IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2010

Τα 36α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2010.

 Καλύτερη Ταινία: The Social Network Επιλαχών: Carlos Καλύτερη Σκηνοθεσία: Olivier Assayas – Carlos Ντέιβιντ Φίντσερ – The Social Network Α' Ανδρικός Ρόλος: Κόλιν Φερθ – Ο Λόγος του Βασιλιά Επιλαχών: Édgar Ramírez – Carlos Α' Γυναικείος Ρόλος: Kim Hye-ja – Mother (Madeo) Επιλαχούσα: Τζένιφερ Λόρενς – Στην Καρδιά του Χειμώνα Β' Ανδρικός Ρόλος: Niels Arestrup – A Prophet (Un prophète) Επιλαχών: Geoffrey Rush – Ο Λόγος του Βασιλιά Β' Γυναικείος Ρόλος: Τζάκι Γουίβερ – Animal Kingdom Επιλαχών: Olivia Williams – The Ghost Writer Καλύτερο Σενάριο: Aaron Sorkin – The Social Network Επιλαχών: David Seidler – The King's Speech Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Matthew Libatique – Black Swan Επιλαχών: Roger Deakins – True Grit Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Guy Hendrix Dyas – Inception Επιλαχών: Eve Stewart – The King's Speech Καλύτερη Μουσική (TIE): Alexandre Desplat – The Ghost Writer Trent Reznor and Atticus Ross – The Social Network Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Carlos • France/Germany Επιλαχών: Mother (Madeo) • South Korea Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: Last Train Home Επιλαχών: Exit Through the Gift Shop Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Toy Story 3 Επιλαχών: The Illusionist (L'illusionniste) Βραβείο Νέας Γενιάς: Lena Dunham – Tiny Furniture Βραβείο Επιτευγματος Καριέρας: Paul Mazursky The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Jean-Luc Godard – Film Socialisme Legacy of Cinema Awards: Serge Bromberg for Henri-Georges Clouzot's Inferno (L'enfer d'Henri-Georges Clouzot) The F. W. Murnau Foundation and Fernando Pena for the restoration of Metropolis Ο Επίσημος ιστότοπος
ΑΚ Αζαξιό

Η Ατλετίκ Κλεμπ Αζαξιό, πιο γνωστή ως ΑΚ Αζαξιό ή απλά Αζαξιό είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη της Αζαξιό στη νήσο της Κορσικής. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1910 και αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Λιγκ 1, την πρώτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, έχοντας τερματίσει δεύτερη την σεζόν 2010-11 στην Λιγκ 2. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Αλάν Ορσονί και προπονητής της πρώτης ομάδας ο Ολιβιέ Πανταλονί. Η Αζαξιό παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάδιο Φρανσουά Κοτί και έχει μεγάλη αντιπαλότητα με την έτερη ομάδα του νησιού την ΣΚ Μπαστιά, με την οποία παίζουν το ντέρμπι της Κορσικής.

 Με βάση διάφορες πηγές, είναι σίγουρο ότι η Αζαξιό ξεκίνησε να αγωνίζεται την σεζόν 1909–10. Τα χρώματα της ομάδας ήταν άσπρες και κόκκινες ρίγες. Αν και ξεκίνησε να παίζει σε αγωνιστικό χώρο καλυμμένο με άμμο, αποφάσισε να μετακομίσει σε ένα, καθαρότερο, ασφαλέστερο στάδιο έπειτα από την επιμονή του Ζαν Λουίς, θετού πατέρα του προέδρου της ομάδας Λουί Μπαρεττί. Το νέο γήπεδο που επιλέχθηκε χωρούσε 5,000 θεατές και χρησιμοποιούταν μέχρι και το 1969. Η ΑΚ Αζαξιό αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Κορσικής δέκα φορές, το 1920, 1921, 1934, 1939, 1948, 1950, 1955, 1964, 1994 και 2008, και είναι μία από τις τρεις μεγάλες ομάδες του νησιού, μαζί με τις Γκαζελέκ Αζαξιό και ΣΚ Μπαστιά, με τον ανταγωνισμό μεταξύ τους να μην αποτελεί μυστικό. Οι θεατές του τελικού του Κυπέλλου Κορσικής το 1946, ανάμεσα στην Αζαξιό και την Σπορτίνγκ Μπαστιά κρατούσαν ομπρέλες για να προστατευτούν από την βία. Μετά από την ακύρωση ενός πέναλτι που θα δινόταν στην Αζαξιό, ξέσπασαν βίαια επεισόδια ανάμεσα στους οπαδούς, οι οποίοι και από τις δύο πλευρές χρησιμοποιούσαν ομπρέλες αυξάνοντας την βία. Αυτός ο τελικός διακόπηκε οριστικά και επαναλήφθηκε πολύ αργότερα. Η Αζαξιό έγινε επαγγελματική ομάδα το 1965 χάρη στην ενθουσιώδη διοικούσα επιτροπή του συλλόγου. Αρχικά υιοθέτησε για έμβλημα μια πολική αρκούδα, αλλά εγκαταλείφθηκε για χάρη ενός πιο σύγχρονου εμβλήματος. Ως τις 31 Αυγούστου 2018. Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Ντομινίκ Μπαρατελί Ρολάν Κουρμπίς Φρανσουά Μ'Πελέ Ντάντο Πρσο Μαριούς Τρεζόρ Σεμπαστιάν Σκιλασί (Γαλλικά) Επίσημη Ιστοσελίδα
.рф

Το όνομα τομέα рф (με λατινικούς χαρακτήρες rf) είναι ο διεθνοποιημένος κωδικός χώρας top-level domain στο Domain Name System (DNS Σύστημα Ονομάτων Τομέα) του Διαδικτύου για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Στο DNS έχει τo όνομα ASCII DNS xn--p1ai. Ο τομέας δέχεται αιτήσεις μόνο για κυριλλικούς υποτομείς, και είναι η πρώτη εφαρμογή στο κυριλλικό αλφάβητο του συστήματος Διεθνοποιώντας τα Ονόματα Τομέων στις Εφαρμογές (Internationalizing Domain Names in Applications, IDNA). Ο τομέας άρχισε να λειτουργεί στις 13 Μαΐου 2010. Τον Φεβρουάριο του 2016 υπήρχαν 900.058 ιστοσελίδες με αυτό το τομέα.

 «Запрещённые доменные имена в русскоязычной зоне .РФ (стоп-лист для регистрации)» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2010. «Национальные домены — величайшая ІТ-афера после «Проблемы-2000»» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010. «Пресс-конференция «Итоги развития российского национального домена RU в 2007 году»» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010. «Пресс-конференция с Андреем Колесниковым, директором Координационного центра национального домена сети Интернет» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010. «Материалы круглого стола в ЦЭМИ РАН «Приоритетная регистрация доменов .РФ: а в чём приоритет?»» (στα Ρωσικά). 1 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010. «Русскоязычная доменная зона .РФ заработает в ноябре» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2010. «Регистраторы начали прием заявок на домены в зоне .РФ» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2010.
Α. Τζ. Ίνγκλις

Ο Α. Τζ. Ίνγκλις (Ουίλμινγκτον του Ντέλαγουερ, 11 Ιουλίου 1967), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

 Ο Ίνγκλις σπούδασε στο πανεπιστήμιο Βιρτζίνια Γιούνιον από το 1986 ως το 1990, αγωνιζόμενος σε 120 παιχνίδια με μέσους όρους 20,0 πόντων, 4,2 ριμπάουντ και 3,5 ασίστ.Το καλοκαίρι του 1990, επιλέχθηκε στην 37η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ουάσινγκτον Μπούλετς, με τους οποίους αγωνίστηκε για δύο σεζόν σε 151 αγώνες του αμερικάνικου πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 1502 πόντους (μ.ο. 9,9).Την σεζόν 1992-93, φόρεσε την φανέλα της Στεφανέλ Τριέστε, κατακτώντας την τέταρτη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, με μέσους όρους 18,8 πόντων και 3,9 ριμπάουντ. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην Μπούργκι Ρόμα, όπου εκτόξευσε τον μέσο όρο του σε 25,5 πόντους ανά αγώνα. Το 1994-95, αγωνίστηκε στο γαλλικό πρωτάθλημα με την Παρί Λεβαλουά και την επόμενη σεζόν στην Ισπανία με την ομάδα της Σαλαμάνκα. Μετά από ένα πέρασμα από την Πιστόια, το 1996-97, μεταγράφηκε στην τουρκική Μπεσίκτας, πριν επιστρέψει στην Λεβαλουά. Έκλεισε την καριέρα του το 2001 στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε από το Νοέμβριο του 2000, σε 18 αγώνες με μέσους όρους 15,8 πόντων και 3,0 ριμπάουντ ανά αγώνα. A.J. English NBA Stats | Basketball-Reference.com A.J. English Player Profile, Portland Trail Blazers A.J. English (1990-1991) NBA Stats
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1942

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1942 ήταν το πρώτο απ' τα δύο Παγκόσμια Κύπελλα της FIFA των οποίων η διεξαγωγή ματαιώθηκε εξ' αιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο να ξεκινήσει στις 12 Ιουνίου και να λήξει στις 5 Ιουλίου του 1942.

 Υποψηφιότητα είχε θέσει πρώτα η Γερμανία και μετά η Βραζιλία το 1936 και το 1938 προστέθηκαν οι υποψηφιότητες της Αργεντινής και της Πορτογαλίας. Η FIFA έλπιζε πως πλην της Πορτογαλίας θα μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα και ακόμα μια ευρωπαϊκή χώρα για ν' ανταγωνιστεί τη ναζιστική Γερμανία για τη διεξαγωγή του συγκεκριμένου Παγκοσμίου Κυπέλλου όμως αυτό τελικά δε συνέβη. Στα τέλη του καλοκαιριού του 1939 ο Ζυλ Ριμέ ταξίδεψε στη Νότια Αμερική για να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση. Κατά την παραμονή του στο Ρίο ντε Τζανέιρο εκδηλώθηκε η Γερμανική εισβολή στην Πολωνία και ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Τελικά η ψηφοφορία για την ανάδειξη της χώρας η οποία θ' αναλάμβανε να φιλοξενήσει το συγκεκριμένο Παγκόσμιο Κύπελλο πραγματοποιήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1939 και το αποτέλεσμα αυτής ανέδειξε την Πορτογαλία ως τη χώρα η οποία επρόκειτο ν' αναλάβει να φιλοξενήσει το συγκεκριμένο Κύπελλο. Όμως δυστυχώς η διεξαγωγή του του Κυπέλλου ματαιώθηκε επειδή όπως είπαμε είχε ξεκινήσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Nils Havemann: Fußball unterm Hakenkreuz. Der DFB zwischen Sport, Politik und Kommerz, σσ. 248 και εξής. Campus Verlag, 2005, ISBN 3-593-37906-6
Γεώργιος Μουλκιώτης

Ο Γεώργιος Μουλκιώτης (γεννημένος το 1958 στις Θεσπιές) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ). Από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έχει εκλεγεί βουλευτής Βοιωτίας με το Κίνημα Αλλαγής.

 Γεννήθηκε στις Θεσπιές του Νομού Βοιωτίας. Από τα δεκαεπτά του ασχολήθηκε με την πολιτική έχοντας γίνει μέλος στην ΠΑΣΠ του Πανεπιστηµίου Αθηνών το 1975. Κατά τη διάρκεια φοίτησης του εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συµβούλιο του συλλόγου των φοιτητών της Νοµικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Από το 1977 ήταν μέλος στη Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Κάτω Πατησίων και από το 1983 µέλος της Τ.Ο. Θήβας. Έχει εκλεγεί µέλος της Nομαρχιακής Eπιτροπής του ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας και της Τριµελούς Γραµµατείας, και ως δικηγόρος, Πρόεδρος του Συλλόγου των Ασκούµενων Δικηγόρων Αθηνών - Πειραιά. Ασκεί δικηγορία από το 1984, έχει εργαστεί ως επιστηµονικός συνεργάτης στο Κέντρο Μελετών Τεκµηρίωσης και Εκπαίδευσης της ΓΣΕΕ και έχει εκλεγεί Γενικός Γραµµατέας του Δικηγορικού Συλλόγου Θηβών. Υπήρξε για ένα διάστημα Αναπληρωτής Πρόεδρος του Νοσοκοµείου της Θήβας. Η ενασχόληση του µε τον κλασικό αθλητισµό στον Κάδμο Θήβας, τον εξέλεξε για δυο θητείες Πρόεδρο της Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ Ανατ. Στερεάς και Εύβοιας και Αντιπρόεδρο της Δικαστικής Επιτροπής του ΣΕΓΑΣ. Την περίοδο 1992 έως 1994 εκλέχτηκε Νοµαρχιακός Σύµβουλος, ως εκπρόσωπος των ΟΤΑ του Νομού Βοιωτίας ενώ από το 1995 έως το 1998 είχε εκλεγεί για δύο θητείες, µέλος του Περιφερειακού Συµβουλίου Στερεάς Ελλάδας και της Επιτροπής Παρακολούθησης. Την ίδια περίοδο ήταν δηµοτικός Σύµβουλος Θεσπιών, µέλος της Δ.Ε. στην ΤΕΔΚ Βοιωτίας. Παράλληλα διετέλεσε µέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Ένωσης Δήµων και Κοινοτήτων Ελλάδος και ήταν εκπρόσωπος της ΚΕΔΚΕ, στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συµβούλιο. Ο Γιώργος Μουλκιώτης είχε εκλεγεί Νοµαρχιακός Σύµβουλος το 2003 και το 2007 και είχε διατελέσει Πρόεδρος του Νοµαρχιακού Συµβουλίου Βοιωτίας τις περιόδους 2005 έως 2006. Από το 2007 έως το 2010, διετέλεσε πρόεδρος του Νοµαρχιακού Συµβουλίου Βοιωτίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 ως την 31η Αυγούστου 2014 διετέλεσε Αντιπεριφερειάρχης της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας. Από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έχει εκλεγεί βουλευτής Βοιωτίας με το Κίνημα Αλλαγής. Γνωρίζει και μιλάει Αγγλικά. Είναι επίσης υποστηρικτής των µη κυβερνητικών οργανώσεων Γιατροί Χωρίς Σύνορα και Greenpeace. Είναι παντρεµένος µε την Βάσω Κρατηµένου και έχουν δυο παιδιά, τον Βασίλη και την Μαριάννα. Βιογραφία στο Βοιωτικό Κόσμο
Κατερίν Ιμπάργκουεν

Η Κατερίν Ιμπάργκουεν Μένα (ισπανικά: Catherine Ibargüen Mena, γεννήθηκε 12 Φεβρουαρίου 1984) είναι Κολομβιανή αθλήτρια του στίβου. Έχει συμμετάσχει στο άλμα εις μήκος, στο άλμα εις τριπλούν, στο άλμα εις ύψος και στο έπταθλο. Έχει κερδίσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016, καθώς και δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2013, 2015) στο τριπλούν.

 Γεννήθηκε στο Απαρταδό και μεγάλωσε με τη γιαγιά της, καθώς οι γονείς της είχαν χωρίσει λόγω της Κολομβιανής σύγκρουσης. Ο πατέρας της έφυγε στη Βενεζουέλα, ενώ η μητέρα της πήγε στο Τούρμπο της Κολομβίας. Αρχικά ξεκίνησε με το άθλημα της πετοσφαίρισης, και ο προπονητής της αναγνώρισε τα προσόντα της στον αθλητισμό και την έστειλε σε ανώτερη ομάδα. Μετά άρχισε να ασχολείται με τον στίβο. Κατοικεί στο Πουέρτο Ρίκο. Το ατομικό της ρεκόρ στο άλμα εις ύψος είναι 1,93 μέτρα από το 2005, το οποίο είναι και εθνικό ρεκόρ. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στο άλμα εις ύψος, πηδώντας 1,85 μέτρα στον προκριματικό γύρο. Με επίδοση στο άλμα εις τριπλούν 15,31 μέτρα από το Μονακό το 2014, κατέχει την πέμπτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο αγώνισμα. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011, με άλμα στα 14,84 μέτρα. Με εθνικό ρεκόρ 6,63 μέτρων κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2011 στο άλμα εις μήκος, ενώ στο άλμα εις τριπλούν κέρδισε με μεγάλη διαφορά το χρυσό μετάλλιο στα 14,92 μέτρα. Το 2012, με επίδοση 14,80 μέτρα, πήρε τη δεύτερη θέση και το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο χάνοντας από την Όλγκα Ριπακόβα.Το 2013 αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στη Μόσχα, καθώς έκανε άλμα στα 14,85 μέτρα. Το 2014 έκανε στο Diamond League του Μονακό νέο ατομικό ρεκόρ 15,31 μέτρων. Υπερασπίστηκε τον τίτλο της που είχε κατακτήσει δύο χρόνια πριν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Πεκίνου με 14,90 μέτρα.Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν το μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Στον τελικό των αγώνων, η Ιμπάργκουεν ήταν η μόνη αθλήτρια που πήδηξε παραπάνω από 15 μέτρα (15,17) αφήνοντας τη Γιούλιμαρ Ρόχας και τη Ριπακόβα πίσω της και έτσι πήρε το χρυσό μετάλλιο.Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 νικήθηκε από τη Ρόχας για δύο εκατοστά, και πήρε το ασημένιο μετάλλιο. Το 2018 με άλμα 6,93 μέτρα στο μήκος κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο και ψηφίστηκε αθλήτρια της χρονιάς της IAAF. Ανοικτός200 μ: 24.96 δ (άνεμος: -1.2 μ/δ) – 2009 800 μ: 2:35.35 λεπ – 2010 100 μ εμπόδια: 14.09 δ (άνεμος: +0.0 μ/δ) – 2011 Άλμα εις ύψος: 1.93 μ – 2005 Άλμα εις μήκος: 6,93 μ (άνεμος: +0.8 μ/δ) – 2018 Άλμα εις τριπλούν: 15,31 μ (άνεμος: 0.0 μ/δ) – 2014 Σφαιροβολία: 13,79 μ – 2010 Ακοντισμός: 44,81 μ – 2009 Έπταθλο: 5.742 βθμ – 2009ΚλειστόςΆλμα εις ύψος: 1,81 μ – 2006 World Athletics : Caterine IBARGUEN Η Κατερίν Ιμπάργκουεν στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή
Γεφύρι του Αζίζ Αγά

Το Γεφύρι του Αζίζ Αγά είναι το μεγαλύτερο πέτρινο γεφύρι της δυτικής Μακεδονίας. Βρίσκεται στον ποταμό Βενέτικο, κοντά στο Τρίκωμο.'Εχει μήκος 75, πλάτος 3 και ύψος 15 μέτρα. Αποτελείται από τρεις καμάρες, με μέγιστη την κεντρική που απολήγει σε ελλειψοειδές τόξο, με άνοιγμα 30 μέτρων. Υπήρχε λίθινο στηθαίο κατά μήκος της γέφυρας. Πάνω από τα βάθρα της βόρειας και της νότιας πλευράς υπάρχουν ανακουφιστικά ανοίγματα, που λειτουργούν ως υπερχειλιστές. Κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα ή το 1727. Πήρε το όνομά του από τον Αζίζ Αγά, ο οποίος χρηματοδότησε την κατασκευή του.

 Ο Αζιζ Αγάς ανέθεσε την κατασκευή σε φημισμένο πρωτομάστορα, αλλά εξ αιτίας του μεγάλου μήκους καί ύψους του, το γεφύρι παρουσίαζε δυσκολίες. Δύο φορές έπεσε η μεσαία καμάρα μετά την αφαίρεση των καλουπιών. Όταν οι σκαλωσιές καί τα καλούπια στήθηκαν για τρίτη φορά, ο Αζιζ Αγάς απείλησε τον πρωτομάστορα πως αν το γεφύρι πέσει γιά τρίτη φορά "θα του πάρει το κεφάλι". Την ώρα που αφαιρούταν καί τα τελευταία καλούπια, ο πρωτομάστορας έντρομος κατέφυγε στη "ράχη Σκύφτη", λίγο νότια του γεφυριού, κατά το Κηπουριό για ν' αποφύγει τις κυρώσεις αν το γεφύρι ξαναέπεφτε. Το γεφύρι όμως τη φορά αυτή στάθηκε όρθιο. Ο Αγάς κάλεσε κοντά του με έναν χωροφύλακα τον πρωτομάστορα, τον συνεχάρη και τον πλήρωσε.
Horrorcore

To Horrorcore είναι ένα είδος χιπ χοπ και ραπ μουσικής που είναι εμπνευσμένη από τους στίχους που έχουν θέμα φρίκη και τρομακτικό σχέδιο μόδας,οι Ράπερς που τραγουδάνε horrorcore μπορούν να φοράνε τρομακτικά ρούχα ή να δείχνουν επιθετικοί, τρελοί και θυμωμένοι.

 Το Horrorcore ορίζει ένα ύφος της μουσικής χιπ χοπ, που επικεντρώνεται κυρίως γύρω από θέματα που επηρεάζονται από φρίκη τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν κανιβαλισμό, αυτοκτονία, δολοφονία, ναρκωτικά, ξυλοδαρμό και σατανισμό. Οι στίχοι συχνά είναι εμπνευσμένοι από ταινίες τρόμου πάνω από ιδιότροπους hardcore ρυθμούς. Big L Blaze Ya Dead Homie Brotha Lynch Hung Bone Thugs-N-Harmony Cage D12 and Eminem Esham and Natas Flatlinerz Ganksta N-I-P Geto Boys Gravediggaz Insane Clown Posse Insane Poetry King Gordy Kool Keith Mars Tech N9ne Twiztid
Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας

Ο Ανδρέας Α΄ ο λευκός ή καθολικός (ουγγρ.: András/Endre Ι Fehér or Katolikus, 1010 /1015 πριν τις 1060 ή 1061) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας (1046-60). Ανήκε σε νεότερο κλάδο τού Οίκου και έζησε εξόριστος· έπειτα από 15 έτη στην εξορία, ανέβηκε στον θρόνο κατά την εκτεταμένη επανάσταση των παγανιστών Ούγγρων. Ενδυνάμωσε τη θέση τού Χριστιανισμού στην Ουγγαρία και υπεράσπισε με επιτυχία την ανεξαρτησία του έναντι της Γερμανίας. Οι προσπάθειές του για να τον διαδεχθεί ο γιος του Σολομών επέφεραν την εξέγερση τού αδελφού του Μπέλα Α΄, ο οποίος τον εκθρόνισε με βία το 1060. Ο Ανδρέας Α΄ υπέφερε σοβαρούς τραυματισμούς κατά τη διαμάχη και απεβίωσε, πριν ο αδελφός του στεφθεί βασιλιάς.

 Ήταν γιος τού Βαζούλ δούκα της Νίτρα (σύμφωνα με το Χρονικό τού Ζάγκρεμπ και τον Βίο τού Αγ. Γεράρδου). Το Εικονογραγημένο Χρονικό και άλλες μεσαιωνικές πηγές αναφέρουν, ότι ήταν γιος τού Βαζούλ από τη σχέση του με μία κόρη από τη γενιά των Τάτονυ, που τού έκανε τους γιούς του και πως "δεν ήταν τέκνα νόμιμου γάμου". Άλλη παράδοση της εποχής, που διατηρήθηκε στα περισσότερα χρονικά, θεωρεί τους τρεις πρίγκιπες τέκνα τού αδελφού του Λαδισλάου τού φαλακρού, ωστόσο οι ιστορικοί της εποχής μας απορρίπτουν αυτό. Συμφωνούν στο ότι ήταν γιος τού Βαζούλ και μίας παλλακίδας του από τη γενιά των Τάτονυ. Ο ιστορικός Γκυούλα Κριστό εκτιμά, ότι ο Ανδρέας Α΄ ήταν ο δεύτερος από τους τρεις γιους τού Βαζούλ και πως γεννήθηκε περί το 1015. Νυμφεύτηκε π. το 1038 την Αναστασία των Ρουρικιδών, κόρη του Γιαροσλάβ Α΄ τού Σοφού, μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και είχε τέκνα: Αδελαΐδα π. 1040-1062, παντρεύτηκε τον Βρατίσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα, μετά βασιλιά, της Βοημίας. Σολομών 1053-1087, βασιλιάς της Ουγγαρίας. Δαβίδ π. 1054-μετά το 1094.Από μία παλλακίδα του από την κώμη Πιλισμαρότ (ίσως Ρωσίδα, κυρία των τιμών της συζύγου του) είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) Γεώργιος, θρυλείται ότι μετέβη στη Σκωτία και έγινε ο προγεννήτωρ της οικογένειας Ντρουμμόντ, αλλά δεν είναι γενικά αποδεκτό αυτό από τους λογίους. "Herman of Reichenau, Chronicle" (2008). In Robinson, I. S. Eleventh-Century Germany: The Swabian Chronicles. Manchester University Press. pp. 58–98. ISBN 978-0-7190-7734-0. Simon of Kéza: The Deeds of the Hungarians (Edited and translated by László Veszprémy and Frank Schaer with a study by Jenő Szűcs) (1999). CEU Press. ISBN 963-9116-31-9. The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. ISBN 0-8008-4015-1. "The Laws of King Ladislas I (1077–1095): Book Three". In The Laws of the Medieval Kingdom of Hungary, 1000–1301 (Translated and Edited by János M. Bak, György Bónis, James Ross Sweeney with an essay on previous editions by Andor Czizmadia, Second revised edition, In collaboration with Leslie S. Domonkos) (1999). Charles Schlacks, Jr. Publishers. pp. 15–22. ISBN 1-884445-29-2. OCLC 495379882. OCLC 248424393. LCCN 89-10492. OL 12153527M. (ISBN may be misprinted in the book as 88445-29-2).
Ευάγγελος Μαγκλιβέρας

Ο Ευάγγελος Μαγκλιβέρας (1909 – 16 Οκτωβρίου 1952) ήταν Έλληνας ηθοποιός και βαρύτονος πρωταγωνιστής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο οποίος και είχε εκλεγεί πρόεδρος του σωματείου Ελλήνων ηθοποιών (ΣΕΗ) το 1952.

 Ο Ε. Μαγκλιβέρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1909 όπου συμπληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές το 1926 μετέβη στο Παρίσι. Εκεί γράφτηκε στη "Σκόλα Κοντόρουμ" όπου και έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα από τον Μιγκουέλ Φοντέσσα και για λίγο διάστημα από τον Τίτο Ρούφο. Την πρώτη του εμφάνιση σε όπερα έκανε στη Νίκαια της Γαλλίας το 1931 με την Τόσκα στη συνέχεια εμφανίσθηκε και σε άλλες πόλεις και στο Παρίσι μέχρι το 1935 υποδυόμενος τον πρώτο βαρύτονο στα έργα Ριγολέτο, Ηρωδιάς, Τόσκα, "Κουρέα της Σεβίλλης", "Τραβιάτα", "Φάουστ", κ.λπ. Το 1934 εμφανισθηκε σε παράσταση Ριγολέτου μαζί με τον Ζαν Κιεπούρα και την Λιλή Πανς. Από το 1935 περιόδευσε στο Βέλγιο και Ελβετία και το 1936 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και έλαβε μέρος σε σειρά παραστάσεων του ελληνικού μελοδράματος στο «Παλλάς» και τα "Ολύμπια". Το 1938 κλήθηκε στην Ιταλία και τραγούδησε Αΐντα, "Παλιάτσους" και "Ανδρέα Σενιέ", ενώ το 1939 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Φλωρεντίας και έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο για πρώτη φορά (παγκόσμια πρεμιέρα) στο μελόδραμα του Βίτο Φράτσι "Βασιλεύς Ληρ". Με τη κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επέστρεψε αμέσως στην Ελλάδα οπότε και παρέμεινε μετέχοντας σε όλες τις παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 1943 τραγούδησε με τη Μαρία Κάλλας στη παράσταση "Φιντέλιο". Το 1952 εμφανίσθηκε στο Βελιγράδι με το γιουγκοσλαβικό μελοδραματικό θίασο σε παραστάσεις του Ριγολέτου. Τον ίδιο χρόνο εκλέχθηκε και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, σε αναγνώριση των αγώνων του υπέρ του καλλιτεχνικού κλάδου. Ο Ευάγγελος Μαγκλιβέρας πέθανε στην Αθήνα το 1952 από ρήξη χολής και κηδεύθηκε από το ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας. Την προτομή του φιλοτέχνησε ο γλύπτης Λάζαρος Λαμέρας. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 12ος, σ. 710
Χέλγκε των Δανών

Ο Χέλγε ήταν ένας βασιλιάς των Δανών, που κυβέρνησε στα τέλη του 9ου αι. Δεν υπάρχουν σύγχρονα με την εποχή του στοιχεία για την ύπαρξή του, αφού αναφέρεται μόνο σε πηγή του 11ου αι.

 Οι στρατοί των Δανών Βίκινγκς στα φραγκικά βασίλεια υπέστησαν μία σειρά από ήττες στα τέλη του 9ου αι., με αποκορύφωμα τη μάχη του Λουβέν (891). Στην τελευταία αναμέτρηση, οι Βίκινγκς, σύμφωνα με τα Χρονικά της Φούλντας (Annales Fuldenses), σκοτώθηκαν ή πνίγηκαν κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες, και οι Δανοί βασιλείς Σίγκριντ και Γκούντφρεντ ήταν μεταξύ των σκοτωμένων. Έχει υποτεθεί ότι ο Σίγκφρεντ είναι πανομοιότυπος με έναν βασιλιά στη Δανία, που αναφέρεται το 873. Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό χρονικό του Αδάμ της Βρέμης (περί το 1075), κάποιος βασιλιάς Χέλγκε κυβέρνησε στη Δανία μετά την ήττα των Σκανδιναβών. Ήταν αγαπητός στον λαό του λόγω της αίσθησης δικαιοσύνης και αγιότητάς του. Η βασιλεία του Χέλγε έληξε απότομα, όταν ένας κατακτητής που ονομαζόταν Όλαφ ο Γενναίος κατέβηκε από τη χώρα των Σουηδών. Ο Όλαφ υπέταξε το βασίλειο της Δανίας με τα όπλα, και μετά η δυναστεία του κυβέρνησε για τρεις γενιές. Τι συνέβη με τον Χέλγκε δεν μας λέει το Χρονικά. Ο Aδάμ ισχυρίζεται ότι ο Δανός βασιλιάς Σβέν Β΄ των Έστριντσεν είναι πληροφοριοδότης του. Κατόπιν αιτήματος του Αδάμ, ο βασιλιάς απαρίθμησε τους προπάτορές του. Η υψηλή μεσαιωνική σκανδιναβική παράδοση πήρε στοιχεία της αφήγησης του Αδάμ και τα συνδύασε με σκανδιναβικούς χαρακτήρες από τις σάγκες. Σύμφωνα με την ιστορία των γιων του Ράγκναρ, ένας από τους βασιλείς που σκοτώθηκαν το 891 ήταν γιος του ηγεμόνα των Βίκινγκ Ράγκναρ Λόθμπροκ, ο Σίγκουρντ Φιδομάτης ή Σίγκφρεντ στις παλαιότερες πηγές. Ο σύντροφός του Γκούντφρεντ αναγνωρίζεται ως ο Γκούντρεντ Όλαφσον της δυναστείας Ντάγκλινγκ της Ρίνγκερικε στη Νορβηγία. «Ο Χέλγκε ο Πανούργος ήταν το όνομα τού αδελφού τού Γκούντρεντ. Ξέφυγε από τη μάχη με το λάβαρο του Σίγκουρντ του φιδομάτη, το σπαθί και την ασπίδα του. Πήγε πίσω στη Δανία με τις δικές του δυνάμεις και εκεί βρήκε την Άσλαουγκ, τη μητέρα του Σίγκουρντ, και της είπε τα νέα.» Από τότε που ο γιος τού Σίγκουρντ, ο Χάρντεκνουντ Α' ήταν ακόμη μικρός, ο Χέλγκε έμεινε με την Άσλαουγκ και ενήργησε ως προστάτης-ηγεμόνας στη Δανία, εκτελώντας έτσι τον ίδιο ρόλο με τον θρυλικό ήρωα Μπέογουλφ στη Γεατική αυλή. Αργότερα νυμφεύτηκε τη δίδυμη αδελφή του Χάρντεκνουντ Α΄, την Άσλαουγκ τη Νεότερη, και απέκτησε έναν γιο, τον Σίγκουρντ Χαρτ. Ο Σίγκουρντ ήταν σύγχρονος του επόμενου Δανού ηγεμόνα Γκορμ του Παλαιού και απέκτησε το βασίλειο τού Ρίνγκερικε. Ήταν ο μητρικός παππούς του Χάραλντ Α΄ του Καλλίκομου. Χέλγκι ο Πανούργος (Ρίνγκερικε) Εποχή των Βίκινγκ στη Δανία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Μπρίτζετ της Υόρκης

Η Μπρίτζετ της Υόρκης (Έλθαμ, 10 Νοεμβρίου 1480 - 1517) Αγγλίδα πριγκίπισσα από τον Οίκο της Υόρκης ήταν έβδομο παιδί και ένατη κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της Μπρίτζετ ήταν : Ελισάβετ της Υόρκης, Μαρία της Υόρκης, Σεσίλ της Υόρκης, Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας, Μαργαρίτα της Υόρκης, Ριχάρδος του Σρούσμπερυ, δούκας της Υόρκης, Άννα της Υόρκης, Γεώργιος Πλανταγενέτης, 1ος δούκας του Μπέντφορντ και Αικατερίνη της Υόρκης. Η Μπρίτζετ ήταν επίσης μικρότερη θεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.

 Η Μπρίτζετ γεννήθηκε στο Έλθαμ και βαπτίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 1480 από τον Έντουαρντ Στόρ, επίσκοπο του Τσίτσεστερ. Οι νονές της ήταν η γιαγιά της Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης και η μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ της Υόρκης, νονός της ήταν ο Ουίλιαμ Βέινφλτ, επίσκοπος του Ουίντσεστερ (1398 - 1486), η θεία της Μαργαρίτα Λαίδη του Μαλτράβερς ήταν επίσης νονά. Η Μπρίτζετ της Υόρκης πήρε το όνομα της από την Αγία Μπρίτζετ της Σουηδίας. Οι γονείς της από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε σαν μικρότερο παιδί και κόρη αποφάσισαν να την αφιερώσουν στην θρησκεία, μπήκε στην μονή του Ντάρτφορντ την περίοδο 1486 - 1492 και έγινε μοναχή. Οι μοναχές αφιερώνονταν σε μια στοχαστική ζωή, που σημαίνει ότι περνούσαν το χρόνο τους στην προσευχή και την πνευματική αναψυχή, όπως τη λατρευτική ανάγνωση. Πράγματι, το 1495 η Σεσίλ Νέβιλ, η Δούκισσα της Υόρκης, γιαγιά και νονά της Μπρίτζετ, της άφησε τρία τέτοια βιβλία. Η Μπρίτζετ είχε από την αρχή στενές σχέσεις με την μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ και της πλήρωνε πολλά έξοδα. Μετά τον γάμο της με τον Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας και την άνοδο της στον θρόνο εξακολουθούσε να την χρηματοδοτεί και επικοινωνούσαν μεταξύ τους με απεσταλμένους. Η Μπρίτζετ άφησε το Ντάρτφορντ μόνο μια φορά για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας της (1492). Σύμφωνα με μύθους, είχε μια κόρη, την Αγνή του Έλθαμ, την οποία υποστήριζε οικονομικά η βασίλισσα. Ωστόσο, δεν είναι αποδεδειγμένο. Η Μπρίτζετ πέθανε γύρω στο 1517. Anne F. Sutton and Livia Visser-Fuchs, The Royal Funerals of the House of York at Windsor, Richard III Society, 2005 Mary Anne Everett Green, Lives of the Princesses of England. London: Longman, Brown, Green, Longman and Robers, 1857 Routh, "Princess Bridget," in The Ricardian, June 1975 Weir, Alison (November 7, 2013). Elizabeth of York: The First Tudor Queen
Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (Μίνας Ζεράις)

Η Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (γνωστή και ως Αμέρικα Μινέιρο) είναι μια παραδοσιακή, ποδοσφαιρική, βραζιλιάνικη ομάδα από την Μπέλο Οριζόντε, Μίνας Ζεράις. Ιδρύθηκε στις 30 Απριλίου 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Independência, χωρητικότητας 23018 θεατών. Συμμετέχει στην Série B, τη δεύτερη κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος Βραζιλίας.

 Série BΠρωταθλήτρια (1): 1997Série CΠρωταθλήτρια (1): 2009Copa Sul-MinasΚυπελλούχος (1): 2000Καμπεονάτο ΜινέιροΠρωταθλήτρια (16): 1916, 1917, 1918, 1919, 1920, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1948, 1957, 1971, 1993, 2001, 2016 Φιναλίστ (14): 1915, 1930, 1931, 1942, 1948, 1958, 1959, 1960, 1964, 1973, 1992, 1995, 1999, 2012Taça Minas GeraisΝικήτρια (1): 2005 Φιναλίστ (3): 1977, 1980, 1984 (Πορτογαλικά) Official website
Προσωρινή Κυβέρνηση της Αλβανίας

Η Προσωρινή Κυβέρνηση της Αλβανίας (αλβανικά: Qeveria e Përkohshme e Shqipërisë) ήταν η πρώτη κυβέρνηση της Αλβανίας, που δημιουργήθηκε από τη Συνέλευση του Αυλώνα στις 4 Δεκεμβρίου 1912. Ήταν πατερναλιστική κυβέρνηση, υπό την ηγεσία του Ισμαήλ Κεμάλ, μέχρι την παραίτησή του στις 22 Ιανουαρίου 1914 ακολουθούμενος από τον Φέιζι Αλιζότι μέχρι την ανακήρυξη του πριγκιπάτου της Αλβανίας.

 Ισμαήλ Κεμάλ - Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών Κεμάλ Καραοσμάνι - Γενικός Γραμματέας Ντομ Νικόλε Κατσόρι/Πρένκ Μπιμπ Ντόντα - Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Μιφίντ μπέι Λιμπόχοβα/Εσάτ Τοπτανί/Χασάν Πρίστινα/Φέιζι Αλιζότι - Υπουργός Εσωτερικών Στρατηγός Μεχμέτ Πασά Ντεραλά - Υπουργός Πολέμου Αμπντί Τοπτανί/Αζίζ Βριόνι/Γκιέργκι Τσάκο - Υπουργός Οικονομικών Δρ. Πέτρο Πόγκα - Υπουργός Δικαιοσύνης Δρ. Λουίτζι Γκουρακούκι - Υπουργός Παιδείας Μιντχάτ Φρασέρι/Παντελί Καλέ - Υπουργός Δημόσιων Υπηρεσιών Παντελί Καλέ/Χασάν Πρίστινα/Κεμάλ Καραοσμάνι - Υπουργός Γεωργίας Λεφ Νόσι - Υπουργός Ταχυδρομείων-Τηλεγραφείων
Αχιλλέας Αγρού

Ο Αχιλλέας Αγρού (επίσημη ονομασία "Αθλητικός όμιλος Αχιλλεύς Αγρού") είναι αθλητικό σωματείο της Κοινότητας Αγρού στην επαρχία Λεμεσού. Ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1958 στην κοινότητα Αγρού από κατοίκους του χωριού, σαν πολιτιστικός όμιλος, με πρώτο επίσημο τμήμα το ποδοσφαιρικό, με σκοπό την διάδοση των αθλοπαιδιών στην κοινότητα. Σήμερα το σωματείο διαθέτει ανδρική ομάδα Καλαθόσφαιρας η οποία συμμετέχει στο πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας της Κύπρου, καθώς και ομάδες Εφήβων (Κ19) και παίδων (Κ16) που συμμετέχουν στα πρωταθλήματα της ΚΟΚ. Κατά την περίοδο 2014-2015 επαναλειτούργησε η καλαθοσφαιρική ομάδα και κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος, όπου έχασε από την Αναγέννηση Γερμασόγειας.

 Το 1988 ιδρύθηκε το καλαθοσφαιρικό τμήμα του Αχιλλέα Αγρού, το οποίο συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Ανδρών την περίοδο 1988-1989. Στα τέλη της δεκαετίας του 90' η ομάδα θα γράψει ιστορία, καθώς μετά την κατάκτηση του 1ου πρωταθλήματος στην καλαθόσφαιρα το 1998, η ομάδα θα ανεβεί στην πρώτη κατηγορία και θα καταφέρει να παραμείνει σε αυτήν για 4 χρόνια. Μεγαλύτερη στιγμή της περιόδου αυτής η συμμετοχή στον Ημιτελικό Κυπέλλου του 2001 όπου έχασε από την μετέπειτα κυπελλούχο ομάδα του ΑΠΟΕΛ Λευκωσίας. Μετά από διάστημα 4 χρόνων που το καλαθοσφαιρικό τμήμα έμεινε ανενεργό, τον Σεπτέμβρη του 2014 επαναλειτούργησε και κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος. Από την ίδρυση του καλαθοσφαιρικού τμήματος το 1988 ως έδρα χρησιμοποιήθηκε η κλειστή αίθουσα του Απεήτιου Γυμνασίου Αγρού (χωρητικότητας 250 φιλάθλων). Από το 2007 η έδρα της ομάδας έχει μεταφερθεί στο σύγχρονο Αθλητικό Κέντρο "Γλαύκος Κληρίδης" όπου χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα. Χρίστος Σπύρου Μιχάλης Χατζηφαίδωνος Αντώνης Κωνσταντινίδης Γιάννος Παντελίδης Άδωνις Χρίστου Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας (1): 1997-1998 Προφίλ ομάδας στο all4basketball.com Αθλητισμός στον Αγρό
CyanogenMod

Το CyanogenMod είναι μια ανοιχτού κώδικα διανομή του λειτουργικού συστήματος Αndroid για έξυπνα κινητά τηλέφωνα και tablet. Είναι μία εναλλακτική των επισήμων διανομών των διαφόρων κατασκευαστών συσκευών, ή οποία προσφέρει εκτός από την περισσότερη υποστήριξη, και περισσότερα χαρακτηριστικά.

 Ξεκίνησε το 2009 από τον Steve Kondik. Το πρώτο smartphone στο οποίο ξεκίνησε να αναπτύσσεται το CyanogenMod ήταν το HTC Dream, όπου κάποιος εκμεταλλευόμενος ορισμένα κενά ασφαλείας, καθώς και την ελεύθερη φύση του λειτουργικού συστήματος Android, μπορούσε να καταφέρει να αποκτήσει δικαιώματα διαχειριστή (root). Έτσι ήταν δυνατό να αλλάξουν πολλά πράγματα σε μια συσκευή. Από το ποιο απλό, όπως το χρώμα μιας γραμματοσειράς, μέχρι και την ριζική αλλαγή ολόκληρης της ROM. Το όνομα CyanogenMod βγήκε από το ψευδώνυμο «Cyanogen» που χρησιμοποιούσε ο Steve Kondik. Μάλιστα ανέφερε: "Είμαι πολύ κακός με τα ονόματα, γι' αυτό προσέθεσα τη λέξη mod μετά το ψευδώνυμό μου και το δημοσίευσα" Από τις αρχές του το CyanogenMod υποστηρίζεται από την κοινότητα του, όπου διάφοροι χρήστες συνεισφέρουν είτε οικονομικώς είτε κάνοντας συμβατές περισσότερες συσκευές. Από το 2013 η εταιρία Cyanogen Inc., είναι υπεύθυνη για τη διάθεση του.Η τελευταία έκδοση, είναι η CyanogenMod 13.0 που βασίζεται στην έκδοση 6.0.1 (Marshmallow) του android Στις 23 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί η 2η ετήσια σύνοδος προγραμματιστών στο Hurst του Texas. Το CyanogenMod προσφέρει περισσότερες δυνατότητες απ' ό,τι μια απλή ρουταρισμένη έκδοση android όπως: Παρέχει «πειραγμένη» έκδοση του πυρήνα (kernel). Όπως για παράδειγμα, δίνει την δυνατότητα, ανάλογα με τη συσκευή, να γίνει "overclocking" με αποτέλεσμα τις καλύτερες επιδόσεις. Δεν περιλαμβάνει εγκατεστημένες εφαρμογές οι οποίες δεν είναι δυνατό να απεγκατασταθούν. Προσφέρει τακτικές ενημερώσεις ασφαλείας. Επιτρέπει την εγκατάσταση πιο προηγμένης έκδοσης λογισμικού για κάποιες συσκευές, οι οποίες δεν υποστηρίζονται πλέον από τους κατασκευαστές τους. Πλέον η εγκατάσταση του, γίνεται πολύ εύκολα με τη χρήση CyanogenMod InstallerTο CyanogenMod καταναλώνει σημαντικά λιγότερη μνήμη RAM. Αυτό το κάνει ένα πολύ ελαφρύ και γρήγορο λειτουργικό. Για τους λάτρεις της μουσικής έχει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται DSP Manager το οποίο αφήνει τον χρήστη να πειράξει τον equalizer.Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αντίθετα με τις άλλες "πειραγμένες" διανομές του android, το CyanogenMod δίνει την δυνατότητα για αλλαγές στην εμφάνιση σε σχεδόν κάθε πτυχή του. Όπως το πώς θα είναι οργανωμένα τα εικονίδια των ρυθμίσεων. Επιπρόσθετα το πώς θα φαίνεται η status bar, καθώς και το τι θα περιέχει. Αλλά δεν σταματά εκεί. Περιλαμβάνει επίσης κάποιες επιλογές στις ρυθμίσεις οι οποίες καθορίζουν, όσον αφορά τις συσκευές χωρίς φυσικά πλήκτρα, την απόκρυψη των εικονικών πλήκτρων και την επανεμφάνιση τους έπειτα από κάποια χειρονομία που θα κάνει ο χρήστης. Τον Απρίλιο του 2014 η εταιρία OnePlus ανακοίνωσε την πρώτη της συσκευή, το OnePlus One. Είναι η πρώτη συσκευή που έρχεται με προεγκατεστημένη μια ειδική έκδοση του CyanogenMod, την 11S (Android 4.4.2). Επίσημος Ιστότοπος Wiki Υποστηριζόμενες συσκευές
Βραΐλα Φωκίδας

Η Βραΐλα είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 550 μέτρα. Έχει πληθυσμό 20 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Βραΐλας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.

 Η Βραΐλα βρίσκεται στις νότιες προεκτάσεις της οροσειράς Κόρακα (Βαρδούσια) κάτω από τις βουνοκορφές Αετοβούνι και Βουνί, ενώ στα νότια κατεβαίνει ο χείμαρρος «Βαθύρεμα» ή «Χαρατσόρεμα». Είναι στα Ν του Λιδωρικίου σε απόσταση 15 χλμ., Δ από το Μαλανδρίνο και απέχει 65 χλμ. από την Άμφισσα. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ενοριακός της ναός, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που χρονολογείται από το 1882, η πλακοστρωμένη πλατεία με τα πλατάνια στο κέντρο του χωριού, το παλιό σχολείο, το παλιό κοινοτικό κατάστημα που έχει μετατραπεί σε ξενώνα και το γραφικό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία όπου γίνεται το ετήσιο καλοκαιρινό «αντάμωμα» των κατοίκων με τη «Γιορτή του Καλαμποκιού». Η ονομασία Βραΐλα είναι προχριστιανική και την φέρουν δύο κορυφές της Γκιώνας. Στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «φύσκος, πρόκοιλος», δηλαδή, «χορτάτος, με κοιλιά» (βλ. Βικιλεξικό). Η δε τοποθεσία «Παλιομπραΐλα» πρέπει να είχε άμεση σχέση με το θρησκευτικό κέντρο των Λοκρών, το αρχαίο Φύσκο, που άκμασε στη θέση που βρίσκεται σήμερα το Μαλανδρίνο. Αναφέρεται μάλιστα και η άποψη ότι η Βραΐλα ήταν κόρη του Φύσκου ή της Δωρίδας ή νύμφη της Αρτέμιδας. Την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) το χωριό, όπως και τα γειτονικά Αιγίτιο, Καρούτες, Λιδωρίκι και Σκαλούλα κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς, οι δε κάτοικοι οδηγήθηκαν για ένα χρόνο, όμηροι στην Αθήνα. Μετά την απελευθέρωση, η πολιτεία αποφάσισε να δημιουργηθεί ο οικισμός της Πεντάπολης, με τους εναπομείναντες κάτοικους και από τα πέντε χωριά του ολοκαυτώματος. Οι κάτοικοι της Βραΐλας όμως αποφάσισαν να παραμείνουν στο τόπο και να ξανακτίσουν το χωριό.
Βίγκο του Ρόσενμπορκ

Ο Βίγκο, δανικά Viggo (25 Δεκεμβρίου 1893 - 4 Ιανουαρίου 1970) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας και μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλντεμαρ πρίγκιπα και ναυάρχου της Δανίας (αδελφού του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας) και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Ροβέρτου δούκα του Σαρτρ. Νυμφεύτηκε χωρίς την άδεια του βασιλιά και έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα της Δανίας και τη σειρά διαδοχής στο θρόνο. Έλαβε τον τίτλο του κόμη του Ρόσενμπορκ από τον εξάδελφό του Χριστιανός Ι΄ της Δανίας. Το 1970 απεβίωσε στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 77 ετών. Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1924 την Ελεονόρα-Μαργαρίτα Γκρην, κόρη του Τζέιμς-Όλιβερ Γκρην.
Μπρουμάνα

Η Μπρουμάνα (αραβικά: برمانا, αγγλικά: Brummana) είναι πόλη του Λιβάνου στη διοικητική περιοχή Μετν (Metn). Βρίσκεται ανατολικά της Βηρυτού, με εντυπωσιακή θέα προς τη λιβανική πρωτεύουσα και τη θάλασσα της Μεσογείου. Η πόλη είναι σημαντικό τουριστικό και παραθεριστικό κέντρο, κατά τους θερινούς ιδίως μήνες, με Άραβες κυρίως τουρίστες από το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.

 Η ονομασία «Μπρουμάνα» έχει αραμαϊκή προέλευση και πιθανολογείται ότι σημαίνει «Οίκος του Ραμάνα», θεού του ανέμου, της θύελλας και του κεραυνού. Η τοποθεσία που χτίστηκε η Μπρουμάνα, εθεωρείτο κατά την αρχαιότητα ότι ήταν η κατοικία του θεού, από όπου πήρε και το όνομά της «Beit Roumana», δηλαδή «Οίκος του Ρουμάνα». Το γράμμα «B» στην αρχή του ονόματος αναφέρεται, όπως στα περισσότερα χωριά του Λιβάνου, στη λέξη «Beit», που σημαίνει στα αραμαϊκά «Οίκος». Ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της λιβανικής κοινωνίας είναι η ποικίλη θρησκευτική σύστασή της. Η Μπρουμάνα, από το 17ο αιώνα και μετά, υπήρξε καταφύγιο για τις διωκόμενες χριστιανικές αιρέσεις. Σήμερα, οι Χριστιανοί και κυρίως οι Ελληνορθόδοξοι είναι η πολυπληθέστερη θρησκευτική ομάδα, που φτάνει το 85% του πληθυσμού της πόλης, με μια σημαντική εκπροσώπηση των Μαρωνιτών Χριστιανών και μια μειονότητα των Δρούζων. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται γύρω στις 60.000 κατά τους θερινούς μήνες, που πέφτει όμως στις 15.000 κατά τη διάρκεια του χειμώνα λόγω του κρύου και των συνεχών χιονοπτώσεων. Ένα από τα αξιοθέατα στην Μπρουμάνα είναι η πολύ παλιά Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Προφήτη Chaaya, η οποία χτίστηκε αρχικά ως φρούριο των Βυζαντινών πριν από 1.500 περίπου χρόνια και μετατράπηκε σε εκκλησία κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Σήμερα, η εκκλησία είναι μοιρασμένη σε δύο τμήματα, εξυπηρετώντας παράλληλα τις θρησκευτικές ανάγκες τόσο των Ελληνορθόδοξων όσο και των Μαρωνιτών Χριστιανών. Στην Μπρουμάνα λειτουργεί και το φημισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα «Γυμνάσιο της Μπρουμάνα» (Brummana High School), που ιδρύθηκε το 1873 από τον Ελβετό ιεραπόστολο Θεόφιλο Βαλντμάγιερ (Theophilus Waldmeier, 1832 – 1915). Ann Jousiffe: “Lebanon”, p. 139, Lonely Planet Publications, 1st edition, February 1998. Wolfgang Gockel & Helga Bruns: “Syria – Lebanon”, p. 176, Nelles Guide, 1st edition, 1998. Blair Kuntz: “Lebanon: An Insider’s Guide”, pp. 163 – 164, Prana Publishers, Beirut, Lebanon, 2000. Office of the Minister of State for Administrative Reform (OMSAR): Conference on “The Modern Public Administration”, Brummana, Lebanon, October 2001. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Brummana στο Wikimedia Commons
Αεροδρόμιο Αλεξάνδρειας

Το Αεροδρόμιο Αλεξάνδρειας (ICAO: LGAX) είναι ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο κοντά στην Αλεξάνδρεια του νομού Ημαθίας. Το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται από τη Σχολή Αεροπορίας Στρατού. Επίσης είναι έδρα του 3ου Τάγματος Αεροπορίας Στρατού.

 Το 3ο Τάγμα Αεροπορίας Στρατού, συγκροτήθηκε στις 1Απριλίου 1982, στο αεροδρόμιο Αλεξάνδρειας, μετά τη διάλυση των 21ου ΛΑΣ (Κοζάνη), 22ου ΛΑΣ (Αλεξάνδρεια), 23ου ΛΑΣ (Σέδες) και 8ης ΔΑΣ (Ιωάννινα). Η μονάδα διαθέτει τα αεροπορικά μέσα (ελικόπτερα): AB-205, OH-58 και U-17 A/B. Η έδρα του τάγματος βρίσκεται στο 45ο χιλιόμετρο παλαιάς εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Βέροιας, 6 χιλιόμετρα ανατολικά της Αλεξάνδρειας. Το στρατόπεδο όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις φέρει το όνομα του Μακεδονομάχου «Δημήτρη Πρόιου» και ανήκει από το 1943 στο Ταμείο Εθνικής Άμυνας. Το 1967 παραχωρήθηκε από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας στο Στρατό Ξηράς έκταση 88 στρεμμάτων στην περιοχή της Αλεξάνδρειας για τις εγκαταστάσεις του 22ου ΛΑΣ. Το 1986 παραχωρήθηκε συμπληρωματική έκταση 40 στρεμμάτων για τις εγκαταστάσεις του 3ου ΤΑΣ. Το Δεκέμβριο του 2004 παραχωρήθηκε από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, για προσωρινή χρήση. Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 8 μέτρων (26 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Έχει έναν διάδρομο με διεύθυνση 13/31, με ασφάλτινη επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι 1.800x30 μέτρα (5.906x98 πόδια). Accident history for LGAX at Aviation Safety Network
Φρούριο Καβάλας

Το Φρούριο Καβάλας είναι κτισμένο στην κορυφή της Χερσονήσου της Παναγίας, στην τοποθεσία "Ακρόπολις". Κτίσθηκε το 1425 στα ερείπια της Βυζαντινής Ακροπόλεως της Χριστούπολης που είχε καταστραφεί το 1391. Είναι ένας οχυρωμένος περίβολος, που ακολουθεί τη διαμόρφωση και την κλίση του εδάφους και χωρίζεται σε δύο μέρη από ένα εγκάρσιο τείχος. Τα τείχη ενισχύονται από δύο τετράγωνους πύργους, από έναν πολυγωνικό, στη μέση περίπου της ανατολικής κορτίνας και έναν προμαχώνα στη Ν.Α. γωνία. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος του περάσματος της Εγνατίας οδού. Το οχυρό διαθέτει φυσική οχύρωση και οι πολιορκίες διεξάγονταν με όπλα «ψυχρού ατσαλιού» και όχι με πυροβόλα καταστρεπτικής δύναμης. Στα τείχη του εξωτερικού περιβόλου της ακροπόλεως ξεχωρίζουν δύο τετράγωνοι κι ένας πολυγωνικός πύργος. Το φρούριο διαθέτει έναν κυκλικό πύργο, που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας, αποθήκη πυρομαχικών και προμηθειών, που αργότερα μετατράπηκε σε φυλακή, ένα φυλάκιο, που ήταν κατάλληλος χώρος καταλυμάτων και δεξαμενή υδάτων.

 Το 926 ανοικοδομείται μέρος του ισοπεδωμένου Ιουστινιάνιου τείχους που καταστρέφεται το 1391 έπειτα από πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς και τους Ενετούς. Το παρόν τείχος οικοδομήθηκε σε δύο φάσεις. Τον Απρίλιο του 1425 κτίστηκε ο εσωτερικός περίβολος, στο ψηλότερο και ομαλότερο μέρος του λόφου. Το έργο δεν συνδέεται με τις αμυντικές ανάγκες κάποιου οικισμού, αφού η χερσόνησος ήταν ακόμη ερειπωμένη και ακατοίκητη. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος και η προστασία του καίριου περάσματος της Εγνατίας οδού, που υπέφερε από τις πειρατικές επιδρομές, και η επιτήρηση των κινήσεων του ενετικού στόλου και η αντιμετώπιση μιας επικείμενης επίθεσής του. Σχεδόν ανοχύρωτη έμενε για έναν αιώνα η πιο χαμηλή πλευρά του λόφου, προς το μέρος του λιμένος. Από τα τέλη του 17ου αιώνα η ακρόπολη χρησιμοποιείται παράλληλα και ως τόπος εξορίας και φυλάκισης υπηκόων του σουλτάνου, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν και το στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης. Στα τέλη του 19 αιώνος ο Σουλτάνος υποβίβασε το Φρούριο στην κατηγορία των εγκαταλειμμένων και το μνημείο έπαυσε να συντηρείται και παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου. Η προϊούσα αλλοίωσή του, λόγου χάρη η κατάρρευση της στέγης των δύο πύργων, διαπιστώνεται από τις απεικονίσεις. Στις αρχές του 20ού αιώνα ο χεδίβης της Αιγύπτου Αμπάς Χιλμί αγόρασε το φρούριο από τη στρατιωτική υπηρεσία των Τούρκων για να το χρησιμοποιήσει ως Βιομηχανική και Βιοτεχνική Σχολή, σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε. Για τελευταία φορά η ακρόπολη χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τα στρατεύματα των κατακτητών. Το 1968 η ακρόπολη περιήλθε, κατόπιν αγοράς (70.000 δρχ. - 16321.56 € σε ισοτιμία 2023), στην κυριότητα του Δήμου Καβάλας. Το φρούριο χρησιμοποιείται ως χώρος αναψυχής και πολιτιστικών δραστηριοτήτων ενώ διαθέτει και ένα αναψυκτήριο. Κυριάκος Λυκουρίνος, Γενικά αρχεία τουου Κράτους, Αρχεία Νομού Καβάλας Επίσημος ιστότοπος
Τζορτζ Μπαντ

Ο Τζορτζ Κρίστοφερ Μπαντ (αγγλικά: George Christopher Band, 2 Φεβρουαρίου 1929 – 26 Αυγούστου 2011) ήταν Βρετανός ορειβάτης. Γεννήθηκε στην Ταϊβάν και σπούδασε στο κολέγιο Έλθαμ. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις διαβιβάσεις και σπούδασε γεωλογία στο κολέγιο Κουΐνς του Κέιμπριτζ. Συνέχισε τις σπουδές του ως μηχανολόγος εξορύξεων πετρελαίου στο κολέγιο Ιμπίριαλ, του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

 Αποκτώντας εμπειρία στις Άλπεις όντας ακόμη σπουδαστής στο Κουΐνς, έγινε ο νεότερος ορειβάτης της αποστολής του 1953 στο Έβερεστ, όπου οι Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι έκαναν την πρώτη ανάβαση στο βουνό. Δύο χρόνια αργότερα, το 1955, μαζί με τον Τζο Μπράουν έγιναν οι πρώτοι ορειβάτες που κατέκτησαν το Κανγκτσενγιούνγκα, το τρίτο υψηλότερο βουνό στον κόσμο. Σεβόμενοι την παράδοση και τα θρησκευτικά συναισθήματα των ανθρώπων του Νεπάλ και του Σικίμ, σταμάτησαν τρία μέτρα κάτω από την πραγματική κορυφή. Στη συνέχεια αυτών των πρώιμων ορειβατικών επιτυχιών, ο Τζορτζ Μπαντ πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελματικής του ζωής στην εξερεύνηση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2005, σε ηλικία 76 ετών, ο Μπαντ επανέλαβε το μονοπάτι προς τη νοτιοδυτική κατασκήνωση βάσης του Κανγκτσενγιούνγκα στο Νεπάλ. Υπήρξε πρόεδρος της Αλπικής Λέσχης του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βρετανικού Συμβουλίου Ορειβασίας και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Υπήρξε συγγραφέας βιβλίων με ορειβατικά θέματα και Πρόεδρος του Himalayan Trust (UK). Τιμώμενος για την προσφορά του ο Τζορτζ Μπαντ έγινε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) το 2009Πέθανε από φυσικά αίτια στο Χάμσαϊρ, της Αγγλίας, ΗΒ, στις 26 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 82 ετών. Road to Rakaposhi (1955) Everest: 50 Years on Top of the World (2003) Summit (2006), a celebration of 150 years of the Alpine Club. Obituary of George Band, The Daily Telegraph, 28 August, 2011
Ισκούζιν Αντεζάμ Ντινισλάμοβιτς

Ο Ισκούζιν Αντεζάμ Ντινισλάμοβιτς (27 Ιανουαρίου 1928 — 19 Μαρτίου 2003) ήταν Ρώσος-Μπασκίρος δάσκαλος, παίκτης του κουράι από τη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν και τιμημένος εργαζόμενος του πολιτισμού από το 1993.

 Ο Ντινισλάμοβιτς γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1928 στην επαρχία Ιλάιρ της Βασκιρικής Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΒΑΣΣΔ) στο χωριό Τεμές. Το 1945 ξεκίνησε να σπουδάζει στη παιδαγωγική σχολή του Τεμές. Το 1954 ξεκίνησε να σπουδάζει στη σχολή προετοιμασίας πιλότων Ουμάνκα το 1954, ενώ το 1971 αποφοίτησε από το Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο το 1971. Δίδαξε στο βασκιρικό γυμνάσιο Ραμί Γκαρίποφ από το 1961 έως το 1996. Ήταν παίκτης του κουράι. Μερικοί μαθητές του ήταν οι Αζάτ Αϊιτκολόφ, Γιουλάι Γκεϊνετντίνοφ, Ρόμπερτ Γιουλντάσεφ και άλλοι. Πέθανε στις 19 Μαρτίου 2003, στην Ουφά, την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Τιμημένος εργαζόμενος του πολιτισμού, Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν (1993). Η γυναίκα του ήταν η Κουσίμοβα Τανσιλού Χαζίμοβιτς (ή Κουσίμοβα Τανσίλου Χαζίμ κιζί στα μπασκιρικά, 1927-1999), ειδικός στη μπασκιρική φιλολογία, υποψήφια φιλολογικών επιστημών, τιμημένη εργαζόμενος του πολιτισμού από την Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν Γ. Ι. Γκαϊνετντίνοφ, Φ. Σ. Κοντακάγιεφ. «Әҙеһәм ҡурайы» китабы (μεταγραφή: Εντεχέμ κουραϊί κιταμπί, 2003) Μια οδός στο Μπαϊμάκ και την γενέτειρα του, το Τεμές, ονομάζεται προς τιμήν του. Υπάρχει επίσης ο διαγωνισμός κουράι Α. Ισκούζιν. Εκεί συμμετέχουν παίκτες του κουράι από όλη τη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Το 9ο μουσικό σχολείο της Ουφά έχει ονομαστεί προς τιμήν του. Искужин Динисламовна γιος σκηνογραφία // Башкирская εγκυκλοπαίδεια — Ούφα: "Башкирская εγκυκλοπαίδεια" επιστημονικό και εκδοτικό του, 2015-2017. — ISBN 978-5-88185-143-9.
Μείζονα κλίμακα

Η μείζονα κλίμακα είναι ένας εκ των δύο συχνότερα χρησιμοποιούμενων τύπων μουσικής κλίμακας της Δυτικής μουσικής παράδοσης. Ανήκει στις διατονικές κλίμακες. Όπως πολλές μουσικές κλίμακες, αποτελείται από οκτώ νότες· η όγδοη είναι επανάληψη της πρώτης και έχει διπλάσια συχνότητα, συνιστώντας οκτάβα της τονικής βαθμίδας —εξού και η λέξη οκτάβα προκύπτει από τη γαλλική octave που σημαίνει την «όγδοη». Οι μείζονες κλίμακες λαμβάνουν το όνομά τους από την πρώτη νότα τους, που ονομάζεται «τονική βαθμίδα». Η απλούστερη μείζονα κλίμακα από άποψη μουσικής σημειογραφίας είναι η ντο μείζονα, η μόνη μεγάλη κλίμακα που δεν εμπεριέχει διέσεις ή υφέσεις.

 Τα διαστήματα από την πρώτη (τονική) βαθμίδα προς τη δεύτερη, προς την τρίτη, προς την έκτη και προς την εβδόμη βαθμίδα ονομάζονται μεγάλα. Οι μείζονες κλίμακες είναι διατονικές· η ακολουθία των διαστημάτων μεταξύ των νοτών τους είναι η ακόλουθη: τόνος, τόνος, ημιτόνιο, τόνος, τόνος, τόνος, ημιτόνιο H μείζονα κλίμακα μπορεί να θεωρηθεί ως σύζευξη δύο όμοιων τετράχορδων, τα οποία συζεύγνυνται μέσω ενός τόνου κατά τρόπο συμμετρικό. Οι βαθμίδες της μείζονας κλίμακας ονομαζόνται ως εξής: I (1η): Τονική II (2η): Επιτονική III (3η): Μέση IV (4η): Υποδεσπόζουσα V (5η): Δεσπόζουσα VI (6η): Επιδεσπόζουσα VII (7η): Προσαγωγέας VIII (8η): Τονική Οι συγχορδίες που δομούνται με βάση κάθε βαθμίδα της μείζονας κλίμακας ταξινομούνται βάσει των χαρακτηριστικών διαστημάτων τους ως εξής: I, IV, V: Μείζονες συγχορδίες II, III, VI: Ελάσσονες συγχορδίες VII: Ελαττωμένη συγχορδία Διαμαντής, Γιώργος (2013). Η Κλασική Θεωρία της Μουσικής. Αθήνα: Φίλιππος Νάκας. ISBN 9790691503386.