IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Fair Antigua, We Salute Thee

Το Fair Antigua, We Salute Thee («Ωραία Αντίγκουα, σε χαιρετούμε» ) είναι ο εθνικός ύμνος της Αντίγκουας και Μπαρμπούντας και καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1967. Τον ύμνο έγραψε ο Νόβελ Χάμιλτον Ρίτσαρντς (Novelle Hamilton Richards), ενώ συνθέτης είναι ο Γουόλτερ Γκάρνετ Πάικαρτ Τσέιμπερς (Walter Garnet Picart Chambers).

 Fair Antigua and Barbuda! We thy sons and daughters stand Strong and firm in Peace or danger To safe-guard our Native Land We commit ourselves to building A true nation brave and free; Ever striving, ever seeking, Dwell in love and unityRaise the standard! Raise it boldly! Answer now to duty's call To the service of thy country, Sparing nothing, giving all; Gird your loins and join the battle 'Gainst fear, hate and poverty, Each endeavouring, all achieving, Live in peace where man is free.God of nations, let Thy blessings Fall upon this land of ours; Rain and sunshine ever sending, Fill her fields with crops and flowers; We her children do implore Thee, Give us strength, faith, loyalty, Never failing, all enduring To defend her liberty. Ωραία Αντίγκουα και Μπαρμπούντα! Εμείς, οι γιοι και οι κόρες σου, στεκόμαστε Δυνατοί και γεροί Στην ειρήνη ή στον πόλεμο Για να έχουμε πάντα ασφαλή την Πατρική μας Γη Δεσμευόμαστε να φτιαξουμε Ένα πραγματικό έθνος γενναίο και ελεύθερο Κάποτε κοπιώντας, κάποτε αναζητώντας Κατοικώντας με αγάπη και ομόνοιαΑνεβάστε τον πήχη! Ανεβάστε τον με τόλμη! Απαντήστε τώρα στο κάλεσμα του καθήκοντος Για την υπηρεσία στη χώρα μας Χωρίς να λυπηθείτε τίποτε, δίνοντάς τα όλα Ζώστε τους λαγόνες σας (με όπλα) και μπείτε στη μάχη Πολεμήστε το φόβο, το μίσος και τη φτώχεια Με την προσπάθεια του καθενός όλοι πετυχαίνουμε. Ζήστε ειρηνικά όπου κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος.Θεέ των εθνών, άφησε τις ευλογίες σου Να έρθουν σε αυτή τη γη μας Να φέρνουν πάντοτε βροχή και το φως του ήλιου. Γέμισε τους αγρούς της με σπαρτά και λουλούδια, Εμείς τα παιδιά της σε παρακαλούμε Δώσε μας σθένος, πίστη, να είμαστε πιστοί Ποτέ να μην αποτύχπυμε και όλα να τα υπομείνουμε Για να υπερασπίσουμε την ελευθερία της. ο εθνικός ύμνος Αρχειοθετήθηκε 2009-03-02 στο Wayback Machine. στο nationalanthems.net
Σπυρίδων Δοξιάδης

Ο Σπυρίδων Δοξιάδης (1917 - 6 Μαΐου 1991) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ιδρυτής του κέντρου Βρεφών "Μητέρα" και πρωτοπόρος της κοινωνικής παιδιατρικής στην Ελλάδα. Χρημάτισε βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία από το 1977 ως το 1981 και υπουργός.

 Γεννήθηκε το 1917 και σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και στο πανεπιστήμιο του Ντάραμ. Ειδικεύτηκε στην παιδιατρική. Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σέφιλντ σε ηλικία 32 ετών και εν συνεχεία υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 1952. Ανέλαβε τη διεύθυνση του μαιευτηρίου "Αλεξάνδρα". Ίδρυσε επίσης το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού το 1965, του οποίου ήταν διευθυντής ως το 1982, και υπήρξε σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε το "Ίδρυμα Μελετών για το Παιδί", το 1982. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών (1972). Έγραψε πολλά επιστημονικά έργα. Πέθανε στο νοσοκομείο "Υγεία", όπου νοσηλευόταν από την Πρωτομαγιά του 1991, συνεπεία οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, το Μάιο του 1991. Ο Δοξιάδης συμμετείχε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας ως υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974 και ξανά στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980. Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία. Όταν ανέλαβε υπουργός ο Δοξιάδης έκανε την πρώτη απόπειρα για εφαρμογή ενός εθνικού συστήματος υγείας, παρεμποδίστηκε όμως από διάφορους κύκλους, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα το προσχέδιο για την Υγεία να εγκαταλειφθεί. Ως υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών κατάργησε το προγαμιαίο πιστοποιητικό και το αντικατέστησε με τα Κέντρα Ενημέρωσης. Επίσης, ως υπουργός ξεκίνησε (1978) την πρώτη εκστρατεία κατά του καπνίσματος στην Ελλάδα και ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας, όπως επίσης την Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρεία. "Παιδιατρική θεραπευτική", εκδότης Παρισιάνου Α.Ε. 1990, ISBN 9780003405125 Διαγνωστική και θεραπευτική μονάδα για το παιδί Σπύρος Δοξιάδης» Σπύρος Δοξιάδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Ρόμπερτ Πολ Βολφ

Ο Ρόμπερτ Πολ Βολφ (αγγλικά: Robert Paul Wolff‎· 27 Δεκεμβρίου 1933), είναι Aμερικανός πολιτικός φιλόσοφος ομότιμος καθηγητής αφροαμερικανικών σπουδών και φιλοσοφίας του Πανεπιστήμιου της Μασαχουσέτης (στο Άμερστ). Το έργο του Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού (1970), θεωρείται κλασικό. Σε αυτό, υποστηρίζει πως το κράτος και οποιαδήποτε Αρχή γενικότερα είναι ασύμβατη με την ιδέα της αυτονομίας. Ο Ρόμπερτ Βολφ είναι γνωστός και για το έργο του σχετικά με τον Καντ.

 Kant's Theory of Mental Activity (1963) A Critique of Pure Tolerance, με τους Χερμπερτ Μαρκούζε και Μπάρινγκτον Μουρ (1965) The Poverty of Liberalism (1968) The Ideal of the University (1969) In Defense of Anarchism (προς υπεράσπιση του Αναρχισμού)(1970) The Autonomy of Reason (1974) About Philosophy (1976) Understanding Rawls (1977) Understanding Marx (1984) Moneybags Must Be So Lucky (1988) Autobiography of an Ex-White Man (2005) Επίσημος ιστότοπος Wolff's blog on Formal Methods in Political Philosophy Wolff's archive of essays and tutorials Αρχειοθετήθηκε 2013-07-03 στο Wayback Machine.
Ιστάλος-κο

Το Ιστάλος-κο (ουγγρικά: Istállós-kő, προφέρεται [ˈiʃtaːlloːʃkøː]) είναι βουνό στην Ουγγαρία. Με ύψος 958.1 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της οροσειράς Μπιουκ και το έκτο μεγαλύτερο της Ουγγαρίας. Πριν από το 2014 θεωρούταν ως το υψηλότερο σημείο της περιοχής, αλλά πρόσφατες έρευνας απέδειξαν ότι το Σιλβάσι-κο έχει ύψος 960.71,5 μέτρων.Είναι εύκολα προσβάσιμο από το Σιλβασβαράντ σε ένα μικρό τουριστικό μονοπάτι μήκους λίγων εκατοντάδων μέτρων, το οποίο οδηγεί σε μια σπηλιά στο βουνό.

 Το σπήλαιο εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από τον Παλ Ροσκό το 1911. Είναι πλούσιος αρχαιολογικός χώρος με ευρήματα ηλικίας 30.000-40.000 ετών. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν απολιθώματα αρκούδας των σπηλαίων, οστά και χαυλιόδοντες του βίσωνα του λατιφρόνιου, λίθινα και οστέινα εργαλεία, και μια Παλαιολιθική εστία η οποία εκτίθεται στο ουγγρικό Εθνικό Μουσείο.Η τοποθεσία ανασκάφηκε από τον Οτοκάρ Κάντιτς το 1929 και την Μαρία Μοτλ το 1938. Το 1947, ξεκίνησε η λεπτομερή ανασκαφή του χώρου, με επικεφαλής τον Λάσλο Βέρτες. Με βάση την διαστρωμάτωση και τα ζωικά υπολείμματα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες για τις χρονικές περιόδους, οι αρχαιολόγοι εξερεύνησαν το ιστορικό του σπηλαίου, κατορθώνοντας να βρουν την ηλικία των τριών πολιτιστικών στρωμάτων και τα χαρακτηριστικά των ανθρώπινων πληθυσμών που ζούσαν εκεί. Το σπήλαιο απέκτησε καθεστώς προστασίας το 1944, ενώ το 1982 αναβαθμίστηκε σε περιοχή με ειδικό καθεστώς προστασίας. Οι νεότερες ανασκαφές που άρχισαν το 2000, με επικεφαλής τον Άρπαντ Ρίνγκερ. Η σημασία του σπηλαίου στηρίζεται στα ευρήματα 66 διαφορετικών ειδών που χρονολογούνται από την εποχή των Παγετώνων, γεγονός που καθιστά την περιοχή μέρος με πλούσια πανίδα. Επίσης, βρέθηκαν τρία νέα είδη θηλαστικών και είκοσι νέα είδη πουλιών βάσει της μικροπανίδας. Vértes László: Az istállóskői barlang aurignaci II. kultúrájának kormeghatározása, 1959, Akadémiai Nyomda, Budapest T. Dobosi Viola: Bone finds from Istállós-kő Cave, Praehistoria, 2002. 3. évf. 79-102. oldal Adams, Brian: New radiocarbon dates from Szeleta and Istállós-kő caves, Hungary, Praehistoria, 2002. 3. évf. 53-55. oldal Ringer Árpád: The new image of Szeleta and Istállós-kő caves in the Bükk Mountains: a revision project between 1999-2002, Praehistoria, 2002. 3. évf. 47-52. oldal Az Istállós-kő és környezetének térképe Istállóskői ősemberbarlang Szilvásvárad
Δοκιμαστικός σωλήνας

Ο δοκιμαστικός σωλήνας, επίσης γνωστός και σαν σωλήνας καλιέργειας, είναι ένα από τα γυάλινα όργανα του εργαστηρίου χημείας και είναι ένας γυάλινος ή πλαστικός σωλήνας στο μέγεθος ενός δακτύλου συνήθως, που είναι ανοικτός στο επάνω μέρος και κλειστός σε υοειδές σήμα στο κάτω. Οι δοκιμαστικοί σωλήνες είναι διαθέσιμοι σε διάφορα μήκη και πλάτη, συνήθως από 10 μέχρι 20 mm πλάτος και από 50 μέχρι 200 mm μήκος . Το άνοιγμα στο επάνω μέρος έχει στρογγυλευμένα χείλη, για να μας βοηθάει να χύνουμε το περιεχόμενο. Μερικοί θεωρούν ότι η ύπαρξη των στρογγυλευμένων χειλέων στο επάνω μέρος είναι αυτό που διακρίνει τον δοκιμαστικό σωλήνα από τον σωλήνα καλλιέργειας.. Ορισμένοι δοκιμαστικοί σωλήνες έχουν επίπεδη βάση και κάποιοι είναι κατασκευασμένοι ωστε να δέχονται εσμυρισμένο ή βιδωτό πώμα. Συχνά παρέχονται με μια θολή (ματ) ή άσπρη περιοχή που χρησιμεύει σαν ετικέτα.

 Οι δοκιμαστικοί σωλήνες χρησιμοποιούνται ευρέως από τους χημικούς για να τοποθετήσουν, αναμίξουν ή θερμάνουν μικρές ποσότητες στερεών ή υγρών χημικών ουσιών, κυρίως για ποιοτικά πειράματα και δοκιμασίες. Ο στρογγυλευμένος πυθμένας, και οι ευθείες πλευρές ελαχιστοποιούν τις απώλειες κατα την απόχυση, διευκολύνουν το καθάρισμα, και επιτρέπουν εύκολη παρακολούθηση του περιεχομένου. Ο μακρύς, στενός λαιμός επιβραδύνει τη διάδοση των ατμών και αερίων στο περιβάλλον. Ένας αναποδογυρισμένος δοκιμαστικό σωλήνας γεμάτος με νερό σε ένα γεμάτο με νερό ποτήρι ζέσεως χρησιμοποιείται συχνά για την συλλογή των αερίων, π.χ. σε επίδειξη ηλεκτρόλυσης. Σωλήνες καλλιέργειας χρησιμοποιούνται συχνά στη βιολογία για το χειρισμό και την καλλιέργεια όλων των ειδών των ζωντανών οργανισμών, όπως μύκητες, βακτήρια, φυτά, μοσχεύματα φυτών, κλπ, και στην ιατρική και εγκληματολογίας για την αποθήκευση των δειγμάτων αίματος ή άλλων υγρών. Ένας δοκιμαστικός σωλήνας με πώμα χρησιμοποιείται συχνά για την προσωρινή αποθήκευση χημικών ή βιολογικών δειγμάτων. Οι δοκιμαστικοί σωλήνες συνήθως στηρίζονται σε ειδικά στατώ, σφιγκτήρες, ή λαβίδες. Ορισμένα στατώ για τους σωλήνες καλιέργειας είναι σχεδιασμένα ώστε να τους συγκρατούν σε σχεδόν οριζόντια θέση, έτσι ώστε να μεγιστοποιηθεί η επιφάνεια επαφής του καλιεργητικού μέσου και του δείγματος. Δοκιμαστικοί σωλήνες είναι μερικές φορές χρησιμοποιούνται σε συνηθισμένες χρήσεις εκτός των χώρων εργαστηρίου, όπως π.χ. σαν βάζα λουλουδιών ή δοχεία για μπαχαρικά. Οι δοκιμαστικοί σωλήνες που χρησιμοποιούνται στη φυσική και τη χημεία γίνονται συνήθως από γυαλί για καλύτερη αντοχή στη θερμότητα και στις διαβρωτικές χημικές ουσίες καθώς και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Σωλήνες από έξτρα-ανθεκτικό γυαλί όπως το πυρέξ μπορούν να τοποθετηθούν απευθείας σε φλόγα λύχνου Bunsen. Οι σωλήνες καλιέργειας για την βιολογία γίνονται συνήθως από διαφανή πλαστική ύλη (όπως το πολυστυρένιο ή πολυπροπυλένιο) και συχνά μετά τη χρήση απορρίπτονται. Ογκομετρικός κύλινδρος
Εξάδα του Σίφερτ

Η Εξάδα του Σέιφερτ είναι ομάδα γαλαξιών η οποία απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό του Όφεως. Φαινομενικά αποτελείται από έξι γαλαξίες, όμως ο ένας εξ αυτών είναι αντικείμενο υποβάθρου και άλλος είναι στην πραγματικότητα αποκομμένο τμήμα ήδη καταγεγραμμένου γαλαξία. Υπάρχει ισχυρή βαρυτική αλληλεπίδραση ανάμεσα στα σώματα της ομάδας, η οποία θα συνεχιστεί για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια και θα οδηγήσει τελικά στην δημιουργία τεράστιου ελλειπτικού γαλαξία.

 Ο αστρονόμος Καρλ Κήναν Σίφερτ (Carl Keenan Seyfert) ανακάλυψε τον σχηματισμό με χρήση φωτογραφικών πλακών κατασκευασμένων στο Παρατηρητήριο Barnard του Πανεπιστημίου Vanderbilt. Όταν δημοσίευσε τα αποτελέσματα της έρευνάς του το 1951, επρόκειτο για την πιο συνεκτική ομάδα γαλαξιών που είχε παρατηρηθεί μέχρι τότε. Κουαρτέτο του Ρόμπερτ Κουιντέτο του Στεφάν ASAHI Net Free Address Service: Seyfert's Sextet (Galaxy Group in Serpens) Αρχειοθετήθηκε 2009-03-05 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) NASA APOD: Seyfert's Sextet (Αγγλικά)
Αδέλα του Λουβαίν (απεβ. 1083)

H Αδέλα, γερμ. Adela von Louvain (απεβ. 1083) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του κόμη του Λουβαίν και με τους γάμους της έγινε πρώτα μάργαρβος του Μάισσεν και μετά μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Ούντα/Όντα των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Γκοθέλο Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Παντρεύτηκε πρώτα τον Όθωνα Α΄ του Οίκου της Βαϊμάρης μάργραβο του Μάισσεν και είχε τέκνα: Όντα απεβ. 1111, παντρεύτηκε τον Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών μάργραβο του Μάισσεν. Κουνιγκούντα απεβ. μετά το 1117, παντρεύτηκε πρώτα τον Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς πρίγκιπα του Τούροβ & Βολύν, μετά τον Κούνο του Νόρντχαϊμ και έπειτα τον Βίπρεχτ του Γκρόιτς. Αδελαΐδα απεβ. 1100, παντρεύτηκε πρώτα τον Αδαλβέρτο των Ασκάνια κόμη του Μπάλενστετ, μετά τον Χέρμαν Β΄ των Ετσονιδών παλατινό κόμη της Λοθαριγγίας και έπειτα τον Ερρίκο του Λάαχ παλατινό κόμη του Ρήνου (Οίκος του Αρντέν-Λουξεμβούργου).Το 1067 απεβίωσε ο Όθων Α΄ και το 1069 η Αδέλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ντέντι Α΄ μάργραβο του Σαξονικού Όστμαρκ (Κάτω Λουσατίας) και είχε τέκνα: Ερρίκος Α΄ π.1070-1103, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ. Κορράδος, απεβ. σε μάχη εναντίον των Βένδων. Lampert of Hersfeld, Annales, in O. Holder-Egger (ed.), Lamperti monachi Hersfeldensis Opera, MGH SS rer Germ 38 (Hanover, 1894). I.S. Robinson, The Annals of Lampert of Hersfeld (Manchester, 2015) S. Patzold, Die frühen Wettiner. Adelsfamilie und Hausüberlieferung bis 1221 (Cologne, 1997).
Αρχεπτόλεμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρχεπτόλεμος είναι γνωστός ο γιος ενός Τρώα, του Ιφίτου. Ο Αρχεπτόλεμος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ο ηνίοχος του αρχιστρατήγου των Τρώων, του Έκτορα. Ο Αρχεπτόλεμος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχοι 128, 312).

 Ο αστεροειδής 65590 Αρχεπτόλεμος (65590 Archeptolemos), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από αυτό το μυθικό πρόσωπο. Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
Ευρωπαϊκός δεντροβάτραχος

Ο Ευρωπαϊκός δεντροβάτραχος, Hyla arborea (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος μικρού βατράχου της οικογένειας Hylidae, που απαντάται στην Ευρώπη. Βάσει πρόσφατων γενετικών μελετών ένας αριθμός taxa, που προηγουμένως αποτελούσαν υποείδη του H. arborea, πλέον αναγνωρίζονται ως είδη.

 Οι Ευρωπαϊκοί δεντροβάτραχοι είναι μικροί, με τα αρσενικά να κυμαίνονται μεταξύ 32-43mm και τα θηλυκά μεταξύ 40-50mm σε ολικό μήκος. Συνήθως είναι πράσινοι, αλλά μπορεί να έχουν και γκρι χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία ή τη διάθεσή τους. Τα θηλυκά έχουν λευκό λαιμό, ενώ τα αρσενικά έχουν χρυσό-καφέ λαιμό, με διπλωμένους του φωνητικούς σάκους τους. Απαντάται στην βορειοδυτική, κεντρική και νοτιοδυτική Ευρώπη. Στην Ελλάδα απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, εκτός από το ανατολικό τμήμα της Θράκης, όπου αντικαθίσταται από τον Ασιατικό δεντροβάτραχο. Επίσης, εντοπίζεται στην Πελοπόννησο και σε αρκετά νησιά: Εύβοια, Κρήτη, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος, Θάσος, Άνδρος, πιθανόν σε περισσότερα νησιά. Οι πληθυσμοί στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Σάμος, Χίος, Λέσβος, Ρόδος, Κως) θεωρείται ότι ανήκουν στον Ασιατικό δεντροβάτραχο.
Άνω Γραικικό Άρτας

Το Άνω Γραικικό είναι χωριό και έδρα της τοπικής κοινότητας Γραικικού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγνάντων, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Το Άνω Γραικικό είναι ορεινό χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις δυτικές απολήξεις των Τζουμέρκων και ανατολικά του Αράχθου, κοντά στα όρια με τον νομό Ιωαννίνων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 725. Απέχει 52 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. της Άρτας. Η τοπική κοινότητα Γραικικού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,527 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γραβιά, Κάτω Γραικικό, Ρωμανός και Σελιό. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Γραικικού του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γραοκικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγνάντων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγνάντων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Πριν την αναγνώρισή του και, μέχρι το 1927, ονομαζόταν Γρετσίστα. Ο ναός Εισοδίων της Θεοτόκου Η εκκλησία του Αγίου Χριστοφόρου, νοτιοδυτικά του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/ZoiStoHorio/posts/1857962220903931/
Βονιφάτιος Φαδρίκ

Ο Βονιφάτιος Φαδρίκ, ισπαν. Boniface Fadriq (απεβ. 1380) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης των Σαλώνων, βαρόνος της Καρύστου και κύριος τού Λοιδωρικίου, της Βιτρινίτσας & της Αίγινας.

 Ήταν ο πέμπτος γιος τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού αντιπροσώπου (vicar general) στο δουκάτο των Αθηνών & των Νέων Πατρών (Υπάτης) και της Μαρούλλα ντα Βερόνα, κόρης και κληρονόμου τού Βονιφατίου βαρόνου της Καρύστου & τού 1/3 της Ευβοίας. Το 1338 απεβίωσε ο πατέρας του ο Βονιφάτιος κληρονόμησε τη βαρονία της Καρύστου και μερικές κυριότητες στη Στερεά Ελλάδα. Έμεινε στη Σικελία ως το 1359, όταν ήλθε στην Ελλάδα για να διεκδικήσει τις ιδιοκτησίες του. Το 1365 πώλησε τη βαρονία της Καρύστου με όλες τις κώμες που της ανήκαν στη Βενετία, που την εποφθαλμιούσε αντί 6.000 δουκάτων. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιάκωβος Φαδρίκ είχε κληροδοτήσει στον Βονιφάτιο "όλα τα δικαιώματα και τις ιδιοκτησίες του" στο δουκάτο των Αθηνών, περιλαμβανομένης της κομητείας των Σαλώνων με τις κυριότητες τού Λοιδωρικίου, της Βιτρινίτσας (Βετερανίτσα), όχι όμως τού Ζητουνίου (Λαμίας) και τού Σιδηροκάστρου (στην Οίτη), που έδωσε στον γιο του Λουδοβίκο Φαδρίκ. Επίσης ο Ιάκωβος έδωσε την Αίγινα στον Βαρθολομαίο, που την παραχώρησε στον γιο του Πέτρο. Έτσι όταν το 1366 απεβίωσε ο Ιάκωβος, ο Βονιφάτιος και ο Λουδοβίκος έγιναν οι πιο ισχυροί αυθέντες των Καταλανικών κτήσεων. Αλλά δεν είχαν μεταξύ τους καλές σχέσεις, καθώς ο Λουδοβίκος έπληξε την εκχώρηση των πατρικών κτήσεων στον Βονιφάτιο και επικράτησε στη διένεξη: το 1375 ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας τον αναγνώρισε ως γενικό αντιπρόσωπό του στο δουκάτο των Αθηνών & Νέων Πατρών και στη σύγκρουση που έγινε λίγο μετά, ο Λουδοβίκος υπερίσχυσε. Ο γιος τού Βονιφατίου, ο Πέτρος εξορίστηκε στην Αραγονία, όπου φυλακίστηκε· οι κτήσεις τού Βονφατίου κατασχέθηκαν και ο ίδιος ο Βονιφάτιος απεβίωσε ως τον Σεπτέμβριο τού 1380. Το 1381 η χήρα του Ντουλτσία και ο άλλος του γιος Ιωάννης έλαβαν τη συγχώρεση τού Πέτρου Δ΄ της Αραγονίας για τον Βονιφάτιο και τους αποδόθηκαν οι κατασχεθείσες περιοχές. Δεν είναι γνωστό αν πράγματι ανέλαβαν τις ιδιοκτησίες τους. Νυμφεύτηκε τη Ντουλτσία και είχε τέκνα: Πέτρος, κύριος της Αίγινας. Ιωάννης. Miller, William (1908). The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566). New York: E.P. Dutton and Company.Setton, Kenneth M. (1975). "The Catalans in Greece, 1311–1388". In Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press. pp. 167–224. ISBN 0-299-06670-3.
Στίβεν Σμιθ

Ο Στίβεν Αλεξάντερ Σμιθ είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έχει γεννηθεί στις 12 Απριλίου 1983 στην Πενσιλβανία. Πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού. Έχει ύψος 2,06 μ. ενώ ζυγίζει 113 κιλά.

 Ο Στίβεν έπαιξε για τους Philadelphia 76ers την χρονιά 2006-07. Εκεί είχε 0,6 πόντους και 0,8 ριμπάουντ ανά αγώνα.Μετά συνέχισε την καριέρα του στην Anaheim Arsenal κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-08.Τον Φεβρουάριο του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Ριέτι. Τέταρτος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Κολοσσός Ρόδου την περίοδο 2008-09. Εδώ είχε το εξαιρετικό ποσοστό των 18,3 πόντων ανά παιχνίδι σε ένα σύνολο 21 παιχνιδιών αλλά τραυματίστηκε και έχασε την υπόλοιπη σεζόν. Μετά το πέρασμα του από την Ελλάδα πήγε για μισό χρόνο στη Γερμανία με την Ολντεμπόργκ. Το Δεκέμβριο του 2010 γύρισε στην Ελλάδα και έπαιξε για τον Πανελλήνιο. Μετά από εξαιρετικές εμφανίσεις υπέγραψε συμβόλαιο για ένα χρόνο στον Παναθηναϊκό το 2011. Ακολούθησαν η ιταλική Βίρτους Μπολόνια, η αμερικάνικη Όστιν Τόρος. Τη σεζόν 2014-15 αγωνίζεται στη Γαλλία με τα χρώματα της Jeunesse Laïque de Bourg-en-Bresse. Κύπελλο Ελλάδας: 2012 Ο Στίβεν Σμιθ έχει κατακτήσει 2 βραβεία ως καλύτερος παίκτης τουρνουά: Atlantic 10: Co-Player of the Year (2005) Atlantic 10: Player of the Year (2006) NBA.com Profile NBA Stats NBA D-League Stats Euroleague.net Profile Eurobasket.com Profile Draftexpress.com Profile Spanish League Stats Italian League Profile Αρχειοθετήθηκε 2011-07-04 στο Wayback Machine. Greek League Profile
Κίρα της Πρωσίας

Η Κίρα (γερμ. Kira Auguste Viktoria Friederike von Preuen, 27 Ιουνίου 1943 - 10 Ιανουαρίου 2004) ήταν πριγκίπισσα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε κα Λήπσνερ.

 Η Κίρα Αυγούστα Βικτωρία Φρειδερίκη ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Φερδινάνδου της Πρωσίας και της Κύρας Κυρίλλοβνας, κόρης του Κυρίλλου Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας. Η πριγκίπισσα Κίρα γεννήθηκε στο Καντήνεν της Ανατολικής Πρωσίας (σήμερα Kαντύνυ, Πολωνία). Απεβίωσε στο Βερολίνο μετά από μακρά ασθένεια. Η υδρία της τάφηκε στο Κάστρο Χόεντσολλερν. Παντρεύτηκε τον Τόμας-Φρανκ Λήπσνερ στις 10 Σεπτεμβρίου 1973 σε έναν πολιτικό γάμο. Η θρησκευτική τελετή πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στο Φέλιτσενβαϊλ. Διαζεύχθηκαν το 1984. Είχαν μια κόρη, την Κίρα-Μαρίνα (γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1977), η οποία παντρεύτηκε τον Αντρέας-Φέλιξ-Πάουλ φον Μπίσμαρκ (γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1979) στις 7 Μαΐου 2005 στον Ναό των Αγ. Πέτρου και Παύλου στο Νικόλσκογιε του Βερολίνου . https://web.archive.org/web/20050204190922/http://www.nettyroyal.nl/newsjan04.html http://www.thepeerage.com/p10117.htm#i101165
Μπρους ΜακΛάρεν

Ο Μπρους ΜακΛάρεν (αγγλικά: Bruce Leslie McLaren, Ώκλαντ Νέας Ζηλανδίας, 30 Αυγούστου 1937 - Γκούντγουντ Ηνωμένου Βασιλείου, 2 Ιουνίου 1970) ήταν Νεοζηλανδός επιχειρηματίας και οδηγός αγώνων, ο οποίος το 1963 ίδρυσε την ομώνυμη ομάδα της Φόρμουλα 1.

 Γεννημένος στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας στις 30 Αυγούστου του 1937, ο Μακλάρεν τέλειωσε το Δημοτικό Σχολείο της Μέντοουμπανκ. Όταν έγινε εννέα ετών, προσβλήθηκε από το Σύνδρομο Λεγκ-Καλβέ-Πέρθες και από τότε το αριστερό του πόδι έγινε κοντύτερο απ' το δεξί κι έμεινε έτσι μέχρι το θάνατό του. Η 1η συμμετοχή του Μακλάρεν σε αγώνα Φόρμουλα 1 ήταν το Γκραν Πρι της Νέας Ζηλανδίας του 1958 με την ομάδα στην οποία ήταν ο Αυστραλός Τζακ Μπράμπαμ, ο οποίος του είχε πει να πάρει τη θέση η οποία είχε μείνει κενη. Την 1 Απριλίου του 1963 αποφάσισε να ιδρύσει την ομώνυμη ομάδα, η οποία βρίσκεται εκεί από το 1966. Στις 2 Ιουνίου του 1970 ο Μακλάρεν βρέθηκε στο Γκούντγουντ του Ηνωμένου Βασιλείου, για να δοκιμάσει ένα μονοθέσιο της ομάδας του. Αλλά αυτή έμελε να ήταν και η τελευταία του, καθώς κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής έχασε τη ζωή του όταν έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου το οποίο οδηγούσε και με περισσότερα από 300 χιλιόμετρα έπεσε στα προστατευτικά ελαστικά. Η κηδεία του έγινε στις 4 Ιουνίου 1970 στην πατρίδα του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bruce McLaren στο Wikimedia Commons
Κάρολος Ιωάννης Μπερναντότ

Ο Κάρολος-Ιωάννης, σουηδ. Carl-Johan (31 Οκτωβρίου 1916 - 5 Μαΐου 2012) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας της Νταλάρνα και μετά τον μοργανατικό γάμο του κόμης του Βίσμπορκ. Ανιψιά του είναι η Βασίλισσα Άννα-Μαρία της Ελλάδας.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου δούκα του Κόννωτ & Στράθερν. Ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας της Νταλάρνα. Με το μοργανατικό γάμο του με τη δημοσιογράφο Έλιν-Κέρστιν-Μαργαρίτα Βίικμαρκ έχασε τους τίτλους του και το δικαίωμα διαδοχής. Από τη 2η εξαδέλφη του πατέρα του Καρλότα μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου, τού δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα Μπερναντότ και τού κόμη τού Βίσμπορκ. Το ίδιο συνέβη και με τον δευτερότοκο αδελφό του Σίγκβαρντ και με τον εξάδελφό του Λένναρτ. Το 1950-51 το ζεύγος υιοθέτησε δύο παιδιά. Ο Κάρολος-Ιωάννης έζησε για ένα διάστημα στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε ως αντιπρόσωπος της Αγγλο-Σκανδηναβικής Εμπορικής Εταιρείας. Εκεί οι δύο τους έγιναν φίλοι της διάσημης ηθοποιού Γκρέτα Γκάρμπο, η οποία διέμεινε στην κατοικία τους κοντά στο Μπάσταντ της Σουηδίας. Σε ηλικία 95 ετών απεβίωσε στο Άνγκελχολμ της Σουηδίας και τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο βόρεια της Στοκχόλμης. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1946 την Κέρστιν Βίικμαρκ (1910-1987), κόρη του Χέννινγκ Βίικμαρκ και υιοθέτησαν δύο τέκνα: (υιοθ.) Μόνικα-Χριστίνα-Μαργαρίτα γενν. 1948, παντρεύτηκε τον Γιόχαν Πέντερ Μπόντε κόμη του Μπιόρνο. (υιοθ.) Χριστιανός-Κάρολος-έννινγκ γενν. 1949, νυμφεύτηκε τη Μαριάννα Γιέννυ.Το 1987 απεβίωσε η Κέρστιν και ο Κάρολος-Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με τη Γκουννίλα Μάρθα Λουίζα Βάχτμαϊστερ]], κόρη του Νιλς Βάχτμαϊστερ κόμη του Γιόχαννισους (1923-2016). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Άγιος Θεόδωρος Κέας

Ο Άγιος Θεόδωρος είναι οικισμός της Κέας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Ιουλίδας, του δήμου Κέας, της περιφερειακής ενότητας Κέας - Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κέας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Θεόδωρος είναι οικισμός της ΑΚ. Κέας, στις βορειοανατολικές υπώρειες του Προφήτη Ηλία (θέση «Σταυρουδάκι»), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει περίπου 4 χλμ. Α. της Ιουλίδας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ιουλίδας. Με το ΦΕΚ 224Α - 11/09/1996 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ιουλίδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κέας. Η πηγή Καρυάς, στη θέση «Μπάρτζι», βόρεια του οικισμού Οι παραλίες «Καλυδονύχι» και «Ψιλη Άμμος», αμμουδερές παραλίες Α. του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο νότιο τμήμα του οικισμού Το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, βορειοανατολικά του οικισμού, στον δρόμο προς την παραλία «Σπαθί» Η εκκλησία του Χριστού, ανατολικά του οικισμού, στον δρόμο προς την παραλία «Καλυδονύχι» Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «TERRAIΝ» (Κέα 1:25.000) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Αιθυλισοπροπυλαιθέρας

Ο αιθυλισοπροπυλαιθέρας (EthylIsopropylEther, EΙE) ή 2-αιθυξυπροπάνιο ή αιθυλισοπροπυλοξείδιο είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C5H12Ο και σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHΟCH2CH3, που γράφεται επίσης συντομογραφικά iPrOEt. Είναι ένας αιθέρας. Έχει τα ακόλουθα δεκατρία (13) ισομερή: Πεντανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH2CH2OH. Πεντανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH(OH)CH3. Πεντανόλη-3 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(OH)CH2CH3. 2-μεθυλοβουτανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(CH3)CH2OH. 3-μεθυλοβουτανόλη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH2CH2OH. 2-μεθυλοβουτανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2C(OH)(CH3)2. 3-μεθυλοβουτανόλη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH(OH)CH3. Διμεθυλοπροπανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3CCH2OH. Βουτυλομεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2CH2ΟCH3. Μεθυλo(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH(CH3)ΟCH3. Ισοβουτυλομεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH2ΟCH3. (Διμεθυλαιθυλο)μεθυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3CΟCH3. Αιθυλοπροπυλαιθέρας με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH2OCH2CH3.

 Μπορεί να παραχθεί με ισοπροπυλίωση αιθανολικού άλατος (π.χ. CH3CH2ONa) με ισοπροπυλαλογονίδιο (CH3CH2CH2X) ή αιθυλίωση προπανολικού-2 άλατος [π.χ. (CH3)2CH] με αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X) : Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια: Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τετρασθενή O+: 1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μίγμα αιθανόλης κσι προπανόλης-2: 2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μίγμα ισοπροπυλιωδιδίου και αιθανόλης: 3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μίγμα αιθυλοϊωδίδιου, ισοπροπυλιωδίδιου και νερού: Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο) και2-μεθυλοβουτανόλης-2: Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται αιθυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας, ισοπροπυλοπροπυλαιθέρας, διισοπροπυλαιθέραςκαι αιθυλ(διμεθυλαιθυλ)αιθέρας: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ Αδόλφος του Νάσσαου-Ζίγκεν

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ Αδόλφος, γερμ. Friedrich Wilhelm I Adolf (20 Φεβρουαρίου 1680 - 13 Φεβρουαρίου 1722) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ζίγκεν (1707-1722).

 Ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου Μαυρίκιου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ζίγκεν και της Ερνεστίνης Καρλόττας, κόρης του Αδόλφου, κόμη του Νάσσαου-Σάουμμπουργκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1691, αφήνοντάς τον κληρονόμο 11 ετών. Επίτροπος ανέλαβε πρώτα ο εξάδελφος του πατέρα του Ιωάννης Φραγκίσκος Δεζιδεράτος, κόμης του Καθολικού Νάσσαου-Ζίγκεν και όταν αυτός απεβίωσε το 1699, ανέλαβε ο γιος του Γουλιέλμος Υάκινθος. Επειδή ο τελευταίος κακοδιαχειριζόταν το Ζίγκεν, μια εξέγερση τον εκτόπισε και το 1707 ανέλαβε ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ μόνος του τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1702 την Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τέκνα: Καρλόττα-Φρειδερίκη 1702-1785. Σοφία-Μαρία 1704, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Σίβυλλα-Ερριέττα 1705-1712. Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Β΄ 1706-1734. Σοφία Ελισάβετ 1707-1708.Το 1707 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αμαλία-Λουίζα Κέτλερ, κόρη του Φρειδερίκου-Καζιμίρ δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας και είχε τέκνα: Αδελαΐδα-Βιλελμίνη-Σοφία 1709-1710. Κάρολος-Φρειδερίκος 1710, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Καρλόττα-Βιλελμίνη 1711-1771. Αυγούστα-Αλβερτίνη 1712-1742. Λουδοβίκος-Φερδινάνδος 1714-1715. Καρολίνα-Αμαλία-Αδολφίνη 1715-1752, παντρεύτηκε τον Χριστιaνό-Αύγουστο, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ Γουλιέλμος-Μαυρίκιος 1717-1719 Ελισάβετ-Χέντβιχ 1719-1789, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Φρειδερίκο-Γουλιέλμο, κόμη του Zάyν-Βίτγκενσταϊν-Χόενσταϊν. Descendants of Frederick William Adolf
Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας

Η ΔιεΘνής Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (Τούρκικα: Uluslararası Türkçe Olimpiyatları), είναι διοργάνωση στην οποία μαθητές που γνωρίζουν την τουρκική γλώσσα διαγωνίζονται στη γραμματική, γραφή, προφορικές ικανότητες, στην ανάγνωση ποιημάτων και στη λογοτεχνία.

 1η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2003) – 17 χώρες. 2η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2004) – 24 χώρες. 3η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2005) – 41 χώρες. 4η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2006) – 83 χώρες. 5η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2007) – 100 χώρες. 6η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2008) – 110 χώρες. 7η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2009) – 115 χώρες. 8η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2010) – 120 χώρες. 9η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2011) – 130 χώρες. 10η ΔεΘνης Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας (2012) – 135 χώρες. Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Μοπτί

Η Επαρχία Μοπτί είναι επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί του Μαλί. Έχει έκταση 7.262 τ.χλμ. και πληθυσμό 368.512 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Μοπτί η οποία είναι και πρωτεύουσα όλης της περιφέρειας.

 Η Επαρχία Μοπτί βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Γιουβαρού, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Τενενκού, στα νότια με την Επαρχία Ντζεννέ και στα βόρεια με την Μπουρκίνα Φάσο. Η Επαρχία Μοπτί διαιρείται σε 15 διαμερίσματα: Μπασσιρού Μποροντογκού Ντιαλλομπέ Φατομά Κοννά Κορομπανά Κουμπάιγ Κουναρί Μοπτί Ουρό Μοντί Ουρουμπέ Ντουντέ Σασαλμπέ Σιό Σοκουρά Σόιγ Επαρχίες του Μαλί
Σταραχοβίτσε

Το Σταραχοβίτσε (πολωνική προφορά [staraxɔˈvʲit͡sɛ] Starachowice ) είναι πόλη της Πολωνίας με πληθυσμό της τάξεως των 55.126 κατοίκων, η οποία βρίσκεται στο Ποβιάτ του Σταραχοβίτσε, στο Βοϊβοδάτο του Σβιετοκρίσκιε. Καλύπτει εδαφική έκταση της τάξεως των 31,85 τ.χλμ..

 Την 1η Απριλίου 1939, η παλιά πόλη του Βιέρζμπνικ ενώθηκε με τον πληθυσμό του Σταραχοβίτσε Φαμπρίτσνε και του χωριού του Σταραχοβίτσε Γκόρνε. Η νέα αυτή πόλη έλαβε αρχικά την ονομασία Σταραχοβίτσε-Βιέρζμπνικ κι έπειτα το 1952 υιοθέτησε την σημερινή της ονομασία. Στις 27 Οκτωβρίου 1942 το εβραϊκό γκέτο του Βιέρζμπνικ εξολοθρεύτηκε από τους Ναζί, με 4.000 Εβραίους να στέλνονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα και τους υπόλοιπους περίπου 1.600 Εβραίους να στέλνονται σε στρατόπεδο εργασίας σε κοντινή απόσταση του Σταραχόβιτσε. Με το κλείσιμο του στρατοπέδου εργασίας το 1944, οι επιζώντες μεταφέρθηκαν στο σύνολό τους στο Άουσβιτς, όπου εργάστηκαν σε εργοστάσιο παραγωγής πυρομαχικών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Starachowice στο Wikimedia Commons
Χανς Μπολ

Ο Χανς Μπολ (φλαμανδικά: Hans Bol, 16 Δεκεμβρίου 1534 – 20 Νοεμβρίου 1593) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος μετανάστευσε στην Ολλανδική Δημοκρατία. Έγινε γνωστός ως τοπιογράφος και ζωγράφος αλληγορικών και βιβλικών σκηνών με τη μανιεριστική τεχνοτροπία.

 Ο Μπολ γεννήθηκε στο Μέχελεν. Η πρώτη του εκπαίδευση έγινε στο Μέχελεν από τους θείους του Γιάκομπ Μπολ και Γιαν Μπολ, που επίσης ήταν ζωγράφοι. Στη συνέχεια και σε ηλικία 14 ετών μαθήτευσε σε κάποιον ζωγράφο στο Μέχελεν που ειδικευόταν στα υδροχρώματα και στην τέμπερα. Εν συνεχεία εκπαιδεύτηκε για δύο χρόνια στη Χαϊδελβέργη και με την επιστροφή του έγινε δεκτός ως «δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Μέχελεν. Μετά την πτώση του καλβινιστικού Μέχελεν και την ισπανική κυριαρχία το 1572 έφυγε από τη γενέθλια πόλη του και έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Όταν, δέκα χρόνια αργότερα, και η Αμβέρσα περιήλθε υπό ισπανική κυριαρχία, ο Μπολ έφυγε από τη νότια Ολλανδία και ταξίδευσε, μέσω Μπέρχεν οπ Ζόομ, Ντόρντρεχτ και Ντελφτ φθάνοντας στο Άμστερνταμ, όπου και εγκαταστάθηκε ως τον θάνατό του.Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται ο θετός γιος του Φρανς Μπουλς, οι Γιόρις Χούφναχελ (Joris Hoefnagel), Γιάκομπ Σάβεραϊ (Jacob Savery) και Ρόμμερτ φαν Μπέφε (Rommert van Beve).Λόγω του ότι τα υδροχρώματά του αναπαράγονταν ευρέως, άρχισε να δημιουργεί μικρογραφίες σε περγαμηνή, τεχνική που του απέφερε μεγάλη διεθνή πελατεία και σημαντικό εισόδημα. Επιπλέον, ο Μπολ δημιουργούσε και ελαιογραφίες, εικονογραφημένα χειρόγραφα, σχέδια και χαρακτικά. Δημιούργησε τοπία, μυθολογικές και βιβλικές σκηνές καθώς και σκηνές της καθημερινής ζωής. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Web Gallery of Art: Hans Bol Vermeer and The Delft School, Πλήρης κατάλογος εκθεμάτων από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, στον οποίο υπάρχει υλικό για τον Χανς Μπολ (βλ. ευρετήριο) Pieter Bruegel the Elder: Drawings and Prints, Πλήρης κατάλογος εκθεμάτων από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, στον οποίο υπάρχει υλικό για τον Χανς Μπολ (βλ. ευρετήριο) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hans Bol στο Wikimedia Commons
Μεχμέτ Αγάς Καρακάσης

Ο Μεχμέτ Αγάς Καρακάσης, επίσης γνωστός ως Καραγάσης, ήταν εύπορος Τούρκος, ο πρώτος γνωστός Δήμαρχος Ιεράπετρας. Έζησε γύρω στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Καθώς τα υπάρχοντα στοιχεία στο αρχείο του Δήμου Ιεράπετρας δεν είναι παλαιότερα από το 1915, είναι εύλογο να μην υπάρχουν παρά ελάχιστα στοιχεία για τους διατελέσαντες Δημάρχους πριν την περίοδο αυτή.

 Η δημαρχία του Μεχμέτ Αγά Καρακάση τοποθετείται περί το 1870-1877. Η οικία του βρισκόταν στο παλαιό σπίτι του Λευτέρη Μανδουραράκη, το οποίο σήμερα δεν σώζεται. Η περιουσία του ήταν πολύ μεγάλη και περιελάμβανε χωράφια, κτήματα αλλά και ολόκληρες περιοχές, όπως την περιοχή γύρω από τη συνοικία του Αγίου Σπυρίδωνα. Η σύζυγος του Καρακάση καταγόταν από οικογένεια Χριστιανών. Αναφέρεται μάλιστα και η παράδοση ότι την έβλεπαν συχνά να ανάβει το καντήλι σε ένα προσκυνητάρι στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα με πολλή προσοχή για να μην αποκαλυφθεί η αγάπη της για το Χριστό. Κατά τη δεκαετία του 1950 κτίστηκε εκεί ένα μεγαλύτερο εκκλησάκι με εισφορές από τους γείτονες και με πρωτοβουλία της Ελένης Κοθρή. Από τον Καρακάση υπάρχει όμως σήμερα κάτι άλλο που μας τον θυμίζει. Είναι μια βρύση που φέρει το όνομά του και σώζεται στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, δίπλα στο σπίτι του Μιχαήλ Κοθρή. Η βρύση αυτή φέρει αραβική επιγραφή. Πρόκειται για τη μοναδική βρύση που διασώθηκε από τις παλιές βρύσες που είχαν χτιστεί από Τούρκους. Ο Μαχμούτ Πασάς έδωσε κονδύλια στο Δήμο της Ιεράπετρας με σκοπό να συντηρηθεί το δίκτυο ύδρευσης. Στα πλαίσια της συντήρησης αυτής, τοποθετήθηκαν "κουτούτα", δηλ. πήλινοι σωλήνες. Η Ιεράπετρα υδρευόταν με τον τρόπο αυτό ως το 1925 από την πηγή της Παναγίας των Λιβαδιών. Πολλά χρόνια μετά, το νερό της πηγής εκείνης έγινε αρμυρό και η Ιεράπετρα αντιμετώπισε έλλειψη νερού ως το 1958, οπότε ο δήμαρχος Δημήτριος Μαρκόπουλος αποπεράτωσε το έργο της ύδρευσης από τις πηγές του Ψυχρού. Μαρκόπουλος, Γεώργιος (2002). Γεράπετρος και Γεραπετρίτες. Ιεράπετρα: Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας. σελ. 161-162.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1984

Τα 50α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1984, απονεμήθηκαν στις 27 Ιανουαρίου 1985, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1984.

 Καλύτερη Ταινία: Το πέρασμα στην Ινδία Επιλαχών: Κραυγές στη σιωπή Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Στιβ Μάρτιν - All of Me Επιλαχών: Άλμπερτ Φίνεϊ - Under the Volcano Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Peggy Ashcroft - Το πέρασμα στην Ινδία Επιλαχούσα: Βανέσα Ρεντγκρέιβ - The Bostonians Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Chris Menges - Κραυγές στη σιωπή Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιν - Το πέρασμα στην Ινδία Επιλαχών: Bertrand Tavernier - A Sunday in the Country (Un dimanche à la campagne) Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: The Times of Harvey Milk Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: A Sunday in the Country (Un dimanche à la campagne) • Γαλλία Καλύτερο Σενάριο: Robert Benton - Places in the Heart Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Ραλφ Ρίτσαρντσον - Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes Επιλαχών: Τζον Μάλκοβιτς - Places in the Heart Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Christine Lahti - Swing Shift Επιλαχούσα: Μέλανι Γκρίφιθ - Διχασμένο κορμί Ο Επίσημος ιστότοπος
Άνω Σχολάρι Θεσσαλονίκης

Το Άνω Σχολάρι (επίσημη ονομασία Άνω Σχολάριον) είναι οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Τριλόφου, της δημοτικής ενότητας Μίκρας, του δήμου Θέρμης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Το Άνω Σχολάρι είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του βουνού Κάλαυρος, πολύ κοντά στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Νέων Μουδανιών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 23 χλμ Ν. ΝΑ. της Θεσσαλονίκης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριλόφου του νομού Θεσσαλονίκης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριλόφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μίκρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μίκρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμης. Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η δασική θέση «Ελάφι» και το Μικρό Πλατανόρεμα, ανατολικά του οικισμού, στο βουνό Κάλαυρος Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth *eetaa.gr
Αγία Παρασκευή Λαμίας Φθιώτιδας

Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στη Φθιώτιδα, δείτε: Αγία Παρασκευή ΤιθορέαςΗ Αγία Παρασκευή είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 20 μέτρα.

 Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, προς τον Μαλιακό κόλπο και σε απόσταση 6 χλμ. ανατολικά από την Λαμία. Στα νότια του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 και ανατολικά είναι η ΒΙ.ΠΕ Λαμίας. Πρόκειται για νέο σχετικά οικισμό, αρκετά πυκνοδομημένο ο οποίος αποτελεί τον μόνιμο τόπο κατοικίας πρώην κατοίκων των λοιπών ορεινών οικισμών της περιοχής. Νότια του χωριού και στην τοποθεσία «Πλατάνια» έχουν εντοπιστεί ίχνη συνεχούς κατοίκησής της από την νεότερη νεολιθική περίοδο μέχρι την ρωμαϊκή. Η περιοχή από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος «για λόγους προστασίας του προϊστορικού οικισμού, τα λείψανα του οποίου σώζονται διάσπαρτα στο γήλοφο που βρίσκεται στη θέση "Πλατάνια" και χρονολογείται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι και τους ΥΕΙΙΙ χρόνους». Η περιοχή νότια της Αγίας Παρασκευής, που περικλείεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura 2000. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ροδίτσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αγραδούλα, το Λιμογάρδι και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίας Παρασκευής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 957 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 922. Με την απογραφή του 2001 είχε 1.102 και 957 αντίστοιχα. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 59,111 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) "Η Γεωλογική - Γεωαρχαιολογική Μελέτη του Προϊστορικού Οικισμού της Αγίας Παρασκευής (Λαμία, Φθιώτιδα)" Αρχειοθετήθηκε 2013-01-23 στο Wayback Machine. από το Κέντρο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Στυλίδας. Χάρτης του αρχαιολογικού χώρου Αγίας Παρασκευής ή Μεγάλης Βρύσης Αρχειοθετήθηκε 2020-12-10 στο Wayback Machine. Η ΒΙ.ΠΕ (Βιομηχανική Περιοχή) Λαμίας
Dodge 100 "Kew"

Το Dodge 100 "Kew" ήταν μια σειρά φορτηγών που κατασκευάστηκε από το 1949 έως το 1957 από την αμερικανική εταιρεία Dodge στο βρετανικό εργοστάσιό της στο Kew του Λονδίνου. Τα φορτηγά ονομάζονταν συχνά «μύτη παπαγάλου» λόγω των χαρακτηριστικών σχημάτων από το καπό και την μπροστινή γρίλια τους.

 Τα περισσότερα από τα φορτηγά κινούνταν είτε με πετρελαιοκινητήρες της Perkins είτε με βενζινοκινητήρες της Chrysler. Το αμάξωμα της καμπίνας κατασκευάστηκε από την Briggs Motor Bodies και ήταν κοινό με τα ανταγωνιστικά Ford Thames ET6 και το Leyland Comet. Το σασί του φορτηγού όμως ήταν βασισμένο στο Αμερικανικό προπολεμικό Dodge TE-32.Στην Ινδία, το ίδιο μοντέλο κατασκευάστηκε από την Premier Automobiles Limited και η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1980. Πολλά εξακολουθούσαν να λειτουργούν από το 2016 σε ορισμένες περιοχές. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν γνωστό ως Premier Roadmaster για τις εκδόσεις ντίζελ και Pioneer για τις εκδόσεις βενζίνης, αλλιώς ήταν απλά γνωστό ως Fargo. Το όχημα παράγονταν με κιτ συναρμολόγησης που εξάγονταν από την Dodge και μετά την εξαγορά της, από την Renault Trucks. Εκτός από την βασική έκδοση pick-up με την πίσω καρότσα, παράγονταν και μια έκδοση βαν και λεωφορείου. NTT 72 - 1952 Dodge Kew 100 series - Perkins P6 Engine - arriving at Gaydon
Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)

Η Ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ (αγγλικά: Parish of Saint Elizabeth) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 1212.4 τ.χλμ. και πληθυσμό 146.404 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μπλακ Ρίβερ.

 Το Σαιντ Ελίζαμπεθ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τη Γουεστμόρλαντ, στα βόρεια-κεντρικά με τον Άγιο Ιάκωβο, στα βορειοανατολικά με την Τρελόνι και στα ανατολικά με την Μάντσεστερ. Έχει έκταση 1212.4 τ.χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα. Το Σαιντ Ελίζαμπεθ έχει πολλά ζώα όπως αγελάδες, γουρούνια, κατσίκες, πρόβατα και άλογα. Το κυριότερο ποτάμι της ενορίας Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι το Μπλακ Ρίβερ. Η ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι ορεινή, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην βόρεια και τη βορειοανατολική πλευρά της ενορίας. Οι κυριότερες οροσειρές είναι η Νασάου, η Λακοβία και η Σάντα Κρουθ. Η ενορία Σαιντ Ελίζαμπεθ διαθέτει αρκετούς κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μπλακ Ρίβερ, ο Παροτί, ο Μαλκόλμ, ο Χαντ, ο Σταρβ Γκατ, ο Μπίλι, ο Φρέντσμανς, ο Πέδρο και ο Μπόουτμανς. Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριλαμβάνει 44 σπηλιές. Οι κυριότερες είναι οι ακόλουθες: Γουόλλινγκφορντ Μεξικό Περού Υχάρντλι Τσέιζ Το Σαιντ Ελίζαμπεθ είχε πληθυσμό 146.404 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έβδομη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Αικατερίνη, την Κλάρεντον, την Μάντσεστερ, τον Άγιο Ιάκωβο και την Αγία Άννα. Άγιος Παύλος Ακομπόνγκ Άππλετον Άρλινγκτον Βάινγιαρντ Γκάιλ Τάουν Γουίλτον Ίπσουιτς Κάρλαϊλ Κόττεργτουντ Λακοβία Μαγκοττύ Μαουνταινσάιντ Μιντλκουόρτερς Μπαλακλάβα Μπαπτίστ Μπίγκγουντς Μπλακ Ρίβερ Μπογκ Μπρέντνατ Γουόκ Μπρίνγκτον Νιούγουελ Νιου Μάρκετ Ρόουζ Χωλ Σάντα Κρουθ Σάουθφιλντς Σλάιπ Τζάνκσιον Τράι Ολ Φλάγκαμαν Φούλλεσγουντ Χάουνσλοου Χοτζέ Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι το ψάρεμα. Στην Αγία Ελίζαμπεθ καλλιεργούνται κασσάβα, καλαμπόκι, αρακάς, φασόλια, πριμέντο, πιπερόριζα, ντομάτες, ρύζι, γλυκοπατάτες, καπνός και καφές. Το Σαιντ Ελίζαμπεθ είναι τουριστικός προορισμός από το 1999. Έχει πολλές παραλίες. Το μέρος που έχει περισσότερους τουρίστες είναι η παραλία της Τρέζουρ. Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριλαμβάνει πολλές παραλίες, όπως: Φοντ Χιλ Γκαλλεόν Φούλερσγουντ Παροτί Φορτ Τσαρλς Καλαμπάς Κόλπος Γκρέιτ Μπέυ Κόλπος Μπίλλις Μπέυ Κόποςς Φρέντσμανς Μπέυ Τρέζουρ Μπλου Φιλντς Το Σαιντ Ελίζαμπεθ συμπεριελάμβανε μεγαλύτερο μέρος της Τζαμάικα, αλλά το 1703 πήρε τμήμα της η Γουεστμόρλαντ και αργότερα, το 1814 η Μάντσεστερ. Ενορίες της Τζαμάικα Πληριφορίες για Σαιντ Ελίζαμπεθ, Τζαμάικα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2004

Τα 70α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2004, απονεμήθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 2005, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2004.

 Καλύτερη Ταινία: Sideways Επιλαχών: Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Million Dollar Baby, και Kinsey Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Paul Giamatti – Sideways Επιλαχών: Τζέιμι Φοξ – Ray, Don Cheadle – Hotel Rwanda, και Κλιντ Ίστγουντ – Million Dollar Baby Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Imelda Staunton – Vera Drake Επιλαχούσα: Κέιτ Γουίνσλετ – Eternal Sunshine of the Spotless Mind και Ανέτ Μπένινγκ – Being Julia Καλύτερη Τανία Κινουμένων Σχεδίων: The Incredibles Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Christopher Doyle – Hero (Ying xiong) Καλύτερη Σκηνοθεσία: Κλιντ Ίστγουντ – Million Dollar Baby Επιλαχών: Zhang Yimou – House of Flying Daggers (Shi mian mai fu) Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: Joshua Marston – Maria Full of Grace Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Bad Education (La mala educación) • Spain Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: Fahrenheit 9/11 Επιλαχών: Tarnation Καλύτερο Σενάριο: Αλεξάντερ Πέιν και Jim Taylor – Sideways Επιλαχών: Charlie Kaufman – Eternal Sunshine of the Spotless Mind Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Clive Owen – Closer Επιλαχών: Thomas Haden Church – Sideways Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Βιρτζίνια Μάντσεν – Sideways Ειδικό Βραβείο: Milestone Films Ο Επίσημος ιστότοπος