Ομπερναί

Το Ομπερναί (γαλλ. Obernai, γερμ Oberehnheim) είναι πόλη στην Αλσατία και στο διαμέρισμα του Κάτω Ρήνου (Bas-Rhin) με 11.200 κατοίκους. Σύμφωνα με τον θρύλο, είναι η γενέτειρα της Αγίας Οντίλ (Sainte Odile), προστάτιδος αγίας της Αλσατίας. Η πόλη, κτισμένη στους πρόποδες των Βοσγίων, βρίσκεται 20 λεπτά νοτιοδυτικά του Στρασβούργου, είναι πολύ κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο του Εντζέμ (Entzheim) και απέχει 30 λεπτά από το γερμανικό δίκτυο αυτοκινητοδρόμων που συνδέουν τη Φρανκφούρτη (Γερμανία) με τη Βασιλεία (Ελβετία). Είναι η δεύτερη πιο επίσκέψιμη πόλη της Αλσατίας μετά το Στρασβούργο, ιδιαίτερα για τις όμορφες προσόψεις των σπιτιών της αλλά και τις τοπικές σπεσιαλιτέ και τα κρασιά της. Οι κάτοικοί του καλούνται στα γαλλικά Ομπερνουά (Obernois).

 Το Ομπερναί εμφανίζεται για πρώτη φορά σε κείμενα του 778. Η πόλη αναφέρεται, τον 8ο αιώνα, ως ιδιοκτησία των δουκών της Αλσατίας και γενέτειρα της προστάτιδας αγίας της Αλσατίας, της Αγίας Οντίλ (Sainte Odil), θυγατέρας του Δούκα Adalric. Στην περιοχή ιδρύονται δύο μονές, του Οενμπούργκ (Hohenbourg) (μονή της Αγίας Οντίλ) και του Νιντερμύνστερ (Niedermunster), που ίδρυσαν η Αγία και ο πατέρας της. Στα τέλη του 11ου αιώνα η δυναστεία των Χοενστάουφεν κατασκευάζει ένα κάστρο στην περιοχή. Το 1240 αποδίδει στον οικισμό που δημιουργείται από το κάστρο το προνόμιο δημιουργίας πόλης και το 1280 το Ομπερναί γίνεται αυτοκρατορική πόλη, η οποία ευημερεί. Το 1340 η πόλη συμμετέχει στη δημιουργία της "Δεκαπόλεως", μιας συμμαχίας δέκα πόλεων, την οποία απαρτίζουν οι "αυτοκρατορικές" πόλεις της Αλσατίας Βισενμπούρ (Wissembourg), Αγκνώ (Haguenau), Ροζέμ (Rosheim), Σελεστά (Sélestat), Καϊζερσμπέρ (Kaysersberg), Κολμάρ (Colmar), Τυρκέμ (Turckheim), Μινστέρ (Munster) και Μυλούζ (Mulhouse). Η συνέπεια τού να είναι αυτοκρατορική πόλη σημαίνει ότι εξαρτάται απευθείας από τον αυτοκράτορα, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την οχύρωση και την άμυνά της με την υποχρέωση, από πλευράς πόλης, να τον στηρίζει και να του παρέχει υποτελείς και ένοπλους άνδρες. Κατά τα τέλη του Μεσαίωνα η πόλη είναι περικλεισμένη από τείχος με 38 πύργους και 12 πύλες. Το Ομπερναί γίνεται ένα μικρό κράτος εν κράτει: Αυτοδιοικείται, θεσπίζει κανονισμούς, βάζει φόρους, έχει δική του δικαστική εξουσία και ποινικό σύστημα. Η πόλη φθάνει στο απόγειό της τον 15ο και 16ο αιώνα, ενώ τον 17ο αποκτά λεπροκομείο, νοσοκομείο και τρία λουτρά. Στον τριακονταετή πόλεμο υφίσταται σημαντικές καταστροφές, κυρίως από τους Ελβετούς. Το 1679 το Ομπερναί, σύμφωνα με τη συνθήκη της Νιμέγκ, γίνεται γαλλική βασιλική πόλη και χάνει την πολιτική αυτονομία που απολάμβανε κατά την υπαγωγή της στην Αγία Γερμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, η πόλη συνεχίζει να ευημερεί και κατά το 18ο αιώνα. Το 1871 η πόλη περνά, όπως και ολόκληρη η Αλσατία, υπό γερμανική κυριαρχία. Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 επανέρχεται υπό γαλλική κυριαρχία. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς και απελευθερώνεται από τα γαλλικά στρατεύματα το 1945. Η πόλη εξακολουθεί να ευημερεί και ο πληθυσμός της αυξάνεται. Καθώς βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες του όρους της Αγίας Οντίλ αλλά και στο «δρόμο του κρασιού» ("Route de Vin") της Αλσατίας αποτελεί πόλο έλξης των τουριστών που επισκέπτονται το Στρασβούργο, από το οποίο απέχει μόνον 25 χιλμ. και με το οποίο συνδέεται με τον αυτοκινητόδρομο Α35 αλλά και με 38 δρομολόγια τρένου ημερησίως. Διαθέτει 12 ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών, 40 εστιατόρια (από τα οποία 2 έχουν λάβει "αστέρια της Μισλέν"), χώρο κάμπινγκ και κέντρο διακοπών, ενώ κάθε καλοκαίρι διεξάγονται εκεί αρκετά πολιτιστικά δρώμενα. Πολλά τοπωνύμια στην Αλσατία έχουν γερμανική προέλευση, προφέρονται όμως με τρόπο που ελαφρώς ξενίζει, ειδικά τους γερμανομαθείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πόλη του Αγκνώ (Hagenau), η οποία γερμανικά θα προφερόταν Χάγκεναου, ενώ στην αλσατική διάλεκτο προφέρεται "Χαβενά".