IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γυμνάσιον Σμύρνης

Ο Αθλητικός Σύλλογος "Γυμνάσιον" Σμύρνης ιδρύθηκε το 1894 από μέλη του Ορφέα Σμύρνης. Υπήρξε ένα από το 28 ιδρυτικά σωματεία του ΣΕΓΑΣ το 1897. Το 1898 ενώθηκε ξανά με τον Ορφέα και αποτέλεσαν τον Πανιώνιο.

 Το 1890 είχε ιδρυθεί στη Σμύρνη ο Μουσικός και Γυμναστικός Σύλλογος "Ορφεύς". Όμως, λίγο μετά την ίδρυση του συλλόγου ξέσπασε διαμάχη σχετικά με το χαρακτήρα του. Το 1893 όσα μέλη του Ορφέα επιθυμούσαν να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις αθλητικές δραστηριότητες, αποχώρησαν. Το επόμενο έτος ίδρυσαν τον Αθλητικό Σύλλογο "Γυμνάσιον" κι έθεσαν ως αποκλειστικό στόχο "την ανάπτυξιν και διάδοσιν του γυμναστικού αισθήματος παρά τη νεολαία". Ίδρυσαν γυμναστήριο, διοργάνωσαν πεζοπορικές εκδρομές και από το 1896 άρχισαν να τελούν δημόσιους αγώνες στο στάδιο του Μπουρνόβα, προαστίου της Σμύρνης, οι οποίοι από τις εφημερίδες της πόλης "βαφτίστηκαν" Πανιώνιοι Αγώνες. Οι αθλητές του σωματείου είχαν πλήρη αθλητικό εξοπλισμό: φανέλες, σορτσάκια, παπούτσια με καρφιά κλπ, γεγονός που προξενούσε εντύπωση, όταν μετέβαιναν για αγώνες σε άλλες πόλεις, όπως στην Τήνο το 1895 στα Τήνια. Ιδρυτικό μέλος του ΣΕΓΑΣ.Τον Ιανουάριο του 1897 το Γυμνάσιον Σμύρνης προσκλήθηκε στο αθλητικό συνέδριο που διοργανώθηκε στην Αθήνα από τον Πανελλήνιο Γ.Σ., με σκοπό τη δημιουργία Αθλητικού Συνδέσμου. Από τα 43 ελληνικά σωματεία που προσκλήθηκαν ανταποκρίθηκαν τα 28, τα οποία στις 12 Ιανουαρίου 1897 ίδρυσαν τον Σύνδεσμο Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων ("ΣΕΑΓΣ" και μετέπειτα "ΣΕΓΑΣ"): "Εκ των 43 δε συλλόγων οίτινες προσεκλήθησαν, προσήλθον μέχρι της εσπέρας της χθες 28 αντιπροσωπεύοντες τους εξής συλλόγους: τον Γυμναστικόν Σύλλογον Κερκύρας, τον Λοκρικόν Σύλλογον, τον Σύλλογον του Αμαρουσίου, το Γυμνάσιον Σμύρνης, τον Πειραϊκόν Σύνδεσμον,..." Σε σπάνιο έγγραφο του σωματείου, της 11ης Ιανουαρίου 1895, εικονίζεται το έμβλημά του. Περιλαμβάνει έναν Ηρακλειδέα με ρόπαλο και μια Μούσα με άρπα, προφανώς για να τονιστεί ο διττός χαρακτήρας του συλλόγου, αθλητικός και καλλιτεχνικός. Οι δύο μορφές ακουμπούν σε έναν κιονίσκο, στον οποίο αναγράφεται "1894", το έτος ίδρυσης του συλλόγου. Πάνω από τις μορφές είναι γραμμένο με καλλιτεχνικά γράμματα "ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ" και από κάτω "ΣΜΥΡΝΗ". Σπουδαίοι αθλητές του Γυμνασίου υπήρξαν οι: Νικόλαος Κονταξόπουλος (δίζυγο), Χρ. Χριστογιαννόπουλος (τριπλούν) και Ιω. Λαζαρόπουλος (σπρίντερ 400 μ.), που νίκησαν στα «Τήνια» (1895) και στους Πανιώνιους Αγώνες, ο Δημήτριος Σαμοθράκης (μίλι), ο Ευαγγελινίδης (ύψος) και ο Κάραλης (880 γιάρδες), νικητές στους Α΄ Πανιώνιους Αγώνες (1896). Στην Α΄ Ολυμπιάδα (1896) το Γυμνάσιο εκπροσωπήθηκε από τον κολυμβητή Γρηγοριάδη (500 μ. ελεύθ.) και τον ποδηλάτη Λομβάρδο (12 χλμ σε στίβο). Το Γυμνάσιο διοργάνωσε δύο φορές τους Πανιώνιους Αγώνες το 1896 μόνο του και το 1898 από κοινού με τον Ορφέα. Ήδη είχαν αποκατασταθεί οι σχέσεις των δύο ομογάλακτων σωματείων, αφού οι αθλητές τους συχνά ταξίδευαν μαζί ως εκπρόσωποι της Σμύρνης σε διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις. Τον Οκτώβριο του 1898 τα δυο σωματεία αποφάσισαν να ξαναενωθούν, ιδρύοντας τον Πανιώνιο Γ.Σ. Σμύρνης. Πέτρου Λινάρδου, Η Σμύρνη του Πανιωνίου.
Ατσίχολος Αρκαδίας

Ο Ατσίχολος (ή Ατσίχωλος) είναι χωριό της επαρχίας Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του φαραγγιού του Λουσίου, 10 χλμ. βόρεια της Καρύταινας. Υπάγεται στον Δήμο Γόρτυνος με έδρα την Καρύταινα και έχει 60 περίπου μονίμους κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Οδική πρόσβαση στο χωριό υπάρχει και από την κοντινή Αρχαία Γόρτυνα (3 χιλ.).

 Στο δρόμο από την Καρύταινα υπάρχει το παλιό πετρόχτιστο γεφύρι του Ατσιχόλου επί του Λουσίου ποταμού. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλαγιά και προσφέρει πανοραμική θέα που εκτείνεται από το φαράγγι του Λουσίου μέχρι το λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης. Αξιόλογη είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, χτισμένη από Λαγκαδινούς μαστόρους, με θαυμάσια εξωτερική αρμολόγηση της πέτρας και ωραία υπέρθυρα. Διασταύρωση του δρόμου για την Αρχαία Γόρτυνα οδηγεί μετά από ωραία κατηφορική διαδρομή στη Μονή Καλαμίου. Ο βυζαντινός Ατσίχολος έχει τοποθετηθεί σε παρόχθια περιοχή του Λουσίου ποταμού, δίπλα στα ερείπια της Αρχαίας πόλης Γόρτυνος. Η πρώτη μαρτυρία με το όνομά του, προέρχεται από την κτητορική επιγραφή του ασκητηρίου των Ταξιαρχών, του αρχαιοτέρου της περιοχής (15ου αιώνα). Άκμασε τον Μεσαίωνα και εγκαταλείφθηκε περί τα μέσα του 17ου αιώνα. Το 1826 ο Θ. Κολοκοτρώνης στον Ατσίχολο χτύπησε τη στρατιά του Ιμπραήμ και του προξένησε σημαντικές απώλειες. Βιβή Δάγκα, βουλευτής του Κ.Κ.Ε., με καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, το γένος Θεοδωρόπουλου. Εικόνες από τον Ατσίχολο
Dassault Neuron

To Dassault nEUROn (ή απλά Neuron) είναι πειραματικό μη επανδρωμένο, τηλεκατευθυνόμενο, αυτο-λειτουργικό μαχητικό αεροσκάφος stealth, που αναπτύσσεται με διεθνή συνεργασία, με επικεφαλής τη γαλλική εταιρεία Dassault Aviation σε συνεργασία με την Ελληνική ΕΑΒ, την Σουηδική Saab, την Ιταλική ALENIA, την Ισπανική EADS CASA και την Ελβετική RUAG. Αυτή τη στιγμή το nEUROn είναι στη φάση δοκιμής.Το συνολικό μοναδιαίο κόστος παραγωγής UCAV εκτιμάται από την Dassault σε 25 εκατ.

 Το nEUROn έκανε την πρώτη του πτήση την 1η Δεκεμβρίου 2012 στη Γαλλία. Οι δοκιμές πτήσεων στη Γαλλία για την αξιολόγηση των ικανοτήτων stealth ολοκληρώθηκαν με επιτυχία τον Μάρτιο του 2015. Οι δοκιμές αξιολόγησης αισθητήρων ολοκληρώθηκαν στις 25 Αυγούστου 2015 στην Ιταλία. Το τελευταίο σκέλος των δοκιμών πτήσης πραγματοποιήθηκε στη Σουηδία και περιελάμβανε ζωντανές δοκιμές πυρός.Τον Ιούλιο του 2016 εκτελέστηκαν εκτεταμένες δοκιμές stealth και ανίχνευσης με το nEUROn και τον όμιλο Charles de Gaulle. Το nEUROn επρόκειτο να διεισδύσει την περιοχή άμυνας του αεροπλανοφόρου ώστε να δοκιμαστεί η λειτουργιά stealth και η ικανότητα της ομάδας του αεροπλανοφόρου να το ανιχνεύσει. Γενικά χαρακτηριστικά Πλήρωμα: 0 Μήκος: 9,5 m (31 ft 2 in) Άνοιγμα πτερυγίων: 12,5 m (41 ft 0 in) Κενό βάρος: 4.900 κιλά Μικτό βάρος: 7.000 κιλά (15.432 λίβρες)Μονάδα προώθησης: 1 × ώσης Rolls-Royce_Turbomeca_Adour, 40 kN (8.992 lbf) ώθηση Απόδοση Μέγιστη ταχύτητα: 980 km/h (609 mph, 529 kn) Ανώτατο όριο υπηρεσιών: 14.000 μ (45.900 πόδια) 2 × 230 kg (500 λίβρες) καθοδηγούμενες βόμβες. Επίσημη σελίδα
Μαρία Πέτρου

Η Μαρία Πέτρου (17 Μαΐου 1953 – 15 Οκτωβρίου 2012) ήταν ελληνικής καταγωγής Βρετανή επιστήμονας που ειδικευόταν στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της μηχανικής όρασης. Ανέπτυξε μια σειρά καινοτόμων τεχνικών για αναγνώριση εικόνας, οι οποίες διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο του Surrey και το Imperial College του Λονδίνου, και ήταν μία πολύ παραγωγικός συγγραφέας επιστημονικών άρθρων.

 Η Πέτρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953 και εμφάνισε δεξιότητες σχετικές με την επιστήμη από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε να διδάσκει Μαθηματικά και Επιστήμες σε παιδιά, στην ηλικία των 15. Σπούδασε φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, προτού μετακινηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για να σπουδάσει μαθηματικά και αστρονομία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Το 1983 η Πέτρου ξεκίνησε να εργάζεται ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο τμήμα της Θεωρητικής Φυσικής.Στη δεκαετία του 1980, η Πέτρου ξεκίνησε να μελετάει μηχανική όραση και άλλες πτυχές της ρομποτικής νοημοσύνης. Το 1988 ξεκίνησε να εργάζεται στο Τμήμα Ηλεκτρονικών και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Surrey και το 1998 έγινε η καθηγήτρια του μαθήματος Ανάλυση Εικόνας του ιδρύματος. Αργότερα δίδαξε στην έδρα της επεξεργασίας σήματος στο Imperial College του Λονδίνου, και έγινε διευθύντρια στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεματικής του Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογίας, από το 2009 μέχρι το θάνατό της. Η Πέτρου ήταν επίσης μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών, έχει συγγράψει αρκετά βιβλία και είχε σημαντική συνεισφορά σε επιστημονικά περιοδικά.
Uptime

Το uptime στην επιστήμη υπολογιστών είναι ένα μέτρο του χρόνου κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ανοιχτός και λειτουργεί. Είναι ο αντίθετος όρος του downtime, του χρόνου δηλαδή κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής παραμένει εκτός λειτουργιάς. Ο χρόνος uptime και η αξιοπιστία ενός υπολογιστικού ή τηλεπικοινωνιακού συστήματος πολλές φορές μετριέται με εννιάρια. Για παράδειγμα 5 εννιάρια σημαίνουν ότι το σύστημα παρέμεινε λειτουργικό για το 99,999% του χρόνου, δηλαδή ο χρόνος για τον οποίο δεν λειτούργησε είναι λιγότερος των 5 λεπτών το χρόνο.

 Ο χρόνος uptime χρησιμοποιείται σε πολλές περιπτώσεις για να μετρήσει την αξιοπιστία και τη σταθερότητα των λειτουργικών συστημάτων των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στην περίπτωση αυτή αντιπροσωπεύει τον χρόνο κατά τον οποίο ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής μπορεί να παραμείνει σε λειτουργία χωρίς να χρειαστεί επέμβαση ενός εξωτερικού χειριστή/χρήστη ή να μην χρειαστεί να επανεκκινήσει λόγων αναβάθμισης σε λογισμικό και συντήρησης. Παρόλα αυτά, μεγάλοι χρόνοι uptime μπορεί επίσης να υποδεικνύουν ότι ο διαχειριστής του συστήματος δεν κάνει τα απαραίτητα updates, πολλά από τα οποία απαιτούν την επανεκκίνηση του υπολογιστή. Στους υπολογιστές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα UNIX ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο λειτουργικό σύστημα (Linux, BSD κοκ), μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή uptime για να απεικονίσει στην οθόνη του υπολογιστή τον χρόνο λειτουργίας του συστήματος, τους χρήστες που είναι συνδεδεμένοι και τον φόρτο του συστήματος για τα προηγούμενα 15, 5 και 1 λεπτό. $ uptime 10:52PM up 1337 days, 7:45, 3 users, load averages: 0.21, 0.24, 0.23 Η αντίστοιχη εντολή για τους χρήστες Windows XP Professional και Windows Server 2003 είναι η systeminfo, η οποία μαζί με τον χρόνο uptime παρουσιάζει και πολλές άλλες πληροφορίες συστήματος. Μέχρι την 1η Μαρτίου 2007 λειτουργούσε το Uptime-Project, το οποίο μάζευε στοιχεία από διαφόρους χρήστες σχετικά με το uptime των υπολογιστών τους. Μέχρι στιγμής ο μεγαλύτερος χρόνος uptime ανέρχεται σε 6 χρόνια, 98 μέρες, 12 ώρες, 6 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα σε έναν υπολογιστή που χρησιμοποιούσε το λειτουργικό σύστημα SunOS 5.6. Πολλές φορές οι χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών παραθέτουν στις προσωπικές τους ιστοσελίδες ή στα email που στέλνουν τον χρόνο uptime του υπολογιστή τους. Αυτή η πρακτική ήταν πολύ συνηθισμένη κυρίως στην εποχή των Windows 9x, όπου οι χρήστες συστημάτων Windows NT και Windows 2000 υπερηφανεύονταν για χρόνους uptime μεγαλύτερους των 30 ημερών, σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους χρήστες Windows 9x, οι υπολογιστές των έβγαιναν εκτός λειτουργίας (crash) πολύ συχνά. Στην σημερινή εποχή που τα Windows 9x έχουν πρακτικά εκλείψει και ο πυρήνας των Windows βασίζεται στην τεχνολογία NT, η επίτευξη μεγάλων χρόνων uptime είναι πιο εύκολη. Windows Linux UNIX BSD Η σελίδα του Uptime-Project, το οποίο πλέον έχει κλείσει. Τα sites με τον μεγαλύτερο χρόνο uptime για τις προηγούμενες 7 ημέρες. Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine.
Βάρτα (Πολωνία)

Η Βάρτα (πολωνικά: Warta, γίντις: דווארט‎) είναι πόλη του Πόβιατ Σιέραντζ στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας. Ο πληθυσμός της είναι 3.303 κάτοικοι (2016). Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Βάρτα.

 Η Βάρτα έλαβε καθεστώς πόλης το 1255 από τον Δούκα Καζιμίρ Α΄ της Κουγιάβια του Οίκου των Πιάστ. Ήταν μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος, που ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Σιέραντζ στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η μία από τις δύο κύριες διαδρομές που συνέδεαν τη Βαρσοβία και τη Δρέσδη διέσχισε την πόλη τον 18ο αιώνα και ο Βασιλείς Αύγουστος Β΄ ο Δυνατός και Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας συχνά ταξίδευαν σε αυτήν την διαδρομή.Λίγο πριν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, περίπου το 50% του πληθυσμού της πόλης ήταν Εβραίοι. Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 και κακοποίησαν αμέσως τον πληθυσμό. Μερικοί Πολωνοί από τη Βάρτα δολοφονήθηκαν από τη Βέρμαχτ στις 7 Σεπτεμβρίου 1939, στο κοντινό χωριό Βιλάζουουφ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι Εβραίοι απήχθησαν για καταναγκαστική εργασία, ληστεύτηκαν από τα υπάρχοντά τους και στις αρχές του 1940, εξαναγκάστηκαν να ζήσουν σε γκέτο, αφήνοντας πίσω τους τα έπιπλα και άλλα αγαθά για ντόπιους και Γερμανούς. Τον Απρίλιο του 1940, οι Γερμανοί δολοφόνησαν 499 ασθενείς του τοπικού ψυχιατρείου στο πλαίσιο του Aktion T4 (Πρόγραμμα Ευθανασίας Τ4). Οι επόμενοι 82 ασθενείς δολοφονήθηκαν τον Ιούνιο του 1941. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ασθενείς σκοτώθηκαν σε φορτηγό αερίων. Την άνοιξη του 1942, πολλοί Εβραίοι, συμπεριλαμβανομένου του ραβίνου, κρεμάστηκαν, με τη δικαιολογία πως δήθεν έστειλαν ψωμί σε Εβραίους που είχαν σταλεί σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Τον Αύγουστο του 1942, όλοι οι Εβραίοι μαζεύτηκαν και κρατήθηκαν σε μια εκκλησία για τρεις ημέρες χωρίς τίποτα για φαγητό. Κάποιοι πέθαναν από πείνα και δίψα, άλλοι πυροβολήθηκαν εκεί. Στη συνέχεια, περίπου 1.000 στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Χέλμνο, όπου πυροβολήθηκαν αμέσως. Λίγες εκατοντάδες στάλθηκαν στο Γκέτο του Λοτζ. Ο αριθμός των προπολεμικών Εβραίων επιζώντων είναι ασαφής, με τουλάχιστον 50 και ίσως κοντά στους 200. Περισσότεροι από 40 εγγράφηκαν εκεί μετά τον πόλεμο, αλλά δύο σκοτώθηκαν από Πολωνούς κομμουνιστές μετά το τέλος του πολέμου και οι άλλοι έφυγαν από την πόλη.
Σκριπερό Κέρκυρας

Το Σκριπερό (αναφέρεται και Σκλιπερό από τους ντόπιους) είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 500 κατοίκους.

 Το Σκριπερό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 130 μέτρων και απέχει 18 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναφέρεται σε βενετική απογραφή της περιόδου 1766-1770 ως έδρα στρατιωτικής υποδιαίρεσης (Bandiera di Scripero). Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας απογραφής, στο Σκριπερό ζούσαν 937 κάτοικοι. Παράλληλα, στο χωριό υπήρχαν 23 ελαιοτριβεία. Μερικά χρόνια αργότερα (1786) υπαγόταν στη στρατιωτική υποδιαίρεση της Κορακιάνας, ενώ σύμφωνα με στατιστική του Στυλιανού Βλασσόπουλου - η οποία χρονολογείται μεταξύ των ετών 1809 και 1813 - ο πληθυσμός του Σκριπερού ανερχόταν στους 563 κατοίκους.Κατά την περίοδο της ρωσοτουρκικής κατοχής της Κέρκυρας (1798-1801), ορισμένοι κάτοικοι του Σκριπερού διώχθηκαν από τις αρχές ως ταραχοποιά στοιχεία. Στον οικισμό βρίσκεται η γυναικεία μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου Βλαχερνών, η οποία κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και λειτούργησε αρχικά ως ανδρική. Επιπλέον, σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από το Σκριπερό βρίσκεται το διατηρητέο αρχοντικό «Βίλα Φοντάνα», το οποίο αναφέρεται ως αξιόλογο δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής.Στο Σκριπερό εδρεύει από το 1909 φιλαρμονικός σύλλογος. Επιπλέον, κάθε χρόνο διοργανώνεται στο χωριό η γαστρονομική γιορτή των καρλάκων, η οποία είναι αφιερωμένη σε συνταγές με βάση τους βατράχους.
Καχούλ

Το Καχούλ είναι πόλη και δήμος στη νότια Μολδαβία. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Καχούλ. Στην απογραφή του 2014, η πόλη έχει πληθυσμό 30.018 κατοίκων.

 Πιστεύεται ότι το Καχούλ πρωτοκατοικήθηκε πολλούς αιώνες πριν, παρόλο που είχε πολλά διαφορετικά ονόματα εκείνα τα χρόνια - όπως το Σέια καταγράφηκε το 1502 και το όνομα Φρουμοάσα που καταγράφηκε το 1716. Το σύγχρονο όνομα δόθηκε στον οικισμό μετά τη μάχη του Καγκούλ, η οποία έλαβε χώρα κοντά στη περιοχή της σύγχρονης πόλης. Η τοποθεσία της πόλης την είχε καταστήσει συχνό θέατρο μαχών για πολλούς στρατούς. Η κατοχή της πόλης εναλασσόταν μεταξύ διάφορων χωρών όπως το Πριγκιπάτο της Μολδαβίας, η Ρωσική Αυτοκρατορία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία και αργότερα η Σοβιετική Ένωση. Η πόλη ήταν μέρος των εξής χωρών: Μολδαβία (πριν από το 1812) Ρωσική Αυτοκρατορία (1812-1856) Μολδαβία/Ρουμανικά Πριγκιπάτα (1856-1878), Ρωσική Αυτοκρατορία(1878-1918) Βασίλειο της Ρουμανίας (1918-1940 και 1941-1944) Σοβιετική Ένωση (1940-1941 και 1944-1991)Ως συνιστώσα δημοκρατία της ΕΣΣΔ: Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας Μολδαβία (1991 μέχρι σήμερα).Εκτός από τις μάχες που έχουν λάβει χώρα πάνω του, το Καχούλ είναι επίσης γνωστό για τα ιαματικά λουτρά και τη λαϊκή μουσική.
Εκλογές στη Λετονία

Η Λετονία είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η εκλογή του Προέδρου της Λετονίας γίνεται από το κοινοβούλιο (Saeima). Το κοινοβούλιο είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 100 βουλευτές που εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με απλή αναλογική. Έδρα παίρνουν τα κόμματα που θα φτάσουν στο εκλογικό όριο του 5%. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

 Στις εκλογές για Πρόεδρο που έγιναν στις 31 Μαΐου 2007, στο αξίωμα εξελέγη ο Βάλντις Ζάτλερς με 58 ψήφους υπέρ και 40 κατά έναντι 39 υπέρ και 59 κατά για τον αντίπαλό του, Άιβαρς Έντζινς. Στις 2 Ιουνίου 2011 ο Άντρις Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά. Στις 3 Ιουνίου 2015 το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον υπουργό Άμυνας Ράιμοντς Βεγιόνις έπειτα από 5 γύρους, με τις θετικές ψήφους των 55 βουλευτών από τους συνολικά 100. Στις 2 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την τροποποίηση του Συντάγματος, ώστε το Κοινοβούλιο να μπορεί να διαλυθεί και με την ψήφο του λαού. Το 96% των ψηφισάντων ενέκριναν την πρόταση έναντι 3,5% που την καταψήφισαν, ωστόσο το δημοψήφισμα ακυρώθηκε εξαιτίας της πολύ χαμηλής (κάτω από 50%) συμμετοχής. Στις 23 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την αύξηση των συντάξεων. Αυτό ακυρώθηκε, εξαιτίας χαμηλής προσέλευσης, καθώς δεν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός των 453.730 ψηφοδελτίων. Εάν το δημοψήφισμα ήταν υπέρ της πρότασης, η κυβέρνηση θα αύξανε τις συντάξεις από 50 Λάτι σε τουλάχιστον 135 λάτι. Το δημοψήφισμα είχε την υποστήριξη της οργάνωσης Κοινωνία για Διαφορετική Πολιτική, η οποία φιλοδοξεί να γίνει πολιτικό κόμμα. Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 23 Ιουλίου 2011 οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση για πρόωρη διάλυση του Κοινοβουλίου σε ποσοστό 95%. Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε από τον Πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς με βάση τις εξουσίες που του δίνει το Σύνταγμα στις 28 Μαΐου 2011. Συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Λετονίας. Ειδικότερα, το δημοψήφισμα θεωρήθηκε αναγκαίο έπειτα από την άρνηση του Κοινοβουλίου (Saeima) να διενεργηθεί έρευνα στην οίκία του Άιναρς Σλέσερς, βουλευτή και πρώην υπουργού. Στις 18 Φεβρουαρίου 2012 οι πολίτες καταψήφισαν (σε ποσοστό 74,8% έναντι 24,8% που υπερψήφισαν την πρόταση) την πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος με βάση την οποία θα γινόταν η ρωσική γλώσσα ως δεύτερη επίσημη στη χώρα. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 71,1%.
Ακροπόταμος Καβάλας

Ο Ακροπόταμος είναι οικισμός του νομού Καβάλας. Απέχει 50 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή έχει μόνιμο πληθυσμό 693 κατοίκων. Ο οικισμός ανήκει στα όρια δικαιοδοσίας του δήμου Παγγαίου.

 Κοντά στον Ακροπόταμο έχουν βρεθεί απομεινάρια νεολιθικού οικισμού. Ο Ακροπόταμος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 240 μέτρων και πριν το 1940 ήταν γνωστός ως Μπόμπλιανη και Μονόλιθος Ακροποτάμου. Μετά το 1924 εγκαταστάθηκαν στον οικισμό Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1941, Έλληνες αντάρτες επιτέθηκαν εναντίον της μικρής δύναμης βουλγαρικής χωροφυλακής του οικισμού, σκοτώνοντας σύμφωνα με ελληνικές πηγές, πέντε χωροφύλακες. Λίγες μέρες μετά, περίπου 20 κάτοικοι του Ακροπόταμου εκτελέστηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής ως αντίποινα για το ξέσπασμα της εξέγερσης της Δράμας.Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, ο Ακροπόταμος υπήχθη στην επαρχία Παγγαίου όπου παρέμεινε μέχρι το 1997. Στη συνέχεια αποτέλεσε κομμάτι του καποδιστριακού δήμου Ορφανού και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου. ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ Κύρια ασχολία είναι η γεωργία. Το ιδιαιτερο μικροκλίμα της περιοχής ενδείκνυται για την παραγωγή εξαιρετικών οινοποιήσιμων σταφυλιών,τα οποία πωλούνται στα μεγαλύτερα οινοποιεία της βορείου Ελλάδος. Άλλες καλλιέργειες είναι οι ελιές και τα αμύγδαλα.
Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης»

Το Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης» είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στην Καλλιθέα της Αθήνας. Xρησιμοποιείται ως έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Καλλιθέας. Το στάδιο κατασκευάστηκε το 1970 και είχε χωρητικότητα 4.200 θέσεων.Με την δημιουργία της κερκίδας στο ανατολικό πέταλο το 2009 αυξήθηκε στις 6.300 θέσεις.

 Το στάδιο έλαβε το όνομα του Έλληνα πολιτικού, ιατρού και αθλητή Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1963. Αναφέρεται κυρίως μέσω του προσωνυμίου Ελ Πάσο. Ο χώρος του γηπέδου ήταν παλαιότερα λατομείο, κάτι που αποδεικνύεται από τον ψηλό βράχο ο οποίος βρίσκεται στη βόρεια άκρη του σταδίου. Όταν χτίστηκε το στάδιο τη δεκαετία του 1960, οι ταινίες τύπου γουέστερν του Κλιντ Ίστγουντ ήταν αρκετά δημοφιλείς στην Ελλάδα, και το ψευδώνυμο του σταδίου είναι μια αναφορά στην ταινία του 1965 του Ίστγουντ Μονομαχία στο Ελ Πάσο (For a Few Dollars More), καθώς ο χώρος πίσω από το στάδιο θύμιζε στους θεατές εικόνες από την ταινία.Κατασκευή νέας κερκίδας στο ανατολικό πέταλο του Σταδίου : Χωρητικότητας 2.100 θέσεων Το συνολικό κόστος των εργασιών ανήλθε στο ποσό του € 1.400.000 Στην κατασκευή της νέας κερκίδας, ειδική μέριμνα δόθηκε στην προσβασιμότητα όλων των χώρων από ΑΜΕΑ. Επίσης περιλαμβάνει νέους χώρους υγιεινής για τους θεατές, αποδυτήρια για τους ερασιτέχνες αθλητές, κυλικείο και γραφεία διοίκησης. Παραλαμβάνοντας τα έργα ο Δήμαρχος Καλλιθέας κ. Κώστας Ασκούνης, δήλωσε: «Με ιδιαίτερη χαρά παραλαμβάνουμε σήμερα 2 Φεβρουαρίου 2009 τη νέα κερκίδα του Δημοτικού Σταδίου, ένα ιδιαίτερα δύσκολο τεχνικά έργο με σημαντικά οφέλη για την ομάδα και την πόλη μας, που συμβάλλει στην αναβάθμιση του αθλητισμού στην Καλλιθέα.» Mελλοντικά το Ελ Πάσο θα εξυπηρετείται από τον σταθμό μετρό της Γραμμής 5 "Χαμοστέρνας". Πληροφορίες σταδίου - stadia.gr Βίντεο του γηπέδου στις 3 Ιουλίου 2013
Ιωάννης, κοντόσταυλος της Πορτογαλίας

Ο Ιωάννης, πορτογαλ. João (13 Ιανουαρίου 1400 - 18 Οκτωβρίου 1442) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν κοντόσταυλος της Πορτογαλίας και μάγιστρος τού Τάγματος τού Σαντιάγκο. Μαζί με τα αδέλφια του αποτέλεσε τη γενιά των λαμπρών πριγκίπων (Ínclita Geração) της Πορτογαλίας τού 15ου αι., όπως την αποκαλούν οι ιστορικοί.

 Ήταν ο τέταρτος γιος τού Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας και της Φιλίππης των Ανζού, κόρης τού Ιωάννη της Γάνδης 1ου δούκα τού Λάνκαστερ. Με τους αδελφούς του συμμετείχε στην κατάκτηση της Θέουτα (1415)· μετά ο πατέρας του τον έχρισε ιππότη. Τον περιέβαλε με το αξίωμα τού 1ου κυρίου των Ρεγκουένγκος ντε Μονσάρας, Κολάρες και Μπέλας. Έπειτα από αίτημα τού βασιλιά, ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ επικύρωσε το 1418 την τοποθέτηση τού Ιωάννη ως 10ου διδασκάλου τού Τάγματος τού Αγ. Ιακώβου τού Ξίφους· έτσι το παλαιό στρατιωτικό Τάγμα περιήλθε στους Αβίς. Το ίδιο έτος ο Ιωάννης και ο τρίτος αδελφός του Ερρίκος ο θαλασσοπόρος οδήγησαν έναν στόλο, που ανακούφισε και έλυσε την πολιορκία της Θέουτα. Το 1431 απεβίωσε ο Νούνο Αλβάρες Περέιρα 2ος κοντόσταυλος της Πορτογαλίας και ο Ιωάννης τον διαδέχθηκε ως 3ος. Αναφέρεται ως ο κοντόσταυλος πρίγκιπας. Το 1433 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Εδουάρδος. Το 1437 μαζί με τον δευτερότοκο αδελφό του Πέτρο δούκα της Κοΐμπρα διαφώνησε στη σχεδιασμένη εκστρατεία εναντίον της Τανγγιέρης. Η εκστρατεία κατέληξε σε καταστροφή και ο πέμπτος αδελφός Φερδινάνδος συνελήφθη αιχμάλωτος. Συμφωνήθηκε με τους Μαρινίδες τού Μαρόκου η παράδοση της Θέουτα ως ανταλλαγή με τον Φερδινάνδο, αλλά η Συνέλευση (Cortes) αρνήθηκε την υλοποίηση της συμφωνίας και ο Φερδινάνδος απεβίωσε στην ειρκτή. Ο Εδουάρδος απεβίωσε το 1438 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσος Ε΄. Ήταν εξαετής και η μητέρα του Ελεονώρα των Τραστάμαρα ανέλαβε αντιβασίλισσα. Τη δεκαετία τού 1380 είχε γίνει εξέγερση και είχαν μειωθεί τα προνόμια των ευγενών· τώρα ο λαός φοβήθηκε, ότι η Ελεονώρα θα ήταν ευάλωτη στους ευγενείς, που θα ζητούσαν την ανάκτηση των προνομίων τους. Η αντίθεση θα οδηγούσε σύντομα σε εμφύλιο και ο Ιωάννης για να τον προλάβει κατέλαβε τη Λισαβόνα, όπου συγκάλεσε Συνέλευση (Cortes) γεμάτη με αστούς, που εξέλεξαν αντιβασιλιά τον Πέτρο δούκα της Κοΐμπρα. Όμως ο νόθος αδελφός τους Αλφόνσος δούκας της Μπραγκάνσα πήρε το μέρος των ευγενών και υποστήριξε την Ελεονώρα. Τελικά οι δύο αντιβασιλείς συμφώνησαν να μοιράσουν την εξουσία. Ο Πέτρος, με την υποστήριξη τού Ιωάννη, είχε τη μερίδα τού λέοντος τα πρώτα έτη, αλλά όταν το 1442 απεβίωσε ο Ιωάννης, ο Πέτρος έβρισκε όλο και πιο δύσκολο το έργο του, λόγω των φιλοδοξιών τού Αλφόνσου. Ο Πέτρος όρισε τον Ντιόγκο, γιο τού Ιωάννη, διάδοχο μάγιστρο στο Τάγμα τού Σαντιάγκο. Νυμφεύτηκε το 1424 την ανιψιά του Ισαβέλλα της Μπραγκάνσα, κόρη τού Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα και είχε τέκνα: Ντιόγκο 1425-1443, κοντόσταυλος της Πορτογαλίας. Ισαβέλα 1428-1496, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Τραστάμαρα της Καστίλης. Βεατρίκη 1430-1506, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φερδινάνδο των Αβίς δούκα τού Βιζέου. Φιλίππα 1432-1444, απεβ. 12 ετών. "Nobreza de Portugal e do Brasil" – Vol. I, pages 296–297. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.
Ομάδα δορυφόρων του Κρόνου Ινουίτ

Η ομάδα δορυφόρων του Κρόνου Ινουίτ είναι μια δυναμική ομαδοποίηση των ανάδρομων ακανόνιστων δορυφόρων του Κρόνου που ακολουθούν παρόμοιες τροχιές. Οι ημιμεγάλοι άξονες των τροχιών τους κυμαίνονται μεταξύ 11 και 18 Gm (11-18 εκατ. χλμ.), οι κλίσεις τους μεταξύ 40° και 50°, και οι εκκεντρότητές τους από 0,15 έως 0,48.

 Τα μέλη της ομάδας είναι (κατά σειρά αυξανόμενης απόστασης από τον Κρόνο): S/2019 S 1 Κίβιουκ Ίτζιρακ Παάλιακ S/2004 S 29 S/2004 S 31 Σίαρνακ ΤάρκεκΗ Διεθνής Αστρονομική Ένωση (ΔΑΕ) χρησιμοποιεί ονόματα που λαμβάνονται από την μυθολογία των Ινουίτ για αυτούς τους δορυφόρους. Η φασματική ομοιογένεια (με εξαίρεση τον Ίτζιρακ) είναι σύμφωνη με τη θεωρία της κοινής καταγωγής από την διάλυση ενός ενιαίου αντικειμένου, αλλά η διασπορά των τροχιακών παραμέτρων απαιτεί περαιτέρω εξήγηση. Οι πρόσφατα αναφερθέντες παροδικοί συντονισμοί μεταξύ των μελών θα μπορούσαν να εξηγήσουν αυτή τη διασπορά μετά την σύγκρουση. Μέσες τροχιακές παράμετροι από το JPL.
Γκουέντολεν Γκίννες του Άιβη

Η Γκουέντολεν Γκίννες του Άιβη (Gwendolen Guinness of Iveagh, γεννημένη ως Γκουέντολεν Φλωρεντία Μαίρη Όνσλοου Gwendolen Florence Mary Onslow, 22 Ιουλίου 1881 - 16 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Αγγλό-Ιρλανδή αριστοκράτισσα, πολιτικός και κόρη του Γουλιέλμου Όνσλοου, 4ου Κόμη του Όνσλοου.

 Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1881, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Όνσλοου, 4ου Κόμη του Όνσλοου και της Φλωρεντίας Γκάρντνερ. Υπήρξε παντρεμένη με τον βουλευτή των Συντηρητικών και μέλος του Κοινοβουλίου για το Σάουθεντ, Ρούπερτ Γκίννες, 2ο Κόμη του Άιβη. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Λόρδο Ριχάρδο (1906-1906), πέθανε σε ηλικία 2 ημερών. την Λαίδη Χόνορ Δωροθέα Μαίρη (1909-1976), παντρεύτηκε (1) τον Ερρίκο Τσάνον. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) τον Φραγκίσκο Σβένταρ. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Λόρδο Αρθούρο (1912-1945), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Χαρ. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Λαίδη Πατρίσια Φλωρεντία Σουζάνα (1918-2001), παντρεύτηκε τον Άλαν Λένοξ-Μπόιντ. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Μπρίγκιντ Γκίννες (1920-1995), παντρεύτηκε (1) τον Φρειδερίκο, πρώην πρίγκιπα της Πρωσίας]]. Απέκτησαν 5 παιδιά και (2) τον Αντώνιο Πατρίκιο Νες. Δεν απέκτησαν παιδιά.Το 1927 εγκατέλειψε την βουλευτικής ιδιότητα όταν διαδέχθηκε τον πατέρα της. Στις 19 Νοεμβρίου 1927 κέρδισε στις εκλογές και αντικατέστησε τον σύζυγό της, στην βουλευτική έδρα. Υπηρέτησε βουλευτής μέχρι τις γενικές εκλογές του 1935.Πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1966 σε ηλικία 84 ετών. 1881 – 1903: Η Λαίδη Γκουέντολεν Φλωρεντία Μαίρη Όνσλοου 1903 – 1919: Η Λαίδη Γκουέντολεν Γκίννες 1919 – 1927: Η Υποκόμισσα Έλβεντεν 1927 – 1966: Η Αξιότιμη Η Κόμισσα του Άιβη Martin Pugh, "Guinness , Gwendolen Florence Mary, countess of Iveagh (1881–1966)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 27 May 2007
Ηλιέλαιο

Το ηλιέλαιο είναι λάδι εδώδιμο που παράγεται από τους σπόρους του φυτού Ηλίανθος και πιο συγκεκριμένα της ποικιλίας Helianthus annuus. Το λάδι που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο υφίσταται κατάλληλη επεξεργασία, έτσι ώστε να προκύψει ένα προϊόν διαυγές, με ξανθωπό χρώμα και ελαφρά γλυκιά γεύση, πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα. Το ηλιέλαιο παράχθηκε πρώτη φορά βιομηχανικά στη Ρωσική αυτοκρατορία το 1835 Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί παγκοσμίως σήμερα είναι η Ουκρανία η Ρωσία και η Αργεντινή. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στη ζήτηση για καλλιέργειες ηλίανθου. Μέτρα όπως η ανάπτυξη υβριδικών ηλιοτροπίων με σκοπό την αύξηση της παραγωγής έχουν εισαχθεί για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση.

 Χρησιμοποιείται ωμό στις σαλάτες , σε σάλτσες για σαλάτες, στην παρασκευή μαγιονέζας και στην παρασκευή μαργαρίνης. Επίσης χρησιμοποιείται στη μαγειρική και στο τηγάνισμα όπου είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό λόγω της υψηλής θερμοκρασίας στην οποία καπνίζει, δηλαδή ξεκινούν οι αντιδράσεις που απελευθερώνουν τοξικές ουσίες και ελεύθερες ρίζες, και η οποία φτάνει στους 230 βαθμούς Κελσίου. Το ηλιέλαιο έχει σημαντική χρήση και στη βιομηχανία για την παραγωγή χρωμάτων, πλαστικών και βερνικιών. Τέλος εφαρμογές του Ηλιελαίου βρίσκουμε στη σαπωνοποιία και στη χρήση του ως λιπαντικού μέσου. Το χρησιμοποιημένο Ηλιέλαιο (από τηγάνισμα), όπως και όλα τα σπορέλαια, χρησιμοποιείται με την κατάλληλη επεξεργασία σε πιλοτικό στάδιο στην Ελλάδα, ως καύσιμο βιοντίζελ σε πετρελαιοκινητήρες εσωτερικής καύσης με σημαντικές προοπτικές εκτεταμένης χρήσης του στο μέλλον. Η περιεκτικότητα του σε οξέα αναλύεται ως εξής : Παλμιτικό οξύ : 4 - 9% Στεαρικό οξύ : 1 - 7% Ολεϊκό οξύ: 14 - 10% Λινολεϊκό οξύ : 48 - 74%Περιέχει επίσης : Λεκιθίνη, τοκοφερόλες (βιταμίνη Ε) και καροτενοειδή. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 26, σελίδα 350 Τι Είπε ο Αϊνστάιν στο Μάγειρα του; τού ROBERT WOLKE. Εκδόσεις Παπασωτηρίου(2003). ISBN 960-7530-35-7
Ουέλι Μάουρερ

Ο Ούλριχ Ουέλι Μάουρερ (Ueli Maurer, γενν. 1η Δεκεμβρίου 1950 στο Βέτσικον (Wetzikon) είναι Ελβετός πολιτικός. Ήταν μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2009 έως το 2022 και επικεφαλής του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Τμήματος αρμοδίου για την άμυνα, την Πολιτική Προστασία και τον Αθλητισμό (υπουργός Άμυνας). Είναι ηγετικό στέλεχος του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος.. Εξελέγη από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση για να διαδεχθεί τον ομοσπονδιακό σύμβουλο Σάμουελ Σμιτ το Δεκέμβριο του 2008 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2009. Την 1η Ιανουαρίου 2013 ανέλαβε Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για ένα έτος και την 1η Ιανουαρίου 2018 Αντιπρόεδρος επίσης για ένα έτος.

 Γιος ενός πτωχού αγρότη, ο Μάουρερ μεγάλωσε στο Τσίρχερ Όμπερλαντ (Zürcher Oberland). Αργότερα απέκτησε δίπλωμα ομοσπονδιακού λογιστή και υπηρέτησε ως διευθυντής της Αγροτικής Ένωσης της Ζυρίχης (1994-2008). Είναι παντρεμένος με 6 παιδιά. Από το 1978 ως το 1986 ήταν μέλος της δημοτικής κυβέρνησης του Χίνβιλ (Hinwil) και εξελέγη βουλευτής στο καντόνι της Ζυρίχης το 1983, όπου υπήρξε πρόεδρος ως το 1991. Ηττήθηκε στις εκλογές του 1991 αλλά εξελέγη στις εθνικές εκλογές. Το 1996 εξελέγη πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος. Στις 10 Δεκεμβρίου 2008 ο Μάουρερ εξελέγη μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας με 122 ψήφους. Ο ίδιος εξελέγη Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2012 και ξανά το 2018. Στις 5 Δεκεμβρίου 2012 εξελέγη πρόεδρος για το έτος 2013. Ο Μάουρερ εξελέγη ξανά πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στις 5 Δεκεμβρίου 2018 (συγκεντρώνοντας 201 ψήφους επί συνόλου 209) και ορκίστηκε την 1η Ιανουαρίου 2019 υπηρετώντας ως τις 31 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο υπηρέτησε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ueli Maurer στο Wikimedia Commons
Χερσόνησος Κόλα

Η Χερσόνησος Κόλα (ρωσ. Кольский полуостров, ή αλλιώς Μούρμαν) βρίσκεται στα βορειο-δυτικά του ευρωπαϊκού τμήματος της Ρωσίας, στο Μούρμανσκ. Βρέχεται από την Θάλασσα Μπάρεντς και την Λευκή Θάλασσα. Η Χερσόνησος Κόλα έχει έκταση περίπου 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στο δυτικό μέρος της χερσονήσου υπάρχου 2 οροσειρές, η οροσειρά Χιμπίνι και η οροσειρά Λοβοζέρο. Στην Χερσόνησο Κόλα υπάρχουν 2 είδη κλίματος, η τούνδρα και η τάιγκα.

 Πριν από την έναρξη του 20ού αιώνα, Μούρμαν ονομαζόταν μόνο το βόρειο τμήμα της σημερινής χερσονήσου. Ωστόσο, μέσα σε 1 αιώνα, η έννοια επεκτάθηκε. Το νότιο τμήμα της χερσονήσου χωρίζεται σε 2 ακτές, την ακτή Τέρεκ και την ακτή Κανταλάκσα. Στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου, τον χειμώνα η πιο ψηλή θερμοκρασία είναι -8 βαθμοί Κελσίου, ενώ το καλοκαίρι +11 βαθμοί Κελσίου. Στο κεντρικό τμήμα της χερσονήσου, τον χειμώνα η πιο ψηλή θερμοκρασία είναι -13 βαθμοί Κελσίου, ενώ το καλοκαίρι +14 βαθμοί Κελσίου. Πονόι Τουλόμα Βαρζούγκα Κόλα Γιογκάνα Τεριμπέρκα Βορόνια Ούμπα Ιμάντρα Ουμπόζερο Λοβόζερο Σολομός Λευκόψαρι Πέστροφα Θύμαλλος Τούρνα Γάδος Καλκάνι Ιππόγλωσσα Καπελάνος Ρέγγα Καβούρι Θαλασσινά λάχανα Ο μεγάλος ορυκτός πλούτος της χερσονήσου είναι κατά κύριο λόγο εντοπισμένος στην οροσειρά Λοβοζέρο (Lovozero Massif) της περιοχής του Μούρμανσκ. Μερικά από τα ορυκτά που ανευρίσκονται επίσης εκεί είναι εντοπισμένα στο όρος Φλόρα (ρωσ. гора Флора). Γενικά στην οροσειρά Λοβοζέρο αναφέρεται η ύπαρξη 976 διαφορετικών ορυκτών, από τα οποία τα 99 είναι χαρακτηριστικά για την περιοχή (type localities, TL). Σημαντικές είναι οι εμφανίσεις ορυκτών των σπανίων γαιών καθώς και ορυκτών της ομάδας του λευκοχρύσου (PGM). Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση που πραγματοποίησε η Ναζιστική Γερμανία κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας απο τους αντικειμενικούς στόχους που είχε θέσει ο Χίτλερ ήταν η κατάληψη της χερσονήσου και η προσάρτησή της στα γερμανικά εδάφη "για το μυθικό ορυκτό της πλούτο" Στην Χερσόνησο Κόλα υπάρχουν πολλές βάσεις του Βόρειου Στόλου της Ρωσίας. Το 1980 εκεί υπήρχε μια αποθήκη αποβλήτων με χαμηλή ραδιενέργεια. Το 2007, εκεί υπήρχε μια αποθήκη για χρησιμοποιημένες, από πυρηνικά υποβρύχια και παγοθραυστικών, ράβδους καυσίμου. Η Νορβηγία, για να αποκτήσει αυτές τις αποθήκες, δαπάνησε πάνω από 12,5 εκατομμύρια δολλάρια.
Γανόδερμα

Το Γανόδερμα το λαμπερό (Ganoderma lucidum) είναι λευκός βασιδιομύκητας (basidiomycete macrofungus), που ανήκει στην οικογένεια μυκήτων Polyporacea. Έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως ως «το μανιτάρι της αθανασίας» στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και άλλες ασιατικές χώρες εδώ και 2000 χρόνια. Το Γανόδερμα Λούτσιντουμ χρησιμοποιείται στην Μυκοθεραπεία ενώ, παράλληλα, αποτελεί ένα από τα πιο ευρέως μελετημένα μανιτάρια.

 Το όνομα Γανόδερμα προκύπτει από το Ελληνικό γανός ("γυαλισμένος", "λαμπερός") και την λέξη δέρμα. Τα προσαρμογόνα βότανα παρέχουν αυτό ακριβώς που χρειάζεται το σώμα εκείνη τη στιγμή. Για παράδειγμα, ένα προσαρμογόνο βότανο κατάλληλο για την αρτηριακή πίεση μειώνει τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης σε υπερτασικούς, ενώ μπορεί επίσης να αυξήσει τη χαμηλή πίεση του αίματος. Ομοίως, ένα προσαρμογόνο βότανο κατάλληλο για την αντιμετώπιση των επιπέδων της χοληστερόλης, μπορεί να αυξήσει την καλή χοληστερόλη (HDL-C), χωρίς να αυξήσει και την κακή (LDL-C). Το Ganoderma Lucidum έχει λανθασμένα χαρακτηριστεί προσαρμογόνο βότανο. Το Ganoderma Lucidum, δεν είναι βότανο μιας και ανήκει στο βασίλειο των μυκήτων, όπως και η κατηγορία προσαρμογόνα βότανα δεν έχει αρκετή επιστημονική βιβλιογραφία που να υποστηρίζει τις ιδιότητές της. Αποτελείται κυρίως από τριτερπενοειδή (γανοντερικό οξύ, λουσιντεμικό οξύ, μεθυλο-γανοντερικό οξύ), πολυσακχαρίτες (GLP-(L) 1, GLP-(L) 2), νουκλεοτίδια, στερόλες (εργοστερόλη, υπεροξείδιο εργοστερόλης κ.α.), στεροειδή, λιπαρά οξέα, πρωτεΐνες / πεπτίδια και ιχνοστοιχεία. Μελέτες έδειξαν ότι οι υδατοδιαλυτοί πολυσακχαρίτες και ειδικά οι β-D-γλυκάνες είναι τα πιο δραστικά συστατικά. Το υπεροξείδιο της δισμουτάσης (Superoxide Dismutase ή SOD) είναι ένα σημαντικό δραστικό συστατικό που περιέχει το βότανο Γανόδερμα. Το SOD είναι ένα ένζυμο που βρίσκεται στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα. Δρα μετατρέποντας τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου σε μοριακό οξυγόνο ή σε υπεροξείδιο του υδρογόνου. Το Γανόδερμα Λούσιντουμ αποτελεί ένα από τα πιο ευρέως μελετημένα φαρμακευτικά μανιτάρια και ένας αυξανόμενος αριθμός μελετών δείχνει ότι αποτελεί μία δυνητική πηγή αντικαρκινικών παραγόντων.Το 2012, πιλοτική μελέτη σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού που υποβάλλονται σε ορμονοθεραπεία, έδειξε ότι το μανιτάρι Γανόδερμα Λούσιντουμ ίσως δρα ευεργετικά στην σχετιζόμενη με τον καρκίνο κόπωση και στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκαν βελτιώσεις στην συναισθηματική λειτουργία των ασθενών, το οποίο υποδηλώνει ότι το Γανόδερμα Λούτσιντουμ έχει μία θέση στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης σε ασθενείς που η θεραπεία με τα παραδοσιακά αντικαταθλιπτικά δεν είναι εφικτή.
Λιουντμίλα Τσερνίχ

Η Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ (ρωσικά: Людмила Ивановна Черных, 13 Ιουνίου 1935 - 28 Ιουλίου 2017) ήταν Σοβιετική αστρονόμος. Αυτή και ο σύζυγός της Νικολάι Τσερνίχ ανακάλυψαν πολλούς αστεροειδείς.

 Το 1959 αποφοίτησε από το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Ιρκούτσκ (σήμερα Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ιρκούτσκ). Μεταξύ 1959 και 1963 εργάστηκε στο Εργαστήριο Χρόνου και Συχνότητας στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Φυσικο-Τεχνικών και Ραδιοτεχνικών Μετρήσεων στο Ιρκούτσκ, όπου έκανε αστρομετρικές παρατηρήσεις για την Υπηρεσία Χρόνου. Μεταξύ 1964 και 1998 ήταν επιστημονική συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστρονομίας της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης (Ρωσική Ακαδημία Επιστημών από το 1991), που εργάστηκε στη βάση παρατηρήσεων του Ινστιτούτου στο Κριμαϊκό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο (CrAO), στο Ινστουάν της Κριμαίας. Το 1998 προήχθη σε ανώτερο επιστημονικό συνεργάτη στο CrAO. Το Μικρό Πλανητικό Κέντρο (MPC) της αποδίδει την ανακάλυψη 267 αριθμημένων μικρών πλανητών (αστεροειδών). Αυτές οι ανακαλύψεις έγιναν στο CrAO μεταξύ 1966 και 1992. Αρκετές από αυτές τις ανακαλύψεις τις έκανε σε συνεργασία με τον σύζυγό της και με την Ταμάρα Σμιρνόβα. Ο αστεροειδής 2325 Τσερνίχ ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος και ονομάστηκε έτσι προς τιμή της Λ. Τσερνίχ και του συζύγου της. Δύο αξιοσημείωτες ανακαλύψεις της είναι οι αστεροειδείς 2127 Τάνια και 2212 Ήφαιστος.
Λίμνη Νεσατέλ

Η Λίμνη Νεσατέλ (γαλλικά: Lac de Neuchâtel, γερμανικά: Neuenburgersee) είναι μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της Ελβετίας, η μεγαλύτερη από αυτές που βρίσκονται ολόκληρες μέσα στη χώρα. Βρίσκεται στο καντόνι του Νασατέλ, από το οποίο έχει πάρει και το όνομά της, αλλά τα νερά της βρέχουν επίσης τα καντόνια του Βω, της Βέρνης και του Φράιμπουργκ. Η λίμνη βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Ιούρα.

 Η συνολική έκτασή της καλύπτει 218,3 χλμ2 (59η στην Ευρώπη). Το μήκος της είναι περίπου 38,3 χλμ. και το πλάτος της κάτι λιγότερο από 8,2 χλμ.. Το μέγιστο βάθος της είναι 152 μέτρα, και βρίσκεται σε ύψος 429 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας. Ο όγκος νερού της υπολογίζεται σε 14 κυβικά χλμ. Η λίμνη σχηματίζεται από ένα πλήθος μικρών ποταμών και καναλιών με κυριότερο αυτό του Thièle, παραπόταμου του ποταμού Άαρ, που αποτελεί κομμάτι του ποταμού Ορμπ. Από τη λίμνη ξεκινά το κανάλι του Thièle, που καταλήγει στη διπλανή λίμνη Μπιέλ. Οι μεγαλύτερες παραλίμνιες πόλεις γύρω από τη Νεσατέλ, είναι η ομώνυμη πρωτεύουσα του Καντονιού και της λίμνης, Νεσατέλ και το Ιβερντόν-λε-Μπεν. Επίσης υπάρχει ένας αριθμός από μικρότερες κωμοπόλεις και χωριά, από τα οποία το πιο γνωστό είναι η Λα Τεν, στη βορειοδυτική γωνία της λίμνης. Το 1857, ο ντόπιος συλλέκτης Hansli Kopp, κατά τη διάρκεια έρευνας στην περιοχή αυτή της λίμνης ανακάλυψε μια σειρά ξύλινων πασσάλων και 40 περίπου σιδερένια όπλα. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές που ακολούθησαν στην περιοχή, ήρθε στο φως ένας μεγάλος αριθμός από τεχνουργήματα του κελτικού πολιτισμού, τα οποία, καθώς παρουσίαζαν μεγάλες διαφορές από αυτά των ευρημάτων του Χάλστατ αλλά ομοιότητες με άλλα ευρήματα στη Γαλλία, οδήγησαν στη δημιουργία του όρου «πολιτισμός Λα Τεν». Στη βόρεια πλευρά της λίμνης γίνεται καλλιέργεια αμπελιών. Ο τουρισμός συγκεντρώνεται κυρίως στα αστικά κέντρα γύρω από τη λίμνη, ενώ η περιοχή χρησιμοποιείται για παρατήρηση υδρόβιων πουλιών. Η πλεύση στη λίμνη γίνεται κυρίως για τουριστικούς λόγους, αλλά στην οικονομία της περιοχής συνεισφέρει και η αλιεία σε αυτή.
QNAP

Αποτελεί μια ιδιωτική εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 2004 αφιερωμένη στα δικτυακά προϊόντα αποθήκευσης δεδομένων (NAS) τα οποία απευθύνονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά και ιδιώτες. Η QNAP είναι μια πολυεθνική εταιρεία με την έδρα της στην Ταϊπέι στη Ταϊβάν και διαθέτει γραφεία στην Κίνα αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

 2012/05/07 Awesome Award - Custom PC Review 2012/04/30 Best Buy - Expert Reviews 2012/04/29 Editor’s Choice, Very Fast Award - By The Way 2012/04/21 Best Buy - Expert Reviews 2012/04/02 Excellent Award - XtremeSystems 2012/03/30 4.5 Star - PC Advisor 2012/03/27 PCWorld Business Ready Award - PCWorld 2012/03/15 Recommended Product Award - HispaZone.com 2012/03/15 Product of the Year 2011/12 - benchmark.pl 2012/03/12 Innovation Award - eTeknix (UK) 2012/02/14 Gold Award - SSDreview (Germany) 2012/02/14 Macworld Labs: QNAP TS-419P + NAS server with professional soul - Gizmologia (Spain) 2012/02/07 Score: 9.25 out of 10 - Benchmark Reviews (US) 2012/02/06 Four Star - V3.co.uk (UK) 2012/02/03 Rating: 8 of 10 - IDG.se (Sweden) 2012/02/02 Editor's Choice - Micro Actuel(France) 2012/02/01 Le choix - PC Achat (France) 2012/02/01 Excellent - CHIP (Italy) 2012/01/23 Winner - PC WELT (Germany) 2012/01/20 Editor's Choice and Very Fast Award - By The Way (Greece) Επίσημη ιστοσελίδα QNAP
Γενικές εκλογές στη Δομινικανή Δημοκρατία (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δομινικανή Δημοκρατία στις 15 Μαΐου 2016 για την εκλογή προέδρου, αντιπροέδρου και Εθνικού Κογκρέσου καθώς και 20 αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο Κεντρικής Αμερικής, δημοτικών συμβούλων, δημάρχων και αντιδημάρχων. Στις 15 Μαΐου 2015 ο Ρομπέρτο Ροσάριο, επικεφαλής της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, ανέφερε ότι οι έδρες που θα διεκδικούνταν στις εκλογές ήταν συνολικά 4.300 , κάτι που τις καθιστούσε "τις πλέον σύνθετες εκλογές στην ιστορία".

 Οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί το 2010 και κανονικά οι επόμενες θα διεξάγονταν το 2014. Ωστόσο, η κοινοβουλευτική θητεία παρατάθηκε κατά δύο χρόνια και οι εκλογές έγιναν το 2016. Στις 19 Απριλίου 2015 η πολιτική επιτροπή του κυβερνώντος Δομινικανού Κόμματος Απελευθέρωσης, αποφάσισε, όχι ομόφωνα, να αναθεωρήσει το σύνταγμα με σκοπό να επιτραπεί σε έναν πρόεδρο να επανεκλεγεί. Η αναθεώρηση εγκρίθηκε από τη Βουλή στις 2 Ιουνίου. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των δύο γύρων.Για να εκλεγεί κάποιος υποψήφιος θα πρέπει να έχει συγκεντρώσει στον πρώτο γύρο το 50% + 1 (τουλάχιστον 51% των ψήφων). Ο δεύτερος γύρος θα διεξαγόταν τον Ιούνιο του 2016 σε περίπτωση που κανείς από τους υποψηφίους δεν συμπλήρωνε το απαιτούμενο ποσοστό από τον πρώτο γύρο. Το Κογκρέσο (Congreso de la República) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία (Senado) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις.Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική. Ο πρόεδρος Ντανίλο Μεδίνα επανεξελέγη για δεύτερη θητεία, παρά τις διαμαρτυρίες για τις καθυστερήσεις και τον τρόπο με τον οποίο καταμετρήθηκαν τα ψηφοδέλτια. Η εκλογική διαδικασία επισκιάστηκε από σοβαρές παρατυπίες, όπως την εκδίωξη των αντιπροσώπων της αντιπολίτευσης κατά την έναρξη της ψηφοφορίας,την εξαφάνιση των καλπών, την πυρπόληση ψηφοδελτίων, τις φωτιές σε επαρχιακές εκλογικές επιτροπές, την αλλοίωση των εκλογικών φυλλαδίων με τα ονόματα των ψηφοφόρων και την παρουσία ψηφοδελτίων από διαφορετικές επαρχίες στην ίδια κάλπη. Στην πόλη Σαν Πέδρο ντε Μακορίς έγιναν μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, που άφησαν 6 νεκρούς. Elections in the Dominican Republic: 2016 General Elections IFES
Επαρχία Πάτιο

Η επαρχία Πάτιο (ThaiΠρότυπο:Lang-th, Πρότυπο:IPA-th) είναι μια επαρχία (αμφόε) στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Τσουμφόν, στην νότια Ταϊλάνδη. Η επαρχία έχει το κύριο αεροδρόμιο της περιφέρειας Τσουμφόν, το αεροδρόμιο Τσουμφόν. Στα αγγλικά γράφεται επίσης ως Pathiu και Pathiew.

 Η περιοχή συνορεύει με τις επαρχίες Μουεάνγκ Τσουμφόν και Θα Σάε της περιφέρειας Τσουμφόν, και την επαρχία Μπανγκ Σαφάν Νόι της περιφέρειας Πρατσουάπ Κίρι Χαν. Ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος της Ταϊλάνδης. Έχει αρκετές σπηλιές από την μεσοζωϊκή εποχή. Η κύρια παραλία είναι η Άο Μπο Μάο, που μεταφράζεται ως ο κόλπος του Ανοιξιάτικου δέντρου. Η παραλία Θουνγκ Βούα Λάεν, γνωστή ως η παραλία του Τρεχούμενου Ταύρου είναι γνωστός τουριστικός προορισμός στην επαρχία. Η περιοχή υποδιαιρείται σε 7 υποεπαρχίες (ταμπόν), οι οποίες υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 70 χωριά (μουμπάν). Υπάρχουν τρεις πόλεις (θεσαμπάν ταμπόν) - Καλύπτει μέρος των ταμπόν Μπανγκ Σον, Τάλε Σαπ, Μαπ Αμμαρίτ, καθώς και μέρη των ταμπόν Ντον Γιανγκ, Σα Φλι, τμήματα του συνονόματου ταμπόν. Υπάρχουν 7 διοικητικοί οργανισμοί των ταμπόν (TAO). amphoe.com Pathio Πληροφορίες
Άλφρεντ Μασένγκ

Ο Άλφρεντ Μασένγκ (Alfred Maseng Nalo) ήταν πολιτικός από το Βανουάτου. Από το 1995 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και για δύο βραχύβιες θητείες ήταν πρόεδρος της χώρας, το 1994 και το 2004. Ήταν μέλος του συντηρητικού κόμματος γαλλοφώνων Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.

 Έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος (υπηρεσιακός) και πρόεδρος της Βουλής στις 30 Ιανουαρίου του 1994. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 2 Μαρτίου του 1994, οπότε διεξήχθη η επόμενη εκλογή προέδρου. Στις προεδρικές εκλογές του 2004 ήταν ένας εκ των 32 συνολικά υποψηφίων και χρειαζόταν η πλειοψηφία των δύο τρίτων για να εκλεγεί από το Κοινοβούλιο. Η ψηφοφορία ξεκίνησε στις 8 Απριλίου, όμως σε αυτόν αλλά και στον επόμενο γύρο στις 10 Απριλίου κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Στον τέταρτο γύρο (12 Απριλίου) ο Μασένγκ νίκησε τον κυβερνητικό υποψήφιο, Καλκότ Ματασκελέκελε, με 41 ψήφους έναντι 16 και ορκίστηκε την ίδια ημέρα στο προεδρικό αξίωμα. Απομακρύνθηκε από την προεδρία με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις 11 Μαΐου του 2004, καθώς η εκλογή του κρίθηκε άκυρη με βάση νόμο που απαγορεύει στους πολιτικούς να κυβερνούν αν έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα στο παρελθόν. Είχε αποκαλυφθεί ότι ο Μασένγκ είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση με αναστολή για διαφθορά και κυρίως για κλεπταποδοχή.Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2004 σε νοσοκομείο στα βόρεια του Βανουάτου, λίγο μετά την καθαίρεσή του. Η ηλικία του και τα αίτια του θανάτου του δεν ανακοινώθηκαν.
Σαχίντ Αχάντ

Ο Σαχίντ Αχάντ (βεγγαλικά: শহীদ আখন্দ, γεννήθηκε το 1935), είναι συγγραφέας και μυθιστοριογράφος της Βεγγαλικής λογοτεχνίας. Ζει στο Μπαγκλαντές, και είναι τυφλός εδώ και μερικά χρόνια. Έχει 3 κόρες και 1 γιο.

 Panna Holo Sobuj (1964) Pakhir Gaan Boner Chhaya (Τα τραγούδια των πουλιών Αποχρώσεις Δάσους, 1970) Dudondo Shanti (Στιγμές γαλήνης, 1971) Ekoda Ek Bosonte (Μόλις την Άνοιξη, 1984) Shei Pakhi (Αυτό Το Πουλί, 1986) Apon Sourav (Δικό Του Άρωμα, 1986) Kokhon Ke Jane (Ποιος Ξέρει Πότε, 1995)
Α.Ο. Ελληνικού

Ο Αθλητικός Όμιλος Ελληνικού ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ελληνικού, στην Αθήνα, όπου και βρισκόταν η έδρα του, το Κλειστό Βοηθητικό Γήπεδο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων του Ελληνικού. Επίσημο έτος ίδρυσής του ήταν το 1989 και χρώματα του το μπλε και το κίτρινο. Ο σύλλογος διατηρούσε τμήματα καλαθοσφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

 Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου λάμβανε μέρος στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε στη Γ' Κατηγορία Ανδρών, κερδίζοντας την άνοδό του μετά το πέρας της χρονιάς. Την επόμενη περίοδο 2011-12, στα πλαίσια της Β' Κατηγορίας Ανδρών, κατέλαβε την 9η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, παραμένοντας στην ίδια κατηγορία. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., στο οποίο συμμετείχε ανελλιπώς από το 1998, με αποτέλεσμα να κερδίσει την απευθείας άνοδό του στα πανελλαδικά πρωταθλήματα.Η παρθενική περίοδος της ομάδας στην Α2 Εθνική Κατηγορία, 2011-12, υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένη, με την ομάδα να κατακτά την πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου και να ανέρχεται στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, στο οποίο επίσης ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη χρονιά, η ομάδα του Ελληνικού αποκλείστηκε στη «Φάση των 8» από τον μετέπειτα τροπαιούχο Αθηναϊκό με σκορ 58–88. Προπονητές της χρονιάς αυτής ήταν οι Γιώργος Ρουμπελάκης και Γιώργος Παντελάκης. Το 2012 ιδρύθηκε η Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού η οποία προέκυψε από την ένωση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Σουρμένων με εκείνων του Α.Ο. Ελληνικού. Οι δύο ομάδες αποτελούσαν, μέχρι την ένωσή τους, τους δύο εν λειτουργία συλλόγους μπάσκετ της περιοχής του πρώην Δήμου Ελληνικού (νυν μέρος του ενοποιημένου Δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης). Α.Ο. Ελληνικού, επίσημος ιστότοπος του συλλόγου.