Πυραυλικό σύστημα RM-70

To πυραυλικό σύστημα RM-70 κατασκευάστηκε για πρώτη φορά κατά την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης και συγκεκριμένα στην τότε Τσεχοσλοβακία το 1971. Ανήκει στα οπλικά συστήματα του Πυροβολικού. Για τον πλήρη έλεγχο του χρειάζεται Στοιχείο αποτελούμενο απο 6 (έξι) άτομα. Αποτελεί την εξέλιξη της σειράς RM, αντικαθιστώντας το πυραυλικό σύστημα RM-51.

 Το RM-70 είναι βασισμένο στην πλατφόρμα του φορτηγού Tatra 813 8x8 σε θωρακισμένη έκδοση ενω είναι εφοδιασμένο με το σύστημα εκτόξευσης BM-21 στο πίσω μέρος του τροχοφόρου. Το πλεονέκτημα του συστήματος εκτόξευσης είναι το πακέτο επαναγέμισης συγκεκριμένων πυρομαχικών τα οποία πρέπει να βασίζονται στο αρχικό Ρώσικο μοντέλο εως και 40 φορές. Η εκτόξευση μπορεί να γίνει με δυο τρόπους: είτε χειροκίνητα είτε κατευθυνόμενα με το πάτημα ενος κουμπιού. Το μέγιστο βεληνεκές του ξεπερνά οριακά τα 20 χλμ. Η καμπίνα του είναι θωρακισμένη και αδρανής απο ελαφρά εχθρικά πυρά και θραύσματα οβίδων, παράλληλα όμως έχει δοθεί μεγάλη σημασία στο σύστημα φιλτραρίσματος αέρα για το επιβιβαζόμενο προσωπικό. Στο RM-70 επιπλέον έχει τοποθετηθεί 12-βάλβιδος κινητήρας ο οποίος έχει απόδοση 270 ίππους και η τελική του είναι αρκετά μεγάλη για το 33 τόνων μεγάλο φορτηγό, με μια τελική που φτάνει και τα 80 χλμ/ώ. Επίσης, μπορεί να ανταποκριθεί και σε ακραίες γεωγραφικές και καιρικές συνθήκες, λόγω του ύψους και των τρακτερωτών ελαστικών του, αλλά και την προσθήκη σκάφης για άνοιγμα ενος δρομολογίου που έχει επιλεχθεί να διανύσει το Στοιχείο. Το RM-70 λόγω της ευλυγισίας του, της αποδοτικότητας του και της εύχρηστης ιδιαιτερότητας υπηρετεί σε πολλές χώρες ακόμη και σήμερα. To 1994, μετά την ένωση της Ανατολικής Γερμανίας με την Δυτική, δόθηκαν όλα τα συστήματα που κατείχε ο Στρατός της Αν. Γερμανίας στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς τα οποία είχαν δεχτεί ελαφρά χρήση και έφταναν τα 147 στο σύνολο. Όταν έγινε η παραλαβή απο τον Ελληνικό Στρατό, τα 116 αποφασίστηκε οτι θα υπηρετήσουν σε μονάδες ΠΕΠ και τα υπόλοιπα 34 θα λυθούν για χρήση ανταλλακτικών. Η αποστολή των RM-70 είναι να ακολουθήσει την τακτική της Γενικής Υποστήριξης (ΓΥ). RM-70: Η βασική έκδοση του RM-70. RM-70/85: Είναι η έκδοση που δεν περιλαμβάνει θωράκιση, είναι βασισμένη στο Tatra T815 VPR9 με κινητήρα 265 ίππων. RM-70/85M: Με πιο σύγχρονο σχεδιασμό, νέο σύστημα ελέγχου εκτόξευσης, ενω γίνεται η τοποθέτηση νεου συστήματος εκτόξευσης που φτάνει μέχρι και τα 36 χιλιόμετρα. RM-70 Modular: Η Σλοβακία πρότεινε το 2000 την αναβάθμιση του συστήματος εκτόξευσης με την τοποθέτηση ρουκετών διαμέτρου 122 χιλ, και ίδιες με αυτων του M270 MLRS. Η έγκριση απο το NATO έγινε αποδεκτή, και το 2005 παρέλαβαν το πρώτο μοντέλο. Θεωρείται απο ειδικούς, ως τον κατάλληλο ανάδοχο του αρχικού RM-70. RM-70 Krizan VMZ: Αυτη η έκδοση αποτελείται απο ενα όχι τόσο ενισχυμένο σύστημα θωράκισης, επιπλέον έχει τοποθετηθεί πακέτο ναρκών, για χρήση αντιαρματικών και ενα πακέτο με νάρκες κατά προσωπικού. RM-70 Vampir: Η έκδοση Vampir έχει δεχτεί αναβάθμιση στα μηχανικά του μέρη. Μ96 Tajfun: Αποκλειστική έκδοση για τον Κροάτικο Στρατό. Ανγκόλα - 58 Μιανμάρ Καμπότζη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Ισημερινός - 6 RM-70 Φινλανδία - 36 RM-70/85 (ο Φινλανδικός Στρατός έχει την δική του έκδοση 122 RakH 89) Γεωργία - 48 RM-70 Ελλάδα - 116 RM-70 Γκάνα Ινδονησία - 9 ζητήθηκαν 2003, άλλα 8 νέα RM-70 Vampir το 2016 Λιβύη - 36 (δόθηκαν απο την Τσεχοσλοβακία 1975-1976) Νιγηρία - 2 Πολωνία - 30 RM-70/85 Ρουάντα - 5 Σλοβακία - 87 RM-70/85 Σρι Λάνκα - 30+ RM-70 και RM-70M Ουγκάντα Ουρουγουάη - 4 RM-70 Υεμένη Ζιμπάμπουε - 52 RM-70/85 Βουλγαρία Τσεχία - 60 RM-70 (αποσύρθηκαν το 2011, χωρίς αντικαταστάτη.) Τσεχοσλοβακία - Μετα την διαλύση μεταξύ των δυο χωρών, χωρίστηκε και ο αριθμός των συστημάτων. Ανατολική Γερμανία - 265 RM-70 και RM-70M. Δόθηκαν στην Ελλάδα. Γερμανία - Με την ένωση των δυο κρατιδίων, δόθηκαν στην Ελλάδα. Πυραυλικό σύστημα Μ270 (MLRS) Ελληνικό Πυροβολικό