IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
NGC 6729

Το NGC 6729 ή Caldwell 68 είναι νεφέλωμα ανάκλασης/εκπομπής στον αστερισμό Νότιος Στέφανος. Έχει σχήμα βεντάλιας και φωτίζεται κυρίως από τον μεταβλητό αστέρα R νοτίου Στεφάνου.

 Το ανακάλυψε o Άγγλος Άλμπερτ Μαρθ από τη Μάλτα το 1861, ενώ το ανακάλυψε επίσης ανεξάρτητα ο Γερμανός αστρονόμος Ιούλιος Σμιτ (Johann Friedrich Julius Schmidt) από την Αθήνα. Ο Σμιτ, διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών τότε, παρατήρησε επίσης την μεταβλητότητα του κεντρικού άστρου νεφελώματος, του R νοτίου Στεφάνου, του οποίου η φωτεινότητα επηρεάζει την φωτεινότητα του νεφελώματος.Ο Σμιντ ήταν επίσης ο πρώτος ο οποίος υποπτεύθηκε ότι το νεφέλωμα μπορεί να μεταβλητό. Μετέπειτα παρατηρήσεις, τόσο δια οφθλαμού, όσο και με τη λήψη φωτογραφιών από το αστεροσκοπείο του Γιοχάνεσμπουργκ επιβεβαίωσαν την μεταβλητή φύση του νεφελώματος στις αρχές του 20ού αιώνα. Το NGC 6729 είναι το τμήμα ενός σκοτεινού νεφελώματος το οποίο φωτίζεται από τους αστέρες R και Τ νοτίου Στεφάνου. Το R νοτίου Στεφάνου είναι το κύριο άστρο πριν την κύρια ακολουθία στο νεφέλωμα. Αρχικά θεωρούταν ότι είχε μικρό δυναμικό παραγωγής νέων άστρων, αλλά μελέτες στα ραδιοκύματα και μικροκύματα έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη διαφόρων αντικείμενων εντός του νεφελώματος, ενώ επίσης έχει εντοπιστεί και ένα ανοικτό σμήνος κοντά στο R νοτίου Στεφάνου. Είναι μια από τις πιο κοντινές περιοχές αστρογέννεσης του Γαλαξία στο ηλιακό σύστημα, περίπου 550 έτη φωτός μακριά. Στην ίδια περιοχή του ουρανού βρίσκονται επίσης τα νεφελώματα NGC 6726/7. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η μεταβολή των χαρακτηριστικών του, όπως το σχήμα και η λαμπρότητα, με παρόμοιο τρόπο με το NGC 2261, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμη και μέσα σε 24 ώρες, πολύ σύντομο για να οφείλονται σε μεταβολές στη αναδιάταξη των αερίων του. Οι αλλαγές αυτές πλέον θεωρούνται ότι είναι αποτέλεσμα στην σκίαση των συστατικών του νεφελώματος από αέρια τα οποία περνούν σε πολύ μικρή απόσταση από το κεντρικό άστρο, μικρότερη από μια αστρονομική μονάδα. Δεδομένα για το NGC 6729 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6729 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6729 στο Wikimedia Commons
Λεό Ντελίμπ

Ο Λεό Ντελίμπ (Clément Philibert Léo Delibes, 21 Φεβρουαρίου 1836 - 16 Ιανουαρίου 1891) ήταν Γάλλος συνθέτης όπερας και μπαλλέτου. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα μπαλλέτα Coppélia και Sylvia και οι όπερες Le roi l'a dit και Lakmé. Κάποιοι μουσικολόγοι πιστεύουν ότι τα μπαλλέτα που περιλαμβάνονται στην όπερα του Σαρλ Γκουνό Faust στην πραγματικότητα συνετέθησαν από τον Ντελίμπ. Πέθανε στο Παρίσι στις 16 Ιανουαρίου 1891.

 Ο Ντελίμπ γεννήθηκε στο Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Βαλ (Saint-Germain-du-Val) του Σαρτ (Sarthe) το 1836. Ο πατέρας του ήταν ταχυδρόμος και η μητέρα του ταλαντούχος ερασιτέχνης μουσικός. Ο παππούς του ήταν τραγουδιστής της όπερας. Μεγάλωσε κυρίως υπό την επίβλεψη της μητέρας του, καθώς ο πατέρας του απεβίωσε πρόωρα. Το 1871 ο Ντελίμπ νυμφεύτηκε την Λεοντίν Εστέλ Ντεναίν (Léontine Estelle Denain). Ο αδελφός του Μισέλ μετανάστευσε στην Ισπανία και ήταν ο παππούς του Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ Ντελίμπ. Το 1847 ο Ντελίμπ άρχισε να σπουδάζει σύνθεση στο Ωδείο του Παρισιού με καθηγητή τον Αντόλφ Αντάμ (Adolphe Adam). Ένα χρόνο αργότερα άρχισε να παίρνει μαθήματα φωνητικής, αν και τελικά ήταν πολύ καλύτερος ως εκτελεστής οργάνου παρά στη φωνητική. Διορίστηκε αρχικά ως "ακομπανιατέρ" στις πρόβες και διευθυντής χορωδίας στο Λυρικό Θέατρο (Théâtre Lyrique), στη συνέχεια δεύτερος διευθυντής χορωδίας στην Όπερα των Παρισίων, το 1864, και ως εκτελεστής οργάνου στην Σαιν-Πιέρ-ντε-Σαγιό (Saint-Pierre-de-Chaillot) κατά την περίοδο 1865 – 1871, ενώ άρχισε να ασχολείται με τη σύνθεση. Η πρώτη του οπερέτα είχε τον τίτλο Deux sous de charbon, ή Le suicide de Bigorneau (1856), την οποία συνέθεσε ως παραγγελία του Folies-Nouvelles. Η σύνθεση της καντάτας Algers για τον Ναπολέοντα Γ΄ τράβηξε την προσοχή των κρατικών παραγόντων. Συνέπεια αυτού ήταν η συνεργασία του με τον Λεόν Μινκύς (Léon Minkus) συνθέτοντας τμήματα του μπαλέτου La source το 1866, κάτι που τον έφερε σε επαφή με τον κόσμο της μουσικής μπαλέτου. Το 1867 συνέθεσε το ντιβερτιμέντο Le jardin animé στην αναβίωση του μπαλέτου Le corsaire των Ζοζέφ Μαζιλιέ (Joseph Mazilier) και Αντόλφ Αντάμ. Συνέθεσε, επίσης, μία λειτουργία (Missa Brevis) και συνέχισε συνθέτοντας μια οπερέτα ανά έτος, ενώ παράλληλα συνέθετε μουσική για το θέατρο, όπως χορούς και άριες για την θεατρική παράσταση του έργου του Ουγκώ Le roi s'amuse, το ίδιο έργο που αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τον Ριγκολέττο του Τζουζέπε Βέρντι. Η πραγματική αναγνώριση και καθιέρωσή του ήλθαν το 1870, με την μεγάλη επιτυχία του μπαλέτου του Coppélia, που παραμένει η πλέον γνωστή και αντιπροσωπευτική του σύνθεση. Le roi l'a dit (Ο βασιλιάς το είπε, 1873, οπερά κομίκ) Jean de Nivelle, 1880 (όπερα) Lakmé, 1883 (όπερα) Coppélia, 1870 (μπαλλέτο) Sylvia, 1876 (μπαλλέτο)
Ραμάντι

Το Ραμάντι (αραβικά: الرمادي) είναι πόλη στο κεντρικό Ιράκ, περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης, και πρωτεύουσα του κυβερνείου Αλ Ανμπάρ. Το Ραμάντι υπολογίστηκε ότι το 2011 είχε περίπου 375.000 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο. Είναι κτισμένο κατά μήκος του Ευφράτη.

 Στην περιοχή υπήρχαν οικισμοί από την αρχαιότητα, αλλά ο σύγχρονος οικισμός ιδρύθηκε το 1869 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ώστε να εγκατασταθεί εκεί η αραβική νομαδική φυλή Ντουλάιμ. Σήμερα η σουνιτική φυλή Ντουλαίμ αποτελεί τη πλειονότητα των κατοίκων της πόλης. Η πόλη αναπτύχθηκε ως σημείο αναχώρησης των καραβανιών για τη Δαμασκό και το Αμμάν. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Μεσοποταμία κατά τον Α΄ΠΠ, οι Βρετανοί αντιμετώπισαν το Σεπτέμβριο του 1917 τον Οθωμανικό στρατό. Η μάχη εξελίχθηκε γρήγορα και οι Οθωμανοί παραδόθηκαν, με αποτέλεσμα το Ραμάντι να περάσει στην κατοχή των Βρετανών. Το 1955 στο Ραμάντι κατασκευάστηκε ένα φράγμα επί του Ευφράτη.Από το 2003 μέχρι το 2006, το Ραμάντι υπήρξε εστία αντίστασης έναντι των αμερικανικών στρατευμάτων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ramadi στο Wikimedia Commons
Καταλανικές εκλογές (2017)

Οι περιφερειακές εκλογές των Καταλανών του 2017 πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017 για να εκλέξουν το 12ο Κοινοβούλιο της Αυτόνομης Κοινότητας της Καταλονίας. Οι εκλογές έγιναν και για τις 135 έδρες του Κοινοβουλίου. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν από τον ισπανό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι μετά την επίκληση του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος του 1978 και την μονομερή κήρυξη ανεξαρτησίας της Καταλονίας.

 Σιουδαδάνος, 1,102,099 ψήφοι, 25.37% Μαζί για την Καταλονία, 940,602 ψήφοι, 21.65% Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλονίας-Καταλονία Ναι Κόμμα των Σοσιαλιστών της Καταλονίας, 602,969 ψήφοι, 13.88% Καταλονία από κοινού, 323,695 ψήφοι 7.45% Δημοφιλή υποψήφια ενότητα - συστατική κλήση, 193,352 ψήφοι, 4.45% Λαϊκό Κόμμα της Καταλονίας, 184,108 ψήφοι, 4.24% Λοιπά κόμματα, 49,197 ψήφοι 1.13%Σύνολο: 4,344,818 ψήφοι, 100,00% Ισχύουσες ψήφοι: 4,344,818 ψήφοι, 99,63 % Μη έγκυρες ψήφοι: 16.027 ψήφοι, 0.37% Αποχή: 18.06%Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι: 5,553,983
Λεωνίδας Ρεσβάνης

Ο Λεωνίδας Κ. Ρεσβάνης, που γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα, είναι Έλληνας φυσικός γνωστός για την έρευνά του στη φυσική των νετρίνων. Διατέλεσε διευθυντής του Προγράμματος NESTOR.Ο Ρεσβάνης είναι επίσης ο άνθρωπος που πρότεινε στον Μπάρτον Ρίχτερ να ονομάσει το σωματίδιο που είχε ανακαλύψει «σωματίδιο ψ».

 Ο Λεωνίδας Ρεσβάνης πήρε πτυχίο φυσικής από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας το 1965, αλλά συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ, από όπου πήρε το διδακτορικό του στη φυσική υψηλών ενεργειών το 1971. Μεταξύ του 1971 και του 1976 εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου έγινε επίκουρος καθηγητής. Το 1976 εκλέχθηκε καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου παρέμεινε μέχρι το 2011 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή.
Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

H Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ολλανδικά: Koninklijke Belgische Voetbalbond, KBVB, γαλλικά: Union royale belge des sociétés de football association, URBSFA, γερμανικά: Königlicher Belgischer Fußballverband, KBFV, αγγλικά: Royal Belgian Football Association, RBFA) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου και του ποδοσφαίρου σάλας στο Βέλγιο. Είναι ιδρυτικό μέλος της διεθνούς ομοσπονδίας FIFA (το 1904) και της UEFA (το 1954). Η ομοσπονδία έχει την έδρα της στην Τουμπίζ. Συντονίζει τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Βελγίου. Διοργανώνει επίσεις εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανώνονται από την Προ Λιγκ υπό την εποπτεία της Βασιλικής Βελγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

 Την 1η Σεπτεμβρίου του 1895, δέκα σύλλογοι ίδρυσαν την Βελγική Ομοσπονδία Αθλητικών Συλλόγων (Union belge des Sociétés de Sports athlétiques, UBSSA). Το 1904 η ομοσπονδία εντάχθηκε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA). Την επόμενη δεκαετία και συγκεκριμένα το 1912 πήρε την ονομασία Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Union belge des sociétés de football association, UBSFA), ενώ από το επόμενο έτος άρχισε να χρησιμοποιείται η ονομασία της ομοσπονδίας και στα φλαμανδικά (Belgische Voetbalbond, BVB). Το 1920 μετονομάστηκε σε Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Union royale belge des sociétés de football association, URBSFA, Koninklijke Belgische Voetbalbond, KBVB). Το 1948 ιδρύθηκε το ιατρικό-αθλητικό ινστιτούτο και η σχολή προπονητών Χέιζελ. Το 1954 η ομοσπονδία έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA). Στις 4 Ιουνίο τουυ 1989, ένα νέο κτήριο της ομοσπονδίας άνοιξε τις πύλες του κοντά στο Στάδιο Χέιζελ. Το 1992, η ομοσπονδία έλαβε το βραβείο FIFA Fair Play για την ανθρωπιστική της δράση Acción Diablos rojos Casa Hogar.Από τις 8 Νοεμβρίου του 2019, η ομοσπονδία άρχισε να χρησιμοποιεί μόνο την αγγλική ονομασία «Royal Belgian Football Association» (RBFA) στις επικοινωνιακές της δράσεις, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του ιστότοπου και του λογότυπου. Στις 15 Οκτωβρίου του 2021, η κεντρική διοίκηση της ομοσπονδίας μετακόμισε από τις Βρυξέλλες στην Τουμπίζ και τα κεντρικά γραφεία της ομοσπονδίας μεταφέρθηκαν επίσημα εκεί. Το λογότυπο της Βασιλικής Βελγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει υποστεί διάφορες μεταβολές με το πέρασμα του χρόνου. Το 2019 παουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο με σημαντικές διαφοροποιήσεις στα στοιχεία του, εν σχέση με το παλαιότερο, καθώς το στέμμα και τα φύλλα δάφνης έγιναν πιο λιτά, ενώ οι επιγραφές «URBSFA» και «KBVB» αντικαταστάθηκαν από την αγγλική «Royal Belgian FA». Επίσημος ιστότοπος
Δήμος Φολεγάνδρου

Ο Δήμος Φολεγάνδρου είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει τη Φολέγανδρο και τις γειτονικές της νησίδες. Δημιουργήθηκε το 2010 από την αναγνώριση της Κοινότητας Σικίνου σε Δήμο με τη σημερινή του μορφή. Η έκταση του Δήμου είναι 32 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 765 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Φολέγανδρος.

 Ο Δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά με το ΦΕΚ 4Α, στις 10 Μαρτίου 1835, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα, η οποία υπήχθη στο νομό Χανίων το 1941 και στο νομό Αττικής και Βοιωτίας το 1942. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Φολεγάνδρου το 2010. Ο Δήμος συστάθηκε αρχικά με το ΦΕΚ 4Α, στις 10 Μαρτίου 1835, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα, η οποία υπήχθη στο νομό Χανίων το 1941 και στο νομό Αττικής και Βοιωτίας το 1942. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Σικίνου με τη σημερινή του μορφή το 2010. .... 1983-1990 Κωνσταντίνος Οθωναίος 1991-1994 Στυλιανός Δουλφής 1995-1998 Οδυσσέας Μακκάς 1999-2010 Ελευθέριος Βένιος 2011-2019 Ελευθέριος Βένιος 2019- Ευθαλία Παπαδοπούλου Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Ρούφους Σέπαρντ

Ο Λέσλι Φρέντερικ Ρούφους Σέπαρντ (αγγλικά: Leslie Frederick [Rufus] Sheppard, 1905-1944) ήταν πανεπιστημιακός,αξιωματικός του βρετανικού στρατού και στέλεχος της SOE. Αποτελούσε ένα από τα ελάχιστα φιλοΕΑΜικά στελέχη της. Σκοτώθηκε από νάρκη του ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Ο ρόλος της δράσης του στην κατεχόμενη Ελλάδα, παραμένει ανεξιχνίαστος.

 Γεννήθηκε το 1905 σε ένα χωριό της νήσου Ουάιτ. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και ήταν καθηγητής αγγλικών στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Ο Σέπαρντ έφτασε στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 1943, με σκοπό να δίνει απευθείας αναφορά στο αρχηγείο της SOE στο Κάιρο. Οι πληροφορίες που έστελνε σχετικά με τον ΕΛΑΣ, ήταν αντικρουόμενες με τις πληροφορίες άλλων πρακτόρων (συγκεκριμένα του Έντι Μάγιερς και του Κρις Γουντχάουζ), υποστηρίζοντας πως ο ΕΛΑΣ αποτελούσε ένα καθαρά αντιστασιακό κίνημα που περιελάμβανε όλες τις πολιτικές τάσεις, ενώ ταυτόχρονα ασκούσε κριτική στους επικεφαλής της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής για την αντιεαμική τους στάση και την προκατάληψη τους υπέρ του Ζέρβα. Ο Μάγιερς και ο Ντένυς Χάμσον θεωρούσαν τον Σέπαρντ «γιέσμαν» του ΕΛΑΣ ενώ ο Γούντχαουζ «αφελή ιδεαλιστή που δεν μπορούσε να πιστέψει στην δολιότητα των άλλων».Παρότι φιλοΕΑΜικός, ο Σέπαρντ είχε αναλάβει την προετοιμασία της άφιξης των βρετανικών στρατευμάτων στην Αθήνα. Ο Αμερικάνος δημοσιογράφος Ντρού Πίρσον υποστήριξε σε άρθρο του στη Washington Post ότι στο πτώμα του Σέπαρντ είχαν βρεθεί στοιχεία που αποδείκνυαν ότι δούλευε για τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες χρηματοδοτώντας δεξιές οργανώσεις για να δράσουν εναντίον του ΕΛΑΣ. Κατά τον Λουκιανό Χασιώτη, η φαινομενικά μυστήρια ιδεολογική του μεταστροφή, εξηγείται από το γεγονός ότι αποτελούσε έναν από τους πιο έμπειρους πράκτορες της υπηρεσίας ειδικών αποστολών, ο οποίος υπάκουσε στις εντολές των ανωτέρων του. Ο ρόλος του στην κατεχόμενη Ελλάδα παραμένει ανεξιχνίαστος, λόγω έλλειψης διαθέσιμων πηγών. Το πρωί της 30ής Δεκεμβρίου 1944, ο Σέπαρντ είχε μεταβεί στη Κηφισιά προκειμένου να μεταφέρει τα απαραίτητα για την ορκωμοσία του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού ως Αντιβασιλέα. Λίγα μέτρα έξω από το ξενοδοχείο "Ακροπόλ", το αυτοκίνητο του συγκρούστηκε με νάρκη του ΕΛΑΣ, σκοτώνοντας τον και τραυματίζοντας ελαφρά τον οδηγό του αυτοκινήτου. Ενταφιάστηκε στο Πολεμικό κοιμητήριο Φαλήρου. Χασιώτης, Λουκιανός (2019). Γειά σας,εγγλεζάκια! Βρετανοί στρατιώτες στην Ελλάδα (1941-1945). Αθήνα: Μεταίχμιο. ISBN 978-618-03-2139-5. Καζαμιάς, Γιώργος (2016). «Μία Καναδέζα στην Αθήνα του Δεκέμβρη του 1944.Ημερολογιακές σημειώσεις της Mabel Geldard-Brown,3 Δεκεμβρίου 1944-16 Ιανουαρίου 1945». Στο: Θανάσης Σφήκας· Λουκιανός Χασιώτης· Ιάκωβος Μιχαηλίδης. Δρόμοι του Δεκεμβρίου:Από τον Λίβανο στην Αθήνα 1944. Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο. ISBN 978-960-458-688-2.
Πράσινη χελώνα

Η πράσινη χελώνα, Χελωνία η υδάτινη (Chelonia mydas) (Linnaeus, 1758) είναι μια μεγάλου μεγέθους θαλάσσια χελώνα της οικογένειας των Χελωνιίδων (Cheloniidae). Είναι το μοναδικό είδος του γένους Chelonia. Η γεωγραφική κατανομή της περιλαμβάνει τροπικά και υποτροπικά νερά σε όλο τον κόσμο, με δύο διακριτούς πληθυσμούς στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανό, ενώ μπορεί απαντάται επίσης και στον Ινδικό ωκεανό. Η κοινή ονομασία της δεν προέρχεται από το χρώμα της, αλλά από τον χρωματισμό του λίπους στο κάτω μέρος του χελύου. Όπως και άλλα είδη θαλάσσιων χελωνών, οι πράσινες χελώνες μεταναστεύουν μεταξύ περιοχών όπου υπάρχει άφθονη τροφή για να τραφούν και περιοχών ωοτοκίας. Σημείωση: Προσοχή στην απόδοση των λατινικών όρων στην ελληνική γλώσσα. Η οικογένεια Testudinidae στα ελληνικά αποδίδεται ως Χελωνίδες, αφού το βασικό γένος Testudo αποδίδεται ως Χελώνα (η). Η οικογένεια Cheloniidae αποδίδεται ως Χελωνιίδες (δύο γιώτα), αφού το βασικό γένος Chelonia αποδίδεται ως Χελωνία (η). Η τάξη Testudines αποδίδεται ως Χελώνια (τα Χελώνια) και δεν πρέπει να συγχέεται με το γένος Χελωνία (η Χελωνία) (προσοχή και στον διαφορετικό τονισμό).

 Το μήκος του χελύου (καβουκιού) μπορεί να φτάσει μέχρι και 150 cm, συνήθως όμως δεν ξεπερνά τα 120 cm. Το βάρος της φτάνει συνήθως τα 100-150 kg, μπορεί όμως να ξεπεράσει τα 400 kg σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Εντοπίζονται τέσσερις πλευρικές πλάκες σε κάθε πλευρά του χελύου, σε αντίθεση με την Caretta caretta, όπου εντοπίζεται πέντε πλευρικές πλάκες. Ζει μονίμως μέσα στην θάλασσα και τα θηλυκά βγαίνουν στην στεριά μόνο για να γεννήσουν. Τρέφεται κυρίως με θαλάσσια φυτά, αλλά και με θαλάσσια ασπόνδυλα. Τα θηλυκά σκάβουν βαθιά στην άμμο ακτών και γεννούν 50-240 αυγά, έως και 8 φορές μέχρι και το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αυγά θάβονται αμέσως και εκκολάπτονται μετά από περίπου 2-2,5 μήνες. Τα θηλυκά συνήθως αναπαράγονται κάθε 2-5 χρόνια. Οι πράσινες χελώνες, όπως και άλλα είδη θαλάσσιων χελωνών, είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην πτώση του πληθυσμού τους λόγω ανθρωπογενών δραστηριοτήτων σε όλα τα στάδια ζωής: από αυγά έως ενήλικες. Ίσως οι πιο επιζήμιες ανθρώπινες απειλές για τις πράσινες χελώνες είναι οι εκ προθέσεως συγκομιδές αυγών και ενήλικων από τις παραλίες ωοτοκίας. Ένας εξίσου σημαντικός κίνδυνος για τις θαλάσσιες χελώνες είναι η κατάποση πλαστικού. Στην χώρα μας ο σύλλογος Αρχελών δρα για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών.
Marsheaux

Οι Marsheaux είναι γυναικείο συγκρότημα synthpop μουσικής από τη Θεσσαλονίκη. Τα δύο μέλη του συγκροτήματος, Μαριάνθη Μελίτση και Σοφία Σαριγιαννίδου, μετακόμισαν στην Αθήνα το 2000 όπου και σχημάτισαν το συγκρότημα. Ο ήχος τους παραπέμπει ευθέως στην ηλεκτρονική μουσική των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 1980. Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από την ένωση της πρώτης συλλαβής του κάθε ονόματος των δυο μελών.

 Οι Marsheaux έγιναν γνωστές στην Ελλάδα με το πρώτο τους single, ένα (πιο "σκοτεινό") ρεμίξ του κομματιού Popcorn του πρωτοπόρου της ηλεκτρονικής μουσικής Gershon Kingsley. Το κομμάτι γνώρισε ραδιοφωνική επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Έχοντας υπογράψει συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Undo Records, το 2004 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ολοκληρωμένο δίσκο με το τίτλο Ebay Queen. Ο δίσκος είναι γεμάτος επιρροές από κλασσικά ηλεκτρονικά συγκροτήματα όπως οι The Human League, Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD) και των Depeche Mode. Βασικό στοιχείο της εμπορικής επιτυχίας του δίσκου στο εξωτερικό υπήρξε το γεγονός ότι τραγουδούν αποκλειστικά στα αγγλικά. Οι διεθνείς κριτικές για το δίσκο υπήρξαν θετικές. Εκτός από τα φωνητικά τους προσόντα οι δύο κοπέλες που αποτελούν το συγκρότημα παίζουν μια πλειάδα ηλεκτρονικών οργάνων. Η Μαριάνθη παίζει με τα MicroKorg, Minimoog, Roland SH101 και YAMAHA CS01. Η Σοφία παίζει με τα MicroKorg, KORG MS 10, Roland aJuno2, AKAI Ax80 και ROLAND CR78. Παράλληλα με την ηχογράφηση πρωτότυπου υλικού οι Marsheaux πολύ συχνά μιξάρουν γνωστά κομμάτια από άλλους καλλιτέχνες όπως ο Moby. Εμφανίζονται επίσης σαν guest DJs σε διάφορα Αθηναϊκά clubs. Το Δεκέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο Peekaboo, με αξιόλογη εμπορική επιτυχία παγκοσμίως, αλλά κυρίως στην Ελλάδα, στις Η.Π.Α και στη Μεγάλη Βρετανία. E-Bay Queen, 2004, Undo Records Peekaboo, 2007, Undo Records Lumineux Noir, 2009, Undo Records Inhale, 2013, Undo Records A Broken Frame (Depeche Mode Tribute Album), 2015, Undo Records Popcorn, 2003, Undo Records Επίσημη ιστοσελίδα Μarsheaux στο MySpace Μarsheaux στο Discogs Μarsheaux στο Last.fm
Φιλίπ Μασονί

Ο Φιλίπ Μασονί (Philippe Massoni, 13 Ιανουαρίου 1936 - 14 Φεβρουαρίου 2015) ήταν ο ειδικός αντιπρόσωπος του προέδρου της Γαλλίας στην Ανδόρρα, για το διάστημα 2002-2007. Νωρίτερα ήταν αρχηγός της αστυνομίας στο Παρίσι.

 Γεννήθηκε το 1936 και ανέλαβε στη θέση αυτή στις 26 Ιουλίου του 2002 αντικαθιστώντας τον Φρεντερίκ ντε Σεν Σερνάν.. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας, μαζί με τον Ισπανό Επίσκοπο της Ουρχέλ. Το Μασονί διαδέχθηκε η Εμανουέλ Μινιόν (Emmanuelle Mignon) στις 6 Ιουνίου του 2007. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2015.
Ρίκισσα της Δανίας

Η Ρίκισσα της Δανίας (Rikissa av Danmark, ενίοτε και Ρίξα της Δανίας περί το 1182 - 8 Μαΐου 1220), βασιλική σύζυγος του Ερρίκου Ι΄, βασιλιά της Σουηδίας και μητέρα του βασιλιά Ερρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας ήταν μικρότερη κόρη του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Α΄ και της Σοφίας του Μινσκ, κόρης της Ρίκισσα της Πολωνίας, της οποίας και πήρε το όνομα.

 Το 1210 ο νέος βασιλιάς της Σουηδίας Ερρίκος Ι΄ -σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Σβέρκερ Β΄- επιθυμούσε να δημιουργήσει μια ισχυρή συμμαχία με τη Δανία, την οποία παραδοσιακά υποστήριζε η σουηδική οικογένεια των Σβέρκερ και βρισκόταν σε αντιπαλότητα με τη νορβηγική δυναστεία των Έρικ, γι' αυτό προτίμησε να πάρει σύζυγο μια από τις αδελφές του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄. Όταν η Ρίκισσα έφτασε στη νέα πατρίδα της τη Σουηδία, της προξένησε μεγάλη έκπληξη που την έβαλαν να ιππεύσει προς τον προορισμό της, αντί να οδηγηθεί με άμαξα, όπως είχε συνηθίσει στην ιδιαίτερη πατρίδα της. Οι Σουηδοί ευγενείς της εξήγησαν ότι θα έπρεπε να προσαρμοστεί στα έθιμα της πατρίδας του συζύγου της.Η Ρίκισσα κατά τη διάρκεια της ζωής του Ερρίκου Ι΄ γεννούσε μόνο κόρες και τελικά εκείνος πέθανε το 1216, ενώ η Ρίκισσα ήταν έγκυος στον μοναδικό τους γιο, τον Ερρίκο ΙΑ΄, μετέπειτα βασιλιά της Σουηδίας. Έτσι αυτός γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα του, ενώ η δυναστεία του έχασε την εξουσία από τον Οίκο του Σβέρκερ, αφού νέος βασιλιά της Σουηδίας έγινε ο Ιωάννης Α΄, ο οποίος εξελέγη διάδοχος του Ερρίκου Ι΄. Η Ρίκισσα επέστρεψε στη Δανία, όπου πέθανε πριν δει την άνοδο του γιου της στον θρόνο και τον γάμο των θυγατέρων της, ενώ γενικότερα δεν είναι γνωστά πολλά γύρω από το πρόσωπο της, αλλά το γεγονός ότι το όνομά της ήταν συνηθισμένο μεταξύ των απογόνων της αποτελεί ένδειξη ότι ήταν αγαπητή. Με τον σύζυγο της Ερρίκο Ι΄ της Σουηδίας απέκτησε τέκνα: Σοφία Έρικσντοττερ (πέθανε το 1241) Μάρθα Έρικσντοττερ Ίνγκεμποργκ Έρικσντοττερ της Σουηδίας Μαριάννα Έρικσντοττερ, παντρεύτηκε τον Μπάρνιμ Α΄, δούκα της Πομερανίας. πιθ. Ελένη Έρικσντοττερ Ερρίκος ΙΑ΄ Έρικσσον της Σουηδίας A.M. Strinnholm, Svenska folkets historia, Vol. IV. Stockholm: Hörbergska, 1852 Ρίκισσα της Δανίας (σουηδ.)
Λεβέντικος

Ο λεβέντικος (της Λευτεριάς) είναι παραδοσιακός χορός της Δυτικής Μακεδονίας και μάλιστα ο πιο διαδεδομένος στο νομό Φλώρινας και λιγότερο στην Έδεσσα. Είναι γνωστός και στην Αλβανία αλλά και στη Βόρεια Μακεδονία.

 Είναι γνωστός επίσης ως λυτός ή αμολυτός και χορεύεται από άνδρες και γυναίκες.Οι Έλληνες της Μακεδονίας τον λένε πουσνότο που σημαίνει χαλαρός, λυτός, ενώ σε τοπικές διαλέκτους του νομού Φλώρινας είναι γνωστός ως πούστσενο ή πούστσενοτο (και εννοούν ελεύθερος). Η ονομασία πούστσενο παράγεται από το ρήμα «πούστσαμ» της τοπικής γλώσσας ιδίωμα, που σημαίνει ότι αφήνω κάτι ελεύθερο, κάτι που μέχρι τώρα κρατούσα περιορισμένο.Σε ορισμένα χωριά όπου ζουν Αρβανίτες συναντάται με το όνομα Μπεράτσε ή Μπαϊράτς και τον χορεύουν με ελαφρώς διαφοροποιημένα βήματα. Είναι μικτός κυκλικός χορός που χορεύεται σε ξεχωριστούς κύκλους από τους άνδρες και τις γυναίκες ή στον ίδιο κύκλο, μπαίνουν πρώτα όλοι οι άνδρες και ακολουθούν οι γυναίκες. Η λαβή των χεριών είναι, συνήθως, από τις παλάμες στο ύψος των ώμων με λυγισμένους τους αγκώνες, ενώ στο χωριό Νίκη του Νομού Φλώρινας, η λαβή γίνεται από τον καρπό. Ο χορός αποτελείται από 12 ή 15 βήματα και έχει διπλά πηδήματα άνισης διάρκειας. Στην αρχή τα βήματα είναι στρωτά και στη συνέχεια γρήγορα και πηδηχτά και ολοκληρώνονται σε 3 μουσικά μέτρα. Έχει μέτρο 16/8 (9+7, ή αναλυτικότερα 2.2.2.3.2.2.3). Υπάρχουν πολλές μελωδίες, έχουν καταγραφεί εννέα απ' αυτές, αλλά σε καμία δεν έχουν σωθεί λόγια τραγουδιού. Χαρακτηριστικό γνώρισμά του χορού αυτού είναι ότι η μελωδία και ο χορός στα μέτρα τους δεν ταυτίζονται. Συναντώνται παραλλαγές του χορού στα πεδινά και στα ορεινά χωριά. Επίσης, υπάρχει μια διαφορετική παραλλαγή στο γρήγορό του μέρος. Στις Πρέσπες χορεύεται εντελώς διαφορετικά και με άλλα βήματα, ενώ η μελωδία παραμένει η ίδια. Ο πρώτος και ο τελευταίος χορευτής κάνουν τσαλίμια και συνηθίζεται να πηγαίνει ο πρώτος δίπλα στη ντάμα του, κάνοντας μια στροφή από δεξιά και να "την χορεύει". Στους γάμους της δυτικής Μακεδονίας ο χορός αυτός χορεύεται πρώτος-πρώτος, όπως επίσης και σε γιορτές ή σε κάθε άλλη ευκαιρία. Στα βήματα του Πούστσενο χορεύονται κι άλλοι χοροί οι οποίοι συνήθως παίρνουν την ονομασία από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους: πεταχτός, ζωηρός, πηδηκτός, στρωτός, αργός, ή από το όνομα του πρωτοχορευτή που τον προτιμά: Σούμπουβοτο (του Σούμπου), Στάμκοβοτο (του Στάμκου). Η μελωδία του λεβέντικου ενδεικτικά παίζεται με τα εξής μουσικά όργανα: κλαρίνο, ταμπούρλο, τρομπέτα, ακορντεόν και νταούλι, νταχαρέ, λύρα, ζουρνά. Λεβέντικος (youtube βίντεο: 9δευτ - 2λεπτά:40δευτ) Cultural Change in Traditional Dances in Florina, Greece Play or download the music of Zensko Berance Play or download the music for Levendikos and Pusteno Dance description (in Greek) of the Poustseno Radio Banitsa frequently plays variations of the Poustseno and the 3+2+2+3+2 rhythm
Αυτοκινητοβιομηχανία στη Σερβία

Η αυτοκινητοβιομηχανία της Σερβίας είναι ένας από τους σημαντικότερους βιομηχανικούς κλάδους της χώρας και αποτελεί το 15% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας και το 18% όλων των εξαγωγών.

 Η σερβική αυτοκινητοβιομηχανία έχει μια παράδοση άνω των 70 ετών, όταν η περιοχή ήταν ενταγμένη στην ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβίας. Το 1939 στην πόλη Κραγκούγιεβατς, η Ζάσταβα, η γιουγκοσλαβοσερβική εταιρεία παραγωγής μηχανοκίνητων οχημάτων, κατασκεύασε διάφορα μοντέλα αυτοκινήτων με την άδεια της ιταλικής FIAT. Οι προμηθευτές της Ζάσταβα εργάστηκαν σύμφωνα με πρότυπα παραγωγής υψηλής ποιότητας, που τους επέτρεψαν να συνεργαστούν με άλλους δυτικούς κατασκευαστές αυτοκινήτων, όπως η Mercedes, η Ford, η Peugeot Citroën-PSA, η Renault και η Opel. Σήμερα, η αυτοκινητοβιομηχανία είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς στη Σερβία, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 10% του συνολικού αποθέματος άμεσων ξένων επενδύσεων στη χώρα από το 2000. 27 ξένοι επενδυτές έχουν επενδύσει σχεδόν 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ στον τομέα, δημιουργώντας περισσότερες από 19.000 θέσεις εργασίας. Η σερβική αυτοκινητοβιομηχανία προμηθεύει σχεδόν όλους τους μεγάλους Ευρωπαίους και μερικούς Ασιατικούς κατασκευαστές αυτοκινήτων.Η κατασκευή εξαρτημάτων του συστήματος πλαισίου (σασί) των οχημάτων, ελαστικών και εξαρτημάτων ανάρτησης, αποτελεί τη σημαντικότερη δραστηριότητα του κλάδου. Εξαρτήματα του ηλεκτρικού συστήματος είναι μια άλλη κυρίαρχη ομάδα προϊόντων, με τις μπαταρίες αυτοκινήτων και τις εγκαταστάσεις καλωδιώσεως να αποτελούν τα πιο σημαντικά προϊόντα. Επίσης, η παραγωγή εξαρτημάτων κινητήρων, κυρίως χύτευσης, είναι πολύ σημαντική, μαζί με σφυρηλατημένα και κατεργασμένα μέρη όπως εκκεντροφόροι, δίσκοι φρένων, βαλβίδες και σφόνδυλοι.Μεταξύ αυτών των κατασκευαστικών εταιρειών συγκαταλέγονται οι εξής: Tigar Tires, Leoni Wiring Systems Southeast, Yura Corporation, IGB Automotive comp, NCR Belgrade, Cooper Tire & Rubber Company Serbia και Trayal Corporation. FCA Srbija Ikarbus FAPΗ FCA Srbija δημιουργήθηκε με τη συνεργασία της Δημοκρατίας της Σερβίας με την ιταλική εταιρεία FIAT, το 2008. Η εταιρεία ανακαίνισε και αναμόρφωσε εκτενώς την πρώην μονάδα εγκαταστάσεων και συναρμολόγησης της Zastava Automobiles και τώρα κατασκευάζει εκεί το Fiat 500L (έως 85.000 μονάδες ετησίως). BIK IDA-Opel Neobus IMT Zastava Automobiles
Κυπριακά νομίσματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια ιδιαίτερη κρατική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Κύπρος προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και στις 13 Φεβρουαρίου 2007 υπέβαλε αίτημα προσχώρησης στην Ευρωζώνη. Η χώρα έγινε δεκτή στην Ευρωζώνη και αντικατέστησε την κυπριακή λίρα με το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2008.

 Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου προκήρυξε διαγωνισμό για το σχεδιασμό των κυπριακών κερμάτων ευρώ, η προθεσμία του οποίου εξέπνευσε την 14η Οκτωβρίου 2005. Στο διαγωνισμό αυτό ζητούνταν να υποβληθούν έργα με βάση προεπιλεγμένο σχέδιο για όλα τα νομίσματα. Συγκεκριμένα: το «αγρινό», το «καράβι της Κερύνειας» και το «Ειδώλιο από τον Πωμό». Τα σχέδια, όπως διαμορφώθηκαν μετά το διαγωνισμό, παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου σχετικά με το νόμισμα. Η υποδιαίρεση που χρησιμοποιείται για το ευρώ στην Κύπρο είναι τα σεντ. Για τις κοινές όψεις δείτε Κέρματα ευρώ Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει την ποσότητα των κερμάτων που έχουν κυκλοφορήσει για όλα τα κυπριακά κέρματα ευρώ, ανά ονομαστική αξία, ανά έτος. Η Κύπρος έχει εκδώσει 1 αναμνηστικό κέρμα των 2 ευρώ το οποίο αποτελεί κέρμα της κοινής έκδοσης αναμνηστικού νομίσματος το 2009 με θέμα την 10η επέτειο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Δεν έχει ακόμη εκδόσει αναμνηστικό κέρμα 2 ευρώ ανεξάρτητα. Η Κύπρος έχει εκδόσει 1 χρυσό (2010) και 2 ασημένια (2008, 2010) συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ αξίας €20 και €5 αντίστοιχα. Χρυσό Ασημένιο Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ. Αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ Αναμνηστικά νομίσματα Ευρώ (Κύπρος) Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ (Κύπρος) Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Η προκήρυξη του διαγωνισμού σχεδίασης της κρατικής όψης από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου Κυπριακή ιστοσελίδα για το ευρώ
106 (αριθμός)

Το 106 (εκατόν έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 105 και πριν από το 107. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 106:2 = 53, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 106 συμβολίζεται ως CVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡϚ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 106 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 53 και 106, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 108. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 106 είναι 106 = 2 · 53. Το 106 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (2 · 53). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 106 αντιστοιχεί στο Σιμπόργκιο.
Viva World Cup

Το Viva World Cup (Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου VIVA) είναι ένα διεθνές τουρνουά ποδοσφαίρου το οποίο διοργανώνεται από την ομοσπονδία Nouvelle Fédération-Board, της οποίας τα μέλη δεν είναι μέλη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA). Η διοργάνωση αυτή έχει σχεδιαστεί να γίνεται κάθε δύο χρόνια.

 Το παλαιότερο προηγούμενο του Παγκόσμιο Κύπελλο VIVA ήταν το Εναλλακτικό Παγκόσμιο Κύπελλο (Alternative Worldwide Cup) του 1988 που έλαβε χώρα στην Ιορδανία. Τον Απρίλιο του 2005, η NF-Board ανακοίνωσε ότι η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είχε επιλεγεί για να φιλοξενήσει την εναρκτήρια διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου VIVA, αφού φιλοξένησε με επιτυχία το 50ο Κύπελλο KTFF, μία διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε με σκοπό να γιορτάσει τα 50 χρόνια της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (KTFF), στο οποίο συμμετείχαν το συνδεδεμένο μέλος του NF-Board Λαπωνία και το Μη-ΦΙΦΑ Κόσοβο. Το NF-Board ήλπιζε ότι θα λάβουν μέρος δεκαέξι ομάδες, από τα μέλη της. Την άνοιξη του 2005, η νέα κυβέρνηση που εξελέγη στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου ήταν πρόθυμη να προωθήσει τις σχέσεις της με τα άλλα έθνη. Το NF-Board υποστήριξε ότι η κυβέρνηση του Σογιέρ επέμεινε για τον περιορισμό σχετικά με το ποιες ομάδες θα μπορούσαν να λάβουν μέρος και ποιές όχι εξαιτίας πολιτικών επιχειρημάτων. Από την πλευρά της, η KTFF ισχυρίστηκε ότι το NF-Board είχε παράλογες οικονομικές απαιτήσεις. Το τρόπαιο της διοργάνωσης σχεδιάστηκε από τον Γάλλο γλύπτη Ζεράρ Πιγκό, και θα ονομάζεται πλέον Τρόπαιο του Νέλσον Μαντέλα, προς τιμήν του πρώην προέδρου της Νότιας Αφρικής. Επίσημη ιστοσελίδα
Κάρμεν Σουλεϊμάν

Η Κάρμεν Εσάμ Σουλεϊμάν (Αραβικά: كارمن عصام سليمان, γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1994 στο Ζαγκαζίγκ, Σαρκία, Αίγυπτος), γνωστή με το όνομα της σκηνής Κάρμεν Σολιμάν (Αραβικά: كارمن سليمان), είναι αιγυπτιακή τραγουδίστρια. Ο Σολιμάν κέρδισε την πρώτη σεζόν του Arab Idol το 2012 που μεταδόθηκε ζωντανά στο MBC, κερδίζοντας ένα συμβόλαιο ηχογράφησης με την Platinum Records. Μετά από εξαντλητικούς γύρους τηλεοπτικών αποκλεισμών, και κριτικών αξιολογήσεων από τους κριτές διασημοτήτων Ραγκέμπ Αλάμα, Νάνσυ Άτζραμ. και τον Αιγύπτιο μουσικό παραγωγό Χασάν Ελ Σαφέι, η Κάρμεν Σολίμαν υπερίσχυσε έναντι όλων των άλλων διαγωνιζόμενων για να γίνει ο πρώτος νικητής της επιτυχημένης σειράς στις 24 Μαρτίου 2012 με υψηλότερος αριθμός ψήφων. Το πρώτο της σινγκλ, "Kalam Kalam" κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2013, φτάνοντας στο νούμερο 1 στα αιγυπτιακά τσαρτ και το πρώτο της άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2014. Η Κάρμεν ακολούθησε με πολλά επιτυχημένα σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των "Akhbari" και "Azama Ala Azama "ένα τρίο με συναδέλφους διαγωνιζόμενους Idol, Dounia Batma και Youssef Arafat Η Κάρμεν κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ "Kalam Kalam" στις 4 Μαρτίου 2013, και χάρισε την φωνή της στην Μοάνα για την αραβική μεταγλώττιση.

 Από τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα Talent Discovery Arab Idol στο MBC1, έχει φτάσει στο τελικό στάδιο και έχει αγωνιστεί για τον τίτλο εναντίον της Μαροκινής Ντούνια Μπάτμα. Η Αιγύπτια συμμετέχουσα Κάρμεν Σουλεϊμάν κέρδισε τον τίτλο του "Αραβικού Είδωλου" στην πρώτη του σεζόν, αφού κέρδισε το υψηλότερο ποσοστό ψήφων από το κοινό. Κέρδισε επίσης ένα συμβόλαιο για τη διαχείριση μιας επιχείρησης και την παραγωγή ενός άλμπουμ, και ένα συμβόλαιο για την εκπροσώπηση μιας εταιρείας αναψυκτικών. Της απονεμήθηκε το βραβείο Καλύτερης Φωνής κάτω των 16 ετών από το Ανώτατο Συμβούλιο Πολιτισμού στην Αίγυπτο. Η Carmen Suleiman κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ "Akhbari" γραμμένο από τον Σαουδάραβα ποιητή Αμπντουλατίφ μπιν Αμπντουλάχ Αλ Σέιχ στις αγορές τον Φεβρουάριο του 2014. Το λεύκωμα χαρακτήρισε 12 τραγούδια και περιείχε τα διαφορετικά λυρικά χρώματα. Ενώθηκε επίσης με τη Ντούνια Μπάτμα και τον καλλιτέχνη Γιούσεφ Αραφάτ ηχογραφώντας το τραγούδι "Μεγαλείο στο Μεγαλείο" και κινηματογράφησε ένα βίντεο κλιπ που παρήγαγε η Platinum Records. Το Kalam Kalam είναι το πρώτο τραγούδι της Κάρμεν, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2013. Στο έργο κινουμένων σχεδίων της, η Κάρμεν Σόλομον ήταν υποψήφια για το ρόλο της Άννας στη Βασίλισσα του Χιονιού και κατέληξε να την δώσει στον Σαχρούκ Σαλά Αλ-Σαρίφ, ενώ η Κάρμεν Σουλεϊμάν έπαιξε τον μουσικό ρόλο της Μοάνα στην κλασική ταινία της Disney Moana.
Ρον ΜακΓκόβνεϊ

Ο Ρον ΜακΓκόβνεϊ (αγγλικά: Ron McGovney) είναι Αμερικανός πρώην μπασίστας, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του heavy metal συγκροτήματος Metallica, από τους οποίους αποχώρησε πριν προλάβει να ηχογραφήσει.

 Η μουσική πορεία του ΜακΓκόβνεϊ ξεκίνησε στα 18 του χρόνια με τους Obsession, συνεχίζοντας στους Phantom Lord, πριν σχηματίσει τους Leather Charm με τον κιθαρίστα και παιδικό του φίλο Τζέιμς Χέτφιλντ και τον κιθαρίστα Χιου Τάνερ, τον Ιούνιο του 1981. Το συγκρότημα έπαιζε διασκευές σε τραγούδια New Wave of British Heavy Metal συγκροτημάτων όπως οι Diamond Head, Iron Maiden και Sweet Savage και λίγους μήνες αργότερα ο Τάνερ αντικαταστάθηκε από τον Τρόι Τζέιμς, ενώ ο Χέτφιλντ εκτός από την κιθάρα, είχε τον ρόλο του τραγουδιστή του σχήματος. Τα τύμπανα ανέλαβε ο ντράμερ Τζιμ Μάλιγκαν, του οποίου η αποχώρηση λίγο αργότερα οδήγησε στην διάλυση του συγκροτήματος. Ο Χέτφιλντ απάντησε σε μία αγγελία που είχε βάλει ο ντράμερ Λαρς Ούλριχ και αφού αποφάσισαν να δημιουργήσουν τους Metallica, ενέταξαν στη σύνθεση του σχήματος τον ΜακΓκόβνεϊ. Το 1982, με τον κιθαρίστα Ντέιβ Μαστέιν να ολοκληρώνει την σύνθεση των Metallica, το συγκρότημα έκανε πρόβες στο γκαράζ του μπασίστα. Τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς, το συγκρότημα άνοιξε την εμφάνιση των Saxon στο κλαμπ «Whisky» του Λος Άντζελες και μερικές ημέρες αργότερα ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο πρώτο τους ντέμο, το οποίο αργότερα ονομάστηκε «Power Metal demo» και περιείχε τα κομμάτια «Hit the Lights», «The Mechanix», «Jump in the Fire» και «Motorbreath». Η δημοτικότητα του συγκροτήματος ανέβαινε μέρα με τη μέρα, αλλά προβλήματα στις σχέσεις του ΜακΓκόβνεϊ με τα υπόλοιπα μέλη των Metallica οδήγησαν τον μπασίστα σε αποχώρηση, τον Δεκέμβριο του 1982. Αντικαταστάτης του ήταν ο Κλιφ Μπάρτον, με τον οποίο ηχογράφησαν τρεις δίσκους και καθιερώθηκαν ως ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα του είδους. Το 1986, ο ΜακΓκόβνεϊ συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Κέιτον ντε Πένια των Hirax, τους κιθαρίστες Ρόντνι Νίκολσον και Κάρλος Γκουάτσιο και το ντράμερ Τζόνι Ταμπάρες, σχηματίζοντας τους Phantasm. Την επόμενη χρονιά, ο Νέιθαν Γουίλιαμς αντικατέστησε τον Γκουάτσιο και ο Τζην Χόγκλαν τον Ταμπάρες για την ηχογράφηση του ντέμο «Wreckage». Αμέσως μετά, ο ντράμερ Τζιμ Κόρτε εντάχθηκε στο σχήμα. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988, με μοναδική επίσημη κυκλοφορία την συλλογή «Wreckage» του 2001. Ο ΜακΓκόβνεϊ σταμάτησε την επαγγελματική του ενασχόληση με την μουσική, εμφανιζόμενος κατά καιρούς σε εκδηλώσεις σχετικές με τους Metallica. Στις 10 Δεκεμβρίου 2011, εμφανίστηκε ζωντανά με τους Metallica στο «The Fillmore» του Σαν Φρανσίσκο. Επίσης, στις 5 Δεκεμβρίου 2013 έπαιξε με τους Megadeth την διασκευή στο «Cold Sweat» των Thin Lizzy κατά την εμφάνιση τους στην Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας. Obsession (1980) Phantom Lord - (1980-1981) Leather Charm (1981) Metallica (1982-1983) Phantasm (1986-1988) Ron McGovney – Biography - Ultimate Metallica Ron McGovney Biography @ TheMetSource Ron McGovney - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Αρμένοι Ρεθύμνου

Οι Αρμένοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Έχουν χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδoς. Οι δομές Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που λειτουργούν είναι το δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο καθώς και ο παιδικός σταθμός του Δήμου .

 Οι Αρμένοι βρίσκεται 10,5 χλμ. νότια από το Ρέθυμνο, στο δρόμο προς το δήμο Αγίου Βασιλείου. Βρίσκεται σε μια κοιλάδα σε υψόμετρο 380 μ. η οποία βρίσκεται δυτικά του όρους Βρύσινα, ύψους 858 μέτρων. Στην κοιλάδα, γνωστή ως Αρμενόκαμπος καλλιεργούνται αμπέλια, ελιές και άλλα καρποφόρα δέντρα, καθώς και πατάτες και βελανιδιές. Στη θέση Πρινοκέφαλο έχει ανακαλυφθεί υστερομινωικό νεκροταφείο. Έχουν ανασκαφεί μέχρι σήμερα πάνω από 220 τάφοι. Σχεδόν όλοι οι τάφοι είναι λαξευτοί θολωτοί, με εξαίρεση τον τάφο 200 ο οποίος είναι κτιστός θολωτός. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι η παρουσία του νεκροταφείου υποδεικνύει την παρουσία οικισμού στην περιοχή. Οι τάφοι χρονολογούνται ανάμεσα στο 1420 και το 1200 π.Χ.Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τους Αρμένιους οι οποίοι ήρθαν στην Κρήτη ως στρατιώτες κατά την ανάκτηση της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Κατά την βενετική εποχή υπήρχαν δύο χωριά, οι Απάνω και Κάτω Αρμένοι. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 τα αναφέρει ως Armenus Cato και Armenus Apano. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα οι Κάτω Αρμένοι είχαν 155 κατοίκους και οι Απάνω Αρμένοι 228 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα τους αναφέρει επίσης, το 1630. Ο οικισμός Απάνω Αρμένοι φαίνεται να κατοικήθηκε από Τούρκους και εγκαταλήφθηκε κατά τους Οθωμανικούς χρόνους. Δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834.Στην απογραφή του 1881 οι Αρμένοι υπαγόταν στον δήμο Χρωμοναστηρίου, με 348 Χριστιανούς και 142 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχαν 424 κατοίκους και ανήκαν στον δήμο Βρυσιναίων. Το 1925, οι Αρμένοι ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, στην Επαρχία Ρεθύμνης, η οποία συνέχισε να υφίσταται μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκαν στο δήμο Ρεθύμνης. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Δείτε: Κοινότητα Αρμένων Οι Αρμένοι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους ορεινούς τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Σωματάς και Φωτεινός αποτελούν την κοινότητα Αρμένων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του δήμου Ρεθύμνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 706 κατοίκους ενώ ως οικισμός 379.
Μονή Αγίου Παντελεήμονος Ηρακλείου

Ο Άγιος Παντελεήμων είναι μονή στην περιοχή της Κοινότητας Φόδελε του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μ. μέσα σε τοπίο με πλούσια βλάστηση. Η πρόσβαση μπορεί να γίνει μέσω διακλάδωσης 3.5 χλμ. δεξιά από το 21,5 χλμ. της κεντρικής αρτηρίας Ηρακλείου. Ο ναός είναι δίκλιτος, καμαροσκέπαστος σε σχήμα βασιλικής. Αρχικά κτίστηκε το νότιο κλίτος, στη μνήμη του ιαματικού Παντελεήμονα. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και το βόρειο κλίτος καθιερώθηκε στη μνήμη του Αγίου Αντωνίου σε ανάμνηση της παλαιάς μονής. Στα δεξιά της κυρίας εισόδου βρίσκεται εντοιχισμένη η επιγραφή ΣΤΕΝΗ Η ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΕΝΗ Η ΟΔΟΣ Η ΑΓΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ. 1677. Αυτή αντανακλά την αγωνία των Χριστιανών της εποχής εκείνης κατά την περίοδο του τρόμου.

 Η μονή ιδρύθηκε στις αρχές της Τουρκοκρατίας από τους μοναχούς Μακάριο, Κοσμά και Ιερεμία, που ήρθαν από το παλιό μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου, κοντά στο χωριό Σίσες Μυλοποτάμου, η οποία καταστράφηκε από τους Τούρκους. Στην είσοδο του μοναστηριού βρίσκεται επιγραφή με χρονολογία το 1677. Στο ναό βρίσκονται ενδιαφέρουσες εικόνες, όπως ο Μέγας Αρχιερεύς (1837), η Ρίζα του Ιεσσαί (1782), ο Άγιος Δημήτριος (1762), καθώς επίσης και ο Άγιος Γεώργιος, φιλοτεχνημένη από τον Τζώρτζη Καστροφύλακα. Το 1859 ήταν ηγούμενος της μονής ο Χατζή Νεόφυτος Πεδιώτης, από την Αχλάδα, δραστήριος κληρικός. Φρόντισε για να πλουτίσει η μονή με τις αγορές κτημάτων και έλαβε μέρος στη μάχη στο Σερβιλί, το 1866Λ. Ο ηγούμενος πολέμησε σώμα με σώμα με τους Τούρκους και σώθηκε, σύρθηκε στο φαράγγι του Αλμυρού, θεραπεύτηκε και είδε την απελευθέρωση της Κρήτης. Απεβίωσε το 1906. Στον Άγιο Παντελεήμονα εγκαταστάθηκε το στρατηγείο του Πετροπουλάκη το Δεκέμβριο του 1866 και αποθηκεύτηκαν στο σημείο αυτό 800 κιβώτια με πολεμοφόδια που μεταφέρθηκαν με τα πλοία "Πανελλήνιον" και "Ύδρα". Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς (Καλογερόπουλος, Κύρου) που ασχολήθηκαν με το Δομήνικο Θεοτοκόπουλο υποστήριξαν ότι ο μεγάλος Κρητικός ζωγράφος έμαθε στο σημείο αυτό την αγιογραφία, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι όταν ζούσε ο ζωγράφος στην Κρήτη, το μοναστήρι δεν είχε οικοδομηθεί ακόμη. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1932

Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1932 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932. Συνολικά, 252 αθλητές από 17 χώρες έλαβαν μέρος σε 14 αγωνίσματα των 4 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Λέικ Πλάσιντ των Ηνωμένων Πολιτειών, το διάστημα 4-15 Φεβρουαρίου 1932. Από τις 17 συμμετέχουσες χώρες, οι 10 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες. Πρόκειται για τη μοναδική διοργάνωση Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων έως και σήμερα, όπου οι Αμερικανοί τερματίζουν στην πρώτη θέση του πίνακα μεταλλίων.

 Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ. Διοργανώτρια Χώρα Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1932 - Λέικ Πλάσιντ (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) «1932 Winter Olympics». Olympedia.com. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2021. «Olympic Analytics/1932». olympanalyt.com.
Πολιορκία της Προύσας

Η Πολιορκία της Προύσας έλαβε χώρα από 1317/20 μέχρι τις 6 Απριλίου 1326 και έληξε με κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς. Οι Οθωμανοί δεν είχαν καταλάβει πόλεις νωρίτερα - η έλλειψη εμπειρίας και η έλειψη κατάλληλου οπλισμού σ' αυτό το στάδιο του πολέμου σήμανε την κατάληψη της πόλης μετά από 6 ή 9 χρόνια πολιορκίας. Σύμφωνα με μερικές πηγές, ο Οσμάν Α' απεβίωσε από φυσικά αίτια λίγο πριν την κατάληψη της πόλης, ενώ άλλοι θεωρούν πως έζησε αρκετά για να μάθει για την κατάληψη της πόλης στο νεκρικό του κρεβάτι και να θαφτεί στην Προύσα.

 Μετά την άλωση της πόλης, η Προύσα έγινε η πρώτη πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους και παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι το 1366, όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Εντιρνέ. Ως αποτέλεσμα, η πολιορκία της Προύσας αποτελεί σημαντικό γεγονός στα χρονικά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ η Προύσα θεωρείται τόπος γέννησης της οθωμανικής αρχιτεκτονικής (Μεγάλο Τζαμί της Προύσας, Τζαμί του Βαγιαζήτ Α', Τζαμί Χιουνταβέντιγκαρ και Τζαμί Γιεσίλ). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Ορχάν προέβη σε κατασκευή κτηρίων όπως ιμαρέτ, χαμάμ, τζαμιά, ινν και καραβάν σαράι, καθώς και στην κατασκευή μεντρεσέ, όπου θάφτηκαν τα οστά του (και τα οστά του πατέρα του). Ο γνωστός Μουσουλμάνος περιηγητής Ιμπν Μπατούτα, ο οποίος επισκέφτηκε την Προύσα το 1331, εντυπωσιάστηκε από τον Σουλτάνο και ανέφερε πως η Προύσα ήταν εντυπωσιακή πόλη «με εξαιρετικό παζάρι και φαρδείς δρόμους, οι οποίοι είναι περικυκλωμένοι από κήπους και τρεχούμενα νερά». Ο Πάουλ Κ. Ντέιβις (Paul K. Davis) γράφει το εξής: «Η κατάληψη της Προύσας καθιέρωσε τον Οσμάν Α' και τους διαδόχους του ως μεγάλη δύναμη στη Μικρά Ασία, θέτοντας τη βάση για την Οθωμανική Αυτοκρατορία».
Δαράτσος Χανίων

Ο Δαράτσος ή Νταράτσος είναι χωριό του δήμου Χανίων του ομώνυμου νομού, στη δυτική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 4.732 κατοίκους. Βρίσκεται 4,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Χανίων σε υψόμετρο 70 μέτρων. Χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Δαράτσο και ανήκει στη δημοτική ενότητα Νέας Κυδωνίας. Στον Δαράτσο βρίσκονται οι οργανωμένες παραλίες Χρυσή Ακτή, Άγιοι Απόστολοι και Κάτω Δαράτσος. Η μικρή απόσταση από τα Χανιά βοήθησε την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, η οποία γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη.

 Το όνομα προέρχεται από το επώνυμο του οικιστή, την οικογένεια Νταράτσο (Darazzo), μιας οικογένειας ευγενών από τα Χανιά. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, ο κατοικημένος από Τουρκοκρητικούς Δαράτσος έγινε πεδίο μάχης μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των οθωμανικών δυνάμεων. Ο οικισμός αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Darazús. Το 1881 υπαγόταν στο δήμο Περιβολίων και είχε πληθυσμό 328 κατοίκων, από τους οποίους οι 174 ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι 154 Τουρκοκρητικοί. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 37 ελληνικές οικογένειες και δέκα τούρκικες. Αντιθέτως το 1900, κατά την απογραφή της Κρητικής Πολιτείας, την πλειοψηφία του πληθυσμού αποτελούσαν οι Τουρκοκρητικοί. Το 1920 αναφέρεται ως Δαράτσος με πληθυσμό 260 κατοίκων. Διοικητικά ανήκε στο Δήμο Χανίων όπου και παρέμεινε μέχρι το 1936 όταν και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλατά, ενώ το 1943 έγινε έδρα της κοινότητας Δαράτσου. Το 1991 στον Δαράτσο προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Κάτω Δαράτσος και Μακρύ Τοίχος.
Ιάκωβος Μελάς

Ο Ιάκωβος Μελάς (28 Δεκεμβρίου 1907 - 29 Ιουλίου 1976) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Ιεράπετρα. Ήταν ο άνθρωπος που ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική κλινική στο Λασίθι και ανέλαβε πρώτος Δήμαρχος της Ιεράπετρας. Ανήκε στο Λαϊκό Κόμμα.

 Έκανε ιατρικές σπουδές στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύτηκε στη μαιευτική. Στη γενέτειρά του, την Ιεράπετρα και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου λειτούργησε την πρώτη ιδιωτική κλινική στο νομό Λασιθίου. Έπειτα από τον υποβιβασμό της Ιεράπετρας σε κοινότητα, ο πατέρας του, Εμμανουήλ Μελάς, ανέλαβε πρώτος πρόεδρός της. Το 1946 συντελέστηκε η αναβάθμιση της Ιεράπετρας σε Δήμο και ο Ιάκωβος Μελάς έγινε ο πρώτος Δήμαρχος. Έπειτα από τον πόλεμο έγινε μέλος της επιτροπής που συστάθηκε με σκοπό να αποτρέψει τον Εμφύλιο Πόλεμο (Συμφιλιωτική Επιτροπή της Ιεράπετρας). Ο Ιάκωβος Μελάς υπέγραψε το πρώτο πρακτικό του Δήμου Ιεραπέτρας (πρώτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου) στις 10 Αυγούστου 1946, κάτι που επιβεβαιώνει ότι ήταν Δήμαρχος μεταπολεμικά. Με δεδομένο ότι οι πρώτες μεταπολεμικές δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα διεξήχθησαν το 1951, πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος Ιεράπετρας ήταν ο Δημήτριος Μαρκόπουλος. Πέθανε στην Αθήνα, καταλείποντας στο Δήμο Ιεράπετρας ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του, με σκοπό να χορηγούνται υποτροφίες σε άπορους Γεραπετρίτες φοιτητές. Το όνομα του Μελά δόθηκε σε οδό της γενέτειράς του. Νικόλαος Τζώρτζης, "Τα Οδωνυμικά της Ιεράπετρας", σελ. 48-49, εκδ. Δήμου Ιεράπετρας, 2002 (β΄ έκδοση).