Επαρχία Μπουένος Άιρες

Η Επαρχία Μπουένος Άιρες (ισπανικά: Provincia de Buenos Aires) είναι η μεγαλύτερη και πολυπληθέστερη επαρχία της Αργεντινής. Έχει πάρει το όνομά της από την πόλη του Μπουένος Άιρες, την πρωτεύουσα της χώρας, η οποία ήταν μέρος της επαρχίας και πρωτεύουσα της επαρχίας μέχρι την ομοσπονδοποίησή της το 1880. Έκτοτε, παρά το γεγονός ότι φέρει το ίδιο όνομα, η επαρχία δεν περιλαμβάνει το Μπουένος Άιρες, αν και περιλαμβάνει όλα τα άλλα μέρη της μητροπολιτικής περιοχής του Μείζωνος Μπουένος Άιρες. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Λα Πλάτα, που ιδρύθηκε το 1882.Η επαρχία είναι η μόνη εντός της Αργεντινής που χωρίζεται σε τμήματα (partidos) και περαιτέρω σε τοπικές κοινότητες (localidades), καθώς οι άλλες επαρχίες της Αργεντινής χωρίζονται σε διαμερίσματα. Συνορεύει με τις επαρχίες Έντρε Ρίος στα βορειοανατολικά, Σάντα Φε στα βόρεια, Κόρδοβας στα βορειοδυτικά, Λα Πάμπα στα δυτικά, Ρίο Νέγρο στα νότια και δυτικά και την Αυτόνομη Πόλη του Μπουένος Άιρες στα βορειοανατολικά. Η Ουρουγουάη βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον ποταμό Ρίο ντε λα Πλάτα στα βορειοανατολικά, ενώ και οι δύο περιοχές βρέχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό στα ανατολικά. Ολόκληρη η επαρχία είναι μέρος της γεωγραφικής περιοχής του Πάμπας.Η επαρχία έχει πληθυσμό περίπου 15,6 εκατομμυρίων ανθρώπων, που αντιστοιχεί στο 39% του συνολικού πληθυσμού της Αργεντινής. Σχεδόν 10 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στο Μείζων Μπουένος Άιρες. Η επαρχία καλύπτει μια έκταση 307.571 χλμ2 (118.754 τετραγωνικά μίλια), η οποία είναι περίπου το 11% της συνολικής έκτασης της Αργεντινής και την καθιστά τη μεγαλύτερη επαρχία της χώρας.

 Οι κάτοικοι της επαρχίας, πριν από την έναρξη του ισπανικού αποικισμού το 16ο αιώνα, ήταν αυτόχθονες λαοί, όπως οι Τσαρούα και οι Κεραντί. Ο πολιτισμός τους χάθηκε μέσα σε περίπου 350 χρόνια, έπειτα από την άφιξη των Ευρωπαίων. Υπήρξε θύμα της ευρασιατικής πανώλης, από την οποία λίγοι ιθαγενείς επέζησαν. Οι επιζώντες εντάχθηκαν σε άλλες φυλές ή απορροφήθηκαν κυρίως από την ευρωπαϊκή εθνική πλειοψηφία της Αργεντινής. Ο Πέδρο ντε Μεντόσα ίδρυσε την «Παναγία των Καλών Ανέμων» (Santa María del Buen Ayre)το 1536. Αν και η πρώτη επαφή με τους αυτόχθονες ήταν ειρηνική, σύντομα εξελίχθηκε σε μια ανταγωνιστική σχέση. Η πόλη εκκενώθηκε το 1541. Ο Χουάν ντε Γκαράι ίδρυσε εκ νέου τον οικισμό το 1580 με την ονομασία «Λιμένας Αγίας Τριάδας και Παναγίας των Καλών Ανέμων» (Santísima Trinidad y Puerto Santa María de Los Buenos Aires). Εν μέσω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης με τους αυτόχθονες, οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες επεκτάθηκαν πέρα από το Μπουένος Άιρες, το λιμάνι του οποίου ήταν πάντα το κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής. Μετά τη δημιουργία της Αντιβασιλείας του Ρίο ντε λα Πλάτα στα τέλη του 18ου αιώνα, η εξαγωγή κρέατος, δέρματος και άλλων προϊόντων μέσω του λιμανιού του Μπουένος Άιρες, ήταν η βάση της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής. Ιησουίτες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εκχριστιανίσουν και να εξευρωπαΐσουν τους αυτόχθονες με ειρηνικό τρόπο. Μια σχετική ισορροπία επιτεύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν ο ποταμός Σαλάδο έγινε το σύνορο μεταξύ των δύο πολιτισμών, παρά τις συχνές μαλόνες (επιθέσεις ιθαγενών σε συνοριακούς οικισμούς). Το τέλος αυτής της πολιτικής κατάστασης συνέβη το 1879, με την Κατάκτηση της Ερήμου (Conquista del Desierto), κατά την οποία οποία οι αυτόχθονες εξοντώθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά. Η επαρχιακή κυβέρνηση χωρίζεται σε τρεις κλάδους: την εκτελεστική εξουσία, με επικεφαλής έναν άμεσα εκλεγμένο κυβερνήτη, ο οποίος διορίζει το επαρχιακό υπουργικό συμβούλιο· το νομοθετικό σώμα· και το δικαστικό σώμα, με επικεφαλής το Ανώτατο Δικαστήριο. Το Σύνταγμα της Επαρχίας Μπουένος Άιρες αποτελεί τον επίσημο νομοθετικό χάρτη της επαρχίας. Στην Αργεντινή, το σημαντικότερο σώμα επιβολής του νόμου είναι η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αργεντινής, αλλά πρόσθετο έργο επιτελείται από την Επαρχιακή Αστυνομία του Μπουένος Άιρες. Η Επαρχία Μπουένος Άιρες, με έκταση 307.571 τετραγωνικά χιλιόμετρα (118.754 τετραγωνικά μίλια), είναι λίγο μεγαλύτερη από την Ιταλία. Το τοπίο είναι κυρίως επίπεδο, με δύο σχετικά χαμηλές οροσειρές. Αυτές είναι η Σιέρα ντε λα Βεντάνα (κοντά στην Μπαΐα Μπλάνκα) και η Σιέρα ντε Ταντίλ (Ταντίλ). Το υψηλότερο σημείο είναι το Σέρο Τρες Πίκος (1.239 μέτρα) και ο μακρύτερος ποταμός είναι ο Ρίο Σαλάδο (μήκους 700 χιλιομέτρων). Ως μέρος της Πάμπας, ο καιρός της επαρχίας επηρεάζεται έντονα από τον ωκεανό, με θερμά καλοκαίρια και εύκρατους χειμώνες. Η υγρασία είναι υψηλή και οι βροχοπτώσεις είναι άφθονες και κατανέμονται καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους. Οι δυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές είναι ξηρότερες.