Λεπτοκάρδια

Τα λεπτοκάρδια (λατινική και επιστημονική ονομασία Leptocardii) είναι ομοταξία ζώων της συνομοταξίας των χορδωτών. Είναι οι μοναδικοί σημερινοί εκπρόσωποι της υποσυνομοταξίας κεφαλοχορδωτά και με τη σειρά τους περιλαμβάνουν μόνο μία τάξη της οποίας τα μέλη ζουν και σήμερα: τα αμφιοξύμορφα ή βραγχιοστοματόμορφα (Amphioxiformes ή Branchiostomiformes), που είναι γνωστά με την απλούστερη ονομασία αμφίοξοι (Amphioxi, στον ενικό Amphioxus). Πρόκεται για όντα παρόμοια με πολύ μακρόστενα ψάρια, που ζουν κοντά σε βαθείς βυθούς ωκεανών. Σήμερα δεν αναγνωρίζονται γενικώς περισσότερα από 35 είδη τους. Εμφανίζουν μεγάλες ομοιότητες με τα ηλικίας 530 εκατομμυρίων ετών απολιθώματα του γένους πικαία. Ωστόσο, σύμφωνα με φυλογενετική ανάλυση, η ομάδα των λεπτοκαρδίων μάλλον αποσχίσθηκε περί την Κρητιδική περίοδο: πριν από 97,7 εκατομμύρια έτη τα είδη του Ειρηνικού Ωκεανού και πριν από 112 εκατομμύρια έτη τα είδη του Ατλαντικού. Το παλαιοβραγχιόστομα της Πέρμιας περιόδου ίσως είναι απολιθωμένο γένος λεπτοκάρδιου, ωστόσο εξαιτίας της καταστάσεως διατηρήσεως των απολιθωμάτων παραμένει αμφιβολία σχετικώς με τη φύση του. Οι ζωολόγοι δείχνουν ενδιαφέρον για τα λεπτοκάρδια επειδή παρέχουν εξελικτική διόραση στην προέλευση των σπονδυλωτών. Τα λεπτοκάρδια διαθέτουν πολλά όργανα και συστήματα οργάνων που σχετίζονται στενά με εκείνα των σημερινών ψαριών (ιχθύων), αλλά σε μια πιο πρωτόγονη μορφή. Επομένως παρέχουν παραδείγματα δυνητικών μεταβολών στη λειτουργία νέων τάσεων και χαρακτηριστικών. Π.χ. οι σχισμές των βραγχίων των λεπτοκάρδιων χρησιμεύουν μόνο για τη διατροφή και όχι για την αναπνοή. Το κυκλοφορικό σύστημα μεταφέρει θρεπτικές ουσίες σε όλο το σώμα, αλλά δεν υπάρχουν ερυθρά αιμοσφαίρια ή αιμοσφαιρίνη για τη μεταφορά οξυγόνου. Το γονιδίωμα των λεπτοκάρδιων περιέχει ενδείξεις σχετικώς με την αρχική εξέλιξη των σπονδυλωτών: συγκρίνοντας γονίδια λεπτοκάρδιων με τα αντίστοιχα γονίδια σπονδυλωτών μπορούν να ανακαλύπτονται μεταβολές στην έκφρασή τους, τη λειτουργία τους και τον αριθμό τους, που οδήγησαν στην εμφάνιση των σπονδυλωτών ζώων. Το γονιδίωμα λίγων ειδών του γένους βραγχιόστομα έχει αποκωδικοποιηθεί: των B. floridae, B. belcheri και B. lanceolatum. Σε χώρες της Ασίας τα λεπτοκάρδια αλιεύονται εμπορικά, ως τροφή για τον άνθρωπο. Στην Ιαπωνία το είδος αμφίοξου B. belcheri έχει περιληφθεί στον κατάλογο των κινδυνευόντων υδρόβιων ζώων της Ιαπωνίας.

 Ακολούθως παρατίθενται τα τριάντα τρία είδη λεπτοκάρδιων που αναγνωρίζονται σήμερα από το ITIS. Από άλλες πηγές αναγνωρίζονται περίπου τριάντα είδη. Πιθανώς μέσα σε αυτά κρύβονται πρόσθετα, ξεχωριστά είδη, που δεν έχουν ακόμα αναγνωρισθεί. ΤΑΞΗ ΑΜΦΙΟΞΥΜΟΡΦΑ (AMPHIOXIFORMES) Οικογένεια Asymmetronidae (ασυμμετρονίδες) Γένος Asymmetron, Andrews 1893 Asymmetron inferum, Nishikawa 2004 Asymmetron lucayanum, Andrews 1893 Οικογένεια Epigonichthyidae (επιγονιχθυΐδες), Peters 1876 Γένος Epigonichthys, Peters 1876 (ή Amphipleurichthys, Whitley 1932, ή Bathyamphioxus) Epigonichthys australis (Raff 1912) Epigonichthys bassanus (Günther 1884) Epigonichthys cingalensis (Kirkaldy 1894, nomen dubium) Epigonichthys cultellus, Peters 1877 Epigonichthys hectori (Benham 1901) Epigonichthys maldivensis (Foster Cooper 1903) Οικογένεια Branchiostomatidae (βραγχιοστοματίδες), Bonaparte 1841 Γένος Branchiostoma, Costa 1834 (ή Amphioxus, Yarrell 1836, ή Limax ή Dolichorhynchus) Branchiostoma africae, Hubbs 1927 Branchiostoma arabiae, Webb 1957 Branchiostoma bazarutense, Gilchrist 1923 Branchiostoma belcheri, Gray 1847 Branchiostoma bennetti, Boschung & Gunter 1966 Branchiostoma bermudae, Hubbs 1922 Branchiostoma californiense, Andrews 1893 Branchiostoma capense, Gilchrist 1902 Branchiostoma caribaea, Sundevall 1853 Branchiostoma clonasea Branchiostoma elongata, Sundevall 1852 Branchiostoma floridae, Hubbs 1922 Branchiostoma gambiense, Webb 1958 Branchiostoma indica, Willey 1901 Branchiostoma japonica, Willey 1896 Branchiostoma lanceolatum, Pallas 1774 Branchiostoma leonense, Webb 1956 Branchiostoma longirostra, Boschung 1983 Branchiostoma malayana, Webb 1956 Branchiostoma moretonense, Kelly 1966 (nomen dubium) Branchiostoma nigeriense, Webb 1955 Branchiostoma platae, Hubbs 1922 Branchiostoma senegalense, Webb 1955 Branchiostoma tattersalli, Hubbs 1922 Branchiostoma virginiae, Hubbs 1922 Stach, T.G. (2004). «Cephalochordata (Lancelets)». Στο: M. Hutchins· Garrison, R.W.· Geist, V.· Loiselle, P.V.· Schlager, N.· McDade, M.C.· Duellman, W.E. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 1 (2η έκδοση). Detroit, MI: Gale. σελίδες 485–493. Stokes, M.D.; Holland, N.D. (1998). American Scientist 86: 552-560. doi:10.1511/1998.43.799. A special issue of Amphioxus research. I. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-05. https://web.archive.org/web/20120305143024/http://www.biolsci.org/v2.php#i2. Ανακτήθηκε στις 2006-06-08. A special issue of Amphioxus research. II. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-05. https://web.archive.org/web/20120305143024/http://www.biolsci.org/v2.php#i3. Ανακτήθηκε στις 2006-06-08. Washington University in St. Louis. Amphioxus and the T-box gene. Δελτίο τύπου. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη ενός αμφιόξου σε κλιπ του YouTube U.C. San Diego. Scripps scientists discover fluorescence in key marine creature. Δελτίο τύπου. Το γονιδίωμα του Branchiostoma floridae