IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άλινδα Λέρου

Τα Άλινδα (τοπική ονομασία Άλιντα) είναι οικισμός της Λέρου. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Λέρου, της περιφερειακής ενότητας Καλύμνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλύμνου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Τα Άλινδα είναι παράλιος οικισμός της ανατολικής Λέρου. Βρίσκονται στον κεντρικό μυχό του φερώνυμου όρμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχουν 2 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αγίας Μαρίνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1948 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέρου. Οικοδομημένος σε γραφικό, καταπράσινο τοπίο, ο οικισμός διαθέτει αξιόλογη τουριστική υποδομή. Μάλιστα, εδώ κτίστηκε το πρώτο ξενοδοχείο της Λέρου, το 1923. Ο Πύργος Μπελλένη, διατηρητέο μνημείο, με στοιχεία μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής. Κτίστηκε το 1925, ως θερινή κατοικία, από τον ομογενή και ευεργέτη της Λέρου, Παρίση Μπελλένη (1871-1925). Πρόκειται για διώροφο λιθόκτιστο κτήριο με δύο τριώροφους πύργους. Ο επιτυχής συνδυασμός στοιχείων νεοκλασικών με την μεσαιωνική οχυρωματική αρχιτεκτονική και η πλαισίωση της εισόδου με έναν τετράγωνο και έναν κυκλικό πύργο προσδίδουν στο κτήριο το χαρακτήρα του έργου τέχνης Το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο, που στεγάζεται στον Πύργο Μπελλένη. Διαθέτει λαογραφική συλλογή, όπως σκεύη του 19ου αιώνα, ενδυμασίες, κεντήματα και μουσικά όργανα, χάρτες, φωτογραφικό υλικό, κ.α. Στο ισόγειο υπάρχει ένα χειρουργείο από την περίοδο 1930/1940, καθώς και η αίθουσα «Τσακίρη» όπου φιλοξενούνται τα έργα του από την εποχή της επταετίας, που ήταν πολιτικός εξόριστος στο νησί. Ο δεύτερος όροφος είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένος στο πολεμικό πλοίο "Βασίλισσα Όλγα" και την ιστορία του, που βυθίστηκε στο Λακκί το 1943 Οι μονές του Αγίου Σωφρονίου και των Αγίων Σαράντα Η περιοχή και η παραλία «Κρυφός», βορειοανατολικά του οικισμού, προσβάσιμα από μονοπάτι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (PL) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Απιδιά Καρδίτσας

Η Απιδέα (ή Απιδιά) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλιφωνίου, του δήμου Καρδίτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Η Απιδέα είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές παρυφές της κορυφής «Κοπροβούνι» (1.447) των Θεσσαλικών Αγράφων και κοντά στις πηγές του ποταμού Καλέντζη, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Δαφνοσπηλιάς-Μολόχας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει περίπου 22 χλμ. Ν. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα Απιδέας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 48,834 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Αμπελάκια. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάμου του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Απιδέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλιφωνίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλιφωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσας. Το χωριό προήλθε από την καταστροφή της Παλιαπιδιάς, η οποία είχε δημιουργηθεί από τη συνένωση επτά μικρότερων οικισμών. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλοί ιεροί ναοί και ξωκκλήσια στην περιοχή, αλλά σήμερα σώζονται ελάχιστα. Υπήρχαν, επίσης, αρκετά πέτρινα γεφύρια από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, από τα οποία έχουν διασωθεί μόνο τρία και έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, όπως και ένας νερόμυλος σε αχρηστία. Τα 3 γεφύρια «Σοκολή», «Καναβιώτικο» και «Καλόγριας», τα οποία αποτελούν αντιπροσωπευτικά δείγματα της παραδοσιακής οδομηχανικής της περιόδου της Τουρκοκρατίας στην περιοχή της Θεσσαλίας και είναι σημεία αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής. Έχουν κηρυχθεί διατηρητέα μνημεία Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής με το βυζαντινό τέμπλο Το μοναστήρι στην τοποθεσία Παλιαπιδιά. Ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους στο βόρειο τμήμα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ

Ο Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ (François-Joseph Gossec, 17 Ιανουαρίου 1734 - 16 Φεβρουαρίου 1829) ήταν Γάλλος μουσικοσυνθέτης και αργότερα μουσικός στη Γαλλική Επανάσταση του 1789. Συνετέλεσε τα μέγιστα στην εξέλιξη της ορχηστρικής μουσικής στη Γαλλία, επεκτείνοντας τη γαλλική ορχήστρα με την ενσωμάτωση οργάνων όπως το κόρνο και το κλαρινέτο. Οργάνωσε τη Συναυλία των ερασιτεχνών (1770), τη Συναυλία της εκκλησιαστικής μουσικής (1773) και τη Βασιλική Σχολή Τραγουδιού, η οποία το 1795 ονομάστηκε Ωδείο του Παρισιού. Έγραψε πολλά πατριωτικά τραγούδια και επαναστατικούς ύμνους, συμφωνίες, εκκλησιαστική μουσική, όπερες και μουσική δωματίου. To έργο του περιλαμβάνει ακόμα ένα ρέκβιεμ και ένα ορατόριο (La Nativité). Υπήρξε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

 Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1734 στο χωριό Βερνιέ (σήμερα ανήκει στο Βέλγιο) και ήταν γιος μικρογεωργού. Από πολύ νωρίς έδειξε κλίση προς τη μουσική και πήγε στη Γαλλία το 1751 , όπου τη μουσική του εκπαίδευση ανέλαβε ο μεγάλος Ζαν Φιλίπ Ραμώ. Το 1754 παίχτηκε η πρώτη συμφωνία του Γκοσέκ και ο ίδιος έγινε μαέστρος στην ορχήστρα του Πρίγκιπα ντε Κοντέ. Το 1760 συνέθεσε το Ρέκβιεμ του , που τον έκανε διάσημο. Η εν λόγω μουσική για νεκρώσιμη ακολουθία διακρεί 90 λεπτά. Το έργο αυτό προκάλεσε το θαυμασμό ακόμα και του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Τα επόμενα χρόνια και ως τα 1780 έγραψε κυρίως συμφωνίες και μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης πατριωτικά άσματα. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής Ωδείου, το οποίο έκλεισε μετά την πτώση του Ναπολέοντα στο Βατερλώ. Σε ηλικία 81 ετών ο Γκοσέκ αποχώρησε από το Ωδείο και ως το 1817 εργαζόταν πάνω στην τελευταία του σύνθεση, το τρίτο κατά σειρά Te Deum. Για να ζήσει, είχε μόνο τη σύνταξη από το Ωδείο. Πέθανε σε προάστιο του Παρισιού, στις 16 Φεβρουαρίου του 1829. Sei sinfonie a più strumenti op.4 (1759) Sei sinfonie a più strumenti op.5 (1761) Six Symphonies op.6 (1762) Six Symphonies à grand orchestre op. 12 (1769) Deux symphonies (1773) Symphonie n° 1 (c.1771-1774) Symphonie n° 2 (c.1771-1774) Symphonie en fa majeur (1774) Symphonie de chasse (1776) Symphonie en ré (1776) Symphonie en ré (1777) Symphonie concertante en fa majeur n° 2, à plusieurs instruments (1778) Symphonie en do majeur for wind orchestra (1794) Symphonie à 17 parties en fa majeur (1809) Sei sonate a due violini e basso op.1 (c.1753) Sei quartetti per flauto e violino ο sia per due violini, alto e basso op. 14 (1769) Six Quatuors à deux violons, alto et basse op. 15 (1772) Messe des morts (ρέκβιεμ) (1760) La Nativité, ορατόριο (1774) Te Deum (1779) Te Deum à la Fête de la Fédération (1790) Hymne sur la translation du corps de Voltaire au Panthéon (1791) Le Chant du 14 juillet (Marie-Joseph Chénier) (1791) Dernière messe des vivants, for four voices, chorus and orchestra (1813) Les pêcheurs, κωμική όπερα σε μία πράξη (1766) Le triomphe de la République, ou Le camp de Grandpré, σε μία πράξη, (Σενιέ) (1794) Βιογραφία και αναλυτικός κατάλογος με τα έργα του (στα γαλλικά) François-Joseph Gossec: “Le Tyrtée de la Révolution” - Επίσημος συνθέτης της Γαλλικής Επανάστασης
Παναγία Τριχερούσα

Η Παναγία Τριχερούσα ( η Παναγία με τα τρία χέρια) είναι μια δημοφιλής εικόνα της Παναγίας η οποία βρίσκεται στη σερβική Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος. Απεικονίζει την Παναγία με τον μικρό Ιησού στον εικονογραγικό τύπο της Οδηγήτριας, και είναι σκεπασμένη με άμφια. Είναι η σημαντικότερη εικόνα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην πίσω όψη της εικόνας είναι μια εικόνα του Αγίου Νικόλα.

 Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα ήταν κτήμα του Ιωάννη Δαμασκηνού στις αρχές του 8ου αιώνα και είναι συνυφασμένη με το θάυμα της θεραπείας του, περίπου το 717. Σύμφωνα με την παράδοση, ενώ ο Ιωάννης υπηρετούσε ως Βεζίρης στο χαλιφάτο του Ουαλίντ Α', κατηγορήθηκε λανθασμένα για προδοσία και του κόψανε το χέρι. Η κατηγορία φέρεται ότι έγινε απο τον Βυζαντινό εικονομάχο αυτοκράτορα Λέων τον Ίσαυρο που ήταν πράγματι μεγάλος αντίπαλος του Αγίου Ιωάννη, και φίλος του Ουαλίντ Α. Ενώ προσευχόταν μπροστά σε μια εικόνα της Παναγίας, φέρεται ότι το κομμένο χέρι του ως εκ θαύματος αποκαταστάθηκε. Την ημέρα των ευχαριστιών, προσέθεσε ένα ασημί αντίγραφο του χεριού του στην εικόνα. Μετά από αυτό, η εικόνα έγινε γνωστή ως η "Τριχερούσα", επειδή είχε τρία χέρια: τα δύο της παναγίας και το πρόσθετο αντίγραφο.Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός έγινε μοναχός στο μοναστήρι Ἱερὰ Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου έξω από την Ιερουσαλήμ και έδωσε την εικόνα στη μοναστική κοινότητα εκεί. Αργότερα η εικόνα δωρίστηκε στον Αγίο Σάββα όταν επισκέφτηκε το μοναστήρι, μαζί με μία άλλη εικόνα της Παναγίας στον εικονογραφικό τύπο της Γαλακτοτροφούσας και τη ποιμαντορική ράβδο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, του ιδρυτή του μοναστηριού. Ο Σάββας έφερε την εικόνα στη μονή Χιλανδαρίου όπου ζούσε. Έμεινε εκεί μέχρι το 1347 όταν πάρθηκε απο τον Στέφανο Δουσάν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη μονή Χιλανδαρίου και την έφερε στη Σερβία. Κατά το τέλος του 14ου αιώνα, η εικόνα άνηκε στη μονή Στουντένιτσα. Στις αρχές του 15ου αιώνα, η Τριχερούσα πήγε πίσω στη μονή Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Μέχρι πολύ πρόσφατα, η Παναγία η Τριχερούσα ήταν επισήμως ηγούμενη της μονής Χιλανδαρίου, με μοναχούς εκλεγμένους να υπηρετούν σε αυτή. Η εικόνα γιορτάζει δύο μέρες το χρόνο : 28 Ιουνίου (11 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) και 12 Ιουλίου ( 25 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο). Ιστορικοί της τέχνης θεωρούν ότι το στυλ της εικόνας είναι πιο πιθανά από τον 14ο αιώνα και ότι μπορεί να είναι αντιγραφή ή εκ νέου εικονογράφηση ενός παλαιότερου πρωτότυπου. Μία άλλη εκδοχή που ήλθε στη Μόσχα το 1661 έγινε δημοφιλής και είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν πολλά Ρωσικά αντίτυπα.
Τζιοβάνι Ριμπίζι

Ο Τζιοβάνι Ριμπίζι (Antonino Giovanni Ribisi, 17 Δεκεμβρίου 1974) είναι Αμερικανός ηθοποιός, με καταγωγή από τη Σικελία. Ο Ριμπίζι έχει διακριθεί τόσο σε κινηματογραφικούς όσο και τηλεοπτικούς ρόλους, ενώ το 2007 κέρδισε μια υποψηφιότητα για βραβείο Emmy.

 Ο Τζιοβάνι Ριμπίζι γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια το 1974. Οι γονείς του ονομάζονται Γκέι Λάντραμ, ατζέντης στο επάγγελμα, και Άλμπερτ Ριμπίζι, μουσικός. Είναι δίδυμος αδερφός της ηθοποιού Μαρίσα Ριμπίζι και έχει επιπλέον μια αδερφή, την Τζίνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαράια Ο’ Μπρίεν από τις 18 Μαρτίου 1997 μέχρι τις 3 Νοεμβρίου 2001. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, τη Λουτσία, γεννημένη το Σεπτέμβρη του 1997. Κουνιάδος του είναι ο μουσικός Μπεκ. Ξεκίνησε την καριέρα του με εμφανίσεις στην τηλεόραση, κυρίως σε ρόλους γκεστ, σε μια σειρά από σειρές, ανάμεσα στις οποίες οι: The New Leave It to Beaver, The Wander Years και Με Δύο Μπαμπάδες (My Two Dads). Κέρδισε την προσοχή του κοινού με μια εξαιρετική εμφάνιση σε επεισόδιο της σειράς The X-Files, αλλά και στο ρόλο του Φρανκ Τζούνιορ, αδερφού της Φίμπι (Λίζα Κούντροου) στη σειρά Τα Φιλαράκια (Friends). Πιο πρόσφατα εμφανίστηκε σε τέσσερα επεισόδια του My Name Is Earl, κερδίζοντας το 2007 μια υποψηφιότητα για βραβείο Emmy. Σε ταινίες συνήθως αναλαμβάνει δευτεραγωνιστικούς δραματικούς ρόλους, αν και έχει επίσης εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής, όπως για παράδειγμα στην ταινία Heaven του Τομ Τίκβερ, στο πλάι της Κέιτ Μπλάνσετ. Με την ηθοποιό είχαν συνεργαστεί και πάλι στην ταινία Το Χάρισμα (The Gift). Στη φιλμογραφία του Ριμπίζι απαντώνται οι ταινίες Σε 60 Δευτερόλεπτα (Gone in Sixty Seconds), Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν (Saving Private Ryan), Χαμένοι στη Μετάφραση (Lost in Translation), Η Πτήση του Φοίνικα (Flight of the Phoenix) και Sky Captain and the World of Tomorrow. Ο Ριμπίζι έχει επίσης εμφανιστεί στο μουσικό βίντεο του βρετανικού συγκροτήματος Keane για το τραγούδι "Crystal Ball" το 2006. Επίσης μαζί με τη Γουϊνόνα Ράιντερ και τον Τζον Σ. Ρέιλι στο "Talk About The Blues" των Jon Spencer Blues Explosion. 2001: Υποψηφιότητα για Βραβείο Saturn για την ερμηνεία του στο «The Gift». 2005: Υποψηφιότητα για Βραβείο Saturn για την ερμηνεία του στο «Sky Captain and the World of Tomorrow». 2007: Υποψηφιότητα για Βραβείο Emmy για την ερμηνεία του στο «My Name is Earl». Η ιστοσελίδα του ηθοποιού στο IMDb. Επίσημη ιστοσελίδα Ο Τζιοβάνι Ριμπίζι στο IMDb. Ο Τζιοβάνι Ριμπίζι στο cine.gr. Αρχειοθετήθηκε 2012-02-10 στο Wayback Machine.
Ιωάχαζ

Ο Ιωάχαζ (εβραϊκά: יְהוֹאָחָז‬, αγγλικά: Jehoahaz‎) είναι Βιβλικό πρόσωπο και ένας απο τους φερόμενους βασιλείς του Ιούδα. H βασιλεία του διήρκησε για τρείς μήνες κατά το έτος 609 π.Χ. Ήταν ο τέταρτος γιος του βασιλιά Ιωσία όπου, μετά τον θάνατό του, τον διαδέχθηκε αντί του μεγάλου του αδελφού. Παρ'όλα αυτά, μετά απο τρεις μήνες ο Φαραώ Νεχώ Β΄ της Αιγύπτου αιχμαλώτισε τον Βασιλιά Ιωάχαζ και έκανε βασιλιά τον 25χρονο αδελφό του, Ελιακείμ (αργότερα γνωστό ως Ιωακείμ). Το αρχικό του όνομα ήταν Σαλούμ. (Α' Παρ. 3,15)

 Την άνοιξη ή τις αρχές του καλοκαιριού του 609 π.Χ., ο Φαραώ Νεχώ Β' ξεκίνησε την πρώτη του εκστρατεία εναντίον της Βαβυλώνας, βοηθώντας τους Ασσύριους. Μετέφερε τις δυνάμεις του κατά μήκος της παραλιακής διαδρομής (oδὸν θαλάσσης) προς τη Συρία, κατά μήκος των χαμηλών οδών της Φιλιστίας και της Σαρών και προετοιμασμένος να διασχίσει την κορυφογραμμή των λόφων που κλείνουν στην κοιλάδα του Ιεζρεέλ στο νότο. Εκεί βρήκε ότι το πέρασμα του μπλοκαρίστηκε στη Μεγιδδώ από τον στρατό του βασιλείου του Ιούδα με επικεφαλής τον βασιλιά Ιωσία. Μετά από μια άγρια μάχη ο Ιωσίας σκοτώθηκε. Οι Ασσύριοι και οι σύμμαχοί τους οι Αιγύπτιοι πολέμησαν τους Βαβυλώνιους στη Χαρράν. Τα Βαβυλωνιακά Χρονικά χρονολογούν τη μάχη από τον μήνα Ταμούζ (Ιούλιος-Αύγουστος) εως τον Ελούλ (Αύγουστος-Σεπτέμβριος) του 609 π.Χ. Συνεπώς, ο Ιωσίας σκοτώθηκε τον μήνα Ταμούζ, του 609 π.Χ., ή τον προηγούμενο μήνα, όταν οι Αιγύπτιοι έφταναν στη Χαρράν. Οι χρονολογικοί παράγοντες που σχετίζονται με τον διάδοχό του περιορίζουν τον μήνα κατά τον οποίο σκοτώθηκε ο Ιωσίας και ο Ιωάχαζ ανέλαβε την εξουσία τον μήνα Ταμούζ. Ο Σαλούμ αν και ήταν δύο χρόνια μικρότερος από τον αδελφό του, τον Ελιακείμ, εξελέγη να διαδεχθεί τον πατέρα του στο θρόνο σε ηλικία είκοσι τριών ετών, με το όνομα Ιωάχαζ. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει τη δημοτικότητα του νεαρού, και πιθανώς και των πολιτικών του ευθυνών οι οποίες ήταν σύμφωνες με εκείνες του πατέρα του. Ο ίδιος βασίλευσε μόνο τρεις μήνες, πριν εξοριστεί από τον Αιγύπτιο Φαραώ Νεχώ Β' και μετατραπεί σε αιχμάλωτος των Αιγυπτίων.Παραβίασε τις μεταρρυθμίσεις του πατέρα του Ιωσία.Τόσο ο Ουίλλιαμ Φ. Όλμπραϊτ όσο και ο Ε. Π. Θιλ, χρονολογούν την βασιλεία του από το 609 π.Χ., θεωρόντας ότι γεννήθηκε το 633/632 π.Χ.Μετά την βασιλεία του αδελφού του, Ιωακείμ, ο Νεχώ Β' έφερε τον Ιωάχαζ πίσω απο την εξορία και τον μετέτρεψε σε σκλάβο της Αιγύπτου όπου και πέθανε λίγο αργότερα. Βασίλειο του Ιούδα Οχοζίας του Ιούδα Σαούλ
Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας

Η Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας (Княгиня Марина Петровна Романова/Knyaginya Marina Petrovna Romanova, 11 Μαρτίου 1892 - 15 Μαΐου 1981) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας.

 Γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1892 στη Νίκαια, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Μέγα Δούκα Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Πριγκίπισσας Μιλίτσας του Μαυροβουνίου.Στις 4 Φεβρουαρίου 1927 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Γκολίτσιν στο Αντίμπ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Πέθανε στις 15 Μαΐου 1981 στο Σι-Φου-λε-Πλάζ της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής σε ηλικία 89 ετών. Είναι θαμμένη στο Ρωσικό Ορθόδοξο Κοιμητήριο της Νίκαιας. 11 Μαρτίου 1892 - 15 Μαΐου 1981: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars, Sutton Publishing, 2004, (ISBN 0-7509-3049-7). Zeepvat, Charlotte, Romanov Autumn, Sutton Publishing, 2000, (ISBN 0-7509-2739-9)
Γεώργιος Τομπάζος

Ο Γεώργιος Τομπάζος ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, Υπουργός Υγείας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.

 Ο Γεώργιος Τομπάζος γεννήθηκε στη Μόρφου στις 2 Φεβρουαρίου 1919. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε παιδαγωγικά στο Διδασκαλικό Κολέγιο. Εργάστηκε οκτώ χρόνια ως εκπαιδευτικός. Στη συνέχεια σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Την περίοδο 1950-1966 εργάστηκε ως οδοντίατρος.Την περίοδο 1970-1975 διετέλεσε προϊστάμενος της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.Ήταν νυμφευμένος με τη Διάνα, το γένος Σεργίου, και είχε δύο παιδιά. Απεβίωσε στις 4 Ιανουαρίου 2001. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την περίοδο 1962-1966 διετέλεσε γραμματέας της βουλής.Στις 21 Απριλίου 1966 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Παρέμεινε στη θέση αυτή και στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968 (έως τις 30 Ιουνίου 1970). Στις 15 Ιανουαρίου 1975 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στη Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973 και στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 8 Μαρτίου 1978. Στις 9 Μαρτίου 1978 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 9 Σεπτεμβρίου 1980. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1980 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 19 Απριλίου 1982. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 238. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. «Γεώργιος Τομπάζος». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 14 Ιανουαρίου 1975. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2020.
1396 Ουτενίκβα

Η Ουτενίκβα (Outeniqua) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,947. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την οροσειρά Ουτενίκβα της Νότιας Αφρικής.

 Η μέση διάμετρος της Ουτενίκβα εκτιμάται σε 10,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2335. Η Ουτενίκβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 4,9 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Α.Π.Ο. Δόξα Νέας Μανωλάδας

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Δόξα Νέας Μανωλάδας αποτελεί ποδοσφαιρικό σωματείο από την περιοχή Νέα Μανωλάδα Ηλειάς. Επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1959 και έχει χρώματα το μαύρο και το λευκό.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1959 και το μαύρο και το λευκό επιλέχθηκαν ως τα χρώματα της ομάδας. Η Δόξα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας κατά την δημιουργία της το έτος 1969 και την περίοδο 1969-70 μαζί με τις ομάδες Πανηλειακό, Ζακυνθιακό, Αστέρα Αμαλιάδας, Αίαντα Γαστούνης και Ηλειακό Βαρθολομιού πήρε μέρος στο παρθενικό πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Η Δόξα είχε ανέκαθεν δυνατό σύνολο, ωστόσο όμως ο πρώτος τίτλος άργησε να έρθει. Την περίοδο 2011-12 στέφθηκε πρωταθλήτρια Ηλείας για πρώτη φορά στην ιστορία της κάτι που θα της εξασφάλιζε την συμμετοχή της την επόμενη χρονιά για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 θα κατακτούσε και το πρώτο της κύπελλο Ηλείας. Την περίοδο 2012-13 η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνική και με σύνολο 25 βαθμών και 29 τέρματα υπέρ και 20 κατά, τερμάτισε στην 5η θέση του 6ου ομίλου. Με την καινούργια αναδιάρθρωση των εθνικών κατηγοριών και την κατάργηση του πρωταθλήματος της τέταρτης εθνικής κατηγορίας, προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία παρέμεινε για 3 συνεχόμενες περιόδους. Στην πρώτη της παρουσία την περίοδο 2013-14 (4ος όμιλος) η ομάδα θα τερματίσει στην 5η θέση με 48 βαθμούς (37 τέρματα υπέρ-32 κατά). Την περίοδο 2014-15 στον 3ο όμιλο η ομάδα θα τερματίσει στην ίδια θέση (5η) με ίδια συγκομιδή βαθμών (48) και τέρματα (37 υπέρ-27 κατά). Την περίοδο 2014-15 στην τελευταία της παρουσία στον 3ο όμιλο τερμάτισε στην 7η θέση με 40 βαθμούς και τέρματα 34 υπέρ 30 κατά. Παρόλο που η 7η θέση εξασφάλιζε στην ομάδα την παραμονή λόγω οικονομικών προβλημάτων η ομάδα δεν κατήλθε την επόμενη περίοδο στην Γ εθνική και επέστρεψε στο πρωτάθλημα Ηλείας. http://www.eps-ilias.gr/ http://iliakopodosfairo.blogspot.gr/
Μπομπ Χόουπ

Ο Λέσλι Τάουνς "Μπομπ" Χόουπ, KBE, KC*SG, KSS (αγγλικά: Leslie Townes "Bob" Hope, 29 Μαΐου 1903 - 27 Ιουλίου 2003) ήταν Άγγλος κωμικός, ερμηνευτής βοντβίλ, ηθοποιός, τραγουδιστής, χορευτής, αθλητής και συγγραφέας. Η καριέρα του διήρκεσε σχεδόν για 80 χρόνια, συμμετέχοντας σε πάνω από 70 ταινίες μικρού ή μεγάλου μήκους, συμπεριλαμβανομένου και της επτά ταινιών σειράς Road to..., με συμπρωταγωνιστές τους Μπινγκ Κρόσμπι και Ντόροθι Λαμούρ. Υπήρξε επίσης 19 φορές παρουσιαστής των τελετών των βραβειών Όσκαρ (περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλον). Ωστόσο, εμφανίστηκε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, ενώ έγραψε και 14 βιβλία. Η πιο γνωστή του τραγουδιστική ερμηνεία έγινε στο κομμάτι Thanks for the Memory.

 Ο Χόουπ γεννήθηκε στο Λονδίνο, και σε ηλικία 4 ετών, μετανάστευσε με την οικογένειά του, στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Την καριέρα του στον χώρο του θεάματος την ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920, όταν ξεκίνησε να εμφανίζεται σε θεατρικές παραστάσεις, ενώ κατά τη διάρκεια της επόμενης ξεκίνησε να εμφανίζεται στο ραδιόφωνο. Το 1934, συμμετείχε για πρώτη φορά σε ταινία. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός, για τον κωμικό του τάιμινγκ, και κυρίως για τα One-line αστεία του, αλλά κι για το πόσο ταχύτατα τα έλεγε, τα οποία πολλές φορές ήταν αυτοσαρκαστικά. Το United Service Organizations, σε εορτή για την πολυετή καριέρα του, αλλά και για την ψυχαγωγία που προσέφερε στους στρατεύσιμους (έκανε 57 τουρ), τον ανακήρυξε επίτιμο βετεράνο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, το 1997, μετά από ενέργειες του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Επίσης, συμμετείχε σε πολλά specials του NBC, όπου έγινε από τους πρώτους που χρησιμοποίησε ποτέ cue card (καρτέλα που δείχνει στους ηθοποιούς τα λόγια). Ο Χόουπ ασχολήθηκε και με τον αθλητισμό, και πιο συγκεκριμένα με το μποξ και το γκολφ, ενώ κατείχε και μετοχές, ομάδας του μπέιζμπολ, ονόματι Cleveland Indians. Ο Χόουπ ήταν νυμφευμένος με την ερμηνεύτρια και φιλάνθρωπο Ντολόρες Χόουπ, για 69 χρόνια (η οποία πέθανε σε ηλικία 102 ετών). Ο Χόουπ πέθανε σε ηλικία 100 ετών, στην κατοικία του, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Mills, Robert L. (2009). The Laugh Makers: A Behind the Scenes Tribute to Bob Hope's Incredible Gag Writers. Albany, GA: Bear Manor Media. ISBN 978-1-59393-323-4. Wilde, Larry (2000). The Great Comedians Talk About Comedy. Executive Books. ISBN 978-0-937539-51-4. Young, Jordan R. (1999). The Laugh Crafters: Comedy Writing in Radio and TV's Golden Age. Beverly Hills, CA: Past Times Publishing. ISBN 978-0-940410-37-4. Zoglin, Richard (2014). Hope: Entertainer of the Century. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-1-4391-4858-7. Μπομπ Χόουπ στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) Μπομπ Χόουπ στην IMDb MSNBC αφιερώματα: "Hope-ful Century of Wit and Laughter" "100 Years of Hope: The Early Years" "100 Years of Hope: Slapstick and the Great Divide" Congressional Gold Medal Recipients Literature on Bob Hope Law making Bob Hope an honorary veteran Bob Hope on Outlaws Old Time Radio
Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν

Η Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν ήταν μια σειρά από κινεζικές στρατιωτικές εκστρατείες και αποστολές στα εδάφη των σημερινών περιοχών της νότιας Κίνας και βορείου Βιετνάμ. Η στρατιωτική επέκταση στο νότο ξεκίνησε υπό την προηγούμενη κινεζική δυναστεία Τσιν και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής των Χαν. Οι εκστρατείες για να κατακτηθούν οι φυλές Γιουέ στο νότο, οδήγησαν στην προσάρτηση των Μινγιουέ (Minyue) από τους Χαν το 135 π.Χ. και το 111 π.Χ, των Νανγιουέ (Nanyue) το 111 π.Χ., και των Ντιεν (Dian) το 109 π.Χ. Η κινεζική κουλτούρα των Χαν ρίζωσε στις νεοκατακτημένες περιοχές και οι φυλές Μπαϊγιουέ (Baiyue) και Ντιεν (Dian) τελικώς ενσωματώθηκαν στην Αυτοκρατορία των Χαν. Αποδείξεις των επιρροών της δυναστείας των Χαν είναι προφανείς σε έργα τέχνης που ανακαλύφθηκαν σε τάφους των Μπαϊγιουέ στη σημερινή νότια Κίνα. Η σφαίρα αυτή επιρροής επεκτάθηκε τελικώς σε ποικίλα αρχαία βασίλεια της ΝΑ Ασίας, όπου οι επαφές οδήγησαν στη διάδοση του πολιτισμού, του εμπορίου και της πολιτικής διπλωματίας των Κινέζων Χαν. Η αυξημένη ζήτηση για κινεζικό μετάξι οδήγησε επίσης στην ίδρυση του Δρόμου του Μεταξιού, που συνέδεε την Ευρώπη με την Άπω Ανατολή και την Κίνα.

 Οι στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Μπαϊγιουέ ξεκίνησαν υπό τους Τσιν, τη δυναστεία που είχε προηγηθεί αυτής των Χαν. Ο πρώτος αυτοκράτορας των Τσιν, Σι Χουάνγκ, εποφθαλμιούσε τους πόρους των Μπαϊγιουέ και έτσι διέταξε την πραγματοποίηση στρατιωτικών εκστρατειών εναντίον της περιοχής τους μεταξύ των ετών 221 και 214 π.Χ. Το 214 έστειλε ένα μεγάλο σώμα στρατού, που αποτελείτο από επιστρατευμένους εμπόρους και στρατιώτες, στην περιοχή Λινγκνάν στο νότο. Τοποθετήθηκαν στρατιωτικές φρουρές, ενώ κατασκευάστηκε το Κανάλι Λινγκτσιού (Lingqu Canal), και νέες περιοχές περιήλθαν υπό τη διοίκηση των Τσιν. Η κατάρρευση λίγο αργότερα όμως των τελευταίων προκάλεσε τη διάλυση της διοίκησής τους στη νότια Κίνα. Ιθαγενή βασίλεια των Γιουέ (Yue) προέβαλαν τότε στα πρώην εδάφη των Τσιν στο νότο, μεταξύ αυτών το βασίλειο των Νανγιουέ στις περιοχές Γκουανγκσί, Γκουανγκντόνγκ και Βιετνάμ, το βασίλειο των Μινγιουέ στην περιοχή Φουτζιέν, και το βασίλειο των Ανατολικών Όου (Eastern Ou) στην περιοχή Τζετζιάνγκ. Υποστηριζόμενο από το στρατό των Χαν, το βασίλειο των Μινγιουέ ιδρύθηκε το 202 και αυτό των Ανατολικών Όου το 192 π.Χ., μετά την πτώση της δυναστείας Τσιν. Ο Τζάο Τουό (Zhao Tuo), έναν πρώην στρατιωτικός διοικητής των Τσιν, ίδρυσε το βασίλειο των Νανγιουέ το 208 π.Χ., μετά το θάνατο του Κινέζου αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ. Ο αυτοκράτορας Γκαοτζού (Gaozu), πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Χαν, ενέκρινε το νέο τίτλο του Τζάο Τουό ως βασιλιά. Ο Τζάο Τουό είχε γεννηθεί στην πόλη Τζεντίνγκ (Zhending) της κεντρικής Κίνας, και η ηγετική τάξη του νέου βασιλείου αποτελείτο από Κινέζους αξιωματούχους της πρώην δυναστείας Τσιν. Το 180 π.Χ. ο Τζάο Τουό προσφέρθηκε να γίνει υποτελής των Χαν, το οποίο οι τελευταίοι απεδέχθησαν, μια απόφαση εν μέρει βασισμένη στην απώτερη καταγωγή της οικογένειας του Τζάο Τουό από τη βόρεια Κίνα, όπως οι Χαν.
Άγιος Ηρακλής ο Μικρασιάτης

Ο Άγιος Ηρακλής ο Μικρασιάτης είναι νεομάρτυρας από το Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας, που τιμάται στις 18 Ιουνίου, ημέρα του μαρτυρίου του κατά το έτος 1919.

 Ο άγιος Ηρακλής ο Μικρασιάτης ήταν υιός της οικογένειας Αντωνίου από το Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας. Το 1919 ο ελληνικός στρατός ανέλαβε τη διοίκηση του Αϊδινίου και τμήματος των παραλίων της Μικράς Ασίας. Συγκεριμένα εισήλθε στο Αϊδίνιο στις 14 Μαΐου 1919. Οι πρόσκοποι της Ιωνίας πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες ως αγγελιαφόροι, σύνδεσμοι, οδηγοί, διερμηνείς, γραφείς και τραυματιοφορείς. Πρόσφεραν ακόμη υπηρεσίες στο Φρουραρχείο, το Λιμεναρχείο, την Επιμελητεία, το Γραφείο Τύπου, στο Αρχηγείο Στρατού και γενικά όπου χρειαζόταν βοηθητική υπηρεσία. Στους προσκόπους του Αϊδινίου ήταν ενταγμένος και ο νεαρός Ηρακλής Αντωνίου. Έναν μήνα μετά, τον Ιούνιο του 1919, ο ελληνικός στρατός δέχτηκε επίθεση από Τούρκους Τσέτες και αναγκάστηκε να υποχωρήσει εγκαταλείποντας την πόλη για τρεις ημέρες, κατά τις οποίες ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού και των τοπικών σωμάτων των προσκόπων της πόλης. Πάνω από 3.000 Έλληνες χριστιανοί εξοντώθηκαν. Μέσα στην κατάσταση των σφαγών και των βιαιοτήτων ο Τοπικός Έφορος, οι Αρχηγοί και οι Πρόσκοποι παρέμειναν στην πόλη προς βοήθεια των συμπολιτών τους μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης. Οι Τούρκοι Τσέτες, με επικεφαλής των Αντνάν Μεντερές, συνέλαβαν τους 31 προσκόπους συμπεριλαμβανομένου του Τοπικού Εφόρου Νίκου Αυγερίδη και των αρχηγών τους και τους φυλάκισαν στο υπόγειο του Διοικητήριου του Αϊδινίου. Την επόμενη ημέρα, 18 Ιουνίου 1919, τους οδήγησαν σε ελαιώνα κοντά στην πόλη στις όχθες του Εύδωνα ποταμού. Τους ζήτησαν να ασπαστούν τον μωαμεθανισμό. Επειδή αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν εκτελέστηκαν από τους Τούρκους με βασανισμούς. Οι Τούρκοι πρώτα τύφλωσαν και εκτέλεσαν τον αρχηγό των Μικρασιατών προσκόπων Νικόλαο Αυγερίδη, στη συνέχεια τον Φιλοκτήτη Αργυράκη, τον οποίο έγδαραν ζωντανό και τον διαμέλησαν, τον Μίνωα Βεϊνόγλου που τον αποκεφάλισαν και ακολούθως όλους τους προσκόπους μεταξύ των οποίων και τον Ηρακλή Αντωνίου.. Συνολικά αναφέρονται 31 πρόσκοποι ανάμεσα στους σφαγιασθέντες Έλληνες του Αϊδινίου. Η αγιοκατάταξη των προσώπων που μαρτύρησαν κατά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, πραγματοποιήθηκε το 1992 από τη Εκκλησία της Ελλάδος. Μεταξύ αυτών τιμώνται οι μάρτυρες Μητροπολίτες: Χρυσόστομος Σμύρνης, Προκόπιος Ικονίου, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Γρηγόριος Κυδωνιών. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως (Σεπτέμβριος). Ειδικότερα ο άγιος Ηρακλής ο Μικρασιάτης, τιμάται στις 18 Ιουνίου, ημέρα του μαρτυρίου του με τους συν αυτώ συμπατριώτες του που μαρτύρησαν μαζί.
Γουίλιαμ Σπένσερ Μπαγδατόπουλος

Ο Γουίλιαμ Σπένσερ Μπαγδατόπουλος ή Μπαγκντατόπουλος (William Spencer Bagdatopoulos, 1888-1965) ήταν ζωγράφος και εικονογράφος, εταίρος της αγγλικής Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών και γνωστός για τις οριενταλιστικές απεικονίσεις ανθρώπων και μνημείων της Ανατολής.

 Ο Μπαγδατόπουλος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο από Έλληνα πατέρα και Αγγλίδα μητέρα, και πέρασε την παιδική του ηλικία στην Ολλανδία. Σε ηλικία μόλις 11 ετών έγινε δεκτός για σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (Academie van Beeldende Kunsten) του Ρότερνταμ, ενώ σε ηλικία 16 ετών ταξίδεψε και ζωγράφισε στην Τουρκία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Αναφέρεται επίσης ότι μελέτησε τέχνη για ένα ακόμα έτος στην Αθήνα (1906–1907). Επιστρέφοντας στην Ευρώπη, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο το 1908, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του και άρχισε να εργάζεται ως καλλιτέχνης, ζωγραφίζοντας παραγγελίες για προσωπογραφίες, εικονογραφήσεις, τοιχογραφίες και αφίσες για επιχειρηματικούς οίκους, για ναυτιλιακές εταιρείες και για τους σιδηροδρόμους. Εκλέχθηκε μέλος της αγγλικής Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών το 1909 και τιμήθηκε με μετάλλιο στον Εθνικό Διαγωνισμό του 1913 στο Σάουθ Κένσινγκτον. Το επόμενο έτος υπηρέτησε στον βρετανικό στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1924 ο Μπαγδατόπουλος προσλήφθηκε από την εφημερίδα The Times of India για να γυρίσει και να ζωγραφίσει την Ινδία. Μέχρι το 1926 ταξίδεψε σε κάθε περιοχή της Ινδίας, ζωγραφίζοντας αξιοθέατα όπως ο Χρυσός Ναός (Αμριτσάρ), το γκοπούρα του Μαντουράι, το Τατζ Μαχάλ και τα παζάρια του Νταρτζήλινγκ. Μέρος των έργων του δημοσιεύθηκε σε ετήσιες εκδόσεις της εφημερίδας. Επιπλέον, εικονογράφησε διαφημίσεις για το περιοδικό και ταξιδιωτικές αφίσες για λογαριασμό των Ινδικών Σιδηροδρόμων. Μία βιογραφική αναφορά στο Who's Who on the Pacific Coast τον αναφέρει ως «επικεφαλής καλλιτέχνη και εικονογραφικό σύμβουλο του περιοδικού των Times of India, και αναγνωρισμένο ως αυθεντία στη διαφήμιση της άπω και μέσης Ανατολής». Το 1928 ο Μπαγδατόπουλος μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου του δόθηκε αμέσως η αμερικανική υπηκοότητα. Εγκαταστάθηκε στη Σάντα Μπάρμπαρα (Καλιφόρνια), όπου εργάσθηκε ως ζωγράφος (κυρίως ως προσωπογράφος), αλλά και ως σκηνογράφος για το θέατρο και τον κινηματογράφο, αφού η αναφορά σε αυτόν στο Who's who in California: a biographical directory, 1928-29 μνημονεύει ότι ο Μπαγδατόπουλος «ως σχεδιαστής σκηνικών είναι πάντοτε εφευρετικός και δημιουργός νέων καινοτομιών». Αργότερα στράφηκε στην οξυγραφία και την ξηρή χαρακτική, «παράγοντας σε αμφότερα τα πεδία ένα σημαντικό corpus έργων». Αναζητείστε τον Bagdatopoulos στο Smithsonian
Διάνυσμα πιθανότητας

Στα μαθηματικά, διάνυσμα πιθανότητας ονομάζεται το διάνυσμα p ∈ R n {\displaystyle \mathbf {p} \in \mathbb {R} ^{n}} το οποίο ικανοποιεί 0 ≤ p i ≤ 1 {\displaystyle 0\leq \mathbf {p} _{i}\leq 1} για κάθε 1 ≤ i ≤ n {\displaystyle 1\leq i\leq n} , και ∑ i = 1 n p i = 1 {\displaystyle \textstyle \sum _{i=1}^{n}\mathbf {p} _{i}=1} .Επομένως, το p {\displaystyle \mathbf {p} } ορίζει μία διακριτή συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας στο σύνολο [ n ] = { 1 , 2 , … , n } {\displaystyle [n]=\{1,2,\ldots ,n\}} .:90Η δεύτερη συνθήκη γράφεται και ως 1 T p = 1 {\displaystyle \mathbf {1} ^{\mathrm {T} }\mathbf {p} =1} , για το διάνυσμα 1 ∈ R n {\displaystyle \mathbf {1} \in \mathbb {R} ^{n}} , του οποίου όλα τα στοιχεία είναι ίσα με τη μονάδα και 1 T {\displaystyle \mathbf {1} ^{\mathrm {T} }} συμβολίζει τον ανάστροφό του.

 Κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα διανυσμάτων πιθανότητας στο R n {\displaystyle \mathbb {R} ^{n}} για n = 2 , 3 , 4 {\displaystyle n=2,3,4} είναι τα εξής: p 2 = [ 0.2 , 0.8 ] {\displaystyle \mathbf {p} _{2}=[0.2,0.8]} , p 3 = [ 0.3 , 0.5 , 0.2 ] {\displaystyle \mathbf {p} _{3}=[0.3,0.5,0.2]} , p 4 = [ 0.1 , 0.1 , 0.5 , 0.3 ] {\displaystyle \mathbf {p} _{4}=[0.1,0.1,0.5,0.3]} . Κάθε διάνυσμα πιθανότητας στο R 2 {\displaystyle \mathbb {R} ^{2}} έχει την μορφή p = ( θ , 1 − θ ) {\displaystyle p=(\theta ,1-\theta )} , για κάποιο θ ∈ [ 0 , 1 ] {\displaystyle \theta \in [0,1]} .Κάθε διάνυσμα p ∈ R n {\displaystyle \mathbf {p} \in \mathbb {R} ^{n}} της μορφής p = ( 1 n , 1 n , … , 1 n ) {\displaystyle \mathbf {p} =({\tfrac {1}{n}},{\tfrac {1}{n}},\ldots ,{\tfrac {1}{n}})} , είναι διάνυσμα πιθανότητας, καθώς ∑ i = 1 n p i = n ⋅ 1 n = 1 {\displaystyle \textstyle \sum _{i=1}^{n}\mathbf {p} _{i}=n\cdot {\tfrac {1}{n}}=1} και 0 ≤ 1 n ≤ 1 {\displaystyle 0\leq {\tfrac {1}{n}}\leq 1} για n ≥ 1 {\displaystyle n\geq 1} .
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19

Το Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19 αποτελεί τη 56η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας της Γερμανίας. Το περσινό πρωτάθλημα το κατέκτησε η Μπάγερν Μονάχου. Η σεζόν ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2018 και ολοκληρώθηκε στις 18 Μαΐου 2019.

 Τελευταία ενημέρωση: 18 Μαΐου 2019 19:12. Πηγή: Επίσημος ιστότοπος Οι ώρες είναι τοπικές (UTC+02:00). Η ΦΚ Ουνιόν Βερολίνου κέρδισε την άνοδο στην Μπουντεσλίγκα της επόμενης περιόδου χάρη στα εκτός έδρας γκολ ενώ η ΦφΜ Στουτγκάρδη υποβιβάστηκε στην 2η κατηγορία. - Επίσημος Ιστότοπος - Soccerway.com
Μιχρισάχ Σουλτάνα

Η Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:مہر شاہ والدہ سلطان) (Τούρκικα: Mihrişah Valide Sultan, 1745 - 16 Οκτωβρίου 1805) ήταν η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η μητέρα του Σουλτάνου Σελίμ Γ΄ και συν-αντιβασιλέας του ως Βαλιντέ Σουλτάν για 16 χρόνια, από το 1789 μέχρι το 1805. Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Mihr-î-Şah Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Μιχρισάχ Σουλτάν ήταν γεωργιανής καταγωγής, κόρη ενός ορθόδοξου γεωργιανού ιερέα. Ήταν Καθολική και εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψή της. Στις 24 Δεκεμβρίου 1761 σε ηλικία 16 ετών γέννησε τον μελλοντικό Σουλτάνο Σελίμ Γ΄. Είχε επίσης ένα γιο τον Ηγεμόνα Σουλτάν Μεχμέτ (1767-1772) και τρεις κόρες, την Χιμπετουλάχ Σουλτάν (1759-1762), την Σαχ Σουλτάν (1761-1803) και την Φατμά Σουλτάν (1770-1772). Μιχρισάχ σημαίνει "Ήλιος του Σουλτάνου". Περιγράφεται ως πρόθυμη πρωταγωνίστρια των μεταρρυθμίσεων της βασιλείας του γιου της. Ήταν ιδιαίτερα απορροφημένη με τη μεταρρύθμιση των στρατιωτικών σχολών και για την ίδρυση του διπλωματικού σώματος. Ίδρυσε πολλά σχολεία και τζαμιά την δεκαετία του 1790. Το 1795 ίδρυσε το Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάν Σχολείο και το 1805 διέταξε την κατασκευή του σιντριβανιού Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάν στο Γενικόι στην Κωνσταντινούπολη. Το Ιμαρέτ, το οποίο χτίστηκε από διαταγή της Μιχρισάχ Σουλτάν, είναι ακόμα σε λειτουργία για περισσότερο από διακόσια χρόνια στο Εγιούπ στην Κωνσταντινούπολη. Η Μιχρισάχ Σουλτάν πέθανε στις 16 Οκτωβρίου 1805 στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 60 ετών, κατά την διάρκεια της βασιλείας του γιου της. "The Ottomans, Sultan III". TheOttomans.org Mr. Korkut Ozgen. Retrieved 2011-11-09. ^ "Sultan III. Selim Han". Republic of Turkey Ministry of Culture and Tourism. Retrieved 2009-02-06. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές 2009

Οι δέκατες έβδομες Ομοσπονδιακές εκλογές στη Γερμανία πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009, τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2005. Οι εκλογές διεξήχθησαν στο τέλος της τετραετούς διακυβέρνησης από τον μεγάλο συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών, υπό την ηγεσία της Άνγκελα Μέρκελ.

 Τα αποτελέσματα των εκλογών έδωσαν στην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ μία δεύτερη θητεία, καθώς οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) επικράτησαν με ποσοστό 33,8% αλλά μείωσαν το ποσοστό τους σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές του 2005. Οι Χριστιανοδημοκράτες δεν απέκτησαν απόλυτη πλειοψηφία αλλά θα προχωρήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το Κόμμα Ελεύθερων Πολιτών (FDP) που αύξησε εντυπωσιακά τα ποσοστά του συγκεντρώνοντας 14,5%. Οι σοσιαλιστές (SPD) ήταν οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών καθώς υποχώρησαν περίπου 11 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2005 και περιορίστηκαν στο 23,1%. Το ποσοστό αυτό είναι το χειρότερο του SPD στη σύγχρονη ιστορία του. Εντυπωσιακή άνοδο παρουσίασαν τα μικρότερα κόμματα που κατέγραψαν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά. Το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 14,5%, η αριστερά συγκέντρωσε ποσοστό 12,5% συγκεντρώνοντας πολύ υψηλά ποσοστά σε περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και οι πράσινοι συγκέντρωσαν 10,1%. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν λίγες μέρες πριν τις εκλογές τους Χριστιανοδημοκράτες να προηγούνται με ένα ποσοστό που κυμαίνεται γύρω στο 36% και τους Σοσιαλιστές να ακολουθούν με 24%. Ακολουθούσαν οι πράσινοι και το κόμμα ελεύθεροι πολίτες με ποσοστά που κυμαίνονται γύρω στο 12% και στη συνέχεια η αριστερά με ποσοστά που άγγιζαν το 5%. Μεγάλη έκπληξη τελικά αποτέλεσε η Αριστερά που συγκέντρωσε διπλάσιο ποσοστό απ' αυτό που φαινόταν να συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις. Στις πρόσφατες Ευρωεκλογές του 2009 είχε επικρατήσει ο Χριστιανοδημοκρατικός σχηματισμός (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ που συγκέντρωσε το 30,7 των ψήφων και 34 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Ακολούθησαν οι Σοσιαλιστές (SPD) με 20,8% και 23 έδρες και οι Πράσινοι με 12,1% και 14 έδρες. Τέταρτη δύναμη είχαν αναδειχθεί οι ελεύθεροι πολίτες (FDP) με 12 έδρες ενώ η αριστερά (DIE LINKE) είχε συγκεντρώσει 7,5% και 8 έδρες όσες κατέλαβαν και οι Βαυαροί Χριστιανοδημοκράτες. Ναυτεμπορική - Αποτελέσματα Γερμανικών εκλογών Αρχειοθετήθηκε 2009-10-02 στο Wayback Machine. eupolitics - Γερμανικές εκλογές
Τζέφρι Χάμοντ

Ο Τζέφρι Χάμοντ (αγγλ. Jeffrey Hammond) είναι Άγγλος μπασίστας και συνθέτης, ο οποίος ήταν μέλος του ροκ συγκροτήματος Jethro Tull κατά την ιδιαίτερα επιτυχημένη περίοδο του συγκροτήματος, από το 1971 μέχρι το 1975.

 Ο Χάμοντ κατάγεται από την ίδια περιοχή με τα ιδρυτικά μέλη των Jethro Tull, το Μπλάκπουλ. Γνώρισε τον Άντερσον σε ηλικία 17 ετών, όταν ήταν ακόμη μαθητές στο τοπικό λύκειο και μαζί με τους Μπάριμορ Μπάρλοου και Τζον Έβαν, σχημάτισαν το πρώτο τους συγκρότημα. Αφού σταμάτησε την φοίτηση του στο Grammar School, θέλησε να εκπαιδευτεί στην ζωγραφική, αλλά ο Άντερσον τον έπεισε να ενταχθεί στους Jethro Tull τον Ιανουάριο του 1971. Πριν γίνει μέλος του συγκροτήματος, ο Χάμοντ διατηρούσε την φιλία του με τα μέλη του σχήματος, με αποτέλεσμα ο Άντερσον να γράψει γι' αυτόν τα τραγούδια "A Song for Jeffrey", "Jeffrey Goes to Leicester Square" και "For Michael Collins, Jeffrey and Me". Πρώτη του ηχογράφηση με το συγκρότημα ήταν το ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ "Aqualung", το οποίο μπήκε στο Top-10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και βραβεύθηκε ως τριπλά πλατινένιο. Ακολούθησαν τα "Thick As A Brick" και "A Passion Play", που σκαρφάλωσαν στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ και έγιναν χρυσά, όπως και τα επόμενα δύο άλμπουμ τους, "War Child" και "Minstrel in the Gallery". Ο Χάμοντ έκανε την αφήγηση στο κομμάτι "The Story of the Hare Who Lost His Spectacles" από το "A Passion Play", το οποίο συνοδευόταν από ένα σύντομο βίντεο στο οποίο έκανε την εμφάνιση του.Κατά το χρονικό διάστημα στο οποίο συμμετείχε στο συγκρότημα, ο Χάμοντ φορούσε συχνά ένα κοστούμι με ασπρόμαυρες ρίγες και έπαιζε ένα παρόμοια χρωματισμένο μπάσο. Μετά την αποχώρηση του από τους Jethro Tull, τον Δεκέμβριο του 1975, έκαψε το κοστούμι.Το 1987, έγινε μία προσπάθεια επιστροφής του στο συγκρότημα, αλλά μετά από μία οντισιόν δήλωσε ότι δεν βρισκόταν σε θέση να φέρει εις πέρας τις τεχνικές απαιτήσεις της μουσικής των Jethro Tull. Επτά χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε στον εορτασμό για τα 25 χρόνια του συγκροτήματος. Jeffrey Hammond | Jethro Tull JEFFREY HAMMOND | Biography | MusicMinder Jeffrey Hammond | Credits | AllMusic
Ιδιόμορφος γαλαξίας

Ο ιδιόμορφος γαλαξίας είναι ένας γαλαξίας ασυνήθιστου μεγέθους, σχήματος ή σύνθεσης. Μεταξύ πέντε και δέκα τοις εκατό των γνωστών γαλαξιών χαρακτηρίζονται ως ιδιόμορφοι. Οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει δύο τύπους ιδιόμορφων γαλαξιών: τους αλληλεπιδρώντες γαλαξίες και τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες (ΕΓΠ).Όταν δύο γαλαξίες έρχονται κοντά ο ένας στον άλλο, οι αμοιβαίες βαρυτικές δυνάμεις τους μπορεί να τους οδηγήσουν να αποκτήσουν πολύ ακανόνιστα σχήματα. Οι όροι «ιδιόμορφος γαλαξίας» και «αλληλεπιδρών γαλαξίας» έχουν πλέον γίνει συνώνυμοι, επειδή η πλειονότητα των ιδιόμορφων γαλαξιών αποδίδουν τις μορφές τους σε τέτοιες βαρυτικές δυνάμεις.

 Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι πολλοί ιδιόμορφοι γαλαξίες σχηματίζονται από τη σύγκρουση δύο ή περισσότερων γαλαξιών. Ως εκ τούτου, οι ιδιόμορφοι γαλαξίες τείνουν να φιλοξενούν πιο ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες από τους κανονικούς γαλαξίες, υποδεικνύοντας ότι περιέχουν υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Πολλοί ιδιόμορφοι γαλαξίες παρουσιάζουν αστρικές εκρήξεις ή επεισόδια ταχέως σχηματισμού αστεριών, λόγω της συγχώνευσης των γαλαξιών. Οι περίοδοι ανεβασμένου σχηματισμού αστεριών και η φωτεινότητα που προκύπτει από τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες προκαλούν τους ιδιόμορφους γαλαξίες να είναι ελαφρώς πιο μπλε από τους άλλους γαλαξίες.Η μελέτη των ιδιόμορφων γαλαξιών μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για άλλους τύπους γαλαξιών παρέχοντας χρήσιμες πληροφορίες ως προς τον γαλαξιακό σχηματισμό και την εξέλιξη. Ο Αρπ χαρτογράφησε τους ιδιόμορφους γαλαξίες στον Άτλα των Ιδιόμορφων Γαλαξιών του 1966. Ο Αρπ δηλώνει ότι «οι ιδιομορφίες των γαλαξιών που απεικονίζονται σε αυτόν τον Άτλαντα αντιπροσωπεύουν διαταραχές, παραμορφώσεις και αλληλεπιδράσεις που θα μας επιτρέψουν να αναλύσουμε τη φύση των πραγματικών γαλαξιών που παρατηρούμε και οι οποίοι είναι πολύ απομακρυσμένοι για να πειραματιστούν απευθείας». Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών Ακανόνιστος γαλαξίας Αστρογόνος γαλαξίας
Γκραν Εργκ Οριεντάλ

Το Γραν Εργκ Οριεντάλ (μεγάλη ανατολική αμμοθάλασσα) είναι μεγάλο εργκ ή «λεκάνη αμμόλοφων» στην έρημο της Σαχάρας. Βρίσκεται ως επί το πλείστον στα πεδινά της Σαχάρας της βορειοανατολικής Αλγερίας, και καλύπτει πλάτους περίπου 600 χλμ. και μήκους 200 χλμ. από βορρά προς νότο. Η βορειοανατολική άκρη του έργκ βρίσκεται στη γειτονική Τυνησία.

 Το Γκραν Εργκ Οριεντάλ είναι έρημος, μια φυσική περιοχή με ελάχιστες βροχοπτώσεις. Είναι το μεγαλύτερο εργκ στην Αλγερία με το επόμενο σε μέγεθος να είναι το πολύ μικρότερο Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ («Δυτική Αμμοθάλασσα»). Το Γκραν Εργκ Οριεντάλ συνήθως συνδέεται με το Ουαντί Ιγκαργκάρ, ένα κυρίως ξηρό και θαμμένο ποτάμι με ένα αρκετά μεγάλο δίκτυο παραποτάμων που, όταν έχει νερό, ρέει βόρεια στο εργκ από την οροσειρά Αχαγκάρ της κεντρικής Σαχάρας. Ωστόσο, αυτές οι ξηρές, αρχαίας κατασκευής κοίτες του ποταμού, που βρίσκονται φαινομενικά άχρηστες κάτω από την άμμο της ερήμου, μπορούν να διατηρήσουν το νερό των σπάνιων βροχοπτώσεων, μεταφέροντάς το κάτω από το έδαφος και έτσι να διασώσουν την υγρασία από μια κατά τα άλλα «έντονη και σχεδόν στιγμιαία» εξάτμιση.Για αυτούς και παρόμοιους λόγους σχετικά με την οικολογία του νερού της ερήμου, ο γεωγράφος και ιστορικός της Σαχάρας Ε.-Φ. Γκωτιέ κάποτε αναφέρθηκε στο Γκραν Εργκ Οριεντάλ ως «το μεγάλο Ιγκαρχάρ Εργκ». Κατά συνέπεια, η επιφανειακή υγρασία, τα εποχιακά λιβάδια και τα πηγάδια μπορούν να αντανακλούν αόρατες συνθήκες κάτω από την άμμο. Το κατά τα άλλα εντελώς αφιλόξενο εργκ μπορεί αλλού, σε πλήρη αντίθεση, να προσφέρει τους καρπούς «κάποιου θαμμένου ουαντί».Στα βόρεια του εργκ, τα Όρη Ωρές παρέχουν άφθονη απορροή. Αυτά τα νερά τροφοδοτούν τον αρτεσιανό υδροφορέα του Τζερίντ, παρόλο που η επιφάνεια του καλύπτεται από αλμυρές λίμνες. Αυτές οι γεωγραφικές συνθήκες βρίσκονται δίπλα στο Γκραν Εργκ Οριεντάλ. Στην περιοχή καλλιεργούνται χουρμαδιές. Τον χειμώνα, άνεμοι φυσούν από βορειοδυτικά και βόρεια. Το Γκραν Εργκ Οριεντάλ «φαίνεται ότι έχει μετακινηθεί προς τις ανατολικές και νοτιοανατολικές πλαγιές» προς το Γκανταμές στα σύνορα της Λιβύης.Οι άνεμοι με την πάροδο του χρόνου συγκεντρώνουν την άμμο της ερήμου σε σωρούς που, δεδομένης της αρκετής άμμου, σχηματίζονται σε μια σειρά λόφων. Σε ορισμένους τύπους αμμόλοφων η κλίση στην προσήνεμη πλευρά είναι σταδιακή και στην υπήνεμη απότομη. Τέτοιου είδους αμμόλοφοι μπορούν να κυλήσουν προς τα εμπρός προς την κατεύθυνση του ανέμου. Αυτοί οι αμμόλοφοι τείνουν να είναι κάθετοι προς την κατεύθυνση του ανέμου. Η βλάστηση δεν επιβιώνει σε τέτοιες εξάψεις ζεστής και ξηρής άμμου. Μόνο σε σπάνιες περιοχές όπου υπάρχει υγρασία υπάρχει και ζωή. Εντός του εργκ βρίσκονται οι πόλεις Ουάργκλα, Τουγκούρτ και Χάσι Μεσαούντ στην Αλγερία. Πετρέλαιο εξορύσσεται σε περιοχές κοντά ή εντός του εργκ. Στην ευρύτερη περιοχή του εργκ βρισκόταν οι διασαχαριακές εμπορικές διαδρομές των καραβανιών. Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ Σαχάρα Γεωγραφία της Αλγερίας Γεωγραφία της Τυνησίας Θίνα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Grand Erg Oriental στο Wikimedia Commons
Seether

Οι Seether είναι τριμελές σήμερα μουσικό συγκρότημα από τη Νότια Αφρική, ενεργοί από το 1999, που ανήκουν στην post-grunge και στην alternative metal σκηνή. Σήμερα ανήκουν στη δισκογραφική εταιρεία Wind-up Records. Η αρχική τους ονομασία ήταν Saron Gas αλλά άλλαξαν το όνομά τους το 2002, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του δεύτερού τους άλμπουμ, με τίτλο Disclaimer.

 Ως Saron Gas, το συγκρότημα ξεκίνησε από την Πρετόρια και κυκλοφόρησε το πρώτο album, Fragile με την Musketeer Records, το 2000 στη Νότια Αφρική. Στη χώρα τους έκαναν σύντομα μεγάλη επιτυχία και έτσι τους ζητήθηκε να αλλάξουν ονομασία και έπειτα δισκογραφική εταιρεία. Το όνομα Seether το εμπνεύστηκαν από ένα τραγούδι του συγκροτήματος Veruca Salt. Το πρώτο τους ουσιαστικό δισκογραφικό βήμα έγινε το 2002 όταν κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο Disclaimer. Αυτό έδωσε τρία καλά τραγούδια , τα "Fine Again", "Driven Under" και "Gasoline," ωστόσο μόνο το "Fine Again" είχε κάποια επιτυχία. Το "Broken" που είχε περισσότερη επιτυχία, δεν κυκλοφόρησε σε σινγκλ. Αργότερα τα μέλη του συγκροτήματος άρχισαν να κάνουν περιοδείες και το 2004 έκαναν επιτυχία με το "Sold Me", το οποίο έγινε soundtrack για την ταινία The Punisher. Με το τελευταίο το συγκρότημα έγινε διάσημο στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Αυστραλία. Το 2005 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Karma and Effect. Το άλμπουμ έγινε χρυσό σε ΗΠΑ και Καναδά και έδωσε τραγούδια όπως "Remedy", "Truth" και "The Gift". Το "Remedy" ήταν στην πρώτη θέση στα US Mainstream Rock Charts και αποτέλεσε το πρώτο τραγούδι του συγκροτήματος πόυ ανέβηκε στην κορυφή. Ακολούθησε η κυκλοφορία του CD/DVD One Cold Night, το 2006 . Τον Ιούνιο του ιδίου έτους έφυγε από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Πατ Κάλαχαν και τον Αύγουστο ο Σον Μόργκαν έκανε αποτοξίνωση για αλκοόλ και για ναρκωτικά, με αποτέλεσμα να αναβληθούν οι ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος με τους Staind και τους Three Days Grace. Το τραγούδι των Evanescence "Call Me When You're Sober" γράφτηκε εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Στις 23 Οκτωβρίου του 2007 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Finding Beauty in Negative Spaces, που πούλησε 57.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το πρώτο σινγκλ με τίτλο "Fake It" έγινε νούμερο 1 τόσο στα US Mainstream Rock Charts όσο και στα US Modern Rock Charts. Στις αρχές του 2008 έγινε γνωστό ότι το δεύτερο σινγκλ θα είναι το "Rise Above This". Σον Μόργκαν Ντέιλ Στιούαρτ Τζον Χάμφρεϊ Τόμας Μόρις Ντέιβ Κοχόε Τζος Φριζ Τζον Τζόνστον Νικ Οσίρο Νικ Άνις ή "Αφρονίκ" Κέβιν Σοφέρα Πατ Κάλαχαν 2000: Fragile (ως Saron Gas) 2002: Disclaimer 2004: Disclaimer II] 2005: Karma and Effect 2006: One Cold Night 2007: Finding Beauty in Negative Spaces 2011: Holding onto Strings Better Left to Fray Επίσημη ιστοσελίδα