Μίχαου Κλεόφας Ογκίνσκι

Ο Μίχαου Κλεόφας Ογκίνσκι (πολωνικά: Michał Kleofas Ogiński) (25 Σεπτεμβρίου 1765 – 15 Οκτωβρίου 1833) ήταν Πολωνός διπλωμάτης και πολιτικός, Μέγας Ταμίας της Λιθουανίας και γερουσιαστής του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄. Επίσης, ήταν συνθέτης της πρώιμης ρομαντικής μουσικής.

 Ο Ογκίνσκι γεννήθηκε στο Γκούζουφ της Μασοβίας (δυτικά της Βαρσοβίας) στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Ο πατέρας του, Άντζεϊ, ήταν Πολωνός-Λιθουανός ευγενής από την οικογένεια Ογκίνσκι και κυβερνήτης του Τράκαϊ του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Ως εκ τούτου, ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο Μίχαου Ογκίνσκι ήταν Λιθουανός. Η μητέρα του, Παουλίνα Σέμπεκ (1740–1797), ήταν κόρη του Πολωνού άρχοντα, Μάρεκ Σέμπεκ, του οποίου οι πρόγονοι ήταν Αυστριακοί, και της Γιαντβίγκα Ρουντνίτσκα, η οποία ήταν λιθουανικής καταγωγής. Η πρώτη του εισαγωγή στη μουσική προέκυψε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης σε συγγενείς του στο Σλόνιμ, όπου ο Μίχαου Καζίμιες Ογκίνσκι είχε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό θέατρο που φιλοξενούσε παραγωγές όπερας και μπαλέτου. Ο Κλεόφας έλαβε μόρφωση κυρίου του Διαφωτισμού. Σπούδασε μουσική με τον Όσιπ Κοζλόφσκι και πήρε μαθήματα βιολιού από τους Τζιοβάνι Μπατίστα Βιόττι και Πιερ Μπαγιό. Σε ηλικία μόλις 20 ετών, ο Ογκίνσκι επιλέχθηκε ως απεσταλμένος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Υπηρέτησε ως σύμβουλος του Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι και τον υποστήριξε κατά τη διάρκεια του Μείζων Σέιμ του 1788–1792. Το 1788 έλαβε το Τάγμα του Αγίου Στανίσλαου και το 1789 το Τάγμα του Λευκού Αετού, το υψηλότερο τάγμα της Πολωνίας. Το 1790 στάλθηκε ως διπλωματικός αντιπρόσωπος στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου συναντήθηκε με τον Λόρδο Μάνσφιλντ, ο οποίος τον προειδοποίησε για τον κίνδυνο που έθεταν οι τριμερείς δυνάμεις που επρόκειτο να διαμελίσουν το Βασίλειο της Πολωνίας. Μετά το 1790, στάλθηκε στη Χάγη ως διπλωματικός αντιπρόσωπος της Πολωνίας στην Ολλανδία και ήταν ο Πολωνός πράκτορας στην Κωνσταντινούπολη και το Παρίσι. Το 1793, διορίστηκε στο αξίωμα του Αναπληρωτή Ταμία της Λιθουανίας. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο το 1794, ο Ογκίνσκι διοικούσε τη δική του μονάδα. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στη Γαλλία, όπου αναζήτησε υποστήριξη για την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Εκείνη την εποχή είδε τη δημιουργία του Δουκάτου της Βαρσοβίας από τον Αυτοκράτορα ως σκαλοπάτι για την τελική πλήρη ανεξαρτησία της Κοινοπολιτείας. Αφιέρωσε τη μοναδική του όπερα, Zelis et Valcour, στον Ναπολέοντα. Το 1810, ο Ογκίνσκι αποσύρθηκε από την πολιτική δραστηριότητα στην εξορία και, απογοητευμένος από τον Ναπολέοντα, επέστρεψε στο Βίλνιους. Ο Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι τον σύστησε στον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος έκανε τον Ογκίνσκι Ρώσο γερουσιαστή. Ο Ογκίνσκι προσπάθησε μάταια να πείσει τον Τσάρο να ανασυγκροτήσει την πρώην Κοινοπολιτεία. Απογοητευμένος, μετακόμισε στο εξωτερικό το 1815. Πέθανε στη Φλωρεντία το 1833. Ως συνθέτης, είναι περισσότερο γνωστός για την πολωνέζα Αντίο στην πατρίδα μου (Pożegnanie Ojczyzny), που γράφτηκε το 1794 στην περιοχή Ζαλέσιε (τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, σήμερα στη Λευκορωσία), με την ευκαιρία της μετανάστευσής του μετά την καταστολή της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο. Αυτό το κομμάτι, με τις ανεπιφύλακτα μελαγχολικές μελωδίες και τα περάσματα που θυμίζουν φαντασία, μπορεί να θεωρηθεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα ρομαντικής μουσικής. Ο Ογκίνσκι θαύμαζε τη γαλλική και την ιταλική όπερα. Ήταν βιολιστής και έπαιζε κλαβίχορδο και μπαλαλάικα. Άρχισε να συνθέτει στρατιωτικά τραγούδια στη δεκαετία του 1790 που κέρδισαν δημοτικότητα μεταξύ των ανταρτών του 1794. Συνέθεσε περίπου 20 πολωνέζες, κομμάτια για πιάνο, μαζούρκες, εμβατήρια, ρομάντζα και βαλς.Μερικά από τα άλλα δημοφιλή έργα και συνθέσεις του περιλαμβάνουν: Όπερα Zelis et Valcour, ou «Bonaparte au Caire» (1799). Πραγματεία «Γράμματα περί μουσικής» (1828). «Mémoires sur la Pologne et les Polonais, depuis 1788 jusqu'à la fin de 1815» («Αναμνήσεις της Πολωνίας και των Πολωνών, από το 1788 έως τα τέλη του 1815»), που δημοσιεύτηκε στο Παρίσι. Φέλιξ Γουμπιένσκι Μάρτσιαν Αλεξάντερ Ογκίνσκι Ογκίνσκι (1829). «Oginski's Memoirs on Poland». The Foreign Quarterly Review (Treuttel and Würtz) 3. https://books.google.com/books?id=GUBFAQAAMAAJ&dq=%22In+short%2C+I+felt%2C+says+Ogi%C5%84ski%2C+that+Poland+must+be+dependent+either+on+France+or+Russia%22&pg=PA491. Γκάρλινγκτον, Τ. Κ. (1865). Men of the Time. A biographical dictionary of eminent living characters of both sexes. Λονδίνο: George Routledge and sons. Κονοπτσίνσκι, Βουαντίσουαφ (1919). «The Congress of Vienna». A brief outline of Polish history. Γενεύη. Pana Ministra (1938). Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938 (στα Πολωνικά). Βαρσοβία. Μπρετ-Τζέιμς, Άντονι (1966). 1812: Eyewitness Accounts of Napoleon's Defeat in Russia. St. Martin's Press. Λόγεκ, Γέζι (1983). «British Policy toward Russia and Polish Affairs, 1790-1791». The Polish Review 28 (2). Έρμαν, Τζον (1983). The Younger Pitt: The reluctant transition. Stanford University Press. Κλιμασέφσκι, Μπολέσουαφ (1984). An outline of Polish Culture. Βαρσοβία: Interpress. Cate, Curtis (1985). The War of the Two Emperors. Νέα Υόρκη: Random House. Καρπίνκι, Μάτσεϊ (1989). The Theatre of Andrzej Wajda. Cambridge University Press. Σάμσον, Τζιμ (1995). The Cambridge Companion to Chopin. Cambridge University Press. Μαρτσίνεκ, Ρόμαν· Χσανόφσκι, Ταντέους (1996). Encyklopedia Polski. Wydawnictwo Kluszczyński. Λέρσκι, Γέζι Γιαν (1996). Historical dictionary of Poland, 966-1945. Greenwood Press. Γ. Μίκος, Μίχαελ (1996). Polish Baroque and Enlightenment literature: an anthology. Slavica Publishers. Ράντελ, Ντον Μάικλ (1996). The Harvard Bibliographical Dictionary of music. Cambridge University Press. Ζαουούσκι, Ίβο (Φεβρουάριος 1997). «A Polish family in music». Βίντλε, Τζάστιν (2002). Makers of Nineteenth-Century Culture: 1800–1914. Routledge. Kielian-Gilbert, Marianne (2004). «Chopiniana and Music's Contextual Allusions». Στο: Γκόλντμπεργκ, Χαλίνα. The Age of Chopin: Interdisciplinary Inquiries. Indiana University Press. Ντούνιν-Βιλτσίνσκι, Ζμπίγκνιεφ (2006). Order Św. Stanisława (στα Πολωνικά). Βαρσοβία. Λέναρτ, Μπες (2007). Baltic connections: archival guide to the maritime relations of the countries around the Baltic Sea (including the Netherlands) 1450-1800. 1. Brill. Michał Kleofas Ogiński: Θεματικός Κατάλογος Συνθέσεων Η βιογραφία του Ογκίνσκι στο Πολωνικό Μουσικό Κέντρο