Βετέλ

Το βετέλ (πιπεριά βετέλ) είναι μία κληματσίδα της οικογένειας των Πιπερίδων, που περιλαμβάνει πιπέρι και καβά. Το φύλλο βετέλ καταναλώνεται κυρίως στην Ασία, και αλλού στον κόσμο από μερικούς Ασιάτες μετανάστες, ως τεμάχιο μασήματος βετέλ ή παάν, με καρύδι αρίκα και/ή καπνό. Στην Ινδία και τη Σρι Λάνκα, ένα δεμάτι φύλλων βετέλ προσφέρεται παραδοσιακά ως ένδειξη σεβασμού και ευοίωνου ξεκινήματος. Οι περιστάσεις περιλαμβάνουν χαιρετισμό πρεσβυτέρων σε γαμήλιες τελετές, εορτασμό της Πρωτοχρονιά και προσφορά πληρωμής σε γιατρούς και αστρολόγους της Αγιούρ Βέντα (στους οποίους προσφέρονται χρήματα και/ή καρύδια αρίκα, τοποθετημένα πάνω από το δεμάτι φύλλων για χάρη στις ευλογίες). Το φυτό βετέλ είναι ένα αειθαλές πολυετές φυτό, με γυαλιστερά φύλλα σε σχήμα καρδιάς και λευκό ίουλο. Το φυτό βετέλ προέρχεται από τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία.

 Το βετέλ, προέρχεται από την Ταμίλ/Μαλαγιαλάμ λέξη, vettila, μέσω των πορτογαλικών. Το φύλλο βετέλ καλλιεργείται κυρίως στη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία, από το Πακιστάν έως την Παπούα Νέα Γουινέα. Χρειάζεται συμβατό δέντρο ή μακρύ ραβδί για υποστήριξη. Το βετέλ απαιτεί καλά αποστραγγισμένο γόνιμο έδαφος. Υδάτινα, αλατούχα και αλκαλικά εδάφη είναι ακατάλληλα για την καλλιέργειά του.Στο Μπαγκλαντές, αγρότες που ονομάζονται barui προετοιμάζουν έναν κήπο που ονομάζεται barouj για να καλλιεργήσουν βετέλ. Τα barouj είναι περιφραγμένα με μπαμπού και φύλλα κοκοφοίνικα. Το έδαφος οργώνεται σε αυλάκια μήκους 10 έως 15 μέτρων, πλάτους 75 εκατοστών και βάθους 75 εκατοστών. Πιεσμένα κέικ, κοπριά και φύλλα ενσωματώνονται πλήρως με το καλλιεργήσιμο έδαφος του αυλακιού και την τέφρα ξύλου. Τα μοσχεύματα φυτεύονται στην αρχή της εποχής των μουσώνων. Η σωστή σκιά και άρδευση είναι απαραίτητα για την επιτυχή καλλιέργεια του. Το βετέλ χρειάζεται συνεχώς υγρό έδαφος, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει υπερβολική υγρασία. Η άρδευση είναι συχνή και ελαφριά και το στάσιμο νερό δεν πρέπει να παραμένει για περισσότερο από μισή ώρα. Τα αποξηραμένα φύλλα και η τέφρα ξύλου εφαρμόζονται στα αυλάκια ανά δεκαπενθήμερο και ψεκάζεται ο πολτός της κοπριάς. Η εφαρμογή διαφορετικών ειδών φύλλων σε μηνιαία διαστήματα πιστεύεται ότι είναι επωφελής για την ανάπτυξη του βετέλ. Σε τρεις έως έξι μήνες οι κληματσίδες φτάνουν τα 150 έως 180 εκατοστά σε ύψος και βγάζουν κλαδιά. Η συγκομιδή ξεκινά, με τον αγρότη να μαζεύει το φύλλο και το μίσχο του με τον δεξί αντίχειρά του. Η συγκομιδή διαρκεί 15 ημέρες έως ένα μήνα. Το φύλλο βετέλ έχει ερευνηθεί σε εργαστήρια πολλών εταιρειών χημικών και διατροφής τροφίμων στο Μπαγκλαντές. Τα φύλλα που συλλέγονται καταναλώνονται τοπικά και εξάγονται σε άλλα μέρη της Ασίας, της Μέσης Ανατολής, της Ευρώπης και της Αμερικής. Το βετέλ μεγαλώνει και καλλιεργείται ως σημαντική καλλιέργεια στο αγροτικό Μπαγκλαντές. Η κύρια χρήση του φύλλου βετέλ είναι ως περιτύλιγμα για το μάσημα των καρυδιών αρίκα και του καπνού, όπου χρησιμοποιείται κυρίως για την προσθήκη γεύσης. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική, συνήθως ωμό, για την πιπεράτη γεύση του. Η χρήση του βετέλ έχει πάνω από 300 χρόνια ιστορίας σε περιοχές της Κίνας, όπου κάποτε προωθήθηκε για φαρμακευτική χρήση.Αντικείμενα και Ιστορική Αναπαράσταση: Ορισμένες αναφορές μπορεί να υποδηλώνουν ότι το φύλλο βετέλ από μόνο του έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία, εν μέρει λόγω των τανινών που παραδίδονται από το φύλλο και για λόγους που επί του παρόντος δεν είναι πλήρως κατανοητοί. βλαβερή επίδραση του χρωμοσώματος του φύλλου βετέλ σε ανθρώπινες καλλιέργειες λευκοκυττάρων. Αυτοί οι ερευνητές αναφέρουν αύξηση της συχνότητας των χρωματοειδών εκτροπών όταν το εκχύλισμα φύλλων προστέθηκε σε καλλιέργειες. Μια άλλη επιστημονική μελέτη από την Ιαπωνία, δείχνει ότι οι εργαστηριακοί αρουραίοι που έτρωγαν ένα μείγμα από φύλλα βετέλ και καρύδια αρίκα είχαν σοβαρή πάχυνση της άνω πεπτικής οδού, ενώ μετά από μια δίαιτα μόνο με φύλλα βετέλ, μόνο ένας εργαστηριακός αρουραίος κατέληξε να έχει θήλωμα στο στομάχι. Το εκχύλισμα φύλλου βετέλ από μόνο του δεν έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί σημαντικές παρενέργειες, αλλά υπάρχουν παρενέργειες που σχετίζονται με τη χρήση του τεμαχίου μασήματος βετέλ. Καβά Εξημερωμένα φυτά και ζώα της Αυστρονησίας «Zumbroich, Thomas J. 2008. The origin and diffusion of betel chewing: A synthesis of evidence from South Asia, Southeast Asia and beyond. E-Journal of Indian Medicine 1(3): 87–140». «The Art of Chewing Betel», στο: Forbes, Andrew, and Henley, David, Ancient Chiang Mai Volume 3. Τσιάνγκ Μάι, Βιβλία Cognoscenti, 2012. ASIN: B006IN1RNW Γκουχά, Π. (2006). «Betel leaf: The neglected green gold of India». Τζ. Χαμ. Εκολ. 19 (2). http://www.krepublishers.com/02-Journals/JHE/JHE-19-0-000-000-2006-Web/JHE-19-2-000-000-2006-Abstract-PDF/JHE-19-2-087-093-2006-1405-Guha-P/JHE-19-2-087-093-2006-1405-Guha-P-Text.pdf#search=%22betel%20leaf%20neglected%20gold%22. Ναΐρ, Ουρμίλα Ζ.; Όμπε, Γκάντερ; Φριέσεν, Μάρλιν; Γκόλντμπεργκ, Μαρκ Τ.; Μπαρτς, Χέλμουτ (1992). «Role of Lime in the Generation of Reactive Oxygen Species from Betel-Quid Ingredients». Environmental Health Perspectives 98: 203–5. doi:10.1289/ehp.9298203. PMID 1486850. PMC 1519632. https://archive.org/details/sim_environmental-health-perspectives_1992-11_98/page/203. The Merck Manual. Tumours of The head and neck. [1] Betel-quid and Areca-nut Chewing and Some Areca-nut-derived Nitrosamines, from IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans, Volume 85 (2004) California adds Betel and Areca nut to the list of substances known to cause cancer under TOXIC ENFORCEMENT ACT OF 1986 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Piper betle στο Wikimedia Commons