IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1986-1987

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1986−87 υπήρξε το πρώτο πρωτάθλημα στο οποίο υπήρξε διαχωρισμός της Α' εθνικής σε Α1 και Α2 κατηγορία, ενώ επακολούθησε για πρώτη φορά η διαδικασία των play off μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου. Μάλιστα, στην διαδικασία αυτή συμμετείχαν και οι δύο πρώτες ομάδες της κατάταξης της Α2. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης χωρίς να γνωρίσει ήττα, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι σε 12 από τους 18 αγώνες της κανονικής περιόδου πέτυχε πάνω από 100 πόντους. Πρώτος σκόρερ, για έβδομη συνεχόμενη χρονιά, αναδείχθηκε ο Νίκος Γκάλης πετυχαίνοντας 718 πόντους σε 18 αγώνες (μέσος όρος 39,9 ανά αγώνα), με ζενίθ τους 58 πόντους στην εκτός έδρας νίκη του Άρη εναντίον του Ιωνικού Νίκαιας με σκορ 107−124. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη προσπάθεια της ομάδας του Πανιωνίου, η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση στη κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά επικρατώντας του ΠΑΟΚ στην ημιτελική φάση των play off με μειονέκτημα έδρας, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος.

 Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέκτησαν τις θέσεις 7 έως 10. Το ζευγάρι Ηλυσιακού - Ιωνικού Νίκαιας έκρινε τον υποβιβασμό μίας ομάδας στην Α2. Υπολογίστηκαν και οι αγώνες της κανονικής περιόδου. * Αγώνες της κανονικής περιόδου. Συμμετείχαν οι δύο νικήτριες ομάδες της Α' φάσης, καθώς και οι δύο πρώτες ομάδες της Α2 κατηγορίας (Πανελλήνιος και Παγκράτι) που εισήλθαν στην διοργάνωση. Το ζευγάρι Ηλυσιακού - Παγκρατίου έκρινε ποια από τις δύο ομάδες θα αγωνιστεί την επόμενη περίοδο στην Α1. Συμμετείχαν οι δύο νικήτριες ομάδες της Β' φάσης, καθώς και οι 6 πρώτες ομάδες της κατάταξης που εισήλθαν στα play off. Υπολογίστηκαν και οι αγώνες της κανονικής περιόδου. * Αγώνες της κανονικής περιόδου. 1 Ο πρώτος αγώνας των play off Ηρακλή - Παναθηναϊκού έληξε με σκορ 86−89 υπέρ του Παναθηναϊκού, όμως μετά από ένσταση του Ηρακλή επαναλήφθηκε. Ο Παναθηναϊκός νίκησε και πάλι, με σκορ 82−94. Υπολογίστηκαν και οι αγώνες της κανονικής περιόδου. * Αγώνες της κανονικής περιόδου. Υπολογίστηκαν και οι αγώνες της κανονικής περιόδου. * Αγώνες της κανονικής περιόδου. Συμμετείχαν οι ηττημένες ομάδες των προημιτελικών. Όλοι οι αγώνες κρίθηκαν στη μία νίκη, ενώ και τα τρία παιχνίδια διεξήχθησαν σε ουδέτερα γήπεδα. Ημιτελικοί (Θέσεις 5 έως 8) Τελικός (Θέσεις 5 και 6) Νίκος Γκάλης Παναγιώτης Γιαννάκης Σλόμπονταν Σούμποτιτς Μιχάλης Ρωμανίδης Νίκος Φιλίππου Δημήτρης Κοκολάκης Χάρης Παπαγεωργίου Βασίλης Λυπηρίδης Γιώργος Δοξάκης Πέτρος Σταμάτης Τάσος Τσιτάκης Βαγγέλης Αθανασιάδης Γιώργος Κασμερίδης Ανδρέας Παρίσης Πρ. Γιάννης Ιωαννίδης Συλλογικό, 100 χρόνια μπάσκετ 1891–1991, έκδοση «Τρίποντο», Αθήνα 1991, σελίδα 217 Συλλογικό, Οδηγός Α1 1993−94, Έκδοση Galanis Sports Data, Αθήνα 1994, σελίδες 186, 187 Ψηφιακό αρχείο εφημερίδας Αθλητική Ηχώ pathfinder.gr: Ο Γκάλης και οι άλλοι
Στρεζεβόι

Το Στρεζεβόι (ρωσικά: Стрежево́й‎) είναι πόλη στην Περιφέρεια Τομσκ της Ρωσία, που βρίσκεται στις ακτές του καναλιού του ποταμού Ομπ. Ο πληθυσμός είναι 42.219 άτομα στην απογραφή του 2010, ενώ ήταν 43.815 το 2002 και 43.348 το 1989.

 Ιδρύθηκε το 1966 ως οικισμός κοντά στο χωριό Στρεζεβόι και το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1978. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ενσωματώνεται ως πόλη υπό περιφερειακή δικαιοδοσία του Στρεζεβόι—διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη υπό περιφερειακή δικαιοδοσία του Στρεζεβόι έχει ενσωματωθεί ως Αστικός Θύλακας του Στρεζεβόι. Η ΟΑΟ Τόμσκνεφτ, μια εταιρεία παραγωγής πετρελαίου που ανήκει στην Ρόσνεφτ, δραστηριοποιείται στο Στρεζεβόι και η πόλη ιδρύθηκε για την εξυπηρέτηση των αναγκών της εταιρείας. Το μεγαλύτερο μέρος των κατοικιών και όλες οι δημόσιες εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες της εταιρείας το 1960 και το 1970. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Στρεζεβόι.
1298 Νοκτούρνα

Η Νοκτούρνα (Nocturna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,832. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική λέξη που σημαίνει «νυχτερινή».

 Η μέση διάμετρος της Νοκτούρνας εκτιμάται σε 40,04 ± 2,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0578 ± 0,006. Η Νοκτούρνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 30 ως 40 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
636 Έρικα

Η Έρικα (Erika) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,539. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης.

 Η μέση διάμετρος της Έρικας εκτιμάται σε 74,3 ± 6,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0507. Η Έρικα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 36 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ράντερς ΦΚ

Η Ράντερς ΦΚ (δανικά: Randers FC) είναι δανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ράντερς, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2003. Έδρα της ομάδας είναι το AutoC Park Randers, χωρητικότητας 12000 θεατών.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας 3η θέση (1): 2012-13 Κύπελλο Δανίας Κυπελλούχος: (2): 2006, 2021 Φιναλίστ: (1) 2013 Ειδική βαθμολογία Fair Play Νικήτρια: (2) 2009, 2010 Official site News about Randers FC Statistics site Αρχειοθετήθηκε 2019-09-17 στο Wayback Machine.
Οροσειρά της Αλάσκας

Η οροσειρά της Αλάσκας είναι σχετικά στενή, 650-χλμ.-μήκος (400 mi) οροσειρά στην Νότια Κεντρική Αλάσκα των ΗΠΑ, με τη λίμνη Κλαρκ στο ΝΔ άκρο της έως τον Γουάιτ Ρίβερ στην περιοχή Γιουκόν του Καναδά νοτιοανατολικά. Το υψηλότερο βουνό της Βόρειας Αμερικής είναι το Ντενάλι (ή όρος ΜακΚίνλεϊ) και ανήκει στην οροσειρά της Αλάσκας. Πρόκειται για την υψηλότερη οροσειρά μετά της Άνδεις, εκτός Ασίας.

 Η οροσειρά σχηματίζει τόξο με προσανατολισμό ανατολικά προς δυσμάς με το βορειότερο τμήμα της στο κέντρο. Από εκεί αλλάζει κατεύθυνση ΝΔ προς τη χερσόνησο της Αλάσκας και τις Αλεούτιες νήσους και ΝΑ προς της οροσειρές της ακτής του Ειρηνικού. Τα βουνά λειτουργούν ως φυσικό φράγμα στη ροή υγρού αέρα από τον κόλπο της Αλάσκας βόρεια και ως εκ τούτου διακρίνεται για τον πολύ άσχημο καιρό της. Η βαριά χιονόπτωση τροφοδοτεί μια σειρά μεγάλων παγετώνων. Την οροσειρά διασχίζουν μεγάλοι ποταμοί, ανάμεσα στους οποίους ο ποταμός Ντέλτα και ο ποταμός Νενάνα στο κέντρο της οροσειράς και οι ποταμοί Ναμπέσνα και Τζιζάνα ανατολικά. Η οροσειρά είναι τμήμα του Δακτύλιου της φωτιάς του Ειρηνικού και το Ρήγμα Ντενάλι που διατρέχει το νότιο άκρο της οροσειράς είναι υπεύθυνο για αριθμό σεισμών. Το όρος Σπουρ είναι στρωματοηφαίστειο στο βορειοανατολικό άκρο του Αλεούτιου Ηφαιστειακού Τόξου της Αλάσκας, που έχει δύο διόδους, την κορυφή Σπουρ και τη γειτονική Κράτερ Πικ (Κορυφή Κρατήρα). Το όνομα "οροσειρά της Αλάσκας" φαίνεται ότι καταγράφτηκε για αυτά τα βουνά το 1869 από τον φυσιολόγο Γ. Χ. Νταλ. Το 1849 ο Κόνσταντιν Γκρέγουϊνγκ (Constantin Grewingk) έδωσε το όνομα "Τσιγκμίτ" στην οροσειρά. Χάρτης του General Land Office το 1869 ονομάζει το νοτιοδυτικό τμήμα της οροσειράς "όρη Τσιγκμίτ" και το βορειοανατολικό τμήμα "όρη Μπίβερ". Ωστόσο, τα όρη Τσιγκμίτ θεωρουνται πλέον τμήμα της Αλεούτιας οροσειράς. όρος ΜακΚίνλεϊ (6,168 m/20,237 ft) όρος Φορέικερ (5,304 m/17,400 ft) όρος Χάντερ (4,442 m/14,573 ft) όρος Χέιζ (4,216 m/13,832 ft) όρος Σίλβερθροουν (4,029 m/13,218 ft) όρος Ντέμπορα (3,761 m/12,339 ft) όρος Χάντιγκτον (3,730 m/12,240 ft) όρος Μπρουκς (3,624 m/11,890 ft) όρος Ράσελ (3,557 m/11,670 ft) όρη Νεακόλα όρη Ρεβελέισιον όρη Τεοκάλι όρη Κιτσάτνα Κεντρική οροσειρά της Αλάσκας/ορεινός όγκος Ντενάλι Ανατολική οροσειρά της Αλάσκας/οροσειρά Χέιζ όρη Ντέλτα όρη Μεντάστα όρη Νουτζότιν Λίμνη Μεντάστα έως τα όρη Κιτσάτνα (1981): Σκοτ Γούλαμς, Τζορτσ Μπέιλσταϊν, Στιν Εκ και Λέρι Κόξεν, πρώτη διάσχιση με σκι. 375 miles (604 km) σε 45 ημέρες. Από τον Καναδά έως τη λίμνη Κλαρκ (1996): Ρόμαν Ντάιαλ, Καρλ Τόμπιν και Πολ Άντκινς με ποδήλατο βουνού και φουσκωτή βάρκα: πρώτη πλήρης διάσχιση. 775 miles (1,247 km) σε 42 ημέρες. Από το Τοκ στη λίμνη Κλαρκ (1996): Κέβιν Άρμστρονγκ, Νταγκ Γούντι και Τζεφ Ότμερς με χιονοπέδιλα, πεζοπορία και φουσκωτή βάρκα: πρώτη πεζοπορική διάσχιση. 620 miles (1,000 km) σε 90 days. Churkin, M., Jr., and C. Carter. (1996). Stratigraphy, structure, and graptolites of an Ordovician and Silurian sequence in the Terra Cotta Mountains, Alaska Range, Alaska [U.S. Geological Survey Professional Paper 1555]. Washington, D.C.: U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.
Κωνσταντίνος Κουρκουμπέτης

Ο Κωνσταντίνος Κουρκουμπέτης (πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1951) ήταν Πρόεδρος της Κοινότητας Κατερίνης από το 1923 ως το 1927. Υπήρξε από τους παλαιότερους κοινοτικούς συμβούλους της Κατερίνης.Tο 1925 έγινε ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρός της.

 Διαδέχθηκε τον Γεώργιο Μαντζαρόπουλο ως πρόεδρος της Κοινότητας Κατερίνης το 1922. Το 1924 ήταν πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου της Κατερίνης και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς έθεσε πρώτος το θέμα του ηλεκτροφωτισμού της πόλης (η οποία φωτιζόταν με φανούς και λάμπες πετρελαίου κατά την περίοδο εκείνη), ο οποίος ξεκίνησε λίγα χρόνια αργότερα έπειτα από δημοπρασία.Παραιτήθηκε από πρόεδρος της Κοινότητας την άνοιξη του 1925, εξαιτίας διαφωνιών που προέκυψαν ανάμεσα στο Κοινοτικό Συμβούλιο και στην Υποδιοίκηση της Κατερίνης. Μετά την παραίτηση του Κουρκουμπέτη πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου ανέλαβε ο Θεόδωρος Κάλφας και αποφασίστηκε η διεξαγωγή εκλογών την 1η Δεκεμβρίου 1925 με μυστική ψηφοφορία των νέων μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου. Ο Κουρκουμπέτης εξελέγη πρόεδρος με 8 ψήφους έναντι 7 για τον Νικόλαο Κούλα. Αναπληρωτής πρόεδρος εξελέγη ο Αθανάσιος Βασιλειάδης. Επί προεδρίας του εγκαινιάστηκε στην Κατερίνη ο Ναός της Αγίας Παρασκευής στις 9 Μαΐου 1926 και την ίδια ημέρα ο ναός των Ευαγγελικών και η Ευαγγελική Σχολή της πόλης. Τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Νικόλαος Κούλας. Προσχώρησε στο Προοδευτικόν Κόμμα και μετέσχε στο συνέδριό του, το 1932. Απεβίωσε το 1951.
Παυσανίας Κατσώτας

Ο Παυσανίας Κατσώτας (1896 – 14 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (υποστράτηγος), πολιτικός και αρχηγός κόμματος. Διετέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα (1946), το Κόμμα Φιλελευθέρων (1950) και με την Ένωση Κέντρου (1961, 63, 64), υπουργός Δημοσίας Τάξεως (1945), Εσωτερικών (1950) , Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδας (1951), υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας (20/2/1964-5/6/64) και Δήμαρχος Αθηναίων (1954-59).

 Γεννήθηκε στα Σταμνά Αιτωλοακαρνανίας το 1896. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1916 ως ανθυπολοχαγός του πεζικού. Αποστρατεύτηκε το 1929 κατόπιν αίτησής του. Ανακλήθηκε το 1940 με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 όπου και ανέλαβε διοικητής συντάγματος. Μετά την γερμανική εισβολή και κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στην Αίγυπτο και συμμετείχε στην ανασυγκρότηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Εκεί έλαβε μέρος στη μάχη του Ελ Αλαμέιν ως διοικητής της 1ης ελληνικής ταξιαρχίας. Μετά την απελευθέρωση, διετέλεσε Στρατιωτικός Διοικητής Αθηνών αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλο, από τις 25 Οκτωβρίου του 1944, ενώ το 1945 ανέλαβε παράλληλα και υπουργός Δημόσιας Τάξης. Αποστρατεύθηκε κατόπιν αίτησής του το 1946. Τον ίδιο χρόνο ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Το 1949 ανακλήθηκε και πάλι στην ενέργεια και ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής της Στερεάς Ελλάδας. Αποστρατεύθηκε το 1950 με τον βαθμό του υποστράτηγου και τον ίδιο χρόνο επανεκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Διορίσθηκε υπουργός Εσωτερικών και τον επόμενο χρόνο, το 1951, ανέλαβε υπουργός γενικός διοικητής της Βόρειας Ελλάδας. Στις δημοτικές εκλογές του 1954 εκλέχθηκε δήμαρχος Αθηναίων. Το 1956 δημιούργησε δικό του κόμμα, το Προοδευτικόν Εργατοτεχνικόν Κόμμα και το 1961 συντάχθηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου στην Ένωση Κέντρου, ως μέλος της οποίας διορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας. Τέλος μετά τη μεταπολίτευση, το 1977, πολιτεύθηκε για τελευταία φορά με το κόμμα της Εθνικής Παρατάξεως. Πέθανε το 1991 σε ηλικία 95 ετών. Ο Παυσανίας Κατσώτας είχε τιμηθεί από τον τότε Βασιλέα Γεώργιο Β΄ και τον τότε Βασιλέα Παύλο με τον Ανώτερο ταξιάρχη του Γεωργίου, και του Φοίνικα μετά ξιφών, το χρυσό αριστείο ανδρείας δύο φορές και τον πολεμικό Σταυρό τέσσερις φορές καθώς και με πολλά συμμαχικά. Είναι ο συντάκτης της αυτοβιογραφίας του με τίτλο "Η δεκαετία 1940-1950", η οποία ασχολείται με την πολιτική περίοδο από το 1940 έως και το 1950. Ο Παυσανίας Κατσώτας αναπαύεται στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Γιος του είναι ο Σπυρίδων Κατσώτας και δισέγγονός του ο Παυσανίας Παπαγεωργίου. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Γ΄(συμπλήρωμα), σελ.299.
Μαουρίτσιο Μαλβεστίτι

Ο σεβασμιότατος Μαουρίτσιο Μαλβεστίτι (ιταλικά: Maurizio Malvestiti. Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1953) είναι επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Λόντι (Lodi) του Μιλάνου της Ιταλίας, όπου υποδείχθηκε στις 26 Αυγούστου 2014, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Μερίζι (Giuseppe Merisi).

 Γεννήθηκε στο Μάρνε (Marne) του Φιλάγκο (Filago) στις 25 Αυγούστου 1953. Σπούδασε στη θεολογική σχολή του Μπέργκαμο (Bergamo), όπου χειροτονήθηκε ιερέας το 1977. Συνέχισε τις θεολογικές σπουδές του στη Ρώμη και ταυτόχρονα τελειοποίησε τις γνώσεις του στα γαλλικά και στα αγγλικά. Από το 1994 ως το 2009 ήταν αξιωματούχος στη Συνέλευση καρδιναλίων (Κονγκρεγκάτιο) για τις Ανατολικές Εκκλησίες (Congregation for the Oriental Churches). Στις 19 Ιουνίου 2009 έγινε υπογραμματέας του Κογκρεγκρατίου, καθώς επίσης και ιδιαίτερος γραμματέας των τριών «νομαρχών» (prefects), δηλαδή των Καρδιναλίων Ακίλλε Σιλβεστρίνι (Achille Silvestrini), Ιγνάτιος Μωυσής Α΄ Νταούντ (Ignace Moussa I Daoud) και Λεονάρντο Σάντρι (Leonardo Sandri). Στις 26 Αυγούστου 2014, ο Πάπας Φραγκίσκος τον υπέδειξε ως νέο επίσκοπο του Λόντι. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 11 Οκτωβρίου 2014 από τον Καρδινάλιο Λεονάρντο Σάντρι στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και τοποθετήθηκε στο Λόντι στις 26 Οκτωβρίου 2014, όπου καλοσωρίστηκε και ανακηρύχθηκε επίσκοπος από τον Καρδινάλιο Άντζελο Σκόλα. Η πανηγυρική Θεία Λειτουργία εορτάστηκε από όλους τους ιερείς της επισκοπής (diocese), από το καθεδρικό «Σώμα» (cathedral chapter), τον Καρδινάλιο Σάντρι καθώς και από αρκετούς επισκόπους, που συμπεριλαμβάνουν τους Τζιάκομο Καπούτσι (Giacomo Capuzzi), Νίνο Σταφφιέρι (Nino Staffieri), Ντιέγκο Κολέττι (Diego Coletti) και Κλαούντιο Μπαγκίνι (Claudio Baggini). Στις 4 Ιουλίου 2015 ο επίσκοπος Μαλβεστίτι διόρισε τον πατέρα Μπασσιάνο Ουτζέ (Bassiano Uggè) νέο γενικό επίτροπο (vicario generale) της επισκοπής Λόντι (Lodi). Ιστότοπος της Επισκοπής του Λόντι Catholic Hierarchy
Κνέσετ

Η Κνέσετ (εβραϊκά: הכנסת‎) είναι το κοινοβούλιο του Ισραήλ. Συγκλήθηκε σε σώμα για πρώτη φορά το 1949 και έχει έδρα την Ιερουσαλήμ. Οι συνολικά 120 βουλευτές της Κνέσετ εκλέγονται για 4 χρόνια από τους ισραηλινούς πολίτες, οι οποίοι έχουν δικαίωμα ψήφου από την ηλικία των 18 ετών. Η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία της Κνέσετ κατά τη σχετική ψηφοφορία.

 Ως νομοθετική εξουσία της ισραηλινής κυβέρνησης, η Κνέσετ θεσπίζει νόμους, εκλέγει τον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό (αν και τον τελευταίο εθιμοτυπικά διορίζει ο Πρόεδρος), επιβλέπει το έργο της κυβέρνησης, διατηρεί την αρμοδιότητα για την καθαίρεση του προέδρου του κράτους και του ελεγκτή του κράτους από τα καθήκοντά τους, ενώ μπορεί να διαλυθεί η ίδια και να προκηρύξει νέες εκλογές. Η Κνέσετ έχει de jure κοινοβουλευτική υπεροχή και μπορεί να περάσει οποιοδήποτε νόμο με απλή πλειοψηφία. Το σημερινό κτήριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Τζόζεφ Κλάρβαϊν (Joseph Klarwein) και είναι δωρεά του ευεργέτη Βαρώνου Τζέιμς Ρότσιλντ (James A. de Rothschild). Τα έργα τέχνης είναι δημιουργίες του καλλιτέχνη Μαρκ Σαγκάλ. Δυο τουλάχιστον βουλευτές που είχαν την ελληνική υπηκοότητα και γεννήθηκαν στην Ελλάδα υπηρέτησαν στην Κνέσετ. Ο πρώτος ήταν ο Αβραάμ Ρεκανάτι που γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και υπήρξε μάλιστα αντιδήμαρχος της από το 1925 μέχρι το 1933. Ο δεύτερος είναι ο Μπαρούχ Ουζιέλ που και αυτός γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταφορά Θεσσαλονικέων λιμενεργατών στην Χάιφα. Επίσημη ιστοσελίδα
Avro 627 Mailplane

Το Avro 627 Mailplane ήταν μονοκινητήριο αεροσκάφος μεταφοράς αεροπορικού ταχυδρομείου που ανέπτυξε η Avro το 1931 με βάση το διπλάνο βομβαρδιστικό Avro Antelope. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα αεροσκάφος, το οποίο αξιοποιήθηκε τελικά στην διεξαγωγή δοκιμών σε υψηλές ταχύτητες.

 Το Avro 608 Hawk ήταν μαχητικό βασισμένο στο Antelope με κινητήρα Bristol Jupiter. Παρόλο που ξεκίνησε η κατασκευή του πρωτοτύπου, αυτό παρέμενε ημιτελές όταν αποφασίστηκε επανασχεδιασμός με χρήση του κινητήρα Armstrong Siddeley Panther των 540 hp (με την ονομασία Avro 622). Οι Canadian Airways είχαν την περίοδο εκείνη ανάγκη νέου αεροσκάφους αεροπορικού ταχυδρομείου. Έτσι, ο αρχισχεδιαστής της Avro Ρόυ Τσάντγουικ (Roy Chadwick) επανασχεδίασε εκ νέου το ημιτελές πρωτότυπο, πλέον με την ονομασία Avro 627 Mailplane. Το 627 ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο με κινητήρα Panther των 525 hp. Διέθετε συμβατικό σύστημα προσγείωσης για προσαπογείωση σε αεροδρόμια ενώ ήταν δυνατή η τοποθέτηση πλωτήρων για χρήση σαν υδροπλάνο. Το μοναδικό πρωτότυπο (G-ABJM) πιστοποιήθηκε στις 2 Αυγούστου 1931 και στην συνέχεια στάλθηκε στον Καναδά για δοκιμές. Παρόλο που οι δοκιμές ήταν επιτυχείς, η εταιρεία δεν αγόρασε αεροσκάφη διότι η καναδική κυβέρνηση έκανε περικοπές στις επιδοτήσεις της πολιτικής αεροπορίας με συνέπεια οι Canadian Airways να αδυνατούν οικονομικά να αγοράσουν νέα αεροσκάφη. Το Mailplane στάλθηκε πίσω στην Μεγάλη Βρετανία.Το 1932, μετά από την επιστροφή του από τον Καναδά, το αεροσκάφος συμμετείχε στον King's Cup Race, όπου κατέγραψε την υψηλότερη ταχύτητα (283 km/h), Στην συνέχεια μετατράπηκε σε αεροσκάφος δοκιμών για τον κινητήρα με την ονομασία Avro 654. Η επιχειρησιακή του ζωή σε αυτό τον ρόλο ήταν σύντομη: το 1934 διαλύθηκε. Avro 608 Hawk Σχέδιο ανάπτυξης διθέσιου μαχητικού με κινητήρα Bristol Jupiter των 425 hp. Το πρωτότυπο παρέμεινε ημιτελές. Avro 622 Το επανασχεδιασμένο Avro 608, με κινητήρα Armstrong Siddeley Panther II των 540 hp. Το πρωτότυπο επίσης παρέμεινε ημιτελές και μετατράπηκε αργότερα στο Avro 627. Avro 627 Mailplane Μονοθέσιο αεροσκάφος μεταφοράς αεροπορικού ταχυδρομείου με κινητήρα Armstrong Siddeley Panther IIA των 525 hp. Ολοκληρώθηκε ένα πρωτότυπο. Avro 654 Μετατροπή του Avro 627 σε αεροσκάφος δοκιμών υψηλών ταχυτήτων για τον κινητήρα Armstrong Siddeley Tiger. Avro Antelope Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Avro 627 Mailplane στο Wikimedia Commons
Τομάς Σκουχραβί

Ο Τομάς Σκουχραβί (τσέχικα: Tomáš Skuhravý) (γενν. 7 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Τσέχος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι διάσημος για το ότι σημείωσε 5 γκολ με κεφαλιά για την Τσεχοσλοβακία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990.

 Σε επίπεδο συλλόγων, ο Σκουχραβί έπαιξε ως επί το πλείστον στην ιταλική Σέριε Α στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με τη Τζένοα, έχοντας υπογραφεί από τη Σπάρτα Πράγας, σχηματίζοντας ένα παραγωγικό δίδυμο με τον Ουρουγουανό Κάρλος Αγκιλέρα. Ο ψηλός και δυνατός Σκουχραβί συνήθως αποκτούσε πλήρη φόρμα και ικανότητα αργότερα στη σεζόν, ενώ ο μικρότερος και ταχύτερος Αγκιλέρα έδινε τον καλύτερό του εαυτό στους πρώτους αγώνες και μαζί κατάφεραν να δώσουν στη Τζένοα μια ισχυρή επίθεση όλο το χρόνο. Τη σεζόν 1990–1991, οι δύο παίκτες σημείωσαν 15 γκολ ο καθένας, αρκετά για την ισοβαθμία στην τρίτη θέση στη βαθμολογία των σκόρερ, οδηγώντας την Τζένοα στην τέταρτη θέση στην τελική κατάταξη, αναμφισβήτητα το καλύτερο αποτέλεσμα στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου. Την επόμενη χρονιά βοήθησε την ομάδα του να φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου τελικά αποκλείστηκαν από τον μετέπειτα πρωταθλητή Άγιαξ. Ο Σκουχραβί σημείωσε συνολικά 57 γκολ με τη Τζένοα και έγινε ο κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου στη Σέριε Α. Έφυγε από τη Τζένοα το 1995 για να ενταχθεί στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, όπου τελείωσε την καριέρα του. Σε διεθνές επίπεδο, ο Σκουχραβί έπαιξε για την Τσεχοσλοβακία και αργότερα την Τσεχία, παίζοντας συνολικά σε 49 αγώνες, σημειώνοντας 17 γκολ. Για την Τσεχοσλοβακία έπαιξε 43 αγώνες και σημείωσε 14 γκολ, ενώ για την Τσεχία έπαιξε 6 αγώνες, σημειώνοντας 3 γκολ. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, όπου σκόραρε 5 γκολ και έγινε ο δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης. Αυτό περιελάμβανε ένα χατ τρικ εναντίον της Κόστα Ρίκα. Μετά τη αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, ο Σκουχραβί επέστρεψε στη Λιγυρία, όπου εργάζεται ως ιδιοκτήτης εστιατορίου και ειδήμονας ποδοσφαίρου για ένα τοπικό τηλεοπτικό κανάλι. Ο ξάδερφός του, Ρομάν Σκουχραβί, είναι πρώην ποδοσφαιριστής και σήμερα προπονητής ποδοσφαίρου. Τομάς Σκουχραβί στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ιστόγραμμα

Το ιστόγραμμα είναι γραφική απεικόνιση στατιστικών συχνοτήτων περιοχών τιμών ενός μεγέθους. Σχηματίζεται από παρακείμενα ορθογώνια. Η επιφάνεια κάθε ορθογωνίου είναι μέτρο της συχνότητας εμφάνισης της συγκεκριμένης περιοχής τιμών ενώ το ύψος του ισούται με το λόγο της συχνότητας προς το εύρος των τιμών που αντιπροσωπεύει το ορθογώνιο. Πρόκειται για τη συνηθέστερη επιλογή γραφικής παράστασης συνεχών μεταβλητών.Στα συνεχή δεδομένα, οι τιμές της μεταβλητής ομαδοποιούνται και οι ομάδες διατάσσονται στον οριζόντιο άξονα κατ΄αύξουσα σειρά. Στη συνέχεια από κάθε ομάδα υψώνουμε ορθογώνια ,το ύψος των οποίων αντιστοιχεί στη συχνότητα κάθε ομάδας.

 Σε πολλές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, το ιστόγραμμα χρησιμοποιείται ως μέτρο αξιολόγησης της κατανομής των διαφορετικών χρωματικών τόνων μίας εικόνας. Το συνολικό Ιστόγραμμα είναι ο μέσος όρος των Ιστογραμμάτων κάθε καναλιού χρώματος (κόκκινο, πράσινο, μπλε- RGB) μιας εικόνας. Σε ένα ιστόγραμμα, ο Χ άξονας αντιπροσωπεύει την κλίμακα έντασης (0 έως 255 σε ένα σύστημα των 8 bit). Ο Υ άξονας μετρά τον αριθμό από pixels στην εικόνα που έχουν μια ορισμένη τιμή έντασης (την αντίστοιχη του Χ άξονα). Τα ιστογράμματα επεξηγούν, με μορφή γραφήματος, τη φωτεινότητα και τα χαρακτηριστικά αντίθεσης μιας εικόνας, δηλαδή αν υπάρχουν και πόσα pixel με κάποια δεδομένη τιμή έντασης. Όμως δεν δίνει πληροφορίες για την θέση των pixel μέσα στην εικόνα. http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C100/493/3203,13011/ Αρχειοθετήθηκε 2014-12-20 στο Wayback Machine.
Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας

Ο Αθλητικός Επιμορφωτικός Όμιλος Πρωτέας Βούλας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Βούλας, στην Αθήνα. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κόκκινο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και δραστηριοποείται αποκλειστικά στο χώρο της καλαθοσφαίρισης. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς», χωρητικότητας 190 θεατών.

 Το πρώτο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πρωτέα Βούλας δημιουργήθηκε το 1980 στην περιοχή του Πανοράματος Βούλας. Μετά τη δημιουργία ανοικτού γηπέδου στο Αθλητικό Κέντρο της Βούλας στην οδό Βασιλέως Παύλου, ο σύλλογος μετέφερε τις δραστηριότητές του στην περιοχή της Κάτω Βούλας. Από το 1997 έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς».Τα τμήματα του Πρωτέα υπάγονταν αρχικά στη δικαιοδοσία της Ε.Σ.Κ. Αττικής και από το καλοκαίρι του 1995 πέρασαν στο δυναμικό της νεοσύστατης Ε.Σ.Κ. Νότιας Αττικής. Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης ήταν το πρώτο που λειτούργησε ταυτόχρονα με την ίδρυση του συλλόγου. Μετά από δραστηριότητα 35 ετών στα γήπεδα της Αττικής, κατάφερε να περάσει για πρώτη φορά το κατώφλι των εθνικών κατηγοριών το καλοκαίρι του 2015. Την επόμενη άνοιξη κατέκτησε και το πρώτο του πανελλαδικό τίτλο, αυτό του Πρωταθλητή Γ' Εθνικής. Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης λειτούργησε λίγο αργότερα από το αρχικό και ειδικότερα το 1986. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία το φθινόπωρο του 1997 και την τελευταία δεκαετία συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων γυναικείων ομάδων της χώρας. Η επιφανέστερη επιτυχία του είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος την άνοιξη του 2013, καθώς και η δεύτερη θέση στην Α1 Εθνική Κατηγορία της περιόδου 2013-14. Επιπλέον τα τμήματα υποδομής του συγκαταλέγονται στα πιο επιτυχημένα πανελλαδικά με πολλές πρόσφατες διακρίσεις. Ο σύλλογος διοργανώνει εδώ και δύο δεκαετίες το εσωτερικό τουρνουά «Αγγέλα Μικεδάκη». Παράλληλα εκδίδει το περιοδικό «ΠΡΩΤΕΑΣ εν δράσει» με τη συμβολή των εμπλεκομένων με το σύλλογο προσώπων. Α.Ε.Ο. Πρωτέας, επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.
Τοκαμάτσι

Το Τοκαμάτσι (十日町市, Tōkamachi-shi) είναι πόλη στον Νομό Νιιγκάτα της Ιαπωνίας. Το 2019 η πόλη είχε πληθυσμό 50.754 κατοίκους και 19.823 νοικοκυριά.. Το όνομά της προέρχεται από το γεγονός ότι ένα παζάρι γινόταν στην πόλη κάθε δέκατη μέρα του μήνα.

 Η πόλη Τοκαμάτσι βρίσκεται μέσα σε κοιλάδα, στα μεσόγεια του νοτιοδυτικού μέρους του Νομού Νιιγκάτα. Γειτονεύει με το Εθνικό Πάρκο Τζοσινέτσου-κογκέν. Κοντινότερες μεγάλες πόλεις είναι η Ναγκαόκα στα βόρεια και η Τζοέτσου στα δυτικά. Σύμφωνα με τα δεδομένα των απογραφών, ο πληθυσμός της Τοκαμάτσι μειώνεται συνεχώς από το 1970 (οπότε ήταν 85.365 κάτοικοι) και μετά. Το κλίμα της Τοκαμάτσι είναι υγρό, με ζεστά και υγρά καλοκαίρια, αλλά και ψυχρούς χειμώνες με βαριές χιονοπτώσεις. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 12,5 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 2.077 χιλιοστόμετρα, με τον Σεπτέμβριο να είναι ο πιο βροχερός μήνας. Οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες κατά μέσο όρο τον Αύγουστο (περίπου 25,6 °C) και χαμηλότερες τον Ιανουάριο (0,4 °C). Η σηροτροφία και η παραγωγή μεταξιού αποτελούν παραδοσιακό στυλοβάτη της τοπικής οικονομίας. Οι φυτικές καλλιέργειες, ιδίως της τοπικής ποικιλίας ρυζιού κοσιχικάρι είναι επίσης σημαντικές. Υπάρχουν 18 δημόσια δημοτικά σχολεία και εννέα δημόσια γυμνάσια στην πόλη, καθώς και από ένα ιδιωτικό δημοτικό και γυμνάσιο. Επίσης τέσσερα δημόσια λύκεια και τρία σχολεία ειδικής εκπαιδεύσεως. Στην πόλη γίνεται κάθε Φεβρουάριο η «Γιορτή Χιονιού του Τοκαμάτσι» (η παλαιότερη στη Ιαπωνία και δεύτερη μεγαλύτερη μετά από αυτή του Σαππόρο) και μία φορά κάθε τρία χρόνια (από το έτος 2000 και μετά) το διεθνές Φεστιβάλ Μοντέρνας Τέχνης Ετσίγκο-Τσουμάρι. Αξιοθέατα στα περίχωρα αποτελούν το Φαράγγι Κιγιότσου και οι βαθμιδωτοί ορυζώνες στο Χοσιτόγκε, στο Γκίμιο και στο Γκάμο. Τα ιαματικά λουτρά Ματσουνογιάμα προσελύουν επίσης επισκέπτες. Το Τοκαμάτσι είναι «αδελφοποιημένο» από το 1975 με την πόλη Κόμο της Ιταλίας. Επίσης, από τον Αύγουστο του 2004, με άλλες 4 πόλεις της Ιαπωνίας, τις Σαππόρο, Γιοκοχάμα, Σιμπούσι και Γουακό. Επίσημος ιστότοπος (στην αγγλική) Επίσημος ιστότοπος της Τουριστικής Ενώσεως του Τοκαμάτσι
Θείελπις Λευκίας

Ο Θείελπις Λευκίας (ο ίδιος το έγραφε και ως Θείελπης Λεφκίας, 25 Φεβρουαρίου 1898 - 21 Ιανουαρίου 1958) γεννημένος στη Μυτιλήνη, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής , ο οποίος υπηρέτησε και ως βουλευτής το 1936 και το 1950. Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους της "Λεσβιακής Άνοιξης", στους οποίους ανήκει και ο Στρατής Μυριβήλης, με τον οποίο ήταν συνεργάτες σε εφημερίδες.

 Ήταν γιος γιατρού, του αρχαιολάτρη Προκόπη Μπεγιάζη από την Αγιάσο της Λέσβου (μπεγιάζ στα τούρκικα είναι το άσπρο), που όταν ήρθε στην Αθήνα να σπουδάσει άλλαξε το επίθετό του σε Λευκίας (δηλ. εξελλήνισε το όνομά του). Ο Θείελπης που ήταν δημοτικιστής, κράτησε σαν ψευδεπίθετο το επώνυμο Λευκίας ενώ είχε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Βρανάς Μπεγιάζης. Πάντως στους επίσημους καταλόγους ήταν γραμμένος ως "Θείελπης Λευκίας" και μ' αυτό το όνομα εκλέχτηκε βουλευτής. Εργάστηκε σε οικονομικές υπηρεσίες και ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία. Ήταν εκδότης της εφημερίδας "Ταχυδρόμος", μαζί με το Μυριβήλη. Ο ίδιος έγραφε στη δημοτική γλώσσα. Ο Βρανάς Μπεγιάζης έγραψε ποιήματα, από τα οποία το πιο γνωστό είναι η "Βαγγελιώ". Στη λογοτεχνία, εκτός από το Λεφκίας εμφανίζεται και με το ψευδώνυμο "Γ. Μοριάς". Εξελέγη βουλευτής δύο φορές, στις εκλογές του 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και στις εκλογές του 1950 με το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΣΚΕΛΔ). Για την πολιτική του δράση συνελήφθη από το καθεστώς του Μεταξά, φυλακίστηκε και εν συνεχεία εκτοπίστηκε. Πέθανε στα γραφεία της επανεκδοθείσης εφημερίδας "Ταχυδρόμος" όπου εργαζόταν ενώ στοι­χειοθετούσε ένα δικό του κείμενο και το όνομα του έχει δοθεί σε οδό της Μυτιλήνης.
Άγιος Νικόλαος Μητάτου Λασιθίου

Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της κοινότητας Παλαικάστρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ιτάνου, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις υπώρειες της κορυφής «Μόδι» (539 μ.), νοτιοδυτικά του Παλαικάστρου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 35 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μητάτου του νομού Λασιθίου. Το 1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μητάτου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαικάστρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαικάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιτάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Με το ΦΕΚ 104Α - 26/07/2017 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλιακάστρου του δήμου Σητείας Ο αρχαιολογικός χώρος της εποχής του Χαλκού, με ιερό κορυφής, στη θέση «Μόδι». Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, νοτιοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
2-προπεν-1-αμίνη

Η προπεν-1-αμίνη-2 ή 1-αμινοπροπένιο-2 ή αλλυλαμίνη-1 ή 1-αζαβουτένιο-3 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHCH2NH2. Είναι η απλούστερη σταθερή αλκεναμίνη (ή και γενικότερα εναμίνη), δηλαδή άκυκλη μονοαμίνη με ένα διπλό δεσμό. Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7N, έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης: Προπεν-1-αμίνη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3CH=CHNH2 (σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή). Προπεναμίνη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3C(NH2)=CH2. N-μεθυλαιθεναμίνη ή βινυλομεθυλαμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3NHCH=CH2. Προπανιμίνη-1 με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3CH2CH=NH. Προπανιμίνη-2 με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3C(=NH)CH3. N-μεθυλαιθανιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: CH3N=CHCH3. Ν-αιθυλομεθανιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: CH2=NCH2CH3. Κυκλοπροπαναμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο: . Αζετιδίνη ή επαζωπροπάνιο-1,3 με σύντομο συντακτικό τύπο . 2-μεθυλαζιριδίνη ή επαζωπροπάνιο-1,2 με σύντομο συντακτικό τύπο . N-μεθυλαζιριδίνη ή Ν-μεθυλεπαζαιθάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο .

 Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αλλυλαλογονίδιο (μέθοδος Hofmann) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1: Συμπαράγονται διαλλυλαμίνη και τριαλλυλαμίνη. Η χημική κινητική καθορίζει την τελική αναλογία αυτών των προϊόντων. Με αποικοδόμηση βουτεν-3-αμιδίου (CH2=CHCH2CONH2, μετάθεση Hofmann) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1: Το BrOK παράγεται επιτόπου («in citu») με την αντίδραση: Με επίδραση χλωραμίνης (NH2Cl) σε αλλυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH2=CHCH2MgX) παράγεται προπεν-2-αμίνη-1: Με ενδομοριακή αφυδάτωση 3-αμινοπροπανόλης-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C: Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από 3-αλοπροπαναμίνη-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1: Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 2,3-διαλοπροπαναμίνη-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1: Με μερική καταλυτική υδρογόνωση προπιν-2-αμίνης-1 παράγεται προπεν-2-αμίνη-1 Η χημική συμπεριφορά της, ως εναμίνη που είναι, συνδυάζει εκείνες των αμινών και των αλκενίων. Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.: Η αλλυλική θέση του δεσμού της εξασθενεί τη βασική της συμπεριφορά. Περίσσεια υδροχλωρικού οξέος δίνει υδροχλωρική 2-χλωροπροπαναμίνη-1: Παράγει δευτεροταγείς αλλυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.: Παράγει δευτεροταγή αμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.: Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει: Οξειδώνεται προς 3-νιτροπροπένιο: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, Οργανική Χημεία, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
127 ώρες

Το 127 Ώρες (αγγλικά: 127 Hours) είναι αμερικανική/αγγλική βιογραφική δραματική περιπέτεια παραγωγής 2010 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Ντάνι Μπόιλ. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Σάιμον Μπόφοϊ και είναι βασισμένο στην αυτοβιογραφία του Άρον Ράλστον "Between a Rock and a Hard Place". Πρωταγωνιστεί ο Τζέιμς Φράνκο στο ρόλο του ορειβάτη Ράλστον, ο οποίος παγιδεύτηκε σε ένα φαράγγι στη Γιούτα και έμεινε εκεί για περισσότερο από πέντε μέρες το 2003. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 12 Νοεμβρίου 2010 στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις 7 Ιανουαρίου 2011 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία και Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Φράνκο.

 Ο Άρον Ράλστον εξερευνούσε τα βουνά στο Canyonlands National Park στη Γιούτα. Σε μια προσπάθειά του να περάσει ένα φαράγγι, γλιστράει και πέφτει μέσα. Το δεξί χέρι του συνθλίβεται από μια πέτρα με αποτέλεσμα να παγιδευτεί. Για τις επόμενες πέντε μέρες ο Ράλστον επανεξετάζει ολόκληρη τη ζωή του και καταφέρνει να ανακαλύψει ότι διαθέτει όλο το κουράγιο για να μπορέσει να επιβιώσει κάνοντας οτιδήποτε είναι απαραίτητο. Για να ελευθερωθεί κόβει το χέρι του και περπατάει 8 μίλια μέσα στην έρημο, μέχρι να βρει άλλους οδοιπόρους και τελικά να σωθεί. Κατά τη διάρκειά του εγκλωβισμού του, ο Ράλστον αναπολεί, φίλους, ερωμένες και τις δύο οδοιπόρους που συνάντησε λίγο πριν το ατύχημά του. Τζέιμς Φράνκο στο ρόλο του Άρον Ράλστον Άμπερ Τάμπλιν στο ρόλο της Μέγκαν Κέιτ Μάρα στο ρόλο της Κρίστι Κλεμένς Ποεσί στο ρόλο της Ράνα Λίζι Κάπλαν στο ρόλο της Σόνια, αδερφή του Ράλστον Τριτ Γουίλιαμς στο ρόλο του πατέρα του Ράλστον Κέιτ Μπάρτον στο ρόλο της μητέρας του Ράλστον Ο Ντάνι Μπόιλ ήθελε πολλά χρόνια να κάνει ταινία την ιστορία του Ράλστον. Ο Μπόιλ έγραψε ένα προσχέδιο και το έδωσε στον Σάιμον Μπόφοϊ να γράψει το σενάριο. Ο Μπόιλ περιγράφει την ταινία ως "μια πολύ βρετανική" και "μια περιπέτεια με έναν τύπο που δεν μπορεί να κουνηθεί". Το Νοέμβριο του 2009 ανακοινώθηκε ότι πρώτη επιλογή του Μπόιλ για το ρόλο του Ράλστον ήταν ο Κίλιαν Μέρφι. Ο Ράιαν Γκόσλινγκ επίσης φημολογούνταν ότι ήταν υποψήφιος. Τελικά, τον Ιανουάριο του 2010, το ρόλο πήρε ο Τζέιμς Φράνκο. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το Μάρτιο του 2010 στη Γιούτα. Ο Μπόιλ ήθελε να σκηνοθετήσει το πρώτο μέρος της ταινίας χωρίς διαλόγους. Με προϋπολογισμό 18.000.000 δολάρια, η ταινία 127 Ώρες έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 25η θέση με 264.800 δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 18,3 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 42,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 60,7 εκατομμύρια δολάρια. Στην Ελλάδα έκοψε 37.435 εισιτήρια Επίσημη ιστοσελίδα 127 Ώρες στο IMDb
Αρτυστώνη

Η Αρτυστώνη, ελαμιτικά Ir-taš-du-na, Ir-da-iš-du-na, από τα παλιά περσικά *Artastūnā δηλ. στήλη της Arta = θεϊκής αλήθειας, από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας και με τον γάμο της με τον Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο, έγινε βασίλισσα της Περσίας.

 Ήταν κόρη τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου της Περσίας. Τον Κύρο Β΄, ιδρυτη της Περσικής αυτοκρατορίας, διαδέχθηκαν οι γιοί του Καμβύσης Β΄ (530-522 π.Χ.) και Σμέρδις (522-521 π.Χ.) και αυτούς ο 3ος εξάδελφός τους Δαρείος Α΄ (521-486 π.Χ.). Εκείνος, για να ισχυροποιήσει τη θέση του, παντρεύτηκε τις (ίσως ετεροθαλείς) κόρες τού Κύρου Β΄ Άτοσσα και Αρτυστώνη, καθώς και την κόρη τού Σμέρδη Παρμύς. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο, η Αρτυστώνη ήταν η ευνοούμενη σύζυγός του. Αυτή αναφέρεται στις πινακίδες των διοικητικών αρχείων της Περσέπολης. Παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο και είχε τέκνα: Αρσάμης άκμασε 454-404 π.Χ., σατράπης της Αιγύπτου. Γωβρύας. Αρταζώστρη άκμασε 498-492 π.Χ., παντρεύτηκε τον Μαρδόνιο στρατηγό της μάχης των Πλαταιών. Brosius, M: Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press, Oxford, 1998. Kellens, J: "Artazostra", in Encyclopaedia Iranica Lendering, J: "Mardonius", in http://www.livius.org. Lewis, D: "Persians in Herodotus", in Selected Papers in Greek and Near Eastern History, pp. 345–362, Cambridge University Press, 1997. [1] Persepolis Fortification Archive Project
Κατάλογος των κυβερνητών του Μομφερράτου

Οι Μαρκήσιοι και οι Δούκες του Μομφερράτου ήταν κυβερνήτες μιας περιοχής στο Πεδεμόντιο νότια του Πάδου και ανατολικά από το Τορίνο, που ονομάστηκε Μαρκιωνία του Μομφερράτου. Η μαρκιωνία ιδρύθηκε από τον Βερεγγάριο Β΄ της Λομβαρδίας (950) στην διάρκεια μιας ανακατανομής των εξουσιών στα βορειοδυτικά του βασιλείου· κυβερνήθηκε μερικούς αιώνες από τον Οίκο των Αλεράμιτσι και μετά περιήλθε στον Οίκο των Παλαιολόγων. Ο Μαξιμιλιανός Β΄ των Αψβούργων της Γερμανίας προήγαγε τη μαρκιωνία σε Δουκάτο του Μομφερράτου (1574)

 Γουλιέλμος Α΄ του Μομφερράτου (933) Αλεράμο του Μομφερράτου (933 - 967), συμβασιλέας ο γιος του Γουλιέλμος Β΄ του Μομφερράτου Όθων Α΄ του Μομφερράτου (967 – 991) Γουλιέλμος Γ΄ του Μομφερράτου (991 – 1042) Όθων Β΄ του Μομφερράτου (1042 – 1084), συμβασιλέας ο αδελφός του Ερρίκος του Μομφερράτου (απεβ. το 1045) Γουλιέλμος Δ΄ του Μομφερράτου (1084 - 1100) Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου (1100 - 1136) Γουλιέλμος Ε΄ του Μομφερράτου (1136 - 1191) Κορράδος του Μομφερράτου (1191 - 1192) Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός (1192 - 1207) Γουλιέλμος ΣΤ΄ του Μομφερράτου (1207 - 1225) Βονιφάτιος Β΄ του Μομφερράτου (1225 - 1255) Γουλιέλμος Ζ΄ του Μομφερράτου (1255 - 1292) Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου (1292 - 1305) Θεόδωρος Α΄ του Μομφερράτου (1306 - 1338), ανιψιός του Ιωάννη Α΄ Ιωάννης Β΄ του Μομφερράτου (1338 - 1372) Όθων Γ΄ του Μομφερράτου (1372 - 1378) Ιωάννης Γ΄ του Μομφερράτου (1378 - 1381) Θεόδωρος Β΄ του Μομφερράτου (1381 - 1418) Ιωάννης-Ιάκωβος του Μομφερράτου (1418 - 1445) Ιωάννης Δ΄ του Μομφερράτου (1445 - 1464) Γουλιέλμος Η΄ του Μονφεράτου (1464 - 1483) Βονιφάτιος Γ΄ του Μομφερράτου (1483 - 1494) Γουλιέλμος Θ΄ του Μομφερράτου (1494 - 1518) Βονιφάτιος Δ΄ του Μομφερράτου (1518 - 1530) Ιωάννης-Γεώργιος του Μομφερράτου (1530 - 1533), ακολούθησε Ισπανική κατοχή (1533 - 1536) Ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας παραχώρησε τη μαρκιωνία στους Γκοντζάγκα, παρά το γεγονός ότι την διεκδικούσαν η Σαβοΐα και η μαρκιωνία του Σαλούτσο· κατοχυρώθηκε με την ειρήνη του Kατώ-Καμπρεζί. Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα (1536 - 1540) Φραγκίσκος Γ΄ της Μάντουα (1540 - 1550) Γουλιέλμος της Μάντουα (1550 - 1587) Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα (1587 - 1612) Φραγκίσκος Δ΄ Γκοντζάγκα (1612) Φερδινάνδος Γκοντζάγκα (1612 - 1626) Βιντσέντσο Β΄ Γκοντζάγκα (1626 - 1627) Πόλεμος της διαδοχής των Μάντουα (1627 - 1631) Μαρία Γκοντζάγκα, δούκισσα του Μομφερράτου (1612 - 1661) Κάρολος Α΄ της Μάντουα (1627 - 1637) Κάρολος Β΄ Γκοντζάγκα-Νεβέρ (1637 - 1665) Φερδινάνδος Κάρολος της Μάντουα (1665 - 1708) Μαυρίκιος Ιωσήφ της Σαβοΐας (1762 - 1799) Οντόνε (1846 - 1866) Haberstumpf, Walter (2009). Regesti dei Marchesi di Monferrato (secoli IX-XVI). Alessandria: San Giorgio Editrice. Circolo Culturale I Marchesi del Monferrato (external link to website devoted to dynastic history) Haberstumpf, Walter. Dinastie europee nel Mediterraneo orientale. I Monferrato e i Savoia nei secoli XII–XV, 1995 (external link to downloadable text). The Margraves of Montferrat and Kings of Thessalonica, 961–1573 AD Usseglio, Leopoldo. I Marchesi di Monferrato in Italia ed in Oriente durante i secoli XII e XIII, 1926.
Ξινό Νερό Φλώρινας

Το Ξινό Νερό, παλαιότερη ονομασία Εκσί Σου και Άνω Βέρμπιανη είναι χωριό του νομού Φλώρινας που ανήκει στον Δήμο Αμύνταιου. Το χωριό είναι χτισμένο σε ύψος 550 μέτρων και είναι ένα από τα κεφαλοχώρια του Νομού Φλώρινας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σε 1081 κατοίκους. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Απέχει 34 χιλιόμετρα από την Φλώρινα και 5 από το Αμύνταιο.

 Ξινό Νερό Φλώρινας Το Ξινό Νερό διαθέτει πλούσιες πηγές οξυανθρακούχου ασβεστούχου φυσικού μεταλλικού νερού. Τα νερά που αναβλύζουν από τις πηγές του χωριού εμφιαλώνονται στο τοπικό εργοστάσιο αυτόματης εμφιάλωσης. Κύρια χαρακτηριστικά του νερού είναι η διαύγεια και η περιεκτικότητα σε ιχνοστοιχεία μετάλλων ασβεστίου, καλίου και μαγνησίου, απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Στο φυσικό εμπλουτισμό των πηγών με ελεύθερο διοξείδιο του άνθρακα οφείλεται η καθαρότητα και η ιδιαιτερότητα της γεύσης του νερού. Το Ξινό Νερό ανήκει στην κατηγορία των ιαματικών πηγών, με έρευνες να έχουν επιβεβαιώσει την ευεργετική του δράση στο συκώτι και τα νεφρά, ενώ είναι γνωστό ότι είναι διουρητικό και βοηθά στην πέψη. Στην κορυφή Ραντόσι υπάρχει διαμορφωμένος χώρος αναψυχής. Στο χωριό υπάρχουν 4 εκκλησίες των Αγ. Γεωργίου, Αγ. Αθανασίου, Αγ. Νικολάου και Αγ. Βαρβάρας. Το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου είναι ένα από τα σημαντικότερα οικοδομήματα της περιοχής και κοσμεί την πλατεία του χωριού, χτίστηκε πριν το 1880 και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο. Στο χωριό, οι διάλεκτοι των Ανατολικών Νοτιοσλαβικών γλωσσών εισάχθηκαν μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, γεγονός που το κατέστησαν στόχο των Βουλγαρικών διεκδικήσεων. Στα χρόνια αυτά χτίστηκε και το σχολείο με τη συνδρομή των κατοίκων του χωριού και τεχνίτες από την Πελαγονία. Σχεδιάστηκε δε, από Γάλλους. Παλαιότερα υπήρχε και ο νερόμυλος του χωριού, ο οποίος καταστράφηκε από το πέρασμα του χρόνου. Ο παράγοντας που κάνει γνωστό το Ξινό Νερό σε όλη την Ελλάδα, είναι οι εκδηλώσεις του καρναβαλιού που γίνονται κάθε χρόνο στα τέλη Φεβρουαρίου και αρχές Μαρτίου. Οι εκδηλώσεις αυτές είναι γνωστές για το κέφι, το χορό, την πρωτοτυπία αλλά και την ζωντάνια αυτών που λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο αφιλοκερδώς. Οι εκδηλώσεις αυτές ξεκινούν την Τσικνοπέμπτη όπου γίνεται χορός μασκέ με ορχήστρα και παραδοσιακή μουσική. Επίσημα όμως ξεκινούν την επόμενη Πέμπτη με χορό στην πλατεία του χωριού και διαγωνισμό καλύτερης αμφίεσης σε επίπεδο γκρουπ. Το ίδιο γίνεται την Παρασκευή και το Σάββατο ενώ την Κυριακή το μεσημέρι διεξάγεται η παρέλαση των αρμάτων και των πεζοπόρων τμημάτων που πολλές φορές τα μέλη του κάθε γκρουπ ξεπερνούν τα είκοσι! Ξινό νερό FLORINA HISTORY
Συγκρούσεις στην Αλεξάνδρεια επί Κλαύδιου

Ύστερα από την δολοφονία του Καλιγούλα με παρέμβαση του Ηρώδη Αγρίππα αποκαταστάθηκαν τα προνόμια των Ιουδαίων της Αλεξάνδρειας με δυο διατάγματα που εξέδωσε ο νέος αυτοκράτορας Κλαύδιος. Οι συγκρούσεις όμως συνεχίζονταν ασταμάτητες και συνεχώς κατέφθαναν στην Ρώμη πρεσβείες και από τις δυο κοινότητες ζητώντας από τον αυτοκράτορα να ικανοποιήσει τα αιτήματα τους .

 Όλοι αυτοί οι απεσταλμένοι δεν κατάφεραν τίποτα. Ο Κλαύδιος έστειλε μια επιστολή που απευθύνονταν στους κατοίκους της πόλης με την οποία τους ζητούσε να ομονοήσουν. Ο Κλαύδιος κατοχύρωσε τα προνόμια της πλευράς των Ιουδαίων , τους αρνήθηκε όμως το δικαίωμα της αλεξανδρινής πολιτείας και το δικαίωμα συμμετοχής σε γυμνικούς αγώνες . Ταυτόχρονα σε ότι αφορούσε την πλευρά των Ελλήνων απάντησε αρνητικά στο αίτημα τους για επανίδρυση της Βουλής τους και διπλωματικά παρέπεμψε το ζήτημα στον έπαρχο . Η εχθρότητα μεταξύ των δυο κοινοτήτων παρέμενε αμείωτη . Οι ηγέτες της ελληνικής κοινότητας ο Ισίδωρος που ήταν γυμνασίαρχος και ο Λάμπων έφτασαν μέχρι του σημείου να κατηγορήσουν μπροστά στον αυτοκράτορα τον Ηρώδη Αγρίππα Β΄ ως υπεύθυνο για την κατάσταση που επικρατούσε στην πόλη και να ζητήσουν την παραπομπή του σε δίκη. Ο Κλαύδιος τους τιμώρησε με θάνατο για την θράσος τους ( 53) . Οι Έλληνες τους θεώρησαν μάρτυρες της αντιστάσεως εναντίον των Ρωμαίων και κυκλοφόρησαν πολλά κείμενα με τους τολμηρούς λόγους τους . Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ.ΣΤ Ελληνισμός και Ρώμη. Εκδοτική Αθηνών (1979)
Δήμος Κρουσσών

Ο Δήμος Κρουσσών ή Κρουσσίων, ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κιλκίς. Βρισκόταν στη βορειοανατολική πλευρά του νομού, συνορεύοντας ανατολικά με το νομό Σερρών και νότια με το νομό Θεσσαλονίκης.

 Ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος δήμος του σχεδίου Καποδίστριας, με έκταση 588,877 τ.χ. και καταλάμβανε το δυτικό τμήμα των Κρουσσίων. Ο πληθυσμός του ήταν 6.770 (απογραφή 2001). Η έδρα του ήταν η Τέρπυλλος (πληθυσμός 600). Άλλα χωριά που ανήκαν στον δήμο ήταν το Μελισσουργείο και ο Άγιος Αντώνιος. Τα μεγαλύτερα χωριά ήταν η Ευκαρπία (πληθυσμός 618), η Επτάλοφος (πληθυσμός 521) και η Βάθη (πληθυσμός 433). Στο Παλατιανό βρίσκεται ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος της Βόρειας Ελλάδας. Είναι η αρχαία πόλη Ίωρον. Το αρχαίο Ίωρον αποτελεί το βορειότερο οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο στη Μακεδονία, με συνεχή κατοίκηση από την εποχή Σιδήρου (10ος αιών π.Χ.) μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια (3ος αιών μ.Χ.). Κατά το Μακεδονικό Αγώνα, οι κάτοικοι των Κρουσσίων διακρίθηκαν στη μάχη για την ελευθερία, κατά των Οθωμανών και Βουλγάρων. Οι σημαντικότεροι Μακεδονομάχοι των Κρουσσίων είναι ο Ιωάννης Βίλιογλου, γνωστός ως "Καπετάν Ράμναλης" από το Ίσωμα, (1885 - 1923), ο πατήρ Δημήτριος Παπαδημητρίου, επίσης από το Ίσωμα και ο Νικόλαος Καπούλας από την Κορωνούδα. Ο δήμος περιλάμβανε τα εξής 19 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Τερπύλλου η Τέρπυλλος ο Διπόταμος το Μεταξοχώρι Δ.δ. Αγίου Μάρκου ο Άγιος Μάρκος ο Άγιος Αντώνιος Δ.δ. Αναβρυτού το Αναβρυτό το Πλαγιοχώρι Δ.δ. Αντιγόνειας η Αντιγόνεια η Γάβρα το Μονολίθι το Μυλοχώρι Δ.δ. Βάθης -- η Βάθη Δ.δ. Γερακαρίου το Γερακαριό το Παλατιανό Δ.δ. Ελληνικού -- το Ελληνικό Δ.δ. Επτάλοφου -- ο Επτάλοφος Δ.δ. Ευκαρπίας -- η Ευκαρπία Δ.δ. Θεοδοσίων -- τα Θεοδόσια Δ.δ. Ισώματος το Ίσωμα τα Ριζανά Δ.δ. Κάτω Θεοδωρακίου το Κάτω Θεοδωράκι το Άνω Θεοδωράκι Δ.δ. Κεντρικού το Κεντρικό η Μαυροπλαγιά οι Πετράδες Δ.δ. Κοιλαδίου το Κοιλάδι το Καλολίβαδο το Χειμαδιό Δ.δ. Κοκκινιάς η Κοκκινιά το Μελισσουργείο Δ.δ. Κορωνούδας -- η Κορωνούδα Δ.δ. Ποντοκερασιάς η Ποντοκερασιά το Λαγκαδοχώρι το Παρόχθιο Δ.δ. Τριποτάμου το Διβούνι ο Τριπόταμος Δ.δ. Φύσκας η Φύσκα οι Κατασκηνώσεις ο Σπουργίτης 1999- 2006 Γεώργιος Γαβριηλίδης (εξελέγη για πρώτη φορά το 2002, επανεξελέγη το 2006). 2007 - 31 Δεκεμβρίου 2010: Νεόφυτος Παπαδόπουλος (1954-2014) (εξελέγη το 2006, ήταν ο τελευταίος δήμαρχος πριν τη διάλυση του Δήμου- απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου 2014). Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Πληροφορίες για το δήμο Κρουσσών από το υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2008-06-11 στο Wayback Machine. Ιωάννης Βίλιογλου "Καπετάν Ράμναλης"
Διόριος

Ο Διόριος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Diorios». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.