IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σάντρα Ετσεβερία

Η Σάντρα Ετσεβερία (Sandra Tamara Echeverría Gamboa, 11 Δεκεμβρίου 1984 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1984, είναι κόρη του Εδουάρδο Ετσεβερία Αγκίρε και της Άνα Μαρία Γκαμπόα Αγκιλάρ. Σε ηλικία 14 ετών έγινε μέλος στο γκρουπ "Perfiles" το οποίο αργότερα άλλαξε όνομα σε "Crush". Μαζί με το γκρουπ κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ και έκαναν πάνω 200 συναυλίες. Αργότερα έκανε τα πρώτα της βήματα ως μοντέλο, σπούδασε στο Centro de Estudios y Formación Actoral και το 2002 έκανε το ντεμπούτο στην τηλεόραση, πρωταγωνιστώντας στην τηλενουβέλα Súbete A Mi Moto. Το 2011 ξεκίνησε σόλο καριέρα και κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο Sandra Echeverria και το πρώτο της single με τον Μαρκ Άντονι. Υπήρξε σύντροφος του ηθοποιού και υποψήφιου για Όσκαρ Ντεμιάν Μπιτσίρ από τον 2006 μέχρι το 2009. Από το 2010 μέχρι το 2011 είχε σχέση με τον μεξικανό τραγουδιστή Ρέιλι. Στις 29 Οκτωβρίου 2014 παντρεύτηκε τον μεξικανό τραγουδιστή Λεονάρδο ντε Λοσέν και στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 γεννήθηκε ο γιος τους, Αντρές.

 Súbete a mi moto - 2002, ως Μαριάνα Τολέδο Μπούργος Soñarás - 2004, ως Εστεφανία Αντονέλλι Marina - 2006, ως Μαρίνα Ερνάντες ντε Αλαρκόν/Μαρίνα Αλαρκόν Ερνάντες ντε Αλαρκόν The Oakley Seven - 2006, ως Άνα Μαρία (ταινία) Crazy - 2008, ως Θερμή Μελαχρινή (ταινία, γκεστ εμφάνιση) Double Dagger - 2008, ως Κάρμεν (ταινία) Persiguiendo un sueño - 2008, ως Άλεξ Λόπεζ (ταινία) Condones.com - 2009, ως Γκαμπριέλα (ταινία) 2033 - 2009, ως Λουσία (ταινία) Héroes verdaderos - 2010, ως Τονατσίν (ταινία, φωνή) De día y de noche - 2010, ως Αουρόρα (ταινία) El Clon - 2010, ως Γιέϊντ Μεμπάρακ ντε Χασίμ/ντε Φερρέρ La fuerza del destino - 2011, ως Λουσία Λομελί Κουριέλ ντε Γαλβάν/ντε ΜακΓκουάιερ The Snitch Cartel - 2011, ως Ελιάνα (ταινία) Generator Rex - 2011, ως Μπεατρίς (σειρά, Επεισόδιο: "Phantom of the Soap Opera") Casa de mi padre - 2012, ως Γυναίκα του Μιγκέλ Ερνέστο (ταινία) Savages - 2012, ως Μάγδα (ταινία) Relaciones peligrosas - 2012, ως Μιράντα Μπεατρίς Άβιλα Κρουζ The Bridge - 2013, ως Σάρα Βέγα Cambio de ruta - 2014, ως Νίκτε Ντομίνγκες (ταινία) Quiero ser fiel - 2014, ως Σάρα (ταινία) Volando bajo - 2014, ως Σάρα Μεδράνο (ταινία) Amor de mis amores - 2014, ως Λουσία (ταινία) The Book of Life - 2014, ως Κλάουδια (ταινία, φωνή) Busco novio para mi mujer - 2016, ως Ντάνα (ταινία) The Secret Life of Pets - 2016, ως Μαρία (ταινία) Criminal Minds: Beyond Borders - 2017, ως Πάολα (σειρά, Επεισόδιο: "The Devil's Breath") La querida del Centauro - 2017, ως Άνα Βελάσκο Más sabe el Diablo por viejo - 2018, ως Ντάφνε (ταινία) El día de la unión - 2018, ως Χιμένα (ταινία) Justice for All - 2018, ως Ελέιν (ταινία) The Secret Life of Pets 2 - 2019, (ταινία, φωνή) La Bandida - 2019, ως Γκρασιέλα Όλμος "Λα Μπαντίδα" La usurpadora - 2019, ως Πάολα Μιράντα Ρίβας ντε Μπερνάλ/Παουλίνα Ντόρια Βελάσκο Βραβεία TVyNovelas MéxicoΒραβεία TVyNovelas ColombiaΒραβεία People en EspañolΒραβεία Juventud Επίσημος ιστότοπος Σάντρα Ετσεβερία στην IMDb Σάντρα Ετσεβερία στο Instagram Σάντρα Ετσεβερία, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Sandra Echeverría en Biosstars
Αυγούστα Δωροθέα, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ

Η Αυγούστα Δωροθέα (γερμ. Augusta Dorothea von Braunschweig-Wolfenbüttel von Welfen, 1749 - 1810) από τον Οίκο των Γουέλφων-Λύνεμπουργκ, ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Έγινε Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του Αββαείου Γκάντερσχαϊμ από το 1778 έως το 1810. Ήταν η τελευταία κυρίαρχη Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του Αββαείου Γκάντερσχαϊμ.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της Φιλιππίνας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας. Έγινε διακόνισσα στο Αββαείο του Κβέντλινμπουργκ το 1776. Δύο χρόνια αργότερα διαδέχθηκε τη θεία της Θηρεσία του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ ως Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ. Ωστόσο συνέχισε να περνά τη ζωή της στην Αυλή του Μπράουνσβαϊγκ. Τη δεκαετία του 1770 η νύφη της Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας, καταδίκασε την Αυγούστα Δωροθέα, καθώς και την αδελφή της Ελισάβετ Χριστίνα Ουλρίκη του Μπράουσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, η οποία είχε φυλακιστεί για μοιχεία, για την ερωτική τους ζωή. Η Χεδβίγη Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ την περιέγραψε κατά την επίσκεψή της στο Μπράουνσβαϊγκ το 1799 ως «γεμάτη πνεύμα και ενέργεια και πολύ διασκεδαστική». Το 1802 το Γκάντερσχαϊμ προσαρτήθηκε από τον Μπράουνσβαϊγκ κατά τη διάρκεια της εκκοσμίκευσης των κρατιδίων του κλήρου στη Γερμανία, αλλά αυτή κράτησε τον τίτλο της. Όταν το Μπράουνσβαϊγκ κατελήφθη από τη Γαλλία το 1806, η Αυγούστα Δωροθέα διέφυγε. Ο Ναπολέων Α΄, ωστόσο, της επέτρεψε να διατηρήσει τον τίτλο και το δικαίωμα να διαμένει στο Γκάντερσχαϊμ. Όταν απεβίωσε, το αξίωμα δεν αναλήφθηκε ποτέ και το Γκάντερσχαϊμ έγινε μέρος του Βασιλείου της Βεστφαλίας. Martin Hoernes und Hedwig Röckelein (Hrsg). ): Gandersheim und Essen. Vergleichende Untersuchungen zu sächsischen Frauenstiften, (Essener Forschungen zum Frauenstift, Band 4), Έσσεν 2006 C. Römer: Braunschweig-Bevern, Ein Fürstenhaus als europäische Dynastie 1667-1884, Braunschweig (1997) Kurt Kronenberg: Äbtissinnen des Reichstiftes Gandersheim 1981
Βασίλι Λεόντιεφ

Ο Βασίλι Λεόντιεφ (Wassily Leontief, 5 Αυγούστου 1905 - 5 Φεβρουαρίου 1999 ήταν Ρώσος οικονομολόγος, ο οποίος τιμήθηκς με Νόμπελ Οικονομίας το 1973. Η μεγάλη συμβολή του Βασίλι Λεόντιεφ στη θεωρία της γενικής ισορροπίας είναι κυρίως το γνωστό υπόδειγμα των εισροών-εκροών (input-output analysis).

 Με τη θεωρητική του θεμελίωση αρχικά και τις πολλαπλές του εφαρμογές στη συνέχεια αποδείχθηκε πρωτοποριακό. Και τούτο γιατί, σε χαρακτηριστική διαφοροποίηση με τα υποδείγματα γενικής ισορροπίας του Walras και πιο πρόσφατων θεωρητικών συμβολών, ο προσανατολισμός του είναι καθαρά εμπειρικός. Ειδικότερα στο υπόδειγμα αυτό δίδεται έμφαση στη δυνατότητα μετρήσεως των μεταβλητών και των παραμέτρων με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων μέσω ποσοτικής ανάλυσης των δεδομένων. Εξ αιτίας αυτού του προσανατολισμού ήταν φυσιολογικό το υπόδειγμα να στηριχθεί σε απλοποιητικές υποθέσεις. Στις πρώτες εξειδικεύσεις μια συνήθης υπόθεση ήταν ότι η τελική ζήτηση των προϊόντων και υπηρεσιών προσδιοριζόταν εξωγενώς. Έτσι διαμορφώθηκε το ανοικτό υπόδειγμα. Αργότερα η υπόθεση αυτή αντικαταστάθηκε με την παραδοχή ότι η τελική ζήτηση προσδιορίζεται ενδογενώς από το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί το κλειστό υπόδειγμα. Άλλοι περιορισμοί μερικοί από τους οποίους έχουν γίνει εν τω μεταξύ λιγότερο περιοριστικοί, ήταν ότι οι παραγωγικοί συντελεστές χρησιμοποιούνται στην παραγωγή με σταθερές αναλογίες, ότι κάθε κλάδος παράγει ένα ομοιογενές προϊόν και ότι δεν λαμβάνει χώρα τεχνολογική πρόοδος. Υπό την επίβλεψή του ήταν οι διδακτορικές διατριβές των Βέρνον Σμιθ, Ρόμπερτ Σόλοου, Πολ Σάμιουλεσον και Κάρεν Πολένσκε. Wassily Leontief (1966), Input-Output Economics, Oxford University Press, New York
Ρόζα της Αυστρίας

Η Ρόζα (γερμ. Rosa von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Toskana, 22 Σεπτεμβρίου 1906 - 17 Σεπτεμβρίου 1983) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διαδόχου της Βυρτεμβέργης.

 Η Ρόζα Μαρία Αντωνία Ροβέρτα Ιωσηφίνα Άννα Βαλπούργα Καρμέλα Ιγνατία Ρίτα ντε Κάσκια ήταν η δεύτερη κόρη του Πέτρου Φερδινάνδου της Αυστρίας, διαδόχου πρίγκιπα της Τοσκάνης, μετά τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Τοσκάνης, διοικητή του Αυστρο-Ουγγρικού στρατού κατά τον Α΄ Π. Π. Μητέρα της ήταν η Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Αλφόνσου, Κόμη της Καζέρτα. Παντρεύτηκε τον Φίλιππο Αλβέρτο της Βυρτεμβέργης. Ο Φίλιππος Αλβέρτος είχε πιο πριν νυμφευτεί (σε 1ο γάμο) τη μεγαλύτερη αδελφή της Ελένη, η οποία όμως απεβίωσε 21 ετών. Τέσσερα έτη μετά, το 1928 ο Αλβέρτος νυμφεύτηκε τη Ρόζα σε 2ο γάμο. Παντρεύτηκε το 1928 τον Φίλιππο Αλβέρτο (διάδοχο πρίγκιπα, μετά τιτουλάριο βασιλιά) της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα: Ελένη (1929 - 2021), παντρεύτηκε τον μαρκήσιο Φεντερίκο Παλλαβιτσίνι. Λουδοβίκος Αλβέρτος (1930 - 2019), έκανε δύο μοργανατικούς γάμους, παραιτούμενος της διαδοχής. Απέκτησε απογόνους. Ελισάβετ (1933 - 2022), παντρεύτηκε τον Αντώνιο των Βουρβόνων, πρίγκιπα των Δύο Σικελιών. Μαρία Θηρεσία (γενν. 1934), παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης, Κόμη του Παρισιού. Ο γάμος ακυρώθηκε. Κάρολος (1936 - 2022), τιτουλάριος βασιλιάς & δούκας της Βυρτεμβέργης. Μαρία Αντωνία (1937 - 2004). Darryl Lundy (10 May 2003). "Rosa Erzherzogin von Österreich". ThePeerage.com. Retrieved 2009-07-26. Paul Theroff. "TUSCANY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-07-26.
Μάρκους Φόστερ (καλαθοσφαιριστής)

Ο Μάρκους Φράνκλι Φόστερ (αγγλικά: Marcus Franklee Foster) (Τέξας, 3 Ιουνίου 1995) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ στην Ρίτας Βίλνιους.

 Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2018, ο Φόστερ εντάχθηκε στους Σακραμέντο Κινγκς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2018.Στις 2 Αυγούστου 2018, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Γουοντζού Ντονγκμπού Πρόμι από τη Νότια Κορέα. Στις 17 Οκτωβρίου 2018, κατέγραψε 47 πόντους (ρεκόρ σταδιοδρομίας), με 16/27 δίποντα, εννέα ριμπάουντ, έξι ασίστ και τρία κλεψίματα στη νίκη με 117-116 επί της Τσανγκγουόν ΛΓ Σέικερς. Σε 51 αγώνες για την ομάδα, τελείωσε τη σεζόν ως τέταρτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 25.2 πόντους, μαζί με 5.2 ριμπάουντ και 3.7 ασίστ ανά αγώνα. Στις 28 Μαρτίου 2019, ο Φόστερ υπέγραψε με την λιβανέζικη Σαμπβίλ ΣΚ για το υπόλοιπο της σεζόν. Τον Ιούνιο του 2019, ο Φόστερ έγινε εντάχθηκε στους Ορλάντο Μάτζικ για ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ 2019.Στις 31 Ιουλίου 2019, υπέγραψε με την ισραηλινή Χαπόελ Χολόν για τη σεζόν 2019-20. Στις 11 Οκτωβρίου 2019, κατέγραψε 20 πόντους στο ντεμπούτο του, με 7/12 δίποντα, μαζί με έξι ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ στη νίκη με 103-86 επί της Μακάμπι Ασντόντ. Στις 9 Νοεμβρίου 2019, κατέγραψε 29 πόντους (ρεκόρ σεζόν), με 6/9 τρίποντα, οδηγώντας τη Χολόν στη νίκη με 92-73 επί της Χάποελ Μπερ Σεβά. Στις 21 Ιουνίου 2020, ο Φόστερ υπέγραψε συμβόλαιο 1+1 ετών με τον Παναθηναϊκό. Τον Φεβρουάριο του 2021, αποτέλεσε παρελθόν από τους πράσινους. Σε 20 εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα ο Φόστερ μέτρησε 6 πόντους, 1.2 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά ματς, με κορυφαία εμφάνιση του να είναι απέναντι στην Μπαρτσελόνα με 24 πόντους.Στις 18 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Τουρκ Τέλεκομ. Μέτρησε 9,4 πόντους και 2 ασίστ σε εννέα αγώνες του τουρκικού πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2021, συμμετείχε στην προετοιμασία των Χιούστον Ρόκετς. Τελικά συμφώνησε με την ομάδα των Ρίο Γκράντε Βάλευ Βάιπερς στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Μάλιστα με την ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της Αναπτυξιακής Λίγκας. Με την ομάδα μέτρησε 18.7 πόντους, 3.7 ριμπάουντ και 4.1 ασίστ κατά μέσο όρο. Στις 19 Μαΐου 2022, επέστρεψε στην Ελλάδα καθώς συμφώνησε με τον Προμηθέα Πατρών. Μέτρησε 12.5 πόντους και 2 ασίστ μ.ό. σε 10 αγώνες στα playoffs του ελληνικού πρωταθλήματος με τον Προμηθέα. Στις 2 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε από την λιθουανική Ρίτας Βίλνιους. Τον Νοέμβριο του 2022 κέρδισε το βραβείο του MVP του μήνα στο Τσάμπιονς Λιγκ έχοντας 18 πόντους, 6.5 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Τη σεζόν 2022-23 λόγω της καλής του χρονιάς στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αναδείχτηκε μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης. Βιογραφικό στους Κρέιτον Μπλούτζεϊς Βιογραφικό στους ΓουάιλντΚατς Κάνσας Στέιτ Προφίλ στοeurobasket.com Προφίλ στο RealGM
Νέγρα (πίνακας ζωγραφικής)

Η Νέγρα (πολωνικά: Murzynka) είναι ελαιογραφία του 1884 από την Πολωνή καλλιτέχνιδα Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα. Ο πίνακας κλάπηκε από το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε χαμένος μέχρι να ανακτηθεί και να επιστραφεί το 2012.

 Το έργο ζωγραφίστηκε στο Παρίσι, ενώ η καλλιτέχνιδα μελετούσε υπό τον Τονί Ρομπέρ-Φλορί στην Ιουλιανή Ακαδημία. Μπορεί να πήρε έμπνευση από την Προσωπογραφία της Μαντελέν που δημιουργήθηκε το 1800 από την Μαρί-Γκιγιεμίν Μπενουά.Ο πίνακας είναι μία ρεαλιστική προσωπογραφία μισού μήκους μιας μαύρης γυναίκας, που φαίνεται από τη μέση και πάνω, ντυμένη με μια λευκή ρόμπα που έχει γλιστρήσει από έναν ώμο για να εκθέσει το αριστερό στήθος. Φορά ένα χρυσό κολιέ, χρυσά σκουλαρίκια και ένα κόκκινο μαντήλι και κρατά μια ιαπωνική βεντάλια με πράσινο ύφασμα στα δεξιά της. Ο καθίμενη μπορεί να ήταν ένα μοντέλο ζωής που τέθηκε σε μια σκηνή. Φαίνεται από κάτω, σε στενό πλαίσιο με απλό ανοιχτό φόντο, κοιτάζοντας πίσω από το κεφάλι του θεατή, με μια άβολη έκφραση: ίσως αυτοσυνειδητότητας ή αμηχανίας. Το χρώμα εφαρμόζεται λεπτό, αλλά το έργο έχει τελειώσει με επαρκές χρώμα, σε ακαδημαϊκό στιλ. Αυτός ο τύπος ζωγραφικής ενός εξωτικού προσώπου ήταν δημοφιλής στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο καμβάς είναι εμφανώς υπογεγραμμένος και χρονολογείται στην επάνω δεξιά γωνία, «Anna Bilińska/- Paryż 1884 -». Ο πίνακας εκτέθηκε στο Παρίσι και στο Λονδίνο το 1888 και πιθανότατα μεταφέρθηκε στην Πολωνία μετά το θάνατο της καλλιτέχνιδος το 1893 από τον άντρα της, τον ιατρό Αντόνι Μποχντανόβιτς. Αγοράστηκε από τον Πολωνό συλλέκτη τέχνης Ντομίνικ Βίτκε-Γεζέφσκι πριν από το 1916. Εξέθεσε τον καμβά με την υπόλοιπη συλλογή του στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας το 1933. Το 1939, ο πίνακας αγοράστηκε από το Εθνικό Μουσείο για 700 ζλότι (περίπου ισοδύναμα με 2.500 $ το 2019). Ο πίνακας είχε κλαπεί υπό άγνωστες συνθήκες κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αναζητήθηκε από την Πολωνία μετά το 1945. Ο πίνακας επανεμφανίστηκε το 2011 όταν τέθηκε σε δημοπρασία στη Villa Grisebach στη Γερμανία. Αγοράστηκε για την Πολωνία χάρη στην προσπάθεια του πολωνικού Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και την υποστήριξη του Ιδρύματος Λεόπολντ Στανίσουαφ Κρόνενμπεργκ της Bank Handlowy. Από το 2012, ο πίνακας εμφανίζεται για άλλη μια φορά στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας. Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τροπόσφαιρα

Τροπόσφαιρα ονομάζεται το πρώτο από της επιφάνειας της Γης στρώμα της ατμόσφαιρας, πάχους έως και 18 χιλιομέτρων στον Ισημερινό, 10 - 13 χλμ. στα μέσα γεωγραφικά πλάτη και 6 χλμ. στους πόλους (την εποχή του καλοκαιριού - αντιθέτως, τον χειμώνα η τροπόσφαιρα στους πόλους είναι ακαθόριστη). Λήγει στην παύση αυτής, εξ ου και ο όρος τροπόπαυση (θεωρητική μικρού πάχους ζώνη διαχωρισμού). Μετά την τροπόπαυση, σε μεγαλύτερο ύψος, βρίσκεται η στρατόσφαιρα.

 Στην τροπόσφαιρα περιέχονται τα 3/4 της όλης μάζας του ατμοσφαιρικού αέρα και σχεδόν το σύνολο όλων των υδρατμών και ατμοσφαιρικών αιωρημάτων (aerosols). Επίσης, σχεδόν όλα τα μετεωρολογικά φαινόμενα στην ατμόσφαιρα της Γης, όπως σύννεφα, ομίχλη, βροχή, χιόνι, χαλάζι, κεραυνοί κλπ. εκδηλώνονται σε αυτό το στρώμα. Βασικό χαρακτηριστικό της τροπόσφαιρας είναι η καθ' ύψος ελάττωση της θερμοκρασίας. Η τιμή της ελάττωσης αυτής είναι κατά μέσο όρο 6,5 °C ανά 1.000 μέτρα ύψος και ονομάζεται κατακόρυφη θερμοβαθμίδα (Κ.Θ.).Μέχρι τη δεκαετία του 1950, πολλοί νόμιζαν πως η καθ' ύψος ελάττωση της θερμοκρασίας συνέβαινε σε όλα τα στρώματα της ατμόσφαιρας. Τα σύγχρονα όμως μέσα έρευνας, καθώς και τεχνητοί δορυφόροι, πύραυλοι κλπ. απέδειξαν πως αυτό συμβαίνει μόνο στην τροπόσφαιρα και την μεσόσφαιρα. Στο ερώτημα γιατί συμβαίνει ελάττωση θερμοκρασίας όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στον Ήλιο που είναι η πηγή της θερμότητας, η απάντηση είναι πως η ατμόσφαιρα θερμαίνεται από την επιφάνεια της Γης και όχι απ' ευθείας από τον Ήλιο. Πρώτα θερμαίνονται τα μόρια του αέρα που γειτνιάζουν στο έδαφος και εξ αυτών τα αμέσως υπερκείμενα επαναλαμβανόμενα ομοίως. Μέσω αυτής της διεργασίας της διάδοσης της θερμότητας, η τροπόσφαιρα καθίσταται τυρβώδης. Συνεπώς με την απομάκρυνση από το έδαφος η θερμοκρασία του αέρα ελαττώνεται. Άλλος τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται θερμότητα στην τροπόσφαιρα, είναι η απορρόφηση και επανεκπομπή υπέρυθρης ακτινοβολίας από υδρατμούς. Σε αυτήν, τα τριατομικά μόρια που απορροφούν και εκπέμπουν επίσης στο υπέρυθρο δεν συντελούν τόσο ώστε να διατηρήσουν τη θερμότητα στο σύνολό της, οπότε και αυτή χάνεται στο διάστημα.
Εθνικός ύμνος του Καζακστάν

Το Menıñ Qazaqstanym («Καζακστάν μου») είναι ο εθνικός ύμνος του Καζακστάν. Υιοθετήθηκε στις 7 Ιανουαρίου του 2006. Βασίζεται στο ομώνυμο τραγούδι του 1956, σε μουσική του Σάμσι Καλνταγιάκοβ (Шәмші Қалдаяқов) και σε στίχους του Ζούμεκεν Ναζιμεντένοβ (Жұмекен Нәжімеденов). Αντικαστέστησε τον Ύμνο της Δημοκρατίας του Καζακστάν, ο οποίος ήταν εθνικός ύμνος και χρησιμοποιήθηκε μετά την ανεξαρτησία. Οι αρχικοί στίχοι τροποποιήθηκαν από τον πρόεδρο της χώρας, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, προτού επισημοποιηθεί ο ύμνος με διάταγμα.

 Τον Μάρτιο του 2012, ένας εθνικός ύμνος-παρωδία, ο Ω Καζακστάν, ο οποίος περιλαμβανόταν στην ταινία Μπόρατ, παίχτηκε από λάθος στο Διεθνές Γκραν Πρι Σκοποβολής στο Κουβέιτ. Η Μαρίγια Ντμιτριγιένκο, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, κάθισε στην εξέδρα όσο παιζόταν η παρωδία. Το ατύχημα προκλήθηκε από την λήψη λάθος τραγουδιού από το YouTube το τελευταίο λεπτό. Οι ανώτεροι αξιωματούχοι στο Καζακστάν ήταν εξοργισμένοι με το σφάλμα και δεσμεύτηκαν ότι θα κάνουν παράπονο στους διοργανωτές. Kazakh.ru (ρωσικός ιστότοπος με αρχείο MP3 με τον ύμνο, ανάμεσα στα άλλα)
Νταμιάο Βαζ ντ'Αλμέιντα

Ο Νταμιάο βαζ ντ' Αλμέιντα (Damião Vaz d'Almeida) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, που χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας. Επίσης, είναι αντιπρόεδρος του κόμματος Κίνημα για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε- Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (MLSTP-PSD).

 Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1951 και κατάγεται από το νησί Πρίνσιπε, όπου αναρριχήθηκε σε σειρά αξιωμάτων σε τοπικό επίπεδο. Στις 29 Απριλίου του 1995 ανέλαβε πρώτος επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης του Πρίνσιπε, αξίωμα στο οποίο διατηρήθηκε ως τις 12 Απριλίου του 2002. Νωρίτερα διετέλεσε πρόεδρος της Συνέλευσης το νομού Παγκέ. Έγινε πρωθυπουργός στις 18 Σεπτεμβρίου του 2004 όταν τον εξέλεξε το κόμμα του και επιβεβαίωσε το διορισμό του ο πρόεδρος Φραντίκε ντε Μενέζες. Τρεις ημέρες πριν είχε αποπεμφθεί η πρωθυπουργός Μαρία ντας Νέβες και η κυβέρνησή της. Νωρίτερα, ο ντ' Αλμέιντα υπηρέτησε στο Υπουργείο Εργασίας, Απασχόλησης και Αλληλεγγύης, επί κυβερνήσεων Γκαμπριέλ Κόστα και της προκατόχου του, Μαρίας ντας Νέβες. Η κυβέρνηση του ντ' Αλμέιντα αποτελούνταν από πρόσωπα τόσο του MLSTP-PSD αλλά και του κόμματος ADI. Παραιτήθηκε στον πρόεδρο στις 2 Ιουνίου 2005, λέγοντας ότι οι εργασιακές τους σχέσεις είχαν έλθει σε τέτοιο βαθμό επιδείνωσης, ώστε δεν μπορούσαν πλέον να εργαστούν μαζί. Οι δυο τους είχαν διαφωνήσει ανάμεσα στα άλλα στον τρόπο με τον οποίο θα χειρίζονταν την απεργία των δημοσίων υπαλλήλων. Έξι μέρες μετά την παραίτηση της κυβέρνησης, ορκίστηκε νέα, με πρωθυπουργό τη Μαρία ντο Κάρμο Σιλβέιρα.
Σιγισμούνδος της Αυστρίας

Ο Σιγισμούνδος, γερμ. Si(e)gmund (26 Οκτωβρίου 1427 - 4 Μαρτίου 1496) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν δούκας, μετέπειτα αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας και κόμης του Τυρόλου (1439-90).

 Ήτα γιος του Φρειδερίκου Δ΄ δούκα της Αυστρίας και κόμη του Τυρόλου και της Άννας των Γουέλφων, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1449 την Ελεονώρα Στιούαρτ, κόρη του Ιακώβου Α΄ της Σκωτίας. Η Ελεονώρα απεβίωσε το 1480. Το 1484 ο Σιγισμούνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Βέττιν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του. Baillie-Grohnman, William Adolph (1907). The Land in the Mountains. Philadelphia: J. B. Lippincott Company. σελίδες 93–96. Coxe, William (1847). History of the House of Austria (third έκδοση). London: Henry G. Bohn, New York Street, Covent Garden. Van Dyke, Paul (1905). Renaissance Portraits. New York: Charles Scribner's Sons.
Avion II

Το Avion II (αρχικά γνωστό ως Zephyr (Ζέφυρος, δυτικός άνεμος) ή ως Éole II) ήταν το δεύτερο πρωτόγονο αεροσκάφος το οποίο σχεδίασε ο Κλεμάν Αντέρ το 1893. Οι περισσότερες πηγές συμφωνούν στο γεγονός πως το αεροσκάφος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, με τον Αντέρ να το εγκαταλείπει για χάρη του Avion III το οποίο είχε οικονομική υποστήριξη. Ο μεταγενέστερος ισχυρισμός του Αντέρ πως πέταξε με το Avion II τον Αύγουστο του 1892 σε απόσταση 100 μέτρων σε χωράφι του Σατορύ δεν γίνεται ευρέως αποδεκτός.

 Η ονομασία "Avion" επινοήθηκε από τον Αντέρ από τη λατινική λέξη avis (πτηνό) και αποτέλεσε την προέλευση της λέξης avion, της πλέον συνηθισμένης στα γαλλικά για την περιγραφή ενός αεροπλάνου. Το πρώτο επίσημο κείμενο στο οποίο αναφέρεται η λέξη αυτή είναι το γαλλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αρ. 205 555 του Αντέρ στις 19 Απριλίου 1890.Ο κινητήρας που κατασκευάστηκε για το Avion II, ο οποίος ονομαζόταν Zéphyr ήταν μία ελαφριά ατμομηχανή η οποία τροφοδοτούσε έναν έλικα 4 λεπίδων διαμέτρου 3 μέτρων, στον οποίον ο ατμός ψύχονταν μέσω ενός συμπυκνωτή. Απέδιδε 22 kW (30 ίππους) με 480 στροφές/δευτερόλεπτο σε πίεση 15 Pa, ο οποίος είχε βάρος 33 κιλών άδειος, και 134 κιλά με πλήρη λέβητα και εξαρτήματα. Ader Éole
Ματέους Βιβιάν

Ο Ματέους Βιβιάν ή Ματέους Κοραντίνι Βιβιάν όπως είναι το πλήρες του όνομα αλλά και πιο απλά Βιβιάν είναι ένας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν για τον ΠΑΟΚ στήν Super League Ελλάδα ως αμυντικός.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην Γκρέμιο. Υπέγραψε συμβόλαιο με την Άιντραχτ Φραγκφούρτης στις 9 Ιουλίου 2002. Αργότερα επέστρεψε στην χώρα του παίζοντας για την Μποταφόγκο ως δανεικός και στη συνέχεια πήγε στην Ισπανία για να φορέσει την φανέλα της Λας Πάλμας για λίγους μήνες (Α' εξάμηνο 2004). Τότε πήγε στη Θέουτα για να αγωνιστεί με την τοπική ομάδα ΑΝ Θέουτα. Τελικά ξαναγύρισε στην Μποταφόγκο στις 22 Φεβρουαρίου 2005, ενώ στις 25 Αυγούστου 2005 πήγε στη Γαλλία για την Γκρενόμπλ Φουτ 38 της Λιγκ 2. Αργότερα πήγε στην Ναντ Φ.Κ., μένοντας συνολικά 7 χρόνια στη Γαλλία, πριν έρθει στην Ελλάδα για τον ΠΑΟΚ με τον οποίο υπέγραψε διετές συμβόλαιο. Τον Ιανουάριο του 2013 λύθηκε η συνεργασία του με τον ΠΑΟΚ. και υπέγραψε συμβόλαιο για ενάμιση χρόνο με την Γκανγκάμπ. http://www.transfermarkt.co.uk/en/vivian/profil/spieler_1613.html
Διπλό θειικό άλας αργιλίου και καλίου

Το διπλό θειικό άλας αργιλίου και καλίου, ή στυπτηρία καλίου ή στυπτηρία βράχου (αγγλ. Potassium alum), συνήθως κοινώς στυπτηρία, είναι τύπος χημικής ένωσης, που ως ορυκτό άλας συνήθως χαρακτηρίζεται ως ένυδρο άλας διπλού θειικού αλουμινίου με το γενικό τύπο: XAl (SO4)2 • 12Η2O όπου το Χ είναι ένα μονοσθενές κατιόν όπως λ.χ. κάλιο ή αμμώνιο.Από μόνη της, η στυπτηρία αναφέρεται συχνά σε στυπτηρία καλίου, με τον τύπο KAl (SO4)2 • 12Η2Ο. Άλλες στυπτηρίες ονομάζονται από το μονοσθενές ιόν, όπως λ.χ. στυπτηρία αμμωνίου.

 Το όνομα στυπτηρία χρησιμοποιείται επίσης, γενικότερα, για άλατα με τον ίδιο τύπο και δομή, εκτός από το ότι το αλουμίνιο αντικαθίσταται από άλλο τρισθενές μεταλλικό ιόν, όπως: χρώμιο (III), ή το θείο αντικαθίσταται από άλλο χαλκογόνο στοιχείο όπως το σελήνιο. Είναι ένα άλας που κυρίως εξάγεται από το βωξίτη. Έχει και μία άλλη ονομασία, λέγεται και «στύψη». Στις περισσότερες βιομηχανίες, το όνομα στυπτηρία (ή στυπτηρία χαρτιού) αναφέρεται πρωτίστως στο θειικό αργίλιο: Al2 (SO4)3 • ηΗ2Oτο οποίο χρησιμοποιείται για τις περισσότερες βιομηχανικές κροκιδώσεις. Στην ιατρική, η στυπτηρία μπορεί επίσης να αναφέρεται σε πηκτή υδροξειδίου του αργιλίου που χρησιμοποιείται ως ένα ανοσοενισχυτικό εμβολίου. Παρουσιάζεται με μορφή μεγάλων κρυστάλλων, διαφανών, άχρωμων, με γεύση γλυκιά, που σύντομα γίνεται στυπτική. Οι κυριότερες φυσικές ιδιότητες είναι: Έχει πυκνότητα 1,75 g/cm3 και τήκεται στους 91°C. Διαλύεται ελάχιστα σε κρύο νερό και εξαιρετικά σε καυτό νερό. Διαλύεται στη γλυκερίνη και είναι σχεδόν αδιάλυτη στην αιθυλική αλκοόλη. Όταν θερμανθεί τήκεται στο κρυσταλλικό της νερό στους 91°C. Εάν ψυχθεί, μετατρέπεται σε μια μάζα που ομοιάζει με το γυαλί. Χρησιμοποιείται στη βαφική σαν πρόστυμμα και στη βυρσοδεψία. Επίσης ως βασικό πρόσθετο (additive) στη χαρτοποιία, και στην παρασκευή κόλλας. Είναι πολύ καλή αντιπυρική ουσία για υλικά όπως λ.χ. υφάσματα, ξύλο και χαρτί. Χρησιμοποιείται και στη φωτογραφική, επίσης σαν αδιαβροχοποιητικό μέσο, και μία σημαντική χρήση είναι για τον καθαρισμό του ύδατος. Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστό αιμοστατικό. Επίσης έχει χρήσεις στην ιατρική, σαν στυπτικό φάρμακο και απολυμαντικό.
Μυρσίνη Λασιθίου

Η Μυρσίνη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 330 μέτρων, επί του δρόμου που συνδέει την Σητεία με τον Άγιο Νικόλαο, 25 χιλιόμετρα από τη Σητεία. Η κοινότητα Μυρσίνης συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 202Α - 01/10/1928 με την απόσπαση του οικισμού Μυρσίνη από την Κοινότητα Τουρλωτής και τον ορισμό του ως έδρα της.

 Στη θέση Γαλανά Χαράκια ανακαλύφθηκε μινωικός κυκλικός τάφος με πάνω από 60 ταφές και αγγεία πρωτομινωικής και μεσομινωικής εποχής, λάρνακες και πίθους. Στη θέση Χαλινομούρι ανακαλύφθηκε τάφοι υστερομινωικών χρόνων στους οποίους βρέθηκαν αγγεία, όπλα και σκεύη. Στη θέση Κάστελλος ή Λενικά υπάρχει αρχαία πόλη και στη θέση Αυγό φρούριο της υστερομινωικής εποχής. Στο λόφο Ασπροσπηλιό το 1959 ανασκάφηκε νεκροταφείο της υστερομινωικής εποχής με δωμάτια - τάφους.Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ο Ρ. Faure πρότεινε ότι το τοπωνύμιο Cathia που αναφέρει ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα σε χάρτη του 1629 είναι η Μυρσίνη. Η αρχαιότερη μνεία του οικισμού είναι η αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπου αναφέρεται ως Μετόχια, με 22 χριστιανικές οικογένειες και 2 τουρκικές. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Μετόχια Τουρλωτής με 440 χριστιανούς κατοίκους και 7 Τούρκους. Το 1920 το όνομα του οικισμού αλλάζει σε Μυρσίνη, λόγω των πολλών μυρτιών που φυτρώνουν στην περιοχή. Το 1928 βρισκόταν στην κοινότητα Τουρλωτής αλλά το 1940 είχε δική της κοινότητα. Βορειοανατολικά του χωριού, κοντά στη θάλασσα βρίσκεται, ένας μεσαιωνικός πύργος γνωστός ως Πύργος του Κορνάρου ή Πύργος του Αγίου Αντωνίου, από την παρακείμενη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αντώνιο. Στο βόρειο τοίχο στο εσωτερικό του ναού σώζεται επιγραφή «Βιτζεντζο Κορνάρος 1677», ίσως απόγονος της οικογένειας του ομώνυμου ποιητή. Στην περιοχή υπήρχε επί Ενετοκρατίας και Τουρκοκρατίας οικισμός. Ο πύργος ανοικοδομήθηκε κατά την Ενετοκρατία, πιθανόν ως πυργόσπιτο. Το συνολικό ύψος του πύργου μαζί με τις επάλξεις φτάνει τα 12 μ. και η περίμετρος της βάσης του, τα 22 μ. Έχει δύο εισόδους στη δυτική πλευρά, μία για το ισόγειο και μία για τα πάνω πατώματα. Ο Πύργος καταστράφηκε εν μέρει κατά την επανάσταση του 1897, όταν Μυρσινιώτες προσπάθησαν να κατεδαφίσουν τον πύργο με δυναμίτη, ώστε να μην χρησιμοποιηθεί από τους Τούρκους. Ο πύργος υπέστη μερικές ρωγμές και δεν ξαναχρησιμοποίηθηκε. Ένας μέρος του κατέρρευσε κατά τη διάρκεια δυνατής βροχής το 1918. Ο πύργος αναστηλώθηκε από τον Οργανισμό Ανάπτυξης Σητείας το 1999 και έγινε επισκέψιμος το 2007. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Η οικονομία της Μυρσίνης βασίζεται σήμερα στην αγροτική παραγωγή, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο και τα σταφύλια. Επίσης, οι κάτοικοι του χωριό εργάζονται στα ξενοδοχεία του Μόχλου. Στο χωριό λειτουργούν δύο ταβέρνες. Το 1928 ιδρύθηκε στο χωριό ο γεωργικός πιστωτικός συνεταιρισμός Μυρσίνης «η Πρόοδος» και το 1933 ο οινοποιητικός συνεταιρισμός Μυρσίνης «ο Άγριλος», ο οποίος το 1961 μετατράπηκε σε ελαιουργικό, αλλά σήμερα η λειτουργία του έχει σταματήσει.
247

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 247 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 247 (CCXLVII) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Φιλίππου και Σεβήρου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1000 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 247 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η Ρώμη γίνεται 1.000 ετών. Ο Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Αύγουστος ο 10χρονος υιός του, Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Καίσαρας γίνονται Ρωμαίοι Ύπατοι. Οι Γότθοι εμφανίζονται στη νότια μεθόριο του Δούναβη. Εισβάλλουν στην Ουκρανία και τη Ρουμανία. Ο Αυτοκράτορας Φίλιππος ο Άραβας τονίζει τον εορτασμό της ρωμαϊκής ιστορικής χιλιετηρίδας, διεξάγοντας τους Κοσμικούς Αγώνες. Η τελυταία από τις δύο Συνόδους της Αραβίας της Ρωμαϊκής Χριστιανικής Εκκλησίας λαμβάνει χώρα στην Μπόστρα, της Πετραίας Αραβίας. Ιαπωνία Η Χιμίκο του Γιαματαϊκόκου, στην Ιαπωνία, αρχίζει έναν πόλεμο εναντίον του Χιμικόκο, βασιλιά του Κουνουκόκου. Κορέα Ο Τσεομέ γίνεται βασιλιάς του κορεατικού βασιλείου του Σιλά. Παν Γιου, Κινέζος ποιητής, την εποχή της δυναστείας Τζιν (πεθαίνει το 300) Μπου Τζι, Κινέζος πολιτικός και στρατιωτικός του κράτους Ανατολικού Γου Τζανγκ Τσουί Να, σύζυγος του Σίμα Γι, εξέχοντος στρατηγού και αντιβασιλέα του κράτους Τσάο Γουέι (γεννιέται το 189)
Λουδοβίκος της Βουρβόνης-Βαντόμ

O Λουδοβίκος (2 Ιανουαρίου 1493 - 13 Μαρτίου 1557) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γάλλος ευγενής και καρδινάλιος της Καθολικής εκκλησίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος του Σαν (Sens).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ και της Μαρίας από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόρης του Πέτρου Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ. Μεγάλωσε στο κάστρο του Λα Φερ, εκεί όπου είχε καταφύγει η μητέρα του, όταν χήρεψε πρόωρα. Ο Λουδοβίκος ήταν ανιψιός του καρδιναλίου Φιλίππου του Λουξεμβούργου και του Καρόλου Β΄ δούκα του Μπουρμπόν, θείος του καρδιναλίου Καρόλου Β' των Βουρβόνων και μεγάλος θείος του καρδιναλίου Καρόλου Γ΄ των Βουρβόνων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ναβάρρας και έγινε διδάκτορας θεολογίας στην Σορβόννη, χειροτονήθηκε ιερέας και ορκίστηκε επίσκοπος ενώπιων του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α' (1517). Στην συνέχεια προήχθη σε καρδινάλιο, έγινε ηγούμενος της βασιλικής του Σαιν - Ντενί (1529) και αρχιεπίσκοπος του Σένς (1535), πρωτοστάτησε σχεδόν σε όλες τις επίσημες τελετές της Γαλλικής βασιλικής οικογένειας. Έστεψε την βασίλισσα Κλαυδία της Γαλλίας στην βασιλική του Σαιν-Ντενί (10 Μαίου/1517), μνήστευσε τον μικρό δελφίνο Φραγκίσκο με την Μαρία Τυδώρ και πάντρεψε την πριγκίπισσα Μανταλένα της Γαλλίας με τον βασιλιά της Σκωτίας Ιάκωβο Ε΄ στην Παναγία των Παρισίων (1 Ιανουαρίου/1536). Παρευρέθηκε στην κηδεία της βασιλομήτηρος Λουΐζας της Σαβοίας (18 Αυγούστου/1530) και στην κηδεία του ίδιου του βασιλιά Φραγκίσκου Α' στην βασιλική του Σαιν-Ντενί (23 Μαίου/1547), έστεψε τέλος βασίλισσες την Ελεονώρα της Αυστρίας (5 Μαρτίου/1531) και Αικατερίνη των Μεδίκων στην βασιλική του Σαιν-Ντενί (10 Ιουνίου/1549). Διορίστηκε απο τον βασιλιά Ερρίκο Β' στρατιωτικός διοικητής στην Πικαρδία (1451) και στο Παρίσι (1452) http://www.thepeerage.com/p11371.htm http://www2.fiu.edu/~mirandas/bios1517-ii.htm http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bbouven.html
Βιτάλε Φαλιέρ

Ο Βιτάλε Φαλιέρ (Ιταλικά : Vitale Falier, πέθανε το 1095) ήταν ο 32ος Δόγης της Βενετίας (1084 - 1095). Ο Βιτάλε Φαλιέρο ήταν μέλος ευγενούς Βενετσιάνικης οικογένειας από το Φάνο, συμμετείχε στο Συμβούλιο που είχε ρόλο να συμβουλεύει τον δόγη. Έγινε Δόγης της Βενετίας χάρη σε μια επανάσταση που ανέτρεψε τον Δεκέμβριο του 1084 τον προηγούμενο δόγη Ντομένικο Σέλβο με επικεφαλής τον ίδιο όπως και πολλούς άλλους. Είναι ο πρώτος δόγης της Βενετίας για τον οποίο υπάρχει προσωπογραφία που του είχαν ζωγραφίσει στο Υψηλό βωμό στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

 Την εποχή που έγινε δόγης η Βενετία είχε συμμαχήσει με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία στον πόλεμο εναντίον του Ροβέρτου Γυισκάρδου. Την άνοιξη του 1095 ο Βενετσιάνικος στόλος πέτυχε σημαντική νίκη στην σημερινή Αλβανία, εκδικήθηκε την ήττα του Σέλβο στην Κέρκυρα. Η μεγάλη φήμη που είχε αποκτήσει με την νίκη του επικυρώθηκε με την επίσκεψη του αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄ που συμμάχησε μαζί του εναντίον του πάπα. Ο Βιτάλε Φαλιέρ ολοκλήρωσε την οικοδόμηση του Καθεδρικού ναού του Αγίου Μάρκου. Στο τέλος της βασιλείας του η Βενετία δέχτηκε τεράστιο πλήγμα από έναν σεισμό, ένα τσουνάμι και μια επιδημία πείνας. Ο Βιτάλε Φαλιέρο πέθανε τον Δεκέμβριο του 1095, παντρεύτηκε την Κορνέλλα Μπέμπο και ο γιος του Ορντελάφο Φαλιέρ έγινε ο 34ος δόγης. Rendina, Claudio (1989). I dogi. Storia e segreti. Rome: Newton Compton. Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (τουρκικά: Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu, αγγλικά: Cyprus Turkish Football Association, KTFF - CTFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη ΤΔΒΚ. Εδρεύει στη Βόρεια Λευκωσία. Διοργανώνει πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες της εθνικής ομάδας ανδρών της ΤΔΒΚ.

 Τον Οκτώβριο του 1955 και ενώ ο αγώνας της ΕΟΚΑ βρισκόταν σε εξέλιξη η ΚΟΠ αποφάσισε την προσωρινή αναστολή της συμμετοχής των τουρκοκυπριακών ομάδων στα πρωταθλήματα της, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες. Αν και η απόφαση της ΚΟΠ ήταν προσωρινή, οι Τουρκοκύπριοι προχώρησαν στη σύσταση δικής τους ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (KTFF) και τη διοργάνωση πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή τουρκοκυπριακών ομάδων από όλη την Κύπρο.Τα έξι ιδρυτικά μέλη της KTFF ήταν η Μπαφ Ουλκού Γιουρντού, η Τσετίνκαγια, η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί, η Γκεντσλέρ Μπιρλιγί, η Γκεντσλίκ Γκιουτζού και η Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού. Μετά το 1974 και την Τουρκική εισβολή, η KTFF διοργανώνει τα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στη Βόρεια Κύπρο. Η Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν είναι αναγνωρισμένη από την UEFA και την FIFA. Το 2003 η KTFF εντάχθηκε στην NF-Board. Ακόμη, προσχώρησε στην ConIFA. Επίσημος ιστότοπος
Ναυμαχία της Λίσσας (1866)

Η Ναυμαχία της Λίσσας (ή Μάχης του Βις) έλαβε μέρος την 20η Ιουλίου του 1866, στην Αδριατική Θάλασσα, κοντά στη Δαλματία σε ένα νησί, που λέγεται Λίσσα (Βις στα Κροατικά). Η ναυμαχία αυτή ήταν μία καθοριστική νίκη για τη μικρή δύναμη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας ενάντια στην πολυάριθμη δύναμη της Ιταλίας.

 Stevens, William Oliver and Allan Westcott (1942). A History of Sea Power. Doubleday. Sacchi, Martino. Navi e cannoni: la Marina italiana da Lissa a oggi, Giunti, Firenze 2000. Sandler, Stanley. "The Emergence of the Moder Capital Ship." Associated University Presses, Lexington, KY, 1979. Scotti, Giacomo. Lissa 1866. la grande battaglia per l'Adriatico, LINT Editoriale, Trieste 2004. ISBN 88-8190-211-7 Martino, Ermanno. Lissa 1866: Perché?, in Storia Militare, N. 214 and N. 215, Parma 2011. ISSN 1122-5289 Giorgierini, Giorgio. La guerra italiana sul mare, Oscar Mondadori, Milano 2002. ISBN 9788804501503
Όθων του Οστερόντε

Ο Όθων ο νεότερος (1396 - 1452) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόμης του Οστερόντε (1420-52), περιοχής του πριγκιπάτου του Γκρουμπενχάγκεν που ανήκε στο δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου κόμη του Οστερόντε και της Αδελαΐδας, κόρης του Βερνάρδου Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Το 1421 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Οστερόντε. Την ίδια περίοδο πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν ήταν ο εξάδελφός του Έρικ και έπειτα από το 1427 οι δύο γιοί του Ερρίκος Γ΄ και Αλβέρτος Β΄. Το 1452 απεβίωσε άτεκνος και η κομητεία του Οστερόντε επανενώθηκε με το πριγκιπάτο του Γκρουμπενχάγκεν. Νυμφεύτηκε τη Σονέτα, κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα. www.Welfen.de
Θρακικά Μετέωρα

Τα Θρακικά Μετέωρα είναι μια βραχώδης περιοχή φυσικού κάλλους του Νόμου Ροδόπης, βόρειως του Ιάσμου στην ορεινή Ροδόπη κοντά στα σύνορα με τον Νόμο Ξάνθης. Τα Θρακικά Μετέωρα περιτριγυρίζονται από τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς της Αστραίας, του Πολύαρνου και του Εύθυμου. Η πρόσβαση τους γίνεται οδικώς μέσω ενός δύσβατου χωματόδρομου ο οποίος ξεκινά ανατολικά της κωμόπολης του Ιάσμου.

 Η περιοχή είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα. Στην περιοχή υπάρχουν άγρια άλογα, ο υπό εξαφάνιση λευκός γυπαετός, σταυραετοί, ο μαύρος πελαργός κλπ. Ο Δήμος Ιάσμου στον οικισμό Πολύαρνο έχει δημιουργήσει ορεινό καταφύγιο (ανήκει στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιάσμου) και έχει σηματοδοτήσει πεζοπορικά μονοπάτια με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Από την περιοχή περνάει το ορειβατικό μονοπάτι Ε6. Από την Αστραία ξεκινά ορειβατικό μονοπάτι 5,5 χιλιομέτρων μέχρι τον Ίασμο. Ένα άλλο ορειβατικό μονοπάτι 11 χιλιομέτρων ξεκινά από το χωριό Τσαλαπετεινός μέσω του οικισμού Εύθυμου με προορισμό την Αστραία. Επίσης ορειβατικό μονοπάτι 6 χλιομέτρων υπάρχει από το χωριό Κορφοβούνι μέχρι το Εύθυμο.
Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς

Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (Γ.Ε.Ε.Φ.) είναι το επιτελείο που προΐσταται των ενόπλων δυνάμεων της Κύπρου. Δημιουργήθηκε το 1964, έπειτα από μετονομασία του Ειδικού Μικτού Επιτελείου Κύπρου (ΕΜΕΚ). Κύριο όργανό του αποτελεί το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (ΑΣΣ). Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς είναι ο Αντιστράτηγος Δημόκριτος Ζερβάκης.

 Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς είναι οργανωμένο ως εξής: Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, με έδρα τη Λευκωσία Πρώτη Μεραρχία Πεζικού (Ι ΜΠ) Δευτέρα Μεραρχία Πεζικού (ΙΙ ΜΠ) Τετάρτη Ταξιαρχία Πεζικού (ΙV ΤΑΞΠΖ) Εικοστή Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (ΧΧ ΤΘΤ) Έβδομη Ταξιαρχία Πεζικού (VII ΤΑΞΠΖ) Όγδοη Ταξιαρχία Πεζικού (VIII ΤΑΞΠΖ) Τρίτη Ταξιαρχία Υποστήριξης (ΙΙΙ ΤΑΞΥΠ) Διοίκηση Πυροβολικού (ΔΠΒ) Διοίκηση Καταδρομών (ΔΚ) Διοίκηση Ναυτικού, με έδρα τη Λευκωσία Διοίκηση Πολεμικών Πλοίων Διοίκηση Επάκτιων Συστοιχιών Διοίκηση Παράκτιας Επιτήρησης Διοίκηση Ναυτικής Βάσης (Ναυτική Βάση «Αντιστράτηγος Ευάγγελος Φλωράκης») Μονάδα Υποβρυχίων Κταστροφών (ΜΥΚ) Διοίκηση Αεροπορίας, με έδρα τη Λευκωσία 449 Μοίρα Αντιαρματικών Ελικοπτέρων 450 Μοίρα Επιθετικών Ελικοπτέρων 460 Μοίρα Ελικοπτέρων Εθνική Φρουρά (Κύπρος) Επίσημος ιστότοπος
Κίνημα των Νεοτούρκων

Κίνημα των Νεοτούρκων ονομάζεται η πολιτική επανάσταση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τον Ιούλιο του 1908 με την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου (CUP), οργάνωση του κινήματος των Νεότουρκων, να αναγκάζει τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ να αποκαταστήσει το Οθωμανικό Σύνταγμα του 1876 και να συγκαλέσει το κοινοβούλιο, το οποίο εγκαινίασε την πολυκομματική πολιτική εντός της Αυτοκρατορίας. Περισσότερες από τρεις δεκαετίες νωρίτερα, το 1876, η συνταγματική μοναρχία είχε καθιερωθεί κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου γνωστής ως Ά Συνταγματικής Εποχής, η οποία διήρκεσε μόνον δύο χρόνια προτού ο Αμπντούλ Χαμίτ την αναστείλει και συγκεντρώσει τις εξουσίες στον εαυτό του. Το κίνημα ξεκίνησε με τη φυγή του μέλους του CUP, Ahmed Niyazi, στα αλβανικά υψίπεδα. Σύντομα ενώθηκε με τον Εμβέρ Πασά και τον Eyub Sabri. Δικτυώθηκαν με ντόπιους Αλβανούς και χρησιμοποίησαν τις διασυνδέσεις τους εντός της Τρίτης Στρατιάς με έδρα τη Θεσσαλονίκη για να υποκινήσουν την εξέγερση. Ο Αμπντούλ Χαμίτ συνθηκολόγησε και ανακοίνωσε την αποκατάσταση του Συντάγματος, συγκάλεσε το κοινοβούλιο και προκήρυξε εκλογές, έπειτα από την εξέγερση στις επαρχίες της Ρωμυλίας που υποκινήθηκε από το CUP.

 Με την υποστήριξη του στρατού εκδηλώθηκε το Κίνημα των Νεότουρκων το 1908. Μετά την επιτυχή εκδήλωση του κινήματος τον Ιούλιο του 1908, η επίτευξη του σκοπού της, η εφαρμογή του Συντάγματος του 1876, αποτέλεσε επανάσταση για τα τουρκικά δεδομένα. Η ένωση υπό την οποία συνασπίστηκαν ήταν η Ένωση και Πρόοδος (Ittihad ve Terraki). Ένας από τους συντελεστές του κινήματος ήταν και ο Κεμάλ Ατατούρκ που από το 1907 υπηρετούσε στο Τρίτο Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη. Οι λόγοι που οδήγησαν στην επικράτηση του κινήματος των Νεοτούρκων σχετίζονται άμεσα με την οικονομική κρίση της αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ού αιώνα καθώς και με την ιδιαίτερη θέση του στρατού στην οθωμανική κοινωνία. Η οικονομική κρίση της χώρας -έλλειψη ρευστότητας, επενδυτικών κεφαλαίων, και χρόνια ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού- η επιδείνωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και οι άσχημες κλιματολογικές συνθήκες του 1907, με τις συναφείς επιπτώσεις στον αγροτικό τομέα και τη μείωση των εξαγωγών των αγροτικών προϊόντων προκάλεσε επιδείνωση του ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο της αυτοκρατορίας. Αδυνατώντας το κράτος να πληρώσει τους μισθούς των στρατιωτικών, όξυνε την ήδη υπάρχουσα δυσαρέσκεια προς το καθεστώς του Σουλτάνου. Τέλος οι εξελίξεις στον μακεδονικό χώρο με τα αντιμαχόμενα κινήματα Ελλήνων, Σέρβων και Βουλγάρων θεωρήθηκαν ως ακόμα μια ένδειξη έλλειψης υποστήριξης του στρατού από την κυβέρνηση του Σουλτάνου, που οδήγησαν στην ενίσχυση των επαναστατικών του τάσεων. Βάση των Νεοτούρκων καθ' όλη τη διάρκεια του κινήματος αποτέλεσε η Μακεδονία.
Σπίρο Μπελκαμένι

Ο Σπίρο Μπελκαμένι (1885-1912) ήταν Αλβανός στρατιωτικός διοικητής και ακτιβιστής της αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης. Ηταν ηγέτης σε μια από τις σημαντικότερες ομάδες κατά τη διάρκεια της αλβανικής εξέγερσης του 1900-1910.

 Γεννήθηκε στην Δροσοπηγή (Μπελκάμεν) στο βιλαέτι του Μοναστηρίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1885. Ήταν στενός συνεργάτης του Θεμιστοκλί Γκερμεντζί και Μιχάλ Γκραμένο. Το 1906 ήταν μέλος της ομάδας του Μπάγιο Τοπούλι, που δολοφόνησαν τον πόντιο επίσκοπο της Κορυτσάς Φώτιο ως αντίποινα για τη δολοφονία του Κρίστο Νεγκοβάνι, η οποία υποκινήθηκε από τον Φώτιο. Κατά την αλβανική εξέγερση του 1911, νίκησε τον Οθωμανικό σώμα στο Μάλι ι Θατέ.
Κρυοπηγή Σερρών

Η Κρυοπηγή, έως το 1927 γνωστή ως Τρεστενίτσα, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Νέας Ζίχνης της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων στις νοτιοανατολικές παρυφές του Μενοικίου όρους, μεταξύ της κωμόπολης Αλιστράτη και των χωριών Μανδήλι και Σταθμός Λευκοθέας.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά της Ζίχνας του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Το όνομα Τρεστενίτσα προήλθε πιθανόν από τη σλαβική λέξη «треште» που σημαίνει κούνημα, επειδή στην περιοχή υπήρχε αστάθεια του εδάφους. Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 52 σπίτια και 180 κατοίκους. Σύμφωνα με τη γεωγραφική μελέτη «Οδοιπορικαί Σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας Οροθετικής Γραμμής και Θεσσαλίας» του Nικόλαου Σχινά που εκδόθηκε το 1886 στην Αθήνα, ο πληθυσμός του οικισμού ήταν 125 πατριαρχικοί κάτοικοι. Η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 320 κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι το χωριό είχε 170 κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, σε σύνολο 154 κατοίκων προ του 1912, αναφέρονται 140 «Ξενόφωνοι ή Σλαβόφωνοι Έλληνες» και 14 «Βούλγαροι Σχισματικοί Διαμαρτυρόμενοι κ.λπ.». Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 154 κατοίκων. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Μανδηλίου, μαζί με τα χωριά Δράτσοβον (παλιά Λευκοθέα) και Σκρίτζοβα (Σκοπιά). Το 1921 αποσπάστηκε από την προηγούμενη κοινότητα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αλιστράτης, ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Κρυοπηγή. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στην Κρυοπηγή οικογένειες προσφύγων. Κατά τη δεκαετία του 1960, λόγω πολλαπλών καθιζήσεων του εδάφους, οι κάτοικοι του χωριού αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και μετοίκησαν σε γειτονικά χωριά. Έτσι, στην απογραφή του 1971 καταγράφεται μόλις ένας κάτοικος. Το χωριό καταργήθηκε οριστικά το 1991. Στην τοποθεσία του οικισμού, υπάρχουν σήμερα φυσικές πηγές, ερείπια πέτρινων σπιτιών και νεότερων κατασκευών από σκυρόδεμα, καθώς και η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου σε καλή κατάσταση. Σε πολλά από τα γκρεμισμένα κτήρια στέκονται ακόμη όρθια μέρη της τοιχοποιίας τους και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κατάρρευσης ή πτώσης υλικών. Υπάρχει, επίσης, παρουσία φθαρμένων προϊόντων αμίαντου σε στέγες εγκαταλελειμμένων στάβλων.
Εφραίμ ο Σύρος

Ο Εφραίμ ο Σύρος (κλασικά συριακά: ܡܪܝ ܐܦܪܝܡ ܣܘܪܝܝܐ‎, Mār Aprêm Sûryāyâ, λατινικά: Ephraem Syrus‎, περ. 305 - 9 Ιουνίου 373), ο αποκαλούμενος και «Όσιος», ήταν διάκονος και ένας από τους πρώτους εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Θεωρείται ο σημαντικότερος Σύρος θεολόγος και ο πιο έγκυρος εκπρόσωπος του συριακού χριστιανισμού 4ου αι. μ.Χ. Ο Θεοδώρητος Κύρου τον αναφέρει ως τον εισηγητή του έμμετρου εκκλησιαστικού άσματος στη Συρία. Αναγνωρίζεται ως άγιος από την Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής (Νεστοριανή), την Καθολική Εκκλησία και από διάφορες Προτεσταντικές Εκκλησίες. Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 28 Ιανουαρίου μαζί με αυτή του Ισαάκ του Σύρου.

 Γεννήθηκε στη Νίσιβη της Μεσοποταμίας (σημερινό Nusaybin, στην Τουρκία) από όπου και έλαβε το όνομα «Σύρος». Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και σε νεαρή ηλικία αναγκάστηκε να δουλέψει ως εργάτης. Αργότερα έγινε μοναχός και κατάφερε να αποκτήσει καλή μόρφωση. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Νισίβεως Ιάκωβο και τοποθετήθηκε στη θέση του υπεύθυνου της τοπικής θεολογικής σχολής. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Νίσιβης από τα περσικά στρατεύματα, συμμετείχε στην άμυνα της πόλης και μετά την παράδοσή της κατέφυγε μαζί με άλλους πρόσφυγες στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας (σημερινή Şanlıurfa, στην Τουρκία). Εκεί εγκαταστάθηκε σε μοναστήρι έξω από την πόλη και παράλληλα ίδρυσε νέα θεολογική σχολή. Λίγα χρόνια πριν το θάνατό του φέρεται να ήρθε σε επαφή με τον Μέγα Βασίλειο αλλά και με ασκητές της Αιγύπτου. Απεβίωσε το 373 μ.Χ. Ο Εφραίμ ο Σύρος άφησε πίσω του σημαντικό έργο, από το οποίο όμως διασώθηκε μόνο μικρό μέρος. Χριστιανός θεολόγος, ποιητής και υμνιστής, συνέθεσε πολλά θεολογικά και πολεμικά έργα, τα οποία μέσα στο πλαίσιο της ευρείας χριστιανικής παράδοσης, έχουν ασκήσει σημαντική επίδραση στις ανατολικές και στις δυτικές Εκκλησίες. Θεωρείται σπουδαίος μελετητής της Αγίας Γραφής και πολέμιος των αιρέσεων της εποχής του. Τόσο οι πραγματείες του όσο και οι ομιλίες του είναι γραμμένες με έμμετρο τρόπο, κάτι το οποίο διευκόλυνε τη μη συστημική δογματική διατύπωση στα έργα του, τα οποία μεταφράστηκαν από τα συριακά στα ελληνικά, στα αρμένικα και έπειτα στη λατινική, στη γεωργιανή αλλά και στη σλαβονική γλώσσα. Ο Μέγας Βασίλειος τον περιέγραψε ως «πάντων ἐλλογιμώτερος» από αυτούς που ζούσαν εκείνη την εποχή. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τον περιέγραψε ως εξής: «Ἐφραῒμ ὁ πολὺς, ἡ παραμυθία τῶν ἀθυμούντων, ἡ παιδαγωγία τῶν νέων, ἡ χειραγωγία τῶν μετανοούντων, ἡ κατὰ τῶν αἱρετικῶν ῥομφαία, τὸ δοχεῖον τοῦ Πνεύματος, τὸ σκεῦος τῶν ἀρετῶν». Τα έργα του Εφραίμ, στον ιστότοπο του Tμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Ελληνικά). Stephan, Kamel, Το μυστήριο της σωτηρίας: σπουδή στα φερόμενα ως έργα του οσίου Εφραίμ του Σύρου, Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Θεολογική, Τμήμα Θεολογίας,2005 Προσευχή για αμαρτίες, Όσιος Εφραίμ ο Σύρος