Βίλλεμ Σέλλινκς

Ο Βίλλεμ Σέλλινκς (ολλανδικά: Willem Schellinks, (εναλλακτικές γραφές του επωνύμου του Schellinger και Schellinx), 1627–1678) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης τοπίων και ναυτικών σκηνών. Ήταν, επίσης, ποιητής. Ο Σέλλινκς ήταν ένας από τους πλέον πολυταξιδεμένους Ολλανδούς καλλιτέχνες της εποχής του. Ταξίδεψε κατά μήκος του Λίγηρα και του Σηκουάνα το 1646, ενώ μεταξύ 1661 και 1665 επισκέφθηκε την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Μάλτα, τη Γερμανία και την Ελβετία, καταγράφοντας τα ταξίδια του σε πολλά τοπία και σκηνικές απόψεις, καθώς και σε ημερολόγιο.

 Ο Βίλλεμ Σέλλινκς γεννήθηκε στο Άμστερνταμ σε οικογένεια καλλιτεχνών. Ήταν γιος τοπογράφου και αδελφός του Ντάνιελ Σέλλινκς (περ. 1627 - 1701), ο οποίος δραστηριοποιήθηκε ως ερασιτέχνης καλλιτέχνης. Ο άλλος του αδελφός, Γιάκομπ, εγκαταστάθηκε στο Σαουθάμπτον της αποικίας του Κονέκτικατ και ασχολήθηκε με την φαλαινοθηρία. Όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον Κάρελ Ντουγιαρντίν (Karel Dujardin), σε ηλικία περίπου 20 ετών, ταξίδεψε στη Γαλλία μαζί με τον Λάμπερτ Ντόομερ το 1646. Μετά, ξεκίνησε άλλο ταξίδι, από το 1661 ως το 1665, ως οδηγός κάποιου κ. "Jakob Thierry de Jong", ενός νεαρού ευγενούς που πραγματοποιούσε τη "μεγάλη περιοδεία" του. Ο Σέλλινκς δημιούργησε τα σχέδιά του και συμπίλησε τις σημειώσεις του σχετικά με το τελευταίο του ταξίδι σε τρεις τόμους, οι οποίοι έμειναν ανέκδοτοι, αλλά τους έδινε σε φίλους του για ανάγνωση. Ο ζωγράφος - χαράκτης Αρνάουντ φαν Χάλεν απέκτησε τους τόμους, ενώ ο Άρνολντ Χαουμπράκεν έλαβε άδεια να τους διαβάσει ο ίδιος. Το ταξίδι αυτό, που άρχισε στις 14 Ιουλίου 1661, περιλάμβανε επισκέψεις σε Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Σικελία, Μάλτα, Γερμανία και Ελβετία. Περιγράφει τα κυριότερα αξιοθέατα των πόλεων που επισκέφθηκε. Ο δρόμος επιστροφής του από την Ιταλία τον οδήγησε "από τη Βενετία στην Πάντοβα μέσω Βερόνα, Μάντοβα, Τρέντο και Μονάχου. Στο Μόναχο επισκέφθηκε όλες τις αίθουσες του νεόκτιστου, τότε, Ανακτόρου Νύμφενμπουργκ και περιέγραψε όλους τους πίνακες και τα αγάλματα που είδε εκεί. Συνέχισε προς Άουγκσμπουργκ, Ρέγκενσμπουργκ, Νυρεμβέργη, Χάναου, Φραγκφούρτη, Βορμς, Φράνκενταλ, Χαϊδελβέργη, Σπάιερ, Στρασβούργο, Μπράιζαχ, Βασιλεία, Ζυρίχη, Μπάντεν, Βέρνη, Μάιντς, Κολωνία, Μύλχαϊμ, Ντύσσελντορφ, Κλέβε, Ναϊμέχεν και Ουτρέχτη, όπου έφθασε στις 23 Αυγούστου 1665". Το χειρόγραφο ημερολόγιο του Σέλλινκς, το οποίο έγραψε κάποια χρόνια μετά το ταξίδι του 1661- 1665 και βασίστηκε στις, σήμερα χαμένες, σημειώσεις του, υπάρχει σήμερα στη Βασιλική Βιβλιοθήκη της Κοπεγχάγης. Μια μεταγραφή του, που έγινε από τον ίδιο τον Σέλλινκς, σήμερα στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν. Το τμήμα του ημερολογίου που καλύπτει το ταξίδι στην Αγγλία, εκδόθηκε σε αγγλική μετάφραση. Το ημερολόγιο αυτό αποτελεί σημαντική καταγραφή των συνθηκών ταξιδιού κατά τον 17ο αιώνα. Ο Σέλλινκς δεν προσφέρει πολλές καταγραφές σχετικά με τις απόψεις του περί τέχνης ή προσεγγίσεις προς την τοπιογραφία, αλλά η περιγραφή των συλλογών τέχνης στα Ρωμαϊκά ανάκτορα καλύπτει ένα κενό στην ολλανδική ταξιδιωτική λογοτεχνία της εποχής του. Πιθανόν ο Σέλλινκς να είχε λάβει παραγγελία από την Ολλανδική Κυβέρνηση να δημιουργήσει τα σχεδιάσματά του στα ταξίδια του στο εξωτερικό, καθώς πολλά από τα σχέδια περιλαμβάνουν στρατηγικά σημεία, τα οποία θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν τις κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών. Κάποια από αυτά χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, στη συμπίληση του διάσημου άτλαντα Atlas Blaeu-Van der Hem, που εκδόθηκε στο Άμστερνταμ μεταξύ 1649 και 1673. Ο Σέλλινκς σχεδίασε και ζωγράφισε απόψεις της Ολλανδίας και της Ιταλίας, σκηνές σε λιμάνια και ποταμούς, πανδοχεία ή αρχαία ερείπια με καβαλάρηδες που ξεκουράζονται και κυνηγετικές συναντήσεις. Ζωγράφισε, επίσης, μερικές χειμωνιάτικες σκηνές. Δανειζόταν ελεύθερα από το ύφος άλλων καλλιτεχνών, ιδιαίτερα των εχόντων ιταλικό ύφος. Είναι πιθανόν τα έργα του να είναι τόσο σπάνια, επειδή αρκετά από αυτά έχουν εσφαλμένα αποδοθεί σε άλλους καλλιτέχνες. Μετά τον θάνατο του Σέλλινκς, ο Φρέντερικ ντε Μουσερόν ολοκλήρωσε πολλούς από τους πίνακές του και τους προσέθεσε μορφές. Σημαντική επιρροή στο έργο του άσκησε ο Γιαν Ασσελάιν. Ο Ασσελάιν ήταν κατά κύριο λόγο γνωστός ως ζωγράφος τοπίων του Νότου με ερείπια, αλλά είχε, επιπλέον, αναπτύξει έναν νέο τύπο χειμωνιάτικου τοπίου: Αντί του παραδοσιακού τύπου του χειμερινού τοπίου, που χαρακτηριζόταν με πρόσθεση επιπέδων και πλήθη μορφών, ο Ασσελάιν ζωγράφισε τοπία στα οποία τα στοιχεία σύνθεσης περιορίζονταν σε λίγα μεγάλα μοτίβα και μερικές αραιές μορφές, που χρησίμευαν μόνο για να ζωντανεύουν την όλη εικόνα. Κύριος στόχος του ήταν να απεικονίσει μια λεπτή απόδοση της χειμερινής ατμόσφαιρας. Αυτά τα χειμερινά τοπία αποτέλεσαν σημαντική πηγή έμπνευσης για τις συνθέσεις του Σέλλινκς. Η σύνθεση Τείχη πόλης τον χειμώνα (Ρέικσμουζεουμ) αρχικά είχε αποδοθεί στον Ασσελάιν. Ο πίνακας είναι εμπνευσμένος από έργο του Ασσελάιν που σήμερα ανήκει σε αγγλική ιδιωτική συλλογή. Η επανερμηνεία του Σέλλινκς υπερέβαλλε ως προς τα δευτερεύοντα στοιχεία. Ο Σέλλινκς χρησιμοποίησε τα παλαιότερα σχέδια που είχε καταστρώσει στην Αγγλία ως βάση για τους πίνακες σχετικά με την επιτυχημένη επιδρομή των Ολλανδών το 1667 κατά του αγγλικού στόλου στο Τσάθαμ, κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοολανδικού Πολέμου. Απεικονίζει τη στιγμή του θριάμβου των Ολλανδών δείχνοντας το αγγλικό βοηθητικό σώμα να φθάνει καθυστερημένα.Ο Σέλλινκς συνεργάστηκε συχνά με άλλους καλλιτέχνες, για τους οποίους ζωγράφιζε είτε τα τοπία είτε τις μορφές. Στον πίνακα Ορεινό τοπίο με ποταμό και άμαξα (σήμερα στο Μουσείο Γκέτι) ζωγράφισε τις μορφές, ενώ το τοπίο είναι δημιουργημένο από τον Χέρμαν Νάουβινξ (Herman Nauwincx). Στον πίνακα Η εξοχική κατοικία του δημάρχου Nicolaas Pancras (Μουσείο Άμστερνταμ), ζωγράφισε το τοπίο, στο οποίο ο Άντριεν φαν ντε Φέλντε προσέθεσε τις μορφές και τα ζώα. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Willem Schellinks στο Wikimedia Commons