Όντο Β΄ του Μπλουά

Ο Όντο ή Εύδης Β΄ , γαλλ.: Eudes II de Blois, 985 – 15 Νοεμβρίου 1037) Κόμης του Μπλουά, του Σαρτρ, του Σατεντάν, του Μποβώ και του Τουρ (1004 - 1037), του Τρουά και του Μω (1022 - 1037) ήταν γιος και διάδοχος του Όντο Α΄ του Μπλουά και της Μπέρτας της Βουργουνδίας κόρης του Κορράδου της Βουργουνδίας. Προσπάθησε να κάνει τον εαυτό του δυο φορές βασιλιά, την πρώτη στην Ιταλία μετά το 1024 και την δεύτερη στην Βουργουνδία μετά το 1032. Ήταν ο πρώτος κόμης που ένωσε το Μπλουά και την Καμπανία, πέρασε ολόκληρη την ζωή του σε ατελείωτους πολέμους με τους γειτονικούς κόμητες προκειμένου να προσαρτήσει τις περιοχές τους.

 Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο (1003) την Μωντ της Νορμανδίας, κόρη του Ριχάρδου Α΄ κόμη του Ρουέν. Μετά τον θάνατο της χωρίς να αφήσουν απογόνους (1005) ξεκίνησε συνεχείς πολέμους με τον αδελφό της Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας για την διεκδίκηση της προίκας της, την πόλη του Ντρε την οποία ο Όντο αρνήθηκε να επιστρέψει. Ο βασιλιάς Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας ο οποίος είχε παντρευτεί την μητέρα του Όντο αποφάσισε να παρέμβει σαν διαιτητής στο θέμα (1007), άφησε στον Όντο το κάστρο του Ντρε και επεστράφησαν στον Ριχάρδο οι υπόλοιπες περιοχές. Ο Όντο αμέσως μετά παντρεύτηκε την δεύτερη σύζυγο του Ερμενγάρδη του Οβέρν. Στην μάχη του Ποντλεβουά τον Ιούλιο του 1016 ηττήθηκε από τον Φούλκων Γ΄ του Ανζού και τον Έρμπερτ Α΄ του Μαιν, επιχείρησε τότε να ανακαταλάβει την Τουραίνη. Ο ξάδελφος του Στέφανος του Μω πέθανε χωρίς απογόνους (1022), ο Όντο ύστερα από τον θάνατο του ξαδέλφου του κυρίευσε την Τρουά, την Μω και ολόκληρη την υπόλοιπη Καμπανία χωρίς βασιλική έγκριση. Επιτέθηκε στον Έμπλ του Ρουσί αρχιεπίσκοπο του Ρενς και στον Θεοδώριχο Α΄ της Λωρραίνης, ο βασιλιάς και ο Ερρίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον πίεσαν να παραδώσει την κομητεία του Ρενς στον αρχιεπίσκοπο. Του προσφέρθηκε το Ιταλικό στέμμα από τους Λομβαρδούς βαρόνους αλλά στη συνέχεια οι βαρόνοι ανακάλεσαν την απόφασή τους για να μην δυσαρεστήσουν τον βασιλιά της Γαλλίας. Με τον θάνατο του Ροδόλφου Γ΄ της Βουργουνδίας επιτέθηκε στην Βουργουνδία (1032) αλλά οπισθοχώρησε με τον φόβο μην τυχόν υπάρξει νέα συμμαχία ανάμεσα στον νέο βασιλιά Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας και τον αυτοκράτορα Κορράδο Β΄. Πέθανε σε μάχη στο Μπαρ-λε-ντοκ κατά την διάρκεια της νέας επίθεσης του στην Λωρραίνη. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1003/4 τη Μωντ της Νορμανδίας, κόρη του Ριχάρδου Α΄ κόμη του Ρουέν· δεν απέκτησαν απογόνους και η Μωντ απεβίωσε το 1005/6. Με τη δεύτερη σύζυγό του Ερμενγάρδη, κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ του Ωβέρν, απέκτησε: Θεοβάλδος Γ΄ 1012-1089, κόμης του Μπλουά. Στέφανος Β΄ απεβ. 1047, κόμης του Τρουά & Μω. Μπέρτα, παντρεύτηκε πρώτα τον Άλαν Γ΄ των Ρενν, δούκα της Βρεττάνης και μετά τον Ούγο Δ΄ των Ουγονιδών, κόμη του Μαιν. C.W. Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy, (Cambridge University Press, 1912) Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II: Die Ausserdeutschen Staaten Die Regierenden Häuser der Übrigen Staaten Europas (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984) J.W. Bury, Cambridge Medieval History, Vol III (The Macmillan Company, New York, 1922) Kate Norgate, Odo of Champagne, Count of Blois and 'Tyrant of Burgundy', The English Historical Review, Vol. 5, No. 19, (July, 1890)