IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φράνκο Μπινότι

Ο Φράνκο Μπινότι (Franco Bignotti) ήταν Ιταλός σχεδιαστής και δημιουργός Κόμικς. Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1930 και απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου του 1991. Ήταν απόφοιτος της Ακαδημίας καλών Τεχνών της Bvera.

 1951: “Il Piccolo Centauro” (εκδόσεις Carroccio) 1952 – 1955: “El Bravo” (εκδόσεις του Tristano Torelli) 1956: “Hondo su testi” (εκδόσεις Bonelli) 1958: “Un Ragazzo nel Far West” (Bonelli) 1964: “Furio Almirante” 1966: “Gun Flint”Συνεργάσθηκε επίσης στη δημιουργία των χαρακτήρων Zagor, Capitan Miki, Il Grande Blek, Il Piccolo Ranger, Mister NO, Martin Mystere κ.α. • Ο Φράνκο Μπινότι στη Lambiek Comiclopedia
Γκιγιέρμο Ρόχο

Ο Γκιγιέρμο Ρόχο Σάντσεθ (Guillermo Rojo Sánchez, γενν. Α Κορούνια, 1947) είναι Ισπανός γλωσσολόγος. Είναι καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο της Κομποστέλας και μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας από το 2000.

 Υπήρξε μαθητής του Εμίλιο Αλάρκος και θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπου της φουνσιοναλιστικής γλωσσολογίας στην Ισπανία μαζί με το έτερο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας, Σαλβαδόρ Φερνάντεθ Ορδόνιεθ. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο από το 1970. Έχει διατελέσει γραμματέας της ακαδημίας και ιδρυτής και υπεύθυνος των ηλεκτρονικών της βάσεων δεδομένων που αποτελούνται από σώματα κειμένων όπως το CORDE και το CORPES XXI και προωθητής της ψηφιοποίησης του λεξικού της Ισπανικής Γλώσσας της Ακαδημίας. Τα κύρια ακαδημαϊκά πεδία με τα οποία έχει ενασχοληθεί είναι η υπολογιστική γλωσσολογία, η συντακτική ανάλυση της ισπανικής γλώσσας και η κοινωνιογλωσσολογία. Προσωπική ιστοσελίδα του Γκιγιέρμο Ρόχο στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο
Φραντσέσκο Ντάντολο

Ο Φραντσέσκο Ντάντολο (Ιταλικά : Francesco Dandolo, πέθανε το 1339) ήταν ο 52ος Δόγης της Βενετίας (1329 - 1339). Την περίοδο της ηγεμονίας του η Δημοκρατία της Βενετίας επεκτάθηκε σημαντικά στην Ιταλική χερσόνησο. Τα μέλη του Οίκου των Ντάντολο ήταν πρωταγωνιστές στην ιστορία της Βενετίας από τον 12ο μέχρι τον 15ο αιώνα. Ιστορικές αναφορές παραπέμπουν την παρουσία της στον 11ο αιώνα, ενώ θεωρείται από τις αρχαιότερες οικογένειες στην Βενετία, αν και δεν παρουσιάζεται ως ιδρυτική. Τρία ακόμα μέλη της οικογένειας ανέβηκαν στην θέση του δόγη, οι Τζοβάνι Ντάντολο, Αντρέα Ντάντολο και Ενρίκο Ντάντολο. Δυο γυναίκες μέλη της οικογένειας παντρεύτηκαν επίσης δόγηδες: η Τζοβάνα Ντάντολο παντρεύτηκε τον Πασκουάλε Μαλιπιέρο και η Ζίλια Ντάντολο τον Λορέντσο Πρίουλι. Ο Φραντσέσκο Ντάντολο παντρεύτηκε την Ελισάβετ Κονταρίνι και απέκτησε τρία παιδιά.

 Ο Φραντσέσκο Ντάντολο ήταν από τους κορυφαίους Βενετούς διπλωμάτες με πλήθος από αποστολές στον πάπα Κλήμη Ε΄ και τον αντίπαπα Ιωάννη ΚΒ΄ που μετακίνησε την έδρα στην Αβινιόν. Ονομάστηκε περιπαιχτικά "Σκύλος", επειδή εμφανίστηκε στον πάπα με μια αλυσίδα στο λαιμό για να τον παρακαλέσει να ακυρώσει τους αφορισμούς της Αγίας Έδρας στη Βενετία. Την εποχή που κυβέρνησε έδειξε έντονες στρατιωτικές ικανότητες στις μάχες με τους Οθωμανούς στις προσπάθειες τους να κυριαρχήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο τους επόμενους αιώνες. Οι Βενετοί είχαν βίαιες συγκρούσεις με τον άρχοντα της Βερόνα Μαστίν Β΄ ντέλα Σκάλα που συνέχιζε την επεκτατική πολιτική του θείου του Κανγκράντε ντέλα Σκάλα με τις ίδιες φιλοδοξίες. Οι Βενετοκρατούμενες Μπελούνο και Βιτσέντζα απειλήθηκαν από την Βερόνα, αλλά η Βενετία δεν αντέδρασε μέχρι την στιγμή που κατάφερε να ελέγξει τους εμπορικούς δρόμους με την ίδρυση μιας βάσης στην Κιότζα. Η Βενετία προχώρησε σε συμμαχία με τη Φλωρεντία, την Περούτζα, τη Σιένα και τη Μπολόνια για να αντιμετωπίσει την απειλή της Βερόνας. Η Βενετία σε αντίθεση με την συνήθη τακτική δεν στρατολόγησε μισθοφόρους, αλλά έκανε επιστράτευση όλων των πολιτών από 20 μέχρι 60 ετών, κατορθώνοντας έτσι να συγκεντρώσει 40.000 άντρες. Οι μάχες στην ευρύτερη περιοχή του Σκάλινγκερ ξεκίνησαν με αμφίρροπα αποτελέσματα και από τις δυο πλευρές αλλά τελικά ο Μαστίνο ηττήθηκε. Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις οι δυο πλευρές έκλεισαν ειρήνη τον Μάρτιο του 1337, ενώ οι στρατιώτες πρόλαβαν στο μεταξύ να επιστρέψουν στις πόλεις τους και να ανακτήσουν τα εδάφη τους. Η Βενετία κέρδισε πολλά προνόμια ελεύθερου εμπορίου στις αμφισβητούμενες περιοχές. Ο Μαστίνο δυσαρεστημένος από την συνθήκη ζήτησε την επέμβαση του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Δ΄ της Βαυαρίας, αλλά και ο Λουδοβίκος τάχθηκε υπέρ της Βενετίας που πήρε επιπλέον τη Μέστρε. Η ειρήνη επικυρώθηκε στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου (24 Ιανουαρίου 133). Το Τρεβίζο πήγε στην Βενετία, η Φλωρεντία δέχτηκε πολλά κάστρα αλλά όχι την πόλη της Λούκκα, κάτι που την δυσαρέστησε έντοναμε αποτέλεσμα να ακολουθήσει πόλεμος ανάμεσα στη Βενετία και την Φλωρεντία. Ο Φραντσέσκο Ντάντολο πέθανε στην εορτή των Αγίων Πάντων (1339) και τάφηκε στη Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι. Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Νέο Κεραμίδι Πιερίας

Το Νέο Κεραμίδι είναι χωριό της Πιερίας, που υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Κοινότητα Κατερίνης του Δήμου Κατερίνης. Έχει 464 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Ονομάστηκε Νέο Κεραμίδι σε αντιδιαστολή με το Παλαιό Κεραμίδι, το οποίο οφείλει την ονομασία του στους κεραμοποιούς, που αφθονούσαν ως επάγγελμα. Ίχνη από κεραμίδια υπάρχουν και στο Νέο Κεραμίδι. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιτηρών.

 Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήρθαν πρόσφυγες μετά το 1922 στην Ελλάδα και αρχικά εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία (Ελασσόνα) και στην Κοζάνη. Το 1928 εγκαταστάθηκαν στο Νομό Πιερίας. Το χωριό θα το έλεγαν Μεσοποταμία, επειδή βρίσκεται στο μέσο δύο ποταμών. Τελικά όμως επικράτησε το όνομα Νέο Κεραμίδι εξαιτίας της ύπαρξης του Παλαιού Κεραμιδίου. Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου το χωριό πυρπολήθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του ' 50, πολλοί από τους κατοίκους του μετανάστευσαν στην Αυστραλία και στη Γερμανία. Το καλοκαίρι του 1945 δολοφονήθηκε, έξω από την Κατερίνη, στο Κεραμίδι, ο καπετάνιος του 50ού Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πιερρίων,Νικήτας (Συνεφάκης). Σήμερα στο Νέο Κεραμίδι λειτουργεί μονοθέσιο νηπιαγωγείο, μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο, αγροτικό ιατρείο (με γιατρό μία φορά την εβδομάδα) και πολιτιστικός σύλλογος. Ο κεντρικός ναός είναι οι Άγιοι Ανάργυροι, ενώ υπάρχουν και παρεκκλήσια, όπως η Αγία Τριάδα, ο Άγιος Διονύσιος, ο Άγιος Νικόλαος και η Ζωοδόχος Πηγή. Στο Νέο Κεραμίδι βρίσκεται και ξενώνας του Ψυχιατρικού ΝοσοκομείουΠέτρας Ολύμπου. Εκείβρίσκεται και το νέο νοσοκομείο της Κατερίνης. Στο χωριό υπάρχει η ποδοσφαιρική ομάδα του Εθνικού Νέου Κεραμιδίου. Στο ποδόσφαιρο, ο Εθνικός Προοδευτικός Σύλλογος Νέου Κεραμιδίου αγωνίζεται στην Γ' Εθνική κατηγορία της Ελλάδας. Φωτογραφία του χωριού
Βιολάντε Εμμανουέλα

Η Βιολάντε-Εμμανουέλα, πορτογαλ. Violante Manuel de Castilla (π. 1265 - 1314) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κόρη του κυρίου της Βιγιένα και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πορταλέγκρε.

 Ήταν η πρώτη κόρη (η μόνη από τον 1ο γάμο) του Εμμανουήλ κυρίου της Βιγιένα, Πενιάφιελ, Κουέγιαρ & Εσκαλόνα και της 1ης συζύγου του Κωνσταντίας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Έγινε κυρία του Έλτσε, Έλδα, Νοβέλδα, Μεδεγίν και του ημίσεως του Πενιάφιελ suo jure (ιδίω δικαιώματι). Απεβίωσε 49 ετών και τάφηκε στη μονή του Σάντο Ντομίνγο, η οποία όμως καταστράφηκε με τον σεισμό του 1755 στη Λισαβόνα. Παντρεύτηκε το 1287 τον Αλφόνσο του Πορτογαλικού Οίκο υτης Βουργουνδίας κύριο του Πορταλέγρε και είχε τέκνα: Αλφόνσος π. 1288-π. 1300, κύριος της Λεϊρία, απεβ. 12 ετών. Μαρία γενν. π. 1290, παντρεύηκε πρώτα τον Τέλο Αλφόνσο ντε Μενέσες κύριο τού Μενέσες, γιο τού Αλφόνσου Τέλλες ντε Μολίνα (γιου τού Αλφόνσου κυρίου της Μολίνα) και μετά τον Φερδινάνδο-Ντιάθ δε Άρο κύριο της Ορδούνια και Βαλμασέδα. Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη δε Καστίγια υ Άρο κύριο τού Θουέγιαρ και κύριο τού Βίσκαϋ. Κονστάνσα, παντρεύτηκε τον Νούνιο Γκονθάλεθ δε Λάρα κύριο τού Αλεγρέτε, Βίδε & Σίντρα. Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Πέδρο Φερνάντεθ δε Κάστρο κύριο τού Λέμος & Σαρρία. Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11366237.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1970-71 αποτέλεσε το 1ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Κεραυνός Στροβόλου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1970-71 συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1971–72. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 12 ομάδες: οι 4 ομάδες που είχαν υποβιβαστεί από τη Β΄ κατηγορία 1969-70 (Αχιλλέας Καϊμακλίου, Κεραυνός Στροβόλου, Απόλλων Αθηαίνου, Αναγέννηση Λάρνακας) και 7 ομάδες που εντάχθηκαν στην ΚΟΠ (Εθνικός Άχνας, Εθνικός Άσσιας, Ομόνοια Αραδίππου, ΑΕΚ Κυθραίας, Νέος Αιώνας Τρικώμου, Παρθενών Ζώδιας, ΕΝΑΖ Αγίας Ζώνης Λεμεσού) και ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού που ήταν ήδη μέλος της ομοσπονδίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Πηγή: «Τελική βαθμολογία της Γ΄ κατηγορίας». Φίλαθλος: σελ. 4. 24 Μαΐου 1971. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1970-71 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1970-71 «Τελική βαθμολογία της Γ΄ κατηγορίας». Φίλαθλος: σελ. 4. 24 Μαΐου 1971.
Λειβάδια Τρικώμου

Τα Λειβάδια Τρικώμου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Livadia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Επίγονος ο Περγαμηνός

Ο Επίγονος (Ἐπίγονος Χαρίου Πεγαμηνός) της Περγάμου ήταν ο επικεφαλής των γλυπτών της αυλής της δυναστείας των Ατταλιδών στην Πέργαμο στα τέλη του τρίτου αιώνα π.Χ.

 Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο οποίος προσφέρει τον μοναδικό σωζόμενο κατάλογο των γλυπτών αυτής της σημαντικής σχολής της Περγάμου, του αποδίδει έργα μεταξύ των γλυπτών στο μνημείο της νίκης που έστησε ο Άτταλος Α' στο ιερό της Αθηνάς στην Πέργαμο για να τιμήσει τη νίκη του επί της κατοίκων της Γαλατίας της Μικράς Ασίας (223 π.Χ.). Μεταξύ των έργων άλλων γλυπτών της Περγάμου, ο Πλίνιος αποδίδει στον Επίγονο έναν αριστοτεχνικό σαλπιγκτή και «το βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του» και την ανδρική φιγούρα στην ομάδα του έργου, που ήταν μέρος της αφιέρωσης του Αττάλου Α΄ στην Πέργαμο. Αυτό ήταν πιθανότατα το πρωτότυπο του μαρμάρινου αντιγράφου που είναι γνωστό στη σύγχρονη εποχή ως Ο θνήσκων Γαλάτης (με ένα κυρτό κέλτικο κέρας στο πλάι του), στα Μουσεία Καπιτωλίου, στη Ρώμη. Το βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του «συνδέεται με το έργο «Νεκρή Αμαζόνα» στη Νάπολη, αντίγραφο μιας ομάδας που κάποτε ήταν μέρος της μεταγενέστερης, δεύτερης αφιέρωσης του Αττάλου για τη νίκη του επί των Γαλατών, στην Αθήνα. Από σχέδια αυτής της σύνθεσης που έγιναν στην Αναγέννηση, μαθαίνουμε ότι το παιδί αφαιρέθηκε από το μνημείο της Νάπολης κατά τον δέκατο έκτο αιώνα» Ένα άλλο γλυπτό από το ίδιο μνημείο υπάρχει σε μαρμάρινο αντίγραφο του Γαλάτη που σκοτώνει τη γυναίκα του και αυτοκτονεί, που ήταν παλαιότερα στη συλλογή της Βίλας Λουντοβίζι . Οκτώ υπογεγραμμένες βάσεις από την ακρόπολη της Περγάμου έχουν χάσει τα γλυπτά τους από πολύτιμο μπρούντζο, τα οποία αναμφίβολα κόπηκαν με κόπο για χάρη του μετάλλου και ξαναχτίστηκαν κατά τους χριστιανικούς χρόνους. Andrew Stewart, One Hundred Greek Sculptors: Their Careers and Extant Works (Εκατό Έλληνες Γλύπτες: Η Καριέρα και τα Σωζόμενα Έργα τους) T.150, T.151 ( Διαδικτυακός τόπος Perseus)
Διφθοριούχο γερμάνιο

Το διφθοριούχο γερμάνιο ή διφθορογερμάνιο είναι η ανόργανη χημική ένωση του γερμανίου και του φθορίου με χημικό τύπο GeF2. Το χημικά καθαρό διφθοριούχο γερμάνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (T = 25°C, P = 1 atm), είναι ένα λευκό κρυσταλλικό στερεό, που περιέχει γερμάνιο με βαθμό οξείδωσης +2.

 Το διφθοριούχο γερμάνιο σχηματίζει ορθορομβικούς κρυστάλλους με μια ομάδα διαστήματος P212121 (No. 19), με σύμβολο Pearson oP12, και σταθερές κρυσταλλικού πλέγματος a = 0.4682 nm, b = 0.5178 nm, c = 0.8312 nm, Z = 4 [τέσσερεις (4) δομικές μονάδες ανά κελί]. Η κρυσταλλική του δομή χαρακτηρίζεται από ισχυρές πολυμερικές αλυσσίδες που αποτελούνται από πυραμίδες [GeF3]. Ένα από τα άτομα φθορίου στην πυραμίδα μοιράζεται σε δυο γειτονκές αλυσίδες, παρέχοντας έναν ασθενή σύνδεσμο μεταξύ τους. Μια άλλη, λιγότερο συνηθισμένη κρυσταλλική δομή διφθοριούχου γερμάνιου έχει τετραγωνική συμμετρία με μια ομάδα διαστήμαος P41212 (No. 92), σύμβολο Pearson tP12, και σταθερές κρυσταλλικού μοτίβου a = 0.487 nm, b = 0.6963 nm, c = 0.858 nm. To διφθορογερμάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση (αέριου) ρεύματος τετραφθορογερμάνιου πάνω από μεταλλικό γερμάνιο με θερμοκρασία 150-300°C:
Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου

Το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου (αγγλικά: National Film Registry) δημιουργήθηκε το 1989, και από τότε αλλά και κάθε χρόνο, 25 ταινίες (οποιοδήποτε είδους) επιλέγονται από το Εθνικό Συμβούλιο Διατήρησης Ταινιών, οι οποίες είναι «πολιτισμικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντικές» για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μητρώο ανήκει στο Εθνικό Συμβούλιο Διατήρησης Ταινιών της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Η αποστολή του είναι να διασώσει και να διατηρήσει τις ταινίες, αλλά και να βοηθήσει στη διαθεσιμότητα του κοινού, για την κινηματογραφική κληρονομία της χώρας.

 Το Εθνικό Συμβούλιο Διατήρησης Ταινιών προσθέτει στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου έως και 25 «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικές ταινίες« κάθε χρόνο, παρουσιάζοντας το εύρος και την ποικιλομορφία της αμερικανικής κινηματογραφικής κληρονομιάς για να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τη διατήρησή του. Μια ταινία πληροί τις προϋποθέσεις για ένταξη δέκα χρόνια μετά την αρχική της κυκλοφορία. Κατά την πρώτη επιλογή που έγινε το 1989, το κοινό όρισε περίπου 1.000 ταινίες προς εξέταση. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου στη συνέχεια ανέπτυξαν μεμονωμένα ψηφοδέλτια πιθανών ταινιών για ένταξη. Τα ψηφοδέλτια καταγράφηκαν σε μια λίστα με 25 ταινίες που στη συνέχεια τροποποιήθηκαν από τον Βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου Δρ. Τζέιμς Μπίλιγκτον και το προσωπικό του στη Βιβλιοθήκη για την τελική επιλογή. Από το 1997, μέλη του κοινού έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν έως και 50 ταινίες ετησίως για να εξετάστουν από το Εθνικό Συμβούλιο και τον Βιβλιοθηκονόμο.Το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου περιλαμβάνει ταινίες που κυμαίνονται από κλασικές ταινίες του Χόλυγουντ έως ορφανές ταινίες. Μια ταινία δεν απαιτείται να έχει μήκος μεγάλου μήκους, ούτε απαιτείται να έχει κυκλοφορήσει θεατρικά με την παραδοσιακή έννοια. Το μητρώο περιέχει επίκαιρα, ταινίες βωβού κινηματογράφου, ταινίες φοιτητών, πειραματικές ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, μουσικά βίντεο, ταινίες προστατευμένες από πνευματικά δικαιώματα ή ελεύθερες στο δημόσιο τομέα, κινηματογραφικές σειρές, ντοκιμαντέρ, animation, και ανεξάρτητες ταινίες. Από τη λίστα του 2020, υπάρχουν 800 ταινίες στο Μητρώο. National Film Registry homepage Classic Movie Hub: National Film Registry List These Amazing Shadows site for Independent Lens on PBS
Βαροβαθμίδα

Βαροβαθμίδα ή Βαροβαθμίς ονομάζεται η μεταβολή της ατμοσφαιρικής πίεσης (καθέτου διευθύνσεως επί των ισοβαρών) στη μονάδα της γεωγραφικής απόστασης, που είναι η μία μοίρα. Όταν η βαροβαθμίδα μεταξύ δύο παρακείμενων τόπων έχει τιμή ίση προς το μηδέν, τότε μεταξύ των δύο αυτών τόπων επικρατεί άπνοια, δηλαδή ο αέρας παραμένει οριζόντια ακίνητος, και άνεμοι δεν παρατηρούνται.

 Η τιμή της βαροβαθμίδας μεταξύ δύο τόπων ισούται με τη διαφορά πίεσης των τόπων αυτών δια της μεταξύ των απόστασης. Η απόσταση στη προκειμένη περίπτωση μετράται σε γεωγραφικές μοίρες. Η βαροβαθμίδα θεωρείται διάνυσμα με διεύθυνση κάθετη στις ισοβαρείς καμπύλες και φορά από τις υψηλότερες προς τις χαμηλότερες ατμοσφαιρικές πιέσεις. Βαροβαθμίδες της τάξεως (τιμής) 1mb/1° προξενούν ανέμους ασθενείς, ενώ της τάξεως 4 έως 5mb/1° προξενούν ανέμους θυελλώδεις. Όσο μεγαλύτερη η διαφορά ατμοσφαιρικής πίεσης και μικρότερη η απόσταση μεταξύ δύο τόπων τόσο σφοδρότεροι θα είναι οι άνεμοι που θα ακολουθήσουν.Συνεπώς η γνώση της βαροβαθμίδας, πάντα μεταξύ δύο τόπων, προσδιορίζει εμπειρικά και τη δύναμη των ανέμων που θα παρατηρηθούν στο χαμηλότερης ατμοσφαιρικής πίεσης τόπο, με διεύθυνση από εκείνη του έτερου τόπου. Η βαροβαθμίδα αυτή δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη κατακόρυφη βαροβαθμίδα Ατμοσφαιρική πίεση Βαρομετρική τάση Βαρομετρική μονάδα Βαρόμετρο
Εραστής Δυτικών Προαστίων

Εραστής δυτικών προαστίων είναι ο τίτλος ελληνικής αισθηματικής κομεντί σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2004-2005. Το σενάριο υπέγραψε ο Λευτέρης Καπώνης, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Δημήτρης Αρβανίτης. Ο αταίριαστος έρωτας μεταξύ δύο τόσο διαφορετικών ατόμων σημείωσε μεγάλη επιτυχία, η οποία προβάλλεται κάθε χρόνο σε επανάληψη από το ίδιο κανάλι με υψηλά νούμερα τηλεθέασης.

 Ο όμορφος και δημοφιλής Σπύρος (Ζόμπος από τα Δυτικά), γέννημα-θρέμμα δυτικής Αττικής συναντά κι ερωτεύεται την κακομαθημένη και πάμπλουτη Λίζα που είναι συνηθισμένη να παίρνει πάντα αυτό που θέλει. Όταν οι δύο νέοι καταφέρουν να έρθουν κοντά και να παραδεχτούν τα έντονα συναισθήματα που τους δένουν, θα βρεθούν αντιμέτωποι με δυο ολόκληρους κόσμους. Και κει είναι που ο έρωτάς τους δοκιμάζεται και αποδεικνύει ότι η δύναμή του, όταν αυτός είναι αληθινός, στέκεται πάνω από προκαταλήψεις και στερεότυπα... Αλέξης Γεωργούλης ως Σπύρος Μαριλίτα Λαμπροπούλου ως Λίζα Χρήστος Νομικός ως Μίλτος Αριέττα Μουτούση ως Ασπασία Μάγδα Τσαγγάνη ως Μαρία Χάρης Εμμανουήλ ως Μιχάλης Στέφανος Κοσμίδης ως Κώστας Χριστίνα Κουλουμπή ως Λένα Βασίλης Παλαιολόγος ως Μάνος Αλέξανδρος Κομπόγιωργας ως Νίκος Άντα Λιβιτσάνου ως Γωγώ Ερμόλαιος Ματθαίου ως Θάνος ή Φλογέρας Χάρης Ασημακόπουλος ως Πέτρος Γιολάντα Μπαλαούρα ως γυναίκα καπετάνιου Ντίνος Καρύδης ως αστυνομικός Αντώνης Κρόμπας ως υπεύθυνος catering Τζένη Μπότση ως φίλη Σπύρου Θανάσης Αλευράς ως υπεύθυνος δισκογραφικής Κατερίνα Μάντζιου Προβαλλόταν κάθε Δευτέρα στις 22:00. Εραστής Δυτικών Προαστίων στην IMDb
Εγκεφαλικό στέλεχος

Το εγκεφαλικό στέλεχος είναι δομή του εγκεφάλου. Είναι το πιο ουριαίο (χωρικά κατώτερο) τμήμα του εγκεφάλου και δομικά αποτελεί συνέχεια του νωτιαίου μυελού. Το εγκεφαλικό στέλεχος ήταν από τις πρώτες δομές του εγκεφάλου που εξελίχθηκαν.

 Στον άνθρωπο, το στέλεχος έχει πλάτος λιγότερο από 2,5 εκ. και μήκος 5 εκ. και χωρίζεται σε τρία τμήματα, τον μεσεγκέφαλο, τη γέφυρα και τον προμήκη μυελό, τα οποία βρίσκονται κάτω από τα εγκεφαλικά ημισφαίρια και το διεγκέφαλο. Το εγκεφαλικό στέλεχος είναι υπεύθυνο για πολλές ζωτικές λειτουργίες του σώματος, όπως τη ρύθμιση της συχνότητας του παλμού της καρδιάς, της πίεσης του αίματος και του ρυθμού της αναπνοής. Παίζει ρόλο στις διαδικασίες του ύπνου και της αφύπνισης. Επιπλέον, από το στέλεχος διέρχονται νεύρα που συνδέουν το υπόλοιπο σώμα με την παρεγκεφαλίδα και τον υπόλοιπο εγκέφαλο.
Μάκης Ζαχαρόπουλος

Ο Μάκης Ζαχαρόπουλος είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε ως δεξί μπακ τις δεκαετίες του ’70 και ’80 στην Α΄ Εθνική για επτά σεζόν στoν Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979, ενώ ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της μεγάλης κατηγορίας.

 Ο Μάκης Ζαχαρόπουλος γεννήθηκε στη Λαμία στις 15 Φεβρουαρίου του 1956 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα του Αγ. Σεραφείμ της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Συνέχισε στον Άρη Αγ. Κωνσταντίνου, την Κόρινθο και τη Λαμία. Το 1977 ήρθε στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε ως το 1984 στη θέση του δεξιού αμυντικού. Αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 1979. Η συμβολή του στη νικηφόρα πορεία του Πανιωνίου ήταν καθοριστική. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τον Πανιώνιο στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στη μεγαλειώδη πρόκριση επί της Τβέντε με 4-0, 1-3 και στον άτυχο αποκλεισμό από την ΙΦΚ Γκέτεμπορκ. Τερμάτισε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική το 1984. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται εργάστηκε με επιτυχία ως προπονητής κυρίως σε ομάδες της Φθιώτιδας, του τοπικού πρωταθλήματος και της Δ΄ Εθνικής. Σημείωση : τα δεδομένα του ανωτέρω πίνακα προκύπτουν κατόπιν διασταύρωσης στοιχείων από τη διεθνή στατιστική ιστοσελίδα http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81, από το ένθετο του περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ" "Έπος της Α΄Εθνικής" του Γ.Ν. Παγιωτέλη και από το βιβλίο "40 χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", εκδόσεως της εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000). 2006-07: Άρης Αγίου Κωνσταντίνου (Δ΄ Εθνική). 2007-08: Α.Σ. Οπούντιος Μαρτίνου (Δ΄ Εθνική). 2008-09: Αγρότης Λιανοκλαδίου (Δ΄ Εθνική). 2009-10: Αγρότης Λιανοκλαδίου (Δ΄ Εθνική). 2010-11: Αγρότης Λιανοκλαδίου (Δ΄ Εθνική). 2011-12: Αγρότης Λιανοκλαδίου (Δ΄ Εθνική). 2016-17: Οπούντιος Μαρτίνου (Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας). 2017-18: Οπούντιος Μαρτίνου (Γ΄ Εθνική). 2018-19: Αταλάντη (Α' κατηγορία Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας) Κύπελλο Ελλάδος: 1979. http://www.fthiotidasport.com/?p=577
Τσελεπάκος Αρκαδίας

Ο Τσελεπάκος είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Τσελεπάκου, της Δημοτικής Ενότητας Φαλάνθου του Δήμου Τρίπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.

 Ο Τσελεπάκος βρίσκεται σε υψόμετρο 830 μέτρων, σε πλαγιά του Μαινάλειου πεδίου και έχει πληθυσμό 25 κατοίκων ο οικισμός και 87 κατοίκων η Κοινότητα Τσελεπάκου (Δαβιά, Τσελεπάκος, Κάτω Δαβιά), σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.Η πληθυσμιακή μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού της Κοινότητας Τσελεπάκου και των οικισμών, που υπάγονται σ' αυτήν (Δαβιά, Τσελεπάκος, Κάτω Δαβιά), φαίνεται στον παρακάτω πίνακα σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού κατά τα έτη: 1991, 2001 και 2011. Νοτιοανατολικά από το χωριό Τσελεπάκος, υπάρχουν υπολλείματα πύργου (Παλιόπυργας Τσελεπάκου), στην κορυφή του Άη Γιάννη. Είναι τα απομεινάρια του κεντρικού πύργου ενός κάστρου, το οποίο πιθανότατα να ήταν Φράγκικο κάστρο του 13ου αιώνα και ίσως να σχετίζεται με το γειτονικό κάστρο της Δαβιάς, που υπήρχε στην Υστεροβυζαντινή περίοδο. 24-05-1835, ο οικισμός Τσελεπάκος προσαρτάται στο Δήμο Μαινάλου. 08-03-1841, ο οικισμός Τσελεπάκος αποσπάται από το Δήμο Μαινάλου και προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου. 24-08-1912, ο οικισμός Τσελεπάκος αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Τσελεπάκου. 04-12-1997, ο οικισμός Τσελεπάκος αποσπάται από την Κοινότητα Τσελεπάκου και προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου. 07-06-2010, ο οικισμός Τσελεπάκος αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και προσαρτάται στο Δήμο Τρίπολης. 24-08-1912, σύσταση της Κοινότητας Τσελεπάκου με την απόσπαση του οικισμού Τσελεπάκος από το Δήμο Φαλάνθου και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας, μαζί με τους οικισμούς Άνω Δαβιά, Κάτω Δαβιά, Μαντέϊκα και Αρκουδόρευμα. 05-07-1924, ο οικισμός Αρκουδόρευμα αποσπάται από την Κοινότητα Τσελεπάκου και προσαρτάται στην Κοινότητα Πιάνας. 16-10-1940, οι οικισμοί Άνω Δαβιά και Κάτω Δαβιά, συγχωνεύοναι στον οικισμό Δαβιά. 02-06-1958, ο οικισμός Μαντέϊκα αποσπάται από την Κοινότητα Τσελεπάκου και προσαρτάται στην Κοινότητα Χρυσοβιτσίου. 04-12-1997, ο οικισμός Δαβιά αποσπάται από την Κοινότητα Τσελεπάκου και ορίζεται έδρα του Δήμου Φαλάνθου, μαζί με τους οικισμούς Τσελεπάκος και Κάτω Δαβιά. Αντάμωμα Τσελεπάκου Αρκαδίας 2019 (βίντεο στο youtube)
ΕΡΤ Σερρών

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των Σερρών (ΕΡΤ Σερρών) είναι ένας από τους 19 περιφερειακούς σταθμούς της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Επίσης ήταν μία από τις 15 τοπικές ΕΡΑ που συνέχιζαν την λειτουργία τους μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ.

 Ο Περιφερειακός Ρ/Σ Σερρών ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 3 Μαΐου 1959 με πομπό βραχέων κυμάτων 1.2 KW σε συχνότητα 41.89 μετρ. (7.161 KC). Από τις 10 Ιουλίου 1972, λειτουργεί στα μεσαία κύματα, με πομπό ισχύος 1 KW στην συχνότητα 1.584 KΗz. Επίσης από το 1989 ξεκίνησε να εκπέμπει και στα FM στη συχνότητα 101.5 MHz με έναν πομπό 10 KW αρχικά από την περιοχή Καγιά και αργότερα στο Κεφαλοχώρι ενώ παλαιότερα εξέπεμπε στους 96.4 MHz με πομπό 1 KW από την ίδια περιοχή (Κεφαλοχώρι) από όπου εκπέμπει σήμερα το Πρώτο Πρόγραμμα. Στις 11 Ιουνίου του 2013 ο Ραδιοφωνικός σταθμός Σερρών κλείνει μετά από απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να κλείσει την ΕΡΤ. Οι απολυμένοι εργαζόμενοι παρ' άκουσαν την κυβέρνηση και συνεχίζουν την λειτουργία του σταθμού. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Σερρών αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Σερρών. Ακούστε ζωντανά από το ERT Echo Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα στο Facebook
Σεσίλια Οτσέλι

H Μαρία Σεσίλια Γιολάντα Οτσέλι Γκονσάλες (María Cecilia Yolanda Occelli González, 1949 -) είναι η πρώτη σύζυγος του πρώην Προέδρου του Μεξικού Κάρλος Σαλίνας ντε Γορτάρι.

 Γεννήθηκε το 1949 στη Πόλη του Μεξικού, και είναι κόρη του Αρμάντο Οτσέλι και της Άνα Μαρία Γκονσάλες. Συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Κάρλος Σαλίνας ντε Γορτάρι το 1958, όταν και οι δύο ήταν περίπου δέκα ετών σε ένα πάρτι. Το 1965, όταν ήταν 16 ετών και ήταν 17 ετών, συναντήθηκαν πάλι σε ένα άλλο πάρτι. Η σχέση έληξε το 1968 όταν ο Κάρλος μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει οικονομικά. Το 1971 επανασυνδέθηκαν όταν και οι δύο βρίσκονταν στο Γουίλιαμσμπεργκ της Βιρτζίνια. Παντρεύτηκαν στις 15 Απριλίου 1972 και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, την Σεσίλια, τον Κάρλος Εμιλιάνο και τον Χουάν Κριστόμπαλ. Μετακόμισαν στη Βοστώνη, όπου ο Κάρλος ξεκίνησε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Ως Πρώτη Κυρία επικεντρώθηκε σε θέματα που αντιμετώπιζαν τα παιδιά, οι νέοι και οι ηλικιωμένοι. Προώθησε πολιτικά προγράμματα και έργα, ιδίως τη δημιουργία του Papalote Museo del Niño, ενός παιδικού μουσείου στο Τσαπουλτεπέκ που άνοιξε το 1993. Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Εθνικού Συστήματος Οικογενειακής Ανάπτυξης από το 1988 έως το 1994. Μετά την θητεία του ως Πρόεδρος του Μεξικού ο Σαλίνας ζήτησε διαζύγιο από την Σεσίλια. Το διαζύγιο τους εκδόθηκε επίσημα το 1995. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, η Σεσίλια έγινε Πρόεδρος του Fundación de Apoyo Infantil A.C., το οποίο συνεργάζεται με το Save the Children. Επίσης, συνέχισε να έχει ρόλο στο διοικητικό συμβούλιο των επιτρόπων για το Papalote Museo del Niño, που βοήθησε να καθιερωθεί.
3369 Φρόυχεν

Ο Φρόυχεν (Freuchen) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τους Δανούς αστρονόμους Πόουλ Γιένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού εξερευνητή και συγγραφέα Πέτερ Φρόυχεν.

 Η μέση διάμετρος του Φρόυχεν εκτιμάται σε 23 έως 24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,050. Ο Φρόυχεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 35 έως 50 ώρες περίπου, μια πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL
Δρόσος Δροσόπουλος

Ο Δρόσος Δροσόπουλος (1876 - 1967) ήταν αντιστράτηγος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, της οποίας διετέλεσε αρχηγός από το 1934 ως το 1941, ο μακροβιότερος στην ιστορία του Σώματος.

 Γεννήθηκε το 1876 στα Καστέλλια Παρνασσίδας Φωκίδας. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε ως απλός στρατιώτης στο 7ο Σύνταγμα Πεζικού, στο οποίο υπηρέτησε μέχρι το 1898, οπότε μετατάχθηκε στη Χωροφυλακή, αρχικά ως υπαξιωματικός και έπειτα ως αξιωματικός. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1917, κατά τον Εθνικό Διχασμό, τέθηκε σε αυτεπάγγελτη διαθεσιμότητα από την κυβέρνηση Βενιζέλου ως βασιλόφρων, αλλά αργότερα επανήλθε στο Σώμα. Τη δεκαετία του 1920 υπηρέτησε στη Θράκη, τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, όπου διακρίθηκε στην καταπολέμηση διάφορων λήσταρχων. Επίσης διοίκησε δυνάμεις Χωροφυλακής στη Σάμο, την Αιτωλοακαρνανία και τη Μεσσηνία. Το 1934 τοποθετήθηκε αρχηγός της Χωροφυλακής από την κυβέρνηση Τσαλδάρη, θέση στην οποία τελικά έμεινε για επτά χρόνια, μέχρι το 1941, γινόμενος έτσι ο μακροβιότερος αρχηγός στην ιστορία του Σώματος. Φανατικός βασιλόφρων, την περίοδο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου συνεργάστηκε στενά με τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά και τον υφυπουργό Ασφαλείας Κωνσταντίνο Μανιαδάκη στη δίωξη κομμουνιστών και άλλων αντιφρονούντων. Από το 1947 ως το 1948, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, θήτευσε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Έγραψε διάφορα βιβλία για την ιστορία της Χωροφυλακής, ενώ τιμήθηκε και με πολλά παράσημα. Κωνσταντίνος Σπ. Αντωνίου, Ιστορία της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής 1833-1967
Μεσογειακό Κύπελλο Ποδοσφαίρου

Το Μεσογειακό Κύπελλο υπήρξε μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση, μεταξύ των εθνικών ομάδων των μεσογειακών χωρών, η οποία διεξαγόταν από το 1949 ως το 1958. Έγιναν συνολικά τρεις διοργανώσεις, με δυο διαφορετικές αλλά παραπλήσιες ονομασίες: "Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου" οι δύο πρώτες και "Μεσογειακό Κύπελλο" η τελευταία. Στη συνέχεια διακόπηκε καθώς το ποδοσφαιρικό τουρνουά των Μεσογειακών αγώνων επικάλυπτε τη διοργάνωση.

 Στην πρώτη δοκιμαστική διοργάνωση μετείχαν τέσσερις χώρες της ανατολικής Μεσογείου: Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος και Ιταλία (η Β΄ ομάδα). Διεξήχθη εξ ολοκλήρου στην Αθήνα, στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ως τουρνουά τριών αγωνιστικών από 12 ως 25 Μαΐου 1949. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ιταλία. Στη δεύτερη μετείχαν οι ίδιες τέσσερις χώρες και διεξήχθη ως πρωτάθλημα έξι αγωνιστικών με εντός-εκτός έδρας ματς από 17 Φεβρουαρίου 1950 ως 26 Απριλίου 1953. Το κύπελλο κατέκτησε πάλι η Ιταλία. Η τρίτη διοργάνωση διευρύνθηκε με τη συμμετοχή των Β΄ ομάδων της Ισπανίας και Γαλλίας, γι' αυτό και μετονομάστηκε σε "Μεσογειακό Κύπελλο". Διεξήχθη ως πρωτάθλημα δέκα αγωνιστικών από 18 Οκτωβρίου 1953 ως 16 Οκτωβρίου 1958. Οι αγώνες μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας δεν διεξήχθησαν, λόγω των τεταμένων σχέσεων των δύο χωρών, έπειτα από τα Σεπτεμβριανά γεγονότα του 1955 που έγιναν εις βάρος των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ισπανία. Αρχείο RSSSF. Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο". "Αθλητική Ηχώ", 12/5/1949 ως 26/5/1949.
Μάριο Άμπντο Μπενίτες

Ο Μάριο Άμπντο Μπενίτες (Mario Abdo Benítez, 10 Νοεμβρίου 1971-) είναι πολιτικός από την Παραγουάη, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από τον Αύγουστο του 2018 έως το 2023. Νωρίτερα ήταν πρόεδρος της Γερουσίας. Εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας στις προεδρικές εκλογές του 2018 με ποσοστό 48,9% από τον πρώτο γύρο.

 Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το 1989, κατατάχθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις της Παραγουάης και απέκτησε βαθμό αξιωματικού της αεροπορίας. Στη συνέχεια έγινε αλεξιπτωτιστής. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Τεϊκίο Ποστ στο Γουότερμπερι του Κονέκτικατ, αποκτώντας πτυχίο στο μάρκετινγκ. Τα πρώτα του βήματα στην πολιτική έγιναν το 2005 ως μέλος του κινήματος Ρεπουμπλικανική Εθνική Ανασυγκρότηση. Αργότερα έγινε μέλος του κινήματος για την Ειρήνη και την Πρόοδο και εξελέγη αντιπρόεδρος του Κόμματος Κολοράδο το 2005. Τον Ιούνιο του 2015 εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας.Ο Άμπντο Μπενίτες έχει επικριθεί για την σχέση του με την στρατιωτική δικτατορία του Αλφρέδο Στρέσνερ, καθώς ο πατέρας του, ο Μάριο Άμπντο ο πρεσβύτερος, ήταν ιδιωτικός γραμματέας του Στρέσνερ. Ο Μπενίτες έχει δηλώσει ότι ο Στρέσνερ "έκανε πολλά για τη χώρα", παρότι διασαφήνισε ότι δεν κατάφερε να σταματήσει τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα βασανιστήρια και τις διώξεις που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του καθεστώτος του. Μετά τον θάνατο του Στρέσνερ το 2006,ο Μάριο Άμπντο πρότεινε στην Εκτελεστική Επιτροπή του Κόμματος Κολοράδο να του αποδοθούν τιμές. Μετά την πτώση της δικτατορίας, ο πατέρας του Μάριο κατηγορήθηκε για παράνομο πλουτισμό, τελικά όμως η υπόθεση ανατράπηκε. Από τον πατέρα του κληρονόμησε την περιουσία του ο Μάριο.Τον Δεκέμβριο του 2017, ο Άμπντο κέρδισε τους προκριματικούς για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Κολοράδο, επικρατώντας του πρώην υπουργού Οικονομικών Σαντιάγο Πένια με 564.811 ψήφους (50.,93%) έναντι 480.114 (43,29%). Τον Απρίλιο του 2018 ο Άμπντο Μπενίτες αναδείχθηκε νικητής του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών επικρατώντας του Εφραΐν Αλέγρε με το 46,46% των ψήφων έναντι 42,73% για τον αντίπαλό του. Ο Μπενίτες παντρεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Φάτιμα Μαρία Ντίας, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Μετά το διαζύγιό του, παντρεύτηκε τη Σιλβάνα Λόπες. Επίσημος ιστότοπος της εκστρατείας Biography by CIDOB (στα ισπανικά)
Κεντρόσαυρος

Κεντρόσαυροι είναι ένα γένος στεγοσαυρίων δεινοσαύρων της Ύστερης Ιουρασικής περιόδου της Τανζανίας. Ανήκουν στο είδος Kentrosaurus aethiopicus, που ονομάστηκε και περιγράφηκε από τον Γερμανό παλαιοντολόγο Edwig Hennig το 1915.

 Είχε μήκος περίπου 4,5 μέτρα ως ενήλικας και ζύγιζε περίπου 1 τόνο. Περπατούσε στα τέσσερα με ισιωμένα πίσω άκρα. Είχε μικρό ευλύγιστο κεφάλι για να καταναλώνει ευκολότερα φυτά. Είχε πιθανότατα διπλή σειρά από πλάκες στο λαιμό και σε όλη του τη ράχη. Στους γοφούς και στην ουρά, οι πλάκες αυτές έδιναν τη θέση τους σε αγκάθια. Τα μεγαλύτερα από αυτά βρίσκονταν στο τέλος της ουράς και χρησίμευαν ασφαλώς στην άμυνα του ζώου. Τα μηριαία οστά διέφεραν στα δύο φύλα, καθώς τα θηλυκά ήταν κατά πάσα πιθανότητα μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Όταν ο Hennig ονόμαζε το νέο του δεινόσαυρο φρόντισε να συμπεριλάβει την δερμάτινη πανοπλία του στο γενικό όνομα. Από το ελληνικό κέντρον (αιχμή) και σαύρος (σαύρα), προσθέτοντας και τον ειδικό χαρακτηρισμό aethiopicus (αιθίωψ) για να τονίσει την προέλευση του από την Αφρική.
Ταγέτης ο λεπτόφυλλος

Ο Ταγέτης ο λεπτόφυλλος (Tagetes tenuifolia), ο κατιφές σφραγίδα (signet marigold) ή χρυσαφένιος κατιφές (golden marigold), είναι ένα είδος του άγριου κατιφέ στην οικογένεια της μαργαρίτας των Αστερίδων (Asteraceae). Είναι ευρέως διαδεδομένη σε ολόκληρο το Μεξικό, καθώς και την Κεντρική Αμερική, την Κολομβία και το Περού.Ο Ταγέτης ο λεπτόφυλλος (Tagetes tenuifolia) είναι ετήσιο (annual) βότανο, μερικές φορές φτάνοντας σε ύψος τα 50 εκ. (20 ίντσες). Τα φύλλα έχουν μήκος μικρότερο από 3 εκ. (1,2 ίντσες), τα οποία χωρίζονται βαθιά σε πολλά μικρά μέρη. Το φυτό παράγει πολλές μικρές κεφαλές ανθέων σε μια επίπεδη κορυφή σειράς, κάθε κεφαλή με 5 ακτινωτά ανθύλλια (ray florets) και 7-9 ανθύλλια δίσκου (disc florets).

 Τα άνθη τυγχάνουν να είναι βρώσιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα. Οι κατιφέδες, θεωρούνται ως ένα από τα ευκολότερα φυτά για μεγάλωμα. Είναι πολύ ανθεκτικό και μπορεί να επιβιώσει μικρούς παγετούς. Ως επί το πλείστον, το φυτό προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και αρκετά καλά αποστραγγισμένα εδάφη. Το υπερβολικά γόνιμο έδαφος, μπορεί να προκαλέσει τα φυτά να γίνουν θαμνώδη και παράγουν λιγότερα άνθη. Οι κατιφέδες έρχονται σε μια ποικιλία χρωμάτων, αλλά κυρίως τα κίτρινα και τα πορτοκαλί, που ανθίζουν στη μέση του καλοκαιριού. Μπορούν να φυτευτούν έξω όταν δεν υπάρχει κίνδυνος παγετού. Μπορούν να αγοραστούν από τα περισσότερα φυτώρια και οι σπόροι είναι εύκολα διαθέσιμοι στα καταστήματα. Συχνά χρησιμοποιείται ως συντροφικό φυτό για τις εντομοαποθητικές του ιδιότητες. Μερικά είδη Ταγέτη (Tagetes), έχουν μια χαρακτηριστική οσμή η οποία απωθεί τα έντομα, όπως τα κουνούπια, τα μικρά ζώα και τα μικρότερα υπόγεια έντομα. Ο Ταγέτης ο λεπτόφυλλος (Tagetes tenuifolia), είναι ένα από αυτά και συχνά φυτεύεται κοντά σε μικρά ρυάκια ή λακκούβες, επιρρεπείς περιοχές για την απόκρουση των εντόμων, κυρίως των κουνουπιών. Καλέντουλα η φαρμακευτική Ταγέτης ο ορθοφυής Ταγέτης ο αναπεπταμένος Ταγέτης ο στιλπνός Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) line drawing for Flora of Panama
Αντόνιο Καρλούτσιο

Ο Αντόνιο Καρλούτσιο (Antonio Carluccio, 19 Απριλίου 1937 – 8 Νοεμβρίου 2017) OBE (Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας) OMRI (Μέλος του Τάγματος της Ιταλικής Δημοκρατίας) ήταν Ιταλός σεφ, εστιάτορας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Τον έχουν αποκαλέσει "νονό της ιταλικής γαστρονομίας" και είναι ίσως πιο γνωστός για τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας του με τον Ιταλό σεφ Τζενάρο Κοντάλντο, στην εκπομπή μαγειρικής του BBC Δύο Άπληστοι Ιταλοί. Ο Καρλούτσιο απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 2017.

 Ο Αντόνιο Καρλούτσιο γεννήθηκε στην πόλη Βιέτρι σουλ Μάρε, στο Σαλέρνο τηςΙταλίας και ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν σταθμάρχης και προερχόταν από οικογένεια βιβλιοδετών από το Μπενεβέντο, πόλη στα βόρειοανατολικά της Νάπολης. Ο Καρλούτσιο μετακόμισε στη Βιέννη σε ηλικία 21 ετών για να μελετήσει ξένες γλώσσες. Κατά την περίοδο 1962 - 1975 έζησε στη Γερμανία και εργαζόταν ως έμπορος κρασιού στο Αμβούργο. Το 1975 μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να εργαστεί ως έμπορος κρασιού, εισάγοντας ιταλικά κρασιά. Το 1981 έγινε διευθυντής του εστιατορίου Neal Street Restaurant στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και ιδιοκτήτης του το 1989. Εκεί, υπό την εποπτεία του Καρλούτσιο, έκανε τα πρώτα του βήματα στον κόσμο της γαστρονομίας ο πλέον διάσημος σεφ, Τζέιμι Όλιβερ. Ο Καρλούτσιο έγραψε είκοσι βιβλία σχετικά με την ιταλική κουζίνα και συνεργάστηκε τηλεοπτικά με το BBC στην εκπομπή Food and Drink και στη δική του εκπομπή με όνομα Antonio Carluccio's Italian Feasts το 1996. Το 2011, τα ταξίδια του στην Ιταλία βιντεοσκοπήθηκαν για τη σειρά του BBC Δύο Άπληστοι Ιταλοί. Ο Καρλούτσιο υπέφερε από κατάθλιψη για πολλά χρόνια, η οποία συνδέθηκε με το θάνατο του αδελφού του και την αποτυχία των γάμων του. Το 2008 έκανε απόπειρα αυτοκτονίας με ένα ψαλίδι αλλά επέζησε μετά την παρέμβαση της προσωπικής βοηθού του. Εκείνο το χρονικό διάστημα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης γνώριζαν ότι είχε απλώς ένα ατύχημα με ένα μαχαίρι ψωμιού. Ο ίδιος, αργότερα, περιέγραψε την απόπειρα αυτοκτονίας του ως "απελευθερωτική" και τόνισε πως "από εκείνη τη στιγμή, το μυαλό μου άλλαξε". Η μετέπειτα εισαγωγή του σε ψυχιατρική κλινική, τον οδήγησε στο να κάνει απολογισμό της ζωής του, και να εκτιμάει όλα τα καλά που υπάρχουν σ' αυτή, όπως δήλωσε ο ίδιος. Το 2012, κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με τίτλο A Recipe For Life. Το 1991, ο Αντόνιο και η τότε γυναίκα του άνοιξαν ένα κατάστημα με ιταλικά τρόφιμα, το οποίο ονόμασαν Carluccio's. Το 1999, το πρώτο "Carluccio's Caffè" άνοιξε στο Λονδίνο. Ήταν ένα αυθεντικό ιταλικό εστιατόριο με ενσωματωμένο κατάστημα τροφίμων, το οποίο δημιουργήθηκε με σκοπό να σερβίρει ιταλικό πρωινό. Η αλυσίδα επεκτάθηκε, αρχικά σε όλη τη νοτιοανατολική Αγγλία, και στη συνέχεια σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Πλέον, το Carluccio's λειτουργεί σε πάνω από 80 περιοχές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, η εταιρεία διαθέτει δίκτυο franchise στην Ιρλανδία, με δύο καταστήματα στο Δουβλίνο, και σε έξι χώρες της Μέσης Ανατολής, μεταξύ των οποίων τρία καταστήματα στο Ντουμπάι. Ο Καρλούτσιο απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 2017, σε ηλικία 80 ετών, από επιπλοκές μετά από μία πτώση στο σπίτι του.
Βόρειο ημισφαίριο

Βόρειο Ημισφαίριο αποκαλείται το ήμισυ ενός πλανήτη που βρίσκεται βόρεια του ισημερινού. Είναι επίσης το ήμισυ του ουράνιου θόλου, βόρεια του ουράνιου ισημερινού. Το βόρειο ημισφαίριο της Γης περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της ξηράς και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού (περίπου 90%).

 Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης, ο χειμώνας διαρκεί από το χειμερινό ηλιοστάσιο (τυπικά 22 Δεκεμβρίου) μέχρι και την εαρινή ισημερία (τυπικά 20 Μαρτίου), ενώ το καλοκαίρι διαρκεί από το καλοκαιρινό ηλιοστάσιο (τυπικά 21 Ιουνίου) έως και την φθινοπωρινή ισημερία (τυπικά 21 Σεπτεμβρίου). Η Αρκτική Ζώνη είναι η περιοχή βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Το κλίμα της χαρακτηρίζεται από ψυχρούς χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Η υγρασία της ατμόσφαιρας συνήθως συμπυκνώνεται με τη μορφή χιονιού. Στην Αρκτική υπάρχουν μερικές μέρες το καλοκαίρι όπου ο ήλιος δεν δύει ποτέ και κάποιες μέρες τον χειμώνα όπου ο ήλιος δεν ανατέλλει ποτέ. Η διάρκεια αυτών των φάσεων κυμαίνεται από μία μέρα για τοποθεσίες επάνω στον Αρκτικό Κύκλο, έως αρκετούς μήνες κοντά στον Βόρειο Πόλο. Μεταξύ του Αρκτικού Κύκλου και του Τροπικού του Καρκίνου βρίσκεται η Βόρεια Εύκρατη Ζώνη. Οι αλλαγές σε αυτές τις περιοχές μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού είναι συνήθως ήπιες, αντί για ακραία ζέστη ή ψύχος. Εντούτοις ένα εύκρατο κλίμα μπορεί να έχει και απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες. Οι τροπικές περιοχές (μεταξύ του Τροπικού του Καρκίνου και του Ισημερινού) είναι συνήθως θερμές όλο το χρόνο και τείνουν να έχουν μια βροχερή περίοδο κατά τους "καλοκαιρινούς" μήνες και μια περίοδο ανομβρίας κατά τους "χειμερινούς" μήνες. Στο βόρειο ημισφαίριο τυφώνες και τροπικές καταιγίδες περιστρέφονται ανάποδα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού λόγω της δύναμης Κοριόλις. Στο νότιο ημισφαίριο αντίθετα, περιστρέφονται με τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Η σκιά ενός ηλιακού ρολογιού κινείται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού στο βόρειο ημισφαίριο (το αντίθετο ισχύει στο νότιο ημισφαίριο). Κατά τη διάρκεια της ημέρας ο ήλιος τείνει να ανεβαίνει στο ζενίθ του σε νότια θέση, ενώ στο νότιο ημισφαίριο αυτό συμβαίνει σε βόρεια θέση (καθώς τείνει πάντα προς την κατεύθυνση του ισημερινού). Και στα δύο ημισφαίρια ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή και δύει στη δύση. Επίσης η Σελήνη παρουσιάζεται αντεστραμμένη σε σύγκριση με την εικόνα που βλέπει κάποιος από το νότιο ημισφαίριο, ενώ διαφορετική είναι και η εικόνα του έναστρου ουρανού ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Ο Βόρειος Πόλος είναι προσανατολισμένος αντίθετα από το κέντρο του γαλαξία μας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολύ λιγότερα και λιγότερο φωτεινά άστρα στον ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου, σε σύγκριση με αυτόν του νότιου, κάνοντας έτσι το βόρειο πιο κατάλληλο για εξωγαλαξιακές παρατηρήσεις, καθώς δεν υπάρχει τόσο έντονη φωτορύπανση από τον γαλαξία μας.
Μαρτσέλλο Φαλτσεράνο

Ο Μαρτσέλλο Φαλτσεράνο (Marcello Falzerano γεννημένος στις 12 Απριλίου 1991) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως εξτρέμ και μερικές φορές ως κεντρικός μέσος για την Περούτζια .

 Γεννημένος στο Pagani, στην επαρχία του Σαλέρνο της Καμπανίας, ο Falzerano ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Ρώμης GS Edipro Roma. Επιλέχθηκε στην περιφερειακή αντιπροσωπευτική ομάδα του Λάτσιο Giovanissimi τον Απρίλιο του 2006. Στα μέσα του 2006 ο Φαλζεράνο έφυγε για τον Σάβιο. Οι δύο ομάδες Allievi του συλλόγου τερμάτισαν ως δευτεραθλήτριες της περιφέρειας του Lazio Allievi league και έχασαν τους ημιτελικούς της Lazio Allievi Fascia B αντίστοιχα. Ο Φαλζεράνο έπαιξε κυρίως για τον τελευταίο, χάνοντας από την SS Lazio . Στο τέλος της σεζόν επιλέχθηκε στους εκπροσώπους της Lazio Allievi, στο Coppa Nazionale Primavera του 2007, μια διοργάνωση που διαγωνίστηκε από τους εκπροσώπους των ιταλικών περιοχών. Την 1η Σεπτεμβρίου 2008 ο Φαλζεράνο εντάχθηκε στην ομάδα της Serie B Salernitana, που βρίσκεται στο Σαλέρνο. Αφού η ομάδα υποβιβάστηκε το 2009–10 στη Serie B, ο Falzerano έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα. Επιλέχθηκε στο 2011 Lega Pro Quadrangular Tournament για την ομάδα U20 της Ιταλίας Serie C, χάνοντας από τη Lega Pro Second Division/B 0–2. Η Salernitana χρεοκόπησε το καλοκαίρι του 2011. Το Falzerano υπέγραψε από τον σύλλογο της Serie A AC ChievoVerona και πουλήθηκε στην Avellino σε συμφωνία συνιδιοκτησίας . Ο Φαλζεράνο πέρασε 5 μήνες με την ομάδα της Καμπανίας. Στις 24 Ιανουαρίου 2012 ο Falzerano υπέγραψε η Latina, επιστρέφοντας στην περιοχή του Lazio μετά3 1⁄2 σεζόν. Έπαιξε 11 παιχνίδια για τον σύλλογο στο πρωτάθλημα καθώς και σε «πλέι-άουτ» υποβιβασμού. Η Λατίνα κέρδισε την Τριεστίνα στα πλέι οφ και εξασφάλισε μια θέση στην τρίτη κατηγορία για την επόμενη σεζόν . Ακριβώς πριν ενταχθεί στη Latina, ο Falzerano επέλεξε επίσης στην αντιπροσωπευτική ομάδα της πρώτης κατηγορίας Group A κάτω των 21 ετών, για το 2012 Lega Pro Quadrangular Tournament. Η ομάδα Α του Ομίλου Prima Divisione κέρδισε αυτό το τουρνουά. Ο Φαλζεράνο έμεινε ελεύθερος κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μεταγραφικών παραθύρων. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2013 υπέγραψε συμβόλαιο 1 έτους με την Άσκολι . Στις 9 Ιανουαρίου 2014 υπέγραψε ο Gubbio . Μετά από μια καλή σεζόν με τον Pistoiese, εντάχθηκε στον Bassano . Στις 31 Ιανουαρίου 2017, ο Bassano τον πούλησε στη Venezia . Στις 10 Ιανουαρίου 2019, ο Falzerano εντάχθηκε στην Περούτζια . Προφίλ Football.it (Αγγλικά) Προφίλ Μαρτσέλλο Φαλτσεράνο στο Soccerway
Τσάλεντζ Καπ Ποδοσφαίρου

Το Τσάλεντζ Καπ (Challenge Cup) υπήρξε μια διασυλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στην Αυστροουγγαρία από το 1897 ως το 1911. Θεωρείται η πρόδρομη διοργάνωση του Μιτρόπα Καπ που δημιουργήθηκε το 1927 και αποτέλεσε το προοίμιο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων της UEFA.

 Το Τσάλεντζ Καπ υπήρξε η πρώτη διασυλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Ευρώπη που θα μπορούσε να θεωρηθεί διεθνής, μιας και οι σύλλογοι που μετείχαν προέρχονταν από τα διάφορα έθνη της Αυστροουγγαρίας. Ξεκίνησε το 1897 στη Βιέννη και εμπνευστής της ήταν ο Τζον Γκράμλικ (John Gramlick), συνιδρυτής του συλλόγου "Βιέννα Κρίκετ & Σπορτ Κλούμπ" (Vienna Cricket and Football-Club). Αν και στο κύπελλο αυτό μπορούσαν να μετέχουν όλες οι ομάδες της αυτοκρατορίας των Αψβούργων, τελικά συμμετείχαν μόνο ομάδες από τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της αυτοκρατορίας: Βιέννη (από την πρώτη διοργάνωση), Πράγα (από το 1900) και Βουδαπέστη (από το 1901). Ξεκίνησε με συμμετοχή 4 συλλόγων και ο αριθμός συνεχώς αυξανόταν με μέγιστο τις 18 ομάδες το 1908-09. Το Τσάλεντζ Καπ συνεχίστηκε ως το 1911, με δύο διακοπές την τριετία 1905-1908 και το 1909-10. Διεξήχθησαν συνολικά δέκα διοργανώσεις, στις οποίες επικράτησαν εννιά φορές ομάδες της Βιέννης και μία φορά της Βουδαπέστης. Πολυνίκης σύλλογος με τρεις κατακτήσεις ήταν η Βίνερ ΑΚ (Wiener A.C. ή WAC). Αρχικά είχε οριστεί να κρατήσει το κύπελλο οριστικά όποιος σύλλογος το κατακτήσει τρεις φορές αλλά στην πορεία αυτό άλλαξε. Έτσι το τρόπαιο κατέχει σήμερα ο τελευταίος νικητής του Τσάλεντζ Καπ, η "Βίνερ Σπορτκλούμπ ", μια από τις παλιότερες και πιο παραδοσιακές ομάδες της Αυστρίας. Η διοργάνωση είχε σύστημα διεξαγωγής κυπέλλου, με νοκ-άουτ μονές συναντήσεις ως τον τελικό (σε περίπτωση ισοπαλίας αρχικά γινόταν επαναληπτικός στην αντίθετη έδρα και αργότερα παράταση και μετά επαναληπτικός). Από το 1902-03 διεξάγονταν χωριστές συναντήσεις των συλλόγων από την ίδια χώρα και οι τρεις νικήτριες (Αυστρίας, Βοημίας, Ουγγαρίας) προκρίνονταν στα ημιτελικά. Μετά από κλήρωση έπαιζαν οι δύο και η τρίτη προκρινόταν απευθείας στον τελικό. Σήμερα το Τσάλεντζ Καπ θεωρείται ο προπομπός του Μιτρόπα Καπ και κατά συνέπεια των ευρωπαϊκών διοργανώσεων της UEFA. *Θεωρείται ο ουσιαστικός τελικός. Στον πραγματικό τελικό η Βίνερ έπρεπε να αντιμετωπίσει τη νικήτρια του ημιτελικού μεταξύ της ουγγρικής και βοημικής ομάδας, ο οποίος δεν έγινε, αφού οι δύο σύλλογοι είχαν αποσυρθεί. **Πρόκειται για την μετέπειτα Βίνερ Σπόρτκλουμπ. ***Δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός των ομάδων από Βοημία και Ουγγαρία. Αρχείο RSSSF.