Φρανκ Ράικαρτ

Ο Φρανκ Ράικαρτ (Franklin Edmundo Rijkaard, 30 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Ολλανδός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής του ΑΦΚ Άγιαξ και της ΑΚ Μίλαν. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς μέσους στην ιστορία του ποδοσφαίρου και ως ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του. Ως προπονητής γνώρισε επιτυχίες με τη Μπαρτσελόνα με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και δύο Σούπερ Καπ Ισπανίας (2005 και 2006), καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ το 2006.

 Η μητέρα του ήταν Ολλανδέζα και ο πατέρας του ποδοσφαιριστής από το Σουρινάμ που έφτασαν στην Ολλανδία μαζί με τον πατέρα του Ρουντ Γκούλιτ. Ήταν μόλις 17 όταν έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα του Άγιαξ στις 23 Αυγούστου 1980. Έκανε άμεσα εντύπωση, σημειώνοντας το τρίτο γκολ σε 4-2 εκτός έδρας νίκη επί της Go Ahead Eagles, του πρώτου αγώνα πρωταθλήματος στη χρονιά 1980-1981. Θα έπαιζε άλλα 23 παιχνίδια για το σύλλογο στην πρώτη του αγωνιστική περίοδο. Με τον Άγιαξ κέρδισε το πρωτάθλημα Ολλανδίας (1979, 1980, 1983) και το νταμπλ δύο φορές. Το 1986, ο Γιόχαν Κρόιφ ανέλαβε τον Άγιαξ, και μετακίνησε τον Ράικαρτ στη μεσαία γραμμή, από τη θέση του ανασταλτικού χαφ, όπου έπαιζε μέχρι τότε. Το 1987 ο Άγιαξ κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων αλλά για τρία χρόνια τερμάτιζε συνεχώς πίσω από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν του Χίντιγκ. Το 1988 ο Ράικαρτ, μαζί με τον Μάρκο φαν Μπάστεν μετακόμισαν από το Άμστερνταμ στο Μιλάνο και τη Μίλαν. Με τον Αρίγκο Σάγκι και τον Φάμπιο Καπέλλο στον πάγκο, αλλά και τον Ρουντ Γκούλιτ, παλιό συμπαίκτη του στον Άγιαξ, ο Ράικαρτ πανηγύρισαν δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών το 1989 και 1990, αλλά και πρωταθλήματα Ιταλίας και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, το 1989 και 1990. Μετά από πέντε χρόνια στο ιταλικό πρωτάθλημα, ο Ράικαρτ γυρίζει στον Άγιαξ. Με προπονητή τον Λουίς φαν Χάαλ και συμπαίκτες τους Πάτρικ Κλάιφερτ, Γιάρι Λιτμάνεν, Έντβιν φαν ντερ Σαρ, Φρανκ ντε Μπουρ και Ρόναλντ ντε Μπουρ κατέκτησαν το πρωτάθλημα Ολλανδίας (1994, 1995), και το Τσάμπιονς Λιγκ (1995). Ο Ράικαρτ κλήθηκε στην Εθνική μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980, και έπαιξε ως το 1992. Μεγαλύτερη επιτυχία ήτανε η κατάκτηση του EURO 1988, νικώντας 2-0 τη Σοβιετική Ένωση στον τελικό. Άσχημη στιγμή του Ράικαρτ ήταν το φτύσιμο στο πρόσωπο του Ρούντι Φέλερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, στον αγώνα Δυτική Γερμανία-Ολλανδία 2-1 για τη φάση των "16". Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, σημείωσε την ισοφάριση για την Ολλανδία στην ισοπαλία 2-2 με τη Δανία στο ημιτελικό στάδιο, αλλά οι Δανοί νίκησαν στα πέναλτι. Έκανε την τελευταία του εμφάνιση για την εθνική στην ήττα 3-2 έναντι των νικητών της Βραζιλίας στους προημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994. Μετά το 1995, οπότε σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ο Ράικαρτ ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας το 1998 την Εθνική Ολλανδίας, αφού ο Γκους Χίντιγκ έφυγε για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Με παίκτες όπως ο Ζέντεν, ο Κλάιφερτ, ο Κοκού, ο Όβερμαρς και οι δύο Ντε Μπουρ, οι Ολλανδοί έπαιξαν συναρπαστικό ποδόσφαιρο στο EURO 2000, αλλά έχασαν την πρόκριση για τον τελικό από την Ιταλία στα πέναλτι. Ο Ράικαρτ εμφανίστηκε στο ολλανδικό πρωτάθλημα ως προπονητής το 2001, αλλά εκείνη τη σεζόν (2001-2002) η Σπάρτα Ρότερνταμ υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία. Το 2003 πήγε στη Μπαρτσελόνα, με βοηθό τον Χενκ τεν Κάτε της Μπρέντα. Οι Καταλανοί, αν και άρχισαν με ήττες όπως 5-1 από τη Μάλαγα και 1-2 από τη Ρεάλ στο Καμπ Νου, αλλά στο δεύτερο γύρο έκαναν διπλά σε Σεβίλλη, Μπιλμπάο, Λα Κορούνια, αλλά και στο Σαντιάγο Μπερναμπέου (1-2) και τέλειωσε τη χρονιά δεύτερη πίσω από τη Βαλένθια του Ράφα Μπενίτεθ. Τη σεζόν 2004-05 η Μπαρτσελόνα πήρε το πρωτάθλημα Ισπανίας, ενώ την επόμενη χρονιά (2005-06) οι Καταλανοί έφτασαν στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ αφού νικήσανε 2-1 την Άρσεναλ στον τελικό του Σταντ ντε Φρανς (γκολ από Ετό και Μπελέτι). Οι δύο επόμενες χρονιές όμως ήταν ανεπιτυχείς για τη Μπάρτσελόνα και ο Ράικαρτ έφυγε από την ομάδα μετά το τέλος της σεζόν 2007-08. Στις 5 Ιουνίου 2009, υπέγραψε σύμβαση διάρκειας δύο ετών για να διαχειριστεί την τουρκική ομάδα Γαλατασαράι. Απολύθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2010. Στις 28 Ιουνίου 2011, ανέλαβε προπονητής της εθνικής ομάδας της Σαουδικής Αραβίας μετά από συμφωνία με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Σαουδικής Αραβίας, θέση που διατήρησε για δύο χρόνια. Το 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την προπονητική. Άγιαξ Πρωτάθλημα Ολλανδίας (7) : 1979, 1980, 1982, 1983, 1985, 1994, 1995 Κύπελλο Ολλανδίας (4) : 1979, 1983, 1986, 1987 Σούπερ Καπ Ολλανδίας (2) : 1993, 1994 Κύπελλο Κυπελλούχων: 1987 Τσάμπιονς Λιγκ: 1995Μίλαν Πρωτάθλημα Ιταλίας (2) : 1992, 1993 Σούπερ Καπ Ιταλίας (2) : 1988, 1992 Τσάμπιονς Λιγκ (2) : 1989, 1990 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (2) : 1989, 1990 Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1989, 1990Ατομικές διακρίσεις Ολλανδός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (2) : 1985, 1987 Καλύτερος ξένος ποδοσφαιριστής στο ιταλικό πρωτάθλημα : 1992 Καλύτερος ποδοσφαιριστής στο ιταλικό πρωτάθλημα : 1992 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλύτερη ομάδα : 1988 [40] Χρυσή Μπάλα : τρίτη θέση: 1988, δεύτερη θέση: 1989 Ομάδα ESM της Χρονιάς : 1994–95 FIFA 100 Δημοσκόπηση UEFA Golden Jubilee : # 21 Βραβείο Προέδρου UEFA : 2005 World Soccer περιοδικό : Οι 100 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές όλων των εποχών Πρωτάθλημα Ισπανίας (2) : 2005, 2006 Σούπερ Καπ Ισπανίας (2) : 2005, 2006 Τσάμπιονς Λιγκ: 2006.