Κινεζική μυθολογία

Η κινεζική μυθολογία (απλοποιημένα κινέζικα :中国 神话; παραδοσιακά κινέζικα:中國 神話; pinyin : Zhōngguó shénhuà ) είναι μυθολογία που έχει περάσει σε προφορική μορφή ή έχει καταγραφεί στη λογοτεχνία στη γεωγραφική περιοχή που είναι τώρα γνωστή ως "Κίνα". Η κινεζική μυθολογία περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς μύθους από περιφερειακές και πολιτιστικές παραδόσεις. Μεγάλο μέρος της μυθολογίας περιλαμβάνει συναρπαστικές ιστορίες γεμάτες φανταστικούς ανθρώπους και όντα, καθώς και ρήση μαγικών δυνάμεων, που συχνά λαμβάνουν χώρα σε εξωτικό μυθολογικό τόπο ή χρόνο. Όπως πολλές μυθολογίες, η κινεζική μυθολογία πιστεύεται ότι στο παρελθόν ήταν, τουλάχιστον εν μέρει, μια πραγματική καταγραφή της ιστορίας. Μαζί με την κινεζική λαογραφία, η κινεζική μυθολογία αποτελεί σημαντικό μέρος της κινεζικής λαϊκής θρησκείας. Πολλές ιστορίες σχετικά με χαρακτήρες και γεγονότα του μακρινού παρελθόντος έχουν μια διπλή παράδοση: αυτές που παρουσιάζουν μια πιο ιστοριοποιημένη ή ευχαρίστη εκδοχή και αυτές που παρουσιάζουν μια πιο μυθολογική εκδοχή.Πολλοί μύθοι αφορούν τη δημιουργία και την κοσμολογία του σύμπαντος και των θεοτήτων και των κατοίκων του. Κάποιοι περιλαμβάνουν μύθους δημιουργίας, την προέλευση πραγμάτων, των ανθρώπων και του πολιτισμού. Ορισμένοι αφορούν την καταγωγή του κινεζικού κράτους. Μερικοί μύθοι παρουσιάζουν μια χρονολογία των προϊστορικών χρόνων, πολλοί από αυτούς αφορούν έναν ήρωα πολιτισμού που έμαθε στους ανθρώπους πώς να χτίζουν σπίτια, να μαγειρεύουν ή να γράφουν ή ήταν ο πρόγονος μιας εθνοτικής ομάδας ή δυναστικής οικογένειας. Η κινεζική μυθολογία σχετίζεται στενά με την τελετουργία. Πολλοί μύθοι είναι προφορικές συσχετίσεις με τελετουργικές πράξεις, όπως χοροί, τελετές και θυσίες.

 Υπήρξε μια εκτεταμένη αλληλεπίδραση μεταξύ της κινεζικής μυθολογίας και του Κομφουκιανισμού, του Ταοϊσμού και του Βουδισμού. Στοιχεία της μυθολογίας πριν από τη δυναστεία των Χαν, όπως αυτά στο Classic of Mountains and Seas προσαρμόστηκαν σε αυτά τα συστήματα πεποιθήσεων καθώς αναπτύχθηκαν (στην περίπτωση του Ταοϊσμού) ή αφομοιώθηκαν στον κινεζικό πολιτισμό (στην περίπτωση του Βουδισμού). Στοιχεία από τις διδασκαλίες και τις πεποιθήσεις αυτών των συστημάτων ενσωματώθηκαν στην κινεζική μυθολογία. Για παράδειγμα, η ταοϊστική πίστη για έναν πνευματικό Παράδεισο ενσωματώθηκε στη μυθολογία ως ο τόπος όπου ζούσαν οι αθάνατοι και οι θεότητες. Μερικές φορές οι μυθολογικές και θρησκευτικές ιδέες έχουν διαδοθεί σε πολλές περιοχές της Κίνας και σε διαφορετικές εθνοτικές κοινωνίες. Σε άλλες περιπτώσεις, οι πεποιθήσεις περιορίζονται περισσότερο σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες, για παράδειγμα, η λατρεία των λευκών λίθων από το Qiang. Ένα μυθολογικό θέμα που έχει μακρά ιστορία και πολλές παραλλαγές περιλαμβάνει μια σαμανική κοσμοθεωρία, για παράδειγμα στις περιπτώσεις του μογγολικού σαμανισμού μεταξύ των Μογγόλων, των σαμανικών Χμόνγκ και των σαμανικών πεποιθήσεων της δυναστείας των Τσινγκ από το 1643 έως το 1912. από το Manchus. Πολιτικά, η μυθολογία χρησιμοποιήθηκε συχνά για να νομιμοποιήσει τις δυναστείες της Κίνας, με τον ιδρυτικό οίκο μιας δυναστείας να διεκδικεί θεϊκή καταγωγή. Η αληθινή μυθολογία διακρίνεται από τις φιλοσοφικές πραγματείες και θεωρίες. Οι επεξεργασίες στο Γου Ξινγκ δεν είναι πραγματικά μέρος της μυθολογίας, αν και η πίστη σε πέντε στοιχεία θα μπορούσε να εμφανιστεί. Οι Εκατό σχολές σκέψης είναι μια φράση που υποδηλώνει την ποικιλομορφία της φιλοσοφικής σκέψης που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των πολέμων της Κίνας. Στη συνέχεια, τα φιλοσοφικά κινήματα είχαν μια περίπλοκη σχέση με τη μυθολογία. Ωστόσο, όσο επηρεάζουν ή επηρεάζονται από τη μυθολογία, χωρίζουν τα φιλοσοφικά στρατόπεδα σε δύο μέρη, μια φιλελεύθερη ομάδα και μια συντηρητική ομάδα. Η φιλελεύθερη ομάδα συνδέεται με την ιδέα της ατομικότητας και της αλλαγής, για παράδειγμα όπως φαίνεται στη μυθολογία της μαντικής στην Κίνα, όπως ο μύθος του δράκου αλόγου που παρέδωσε τα οκτώ διαγράμματα μπαγκουά στον Φου Σι, και μεθόδους ατομικής ενδυνάμωσης όπως φαίνεται στο Γι Τζινγκ (Βιβλίο των Αλλαγών). Η φιλελεύθερη τάση είναι προς την ατομική ελευθερία, τον Νταοϊσμό και τη Φύση. Η σχέση των συντηρητικών φιλοσοφιών με τη μυθολογία φαίνεται στην μυθολογία για τους αυτοκράτορες και την κεντρική γραφειοκρατική διακυβέρνηση, τον Κομφουκιανισμό, τις γραπτές ιστορίες, τις εθιμοτυπικές τελετές, την υποταγή του ατόμου στις κοινωνικές ομάδες της οικογένειας και του κράτους και μια σταθεροποίηση για τη σταθερότητα και τους διαρκούς θεσμούς. Η διάκριση μεταξύ Φιλελεύθερου και Συντηρητικού είναι πολύ γενική, αλλά σημαντική στην κινεζική σκέψη. Οι αντιφάσεις μπορούν να βρεθούν στις λεπτομέρειες, ωστόσο αυτές είναι συχνά παραδοσιακές, όπως η αποδοχή από τον Κομφούκιο των φιλοσοφικών πτυχών του Γι Τζινγκ και το μπρος-πίσω για την εντολή του ουρανού όπου μια δυναστεία τελειώνει και μια άλλη ξεκινά με βάση σε έρευνες (μερικές σε μεγάλο βαθμό μυθολογικές) όπου ο δρόμος του ουρανού έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή, αλλά στη συνέχεια καθιερώνεται μια νέα ηθική σταθερή δυναστεία. Παραδείγματα αυτών περιλαμβάνουν τις ιστορίες των Γι Γιν, Τανγκ του Σανγκ και Τζιέ του Ξιά ή παρόμοιες φανταστικές ιστορίες γύρω από τον Δούκα του Ζου και τον βασιλιά Ζου του Σανγκ. Διάφορες ιδέες για τη φύση της γης, το σύμπαν και τη σχέση τους μεταξύ τους υπήρξαν ιστορικά είτε ως υπόβαθρο είτε ως εστία μυθολογιών. Μια τυπική άποψη είναι πως υπήρχε μια τετράγωνη γη που χωρίζεται από έναν στρογγυλό ουρανό με κολώνες του ουρανού (βουνά, δέντρα ή απροσδιόριστα). Πάνω από τον ουρανό βρίσκεται το βασίλειο του Ουρανού, που συχνά θεωρείται ως μια τεράστια περιοχή, με πολλούς κατοίκους. Συχνά οι ουράνιοι κάτοικοι θεωρούνται «τόσο πιο κάτω», με τις ζωές και τις κοινωνικές τους δραστηριότητες να είναι παράλληλες με αυτές της γης, με μια ιεραρχική κυβέρνηση που διοικείται από έναν ανώτατο αυτοκράτορα, πολλά παλάτια και μικρότερες κατοικίες, μια τεράστια γραφειοκρατία πολλές υπηρεσίες, υπάλληλοι, φύλακες και υπηρέτες. Παρακάτω υπήρχε μια τεράστια υπόγεια γη, γνωστή και ως Ντιγιού, Κίτρινη Άνοιξη, Κόλαση και άλλοι όροι. Καθώς ο χρόνος προχωρούσε, η ιδέα μιας υπόγειας γης στην οποία οι ψυχές των ανθρώπων τιμωρούνταν για τις αμαρτίες τους κατά τη διάρκεια της ζωής έγινε σαφής, που σχετίζεται με τις εξελίξεις στον Νταοϊσμό και τον Βουδισμό. Ο υπόγειος κόσμος άρχισε επίσης να θεωρείται ότι κατοικείται από μια τεράστια γραφειοκρατία, με βασιλιάδες, δικαστές, βασανιστές, μεταφορείς ψυχών, μικρούς γραφειοκράτες, γραμματείς αρχείων, παρόμοια με τη δομή της κοινωνίας στο Μέσο Βασίλειο (επίγεια Κίνα). Η μυθολογία της Κίνας περιλαμβάνει μια μυθολογική γεωγραφία που περιγράφει μεμονωμένες μυθολογικές περιγραφές των τόπων και των χαρακτηριστικών. μερικές φορές, αυτό φτάνει στο επίπεδο μιας κοσμολογικής αντίληψης. Διάφορα χαρακτηριστικά του μυθολογικών περιοχών περιγράφονται στους μύθους, συμπεριλαμβανομένου ενός ουράνιου κόσμου πάνω από τη γη, μιας υπόγειας γης νεκρών, παλατιών κάτω από τη θάλασσα και διάφορες φανταστικές περιοχές ή χαρακτηριστικά της γης, που βρίσκονται πέρα από τα όρια της γνωστής γης. Τέτοια μυθολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν βουνά, ποτάμια, δάση ή φανταστικά δέντρα και σπηλιές. Αυτά στη συνέχεια χρησιμεύουν ως τοποθεσίες για τις ενέργειες διαφόρων όντων και πλασμάτων. Μια ιδέα που συναντάται σε μερικούς μύθους είναι η ιδέα του ταξιδιού μεταξύ Γης και Ουρανού μέσω ανόδου ή κατεβάσματος των πυλώνων που χωρίζουν τους δύο, συνήθως υπάρχουν τέσσερις ή οκτώ στύλοι ή ένας απροσδιόριστος αριθμός αυτών των Σκαλοπατιών του Ουρανού. Encyclopedia of Chinese Gods and Goddesses Ferguson, John C. 1928. "China" in Volume VIII of Mythology of All Races. Archeological Institute of America. <archive.org> Guide to Chinese gods Chinese myths online Collection of images from Chinese mythology