IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χαβιέρ Νεγρέτε

Ο Χαβιέρ Νεγρέτε (ισπ. Javier Negrete) είναι Ισπανός συγγραφέας, ο οποίος γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1964. Σπούδασε ελληνική φιλολογία και από το 1991 εργάζεται ως καθηγητής ελληνικών στο Λύκειο Γκαμπριέλ ι Γκαλάν της Πλασένθια.

 1992 - La luna quieta (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία Premio UPC 1991) ISBN 978-84-406-2712-4 1993 - Estado Crepuscular ISBN 978-84-95741-27-1 1996 - Nox perpetua (σύντομο μυθιστόρημα) ISBN 978-84-348-6551-8 1996 - Lux Aeterna (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία Premio UPC 1995) ISBN 978-84-406-6236-1 1997 - La mirada de las furias ISBN 978-84-406-7363-3 2000 - Memoria de Dragón ISBN 978-84-236-7515-9 2001 - Buscador de sombras (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία Premio UPC 2000) ISBN 978-84-666-0296-9 2002 - El mito de Er (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία Premio UPC 2001) ISBN 978-84-666-0622-6 2003 - Los héroes de Kalanúm (επανεκδόθηκε στην Ισπανία το 2011) ISBN 978-84-670-3617-6 2003 - La espada de fuego (1ο μέρος) ISBN 978-84-450-7452-7 2003 - Amada de los dioses ISBN 978-84-8310-965-6 2005 - El espíritu del mago (2ο μέρος του La espada de fuego) ISBN 978-84-450-7539-5 2006 - Señores del Olimpo ISBN 978-84-450-7586-9 2007 - Alejandro magno y las águilas de Roma ISBN 978-84-450-7648-4 2008 - Salamina ISBN 978-84-670-2667-2 (στα ελληνικά μεταφράστηκε από τη Χρυσά Θ. Μπανιά για τις εκδόσεις «Ψυχογιός» Αρχειοθετήθηκε 2012-07-10 στο Wayback Machine.) 2010 - Atlántida ISBN 978-84-670-3160-7 2010 - El sueño de los dioses (3ο μέρος του La espada de fuego) ISBN 978-84-450-7789-4 2011 - El corazón de Tramórea (4ο μέρος του La espada de fuego) ISBN 978-84-450-7829-7 2012 - La Zona (Σε συνεργασία με τον Χουάν Μιγκέλ Αγκουιλέρα) ISBN 978-84-670-3712-8 2012 - La hija del Nilo ISBN 978-84-670-0765-7 1995 El extraño viaje del profesor Búdurflai 1995 En el país de Oneiros 1998 Evolución convergente 2005 Malib, ciudad de la reina Samikir (cuento) 2005 Buscador de sombras. La luna quieta (Recopilación de las dos novelas cortas) ISBN 978-84-450-7560-9 2009 La gran aventura de los griegos ISBN 978-84-973-4813-3 2011 Roma victoriosa ISBN 978-84-9970-109-7 1991 - Βραβείο UPC για το La luna quieta 1994 - Βραβείο Ignotus για το Estado Crepuscular 1998 - Βραβείο Ignotus για το La mirada de Las furias 2000 - Βραβείο UPC για το Buscador de Sombras 2003 - Βραβείο Ignotus για το El mito de Er 2004 - Βραβείο Bob Morane (Γαλλία) για το El mito de Er 2006 - Βραβείο Minotauro για το Señores del Olimpo 2008 - Βραβείο Celsius 232 (ιστορία επιστημονικής φανταστίας) του φεστιβάλ Semana Negra de Gijón για το Alejandro magno y las águilas de Roma 2008 - Βραβείο Européen Utopiales για το Señores del Olimpo 2009 - Βραβείο Espartaco (ιστορικό μυθιστόρημα) του φεστιβάλ Semana Negra de Gijón για το Salamina Περιγραφή από τις εκδόσεις Ψυχογιός Αρχειοθετήθηκε 2013-03-29 στο Wayback Machine. Επίσημη ιστοσελίδα (ισπανικά)
Βάρβαροι (τηλεοπτική σειρά)

Οι Βάρβαροι (αγγλικά: Βarbarians, γερμανικά: Barbaren, λατινικά: Barbari), είναι τηλεοπτική σειρά γερμανικής παραγωγής που προβάλεται στο Netflix. Θέμα της σειράς είναι τα ιστορικά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν στη σημερινή Βορειοδυτική Γερμανία, όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επιχείρησε να υποτάξει τις ιθαγενείς γερμανικές φυλές (τους οποίους ονόμαζαν τότε Βαρβάρους), με αποτέλεσμα τη νικηφόρα για τους δεύτερους, μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού. Η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερη σεζόν στις 10 Νοεμβρίου 2020.

 Το έτος 9 π.Χ, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έχει εισβάλει στην περιοχή των γερμανικών φυλών των Βαρβάρων και απαιτεί υπέρογκους φόρους στους κατοίκους. Μία ενδεχόμενη συμμαχία των Βαρβάρων ώστε να αντιμετωπίσουν τους Ρωμαίους φαίνεται αδύνατη, αφού οι εγωϊστές φύλαρχοι διαφωνούν συνεχώς και πολλοί από αυτούς θέλουν ειρήνη με τη Ρώμη. Όμως όταν ένας Ρωμαίος διοικητής, ο Αρμίνιος (ή Άρι στη μητρική του γλώσσα), φτάσει στην περιοχή για να διοικήσει τον στρατό, τα πράγματα θα αλλάξουν. Ο Άρι, είχε δωθεί στους Ρωμαίους ως όμηρος, από τον πατέρα του και φύλαρχο των Χερούσκων, Σεγίμερο, όταν ήταν μικρός. Αρχικά θα βοηθήσει τον νέο του Ρωμαίο πατέρα, έπαρχο Βάρο (νομίζοντας ότι έτσι διατηρεί την ειρήνη), όμως στη συνέχεια κατανοεί ότι οι Ρωμαίοι δεν βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν τους Βαρβάρους. Μετά την αθέτηση της υπόσχεσης του Βάρου να τον μεταθέσει στη Ρώμη, θα αναλάβει νέος φύλαρχος των Χερούσκων και με τη βοήθεια των παιδικών του φίλων, της Θουσνέλδας και του Φόλκβιν Γούλφσπιρ, θα προσπαθήσει να ενώσει τους συμπατριώτες του εναντίον των Ρωμαίων. Τα γεγονότα αυτά θα οδηγήσουν τελικά στην εξέγερση, με την κορύφωση να έρχεται στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, όπου οι Βάρβαροι κατατροπώνουν τρεις Ρωμαϊκές Λεγεώνες. Λώρενς Ρούπ: ως ο διοικητής των Ρωμαίων και έπειτα φύλαρχος των Χερούσκων, Αρμίνιος (Άρι) Ζοάν Γκουρσάντ: ως η Θουσνέλδα Ντέιβιντ Σκχούτερ: ως ο Φόλκβιν Γούλφσπιρ Γκαετάνο Αρόνικα: ως ο Ρωμαίος έπαρχος της Γερμανίας, Βάρος Μπέρναρντ Σχούτζ, ως ο Χερούσκος ευγενής και πατέρας της Θουσνέλντα, Σεγκέστις Nίκι βον Τέμπελχοφ: ως ο πρώην φύλαρχος των Χερούσκων, Σεγίμερος Σεργκέι Ονόπκο: ως ο φύλαρχος των Χάττων, Χάντγκαρ Ματίας Γουέιντενχόφερ: ως ο φύλαρχος των Βρουκτέρων, Γκόλμαντ Άρβεντ Μπερνμπάουμ: ως ο φύλαρχος των Μάρσων, Άλνταριχ Ντένις Σχμιντ: ως ο φύλαρχος των Kαύχων, Ρούρικ Ρόναλντ Ζεχρφέλντ: ως ο Χερουσκο-Βρουκτέρος πολεμιστής, Μπερούλφ Έβα Μερένα Μίλερ: ως η γυναίκα του Σεγκέστις, Ιρμίνα Νικολάι Κίνσκι: ως ο διερμηνέας του Βάρου, Πελάγιος Σόφι Ρόις: ως η μάντισα Ρούρα Τζέρεμι Μίλικερ: ως ο μικρός αδερφός της Θουσνέλδας που σακατεύθηκε από τους Ρωμαίους, Άνσγκαρ Ούρς Ρέχν: ως ο πρώην φύλαρχος των Βρουκτέρων, Κούνολφ Φλόριαν Σχμίντκε: ως ο Βάρβαρος μισθοφόρος συμπολεμιστής του Αρμινίου, Τάλιο Βάρβαροι στην IMDb Βάρβαροι στο Νέτφλιξ Βάρβαροι στο Rotten Tomatoes
Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ

Ο Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ (Anthonie Blocklandt van Montfoort γνωστός επίσης και ως Anthonie van Blocklandt ή Anthonie van Montfoort, 1533 ή 1534 - 18 Οκτωβρίου 1583) ήταν Ολλανδός ζωγράφος.

 Γεννήθηκε στο Μόντφοορτ, όπου ο πατέρας του ήταν κάποτε δήμαρχος. Μαθήτευσε υπό τον Χέντρικ Σβέιρς (Hendrick Sweersz). στο Ντελφτ και τον Φρανς Φλόρις στην Αμβέρσα . Το 1552 επέστρεψε στο Μόντφοορτ, όπου νυμφεύτηκε την κόρη του τότε δημάρχου. Στη συνέχεια, ο Μπλοκλαντ εγκαταστάθηκε στο Ντελφτ, όπου δημιούργησε πίνακες ζωγραφικής για την ''"Oude Kerk" (παλαιά εκκλησία) και τη"Nieuwe Kerk" (νέα εκκλησία, οι οποίοι αργότερα χάθηκαν κατά το ""beeldenstorm" . Επίσης ζωγράφισε ένα έργο για την Janskerk (Χάουντα) που ονομάζεται De onthoofding van Saint-Jacob, και τώρα βρίσκεται στο εκεί μουσείο. Πέθανε στην Ουτρέχτη . Το 1572, ο Μπλόκλαντ πραγματοποίησε ταξίδι στην Ιταλία, μετά το οποίο εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ουτρέχτη, εντασσόμενος στην τοπική Συντεχνία το 1577. Το 1579 ζωγράφισε το πιο γνωστό έργο του, το τρίπτυχο Η Κοίμηση της Θεοτόκου που βρίσκεται τώρα στη Βασιλική του Αγίου Μαρτίνου στο Μπίνγκεν Αμ Ράιν Bingen am Rhein . Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ, ο Μπλοκλαντ ζωγράφισε βιβλικές σκηνές, μυθολογικά θέματα και πορτρέτα.. Στο πρώιμο μανιεριστικό ύφος και αυτός και ο Γιόος ντε Μπέερ (ένας άλλος μαθητής του Φλόρις) ήταν αυτοί που εκκίνησαν αυτό το μανιεριστικό ύφος που άρχισε από τους καλλιτέχνες της Ουτρέχτης γύρω στο 1590. Ο φαν Μάντερ έγραψε ότι ο ντε Μπέερ είχε πολλούς πίνακες του Μπλόκλαντ στο εργαστήριό του που ο μαθητής του Άμπραχαμ Μπλούμερτ αργότερα αντεγραψε. Λίγα έργα μπορούν να του αποδοθούν σήμερα με βεβαιότητα. Ένα από αυτά είναι «ο Ιωσήφ που ερμηνεύει το όνειρο του Φαραώ», που σήμερα βρίσκεται στο Centraal Museum της Ουτρέχτης. Ήταν επίσης δάσκαλος του ζωγράφου πορτρέτων του Ντελφτ Μίχιελ φαν Μίρεφελντ. Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Λογοτεχνία για τον Anthonie Blocklandt van Montfoort Vermeer and The Delft School, ένας κατάλογος έκθεσης πλήρους κειμένου από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος περιέχει υλικό για τον Anthonie van Montfoort Σχετικά με το πορτρέτο του Anthonie Blocklandt van Montfoort του 1580: Elizabeth Bathory - Πορτρέτο μιας κυρίας, μήκους τριών τετάρτων, σε ένα χαλί με ταιριαστό καπάκι δαντέλας και μανσέτες, Μάθετε για το πρωτότυπο πορτραίτο Elizabeth Bathory του 1580 που βρέθηκε πρόσφατα από τον Anthonie Blocklandt van Montfoort.
Βασιλικό Ανάκτορο του Καρντιτέλο

Η Βασιλική ιδιοκτησία του Καρντιτέλo (ιταλ.: Reggia di Carditello) περιλαμβάνει ένα μικρό ανάκτορο του 18ου αι., που κάποτε ανήκε στη Ναπολιτανική Μοναρχία των Βουρβόνων, και τις γύρω περιοχές στο Σαν Ταμάρo, ένα μικρό χωριό στην επαρχία της Καζέρτα στην περιοχή της Καμπανίας.

 Ενώ το κτήμα λειτουργούσε ως αγροτικό και ποιμενικό κέντρο παραγωγής και περιλάμβανε μεγάλες περιοχές βασιλικών γαιών, το ανάκτορο φιλοξενούσε μέλη της βασιλικής αυλής ως κυνηγετικό καταφύγιο. Το ανάκτορο σχεδιάστηκε από τον Φραντσέσκο Κολετσίνι (1723-1804), μαθητή του Βανβιτέλι. Ο προαύλιος χώρος είχε μια μεγάλη πίστα ιπποδρομιών. Το ίδιο το βασιλικό κτήμα μάγεψε τον Γιόχαν-Βόλφγκανγκ Γκαίτε, ο οποίος έγραψε ότι οι άνθρωποι πρέπει να επισκεφτούν το Καρντιτέλo για να καταλάβουν τι ήταν πραγματικά η φύση. Το Καρντιτέλο πρόσφερε στον βασιλιά και την αυλή του την ευκαιρία για κυνηγετικές εκδρομές, καθώς τα δάση του ήταν πλούσια σε θηράματα. Θα ακολουθούσαν πολλά χρόνια αχρηστίας μετά την ενοποίηση της Ιταλίας. Ο βασιλιάς άφησε το κτήμα στη φροντίδα του τοπικού αρχηγού της Καμόρα, που ξεκίνησε μια μακρά περίοδο αδιαφορίας και παραμέλησης της περιουσίας. Το 1920 πωλήθηκαν 2.070 στρέμματα του κτήματος, αφήνοντας μόνο το κεντρικό κτήριο του παλατιού και 15 εκτάρια (150 στρέμματα), που το περιβάλλουν. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από γερμανικά και αμερικανικά στρατεύματα, γεγονός που αύξησε την κατάσταση υποβάθμισης του παλατιού, ειδικά το τοιχογραφημένο εσωτερικό του. Με τον καιρό, το ανάκτορο απογυμνώθηκε σταδιακά από τα φωτιστικά του. Τον Ιανουάριο του 2014 το παλάτι εξαγοράστηκε από το ιταλικό Υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το ανάκτορο εμφανίζεται στην ταινία του 2015 Lost and Beautiful, ένας φόρος τιμής στον Tομάζο Τσεστρόνε, ο οποίος εθελοντικά προσφέρθηκε να διατηρήσει τη γη, παρά τον εκφοβισμό και τις απειλές από την τοπική Καμόρα. Το ανάκτορο κτίστηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αι. από τον Κάρολο του Μπορμπόν. Το συγκρότημα έχει μήκος 300 μ. και χωρίζεται σε 3 μέρη: στις δύο πλευρές υπάρχουν δύο εργοστάσια, που χωρίζονται από το κύριο ανάκτορο με δύο μεγάλες αίθουσες. Υπάρχουν 3 κτίρια, που συνδέονται μεταξύ τους, επειδή οι βασιλικοί θέλησαν να αποδείξουν ότι δεν υπήρχαν εμπόδια, που να χώριζαν τους ανθρώπους και τη βασιλική οικογένεια. Στο ισόγειο υπάρχουν κουζίνες, αποθέματα όπλων και η αίθουσα προσωπικού. Στον πρώτο όροφο υπάρχουν δύο διακριτοί χώροι, ο ένας για τη βασιλική οικογένεια και ο άλλος για τις δεξιώσεις που διοργανώνονταν μετά το κυνήγι. Η μικρή εκκλησία είναι κτισμένη σε τυπικό στιλ του 18ου αι., διακοσμημένη από τους κύριους καλλιτέχνες της αυλής όπως ο Φίλιπ Χάκερτ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Reale tenuta di Carditello στο Wikimedia Commons
Παρίσης Καλλιγκάτσης

Ο Παρίσης Καλλιγκάτσης του Χρήστου (και Καλιγκάτσης, 1896-1979) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Πέλλας και ως υφυπουργός. Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσούλα Καλλιγκάτση και είχαν μία κόρη, τη Σίσυ.

 Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εδέσσης το 1928, επανεξελέγη βουλευτής Πέλλης το 1932 και Εδέσσης το 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Εξελέγη επίσης βουλευτής Πέλλης στις εκλογές του 1936. Μεταπολεμικά εξελέγη βουλευτής Πέλλας στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1958. Ο Παρίσης Καλιγκάτσης υπηρέτησε ως υφυπουργός στις κυβερνήσεις Πλαστήρα και Βούλγαρη. Στην κυβέρνηση Πλαστήρα διορίστηκε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Δυτικής Μακεδονίας στις 7 Μαρτίου 1945. Στην κυβέρνηση Βούλγαρη παρέμεινε υφυπουργός ως την παραίτησή του, στις 11 Ιουνίου 1945.Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Ιουνίου 1979 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Ζήνωνας Λάρνακας

Ο Ζήνωνας Λάρνακας ήταν κυπριακό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη Λάρνακα. Η ομάδα είχε 5 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το όνομα της ομάδας προέρχεται από τον φιλόσοφο Ζήνων ο Κιτιεύς.

 Ο Ζήνωνας Λάρνακας αποτελεί ιδρυτικό σωματείο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ) το 1980 στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε ως το 1985. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Ζήνωνας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Μάλιστα ήταν η πρώτη ομάδα από την ΠΟΑΛ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.Στην πρώτη συμμετοχή του στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στη 2η θέση, μόλις δύο βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση που οδηγούσε στη Γ΄ κατηγορία. Τις επόμενες περιόδους τερμάτιζε στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα. Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΛ. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου δεν είναι ενεργή. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ζήνωνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Ζήνωνας συμμετείχε στον Δ΄ όμιλο. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Βίλχελμ Όττο Ράιτς

Ο Βίλχελμ Όττο Ράιτς (ολλανδικά: Wilhelm Otto Reitz, Όφενμπαχ 20 Ιουλίου 1702 - Μίντελμπουρχ 22 Οκτωβρίου 1769) ή Γουλιέλμος Όττο Ράιτς (Gulielmus Otto Reitz) ήταν Ολλανδός μαθηματικός και φιλόλογος καθώς και καθηγητής νομικής και πρύτανης στο πανεπιστήμιο του Μίντελμπουρχ.

 Εξέδωσε διάφορες ιστορικές μελέτες καθώς και έκανε μεταφράσεις από τα βυζαντινά νομικά κείμενα προς τα λατινικά και ολλανδικά. Ανάμεσα στα έργα που εξέδωσε περιλαμβάνονται τα: Belga graecissans, Ρότερνταμ, 1730, γλωσσολογική σύγκριση μεταξύ κλασσικών αρχαίων ελληνικών και ολλανδικών Theophili paraphrasis institutionum graeca, (Θεόφιλου αντικήνσορος τα ινστιτούτα) μετάφραση και σχολιασμός της συλλογής νομικών κειμένων του Θεόφιλου του Αντικήνσορα, Χάγη, 1751 Μετάφραση του τετράτομο έργο των Βασιλικών του Λέων ΣΤ´ του Σοφού, στα λατινικά, 1765 Εξάβιβλος του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου, Χάγη, 1780, αρχικό ελληνικό κείμενο με σχολιασμό στα λατινικά (εκδόθηκε μετά το θάνατο του) (Αγγλικά) Marie-Nicolas Bouillet and Alexis Chassang (ed.), "Otto Reitz" in Universal Dictionary of History and Geography, 1878 (Ολλανδικά) Λήμμα για τον Βίλχελμ Όττο Ράιτς στην Ολλανδική βιογραφική εγκυκλοπαίδεια - Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek (NNBW), 1937, σελ.1051
Κρατική Δούμα

Η Κρατική Δούμα (ρωσικά: Государственная дума) είναι η κάτω βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας, ενώ η άνω βουλή είναι το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας. Τα κεντρικά γραφεία της Δούμας βρίσκονται στο κέντρο της Μόσχας, λίγα βήματα από την πλατεία Μανέζναγια (Манежная площадь). Τα μέλη της αναφέρονται ως αναπληρωτές. Η Δούμα αντικατέστησε το Ανώτατο Σοβιέτ, ως αποτέλεσμα του νέου συντάγματος που θεσπίστηκε από τον Μπόρις Γιέλτσιν στον απόηχο της ρωσικής συνταγματικής κρίσης του 1993, και εγκρίθηκε από το ρωσικό λαό με δημοψήφισμα.

 Η Δούμα συστάθηκε το 1906 και ήταν το πρώτο εκλεγμένο κοινοβούλιο της Ρωσίας. Οι πρώτες δύο προσπάθειες από τον τσάρο Νικόλαο Β΄ να καταστεί ο θεσμός ενεργός ήταν αναποτελεσματική. Στη συνέχεια, κάθε μία από αυτές τις Δούμες διαλύθηκε έπειτα από μόλις λίγους μήνες λειτουργίας. Η τρίτη Δούμα ήταν η μόνη που κατάφερε να διαρκέσει μέχρι το τέλος της 5ετούς θητείας της. Μετά την εκλογική μεταρρύθμιση του 1907, η τρίτη Δούμα, η οποία εξελέγη το Νοέμβριο του 1907, αποτελούταν σε μεγάλο βαθμό από μέλη των ανώτερων τάξεων, ενώ οι ριζοσπαστικές επιρροές στη Δούμα είχαν σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρεθεί. Η ίδρυση της Δούμας μετά την επανάσταση του 1905, έφερε σημαντικές αλλαγές στο ρωσικό αυταρχικό σύστημα. Επιπλέον, η Δούμα είχε σημαντική επίδραση στη ρωσική ιστορία, καθώς ήταν ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην επανάσταση του Φεβρουαρίου, η οποία οδήγησε στην κατάργηση της απολυταρχίας στη Ρωσία. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1993, τα προσκείμενα στον Γέλτσιν κόμματα κέρδισαν 175 έδρες στη Δούμα, έναντι 125 εδρών για το αριστερό μπλοκ. Η ισορροπία δυνάμεων τέθηκε με τους εξήντα τέσσερις βουλευτές του υπερεθνικιστικού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας. Μόνο στα κόμματα που κέρδισαν περισσότερο από πέντε τοις εκατό των ψήφων δόθηκαν έδρες, οκτώ κόμματα συνολικά το 1993. Εκτός από αυτά τα οκτώ κόμματα, ένας αριθμός τριάντα πέντε βουλευτών είχε το δικαίωμα να σχηματίσει μια καταχωρημένη ομάδα, η οποία θα εκπροσωπούσε περιφερειακά συμφέροντα. Οι εργασίες της ελέγχονταν από μια συντονιστική επιτροπή, το Συμβούλιο της Δούμας, που αποτελούνταν από ένα άτομο από κάθε κόμμα ή ομάδα. Το πιο σημαντικό έργο ήταν η κατανομή των εδρών σε είκοσι τρεις επιτροπές της Δούμας, η οποία έγινε ως μέρος μιας συμφωνίας καταμερισμού της εξουσίας. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, η Δούμα έγινε ένα σημαντικό βήμα για την άσκηση πίεσης από τους περιφερειακούς ηγέτες και επιχειρηματίες, οι οποίοι αναζητούσαν φορολογικές ελαφρύνσεις και νομοθετικές χάρες. Το έργο των ηγετικών επιτροπών, όπως εκείνες για την άμυνα, την εξωτερική πολιτική ή τον προϋπολογισμό, προσέλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και την παρασκηνιακή άσκηση πιέσεων. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1999, το φιλοπροεδρικό Ενωτικό Κόμμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν οι ηγετικές δυνάμεις στην Κρατική Δούμα. Επίσημος ιστότοπος
Άλμα βάσης

To BASE άλμα, ενίοτε γραμμένο ως B.A.S.E. άλμα, (μεταφρασμένο απαντάται και ως άλμα βάσης) είναι άλμα με αλεξίπτωτο ή η πτήση με wingsuit από μια καθορισμένη διάρθρωση, όπως ένα κτίριο ή ένα βράχος που χρησιμοποιείται ως βάση για την εκτέλεση του άλματος : Το B.A.S.E ακρωνύμιο από τις λέξεις building κτήριο, κεραία-antenna, γέφυρα ή τραβέρσα-span, και γη-earth (η άκρη γκρεμών). Στις Η.Π.Α. το άλμα βάσης θεωρείται από πολλούς ακραίο άθλημα ή ακροβατικό κασκαντέρ.

 Το ακρωνύμιο "B.A.S.E." (κοινότερα πλέον "BASE") πιστώνεται στον κινηματογραφικό παραγωγό Καρλ Μπένις, τη σύζυγό του Τζην Μπένις, τον Φιλ Σμιθ, και τον Φιλ Μειφιλντ Ο Καρλ Μπένις υπήρξε ο καταλύτης πίσω από την εμφάνιση του σύγχρονου άλματος BASE και το 1978 κινηματογράφησε τα πρώτα BASE άλματα με αλεξίπτωση σε ελεύθερο στιλ (από το Ελ Καπιτάν, στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι). "The Great Book of BASE". BirdBrain Publishing. July, 2010. "The Ground's the Limit". Texas Monthly. December 1981. "BASE Fatality Statistics". BLiNC Magazine. July 2011. Parachuting from fixed objects: descriptive study of 106 fatal events in BASE jumping 1981–2006 Luigi Cani base jumps off a cliff A Sport to Die For ESPN, Michael Abrams First Dog Ever To BaseJump
Λούκας Μπογέ

Ο Λούκας Μπογέ (Lucas Boye, γενν. στις 28 Φεβρουαρίου 1996) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τη Ρέντινγκ, με δανεισμό από την Τορίνο. Τα ψευδώνυμά του είναι El Tanque (Το Τανκ) και El Toro (Ο Ταύρος).

 Ο Μπογέ κλήθηκε από τον Ραμόν Ντίαζ, για την προετοιμασία της Ρίβερ Πλέιτ στη Σάλτα τον Ιανουάριο του 2014. Το ανεπίσημο ντεμπούτο του έλαβε χώρα στις 29 Ιανουαρίου 2014 σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σαν Λορένσο στο γήπεδο Πάδρε Ερνέστο Μαρτεαρένα της Σάλτα, όπου αντικατέστησε τον Τζόναθαν Φάμπρο στο 23ο λεπτό του δευτέρου ημιχρόνου. Η Ρίβερ Πλέιτ έχασε τον αγώνα με 1-3. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του ενάντια στην Φέρρο, στον τελικό αγώνα του Κυπέλλου Αργεντινής 2013-14, οπου η Ρίβερ κέρδισε 6-5 στα πέναλτι.Το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν έγινε στον ισόπαλο αγώνα 1-1 εναντίον της Χιμνάσια την πρώτη αγωνιστική της σεζόν. Τέσσερις μέρες αργότερα, στις 31 Αυγούστου, σκόραρε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα ύστερα από ασίστ του Τόμας Μαρτίνεζ, το τρίτο στη νίκη με 3-1 επί της Σαν Λορένσο. Την 1η Φεβρουαρίου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Τορίνο για τέσσερα χρόνια, ξεκινώντας από τον Ιούλιο του 2016. Θέλτα (δανεισμός) Στις 31 Ιανουαρίου 2018, μετακινήθηκε με δανεισμό στην ισπανική Θέλτα. Ολοκλήρωσε τον δανεισμό του με 13 συμμετοχές, χωρίς γκολ. ΑΕΚ (δανεισμός) Ο Μπογέ μετακινήθηκε ως δανεικός στην ΑΕΚ για τη σεζόν 2018-19. Στις 28 Οκτωβρίου 2018, σκόραρε το πρώτο του γκολ, ύστερα από μία αντεπίθεση της ομάδας του, στην επιβλητική εντός έδρας νίκη με 4-0 εναντίον του Άρη Θεσσαλονίκης. Ρέντινγκ (δανεισμός) Στις 2 Αυγούστου, η Ρέντινγκ ΦΚ της Τσάμπιονσιπ ανακοίνωσε την απόκτηση του Μπογέ με μονοετή δανεισμό από την Τορίνο. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 25 Σεπτεμβρίου 2019, σε μία ισοπαλία με τη Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς για το Λιγκ Καπ. Ο Μπογέ χαρακτηρίζεται ως περιφερειακός επιθετικός με εξαιρετική τεχνική και ντρίμπλα. Είναι γνωστός για την εργατικότητα του και την προθυμία του να θυσιάσει τον εαυτό του για την ομάδα. Συγκρίνεται με τον πρώην επιθετικό της Ρόμα, Άμπελ Μπάλμπο. Μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 2018 Ρίβερ ΠλέιτΚόπα Σουδαμερικάνα: 2014 Ρεκόπα Σουδαμερικάνα: 2015 Κόπα Εουροαμερικάνα: 2015 Κόπα Λιμπερταδόρες: 2015 Suruga Bank Championship: 2015 (Αγγλικά) Προφίλ Λούκας Μπογέ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Πάμπλο Λαφουέντε

Ο Πάμπλο Λαφουέντε (ισπανικά: Pablo Lafuente‎, γενν. 20 Φεβρουαρίου 1985, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ το 2003, και ο ανώτατος σκακιστικό τίτλο του Γκρανμαίτρ το 2008. Την υψηλότερη βαθμολογία ΕΛΟ του πέτυχε τον Μάιο του 2010, με 2587 βαθμούς. Επίσης, είναι και επίσημα πιστοποιημένος προπονητής FIDE από το 2015.

 Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων Ο Π. Λαφουέντε έχει εκπροσωπήσει την Αργεντινή σε μία σκακιστική Ολυμπιάδα. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικότερα στον παρακάτω πίνακα: Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής Ο Π. Λαφουέντε έχει συμμετάσχει επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια από τα καλύτερα αποτελέσματά του: 2002: Κατέλαβε την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+5, =2, -2). Το τουρνουά νίκησε ο Μάρτιν Λαμπολλίτα. 2003: Κατέλαβε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+5, =3, -1). Το τουρνουά νίκησε ο Γκιγιέρμο Σόππε. 2004: Κατέλαβε τη δέκατη τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+4, =4, -1). Το τουρνουά νίκησε ο Άριελ Σορίν. 2005: Κατέλαβε την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής (+3, =4, -2). Το τουρνουά νίκησε ο Ντιέγκο Φλόρες. Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά 1995 - 2004: Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες. 2004: Κατέκτησε την πρώτη θέση σε ένα τουρνουά στη Μαρ ντελ Πλάτα. 2005: Κατέλαβε την τέταρτη θέση στο Διαζωνικό Πρωτάθλημα στο Λας Κόντες (πίσω από τους Ντιέγκο Φλόρες, Ροντρίγκο Βάσκεθ και Αλφρέντο Γκιάτσιο). 2006: Κατέλαβε την πρώτη θέση σε ένα τουρνουά στην Κουλλέρα. 2007: Ισοβάθμισε στην πρώτη θέση σε ένα τουρνουά στη Βίλλα Μαρτέλλι (μαζί με τον Αντρές Ροντρίγκεθ Βίλα). 2008: Κατέλαβε τη δεύτερη θέση σε ένα τουρνουά στη Λα Λαγούνα. 2008: Κατέλαβε την πρώτη θέση σε ένα τουρνουά στη Βαρκελώνη. 2010: Κατέλαβε την πρώτη θέση σε ένα τουρνουά στο Νταιτσιζάου.
Αβραάμ Μάσλοου

Ο Αβραάμ Μάσλοου (Abraham Harold Maslow, 1 Απριλίου 1908 – 8 Ιουνίου 1970) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών που υποστηρίζει ότι υπάρχουν πέντε επίπεδα αναγκών, από τα οποία εξαρτάται όλη σχεδόν η συμπεριφορά μας. Αυτά τα ταξινόμησε ιεραρχικά, από τα πιο βασικά και πρωτόγονα (σε σχέση με τη συμπεριφορά που προκαλούν), μέχρι τα πιο πολιτισμένα και ώριμα. Σύμφωνα με την οποία οι ανάγκες των ανθρώπων είναι ιεραρχημένες από τις ανάγκες για επιβίωση, ανάγκες ασφαλείας, ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, ανάγκες αυτοεκτίμησης, και κορυφώνονται με τις ανάγκες για αυτοολοκλήρωση (γνωστή και ως Πυραμίδα αναγκών του Μάσλοου). Η θεωρία του Μάσλοου έχει επηρεάσει σημαντικά τον κόσμο των επιχειρήσεων.

 Το πιο διαδεδομένο ίσως μοντέλο υποκίνησης είναι αυτό που αναπτύχθηκε από τον Abraham Harold Maslow. Σύμφωνα με τον Maslow, μόνον οι ανάγκες που δεν έχουν ικανοποιηθεί είναι παράγοντες υποκίνησης. Αυτό σημαίνει ότι μόνον αν πεινάτε θα αγοράσετε, θα καλλιεργήσετε ή (ανάλογα με την ένταση ή τη διάρκεια της πείνας) μπορεί ακόμα και να κλέψετε τροφή για να ικανοποιήσετε την πρωταρχική βιολογική ανάγκη της επιβίωσης. Επίσης, μόνο αν έχετε έντονο πάθος για επιτυχία, θα μελετήσετε και θα μάθετε όσο περισσότερα μπορείτε για να ικανοποιήσετε αυτήν την φιλοδοξία.Σύμφωνα με το Maslow, υπάρχει μια φυσική σειρά με την οποία οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται καθεμιά από αυτές τις ανάγκες και, επομένως υποκινούνται από αυτές σε αύξουσα σειρά. Η άνοδος στην ιεραρχία αναγκών του Maslow είναι κάτι αντίστοιχο με την ανάβαση μιας κλίμακας σκαλί-σκαλί. Αντιλαμβανόμαστε το επόμενο σκαλοπάτι μόνο αφού κατορθώσουμε να ανεβούμε το προηγούμενο. Το κατώτερο επίπεδο, το οποίο αποτελείται από τις σωματικές ανάγκες, εκφράζει τον αγώνα του ανθρώπου για επιβίωση. Το επόμενο σκαλοπάτι αντιστοιχεί στην ανάγκη για ασφάλεια, δηλαδή στην προσπάθεια του ατόμου να αισθάνεται ασφάλεια και να αποφεύγει ό,τι είναι βλαβερό. Το επόμενο επίπεδο είναι η ανάγκη του ατόμου να ανήκει σε μια ομάδα, δηλαδή η φυσιολογική ανθρώπινη επιθυμία να γίνεται αποδεκτό και να εκτιμάται από άλλους. Το τέταρτο επίπεδο είναι το επίπεδο των αναγκών αυτοεκτίμησης, το οποίο υποκινεί τον άνθρωπο να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις στις προσπάθειες της ομάδας με αντάλλαγμα διαφόρους τρόπου ανταμοιβής και αναγνώρισης. Στο υψηλότερο επίπεδο της κλίμακας βρίσκονται οι ανάγκες αυτοολοκλήρωσης, οι οποίες ικανοποιούνται όταν το άτομο έχει το αίσθημα της προσωπικής εξέλιξης και επιτυχίας, της ικανοποίησης και της πληρότητας από αυτό που κάνει. Ο Maslow δεν εννοούσε ότι οποιαδήποτε ανάγκη μπορεί να ικανοποιηθεί εντελώς. Αντίθετα, πίστευε ότι μια ανάγκη θα πρέπει να ικανοποιηθεί σε έναν ελάχιστο βαθμό πριν ασχοληθεί το άτομο με το ανώτερο επίπεδο αναγκών. Μόλις το άτομο φτάνει σε αυτό το σημείο, αρχίζει και αισθάνεται την ένταση που προέρχεται από το επόμενο επίπεδο της ιεραρχίας των αναγκών, οπότε αρχίζει να πειραματίζεται με νέους τύπους συμπεριφοράς προκειμένου να ικανοποιήσει την νέα ανάγκη. «Μάνατζμεντ», Patrick J. Montana, Bruce H. Charnov, Μετάφραση Μαρία Ι. Ρούβαλη, Επιμέλεια Γιάννης Κατσαντώνης, Εκδόσεις Κλειδάριθμος. Αβραάμ Μάσλοου, 1908-1970 (Abraham Maslow)
Γιώργος Γκιρτζίκης

Ο Γιώργος Γκιρτζίκης (Ξάνθη, 18 Φεβρουαρίου 1947) είναι παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου και πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), θέση την οποία κατείχε από τον Ιανουάριο του 2015 ως τον Σεπτέμβριο του 2016.

 Γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1947 στην Ξάνθη. Υπήρξε ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής για πολλά χρόνια, αγωνιζόμενος στα άκρα της επίθεσης, στην Θράκη Συδινής, το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στην ιστορία της Ξάνθης. Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης το 1978, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος.Από το 1973 ήταν στέλεχος της γαλακτοκομικής εταιρείας ΔΕΛΤΑ, αναλαμβάνοντας και διευθυντής του εργοστασίου της στην Ξάνθη. Αποχώρησε το 2013, μετά από 40 χρόνια δουλειάς.Είχε ενεργό ρόλο και στην τοπική αυτοδιοίκηση με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Εκλέχθηκε πρόεδρος στην κοινότητα Κουτσού, δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Βιστωνίδας και νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης, ενώ το διάστημα 2003 - 2004 ήταν πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ξάνθης.Από το 2000 μέχρι το 2004 ήταν πρόεδρος στην ΠΑΕ Skoda Ξάνθη. Την τετραετία αυτή οι σχέσεις του με τον ιδιοκτήτη και μεγαλομέτοχο Χρήστο Πανόπουλο ήταν καλές, αλλά αργότερα προέκυψαν διαφορές.Κατείχε διάφορες θέσεις στην ΕΠΟ, όπως αυτή του ταμία, του αναπληρωτή γενικού γραμματέα, και του προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ). Τον Δεκέμβριο του 2014 ο τότε πρόεδρος Γιώργος Σαρρής παραιτήθηκε, και ένα μήνα μετά, τον Ιανουάριο του 2015, ο Γιώργος Γκιρτζίκης τον αντικατέστησε, αποσπώντας την θετική ψήφο 51 από τις 55 Ενώσεις.Είναι νυμφευμένος από το 1971 και έχει δύο κόρες. Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο Γιώργος Γκιρτζίκης, μαζί με τους Βαγγέλη Τοπολιάτη, Βαγγέλη Μαζαράκη, Γιώργο Καραμελίδη, Γιάννη Οικονομίδη, Νίκο Προύντζο και Σπύρο Καλογιάννη, παραπέμφθηκαν σε δίκη για την υπόθεση της Κάρτας Υγείας, η οποία αφορούσε πρόγραμμα για τη παρακολούθηση της υγείας ποδοσφαιριστών. Το πρόγραμμα δεν εφαρμόστηκε ποτέ, αλλά ζημίωσε το Ελληνικό δημόσιο με περισσότερα από 13 εκ. eυρώ. Ως αποτέλεσμα της παραπομπής κηρύχθηκε έκπτωτος. Οι εκλογές για το νέο προεδρείο προγραμματίστηκαν για τις 26 Οκτωβρίου 2016, στις οποίες έθεσε υποψηφιότητα ο Βαγγέλης Γραμμένος.Μέσα στο 2018 και ύστερα από τρία χρόνια ερευνών της υπόθεσης έγινε γνωστό ότι ο Γκιρτζίκης συνήθιζε να υπογράφει ως ταμίας ό,τι του δινόταν προς έγκριση από την προεδρία της ΕΠΟ, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος. Στις 8 Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκε ποινή κάθειρξης πέντε ετών και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δύο χρόνια, που του επιβλήθηκαν για το αδίκημα της απιστίας επειδή ζημίωσε την περιουσία της ΕΠΟ με 13 εκατ, ευρώ μαζί με άλλους παράγοντες και πρώην προέδρους της ΕΠΟ.
Μαχιτάμπ Καντινεφέντι

Η Μαχιτάμπ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:مھتاب قادین) (Τούρκικα: Mahitab Kadınefendi, 1830 - 1888) ήταν η ένατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Beşinci Mahitab Kadın Efendi Hazretleri

 Η Μαχιτάμπ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1830 στο Μαχατσκαλά, και ήταν κόρη του Χισάμ Μπέη και της συζύγου του Μαλικά Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Νουριγιέ. Σε πολύ μικρή ηλικία μαζί με τις αδελφές και τους αδελφούς της, μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στο δικαστήριο του οθωμανoύ σουλτάνου. Οι αδελφοί της ανατράφηκαν στο παλάτι από την Αλιεμπρού Χανίμ. Στο παλάτι δόθηκε ιδιωτική εκπαίδευση στην Μαχιτάμπ. Ωστόσο, σύντομα ο σουλτάνος Αμπντούλ Μετζίτέλαβε πρόσεξε την Μαχιτάμπ και παντρεύτηκαν το 1845. Ήταν μητέρα της Σαμπιχά Σουλτάν και του Ηγεμόνα Αχμέτ Νουρεντίν Εφέντι. Το 1870 επισκέφθηκε τον Σεΐχη Σαμίλ μαζί την οικογενεία της. Ο Σεΐχης Σαμίλ υποστηριζόταν πάντοτε από την Μαχιτάμπ Καντινεφέντι. Μετά το 1880 άρχισε να κατοικεί στο Παλάτι Γιλντίζ. Η Μαχιτάμπ Καντινεφέντι πέθανε στο Παλάτι Γιλντίζ το 1888 σε ηλικία 58 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Μαργαρίτα της Ολλανδίας, Κόμισσα του Χένεμπεργκ

Η Μαργαρίτα του Χέννεμπεργκ, ολλανδ.: Margaret von Henneberg, (1234 – 26 Μαρτίου 1276) ήταν μία Ολλανδή κόμισσα, γνωστή για έναν διάσημο μεσαιωνικό θρύλο. Ήταν κόρη του κόμη Φλόρις Δ΄ της Ολλανδίας και της συζύγου του, Mατθίλδη της Βραβάντης.

 Παντρεύτηκε την Πεντηκοστή του 1249 με τον Χέρμαν Α' κόμη του Χένεμπεργκ-Κόμπουργκ. Αυτός ο γάμος είχε πολιτικό υπόβαθρο, επειδή ο Χέρμαν Α΄ ήλπιζε να εκλεγεί βασιλιάς των Γερμανών νωρίτερα το 1246, αλλά είχε χάσει από τον αδελφό της Μαργαρίτας Γουλιέλμο Β'. Σε μία προσπάθεια να ενισχύσει την επιρροή του στη Γερμανία, ο Γουλιέλμος Β΄ είχε κανονίσει έναν γάμο μεταξύ της αδελφής του και ενός Γερμανού κόμη. Η Mαργαρίτα και ο σύζυγός της ζούσαν στο Κόμπουργκ, αν και το ζευγάρι είχε επίσης μία κατοικία στο Λοσντάινεν (Loosduinen), όπου έμεναν συχνά. Ο μεγαλύτερος γιος τους, ο Χέρμαν, γεννήθηκε το 1250 και απεβίωσε νέος. Τάφηκε στην εκκλησία του Λοσντάινεν. Η Μαργαρίτα και ο Χέρμαν είχαν δύο παιδιά που ενηλικιώθηκαν: Ιουδήθ/Γιούτα (Jutta), παντρεύτηκε τον Όθωνα Ε' μάργρβο του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ το 1268. Πόπo, απεβ. το 1291.Την άνοιξη του 1276, η Μαργαρίτα αρρώστησε βαριά στο Λόσντινεν. Πριν από το τέλος της ήταν σε θέση να υπαγορεύσει μερικά γράμματα σχετικά με την κληρονομιά της στον ανιψιό της Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας. Απεβίωσε τη Μεγάλη Παρασκευή του 1276 και, όπως ο πρώτος της γιος, τάφηκε στην εκκλησία του αβαείου του Λόσντινεν. Από τις σημειώσεις που έκανε ο χήρος της, είναι γνωστό ότι ο τέλος της ήταν ασυνήθιστο. Αργότερα, ωστόσο, σχηματίστηκε ένας θρύλος ότι απεβίωσε στη γέννα, αφού γέννησε όχι λιγότερα από 365 παιδιά. Μια πρώιμη μορφή αυτού του θρύλου μπορεί να βρεθεί στο Tafel van Egmond του 14ου αι., το οποίο βρίσκεται στην Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Ουτρέχτης. Αναφέρει εν συντομία ότι απεβιωσε, αφού γέννησε 364 γιους και κόρες. Τα παιδιά δεν επέζησαν. Τάφηκαν όλοι μαζί στο Λόσντινεν, όπου υπάρχει ακόμη επιτάφιο επίγραμμα. Jan Bondeson, The Two-Headed Boy and Other Medical Marvels, Ithaca und London (Cornell University Press) 2004,(ISBN 0-8014-8958-X), S. 64-94 Lindsay Ann Reid, "Monstrosity, Monument and Multiplication: "The Lamenting Lady" Margaret of Henneberg (and her 365 Children) in Early Modern England," στο Unnatural Reproductions and Monstrosity: The Birth of the Monster in Literature, Film, and Media, eds. Andrea Wood and Brandy Schillace (Cambria, 2014)(ISBN 978-1604978803) (in ολλανδική) detailed presentation with sources Jan Bondeson and Arie Molenkamp, The Countess Margaret of Henneberg and her 365 Children, in: Journal of the Royal Society of Medicine.vol. 89, 1996, p. 711-716
Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην Πολωνία (2021)

Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην Πολωνία το 2021 κηρύχθηκε στην Πολωνία από τον Πρόεδρο της Πολωνίας Άντζεϊ Ντούντα στις 2 Σεπτεμβρίου 2021. Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κηρύχθηκε κατόπιν αιτήματος του Συμβουλίου Υπουργών της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Καλύπτει 183 τοποθεσίες στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε (115) και στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν (68).

 Στις 31 Αυγούστου 2021, το Συμβούλιο Υπουργών ζήτησε από τον Πρόεδρο Άντζεϊ Ντούντα να κηρύξει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στο έδαφος που περιβάλλει τα σύνορα Λευκορωσίας-Πολωνίας. Το αίτημα είχε ως κίνητρο - σύμφωνα με την κυβέρνηση - πιθανές απειλές κατά της ασφάλειας και της δημόσιας τάξης σε τμήμα της επικράτειας της Πολωνίας.Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, ο Πρόεδρος Άντζεϊ Ντούντα συμφώνησε να κηρύξει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην περιοχή που αναφέρεται στο αίτημα. Την ίδια ημέρα, ο κανονισμός δημοσιεύτηκε στο Dziennik Ustaw (Εφημερίδα του Κράτους) και έτσι τέθηκε σε ισχύ. Οι δημοσιογράφοι, οι εργαζόμενοι στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και οι ακτιβιστές που περίμεναν 21 ημέρες για να αποκτήσουν πρόσβαση στους πρόσφυγες που κατασκήνωσαν στο χωριό Ούσνας Γκούρνι είχαν χρόνο μέχρι το τέλος της 2ας Σεπτεμβρίου για να φύγουν από τις περιοχές υπό κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Εκπρόσωποι της Fundacja Ocalenie που βρίσκονταν στα σύνορα στο Ούσνας Γκούρνι από τον Αύγουστο του 2021 αντιτάχθηκαν ανοιχτά και επέκριναν την κήρυξη της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπό τους, η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης δηλώθηκε μόνο για πολιτικό όφελος και επέτρεψε στις κρατικές δυνάμεις να ενεργήσουν χωρίς επίβλεψη. Αρκετά μέλη της αντιπολίτευσης εξέφρασαν επίσης παρόμοιες ανησυχίες. Ο Ντόναλντ Τουσκ, πρώην Πρωθυπουργός της Πολωνίας, δήλωσε ότι η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης χρησιμοποιείται από το Νόμο και Δικαιοσύνη ως προπέτασμα καπνού για να καλύψει την ανικανότητα των κυβερνώντων.
Κοινοβούλιο της Μάλτας

Το Κοινοβούλιο της Μάλτας (μαλτέζικα: Parlament ta' Malta) είναι το συνταγματικό νομοθετικό σώμα της Μάλτας, που βρίσκεται στη Βαλέτα. Το κοινοβούλιο αποτελείται από μια ομάδα δημοκρατικά εκλεγμένων βουλευτών και από τον Πρόεδρο της Μάλτας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, όλοι οι κυβερνητικοί υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου και του Πρωθυπουργού, πρέπει να είναι εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου. Μεταξύ του 1921 και του 1933 το Κοινοβούλιο ήταν δύο σωμάτων, αποτελούμενο από μια Γερουσία καθώς και μια Νομοθετική Συνέλευση.

 Το Κοινοβούλιο ή Βουλή των Αντιπροσώπων της Μάλτας (μαλτέζικα: Kamra tad-Deputati) είναι ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της, που προεδρεύεται από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου της Μάλτας. Ο Πρόεδρος της Μάλτας διορίζεται για πενταετή θητεία μέσα από κοινοβουλευτική εκλογή. Το σώμα αποτελείται από ένα μονό αριθμό μελών που εκλέγονται για μια νομοθετική περίοδο πέντε ετών. Το εκλογικό σύστημα επιτρέπει σε ένα κόμμα που κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων, αλλά όχι την αυτοδυναμία στη Βουλή, να εξασφαλίζει επιπλέον βουλευτές. Μεταξύ 1921 και 2015 το Κοινοβούλιο στεγαζόταν στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου της Βαλέτας. Από τις 4 Μαΐου το σώμα έχει έδρα στο Κτίριο του Κοινοβουλίου, κοντά στην πύλη της πόλης της Βαλέτας. Οι λεγόμενες Mόνιμες Εντολές του Κοινοβουλίου προβλέπουν τη δημιουργία οκτώ Κοινοβουλευτικών Μόνιμων Επιτροπών για την αύξηση της αποτελεσματικότητας του κοινοβουλευτικού έργου και την ενίσχυση των λειτουργιών ελέγχου του Κοινοβουλίου. Οι μόνιμες επιτροπές είναι: Μόνιμη Επιτροπή για τις Οικιακές Επιχειρήσεις Μόνιμη Επιτροπή Προνομίων Μόνιμη Επιτροπή για τους Δημόσιους Λογαριασμούς Μόνιμη Επιτροπή για τις Εξωτερικές και Ευρωπαϊκές Υποθέσεις Μόνιμη Επιτροπή για τις Κοινωνικές Υποθέσεις Μόνιμη Επιτροπή για την Εξέταση των Λογαριασμών Μόνιμη Επιτροπή για τις Οικογενειακές Υποθέσεις Μόνιμη Επιτροπή Οικονομικών και Δημοσιονομικών ΘεμάτωνΆλλες Μόνιμες Επιτροπές που απαρτίζονται από άλλα καταστατικά περιλαμβάνουν: τη Μόνιμη Επιτροπή για το Περιβάλλον και τον Σχεδιασμός της Ανάπτυξης την Επιτροπή Λογαριασμών του Εθνικού Ελεγκτικού ΓραφείουΥπάρχουν επίσης εξεταστικές και ανεπίσημες επιτροπές. Επίσημος ιστότοπος
Μαργαρίτα της Βοημίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Margerite (24 Μαΐου 1335 - 1349) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας & της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας και της 1ης συζύγου του Λευκής των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά. Αρχικά είχε μνηστευθεί τον Αμεδαίο ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας, αλλά ο αρραβώνας τελικά λύθηκε και ο Αμεδαίος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την εξαδέλφη της Μαργαρίτας, τη Μπόννη των Βουρβόνων. Στην ηλικία των 7 ετών παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας. Ήταν πολύ νέα για να κάνει παιδιά και απεβίωσε 14 ετών. Μάλλον τάφηκε στη βασιλική Σεκεσφεκέρβαρ. Ο Λουδοβίκος Α΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά το 1353 με την Ελισάβετ της Βοσνίας. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Ουγγαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα. Boehm, Barbara Drake; Fajt, Jiri, eds. (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437. Yale University Press. Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030. Echols, Anne; Williams, Marty, eds. (1992). An annotated index of Medieval Women. Markus Weiner Publishing Inc. Dvornik, Francis (1962). The Slavs in European History and Civilization. Rutgers University Press.
Φαδρίκε Ενρίκεθ της Μεντόθα

Ο Φαδρίκε Ενρίκεθ υ Μέντοθα, ισπαν. Fadrique Enríquez y Mmendoza (1390 - 23 Δεκεμβρίου 1473) από τον Καστιλινό Οίκο της Ιβρέα ήταν ο 2ος ναύαρχος της Καστίλης, κόμης του Μέγαρ & Ρουένδα και κύριος της Μεδίνα δελ Ριοσέκο.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου και της Ιωάννας δε Μέντοθα, κόρης του Πέδρο Γονθάλεθ δε Μέντοθα. Ο πατέρας του Αλφόνσου, ο Φαδρίκε ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης. Ως το 1445 Η οικογένειά του, οι Ενρίκεθ, είχαν πολλές ιδιοκτησίες στην Καστίλη. Το 1429 ο Φαδρίκε διαδέχθηκε τον πατέρα του ως ricohombre, μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιακώβου, κύριος της Μεδίνα δε Ριοσέκο, Κάστρο Βέρδε & Τορρελοβατόν. O σύγχρονός του Φερνάνδο δελ Πουλγάρ τον περιγράφει ως μικρόσωμο και μύωπα, αλλά κέρδισε τιμή και φήμη με τα κατορθώματά του ως ναύαρχος της Καστίλης. Ήταν ένας από τους κύριους συμβούλους του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης. Ενεπλάκη στη συνωμοσία του κοντόσταυλου Αλβάρο δε Λούνα. Οι δύο τους το 1431 συνέλαβαν τον διοικητή Ντιέγο Σαρμιέντο, διότι δεν υπάκουε στις εντολές του βασιλιά. Πολέμησε το 1432 με τον Πέδρο Μανρίκε δε Λάρα εναντίον των πριγκίπων Ερρίκου και Πέτρου (γιων του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας). Όταν το 1437 ο Ιωάννης Β΄ συνέλαβε τον Πέδρο Μανρίκε, ο Φαδρίκε συγκρούστηκε με τον βασιλιά. Το επόμενο έτος ο Πέδρο απέδρασε από τη φυλακή και ο Φαδρίκε εξεγέρθηκε, αφού συγκέντρωσε στρατό στη Μεδίνα δε Ριοσέκο. Ο Ιωάννης Β΄ ήλθε με τους δικούς του υποστηρικτές και το 1440 με τις διαπραγματεύσεις, επήλθε συμφωνία· μάλιστα ο Φαδρίκε πάντρεψε τον Ερρίκο, γιο του βασιλιά. Μετά το 1445 Το 1445 συμμετείχε σε συνασπισμό εναντίον του Αλβάρο δε Λούνα, όπου ο Φαδρίκε αιχμαλωτίστηκε, αλλά απέδρασε. Τρία έτη μετά ο Φαδρίκε κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του βασιλιά. Απέδρασε πάλι και μετέβη στον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας, που τότε βρισκόταν στη Νάπολη & τη Σικελία. Το 1449 έγινε άλλος συνασπισμός εναντίον του Αλβάρο δε Λούνα, όπου ο Φαδρίκε συμμάχησε με τον Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. Ο Αλβάρο συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε το 1453. Το επόμενο έτος βασιλιάς έγινε ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και ο Φαδρίκε εξακολούθησε να συμμετέχει στις δολοπλοκίες της Αυλής. Το 1473 απεβίωσε και τάφηκε στη μονή της Κυρίας Μας της Ελπίδας του Βαλδεσποπέθο, στη Μεδίνα δε Ριοσέκο. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1462 τη Μαριάνα Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Άγιαλα κυρία του Κασαρούμπιος, κόρη του Ντιέγο Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Καρίλο, κυρίου της Βαένα και είχε τέκνο: Ιωάννα Ενρίκεθ 1425-1468, παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Ιωάννη Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας.Το 1431 απεβίωσε η Μαριάνα, και ο Φαδρίκε έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με την Τερέζα Φερνάντεθ δε Κουινιόνες και είχε τέκνα: Αλφόνσος 1435-1485, ναύαρχος της Καστίλης. Πέδρο, θεματοφύλακας (adelantado) της Ανδαλουσίας. Ερρίκος απεβ. 1504, μέγας μαγιορδόμος του βασιλιά, κύριος του Όρσο. Αλδόνθα, παντρεύτηκε τον Ραμόν Φολχ Δ΄ δε Καρδόνα. Φραγκίσκος, Μαρία, Ελεονόρα, Ινές, Μπλάνκα.
Δήμος Θορικίων

Ο Δήμος Θορικίων ήταν δήμος της επαρχίας Αττικής που λειτούργησε την περίοδο 1890-1912. Βρισκόταν στην νότια Αττική, στην περιοχή της Λαυρεωτικής και συνόρευε με τους δήμους Λαυρεωτικής (ονομαζόταν δήμος Σουνιέων για μικρό διάστημα) και Κρωπίας. Έδρα του δήμου ήταν η Κερατέα.

 Ο Δήμος συστάθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 4ης Ιουλίου 1890 (ΦΕΚ 162) «Περί μετασχηματισμού του Δήμου Λαυρίου εις δύο δήμους» και προήλθε από την διάσπαση του παλαιότερου δήμου Λαυρίου, σε δύο δήμους, τον δήμο Σουνιέων (ο οποίος ένα χρόνο μετά μετονομάστηκε σε δήμο Λαυρεωτικής) και τον δήμο Θορικίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1896 ο δήμος είχε πληθυσμό 7.109 κατοίκους και περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 1896): Κερατέα (2.507) Θορικός (400) Καλύβια (1.307) Κουβαράς (537) Όλυμπος (131) Ανάβυσσος (26).Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του δήμου προσαρτήθηκαν σ'αυτόν οι οικισμοί Βρωμοπούσι (Καλοπήγαδο), Δασκαλειό, Λεγρενά, Πλάκα, Άρη (Αρί), Αυλάκι, Βίλλια, Δάρδεζα, Δημολιάκι, Διψέλιζα, Συντερίνα, Κάτω Δασκαλείον, Μερκάτι, Σπηλιαζέζα, Τογάνι, Φωφόλα, Βρυσάκι και Μετόχιον Αναβύσσου.Ο Δήμος καταργήθηκε με την διοικητική μεταρρύθμιση του 1912 και στην θέση του συστάθηκαν οι κοινότητες Κερατέας, Καλυβίων και Κουβαρά.
Στάδιο 24ης Φεβρουαρίου 1956

Το Στάδιο 24ης Φεβρουαρίου 1956 (αραβικά: ملعب 24 فبراير 1956‎, γαλλικά: Stade du 24 février‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Σιντί Μπελ Αμπές της Αλγερίας. Αυτήν τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της ΟΣΜ Μπελ Αμπές. Είναι χωρητικότητας 45.000 θεατών.

 Το στάδιο άνοιξε στις 19 Ιουνίου 1981 και φιλοξένησε τον τελικό αγώνα του Κυπέλλου Αλγερίας 1980-81 μεταξύ των ΑΣκ Οράν και Ουνιόν Σπορτίβ ντε λα Μεντινά ντ'Αλζέ. Αντικατέστησε το ιστορικό στάδιο στην πόλη Σιντί Μπελ Αμπές, «Στάδιο των Τριών Αδελφών Αμαρούχ» (Stade des Trois Frères Amarouch). Πληροφορίες σταδίου Προφίλ συλλόγου στο dzfoot
1126 Οτερό

Η Οτερό (Otero) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,782. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της πιθανώς από την Ωραία Οτερό.

 Η μέση διάμετρος της Οτερό εκτιμάται σε 11,96 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι A, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1786. Η Οτερό περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 38 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πάστρα Κεφαλονιάς

Το χωριό Πάστρα είναι χωριό στα νοτιοανατολικά της Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Αίνου σε υψόμετρο 150 μέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 173 κατοίκους (απογραφή 2011). Η Πάστρα πήρε το όνομα της από την οικογένεια Πάστρα, η οποία ήταν η πρώτη οικογένεια που κατοίκησε στο χωριό και αποτελεί την πλειοψηφία των κατοίκων του.

 Σύμφωνα με τον Αντώνιο Μηλιαράκη ( Γεωγραφία Πολιτική Αρχαία και Νέα του Νομού Κεφαλονιας 1890) το χωριό Πάστρα και η περιοχή των δύο χωριών (Κρεμμύδι και Αϊ Γιώργης) γύρω του, καλείται Μπάλτα ( μετέπειτα Βάλτες), πήρε δε την ονομασία της από τα πολλά ρυάκια και τις πηγές που υπάρχουν εκεί. Το δε όνομα Μπάλτες είναι αλβανικό και δηλώνει αυτό ακριβώς, «κατάρρυτος τόπος». Οι Αλβανοί , οι οποίοι ήταν στρατιώτες, κατοίκησαν την περιοχή κατά τον 15ο αιώνα όταν οι Ενετοί τους έδιναν γη στο «ξώμερο» για εγκατάσταση μαζί με τις οικογένειές τους. Ξώμερο – έξω μέρος, μακριά από την πρωτεύουσα. Το χωριό μετέπειτα το 1890 έως σήμερα, μετονομάστηκε Πάστρα. Μέχρι το 2010 ήταν πρωτεύουσα του δήμου Ελειού - Πρόννων. Αποκαλείται και η «Παναγία με τα κρινάκια», καθώς οι ξεροί κρίνοι που τοποθετούνται στην εικόνα της Παναγίας ανθίζουν στις εορτή της για δεύτερη φορά μέσα στον χρόνο. Στο χωριό αυτό, λοιπόν, παρουσιάζεται κάθε χρόνο ένα θαύμα το οποίο συντελείτε κάθε Δεκαπενταύγουστο στην εκκλησία αυτή. Στο προαύλιο χώρο του ιερού ναού της «Παναγίας με τα κρινάκια», στα διάφορα παρτέρια που βρίσκονται σ' αυτό, οι γυναίκες του χωριού φυτεύουν βολβούς «παρθενόκρινων». Όταν φτάσει ο Μάης και αρχίζουν ν' ανθίζουν οι κρίνοι, τους κόβουν και τους τοποθετούν σε ανθοδέσμες μπροστά από την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και μετά το πέρας λίγων ημερών, αυτοί ξεραίνονται.Όταν έλθει η πρώτη Αυγούστου και ξεκινήσουν οι Παρακλήσεις στην Παναγία και μέχρι τις δεκαπέντε Αυγούστου, ήμερα κοιμήσεως της Θεοτόκου, ανθίζουν ξανά οι ξεραμένοι κρίνοι και μπουμπουκιάζουν. Μόλις τελειώσει η Θεία Λειτουργία της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο ιερέας τα μοιράζει σαν ευλογία σε όλους. Στο ναό βρίσκεται αποθησαυρισμένη η ιερή εικόνα της Παναγίας της «Γραβαλιωτίσσης» που βρέθηκε το έτος 1720. Το οικόπεδο που χτίστηκε η εκκλησία αυτή, ήταν δωρεά της οικογένειας Σαρλή. Ο πολιτιστικός σύλλογος Πάστρας ιδρύθηκε το 1985. Πήρε την ονομασία του, Παλιόκαστρο, από το μεσαιωνικό κάστρο της περιοχής που βρίσκεται ΒΑ του χωριού Πάστρα στο ομώνυμο βουνό. Σκοπός του συλλόγου είναι η ανάπτυξη του πολιτιστικού και μορφωτικού επιπέδου καθώς και η βελτίωση των κοινωνικών σχέσεων των κατοίκων της περιοχής και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Μέσα από τις δράσεις του συλλόγου επιδιώκουμε να δώσουμε διεξόδους στην ζωή του χωριού, πέρα από τις συνηθισμένες, και τρόπους δημιουργικής εκμετάλλευσης του ελεύθερου χρόνου των κατοίκων. Στα πλαίσια αυτά δημιουργήθηκε το 1996 τμήμα εκμάθησης παραδοσιακών χορών και το 2000 τμήμα καντρίλιες. Το διοικητικό συμβούλιο είναι οκταμελές και εκλέγεται για τέσσερα χρόνια.