IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ερριέττα, κόμισσα του Μονμπελιάρ

Η Ερριέττα, γερμ.: Henriette von Mömpelgard, γαλλ.: de Montbéliard (1387 - 14 Φεβρουαρίου 1444) από τον Οίκο του Μονφωκόν ήταν εγγονή και διάδοχος του κόμη του Μονμπελιάρ, έτσι έγινε κόμισσα του Μονμπελιάρ από το 1397 έως το 1444. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Βυρτεμβέργης.

 Ήταν κόρη του Ερρίκου του Ορμπ (απεβ. 1396) και της Μαρίας των Σατιγιόν, κόρης του Γκωσέρ Ι΄ υποκόμη του Μπλαινύ. Κληρονόμησε τον πάππο της Στέφανο των Μονφωκόν κόμη του Μονμπελιάρ (γιου του Ερρίκου Α΄ κόμη του Μονμπελιάρ). Η Μαρία των Σατιγιόν ήταν κόρη της Ιωάννας του Κουσύ, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κυρίου του Κουσύ. Παντρεύτηκε τον Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και κυβερνούσε την πόλη του Μονμπελιάρ μαζί με τον σύζυγό της. Λόγω αυτού του γάμου, το Μονμπελιάρ έγινε μέρος της Βυρτεμβέργης. Με το τέλος του συζύγου της το 1419, η Ερριέττα ανέλαβε επίτροπος για τον ανήλικο γιο της. Το 1422 η κόρη της Άννα (1408–1471) παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν στο Ντάρμστατ· ο γάμος ήταν ένας από τους πιο υπέροχους μεσαιωνικούς γάμους, με προίκα 32.000 φλορίνια. Παντρεύτηκε τον Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα: Άννα 1408-1471, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν. Λουδοβίκος Α΄ 1412-1450, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ. Ούλριχ Ε΄ 1413-1480, κόμης της Βυρτεμβέργης. Ιστορία της Βυρτεμβέργης Franche-Comté
Παγκόσμιος χάρτης του Χουάν ντε λα Κόσα

Ο χάρτης του Χουάν ντε λα Κόσα που φιλοξενείται στο Ναυτικό Μουσείο της Μαδρίτης είναι ο αρχαιότερος γεωγραφικός χάρτης που εικονίζει το Νέο κόσμο. Περιέχει τα μέρη της Αμερικής όπως έγιναν γνωστά κατά την εξερεύνησή της το 1500 από τον Χριστόφορο Κολόμβο.

 Από την επιγραφή που φέρει ο χάρτης μαθαίνουμε ότι κατασκευάστηκε το 1500 από τον Χουάν ντε λα Κόσα στο Λιμάνι της Αγίας Μαρίας (Santa Maria). Έκτοτε χάνονται τα ίχνη του. Βρέθηκε το έτος 1832 από τον Βαρόνο Walckenaer σε ένα παλαιοπωλείο βιβλίων στο Παρίσι. Αγοράστηκε από την Ισπανική κυβέρνηση έναντι 4.020 φράγκων. Είναι ζωγραφισμένος σε περγαμηνή με ζωηρά χρώματα, όπως συνήθιζαν οι βιβλιογράφοι του μεσαίωνα. Ο Νέος Κόσμος εικονίζεται στα αριστερά. Αν και δεν είναι σωστά αποδοσμένος, μοιάζει αρκετά με την Ατλαντική ακτή της Αμερικής. Στο βόρειο άκρο της ακτής υπάρχει η επιγραφή «μέρος που ανακάλυψαν οι Εγγλέζοι» (Sea discovered by the English). Χαρτογραφούνται επίσης οι Δυτικοί Ινδικοί νήσοι και η Κούβα. Επίσης εικονίζει την Ήπειρο της Αφρικής, ενώ από την εμφάνιση της Άπω Ανατολής συμπεραίνουμε ότι ο κατασκευαστής του χάρτη δεν είχε σημαντικές γεωγραφικές γνώσεις. Λείπει η Ασία. Edward Luther Stevenson (1858-1944) (1913). Maps Reproduced as Glass Transparencies. Νέα Υόρκη: The American Geographical Society of New York. σελίδες 19 και 20. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2012.
Liberté

Liberté (Ελευθερία) είναι ο εθνικός ύμνος της Γουινέας από την ανεξαρτησία της το 1958. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Κοντόφο Μούσσα ενώ ο στιχουργός παραμένει άγνωστος.

 Peuple d'Afrique! Le Passé historique! Que chante l'hymne de la Guinée fière et jeune Illustre epopée de nos frères Morts au champ d'honneur en libérant l'Afrique! Le peuple de Guinée prêchant l'unité Appelle l'Afrique. Liberté! C'est la voix d'un peuple Qui appelle tous ses frères a se retrouver. Liberté! C'est la voix d'un peuple Qui appelle tous ses frères de la grande Afrique. Bâtissons l'unité africaine dans l'indépendance retrouvée. Λαέ της Αφρικής! Το ιστορικό παρελθόν! Τραγούδα τον ύμνο της νεαρής και περήφανης Γουινέας Λαμπρό έπος των αδερφών μας Που έπεσαν νεκροί στο πεδίο της τιμής για να ελευθερώσουν την Αφρική! Ο λαός της Γουινέας που κηρύσσει την Ενότητα καλεί την Αφρική. Ελευθερία! Είναι η φωνή ενός λαού Που καλεί όλα τα αδέρφια του να συναντηθούν ξανά. Ελευθερία! Είναι η φωνή ενός λαού Που καλεί όλα τα αδέρφια του από τη μεγάλη Αφρική. Ας χτίσουμε μια Ενωμένη Αφρική στην ανεξαρτησία που βρήκαμε και πάλι. MIDI File
Γιάννης Φλώρος

Ο Ιωάννης Φλώρος (1925-2021) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, ήταν ένας από τους 12 βουλευτές του Κινήματος στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του 1974, ενώ μετά την αποχώρησή του από την κεντρική πολιτική σκηνή έγινε ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης Λάρισας.

 Ο Γιάννης Φλώρος γεννήθηκε το 1925 στην Ανατολή Λάρισας. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός. To 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ με το οποίο εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Λάρισας από τις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του Νοεμβρίου 1974 μέχρι και το 1994 που παραιτήθηκε για να αναλάβει τα καθήκοντα του νομάρχη Λάρισας. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας (5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985), υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (26 Ιουλίου 1985 - 31 Οκτωβρίου 1986) και υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (23 Σεπτεμβρίου 1987 - 18 Νοεμβρίου 1988).Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη νομάρχης Λάρισας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ (ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης), ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 κέρδισε και δεύτερη θητεία, παραμένοντας νομάρχης ως το 2002. Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
NGC 43

Ο NGC 43 είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 220 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο περίπου 90.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο Τζων Χέρσελ το 1827.

 Δεδομένα για το NGC 43 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 43 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 43 στο Wikimedia Commons
Κορακάδες Κέρκυρας

Οι Κορακάδες είναι ένα παλιό χωριό στη Νότια Κέρκυρα, το οποίο βρίσκεται σε ύψωμα και πιο συγκεκριμένα 121 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Πετριτής, του πρώην Δήμου Κορισσίων του Νομού Κέρκυρας.

 Ως οικισμός, έχει την αφετηρία του σε βάθος χρόνων. Οι Κορακάδες, καταγράφονται σε Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) από το έτος 1652, ενώ στην απογραφή του 1684 απογράφονται 36 οικογένειες. Περίπου δύο αιώνες αργότερα, το 1864, απογράφονται 140 κάτοικοι, εκ των οποίων 79 άρρενες και 61 θήλεις. Εν έτει 1866 εντάσσονται στο Δήμο Κορισσίων που ιδρύεται σύμφωνα με το Β.Δ. της 8-5-1866 (ΦΕΚ 9/28-1-1866), με έδρα το χωριό "Αργυράδες". Στην απογραφή του 1907, παρουσιάζεται σημαντική αύξηση του πληθυσμού των Κορακάδων, 340 κάτοικοι (177 άρρενες και 163 θήλεις). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, φημολογείται πως οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Σαρακηνοί πειρατές. Λόγω της πειρατείας που επικρατούσε εκείνες τις εποχές (ανακριβής χρονολογία), ασφάλεια παρείχαν μόνο υψώματα που είχαν καλή ορατότητα στη θάλασσα αλλά ταυτόχρονα και δύσκολη προσβασιμότητα. Βάσει αυτών των κριτηρίων επέλεξαν την τοποθεσία αυτή οι πρώην πειρατές κρίνοντας την ασφαλή και "αποβάλλοντας" την πειρατική ιδιότητα, ασχολήθηκαν με την αλιεία. Η ονομασία του χωριού προήλθε από τα κοράκια που έχτιζαν τις φωλιές τους στο λόφο αυτό. Ο λόφος βρίσκεται πάνω από τους όρμους Μπούκαρη και Πετριτής. Πριν από περίπου 40 χρόνια, εξαιτίας ορισμένων σοβαρών κατολισθήσεων, οι κάτοικοι των Κορακάδων εξαναγκάστηκαν να αναζητήσουν ένα νέο μέρος κατοικίας. Η τότε κυβέρνηση, μετέφερε το χωριό σε ένα πιο ασφαλές μέρος, το σημερινό οικισμό Πετριτή. Απαλλοτριώνοντας μεγάλες εδαφικές εκτάσεις του οικισμού (περιουσία παλαιάς αρχοντικής οικογένειας Παλατιανών), τις διένειμε στις οικογένειες των κατοίκων του χωριού Κορακάδες, εξασφαλίζοντας έτσι την ασφαλή μεταφορά τους. Η σύγχρονη ρυμοτομία του νέου οικισμού είναι εμφανής και αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς των "Κορακαδίτων", τους οποίους διακατείχε ο μόχθος. Έχοντας μεταφερθεί όλοι στο σύγχρονο παραθαλάσσιο χωριό Πετριτή, ορισμένοι επέλεξαν να μην εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και παρά τις κατολισθήσεις που σημειώνονταν παρέμειναν στις Κορακάδες μέχρι και σήμερα. Τα τελευταία χρόνια σημειώνονται ορισμένες ανοικοδομήσεις στο χωριό καθώς επίσης κατασκευάζονται εκ νέου κατοικίες στην περιοχή. https://web.archive.org/web/20181122094021/http://www.argyrades.gr/2015/07/blog-post_38.htmlΠετριτής, το ονομαστό ψαροχώρι στο Χλωμό της Κέρκυρας" https://atcorfu.com/el/petriti/ Βιβλία: Η εξέλιξη του πληθυσμού του νομού Κερκύρας : 1864-1999 Απογραφές πληθυσμού 1864-1991 - Δήμοι και κοινότητες 1866-1998 - Φυσική κίνηση πληθυσμού 1951-1997 / Πορφύριος Οδυσ. Πανδής Νοταριακές πράξεις 1549-1772 από τον κώδικα της Αγ. Τριάδας Αργυράδων Κέρκυρας και πληθυσμιακά στοιχεία 1684-1991 του νομού Κέρκυρας : έρευνα / Πορφύριος Οδυσ. Πανδής
NGC 6284

Το NGC 6284 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Οφιούχο. Ταξινομείται ως IX και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 22 Μαΐου 1784. Υπολογίζεται πως απέχει 49.900 έτη φωτός από την Γη.

 Δεδομένα για το NGC 6284 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6284 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6284 στο Wikimedia Commons
Σπιν

Στην φυσική το σπιν είναι η ιδιοστροφορμή των σωματιδίων. Πρόκειται για μια κβαντομηχανική ιδιότητα χωρίς αναλογία στην κλασική μηχανική. Ενώ στην κλασική μηχανική η στροφορμή είναι ιδιότητα που σχετίζεται με περιστροφές εκτεταμένων αντικειμένων το σπιν δεν σχετίζεται με περιστροφές εσωτερικών μαζών αλλά είναι εσωτερικό χαρακτηριστικό τού ίδιου τού σωματιδίου. Το ότι το spin δεν είναι ιδιοπεριστροφή, φαίνεται καθαρά στη σκέδαση σωματιδίων. Η ιδιοπεριστροφή των σωματιδίων προφανώς αλλάζει μετά τη σκέδαση. Το σπιν όμως όχι. Άρα είναι ένα καθαρά κβαντικό μέγεθος. Τα μποζόνια έχουν ακέραιο σπιν (1,2,3) και τα φερμιόνια ημιακέραιο (1/2, -1/2).

 Για τιμή του ms ίση με 1/2 ή σπιν προς τα πάνω (↑) το ηλεκτρόνιο περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του με φορά αντίθετη από αυτή των δεικτών του ρολογιού. Για τιμή του ms ίση με -1/2 ή σπιν προς τα κάτω (↓) το ηλεκτρόνιο περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του με φορά σύμφωνη με αυτή των δεικτών του ρολογιού. Ο κβαντικός αριθμός του σπιν δεν συμμετέχει στη μεταβολή της ενέργειας του ηλεκτρονίου, ούτε στον καθορισμό του Ατομικού τροχιακού. Η κατανομή ηλεκτρονίων στα τροχιακά μιας υποστιβάδας γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να προκύπτει το μέγιστο συνολικό σπιν σύμφωνα με τον Κανόνα του Hund.
Αντωνία Μαλατέστα της Τσεζένα

Η Αντωνία, ιταλ. Antonia Malatesta di Cesena (άκμασε το 1408-12) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν κόρη του κυρίου του Ρίμινι και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μιλάνου. Έγινε επίτροπος του Μιλάνου μετά το τέλος εκείνου το 1412.

 Ήταν κόρη (ή ίσως ανιψιά) του Κάρλο Α΄ κοντοτιέρου, κυρίου των Ρίμινι, Τσεζένα, Φάνο & Πέζαρο και της Βιτόρια Κολόνα, ανιψιάς του πάπα Μαρτίνου Ε΄. Ο Τζαν-Μαρία Βισκόντι δούκας του Μιλάνου, για να συμμαχήσει με τον Οίκο των Μαλατέστα, παντρεύτηκε την Αντωνία στην πόλη της Μπρέσια το 1408. Όμως το 1412 δολοφονήθηκε ο Τζαν-Μαρία και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φιλίππο-Μαρία. Αυτός επέτρεψε στην Αντωνία να συνεχίσει να μοιράζεται τη διακυβέρνηση του δουκάτου για λίγους μήνες. Αν και αυτή σύντομα αποσύρθηκε στη Τσεζένα, διατήρησε τον τίτλο της ως δούκισσας του Μιλάνου. Παντρεύτηκε το 1408 με τον Τζαν-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου. Δεν απέκτησαν απογόνους. Tonini, Luigi (1884). Rimini (in Italian). Volume 5. Rimini: Orfanelli e Grandi. p. 22. OCLC 35300205. Retrieved February 22, 2010. Jones, P.J. (1974). The Malatesta of Rimini and the Papal State: a political history. London: Cambridge University Press. p. 155. hdl:2027/heb.01211. OCLC 296420840.
Ζαν Μερσιέ

Ο Ζαν Μερσιέ (γαλλικά: Jean Mercier, Ουζέ, γεν. περίπου 1510 - θαν. 1570) ή Ιωάννης Μερκέρος (λατινικά: Joannes Mercerus) ήταν Γάλλος εβραιολόγος του 16ου αιώνα, ο οποίος ασχολήθηκε με τη μετάφραση πολλών κειμένων από τα εβραϊκά (αραμαϊκή διάλεκτο) και ελληνικά (ελληνιστική κοινή και μεσαιωνική ελληνική γλώσσα) στα λατινικά και γαλλικά.

 Ο ίδιος υπήρξε μαθητής του Φρανσουά Βατάμπλ (François Vatable) τον οποίο και διαδέχτηκε ως καθηγητής εβραϊκών σπουδών στο Βασιλικό κολλέγιο της Γαλλίας. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν ο μετέπειτα ηγέτης των Ουγενότων ο Φιλίπ ντυ Πλεσί-Μορνέ (Philippe du Plessis-Mornay), και ο Πιερ Μαρτίνιος (Pierre Martinius) ο οποίος μετέπειτα έγινε καθηγητής στη Λα Ροσέλ. Ο Μερσιέ είχε τα καθήκοντα βασιλικού αναγνώστη (Lecteur du Roi) από το 1546 και μετά. Κάποια από τα γραπτά του του αποκαλύπτουν το ενδιαφέρον του για την Καμπάλα.Ζώντας ο ίδιος κατά την εποχή των γαλλικών θρησκευτικών πολέμων και φοβούμενος ότι θα διωκόταν στη Γαλλία λόγω των φιλικών του προς τον προτεσταντισμό πεποιθήσεων, κατέφυγε στη Βενετία για κάποιο διάστημα, επέστρεψε όμως αργότερα στη Γαλλία όπου πέθανε κατά την επιδημία πανώλης. Αραμαϊκή γραμματική Tabulae in grammaticen linguae Chaldaeae (Παρίσι, 1560) De notis Hebraeorum liber (1582), με τον Ζαν Σινκαρμπρέ (Jean Cinqarbres) ως επιμελητή In Genesin commentarius, σχολιολόγιο της Γένεσης (Γενεύη, εκδόθηκε μεταθανάτια το 1598 από τον Θεόδωρο Βέζα (Théodore de Bèze) Μετάφραση του μη σωζόμενου στα αρχικά ελληνικά πλέον βιβλίου Ιερογλυφικά του Ωραπόλλωνα, (Παρίσι, 1548) Μετάφραση του Εβραϊκού ευαγγελίου του Ματθαίου στα γαλλικά από το ιταλικό χειρόγραφο του επισκόπου Ζαν ντυ Τιγέ (Jean du Tillet) (Παρίσι, 1555) Μετάφραση της Εξαβίβλου του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου στα λατινικά (Λυών, 1556, επανεκδόθηκε το 1580 και 1587) Επιλογές από το Ταλμούδ: Libellus de abbreviaturis Hebraeorum, tam Talmudicorum quam Masoritarum et aliorum rabbinorum (Παρίσι, 1561) Μετάφραση του Εβραϊκού Ιωνά με σχολιασμό από τον Νταβίντ Κιμχί (David Kimchi) Jonas cum commentariis R. David Kimhi (1567) Μετάφραση του Σχολιασμός επί των Δέκα Εντολών του Αβραάμ Ιμπν Έζρα (Abraham Ibn Ezra) (Λυών, περίπου το 1567) Σημειώσεις στο Oẓar Leshon ha-Kodesh του Σαντ Πανίνι (Santes Pagnini) (Λυων, 1575) Μετάφραση του Ταργκούμ για τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης (J. Merceri comentarii locupletissimi in prophetas quinque priores inter eos, qui minores vocantur) (Γερμανικά) Ψηφιοποιημένα αντίγραφα υψηλής ευκρίνειας των μεταφράσεων και κειμένων του Ζαν Μερσιέ - Ψηφιακή βιβλιοθήκη Μονάχου
Σκόντραν Μουστάφι

Ο Σκόντραν Μουστάφι (Shkodran Mustafi, 17 Απριλίου 1992) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Αλβανία, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Ισπανικής Λεβάντε.

 Ο Μουστάφι γεννήθηκε στο Μπαντ Χέρσφελντ της Γερμανίας, από αλβανική οικογένεια, της οποίας η καταγωγή ήταν από το Γκόστιβαρ. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα νέων της 1. ΦΦ Μπέμπρα και στη συνέχεια της ΣΦ Ρότενμπουργκ. Μεταξύ του 2006 και του 2009 ο Μουστάφι αγωνίστηκε για λογαριασμό του Αμβούργου προτού μετακομίσει στην Αγγλία για λογαριασμό της Έβερτον. Ο Μουστάφι πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την Έβερτον σε μία αναμέτρηση απέναντι στην ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ τον Δεκέμβριο του 2009 για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, μπαίνοντας ως αλλαγή στην θέση του Τόνι Χίμπερτ. Δεν πραγματοποίησε άλλη εμφάνιση με την πρώτη ομάδα του συλλόγου και τον Ιανουάριο του 2012 μετακόμισε στην ΟΚ Σαμπντόρια, με την ομάδα της ιταλικής Σέριε Α να τον αποκτά υπό την μορφή ελεύθερης μεταγραφής. Ο Μουστάφι πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την νέα του ομάδα στις 26 Μαΐου 2012, σε μια ήττα με σκορ 3-1 απέναντι στην Βαρέζε για την Σέριε Β. Στις 26 Οκτωβρίου 2013, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την ομάδα σε μία νίκη με σκορ 1-0 επί της Αταλάντα για τη Σέριε Α. Στις 7 Αυγούστου 2014 ο Μουστάφι υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο με την ισπανική Βαλένθια. Ο Μουστάφι ήταν μέλος της Εθνικής Γερμανίας U17, η οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2009. Ωστόσο, είχε εκφράσει την επιθυμία του στα ΜΜΕ να αγωνιστεί με τα χρώματα της Αλβανίας, χώρας από την οποία η οικογένειά του κατάγεται. Στις 22 Ιανουαρίου 2014, αλβανικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι ο Μουστάφι ενδέχεται να λάμβανε κλήση να αγωνιστεί στο προσεχές φιλικό της Αλβανίας, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τον ομοσπονδιακό της τεχνικό, Τζιάννι ντε Μπιάζι.Ωστόσο, στις 28 Φεβρουαρίου 2014, ο Γιοάχιμ Λεβ κάλεσε τον Μουστάφι στην Εθνική Γερμανίας για μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Χιλή. Ο Μουστάφι, επίσης, συμπεριλήφθηκε στην 30μελή αποστολή προεπιλογής της Γερμανίας ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 από τον Λεβ. Τελευταία ενημέρωση: 8 Μαΐου 2014 Γερμανία U17Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17: 2009 Σκόντραν Μουστάφι – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
Επαρχία Καρτάγο

Η Επαρχία Καρτάγο (ισπανικά: Provincia de Cartago) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 3.124,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 423.423 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Καρτάγο. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Παραΐσο και η Τουρριάλμπα.

 Η Επαρχία Καρτάγο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα δυτικά και βορειοδυτικά με τη Λιμόν και στα ανατολικά και βορειοανατολικά με τη Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 3.124,7 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η έκτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε, την Αλαχουέλα, τη Λιμόν και τη Σαν Χοσέ. Οι έξι μεγαλύτερες πόλεις είναι η Καρτάγο, η Παραΐσο, η Τουρριάλμπα, η Σαν Ραφαέλ δε Ορεαμούνο, η Ελ Τεχάρ και η Σαν Νικολάς. Άλλες πόλεις είναι η Τρες Ρίος, η Χουάν Βίνιας και η Πακάγιας. Η Επαρχία Καρτάγο διαιρείται σε 8 καντόνια: Καντόνι (πρωτεύουσα) Αλβαδάρο (Πακάγιας) Ελ Γκουάρκο (Ελ Τεχάρ) Καρτάγο (Καρτάγο) Λα Ουνιόν (Τρες Ρίος) Ορεαμούνο (Σαν Ραφαέλ δε Ορεαμούνο) Παραΐσο (Παραΐσο) Τουρριάλμπα (Τουρριάλμπα) Χιμένες (Χουάν Βίνιας) Η Επαρχία Καρτάγο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 423.423 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ, την Αλαχουέλα και την Λιμόν. Έχει πυκνότητα 136,5 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα. Επαρχίες της Κόστα Ρίκα Φωτογραφίες της Επαρχίας Καρτάγο
Οικογένεια Διομήδη - Κυριακού

Η οικογένεια Διομήδη-Κυριακού από τις Σπέτσες είχε πολλά μέλη που έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και στην πολιτική της νεοσύστατης Ελλάδας. Το επώνυμό τους αρχικά αναφερόταν ως Κυριακός ή Κυριακού. Αργότερα προστέθηκε το Διομήδης σύμφωνα με τη λόγια συνήθεια που οφειλόταν στην αναγέννηση των κλασσικών σπουδών.

 Αναστάσης Κυριακός, γενάρχης της οικογένειαςΓιάννης Κυριακός, γιος του ΑναστάσηΑναστάσιος Κυριακός, πλοιοκτήτης, αγωνιστής του 1821, σύζυγος Ελένης Μπόταση και γιος του ΓιάννηΝικόλαος Διομήδης Κυριακός, πλοιοκτήτης, αγωνιστής του 1821 και γιος του Αναστάση Ιωάννης Διομήδης - Κυριακός, αντιναύαρχος των Σπετσών και γιος του Αναστάση Μαρώ Κυριακού, σύζυγος Γιάννη Μπούκουρα και κόρη του ΑναστάσηΕλένη Μπούκουρα, ζωγράφος, σύζυγος Φραντσέσκο Σαβέριο Αλταμούρα και γιος της ΜαρώςΙωάννης Αλταμούρας, ζωγράφος και γιος της ΕλένηςΔιομήδης Κυριακός, νομικός, πρόεδρος της Βουλής, πρωθυπουργός της Ελλάδας και γιος του ΑναστάσηΝικόλαος Διομήδης - Κυριακός, νομικός, σύζυγος Ελένης Φιλάρετου - Οικονομίδη και γιος του ΔιομήδηΑλέξανδρος Διομήδης, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, συγγραφέας, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδος, πρωθυπουργός της Ελλάδας και γιος του Νικολάου Θεοδώρα Διομήδη, σύζυγος Νικολάου Πετσάλη και κόρη του ΝικολάουΘανάσης Πετσάλης - Διομήδης, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και γιος της ΘεοδώραςΝικόλαος Πετσάλης - Διομήδης, ιστορικός, λογοτέχνης και γιος του ΘανάσηΚούλα Διομήδη, σύζυγος Λεωνίδα Παρασκευόπουλου και κόρη του ΝικολάουΙωάννης Παρασκευόπουλος (1911 - 1932), γιος της ΚούλαςΑναστάσιος Διομήδης - Κυριακός, καθηγητής θεολογίας και γιος του ΔιομήδηΑικατερίνη Διομήδη - Κυριακού, σύζυγος του Νικόλαου Επισκοπόπουλου και κόρη του ΑναστασίουΠαύλος Διομήδης, εκδότης και γιος του Διομήδη «Διομήδης-Κυριακός», λήμμα στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκης, Αθήνα 1928 «Αναστάσιος Διομήδης-Κυριακός» λήμμα στο Ενιαίος διαδικτυακός τόπος για την ιστορία του Ε.Κ.Π.Α.
Συμπληρωματικό νόμισμα

Το συμπληρωματικό νόμισμα είναι το ανταλλακτικό μέσο που προκύπτει μετά από συμφωνία στο πλαίσιο μιας κοινότητας, η οποία αποδέχεται το συγκεκριμένο μέσο πληρωμής εκτός από το επίσημο χρήμα ως μέσο ανταλλαγής.

 Ένα πρόσθετο νόμισμα μπορεί να είναι ένα προϊόν, μια υπηρεσία, ή ένα με χρήματα ισοδύναμο πιστωτικό χρεόγραφο. Ο σκοπός μιας τέτοιας συμφωνίας είναι να αντισταθμίσει τις υπάρχουσες κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές ανισορροπίες. Στην παραδοσιακή ιαπωνική αίσθηση τιμής, ανταμείβονται οι ξένες βοήθειες. Έτσι, αναπτύχθηκαν τοπικά δίκτυα σε μη κερδοσκοπική βάση. Υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, είτε καταβάλλονται σε Γιεν, ή πιστώνονται σε λογαριασμό. Επίσης το χρηματικό ποσό του τοκομεριδίου μπορεί να μεταφερθεί σε άλλους. Η κοινότητα Orania από το 2005 δημοσιεύει το Συμπληρωματικό νόμισμα Ora. Αυτό δεσμεύεται στο Ραντ Νότιας Αφρικής σε αναλογία 1:1, αλλά εγγυάται στους χρήστες μια έκπτωση σε όλα τα αγαθά που αγοράζονται στην Orania. Το Ora αναγνωρίζεται μόνο στην Orania ως μέσον πληρωμής. Bitcoin Peter Krause: Komplementärwährungen: Verstehen und verwenden. epubli GmbH, Berlin 2011. ISBN 9783844203196 Peter Krause (Hrsg.): Anders: Komplementärwährungen. epubli GmbH, Berlin 2010. ISBN 9783869318363
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Ομαδικό γυναικών

Το Ομαδικό Γυναικών αποτελεί αγώνισμα της Καλλιτεχνικής κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε στις 6 και στις 7 Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Ήταν η 7η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε για 6η συνεχόμενη φορά οι ομάδα των Ρώσων Αθλητών..

 Το αγώνισμα διεξάγεται σε έναν μόνο γύρο. Κάθε ομάδα εκτελεί ένα τεχνικό και ένα ελεύθερο πρόγραμμα. Οι βαθμολογίες από τα δύο προγράμματα αθροίζονται και η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς στο σύνολο, αναδεικνύεται νικήτρια. Η σειρά εμφάνισης των ομάδων στα δύο προγράμματα αποφασίζεται τυχαία με κλήρωση.Το τεχνικό πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια 2:35 με 3:05 λεπτά και να περιλαμβάνει υποχρεωτικά στοιχεία που εκτελούνται σε ορισμένη σειρά. Υπήρχαν 3 ομάδες των 5 κριτών για κάθε πρόγραμμα. Στο τεχνικό πρόγραμμα, η μία ομάδα εξετάζει την εκτέλεση των ασκήσεων (30%της βαθμολογίας), η άλλη ομάδα την γενική εντύπωση του προγράμματος (30%) και η τρίτη ομάδα τα επιμέρους στοιχεία (40%). Οι κριτές της εκτέλεσης και της γενικής εντύπωσης δίνουν ο καθένας από μία βαθμολογία, ενώ οι κριτές των επιμέρους στοιχείων δίνουν βαθμολογία για κάθε στοιχείο ξεχωριστά. Οι βαθμολογίες κυμαίνονται μεταξύ του 0 και του 10, με προσαυξήσεις 0,1 πόντων. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα κριτών (συμπεριλαμβανομένου του κάθε στοιχείου) απορρίπτονται. Από τις υπόλοιπες βαθμολογίες υπολογίζεται ο μέσος όρος και σταθμίζονται ανάλογα με το ποσοστό που αντιστοιχεί στην συγκεκριμένη ομάδα κριτών. Η βαθμολογία για κάθε στοιχείο, σταθμίζεται ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας της άσκησης στην οποία ανήκει. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100.Το ελεύθερο πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια μεταξύ 3:45 και 4:15 λεπτών. Δεν υπάρχει περιορισμός στην ρουτίνα των ασκήσεων που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα. Οι 3 ομάδες κριτών στο ελύθερο, εξετάζουν την εκτέλεση (30%της βαθμολογίας), την καλλιτεχνική γενική εντύπωση (40%) και τη δυσκολία (30%). Κάθε κριτής δίνει μια μόνο βαθμολογία. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα απορρίπτονται, και από τις υπόλοιπες υπολογίζεται ο μέσος όρος. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100. Για το αγώνισμα του Ομαδικού, προκρίθηκαν αυτομάτως η διοργανώτρια χώρα Ιαπωνία και οι 5 Εθνικές Ομάδες που κέρδισαν την 1η θέση σε κάθε ένα από τα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα του 2019. Οι υπόλοιπες συμμετοχές προέκυψαν από τις 2 χώρες με την υψηλότερη βαθμολογία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2019, αλλά και τις 3 χώρες με την καλύτερη βαθμολογία στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά του 2021. Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 ) Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Μαρδούκ

Ο Μαρδούκ ήταν ο ύπατος θεός της Βαβυλώνας προερχόμενος από τον πανάρχαιο σουμεριακό πάνθεο των Ανουνάκι. Γιος του θεού των υδάτων Ένκι και της συζύγου του Νταμγκαλούνας έγινε ο αγαπημένος θεός στους λαούς της Βαβυλωνίας επειδή βοήθησε τον Ακκάδιο Σαργκών τον Μέγα τον 22ο αιώνα π.Χ. να γίνει κοσμοκράτορας. Πριν γίνει μέγιστος θεός της Βαβυλώνας είχε γίνει ο μέγιστος θεός των Ακκάδιων. Στους Αμορρίτες Βαβυλώνιους απογόνους των Ακκάδιων, ο Μαρδούκ καθιερώθηκε ως ο μέγιστος θεός της Βαβυλώνας από τον κορυφαίο βασιλιά της δυναστείας και νομοθέτη Χαμουραμπί. Μετά την κατάρρευση της πρώτης δυναστείας και την υποταγή της πόλης στους Κασσίτες, η φήμη του εξασθένησε. Η όγδοη δυναστεία της Βαβυλώνας τον καθιέρωσε ξανά ως μέγιστο θεό της πόλης. Σύμφωνα με τους μύθους θεωρείται δημιουργός της γης και των ανθρώπων. Η λατρεία του κορυφώθηκε την εποχή του μεγαλύτερου Βαβυλώνιου βασιλιά, του Χαλδαίου κοσμοκράτορα Ναβουχοδονόσορα ο οποίος θεωρείτο προστατευόμενός του. Πρωτότοκος γιος του Μαρδούκ ήταν ο Ναμπού, βαβυλωνιακός θεός της σοφίας.

 Αρχικά λατρευόταν ως αγροτικός θεός, όπως και ο Άρης και ένα από τα κύρια σύμβολά του ήταν η τσάπα. Αργότερα έγινε πολεμική θεότητα. Κύρια όπλα του ήταν οι κεραυνοί. Ο μόνος από τους θεούς που τόλμησε να αντιμετωπίσει την Τιαμάτ (θεότητα του Χάους) και τη νίκησε. Τότε ονομάστηκε Μπελ Μαρντούκ (ο Κύριος Μαρδούκ). Εκπροσωπεί τους θεούς και μετέχει σε πολλούς αγώνες και μάχες νικώντας το χάος αλλά και το σκότος. Αντιμετωπίζει τον δαίμονα Κίνγκου που καθοδηγείται από την Τιαμάτ και σκοτώνει όχι μόνο αυτόν αλλά και τους δράκους της. Σ΄ αυτές τις μάχες χρησιμοποίησε τους ανέμους και τους κεραυνούς. Έτσι ο Μαρδούκ αναλαμβάνει την απόλυτη εξουσία ανάμεσα στους θεούς. Γίνεται ο ανώτατος αρχηγός των Ανουνάκι (είδος προστατευτικού στρατεύματος του κόσμου) και στα χέρια του βρίσκονται οι Πινακίδες της Μοίρας, με τις οποίες ορίζει το πεπρωμένο των ανθρώπων, εκφράζοντας έτσι το Νόμο. Αυτές (σύμφωνα με μία εκδοχή) τις ανέκτησε από τον Ανζού (υπηρέτη – προδότη του Ενλίλ), αφού τον κυνήγησε και τον σκότωσε. Ο Μαρδούκ έχει ξεχωριστή θέση στο πάνθεον. Είναι ο Θεός προστάτης, αυτός στον οποίο εμπιστεύονται οι Θεοί δίκαιες και δύσκολες αποστολές και αυτός τις φέρνει εις πέρας έχοντας βούληση και στόχο. Όπως και στο έπος της Δημιουργίας είναι αυτός που νικάει το Χάος και επιβάλλει την τάξη σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ο νόμος δηλαδή που διαπερνά τα νερά της Τιαμάτ και εκφράζεται μέσα από τα έργα του. Στη Βαβυλωνία γίνονταν σπουδαίες πομπές προς τιμή του, που ξεκινούσαν από το ναό του Εσαγίλ και έφθαναν μέχρι ένα ιερό που βρισκόταν έξω από την πόλη. Σε κάθε πομπή τελούνταν μαγικές τελετές, ύμνοι, προσευχές, καθάρσεις και θυσίες. C. Scott Littleton (2005). Gods, Goddesses and Mythology, Volume 6. Marshall Cavendish. p. 829. Morris Jastrow (1911). Aspects of Religious Belief and Practice in Babylonia and Assyria. G. P. Putnam’s Sons. p. 38. Andrea Seri, The Fifty Names of Marduk in Enuma elis, Journal of the American Oriental Society 126.4 (2006)
25

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 25 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 25 ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των υπάτων Λέντουλου και Αγρίππα (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 778 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 25 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ο Λεύκιος Αίλιος Σηιανός προσπαθεί ανεπιτυχώς να παντρευτεί τη Λιβίλλα. Ο αυτοκράτορας Τιβέριος επιλύει τη διαμάχη μεταξύ της Μεσσηνίας και της Σπάρτης για μια περιοχή στον Ταΰγετο, παραχωρώντας τη γη στη Μεσσηνία. Κίνα 5 Αυγούστου - Ο Κουάνγκγου γίνεται αυτοκράτορας, αποκαθιστώντας τη δυναστεία Χαν μετά την κατάρρευση της βραχύβιας δυναστείας Σιν. 27 Νοεμβρίου - Ο αυτοκράτορας Κουάνγκγου των Χαν ορίζει τη Λουόγιανγκ ως πρωτεύουσα της ανατολικής δυναστείας Χαν. Βαλερία Μεσσαλίνα, Ρωμαία αυτοκράτειρα Κουίντος Βολούσιος Σατουρνίνος, Ρωμαίος ύπατος Γάιος Ιούλιος Σίβιλις, Μπαταβιανός στρατιωτικός ηγέτης Άουλος Κρεμούτιος Κόρδος, Ρωμαίος ιστορικός και συγγραφέας Γκενγκσί, Κινέζος αυτοκράτορας της δυναστείας Χαν Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος, Ρωμαίος ύπατος (γ. 54 π.Χ.) Λούκιος Αντώνιος, εγγονός του Μάρκου Αντωνίου (b. 20 π.Χ.) Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος, Ρωμαίος ύπατος (γ. 49 π.Χ.) Ρούζι Γινγκ, Κινέζα αυτοκράτειρα της συνατείας Δυτ. Χαν (γ. 5)
Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού

Η Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού, γνωστή και ως Διεθνής ημέρα της μαύρης πόρπης τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου. Θεσπίστηκε από την Διακήρυξη της Πράγας για την Ευρωπαϊκή Συνείδηση και τον Κομμουνισμό στις 3 Ιουνίου 2008 που υπογράφτηκε από τον Βάτσλαβ Χάβελ και μέλη της Ευρωπαϊκής Βουλής. Η 23η Αυγούστου ήταν η ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας και της Ναζιστικής Γερμανίας. Σκοπός της εορτής είναι η απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς των μαζικών εκτοπίσεων και δολοφονιών του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, και η επανίδρυση της ειρήνης και ευστάθειας στην Ευρώπη του σήμερα. Η εθνική εορτή τιμάται εκτός της Ευρώπης και στον Καναδά.

 Στις ημέρες της δεκαετίας του 1980 πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις σε δυτικά κράτη, με τις οποίες οι άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Σοβιετική Ένωση. Στις 23 Αυγούστου 1986, την ημέρα της μαύρης πόρπης, έγιναν διαδηλώσεις σε 21 πόλεις δυτικών χωρών, μεταξύ των οποίων στην Νέα Υόρκη, Οτάβα, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Σιάτλ, Λος Άντζελες, Περθ, και στην Ουάσιγκτον. Το 1989 δύο εκατομμύρια διαδηλωτές στην Βαλτική πιάστηκαν χέρι με χέρι και σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα, ενώ έφεραν αναμμένα κεράκια, εθνικές σημαίες της προπολεμικής εποχής και μαύρη πόρπη για την μνήμη των θυμάτων του Σοβιετικού τρομοκρατικού καθεστώτος. Τον Απρίλιο του 2008 και υπό την προεδρία της Σλοβενίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διοργανώθηκε η Ευρωπαϊκή δημόσια ακρόαση για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από ολοκληρωτικά καθεστώτα, με σκοπό τον εντοπισμό και τη διαλεύκανση των εγκλημάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Στις 3 Ιουνίου του 2008, με τη Διακήρυξη της Πράγας σχετικά με την ευρωπαϊκή συνείδηση και τον κομμουνισμό, η οποία συνόψιζε όσα ειπώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο που διεξάχθηκε στην Βουλή της Τσεχίας από τις 2 ως τις 3 Ιουνίου 2008, και υπογράφηκε από τον Βάτζλαβ Χάβελ και άλλους Ευρωπαίους πολιτικούς, όρισε την 23η Αυγούστου ως ημέρα Μνήμης ενάντια του ολοκληρωτισμού. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2008, 409 μέλη του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου υπέγραψαν τη Διακήρυξη θεσπίζοντας την εορτή της 23ης Αυγούστου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού.
Περιπέτειες τριών Ρώσων και τριών Άγγλων στη Νότια Αφρική

Περιπέτειες τριών Ρώσων και τριών Άγγλων στη Νότια Αφρική ή Οι τύχες τριών Ρώσων και τριών Άγγλων στη Νότια Αφρική (γαλλικά: Αventures de trois Anglais dans l'Afrique australe) είναι ο τίτλος του μυθιστορήματος του Ιουλίου Βέρν που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Αρχείο Εκπαίδευσης και Ψυχαγωγίας (Magasin d'Éducation et de Récréation). Η δράση εκτυλίσσεται στη Νότια Αφρική του 1854.

 Τρεις Άγγλοι και τρεις Ρώσοι επιστήμονες αναχωρούν για τη Νότια Αφρική το 1854, για να μετρήσουν το τόξο του 52ου μεσημβρινού μαζί με τον ντόπιο Μόκουμ. Κατά τη διάρκεια της αποστολής τους εκτυλίσσεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος, στον οποίο η Αγγλία και η Ρωσία πολεμούν. Οι έξι επιστήμονες αναγκάζονται να πολεμήσουν όμως και τους τοπικούς Μακαλόλος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα The Adventures of Three Englishmen and Three Russians in South Africa στο Wikimedia Commons
Κεβίν Μπορλέ

Ο Κεβίν Μπορλέ (Kévin Borlée, γενν. 22 Φεβρουαρίου 1988) είναι Βέλγος αθλητής του στίβου. Το 2010 ήταν πρωταθλητής Ευρώπης στα 400 μέτρα στον ανοιχτό στίβο. Με την ομάδα της χώρας του στη σκυταλοδρομία 4Χ400, έχει επίσης κερδίσει ένα ασημένιο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου το 2010, και δύο χάλκινα, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου το 2010 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου το 2011 αντίστοιχα.

 Ο Κεβίν Μπορλέ γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1988 στο Woluwe-Saint-Lambert του Βελγίου. Τόσο ο δίδυμος αδερφός του Τζόναθαν όσο και ο μικρότερος αδερφός του Ντιλάν και η αδερφή του Ολίβια είναι και αυτοί αθλητές του στίβου. Το 2006, ο Κέβιν Μπορλέ σε ηλικία 18 ετών κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα στο εθνικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου της χώρας του. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008, στα ημιτελικά των 400 μέτρων, έκανε εθνικό ρεκόρ (44.88 δευτ.) βελτιώνοντας το προηγούμενο ρεκόρ κατά 14 εκατοστά του δευτερολέπτου αλλά δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό. Στους ίδιους αγώνες συμμετείχε στην σκυταλοδρομία 4Χ400, στον τελικό της οποίας η βελγική ομάδα κατετάγη 5η με χρόνο 2:59.37 που ήταν εθνικό ρεκόρ Βελγίου. Στα τέλη του 2008 ο Κεβίν Μπορλέ και ο αδερφός του Ζονατάν εγκαταστάθηκαν στη Φλόριντα και γράφτηκαν στο Florida State University. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Βερολίνο το 2009 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 2010 στην Ντόχα του Κατάρ, η βελγική ομάδα στη σκυταλοδρομία 4Χ400, με τον Κεβίν Μπορλέ στη σύνθεσή της, ήταν τέταρτη και δεύτερη αντίστοιχα. Το ασημένιο μετάλλιο στην Ντόχα συνοδεύτηκε και από εθνικό ρεκόρ(3:06.94). Στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Βαρκελώνη το 2010 ο Κεβίν Μπορλέ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα ενώ η ομάδα σκυταλοδρομίας του Βελγίου στα 4Χ400, στην οποία συμμετείχε και πάλι ο Κεβίν Μπορλέ, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Την τρίτη θέση κατέλαβε η βελγική ομάδα στο ίδιο αγώνισμα και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου στο Νταεγού το 2011. http://iaaf.org/athletes/biographies/letter=0/athcode=208013/index.html
Αγαμέμνων Σλήμαν

Ο Αγαμέμνων Σλήμαν (1878-1954) ήταν Έλληνας πολιτικός, πολλές φορές βουλευτής, εκλεγμένος από το 1905 μέχρι και το 1935, Γενικός Διοικητής Ηπείρου το 1935 και μεγαλοκτηματίας.

 Ήταν γιος του Ερρίκου Σλήμαν και της Σοφίας Εγκαστρωμένου. Υπήρξε μεγαλοκτηματίας στη Θεσσαλία. Λόγω της θέσης του είχε έλθει αρκετές φορές σε προστριβές με τον δικηγόρο Μαρίνο Αντύπα. Υπήρξε μέλος της Αντιδικτατορικής Επιτροπής με πρόεδρο τον Νικόλαο Πλαστήρα καθώς και βουλευτής Αγιάς, εκλεγμένος το 1905 στην θέση του αποβιώσαντος συζύγου της αδελφής του, Ανδρομάχης, Λέοντα Μελά.. Εξελέγη και πάλι στις εκλογές του Αυγούστου του 1910 για την Α΄ αναθεωρητική βουλή και στις αμέσως επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου 1910 για την διπλή αναθεωρητική βουλή. Το 1912 κατετάγη εθελοντικά στον στρατό και υπηρέτησε στα τότε σύνορα της Θεσσαλίας. Έγινε ξανά βουλευτής το 1912, αλλά και στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1915. Εξελέγη ξανά βουλευτής στις επόμενες εκλογές του 1920 (από τις οποίες προέκυψε η Γ΄ Εθνοσυνέλευση). Στις εκλογές του 1932 και του 1933 εξελέγη με το Εθνικόν Ριζοσπαστικόν Κόμμα του Γεωργίου Κονδύλη, όπως επίσης και στις εκλογές του 1935. Στην κυβέρνηση Κονδύλη του 1935 είχε διοριστεί υπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου.
BMW E53

Η BMW X5 E53 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 1 Σεπτεμβρίου 1999 έως τις 22 Σεπτεμβρίου 2006. Ήταν η πρώτη γενιά της BMW X5 και, παράλληλα, το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας, ενώ εξελίχθηκε από κοινού με την Land Rover, η οποία ανήκε τότε στη γερμανική εταιρεία. Μάλιστα η εξέλιξη της X5 E53 ξεκίνησε το 1994, το ίδιο έτος που η BMW είχε εξαγοράσει την Land Rover, και η E53 είχε αρκετά κοινά μηχανικά μέρη με την τρίτη γενιά του Range Rover, που είναι διαχρονικά το κορυφαίο μοντέλο της Land Rover. Σε μεγάλο βαθμό όμως, η X5 E53 βασίστηκε και στο μεσαίο πολυτελές σεντάν BMW Σειρά 5 E39, που είχε λανσαριστεί διεθνώς στις αρχές του 1996 και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2003. Αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 από τη BMW X5 E70, που ήταν η δεύτερη γενιά της X5.

 Ο Frank Stephenson εργαζόταν ως σχεδιαστής της BMW όταν η μάρκα το 1994 εξαγόρασε το Rover Group και θέλησε να δημιουργήσει το πρώτο της SUV. Μάλιστα ο Stephenson σχεδίασε την πρώτη γενιά της X5 εντός μόλις 2 ωρών και ενώ βρισκόταν μέσα σε ένα αεροπλάνο. Για πρώτη φορά η X5 ξεκίνησε η παρουσίαση από την αγορά των ΗΠΑ, όπου τα πρώτα επιλεγμένα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες στα τέλη Δεκεμβρίου του 1999, ταυτόχρονα με τους εορτασμούς για την είσοδο της νέας χιλιετίας, αν και η πρώτη επίσημη παράδοση του μοντέλου έγινε στις 18 Ιανουαρίου 2000. Μάλιστα τους πρώτους αυτούς μήνες προσφερόταν αποκλειστικά με έναν κινητήρα βενζίνης 4.4 λίτρων V8. Στη Γερμανία και σε αρκετές ακόμα χώρες της Ευρώπης παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2000, ενώ τον ίδιο μήνα μπήκε στην παραγωγή και ένας πιο προσιτός βενζινοκινητήρας 3.0 λίτρων Ι6, δηλαδή 6-κύλινδρος σε σειρά (inline 6). Μέσα στο ίδιο έτος ακολούθησαν και όλες οι άλλες αγορές διεθνώς, ενώ στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και άλλοι κινητήρες στην παλέτα των εκδόσεων του μοντέλου, τόσο βενζίνης, όσο και ντίζελ. Τον Σεπτέμβριο του 2003, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, η X5 E53 υπέστη μια εμφανή ανανέωση, μαζί με νέα στοιχεία εξοπλισμού. Τελικώς, αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 από τη BMW X5 E70. Αν και διεθνώς είχε εξ αρχής καταταχθεί επίσημα στην κατηγορία που είναι γνωστή ως SUV / Sport Utility Vehicle, ωστόσο ειδικότερα από τη BMW αναφέρθηκε ως SAV / Sport Activity Vehicle, προκειμένου να τονιστεί το γεγονός ότι είχε σχεδιαστεί με έντονα σπορ προσανατολισμό και με λιγότερες δυνατότητες εκτός δρόμου από το πιο σκληροτράχηλο SUV Range Rover, με το οποίο συγγένευε. Μάλιστα η X5 E53 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο διεθνώς που καθιέρωσε τον όρο SAV. Επίσης, αν και η X5 E53 ήταν αποκλειστικά 4-κίνητη, η BMW την ρύθμισε έτσι ώστε το 62% της ροπής του κινητήρα να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς, με σκοπό να της προσδώσει μια αίσθηση οδήγησης σχετικά παρόμοια με τα πισωκίνητα σεντάν της BMW. 1 Με Σπορ Πακέτο. Ανταλλακτικά για BMW E53
Σουν Τσου

Ο Σουν Τσου (/suːn ˈdzuː, suːn ˈsuː/ κινεζικά: 孫子; πινγίν: Sūnzǐ, περίπου 544-496 π.Χ.) ήταν Κινέζος στρατηγός, ειδικός στη στρατιωτική στρατηγική, συγγραφέας και φιλόσοφος. Έζησε στο δεύτερο μισό της Δυναστείας Τζόου, στην «Περίοδο των Ανατολικών Τζόου» και συγκεκριμένα στο τέλος της «περιόδου Άνοιξης και Φθινοπώρου». Το όνομα Σουν Τσου είναι τιμητικό επίθημα που σημαίνει Μάστερ Σουν, όπου το «Μάστερ» μπορεί να ερμηνευθεί ως «Δάσκαλος» ή «Κύριος». Το όνομά του το προσωπικό, δηλαδή της γέννησης, ήταν Σουν Γου (κιν: 孫武), και το ευγενικό, δηλαδή αυτό που απέκτησε μετά την ενηλικίωσή του, ήταν Τσανγκτσίν (κιν: 長卿). Θεωρείται ο συγγραφέας της πραγματείας Η Τέχνη του Πολέμου, ένα σημαντικό έργο στρατιωτικής στρατηγικής που έχει επηρεάσει τόσο τη δυτική όσο και την ανατολική - ασιατική φιλοσοφία, καθώς και τη στρατιωτική σκέψη.

 Η ιστορικότητα του Σουν Τσου είναι αβέβαιη. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, τα Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου που παραδοσιακά αποδίδονται στον Κομφούκιο και τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού του Σίμα Τσιεν, γεννήθηκε στην αρχαία κινεζική πόλη Τσιν στο τέλος της «περιόδου Άνοιξης και Φθινοπώρου». Ήταν στρατηγός του βασιλιά του κράτους του Γου (περιοχή κοντά στον ποταμό Γιανγκτσέ), στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ. Η ιδιοσυγκρασία του Σουν Τσου απεικονίζεται από τον Σίμα Τσιεν στην εξής ιστορία: Ο βασιλιάς του Γου, αφού μελέτησε την Τέχνη του Πολέμου ζήτησε από τον Σουν Τσου να εκπαιδεύσει στρατιωτικά τις παλλακίδες του. Ο Σουν Τσου τις χώρισε σε δύο ομάδες και όρισε επικεφαλείς δύο ευνοούμενες του βασιλιά. Διέταξε τις ομάδες με στρατιωτικό παράγγελμα να στρίψουν δεξιά αλλἀ γέλασαν. Τότε ο Σουν Τσου ισχυρίστηκε ότι οι εντολές δεν ήταν ξεκάθαρες οπότε ευθυνόταν ο ίδιος που δεν κατανοούνταν. Αν και επανέλαβαν αρκετές φορές τη διαδικασία, οι γυναίκες δεν υπάκουαν. Τότε ο Σουν Τσου υποστήριξε ότι «όταν οι εντολές δεν κατανοούνται, φταίει ο στρατηγός. Μα όταν οι εντολές είναι ξεκάθαρες και δεν υπακούν οι στρατιώτες, τότε φταίνε οι αξιωματικοί». Έτσι, ο Σουν Τσου διέταξε τη θανάτωση των δύο ευνοούμενων παλλακίδων. Ορίστηκαν νέες επικεφαλείς, οι δυο ομάδες ανασυντάχθηκαν και τα παραγγἐλματα εκτελέστηκαν παραδειγματικά. Τελικά ο Σουν Τσου διορίστηκε στρατηγός και έφερε μεγάλες νίκες στον βασιλιά. Αν και δεν αμφισβητείται η αυθεντικότητα της Τέχνης του Πολέμου, η ζωή του συγγραφέα της ωστόσο είναι ένα μυστήριο και αποτελείται κυρίως από υποθέσεις.
Πρόκληση Λούντεριτς

Η πρόκληση Λούντεριτς πραγματοποιείται ετησίως από την δημιουργία της το 2007 στην περιοχή Λούντεριτς, Ναμίμπια (Lüderitz) κατά την περίοδο της άνοιξης, υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ρεκόρ Ταχύτητας Ιστιοπλοΐας (Π.Σ.Ρ.Τ) (World Sailing Speed Record Council) και της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (Δ.Ι.Ο) (International Sailing Federation).

 Η πρόκληση πραγματοποιείται στην νότια πλευρά της 1*7 χμ. λιμνοθάλασσας του Λούντεριτς ,όπου τους μήνες ανάμεσα στον Μάρτιο και Αύγουστο κάθε χρόνο παρατηρούνται έντονοι και συνεχής άνεμοι σε ιδανική , για την τοποθεσία και άθλημα , γωνία 140 μοιρών.Την πρώτη χρονιά (2007), οι αθλητές ήταν υποχρεωμένοι , λόγω του σχήματος της λιμνοθάλασσας, να ακολουθήσουν καμπυλωτή πορεία περιορίζοντας την ταχύτητα τους.Το έτος 2008 δημιουργήθηκε ευθεία διαδρομή με την χρήση εκσκαφέα.Προκειμένου να βελτιωθούν περαιτέρω οι συνθήκες πλεύσης , οι δημιουργοί τοποθέτησαν σάκους με άμμο και ειδικά κατασκευάσματα από ξύλο, προκειμένου να περιοριστεί το κύμα που προκαλούν οι ισχυροί άνεμοι της περιοχης 40 knots (74 km/h) to 50 knots (93 km/h).Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 800 μέτρα (συμπεριλαμβανομένου της ζώνης επιταχύνσεως και επιβραδύνσεως πριν και μετά την επίσημη ζώνη μέτρησης ταχύτητας του Π.Σ.Ρ.Τ. Το ντεμπούτο του Λούντεριτς έγινε το 2007, όπου ο Γάλλος κάιτ-σέρφερ Alexandre Caizergues κατέγραψε την καλύτερη ταχύτητα της χρονιάς στα 500μ ταχύτητα "ακουμπόντας" τους 47.92 --υστερώντας μόνο κατά 0.78 κόμβους από το παγκόσμιο ρεκόρ του 2005. Την δεύτερη χρονιά ,ο Sebastien Cattelan ήταν ο πρώτος αθλητής ξεπέρασε τους 50 κόμβους (93 χμ/ώρα) επιτυγχάνωντας μέγιστη ταχύτητα 50.26 κόμβους.Μόλις την επόμενη μέρα διεκδίκησε την πρωτιά της χρονιάς ο Alex Caizergues με 50.57 κόμβους.Οι παραπάνω αθλητές τερμάτισαν τον "αγώνα" για τους 50 κόμβους θέτοντας ως καινούργιο "στόχο" τα 100 χμ/ώρα. Το ίδιο έτος, η νοτιοαφρικανή Sjoukje Bredenkamp επανέθεσε το ρεκόρ γυναικών , στους 45.20 κόμβους. Νωρίτερα μέσα στον χρόνο, ο Rob Douglas έφτασε τους 49.84 κόμβους , ξεπερνώντας το ρεκόρ της εποχής και κερδίζωντας του τον τίτλο του πρώτου κάιτ-σέρφερ που έθεσε ρεκόρ ταχύτητας στο ευρήτερο άθλημα της ιστιοπλοΐας.Σύντομα όμως, η ομοσπονδία (Δ.Ι.Ο) επαναπροσδιόρισε το άθλημα της ιστιοπλοΐας , αφαιρώντας το κάιτ-σέρφινγκ. Αποτελέσματα Λούντεριτς 2010 Official Site
Νάσος Χαλκίδης

Ο Νάσος Χαλκίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1965. Το 1992 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Από το 1995 διδάσκει αισθητική αγωγή στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Στις εκλογές τον Ιούνιο του 2022 εκλέχτηκε πρόεδρος για το Διοικητικού Συμβούλιο του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

 2011, Θεσσαλονίκη, 'Α-πρόσωπα, Α-ληθή', ΟΛΘ 2008, Θεσσαλονίκη, 'Επιλογές 92-08', Πνευματικό Κέντρο Πολίχνης 2005, Θεσσαλονίκη, 'Το ηφαίστειο των επιθυμιών', Μύλος 2002, Θεσσαλονίκη, 'Απρόσιτοι Τόποι', Αλατζά Ιμαρέτ, Διεύθυνση Πολιτισμού Δήμου Θεσσαλονίκης 1999, Ερμούπολη, 'Η απουσία των ωραίων πραγμάτων', Πινακοθήκη Κυκλάδων 1998, Θεσσαλονίκη, 'Το χρώμα της ζωής είναι κόκκινο', ART WORK SHOP, Εργοστάσιο ‘ΗΛΙΟΣ΄ 2008, Θεσσαλονίκη, 'Διαδρομές', Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης 2007, Θεσσαλονίκη, 'Η ζωγραφική στο δρόμο', VLASIS ART.COM 2007, Λαμία, 'Bella arte' 2002, Θεσσαλονίκη, 'Συμπόσιο', HELEXPO, ΔΕΘ 2000, Κωνσταντινούπολη, 'Ενορία', HILTON 2000, Θεσσαλονίκη, 'Μπλε Όνειρα', Εκθετήριο ΧΑΝΘ 2000, Πόρτο Βαλίτσα, 'Κοντά στη θάλασσα', 2ος Κύκλος ‘Χαμηλές πτήσεις 1999, Θεσσαλονίκη, 'Συντελεστής δόμησης', Πολιτιστικό Κέντρο Ευόσμου 1999, Πόρτο Βαλίτσα, 'Κοντά στη θάλασσα', 1ος Κύκλος 'Χαμηλές Πτήσεις' 1998, Θεσσαλονίκη, 'Πέντε Νέοι Καλλιτέχνες στο Εκθετήριο της ΧΑΝΘ' 1998, Θεσσαλονίκη , 'Ελεύθερη Ζώνη TRANSIT', Αποθήκη ΟΛΘ 1998, Θεσσαλονίκη, 'Πολιτιστικό χωριό Ειδομένης', GOETHE 1997, Θεσσαλονίκη, 'ART BAZAR', Αίθουσα Τέχνης Δήμου Νεάπολης 1997, Θεσσαλονίκη, 'Εντευκτήριο Πολιτιστικής Πρωτεύουσας', Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας 1997, Κιλκίς, 'IDOMENI MEETING POINT', Συμμετοχή 2007, 'Bella arte', Έπαινος
Ερρίκος του Οπόλε

Ο Ερρίκος, πολων. Henryk opolski (π. 18 Αυγούστου 1338 - π. 23 Οκτωβρίου 1365) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (από το 1365).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλκο Β΄ δούκα του Οπόλε και της Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιένμπιτσε-Γιάβορ-Λβίβεκ. Ο πατέρας του τον προόρισε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και εξελέγη μέλος του Συλλόγου (canon) στον Καθεδρικό του Βρότσλαφ. Το 1356 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Βλάντισλαφ Β΄ του Οπόλε και Μπόλκο Γ΄ του Στσέλτσε. Το 1356 άρχισε τις προσπάθειές του για να γίνει μέλος του Συλλόγου στον καθεδρικό της Πράγας· αυτή είναι η τελευταία αναφορά στο όνομά του από τις πηγές. Μάλλον απεβίωσε σύντομα μετά, αν και μερικοί ιστορικοί θέτουν το τέλος του το 1365, στα 27 έτη του. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Θωμάς Μπίμης

Ο Θωμάς Μπίμης είναι Ολυμπιονίκης των συγχρονισμένων καταδύσεων. Με το συναθλητή του Νίκο Συρανίδη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη συγχρονισμένη κατάδυση από βατήρα 3 μ. το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Ομάδα του είναι ο ΔΑΣ Δραπετσώνας. Προπονητής του είναι ο Πέτρος Φυρίγος.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου του 1975. Έκανε σπουδές Φυσιοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.. Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Είναι Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Η παρουσία του Μπίμη στις καταδύσεις συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με την καριέρα του Νίκου Συρανίδη, με τον οποίο ήταν δίδυμο ως το 2006. Το δίδυμο ήδη από το 2000 παρουσίαζε ικανοποιητικές εμφανίσεις. Για πρώτη φορά έλαβαν μαζί μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σίδνεϊ το 2000, καταλαμβάνοντας την 36η θέση. Τη μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του ο Μπίμης την κατόρθωσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, το 2004. Στις συγχρονισμένες καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων, με συναθλητή του το Συρανίδη, συγκέντρωσαν 353,34 βαθμούς και πήραν την πρώτη θέση. Λίγα χρόνια μετά, αποσύρθηκε από το άθλημα ο Συρανίδης και έγινε προπονητής, με αποτέλεσμα ο Μπίμης να αποτελέσει νέο δίδυμο με τον Αλέξανδρο Μάνο. Το Φεβρουάριο του 2008 οι δυο τους διεκδίκησαν την πρόκρισή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Στις καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων οι αθλητές ήταν 14οι με 369,45 βαθμούς και αποκλείστηκαν από τον τελικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στο Πεκίνο και αποτελούσε κριτήριο πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και δοκιμαστική διοργάνωση ενόψει αυτών. 2000, 2004: Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, 5η θέση 2004: Ολυμπιακοί Αγώνες, 1η θέση (χρυσό μετάλλιο) 2004: Παγκόσμιο Κύπελλο, 5η θέση