IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τουμπί (μουσικό όργανο)

Το τουμπί ή τοομπί (Παντζάμπι: ਤੂੰਬੀ), το οποίο ονομάζεται και τουμπά ή τοομπά, είναι παραδοσιακό μουσικό όργανο από την περιοχή του Παντζάμπ στη βόρεια Ινδική υποήπειρο. Το υψηλής συχνότητας, απλό έγχορδο μουσικό όργανο συνδέεται με την παραδοσιακή μουσική του Παντζάμπ και τη σημερινή πολύ δημοφιλή Δυτική μπάνγκρα μουσική.Το τουμπί έγινε δημοφιλές στη σύγχρονη εποχή από τον παραδοσιακό Παντζάμπι τραγουδιστή Λαλ Τσαντ Γιαμλά Τζατ (1914-1991). Τις δεκαετίες 1960, 1970 και 1680, οι περισσότεροι από τους Παντζάμπι τραγουδιστές όπως οι Κουλντίπ Μανάκ, Μοχάμεντ Σαντίκ, Ντιντάρ Σαντού, Αμάρ Σινχ Τσαμκίλα και Καρτάρ Ραμλά, χρησιμοποιούσαν το τουμπί. Χρησιμοποιείται επίσης από Παντζάμπι Σούφι τραγουδιστές όπως οι Κανγουάρ Γκριγουάλ και Σαΐν Ζαχόρ.

 Το όργανο είναι φτιαγμένο από ένα ξύλινο ραβδί, τοποθετημένο σε ένα κέλυφος αντηχείου νεροκολοκύθας. Μια απλή μεταλλική χορδή περνάει πάνω από μια γέφυρα στο αντηχείο και δένεται στο κλειδί που βρίσκεται στο τέλος του ραβδιού. Ο οργανοπαίκτης παίζει τη χορδή με τη συνεχή κίνηση και αναδίπλωση του πρώτου δακτύλου (δείκτη). Το Get Ur Freak On, ένα χιτ σινγκλ του 2001 από την Μίσι Έλιοτ σε παραγωγή του Timbaland, σύστησε τον ξεχωριστό ήχο του τουμπί στη δημοφιλή επικρατούσα μουσική σκηνή. Το τραγούδι Mundian Ton Bach Ke Rahin (Beware of Boys) από τον Panjabi MC, μια τεράστια επιτυχία στα τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου, αποτελεί ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα χρήσης του τουμπί στην δημοφιλή Δυτική μουσική. Το 20 Inch από τον Master P (με συμμετοχή του Τζαμαϊκανού ρέγκε καλλιτέχνη Κάτι Ρανκς και του ράπερ Κόμπρα Καν) περιείχε μουσική από τουμπί, το οποίο έπαιζε ο ιθαγενής Καναδός Σον Ραμπτά (εγγονός του διάσημου Παντζάμπι παραδοσιακού τραγουδιστή, Χαζάρα Σινχ Ραμπτά). Το τραγούδι Baby Doll me Sone di της Ινδής τραγουδίστριας Κανίκα Καπόρ, περιλαμβάνει τουμπί καθ'όλη τη διάρκειά του. Hardial Thuhi (Άνοιξη–Φθινόπωρο 2011). Μετάφραση από Gibb Schreffler. «The Tumba-Algoza Ballad Tradition». Journal of Punjab Studies 18 (1&2): 169–202. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-12. https://web.archive.org/web/20120312133224/http://www.global.ucsb.edu/punjab/journal/v18_1_2/articles/6_TheTumba.pdf.
Ανχεσνεφεριμπρέ

Η Ανχνεσνεφεριμπρέ ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα και αρχιέρεια κατά τη 26η Δυναστεία, και ήταν κόρη του φαραώ Ψαμμήτιχου Α΄ και της βασίλισσας Ταχουίτ. Κατείχε τα αξιώματα της ιερής θεραπαινίδας του Άμμωνα και αργότερα της θεϊκής συζύγου του Άμμωνα μεταξύ του 595 και 525 π.Χ., κατά τη διάρκεια βασιλείας του Ψαμμήτιχου Α΄, Απρίη, Άμασι Β΄ και Ψαμμήτιχου Γ΄, μέχρι την κατάκτηση της Αιγύπτου από του Αχαιμενίδες.

 Το 595 π.Χ. η Ανχεσνεφεριμπρέ στάλθηκε στις Θήβες για να υιοθετηθεί από τη θεϊκή σύζυγο του Άμμωνα Νίτωκρι Α΄, όπως καταγράφει μια στήλη από τα αρχεία του Καρνάκ. Η Ανχεσνεφεριμπρέ κατείχε τη θέση της ιερής θεραπαινίδας του Άμμωνα μέχρι το θάνατο της Νίτωκρι Α΄ στο έτος 4 της βασιλείας του Απρίη (586 π.Χ.) , μετά το οποίο έγινε η νέα θεϊκή σύζυγος. Κυβέρνησε από της Θήβες για αρκετές δεκαετίες μέχρι το 525 π.Χ., όταν ο Πέρσης αυτοκράτορας Καμβύσης Β΄ νίκησε τον Ψαμμήτιχο Γ΄ και κατέκτησε την Αίγυπτο, θέτοντας τέλος στην 26η Δυναστεία και στα αξιώματα της ιερής θεραπαινίδας και της θεϊκής συζύγου του Άμμωνα. Μετά από αυτή τη χρονολογία η Ανχεσνεφεριμπρέ χάνεται από την ιστορία ως η τελευταία θεϊκή σύζυγος, όπως και η πιθανή διάδοχός της, η ιερή θεραπαινίδα Νίτωκρις Β΄. Όπως πολλών προκατόχων της, ο τάφος της Ανχεσνεφεριμπρέ βρίσκεται κοντά στο ναό στο Μεντίνετ Χάμπου. Για την Ανχεσνεφεριμπρέ είναι γνωστές πολλές μαρτυρίες, και πρωτίστως ένα άγαλμά της που τώρα εκτίθεται στο Μουσείο της Νουβίας στο Ασσουάν (CG 42205), καθώς και η σαρκοφάγος της από μαύρο βασάλτη που κατόπιν επαναχρησιμοποιήθηκε στο Ντέιρ ελ Μεντίνα κατά την Πτολεμαϊκή περίοδο από κάποιον με το όνομα Πιμεντού και που σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ankhnesneferibre στο Wikimedia Commons
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον Παναμά

Η ομοφυλοφιλία στον Παναμά είναι νόμιμη και δεν υπάρχουν νόμοι ενάντια στις ομοφυλοφιλικές πράξεις με συναίνεση. Δεν υπάρχουν νόμοι που να προστατεύουν τους ομοφυλόφιλους από την άνιση μεταχείριση. Η ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες απαγορεύεται να ενταχθούν στον στρατό ή την αστυνομία. Η ηλικία συναίνεσης είναι τα 18 έτη.

 Το 1996 στον Παναμά ο πρώτος οργανισμός ομοφυλοφίλων δημιουργήθηκε. Πρόσφατα αναγνωρίσθηκε νομικά μετά από μάχη τριών χρόνων με την εκκλησία και τις αρχές. Εξακολουθεί να είναι ο μόνος ομοφυλοφιλικός οργανισμός στον Παναμά. Τον περασμένο χρόνο παρουσίασαν έναν νόμο για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών και το 2005 έγινε η πρώτη παρέλαση Gay pride. Το άρθρο 28 αρνείται την δημιουργία ανήθικων ή παράνομων οργανώσεων και αυτό το άρθρο πολλές φορές χρησιμοποιείται για να αρνηθεί η δημιουργία ομοφυλόφιλων οργανώσεων. Στις 31 Ιουλίου του 2008 η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε επίσημα στο κράτος. Το άρθρο 12 του Διατάγματος 149 του 1949 ποινικοποιούσε τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.
Διαμέρισμα Μορασάν

Το Διαμέρισμα Μορασάν (ισπανικά: departmento de Morazán) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Ανατολική επαρχία. Έχει έκταση 1.447,43 τ.χλμ. και πληθυσμό 205.668 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Φρανσίσκο Γκότερα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Αραμπάλα.

 Το Μορασάν βρίσκεται βορειοανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα νότια και δυτικά με το Σαν Μιγκέλ, στα ανατολικά με το Λα Ουνιόν και στα βόρεια με την Ονδούρα. Έχει έκταση 1.447,43 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το έβδομο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο και το Λα Λιμπερτάδ. Το Διαμέρισμα Μορασάν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 205.668 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Διαμέρισμα Αουατσαπάν, το Λα Ουνιόν, το Λα Πας, το Διαμέρισμα Κουσκατλάν και το Τσαλατενάνγκο. Το Μορασάν διαιρείται σε 26 δήμους: Αραμπάλα Γιαμαμπάλ Γιολοαϊκίν Γκουαλοκόκτι Γκουαταχιάγουα Ελ Ντιβισαδέρο Ελ Ροσάριο Κακαοπέρα Κορίντο Λολοτικίγιο Μεανγκέρα Ντελίσιας δε Κονσεπσιόν Οσικάλα Περκίν Σαν Ισίδρο Σαν Κάρλος Σαν Σιμόν Σαν Φερνάντο Σαν Φρανσίσκο Γκότερα Σενσέμπρα Σοσιεδάδ Τορόλα Τσιλάνγκα Χοατέκα Χοκοαϊτίκε Χορόκο Αραμπάλα Γιαμαμπάλ Γιολοαϊκίν Γκουαλοκόκτι Γκουαταχιάγουα Ελ Ντιβισαδέρο Ελ Ροσάριο Κακαοπέρα Κορίντο Λολοτικίγιο Μεανγκέρα Ντελίσιας δε Κονσεπσιόν Οσικάλα Περκίν Σαν Ισίδρο Σαν Κάρλος Σαν Σιμόν Σαν Φερνάντο Σαν Φρανσίσκο Γκότερα Σενσέμπρα Σοσιεδάδ Τορόλα Τσιλάνγκα Χοατέκα Χοκοαϊτίκε Χορόκο Σαν Φρανσίσκο Γκότερα Γεωγραφία του Μορασάν Πόλεις του Μορασάν Δήμοι του Μορασάν
Ντουλαγλουτίδη

Η ντουλαγλουτίδη (dulaglutide) είναι ένας αγωνιστής υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (αγωνιστής GLP-1) που αποτελείται από GLP-1 (7-37) ομοιοπολικά συνδεδεμένο με ένα κομμάτι Fc ανθρώπινης IgG4. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία φορά την εβδομάδα. Το GLP-1 είναι μια ορμόνη που εμπλέκεται στην ομαλοποίηση του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα (γλυκαιμία). Ο FDA ενέκρινε την dulaglutide για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2014. Το φάρμακο κατασκευάζεται από την Eli Lilly με την ονομασία Trulicity.

 Η ένωση ενδείκνυται για ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ως συμπλήρωμα στη διατροφή και την άσκηση, για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου. Η ντουλαγλουτίδη δεν ενδείκνυται στη θεραπεία ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή σε ασθενείς με διαβητική κετοξέωση επειδή αυτά τα προβλήματα είναι αποτέλεσμα των νησίδων των κυττάρων που δεν είναι σε θέση να παράγουν ινσουλίνη και μία από τις δράσεις της ντουλαγλουτίδης είναι η διέγερση της λειτουργίας των κυττάρων των νησίδων για την παραγωγή περισσότερης ινσουλίνης. Η ντουλαγλουτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε αυτόνομα είτε σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα για διαβήτη τύπου 2, συγκεκριμένα με μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες, θειαζολιδινεδιόνες και ινσουλίνη που λαμβάνεται ταυτόχρονα με τα γεύματα. Μια μετα-ανάλυση το 2017 κατέρριψε τον ισχυρισμό ότι η θεραπεία με αγωνιστές GLP-1 ή αναστολείς DPP-4 αύξησε τη θνησιμότητα όλων των αιτιών στους διαβητικούς τύπου 2. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, όπως δυσπεψία, μειωμένη όρεξη, ναυτία, έμετο, κοιλιακό άλγος, διάρροια . Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες: οξεία παγκρεατίτιδα (συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο σοβαρό κοιλιακό άλγος, ακτινοβολώντας μερικές φορές στην πλάτη και συνοδεύονται από έμετο), υπογλυκαιμία, νεφρική δυσλειτουργία (που μπορεί μερικές φορές να απαιτεί αιμοδιάλυση). Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας αυξάνεται εάν το φάρμακο χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με σουλφονυλουρίες ή ινσουλίνη . Η ένωση αντενδείκνυται σε άτομα με υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του προϊόντος. Ως προληπτικό μέτρο, συνιστάται το 2013 οι ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς ή που έχουν προσβληθεί από πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 2 να μην λαμβάνουν ντουλαγλουτίδη, επειδή θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτών των καρκίνων. Η ντουλαγλουτίδη συνδέεται με υποδοχείς πεπτιδίου 1 τύπου γλυκαγόνης, επιβραδύνοντας τη γαστρική κένωση και αυξάνει την έκκριση ινσουλίνης από τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος. Ταυτόχρονα η ένωση μειώνει την αυξημένη έκκριση γλυκαγόνης αναστέλλοντας τα άλφα κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία είναι γνωστό ότι είναι ακατάλληλα στον διαβητικό ασθενή. Το GLP-1 εκκρίνεται κανονικά από κύτταρα L του γαστρεντερικού βλεννογόνου ως απόκριση σε ένα γεύμα.
Τρύφαινα

Η Κλεοπάτρα Τρύφαινα (??? – 111 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Υπήρξε βασίλισσα της Συρίας, στο πλευρό του Αντίοχου Η' του Γρυπού, μέλους της Δυναστείας των Σελευκιδών.

 Κατά την παιδική της ηλικία ο πατέρας της ήρθε σε σύγκρουση με την αδελφή και βασίλισσά του, Κλεοπάτρα Β', και αναγκάστηκε να διαφύγει με τη νέα του σύζυγο, Κλεοπάτρα Γ', και τα παιδιά του στο νησί της Κύπρου το 131 π.Χ. Η αποκατάσταση της ηρεμίας στην Αλεξάνδρεια άργησε να έρθει, ωστόσο ο Πτολεμαίος Η' κατάφερε να ανακτήσει τον θρόνο το 130/29 π.Χ. Ο βασιλιάς άφησε την τελευταία του πνοή το 116 π.Χ. αφήνοντας πίσω του δύο γιους, τον Πτολεμαίο και τον Πτολεμαίο Αλέξανδρο, καθώς και τρεις κόρες: την Τρύφαινα, που έγινε το 124/23 π.Χ. βασίλισσα της Συρίας, την Κλεοπάτρα Δ', που παντρεύτηκε το μεγαλύτερο από τους δύο αδελφούς της και την Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα τους, ο θρόνος της Αιγύπτου, έμενε στην Κλεοπάτρα Γ', με την προϋπόθεση να μοιραζόταν τη βασιλεία με έναν από τους γιους της, όποιον αυτή προτιμούσε. Η Κλεοπάτρα σκόπευε να επιλέξει για τους δικούς της λόγους τον νεότερο αδελφό, τον Αλέξανδρο, όμως οι αλεξανδρινοί τελικά έκριναν εκείνοι επιβάλλοντας τον Πτολεμαίο, που έμεινε στην ιστορία ως Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος. Η Κλεοπάτρα Γ' ανάγκασε τον γιο της να λάβει διαζύγιο από την αδελφή του, Κλεοπάτρα Δ', ώστε να παντρευτεί την Κλεοπάτρα Σελήνη. Τότε η Κλεοπάτρα Δ', αφού συγκέντρωσε στρατό στην Κύπρο πήγε στη Συρία, όπου και πρόσφερε το χέρι και τον στρατό της στον διεκδικητή του θρόνου των Σελευκιδών, Αντίοχο Θ' Κυζικηνό. Ο τελευταίος βρισκόταν σε πόλεμο με τον ετεροθαλή αδελφό του και σύζυγο της Τρύφαινας, Αντίοχο Η' Γρυπό για τον θρόνο της Συρίας. Η Κλεοπάτρα Δ' βρισκόταν στην Αντιόχεια όταν η πόλη κατελήφθη από τον Αντίοχο Γρυπό, και για να σωθεί κατέφυγε στον ναό του Απόλλωνα στη Δάφνη. Ο Αντίοχος επιθυμούσε να της χαρίσει τη ζωή, είτε για διπλωματικούς λόγους είτε από φόβο για την ιεροσυλία. Ωστόσο η Τρύφαινα ήταν ανένδοτη και παρότρυνε τον άντρα της να τη θανατώσει. Καθώς η Κλεοπάτρα άγγιζε τον βωμό, τα χέρια της αποκόπηκαν ώστε να μεταφερθεί έξω και έτσι πέθανε ενώ καταριόταν την αδελφή της (112 π.Χ.) Ένα χρόνο αργότερα, την Τρύφαινα αιχμαλώτισε ο Αντίοχος Κυζικηνός, τη βασάνισε και τη θανάτωσε. Δυναστεία των Πτολεμαίων Δυναστεία των Σελευκιδών Αρχαία Αίγυπτος Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική περίοδος The House of Ptolemy από τον E. R. Bevan, κεφ.11 Βιογραφία από τον Christopher Bennett, Tryphaena www.livious.org, Tryphaena
The Best of Free: All Right Now

The Best of Free: All Right Now είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Free, η οποία κυκλοφόρησε το 1991 μέσω της "Island Records". Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ προέρχονται από τα έξι στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησαν από το 1968 μέχρι το 1973, με τον Μπομπ Κλίαρμάουντεν να κάνει νέα μίξη. Η συλλογή σκαρφάλωσε στο βρετανικό Top-10 και βραβεύθηκε ως ασημένια.

 1. Wishing Well (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 3:57 2. All Right Now (Rodgers) - 4:14 3. Little Bit of Love (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 2:34 4. Come Together in the Morning (Rodgers) - 4:29 5. The Stealer (Rodgers) - 3:15 6. Sail On (Bundrick) - 3:24 7. Mr. Big (Rodgers) - 5:57 8. My Brother Jake (Rodgers) - 2:54 9. The Hunter (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 4:14 10. Be My Friend (Rodgers, Kirke, Yamauchi, Kossoff, Bundrick) - 4:14 11. Travellin' in Style (Rodgers) - 4:01 12. Fire and Water (Bundrick) - 3:59 13. Travelling Man (Bundrick) - 3:20 14. Don't Say You Love Me (Rodgers) - 5:34 The Best of Free: All Right Now (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Φεβρουάριος 1991 The Best of Free: All Right Now (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Τα τραγούδια του The Best of Free: All Right Now ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Πωλ Ρότζερς - φωνητικά Πωλ Κοσσόφ - κιθάρα Άντι Φρέιζερ - μπάσο Τετσού Γιαμαούτσι - μπάσο Τζον Μπούντρικ - πλήκτρα Σάιμον Κερκ - τύμπανα The Best of Free: All Right Now - Free | Songs, Reviews, Credits | Allmusic Free - The Best Of Free (All Right Now) (CD) at Discogs
Κύπελλο Πάσχα ποδοσφαίρου 1927-28

Το Kύπελλο Πάσχα ποδοσφαίρου 1927-28 ήταν το πρώτο που διοργανώθηκε από την ένωση του Π.Ο.Κ. μετά τη διαφωνία των μελών του (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ) με την ΕΠΟ. Εκτός των τριών ελληνικών ομάδων στη διοργάνωση προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν η Μπεογκράτσκι Βελιγραδίου κσι η Mικτή Βένους/Σπάρτα Βουκουρεστίου. Ξεκίνησε το Μεγάλο Σάββατο 14 Απριλίου 1928 και ολοκληρώθηκε εννέα ημέρες αργότερα. Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Γήπεδο της Λεωφόρου. Νικητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός ο οποίος τερμάτισε πρώτος στην κατάταξη. Πραγματοποιήθηκαν 10 αγώνες συνολικά.

 Η πρεμιέρα του Κυπέλλου Πάσχα (ή ‘’Ποδοσφαιρικόν Κύπελλον Πάσχα 1928’’ όπως είχε ονομαστεί) περιλάμβανε τον αγώνα ΑΕΚ- Μπεογκράντσκι Μεγάλο Σάββατο, 14 Απρίλη 1928, ενώ το τουρνουά είχε διαφημιστεί ιδιαίτερα στον αθηναϊκό τύπο της εποχής. «Χάρις εις το “ΠΟΚ” (Παναθηναϊκός- Ολυμπιακός- Έν. Κωνσταντινουπόλεως) οι φίλαθλοι της πρωτευούσης και του Πειραιώς θα παρακολουθήσουν, δια πρώτην ασφαλώς φοράν, μίαν (τέτοιους μεγέθους) αθλητικήν εορτήν. Εν όλω δέκα ματς, το ένα καλύτερον του άλλου», έγραφε η «Αθηναϊκή» (φ. 13/4/1928). Μεγάλος νικητής του πρώτου Κυπέλλου Πάσχα του 1928, αναδείχτηκε ο Ολυμπιακός, με 4 νίκες σε 4 αγώνες. Νίκησε 4-1 την ΑΕΚ, 3-1 τον Παναθηναϊκό, και 5-1 τη Μικτή Βένους/Σπάρτα. Ο τελευταίος αγώνας είχε χαρακτήρα τελικού στις 23 Απριλίου 1928 κόντρα στην Μπεογκράντσκι καθώς ο νικητής θα κατακτούσε τον τίτλο. Έτσι λίγες, μόλις ώρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Κόρινθο), ο Ολυμπιακός νίκησε με 3-0 την Μπεογκράντσκι και αναδείχθηκε κυπελλούχος. Με το τέλος των αγώνων έγραφε η «Βραδυνή»: «Το Πασχαλινόν Πρωτάθλημα, υπήρξεν ένας θρίαμβος δια το ελληνικόν ποδόσφαιρον». Οι παίκτες που πρωταγωνίστησαν για τους Πειραιώτες ήταν τα αδέλφια και ιδρυτές του συλλόγου, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος και Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, ενώ προπονητής ήταν ο Γιάννης Ανδριανόπουλος. Άλλοι γνωστοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στη διοργάνωση ήταν οι Γιώργος Γιάμαλης, Ηλίας Ηλιάσκος (ΑΕΚ), και Μίμης Πιερράκος, Άγγελος Μεσσάρης, Αντώνης Τσολίνας (Παναθηναϊκός). Πρώτος σκόρερ ήταν ο Κώστας Νεγρεπόντης της ΑΕΚ με 8 γκολ, ενώ το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυσε ήταν 2 βαθμοί για τη νίκη, και 1 για την ισοπαλία. Μεγάλο Σάββατο 14 Απριλίου 1928: ΑΕΚ - Μπεογκράτσκι 3-2 Μεγάλο Σάββατο 14 Απριλίου 1928: Παναθηναϊκός - Mικτή Βένους/Σπάρτα 3-2 Κυριακή του Πάσχα 15 Απριλίου 28: Ολυμπιακός - ΑΕΚ 4-1 Δευτέρα του Πάσχα 16 Απριλίου 1928: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-3 Τρίτη του Πάσχα 17 Απριλίου 1928: Μπεογκράτσκι - Mικτή Βένους/Σπάρτα 4-0 20 Απριλίου 1928: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 3-3 21 Απριλίου 1928: Ολυμπιακός - Mικτή Βένους/Σπάρτα 5-1 22 Απριλίου 1928: Παναθηναϊκός - Μπεογκράτσκι 1-4 22 Απριλίου 1928: ΑΕΚ - Mικτή Βένους/Σπάρτα 6-1 23 Απριλίου 1928: Ολυμπιακός - Μπεογκράτσκι 3-0
Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας

Η Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας είναι μία από τις έξι εκλογικές περιφέρειες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περιλαμβάνει τους δήμους και τις κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας. Είναι η μεγαλύτερη Εκλογική Περιφέρεια της Κύπρου. Από την Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλέγονται για την ελληνοκυπριακή κοινότητα 6 βουλευτές στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

 Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο έγιναν το 1960. Ήταν οι μόνες βουλευτικές εκλογές στις οποίες διεξήχθησαν εκλογές και για πλήρωση των εδρών της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στην εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας αντιστοιχούσαν 3 από τις 35 έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας και 2 από τις 15 έδρες της τουρκοκυπριακές κοινότητας. Μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963, οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από τα δημόσια αξιώματα και εκ τούτου οι έδρες της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε όλες τις Εκλογικές Περιφέρειες της Κύπρου παραμένουν κενές.Μέχρι και τις εκλογές του 1981 οι έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας ήταν 35 και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας αντιστοιχούσαν 3. Στην Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποφασίστηκε η αύξηση των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων από 35 σε 80 (56 για την ελληνοκυπριακή κοινότητα και 24 για την τουρκοκυπριακή κοινότητα). Οι έδρες που αντιστοιχούσαν πλέον στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ήταν 5. Από το 2011 οι έδρες της Εκλογικής Περιφέρειας Λάρνακας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι 6. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις έδρες της Εκλογικής Περιφέρειας Λάρνακας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ανά εκλογική αναμέτρηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ανά κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας. Σε παρένθεση αναγράφεται ο αριθμός των εδρών κάθε κόμματος. Βουλευτές Εκλογικής Περιφέρειας Λάρνακας
Γκουρμά-Ραρούς

Η Γκουρμά-Ραρούς ή απλά Ραρούς είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Τομπουκτού, στην Επαρχία Γκουρμά-Ραρούς και στο Διαμέριμσα Ραρούς. Έχει πληθυσμό 26.115 κατοίκων (2009).

 Η Γκουρμά-Ραρούς βρίσκεται κεντρικά του Μαλί, νοτιονατολικά της Περιφέρειας Τομπουκτού και βορειοανατολικά της Επαρχίας Γκουρμά-Ραρούς. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του Ποταμού Νίγηρα. Βρίσκεται σε συνταγμένες 16.880°Β 1.9238°Δ. Έχει έκταση 7.000 τ.χλμ.. Στην πόλη της Γκουρμά-Ραρούς ζουν 26.115 κάτοικοι (2009). Κατάλογος πόλεων του Μαλί
Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι

Ο Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι (გრიგოლ მგალობლიშვილი, ρωσικά: Григол Зурабович Мгалоблишвили‎, Γκριγκόλ Ζουράμποβιτς Μγκαλομπλισβίλι, 1973-) είναι Γεωργιανός πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος θήτευσε στην πρωθυπουργία της Γεωργίας από το φθινόπωρο του 2008 ως το 2009. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι στις 28 Οκτωβρίου του 2008 και ο διορισμός του εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο την 1η Νοεμβρίου.Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως πρεσβευτής στην Τουρκία. Ομιλεί 4 γλώσσες, μεταξύ των οποίων ρωσικά, τουρκικά και γερμανικά.

 Γεννήθηκε στην Τυφλίδα στις 7 Οκτωβρίου του 1973. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τυφλίδας το 1995 με πτυχία στις Ανατολικές Σπουδές. Την περίοδο από το 1992 ως το 1993 πήρε και πτυχίο στην τουρκική γλώσσα από το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Το 2002-2003 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στη Διπλωματία. Από το 1995 ως το 2002 υπήρξε διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Τουρκία, σε διάφορα αξιώματα, μεταξύ των οποίων αυτά του διπλωματικού ακολούθου και του γραμματέα. Επέστρεψε στη Γεωργία το 2003 και ανέλαβε υποδιευθυντής του τμήματος επί των χωρών ΗΠΑ, Καναδά και Λατινικής Αμερικής, στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του. Το 2004 ανέλαβε επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκής Ενσωμάτωσης. Το 2005 και το 2006 σταδιακά προήχθη σε ανώτερο διπλωματικό απεσταλμένο. Υπηρέτησε ως πρεσβευτής στην Τουρκία μέχρι τις 27 Οκτωβρίου του 2008 οπότε ο πρόεδρος Σαακασβίλι τον πρότεινε στο Κοινοβούλιο για τη θέση του πρωθυπουργού. Μετά τον πόλεμο στη Νότια Οσετία το 2008 απολύθηκε από τον πρόεδρο ο πρωθυπουργός Λάντο Γκουργκενίτζε. Στη θέση του διορίστηκε ο μεταρρυθμιστής Μγκαλομπλισβίλι, ο οποίος θεωρείται ότι θα πετύχει οικονομική σταθερότητα σε πολεμική περίοδοΣτις 28 Οκτωβρίου του 2008 έγινε συνάντηση του Σαακασβίλι με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου. Την 1η Νοεμβρίου του 2008 το Κοινοβούλιο ενέκρινε το διορισμό του ηλικίας 35 ετών πολιτικού στην πρωθυπουργία. Ο ίδιος προέβη σε μικρό ανασχηματισμό της κυβέρνησης, διορίζοντας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης το Ζουράμπ Αντεϊσβίλι, στο Υπουργείο Περιβάλλοντος τον Κόμπα Σουμπελιάνι κα στο Υπουργείο Πολιτισμού και Διαφύλαξης Πολιτιστικής Κληρονομιάς τον Γκριγκόλ Βασάτζε. Στις 31 Ιανουαρίου του 2009 ο Μγκαλομπλισβίλι υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, επικαλούμενος λόγους υγείας. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο υπουργός Οικονομικών Νίκα Γκιλάουρι. Κυβέρνηση της Γεωργίας
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1973

Οι 32οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1973 έγιναν από 24 ως 26 Αυγούστου στον Πειραιά, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, με εξαίρεση τον μαραθώνιο δρόμο που διεξήχθη στην κλασική διαδρομή: Μαραθώνας - Παναθηναϊκό Στάδιο, την Κυριακή 26/8. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από την Αλβανία, ενώ η Τουρκία δεν μετείχε στις γυναίκες. Νικήτρια στους άνδρες αναδείχθηκε η Ρουμανία. Στις γυναίκες επικράτησε η Βουλγαρία.

 Παρά τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, η Ελλάδα, νικήτρια της προηγούμενης διοργάνωσης στη Σμύρνη, δεν κατάφερε να τερματίσει πρώτη, αν και συγκέντρωσε 134 βαθμούς, που αποτελούσε μεταπολεμικό ρεκόρ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ξεσπάσουν αποδοκιμασίες από τον κόσμο κατά ορισμένων αθλητών και κυρίως κατά του Χρήστου Παπανικολάου, ο οποίος τραυματίστηκε στην προθέρμανση και δεν έλαβε μέρος στον αγώνα. Το θέμα πήρε διαστάσεις έπειτα από δηλώσεις του αθλητή κατά των υπευθύνων του ΣΕΓΑΣ, οι οποίοι δεν ενημέρωσαν τον κόσμο και άφησαν τους αθλητές στο έλεος του κοινού, ενώ όταν πετυχαίνουν κάποια νίκη ή ρεκόρ σπεύδουν πρώτοι και καλύτεροι να φωτογραφηθούν μαζί τους. Ο ΣΕΓΑΣ αναγκάστηκε να εκδώσει απολογητική ανακοίνωση για το θέμα. Στα θετικά της ελληνικής παρουσίας καταγράφονται τα δυο μετάλλια που κατέκτησε σε αγωνίσματα γυναικών για πρώτη φορά στην ιστορία των αγώνων. Στα αξιοσημείωτα ήταν πως η Γιουγκοσλαβία τερμάτισε στην τρίτη θέση αν και πήρε τις περισσότερες πρώτες νίκες τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Εντύπωση έκανε ο ταυτόχρονος τερματισμός στην πρώτη θέση των δύο Τούρκων μαραθωνοδρόμων Ακτάς και Ακτσάι, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ένα αχτύπητο δίδυμο στα βαλκάνια για πολλά χρόνια. Τέλος, ξεκίνησε η χρήση ηλεκτρονικού χρονόμετρου στους δρόμους. BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS. "Μακεδονία", 24/8/1973 ως 28/8/1973. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σελ. 181.
Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα

Το Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα (Βοσνιακά: Univerzitet u Zenici) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Ζένιτσα, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 2000, όταν τα τμήματα που βρισκόντουσαν στη Ζένιτσα αποφάσισαν να χωριστούν από το πανεπιστήμιο του Σαράγιεβο. Ο πρύτανης είναι ο Δρ. Ντζεβάντ Ζέτσιτς. Το ακαδημαϊκό προσωπικό είναι 135 άτομα, ενώ το διοικητικό προσωπικό ήταν 217 άτομα. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν 5.364 φοιτητές.

 Το κολέγιο της μεταλλουργίας ιδρύθηκε το 1950 και μετακινήθηκε στο Τμήμα Μεταλλουργίας το 1961 ως τμήμα εκτός σχολής του Πανεπιστημίου του Σαράγιεβο. Από τότε, προστέθηκαν περισσότερες σχολές με αποτέλεσμα την αύξηση των εγγραφών. Το 2000 έγινε ανεξάρτητο πανεπιστήμιο, μετά από ψήφισμα του κοινοβουλίου του Καντονιού Ζένιτσα-Ντόμποϊ. Το Πανεπιστήμιο είναι μέλος του Δικτύου των Πανεπιστημίων των Βαλκανίων. Σχολή Μεταλλουργίας και Επιστήμης των Υλικών Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών Σχολή Φιλοσοφίας Σχολή Οικονομικών Σχολή Νομικής Σχολή Υγείας Σχολή Ισλαμικής Παιδαγωγικής Σχολή Πολυτεχνικής Το Πανεπιστήμιο φιλοξενεί ετήσια τελετή προαγωγής, για όλους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Η τελετή πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο, στην Arena Zenica. Επίσημος ιστότοπος
Αγία Κυριακή Μαγνησίας

Η Αγία Κυριακή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Η Αγία Κυριακή είναι παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται στο απώτατο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, σε θέση που βλέπει στον Δίαυλο Τρικερίου. Κατ΄ουσίαν αποτελεί το επίνειο του Τρικερίου καθώς και όλης της περιοχής. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 και απέχει περίπου 73 χλμ. Ν. ΝΑ. του Βόλου. Η Αγία Κυριακή καταχωρήθηκε επίσημα ως οικισμός το 1883 και, μέχρι το 1942, υπαγόταν εναλλάξ μεταξύ των νομών Μαγνησίας και Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου. Το λιμάνι και το φημισμένο καρνάγιο του χωριού, όπου ναυπηγούνται και επισκευάζονται διάφορα σκάφη (κυρίως αλιευτικά) Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής Η παραλία του Μύλου στα δυτικά του χωριού Η Αγία Κυριακή συνδέται με το Τρίκερι, μέσω ενός πλακόστρωτου μονοπατιού (καλντερίμι), από τα ομορφότερα της περιοχής. Η γιορτή και το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής στις 6-7 Ιουλίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.reader.gr/travel/proorismoi/371248/agia-kyriaki-grafiko-psarohori-toy-pilioy-poy-thymizei-nisi Αρχειοθετήθηκε 2021-11-23 στο Wayback Machine. https://thepaperboat.gr/2013/07/18/agia-kyriaki-south-pelio/ Αρχειοθετήθηκε 2021-11-23 στο Wayback Machine.
Σερβικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2022

Στις 16 Ιανουαρίου 2022 διεξήχθη δημοψήφισμα στη Σερβία, για να εγκριθούν οι συνταγματικές τροποποιήσεις που θέλει να εισάγει η κυβέρνηση για το δικαστικό σύστημα (σε εννέα εκλογικά κέντρα διεξήχθη επαναληπτική ψηφοφορία στις 23 Ιανουαρίου 2022 και σε ένα στις 2 Φεβρουαρίου 2022). Η κυβέρνηση θέλει να μεταρρυθμίσει το δικαστικό σύστημα έτσι ώστε να συμβαδίσει με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και να προάγει την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλει να αλλάξει τον τρόπο εκλογής των δικαστών και των εισαγγελέων και να επαυξήσει τις ελευθερίες τους. Οι ψηφοφόροι απάντησαν με ένα «Ναι» ή ένα «Όχι» στην ερώτηση του δημοψηφίσματος: «Εγκρίνετε την εισαγωγή των τροποποιήσεων στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας;».Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε με το 60,33% των ψήφων.

 Με το ισχύον Σύνταγμα τα μέλη της Σερβικής Εθνοσυνέλευσης είχαν την εξουσία να διορίζουν και να απολύουν δικαστές, εισαγγελείς και άλλους φορείς του δικαστικού συστήματος. Όμως οι τρεις μορφές εξουσίας της κυβέρνησης, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική, πρέπει να είναι διακριτές και ανεξάρτητες, Οι τροποποιήσεις που προτάθηκαν βασίστηκαν στο ότι «ο τρόπος επιλογής, εκλογής, μετάθεσης και απόλυσης των δικαστών, των προέδρων των δικαστηρίων και των εισαγγελέων πρέπει να είναι ελεύθερος από πολιτική επιρροή.[...] Η είσοδος στο δικαστικό σύστημα πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης, δίκαιες διαδικασίες επιλογής, ανοιχτές σε όλους του υποψήφιους με τα απαραίτητα προσόντα και διαφανείς για το ευρύ κοινό». Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδοκίμασαν το δημοψήφισμα για τις μεταρρυθμίσεις που είναι σύμφωνες με τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ άλλων, με αυτές τις αλλαγές θα εξαλειφθεί η πολιτική παρέμβαση στην εκλογή των δικαστών και θα αυξηθεί η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητα των οργάνων του δικαστικού συστήματος. Ορισμένα κόμματα παρότρυναν τους οπαδούς τους να ψηφίσουν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα και άλλα ΟΧΙ, κάποια κόμματα μποϊκόταραν το δημοψήφισμα και άλλα ζήτησαν αναβολή του. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ σε πάνω από 8.000 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για τους γύρω στα 6,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Στο Κοσσυφοπέδιο δεν λειτούργησαν εκλογικά κέντρα για τους γύρω στους 100.000 Σέρβους που ζουν εκεί, αλλά είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου. Σε 10 χώρες λειτούργησαν εκλογικά κέντρα για να ψηφίσουν οι Σέρβοι του εξωτερικού: Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ιταλία, Ρωσία, Βόρεια Μακεδονία, Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Κροατία.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1993-1994

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο ανδρών της περιόδου 1994−95, ήταν το 8ο πρωτάθλημα στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Εθνικού επικρατώντας στους τελικούς του Ολυμπιακού με 2–1 νίκες. Η κανονική περίοδος έληξε στις 21 Μαΐου 1994. Από την περίοδο 1993–94 έως και 2004–05, η χρονική διάρκεια των αγώνων αυξήθηκε στα 36 λεπτά (τέσσερα εννιάλεπτα).

 Χανιά και Ποσειδώνας αγωνίστηκαν σε αγώνες μπαράζ σε έναν όμιλο μαζί με ΠΑΟΚ και ΟΦΗ που προήλθαν απο την Α2. Εξασφάλισαν την παραμονή τους σε τριπλή ισοβαθμία με τον ΠΑΟΚ, λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων στα μεταξύ τους παιχνίδια. Ν.Ο. Χανίων 4 βαθμοί (+2) Ποσειδών Ιλισίων 4 (0) ΠΑΟΚ 4 (-2) ΟΦΗ 0 Σε όλες τις φάσεις των πλέι οφ, οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα έδρας. Στους αγώνες κανονικής διάρκειας ο Εθνικός κέρδισε στον πρώτο γύρο 10–8 ενώ η αναμέτρηση του δεύτερου γύρου έληξε 4–4. Η σειρά των τελικών ήταν επεισοδιακή με τα δύο πρώτα παιχνίδια να συνοδεύονται από επεισόδια. Εφημερίδα «Τα Νέα», 23/5/1994 Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 24/5/1994
Πολιορκία της Νίκαιας (1328-1331)

Η Πολιορκία της Νίκαιας από τις δυνάμεις του Ορχάν έλαβε χώρα από το 1328 μέχρι το 1331 και έληξε με την κατάληψη της βυζαντινής πόλης από τους Οθωμανούς. Η κατάληψη της Νίκαιας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους, οι Βυζαντινοί συγκέντρωσαν δυνάμεις για να ανακαταλάβουν τα εδάφη τους στην Ελλάδα. Οι Βυζαντινοί αναγκάστηκαν να μεταφέρουν δυνάμεις από το ανατολικό μέτωπο της Ανατολίας στην Πελοπόννησο, αφήνοντας εκτεθειμένη την Αυτοκρατορία της Νίκαιας στους Οθωμανούς. Οι Οθωμανοί προχώρησαν σε πολλές επιδρομές στα εδάφη της Ανατολίας, με αποτέλεσμα οι Βυζαντινοί να χάνουν σταδιακά τον έλεγχο της περιοχής. Μέχρι το 1326, τα εδάφη γύρω από τη Νίκαια είχαν καταληφθεί από τον Οσμάν Α'. Ο Οσμάν είχε καταλάβει την Προύσα, εγκαθιδρύοντας μια πρωτεύουσα που βρισκόταν πολύ κοντά στην πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1328, ο Ορχάν, γιος του Οσμάν, ξεκίνησε την πολιορκία της Νίκαιας, η οποία ήταν περικυκλωμένη από το 1301. Οι Οθωμανοί δεν μπορούσαν να ελέγξουν την πόλη εξαιτίας ενός λιμένα από την πλευρά της λίμνης, με αποτέλεσμα η πολιορκία να διαρκέσει για αρκετά χρόνια. Το 1329, ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος προσπάθησε να λύσει την πολιορκία. Καθοδήγησε ένα εκστρατευτικό σώμα για να απωθήσει τους Οθωμανούς από τη Νικομήδεια και τη Νίκαια. Αν και είχε μερικές μικρές επιτυχίες στην αρχή, ωστόσο, το σώμα ηττήθηκε στη μάχη του Πελεκάνου και υποχώρησε. Όταν έγινε φανερό πως κανένα βυζαντινό σώμα δεν ήταν σε θέση να σταθεροποιήσει το μέτωπο και να απωθήσει τους Οθωμανούς, τα τείχη της πόλης έπεσαν το 1331. Η Νίκαια είχε καταληφθεί από τους Τούρκους στο παρελθόν και είχε ανακαταληφθεί κατά τη διάρκεια της πρώτης Σταυροφορίας μέσω της βυζαντινής διπλωματίας το 1097. Αποτέλεσε πρωτεύουσα των Ελλήνων αυτοκρατόρων κατά την περίοδο της Λατινικής Αυτοκρατορίας από το 1204 μέχρι το 1261. Ήταν η πιο σημαντική ασιατική πόλη της Αυτοκρατορίας μέχρι την κατάληψη της από τους Οθωμανούς. Οι οθωμανικές κατακτήσεις συνέχισαν με την άλωση της Νικομήδειας το 1337. R.G. Grant, Battle: A Visual Journey Through 5,000 Years of Combat, Dorling Kindersley Publishers Ltd, 2005. ISBN 0-7566-1360-4 Πολιορκία της Νίκαιας (αποσαφήνιση)
Ιωάννης Αδόλφος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο Ιωάννης-Αδόλφος, γερμ. Johann-Adolf (17 Ιουλίου 1740 - 10 Δεκεμβρίου 1793) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Σααρμπρύκεν και κύριος του Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν. Υπηρέτησε ως συνταγματάρχης του Γαλλικού στρατού και μετά ως υποστράτηγος του Πρωσικού στρατού.

 Γεννήθηκε στο Μπήρμπιχ και ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και της Χριστίνας-Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Το 1749 μετέβη μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του στις Κάτω Χώρες, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης για 3 έτη. Αμέσως μετά εισήλθε στον Γαλλικό στρατό και έφθασε ως το βαθμό του συνταγματάρχη. Ήταν διοικητής του Συντάγματος φον Φέρσεν. Το 1758 το αντάλλαξε με το Σύνταγμα Ιππικού Νάσσαου-Σααρμπρύκεν. Κατά τον Επταετή Πόλεμο πολέμησε στη Γερμανία το διάστημα 1757-61, όπου συμμετείχε σε μάχες και πολιορκίες· πληγώθηκε στον ώμο. Έλαβε τη στρατιωτική διάκριση του Τάγματος της Αξίας. Το 1761 έγινε υποστράτηγος και το επόμενο έτος στρατάρχης. Το 1763 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Αγ. Χούμπερτ από το Παλατινάτο. Ένα έτος μετά εισήλθε στον Πρωσικό στρατό του Φρειδερίκου Β΄. Εκεί ήταν υποστράτηγος και οδήγησε το 47ο Σύνταγμα Φουζίλιερ στο Γκράμπο. Στον Πόλεμο για τη Βαυαρική Διαδοχή το Σύνταγμά του ήταν μέρος του στρατού του Ερρίκου, νεότερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄. Όταν κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση χρημάτων του στρατού, οργίστηκε και επέστρεψε στον Γαλλικό στρατό. Πάντως του απονεμήθηκε το Πρωσικό παράσημο του Τάγματος της Αξίας το 1793. Απεβίωσε το ίδιο έτος άγαμος. Anton Balthasar König (1796), Biographisches Lexikon aller Helden und Militairpersonen, welche sich in Preußischen Diensten berühmt gemacht haben, part 3: M – See, Berlin: Arnold Wever Verlag, pp. 80 ff
NGC 937

O NGC 937 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 251 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 12 Δεκεμβρίου 1884.

 Δεδομένα για το NGC 937 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 937 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 937 στο Wikimedia Commons
Ενυώ

Στην ελληνική μυθολογία η Ενυώ (από το ενυώς = τρόμος) ήταν μία δευτερεύουσα θεότητα του πολέμου, η οποία εμφανίζεται στο περιβάλλον του κυρίως θεού του πολέμου Άρη και θεωρείται τις περισσότερες φορές ως θυγατέρα του αλλά και ως μητέρα του, οδηγώντας σε μια ερμηνεία για το επίθετο Ενυάλιος που αποδιδόταν στον Άρη.

 . Τοὺς δ' Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ' ἐπ' αὐτοὺς κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες καρτεραί· ἦρχε δ' ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνι' Ἐνυώ, ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος, Ἄρης δ' ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα, φοίτα δ' ἄλλοτε μὲν πρόσθ' Ἕκτορος, ἄλλοτ' ὄπισθε. Μερικές φορές ωστόσο αναφέρεται ως αδελφή του ή ακόμα και μητέρα του. Κατά την αρχαιότητα η Ενυώ απεικονιζόταν αιμόφυρτη και σε σκηνές βιαιοπραγιών, όπως στην «Ασπίδα του Ηρακλή». Κάποτε αναφέρεται ως μία από τις Γραίες κορη του Φορκυνος και της Κητους . Φόρκυι δ' αὖ Κητὼ γραίας τέκε καλλιπαρήους ἐκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέουσιν ἀθάνατοί τε θεοὶ χαμαὶ ἐρχόμενοί τ' ἄνθρωποι, Πεμφρηδώ τ' εὔπεπλον Ἐνυώ τε κροκόπεπλον, Γοργούς θ', αἳ ναίουσι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο ἐσχατιῇ πρὸς νυκτός, ἵν' Ἑσπερίδες λιγύφωνοι, Σθεννώ τ' Εὐρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῦσα· ἡ μὲν ἔην θνητή, αἱ δ' ἀθάνατοι καὶ ἀγήρῳ, αἱ δύο· τῇ δὲ μιῇ παρελέξατο Κυανοχαίτης ἐν μαλακῷ λειμῶνι καὶ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσι. Η Ενυώ αναφέρεται πρώτα από τον Όμηρο (Ιλ. Ε΄333 & 592) μαζί με την Αθηνά και τον Άρη, και τη χαρακτηρίζει πτολίπορθον, δηλαδή αυτή που λεηλατεί ή κυριεύει πόλεις και πότνια, δηλαδή σεβάσμια. Το ακριβές αντίστοιχο της Ενυούς είναι η θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας Μπελλόνα. Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969 Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες
Περονισμός

Ο Περονισμός (ισπανικά: peronismo‎) είναι ένα πολιτικό κίνημα της Αργεντινής που βασίζεται στις ιδέες και την κληρονομιά του Αργεντινού πολιτικού Χουάν Περόν (1895–1974). Ήταν ένα κίνημα με επιρροή στην πολιτική της Αργεντινής του 20ου και 21ου αιώνα. Από το 1946, οι περονιστές κέρδισαν 10 από τις 13 προεδρικές εκλογές στις οποίες τους επετράπη να συμμετάσχουν. Ο κύριος εκφραστής του περονισμού είναι το Κόμμα Δικαιοσύνης.Οι πολιτικές των περονιστών προέδρων διέφεραν πολύ, αλλά η γενική ιδεολογία έχει περιγραφεί ως «ένα αόριστο μείγμα εθνικισμού και λαϊκισμού.

 Ο Περόν έγινε υπουργός εργασίας της Αργεντινής μετά τη συμμετοχή του στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 1943 και εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής το 1946. Εισήγαγε κοινωνικά προγράμματα που ωφέλησαν την εργατική τάξη, υποστήριξε τα εργατικά συνδικάτα και ζήτησε πρόσθετη συμμετοχή του κράτους στην οικονομία. Επιπλέον, βοήθησε τους βιομήχανους. Ο Περόν ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και κέρδισε ακόμη περισσότερο τον θαυμασμό μέσω της συζύγου του Εβίτας, η οποία υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των μεταναστών εργαζομένων και ήταν αγαπητή στον κόσμο.Η Εβίτα ήταν τόσο αγαπητή που το 1949 ο Χουάν Περόν σχημάτισε το Γυναικείο Περονιστικό Κόμμα, μια νέα πτέρυγα μέσα στο δικό του κόμμα υπό την ηγεσία της. Λόγω του αυξανόμενου πληθωρισμού και άλλων οικονομικών προβλημάτων και της υποτιθέμενης πολιτικής καταστολής, ο στρατός ανέτρεψε τον Περόν το 1955.Το περονιστικό κόμμα απαγορεύτηκε και μόλις το 1973 όταν έγιναν ξανά δημοκρατικές εκλογές ο Περόν επανεξελέγη πρόεδρος.Ο Περόν πέθανε τον επόμενο χρόνο. Την προεδρία ανέλαβε η χήρα και αντιπρόεδρός του Ιζαμπέλ. Ο θάνατος του Περόν άφησε ένα μεγάλο κενό εξουσίας και ο στρατός ανέτρεψε αμέσως την Ιζαμπέλ το 1976 . Μετά την επιστροφή στη δημοκρατία το 1983, στην προεδρία κυριάρχησαν υποψήφιοι περονιστές. Στα 37 χρόνια δημοκρατίας, οι περονιστές κατείχαν την προεδρία για 24 χρόνια. Ο Κάρλος Μένεμ εξελέγη το 1989 και υπηρέτησε για δύο συνεχόμενες θητείες σε διάστημα δέκα ετών. Η κύρια πολιτική του ήταν η ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων, η υιοθέτηση πολιτικών ελεύθερης αγοράς και οι καλές διεθνείς σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Ντε Λα Ρούα, την κυβέρνηση ανέλαβαν δύο προσωρινοί ηγέτες των περονιστών: ο Αντόλφο Ροδρίγκεζ Σάα και αργότερα ο Εντοάρντο Ντουάλντε. Ο αριστερός περονιστής Νέστορ Κίρχνερ, που εξελέγη το 2003 , υπηρέτησε μόνο για μία θητεία, ενώ η σύζυγός του, Κριστίνα Φερνάντεζ Κίρχνερ, υπηρέτησε δύο (έχει εκλεγεί το 2007 και επανεξελέγη το 2011 ) και είναι, από το 2019 , η σημερινή αντιπρόεδρος με τον Αλμπέρτο Φερνάντεζ ως πρόεδρο. Tomas Eloy Martinez, El Sueño Argentino' (The Argentine Dream, 1999) and Memorias del General (Memoirs of the General, 1996). Πρότυπο:ISBN? Daniel James, Resistance and Integration: Peronism and the Argentine Working Class, 1946–1979. NY: Cambridge University Press, 1988. Πρότυπο:ISBN? Félix Luna, Perón y Su Tiempo, Vol I–III.: Sudamericana, 1990. Πρότυπο:ISBN?
Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – RS:X ανδρών

Το RS: X ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 25 έως και τις 31 Ιουλίου του 2021, στο λιμάνι της Ενοσίμα. Χρυσός ολυμπιονίκης αναδείχθηκε ο Κίραν Μπάντλοε από την Ολλανδία, συγκεντρώνοντας 37 βαθμούς ποινής.

 Το αγώνισμα αποτελείται από 12 διαφορετικές ιστιοδρομίες και τον τελικό αγώνα μεταλλίου. Όλοι οι αθλητές ξεκινάν και πλέουν μαζί μια προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ πρέπει να περάσουν από συγκεκριμένα σημάδια/σημαδούρες πριν τερματίσουν. Στο τέλος κάθε ιστιοδρομίας, κάθε αθλητής λαμβάνει βαθμούς ποινής, ανάλογα με την θέση που τερμάτισε (πχ. ο πρώτος λαμβάνει 1 βαθμό, ο δεύτερος 2 κ.ο.κ.). Στο τέλος των 12 ιστιοδρομιών τα 10 σκάφη που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής, προκρίνονται στον αγώνα μεταλλίου. Κάθε αθλητής, έχει το δικαίωμα να αποκλείσει μια ιστιοδρομία από την συνολική καταμέτρηση των βαθμών ποινής, εκτός του αγώνα μεταλλίου, ο οποίος μετράει διπλά. Αυτός που συγκέντρωσε τους λιγότερους βαθμούς ποινής μετά από όλους τους αγώνες, είναι ο νικητής. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερτερεί αυτός που τερμάτισε πιο γρήγορα στον αγώνα μεταλλίου.
Θρύλος

Θρύλος (Λατινικά: legenda) είναι μια αφήγηση από ανθρώπινες ενέργειες που συχνά έχουν παραποιηθεί από τη λαϊκή φαντασία. Η λέξη αρχικά σήμαινε τον θόρυβο πολλών φωνών, ομιλιών και στη συνέχεια το γεγονός για το οποίο μιλούν όλοι. Όπως και οι άλλοι τύποι της λαϊκής φιλολογίας (παραμύθια, ανέκδοτα, απόλογα κλπ.) έτσι και ο θρύλος αναπτύχθηκε με την προφορική παράδοση, από την οποία καμιά φορά τον απέσπασαν οι λογοτέχνες, προσδίδοντας του καλλιτεχνικές μορφές.

 Στη νέα Ελληνική σημαίνει: 1. Θόρυβος γύρω από κάτι σπουδαίο. 2. Προφορική παράδοση από γενεά σε γενεά. 3. Ήχος σαν από πολλές φωνές, προφορική διάδοση, αβέβαια φήμη.Σύμφωνα με τον καθηγητή Δημ. Λουκάτο: "Παράδόσεις ή θρύλοι λέγονται οι φανταστικές διηγήσεις που πλάθει ο λαός με βάση τις δοξασίες για ορισμένους τόπους και όντα, και που τις πιστεύει για αληθινές." Κατά τον καθηγητή κλασσικής φιλολογίας Φάνη Κακριδή ο θρύλος αντιδιαστέλλεται από τον μύθο. Η λέξη μπορεί να αναφέρεται σε υπαρκτά σπουδαία πρόσωπα, ομάδες, πράγματα ή γεγονότα, π.χ. Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας, μια ποδοσφαιρική ομάδα που θεωρείται από τους οπαδούς της θρύλος ή "ένα αεροπλάνο θρύλος".
Μπεργαδής

Ο Μπεργαδής, ή Μπεργαής αγνώστου λοιπού ονόματος ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Έγραψε το ποίημα «ο απόκοπος», στο οποίο σε 558 ομοιοκατάληκτους στίχους περιγράφει την κάθοδό του στον Άδη.

 Οι σκιές ρωτάν τον ποιητή, τι γίνεται στον κόσμο, και αν κελαρίζουν ακόμα οι σκιές, αν κελαηδούνε τα πουλιά και αν οι θνητοί θρηνούνε τους νεκρούς τους. Το ζήτημα αυτό αναπτύσσεται σε εκτεταμένο διάλογο. Αξιοπερίεργο γνώρισμα του ποιήματος είναι η δριμεία επίθεση του ποιητή κατά της πλεονεξίας των μοναχών. Το ποίημα δείχνει χαρακτηριστικά της νεοελληνικής περί Χάρου ποίησης, και συγγένεια με την ιταλική τέχνη, ιδίως την «Κόλαση» του Δάντη.. Οι πρώτοι στίχοι, όπου φαίνεται και η έκφραση «από κόπου», από την οποία ονομάστηκε και το ποίημα: Μιὰν ἀπὸ κόπου ἐνύσταξα, νὰ κοιμηθῶ ἐθυμήθην· ἔθεκα στὸ κλινάρι μου κ' ὕπνον ἀποκοιμήθην. Ἐφάνιστή μου κ' ἔτρεχα 'ς λιβάδιν ὡραιωμένον, φαρὶν ἐκαβαλλίκευγα σελλοχαλινωμένον· κ' εἶχα στὴν ζῶσιν μου σπαθίν, στὴν χέρα μου κοντάριν, ζωσμένος ἤμουν ἅρματα, σαγίττες καὶ δοξάριν· κ' ἔφάνη μὲ ὀκ' ἐδίωχνα μὲ θράσος ελαφίνα· ὧρες ἐκοντοστένετον καὶ ὧρες μὲ βιὰν εκίνα. Karl Krumbacher (1897–1900). Ιστορία της Βυζαντηνής [sic] λογοτεχνίας / Κρουμβάχερ, μεταφρασθείσα υπό Γεωργίου Σωτηριάδου. Τόμος Γ’. Εν Αθήναις: Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2011. Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983 Κακριδής Ι. Θ., Ερμηνευτικά στον Απόκοπο του Μπεργαδή, Κρητικά Χρονικά, τομ. 7 (1953), σελ. 409-413 Παναγιωτάκης Ν. Μ., «Το κείμενο της πρώτης έκδοσης του «Αποκόπου». Τυπογραφική και φιλολογική διερεύνηση», Θησαυρίσματα / Thesaurismata, τομ. 21 (1991),σελ. 89-209 Σπουδαστήριο νέου Ελληνισμού
Γαλαξίας Σομπρέρο

Ο Γαλαξίας Σομπρέρο (Sombrero Galaxy), γνωστός και ως Μεσιέ 104 (Μ104) ή NGC 4594, είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένος. Ξεχωριστά χαρακτηριστικά του είναι ο λαμπρός πυρήνας, το ασυνήθιστα μεγάλο κεντρικό εξόγκωμα και μία έντονη σκοτεινή λωρίδα σκόνης στον εμφανιζόμενο υπό μεγάλη κλίση δίσκο του. Η λωρίδα αυτή και το πολύ μεγάλο κεντρικό εξόγκωμα δίνουν σε αυτό τον γαλαξία την εμφάνιση ενός μεξικάνικου καπέλου «σομπρέρο», από όπου και η ονομασία του. Το φαινόμενο μέγεθός του τον καθιστά εύκολα ορατό με μεσαία ερασιτεχνικά τηλεσκόπια. Η κεντρική μεγάλης μάζας μαύρη τρύπα και η λωρίδα σκόνης προσελκύουν την προσοχή και των επαγγελματιών αστρονόμων στον Μ104.

 Ο Γαλαξίας Σομπρέρο ανακαλύφθηκε τον Μάιο του 1781 από τον Πιέρ Μεσαίν, που τον περιέγραψε σε μία επιστολή του τον Μάιο 1783 προς τον J. Bernoulli, που αργότερα τυπώθηκε στο Berliner Astronomisches Jahrbuch. Ο Σαρλ Μεσιέ κράτησε μία χειρόγραφη σημείωση για αυτόν και για άλλα 5 σώματα (σήμερα αναγνωριζόμενα ως M104 - M109) στον κατάλογό του που είναι σήμερα γνωστός ως Κατάλογος του Μεσιέ, αλλά δεν περιλήφθηκε σε αυτόν επίσημα ως το 1921. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε ανεξάρτητα τον γαλαξία το 1784 και σημείωσε πρώτος την παρουσία ενός «σκοτεινού στρώματος» στον δίσκο του (της λωρίδας σκόνης). Τη δεκαετία του 1910, ο Αμερικανός αστρονόμος Βέστο Σλίφερ (Vesto Slipher) ανακάλυψε ότι τα φάσματα αρκετών γαλαξιών, και του Σομπρέρο, παρουσιάζουν μετατόπιση προς το ερυθρό. Η μέση ταχύτητα που υπολογίσθηκε από αυτές ήταν 400 km/sec, ενώ για τον Σομπρέρο 1100 km/sec. Αυτές ήταν από τις πρώτες παρατηρήσεις της διαστολής του Σύμπαντος. Επίσης ο Σλίφερ (Slipher) ανίχνευσε φασματοσκοπικώς την περιστροφή του γαλαξία, μία από τις πρώτες παρατηρήσεις γαλαξιακής περιστροφής στην Ιστορία. Το πιο κτυπητό ίσως χαρακτηριστικό του γαλαξία είναι η λωρίδα σκόνης που υπερτίθεται. Πρόκειται για ένα συμμετρικό δακτύλιο που περικλείει το κεντρικό εξόγκωμα. Το περισσότερο ψυχρό ατομικό υδρογόνο του γαλαξία βρίσκεται μέσα σε αυτό τον δακτύλιο, όπως και (μάλλον) το περισσότερο μοριακό αέριο. Φασματοσκοπικές παρατηρήσεις στο υπέρυθρο, δείχνουν ότι ο δακτύλιος είναι σήμερα η κυριότερη κοιτίδα δημιουργίας νέων αστέρων στον Μ104. Ο πυρήνας του Μ104 ταξινομείται ως «περιοχή εκπομπής χαμηλού ιονισμού» (LINER). Δηλαδή τα άτομα της περιοχής είναι ασθενώς ιονισμένα (τους λείπουν λίγα μόνο ηλεκτρόνια). Η πηγή της ενέργειας που τα ιονίζει είναι θέμα έντονης επιστημονικής διαμάχης. Φασματοσκοπικές παρατηρήσεις στο υπέρυθρο απέδειξαν ότι ο γαλαξιακός πυρήνας δεν έχει δραστηριότητα δημιουργίας νέων αστέρων. Ωστόσο τη δεκαετία του 1990 μία ερευνητική ομάδα υπό τον John Kormendy έδειξε ότι υπάρχει μία κεντρική μαύρη τρύπα μάζας 1 δισεκατομμυρίου ηλιακών μαζών, μία από τις μεγαλύτερες των γειτονικών μας γαλαξιών. Hubble Μωσαϊκό εικόνων του Μ104 (ESA) HubbleSite: Ο Γαλαξίας Σομπρέρο M104, the Sombrero Galaxy (NightSkyInfo.com) Messier 104 (SEDS) Αρχειοθετήθηκε 2004-09-10 στο Wayback Machine. Sombrero Galaxy M104 The Sombrero Galaxy
Βίσκουφ

Το Βίσκουφ (πολωνικά: Wyszków,[ˈvɨʂkuf], γίντις: ווישקאָוו‎ Vishkov) είναι πόλη στην Πολωνία με 26.500 κατοίκους (2018). Είναι η πρωτεύουσα του Πόβιατ Βίσκουφ (πολωνικά: powiat wyszkowski‎). Το Βίσκουφ ανήκει στο Βοεβοδάτο Μασοβίας (από το 1999). Προηγουμένως ανήκε στο Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (μέχρι το 1975) και στο Βοεβοδάτο Οστροουένκα (1975-1998).

 Το χωριό Βίσκουφ τεκμηριώθηκε αρχικά το 1203. Η πόλη ιδρύθηκε το 1502. Καταστράφηκε κατά τον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο το 1655-1660, όταν έχασε τη σημασία του στην περιοχή. Η βιομηχανία αναπτύχθηκε μετά το 1897, όταν δημιουργήθηκε ο σιδηρόδρομος Πιλάβα-Τουούστς-Οστροουένκα. Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο μισός πληθυσμός των 9.000 κατοίκων του Βίσκουφ ήταν Εβραίοι, όπου μετά τον πόλεμο δεν υπήρχε κανείς. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1997, ένα μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος αποκαλύφθηκε στο Βίσκουφ. Είναι κατασκευασμένο από ανακτημένες εβραϊκές ταφόπλακες που είχαν αφαιρεθεί από την τοποθεσία το 1939 από γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες τις χρησιμοποιούσαν ως λιθόστρωτα και για να χτίσουν την τοπική έδρα της Γκεστάπο. Απομεινάρια αυτών των βεβηλωμένων ταφοπλακών ανακτήθηκαν και ενσωματώθηκαν ως μέρος του μνημείου. Το Βίσκουφ ήταν η γενέτειρα του Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς το 1919. Το Βίσκουφ ήταν το θέμα του τραγουδιού Wyszków Tonie από την πολωνική ροκ μπάντα Elektryczne Gitary. Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς (1919–1943), ηγέτης της εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας Γιαρόσουαφ Καλινόφσκι (γενν. το 1962), Πολωνός πολιτικός Μπέρεκ Λάιχερ (1893–1943), Πολωνοεβραίος ιατρός και ακτιβιστής Lanberry (γενν. το 1987), Πολωνή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Το Βίσκουφ είναι αδελφοποιημένο με: Κόχτλα-Γιάρβε, Εσθονία Εβραϊκή κοινότητα στο Βίσκουφ στο Virtual Shtetl