Ρετέλ

Το Ρετέλ (Γαλλικά: Rethel) είναι κοινότητα στο νομό Αρδέννες, στην περιοχή Γκραντ Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο. Είναι υπονομαρχία του νομού και η τρίτη σημαντικότερη πόλη και οικονομικό κέντρο του νομού. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Αιν, κοντά στα βόρεια σύνορα της Καμπανίας και 37 χλμ. από το Ρεμς. Έχει πληθυσμό 7.592 κατοίκους (2017).Οι κάτοικοί του ονομάζονται Ρετελουά (ζ).

 Η κοινότητα Ρετέλ βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, σε ίση απόσταση 37 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Ρενς και νοτιοδυτικά της πρωτεύουσα των Αρδενών Σαρλβίλ-Μεζιέρ. Η απόσταση από το Παρίσι είναι 165 χλμ, 1ώρα και 10' με το TGV. Είναι η ​​τρίτη πόλη στο νομό πίσω από την Σαρλβίλ-Μεζιέρ και το Σεντάν. Έχει πληθυσμό 7.592 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 14.432 κατοίκους (2015). Η κοινότητα απλώνεται κατά μήκος του ποταμού Αιν και προσφέρει στους κατοίκους της περισσότερα από 30 εκτάρια δάσους και πάρκων για χαλάρωση και περιπάτους στη φύση. Η συνολική έκταση της κοινότητας είναι 18,58 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 67 έως 146 μέτρων. Τα βελγικά σύνορα απέχουν 50 περίπου χιλιόμετρα προς τα ανατολικά. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος δημιούργησε ένα στρατόπεδο στην περιοχή της κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του στη Γαλατία. Οι γονείς του Αγίου Αρνούλ του Μετς λέγεται ότι έδωσαν όλα τους τα υπάρχοντα στην πόλη Ρετέλ στον Άγιο Ρεμίγιο, επίσκοπο της Ρενς, ώστε να απαντηθούν οι προσευχές τους για ένα παιδί. Όταν ο Άγιος Αρνούλ έγινε επίσκοπος του Μετς, παρέδωσε την πόλη στην εκκλησία Σαιν-Ρεμί των Βενεδικτίνων της Ρενς. Ο κόμης Σατώ-Πορσιέν την κατέλαβε τον 10ο αιώνα. Μετά από τρεις αιώνες αγώνων κατά των αρχιεπισκόπων της Ρενς, στη διάρκεια των οποίων οι κάτοικοι απέκτησαν καταστατικό χάρτη με αρκετά προνόμια και ελευθερίες, η πόλη κατέστη κομητεία. To 1581, αναβιβάστηκε σε δουκάτο από τον Ερρίκο Γ' για λογαριασμό του Καρόλου Α' Γκοντζάγκα. Το 1663, ο καρδινάλιος Μαζαρίνος την αγόρασε και την παραχώρησε στον Κάρολο ντε λα Πορτ, σύζυγο της ανεψιάς του Ορτανσίας Μαντσίνι. Το 1650, ο υποκόμης ντε Τυρέν και ο αρχιδούκας Λεοπόλδος κατέλαβαν την πόλη. Ο στρατάρχης ντυ Πλεσίς-Πραλέν την ανακατέλαβε τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Ισπανικού Πολέμου (1635–1659) καταλήφθηκε από τις ισπανικές δυνάμεις υπό τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, πρίγκιπα του Κοντέ στις 30 Οκτωβρίου 1652 μετά από μια τετραετή πολιορκία, αλλά ανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους τον Ιούλιο του 1653. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη υπήρξε το θέατρο σφοδρών μαχών τον Ιούνιο 1940 κατά τη διάρκεια της Μάχης της Γαλλίας, κυρίως από την 14η μεραρχία πεζικού υπό τον στρατηγό Ζαν ντε Λατρ ντε Τασινύ. Το 1814 οι Ισπανοί αιχμάλωτοι πολέμου κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους εισήγαγαν τον τύφο στην πόλη. Επιδημίες χολέρας εμφανίστηκαν το 1832 και το 1849, ενώ ο τυφοειδής πυρετός κατέστρεψε την πόλη το 1839, με κατά μέσο όρο τριάντα θανάτους την ημέρα. Από το παλιό Ρετέλ, ο πιο θεαματικός μάρτυρας παραμένει η όμορφη εκκλησία του Αγίου Νικολάου (12ος και 14ος αιώνας). «Σίγουρα μία από τις πιο όμορφες και ευρύχωρες της περιοχής: ένα αναμφισβήτητο θαύμα με μια υπέροχη πύλη», σύμφωνα με τον Πωλ Βερλαίν. Επιβίωσε παρά τις καταστροφές από τους δύο παγκόσμιους πολέμους επειδή ανοικοδομήθηκε πεισματικά. Το έργο διήρκεσε πολύ καιρό. Το μεγάλο κωδωνοστάσιο ύψους 50 μέτρων, με δωρικούς, ιωνικούς και κορινθιακούς κίονες, ανέκτησε τις καμπάνες του το 1962. Η εκκλησία είναι αξιοσημείωτη για το διπλό κλίτος και την υπέροχη πλαϊνή πύλη της σε επιβλητικό γοτθικό ρυθμό. Έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από το 1862. Η εκκλησία Σαιν-Ρεμί, στη λεωφόρο Γκαμπετά. Η εκκλησία Σαιν-Πιέρ. Το παρεκκλήσι του νοσοκομείου. Οι όχθες του ποταμού Αιν και το δάσος που περιβάλλει την πόλη. Οι δύο πύλες του κάστρου Μαζαρέν. Το κωδωνοστάσιο. Ο σταυρός Αρνταλού. Το Δημαρχείο Ο σταθμός, του οποίου το κτίριο χρονολογείται από το 1858. Το στρατιωτικό νεκροταφείο. Το Βουανίκ, ένα τεράστιο σιδερένιο αγριογούρουνο, (το αγριογούρουνο είναι σύμβολο του νομού των Αρδεννών) ύψους 8,5 μέτρων που βρίσκεται 15 χλμ βόρεια του Ρετέλ, στον αυτοκινητόδρομο Α34. Ο θησαυρός του Ρετέλ είναι μια συλλογή γαλατο-ρωμαϊκών πολύτιμων αντικειμένων, που ανακαλύφθηκε τυχαία στην κοινότητα στις 5 Οκτωβρίου 1980. Φυλάσσεται στο Μουσείο Εθνικής Αρχαιολογίας στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι. Η ιστοσελίδα του Δημαρχείου της κοινότητας Ρετέλ (γαλλικά)