IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σεργκέι Αστάχοφ

Ο Σεργκέι Βικόντοβιτς Αστάχοφ (ρωσ. Сергей Виконтович Астахов, γενν. 28 Μαΐου 1969, Κράσνι Λιμάν, Βορόνεζσκαγια Όμπλαστ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

 Ο Σεργκέι Αστάχοφ γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1969, στηνπεριφέρεια (όμπλαστ) του Βορόνεζ, σε στρατιωτική οικογένεια. Το 1986 αποφοίτησε από το λύκειο στο χ. Μονγκόχτο της Επικράτειας (Κράι) του Χαμπάροφσκ. Το 1989, αφού ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στις τάξεις του σοβιετικού στρατού (υπηρέτησε για δύο χρόνια σε μια μεραρχία αρμάτων μάχης κοντά στο Νίζνι Νόβγκοροντ), εισήλθε στο τμήμα υποκριτικής του Κρατικού Ινστιτούτου Τεχνών του Βορόνεζ, από το οποίο αποφοίτησε το 1995. Από το 1993 έως το 1996 ήταν ηθοποιός του Θεάτρου Κάμεννι του Βορόνεζ. Το 1999 μετακόμισε από το Βορόνεζ στη Μόσχα, όπου, έχοντας αλλάξει το επώνυμό του (Κοζλόφ) σε ένα πιο ευφωνικό (Αστάχοφ, πατρικό της μητέρας του), εργάστηκε στα θέατρα "Ετ Σέτερα" και "Σατιρικόν". Το 2009, αποδέχτηκε την πρόσκληση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Δραματικού Θεάτρου της Μόσχας,Αλεξάντρ Γκαλίμπιν, να παίξει το ρόλο του Έκτορα στη νέα παραγωγή του «Δεν θα γίνει ο Τρωικός πόλεμος» που βασίζεται στο έργο του Ζαν Ζιρωντού. Υποδύεται επίσης τον Ρόμπερτ στο θεατρικό "Μην ξυπνήσετε τον κοιμώμενο σκύλο" (βασισμένο στο έργο του Άγγλου θεατρικού συγγραφέα Τζον Πρίστλι) σε σκηνοθεσία Όλγας Σβέντοβα. Το 1989, ενώ σπούδαζε στο Κρατικό Ινστιτούτο Τεχνών του Βορόνεζ, γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του Νατάλια Κομάρντινα. Δεν έχουν παιδιά μαζί. Η δεύτερη σύζυγος του είναι η Βικτώρια Αντέλφινα. Ο Σεργκέι και η Βικτώρια έχουν μια κόρη, τη Μαρία (γεννημένη το 1998). Το ζευγάρι χώρισε το 2011. 2001 - βραβεύτηκε με το ρωσικό θεατρικό βραβείο "Τσάικα" για το ρόλο του στο έργο "Γκέντα Γκάμπλερ" στη σκηνή του Θεάτρου "Σατιρικόν" . 2007 - Βραβείο συμπάθειας κοινού του XV Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογραφικών Ηθοποιών "Αστερισμός" (Τβερ) της Συντεχνίας Ρώσων Ηθοποιών Κινηματογράφου - για το ρόλο του Σεργκέι Κορολιόφ στη βιογραφική ταινία "Κορολιόφ" σε σκηνοθεσία Γιούρι Κάρα. Επίσημος ιστότοπος του Sergey Astakhov. // sergey-astahov.ru Ανεπίσημος ιστότοπος του Sergey Astakhov. // s-astahov.ru Σεργκέι Αστάχοφ. Βιογραφία, φιλμογραφία. Αρχειοθετήθηκε 2020-11-03 στο Wayback Machine. Κρατικό Διαδικτυακό Κανάλι "Ρωσία" // russia.tv Αστάχοφ Σεργκέι Βικόντοβιτς. Βιογραφία. Ιστότοπος "Ηθοποιοί του σοβιετικού και ρωσικού κινηματογράφου" // rusactors.ru Προφίλ σταρ. Σεργκέι Αστάχοφ. Βιογραφία, φωτογραφίες, φιλμογραφία. // 7days.ru Σεργκέι Αστάχοφ. Φιλμογραφία, φωτογραφίες. Αρχειοθετήθηκε 2021-09-23 στο Wayback Machine. // ruskino.ru Σεργκέι Αστάχοφ. Βιογραφία, φιλμογραφία, φωτογραφίες. // vokrug.tv Σεργκέι Αστάχοφ. Ταινίες και παραστάσεις με τη συμμετοχή του ηθοποιού, φωτογραφίες. // afisha.ru
Ανατολικό τείχος του Ζούλτζμπαχ αμ Μάιν

Το οχύρωμα του Ζούλτζμπαχ αμ Μάιν (γερμ. Sulzbach am Main) είναι μεσαιωνικό οχυρωματικό τείχος που περιέκλειε την πόλη Ζούλτζμπαχ αμ Μάιν. Είχε διπλούς πύργους, πύλες εισόδου, ρείθρα και μονοπάτια περιπολίας και ήταν χτισμένο από κόκκινο ψαμμίτη. Αποκαταστάθηκε τη δεκαετία του 2010 και τέθηκε υπό την προστασία της αρχαιολογικής υπηρεσίας με κωδικό D-6-76-160-1.

 Susanna Rizzo: Historische Türme, Tore, Mauern und Pfade – die Ortsbefestigung in Sulzbach am Main (noch unveröffentlicht) Historische Karte von Sulzbach am Main, 1849 auf www.bayerische-landesbibliothek-online.de Susanna Rizzo: Kompendium "Historische Türme, Tore, Mauern und Pfade". Markt Sulzbach am Main, 2016, abgerufen am 18. Februar 2016 (PDF, 3,3 MB, Zusammenfassung). Bayern Atlas – Historische Karte von Sulzbach am Main. Bayerisches Staatsministerium der Finanzen, für Landesentwicklung und Heimat, 1845, abgerufen am 20. Februar 2016 (kolorierte Uraufnahmen – Montage der vier Rahmenflurblätter NW 86-75.a-d).
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1996-1997

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 1996−1997, ήταν το 9ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου οι οκτώ πρώτες ομάδες της βαθμολογίας μετείχαν στα πλέι οφ, όπου μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, ενώ οι δύο τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Α2. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Φ.Ο. Βριλησσίων.

 Ν=Νίκες, Η=Ήττες Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ήττα: 1 βαθμός. Στα πλέι οφ, οι ομάδες μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα από την κανονική περίοδο. (1) Φ.Ο. Βριλησσίων − (8) Α.Ο. Αγίου Σώστη (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (2) Παναθηναϊκός − (7) Κοζάνη (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (3) Ιωνικός Ν.Φ. − (6) Νίκη Αλεξανδρούπολης (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (4) Ολυμπιακός − (5) Φιλαθλητικός (2−3) 2-0 από την κανονική περίοδο (1) Φ.Ο. Βριλησσίων − (5) Φιλαθλητικός (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (2) Παναθηναϊκός − (3) Ιωνικός Ν.Φ. (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (3) Ιωνικός Ν.Φ. − (5) Φιλαθλητικός (3−0) 2-0 από την κανονική περίοδο (1) Φ.Ο. Βριλησσίων − (2) Παναθηναϊκός (3−2) 1-1 από την κανονική περίοδο Αθλητική Ηχώ 6-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 12-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 15-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 16-3-1997 σελ. 33 Αθλητική Ηχώ 17-3-1997 σελ. 32 Αθλητική Ηχώ 19-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 22-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 29-3-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 2-4-1997 σελ. 25 Αθλητική Ηχώ 5-4-1997 σελ. 25
Μαρία Θηρεσία δε Βαγιαβρίγα

Η Μαρία-Θηρεσία δε Βαγιαβρίγα υ Ρόθας, ισπαν. María Teresa de Vallabriga y Rozas (5 Σεπτεμβρίου 1758 - 15 Φεβρουαρίου 1820) από τον Οίκο δε Βαγιαβρίγα ήταν κόρη του κόμη του Τορεσκάσας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σινσόν.

 Ήταν κόρη του Χοσέ-Ιγκνάθιο δε Βαγιαβριγα υ Εσπανιόλ,, κόμη του Τορεσκάσας και της Χοσέφα δε Ρόθας υ Ντρούμοντ δε Μέλφορτ, 4ης κόμισσας του Καστελμπλάνκο. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο πρίγκιπα της Ισπανίας, όμως ο γάμος ήταν μοργανατικός και απέκλειε τα παιδιά τους από τη διαδοχή, κάτι που ικανοποιούσε τον αδελφό του Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας κόμη του Σινσόν και είχε τέκνα: Λουδοβίκος-Μαρία 1777-1823, καρδινάλιος, 14ος κόμης του Σινσόν, 1ος μαρκήσιος του Σαν ΜΑρτίν δε λα Βέγα. Μαρία-Θηρεσία 1779-1828, παντρεύτηκε τον Μανουέλ Γοδόι υ Αλβάρεθ δε Φάρια, πρίγκιπα της δε λα Παθ (της Ειρήνης), 1ο δούκα της Αλκούδια, 1ο δούκα της Σουέκα, 1ο βαρόνο του Μασκαλμπό, Πρώτο Γραμματέα του Κράτους στην Ισπανία (1792-97, 1801-08), ευνοούμενο του βασιλικού ζεύγους. Απέκτησαν ένα τέκνο: Καρλότα δε Γοδόυ, 2η δούκισσα της Σουέκα 1800-1886, παντρεύτηκε τον Καμίλλο Ρούσπολυ, δούκα της Σουέκα και είχαν δύο γιους: Αντόλφο και Λουίτζι Ρούσπολι. Μαρία-Λουίζα 1780-1846, Ευγενής Κυρία του Βασιλικού Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας-Λουίζας. Παντρεύτηκε τον Χοακίν Χοσέ δε Μελγαρέχο, 1ο δούκα του Σαν Φερνάνδτο δε Κιρόγα υπουργό των Εξωτερικών της Ισπανίας (1819-1820). Δεν απέκτησαν απογόνους. McWhirter, Ross, McFarlan, Donald, Boehm, David A., and McWhirter, Norris. 1989. 1990 Guinness Book of World Records. Sterling Pub. Co. p. 270. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 8.
Υποκαφέ νάνος

Ένας υποκαφέ νάνος είναι ένα αστρονομικό αντικείμενο το οποίο σχηματίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι αστέρες και οι καφέ νάνοι, μέσω νεφελωμάτων, αλλά η μάζα του είναι κάτω από το όριο που απαιτείται για την θερμοπυρηνική σύντηξη του δευτέριου. Άλλες ονομασίες για τα αντικείμενα αυτά είναι ελεύθερα πλεούμενοι πλανήτες ή καφέ νάνοι πλανητικής μάζας.

 Οι υποκαφέ νάνοι σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους αστέρες, ωστόσο δεν υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στους αστρονόμους για το αν η διαδικασία σχηματισμού του αντικειμένου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την απόφαση για το αν θα πρέπει το αντικείμενο να θεωρηθεί πλανήτης.Οι ελεύθερα πλεούμενοι υποκαφέ νάνοι δεν διαφέρουν σε τίποτα παρατηρησιακά από τους ορφανούς πλανήτες οι οποίοι δεν περιφέρονται γύρω από ένα αστέρα, ενώ ένας υποκαφέ νάνος ο οποίος σχηματίστηκε στην περιοχή ενός αστέρα μπορεί να παρασυρθεί στην τροχιά ενός άλλου γειτονικού αστέρα. Ένας ορισμός που έχει προταθεί ως προς το τι είναι ένας υποκαφέ νάνος, αναφέρει πως πρόκειται για ένα ελεύθερα πλεούμενο αντικείμενο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή των νεαρών σε ηλικία αστρικών συμπλεγμάτων και η μάζα του είναι κάτω από το όριο το οποίο απαιτείται ώστε το σώμα να ταξινομηθεί ως καφέ νάνος.Η ελάχιστη απαιτούμενη μάζα αερίων η οποία απαιτείται ώστε να σχηματιστεί ένας υποκαφέ νάνος είναι περίπου 1 μάζα εφάμιλλη του Δία (MJ),καθώς η κατάρρευση μέσω της βαρυτικής συστολής απαιτεί την παρουσία ακτινοβολίας με τη μορφή θερμότητας, ενώ έχει προταθεί και υποψήφιος υποκαφέ νάνος μάζας 3 MJ. WD 0806-661 B DT Virginis c FW Tauri b ROXs 42b b Μάζας 5–10MJ ζευγάρι με τον 2MASS J04414489+2301513 2M1207b WISE 0855–0714 μάζας περίπου 3-10 MJ και σε απόσταση 7 ετών φωτός από τη Γη. S Ori 52 UGPS J072227.51-054031.2 Cha 110913-773444 CFBDSIR2149-0403 OTS 44 PSO J318.5-22 Φαιός νάνος Καυτός Δίας Ερυθρός νάνος Ορφανός πλανήτης
Γιόχαν Ζιρνέιλς

Ο Γιόχαν Ζιρνέιλς (Johan Zierneels (εναλλακτικές αναγραφές ονόματος: Jan Zierneels, Johannes Zierneels, Syrnel, Záernel, Ziereels, Ziereneels, Zierneel, Jan Zioerneels, Ziernel, Zionnels, ψευδώνυμο Lely ή Lelie, Μέιεραϊ φαν σ'Χερτόχενμπος (Ντεν Μπος) (Meierij van 's-Hertogenbosch), περίπου 1646 - μετά το 1678) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που ειδικεύτηκε σε θρησκευτικά θέματα.

 Σύμφωνα με τον βιογράφο της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο Ζιρνέιλς γεννήθηκε στο Meierij van 's-Hertogenbosch. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εκπαίδευσή του. Ταξίδεψε στη Ρώμη το 1671, όπου καταγραφόταν μέχρι το 1678. Δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες γι 'αυτόν μετά από αυτήν την ημερομηνία. Το 1674-1675 προσχώρησε στους Bentvueghels, μια ένωση κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη, όπου πήρε το ψευδώνυμο «Lely» ή «Lelie» ( δύο διαφορετικοί τρόποι αναγραφής της λέξης «κρίνος» στα Ολλανδικά). Τα αποδεικτικά στοιχεία για την ιδιότητά του παρέχονται από μια λίστα που δημιουργήθηκε με την ευκαιρία της εισαγωγής τριών νέων μελών στην ομάδα: 'Αμπραχαμ Χενούλς, Φρανσουά Μουνς και Πίτερ Φερμπρύγκεν του νεότερου. Πιστεύεται ότι ο Ζιρνέιλς απεβίωσε στη Ρώμη. Δεν έχουν διασωθεί υπογεγραμμένα έργα από το χέρι του. Ζωγράφισε μια ολοκληρωμένη σειρά για τους Μάρτυρες του Gorcum, των οποίων η αγιοποίηση το 1675 γιορτάστηκε με μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις. Ένα από αυτά τα έργα βρίσκεται στη Δημοτική Πινακοθήκη του Τέρνι. Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Bentvueghels
Ισαβέλλα Κλάρα της Αυστρίας

Η Ισαβέλλα Κλάρα (γερμ. Isabella Clara von Habsburg, 12 Αυγούστου 1629 - 24 Φεβρουαρίου 1685) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Μάντοβας & του Μομφερράτου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Ε΄ της Πέραν Αυστρίας και της Κλαυδίας των Μεδίκων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Τοσκάνης. Παντρεύτηκε το 1649 τον Κάρολο Β΄ Γκοντζάγκα, Δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου, και είχε τέκνο: Φερδινάνδος Κάρολος 1652-1708, Δούκας της Μάντοβας & του Μομφερράτου. Raffaele Tamalio: Isabella Clara d'Asburgo, duchessa di Mantova e del Monferrato – Dizionario Biografico degli Italiani vol. 62 (2004) in: www.treccani.it [retrieved 4 December 2016]. "The Medici Granducal Archive" (PDF). The Medici Archive Project. pp. 12–13. Archived from the original (PDF) on 25 April 2005. Retrieved 28 August 2018.
Περιφέρειες και επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας

Η Σαουδική Αραβία διαιρείται σε και 13 επαρχίες (إدارية, μανατίκ ινταρίγια, ενικός منطقة إدارية, μιν-τακά ινταρίγια). Κάθε μια από τις επαρχίες υποδιαιρείται σε κυβερνεία (محافظات, μουαφαζάτ, ενικός محافظة, μουαφαζά). Συνολικά υπάρχουν 118 κυβερνεία. Κάθε κυβερνείο με τη σειρά του υποδιαιρείται σε υποκυβερνεία (μαρακίζ , ενικός μαρκάζ). Σαν πρώτη μορφή διοικητικής διαίρεσης η χώρα διαιρείται σε 5 περιφέρειες. Οι 13 επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας είναι οι εξής: Μπαά Βόρεια σύνορα Τζωφ Μαδίνα Κασίμ Ριάντ Ανατολική επαρχία Ασίρ Χαΐλ Τζιζάν Μάκα Νατζράν Ταμπούκ

 Ανατολική επαρχία Ασίρ Βόρεια σύνορα Κασίμ Μαδίνα Μακά Μπαά Νατζράν Ριάντ Ταμπούκ Τζιζάν Τζωφ Χαΐλ Εδώ αναφέρονται οι επαρχίες σε κάθε περιφέρεια της Σαουδικής Αραβίας. Οι πρωτεύουσες των περιφερειών είναι με μαύρα γράμματα. Ανατολική επαρχία Αλ Άσα Αμπκαίκ Τζουμπαίλ Ρας Τανούρα Κατίφ Χομπάρ Νταχράν Νταμάμ Αφάρ Αλ Μπατίν Χαφτζί ΝοαϋρίγιαΒόρεια σύνορα Αράρ Ράφα ΤουραΰφΚασίμ Το Κασίμ διαιρείται σε 10 κυβερνεία. Μαδίνα Αλ Μαδίνα Αλ Χουνακίγια Μαντ Αλ Τανάμπ Αλ Ούλα Μπαντρ Χαϋνμπάρ Γιανμπού Αλ ΜπαάρΜάκα Αλ Τζμουμούμ Αλ Καμίλ Αλ Λιτ Αλ Κουνφιντά Ταΐφ Τζέντα Χουλέις Μάκα Αλ Μουκαρραμά Ραμπίγκ Ρανιά ΤουρουμπάΝατζράν Αμπούνα Μπαντρ Ελ Τζουνόμπ Γιαδμά Υπάρχει ένα ακόμα κυβερνείο που κατέκτησε ο Βασιλιάς ΦαντΡιάντ Αφίφ Αλ Αφλάτζ Αλ Ντουάδμι Αλ Γκατ Αλ Γκαϋίγια Αλ Χαρήγκ Αλ Χαρτζ Αλ Ματζμά Αλ Μουζαμίγια Αλ Σουλαϋγίλ Ντρούμα Ντιρίγια Χοτάτ Μπανί Ταμίμ Χουραΰμλα Ρουμά Σαγκρά Ταντίνγκ Ουάντι αντ-Νταουασίρ ΖούφλυΤο ένα και μοναδικό υποκυβερνείο της επαρχίας είναι το Μαράτ. Τζιζάν Αμπού Αρίς Αλνταίρ Αλντάρμπ Αχάντ Αλμασαριά Αλαριντά Αλαϋντάμπι Αλάρτ Αλραΰτ Μπαΐς Νταμάντ Φαρασάν Τζαζάν Σαμπιά Σαμτά Τζωφ Σακακά Κουραγιάτ Ντουμάτ Αλ ΤζαντάλΧαΐλ Μπάκα Αλ Γκαζαλά Χαΐλ Ας Σινάν Σαουδική Αραβία
Σπήλαιο Νυμφολήπτου

Το Σπήλαιο Νυμφολήπτου, γνωστό και ως Σπήλαιο Πανός και Σπήλαιο Αρχέδημου, είναι σπηλιά στις νότιες πλαγιές του Υμηττού στην Αττική, στα βόρεια της Βάρης. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο καθώς στο εσωτερικό του είναι διακοσμημένο από το Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, του 5ου αιώνα π.Χ.. Το σπήλαιο στην αρχαιότητα ήταν ιερό των Νυμφών, του Απόλλωνα και του Πάνα. Το 1901 πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

 Το σπήλαιο βρίσκεται στον λόφο Κρεβάτι, σε υψόμετρο 260 μέτρων, στη βόρεια Βάρη, στις νότιες πλαγιές του Υμηττού. Απέχει από τη Βάρη με τα πόδια περίπου μία ώρα (5 χιλιόμετρα χωματόδρομος από τη Σχολή Ευελπίδων), αλλά είναι πιο εύκολα προσβάσιμο από τη Βούλα και τον δρόμο που συνεχίζει μετά το κοιμητήριο. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το μικρό σπήλαιο Συκιά. Το σπήλαιο δεν είναι οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος. Το άνοιγμά του, με διαστάσεις 5 επί 2 μέτρα, είναι σχεδόν κάθετο και στο χείλος έχουν σκαλιστεί σκαλοπάτια τα οποία σήμερα έχουν καταστραφεί. Η κύρια αίθουσα του σπηλαίου, με μήκος 26, πλάτος 23 και ύψος 10 μέτρα, ήταν το ιερό και στα τοιχώματα έχουν λαξευθεί σκαλοπάτια και ανάγλυφες παραστάσεις. Χωρίζεται από ένα τοίχο από σταλακτίτες σε δύο τμήματα.Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στο σπήλαιο χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τις επιγραφές στο σπήλαιο, το σπήλαιο διαμορφώθηκε σε ιερό από τον Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, ο οποίος το διακόσμησε και σκάλισε σκαλοπάτια, επιγραφές και ανάγλυφα, με πιο σημαντικό ένα ακέφαλο άγαλμα θεάς καθισμένης σε θρόνο και αυτό που τον απεικονίζει να κρατάει σμίλη και σφυρί. Στην παράσταση αυτή, ο Αρχέδημος απεικονίζει τον εαυτό του να φορά ένα τύπο ρούχου, που παραπέμπει άμεσα στη φουστανέλα. Έκτοτε το σπήλαιο αποτέλεσε χώρο λατρείας μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν και εγκαταλείφθηκε.Ο πρώτος που επισκέφθηκε το σπήλαιο ήταν ο περιηγητής Ρίτσαρντ Τσάντλερ το 1765 και από τότε το επισκέφθηκαν και άλλοι περιηγητές οι οποίοι πέρασαν από την Αττική, συμπεριλαμβανομένου του Λόρδου Βύρωνα. Στο σπήλαιο διεξήχθησαν την περίοδο 1901-1902 ανασκαφές από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, με διευθυντή τον Τσαρλς Γουέλερ. Μέσα στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν εκατοντάδες λυχνάρια και ανάγλυφα, δύο από τα οποία εκτίθενται στη Συλλογή Γλυπτών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Παραλία Σεργούλας Φωκίδας

Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία. Η Παραλία Σεργούλας είναι παραθαλάσσιο χωριό της Δωρίδας στο Νομό Φωκίδας, σε υψόμετρο 10 μέτρων.

 Η Παραλία Σεργούλας βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, απέχοντας 29 χλμ. από τη Ναύπακτο, 45 χλμ. από το Γαλαξείδι και 76 χλμ από τους Δελφούς. Αν και αρχικά ήταν οικισμός της Σεργούλας έχει γίνει παραθεριστικό κέντρο με αποτέλεσμα οι περισσότεροι κάτοικοί της να μετοικήσουν στην Παραλία Σεργούλας. Το χωριό επί Τουρκοκρατίας είχε την ονομασία «Μύλοι» λόγω των πολλών νερόμυλων που υπήρχαν στην περιοχή. Μετά την έξοδο του Μεσολογγίου στον μύλο - σπίτι του προεστού Παπαπολίτη - φιλοξενήθηκε ο Νικόλαος Κασομούλης, ιστοριογράφος και αγωνιστής, μαζί με άλλους πολεμιστές που είχαν διαφύγει με καΐκι προς τον Κορινθιακό κόλπο. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της Παραλίας Σεργούλας είναι ο «υδρόμυλος του Βενέτη» που κτίστηκε τον 18ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί από την Εφορία Αρχαιοτήτων Πατρών διατηρητέο κτίσμα και μνημείο νεώτερης τέχνης. Επίσης σημαντικά αξιοθέατα είναι ο ναός Αγίας Σοφίας (17 Σεπτεμβρίου), το κοντινό φαράγγι της Σεργούλας κατά μήκος του χειμάρρου Πολυσταύρι που αποτελεί σημαντικό φυσικό μνημείο καθώς και ο υπερυψωμένος τοξωτός υδραύλακας, έργο μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας που κατασκευάστηκε μαζί με τον νερόμυλο του Βενέτη και χρησιμοποιήθηκε τόσο για τις ανάγκες του νερόμυλου, όσο και για την άρδευση των κτημάτων.Τους καλοκαιρινούς μήνες η παραλία «Αμπελάκι», μήκους περίπου 700 μέτρων και η προέκτασή της «Πλατάνια» προσελκύουν λουόμενους από την ευρύτερη περιοχή της Νοτιοδυτικής Φωκίδας και νοτιοανατολικής Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σεργούλας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί την Σεργούλα και το Παλαιοχώρι αποτελούν την κοινότητα Σεργούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 315 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Κωδικός περιοχής για DVD

Kωδικοί περιοχής DVD είναι μια τεχνική ψηφιακής διαχείρισης δικαιωμάτων σχεδιασμένη ώστε να επιτρέπει στους διανομείς ταινιών να ελέγχουν τις πτυχές μιας έκδοσης, συμπεριλαμβανομένων του περιεχόμενου, της ημερομηνίας κυκλοφορίας και της τιμής, ανάλογα με την περιοχή. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω του Περιοχή-locked DVD player, το οποίο θα αναπαράγει μόνο τους δίσκους DVD που είναι κωδικοποιημένοι στην περιοχή τους (καθώς και άτομα χωρίς κωδικό περιοχής). Η εμπορική προδιαγραφή DVD player απαιτεί ότι ένας αναπαραγωγέας σχεδιάστηκε για να πωληθεί σε μια συγκεκριμένη θέση να αναπαράγει μόνο δίσκους που κωδικοποιούνται για την εν λόγω περιοχή (συν αυτά χωρίς κωδικό περιοχής). Η αμερικανική DVD Copy Control Association απαιτεί, επίσης, ότι οι DVD player κατασκευαστές ενσωματώνουν τον περιφερειακό έλεγχο της αναπαραγωγής (RPC) του συστήματος. Ωστόσο,Περιοχή-free DVD players, τα οποία αγνοούν κωδικοποίηση περιοχής, είναι επίσης διαθέσιμα στο εμπόριο, και πολλές συσκευές αναπαραγωγής DVD μπορούν να τροποποιηθούν για να είναι Περιοχή-free, που επιτρέπει την αναπαραγωγή όλων των δίσκων.DVDs μπορεί να χρησιμοποιήσουν έναν κωδικό, συνδυασμό κωδικών (multi-Περιοχή), κάθε κώδικα (all Περιοχή), ή χωρίς κωδικούς (Περιοχή free). Υπάρχουν έξι διαφορετικές επίσημες περιφέρειες και δύο ανεπίσημες παραλλαγές.

 DVDs που πωλούνται στην Βαλτική χρησιμοποιούν και τους δύο κωδικούς περιοχής 2 και 5. Η Περιοχή 0 (παίζεται σε όλες τις περιοχές εκτός 7 και 8) χρησιμοποιείται ευρέως από την Κίνα και τις Φιλιππίνες. DVDs στην Ισπανόφωνη Λατινική Αμερική χρησιμοποιούν τόσο τους κωδικούς της περιοχής 1 και 4. Τα περισσότερα DVD στην Ινδία συνδυάζουν τους κωδικούς της περιοχής 2, της περιοχής 4, και της περιοχής 5 κωδικούς; Ινδικοί Disney δίσκοι περιέχουν μόνο τον κωδικό της περιοχής 3. Ευρωπαϊκή περιοχή 2 DVD μπορεί να είναι υπο-κωδικοποιημένα "D1" σε "D4". «D1» είναι Ηνωμένο Βασίλειο-μόνο κυκλοφορίες; "D2" και "D3" δεν πωλούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία; "D4" διανέμονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οποιοσδήποτε συνδυασμός των περιοχών μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα μόνο δίσκο. Για παράδειγμα, ένα DVD οριοθετημένο στην περιοχή 2/4 είναι κατάλληλο για αναπαραγωγή στη Δυτική Ευρώπη, Ωκεανία, και οποιαδήποτε άλλη περιοχή 2 ή 4. Η λεγόμενη "περιοχή 0" και "ALL" δίσκοι είναι γραφτό να είναι παιχτεί σε όλο τον κόσμο. Ο όρος "περιοχή 0" περιγράφει επίσης τις συσκευές αναπαραγωγής DVD που έχουν σχεδιαστεί ή τροποποιηθεί για να συμπεριλάβουν τις Περιφερειες 1-6, παρέχοντας έτσι τη συμβατότητα με τους περισσότερους δίσκους, ανεξάρτητα από την περιοχή. Αυτή η προφανής λύση ήταν δημοφιλής κατά τις πρώτες ημέρες του μορφή DVD, αλλά στούντιο γρήγορα απάντησε με την προσαρμογή τους δίσκους για να αρνηθούν να παίξουν σε αυτές τις μηχανές. Το σύστημα αυτό είναι γνωστό ως «Regional Coding Enhancement". Με τη σειρά της, η περιοχή χωρίς αναπαραγωγείς έχουν όλα τις οκτώ σημαίες, παρόμοια με τα DVDs Region ALL. Πολλά περιλαμβάνουν επίσης RCE διαλείμματα, για να παρακάμψουν επανάληψη μενού ή την παράκαμψη των στατικών εικόνων.
Βάλεντιν Βάιγκελ

Ο Βαλεντίν Βάιγκελ (Valentin Weigel, Χέιν, 7 Αυγούστου 1533 – Τσοπάου, 10 Ιουνίου 1588) ήταν Γερμανός θεολόγος, φιλόσοφος και μυστικιστής συγγραφέας, από τη Σαξονία, σημαντικός προπομπός της μεταγενέστερης γερμανικής θεοσοφίας.

 Γεννήθηκε στο Χέιν, κοντά στη Δρέσδη, σε καθολική οικογένεια. Σπούδασε στο Μάισσεν, τη Λειψία και τη Βυτεμβέργη. Το 1567 έγινε Λουθηρανός πάστορας στο Τσοπάου, κοντά στο Κέμνιτς. Εκεί, έζησε ήσυχη ζωή, ασχολούμενος με το συγγραφικό του έργο, γεγονός που υπήρξε και καθοριστικό για την αναγνώρισή του, καθώς δεν έζησε τον περιπετειώδη βίο του προγενέστερού του Παράκελσου, ούτε την ανήσυχη ζωή του μεταγενέστερου Γιάκομπ Μπέμε. Εν γένει ο Βάιγκελ κράτησε τις ιδέες του μυστικές, κοινωνώντας τις μόνο σε προσωπικούς του φίλους (σε αντίθεση με τον Γιάκομπ Μπέμε). Ήταν γνωστός για την πίστη του ότι η Παρθένος Μαρία ήταν επίσης αποτέλεσμα άμωμης σύλληψης, δηλαδή αναμάρτητη, προκειμένου να δεχθεί τον θεό στη σάρκα της. Άφησε περίπου 6.000 σελίδες έντυπου ή χειρόγραφου υλικού. Οι ιδέες του για την ανθρώπινη φύση δημοσιεύθηκαν σταδιακά και μετά θάνατον. Ο Γιόχαν Αρντ, ο Γκότφριντ Άρνολντ και ο Λάιμπνιτς βοήθησαν να διαδοθούν οι ιδέες του. Ο μυστικισμός του σημαδεύτηκε από τις επιδράσεις του Γιοχάνες Τάουλερ και τα δόγματα του Παράκελσου. Ήταν επίσης οπαδός του Σεμπάστιαν Φρανκ και του Κάσπαρ Σβένκφελντ. Όπως και οι δύο τελευταίοι, τόνισε την εσωτερική ζωή. Υποστήριξε την ύπαρξη μίας «πνευματικής εκκλησίας», στην οποία μπορεί να γνωρίζει κανείς τον Χριστό χωρίς βιβλία ή γραφές. "Unterrichts-Predigt: Wie man christlich trauern und täglich solle im Herrn sterben", 1576 "Libellus de vita beata", 1609 "Ein schön Gebetsbüchlein, welches die Einfältigen unterrichtet", 1612 "Der güldene Griff, alle Ding ohne Irrtum zu erkennen", 1613 "Ein nützliches Traktätlein vom Ort der Welt", 1613 "Dialogus de Christianismo", 1614 "Erkenne dich selbst", 1615 "Informatorium oder Kurzer Unterricht", 1616 (erweitert: "Soli deo gloria", 1618) "Kirchen- oder Hauspostill", 1618 "Libellus disputatorus", 1618 "De bono et malo in homine", 1618 "Zwei schöne Büchlein", 1618 "Studium universale", 1618 "Tractatus de opere mirabili", 1619 Faivre, Antoine (2000). Theosophy, Imagination, Tradition: Studies in Western Esotericism. NY: SUNY Press. ISBN 978-0-7914-4435-1. Goodrick-Clarke, Nicholas. The Western Esoteric Traditions: A Historical Introduction. UK: Oxford University Press. ISBN 978-0195320992. Hessayon, Ariel (2013). An Introduction to Jacob Boehme: Four Centuries of Thought and Reception. Routledge. ISBN 978-0415843577. Weeks, Andrew. Valentin Weigel (1533-1588): German Religious Dissenter, Speculative Theorist, and Advocate of Tolerance. NY: SUNY Press. ISBN 978-0-7914-4440-5. Astrology Theologised, online book
Μποχτάρ

Η Μποχτάρ (τατζικικά: Бохтар), παλαιότερα γνωστή ως Κουργοντέππα, είναι μια πόλη στο νοτιοδυτικό Τατζικιστάν, η οποία λειτουργεί ως πρωτεύουσα της περιοχής Χατλόν. Η Μποχτάρ είναι η μεγαλύτερη πόλη του νότιου Τατζικιστάν και βρίσκεται 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) νότια της Ντουσάνμπε και 150 χιλιόμετρα (93 μίλια) βόρεια της Κουντούζ του Αφγανιστάν.

 Το 2014, ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάται στα περίπου 102.000 άτομα, κάνοντας την πόλη την τρίτη μεγαλύτερη στη χώρα. Ο πληθυσμός διαφέρει ανά εποχή, λόγω των Τατζίκων μεταναστών εργατών στη Ρωσία. Δημογραφικά, μαζί με την πρωτεύουσα Ντουσάνμπε, η Μποχτάρ είναι πολύ πιο ποικιλόμορφη σε σχέση με άλλες μεγάλες πόλεις του Τατζικιστάν, όπως το Ισταραβσάν, το Χουτζάντ ή το Κουλόμπ. Στις εθνότητες περιλαμβάνονται οι Τατζίκοι, οι Ουζμπέκοι, οι Ρώσοι, οι Τάταροι, οι Ουκρανοί, οι Καζάκοι, οι Έλληνες και πολλοί άλλοι. Η πόλη είχε μεγάλο αριθμό Ρώσων που εργάζονταν ενεργά σε βιομηχανικά και αγροτικά συγκροτήματα γύρω από την πόλη. Η πολιτική αντιπολίτευση της χώρας κατάγεται κυρίως από τη Μποχτάρ. Η πόλη καταστράφηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου του 1992-1997, κατά τη διάρκεια του οποίου αλλά και μετά από αυτόν το 85% των Ρώσων εγκατέλειψε την πόλη. Το διεθνές αεροδρόμιο της Μποχτάρ εξυπηρετεί πόλεις του Τατζικιστάν, της Ρωσίας και του Καζακστάν. Η πόλη προσδιορίζεται ως η καρδιά της καλλιέργειας βαμβακιού ("άσπρος χρυσός") στο Τατζικιστάν.Η Μποχτάρ, μαζί με το Κουλόμπ είναι οι κύριες πόλεις του νότιου Τατζικιστάν. Είναι περιφερειακός κόμβος (ένας από τους τέσσερις), ειδικά για τις τραπεζικές και τηλεπικοινωνιακές βιομηχανίες. Οι Τατζίκοι μετανάστες εργάτες (ως επί το πλείστον απασχολούνται στη Ρωσία) έχουν συνεισφέρει σημαντικά στην τοπική οικονομία από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η Μποχτάρ έχει ημίξηρο κλίμα (τύπος BSk της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με δροσερούς χειμώνες και πολύ ζεστά καλοκαίρια. Η βροχόπτωση είναι αρκετά χαμηλή. Βρέχει κυρίως την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρια είναι πολύ ξηρά. Σεργκέι Μαντρέκο (1971-) - προπονητής ποδοσφαίρου Νουρουντίν Ν. Μουχιτντίνοφ (1959-) - πολιτικός Το φινλανδικό δίδυμο ηλεκτρονικής μουσικής Pan Sonic είχε ένα κομμάτι με τίτλο "Ράδιο Κουργοντέππα" στο αποχαιρετιστήριο άλμπουμ Gravitoni το 2010. Κατάλογος πόλεων του Τατζικιστάν Ποδοσφαιρικός σύλλογος Βαχς Κουργοντέππα Κουργκάν Τεπέ στη διαδικτυακή ιστοσελίδα της Εγκυκλοπαίδειας Iranica
Φηρά Θήρας

Τα Φηρά είναι η πρωτεύουσα του δήμου Θήρας της Σαντορίνης. Η πόλη της Θήρας είναι χτισμένη στο "φρύδι" της καλντέρας, σε υψόμετρο περίπου 250 μέτρων και με βάση την απογραφή του 2001 έχει 2.113 κατοίκους. Επίνειο τους είναι ο Όρμος Φηρών Θήρας.

 Η πόλη της Θήρας (Φηρά) ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, κατόπιν συμφωνίας όλων των αρχών του νησιού για την επιλογή του χώρου, όταν οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την παλιά πρωτεύουσα, το καστέλι του Σκάρου που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Ημεροβιγλίου, η οποία είχε υποστεί ζημιές από σεισμούς. Η πόλη της Θήρας αποτελεί έδρα Ο.Τ.Α. από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, πρωτεύουσα του νησιού και της ομώνυμης επαρχίας από τότε έως και την τελευταία διοικητική μεταβολή (Καλλικράτης Ν.3852/2010). Το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας εγκαινιάστηκε την Κυριακή 26 Μαρτίου του 2000 από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και περιλαμβάνει, κατά κύριο λόγο, ευρήματα από τον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου καθώς και ευρήματα από ορυχείο των Φηρών, τη Θηρασιά και τα Χριστιανά.Ανάμεσα στα εκθέματα που μπορεί να δει κανείς στο μουσείο είναι οι τοιχογραφίες των Γυναικών, των Παπύρων, των Κυανοπιθήκων και των Τετραπόδων. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας στεγάζεται σε κτίριο που χτίστηκε το 1960. Στις προθήκες του υπάρχουν εκθέματα που καλύπτουν τη μακραίωνη ιστορία του νησιού, από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Πριν τον σεισμό του 1956 στεγαζόταν σε άλλο κτίριο, το οποίο είχε χτιστεί το 1902 χάρη στις προσπάθειες του Γερμανού καθηγητή Hiller von Gaertringen, ο οποίος είχε κάνει τις ανασκαφές στην Αρχαία Θήρα. Το κτίριο, όμως, αυτό, καταστράφηκε από τον σεισμό του 1956. Στην πόλη της Θήρας είναι η έδρα τόσο της Ορθόδοξης, όσο και της Καθολικής Μητροπόλεως της Σαντορίνης. Ο Ορθόδοξος καθεδρικός ναός είναι ναός της Υπαπαντής. Ο προσεισμικός ναός, η Παναγιά του Μπελώνια, κατέρρευσε με τον καταστροφικό σεισμό του 1956 και στη θέση του οικοδομήθηκε ο σημερινός ναός, του οποίου την εικονογράφηση επιμελήθηκε ο θηραίος ζωγράφος Χριστόφορος Ασίμης. Ο Καθολικός καθεδρικός ναός βρίσκεται στην καθολική συνοικία της πόλης της Θήρας και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο προσεισμικός ναός υπέστη πολύ μεγάλες ζημιές με τον σεισμό του 1956, αλλά αναστηλώθηκε.
Ματθίλδη της Βαυαρίας, πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα

Η Ματθίλδη (γερμ. Mathilde von Wittelsbach, prinzessin von Bayern, 17 Αυγούστου 1877 - 6 Αυγούστου 1906) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν Πριγκίπισσα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

 Η Ματθίλδη Μαρία Θηρεσία Ερριέττα Χριστίνα Λεοπολδίνα ήταν η τρίτη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας, Πρίγκιπα της Μόντενα. Παντρεύτηκε το 1900 τον Λουδοβίκο Γκαστόν της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα: Αντώνιος 1901-1970, πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Μαρία Ιμμακουλάτα 1904-1940. Lundy, Darryl. "The Peerage: Mathilde Marie Prinzessin von Bayern". Retrieved 8 December 2010. "Current News", New York Observer and Chronicle, 2 January 1896 "Buller and his Strange Visions", The Washington Post, 5 November 1899
888casino

Το 888casino, προηγουμένως γνωστό ως Casino-on-Net, είναι διαδικτυακό καζίνο το οποίο ιδρύθηκε το 1997 με έδρα στο Γιβραλτάρ. Είναι ένα από τα παλαιότερα καζίνο στο Διαδίκτυο, και το 2013 αναδείχθηκε ως το πρώτο αποκλειστικό διαδικτυακό καζίνο με σχετική άδεια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

 To Casino-on-Net ιδρύθηκε από τους αδελφούς Άρον και Έιβι Σέικ σε συνεργασία με τους Ρον και Σέι Μπεν-Γιττάκ, επίσης αδελφούς, το 1997. Ο Άρον Σέικ ισχυρίζεται πως συνέλαβε την ιδέα ενός διαδικτυακού καζίνο ενώ παρευρισκόταν σε ένα συνέδριο οδοντιατρικής στο Μόντε Κάρλο. To 1994 στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα ψηφίστηκε νόμος σχετικά με το Ελεύθερο Εμπόριο & τις Ζώνες Μεταποίησης, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη νόμιμων διαδικτυακών καζίνο. Το Casino-on-Net μετονομάστηκε σε 888casino το 2010 για λόγους ομοιομορφίας με τα άλλα προϊόντα 888.[6] Μέχρι το 2015 η ιστοσελίδα είχε σχετική άδεια και λειτουργούσε στο Γιβραλτάρ, το Νιου Τζέρσεϊ, τη Δανία, την Ισπανία και σε ορισμένες άλλες χώρες και περιφέρειες.To 888casino ήταν χορηγός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Σνούκερ για το 2013.Το περιοδικό Gaming Intelligence περιέγραψε το 888casino ως « το μόνο πραγματικά πανευρωπαϊκό καζίνο. »To 888casino έχει βραβευθεί με την ασφαλιστική σφραγίδα Safe and Fair της eCOGRA.Το 888casino δημοσιεύει ένα ανεξάρτητα ελεγχόμενο μηνιαίο Ποσοστό Πληρωμής Καζίνο και περιλαμβάνει το Ποσοστό Πληρωμής κάθε παιχνιδιού, καθώς και το συνολικό μέσο όρο Ποσοστού Πληρωμής του 888casino. To Ποσοστό Πληρωμής του 888casino είναι 95.1%. Επίσημος ιστότοπος
Εθνική Βιβλιοθήκη του Παναμά

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Παναμά (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Panamá), γνωστή ως Εθνική Βιβλιοθήκη του Παναμά Ernesto J. Castillero, δημιουργήθηκε βάσει του Νόμου για την Εκπαίδευση του 1941 και εγκαινιάστηκε στις 11 Ιουλίου 1942. Βρίσκεται στο Parque Recreativo Omar Torrijos στην Πόλη του Παναμά. Στεγάζει, μεταξύ άλλων, πολύτιμες συλλογές παλαιών εφημερίδων, φωτογραφικό υλικό, παναμαϊκή και παγκόσμια λογοτεχνία. Η βιβλιοθήκη διαχειρίζεται επίσης ένα δίκτυο πενήντα εννέα δημόσιων βιβλιοθηκών που είναι κατανεμημένες σε όλη τη χώρα.

 Η Εθνική Βιβλιοθήκη Ερνέστο Καστίλλερο δημιουργήθηκε υπό τη διοίκηση του Αρνούλφο Άριας. Ο Οργανικός Νόμος για την Εκπαίδευση του 1941 εξουσιοδότησε την εκτελεστική εξουσία να ιδρύσει την Εθνική Βιβλιοθήκη, πράγμα που συνέβη με το διάταγμα αριθ. 238 της 31ης Ιανουαρίου 1942.Εγκαινιάστηκε στις 11 Ιουλίου 1942 σε χώρους που γειτνιάζουν με την Προεδρία της Δημοκρατίας του Παναμά. Ο καθηγητής Ερνέστο Καστίλλερο ήταν ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης και ήταν υπεύθυνος για την απογραφή της συλλογής βιβλίων, η οποία αριθμούσε πάνω από δέκα χιλιάδες βιβλία της πρώην Βιβλιοθήκης Κολόμβου, τα οποία αποτέλεσαν την αρχική συλλογή της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης. Η συλλογή αυτή περιελάμβανε πλήρεις και ελλιπείς παναμαϊκές εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και εγχώρια και ξένα βιβλία.Η Εθνική Βιβλιοθήκη παρέμεινε σε αυτούς τους χώρους μέχρι τον Ιανουάριο του 1961, όταν μεταφέρθηκε σε ένα κτίριο κοντά στη σημερινή έδρα της Εθνοσυνέλευσης του Παναμά. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1987, η βιβλιοθήκη μετακόμισε στη σημερινή της θέση στο Parque Recreativo Omar Torrijos, ένα κτίριο πέντε χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων που κατανέμεται σε τέσσερα επίπεδα. Οι σημαντικότερες Συλλογές της βιβλιογραφικής: Αρχείο Περιοδικών της Εθνικής Βιβλιοθήκης, όπου βρίσκονται παναμαϊκά περιοδικά, ξένα περιοδικά και περιοδικά διεθνών οργανισμών, Αίθουσα του Παναμά, Αρχείο Παλαιών Έντυπων, όπου υπάρχουν 586 έργα που χρονολογούνται από το 1500 έως το 1899, κυρίως από την Ισπανία, προσβάσιμα μόνο σε εξουσιοδοτημένα άτομα, Νέος Κατάλογος, ένας συλλογικός κατάλογος όλων των παλαιών αποθεμάτων της βιβλιοθήκης που έχει καταγραφεί σε CD ROM και επίσης ένα βιβλιογραφικό μητρώο μονογραφικών εκδόσεων που τυπώθηκαν πριν από το 1850 και βρίσκονται σε ιβηροαμερικανικές βιβλιοθήκες, Παλιά Έντυπα , ψηφιακή επανέκδοση έργων που τυπώθηκαν πριν από το 1900, Ξένη Αίθουσα, Συλλογή αναφοράς, Αρχεία Εθνικής Βιβλιοθήκης, Ειδικές συλλογές, που ανήκουν σε διανοούμενους, Βιβλιοθήκη Κολόμβου, Συλλογή Baltasar Isaza Calderón, με έμφαση στην ανθρώπινη γνώση- Συλλογή Juan Antonio Tack, με έμφαση στην παγκόσμια πολιτική Συλλογή Diógenes de la Rosa, Ψηφιακή συλλογή Gonzalo Brenes: Παναμαϊκή λαϊκή μουσική, Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Παναμάς Πόλη του Παναμά Επίσημη ιστοσελίδα
Μικρή Μαρτινίκα

Η Μικρή Μαρτινίκα (γαλλικά: Petite Martinique) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Ανήκει στην Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκη. Έχει έκταση 586 άκρα και πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων. Η πρωτεύουσά της είναι η Νορθ Βίλλατζ.

 Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει έκταση μόλις 586 άκρα (acres). Το μέγιστο υψόμετρο είναι 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Καρριακού και νότια του νησιού Μικρός Άγιος Βικέντιος, που ανήκει στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Στην Μικρή Μαρτινίκα διακρίνονται δύο χρονικές περίοδοι: η ξηρή, που διαρκεί πέντε μήνες (από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο) και η υγρή, που διαρκεί επτά μήνες (από τον Ιούλιο έως τον Ιανουάριο). Ο πρώτος που επισκέφθηκε την Μικρή Μαρτινίκα ήταν ο "Κύριος Πιέρ" από τη Μαρτινίκα. Λέγεται ότι πίστευε πως η Μικρή Μαρτινίκα είχε σχήμα που έμοιαζε με αυτό της Μαρτινίκας. Έτσι ονόμασε το νησί Μικρή Μαρτινίκα. Η "Εκκλησία της Φοβισμένης Καρδιάς" ήταν η πρώτη Καθολική Εκκλησία της Μικρής Μαρτινίκας και ήταν το πρώτο ξύλινο κτήριο. Το 1940 καταστράφηκε από τυφώνα, αλλά ξαναχτίστηκε το 1947. Το 2004, ο Τυφώνας Ιβάν χτύπησε το νησί της Γρενάδα, και επηρέασε λιγότερο την Μικρή Μαρτινίκη. Ο πρόεδρος της Μικρής Μαρτινίκης είναι ο Τζωρτζ Πράιμ, ενώ ο αντιπρόσωπος ο Έλβιν Νίμροντ. Η Μικρή Μαρτινίκη είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων (2001). Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα
Αλβέρτα (φυτό)

H αλβέρτα (λατινική-επιστημονική ονομασία Alberta) είναι είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του φυτού του καφέ, τα ερυθροδανοειδή ή ρουβιίδες. Συναντάται στη φύση στην Επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής, όπου είναι γνωστό με την κοινή ονομασία «φλεγόμενος θάμνος του Νατάλ» (Natal flame bush).

 Παρά την κοινή ονομασία της, η αλβέρτα είναι περισσότερο δένδρο παρά θάμνος. Τα φύλλα της είναι μεγάλα και τα άνθη της έχουν ροδοκόκκινο χρώμα και εκφύονται σε ταξιανθία τύπου βότρυος. Το γένος Alberta αποδείχθηκε ότι είναι παραφυλετική ομάδα με μια φυλογενετική ανάλυση. Παλαιότερα αναγνωρίζονταν αρκετά είδη στο γένος, τα περισσότερα από τα οποία μεταφέρθηκαν στο συγγενικό γένος Razafimandimbisonia, με την εξαίρεση του Alberta magna (αλβέρτα η μεγίστη). Το μοναδικό σήμερα αυτό είδος του γένους διαφοροποιείται από τα είδη της Μαδαγασκάρης, που ταξινομούνται πλέον στο γένος Razafimandimbisonia.
Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ρουμανικά: Federaţia Română de Fotbal, FRF) είναι η ανώτατη διοικητική αρχή του ποδοσφαίρου στη Ρουμανία. Εδρεύει στο Βουκουρέστι. Είναι μέλος της FIFA από το 1923 και της UEFA από το 1955. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ρουμανίας. Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPF) υπό την εποπτεία της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

 Η πρώτη ποδοσφαιρική ένωση στη Ρουμανία συστάθηκε τον Οκτώβριο του 1909 με την ονομασία «Ομοσπονδία Αθλητικών Κοινωνιών της Ρουμανίας» (Asociaţiunea Societăţilor Atletice din România, ASAR), από τους τρεις υφιστάμενους συλλόγους εκείνης της εποχής: Κολέντινα Βουκουρεστίου, Ολίμπια Βουκουρεστίου και Γιουνάιτεντ Πλοέστι. Η πρώτη εγχώρια ποδοσφαιρική διοργάνωση, το «Ομοσπονδιακό Κύπελλο» (ASAR Cup) έλαβε χώρα μεταξύ Δεκεμβρίου 1909 και Ιανουαρίου 1910. Την 1η Δεκεμβρίου του 1912, το διοικητικό όργανο των ποδοσφαιρικών δραστηριοτήτων μετεξελίχθηκε σε «Επιτροπή Ποδοσφαίρου» (Comisiunea de Football-Asociaţie), ως τμήμα της Ένωσης Αθλητικών Ομοσπονδιών Ρουμανίας (Uniunea Federaţiilor Sportive din România, UFSR). Στις 16 Φεβρουαρίου του 1930 συστάθηκε η «Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Συνδέσμων» (Federaţia Română de Fotbal Asociaţie), ένας ανεξάρτητος φορέας ο οποίος ανέλαβε την οργάνωση για τη συμμετοχή της Ρουμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ουρουγουάη το ίδιο έτος. Η ομοσπονδία προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) κατά τη διάρκεια συνεδρίου στη Βουδαπέστη το 1931. Στις 4 Μαΐου του 2009, για να γιορτάσει τα 100 χρόνια από τη σύστασή της, η Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου απονεμήθηκε το Τάγμα «Αθλητικής Αξίας» κλάσης 2-α (Ordinul „Meritul Sportiv”, clasa a II-a) για τα επιτεύγματά της στην υπηρεσία του ρουμανικού αθλητισμού, όπως και για τη συμβολή της στην προώθηση της εικόνας της Ρουμανίας στο εξωτερικό. Το έμβλημα της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FRF) έχει υποστεί μεταβολές στο πέρασμα του χρόνου. Το 2019, το προηγούμενο έμβλημα που είχε κυκλικό σχήμα, αντικαταστάθηκε από ένα νέο με μορφή πενταγώνου και με στοιχεία από το εθνόσημο της χώρας. (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
Εμμανουήλ Γεωργιλάς

Ο Εμμανουήλ Γεωργιλάς ήταν Έλληνας λόγιος και κληρικός, οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ του 15ου και του 16ου αιώνα, με καταγωγή από το νησί της Ρόδου.

 Έζησε και δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ του 15ου και του 16ου αιώνα. Συνέγραψε έργα που δίνουν πληροφορίες για δραματικά γεγονότα στη Ρόδο, στα τέλη του 15ου αιώνα. Το σημαντικότερό του έργο είναι το Θανατικόν της Ρόδου, στο οποίο εξιστορούνται τα γεγονότα έπειτα από την επιδημία της πανώλης που έπληξε το Νησί των Ιπποτών το 1488. Άλλο του έργο είναι η διασκευή βυζαντινού μυθιστορήματος, το οποίο αναφέρεται σε φανταστικές περιπέτειες του στρατηγού Βελισσάριου, με τίτλο Ιστορική Εξήγησις Περί Βελισσαρίου.. Νέος έγραψε σε στίχους τον Βίο του Βελισαρίου, ύστερα θρήνησε την άλωση της Κωνσταντινούπολης, προτρέποντας τους χριστιανούς ηγεμόνες να κάνουν Σταυροφορία για να διώξουν τους Τούρκους. Το 1498 θρήνησε την συμφορά που ενέσκηψε στην πατρίδα του όταν ξέσπασε επιδημία πανούκλας. Διήγησις εις τας πράξεις του περιβόητου στρατηγού των Ρωμαίων μεγάλου Βελισαρίου. Εκδόθηκε στην Βενετία το 1554 από τον Φραγκίσκο Ραμπατσέτο Θρήνος της Κωνσταντινούπολης. Δημοσιεύθηκε από τον Έλλισσεν, Analekten Vol. III Το θανατικόν της Ρόδου 1498. Βιβλιοθήκη των Παρισίων. Δημοσιευμένο από το Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, επιμ. Guenther Steffen Henrich, 2015 (Το κείμενο του Θανατικού της Ρόδου)
Charli XCX

Η Σάρλοτ Έμμα Άτσισον (Charlotte Emma Aitchison, 2 Αυγούστου 1992), γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Charli XCX, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Το πρώτο της στούντιο άλμπουμ, True Romance, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 από την δισκογραφική εταιρεία Asylum Records. Έγραψε το "I Love It" των Icona Pop, το οποίο έφτασε νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα συνεργάστηκε με την Iggy Azalea στο "Fancy", το οποίο ήταν μια παγκόσμια επιτυχία. Βγάζει το δεύτερο στούντιο άλμπουμ της SUCKER, τον Δεκέμβριο του 2014. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ Boom Clap, έγινε το πρώτο της σόλο κομμάτι που έφτασε τοπ 10 στις ΗΠΑ.

 Η XCX γεννήθηκε στο Stevenage, Hertfordshire, , ο πατέρας είναι απ'την Σκωτία ενώ η μητέρα της είναι ινδικής καταγωγής, από την Ουγκάντα. Μεγάλωσε στο Hertfordshire της Αγγλίας και άρχισε να γράφει τραγούδια όταν ήταν 14 ετών. Φοίτησε στο κολλέγιο του Stortford. Άλμπουμς "14" (2008) "True Romance" (2013) "Sucker" (2014) "Crash"(2022)Singles "!Franchesckaar!" (2008) "Emelline"/"Art Bitch" (2008) "Stay Away" (2011) "Nuclear Seasons" (2011) "You're the One" (2012) "You (Ha Ha Ha)" (2013) "What I Like" (2013) "SuperLove" (2013) "Boom Clap" (2014) "Break the Rules" (2014) "Doing It"(featuring Rita Ora) (2015)Συμμετοχές "Lost in Space"(Starkey ft. Charli XCX) (2011) "End of the World"(with Alex Metric) (2011) "I Love It"(Icona Pop ft. Charli XCX) (2012) "Illusions Of"(J£ZUS MILLION ft. Charli XCX) (2013) "Fancy"(Iggy Azalea ft. Charli XCX) (2014) "Drop That Kitty"(Ty Dolla Sign ft. Charli XCX and Tinashe) (2015) Charli XCX.com
Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος

Ο Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος είναι Ελληνοκύπριος συγγραφέας και ποιητής. Ζει στην Λεμεσό της Κύπρου και ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, ποιημάτων, διηγημάτων και άρθρων για το κρασί.

 Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1945 στη Λεμεσό. Φοίτησε στο Λανίτειο Γυμνάσιο και το Β' Γυμνάσιο Αρρένων από όπου αποφοίτησε το 1964. Ήταν από τους πρώτους που κατατάχτηκαν στην Εθνική Φρουρά, υπηρετώντας στην Κερύνεια και τον Πενταδάκτυλο. Από το 1966 μέχρι το 1974, σπούδασε χημεία και οινολογία στην Πράγα, αποκτώντας δίπλωμα master. Μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα σε διάφορες θέσεις, όπως οινολόγος, ζυθοποιός, αλλά και σαν συντάκτης στο κρατικό ραδιοσταθμό της Πράγας, στο τμήμα εξωτερικών μεταδόσεων. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1976. Εργάστηκε για 31 χρόνια στην οινοβιομηχανία ΛΟΕΛ. Διετέλεσε πρόεδρος και γραμματέας του Συνδέσμου Οινοποιείων Κύπρου και για πολλά χρόνια ήταν μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων οίνων. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος ασχολήθηκε με την συγγραφική δραστηριότητα από νεαρή ηλικία. Μερικά από τα ποιήματά του παρουσιάστηκαν κατά καιρούς σε τοπικές εφημερίδες και περιοδικά. Ήταν από τους πρωτεργάτες στην έκδοση της Μαθητικής Φλόγας, εφημερίδας του Β' Γυμνασίου Αρρένων της Λεμεσού, όπου φιλοξενήθηκαν τα πρώτα διηγήματά του. Αργότερα, σαν φοιτητής στην Πράγα, ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής των Κυπρίων φοιτητών, οι οποίοι είχαν την δική τους εφημερίδα, όπου κι εκεί παρουσιάστηκαν μερικά από τα ποιήματα και πεζογραφήματά του. Στην συνέχεια, αφότου επέστρεψε στην Κύπρο, ανέπτυξε μια σημαντική δραστηριότητα στην συγγραφή λογοτεχνικών έργων, τα οποία όμως για διάφορους λόγους δεν δημοσίευε. Το 2000 εξέδωσε στην Κύπρο το πρώτο του βιβλίο, Από φτερό κι από φως, το οποίο κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα. Κατόπιν, έγραψε και δημοσίευσε σειρά από μυθιστόρηματα, ιστορικά μυθιστόρηματα, νουβέλες, ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, ποιητικές συλλογές και βιβλία για το κρασί. Μυθιστορήματα Από φτερό κι από φως (Λευκωσία 2000) Ο Δραγουμάνος, Ψυχή φυλακισμένη (Λευκωσία 2002) Για την πατρίδα και τον έρωτα (Λεμεσός-Λευκωσία 2005) Μη μαδάς μαργαρίτες (Λευκωσία 2008) Μύθος και έρωτας στο νησί της Αφροδίτης (Λευκωσία 2008) Ακόρεστος πόθος (Λευκωσία 2009) Ισαάκιος Κομνηνός, ο Αντισταυροφόρος (Λευκωσία 2009 Μουσική των ανέμων (Λευκωσία 2008) Μαρία Συγκλητική (Λευκωσία 2008) Χιλιάδες φώτα στα πέρατα (Λευκωσία 2011) Ευαγόρας, ο φίλος των Αθηναίων (Λευκωσία 2013) ΘΑ, η Αυριανή εφημερίδα (Αθήνα 2008) Ποιήματα Ποιήματα και ωδές Κύπρια Πάθη (Λευκωσία 2009) Δελτία αγάπης (Λευκωσία 2009) Ωδή στη Νεφέλη (Λευκωσία 2010) Διηγήματα Παράδοξος κόσμος (Λευκωσία 2014) Ακάνθινο στεφάνι Σημεία και τέρατα Οινολογικά Οινολογία για όλους (Λεμεσός-Αθήνα 2003 Κουμαναδαρία, το κρασί θρύλος (Λευκωσία 2004) Κουμαναδαρία (συντομευμένη) (Λευκωσία 2009) Commandaria (Λευκωσία 2009) Μεθύσι του Μάη Άρθρα για το κρασί Παράδοξος κόσμος, γράφει ο Ανδρέας Κούνιος, εφημερίδα Αλήθεια, σελ.43 Συνέντευξη από τον Δημήτριο Γκόγκα
Επαρχία των Συρακουσών

Η Επαρχία των Συρακουσών (ιταλικά: Provincia di Siracusa, σικελικά: Pruvincia di Sarausa) είναι μία Ιταλική Επαρχία στις ανατολικές ακτές της Περιφέρειας της Σικελίας στην Ιταλία. Το 2015 αντικαταστάθηκε από την "Ελεύθερη Δημοτική Κοινοπραξία των Συρακουσών". Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι οι Συρακούσες μια πανάρχαια Ελληνική αποικία που ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.χ. από τους Κορινθίους. Έχει έκταση 2.109 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2016 403.985 κατοίκους, περιέχει το 8% του Σικελικού πληθυσμού και το 8.2% της Σικελικής έκτασης.

 Η επαρχία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Σικελίας, συνορεύει στα βόρεια και στα βορειοανατολικά με την Επαρχία της Κατάνιας, στα δυτικά με τη Επαρχία της Ραγκούζας στα ανατολικά με το Ιόνιο Πέλαγος και στα νότια με τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η αρχαία πόλη του Νότο και άλλες επτά πόλεις στην κοιλάδα της έχουν ανακηρυχτεί από την UNESCO Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με σημαντικό αρχαιολογικό, τουριστικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Οι Σικελικές πόλεις οικοδομήθηκαν με τον καλλιτεχνικό ρυθμό Μπαρόκ μετά τον καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε το νησί (1693). Η πρωτεύουσα της επαρχίας Συρακούσες αποτελεί σημαντικό σιδηροδρομικό και οδικό κέντρο. Το πάρκο της Νεαπόλεως και το νησί Ορτυγία συνδέονται μεταξύ τους με τρεις γέφυρες. Το νησί περιέχει το Κάστρο του Μανιάκη που έχτισε ο Οίκος των Χοενστάουφεν και ο Δωρικός ναός της Αθηνάς που ανακαίνισαν οι Νορμανδοί. Τα Υβλαία όρη είναι η κυρίαρχη οροσειρά στην περιοχή κατά μήκος των ακτών, στο πέρασμα της δημιουργεί πολλές αμμώδεις παραλίες, βράχους και νησίδες. Η ακτή στα νότια της επαρχίας περιέχει πλήθος από βιότοπους που έχουν χαρακτηριστεί σαν προστατευόμενες περιοχές. Στην επαρχία βρίσκεται η λίμνη των Λεοντίνων η μεγαλύτερη λίμνη στη Σικελία και η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στην Ευρώπη, ένας υδροβιότοπος που περιέχει περισσότερα από 150 είδη. Η Επαρχία των Συρακουσών περιέχει 21 Δήμους οι σημαντικότεροι των οποίων είναι οι εξής ː Τουρισμός, φωτογραφίες, ιστορία, γαστρονομία από την επαρχία των Συρακουσών (Αγγλικά) ISTAT Αρχειοθετήθηκε 2017-06-26 στο Wayback Machine. Συρακούσες Οι σύγχρονες πόλεις Μπαρόκ Συρακούσες Λίμνη των Λεοντίνων