IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος»

Ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος» (συντομογραφίες IATA: KVA, ICAO: LGKV ΥΠΑ: ΚΑΚΒΑ) είναι εγκατεστημένος στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας Αγιάσματος (3 χλμ από τον οικισμό Αγιάσματος) του δήμου Νέστου και είναι ανατολικά της Καβάλας κοντά στην Χρυσούπολη και σε απόσταση 30χλμ από την Καβάλα και 12χλμ από την Χρυσούπολη. Ο Αερολιμένας Καβάλας άρχισε να λειτουργεί το 1952 στις εγκαταστάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας κοντά στο χωριό Αμυγδαλεώνας, μέχρι την 12η Οκτωβρίου 1981 που μεταφέρθηκε στην θέση που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Από την έναρξη της λειτουργίας του λειτούργησε σαν Αερολιμένας Εσωτερικών Συγκοινωνιών, μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου 1987 που εντάχθηκε στους Διεθνείς Αερολιμένες της χώρας. Λειτουργεί σε επίπεδο Διεύθυνσης Δημόσιας Υπηρεσίας. Το 1992 με υπουργική απόφαση καθορίστηκε η επίσημη ονομασία του σε Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος». Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν εργασίες επέκτασης του κτιρίου του αεροσταθμού, ενώ νέες εργασίες επέκτασης ξεκίνησαν το 1998 και σήμερα ο αερολιμένας Καβάλας λειτουργεί ως ενιαίο αναβαθμισμένο σύνολο παλαιών και νέων εγκαταστάσεων, περιέχοντας όλα τα σύγχρονα μέσα για την εξυπηρέτηση των αεροπορικών εταιρειών και του επιβατικού κοινού. Στον κύριο χώρο του αεροδρομίου λειτουργεί αναψυκτήριο, Γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων και παρέχεται δωρεάν ασύρματη σύνδεση στο Διαδίκτυο.

 Οι προορισμοί που εξυπηρετούνται από το αεροδρόμιο της Καβάλας είναι οι εξής: Το Lockheed L-1011 TriStar ανήκε αρχικά στη British Airways, ενώ αργότερα περιήλθε στην ιδιοκτησία της Kuwait Airways και πραγματοποιούσε επί σειρά ετών απευθείας πτήσεις από την Ευρώπη στην Αμερική (κατά κύριο λόγο στις ΗΠΑ), έχοντας μεγάλη αυτονομία καυσίμου χωρίς να χρειάζεται ανεφοδιασμό σε κάποιο αεροδρόμιο της «Γηραιάς Ηπείρου». Μετά την κατάρρευση των «Δίδυμων Πύργων», πολλές αεροπορικές εταιρείες μείωσαν το μεταφορικό τους έργο προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έτσι, η Kuwait Airways αναγκάστηκε να αφήσει το συγκεκριμένο αεροσκάφος στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης, χρησιμοποιώντας το ως χώρο στάθμευσης, πληρώνοντας ένα συμβολικό ενοίκιο για το πάρκινγκ. Με τα χρόνια, το συγκεκριμένο Lockheed L-1011 TriStar κατάντησε «κουφάρι», αφού δεν έχει πλέον πτητική ικανότητα, ενώ για ένα χρέος προς το ελληνικό δημόσιο από την αεροπορική εταιρεία του Κουβέιτ, το αεροσκάφος κατασχέθηκε πέρασε στην κυριότητα του Υπουργείου Οικονομικών. Έκτοτε, έγιναν αρκετοί πλειοδοτικοί διαγωνισμοί, όμως ουσιαστικό ενδιαφέρον για το αεροσκάφος δεν υπήρξε, το οποίο πλέον είτε θα αξιοποιηθεί για χρήση ανταλλακτικών είτε με έναν διαφορετικό τρόπο, πρωτόγνωρο μεν για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά σύνηθες για πολλές χώρες του εξωτερικού. Στον Αερολιμένα εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από την 1η Ιουλίου 2006 η σχολή εκπαίδευσης πιλότων αεροσκαφών Egnatia Aviation. Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα Οδηγός Ελληνικών Αερολιμένων: Αερολιμένας Καβάλας, «Μέγας Αλέξανδρος» Egnatia Aviation
Γενικές εκλογές του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (2015)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Ενωτική Ομάδα κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας 7 έδρες επί συνόλου 11 στην Εθνοσυνέλευση και ο πρωθυπουργός Ντενζίλ Ντάγκλας παραδέχθηκε την ήττα του κόμματός του και αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από 20 χρόνια. Ο Τίμοθι Χάρις ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός στις 18 Φεβρουαρίου.

 Εκλέχθηκαν τα 11 από τα 15 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, με τα υπόλοιπα 4 να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη μετά τις εκλογές. Οι 11 βουλευτές εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Προτού διεξαχθούν οι εκλογές, 3 κόμματα της αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Κίνημα Δράσης, το Λαϊκό Εργατικό Κόμμα και το Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών σχημάτισαν το συνασπισμό με την ονομασία Ενωτική Ομάδα (Team Unity). Τα 3 κόμματα δεν κατήλθαν στις εκλογές το ένα εναντίον του άλλου, αλλά σχημάτισαν ως τη μοναδική αντιπολίτευση στο κυβερνών Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις. Ο απερχόμενος συνασπισμός (SKNLP και NRP) εξασφάλισε το 50,08% των ψήφων, όμως κέρδισε μόνο 4 έδρες, ενώ ο νικητής συνασπισμός (PAM, PLP και CCM) κέρδισε 7 έδρες έχοντας συγκεντρώσει μόλις το 49,92% των ψήφων.
Σαχ Σουλτάνα

Η Σαχ (Σαχουμπάν) Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:شاه سلطان‎) (Τούρκικα: Şah (Şahuban) Sultan, 1509 - 1572) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.

 Γεννήθηκε το 1509 στη Μανίσα, κόρη του Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χατούν. Το πλήρες ονομά της ήταν Σαχουμπάν. Το 1523 παντρεύτηκε τον μελλοντικό Μεγάλο Βεζίρη Νταμάτ Λουτφί Πασά. Ο σύζυγος της έγινε Μεγάλος Βεζίρης το 1539. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάνα (σύζυγο του Ηγεμόνα Μεχμέτ και μητέρα της Χιουμασάχ Σουλτάνα), την οποία η Σαχ απέκτησε σε ηλικία 13 ετών, και τη Νεσλιχάν Σουλτάνα. Το 1541 χώρισε τον σύζυγο της, Λουτφί Πασά. Το διαζύγιο πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της, σύμφωνα με ισχυρισμούς, λόγω μιας τιμωρίας που επέβαλλε ο σύζυγος της για μοιχεία. Ο Λουτφί Πασάς διέταξε την κοπή ενός άκρου μίας μοιχής και αυτό οδήγησε σε διαφωνία μεταξύ του Λουτφί Πασά και της Σαχ Σουλτάν και κατόπιν του ξυλοδαρμού της Σαχ από τον Λουτφί. Μετά το περιστατικό ο Λουτφί Πασάς ξυλοκοπήθηκε από τους υπάλληλους της και η Σαχ ​​παραπονέθηκε στον αδερφό της, Σουλεϊμάν και ζήτησε διαζύγιο. Αυτό οδήγησε στην καθαίρεση του Λουτφί Πασά από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη. Η Σαχ πέθανε το 1572 σε ηλικία 63 ετών και θάφτηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν θαφτεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄. Το 1556 είχε χτίσει το Σαχ Σουλτάνα Τζαμί. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Great Wall H5

Το Great Wall H5 είναι μεσαίο SUV αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία The Great Wall Motors. Η παραγωγή του ξεκίνησε το 2009 στην φυσική έδρα της Great Wall Motors, στο Μπαοντίνγκ της Κίνας, αλλά παράγεται και στη Ρωσία, και είναι ο αντικαταστάτης του Great Wall H3 από το 2015 με την ανανεωμένη του έκδοση. Το H5 είναι διαθέσιμο με μετάδοση κίνησης 4x2 στους μπροστινούς τροχούς και ως 4x4, ενώ η θέση του κινητήρα είναι σταθερά εμπρός του αμαξώματος σε διαμήκη και εγκάρσια θέση αντίστοιχα.Το συγκεκριμένο μοντέλο ήταν υποψήφιο για παραγωγή της ινδικής αυτοκινητοβιομηχανίας ICML και τελικώς απορρίφθηκε και παρήχθη μόνο από την Great Wall Motors.

 Το H5 έχει μια μεγάλη παλέτα κινητήρων, τόσο σε βενζινοκίνητες, όσο και σε πετρελαιοκίνητες εκδόσεις. Η αρχική έκδοση, όπου ακόμα κυκλοφορεί στην αγορά, διατέθηκε μόνο σε πετρελαιοκίνητη έκδοση, όπου οι δυο ήταν της κινέζικης εταιρείας και οι άλλοι δυο από την Mitsubishi Motors. Η απλούστερη έκδοση έφερε τον κινητήρα της Mitsubishi με τον κωδικό 4G63, ο οποίος αποδίδει με την μέγιστη ιπποδύναμη των 90 hp στις 5.250 στροφές ανά λεπτό. Επιπλέον, υπάρχουν ο GW4D20 ο οποίος είχε επιπρόσθετα, σύστημα πλήρωσης (turbo) με 110 ίππους, ο Mitsubishi 49S4N με 100 hp και τέλος ο επίσης υπερτροφοδοτούμενος GW2.5TCI που αποδίδει μόνο 80 ίππους. Από το 2015 έχει προστεθεί και ένας βενζινοκινητήρας, ενώ οι υπόλοιποι πετρελαιοκινητήρες είναι εφοδιασμένοι με σύστημα πλήρωσης, οδηγώντας έτσι στην αναβάθμιση της μέγιστης ιπποδύναμής τους.Υπάρχουν τρία είδη κιβωτίων ταχυτήτων: τα δυο είναι χειροκίνητα και το τρίτο αυτόματης τεχνολογίας. Στην αρχική έκδοση, τα χειροκίνητα είναι 5 και 6 σχέσεων, και ήταν τα πρώτα που εντάχθηκαν ως επιλογή για το όχημα. Με την ανανέωση του μοντέλου, προστέθηκε και το αυτόματο κιβώτιο των 6 σχέσεων. Όσον αφορά τον επιπλέον εξοπλισμό του οχήματος, είναι εμφανώς σύγχρονος, γεγονός που αποτρέπει την γνωστή εικόνα που υπήρχε στα αυτοκίνητα της Κίνας εδώ και πολλά χρόνια. Το H5 διαθέτει στην κεντρική κονσόλα του σαλονιού, οθόνη για χρήση DVD και GPS (σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου), ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη οροφή, υδραυλικό τιμόνι με κουμπιά και ενσωματωμένο σύστημα Bluetooth Hands Free Calls, ρυθμιζόμενα καθίσματα και τέλος τα συστήματα ασφαλείας ABS, EBD και TCS.
Πέγουα

Η Λίμνη Πέγουα (Νεπαλ.: फेवा, προφορά: phewā, όπου το π προφέρεται με δασύτητα [περίπου π.χ., με χ απαλό} και το σαν 2 α μαζί) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη του Νεπάλ μετά τη Ράρα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας και ανήκει στην Δυτική περιφέρεια, στη ζώνη του Γκαντάκι και στον δήμο του Κάσκι.

 Η Πέγουα βρίσκεται στο κεντρικό Νεπάλ, δυτικά της Ποκάρα και 28 χλμ. νότια της Ανναπούρνια. Έχει έκταση 5,23 τ.χλμ., μέγιστο μήκος 4 χλμ., πλάτος 2 χλμ. και βάθος 234 μ. Ο όγκος του νερού της είναι 0,046 κ.χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας. Σε αυτήν βρίσκεται το μοναδικό νησί της χώρας, το Ταλαμπαράχι. Ποκάρα Αρτσαλαμπότ Μασμπάρ Κασκικότ Ρούμντι Βούμντι Γκαριπατάν Σαρανγκακότ Κατάλογος λιμνών του Νεπάλ
Total Annihilation: Kingdoms

Το Total Annihilation: Kingdoms είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής της εταιρίας Cavedog Entertainment και κυκλοφόρησε στις 25 Ιουνίου του 1999. Το 2000 κυκλοφόρησε και το πακέτο επέκτασής του ονόματι The Iron Plague.

 Η υπόθεση του διαδραματίζεται στην μαγική γη της Darien, έναν μεσαιωνικό αλλά μαγικό κόσμο στον οποίο ο απόλυτος κυρίαρχος είναι ο μάγος-αυτοκράτορας Garacaius. Όλα ξεκινούν όταν ο Garacaius εξαφανίζεται από το παλάτι του χωρίς κανείς από τους υπηκόους του να ξέρει τι πραγματικά συνέβη. Η απροσδόκητη όμως αυτή εξαφάνιση θα αποτελέσει αφορμή για το ξέσπασμα πολέμου μεταξύ των τεσσάρων ενήλικων παιδιών του για τον καθορισμό του απόλυτου κυρίαρχου της Darien. Στο παιχνίδι εμφανίζονται τέσσερις διαφορετικές παρατάξεις (πέντε, εάν συμπεριληφθεί και η παράταξη που εισάγεται μέσω του πακέτου επέκτασης The Iron Plague), η Aramon, η Taros, η Veruna, η Zhon και η Creon.
Γέφυρα Ουΐτστοουν

Η γέφυρα Wheatstone είναι ηλεκτρικό κύκλωμα σταθερού ρεύματος το οποίο χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τη μέτρηση μιας άγνωστης αντίστασης κυκλώματος κατόπιν συγκρίσεως με μια γνωστή πρότυπη αντίσταση. Σημαντική χρήση της συναντάται σε συστήματα μετρήσεων αισθητήρων, οποίοι αντικαθιστούν την «άγνωστη» αντίσταση. Παραδείγματα χρήσης της, είναι στην αυτοκινητοβιομηχανία, (μέτρηση ροής μάζας αέρα, μέσω τού αισθητήρα MAF), σε βιοϊατρικές εφαρμογές, (μέτρηση πίεσης τού αίματος), σε ελεγκτές δύο θέσεων, μέσω χρήσης συγκριτή κ.α.

 Η σύνδεση του κυκλώματος της γέφυρας Wheatstone γίνεται όπως στο σχήμα στα δεξιά. Μια πηγή σταθερής τάσης παρέχει σταθερό ρεύμα στο κύκλωμα. Τα σημεία D και B περιέχουν ενδιάμεσα γαλβανόμετρο. Η κατάσταση ισορροπίας του κυκλώματος αυτού επιτυγχάνεται όταν η διαφορά τάσης μεταξύ των σημείων D και B ισούται με 0. Δηλαδή V=0. Για να ισχύει αυτό θα πρέπει η διαφορά τάσης μεταξύ των σημείων D και A, καθώς επίσης κι η διαφορά τάσης μεταξύ των D και C να είναι ίσες. Άρα θα ισχύει VDA=VDC. Παρομοίως και για τις διαφορές δυναμικού μεταξύ των B και A αλλά και B και C. Άρα: VBA=VBC. Σε αυτή την ειδική περίπτωση, το γαλβανόμετρο δεν διαρρέεται από ρεύμα, Ι=0. Φυσικά, ο υπολογισμός της αντίστασης είναι πιο εύκολο να γίνει όταν το κύκλωμα βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας που έχουμε περιγράψει παραπάνω. Όταν ισχύει αυτό, το ρεύμα που διαρρέει την αντίσταση R3, έστω Ι3 θα είναι ίσο με το ρεύμα που διαρρέει την αντίσταση RX, έστω ΙΧ. Δηλαδή ΙΧ=Ι3. Με τον ίδιο τρόπο, προκύπτει ότι: Ι2=Ι1. Άρα για την άγνωστη αντίσταση έχουμε: R X = R 2 ⋅ R 3 R 1 {\displaystyle R_{X}=R_{2}\cdot {\frac {R_{3}}{R_{1}}}} . Πέρα από το κύκλωμα που αναλύθηκε μερικώς παραπάνω, υπάρχει κι η γέφυρα Wheatstone χορδής. Εξυπηρετεί ακριβώς τους ίδιους σκοπούς απλά αποτελεί ξεχωριστό εργαλείο. Συνδέεται στο κύκλωμα αλλά αποτελεί ανεξάρτητη ολότητα, δεν προκύπτει δηλαδή από τον τρόπο σύνδεσης ή τη χρήση άλλων στοιχείων του κυκλώματος. Η χορδή παίζει το ρόλο της αντίστασης που μπορεί να ρυθμίζεται και να μεταβάλλεται χειροκίνητα. Η ''διακριτική ικανότητα'' είναι χαρακτηριστικό μέγεθος οργάνων μέτρησης. Με αυτό τον όρο, λοιπόν, εννοούμε τη μικρότερη δυνατή μεταβολή μιας μετρούμενης ποσότητας που μπορεί να γίνει από ένα όργανο μέτρησης. Η διακριτική ικανότητα είναι ένα μέγεθος που παίζει ρόλο στη γέφυρα Wheatstone. Τα σφάλματα στις μετρήσεις είναι κάτι σύνηθες, αν όχι αυτονόητο, για τη φυσική κι ειδικά το πειραματικό κομμάτι της (κομμάτι μετρήσεων). Τρεις βασικοί λόγοι είναι αυτοί που συντελούν στην ύπαρξη σφαλμάτων στις μετρήσεις με γέφυρα Wheatstone: Η διέλευση του ρεύματος θερμαίνει τις αντιστάσεις κι οι τιμές αυτών μπορούν να υποστούν μεταβολή. Η ευαισθησία (άλλο χαρακτηριστικό μέγεθος οργάνων μέτρησης) κι η διακριτική ικανότητα του γαλβανομέτρου επηρεάζει τις αντίστοιχες ιδιότητες όλου του κυκλώματος. Οι μετρήσεις των αντιστάσεων (ιδιαίτερα των μικρών) επηρεάζονται από τις θερμοηλεκτρικές τάσεις μεταξύ των επαφών των μετάλλων αλλά κι από τις αντιστάσεις των καλωδίων (ή αγωγών) και των συνδέσεων. Ηλεκτρικά Κυκλώματα, J. A. Edminister (Schaum's outline series) Ηλεκτρικό ρεύμα Ηλεκτρικό φορτίο Ηλεκτρικές αντιστάσεις Ηλεκτρικές συσκευές
Λυδία Βενιέρη

Η Λυδία Βενιέρη (1964) είναι Ελληνίδα καλλιτέχνης. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Πλέον κατοικεί στην Νέα Υόρκη. Η ιστοσελίδα της χρονολογείται από το 1995 και σε αυτήν έχει εκθέσει ορισμένα από τα πρώιμα έργα της.

 Byronic Heros, 2017Tarot of Love, 2017The Dolphin Conspiracy, 2011TOMORROW ~ PHOSPHOR STARS IN WHITE NIGHTS, 2009See No Evil, 2008WarGames, 2006For Ever After, 2004Hibernation - Sleeping Beauty Conscience, 2002 Moonlight, 2009 The Dolphin Conspiracy, 2009 Tomorrow, 2006 Epilisy, 2005 Last Conflict, 2005 For Ever After, 2004 Sleeping Beauty Conscience, 2002 Martha, 1996 Egg, 1995 Moonlight, Lydia Venieri, 2006 Beyond Being, Lydia Venieri, 2000 60 Drawings for Healthy Perversions by Tzimy Panousi, 1995 Fin Her Story Apology Temple Tarot Isis Set design for Sarah & Lorraine by Marc Israel-Le Pelletier, Sanford Meisner Theatre, New York. Set design for Sarah & Lorraine by Marc Israel-Le Pelletier, Storefront Theatre, Chicago. Set design for Hellenic Orchestra's tour of USSR, Soviet Union Set design & costumes for The Lady from Ancona, Anatolia of my Soul: 75 years since the Asian Minor Catastrophy, Theatre of Northern * * Greece, Drama & Lykabetus Theatre Atheans, 1997 Set design for "Inventaires" de Philippe Minyana, directed by Elia Kountis, l'Institute Francais d'Athenes. Set design for Daphnis & Cloe, Octana Theatrical Group, Apothiki, Athens The lady form Ancona, Anatolia of my Soul: 75 years since the Asian Minor Catastrophy, Lykabetus Theatre, Athenia The Five Seasons, Dance theater Octana 1995 Medal for Sculpture, Académie française de Paris, 2004 Tower of Symbols, Open Air Sculpture, Central Athens, 2004 Wall of Symbols, Sculpture, Atelier Mallet Stevens, Paris Lydia on Broadway, CD-ROM sponsored by Art Magazine and Hewlett Packard "Infinity", Collaboration with artist Takis on the sculpture. Commande en plein air d'une serie de sculpture Eros et Psyche, Fondation Alexandre Iolas, Athenes Commande d'une serie de sculptures pour l'Incitation à la Creation, Abbaye de Montmajour, Arles Carte Blanche, a l'occation de l'anniversaire de 10 ans du Centre Georges Pompidou, Galeries Contemporaines, Paris Commande en plein air d'une serie de sculputreΠρότυπο:Not a typo Eros et Psyche, Fondation Alexandre Iolas, Athenes Commande d'une serie de sculptures pour l'Incitation à la Creation, Abbaye de Montmajour, Arles Carte Blanche, a l'occation de l'anniversaire de 10 ans du Centre Georges Pompidou, Galeries Contemporaines, Paris Nadja Argyropoulou (Author), Anastasia Aukeman (Author): 'Lydia Venieri: Theogony. Charta 2011. (ISBN 978-8-88158-792-6) Επίσημος ιστότοπος An Art Book - Theogony Stux Gallery - Lydia Venieri Gallery Quang Galleri S.E, Norway lydia venieri on Vimeo International Lydia Venieri The Last Conflict Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Κάρολος της Γαλλίας (1446-1472)

Να μην συγχέεται με τον Κάρολο των Βουρβόνων, δούκα του Μπερρύ. Ο Κάρολος των Βαλουά, (Γαλλική γλώσσα : Charles, 26 Δεκεμβρίου 1446 - 24 Μαΐου 1472) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν δούκας του Μπερρύ και μετά της Νορμανδίας και της Ακουιτανίας. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε σύγκρουση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού. Γεννήθηκε στην Τουρ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος (ΙΑ΄), τότε δελφίνος, ήταν συνέχεια σε διαμάχη με τον πατέρα του και από το 1456 ζούσε εξόριστος στην Αυλή της Βουργουνδίας. Έτσι μερικοί περίμεναν το στέμμα να περάσει στον Κάρολο. Ωστόσο, όταν το 1461 απεβίωσε ο Κάρολος Ζ΄, τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄. Έπειτα από τη διαδοχή, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ χορήγησε στον μικρότερο αδελφό του το δουκάτο του Μπερρύ ως πρόσοδο (appanage). Ο Κάρολος δυσαρεστήθηκε και προσχώρησε με τον Κάρολο διάδοχο της Βουργουνδίας, τότε κόμη του Σαρολαί και με άλλους ισχυρούς ευγενείς, όπως ο Φραγκίσκος Β΄ δούκας της Βρετάνης, στην Ένωση της Δημόσιας Ευημερίας τον Μάιο του 1465. Αυτό ξεκίνησε τον Τρελό Πόλεμο, ο οποίος τελείωσε τον Οκτώβριο με τη συνθήκη του Κονφλάν μεταξύ του Λουδοβίκου ΙΑ΄ και του Καρόλου κόμη του Σαρολαί. Hanawalt, Barbara (1998). The Middle Ages: An Illustrated History. New York: Oxford University Press. Jean Favier, Louis XI, Paris, Fayard, 2001, 1019
Ευρασιατικός διασυνδετήριος αγωγός

Ο ευρασιατικός διασυνδετήριος αγωγός (EuroAsia Interconnector) είναι μια προτεινόμενη διασύνδεσης μεταξύ των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ μέσω της μακρύτερης υποθαλάσσιας ηλεκτρικής τροφοδοσίας στον κόσμο.

 Το καλώδιο μήκους 287 χλμ. θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο. η Κύπρος θα συνδεθεί με τη Ελλάδα στην Κρήτη. Από την Κρήτη, ένα υπάρχον καλώδιο θα χρησιμοποιηθεί για τη σύνδεση της Πελοποννήσου με την ηπειρωτική Ελλάδα, παρέχοντας σύνδεση με το πανευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο. Αν κατασκευαστεί, το συνολικό μήκος της γραμμής διασύνδεσης θα είναι περίπου 540 ναυτικά μίλια και θα τοποθετηθεί σε βάθος έως και 2 χλμ. κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Το δίκτυο θα έχει την ικανότητα να μεταδίδει 2.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας σε κάθε κατεύθυνση. Αναμένεται να κοστίσει περίπου 1.5 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 500 εκατ. ευρώ θα είναι το κόστος της σύνδεσης Ισραήλ–Κύπρου. Συμφωνία για τη διεξαγωγή της μελέτης σκοπιμότητας που υπογράφηκε στην Ιερουσαλήμ στις 4 Μαρτίου του 2012. Η μελέτη σκοπιμότητας πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2012. Αν η επενδυτική απόφαση είναι θετική, το έργο θα μπορούσε να ξεκινήσει στις αρχές του 2013. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 3 ετών από την έναρξη της κατασκευής. Σε μια συνάντηση μεταξύ των Υπουργών ενέργειας του Ισραήλ και της Κύπρου υπουργών ενέργειας τον Ιούνιο του 2015, ο Ισραηλινός υπουργός πρότεινε να διπλασιαστεί η προβλεπόμενη χωρητικότητα του καλωδίου. Το Ισραήλ και η Κύπρο έχουν ανακαλύψει κοιτάσματα φυσικού αερίου εντός των εδαφών τους, κάτι που τους επιτρέπει, αν συμφωνήσουν καλώδιο υψηλότερης χωρητικότητας, να κατασκευάσουν μονάδες φυσικού αερίου και να εξάγουν σημαντικές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας προς την Ευρώπη. Οι εταίροι έχουν ως στόχο να ξεκινήσουν οι περιβαλλοντικές και κατασκευαστικές μελέτες για το έργο στις αρχές του 2016, με ενδεικτική ημερομηνία εφαρμογής το 2019 για τη σύνδεση Ισραήλ–Κύπρου και το 2022 για τη σύνδεση Κύπρου–Ελλάδας. Ευραφρικανικός διασυνδετήριος αγωγός
Λίρα Φώκλαντ

Η λίρα (πένα)είναι το νόμισμα των Νήσων Φώκλαντ, που αποτελούν Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Το σύμβολο του νομίσματος είναι το £ ή εναλλακτικά το FK£, ώστε να ξεχωρίζει από άλλα νομίσματα με την ονομασία λίρα. Ο κωδικός ISO 4217 του νομίσματος είναι FKP. Είναι κλειδωμένη σε ισοτιμία με τη Λίρα Αγγλίας. Τα χαρτονομίσματα και των δύο λιρών χρησιμοποιούνται στα νησιά.

 Η λίρα εισήχθη μετά την κατάληψη των Νησιών Φώκλαντ από τους Βρετανούς, το 1833. Στη διάρκεια της κατοχής από την Αργεντινή, χρησιμοποιούνταν το Πέσος. Αρχικά, χρησιμοποιούνταν η βρετανική λίρα και υποδιαιρούνταν σε 20 σελίνια, ενώ το 1 σελίνι ήταν ίσο με 12 πένες. Από το 1899 άρχισαν να τυπώνονται συγκεκριμένες σειρές χαρτονομισμάτων. Το 1971 η λίρα έγινε δεκαδικό νόμισμα και υποδιαιρέθηκε σε 100 πένες. Από το 1974 άρχισε και η παραγωγή κερμάτων στα Φώκλαντ. Το 1974 εισήχθησαν κέρματα των ½, 1, 2, 5 και των 10 πενών, το 1980 κυκλοφόρησαν οι 50 πένες, το 1982 οι 20 πένες, η 1 λίρα το 1987 και τα κέρματα των 2 λιρών το 2004. Το κέρμα της ½ πένας κυκλοφόρησε για τελευταία φορά το 1983 και αποσύρθηκε από την κυκλοφορία. Η σύνθεση και το μέγεθος όλων των κερμάτων είναι ίδια με τα αντίστοιχα βρετανικά κέρματα. Από το 1899 ως το 1901 η κυβέρνηση εισήγαγε χαρτονομίσματα των 5 και των 10 σελινιών, και επίσης της 1 και των 5 λιρών. Ως το 1916 τυπώνονταν χαρτονομίσματα των 5 σελινιών. Το 1969 το τραπεζογραμμάτιο των 10 σελινιών αντικαταστάθηκε από ένα χαρτονόμισμα των 50 πενών. Οι 10 λίρες εισήχθησαν το 1975, οι 20 λίρες το 1984 και τα χαρτονομίσματα των 50 λιρών το 1990. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής τραπεζογραμμάτια: 5 λίρες (κόκκινο) 10 λίρες (πράσινο) 20 λίρες (γκρι) 50 λίρες (μπλε, πράσινο και κόκκινο-συνδυασμός)Στην εμπρόσθια όψη όλα τα χαρτονομίσματα φέρουν το πορτρέτο της Ελισάβετ Β΄, το εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ, έναν μικρό χάρτη των νησιών, πιγκουίνους και θαλάσσιους λέοντες. Στην πίσω όψη υπάρχουν εικόνες, όπως ο ναός της Εκκλησίας του Χριστού στο Στάνλεϊ και την επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Χοτζισμός

Ο χοτζισμός αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, λόγω διάσπασης στο μαοϊκό κίνημα, που εμφανίζεται μετά την ιδεολογική διαμάχη μεταξύ του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας το 1978. Η ιδεολογία ονομάστηκε από τον Ενβέρ Χότζα, αξιοσημείωτο Αλβανό κομμουνιστή ηγέτη.

 Ο χοτζισμός οριοθετεί τον εαυτό του με μια αυστηρή υπεράσπιση της κληρονομιάς του Ιωσήφ Στάλιν, την οργάνωση της Σοβιετικής Ένωσης υπό τον σταλινισμό και τη σφοδρή κριτική σχεδόν όλων των υπόλοιπων κομμουνιστικών ομάδων ως «ρεβιζιονιστές». Για παράδειγμα, ορίζει τον ευρωκομμουνισμό ως αντικομμουνιστικό κίνημα. Με θέσεις κριτικές προς τη Γιουγκοσλαβία, τη Σοβιετική Ένωση, την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ενβέρ Χότζα χαρακτήρισε τις τρεις πρώτες ως «κοινωνικούς ιμπεριαλιστές» και καταδίκασε τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968, πριν αποσύρει την Αλβανία από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ως απάντηση. Ο χοτζισμός υποστηρίζει το δικαίωμα των εθνών να συνεχίσουν το σοσιαλισμό από διαφορετικά μονοπάτια, που υπαγορεύονται από τις συνθήκες σε αυτή τη χώρα, αν και ο Χότζα προσωπικά έκρινε ότι ο τιτοϊσμός ήταν στην πράξη «αντιμαρξιστικός» συνολικά.Οι Αλβανοί πέτυχαν στο ιδεολογικό πεδίο, κερδίζοντας ένα μεγάλο μέρος των μαοϊκών, κυρίως στη Λατινική Αμερική (όπως ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός και το Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ισημερινού, καθώς και το Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας), αλλά είχαν επίσης σε γενικές γραμμές σημαντικό ενδιαφέρον σε διεθνές επίπεδο. Μετά την πτώση της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας το 1991, τα χοτζιστικά κόμματα ομαδοποιήθηκαν σε μια διεθνή διάσκεψη που ιδρύθηκε το 1994 και την εφημερίδα Ενότητα και Αγώνας. enver-hoxha.net Ενβέρ Χότζα πολύγλωσση ιστοσελίδα Ενβέρ Χότζα. Η ζωή του και τα έργα του Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σταλινικού Hoxhaist) Επαναστατική Δημοκρατία «Συμμαχία!» Μαρξιστική-Λενινιστική (Βόρεια Αμερική) Το Σταλινικό Espresso Ενβέρ Χότζα Αρχείο
Κατάλογος πολέμων της Αγγλίας

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τους πολέμους στους οποίους ενεπλάκη το Βασίλειο της Αγγλίας, πριν την δημιουργία του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας μέσω των Πράξεων της Ένωσης του 1707

 Εξέγερση του 1088 – στην Αγγλία και τη Νορμανδία Αναρχία (1135–54) – στην Αγγλία Εξέγερση του 1173–74 – στην Αγγλία, την Νορμανδία και την Ανδεγαυία Πρώτος Πόλεμος Βαρόνων (1215–17) – στην Αγγλία Δεύτερος Πόλεμος Βαρόνων (1264–67) – στην Αγγλία Ουαλική Εξέγερση (1282) – στην Αγγλία και την Ουαλία Αγροτική Εξέγερση (1381) – στην Αγγλία Πόλεμος των Ρόδων (1455–1485) – στην Αγγλία και την Ουαλία. Ο Ριχάρδος Γ΄ γίνεται ο πρώτος Άγγλος Βασιλιάς που πεθαίνει σε μάχη Πόλεμοι των Τριών Βασιλείων (1639–1651) – στην Αγγλία, την Ουαλία, την Σκωτία και την Ιρλανδία Πρώτος Πόλεμος των Επισκόπων (1639) Δεύτερος Πόλεμος των Επισκόπων (1640) Ιρλανδική Εξέγερση του 1641 Πρώτος Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος (1642–46) Πόλεμοι της Ιρλανδικής Συνομοσπονδίας (1642–48) Η Σκωτία στους Πολέμους των Τριών Βασιλείων (1644–47) Δεύτερος Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος (1648) Τρίτος Αγγλικός Εμφύλιος Πόλεμος (1650–51) Κατάκτηση της Ιρλανδίας από τον Κρόμγουελ (1649) Εξέγερση του Μόνμουθ (1685) – στην Αγγλία Ιακωβίτικες Εξεγέρσεις (1689–91; 1715–16; 1719; 1745–46) – στην Αγγλία, την Σκωτία και την Ιρλανδία Γουλιελμιτικός Πόλεμος στην Ιρλανδία (1688–91) Μάχη του Μπόιν (1690) – τελευταία μάχη μεταξύ των δύο αντιπάλων για το θρόνο Barnett, Correlli. Britain and her army, 1509-1970: a military, political and social survey (1970). Carlton, Charles. This Seat of Mars: War and the British Isles, 1485-1746 (Yale UP; 2011) 332 pages; studies the impact of near unceasing war from the individual to the national levels. Chandler, David G., and Ian Frederick William Beckett, eds. The Oxford history of the British army (Oxford UP, 2003). Cole, D. H and E. C Priestley. An outline of British military history, 1660-1936 (1936). online Higham, John, ed. A Guide to the Sources of British Military History (1971) 654 pages excerpt; Highly detailed bibliography and discussion up to 1970. Sheppard, Eric William. A short history of the British army (1950). online Messenger, Charles, ed. Reader's Guide to Military History (2001) pp 55–74; annotated guide to most important books.
Η Λίζα και όλοι οι άλλοι

Η Λίζα και όλοι οι άλλοι είναι ο τίτλος ελληνικής κωμωδίας παραγωγής 2003 σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη και σενάριο Κατερίνας Μπέη.Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Κατερίνα Μουτσάτσου υποδυόμενη τη Λίζα, μία νεαρή κοπέλα που εργάζεται σε γυναικείο περιοδικό και είναι απογοητευμένη με τη σχέση της με το ανδρικό φύλλο. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ αποτελείται από τους Ντορέττα Παπαδημητρίου, Αλέξανδρο Παρθένη, Γιώργο Καραμίχο, Κάτια Νικολαΐδου, Γιώργο Χρανιώτη, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και Αντώνη Καφετζόπουλο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 7 Μαρτίου 2003.Η ταινία προβλήθηκε τη περίοδο 2002-2003 και έκοψε συνολικά 70.000 εισιτήρια πανελλαδικά. Εκείνη τη σεζόν ήρθε πρώτη σε εισιτήρια ανάμεσα σε 20 ταινίες.

 Η Λίζα είναι νέα, ωραία, μοιραία αλλά απίστευτα ανασφαλής. Δουλεύει ως ελεύθερη επαγγελματίας στο παγκοσμίως γνωστό γυναικείο περιοδικό Cosmopolitan. Ειδικεύεται στο να δίνει συμβουλές στις γυναίκες ανά την Ελλάδα χωρίς όμως να τις εφαρμόζει η ίδια. Η Κλαίρη είναι κολλητή φίλη της Λίζας και μαζί κάνουν γυμναστήριο, κομμωτήριο, μανικιούρ-πεντικιούρ και γενικά ό,τι έχει σχέση με τον καλλωπισμό. Η Λίζα είναι μαζί με τον Γιάννη, με τον οποίο από την πλευρά της τουλάχιστον έχουν σχέση. Έχοντας απογοητευτεί από τις σχέσεις της με το ανδρικό φύλο, κάνει τα πάντα για να βρει έναν κανονικό άντρα. Μέσα από την ανασφάλεια της προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει την συμπεριφορά των ανδρών, και πιστεύει πως η εμφάνισή παίζει καθοριστικό ρόλο. Γι' αυτό αναλώνεται στο να γίνει η ιδανική γυναίκα, ως προς την εμφάνιση πάντα, προκειμένου να βρει τον ιδανικό σύντροφο. Όμως μια μέρα η Λίζα θα γνωρίσει τον Πάρη με τον οποίο γνωρίζει τον πραγματικό έρωτα. Κατερίνα Μουτσάτσου ως Λίζα Ντορέττα Παπαδημητρίου ως Κλαίρη Αλέξανδρος Παρθένης ως Πάρης Γιώργος Καραμίχος ως Γιάννης Κάτια Νικολαΐδου ως Ιωάννα Γιώργος Χρανιώτης ως Βαγγέλης Δωροθέα Μερκούρη ως Άντζελα Ελισάβετ Κωνσταντινίδου ως Χάρις Σπύρος Καλογήρου ως παππούς Ευαγγελία Σαμιωτάκη ως γιαγιά Γιούλη Αγγελή ως παχουλή επιβάτης Χριστίνα Σέιχ ως ρέιβερ Γιάννης Αγγελάκης ως Εσμεράλδα Ντίνος Αυγουστίδης ως πατέρας Λίζας Σόφη Ζαννίνου ως ταξιτζού Μαρία Μπακοδήμου ως διευθύντρια περιοδικού Μαρία Σολωμού ως νεαρή επιβάτης Ρένος Χαραλαμπίδης ως Πέτρος Αντώνης Καφετζόπουλος ως Νώντας Δημήτρης Λιόλιος ως αστυνομικός Μαρίζα Γεωργίτση ως Μαριαλένα Κατερίνα Σαβράνη ως Λουκία Λαμπρινή Μίχου ως Στέλλα Γιώτα Τσιμπρικίδου ως Σοφία Κατερίνα Γιαντζόγλου ως Χριστίνα Ιωάννα Μιχελάκου ως Τζένη Έφη Τσαμποδήμου ως μητέρα Λίζας Τζένη Θεωνά ως σερβιτόρα Γιολάντα Διαμαντή ως φιλενάδα Μπέττυ Μαγγίρα ως παρουσιάστρια Επίσημη σελίδα στο IMDB
Καρλότα της Δανίας

Η Καρλόττα της Δανίας (Princess Charlotte til Danmark, 30 Οκτωβρίου 1789 - 28 Μαρτίου 1864) ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ και η μητέρα της Λουίζας της Δανίας.

 Η Λουίζα Καρλόττα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1789 στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ και ήταν κόρη του Φρειδερίκου, Διαδόχου Πρίγκιπα της Δανίας και Νορβηγίας, και της Σοφίας Φρειδερίκης, κόρης του Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Στις 10 Νοεμβρίου 1810 η Καρλόττα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Κάσσελ στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ. Ο σύζυγός της ήταν στη δανική υπηρεσία από τα νιάτα του και η οικογένειά της ζούσε στη Δανία. Η Καρλόττα περιγράφεται ως σοφή, πρακτική και οικονομική και κράτησε τα οικονομικά του νοικοκυριού υπό αυστηρό έλεγχο. Είχε κάποιο ενδιαφέρον για την τέχνη και την ποίηση και φέρεται να αισθανόταν ότι ήταν Δανέζα πατριώτισσα.Στις 18 Ιουλίου 1851 η Καρλόττα και ο γιος της Φρειδερίκος παραιτήθηκαν από τα δικαιώματά τους από το δανικό θρόνο υπέρ της κόρης της Λουίζας, η οποία με τη σειρά της παραιτήθηκε υπέρ του συζύγου της Χριστιανού Θ΄. Απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1864 στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ σε ηλικία 74 ετών. Η Καρλόττα το 1810 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Κάσσελ και μαζί απέκτησαν έξι παιδιά: Καρολίνα Φρειδερίκη (1811-1829). Μαρία Λουίζα (1814-1895), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο του Άνχαλτ-Ντεσάου. Λουίζα (1817-1898), παντρεύτηκε τον Χριστιανό Θ΄ της Δανίας. Μεταξύ των τέκνων τους ήταν: Φρειδερίκος Η΄ (1843-1912), βασιλιάς της Δανίας. Γεώργιος Α΄ (1845-1913), βασιλιάς της Ελλάδας. Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (1820-1864), Λανδγράβος της Έσσης. Αυγούστα Σοφία Φρειδερίκη (1823-1899), παντρεύτηκε τον Κάρολο Φρειδερίκο, Βαρόνο του Μπλίξεν-Φίνεκε. Σοφία Βιλελμίνη (18 Ιανουαρίου-20 Δεκεμβρίου 1827). 30 Οκτωβρίου 1789 - 10 Νοεμβρίου 1810: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Καρλόττα της Δανίας 10 Νοεμβρίου 1810 - 28 Μαρτίου 1864: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Καρλόττα της Έσσης-Κάσσελ
Κωνσταντίνος Δούκας (ηγεμόνας της Θεσσαλίας)

Ο Κωνσταντίνος (απεβ. 1303) από τον Οίκο των Αγγέλων ήταν Κυβερνήτης της Θεσσαλίας (1289 - 1303), η οποία στην εποχή του ταυτιζόταν με το Δουκάτο Νέων Πατρών με έδρα την Υπάτη. Ο Κωνσταντίνος ήταν δεύτερος γιος του Κυβερνήτη της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα και της συζύγου του, η οποία έχει καταγραφεί από τις πηγές με το μοναστικό όνομα "Υπομονή".

 Ο ίδιος προτιμούσε, όπως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, να χρησιμοποιεί τα επώνυμα των προγόνων του από την Δυναστεία των Κομνηνών και την Δυναστεία των Δουκών. Από τις αδελφές του η Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο τον Γουλιέλμο Α΄ ντε λα Ρος Δούκα των Αθηνών, μία άλλη τον Ανδρόνικο Ταρχανειώτη (ανιψιό του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου) και η νόθη Ελένη Δούκαινα Αγγελίνα είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Στέφανο-Ουρός Γ΄ Νεμάνια βασιλιά της Σερβίας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του (1289), πήρε τον τίτλο Σεβαστοκράτωρ (1295) και κυβέρνησε μέχρι τον θάνατο του (1303). Διαδέχθηκε τον πατέρα του ανήλικος και την κηδεμονία του ανέλαβε η θεία του Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή. Ο μικρότερος αδελφός του Θεόδωρος Άγγελος ήταν συγκυβερνήτης του μέχρι τον δικό του πρόωρο θάνατο (1299). Στην αρχή της βασιλείας του η μητέρα του ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αναγνώρισε την υψηλή κυριαρχία του αυτοκράτορα, σε αντάλλαγμα έδωσε στον γιο της τον τίτλο του Σεβαστοκράτορα. Ο Κωνσταντίνος συνέχισε τους πολέμους του πατέρα του απέναντι στον θείο του Δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρο Α΄ Κομνηνό Δούκα και τους Ανδεγαυούς του συμμάχους. Οι Θεσσαλοί σε εκστρατεία τους (1295) κατέλαβαν τα εδάφη που είχε σκοπό να δώσει προίκα ο Νικηφόρος στην κόρη του Θαμάρ της Ηπείρου η οποία παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ του Τάραντα, γιο του Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας. Οι Ανδεγαυοί κατέλαβαν την επόμενη χρονιά τις περισσότερες κατακτήσεις (1296), αργότερα κατέλαβαν και το Αγγελόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας (1301). Δεν είναι γνωστή καμιά άλλη πληροφορία για τον Κωνσταντίνο Δούκα μέχρι τον θάνατο του (1303). Η σύζυγός του δεν είναι γνωστή, μονάχα ο Καρλ Χοπφ την καταγράφει με το όνομα Άννα Ευαγιόνισσα, πέθανε το 1317 και μαζί της απέκτησε : Ιωάννης Β΄ Δούκας διάδοχος του στην Θεσσαλία, παντρεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα νόθη κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου.Οι Φράγκοι αναφέρονταν σε αυτόν ως Δούκα της Νεοπατρίας, εκφέροντας το επώνυμό του σαν να ήταν τίτλος. Δημήτριος Ι. Πολέμης (1968), "The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography" (Αγγλικά) Ferjančić, Božidar (1974). Тесалија у XIII и XIV веку [Thessaly in the 13th and 14th Centuries] (in Serbian). Belgrade: Византолошког институт САНУ. Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996)., Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (Γερμανικά)
Διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας Ελλάδας 2022-23

Οι διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας στην Ελλάδα διεξάγονται από την ΠΕΠΣ Σάλας. Κατά την περίοδο 2022-23 διεξήχθησαν πρωταθλήματα και κύπελλα σε άνδρες (σε δύο κατηγορίες, Futsal Super League και Futsal League), υποδομές σε εννέα ηλικιακές κατηγορίες (Κ18, Κ16, Κ15, Κ14, Κ13, Κ12, Κ11, Κ10 και Κ9) καθώς και στις γυναίκες όπου διεξήχθη το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα.

 Οι οκτώ πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου διασταυρώθηκαν στα προημιτελικά των playoffs. Η πρόκριση κρίθηκε στις 3 νίκες με μεταφορά των αποτελεσμάτων από την κανονική περίοδο (ίσχυσε μόνο για αυτή τη φάση). Θέσεις 3–4 Τελικοί Η ομάδα του Κορυδαλλού αποβλήθηκε από τα πλέι οφ του πρωταθλήματος, καθώς δεν ήταν εγγεγραμμένη στο μητρώο σωματείου της ΓΓΑ για το άθλημα του ποδοσφαίρου Ημιτελικοί Μικρός τελικός Μεγάλος τελικός Το πρωτάθλημα γυναικών διεξήχθη για πρώτη φορά. ΠΕΠΣ Σάλας Ιστότοπος futsalhellas.com
Δασύουρη μαγκούστα

Η Δασύουρη μαγκούστα (Bdeogale crassicauda) είναι ένα θηλαστικό της οικογένειας των Ερπηστιδών που απαντά στην κεντρική Αφρική, από την νότια Κένυα έως έως την κεντρική Μοζαμβίκη. Έχει μήκος 40-50 εκατοστόμετρα, βάρος 0,9-1,6 χιλιόγραμμα και τρέφεται με μικρά πτηνά και αβγά.

 B. c. crassicauda, κεντρική Μοζαμβίκη, Μαλάουι και Ζαμπία B. c. nigrescens, κεντρική Κένυα (Ναϊρόμπι) B. c. omnivora, απαντά στις βόρειες ακτές της Τανζανίας και στην Κένυα, κατατάσσεται από την IUCN ως κινδυνεύον (ως B. omnivora) B. c. puisa, βόρεια Μοζαμβίκη και νότια Τανζανία B. c. tenuis, απαντά στην Ζανζιβάρη. κατατάσσεται ως ελαχίστης ανησυχίας. Δασύουρη μαγκούστα, Tanzanian Mammal Atlas Project Bdeogale c. nigrescens περιγραφή
Δήμος

Δήμος ονομάζεται μία οντότητα της δημόσιας διοίκησης, η οποία στα περισσότερα κράτη αποτελεί τη βασική αυτοδιοικητική μονάδα και κατά κανόνα περιλαμβάνει μια πόλη ή κωμόπολη και τα γύρω χωριά της. Δεν είναι πάντως σπάνιο φαινόμενο να περιλαμβάνει μόνο κάποια συνοικία ή προάστιο μιας μεγαλούπολης, ή και αντίθετα μόνο χωριά μιας απομονωμένης ορεινής περιοχής ή ενός νησιού.

 Στην Ελλάδα ο δήμος αποτελεί πρωτοβάθμιο Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ). Σε άλλες χώρες οι α΄ βάθμιοι ΟΤΑ αναφέρονται αδιακρίτως ως κοινότητες (π.χ. γαλλική commune, ιταλική comune, γερμανική Gemeinde/Kommune κλπ). Η εδαφική περιφέρεια κάθε δήμου που συνιστάται με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελείται από τις εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων ΟΤΑ. Οι δήμοι και οι κοινότητες, που συνενώθηκαν με το ν.2539/1997, αποτελούν τοπικές κοινότητες του νέου δήμου που δημιουργήθηκε με τις διατάξεις του ν.3852/2010, εφόσον έχουν πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους και δημοτικές κοινότητες, εφόσον έχουν πληθυσμό μεγαλύτερο από 2.000 κατοίκους. Πηγή
Δημήτριος Κουφίτσας

Ο Δημήτριος Κουφίτσας ή Κωφίτσας (1901 ή 1902 - 1946) ήταν μοίραρχος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, κατοχικός υποδιοικητής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης και αργότερα εισηγητής εκτάκτου στρατοδικείου κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Εκτελέστηκε τον Οκτώβριο του 1946 από την ΟΠΛΑ.

 Γεννήθηκε το 1901 ή το 1902 στο Χαλίκι Τρικάλων. Εισήλθε στη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής από την οποία αποφοίτησε το 1933. Ακόμη ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επί σειρά ετών διοικητής της Ειδικής Ασφαλείας Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής κράτησε αποστάσεις από τις γερμανικές δυνάμεις ώστε να αποφύγει την άμεση συνεργασία και παράλληλα υποστηρίζεται πως αρνήθηκε να παραχωρήσει αρχεία και πληροφορίες που αφορούσαν διωκόμενους κομμουνιστές. Για τη στάση του αναφέρεται πως αντιμετώπισε διώξεις από τις δυνάμεις Κατοχής. Μετά την Απελευθέρωση ο Κουφίτσας συνέχισε κανονικά τη σταδιοδρομία του. Δολοφονήθηκε το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 1946 στην πλατεία Διοικητηρίου από την επανεμφανιζόμενη ΟΠΛΑ. Η εκτέλεσή του εκλαμβάνεται ως αντίποινα για τις διώξεις που αντιμετώπιζε το αριστερό αλλά και το ευρύτερο εαμικό στοιχείο. Η κηδεία του Κουφίτσα τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη παρουσία πλήθους κόσμου και επισήμων. Επί Δικτατορίας δόθηκε το όνομά του σε οδό της Θεσσαλονίκης. Σπύρος Γ. Δερμιτζάκης, Η Θεσσαλονίκη του αίματος 1876-1968. Πολιτικές δολοφονίες και εκτελέσεις, Γράφημα, 2021. Τ. Α. Κατσαρός, Μια απόφαση μάχομαι μέχρι το τέλος. Θεσσαλονίκη 1946-47, χ.ε., Θεσσαλονίκη 2011.
Ζου Τσεν

Η Ζου Τσεν (諸宸, 16 Μαρτίου 1976) είναι Κινέζα σκακίστρια γκρανμαίτρ. Το 2001, έγινε η δεύτερη παγκόσμια πρωταθλήτρια της Κίνας, μετά την Ζίε Ζουν, και η 13η Κινέζα που απέκτησε τον τίτλο γκρανμαίτρ. Το 2006 απέκτησε την υπηκοότητα του Κατάρ και από τότε παίζει για το Κατάρ.

 Η Ζου γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1976 στην πόλη Γουενζού της επαρχίας Τσετσιάνγκ στην Κίνα. Σπούδασε και πήρε Μάστερ στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά της Κίνας. Παντρεύτηκε με τον γκρανμαίτρ Mohamad Al-Modiahki από το Κατάρ και έτσι εκπροσωπεί πλέον το Κατάρ με τους αγώνες της. Το 1988 η Ζου έγινε η πρώτη Κινέζα παίκτρια που κέρδισε διεθνή διαγωνισμό στο σκάκι, όταν κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων κάτω των 12, στη Ρουμανία. Κέρδισε επίσης το Τζούνιορ Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα το 1994 και 1996. Το 2002, σε ηλικία 25 ετών, έγινε η 11η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών κερδίζοντας στο τουρνουά την Ρωσίδα τότε κάτοχο του τίτλου Αλεξάνδρα Κοστένιουκ με σκορ 5–3. Η Ζου έχασε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον παγκόσμιο τίτλο της στη Γεωργία τον Μάιο του 2004 λόγω της εμπλοκής του προγράμματος των αγώνων με αυτό της εγκυμοσύνης της.Τον Ιούνιο του 2004, η Ζου έχασε δύο αγώνες εναντίον ενός σκακιστικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, γνωστός ως "Star of Unisplendour", ο οποίος ήταν ένας AMD 64-bit 3400+ CPU με 2 GB RAM σε συνεπεξεργασία με την σκακιστική μηχανή Fritz 8. «Ζου Τσεν (κατάταξη)». FIDE. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015. «Ζου Τσεν (προφίλ)». www.chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015. «Ζου Τσεν (προφίλ)». www.365Chess.com. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015.
Ρότζερ Μπέικον

Ο Ρότζερ Μπέικον (Roger Bacon, γνωστός στα ελληνικά και ως Ρογήρος Βάκων, 1219/1220 - 1292) ήταν σχολαστικός θεολόγος και φιλόσοφος του Μεσαίωνα, αποκληθείς για την πολυμάθειά του Doctor Mirabilis (θαυμαστός δάσκαλος).

 Γεννήθηκε στο Ίλτσεστερ κοντά στο Μπρίστολ, σπούδασε στην Οξφόρδη και κατόπιν στο Παρίσι, και επέστρεψε στην Οξφόρδη για να διδάξει. Κατατάχθηκε στο τάγμα των Φραγκισκανών, κατέκρινε τις καταχρήσεις του κλήρου και των μοναχών και ζήτησε μεταρρυθμίσεις. Έτσι δημιούργησε εχθρούς, οι οποίοι κατήγγειλαν τις απόψεις του ως αιρετικές και τα επιστημονικά του πειράματα ως μαγεία. Του απαγορεύτηκε να διδάσκει και εξορίστηκε. Το 1265 έγινε πάπας ο Κλήμης Δ΄, ο οποίος γνώριζε και εκτιμούσε τον Μπέικον. Μέχρι το 1268, με την ενθάρρυνση και προστασία του πάπα, ο Μπέικον, που είχε ανακληθεί εν τω μεταξύ στην Οξφόρδη, έγραψε το σπουδαιότερο έργο του, το Opus majus. Μετά τον θάνατο του Κλήμη Δ΄ ακολούθησε νέα καταδρομή, τα έργα του απαγορεύτηκαν και διατάχθηκε ν’ αποσυρθεί σε μοναστήρι, όπου έμεινε σχεδόν ως τον θάνατό του. Ο Μπέικον δίδασκε την αποδέσμευση από τις αυθεντίες και την αναζήτηση της αλήθειας με την έρευνα. Θαύμαζε τον Αριστοτέλη, διατηρώντας όμως ανεξαρτησία γνώμης. Θεωρούσε τα μαθηματικά ως την βάση των επιστημών και την εμπειρία ως αναγκαία προϋπόθεση κάθε γνώσης, κάτι που τον κατατάσσει στους προδρόμους της σύγχρονης επιστημονικής μεθόδου. Διέκρινε δε την εμπειρία σε εμπειρία των αισθήσεων (εξωτερική) και σε εσωτερική (πνευματική) εμπειρία. Η εξωτερική ήταν απαραίτητη για την ανάπτυξη των επιστημών. Η δεύτερη, η πνευματική εμπειρία, ήταν η προϋπόθεση της ανόδου των βαθμίδων της αντίληψης των υπεραισθητών. Ο ανερχόμενος μέχρι τέλους την κλίμακα αυτή θα έφτανε στη ενόραση του θείου. Ο Μπέικον ασχολήθηκε με όλους τους τομείς της γνώσης. Επιδόθηκε στην αστρονομία, γλωσσολογία, αλχημεία, ιδιαίτερα στην οπτική, διόρθωσε το Ιουλιανό ημερολόγιο και σε αυτόν αποδίδονται οι εφευρέσεις του μεγεθυντικού φακού και του θερμομέτρου. Στην επιστολή του De secretis operibus οραματίζεται αυτοκίνητα και αεροπλάνα. Opus maius (Έργο μείζον) Opus Minus (Έργο έλασσον) Opus Tertium (Έργο τρίτον)Στον Μπέικον αποδίδονται διάφορα ακόμη έργα, μεταξύ των οποίων : Epistola de secretis operibus naturae et artis et de nullitate magiae (Επιστολή περί των μυστικών έργων της φύσης και των τεχνών και περί της μηδαμινότητας της μαγείας) De multiplicatione specierum (Περί του πολλαπλασιασμού των ειδών) De perspectiva (Περί προοπτικής) Fr. Rogeri Bacon Opera quaedam hactenus Inedita. Vol. I, στο Google Books (περιέχει τα Opus Tertium, Opus Minus, και Compendium Philosophiae). On Experimental Science, 1268 (Αγγλικά) Έργα για τον Μπέικον στην αγγλόφωνη Βικιθήκη (Αγγλικά) Λήμμα για τον Μπέικον στην Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ. (Αγγλικά)
Φαινυλαιθανικό οξύ

Το φαινυλαιθανικό οξύ ή φαινυλοξικό οξύ ή α-τουλοϊκό οξύ, με σύντομο συντακτικό τύπο C6H5CH2COOH ή συντομογραφικά PhCH2COOH, PAA (PhenylAcetic Acid) είναι (στις συνθήκες δωματίου, 20°C, 1 atm) λευκό κρυσταλλικό στερεό με δυσάρεστη οσμή. Είναι αρωματικό καρβοξυλικό οξύ. Επειδή χρησιμοποιείται και στην παράνομη παραγωγή της φαινυλακετόνης (που με τη σειρά της χρησιμοποιείται και για την παραγωγή αμφεταμινών), είναι ελεγχόμενο αντικείμενο στις ΗΠΑ.

 Το φαινυλαιθανικό οξύ βρέθηκε ότι είναι αυξίνη (δηλαδή ένας τύπος φυτικής ορμόνης) και έχει βρεθεί σε καρπούς. Ωστόσο τα αποτελέσματα της χρήσης του είναι πολύ ασθενέστερα από εκείνα της βασικής αυξίνης, του (3-ινδολ)οξικού οξέος. Είναι ακόμη ένα προϊόν οξείδωσης της 2-φαινυλαιθαναμίνης από τη δράση του ενζύμου μονοαμινοξειδάση, που έχει βρεθεί στον ανθρώπινο και άλλους ζωντανούς οργανισμούς. 1. Με οξείδωση 1,4-διφαινυλοβουτένιου-2 με υπερμαγγανικό κάλιο: 2. Με οξείδωση 2-φαινυλαιθανόλης: 3. Με οξείδωση φαινυλαιθανάλης: 4. Από φαινυλοαλογονίδιο α. Με αντίδραση Fittig: β. Μέσω ενώσεων Grignard: 5. Από φαινυλαιθανονιτρίλιο με υδρόλυση: 6. Από βενζόλιο και αλοαιθανικό οξύ (XCH2COOH) με αντίδραση Friedel-Crafts: 1. Έχει όξινο χαρακτήρα και άρα σχηματίζει άλατα. Π.χ.: 2. Αποκαρβοξυλίωση (αποτελεσματικότερη στα άλατά του): α. Θερμική προς βενζόλιο: β. Ηλεκτρολυτική (μέθοδος Kolbe) προς 1,2-διαφαιυνυλαιθάνιο: γ. Με θέρμανση αλάτων του με ασβέστιο (ή βάριο) παράγεται 1,3-διφαινυλοπροπανόνη: δ. Με επίδραση βρωμίου σε βενζοϊκό άργυρο παράγεται βρωμoφαινυλομεθάνιο- Αντίδραση Hunsdiecker: 3. Αναγωγή προς 2-φαινυλαιθανόλη: 4. Εστεροποίηση προς φαινυλαιθανικό αλκυλεστέρα: 5. Με χλωριωτικά μέσα προς φαινυλαιθανοϋλοχλωρίδιο: α. Με SOCl2: β. Με PCl5: γ. Με PCl3: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Αντίπαπας Βενέδικτος ΙΔ΄

Με το όνομα Βενέδικτος ΙΔ΄ αναφέρονται δύο αντίπαπες του 15ου αι.: Ο Μπερνάρ Γκαρνιέ έγινε αντίπαπας από το 1424 ως το π. 1429 που απεβίωσε. Ο Ζαν Καριέ έγινε αντίπαπας π. το 1430 ως το 1433 που παραιτήθηκε. Υποστηρίχθηκαν από μία μικρή μερίδα της Εκκλησίας.

 Από το 1394 (αντι)πάπας στην Αβινιόν ήταν ο Βενέδικτος ΙΓ΄. Ήταν η περίοδος του Δυτικού Σχίσματος (1378-1417)· το 1417 η Σύνοδος στην Κωνσταντία εξέλεξε νέο πάπα τον Μαρτίνο Ε΄ και απαίτησε από τον Βενέδικτο ΙΓ΄ να παραιτηθεί. Αυτός όμως δεν παραιτήθηκε και παραμένοντας στο κάστρο της Peñíscola στη Βαλένθια διατηρούσε υποστηρικτές. Απεβίωσε το 1423, αλλά μία ημέρα πριν έχρισε τέσσερις καρδιναλίους πιστούς σε αυτόν για να εκλέξουν νέο (αντι)πάπα. Τρεις από αυτούς εξέλεξαν διάδοχό του τον Κλήμη Η΄. Ο τέταρτος καρδινάλιος, ο Ζαν Καριέ αρχιδιάκονος του Ροντέζ (κοντά στην Τουλούζη), εξέλεξε μόνος του τον υπεύθυνο του διακονικού (sacristan) Μπερνάρ Γκαρνιέ ως (αντι)πάπα με το όνομα Βενέδικτος ΙΔ΄. Ο Μπερνάρ Γκαρνιέ διεξήγε μυστικά το αξίωμά του, γι' αυτό είναι γνωστός ως ο κρυφός πάπας: ο κόμης του Αρμανιάκ σε μία επιστολή του στην Ιωάννα της Λωρραίνης αναφέρει, ότι μόνο ο Ζαν Καριέ ήξερε τη θέση του Μπερνάρ Γκαρνιέ. Όταν ο Μπερνάρ Γκαρνιέ απεβίωσε το 1429, ο Ζαν Καριέ εξέλεξε το 1430 τον εαυτό του ως νέο (αντι)πάπα με το ίδιο όνομα: Βενέδικτος ΙΔ΄. Το 1433 ο Κλήμης Η΄ τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στο κάστρο της Φουά, όπου απεβίωσε το 1437.
Γκιγιόμ Φισέ

Ο Γκιγιόμ Φισέ (Guillaume Fichet, 21 Σεπτεμβρίου 1433 – γύρω στα 1480) ήταν Γάλλος λόγιος, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Γιόχαν Χάινλιν και δημιούργησε το πρώτο τυπογραφικό πιεστήριο στη Γαλλία το 1470.

 Γεννήθηκε στην Λε Πτί-Μπορνάν-λε-Λιέρ (Le Petit-Bornand-les-Glières) της Σαβοΐας. Το 1467 εξελέγη πρύτανης του πανεπιστημίου των Παρισίων και εγκατέστησε στην Σορβόνη το πρώτο τυπογραφικό πιεστήριο στην ιστορία της Γαλλίας. Η εγκατάσταση έγινε με τη βοήθεια τριών ακόμα τυπογράφων, οι οποίοι ήρθαν από το Μάιντς με σκοπό να τον βοηθήσουν. Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε ήταν το Lettres de Gasparino (1470). Ακολούθησαν αρκετά έργα του ίδιου του Φισέ, όπως Ficheti Guilielmi Artium et Theologiæ Doctoris, Rhetoricorum Libri III. (1470). Phillipe, Guillaume Fichet, sa vie et ses œuvres. Introduction de l'imprimerie à Paris (Annecy, 1892) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Guillaume Fichet στο Wikimedia Commons
Τα χρόνια της θύελλας

Τα χρόνια της θύελλας είναι μια ελληνική ιστορική - δραματική - περιπετειώδης ταινία του 1984, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιώργου Τζίμα. Πρωταγωνιστούν οι Μιχάλης Σταματάκης Κατερίνα Κουτρουβίδα και Μενέλαος Ντάφλος.

 Η ταινία αφηγείται την περιπέτεια δύο φίλων, οι οποίοι ξεκίνησαν από το έπος του '40 στην Πίνδο, πέρασαν στην Αντίσταση και μετά σύρθηκαν στον Εμφύλιο πόλεμο και κυνηγήθηκαν μετεμφυλιακά ως αντάρτες του ΕΛΑΣ από τη χωροφυλακή, τους ασφαλίτες και τον στρατό. Κατά τη διάρκεια της πορεία τους, ξετυλίζονται επί οθόνης τα γεγονότα της μάχης του Γοργοπόταμου μέχρι και το δεύτερο αντάρτικο. Οι δυο σύντροφοι συναντούν ανθρώπους πρόθυμους να τους βοηθήσουν, αλλά τελικά συλλαμβάνονται και θανατώνονται. Η σύζυγος του ενός από τους δύο γλιτώνει από το εκτελεστικό απόσπασμα λόγω της εγκυμοσύνης της, φυλακίζεται και κατόπιν αποφυλακίζεται επί κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Ο γιος της, φοιτητής στις αρχές της δεκαετίας του 1970, θα συμμετέχει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μάνος Κατράκης Τίτος Βανδής Χρήστος Καλαβρούζος Μιχάλης Σταματάκης Κατερίνα Κουτρουβίδα Μενέλαος Ντάφλος Η μουσική της ταινίας είναι του Γιάννη Μαρκόπουλου. Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1984-1985 και, κόβοντας 95.615 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 10η θέση ανάμεσα σε 38 ταινίες της ίδιας σεζόν. Βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1984 με το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου. Επίσης, απέσπασε βραβείο Καλυτέρας Ταινίας στο Φεστιβάλ της Βαλένθιας και βραβείο Καλύτερου Σεναρίου στο Φεστιβάλ της Κέρκυρας. Τα χρόνια της θύελλας στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Ta hronia tis thyellas στο IMDb