγιάγκουεζ. Ένα μήνα αργότερα, δυνάμεις του Βιετναμέζικου Λαϊκού Στρατού κατέλαβαν τα νησιά και εκεί έγινε μάχη μεταξύ των στρατευμάτων των Ερυθρών Χμερ και του Βιετνάμ για τον έλεγχο των νησιών. Τέλος, το Βιετνάμ εκκένωσε το Κοχ Γουάι τον Αύγουστο.Τα νησιά Κοχ Γουάι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός ορίων για τους τουρίστες, αλλά τώρα μπορεί κανείς να τα επισκεφθεί σε οργανωμένες εκδρομές. Δεδομένου ότι το ταξίδι είναι πάρα πολύ μεγάλο για να πάνε και να γυρίσουν την ίδια μέρα, οι επισκέπτες συνήθως διανυκτερεύουν σε ένα από τα νησιά. Ανησυχία πάνω από το Όριο Υποθέσεων Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine. Grand Tour για Έντονο Δύτες - Wai Poulo Καμπότζη Νησιά
Φρίντριχ Ράινχολντ Κρόιτσβαλντ

Ο Φρίντριχ Ράινχολντ Κρόιτσβαλντ (26 Δεκεμβρίου Π.Η. 14 Δεκεμβρίου] 1803 – 25 Αυγούστου Π.Η. 13 Αυγούστου] 1882) ήταν Εσθονός συγγραφέας που θεωρείται ο πατέρας της εσθονικής λογοτεχνίας. Είναι ο συγγραφέας του εσθονικού εθνικού έπους Καλεβιπόεγκ.

 Οι γονείς του Κρόιτσβαλντ ήταν δουλοπάροικοι στο κτήμα Γιοεπέρε, στο Κυβερνείο της Εσθονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή ενορία Καντρίνα, Επαρχία Λέενε-Βίρου). Ο πατέρας του εργαζόταν ως φύλακας σιταποθήκης και η μητέρα του ως καμαριέρα. Μετά την απελευθέρωση τους από τη δουλεία το 1815, η οικογένεια ήταν σε θέση να στείλει τον γιο τους στο σχολείο στο επαρχιακό σχολείο του Βέσενμπεργκ (σημερινό Ράκβερε). Το 1820 αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Τάλιν και εργάστηκε ως δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο. Το 1833, ο Κρόιτσβαλντ αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Ντόρπατ. Ο Κρόιτσβαλντ παντρεύτηκε την Μαρί Ελισάβετ Σέντλερ στις 18 Αυγούστου του ίδιου έτους. Από το 1833 έως το 1877 εργάστηκε ως δημοτικός ιατρός στο Βέρο (σημερινό Βίρου). Ήταν μέλος πολλών ευρωπαϊκών επιστημονικών εταιρειών και έλαβε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτωρα από διάφορα πανεπιστήμια. Ο Κρόιτσβαλντ είναι συγγραφέας αρκετών ηθικολογικών λαϊκών βιβλίων. Τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά. Έχει γράψει έργα όπως τα Πανούκλα του Κρασιού 1840 και Ο Κόσμος και Μερικά Πράγματα που Μπορεί Κανείς να Βρει σε Αυτό το 1848–49,. Εκτός από αυτά τα έργα, συνέθεσε το εθνικό έπος Καλεβιπόεγκ (γιος του Κάλεβ), , χρησιμοποιώντας υλικό που αρχικά συγκεντρώθηκε από τον φίλο του Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέλμαν. Επίσης, έγραψε και πολλά άλλα έργα με βάση την εσθονική λαογραφία, όπως τα Παλιά Εσθονικά Παραμύθια (1866), συλλογές στίχων και το ποίημα Λεμπίτου (1885), που δημοσιεύθηκε μετά το θάνατό του. Ο Κρόιτσβαλντ θεωρείται ο συγγραφέας του πρώτου πρωτότυπου εσθονικού βιβλίου. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εθνικής αφύπνισης, καθώς και παράγοντας και ενθαρρυντής των νέων και εσθονόφωνων διανοούμενων. Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν Καλεβάλα Έργα του/της Friedrich Reinhold Kreutzwald στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Φρίντριχ Ράινχολντ Κρόιτσβαλντ στο Internet Archive
Επαρχία Ανσονγκό

Η Επαρχία Ανσονγκό είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Γκαό, Μαλί. Έχει έκταση 23.614 τ.χλμ. και πληθυσμό 132.205 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Ανσονγκό.

 Η Επαρχία Ανσονγκό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί και νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Γκαό. Συνορεύει στα ανατολικά με την Επαρχία Μενακά, στα βόρεια με την Επαρχία Γκαό, στα νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα νότια με το Νίγηρα. Η Επαρχία Ανσονγκό διαιρείται σε 7 διαμερίσματα: Ανσονγκό Μπαρά Μπουρρά Ουατταγκουνά Ταλατάιγ Τεσσίτ Τιν-Χαμά
Μπολέσλαφ Β΄ του Νιεμόντλιν

Ο Μπολέσαφ Β΄, πολων. Bolesław II Niemodliński (1326/35 - ως τις 25 Ιουνίου 1368) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ του Πρεσβύτερου δούκα του Νιεμόντλιν και της Ευφημίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του Καλού δούκα του Βρότσλαφ. Με τη βοήθεια των επαφών του πατέρα του με την Αυλή στην Πράγα, ο Μπολέσλαφ Β΄ διορίστηκε δικαστής στην Αυλή του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1365, τον διαδέχθηκε από κοινού με τους αδελφούς του. Ακολούθησε πολιτική συνεργασίας με τον βασίλειο της Βοημίας και το 1367 απέκτησε το Προύντνικ ως φέουδο κληρονομικό. Απεβίωσε το 1367-78 αγαμος σε ηλικία 33-42 ετών. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
In Step

Το In Step είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικού blues rock συγκροτήματος του Στίβι Ρέι Βον, Double Trouble, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 1999 με τέσσερα επιπλέον κομμάτια και μία συνέντευξη του Βον.Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Τζιμ Γκέινς, ενώ η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Sound Castle" και "Summa Studios" του Λος Άντζελες και τα "Kiva Studios" του Μέμφις. Το "In Step" ανέβηκε στο # 33 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο, ενώ μπήκε στο Top-20 στον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία. Για την προώθηση του, το συγκρότημα περιόδευσε στην Βόρεια Αμερική μαζί με τον Τζεφ Μπεκ για 34 συναυλίες με τίτλο "The Fire Meets the Fury".

 1. The House Is Rockin' (Vaughan, Bramhall) - 2:24 2. Crossfire (Carter, Ellsworth, Layton, Shannon, Wynans) - 4:10 3. Tightrope (Vaughan, Bramhall) - 4:40 4. Let Me Love You Baby (Dixon) - 2:43 5. Leave My Girl Alone (Buddy Guy) - 4:15 6. Travis Walk (Vaughan) - 2:19 7. Wall of Denial (Vaughan, Bramhall) - 5:36 8. Scratch-N-Sniff (Vaughan, Bramhall) - 2:43 9. Love Me Darlin' (Howlin' Wolf) - 3:21 10. Riviera Paradise (Vaughan) - 8:49 In Step (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 6 Ιουνίου 1989 In Step (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "In Step" ήταν οι εξής: Στίβι Ρέι Βον - κιθάρα, φωνητικά Τόμι Σάνον - μπάσο, φωνητικά στο "Say What!" Κρις Λέιτον - τύμπανα, φωνητικά στο "Say What!" Ρις Γουάινανς - πλήκτρα, φωνητικά στο "Say What!"Γκεστ συμμετοχέςΤζο Σάμπλετ - σαξόφωνο Ντάρελ Λέοναρντ - τρομπέτα In Step - Stevie Ray Vaughan | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Stevie Ray Vaughan - In Step (album review) | Sputnikmusic Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - In Step (Vinyl, LP)
Μεταβατικό Ισλαμικό Κράτος του Αφγανιστάν

Το Μεταβατικό Ισλαμικό Κράτος του Αφγανιστάν, ή αλλιώς Αφγανική Μεταβατική Διοίκηση, ήταν το όνομα της προσωρινής κυβέρνησης του Αφγανιστάν η οποία τέθηκε σε εφαρμογή από τη Λογιά Τζιργκά τον Ιούνιο του 2002. Διαδέχθηκε την προσωρινή διοίκηση η οποία καθορίστηκε από το Συνέδριο της Βόννης.

 Μετά την εισβολή στο Αφγανιστάν, ένα συνέδριο το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Βόννη υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, οδήγησε στη δημιουργία της προσωρινής διοίκησης του Αφγανιστάν υπό την ηγεσία του Χαμίντ Καρζάι. Ωστόσο, αυτή η προσωρινή κυβέρνηση, η οποία δεν ήταν ευρέως αντιπροσωπευτική, σχεδιάστηκε να έχει διάρκεια έξι μηνών, προτού αντικατασταθεί από μία μεταβατική κυβέρνηση. Η μετάβαση σε αυτό το δεύτερο στάδιο απαιτούσε τη σύγκληση της παραδοσιακής αφγανικής «εθνοσυνέλευσης», της Λογιά Τζιργκά. Αυτή η «Έκτακτη Λογιά Τζιργκά» εξέλεξε νέο ηγέτη για το κράτος και όρισε τη μεταβατική διοίκηση, η οποία με τη σειρά της θα διακυβερνούσε τη χώρα για μέγιστη περίοδο δύο ετών, μέχρις ότου μία «πλήρως αντιπροσωπευτική κυβέρνηση» θα μπορούσε να εκλεγεί μέσω ελεύθερων και νόμιμων εκλογών.
XM129 Ειδικό Πυρηνικό πυρομαχικό Κατεδάφισης

Το Ειδικό Πυρηνικό πυρομαχικό Κατεδάφισης (Special Atomic Demolition Munition (SADM), γνωστό και ως XM129 ή XM159 Πυρηνικό γέμισμα κατεδάφισης αλλά και η βόμβα B54 ήταν ένα φορητό (από ένα άτομο) πυρηνικό σύστημα κατεδάφισης (ADM). Ήταν σε υπηρεσία από τον αμερικανικό στρατό από την δεκαετία του 1960 έως της δεκαετία του 1980, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στη μάχη.

 Την εποχή της ανάπτυξης του όπλου, το υπάρχον πυρηνικό πυρομαχικό κατεδάφισης (ADM) ήταν το T-4 . Η μεταφορά του απαιτούσε 4 άντρες, ο καθένας με 18 κιλά από τα τμήματα του όπλου. Η ανάπτυξη ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1960 και ένα προσωρινό όπλο το Mark 54 Mod 0 (τώρα ονομάζεται B54-0) τέθηκε σε παραγωγή τον Απρίλιο του 1963. Η παραγωγή του B54 Mod 1 SADM ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1964. Το όπλο είχε διάμετρο 305μμ (12 ίντσες), μήκος 457μμ (18 ίντσες) και ζύγιζε 26,5 κιλά. Περιλάμβανε την κεφαλή, ένα πυροκροτητή και σύστημα πυροδότησης με μηχανικό χρονόμετρο, ένα φερρο-ηλεκτρικό πυροδοτικό μηχανισμό και ένα σφραγισμένο περίβλημα. Το σώμα κατασκευάστηκε με σφυρηλάτηση αλουμινίου και χυτό υαλοβάμβακα και χρησιμοποιήθηκε μόνωση από αφρώδες ελαστικό μεταξύ της κεφαλής και της θήκης. Τα καντράν ήταν φωτισμένα με βαφή τριτίου-φωσφόρου για εύκολη ανάγνωση την νύχτα. Προβλέφθηκε ένα περίβλημα για υποβρύχια τοποθέτηση που περιλάμβανε εξωτερικά χειριστήρια ελέγχου. Το B54 Mod 2 ξεκίνησε την παραγωγή τον Ιούνιο του 1965. Το όπλο είχε το ίδιο μέγεθος με τα προηγούμενα mod αλλά ζύγιζε 32 κιλά. Η απόδοσή του εκτιμάται ότι ήταν 10 ως 1000 τόνους TNT. Τα εγχειρίδια του ADM περιγράφουν τη χρήση του τόσο σε επιθετικές όσο και σε αμυντικές επιχειρήσεις. Σε επιθετικές επιχειρήσεις, τα ADM περιγράφονται ως χρήσιμα για τη βελτίωση της ασφάλειας των πλευρών και των μετόπισθεν μιας μονάδας, εμποδίζοντας τις αντεπιθέσεις και βοηθώντας τον εγκλωβισμό του εχθρού. Τα εγχειρίδια περιγράφουν επίσης τη χρήση των ADM ως αμυντικά όπλα και όπλα μηχανικού μάχης. Οι πιθανοί στόχοι που περιγράφονται περιλαμβάνουν γέφυρες, φράγματα, κανάλια, σήραγγες, αεροδρόμια, ναυπηγεία συγκέντρωσης σιδηροδρόμων, λιμάνια και βιομηχανικές εγκαταστάσεις και εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας. Δόθηκαν εκτενείς πίνακες για να καταστεί δυνατή η επιλογή της σωστής απόδοσης για κάθε συγκεκριμένο στόχο. Αυτοί οι πίνακες αντιπροσώπευαν διάφορα στοιχεία, όπως το βάθος ταφής, τις εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις και τις ελάχιστες ασφαλείς αποστάσεις διαχωρισμού μεταξύ παρακείμενων όπλων και προσωπικού.
Μαρία Αντωνία της Νάπολης και της Σικελίας

H Μαρία Αντωνία (Maria Antonia, 14 Δεκεμβρίου 1784 - 21 Μαΐου 1806) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Βασιλιά της Νάπολης & της Σικελίας και με τον γάμο της με διάδοχο της Ισπανίας έγινε Πριγκίπισσα των Αστουριών.

 Η Μαρία Αντωνία Θηρεσία Αμαλία Ιωάννα Βαπτιστή Φραγκίσκη Γαϊτανή Μαρία Άννα Λουκία ήταν η πέμπτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Καρολίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ της Αγία Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε το 1892 τον Φερδινάνδο των Βουρβόνων-Ισπανίας, τότε Πρίγκιπα των Αστουριών, διάδοχο της Ισπανίας· δεν απέκτησαν τέκνα. Η Μαρία Αντωνία πέθανε σε ηλικία 21 ετών από φυματίωση, αν και υπήρχαν φήμες ότι δηλητηριάστηκε από τη Μαρία Λουίζα της Πάρμα και τον πρωθυπουργό της Ισπανίας, Μανουέλ δε Γοδόυ, όπως πίστευε η μητέρα της. Ο σύζυγός της νυμφεύτηκε άλλες τρεις φορές. EPTON, Nina, The Spanish mousetrap: Napoleon and the Court of Spain (London: Macdonald, 1973). HILT, Douglas, The troubled trinity: Godoy and the Spanish monarchs (Tuscaloosa; London: University of Alabama Press, 1987).
Παλαιόμυλος Λάρισας

Ο Παλαιόμυλος είναι ελληνικό χωριό, που υπάγεται διοικητικά στο Νομό Λάρισας, σε υψόμετρο 245 μέτρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Ερέτρια, τον Άγιο Χαράλαμπο, την Αργιθέα και την Ασπρόγεια, συναποτελούν την Κοινότητα Ερετρίας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πολυδάμαντα, του Δήμου Φαρσάλων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, αριθμεί 113 κατοίκους. Έως το 2010, υπαγόταν στον «Καποδιστριακό» Δήμο Πολυδάμαντα. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Ιναλί.

 Ο Παλαιόμυλος αποτελεί το τελευταίο χωριό του Νομού Λάρισας προς την ανατολική του πλευρά, μόλις 1 χλμ. από τα όριά του με το Νομό Μαγνησίας. Βρίσκεται πάνω (χάρτης) στην Εθνική Οδό 30, Βόλος - Άρτα, 20 χλμ. από τα Φάρσαλα. Απέχει 42 χλμ. από την πόλη του Βόλου και 57 χλμ. από την πόλη της Λάρισας.Ασχολίες των κατοίκων του χωριού, είναι κυρίως η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το χωριό διάθετει πάρα πολύ πράσινο, όπως ιτιές, βελανιδιές και πεύκα. Η περιοχή εχει χαρακτηριστεί απο το Υπουργείο Περιβάλλοντος, NATURA. Σημαντικό αξιοθέατο στον Παλαιόμυλο, θεωρείται το ερειπωμένο "κονάκι του Βασιλείου" (τουρκικά konak), δηλαδή η κατοικία του τσιφλικά και ιδιοκτήτη των αγροτικών εκτάσεων της περιοχής επί Τουρκοκρατίας. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο και αποτελεί αξιόλογο αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχιτεκτονικής των τσιφλικόσπιτων, των αρχών του 20ου αιώνα στη Θεσσαλία. Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Παλαιόμυλος Λάρισας (Ιναλί Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.). Κονάκι Κυζερίδη στο Πολυνέρι & Κονάκι Βασιλείου στον Παλαιόμυλο Φαρσάλων (Δήμος Φαρσάλων).
Σημαία της Ατόλης Μίντγουαιη

Η Σημαία της Ατόλης Μίντγουαιη είναι η ανεπίσημη σημαία που χρησιμοποιείται από την ομώνυμη ατόλη, που αποτελεί μία μη ενσωματωμένη περιοχ των Η.Π.Α., και τμήμα των απομακρυσμένων νησίδων των Ηνωμένων Πολιτειών, και, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2019, έχει 39 μόνιμους κατοίκους. Βέβαια, αφού η Ατόλη Μίντγουαιη είναι αμερικανική επικράτεια, η επίσημη σημαία της είναι η σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Η Σημαία της Ατόλης Μίντγουαιη κατασκευάστηκε από το προσωπικό του Εθνικού Καταφυγίου Άγριας Ζωής της Ατόλης Μίντγουαιη ( Midway Atoll National Wildlife Refuge), με τη σημαντικότατη βοήθεια ενός υπαλλήλου της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων (National Park Service), του Στιβ Ντράιντεν. Η αφορμή για τη δημιουργία της σημαίας, ήταν ο εορτασμός της Memorial Day, κατά το έτος 2000, γεγονός που έλαβε χώρα στο θωρηκτό USS Arizona. Η σημαία της ατόλης Μίντγουαιη διαθέτει τρεις δυσανάλογες λωρίδες: μία σκούρου μπλε χρώματος (επάνω), μία λευκή (στη μέση) και μία ανοικτού μπλε χρώματος (κάτω). Στην πρώτη λωρίδα (αυτή του σκούρου μπλε χρώματος), που είναι και η μεγαλύτερη, είναι τοποθετημένο ένα άλμπατρος, θαλασσοπούλι που εμφανίζεται συχνά στην ατόλη.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2018-19

Το Κύπελλο Κύπρου 2016-17 ήταν η 44η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (42η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2018-19. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 7η φορά στην ιστορία της.

 Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Αν μια ομάδα πετύχαινε δύο νίκες, τότε έπαιρνε αυτή την πρόκριση.Σε περίπτωση που στους δύο αγώνες οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη, όπως πιο κάτω, αμέσως με την λήξη του δεύτερου αγώνα διεξαγόταν το χρυσό σετ (golden set): Πρώτος αγώνας 3 – 0, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 1, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 2 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 0 ή 3 – 1, δεύτερος αγώνας 2 – 3 προκρίνεται ο νικητής του πρώτου αγώνα Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 προκρίνεται ο νικητής του δεύτερου αγώναΟι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στο Φάιναλ Φορ. Στην ημιτελική φάση και στον τελικό έγιναν μονοί αγώνες. Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν 6 ομάδες. Η ΑΕΛ πέρασε στο φάιναλ φορ χωρίς αγώνα αφού η Αναγέννηση αποχώρησε. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 12 Απριλίου 2019. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η ΑΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 13 Απριλίου 2019 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (25-14, 25-18, 16-25, 25-20). ΚΟΠΕ, επιμ. (2019-01-28) (pdf). ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ OΠΑΠ Α’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2018 – 2019. Λευκωσία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-05-05. https://web.archive.org/web/20210124163945/https://new.volleyball.org.cy/wp-content/uploads/docs/201819/cupwomenA_201819.pdf.
Το χειρόγραφο της Σαραγόσα (ταινία)

Το χειρόγραφο της Σαραγόσα (πολωνικά: Rękopis znaleziony w Saragossie, αγγλικά: The Saragossa Manuscript) είναι Πολωνική πολεμική ταινία του 1965, σε σκηνοθεσία Βόιτσεχ Χας και σε σενάριο Ταντέους Κβιατκοβσκι, το οποίο βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα, του 1815, Γιαν Ποτότσκι. Πρωταγωνιστούν οι Ζμπίγκνιου Σιμπούλσκι, Ίγκα Σεμπρζίνσκα και Στάνισλαβ Ίγκαρ. Η ταινία τοποθετείται αρχικά στην Ισπανία: κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, σε ένα ερημωμένο σπίτι, δύο αντίπαλοι στρατιώτες, βρίσκουν ένα χειρόγραφο, το οποίο εξιστορεί την ιστορία του παππού του, Ισπανού αξιωματικού, Αλφόνσο βαν Γουόρντεν. Τότε αυτός θα αρχίσει ένα ταξίδι περιπετειών και ιστοριών ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Τα γυρίσματα της ταινίας έλαβαν μέρος στο Βρότσλαβ και στην Τσεστοχόβα της Πολωνίας. Η ταινία στην αρχική της κυκλοφορία έλαβε σχετικώς αναγνώριση, τόσο στην Πολωνία, όσο και σε άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ. Αργότερα, απέκτησε φήμη και στις ΗΠΑ, όταν ο Μάρτιν Σκορτσέζε και ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, το ξαναφέραν στο προσκήνιο και ενθάρρυναν τη διάδοσή του. Μάλιστα, ο πρώτος, το συμπεριέλαβε και στο Martin Scorsese Presents: Masterpieces of Polish Cinema.

 Κατά τη διάρκεια μάχης στη Σαραγόσα, την περίοδο των Ναπολεόντειων Πολέμων, ένας αξιωματικός, έχει οπισθοχωρήσει στον δεύτερο όροφο ενός πανδοχείου. Εκεί βρίσκει ένα μεγάλο βιβλίο, με σχέδια δύο ανδρών σε αγχόνη και δύο γυναικών σε κρεβάτι. Τότε, ένας εχθρός εισβάλει, και προσπαθεί να τον πιάσει, όμως αντί αυτού, καταλήγει να του μεταφράζει το βιβλίο, τότε ο αξιωματικός αναγνωρίζει τον συγγραφέα, ο οποίος ήταν ο παππούς του. Ο απόγονος λοιπόν, του Αλφόνσο βαν Γουόρντεν, εμφανίζεται με δύο υπηρέτες, ψάχνοντας τον συντομότερο δρόμο για τα βουνά Σιέρα Μορένα. Οι δύο άντρες τον προειδοποιούν, ότι το μονοπάτι που έχει πάρει τον οδηγεί σε κακή περιοχή. Σε ένα πανδοχείο, στο Βέντα Κουεμάδα, προσκαλείται να δειπνίσει με δύο πριγκίπισσες, την Εμίνα και τη Ζιμπέλντα, σε ένα κρυφό δωμάτιο. Τον πληροφορούν ότι είναι ξαδέρφες του, και ότι για να διατηρήσουν το γένος των Γκομάλες, θα πρέπει να της παντρευτεί και τις δύο, ώστε να γεννήσουν τους διαδόχους. Ωστόσο, αυτός πρέπει να ενστερνιστεί τον ισλαμισμό. Αυτός τις περιγελά, και τότε αυτές αρχίζουν να τον σαγηνεύουν και του δίνουν να πιει από ένα κύπελλο σε σχήμα νεκροκεφαλής. The Saragossa Manuscript στην IMDb
Set Me Free (τραγούδι της Έντεν Αλέν)

Το "Set Me Free" είναι ένα τραγούδι της Ισραηλινής τραγουδίστριας Έντεν Αλέν. Το τραγούδι εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, αφού κέρδισε τον διαγωνισμό προεπιλογής HaShir Shelanu L'Eurovizion.

 Το τραγούδι εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021, αφού επιλέχθηκε μέσω του HaShir Shelanu L'Eurovizion. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση για τους ημιτελικούς του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Το Ισραήλ τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, προκρίθηκε στον τελικό και κατέλαβε τελικά τη 17η θέση. Οι συντελεστές είναι προσαρμοσμένοι από την Tidal. Αμίτ Μορντεχάι - παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός, arranger Άϊντο Νέτζερ - παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός, arranger Νόαμ Ζαλτίν - παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός, arranger Ρον Καρμί - παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός, arranger
Ανιγκρέ

Το Ανιγκρέ (αγγλ. anigre, anegre, aniegre, aniegré, aningré) είναι ένα αφρικανικό είδος ξυλείας, από πλατύφυλλο δένδρο (hardwood), που χρησιμοποιείται συνήθως για κόντρα πλακέ, έπιπλα εσωτερικού χώρου, ντουλάπια και εφαρμογές υψηλής ποιότητας. Συχνά κόβεται σε φέτες και πωλείται ως καπλαμάς, αν και διατίθεται και σε μορφή σανίδας. Σε μορφή σανίδας χρησιμοποιείται για ναυπήγηση σκαφών, γενική ξυλουργική και άλλες ελαφριές κατασκευές.

 Το εγκάρδιο ξύλο του ανιγκρέ είναι χλωμό ρόδινο που σκουραίνει ελαφρώς με την έκθεση στο φως λόγω φωτοευαισθησίας. Το ξύλο αναφέρεται ότι ομοιάζει στην εμφάνιση με αυτό της σημύδας. Έχει χαμηλή έως μέτρια σκληρότητα. Οι δακτύλιοι του δεν είναι πάντα καλά καθορισμένοι και το ξύλο μπορεί να είναι μάλλον τυπικό, αν και περιστασιακά, υπάρχει συγκεκριμένη φιγούρα, όπως σγουρά ή στίγματα. Το σομφό και το εγκάρδιο συνήθως δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Ο καπλαμάς με τέταρτο σχήμα έχει γίνει δημοφιλής επιλογή για έπιπλα, ντουλάπια και διακοσμητικές αρχιτεκτονικές εφαρμογές. Λέγεται ότι έχει ελαφρά μυρωδιά παρόμοια με τον κέδρο. Στη μη επεξεργασμένη του μορφή, το ανιγκρέ είναι ευαίσθητο σε επιθέσεις τερμιτών και μυκήτων και γενικά έχει χαμηλή αντοχή. Θεωρείται συνήθως εύκολο στις μηχανικές κατεργασίες με εργαλεία χειρός και ηλεκτρικά εργαλεία, αν και ανάλογα με την προέλευση του ξύλου μπορεί να έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο που μπορεί να φθείρει γρήγορα τα εργαλεία επεξεργασίας. Το ανιγκρέ απαντάται στην τροπική Ανατολική και Δυτική Αφρική, κυρίως στο Καμερούν αλλά και στην Αγκόλα, το Κονγκό, την Αιθιοπία, τη Γκάνα, τη Γουινέα Μπισάου, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Κένυα, τη Νιγηρία, τη Σιέρα Λεόνε, την Ουγκάντα και το πρώην Ζαΐρ.Η εξαγωγή από το Καμερούν απαγορεύεται από τους τοπικούς νόμους. Anigre, Anegre, Aniegre, Aniegré, Aningré, Aningeria, Aninguerie, Mugangu, Muna, Osan, Anegre Blanc, Longhi, Mukaly, Tanganyika Nuss. Οι κοινές προφορές ποικίλλουν από Ah-Nee-Grey, Ah-Nee-Gra, Anna-Gra, Anna-Grey, Uh-Nee-Grey. Γένος: Pouteria Οικογένεια: Sapotaceae (Angiosperm). Aningeria Altissima, Aningeria Robusta, Aningeria Superba, Gambeyobotrys Gigantea «Δομή ξύλου» του Δρ. Γ. Μαντάνη, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Aniegre), σελ. 150 CIRAD (France) - Aningre Aniegre, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Anigre - wood-database.com
Ιωάννης Κοντουδάκης

Ο Ιωάννης Κοντουδάκης (11 Ιουλίου 1908-2 Μαρτίου 2005), γνωστός και ως Γιάγκος Κοντουδάκης, ήταν Έλληνας αγρότης ,καθηγητης,και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής της Αριστεράς.

 Γεννήθηκε στο Πολεμάρχι της Κισσάμου, στο νομό Χανίων. Έχοντας φοιτήσει στις 4 πρώτες τάξεις στο Δημοτικό του χωριού του, ολοκλήρωσε τις υπόλοιπες δύο στο Δημοτικό Σχολείο της Αγίας Τριάδας, και συνεχισε τη μαθητεία του στο Γυμνάσιο Χανίων. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1935, και εργάστηκε ως καθηγητής, αρχικά σε ιδιωτικό Γυμνάσιο και έπειτα στη Γαλλική Σχολή της Χαλέπας επί διετία. Τον Ιανουάριο του 1941 κατατάχθηκε στο στρατό ως υπαξιωματικός και πολέμησε κατά των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στην περιοχή του Καστελλίου. Από την πρώτη στιγμή εντάχθηκε στην οργανωμένη αντίσταση εναντίον των Ναζί και αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις. Χρημάτισε πρόεδρος του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Πολεμαρχίου και Περιχώρων από το 1947 ως το 1948. Το 1949 εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο και έναν χρόνο μετά στον Αϊ-Στράτη ως και το 1955. Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Χανίων με την ΕΔΑ. Μαζί του εξελέγη με την ΕΔΑ στα Χανιά ο Κώστας Χιωτάκης. Έπειτα από την κήρυξη της δικτατορίας, ο Κοντουδάκης εξορίστηκε επί τριετία. Από το 1964 ως το 1967 ήταν μέλος της επιτροπής σύνταξης στην εφημερίδα "Αλήθεια". Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Χανίων, από το 1964 ως τη χούντα, και πρόεδρος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου Χανίων. Στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση το 1974 ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής, παίρνοντας 999 σταυρούς με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς, με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί βουλευτής.. Μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμεινε αγρότης. Απεβίωσε στις 2 Μαρτίου 2005 σε ηλικία 97 ετών. Απέκτησε έναν γιο και μία κόρη από το γάμο του με τη Μαρία Βακάκη. Ιστολόγιο-αφιέρωμα με βιογραφικά στοιχεία για τον Ιωάννη (Γιάγκο) Κοντουδάκη, ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.
Κατάλογος πρωθυπουργών του Καζακστάν

Ο Πρωθυπουργός του Καζακστάν είναι ο αρχηγός κυβέρνησης του Καζακστάν και το δεύτερο ισχυρότερο πρόσωπο στη χώρα μετά τον Πρόεδρο. Ο Πρωθυπουργός ηγείται του υπουργικού συμβουλίου και συμβουλεύει τον Πρόεδρο κατά την καθημερινή εκτέλεση των λειτουργιών του Κοινοβουλίου.

 Ακολουθεί κατάλογος πρωθυπουργών του Καζακστάν από το 1917 ως σήμερα. Πρόεδροι του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων Βίκτορ Ραντούς-Ζένκοβιτς (12 Οκτωβρίου 1920 – 1921) Μουχαμεντχαφί Μουρζαγκαλίγεφ (1921 – Σεπτέμβριος 1922) Σακέν Σεϊφουλίν (Σεπτέμβριος 1922 – Οκτώβριος 1924) Νιγκμέτ Νουρμάκοφ (Οκτώβριος 1924 – 19 Φεβρουαρίου 1925) Πρόεδροι του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων Νιγκμέτ Νουρμάκοφ (19 Φεβρουαρίου 1925 – Μάιος 1928) Ουράζ Ισάγεφ (Μάιος 1928 – 5 Δεκεμβρίου 1936) Πρόεδροι του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων Ουράζ Ισάγεφ (5 Δεκεμβρίου 1936 – Σεπτέμβριος 1937) Ιμπραγκίμ Ταζίγεφ (Σεπτέμβριος 1937 – 17 Ιουλίου 1938) Νουρτάς Ουντασίνοφ (17 Ιουλίου 1938 – 15 Μαρτίου 1946) Πρόεδροι του Συμβουλίου Υπουργών Νουρτάς Ουντασίνοφ(15 Μαρτίου 1946 – 24 Μαρτίου 1954) Ελουμπάι Ταϊμπέκοφ (24 Μαρτίου 1954 – 31 Μαρτίου 1955) Ντινμουχάμεντ Κονάεφ (31 Μαρτίου 1955 – 20 Ιανουαρίου 1960) (1η φορά) Ζουμαμπέκ Τασένεφ (20 Ιανουαρίου 1960 – 6 Ιανουαρίου 1961) Σάλκεν Νταουλένοφ (6 Ιανουαρίου 1961 – 13 Σεπτεμβρίου 1962) Μασιμχάν Μπεϊσεμπάγιεφ (13 Σεπτεμβρίου – 26 Δεκεμβρίου 1962) (1η φορά) Ντινμουχάμεντ Κονάεφ (26 Δεκεμβρίου 1962 – 7 Δεκεμβρίου 1964) (2η φορά) Μασιμχάν Μπεϊσεμπάγιεφ (7 Δεκεμβρίου 1964 – 31 Μαρτίου 1970) (2η φορά) Μπαϊκέν Ασίμοφ (31 Μαρτίου 1970 – 22 Μαρτίου 1984) Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ (22 Μαρτίου 1984 – 27 Ιουλίου 1989) Ουζακμπάι Καραμανόφ (27 Ιουλίου 1989 – 20 Νοεμβρίου 1990) Πρωθυπουργός Ουζακμπάι Καραμανόφ (20 Νοεμβρίου 1990 – 14 Οκτωβρίου 1991) Πρωθυπουργοί Λαϊκή Ένωση της Ενότητας του Καζακστάν / Otan / Νουρ Οτάν Ανεξάρτητος Επίσημη ιστοσελίδα Πρωθυπουργού του Καζακστάν Премьер-Министр Казахстана στο Google Play
Γιόζεφ φον Ζόνενφελς

Ο Γιόζεφ φον Ζόνενφελς (γερμανικά: Joseph von Sonnenfels) ήταν ένας Αυστριακός-Γερμανός νομικός και συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους ηγέτες του κινήματος των Ιλλουμινάτοι στην Αυστρία και στενός φίλος και προστάτης του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Είναι, επίσης, εκείνος στον οποίο αφιέρωσε ο Μπετόβεν την Σονάτα για Πιάνο με αριθμό 15, η οποία δημοσιεύθηκε το 1801.

 Γεννήθηκε το 1732 στο Νίκολσμπουργκ της Μοραβίας και ήταν γιος του Πέρλιν Λίπμαν (1705 - 1768), ραβίνου του Βραδεμβούργου. Ο Πέρλιν Λίπμαν και τα παιδιά του μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό την περίοδο μεταξύ των ετών 1735 ως 1741. Ο Γιόσεφ, ο οποίος είχε βαπτιστεί σε πρώιμη ηλικία, έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευσή του στο γυμνάσιο της γενέτειράς του, στο Νίκολσμπουργκ. Στη συνέχεια σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1749, εντάχθηκε στο σύνταγμα «Ντοϊτσμάιστερ» ως στρατιώτης, φθάνοντας ως το βαθμό του δεκανέα. Με την στρατιωτική απόλυσή του, το 1754, παρακολούθησε μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ενώ έπειτα εξελίχθηκε σε νομικός σύμβουλος. Οι προσπάθειές του να γίνει καθηγητής της γερμανικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης προέβησαν άκαρπες. Ωστόσο, το 1763, διορίστηκε καθηγητής πολιτικών επιστημών, ενώ δύο φορές ανέλαβε καθήκοντα πρύτανη. Το 1779, έλαβε τον τίτλο του «Πραγματικού Συμβούλου» και το 1810 εξελέγη πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών, μια θέση την οποία κατείχε μέχρι το θάνατό του.Από το 1765 έως το 1767, και ξανά από το 1769 έως το 1775, ο Ζόνενφελς εξέδιδε το έντυπο «Ο Άνθρωπος χωρίς Προκατάληψη», μέσω του οποίου υπερασπίστηκε τις φιλελεύθερες τάσεις στη λογοτεχνία. Μέσω του κριτικού έργου του «Επιστολές σχετικά με τη βιεννέζικη σκηνή» επιτέθηκε στον αρλεκίνο του θεάτρου της Βιέννης, με αποτέλεσμα αυτή η μορφή να εξαλειφθεί από το προσωπικό της σκηνής.Διετέλεσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίτευξη της κατάργησης των βασανιστηρίων στην Αυστρία (1776). Η στάση του Ζόνενφελς έναντι του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ, τον έβαλε σε πολύ δυσμενή θέση, καθώς, εξαιτίας της ίντριγκας και της ζήλιας του, ο Λέσσινγκ δεν κλήθηκε στη Βιέννη. Ο Ζόνενφελς επικρίθηκε έντονα για τη δράση του σε αυτή την υπόθεση. Μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του Ζόνενφελς είναι τα εξής: "Specimen Juris Germanici de Remediis Juris, Juri Romano Incognitis," Βιέννη, 1757, "Ankündigung einer Teutschen Gesellschaft in Wien," 1761, "Betrachtungen über die Neuen Politischen Handlungsgrundsätze der Engländer," 1764, "Grundsätze der Polizei, Handlung und Finanzwissenschaft," 1765–67 (Όγδοη έκδοση 1819), "Briefe über die Wienerische Schaubühne," 1768 (επεξεργασμένο από τον Σάουερ το 1884), "Von der Verwandlung der Domänen in Bauerngüter," 1773, "Ueber die Abschaffung der Tortur," Ζυρίχη, 1775 (Δεύτερη έκδοση, Νυρεμβέργη, 1782), "Abhandlung über die Aufhebung der Wuchergesetze," Βιέννη, 1791, "Handbuch der Innern Staatsverwaltung," 1798 "Ueber die Stimmenmehrheit bei Criminalurtheilen," Βιέννη, 1801 (Δεύτερη έκδοση, 1808)Η έκδοση με τίτλο «Συλλογικά έργα» (Gesammelte Werke) εμφανίστηκε σε 10 τόμους (Βιέννη, 1783-1787) και περιείχε τα περισσότερα από τα λογοτεχνικά έργα του, ποιήματα και δράματα.
Δωροθέα Μαρία του Άνχαλτ

H Δωροθέα-Μαρία, γερμ. Dorothea-Maria von Anhalt (2 Ιουλίου 1574 - 18 Ιουλίου 1617) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

 Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της Ελεονώρας, κόρης του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης. Παντρεύτηκε το 1593 τον Ιωάννη Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και είχε τέκνα: Ιωάννης-Ενέστος Α΄ 1594-1626, δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Φρειδερίκος 1596-1622, δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Γουλιέλμος 1598-1662, δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Αλβέρτος Δ΄ 1599-1644, δούκας της Σαξονίας-Άιζεναχ. Ιωάννης-Φρειδερίκος πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Ερνέστος Α΄ 1601-1675, δούκας της Σαξονίας-Γκότα. Βερνάρδος 1604-1639, πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης και στρατηγός. Φρειδερίκος-Γυολιέλμος 1603-1619 απεβ. 16 ετών, Ιωάννης 1597-1604 απεβ. 7 ετών, Χριστιανός-Γουλιέλμος 1595, θνησιγενής γιος 1598. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Wettin". Genealogy.EU. Genealogical database by Herbert Stoyan Archived August 19, 2014, at the Wayback Machine
Εμίν Μπεκτόρε

Ο Εμίν Μπεκτόρε (επίσης μεταγράφεται στα τουρκικά ως: Emin Bektöre, 1906-1995) ήταν ένας γεννημένος στη Ντομπρούγια Κριμαίος Τάταρος λαογράφος, εθνογράφος, στιχουργός και ακτιβιστής για εθνοτικά ταταρικά ζητήματα .

 Ο Εμίν γεννήθηκε στο Ντόμπριτς στην περιοχή της Ντόμπρουγια. Εκείνη την εποχή, η πόλη ήταν μέρος του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας. Από το 1913 έως το 1940, ήταν σε ρουμανική κατοχή και ήταν γνωστή ως Μπαζάργκικ. Έλαβε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Ρουμανία, στο Μπαζάργκικ και στο Βουκουρέστι. Από τη νεανική ηλικία του ενδιαφερόταν για τη λαογραφία και προσχώρησε σε αρκετές λαϊκές ομάδες της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια, οργάνωσε αρκετά Κριμαϊκά ταταρικά λαϊκά σύνολα. Έγραψε και διοργάνωσε τέτοια διδακτικά έργα όπως το Σαχίν Γκιράι Χαν, το Ατίλα, το Μπόρα, το Κιρίμ και το Κοκ-κοζ Μπαγιάρ. Το 1930, στην Κωνστάντζα, προσχώρησε στην ομάδα με επικεφαλής τον Μουστετσίπ Ουλκουσάλ που ίδρυσε το κριμαϊκό ταταρικό περιοδικό Εμέλ.Ο Μπεκτόρε μετανάστευσε στην Τουρκία το 1940 και εγκαταστάθηκε στο Εσκίσεχιρ, πραγματοποιώντας σημαντικό έργο για την λαϊκή κουλτούρα των Τατάρων. Εκεί συνέχισε να διδάσκει και να συμβουλεύει λαογραφία. Ήταν προάγγελος και δημιουργός εθνογραφικών και λαογραφικών πρωτοβουλιών στην Τουρκία. Χάρη στις δραστηριότητές του, ο λαϊκός χορός και η μουσική των Τάταρων της Κριμαίας έχουν συμπεριληφθεί στην εκπαιδευτική ύλη της επαρχίας Εσκίσεχιρ.Αγωνίστηκε για εθνικά ζητήματα των Τάταρων. Τη δεκαετία του εξήντα συναντήθηκε ξανά, αυτή τη φορά στην Τουρκία, με τον Μουστετσίπ Ουλκουσάλ και άλλους κορυφαίους Κριμαίους Τάταρους, όπως ο Τζαφέρ Σεϊνταμέτ Κιριμέρ και ο Εντίγκε Κιριμάλ, και ξανάρχισε την συνεισφορά του στο περιοδικό Εμέλ.Ο Μπεκτόρε πέθανε στις 19 Απριλίου 1995.
Τραγωδία του Χέιζελ

Η Τραγωδία του Χέιζελ ήταν μια από τις χειρότερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες. Συνέβη στις 29 Μαΐου του 1985 στο στάδιο Χέιζελ στις Βρυξέλλες, όπου η Λίβερπουλ και η Γιουβέντους θα αγωνίζονταν σε έναν από τους πλέον ενδιαφέροντες τελικούς για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης στο ποδόσφαιρο.

 Μόλις μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη έναρξη του αγώνα, οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας παραβιάζουν ένα κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους φιλάθλους της Γιουβέντους, οι οποίοι οπισθοχωρούν προς έναν τοίχο. Όσοι βρίσκονταν κοντά στον τοίχο συνεθλίβησαν από την πίεση χιλιάδων κόσμου. Ο τοίχος τελικά κατέρρευσε, ενώ πολλά άτομα αναρριχήθηκαν από πάνω με ασφάλεια. Πολλοί άλλοι, ωστόσο, έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σοβαρά, γράφοντας μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, καθώς 39 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και πάνω από 600 τραυματίστηκαν. Το παιχνίδι τελικά διεξήχθη, παρά την καταστροφή, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω βία. Οι εθνικότητες των 39 οπαδών που έχασαν τη ζωή τους ήταν: 32 Ιταλοί οπαδοί της Γιουβέντους, 4 Βέλγοι, 2 Γάλλοι κι ένας Βορειοϊρλανδός. Το γεγονός ότι υπαίτιοι της τραγωδίας υπήρξαν οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας, οδήγησε την τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας Μάργκαρετ Θάτσερ, σε συνεννόηση με την ΟΥΕΦΑ, στην απόφαση να αποκλείσει για 5 χρόνια όλους τους αγγλικούς συλλόγους από τις διοργανώσεις των ευρωπαϊκών κυπέλλων, με εξαίρεση τη Λίβερπουλ, η οποία αποκλείστηκε για 6 χρόνια. Επίσης, μικρότερη τιμωρία επιβλήθηκε και στη Γιουβέντους, η οποία υποχρεώθηκε να δώσει ορισμένους εντός έδρας αγώνες στην επόμενη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κεκλεισμένων των θυρών. Το στάδιο Χέιζελ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε, έγιναν βελτιωτικά έργα που προσέδωσαν τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, ενώ άλλαξε και η ονομασία του (ονομάζεται πλέον Στάδιο Βασιλιάς Μπωντουέν). Έντεκα χρόνια μετά την τραγωδία, το 1996, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε σ' αυτό το στάδιο τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Τραγωδία από το παρελθόν, Ελευθεροτυπία Η τραγωδία του Χέιζελ, e-soccer.gr Wiedersehen 20 Jahre nach dem Drama im Heysel-Stadion (Άρθρο της γερμανικής Εφημερίδας Welt am Sonntag) (γερμ.) Europas schwarze Fußballnacht (Άρθρο του Spiegel Online) (γερμ.) Μπράτσος, Κώστας. «Χέιζελ, 24 χρόνια μετά», αφιέρωμα στον ιστότοπο Contra.gr, 29 Μαΐου 2009.
Οικία των Κεράμων

Οικία των Κεράμων ονομάστηκε κτίριο της Εποχής του Χαλκού (διώροφα, περίπου 12 x 25 ιγ) που βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Λέρνας στη νότια Ελλάδα. . Είναι το πιο σημαντικό από τα λεγόμενα «κτίρια με διαδρόμους», δηλαδή κτίρια που είχαν μια κεντρική θέση στην κοινότητα και προφανώς δημόσια χρήση. Ο χώρος ανασκάφηκε από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών υπό τη διεύθυνση του Τζον Κάσκι του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι .

 Η κατασκευή χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική περίοδο ΙΙ (2500–2300). π.Χ.) και έχει ερμηνευτεί ως κατοικία ενός επίλεκτου μέλους της κοινότητας, ένα πρωτοπαλάτι ή ένα διοικητικό κέντρο. Εναλλακτικά, έχει επίσης θεωρηθεί ως κοινοτική δομή, δηλαδή κοινή ιδιοκτησία των κατοίκων της πόλης. Η ακριβής λειτουργία παραμένει άγνωστη λόγω έλλειψης ευρημάτων που υποδεικνύουν τις συγκεκριμένες χρήσεις του κτηρίου. Το σπίτι είχε μια σκάλα που οδηγούσε σε έναν δεύτερο όροφο και προστατευόταν από μια κεραμοσκεπή. Περιείχε επίσης αποθηκευτικούς χώρους. Στο σημείο ανακαλύφθηκαν χιλιάδες πλακάκια από τερακότα που έπεσαν από την οροφή. Αν και τέτοιες στέγες βρέθηκαν επίσης στην πρωτοελλαδική τοποθεσία Ακοβίτικα και αργότερα στις μυκηναϊκές πόλεις Γλα και Μιδέα , έγιναν κοινές στην ελληνική αρχιτεκτονική μόλις τον 7ο αιώνα π.Χ. Οι τοίχοι της «Οικίας των Κεράμων» κατασκευάστηκαν με λασπότουβλα σε πέτρινες βάσεις . Η ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα-14 δείχνει ότι το κτίριο καταστράφηκε τελικά από πυρκαγιά τον 22ο αιώνα π.Χ.