IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χάρολντ Χαμ

Ο Χάρολντ Γκλεν Χαμ (γεννημένος 11 Δεκεμβρίου του 1945) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στις επιχειρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τον Ιανουάριο του 2018, η περιουσία του Χαμ υπολογίστηκε σε 14,2 δισεκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τον τον 79ο πλουσιότερο άνθρωπο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η περιουσία του Χαμ ανήλθε στα 18,7 δισεκατομμύρια δολάρια το Σεπτέμβριο του 2014, αλλά μειώθηκε κατά 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2015. Το 2012, ο υποψήφιος για προεδρία Μιτ Ρόμνεϊ είχε τον Χαμ ως σύμβουλό σε θέματα ενέργειας και στη συνέχεια ο Χαμ είχε ουσιαστική οικονομική και συμβουλευτική συμβολή στην προεκλογική προσπάθεια.

 Ο Χαμ είναι βασικός παράγοντας τις εταιρίας Hiland Partners και τις Hiland Holdings καθώς και τις εταιρείας Continental Resources, την τέταρτη μεγαλύτερη δημόσια εταιρεία της Οκλαχόμα. Η Continental Resources μετακόμισε από το Ένιντ της Οκλαχόμα, στην Οκλαχόμα Σίτι το 2012. Ο Χαμ μπήκε στο Hall of Fame της Οκλαχόμα το 2011.Ο Χαμ εργάστηκε σε βενζινάδικο και σε συνεργείο συνεργείο αυτοκινήτων. Στην ηλικία των 21 ίδρυσε τη δική του εταιρεία, την Continental Resources, μια εταιρεία που αρχικά ονομαζόταν Shelly Dean Oil Company . O Χαμ και η Continental Resources πρωτοστάτησαν στην εξόρυξη πετρελαίου στη Μοντάνα και στη Βόρεια Ντακότα χρησιμοποιώντας τόσο οριζόντια διάτρητα φρεάτια όσο και υδραυλικές ρωγμές. Έγινε δισεκατομμυριούχος και η Continental Resources έγινε από τους πιο σημαντικούς παραγωγούς πετρελαίου.Ο Χαμ έγινε εξώφυλλο του περιοδικού Forbes τον Μάιο του 2014 με με τίτλο «Harold Hamm: The Billionaire Oilman Fueling America's Recovery» (σε ελεύθερη μετάφραση «Χάρολντ Χαμ: Ο δισεκατομμυριούχος άνθρωπος του πετρελαίου που τροφοδοτεί την ανάκαμψη της Αμερικής)». Ο Χαμ χώρισε την πρώτη σύζυγό του, Τζούντιθ Αν, το 1987 με την οποία είχαν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά. Τον Απρίλιο του 1988, ο Χαμ παντρεύτηκε την δικηγόρο Σου Αν Χαμ με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Τζέιν και τη Χίλαρι. Η Σου υπέγραψε διαζύγιο στις 19 Μαΐου 2012, επίσης, ο Χάρολντ είπε ότι ουσιαστικά βρισκόταν σε διάσταση με την Σου πολύ νωρίτερα, το 2005. Το 2015 η Σου ζήτησε και κέρδισε διατροφή με δικαστική απόφαση, η οποία υποχρέωνε τον Χάρολντ να της δώσει περίπου 975 εκ. δολάρια.Ο Χαμ ζει στην Οκλαχόμα Σίτι άλλα έχει δηλώσει ότι έχει και άλλα σπίτια σε άλλες περιοχές.
Ισχύς μου η αγάπη του λαού

Η φράση Ισχύς μου η αγάπη του λαού (δανικά: Folkets kærlighed, min styrke) ήταν το βασιλικό σύνθημα δύο μοναρχιών της Ευρώπης κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα που προέρχονται από τον Οίκο Σλέσβιχ-Χόλσταιν-Σόντερμπουργκ–Γκλύξμπουργκ, ευρύτερα γνωστός και ως Οίκος του Γκλύξμπουργκ.

 Χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον Φρειδερίκου Ζ’, μονάρχη του Βασιλείου της Δανίας, ως βασιλικό σύνθημα κατά την διάρκεια της βασιλείας του την περίοδο από το 1848 έως το 1863. Ο ίδιος υπήρξε ο πρώτος μονάρχης του βασιλείου μετά την πολιτειακή μετάβαση από την απολυταρχία στη δημοκρατία, που οδήγησε στη ψήφιση του πρώτου συντάγματος το 1849. Ο ίδιος θεωρούνταν ως ο πιο προοδευτικούς μονάρχες της εποχής του, παραχωρώντας περισσότερα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του Τύπου και της θρησκείας, η διάταξη για το πολιτικό γάμο, η ισότητα των δύο φύλων, τα πολιτικά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα της γυναίκας, η μεταρρύθμιση του ποινικού κώδικα και άλλα. Οι μεταγενέστεροι μονάρχες, όπως και οι προκάτοχοι του Φρειδερίκου Ζ’, δεν διατήρησαν το ίδιο βασιλικό σύνθημα. Αυτό που παρατηρείται από το τέλος της βασιλείας του μέχρι το σημερινό βασιλικό σύνθημα του μονάρχη της Δανίας, Μαργαρίτας Β΄, είναι η εθιμική αναφορά στον «Θεό» ή στον «Κύριο». Αυτό μπορεί να οφείλεται στην μεταστροφή που παρατηρείται στο τέλος του 19ου αιώνα στις έννοιες του κράτους και της θρησκείας, στην επίδραση του ρομαντισμού και των εθνοτικών κινημάτων, σε συνδυασμό με τις στενότερες σχέσεις του κράτους-εκκλησίας. Έπειτα, μετά την έξωση του Όθωνα και την αντικατάσταση της δυναστείας του από τον υιό του Χριστιανού Θ’ και πρίγκιπα Γουλιέλμο, μετέπειτα Γεώργιο Α΄, το βασιλικό σύνθημα του Φρειδερίκου Ζ΄ έγινε επίσης βασιλικό σύνθημα της Βασιλείου της Ελλάδας, Η φράση εντάχθηκε και στο θυρεό του ελληνικού βασιλείου από τον Γεώργιο Α΄ και διατηρήθηκε μέχρι την μεταπολίτευση με το δημοψήφισμα του 1974. Ελευθερία ή θάνατος
Crusader

Crusader είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1984, μέσω της γαλλικής δισκογραφικής εταιρείας "Carrere", της οποίας ήταν και η τελευταία κυκλοφορία για τους Saxon.Το εξώφυλλο του δίσκου παρουσίασε μία επική εικόνα, ενώ οι φωτογραφίες του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου είχαν ανάλογο ύφος. Το "Crusader", ήταν το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στο Top-20 των βρετανικών τσαρτ, αλλά και των περισσοτέρων ευρωπαϊκών.

 The Crusader Prelude (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 1:05 Crusader (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 6:33 A Little Bit of what You Fancy (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 3:50 Sailing to America (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 5:03 Set Me Free (Scott) - 3:13 Just Let Me Rock (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 4:11 Bad Boys (Like to Rock 'n' Roll) (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 3:24 Do It All for You (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Beamish) - 4:42 Rock City (Byford, Oliver, Quinn, Dawson) - 3:16 Run for Your Lives (Byford, Oliver, Quinn, Dawson, Glockler) - 3:53 Crusader (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 16 Απριλίου 1984 Sailing to America (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Φεβρουάριος 1984 Το Crusader ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά Γκράχαμ Όλιβερ - κιθάρα Πωλ Κουήν - κιθάρα Στηβ Ντόσον - μπάσο Νάιτζελ Γκλόκλερ - τύμπανα Βρετανικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ Ολλανδικά, Ελβετικά και Σουηδικά τσαρτ Αμερικανικά τσαρτ
Ζωολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης

Το Ζωολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης ή απλώς Ζωολογικό Μουσείο της Κοπεγχάγης (δαν. Zoologisk Museum) είναι το βασικό παράρτημα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Δανίας και ανήκει στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

 Το Ζωολογικό Μουσείο της Κοπεγχάγης είναι ένα από τα παλαιότερα μουσεία φυσικής ιστορίας του κόσμου, καθώς η συλλογή του άρχισε να δημιουργείται από τον Όλε Βορμ πριν από περισσότερα από 350 χρόνια, αν και επισήμως ιδρύθηκε το 1862. Οι ζωολογικές συλλογές περιλαμβάνουν περίπου 10 εκατομμύρια δείγματα, που αντιπροσωπεύουν ένα εκτιμώμενο 10% των περιγραφέντων μέχρι σήμερα πολυκύτταρων ζωικών ειδών. Πέρα από τις πλούσιες συλλογές των ζώων της Δανίας, το Μουσείο έχει πάρα πολλά δείγματα από: τον Βόρειο Ατλαντικό και την Αρκτική (ιδίως τη Γροιλανδία) τις πρώην αποικίες της Δανίας στις Δυτικές Ινδίες την ανατολική Αφρική έντομα της Νότιας Αμερικής (ιδίως πεταλούδες) τις Φιιππίνες, το Αρχιπέλαγος του Μπίσμαρκ και τις Νήσους Σολομώντα ζώα από τα βάθη της θάλασσας σκελετούς από φάλαινες υλικό από αρκετές εξερευνητικές αποστολές, π.χ. Ingolf (1892), Galathea 2 (1950-1952), Atlantide (1932), P.W. Lund (1832-1844). Η μόνιμη έκθεση «Από πόλο σε πόλο» δείχνει ζώα από όλο τον κόσμο μέσα σε μεγάλα πλαίσια. Υπάρχουν επίσης μια «έκθεση Κάρολου Δαρβίνου (με τη μεγαλύτερη συλλογή δειγμάτων του Δαρβίνου μετά το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, κυρίως θυσανόποδα) και μια πλήρης συλλογή των ζώων της Δανίας και της Γροιλανδίας. Το μουσείο φιλοξενεί στις αποθήκες του πολλά σημαντικά υπολείμματα από προσφάτως εξαφανισθέντα είδη πτηνών, μεταξύ των οποίων τους οφθαλμούς και τα εσωτερικά όργανα των δύο τελευταίων ατόμων του είδους Pinguinus impennis, αρκετά δείγματα της ποικιλίας ασπρόμαυρο κοράκι και το ένα από τα μόλις δύο γνωστά κρανία του είδους πτηνού ντόντο, που στάλθηκαν στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Αξιοσημείωτα δείγματα άλλων ομοταξιών ζώων είναι το μοναδικό γνωστό δείγμα της αράχνης Pardosa danica (από το 1883), κάποια από τα πρώτα υπολείμματα ψευδόρυγα που ανακαλύφθηκαν ποτέ, καθώς και απολιθώματα προϊστορικών ζώων, όπως του μεταβατικού απολιθώματος ιχθυόστεγη και ενός διπλόδοκου. «Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Δανίας». Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2014. «Σειρά εικόνων από το Μουσείο» (στα Δανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2014.
Ζουλιάν Μπιανκονέ

Ο Ζουλιάν Αλεξί Αντρέ Μπιανκονέ (γαλλικά: Giulian Alexis André Biancone) (γενν. 31 Μαρτίου 2000) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τον Ολυμπιακό.

 Ο Μπιανκονέ έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Μονακό στις 28 Νοεμβρίου 2018, σε μια ήττα με 2–0 από την Ατλέτικο Μαδρίτης για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Κλαμπ Μπρυζ (δανεισμός) Τον Ιούλιο του 2019, εντάχθηκε στη ομάδα-δορυφόρο της Μονακό, Σερκλ Μπρυζ, με μονοετή δανεισμό. Στις 12 Αυγούστου 2021, η ΕΣ Τρουά ΑΚ της Λιγκ 1 υπέγραψε τον Μπιανκονέ με πενταετές συμβόλαιο. Στις 3 Ιουλίου 2022, ο Μπιανκονέ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Νότιγχαμ Φόρεστ της Πρέμιερ Λιγκ, έναντι άγνωστης αμοιβής. Στις 23 Αυγούστου, έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο σε μια νίκη 3–0 επί της Γκρίμσμπι Τάουν στο Λιγκ Καπ Αγγλίας. Στις 31 Αυγούστου, ο Μπιανκονέ έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ, ως αλλαγή για τον Σεκού Κουγιατέ, σε μια εκτός έδρας ήττα με 6–0 από τη Μάντσεστερ Σίτι. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2023, ο Μπιανκονέ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Ο Μπιανκονέ είχε συμμετοχές με την Εθνική Γαλλίας Κ19. Προφίλ στον ιστότοπο της Νότιγχαμ Φόρεστ Ζουλιάν Μπιανκονέ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γκαγκίκ Α΄ της Αρμενίας

Ο Γκαγκίκ Α΄, αρμενικά: Գագիկ Ա‎ Gagik I, (άκμασε το διάστημα 989-1020) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας, που βασίλευσε μεταξύ των ετών 989 και 1020. Υπό την ηγεσία του η Αρμενία των Βαγρατιδών έφτασε στο απόγειό της και «απόλαυσε την εμπειρία της αδιάσπαστης ειρήνης και ευημερίας».

 Είναι άγνωστο πότε γεννήθηκε ο Γκαγκίκ Α΄. Διαδέχθηκε τον αδελφό του Σμπατ Β΄ το 989. Ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων του στην οικοδόμηση εκκλησιών και θρησκευτικών κτιρίων στην πρωτεύουσα Ανί. Χρησιμοποιώντας τις ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες της Αρμενίας, ο Γκαγκίκ Α΄ αύξησε το μέγεθος τού στρατού σε 100.000 στρατιώτες. Στη συνέχεια συνένωσε διάφορες Αρμενικές επαρχίες στην Αρμενία των Βαγρατιδών, συμπεριλαμβανομένων των Βαγιότς Ντζορ, Καχέν, Ναχιτσεβάν και την πόλη της Ντβιν. Έκανε συμμαχίες με τον Γεώργιο της Ιβηρίας και τον Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας, των οποίων οι στρατοί νίκησαν τον Μαμλάν εμίρη του Χορασάν το 998 στο χωριό Τσουμπ, βορειοανατολικά της λίμνης Βαν. Υπό τον Γκαγκίκ Α΄ το βασίλειο της Αρμενίας εκτεινόταν από το Σαμκόρ ως το Βαγκαρσακέρτ και από τον ποταμό Κύρο (Kura) ως το Aπαχουνίκ, κοντά στη λίμνη Βαν. Αναπτύχθηκε η οικονομία, ο πολιτισμός και το εξωτερικό εμπόριο της χώρας. Το Ανί, το Ντβιν και το Καρς άκμασαν. Στην επικράτειά του εντάχθηκαν το Βανατζόρ, το μεγαλύτερο μέρος του Aρτσάχ (Kαχέν) και δύο κύριες επαρχίες του Βασπουρακάν: οι Κογκοβίτ και Τσαγκότν. Μετά το τέλος του, ο μεγαλύτερος γιος του Χοβάνες-Σμπατ στέφθηκε βασιλιάς, ενώ ο μικρότερος γιος του Ασότ Δ΄ επαναστάτησε εναντίον του Χοβάνες-Σμπατ και κήρυξε την ανεξαρτησία του στο βασίλειο του Λορί-Τζοραγκέτ. Ένα από τα κύρια έργα του Γκαγκίκ Α΄ ήταν η εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου]] στο Ανί (1001–1010), με πρότυπο τον καθεδρικό του Zβαρτνότς. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής του Nικολάς Μαρρ στα ερείπια της πόλης το 1906 βρέθηκε ένα άγαλμα ύψους 2,26 μ. τού βασιλιά Γκαγκίκ Α΄, που κρατούσε ένα ομοίωμα της εκκλησίας του, σε θραύσματα. Έδειχνε τον Γκαγκίκ Α΄ με ένα τουρμπάνι στο κεφάλι, να φορά ένα χαλάτ, πράγμα που δείχνει ότι αναγνωρίστηκε από το χαλιφάτο των Αββασιδών. Το άγαλμα βρισκόταν αρχικά σε μία κόγχη, υψηλά στη βόρεια πρόσοψη της εκκλησίας. Χάθηκε υπό αβέβαιες συνθήκες στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγες μόνο φωτογραφίες καταγράφουν την εικόνα του αγάλματος. Ένα σωζόμενο θραύσμα τού αγάλματος βρίσκεται τώρα στο αρχαιολογικό μουσείο του Ερζερούμ. Το πώς και το πότε ακριβώς έφτασε εκεί είναι άγνωστο. Σύμφωνα με το προσωπικό τού Μουσείου βρέθηκε κάπου στην περιοχή του Ερζερούμ και ο ευρέτης το έφερε στο μουσείο με αυτοκίνητο. ^ a: Betrothed to King Senekerim-Hovhannes Artsruni of Vaspurakan.
Χρήστος Ευαγγελάτος

Ο Χρήστος Ευαγγελάτος (7 Ιουλίου 1897 - 5 Μαρτίου 1977) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Μεσολογγίου επί πολλά έτη (1925-51 και 1959-64) και βουλευτής τη δεκαετία του '50.

 Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι από Ζακυνθινή μητέρα και Κεφαλονίτη πατέρα, σπούδασε νομικά , θεολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος για μερικά χρόνια και κυρίως ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Αθήνας και της Αιτωλοακαρνανίας ("Στερεά Ελλάς"). Εξελέγη ως Δήμαρχος το 1925 και επανεκλεγόταν ως το 1951 και έπειτα βουλευτής Μεσολογγίου με τον Ελληνικό Συναγερμό, το 1952. Υπηρέτησε στην κυβέρνηση Παπάγου ως υφυπουργός αποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων Νήσων παρά τω Υπουργείω Συντονισμού από τις 6 Σεπτεμβρίου 1953 ως τις 11 Απριλίου 1954. Ήταν επίσης υποδιοικητής της Γενικής Διοίκησης Ηπείρου (1918-1921) και Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (1927-1956). Το 1959 εκλέχθηκε ξανά δήμαρχος στη γενέτειρά του, υπηρετώντας ως το 1964, οπότε έκλεισε συνολικά περισσότερα από 30 χρόνια στο δημαρχιακό θώκο.Πέθανε στην Αθήνα το 1977 και κηδεύτηκε στις 6 Μαρτίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κίτρους Βαρνάβα, του οποίου ήταν προσωπικός φίλος. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τρικούπη και είχαν 1 κόρη. "Η έξοδος του Μεσολογγίου" (1934, θεατρικό) "Πώς είδα την Αλβανία" (1937) "Πώς είδα τη Γερμανία" "Η Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας" (1951) "Η Μονή της Κεχριώνος του Ληξουρίου" (1958) "Ιστορία του Μεσολογγίου", Εκδόσεις Γκοβόστη, 2007 (πρώτη έκδοση 1959)
Πύργος Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Πύργος (αποσαφήνιση) Ο Πύργος είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 940 μέτρα.

 Ο Πύργος βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, στα δυτικά του ποταμού Σαραντάπορου στο σημείο που αυτός ενώνεται με τον Βουρκοπόταμο. Απέχει 88 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 26,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Στράτσιανη. και είναι κτισμένο με θέα προς τη κοιλάδα του Σαρανταπόρου, το όρος Σμόλικα και τα γύρω βουνά. Αξιοθέατα θεωρούνται η ερειπωμένη μονή Αγίας Τριάδας έξω από το χωριό, που καταστράφηκε ολοσχερώς το 1930 και οι περίτεχνες εικόνες και αγιογραφίες της διασώθηκαν και φυλάσσονται στον ενοριακό ναό του Αγίου Γεωργίου. Ως κοινότητα Στράτσιανης αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με έδρα τον οικισμό και μέχρι το 1954 οπότε μετονομάστηκε σε Πύργος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Ο Πύργος Κόνιτσας - Στράτσιανη Αρχειοθετήθηκε 2020-09-26 στο Wayback Machine. από τον ιστότοπο https://www.greek-drone-tube.eu Αρχειοθετήθηκε 2019-05-14 στο Wayback Machine.
Μαραθόβουνος

O Μαραθόβουνος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Marathovounos». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Marie N

Η Μαρίγια Ναούμοβα (Marija Naumova, 23 Ιουνίου 1973), γνωστή και ως "Marie N", είναι Λετονή τραγουδίστρια, η οποία κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2002 εκπροσωπώντας τη χώρα της με το τραγούδι "I wanna". Τραγουδά από ποπ μέχρι και τζαζ και έχει πει τραγούδια της εκτός από τα λετονικά στα γαλλικά, αγγλικά, ρωσικά και πορτογαλικά.

 Η Ναούμοβα γεννήθηκε στη Ρίγα. Ανακαλύφθηκε από τον φημισμένο Λετονό μουσικό Ράιμοντς Πάουλς το 1994 και έπειτα από έναν χρόνο έπαιξε σε μια εκπομπή αναζήτησης ταλέντων στην τηλεόραση, όπου την πρόσεξε το κοινό. Ωστόσο, η ίδια δεν αναδείχθηκε νικήτρια σε εκείνο το διαγωνισμό. Το 1998 έπαιξε σε συναυλία για τον εορτασμό των 100 χρόνων του Τζορτζ Γκέρσουιν. Το Μάρτιο του ίδιου χρόνου εμφανίστηκε στη σκηνή με διάσημους Λετονούς μουσικούς και μία από εκείνες τις συναυλίες ηχογραφήθηκε σε CD, προωθώντας την καριέρα της. Το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ ήταν αποκλειστικά στα ρωσικά και κυκλοφόρησε το 1999. Το 2000 η Λετονία έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision και η Ναούμοβα ήταν στον εθνικό τελικό για την επιλογή του τραγουδιού. Ωστόσο, ήρθε 2η και έτσι η συμμετοχή της Λετονίας στο διαγωνισμό του 2000 ήταν με το συγκρότημα Brainstorm. Το 2001 πήρε μέρος ξανά στην προεπιλογή του τραγουδιού για το διαγωνισμό, με το τραγούδι "Hey Boy Follow Me", το οποίο ψηφίστηκε μεν από το κοινό, όχι όμως και από την επιτροπή των ειδικών. Η Ναούμοβα έπρεπε να περιμένει έναν χρόνο για να εκπροσωπήσει τελικά τη Λετονία στο διαγωνισμό με το τραγούδι "I Wanna", για το οποίο έγραψε επίσης τη μουσική και μερικούς στίχους. Το τραγούδι πρώτευσε στο διαγωνισμό και έδωσε στη Λετονία την πρώτη της νίκη στην ιστορία του διαγωνισμού. Σύμφωνα με τον ιστορικό Τζον Κένεντι Ο' Κόνορ στο βιβλίο του The Eurovision Song Contest – The Official History, παρότι το τραγούδι "I Wanna" πρώτευσε στο διαγωνισμό, έχει τη δυσάρεστη πρωτιά να είναι το πρώτο που κέρδισε στην Eurovision χωρίς να έχει κυκλοφορήσει εκτός της Λετονίας. Το τραγούδι ακόμα και στη Λετονία δεν έφτασε ποτέ στα 30 κορυφαία τραγούδια.Το Νοέμβριο του 2002 η Ναούμοβα ηχογράφησε δύο νέα προσωπικά άλμπουμ: ένα στα αγγλικά και ένα στα λετονικά. Την επόμενη χρονιά συμπαρουσίασε το διαγωνισμό του 2003 με τον Ρέναρς Κάουπερς από το συγκρότημα "Brainstorm", το οποίο ήρθε 3ο στο διαγωνισμό του 2000. Το 2004 η Marie N έπειξε και ως ηθοποιός στο μιούζικαλ Ο Ήχος της Μουσικής. Απέκτησε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Λετονίας και το 2005 επιλέχθηκε ως πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF στη Λετονία. Από το 2012 απέχει από τη δισκογραφία προκειμένου να επικεντρωθεί στην προσωπική της ζωή. Σήμερα ζει με την οικογένειά της στη Γαλλία, όμως επισκέπτεται συχνά τη Λετονία. 1998: До светлых слёз 2000: Ieskaties acīs 2001: Ma Voix, Ma Voie (Στη Λετονία:χρυσό) 2002: On A Journey 2002: Noslēpumi 2004: Nesauciet sev līdzi 2005: Another Dream 2010: Lullabies
478 Τεργέστη

Η Τεργέστη (Tergeste) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,98. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη.

 Η μέση διάμετρος της Τεργέστης εκτιμάται σε 79,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 525 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,180 (από δεδομένα του IRAS). Η Τεργέστη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κρίστιαν Ντόπλερ

Ο Κρίστιαν Αντρέας Ντόπλερ (Christian Andreas Doppler, 29 Νοεμβρίου 1803 - 17 Μαρτίου 1853) ήταν Αυστριακός μαθηματικός που γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ στις 29 Νοεμβρίου του 1803 και πέθανε στις 17 Μαρτίου του 1853 στη Βενετία της Ιταλίας. Είναι γνωστός για τη θεωρητική θεμελίωση του φαινομένου Ντόπλερ που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του, κατά το οποίο παρατηρείται αλλαγή στη συχνότητα ενός κύματος από έναν παρατηρητή που βρίσκεται σε σχετική κίνηση με την πηγή των κυμάτων (η συχνότητα από μία κινούμενη πηγή συχνοτήτων παρατηρείται ως υψηλότερη όταν η πηγή πλησιάζει τον παρατηρητή και χαμηλότερη όταν απομακρύνεται από αυτόν).

 Ο Ντόπλερ γεννήθηκε από οικογένεια χτιστών στο Σάλτσμπουργκ. Η ασθενής του υγεία δεν του επέτρεψε να ακολουθήσει το επάγγελμα των γονιών του όπως συνηθιζόταν και έτσι ασχολήθηκε με τις επιστήμες. Ξεκίνησε τις σπουδές του στα Μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Βιέννης το 1822. Μετά από αυτές τις σπουδές επέστρεψε στο Salzburg όπου παρακολούθησε μαθήματα Φιλοσοφίας στο Λύκειο του Salzburg. Ακόλουθα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης σπούδασε Ανώτερα Μαθηματικά, Μηχανική και Αστρονομία. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του καριέρας δίδαξε μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Πράγας από το 1836 έως το 1844. Στην περίοδο που εργαζόταν στην Πράγα ως καθηγητής, εξέδωσε περισσότερα από 50 επιστημονικά άρθρα στα πεδία των μαθηματικών, της φυσικής και της αστρονομίας. Το 1840 κατάφερε να εκλεγεί μέλος της Βασιλικής Βοημικής Κοινότητας και το 1843 εξαιτίας της επίδρασης της εργασίας του εκλέχτηκε τακτικό μέλος. Το 1846 εφόσον η υγεία του το επέτρεψε ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή Μαθηματικών, Φυσικής και Μηχανικής στην Ακαδημία Μετάλλων και Δασών στην πόλη Banska Stiavnica. Το 1847 εκλέχτηκε γραμματέας της Κοινότητας και το 1848 τακτικό μέλος της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας των Επιστημών στη Βιέννη και ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Το απόγειο της καριέρας του το έφτασε το 1850 όταν διορίσθηκε διευθυντής του νέου Ινστιτούτου Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Ο Ντόπλερ εξέδωσε την πρώτη του εργασία το 1839. Το 1842, παρουσίασε την εργασία που τον έκανε γνωστό μέσω του φαινομένου που περιέγραψε σε αυτήν, το οποίο πήρε το όνομά του. Η εργασία ονομαζόταν: "Σχετικά με το έγχρωμο φως διπλών αστέρων και συγκεκριμένων άλλων αστέρων του ουρανίου θόλου" (Über das farbige Licht der Doppelsterne, 1842, Βιέννη). Στο κείμενο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά η αρχή του φαινομένου του Ντόπλερ που συνδέει τη συχνότητα μιας πηγής με την ταχύτητά της σε σχέση με κάποιον παρατηρητή. Μετά από έντονα και μακροχρόνια αναπνευστικά προβλήματα αναζήτησε θερμότερο κλίμα και έτσι μετακόμισε στη Βενετία στα τέλη του 1852. Η ευαίσθητη υγεία του όμως ήταν ήδη πολύ βεβαρυμένη και απεβίωσε στις 17 Μαρτίου του 1853. O'Connor, John J., και Edmund F. Robertson. "Christian Doppler". MacTutor History of Mathematics archive. Βιογραφία του Ντόπλερ (Αγγλικά)
McDonald's Championship 1997

Το διεθνές τουρνουά μπάσκετ McDonald's Championship του 1997 διεξήχθη στο Παλαί ντε Μπερσί στο Παρίσι στη Γαλλία. Από ελληνικής πλευράς συμμετείχε ο Ολυμπιακός που κατέκτησε τη 2η θέση της διοργάνωσης. Πρωταθλητές αναδείχθηκαν οι Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν ως εκπρόσωποι του NBA.

 Σικάγο Μπουλς Μάικλ Τζόρνταν 27, Ράντυ Μπράουν 12, Στηβ Κερ 10, Λουκ Λονκλεϊ 9, Μπιλ Γουένινγκτον 8, Τόνι Κούκοτς 5, Μπόρις Γκόρενς 7, Τζέησον Καφέϊ 6, Ρον Χάρπερ 6, Τζούντ Μπούχλερ 6, Σκοτ Μπάρελ 4, Τζο Κλέιν 2, Κηθ Μπούθ 2, Ντάντε Καλάμπρια, Ράστυ Λα Ρου. Προπονητής: Φιλ ΤζάκσονΟλυμπιακός Αρτούρας Καρνισόβας 19, Φράνκο Νάκιτς 16, Ντράγκαν Τάρλατς 14, Μάικλ Χόκινς 12, Δημήτρης Καραπλής 6, Τζόνι Ρότζερς 4, Μίλαν Τόμιτς 3, Αλεξέι Ζεβροσένκο 2, Νίκος Μίχαλος 2, Ντούσαν Βούκτσεβιτς, Ευθύμιος Μπακατσιάς, Ανατόλι Ζουρπένκο, Νίκος Πέττας. Προπονητής: Ντούσαν Ίβκοβιτς raisport.rai.it NBA International Pre-Season and Regular-Season Games List of champions at a-d-c
Δεσμός άνθρακα - φθορίου

Ο δεσμός άνθρακα - φθορίου (C-F) είναι ένας πολωμένος ομοιοπολικός δεσμός ανάμεσα σε ένα άτομο άνθρακα και ένα άτομο φθορίου, που βρίσκεται σε όλες τις οργανοφθοριούχες ενώσεις. Είναι ο ισχυρότερος απλός χημικός δεσμός στην οργανική χημεία και σχετικά βραχύς, εξαιτίας του μεγάλου ποσοστού του ιονικού χαρακτήρα του. Ο δεσμός επίσης ενισχύεται και βραχύνεται επιπλέον με την προσθήκη και άλλων ατόμων φθορίου στο ίδιο άτομο άνθρακα μιας χημικής ένωσης. Ως τέτοια, τα φθοραλκάνια όπως ο τετραφθοράνθρακας, είναι κάποιες από τις λιγότερο δραστικές οργανικές ενώσεις.

 Η υψηλή ηλεκτραρνητικότητα του φθορίου (3,98 κατά Pauling, σε σύγκριση με την αντίστοιχη του άνθρακα, που είναι 2,55) δίνει στο δεσμό άνθρακα - φθορίου μια σημαντική διπολική ροπή. Η ηλεκτρονιακή πυκνότητα επικεντρώνεται γύρω από το άτομο του φθορίου, αφήνοντας το άτομο του άνθρακα με σχετική έλλειψη ηλεκτρονιακής πυκνότητας. Το γεγονός αυτό δίνει στο δεσμό άνθρακα - φθορίου ένα μεγάλο ποσοστό ιονικού χαρακτήρα και στα άτομα που διαθέτει στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο της μορφής Cδ+— Fδ-. Λόγω του ετερόνυμου στατιστικού φορτίου τα δυο ατομα υφίστανται, εκτός από τη συνηθισμένη έλξη λόγω ομοιοπολικού δεσμού, επιπλέον ηλεκτροστατική έλξη, με αποτέλεσμα την ασυνήθιστα μεγάλη ισχύ του δεσμού άνθρακα - φθορίου. Είναι ο ισχυρότερος απλός δεσμός που σχηματίζει ο άνθρακας . Η ενέργεια διάσπασής του ανέρχεται ως 544 kJ/mol. Ειδικότερα, οι ενέργειες διάσπασης σε ένωση γενικού τύπου CH3X είναι αντίστοιχα: 481,4 kJ/mol, για X = F, 439,1 kJ/mol για X = H, 350,4 kJ/mol για X = Cl, 301,8 kJ/mol για X = Br και 241,1 kJ/mol για X = I..
Ντένις Μακουέγκε

Ο Ντένις Μακουέγκε (Denis Mukwege) (γεν. 1955) είναι Κονγκολέζος γυναικολόγος, ο οποίος είναι γνωστός για την προσφορά του στα θύματα βιασμών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το 2018 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τη Νάντια Μουράντ.

 Γεννήθηκε την 1η Μαρτίου του 1955 στην πόλη Μπουκάβου, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Σπούδασε ιατρική και αρχικά εργάστηκε σε ένα νοσοκομείο σε αγροτική περιοχή στην πατρίδα του. Βλέποντας τις επιπλοκές στις μητέρες και στα νεογνά, στη διάρκεια του τοκετού, λόγω της έλλειψης εξειδικευμένης υγειονομικής περίθαλψης στη χώρα, αποφάσισε να σπουδάσει γυναικολογία στη Γαλλία. Είναι διευθυντής στο Νοσοκομείο Panzi, στην πόλη Μπουκάβου και ειδικεύεται στις εγχειρήσεις σε γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βιασμού (που είναι χιλιάδες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) προκειμένου να επιδιορθωθούν καταρχήν τα φυσικά τραύματα που τους έχουν προκληθεί από τους δράστες. Στο εν λόγω νοσοκομείο παρέχεται και ψυχολογική υποστήριξη στις γυναίκες θύματα βιασμού, που πολλές φορές φτάνουν εκεί γυμνές και σε άθλια κατάσταση. Τον Σεπτέμβριο του 2012 σε ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, ο Ντένις Μακουέγκε κατήγγειλε την ατιμωρησία που επικρατεί σχετικά με τους μαζικούς βιασμούς στη χώρα του και άσκησε κριτική στη διεθνή κοινότητα και στην κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό για την αδράνειά τους σχετικά με τις σφαγές στην περιοχή Κίβου, στα ανατολικά της χώρας. Στις 25 Οκτωβρίου του 2012 τέσσερις ένοπλοι επιτέθηκαν στο σπίτι του ενώ αυτός έλειπε, έπιασαν ομήρους τις κόρες του και περίμεναν να γυρίσει για να τον δολοφονήσουν. Ο Ντένις Μακουέγκε τελικά γλύτωσε αλλά σκοτώθηκε ο φρουρός του. Μετά από αυτή την επίθεση ο Μακουέγκε έφυγε με την οικογένειά του στην Ευρώπη. Επέστρεψε στο Bukavu, τον Ιανουάριο του 2013, και έγινε δεκτός με ιδιαίτερη θέρμη από τους κατοίκους. Για την προσφορά στα θύματα βιασμού έχει τιμηθεί επανειλημμένα. Το 2008 του απονεμήθηκε το Βραβείο των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το 2009 το Βραβείο Ούλοφ Πάλμε. Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής(Chevalier de la Légion d'Honneur). Το 2010 ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ούμεο, στη Σουηδία (Umeå University). Το 2011 έλαβε το Διεθνές Αναπτυξιακό Βραβείο Βασιλιάς Μποντουέν από τον βασιλιά του Βελγίου, Αλβέρτο το Β’ και το 2013 το Βραβείο Right Livelihood. Το 2014 τιμήθηκε με το βραβείο Ζαχάροφ.
Πηγάδια Τριταίας Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Πηγάδια Αχαΐας Τα Πηγάδια είναι οικισμός στην περιοχή της Τριταίας του Νομού Αχαΐας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 301 μέτρων. Αποτελεί μέρος του χωριού Σκιαδά. Βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Σκιαδάς, Καρπέτα, Μπαράκες, Σκούρας, Σταυροδρόμι, το μοναστήρι των Νοτενών καθώς και το Σκιαδοβούνι.

 Είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Πηγάδια με το ΦΕΚ της 05/04/1981 και υπήχθη στην κοινότητα Σκιαδά έως το 1997, που με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 όπου και εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Το όνομα του οικισμού προέκυψε από τρία πηγάδια της περιοχής. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Να μην συγχέεται με το ομώνυμο χωριό στην περιοχή της Ωλενίας Αχαΐας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πηγαδιών Τριταίας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σκιαδά Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017.
Δημήτρης Αρχοντάκης

Ο Δημήτρης Αρχοντάκης (1939-2021) ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός από το Μοναστηράκι Ρεθύμνου. Υπήρξε ο μακροβιότερος δήμαρχος Ρεθύμνου με συνολική θητεία 27 χρόνια και επιτέλεσε πολλά σημαντικά έργα που μετέτρεψαν το Ρέθυμνο από κωμόπολη σε πόλη.

 Γεννήθηκε στην Ορνέ Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης όπου υπηρετούσε ως δάσκαλος ο πατέρας του ο Ζαχαρίας Αρχοντάκης, ήρωας του Πούντα Νορντ στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 με καταγωγή από το Μοναστηράκι Αμαρίου Ρεθύμνης το 1939. Το 1956 τέλειωσε το Γυμνάσιο Αρρένων Ρεθύμνης και φοίτησε κλασική φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με πτυχίο το 1961. Μετά την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός, εργάστηκε από το 1965 έως το 1966 ως δημοσiογράφος στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΗ» και φοίτησε μεταπτυχιακά στο ινστιτούτο GOETHE στο Μόναχο της Δυτικής Γερμανίας, έχοντας γνώση στις ξένες γλώσσες των Γερμανικών και Αγγλικών. Το 1967 ίδρυσε στο Ρέθυμνο ιδιωτικό φροντιστήριο ανώνατων σπουδών, που προπαρασκεύαζε τους απόφοιτους του Λυκείου για τις εισαγωγικές εξετάσεις του Πανεπιστημίου. Από τότε δίδασκε καθημερινά μέχρι πρότινος Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά, έχοντας μαθητές πολλούς γνωστούς μετέπειτα επιστήμονες της πόλης του Ρεθύμνου, όπως ο διάδοχος του στην δημαρχία δικηγόρος Γιώργης Μαρινάκης. Το 1968 διορίστηκε δήμαρχος Ρεθύμνης με πρώτη του θητεία ως το 1974 Στην μεταπολίτευση εξελέγη για άλλες 2 συνεχόμενες θητείες, η πρώτη από το 1979 ως το 1982 και η δεύτερη από το 1991 ως το 2006 (4 συνεχόμενες θητείες που κέρδισε ως υποψήφιος δήμαρχος). To 1998 εξελέγη δήμαρχος του διευρυμένου δήμου Ρεθύμνης στα όρια της σημερινής δημοτικής ενότητας Ρεθύμνης. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του, ο Αρχοντάκης επετέλεσε πολλά και σημαντικά έργα, όπως η χωροθέτηση της έδρας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο, η διάσωση της παλιάς πόλης από την άναρχη δόμηση, η ανάδειξη της πόλης σε τουριστικό προορισμό, η υδροδότηση της πόλης από τις πηγές της Αργυρούπολης και τα αντιπλημμυρικά έργα. Η αποδοχή του ήταν ευρύτατη σε όλους τους πολιτικούς χώρους. To 1971 εξέδωσε φυλλάδιο όπου αναφέρεται σε όλες τις μελλοντικές προοπτικές της πόλης. Το 1995 ενέταξε το Ρέθυμνο στο "Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων" και ίδρυσε Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας. Ο Δημήτρης Αρχοντάκης απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 3 Μαίου 2021 στo νοσοκομείο Χανίων, κατόπιν δυστυχήματος. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης απεφάσισε όπως το κτίριο διοίκησης να λάβει το όνομα του, για να τον τιμήσει για την συμβολή του στο θέμα του Πανεπιστημίου.
Μόστα ΦΚ

Η Μόστα ΦΚ είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μόστα. Η ομάδα έχει αγωνιστεί στην ανώτατη κατηγορία πρωταθλήματος τις περιόδους 1974/75, 1987/88, 2002/03 και 2005/06 αλλά διαβαθμοζόταν σε κάθε περίοδο. Τελευταία φορά που αγωνίστηκαν στο Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι ήταν το 2010/11.

 Πρώτη κατηγορία Μάλτας 3η θέση (Άνοδος): 2010–11 Πρώτη κατηγορία Μάλτας Πρωταθλήτρια: 1986–87 Πρώτη κατηγορία Μάλτας Φιναλίστ: 2001–02, 2004–05 Δεύτερη κατηγορία Μάλτας Πρωταθλήτρια: 1984–85, 1992–93 Δεύτερη κατηγορία Μάλτας Πρωταθλήτρια: 1978–79, 1992–93 Δεύτερη κατηγορία Μάλτας Φιναλίστ: 1973–74 Τρίτη κατηγορία Μάλτας Πρωταθλήτρια: 1964–65 Τρίτη κατηγορία Μάλτας Πρωταθλήτρια: 1968–69 Η γυναικεία ομάδα του συλλόγου αγωνίζεται στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, Πρώτη κατηγορία Μάλτας. Την περίοδο 2010/11 κέρδισε το πρώτο της πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ γυναικών της ΟΥΕΦΑ 2011-12. Η ομάδα ήταν φιναλίστ του κυπέλλου το 1998 και το 1999. Το 2012 κέρδισε το Κύπελλο Μάλτας. Επίσημη ιστοσελίδα
103 Ήρα

Η Ήρα (Hera) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,66. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή θεά, προστάτιδα του γάμου στην ελληνική μυθολογία. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 3 Ήρα (Juno).

 Η μέση διάμετρος της Ήρας υπολογίσθηκε σε 88 ως 91,6 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 790 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ήρας εκτιμάται σε 2,55 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 48,2 m/sec. Ο φασματικός τύπος της Ήρας είναι S (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18 ± 0,02 (μετρήσεις του IRAS) ή 0,20 ± 0,04 (μετρήσεις από το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ), ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Το 2010 διακριβώθηκε από φωτομετρικές παρατηρήσεις ότι η Ήρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 44 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μπόιλινγκ Λέικ

Η Μπόιλινγκ Λέικ (στα ελληνικά μεταφράζεται: «Λίμνη που βράζει») βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Μορν Τρουά Πιτόν στη Δομινίκα. Ανήκει στον τύπο λιμνών πλημμυρισμένης Φουμαρόλης και βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας, Ροζό.

 Η πρώτη καταγεγραμμένη θέαση της λίμνης έγινε το 1870 από τον Έντμουντ Γουάτ και τον Χένρι Άλφρεντ Άλφορντ Νίκολς, δύο άγγλους που εργαζόταν εκείνη την εποχή στη Δομίνικα. Το 1875, ο Χένρι Πρεστόε, κυβερνητικός βοτανολόγος, και ο Νίκολς ανατέθηκαν να διερευνήσουν αυτό το φυσικό φαινόμενο. Έκαναν μέτρηση της θερμοκρασίας του νερού και βρήκαν ότι κυμαίνονταν από 82-92 ° C κατά μήκος των άκρων, αλλά δεν μπορούσαν να μετρήσουν τη θερμοκρασία στο κέντρο όπου η λίμνη ενεργεί περισσότερο. Το βάθος ξεπέρναγε τα 59 μ αλλά το βάθος της λίμνης παραμένει άγνωστο μέχρι και σήμερα. Η λίμνη βρίσκεται στον πυθμένα μιας μεγάλης λεκάνης απορροής. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια πλημμυρισμένη φουμαρόλη, ένα άνοιγμα, ρωγμή ή τρύπα, στη γήινη φλούδα, που βρίσκεται γενικά κοντά σε ένα ηφαίστειο, το οποίο εκπέμπει ατμό και αέρια που διαφεύγουν από λιωμένο μάγμα κάτω. Επί του παρόντος, η λίμνη είναι ορατή από μια ευρεία, κορυφογραμμή κορυφή περίπου 30 μ. Το γαλάζιο-μπλε νερό της λίμνης μοιάζει με ένα τεράστιο δοχείο μαγειρέματος νερού και ατμού σε ένα μάτι κουζίνας. Το νερό της λεκάνης αναπληρώνεται από βροχοπτώσεις και δύο μικρά ρέματα που εκρέουν στην περιοχή. Το νερό στη συνέχεια βυθίζεται στη λάβα και θερμαίνεται στο σημείο βρασμού. Το μονοπάτι οδηγεί σε μια άλλη ηφαιστειακή περιοχή που ονομάζεται "Valley of Desolation". Ο αέρας γύρω από την περιοχή είναι ζεστός, ατμός και υγρός, υποστηριζόμενος από την απότομη, ακάθαρτη οσμή του θείου. Ο κοντινότερος δρόμος απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από τη λίμνη και είναι ένας διάσημος προορισμός για πεζοπορία. Ωστόσο, οι πεζοπόροι προειδοποιούνται να μην πάνε πολύ κοντά στην άκρη της λίμνης διότι το 1904 δύο πεζοπόροι έχασαν τη ζωή τους πέφτοντας στη λίμνη. Είχαν αποτολμήσει πολύ κοντά στη λίμνη για να τραβήξουν φωτογραφίες κατά τη συμβουλή του οδηγού τους και κάηκαν. Στις 6 Ιουλίου 2007, ο Ελληνοκαναδός παραγωγός ταινιών περιπέτειας Γιώργος Κουρούνης έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πέρασε τη βρασμένη λίμνη από πάνω, με βοήθεια σχοινιών πάνω από το πιο επικίνδυνο τμήμα. Το γεγονός αυτό γυρίστηκε για την τηλεοπτική σειρά "Angry Planet".
Αγία Μαρίνα Κάσου

Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό της Κάσου. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Κάσου, της περιφερειακής ενότητας Καρπάθου - Ηρωϊκής Νήσου Κάσου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καρπάθου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη βορειοκεντρική Κάσο, σε λοφώδη περιοχή, 1 χλμ. δυτικά από το λιμάνι του Φρυ, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Το βόρειο κομμάτι του χωριού λέγεται Ακρί και το νότιο Καστέλι. Ο οικισμός έχει προσαρτηθεί στον δήμο Κάσου από το 1948. Η Αγία Μαρίνα, που υπήρξε μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού, είναι το χωριό που συνέδεσε άμεσα το όνομά του, με την τραγική Καταστροφή της Κάσου. Εκεί είχαν συγκεντρώσει οι κάτοικοι του νησιού το μεγαλύτερο κομμάτι των δυνάμεών τους για να αντιμετωπίσουν τους Αιγύπτιους και τον στόλο τους, υπό τον Χουσεΐν Πασά, τον Μάιο του 1824. Όταν το νησί καταστράφηκε, η Αγία Μαρίνα μεταβλήθηκε σε σωρό από ερείπια. Η Ελληνοκαμάρα, σπήλαιο-βραχοσκεπή, από τους αρχαιότερους λατρευτικούς χώρους των Δωδεκανήσων, νοτιοδυτικά του χωριού, από πλακόστρωτο μονοπάτι. Η πρόσοψή του είναι κτιστή, από ισοδομικό αρχαίο τείχος, με πέτρες μήκους 4 μ. και πάχους περισσότερο από 1μ.) - που θυμίζει έντονα Μυκηναϊκό οικοδόμημα -και καταλήγει σε δυο μικρά ανοίγματα-εισόδους. Το εσωτερικό του σπηλαίου χωρίζεται σε δύο τμήματα και έχει ανοίγματα σαν φεγγίτες. Χρησιμοποιήθηκε συνεχώς, από τα Προϊστορικά μέχρι τα Παλαιοχριστιανικά χρόνια και, στο εσωτερικό του, βρέθηκαν επιγραφές (γραμμική Α και Β), κεραμικά αντικείμενα, λίθινα εργαλεία, νομίσματα από τη Ρόδο, οστά ζώων και όστρακα. Ο χώρος χρησιμοποιήθηκε και ως καταφύγιο από πειρατικές επιδρομές. Το Σπήλαιο Σελάι ή Στηλοκαμάρα, επίσης νοτιοδυτικά του χωριού, από δυσδιάκριτο μονοπάτι προς τις «Χαδιές». Έχει διαστάσεις 30 Χ 8 μέτρα και διαθέτει εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Η εκκλησία του Χριστού Η εκκλησία του Σταυρού Ο Άγιος Ευφραίμ στα ανατολικά του χωριού Η μονή Αγίου Γεωργίου, στη θέση «Χαδιές», 12 χλμ. νοτιοδυτικά, με ξυλόγλυπτο τέμπλο και αγιογραφίες. Οι ανεμόμυλοι στη θέση «Δικέφαλος». Τα αρχοντικά και καπετανόσπιτα του χωριού, όπως του Χατζημαυρή. Η διαδρομή Αγία Μαρίνα-Χέλατρο, μέσα από την κοιλάδα του Άργους, εξαιρετικής ομορφιάς. Τα πανηγύρια του Αγίου Γεωργίου στις Χαδιές, της Αγίας Μαρίνας και της Παναγίας της Ελλέρου, Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://www.lekakis.com/Kasos.pdf Αρχειοθετήθηκε 2014-09-01 στο Wayback Machine. http://www.insitu.gr/kassos/gr/selai.htm Αρχειοθετήθηκε 2014-04-17 στο Wayback Machine. http://www.geodifhs.com/4/post/2010/05/121.html
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2007

Η 61η απονομή των Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστών και ως Βραβείων BAFTA, έλαβε χώρα στις 10 Φεβρουαρίου 2008 στο Royal Opera House του Λονδίνου για να τιμήσει τις καλύτερες επιδόσεις για το έτος 2007. Την κούρσα των υποψηφιοτήτων οδήγησε η ταινία Εξιλέωση (Atonement) του Τζο Ράιτ, η οποία τελικά αναδείχτηκε και ταινία της χρονιάς. Τέσσερα βραβεία απέσπασε η γαλλική ταινία Ζωή σαν Τριαντάφυλλο, με θέμα τη ζωή της Εντίτ Πιάφ. Ειδικό βραβείο για την προσφορά του στον κινηματογράφο έλαβε ο Άντονι Χόπκινς, ενώ για την προσφορά του στον βρετανικό κινηματογράφο τιμήθηκε ο Μπάρυ Γουίλκινσον [1].

 Ακολουθούν αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία. Οι νικητές σημειώνονται με έντονη συμβολοσειρά. Περισσότερες Βραβεύσεις: 4 / 7 Ζωή σαν Τριαντάφυλλο 3 / 9 Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους 2 / 14 Εξιλέωση 2 / 6 Το Τελεσίγραφο του Μπορν 1 / 9 Θα Χυθεί Αίμα 1 / 4 Μάικλ Κλέιτον 1 / 4 Οι Ζωές των Άλλων 1 / 3 Control 1 / 2 Το Σκάφανδρο και το Παπιγιόν 1 / 2 Juno 1 / 2 This Is England 1 / 1 Το Αστέρι του Βορρά 1 / 1 Ο ΡατατούηςΛιγότερες Βραβεύσεις: 0 / 2 Eastern Promises 0 / 2 Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα 0 / 2 Lust, Caution (Se, jie) 0 / 2 Σουίνεϊ Τοντ: Ο Δαιμόνιος Κουρέας της Οδού φλιτ 0 / 3 Χαρταετοί Πάνω από την Πόλη 0 / 4 Ελισσάβετ: Η Χρυσή Εποχή 0 / 5 American Gangster Επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας. Οι νικητές στο IMDb. Αρχειοθετήθηκε 2008-02-27 στο Wayback Machine.
Ευαντζελίστα Τοριτσέλι

Ο Εβαντζελίστα Τορικέλι (Ιταλ.: Evangelista Torricelli, 15 Οκτωβρίου 1608 – 25 Οκτωβρίου 1647) ήταν Ιταλός φυσικός και μαθηματικός, που έγινε περισσότερος γνωστός για την εφεύρεση του υδραργυρικού βαρόμετρου και την πρώτη μέτρηση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η μονάδα Τορ οφείλει την ονομασία της σε αυτόν.

 Ο Τοριτσέλι γεννήθηκε στο παπικό κράτος Φαέντσα (Faenza). Όταν ήταν σε νεαρή ηλικία ο πατέρας του πέθανε και ο ορφανός Εβαντζελίστα εκπαιδεύτηκε υπό την φροντίδα ενός μοναχού Camaldolese, ο οποίος έβαλε αρχικά τον νέο Τοριτσέλι σε ένα κολλέγιο Ιησουϊτών το 1624, όπου σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία μέχρι το 1626. Το 1627 τον έστειλαν στη Ρώμη για να συνεχίσει τις σπουδές του, στις επιστήμες και τα μαθηματικά. Το 1632, αμέσως μετά από την δημοσίευση του έργου του Γαλιλαίου Διάλογος για τα δύο παγκόσμια συστήματα ο Τοριτσέλι έγραψε μια επιστολή στον Γαλιλαίο, εκφράζοντάς του τον ενθουσιασμό του, για το έργο του. Το Βατικανό καταδίκασε τον Γαλιλαίο, τον Ιούνιο του 1633, και αυτό ήταν ο μόνος γνωστός λόγος για τον οποίο ο Τοριτσέλι, στη μοναδική αυτή περίπτωση, δήλωσε ανοιχτά ότι είχε τις ίδιες απόψεις με τον Κοπέρνικο, τη θεωρία του οποίου υποστήριζε ο Γαλιλαίος στο βιβλίο του. Εκτός από διάφορες επιστολές, λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Τοριτσέλι στα έτη μεταξύ 1632 και 1641. Μετά από το θάνατο του Γαλιλαίου στις 8 Ιανουαρίου 1642, ο μεγάλος δούκας Φερδινάνδος ο Β' των Μεδίκων ζήτησε από τον Τοριτσέλι να πάρει τη θέση του Γαλιλαίου ως μαθηματικός της αυλής και καθηγητής των μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Πίζας. Υπό αυτόν τον ρόλο έλυσε μερικά από τα μεγάλα μαθηματικά προβλήματα της εποχής, όπως η εύρεση του εμβαδού μιας κυκλοειδούς περιοχής και του κέντρου βάρους. Σχεδίασε επίσης και κατασκεύασε διάφορα τηλεσκόπια και απλά μικροσκόπια. Ο Τοριτσέλι πέθανε στη Φλωρεντία από τυφοειδή πυρετό. Ο αστεροειδής 7437 Τοριτσέλι ονομάστηκε προς τιμήν του. Ο Γαλιλαίος Γαλιλέι ανέλαβε την προστασία του εντυπωσιασμένος από μια εργασία του Τοριτσέλι για την ισορροπία υλικού συστήματος. Το 1643 απέδειξε πειραματικά την ύπαρξη της ατμοσφαιρικής πίεσης. Το 1644 διατύπωσε το Θεώρημα του Τοριτσέλι για τη ροή των υγρών. Την ίδια χρονιά ανακάλυψε το υδραργυρικό βαρόμετρο. Στα έργα του Τοριτσέλι περιλαμβάνονται επίσης οδηγίες για τις μεθόδους κατασκευής απλών μικροσκοπίων και τις μεθόδους λείανσης των φακών για τα τηλεσκόπια. Στις μαθηματικές του επίσης έρευνες χρησιμοποίησε και τελειοποίησε τη μέθοδο των αδιαιρέτων, εφάρμοσε ευρύτατα τη μέθοδο της κινηματικής θεωρίας για τη λύση των προβλημάτων των εφαπτόμενων κ.ά. Μετά το θάνατο του Γαλιλαίου, ο διάσημος αυτός μαθηματικός, φυσικός και γεωμέτρης, πήρε την έδρα του στην Ακαδημία της Φλωρεντίας. Πολλά έργα του Τοριτσέλι έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα αδημοσίευτα.
Ρίο Χαριάντο

Ο Ρίο Χαριάντο (Rio Haryanto, 22 Ιανουαρίου 1993) είναι Ινδονήσιος οδηγός αγώνων. Συγκεκριμένα είναι ο 1ος οδηγός απ' τη χώρα αυτή ο οποίος συμμετέχει στη Φόρμουλα 1.

 Γεννήθηκε στη Σουρακάρτα της Ινδονησίας στις 22 Ιανουαρίου του 1993. Ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα σε πολύ νεαρή ηλικία και συγκεκριμένα το 2008 όταν συμμετείχε σε τρία Ασιατικά Πρωταθλήματα: Την Ασιατική Φόρμουλα Ρενό, την Ασιατική Φόρμουλα 2.0 και Τη Φόρμουλα BMW Ειρηνικού.Απ' αυτά τα 3 Πρωταθλήματα, οι περισσότερες συμμετοχές του ήταν στην Ασιατική Φόρμουλα 2.0 όπου κέρδισε 2 αγώνες και τελικά κατετάγη 3ος πίσω απ' το Σουηδό Φέλιξ Ρόσενκβοιστ και το Γερμανό Ματίας Μπέτσε.
Άσπρη Άμμος Καβάλας

Η Άσπρη Άμμος είναι παραθαλάσσιο χωριό της περιφερειακής ενότητας Καβάλας. Υπάγεται διοικητικά στο δήμο Καβάλας και συγκεκριμένα στην ομώνυμη δημοτική κοινότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 48 μόνιμους κατοίκους.

 Η Άσπρη Άμμος είναι χτισμένη σε υψόμετρο 50 μέτρων σε απόσταση περίπου 6 χλμ ανατολικά της πόλης της Καβάλας. Αναφέρεται για πρώτη φορά ως αυτόνομος οικισμός κατά την απογραφή του 1961 όταν και είχε 51 κατοίκους ενώ διοικητικά βρισκόταν μέχρι το 1997 εντός των ορίων της επαρχίας Καβάλας. Μετά τις αλλαγές που προήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου Καποδίστρια συμπεριλήφθηκε στον δήμο Καβάλας.Οι κάτοικοι της στην καταγωγή είναι Σαρακατσάνοι που εγκατάσταθηκαν στην περιοχή κατά το 1950. . Κοντά στον οικισμό βρίσκεται παραλία γνωστή για τις θεραπευτικές ιδιότητες της (αμμόλουτρα) ..
Cobalt Aero

Η Cobalt Aero ήταν αεροπορική εταιρεία με έδρα την Κύπρο. Η πρώτη εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιουλίου 2016 και η τελευταία στις 17 Οκτωβρίου 2018. Ήταν η δεύτερη κυπριακή αεροπορική εταιρεία (μετά την Tus Airways ) που δημιουργήθηκε από τη διάλυση των Κυπριακών Αερογραμμών το 2015.

 H Cobalt ήταν διεθνής αεροπορική εταιρεία με έδρα την Κύπρο, με δομή δρομολογίων προς όλη την Βρετανία, Ιρλανδία, Γαλλία, Ισραήλ, Ισπανία, Ελβετία, Λίβανο, Γερμανία, Δανία, Ρωσία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ελλάδα.Το πρώτο αεροσκάφος Airbus Α320 έφθασε τον Απρίλιο του 2016. H Πρώτη δοκιμαστική πτήση έγινε στις 18η Μαΐου του 2016 από Λάρνακα για Ηράκλειο. Από τον Φεβρουάριο του 2017 η αεροπορική εταιρεία εξυπηρετούσε τους ακόλουθους προορισμούς: Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2016 ο στόλος της Cobalt αποτελείτο από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Αικατερίνη Καρατζά

Η Αικατερίνη Καρατζά ή Ρόζα Μπότσαρη (Κακόλακκος Πωγωνίου Ιωαννίνων, 1818/1820 - Αθήνα, Ιανουάριος 1875) ήταν κόρη του αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Μάρκου Μπότσαρη και σύζυγος του στρατηγού Γεώργιου Καρατζά. Διετέλεσε κυρία επί των τιμών της βασίλισσας Αμαλίας.

 Γεννήθηκε το 1818 στο Κακόλακκο Πωγωνίου και ήταν κόρη του Σουλιώτη οπλαρχηγού και ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, Μάρκου Μπότσαρη και της Χρυσούλας Χρηστάκη ή Καλογήρου. Με το ξέσπασμα της επανάστασης, ευρισκόμενη στα Ιωάννινα, αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλες γυναίκες και μεταφέρθηκε από τις αρχές σε μακρινό έδαφος της ευρωπαϊκής επικράτειας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στη Δράμα οπου ήταν στο Σεράι του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη, κατά την παραμονή της στην αιχμαλωσία τέθηκε υπό την προστασία Οθωμανών γυναικών των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Μάλιστα, μια από αυτές φέρεται να προσπάθησε να την υιοθετήσει, τελικά όμως έπειτα από ανταλλαγή αιχμαλώτων, η Αικατερίνη επέστρεψε στην οικογένειά της και έπειτα μετέβη στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Εκεί, τέθηκε υπό την προστασία της βασίλισσας Αμαλίας, η οποία της έδωσε τον τίτλο της πρώτης «κυρίας επί των τιμών» της βασιλικής αυλής. Με αυτή την ιδιότητα, συμμετείχε ως ακόλουθος της Αμαλίας στις επίσημες επισκέψεις της τελευταίας στις βασιλικές αυλές των διαφόρων κρατών της Ευρώπης. Το 1844, τιμήθηκε από τον βασιλιά της Βαυαρίας, Λουδοβίκο Α΄ με χρυσό σταυρό ενώ κατά την παραμονή της εκεί απέσπασε τον θαυμασμό της κοινής γνώμης για την ομορφιά της αλλά και για το γεγονός πως ήταν κόρη του φημισμένου αγωνιστή Μάρκου Μπότσαρη. Παράλληλα, φιλοτεχνήθηκε από τον Γερμανό ζωγράφο, Γιόζεφ Καρλ Στίλερ, πορτραίτο της, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο ανάκτορο Νύμφενμπουργκ του Μονάχου, στην επονομαζόμενη Πινακοθήκη των Καλλονών. Η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον στρατιωτικό Γεώργιο Καρατζά, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο από τα οποία πέθαναν σε νεαρή ηλικία. Απεβίωσε στην Αθήνα, τον Ιανουάριο του 1875. Η επίσημη ενδυμασία που χρησιμοποιούσε την εποχή που ζούσε στην βασιλική αυλή της Αμαλίας, φυλάσσεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ελλάδος. Παντρεύτηκε τον Γεώργιο Καρατζά, εγγονό του Νικολάου πρίγκιπα της Βλαχίας και είχε τέκνα: Μάρκος Καρατζάς 1845-1885, αξιωματικός στην Αθήνα, νυμφεύτηκε την Ρωξάνη Σούτσου (1855-1940) και είχε τέκνο τον Γεώργιο Καρατζά (1878-1918) σύζυγο Μαρίας Σούτσου. Αλέξανδρος Καρατζάς 1847-1909, δικηγόρος, εισαγγελέας Εφετών, νυμφεύτηκε την Μαρία Βουδούρη (1857-1882) και μεταξύ άλλων, είχε τέκνο τη Ρόζα Καρατζά (1882-1977) σύζυγο Καλαμάρη. Ευφροσύνη Καρατζά 1856-1874, απεβίωσε 18 ετών. Ιωάννης Αρσένης, επιμ. (1881). Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010. Θεόδωρος Βελιανίτης (1896). Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρης, επιμ. Η Ελλάς κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 1896. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου της Εστίας. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010. Famille Caragea Στο βιβλίο A Poet's Bazaar του Hans Christian Andersen στο κεφάλαιο The Feast of Freedom και The Court in Athens.