Μέλβιν Ντάγκλας

Ο Μέλβιν Ντάγκλας (αγγλική γλώσσα: Melvyn Douglas, 5 Απριλίου 1901 - 4 Αυγούστου 1981) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος δυο φορές με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ερμηνείες του στις ταινίες Άγριος σαν θύελλα (Hud, 1963) και Να είσαι εκεί κύριε Τσανς (Being There, 1979). Στα πρώτα βήματα της καριέρας του κατά τη δεκαετία του '30 ερμήνευε τον σαγηνευτικό και κομψό γόη πλάι σε μερικές από τις ωραιότερες ηθοποιούς της περιόδου όπως η Τζόαν Κρόφορντ και η Γκρέτα Γκάρμπο με την οποία συμπρωταγωνίστησε στην ταινία του 1939 Νινότσκα (Ninotchka), ενώ στα τελευταία χρόνια της καριέρας εμφανιζόταν σε πατριαρχικούς ρόλους, όπως ήταν οι δυο για τους οποίος κέρδισε τα Όσκαρ καθώς κι εκείνος για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στην ταινία Ποτέ δεν τραγούδησα για τον πατέρα μου (I Never Sang for my Father, 1970).

 Ο Ντάγκλας γεννήθηκε στο Μέικον της Τζόρτζια κι ήταν γιος του πιανίστα και συνθέτη Έντουαρντ Γκρέγκορι Χέσελμπεργκ και της Λένα Πρισίλα. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος μετανάστης από τη Ρίγα της Λετονίας, που αποτελούσε τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κι η μητέρα του ήταν Αμερικανίδα. Ο ηθοποιός έγραψε χρόνια αργότερα στην αυτοβιογραφία του ότι πληροφορήθηκε κατά την περίοδο της εφηβείας για την εβραϊκή του καταγωγή, εφόσον οι γονείς του του την κρατούσαν κρυφή. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του δίδασκε μουσική σε διάφορα κολέγια στις Η.Π.Α. και τον Καναδά, ο ίδιος δεν τελείωσε ποτέ το λύκειο. Στα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός πήρε το επίθετο της γιαγιάς του κι έγινε γνωστός ως Μέλβιν Ντάγκλας. Ο Ντάγκλας έκανε τα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός, ως μέλος πλανοδίων θιάσων στην αμερικανική ύπαιθρο, ερμηνεύοντας έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τη λήξη του πολέμου εμφανιζόταν σε υπαίθριο θέατρο στο Σικάγο. Η καριέρα του ως ηθοποιού του θεάτρου συνεχίστηκε μέχρι και τον θάνατό του το 1981. Το 1930 εμφανίστηκε στο Μπρόντγουεϊ πλάι στη μελλοντική του σύζυγο Έλεν Γκάχαγκαν στο θεατρικό Tonight or Never, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο ένα χρόνο αργότερα με πρωταγωνιστή τον ίδιο και το 1932 συμπρωταγωνίστησε με τους Μπόρις Καρλόφ και Τσαρλς Λότον στην ταινία τρόμου Το σπίτι του μυστηρίου (The Old Dark House, 1932). Το 1935 εμφανίστηκε στο πλευρό της Κλοντέτ Κολμπέρ στην ταινία Ο κύριος προϊστάμενος (She Married her Boss) που τον καθιέρωσε ως ρομαντικό παρτενέρ διαφόρων σταρ της εποχής. Συμπρωταγωνίστησε με την Τζόαν Κρόφορντ σε αρκετές ταινίες, με γνωστότερο το δράμα Η μορφή της γυναίκας (A Woman's Face, 1941) και με την Γκρέτα Γκάρμπο στις ταινίες: Όπως με ποθείς (As you Desire me, 1932), Νινότσκα (Ninotchka, 1939) και Η διπρόσωπη (The Two-Faced Woman, 1941) που έμελλε να γίνει το κύκνειό της άσμα. Ένας από τους γνωστότερους ρόλους της πρώιμης περιόδου της καριέρας του ήταν εκείνος του πατέρα του Φρέντι Μπαρθόλομιου στην ταινία του Βίκτορ Φλέμινγκ Δαίμονες των κυμάτων (Captains Courageous, 1937). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ξανά στον αμερικανικό στρατό φτάνοντας μέχρι και το βαθμό του ταγματάρχη. Σύμφωνα με την εγγονή του Ιλιάνα Ντάγκλας, ο Ντάγκλας συνάντησε για πρώτη φορά τον Πίτερ Σέλλερς με τον οποίον έμελλε να συμπρωταγωνιστήσει στην ταινία Να είσαι εκεί κύριε Τσανς, στη Βιρμανία, όπου ο Σέλλερς υπηρετούσε στον βρετανικό στρατό. Μετά τη λήξη του πολέμου άρχισε να ερμηνεύει πιο ώριμους ρόλους στις ταινίες Παραστρατημένη μητέρα (Sea of Grass, 1947) και Το παλάτι των ονείρων (Mr. Blandings Builds His Dream House, 1948). Κατά τη δεκαετία του '50 εμφανίστηκε κυρίως σε τηλεοπτικές σειρές και τη δεκαετία του '60 επέστρεψε στον κινηματογράφο αναλαμβάνοντας ρόλους ηλικιωμένων ανδρών σε ταινίες όπως το Άγριος σαν θύελλα (Hud, 1963), όπου υποδύθηκε τον πατέρα του Πωλ Νιούμαν κερδίζοντας το πρώτο του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, το Ημέρες του πολέμου και έρωτος (The Americanization of Emily, 1964) πλάι στους Τζούλι Άντριους και Τζέιμς Γκάρνερ, το Ποτέ δεν τραγούδησα για τον πατέρα μου (I Never Sang for my Father, 1970) πλάι στον Τζιν Χάκμαν και το Ο υποψήφιος (The Candidate, 1972) πλάι στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το 1979 έλαβε το δεύτερό του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Να είσαι εκεί κύριε Τσανς, αλλά αρνήθηκε να παραβρεθεί στην τελετή των βραβείων εφόσον δεν μπορούσε να αποδεχτεί το γεγονός ότι ένας από τους συνυποψηφίους του ήταν το παιδί-θαύμα Τζάστιν Χένρι που προτάθηκε για την ερμηνεία του στην ταινία Κράμερ εναντίον Κράμερ (Kramer vs. Kramer, 1979). Ο Ντάγκλας βραβεύτηκε επίσης με βραβείο Τόνι για την ερμηνεία του στο θεατρικό του Γκορ Βιντάλ The Best Man το 1962, καθώς και με βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία του στην τηλεταινία Do Not Go Gentle Into That Good Night το 1967. Ο ηθοποιός απεβίωσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του Ροζέ Βαντίμ The Hot Touch το 1981. Ο Μέλβιν Ντάγκλας υπήρξε παντρεμένος μικρό χρονικό διάστημα με την καλλιτέχνιδα Ρόζαλιντ Χαϊτάουερ, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Γκρέγκορι Χέσελμπεργκ, το 1926. Έπειτα το 1931 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με την ηθοποιό κι έπειτα πολιτικό Έλεν Γκάχαγκαν, με την οποία ταξίδεψε στην Ευρώπη την ίδια χρονιά και οι δυο τους τρομοκρατήθηκαν βλέποντας το αντισημιτικό κλίμα που επικρατούσε στη Γερμανία και τη Γαλλία την περίοδο εκείνη. Επιστρέφοντας στις Η.Π.Α. οι δυο τους τάχθηκαν φανερά ενάντια στον φασισμό. Η σύζυγος του Ντάγκλας εξελέγη τρεις φορές γερουσιαστής κι αποτέλεσε πολιτική αντίπαλο του Ρίτσαρντ Νίξον. Ο Νίξον αντιπαθούσε την Γκάχαγκαν επειδή συμπαθούσε τους κομμουνιστές και ασκούσε σκληρή κριτική στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Ο Ντάγκλας και η Γκάχαγκαν απέκτησαν δυο παιδιά, τον Πίτερ και την Μαίρη Έλεν, και παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι και το θάνατό της Γκάχαγκαν από καρκίνο το 1980, ένα χρόνο αργότερα έφυγε από τη ζωή και ο ίδιος, σε ηλικία 80 ετών χτυπημένος από πνευμονία κι από καρδιακές επιπλοκές. Μέλβιν Ντάγκλας Αρχειοθετήθηκε 2017-08-04 στο Wayback Machine., σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr (Ελληνικά). Μέλβιν Ντάγκλας στην IMDb (Αγγλικά)