IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκυ του Λινύ

Ο Γκυ (γαλλ. Guy, 1340 - 23 Αυγούστου 1371) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόμης του Λινύ (1364-1371) και κύριος του Μπωβουάρ και Ρισεμπούργκ. Από τη σύζυγό του ήταν κόμης του Σαιν-Πολ.

 Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Α΄, κυρίου του Λινύ & Μπωβουάρ και της Αλίκης των Νταμπιέρ, κόρης και κληρονόμου του Γκυ, κυρίου του Ρισεμπούργκ. Συμμετείχε στη μάχη του Μπάεσβαϊλερ μεταξύ του 3ου εξαδέλφου του Βεγκεσλάου Α΄, δούκα του Λουξεμβούργου από τη μία μεριά και του Γουλιέλμου Β΄, δούκα του Γύλιχ και του Εδουάρδου, δούκα του Χέλρε από την άλλη. Στη μάχη έχασε και ο χρονικογράφος Γιαν φαν Μπόενταλ έγραψε στο έργο του Brabantsche Yeesten, πως ο Γκυ έμεινε πληγωμένος και εγκαταλελειμμένος στο πεδίο της μάχης και όταν τον βρήκε ένας λαφυραγωγός την επόμενη ημέρα, τον σκότωσε και τον έκλεψε. Όταν αυτός πήγε να πωλήσει τη λεία, τον κρέμασαν. Νυμφεύτηκε το 1354 τη Μαώ των Σατιγιόν, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα: Βάλεραν Γ΄ 1354-1415, κόμης του Λινύ & Σαιν-Πολ. Πέτρος 1369-1387, επίσκοπος του Μετς. Αγιοποιήθηκε το 1527. Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο των Ανγκιάν κόμη του Λέτσε και έπειτα τον Ιωάννη Γ΄ βαρόνο του Βερχίν. Ιωάννης 1370-1397, κύριος του Μπωβουάρ & Ρισενμπούργκ. Αντρέ απεβ. 1396, επίσκοπος του Καμμπραί. Μαρί, παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Κονντέ και έπειτα τον Σίμωνα κόμη του Ζαλμ. Ιωάννα απεβ. 1430, κόμισσα του Λινύ & Σαιν-Πολ.
Αντώνιος Παλατιανός

Ο Αντώνιος Παλατιανός (21 Φεβρουαρίου 1833 - 13 Φεβρουαρίου 1893) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κέρκυρας. Υπήρξε ο πρώτος βουλευτής που ασχολήθηκε με τα θέματα των τυφλών και των κωφαλάλων στην Ελλάδα. και είχε κάνει την πρώτη προσπάθεια να δημιουργήσει μια ελληνική έκδοση του κώδικα Μπράιγ το 1882.

 Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Παλατιάνου και καταγόταν από οικογένεια ευγενών, που είχαν έρθει στην Κέρκυρα στα μέσα του 15ου αιώνα από την Κωνσταντινούπολη και το οικογενειακό όνομα είχε γραφτεί το 1555 στο Λίμπρο Ντόρο του νησιού. Ορφάνεψε πολύ νωρίς από πατέρα και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πίζας στην Ιταλία από όπου και απέκτησε δίπλωμα γιατρού-χειρουργού το 1857. Εργάστηκε ως γιατρός σε κλινική στην Τοσκάνη για δύο έτη και κατατάχθηκε στο στρατό της Σαρδηνίας συμμετέχοντας στους πολέμους της Ιταλικής ενοποίησης με την πλευρά των Ιταλών και Γάλλων έναντι των Αυστριακών. Σταδιοδρόμησε ως ιατρός αξιωματικός και παρέμεινε στον ιταλικό στρατό μέχρι το 1863 (προήχθη τιμητικά σε αξιωματικό του Στέμματος της Ιταλίας το 1891 και τιμήθηκε με μετάλλια και παράσημα για τη δράση του). Επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το 1867 και έλαβε μέρος σε πατριωτικές ενέργειες για τη διοργάνωση της Εθνοφυλακής, στο λόχο του πρώτου Δημάρχου Κερκυραίων Νικολάου Μάνεση. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε τη διεύθυνση του Σωφρονιστηρίου της Κέρκυρας. Εξελέγη βουλευτής Κερκύρας το 1879. Την περίοδο εκείνη προσβλήθηκε η όρασή του και λίγο μετά υποβλήθηκε σε εγχείριση στην Ιταλία. Με την περιπέτεια της υγείας του επιδόθηκε στο να βοηθήσει τα άτομα με προβλήματα όρασης. Έτσι, προσπάθησε να ιδρυθεί σχολή τυφλών και να προσαρμόσει την μέθοδο Μπράιγ στην ελληνική γλώσσα. Προσκλήθηκε στη Φλωρεντία σε επιστημονική σύνοδο για την εκπαίδευση των τυφλών, τον Σεπτέμβριο του 1883. Έγραψε δύο έργα το 1886, με σημαντικότερο το δοκίμιο που αφορά το αλφάβητο Μπράιγ. Το 1888 ανέλαβε πρόεδρος στο Αρσάκειο Παρθεναγωγείο της Κέρκυρας. Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών στις 13 Φεβρουαρίου 1893. Πεθαίνοντας κατέλιπε κληροδότημα για να δίνονται υποτροφίες σε τυφλούς. Ωστόσο, δεν είναι γνωστό αν δόθηκε η περιουσία του βουλευτή για τον σκοπό εκείνο. Η κηδεία του έγινε από τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα και η ταφή στο Δημοτικό Νεκροταφείο του νησιού. "Τυφλοί και κωφάλαλοι εν Ελλάδι" (1882) "Δοκίμιον περί εφαρμογής εις την ελληνικήν γλώσσαν της αναγλυπτογραφίας Βράιλ προς εκπαίδευσιν των τυφλών" (1882) Αντώνιος Παλατιανός, Ν. Τ. Βούλγαρις, Πλειάς-Παρνασσός, σελ. 901-909. Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)

Η ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποτελεί τη δωδέκατη περίοδο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Ξεκίνησε την 1 Ιουνίου 2021 και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 31 Μαΐου 2026. Η σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο προέκυψε μέσω των Βουλευτικών Εκλογών του 2021.

 Στην πρώτη συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την ΙB΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο (10 Ιουνίου 2021), έγινε εκλογή για την ανακήρυξη του προέδρου του σώματος. Προεδρεύων του σώματος ήταν ο πρεσβύτερος των βουλευτών Ζαχαρίας Κουλίας. Οι υποψηφιότητες υπεβλήθησαν αντιστρόφως ανάλογα με τη δύναμη των κομμάτων. Η κάθε υποψηφιότητα τέθηκε σε ψηφοφορία κατά τρόπο αντιστρόφως ανάλογο της δύναμης εκάστου εν τη Βουλή πολιτικού κόμματος, αρχίζοντας από τον υποψήφιο του μικρότερου κόμματος.Υποψηφιότητα έθεσαν οι βουλευτές: Χαράλαμπος Θεοπέμπτου (εκ μέρους του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών) Μάριος Κάρογιαν (εκ μέρους της ΔΗΠΑ) Μαρίνος Σιζόπουλος (εκ μέρους του Κ.Σ.-ΕΔΕΚ) Χρίστος Χρίστου (εκ μέρους του ΕΛΑΜ) Νικόλας Παπαδόπουλος (εκ μέρους του ΔΗΚΟ) Άνδρος Κυπριανού (εκ μέρους του ΑΚΕΛ) Αννίτα Δημητρίου (εκ μέρους του ΔΗΣΥ)Για την εκλογή του προέδρου της Βουλής χρειάστηκαν δύο ψηφοφορίες. Και στις δύο ψηφοφορίες κάθε βουλευτής μπορούσε να ψηφίσει για κάθε υποψήφιο και όχι μόνο έναν.. Για να εκλεγεί κάποιος υποψήφιος στην πρώτη ψηφοφορία απαιτείτο να ξεπεράσει το 50% των ψήφων, δηλαδή να πάρει τουλάχιστον 29 ψήφους. Στην πρώτη ψηφοφορία κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε πάνω από το 50% των ψήφων. Για να εκλεγόταν κάποιος υποψήφιος στη δεύτερη ψηφοφορία απαιτείτο να συγκεντρώσει τα 2/5 των ψήφων, δηλαδή να πάρει 22 ψήφους. Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την ΙB΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο αναδείχθηκε η Αννίτα Δημητρίου.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την κατανομή των 56 εδρών της βουλής ανά κόμμα και εκλογική περιφέρεια όπως προέκυψε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2021 και όπως είναι σήμερα μετά από αλλαγές που προήλθαν (διαγραφή βουλευτή από κοινοβουλευτική ομάδα). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει σε αλφαβητική σειρά τους βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Σημειώσεις: 1Στις 7 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ, Χρίστος Χρίστου, με επιστολή τους προς την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων ανακοίνωσε τη διαγραφή του Ανδρέα Θεμιστοκλέους από το ΕΛΑΜ, ο οποίος συνέχισε ως ανεξάρτητος. Βίντεο από την πρώτη ολομέλεια και την εκλογή προέδρου
Χόβαβαρτ

Χόβαβαρτ (Hovawart) είναι γερμανική φυλή σκύλων. Είναι σχετικά νέα φυλή, το όνομα της οποίας προήλθε από το Μεσαίωνα. Το όνομα αυτής της φυλής προέρχεται από το "Hofewart" - σκυλί φρουράς αριστοκρατίας και "Hof" - η αυλή και "warten" - φρουρά.

 Το Χόβαβαρτ είναι μεγάλο και μέσου ύψους σκυλί. Έχει χρωματικές ποικιλίες και εμφανίζεται σε ξανθό, μαύρο και καφέ-μαύρο. Τα αρσενικά είναι 64-70 εκ. και τα θηλυκά 58-65 εκ. Το βάρος τους είναι 30-40 κιλά. Το Χόβαβαρτ είναι σκυλί με γαλήνιο χαρακτήρα και αποτελεί άριστη φρουρά. Χαρακτηρίζεται από αυτοπεποίθηση και ζωηράδα. Δεν είναι άγριο, αλλά ταυτόχρονα χαίρεται να υπερασπίζει τον κύριό του και την οικογένεια και την ιδιοκτησία του. Γίνονται άριστοι οικογενειακοί σκύλοι, δεδομένου ότι αφιερώνονται συνολικά στην οικογένειά τους. Το Χόβαβαρτ αγαπά τα παιδιά.
Νατάλια Πσίμπις

Η Νατάλια Μάρια Πσίμπις (πολωνικά: Natalia Maria Przybysz, γενν. την 1η Σεπτεμβρίου 1983, Βαρσοβία), επίσης γνωστή ως Νάτου (Natu), είναι Πολωνή τραγουδίστρια rhythm and blues και τραγουδοποιός. Είναι μέλος της Πολωνικής Ένωσης Οπτικοακουστικών Παραγωγών (Związek Producentów Audio-Video, ZPAV).Η Πσίμπις ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του δημοφιλούς πολωνικού μουσικού συγκροτήματος Sistars, μαζί με την αδελφή της Παουλίνα, όπου ήταν μαζί από το 2001 έως το 2006, για ένα σύντομο διάστημα το 2011 και από το 2012 έως το 2013. Από το 2008, έχει ερμηνεύσει σόλο ως Νάτου και έχει ηχογραφήσει τρία στούντιο άλμπουμ. Το 2013, μετά την οριστική διάλυση των Sistars, η Νατάλια και η Παουλίνα Πσίμπις ξεκίνησαν ένα μουσικό έργο, με την ονομασία Archeo Sisters.

 Η Πσίμπις σπούδασε τσέλο σε μουσική σχολή στη Βαρσοβία. Πέρασε το τελευταίο της έτος του λυκείου στην Αϊόβα των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου πέρασε εκεί τις εξετάσεις Matura.Το 2001, η Νατάλια, η αδελφή της Παουλίνα και τέσσερις άλλοι μουσικοί ξεκίνησαν το πολωνικό μουσικό συγκρότημα Sistars, παίζοντας ένα μείγμα R&B, soul, hip-hop και pop μουσικής. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο στούντιο άλμπουμ, Siła sióstr (Αδερφική δύναμη, 2003) και A.E.I.O.U. (2005) και ένα extended play με τίτλο EP (2004) και έγινε πολύ δημοφιλές στην Πολωνία. Η ομάδα διαλύθηκε το 2006. Το 2008, η Νατάλια υιοθέτησε το ψευδώνυμο Νάτου και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ της Maupka Comes Home, μία συνεργασία με τον Envee. Ακολούθησε η κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου Gram duszy το 2010. Το 2012, η Νατάλια και η Παουλίνα Πσίμπις ηγήθηκαν μίας από τις χορωδίες στη δεύτερη σεζόν της πολωνικής τηλεοπτικής εκπομπής Bitwa na głosy, η οποία μεταδόθηκε από το TVP2. Την ίδια χρονιά, οι Sistars επανενώθηκαν και άρχισαν να εργάζονται σε υλικό για ένα νέο δίσκο. Ωστόσο, το συγκρότημα διαλύθηκε και πάλι το 2013 και οι αδελφές Πσίμπις ξεκίνησαν ένα νέο μουσικό έργο, με την ονομασία Archeo Sisters. Τον Ιούνιο του 2013, η Νατάλια κυκλοφόρησε το τρίτο της άλμπουμ, Kozmic Blues: Tribute to Janis Joplin, που περιέχει διασκευές της Τζάνις Τζόπλιν και μία πρωτότυπη σύνθεση «Niebieski». Κυκλοφόρησε το τελευταίο της άλμπουμ, Prąd, στις 17 Νοεμβρίου 2014 από την Warner Music Poland. Η Νατάλια έχει δύο παιδιά, την Ανιέλα (γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 2010) και τον Γιερέμι (γεννήθηκε τον Ιούνιο του 2012). Είναι ακραιφνής χορτοφάγος.Τον Οκτώβριο του 2016, παραδέχτηκε ότι είχε κάνει μία άμβλωση πριν από ένα χρόνο, οδηγώντας σε δημόσια κριτική στην Πολωνία.
Εθνική Γαλλίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Απρίλιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Γαλλίας αντιπροσωπεύει τη Γαλλία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Γαλλικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Fédération française de basket-ball).Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα που διοργανώθηκαν κατά τα έτη 2001 και 2009, καθώς και η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Χιλή το 1953.

 Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γαλλίας σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γαλλίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα: Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Γαλλίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Γαλλίας σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Γαλλίας σε Μεσογειακούς Αγώνες: France, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. Fédération Française de Basketball, επίσημος ιστότοπος. (Γαλλικά)
Λιγούστρο

Το λιγούστρο ή λιγκούστρο (Ligustrum) είναι γένος αειθαλών ή φυλλοβόλων θάμνων, οι οποίοι μπορεί να γίνουν δέντρα μικρού ή μεσαίου μεγέθους. Ανήκει στα ελαιοειδή. Το γένος απαρτίζεται από σαράντα περίπου είδη. Τα λιγούστρα χρησιμοποιούνται κυρίως για την δημιουργία φυτοφρακτών και πράσινων πλαισίων, ενώ μπορούν να φυτευτούν και σε γλάστρες. Είναι ημισκιόφυτα και φωτόφυτα και αναπτύσσονται σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Πολλαπλασιάζονται με σπόρους και με μοσχεύματα. Οι δενδρώδεις ποικιλίες πολλαπλασιάζονται με εμβόλια πάνω στο L. japonicum.

 Τα λιγούστρα είναι θάμνοι ή μικρά δέντρα, τα οποία μπορούν να φτάσουν σε ύψος έξι μέτρων ή και μεγαλύτερο, ανάλογα με το είδος. Τα φύλλα τους είναι απλά, επιμήκη ή οβάλ και έχουν αντίθετη φυλλοταξία. Ανθίζουν την άνοιξη και το καλοκαίρι και τα μικρά λευκά άνθη τους σχηματίζουν κωνικές ταξιανθίες. Τα άνθη αποτελούνται από τέσσερα πέταλα ενωμένα στο βασικό τους μισό. Οι καρποί είναι μικρά κηρώδη μπλε και μαύρα μούρα που παραμένουν πάνω στο φυτό το χειμώνα.Τα φυτά είναι ολόκληρα τοξικά, συμπεριλαμβανομένων των καρπών. Η τοξική ουσία που παράγουν τα λιγούστρα είναι ένα γλυκοσίδιο, η συριγκίνη ή λιγουστρίνη, η οποία είναι ερεθιστική για τον άνθρωπο και μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό, διάρροια και κοιλιακές κράμπες, αλλά δεν υπάρχει καταγεγραμμένη περίπτωση δηλητηρίασης στον άνθρωπο από λιγούστρο. Αντίθετα, το φυτό είναι δηλητηριώδες για τα μηρυκαστικά.Εκχυλίσματα των διαφόρων ειδών λιγούστρου φαίνεται ότι έχουν αντιοξειδωτική (προστατεύουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια από την αιμόλυση), αντιφλεγμονώδη και ηπατοπροστατευτική δράση. Θεωρείται επίσης ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει στην πρόληψη του καρκίνου, αν και τα στοιχεία δεν είναι αρκετά. Εκχύλισμα από τα φύλλα του είδους L. robustum χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική. Το γένος περιλαμβάνει περίπου 40 είδη. Από αυτά έντεκα είναι δεκτά από το ITIS (Integrated Taxonomic Information System): Ligustrum amurense - Λιγούστρο του Αμούρ Ligustrum ibota - Λιγούστρο το ιμπότα Ligustrum japonicum - Λιγούστρο το ιαπωνικό Ligustrum lucidum Ligustrum obtusifolium - Λιγούστρο το αµβλύφυλλον Ligustrum ovalifolium - Λιγούστρο το ωοειδόφυλλον Ligustrum quihoui Ligustrum robustum - Λιγούστρο το εύρωστο Ligustrum sempervirens - Λιγούστρο το αειθαλές Ligustrum sinense - Λιγούστρο το σινικό Ligustrum tschonoskii Ligustrum vulgare - Λιγούστρο το κοινό
Γκαετάν Μπονγκ

Ο Γκαετάν Μπονγκ Σονγκό είναι Καμερουνέζος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 25 Απριλίου 1988 και προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Μετς. Αγωνίζεται στην θέση του αριστερού αμυντικού και ως κεντρικός αμυντικός. Είναι ανιψιός του, επίσης ποδοσφαιριστή, Ζαν-Κλοντ Παγκάλ.

 Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Μετς, ο Μπονγκ δυσκολεύτηκε, σε πρώτη φάση, να βρει χρόνο παιχνιδιού στην πρώτη ομάδα του συλλόγου από την Μοζέλ.Στις 8 Αυγούστου 2008, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Τουρ ΦΚ, ώστε να εξασφαλίσει περαιτέρω αγωνιστικό χρόνο.Στις 28 Ιουλίου 2009, η Βαλανσιέν και η Μετς ήρθαν σε συμφωνία για την μεταγραφή του Γαλλο-Καμερουνέζου στην ομάδα του γαλλικού βορρά, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Το ύψος της συγκεκριμένης μεταγραφής ανήλθε στα €700.000.Στις 20 Ιανουαρίου 2010, πέτυχε απέναντι στη Μπουλόνι-συρ-Μερ το πρώτο του τέρμα στην Λιγκ 1 και άνοιξε, με την ίδια ευκαιρία, το σκορ για την Βαλανσιέν, κάτι που βοήθησε την ομάδα της Βαλανσιέν στο να πάρει τη νίκη στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με τελικό σκορ 0-2.Παρά το γεγονός ότι μετρούσε ορισμένο αριθμό συμμετοχών με την Εθνική Γαλλίας U-21, δήλωσε ότι επιθυμούσε να αγωνιστεί με τα Lions Indomptables του Καμερούν. Στις 21 Μαΐου 2010, κλήθηκε για πρώτη φορά από τον Πολ Λε Γκεν. Αγωνίστηκε στην πρώτη του διεθνή αναμέτρηση την 1η Ιουνίου 2010 απέναντι στην Πορτογαλία, ενώ ήταν μέλος και της αποστολής που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Αποχώρησε από την Βαλανσιέν στις 20 Αυγούστου 2013 με προορισμό τον Ολυμπιακό.Στι 30 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε επίσημα η λήξη συνεργασίας του με τον Ολυμπιακό. Στις 2 Φεβρουαρίο 2015, υπέγραψε συμβόλαιο μικρής διάρκειας με την Γουίγκαν. Αποδεσμεύτηκε από αυτό στο τέλος της σεζόν μετά τον υποβιβασμό της Γουίγκαμ από το Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ. Τον Ιούνιο του 2015, εντάχτηκε στην Μπράιτον υπογράφοντας αρχικό συμβόλαιο για δύο χρόνια. ΟλυμπιακόςΠρωτάθλημα Ελλάδας (1) 2014 Προφίλ του Γκαετάν Μπονγκ στο transfermarkt Olympiacos.org Προφίλ Onsports.gr Προφιλ
Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest

Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Island" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στη Βόρεια Αμερική.Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουλίου 1986 στη Βουδαπέστη, κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "A Kind of Magic", με τους Queen να είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα της ροκ μουσικής που έπαιξαν σε χώρα του ανατολικού μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου. Το DVD ανέβηκε στο Top-10 των DVD Charts στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και βραβεύθηκε ως πλατινένιο στην Πολωνία, ενώ το CD μπήκε στις χαμηλές θέσεις των ευρωπαϊκών καταλόγων και το Top-10 στην Ουγγαρία.

 "One Vision" (Queen) "Tie Your Mother Down" (May) In the Lap of the Gods... Revisited" (Mercury) "Seven Seas of Rhye" (Mercury) "Tear It Up" (May) "A Kind of Magic" (Taylor) "Under Pressure" (Queen, Bowie) "Another One Bites the Dust" (Deacon) [Who Wants to Live Forever" (May) "I Want to Break Free" (Deacon) "Looks Like It's Gonna Be a Good Night" (Queen) "Guitar Solo" (May) "Now I'm Here" (May) "Love of My Life" (Mercury) "Tavaszi szél vizet áraszt" (Traditional) "Is This the World We Created?" (Mercury, May) "(You're So Square) Baby I Don't Care" (Jerry Leiber, Mike Stoller) "Hello Mary Lou" (Gene Pitney) "Tutti Frutti" (Little Richard) "Bohemian Rhapsody" (Mercury) "Hammer to Fall" (May) "Crazy Little Thing Called Love" (Mercury) "Radio Ga Ga" (Taylor) "We Will Rock You" (May) "Friends Will Be Friends" (Mercury, Deacon) "We Are the Champions" (Mercury) "God Save the Queen" (Traditional, arr. May) Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 20 Σεπτεμβρίου 2012 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest" ήταν οι εξής: Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, κιθάρα Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα Τζον Ντίκον - μπάσο, φωνητικά Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, φωνητικά, ντέφιΓκεστ συμμετοχέςΣπάικ Έντνι - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, κιθάρα Press Release: Hungarian Rhapsody DVD/Blu-ray/CD Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest - AllMusic Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest - PopMatters
Γκίρμα Ουόλντε-Γκιόργκις

Ο Γκίρμα Ουόλντε-Γκιόργκις (Girma Wolde-Giorgis, 28 Δεκεμβρίου 1924-15 Δεκεμβρίου 2018) ήταν επιχειρηματίας, που χρημάτισε πρόεδρος της Αιθιοπίας από το 2001 ως το 2013. Εξελέγη ως ανεξάρτητος στο αξίωμα του Προέδρου το 2001. Επανεξελέγη από το Κοινοβούλιο το 2007. Είναι παντρεμένος και πατέρας πέντε παιδιών. Η θητεία του είναι εξαετής. Έχει τιμηθεί για το ειρηνευτικό και φιλανθρωπικό του έργο. Το 2004 βραβεύτηκε με Μετάλλιο της UNAIDS..

 Γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα και ανήκει στην εθνοτική ομάδα των Ορόμο. Φοίτησε μεταξύ των άλλων, σε ιταλικό σχολείο στην Αντίς Αμπέμπα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 τελειοποίησε τις σπουδές του στην Ολλανδία, τη Σουηδία και τον Καναδά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και επίσης στη Διεύθυνση και τον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας. Το 1941 κατατάχθηκε στη Ραδιοφωνική Υπηρεσία Ενημερώσεως των Ενόπλων Δυνάμεων της Αιθιοπίας και λίγο αργότερα αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή Τζένετ. Κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το 1946 και δύο χρόνια μετά έγινε βοηθός εκπαιδευτή στην αεροπλοΐα και στους ελέγχους πτήσεων. Το 1955 έγινε επικεφαλής της Πολιτικής Αεροπορίας της Ερυθραίας, η οποία τότε ήταν τμήμα ομοσπονδίας με την Αιθιοπία. Έπειτα ανέλαβε διευθυντικές θέσεις σε υπηρεσίες και οργανισμούς Πολιτικής Αεροπορίας. Η πολιτική του σταδιοδρομία ήταν εξίσου σημαντική με την καριέρα του στην αεροπορία. Ο Ουόλντε-Γκιόργκις ανέλαβε γενικός διευθυντής του νεοϊδρυθέντος υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Σχεδιασμού, το 1951. Εξελέγη βουλευτής το 1961 και επί τρεις συνεχείς θητείες υπηρέτησε στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής. Το 2000 εξελέγη μέλος της Ομοσπονδιακής Βουλής ως ανεξάρτητος. Η εκλογή του έγινε από το Κοινοβούλιο ομόφωνα καθώς ήταν ανεξάρτητος Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 8 Οκτωβρίου του 2001. Στις 9 Οκτωβρίου του 2007 ο Ουόλντε-Γκιόργκις επανεξελέγη από το Κοινοβούλιο με 430 ψήφους υπέρ, 88 κατά και 11 απόντες, στο αξίωμα του Προέδρου, το οποίο είναι εθιμοτυπικό στη χώρα. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα στις 7 Οκτωβρίου 2013 ο Μουλάτου Τεσόμε.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2017

Τα 83α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 2017, απονεμήθηκαν στις 8 Ιανουαρίου 2018, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2017.

 Καλύτερη Ταινία: Lady Bird Καλύτερη Σκηνοθεσία: Sean Baker – The Florida Project Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Timothée Chalamet – Call Me by Your Name Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Saoirse Ronan – Lady Bird Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Γουίλεμ Νταφόε – The Florida Project Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Tiffany Haddish – Girls Trip Καλύτερο Σενάριο: Πολ Τόμας Άντερσον – Phantom Thread Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Coco Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Rachel Morrison – Mudbound Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: Faces Places Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: BPM (Beats per Minute) • France Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: Jordan Peele – Get Out Ειδικό Βραβείο: Molly Haskell Ο Επίσημος ιστότοπος
Κόλουρο δωδεκάεδρο

Στη Στερεομετρία, το κόλουρο δωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 32 έδρες: 20 ισόπλευρα τρίγωνα και 12 κανονικά δεκάγωνα. Έχει 60 κορυφές και 90 ακμές.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Κατασκευαστικά, το κόλουρο δωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του, έτσι ώστε από τις έδρες του αρχικού δωδεκαέδρου να προκύψουν κανονικά δεκάγωνα και στη θέση των αποκομμένων κορυφών του να σχηματιστούν τρίγωνα. Weisstein, Eric W., Truncated Dodecahedron (Αγγλικά)
Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Καλαμάκι Αχαΐας Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: ΚαλαμάκιΤο Καλαμάκι της Μόβρης, ιδιαίτερα γνωστό και με την πρώην ονομασία του Βίδοβα, είναι χωριό του Νομού Αχαΐας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος και πρώην κοινότητας Λιμνοχωρίου. Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα προς τον Άραξο και τις προς τα εκεί φημισμένες παραλίες της Καλόγριας και του Γιαννισκαρίου ενώ βρίσκεται στην περιοχή ανάμεσα στα Νιφοραίικα και τη Λακκόπετρα.

 Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήρθαν από την ευρύτερη περιοχή της Ζουμπάτας στο Παναχαϊκό και ήταν αρβανίτες. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 υπήχθη στην τότε κοινότητα Στριγκλεΐκων. Απογράφεται για πρώτη φορά το 1861 και έχει 77 κάτοικους. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε περίπου δυο ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης στον οποίο ανήκε διοικητικά. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Βίδοβα ή Βέδοβα σε Καλαμάκι. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885. Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλαμάκι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλαμακίου Μόβρης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Βίδοβα. wikimapia.org
Επαρχία του Σάσσαρι

Η επαρχία του Σάσσαρι (ιταλικά: Provincia di Sassari) είναι επαρχία της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.281 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 336.081 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Σάσσαρι (Sassari). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 66 δήμους. Συνορεύει νότια με τις επαρχίες του Νουόρο και του Οριστάνο και ανατολικά με την επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο. Βόρεια και δυτικά βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας.

 Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, από την επαρχία του Σάσσαρι αποκόπηκαν 24 δήμοι με πληθυσμό περίπου 131.000 κατοίκους, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στην επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο. Οι Δήμοι αυτοί επανήλθαν στην Επαρχία του Σάσσαρι όταν καταργήθηκε η Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο (2016). Την περίοδο 1.600 - 1.500 π.χ. ο "Πολιτισμός των Νουράγκι" έφτασε στο αποκορύφωμα του στην περιοχή του Σάσσαρι. Η επαρχία τροφοδοτούσε με σιτάρι ολόκληρη την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και είχε την έδρα της Ρωμαϊκή Λεγεώνα. Τον Μεσαίωνα ήταν η έδρα της "Δικαιοδοσίας του Τόρρες" τις μίας από τις τέσσερις "Δικαιοδοσίες" στις οποίες μοιράστηκε η Σαρδηνία, η πρωτεύουσα της ήταν αρχικά η Ανδάρα και μετακινήθηκε τελικά στο Σάσσαρι. Ο Οίκος της Βαρκελώνης κατέκτησε το Βασίλειο της Σαρδηνίας που πέρασε στο Στέμμα της Αραγωνίας από τότε ξεκίνησε η παρακμή της περιοχής αλλά αργότερα με τον Οίκο της Σαβοΐας επανήλθε η ανάπτυξη. Τον 20ο αιώνα κατασκευάστηκαν πλήθος από δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές αλλά καταστράφηκε το μεγάλο δάσος που υπήρχε στην περιοχή. Η Επαρχία του Σάσσαρι ιδρύθηκε το 1859 λίγο πριν την Ιταλική ενοποίηση (1861), μέχρι το 1927 αποτελούσε την μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία στην Ιταλία. Το Πανεπιστήμιο του Σάσσαρι ιδρύθηκε την ίδια εποχή με την επαρχία. Ο κυβερνήτης της επαρχίας έχει έδρα από το 1878 το Παλάτζο ντελλα Προβίντσια στην Σάσσαρι. Barnard, Henry (1870). The American journal of education Dyson, Stephen L.; Jr., Robert J. Rowland, (10 December 2007). Archaeology and History in Sardinia from the Stone Age to the Middle Ages: Shepherds, Sailors, and Conquerors Simonis, Damien (2003). Sardinia Στατιστικά Σάσσαρι Αρχειοθετήθηκε 2014-10-06 στο Wayback Machine.
Μακόντε (φυλή)

Οι Μακόντε (Makonde) είναι μια εθνοτική ομάδα στη νοτιοανατολική Τανζανία και τη βόρεια Μοζαμβίκη. Οι Μακόντε ανέπτυξαν τον πολιτισμό τους στο οροπέδιο Mueda στη Μοζαμβίκη. Προς το παρόν, ζουν σε όλη την Τανζανία, τη Μοζαμβίκη, έχουν δε και μια μικρή παρουσία στην Κένυα. Ο πληθυσμός των Μακόντε στην Τανζανία, εκτιμήθηκε το 2001, ότι είναι 1.140.000, η δε απογραφή του 1997 στη Μοζαμβίκη, έθεσε τον πληθυσμό των Μακόντε στη χώρα αυτή, στους 233.358 από μια συνολική εκτίμηση 1.373.358.

 Οι Μακόντε αντιστάθηκαν επιτυχώς το κυνήγι από τους Αφρικανούς, Άραβες και τους Ευρωπαίους δουλεμπόρους. Δεν περιήλθαν στην αποικιοκρατική δύναμη, μέχρι τη δεκαετία του 1920. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 η επανάσταση που έδιωξε τους Πορτογάλους από τη Μοζαμβίκη, ξεκίνησε από την πατρίδα των Μακόντε, στο οροπέδιο Mueda. Την περίοδο που αυτό το επαναστατικό κίνημα ήταν γνωστό ως "Frelimo", ένα μέρος της χρηματοδοτικής στήριξης, προήρχετο από την πώληση των γλυπτών Μακόντε. Οι Μακόντε είναι περισσότερο γνωστοί για τα ξυλόγλυπτά τους και την τήρησή τους στις εφηβικές τελετουργίες. Ομιλούν τη γλώσσα Μακόντε, επίσης γνωστή ως Τσιμακόντε (ChiMakonde), μια γλώσσα Μπαντού, η οποία σχετίζεται στενά με τη γλώσσα Γιάο (Yao language). Πολλοί ομιλούν άλλες γλώσσες, όπως Αγγλικά στην Τανζανία, Πορτογαλικά στη Μοζαμβίκη, Σουαχίλι και Μακούα (Makua) και στις δύο χώρες. Οι Μακόντε είναι παραδοσιακά μια μητρογραμμική κοινωνία όπου τα παιδιά και οι κληρονομίες ανήκουν στις γυναίκες και οι σύζυγοι μετακομίζουν στο χωριό της συζύγου των. Παραδοσιακή η θρησκεία τους είναι μια ανιμιστική μορφή της προγονικής λατρείας και συνεχίζεται και σήμερα, αν και οι Μακόντε της Τανζανίας είναι κατ'όνομα Μουσουλμάνοι και εκείνοι από τη Μοζαμβίκη είναι Καθολικοί ή Μουσουλμάνοι. Στις τελετουργίες των Μακόντε, όταν ένα κορίτσι γίνεται γυναίκα, Μουϊντίνι (Muidini) γίνεται η καλύτερη χορεύτρια από την ομάδα των κοριτσιών που συμμετέχει στις τελετουργίες. Οι Μακόντε παραδοσιακά χαράζουν οικιακά αντικείμενα, φιγούρες και μάσκες. Μετά τη δεκαετία του 1930, η τέχνη των Μακόντε σήμερα, έχει γίνει μέρος της σημαντικής σύγχρονης τέχνης της Αφρικής. Ο πιο διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης ήταν ο Τζωρτζ Λιλάνγκα (George Lilanga). Benjamin Mkapa, τρίτος Πρόεδρος της Τανζανίας George Lilanga, Τανζανός καλλιτέχνης Filipe Nyusi, Μοζαμβικανός πολιτικός Μπένα Λουγκούρου Τούρου (φυλή) Ματσίνγκα Παραπομπές σημειώσεων John Stoner (1998). Makonde. The Rosen Publishing Group. ISBN 978-0-8239-2016-7. (Αγγλικά) Art Gallery (Αγγλικά) Ntaluma's homepage (Αγγλικά) Blog on Makonde culture (Αγγλικά) Language map for Tanzania
Κατάλογος αστέρων του Οφιούχου

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Οφιούχου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Οφιούχο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010.
Όπως στον Παράδεισο

Όπως στον Παράδεισο (Just Like Heaven) είναι το όνομα μιας ρομαντικής κομεντί, που κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες στις 8 Δεκεμβρίου 2005. Πρωταγωνιστούν η Ρις Γουίδερσπουν και ο Μαρκ Ράφαλο, ενώ σκηνοθετήθηκε από τον Μαρκ Γουότερ. Τα γυρίσματα έγιναν στο Σαν Φρανσίσκο και το σενάριο αποτελεί διασκευή του μυθιστορήματος If Only It Were True (Et si c'était vrai...) του Μαρκ Λίβαϊ. Η ταινία κατάφερε να σκαρφαλώσει στο #1 του αμερικανικού box office.

 Ο Ντέιβιντ, ένας αρχιτέκτονας εξωτερικών χώρων περνά τις δυσκολότερες ώρες τις ζωής του: αναρρώνει από μια οικογενειακή τραγωδία, δεν έχει καμία όρεξη να ασχοληθεί με την προσωπική του ζωή και αρχίζει να πίνει όλο και περισσότερο. Στα πλαίσια των αλλαγών που συμβαίνουν στη ζωή του είναι και η προσωρινή ενοικίαση ενός επιπλωμένου διαμερίσματος στο Σαν Φρανσίσκο. Κάποια νύχτα όμως, απρόσμενα ανακαλύπτει στο διαμέρισμά του μια νεαρή και όμορφη κοπέλα, η οποία επιμένει πως το σπίτι είναι δικό της και πως εκείνος, σαν καταπατητής πρέπει να φύγει. Αρχικά ο Ντέιβιντ θεωρεί πως έχει παραισθήσεις από το ποτό, αλλά η κοπέλα τείνει να εμφανίζεται όλο και συχνότερα, μέχρι που μένει στο πλάι του μονίμως. Σύντομα ο νεαρός άνδρας αντιλαμβάνεται πως η περίεργη συγκάτοικός του πράγματι γνωρίζει και του αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το σπίτι που ο ίδιος δεν ήξερε, κάνοντας αισθητό πως το σπίτι ήταν κάποτε πράγματι στην κατοχή της. Σε μια προσπάθεια να υπερασπιστεί την ήδη ταραγμένη ψυχολογία του - και για να προστατέψει την ψυχική του υγεία μιας και η κοπέλα είναι φορτική, φλύαρη και αδιάκριτη - , αρχίζει μια έρευνα για τον προηγούμενο ένοικο του σπιτιού, ενώ παράλληλα προσπαθεί να την πείσει πως ίσως δεν ανήκει στον κόσμο των ζωντανών, πράγμα που εκείνη δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί. Το φιλμ, αν και επισκιάστηκε από τη σχεδόν ταυτόχρονη κυκλοφορία της ταινίας Walk the Line για την οποία η Γουίδερσπουν βραβεύτηκε με Όσκαρ, έλαβε αρκετά καλές κριτικές, το ίδιο και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών της. Η εμφάνιση στο φιλμ του Τζον Χέντερ διέψευσε έναν αστικό μύθο βάσει του οποίου ο νεαρός ηθοποιός πέθανε μετά την καλτ ταινία του Napoleon Dynamite. Το ομώνυμο τραγούδι που υπάρχει στο soundtrack της ταινίας, αποτελεί διασκευή ενός παλαιότερου των The Cure. Μετά από μια κακή λήψη στα γυρίσματα, ο Μαρκ Ράφαλο για πλάκα έπεσε από ένα παράθυρο. Προσγειώθηκε από κάτω σε ένα περβάζι, ωστόσο κατατρόμαξε το συνεργείο. Επίσημος ιστότοπος Σελίδα στο IMDb
Μποσίλεγκραντ

Το Μποσίλεγκραντ (σερβικά: Босилеград/Bosilegrad) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Ο δήμος περιλαμβάνει έκταση 571 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η κωμόπολη έχει πληθυσμό 2.624 κατοίκους, ενώ ο δήμος 8.129 κατοίκους. Μαζί με το Ντιμίτροβγκραντ (Τσάριμπροντ), το Μποσίλεγκραντ αποτελεί οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της βουλγαρικής κοινότητας της Σερβίας.

 Ιστορικά αποτελούσε βουλγαρικό έδαφος, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων κέρδισε κάποιο έδαφος από τη Βουλγαρία ως μέρος της Συνθήκης του Νεϊγύ, μετά την εισβολή και την κατοχή μέρους του Βασιλείου της Σερβίας από τη Βουλγαρία και την επακόλουθη ήττα των Συμμάχων των Κεντρικών Δυνάμεων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1929 έως το 1941, ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη. Ο βουλγαρικός στρατός κατέλαβε το Μποσίλεγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από το 1941 έως το 1944. Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βουλγαρία άλλαξε πλευρά στον πόλεμο και τον Οκτώβριο του 1944 έδωσε τις κατεχόμενες δυτικές περιοχές πίσω στη Γιουγκοσλαβία.
Παρίσιοι

Οι Παρίσιοι (λατινικά: Parisii) ήταν γαλατική φυλή εγκατεστημένη στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα, στην περιοχή του σημερινού Παρισιού, το όνομα του οποίου προέρχεται από τη φυλή. Σύμφωνα με τον Ιούλιο Καίσαρα, η κύρια πόλη τους (το oppidum) ήταν η Λουτέτια (σημερινό Παρίσι).

 Η γαλατική φυλή των Παρισίων εγκαταστάθηκε στην περιοχή τον 3ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με στοιχεία της σύγχρονης αρχαιολογίας. Απέκτησε δύναμη γιατί έλεγχε την κυκλοφορία του ποταμού Σηκουάνα.Το 52 π.Χ., σε συνεννόηση με τους Σουεσσιώνες, οι Παρίσιοι συμμετείχαν στην αποτυχημένη γαλατική εξέγερση εναντίον της ρωμαϊκής κυριαρχίας υπό τον Βερκιγγετόριγα με 8.000 άνδρες.Ο κυριότερος οχυρωμένος οικισμός τους (το oppidum) ήταν η Λουτέτια, που εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη κατά τη ρωμαϊκή εποχή και τελικά εξελίχθηκε στη σύγχρονη πόλη του Παρισιού, το όνομα του οποίου προέρχεται από το όνομα της φυλής. Μια αρχαία εμπορική οδός που οδηγούσε από τη Γερμανία στην Ισπανία περνούσε και διέτρεχε την περιοχή, ανάμεσα στις συμβολές των ποταμών Ουάζ και Μάρνη με τον Σηκουάνα.Όταν έφθασαν στην περιοχή οι Ρωμαίοι, οι Παρίσιοι ήταν οργανωμένοι, είχαν οικονομική ευρωστία και εξέδιδαν δικό τους νόμισμα.. Όπως αναφέρει ο Ιούλιος Καίσαρας στο έργο του Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, όταν ο Λαβηινός πολιόρκησε την πόλη το 52 π.Χ., οι κάτοικοι προτίμησαν να την κάψουν για να μην την καταλάβουν οι Ρωμαίοι.
Χέντρικ Μπάρυ

Ο Χέντρικ Μπάρι (περ. 1632 – 16 Φεβρουαρίου 1707) ήταν διαπρεπής Ολλανδός χαράκτης . Ο Μπάρι γεννήθηκε και πέθανε στη Χάουντα . Φαίνεται από το ύφος του ότι ήταν είτε μελετητής του Κορνέλις Φίσσερ (Cornelis Visscher), είτε διαμορφώθηκε από τον τρόπο του. Έχουμε πολλές πλάκες του με πορτρέτα και διάφορα θέματα, εκτελεσμένα πολύ τακτοποιημένα με τον τάφο, τα οποία έχουν μεγάλη αξία, αν και σε καμία περίπτωση δεν ισούνται με τα έργα του Φίσσερ. Γενικά εγχάραξε στις πλάκες του το όνομά του, "H. Bary", και μερικές φορές "HB". Έχουν διασωθεί τα εξής έργα του:

 Ντιρκ και Βάλτερ Κράμπετ, υαλογράφοι. Άντριααν Χέρεμπορντ. 1659. Χιερόνιμος φαν Μπίφερνινκ Ντεσιντέριους Εράσμους του Ρότερνταμ . (στη φωτογραφία) Βίλλεμ Γιόζεφ Μπαρόν της Γάνδης, ναύαρχος της Ολλανδίας. Ρομπάουτ Χάχερμπεϊτς (Rombout Hagerbeets_. Βοήθιος . Γιάκομπους Ταουρίνους . Κόμης Johann Waldstein. Δούκισσα ντε λα Βαλιέρ Ούγκο Γκρότιους σύμφωνα με πίνακα του Μίχιελ φαν Μίρεφελντ. Κορνέλις Κέτελ ζωγράφος; σύμφωνα με πίνακα του ίδιου, 1659. Γιάκομπ Μπάκερ ζωγράφος; σύμφωνα με πίνακα του Χέραρντ τερ Μπορχ, ωοειδούς σχήματος. John Schellhammer, πάστορας; Εσκόπιος δελ. John Zas, πάστορας; Ο Χρ. Pierson pinx. Jacob Batiliere, ιεροκήρυκας, σύμφωνα με πίνακα του Βέστερμπεμ. Άρνολντ Χεστεράμους, ιεροκήρυκας, σύμφωνα με πίνακα του Βέστερμπεμ Michael Ruyter, ναύαρχος; σύμφωνα με πίνακα του Φέρντιναντ Μπολ. Ναύαρχος Vlugh ;σύμφωνα με πίνακα του Μπαρτολομέους φαν ντερ Χελστ. Leo Aitzema, ιστορικός ; σύμφωνα με πίνακα του Γιαν ντε Μπεν . George de Mey, θεολόγος ;σύμφωνα με πίνακα του Σ. φαν Ντίμεν Ποσειδώνας, έμβλημα. Αλληγορικός τίτλος για το έργο του Leo van Aitzema. Μια μητέρα θηλάζει το παιδί της . Δύο κωμικοί; σύμφωνα με πίνακα του Άντριεν Μπράουβερ. H. Bary fec., χωρίς το όνομα του ζωγράφου. Μια Αγροτική Οικογένεια ; σύμφωνα με πίνακα του Πίτερ Άρτσεν . Καλοκαίρι και Φθινόπωρο, σε ένα πιάτο, που αντιπροσωπεύεται από δύο παιδιά, το ένα κρατά μια χούφτα καλαμπόκι. σύμφωνα με πίνακα του Άντονι βαν Ντάικ . Μια νεαρή γυναίκα που ακουμπάει σε ένα τραπέζι κοιμάται, και ένας νεαρός άνδρας που γελά . δικό του έργο Μια νεαρή κυρία που κάθεται σε ένα τραπέζι, με ένα καπέλο και φτερά σύμφωνα με πίνακα του τερ Μπορχ
Θανάσης Αγγέλου

Ο Θανάσης Αγγέλου γεννήθηκε στη Χαλκίδα (3 Σεπτεμβρίου 1944 - 17 Νοεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας σκηνοθέτης και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία. Αποφοίτησε από το Σμαράγδειο και σπούδασε θέατρο στην Αθήνα στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Έλαβε μέρος και συμπρωταγωνίστησε σε αρκετά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα.

 Το 1965 δημοσιεύονται διηγήματα και ποιήματα του σε περιοδικά και εφημερίδες, ενώ το 1975 γράφει την πρώτη ποιητική συλλογή «Συλλαβίζοντας» .Το 1977 το σενάριο για τον Ιταλικό κινηματογράφο «Αντίστροφη μέτρηση». Ακολουθεί η ποιητική συλλογή «Ενάτη Ημέρα» και δυο θεατρικά έργα, το «Κονιάκ μετά την καταιγίδα» και το «Παγίδα για όνειρα» καθώς επίσης και τα μυθιστορήματα «Το κουμπί», «Εφιαλτικός παράλληλος» και «Βρόμικος ποταμός» σε συνεργασία με τον Νικόλαο Μεταλληνό. Το 2012 γράφει το μυθιστόρημα «Ο ήχος των τενεκέδων» και ακολουθούν «Το πέταγμα της πεταλούδας», «Πειρασμός και σωτηρία» και το θεατρικό «Έσχατο όριο» καθώς και η ποιητικη συλλογή "Ορίζοντες" η οποια παρουσιάστηκε στις 3 Ιουνίου 2015. Απεβίωσε από κορωνοϊό (COVID-19) σε ηλικία 77 ετών στις 17 Νοεμβρίου 2021
Άλυς της Γαλλίας, κόμισσα του Βεξάν

Η Άλυς της Γαλλίας, κόμισσα του Βεξίν ("Alys of France, Countess of Vexin", 4 Οκτωβρίου 1160 - 1220) ήταν δεύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ´ και της δεύτερης συζύγου του Κωνσταντίας της Καστίλης, μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές της Άλυς ήταν η Μαρία της Γαλλίας, κόμισσα της Καμπανίας και η Αλίκη της Γαλλίας, αμέσως μετά την γέννηση της οι γονείς της χώρισαν για να παντρευτεί αμέσως μετά ο πατέρας της στον τρίτο του γάμος με την Αδέλα της Καμπανίας από την οποία γεννήθηκε ο διάδοχος και κορυφαίος Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος.

 Τον Ιανουάριο του 1169 ο πατέρας της σύναψε συνθήκη με τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Β´ σύμφωνα με την οποία η Άλις θα παντρευόταν τον τρίτο γιο του Άγγλου βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, η Άλυς στάλθηκε στην Αγγλία. To 1177 o καρδινάλιος Πέτρος του Αγίου Χρυσοστόμου στο πλευρό του πάπα Αλεξάνδρου Γ´ απείλησε να θέσει το βασίλειο της Αγγλίας υπό απαγόρευση αν δεν προχωρούσε ο γάμος, ο ίδιος ο Ερρίκος Β' την είχε ερωμένη και είχαν δημιουργηθεί πολλές φήμες ότι είχε μαζί της και ένα νόθο παιδί, ο βασιλιάς πέθανε (1189) και ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος παντρεύτηκε στις 12 Μαΐου 1191 τη Βερεγγαρία της Ναβάρας αν και ήταν επίσημα παντρεμένος με την Άλυς. Ο ετεροθαλής αδελφός της βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος έκανε πρόταση να παντρευτεί η Άλυς τον Ιωάννη τον Ακτήμονα μικρότερο αδελφό του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου αλλά η βασιλομήτωρ Ελεονώρα της Ακουιτανίας το απαγόρευσε. Η Άλυς της Γαλλίας παντρεύτηκε τελικά τον Βερεγγάριο της Ναβάρρας στις 12 Μαΐου με τον οποίο απέκτησε 2 κόρες την Μαρία, κόμισσα του Πονθιέ, την Ισαβέλα και έναν γιο που πέθανε σε βρεφική ηλικία. Η Άλυς της Γαλλίας σε επικό ποίημα της Άννας Πορδέν (1822) ως "Αλασία της Γαλλίας" να εμφανίζεται στον στρατό του Σαλαντίν στην Γ΄ Σταυροφορία να προσπαθεί να ενώσει τα στρατεύματα του για να εκδικηθεί τον πρώην μνηστήρα της Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο επειδή την εγκατέλειψε. Εμφανίζεται και σε ένα έργο του Τζέιμς Γκόλντμαν (1966) με τίτλο Το λιοντάρι του χειμώνα, σε πολλά άλλα έργα εμφανίζεται να έρχεται στην Αγγλία για να παντρευτεί τον πρίγκιπα Ριχάρδο αλλά στο τέλος να γίνεται η ερωμένη του πατέρα του Άγγλου βασιλιά Ερρίκου Β΄. Το 1968, κυκλοφόρησε το κινηματογραφικό ιστορικό δράμα Το λιοντάρι του χειμώνα (The Lion in Winter) με βάση το μυθιστόρημα του Γκόλντμαν, ο οποίος συνέπραξε στη σκηνοθεσία με τον Άντονι Χάρβεϊ. Churchill, Winston. A History of the English Speaking People. Poole, A.L. Domesday Book to Magna Carta. W.L. Warren, King John, (University of California Press, 1978)
Γεώργιος Παχυμέρης

Ο Γεώργιος Παχυμέρης (Νίκαια Μικράς Ασίας 1242 – Κωνσταντινούπολη, περ. 1310) ήταν λόγιος, θεολόγος, κληρικός, φιλόσοφος, ιστορικός και μαθηματικός με πλούσια εκκλησιαστική και πολιτική δράση και εκτεταμένο συγγραφικό έργο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Παλαιολόγειας Αναγέννησης στον τομέα των γραμμάτων και των επιστημών.

 Για τη ζωή του Παχυμέρη κύρια πηγή μας είναι ο έμμετρος επιτάφιος (100 στίχοι) του μαθητή του Μανουήλ Φιλή. Γεννήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη μετά την άλωση της Πόλης από τους Λατίνους Σταυροφόρους. Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Ρωμαίους 1261 εγκαταστάθηκε εκεί και συνέχισε τις σπουδές του κοντά στον Γεώργιο Ακροπολίτη. Έλαβε από την Εκκλησία τον βαθμό του Διακόνου, το αξίωμα του Ιερομνήμονος και του Πρωτεκδίκου, ενώ από τον αυτοκράτορα τιμήθηκε με τον αξίωμα τού Δικαιοφύλακα. Αξιωματούχος του κράτους και στη συνέχεια του πατριαρχείου ο Παχυμέρης δίδασκε συγχρόνως και στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης. Συνέχισε το ιστοριογραφικό έργο του δασκάλου του για την περίοδο 1261-1308 σε 13 βιβλία, που αποτελούν και τη μοναδική διεξοδική πηγή για την εποχή αυτή. Η διαρκής επαφή του με την ανώτερη ηγεσία του Πατριαρχείου και της αυτοκρατορικής αυλής, καθώς και η διεκπεραίωση εκκλησιαστικών και κρατικών αποστολών αποτέλεσαν εξαιρετικές προϋποθέσεις για τη συγγραφή του πολυδιάστατου ιστορικού του έργου «Ρωμαϊκή Ιστορία», στο οποίο είναι κατά γενική αναγνώριση αντικειμενικός (ο ίδιος δηλώνει ότι: «Ιστορίας ψυχή η αλήθεια»). Έργα του είναι: Ρωμαϊκή Ιστορία Σχεδίασμα περί της φιλοσοφίας του Αριστοτέλη Εννέα αυτοβιογραφικές Ωδές Το Σύνταγμα των τεσσάρων μαθημάτων: αριθμητικής, μουσικής, γεωμετρίας και αστρονομίας Περί των έξ της φιλοσοφίας ορισμών και των πέντε φωνών και των δέκα κατηγοριών Προς τους λέγοντας ότι δια τούτο λέγεται Πνεύμα Υιού δια το ομοούσιον ή δια το χορηγείσθαι υπ΄αυτού τοις αξίοις (Θεολογικό έργο). Παράφρασις εις τον Άγιον ιερομάρτυρα Διονύσιον τον Αρεοπαγίτην Προγυμνάσματα ή Μελέται (ρητορική) Έμμετρος επιτάφιος (100 στίχοι), Μανουήλ Φιλής Φρειδ. Μπουασσονάντ, Παρίσι 1848, Το ρητορικό του έργο Λ. Αλλάτιος, το θεολογικό του έργο Ε. Στεφάνου, το μαθηματικό του έργο Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Δημήτριος Β.Μπαλτάς, Η χειρόγραφη παράδοση των ανέκδοτων φιλοσοφικών έργων του Γεωργίου Παχυμέρη, Εώα και Εσπερία, τόμ.5(2001-2003),σελ.63-67 Στέλιος Λαμπάκης "Υπερφυσικές δυνάμεις, φυσικά φαινόμενα και δεισιδαιμονίες στην Ιστορία του Γεωργίου Παχυμέρη", Σύμμεικτα, τόμ. 7, (1987), σελ. 77-100 [1] Λήμμα «Γεώργιος Παχυμέρης» στην Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού (σε μορφή PDF) Ιωάννης Παλαιολόγος
Ερμαίοι λόφοι

Ερμαίοι Λόφοι αποκαλούνται στον Ελλαδικό χώρο από αρχαιοτάτων χρόνων οι σωροί λίθων σε μορφή τύμβων, μικρού σχετικά μεγέθους, που άφηναν οι διαβάτες στους δρόμους, προκειμένου να χρησιμεύουν ως σημεία (σημάδια) για να οδηγούν τους οδοιπόρους και τους ταξιδιώτες. Πολλές φορές συναντάμε και μία επιμήκη πέτρα ή στήλη στη μέση του σωρού, η οποία συμβόλιζε τον θεό Ερμή. Οι ερμαίοι λόφοι εξελίχθηκαν αργότερα στις Ερμές, ορθογώνιες στήλες που κάποτε είχαν πάνω τους προτομή.

 Η λατρεία αυτή σχετίζεται με τον Ελληνικό θεό Ερμή, μιας κι απ' τις παλαιότερες ιδιότητες που φέρεται να είχε είναι αυτή του προστάτη και σωτήρα των οδοιπόρων και των ταξιδιωτών. Πολλά δε αγάλματα του θεού ήταν ανεγειρόμενα παρά τις οδούς, και συμβόλιζαν αυτήν του την ιδιότητα. Αργότερα, η σχέση των λίθων αυτών με αρχέγονα προγονικά μνημεία, τα οποία οριοθετούν περιοχές διαφορετικών φρατριών, οδήγησε στην ανάδυση ενός πρώιμου οδικού δικτύου, το οποίο ουσιαστικά ταυτιζόταν με τις οριογραμμές των εκτάσεων των φρατριών και κάτι τέτοιο εξηγεί την μεταγενέστερη αντίληψη που θεωρεί τον Ερμή ως τον προστάτη των οδών, αλλά και την τοποθέτηση ειδικών δεικτών, υπό την αιγίδα του, σε διάφορα σημεία στις πλευρές των οδών. Η παράδοση αυτή διατηρείται και κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο, κατά την διάρκεια της οποίας οι οδοδείκτες αποκαλούνται «Ερμαίοι λόφοι». Στα σημεία αυτά επίσης, κάποιες φορές τοποθετούσαν οι άνθρωποι προσφορές για τους ταξιδιώτες, κυρίως ξηρά σύκα, που αποτελούσαν κι αυτά θυσία προς τον Ερμή τα οποία ορίζονταν ως «έρμαια». Η λέξη «έρμαιον» στην αρχαία Ελληνική αποδίδεται ως ένα ανέλπιστο κέρδος ή εύρημα που βρίσκει κάποιος, πράγμα που επιβεβαιώνει και την σημερινή χρήση της λέξεως αυτής. Πολλές φορές το συναντάμε και ως όρο που προσδιορίζει ένα αντικείμενο που αφήνεται για τον Ερμή. Ο Έλληνας επικός ποιητής, Όμηρος, στο έπος «Οδύσσεια» στη Ραψωδία Π/ στ.471, προσδιορίζει συγκεκριμένο χώρο με τον όρο «Έρμαιος Λόφος» κι αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοίσιν· ἤδη ὑπὲρ πόλιος ὄθι θ’ Ἕρμαιος λόφος ἔστιν».
Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»

Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη», γνωστή και ως Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη», είναι βιβλιοθήκη αφιερωμένη στη μουσική αλλά και στις άλλες τέχνες. Η ιδέα δημιουργίας της ανήκε στο συλλόγο Οι Φίλοι της Μουσικής. Η χρηματοδότηση της δημιουργίας του διατέθηκε από το κληροδότημα του Σιατιστινού ευεργέτη Άρη Βουδούρη προς τιμήν της συζύγου του Λίλιαν. Η βιβλιοθήκη εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 1997 και έκτοτε αποτελεί σημαντικό κέντρο μελέτης της μουσικής. Στεγάζεται στους χώρους του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

 Το υλικό της βιβλιοθήκης επικεντρώνεται στη δυτική μουσική, καλύπτει όμως και την αρχαία, τη βυζαντινή, την παραδοσιακή και την έντεχνη ελληνική μουσική. Η συλλογή ολοκληρώνεται με υλικό γύρω από την παραδοσιακή μουσική διαφόρων πολιτισμών ανά τον κόσμο και την τζαζ, ενώ αξιόλογες είναι και οι συλλογές για την αρχαία ελληνική τέχνη, το θέατρο, τον χορό, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και τις καλές τέχνες. Η συλλογή, επίσης, περιλαμβάνει έντυπα βιβλία και παρτιτούρες, ηχογραφήσεις, μικροφίλμ, μικροφίς, περιοδικά, προγράμματα συναυλιών, CD-ROM, βάσεις δεδομένων, ηλεκτρονικών βιβλίων κ.ά. Το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής δημιουργήθηκε για να καλύψει την ανάγκη ύπαρξης ενός φορέα ειδικού στη συγκέντρωση, επεξεργασία και τεκμηρίωση κάθε είδους υλικού σχετικού με την ελληνική μουσική, με απώτερο σκοπό να αποτελέσει το κέντρο για τη διάσωση, διαφύλαξη και μελέτη της ελληνικής μουσικής. Η συλλογή περιλαμβάνει σπάνια ντοκουμέντα, χειρόγραφα και αρχεία, σύγχρονες και παλαιές εκδόσεις σχετικές με την αρχαία, βυζαντινή, παραδοσιακή και έντεχνη ελληνική μουσική. Πολύτιμο τμήμα του Αρχείου Ελληνικής Μουσικής είναι οι Ειδικές Συλλογές και τα Αρχεία Ελλήνων Συνθετών και καλλιτεχνών. Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» έχει ψηφιοποιήσει 300.000 τεκμήρια από το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής και πιο συγκεκριμένα πολύτιμα χειρόγραφα ελλήνων συνθετών. Το κτίριο χωρίζεται σε τέσσερα επίπεδα ενώ τα Αναγνωστήρια, έκτασης 940 τ.μ., καταλαμβάνουν δύο επίπεδα όπου μπορούν να φιλοξενηθούν τουλάχιστον 100 αναγνώστες. Μαγκλίνης, Ηλίας (16 Μαρτίου 2007). «Ανοιξε η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη στο Μέγαρο». www.kathimerini.gr. Εφημερίδα Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2016. Μεράκου, Στεφανία (1 Μαΐου 2006). «Παρουσίαση της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»». classicalmusic.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2016. Χαρκιολάκης, Α., Κρίκη Ε. (2008) «Ο ρόλος της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος "Λίλιαν Βουδούρη" στην εκπαιδευτική διαδικασία», Μουσική στην πρώτη βαθμίδα 4:2007 Χριστιανόπουλος, Ν. (2008) Μουσική Βιβλιοθήκη "Λίλιαν Βουδούρη". Διαβάζω τεύχος 481: σ. 136-38 Επίσημη ιστοσελίδα Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής Μέγαρο Μουσικής Αθηνών