IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλέξανδρος Παπαδόγγονας

Ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας του Διονυσίου (12 Ιουλίου 1931) είναι αντιναύαρχος εν αποστρατεία του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός που διατέλεσε βουλευτής Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός.

 Γεννήθηκε στην Τρίπολη, γιος του υποστράτηγου Διονυσίου Παπαδόγγονα, αρχηγού των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ. Μετεκπαιδεύτηκε στις Σχολές Υποβρυχίων τόσο της Ελλάδος όσο και των ΗΠΑ καθώς επίσης στη Σχολή Ναρκοπολέμου και Σχολή Οικονομικών Ναυτικού. Υπηρέτησε σε πολλά πολεμικά πλοία και υποβρύχια καθώς και σε επιτελικές θέσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Έλαβε ενεργό μέρος στο αντιδικτατορικό κίνημα του Ναυτικού το 1973 όπου για τη δραστηριότητά του εκείνη συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.Μετά τη Μεταπολίτευση το 1974 επανήλθε στο Πολεμικό Ναυτικό ως μηδέποτε διωχθείς απ' όπου και αποχώρησε το ίδιο έτος προκειμένου ν' ασχοληθεί με τη πολιτική και να λάβει μέρος στις εκλογές. Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και ανέλαβε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (1974-77). Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1977 και ορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών (1977-80). Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τοποθετήθηκε αρχικά αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Αύγουστο του 1991, και στη συνέχεια (για δεύτερη φορά στην καριέρα του) υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από τον Δεκέμβριο του 1992 έως τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1993 με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην κυβέρνηση.Στη δεύτερη θητεία του ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον εφοπλιστή Γεράσιμο Αγούδημο, ο οποίος τότε κυριαρχούσε στα δρομολόγια της «άγονης γραμμής», ενώ ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας συγκρούστηκε με τον προϊστάμενό του υπουργό Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, κυρίως για θέματα αμυντικής πολιτικής. Μετά την ήττα της ΝΔ το 1993, ο Παπαδόγγονας υποστήριξε ένθερμα το «Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» (ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου το οποίο εφάρμοσαν οι Ανδρέας Παπανδρέου και Γλαύκος Κληρίδης, σε αντίθεση με τον Βαρβιτσιώτη.Ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας έχει τιμηθεί από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου, καθώς επίσης και με το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας. Επίσης έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Τάγματος Αξίας (Γαλλίας) και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Βλαδιμηρέσκου (Ρουμανίας). Ως Πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος τιμήθηκε και από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό. "Who's Who 1979" σελ.513. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 48ος, σελ.100.
Χρίστα του Τουρν και Τάξις

Η Χρίστα του Τουρν και Τάξις (Christa von Thurn und Taxis , γεννημένη ως Χρίστα Ίνγκεμποργκ Χάινλε Christa Ingeborg Heinle, 14 Δεκεμβρίου 1941 -) είναι η πρόεδρος του Βαυαρικού Ερυθρού Σταυρού.

 Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1941 στο Χάιντενχαϊμ αν ντερ Μπρεντς, και είναι κόρη του Ερρίκου Χάινλε και της Ίνγκεμποργκ Βούρτσνερ. Στις 14 Μαρτίου 1973 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Πρίγκιπα Μαξ Εμμανουήλ του Τουρν και Τάξις στο Σβανγκάου και την επόμενη μέρα 15 Μαρτίου 1973 έγινε και ο θρησκευτικός τους γάμος στο Κάστρο Μπούλαχμπεργκ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Πρίγκιπα Ουμβέρτο Ραφαήλ Φραγκίσκο Ιωσήφ Ουλρίκο Μαρία Λαμόραλ (γενν. το 1973-) τον Πρίγκιπα Φίλιππο Γαβριήλ Φραγκίσκο Ιωσήφ Μάγκνους Μαρία Λαμόραλ (γενν. το 1975-)Το 1985 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Βαυαρικού Ερυθρού Σταυρού στην περιφέρεια Όσταλγκοϊ και το 1989, στην περιοχή της Σουαβίας. Παρέμεινε σε αυτές τις θέσεις μέχρι το 2005. Από το 1989, είναι μέλος του BRK-Land Board και της Επιτροπής Κοινωνικών Υπηρεσιών και από το 1994 της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Πρόνοιας και της Κοινωνικής Εργασίας στο BRK. Από το 1993 έως το 2001, ήταν μέλος της Επιτροπής Ετοιμότητας BRK και το 1995 ήταν ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας του Γερμανικού Ερυθρού Σταυρού. Από το 1997 έως το 2000, ήταν γερουσιαστής στο Κοινοβούλιο της Βαυαρίας. Από τον Νοέμβριο του 1999, είναι Αντιπρόεδρος της BRK.Στις 8 Νοεμβρίου 2003, έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Πρόεδρος του Βαυαρικού Ερυθρού Σταυρού. Ήταν ήδη επικεφαλής της οργάνωσης τους τελευταίους πέντε μήνες αφού ο προηγούμενος πρόεδρος ελάττωσε τα καθήκοντά του λόγω προβλημάτων υγείας.
Παναγία Κουνίστρα

Η μονή της Παναγίας της Κουνίστρας βρίσκεται στη δυτική Σκιάθο, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την πόλη. Το καθολικό τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.

 Το όνομά της το πήρε από την ομώνυμη εικόνα η οποία σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε κρεμασμένη σε ένα πεύκο και κουνιόταν. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές του ονόματος, όπως Εικονίστρια. Την ιστορία της εικόνας την μαθαίνουμε από χειρόγραφο του διδασκάλου του Γένους Επιφάνειου ή Στέφανου Δημητριάδη (1760-1827), το οποίο βρέθηκε στο Άγιο Όρος. Η χρονολογία της ευρέσεως της εικόνας υπολογίζεται ίσως περί το 1655. Μετά την εύρεση της εικόνας χτίστηκε ο ναός των Εισοδίων ο οποίος το 1726 μεγάλωσε σε βασιλική με τρούλο και το 1741 ζωγραφίστηκε με ωραίες τοιχογραφίες. Το μοναστήρι διαλύθηκε το 1834 από την Αντιβασιλεία, η οποία διέλυσε πολλά μοναστήρια της Ελλάδος.
Λέων ο Φιλόσοφος

Ο Λέων ο Φιλόσοφος ή Λέων ο Μαθηματικός ήταν περίφημος Βυζαντινός λόγιος του 9ου αιώνα, ένας εκ των πρωτεργατών της Αναγέννησης των Μακεδόνων, μαθηματικός, γεωμέτρης, αστρονόμος και φιλόσοφος. Δίδαξε στην σχολή της Μαγναύρας και η φήμη του ήταν τόση που ο χαλίφης της Βαγδάτης, Μαμούν, τον κάλεσε στην Αυλή του για να οργανώσει σχολή, ωστόσο ο Λέων αρνήθηκε. Για τρία χρόνια διετέλεσε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, απομακρύνθηκε όμως μετά το τέλος της Εικονομαχίας επειδή υποστήριζε εικονομαχικές απόψεις.

 Η ημερομηνία γεννήσεώς του δεν μας είναι γνωστή σήμερα, οι περισσότεροι μελετητές την τοποθετούν γύρω στην τελευταία δεκαετία του 8ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν συγγενής του εικονομάχου και λογίου Πατριάρχη Ιωάννη του Γραμματικού. Στην προσπάθειά του να λάβει την καλύτερη δυνατή μόρφωση, σύμφωνα με σύγχρονες μαρτυρίες, ταξίδεψε σε διάφορα μέρη και εντρύφησε στις βιβλιοθήκες και στα αρχεία μοναστηριών. Μετά την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη έγινε ιδιωτικός δάσκαλος, παρέχοντας ένα εκπληκτικό εύρος εγκυκλοπαιδικής παιδείας. Κάποια στιγμή κάποιος από τους μαθητές του τράβηξε την προσοχή του χαλίφη της Βαγδάτης, ο οποίος κάλεσε και τον ίδιο το Λέοντα στην αυλή του. Τότε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Θεόφιλος θέλοντας να αποτρέψει την αποστασία του σοφού τον διόρισε κρατικό δάσκαλο και του παρεχώρησε μισθό. Το 840 διορίστηκε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του (840-843) ενεπλάκη στην εικονομαχική έριδα, έτσι μετά την αποκατάσταση της Ορθοδοξίας καθαιρέθηκε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την καθαίρεσή του επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ιδιώτευσε για κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς να αντιμετωπίσει άλλα προβλήματα. Κάποια στιγμή, άγνωστο πότε, μεταξύ 844-861, ο καίσαρας Βάρδας αποφάσισε να ιδρύσει στο ανάκτορο της Μαγναύρας, το Πανδιδακτήριο, ένα εκπαιδευτήριο υψηλού επιπέδου. Στον Λέοντα, που διατηρούσε τότε τη φήμη του ελλογιμοτέρου ανδρός του καιρού του, ανέθεσε τη διεύθυνση της νέας ανώτατης αυτής σχολής, ενώ σε μαθητές του Λέοντα ανέθεσε την διδακτική ευθύνη. Η ημερομηνία θανάτου του Λέοντα είναι άγνωστη. Η τελευταία μαρτυρία γι' αυτόν είναι του 869 και πιθανότατα πέθανε λίγο αργότερα. Εκτός από τη διδασκαλία ο Λέοντας θεωρείται ένας από τους επιφανέστερους αστρολόγους, στον οποίον αποδίδονται πολλές επιτυχημένες προβλέψεις, μεταξύ αυτών της δολοφονίας του Βάρδα και του φονικού σεισμού του 869. Επίσης ασχολήθηκε με τεχνικά θέματα και θεωρείται ο δημιουργός του συστήματος φρυκτωριών που συνέδεε τα ανατολικά σύνορα με την Πρωτεύουσα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένα τουλάχιστον επίγραμμά του (XV 12). Άλλα οκτώ επιγράμματα υπό το ίδιο όνομα (Λέοντος Φιλοσόφου), ο Pierre Waltz τα αποδίδει στον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό, μολονότι η απόδοση του XV 12 στον Μαθηματικό γίνεται από τον Felix Buffiere στην ίδια σειρά. Ο Paton τα αποδίδει όλα στον Λέοντα τον Φιλόσοφο. Pierre Waltz, «Anthologie Grecque», ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.VIII, p. 286. Felix Buffiere, «Anthologie Grecque», ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.XII, p. 128, σημ 1. W.R.Paton, «The Greek Anthology», Loeb Classical Library, v.ΙΙΙ, p. 455 και v.V, p. 399.
Ερριέττα της Αγγλίας

Η Ερριέττα της Αγγλίας (Henrietta of England, 26 Ιουνίου 1644 - 30 Ιουνίου 1670) του Οίκου των Στιούαρτ ήταν η μικρότερη κόρη του Κάρολου Α΄ της Αγγλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας.

 Η Ερριέττα Άννα γεννήθηκε την περίοδο κατά την παραμονή της Δεύτερης Μάχης του Νιούμπερυ του Εμφυλίου Πολέμου το 1644, στην Οικία Μπέντφορντ του Έξετερ. Πατέρας της ήταν ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας, γιος του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας και της Άννας της Δανίας, και μητέρα της η Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων. Φεύγοντας από την Αγγλία με την κυβερνήτη της στην ηλικία των τριών ετών, μετακόμισε στη αυλή του πρώτου της εξαδέλφου Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, όπου ήταν γνωστή ως Μινέτ.Τον Φεβρουάριο του 1649, η μητέρα της Ερριέττας ενημερώθηκε για την εκτέλεση του συζύγου της Καρόλου Α΄, ο οποίος είχε αποκεφαλιστεί στις 30 Ιανουαρίου.Η Ερριέττα παντρεύτηκε στις 30 Μαρτίου 1661 τον Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης, γιο του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, και μαζί απέκτησαν: την Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης (1662–1689), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Ισπανίας. Δεν απέκτησαν παιδιά. αποβολή (1663). τον Φίλιππο Κάρολο, Δούκα του Βαλουά (1664-1666). θνησιγενή κόρη (9 Ιουλίου 1665). θνησιγενή δίδυμα αγόρια (1667). αποβολή (1668). την Άννα Μαρία της Ορλεάνης (1669-1728), παντρεύτηκε τον Βίκτωρ Αμεδαίο, Δούκα της Σαβοΐας αργότερα Βασιλιά της Σαρδηνίας. Απέκτησαν 4 παιδιά.Η Ερριέττα και ο Φίλιππος μετά τον γάμο τους, εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι του Κεραμεικού. Ως σύζυγος μέλους της γαλλικής βασιλικής οικογένειας η Ερριέττα έλαβε τον τίτλο Δούκισσα της Ορλεάνης​.Το 1667 η Ερριέττα άρχισε να έχει έναν έντονο και διακεκομμένο πόνο στο πλευρό της. Τον Απρίλιο του 1670, σύμφωνα με αναφορές, η Ερριέττα άρχισε να έχει πεπτικά προβλήματα τόσο σοβαρά ώστε να μπορεί να καταναλώνει μόνο γάλα. Στις 29 Ιουνίου 1670, η Ερριέττα καθώς έπινε ένα ποτήρι παγωμένο νερό με κιχώριο, αμέσως μετά ένιωσε ένα πόνο στο πλευρό της και φώναξε: "Αχ! Τι πόνος! Τι πρέπει να κάνω! Πρέπει να είναι δηλητηριασμένο!".Εκείνη αμέσως υπέθεσε ότι είχε δηλητηριαστεί και ζήτησε αντίδοτο και κάποιον να εξετάσει το νερό με το κιχώριο. Τις δόθηκαν κοινές σύγχρονες θεραπείες για κολικούς, καθώς και αντι-δηλητήρια. Η βασιλική οικογένεια έφτασε στο Σαιν Κλου έχοντας ακούσει τα νέα, μέσα σε λίγες ώρες. Η πριγκίπισσα Ερριέττα πέθανε στο Κάστρο του Σαιν Κλου στις 30 Ιουνίου 1670 και ώρα 2 π.μ.. Ο Ιππότης της Λωρραίνης και ο Μαρκήσιος του Εφιάτ φημολογήθηκαν από πολλούς ότι ήταν συνεργοί στη δηλητηρίαση της Ερριέττας. 16 Ιουνίου 1644 - 31 Μαρτίου 1661: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ερριέττα της Αγγλίας 31 Μαρτίου 1661 - 30 Ιουνίου 1670: Η Βασιλική Υψηλότητα Κυρία, Η Δούκισσα της Ορλεάνης​ Μίνι-σειρά του 2003 Κάρολος Β΄: Η δύναμη και το πάθος, η Ερριέττα ενσαρκώθηκε από την Άννα Μαρία Νταφ. Ταινία του 2009 Broadside, η Ερριέττα ενσαρκώθηκε από την Τζέσσικα Κλαρκ. Ταινία μικρού μήκους του 2010 Μινέτ, η Ερριέττα ενσαρκώθηκε από την Τζίνα Μπράιτον. Τηλεοπτική σειρά του 2015 Βερσαλλίες, η Ερριέττα ενσαρκώθηκε από την Νοέμι Σμιντ.
Άντριου Μπόναρ Λω

Ο Άντριου Μπόναρ Λω (αγγλ. Andrew Bonar Law) ήταν Βρετανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας από τις 23 Οκτωβρίου 1922 ως τις 22 Μαΐου 1923. Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1858 στον Καναδά και πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1923 στο Λονδίνο.

 Βουλευτής 1900-1910, 1911-1923 Κοινοβουλευτικός Υφυπουργός στο Υπουργείο Εμπορείου 1902-1905 Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος 1911-1921, 1922-1923 Ηγέτης της Αντιπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1911-1915 Υπουργός Αποικιών 1915-1916 Μέγας Θησαυροφύλακας (Υπουργός Οικονομικών) 1916-1919 Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1916-1921 Μέγας Σφραγιδοφύλακας 1919-1921 Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1922-1923 Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1922-1923
Αγριάνοι Λακωνίας

Οι Αγριάνοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Θεραπνών, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Οι Αγριάνοι είναι ορεινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στις βόρειες κλιτύς της κορυφής «Κοπά» (1.171 μ.) του Πάρνωνα και στις όχθες του χειμάρρου «Αλευρόρεμα». Κτισμένο στα 1.000 μέτρα είναι, μαζί με το Πολύδροσο, το χωριό με το δεύτερο μεγαλύτερο υψόμετρο σε όλο τον νομό Λακωνίας (με πρώτη τη Βαρβίτσα). Απέχει 25 χλμ. περίπου Α.ΒΑ. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 40,069 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κρονίου του νομού Λακωνίας. Το 1840 προσαρτήθηκε στον δήμο Θεραπνών. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Θεραπνών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγριάνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγριάνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Θεραπνών. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Θεραπνών και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών. Ο μεγάλος ναός της Ζωοδόχου Πηγής, στη γραφική πλατεία του χωριού Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, με πηγή δίπλα της Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, βόρεια του οικισμού Η θέση «Αλώνια», όπου έχουν εντοπιστεί μακεδονικοί τάφοι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Παρνασσός, 1:50.000) eetaa.gr
Ρίτα Μπούμη - Παπά

Η Ρίτα Μπούμη - Παπά (και Παππά, Σύρος, 1906- Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες.

 Γεννήθηκε στη Σύρο και στα 20 της χρόνια εγκαταστάθηκε στις Συρακούσες στη Σικελία. Στη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία σπούδασε Παιδαγωγικά και ειδικεύτηκε στη μοντεσοριανή μέθοδο. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εργάστηκε σε αρκετές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων και στην "Αυγή". Στη λογοτεχνία έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1929 με το ποίημα "Μικρέ μου Αλήτη..." που δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία. Μετέφρασε έργα πολλών ξένων συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Βίκτορ Ουγκο. Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες. Ήταν ταγμένη στο πλευρό της Αριστεράς, ενώ είχε λάβει και ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ιδιαίτερα με την ποίησή της. Α΄ Έπαινος της Ακαδημίας Αθηνών (1935) Α’ Βραβείο Εθνικής Αντίστασης (1945) Διεθνές Βραβείο Συρακουσών (1949) Βραβείο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (1965)Τιμήθηκε επίσης από το Ρουμανικό κράτος και την Ακαδημία του Βουκουρεστίου. Τα τραγούδια στην αγάπη. Αθήνα, Μαυρίδης, 1930. Οι σφυγμοί της σιγής μου · Ποιήματα Ρίτας Ν. Μπούμη. Αθήνα, 1935. Το πάθος των Σειρήνων. 1938. Αθήνα · Δεκέμβρης 1944. Αθήνα, Τα Νέα Βιβλία, 1945. Καινούρια χλόη. Αθήνα, Μαυρίδης,1949. Ριτόρνο ιν Ορτίτζια. 1949. Ο παράνομος λύχνος · Μέρος πρώτο (1940-1945). Αθήνα, Το σπίτι του ποιητή, 1957. Το ρόδο της Υπαπαντής. Αθήνα, Το σπίτι του ποιητή, 1960. Λαμπρό Φθινόπωρο · Ποιήματα. Αθήνα, Το σπίτι του ποιητή, 1961. Ανθοφορία στην έρημο · Ποιήματα. Αθήνα, Κέδρος, 1962. Χίλια σκοτωμένα κορίτσια. Αθήνα, Το σπίτι του ποιητή, 1963. Δεν υπάρχει άλλη δόξα. Βουκουρέστι, 1964. Η σκληρή Αμαζόνα· Ποιήματα. Αθήνα, Μέλισσα, 1964. Η μαγική φλογέρα · Ποιήματα. Αθήνα, Δωρικός, 1965. Σκιούμα· Ποιήματα. Αθήνα, Δωρικός, 1965. Φως ιλαρόν. Αθήνα, Δωρικός, 1966. Το παραμύθι της μαγικής φλογέρας· Ζωγραφιές Σοφίας Φόρτωμα. Αθήνα, Σύγχρονη Εποχή, 1996. Μόργκαν - Ιωάννης · Ο γυάλινος πρίγκηπας και οι μεταμορφώσεις του · Ποιητική σύνθεση (1967-1971). Αθήνα, Καρανάσης,1976. Λαμπρό φθινόπωρο. Αθήνα, Καρανάσης, 1982. Η σκληρή αμαζόνα. Αθήνα, Καρανάσης, 1982. Όταν πεινούσαμε και πολεμούσαμε · Διηγήματα (1941-1945). Αθήνα, Τύμβη, 1975 Η Χρυσώ. Αθήνα, Καρανάσης, 1984 Βιογραφία και εργογραφία στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου Τέσσερα ποιήματα
Τόμας Βερμάελεν

Ο Τόμας Βερμάελεν (σωστή προφορά: Τόμας Φερμάελεν) (Thomas Vermaelen, 14 Νοεμβρίου 1985) ειναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στην Βίσελ Κόμπε και στην Εθνική Βελγίου.

 Το 2003 ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τον Άγιαξ, με τον οποίο κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και δύο Κύπελλα Ολλανδίας. Το 2009 έγινε παίκτης της Άρσεναλ, στην οποία έμεινε για πέντε χρόνια. Με την Άρσεναλ κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας τη σεζόν 2013-2014, ενώ αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 2009-2010. Από το 2014 αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα, με την οποία έχει κερδίσει τρία πρωταθλήματα (2014–15, 2015–16 και 2017-18), τέσσερα Κύπελλο Ισπανίας και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (2015). Στην Εθνική Βελγίου παίζει από το 2006. 'Ηταν στο ρόστερ της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, στο Μουντιάλ του 2014, στο Euro του 2016 και στο Μουντιάλ του 2018.
Κρινιάς Κέρκυρας

Ο Κρινιάς είναι οικισμός 16 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 147 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6,5 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

 Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής: Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Κρινιάς και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια. Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Κρινιάς υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.Σήμερα ο οικισμός Κρινιάς, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Παυλίνα της Βυρτεμβέργης (1810-1856)

Η Παυλίνα (γερμ. Pauline, 25 Φεβρουαρίου 1810 - 7 Ιουλίου 1856) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Νάσσαου.

 Η Παυλίνα Φρειδερίκη Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη του Παύλου της Βυρτεμβέργης και της Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1829 τον Γουλιέλμο του Νάσσαου και είχε τέκνα: κόρη (27-28 Απριλίου 1830. Έλενα (1831-1888), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Βίκτωρα του Βάλντεκ & Πύρμοντ. Νικόλαος Γουλιέλμος (1832-1905), νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Νατάλια Πούσκινα, κόρη του ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Σοφία (1836-1913), παντρεύτηκε τον Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας. Darryl Lundy (24 Jul 2005). "Pauline Friederike Marie Prinzessin von Württemberg". ThePeerage.com. Retrieved 2009-08-02. Paul Theroff. "WÜRTTEMBERG". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-08-02.
Μαγδεβούργο

Το Μαγδεβούργο (γερμανικά: Magdeburg) είναι πόλη στη Γερμανία και η πρωτεύουσα του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ. Είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Έλβα και είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια του. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 228.515 κατοίκους (2005).

 Η πόλη ιδρύθηκε από τον Καρλομάγνο το 805. Στα νεότερα χρόνια, το 1631, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-1648), ο στρατηγός Τίλλυ, επικεφαλής των καθολικών, έκαψε την πόλη και σκότωσε τους 40.000 κατοίκους της καθώς η πόλη ήταν κατά τη διάρκεια του πολέμου προπύργιο των προτεσταντών. Το Μαγδεβούργο κατελήφθη από τους Γάλλους με τον στρατηγό Νέι το 1806. Μετά από τους ναπολεόντειους πολέμους, η Πρωσία ίδρυσε την Πρωσική επαρχία της Σαξονίας, με το Μαγδεβούργο ως πρωτεύουσα, το 1815. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, το Μαγδεβούργο (τότε μια πόλη περίπου 340.000 κατοίκων) βομβαρδίζεται το 1945. Μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, το 1990, το Μαγδεβούργο έγινε η πρωτεύουσα του νέου κρατιδίου Σαξονία-Άνχαλτ. Επίσημος ιστότοπος
Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)

Η Πολιορκία του Ισμαηλίου διεξήχθη το 1790, κατά την διάρκεια του ρωσοτούρκικου πόλεμου του 1787-1792, στο οχυρό Ισμαήλιο (Οδησσός), από τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων.

 Το 1790, η Νότια στρατιά του Ποτιόμκιν, μετά από αρκετές νίκες, έφθασε στο Ισμαήλιο, για να καταλάβει το οχυρό. Αλλά, ο Ποτιόμκιν δεν κατάφερε να καταλάβει το οχυρό, και όταν έφθασε ο Σουβόροφ στη περιοχή στις 2 (13) Δεκεμβρίου 1790, ο Ποτιόμκιν του ανέθεσε τη πολιορκία του οχυρού. Κατά τη διάρκεια 8 ημερών, ο Σουβόροφ ετοίμαζε τους στρατιώτες για τη πολιορκία. Αργότερα, ο Σουβόροφ έστειλε γράμμα στο διοικητή του οχυρού, Μεχμέτ-πασά, απαιτώντας από αυτόν να παραδοθεί. Ο Τούρκος διοικητής, έχοντας μεγάλη πεποίθηση στην άμυνα της πόλης, απάντησε ότι για να παραδοθεί το Ισμαήλιο πρέπει πρώτα ο Δούναβης να κυλίσει ανάποδα και μετά να πέσει ο ουρανός στη γή. Μόλις έλαβε την άρνηση του τελευταίου, στις 11 (22) Δεκεμβρίου 1790, ο Σουβόροφ άρχισε τη πολιορκία, η οποία διέρκησε 13 ώρες και τελείωσε με την αποφασιστική νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Ακολούθησε λεηλασία της πόλης και σφαγή των Τούρκων επί τρείς ημέρες, όπως ήταν η υπόσχεση που είχε δοθεί στους Ρώσους στρατιώτες. Χρονικογράφος της εποχής αναφέρει ότι πολλοί Τούρκοι σφαγιάστηκαν "γιατί προτιμούσαν να χάσουν τη ζωή τους παρά την περιουσία τους." Την επόμενη μέρα μετά τη σφαγή, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Ιωάννου παρουσία όλων των Ρώσων αξιωματικών. Κατά μία εκτίμηση οι Τούρκοι είχαν 33.000 νεκρούς και 10.000 αιχμαλώτους. Έξι χιλιάδες γυναικόπαιδα, 2.000 χριστιανοί Μολδαβοί και Αρμένιοι και πάνω από 500 Εβραίοι συνελήφθησαν επίσης αιχμάλωτοι. Στα χέρια των Ρώσων έπεσε ο πλούτος της πόλης που εκτιμήθηκε σε 10 εκατομμύρια πιάστρα. Οι Ρώσοι έχασαν 4000 στρατιώτες ενώ είχαν 6000 τραυματίες. Οι Τούρκοι έχασαν 26.000 στρατιώτες ενώ είχαν 9000 τραυματίες. Η κατάληψη του Ιζμαΐλ είχε αποφασιστική σημασία για τη νίκη των Ρώσων στον πόλεμο. Ο Σουβόροφ έλαβε το τιμητικό τίτλο του συνταγματάρχη του τάγματος του Πρεομπραζένσκι. А. А. Данилов. История России IX—XIX века. Коллектив авторов. «Сто великих битв», М. «Вече», 2002 Орлов Н. А. Штурм Измаила Суворовым в 1790 году. СПб, 1890. https://web.archive.org/web/20091124225707/http://www.turkey-info.ru/history/ismailbattle.html Штурм Измаила, — из кн. «Кутузов», Раковский Л. И. : Лениздат, 1971 Распределение к приступу Измаила и взятие сей крепости 11 декабря 1790 г. Рапорт генерал-аншефа А. В. Суворова князю Г. А. Потемкину о штурме Измаила 21 декабря 1790 г. Вторая Турецкая война: Измаил; 1790, — глава из кн. Петрушевский А. Ф. «Генералиссимус князь Суворов» Измаил, — стихотворение Невидицына Р. В., посвящённое взятию Измаила
Ντι Τζέι Τόμπσον

Ο Ντι Τζέι Τόμπσον (γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έχει ύψος 1,74 μέτρων και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ. Τελευταία έπαιξε για την Μπεστ Μπαλικεσίρ της 2ης Κατηγορίας Τουρκίας .

 Ο Τόμπσον έπαιξε λυκειακό μπάσκετ του στο Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας στο Λύκειο Λίσβιλ Ρόουντ και έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Απαλάτσιαν, όπου είχε μέσους όρους σταδιοδρομίας 13,0 πόντους ανά παιχνίδι, 4,1 ασίστ ανά παιχνίδι και 2,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στο τελευταίο έτος του κολεγίου, είχε κατά μέσο όρο 15,6 πόντους ανά αγώνα, 4,9 ασίστ ανά αγώνα και 3,3 ριμπάουντ ανά αγώνα. Οδήγησε τους Μάουντενιρς σε επίδοση 25-8, στον τίτλο Βορείου Ομίλου της Νότιας Διάσκεψης και σε μία προσφορά για το Εθνικό Τουρνουά Πρόσκλησης (NIT). Κατά τη διάρκεια του ανώτερου έτους του, η ομάδα του κατάφερε να κερδίσει το Κολέγιο Ντάβιντσον, το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Ουίτσιτα, το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, το Κοινοπολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ . Η σελίδα παίχτη του Ντι Τζέι Τόμπσον στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου ΚΚ Βλοτσλάβεκ (Πολωνικά)
Ποδοσφαιρικά βραβεία της Σούπερ Λίγκας

Τα ποδοσφαιρικά βραβεία της Σούπερ Λίγκας, γνωστά και ως βραβεία Novasports Super League για εμπορικούς λόγους, είναι ετήσια ποδοσφαιρικά βραβεία που απονέμονται στους κορυφαίους κάθε ποδοσφαιρικής σεζόν, από την διοργανώτρια αρχή του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Καθιερώθηκαν την αγωνιστική περίοδο 2009-10 και μέχρι τώρα αριθμούν τέσσερις τελετές βράβευσης. Οι νικητές των βραβείων επιλέγονται έπειτα από ψηφοφορία του κοινού, εκτός από κάποιες ειδικές κατηγορίες στις οποίες η επιλογή γίνεται από ειδική επιτροπή αποτελούμενη από προπονητές ποδοσφαίρου.

 Οι κατηγορίες των βραβείων είναι: Κορυφαία 18άδα του πρωταθλήματος Πολυτιμότερος παίκτης (MVP πρωταθλήματος) Καλύτερος προπονητής Πρώτος σκόρερ της χρονιάς Καλύτερο γκολ Καλύτερη ασίστ Καλύτερη απόκρουση Κορυφαία δήλωση της χρονιάς Καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος παίκτης (rookie) Fair Play της χρονιάς 2010Τερματοφύλακες:Αντώνης Νικοπολίδης (Ολυμπιακός), Αλέξανδρος Τζόρβας (Παναθηναϊκός)Αμυντικοί: Λουκάς Βύντρα (Παναθηναϊκός), Βασίλης Τοροσίδης (Ολυμπιακός), Όλοφ Μέλμπεργκ (Ολυμπιακός), Ντουγκλάο (Καβάλα), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Ολυμπιακός), Γιώργος Τζαβέλλας (Πανιώνιος) Μέσοι:Κώστας Κατσουράνης (ΑΕΚ), Μεντί Ναφτί (Άρης), Ζιλμπέρτο Σίλβα (Παναθηναϊκός), Πάμπλο Γκαρσία (ΠΑΟΚ), Σωτήρης Νίνης (Παναθηναϊκός), Βλάνταν Ίβιτς (ΠΑΟΚ)Επιθετικοί:Αντελίνο Βιεϊρίνια (ΠΑΟΚ), Τουμέρ Μετίν (Λάρισα), Νάτσο Σκόκο (ΑΕΚ), Τζιμπρίλ Σισέ (Παναθηναϊκός) 2011Τερματοφύλακες: Δημήτρης Ελευθερόπουλος (Ηρακλής), Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (Κέρκυρα)Αμυντικοί: Γιάννης Κοντοές (Πανιώνιος), Καλίφα Σανκαρέ (Ολυμπιακός Βόλου), Πάμπλο Κοντρέρας (ΠΑΟΚ), Λουκάς Βύντρα (Παναθηναϊκός), Τραϊανός Δέλλας (ΑΕΚ), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Ολυμπιακός)Μέσοι: Αριέλ Ιμπαγάσα (Ολυμπιακός), Αντελίνο Βιεϊρίνια (ΠΑΟΚ), Νταρσί Νέτο (Αρης), Νταβίδ Φουστέρ (Ολυμπιακός), Τζαμέλ Αμπντούν (Καβάλα), Βιθέντε Μόνχε (Ολυμπιακός Βόλου).Επιθετικοί: Κέβιν Μιραλάς (Ολυμπιακός), Τζιμπρίλ Σισέ (Παναθηναϊκός), Ραφίκ Τζεμπούρ (Ολυμπιακός), Κώστας Μήτρογλου (Πανιώνιος). 2012Τερματοφύλακες: Μπάλαζ Μέγερι (Ολυμπιακός), Σαρλ Ιτάντζ (Ατρόμητος)Αμυντικοί: Όλοφ Μέλμπεργκ (Ολυμπιακός), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Ολυμπιακός), Ζαν-Αλαίν Μπουμσόνγκ (Παναθηναϊκός), Νίκος Γεωργέας (ΑΕΚ), Μασιέλ Λίνο (ΠΑΟΚ)Μέσοι: Σουμπίνιο (Λεβαδειακός/ΟΦΗ), Πάμπλο Γκαρσία (ΠΑΟΚ), Τζαμέλ Αμπντούν (Ολυμπιακός), Γιάννης Μανιάτης (Ολυμπιακός), Τσίμο Ναβάρρο (Αστέρας Τρίπολης), Ρικάρντο Φατί (Αρης)Επιθετικοί: Κέβιν Μιραλάς και Ραφίκ Τζεμπούρ (Ολυμπιακός), Φώτης Παπουλής (ΟΦΗ), Κώστας Μήτρογλου (Ατρόμητος), Σεμπάστιαν Λέτο (Παναθηναϊκός) 2013Τερματοφύλακες: Ορέστης Καρνέζης (Παναθηναϊκός), Γιούρι Λοντίγκιν (Ξάνθη)Αμυντικοί: Γιάννης Σκόνδρας (Ατρόμητος), Σεμπάστιαν Μπαρτολίνι (Αστέρας Τρίπολης), Κώστας Κατσουράνης (ΠΑΟΚ), Χοσέ Χολέμπας (Ολυμπιακός), Ρουμπέν Πουλίδο (Άρης)Μέσοι: Τζαμέλ Αμπντούν (Ολυμπιακός), Εργκύς Κάτσε (ΠΑΟΚ), Ζέκα (Παναθηναϊκός), Ρουμπέν Ράγιος (Αστέρας Τρίπολης), Τόμας Ντε Βινσέντι (ΠΑΣ Γιάννενα), Μίκαελ Ολαϊτάν (Βέροια)Επιθετικοί Στέφανος Αθανασιάδης (ΠΑΟΚ), Νταβίδ Αγάνθο (Άρης), Δημήτρης Παπαδόπουλος (Πανθρακικός), Σάκης Παπάζογλου (ΟΦΗ), Ραφίκ Τζεμπούρ (Ολυμπιακός) Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ
ΦΚ Νόβι Παζάρ

Η ΦΚ Νόβι Παζάρ είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Νόβι Παζάρ η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1928 σαν FK Sandžak. Έδρα της ομάδας είναι το χωρητικότητας 12000 θέσεων γήπεδο Novi Pazar City Stadium.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1928 με το όνομα FK Sandžak, το οποίο στη συνέχεια άλλαξε σε FK Deževa. Το 1962 ενοποίηθηκε με την τοπική ομάδα FK Ras, παίρνοντας το σημερινό της όνομα. Αρχικά αγωνιζόταν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γιουγκολασβίας και αργότερα στη Yugoslav Second League. Η ομάδα προκρίθηκε στα πλέι-οφ του προβιβασμού στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας δύο φορές, αλλά ηττήθηκε και τις δύο. Το 1994 έχασαν από τη ΦΚ Σούτγιεσκα Νίκσιτς και το 1995 από τη ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε. Το 2002 υποβιβάστηκε στη Serbian League, τρίτη κατηγορία της Σερβίας. Την επόμενη σεζόν επανήλθε στη Serbian First League. Επίσημος ιστότοπος Club profile and squad at srbijafudbal.net FK Novi Pazar info Club page at Transfermarkt
Καραμεσηναίικα Αχαΐας

Τα Καραμεσιναίικα ή Καραμεσηναίικα, παλαιότερα Στου Καραμεσήνη, είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του τέως δήμου Μόβρης με 158 κατοίκους. Έχει δημοτικό σχολείο από το 1931 έως το 1997 που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.

 Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στον Σπύρο Καραμεσήνη από την Βλασία Καλαβρύτων, που μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 αγόρασε στην περιοχή, ακατοίκητη τότε, εθνικές γαίες. Παρόλο που ο Καραμεσήνης δεν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην περιοχή -το 1919 μάλιστα πούλησε όλα τα κτήματα που είχε- και λόγω της εγκατάστασης και άλλων από τα ορεινά των Καλαβρύτων (Άρμπουνας κ.τ.λ.), ήδη από το 1838, αλλά και από το κοντινό Πουρνάρι, επικράτησε το όνομα Καραμεσηναίικα. Σαν συγκροτημένος οικισμός αναφέρεται μετά το 1930 και όλοι οι κάτοικοι με καταγωγή τα χωριά των Καλαβρύτων. Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 με την διάλυση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Καραίικων. Σε απογραφή του 1896 είχε 21 κατοίκους, 213 το 1940 και 303 το 1950. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
82 (αριθμός)

Το 82 (ογδόντα δύο) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 81 και πριν από το 83. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 82:2 = 41, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 82 συμβολίζεται ως LXXXII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΠΒ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 82 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 41 και 82, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 84. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 82 είναι 82 = 2 · 41. Το 82 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (2 · 41). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 82 αντιστοιχεί στον μόλυβδο. Ο Μεσιέ 82, είναι ένας αρχέτυπος αστρογόνος γαλαξίας.
Αγραπιδοχώρι Ηλείας

Το Αγραπιδοχώρι είναι οικισμός του Νομού Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πηνείας του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 42 κατοίκους.

 Το Αγραπιδοχώρι είναι χτισμένο δίπλα στον Πηνειακό Λάδωνα και πολύ κοντά στον Πηνειό, καθώς και στις όχθες της τεχνητής λίμνης Πηνειού, σε υψόμετρο περίπου 130 μέτρων. Στην τοποθεσία που βρίσκεται το χωριό υπήρχε στην αρχαιότητα η πόλη της Ηλειακής Πύλου. Το χωριό απέχει περίπου: 8 χλμ. από το Σιμόπουλο (μέσω Λάτα), 27 χλμ. από την Αμαλιάδα (μέσω Εφύρας και Χαβαρίου) 37 χλμ. από τον Πύργο (μέσω Σιμόπουλου και Οινόης) και 50 χλμ. από την Πάτρα (μέσω Πορτών και ΒΙΠΕ Πάτρας). Το Αγραπιδοχώρι υπέστη σοβαρή μείωση του μόνιμου πληθυσμού του μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής της τεχνητής λίμνης. Διοικητικά, αποτέλεσε μέχρι το 1997 έδρα κοινότητας της Επαρχίας Ηλείας και κατόπιν υπήχθη στον «καποδιστριακό» Δήμο Πηνείας. Από το 2011 ανήκει στον «καλλικρατικό» Δήμο Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγραπιδοχωρίου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγραπιδοχωρίου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2015-2016

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ A1 γυναικών της περιόδου 2015–16, ήταν το 26ο με την ονομασία Α1 Γυναικών και το 34ο Εθνικό πρωτάθλημα. Διεξήχθη από την ΕΟΠΕ με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση ήταν η κανονική περίοδος, από όπου οι τέσσερις πρώτες προκρίθηκαν στη δεύτερη φάση, τα πλέι οφ, και διεκδίκησαν τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ελλάδος, ενώ οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Α2 Εθνική. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 17 Οκτωβρίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για τέταρτη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό με 3–0 νίκες κόντρα στον Α.Ο. Θήρας, έχοντας το πλεονέκτημα έδρας. Η Κατερίνα Γιώτα του Ολυμπιακού, μετά τη λήξη του τελικού, αναδείχθηκε MVP του πρωταθλήματος.

 Οι ομάδες της σεζόν 2015–16: Πηγή: A1 Βόλεϋ Γυναικών Οι ομάδες που καταλαμβάνουν τις θέσεις 1 έως 4 στην κανονική περίοδο συμμετέχουν στα Play off για τις θέσεις 1−4. Στους ημιτελικούς ο 1ος και ο 2ος της κανονικής περιόδου αντιμετωπίζουν με πλεονέκτημα έδρας τον 4ο και τον 3ο αντίστοιχα. Οι σειρές κρίνονται στις 2 νίκες. Ο πρώτος αγώνας γίνεται στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη στην κανονική περίοδο, ο δεύτερος στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη θέση, και ο τρίτος (αν χρειαστεί) διεξάγεται ξανά στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη. Οι δύο νικητές προκρίνονται στον τελικό, ο οποίος κρίνεται στις 3 νίκες με τους αγώνες να διεξάγονται εναλλάξ στις έδρες των ομάδων, με τον πρώτο να διεξάγεται στην έδρα του βαθμολογικά ανώτερου. Οι δύο ηττημένες ομάδες αγωνίζονται σε μικρό τελικό, ο οποίος κρίνεται στις 2 νίκες, για την κατάληψη της 3ης θέσης στη τελική κατάταξη. Οι αγώνες διεξάγονται με τον ίδιο τρόπο διεξαγωγής των αγώνων του τελικού. (1) Ολυμπιακός – (4) Πανναξιακός (2–0) (2) Παναθηναϊκός – (3) Α.Ο. Θήρας (1–2) (2) Παναθηναϊκός – (4) Πανναξιακός (2–0) (1) Ολυμπιακός – (3) Α.Ο. Θήρας (3–0) Πρωτάθλημα Volleyleague ανδρών 2015-16 Επίσημος ιστότοπος της ΕΟΠΕ Βαθμολογία Πρόγραμμα - Αποτελέσματα Οι ομάδες Ημιτελικοί Μικρός τελικός Τελικός Ευρωπαϊκές Συμμετοχές Η Α1 Γυναικών στο volleynews.gr
Woke

Woke είναι ένα αγγλικό επίθετο που σημαίνει «επαγρύπνηση εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων». Πλέον, ο όρος φέρεται να έχει αρνητική χροιά στον δυτικό κόσμο, ενώ η κουλτούρα που προωθείται γύρω από την συγκεκριμένη πολιτική, κατηγορείται ως υπερβολική και πολλές φορές παραβιαστική ως προς την ελευθερία του λόγου. Επίσης, η woke κουλτούρα κατηγορείται ότι έχει χρησιμοποιηθεί από το σύστημα, με σκοπό να προωθήσει νεοφιλελευθερες πολιτικές, καμουφλαρισμένες με πολιτικές δικαιωματισμών και προώθησης διάφορων κοινωνικών ομάδων (όπως ΛΟΑΤΚΙ+, φεμινίστριες, ακτιβιστές του BLM κ.α.).

 Ο όρος προέρχεται από το αφροαμερικανικό ιδίωμα (African-American Vernacular English) και εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2010, περιλαμβάνοντας μια ευρύτερη επίγνωση και επαγρύπνηση εναντίον κοινωνικών ανισοτήτων όπως ο σεξισμός, η ομοφοβία και έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να καλύψει ένα φάσμα ιδεών που αφορούν διάφορες πολιτικές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως "κοινωνικά προοδευτικές". Ο όρος εξαπλώθηκε διεθνώς και προστέθηκε στο Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης το 2017. Άνθρωποι, κυρίως δεξιών και κεντρώων φρονημάτων, χρησιμοποιούν τον όρο συχνά με ειρωνικό τρόπο για διάφορα κινήματα, όπως το Black Lives Matter. Με τη σειρά τους, ορισμένοι σχολιαστές τον θεωρούσαν προσβλητικό όρο με αρνητικούς συσχετισμούς σε όσους προωθούν πολιτικές ιδέες που αφορούν εθνική ταυτότητα και φυλή. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2010, ο όρος "woke" είχε εισέλθει στα κύρια μέσα ενημέρωσης και χρησιμοποιήθηκε για μάρκετινγκ. Το 2018, ο Αφροαμερικανός δημοσιογράφος Σαμ Σάντερς, υποστήριξε ότι η ουσία του woke έχει χαθεί λόγω της υπερβολικής χρήσης από τους φιλελεύθερους και τις διάφορες επιχειρήσεις που προσπαθούσαν να φανούν προοδευτικές. Ο όρος "woke καπιταλισμός" περιγράφει τα εμπορικά σήματα που χρησιμοποιούσαν πολιτικά προοδευτικά μηνύματα ως υποκατάστατο για καπιταλιστική μεταρρύθμιση, με πολλά παραδείγματα που περιλαμβάνουν διαφημιστικές εκστρατείες σχεδιασμένες να προσελκύουν τους millennials, οι οποίοι συχνά έχουν πιο φιλελεύθερες κοινωνικές απόψεις από τις προηγούμενες γενιές. Αυτές οι καμπάνιες πολλές φορές αντιλήφθηκαν από τους πελάτες ως ανειλικρινείς και αυθεντικές και προκάλεσαν αντιδράσεις που συνοψίζονται στη φράση "get woke, go broke". Οι πολιτιστικοί επιστήμονες Ακάνε Κάναϊ και Ρόζαλιντ Τζιλ, περιγράφουν τον «woke καπιταλισμό» ως μια δραματικά εντεινόμενη τάση να συμπεριληφθούν ιστορικά περιθωριοποιημένες ομάδες (προς το παρόν κυρίως ως προς τη φυλή, το φύλο και τη θρησκεία) ως μασκότ στη διαφήμιση με ένα υποκριτικό μήνυμα ενδυνάμωσης, για να σηματοδοτήσουν προοδευτικές αξίες.
Δαμοκράτης Σερβίλιος

Ο Δαμοκράτης υπήρξε ιατρός ο οποίος καταγόταν από την Αθήνα και έδρασε στη Ρώμη κατά τα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Πρέπει να ήταν σύγχρονος του Ανδρόμαχου του Πρεσβύτερου, αρχιάτρου του αυτοκράτορα Νέρωνα. Πιθανότατα έλαβε το προσωνύμιο Σερβίλιος ως ιατρός μελών του Σερβιλίου οίκου.

 Έγραψε κυρίως φαρμακολογικά έργα σε ιαμβικούς στίχους εκ των οποίων μόνο αποσπάσματα έχουν διασωθεί. Μέχρι σήμερα παραδίδονται οι ακόλουθοι τίτλοι έργων του: Κλινικός Φιλίατρος Βιβλία τῶν φαρμάκων Περὶ τῆς τῶν ἀντιδότων συσκευασίας Πυθικός.Τα φαρμακολογικά έργα του Δαμοκράτη αποτελούν πηγή συχνών παραπομπών του Γαληνού ο οποίος έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για αυτόν θεωρώντας ότι ήταν ἄριστος ἰατρὸς Από το σύνολο των έργων του Δαμοκράτη, ο Πυθικός κατέχει ξεχωριστή και περίζηλη θέση στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής οδοντιατρικής και από το οποίο δυστυχώς έχουν διασωθεί μόλις τρία αποσπάσματα μέσω του Γαληνού. Η ονομασία Πυθικός προέρχεται από το πρόσωπο το οποίο έδωσε στον Δαμοκράτη και περιείχε αποκλειστικά φαρμακευτικές συνταγές για οδοντιατρικά και στοματολογικά προβλήματα. Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016 ISBNː978-960-93-8402-5
Chdir

Η cd, μερικές φορές διαθέσιμη και ως Chdir (Change Directory), είναι εντολή της γραμμής εντολών για την αλλαγή του τρέχοντα καταλόγου εργασίας σε λειτουργικά συστήματα όπως το Unix, το DOS, το OS/2, τα Windows και το Linux. Είναι επίσης διαθέσιμο για χρήση σε προγραμματισμό κελύφους (shell) και σε αρχεία δέσμης (batch).

 Ένας κατάλογος είναι ένα λογικό τμήμα ενός συστήματος αρχείων που χρησιμοποιείται για τη αποθήκευση αρχείων. Οι κατάλογοι μπορούν επίσης να περιέχουν άλλους καταλόγους. Η εντολή cd μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αλλαγή σε ένα υποκατάλογο, κίνηση πίσω στο κατάλογο, πίσω στο ριζικό κατάλογο ή σε οποιονδήποτε κατάλογο. user@wikipedia:~$ ls workreports games encyclopedia text.txt user@wikipedia:~$ cd games user@wikipedia:~/games$
Ρικάρδο Μαρτινέλι

Ο Ρικάρδο Μαρτινέλι (Ricardo Alberto Martinelli Berrocal, 1952-) είναι πολιτικός από τον Παναμά και πρώην πρόεδρος της χώρας, έπειτα από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2009. Είναι επίσης επιχειρηματίας και ανήκει στο κόμμα Δημοκρατική Αλλαγή.

 Γεννήθηκε στην Πόλη του Παναμά στις 11 Μαρτίου του 1952. Είναι γιος του Ρικάρντο Μαρτινέλι Παρντίνι, ιταλικής καταγωγής, και της Γκλόρια Μπερροκάλ. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμιά του εκπαίδευση στην στρατιωτική ακαδημία του Στόντον, στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ.. Έχει τίτλο μπάτσελορ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το πανεπιστήμιο του Αρκάνσας και μάστερ στον ίδιο τομέα από το INCAE Business School. Είναι παντρεμένος με την Μάρτα Λινάρες και έχουν τρία παιδιά: τον Ρικάρδο, τον Λουίς Ενρίκε και την Καρολίνα. Σήμερα είναι διευθυντής της μεγαλύτερης αλυσίδας σούπερ μάρκετ του Παναμά, της Súper 99. Είναι επίσης πρόεδρος δύο ακόμα εταιρειών και κατέχει διευθυντικές θέσεις σε τουλάχιστον οκτώ ακόμα εταιρείες. Επί προεδρίας του Μπαγιαδάρες, ο Μαρτινέλι ήταν διευθυντής αρμόδιος για την Κοινωνική Ασφάλεια την περίοδο από το 1994 ως το 1996. Από το Σεπτέμβριο του 1999 ως τον Ιανουάριο του 2003 ήταν επικεφαλής του διευθυντικού συμβουλίου για τη Διώρυγα του Παναμά και αρμόδιος υπουργός για θέματα της Διώρυγας.Ο Μαρτινέλι, περιγράφεται ως δεξιός από το BBC και είναι αρχηγός του κόμματος Δημοκρατική Αλλαγή , το οποίο ιδρύθηκε το Μάιο του 1998. Κατά τις εκλογές του 2004 ήταν πρόεδρος του κόμματος και υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα. Ωστόσο, στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς το κόμμα του έλαβε μόλις το 5% των ψήφων.Παραμένοντας πρόεδρος του κόμματος, έλαβε εκ νέου το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές του 2009. Έκανε υποσχέσεις για καταπολέμηση της διαφθοράς και μείωση της εγκληματικότητας, δαπανώντας το ποσό των 35 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ για την προώθηση της υποψηφιότητάς του. Ήταν ο επικρατέστερος για τη νίκη στις εκλογές, καθώς οι δημοσκοπήσεις του έδιναν διψήφιο ποσοστό έναντι του συνασπισμού του Δημοκρατικού Επαναστατικού Κόμματος- Λαϊκού Κόμματος, του οποίου υποψήφια ήταν η Μπαλμπίνα Ερρέρα. Ο Μαρτινέλι υποστηρίχθηκε από τον συνασπισμό κομμάτων με την ονομασία Συμμαχία για την Αλλαγή, ο οποίος, εκτός από το κόμμα Δημοκρατική Αλλαγή, περιλαμβάνει το Κόμμα Παναμενίστα, το Εθνικιστικό Ρεπουμπλικανικό Κίνημα των Φιλελευθέρων και το Πατριωτικό Ενωτικό Κόμμα.Το 2004 ο Μαρτινέλι ίδρυσε φιλανθρωπικό ίδρυμα, το οποίο φέρει το όνομά του. Στις 3 Μαΐου του 2009 διεξήχθησαν οι γενικές εκλογές και ο Μαρτινέλι κατάφερε σαρωτική νίκη, με περισσότερο από το 60% των ψήφων, έναντι γύρω στο 36% για την αντίπαλό του, Ερρέρα. Επρόκειτο για την μεγαλύτερη διαφορά σε εκλογικό αποτέλεσμα παρόμοιων εκλογών στη χώρα, από το 1989. Ο Μαρτινέλι ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουλίου του 2009 και διαδέχθηκε τον σημερινό πρόεδρο, Μαρτίν Τορρίχος. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Χουάν Κάρλος Βαρέλα τον Ιούλιο του 2014.
Το Χόλλοου

Το Χόλλοου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στις ΗΠΑ από την Dodd, Mead and Company το 1946 και στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Collins Crime Club το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Η έκδοση των ΗΠΑ κυκλοφόρησε με τιμή $2.50 και η έκδοση του ΗΒ με τιμή οκτώ σελίνια και έξι πέννες (8/6). Μια χαρτόδετη έκδοση στις ΗΠΑ από την Dell books το 1954 άλλαξε το τίτλο σε Φόνος μετά από Ώρες. Το μυθιστόρημα είναι ένα τέλειο παράδειγμα "μυστηρίου εξοχικού σπιτιού" και ήταν το πρώτο από τα μυθιστορήματα της σε τέσσερα χρόνια που παρουσιάζει τον Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό- ένα από τα μακρύτερα κενά σε όλη την σειρά. Η Κρίστι, που συχνά δεχόταν ότι δεν της άρεσε ο Πουαρό (γεγονός που παρωδείται από τον συμμετοχικό χαρακτήρα της μυθιστοριογράφου Αριάδνης Όλιβερ), συγκεκριμένα δεν την άρεσε η εμφάνιση του μέσα στο μυθιστόρημα. Η αργή του άφιξη, παράταιρη, με δεδομένη την καθεστηκυία ατμόσφαιρα, την οδήγησε να ισχυρισθεί στην Αυτοβιογραφία της ότι "κατέστρεψε [το μυθιστόρημα] με την παρουσίαση του Πουαρό"..

 Το πρωινό που αυτός και η καταπιεσμένη γυναίκα του, Γκέρντα, πρόκειται να ταξιδέψον στην εξοχή για το σαββατοκύριακο με φίλους, ο Τζον Κρίστοου επιτρέπει στην μικρή του κόρη να του πει τη μοίρα με χαρτιά. Όταν εμφανίζεται το χαρτί του θανάτου, δεν δίνει σημασία, αλλά η εμφάνιση μιας παλιάς φλόγας στο Χόλλοου φαίνεται να είναι ο τελευταίος κρίκος σε μια αλυσίδα μοιραίων περιστάσεων. Η γοητευτική και εκκεντρική Λούσυ Άγκατελ έχει προσκαλέσει τους Κρίστοου, μαζί με έναν αριθμό άλλων μελών της εκτεταμένης οικογένειας. Ο Τζον έχει ήδη ένα αίσθημα με την Ενριέττα Σάβερναιηκ, μια ταλαντούχα γλύπτρια και, όπως εκτίθεται από αυτό που ακολουθεί, λαμπρή αυτοσχεδιάστρια. Θυμάται πάντα με νοσταλγία μια παλιά αγάπη, την Βερόνικα Κρέι, η οποία ξαφνικά εμφανίζεται στο σπίτι το Σάββατο βράδυ ζητώντας να δανειστεί ένα κουτί σπίρτα. Μένει σε ένα από τα δύο κοντινά εξοχικά, το δεύτερο από τα οποία τρεχόντως κατοικείται από τον Ηρακλή Πουαρό, ο οποίος έχει προσκληθεί για μεσημεριανό την Κυριακή. Η Βερόνικα και ο Τζον φεύγουν μαζί, και επιστρέφει πολύ αργά: στις 3 π.μ. Την επόμενη ημέρα, ο Πουαρό φθάνει στο σπίτι για να γίνει μάρτυρας σε μια σκηνή που φαίνεται περιέργως σκηνοθετημένη. Η Γκέρντα στέκεται με ένα όπλο στο χέρι της πάνω από το πτώμα του Τζον, ο οποίος αιμορραγεί στην πισίνα. Όρθιοι, φαινομενικά μαρμαρωμένοι, είναι η Λούσυ, η Ενριέττα, και ο Έντουαρντ. Η τελευταία λέξη του Τζον, σε ένα σημείωμα επείγουσας έκκλησης, είναι "Ενριέττα". Ηρακλής Πουαρό, ο Βέλγος ντέτεκτιβ Επθεωρητής Γκραντζ, ο ερευνών αξιωματικός Σέρτζεαντ Κλαρκ, ένας αστυνομικός στην υπόθεση
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό σπάθης ανδρών

Το ατομικό ανδρών στη σπάθη ήταν ένα από τα τρία αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε στις 9 Απριλίου 1896 στο Ζάππειο Μέγαρο.

 Οι πέντε αθλητές που έλαβαν μέρος ήταν: οι Έλληνες Τηλέμαχος Καράκαλος, Ιωάννης Γεωργιάδης και Γεώργιος Ιατρίδης, ο Δανός Χόλγκερ Νίλσεν και ο Αυστριακός Άντολφ Σμαλ. Συνολικά διεξήχθησαν δέκα αγώνες, όπου κάθε ξιφομάχος αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Ο Γεωργιάδης ήταν ανίκητος και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Ο Καράκαλος έχασε μόνο από τον νικητή και πήρε το ασημένιο, ενώ ο Νίλσεν έχασε μόνο από τους πρώτους δύο έλληνες ολυμπιονίκες και κατέκτησε το χάλκινο. Αντίθετα, ο Σμαλ κατάφερε να κερδίσει μόνο τον Ιατρίδη, ο οποίος έχασε και στους τέσσερις αγώνες που έδωσε. Lampros, S.P.; Polites, N.G.; De Coubertin, Pierre; Philemon, P.J.; & Anninos, C. (1897). The Olympic Games: BC 776 – AD 1896. Athens: Charles Beck. (Digitally available at [1] Αρχειοθετήθηκε 2008-05-27 στο Wayback Machine.) Mallon, Bill; & Widlund, Ture (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson: McFarland. ISBN 0-7864-0379-9. (Excerpt available at [2] Αρχειοθετήθηκε 2008-04-11 στο Wayback Machine.) Smith, Michael Llewellyn (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games. London: Profile Books. ISBN 1-86197-342-X.
Μπορίς Αντρονικασβίλι

Ο Μπορίς Μπορίσοβιτς Αντρονικασβίλι (ρωσ. Борис Борисович Андроникашвили, 28 Οκτωβρίου 1934, Μόσχα, ΕΣΣΔ - 9 Ιουλίου 1996, Μόσχα, Ρωσία) ήταν Ρώσος συγγραφέας, ηθοποιός και σεναριογράφος, μέλος της Ένωσης Συγγραφέων ΕΣΣΔ από το 1979 ως την διάλυση της το 1996.

 Γεννήθηκε στη Μόσχα, στις 28 Οκτωβρίου του 1934, στην οικογένεια του συγγραφέα Μπορίς Πιλνιάκ και της ηθοποιού Κίρα Αντρονικασβίλι. Μετά τη σύλληψη του πατέρα του το 1937, η μητέρα του τον έστειλε στην γιαγιά του, στην Τιφλίδα, η οποία τον υιοθέτησε, δίνοντας του έτσι το επώνυμο της, Αντρονικασβίλι.
Δίπνοοι

Οι Δίπνοοι είναι υφομοταξία ψαριών του γλυκού νερού. Οι Δίπνοοι είναι γνωστοί επειδή διατηρούν πρωτόγονα χαρακτηριστικά μέσα στους Οστεϊχθύς, όπως η ικανότητα να αναπνέουν αέρα, και δομές πρωτόγονες μέσα στους Σαρκοπτερυγίους όπως πτερύγια με ένα καλά ανεπτυγμένο εσωτερικό σκελετό. Σήμερα, οι δίπνοοι ζουν μόνο στην Αφρική, την Νότια Αμερική και την Αυστραλία.

 Όλοι οι δίπνοοι διαθέτουν μία συνεχή χόνδρινη νωτοχορδή και μία πολύ ανεπτυγμένη υπερωική οδοντοφυΐα. Οι δίπνοοι είναι παμφάγοι, τρέφονται με ψάρια, έντομα, καρκινοειδή, σκώληκες, μαλάκια, αμφίβια και φυτικές ύλες. Έχουν μία εσωτερική σπειροειδή βαλβίδα αντί για στόμαχο. Οι αρχικές ομάδες διπνόων ίσως να διατηρούσαν ακραία δόντια και ένα οστεοποιημένο νευροκρανίο, αλλά οι σύγχρονες ομάδες διπνόων δείχνουν σημαντική μείωση στα ακραία οστά και σε ένα χόνδρινο νευροκρανίο. Επίσης οι σύγχρονοι δίπνοοι παρουσιάζουν προνυμφικά χαρακτηριστικά που υποδεικνύουν παιδομορφισμό, επίσης έχουν το μεγαλύτερο γονιδίωμα μεταξύ των σπονδυλωτών. Αναπνοή Αμφίβια