Το μυστικό του δάσους

Το μυστικό του δάσους (Αγγλικά: Beyond the Forest) είναι δραματική ταινία και Φιλμ νουάρ, παραγωγής 1949 σε σκηνοθεσία Κινγκ Βίντορ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Μπέτι Ντέιβις και ο Τζόζεφ Κότεν, ενώ το σενάριο το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη η Λενόρ Κόφι, βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στιούαρτ Ένγκστραντ. Προτάθηκε για ένα βραβείο Όσκαρ μουσικής επένδυσης.

 Η Ρόζα Μολίν (Μπέτι Ντέιβις), σύζυγος του γιατρού Λούις Μολίν (Τζόζεφ Κότεν), είναι απογοητευμένη από τη ζωή της στο Λόουγουντ, μια μικρή πόλη του Ουισκόνσιν. Η Ρόζα αισθάνεται τον εαυτό της εγκλωβισμένο στη μικρή αυτή πόλη και το όνειρό της είναι να ξεφύγει και να μπορέσει να ζήσει μια άνετη ζωή στο Σικάγο. Κάποια στιγμή γνωρίζεται με το βιομήχανο Νιλ Κ. Λάτιμερ (Ντέιβιντ Μπράιαν) και τον ερωτεύεται. Όταν εκείνος επιστρέφει στο Σικάγο, η Ρόζα δε διστάζει να ζητήσει από όλους τους ασθενείς του συζύγου της τα χρήματα που οφείλουν στο σύζυγό της, τα οποία χρησιμοποιεί για να πάει στο Σικάγο και να συναντήσει τον Λάτιμερ. Όταν φτάνει στο Σικάγο, ο Λάτιμερ την πληροφορεί ότι πρόκειται να παντρευτεί μιαν άλλη γυναίκα και η Ρόζα επιστρέφει ντροπιασμένη στο σύζυγό της, ο οποίος τη συγχωρεί. Αργότερα η Ρόζα μένει έγκυος, αλλά μετά από λίγο συναντάει και πάλι τον Λάτιμερ που την πληροφορεί ότι διέλυσε τον αρραβώνα του κι ότι τη θέλει παράφορα και της κάνει πρόταση γάμου. Ένας φίλος του συζύγου της ο Μουζ Λόουσον (Μάινορ Γουότσον), τους πιάνει στα πράσα σε ακατάλληλη στιγμή και απειλεί τη Ρόζα ότι θα αποκαλύψει στον εραστή της το γεγονός ότι είναι έγκυος από τον άνδρα της. Τότε η αδίστακτη γυναίκα αποφασίζει να τον σκοτώσει κι έπειτα επιχειρεί να αποβάλλει. Μπέτι Ντέιβις ως Ρόζα Μολίν Τζόζεφ Κότεν ως Λούις Μολίν Ντέιβιντ Μπράιαν ως Νιλ Λάτιμερ Ρουθ Ρόμαν ως Κάρολ Μάινορ Γουότσον ως Μουζ Ρέτζις Τούμεϊ ως Σόρεν Ντόνα Ντρέικ ως Τζένι Σάρα Σέλμπι ως Μίλντρεντ Πρόκειται για την τελευταία ταινία της Μπέτι Ντέιβις για την εταιρία Warner, για λογαριασμό της οποίας εργάστηκε για παραπάνω από 18 χρόνια, φημίζεται κυρίως για όσα συνέβησαν πίσω από τις κάμερες. Η Ντέιβις είχε υπογράψει νέο συμβόλαιο με την εταιρία, σύμφωνα με το οποίο επρόκειτο να γυρίσει τέσσερις ταινίες για τη Warner, με αμοιβή 10.285 δολαρίων την εβδομάδα. Το συμβόλαιο αυτό την έκανε την πιο ακριβοπληρωμένη γυναίκα των Η.Π.Α. Μετά το κλείσιμο της συμφωνίας όμως, ο Τζακ Γουόρνερ δεν την άφησε να επιλέξει το σενάριο που θεωρούσε εκείνη αξιόλογο, αλλά την ανάγκασε να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ νουάρ του 1949 Το Μυστικό του Δάσους βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στούαρτ Ένγκστραντ (που παραπέμπει κάπως στο μυθιστόρημα του Γκουστάβ Φλομπέρ Μαντάμ Μποβαρύ). Η Ντέιβις απεχθανόταν τόσο το σενάριο, όσο και το ρόλο της, ο οποίος θεωρούσε ότι ταίριαζε σε γυναίκα μικρότερης ηλικίας. Ήταν επίσης αντίθετη με την ανάθεση ρόλου του συζύγου της Ρόζα Μολίν στο Τζόζεφ Κότεν, εφόσον ο ηθοποιός ήταν ελκυστικός, ενώ ο άνδρας που επρόκειτο να υποδυθεί, σύμφωνα με το μυθιστόρημα ήταν άσχημος. Προσπάθησε πολλές φορές να αποχωρήσει από την ταινία, καθυστερώντας την παραγωγή ώστε να υπερβεί τον προϋπολογισμό. Παρακάλεσε τον Τζακ Γουόρνερ να προσλάβει άλλην ηθοποιό για να αναλάβει το ρόλο της Ρόζα Μολίν και του υπέδειξε τη Βιρτζίνια Μάγιο, που σύμφωνα με τη Ντέιβις ήταν καλή σε τέτοιους ρόλους. Στο τέλος η Ντέιβις απείλησε το Γουόρνερ ότι σε περίπτωση που δεν την αποδέσμευε από το συμβόλαιο εκείνη θα αποχωρούσε αφήνοντας την ταινία μισοτελειωμένη. Κι έτσι ο Γουόρνερ την αποδέσμευσε από το συμβόλαιό της με τον όρο ότι η ηθοποιός επρόκειτο να ολοκληρώσει τα γυρίσματα. Η Ντέιβις αργότερα στην αυτοβιογραφία της με τίτλο A Lonely Life χαρακτήρισε την εν λόγω ταινία, απαίσια. Σήμερα έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη, κυρίως λόγω της ατάκας της Ντέιβις What a dump (τι αχούρι!) την οποία θύμισε ξανά στο κοινό η Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο ρόλο της Μάρθας στην ταινία Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (Who's Afraid of Virginia Woolf) το 1966. Η ατάκα αυτή βρίσκεται στην 62η θέση της λίστας του Αμερικανικού Ινστιτούτο Κινηματογράφου με τις γνωστότερες ατάκες στην ιστορία του Αμερικανικού κινηματογράφου. Η τελευταία σκηνή, στην οποία η Ρόζα Μολίν πλήττεται από περιτονίτιδα στην απόπειρά της να αποβάλλει και αποφασίζει να αυτοκτονήσει, χαρακτηρίστηκε από την ηθοποιό "ως η μακρότερη σκηνή θανάτου που προβλήθηκε ποτέ στην οθόνη."