IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επιτροπή Γιούνκερ

Η Επιτροπή Γιούνκερ ασκούσε τα καθήκοντά της από τον Νοέμβριο του 2014 έως και τον Νοέμβριου του 2019. Πρόεδρός της ήταν ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ από το Λουξεμβούργο, ο οποίος ήταν πρόεδρος της επιτροπής στην οποία συμμετείχαν 27 μέλη, ένα για κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον Ιούλιο του 2014, ο Γιούνκερ εξελέγη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να διαδεχτεί τον Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.Η θητεία του Σώματος των Επιτρόπων είναι 5ετής. Η θητεία της Επιτροπής Γιούνκερ έληξε στις 31 Νοεμβρίου 2019.

 Στις ευρωεκλογές του 2014, ο Γιούνκερ κατήλθε ως υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις εκλογές και, στις 27 Ιουνίου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον έθεσε ως υποψήφιο. Στις 15 Ιουλίου 2014, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέλεξε τον Γιούνκερ στη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και διαδέχθηκε τον Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο το Νοέμβριο του 2014. Ο Πρόεδρος Γιούνκερ έθεσε τις 10 προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την περίοδο 2015-2019. Πιο συγκεκριμένα αυτές είναι: Απασχόληση, ανάπτυξη και επενδύσεις: Τόνωση των επενδύσεων και δημιουργία θέσεων εργασίας Ψηφιακή Ενιαία Αγορά: Άρση των εμποδίων που δεν επιτρέπουν την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του διαδικτύου Ενεργειακή ένωση και κλίμα: Ασφαλέστερη, φθηνότερη και βιώσιμη ενέργεια Εσωτερική αγορά: Μια βαθύτερη και δικαιότερη εσωτερική αγορά Βαθύτερη και δικαιότερη Οικονομική και Νομισματική Ένωση: Συνδυάζοντας τη σταθερότητα με τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατική λογοδοσία Μια ισορροπημένη και προοδευτική εμπορική πολιτική για την τιθάσευση της παγκοσμιοποίησης: Ελεύθερο εμπόριο, χωρίς να θυσιάζονται τα ευρωπαϊκά πρότυπα Δικαιοσύνη και θεμελιώδη δικαιώματα: Μεγαλύτερη συνεργασία ανάμεσα στα διάφορα συστήματα δικαιοσύνης των κρατών μελών της ΕΕ και διαφύλαξη του κράτους δικαίου Μετανάστευση: Προς ένα Ευρωπαϊκό Θεματολόγιο για τη Μετανάστευση Μια ισχυρότερη παγκόσμια δύναμη: Αξιοποιώντας από κοινού τα εργαλεία εξωτερικής δράσης της Ευρώπης Δημοκρατική αλλαγή: Για να γίνει η ΕΕ πιο δημοκρατική Το παρακάτω Κολέγιο των Επιτρόπων υπηρετεί υπό την προεδρία του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές Προτεραιότητες Αρχειοθετήθηκε 2014-08-08 στο Wayback Machine.
Νταχαρές

Ο νταχαρές (ή νταϊρές ή ταγαράκι ή οργανάκι) είναι ένα ντέφι με μεγάλη διάμετρο που είναι αρκετά διαδεδομένο στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Μαρτυρίες, όμως, προσφύγων στην Ελλάδα από τον Πόντο καθώς και μαρτυρίες των σημερινών ποντιόφωνων πληθυσμών της Μαύρης Θάλασσας μας δείχνουν ότι ήταν αρκετά διαδεδομένος στην μουσική παράδοση του Εύξεινου Πόντου.

 Ο νταχαρές είναι κατασκευασμένος από ένα μεγάλο ξύλινο (συνήθως καρυδιάς) κόσκινο με διάμετρο από 20 μέχρι 50 εκ. (εξαρτάται από την προτίμηση του οργανοπαίχτη) που καλύπτεται από δέρμα. Τοποθετούν επίσης στον ξύλινο σκελετό σε ίσες αποστάσεις μικρά μπρούτζινα χειροποίητα ζίλια (κύμβαλα) που σφυρηλατούνται για να ταιριάξουν οι φωνές τους. Η ιστορία του νταχαρέ χάνεται στα βάθη του χρόνου και σχετίζεται με το αρχαιοελληνικό τύμπανο. Τα μεμβρανόφωνα όργανα είναι τα πρώτα που χρησιμοποίησε ποτέ ο άνθρωπος, γι’ αυτό τα συναντάμε σε διαφορετικά μεγέθη, με διαφορετικό όνομα και με διαφορετικές τεχνικές παιξίματος σε πολλές χώρες του κόσμου.
Άνιολο Γκάντι

Ο Άνιολο Γκάντι (Agnolo Gaddi, περίπου 1350 – 1396) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στη Φλωρεντία και ήταν γιος του ζωγράφου Ταντέο Γκάντι . Ο Ταντέο Γκάντι ήταν ο ίδιος ο κύριος μαθητής του Φλωρεντινού Δασκάλου Τζόττο. Ο Άνιολο ήταν επιδραστικός και παραγωγικός καλλιτέχνης που ήταν ο τελευταίος μεγάλος ζωγράφος της Φλωρεντίας που προερχόταν από τον Τζόττο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο συγγραφέας μιας πραγματείας τέχνης, Τσεννίνο Τσεννίνι (Cennino Cennini).

 Ο Τζόρτζο Βαζάρι συμπεριέλαβε τη βιογραφία του Άνιολο Γκάντι στο έργο του "Vitae" Το έργο του Γκάντι περιλαμβάνει τοιχογραφίες στο χοροστάσιο της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία, καθώς και: Παναγία Ένθρονη με Αγγέλους και Αγίους (1380/1390), τέμπερα σε πάνελ, Εθνική Πινακοθήκη Ουάσινγκτον. Τρίπτυχο, το οποίο πιθανώς παραγγέλθηκε από μοναστήρι Κιστερκιανών. Στέψη της Θεοτόκου (περ. 1370), τέμπερα σε πάνελ. Αυτός ο πίνακας είναι πιθανώς το κεντρικό πάνελ ενός ρετάμπλ, πιθανώς από την εκκλησία του San Giovanni de 'Fieri κοντά στην Πίζα. Ένθρονη Παναγία Βρεφοκρατούσα με Αγίους (περ. 1375) τέμπερα σε πάνελ Εθνική Πνακοθήκη της Πάρμα Madonna of Humility with Angels (μέσα δεκαετίας 1390), τέμπερα σε πάνελ Η Σταύρωση (περ. 1390) και χρυσός. Μουσείο Thyssen-Bornemisza, Μαδρίτη Madonna and Child with Angels and Saints, τέμπερα σε πάνελ (συλλογή Palazzo Blu) Σταύρωση (χωρίς ημερομηνία), τέμπερα σε ξύλο. Τμήμα πολυπτύχου. Ιστορίες της Παναγίας και της Αγίας Ζώνης στον καθεδρικό ναό του Πράτο Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Εθνική Πινακοθήκη, Βιογραφία Άνιολο Γκάντι Ιταλικά έργα ζωγραφικής: Florentine School, ένας κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες για τον Gaddi και τα έργα του (βλ. Σελίδες: 46-49).
PKO Bank Polski

Η Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna (προφέρεται: [Ποφσέχνα Κάσα Οστσεντνόστσι Μπανκ Πόλσκι Σπούουκα Ακσίινα]), γνωστή επίσης ως PKO Bank Polski Α.Ε., είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Πολωνίας, η οποία ιδρύθηκε το 1919. Παρέχει υπηρεσίες σε ιδιώτες και επιχειρηματικούς πελάτες. Η βασική επιχειρηματική δραστηριότητα της PKO Bank Polski είναι η λιανική τραπεζική. Το πλήρες πολωνικό όνομα μεταφράζεται κατά προσέγγιση σε «Γενικό Ταμιευτήριο». Δημοφιλώς, μόνο το ακρωνύμιο «PKO» χρησιμοποιείται από πελάτες. Με 1.145 υποκαταστήματα στην Πολωνία και στο εξωτερικό και κεφαλαιοποίηση 52 δισεκατομμυρίων ζλότι (ισοδύναμο 12,6 δισεκατομμυρίων ευρώ) το 2018, ο Όμιλος PKO BP συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην Πολωνία και είναι επίσης ένας από τους μεγαλύτερους χρηματοοικονομικούς ομίλους στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

 Στις 7 Φεβρουαρίου 1919, με εντολή του αρχηγού του κράτους, Γιούζεφ Πιουσούτσκι, δημιουργήθηκε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Ο πρώτος διευθυντής του διορίστηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1919, ο Χούμπερτ Λίντε. Για πολλά χρόνια κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, ο Χένρικ Γκρούμπερ ήταν ο πρόεδρος της PKO. Με τον καιρό, ιδρύθηκε η έδρα της τράπεζας στη Βαρσοβία, στην οδό Σφιεντοκσίσκα 31/33 και τα πρώτα τοπικά υποκαταστήματα: στην Κρακοβία, στο Λβουφ, στο Λοτζ, στο Πόζναν και στο Κατοβίτσε. Ο πρώτος στόχος της PKO ήταν να τεθεί σε κυκλοφορία το πολωνικό ζλότι αντί του πολωνικού μάρκου (ως παράγωγο του γερμανικού μάρκου). Από το 1920, η τράπεζα είχε νομική προσωπικότητα ως κρατικό ίδρυμα. Οι υπάλληλοι των ταμείων συνδέονταν με την Ένωση Εργαζομένων Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων, η οποία είχε τους δικούς της τροχούς σε μεγαλύτερα υποκαταστήματα, π.χ. στη Βαρσοβία, στο Λοτζ.Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Bank Polski λειτουργούσε υπό γερμανική διοίκηση. Το 1945, επανήλθε η δραστηριότητα της εκταμίευσης. Την 1η Ιανουαρίου 1950, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο εκκαθαρίστηκε και τα πρακτορεία του ανελήφθησαν από το Γενικό Ταμιευτήριο (πολωνικά: Powszechna Kasa Oszczędności‎). Το 1974, η προσφορά της PKO εμπλουτίστηκε με λογαριασμό ταμιευτηρίου και διακανονισμού για φυσικά πρόσωπα (κοινώς ROR). Από το 1975 έως το 1987, τα υποκαταστήματα της PKO λειτούργησαν εντός των δομών της Εθνικής Τράπεζας της Πολωνίας, διατηρώντας την ταυτότητά τους. Την 1η Νοεμβρίου 1987, η PKO Bank Polski έγινε ξανά ανεξάρτητη τράπεζα, ως μέρος των οικονομικών μεταρρυθμίσεων που εφάρμοσε η κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας τα τελευταία χρόνια. Το 2019, ανακοινώθηκαν ως χορηγός τίτλου για την πολωνική Εκστρακλάσα. Η PKO Bank Polski είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας. Το 3ο τρίμηνο του 2020, το κράτος κατέχει άμεσα και έμμεσα το 31,39% των μετοχών (29,43% ανήκει στο Δημόσιο Ταμείο της Πολωνίας και το 1,96% στην κρατική Bank Gospodarstwa Krajowego). Οικονομία της Πολωνίας Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας WIG30 Επίσημος ιστότοπος (αγγλικά και πολωνικά)
Νεότουρκοι

Με τον όρο Νεότουρκοι (τουρκικά: Jön Türkler και Genç Türkler) εννοείται το τουρκικό εθνικιστικό κόμμα «Ένωση και Πρόοδος» της μεταρρύθμισης που ξεκίνησε στην τουρκοκρατούμενη τότε Θεσσαλονίκη το 1908. Στα συμφραζόμενα του όρου Νεότουρκοι εντάσσονται αξιωματικοί, πολιτικοί, αστοί και διανοούμενοι, οι οποίοι ξεσηκώθηκαν για την επαναφορά του Συντάγματος του 1876, υιοθετώντας το σύνθημα Ελευθερία (Hurriyet), Ισότητα (Musavat) και Δικαιοσύνη (Adalet). Βασικοί στόχοι του κινήματος ήταν η κατάλυση της απολυταρχίας του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β' και η εγκαθίδρυση ενός εκσυγχρονισμένου κράτους στο ευρωπαϊκό πρότυπο, που θα μπορούσε να διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα της αυτοκρατορίας, καθώς και να αντισταθεί στις επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Το κίνημα των Νεοτούρκων υπήρξε, συνέχεια του κινήματος των Νεο-οθωμανιστών του 1876.

 Το νεοτουρκικό κίνημα του 1908 με τις αρχικά φιλελεύθερες επαγγελίες του στάθηκε αφορμή να τερματιστεί ο Μακεδονικός Αγώνας και η δράση των Ελλήνων αξιωματικών. Η Ελληνική κυβέρνηση ανακάλεσε τον Ιούνιο του 1908 όσους αξιωματικούς βρίσκονταν ακόμα στη Μακεδονία και τους απέσπασε, ώσπου να τοποθετηθούν σε κανονικές μονάδες, στο «Ειδικό Γραφείο Εθνικής Δράσεως». Ο Αλέξανδρος Μαζαράκης σημειώνει: «Όλοι όσοι επανήλθαμεν εκ Μακεδονίας, μετά την κατάπαυσιν του εκεί αγώνος, εφέρομεν μαζί μας την πεποίθησιν, ότι πολύ ταχέως ο αγών επικρατήσεως μεταξύ των Βαλκανικών λαών, ο προς στιγμήν ανασταλείς και ο αγών κατά των Νεοτούρκων θα εξελίσσετο εις πόλεμον και ότι αλλοίμονο εις τήν Ελλάδα αν τήν εύρισκε ο πόλεμος αυτός ασθενή στρατιωτικώς...»Οι Νεότουρκοι επιχείρησαν να εκτουρκίσουν όλους τους πληθυσμούς του ευρωπαϊκού τμήματος της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η πολιτική αυτή πρωτοδιατυπώθηκε ρητώς κατά το πρώτο ανοιχτό Συνέδριο του Κόμματος Ένωση και Πρόοδος, που έλαβε χώρα στην Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1911. Εκεί αναγγέλθηκαν πολιτικές αφοπλισμού των Χριστιανών, απαγόρευσης αγοράς ακίνητης περιουσίας, μετεγκαταστάσεως Μουσουλμανικών πληθυσμών και πλήρους εξοθωμανισμού όλων των Τούρκων υπηκόων, διά της πειθούς ή διά της βίας. Υπό την πίεση του κινήματος τα χριστιανικά έθνη των βαλκανίων προετοίμασαν από κοινού αγώνα κατά των Τούρκων. Αρχικά, σε αρκετές περιπτώσεις οι Νεότουρκοι προσπάθησαν να προσεταιριστούν τους βαλκανικούς λαούς και ιδίως τους Έλληνες, τις αντάρτικες ομάδες των οποίων χρησιμοποίησαν συχνά, ώστε να διασχίζουν με ασφάλεια τη Μακεδονία. Οι διαβαλκανικές προστριβές της περιόδου, ήταν επίσης η κατάλληλη ευκαιρία για την εφαρμογή μιας πολύπλοκης εξωτερικής πολιτικής, στόχος της οποίας υπήρξε η ενίσχυση της βαλκανικής έριδας, μέσω μιας υποθετικής προστασίας σε περίπτωση επικείμενης εισβολής κατά βαλκανικής χώρας από μία άλλη.. Στη συνέχεια όμως, βλέποντας ότι η ολοκληρωτική επικράτηση του Ελληνισμού στη Μακεδονία απειλούσε ακόμη και την Τουρκική παρουσία, επέδειξαν ιδιαίτερα ευνοϊκή στάση απέναντι στο Βουλγαρικό Κομιτάτο, επιτρέποντας βιαιότητες κατά Ελληνικών πληθυσμών, που προκάλεσαν την εκ νέου Ελληνική αντάρτικη δράση. David Kushner, The rise of Turkish Nationalism, 1876-1908, London, 1977 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Young Turks movement στο Wikimedia Commons
Πιερ Λεμαίτρ

Ο Πιερ Λεμαίτρ (Pierre Lemaitre ; Παρίσι 19 Απριλίου 1951) είναι Γάλλος συγγραφέας και σεναριογράφος, κάτοχος του βραβείου Γκονκούρ, διεθνώς αναγνωρισμένος για τα αστυνομικά του μυθιστορήματα στα οποία πρωταγωνιστεί ο φανταστικός χαρακτήρας αστυνομικός Καμίγ Βεροβέν. Το πρώτο του μυθιστόρημα στην αγγλική γλώσσα, το Alex, είναι μια μετάφραση του ομώνυμου γαλλικού βιβλίου που κέρδισε το βραβείο CWA International Daggerfor Καλύτερου Μεταφρασμένου Αστυνομικού Μυθιστορήματος για το 2013. Τον Νοέμβριο του 2013, έλαβε το βραβείο Γκονκούρ, το καλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλίας, για το μυθιστόρημα Καλή αντάμωση εκεί ψηλά (δημοσιεύτηκε στα αγγλικά με τον τίτλο The Great Swindle), ένα έπος για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, πρώτο μέρος της τριλογίας του για τον γαλλικό μεσοπόλεμο. Το δεύτερο μέρος:Τα χρώματα της πυρκαγιάς κυκλοφόρησε το 2018 και το τρίτο: Ο καθρέφτης των δεινών μας, το 2020. Τα μυθιστορήματά του Camille και The Great Swindle κέρδισαν το CWA International Dagger το 2015 και το 2016 αντίστοιχα.

 Ο Πιερ Λεμαίτρ εργάστηκε ως καθηγητής λογοτεχνίας και σήμερα αφιερώνει τον χρόνο του στην συγγραφή μυθιστορημάτων και σεναρίων. Travail soigné 2006 Prix du premier roman du festival de Cognac, Travail soigné 2009 Prix des lectrices Confidentielles, Travail soigné 2009 Prix Sang d'encre et Prix des lecteurs Goutte de Sang d'encre, Vienne, Travail soigné 2009 Prix du polar francophone de Montigny les Cormeilles, Travail soigné Cadres noirs 2010 Prix Le Point du polar européen, Cadres noirs Alex 2012 Prix des lecteurs policier du Livre de poche, Alex 2013 CWA International Dagger, Alex (μεταφρασμένο από τον Frank Wynne) Au revoir là-haut 2013 Prix des libraires de Nancy Le Point, Au revoir là-haut 2013 Roman français préféré des libraires à la Rentrée, Au revoir là-haut 2013 Prix Goncourt, Au revoir là-haut 2016 CWA International Dagger, The Great Swindle (μεταφρασμένο από τον Frank Wynne) Camille 2015 CWA International Dagger, Camille (μεταφρασμένο από τον Frank Wynne) 2017: Καλή αντάμωση εκεί ψηλά, κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία Αλμπέρ Ντιποντέλ αστυνομική σειρά Camille Verhœven 2006 – Travail soigné ; μετάφραση στα αγγλικά : Irene από τον Frank Wynne, 2014 2011 – Alex ; μετάφραση στα αγγλικά : Alex από τον Frank Wynne, 2013 2011 – Les Grands Moyens (επανεκδόθηκε ως Rosy & John, 2013) 2012 – Sacrifices ; μετάφραση στα αγγλικά : Camille από τον Frank Wynne, 2015 Τριλογία του Μεσοπολέμου 2013 – Au revoir là-haut, Καλή αντάμωση εκεί ψηλά μετάφραση στα ελληνικά: Έφη Κορομηλά, εκδόσεις Μίνωας, 2018. Μετάφραση στα αγγλικά : The Great Swindle από τον Frank Wynne, 2015 2018 – Couleurs de l'incendie, Τα χρώματα της πυρκαγιάς, μετάφραση στα ελληνικά: Έφη Κορομηλά, εκδόσεις Μίνωας, 2019 2020 - Miroir de nos peines, Ο καθρέφτης των δεινών μας, μετάφραση: Έφη Κορομηλά, εκδόσεις Μίνωας, 2021 Άλλα μυθιστορήματα 2009 – Robe de marié ; μετάφραση στα αγγλικά: Blood Wedding από τον Frank Wynne, 2016 2010 – Cadres noirs ; μετάφραση στα αγγλικά : Inhuman Resources από τον Sam Gordon, 2018 2016 – Trois jours et une vie ; μετάφραση στα αγγλικά : Three Days and a Life από τον Frank Wynne, 2017
Got My Mojo Working

Το Got My Mojo Working είναι τραγούδι της τραγουδίστριας Ανν Κόουλ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1957 μέσω της Baron Records. Η πιο γνωστή εκτέλεση του προέρχεται από την διασκευή του Muddy Waters, η οποία κυκλοφόρησε την ίδια χρονική περίοδο.

 Το τραγούδι συνέθεσε ο Πρέστον "Red" Φόστερ και το ηχογράφησε η Ανν Κόουλ. Η Κόουλ περιόδευε με τον Muddy Waters εκείνο το διάστημα και ο τελευταίος επιστρέφοντας στο Σικάγο ηχογράφησε και κυκλοφόρησε την δική του εκτέλεση του τραγουδιού, μέσω της Chess Records. Η κυκλοφορία αυτή έγινε χωρίς την αδειοδότηση της Baron Records, με αποτέλεσμα η Chess να την αποζημιώσει για τα δικαιώματα του κομματιού. Μέχρι και στη νέα χιλιετία, τα ποσά που λάμβανε ο Φόστερ για τα δικαιώματα κυμαίνονταν από είκοσι μέχρι τριάντα χιλιάδες δολάρια ανά έτος. Ο Waters ηχογράφησε το τραγούδι την 1 Δεκεμβρίου 1956, με τον Τζέιμς Κότον να έχει αντικαταστήσει τον Little Walter στην φυσαρμόνικα, ενώ την μπάντα του συμπλήρωναν ο Ότις Σπαν στο πιάνο, ο Τζίμι Ρότζερς στην κιθάρα, ο Γουίλι Ντίξον στο μπάσο και ο Φράνσις Κλέι στα τύμπανα. Το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το κομμάτι στην 359η θέση της λίστας με τα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών", ενώ το 1999 έλαβε βραβείο Γκράμι εντασσόμενο στο Hall of Fame. Το "Got My Mojo Working" έχει διασκευαστεί από δεκάδες καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο B. B. King, ο Buddy Guy, ο Έρικ Κλάπτον, ο Τζόνι Γουίντερ, ο Ρόρι Γκάλαχερ, ο Έλβις Πρίσλεϊ, οι Canned Heat, η Έτα Τζέιμς, κ.α.. I've Got My Mojo Working - Muddy Waters | Song Info | AllMusic Ann Cole - Got My Mojo Working (Vinyl, LP) at Discogs Muddy Waters - Got My Mojo Workin' - YouTube Ann Cole - Got My Mojo Working - YouTube MUDDY WATERS LYRICS - Got My Mojo Working - A-Z Lyrics GOT MY MOJO WORKING LYRICS | Ann Cole
Bedford JC

Το Bedford HC ήταν μια μικρή γκάμα επαγγελματικών αυτοκινήτων που προσφέρθηκε από την Bedford Vehicles από το 1939, προοριζόμενο ως μια πιο βαριά και ικανή έκδοση του Bedford HC βαν.

 Οι οπτικές διαφορές μεταξύ των βαν HC και JC είναι μια υψηλότερη γραμμή οροφής και μακρύτερο μεταξόνιο 105 ιντσών (2.700 mm). Το JC παρέλαβε τον κινητήρα 1.4 λίτρων "12HP" όπως χρησιμοποιήθηκε στο Vauxhall 12-4 και στα μεταπολεμικά HCs. Το ωφέλιμο βάρος του αυξήθηκε σε 500-610 κιλά. Μια έκδοση στέισον βάγκον, που ονομαζόταν carryall αλλά δεν είχε άλλη σχέση με τον όρο, επίσης προσφέρθηκε όπως και με το HC βαν. Το πλαίσιο του JC χρησιμοποιήθηκε επίσης για την εξακύλινδρη γκάμα επιβατικών αυτοκινήτων Vauxhall Model J 14hp. Τα αυστραλιανής κατασκευής JC (και 14άρια) έχουν χωριστά παρμπρίζ, μια λεπτομέρεια που συνεχίστηκε στο επόμενο μοντέλο PC, καθώς τα μικρότερα τζάμια ήταν φθηνότερα και ευκολότερα να αντικατασταθούν δεδομένων των χωματόδρομων της Αυστραλίας. Μετά τον πόλεμο, το JC εκσυγχρονίστηκε και μετονομάστηκε σε PC, αντικαθιστώντας έτσι και το HC αλλά και το JC αντίστοιχα. Η παραγωγή τελείωσε το 1953, όταν πλέον όλη η γκάμα αντικαταστάθηκε από το Bedford CA του 1952. Bedford Vehicles brochure
Οικογένεια Παπαλουκά

Η οικογένεια Παπαλουκά είναι παλιά οικογένεια πολιτικών της Φθιώτιδας, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Αμφίκλειας Λοκρίδος, όπου και δραστηριοποιήθηκαν εκλεγόμενοι δήμαρχοι και βουλευτές, ενώ ένας κλάδος της, ήδη από τον 19ο αιώνα, είχε εγκατασταθεί στην Λαμία.

 ΑυγερινόςΓιαννάκης Αυγερινός, αγωνιστής του 1821 και γιος του ΑυγερινούΓεωργάκης Αυγερινός, αγωνιστής του 1821 και γιος του ΑυγερινούΠαπα-Λουκάς Αυγερινός, ιερέας, αγωνιστής του 1821, δημογέροντας και γιος του ΑυγερινούΙωάννης Παπαλουκόπουλος, βουλευτής, δήμαρχος Δρυμίας, αγωνιστής του 1821 και γιος του παπά - ΛουκάΠηνελόπη Παπαλουκά, σύζυγος Δημητρίου Κυριαζή, δημάρχου Δρυμίας και κόρη του ΙωάννηΕλένη Κυριαζή, σύζυγος του Δημητρίου Γαβριήλ και κόρη της Πηνελόπης Κωνσταντίνος Κυριαζής, δικηγόρος, κοινοτάρχης Δαδίου και γιος της ΠηνελόπηςΑλκιβιάδης Παπαλουκάς, δικηγόρος, δήμαρχος Δρυμίας, βουλευτής και γιος του ΙωάννηΆννα Παπαλουκά, σύζυγος Νικόλαου Πολυτόπουλου και κόρη του Αλκιβιάδη Ελένη Παπαλουκά, σύζυγος Κωνσταντίνου Σιαφά, δημάρχου Θερμοπυλών, και κόρη του Αλκιβιάδη Αχιλλέας Παπαλουκάς, ιατρός, κοινοτάρχης Αμφίκλειας και γιος του Αλκιβιάδη Ιωάννης Αλκ. Παπαλουκάς, δικηγόρος, δήμαρχος Δρυμίας, βουλευτής και γιος του Αλκιβιάδη Κωστής Παπαλουκάς, διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών και γιος του Αλκιβιάδη Ασπασία Παπαλουκά, σύζυγος Δημητρίου Νέτσου, ιατρού από το Μοναστήρι της ΜακεδονίαςΑχιλλέας Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής, σύζυγος Ολυμπιάδας Λάζου και γιος του ΙωάννηΑικατερίνη Παπαλουκά, σύζυγος Νικολάου Κονιαβίτη και κόρη του ΑχιλλέαΚωνσταντίνος Κονιαβίτης, Αρεοπαγίτης και γιος της ΑικατερίνηςΙωάννης Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής, σύζυγος Αγλαΐας Περιβολιώτου και γιος του ΑχιλλέαΑχιλλέας Ι. Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής και γιος του Ιωάννη
Οικία Καμερζέλ

Η οικία Kammerzell (γαλλ. Maison Kammerzell, αλσατ. Kammerzellhüs, γερμ. Kammerzellhaus) είναι ένα από τα πλέον διάσημα κτίσματα στο Στρασβούργο. Βρίσκεται στον αριθμό 16 της πλατείας του Καθεδρικού Ναού (16, Place de la Cathédrale). Πρόκειται για μία από τις περισσότερο διακοσμημένες και καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές οικίες της ύστερης γοτθικής αρχιτεκτονικής και οικοδομήθηκε στα εδάφη που παλαιότερα ανήκαν στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Χαρακτηρίστηκε ιστορικό μνημείο (Monument historique) το 1929.

 Η αρχική οικοδόμηση αυτής της κατοικίας, της οποίας οι ξυλοδεσιές συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο πλούσια διακοσμημένες της πόλης, ανάγεται στο 1427. Την οριστική και σημερινή του μορφή το κτίσμα έλαβε το 1589, αφού μεσολάβησε μια ακόμη επέμβαση το 1467. Κατασκευάστηκε για λογαριασμό του διάσημου πωλητή τυριών Μαρτέν Μπράουν (Martin Braun) σε ιδιαίτερο αναγεννησιακό στυλ. Το ισόγειο είναι κατασκευασμένο από πέτρα και οι ανώτεροι όροφοι από γλυπτό ξύλο, με τα παράθυρα να θυμίζουν λαιμό φιάλης. Τα γλυπτά των δοκών έχουν τόσο θρησκευτικά όσο και κοσμικά θέματα, ενώ οι ζωγραφικοί πίνακες που κοσμούν το εσωτερικό του έχουν κατασκευαστεί από τον διάσημο Αλσατό ζωγράφο Λεό Σνουγκ (Léo Schnug) κατά την περίοδο 1904 - 1905. Στο αέτωμα υπάρχει ακόμη η τροχαλία, με τη βοήθεια της οποίας ανέβαζαν τα αγαθά στην αποθήκη. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της η οικία περιήλθε στην ιδιοκτησία πολλών άλλων ιδιοκτητών, μέχρι να περιέλθει στην κατοχή του Δήμου του Στρασβούργου και αποτελεί, μαζί με το σύνολο του ιστορικού κέντρου της πόλης (Petite France) Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Από τον 19ο αιώνα το ισόγειο λειτουργεί ως εστιατόριο και οι άνω όροφοι ως ξενοδοχείο.
Νέα Σερβία

Για την ιστορική επαρχία της Αυτοκρατορικής Ρωσίας (1752-1764) δείτε Νέα Σερβία (ιστορική επαρχία)Η Νέα Σερβία ( σερβικά: Нова Србија‎) είναι ένα μικρό λαϊκιστικό και μοναρχιστικό πολιτικό κόμμα στη Σερβία. Ιδρύθηκε το 1998 από μια ομάδα πολιτικών αντιφρονούντων με αρχηγό τον Βέλιμιρ Ίλιτς του Σερβικού Κίνηματος Ανανέωσης.

 Η Νέα Σερβία ήταν μέρος της συμμαχίας της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης της Σερβίας που νίκησε τον Σλόμπονταν Μιλοβίβιτς στις προεδρικές εκλογές του 2000. Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2003 ως μέρος συμμαχίας με το Σερβικό Κίνημα Ανανέωσης. Η συμμαχία συγκέντρωσε το 7,7% των ψήφων και κέρδισε 22 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. από τις οποίες οι 9 ήταν της Νέας Σερβίας. Στις εκλογές του 2007 συμμετείχε ως μέρος συμμαχίας με το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας και την Ενωμένη Σερβία . Η συμμαχία συγκέντρωσε το 16,55% των ψήφων και κέρδισε τις 47 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, από τις οποίες οι 10 ήταν της Νέας Σερβίας. Στις εκλογές του 2008, η συμμαχία της Νέας Σερβίας με το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας συγκέντρωσε το 11,62% των ψήφων και κέρδισε τις 30 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, από τις οποίες οι 9 ήταν του ΝΣ. Στις εκλογές του 2014 η Νέα Σερβία συμμετείχε ως μέρος της συμμαχίας του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος μαζί με πολλά άλλα κόμματα. Η συμμαχία συγκέντρωσε το 48,35% των ψήφων και κέρδισε τις 158 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, από τις οποίες οι 6 ήταν του ΝΣ.
Τζανγκούκ-τζουκ

Το Τζανγκούκ-τζουκ (장국죽) είναι ένα τζουκ (χυλός βρώμης) φιαγμένος από βραστό ρύζι σε μάλγκουν-τζάνγκουκ (맑은장국), σάλτσα σούπας σόγιας με βάση το βοδινό ζωμό φτιαγμένο με καρυκευμένο κιμά ανακατευμένο και τηγανισμένο σε σησαμέλαιο. Το κουάκερ είναι αναφέρεται ως ουγιούκ-τζουκ (우육죽, "χυλός βόειου κρέατος") στο Τζούνγκμπο σαλλίμ γκιονγκτζέ, βιβλίο του 1766.

 Για να δημιουργηθεί το τζανγκούκ, βόειο κρέας καρυκεύεται με ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένο σκόρδο, σούπα, σάλτσα σόγιας, σησαμέλαιο, και μαύρο πιπέρι, και μετά ανακατεύεται και τηγανίζεται σε λάδι. Το νερό προστίθεται στο μοσχάρι και τον αφρό ή το υπερβολικό λάδι αφαιρείται. Όταν ο ζωμός είναι πλήρως αρωματισμένος, προστίθεται εμποτισμένο ρύζι και βράσει μέχρι ο χυλός να φτάσει στην επιθυμητή συνοχή. Προτιμάται άπαχο κρέας όπως το στρογγυλό μοσχάρι, και ο χυλός πρέπει να είναι απαλά καρυκευμένος. Είναι καλό για την ανάρρωση των ασθενών και των ηλικιωμένων. Κόνγκι Τζόνμποκ-τζουκ Κουζίνα της κορεατικής βασιλικής αυλής Κατάλογος χυλών
Πρωτοπόροι-ήρωες

Οι πρωτοπόροι-ήρωες ήταν σοβιετικοί πρωτοπόροι που έκαναν κατορθώματα στην περίοδο της ίδρυσης της Σοβιετικής εξουσίας και στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Οι εικόνες των πρωτοπόρων ηρώων χρησιμοποιούνταν ενεργά στη Σοβιετική Ένωση ως παραδείγματα για υψηλό ήθος. Η επίσημη λίστα των πρωτοπόρων-ηρώων εκδόθηκε το 1954 με τη δημοσίευση του Βιβλίου Τιμής του Πανενωσιακού Οργανισμού Πρωτοπόρων Βλαντιμίρ Λένιν. Τα βιβλία Τιμής των τοπικών οργανώσεων πρωτοπόρων συμμετείχαν σε αυτό.

 Η πρώτη αναφορά των πρωτοπόρων-ηρώων εμφανίζεται το 1920. Ο τύπος άρχισε να δημοσιεύει ειδήσεις για τα κατορθώματα των νέων "μαχητών ενάντια στον ταξικό εχθρό", ειδικά τον Παβλίκ Μορόζοφ. Στο 12ο Συνέδριο της Κομσομόλ, το 1954, δημιουργήθηκε το Βιβλίο της Τιμής της Πανενωσιακής Οργάνωσης Πρωτοπόρων Βλαντιμίρ Λένιν. Ο Μορόζοφ αναφερόταν πρώτος σε αυτό το βιβλίο, όπου σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή καταπολέμησε τα εγκλήματα των κουλάκων κατά της Σοβιετικής εξουσίας και σκοτώθηκε από αυτούς. Ο δεύτερος ήταν ο Κόλια Μιαγκότιν, επίσης σκοτώθηκε από τους ταξικούς εχθρούς. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η περιγραφή ορισμένων από τους πρωτοπόρους, ιδίως όσον αφορά τους Πάβλικ Μορόζοφ, Γκρίσα Ακοπιάν και κάποιους άλλους που περιλαμβάνονται στο "Βιβλίο της Τιμής της Πανενωσιακής Οργάνωσης Πρωτοπόρων", μέχρι το 1941 δεν είναι αλήθεια. Ο Μορόζοφ, σύμφωνα με τον Γιούρι Ντρούζνικοφ, δεν ήταν ποτέ πρωτοπόρος,. Αμφιβολίες υπάρχουν και για άλλους ήρωες της δεκαετίας του 1930 που σκοτώθηκαν από τους ταξικούς εχθρούς, τον Κόλια Μιαγκότιν και τον Γκρίσα Ακοπιάν (εντελώς φανταστικός) Пионеры герои — великие дети войны «Пионеры Герои» «Пионеры-герои». Очерки. — Мн.: «Юнацтва», 1985. — В библиотеке Максима Мошкова Песня о пионерах-героях. Музыка А. Пахмутовой, слова Н. Добронравова. 1962. Аудиофайлы Давидзон Я. Б. Орлята партизанских лесов. — К.: Веселка, 1979. Лезинский М., Эскин Б. Живи, Вилор! — (Серия «Юные герои»). — Издательство «Молодая гвардия», 1983. Пионеры-герои. Сводный отряд послевоенного советского детства. Статья Сергея Карамаева Леонтьева Светлана Геннадьевна. Литература пионерской организации: идеология и поэтика. Диссертация на соискание учёной степени кандидата филологических наук. Специальность 10.01.08 — Теория литературы. Текстология. Тверь 2006. (на правах рукописи). Жизнеописаниям пионеров-героев посвящена вторая глава Леонтьева Светлана Геннадьевна. Пионер — всем пример. Статья содержит подробное описание культа «пионеров-героев» Юрий Дружников. Доносчик 001, или Вознесение Павлика Морозова — журналистское расследование, выполненное профессором Калифорнийского университета Юрием Дружниковым. В работе содержатся сведения о формировании культа «пионеров-героев» Мария Ремизова. Можно ли полюбить пионера-героя Рецензия на повесть Олега Павлова «Школьники», один из эпизодов которой посвящён культу «пионеров-героев»
Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Ιούνιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (βοσνιακά: Ženska košarkaška reprezentacija Bosne i Hercegovine) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Košarkaški savez Bosne i Hercegovine, KSBIH).

 Από τη δεκαετία του 1950 και μέχρι τη διάλυση του ενιαίου βαλκανικού κράτους, οι αθλήτριες με καταγωγή από την περιοχή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης αγωνίζονταν φορώντας το σήμα της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας. Το 1992 στη FIBA προσχώρησε η Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ως αυτόνομος οργανισμός. Η Εθνική Γυναικών της χώρας δεν διαθέτει ιδιαίτερες διακρίσεις στο ενεργητικό της. Η πιο αξιόλογη ιστορική στιγμή της ομάδας ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1993 στη Γαλλία. Μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί μόλις δύο φορές σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, κατά τα έτη 1997 και 1999. Έκτοτε συμμετέχει ανά διαστήματα σε προκριματικές φάσεις χωρίς, ωστόσο, να καταφέρει να κάνει το επόμενο βήμα. Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Πορεία σε Μεσογειακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε Μεσογειακούς Αγώνες: Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (καλαθοσφαίριση ανδρών) Bosnia and Herzegovina, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Košarkaški savez Bosne i Hercegovine, επίσημος ιστότοπος. (Βοσνιακά)
Ερριέττα Μαρία του Παλατινάτου

H Ερριέττα Μαρία, (γερμ. Henriette Maria, 17 Ιουλίου 1626 - 18 Σεπτεμβρίου 1651) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε Κα Ρακούτσι.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου & βασιλιά της Βοημίας και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας και ΣΤ΄ της Σκωτίας. Παντρεύτηκε το 1651 τον Σιγισμούνδο Ρακούτσι, αδελφό του Γεώργιου Β΄ Ρακούτσι, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Purcell, Brennan C. (2003), The Winter King: Frederick V of the Palatinate and the Coming of the Thirty Years' War, London: Ashgate, ISBN 0-7546-3401-9 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Henriette Marie of Palatinate-Simmern στο Wikimedia Commons
Ούτα του Σάουενμπουργκ

Η Ούτα, γερμ.: Uta von Schauenburg (π.1115/20 - 1197) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόρη του παλατινού κόμη του Ρήνου και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Τοσκάνης και δούκισσα του Σπολέτο. Έγινε κόμισσα του Σάουενμπουργκ suo jure από το 1151 ως το 1197.

 Ήταν κόρη του Γκότφρηντ φον Καλβ παλατινού κόμη του Ρήνου και μία από τις πλουσιότερες κληρονόμους στη Γερμανία. Παντρεύτηκε τον Γουέλφο ΣΤ΄ μάργραβο της Τοσκάνης· τον γάμο είχε κανονίσει ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, αδελφός του γαμπρού. Μετά το τέλος του πατέρα της το 1131, ακολούθησε ένας σκληρός πόλεμος διαδοχής: την παλατινή κομητεία του Ρήνου διεκδικούσε ο Αδαλβέρτος, ανιψιός του γκότφρηντ και οι Γουέλφοι. Η έριδα λύθηκε υπέρ της από τον ανιψιό του συζύγου της Γουέλφου ΣΤ΄, τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν, το 1151. Ήταν η ιδρύτρια του αβαείου τω Αγ. Πάντων στο Μπάντεν-Βυρτεμβέργη. Παντρεύτηκε τον Γουέλφο ΣΤ΄ των Γουέλφων μάργραβο της Τοσκάνης και δούκα του Σπολέτο και είχε τέκνο: Γουέλφος Ζ΄ π.1135-1167, δούκας του Σπολέτο. Απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
Βασιλική Καλογερά

Η Βασιλική (Βίκυ) Καλογερά (Vassiliki/Vicky Kalogera) είναι Ελληνίδα αστροφυσικός. Είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν(Ιλινόι των ΗΠΑ) και διευθύντρια στο Κέντρο Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας της Αστροφυσικής (CIERA). Είναι ηγετικό μέλος του LIGO Collaboration, το οποίο μελέτησε τα βαρυτικά κύματα το 2015. Η Καλογερά είναι πρωτοπόρος θεωρητικός στη μελέτη των βαρυτικών κυμάτων, την εκπομπή των ακτινών Χ από τα συμπαγή διπλά συστήματα και τη συνένωση των διπλών συστημάτων αστέρων νετρονίων.

 Η Καλογερά έλαβε πτυχίο στη φυσική το 1992 από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, από όπου έλαβε το διδακτορικό της στην αστρονομία το 1997. Εργάσθηκε στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν ως μεταδιδακτορική υπότροφος και πήρε την υποτροφία Clay το 2000. Έγινε καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν το 2001. Είναι παντρεμένη με τον Φρεντ Ράσιο (Fred Rasio). Η Καλογερά είναι επίτιμη διδάκτορας φυσικής και αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν. Υπηρετεί ως διευθύντρια στο Κέντρο Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας της Αστροφυσικής (CIERA). Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων πάνω στη θεωρητική αστροφυσική, όπως τη μελέτη των βαρυτικών κυμάτων, την ανάπτυξη των ακτινών Χ και την πρόβλεψη των υπερκαινοφανών. Το 2002, η Καλογερά κέρδισε το βραβείο Annie Jump Cannon της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, το οποίο αναγνωρίζει την εξαιρετική έρευνα από μεταδιδακτορική γυναίκα ερευνήτρια. Το 2008, έλαβε το Βραβείο Maria Goeppert-Mayer της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικών για τη μελέτη της πάνω στην εξέλιξη και το μέλλον των συμπαγών δυαδικών αντικειμένων. Το 2016 βραβεύθηκε με το Βραβείο Hans Bethe από την Αμερικανική Εταιρεία Φυσικών για την συνεισφορά της στην μελέτη των ηλεκτρομαγνητικών και των βαρυτικών κυμάτων από τα συμπαγή διπλά συστήματα. Το 2018 βραβεύθηκε με το Βραβείο Dannie Heineman στην Αστροφυσική για το έργο της στη μελέτη των μαύρων τρυπών, των αστέρων νετρονίων και των λευκών νάνων στα αστροφυσικά συστήματα. Προσωπική ιστοσελίδα στο Πανεπιστήμιο Northwestern (με φωτογραφία)
Κριστίνε Άσμπαχερ

Η Κριστίνε Άσμπαχερ (γερμανικά: Christine Aschbacher‎· γενν. 10 Ιουλίου 1983) είναι πολιτικός του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος, που υπηρέτησε στη δεύτερη κυβέρνηση του Κουρτς ως υπουργός εργασίας, οικογένειας και νεολαίας μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Ιανουαρίου 2021.

 Η Άσμπαχερ γεννήθηκε στο Βούντσου, μια μικρή πόλη στη Στυρία. Σπούδασε Διοίκηση, Οργανωτική Συμβουλευτική και Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού καθώς και Μάρκετινγκ και Πωλήσεις, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό το 2006. Ξεκίνησε διδακτορικές σπουδές στη Βιομηχανική Μηχανική και Διοίκηση στο Σλοβακικό Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Μπρατισλάβα το 2011 και έλαβε το διδακτορικό της από την Μπρατισλάβα τον Αύγουστο του 2020. Εργάστηκε για την Piewald Management Training από το 2003 έως το 2006 και στη συνέχεια (2006-2012) ως σύμβουλος στην Capgemini Consulting. Υπηρέτησε στην ομάδα της Μαρίας Φέκτερ (Υπουργός Οικονομικών) από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Δεκέμβριο του 2013. Το 2014 ηγήθηκε του τμήματος Διαχείρισης Κινδύνων. Από τον Οκτώβριο του 2014 έως τον Μάιο του 2015 υπηρέτησε στο προσωπικό του Ράινχολντ Μιτερλένερ στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Οικονομίας. Ίδρυσε το Συμβουλευτικό Γραφείο Άσμπαχερ τον Σεπτέμβριο του 2015. Η Άσμπαχερ είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά. Η αδερφή της, Μπάρμπαρα Βαλτς, εξελέγη Δήμαρχος του Βούντσου το 2019. Ο πατέρας τους, Άλοϊς Κόβαλντ, ήταν δήμαρχος του Νόιντορφ ομπ Βίλντον και ο θείος της Γιόζεφ Κόβαλντ ήταν μέλος του κοινοβουλίου της πολιτείας της Στυρίας. Ο καγκελάριος της Αυστρίας Σεμπάστιαν Κουρτς διόρισε την Άσμπαχερ στο υπουργικό του συμβούλιο τον Ιανουάριο του 2020. Παραιτήθηκε εν μέσω σκανδάλου λογοκλοπής μιας διατριβής. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, που δημοσιοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τον blogger Στέφαν Βέμπερ, η Ασμπάχερ έχει διαπράξει λογοκλοπή και ακαδημαϊκή απάτη. Σύμφωνα με τον Βέμπερ, αυτή η διατριβή περιλαμβάνει μια ποικιλία από «ασυναρτησίες, ανοησίες και λογοκλοπή» με πάνω από το 20% της εργασίας να προέρχεται από άλλες πηγές, που δεν αναφέρονται. Στις 7 Ιανουαρίου 2021 ο ερευνητής λογοκλοπής Στέφαν Βέμπερ αποκάλυψε σοβαρά λάθη και λογοκλοπή στη μεταπτυχιακή διατριβή της Άσμπαχερ, που υποβλήθηκε σε ένα κολέγιο στο Βίνερ Νόιστατ, όπου είχε εγγραφεί από το 2002 έως το 2006 Σύντομα έγινε σαφές ότι η διατριβή, που ήταν γραμμένα στα γερμανικά, δεν ήταν μόνο λογοκλοπή σε μεγάλο βαθμό. Άλλα μέρη περιείχαν πάρα πολλά ορθογραφικά λάθη και ασυναρτησίες. Το ίδιο συνέβη και με τη διδακτορική διατριβή, που υπέβαλε σε σλοβακικό πανεπιστήμιο ενώ υπηρετούσε ως υπουργός το 2020. Στις 9 Ιανουαρίου 2021, η Άσμπαχερ παραιτήθηκε από τη θέση της ως υπουργός. Christine Aschbacher στην ιστοσελίδα του Αυστριακού Κοινοβουλίου
YouTuber

Ένας YouTuber ή αλλιώς διασημότητα του YouTube ή δημιουργός περιεχομένου του YouTube, είναι ένα είδος διαδικτυακής διασημότητας, ο οποίος έχει κερδίσει τη δημοτικότητα του από τα βίντεο του στον ιστότοπο κοινής χρήσης βίντεο YouTube. Ορισμένες προσωπικότητες του YouTube έχουν εταιρικούς χορηγούς που πληρώνουν για την τοποθέτηση προϊόντων στα βίντεο τους ή την παραγωγή διαδικτυακών διαφημίσεων. Τον Φεβρουάριο του 2020, ο Σουηδός YouTuber με το ψευδώνυμο PewDiePie έγινε ο πιο δημοφιλής YouTuber, με περισσότερους από 100 εκατομμύρια συνδρομητές (αν εξαιρεθούν οι επίσημοι λογαριασμοί της εταιρείας YouTube και η ινδική εταιρεία T-Series, της οποίας το κανάλι λειτουργείται από μια ομάδα υπαλλήλων της εταιρείας).Σύμφωνα με πολλές μελέτες, οι YouTubers έχουν γίνει μια σημαντική πηγή πληροφόρησης και ψυχαγωγίας για τις νέες γενιές. Οι YouTubers περιγράφονται συχνά ως μικροδιασημότητες.

 Η διαδικτυακή ιστοσελίδα "www.youtube.com" ενεργοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2005 από τον Τσαντ Χάρλεϊ, τον Στιβ Τσεν και τον Τζαουέντ Καρίμ, όταν εργαζόντουσαν για την PayPal. Το πρώτο κανάλι του YouTube, "Jawed" (στα Ελληνικά Τζαουέντ) δημιουργήθηκε στις 23 Απριλίου 2005 από τον συνιδρυτή του YouTube με το ίδιο όνομα. Έβαλε το πρώτο βίντεο του YouTube, ένα σύντομο κλιπ βίντεο με τίτλο Εγώ στον ζωολογικό κήπο, την ίδια μέρα. Το 2007, το YouTube ξεκίνησε το "Πρόγραμμα συνεργατών" του, ένα διακανονισμό κοινής χρήσης εσόδων που επέτρεψε στους YouTubers να κερδίσουν χρήματα από τα βίντεο που ανέβασαν στο YouTube.Μέχρι τον Οκτώβριο του 2015, υπήρχαν περισσότερα από 17.000 κανάλια YouTube με περισσότερους από 100.000 συνδρομητές και περίπου 1.500 με περισσότερα από ένα εκατομμύριο. Η επιτυχία των YouTube βίντεο έχει κάνει τους YouTubers στόχο των εταιρικών χορηγών, που πληρώνουν για να συμπεριληφθούν σε αυτά. Το 2015, το επιχειρησιακό περιοδικό Forbes ανέφερε ότι ο Φίλιξ Σέλμπεργκ, γνωστός στο YouTube ως PewDiePie, είχε κερδίσει περίπου 12 εκατομμύρια δολάρια μόνο το 2014, κάτι περισσότερο από κάποιους δημοφιλείς ηθοποιούς όπως η Κάμερον Ντίαζ ή η Γκουίνεθ Πάλτροου. Youtube PewDiePie T-Series
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1967

Τα 33α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 28 Δεκεμβρίου 1967, απονεμήθηκαν στις 28 Ιανουαρίου 1968, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1967.

 Καλύτερη Ταινία: Ιστορία ενός Εγκλήματος Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ροντ Στάιγκερ - Ιστορία ενός Εγκλήματος Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Εντίθ Έβανς - The Whisperers Καλύτερη Σκηνοθεσία: Μάικ Νίκολς - Ο Πρωτάρης Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The War Is Over (La guerre est finie) • Γαλλία/ Σουηδία Καλύτερο Σενάριο: David Newman και Robert Benton - Μπόνι και Κλάιντ Ειδικό Βραβείο: Bosley Crowther Ο Επίσημος ιστότοπος
Κύλινδρος (γεωμετρία)

Κύλινδρος ονομάζεται το τριδιάστατο γεωμετρικό σχήμα που προκύπτει από την παράλληλη μετατόπιση μιας ευθείας κατά μήκος μια κλειστής επίπεδης καμπύλης. Γενικά έχει επικρατήσει ο όρος να αναφέρεται συγκεκριμένα σε τμήμα κυλίνδρου που προκύπτει από κύκλο οριοθετημένο από δύο παράλληλα κάθετα στον κύλινδρο επίπεδα συμπεριλαμβανομένων των δύο τμημάτων των επιπέδων που οριοθετούν τα όρια του κυλίνδρου. Ωστόσο η αυστηρή έννοια του ορισμού του κυλίνδρου είναι πολύ γενικότερη.

 Έστω Γ {\displaystyle \Gamma } ένα τυχαίο σημείο της κλειστής καμπύλης και και δ → {\displaystyle {\vec {\delta }}} διάνυσμα παράλληλο στη μεταβλητή ευθεία. Τότε ένα σημείο Π {\displaystyle \Pi } ανήκει στον κύλινδρο αν και μόνο αν υπάρχει σημείο Γ {\displaystyle \Gamma } τέτοιο ώστε: Ο κυκλικός κύλινδρος μπορεί να θεωρηθεί ως σχήμα εκ περιστροφής ενός ευθύγραμμου τμήματος παράλληλου στον άξονα περιστροφής ή ενός ορθογωγνίου που περιστρέφεται γύρω από μία μεσοπαράλληλο του. Αυτός ο άξονας ονομάζεται και άξονας του κυλίνδρου και είναι ταυτόχρονα άξονας συμμετρίας του. Η παραμετρική εξίσωση περιγραφής κυκλικού κυλίνδρου ακτίνας ρ σε ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονα συμμετρίας τον άξονα z οριοθετημένο από τα επίπεδα z=z1 και z=z2 είναι: ενώ σε πολικό σύστημα συντεταγμένων (ο άξονας z είναι γραμμικός και άξονας συμμετρίας, ενώ το επίπεδο Οxy έγινε πολικό): Γενικά αν η κλειστή καμπύλη έχει παραμετρική εξίσωση το σύστημα { x = f ( ϕ ) y = g ( ϕ ) z = z 0 } {\displaystyle {\begin{Bmatrix}x=f(\phi )\\y=g(\phi )\\z=z_{0}\end{Bmatrix}}} , τότε ο αντίστοιχος κύλινδρος περιγράφεται από το παραμετρικό σύστημα: { x = f ( ϕ ) y = g ( ϕ ) ( z = ω ) } {\displaystyle {\begin{Bmatrix}x=f(\phi )\\y=g(\phi )\\(z=\omega )\end{Bmatrix}}} , όπου φ και ω δύο ελεύθερες μεταβλητές στο R {\displaystyle \mathbb {R} } . Σημαντικό μέγεθος ενός κυλίνδρου είναι τα χαρακτηριστικά της κλειστής καμπύλης από την οποία προήλθε, όπως το εμβαδόν που περικλείει, το οποίο είναι το εμβαδόν διατομής του κυλίνδρου, ή η ακτίνα του κύκλου στους κυκλικούς κυλίνδρους. Αν αναφερόμαστε σε οριοθετημένο κύλινδρο ή ορθότερα σε κυλινδρικό τμήμα, τότε είναι χρήσιμο και το ύψος του κυλίνδρου, η απόσταση δηλαδή των δύο βάσεών του. Στον κυκλικό κατά τα γνωστά κύλινδρο οι βάσεις είναι κυκλικοί δίσκοι, άρα επίπεδες με εμβαδόν ίσο με το εμβαδόν διατομής του κυλίνδρου δηλαδή π ρ 2 {\displaystyle \pi \rho ^{2}} . Ο όγκος του κυλίνδρου είναι ίσος με το γινόμενο του εμβαδού διατομής του επί το ύψος του, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση h π ρ 2 {\displaystyle h\pi \rho ^{2}} , όπως συμβαίνει με τα πρίσματα, αφού ο κύλινδρος είναι το όριο πρισματικών προσεγγίσεων, όπως ο κύκλος είναι το όριο πολυγωνικών προσεγγίσεων. Το ανάπτυγμα ενός κυλίνδρου είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με πλάτος όσο το μήκςο της περιφέρειας της κλειστής καμπύλης από την οποία προήλθε ο κύλινδρος και μήκος όσο το ύψος του κυλίνδρου.
Αλέα Αργολίδας

Η Αλέα είναι ορεινό χωριό της Αργολίδας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 800 μέτρων στις πλαγιές του όρους Τραχύ και είναι ο ορεινότερος οικισμός του Νομού Αργολίδας. Ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Αλέας του Δήμου Άργους - Μυκηνών, προερχόμενη από την «καποδιστριακή» Κοινότητα Αλέας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 65 κατοίκους. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν και Μπουγιάτι.

 Το όνομα της Αλέας προέρχεται από την αρχαία ομώνυμη πόλη. Ο πρώτος οικιστής της ήταν ο Αλεός, γιος του Αφείδαντα και εγγονός του Αρκάδα χάρη στον οποίο καθιερώθηκε η λατρεία της ιατρικής θεότητας Αλέας Αθηνάς. Στην περιοχη υπαρχουν ίχνη αρχαίας οίκησης. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Αλέα υπήρχαν τρεις ναοί: αυτός της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου. Νομίσματα της αρχαίας Αλέας με την κεφαλή της Αρτέμιδας ή της Αθηνάς έφεραν επιγραφές "ΑΛΕΑ", "ΑΛΕΩΝ" και "ΑΧΑΙΩΝ ΑΛΕΑΤΑΝ". Επίσης αναφερει: "Οι κάτοικοι της παρουσιάζουν ως οικιστή τον Άλεο, γιο του Αφείδαντα. Ιερά θεών υπάρχουν εδώ της Αρτέμιδος Εφεσίας και της Αθηνάς Αλέας· υπάρχει και ναός του Διονύσου με άγαλμά του. Γι' αυτό τον θεό έχουν μια γιορτή Σκιέρεια κάθε δεύτερο χρόνο·" Η Αλέα έφτασε τη δημογραφική της ακμή το 1896 με 849 κατοίκους και έπειτα ο πληθυσμός της έχει συρρικνωθεί σημαντικά φτάνοντας τους 65 το 2021.
Χρυσός Ναός (Αμριτσάρ)

Ο Χρυσός Ναός (το επίσημο όνομα για του Σιχίτες είναι Χαριμαντίρ Σαχίμπ / ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ στη γλώσσα Παντζάμπι, το οποίο μεταφράζεται ως ο ναός του θεού ) είναι ο κύριος ναός λατρείας (γκουντβάρα) των Σιχιτών και βρίσκεται στο Αμριτσάρ, στην περιοχή Παντζάμπ βορειοδυτικά στην Ινδία. Ο Ναός ιδρύθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα από τον Γκουρού Ραμ Ντας και ολοκληρώθηκε από τον νεότερο υιό του, τον Γκουρού Αρτζάν Ντεβ το 1604.

 Το επίσημο όνομα του ναού στη γλώσσα Παντζάμπι ως Χαριμαντίρ Σαχίμπ αποτελείται από τον ινδικό όρο Χάρι, το οποίο σημαίνει Θεός, τον όρο Μαντρίρ, που σημαίνει ναός και το Σαχίμπ, το οποίο προέρχεται από τα Αραβικά και σημαίνει ο Κύριος ή Θεός. Η ονομασία του ναού ως ο Χρυσός Ναός καθιερώθηκε από τις Βρετανικές αρχές στην Ινδία και οφείλεται στο ότι το επάνω μέρος του ναού είναι καλυμμένο από χρυσό. Η διακόσμηση του ναού με χρυσό έγινε αρχές του 19ου αιώνα από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγχ. Ο ναός έχει τέσσερις πύλες, οι οποίες -σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση των Σιχιτών- συμβολίζουν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών. Στον ναό επιτρέπεται η είσοδος όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως της κάστας, του θρησκεύματος ή του φύλου που ανήκουν. Η αρχιτεκτονική του ναού αποτελεί συνδυασμό ισλαμικής και ινδικής αρχιτεκτονικής. Συγκεκριμένα ο θόλος δείχνει επιρροή από την ισλαμική αρχιτεκτονική ενώ οι κολώνες δείχνουν επιρροή από την ινδική παράδοση. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο μιας τετράγωνης δεξαμενής, η οποία σύμφωνα με τους Σιχίτες περιέχει νερό/νέκταρ αθανασίας. Η σημερινή μορφή του ναού είναι κατασκευασμένη στα τέλη του 18ου αιώνα. Ο ναός αποτέλεσε, εκτός από θρησκευτικό κέντρο, και κέντρο πολιτικής αντιπαράθεσης, και έχει καταστραφεί δύο φορές. Το 1984 ο ναός αποτέλεσε πεδίο σύγχρουσης μεταξύ Σιχιτών, που ζητούταν απόσχιση, και της Ινδικής κυβέρνησης. Έγινε επέμβαση του στρατού και σκοτώθηκαν μέσα στο συγκρότημα του ναού περισσότεροι από 500 άνθρωποι, ενώ έγιναν ζημιές στο κτήριο Ακάλ Τακχτ. Οι ζημιές στο κτήριο Ακάλ επισκευάστηκαν την δεκαετία του 1980. Στο ναό υπάρχει και κοινή κουζίνα Γκουρού κα Λανγκάρ όπου ο κάθε επισκέπτης/προσκυνητής μπορεί να λάβει δωρεάν γεύματα. Το φαγητό που προσφέρεται είναι αυστηρά χορτοφαγικό. Η ιδέα δωρεάν διανομής φαγητού -ανεξάρτητα από την κάστα, το φύλλο, το χρώμα ή τη θρησκεία- αποτέλεσε επαναστατική ιδέα το 16ο αιώνα στην Ινδία, την εποχή που ξεκίνησε ο Σιχισμός. Η παρασκευή του φαγητού, το σερβίρισμα αλλά και η συντήρηση της κουζίνας γίνεται από ομάδες εθελοντών, οι οποίοι ονομάζονται σεβαντάρς. Η ιδέα ίδρυσης κοινής κουζίνας Λανγκάρ ξεκίνησε από τον πρώτο Σιχ Γκουρού Νάνακ. Κάθε μέρα 40.000 γεύματα σερβίρονται στο Λανγκάρ . Στο συγκρότημα υπάρχουν δύο υψηλοί "μιναρέδες", οι οποίοι χρονολογούνται από το 18ο αιώνα και χρησιμοποιούνται ως παρατηρητήρια . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Golden Temple (Harmandir Sahib) στο Wikimedia Commons
Φραγκονικά της Λωρραίνης

Τα Φραγκονικά της Λωρραίνης (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Plàtt, lothrìnger Plàtt, γαλλικά: francique lorrain, platt lorrain‎, γερμανικά: Lothringisch‎) είναι διφορούμενη ονομασία για διαλέκτους των Δυτικοκεντρικών Γερμανικών (γερμανικά: Westmitteldeutsch‎), μια ομάδα των υψηλών γερμανικών γλωσσών που ομιλούνται στο τμήμα Μοζέλα της πρώην βορειοανατολικής γαλλικής περιοχής της Λωρραίνης (Βλέπε Γλωσσικό σύνορο της Λωρραίνης).

 Ο όρος Φραγκονικά της Λωρραίνης έχει πολλαπλούς ορισμούς. Μερικοί μελετητές τον χρησιμοποιούν για να αναφερθούν σε όλη την ομάδα των Δυτικοκεντρικών γερμανικών διαλέκτων που ομιλούνται στην γαλλική περιοχή της Λωρραίνης. Άλλοι το χρησιμοποιούν πιο στενά για αναφερθούν στην Μοζελική Φραγκονιανή διάλεκτο που ομιλείται στην κοιλάδα του ποταμού Νιέντ (Πάις ντε Νιέντ, του οποίου η μεγαλύτερη πόλη είναι το Μπουλάι-Μοζέλ), για να τη διακρίνουν από τις άλλες δύο φραγκονικές διαλέκτους που ομιλούνται στη Λωρραίνη, τα Λουξεμβουργιανά στα δυτικά και τα Φραγκονικά του Ρήνου στα ανατολικά. Το 1806 υπήρχαν 218.662 ομιλητές των Φραγκονικών της Λωρραίνης στον Μοζέλα και 41.795 ομιλητές στο Μορθ.Στο μέρος της ασάφειας του όρου, οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ομιλητών των Φραγκονικών της Λωρραίνης στη Γαλλία ποικίλλουν ευρέως, ενώ κυμαίνονται από 30.000 έως 400.000 άτομα (η οποία θα την έκανε τρίτη πιο ομιλούμενη περιφερειακή γλώσσα στη Γαλλία, μετά τα Οξιτανικά και τα Αλσατικά). Τα πιο αξιόπιστα δεδομένα προέρχονται από το Enquête famille που διενεργήθηκε από την INSEE (360.000 άτομα στην απογραφή του 1962) ως μέρος της απογραφής του 1999, αλλά δίνει μια κάπως έμμεση εικόνα της τρέχουσας κατάστασης. Περίπου 78.000 άνθρωποι αναφέρθηκαν να ομιλούν τα Φραγκονικά της Λωρραίνης, αλλά λιγότεροι από 50.000 περνούσαν βασικές γνώσεις της γλώσσας στα παιδιά τους. [1] Auburtin, Éric. 2002. "Langues régionales et relations transfrontalières dans l’espace Saar-Lor-Lux". Hérodote 105, pp. 102–122. [2] Héran, François, et al. 2002. "La dynamique des langues en France au fil du XXe siècle". Population et sociétés 376. Paris: Institut National d'Études Démographiques (INED). Hughes, Stephanie. 2005. Bilingualism in North-East France with specific reference to Rhenish Franconian spoken by Moselle Cross-border (or frontier) workers. In Preisler, Bent, et al., eds. The Consequences of Mobility: Linguistic and Sociocultural Contact Zones. Roskilde, Denmark: Roskilde Universitetscenter: Institut for Sprog og Kultur. (ISBN 87-7349-651-0)87-7349-651-0. Kieffer, Jean-Louis. 2006. Le Platt Lorrain de poche. Assimil. (ISBN 2-7005-0374-0)2-7005-0374-0 Redde-n-ìhr Plàtt ; — Ιστορικές, φιλολογικές και γλωσσικές πληροφορίες (στα γαλλικά) Gau un Griis — Ένωση για την υπεράσπιση και την προώθηση των Φραγκονικών της Λωρραίνης Plattweb