IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζορτζ Φίσερ

Ο Τζορτζ Φίσερ είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και καλαθοσφαιριστής, ο οποίος καθοδήγησε την Πο Ορτέζ κατά την δεκαετία του '80 κι έκανε ένα σύντομο πέρασμα από τον Άρη τη σεζόν 1991-92.

 Ο Φίσερ έπαιξε μπάσκετ και μπέιζμπολ στο γυμνάσιο της Αλάμπρα, όπου κέρδισε το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη το 1961 και του καλύτερου αθλητή του τοπικού πρωταθλήματος την επόμενη χρονιά. Το 1963 εντάχθηκε στο πανεπιστήμιο της Γιούτα, όπου αγωνίστηκε σε 79 αγώνες με μέσο όρο 14,4 πόντους ανά αγώνα. Είναι 14ος σκόρερ και 11ος ριμπάουντερ στην ιστορία του πανεπιστημίου. Το 1966 έγινε ντραφτ στο ΝΒΑ για τους Νιου Γιορκ Νικς, στον έκτο γύρο και την 51η επιλογή. Δύο χρόνια αργότερα, αντάλλαξαν τα δικαιώματα του με τους Σαν Ντιέγκο Ρόκετς, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στο ΝΒΑ. Αγωνίστηκε στο Μιλάνο και την Ιταλία και την Ζοφ Χομκόρτ Μπάσκετ στη Γαλλία, με τη φανέλα της οποίας αναδείχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής του πρωταθλήματος το 1975. Το 1979, ανέλαβε τον ρόλο του προπονητή στην ομάδα της Πο Ορτέζ, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Στο διάστημα αυτό, οι μεγαλύτερες του επιτυχίες ήταν η κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς το 1984 και του πρωταθλήματος Γαλλίας το 1986 και το 1987. Στην τελευταία του σεζόν με την Ορτέζ, έφθασε ως τον τελικό του πρωταθλήματος όπου ηττήθηκε από την Λιμόζ.Το επόμενο καλοκαίρι δέχτηκε προτάσεις από την Μακάμπι Τελ Αβίβ και την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά τελικά ανέλαβε την Ρασίνγκ Παρί.Τελευταίος σταθμός της προπονητικής του καριέρας υπήρξε ο Άρης τη σεζόν 1991-92, όπου αντικαταστάθηκε από τον Λάζαρο Λέσιτς πριν ολοκληρώσει τη χρονιά. Ο Φίσερ επέστρεψε στην Καλιφόρνια και εργάστηκε ως κτηματομεσίτης. 2 πρωταθλήματα Γαλλίας (1985-86, 1986-87) 1 Κύπελλο Κόρατς (1983-84) Alhambra High School Hall of Fame - George Fisher - 1962
Ρομάτζι

Τα ρομάτζι (Ιαπ: ローマ字) (ακριβέστερα ροούμα-τζι δηλαδή ρωμαϊκά γράμματα) είναι τα λατινικά γράμματα που χρησιμοποιούνται για να αποδώσουν τους ήχους της ιαπωνικής γλώσσας. Υπάρχουν διάφορα συστήματα απόδοσης των ιαπωνικών με λατινικά γράμματα. Η απόδοση του όρου ως ρομάντζι είναι εσφαλμένη.

 Η προφορά των βασικών κατακάνα συμπίπτει πλήρως με αυτή των χιραγκάνα. Αυτά τα γράμματα χρησιμοποιούνται για να την απόδοση ξένων λέξεων στα ιαπωνικά. Δεν έχουν καθιερωθεί επίσημα. † — Τα γράμματα με κόκκινο δε χρησιμοποιούνται στα σύγχρονα ιαπωνικά. ‡ — Το γράμμα を wo προφέρεται ως o όταν χρησιμοποιείται ως μόριο στα σύγχρονα ιαπωνικά. Γράμματα που οι λατινικές τους αποδόσεις τους υπάρχουν σε παρενθέσεις χρησιμοποιούνται μόνο για λόγους ευφωνίας κατά το φαινόμενο rendaku/ ρέν'ντακου . Η απόστροφος ('), στις ελληνικές αποδόσεις, χρησιμοποιείται και για να ξεχωρίσει το ん όταν ακολουθείται από φωνήεν (π.χ. んあ, n'a, ν'α), αλλά και ορθογραφικούς διαχωρισμούς συλλαβών με (παρ)όμοια προφορά. Συνήθως, όμως, –η απόστροφος– παραλείπεται από τις ελληνικές μεταγραφές. Οι συλλαβές που γράφονται «σύμφωνο – υ – φωνήεν», διαβάζονται σαν μία. Δηλαδή, το μυα διαβάζεται σαν το μυα στο μυαλό. Το νυα σαν το νια στο νιάου. Το χυο όπως το χιο στο χιόνι κ.ο.κ. Αυτός ο πίνακας δείχνει τις βασικές διαφορές ανάμεσα στα κυριότερα συστήματα Ρομάτζι
Λουίς Λουρένσο

Ο Λουίς Κάρλος Λουρένσο Ντα Σίλβα (πορτ.: Luís Carlos Lourenco Da Silva, γεν. 1983) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Ανγκόλα, διεθνής με την εθνική ελπίδων της Πορτογαλίας, ο οποίος αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι μεσοεπιθετικός και αγωνίζεται με το νούμερο "50". Έχει ύψος 1,74 και βάρος 76 κιλά.

 Ο Λουίς Λουρένσο γεννήθηκε στος 5 Ιουνίου 1983. Πρωτοέπαιξε μπάλα στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας τη σεζόν 2000-01. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε πολλούς συλλόγους της Αγγλίας (Μπρίστολ Σίτι, Όλνταμ) και της Πορτογαλίας (Μπελενένσες, Λεϊρία, Σετούμπαλ), πριν δοκιμάσει την τύχη του στον Πανιώνιο τον Ιανουάριο του 2007. Εν τω μεταξύ έγινε διεθνής με την εθνική ελπίδων της Πορτογαλίας. Στον Πανιώνιο έκανε έναν πολύ καλό δεύτερο γύρο τη σεζόν 2006-07 βοηθώντας το σύλλογο να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Έπαιξε σε 13 ματς και σημείωσε 4 γκολ, κάνοντας καλές εμφανίσεις σε κρίσιμους αγώνες. Τον Ιούνιο ο ομάδα του έκανε συμβόλαιο για δύο έτη, ως τις 30/6/2009. Όμως, την επόμενη σεζόν είχε μια άτυχη χρονιά. Τραυματίστηκε μόλις στην πρώτη αγωνιστική στον αχίλλειο τένοντα κι έκτοτε οι εμφανίσεις του σε αγώνες ήταν ελάχιστες. Τελικά, δεν απέφυγε την εγχείριση. Τη σεζόν 2008-09, αν και είναι υγιής, έχει χάσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και στο τέλος της σεζόν αποδεσμεύτηκε. Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51. "Η επιστροφή του Λουίς", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 10 (18-2-2009), σελ. 3.
Πατσίδες Ηρακλείου

Οι Πατσίδες είναι χωριό της Κοινότητας Κάτω Αρχανών του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων, της περιφερειακής ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 391 κατοίκους. Βρίσκονται 11 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 250 μ., στον δρόμο προς Αρχάνες.

 Η παλαιότερη γραπτή μνεία στις Πατσίδες γίνεται σε συμβόλαιο του 1271, όπου αναφέρεται η ενοικίαση αμπελιών στο χωριό Πάνω Σπαρτίδω (Panno Spartido), το οποίο ο Στέργιος Σπανάκης το ταυτίζει με τις Πάνω Πατσίδες. Σε συμβόλαια του 1279 αναφέρεται ως Σπαρτίδες (Spartides). Σε νοταριακά έγγραφα του 1333 αναφέρεται ότι οι Κάτω Πατσίδες ήταν πατριαρχικό χωριού του λατινικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης. Οι Κάτω Πατσίδες αναφέρονται επίσης σε δουκικό έγγραφο του 1378 και οι Πάνω Πατσίδες σε έγγραφο του 1380.Στις ενετικές απογραφές αναφέρονται δύο οικισμοί. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει τις Pacidhes apano και Pacidhes cato. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρονται οι Pazzides apano και Pazzides cato, αμφότερες με 69 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 αναφέρει τις Pacidhes Ap(an)o και Pacidhes cato. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 δεν αναφέρονται, αλλά αναφέρονται σε συμβόλαιο του 1673, πιθανόν ως τοπωνύμιο. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ένας οικισμός, Patsidhi, με 4 χριστιανικές και 6 μουσουλμανικές οικογένειες.Στην απογραφή του 1881, οι Πατσίδες είχαν 36 Χριστιανούς και 49 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αγίων Παρασκιών. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον ίδιο δήμο και είχαν 57 κατοίκους. Το 1920 υπαγόνταν στην κοινότητα Σκαλανίου. Παρέμεινε στην κοινότητα Σκαλανίου μέχρι το 1948, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Αρχανών. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
314 Ροζαλία

Η Ροζαλία (Rosalia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ροζαλίας υπολογίσθηκε σε 56,8 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 192 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,087 (από δεδομένα του IRAS). Η Ροζαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Ως υπαραχνοειδής αιμορραγία ορίζεται η εξαγγείωση αίματος από ένα μεγάλο αγγείο του εγκεφάλου (συνήθως από μια αρτηρία) προς τον υπαραχνοειδή χώρο, δηλαδή τον χώρο που παρεμβάλλεται μεταξύ των περιβλημάτων του εγκεφάλου και συγκεκριμένα της χοριοειδούς και της αραχνοειδούς μήνιγγας.

 Συνηθέστερα, αυτόματη ρήξη ενός σακκοειδούς ανευρύσματος μιας αρτηρίας της βάσης του εγκεφάλου Αρτηριοφλεβικές δυσπλασίες Αγγειοπάθειες Διαταραχές στην πήξη του αίματος Τραύμα Αιφνίδια, εξαιρετικά έντονη κεφαλαλγία (διάχυτη ή ινιακή) Διαταραχή επιπέδου συνείδησης η οποία ενίοτε υποτροπιάζει και μπορεί να οδηγήσει μέχρι σε κώμα Ναυτία ή έμετος Σπάνια, παράλυση κρανιακών νεύρων Μηνιγγισμός Παράλυση του κοινού κινητικού νευρώνα, σε ανεύρυσμα έσω καρωτίδας ή οπίσθιας αναστομωτικής αρτηρίας Αβουλία, σε ανεύρυσμα πρόσθιας αναστομωτικής αρτηρίας Ημιπληγία, σε ανεύρυσμα μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας Στελεχιαία και παρεγκεφαλιδικά σημεία σε ανευρύσματα βασικής αρτηρίας Ο στόχος της θεραπείας είναι ο αποκλεισμός του ανευρύσματος από την κυκλοφορία Μέθοδοι σύγκλισης ενδοκρανιακών ανευρυσμάτων Ενδαγγειακή τοποθέτηση σπειραμάτων (coiling) Xειρουργική σύγκλειση με αγκτήρες (clip-ping)Γενικά Μέτρα Κλινοστατισμός Σταθεροποίηση καρδιαγγειακής λειτουργίας Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών Αναλγησία και καταστολή Υποτροπιάζουσα αιμορραγία Αγγειόσπασμος Δυσαπορροφητικός υδροκέφαλος Iatronet Νευροχειρουργική Κλινική Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών

Ο Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών (εν συντομία: Φ.Σ.Π.) είναι ένα εκδρομικό και μορφωτικό σωματείο, αναγνωρισμένο από τον Ε.Ο.Τ., που εδρεύει στην Πάτρα και αποτελεί μέλος της Ομοσπονδίας Φυσιολατρικών Ορειβατικών Εκδρομικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Φ.Ο.Ε.Σ.Ε.).

 Ο Φ.Σ.Π. ιδρύθηκε στην Πάτρα το 1950. Λειτουργεί αδιάκοπα από τότε μέχρι σήμερα. Έχει βραβευτεί για το πολυδιάστατο έργο του από την Ακαδημία Αθηνών. Το 1968 διοργάνωσε στο Πατρινό Καρναβάλι το «Παιδικό Ποδηλατικό Ράλλυ» που έμεινε γνωστό ως «Μπέιμπυ Ράλλυ», το οποίο συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αποτελεί πρόδρομο τρόπον τινά του σύγχρονου «Καρναβάλι των μικρών». Παλαιότερα διατηρούσε τμήματα Σκάκι και Επιτραπέζιάς αντισφαίρισης με συμμετοχές στα αντίστοιχα πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής. Σκοπός του σωματείου είναι «η δημιουργία και σύσφιξη φιλικών και κοινωνικών δεσμών μεταξύ των μελών του και η ανάπτυξη και διάδοση προς το ευρύτερο κοινό του εκδρομικού, φυσιολατρικού, φιλοδασικού, φιλόδενδρου, αθλητικού, ορειβατικού και χιονοδρομικού πνεύματος». Οι δραστηριότητές του αφορούν στην εκδρομική, τουριστική και πολιτιστική προβολή της πόλης της Πάτρας (και της ευρύτερης περιοχής) μέσω της οργάνωσης ποικίλων εκδηλώσεων. Από το 1954 κ.εξ. εκδίδει το περιοδικό Φυσιολατρικός Κόσμος όπου περιγράφονται αναλυτικά όλες οι δραστηριότητές του, ενώ εκδίδει και βιβλία που αφορούν στο πράσινο και στην φύση εν γένει. Το περιοδικό Φυσιολατρικός Κόσμος έχει περιεχόμενο φυσιολατρικό και φιλολογικό. Ο Φ.Σ.Π. διατηρεί τμήματα παραδοσιακών χορών-χορών λάτιν, ζωγραφικής, βυζαντινής χορωδίας και μεικτής χορωδίας. Αρκετές φορές το χρόνο διοργανώνει εκδρομές σε διάφορα μέρη φυσικής ομορφιάς για τα μέλη του. Ο Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών έχει δικό του ύμνο ο οποίος αποτελείται από πέντε στροφές. «Κόσμος του Καρναβαλιού». Ειδική έκδοση της εφημερίδας Κόσμος της Ενημέρωσης για το Πατρινό Καρναβάλι 2014, Παρασκευή 28/02/2014, σελ. 22-23. Νίκος Α. Στεφανόπουλος, Το... άγνωστο καρναβάλι της Πάτρας. Ιστορία και... ιστορίες, Τυπογραφείο-Γραφικές Τέχνες Σπ. Ανδριόπουλος - Ν. Γεωργόπουλος Ο.Ε., Πάτρα 2014. (ιδίως σελ. 68-72.) Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Φυσιολατρικός». τεύχη του περιοδικού Φυσιολατρικός Κόσμος. Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών - Η επίσημη ιστοσελίδα. fysiolatrikos.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 14/07/2019. ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΑΤΡΩΝ: Ένας έφηβος, ετών …70! Αρχειοθετήθηκε 2021-01-07 στο Wayback Machine.. patrinorama.com.gr. 17/12/2020. Ανακτήθηκε: 07/01/2021. Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού «Φυσιολατρικός κόσμος». thebest.gr. 20/10/2010. Ανακτήθηκε: 28/02/2014. Ο Φυσιολατρικός Σύνδεσμος τιμά τον Πατρινό στιχουργό Βασίλη Γιαννόπουλο. thebest.gr. 04/01/2011. Ανακτήθηκε: 28/02/2014. Ο Φυσιολατρικός τιμά τον Βλάσση Βελλόπουλο. thebest.gr. 10/01/2014. Ανακτήθηκε: 28/02/2014. Φωτογραφίες από την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας στα τμήματα λάτιν και παραδοσιακών χορών του Φυσιολατρικού Συνδέσμου Πατρών. thebest.gr. 31/01/2014. Ανακτήθηκε: 28/02/2014.
Γιάκοπο Μπελλίνι

Ο Γιάκοπο Μπελλίνι (Jacopo Bellini, περ. 1400 - 1470) ήταν ένας από τους ιδρυτές του αναγεννησιακού στυλ ζωγραφικής στη Βενετία και τη βόρεια Ιταλία. Οι γιοι του Τζεντίλε Μπελλίνι και Τζοβάννι Μπελλίνι και ο γαμπρός του Αντρέα Μαντένια ήταν επίσης διάσημοι ζωγράφοι. Λίγοι από τους πίνακες του Μπελίνι υπάρχουν ακόμη, αλλά τα σωζόμενα βιβλία του με σχέδια (ένα στο Βρετανικό Μουσείο και ένα στο Λούβρο ) δείχνουν ενδιαφέρον για το τοπίο και τον περίτεχνο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και είναι η πιο σημαντική κληρονομιά του. Τα σωζόμενα έργα του δείχνουν πώς υιοθέτησε τη γραμμική προοπτική στα διακοσμητικά μοτίβα και τα πλούσια χρώματα της βενετσιάνικης ζωγραφικής.

 Γεννημένος στη Βενετία, ο Γιάκοπο ήταν πιθανώς μαθητής του Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο, ο οποίος τότε ήταν στη Βενετία. Το 1411–1412 βρισκόταν στο Φολίνιο, όπου με τον Τζεντίλε εργάστηκαν στις τοιχογραφίες του "Palazzo Trinci". Το 1423 ο Μπελίνι ήταν στη Φλωρεντία, όπου γνώρισε τα νέα έργα των Μπρουνελλέσκι, Ντονατέλλο, Μαζολίνο ντα Πανικάλε και Μαζάτσο. Το 1424 ίδρυσε εργαστήριο στη Βενετία, το οποίο λειτουργησε μέχρι τον θάνατό του, και στο οποίο εκπαίδευσε τους γιους του και άλλους καλλιτέχνες. Πολλά από τα μεγαλύτερα έργα του, συμπεριλαμβανομένης της τεράστιας Σταύρωσης στον καθεδρικό ναό της Βερόνα (1436), έχουν εξαφανιστεί. Από το περ. 1430 χρονολογείται το πάνελ με την Παναγία και το Βρέφος, στην Ακαδημία της Καρράρα, που αποδιδόταν κάποτε στον Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο Το 1441, στη Φερράρα, όπου ήταν στην υπηρεσία του Λεονέλλο των Έστε μαζί με τον Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι\ δημιούργησαν ένα πορτρέτο του μαρκήσιου, που σήμερα θεωρείται χαμένο. Από αυτήν την περίοδο σώζεται η Madonna dell'Umiltà, που του είχε πιθανώς ανατεθεί από έναν από τους αδελφούς του Λεονέλλο. Η επιρροή του Μαζολίνο ντα Πανικάλε στα πιο μοντέρνα, πρώιμα αναγεννησιακά θέματα είναι ορατή στην Παναγία Βρεφοκρατούσα (με ημερομηνία 1448) στην Πινακοθήκη Μπρέρα: για πρώτη φορά, η προοπτική είναι παρούσα και η εικόνα είναι πιο μνημειακή. Αργότερα συνέβαλε με έργα που τώρα χάθηκαν στις ενετικές εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή (1452) και του Αγίου Μάρκου (1466). Από το 1459 είναι μια Παναγία με το Ευλογημένο Βρέφος στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας. Αργότερα διέμεινε προσωρινά στην Πάδοβα, όπου εκπαίδευσε τον νεαρό Αντρέα Μαντένια στην προοπτική και σε κλασικά θέματα και όπου, το 1460, ολοκλήρωσε ένα πορτρέτο του Erasmo Gattamelata, που σήμερα θεωρείται χαμένο. Από την τελευταία του φάση, παραμένει ένας μισοκατεστραμμένος Εσταυρωμένος στο Μουσείο της Βερόνα και ο Ευαγγελισμός στην εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου της Μπρέσια. Ο Τζοβάννι Φοντάνα παρουσίασε στον Μπελλίνι μια πραγματεία για την προοπτική. Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων C. Eisler, The genius of Jacopo Bellini: the complete paintings and drawings (London, The British Museum Press, 1989) Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Bellini» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 3 (11η έκδοση) Cambridge University Press Italian Paintings, Venetian School, ένας κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες σχετικά με τον Μπελλίνι και τα έργα του (βλ. Ευρετήριο, πλάκα 9).
Βόρα

Η Βόρα (αλβανικά: Vorë‎) είναι δήμος στον νομό Τιράνων, στην κεντρική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Μπερξούλα, Πρέζα και Βόρα, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Βόρα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 25.511 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 82,72 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 10.901.

 Σύμφωνα με μια παράδοση, το όνομα Βόρα προέρχεται από την αλβανική λέξη "vorre" που σημαίνει «νεκροταφείο». Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, το όνομα προέρχεται από την εποχή του Σκεντέρμπεη, διότι στην τοποθεσία αυτή θάφτηκαν στρατιώτες που σκοτώθηκαν σε πόλεμο. Υπάρχει μεσαιωνικό κάστρο στο κοντινό χωριό Πρέζα. Στον δήμο της Βόρα βρισκεται το μικρό χωριό Γκερντέτς. Στις 15 Μαρτίου 2008, στην αποθήκη πυρομαχικών των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκεται στον οικισμό συνέβη ένα ατύχημα, το οποίο προκάλεσε σειρά μεγάλων εκρήξεων, που διήρκεσαν αρκετές ώρες. Ως αποτέλεσμα αυτών των εκρήξεων, 26 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και αρκετές εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Αρκετές εκατοντάδες σπίτια και δύο μικρά χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς. Η οικονομία της περιοχής επηρεάζεται θετικά από τον μεγάλο αριθμό των εταιρειών που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση και την εγγύτητα του Διεθνούς Αερολιμένα των Τιράνων. Η γεωργία εξασκείται σε μεγάλο βαθμό αλλά υπάρχουνν και εργοστάσια όπως η Coca-Cola Bottling Shqipëria. Η πόλη βρίσκεται στην εθνική οδό 2, ανάμεσα στα Τίρανα και στο Δυρράχιο, στα δυτικά της πρωτεύουσας. Είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής Τιράνων-Δυρραχίου με βιομηχανικές και εμπορικές εγκαταστάσεις να εκτείνονται κατά μήκος σχεδόν ολόκληρου του αυτοκινητόδρομου σχεδόν από τα Τίρανα μέχρι τη Βόρα. Πολλοί άνθρωποι που έχουν μετακομίσει από την επαρχία σε αστικές περιοχές έχουν εγκατασταθεί σε μέρη όπως η Βόρα ή η Κάμζα. Ωστόσο, αυτοί οι μετοικούντες προτιμούν τοποθεσίες που βρίσκονται πλησιέστερα στα Τίρανα και, ως εκ τούτου, άλλοι περιφερειακοί οικισμοί έχουν αναπτυχθεί ταχύτερα τα τελευταία χρόνια. Η Βόρα είναι ένας σημαντικός διαμετακομιστικός κόμβος στην κεντρική Αλβανία. Βρίσκεται εν μέσω της μεγάλης σειράς λόφων γνωστών ως Κόντρα ε Γκιάτα, που χωρίζει την πεδιάδα των Τιράνων από τις πεδιάδες που εκτείνονται κατά μήκος του Ερζέν και περιβάλλουν το Δυρράχιο στα δυτικά. Η Βόρα βρίσκεται σε ένα πέρασμα με υψόμετρο όχι μεγαλύτερο από 60 μέτρα, το οποίο περνάει από την σειρά Κόντρα ε Γκιάτα. Σιδηρόδρομοι, αυτοκινητόδρομοι, επαρχιακοί δρόμοι, πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας περνούν μέσω αυτού του περάσματος. Στο παρελθόν υπήρχε και μία διώρυγα. Οι δρόμοι από το Δυρράχιο και οι σιδηροδρομικές γραμμές των Αλβανικών Σιδηροδρόμων περνούν από τη Βόρα μέσω της Φούσα-Κρούγια προς το βόρειο τμήμα της χώρας και μετά στα Τίρανα στα ανατολικά. Τα τρένα από τα Τίρανα έως την Σκόδρα αλλάζουν ατμομηχανή στο σταθμό της Βόρα. Η πόλη διαθέτει ομάδα ποδοσφαίρου η οποία αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Αλβανίας γνωστή ως ΦΚ Βόρα. Έδρα της ομάδας είναι το Φούσα Σπορτίβε Βόρα με χωρητικότητα 1.000 θεατών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vorë στο Wikimedia Commons
Silent Hill: Townfall

Το Silent Hill: Townfall αποτελεί επερχόμενο παιχνίδι που αναπτύσσεται από την No Code Entertainment, και θα εκδοθεί από την Annapurna Interactive, της οποίας γνωστό παιχνίδι αποτελεί το Stray, καθώς και από την Konami Digital Entertainment.Το παιχνίδι αποτελεί spin-off ιστορία της κύριας σειράς το οποίο επρόκειτο να λάβει την μορφή μιας ανθολογίας η οποία θα πραγματεύεται την ιστορία της πόλης του Silent Hill.

 Η ιστορία που θα πραγματευτεί το παιχνίδι δεν είναι ακόμα γνωστή, ωστόσο ορισμένα χαρακτηριστικά που ανακοινώθηκαν δείχνουν πως αυτή θα ακολουθήσει την συνήθη εξέλιξη των παιχνιδιών διαχρονικά.Στην μετάδοση της ανακοίνωσης του παιχνιδιού παρατηρούνται εικόνες οι οποίες προέρχονται από τους ομιχλώδεις δρόμους της πόλης, καθώς και το γεγονός πως η ιστορία του παίχτη θα αφορά την προσωπική του εξιλέωση από τις αμαρτίες του παρελθόντος, όπως και αυτό συνέβαινε και στα προηγούμενα παιχνίδια. Κατά την διάρκεια της προβολής του παιχνιδιού κατά την ανακοίνωσή του από την Konami, αρκετές στιγμές παρέπεμπαν σε συμβολισμούς από παλιότερα παιχνίδια, μεταξύ των οποίων ορισμένα περιβάλλοντα της πόλης, χαρακτήρες καθώς και αποφθέγματα αυτών.
Fairey Seafox

Το Fairey Seafox ήταν αναγνωριστικό υδροπλάνο το οποίο σχεδίασε και παρήγαγε η βρετανική εταιρεία Fairey για την αεροπορία του Βασιλικού Ναυτικού (Fleet Air Arm) τη δεκαετία του 1930. Τα Seafox σχεδιάστηκαν ώστε να απονηώνονται με καταπέλτη από ελαφρά καταδρομικά και έδρασαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατασκευάστηκαν εξήντα έξι συνολικά, εκ των οποίων τα δύο με συμβατικό σύστημα προσγείωσης και τα υπόλοιπα ως υδροπλάνα.

 Το Seafox σχεδιάστηκε για να καλύψει την απαίτηση S.11/32 του Υπουργείου Αεροπορίας, που περιέγραφε την ανάπτυξη διθέσιου αναγνωριστικού υδροπλάνου. Το πρώτο από τα δύο πρωτότυπα παρουσιάστηκε το 1936 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Μάιο του έτους αυτού. Το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής παραδόθηκε το 1937.Η άτρακτος του Seafox ήταν εξ ολοκλήρου μεταλλικής μονοκόκ κατασκευής, ενώ οι πτέρυγες είχαν μεταλλική επικάλυψη στο χείλος προσβολής και υφασμάτινη στα υπόλοιπα τμήματά τους. Προωθούνταν από αερόψυκτο κινητήρα Napier Rapier H των 395 hp. Είχε ταχύτητα πλεύσης 171 km/h και εμβέλεια 710 km. Ήταν εύκολο στο χειρισμό, όμως η παρεχόμενη από τον κινητήρα ισχύς κρίνονταν ανεπαρκής, ενώ ζητήματα υπήρχαν και με την ψύξη του. Επίσης η ταχύτητα προσθαλάσσωσης ήταν υψηλότερη από την επιθυμητή.Το Seafox χειριζόταν καλά, αλλά επικρίθηκε ότι δεν είχε αρκετή ισχύ, η ψύξη του κινητήρα ήταν ανεπαρκής και οι ταχύτητες προσγείωσης ήταν υψηλότερες από τις επιθυμητές. Το 1939 ένα Seafox διαδραμάτισε ρόλο στη ναυμαχία του Ρίβερ Πλέιτ, δίνοντας τη θέση του γερμανικού καταδρομικού Admiral Graf Spee προκειμένου να το πλήξουν τα βρετανικά πλοία. Αεροσκάφη αυτού του τύπου επιχειρούσαν στα πρώτα χρόνια του παγκοσμίου πολέμου από τα καταδρομικά HMS Emerald, Neptune, Orion, Ajax, Arethusa και Penelope καθώς και τα εξοπλισμένα εμπορικά (αγγλ. armed merchant cruisers) HMS Pretoria Castle, RMS Asturias και RMS Alcantara. Παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το 1943. Ηνωμένο ΒασίλειοFleet Air Arm Συγκρίσιμα αεροσκάφηArado Ar 196 Curtiss SOC Seagull Fokker C.XI Hawker Osprey Mitsubishi F1M Supermarine Walrus "For Light Reconnaissance" (PDF). Flight, 9 December 1937. pp. 570–574. Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London; New York: Aerospace Publishing Ltd., 1982. P.87. (ISBN 0-600-34951-9), (ISBN 0-600-34967-5). Sturtivant, Ray and Balance, Theo. The Squadrons of the Fleet Air Arm. Tonbridge, Kent, UK: Air Britain (Historians) Ltd., 1994. (ISBN 085130-223-8). Taylor, H.A. Fairey Aircraft since 1915. London: Putnam, 1974. (ISBN 0-370-00065-X). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Fairey Seafox στο Wikimedia Commons
Κλάους Λέβιτς

Ο Κλάους Λέβιτς (γερμανικά: Klaus Löwitsch, 8 Απριλίου 1936 - 3 Δεκεμβρίου 2002) υπήρξε Γερμανός τραγουδιστής και ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Θεωρείται σημαντικός ερμηνευτής της γερμανικής και διεθνούς σκηνής.

 Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1936 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του ήταν Αυστριακός μηχανικός το το επάγγελμα, και η μητέρα του χορεύτρια του μπαλέτου. Το 1946 μετακόμισαν στη Βιέννη, όπου και μεγάλωσε. Παρακολούθησε μαθήματα κλασικού χορού και σπούδασε υποκριτική. Έκανε το ντεμπούτο του με το μιούζικαλ Kiss Me, Kate στην Λαϊκή όπερα της Βιέννης. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1956, ενώ γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1961 στα θέατρα της Γερμανίας, και επίσης στην τηλεόραση από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Συνεργάστηκε με τον Φάσμπίντερ τη δεκαετία του 1970. Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 2002 στο Μόναχο από καρκίνο του παγκρέατος. Πήγε μέρος σε περισσότερα από 300 τηλεοπτικά έργα. Εκτός αυτού χάρισε τη φωνή του σε πάμπολλες μεταγλωτισμένες ταινίες και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. 1970: Deutscher Filmpreis στην κατηγορία Καλύτερου πρωταγωνιστή 1998: Adolf-Grimme-Preis 1998: Bayerischer Fernsehpreis Κλάους Λέβιτς στην IMDb Παρουσίαση του Κλαόυς Λέβιτς στο filmportal.de
Χοσέ Νικολάς δε Αθάρα

Ο δον Χοσέ Νικολάς δε Αθάρα υ Περέρα (José Nicolás de Azara y Perera, 5 Δεκεμβρίου 1730 – 26 Ιανουαρίου 1804) ήταν Ισπανός διπλωμάτης, λόγιος και συλλέκτης.

 Ο Αθάρα γεννήθηκε στο χωριό Μπαρμπουνιάλες της Αραγωνίας. Διορίσθηκε το 1765 πρόξενος της Ισπανίας και το 1785 πρέσβυς στη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια της μακράς παραμονής του εκεί, διακρίθηκε ως συλλέκτης ιταλικών αρχαιοτήτων και ως πάτρωνας της τέχνης. Υπήρξε ακόλουθος του Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν και αγόρασε τη μεταθανάτια προσωπογραφία του που φιλοτέχνησε στη μνήμη του ο Μενγκς. Μερικά από τα αρχαία της συλλογής του προήλθαν από εκσκαφές που πραγματοποίησε ο ίδιος κοντά στη Ρώμη.Ο Αθάρα ήταν επίσης ικανός και δραστήριος διπλωμάτης, αναλαβών σημαντικό ρόλο στη δύσκολη και επικίνδυνη επιχείρηση της εκδιώξεως των Ιησουιτών από την Ισπανία, ενώ ο ρόλος του υπήρξε καθοριστικός στην εξασφάλιση της εκλογής του Πάπας Πίος ΣΤ΄. Ο Αθάρα ήταν ο εκπρόσωπος του Πάπα στις διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία για τη σύναψη της Ανακωχής της Μπολόνια. Αποσύρθηκε στη Φλωρεντία όταν οι Γάλλοι κατέλαβαν τη Ρώμη το 1798, αλλά συνέχισε να ενεργεί για λογαριασμό του Πάπα, ακόμα και μετά τον θάνατο του Πάπα στη Βαλάνς το 1799. Κατόπιν ο Αθάρα έγινε πρέσβυς της Ισπανίας στο Παρίσι. Σε αυτή τη θέση ήταν ατυχία του το ότι υποχρεώθηκε από την κυβέρνησή του να διεξαγάγει τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην Τρίτη Συνθήκη του Σαν Ιλντεφόνσο, δια της οποίας η Ισπανία υποτάχθηκε πλήρως στον Ναπολέοντα. Ο Αθάρα ήταν ευνοϊκός ως προς μια συμμαχία με την ισχυρή Γαλλία, αλλά η εμπειρία του υπεδείκνυε ότι η χώρα του θυσιαζόταν προς όφελος του Ναπολέοντα. Ο Αθάρα πέθανε καταβεβλημένος στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών. Ο νεότερος αδελφός του, ο Φέλιξ δε Αθάρα (1746-1821) υπήρξε αξιόλογος φυσιοδίφης στη Νότια Αμερική. Το λήμμα «Αζάρά ή Αθάρα Δον Ιωσήφ-Νικόλαος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 283 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Azara, Don Jose Nicholas de» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 3 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 79 Azara, José Nicolás de (1847). Revoluciones de Roma: que causaron la destitucion del papa Pio VI como soberano temporal, y el establecimiento de la última república romana, asi como la conquista de aquella parte de Italia por los Franceses mandados por Napoleon; y relacion de la política de España y de los sucesos de Francia posteriores á estos acontecimientos (στα Ισπανικά). Μαδρίτη: Imprenta de Sanchiz. Castellanos de Losada, Basilio Sebastian (1849). Historia de la vida de D. José Nicolás de Azara (στα Ισπανικά). Tomo I. Μαδρίτη: Baltasar González. Tomo II. 1850. Corona Baratech, Carlos E. (1948). José Nicolás de Azara, un embajador español en Roma (στα Ισπανικά). Zaragoza: Institución "Fernando el Católico" (C.S.I.C.) de la Excma. Diputación Provincial. «José Nicolás de Azara» στην Polymath Virtual Library, Ίδρυμα Ignacio Larramendi
Ελισάβετ της Μοραβίας

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabeth von Mähren von Luxemburg (π. 1355 - 20 Νοεμβρίου 1400) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του μαργράβου της Μοραβίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μάισσεν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Ερρίκου μαργράβου της Μοοραβίας και της Μαργαρίτας των Πρεμυσλιδών, κόρης του Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα. Παντρεύτηκε το 1366 τον Γουλιέλμο Α΄ μάργραβο του Μάισσεν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Přemysl Ottokar II BOHEMIA and MORAVIA genealogy
Λευιτικό (βιβλίο)

Με το όνομα Λευιτικό, ή Λευιτικόν, φέρεται το 3o βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το 3ο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια της Εξόδου. Συγγραφέας του θεωρείται ο Μωυσής.

 Οι Εβραίοι ονομάζουν το βιβλίο αυτό "Βαγικρά" (εβραϊκά: וַיִּקְרָא‬), από τις δύο αρκτικές λέξεις του κειμένου που σημαίνουν "Και ανεκάλεσε". Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν Λευιτικό, από το γεγονός ότι αναφέρεται στο ιερατείο των Ισραηλιτών που προερχόταν αποκλειστικά από τη φυλή Λευί καθώς και στις τελετουργίες που έκανε ο αρχιερέας και οι ιερείς Λευίτες. Γενικά το Λευιτικό εκτός από τα δύο βασικά γεγονότα που εξιστορεί, στη καθιέρωση του αρχιερέα Ααρών και στη τιμωρία του βλάσφημου γίνεται αναφορά στις επικλήσεις, τις εορτές, τα ιερατικά άμφια, του Σαββαταίου και του Ιωβηλαίου, της διάκρισης καθαρών και ακαθάρτων ζώων, ειδικότερα επί της λέπρας των Ισραηλιτών, που φέρονταν από μακρού ως φορείς, κ.ά. Το μεγαλύτερο βέβαια βάρος πέφτει στις θυσίες με παράλληλο και έκδηλο τονισμό την επ΄ απειλούμενη αμαρτία και την ανάγκη της λύτρωσης απ΄ αυτή. Το Λευιτικό περιλαμβάνει 27 Κεφάλαια, τα οποία και αριθμούνται με την αρχαία ελληνική αρίθμηση, από Κεφ.Α΄ μέχρι και Κεφ.ΚΖ΄. Τα κύρια γεγονότα που αναφέρονται στο Λευιτικό, κατά σειρά, είναι: Θυσίες Εβραίων, αιματηρές και αναίμακτες (Κεφ.Α΄ - Ζ΄). Ορισμός του Ααρών ως αρχιερέα και των υιών του ιερείς (Κεφ.Η΄- Ι΄). Καθαρά και ακάθαρτα ζώα (Κεφ.ΙΑ΄). Λέπρα των Εβραίων, διατάξεις καθαρισμού (ΙΒ΄ - ΙΣτ΄), υπόψη 5 Κεφάλαια. Αγιασμός (Κεφ. ΙΖ΄- ΚΒ΄), 6 Κεφάλαια. Περί Σαββάτου, Πάσχα Εβραίων, Σκηνοπηγίας, Ιωβηλαίου, και ειρηνικών προσφορών (Κεφ.ΚΓ΄ - ΚΕ΄). Ευλογίες στους τιμητές των εντολών (Κεφ.ΚΣτ΄). Περί προσώπων, ζώων, κτημάτων, δανεισμού, διαχείρισης χρημάτων και του φόρου της δεκάτης (Κεφ.ΚΖ΄). Ιωάννης Κολιτσάρας "Η Παλαιά Διαθήκη" τ.1ος, σ.259, - εκδ. Αδελφότητας ΖΩΗ, (κατά Ο΄), (Η Πηγή αυτή συνοδεύεται με την υπ΄ αριθμ 225/1928 έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχου και με την αριθμ. 3293/19-5-1928 έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος). Χαστούπης Αθανάσιος, Το Λευϊτικόν, περιοδικό Θεολογία, τόμος ΝΘ', τεύχος 1, Αθήνα 1988, σελ. 121-136.
Μεσιέ 5

Το Μεσιέ 5 (γνωστό και ως M5 και NGC 5904) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 24.500 ετών φωτός στον αστερισμό Όφι. Δεν πρέπει συγχέεται με το πολύ αμυδρότερο και μακρινότερο σφαιρωτό σμήνος Πάλομαρ 5, το οποίο βρίσκεται σε αυτή την περιοχή του ουρανού. Το Μεσιέ 5 είναι ορατό με γυμνό μάτι σε εξαιρετικές συνθήκες κοντά στον αστέρα 5 Όφεως σαν αχνό άστρο. Με κιάλια ή με μικρό τηλεσκόπιο αναγνωρίζεται ως μη αστρικό αντικείμενο.

 Το Μεσιέ 5 ανακαλύφθηκε από τον Γκότφρηντ Κιρχ το 1702, καθώς παρατηρούσε έναν κομήτη. Ο Σαρλ Μεσιέ το ανεκάλυψε ανεξάρτητα τον Μάιο του 1764. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ήταν ο πρώτος που μπόρεσε να το αναλύσει σε αστέρες το 1791. Ανέφερε ότι ο πυρήνας είναι πολύ πυκνός και δεν μπορούσε να τον αναλύσει. Το Μεσιέ 5 έχει διάμετρο περίπου 165 έτη φωτός, δηλαδή είναι ένα από τα μεγαλύτερα σφαιρωτά σμήνη, και αποτελείται από εκατό ως πεντακόσιες χιλιάδες αστέρες. Η βαρυτική σφαίρα επιρροής του πέρα από την οποία τα άστρα απομακρύνονται από το σμήνος έχει διάμετρο περίπου 400 έτη φωτός. Έχει ηλικία περίπου 13 δισεκατομμύρια έτη, άρα είναι ένα από τα αρχαιότερα σμήνη στο Γαλαξία. Έχει ένα χαρακτηριστικό επιμηκυμένο σχήμα. Κάποιοι παρατηρητές λένε ότι μοιάζει με αράχνη. Έχει ένα συμπιεσμένο πυρήνα με διάμετρο περίπου 6 έτη φωτός και η μισή μάζα του είναι συγκεντρωμένη σε μία σφαίρα με διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός. Στο Μεσιέ 5 έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 105 μεταβλητοί αστέρες, εκ’ των οποίων 97 είναι παλλόμενοι μεταβλητοί τύπου RR Lyrae. Ο λαμπρότερος και ευκολότερος να παρατηρηθεί μεταβλητός έχει φαινόμενο μέγεθος που διαφέρει μεταξύ 10,6 και 12,1 και περίοδο 26,5 μέρες. Επιπλέον, ένας νάνος καινοφανής αστέρας (νόβα) έχει παρατηρηθεί στο Μ5. Δύο ακόμη νόβα έχουν παρατηρηθεί στο Μεσιέ 30 και NGC 6712. NGC 5806, NGC 5811, NGC 5813, NGC 5814, NGC 5831, NGC 5838, NGC 5839, NGC 5845, NGC 5846, NGC 5846A, NGC 5848, NGC 5850, NGC 5854, NGC 5864, NGC 5865, NGC 5869 και NGC 5887, γαλαξίες κοντά στο Μ5, αρκετοί εκ’ των οποίων ανήκουν στην ομάδα NGC 5846 Δεδομένα για το NGC 5904 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 5904 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) SIMBAD: M5 M5,SEDS Messier pages M5, Galactic Globular Clusters Database page Historic observations of M5 Αρχειοθετήθηκε 2011-08-05 στο Wayback Machine. Messier 5 and its Variables Image of M5 by Waid Observatory
Σβαρν

Ο Σβάρν(ο) Ντανιιλόβιτς, ουκραν. Шварно Данилович (π. 1230 - π. 1269) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας των δυτικών μερών της Γαλικίας (1264-π. 1269) και μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1267-π. 1269)· κατείχε επίσης την πόλη Κολμ (νυν Τσελμ Πολωνίας). Ήταν άνδρας με επιρροή και ενεπλάκη στις εσωτερικές έριδες για την εξουσία στο γειτονικό μεγάλο δουκάτο της Λιθουανίας.

 Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας ("Ρουθηνίας") και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού τολμηρού πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Τορτσέσκ. Τα χειρίγραφα της εποχής του τον αναφέρουν με διάφορα ονόματα: για παράδειγμα το Λιθουανικά Χρονικά τον αναφέρουν ως Σκβάρνο, αλλά οι επόμενες εκδόσεις τους χρησιμοποιούν τα ονόματα Σκίρμο(υ)ντ, πιθανόν η απόδοση τού Λιθουανικού Σκιρμάντας στα Ρωσικά. Σύγχρονες πηγές αναφέρουν το χριστιανικό όνομά του Ιωάνν. Στην εποχή μας ο ηγεμόνας αυτός είναι γνωστός με μία ποικιλία από ονόματα μεταξύ των ιστοριογραφιών, όπως του Λιθουανικού Σβάρνας, του Ουκρανικού Σβάρνο, τού Ρωσικού και Λευκορωσικού Σβαρν και τού Πολωνικού Σβάρνο. Όλα είναι παραλλαγές τού Σβαρν, που ίσως είναι υποκοριστικό τού Σλαβικού Σβαρομίρ. Jerzy Krzysztof Horwat (2005). Książęta górnośląscy z dynastii Piastów: uwagi i uzupełnienia genealogiczne (in Polish). Ruda Śląska: Drukarnia Archidiecezjalna. pp. 34–35. ISBN 83-922482-3-6.
Πόρτσμουθ (Νιου Χάμσαϊρ)

Το Πόρτσμουθ (αγγλ. Portsmouth) είναι πόλη της κομητείας Ρόκινγκχαμ (Rockingham) στο Νιου Χάμσαϊρ. Είναι η μοναδική πόλη (city) της κομητείας αλλά η μόλις η τέταρτη κοινότητα σε πληθυσμό με 21.233 κατοίκους βάσει της απογραφής του 2010. Πρόκειται για ιστορικό λιμάνι που αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό το καλοκαίρι. Παλαιότερα υπήρχε εκεί αεροπορική βάση της Στρατηγικής Αεροπορικής Διοίκησης που σήμερα λειτουργεί ως πολιτικό αεροδρόμιο.

 Η συνολική έκταση της πόλης είναι 43,6 τ.χλμ., εκ των οποίων τα 3,1 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό. Portsmouth is drained by Sagamore Creek and the Piscataqua River. Το υψηλότερο σημείο της φτάνει στα 34 m από το επίπεδο της θάλασσας και βρίσκεται εντός του αεροδρομίου. Η Βοστώνη βρίσκεται 89 χλμ. νοτιότερα, το Πόρτλαντ 85 χλμ. στα βορειοανατολικά και το Ντόβερ 21 χλμ. βορειοδυτικά του Πόρτσμουθ. Παρόλο που η πόλη είναι παραθαλάσσια, το κλίμα υγρό ηπειρωτικό εξαιτίας των προερχομένων από την ξηρά ανέμων που επικρατούν. Τα καλοκαίρια είναι σχετικά ζεστά, ενώ τον χειμώνα η θερμοκρασία είναι κοντά στο σημείο πήξης στην διάρκεια της μέρας και κάτω από αυτό τις ψυχρές νύχτες. Πολύ συχνά τον χειμώνα υπάρχουν σημαντικές χιονοπτώσεις ενώ τα καλοκαίρια επικρατεί υγρασία.. Το Πόρτσμουθ έχει έξι αδελφές πόλεις και μία φίλια πόλη με βάση το Sister Cities International: Aburi, Γκάνα Kitase, Γκάνα Nichinan, Ιαπωνία Πάρνου, Εσθονία Σεβεροντβίνσκ, Ρωσία Σόλνοκ, ΟυγγαρίαΦίλια πόλη: Πόρτσμουθ, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο City of Portsmouth official website Greater Portsmouth Chamber of Commerce Portsmouth Historical Society New Hampshire Economic and Labor Market Information Bureau Profile
Σοφία της Λεγκνίτσα

Η Σοφία της Λεγκνίτσα, πολων.: Sophie Legnicy (1525 - 6 Φεβρουαρίου 1546) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα της Λεγκνίτσα και με τον γάμο της έγινε διάδοχος του εκλεκτοράτου του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα, του Μπζεγκ και του Βόλαου και της δεύτερης συζύγου του Σοφίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Η Σοφία, η οποία μεγάλωσε ως Προτεστάντης, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο μέλλοντα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στις 15 Φεβρουαρίου 1545. Απεβίωσε πριν ο σύζυγός της γίνει εκλέκτορας και έτσι η Σοφία δεν έγινε η εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το μόνο της παιδί, ο Ιωακείμ-Φειδερίκος, ανήλθε στο εκλεκτορικό αξίωμα το 1598. Ο Ιωάννης-Γεώργιος έκανε δύο ακόμη γάμους και 11 παιδιά από τον καθέναν. Παντρεύτηκε το 1545 τον Ιωάννη-Γεώργιο διάδοχο στο εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα: Ιωακείμ-Φειδερίκος 1546-1608, εκλέκτορας του βρανδεμβούργου. Daniel Martin Ernst Kirchner: Οι πριγκίπισσες και οι βασίλισσες στο θρόνο των Hohenzollerns, 2ο μέρος: Οι τελευταίες οκτώ πριγκίπισσες, Βερολίνο, 1867, σ. 1-4.
Pterocarpus

Το Pterocarpus είναι παντροπικό γένος δέντρων της οικογένειας Fabaceae. Ανήκει στην υποοικογένεια Faboideae και πρόσφατα κατηγοριοποιήθηκε στην μονοφυλετική κατηγορία Pterocarpus εντός της οικογένειας Dalbergieae. Τα περισσότερα είδη Pterocarpus παράγουν πολύτιμη ξυλεία που διακινείται με την ονομασία padauk (ή λανθασμένα ως padouk). Άλλα κοινά ονόματα είναι mukwa ή narra. Το είδος P. santalinus δίνει επίσης το πιο πολύτιμο κόκκινο σανταλόξυλο στην Κίνα γνωστό ως Zitan. Το ξύλο από το δέντρο narra (P. indicus) και το δέντρο της Βιρμανίας padauk (P. macrocarpus) διατίθενται στο παγκόσμιο εμπόριο ως amboyna όταν φέρουν χαρακτηριστικές πανέμορφες σχεδιάσεις ή "νερά". Η επιστημονική ονομασία τους είναι λατινοποιημένη αρχαία ελληνική και σημαίνει «καρπός φτερού», αναφερόμενη μάλλον στο ασυνήθιστο σχήμα των λοβών σπόρων σε αυτό το δέντρο.

 Η ξυλεία Padauk λαμβάνεται από διάφορα είδη Pterocarpus. Όλα τα padauk είναι αφρικανικής ή ασιατικής προέλευσης. Τα Padauk θεωρούνται πολύτιμα είδη και έχουν εξόχως σπάνια γνωρίσματα, διακρίνονται δε για τη σκληρότητα, τη διαστασιακή σταθερότητα και αντοχή τους στη χρήση και την υψηλή αισθητική αξία τους, ενώ τα περισσότερα έχουν έντονα κοκκινωπές αποχρώσεις. Τα περισσότερα είδη ξύλου Pterocarpus περιέχουν είτε υδατοδιαλυτές ενώσεις, είτε ουσίες διαλυτές στην αιθυλική αλκοόλη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βαφές. Το πιο συχνό είναι το αφρικανικό padauk από το είδος P. soyauxii το οποίο, όταν είναι φρεσκοκομμένο, είναι πολύ έντονο κόκκινο/πορτοκαλί, αλλά όταν εκτίθεται στο ηλιακό φως με την πάροδο του χρόνου ξεθωριάζει σε καφετί. Το χρώμα του το κάνει ιδιαίτερα αγαπητό στους ξυλουργούς αλλά και στους καταναλωτές. Το βιρμανικό padauk είναι το είδος P. macrocarpus, ενώ το Andaman padauk είναι το είδος P. dalbergioides. Τα είδη αυτά μπορεί να συγχέονται με τον γνήσιο παλίσανδρο, με τα οποία σχετίζονται κάπως, αλλά είναι λιγότερο διακοσμητικά. Όπως τον παλίσανδρο ή ροδόξυλο, το padauk χρησιμοποιείται μερικές φορές για την κατασκευή ξυλόφωνου, οργάνων και πλήκτρων μαρίμπα και κιθάρων. Είναι ένα σημαντικό είδος στα παραδοσιακά κινέζικα έπιπλα. Μερικά padauk, π.χ. P. soyauxii, χρησιμοποιούνται ως φυτικά φάρμακα, για παράδειγμα για τη θεραπεία παρασίτων του δέρματος και των μυκητιασικών λοιμώξεων. Η πτεροκαρπίνη είναι σπάνια χημική ένωση που απαντάται στα είδη Pterocarpus spp. Συνολικά 35 δασοπονικά είδη —μέχρι και σήμερα— είναι αποδεκτά ότι ανήκουν σε αυτή την οικογένεια, παρακάτω δίδονται τα επιστημονικά (βοτανικά) ονόματά τους:
Ε.ΚΑ.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας 2012-2013

Η αγωνιστική δράση στα Πρωταθλήματα της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής Μακεδονίας έλαβε χώρα από το φθινόπωρο του 2012 μέχρι την άνοιξη του 2013. Διοργανώθηκαν αγώνες στο επίπεδο όλων των ηλικιακών ομάδων, ανδρών και γυναικών, ωστόσο δεν διεξήχθη διοργάνωση Κυπέλλου.

 Το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου 2012 και ολοκληρώθηκε την 1η Μαΐου του 2013. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Μελίκης, ο οποίος έλαβε απευθείας εισιτήριο ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Στη φάση των Play-Out συμμετείχαν οι ομάδες που μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος, σύμφωνα με τη βαθμολογία που συγκέντρωσαν, κατετάγησαν στις θέσεις 9 και 10 του βαθμολογικού πίνακα. Νικήτρια αυτής της φάσης αναδείχθηκε η ομάδα που πρώτη πέτυχε δύο νίκες επί του αντιπάλου της, ο οποίος υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία Ανδρών. Στη φάση των Play-Offs συμμετείχαν οι ομάδες που μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος, σύμφωνα με τη βαθμολογία που συγκέντρωσαν, κατετάγησαν στις θέσεις 1 έως 4 του βαθμολογικού πίνακα. Νικήτριες αυτής της φάσης αναδείχθηκαν οι ομάδες που πρώτες πέτυχαν δύο νίκες επί των αντιπάλων τους. Το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. διεξήχθη από το Φεβρουάριο μέχρι το Μάιο του 2013. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Α.Γ.Ε. Πιερίας, η οποία έλαβε εισιτήριο συμμετοχής στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Σην τελική φάση έλαβαν μέρος οι δύο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας των ομίλων της Α' Φάσης, οι οποίες συναντήθηκαν μεταξύ τους από δύο φορές. Η πρώτη ομάδα της Βαθμολογίας της τελικής φάσης ανακηρύχθηκε Πρωταθλήτρια της κατηγορίας. Ο αριθμός των ομάδων που θα ανέλθουν στην Α' Κατηγορία θα εξαρτηθεί από το πόσες ομάδες της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. υποβιβαστούν από τα εθνικά πρωταθλήματα. «Πρωταθλήματα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.», πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ένωσης.
Strizhi

Οι Strizhi (Ρώσικα:Стрижи, Αγγλικά:Swifts) είναι ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Πολεμικής Αεροπορίας της Ρωσίας. Αποτελείται από έξι μαχητικά αεροσκάφη Mikoyan MiG-29 και έχει έδρα την αεροπορική βάση Kubinka.

 Η ομάδα δημιουργήθηκε επίσημα στις 6 Μαΐου 1991, δίνοντας την πρώτη της επίδειξη με την ονομασία Strizhi. Αποτελείται από έξι μαχητικά αεροσκάφη Mikoyan MiG-29. Τον Οκτώβριο του 1991 η ομάδα έδωσε την πρώτη της επίδειξη στο εξωτερικό, κατά τη διάρκεια μίας επίδειξης στην αεροπορική βάση της Ουψάλα στη Σουηδία. Η πρώτη επίδειξη μπροστά σε κοινό όμως ήταν στη Γαλλία τον Μάιο του 1992, όπου η αεροπορική ικανότητα του σμήνους και η ακρίβεια των ελιγμών εξέπληξε τους θεατές. Το 1993 οι Strizhi έλαβαν μέρος στο αεροπορικό show LIMA'93 της Μαλαισίας, καθώς και σε επιδείξεις το Βέλγιο και στην Ταϊλάνδη. Μάλιστα, στο αεροπορικό show της Ταϊλάνδης οι μηχανικοί του σμήνους έκαναν ρεκόρ στην συναρμολόγηση των αεροσκαφών. Τα τέσσερα Mig-29 μεταφέρθηκαν αποσυναρμολογημένα στην Ταϊλάνδη με ένα μεταγωγικό αεροσκάφος Antonov An-124 και οι Ρώσοι μηχανικοί κατάφεραν να τα καταστήσουν επιχειρησιακά σε μόλις τρεις μέρες. Το 1995 η ομάδα επισκέφθηκε ξανά τη Σουηδία, ενώ το 1997 επισκέφθηκε τη Φινλανδία. Οι Strizhi δίνουν περίπου 50 επιδείξεις το χρόνο, από το 1991, και έχουν επισκεφθεί περισσότερες από 28 χώρες. Η ομάδα παραδοσιακά συμμετέχει στο αεροπορικό show του Zhukovsky και την αεροπορική παρέλαση του Tushino, ενώ έχουν δώσει πολλές επιδείξεις σε αναρίθμητες εκδηλώσεις και επετείους πόλεων, συμπεριλαμβανομένης και της επετείου για τα 850 χρόνια της Μόσχας. Το 1993 οι Strizhi κέρδισαν τον τίτλο του καλύτερου αεροπορικού σμήνους στον κόσμο και το 1997 ο Nikolay Dyatel κέρδισε το πρώτο βραβείο για μεμονομένη επίδειξη στο Διεθνές Αεροπορικό Show της Φινλανδίας. Σελίδα αφιερωμένη στους Strizhi Οι Strizhi στο planepictures.net
Κυβερνείο Καφρ ελ Σεΐχ

To Κυβερνείο της Καφρ ελ Σεΐχ (αραβικά : محافظة كفر الشيخ Muḥāfaẓat Kafr aš Šayḫ) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την πόλη Καφρ ελ Σεΐχ. Έχει πληθυσμό 3.941.293 κατοίκους κι έκταση 3,437 τ.χλμ..

 Βρίσκεται στα βόρεια της Αιγύπτου στο Δέλτα του Νείλου, Συνορεύει με Μεσόγειο Θάλασσα στα βόρεια, με το Δυτικό Κυβερνείο στα νότια, και με το Κυβερνείο Ντακάχλια στα ανατολικά. Στα εδαφικά όρια του κυβερνείου βρίσκεται η Σεβεννυτική λίμνη. Δημιουργήθηκε το 1950 με εδάφη που αποσπάστηκαν από το Δυτικό Κυβερνείο, με τον νόμο αρ 149 του 1949, με την ονομασία Κυβερνείο Φουάτ, προς τιμή του Φουάτ Α΄ της Αιγύπτου. Το 1955 άλλαξε επίσημα η ονομασία σε Κυβερνείο της Καφρ ελ Σεΐχ. Το 1960 χωρίστηκε σε επτά υποδιαιρέσεις, το 2016 έχει 10.
Ουγγρικές προεδρικές εκλογές 2022

Έμμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ουγγαρία στις 10 Μαρτίου 2022. Η Καταλίν Νόβακ έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Ουγγαρίας αφού κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία. Ο απερχόμενος πρόεδρος της Δημοκρατίας Γιάνος Άντερ δεν ήταν επιλέξιμος για υποψηφιότητα λόγω περιορισμών θητείας. Υπήρχαν δύο υποψήφιοι για την κατά κύριο λόγο τελετουργική θέση. Η κυβερνητική συμμαχία, Fidesz-KDNP, πρότεινε την Καταλίν Νόβακ, πρώην υπουργό Οικογενειακών Υποθέσεων και σύμμαχο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ως προεδρική υποψήφια. Η συμμαχία της αντιπολίτευσης, Ενωμένοι για την Ουγγαρία, πρότεινε τον Πέτερ Ρόνα, δικηγόρο και οικονομολόγο ως υποψήφιο για την προεδρία.

 Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα της Ουγγαρίας που εγκρίθηκε από τον κυβερνητικό συνασπισμό Fidesz–KDNP το 2011, ο Πρόεδρος πρέπει να εκλεγεί με μυστική ψηφοφορία από τα μέλη του Κοινοβουλίου, όχι συντομότερα από εξήντα αλλά το αργότερο τριάντα ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του προηγούμενου κατόχου του αξιώματος ή εάν η θητεία του/της τερματιστεί πρόωρα, εντός τριάντα ημερών από τη λήξη. Το σύνταγμα εξουσιοδοτεί τον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης να ορίσει την ημερομηνία των εκλογών. Ένας υποψήφιος πρόεδρος χρειάζεται τη γραπτή πρόταση τουλάχιστον του ενός πέμπτου των βουλευτών (άρα γύρω στους 40 βουλευτές), οι οποίοι δεν μπορούν να προτείνουν περισσότερους από έναν υποψήφιους. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων όλων των εν ενεργεία βουλευτών για την εκλογή του προέδρου. Εάν δεν πληρούται αυτή η προϋπόθεση, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο υποψηφίων που έλαβαν τον μεγαλύτερο και δεύτερο υψηλότερο αριθμό ψήφων στον πρώτο γύρο. Αρκεί τότε η απλή πλειοψηφία των ψηφοφόρων βουλευτών. Ο αντιπολιτευόμενος Δημοκρατικός Συνασπισμός (DK) θα υπέβαλε εκ νέου πρόταση τροποποίησης για την αναβολή της κοινοβουλευτικής εκλογής του προέδρου της Ουγγαρίας μέχρι μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές την άνοιξη του 2022, δήλωσε το κόμμα στις 5 Αυγούστου 2021. Από το 1990 δεν υπήρξαν περισσότεροι από δύο υποψήφιοι σε οποιεσδήποτε προεδρικές εκλογές που έγιναν στην Ουγγαρία.
Βεατρίκη του Μομφερράτου

H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice di Monferrato (π. 1210 - 1274) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν κόρη του μαρκησίου του Μομφερράτου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βιενουά.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου και της Μπέρτας, κόρης του Βονιφατίου μαρκησίου της Κλαβεζάνα & κόμη της Κορτεμίλια. Παντρεύτηκε το 1219 τον Γκιγκ ΣΤ΄ κόμη του Βιενουά και είχε τέκνα: Γκιγκ Ζ΄ 1225-1269, κόμης του Βιενουά. Ιωάννης 1227-1239, απεβ. 12 ετών. Cox, Eugene L (1974). The Eagles of Savoy. Princeton, NJ.: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
L'Abidjanaise

L'Abidjanaise ("Το τραγούδι του Αμπιτζάν") είναι ο εθνικός ύμνος της Ακτής Ελεφαντοστού. Υιοθετήθηκε το 1960 και παραμένει εθνικός ύμνος, αν και πρωτεύουσα δεν είναι πλέον το Αμπιτζάν. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ματιέ Εκρά, Γιοακίμ Μπονύ και Πιέρ Μαρί Κοτύ. Ο Κοτύ συνέθεσε επίσης και τη μουσική μαζί με τον Πιέρ Μισέλ Πάνγκο.

 Salut ô terre d'espérance; Pays de l'hospitalité. Tes légions remplies de vaillance Ont relevé ta dignité.Tes fils, chère Côte d'Ivoire, Fiers artisans de ta grandeur, Tous rassemblés pour ta gloire Te bâtiront dans le bonheur.Fiers Ivoiriens, le pays nous appelle. Si nous avons dans la paix ramené la liberté, Notre devoir sera d'être un modèle De l'espérance promise à l'humanité, En forgeant, unie dans la foi nouvelle, La patrie de la vraie fraternité. Χαίρε, γη της ελπίδας, Χώρα της φιλοξενίας. Οι γενναίες σου στρατιές Αποκατέστησαν την τιμή σου.Τα παιδιά σου, αγαπημένη Ακτή του Ελεφαντοστού, περήφανοι δημιουργοί του μεγαλείου σου, όλοι συγκεντρωμένοι για τη δόξα σου, με χαρά θα σε δημιουργήσουν.Περήφανε λαέ της Ακτής Ελεφαντοστού, η χώρα μας καλεί. Αν ειρηνικά έχουμε επαναφέρει την ελευθερία, Καθήκον μας είναι να μείνει παράδειγμα της ελπίδας, που έγινε υπόσχεση στην ανθρωπότητα, σφυρηλατώντας ενωμένοι με νέα πίστη, την πατρίδα με αληθινή αδερφότητα. MIDI αρχείο
698 Ερνεστίνα

Η Ερνεστίνα (Ernestina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,867. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το όνομα του Ερνστ (Ερνέστου) Βολφ, γιου του αστρονόμου Μαξ Βολφ.

 Η μέση διάμετρος της Ερνεστίνας εκτιμάται σε 27,03 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1269. Η Ερνεστίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 2 λεπτά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα 698 Ernestina στο Wikimedia Commons Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
308

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 308 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 308 (CCCVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1061 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 308 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Απρίλιος - Ιστορία του Τριρ: ο Ρωμαίος σφετεριστής Μαξέντιος εκδιώκει τον πατέρα του, Μαξιμιανό, ο οποίος διαφεύγει στην αυλή του Κωνσταντίνου Α' στη σημερινή Τριρ. 11 Νοεμβρίου - Το Συνέδριο του Καρνούτου: αποπειρόμενοι να συνάψουν ειρήνη εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι αρχηγοί της Τετραρχίας ανακηρύσσουν το Μαξέντιο δημόσιο εχθρό και ο Λικίνιος ανακηρύσσεται Αύγουστος, ενώ ο εγχώριος αντίπαλος Κωνσταντίνος Α΄ ανακοινώνεται ως Καίσαρας της Βρετανίας και της Γαλατίας. Υπό τον Κωνσταντίνο Α΄, οι Ρωμαίοι νικούν τους Γερμανούς κατά μήκος του φυλακίου του Ρήνου. Ο Δομίτιος Αλέξανδρος καταξιώνεται ως αυτοκράτορας (εναντίον του Μαξεντίου) στην Καρχηδόνα: οι Αφρικανικές επαρχίες έρχονται υπό την εξουσία του. Αυτή είναι μία επικίνδυνη κατάσταση, επειδή η Ρώμη εξαρτάται από την αφρικανική προμήθεια δημητριακών. Η ανοικοδόμηση της Βασιλικής του Μαξέντιου (Νέα Βασιλική), το μεγαλύτερο κτήριο στη Ρωμαϊκή Αγορά, αρχίζει. Ασία Η Δυναστεία των Χαν Τζάο ιδρύεται στη Βόρεια Κίνα, σημειώνοντας την επίσημη έναρξη της μακροχρόνιας Εξέγερσης των Πέντε Βαρβάρων. Θρησκεία 27 Μαΐου ή 26 Ιουνίου - Ο Πάπας Μάρκελλος Α΄ διαδέχεται τον Πάπα Μαρκελλίνο ως ο 30ός Πάπας. Άγιος Εύβουλος, Χριστιανός μάρτυρας