Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα Σεραπίων

Ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα Σεραπίων, λατιν.: Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio, (182 ή 181 – 132 π.Χ. ) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Είναι πιο γνωστός για την κινητοποίηση τού όχλου, που σκότωσε τον Τιβέριο Γράκχο, ο οποίος εκείνη την εποχή προσπαθούσε να διεκδικήσει επανεκλογή ως τριβούνος των πληβείων το 133 π.Χ. Ο Π. Κ. Σ. Νασίκα Σεραπίων ήταν ύπατος το 138 π.Χ. και υπηρέτησε ως μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus), πιθανώς από το 141 έως το τέλος του το 132 π.Χ.

 Ο Νασίκα Σεραπίων ανήκε σε κλάδο πατρικίων τού γένους των Κορνηλίων. Ήταν γιος τού Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα Κορκούλου, ο οποίος είχε υπηρετήσει δύο φορές ως ύπατος (το 162 και το 155 π.Χ.), ως τιμητής το 159 π.Χ., και ως μέγιστος αρχιερέας από το 150 π.Χ.. Ο παππούς του ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα ύπατος το 191 π.Χ.. Το πρώτο γνωστό δημόσιο αξίωμα τού Νασίκα ήταν αυτό τού τριβούνου τού στρατού, το οποίο ο T.Ρ.Σ. Μπρώτον χρονολόγησε προσωρινά στο 149 π.Χ. στο Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκης Δημοκρατίας. Εάν κατείχε αυτό το αξίωμα, θα ήταν αξιωματικός κατά τη διάρκεια τού Γ΄ Καρχηδονιακού Πολέμου και της πολιορκίας της Καρχηδόνας. Ο Aλεξάντερ Γιάκομπσον, γράφοντας στην Εγκυκλοπαίδεια της Αρχαίας Ιστορίας, ταυτίζει διστακτικά αυτόν τον Σκιπίωνα με εκείνον που διέπραξε μία γκάφα, όταν, κατά τη διάρκεια μίας εκλογής αγορανόμου, ρώτησε αν ένας αγρότης με τραχιά χέρια είχε τη συνήθεια να περπατά με τα χέρια του. Ο Νασίκα είχε γίνει πραίτορας το 141 π.Χ. και μπορεί να ήταν ο Κορνήλιος, που εκείνη τη χρονιά ηττήθηκε από τους Σκορδίσκους. Γύρω στο ίδιο έτος ο πατέρας του απεβίωσε, και εκλέχτηκε ως μέγιστος αρχιερέας στη θέση του. Μπορεί να έγινε μέγιστος αρχιερέας εκείνη τη χρονιά, αλλά οι λεπτομέρειες για το πότε εξελέγη σε αυτό το αξίωμα είναι ασαφείς. Το επόμενο αξίωμά του ήταν η υπατεία το 138 π.Χ. Κατά τη διάρκεια τού έτους του, αυτός και ο συνύπατός του – Δέκιμος Ιούνιος Βρούτος Καλλαϊκός– κατηγορήθηκαν με έρευνα για φόνους. Οι δύο συνάδελφοι φυλακίστηκαν από έναν τριβούνο των πληβείων εκείνο το έτος, λόγω της άρνησής τους να απαλλάξουν ορισμένα άτομα από την εισφορά. Το 133 π.Χ. ο Τιβέριος Γράκχος –ο εξάδελφός του (η μητέρες τους Κορνηλία Σκιπιόνα Πρεσβύτερη (τού Νασίκα) και η Κορνηλία Σκιπιόνα Νεότερη (τού Γράκχου), ήταν αδελφές– ήταν τριβούνος των πληβείων. Ο Nασίκα συγκρούστηκε με τον Τιβέριο σχετικά με το νομοσχέδιο για την αγροτική μεταρρύθμιση, το οποίο ήθελε να αναδιανείμει τη δημόσια γη (μεγάλο μέρος της οποίας ήταν ήδη κατεχόμενη) σε φτωχά ρωμαϊκά νοικοκυριά. Αφού ο Τιβέριος εξασφάλισε την ψήφιση των μεταρρυθμίσεων με τον άνευ προηγουμένου άθλο της καθαίρεσης ενός από τους τριβούνους συναδέλφους του, ήταν ο Nασίκα στη Σύγκλητο, που προφανώς πρότεινε και έφερε τη χρηματοδότηση της επιτροπής με μία υποτιμητική επιχορήγηση. Κατά τη διάρκεια των εκλογών εκείνης της χρονιάς, ο Τιβέριος προσπάθησε –με σοβαρή παραβίαση των δημοκρατικών κανόνων– να εξασφαλίσει διαδοχική επανεκλογή ως τριβούνος, «που υποδηλώνει μία αντιδημοκρατική προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας», ειδικά όταν το πλαίσιο των ενεργειών τού Τιβέριου εκείνη τη χρονιά «αντιπροσώπευε σαφείς παραβάσεις των αποδεκτών κανόνων». Συγκλήθηκε συνεδρίαση της Συγκλήτου κοντά στην εκλογική επιτροπή, στην οποία παρευρέθηκε η Νασίκα. Ισχυριζόμενος ότι μία από τις χειρονομίες τού Τιβέριου έδειχνε ένα αίτημα για διάδημα, ο Νασίκα προέτρεψε τον προεδρεύοντα ύπατο –Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα– να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και να σκοτώσει τον τύραννο. Αφού ο Σκαιβόλα αρνήθηκε, ο Nασίκα ξεσήκωσε ένα πλήθος συγκλητικών –με τη φράση «όποιος θέλει την κοινότητα ασφαλή, να με ακολουθήσει», παραδοσιακή για την κλήση στρατευμάτων, – και βάδισε στη συνέλευση, βάζοντας την άκρη της τόγκας του επάνω στο κεφάλι του, συνηθισμένο κατά τη διάρκεια της θρησκευτικής θυσίας. Αυτή ήταν μία προσπάθεια αναπαράστασης «μίας αρχαίας θρησκευτικής τελετουργικής δολοφονίας... πιθανώς με το σκεπτικό ότι ο [Τιβέριος] προσπαθούσε να καταλάβει την εξουσία και να ανατρέψει την υπάρχουσα δημοκρατία». Μαζί με έναν από τους άλλους τριβούνους και μεγάλο αριθμό συγκλητικών, ο όχλος διέλυσε την επιτροπή. Ο Τιβέριος σκοτώθηκε, υποτίθεται από έναν από τους συντρόφους του. Στον απόηχο της βίας, ο Nασίκα προκλήθηκε σε ένα νόμιμο στοίχημα, για να υπερασπιστεί τις πράξεις του. Ενώ ο ύπατος Σκαιβόλα –ένας διάσημος νομικός– προτάθηκε ως δικαστής, ο Νασίκα αρνήθηκε να δεχτεί το στοίχημα. Λίγο αργότερα, παρόλο που ήταν μέγιστος αρχιερέας, και πιθανότατα για να τον απομακρύνουν από την πόλη με καταισχύνη, στάλθηκε σε μία πρεσβεία στην Πέργαμο, όπου και απεβίωσε. Αυτός ο Nασίκα ήταν ο πατέρας ενός σε μεγάλο βαθμό ομώνυμου γιου, που αργότερα έγινε ύπατος το 111 π.Χ. Ήταν επίσης ο προπάππους του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Πίου Σκιπίωνα, τού υπάτου το 52 π.Χ.