IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρλόττα Ιωάννα του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν

H Καρλόττα Ιωάννα (γερμ. Charlotte Johanna von Waldeck-Wildungen, 13 Δεκεμβρίου 1664 - 1 Φεβρουαρίου 1699) από τον Οίκο του Βάλντεκ ήταν κόρη του Κόμη του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωσία Β΄ του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν και της Βιλελμίνης Χριστίνας, κόρης του Γουλιέλμου του Νασσάου-Χίλχενμπαχ. Παντρεύτηκε το 1690 τον Ιωάννη Ερνέστο Δ΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και είχε τέκνα: Γουλιέλμος Φρειδερίκος (1691-1720). Κάρολος Ερνέστος (1692-1720). Σοφία Βιλελμίνη (1693-1727), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αντώνιο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Ερριέττα Αλβερτίνα (1694-1695). Λουίζα Αιμιλία (1695-1713). Καρλόττα (30 Οκτωβρίου - 2 Νοεμβρίου 1696). Φραγκίσκος Ιωσίας (1697-1764), Δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ. Ερριέττα Αλβερτίνα (1698-1728). worldhistory.de: Charlotte Johanna von Waldeck und Pyrmont
Προσωπογραφία

Η προσωπογραφία ως αυτοσκοπός, σε αντίθεση με τη γενικότητα της ζωγραφικής, είναι κατά κύριο λόγο η εύστοχη απεικόνιση ενός προσώπου σε ζωγραφικό πίνακα, σε φωτογραφία, ή με τη γλυπτική, ή άλλη μορφή τέχνης, αλλά παράλληλα και η απεικόνιση της προσωπικότητας, των συναισθημάτων και του ψυχικού κόσμου του προσώπου που απεικονίζεται όπως το αντιλαμβάνεται ο δημιουργός.

 Η προσωπογραφία ήταν ευρύτατα διαδομένη στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Ονομαστές στην αρχαιότητα, για τον ρεαλισμό και την τεχνική τους αρτιότητα ήταν οι προσωπογραφίες του Αρχέλαου, του Αντίγονου του Μονόφθαλμου, όπως και η απεικόνιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον ζωγράφο Απελλή (380/370 π.Χ). Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Μέγας Αλέξανδρος ζήτησε από τον Απελλή να φιλοτεχνήσει μία προσωπογραφία της παλλακίδας Καμπάσπης και εκείνος την ερωτεύτηκε. Ο πίνακας εντυπωσίασε τόσο τον Αλέξανδρο ώστε αργότερα την παραχώρησε ως δώρο στο ζωγράφο. Κατά τον Πλίνιο μία προσωπογραφία του Μέγα Αλεξάνδρου, που φιλοτέχνησε ο Απελλής δεν άρεσε στον βασιλέα. Το άλογο του Αλέξανδρου, βλέποντας την προσωπογραφία του Αλεξάνδρου χλιμίντρισε, και ο Απελλής με θάρρος είπε "Βασιλιά, το άλογο από τέχνη ξέρει καλύτερα από εσένα". Στα χριστιανικά χρόνια η τέχνη της προσωπογραφίας παραμελήθηκε, για να ξαναεμφανιστεί το 13ο αιώνα στην Ιταλία, με πρωτοπόρο το Φλωρεντινό ζωγράφο Τζιότο. Γρήγορα διαδόθηκε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και χαρακτήρισε όλους τους επόμενους αιώνες. Η εξέλιξη της προσωπογραφίας το 15ο αιώνα ήταν σημαντική, ζωγράφοι όπως οι Φλαμανδοί Βαν Άικ και Μέμλιγκ, ο Γάλλος Φουκέ, οι Ιταλοί Μπελίνι, Μποτιτσέλι, Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα και ο Πορτογάλος Γκονσάλβες έδωσαν αριστουργήματα του είδους.Ο 16ος αιώνας σφραγίστηκε από τα έργα σπουδαίων καλλιτεχνών όπως του Ραφαήλ, του Τιτσιάνο, του Λεονάρντο ντα Βίντσι, του Βερονέζε, του Τιντορέττο στην Ιταλία, του Κράναχ και του Ντύρερ στη Γερμανία και του Ελ Γκρέκο στην Ισπανία. Παράλληλα διάφοροι Ευρωπαίοι ηγεμόνες, όπως ο Φραγκίσκος Α’ της Γαλλίας, η Αικατερίνη των Μεδίκων και διάφοροι Ιταλοί μεγιστάνες, υποστήριζαν αυτή την τάση και απέκτησαν αξιόλογες συλλογές προσωπογραφιών.Τον 17ο αιώνα η τέχνη της προσωπογραφίας απέκτησε καθαρά πνευματικό χαρακτήρα. Οι καλλιτέχνες έστρεψαν την προσοχή τους στην απόδοση των εσωτερικών στοιχείων του ατόμου, αγνοώντας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Σημαντικοί εκπρόσωποι του αιώνα αυτού ήταν ο Βαν Ντάικ, ο Ρούμπενς, ο Ρέμπραντ, ο Βελάσκεθ και ο Μουρίλο. Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Πώς να δημιρουργήσετε μια προσωπογραφία Φωτοθήκη προσωπογραφίας από το Smithsonian Αγγλική Εθνική Πινακοθήκη προσωπογραφίας Εθνική Πινακοθήκη προσωπογραφίας Μόσχας Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου Πινακοθήκη Αβέρωφ Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική - Η Συλλογή Καγκελάρη Βυζαντινή Ζωγραφική
348 Μέι

Η Μέι (May) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,4. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Μέι υπολογίσθηκε σε 82,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 595 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,045 (από δεδομένα του IRAS). Η Μέι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 23 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς

Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (Harry Potter and the Goblet of Fire) είναι το τέταρτο από τα εφτά βιβλία της επιτυχημένης και δημοφιλούς σειράς μυθιστορημάτων Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ. Το βιβλίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ στις 8 Ιουλίου του 2000. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

 Ο Χάρι Πότερ επιστρέφει για το τέταρτο έτος των σπουδών του στο Χόγκουαρτς. Εκεί μαθαίνει ότι ετούτην την χρονιά θα διεξαχθεί στο Χόγκουαρτς το Τρίαθλο Μαγείας, ένας θεσμός διοργάνωσης στον οποίον συμμετέχουν διάφορα σχολεία μαγείας τα οποία συνεργάζονται μεταξύ τους για την πραγματοποίηση αυτού του θεσμού και ο οποίος περιλαμβάνει τρεις άθλους. Τα σχολεία τα οποία θα συμμετέχουν θα είναι το Χόγκουαρτς, το Μπομπατόν και το Ντάρμστρανγκ. Από το κάθε σχολείο επιλέγεται ένας πρωταθλητής, ο οποίος είναι και ο εκπρόσωπος του κάθε σχολείου στους άθλους αυτούς.Ο πρωταθλητής επιλέγεται από το Κύπελο της Φωτιάς, ένα μαγικό αντικείμενο, κύπελλο, το οποίο θεωρείται ο αμερόληπτος κριτής αφού αυτό επιλέγει μονάχα τους πρωταθλητές που θα εκπροσωπήσουν το κάθε σχολείο. Ωστόσο, για την ασφάλεια των μαθητών, θεσπίζεται ένας κανονισμός σύμφωνα με τον οποίον κανένας μαθητής κάτω των 17 ετών δεν θα μπορεί να δηλώσει συμμετοχή σε αυτούς τους άθλους. Παρ 'όλα αυτά, ο Χάρι Πότερ, παρότι μικρότερος σε ηλικία απ' ό,τι προβλέπει ο κανονισμός, επιλέγεται να συμμετάσχει στο Τρίαθλο Μαγείας, συμμετέχοντας έτσι και στους τρεις άθλους του Τριάθλου. Ο πρώτος άθλος θα είναι να αντιμετωπίσει έναν δράκο σε μια αρένα και να του κλέψει το αυγό του, ο δεύτερος άθλος θα είναι να αντιμετωπίσει τους γοργονανθρώπους στη λίμνη του Χόγκουαρτς ενώ ο τρίτος άθλος θα είναι να μπει σε έναν λαβύρινθο και εκεί να βρει και να πάρει πρώτος το κύπελλο του Τριάθλου.Στην πορεία ο Χάρι θα ανακαλύψει μια σκοτεινή συνωμοσία που υφαίνεται γύρω του η οποία θα τον επηρεάσει στη συμμετοχή του στους άθλους αυτούς κι όχι μόνο. Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς Αρχειοθετήθηκε 2015-10-06 στο Wayback Machine. στην ιστοσελίδα του Bloomsbury για τον Χάρι Πότερ Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς στο Bloomsbury
Φερδινάνδος των Βουρβόνων-Ισπανίας

Ο Φερδινάνδος (ισπαν. Fernando de Borbón y Braganza, 19 Οκτωβρίου 1824 - 2 Ιανουαρίου 1861) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας (infante) της Ισπανίας. Υποστήριζε τον πατέρα του Κάρολο στη διαδοχή και γι' αυτό έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εξόριστος.

 Ο Φερδινάνδος Μαρία Ιωσήφ γεννήθηκε στο Ελ Εσκοριάλ της Μαδρίτης και ήταν o τρίτος γιος του Καρόλου των Βουρβόνων, Πρίγκιπα της Ισπανίας & Κόμη της Μολίνα, διεκδικητή βασιλιά της Ισπανίας, και της Μαρίας Φραγκίσκης των Μπραγκάνσα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας. Μεγάλωσε σε μία ατμόσφαιρα εμποτισμένη με παραδοσιακές αξίες πίστης στη μοναρχία και στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. To 1829 απεβίωσε και η 3η σύζυγος του θείου του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας. Ο Βασιλιάς ήταν 45 ετών και άτεκνος ακόμη. Αυτό έκανε διάδοχο τον Κάρολο, Κόμη της Μολίνα, πατέρα τού Φερδινάνδου. Γύρω από τον Κάρολο συγκεντρώθηκαν συντηρητικοί και θρησκευόμενοι, αντίθετοι στον φιλελευθερισμό της Αυλής της Μαδρίτης. Όμως ο Φερδινάνδος Ζ΄ έκανε 4ο γάμο και απέκτησε δύο κόρες. Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε το 1833, η πρώτη κόρη του, Ισαβέλλα Β΄, ήταν 3 ετών και η μητέρα της, Μαρία Χριστίνα των Δύο Σικελιών, κατάφερε να αναλάβει την αντιβασιλεία. Ο Κάρολος και η ακολουθία του αντιτέθηκαν, έτσι εξορίστηκε στην Πορτογαλία, όπου πήρε και την οικογένειά του. Το 1834 μετακόμισε στην Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο οίκημα Γκλώστερ, στην οδό Ολντ Μπρόμπτον και μετά στο Άλβερστοουκ, στο Παλαιό Πρεσβυτέριο του Χάμπσιρ. Εκεί το 1835 απεβίωσε η Μαρία Φραγκίσκη. Τα παιδιά της δόθηκαν στη φροντίδα του πατέρα τους και της μεγαλύτερης αδελφής της Μαρίας Θηρεσίας, που τελικά παντρεύτηκε τον Κάρολο το 1838, ενόσω έμεινε για λίγο με την οικογένεια στην Ισπανία κατά τον Α΄ Καρλικό Πόλεμο. Με διάταγμα της αντιβασίλισσας, ο Κάρολος και οι απόγονοί του στερήθηκαν τον τίτλο του πρίγκιπα της Ισπανίας το 1834. Ο Φερδινάνδος έζησε στη σκιά του πατέρα του και των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Δεν νυμφεύτηκε. Υποστήριζε πιστά τον πατέρα του και ακολούθησε τις ωδίνες του, έπειτα από την αποτυχία των Καρλιστών στον εμφύλιο, που επέφερε ένδεια στην οικογένειά του και τους οδήγησε να περιπλανώνται στην Ευρώπη εξόριστοι. Εγκαταστάθηκαν στην Τεργέστη, όπου ο Κάρλος απεβίωσε το 1855. Το 1860, κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης των Καρλιστών, συγκεκριμένα του ανεπιτυχούς πραξικοπήματος του πρωτότοκου αδελφού του, Καρόλου Λουδοβίκου των Βουρβόνων, ο Φερδινάνδος και ο Κάρολος Λουδοβίκος αιχμαλωτίστηκαν στο Σαν Κάρλος ντε λα Ράπιτα κοντά στην Ταρραγόνα, ωστόσο μετά ελευθερώθηκαν. Το 1861 ο Φερδινάνδος, ο Κάρολος Λουδοβίκος και η σύζυγος του τελευταίου, Μαρία Καρολίνα, απεβίωσαν αιφνίδια, μάλλον από τύφο. Οι τρεις τους τάφηκαν στην Τεργέστη, στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Καρόλου Μπορρομέο του Καθεδρικού του Αγίου Ιούστου. Ήταν 36 ετών και άγαμος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ferdinand of Bourbon, Infante of Spain στο Wikimedia Commons
Το βαρύ πεπόνι

Το βαρύ πεπόνι είναι τίτλος ελληνικής, δραματικής ταινίας, που γυρίστηκε το 1977, σε σενάριο και σκηνοθεσία Παύλου Τάσιου. Η ταινία, με κοινωνική σάτιρα αναφέρεται στον οικονομικό μαρασμό της ελληνικής επαρχίας, την αστυφιλία και τη δυσκολία επιβίωσης στην Αθήνα για το μέσο εργαζόμενο που οδηγεί στη συγκρότηση συνδικάτων. Πέρα αυτών τονίζει την αναγκαιότητα κάθε πολίτης, μορφωμένος ή μη, να συνειδητοποιήσει τα δικαιώματα και τις ευθύνες που του αναλογούν και να προσαρμόζει ανάλογα τις φιλοδοξίες του. Η ταινία είχε ευρεία αποδοχή για τα δεδομένα της εποχής της και έκοψε 80.000 εισιτήρια.

 Ο Μίμης, ένας νεαρός επαρχιώτης καφετζής, μεταναστεύει στην Αθήνα όταν η ιδιοκτησία του απαλλοτριώνεται από μια μεγάλη τουριστική επιχείριση για να μην αναγκαστεί να δουλέψει ως γκαρσόν εκεί. Στην Αθήνα με τη βοήθεια ενός φίλου του από το στρατό, του Αριστείδη, προσπαθεί να αγοράσει δική του επιχείρηση όμως τα χρήματα από την αναγκαστική απαλλοτρίωση είναι λίγα και η αγορά αναβάλλεται. Στο σπίτι του Αριστείδη μένει και η κουνιάδα του, η Τούλα, που εργάζεται ως ράφτρα για να βγάζει τα προς το ζην. Ο Μίμης τη ζητάει σε γάμο και σύντομα παντρεύονται. Τα έξοδα του σπιτιού αδυνατούν να καλυφθούν από το μεροκάματο της Τούλας, η οποία κατ' επανάληψη παροτρύνει τον άντρα της να βρει δουλειά. Ο Μίμης που δεν μπορεί να αποδεχτεί τη νοοτροπία του υπαλλήλου, αν και πιάνει δουλειά ως γκαρσόν, παραιτείται μετά από τρεις μέρες αφότου έχει καβγαδίσει με τον προϊστάμενό του. Αυτό γίνεται αιτία για καβγά στο σπίτι που καταλήγει σε χωρισμό. Μέχρι να βγει το διαζύγιο ο Μίμης αναλογίζεται τα όσα έχουν συμβεί και με τη βοήθεια ενός πρώην συναδέλφου του συνειδητοποιεί ότι πρέπει να προσαρμοστεί για να μην καταλήξει στο περιθώριο της κοινωνίας. Ξανασμίγει με τη γυναίκα του και βρίσκει πάλι δουλειά γκαρσόν ενώ συμμετέχει και στις συνελεύσεις του συνδικάτου προσπαθώντας να βοηθήσει τον κλάδο του. Στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1977 πήρε 6 βραβεία: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, γυναικείας ερμηνείας (Κατερίνα Γώγου), ανδρικής ερμηνείας (Μίμης Χρυσομάλλης, Αντώνης Αντωνίου) και το βραβείο κριτικών κινηματογράφου. Το βαρύ πεπόνι στο Cine.gr To βαρύ πεπόνι στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Το Βαρύ Πεπόνι (του Παύλου Τάσσιου) [1]
Escape from Monkey Island

Το Escape from Monkey Island είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας του 2000 που αναπτύχθηκε και διανεμήθηκε από την LucasArts. Είναι το 4ο παιχνίδι της σειράς και το πρώτο που χρησιμοποίησε τρισδιάστατα γραφικά. Το προηγούμενο παιχνίδι της σειράς ήταν το The Curse of Monkey Island (1997) και το επόμενο το Tales of Monkey Island (2009).

 Ο Guybrush Threepwood νίκησε επιτέλους τον ζόμπι πειρατή LeChuck και παντρεύτηκε την αγαπημένη του Elaine Marley. Το ευτυχισμένο ζευγάρι επιστρέφει σπίτι από έναν συναρπαστικό μήνα του μέλιτος. Αλλά καθώς φτάνουν στο νησί Melee, παρατηρούν μερικές πολύ περίεργες αλλαγές. Ένας μυστηριώδης ξένος που αυτοαποκαλείται Charles οργανώνει μια εκστρατεία για να γίνει ο επόμενος κυβερνήτης του νησιού. Ο Αυστραλός επιχειρηματίας Ozzie Mandrill μετατρέπει την Καραϊβική σε πόλο έλξης τουριστών. Και πάνω σε αυτό, γκρεμίζεται η έπαυλη της Elaine. Φυσικά, εναπόκειται στον ήρωά μας να επαναφέρει τα πράγματα στο κανονικό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να ταξιδέψουμε σε εξωτικά νησιά και να λύσουμε γρίφους στο δρόμο.Το Escape From Monkey Island είναι μια άμεση συνέχεια του The Curse of Monkey Island και είναι το τέταρτο παιχνίδι της σειράς Monkey Island. Το gameplay βασίζεται κυρίως σε παζλ που βασίζονται σε αποθέματα και διακλαδισμένους διαλόγους, όπως και στις προηγούμενες δόσεις. Η διεπαφή είναι παρόμοια με αυτή του Grim Fandango: το ποντίκι δεν χρησιμοποιείται και η αλληλεπίδραση πραγματοποιείται μέσω εντολών με ευαισθησία στο περιβάλλον που εμφανίζονται στην οθόνη κάθε φορά που πλοηγείστε στο Guybrush κοντά σε ένα αντικείμενο. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί προ-απόδοση φόντου και τρισδιάστατα μοντέλα χαρακτήρων.
Υδροθειαιθανικό οξύ

Το υδροθειαιθανικό οξύ (αγγλικά sulfhydrylethanoic acid) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο και θείο, με χημικό τύπο C2H4O2S, αν και συνηθέστερα παριστάνεται ως HSCH2COOH. Πιο συγκεκριμένα, είναι το απλούστερο από τα υδροθειοξέα, την υποκατηγορία των καρβοξυλικών οξέων που περιέχουν μια τουλάχιστον υδροθειομάδα (SH).

 Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, Θεσσαλονίκη 1985 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄. Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Πιαστ ο Τροχοποιός

Ο Πιαστ ο τροχοποιός (πολωνικά: Piast Kołodziej) ((740/1 - 861) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν στη μεσαιωνική Πολωνία ο ημι-μυθικός προπάτορας τού Οίκου των Πιαστ, που θα κυβερνούσαν το μελλοντικό βασίλειο της χώρας.

 Ο Πιαστ εμφανίζεται στο Πολωνικό Χρονικό τού Γάλλου τού Ανωνύμου ως γιος τού Χόστσισκο και σύζυγος της Ζέπιχα. Το Χρονικό αναφέρει, πως τον επισκέφτηκαν απροσδόκητα δύο ξένοι και τού ζήτησαν να τους αφήσει να συμμετέχουν στα 7α γενέθλια τού γιού του Σιεμόβιτ (μία παγανιστική τελετή για το πέρασμα των νεαρών αγοριών στην εφηβεία). Σε ανταμοιβή για τη φιλοξενία οι επισκέπτες πρόφεραν μία ευχή: το κελλάρι τού Πιαστ να είναι πάντα γεμάτο από αγαθά. Βλέποντας αυτό οι συμπατριώτες του, τον ανακήρυξαν ως νέο τους πρίγκιπα, στη θέση τού προηγουμένου Πόπιελ. Αν ο Πιαστ υπήρξε, θα ήταν ο προ-προ-πάππος τού Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας (π. 930-992), τού πρώτου ιστορικού ηγεμόνα (δούκα) της Πολωνίας. Ο γιος τού τελευταίου Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος ήταν ο πρώτος βασιλιάς της. Οι θρυλικοί πρώτοι των Πιαστ κατοικούσαν στο Γκνιέζνο, μία καλά οχυρωμένη πόλη, που ιδρύθηκε τον 8ο-9ο αι. μέσα στη γη της φυλής των Πολάνιε. Σύμφωνα με τον θρύλο ο Πιαστ απεβίωσε το 861 σε ηλικία 120 ετών. Κανένας απόγονός του τα επόμενα 1000 έτη δεν έφερε το όνομα Πιαστ. Το όνομα ετυμολογείται από τη ρίζα piasta (άξονας τροχού στα Πολωνικά), πιθανόν αναφορά στο επάγγελμά του. Δεύτερη ερμηνεία είναι από τη λέξη piastum (ακόλουθος, φύλακας)· ίσως να δηλώνει, ότι ήταν μαγιορδόμος (επίτροπος του οίκου) στην Αυλή ενός ηγεμόνα, τον οποίο αντικατέστησε. Την ίδια περίοδο στο ανάκτορο των Μεροβιγγείων βασιλέων των Φράγκων οι Καρολίδες μαγιορδόμοι αναλάμβαναν βαθμιαία τη βασιλική εξουσία. Νυμφεύτηκε τη Ζεπίχα και είχε γιο: Σιεμόβιτ 9ος αι., δούκας των Πολωνών. Λέστεκ 9ος αι., δούκας των Πολωνών. Νόρμαν Ντέιβις (23 Αυγούστου 2001). Heart of Europe: The Past in Poland's Present. Oxford University Press. σελ. 249. ISBN 978-0-19-280126-5. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2012.
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2015

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2015 (επισήμως: FIFA Club World Cup Japan 2015 presented by Alibaba E-Auto για εμπορικούς λόγους) ήταν η 12η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων της FIFA στην οποία συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες ομάδες από τις έξι συνομοσπονδίες μέλη της ΦΙΦΑ, όπως και η πρωταθλήτρια της χώρας διεξαγωγής της διοργάνωσης. Η διοργάνωση διεξήχθη στην Ιαπωνία από 10 έως 20 Δεκεμβρίου του 2015.

 Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το 2015-2016, καθώς και τις διοργανώσεις 2017-2018, δηλαδή δύο διοργανώτριες, η καθεμιά για δύο χρόνια, άρχισε τον Φεβρουάριο του 2014. Οι ομοσπονδίες μέλη που ενδιαφέρονταν να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση έπρεπε να υποβάλουν δήλωση ενδιαφέροντος από τις 30 Μαρτίου του 2014 και να παρέχουν την πλήρη δέσμη των εγγράφων προσφορών μέχρι τις 25 Αυγούστου 2014. Η εκτελεστική επιτροπή της FIFA ήταν να επιλέξει τις διοργανώτριες κατά τη συνάντησή τους στο Μαρόκο το Δεκέμβριο του 2014. Ωστόσο, καμία απόφαση σχετικά με τις διοργανώτριες δεν πάρθηκε μέχρι το 2015. Οι ακόλουθες χώρες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την προσφορά ώστε να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση: Ινδία (απέσυρε το ενδιαφέρον το Νοέμβριο του 2014) ΙαπωνίαΙαπωνία επιβεβαιώθηκε επίσημα ως οικοδέσποινα των διοργανώσεων των ετών 2015 και 2016, στις 23 Απριλίου του 2015. Σύμφωνα με την προτεινόμενη αλλαγή στη διοργάνωση, με επικεφαλής την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας, η νέα μορφή θα σήμαινε την απομάκρυνση των νοκ-άουτ αγώνων για τα προημιτελικά και το γύρο των play-off, αντικαθιστώντας το με δύο ομίλους των τριών ομάδων, αποτελούμενους από δύο ομάδες της διοργανώτριας χώρας και τους πρωταθλητές της AFC, CAF, CONCACAF, και OFC, με τις νικήτριες ομάδες να προχωρούν στους ημιτελικούς για να παίξουν με τις πρωταθλήτριες της CONMEBOL και της UEFA. Αυτό θα επέτρεπε σε όλες τις ομάδες να λάβουν μερος σε τουλάχιστον δύο παιχνίδια, αποφεύγοντας την σημερινή κατάσταση όπου ο ηττημένος του γύρου των play-off θα παίξει μόνο ένα παιχνίδι. Η απόφαση για το θέμα αυτό έπρεπε να ληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διοργάνωσης του 2014. Ωστόσο, σύμφωνα με το δελτίο τύπου της οικοδέσποινας χώρας, η διοργάνωση του 2015 θα συνεχιστεί με την αρχική μορφή των επτά ομάδων. 1 Με έντονα: Νικήτριες προηγούμενων διοργανώσεων Στις 22 Μαΐου του 2015 αποσφασίστηκε ότι οι διοργανώτριες πόλεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2015 είναι η Οσάκα και η Γιοκοχάμα. Οι διαιτητές που ορίστηκαν είναι:: Το πρόγραμμα της διοργάνωσης, μαζί με το έμβλημα, παρουσιάστηκε στις 24 Αυγούστου του 2015. Όλες οι ώρες είναι τοπικές, JST (UTC+9). Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2015, 14:00 CEST (UTC+2), στα κεντρικά γραφεία της FIFA στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Επίσημος ιστότοπος
Μουσείο Μετάξης

Το Μουσείο Μετάξης στο Σουφλί παρουσιάζει όλες τις φάσεις και τα στάδια από την προβιομηχανική διαδικασία της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων (σηροτροφία) και της επεξεργασίας του μεταξιού (μεταξουργία), μέσα στο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που ανέδειξε την περιοχή ως σημαντικό μεταξοπαραγωγικό κέντρο της Ελλάδας (τέλη 19ου - μέσα 20ού αι). Το μουσείο ανήκει στο Δίκτυο Μουσείων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.

 Στο ισόγειο του Μουσείου Μετάξης, όπου βρισκόταν η παλαιά έκθεση, αναπτύσσεται η ενότητα της ιστορίας του μεταξιού. Παράλληλα, τα ντοκιμαντέρ που προβάλλονται, παραγωγές του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, βοηθούν τον επισκέπτη να εντάξει τη σηροτροφία και τη μεταξουργία σε συγκεκριμένο χωρικό και χρονικό πλαίσιο. Στον όροφο αναπτύσσεται το σενάριο της έκθεσης, που αφορά τη σηροτροφία. Η πορεία του επισκέπτη ακολουθεί τον κύκλο της σηροτροφίας. Ξεκινά από την παραγωγή και εκκόλαψη του σπόρου, τη μουριά και τον μεταξοσκώληκα, συνεχίζεται με τα στάδια ανάπτυξης του μεταξοσκώληκα (ηλικίες) και την ύφανση του πολύτιμου κουκουλιού (κλάδωμα και ξεκλάδωμα). Ακολουθεί ο καθαρισμός και η διαλογή των κουκουλιών. Ο κύκλος ζωής του μεταξοσκώληκα κλείνει με την απόπνιξη. Οι επόμενες ενότητες είναι αφιερωμένες στη μεταξουργία (αναπήνιση ή το ξετύλιγμα της κλωστής του κουκουλιού, βαφή και ύφανση των μεταξωτών, με ιδιαίτερη μνεία στο εργοστάσιο μετάξης Τζίβρε). Τα αυθεντικά εκθέματα υποστηρίζονται από οπτικοακουστικό υλικό. Τέλος, στην ενότητα «φορεσιές στο Σουφλί» εκτίθενται μοναδικά εξαρτήματα της σουφλιώτικης φορεσιάς. Μουσείο Μετάξης Στην ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Το Μουσείο Μετάξης στο Σουφλί Άρθρο στην ιστοσελίδα in.gr. Ανάκτηση 29 Αυγούστου 2012. Ο χάρτης πρόσβασης στο Μουσείο Μετάξης
Κοινοβούλιο της Σουηδίας

Το Ρίκσταγκ (Σουηδικά: Sveriges riksdag) είναι η εθνική νομοθετική συνέλευση της Σουηδίας.Το ρίκσταγκ αποτελείται από 349 μέλη (Σουηδικά: riksdagsledamöter), οι οποίοι εκλέγονται σε αναλογική βάση για την εξυπηρέτηση ορισμένης θητείας τεσσάρων ετών. Βρίσκεται στο κτίριο Riksdag (riksdagshuset), στο νησί Χέλγκεντς στη Στοκχόλμη.

 Το riksdag είναι το άμεσο Σουηδικό ισοδύναμο του Γερμανικού Reichstag.. Στο Σουηδικό Σύνταγμα, η λέξη είναι γραμένη με ένα πεζό “r”, σημαίνοντας έτσι ότι είναι στην πραγματικότητα όχι ένα όνομα του κοινοβουλίου, αλλά είναι ακριβώς “το κοινοβούλιο”. Μια ακριβής Αγγλική μετάφραση αυτής της Γερμανικής-Βόρειας λέξης δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, αλλά η "Meeting of the Realm" μπορε΄΄ι να θεωρηθεί ως λογοτεχνική μετάφραση, αν και ίσως η "Δίαιτα του Βασιλείου" θα ήταν πιο ακριβής (dag λογοτενικά σημαίνει "ημέρα", και έτσι είτε το cognate to the use of German tag for a Diet, or even a direct borrowing; the former comes from Latin dies with the same meaning). η λέξη χρησιμοποιείται επίσης από Σουηδούς ομιλητές για τα κοινοβούλια της Φινλανδίας (είναι ο επίσημος όρος που χρησιμοποιείται από την Σουηδόφωνη μειονότητα εκεί) και της Εσθονίας, και για το παλιό Reichstag της Γερμανίας καθώς και για το κτίριο του κοινοβουλίου στο Βερολίνο (reciprocally, "Reichstag" is the standard German translation of "riksdag").Πρότυπο:Clarify In Sweden riksdag is today also frequently used to refer to the contemporary parliament house of Germany per se (but the Bundestag is called förbundsdag), and sometimes for national parliaments of other countries as well. Η λέξη χρησμοποιείται επίσης από τους Νορβηγούς ομιλητές ομιλητέςμε την ίδια προφορά· στα Δανικά η λέξη προφέρεται rigsdag. Σύμφωνα με στοιχεία του Σεπτεμβρίου του 2022, γυναίκες στο Κοινοβούλιο ήταν 163 μέλη (ποσοστό 46,7% επί συνόλου 349 μελών). Από το 1971 στο μονοθάλαμο κοινοβούλιο, πρόεδροι έχουν διατελέσει τα ακόλουθα πρόσωπα. Επίσημη ιστοσελιδα του Κοινοβουλίου Αρχειοθετήθηκε 2006-07-01 στο Wayback Machine.
Σλοβακικές προεδρικές εκλογές (2019)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σλοβακία στις 16 Μαρτίου 2019, με τον δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 30 Μαρτίου 2019. Ο απερχόμενος πρόεδρος Αντρέι Κίσκα δεν διεκδίκησε ξανά το προεδρικό αξίωμα. Στον πρώτο γύρο δεν υπήρχε κάποιος υποψήφιος που να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία για να εκλεγεί πρόεδρος. Προηγήθηκε η Ζουζάνα Τσαπούτοβα με ποσοστό 40,5% έναντι 18,66% για τον δεύτερο Μάρος Σέφκοβιτς. Στον 2ο γύρο η Τσαπούτοβα αναμετρήθηκε με τον Σέφκοβιτς, κερδίζοντας τελικά τις εκλογές με ποσοστό 58,4% έναντι 41,5 για τον Σέφκοβιτς. Η ορκωμοσία της νέας προέδρου, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα και η νεότερη πρόεδρος στη χώρα της, έγινε στις 15 Ιουνίου.

 Ο Πρόεδρος της Σλοβακίας εκλέγεται με την ψήφο του λαού από το 1999 για πενταετή θητεία. Ο ρόλος του είναι περιορισμένος, όμως όχι απλώς εθιμοτυπικός. Διορίζει τον Πρωθυπουργό και έχει δικαίωμα να ασκήσει βέτο σε νομοσχέδια (αν δεν έχουν επιβεβαιωθεί με πλειοψηφία των δύο τρίτων) και επίσης διορίζει τους ανώτατους δικαστές.Η εκλογή του Προέδρου γίνεται σε δύο γύρους. Για να εκλεγεί κάποιος ή κάποια πρόεδρος, θα πρέπει να συγκεντρώσει το 50%+1 των ψήφων στον 1ο γύρο. Οι δύο πρώτοι υποψήφιοι που προηγήθηκαν στον 1ο γύρο αναμετρώνται σε έναν δεύτερο και τελικό γύρο.Προκειμένου μια υποψηφιότητα να είναι έγκυρη, το Σύνταγμα της Σλοβακίας απαιτεί την συγκέντρωση 15.000 υπογραφών από σλοβάκους πολίτες ή την υποστήριξη των 15 από τους συνολικά 150 βουλευτές στη βουλή. Ο υποψήφιος πρέπει να έχει δικαίωμα ψήφου, να είναι πάνω από 40 ετών και να έχει παραιτηθεί από οποιοδήποτε άλλο δημόσιο αξίωμα. Το όριο θητειών του είναι μέχρι δύο προεδρικές θητείες.
Βενεδίκτη της Πορτογαλίας

H Βενεδίκτη (πορτογαλ. Benedita de Bragança, infanta de Portugal, 25 Ιουλίου 1746 - 18 Αυγούστου 1829) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βραζιλίας.

 Η Μαρία Φραγκίσκη Βενεδίκτη Άννα Ισαβέλλα Ιωσηφίνα Αντωνία Λούρδη Ιγνατία Θηρεσία Γερτρούδη Ρίτα Ιωάννα Ρόζα ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωσήφ της Πορτογαλίας και της Μαριάνας Βικτωρίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας. Σύζυγός της έγινε ο γιος της αδελφής της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, η οποία είχε παντρευτεί τον θείο της Πέτρο Γ΄ της Πορτογαλίας. Παντρεύτηκε το 1777 τον ανιψιό της Ιωσήφ της Βραζιλίας. Δεν απέκτησαν απογόνους (είχε δύο αποβολές, το 1781 και το 1786). Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 14.
Οι αμαζόνες

Οι αμαζόνες (Ισπανικά: Las Amazonas) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2016. Είναι ριμέικ της Βενεζουελάνικης τηλενουβέλας του 1985, Las Amazonas.Πρωταγωνιστούν Σέσαρ Έβορα, Βικτόρια Ρούφο, Ντάνα Γκαρσία, Αντρές Παλάσιος, Γκρέτελ Βαλντές, Μαριλούζ Μπερμούντες, Ρενέ Κασάδος και Χουάν Πάμπλο Χιλ.

 Ο Βικτοριάνο, είναι γαιοκτήμονας και επιχειρηματίας, πατέρας τριών κοριτσιών, της Ντιάνα, της Κασσάνδρα και της Κονστάνσα, θύματα ψεμάτων και πόνου που τον εμποδίζει να είναι με την αγάπη της ζωής του. Οι κόρες του Βικτοριάνο αγωνίζονται η κάθε μία με τον δικό της τρόπο, να βρει την αντίστοιχη ευτυχία και ερωτεύονται τρεις διαφορετικούς τύπους ανδρών, κάτι που δεν αρέσει στον Βικτοριάνο. Η Ντιάνα, η μεγαλύτερη κόρη είναι αυτή που μοιάζει με τον πατέρα της. Η Κασσάνδρα είναι λογική και ανεξάρτητη, αποφασισμένη να πάρει τον δικό της δρόμο; και η Κονστάνσα είναι η νεότερη, επαναστατική και πρόθυμη να ζήσει τη ζωή της στο έπακρο. Ένα μυστικό και μια δυσαρέσκεια όταν αποκαλυφθεί η αλήθεια, θα κλονίσει ολόκληρη την οικογένεια. Βικτόρια Ρούφο ως Ινές Σάντος Ντάνα Γκαρσία ως Ντιάνα Σάντος Σέσαρ Έβορα ως Βικτοριάνο Σάντος Γκρέτελ Βαλντές ως Κασσάνδρα Σάντος Ρενέ Κασάδος ως Εδουάρδο Μεντόσα Νατάλια Γκερρέρο ως Λισσέτ Ρουίς Μαριλούζ Μπερμούντες ως Κονστάνσα Σάντος Γκιγιέρμο Γκαρσία Καντού ως Λορέτο Γκουσμάν Βαλντές Αντρές Παλάσιος ως Αλεχάντρο Σαν Ρομάν Γιακελίν Αντέρε ως Μπερνάρδα ντε Μεντόσα Κάστρο Λις Γκαγιάρδο ως Μονσεράτ Γκαμπριέλα Βεργάρα ως Ντέμπορα Πινέιρο Χουάν Πάμπλο Χιλ ως Εμιλιάνο Γκουσμάν Εδουάρδο Λινιάν ως Χενάρο Βίλα Αλεχάντρο Ρουίς ως Αλόνσο Άλεξ Σίρβεντ ως Φαμπρίσιο Αγιέντε Έκτορ Κρους ως Μηχ. Μπερμούντες Μπόρις Ντούφλος ως Ρόμπι Αρριέτα Μέχια Φερνάντο Ρόμπλες ως Αρτέμιο Μάρσια Κουτούνιο ως Ντέλια Αλεχάντρο Εστράδα ως Ελίας Βιγιαροέλ Ραφαέλ ντελ Βιγιάρ ως Ρομπέρτο Μπενχαμίν Ριβέρο ως Μελιτόν Μελέντες Μαριελένα Σαμόρα ως Χασίντα Ρουίς Παλμέιρα Κρους ως Καντέλα Ροσίτα Πελάγιο ως Λούτσα Μάρκο Μοντέρο ως Άλντο Φλόρα Φερνάντες ως Αμικέλα Κάρλα Στέφαν ως Έλβια Μιράντα Κάι ως Μαρία Χοσέ Σαν Ρομάν Ρουίς Σαράι Μέσα ως Μπελέν Βαλεντίνα ντε λος Κόμπος ως Σαμπρίνα Σαν Ρομάν Ρουίς Λάντον Τζέι ως Ιβάν ΒιγιαροέλΓκεστ εμφανίσεις Αλφρέδο Αδάμε ως Βισέντε Μεντόσα Μόνικα Αγιός ως Ντιάνα Ελίσα/Ντιάνα Μαρία Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα ένα βραβείο: TvyNovelas (Κουρφαίος Ηθοποιός) Οι αμαζόνες στην IMDb
Τζο Σμιθ

Ο Τζόζεφ «Τζο» Σμιθ (Joseph "Joe" Smith, 25 Ιουνίου 1889–11 Αυγούστου 1971) ήταν Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της χώρας του όλων των εποχών σημείωσε τουλάχιστον 616 γκολ σε 903 επίσημους αγώνες.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Κριου Αλεξάνδρα ΦΚ, αλλά δεν έπαιξε σε αγώνα της πρώτης ομάδας για τον σύλλογο. Η μεταπήδησή του στη Μπόλτον Γουόντερερς το 1908 τον οδήγησε σε μεγάλη καριέρα, όπου με 277 γκολ πρωταθλήματος και κυπέλλου μεταξύ 1908 και 1927, είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας με την Μπόλτον στην πρώτη του χρονιά 1908–09 και αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας το 1923 και το 1926 κατακτώντας το τρόπαιο. Το 1921 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 38 γκολ. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αγωνίστηκε και με την Τσέλσι. Με την Μπόλτον σημείωσε 254 γκολ πρωταθλήματος σε 449 αγώνες. Αργότερα πέτυχε 61 τέρματα σε 70 αγώνες πρωταθλήματος για τη Στόκπορτ Κάουντι, πριν μεταγραφεί ως παίκτης-προπονητής στην Ντάργουιν το 1929. Με την εθνική ομάδα της Αγγλίας αγωνίστηκε πέντε φορές και σημείωσε ένα γκολ. Είναι ενδέκατος στη λίστα των κορυφαίων σκόρερ του πρωταθλήματος Αγγλίας με 243 γκολ σε 410 αγώνες.Δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε καριέρα προπονητή στη Ρέντινγκ, και για λίγο έχασε την άνοδο στις τέσσερις σεζόν που ήταν επικεφαλής. Έγινε προπονητής της Μπλάκπουλ τον Αύγουστο του 1935 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τον Απρίλιο του 1958. Οδήγησε την ομάδα στη νίκη σε τρεις συμμετοχές σε τελικούς Κυπέλλου Αγγλίας (1948, 1951 και 1953) και επίσης οδήγησε τον σύλλογο στη δεύτερη θέση στη δεύτερη κατηγορία το 1936–37, δεύτερη θέση στην πρώτη κατηγορία το 1955–56 και στον τελικό στο FA Charity Shield του 1953. Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Κόπα Λιμπερταδόρες 2012

Το Κόπα Λιμπερταδόρες 2012 ήταν το 53ο πρωτάθλημα και ξεκίνησε στις 24 Ιανουαρίου και έληξε στις 4 Ιουλίου 2012. Η πρωταθλήτρια ομάδα ήταν η Κορίνθιανς που κατάκτησε τον πρώτο τίτλο της νικώντας στον διπλό τελικό την Μπόκα Τζούνιορς με 1-1 εκτός στις 27 Ιουνίου 2012 και 2-1 εντός στις 4 Ιουλίου 2012 και το συνολικό σκορ ήταν 3-1. Στην τρίτη θέση ήρθε η Σάντος και στην τέταρτη η Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε. Η κάτοχος του τροπαίου, Κορίνθιανς αυτόματα κέρδισε τη συμμετοχή της στο Κόπα Λιμπερταδόρες 2013.

 Η νικήτρια του Κόπα Σουδαμερικάνα 2011 δικαιούται μια θέση στη διοργάνωση. Ωστόσο, η χώρα της νικήτριας ομάδας του Κόπα Σουδαμερικάνα δεν εξασφαλίζει μια επιπλέον θέση. Η νικήτρια του Κόπα Σουδαμερικάνα εξασφαλίζει τη χαμηλότερη θέση που ήδη δικαιούται η χώρα της εάν δεν έχει προκριθεί στο Κόπα Λιμπερταδόρες μέσω του εθνικού πρωταθλήματος της χώρας. 1Οι ομάδες δεν είχαν πλήρως προκριθεί όταν η διεξήχθη η κλήρωση. Ο πρώτος γύρος ξεκίνησε στις 24 Ιανουαρίου και τελείωσε στις 2 Φεβρουαρίου. Ο δεύτερος γύρος (ομίλοι) ξεκίνησε στις 7 Φεβρουαρίου και τελείωσε στις 19 Απριλίου . Οι πρώτες δύο ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη φάση των 16. Οι τελευταίοι τέσσερις γύροι της διοργάνωσης (γύρος των 16, προημιτελικά, ημιτελικά και τελικοί) διεξήχθησαν με τη μέθοδο νοκ-άουτ (με εντός και εκτός έδρας παιχνίδια). Οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τη φάση των ομίλων τοποθετήθηκαν σε δύο ομίλους: οι πρώτες κάθε ομίλου τοποθετήθηκαν στον πρώτο όμιλο (θέσεις 1-8) και οι δεύτερες κάθε ομίλου στο δεύτερο όμιλο (θέσεις 9-16). Η κατάταξη των ομάδων έγινε βάση των: 1. Βαθμών, 2. Διαφορά τερμάτων, 3. Γκολ υπέρ, 4. Εκτός έδρας γκολ, 5. Κλήρωση. Σε όλες τις περιπτώσεις, η πρώτη ομάδα που αναφέρεται για κάθε αγώνα έδωσε το δεύτερο αγώνα εντός έδρας. Ο γύρος των 16 ξεκίνησε στις 25 Απριλίου και τελείωστε στις 10 Μαΐου. Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης διεξήχθησαν από τις 16 μέχρι τις 24 Μαΐου. Η πρώτη ομάδα που αναφέρεται έδωσε το δεύτερο αγώνα εντός έδρας. Οι αγώνες της ημιτελικής φάσης διεξήχθησαν από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 21 Ιουνίου. Η πρώτη ομάδα που αναφέρεται έδωσε το δεύτερο αγώνα εντός έδρας. Οι τελικοί διεξήχθησαν σε δύο αγώνες, με την ομάδα που είχε τη ψηλότερη θέση στην κατάταξη, να δίνει το δεύτερο αγώνα ως γηπεδούχος. Αν υπήρχε ισοβαθμία στους βαθμούς και στη διαφορά τερμάτων στο τέλος του δεύτερου αγώνα, δεν εφαρμοζόταν ο κανόνας του εκτός έδρας γκολ και οι δύο ομάδες έπαιζαν παράταση μισής ώρας. Αν και στο τέλος της παράτασης οι ομάδες ήταν ισόπαλες, ο τίτλος κρινόταν στη διαδικασία των πέναλτι. Η Κορίνθιανς κέρδισε με 4 βαθμούς έναντι ενός της Μπόκα Τζούνιορς. Πηγή: Το βραβείο Fair Play απονεμήθηκε στην ΣΚ Κορίνθιανς. http://www.conmebol.com/secciones/copa_santander_libertadores.html Αρχειοθετήθηκε 2012-07-08 στο Wayback Machine.
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (πετοσφαίριση ανδρών)

O Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου είναι μια πετοσφαιρική ομάδα με έδρα το Βελιγράδι, Σερβία. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου. Τον Οκτώβριο του 2016 ήταν στην 27η θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη.

 Challenge Cup πετοσφαίρισης ανδρών: Προημιτελικά (2): 2014, 2015 Εθνικά Πρωταθλήματα 12 Γιουγκοσλαβίας (5): 1951, 1954, 1956, 1957, 1974 Φιναλίστ (7): 1952, 1975/76, 1991/92, 1993/94, 1994/95, 1996/97, 1998/99 Σερβίας (7): 2003, 2008, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 Φιναλίστ (1): 2009/10 Εθνικό κύπελλο: 13 1960, 1972, 1973, 1975, 1991, 1993, 1997, 1999, 2009, 2011, 2013, 2014, 2016 Φιναλίστ (3): 1989, 1992, 1998 Εθνικός Supercup: 5 2011, 2012, 2013, 2014, 2016 Φιναλίστ (1): 2015 Επίσημη ιστοσελίδα
Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Γαλλίας

Ο Λουδοβίκος, Δελφίνος της Γαλλίας (Louis de France, 4 Σεπτεμβρίου 1729 - 20 Δεκεμβρίου 1765) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν ο μεγαλύτερος και μοναδικός επιζήσας γιος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Λεστσύνσκα και πατέρας τριών Γάλλων βασιλέων (Λουδοβίκος ΙΣΤ΄, Λουδοβίκος ΙΗ΄, Κάρολος Ι΄).

 Ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος γεννήθηκε στα Ανάκτορα των Βερσαλλιών μετά πολλές αποτυχημένες προσπάθειες της μητέρας του για την απόκτηση γιου. Η αναγγελία της γέννησής του έγινε δεκτή σε ολόκληρη τη Γαλλία με τεράστιο ενθουσιασμό, αφού ήταν ακόμα νωπές οι τραγικές μνήμες στα τέλη της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄ (1710-1715) όπου κινδύνευσε να ξεκληριστεί ολόκληρη η βασιλική οικογένεια. Προκλήθηκε ενθουσιασμός με πυροτεχνήματα και ζητωκραυγές σε όλες τις πόλεις της Γαλλίας, και πήρε τον τίτλο του Δελφίνου (του διαδόχου του γαλλικού θρόνου). Βαπτίσθηκε όπως όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, αρχικά ανεπίσημα και σε ηλικία επτά ετών επίσημα με το όνομα Λουδοβίκος, με νονό τον ξάδελφό του Λουδοβίκο, Δούκα της Ορλεάνης. Από μικρός έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον στις στρατιωτικές τέχνες και απογοητεύτηκε έντονα όταν ο πατέρας του αρνήθηκε (1744) να τον πάρει μαζί του στον Πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής. Στο Μετς την ίδια χρονιά ο Βασιλιάς αρρώστησε βαριά και ο Δελφίνος παρακούοντας τις πατρικές εντολές έσπευσε κοντά του. Ήταν μια απερίσκεπτη ενέργεια που θα μπορούσε να έχει επιφέρει τον θάνατο Βασιλιά και Διαδόχου. Έκτοτε οι σχέσεις τους ψυχράνθηκαν, παρά την μεγάλη αγάπη που έδειχνε ως τότε ο Βασιλιάς για τον γιο του. Ήταν καλλιεργημένος πρίγκηπας με ενδιαφέροντα στη μελέτη, τη μουσική, το κυνήγι και τις συζητήσεις. Παράλληλα ήταν και πολύ πιστός χριστιανός, όπως η μητέρα του και οι αδελφές του, κάτι που δεν συνέβαινε με τον μάλλον άθεο και γυναικά πατέρα του. Πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 36 ετών πριν και από τους δύο γονείς του. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1744 τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας, και απέκτησαν μια κόρη: Μαρία Θηρεσία (1746 - 1748).Η Μαρία Θηρεσία πέθανε το 1746 κατά τη γέννηση της κόρης τους. Νυμφεύτηκε το 1747 την Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, κόρη του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας, και είχε τέκνα: θνησιγενής γιος (30 Ιανουαρίου 1748). θνησιγενής γιος (10 Μαΐου 1749). Μαρία Ζεφυρίνα (1750 - 1755). Λουδοβίκος Ιωσήφ (1751 - 1761), Δούκας της Βουργουνδίας. θνησιγενής κόρη (9 Μαρτίου 1752). Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ (1754 - 1793), Βασιλιάς της Γαλλίας. Λουδοβίκος ΙΗ΄ (1755 - 1824), Βασιλιάς της Γαλλίας. Κάρολος Ι΄ (1757 - 1836), Βασιλιάς της Γαλλίας. θνησιγενής γιος (1756). Κλοτίλδη (1759 - 1802), παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ Δ΄ της Σαρδηνίας. θνησιγενής κόρη (1762). Ελισάβετ (1764-1794), απεβίωσε στη γκιλοτίνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Louis, Dauphin of France (1729–1765) στο Wikimedia Commons
Αγγειολογία

Η Αγγειολογία είναι η ιατρική ειδικότητα που είναι αφιερωμένη στην μελέτη του κυκλοφορικού συστήματος και του λεμφικού συστήματος, δηλαδή των αρτηριών, των φλεβών και των λεμφικών αγγείων.Στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτός ο κλάδος της ιατρικής ονομάζεται αγγειολογία ενώ στις ΗΠΑ ο όρος αγγειακή ιατρική είναι ο πιο συχνός. Η αγγειακή ιατρική (ή αγγειολογία) είναι ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την πρόληψη, την διάγνωση και την θεραπεία των ασθενειών που σχετίζονται με τα αγγειακά και τα αιμοφόρα αγγεία.

 Οι αρτηριακές ασθένειες εντοπίζονται στην αορτή (πχ ανευρύσματα) και στις αρτηρίες που τροφοδοτούν τα πόδια, τα χέρια, τα νεφρά, τον εγκέφαλο και τα έντερα. Εντοπίζονται στην αρτηριακή θρόμβωση και τον εμβολισμό ; στις αγγειΐτιδες ; στις αγγειοσπαστικές διαταραχές. Η αγγειολογία ασχολείται με την πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων όπως η καρδιακή προσβολή και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι φλεβικές ασθένειες περιλαμβάνουν την φλεβική θρόμβωση, την χρόνια φλεβική ανεπάρκεια και τους κιρσούς. Οι λεμφικές ασθένειες περιλαμβάνουν τις πρωτογενείς και δευτερογενείς μορφές λεμφοιδήματος αλλά και τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου για τις αγγειακές παθήσεις όπως υψηλή χοληστερόλη και υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και η υψηλή χοληστερόλη εμπίπτουν στην ειδικότητα της αγγειακής ιατρικής. Society for Vascular Medicine VAS - Vascular Independent Research and Education - European Organisation
Μάρκου Αρκαδίας

Το Μάρκου ή Μάρκος είναι ένα μικρό ορεινό χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Μελικάγκουρο 8 χιλιόμετρα νότια της Δημητσάνας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Δημητσάνας. Βρίσκεται κοντά στη Ζάτουνα Αρκαδίας (3 χλμ), στη δεξιά πλευρά του φαραγγιού του Λούσιου και έχει υψόμετρο 940 μ. Κατά την τελευταία απογραφή καταγράφηκαν μόλις 23 μόνιμοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Ο αριθμός αυτός αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα καθώς ομάδες κυνηγών επιλέγουν την περιοχή γύρω από του Μάρκου για να διεξάγουν τη θήρα τους (αγριογούρουνα, λαγοί, πουλιά).

 Από το χωριό Μάρκου περνά ο κύριος δρόμος που οδηγεί στη μονή Φιλοσόφου, μοναστήρι που συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών, και όχι μόνο, καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ειδικά κατά τις περιόδους των χριστιανικών εορτών. Ο επισκέπτης του χωριού μπορεί να προγραμματίσει εκδρομές στα γύρω χωριά, πεζοπορία στο φαρράγγι του Λούσιου και τα μοναστήρια Φιλοσόφου και Μονής Προδρόμου. Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα στον επισκέπτη μιας μοναδικής παρατήρησης του έναστρου ουρανού κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης, από το χωριό Μάρκου προσφέρεται στον επισκέπτη πανοραμική θέα μεγάλης περιοχής της Πελοποννήσου, από την πεδιάδα της Μεγαλόπολης ανατολικά, το Λύκαιο όρος νότια, όλη τη διαδρομή του ποταμού Αλφειού στα δυτικά μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος και τη Ζάκυνθο. Τα σπίτια γεμίζουν ζωή τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς οι περισσότεροι Μαρκιώτες επιλέγουν το χωριό για να εορτάσουν εκείνες τις ημέρες. Χαρακτηριστικό είναι ότι το Μεγάλο Σάββατο, η λειτουργία της Ανάστασης μπορεί να γίνει από τις έξι το απόγευμα έως τις 12 το βράδυ, καθώς ο περιοδεύων παπάς πρέπει να παρευρεθεί σε όλα τα διπλανά χωριά. Το κάλεσμα για την έναρξη της λειτουργίας γίνεται με τις καμπάνες της κεντρικής εκκλησίας. Την Κυριακή της Ανάστασης γίνεται στα σπίτια το παραδοσιακό σούβλισμα του αμνού, ενώ οι περισσότεροι επισκέπτονται τα υπόλοιπα σπίτια για να ανταλλάξουν κεράσματα, κυρίως με τοπικά καλούδια. Τον μέγιστο αριθμό επισκεπτών δέχεται το χωριό κατά τον μήνα Αύγουστο, με αφορμή τον εορτασμό της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, και κυρίως για τον εορτασμό της αποτομής της κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, όπου και είναι η κεντρική εκκλησία, στις 29 Αυγούστου, όπου και γίνεται το πανηγύρι του χωριού. Τραπέζια στήνονται στον περίβολο της κεντρικής εκκλησίας του ΄Άγιου Ιωάννη και ο χώρος του παλιού σχολείου, έχει μετατραπεί σε πολυχώρο εκδηλώσεων. Έρχεται μια ομάδα οργανοπαιχτών με το κλαρίνο σαν βασικό όργανο και τον τραγουδιστή να το συνοδεύει με παραδοσιακά ακούσματα. Οι παραδοσιακοί χοροί παίρνουν το λόγο, όπως ο τσάμικος και ο συρτός. Ο πληθυσμός του Μάρκου υπήρξε σταθερός με μικρές αυξομειώσεις την περίοδο 1879-1928 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά. Μάρκος (Μάρκου) Μάρκου
Θερμοδυναμικό σύστημα

Θερμοδυναμικό σύστημα χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύνολο μακροσκοπικών αντικειμένων (που περιλαμβάνει σώματα ή πεδία), συγκεκριμένου χώρου, το οποίο δύναται ν΄ ανταλλάσσει ενέργεια, ή ύλη αμοιβαία με το περιβάλλον ή με όποιο εξωτερικό μέσον περιβάλλει αυτό σύμφωνα με τις αρχές ή νόμους της θερμοδυναμικής, εξού και ο προσδιορισμός του.

 Όταν σ΄ ένα τέτοιο σύστημα δεν σημειώνεται καμία ενεργειακή ή υλική ανταλλαγή με το περιβάλλον χαρακτηρίζεται "κλειστό θερμοδυναμικό σύστημα", ή "μονωμένο". Στην αντίθετη περίπτωση ονομάζεται "ανοιχτό θερμοδυναμικό σύστημα". Επίσης όταν δεν παρατηρείται θερμική ανταλλαγή μεταξύ συστήματος και περιβάλλοντος το σύστημα καλείται αδιαβατικό. Το αντίθετο, όταν δηλαδή παρατηρείται ανταλλαγή θερμικής ενέργειας, καλείται μηχανικά μονωμένο. Πιο συγκεκριμένα, διακρίνονται οι παρακάτω κατηγορίες: (Υλικώς) κλειστό σύστημα: όρια αδιαπέραστα από την ύλη, (dm/dt = 0) δεν υπάρχει ανταλλαγή μάζας με το περιβάλλον, αλλά μπορεί να ανταλλάσσεται ενέργεια (θερμότητα ή έργο). Ανοικτό σύστημα: όρια διαπερατά από την ύλη, ανταλλάσσεται και μάζα και ενέργεια. Μηχανικώς κλειστό σύστημα: δεν υπάρχει ανταλλαγή μηχανικού έργου μέσω των ορίων του συστήματος. Αδιαβατικό σύστημα: δεν έχουμε συναλλαγή θερμότητας με το περιβάλλον (θερμομονωτικά τοιχώματα – αδιαβατικά). Αποκλεισμένο ή απομονωμένο σύστημα: τα όρια του συστήματος είναι αδιαπέραστα από ύλη και ενέργεια (θερμότητα ή μηχανικό έργο). Π.χ. θερμική μηχανή. Εργαζόμενη ουσία (working fluid): ποσότητα ύλης που μεταφέρει ενέργεια σε μία εγκατάσταση (υγρό, ατμός ή αέριο). Υποβάλλεται σε προσθήκη ή απαγωγή θερμότητας, συμπίεση – εκτόνωση, μεταβολές φάσης κ.λπ. Π.χ. Ατμός σε ατμομηχανή ή ατμοστρόβιλο, μείγμα αέρα–καυσίμου σε βενζινοκινητήρα. Το θερμοδυναμικό σύστημα χαρακτηρίζεται και προσδιορίζεται από τις θερμοδυναμικές παραμέτρους. Οποιαδήποτε μεταβολή της κατάστασης ενός θερμοδυναμικού συστήματος καλείται θερμική διεργασία η οποία λαμβάνει ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς ανάλογα των διαφόρων μεταβολών, ή παραμέτρων. Εντατικά μεγέθη είναι τα μεγέθη των οποίων η τιμή δεν εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος. Διαιρώντας νοητά το σύστημα σε μικρότερα υποσυστήματα, τα καταστατικά μεγέθη παραμένουν αμετάβλητα στα επί μέρους υποσυστήματα (π.χ. πίεση, θερμοκρασία). Εκτατικά μεγέθη είναι όσα η τιμή τους εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος, (π.χ. όγκος, ενέργεια, εντροπία). Θερμοδυναμική ισορροπία
Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ

Η Α΄ Κατηγορία ΕΠΟΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λεμεσού (ΕΠΟΛ) απο το 1956. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΟΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΖ Ζακακίου με 8 κατακτήσεις. Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΕΠΟΛ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΟΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου. Η Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

 Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 16 ομάδες. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ. Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε 2 ομίλους των 8 ομάδων. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Με την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, οι δύο ομάδες που θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα στον ομίλο τους θα δώσουν αγώνα μπαράζ για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Ο ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 2 και 3 σε κάθε όμιλο θα δώσουν επίσης αγώνα μπαραζ για τις θέσεις 2 και 3. Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2023-24 είναι: Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Την περίοδο 1974-75 το πρωτάθλημα καθυστέρησε να ξεκινήσει λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και ως εκ τούτου δεν έγιναν αγώνες για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα. Μέχρι το 2001 καθώς και στις περιόδους 2011-12, 2012-13 και 2022-23 το πρωτάθλημα της ΕΠΟΛ διεξαγόταν σε ομίλους και οι πρωταθλήτριες των ομίλων έδιναν αγώνες νοκ-αουτ για την ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Ο πιο κάτω πίνακας παρουσιάζει τις κατακτήσεις πρωταθλημάτων ομίλων άνα ομάδα: Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ Κοσιάρης, Σάββας (2016). 60 χρόνια ΕΠΟΛ-Η ιστορία μας. ΕΠΟΛ. Ιστοσελίδα ΕΠΟΛ
Οροπέδιο της Μογγολίας

Το Οροπέδιο της Μογγολίας είναι τμήμα του οροπεδίου της Κεντρικής Ασίας με συνολική έκταση 3.200.000 τετρ. χιλιόμετρα και πλασιώνεται στα ανατολικά με τα ορεινούς όγκους του Μεγάλου Κινγκάν, στα νότια με την οροσειρά Γιν, στα δυτικά με την οροσειρά Αλτάι και τέλος, στα βόρεια από τις οροσειρές Σαγιάν και Κεντί.

 Το οροπέδιο της Μογγολίας περιλαμβάνει την έρημο Γκόμπι καθώς και άλλες ξηρές εκτάσεις στέπας. Το υψόμετρο της περιοχής κυμαίνεται μεταξύ 1.000 και 1.500 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας, με χαμηλότερο σημείο την περιοχή του Χουλουνμπουίρ και με υψηλότερο σημείο προς την οροσειρά Αλτάι. Πολιτικά, το οροπέδιο αποτελεί τμήμα τριών χωρών, της Κίνας, της Μογγολίας και της Ρωσίας. Στην Κίνα, το οροπέδιο εντοπίζεται στην αυτόνομη επαρχία της Εσωτερικής Μογγολίας και στην αυτόνομη περιοχή της Σιντζιάνγκ. Στη Ρωσία, αποτελεί τμήμα κοντά στα νότια σύνορα των ομοσπονδιακών αντικειμένων της Δημοκρατίας της Μπουργιατίας και της Περιφέρειας Ιρκούτσκ. Λόγω των μεταβολών στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, πολλές λίμνες έχουν χάσει μεγάλο μέρος της έκτασής τους, όπως οι λίμνες Καγκάν Νουρ και Σινκάι, ενώ άλλες έχουν εξατμιστεί, όπως οι λίμνες Σουανκιχάι και Ναϊμάν Σίου που αποξηράνθηκαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Μόνο ελάχιστες λίμνες μεγάλωσαν σε επιφάνεια της τελευταίες δεκαετίες, όπως οι λίμνες Ανατολική Ζουγιάν και Χαντ Παόζι, ενώ συνολικά οι λίμνες του οροπεδίου απώλεσαν το 30 τοις εκατό της έκτασής τους. Τάκλα Μακάν