IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αμεντέ ντε Νοέ

Ο Σαρλ Αμεντέ ντι Νοέ (Charles Amédée de Noé, 26 Ιανουαρίου 1818, Παρίσι - 6 Σεπτεμβρίου 1879, Παρίσι), γνωστός ως Σαμ (Cham), ήταν Γάλλος γελοιογράφος και λιθογράφος.

 Μεγάλωσε από μία οικογένεια που επιθυμούσε να παρακολουθήσει ένα πολυτεχνικό σχολείο. Αντιθέτως, παρακολούθησε εργαστήρια ζωγραφικής από τους Νικολά Τουσάν Σαρλέ και Πωλ Ντελαρός και άρχισε να εργάζεται ως γελοιογράφος, παίρνοντας το ψευδώνυμο «Σαμ». Το 1839 δημοσίευσε το πρώτο βιβλίο του, Monsieur Lajaunisse, με το οποίο ξεκίνησε μία σταδιοδρομία που θα κάλυπτε 40.000 σχέδια. Το 1843 άρχισε να δημοσιεύεται σε εφημερίδες όπως η Le Charivari, στην οποία εργαζόταν επί τριάντα χρόνια. Μεταγενέστερα έργα περιελάμβαναν το Proudhon en voyage και το Histoire comique de l'Assemblée nationale . Προς το τέλος της ζωής του έγραψε πολλά κόμικς. Les folies de la Commune, ένα πλήρως ψηφιοποιημένο έργο του «Σαμ» Blog
Συλλογισμός

Συλλογισμός είναι ένας τύπος ειδικής μορφής λογικού επιχειρήματος στον οποίο μία πρόταση (το συμπέρασμα) συνάγεται από δύο ή περισσοτερες άλλες (τις προκείμενες). Στην αρχαιότητα υπήρχαν δύο αντίπαλες συλλογιστικές θεωρίες: η Αριστοτελική και η Στωική.

 Ο Αριστοτέλης ορίζει το συλλογισμό ως, «...λόγο στον οποίο αφού ορισμένα πράγματα έχουν υποτεθεί, κάτι διαφορετικό από αυτά που είχαν υποτεθεί προκύπτει αναγκαστικά επειδή αυτά τα πράγματα είναι έτσι.» Παρά αυτόν τον πολύ γενικό ορισμό, στο έργο του Αναλυτικά πρότερα, περιορίζεται σε κατηγορικούς συλλογισμούς που αποτελούνται από τρεις κατηγορικές προτάσεις. Αυτές περιλαμβάνουν κατηγορικούς τροπικούς συλλογισμούς.Η μελέτη των συλλογισμών, η συλλογιστική αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Λογικής, τον αρχαιότερο, ο οποίος με τη μελέτη λογικών δομών προτάσεων και συλλογισμών, είτε αυτούσια, είτε σε συνάρτηση με άλλες δοθείσες προηγουμένως προτάσεις - υποθέσεις, επιτρέπει την παραγωγή σαφούς συμπεράσματος. Η Συλλογιστική αποτελεί δημιούργημα του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη που διατυπώνεται στο έργο του «Όργανον» η οποία και έχει τύχει ιδιαίτερης εξαντλητικής μελέτης και σχολιασμού από τους μεταγενέστερους φιλοσόφους και ειδικότερα τους λεγόμενους Σχολαστικούς του Μεσαίωνα. Από το Μεσαίωνα και εξής, οι όροι κατηγορικός συλλογισμός και συλλογισμός χρησιμοποιούνταν συνήθως αδιακρίτως. Ο συλλογισμός βρισκόταν στον πυρήνα της παραδοσιακής παραγωγικής λογικής, στην οποία τα γεγονότα καθορίζονται από το συνδυασμό υπαρχουσών προτάσεων, σε αντίθεση με την επαγωγική λογική στην οποία τα γεγονότα καθορίζονται από επαλαμβανόμενες παρατηρήσεις. Σε ακαδημαϊκό πλαίσιο, ο συλλογισμός ξεπεράστηκε από την πρώτου βαθμού κατηγορηματική λογική ως συνέπεια του έργου του Γκότλομπ Φρέγκε, συγκεκριμένα του Begriffsschrift (Εννοιογραφία) (1879), αλλά οι συλλογισμοί εξακολουθούν να είναι χρήσιμοι σε ορισμένες περιστάσεις και για εισαγωγές στη λογική για το ευρύ κοινό.
Κάλιντ Ριβς

Ο Κάλιντ Ριβς (Khalid Reeves), (Κουίνς, 15 Ιουλίου 1972), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Πόιντ γκαρντ.

 Ο Ριβς ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο Christ The King Regional High School του Μιντλ Βίλατζ στο Κουίνς και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα από το 1990 ως το 1994, όπου έπαιξε σε 128 αγώνες, με μέσους όρους 15,0 πόντων, 3,3 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ. Καλύτερη χρονιά του ήταν η τέταρτη, όπου σημείωνε 24,2 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 2,9 ασίστ ανά αγώνα.Στο ντραφτ του 1994, επιλέχθηκε στη δωδέκατη θέση από τους Μαϊάμι Χιτ, με τους οποίους αγωνίστηκε σε 67 παιχνίδια, με μέσους όρους 9,2 πόντων, 4,3 ασίστ και 2,8 ριμπάουντ. Την επόμενη χρονιά δόθηκε στους Σάρλοτ Χόρνετς, σε μία ανταλλαγή που περιλάμβανε επτά αθλητές, μεταξύ αυτών και ο Αλόνζο Μούρνινγκ. Στους Χόρνετς έπαιξε σε είκοσι παιχνίδια, με 8,1 πόντους και 3,6 ασίστ κατά μέσο όρο, πριν δοθεί στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς για το υπόλοιπο της σεζόν 1995-96, όπου σημείωνε 3,8 πόντους και 1,5 ασίστ σε 31 αγώνες. Παρέμεινε στους Νετς και την επόμενη χρονιά, παίζοντας σε πενήντα παιχνίδια, πριν ολοκληρώσει τη σεζόν στους Ντάλας Μάβερικς, παίζοντας συνολικά σε 63 παιχνίδια με μέσους όρους 8,2 πόντων και 3,6 ασίστ.Τη σεζόν 1997-98, παρέμεινε στους Μάβερικς, με τους οποίους έπαιξε σε 82 αγώνες της κανονικής σεζόν, ξεκινώντας στους 54 εξ αυτών. Στην πιο σταθερή χρονιά της μέχρι τότε καριέρας του, ο Ριβς πέτυχε 8,7 πόντους, 2,8 ασίστ και 2,3 ριμπάουντ.Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα των Ντιτρόιτ Πίστονς για έντεκα παιχνίδια, ενώ το 1999-00, ξεκίνησε στην ομάδα του Άρη, αγωνιζόμενος σε εννέα ματς με μέσους όρους 18,0 πόντων, 4,1 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ. Συνέχισε στη γαλλική Ορτέζ, πριν ολοκληρώσει τη χρονιά επιστρέφοντας στο ΝΒΑ και τους Σικάγο Μπουλς.Μετά από τρεις σεζόν σε ομάδες του CBA, του ABA και του USBL, μετακόμισε στον Λίβανο για τη σεζόν 2003-04 και στη Βενεζουέλα την επόμενη σεζόν, όπου με τους Παντέρας ντε Μιράντα αγωνίστηκε σε έντεκα αγώνες με μέσους όρους 13,4 πόντων, 3,0 ριμπάουντ, 2,8 κλεψιμάτων και 2,5 ασίστ. Έκλεισε την καριέρα του στην Ντεπορτίνο Σάπρισα από την Κόστα Ρίκα το 2007. Khalid Reeves NBA Stats | Basketball-Reference.com DraftExpressProfile: Khalid Reeves, Stats, Comparisons, and Outlook Khalid Reeves Basketball Player Profile
Άγιοι Απόστολοι Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιοι Απόστολοι Οι Άγιοι Απόστολοι είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Αγρινίου στην Αιτωλοακαρνανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 44 κατοίκους.

 Οι Άγιοι Απόστολοι βρίσκονται δυτικά του Εύηνου ποταμού και νοτιοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας, σε υψόμετρο 310 μέτρων. Απέχουν 39 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1940 ως μέρος της τότε κοινότητας Μακρυνούς της επαρχίας Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα, την Κυψέλη, την Μακρινού και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου.
Απολλωνία Σίφνου

Η Απολλωνία είναι παραδοσιακός οικισμός της Σίφνου και πρωτεύουσα του νησιού. Το όνομά της το πήρε από τον θεό Απόλλωνα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2011 έχει 869 κατοίκους και είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού. Αποκαλείται επίσης και Σταυρί.

 Η Απολλωνία βρίσκεται πάνω σε τρεις λόφους στο κέντρο της Σίφνου και χαρακτηρίζεται από την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Από το 1833 ως το 1836 αποτέλεσε πρωτεύουσα του δήμου Απολλωνίας ενώ στη συνέχεια ήταν πρωτεύουσα του δήμου Σιφνίων που προέκυψε από τη συνένωση των δύο δήμων του νησιού (Απολλωνίας και Αρτεμώνα - Κάστρου). Από το 1912 ως το 1997 διετέλεσε έδρα κοινότητας της επαρχίας Μήλου ενώ μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καποδίστριας αναδείχτηκε πρωτεύουσα του δήμου Σίφνου. Στην Απολλωνία γεννήθηκαν ο σατιρικός ποιητής και δημοσιογράφος Κλεάνθης Τριαντάφυλλος (προτομή του οποίου βρίσκεται στην πλατεία Ραμπαγά) και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ζ΄. Στην Πλατεία Ηρώου στεγάζεται το λαογραφικό μουσείο του νησιού, ενώ στον οικισμό εδρεύει το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Στυλιανού Πρόκου - Η Αγία Αικατερίνη, οι εγκαταστάσεις του οποίου χρησιμεύουν και ως χώρος πολιτιστικών και λοιπών εκδηλώσεων. Στην Απολλωνία υπάρχουν αρκετές εκκλησίες από τις οποίες ξεχωρίζουν η Παναγία η Ουρανοφόρα ή Γερανιοφόρα, οι ναοί του Σταυρού και του Αγίου Σώζοντα καθώς και η μονή του Θεολόγου του Μουγκού.
Γεώργιος Τερζόπουλος

Ο Γεώργιος Τερζόπουλος του Μιλτιάδη (γενν. στις 6 Φεβρουαρίου 1931) είναι Έλληνας πρώην βουλευτής. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ επί 5 συνεχείς θητείες, από το 1981 ως το 1993.

 Γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1931 και οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Φάτσα του Πόντου. Ασχολήθηκε με τη γεωργία και από τα σχολικά του χρόνια, εξαιτίας της δημοκρατικής παράδοσης που είχε η οικογένειά του, υπέστη φυλακίσεις (τρεις φορές) και αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στη Δυτική Γερμανία το 1960. Ο ίδιος, όπως και η οικογένειά του, είχαν ενεργό συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση. Το 1964 επανήλθε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του αγροτικού συνδικαλισμού στην Πιερία. Επίσης, ασχολήθηκε με το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνης επί διετία, δημοτικός σύμβουλος επί διετία και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας στις εκλογές του 1981, συγκεντρώνοντας 10.177 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1985, του Ιουνίου 1989, του Νοεμβρίου 1989 και του Απριλίου 1990. Ως βουλευτής ήταν μέλος πολλών επιτροπών. Ήταν βασικός εισηγητής του νομοσχεδίου για τις γεωργικές ασφαλίσεις, πρόεδρος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και μέλος της Ιδρυτικής Επιτροπής Μελετών Ποντίων. Ο Γεώργιος Τερζόπουλος είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Από τα αδέρφια του, ο Μενέλαος και ο Τάκης υπηρέτησαν ως δήμαρχοι Κατερίνης.
Γενικές εκλογές των Φιλιππίνων (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Φιλιππίνες στις 9 Μαΐου 2016. Ειδικότερα, έγιναν εκλογές για την ανάδειξη Προέδρου, Αντιπροέδρου, Βουλής και Γερουσίας. Οι εκλογές έγιναν σε όλα τα επίπεδα: εθνικό, τοπικό και επαρχιακό. Ο επί 2 δεκαετίες δήμαρχος του Νταβάο, Ροντρίγκο Ντουτέρτε, εξελέγη πρόεδρος, κερδίζοντας άλλους 4 υποψηφίους. Ο Ντουτέρτε επικράτησε της γερουσιαστή Γκρέις Πόε, η οποία παραδέχθηκε την ήττα της. Στις εκλογές για αντιπρόεδρο, κέρδισε τη νίκη ο Λένι Ρομπρέντο.

 Οι εκλογές διεξάγονται κάθε 6 χρόνια την δεύτερη Δευτέρα του Μαΐου, με βάση το σύνταγμα. Η θητεία του προέδρου είναι περιορισμένη, ενώ αντιπρόεδρος μπορεί να κάνει ως και δύο θητείες. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, εκλέγεται πρόεδρος. Για τον αντιπρόεδρο ισχύει το ίδιο σύστημα. Ο αντιπρόεδρος εκλέγεται σε ξεχωριστή εκλογή. Η θητεία όλων είναι εξαετής και ξεκινά στις 30 Ιουνίου. Το Φιλελεύθερο Κόμμα του προέδρου Μπενίνιο Ακίνο κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, κερδίζοντας πάνω από 100 έδρες.
Κάρλος Τέβες

Ο Κάρλος Αλμπέρτο Τέβες (ισπανικά: Carlos Alberto Tévez, 5 Φεβρουαρίου 1984) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής της Ροσάριο Σεντράλ. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση κεντρικού επιθετικού. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Μπόκα Τζούνιορς.

 Έχει ξαναπαίξει προηγουμένως για την Μπόκα Τζούνιορς. Αγωνίστηκε επίσης στις Κορίνθιανς, Ουέστ Χαμ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μάντσεστερ Σίτι και Γιουβέντους. Μεταγράφηκε στη Μάντσεστερ Σίτι από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το καλοκαίρι του 2009, για να γίνει ο πρώτος παίκτης που μετακινείται μεταξύ των δύο αντίπαλων συλλόγων από τον Τέρι Κουκ το 1999. Το σκοράρισμα με τη Μάντσεστερ Σίτι τον έκανε ένα απαραίτητο παίκτη για τον σύλλογο στα μάτια των συμπαικτών και των μέσων ενημέρωσης. Τη σεζόν 2010–11 επιλέχθηκε ως αρχηγός της ομάδας από τον προπονητή, Ρομπέρτο Μαντσίνι. Το 2011, ο Τέβες ζήτησε μεταγραφή μακριά από το Μάντσεστερ, επικαλούμενος οικογενειακούς λόγους και ο Σέρχιο Αγουέρο επιλέχθηκε ως αντικαταστάτης του. Ωστόσο, ο ίδιος παρέμεινε παίκτης της Σίτι αφού η οικογένειά του μετακόμισε πίσω στο Μάντσεστερ. Η καριέρα του μαστίζεται από μια μακροχρόνια σχέση με τη Μίντια Σπορτς Ινβέστμεντς (Media Sports Investments), εταιρεία στην οποία ανήκουν δικαιώματά του, όπως και πολλών άλλων παικτών και προπονητών. Αυτό οδήγησε στην επιβολή προστίμου στην Ουέστ Χαμ για θέματα ιδιοκτησίας. Τη διετία 2013–2015 έπαιξε με τα χρώματα της ιταλικής Γιουβέντους. Στο τέλος της σεζόν 2014–2015 αποχώρησε από την Ευρώπη για να ξαναπαίξει στην Μπόκα. Στις 5 Ιουνίου 2021 ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου ότι αποχωρεί από την Μπόκα, αλλά, σε ερώτηση που αφορούσε για την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο, απάντησε ότι δεν αποσύρεται και ότι μπορεί να αγωνίζεται μέχρι τα 42, αλλά όχι στην Μπόκα.Τον Ιούνιο του 2022, ο Τέβες ανακοίνωσε την απόσυρση του από την ενεργό δράση. Έχει κάνει 76 εμφανίσεις για την Εθνική Αργεντινής, σκοράροντας 13 γκολ. To 2010 ήταν σε σχέση με την ηθοποιό-τραγουδίστρια Μπρέντα Ασνικάρ, η οποία διήρκησε ένα χρόνο. Στις 22 Δεκεμβρίου 2016, παντρεύτηκε την επί χρόνια σύντροφο του, Βανέσα Μανσίγια. Απέκτησαν δύο κόρες (Φλορένσια και Κάτια) και έναν γιο (Λίτο). Μπόκα ΤζούνιορςΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής (2): 2003 Apertura, 2015 Κόπα Λιμπερταδόρες (1): 2003 Κόπα Σουδαμερικάνα (1): 2004 Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 2003ΚορίνθιανςΠρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βραζιλίας (1): 2005Μάντσεστερ ΓιουνάιτεντΠρωτάθλημα Αγγλίας (2): 2008, 2009 Λιγκ Καπ Αγγλίας (1): 2009 FA Community Shield (1): 2008 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (1): 2008 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (1): 2008Μάντσεστερ ΣίτιΠρωτάθλημα Αγγλίας (1): 2012 Κύπελλο Αγγλίας (1): 2011 FA Community Shield (1): 2012ΓιουβέντουςΠρωτάθλημα Ιταλίας (2): 2014, 2015 Κύπελλο Ιταλίας (1): 2015 Σούπερ Καπ Ιταλίας (1): 2013 (φιναλίστ: 2014) Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ: 2015 Αργεντινή Κ-20Νοτιοαμερικανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών: 2003Αργεντινή Κ-23Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004 ποδόσφαιρο: Χρυσό μετάλλιο
Γρηγόρης Νιώτης

Ο Γρηγόρης Νιώτης (16 Δεκεμβρίου 1949) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει νομάρχης, βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ, καθώς και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

 Γεννήθηκε το 1949 στη Νίκαια Πειραιά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε Α΄ γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Β΄ Πειραιά και διοικητής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας (1984 - 1985) και νομάρχης Αρκαδίας (1985 - 1989). Aπό το 1987 ήταν και αναπληρωτής περιφερειάρχης Πελοποννήσου.Από το 1989 μέχρι το 2012 διετέλεσε βουλευτής Β΄ Πειραιά του ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό, τα διαστήματα 1994 - 1996 και 1999 - 2001. Από τη θέση αυτή πραγματοποίησε το σχέδιο της καταγραφής των Ελλήνων ομογενών σε όλο τον κόσμο, το οποίο κατέληξε στην Οργανωτική Συνέλευση του Συμβουλίου του Απόδημου Ελληνισμού τον Νοέμβριο του 1995 στη Θεσσαλονίκη.Από το 2009 έως το 2012 διετέλεσε Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.123
Όσκαρ Ρίβας Ρετς

Ο Όσκαρ Ρίβας Ρέτς (Òscar Ribas Reig, 26 Οκτωβρίου 1936 – 18 Δεκεμβρίου 2020) ήταν πολιτικός από την Ανδόρρα. Έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός του κρατιδίου το 1982. Υπηρέτησε δύο φορές στο αξίωμα αυτό, πρώτα από τις 8 Ιανουαρίου 1982 ως τις 21 Μαΐου 1984 με το Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα και στη συνέχεια από τις 12 Ιανουαρίου 1990 ως τις 7 Δεκεμβρίου 1994 με το κόμμα Εθνικής Δημοκρατικής Ομάδας. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ.

 Γεννήθηκε στη Σαντ Ζουλιά ντε Λόρια (Sant Julià de Lòria). Έκανε σπουδές μεταξύ άλλων στο πανεπιστήμιο Λα Σαλ της Βαρκελώνης. Το 1982 έγινε ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης στην ιστορία της χώρας και υποσχέθηκε να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις. Το 1992 οι προσπάθειές του να εισαγάγει νέο Σύνταγμα με κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων παρεμποδίστηκαν από τους Συντηρητικούς. Ως αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε, ωστόσο επανήλθε στην εξουσία μετά τις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν υπό το νέο Σύνταγμα, στις 12 Δεκεμβρίου 1993. Στις εκλογές εκείνες το κόμμα του κέρδισε την πλειοψηφία εδρών, με συνέπεια να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση συνασπισμού με τον ίδιο στην πρωθυπουργία. Το 1993 η χώρα έγινε μέλος του ΟΗΕ. Το κόμμα του Ρετς Agrupament Nacional Democratic (AND - Εθνική Δημοκρατική Ομάδα) απώλεσε την υποστήριξη των ανεξάρτητων στα τέλη του 1994. Αποτέλεσμα ήταν η πτώση της κυβέρνησης, έπειτα από πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο, τον Δεκέμβριο του 1994. Ο Ρετς απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στην πόλη όπου γεννήθηκε.
Πρωτάθλημα Τουρκίας ποδοσφαίρου γυναικών

Το Γυναικείο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τουρκίας είναι το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου για τις γυναίκες. Ιδρύθηκε το 1993 και αποτελείται από 10 ομάδες. Η ομάδα που θα τερματίσει στην 1η θέση θα πάει στο Γυναικείο Τσάμπιονς Λίγκ.

 1994-Διναρσουσπορ 1995-Διναρσουσπορ 1996-Διναρσουσπορ 1997-Διναρσουσπορ 1998-Μαρσαλλ Βουασπορ 1999-Μαρσαλλ Βουασπορ 2000-Δελτα Μοβιλυασπορ 2001-Ιστανβουλ Κουζευσπορ 2002-Ζευτινβουρνουσπορ 2003-Σαμσουνγκουτσού 2004-Δεν διεξήχθη 2005-Δεν διεξήχθη 2006-Δεν διεξήχθη 2007-Γκάζι Πανεπιστήμιο 2008-Γκάζι Πανεπιστήμιο 2009-Τραμπζονσπορ 2010-Γκάζι Πανεπιστήμιο 2011-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ 2012-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ 2013-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ 2014-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ 2015-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ 2016-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ 2017-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ 2018-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ 2019-Μπεσίκτας 2021-Μπεσίκτας Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ -5 τίτλους Διναρσουσπορ -4 τίτλους Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ -3 τίτλους Γκάζι Πανεπιστήμιο -3 τίτλους Μπεσίκτας -2 τίτλους Μαρσαλλ Βουασπορ -2 τίτλους Σαμσουνγκουτσού -1 τίτλο Τραμπζονσπορ -1 τίτλο Ζευτινβουρνουσπορ -1 τίτλο Δελτα Μοβιλυασπορ -1 τίτλο Ιστανβουλ Κουζευσπορ -1 τίτλο Το λογότυπο του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Ρεγκελίντα

Η Ρεγκελίντα (πολωνικά: Regelinda, γερμανικά: Reg(e)lindis) (περ. 989 - 21 Μαρτίου 1014), μέλος της πολωνικής δυναστείας Πιάστ, ήταν η Μαργραβίνα του Μάισεν από το 1009 έως το θάνατό της, από τον γάμο της με τον Μαργράβο Χέρμαν Α'.

 Ήταν η κόρη του Πολωνού Δούκα Μπολέσλαφ Α' του γενναίου από τον τρίτο γάμο του με την Εμνίλντα, κόρη του Δομπρομίρ, ενός Σλάβου πρίγκιπα (σύμφωνα με ορισμένους σύγχρονους ιστορικούς στη Λουσατία).Η Ρεγκελίντα παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α' λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, Μαργράβο Έκαρντ Α του Μάισεν στις 30 Απριλίου 1002. Ενώ ο δούκας Μπολέσλαφ είχε καταλάβει τον Μάρτιο της Λουσατίας και τα εδάφη Μιλτσένι πυροδοτούσαν έναν Γερμανικό-Πολωνικό πόλεμο, ο γάμος έφερε τους Πολωνούς Πιαστ και τους Μαργράβους του Έκαρντ πιο κοντά. Ο νέος βασιλιάς Χένρι Β' της Γερμανίας ονόμασε τον διάδοχο του θείου του Χέρμαν, Γκουνζελίν, ως διάδοχο του Έκαρντ, ωστόσο, το 1009, τον καθαίρεσε και εγκατέστησε του Χέρμαν ως Μαργράβο του Μάισεν με τη Ρεγκελίντα ως σύζυγο του Μαργραβίνα. Η συμμαχία με τους πολωνούς δούκες ανανεώθηκε μετά την ειρήνη του Μπάουτζεν το 1018, όταν ο Μπολέσλαφ παντρεύτηκε την αδερφή του Χέρμν, Όντα. Ο γάμος των Χέρμαν και Ρεγκελίντα αποδείχθηκε άτεκνος. Η μαργραβίνα είναι πιο γνωστή για το άγαλμα του 13ου αιώνα που ανεγέρθηκε στον καθεδρικό ναό του Νάουμπουργκ από τον Ναύμπουργκ Μάστερ, το οποίο δείχνει μια «χαμογελαστή Πολωνή γυναίκα» (πολωνικά: śmiejącą się Polkę). Είναι μέρος ενός ημικυκλίου από δώδεκα πορτρέτα δωρητών στη δυτική χορωδία, μεταξύ των οποίων ο αδελφός του Χέρμαν, Μαργράβος Έκαρντ Β' και η σύζυγός του Ούτα, αν και υπάρχει κάποια έρευνα που αμφισβητεί την ταυτότητά της. Το ακριβές έτος θανάτου της είναι άγνωστο. Πέθανε περίπου το 1014, αλλά εικάζεται επίσης ότι θα μπορούσε να ζήσει μέχρι το 1030. O. Μπάλζερ, Genealogia Piastów, Κρακοβία 1895. K. Γιασίνσκι, Rodowód pierwszych Piastów, Βρότσουαφ-Βαρσοβία (1992).
Πάπας Κλήμης ΙΔ΄

Ο Πάπας Κλήμης ΙΔ΄ (31 Οκτωβρίου 1705 – 22 Σεπτεμβρίου 1774) ήταν Πάπας της Ρώμης από το 1769 έως το θάνατό του, το 1774. Την περίοδο της εκλογής του ήταν ο μοναδικός Φραγκισκανός μοναχός στο Κονκλάβιο των Καρδιναλίων.

 Γεννήθηκε ως Τζιοβάννι Βιντσέντσο Αντόνιο Γκανγκανέλι (Giovanni Vincenzo Antonio Ganganelli) δτη Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια. Μορφώθηκε από τους Ιησουίτες στο Ρίμινι και τους Πιαριστές (Piarists) στο Ούρμπινο. Το 1724, σε ηλικία 19 ετών, εισήλθε στο Τάγμα των Φραγκισκανών και έλαβε το όνομα Λαυρέντιος Φραγκίσκος ( Lorenzo Francesco). Το 1741 έγινε γενικός (definitor generalis) του τάγματος (σύμφωνα με την Catholic Encyclopedia). Σύντομα ο Γκανγκανέλι έγινε φίλος του Πάπα Βενέδικτου ΙΔ΄ (1740–58). Ο τελευταίος τον όρισε το 1758 να διερευνήσει το ζήτημα του παραδοσιακού λιβέλλου αίματος που αφορούσε τους Εβραίους, κάτι που ο ίδιος απέδειξε ότι ήταν αναληθές.. Διορίστηκε καρδινάλιος από τον Πάπα Κλήμεντα ΙΓ΄ (1758–69) το 1759, έπειτα από πίεση του Λορέντσο Ρίτσι, αρχηγού των Ιησουιτών. Ο Γκανγκανέλι εξελέγη Ποντίφικας στις 19 Μαΐου του 1769, εξαιτίας της υποστήριξης των βασιλέων της δυναστείας των Βουρβόνων, οι οποίοι ανέμεναν την καταστολή του κινήματος των Ιησουιτών. Έλαβε το όνομα Κλήμης ΙΔ΄. Κατά την περίοδο του Ποντιφικάτου του, ο Κλήμης μερίμνησε για τη συμφιλίωση των Ευρωπαίων μοναρχών. Παραιτήθηκε από τις παπικές διεκδικήσεις στην Πάρμα και γενικά κατάφερε να καταστήσει φιλικότερες τις σχέσεις της θρησκευτικής με την κοσμική εξουσία. Το 1772 με διάταγμα (υπογράφηκε επίσημα τον Ιούλιο του 1773) επισημοποίησε το διωγμό εναντίον των Ιησουιτών. Το έργο του όμως επιτεύχθηκε με δυσκολία, εξαιτίας αδιαθεσίας, η οποία αποδόθηκε σε δηλητηρίαση. Δεν υπάρχει απόδειξη έως τώρα ότι ο Πάπας είχε δηλητηριαστεί. Επιπλέον, το στενό του περιβάλλον είχε απορρίψει το ενδεχόμενο αυτό και το 1774 ήταν πάνω από 70 ετών και τα προηγούμενα χρόνια ήταν ασθενής. Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1774, αφορισμένος από το Ουλτραμόντανε. Ωστόσο, τον πένθησαν οι υπήκοοί του των Παπικών Κρατών τα οποία διοικούσε. 9η έκδοση (1876) της Encyclopædia Britannica Valérie Pirie, 1965. The Triple Crown: An Account of the Papal Conclaves from the Fifteenth Century to Modern Times Spring Books, London
Ευρωμπάσκετ 2003

Το 33ο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών, γνωστό ως Ευρωμπάσκετ 2003, διεξήχθη από τις 5 ως τις 14 Σεπτεμβρίου στη Σουηδία. Η εθνική ομάδα της Λιθουανίας κέρδισε τον τρίτο ευρωπαϊκό της τίτλο (τον πρώτο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης), κερδίζοντας στον τελικό την Ισπανία με 93-84. Η εθνική ομάδα της Ελλάδας κατέλαβε την πέμπτη θέση, με νίκες 5-1.

 Οι πρώτοι του κάθε ομίλου προκρίθηκαν απ' ευθείας στην προημιτελική φάση. Οι δεύτεροι των ομίλων διασταυρώθηκαν με τους τρίτους σε αγώνες πρόκρισης (αγώνες νοκ-άουτ) και οι νικητές προκρίνονταν στα προημιτελικά. Χρυσή Πεντάδα: Τόνι Πάρκερ Σαρούνας Γιασικέβιτσιους Σαρούνας Στομπέργκας Αντρέι Κιριλένκο Πάου ΓκασόλΚαλύτερος σκόρερ: Πάου Γκασόλ (μέσο όρο: 25,8 πόντοι/αγώνα και σύνολο 155 πόντους) Περισσότερες Ασσίστ: Σαρούνας Γιασικέβιτσιους (Μ.Ο.: 8,2 ασίστ/αγώνα) Περισσότερα Ριμπάουντ: Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ (σύνολο 48 σε 7 αγώνες) Λιθουανία: Γκιέντριους Γκούστας, Μιντάουγκας Ζουκάουσκας, Άρβυντας Ματσιγιάουσκας, Σάουλιους Στομπέργκας, Ραμούνας Σισκάουσκας, Ντάριους Σονγκάιλα, Ντονάτας Σλανίνα, Εουρέλιους Ζουκάουσκας, Κσίστοφ Λαβρινόβιτς, Σαρούνας Γιασικέβιτσιους, Ντάινιους Σαλένγκα, Βιργκίνιους Πρασκέβιτσιους, Άρβιντας Ματσιγιάουσκας, Σαρούνας Γιασικέβιτσιους, Ραμούνας Σισκάουσκας. Ισπανία: Πάου Γκασόλ, Ροζέρ Γκριμάου, Κάρλες Μάρκο, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, Χοσέ Μανουέλ Καλδερόν, Φελίπε Ρέγιες, Κάρλος Χιμένεθ, Αλμπέρτο Ερέρος, Ροδρίγο ντε λα Φουέντε, Αντόνιο Μπουένο, Αλφόνσο Ρέγιες, Χόρχε Γκαρμπαχόσα. Ιταλία: Νίκολα Ραντούλοβιτς, Τζιανλούκα Βαζίλε, Τζιάκομο Γκαλάντα, Ματέο Σοράνια, Ντένις Μαρκονάτι, Αλεσάντρο Ντε Πολ, Άλεξ Ριγκέτι, Νταβίντε Λάμα, Μάσιμο Μπουλέρι, Μικέλε Μιάν, Ρομπέρτο Κιάτσιγκ, Αλεσάντρο Τσιταντίνι. Γαλλία: Μουσταφά Σονκό, Ταρίκ Αμπντούλ Ουαχάντ, Ζερόμ Μοϊζό, Λοράν Φουαρέστ, Αλέν Ντιγκμπέ, Τόνι Πάρκερ, Μακάν Ντιουμασί, Φλοράν Πιετρούς, Σιρίλ Ζυλιάν, Μπορίς Ντιαό, Τιερί Ρυπέρ, Ρονί Τυριάφ. Ελλάδα: Δημήτρης Διαμαντίδης, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιώργος Σιγάλας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Νίκος Χατζηβρέττας, Θοδωρής Παπαλουκάς, Αντώνης Φώτσης, Δήμος Ντικούδης, Ιάκωβος Τσακαλίδης, Χρήστος Χαρίσης, Ευθύμης Ρεντζιάς, Μιχάλης Κακιούζης. Γιουγκοσλαβία: Ντέγιαν Κοτούροβιτς, Νεμπόισα Μπόγκαβατς, Βούλε Αβντάλοβιτς, Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς, Τζούρο Όστοϊτς, Μάρκο Γιάριτς, Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ, Όγκνιεν Άσκραμπιτς, Μίλος Βούγιανιτς, Κόστα Πέροβιτς, Μίλαν Γκούροβιτς. FIBA Europe Eurobasket 2003
Ολυμπιάδα Χαλκιδικής

Η Ολυμπιάδα είναι χωριό στα βορειοανατολικά του νομού Χαλκιδικής, με 741 κατοίκους το 2011. Βρίσκεται στον δήμο Αριστοτοτέλη. Κύρια ασχολία είναι ο τουρισμός και η αλιεία. Η απόστασή της από την Ιερισσό είναι 35 χιλιόμετρα και 90 από τη Θεσσαλονίκη. Κύριος ναός είναι αυτός της Αγίας Κυριακής. Στο χωριό λειτουργούν ιατρείο, ΙΚΑ, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και πυροσβεστικό φυλάκιο. Περίπου στα 700 μέτρα βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των αρχαίων Σταγείρων. Η περιοχή προστατεύεται από το πρόγραμμα Natura 2000. Υπάρχει υποδομή κατάλληλη για τουρίστες, ξενοδοχεία, κάμπινγκ και παραλίες. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, και το ομώνυμο μεταλλείο.

 Το χωριό ιδρύθηκε το 1923 από Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήλθαν από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας. Αρχικά το έδαφος της περιοχής ήταν ελώδες και η ελονοσία αποτελούσε το κύριο πρόβλημα για τον πληθυσμό. Πολλοί από τους πρόσφυγες πέθαναν και άλλοι σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη, στη Μακεδονία και στη Θράκη. Αναφορικά με την ονομασία του οικισμού, η παράδοση αναφέρει πως οφείλεται στην Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία είχε εξοριστεί στα αρχαία Στάγειρα. Άλλη εκδοχή κάνει λόγο για το νησάκι Κάπρος (σημερινός Καυκανάς) ως τόπο εξορίας της Ολυμπιάδας. Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού αναβιώνει έθιμα των προσφύγων της Αγίας Κυριακής και ονομάζεται «τα Αρχαία Στάγειρα». Οι σημαντικότερες εκδηλώσεις είναι η διήμερη γιορτή του μυδιού, συνάμα με το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου), όπως επίσης και θεατρικές εκδηλώσεις έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, οι οποίες λαμβάνουν χώρα κάθε Αύγουστο. Την παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι λένε σκωπτικά τραγούδια. Στην Ολυμπιάδα βρίσκεται το άγαλμα του Αριστοτέλη καθώς ο οικισμός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πατρίδα του, τα αρχαία Στάγειρα. Από το Σεπτέμβριο του 2020 κοσμεί την πλατεία της Ολυμπιάδας μια νέα, γιγάντια τοιχογραφία με το πρόσωπο του Αριστοτέλη, την οποία φιλοτέχνησε ο γνωστός καλλιτέχνης Θάνος Αβραμίδης ή αλλιώς Ethan. Επίσης έχει ανεγερθεί και η προτομή του Μενέλαου Λουντέμη καθώς οι Μικρασιάτες που δημιούργησαν την Ολυμπιάδα αποτελούσαν συμπατριώτες του σημαντικού λογοτέχνη, από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας. Πληροφορίες για το χωριό από τον ιστότοπο του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου.
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Φοίνιξ

Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Φοίνιξ (αγγλικά:Phoenix Film Critics Society ( PFCS) είναι μια αμερικανική ένωση κριτικών του κινηματογράφου, που έχει έδρα το Φοίνιξ της Αριζόνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ιδρύθηκε το 2000. Κάθε χρόνο, η Ένωση απονέμει τα δικά της βραβεία των μελών της, τα οποία αναγνωρίζουν τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

 Καλύτερη Ταινία Καλύτερη Σκηνοθεσία Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερος Νέος ηθοποιός Καλύτερη Νέα ηθοποιός Καλύτερη Πρωτότυπη Ταινία Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο Καλύτερη Διεύθυνση Φωτογραφίας Καλύτερου Καστ Καλύτερο Μοντάζ Καλύτερη Σκηνογραφία Καλύτερη Ενδυματολογία Καλύτερο Πρωτότυπο τραγούδι Καλύτερα Οπτικά εφέ Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία Καλύτερη Μουσική ταινία Καλύτερη Οικογενειακή ταινία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Ο Επίσημος ιστότοπος
Ηρακλής Ζουμπουλάκης

Ο Ηρακλής Δ. Ζουμπουλάκης (Οίτυλο Λακωνίας, 1896- Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1953) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και πέθανε αιφνιδίως όντας εν ενεργεία βουλευτής.

 Πολέμησε γενναία σε όλους τους πολέμους. Υπηρέτησε στο ιππικό και ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα και αποστρατεύτηκε μετά τον Πόλεμο του 1940-41 με το βαθμό του Υποστράτηγου σε πολεμική διαθεσιμότητα. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Λαϊκόν Κόμμα στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 6.442 ψήφους. Ήταν από τους βουλευτές που ζήτησαν να ρυθμιστεί το θέμα της βασιλείας βάσει των συνταγματικών θεσμών και ένας από τους 17 βουλευτές που προσχώρησαν στο Νέον Κόμμα (1947-51). Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς με τον Ελληνικό Συναγερμό. Πέθανε σε ηλικία 57 ετών από καρδιακή προσβολή τρία λεπτά μετά την αγόρευσή του κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως (της οποίας ήταν αναπληρωματικό μέλος από το 1947) μέσα στην αίθουσα της Βουλής. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Ζουμπουλάκη, χωρίς παιδιά. Κηδεύτηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το Δεκέμβριο του 1953, την έδρα του στην περιφέρεια Επιδαύρου Λιμηράς κέρδισε ο Ιωάννης Λύρας του Ελληνικού Συναγερμού.
Σιμιτλί

Το Σιμιτλί (βουλγαρικά: Симитли) είναι πόλη στην επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Έχει πληθυσμό 7.454 κατοίκους και βρίσκεται 17 χλμ. νότια του Μπλαγκόεβγκραντ. Είναι η έδρα του Δήμου Σιμιτλί.

 Μερικά από τα καλύτερα ορμητικά νερά στα βαλκάνια μπορούν να βρεθούν στον ποταμό Στρυμόνα στο φαράγγι Κρέσνα. Η περίοδος για ράφτινγκ και καγιάκ είναι από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο και κάθε καλοκαίρι διοργανώνεται ράφτινγκ. Το Σιμιτλί είναι επίσης μέρος της πίστας EuroCup για την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράφτινγκ κάθε χρόνο. Κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου, υπάρχει ένα φεστιβάλ Κούκερι ή Σούρβα που διοργανώνεται στο τοπικό στάδιο κατά τον E-79, το οποίο ανταγωνίζεται τα Φεστιβάλ Κούκερι του Ράζλογκ και του Πέρνικ.
Έλλη Ρουσσάκη

Η Έλλη Ρουσσάκη είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της κολύμβησης, με πολλές εγχώριες και διεθνείς επιτυχίες κατά τη δεκαετία του ’80. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 5 ετών, στο κολυμβητήριο του Εθνικού Αθηνών κοντά στο Ζάππειο, με προπονητή το Μάκη Χαρίτο, ενώ η κατά τρία έτη μεγαλύτερη αδελφή της, Σοφία, ήταν ήδη κολυμβήτρια. Από τα δεκατέσσερα χρόνια της άρχισε να ασχολείται με το αγωνιστικό στυλ της «πεταλούδας» (200 μ.), όπου παλαιότερα διέπρεψε η αδελφή της, η Χατζοπούλου και η Αλεξία Καπράλου, τις οποίες και διαδέχθηκε. Η καριέρα της τερματίσθηκε το 1991, ενώ τρία χρόνια πριν (1988) είχε μόλις αποτύχει να φτάσει το όριο που είχε θεσπίσει η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος για τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.

 Συνεργάσθηκε με τους τεχνικούς Τέρη Κουτουμάνη, Ντότσεφ (Βούλγαρος, Ομοσπονδιακός) και Καρύδη («Μπέμπη»). Πρωταθλήτρια με τον Ολυμπιακό και ρέκορντ-γούμαν στην Ελλάδα (1988, χρόνος 2’12’’57’’’, 200 μ. πεταλούδα). Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια της χρονιάς (1987) μαζί με το Νίκο Γκάλη. 1η θέση (χρυσό μετάλλιο) στην Πανεπιστημιάδα του Ζάγκρεμπ (1987). 1η θέση (χρυσό μετάλλιο, 200 μ. πεταλούδα) στους Μεσογειακούς Αγώνες της Λαττάκειας (1987). 3η θέση (χάλκινο μετάλλιο, 400 μ. ατομική) στους Μεσογειακούς Αγώνες της Λαττάκειας (1987). 2η θέση (αργυρό μετάλλιο) στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο του Μάλμε της Σουηδίας (1987). 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Στρασβούργου (1987). 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Μαδρίτης (1986). Andro.gr «Έλλη Ρουσσάκη: Η Μις Μπάτερφλαϊ της ελληνικής κολύμβησης» Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό «Watersports», #4, Φεβρουάριος 2005, Ανακτήθηκε στις 22/10/2020
Κατάλογος νησιών στη Μεσόγειο

Ο παρακάτω αποτελεί κατάλογο νησιών που βρίσκονται στη Μεσόγειο θάλασσα ταξινομημένα κατά έκταση. Καταλογογραφούνται μόνο τα νησιά με έκταση μεγαλύτερη των 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αναφέρεται επίσης ο πληθυσμός τους και άλλα πληροφοριακά στοιχεία για αυτά.

 Duplančić Leder, T.; Ujević, T.; Čala, M. (2004): COASTLINE LENGTHS AND AREAS OF ISLANDS IN THE CROATIAN PART OF THE ADRIATIC SEA DETERMINED FROM THE TOPOGRAPHIC MAPS AT THE SCALE OF 1:25.000, Geoadria, Vol. 9, No. 1, 5-32. Republic of Croatia Central Bureau of Statistics
Δήμος Ευρωστίνης

Ο Δήμος Ευρωστίνης ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. Είχε πληθυσμό 5.882 κατοικους (2001). Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Δερβένι.

 Ο δήμος περιλάμβανε 10 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Δερβενίου [ 1.514 ] το Δερβένι [ 1.280 ] τα Μαύρα Λιθάρια [ 63 ] η Πεταλού [ 171 ] Δ.δ. Ελληνικού -- το Ελληνικό [ 129 ] Δ.δ. Ευρωστίνης Ροζενών [ 1.084 ] η Εβροστίνα [ 102 ] ο Άνω Αιγιαλός [ 202 ] ο Κουμαριάς [ 86 ] τα Ροζενά [ 694 ] Δ.δ. Καλλιθέας [ 312 ] η Καλλιθέα [ 287 ] τα Σκουπαίικα [ 25 ] Δ.δ. Λυγιάς -- η Λυγιά [ 503 ] Δ.δ. Λυκοποριάς -- η Λυκοποριά [ 858 ] Δ.δ. Πύργου -- ο Πύργος [ 586 ] Δ.δ. Σαρανταπήχου [ 317 ] το Σαραντάπηχο [ 21 ] τα Σαρανταπηχιώτικα [ 296 ] Δ.δ. Στομίου -- το Στόμιο [ 273 ] Δ.δ. Χελυδορέου [ 306 ] το Χελυδόρεο [ 57 ] τα Μεντουργιάνικα [ 249 ] Δήμος Ευρωστίνης
Ευάγγελος Μπαλτατζής

Ο Ευάγγελος Μπαλτατζής (1826 - 1889) ήταν Έλληνας ομογενής τραπεζίτης που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1870 διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στο ελληνικό επιχειρηματικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα μαζί με τον Ανδρέα Συγγρό.

 Ήταν γιος του εμπόρου Δημητρίου Μπαλτατζή και της Μαρίας Αμηρά. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλαιά και πολυμελή επιχειρηματική οικογένεια Μπαλτατζή από την Σμύρνη που είχε αποκτήσει διακλαδώσεις στο Παρίσι, την Αίγυπτο και την Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε σε νεαρή ηλικία με τις επιχειρήσεις και τις τράπεζες. Είχε αρχικά αυστριακή υπηκοότητα, αργότερα όμως απέκτησε ιταλική. Είχε τιμηθεί με δύο παράσημα από το ιταλικό κράτος (Cavaliere & Officiale) και από το ελληνικό κράτος (Αργυρούς Σταυρός του Σωτήρος). Τα αρχοντικά του στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη συγκέντρωναν την αφρόκρεμα της κοινωνίας και της διανόησης μεταξύ των οποίων συγκαταλέγοταν και ο συγγενής εξ αγχιστείας, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος. Στην Αθήνα διατηρούσε οικία στην οδό Ακαδημίας καθώς και εξοχική κατοικία στην Κηφισιά. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1889. Ήταν παντρεμένος με την Ζωή Στεφάνου Καραθεοδωρή και είχαν αποκτήσει επτά παιδιά: την Μαρία, σύζυγο του αξιωματικού στον ρωσικό στρατό, Δημήτρίου Μαυροκορδάτου, την Λουκία, την Σοφία, την Αλεξάνδρα, τον Δημήτρη, που πέθανε σε μικρή ηλικία, την Ελένη, και τον Στέφανο. Ο τελευταίος απέκτησε τον Ευάγγελο, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, και τον Αλέξανδρο, μηχανικό και κληρονόμο του οικογενειακού αρχείου. Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της οικονομικής ζωής της Κωνσταντινούπολης που το 1873 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα αναπτύσσοντας αξιόλογη επειχειρηματική και τραπεζική δραστηριότητα. Το 1869 συμμετείχε στο θέμα των αδιάθετων ομολογιών του δανείου των 28 εκατομμυριών, το οποίο είχε δοθεί κατά την Κρητική Επανάσταση. Το 1870 ο Μπαλτατζής ως εκπρόσωπος ομίλου ομογενών επενδυτών από την Οδησσό και την Κωνσταντινούπολη πρότεινε στην διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος να συμμετάσχει σε τραπεζικό οργανισμό που θα ίδρυε στην Ελλάδα με αρχικό κεφάλαιο έξι εκατομμυρίων φράγκων. Τον Απρίλιο του 1872 ίδρυσε την Τράπεζα της επί των κινητών Πίστευως αλλά λίγο αργότερα η τραπεζά του συγχωνεύθηκε με αυτή του ανταγωνιστή του Ανδρέα Συγγρού. Η νέα ονομασία ήταν Κτηματική Τράπεζα Πίστεως. Σε αυτήν ο Μπαλτατζής και οι συμμαχοί του αποτελούσαν μειοψηφία στο διοικητικό συμβούλιο. Την ίδια χρονιά άρχισε να διαπραγματεύεται την συμμετοχή του στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Βόνιτσας - Αντιρρίου - Αθήνας.
Πωλίνα Μπογκουσέβιτς

Η Πωλίνα Μπογκουσέβιτς (ρώσικα: Поли́на Серге́евна Богусе́вич, 4 Ιουλίου 2003) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε τη Ρωσία στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2017 με το τραγούδι "Wings" όπου κέρδισε τον διαγωνισμό. Είναι η δεύτερη Ρώσικη συμμετοχή που κέρδισε τη Junior Eurovision. Στο παρελθόν είχε αγωνιστεί στην πρώτη σεξόν από τα Golos deti, όπου προχώρησε στους γύρους μάχης.

 Η Μπογκούσεβιτς γεννήθηκε στη Μόσχα στις 4 Ιουλίου 2003. Είναι φοιτήτρια της Ακαδημίας Λαϊκής Μουσικής. Η Μπογκούσεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα τραγουδιού το 2012, συμμετέχοντας σε ένα διεθνές φεστιβάλ τέχνης στη Βόρεια Μακεδονία και αργότερα εμφανίστηκε στα τηλεοπτικά προγράμματα Okno v Parizh και Shkola muzyki. Η Μπογκούσεβιτς άρχισε την καριέρα της ως τραγουδίστρια μετά την επιλογή της για να αγωνιστεί στην πρώτη σεζόν του Golos deti. Μετά την τυφλή ακρόασή της, έγινε μέλος της ομάδας του Ντίμα Μπιλάν. Προχώρησε στους γύρους μάχης, όπου εξαλείφθηκε από τον αγώνα. Μετά το Golos deti, η Μπογκούσεβιτς έλαβε μέρος στο New Wave Junior 2014, ως ένας από τους δύο ρώσους εκπροσώπους. Τερμάτισε στη δεύτερη θέση στον διαγωνισμό.Τον Απρίλιο του 2017, επιβεβαιώθηκε ότι θα συμμετείχε στη ρωσική εθνική επιλογή για τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2017 με το τραγούδι "Krylya". Αργότερα κέρδισε την εθνική επιλογή και της απονεμήθηκε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο διαγωνισμό του 2017 στην Τιφλίδα. Το τραγούδι αργότερα έλαβε τίτλο αγγλικής γλώσσας για την Junior Eurovision, "Wings". Στον τελικό της 26ης Νοεμβρίου 2017, η Μπογκούσεβιτς ανακηρύχθηκε νικήτρια του διαγωνισμού, οπότε έγινε μόνο ο δεύτερος ρώσος νεοεισερχόμενος που κέρδισε και ο πρώτος από τότε που οι Αδελφές Τολματσέβι κέρδισαν τον διαγωνισμό τραγουδιού Junior Eurovision 2006. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Polina Bogusevich στο Wikimedia Commons
Ύπατο Βοιωτίας

Το Ύπατο είναι μικρό χωριό του δήμου Θηβαίων του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται ανατολικά της Θήβας στις πλαγιές του ομώνυμου όρους (Υπάτιο όρος). Έχει πληθυσμό 438 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται η Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σαγματά, χτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού που σχηματίζεται στις πλαγιές του Υπάτιου όρους.

 Το χωριό ονομαζόταν Σύρτζι μέχρι το 1930, ονομασία που πιθανολογείται ότι είναι τουρκικής προέλευσης και σημαίνει έδρα ιπποκόμων αγωγιατών. Έχει δημοτικό σχολείο, αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα και τοποθετείται κοντά στον αρχαίο Γλίσαντα (Γλίσας). Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Γλίσαντας ήταν μία απο τις Βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως στον Γλίσαντα πραγματοποιήθηκε η μάχη ανάμεσα στους Επιγόνους (απόγονοι των Αργείων στρατηγών) που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας στην εκστρατεία που είναι γνωστή και ως Επτά επί Θήβας. Σήμερα, το χωριό Ύπατο βρίσκεται στις βορειοδυτικές παρυφές του Υπάτιου όρους πάνω στο οποίο βρίσκεται η Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά. Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού. Ιδρύθηκε το 1976 και τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται δυναμικά στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, ενώ σε τοπικό επίπεδο έχει λάβει διαχρονικά αρκετά τρόπαια στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει δυο φορές στο Κύπελλο Ελλάδας φτάνοντας μέχρι την 4η φάση του θεσμού. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Υπάτου με χωρητικότητα περίπου 100 θέσεων αλλά για τους επισήμους αγώνες της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας χρησιμοποιείται το Δημοτικό στάδιο Θήβας.
Ταρσίζιος

Ο Ταρσίζιος, ο οποίος συγκαταλλέγεται στους Χριστανούς αγίους, υπήρξε σε νεαρή ηλικία, μάρτυρας της πρώιμης εκκλησίας, κατά τον 3ο αιώνα. Ήταν μαθητής του επισκόπου Ρώμης Στεφάνου και από μικρή ηλικία διακονούσε στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις.

 Σε περίοδο διωγμού κατά των Χριστιανών, κάποια μέρα ο Ταρσίζιος μετέφερε το ψωμί και το κρασί της Θείας Κοινωνίας, στους συλληφθέντες μελλοθάνατους χριστιανούς. Στο δρόμο κυκλώθηκε από ειδωλολάτρες, οι οποίοι του ζήτησαν επίμονα να τους παραδώσει αυτά που κρατούσε. Ο Ταρσίζιος αρνήθηκε σθεναρά, και τότε αυτοί τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Όταν έσκυψαν για να πάρουν αυτά που κρατούσε ο Ταρσίζιος, διαπίστωσαν ότι είχαν εξαφανιστεί και στα χέρια του νεαρού βρισκόταν μόνο το πανί που τα κάλυπτε. Οι χριστιανοί παρέλαβαν το σώμα του και το μετέφεραν στις κατακόμβες του Αγίου Καλλίστου. Σήμερα το λείψανό βρίσκεται στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία του Αγίου Σιλβέστρου στη Ρώμη. Η μνήμη του τιμάται στις 15 Αυγούστου. Αγγλική Βικιπαίδεια Ορθόδοξος Συναξαριστής
Αρφίγκια Λακωνίας

Τα Αρφίγκια είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Οιτύλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν Ασφύγγια. Στις απογραφές του 2001 και 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.

 Τα Αρφίγκια είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην περιοχή της Λακωνικής Μάνης και σε θέση που βλέπει στον Μεσσηνιακό κόλπο. Ο οικισμός βρίσκεται δίπλα στους δυτικούς πρόποδες του Ταϋγέτου και στα όρια με τον νομό Μεσσηνίας, κοντά στην επαρχιακή οδό Αρεόπολης-Καλαμάτας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 105. Απέχει 73 χλμ. περίπου ΝΔ. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 ως Ασφύγγια και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον -τέως- νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 η ονομασία του οικισμού διορθώθηκε σε Αρφίγκια. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Οι εγκαταλειμμένες δεξαμενές θαλασσινού νερού για τη συλλογή αλατιού, με την οποία αχολούνταν οι παλαιότεροι κάτοικοι του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Το νησί της Ουρανίτσας

Το νησί της Ουρανίτσας είναι διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Παναθήναια στις 15 Μαρτίου του 1902. Περιλαμβάνεται στα Σκιαθίτικα διηγήματα του συγγραφέα. Το διήγημα εκδόθηκε σε βιβλίο πρώτη φορά το 1912, από τις εκδόσεις Γ. Φέξη. Συμπεριλαμβανόταν στη συλλογή διηγημάτων του Παπαδιαμάντη «Πρωτοχρονιάτικα διήγηματα». Το διήγημα αναφέρεται στην αυτοκτονία μιας αρραβωνιασμένης νεαρής κοπέλας μετά τις υποψίες της πεθεράς της ότι το κυοφορούμενο παιδί της ήταν καρπός παράνομης σχέσης της. Η αφήγηση τελειώνει με ένα είδος μεταθανάτιας δικαίωσης της αθώας κοπέλας, καθώς ο τάφος της στο ερημονήσι που την έθαψαν ανέδυε ευωδία και το νησί ονομάστηκε με το όνομά της, τον τίτλο του διηγήματος.

 Ο αφηγητής-Παπαδιαμάντης παραθέτει την ιστορία όπως του την διηγήθηκε μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Φιλιώ Ματαρώνα. Τα γεγονότα διαδραματίζονται γύρω στο 1815: «Αὐτὸ ἔγινε πέντε ἢ ἓξ χρόνια μπροστὰ ἀπ᾽ τὴν Ἐπανάσταση.» Η Ουρανίτσα ήταν ετεροθαλής αδελφή της Φιλιώς από τον προηγούμενο γάμο τής μητέρας τους. Όταν η ίδια ήταν οκτώ ετών, η 16χρονη Ουρανίτσα αρραβωνιάστηκε τον Σπύρο τής Μπερνίτσας.Μετά τον αρραβώνα η Ουρανίτσα εγκαταστάθηκε στο σπίτι τής πεθεράς της που ζούσε μόνη. Λόγω κακοκαιρίας, ο Σπύρος μπάρκαρε 5-6 μέρες αργότερα από την εγκατάστασή της στο σπίτι. Ο γάμος τους θα γίνονταν μόλις θα επέστρεφε, μετά από λίγους μήνες. Η Ουρανίτσα ζούσε αγαπημένα με την πεθερά της περιμένοντας τον Σπύρο. Μετά από δυο-τρεις μήνες, η Ουρανίτσα διαπίστωσε ότι ήταν έγκυος και με πολλή ντροπή το αποκάλυψε στην πεθερά της, λέγοντάς της ότι πριν φύγει ο Σπύρος είχαν ολοκληρώσει τη σχέση τους. Αυτή όμως αμφισβήτησε ότι το παιδί ήταν του γιου της και την κατηγόρησε ότι είχε σχέσεις με κάποιον άλλο. Η Ουρανίτσα απείλησε ότι θα πιει φαρμάκι από τη ντροπή της και η σκληρή απάντηση της πεθεράς της ήταν «― Νά ἐκειδὰ πάνω στὸ ἀράφι, τό ᾽χω,.... Πάρε το καὶ πιέ το!…». Η Ουρανίτσα πραγματοποίησε την απειλή της και το ίδιο απόγευμα βρέθηκε νεκρή. Ο παπάς αρνήθηκε να τη θάψει στο νεκροταφείο, επειδή είχε αυτοκτονήσει. Έτσι αποφασίστηκε να τη θάψουν «αδιάβαστη» στο Μαραγκό, ένα ακατοίκητο νησάκι έξω απ’ το λιμάνι, χωρίς να επιτρέψουν ούτε στη μάνα της να συνοδέψει τη σωρό.Ένα χρόνο αργότερα, μερικοί ψαράδες έφτασαν στο νησάκι και θέλησαν να βρουν ξύλα για να ανάψουν φωτιά. Μέσα στα χαμόκλαδα, στη ρίζα ενός βράχου, όπου το χώμα προεξείχε λίγο, είχαν φυτρώσει λουλούδια που ανέδυαν μια μοσχοβολιά. Στο σημείο εκείνο ήταν ο τάφος της Ουρανίτσας. Από τότε το Μαραγκό άρχισαν να το λένε «το νησί της Ουρανίτσας». Διηγήματα του Παπαδιαμάντη που αναφέρονται σε αυτοκτονία: Οι μάγισσες (1900), Απόλαυσις στη γειτονιά (1900), Έρμη στα ξένα (1906), Τα ρόδιν' ακρογιάλια (1908), Ο Αυτοκτόνος (ημιτελές). Πλήρες κείμενο στο papadiamantis.net Το νησί της Ουρανίτσας - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Ηχητικό βιβλίο
Μάρκος Νομικός

Ο Μάρκος Νομικός, του Πέτρου, (17 Σεπτεμβρίου 1898 - 7 Φεβρουαρίου 1984), ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κυκλάδων. Ήταν γόνος της οικογένειας εφοπλιστών Νομικού, από τη Σαντορίνη.

 Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του Πέτρου Νομικού, ιδρυτή της "Θηραϊκής Ακτοπλοΐας" (1930). Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.Το 1918, έγινε εφοπλιστής και 5 χρόνια αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της εταιρείας του πατέρα του, Πέτρου Νομικού. Σε ένα από τα κότερά του, το "Νόρθγουιντ", είχε ταξιδέψει στα ελληνικά νησιά, ως προσκεκλημένη, η μετέπειτα Ζακλίν Κένεντι Ωνάση, το 1963, λίγους μήνες προτού δολοφονηθεί ο τότε σύζυγός της, Τζον Φ. Κένεντι.Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θήρας στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων το 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964.Ήταν παντρεμένος με την Αννίκα Πρωτονοταρίου και απέκτησαν 4 παιδιά: την Αναστασία (γ. 1918), τον Αναστάσιο (γ. 1920), την Αντωνία (γ. 1921) και τη Μαρία (γ. 1928). Διετέλεσε μεταξύ άλλων μέλος του Δ.Σ. της "ΑΓΕΤ Ηρακλής". Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, στις 7 Φεβρουαρίου 1984.
Αμμουδιά Σερρών

Η Αμμουδιά είναι χωριό του Νομού Σερρών, χτισμένο σε υψόμετρο 30 μ. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκει στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του Δήμου Ηρακλείας. Έχει απόσταση 22 χιλιομέτρων από την πόλη των Σερρών και ανήκει στην επαρχία Σιντικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 992 κατοίκους.Η τοπική κοινότητα Αμμουδιάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,829 χμ² (2011).

 Το παλιό όνομα του χωριού είναι «Κουμπλί» και προέρχεται από τη λέξη «γουμ» που σημαίνει άμμος. Άγνωστο παραμένει το πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι, με πιθανότερο έτος το 1830. Η προφορική παράδοση λέει ότι η σημερινή θέση είναι η τρίτη ή η τέταρτη, καθώς οι κάτοικοι μετακινούνταν λόγω πλημμυρών ή λόγω της μεταδοτικής ασθένειας της χολέρας. Την πρώτη φορά εγκαταστάθηκαν 2 χιλιόμετρα νότια της Ηράκλειας, κοντά στο χωριό Σαρακατσαναίικο. Λέγεται ότι στη σημερινή θέση προϋπήρχε ένα περιβόλι με μία οικογένεια, κοντά στην οποία ήρθαν και άλλοι και έτσι δημιουργήθηκε το σημερινό χωριό. Το 1924 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες οι οποίοι ήρθαν από το χωριό του Ακ Νταγ Ματέν του Πόντου, της Μητροπόλεως Χαλδαίας. Επίσης, παλαιότερα στην κοινότητα υπάγονταν και τα χωριά Βαλτερό και Γεφυρούδι. Όσον αφορά τις παροχές, το ηλεκτρικό ρεύμα ήρθε στο χωριό για πρώτη φορά τον χειμώνα 1952 ή 1953, ενώ η άντληση του νερού γινόταν παλαιότερα με τουλούμπες και πηγάδια. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία, όπως με την καλλιέργεια ζαχαρότευτλων, βαμβακιού, καλαμποκιού, φυστικιού (αραχίδας) κ.λ.π. Το χωριό φημίζεται πανελλήνια ότι παράγει το καλύτερο και νοστιμότερο φυστίκι (αραχίδα) στην Ελλάδα, γι΄ αυτό και το γνωρίζουν όλοι ως το Φυστικοχώρι του Σερραϊκού κάμπου. Επίσης, 2-3 ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Γεννήθηκαν στην ΑμμουδιάΑπόστολος Βάσιος, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος Πέτρος Γρούγιος, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Δημήτριος, Έλληνας μεταφορέας υλικών του Μακεδονικού Αγώνα Γεώργιος Ευαγγελίδης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Λάζαρος Ευαγγελίδης, Έλληνας ιερέας και πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Νικόλαος Καμμένης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος Αναστάσιος Καράμπελας, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος Δημήτριος Καράμπελας, Έλληνας Μακεδονομάχος Ευάγγελος Κεχαγιάς, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Γεώργιος Νάτσης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Δημήτριος Νάτσης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος Γεώργιος Νότας, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Κωνσταντίνος Νότας, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Άγγελος Παπαδημητρίου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος Νικόλαος Παπαδημητρίου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Χρήστος Παπαδόπουλος, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Ιωάννης Παράσχος, Έλληνας Μακεδονομάχος Δημήτριος Παράσχου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Ευάγγελος Ράπτης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος Άγγελος Ράπτης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος Νικόλαος Ράπτης, Έλληνας Μακεδονομάχος Κωνσταντίνος Τόλιος (; - 1916), Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)