IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σάιμον Κάουελ

Ο Σάιμον Κάουελ (7 Οκτωβρίου 1959, Λονδίνο) είναι Άγγλος παραγωγός τηλεοπτικών προγραμμάτων και επιχειρηματίας. Είναι πιο αναγνωρισμένος ως κριτής στη βρετανική τηλεόραση συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς όπως το Pop Idol , The X Factor, Got Talent της Βρετανίας, American Idol, The X Factor , Αμερική Έχεις Ταλέντο . Ο Κάουελ είναι ο κύριος ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της βρετανικής εταιρείας ψυχαγωγίας Syco . Συνδυάζει τις δραστηριότητες στην τηλεόραση και τη μουσική βιομηχανία.

 Γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1959 στο Λάμπεθ του Λονδίνου. Η μητέρα του, Τζούλι Μπρέτρ , ήταν χορεύτρια μπαλέτου, και ο πατέρας του, ο Έρικ Φίλιπ Κάουελ ήταν εκτελεστικός της μουσικής βιομηχανίας. Ο πατέρας του Κάουελ ήταν από μία ως επί το πλείστον εβραϊκή οικογένεια, αν και δεν είχε συζητήσει το παρελθόν του με τα παιδιά του. Η μητέρα του Κάουελ ήταν από ένα χριστιανικό υπόβαθρο και ήταν αγγλικής καταγωγής. Πρόωρη σταδιοδρομία Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, έφυγε από την EMI για να σχηματίσουν το E & S με το πρώην αφεντικό του στην EMI, αλλά έκλεισε το 1983. Στη συνέχεια σχημάτισε τις Fanfare Records με τον Iain Burton, πουλώντας αρχικά τα βίντεο άσκησης και μουσική από πράξεις όπως η ιταλική ορχήστρα Rondò Veneziano. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2017-05-11 στο Wayback Machine.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1988-1989

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1989 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Αλεξανδρούπολη. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Παναθηναϊκός Α.Ο. Θεσσαλονίκης: Άρης Θεσσαλονίκης. Βόρειας Ελλάδας: Ίκαροι Σερρών, Φίλιππος Βέροιας. Νότιας Ελλάδας: Απόλλων Πατρών, Φαίαξ Κέρκυρας. Πρώτος σκόρερ: Γιάννης Ταγκίδης (Φίλιππος Βέροιας): 128 πόντοι. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1990.
Δολοφονία του Άλκη Καμπανού

Η δολοφονία του Άλκη Καμπανού έλαβε χώρα το βράδυ της Τρίτης 1ης Φεβρουαρίου 2022 στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια βίαιης επίθεσης εις βάρος αυτού και της παρέας του, από οργανωμένη ομάδα οπαδών του ΠΑΟΚ. Το συμβάν προκάλεσε εντύπωση για τη σκληρότητά του, αλλά πολύ περισσότερο για το γεγονός ότι -όπως προέκυψε από τη μετέπειτα έρευνα της αστυνομίας- ήταν εντελώς απρόκλητο, ούτε υπήρχε κάποια προηγούμενη σύνδεση των εμπλεκομένων ατόμων. Το συμβάν αντιμετωπίζεται με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας με δόλο από κοινού, διότι οι υπαίτιοι φέρεται πως είχαν προμελετήσει την βίαιη επίθεση τους, όχι ωστόσο για τα συγκεκριμένα θύματα, αλλά γενικότερα κατά οπαδών του Άρη.

 Λίγο μετά τα μεσάνυχτα (περίπου στις 00:20) της 1ης Φεβρουαρίου του 2022, ο 19χρονος Άλκης Καμπανός βρισκόταν με την παρέα του, πέντε ατόμων συνολικά, στα σκαλοπάτια της εισόδου της πολυκατοικίας του επί της οδού Θεοδώρου Γαζή 18, στη Χαριλάου Θεσσαλονίκης. Τότε δύο αυτοκίνητα με χούλιγκαν του ΠΑΟΚ σταμάτησαν στο σημείο και ρώτησαν τον Άλκη και την παρέα του τι ομάδα είναι. Ο Άλκης, μη γνωρίζοντας τι επρόκειτο να ακολουθήσει είπε ότι είναι Άρης και οι χούλιγκαν του ΠΑΟΚ επιτέθηκαν στον νεαρό και στην παρέα του με μαχαίρια, ρόπαλα και άλλα αιχμηρά αντικείμενα. Ο Άλκης δέχθηκε επίθεση από δρεπανοειδές μαχαίρι τύπου καραμπίτ και τραυματίστηκε στο πόδι, με αποτέλεσμα να χάσει λίγο αργότερα τη ζωή του από ακατάσχετη αιμορραγία. Άλλα δύο παιδιά της παρέας του έφεραν επίσης σοβαρά τραύματα, αλλά εν τέλει επιβίωσαν. Τα άλλα δύο άτομα της παρέας του κατάφεραν να διαφύγουν από τους δράστες χωρίς να τραυματιστούν. Το μαχαίρι που προκάλεσε το μοιραίο χτύπημα βρέθηκε το πρωί της Τρίτης - στο πλαίσιο των ερευνών της ΕΛΑΣ- λίγα μέτρα μακριά από το σημείο του εγκλήματος, πεταμένο στον δρόμο, πλάι σε απορρίμματα. Για τη δολοφονία και τη συμμετοχή στο συμβάν κατηγορούνται συνολικά 12 άτομα, όλοι τους οπαδοί του ΠΑΟΚ. Η δίκη βρίσκεται σε εξέλιξη μέχρι σήμερα. Στις 6 Ιουλίου 2023 ανακοινώθηκε πως όλοι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία ή συνεργεία σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, σε αντίθεση με το αρχικό κατηγορητήριο που έκανε λόγο για ανθρωποκτονία με δόλο (δολοφονία). Εκατοντάδες άνθρωποι, μαθητές, Θεσσαλονικείς και όχι μόνο, κάθε ηλικίας, φίλοι και συγγενείς, συρρέουν από το μοιραίο εκείνο βράδυ έως και σήμερα στο σημείο όπου έπεσε νεκρός ο 19χρονος Άλκης και αφήνουν λουλούδια, κεράκια, σημειώματα, κασκόλ και φανέλες του Άρη άλλα και των δικών τους ομάδων, θέλοντας να περάσουν μήνυμα κατά της οπαδικής βίας. Μεγάλα οπαδικά κινήματα της χώρας, εξέδωσαν από κοινού ανακοίνωση που καταδικάζουν τις οπαδικές δολοφονίες. Έπειτα από συμφωνία των οργανωμένων του Άρη με τους αντίστοιχους του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, πραγματοποιήθηκαν ξανά μετακινήσεις οπαδών στα ντέρμπι, έπειτα από 8 έτη, με τους οπαδούς του Άρη να πηγαίνουν στο Καραϊσκάκης και στην Λεωφόρο και τους οπαδούς του Ολυμπιακού στο «Κλεάνθης Βικελίδης».Μετά από 8 μήνες περίπου από τη δολοφονία, στις 24 Νοεμβρίου, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας - Θράκης ενέκρινε το αίτημα του δήμου Θεσσαλονίκης και έτσι προχωρούν οι διαδικασίες για τη μετονομασία της οδού Γαζή σε Άλκη Καμπανού.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2000-01

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2000-01 ήταν η 24η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου για 6η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας. Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν: Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 257.
Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση Σερρών

Η Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τις Σέρρες. Ιδρύθηκε το 1996 με την ονομασία «Αθλητικός Σύλλογος Ποντίων Σερρών» και τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και το 2003 ίδρυσε και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών. Το 2007 μετονομάστηκε σε «Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση». Την περίοδο 2023-24 αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών.

 Η ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου Α.Σ. Ποντίων Σερρών τη σεζόν 1997-98 συμμετείχε στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Σερρών και στην πρώτη της συμμετοχή κατάφερε να προβιβαστεί στην Β΄ κατηγορία, ενώ την αμέσως επόμενη, 1999-00, κέρδισε την άνοδο στην Α΄ κατηγορία, όπου αγωνίστηκε από τη σεζόν 2000-01. Η σημαντικότερη στιγμή στη σύντομη ιστορία του ανδρικού τμήματος είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Σερρών τη σεζόν 2007-08, πλέον ως Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση. Πρωτάθλημα Σερρών 1 τίτλος: 2007-08 Ο Α.Σ. Ποντίων Σερρών το 2003 ίδρυσε το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών με υπεύθυνο τμήματος τον Μιχάλη Πουλικίδη και προπονητή τον Μίμη Παρασκευόπουλο. Οι πρώτες παίκτριες που αποτέλεσαν το γυναικείο τμήμα του συλλόγου ήταν οι Σεβαστή Σαπουντζή, Θεοδώρα Κηπουρού, Στέλλα Λιούσα, Χρυσούλα Καγιορλίδου, Κωνσταντίνα Κουρκουτά, Παρασκευή Κατσαβάκη, Άννα Βουρλιά, Φωτεινή Μιντιούρη, Αναστασία Αναστασιάδου, Στυλιανή Γαλακτερού, Ανδρομάχη Τσιαχτήρη, Στυλιανή Σπανουδάκη, Μαρία Μιντιούρη, Γεσθημανή Παπουτσόγλου, Αναστασία Δημοπούλου, Ια Χιζανασβίλι, Μάια Χιζανασβίλι και Βασιλική Στόικου.Τη σεζόν 2009-10 η Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση δήλωσε συμμετοχή στο Περιφερειακό πρωτάθλημα και με την πρώτη της επίσημη παρουσία, η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια του 1ου ομίλου και προβιβάστηκε στην Α΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 2010-11, γνωρίζοντας όμως τον υποβιβασμό. Τη σεζόν 2012-13 μέσω των play offs του 1ου ομίλου της Β΄ Εθνικής κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 2013-14, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Μετά από κάποια χρόνια σε Γ΄ και Β΄ Εθνική, επανήλθε στην Α΄ Εθνική τη σεζόν 2018-19, γνωρίζοντας όμως εκ νέου τον υποβιβασμό. 1 Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 2017-18 (1ος όμιλος)1 Πρωτάθλημα Περιφερειακού Πρωταθλήματος: 2009-10 (1ος όμιλος)1 Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής: 2015-16 (1ος όμιλος) Πανσερραϊκή Αθλητική Ένωση Σερρών, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κιέβου

Το Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κιέβου (Ουκρανικά: Міжнародний виставковий центр) είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο στο Κίεβο και στην Ουκρανία. Κατασκευασμένο στην μικρο-επαρχεία Livoberezhna, το ΔΕΚΚ εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2002 και ο ιδιοκτήτης του κέντρου, από την έναρξη της λειτουργίας του, είναι ο Anatoly Tkachenko. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι το ΔΕΚΚ θα φιλοξενήσει τον 62ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, το 2017.

 Η ιδέα για την κατασκευή του Κέντρου ήταν του Viktor Tkachenko, τότε διευθυντή του Palace of Sports. Ο τωρινός διευθυντής του κέντρου και αρχιτέκτονας, Yanush Wig σχεδίασε το συγκρότημα και ο Eduard Safronov ήταν υπεύθυνος της κατασκευής. Το Κέντρο συνδυάζει σε ένα αρχιτεκτονικό συγκρότημα τρεις κύριες αίθουσες με συνολική έκταση 58.000m2, από τα οποία τα 28.018 προορίζονται για εκθέσεις. Το συγκρότημα περιλαμβάνει, επίσης, μία αίθουσα κογκρέσου, 14 αίθουσες συνεντεύξεων τύπου (με χωρητικότητα 90-600 θέσεις), αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσες για αποθήκευση αγαθών και όπλων και καφετέριες & εστιατόρια φαστ-φουντ. Ο σταθμός του μετρό "Livoberezhna" (στην γραμμή Sviatoshynsko-Brovarska) απέχει 10 λεπτά περπάτημα από την είσοδο του ΔΕΚΚ. Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2016-11-19 στο Wayback Machine.
Τζιρόλαμο Βιτέλλι

Ο Τζιρόλαμο Βιτέλλι (ιταλικά: Girolamo Vitelli) (27 Ιουλίου 1849 - 2 Σεπτεμβρίου 1935) υπήρξε Ιταλός φιλόλογος, ελληνιστής, παπυρολόγος και βουλευτής του ιταλικού κράτους. Ήταν κορυφαίος φιλόλογος του 19ου και 20ού αιώνα.

 Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1849 στη Σάντα Κρότσε ντελ Σάννιο της Καμπανίας από μικρή αστική οικογένεια με φιλελεύθερες ιδέες. Πήγε σχολείο και το 1863 γράφτηκε στο γυμνάσιο «Vittorio Emanuele» της Νάπολης, όπου έμαθε ελληνικά από τον Ντομένικο Ντενικόττι. Συμπλήρωσε τα μαθήματα και αρίστευσε κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στα λατινικά σε πανιταλικό διαγωνισμό. Σπούδασε στη Scuola Normale Superiore di Pisa, αποφοίτώντας το 1872. Συνέχισε τις σπουδές του στη Λειψία, όπου είχε δασκάλους τον Γκέοργκ Κούρτιους και Φρίντριχ Ριτσλ. Επέστρεψε στην Ιταλία και διορίστηκε καθηγητής της ελληνικής και λατινικής γλώσσας το 1874 στη Φλωρεντία. Το 1897 ίδρυσε την «Ιταλική Εταιρεία Κλασικών Μελετών». Απεβίωσε στις 2 Σεπτεμβρίου 1935 στο Σποτόρνο της Λιγουρίας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Girolamo Vitelli στο Wikimedia Commons
Μιαμού Ηρακλείου

Η Μιαμού είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Καινούργιου στην πεδιάδα της Μεσαράς. Μεταξύ άλλων διαθέτει περιφερειακό ιατρείο. Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες είναι οι δίκλιτες του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, μέσα στο χωριό, όπως επίσης και της Αγίας Μαρίνας, με πηγή που πιστεύεται ότι αναβρύζει ιαματικό νερό, του Αγίου Ελευθερίου, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, της Αγίας Σοφίας, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Σπυρίδωνα και του Αγίου Γεωργίου. Όταν ήταν κοινότητα, στη Μιαμού υπαγόταν και ο οικισμός Κρότος όπως και ο Λέντας. Στη Μιαμού και στον Κρότο λειτουργεί Δημοτικό σχολείο.

 Οι κάτοικοι πιστεύουν ότι κατοικήθηκε από τους κατοίκους των οικισμών Αγίου Ελευθερίου, Φωτεινών, Χάρακα, Απιδιανών, Αγίας Μαρίνας, των οποίων τα ερείπια φαίνονται δίπλα στο διπλανό χωριό. Όμως δεν αναφέρονται σε γνωστά κείμενα οικισμοί με αυτές τις ονομασίες. Στο χώριο υπάρχειο μικρό σπήλαιο στο οποίο τα αρχαιολογικά ευρήματα φανερώνουν τη χρήση του ως κατοικία του ανθρώπου, από το 3500 π.Χ. Το 1583 αναφέρεται Miamú με 204 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 103). Επίσης αναφέρεται ο Κρότος με την ονομασία Crothó από τον Basilicata (Σπανάκη Σ. , Μνημεία Κρητ. Ιστορίας, V , 120) και στην τουρκική απογραφή του 1671 Crotho με 17 χαράτσα (Κρητικά Χρονικά, Α΄ , 104). Το εν λόγω χωριό δεν αναφέρεται στον Καστροφύλακα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Αγία Μαρίνα, Δυσκός, Κρότος, Λέντας και Παπαδογιάννης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 96 κατοίκους. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Μάγκνους της Σαξονίας

Ο Μάγκνους (γερμανικά: Magnus, π. 1045 - 23 Αυγούστου 1106) από τον Οίκο των Μπίλουνγκ ήταν δούκας της Σαξονίας (1072-1106), ο τελευταίος άρρην του οίκου του.

 Ήταν γιος του Όρντουλφ δούκα της Σαξονίας και της Βούλφχιλντ των Χορφάγκρε, κόρης τού Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας. Το 1070, πριν γίνει δούκας, ακολούθησε τον Όθωνα δούκα της Βαυαρίας (από τον Οίκο των Νόρντχαϊμ) σε εξέγερση εναντίον τού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Όταν ο Όθων κατηγορήθηκε ότι συνωμοτούσε και ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον βασιλιά, αποφασίστηκε ότι έπρεπε να διέλθει από τη δοκιμασία της μάχης με τον κατήγορό του. Ο δούκας ζήτησε να εξασφαλίσει την ασφαλή μετάβασή του προς τον τόπο της συνάντησης και την ασφαλή επιστροφή του, αλλά του το αρνήθηκαν, κι έτσι αυτός αρνήθηκε να εμφανιστεί. Ως συνέπεια, ο Όθων στερήθηκε τού δουκάτου του και οι γαίες του στη Σαξονία λεηλατήθηκαν. Η εξέγερση κατεστάλη το 1071, οπότε ο Μάγκνους αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε στο επιβλητικό κάστρο Χάρτσμπουργκ. Έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έπληξε τους ελευθερόφρονες Σάξονες. Ακόμη και όταν ο Μάγκνους έπρεπε να διαδεχθεί τον πατέρα του, δεν αφέθηκε ελεύθερος, παρά μόνο όταν 70 Σουαβοί κρατήθηκαν στο Λύνεμπουργκ. Όταν το 1073 το Χάρτσμπουργκ καταστράφηκε, ο Ερρίκος Δ΄ εξοργίστηκε. Ανανέωσε την αντιπαράθεση με τη Σαξονία και το 1075 στη μάχη του Λανγκενζάλτσα αιχμαλώτισε τον Μάγκνους ακόμη μία φορά. Όταν ο Μάγκνους αφέθηκε πάλι ελεύθερος, ακολούθησε τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή βασιλιά· συμμετείχε στη μάχη τού Μέλλριχστατ το 1078, όπου έσωσε τη ζωή τού Ροδόλφου. Πάντως Ο Μάγκνους και οι Σάξονές του ποτέ δεν υποστήριξαν πλήρως τον Ροδόλφο και συμφιλιώθηκαν με τον Ερρίκο Δ΄, μάλιστα πολέμησαν τους Σλάβους μαζί με τον βασιλικό στρατό. Έγινε εχθρός του Αδαλβέρτου αρχιεπισκόπου της Βρέμης, του οποίου την επισκοπή καταβασάνισε με επαναλαμβανόμενες λεηλασίες. Ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος τού οίκου του. Το 1106 απεβίωσε ο Μάγκνους και ο βασιλιάς. Το δουκάτο δόθηκε αρχικά στον Λοθάριο Β΄ Σούπλινμπουργκ και μετά έγινε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των θυγέρων του: της Βουλφχίλντε, που παντρεύτηκε έναν των Γουέλφων και της Αϊλίκα, που παντρεύτηκε έναν των Ασκάνια. Νυμφεύτηκε τη Σοφία της Ουγγαρίας, κόρη τού Μπέλα Α΄ και απέκτησε τα εξής τέκνα: Βουλφχίλδη της Σαξονίας 1072-1126, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ των Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας. Αϊλίκα της Σαξονίας π.1080-1142, παντρεύτηκε τον Όθωνα των Ασκάνια κόμη του Μπάλενστετ. Fenske, Lutz. "Ordulf (Otto)". Deutsche Biographie. Neue Deutsche Biographie (NDB). Retrieved 26 October 2017. Timothy Reuter, Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056, (Routledge, 1998), 200.
Καρνάγιο

Το καρνάγιο (ιταλικά: carenaggio < carenare +‎ -aggio < carena < λατινικά carina), ή αλλιώς ταρσανάς είναι όρος της ναυτικής γλώσσας, που έχει λατινική – ενετική προέλευση. Είναι το τμήμα ή τα τμήματα του αιγιαλού εντός ή λιμένων ή όρμων, που λόγω ομαλής κλίσης, επιτρέπουν την ανέλκυση και την καθέλκυση μικρών σκαφών, πλοιαρίων ή ψαράδικων, τόσο ξύλινων όσο και πλαστικών, προκειμένου να συντηρηθούν, λ.χ. "καρναγιάρισμα", δηλ. υφαλοκαθαρισμούς, υφαλοχρωματισμούς, καλαφατίσματα και παλαμίσματα. Τα καρνάγια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Κανένα από τα καρνάγια που έχουν απομείνει δεν χαρακτηρίζεται από την ένταση και τη ζωντάνια του παρελθόντος και ο ευρύτερος κλάδος της ξυλοναυπηγικής αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Τα περισσότερα καρνάγια στην Ελλάδα έχουν εκλείψει, λίγα καρνάγια έχουν απομείνει σήμερα στη Λευκάδα, στην Αιτωλοακαρνανία, στη Καβάλα, στη Σύρο, στη Μαγνησία, στην Κάλυμνο, στη Σάμο και τη Λέσβο, στην Ιερισσό της Χαλκιδικής κ.ά.

 Ουσιαστικά, η λέξη προέρχεται από όρο «καρένα» (ιταλικής προέλευσης), δηλαδή το μέρος του πλοίου ή ξύλινου σκάφους το οποίο βρίσκεται μέσα στο θαλασσινό νερό, τη γάστρα. Εκεί κολλάνε φύκια και κοχύλια που πρέπει να καθαρίζονται. Τα έφερναν στα ρηχά νερά της ναυπηγικής ζώνης, τα γέρνανε στο πλευρό τους και τα ‘καρενάριζαν’. Σήμερα, πολλά από τα καρνάγια είναι χώροι στους οποίους κυρίως συντηρούν και επισκευάζουν παραδοσιακά ξύλινα σκάφη, κυρίως της αλιείας. Ο όρος αυτός αναπτύχθηκε κυρίως στις περιοχές που βρέθηκαν για πολύ καιρό Ενετοκρατούμενες σε αντίθεση του αντίστοιχου όρου ταρσανάς που αναπτύχθηκε περισσότερο στις τουρκοκρατούμενες περιοχές. Και ενώ στην αρχή τα καρνάγια αποτελούσαν χώρους μόνο για μικρές επισκευαστικές κυρίως δραστηριότητες στη συνέχεια άρχισαν σ΄ αυτά να ναυπηγούνται και μεγαλύτερα σκάφη από εκείνα που ναυπηγούνταν στους ταρσανάδες. Έτσι μετά την Παλιγγενεσία οι πρώτες ναυπηγικές μονάδες ήταν τα μεγάλα καρνάγια της εποχής που βρίσκονταν στις Σπέτσες, στο Γαλαξίδι, τη Σύρο, τη Θάσο, και στον Πόρο. Πολύ αργότερα άρχισαν ν΄ αναπτύσσονται επίσης και σ΄ άλλα νησιά όπως στην Αίγινα και βεβαίως στον Πειραιά και ειδικότερα στη περιοχή του Περάματος και στην Ιερισσό, όπως και σε δύο νησιά του Β. Αιγαίου συνυφασμένα με την τέχνη της ξυλοναυπηγικής, τη Λέσβο και τη Σάμο, γνωστές από την εποχή του Βυζαντίου.Και όμως αυτές οι μικρές μονάδες αποτέλεσαν την αρχή του ναυπηγικού θαύματος που παρατηρήθηκε αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία αξιοπρόσεκτη ελληνική ναυπηγική υποδομή φθάνοντας κάποια χρονική περίοδο η Ελλάδα να έχει τις μεγαλύτερες δεξαμενές της Μεσογείου και από τις μεγαλύτερες ναυπηγικές μονάδες του ίδιου χώρου. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να υπάρχουν πρωτοβουλίες της ελληνικής Πολιτείας για την αξιοποίηση των καρνάγιων και την αναγέννηση του εν λόγω κλάδου της ναυπηγικής,παρά τα σημαντικά προβλήματα του ξυλοναυπηγικού κλάδου.
Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) είναι φορέας του ελληνικού κράτους, ο οποίος υπάγεται στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Συστάθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1995 με το νόμο 2344.Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας είναι αρμόδια για θέματα που αφορούν την πολιτική προστασία στην Ελλάδα. Το 2018 ανακοινώθηκε η κατάργηση του φορέα και η αντικατάστασή της από την Εθνική Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών, κάτι που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

 Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΠΔ 151/2004, έχει ως αποστολή τηςː Τη μελέτη, το σχεδιασμό, την οργάνωση και το συντονισμό της δράσης για την πρόληψη και αντιμετώπιση των φυσικών, τεχνολογικών και λοιπών καταστροφών ή καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, και την ενημέρωση του κοινού για τα ζητήματα αυτά. Την προετοιμασία, κινητοποίηση και συντονισμό δράσης του δυναμικού και των μέσων πολιτικής προστασίας της χώρας για την αντιμετώπιση πιθανών κάθε μορφής καταστροφών στο πλαίσιο του υφιστάμενου σχετικού σχεδιασμού ανά κατηγορία κινδύνου. Την αξιοποίηση των διαθέσιμων επιστημονικών στοιχείων και πληροφοριών για την κινητοποίηση του δυναμικού και των μέσων πολιτικής προστασίας της χώρας, εν όψει απειλούμενου κινδύνου καταστροφών. Τον συντονισμό του έργου και των δράσεων αντιμετώπισης των καταστροφών κατά την εκδήλωση των φαινομένων, καθώς και το έργο αποκατάστασης των προκαλουμένων ζημιών. Στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας προΐσταται ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας. Στο Οργανόγραμμα της Γενικής Γραμματείας περιλαμβάνονταιː το Κέντρο Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας (ΚΕΠΠ), με το Τμήμα Αξιολόγησης και Διαχείρισης Πληροφοριών και το Τμήμα Τρεχουσών Επιχειρήσεων και Γραμματειακής Υποστήριξης. η Διεύθυνση Σχεδιασμού και Αντιμετώπισης Έκτακτων Αναγκών, που αποτελείται από το Τμήμα Σχεδιασμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών, το Τμήμα Σχεδιασμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Καταστροφών, το Τμήμα Εθνικού Σχεδιασμού, το Τμήμα Ελέγχου & Παρακολούθησης Σχεδίων και το Τμήμα Τεκμηρίωσης, Ερευνών και Στατιστικής. η Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων, Εθελοντισμού - Εκπαίδευσης και Εκδόσεων, που αποτελείται από το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων, το Τμήμα Εθελοντισμού και Εκπαίδευσης και το Τμήμα Εκδόσεων. η Διεύθυνση Οικονομικού και Διοικητικής Υποστήριξης, που περιλαμβάνει το Τμήμα Οικονομικού και Διαχείρισης Υλικού, το Τμήμα Διοικητικής Υποστήριξης, το Τμήμα Τεχνικής Υποστήριξης και Πληροφορικής, το Τμήμα Διαχείρισης Ενιαίου Ευρωπαϊκού Αριθμού Κλήσεων Έκτακτης Ανάγκης "112" και το Τμήμα Γραμματείας. Επίσημη ιστοσελίδα
Ερνέστος Γκότλιμπ του Άνχαλτ-Πλέτσκαου

Ο Ερνέστος Γκότλιμπ (γερμ. Ernst Gottlieb, 1620-1654) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου (1653-1654) μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλέτσκαου και της Σίβυλλας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ. Γεννήθηκε στο Πλέτσκαου και το 1653 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους μικρότερους αδελφούς του. Ο πατέρας του ήταν επίτροπος του Άνχαλτ-Κέτεν ως την ενηλικίωση του εξαδέλφου τους Γουλιέλμου Λουδοβίκου και ο Ερνέστος Γκότλιμπ ανέλαβε την πλήρη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου του Άνχαλτ-Κέτεν. Η εξουσία του κράτησε επτά μήνες. Το 1654 απεβίωσε σε ηλικία 34 ετών, άγαμος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Λέμπρεχτ. Ferdinand Siebigk: Das Herzogthum Anhalt, Desbarats, 1867, S. 225 Max Lbe: Walsprüche: Devisen und Sinnsprüche, BiblioBazaar, LLC, 2009, S. 9
Άγιος Δομέτιος Λευκωσίας

Ο Άγιος Δομέτιος είναι δήμος της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Αποτελεί έναν από τους δώδεκα δήμους της επαρχίας Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής έκτασης του Δήμου Αγίου Δομετίου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος αυτό ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Στα νότια συνορεύει με τον Δήμο Έγκωμης, στα ανατολικά με τον Δήμο Λευκωσίας, στα βόρεια με το Ορτάκιοϊ και το Κιόνελι και στα δυτικά με τον Γερόλακκο. Η ονομασία Άγιος Δομέτιος προέρχεται από τον Άγιο Δομέτιο. Ωστόσο, στο αγιολόγιο υπάρχουν 3 όσιοι και τέσσερις μάρτυρες με την ονομασία Δομέτιος και δεν είναι γνωστό σε ποιον από αυτούς οφείλει την ονομασία του. Το μόνο που είναι γνωστό είναι το γεγονός ότι στην κοινότητα σήμερα τιμάται ο Άγιος Δομέτιος ο Πέρσης. Ο Άγιος Δομέτιος αναφέρεται ως χωριό από την εποχή της Φραγκοκρατίας. Ο Φλώριος Βουστρώνιος το αναφέρει ότι ήταν φέουδο. Το 1986 ο Άγιος Δομέτιος μετεξελίχθηκε σε δήμο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Δομετίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Ο Δήμος Αγίου Δομετίου, για διοικητικούς σκοπούς, χωρίζεται σε 2 συνοικίες: Άγιος Γεώργιος Άγιος Παύλος Δήμαρχοι Αγίου Δομετίου διετέλεσαν κατά σειρά οι: Ανδρέας Κλεάνθους (1986-1996) Ανδρέας Χατζηλοΐζου (1997-2011) Κώστας Πέτρου (2012- ) Ο Δήμος Αγίου Δομετίου είναι αδελφοποιημένος με: Δήμο Αγίου Νικολάου Κρήτης (Ελλάδα, 1993): Αρχικά ο δήμος ήταν αδελφοποιημένος με τον Δήμο Αγίου Νικολάου (πρόγραμμα Καποδίστριας). Μετά την ενοποίηση του Δήμου Αγίου Νικολάου με άλλους δήμους και τη δημιουργία του νέου Δήμου Αγίου Νικολάου το 2011, η αδελφοποίηση ισχύει με αυτόν τον δήμο. Δήμο Κορυδαλλού (Ελλάδα, 2000). Γνωστό αθλητικό σωματείο της περιοχής είναι η Ένωσις Νέων Αγίου Δομετίου (ΕΝΑΔ). Η ΕΝΑΔ δραστηριοποιείται στην καλαθοσφαίριση έχοντας κατακτήσει πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας ανδρών και Α΄ κατηγορίας γυναικών. Επίσης, στον Άγιο Δομέτιο έχει την έδρα του ο ΕΑΣ Αγίου Δομετίου, ο οποίος διατηρούσε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία πλέον είναι ανενεργή.Στον δήμο βρίσκεται ο μοναδικός ιππόδρομος της Κύπρου, γνωστός με το όνομα «Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας» Η ιπποδρομία αναβίωσε στην Κύπρο από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το άθλημα ωστόσο εξασκείτο στο νησί ήδη από την Ελληνιστική περίοδο, όπως μαρτυράται από περιγραφές ιπποδρομιών από τον ελληνιστικούς συγγραφείς. Οι ιπποδρομίες αποτελούσαν ένα βασιλικό άθλημα, καθώς βασιλείς ήταν αυτοί που συμμετείχαν σε αυτές. «Ιστορία Αγίου Δομετίου». www.dad.org.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2018. Επίσημος ιστότοπος
M. Shadows

Ο Μάθιου Τσαρλς Σάντερς (αγγλικά: Matthew Charles Sanders, 31 Ιουλίου 1981 - ), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο M. Shadows, είναι Αμερικανός μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ιδρυτικό μέλος του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Avenged Sevenfold.

 Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1981, στο Χάντινγκτον Μπιτς, στη Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το ταλέντο του στο τραγούδι αναδείχθηκε από νωρίς, αφού άρχισε να τραγουδάει από μικρή ηλικία, όμως συγκεκριμένα η αγάπη του για τη ροκ μουσική εμφανίστηκε όταν μεγάλωσε και άρχισε να παίζει κιθάρα. Μπήκε στο Huntington Beach High School, όπου ήταν μέλος, για σύντομο χρονικό διάστημα, στο πανκ συγκρότημα Successful Failure. Αργότερα,το 1999, έγινε μέλος του συγκροτήματος Avenged Sevenfold μαζί με κάποιους φίλους του από το λύκειο, τους Ζάκι Βέντζανς, Τζίμι Σάλιβαν και Ματ Γουέντ. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στο συγκρότημα μπήκε και ο κιθαρίστας Σίνιστερ Γκέιτς. Το ψευδώνυμο του M. Shadows είναι το όνομα που χρησιμοποιεί όταν βρίσκεται στη σκηνή. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος διαθέτουν ένα. Ο ίδιος επέλεξε αυτό το όνομα γιατί, καταρχάς, δεν ήθελε να συμπεριλάβει το κανονικό του όνομα (Μάθιου) σ' αυτό και κατά δεύτερον, όπως είπε, θεωρούσε τον εαυτό του "το πιο σκοτεινό μέλος του συγκροτήματος". Ο λόγος για τον οποίο τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να αλλάξουν τα πραγματικά τους ονόματα ήταν γιατί πολλοί τραγουδιστές άλλων συγκροτημάτων (όπως οι Korn και οι Slipknot), από τους οποίους επηρεάστηκαν, είχαν κι αυτοί τα δικά τους ψευδώνυμα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα M. Shadows στο Wikimedia Commons
Ιερά Μητρόπολις Ελασσώνος

Η Ιερά Μητρόπολη Ελασσώνος είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Ελασσόνα, του νομού Λαρίσης και περιλαμβάνει όλον τον δήμο Ελασσώνος, το Δαμάσι του δήμου Τυρνάβου και από τον νομό Γρεβενών, τη Δεσκάτη, την Παρασκευή, το Δασοχώρι και τον Γήλοφο. Σημερινός Μητροπολίτης Ελασσώνος είναι ο Χαρίτων Τούμπας.

 Η ίδρυση της επισκοπής ανάγεται στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Πρώτος γνωστός Επίσκοπος διετέλεσε ο Συμεών το έτος 879. Εκείνη την εποχή η Μητρόπολη ήταν γνωστή ως Επισκοπή Λευκής. Αργότερα μετονομάστηκε σε Επισκοπή Δομενίκου και Ελασσώνος με έδρα το Δομένικο. Από τον 17ο αι. έδρα της Επισκοπής Ελασσώνος και Δομενίκου υπήρξε η Τσαριτσάνη, όπου και διέμενε το μεγαλύτερο μέρος του χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής. Καθώς η Ελασσόνα απελευθερώθηκε το 1912, η μητρόπολή της, μαζί με τις υπόλοιπες «Νέες Χώρες», παραχωρήθηκε διοικητικά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, με τον Πατριαρχικό Τόμο του 1928. Άγιος Αρσένιος, Επίσκοπος Ελασσόνας (8 Μαΐου) Ελευθέρια Ελασσόνας (6 Οκτωβρίου) Καθολικό Ιεράς Μονής Ολυμπιωτίσσης, 13ος αι. Καθολικό Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Σπαρμού, 14ος αι. Καθολικό Ιεράς Μονής Αναλήψεως - Συκέας, 16ος αι. Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος - Δολίχης, 16ος αι. Ιεροί Ναοί Αγ. Αθανασίου και Αγ. Αντωνίου Τσαριτσάνης, 16ος αι. Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Τσαριτσάνης, 17ος αι. Αγίας Τριάδος Σπαρμού Αγίου Δημητρίου Τσαριτσάνης Παναγίας Ολυμπιωτίσσης Ελασσόνος Αναλήψεως Σωτήρος Συκέας Αγίας Τριάδος Λιβαδίου Γενεθλίου της Θεοτόκου Κανάλων Καρυάς Μεταμορφώσεως Σωτήρος Δεσκάτης Ιερά Μητρόπολη Ελασσώνος - Οικουμενικό Πατριαρχείο Ιερά Μητρόπολις Ελασσώνος Αγορίτσας, Δημήτριος (2017). «Συνοδικό γράμμα του οικουμενικού πατριάρχη Θεολήπτου Β΄ (1586)». Τρικαλινά 37. https://www.academia.edu/35747837/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D_%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7_%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%92_1586_Synodal_Letter_issued_by_the_Ecumenical_Patriarch_Theoleptos_II_1586_in_favour_of_the_Monastery_of_Christ_Saviour_Great_Meteoron_pdf. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2021. Καλλίφρων, Βασίλειος Δ. (1867). Εκκλησιαστικά ή Εκκλησιαστικόν Δελτίον. Κωνσταντινούπολη. Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών.
Full Circle

Full Circle είναι ο τίτλος του όγδοου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, ο οποίος ηχογραφήθηκε την άνοιξη του 1972 και κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς. Αυτός ήταν ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος των Doors μετά τον θάνατο του Τζιμ Μόρισον. Το 1978, κυκλοφόρησαν διάφορες ηχογραφήσεις του Μόρισον όσο βρισκόταν εν ζωή, στο άλμπουμ "An American Prayer", τον τελευταίο επίσημο δίσκο του συγκροτήματος. Οι πωλήσεις του άλμπουμ ήταν πολύ χαμηλές σε σύγκριση με τα άλμπουμ που είχαν κυκλοφορήσει με τον Μόρισον στα φωνητικά αλλά και με το "Other Voices" της προηγούμενης χρονιάς, αφού έφθασε μόλις στο # 68, αν και περιείχε την τελευταία σινγκλ επιτυχία τους με τίτλο "The Mosquito", το οποίο ανέβηκε στο Top-20 αρκετών ευρωπαϊκών χωρών.

 1. Get Up and Dance (Krieger, Manzarek) - 2:26 2. 4 Billion Souls (Krieger) - 3:18 3. Verdilac (Krieger, Manzarek) - 5:40 4. Hardwood Floor (Krieger) - 3:38 5. Good Rockin (Brown) - 4:22 6. The Mosquito (Krieger, Manzarek, Densmore) - 5:16 7. The Piano Bird (Densmore, Conrad) - 5:50 8. It Slipped My Mind (Krieger) - 3:11 9. The Peking King and the New York Queen (Manzarek) - 6:25 Το Full Circle ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρόμπι Κρίγκερ - κιθάρα, φωνητικά Ρέι Μάνζαρεκ - πλήκτρα, πιάνο, φωνητικά Τζον Ντένσμορ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΤζακ Κόνραντ - μπάσο Κρις Έθριτζ - μπάσο Τσαρλς Λάρκι - μπάσο Βενέττα Φιλντς - φωνητικά Κλάιντι Κινγκ - φωνητικά Μελίσα Μακέι - φωνητικά Τσαρλς Λόιντ - σαξόφωνο Μπόμπι Χολ - κρουστά Τσίκο Μπατέρα - κρουστά Full Circle - The Doors | Songs, Reviews, Credits, Awards | Allmusic Full Circle | The Doors The Doors: Other Voices and Full Circle | PopMatters
Διεθνές Αεροδρόμιο Γκαν

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Γκαν (αγγλικά: Gan International Airport) (IATA: GAN, ICAO: VRMG) βρίσκεται στο νησί Γκαν στην ατόλη Ατόλη Αντού (παλαιότερα γνωστή ως ατόλη Σεένου ) των Μαλδίβων.

 Κατασκευάστηκε αρχικά από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και περιήλθε μετέπειτα στον έλεγχο της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας της βάσης RAF Γκαν. Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι το 1976 ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Οι Βρετανοί παρέδωσαν τις εγκαταστάσεις στην κυβέρνηση των Μαλδίβων για να λειτουργήσει ως εγχώριος αερολιμένας. Πρόσφατα, το αεροδρόμιο έχει αναβαθμιστεί με βάση διεθνή πρότυπα για την εξυπηρέτηση διεθνών πτήσεων με το άνοιγμα τουριστικών θέρετρων στην περιοχή. Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 2 μέτρων πάνω πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο 10/28 με μια επιφάνεια διαστάσεων 3.400 x 45 μέτρα. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της χώρας και εξυπηρετεί αεροσκάφη διεθνών και τοπικών πτήσεων όλο το χρόνο. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνεται ιδιωτικός τερματικός σταθμός, που κατασκευάστηκε το 2011 ο οποίος λειτουργεί για την εξυπηρέτηση των πελατών της ξενοδοχειακής μονάδας Shangri-La's Villingili Resort and Spa. Είναι ο πρώτος ιδιωτικός τερματικός σταθμός στις Μαλδίβες.
Κλημεντία του Τσέρινγκεν

Η Κλημεντία, γερμ. Clementia (απεβ. 1175) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του δούκα του Τσέρινγκεν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η μόνη κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν και της Κλημεντίας, κόρης του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1147 τον Ερρίκο Γ΄ της Σαξονίας και ΙΒ΄ της Βαυαρίας, τον Λέοντα και είχε τέκνα: Γερτρούδη 1155-1197, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας και μετά τον Κνούτο ΣΤ΄ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας. Ερρίκος, Ρίχεντσα, απεβίωσαν μικρά.Το 1195 απεβίωσε ο Ερρίκος ο Λέων και η Κλημεντία έκανε δεύτερο γάμο το 1197 με τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Για τον Ουμβέρτο Γ΄ ήταν ο 3ος γάμος και δεν είχε τέκνα από τους δύο προηγούμενους· είχαν τέκνα: Σοφία 1165-1202, παντρεύτηκε τον Άτσο ΣΤ΄ του Έστε κύριο της Φερράρα. Αλισία 1166-1178, μνηστεύθηκε με τον Ιωάννη της Αγγλίας, αλλά η Αλισία απεβίωσε 12 ετών και ο γάμος δεν έγινε. Lyon, Jonathan R. (2013). Princely Brother and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100-1250. Cornell University Press. Previte-Orton, C.W. (1912). The Early History of the House of Savoy: 1000-1233. Cambridge University Press.
Μπάλσα Α΄

Ο Μπάλσα Α΄ (επίσης Βάλσας, σερβικά: Ђурађ Балша, Đurađ I Balšić,13??-1367) ήταν ηγεμόνας του Πριγκιπάτου της Ζέτας και ο ιδρυτής τού Οίκου των Μπάλσιτς.

 Η εθνογλωσσική του καταγωγή έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων, καθώς σύμφωνα με τις πηγές της εποχής παρουσιάζεται ότι είχε σερβική, αλβανική ή μη συγκεκριμένη καταγωγή. Πιο πιθανή είναι η σερβική του καταγωγή, ενώ φαίνεται να ήταν ευγενής. Υπήρξε στρατιωτικός της αυτοκρατορίας της Σερβίας και αναφέρεται ως ηγεμόνας της Ζέτας από το 1356, όταν η Ζέτα ήταν εξαρτώμενη διοικητική περιοχή του στέμματος. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του κατάφερε να διαμορφώσει τις συνθήκες, ώστε να αποκτήσει η περιοχή μεγαλύτερη αυτονόμηση και αναφερόταν έκτοτε ως Πριγκιπάτο της Ζέτας. Αφού κατέκτησε πρώτα τα εδάφη του ευγενή Ζάρκο στη Κάτω Ζέτα, νότια της λίμνης Σκόδρας, κατάφερε σταδιακά να διευρύνει τα εδάφη τού πριγκιπάτου του, περιλαμβανομένης και της νήσου Μλιετ. Αναγνωρίστηκε με τον τίτλο του ηγεμόνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Στέφαν-Ούρου Ε΄. Το 1362, χρονιά που οι υιοί του νίκησαν και θανάτωσαν τον ηγέτη της Άνω Ζέτας Ντούρατς Ίλιτς και επέκτειναν τα εδάφη τού πριγκιπάτου προς τα βόρεια, απεβίωσε και ανέλαβε στη συνέχεια ο γιός του Γεώργιος Β΄ ως πρίγκιπας της Ζέτας. Είχε τρία τέκνα: Στρατσίμιρ άκμ.: 1360-1373, κύριος της Ζέτα. Τζούρατζ Α΄ άκμ. 1362-1378, κύριος της Ζέτα. Μπάλσα Β΄ πρίγκιπας της Κάτω Ζέτα. Nicol, Donald MacGillivray (2010), The Despotate of Epiros 1267–1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-13089-9, http://books.google.com/books?id=XIj0FfKto9AC Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Michigan: The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4. Dr Željko Fajfrić - Sveta loza Stefana Nemanje, 1998 J. Jovanović, Stvaranje Crnogorske Države i Razvoj Crnogorske Nacionalnosti, 1947, Cetinje σσ. 18, 28, 36, 43, και 54-55 D. Živković, Istorija Crnogorskog Naroda, 1989, Cetinje
Κόκκινο Χωριό Χανίων

Το Κόκκινο Χωριό (επίσημο: το Κόκκινον Χωρίον) χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων, πάνω από την Πλάκα. Απέχει 27 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Πάνω από χωριό δεσπόζει ο λόφος Δραπανοκεφάλα και βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται το ακρωτήριο Δρέπανο. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πολλά σπήλαια, όπως «Πετσή ο σπήλιος» (ή καραβότοπος) και τα «Καταλύματα» στο κέντρο του χωριού. Στο ακρωτήριο Δρέπανο, σε βάθος 10 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας βρίσκεται το «σπήλαιο των ελεφάντων», το οποίο διαθέτει μια αίθουσα διαστάσεων 60 επί 60 μέτρα διακοσμημένη με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Σε ένα από τα σπήλαια της περιοχής κατέφυγαν κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 150 γυναικόπαιδα, όμως, παρά την δυσπρόσιτη είσοδο του σπηλαίου, οι Τούρκοι κατάφεραν να τα βρουν και τα έσφαξαν. To χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, σύμφωνα με την οποία, στο χωριό κατοικούσαν 40 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 317 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Αρμένων. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Δείτε: Κοινότητα Κόκκινου Χωριού
Drones (άλμπουμ των Muse)

Το "Drones" είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ των Muse. Κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου του 2015 από την Warner Bros. και τη δισκογραφική της μπάντας, Helium-3. Παραγωγός ήταν ο Robert John "Mutt" Lange, γνωστός για τις συνεργασίες του με καλλιτέχνες όπως ο Μπράιαν Άνταμς και οι AC/DC. Το εξώφυλλο σχεδίασε ο Αμερικανός καλλιτέχνης Matt Mahurin. Το άλμπουμ είναι θεματικό και αφορά την απανθρωπιά των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων. Το άλμπουμ πήρε μικτές κριτικές. Οι κριτικοί επαίνεσαν τη μουσική αλλά κατέκριναν τους στίχους.

 ΣημειώσειςΤο "The Globalist" περιέχει μουσική βασισμένη στο "Nimrod" από το Enigma Variations του Έντουαρντ Έλγκαρ. Το "Drones" περιέχει μουσική βασισμένη στο "Benedictus" από το Missa Papae Marcelli του Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα. Matthew Bellamy – φωνή, κιθάρα, πιάνο, πλήκτρα, ενορχηστρώσεις, παραγωγή Christopher Wolstenholme – μπάσο, φωνητικά, παραγωγή Dominic Howard – ντραμς, κρουστά, παραγωγή Robert John "Mutt" Lange – παραγωγή, φωνητικά (στα "Mercy" και "Aftermath") Rich Costey – επιπλέον παραγωγή, μίξινγκ Tommaso Colliva – επιπλέον παραγωγή, μηχανικός Adam Greenholtz – επιπλέον μηχανικός Eric Mosher – βοηθός μηχανικός Giuseppe Salvadori – βοηθός μηχανικός Jacopo Dorici – βοηθός μηχανικός John Prestage – βοηθός μηχανικός Tom Bailey – βοηθός μηχανικός Marlo Borgatta – βοηθός μίξινγκ Giovanni Versari – mastering Bob Ludwig – mastering ("Dead Inside") Matt Colton – mastering (vinyl half speed) Olle "Sven" Romo – επιπλέον προγραμματισμός Durand Trench – ηχογράφηση διαλόγων ("[Drill Sergeant]" και "Psycho") Audrey Riley – ενορχήστρωση εγχόρδων, μαέστρος Matt Mahurin – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο Will Leon Thompson – διάλογος (Drill Sergeant) ("[Drill Sergeant]" και "Psycho") Michael Shiloah – διάλογος (Recruit) ("[Drill Sergeant]" και "Psycho") John F. Kennedy – ηχογραφημένη ομιλία ("[JFK]") Alessandro Cortini – συνθεσάιζερ Edoardo De Angelis – concertmaster, βιολί Freiherr von Dellingshausen – βιολί, τσέλο Anna Minella – βιολί Elia Mariani – βιολί Gian Guerra – βιολί Gian Lodigiani – βιολί Gianmaria Bellisario – βιολί Marco Corsini – βιολί Michelle Torresetti – βιολί Tommaso Belli – βιολί Valerio D'Ercole – βιολί Maria Lucchi – βιόλα Serena Palozzi – βιόλα Valentina Emilio Eria – βιόλα Andrea Scacchi – τσέλο Eliana Gintoli – τσέλο Francesco Sacco – τσέλο Martina Rudic – τσέλο Sarah Cross – τσέλο Linati Omar – κοντραμπάσο Massimo Clavenna – κοντραμπάσο Αυστραλία - 1 Αυστρία - 2 Βέλγιο (Φλάνδρα) - 2 Βέλγιο (Βαλλωνία) - 1 Καναδάς - 2 Δανία - 1 Ολλανδία - 1 Φινλανδία - 1 Γαλλία - 1 Γερμανία - 3 Ελλάδα - 3 Ουγγαρία - 3 Ιρλανδία - 1 Ιταλία - 2 Ιαπωνία - 5 Κορέα - 4 Korean International Albums - 2 Νέα Ζηλανδία - 1 Νορβηγία - 1 Πολωνία - 6 Πορτογαλία - 1 Σκωτία - 1 Σουηδία - 2 Ισπανία - 3 Ελβετία - 1 Ηνωμένο Βασίλειο - 1 ΗΠΑ - 1 Billboard Alternative Albums - 1 Billboard Digital Albums - 1 Billboard Top Rock Albums - 1 Billboard Tastemaker Albums - 2
Χέντρικ φαν Φλιτ

Ο Χέντρικ Κορνέλιζον φαν Φλιτ (Hendrick Corneliszoon van Vliet, 1611/1612, Ντελφτ – ταφή 28 Οκτωβρίου 1675, Ντελφτ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής που είναι γνωστός κυρίως για τις απεκονίσεις εσωτερικού εκκλησών.

 Σπούδασε κοντά στον θείο του Βίλλεμ φαν ντερ Φλιτ και έγινε δεκτός στη Συντεχνία ζωγράφων στο Ντελφτ το 1632. Ήταν καλός στην προοπτική, αλλά αργότερα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική πορτρέτων με τον Μίχιελ φαν Μίρεφελντ. Ο φαν Φλιτ ξεκίνησε με ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων, ιδιαίτερα ζωγραφική των εσωτερικών χώρων εκκλησιών. Πριν από αυτόν, στη ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων πρωτοστάτησε ο Πίτερ Σένρενταμ, ο οποίος εισήγαγε καινοτόμες τεχνικές προοπτικής. Στα μέσα του αιώνα, η ζωγραφική αρχιτεκτονημάτων κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα. Μεταξύ των εκκλησιών που ζωγράφισε ο φαν Φλιτ είναι η Pieterskerk (Εκκλησία του Αγίου Πέτρου) στο Λέιντεν, η Nieuwe Kerk (Νέα Εκκλησία) στο Ντελφτ και η Oude Kerk (Παλαιά Εκκλησία) στο Ντελφτ (ο Van Vliet θα ταφεί στην τελευταία το 1675). Ο Εμάνουελ ντε Βίττε και ο Χέραρντ Χάουκχέϊστ ζωγράφισαν επίσης αυτούς τους εσωτερικούς χώρους της εκκλησίας του Ντελφτ. Οι πίνακες του τάφου του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης ήταν αρκετά δημοφιλείς. Οι πίνακες του φαν Φλιτ εκτίθενται στο Ρεικσμουζέουμ στο Άμστερνταμ, στο "Κεντρικό Μουσείο" της Ουτρέχτης, στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, στην Walker Art Gallery (Λίβερπουλ, Αγγλία), στο Μουσείο Τέχνης του Μιλγουόκι του Μιλγουόκι, στο Ringling Art Museum στη Σαρασότα της Φλόριντα, στο Μουσείο Τέχνης Nelson-Atkins στο Κάνσας Σίτι του Μισούρι, στο Μουσείο Τέχνης της Βαλτιμόρης στη Βαλτιμόρη, στο Μουσείο Τέχνης Bildenden Kunste στη Λειψία της Γερμανίας, στο Μουσείο Ερμιτάζ (Πορτρέτο γυναίκας) και στο Μουσείο Τέχνης Πούσκιν στη Ρωσία. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Hendrick van Vliet στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης Έργα στη WGA Έργα και βιβλιογραφία για τον Hendrick Corneliszoon van Vliet Van Vliet στο Rijksmuseum, Άμστερνταμ Vermeer and The Delft School, κατάλογος έκθεσης πλήρως online ως PDF από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, που περιέχει υλικό για τον Hendrick Corneliszoon van Vliet (βλ. ευρετήριο) The Milkmaid του Johannes Vermeer, κατάλογος έκθεσης πλήρως online ως PDF από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, που περιέχει υλικό για τον Hendrick Corneliszoon van Vliet (αρ. κατ. 11)
Σπύρος Ταλιαδούρος

Ο Σπύρος Ταλιαδούρος είναι Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής από το Μάιο έως τον Ιούνιο του 2012, καθώς και υφυπουργός Παιδείας από το 2004 έως το 2009.

 Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1956 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1980 και το διδακτορικό του, το 1986. Στο ενδιάμεσο, το 1981, είχε λάβει το μεταπτυχιακό του από το Βασιλικό Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Είναι παντρεμένος, και έχει έναν γιό, ενώ ομιλεί αγγλικά και γαλλικά. Έχει ασκήσει δικηγορία, ενώ επίσης έχει διατελέσει Καθηγητής Εμπορικού Δικαίου, στο ΤΕΙ Χαλκίδας. Έχει γράψει δύο βιβλία. Είναι γιός του επίσης πολιτικού, Αθανάσιου Ταλιαδούρου. Ο Σπύρος Ταλιαδούρος εκλεγόταν συνεχώς με τη Νέα Δημοκρατία από τις εκλογές του Ιουνίου 1989 έως και αυτές του Ιουνίου το 2012, στην εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας. Διετέλεσε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αρμοδιότητα στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή το 2004 και το 2007.Τη περίοδο από το 1989 έως το 1993, διετέλεσε Γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής, ενώ από το 1989 έως το 2014 ήταν μέλος των Διαρκών Επιτροπών Μορφωτικών Υποθέσεων και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής. Ακόμη, μεταξύ 1989 και 1993, αλλά και 2000 με 2004 ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τέλος, από το 2010 έως το 2012 ήταν Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς του Ελληνικού Κοινοβουλίου.Κομματικά, κατείχε αρχικά, μεταξύ 1997 και 2000, τη θέση του Αναπληρωτή Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος και Υπεύθυνος Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας, ενώ μεταξύ 2009 και 2012 τη θέση του Αναπληρωτή Τομεάρχη Πολιτικής Ευθύνης Παιδείας και Θρησκευμάτων. Η ιστοσελίδα του Σπύρου Ταλιαδούρου
A Passion Play

Το A Passion Play είναι το έκτο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Ιουλίου του 1973 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".

 Στα τέλη του 1972, το συγκρότημα μετέβη στα "Château d'Hérouville studios" με σκοπό την ηχογράφηση του έκτου του δίσκου και την αποφυγή της βαριάς φορολογίας που θα προϋπόθετε μια τέτοια διαδικασία στην πατρίδα τους. Παρ' όλα αυτά, οι ηχογραφήσεις διακόπηκαν λόγω της απογοήτευσης των μελών του σχήματος από την ποιότητα του στούντιο, το οποίο χαρακτήρισαν ως "Chateau d'Isaster". Έντεκα λεπτά ηχογραφήσεων από το συγκεκριμένο στούντιο κυκλοφόρησαν με την συλλογή "Nightcap", το 1993. Το συγκρότημα επέστρεψε στην Αγγλία και επανηχογράφησε το "A Passion Play", άλλο ένα άλμπουμ που αποτελούνταν από μόνο ένα κομμάτι, με αλληγορικούς στίχους που επικεντρώνονταν στην μετά-θάνατο ζωή. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ του Billboard, όντας το δεύτερο και τελευταίο τους άλμπουμ που κατάφερε κάτι τέτοιο. Επίσης, μπήκε στο Top-5 στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά έφθασε μόλις στο # 13 στην πατρίδα τους. Βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες και ασημένιος στην Μεγάλη Βρετανία. Ο δίσκος περιελάμβανε ενορχήστρωση που δεν ήταν συνηθισμένη για την ροκ μουσική, κάτι που συνέβη και στο προηγούμενο τους άλμπουμ, "Thick As A Brick". Στο άλμπουμ συμπεριλήφθηκε το ιντερλούδιο "The Story of the Hare Who Lost His Spectacles", μία σουρεαλιστική σύνθεση του Ίαν Άντερσον, του Τζέφρι Χάμοντ και του Τζον Έβαν, με αφηγητή τον μπασίστα του συγκροτήματος, Τζέφρι Χάμοντ.Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν αρχικά αρνητικές, αλλά πλέον θεωρείται ένα από τα πιο δημιουργικά άλμπουμ του συγκροτήματος, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,9 / 5 και το "ProgArchives" 4 / 5. A Passion Play (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Passion Play" ήταν οι εξής: Ίαν Άντερσον - φωνητικά, φλάουτο, ακουστική κιθάρα, σαξόφωνο Μάρτιν Μπαρ - ηλεκτρική κιθάρα Τζέφρι Χάμοντ - μπάσο, αφήγηση Τζον Έβαν - πιάνο, πλήκτρα, φωνητικά Μπάριμορ Μπάρλοου - τύμπανα, κρουστά, μαρίμπα A Passion Play - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jethro Tull - A Passion Play (album review) | Sputnikmusic JETHRO TULL A Passion Play reviews and MP3 - Prog Archives
Περιθώριο ασφαλείας (χρηματοοικονομικά)

Περιθώριο ασφαλείας είναι η διαφορά μεταξύ της εσωτερικής αξίας μιας μετοχής και της τιμής αγοράς της. Ένας άλλος ορισμός: Στη λογιστική, το περιθώριο ασφαλείας είναι το ποσοστό που μπορεί να μειωθεί το μέγεθος της παραγωγής ή το επίπεδο των πωλήσεων πριν μια επιχείρηση φτάσει το νεκρό σημείο της.

 Ο Benjamin Graham και ο David Dodd, ιδρυτές της επενδυτικής αξίας, επινόησαν τον όρο περιθώριο ασφαλείας στο βιβλίο τους με τίτλο Ανάλυση Ασφαλείας. Ο όρος περιγράφεται επίσης στο Intelligent Investor του Graham. Ο Graham δήλωσε ότι “το περιθώριο ασφαλείας εξαρτάται πάντα από την τιμή που καταβάλλεται” (The Intelligent Investor, Benjamin Graham, HarperBusiness Essentials, 2003). Χρησιμοποιώντας το περιθώριο ασφαλείας, πρέπει κάποιος να αγοράσει ένα απόθεμα όταν αυτό αξίζει περισσότερο από την τιμή του στην αγορά. Αυτή είναι η κεντρική θέση της φιλοσοφίας της επενδυτικής αξίας την οποία ενστερνίζεται η διατήρηση του κεφαλαίου ως τον πρώτο κανόνα της επένδυσης. Ο Benjamin Graham πρότεινε να ρίξουμε μια ματιά σε μη δημοφιλείς ή παραμελημένες επιχειρήσεις με χαμηλές P / E και P / B αναλογίες. Θα πρέπει επίσης να αναλυθούν οι οικονομικές καταστάσεις και υποσημειώσεις ώστε να καταλάβουμε αν οι εταιρείες έχουν κρυμμένα περιουσιακά στοιχεία (π.χ., επενδύσεις σε άλλες εταιρείες) που είναι δυνητικά απαρατήρητα στην αγορά. Το περιθώριο ασφαλείας προστατεύει τον επενδυτή από κακές αποφάσεις και από τις υφέσεις στην αγορά. Επειδή η εύλογη αξία είναι δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια, το περιθώριο ασφαλείας δίνει περιθώρια στους επενδυτές για να επενδύσουν. Μία κοινή ερμηνεία του περιθωρίου ασφαλείας είναι το κατά πόσο κάτω από την πραγματική αξία πληρώνει κάποιος για ένα απόθεμα. Για θέματα υψηλής ποιότητας, οι επενδυτές συνήθως θέλουν να πληρώνουν 90 σεντς για ένα δολάριο (το 90% της εγγενούς αξίας), ενώ τα πιο κερδοσκοπικά αποθέματα θα πρέπει να αγοραστούν μέχρι 50 τοις εκατό κάτω από την εγγενή αξία ( 50 σεντς για ένα δολάριο). Στη διάλεκτο της λογιστικής , το περιθώριο ασφαλείας είναι η διαφορά μεταξύ του αναμενόμενου (ή πραγματικού) επιπέδου πωλήσεων και του νεκρού επιπέδου πωλήσεων. Μπορεί να εκφραστεί με τη μορφή εξίσωσης ως εξής: Περιθώριο ασφαλείας = Αναμενόμενο (ή) πραγματικό επίπεδο πωλήσεων (ποσότητα ή ποσό σε δολάρια) - Νεκρό επίπεδο πωλήσεων (ποσότητα ή ποσό σε δολάρια) Η μέτρηση αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις όπου μεγάλο μέρος των πωλήσεων της εταιρείας βρίσκεται σε κίνδυνο, όπως για παράδειγμα όταν είναι δεσμευμένες σε ένα μοναδικό συμφωνητικό ενός πελάτη το οποίο μπορεί να ακυρωθεί. Περιθώριο ασφαλείας = Πραγματικές Πωλήσεις - Νεκρές Πωλήσεις Graham, Benjamin. Dodd, David. Security Analysis: The Classic 1934 Edition. McGraw-Hill. 1996. ISBN 0-07-024496-0. http://www.businessweek.com/magazine/content/06_32/b3996085.htm https://web.archive.org/web/20081022084705/http://www.worldfinancialblog.com/investing/ben-grahams-margin-of-safety/26/ https://web.archive.org/web/20081022084705/http://www.worldfinancialblog.com/investing/ben-grahams-margin-of-safety/26/