Σωτήρης Τσιόδρας

Ο Σωτήρης Τσιόδρας (Σίδνεϊ, 13 Οκτωβρίου 1965) είναι Έλληνας γιατρός παθολόγος, πανεπιστημιακός με ειδικότητα ειδικού λοιμωξιολόγου. Κατάγεται από το Νεοχώρι Αργολίδος.Εργάζεται στην Δ’ Πανεπιστημιακή Παθολογική Κλινική του νοσοκομείου ΠΓΝ «Αττικόν» και είναι καθηγητής Παθολογίας - Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα εκτελεί καθήκοντα ειδικού συμβούλου και επιστημονικού συνεργάτη του ΕΟΔΥ. Από την 1η Φεβρουαρίου μέχρι και τις 26 Μαΐου 2020 εκτελούσε καθήκοντα εκπροσώπου του υπουργείου Υγείας, οπότε και σταμάτησαν οι ενημερώσεις του κοινού, ενώ παραμένει, όπως δήλωσε, επικεφαλής της ομάδας για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα.

 Αποφοίτησε το 1984 από το 15ο Λύκειο Αθηνών και εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 1986 μετεγγράφηκε στην αντίστοιχη σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το Μάρτιο του 1991 με βαθμό «Άριστα». Ξεκίνησε την κλινική του εκπαίδευση και απόκτηση κλινικής εμπειρίας κατά τη διάρκεια της θητείας του στο 401 ΓΣΝΑ (1992-1993). Κατά το διάστημα 1991–1993 υπηρέτησε στο Στρατό Ξηράς, ως ιατρός στα κέντρα εκπαίδευσης Υγειονομικού στο Μεσολόγγι, στην Άρτα, στη Σύμη και στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Το διάστημα 1993-94 υπηρέτησε αντίστοιχα ως αγροτικός ιατρός στο Κέντρο Υγείας Άστρους Κυνουρίας, και το 2001 στο Κέντρο Υγείας Μεσσήνης για το υπόλοιπο υπηρεσίας υπαίθρου. Το 1993 υπηρέτησε ως ειδικευόμενος ιατρός στην ειδικότητα της Εσωτερικής Παθολογίας στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών. Κατά τα έτη 1994-1997 εργάστηκε ως εσωτερικός ειδικευόμενος ιατρός με ειδικότητα την Παθολογία, στο Albert Einstein Medical Center στις ΗΠΑ. Από το 1997 έως το 2001 έκανε αντίστοιχη ειδίκευση στην παθολογία με περαιτέρω εξειδίκευση στη λοιμωξιολογία στο Beth Israel Deaconess Medical Center και στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Τον Αύγουστο του 1997 έλαβε τον τίτλο ειδικότητας παθολογίας ΗΠΑ και αντίστοιχα το 2000, ειδικότητα λοιμωξιολογίας ΗΠΑ. Μεταξύ 1998 και 2001 εργάστηκε ως υπότροφος ερευνητής της ιατρικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Τον Ιούνιο του 2001 έλαβε Μεταπτυχιακό δίπλωμα στις Ιατρικές Επιστήμες από την Ιατρική σχολή Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Το 2003 ολοκλήρωσε με άριστα τη διδακτορική του διατριβή από την Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο: Επίδραση των αναστολέων πρωτεάσης στο μεταβολικό σύνδρομο των ασθενών με HIV λοίμωξη. Το 2001 απέκτησε τον τίτλο Ειδικότητας Παθολογίας στην Ελλάδα, και αντίστοιχα το 2003, τον Τίτλο Εξειδικεύσεως Λοιμωξιολογίας. Έχει συμμετοχή σε επιτροπές εκπαίδευσης, με περισσότερες από 200 επιστημονικές συναντήσεις και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες στο αντικείμενο της λοιμωξιολογίας - επιδημιολογίας, με σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη της Ιατρικής. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, ορίστηκε επικεφαλής της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας και εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας για το κορονοϊό με σκοπό την ενημέρωση των πολιτών σε καθημερινή βάση. Από αυτήν τη θέση υποστήριξε μεταξύ άλλων πολλά μέτρα με σκοπό την προστασία της υγείας του πληθυσμού και την αντιμετώπιση της πανδημίας. Το 2009 ο Τσιόδρας συμμετείχε στην ομάδα των εμπειρογνωμόνων, που ενεπλάκησαν σε ένα ζήτημα που από κάποιους θεωρήθηκε σκάνδαλο διαφθοράς, σχετικά με το ΚΕΕΛΠΝΟ.Η ομάδα αυτή είχε προτείνει στον τότε υπουργό Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλο, την αγορά υπερβολικών αναλογικά με τον πληθυσμό της Ελλάδας ποσοτήτων εμβολίων και φαρμάκων, για την γρίπη Η1Ν1. Συγκεκριμένα έγινε παραγγελία αρχικά για 8 και αργότερα για 16 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου για τον ιό (για να καλυφθεί όλος ο πληθυσμός με την απαιτούμενη διπλή δόση) καθώς και ενός μικρότερου αριθμού δόσεων Tamiflu (αντιϊικού φαρμάκου με αμφιλεγόμενη αποτελεσματικότητα). Το κόστος των φαρμάκων έφτανε τα 12 εκατομμύρια ευρώ (από τις εταιρίες Roche και Glaxo Smithkline). Η αγορά αυτή αποδείχθηκε προβληματική τόσο στον σχεδιασμό (ανεπαρκή στοιχεία επικινδυνότητας της νόσου) όσο και στην πραγματοποίησή της (μικρή ανταπόκριση στον πληθυσμό) και ακυρώθηκε (κατά μέρος και ύστερα από δικαστικούς αγώνες) από την μετέπειτα υπουργό Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Με την ακύρωση της παραγγελίας, το ελληνικό δημόσιο κατάφερε να εξοικονομήσει 80 εκατ. ευρώ. Σε πόρισμα που βγήκε αργότερα, οι εισαγγελείς που ερεύνησαν την υπόθεση έκριναν ότι δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις για την άσκηση ποινικών διώξεων και την κατηγορία ότι υπήρξε ζημία του δημοσίου από την προμήθεια των εμβολίων. Το προφίλ του σε συνδυασμό με την ψύχραιμη στάση ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας έλαβε πολύ θετικά σχόλια εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας, με πολλούς δημοσιογράφους και άλλους επιστήμονες να κάνουν ειδικές αναφορές στο όνομα του για τη διαχείριση της κρίσης. Σε άρθρο στους The New York Times χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους «ήρωες της επιστήμης στα χρόνια του κορονοϊού». To 1995 παντρεύτηκε την Μίνα Τσιόδρα και μαζί έχουν αποκτήσει 7 παιδιά. Στον ελεύθερό του χρόνο είναι ιεροψάλτης. Το 2021 χειροθετήθηκε άρχων οφφικιάλιος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η έρευνα του Τσιόδρα έχει προηγουμένως επικεντρωθεί σε μεγάλη γκάμα λοιμωδών νόσων, καθώς και στην αντιμετώπιση τους σε εθνικό επίπεδο, αλλά και την αξιολόγηση πιθανών ρίσκων με βάση την εφαρμογή μέτρων στο πλαίσιο συστημάτων υγείας. Η βιβλιογραφία του, καθώς και πολλά άρθρα του εστιάζονται στην ανάλυση διαφόρων παθήσεων και προβλημάτων υγείας, όπως π.χ. στον σταφυλόκοκκο, την λιποδυστροφία, καθώς και τις επιπλοκές μεταξύ καρκινικών όγκων και μυκητιάσεων. Η εργασία του στο έγκριτο περιοδικό The Lancet, για τον σταφυλόκοκκο, που είχε τίτλο: Linezolid resistance in a clinical isolate of Staphylococcus aureus, και η οποία μέχρι σήμερα έχει υπερβεί σε διεθνή απήχηση τις 1.200 ετεροαναφορές. 1991: Δημόσιος έπαινος από τον Πρόεδρο της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. 1994 - 1996: Υποτροφία ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη. 1997: Έπαινος για την καλύτερη εργασία στον τομέα παροχής ιατρικών υπηρεσιών κατά την διάρκεια διαγωνισμού μεταξύ μελών του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών. 1999: Fellow’s Travel Grant 6th Conference on Retroviruses and Opportunistic Infections, Chicago, IL 1999. 1999: Fellow’s Travel Grant 39th Interscience Conference on Antimicrobial Agents and Chemotherapy (ICAAC). San Francisco, Ca 1999. 1999 - 2001: Clinical Investigator training program Harvard-MIT. 2001: Βραβείο Maxwell Finland από την λοιμωξιολογική εταιρεία Μασσαχουσέτης για την ερευνητική εργασία κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης στο νοσοκομείο Beth Israel Deaconess και στην Ιατρική Σχολή του Harvard. 2005: Έπαθλο Σωτήρης Παπασταμάτης από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.