Ντάγκλας Άνταμς

Ο Ντάγκλας Νόελ Άνταμς (Douglas Noel Adams, 11 Μαρτίου 1952 - 11 Μαΐου 2001) ήταν Άγγλος συγγραφέας και δραματουργός. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο συγγραφέας του Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ (The Hithchiker's Guide to the Galaxy, το οποίο ξεκίνησε την ζωή του ως ραδιοφωνική κωμωδία στο ραδιόφωνο του BBC το 1978 πριν καταλήξει να γίνει μια «τριλογία» πέντε βιβλίων, που είχε πουλήσει περισσότερο από 15 εκατομμύρια αντίτυπα όσο ζούσε ο Άνταμς, μια τηλεοπτική σειρά (επίσης του BBC), διάφορα θεατρικά έργα, κόμικ, ένα βιντεοπαιχνίδι, και τελικά το 2005, μετά τον θάνατο του Άνταμς, ταινία. Η Βρετανική ραδιοφωνική ακαδημία έχει βραβεύσει την συμβολή του στην πορεία του ραδιοφώνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έγραψε επίσης το Ο Ντερκ Τζέντλυ ακολουθεί τη γάτα (Dirk Gently's Holistic Detenctive Agency (1987), το ΑΡΡΓΚ - Αδιάφοροι Ροκ Ρυθμοί Για Γρήγορα Κέρδη (The Long Dark Tea-time of the Soul, (1988), και συνέγραψε το The meaning of liff (1983), το Last chance to see και τρεις ιστορίες για την τηλεοπτική σειρά Ντόκτορ Χού (Doctor Who). Μια μεταθανάτια συλλογή της δουλειάς του, η οποία περιλαμβάνει και ένα μισοτελειωμένο μυθιστόρημα, εκδόθηκε το 2002 με τίτλο The Salmon of Doubt. Ο Άνταμς έγινε γνωστός ως υπερασπιστής των ζώων και του περιβάλλοντος, λάτρης των γρήγορων αυτοκινήτων, των φωτογραφικών μηχανών και του Macintosh. Ο βιολόγος Ρίτσαρντ Ντόκινς αφιέρωσε το βιβλίο του Η Περί Θεού Αυταπάτη (2006) στον Άνταμς, γράφοντας όταν πέθανε ότι «Η επιστήμη έχει χάσει ένα φίλο, η λογοτεχνία έχει χάσει ένα φωστήρα, ο γορίλας του βουνού και ο μαύρος ρινόκερος έχουν χάσει έναν σημαντικό υπερασπιστή»

 Ο Άνταμς γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1952, στο Κέμπριτζ της Αγγλίας. Μητέρα του ήταν η Τζάνετ Άνταμς (το γένος Ντόνοβαν) και πατέρας του ο Κρίστοφερ Ντάγκλας Άνταμς. Την επόμενη χρονιά οι Γουότσον & Κρικ ανακάλυψαν τη δομή του DNA στην ίδια πόλη κάνοντας τον Άνταμς να λέει πως ήταν DNA (Douglas Noel Adams) μήνες πριν την ανακάλυψή του. Μια αδερφή, η Σούζαν, γεννήθηκε τρία χρόνια αργότερα, πριν οι γονείς του χωρίσουν το 1957. Ο Ντάγκλας, η Σούζαν και η Τζάνετ πήγαν να ζήσουν με τους γονείς της Τζάνετ, που ζούσαν σε ένα καταφύγιο ζώων της Βασιλικής Εταιρίας για την Αποτροπή Ασπλαχνίας προς τα Ζώα (RSPCA) στο Μπρέντγουντ του Έσσεξ. Ο Άνταμς πήγε δημοτικό στο Primrose Hill Primary School του Μπρέντγουντ. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο την περίοδο 1959 με 1964 και το γυμνάσιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1970. Ο διευθυντής του σχολείου, έλεγε: Εκατοντάδες παιδιά έχουν περάσει από αυτό το σχολείο αλλά ο Ντάγκλας Άνταμς ξεχώριζε πραγματικά από όλους - κυριολεκτικά. Ήταν αφύσικα ψηλός και επειδή φορούσε κοντά παντελόνια έμοιαζε λιγάκι νευρικός. Ο Άνταμς συχνά έλεγε αστειευόμενος: «Ο διευθυντής μου δεν έλεγε «Θα βρεθούμε κάτω από τον πύργο του ρολογιού» ή «Θα βρεθούμε κάτω από το μνημείο του πολέμου» αλλά «Θα βρεθούμε κάτω από τον Άνταμς»». Παρ’ όλα αυτά η ικανότητα του να γράψει πρώτης τάξεως ιστορίες είναι αυτή που τον έκανε να λάμψει. Ο Άνταμς ήταν 1,83 μέτρα όταν ήταν 12 χρόνων και τελικά σταμάτησε την ανάπτυξη του στα 1,96 μέτρα. Ήταν ο μόνος μαθητής που έχει πάρει δέκα στα δέκα από το Haford για δημιουργική γραφή, κάτι που θυμόταν όλη του τη ζωή, ιδιαίτερα όταν βρισκόταν απέναντι από ένα συγγραφικό μπλοκ. Λόγω του θαρραλέου δοκιμίου του για την θρησκευτική ποίηση, στο οποίο αναφερόταν στους The Beatles και τον Ουίλλιαμ Μπλέηκ, βραβεύτηκε με μία θέση στο Κολέγιο του Αγίου Ιωάννη του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, για να σπουδάσει Αγγλικά, και στο οποίο πήγε το 1971, αν και στην πραγματικότητα ο λόγος που έκανε αίτηση φοίτησης ήταν για να γίνει μέλος των Footlights, ενός συλλόγου φοιτητικής κωμωδίας που δέχεται μέλη μόνο μετά από πρόσκληση και που έχει γίνει μια εστία παραγωγής για πολλά από τα κωμικά ταλέντα της Αγγλίας. Δεν επιλέχθηκε αμέσως, όπως ήλπιζε, και ξεκίνησε να γράφει και να συμμετέχει σε επιθεωρήσεις με τον Ουίλ Άνταμς (καμία συγγένεια) και τον Μάρτιν Σμιθ, σχηματίζοντας ένα γκρουπ που καλούνταν «Άνταμς-Σμιθ-Άνταμς», αλλά από τη μεγάλη επιμονή του κατάφερε να γίνει μέλος των Footlights το 1973. Παρ’ ότι δεν ήταν ιδιαίτερα εργατικός - θυμόταν να είχε γράψει τρία δοκίμια σε τρία χρόνια - αποφοίτησε το 1974 με B.A. στην Αγγλική λογοτεχνία. Αφού αποφοίτησε, ο Άνταμς επέστρεψε στο Λονδίνο, αποφασισμένος να δουλέψει στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο ως συγγραφέας. Μια διορθωμένη έκδοση του Footlights Revue εμφανίστηκε στο BBC 2 το 1974. Μια έκδοση του Footlights που παρουσιάστηκε στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου οδήγησε στο να ανακαλυφθεί ο Άνταμς από τον Γκράχαμ Τσάπμαν των Μόντυ Πάιθον. Οι δυο τους σχημάτισαν μια συγγραφική ομάδα, που έδωσε στο Άνταμς τη δυνατότητα να γράψει ένα σκετς, το ‘Patient abuse’, για το 45ο επεισόδιο του Monty Python. Είναι ο ένας από τους μόνο δύο ανθρώπους που έχουν γράψει για το Monty Python χωρίς να είναι μέρος της ομάδας (ο άλλος είναι ο Νίλ Άινς). Το σκετς περιπλέκεται γύρω από την ιδέα της απίστευτα περίπλοκης γραφειοκρατίας την ώρα εκτάκτου ανάγκης, ένα αστείο που έπειτα συμπεριλήφθηκε στην αγάπη που έτρεφαν οι Βόγκον για την γραφειοκρατία στο Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ. Ο Άνταμς έχει γράψει επίσης ένα σκετς για το άλμπουμ Monty Python and the Holy Grail. Ο Άνταμς είχε δύο σύντομες παρουσίες στον τέταρτο κύκλο του Monty Python’s Flying Circus. Στην αρχή του 42ου επεισοδίου που ονομαζόταν «The Light Entertainment War», ο Άνταμς φοράει μάσκα χειρουργού (Δρ. Έμιλι Κόνινγκ όπως αναγράφεται στην οθόνη), βάζει γάντια, όσο ο Μάικλ Πέιλιν αφηγείται το σκετς και συστήνει κάθε άνθρωπο στο σκετς, το οποίο όμως ποτέ δεν ξεκινάει. Στην αρχή του 44ου επεισοδίου ο Άνταμς, «Κος Νιούτρον» έχει ντυθεί τρίφτης πιπεριού και φορτώνει ένα πύραυλο σε μία άμαξα που οδηγάει ο Τέρυ Τζόουνς, ο οποίος φωνάζει στους ανθρώπους να του πετάξουν άχρηστα μέταλλα («Όλα τα παλιά σίδερα μαζεύω...»). Τα δύο επεισόδια αναμεταδόθηκαν τον Νοέμβριο του 1974. Ο Άνταμς και ο Τσάπμαν επιχείρησαν και παρουσιάσεις εκτός των Μόντυ Πάιθον, όπως το Out of the trees. Τότε η καριέρα του Άνταμς σταμάτησε προσωρινά: ο τύπος γραφής του ήταν αταίριαστος με τον τότε καθιερωμένο τύπο της ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής κωμωδίας. Για να τα βγάλει πέρα ανέλαβε διάφορες περίεργες δουλειές όπως θυρωρός ξενοδοχείου, κτίστης φάρμας και καθαριστής ορνιθοτροφείου. Εργάστηκε ως σωματοφύλακας μιας Καταριανής οικογένειας, που είχε φτιάξει την περιουσία της από τα πετρέλαια. Εξιστορήσεις για τη δουλειά περιλάμβαναν ότι η οικογένεια είχε κάποτε παραγγείλει ολόκληρο το μενού ενός ξενοδοχείου, είχε δοκιμάσει από όλα τα πιάτα και στο τέλος είχε στείλει να της φέρουν χάμπουργκερ. Μια άλλη ιστορία είχε να κάνει με μια πόρνη που στάλθηκε στον όροφο που φρουρούσε ο Άνταμς ένα βράδυ. Παρατήρησαν ο ένας τον άλλο κατά την είσοδο της και όταν έφευγε μετά από μία ώρα λέγεται πως αυτή του είπε «Τουλάχιστον εσύ μπορείς να διαβάζεις όσο είσαι στη δουλειά». Εκείνη την περίοδο ο Άνταμς συνέχισε να γράφει σκετς, αλλά λίγα έγιναν αποδεκτά. Το 1976 η καριέρα του έχε μια προσωρινή πρόοδο όταν έγραψε και έπαιξε, κερδίζοντας τις εντυπώσεις, στο Unpleasantness at Brodie's Close στο φεστιβάλ Edinburgh Fringe. Όμως μέχρι τα Χριστούγεννα η δουλειά του είχε στερέψει ξανά και ο Άνταμς μετακόμισε στης μητέρας του, ενώ βρίσκονταν σε κατάθλιψη. Η έλλειψη συγγραφικής δουλειάς του χάλασε την ψυχολογία και στο μέλλον ο Άνταμς θα είχε μια ζωή γεμάτη έλλειψη αυτοπεποίθησης «Έχω τρομερές περιόδους έλλειψης αυτοπεποίθησης [..] για λίγο καιρό είχα αναζητήσει ψυχολογική θεραπεία, αλλά ύστερα από λίγο κατάλαβα πως ήμουν σαν έναν αγρότης που παραπονιέται συνέχεια για τον καιρό. Δεν μπορείς να αλλάξεις τον καιρό - πρέπει απλά να δεχτείς πως είναι έτσι». Μερική από τη πρώτη δουλειά του Άνταμς για το ραδιόφωνο περιλάμβανε σκετς για το The Burkiss Way το 1977 και το The News Huddlines. Έγραψε επίσης, πάλι με τον Γράχαμ Τσάπμαν, στις 20 Φεβρουαρίου του 1977, ένα επεισόδιο του Doctor on the Go, μια συνέχεια της τηλεοπτικής κωμωδίας Doctor in the House. Όταν οι πρώτες ραδιοφωνικές σειρές έγιναν πετυχημένες, ο Άνταμς έγινε παραγωγός του ραδιοφώνου του BBC, και δούλευε στο Week Ending και μια παντομίμα που λεγόταν Black Cinderella Two Goes East. Άφησε την θέση μετά από έξι μήνες για να γίνει ένας σεναριογράφος για το Doctor Who. Το 1979 ο Άνταμς και ο Τζον Λόυντ έγραψαν το σενάριο για δύο επεισόδια μισής ώρας του Doctor Snuggles: "The Remarkable Fidgety River" και "The Great Disappearing Mystery" (επεισόδια επτά και δώδεκα). Ο Τζον Λόυντ ήταν επίσης ο δεύτερος συγγραφέας δυο επεισοδίων στις πρώτες ραδιοφωνικές σειρές του Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ ("Fit the Fifth" και "Fit the Sixth”), όπως και στο The Meaning of Liff και την δεύτερη του έκδοση, το The Deeper Meaning of Liff. Ο Λόυντ και ο Άνταμς συνεργάστηκαν επίσης σε μια κωμική ταινία ΕΦ που βασίζονταν στο Βιβλίο Γκίνες, το οποίο θα περιλάμβανε τον Τζον Κλιζ να παίζει τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων εθνών, και ένα είδος εξωγήινων να κερδίζουν τους ανθρώπους σε αθλητικές αναμετρήσεις, αλλά τους ανθρώπους να νικάνε σε όλες τις παράλογες κατηγορίες ρεκόρ. Οι άνθρωποι ποτέ δεν συνέχισαν μετά από μία αγωγή. Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ Το Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ ήταν μια ιδέα για μία κωμική ραδιοφωνική σειρά επιστημονικής φαντασίας που άρχισε ο Άνταμς με τον ραδιοφωνικό παραγωγό Σάιμον Μρετ στο BBC Radio 4 το 1977. Ο Άνταμς έφτιαξε το σχεδιάγραμμα ενός πιλοτικού επεισοδίου, όπως και κάποιες άλλες ιστορίες (που επανεκδόθηκαν στο Don’t Panic: The Official Hitchhiker’s Guide to the Galaxy Companion, ένα βιβλίο του Νιλ Γκάιμαν) που θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν στη σειρά. Η σειρά Ντερκ Τζέντλυ Ανάμεσα στο πρώτο ταξίδι του Άνταμς στη Μαδαγασκάρη με τον Μάρκ Καργουόρντιν το 1985, και την σειρά ταξιδιών τους που έθεσε τα θεμέλια για την ραδιοφωνική σειρά και το βιβλίο Last Chance to See, ο Άνταμς έγραψε δύο άλλα μυθιστορήματα με νέους χαρακτήρες. Το Ο Ντερκ Τζέντλυ ακολουθεί τη γάτα εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1987, και ο συγγραφέας του το περιέγραφε ως «ένα είδος φαντασμάτο-τρόμο-πράκτορο-ταξιδιού-στο-χρόνο-ροματικό-κωμωδιό-έπος, που ασχολείται κυρίως με την λάσπη, την μουσική και την κβαντομηχανική». Δέχτηκε πολλές κριτικές θαυμασμού στις από πολλές Αμερικάνικες εφημερίδες μετά την έκδοσή του στις ΗΠΑ. Ο Άνταμς είχε δανειστεί μερικές ιδέες από τις δυο σειρές επεισοδίων Doctor Who που είχε δουλέψει: την City of Death και την Shada. Ένα βιβλίο-συνέχεια, το ΑΡΡΓΚ – Αδιάφοροι Ροκ Ρυθμοί για Γρήγορα Κέρδη, εκδόθηκε ένα χρόνο μετά. Αυτό ήταν μια τελείως αυθεντική δουλειά, η πρώτη του Άνταμς μετά το Αντίο και Ευχαριστώ για τα Ψάρια. Μετά την περιοδεία του για το βιβλίο, ο Άνταμς ξεκίνησε το ταξίδι του γύρω από τον κόσμο που του έδωσε το υλικό για το Last Chance to See. Doctor Who Ο Άνταμς έστειλε το σενάριο για το πιλοτικό πρόγραμμα του ΓΓΩΣ στο γραφείο παραγωγής του Doctor Who το 1978, και διορίστηκε για να γράψει το The Pirate Planet (βλ. παρακάτω). Είχε επίσης προσπαθήσει προηγουμένως να καταθέσει ένα πιθανό σενάριο ταινίας, που λεγόταν «Doctor Who and the Krikkitmen», που αργότερα έγινε το μυθιστόρημα του Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα (που με τη σειρά του έγινε ο τρίτος κύκλος της ραδιοφωνικής σειράς). Ο Άνταμς πήγε τότε να δουλέψει ως σεναριογράφος για τη σειρά κατά το δέκατο-έβδομο κύκλο της το 1979. Συνολικά έγραψε τρία σετ επεισοδίων την εποχή που ο Τομ Μπέικερ έπαιζε τον Doctor: Το The Pirate Planet (δεύτερη σειρά του Key To Time του 16ου κύκλου) Το City of Death (με τον παραγωγό Γρέιαμ Γουίλιαμς, από την πρωτότυπη ιστορία του συγγραφέα Ντέιβιντ Φίσερ. Είχε μεταδοθεί με το ψευδώνυμο «Ντέιβιντ Άνιου» Το Shada (που ήταν μόνο μερικώς σκηνοθετημένο και που ποτέ δεν μεταδόθηκε λόγω απεργιών)Τα επεισόδια που έγραψε ο Άνταμς είναι από τα λίγα που δεν έχουν γίνει μυθιστορήματα, γιατί ο Άνταμς δεν άφηνε κανέναν άλλο να τα γράψει, και ο ίδιος ζητούσε μεγαλύτερη αμοιβή από αυτή που ήθελαν να πληρώσουν οι εκδότες. Ο Άνταμς, όπως είχε γίνει γνωστό, άφηνε να εμφανιστούν αστείες αναφορές που μόνο όσοι είχαν διαβάσει το Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ θα καταλάβαιναν στις ιστορίες Doctor Who που έγραφε. Μεταγενέστεροι σεναριογράφοι έχουν βάλει αναφορές, ακόμα και πιο πρόσφατα - το 2007. Από την άλλη πλευρά, μια αναφορά στο Doctor Who εμφανίζεται σε ένα βιβλίο της σειράς ΓΓΩΣ. Στο Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, δύο χαρακτήρες ταξιδεύουν στο χωροχρόνο στο γήπεδο κρίκετ Lord's Cricket Ground. Η αντίδραση των ραδιοφωνικών σχολιαστών στην ξαφνική τους εμφάνιση έχει πολλές ομοιότητες με την αντίδραση σχολιαστών σε μια σκηνή στο όγδοο επεισόδιο της ιστορίας The Dalek’s Master Plan του 1965-1966, όπου το Tardis του Doctor Who εμφανίζεται στο ίδιο στάδιο. Στοιχεία του Shada και του City of Death χρησιμοποιήθηκαν στο Ο Ντερκ Τζέντλυ Ακολουθεί τη Γάτα, και συγκεκριμένα στο χαρακτήρα του Καθηγητή Χρονότη. Η Big Finish Productions έφτιαξε το Shada σε έκδοση ραδιοφωνικού θεατρικού, στο οποίο ο Πώλ ΜακΓκάν υποδύονταν τον Γιατρό. Συνοδευόμενο από μερικώς κινούμενα σχέδια, αναμεταδόθηκε στο Ίντερνετ από τον ιστότοπο του BBC το 2003, και αργότερα μέσα στον ίδιο χρόνο διατέθηκε ως ένα σετ δύο CD. Μια περιληπτική έκδοση αναμεταδόθηκε από το ψηφιακό ραδιόφωνο BBC7 στις 10 Δεκεμβρίου 2005. Ο Άνταμς είχε γνωρίσει σε ένα οπαδό και αργότερα φίλο του, τον Ρίτσαρντ Ντόκινς, στην μέλλουσα γυναίκα του, την Λάλλα Γουόρντ, που είχε παίξει την Ρωμάνα στο Doctor Who. Ο Ντόκινς το επιβεβαίωσε στο εγκώμιο του για τον Άνταμς. Όταν ήταν στο σχολείο είχε γράψει και παίξει σε ένα θεατρικό που λεγόταν Doctor Which. Ο Άνταμς έπαιζε την κιθάρα με το αριστερό του χέρι και είχε μια συλλογή από είκοσι-τέσσερις κιθάρες για αριστερόχειρες όταν πέθανε το 2001 (έχοντας αποκτήσει την πρώτη του κιθάρα το 1964). Είχε σπουδάσει και πιάνο τη δεκαετία του ’60 με τον ίδιο δάσκαλο που είχε και ο Πώλ Γουίκενς, ο πιανίστας που παίζει στο συγκρότημα του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ (και που έχει επίσης συνθέσει την μουσική για τις ραδιοφωνικές σειρές ΓΓΩΣ του 2004-2005). Οι The Beatles, οι Pink Floyd, και οι Procol Harum είχαν όλοι σημαντική επιρροή στη δουλειά του Άνταμς. Pink Floyd Ο Άνταμς περιέλαβε μια άμεση αναφορά στους Pink Floyd στην αρχική ραδιοφωνική έκδοση του Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ, στην οποία περιγράφει τους κύριους χαρακτήρες να αγναντεύουν το τοπίο ενός ξένου πλανήτη όσο ο Μάρβιν, το παρανοϊκό ανδροειδές, τραγουδάει από μέσα του το «Shine on you Crazy Diamond» των Pink Floyd. Αυτό κόπηκε στην έκδοση CD. Ο Άνταμς συνέδεσε επίσης και τους διάφορους ήχους που βγάζει ένα Κάκαπο με ηχογραφήσεις των Pink Floyd που είχαν απορριφθεί στο βιβλίο του για τα είδη προς εξαφάνιση, το Last Chance to See. Η επίσημη βιογραφία του Άνταμς μοιράζεται το όνομα της με το τραγούδι «Wish You Were Here» των Pink Floyd. Ο Άνταμς ήταν φίλος με τον Ντέιβιντ Γκίλμορ, τον κιθαρίστα των Pink Floyd και, όταν ο Άνταμς γινόταν 42 (όπου 42 είναι ο αριθμός που έχει ιδιαίτερη σημασία στο ΓΓΩΣ, ως «η Ύψιστη Απάντηση στη Ζωή, στο Σύμπαν και στα Πάντα», και στη ζωή του Άνταμς, γιατί ήταν σε αυτή την ηλικία όταν γεννήθηκε η κόρη του η Πόλυ), προσκλήθηκε να κάνει μια εμφάνιση ως γκεστ-σταρ στην συναυλία των Pink Floyd στο Earls Court στο Λονδίνο, παίζοντας κιθάρα στα τραγούδια «Brain Damage» και «Eclipse». Ο Άνταμς επέλεξε το όνομα για το The Division Bell, το άλμπουμ του 1994 των Pink Floyd, κρατώντας τους στίχους από ένα από τα τραγούδια τους, συγκεκριμένα το «High Hopes». Ο Γκίλμορ έπαιξε στο μνημόσυνο του Άνταμς μετά τον θάνατο του το 2001. Procol Harum Ο Ντάγκλας Άνταμς ήταν φίλος με τον Γκάρι Μπρούκερ, τον τραγουδιστή, πιανίστα και στιχουργό των Procol Harum. Ο Άνταμς είχε, προσκαλέσει τον Μπρούκερ σε ένα από τα πολλά πάρτι που έκανε στο σπίτι του. Σε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις ο Μπρούκερ εκτέλεσε ζωντανά ολόκληρη (4 στροφές) την έκδοση του γνωστού του τραγουδιού «A Whiter Shade of Pale». Ο Μπρούκερ έπαιξε και στο μνημόσυνο του Άνταμς. Ο Άνταμς εμφανίστηκε και στη σκηνή με τον Μπρούκερ για να εκτελέσει το «In Held Twas in I» στο Ρέντχιλ όταν ο Κείθ Ρέιντ δεν ήταν διαθέσιμος. Σε άλλες περιπτώσεις σύστηνε τους Procol Harum όταν έβγαιναν στη σκηνή για τις συναυλίες τους. Ο Άνταμς άφησε να γίνει γνωστό ότι καθώς έγραφε άκουγε μουσική, και πως πολλές φορές αυτό επηρέαζε τα έργα του. Κάποτε, το τραγούδι του τίτλου από το άλμπουμ Grand Hotel των Procol Harum έπαιζε όταν… Ξαφνικά, στη μέση του τραγουδιού υπήρξε ένα ορχηστρικό κορύφωμα, που ήρθε από το πουθενά και δεν έμοιαζε να είναι για κάτι. Αναρωτιώμουν τι ήταν αυτό το τεράστιο πράγμα που συνέβαινε στο παρασκήνιο; Και τελικά σκέφτηκα … ακούγεται σαν να υπάρχει κάποιου είδους σόου σαν αυτό που ακούει κανείς σε ένα εστιατόριο. Κάτι τεράστιο και θαυμαστό, σαν, πως να το πω, σαν το τέλος του σύμπαντος. Και αυτή είναι, λοιπόν, η ιδέα από την οποία προήλθε Το Ρεστοράν στο Τέλος του Σύμπαντος Ο Ντάγκλας Άνταμς δημιούργησε μια έκδοση διαδραστικής φαντασίας του ΓΓΩΣ, μαζί με τον Στίβ Μερέτζκι της Infocom το 1984. Το 1986 συμμετείχε σε ένα συνέδριο νέων ιδεών που διήρκεσε μια εβδομάδα, με την ομάδα της Lucasfilm Games για το παιχνίδι Labyrinth. Αργότερα, συμμετείχε και στη δημιουργία του Bureaucracy (επίσης της Infocom, αλλά μη βασισμένο σε βιβλίο· ο Άνταμς το έγραψε σαν μια παρόδια γεγονότων της δικής του ζωής). Ο Άνταμς ευθυνόταν επίσης και για τη δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού Starship Titanic, το οποίο διατέθηκε το 1998 από την Simon and Schuster. Ο Τέρυ Τζόουνς έγραψε το συνοδευτικό βιβλίο, που ονομάστηκε Douglas Adams’s Starship Titanic, γιατί ο ίδιος ο Άνταμς ήταν τόσο απασχολημένος με το βιντεοπαιχνίδι που δε μπορούσε να τα κάνει και τα δύο. Τον Απρίλιο του 1999, ο Άνταμς ξεκίνησε το h2g2, έναν ιστότοπο που ο καθένας μπορεί να συνδράμει στο γράψιμο, μια πειραματική προσπάθεια να γίνει Ο Οδηγός του Γαλαξία για όσους Κάνουν Οτοστόπ (η ακριβής μετάφραση του αγγλικού τίτλου του ΓΓΩΣ) πραγματικότητα, και να καλλιεργηθεί η νοητική δύναμη της κοινότητας του διαδικτύου. Το 1990 ο Άνταμς έγραψε και παρουσίασε ένα ντοκιμαντέρ που ονομάζονταν Hyperland και στο οποίο μιλούσε ο Τόμ Μπέικερ, ως «πράκτορας λογισμικού» (παρόμοια με τους «Assistants» που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες εκδόσεις του Microsoft Office, που προήλθαν από το αποτυχημένο τους πρόγραμμα «Bob»), και το οποίο είχε συνεντεύξεις του Τέντ Νέλσον, που ήταν κυρίως για την χρήση του υπερκειμένου. Παρ’ ότι ο Άνταμς δεν εφηύρε το υπερκείμενο, ήταν από τους πρώτους χρήστες και υποστηρικτής του. Εκείνη τη χρονιά ήταν που ο Τιμ Μπέρνερς-Λι χρησιμοποίησε την ιδέα του υπερκειμένου στο HTML του. Ο Άνταμς περιέγραφε τον εαυτό του ως έναν «ριζικά άθεο» άνθρωπο, προσθέτοντας το ριζικά για λόγους έμφασης ώστε να μην ερωτηθεί αν εννοούσε αγνωστικιστής. Στο American Atheists είπε πως αυτό διευκόλυνε τα πράγματα, αλλά κυρίως φανέρωνε πως πραγματικά το εννοούσε. «Είμαι πεπεισμένος πως δεν υπάρχει θεός» είπε. Παρ’ όλα αυτά, η θρησκεία τον εντυπωσίαζε, λόγω του αντίκτυπου που είχε στις ανθρώπινες σχέσεις. «Λατρεύω το να το σκέφτομαι. Το έχω σκεφτεί τόσο πολύ μέσα στα χρόνια, που αυτός ο εντυπωσιασμός μου σίγουρα θα λεκιάζει το πως γράφω» Ο εξελικτικός βιολόγος και άθεος Ρίτσαρντ Ντόκινς σε όλο το βιβλίο του Η Περί Θεού Αυταπάτη χρησιμοποιεί την επιρροή του Άνταμς για να φτιάξει παραδείγματα που υποστηρίζουν την ανυπαρξία πίστης· ο Ντόκινς λέει αστειευόμενος ότι ο Άνταμς είναι «Πιθανότατα ο μόνος [μου] προσήλυτος» στον αθεϊσμό. Το βιβλίο έχει αφιερωθεί στον Άνταμς, με μια ρήση του Άνταμς, «Δεν αρκεί να βλέπεις πως ένας κήπος είναι όμορφος χωρίς να χρειάζεται να πιστεύεις πως υπάρχουν νεράιδες στο βάθος του;» Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας οικολογικός ακτιβιστής που έκανε καμπάνιες σχετικά με τα είδη προς εξαφάνιση. Αυτός ο ακτιβισμός περιλάμβανε και την παραγωγή της μη-λογοτεχνικής ραδιοφωνικής σειράς Last Chance to See, στην οποία αυτός και ο ζωολόγος Μαρκ Καργουόρντιν επισκέφτηκαν σπάνια είδη όπως το Κάκαπο και το Μπαϊτζί, καθώς και του συνοδευτικού βιβλίου με το ίδιο όνομα. Το 1992 αυτό μετατράπηκε σε μια έκδοση CD-ROM που συνδύαζε ακουστικό βιβλίο, ηλεκτρονικό βιβλίο και συλλογή εικόνων. Ο Άνταμς και ο Μάρκ Καργουόρντιν έδωσαν το απόσπασμα του Last Chance to See «Meeting a Gorilla» στο βιβλίο The Great Ape Project. Αυτό το βιβλίο, που επιμελήθηκε η Πάολα Καβαλιέρι και ο Πίτερ Σίνγκερ ξεκίνησε ένα σχέδιο μεγάλης κλίμακας το 1993, το οποίο ζητά την εύρυνση της ηθικής ισότητας για να συμπεριλαμβάνει όλους τους πιθήκους – ανθρώπινους και μη. Το 1994 πήρε μέρος σε μια αναρρίχηση του Κιλιμάντζαρο, στην οποία φορούσε μια στολή ρινόκερου, για την Βρετανική φιλοζωική οργάνωση Save the Rhino. Πολλοί άλλοι πήραν μέρος σε αυτή την αναρρίχηση φορώντας με σειρά την ίδια στολή· ο Άνταμς φορούσε τη στολή καθώς ταξίδευε προς το βουνό πριν αρχίσει η αναρρίχηση. 100,000£ περίπου μάζεψαν εκείνη τη φορά τα οποία βοήθησαν σχολεία στην Κένυα και ένα πρόγραμμα προστασίας Μαύρου Ρινόκερου στην Τανζανία. Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας ενεργός υποστηρικτής του Dian Fossey Gorilla Fund. Από το 2003 και μετά, το Save the Rhino διοργανώνει συγκεντρώσεις στην μνήμη του Ντάγκλας Άνταμς, περίπου την ημέρα των γενεθλίων του, για να μαζέψει χρήματα για περιβαλλοντικές καμπάνιες. Οι ομιλίες που έχουν γίνει για αυτό το σκοπό είναι: 2003 Ρίτσαρντ Ντόκινς – Queerer than we can suppose: the strangeness of science 2004 Ρόμπερτ Σγουόν – Mission Antarctica 2005 Μάρκ Καργουόρντιν – Last Chance to See... Just a bit more 2006 Ρόμπερτ Γουίνστον – Is the Human an Endangered Species? 2007 Ρίτσαρντ Λίκι – Wildlife Management in East Africa – Is there a future? 2008 Στίβεν Πίνκερ – The Stuff of Thought, Language as a Window into Human Nature 2009 Μπένεντικτ Άλλεν – Unbreakable 2010 Μάρκους Ντου Σώτοϋ – 42: the answer to life, the universe and prime numbers 2011 Μπράιαν Κώξ – The Universe and Why We Should Explore It Ο Άνταμς ήταν σοβαρός θαυμαστής της τεχνολογίας. Παρ’ ότι δεν αγόρασε τον πρώτο του επεξεργαστή κειμένου μέχρι το 1982, σκεφτόταν να αγοράσει ένα από το 1979. Έχει πει πως μέχρι το 1982 είχε δυσκολίες με «το απροσπέραστο εμπόδιο της ορολογίας. Λέξεις έρεαν μπρος-πίσω χωρίς ιδέες να τις ιππεύουν.» Το 1982 η πρώτη του αγορά ήταν ένα Nexus. Το 1983, όταν αυτός και η Τζέιν Μπέλσον πήγαν στο Λος Άντζελες, αγόρασε ένα DEC Rainbow. Μετά την επιστροφή του στην Αγγλία ο Άνταμς αγόρασε ένα Apricot, και στη συνέχεια ένα BBC Micro και ένα Tandy 1000. Στο Last Chance to See ο Άνταμς αναφέρει το Cambridge Z88 του, που είχε πάρει στην Ζαΐρ όταν έψαχνε να βρει τον Βόρειο Λευκό Ρινόκερο. Το The Salmon of Doubt, που εκδόθηκε μετά το θάνατο του, περιλαμβάνει διάφορα άρθρα που είχε γράψει ο Ντάγκλας σχετικά με την τεχνολογία, και συμπεριλάμβανε ανατυπώσεις άρθρων που αρχικά δημοσιεύονταν στο περιοδικό Mac User και την εφημερίδα The Independent on Sunday. Σε αυτά ο Άνταμς υποστηρίζει πως ένας από τους πρώτους υπολογιστές που είδε ποτέ ήταν ο Commondore PET, και ότι η αγάπη του για τους υπολογιστές Apple Macintosh άρχισε όταν είδε ένα στα κεντρικά της Infocom στη Μασαχουσέτη το 1983. Όπως έγραψε και ο ίδιος: Λατρεύω το Macintosh μου, ή μάλλον την οικογένεια από τα τόσα Μάκιντος που έχω αφελώς μαζέψει μέσα στα χρόνια. Το έχω λατρέψει από τότε που είδα ένα στα γραφεία της Infocom στη Βοστόνη το 1983. Ο Άνταμς ήταν χρήστης Macintosh από τότε που πρωτοβγήκαν το 1984 μέχρι το θάνατο του το 2001. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην Ευρώπη που αγόρασε ένα Μακ (όπου δεύτερος είναι ο Στίβεν Φράι - παρ’ ότι κάποιοι το αμφισβητούν, λέγοντας πως ο Φράι αγόρασε πρώτος το Mac του. Ο ίδιος ο Φράι υποστηρίζει πως ήταν δεύτερος μετά τον Άνταμς). Ο Άνταμς ήταν επίσης και ένας «Apple Master», δηλαδή ένας από μερικούς διάσημους που η Apple είχε κάνει επίσημους αντιπροσώπους (με την συμβατική και όχι την επαγγελματική έννοια) για τα προϊόντα της (άλλοι Apple Master περιλάμβαναν τους Τζον Κλιζ και Γκρέγκορυ Χάινς). Ο Άνταμς συνέβαλλε με πολλούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένου ενός βίντεο ροκ μουσικής που δημιούργησε χρησιμοποιώντας την πρώτη έκδοση του iMovie με λήψεις που έπαιζε η κόρη του η Πόλλυ. Το βίντεο ήταν διαθέσιμο από την σελίδα .Mac του Άνταμς. Ο Άνταμς είχε εγκαταστήσει και αρχίσει να χρησιμοποιεί την πρώτη έκδοση του Mac OS X τις εβδομάδες πριν το θάνατο του. Η τελευταία του ανάρτηση στα φόρουμ του ήταν προς θαυμασμό του Mac OS X και των δυνατοτήτων του προγραμματιστικού περιβάλλοντος του συγκεκριμένου λειτουργικού, του Cocoa. Είπε πως ήταν «τέλειο…», που αποτελεί παράλληλα και την τελευταία του λέξη στον ιστότοπο του. Ο Άνταμς φαίνεται να χρησιμοποιεί Mac OS X στο PowerBook G3 του, στο επεισόδιο της τηλεοπτικής εκπομπής Omnibus που περιλαμβάνεται με την Περιοχής Ένα/NTSC έκδοση DVD της τηλεοπτικής παραγωγής του Γυρίστε τον Γαλαξία με Ώτο Στόπ. Ο Άνταμς χρησιμοποιούσε πολύ το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τότε που η τεχνολογία είχε πρωτοβγεί, χρησιμοποιώντας πολύ αρχικές εκδόσεις για επικοινωνία με τον Στηβ Μερέτζκι κατά την συνεργασία των δύο στην έκδοση του ΓΓΩΣ ως βιντεοπαιχνίδι της Infocom. Όσο ζούσε στο Νέο Μεξικό το 1993 έστησε και άλλη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και ξεκίνησε να γράφει στο δικό του γκρουπ USENET, το alt.fan.douglas-adams, και περιστασιακά, όταν ο υπολογιστής του δυσλειτουργούσε στην ιεραρχία comp.sys.mac. Πολλές από τις αναρτήσεις του έχουν πια αρχειοθετηθεί από την Google. Προβλήματα με την εξακρίβωση της αυθεντικότητας των αναρτήσεων του (ότι δηλαδή δεν ήταν προϊόντα πλαστοπροσωπίας) έκαναν τον Άνταμς να στήσει μια πλατφόρμα φόρουμ μηνυμάτων στον προσωπικό του ιστότοπο. Ο Άνταμς ήταν επίσης και ομιλητής στην Embedded Systems Conference του Σαν Φρανσίσκο τον Απρίλιο του 2001, ενός από τα μεγαλύτερα τεχνικά συνέδρια πάνω στην μηχανική ενσωματωμένων συστημάτων. Σε αυτή την ομιλία του, μοιράστηκε το όραμα του για την τεχνολογία και το πως θα έπρεπε να βοηθάει την καθημερινότητα όλων των ανθρώπων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Άνταμς είχε μια σχέση με την λογοτέχνη Σάλλυ Έμερσον, που είχε χωρίσει με τον άντρα της εκείνη την εποχή. Ο Άνταμς αργότερα αφιέρωσε το βιβλίο του Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα στην Έμερσον. Το 1981 η Έμερσον γύρισε στον σύζυγο της, τον Πίτερ Στόθαρντ, που ήταν στο Brentwood School την ίδια εποχή με τον Άνταμς, και που αργότερα έγινε συντάκτης στην The Times. Λίγο αργότερα ο Άνταμς συστήθηκε από φίλους στη Τζέιν Μπέλσον, με την οποία αργότερα απέκτησε σχέση. Η Μπέλσον ήταν η «δεσποινίδα δικηγόρος» που αναφερόταν στην βιογραφία που υπήρχε στην πλευρά του εξωφύλλου που δίπλωνε στις εκδόσεις των μέσων της δεκαετίας του ’80 («Ζει [ο Άνταμς] στο Ίσλινγκτον με μια δεσποινίδα δικηγόρο και ένα Apple Macintosh»). Οι δυο τους ζούσαν στο Λος Άντζελες το 1983 όσο ο Άνταμς δούλευε σε μία πρώτη εκδοχή του ΓΓΩΣ για κινηματογράφο. Όταν η συμφωνία ακυρώθηκε, μετακόμισαν στο Λονδίνο, και μετά από αρκετούς χωρισμούς («Προς το παρόν δεν είναι σίγουρος που ζει, ή με ποιόν») και ένα αρραβώνιασμα που ματαιώθηκε, παντρεύτηκαν στις 25 Νοεμβρίου 1991. Ο Άνταμς και η Μπέλσον είχαν μία κόρη μαζί, την Πόλλυ Τζείν Ρόκετ Άνταμς, που γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1994, λίγο μετά από τα 42α γενέθλια του Άνταμς. Το 1999 η οικογένεια μετακόμισε από το Λονδίνο στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια, όπου ζήσαν μέχρι το θάνατο του. Μετά την κηδεία η Τζέιν Μπέλσον και η Πόλλυ Άνταμς επέστρεψαν στο Λονδίνο. Ο Άνταμς πέθανε από καρδιακό επεισόδιο στις 11 Μαΐου 2001, σε ηλικία 49 ετών, μετά την ξεκούραση από την συνηθισμένη γυμναστική του σε ένα ιδιωτικό γυμναστήριο του Μοντεσίτο της Καλιφόρνια. Είχε χωρίς να το ξέρει υποστεί ένα σταδιακό στένεμα των καρδιακών αρτηριών του , που οδήγησε εκείνη τη στιγμή σε ένα Έμφραγμα του μυοκαρδίου και θανατηφόρα καρδιακή αρρυθμία. Ο Άνταμς ήταν να δώσει τον εναρκτήριο λόγο στο Harvey Mudd College την 13η Μαΐου. Η κηδεία του έγινε την 16 Μαΐου στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια. Στη συνέχεια το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες τοποθετήθηκαν στο Highgate Cemetery του Βόρειου Λονδίνου τον Ιούνιο του 2002. Ένα μνημόσυνο έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 2001 στην St. Martin-in-the-Fields Church στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου. Αυτό ήταν η πρώτη λειτουργία οποιουδήποτε είδους που μεταδόθηκε ζωντανά στο διαδίκτυο από το BBC. Στιγμιότυπα βίντεο από την λειτουργία είναι ακόμα διαθέσιμα για κατέβασμα από τον ιστότοπο του BBC. Μια από τις τελευταίες του δημόσιες εμφανίσεις του ήταν μια ομιλία που έδωσε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σάντα Μπάρμπαρα, η Parrots, the universe and eveything, η οποία μαγνητοσκοπήθηκε λίγες μέρες πριν το θάνατο του. Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας είναι επίσης διαθέσιμο. Τον Μάιο του 2002 το The Salmon of Doubt εκδόθηκε, και περιλάμβανε πολλές σύντομες ιστορίες, δοκίμια, και γράμματα, καθώς και εγκώμια από τον Ρίτσαρντ Ντόκινς, τον Στίβεν Φράι (στην έκδοση ΗΒ), τον Κρίστοφερ Κερφ (στην έκδοση ΗΠΑ), και τον Τέρρυ Τζόουνς (στην έκδοση ΗΠΑ με μαλακό εξώφυλλο). Περιλαμβάνει επίσης και έντεκα κεφάλαια από το πολυαναμενόμενο αλλά μη τελειωμένο μυθιστόρημα του, το The Salmon of Doubt, το οποίο αρχικά προοριζόταν να γίνει ένα νέο μυθιστόρημα στη σειρά Ντέρκ Τζέντλυ, αλλά ίσως τελικά να γινόταν το έκτο μυθιστόρημα του ΓΓΩΣ. Άλλα γεγονότα μετά τον θάνατο του Άνταμς περιλαμβάνουν μια παραγωγή τύπου βιντεοδιάλεξης του Shada, που άφηνε ολόκληρη την ιστορία να ειπωθεί, ραδιοφωνικές δραματοποιήσεις των τελευταίων τριών βιβλίων της σειράς ΓΓΩΣ, και την τελειοποίηση της ταινίας ΓΓΩΣ. Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα το 2005, δίνει μετά το θάνατο του στον Άνταμς τον τίτλο του παραγωγού, και πολλά εικαστικά στοιχεία - πιο εύκολο να παρατηρηθεί είναι ο πλανήτης σε σχήμα κεφαλιού προς το τέλος της ταινίας - είχαν τα χαρακτηριστικά του Άνταμς. Η Ημέρα της πετσέτας γιορτάζεται κάθε 25η Μαΐου ως μέρα μνήμης του Ντάγκλας Άνταμς. Κατά την διάρκεια της ημέρας αυτής, οι οπαδοί κουβαλάν μαζί τους μια πετσέτα, ως ένδειξη αγάπης προς τον συγγραφέα και τα βιβλία του. Πρώτη φορά γιορτάστηκε το 2001, δύο εβδομάδες μετά τον θάνατο του Άνταμς, στις 11 Μαΐου 2001. Η πετσέτα αφορά την διαδεδομένη σειρά κωμωδίας επιστημονικής φαντασίας "Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ". Η ιδέα για την Ημέρα της Πετσέτας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε άρθρο του "Binary Freedom", ενός φόρουμ για ελεύθερο λογισμικό. Κρις Κάμπελ και οι φίλοι του κατοχύρωσαν τον διαδικτυακό τόπο towelday.org για να διαδώσουν την ιδέα, υπενθυμίζοντας στο κοινό να μην ξεχνούν να έχουν μαζί τους την πετσέτα τους. Η Ημέρα της Πετσέτας γνώρισε άμεση επιτυχία στους κύκλους των φίλων και πολλοί έστειλαν φωτογραφίες με τους ίδιους και τις πετσέτες τους. Monty Python's Flying Circus Επεισόδιο 45, Party Political Broadcast on Behalf of the Liberal Party (1972) The Private Life of Genghis Khan (1975) The Pirate Planet, μια σειρά επεισοδίων Ντόκτορ Χου που μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 1978 City of Death, μια σειρά επεισοδίων Ντόκτορ Χου, που συνέγραψε μαζί με τον Γκράχαμ Γουίλιαμς, και που βασίστηκε σε μία ιστορία του Ντέιβιντ Φίσερ. Μεταδόθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1979. Γυρίστε το Γαλαξία με Ώτο Στοπ (1979) Shada (1979–1980), μια σειρά επεισοδίων Ντόκτορ Χου Το ρεστοράν στο Τέλος του Σύμπαντος (1980) Η Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα (1982) The Meaning of Liff (1983, with John Lloyd) Αντίο και Ευχαριστώ για τα Ψάρια (1984) The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (βιντεοπαιχνίδι) (1984, με τον Στίβ Μερέτζκι) The Hitchhiker's Guide to the Galaxy: The Original Radio Scripts (1985, with Geoffrey Perkins) Young Zaphod Plays It Safe (σύντομη ιστορία) (1986) A Christmas Fairly Story [sic] (1986, με τον Τέρυ Τζόουνς), και Supplement to The Meaning of Liff (1986, με τον Τζον Λόυντ και τον Στίβεν Φράι), που και τα δύο είναι μέρη του The Utterly Utterly Merry Comic Relief Christmas Book (1986, edited with Peter Fincham) Bureaucracy (βιντεοπαιχνίδι) (1987) Ο Ντερκ Τζέντλυ ακολουθεί τη γάτα (1987) ΑΡΡΓΚ – Αδιάφοροι Ροκ Ρυθμοί για Γρήγορα Κέρδη (1988) Hyperland (Ντοκιμαντέρ τηλεόρασης) (1990) The Deeper Meaning of Liff (1990, με τον Τζον Λόυντ) Last Chance to See (1990, με τον Μαρκ Καργουόρντιν) Mostly Harmless (1992) Μάλλον Ακίνδυνος The Illustrated Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1994) Douglas Adams's Starship Titanic (1997), γραμμένο από τον Τέρυ Τζόουνς, βασισμένο σε μια ιδέα του Άνταμς Starship Titanic (βιντεοπαιχνίδι) (1998) h2g2 (διαδικτυακός τόπος μίμησης του οδηγού) (1999) The Internet: The Last Battleground of the 20th century (ραδιοφωνική σειρά) (2000) The Hitchhiker's Guide to the Future (ραδιοφωνική σειρά) (2001) τελευταία του δουλειά για το BBC πριν το θάνατο του Parrots, the universe and everything (2001) The Salmon of Doubt (2002), μη τελειωμένο μυθιστόρημα (11 κεφάλαια), σύντομες ιστορίες, δοκίμια και συνεντεύξεις (διαθέτεται και σαν ακουστικό βιβλίο, που διαβάζει ο Σάιμον Τζόουνς) The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (ταινία) (2005) Ημέρα της Πετσέτας γιορτάζεται ετησίως από θαυμαστές του Άνταμς στις 25 Μαΐου. Ντάγκλας Άνταμς στην IMDb Άνταμς Ντάγκλας Άνταμς στο Curlie 22814 Ντάγκλας Άνταμς στο Find a Grave (Αγγλικά)