Μουσίνα

Η Μουσίνα, γνωστή παλαιότερα ως Μεσσίνα (Musina, πρώην Messina), είναι η βορειότερη πόλη του κράτους της Νότιας Αφρικής. Βρίσκεται κοντά στη συμβολή του ποταμού Λιμπόπο με τον Σαντ Ρίβερ, στην Επαρχία Λιμπόπο, κοντά στα σύνορα με τη Ζιμπάμπουε. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 42.678 κάτοικοι, αλλά ο πραγματικός πληθυσμός είναι μικρότερος. Στην περιοχή του δήμου της εξορύσσονται σιδηρομετάλλευμα, γαιάνθρακας, μαγνητίτης, γραφίτης, αμίαντος, διαμάντια, ημιπολύτιμοι λίθοι και χαλκός.

 Μετά τη θητεία του στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπ(ό)ερς, ο συνταγματάρχης Τζων Πάσκοου Γκρένφελ (John Pascoe "J.P." Grenfell, 1866-1948), εγγονός του ομώνυμου ναυάρχου και αδελφός του Φράνσις Οκτάβιους Γκρένφελ, κατέφθασε στην περιοχή αφότου άκουσε φήμες για πολύτιμα κοιτάσματα χαλκού. Δύο άλλοι Αγγλοσάξονες τον πληροφόρησαν ότι υπήρχαν αποθέματα χαλκού νοτίως του ποταμού Λιμπόπο, όπου τα είχε ανακαλύψει η τοπική φυλή ιθαγενών.Ο Γκρένφελ επιθεώρησε τα αποθέματα όταν έφθασε στην περιοχή. Αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι είχαν αξία, αγόρασε ένα αγρόκτημα, το «Μπέρκενρόουντ», κοντά σε μια σχεδιαζόμενη θέση εξορύξεως. τον Οκτώβριο του 1903. Πέντε μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1904, ίδρυσε τον οικισμό Μεσσίνα, που θα γινόταν η σημερινή Μουσίνα.Τον Ιανουάριο του 1905 ο Γκρένφελ ίδρυσε την «Εταιρεία Αναπτύξεως της Μεσσίνας εν Τράνσβααλ», η οποία με την πάροδο του χρόνου έγινε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στη Νότια Αφρική. Ο Χέρμπερτ Χούβερ, προτού γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ, διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της εταιρείας αυτής από το 1914 μέχρι το 1916. Η λέξη musina στη γλώσσα βέντα σημαίνει «χαλασμένος» και αναφέρεται στο γεγονός ότι ο χαλκός «χαλούσε» τις προσπάθειες των ιθαγενών Βέντα να εξορύξουν χρυσό στην περιοχή, καθώς δεν μπορούσαν με τα μέσα που διέθεταν να διαχωρίσουν αποτελεσματικά τον χρυσό από τον «άχρηστο» χαλκό. Η παρεφθαρμένη ονομασία «Μεσσίνα» των αποικιοκρατών, που πιθανώς επηρεάσθηκε από την ονομασία της πόλεως Μεσσίνα της Σικελίας, αλλάχθηκε επίσημα το 2003 από την περιφερειακή κυβέρνηση της Επαρχία Λιμπόπο, στο αρχικό «Μουσίνα». Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 545 περίπου μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 22°20΄17΄΄ Νότιο και μήκος 30°02΄30΄΄ Ανατολικό. Η κοίτη του ποταμού Λιμπόπο είναι συνήθως στεγνή και γεμίζει με νερό μόνο την εποχή των βροχών. Η γη με τους θάμνους και τα αγκαθωτά δέντρα γύρω από τη Μουσίνα διαθέτει ζώα σε καταφύγια, που προσφέρονται για σαφάρι με έμπειρους συμμετέχοντες, με αυτοκίνητα και κατασκήνωση στο ύπαιθρο τη νύχτα. Η πρόσβαση στη Μουσίνα και τα γύρω μέρη είναι γενικώς καλή, με τον αυτοκινητόδρομο N1 από το Γιοχάνεσμπουργκ και τους περισσότερους άλλους δρόμους στην περιοχή να είναι φαρδείς και ασφαλτοστρωμένοι. Η συνοριακή διάβαση με τη Ζιμπάμπουε στο Μπάιτμπριτζ, περίπου 13 χιλιόμετρα οδικώς (προς τα βόρεια-βορειοανατολικά) από το κέντρο της Μουσίνα, έγινε τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα μια από τις συνοριακές διαβάσεις με τη μεγαλύτερη κίνηση στον κόσμο, η πρώτη από αυτή την άποψη σε όλη την Αφρική, εξαιτίας των εισαγωγέων αγαθών της μαύρης αγοράς και της εισροής άνεργων από τη Ζιμπάμπουε. Χιλιάδες από αυτούς περνούν κάθε ημέρα τα σύνορα. Οι New York Times ανέφεραν τον Ιανουάριο του 2009 ότι η Μουσίνα είχε έναν ανανεούμενο πληθυσμό περίπου 15.000 ξένων, στη συντριπτική τους πλειονότητα Ζιμπαμπουανών, πολλοί εκ των οποίων διαβιούν σε ένα στρατόπεδο προσφύγων. Η Μουσίνα έχει θερμό ημίξηρο κλίμα (ταξινόμηση Κέππεν: BSh), με υψηλές θερμοκρασίες το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι βροχόπτωση περίπου 372 χιλιοστόμετρα και είναι συγκεντρωμένη ισχυρά στην εποχή των βροχών, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο, οπότε είναι συχνές οι βίαιες απογευματινές και βραδινές καταιγίδες. Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, που είναι και οι ψυχρότεροι μήνες του έτους, δεν βρέχει σχεδόν καθόλου. Επίσημος ιστότοπος του Δήμου της Μουσίνα