Όσμπερτ της Νορθουμβρίας

Ο Όσμπερτ της Νορθουμβρίας (Osberht, πέθανε στις 21 Μαρτίου 867) ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας στα μέσα του 10ου αιώνα, η καταγωγή του ήταν άγνωστη και η τοποθέτηση της περιόδου της βασιλείας του προβληματική. Ο Όσμπερτ διαδέχτηκε τον Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας γιο του Ίνριντ της Νορθουμβρίας μετά την δολοφονία του, η χρονιά του θανάτου του Έθελρεντ δεν έχει εντοπιστεί αλλά οι περισσότερες πληροφορίες την τοποθετούν το 848. Ο Συμεών του Νταρχάμ γράφει : "ο Έθελρεντ γιος του Ίνριντ βασίλευσε 9 χρόνια, μετά τον φόνο του τον διαδέχθηκε ο Όσμπερτ ο οποίος βασίλευσε 13 χρόνια" σημειώνοντας για το έτος 854 οτι ήταν "η πέμπτη χρονιά της βασιλείας του Όσμπερτ, του διαδόχου του Έθελρεντ ο οποίος είχε εκτελεστεί".Λίγα είναι γνωστά σχετικά με την βασιλεία του Όσμπερτ, ο Συμεών αναφέρει ότι ήταν ασεβής βασιλιάς ο οποίος έκανε κατάσχεση εδαφών από την εκκλησία, σύμφωνα με την "Ιστορία του Σάνκτο Καθμπέρτο" τα εδάφη αυτά είχαν πραγματικά κατασχεθεί από την εκκλησία πριν τον θάνατο του Όσμπερτ. Διάδοχος του Όσμπερτ ήταν ο Αέλα της Νορθουμβρίας ο οποίος περιγράφεται σαν τυραννικός βασιλιάς και μια πηγή τον αναφέρει σαν αδελφό του Όσμπερτ.

 Ο μεγάλος στρατός των Βίκινγκ βάδισε προς την Νορθουμβρία στα τέλη του καλοκαιριού του 866 και πολιόρκησε την Γιορκ στις 21 Νοεμβρίου 866. Ο Συμεών του Νταρχάμ, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό, ο Ασσέρ και ο Έθελφλιντ παρέχουν διαφορετικές πληροφορίες για το συγκεκριμένο περιστατικό, ο Συμεών στο έργο του "Αγγλική βασιλική Ιστορία" περιγράφει την μάχη στις 21 Μαρτίου 867 στην οποία ο Όσμπερτ και ο Αέλα βρήκαν τον θάνατο από τους Βίκινγκ."Εκείνες τις μέρες το έθνος των Νορθουμβρίων είχε διώξει βίαια τον νόμιμο βασιλιά τους Όσμπερτ και τον είχαν αντικαταστήσει με έναν τύραννο τον Αέλα. Όταν οι παγανιστές επιτέθηκαν στο βασίλειο οι διαφωνίες μετριάστηκαν, ο Όσμπερτ και ο Αέλα ένωσαν τις δυνάμεις τους στην πόλη της Γιορκ για να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς, η μάχη ήταν πολύ σκληρή, έπεσαν και οι δυο βασιλείς ενώ όσοι διασώθηκαν έκλεισαν ειρήνη με τους Δανούς".Ο βασιλιάς Όσμπερτ τάφηκε στο Γιορκσάιρ, ένα σπάνιο σύμβολο που βρέθηκε στον τάφο του την Βικτωριανή εποχή που φέρνει το όνομα του συσχετίζεται με τον ίδιον και βρίσκεται σε δημόσια θέα. Μετά τον θάνατο του οι Βίκινγκ όρισαν νέο βασιλιά τον Έγβέρτο Α΄ της Νορθουμβρίας. Οι "Ιστορίες των γιων του Ράγκναρ" αναφέρουν λεπτομερώς τις επιδρομές των Βίκινγκ στην Γιορκ τις οποίες συσχετίζει με τον ημιμυθικό βασιλιά της Σουηδίας Ράγκναρ Λόθμπροκ και τους γιους του Μπιορν τον Σιδηρόπλευρο, Σίγκουρντ ο Φιδομάτης, Άιβαρ τον Ασπόνδυλο και Ούμπα. Σύμφωνα με αυτές τις ιστορίες ο Ράγκναρ σκοτώθηκε από τον Αέλα και οι γιοι του για να εκδικηθούν τον θάνατο του πατέρα τους πολιόρκησαν την Γιορκ και υπέταξαν τον Αέλα με το αίμα. Οι παλιότερες Αγγλικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αέλα και ο Όσμπερτ έπεσαν στην μάχη, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αντίστοιχα γράφει ότι "οι δυο βασιλείς βρήκαν τον θάνατο στο ίδιο σημείο". Η σημαντικότερη φυσιογνωμία στις ιστορίες αυτές ήταν ο Άιβαρ ο οποίος συσχετίζεται με τον Ίμαρ αδελφό του Αμλάιμπ Κονούνγκ που αναφέρεται στα Ιρλανδικά χρονικά. Ο ιστορικός Ντόροθυ Ουιτλοκ (1901 - 1982) σημειώνει "δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τον γιο του Ράγκναρ, το όνομα δεν ήταν ασυνήθηστο". Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό δεν γράφει τα ονόματα των αρχηγών των Νορθουμβρίων αλλά σημειώνει ότι ο "Χιγκβαρ και ο Χούμπα" σκότωσαν τον Έντμουντ τον Μάρτυρα μερικά χρόνια αργότερα. Ο Χούμπα αναφέρεται σαν αρχηγός του στρατού των Νορθουμβρίων ενώ ο Συμεών του Νταρχάμ καταγράφει πολλά ονόματα που σχετίζονται με τους αρχηγούς του στρατού των Βίκινγκ.Ο Νορμανδός ιστορικός Τζόφφρυ Γκαιμαρ και ο Τζόφφρυ της Ουαλίας συσχετίζουν την μεταφορά των Δανών στην Αγγλία με έναν άντρα με το όνομα "Μπερν", ο Γκαιμαρ τον συσχετίζει με την επίθεση στην Νορθυμβρία και ο Τζόφφρυ της Ουαλίας αντίστοιχα ο αγιογράφος του Αγίου Έντμουντ τον 12ο αιώνα με την επίθεση στην Ανατολική Αγγλία. Ο Γκαιμαρ αναφέρει ότι ο Μπερν αναζητούσε εκδίκηση για τον βιασμό της συζύγου του από τον Όσμπερτ. Geoffrey Gaimar; J. Stevenson, translator (1854). "The History of the English according to the translation of Master Geoffrey Gaimar". Church Historians of England, volume II, part II. Seeley's. Retrieved 2007-01-27. Kirby, D.P., The Earliest English Kings. London: Unwin, 1991. Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993. Symeon of Durham; J. Stevenson, translator (1855). "The Historical Works of Simeon of Durham". Church Historians of England, volume III, part II. Seeley's. Retrieved 2007-01-27. Whitelock, Dorothy (1969). "Fact and Fiction in the Legend of St. Edmund". Proceedings of the Suffolk Institute of Archaeology 31. Archived from the original on 2006-09-04. Retrieved 2007-01-27. Όσμπερτ