IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κάρολος Αντώνιος Αύγουστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ

Ο Κάρολος Αντώνιος Αύγουστος, δανικά Karl Anton August (10 Αυγούστου 1727 - 12 Σεπτεμβρίου 1759) από τον Οίκο του Μπεκ/Γκλύξμπουργκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ.

 Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου Αυγούστου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Σοφίας, κόρης του Φίλιππου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιππσταλ. Στη μάχη του Κούνερσντορφ το 1759 τραυματίστηκε βαριά και απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών. Το 1774 ο πατέρας του έγινε δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ, αλλά απεβίωσε το επόμενο έτος· τον διαδέχθηκε ο εγγονός αυτού Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος. Νυμφεύτηκε το 1754 την Καρλόττα, κόρη του Αλβέρτου Χριστόφορου, κόμη του Ντόνα-Σλόντιεν ιν Λάιστεναου και είχε τέκνο: Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος 1757-1816, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ Huberty, Michel (1994). L'Allemagne dynastique: Les quinze Familles qui on fait l'Empire. p. 166. ISBN 978-2-901138-07-5. Laubert, Manfred (1900). Die Schlacht bei Kunersdorf am 12. August 1759 (γερμ.), Mittler. OCLC 823779178.
Καρολίνα Μπιελάφσκα

Η Καρολίνα Μπιελάφσκα (πολωνικά: Karolina Bielawska) (γενν. 11 Απριλίου 1999) είναι Πολωνή μοντέλο, τηλεοπτική παρουσιάστρια και βασίλισσα ομορφιάς, η οποία στέφθηκε Μις Κόσμος 2021. Έγινε η δεύτερη κάτοχος του τίτλου από την Πολωνία, με πρώτη την Ανέτα Κρενγκλίτσκα, η οποία κέρδισε το διαγωνισμό το 1989.

 Η Μπιελάφσκα γεννήθηκε στο Λοτζ. Είναι φοιτήτρια επιχειρήσεων με πτυχίο διοίκησης και σπουδάζει για το μεταπτυχιακό της.Είναι κόρη της Αγκνιέσκα Ζακσέφσκα-Μπιελάφσκα (Agnieszka Zakrzewska-Bielawska), κοσμήτορα της Σχολής Οργάνωσης και Διοίκησης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Λοτζ και του Γούκας Μπιελάφσκι (Łukasz Bielawski), πρώην προέδρου του ποδοσφαιρικού συλλόγου ΛΚΣ Λοτζ. Στις 24 Νοεμβρίου 2019, η Μπιελάφσκα εκπροσώπησε το Λοτζ στο διαγωνισμό Μις Πολωνία 2019, όπου κέρδισε τον τίτλο, που την έκανε υποψήφια Μις Κόσμος 2020 της Πολωνίας. Ο διαγωνισμός Μις Κόσμος 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19. Διατήρησε τον τίτλο Μις Κόσμος Πολωνίας 2021. Αφού κέρδισε το διαγωνισμό, συμμετείχε σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες, όπως η εθελοντική προσφορά για το «Soup na Pietrynie», εμπνευστής της Πολωνικής Εθνικής Φιλανθρωπικής Δράσης «Κορώνα του Κεφαλιού», που υποστηρίζει όσους έχουν ανάγκη κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πρέσβειρα της κοινωνικής εκστρατείας «Dotykam = Wygrywam», η οποία ενεργεί για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού και συμμετέχει στην εκστρατεία «FASS OFF» για το Ίδρυμα Dom στο Λοτζ. Υποστηρίζει τη Μεγάλη Ορχήστρα της Χριστουγεννιάτικης Φιλανθρωπίας και το Ίδρυμα DKMS, είναι πρέσβειρα της φιλανθρωπικής δράσης για την καταπολέμηση της COVID-19 στο Περού, της δράσης που περιλαμβάνεται στο Υπουργείο Εξωτερικών «Polonia4Neighbors». Ως μέρος του φιλανθρωπικού έργου «Ομορφιά με σκοπό» μαζί με το Ίδρυμα «Zupa na Pietrynie» δημιούργησαν το πρώτο λουτρό στο Λοτζ για άστεγους. Η Μπιελάφσκα εκπροσώπησε την Πολωνία στο Μις Κόσμος 2021, που πραγματοποιήθηκε στο Coca-Cola Music Hall στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο στις 16 Μαρτίου 2022, όπου κέρδισε το διαγωνισμό. Έγινε η δεύτερη Πολωνή που κέρδισε Μις Κόσμος μετά την Ανέτα Κρενγκλίτσκα, η οποία κέρδισε τον τίτλο το 1989.
Ζερμαίν Γουόκερ

Ο Ζερμαίν Γουόκερ, γεννημένος στις 5 Απριλίου 1977 στο Πομπάνο Μπιτς της Φλόριντα, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,98 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η μεξικάνικη Λετσουγκουέρος.

 Ο Γουόκερ φοίτησε για έναν χρόνο στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι τη σεζόν 1996-97 και υπέγραψε στην ιταλική Καζέρτα το καλοκαίρι του 1997. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες του IBA και του CBA, ενώ τα δικαιώματα του ανήκαν αρχικά στους Τορόντο Ράπτορς και τους Μαϊάμι Χιτ το 1999, ενώ το 2002 ανήκε στους Ορλάντο Μάτζικ, χωρίς να αγωνιστεί ποτέ στο ΝΒΑ. Το 2000 υπέγραψε στην ισραηλινή Ελιτζούρ Ασκελόν, ενώ το 2002 μεταγράφηκε στην FedEx Express από τις Φιλιππίνες. Αφού επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το NBDL, αγωνίστηκε στη Βενεζουέλα, όπου επέστρεψε αρκετές φορές στην πολύχρονη καριέρα του, φορώντας τη φανέλα των Μαρίνος ντε Ανζατέγκουι, Μαρίνος ντε Οριέντε και Γκουάρος.Το 2004, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, στην οποία αγωνίστηκε σε μόλις τέσσερις αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος με μέσο όρο 8,5 πόντων και 2,3 ριμπάουντ.Τη σεζόν 2005-06, φόρεσε τη φανέλα της BCM Γκρέιβλαϊνς από τη Γαλλία, με την οποία έπαιξε στο Eurocup του 2006. Συνέχισε την καριέρα του στη Λατινική Αμερική, παίζοντας στη Βενεζουέλα, το Μεξικό και την Κολομβία μέχρι το 2012, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 35 ετών. Jermaine Walker Player Profile, Miami (FL), NCAA Stats - RealGM Jermaine Walker D-League Stats | Basketball-Reference.com Jermaine Walker Basketball Player Profile
Ιωάννης Ιάκωβος Ηρακλείδης

Ο Ιωάννης Ιάκωβος Ηρακλείδης ή απλά Ιάκωβος Βασιλικός (1511 - 1563) ήταν τυχοδιώκτης και ο πρώτος Έλληνας που επιδίωξε με σοβαρές προϋποθέσεις την απελευθέρωση της Ελλάδας από την ξένη κυριαρχία, αναστατώνοντας με τη δράση του ολόκληρη την Ευρώπη. Επιπλέον υπήρξε κυβερνήτης της Μολδαβίας για δύο χρόνια, από τον Νοέμβριο του 1561 ως τον Νοέμβριο του 1563. Αξιοσημείωτο είναι ότι υπήρξε ο πρώτος επίσημα Προτεστάντης μονάρχης στην Ανατολική Ευρώπη.

 Γεννήθηκε στη Σάμο ή στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ταξίδεψε αρκετά στην Ευρώπη και πολέμησε σαν εθελοντής του στρατού της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό τον Κάρολο Κουίντο, στον πόλεμο ενάντια στον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας (στον λεγόμενο Ιταλικό Πόλεμο του 1551). Μετά την ήττα στη μάχη το Ρεντύ (1554) πήγε στη Βιτεμβέργη, στη Λιθουανία και στην Πολωνία. Εν τω μεταξύ είχε ήδη μεταστραφεί στον Προτεσταντισμό και είχε γνωριστεί με τον Φίλιππο Μελάγχθωνα και άλλους θρησκευτικούς ηγέτες. Το 1556 πήγε στη Μολδαβία, όπου μπήκε στην υπηρεσία του πρίγκιπα Αλεξάντρου Λαπουσνεάνου. Ο αντίπαλος τού Ηρακλείδη, Μότοτς τον ανάγκασε να φύγει, πρώτα στο Μπρασόβ, και έπειτα στο κτήμα τού Αλβέρτου Λάσκι στην Τρανσυλβανία. Ο Λάσκι σύντομα πείστηκε να βοηθήσει τον Ηρακλείδη στην προσφορά του για το θρόνο, ακόμη και αν έβαζε ενέχυρο τα εδάφη του. Ο Ηρακλείδης απέκτησε και στρατιωτική υποστήριξη και τελικά κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο της Μολδαβίας. Σαν κυβερνήτης έκανε κρατική θρησκεία τον Λουθηρανισμό. Η πλειοψηφία των ντόπιων κατοίκων ήταν Ορθόδοξοι, που τον είδαν ως εικονομάχο εξαιτίας της ρητορικής του ενάντια στις εικόνες, αν και ποτέ δεν κατέστρεψε θρησκευτικές εικόνες. Αυτό μαζί με την απόφαση του να νυμφευτεί μία αλλοδαπή (μια Πολωνέζα), τους νέους και αυξανόμενους φόρους και την επιρροή που τού ασκούσαν οι ξένες δυνάμεις, οδήγησε σε μία συνωμοσία των Βογιάρων, που υποκινήθηκε από τον υψηλό αξιωματούχο Στέφαν Τόμσα. Αντιμέτωπος με μία μεγάλης κλίμακας εξέγερση, ο Ηρακλείδης υποχώρησε στο φρούριο της Σουτσεάβα και αντιστάθηκε σε μία τρίμηνη πολιορκία. Τελικά συνελήφθη και βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τον ίδιο τον Τόμσα. Ο Ηρακλείδης υπήρξε αθεράπευτος εραστής της επίδοξης απελευθέρωσης της ελλαδικής γης, καθώς ενδιαφέρονταν για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού από τη Βαλκανική. Diarmaid MacCulloch, The Reformation: A History, Penguin Books, 2004 ISBN 0-670-03296-4 Μιλτιάδης Βαρβούνης "Ιάκωβος Βασιλικός. Ο πρώτος 'Ελληνας ηγεμόνας στη Μολδαβία(16ος αιω.)", Ιστορικά Θέματα, τεύχος 94, Απρίλιος 2010
Ενιαίον Μέτωπον Εργατών και Αγροτών

Το Ενιαίον Μέτωπον Εργατών και Αγροτών (Ε.Μ.Ε.Α., παλαιότερα: Ενιαίον Μέτωπον Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων) ήταν ελληνικός εκλογικός συνδυασμός που δημιουργήθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας για τη συμμετοχή του στις βουλευτικές εκλογές, την περίοδο του Μεσοπολέμου.

 Το Ενιαίον Μέτωπον Εργατών, Αγροτών και Προσφύγων συγκροτήθηκε το 1926, ως εκλογικός συνδυασμός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για τη συμμετοχή του στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Ο συνδυασμός έλαβε 4,38% και εξέλεξε δέκα βουλευτές. Ενόψει των εκλογών του 1928, ο συνδυασμός μετονομάστηκε σε «Ενιαίον Μέτωπον Εργατών και Αγροτών». Παρά την επιτυχία του στις εκλογές του 1926, δεν εξέλεξε βουλευτές. Αντίθετα, στις βουλευτικές του 1932, το Ε.Μ.Ε.Α. συγκέντρωσε το 4,97% των ψήφων και εξέλεξε πάλι δέκα βουλευτές. Στις εκλογές του 1933, έχοντας και την υποστήριξη της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μπολσεβίκων Λενινιστών Ελλάδας - Αρχειομαρξιστών, έλαβε 4,64%. Ωστόσο, δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτές, εξαιτίας του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 1935 το Ε.Μ.Ε.Α. συμμετείχε μαζί με άλλους κομμουνιστικούς συνδυασμούς στο συνασπισμό «Κομμουνισταί και Συμπράττοντες». Και πάλι, παρότι ο συνασπισμός έλαβε 9,59%, δεν εξελέγησαν βουλευτές. Βουλή των Ελλήνων - Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών (1922-1935) Βουλή των Ελλήνων - Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών (1927-1974)
Ντάριο Βίντοσιτς

Ο Ντάριο Βίντοσιτς είναι διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής κροατικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1987 στο Όσιγιεκ της Κροατίας, τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, παίζει στο χώρο της μεσαίας γραμμής και συγκεκριμένα στη θέση του επιθετικού μέσου και έχει ύψος 185 εκατοστά. Γεννήθηκε στην Γιουγκοσλαβία και μετανάστευσε το 1988 μαζί με την οικογένειά του στο Μπρισμπέιν της Αυστραλίας, όπου απέκτησε την αυστραλιανή υπηκοότητα.

 Πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στα τμήματα υποδομής της Κουίνσλαντ Λάιονς και έπειτα φοίτησε στο Αυστραλιανό Αθλητικό Ινστιτούτο. Το 2006 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μπρίσμπειν Ρόουρ και έπειτα από μία σεζόν στο πρωτάθλημα της Αυστραλίας, όπου κατάφερε να πετύχει 5 γκολ σε 17 συμμετοχές, πήρε μεταγραφή για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για την γερμανική ΦΚ Νυρεμβέργη. Κατά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα της Νυρεμβέργης είχε μόλις 4 συμμετοχές και την δεύτερη, κατά την οποία ταλαιπωρήθηκε από έναν σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε έξι μήνες εκτός δράσης, 11 συμμετοχές και τρία γκολ. Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε τη μισή σεζόν στην Νυρεμβέργη, μετρώντας 9 συμμετοχές και την άλλη μισή στην ΜΣΦ Ντούισμπουργκ με τη μορφή δανεισμού, έχοντας 12 συμμετοχές και σημειώνοντας ένα τέρμα. Ακολούθησε νέος δανεισμός, αυτή τη φορά στην Αρμίνια Μπίλεφελντ ενώ από τη σεζόν 2011/12 αγωνίζεται στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ. Ο Βίντοσιτς είναι διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας από το 2009, μετρώντας 14 συμμετοχές και ένα γκολ στη νικηφόρα με σκορ 2-1 φιλική αναμέτρηση με τη Νέα Ζηλανδία τον Μάιο του 2010. Την 1 Ιουνίου του 2010 ανακοινώθηκε η κλήση του στην 23άδα της Αυστραλίας για το Μουντιάλ 2010. Στατιστικά Επίσημη ισιοσελίδα ποδοσφαιριστή Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Dario Vidosic στο Wikimedia Commons
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2016-2017

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2016-17 αποτέλεσε την 28η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2017 στο Κλειστό Γυμναστήριο της Νέας Ιωνίας Μαγνησίας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

 Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες: Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις: MVP: Ιωάννα Χατζηλεοντή (Φάρος) Κορυφαία σκόρερ: Ιωάννα Χατζηλεοντή (Φάρος) Καλύτερη πεντάδα: Ιωάννα Χατζηλεοντή (Φάρος) Βάσια Παπαμαρκάκη (ΟΦΗ) Χρυσάνθη Μπενέκη (Τιτάνες Παλαμά) Ευαγγελία Κοντραφούρη (Φάρος Κερατσινίου) Σίνθια Εζέτζα (Παναθηναϊκός) «Φωτορεπορτάζ από την τελετή λήξης και τις απονομές στο 28ο Πανελλήνιο Κορασίδων», άρθρο στον ιστότοπο Tsiotras.blogspot.com, 2 Ιουλίου 2017.
Don't Fear the Reaper: The Best of Blue Öyster Cult

Don't Fear the Reaper: The Best of Blue Öyster Cult είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Φεβρουαρίου του 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia/Legacy". Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από τα εννέα πρώτα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, αφήνοντας εκτός τις ζωντανές ηχογραφήσεις τους. Η περίοδος από τις αρχές της δεκαετίας του '70 μέχρι το 1983 υπήρξε η πιο εμπορικά επιτυχημένη των Blue Öyster Cult, όπου τα άλμπουμ τους έμπαιναν στις λίστες του Billboard και δύο δίσκοι τους βραβεύθηκαν ως πλατινένιοι, ενώ τέσσερις ακόμη ως χρυσοί.

 1. "Cities on Flame with Rock and Roll" (A. Bouchard, Sandy Pearlman, Roeser) - 4:04από το δίσκο "Blue Öyster Cult" 2. "The Red & the Black" (Bloom, A. Bouchard, Pearlman) - 4:28από το δίσκο "Tyranny and Mutation" 3. "Flaming Telepaths" (Bloom, A. Bouchard, Pearlman, Roeser) - 5:18από το δίσκο "Secret Treaties" 4. "Astronomy" (A. Bouchard, J. Bouchard, Pearlman) - 6:26από το δίσκο "Secret Treaties" 5. "This Ain't the Summer of Love" (A. Bouchard, Murray Krugman, Don Waller) - 2:22από το δίσκο "Agents of Fortune" 6. "(Don't Fear) The Reaper" (Roeser) - 5:09από το δίσκο "Agents of Fortune" 7. "I Love the Night" (Roeser) - 4:26από το δίσκο "Spectres" 8. "Goin' Through the Motions" (Bloom, Ian Hunter) - 3:13από το δίσκο "Spectres" 9. "Godzilla" (Roeser) - 3:42από το δίσκο "Spectres" 10. "In Thee" (Lanier) - 3:50από το δίσκο "Mirrors" 11. "The Marshall Plan" (Bloom, A. Bouchard, J. Bouchard, Lanier, Roeser) - 5:26από το δίσκο "Cultösaurus Erectus" 12. "Black Blade" (Bloom, Michael Moorcock, John Trivers) - 6:29από το δίσκο "Cultösaurus Erectus" 13. "Joan Crawford" (A. Bouchard, Jack Rigg, David Roter) - 4:56από το δίσκο "Fire of Unknown Origin" 14. "Burnin' for You" (Richard Meltzer, Roeser) - 4:31από το δίσκο "Fire of Unknown Origin" 15. "Shooting Shark" (Roeser, Patti Smith) - 7:11από το δίσκο "The Revölution by Night" 16. "Take Me Away" (Bloom, Aldo Nova) - 4:30από το δίσκο "The Revölution by Night" Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια "Don't Fear the Reaper: The Best of Blue Öyster Cult" είναι οι εξής: Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ - κιθάρα, φωνητικά, κρουστά, μπάσο, πλήκτρα Έρικ Μπλουμ - κιθάρα, φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα Τζο Μπουσάρντ - μπάσο, φωνητικά Άλεν Λάνιερ - πλήκτρα, πιάνο, κιθάρα Άλμπερτ Μπουσάρντ - τύμπανα, φωνητικά, συνθεσάιζερ Ρικ Ντάουνι - τύμπανα Don't Fear the Reaper: The Best of Blue Öyster Cult - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Blue Öyster Cult - Don't Fear the Reaper: The Best of Blue Öyster Cult at Discogs The Best of Blue Öyster Cult: Don't Fear the Reaper by Blue Öyster Cult
Εκδόσεις Διόπτρα

Η Διόπτρα είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος ο οποίος ιδρύθηκε το 1978. Ο ίδιος ο οίκος ισχυρίζεται ότι αποτελεί ένα από τους πρώτους σε πωλήσεις εκδοτικούς οίκους της Ελλάδας. Ιδρυτής του οίκου είναι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (1931-2020).

 Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1978. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ιδρυτής του οίκου παρουσιάζει σαν αιτία για την ίδρυση του οίκου την απόκτηση των δικαιωμάτων ενός βιβλίου από ένα βιβλιοδέτη. Το βιβλίο αποδείχθηκε ζημιογόνο και ο ίδιος αποφάσισε να ιδρύσει έναν οίκο ο οποίος θα εξέδιδε βιβλία «χρήσιμα για τον αναγνώστη». Αρχικά εξέδιδε βιβλία που ασχολούνταν με την διατροφή και υγεία, την προσωπική ανάπτυξη, την ψυχολογία και την πνευματική Αναζήτηση. Με την πάροδο του χρόνου ο οίκος άρχισε να εκδίδει βιβλία πεζογραφίας, γονικής φροντίδας, αστυνομικά μυθιστορήματα και μαγειρικά βιβλία. Η ιστοσελίδα των εκδόσεων Διόπτρα (www.dioptra.gr)
Win Hands Down

Win Hands Down είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records. Ο δίσκος επανέφερε το συγκρότημα στις λίστες του Billboard μετά το "Raising Fear" του 1987, ενώ μπήκε στο Top-40 στη Γερμανία και τους καταλόγους επιτυχιών της Ελβετίας.Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Metal Archives" να το βαθμολογεί με 73%, το "Angry Metal Guy" με 3 / 5 και το "Metal Storm" με 7,9 / 10.

 1. Win Hands Down (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:06 2. Mess (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 4:35 3. An Exercise in Debauchery (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 6:00 4. Muscle Memory (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 7:14 5. That Was Then, Way Back When (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:08 6. With a Full Head of Steam (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:18 7. In an Instant (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 7:36 8. Dive (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 4:40 9. Up Yours (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:23 Win Hands Down (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 2 Ιουνίου 2015 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Win Hands Down" είχε την εξής μορφή: Τζον Μπους - φωνητικά Τζεφ Ντάνκαν - κιθάρα Φιλ Σάντοβαλ - κιθάρα Τζόι Βέρα - μπάσο Γκόνζο Σάντοβαλ - τύμπανα Win Hands Down - Armored Saint | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Armored Saint - Win Hands Down Review | Angry Metal Guy Armored Saint - Win Hands Down - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Μάκης Δάρρειος

Ο Μάκης Δάρρειος είναι Έλληνας τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης από την Αθήνα. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Σοφία Βόσσου, ο Ματθαίος Γιαννούλης και ο Χάρης Ακριτίδης.

 Αν μ' αγαπάς (2012) Ξημερώματα (2016) Όταν κοιτάω αυτά τα μάτια (2017) Δεν θα με ξεχάσεις ποτέ (2014) Ότι και να πεις (2015) - Σοφία Βόσσου Καλά να πάθεις (2015) - Ματθαίος Γιαννούλης Μία σου και μία μου (2015) - Χάρης Ακριτίδης Έχεις χάσει επεισόδια (2012) - Ιωάννα Κουταλίδου Σεμνά και ταπεινά (2009) - Ominus, Γωγώ Βαϊνά Λυπάμαι (2016) - Γεωργία Χρυσάφη Εσύ δεν είσαι κανενός (2014) - Βαλεντίνα Στάικου Ταιριάζουμε (2011) - Μιχαλάρας Στα σινεμά (2013) - Στάθης Αγγελόπουλος Αλλάξανε τα πράγματα (2019) - Ανδρέας Κίκας Κάπου σε έχω ξαναδεί (2012) - Αριστειδης Μαραντος Γαλαζιος ουρανος (2016) - Αλεξανδρος Χατζης Μάκης Δάρρειος (Συνθέτης) - stixoi.info Επίσημο κανάλι (youtube)
Νίκολας Λίβερπουλ

Ο Νίκολας Λίβερπουλ (Nicholas Joseph Orville Liverpool, 9 Σεπτεμβρίου 1934 - 1 Ιουνίου 2015) υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Δομινίκας από το 2003 ως το 2012. Ήταν ο όγδοος Πρόεδρος της χώρας από την ανεξαρτησία της, το 1978. Ο ρόλος του είναι εθιμοτυπικός, βάσει του Συντάγματος. Δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό κόμμα. Έχει συγγράψει επιστημονικά βιβλία.

 Γεννήθηκε στο Γκραντ Μπέι της Δομινίκας. Το 1957 φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Χαλ και απέκτησε ένα LL.B (Hons.) το 1960. Έγινε δικηγόρος το 1961. Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στη Φιλοσοφία από το πανεπιστήμιο του Σέφηλντ το 1965. Το Μάρτιο του 1998 έγινε πρεσβευτής στις ΗΠΑ και υπηρέτησε στη θέση αυτή ως το 2001. Ανέλαβε Πρόεδρος στις 2 Οκτωβρίου του 2003 και διαδέχθηκε τον Βέρνον Σο. Το 2005 ο Λίβερπουλ άνοιξε συζήτηση για τη μεταρρύθμιση στο Σύνταγμα, αναφορικά με το ρόλο και τη δομή του Κοινοβουλίου της χώρας. Το 2003 του απονεμήθηκε το ανώτατο Βραβείο της χώρας του (Dominica Award of Honour). Τον Ιούλιο του 2008 συμφώνησε να υπηρετήσει και δεύτερη θητεία ως πρόεδρος μετά τη λήξη της πρώτης θητείας του, έπειτα από κοινή αποδοχή από την κυβέρνηση του Ρούζβελτ Σκέριτ και την αντιπολίτευση που είχε ηγέτη τον Ερλ Γουίλιαμς. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Ίλιουντ Ουίλιαμς. Πέθανε σε ηλικία 80 ετών την 1η Ιουνίου 2015 στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, ενώ νοσηλευόταν.
Τουρκική νοηματική γλώσσα

Η Τουρκική Νοηματική Γλώσσα (ΤΝΓ, τουρκικά: Türk İşaret Dili, TİD) είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται από τη κοινότητα κωφών στην Τουρκία. Όπως και άλλες νοηματικές γλώσσες, η ΤΝΓ έχει μοναδική γραμματική που διαφέρει από τις προφορικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται στην περιοχή. Η ΤΝΓ χρησιμοποιεί ένα δίχειρο χειροκίνητο αλφάβητο το οποίο διαφέρει πολύ από τα δίχειρα αλφάβητα που χρησιμοποιούνται σε άλλες νοηματικές γλώσσες.

 Υπάρχουν λίγα δημοσιευμένα στοιχεία σχετικά με την Τουρκική Νοηματική Γλώσσα. Σύμφωνα με το Τουρκικό Ινστιτούτο Στατιστικής, στη Τουρκία ζουν 89.000 άτομα (54.000 άνδρες, 35.000 γυναίκες) με απώλεια ακοής και 55.000 άτομα (35.000 άνδρες, 21,000 γυναίκες) με αναπηρία ομιλίας, σύμφωνα με τα δεδομένα της απογραφής του 2000. Η ΤΝΓ διαφέρει πολύ από τις Ευρωπαϊκές νοηματικές γλώσσες. Υπήρχε μια αυλική νοηματική γλώσσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της κατά τον 16ο αιώνα και τον 17ο αιώνα και υπήρξε τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία καταγραφή για τα νοήματά τους και δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ήταν ο πρόγονος της Τουρκικής Νοηματικής Γλώσσας.Τα σχολεία κωφών ιδρύθηκαν το 1902 και μέχρι το 1953 στην εκπαίδευση χρησιμοποιούταν η ΤΝΓ παράλληλα με τα προφορικά και γραπτά τουρκικά. Από το 1953 η Τουρκία έχει υιοθετήσει προφοριστική προσέγγιση για την εκπαίδευση των κωφών. Νοηματική γλώσσα Κώφωση Τουρκική Νοηματική Γλώσσα (τουρκικά και αγγλικά) Ιστοσελίδα που περιλαμβάνει λεξικό και γενικές πληροφορίες, από την τουρκική Ακαδημία Επιστημών και το Πανεπιστήμιο Κοτς Αρχική σελίδα της Τουρκικής Εθνικής Ομοσπονδίας Κωφών (αγγλικά και τουρκικά
Σάμι Κεντίρα

Ο Σάμι Κεντίρα (γερμανικά: Sami Khedira‎, 4 Απριλίου 1987) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη στις 4 Απριλίου 1987 από Τυνήσιο πατέρα και Γερμανίδα μητέρα. Ο μικρότερός του αδερφός, Ράνι, ειναι και αυτός ποδοσφαιριστής.

 Ο Κεντίρα έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» Εθνικές Γερμανίας U16 και U21.Με την Εθνικής Γερμανίας έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Στουτγκάρδη Μπουντεσλίγκα: 2006-07 Φιναλίστ Κυπέλλου Γερμανίας: 2007 Ρεάλ Μαδρίτης Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2011-12 Κύπελλο Ισπανίας: 2010-11, 2013-14 (φιναλίστ: 2012-13) Ισπανικό Super Cup: 2012 (φιναλίστ: 2013) Τσάμπιονς Λιγκ: 2013-14 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 2014 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2014 ΓιουβέντουςΠρωτάθλημα Ιταλίας: 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20 Κύπελλο Ιταλίας: 2015-16, 2016-17, 2017-18 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2018, 2019 Παγκόσμιο Κύπελλο: 2014 (κυπελλούχος), 2010 (τρίτη θέση) Πρωτάθλημα ΟΥΕΦΑ U21: 2009 (κυπελλούχος)
Βρετονική Βικιπαίδεια

Η Βρετονική Βικιπαίδεια (βρετονικά: Wikipedia e brezhoneg) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη βρετονική γλώσσα (κώδικας: br:). Δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2004. Το χρησιμοποιούμενο γραφικό πρότυπο είναι εκείνο της ενοποιημένης ορθογραφίας των βρετονικών.

 Τον Ιούνιο του 2015, αριθμούσε 54.178 λήμματα και 34.547 χρήστες. Στις 14 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε 63.870 λήμματα, 47.976 χρήστες, 97 ενεργούς χρήστες και 7 διαχειριστές. Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, αριθμούσε, περίπου, 67.751 λήμματα, 57.685 χρήστες, 96 ενεργούς χρήστες και 4 διαχειριστές. (Αγγλικά) «Στατιστικά της br@wiki». stats.wikimedia.org. Wikimedia.
Απήγανος

Ο απήγανος είναι ένα αρωματικό αειθαλές πολυετές φυτό. Η επιστημονική του ονομασία είναι Ρυτή η βαρύοσμη (Ruta graveolens) και ανήκει στην οικογένεια των Ρυτοειδών (Rutaceae). Συναντάται και σαν πεγάνι, πηγάνι, πήγανος και πήγανο. Ευδοκιμεί κυρίως στην Νότια Ευρώπη και Βόρεια Αφρική.

 Είναι γνωστός από την αρχαιότητα και αναφέρεται στην Αγία Γραφή. Σύμφωνα με αναφορές του Αθήναιου, ο Κλέαρχος, τύραννος της Ηράκλειας του Πόντου, καλούσε τους αξιωματικούς του στα ανάκτορα, τους έδινε να πίνουν δηλητήριο και διασκέδαζε βλέποντάς τους να σφαδάζουν. Εκείνοι έτρωγαν απήγανο πριν τις συναντήσεις με τον τύραννο, σαν αντίδοτο στις δηλητηριάσεις. Με αυτόν τον τρόπο υποκρίνονταν τους δηλητηριασμένους κατά την παρουσία του και έσωζαν τις ζωές τους. Αναφέρεται και στον Ιπποκράτη. Επίσης χρησιμοποιούνταν σαν αντίδοτο στο δηλητήριο του Μιθριδάτη. Οι αρχαίοι Έλληνες τον χρησιμοποιούσαν κατά της δυσπεψίας που τους προκαλούνταν από το μάτιασμα όταν έτρωγαν μπροστά σε ξένους. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ο Πλίνιος αναφέρει πως οι ζωγράφοι έτρωγαν άφθονο απήγανο για να έχουν καλή όραση. Το 1625, ένας Ιταλός γιατρός, ο Piperno, τον χρησιμοποιούσε κατά της επιληψίας και των ιλίγγων. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της φυματίωσης, λύσσας, σύφιλης κ.α. Το ύψος του είναι 70-90 εκατοστά και έχει ποώδεις βλαστούς. Τα φύλλα του είναι μακριά με γαλαζοπράσινο χρώμα και καλύπτονται από λευκό χνούδι. Τα άνθη του είναι κίτρινα και σε συστάδες. Ανθοφορεί από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται σαν φάρμακο κατά: της υστερίας και επιληψίας των αμοιβάδων και άλλων παρασίτων του εντέρου της φλεβίτιδας και των κιρσών των πόνων των ρευματικών-αρθριτικών των προβλημάτων εμμηνορρυσίας του άγχους, της νευρικότητας και της αϋπνίας λόγω της ηρεμιστικών του ιδιοτήτων των παράσιτων, σκόρου, ψειρώνΤον συναντάμε και στον αρωματισμό ποτών και γλυκών με την μορφή αιθέριου ελαίου. Αφέψημα φύλλων Σκόνη Αιθέριο έλαιο Έγχυμα Κατάπλασμα Υπάρχει η ελληνική λαϊκή έκφραση «ξορκισμένος με τον απήγανο», καθώς πιστεύεται ότι διώχνει τα «ξόρκια», την αρνητική ενέργεια. Θεωρείται πως ήταν το φυτό που χρησιμοποίησε ο Οδυσσέας για να προστατευτεί από τα μάγια της μάγισσας Κίρκης. Οι Ρωμαίοι, οι Κέλτες και οι Κινέζοι τον χρησιμοποιούσαν, επίσης, για τις «αντι-μαγικές» του ιδιότητες. Οι ιθαγενείς της Λατινικής Αμερικής πίστευαν στις μαγικές του ιδιότητες και στη Λιθουανία τα νεαρά κορίτσια φορούν στεφάνια απήγανου στις γιορτές καθώς συμβολίζει την γυναικεία αγνότητα. Ακόμη και στη σύγχρονη εποχή θεωρείται ότι απορροφά την «αρνητική ενέργεια» από τον περιβάλλον και πολλές φορές ξεραίνεται από αυτήν. Επίσης, ότι το άτομο που φυτεύει τον απήγανο αποκτά κάποιο πεδίο προστασίας. Θεωρείται επίσης, ότι προσελκύει την «θετική ενέργεια» και φέρνει καλή τύχη. Βότανα ΜΠΑΖΑΙΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ (2002). ΒΕΡΓΟΥ-ΜΠΑΖΑΙΟΥ, επιμ. 100 ΒΟΤΑΝΑ 2000 ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ. ΑΘΗΝΑ: ΜΠΑΖΑΙΟΣ. σελ. 79-82. ISBN 978-960-7664-11-2.
Κωνσταντινάτο

Με την επίσημη ονομασία κωνσταντινάτο, ή κοινώς κωσταντινάτο, φέρεται χρυσό νόμισμα βυζαντινό, ενετικό και κυπριακό, κατά τον Φ. Χάσλουκ, των οποίων ο τύπος μοιάζει με αγιογραφία των Αυτοκρατόρων Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης που ανάμεσά τους φέρεται ο χριστιανικός σταυρός.

 Περί των νομισμάτων αυτών υφίστανται πολλές λαϊκές παραδόσεις που αναπτύχθηκαν κυρίως κατά τη βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα μ΄ αυτές, οι έγκυες γυναίκες έφεραν κωσταντινάτα τόσο για την προφύλαξη των εμβρύων όσο και για την ευκολία του τοκετού. Επίσης κωσταντινάτα έφεραν και παιδιά ως φυλαχτά κατά της βασκανίας. Ακόμα πιστεύονταν πως τα κωσταντινάτα επιτάχυναν τη ζύμωση του φυράματος του αλεύρου και του γιαουρτιού. Γενικά οι δοξασίες περί των κωσταντινάτων ανάγονται κυρίως στα αγιοποιημένα πρόσωπα που απεικόνιζαν σε συνδυασμό της ανεύρεσης του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη. Συνέπεια αυτών ήταν να θεωρείται το κωσταντινάτο σε ορισμένες των περιπτώσεων ακόμα και ίσης αξίας με το τίμιο ξύλο. Συγκεκριμένα υπήρχε η παράδοση ότι η Αγία Ελένη όταν βρήκε τον Σταυρό τον έκοψε στα δύο και το ένα τμήμα του το άφησε στα Ιεροσόλυμα, το δε άλλο μετέφερε στη Κωνσταντινούπολη. Τα δε πριονίδια από τον τεμαχισμό αυτό τέθηκαν σε χωνευτήρι με άλλα πολύτιμα μέταλλα από το κράμα των οποίων κόπηκαν τα κωσταντινάτα. Όμοια παράδοση απαντάται και μεταξύ των Ελληνοβλάχων στη Μακεδονία καθώς και στη Βουλγαρία όσο και στη Ρωσία, που ίσως να προήλθαν από βυζαντινό συναξάρι. Μεταξύ δε άλλων παραδόσεων που αναπτύχθηκαν στα νησιά του Αιγαίου και στη Πελοπόννησο στα κωσταντινάτα αποδίδονταν και αιμοστατικές ιδιότητες κατά την γέννα, θεωρώντας ότι η κατοχή τους θεραπεύει το "γύρισμα (λύσιμο) του αφαλού". Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, η κατοχή κωσταντινάτου από τους Έλληνες επαναστάτες θεωρούνταν φυλαχτό για το "κακό βόλι". Επίσης ότι θεράπευε τον πυρετό, την επιληψία και τον ίκτερο. Στη Μάνη μέχρι σήμερα τα κωσταντινάτα θεωρούνται πολύτιμα οικογενειακά κειμήλια και μάλιστα όταν θεωρηθούν ότι ίσως να είναι και θαυματουργά τα τοποθετούν στα εικονίσματα, ενώ σε πολλά μέρη οι κάτοχοί τους κάθε Μεγάλη Πέμπτη τα προσκομίζουν στις εκκλησίες και τα λειτουργούν. Συνέχεια των παραπάνω παραδόσεων είναι να προσφέρονται ακόμα και σήμερα σε νήπια χρυσά νομίσματα, (σε γεννήσεις και βαπτίσεις) ή συνηθέστερα ο χρυσός σταυρός που καθιερώθηκε μεταγενέστερα αντικαθιστώντας το κωσταντινάτο.
Ψευδοπλούταρχος

Η ονομασία Ψευδοπλούταρχος αποδίδεται στους αγνώστους συγγραφείς των ψευδεπίγραφων έργων που παλαιότερα αποδίδονταν στον Πλούταρχο. Κάποια από τα έργα αυτά συμπεριλαμβανόταν σε κάποιες εκδόσεις των Ηθικών του Πλουτάρχου, τόσο στις λατινικές και εκδόσεις άλλων γλωσσών, όσο και στις αρχικές σύγχρονες ελληνικές εκδόσεις του πρωτότυπου από τον φιλόλογο Γρηγόριο Βερναρδάκη τον 19ο αιώνα. Τα παρακάτω έργα θεωρούνται ψευδεπίγραφα: Τα παραπάνω έργα χρονολογούνται λίγο αργότερα από την εποχή που έζησε ο Πλούταρχος (1ος/2ος αιώνας μ.Χ.), αλλά σχεδόν όλα ανήκουν στην ύστερη αρχαιότητα (3ο με 4ο αιώνα μ.Χ.). Εξαίρεση αποτελεί το Περί εὑγενείας το οποίο γράφτηκε τον 16ο αιώνα.Κάποια άλλα έργα που αποδίδονται στον Πλούταρχο είναι μεσαιωνικής προέλευσης, όπως η επιστολή προς Τραϊανό.

 Aalders G. J. D. "Plutarch or Pseudo-Plutarch? The authorship of De unius in re publica dominatione" Mnemosyne XXXV (1982):72-83. Boscherini, S. 1985 "A proposito della tradizione del Pro nobilitate pseudo-plutarcheo" in R. Cardini, E. Garin, L. C. Martinelli, G. Pascucci, eds., Tradizione classica e letteratura umanistica. Per Alessandro Perosa. Vol.I. II. (Humanistica.3.4.). (Roma): 651-660. Conti Bizzarro, Ferruccio "Note a Ps.-Plutarch. de musica" MCr 29 (1994): 259-261. Hillgruber, Michael 1994 Die pseudoplutarchische Schrift De Homero. (Stuttgart). Jurado, E.A. Ramos "Quaestiones ps.-Plutarcheae" in Pérez Jimenez 1990:123-126. Seeliger, Friedrich Konrad 1874 De Dionysio Halicarnassensi Plutarchi qui vulgo fertur in vitis decem oratorum auctore. Dissertation—Leipzig. (Budissae). Smith, Rebekah M. 1992 "Photius on the ten orators" GRBS 33: 59-189. Tieleman, Teun 1991 "Diogenes of Babylon and Stoic embryology: Ps. Plutarch, Plac. V 15.4 reconsidered." Mnemosyne 44:106-125.
Τάφος του Ααρών

Ο Τάφος του Ααρών είναι η ονομασία του πιθανού τόπου ταφής του Ααρών, αδερφού του Μωυσή. Η παράδοση αναφέρει δύο πιθανούς τόπους ταφής, το Όρος Χορ, κοντά στο Όρος Σινάι στο Σινάι, ή μια τοποθεσία κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας.

 Το βιβλικό Βιβλίο των Αριθμών αναφέρει πως ο Ααρών απεβίωσε και ετάφη στο Όρος Χορ. Το Όρος Χορ ευρίσκεται πλησίον του Όρους Σινάι στο Σινάι. Άλλες παραδόσεις αναφέρουν πως ο Ααρών, γνωστός ως Χαρούν στα αραβικά, απεβίωσε και ετάφη στο Τζαμπάλ Χαρούν, ή Όρος του Ααρών, κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας. Ένα τζαμί ανεγέρθηκε στην ιορδανική τοποθεσία κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα.
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός

Ο Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός, λατιν.: Lucius Aelius Lamia Plautius Aelianus (π. 45) – 81/96) ήταν ένας Ρωμαίος συγκλητικός, που περιγράφεται από τον Μπράιαν Τζόουνς ως «το πιο επιφανές από τους υπάτους θύματα του Δομιτιανού». Ο Ιουβενάλης χρησιμοποίησε την οικογένειά του ως την πιο αντιπροσωπευτική για τα πιο ευγενή θύματα του Δομιτιανού Ο Λ. Αί. Λάμια ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 80 με τρεις διαφορετικούς συναδέλφους: τον Άουλο Δίδιο Γάλλο Φαμβρίκιο Βεϊέντο, τον Κόιντο Αυρήλιο Πακτουμέιο Φρόντο και τον Γάιο Μάριο Μάρκελο Οκτάβιο Πόπλιο Κλούβιο Ρούφο.

 Ορισμένοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λάμια ήταν πιθανότατα γιος του Τιβερίου Πλαύτιου Σιλβανου Αιλιανού. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λογγίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας. Ο γιος τους πιστεύεται ότι ήταν ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός (ύπατος το 116), γεννημένος πριν ο Δομιτιανός τούς αναγκάσει να διαζευχθούν. Υποτίθεται ότι ο Λάμια είχε μια κόρη, που αναφέρεται ως Πλαυτία, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και γέννησε αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους. Η Δ. Λογγίνα μπορεί να του είχε κάνει μία ή δύο κόρες. Ο Δομιτία Λ. αποπλανήθηκε από τον Δομιτιανό, ενώ ο πατέρας του Βεσπασιανός ήταν ακόμη στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο (70 μ.Χ.). Ο Δομιτιανός στη συνέχεια ανάγκασε τον Λάμια να τη χωρίσει, ώστε να μπορεί να την έχει για τον εαυτό του. Παρ' όλα αυτά, ο Λάμια διατήρησε την αστεία του διάθεση. Ο Τζόουνς υποψιάζεται, ότι ήταν η αίσθηση του χιούμορ του με τη μορφή αβλαβών αστείων απευθυνόμενων στον Αυτοκράτορα, που οδήγησε στην εκτέλεσή του. Ο Δομιτιανός δεν μπορούσε να ανεχθεί κριτική προς το πρόσωπό του οποιουδήποτε είδους και υπήρχε αρκετό προηγούμενο για την εφαρμογή των νόμων προδοσίας σε τέτοιου είδους λεγόμενα. Έχει υποτεθεί ότι ο Λάμια μπορεί να νυμφεύτηκε με άλλη γυναίκα μετά το διάζευξη από τη Δ. Λογγίνα. Η 2η σύζυγός του μπορεί να ήταν η κόρη του Κόιντου Φάβιου Βαρβάρου. Prosopographia Imperii Romani Α 205.
Άγιος Νικόλαος Θίσβης

Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δομβραίνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Θίσβης, του δήμου Θηβαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θηβών του νομού Βοιωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νότιο άκρο του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του κόλπου της Δομβραίνας του Κορινθιακού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Δομβραίνα με την Αλυκή, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λειβαδιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δομβραίνης του νομού Βοιωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δομβραίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Θίσβης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Θίσβης και προσαρτήθηκε στον δήμο Θηβαίων. Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Έλιο ντε Άντζελις

Ο Έλιο ντε Άντζελις (Elio de Angelis) ήταν Ιταλός οδηγός αγώνων. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 26 Μαρτίου 1958 και όταν πρωτοεμφανίσθηκε στη Φόρμουλα 1, ήταν ένας από τους νεότερους οδηγούς. Αν και ποτέ δεν αναδείχθηκε σε κορυφαίο οδηγό, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής για την καλλιέργειά του - έπαιζε πιάνο σε επίπεδο επαγγελματία πιανίστα και γενικά περιγράφεται ως ο τελευταίος τζέντλεμαν του πρωταθλήματος. Πέθανε στις 15 Μαΐου 1986, σε ηλικία 28 ετών, μετά από ανάφλεξη του μονοθεσίου του κατά τη διάρκεια δοκιμών.

 Ξεκίνησε σε εφηβική ηλικία από τα χαμηλά μηχανοκίνητα πρωταθλήματα. Στη Φόρμουλα 1 μεταπήδησε το 1979 ως οδηγός της Σάντοου, ενώ κέρδισε τους πρώτους του βαθμούς στο τελευταίο γκραν-πρι της σαιζόν στη Νέα Υόρκη, καταλαμβάνοντας την 4η θέση. Το 1980 εντάχθηκε στη Λότους, όπου έμεινε έξι χρόνια και κέρδισε δύο κούρσες. Με την 3η θέση του στη Βραζιλία το 1980, έγινε ο νεότερος οδηγός που ανέβηκε στο πόντιουμ στην ιστορία του παγκόσμιου πρωταθλήματος - το ρεκόρ θα κρατούσε έως το 1997, όταν το έσπασε ο Ραλφ Σουμάχερ. Συνολικά καλύτερη σαιζόν του ήταν το 1984, όταν τελείωσε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος οδηγών με σταθερή παρουσία στις βαθμολογούμενες εξάδες και 4 πόντιουμ. Το 1986 η Μπράμπαμ αναζητούσε τον αντικαταστάτη του δις παγκόσμιου πρωταθλητή Νέλσον Πικέ, ο οποίος είχε φύγει για την Γουίλιαμς, και πρότεινε συμβόλαιο στον Ντε Άντζελις. Αυτός δέχθηκε, εκτιμώντας πως στη Λότους οι προοπτικές του ήταν περιορισμένες, αφού η ομάδα ενδιαφερόταν περισσότερο για την εξέλιξη του Άιρτον Σένα. Με τη Μπράμπαμ πρόλαβε να τρέξει μόλις τέσσερις αγώνες. Στις 14 Μαΐου 1986, ενώ πραγματοποιούσε δοκιμές σε πίστα της νότιας Γαλλίας, έσπασε η οπίσθια πτέρυγα του μονοθεσίου του. Το όχημα εκτοξεύθηκε στον αέρα και προσέκρουσε με ταχύτητα στο έδαφος πιάνοντας φωτιά. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Μασσαλίας, όπου ξεψύχησε την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έρευνα, αιτία θανάτου δεν ήταν τα τραύματα ή τα εγκαύματα, αλλά το γεγονός ότι παρέμεινε εγκλωβισμένος στο μονοθέσιο για αρκετά λεπτά μετά το ατύχημα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν οι πνεύμονές του απ' τις αναθυμιάσεις. ¹ ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή του ήταν 0 βαθμοί. Βιογραφία από το Grandprix.com
Αλ Αΐν ΦΚ

Η Αλ Αΐν ΦΚ (αραβικά: العين) είναι ποδοσφαιρική ομάδα στο Αλ Αΐν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Αλ Αΐν Κλαμπ. Χρώματα του συλλόγου είναι το μωβ και το λευκό. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Χαζά μπιν Ζαγέντ, χωρητικότητας 22.717 θεατών.

 Το σωματείο ιδρύθηκε το 1968 από παίκτες στο Αλ Αΐν, μέλη μιας ομάδας ανταλλαγής φοιτητών από το Μπαχρέιν και της κοινότητας εργαζομένων από το Σουδάν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τελευταία ενημέρωση: 15 Αυγούστου 2018. Πρωτάθλημα ΗΑΕΠρωταθλήτρια (14): 1976–77, 1980–81, 1983–84, 1992–93, 1997–98, 1999–00, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2017–18, 2021–22Πρέζιντεντς ΚαπΚυπελλούχος (7): 1999, 2001, 2005, 2006, 2009, 2014, 2018Πρέζιντεντς ΚαπΝικήτρια (7): 1989, 2005, 2006Λιγκ ΚαπΝικήτρια (1): 2008–09 ΑσιατικέςΑΦΚ Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (1) : 2003Του ΚόλπουΚύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων του ΚόλπουΝικήτρια (1) : 2001ΆλλεςΣούπερ Καπ Φιλίας Εμιράτων-ΜαρόκουΝικήτρια (1): 2015 Επίσημος ιστότοπος
Πάστρικ

Το Πάστρικ (αλβανικά: Pashtrik‎, σερβικά: Паштрик‎, Paštrik) είναι βουνό στο Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία. Η κορυφή του βρίσκεται στη μεθόριο των δύο κρατών και έχει υψόμετρο 1.986 μ.. Ο Λευκός Δρίνος περνά κατά μήκος του.

 Τα δύο τρίτα του βουνού ανήκουν στην Αλβανία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και ο οικισμός Κρούμα βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Το ένα τρίτο του βουνού βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο, στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Ο οικισμός Γκιονάι βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Σχηματίστηκε κατά τον Παλαιοζωικό αιώνα, και καλύπτεται από ασβεστόλιθο της μεσοζωικής περιόδου, κυρίως κάτω από βλάστηση. Στο βουνό κατοικούν μικρά θηλαστικά στα οποία περιλαμβάνονται o κοινός αρουραίος, ο ρουμανικός σκαντζόχοιρος, το βαλκανικό μοσχάρι, ο ευρωπαϊκός αρουραίος και ο τυφλός αρουραίος. Κατάλογος βουνών της Αλβανίας Κόριτνικ Όρος Σκάρδος
Κάστρο της Χίου

Το Κάστρο της Χίου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του λιμανιού της πόλης της Χίου και έχει έκταση περίπου 180.000 τ.μ.. Το Κάστρο περιλαμβάνει κατοικημένη περιοχή, η οποία περικλείεται από πέτρινα τείχη, τα οποία αποσκοπούσαν στην προστασία του πληθυσμού από ναυτικές επιθέσεις και πολιορκίες. Τα τείχη του χωρίζονται σε χερσαία και επιθαλάσσια, σχηματίζοντας ένα ακανόνιστο πεντάγωνο όπου ισχυροί προμαχώνες δεσπόζουν κατά μήκος των τειχών, οκτώ από τους εννέα συνολικά σώζονται, άλλοι σε πολύ καλή κατάσταση και άλλοι όχι. Μέρος της ανατολικής πλευράς των τειχών δεν σώζεται σήμερα. Tα χερσαία τείχη περιέβαλλε τάφρος, δημιουργώντας ένα τεχνητό νησί και συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη άμυνα του Κάστρου. Σήμερα η τάφρος έχει αποστραγγισθεί και επιχωματωθεί. Το Κάστρο είχε τρεις εισόδους, την κύρια είσοδο-πύλη, την ονομαζόμενη «Πόρτα Μαγγιόρε» (Porta Maggiore), τη Δυτική Πύλη («Επάνω Πορτέλλο») και τη Θαλασσινή Πύλη (Porta di Marina), η οποία σήμερα δεν σώζεται. Στο εσωτερικό του Κάστρου, εκτός από μνημεία διαφορετικών εποχών, σώζεται ένας ζώντανος οικισμός με αδιάσπαστη συνέχεια μέσα στους αιώνες, που σήμερα αριθμεί 650 περίπου κατοίκους.

 Aνασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο Κάστρο της Χίου έφεραν στο φως αποδείξεις ότι η περιοχή κατοικείτο από την αρχαιότητα. Εκτός από τις ανασκαφές, στην ύπαρξη ανεπτυγμένης κοινωνίας στην περιοχή του Φρουρίου συντείνουν και τα οικοδομικά υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την ανοικοδόμησή του. Ειδικότερα, μπορεί κάποιος μέχρι και σήμερα να παρατηρήσει στα τείχη του Κάστρου, αλλά κυρίως στον ανεξάρτητο πύργο Κουλά, αρχαίο οικοδομικό υλικό όπως κιονόκρανα, στήλες και επιγραφές. Ωστόσο, ή ύπαρξη αυτού του υλικού δεν μπορεί από μόνη της να θεωρηθεί ικανή συνθήκη για να αποδείξει την ύπαρξη αρχαίου οικισμού στην περιοχή, αφού το υλικό αυτό θα μπορούσε να είχε μεταφερθεί από αλλού. Παρόλα αυτά, ο ιστορικός Γεώργιος Ζολώτας, αναφέρει ότι κάτω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου βρέθηκε τμήμα αρχαίου τείχους, ενώ ο αρχαιολόγος Αντώνης Στεφάνου παρατήρησε ότι στον βόρειο προμαχώνα, Αντόνιο Ζένο, σώζεται ερείπιο αρχαίου τείχους. Οι ανασκαφές ανάγουν την ύπαρξη του Κάστρου της Χίου στους ελληνιστικούς χρόνους, και παρόλο που ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε, λόγω των πολλαπλών επιθέσεων που δεχόταν από φιλόδοξους κατακτητές, άλλαζε συνεχώς όψη. Στις μέρες μας το Κάστρο της Χίου ταυτίζεται περισσότερο με την εποχή της Γενουατοκρατίας (1346 -1566 μ.Χ.), τη σύντομη ενετική κατάληψη του Κάστρου το 1694-1695, αλλά και τη μετέπειτα οθωμανική περιόδο. Το Κάστρο της Χίου πάντοτε αποτελούσε το διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο του νησιού, ωστόσο την εποχή της Γενουατοκρατίας γνώρισε την ενδοξότερη εποχή στην ιστορία του. Κάστρο της Χίου, Ελληνική Δημοκρατία - Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Αρχειοθετήθηκε 2014-06-22 στο Wayback Machine.
Γουόλτερ Φρέντερικ Μόρισον

Ο Γουόλτερ Φρέντρικ Μόρισον (Walter Fredrick "Fred" 'Morrison, 16 Ιανουαρίου 1920 – 9 Φεβρουαρίου 2010) ήταν Αμερικανός πολιτικός μηχανικός, περισσότερο γνωστός ως ο άνθρωπος που εφηύρε το φρίσμπι.

 Γεννήθηκε στο Ρίτσφιλντ της πολιτείας Γιούτα των ΗΠΑ και κατοικούσε στη Μονρόε.Ήταν παντρεμένος με τη Λου. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου παρακολούθησε τις πτήσεις βομβαρδιστικών στην Ιταλία, ενώ συνελήφθη και παρέμεινε αιχμάλωτος πολέμου επί 48 ημέρες. Ο Μόρισον ισχυριζόταν ότι ο ίδιος είχε συλλάβει την αρχική ιδέα για το φρίσμπι, όταν έριξε ένα καπάκι από ένα μεταλλικό κουτί με ποπ κορν μαζί με την τότε φιλενάδα του, Λου. Επειδή το καπάκι έφυγε μακριά, βρέθηκε από τον Μόρισον ότι τα κατσαρολάκια για γλυκά πετούσαν καλύτερα και ήταν πιο κοινά. Μαζί με τη Λου έφτιαξαν μια μικρή επιχείρηση και πουλούσαν "Flyin' Cake Pans" (ιπτάμενα κατσαρολάκια για γλυκά) στις ακτές της Σάντα Μόνικα, στην Καλιφόρνια. Το 1946 ο 26χρονος από την Γιούτα συνέλαβε την ιδέα ενός σχεδίου για τον πρώτο στον κόσμο ιπτάμενο δίσκο, τον οποίο ονόμασε Whirlo-Way. Το 1948 στην επιχείρηση εισήλθε και ο επενδυτής Γουόρεν Φραντσιόνι, ο οποίος κάλυψε το κόστος για να επικαλυφθεί ο δίσκος με πλαστικό. Το 1955 ο Μόρισον και η Λου σχεδίασαν τον "Δίσκο του Πλούτωνα" (Pluto Platter), που ήταν το αρχέτυπο όλων των σύγχρονων ιπτάμενων δίσκων. Η ονομασία οφείλεται στην μανία με τα ΑΤΙΑ, που κυριαρχούσε στην Αμερική τη δεκαετία του 1950. Στις 23 Ιανουαρίου 1957 τα δικαιώματα του Pluto Platter πωλήθηκαν στην εταιρεία κατασκευής παιχνιδιών Wham-O, η οποία το 1958 Wham-Ο πρόσθεσε το όνομα Frisbee στο αρχικό όνομα του δίσκου, το οποίο ήταν μια δυσορθογραφία της εταιρείας Frisbie Pie Company. Το παιχνίδι σύντομα απέκτησε δημοφιλία, κυρίως μεταξύ των φοιτητών στις ΗΠΑ. Σχεδόν 100 εκατομμύρια πλαστικοί δίσκοι «φρίσμπι» είχαν πουληθεί έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ενώ είχαν δημιουργηθεί και πανεπιστημιακά τουρνουά για αγώνες με «φρίσμπι». Ο Μόρισον απεβίωσε το 2010. Το όνομά του φέρει ένα γήπεδο ντισκ γκολφ, στην πόλη Χολαντέι της Γιούτα. Flat Flip Flies Straightμε τον Φιλ Κένεντι (Wormhole Publishers, 2006)
Λεύκα Λευκωσίας

Η Λεύκα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η κοινότητα δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Λέφκε.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Πριν την εισβολή (1974) ήταν η μόνη πόλη της Νήσου με τουρκοκυπριακή πλειοψηφία. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στην κοινότητα από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος της δεν ελέγχεται από αυτήν. «Lefka». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Ερμής ο Προπυλαίος

Ο Ερμής ο Προπυλαίος ήταν άγαλμα που φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αλκαμένη στα τέλη του 5ου αι. π.Χ.. Βρέθηκε αντίγραφο της κεφαλής σε στήλη των Ρωμαϊκών χρόνων που φέρει την επιγραφή: Εἰδήσεις Ἀλκαμένεως περίκαλλες ἄγαλμα. Ἑρμᾶν τὸν Προπυλαίον εἴσατο Περγάμιος. Γνῶθι σεαυτόν.

 A. Conze, "Hermes Propylaios" in Sitzungsberichte der Berliner Akademie der Wissenschaften (1904) pp. 69–71 J. E. Francis, "Re-writing Attributions: Alkamenes and the Hermes Propylaios," in Kim J. Hartswick, ‎Mary Carol Sturgeon, edd., Stephanos: studies in honor of Brunilde Sismondo Ridgway (University of Pennsylvania Museum of Archaeology, 1998. ISBN 978-0-924171-52-9 pp. 61–68 F. Winter, Altertümer von Pergamon. VII. Die Skulpturen (1928) pp. 48–55, no. 27
Τζούλιετ Λιούις

Η Τζούλιετ Λιούις (αγγλικά: Juliette Lake Lewis; 21 Ιουνίου 1973) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για την συμμετοχή της σε ταινίες με σκοτεινά θέματα. Έγινε ένα "it girl" του αμερικανικού κινηματογράφου στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και εμφανίστηκε σε αρκετές ανεξάρτητες και arthouse ταινίες. Οι βραβεύσεις της περιλαμβάνουν ένα Pasinetti Award, μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και μια υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ Primetime.

 Κόρη του ηθοποιού Τζέφρεϊ Λιούις, η ίδια ξεκίνησε την καριέρα της στην τηλεόραση σε ηλικία 14 ετών προτού συμμετάσχει στον πρώτο μεγάλο ρόλο της στην ταινία Τα Χριστούγεννα του τρελού θηριοτροφείου (National Lampoon's Christmas Vacation, 1989). Έλαβε διεθνή αναγνώριση μετά την συμμετοχή της στο ριμέικ του Μάρτιν Σκορσέζε Το ακρωτήρι του φόβου (1991), ταινία με την οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ και για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου. Μετά την επιτυχία της ταινίας Το ακρωτήρι του φόβου, η Λιούις πήρε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία του Γούντι Άλεν Παντρεμένα ζευγάρια (Husbands and Wives, 1992) ενώ ακολούθησε το θρίλερ Καλιφόρνια (Kalifornia, 1993) στο οποίο ενσάρκωσε μια γυναίκα που ο φίλος της είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος. Εμφανίστηκε επίσης στην δραματική ταινία Τι βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ (What's Eating Gilbert Grape, 1993). Έλαβε μεγαλύτερη αναγνώριση για τον σατιρικό ρόλο της στην σατιρική ταινία Γεννημένοι δολοφόνοι (Natural Born Killers, 1994), που της χάρισε το Βραβείο Pasinetti Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Πρωταγωνίστησε στην καλτ ταινία επιστημονικής φαντασίας Παράξενες μέρες (Strange Days, 1995) και στην ταινία με βαμπίρ Από το σούρουπο ως την αυγή (From Dusk Till Dawn, 1996). Το 1999 η Λιούις πρωταγωνίστησε στην δραματική ταινία Μια αλλιώτικη αγάπη (The Other Sister). Την δεκαετία του 2000 η Λιούις εμφανίστηκε σε μια σειρά από δευτερεύοντες ρόλους σε ανεξάρτητες ταινίες και το 2003 κέρδισε υποψηφιότητα για βραβείο Έμμυ Β' Γυναικείου Ρόλου για τον ρόλο της στην ταινία Παθιασμένα θηλυκά (Hysterical Blindness, 2002). Εμφανίστηκε σε δευτερεύοντες ρόλους σε κωμωδίες όπως στις Σχολικές αναμνήσεις (Old School, 2003) και Στάρσκι & Χατς (Starsky & Hutch, 2004) ενώ το 2003 ξεκίνησε μια καριέρα στο μιούζικαλ, σχηματίζοντας το ροκ συγκρότημα Juliette and the Licks. Το 2009 η Λιούις ξεκίνησε να κυκλοφορεί τραγούδια ως σόλο καλλιτέχνης. Οι μετέπειτα ρόλοι της ήταν στην ταινία Κακά κορίτσια (Whip It, 2009), την βιογραφική ταινία Τεκμήριο ενοχής (Conviction, 2010), τη ρομαντική κωμωδία Δωρητής σπέρματος (The Switch, 2010) και τη δραματική ταινία Αύγουστος (August: Osage County, 2013). Στα τέλη της δεκαετίας του 2010, η Λιούις εργάστηκε κυρίως στην τηλεόραση καθώς εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις σειρές The Firm (2012), Wayward Pines (2015), Secrets and Lies (2015-2016) και The Act (2019). Επίσημος ιστότοπος