IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2005-2006

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2005-2006, ήταν το 18ο από καταβολής της Α1. Οι ομάδες που ξεχώρησαν από τις άλλες ήταν ο Παναθηναϊκός και ο Ηρακλής. Ο Παναθηναϊκός γνωρίζοντας μόνο δύο ήττες, από μία σε κανονική περίοδο και πλέι οφ, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια και για 18η συνολικά. Ο Πανερυθραϊκός και η ΑΕ Νίκαιας υποβιβάστηκαν στην Α2.

 Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη με 3-0 και 3-1, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2, 1 βαθμός για ήττα με 3-2 και κανένας βαθμός για ήττα με 3-0 και 3-1. Τα πλέι άουτ διεξήχθησαν σε έναν όμιλο με εντός-εκτός έδρας αγώνες, με τις τρεις ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-11 στην κανονική περίοδο. Οι ομάδες μετέφεραν τους βαθμούς τους από την κανονική περίοδο. Ο Πανελλήνιος μετέφερε 21 βαθμούς, ο Εθνικός 20 και ο Πανερυθραϊκός 15. Ο τελευταίος του ομίλου Πανερυθραϊκός υποβιβάστηκε στην Α2. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια την 1η θέση στην κανονική περίοδο, και κατ' επέκταση το πλεονέκτημα έδρας μέχρι το τέλος των πλέι οφ, κάτι που εκμεταλλεύτηκε κατακτώντας το πρωτάθλημα με 3-1 νίκες στον τελικό των πλέι οφ. Ο Παναθηναϊκός μαζί με τους Ηρακλή και Ολυμπιακό εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στο Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2006-2007, ο ΠΑΟΚ στο Top Teams Cup, και το Παγκράτι στο CEV Cup. (1) Παναθηναϊκός − (8) Ορεστιάδα (2–0) (2) Ηρακλής − (7) Λαμία (2–0) (3) Ολυμπιακός − (6) Παγκράτι (2–0) (4) ΠΑΟΚ − (5) Ε.Α. Πατρών (2–1) (5) Ε.Α. Πατρών − (8) Ορεστιάδα (2–0) (6) Παγκράτι − (7) Λαμία (2–0) (5) Ε.Α. Πατρών − (6) Παγκράτι (0–2) (1) Παναθηναϊκός − (4) ΠΑΟΚ (3–0) (2) Ηρακλής − (3) Ολυμπιακός (3–2) (1) Παναθηναϊκός − (2) Ηρακλής (3–1) Galanis Sports Data Τελική βαθμολογία Galanis Sports Data Αποτελέσματα κανονικής περιόδου Αρχείο ιστότοπου sport.gr Αποτελέσματα play off και play out Αρχείο ιστότοπου sport.gr
Σωτηρούλα Χαραλάμπους

Η Σωτηρούλα Χαραλάμπους είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένη με το ΑΚΕΛ την περίοδο 2001-2013.

 Η Σωτηρούλα Χαραλάμπους γεννήθηκε στον Άγιο Μέμνωνα του Δήμου Αμμοχώστου στις 25 Δεκεμβρίου 1963. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη βουλγαρική γλώσσα. Σπούδασε πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών και Κοινωνικής Διοίκησης της Σόφιας, από όπου αποφοίτησε το 1986. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο προσλήφθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα της ΠΕΟ, υπηρετώντας από διάφορες θέσεις. Είναι συνδικαλίστρια.Είναι νυμφευμένη με τον Νίκο Χαραλάμπους και έχει δύο κόρες και ένα υιό. Στα μαθητικά της χρόνια εντάχθηκε στην ΠΕΟΜ Αμμοχώστου και στη συνέχεια στην ΕΔΟΝ. Το 1995 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε κεντρική οργανωτική γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ), εκπρόσωπος της ΠΕΟ στον Εθνικό Μηχανισμό για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Γυναικείων Οργανώσεων (ΠΟΓΟ) και μέλος του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος. Επιπλέον, διετέλεσε πρεδρος στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών.Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού.Την 1η Μαρτίου 2008 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της θητείας της κυβέρνησης, δηλαδή έως την 28η Φεβρουαρίου 2013.Το 2021 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της ΠΕΟ. «ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ». Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019. «ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 254. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Δράβος

Ο Δράβος ή Ντράβα (ιταλικά, σλοβενικά, κροατικά: Drava, ουγγρικά: Dráva, γερμανικά: Drau) είναι παραπόταμος του Δούναβη που πηγάζει από τις Δολομιτικές Άλπεις και τα νερά του χύνονται μέσω του Δούναβη στη Μαύρη Θάλασσα. Έχει μήκος 749 χλμ., η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 11.828 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διασχίζει 5 ευρωπαϊκές χώρες. Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στη Σλοβενία, στο πλαίσιο του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε και επαρχία του Ντράβα με πρωτεύουσα την Λιουμπλιάνα.

 Οι πηγές του Δράβου βρίσκονται σε Ιταλικό έδαφος, κοντά στα σύνορα με Αυστρία στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στην Ιταλική πόλη Ντομπιάκο. Από εκεί ξεκινάει σαν ένα μικρό ρέμα και λίγο πιο κάτω στην πόλη Σαν Κάντιντο δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ρίο Σέστο και παίρνει την μορφή ποταμού. Φτάνοντας στην τοποθεσία Πράτο αλλά Ντράβα μπαίνει σε αυστριακό έδαφος και στην Κοιλάδα του Δράβου, μετά 30 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Ίσελ. Μετά από 55 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Μολ, παίρνει νοτιοανατολική κατεύθυνση και γίνεται πλωτός. Στη συνέχεια ο Δράβος μπαίνει στη Σλοβενία και την Κροατία, ενώ στην πορεία του στην Κροατία, ένα τμήμα του αποτελεί το σύνορο με την Ουγγαρία. Λίγο πριν τα σύνορα Κροατίας - Σερβίας, 7,5 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Όσιγιεκ χύνεται στο Δούναβη. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που πηγάζει από την Ιταλία, ο μεγαλύτερος που περνά από την χώρα, ο τέταρτος μεγαλύτερος παραπόταμος του Δούναβη μετά τους Τίσα, Σάβο και Προύθο. Στην πορεία περνά από πολλές μεγάλες πόλεις όπως το Λιντς, το Μάριμπορ, το Φίλλαχ, το Όσιγιεκ, το Βάραζντιν, το Πτούι και πολλές μικρότερες κωμοπόλεις. Στον Δράβο και στο τμήμα που βρίσκεται στην Ιταλία έχουν γίνει μετά το 1965-66 πολλές παρεμβάσεις για την ρύθμιση της κοίτης του, λόγω των συχνών πλημμυρών που έφεραν μεγάλες καταστροφές στο οικοσύστημα. Από το 1998 μια περιοχή περίπου 70 χλμ. στα σύνορα Ιταλίας - Αυστρίας προστατεύεται από την συνθήκη «Φύση 2000». Ο Δράβος είναι πλούσιος σε ψάρια, με πιο γνωστό τον σολομό του Δούναβη, του οποίου όμως ο πληθυσμός έχει μειωθεί λόγω της ρύπανσης. Κροατική ιστοσελίδα για τον Δράβο (Αγγλικά)
Μπιλάι

Το Μπιλάι, επίσημα ονομάζεται Μπιλάι Ναγκάρ, είναι μια πόλη στην επαρχία Ντουργκ στο Τσατίσγκαρ, στην κεντροανατολική Ινδία.Η πόλη είναι γνωστή για την βιομηχανία χάλυβα και χημικών, ιδίως το Εργοστάσιο Ατσαλιού Μπιλάι.

 Πιστεύεται ότι το όνομα "Μπιλάι" προέρχεται από τη φυλή Μπιλ η οποία αρχικά κατοικούσε στην περιοχή αυτή και συνεχίζει να κατοικεί στα κοντινά δάση μέχρι σήμερα. Κατά την απογραφή του 2011, το Πολεοδομικό συγκρότημα Ντουργκ-Μπιλάι Ναγκάρ είχε πληθυσμό 1.064.077 κατοίκων. Κατάλογος πόλεων στο Τσατίσγκαρ Τσατίσγκαρ
Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ

Ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ (1789–1864) ήταν Άγγλος φιλελεύθερος κριτικός και λογοτεχνικός συγγραφέας. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια στο Γραφείο Οικονομικών του Βασιλικού Ναυτικού (Navy Pay Office), και αφότου συνταξιοδοτήθηκε το 1830, αφοσιώθηκε στις λογοτεχνικές του φιλοδοξίες.

 Οι φιλελεύθερες πολιτικές του βλέψεις και το λογοτεχνικό του ενδιαφέρον, τον έφεραν σε επαφή με τον ποιητή και συντάκτη της εφημερίδας The Examiner, Λέι Χαντ. Απο το 1814 μέχρι το 1816 έφτιαξε την συνέχεια του Collection of English Plays (ελληνικά: Συλλογή Αγγλικών Θεατρικών Έργων) του Ρόμπερτ Ντόντσλι, και το 1829 απέκτησε μέρος ιδιοκτησίας του Βρετανικού περιοδικού The Athenaeum, γίνοντας επίσης και συντάκτης του, μεγαλώνοντας πολύ την επιρροή του περιοδικού. Το 1846 παραιτήθηκε απο συντάκτης του Athenaeum, και συνέχισε ως συντάκτης της εφημερίδας Daily News, αλλά συνείσφερε και στο Athenaeum γράφοντας για συγγραφείς και ποιητές όπως τους Αλεξάντερ Πόουπ, Έντμουντ Μπερκ, Τζούνιους και άλλους. Ο εγγονός του, Σερ Τσαρλς Ντιλκ o 2ος, αναδημοσίευσε αυτά τα γραπτά το 1875 υπό τον τίτλο, Papers of a Critic (Γραπτά ενός Kριτικού). Κατά τον Οκτώβριο του 1816, ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ και ο φίλος του, Τσαρλς Άρμιτατζ Μπράουν μετακόμισαν σε ένα ζευγάρι μεζονετών στο Χάμπστεντ του Λονδίνου. Αργότερα το μέρος ονομάστηκε Οίκος Ουέντγουερθ. Ο ποιητής Τζον Κιτς έζησε με τον Τσαρλς Μπράουν τα έτη μεταξύ 1818 και 1820 και ήταν γνωστός με τον Τσαρλς Ντιλκ. Το 1822 ο Τσαρλς Μπράουν μετακόμισε στην Ιταλία, πουλώντας το μέρος της περιουσίας που του άνηκε στον Τσαρλς Ντιλκ. Σήμερα ο Οίκος Ουέντγουερθ είναι γνωστός ως Οίκος Κιτς και είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στον Τζον Κιτς. Πατέρας του ήταν ο συνονόματος Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ (1742-1826), δημόσιος υπάλληλος στην Αγγλία. Και μητέρα του η Σάρα Μπλούφορντ.Ο Ντιλκ ήταν παντρεμένος για 40 χρόνια με την "κόρη ενός αγρότη απο το Γιόρκσαϊρ" η οποία πέθανε το 1850. Μετά τον θάνατό της αλλά και της θετής του κόρης το 1853, αποφάσισε να βρει περισσότερο χρόνο στην φροντίδα του δεκάχρονου συνονόματου εγγονού του, μελλοντικού βουλευτή και 2ου Βαρονέτου.Ο γιος του ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος.Ο Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ παντρεύτηκε την Μαρία Ντόουβ Γουόκερ (1790–1850). Η Μαρία ήταν κόρη του Έντουαρντ Γουόκερ και της συζύγου του Φράνσις Ντέιβις.Πέθανε το 1864 σε ηλικία των 74 ετών. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της περιοχής Κένσαλ Γκριν στο Κένσινγκτον της Αγγλίας. Garrett, William, Charles Wentworth Dilke. Boston, Twayne, 1982. Garrett, William, Hazlitt's Debt to C.W. Dilke. In: The Keats-Shelley Memorial Bulletin, No. XV, 1964, σελ. 37–42. Garrett, William, Two Dilke Letters. In: The Keats-Shelley Memorial Bulletin, No. XXVII, 1976, σελ. 1–9.
Περιοχή Μπόζι

Η Περιοχή Μπόζι (Αγγλικά: Mbozi District, Σουαχίλι: Wilaya ya Mbozi), είναι μία από τις τέσσερις περιοχές στην Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιοχή Τσούνυα (Chunya District), ανατολικά με την Αστική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Urban District) και την Περιοχή Ιλέτζε (Ileje District), στα νότια με τη Ζάμπια (Zambia) και δυτικά με την Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region).Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Περιοχή Μπόζι (Mbozi District), ήταν 515.270 άτομα. Η περιοχή έχει έκταση 967.900 εκτάρια (2.391.733 στρέμματα).Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Μπόζι (Mbozi District) είναι ο Erick Ambakisye

 Η Επαρχία Μπόζι (Mbozi District) διαιρείται διοικητικά σε 18 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012): Vwawa (56.256) Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.Από τους πρώτους Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στο Μπόζι ήταν ο Ηλίας Γερ. Κρούσος (εκ Κεφαλληνίας) μετά της μητρός του. Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) «Mbozi District Socio-Economic Profile» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας (Ε.Π.Σ.Θ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Θεσπρωτίας. Ιδρύθηκε το 1984, εδρεύει στην Ηγουμενίτσα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

 Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας» ιδρύθηκε το 1984. Μέχρι τότε οι σύλλογοι του νομού συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Κέρκυρας. Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας μέχρι και την περίοδο 2017-18 ήταν η εξής: Α1 Κατηγορία Α2 ΚατηγορίαΑπό την περίοδο 2018-19 το πρωτάθλημα διεξάγεται σε μια κατηγορία. Πρωταθλητές Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας ανά αγωνιστική περίοδο: Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας. Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Θεσπρωτίας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς. Ο Θεσπρωτός έχει μια συμμετοχή στην Γ εθνική και μια στην Δ εθνική όντας μέλος της ΕΠΣ Κέρκυρας, οι οποίες προσμετρούνται στον πίνακα. Ο Άρης Φιλιατών έχει μια συμμετοχή στην Γ εθνική όντας μέλος της ΕΠΣ Κέρκυρας, η οποία προσμετράται στον πίνακα. Επίσημος ιστότοπος
Μιχάλης Μπακάκης

Ο Μιχάλης Μπακάκης (Αγρίνιο, 18 Μαρτίου 1991) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός στην ΑΕΚ. Από την σεζόν 2021-22, αγωνίζεται με την ΑΕΚ Β.

 Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Παναιτωλικού το 2007 και έναν χρόνο αργότερα προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου. Την περίοδο 2011-12 παραχωρήθηκε στα Χανιά, ενώ την επόμενη επέστρεψε στην ομάδα του Αγρινίου και καθιερώθηκε ως βασικός, μετρώντας τα επόμενα δύο χρόνια 66 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Την άνοιξη του 2014 ανακοινώθηκε πως η ομάδα του και ο ίδιος ήρθαν σε συμφωνία με την ΑΕΚ, με την οποία υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας.Τον Νοέμβριο του 2021, ανακοινώθηκε ότι ο Μπακάκης θα αγωνίζεται στο εξής, στην δεύτερη ομάδα της ΑΕΚ. Το Νοέμβριο του 2014 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ελλάδας και στις 18 του ίδιου μήνα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σερβίας. ΑΕΚ Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18 Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16 Η καριέρα του Μιχάλη Μπακάκη στο soccerway.com Το προφίλ του Μιχάλη Μπακάκη στο www.transfermarkt.com
302 Κλαρίσα

Η Κλαρίσα (Clarissa) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,89. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Κλαρίσας εκτιμάται σε 39 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 60 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι F ή C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,052 . Η Κλαρίσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 23 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Έθνος Προσφύγων

Το Έθνος Προσφύγων (αγγλικά: Refugee Nation) είναι πρόταση του 2015 για τη δημιουργία ενός νέου έθνους που θα επανεγκαθιστά οικειοθελώς τον παγκόσμιο προσφυγικό πληθυσμό για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, υπήρχαν περίπου 82 εκατομμύρια πρόσφυγες και εσωτερικά εκτοπισμένοι στον κόσμο κατά τη στιγμή της πρότασης.

 Το Έθνος Προσφύγων ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2015 από πρόταση τον Τζέισον Μπούζι και έλαβε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης τον Ιούλιο του 2015, ξεκινώντας με ένα άρθρο στην Washington Post.Στην πρότασή του, ο Μπούζι προσφέρει μια σειρά από εναλλακτικές λύσεις για τη δημιουργία ενός έθνους προσφύγων. Αυτά περιλαμβάνουν: Αγορά ακατοίκητων νησιών από χώρα, όπως οι Φιλιππίνες ή η Ινδονησία. Μια χώρα με πολλή κατοικήσιμη αλλά αχρησιμοποίητη γη που παραχωρεί ή πουλάει αυτή τη γη με σκοπό τη δημιουργία ενός προσφυγικού έθνους. Ένα παράδειγμα που δίνεται είναι η Φινλανδία. Ένα μικρό νησιωτικό έθνος που είναι αραιοκατοικημένο που συμφωνεί να γίνει προσφυγικό έθνος. Οι σημερινοί πολίτες θα λάμβαναν σημαντικά οικονομικά οφέλη. Νέα νησιά να δημιουργηθούν στα διεθνή ύδατα ως πατρίδα προσφύγων. Η χρηματοδότηση για το Έθνος Προσφύγων προτείνεται να γίνεται από κυβερνήσεις, ΜΚΟ, τα Ηνωμένα Έθνη ή ιδιωτικές δωρεές. Ο Τζέισον Μπούζι, ένας επιτυχημένος επενδυτής ακινήτων στην Bay Area του Σαν Φραντσίσκο, είχε κερδίσει στο παρελθόν θετική δημοσίευση από τον Τύπο ως ευεργέτης πίσω από το έργο πολλών πόλεων Hidden Cash του 2014. Με το Έθνος Προσφύγων, ο Μπούζι συνέταξε την αρχική πρόταση, δημιούργησε μια διαδικτυακή παρουσία (www.refugeenation.org) και κέρδισε την δημοσιότητα για το σχέδιό του μέσω ενός πρακτορείου δημοσίων σχέσεων.Τον Οκτώβριο του 2015, το Έθνος Προσφύγων ξεκίνησε μια εκστρατεία crowdfunding με στόχο τη συγκέντρωση δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά γης ή νησιών ως μόνιμη κατοικία για τους πρόσφυγες του κόσμου. Ο Σύρια πρόσφυγας Γιάρα Σαΐντ σχεδίασε μια κόκκινη-πορτοκαλί σημαία, που μοιάζει με τα σωσίβια των προσφύγων της Μεσογείου. Ο επίσης Σύρος πρόσφυγας Μουτάζ Αριάν δημιούργησε έναν ύμνο. Αν και κανένα από αυτά δεν μπορούσε να επιτραπεί από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή για χρήση από την Ολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, ορισμένοι από τους υποστηρικτές χρησιμοποίησαν τη σημαία ανεπίσημα. Η Γιάρα Σαΐντ περιέγραψε τη σημαία ως «αν έχεις φορέσει σωσίβιο ως πρόσφυγας, κάτι θα νιώσεις όταν δεις αυτή τη σημαία... Είναι μια δυνατή ανάμνηση». Από τον Ιούνιο του 2021, ένα emoji της σημαίας είναι διαθέσιμο στο WhatsApp για Android και iOS. Λιγότερο από δύο μήνες μετά την ευρεία κάλυψη της πρότασης από τα μέσα ενημέρωσης, ο Ναγκίμπ Σαουίρις, ένας Αιγύπτιος δισεκατομμυριούχος, προσφέρθηκε να αγοράσει ένα νησί της Μεσογείου για να στεγάσει πρόσφυγες που διέφυγαν από τη συριακή σύγκρουση. Επίσημος ιστότοπος Ιστότοπος του Έθνους Προσφύγων, που περιλαμβάνει την προτεινόμενη σημαία
Αριούλφος του Σπολέτο

Ο Αριούλφος, Ariulf (απεβ. 602) ήταν ο δεύτερος δούκας του Σπολέτo, από το 592 (έτος τού τέλους τού Φαροάλδος Α΄ ) μέχρι το δικό του τέλος.

 Το 592 ο Αριούλφος, του οποίου η θέση στο Σπολέτο του επέτρεπε να ελέγχει τα βασικά σημεία κατά μήκος της Βία Φλαμίνια, της βασικής επικοινωνίας μεταξύ Ραβέννας και Ρώμης, έκοψε την εναλλακτική της, την οχυρωμένη Βία Αμερίνα, και κατέλαβε αρκετές Βυζαντινές πόλεις. Κατέλαβε πολλά οχυρά στο Λάτιο και απείλησε τη Ρώμη, όπου ο πάπας Γρηγόριος Α΄, αποκομμένος από το Εξαρχάτο της Ραβέννας, αναγκάστηκε να συνάψει χωριστή ειρήνη μαζί του, προς έντονη δυσαρέσκεια του Ρωμανού εξάρχου της Ραβέννας, που ήταν ο Αυτοκρατορικός (Bυζαντινός) εκπρόσωπος στην Ιταλία και προϊστάμενος των παπών. Οι επιτυχίες του Αριούλφος ήταν σύντομες: οι δυνάμεις του Ρωμανού ανακατέλαβαν τις Ρωμαϊκές οχυρώσεις και την πόλη Περούτζια και καθάρισαν τους δρόμους για την περίοδο αυτή. Στη συνέχεια βοήθησε τον Αρέχις Α΄ δούκα του Μπενεβέντο να πολιορκήσει τη Νάπολη, μία άλλη σημαντική πόλη της Ιταλίας του Αυτοκράτορα Μαυρικίου. Κέρδισε μία μεγάλη νίκη στο Καμερίνο (Camerinum), όπου σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, ισχυρίστηκε ότι είδε τον Άγιο Σαβίνο, τον μάρτυρα-ήρωα του Σπολέτο, να τον βοηθάει και έτσι οδηγήθηκε να προσηλυτιστεί στον Καθολικό Χριστιανισμό. Παύλος ο Διάκονος . (northvegr.org) Historia Langobardorum.
Μόρντρεντ

Ο Μόρντρεντ είναι μια θρυλική φιγούρα του Αρθουριανού Κύκλου, ο προδότης νόθος γιος του Βασιλιά Αρθούρου από την αδερφή του Μοργκάουζ ή τη Μοργκάνα λε Φέι, που σκοτώθηκε στη Μάχη του Κάμλαν, έχοντας προλάβει ωστόσο να τραυματίσει θανάσιμα τον ίδιο τον Αρθούρο.

 Ο Μόρντρεντ ήταν νόθος γιος, αλλά προερχόταν και από αιμομιξία. Στις περισσότερες εκδοχές του μύθου, οι γονείς του αγνοούσαν τη συγγένειά τους. Κατά μια εκδοχή, η Μοργκάουζ πέρασε τον Αρθούρο για το σύζυγό της, που ήρθε στο δωμάτιό της μες στο βράδυ. Σε μια άλλη εκδοχή, ο Αρθούρος βιάζει την αδερφή του, αφού την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Σε κάθε περίπτωση, η αποκάλυψη της αλήθειας είναι καταστροφική, ενώ κάποιες φορές συνοδεύεται και από μια προφητεία, σύμφωνα με την οποία ο Αρθούρος και το βασίλειό του θα καταστραφούν από κάποιον που γεννήθηκε ανήμερα Πρωτομαγιά, οπότε γεννήθηκε κι ο Μόρντρεντ. Η πρώτη εμφάνιση του Μόρντρεντ στη λεγόμενη αρθουριανή λογοτεχνία είναι ως Medraut, σε μια καταχώριση για το έτος 537: The strife of Camlann, in which Arthur and Medraut fell. Η μάχη του Κάμλαν, όπου έπεσαν Αρθούρος και Μέντραουτ. Στο βιβλίο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ Historia Regum Britanniae, ο Μόρντρεντ υπάρχει ήδη σαν προδοτική φιγούρα. Όταν κάποια στιγμή ο Αρθούρος άφησε το βασίλειό του στα χέρια του Μόρντρεντ για να πάει σε πόλεμο, κατά την απουσία του ο Μόρντρεντ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς και παντρεύτηκε τη Γκουίνεβιρ, ωθώντας τον Αρθούρο να γυρίσει στη Βρετανία. Πραγματοποιείται τέλος η Μάχη του Κάμλαν, όπου ο Μόρντρεντ πεθαίνει, ενώ ο Αρθούρος μεταφέρεται σοβαρά τραυματισμένος στο Άβαλον.
Γιώργης Τρικαλινός

Ο Γιώργης Τρικαλινός (Αλμυρός, 7 Οκτωβρίου 1914 - 20 Μαρτίου 1997) ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, αντιστασιακός, πολιτικός επίτροπος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον εμφύλιο πόλεμο και εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστη.

 Γεννήθηκε στον Αλμυρό Βόλου το 1914 σε μικροαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος. Σπούδασε στη Νομική Αθήνας και οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ. Φυλακίστηκε από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Φολέγανδο. Στη Φολέγανδρο μαζί με τους υπολοίπους κρατούμενους υπόβαλλαν υπόμνημα στην κυβέρνηση Μεταξά για να πολεμήσουν τους Ιταλούς εισβολείς, κάτι που απορρίφθηκε. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, απέδρασε και επέστρεψε στην Αθήνα. Στην Αθήνα το 1941 συμμετείχε στο προσωρινό γραφείο της ΟΚΝΕ, όπου συγκρούστηκε με υπερεπαναστατικές απόψεις ορισμένων στελεχών της όπου ζητούσαν άμεσα, ένοπλη αντίσταση. Μετά την διάλυση του προσωρινού γραφείου της ΟΚΝΕ το 1942, συμμετείχε στο γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΚΝΕ. Αργότερα ήταν από τα πρώτα μέλη της ΕΠΟΝ. Το 1944 έγινε γραμματέας στην 6η αχτίδα των Ανατολικών Συνοικιών, όπου συμμετείχε στις μάχες των συνοικιών την περίοδο των Δεκεμβριανών. Μετά την Απελευθέρωση συμμετείχε στον Δημοκρατικό Στρατό ως πολιτικός επίτροπος. Ήταν στα αντάρτικα σώματα που παρέμειναν στην Ελλάδα μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού για περίπου 292 μέρες. Στη συνέχεια κατέφυγε στη Ρουμανία. Ήρθε παράνομος στην Ελλάδα το 1959 όπου συνελήφθη. Παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το 1966. Φυλακίστηκε ξανά από τη χούντα, και απελευθερώθηκε το 1971 αλλά συνελήφθη φυλακίστηκε ξανά το 1973, ενώ υπέστη βασανιστήρια στο στρατόπεδο της ΕΣΑ στο Μπογιάτι. Από το 1974 ήταν εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής Μαγνησίας. Συνέγραψε 4 βιβλία ενώ δημιουργούσε καλλιτεχνήματα με σινική μελάνη και καλάμια. Είχε τρία παιδιά. (2007) 292 ημέρες μετά το Γράμμο-Βίτσι, Σύγχρονη Εποχή (1998) Ανασκαλεύοντας τη χόβολη της μνήμης, Σύγχρονη Εποχή (1987) Αλμυρός, Σύγχρονη Εποχή (1985) Δρόμος μακρύς και δύσκολος, Σύγχρονη Εποχή
Σάντχου-μπάσα

Η Σάντχου Μπάσα (Βεγγαλικά: সাধুভাষা‎) είναι λογοτεχνική παραλλαγή της Βεγγαλικής γλώσσας. Χρησιμοποιείται μόνο γραπτώς, σε αντίθεση με τη Τσολίτο-μπάσα, η οποία είναι η καθομιλουμένη μορφή.

 Αυτή η σανσκριτοποιημένη μορφή της βεγγαλικής γλώσσας είναι αξιοσημείωτη για τις παραλλαγές των μορφών του ρήματος και το λεξιλόγιο που αποτελείται κυρίως από ταΣανσκριτικά ή λέξεις τοτσόμο. Ήταν κυρίως ένα λεξιλόγιο που καθιστούσε ευκολότερη τη μετάφραση και κατανόηση λογοτεχνικών έργων στα Σανσκριτικά εκείνη την εποχή. Μεταξύ τους, αξιοσημείωτος ήταν ο Ισβάρ Τσάντρα Βιντγιασαγκάρ, που τυποποίησε τα αλφάβητα και άνοιξε το δρόμο για λογοτεχνικά έργα. Η χρήση της καθομιλουμένης Βεγγαλικής αποτελούνταν ως επί το πλείστον από την βάση Πάλι της, αυτόχθονες Αυστροασιατικές/Θιβετοβιρμανικές/Δραβιδικές ντέσι, περσικές και αραβικές λέξεις ενσωματωμένες στο λεξιλόγιο. Ως αποτέλεσμα, οι Ινδουιστικοί ειδήμονες επέλεξε το δρόμο της σανσκριτοποίησης για την δημιουργία μιας "καθαρής" γλώσσας, η οποία δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή συζήτηση, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σύγχρονος εκπρόσωπος των κλασικών γλωσσών όπου τα έργα της Σανσκριτικής λογοτεχνίας μπορούν να μεταφραστούν. Αυτό μετατόπισε τα Βεγγαλικά από τις ρίζες των Πάλι προς τα Σανσκριτικά. Αυτό με τη σειρά του αύξησε την ομοιότητα του Βεγγαλικού λεξιλογίου με άλλες Ινδοάριες γλώσσες, όπως τα Χίντι και τα Ούρντου.Η ανάπτυξη της Γκουρού Μπάσα και Τσαλίτα Μπάσα ήταν περισσότερο ή λιγότερο μια παράλληλη ανάπτυξη. Από τη στιγμή που οι Ισβάρ Τσάντρα Βιντγιασαγκάρ και Μπανκίμ Τσάντρα Τσαττοπαντγιάι δημιούργησαν το έδαφος για την Σάντχου Μπάσα, οι Καλιπρασάννα Σίνγκα, Πέρι Τσαντ Μίτρα και άλλοι συνειδητοποίησαν τη δύναμη της Τσαλίτα μπάσα. Από την εποχή του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, το Σάντχου (καθαρό) μέρος της Σάντχου Μπάσα είχε σε μεγάλο βαθμό εξασθενήσει σε ένα σύνολο μορφών ρήματος και σε μια δεκαετία ή δύο και ο ίδιος θα επέλεγε τη Τσαλίτα Μπάσα ως λογοτεχνική μορφή των Βεγγαλικών. Το βιβλίο Ατμαγκάτι Νιράντ Τσοουντχουρί (Αυτοκτονικός Νιράντ Τσουντχουρί), εμφανίζεται ως το τελευταίο Βεγγαλικό βιβλίο γραμμένο στη Σάντχου μπάσα. Ο Μπανγκλαντεσιανός συγγραφέας, πενυματιστής και ακαδημαϊκός Δρ. Σαλιμουλλάχ Χαν έχει γράψει στη Σάντχου Μπάσα από το 2005. Μπενγκάλι Αλαλέρ Γκαρέρ Ντουλάλ
Καλαθοσφαίριση στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας

Η Καλαθοσφαίριση διοργανώθηκε στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2006 στην Μελβούρνη. Ανακοινώθηκε ότι η καλαθοσφαίριση θα αποτελέσει μέρος των Αγώνων της Κοινοπολιτείας το 2018 στην Χρυσή Ακτή.

 Η καλαθοσφαίριση στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες διεξήχθη για πρώτη φορά το 2006, όταν οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μελβούρνη. Η Αυστραλία κέρδισε τους πρώτους Αγώνες της Κοινοπολιτείας και το χρυσό μετάλλιο τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Οι ομάδες της Νέας Ζηλανδίας και οι ομάδες της Αγγλίας αποχώρησαν με αργυρά και χάλκινα μετάλλια αντίστοιχα. Ανακοινώθηκε το 2011 ότι το μπάσκετ θα επιστρέψει στους αγώνες στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2018 που πραγματοποιήθηκε στην Χρυσή Ακτή.
Περιφέρειες της Λευκορωσίας

Στο ανώτατο επίπεδο διοίκησης, η Λευκορωσία χωρίζεται σε έξι περιφέρειες και τη πόλη του Μινσκ, η οποία έχει ειδικό καθεστώς ως πρωτεύουσα της Λευκορωσίας. Το Μινσκ είναι επίσης η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μινσκ.Στο δεύτερο επίπεδο, οι περιφέρειες χωρίζονται σε ραγιόν ("επαρχίες"). Η διάταξη και η έκταση των περιφερειών καθορίστηκαν το 1960, όταν η Λευκορωσία (τότε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας) ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.

 Στις αρχές του 20ου αιώνα, τα όρια των εδαφών της Λευκορωσίας στη Ρωσική Αυτοκρατορία εξακολουθούσαν να καθορίζονται. Βασικά το 1900 περιείχε ολόκληρο το κυβερνείο του Μινσκ και το Κυβερνείο του Μογκίλεφ, το μεγαλύτερο μέρος του κυβερνείου Χρόντνο, τμήματα του κυβερνείου Βίτεμπσκ και τμήματα του κυβερνείου Βίλνα (σήμερα ανήκει στη Λιθουανία). Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η ανεξαρτησία της Πολωνίας, καθώς και ο πολωνοβιετικός πόλεμος του 1920-1921 επηρέασαν τα σύνορα. Το 1921, η Λευκορωσία αποτελούνταν από τα εδάφη του κυβερνείου του Μινσκ εκτός από κάποιες δυτικές περιοχές, το δυτικό τμήμα του κυβερνείου Χόμελ, το δυτικό μέρος του κυβερνείου Βίτεμπσκ. Το 1926 προστέθηκε το ανατολικό τμήμα του κυβερνείου Χόμελ.Το 1938, εισήχθησαν νέες διοικητικές μονάδες στη Σοβιετική Λευκορωσία, γνωστές ως βόμπλαστ (παράγωγο της ρωσικής λέξης ομπλάστ με το προθετικό β-). Και πάλι, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα όρια διακυμάνθηκαν. Το 1939 επαναρυθμίστηκαν με τη Λευκορωσία να κερδίζει έδαφος δυτικά, προστίθοντας τις περιφέρειες Μπαραναβίτσι, Μπέλαστοκ (Μπιάλιστοκ), Μπρεστ, Πινσκ και Βιλέικα. Το 1944 το Μπέλαστοκ αφαιρέθηκε και δημιουργήθηκαν οι νέες περιφέρειες Μπαμπρουίσκ, Χρόντνο και Πολότσκ. Την ίδια στιγμή, η περιφέρεια Βιλέικα μετονομάστηκε σε περιφέρεια Μολοντέτσνο.Κατά περιόδους μεταξύ του 1938 και του 1960, υπήρχαν οι εξής περιφέρειες: Περιφέρεια Μπαμπρουίσκ, δημιουργήθηκε το 1944, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Μπαραναβίτσι, δημιουργήθηκε το 1939, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Μπέλαστοκ, δημιουργήθηκε το 1939, καταργήθηκε το 1944 (σημερινό Μπιάλιστοκ στην Πολωνία) Περιφέρεια Μπρεστ, δημιουργήθηκε το 1939 Περιφέρεια Χόμελ, δημιουργήθηκε το 1938 Περιφέρεια Χρόντνο, δημιουργήθηκε το 1944 Περιφέρεια Μαλαντζιέτσνα, γνωστή ως Περιφέρεια Βιλέικα πριν το 1944, καταργήθηκε το 1960 Περιφέρεια Μόγκιλεφ, δημιουργήθηκε το 1938 Περιφέρεια Μινσκ, δημιουργήθηκε το 1938 Περιφέρεια Ναβάχρουντακ, δημιουργήθηκε το 1939, μετονομάστηκε σε περιφέρεια Μπαραναβίτσι τον Δεκέμβριο του 1939, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Πινσκ, δημιουργήθηκε το 1939, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Πολάτσκ, δημιουργήθηκε το 1944, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Πολέσια, δημιουργήθηκε το 1938, καταργήθηκε το 1954 Περιφέρεια Βίτεμπσκ, δημιουργήθηκε το 1938 Περιφέρεια Βιλέικα, δημιουργήθηκε το 1939, μετονομάστηκε σε Περιφέρεια Μαλαντζιέτσνα το 1944 ISO 3166-2:BY, οι κωδικοί ISO των περιφερειών της Λευκορωσίας. Τρέχουσα κατάσταση των συστημάτων εκλατινοποίησης των Ηνωμένων Εθνών για γεωγραφικά ονόματα της Λευκορωσίας
Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2

Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 (επίσης γνωστό ως 200 Greenwich Street) είναι ένας προγραμματισμένος ουρανοξύστης ως μέρος του συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Θα αντικαταστήσει το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1972 και στη συνέχεια καταστράφηκε κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και θα καταλάβει τη θέση του αρχικού Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 5. Οι εργασίες θεμελίωσης ολοκληρώθηκαν το 2013. Το νέο κτίριο 82 ορόφων, εάν ανεγερθεί, θα έχει συνολικό ύψος 1.323 πόδια (403 m). Συγκριτικά, η οροφή του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ στον 102ο όροφο είναι 1.250 πόδια (380 m) ύψος, 1.454 πόδια (443 m) με την κεραία του και το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 (ο Νότιος Πύργος) ήταν 1.362 πόδια ( 415 m).

 Όταν ολοκληρώθηκε το 1973, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 έγινε το δεύτερο ψηλότερο κτίριο στον κόσμο – πίσω από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 1. Το κατάστρωμα παρατήρησης στον τελευταίο όροφο του Νότιου Πύργου είχε ύψος 1.362 πόδια (415 m) και το εσωτερικό κατάστρωμα παρατήρησής του είχε ύψος 1.310 πόδια (400 m). Οι Δίδυμοι Πύργο κατείχαν το ρεκόρ ύψους μόνο για λίγο. Ο πύργος Γουίλις Τάουερ στο Σικάγο, που ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1973, έφτασε τα 1.450 πόδια (440 μέτρα) στην ταράτσα. Σε όλη την ύπαρξή του, όμως, ο Νότιος Πύργος είχε περισσότερους ορόφους (στους 110) από οποιοδήποτε άλλο κτίριο. Αυτός ο αριθμός δεν ξεπεράστηκε μέχρι την εμφάνιση του Μπουρτζ Χαλίφα, που άνοιξε το 2010.Από τους 110 ορόφους, οι οκτώ προορίζονταν για τεχνικές υπηρεσίες σε μηχανολογικούς ορόφους (όροφοι 7/8, 41/42, 75/76 και 108/109), οι οποίοι ήταν τέσσερις διώροφοι χώροι που απείχαν ομοιόμορφα το κτίριο. Όλοι οι υπόλοιποι όροφοι ήταν ελεύθεροι για ανοιχτά γραφεία. Κάθε όροφος των πύργων είχε 40.000 τετραγωνικά πόδια (3.700 m2) χώρο για κατάληψη. Το αρχικό Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 2 είχε 95 express και τοπικούς ανελκυστήρες. Ο πύργος είχε 3.800.000 τετραγωνικά πόδια (350.000 m2) χώρο γραφείων. (Αγγλικά) Η επίσημη ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 2
Σπήλαιο της Θεόπετρας

Το σπήλαιο της Θεόπετρας βρίσκεται στη Θεσσαλία, στην Ελλάδα, στη βόρειο-ανατολική πλευρά σχηματισμού ασβεστολιθικών πετρωμάτων, 3 χλμ νότια της Καλαμπάκας. Η αρχαιολογική θέση χαρακτηρίστηκε σημαντική εξαιτίας της ανθρώπινης παρουσίας σε όλες τις περιόδους της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου και ύστερον, γεφυρώνοντας το Πλειστόκαινο με το Ολόκαινο.

 Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου χρονολογείται στην Ανώτερη Κρητιδική περίοδο, 135 έως 65.000.000 χρόνια ΠΠ. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1987 υπό τη διεύθυνση της Ν. Κυπαρίσσης-Αποστολίκα, και είχαν ως στόχο να δώσουν απαντήσεις στο μυστήριο της Παλαιολιθικής Θεσσαλίας. Η ραδιοχρονολόγηση υπέδειξε ανθρώπινη παρουσία τουλάχιστον 50.000 χρόνια πριν. Στο σπήλαιο απαντάται μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές αλληλουχίες στην Ελλάδα, στις οποίες περιλαμβάνονται πολιτιστικά κατάλοιπα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής. Το αρχαιολογικό αρχείο υποδεικνύει σημαντικά παλαιοπεριβαλλοντικά δεδομένα βασισμένα σε ιζηματογενή χαρακτηριστικά και βοτανικά υπολείμματα. Το 2016, ερευνητές εξήγαγαν με επιτυχία το DNA από την κνήμη δύο ατόμων που είχαν ταφεί στο σπήλαιο της Θεόπετρας. Και τα δύο άτομα ανακαλύφθηκαν σε μεσολιθικό ταφικό πλαίσιο και χρονολογήθηκαν ανεξάρτητα στο 7288–6771 ΠΚΕ και 7605–7529 ΠΚΕ. Αμφότερα τα υποκείμενα ανήκουν στην Απλοομάδα μιτοχονδιακού DNA (mtDNA) K1c. https://www.meteolive.gr/p/theopetra.html Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Αρχειοθετήθηκε 2015-04-15 στο Wayback Machine. Caves of Greece
Soldier of Fortune

Το Soldier of Fortune είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τελευταίο από το δίσκο "Stormbringer" που κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου του 1974.Το μουσική του τραγουδιού έγραψε ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ και τους στίχους ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ.

 Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει διασκευαστεί από τους Opeth για το δίσκο "Ghost Reveries" του 2006, όπως και από τους Black Majesty για το άλμπουμ "Tomorrowland" ένα χρόνο αργότερα, ενώ το 2015 οι Whitesnake το συμπεριέλαβαν στον δίσκο "The Purple Album". Επίσης, οι Blackmore's Night το έπαιξαν στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "Past Times with Good Company". Το "Soldier of Fortune" συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ και την αντικατάσταση του από τον Τόμι Μπόλιν. Μετά τη διάλυση των Deep Purple το 1976, συνέχισαν να το παίζουν ζωντανά ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ με τους Whitesnake. Ζωντανές ηχογραφήσεις του κομματιού, υπάρχουν στους εξής δίσκους: Deep PurpleLast Concert in Japan (1977) This Time Around: Live in Tokyo (2001)WhitesnakeStarkers in Tokyo (1997) Το "Soldier of Fortune" ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Stormbringer 35th Anniversary CD Booklet 2009 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Στίχοι Soldier of Fortune Chords 1 Chords 2 Tabs 1 Tabs 2 Tabs 3 Tabs 4 Tabs 5 Tabs 6 Tabs 7 Tabs 8
Δήμος Φαρίδος

Ο Δήμος Φάριδος ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Σπάρτης. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 12 δημοτικά διαμερίσματα, κατελάμβανε έκταση 183,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 5269 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Ξηροκάμπι.

 Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001): Δ.δ. Ξηροκαμπίου [ 1.668 ] το Ξηροκάμπι [ 1.001 ] ο Άγιος Χριστόφορος [ 544 ] το Ανθοχώρι [ 54 ] η Κυδωνίτσα [ 43 ] οι Πενταυλοί [ 26 ] Δ.δ. Ανωγείων [ 532 ] τα Ανώγεια [ 476 ] τα Διπόταμα [ 17 ] η Λεύκη [ 20 ] η Σωτήρα [ 19 ] Δ.δ. Άρνης -- η Άρνα [ 461 ] Δ.δ. Βασιλικής -- η Βασιλική [ 143 ] Δ.δ. Γοράνων [ 467 ] οι Γοράνοι [ 427 ] η Γόλα [ 40 ] Δ.δ. Δάφνης [ 304 ] η Δάφνη [ 254 ] η Μονή Ζερμπίτσης [ 10 ] το Παλαιοχώρι [ 40 ] Δ.δ. Λευκοχώματος [ 353 ] το Λευκόχωμα [ 246 ] το Καβουράκι [ 24 ] η Κυδωνιά [ 83 ] Δ.δ. Παλαιοπαναγίας [ 615 ] η Παλαιοπαναγία [ 576 ] το Κρυονέρι [ 7 ] η Τόριζα [ 32 ] Δ.δ. Πολοβίτσης [ 120 ] η Πολοβίτσα [ 44 ] η Λιαντίνα [ 76 ] Δ.δ. Ποταμιάς -- η Ποταμιά [ 351 ] Δ.δ. Σπαρτιάς -- η Σπαρτιά [ 61 ] Δ.δ. Τραπεζαντής -- η Τραπεζαντή [ 194 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
ΕΡΤ Κέρκυρας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Κέρκυρας (ΕΡΤ Κέρκυρας) είναι ένας από τους τοπικούς σταθμούς της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 28 Μαρτίου του 1957. Το πρόγραμμά της είναι ενημερωτικό και μουσικό, καλύπτοντας με τοπική παραγωγή 10 με 12 ώρες ημερησίως. Κάθε βράδυ από τις 9 έως τις 6 τα ξημερώματα, αναμεταδίδεται το ραδιοφωνικό πρόγραμμα του Kosmos (λόγω της έλλειψης πομπού του συγκεκριμένου προγράμματος στην Κέρκυρα). Μεταδίδονται επίσης τα σύντομα δελτία ειδήσεων του Πρώτου Προγράμματος εμβόλιμα των τοπικών εκπομπών, καθώς και η κεντρική ραδιοεφημερίδα του Πρώτου Προγράμματος καθημερινά στις 14:00, αλλά και η βραδινή ράδιοεφημερίδα στις 20:00. Εκπέμπει από την Κέρκυρα και καλύπτει όλο τον νομό Κέρκυρας.

 Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 28 Μαρτίου 1957 και ο πρώτος εκφωνητής του ήταν ο Γιώργος Κάρτερ, ο οποίος καταγόταν από την Κέρκυρα. Επίσης, ο Κάρτερ οργάνωσε και το Γραφείο Προγράμματος. Το κτίριο του σταθμού ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1953 και τα εγκαίνια έγιναν στις 28 Μαρτίου του 1957.Ο πομπός FM του σταθμού έχει ισχύ 10 KW και εκπέμπει στη συχνότητα των 99.3 MHz, και ο πομπός των μεσαίων (ΑΜ) έχει ισχύ 100 KW και εκπέμπει στη συχνότητα των 1008 KHz. Ο πομπός των μεσαίων καλύπτει τη Δυτική, την Κεντρική και νότια Ελλάδα, τα βόρεια παράλια της Αφρικής και κομμάτι της βόρειας Ελλάδας. Επίσημες αναφορές λήψης από ραδιοερασιτέχνες έχουν σταλεί από περιοχές όπως ο Περσικός Κόλπος, η Ολλανδία κ.ά. Ο σταθμός του Δικτύου Ιονίων Νήσων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, κατά τη μακρά πορεία λειτουργίας του, κάλυψε τις δραστηριότητες του νομού Κέρκυρας, των γειτονικών νησιών και της δυτικής Ηπείρου, ενώ από τον Ιούλιο του 1998, που δημιουργήθηκαν τα δίκτυα των περιφερειακών σταθμών, καλύπτει σε συνεργασία με τον «αδελφό» σταθμό της Ζακύνθου, την ευρύτερη περιοχή των Ιονίων Νήσων. Από τις 11 Ιουνίου του 2013, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ ο ραδιοφωνικός σταθμός τερμάτισε τη λειτουργία του. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΑ Κέρκυρας αποφάσισαν, να συνεχίσουν να εκπέμπουν το πρόγραμμά τους έχοντας τον έλεγχο του ιστορικού κτιρίου. Στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Κέρκυρας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Κέρκυρας.Ο σταθμός λειτουργεί πλέον ως ενιαία δομή της ΕΡΤ στην Κέρκυρα, διαθέτοντας ένα κεντρικό στούντιο on air και ηχογραφήσεων, δεύτερο ραδιοφωνικό στούντιο ηχογραφήσεων και παραγωγής, τηλεοπτικό στούντιο για τις ανάγκες συνδέσεων με τα κεντρικά τηλεοπτικά προγράμματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ηλεκτρονικό εργαστήριο, εργαστήριο κατασκευών και χώρο δισκοθήκης και οπτικοακουστικού αρχείου στο οποίο φυλάσσονται, μεταξύ άλλων, εκατοντάδες μαγνητοταινίες με ηχητικά ντοκουμέντα από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ακούστε την ΕΡΤ Κέρκυρας Ακούστε ζωντανά την ΕΡΑ Κέρκυρας μέσω του ERT Echo Επίσημη σελίδα στο διαδίκτυο Επίσημη σελίδα του ραδιοφώνου στο Facebook
Α.Σ. Ανθεμούς Γαλάτιστας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Γαλάτιστας «η Ανθεμούς» είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Γαλάτιστα Χαλκιδικής. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1962, χρώματά του το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του ο Πύργος της Γαλάτιστας, ενώ αντλεί την ονομασία του από την Ανθεμούσα, περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα ποδοσφαιρικά σωματεία του νομού Χαλκιδικής. Αγωνίζεται στην Α1 Κατηγορία Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής και έδρα της αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Γαλάτιστας «Νίκος Αβέρης».

 Την αγωνιστική περίοδο 1974-75 η Ανθεμούς Γαλάτιστας κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής για πρώτη φορά και προκρίθηκε στην επόμενη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών όπου αποκλείστηκε από την μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης, την ομάδα ερασιτεχνών του ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Την αγωνιστική περίοδο 1989-90 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής και προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε από το 1990-91 έως το 1993-94. Συνολικά έχει 4 παρουσίες στην Δ΄ Εθνική, έχει κατακτήσει 6 φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής και 2 φορές υπήρξε φιναλίστ, ενώ ανέδειξε μεταξύ άλλων τον Δημήτρη Σουάνη που αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική με τον Πανιώνιο και τον Α.Ο. Ξάνθη. Πρωτάθλημα Α Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής: 2 1989-90, 1994-95 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής: 6 1975, 1990, 1991, 1994, 1995, 2002 Φιναλίστ (2): 1996, 2020 Δημήτριος Σουάνης Επίσημο ιστολόγιο Επίσημη σελίδα Facebook
Περίοδος (αρχαίος αθλητισμός)

Η περίοδος στην αρχαία Ελλάδα ήταν το χρονικό διάστημα εντός του οποίου διοργανώνονταν οι μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις, αυτές των Ολυμπιακών αγώνων, των Ίσθμιων, των Πύθιων, και των Νέμεων. Οι αθλητές οι οποίοι κατόρθωναν να γίνουν νικητές σε όλες τις διοργανώσεις της περιόδου ονομάζονταν περιοδονίκες.

 Σε ύστερη χρονική περίοδο, άρχισαν να λογίζονται και τα Ηραία, τα Άκτια, τα Σεβαστά και τα Καπιτώλια, και έτσι ο αθλητής που κατόρθωνε να γίνει νικητής κατά την εκτεταμένη περίοδο ονομάζονταν Περιοδονίκης Τέλειος. Εξαίρεση αποτελεί ο αυτοκράτορας Νέρωνας ο οποίος τον 1ο αιώνα μ.Χ. αυτοανακηρύχθηκε Παντονίκης.
Προγκρές Μ-25Μ

Το Προγκρές M-25M (ρωσικά: Прогресс М-25М‎, η NASA το ονόμασε Progress 57 ή 57P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές το οποίο εκτοξεύτηκε το 2014 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

 Εκτοξεύτηκε στις 29 Οκτωβρίου 2014 (07:09 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, ήταν μάλιστα η πρώτη αποστολή με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό που στάλθηκε στο διάστημα με τον αναβαθμισμένο πύραυλο Σογιούζ-2.1a. Σε λιγότερο από έξι ώρες (13:08 GMT) το σκάφος συνδέθηκε με το τμήμα Πιρς του σταθμού. Μετέφερε 2351 kg φορτίου στο οποίο περιλαμβάνονταν τρόφιμα, νερό, οξυγόνο καύσιμα, ανταλλακτικά και άλλος εξοπλισμός. Διαστημικές αποστολές το 2014
Ισολογισμός

Ο ισολογισμός (γνωστός και ως κατάσταση χρηματοοικονομικής θέσης) είναι ένας λογιστικός πίνακας που απεικονίζει τη χρηματοοικονομική κατάσταση μιας επιχείρησης σε μια δεδομένη χρονική στιγμή.Ο ισολογισμός αποτελείται από: Τα μέσα δράσεως και την περιουσία της επιχείρησης Τις υποχρεώσεις της επιχείρησης προς τρίτους Τα ποσά που οι ιδιοκτήτες επένδυσαν σε αυτή με την μορφή εισφορών ή μη αναληφθέντων κερδών.

 Ο ισολογισμός στηρίζεται στην ισότητα Ε = ΠΠ + ΚΠ, όπου Ε: ενεργητικό ή τα μέσα δράσης και η περιουσία της επιχείρησης, ΠΠ: πραγματικό παθητικό ή οι υποχρεώσεις της επιχείρησης προς τρίτους και ΚΠ: καθαρή περιουσία ή τα ποσά που οι ιδιοκτήτες επένδυσαν σε αυτή με την μορφή εισφορών ή μη αναληφθέντων κερδών. Εναλλακτικά, η λογιστική ισότητα αναφέρεται και ως ενεργητικό (Ε) ίσο με υποχρεώσεις (Υ) συν ίδια κεφάλαια (ΙΚ) ή καθαρή θέση. E = Y + I K {\displaystyle {\mathit {E}}={\mathit {Y}}+{\mathit {IK}}} Χρηματοοικονομική λογιστική Διοικητική λογιστική Ισοζύγιο (Αγγλικά) Διαλογικός ισολογισμός για την εκμάθηση της διπλογραφίας
Νατούρνο

Το Νατούρνο (ιταλικά: Naturno, προφέρεται: [naˈturno]) ή Νατούρνς (γερμανικά: Naturns, προφέρεται: [naˈtʊrns]) είναι κωμόπολη της Ιταλίας με 5.553 κατοίκους. Βρίσκεται στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις στην κοιλάδα Βαλ Βενόστα, και διοικητικά ανήκει στον δήμο Μπουργκραβιάτο. Το 97,07% έχει ως μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 2,89% τα Ιταλικά και το 0,04% τα Λαδινικά.

 Η πόλη βρίσκεται σε μια περιοχή με ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης από την εποχή του Χαλκού, όπως αποδεικνύεται από τα ευρήματα στην περιοχή "Schnalserhof". Ανήκει στην ιστορική περιοχή του Νοτίου Τιρόλου και ακολουθεί κοινή ιστορία με αυτό, αποτελώντας από το 1919 τμήμα της Ιταλίας. Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά ως "Nocturnis" το 1158, "Naturnes" το 1182 και "Naturns" το 1290. Πιθανολογείται ότι ίσως είναι προρωμαϊκής προέλευσης. Othmar Gluderer, Naturns im Rückblick, Merano, Druck Union Meran, 1983. Τουρισμός στο Νατούρνο Επίσημη ιστοσελίδα Μουσείο Chiesa e museo di S.Procolo Μουσείο Mondo Treno Parco acquatico di Naturno
Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν

Η Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν (γαλλικά: Jeanne-Marie Leprince de Beaumont, 26 Απριλίου 1711 – 8 Σεπτεμβρίου 1780), ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, περισσότερο γνωστή για το μυθιστόρημά της Η Πεντάμορφη και το Τέρας.

 Γεννήθηκε στη Ρουέν το 1711 και πέθανε το 1780. Ο πατέρας της ήταν ο Ζαν-Μπατίστ Λε Πρενς και η μητέρα της η Μαρί-Μπαρμπ Πλαντάρ, την οποία έχασε μόλις σε ηλικία έντεκα ετών, αλλά έγραψε πως δεν θρήνησε τον θάνατό της. Καταγόταν από πολύ φτωχική οικογένεια και πολλά αδέλφια της δόθηκαν για υιοθεσία. Αργότερα, έγραψε για τη μητέρα της ότι ήταν πολύ ταλαιπωρημένη και δεν ήταν σε θέση καν να επικοινωνήσει με τα παιδιά της. Για αυτό τον λόγο, κατόπιν, θεώρησε ευλογία τον θάνατό της.Μεταξύ το 1725 και το 1735 δίδασκε σε μικρά παιδιά, στο Ερνεμόν, δέκα χιλιόμετρα από τη Ρουέν. Εν συνεχεία, απέκτησε περίβλεπτη θέση, ως καθηγήτρια της μουσικής σε παιδιά, στην Αυλή του Δούκα της Λωρραίνης, Στάνισλοβ Ρατσίσκι, στη Λυνεβίλ.Ο πρώτος της γάμος το 1743 αποδείχθηκε καταστροφικός και διαλύθηκε μετά από δύο χρόνια. Ο ίδιος ο Δούκας την είχε προικίσει για να μπορέσει να παντρευτεί καλά, όμως ο άντρας της ξόδεψε την προίκα σε κάποια χρέη που είχε και τα υπόλοιπα τα χρησιμοποίησε για να αποκτήσει ένα ξενοδοχείο. Λόγω του τρόπου ζωής του συζύγου της, διέλυσε πιο εύκολα τον γάμο, αλλά διατήρησε το επώνυμό του.Το 1746, εγκατέλειψε τη Γαλλία, πήγε στο Λονδίνο και έγινε παιδαγωγός. Εκεί έγραψε το μυθιστόρημα "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" αλλά και το "Other Classic French Fairy Tales", τα οποία αποδείχθηκαν επιτυχημένα. Ωστόσο, παντρεύτηκε ξανά και έκανε και πολλά παιδιά. Κατόπιν, έφυγε από την Αγγλία και πήγε και έζησε για το υπόλοιπο της ζωής της, στη Σαβοΐα. Το πρώτο της έργο ήταν το μυθιστόρημα Ο Θρίαμβος της Αλήθειας, το οποίο εκδόθηκε το 1748. Η συγγραφική της καριέρα συνεχίστηκε με σχολικά βιβλία. Αργότερα, συνέχισε να εκδίδει συλλογές που τις ονόμαζε "περιοδικά", των οποίων το περιεχόμενο είχε παιδαγωγικό χαρακτήρα και απευθυνόταν σε παιδιά. Ήταν μία από τις πρώτες που ασχολήθηκε με τη συγγραφή παιδικών παραμυθιών. Ενώ έγραψε και άλλα μυθιστορήματα βασισμένα σε παραδοσιακά παραμύθια. Εξ αιτίας της σχέσης της με τον Γάλλο κατάσκοπο στην Αγγλία Τόμας Πίτσον, έγινε ο χαρακτήρας του βιβλίου "Crossings, A Thomas Pichon Novel", του Καναδού συγγραφέα Α. Τζ. Μπ. Τζόνστον. Ωστόσο, σε αυτή τη φανταστική απεικόνιση, οι ημερομηνίες της σχέσης της με τον Πίτσον, δεν είναι ακριβείς. Έργα του/της Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν στο Internet Archive