IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Black Rebel Motorcycle Club

Το Black Rebel Motorcycle Club είναι ένα ροκ συγκρότημα από το Σαν Φρανσίσκο των Ηνωμένων Πολιτειών. Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 1998. Οι επιρροές περιλαμβάνουν τα συγκροτήματα των "The Brian Jonestown Massacre, The Verve, The Rolling Stones, Oasis, T. Rex, The Velvet Underground, Love and Rockets, Daniel Ash, and The Jesus and Mary Chain". Το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος «Take Them On, On Your Own» παρουσίασε αρκετά τραγούδια («Generation» και «Us Government») τα οποία ήταν επικριτικά για την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και ειδικότερα για τον Τζορτζ Μπους. Μετά από σύγκρουση με την εταιρεία τους (Virgin Records), το συγκρότημα αποσύρθηκε το 2004. Ο Nick Jago αποχώρησε από το συγκρότημα στο τέλος της καλοκαιρινής περιοδείας του την ίδια χρονιά λόγω "εσωτερικής σύγκρουσης". Μετά την αποχώρηση του Jago, ο Peter Hayes και ο Robert Levon ανασυντάχθηκαν και ηχογράφησαν το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος. Με τον τρίτο τους δίσκο Howl, πρόσθεσαν μπλουζ, φολκ και γκόσπελ.

 Οι δισκογραφικές επιτυχίες των Black Rebel Motorcycle Club είναι οι εξής: B.R.M.C. (2001) Take Them On, On Your Own (2003) Howl (2005) Baby 81 (2007) The Effects of 333 (2008) Beat the Devil's Tattoo (2010) Specter at the Feast (2013) Wrong Creatures (2018) Το 2010, το άλμπουμ των Black Rebel Motorcycle Club, Beat the Devil's Tattoo, βρίσκει το συγκρότημα ανανεωμένο, χωρίς πλέον τον αρχικό ντράμερ Nick Jago, με τον μπασίστα Robert Levon και τον κιθαρίστα Peter Hayes, καθώς φαίνεται να έχουν βρει μια ανανεωμένη δημιουργική σπίθα με την αντικαταστάτρια ντράμερ Leah Shapiro. Η Shapiro έρχεται στην επιφάνεια με ισχυρά διαπιστευτήρια noise rock, όντας μέλος του πανκ-psych N.Y.C Dead Combo και περιοδεύοντας με τους Raveonettes. Με έναν συνολικό ήχο που φαίνεται εμπνευσμένος από ένα εντυπωσιακό μείγμα παλαιών μπλουζ αναμεμειγμένων με μια υποδερμική έκρηξη μελωδικού θορύβου, υπάρχει μια νοοτροπία, άγριας έντασης σε πολλά από τα κομμάτια του Beat the Devil's Tattoo. Από το εναρκτήριο κομμάτι τίτλου γκοθ μπαλάντας και το γκόσπελ «Conscience Killer» το stoned funk ρομπότ «War Machine,» και η ακουστική folk μπαλάντα «Sweet Feeling».
Χέρμαν Β΄ της Κολωνίας

Ο Χέρμαν Β΄ (γερμ.: Hermann II, περίπου 995 - 11 Φεβρουαρίου 1056) ήταν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας από το 1036 μέχρι το 1056. Προερχόταν από τον Οίκο των Ετσονιδών.

 Ήταν ο γιος του Έτσο παλατινού κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας και της Ματίλντας των Οθωνιδών, κόρης του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και της Θεοφανούς των Σκληρών. Ήταν αδελφός του Όθωνα Β΄ δούκα της Σουαβίας, της Ριχέτσας συζύγου του Μιέσκο Β΄ της Πολωνίας και της Θεοφανούς ηγουμένης του αββαείου του Έσσεν. Περί το 1036 ο πάπας Βενέδικτος Θ΄ τον έβαλε στο Σύλλογο των καρδιναλίων και ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας τον περιέβαλε με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, στην οποία απένειμε προνόμια. Ο Χέρμαν Β΄ ακολούθησε τον βασιλιά στην εκστρατεία του στην Ιταλία και έμενε πιστός στον γιο και διάδοχό του Ερρίκο Γ΄. Το 1049 ο Λέων Θ΄ επισκέφθηκε την Κολωνία· ο Χέρμαν Β΄ τον υποδέχθηκε και το 1051 χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος στον καθεδρικό του Γκόσλαρ. Η λαμπρή του καταγωγή τού επέτρεψε να βαπτίσει και να στέψει τον γιο του βασιλιά, τον Ερρίκο Δ΄, ένα δικαίωμα που διεκδίκησε ο Λούιτπολτ Α΄ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Ο Χέρμαν Β΄, ακόμη και όταν εξεγέρθηκε ο ανιψιός του Κορράδος Α΄ δούκας της Βαυαρίας εναντίον του Ερρίκου Δ΄, πήρε το μέρος του βασιλιά. Υπηρέτησε ως αρχικαγκελάριος του βασιλείου της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") και αναφέρεται ως προστάτης του αββαείου του Μπράουβαϊλερ (1053). Μαζί με την αδελφή του Ίντα έκτισαν από το 1040 και μετά στην Κολωνία το ναό Αγ. Μαρία στο Καπιτώλιο σε ρωμανικό ρυθμό, ακολουθώντας το πρότυπο της Σάντα Μαρία Ματζόρε. Σχεδίασε το ξανακτίσημο του καθεδρικού της Κολωνίας κατά το πρότυπο του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη. Το 1056 απεβίωσε στην Κολωνία σε ηλικία 61 ετών και τάφηκε στον εκεί καθεδρικό. Η πόλη Σίμπιου στη Ρουμανία αποκαλείται από τους Γερμανούς Χέρμανστατ μάλλον προς τιμήν του. Lewald, Ursula, 'Die Ezzonen. Das Schicksal eines rheinischen Fürstengeschlechts', in Rheinische Vierteljahrsblätter 43 (1979) pp. 120–168 Hermann, entry on The Cardinals of the Holy Roman Church, Florida International University
Μάρκος Αντώνιος ο ρήτορας

Ο Μάρκος Αντώνιος (143-87 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός της οικογένειας των Αντωνίων και ένας από τους πιο διακεκριμένους Ρωμαίους ρήτορες της εποχής του. Ήταν επίσης παππούς του διάσημου στρατηγού, Μάρκου Αντώνιου.

 Το Cursus honorum του ξεκινά με την εκλογή του ως questor το 113 π.Χ. και ένα περιστατικό που αφορούσε τις Εστιάδες, και το 102 εξελέγη πραίτορας με εξουσίες ανθύπατου για την Ρωμαϊκή επαρχία της Κιλικίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Μάρκος Αντώνιος πολέμησε τους πειρατές με τέτοια επιτυχία, ώστε η Σύγκλητος ψήφισε ναυτικό θρίαμβο προς τιμήν του. Στη συνέχεια εξελέγη ύπατος το 99, μαζί με τον Aulus Postumius Albinus, και το 97 εξελέγη κήνσορας. Διετέλεσε διοικητής στον «Κοινωνικό Πόλεμο» το 90. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Γάιου Μαρίου και του Λούκιου Κορνήλιου Σύλλα, ο Μάρκος Αντώνιος υποστήριξε τον τελευταίο. Αυτό του κόστισε τη ζωή του. Ο Γάιος Μάριος και ο Λούκιος Κορνήλιος Κίννας τον εκτέλεσαν όταν επανακατέλαβαν την Ρώμη το 87 π.Χ.Καθ'όλη τη διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας του, ο Μάρκος Αντώνιος συνέχισε να εμφανίζεται ως υπερασπιστής ή κατήγορος στα ρωμαϊκά δικαστήρια. Η σύγχρονη φήμη του σχετικά με την ευγλωττία του προέρχεται από αναφορές του Κικέρωνα, καθώς καμία από τις ομιλίες του δεν σώζεται. Είναι ένας από τους κύριους ομιλητές στο έργο του Κικέρωνα De Oratore. Ο πατέρας του ονομαζόταν Γάιος Αντώνιος. Είχε μια κόρη, την Αντωνία, και δύο γιους, τον Μάρκο Αντώνιο Κρητικό και τον Γάιο Αντώνιο Υβρίδα. Ο Μάρκος Αντώνιος Κρητικός ήταν ο πατέρας του Μάρκου Αντώνιου. Το 100 π.Χ. ο Μάρκος Αντώνιος κέρδισε έναν θρίαμβο, επειδή είχε πολεμήσει με επιτυχία εναντίον των πειρατών της Κιλικίας. Λίγο καιρό αργότερα, η κόρη του, η Αντωνία, απήχθη από πειρατές από την έπαυλή του κοντά στο Misenum και απελευθερώθηκε μόνο μετά την καταβολή υψηλών λύτρων. Στη βιογραφία του Γάιου Μάριου στους Βίους Παράλληλους του Πλουτάρχου, περιγράφεται ότι ο Μάρκος Αντώνιος πήγε να επισκεφθεί έναν ταπεινό πληβείο, ο οποίος, για να κάνει τον διακεκριμένο επισκέπτη του να νιώσει σαν στο σπίτι του, έστειλε έναν σκλάβο σε έναν κοντινό πανδοχείο για να πάρει λίγο κρασί. Όταν ο ξενοδόχος ρώτησε γιατί αγόραζε ένα τόσο ακριβό κρασί, ο σκλάβος είπε με αφέλεια στον ξενοδόχο ότι ο Μάρκος Αντώνιος επισκέπτονταν το σπίτι του κυρίου του. Όταν ο σκλάβος έφυγε, αυτός ο ξενοδόχος το είπε στον Μάριο. Λέγεται ότι όταν το άκουσε ο Μάριος ενώ έτρωγε, χτύπησε τα χέρια του με χαρά και σχεδόν πήγε στο σπίτι ο ίδιος, ωστόσο έστειλε τον Άννιο με μια ομάδα ανδρών για να φέρει πίσω το κεφάλι του Μάρκου Αντωνίου. Όταν οι άντρες έφτασαν στο σπίτι, ο Άννιος περίμενε έξω, ενώ οι ένοπλοί του μπήκαν μέσα. Όταν βρήκαν τον Μάρκο Αντώνιο, αυτός άρχισε να ικετεύει για την ζωή του και οι ένοπλοι τον βρήκαν τόσο μαγευτικό και χαρισματικό που έσκυψαν τα κεφάλια τους και έβαλαν τα κλάματα. Τελικά ο Άννιος μπήκε στο δωμάτιο και, βρίζοντας τους άντρες του, έκοψε ο ίδιος το κεφάλι του ρήτορα.
536 Μεράπι

Ο Μεράπι (Merapi) είναι πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,952. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζωρτζ Χένρυ Πίτερς, που παρατηρούσε από την πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον, και πήρε το όνομά του από το ηφαίστειο Μεράπι της Ιάβας.

 Η μέση διάμετρος του Μεράπι εκτιμάται σε 158 χιλιόμετρα (από επιπροσθήσεις) ή 151,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS). Ο φασματικός τύπος του είναι X, ενώ το άλβεδό του είναι 0,045. Ο Μεράπι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 47 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λούκα Γιόβιτς

Ο Λούκα Γιόβιτς (αγγλικά: Luka Jović, σερβικά κυριλλικά: Лука Јовић, γενν. 23 Δεκεμβρίου 1997) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ιταλική Φιορεντίνα της Σέριε Α και στην εθνική Σερβίας στη θέση του επιθετικού.

 Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και το 2014 μετέβη στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2014). Το 2016 έγινε παίκτης της Μπενφίκα, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Πορτογαλίας (2016, 2017). Το 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης και το 2018 κέρδισε το κύπελλο Γερμανίας. Τον Απρίλιο του 2019 έγινε παίκτης της ομάδας. Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης.Μετά από πολλαπλές συμμετοχές αλλά όχι καλή απόδοση στον αγωνιστικό χώρο με μόλις 2 γκολ και 2 ασίστ σε 32 συμμετοχές, επέστρεψε ως δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης στις 14 Ιανουαρίου 2021. Την σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε και πάλι με την Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Ιούλιο του 2022 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Σερβίας τον Ιούνιο του 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Χιλή και πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Μάρτιο του 2019 σε φιλικό αγώνα με τη Γερμανία.Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018. Από το 2019 είναι σε σχέση με το μοντέλο Σοφία Μιλόσεβιτς και έχουν αποκτήσει δύο γιους: τον Αλεξέι (γενν. 8 Σεπτεμβρίου 2020) και τον Τέοντορ (γενν. 27 Μαρτίου 2022).
NGC 13

Ο NGC 13 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο 145.000 ετών φωτός.. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 26 Νοεμβρίου 1790.

 Δεδομένα για το NGC 13 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 13 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 13 στο Wikimedia Commons
Ντενί Ανριόν

Ο Ντενί Ανριόν (Denis Henrion, κάποτε αναφερόμενος ως Didier Henrion) ήταν Γάλλος μαθηματικός του 16ου και του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε σε άγνωστο μέρος της Γαλλίας και απεβίωσε περί το 1632 στο Παρίσι.

 Ο Ανριόν είναι ο πρώτος που δημοσίευσε ποτέ στη Γαλλία πίνακα λογαρίθμων, καθώς έγραψε μια σύντομη πραγματεία σχετικώς με αυτούς.Εκτός αυτού, υπήρξε ένας από τους πρώτους μεταφραστές των Στοιχείων του Ευκλείδη στη γαλλική γλώσσα (μεταφράζοντας από τη λατινική: Les Quinze livres des Éléments d'Euclide, traduits du latin en français). Βοήθησε επίσης στην επιμέλεια των έργων του Φρανσουά Βιέτ. Το 1616 δημοσίευσε τα Problemata nobilissima duo, ένα βιβλίο ενάντια στους Μαρίνο Γκετάλντι, Βιέτ και Ρεγιομοντάνο. Συνέγραψε αρκετά ακόμη έργα μαθηματικών και κοσμογραφίας. Mémoires mathématiques recueillis et dressés en faveur de la noblesse française, Παρίσι 1613 και 1623 Problemata duo nobilissima, quorum nec analysin geometricam, videntur tenuisse Ioannes Regiomontanus & Petrus Nonius; nec demonstrationem satis accuratam repraesentasse, Franciscus Vieta et Marinus Ghetaldus nunc demum a Clemente Cyriaco diligentius elaborata et novis analyseon formis exculta. Inscriptiones praeterea figurarum non injucundœ. εκδ. David Leclerc, Παρίσι 1616 Problematum opus amplissimum et schediasmata poetica et critica (χειρόγραφο) Deux cens questions ingénieuses et récréatives extraictes et tirées des œuvres mathématiques de Valentin Menher avec quelques annotations de Michel Coignet, le tout corrigé, recueilli et mis en cet ordre, par D.H.P.E.M.[10], Παρίσι 1620 L'usage du mécomètre, qui est un instrument géométrique avec lequel on peut très facilement mesurer toutes sortes de longueurs et distances visibles, Παρίσι 1630 Το λήμμα «Ανριόν Διονύσιος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 793
5D/Μπρόρσεν

Ο Κομήτης Μπρόρσεν (5D/Brorsen) ήταν περιοδικός κομήτης με περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 5,46 γήινα έτη. Αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε κομήτη της «Οικογένειας του Δία». Πήρε το όνομά του από τον Δανό αστρονόμο Τέοντορ Μπρόρσεν, από τον οποίο ανακαλύφθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1846.

 Ο κομήτης ανακαλύφθηκε μόλις μία ημέρα αφότου πέρασε από το περιήλιο της τροχιάς του και συνέχισε να πλησιάζει τη Γη, περνώντας σε μια ελάχιστη απόσταση από αυτή, 0,52 AU, στις 27 Μαρτίου. Ως αποτέλεσμα, η φαινόμενη διάμετρος της κόμης του αυξήθηκε: ο Ιούλιος Σμιτ το εκτίμησε μεταξύ 3 και 4 λεπτών της μοίρας στις 9 Μαρτίου και μεταξύ 8 και 10 λεπτών στις 22 Μαρτίου. Κατά την τελευταία παρατήρηση του έτους εκείνου, στις 22 Απριλίου, παρουσίαζε ελάχιστη φαινόμενη κίνηση, όντας περί τις 20 μοίρες από τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο. Μέχρι τότε, η περίοδος περιφοράς του είχε ήδη προσδιορισθεί ως 5,5 γήινα έτη. Διαπιστώθηκε ότι μία κοντινή διέλευσή του από τον Δία το 1842 τον είχε θέσει στην τροχιά στην οποία ανακαλύφθηκε.Η σχεδόν ημιακέραια τιμή της περιόδου του κομήτη σε έτη σήμαινε ότι οι εμφανίσεις του κοντά στο περιήλιο θα εναλάσσονταν (μία ευνοϊκή και η επόμενη δυσμενής). Καθώς αναμενόταν, ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε στην εμφάνιση του 1851, όταν δεν πλησίασε τη Γη κοντύτερα από 220 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η τροχιά του κομήτη δεν είχε ακόμα προσδιορισθεί με ακρίβεια και τα πράγματα έγιναν χειρότερα από το γεγονός ότι ξαναπλησίασε τον Δία το 1854. Το 1857 ο Καρλ Κρίστιαν Μπρουνς βρήκε έναν κομήτη στις 18 Μαρτίου. Σύντομα υπολογίσθηκε η τροχιά του, οπότε διαπιστώθηκε ότι ήταν ο 5D/Brorsen, αν και οι προβλέψεις με την παλαιά τροχιά έπεφταν τρεις μήνες έξω. Ο κομήτης παρακολουθήθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 1857, και η τροχιά του υπολογίσθηκε με μεγαλύτερη ακρίβεια.Ο Κομήτης Μπρόρσεν παρατηρήθηκε και πάλι το 1868. Μία ακόμα προσέγγιση στον Δία μείωσε την περίοδο αρκετά ώστε να γίνει ο κομήτης ορατός το 1873. Ακολούθησε μία πολύ ευνοϊκή εμφάνιση το 1879, επιτρέποντας την παρατήρηση του κομήτη για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην ιστορία του, 4 μήνες, με διέλευση από το περιήλιο στις 31 Μαρτίου. Ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε το 1884 εξαιτίας των συνθηκων, αλλά ούτε και το 1890, σε μία ευνοϊκή επιστροφή. Η επόμενη ευνοϊκή επιστροφή ήταν για το 1901, αλλά οι αναζητήσεις δεν εντόπισαν τον κομήτη. Τον 20ό αιώνα, παρά την αποτυχία όλων των προσπαθειών, ο Μπράιαν Μάρσντεν υπολόγισε την τροχιά για μία πολύ ευνοϊκή εμφάνιση το 1973. Ιάπωνες αστρονόμοι αναζήτησαν εντατικά τον κομήτη, αλλά τίποτα δεν εμφανίσθηκε. Ο Μπρόρσεν θεωρείται σήμερα χαμένος κομήτης. Neslusan, Lubos: «The identification of asteroid 1996 SK with the extinct nucleus of comet 5D/Brorsen», Memorie della Società Astronomica Italiana, ειδικός τόμ. πρακτικών Διεθνούς Συνεδρίου Παλέρμο (11-16 Ιουνίου 2001) (σε Postscript) Ο 5D/Brorsen στην Kronk's Cometography
Τάφοι των Βασιλιάδων της Μπουγκάντα στο Κασούμπι

Οι Τάφοι των Βασιλιάδων της Μπουγκάντα στο Κασούμπι ή Τάφοι Κασούμπι βρίσκονται στην Καμπάλα της Ουγκάντα, και είναι ο χώρος ταφής των τεσσάρων βασιλιάδων (Καμπάκα) της φυλής Μπαγκάντα. Αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στις 16 Μαρτίου 2010, μερικά από τα κτίσματα του αρχαιολογικού χώρου καταστράφηκαν εντελώς από πυρκαγιά, τα αίτια της οποία ακόμη διερευνώνται.Το εξοργισμένο Βασίλειο της Μπουγκάντα ορκίστηκε να ξαναχτίσει τους τάφους των βασιλιάδων του και ο Πρόεδρος της Ουγκάντα, Γιουέρι Μουσέβενι, υποσχέθηκε πως η κυβέρνηση της Ουγκάντα θα βοηθούσε στην αποκατάσταση του αρχαιολογικού χώρου.

 Η βασιλική περίφραξη του Λόφου Κασούμπι χτίστηκε το 1881. Η κυκλική περιοχή του χώρου, περιέχει πολλά κτίσματα, συμπεριλαμβανομένων και των βασιλικών τάφων των τεσσάρων Καμπάκα της Μπουγκάντα, όπου έχουν ταφεί οι προηγούμενοι Καμπάκα. Οι τάφοι βρίσκονται μέσα σε κυκλικά κτήρια, με αχυρένια στέγη, και αποτελούν ακόμη και σήμερα ένα σημαντικό πνευματικό και πολιτικό μνημείο για τους ανθρώπους της φυλής Μπαγκάντα. Οι Τάφοι Κασούμπι ανακηρύχτηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2001.Είναι σημαντικός πόλος έλξης τουριστών. Στις 16 Μαρτίου 2010, στις 8.30μ.μ (τοπική ώρα), οι Τάφοι Κασούμπι καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν άγνωστα. Το Βασίλειο της Μπουγκάντα υποσχέθηκε να διερευνήσει προσεκτικά το θέμα, σε συνεργασία με την αστυνομία της χώρας . Ο πρωθυπουργός του Βασίλειου της Μπουγκάντα, δήλωσε στις 17 Μαρτίου: "Το βασίλειο θρηνεί. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψει κανείς την απώλεια που προκάλεσε αυτή η άσπλαχνη πράξη."Σιτς 17 Μαρτίου 2010, ο νυν Καμπάκα της Μπουγκάντα καθώς και ο Πρόεδρος της Ουγκάντα Γιουέρι Μουσέβενι, επισκέφτηκαν τον αρχαιολογικό χώρο.Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Προέδρου, ξέσπασαν αναταραχές και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Οι υπηρεσίες ασφαλείας πυροβόλησαν θανάσιμα δύο ταραχοποιούς και πέντε ακόμη τραυματίστηκαν. Οι στρατιώτες της Ουγκάντα και η αστυνομία, συγκρούστηκαν με ταραχοποιούς και στην πρωτεύουσα Καμπάλα. Η διοίκηση του Βασιλείου της Μπουγκάντα ορκίστηκε να ξαναφτιάξει τους Τάφους και ο πρόεδρος Μουσέβενι υποσχέθηκε πως η κυβέρνηση θα τη βοηθήσει στο έργο της. Tombs of Buganda Kings at Kasubi, UNESCO World Heritage Centre Kasubi Tombs Αρχειοθετήθηκε 2010-03-23 στο Wayback Machine. Fire Destroys Kasubi Tombs Αρχειοθετήθηκε 2010-03-22 στο Wayback Machine., Uganda Daily Monitor, 17 March 2010 Αρχείο με εικόνες και ψηφιακές σαρώσεις των Τάφων, από την Cyark.org
Ντενίλσον Περέιρα Νέβες

Ο Ντενίλσον Περέιρα Νέβες (πορτογαλικά: Denílson Pereira Neves, 16 Φεβρουαρίου 1988), πιο γνωστός ως Ντενίλσον είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός και αμυντικός μέσος. Στο παρελθόν διετέλεσε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.

 Γεννήθηκε το 1988 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και προέρχεται από φτωχή οικογένεια, ενώ έχασε τη μητέρα του σε ηλικία 10 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη ομάδα της πόλης του, τη Σάο Πάολο και το 2006 μετακινήθηκε στην Άρσεναλ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Κατά την πρώτη του χρονιά στους Λονδρέζους είχε 19 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και τη δεύτερη μέτρησε άλλες 23. Τη σεζόν 2008/09 αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας κερδίζοντας παράλληλα τα εύσημα του προπονητή του, Αρσέν Βενγκέρ. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια οι συμμετοχές του περιορίστηκαν σημαντικά εξαιτίας μιας σειράς τραυματισμών και της ανάδειξης του Τζακ Γουίλσιρ. Παράλληλα, ο ίδιος εξέφραζε παράπονα από τον τρόπο ζωής στην Αγγλία. Από το 2011 μέχρι το 2015 αγωνίστηκε στη Σάο Πάολο (αρχικά ως δανεικός), ενώ αργότερα είχε περάσματα πρώτα από την Αλ Ουάχντα ΣΚΚ των ΗΑΕ και έπειτα από την Κρουζέιρο. Ακολούθησε μια διετής αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω τραυματισμών. Κατά το 2019 αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ) και κατόπιν αποκτήθηκε από τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς. Το 2021 αγωνίστηκε στη Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ. Είναι διεθνής με την εθνική Ελπίδων της Βραζιλίας, ενώ έχει κληθεί και στην εθνική ανδρών, χωρίς όμως να χρησιμοποιηθεί.
Χάος (μυθολογία)

Στη Θεογονία του Ησίοδου, το Χάος, μαζί με την Γαία και τον Έρωτα αποτέλεσαν την πρωταρχική τριάδα απ' την οποία γεννήθηκαν οι θεοί της ελληνικής μυθολογίας.

 Η Νύχτα άφησε στους κόλπους του Ερέβους το Κοσμικό Αβγό οπότε και δημιουργήθηκαν το Χάος, η Γαία, ο Τάρταρος (τα σπλάχνα της Γαίας) και ο Έροτας. Κατά άλλες εκδοχές το Χάος προϋπήρχε όλων και από αυτό δημιουργήθηκαν τα παιδιά του, η Γαία, ο Τάρταρος, ο Έρος ή Φάνης, η Νύχτα και ο Έρεβος. Ησίοδος - θεογονία 116-123 Το Χάος έχει επηρεάσει αρκετούς τομείς της τέχνης. Η Νάοκο Τακεούσι,δημιουργός του μάνγκα Sailor Moon δημιούργησε τον τελευταίο ανταγωνιστή το Χάος ο οποίος εμφανίζεται στην τελευταία πράξη του μάνγκα. Χάος (μεταφυσική), μεταφυσική ερμηνεία αντίθετη του νόμου, της τάξης. Θεωρία του χάους, επιστημονικό πεδίο.
Γεώργιος Κοτζιάς

O Γεώργιος Κοτζιάς (Χανιά, 16 Ιουνίου 1918 – Νέα Υόρκη, 13 Ιουνίου 1977) ήταν Έλληνας ιατρός, ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του ανέπτυξαν τη θεραπεία με λεβοντόπα, η οποία αποτελεί σήμερα τη πιο διαδεδομένη θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον.

 Ο Κοτζιάς γεννήθηκε στα Χανιά στις 16 Ιουνίου 1918. Ήταν γιος του μετέπειτα δημάρχου Αθηνών Κώστα Κοτζιά. Άρχισε τις σπουδές ιατρικές στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον πατέρα του όταν γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Αθήνα το 1941. Έγινε δεκτός στην ιατρική σχολή του Χάρβαρντ και δύο χρόνια αργότερα αποφοίτησε με εύφημο μνεία. Εδεικεύτηκε ως παθολογοανατόμος στο νοσοκομείο Μπρίγχαμ και μετά υπηρέτησε ως επιμελητής νευρολογίας στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ροκφέλερ και στο Εθνικό Εργαστήριο του Brookhaven. Το 1957, ο Σουηδός επιστήμονας Άρβιντ Κάρλσον έδειξε ότι η ντοπαμίνη ήταν νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο και όχι απλά πρόδρομο μόριο της νορεπινεφρίνης, όπως θεωρούταν προηγουμένως. Στη συνέχεια, άρχισε η θεραπεία με λεβοντόπα, πρόδρομη ουσία της ντοπαμίνης η οποία μπορεί να διέρχεται από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, από άλλους γιατρούς για τη νόσο Πάρκινσον. Όμως, η έγχυσή της προκαλούσε τοξικότητα, με αποτέλεσμα να μην είναι πρακτική για θεραπευτικούς σκοπούς. Τότε, ο Κοτζιάς έκανε μια σημαντική παρατήρηση. Αρχίζοντας με πολύ μικρές δόσεις δια στόματος κάθε δύο ώρες υπό συνεχή παρακολούθηση και αυξάνοντας σταδιακά τη δόση, κατάφερε να σταθεροποιήσει τους ασθενείς σε υψηλές δόσεις, προκαλώντας δραματική ύφεση των συμπτωμάτων. Η πρώτη μελέτη η οποία ανέφερε τη βελτίωση των ασθενών με πάρκινσον ως αποτέλεσμα της θεραπείας με λεβοντόπα, δημοσιεύθηκε το 1968. Από τότε, έχει γίνει η κύρια θεραπεία για τα συμπτώματα παρκινσονισμού. Το 1969, ο Κοτζιάς κέρδισε το βραβείο Άλμπερτ Λάσκερ για την κλινική ιατρική έρευνα. Άλλοι ερευνητικοί τομείς στους οποίους εργάστηκε, ήταν η εξακρίβωση της βιολογικής σημασίας των ιχνοστοιχείων και ιδιαίτερα του ψευδαργύρου, του καδμίου και του μαγγανίου, η μελέτη του μεταβολισμού του νευρικού συστήματος, η χρήση των ραδιοϊσοτόπων στην κλινική ιατρική και η παθογένεια της πρωτεϊνουρίας. National Academy of Sciences Biographical Memoir, από τον Vincwent P. Dole Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977): το «ιερόν τέρας» της Νευροφυσιολογίας του Σπ. Γερ. Μαρκέτου Γεώργιος Κοτζιάς στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Ρεπορτάζ από την κηδεία του Γεωργίου Κοτζιά (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν

Το Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν (ολλανδικά: Radboud Universiteit Nijmegen), ιδρύθηκε ως Καθολικό Πανεπιστήμιο του Ναϊμέχεν το 1923. Το Πανεπιστήμιο ξεκίνησε με 27 καθηγητές και 189 φοιτητές και ιδρύθηκε διότι η Ρωμαιοκαθολική κοινότητα της Ολλανδίας, επιθυμούσε την ύπαρξη δικού της πανεπιστημίου. Έπειτα από ανταγωνισμό μεταξύ των πόλεων Ντεν Μπος, Τίλμπουρχ, Χάγης και Μάαστριχτ, τελικώς επιλέχθηκε να χωροθετηθεί στο Ναϊμέχεν. Το 2004 αποφασίστηκε η μετονομασία του σε Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν από τον Άγιο Ράντμπουντ, επίσκοπο της Ουτρέχτης. Το πανεπιστήμιο έχει 7 σχολές και 18.085 εγγεγραμμένους φοιτητές.

 Το Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ διαθέτει 7 σχολές. Σχολή Ιατρικών Επιστημών Νομική Σχολή Σχολή Κοινωνικών Επιστημών Σχολή Φιλοσοφίας, Θεολογίας και Θρησκευτικών Σπουδών Σχολή Τεχνών Σχολή Μάνατζμεντ Σχολή Επιστημών Τέχνες και Σπουδές Πολιτισμού Τεχνητή Νοημοσύνη Ψυχολογία Διοίκηση Επιχειρήσεων Οικονομικά Διεθνής Επιχειρησιακή Επικοινωνία Χημεία Μοριακές Επιστήμες Το πανεπιστήμιο διαθέτει σημαντικά ερευνητικά κέντρα με διεθνείς διακρίσεις όπως το Institute for Management Research (IMR), NanoLab Nijmegen, Donders Centre for Cognition και το Donders Centre for Cognitive Neuroimaging. Το 2010 το Νόμπελ Φυσικής απονεμήθηκε από κοινού στον ολλανδό Αντρέ Γκέιμ και τον ρωσοβρετανό Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, για τις εργασίες τους στο γραφένιο. Ο Γκέιμ είναι επισκέπτης καθηγήτης του Ράντμπουντ ενώ στον Νοβοσέλοφ απονεμήθηκε το 2004 το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο. Το Ράντμπουντ θεωρείται από τα καλύτερα Πανεπιστήμια παγκοσμίως στους τομείς των Νευροεπιστημών και της Ψυχολογίας. Συγκεκριμένα συγκαταλέγεται στα 30 καλύτερα διεθνώς σε αυτούς τους τομείς. Το Ράντμπουντ ψηφίστηκε για έκτη συνεχόμενη χρονιά το 2017 ως το καλύτερο γενικό πανεπιστήμιο της Ολλανδίας. Δικτυακός τόπος του Πανεπιστημίου Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν (ολλανδικά/αγγλικά/γερμανικά)
Γλώσσα της Προβηγκίας

Η Γλώσσα της Προβηγκίας (Langue de Provence) ήταν, με αυτές της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ωβέρνης, μια από τις πρώτες επτά γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

 Η γλώσσα της Προβηγκίας διοικούνταν από δύο προσευχητάρια : αυτό της Τουλούζης και αυτό του Σαιν-Ζιλ. Τα μεγάλα αυτά προσευχητάρια διοικούσαν 80 κομμανταρίες διασκορπισμένες στη συνολική έκταση των εδαφών της γλώσσας της Προβηγκίας : 55 για το Σαιν-Ζιλ και 25 για την Τουλούζη. Οι Μεγάλοι Προσευχητές της Τουλούζης και του Σαιν-Ζιλ ήταν συχνά λαμπροί ιππότες του Τάγματος. Έτσι οι Γκιγιόμ ντε Βιλαρέ, Ελιόν ντε Βιλνέβ, Πιέρ ντε Κορνεϊγιάν, Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ, Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ και Αντουάν ντε Πωλ, όλοι τους Μεγάλοι Μάγιστροι του Τάγματος, υπήρξαν Μεγάλοι Προσευχητές του Σαιν-Ζιλ.
Δέκα μέρες στο Παρίσι

Οι Δέκα μέρες στο Παρίσι είναι Ελληνική κωμική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου. Το σενάριο είναι του Γιώργου Λαζαρίδη, το οποίο είναι μια προσαρμογή του θεατρικού έργου "Οι Απιστίες" των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Πρωταγωνιστούν οι Γιάννης Γκιωνάκης, Νίκος Σταυρίδης, Άννα Φόνσου και η Πόπη Λάζου.

 Ο ερωτύλος σύζυγος της Αλέκας, ο Μίλτος, σχεδιάζει ένα ταξίδι στο Παρίσι, προκειμένου να απολαύσει μερικές μέρες εξωσυζυγικής ζωής, αλλά η ζηλιάρα γυναίκα του δεν τον αφήνει. Ο επίσης γυναικοθήρας παντζανάκης του, Βάσος, ορέγεται επίσης ένα ανάλογο ταξίδι και για να ξεφύγει από τη γυναίκα του, την Λίνα. Οι δύο άντρες αποφασίζουν να καταστρώσουν ένα σχέδιο προκειμένου να πάνε στο Παρίσι. Το σχέδιο τους προβλέπει ο Βάσος να αρωστήσει ξαφνικά και ο Μίλτος να τρέξει αμέσως να βρει έναν γιατρό. Εν τω μεταξύ ο Μίλτος πηγαίνει σε ένα κοσμηματοπωλείο και παίρνει για δώρο ένα βραχιόλι για την ερωμένη του Κικίτσα. Ωστόσο όταν ο υπάλληλος πηγαίνει να το παραδώσει στον Μίλτο, μπερδεύει την παραγγελία και του δίνει σκουλαρίκια, τα οποία τα είχε παραγγείλει ένας άλλος πελάτης, ο Βησσαρίων για να τα δώσει στην σύζυγο του, Καίτη ως δώρο για την επέτειο του γάμου τους. Στη συνέχεια ο Μίλτος βρίσκει έναν γιατρό δεν είναι τίποτα άλλο από τον φίλο του, τον Βαγγέλη, ο οποίος δέχεται έναντι αμοιβής να υποθυθεί τον γιατρό, προκειμένου να εξετάσει τον Βάσο. Φτάνοντας στο σπίτι του Βάσου, ο ψευτογιατρός μετά από μια εικονική εξέταση εισηγείται στην παρευρισκόμενη οικογένεια, ο άρρωστος Βάσος να μεταβεί στη Λυών για δέκα μέρες για περαιτέρω εξετάσεις από έναν φημισμένο καθηγητή ιατρικής. Με την σύμφωνη γνώμη των δύο γυναικών ο Μίλτος αναλαμβάνει να συνοδέψει τον Βάσο στην Γαλλία. Στη συνέχεια οι δύο οικογένειες μεταβαίνουν σε ένα ξενοδοχείο στο Καβούρι για ολιγοήμερες διακοπές προτού οι δυο άντρες φύγουν για το Παρίσι. Εκεί όμως θα φτάσει μια έξαλλη Καίτη μαζί με τον Βησσαρίων, όπου θα προχωρήσει σε αποκαλύψεις. Ταυτόχρονα εμφανίζεται στο ξενοδοχείο και ο ψευτογιατρός Βαγγέλης, ο οποίος πέφτει πάνω στον Ντίνο, αδελφό των δυο γυναικών. Εκεί ο Βαγγέλης αναγκάζεται να αποκαλύψει την αλήθεια και οι δυο γυναίκες εξαγριωμένες αποφασίζουν να ζητήσουν διαζύγιο. Ωστόσο μετά από παρέμβαση της μητέρας τους η Αλέκα και η Λίνα αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση. Σε ένα παραλιακό μπαρ βρίσκουν δύο νεαρούς και αρχίζουν να ερωτοτροπούν. Εκεί επεμβαίνουν ο Μίλτος και ο Βάσος και παίρνουν τις γυναίκες τους πίσω στο σπίτι. Εχοντας λύσει τις οικογενειακές διαφορές τους, ο Μίλτος και ο Βάσος πηγαίνουν τελικά στο Παρίσι μαζί όμως με τις συζύγους τους και όχι με τις ερωμένες τους όπως είχαν αρχικά σχεδιάσει. Η ταινία έκοψε 43.081 εισιτήρια και ήρθε στη 13η θέση ανάμεσα σε 82 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1962 -1963. Δέκα μέρες στο Παρίσι στην IMDb Δέκα μέρες στο Παρίσι στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος "Τρέιλερ της ταινίας" στο YouTube
Γιάννης Παπαδημητρίου

Για το βουλευτή, δείτε Γιάννης Παπαδημητρίου (βουλευτής)Ο Γιάννης Παπαδημητρίου είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως πλάγιος μπακ στην Σκόντα Ξάνθη όντας ταυτόχρονα ο αρχηγός της ομάδας,ο παλαιότερος παίκτης της μέχρι την απόσυρση του από την ενεργό δράση,καθώς και πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου στην Α' Εθνική καθώς τον τελευταίο του χρόνο στην ενεργό δράση,ξεπέρασε τον άλλοτε συμπαίκτη του και προπονητή του Νίκο Κεχαγιά,έχοντας 325 συμμετοχές έναντι 322 του Έλληνα προπονητή.Αμέσως μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ανέλαβε το πόστο του τεχνικού διευθυντή στον ακριτικό σύλλογο. Βρίσκεται στο σύλλογο της Ξάνθης ως τεχνικός διευθυντής 10 χρόνια από τις 01/07/2010 ως και σήμερα .

 Ο Παπαδημητρίου γεννήθηκε στις 15 Μαΐου του 1976 στην Χαλκίδα και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του το 1994 από τον τοπικό ΑΟ.ΧΑΛΚΙΔΑΣ .Με τις εμφανίσεις του προκάλεσε γρήγορα το ενδιαφέρον των σκάουτερ της Ξάνθης και κατά την χειμερινή μεταγραφική περίοδο της σεζόν 1995/96 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του μεταπηδώντας στην ομάδα της Θράκης και την Α' Εθνική. Στους «Ακρίτες» βρήκε αμέσως θέση βασικού ενώ η καλή του απόδοσή εντός των αγωνιστικών χώρων είχε ως επακόλουθο την κλήση του στην Εθνική Ελλάδας και το ντεμπούτο του στις 16 Αυγούστου του 1999.Με την φανέλα της Εθνικής αγωνίστηκε συνολικά 5 φορές. Κατά την δεκατετραετή παρουσία του στην ακριτική ομάδα αποτελούσε κάθε αγωνιστική περίοδο βασικό στέλεχος,με εξαίρεση την περίοδο 2006/07 όταν και ταλαιπωρήθηκε από σοβαρό τραυματισμό που του επέτρεψε να αγωνιστεί μόλις 4 φορές,ενώ έχει συνδέσει το όνομά του με όλες τις επιτυχίες της ομάδας (συμμετοχές στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας το 2002,το 2005 και το 2007 καθώς και οι 3 έξοδοι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ). Ανελαβε τήν ομάδα από την θέση του τεχνικού διευθυντή το καλοκαίρι του 2010 , αμέσως μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ως και σήμερα . Ως τεχνικός διευθυντης έζησε άλλη μια έξοδο στην Ευρώπη (2012-13) , την πρώτη συμμετοχή της ομάδας σε τελικό κυπέλου (2014-15) . Στα χρόνια αυτά ήρθαν στην Ξάνθη σπουδαίοι προπονητές ( Ουζουνιδης, Lucescu R. , Rastavac) όπως και σπουδαίοι ποδοσφαιριστες που μετέπειτα πουλήθηκαν . Τον Μάιο του 2023 ο Παπαδημητρίου προσλήφθηκε ως τεχνικός διευθυντής στον Παναθηναϊκό με σκοπό να βοηθήσει στην μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας. Προφίλ στο nationalfootballteams.com Στατιστική Ελλήνων Διεθνών Προφίλ στον επίσημο ιστιότοπο της Σκόντα Ξάνθης Τεχνικός διευθυντής στη Skoda Ξάνθη ο Γιάννης Παπαδημητρίου
Ανάκτορο του Βίλχελμσχεε

Το Βίλχελμσχεε (γερμανικά: Schloss Wilhelmshöhe) είναι ανάκτορο που χτίστηκε από τον λαντγράβο Γουλιέλμο Θ΄ (Wilhelm IX) της Έσσης-Κάσσελ (Hessen-Kassel) το 1786 στην πόλη Κάσσελ της Γερμανίας. Από το 2013 το πάρκο -και μαζί το ανάκτορο- είναι εντεταγμένο στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το κτήριο φιλοξενεί μια σημαντική συλλογή έργων τέχνης, ενώ το πάρκο είναι το μεγαλύτερο πάρκο επί βουνοπλαγιάς της Ευρώπης και δεύτερο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Η διαφορά υψομέτρου μέσα στο πάρκο είναι 285 μέτρα. Στην κορυφή του βρίσκεται ένα μεγάλο σιντριβάνι με ένα άγαλμα του Ηρακλή.

 Στην τοποθεσία του σημερινού ανακτόρου βρισκόταν από τον δωδέκατο αιώνα ένα μοναστήρι. Το 1606 άρχισε η κατασκευή του ανακτόρου. Τα παλαιότερα διατηρημένα κομμάτια του σημερινού κτηρίου είναι από την περίοδο 1786–1798, μια πτέρυγα σχεδιασμένη από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Σιμόν Λουί ντι Ρι (Simon Louis du Ry) και εν μέρει τον Heinrich Christoph Jussow. Ενώ το ανάκτορο φέρει την ονομασία του τοπικού πρίγκιπα Γουλιέλμου Θ΄, ο Μέγας Ναπολέων το είχε μετονομάσει σε Napoléonshöhe το 1806. Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870 ο Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας κατέλαβε το ανάκτορο. Μέχρι την κατάργηση της μοναρχίας το 1918 το κτήριο και το πάρκο ήταν το καλοκαιρινό ανάκτορο της βασιλικής οικογένειας της Γερμανίας. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μέσα στο κτήριο βρισκόταν το στρατηγείο των ενόπλων δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βομβαρδίστηκε η κεντρική πτέρυγα. Μετά την αποκατάσταση η κεντρική πτέρυγα έγινε πινακοθήκη. Το 1970 στο ανάκτορο έγινε μια από τις πρώτες συναντήσεις κορυφής μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας. Η πινακοθήκη αποτελείται από μια συλλογή αρχαίων («Antikensammlung»), τη μεγάλη και ιδιαίτερα αξιόλογη Έκθεση παλαιών Αρχιζωγράφων («Gemäldegalerie alter Meister») με έργα παλαιών γερμανικών καλλιτεχνών (Άλτντορφερ, Ντύρερ) και διάσημων καλλιτεχνών του μπαρόκ όπως των Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Χαλς, Ρούμπενς), μια μικρότερη έκθεση νεότερων καλλιτεχνών και μια μικρή εκκλησία. Το πάρκο του βουνού (Bergpark) είναι ένα μεγάλο πάρκο με ένα άγαλμα του Ηρακλή στην κορυφή του. Λόγω της μεγάλης διαφοράς ύψους η πρόσβαση γίνεται και με λεωφορεία. Εντούτοις οι περισσότεροι επισκέπτες προτιμούν τη βόλτα μέσα από το πάρκο με τα πολυάριθμα μνημεία και παλιά δένδρα. Στην μισή διαδρομή βρίσκεται μια εξέδρα με πανοραμική θέα και καφε-αναψυκτήριο. Μέσα στο πάρκο βρίσκονται διάφορα κτήρια και κατασκευές διαφόρων μελών της βασιλικής οικογένειας. Ένα από αυτά είναι το "Κάστρο του Λέοντος" (Löwenburg), ένα παραμυθένιο κάστρο του 19ου αιώνα, ενώ υπάρχει κι ένα ρωμαϊκό υδραγωγείο. Επίσης υπάρχει ως πειραματική κατασκευή μια από τις πρώτες γέφυρες από χυτό μέταλλο. Μικρά παλατάκια και περίπτερα είναι αφιερωμένα σε διάφορα -συνήθως ιστορικά- θέματα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Schloss Wilhelmshöhe στο Wikimedia Commons
Σοφία (κόρη του Κολομάν της Ουγγαρίας)

Η Σοφία (1097-1100 - ; ) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν το μεγαλύτερο γνωστό παιδί του Κολομάν της Ουγγαρίας και της συζύγου του Φελίτσας της Σικελίας. Γεννήθηκε μεταξύ 1097 και 1100. Ο γιος της Σαούλ, ήταν ο διάδοχος του άτεκνου αδελφού της Στεφάνου Β΄ της Ουγγαρίας.

 Η Σοφία είναι ένα από τα τρία παιδιά του Κολομάν της Ουγγαρίας, η μόνη κόρη του της οποίας το όνομα καταγράφηκε στα χρονικά. Μητέρα της ήταν η πρώτη σύζυγος του Κολομάν, η Φελίτσα των Ωτβίλ, κόρη του Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας. Καθώς ο γάμος των γονιών της πραγματοποιήθηκε το 1097, η Σοφία δεν θα μπορούσε να γεννηθεί πριν από εκείνο το έτος. Σύμφωνα με τον Κριστό, "αναμφίβολα πήρε το όνομά της από την εκ πατρός γιαγιά της Σοφία". Τα αδέλφια της -Στέφανος Β΄ και Λαδίσλαος- γεννήθηκαν το 1101. Το μόνο σίγουρο γεγονός της ζωής της είναι το όνομα του γιου της, Σαούλ. Το Εικονογραφημένο Χρονικό αφηγείται ότι ο αδελφός της Στέφανος Β΄ της Ουγγαρίας, ο οποίος ήταν άτεκνος, «καθόρισε έτσι τη διαδοχή στο θρόνο, ώστε μετά το τέλος του ο γιος της αδελφής του Σοφίας, με το όνομα Σαούλ, να βασιλεύσει. Σύμφωνα με την ιστορικό Μάρτα Φοντ, εκείνη την εποχή -περίπου το 1130- ο Σαούλ ήταν περίπου δεκαπέντε ετών, υπονοώντας ότι η μητέρα του πρέπει να γεννήθηκε το 1100 το αργότερο. Δεν μας είναι γνωστά το όνομα του συζύγου της ή η οικογένειά του.
Μίριαμ Ουνγκρία

Η Μίριαμ του Τάρνοβο ή Μίριαμ Ουνγκρία ι Λόπεθ (γενν. 2 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Ισπανίδα γεμολόγος, σχεδιάστρια κοσμημάτων, και μέλος της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας της Βουλγαρίας. Υπηρέτησε ως Διευθύντρια Εκλεκτών Κοσμημάτων για την ισπανική μάρκα Carrera y Carrera, δημιουργώντας αργότερα το δικό της εμπορικό σήμα, MdeU, το 2014. Ήταν σύζυγος του Καρντάμ, Πρίγκιπα του Τάρνοβο, του μεγαλύτερου γιου του Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας.

 Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1963 στη Μαδρίτη, και είναι κόρη του Δον Μπερνάρδο Ουνγκρία ι Γοϊμπούρου και της Δόνιας Μαρία δελ Κάρμεν Λόπεθ ι Ολεάγα. Είναι μέλος της Ισπανικής αριστοκρατίας από τη γέννηση της και έχει βασκική καταγωγή. Η Μίριαμ έχει πτυχίο στην ιστορία και τη γεωγραφία, με συγκέντρωση στην ιστορία της τέχνης, από το Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης. Σπούδασε αργότερα γεμολογία, κατασκευή κοσμημάτων, χύτευση κεριών, ρύθμιση πολύτιμων λίθων και σχεδιασμό κοσμημάτων στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Γεμολογίας και Κοσμημάτων του Πανεπιστημίου του Οβιέδο.Στις 11 Ιουλίου 1996 παντρεύτηκε τον Καρντάμ στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Δημητρίου της Μαδρίτης. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Μπορίς (γενν. το 1997-) τον Μπελτράν (γενν. το 1999-)Στις 15 Αυγούστου 2008, η Μίριαμ και ο σύζυγός της είχαν σοβαρό τροχαίο ατύχημα στο Ελ Μολάρ. Η Μίριαμ μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λα Παζ. Ο σύζυγός της υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα και ήταν σε κώμα 6,5 χρόνια μέχρι τις 7 Απριλίου 2015 που πέθανε. 2 Σεπτεμβρίου 1963 - 11 Ιουλίου 1996: Δόνια Μίριαμ Ουνγκρία ι Λόπεθ
Αμυντικός μηχανισμός

Οι αμυντικοί μηχανισμοί, σύμφωνα με την Ψυχαναλυτική θεωρία του Σίγκμουντ Φρόυντ, είναι αυτόματες πράξεις ή τεχνικές που εκτελούνται ασυνείδητα για την αντιμετώπιση στρεσογόνων καταστάσεων και ερεθισμάτων που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε ψυχολογικά. Πιο συγκεκριμένα είναι η μέθοδος με την οποία το Εγώ διευθετεί τις συγκρούσεις που δημιουργούνται μεταξύ των ενορμήσεων του Εκείνο και των αξιών του Υπερεγώ.

 Οι κυριότεροι αμυντικοί μηχανισμοί είναι: Αντιδραστικός σχηματισμός: το άτομο υιοθετεί ιδέες και συμπεριφορές που είναι αντίθετες προς τις ασυνείδητες μη αποδεκτές ενορμήσεις του.Απώθηση: απομάκρυνση από τη συνείδηση αναπαραστάσεων που συνδέονται με μια ενόρμηση, όταν η ικανοποίηση αυτής μπορεί να προκαλεί δυσαρέσκεια.Άρνηση: το άτομο αρνείται ένα δυσάρεστο ή ανεπιθύμητο κομμάτι της πραγματικότητας του.Ακύρωση: το άτομο υιοθετώντας μια συμπεριφορά ή σκέψη, προσπαθεί να διορθώσει το "κακό" που θεωρεί ότι έχει προκαλέσει μέσω των σεξουαλικών ή επιθετικών του ενορμήσεων. Εκλογίκευση: το άτομο προσπαθεί να δώσει στον εαυτό του ή και στους άλλος ερμηνείες που φαίνονται λογικές και ηθικά αποδεκτές για μη αποδεκτή συμπεριφορά ή επιθυμίες. Μόνωση: η απομάκρυνση μιας ιδέας ή πράξης από το συναίσθημα που τη συνοδεύει.Μετουσίωση: η λιβιδινική ενέργεια ή η επιθετική ενόρμηση χρησιμοποιούνται για την επίτευξη κοινωνικά αποδεκτών στόχων, με αποτέλεσμα ισχυρή ικανοποίηση.Παλινδρόμηση: επιστροφή σε ένα πρώιμο λιβιδινικό στάδιο καθώς και στις σχέσεις με προηγούμενα αντικείμενα. Μετάθεση: η έκφραση των συναισθημάτων για ένα πρόσωπο ή στοιχείο του χαρακτήρα, επάνω σε κάποιο άλλο άτομο, αντικείμενο, ζώο ή μέρος του σώματος. Πρόβλεψη: προετοιμασία για ένα μελλοντικό επώδυνο γεγονός με στόχο τη μείωση του άγχους. Προβολή: το άτομο απομακρύνει από τον εαυτό του και αποδίδει σε κάποιο άλλο πρόσωπο επιθυμίες, ιδιότητες ή συναισθήματα τα οποία είτε αγνοεί είτε αρνείται για τον εαυτό του. Χιούμορ: επιτρέπει στο άτομο να εκφράσει ιδέες και καταστάσεις που προκαλούν άγχος. Σύμφωνα με τον George Eman Valliant (1977- "Adaptation to Life") οι αμυντικοί μηχανισμοί του Εγώ μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ανάλογα με το ψυχαναλυτικό αναπτυξιακό στάδιο ως εξής : Πρώτο επίπεδο: παθολογικές άμυνες (π.χ. παραληρητική προβολή) Δεύτερο επίπεδο: ανώριμες άμυνες (π.χ. προβολή, παθητική επιθετικότητα) Τρίτο επίπεδο: νευρωτικές άμυνες (π.χ. μόνωση, υποκατάσταση) Τέταρτο επίπεδο: ώριμες άμυνες (π.χ. χιούμορ, μετουσίωση)Στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV, 1994) συμπεριλαμβάνεται ένας δοκιμαστικός διαγνωστικός άξονας για τους μηχανισμούς άμυνας, που βασίζεται αρκετά στην ιεραρχική θεώρηση του Valliant. Σίγκμουντ Φρόυντ, Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση, ISBN 978-960-469-754-0 Γρηγόρης Ποταμιάνος & Συνεργάτες, Θεωρίες Προσωπικότητας και Κλινική Πρακτική, ISBN 978-960-344-399-5
Φουρφουρυλική αλκοόλη

Η φουρφουρυλική αλκοόλη (αγγλ. furfuryl alcohol) είναι μια οργανική ένωση που ανήκει στις αλκοόλες και περιέχει ένα φουράνιο υποκατεστημένο με μια ομάδα υδροξυμεθυλίου. Είναι άχρωμη, υγρή αλλά τα παλαιωμένα δείγματά της έχουν κεχριμπαρένιο χρώμα. Έχει μια ελαφριά οσμή καψίματος και πολύ πικρή γεύση. Είναι αναμίξιμη με το νερό αλλά σε ασταθές διάλυμα. Πρόσθετα, είναι διαλυτή σε όλους τους κοινούς οργανικούς διαλύτες.

 Η φουρφουρυλική αλκοόλη παρασκευάζεται βιομηχανικά με υδρογόνωση της φουρφουράλης η οποία συνήθως παράγεται από υπολείμματα βιομάζας όπως το καλαμποκάλευρο ή το ζαχαροκάλαμο. Ως εκ τούτου, η φουρφουρυλική αλκοόλη μπορεί να θεωρηθεί μια "πράσινη" οικολογική χημική ένωση. Έχει διερευνηθεί επίσης η παραγωγή φουρφουρυλικής αλκοόλης απευθείας από ξυλόζη χρησιμοποιώντας καταλύτες στερεού οξέος (λ.χ. οξαλικού, ταρταρικού ή κιτρικού οξέος). Υφίσταται πολλές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων αντιδράσεων Ντιλς-Άλντερ σε ηλεκτρόφιλα αλκένια και αλκίνια. Η υδροξυμεθυλίωση δίνει 1,5-δις(υδροξυμεθυλ)φουράνιο. Η υδρόλυσή της αποδίδει λεβουλινικό οξύ. Κατά την επεξεργασία της με οξέα, με θερμότητα και καταλύτες, η φουρφουρυλική αλκοόλη μπορεί να πολυμεριστεί σε μια ρητίνη, γνωστή και πολυ(φουρφουρυλική αλκοόλη). Η υδρογόνωση της φουρφουρυλικής αλκοόλης μπορεί να αποδώσει υδροξυμεθυλικό παράγωγο τετραϋδροφουρανίου και 1,5-πεντανοδιόλης. Στην αντίδραση Achmatowicz, γνωστή και ως αναδιάταξη Achmatowicz, η φουρφουρυλική αλκοόλη μετατρέπεται σε διυδροπυράνιο. Η κύρια χρήση της φουρφουρυλικής αλκοόλης είναι ως μονομερές για τη σύνθεση ρητινών φουρανίου. Αυτά τα πολυμερή χρησιμοποιούνται σε θερμοσκληρυνόμενα σύνθετα υλικά πολυμερούς μήτρας, τσιμέντα, κόλλες, επιστρώσεις και ρητίνες χύτευσης/χυτηρίου.Ο πολυμερισμός περιλαμβάνει μια καταλυόμενη από οξύ πολυσυμπύκνωση, που συνήθως δίνει ένα μαύρο προϊόν με σταυροδεσμούς. Μια απλοποιημένη αναπαράσταση φαίνεται παρακάτω: Λόγω του χαμηλού μοριακού βάρους της, η φουρφουρυλική αλκοόλη μπορεί να εμποτίσει τα κύτταρα του ξύλου, όπου μπορεί να πολυμεριστεί και να συνδεθεί χημικώς με το ξύλο με θερμότητα και καταλύτες, ή πρόσθετες ενώσεις ως αντιδρώντα. Το τροποποιημένο ξύλο έχει βελτιωμένη σταθερότητα διαστάσεων, υψηλή σκληρότητα και μεγάλη ανθεκτικότητα στις βιολογικές αλλοιώσεις από μύκητες και έντομα. Οι καταλύτες της αντίδρασης φουρφουρυλίωσης του ξύλου (συνήθως πεύκου) μπορεί να περιλαμβάνουν χλωριούχο ψευδάργυρο, κιτρικό ή μυρμηκικό οξύ, καθώς και βορικά. Η μέση θανατηφόρος δόση για τη φουρφουρυλική αλκοόλη κυμαίνεται από 160 έως 400 mg/kg (αρουραίοι ή κουνέλια, από στόματος λήψη).
Λεσσεψιανή μετανάστευση

Λεσσεψιανή μετανάστευση ονομάζεται η μετανάστευση θαλάσσιων οργανισμών της Ερυθράς Θάλασσας μέσω της διώρυγας του Σουέζ, στη Μεσόγειο. Το όνομα αυτό δόθηκε προς τιμήν του Φερντινάρντ ντε Λεσσέψ, αρχιτέκτονα και υπεύθυνου του έργου της διώρυγας του Σουέζ. Οι θαλάσσιοι οργανισμοί οι οποίοι περνούν τη διώρυγα από την Ερυθρά Θάλασσα καταλήγοντας στη Μεσόγειο, ονομάζονται λεσσεψιανοί μετανάστες.

 F.D. Por, Lessepsian migration. The influx of Red Sea biota into the Mediterranean by way of the Suez Canal, Springer-Verlag Berlin Heidelberger New York, 1978 Maria Corsini, Panayotis Margies, Gerasimos Kondilatos and Panos S. Oikonomidis, Three new exotic fish records from the SE Aegean Greek waters, Scientia Marina, 70 (2), June 2006, 319-232, Barcelona, Spain, ISSN 0214-8358 [1] Ιωάννης Κυρμιτζόγλου, Εξέλιξη και επέκταση του Λεσεψιανού μεταναστευτικού ρεύματος όσον αφορά τα DECAPODA CRUSTACEA[2] Αρχειοθετήθηκε 2007-12-13 στο Wayback Machine.
Live at Budokan (άλμπουμ του Ozzy)

Live at Budokan είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής Ozzy Osbourne. Η ίδια συναυλία κυκλοφόρησε σε μορφή DVD με επιπλέον κομμάτι το "Suicide Solution" και μεγαλύτερη διάρκεια σε μερικά από τα κομμάτια. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Down to Earth" και λίγους μήνες αργότερα ο καλλιτέχνης εμφανίστηκε στο Χρυσό Ιωβηλαίο της βασίλισσας Ελισάβετ στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Την επόμενη χρονιά, ο Τζέισον Νιούστεντ αντικατέστησε τον Ρόμπερτ Τρουτζίλο, ο οποίος πήρε την θέση του στους Metallica. Το άλμπουμ μπήκε στο Top-100 του Billboard, ενώ το DVD βραβεύθηκε ως χρυσό σε Ηνωμένες Πολιτείες και Μεγάλη Βρετανία.

 1. I Don't Know (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:51 2. That I Never Had (Osbourne, Holmes, Trujillo, Frederiksen) - 4:12 3. Believer (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:56 4. Junkie (Osbourne, Holmes, Trujillo, Frederiksen) - 4:16 5. Mr. Crowley (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 6:44 6. Gets Me Through (Osbourne, Palmer) - 4:15 7. No More Tears (Osbourne, Wylde, Castillo, Inez, Purdell) - 7:13 8. I Don't Want to Change the World (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 4:14 9. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:52 10. Crazy Train (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:56 11. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:37 12. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:29 13. Paranoid (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 3:49 Live at Budokan (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 25 Ιουνίου 2002 Live at Budokan (DVD)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Το Live at Budokan ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Ζακ Γουάιλντ - κιθάρα Ρόμπερτ Τρουχίγιο - μπάσο Μάικ Μπόρντιν - τύμπανα Τζον Σινκλέρ - πλήκτρα Live at Budokan - Ozzy Osbourne | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ozzy Osbourne - Live at Budokan | Sputnikmusic Ozzy Osbourne - Live at Budokan - Reviews - Encyclopaedia Metallum Ozzy Osbourne Album Reviews
Ξύστρα

Η ξύστρα είναι μια συσκευή για το ακόνισμα του σημείου γραφής ενός μολυβιού ή μίας ξυλομπογιάς με το ξύρισμα της φθαρμένης επιφάνειας του. Οι ξύστρες μπορεί να λειτουργούν χειροκίνητα ή με έναν ηλεκτρικό κινητήρα.

 Ακονιστήρες, ένα μολύβι ακονισμένο από το χτύπημα με ένα μαχαίρι. Τα εργαλεία κοπής μολυβιών κατέστησαν πολύ πιο εύκολο αυτό το έργο και έδωσαν ένα πιο ομοιόμορφο αποτέλεσμα. Η ανάπτυξη των ακόνων μολυβιών άρχισε στη Γαλλία. Το 1821, C. A. Boucher (Παρίσι) είχε καταγράψει το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στον κόσμο για ένα ξύσιμο μολυβιού. Εργάστηκε με παντογράφους και προφανώς χρειάστηκε μια συσκευή για να ακονίσει με ακρίβεια τα μολύβια. Είναι απίθανο οι συσκευές να πωλούνται πραγματικά. Γαλλικά μαθηματικός Bernard Lassimonne (Λιμόζ) Εφαρμοσμένη για ένα άλλο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (Γαλλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας # 2444) σχετικά με ξύστρες μολυβιών το 1828. Οι συσκευές κοπής μολυβιών που χρησιμοποιούν αυτό το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παράγονται και πωλούνται από την Binant, ένα κατάστημα για αξεσουάρ ζωγραφικής στο Παρίσι. Το 1833 στην Αγγλία, Cooper & Eckstein κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το λεγόμενο Styloxynon, μια απλή διάταξη που αποτελείται από δύο αιχμηρά αρχεία που μαζί σε ορθή γωνία σε ένα μικρό μπλοκ της τριανταφυλλιάς. Αυτή είναι η παλαιότερη ξύστρα μολυβιού που έχει επιζήμια παραδείγματα. Στη δεκαετία του 1830 και 1840, ορισμένες γαλλικές ανθρώπους, όλα με έδρα το Παρίσι, ήταν ασχολούνται με την κατασκευή απλών εργαλείων μολύβι όξυνση, όπως François Joseph Lahausse. Αυτές οι συσκευές πωλήθηκαν μερικώς, αλλά χωρίς υπερεθνική σημασία. Το 1847 ο Γάλλος [10] ευγενείς Thierry des Estivaux εφηύρε μια απλή χειρός ξύστρα σε αναγνωρίσιμη σύγχρονη μορφή της. Ο πρώτος αμερικανικός ακονιστής κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Walter Kittredge Foster του Bangor, Maine το 1855. Ίδρυσε μια εταιρία - την πρώτη εταιρεία ξύστωσης μολυβιών στον κόσμο - και παρήγαγε σε μεγάλη ποσότητα μικρές χειροκίνητες ξυριστικές μηχανές. Μόνο μερικά χρόνια αργότερα οι ακονιστές πωλήθηκαν στην Ευρώπη ως "Αμερικανοί ακονιστές μολυβιών".
Ανάλογα ποσά

Ανάλογα ποσά ονομάζονται δύο μεγέθη στα οποία όταν αυξάνεται το ένα κατά μια συγκεκριμένη ποσότητα το άλλο αυξάνεται επίσης κατά μία άλλη συγκεκριμένη ποσότητα. Αν τα δύο μεγέθη είναι τα χ, ψ τότε ισχύει ψ = αχ, όπου α είναι ο συντελεστής αναλογίας. Για παράδειγμα έστω ότι ψ=10χ, δηλαδή α=10. Όταν χ=5 τότε ψ=50 ενώ όταν το χ αυξάνεται σε χ=6 το ψ αυξάνεται σε ψ=60. Το χ αυξήθηκε κατά ε=1 ενώ το ψ κατά 10=ε*α. Αντιστρόφως ανάλογα ποσά ονομάζονται δύο μεγέθη στα οποία όταν αυξάνεται το ένα κατά μια συγκεκριμένη ποσότητα το άλλο μειώνεται κατά μία άλλη πάλι συγκεκριμένη ποσότητα. Ισχύει πάλι ψ=αχ, αλλά η α είναι αρνητική. Στην οικονομία οι όροι ανάλογος και αντιστρόφως ανάλογος χρησιμοποιούνται μερικές φορές με γενικότερη έννοια και σημαίνουν αύξουσα ή φθίνουσα συνάρτηση αντίστοιχα. Όμως, δύο ποσά για να είναι ανάλογα ή αντιστρόφως ανάλογα η σχέση τους εκτός από αύξουσα ή φθίνουσα αντίστοιχα χρειάζεται να είναι γραμμική και επιπλέον, όταν το ένα είναι μηδέν και το άλλο πρέπει να ισούται με μηδέν.

 Για τα ανάλογα ποσά ισχύει ο νόμος των τριών γνωστών και του ενός αγνώστου που είναι πιο γνωστός ως νόμος των τριών. Έστω τα δύο ανάλογα ποσά χ,ψ. Ο νόμος των τριών αναφέρεται σε δύο ζεύγη χ,ψ όπου γνωρίζουμε το ένα ζεύγος, το ένα ποσό από το άλλο ζεύγος, και αναζητούμε το τέταρτο ποσό που είναι άγνωστο. Σύμφωνα με το νόμο για τις τέσσερις ποσότητες ισχύουν οι παρακάτω σχέσεις: ψ 1 χ 1 = ψ 2 χ 2 ( = α ) {\displaystyle {\frac {\psi _{1}}{\chi _{1}}}={\frac {\psi _{2}}{\chi _{2}}}(=\alpha )} χ 1 χ 2 = ψ 1 ψ 2 {\displaystyle {\frac {\chi _{1}}{\chi _{2}}}={\frac {\psi _{1}}{\psi _{2}}}} Για παράδειγμα έστω ότι 3 σοκολάτες κοστίζουν 5€, πόσο κοστίζουν 12 σοκολάτες; Τα δύο ποσά είναι ανάλογα (δεδομένου ότι αγοράζουμε από το ίδιο κατάστημα, ότι οι τιμές δεν έχουν αλλάξει, ότι υπάρχουν αρκετές σοκολάτες και τα λοιπά) άρα σύμφωνα με το νόμο των τριών ισχύει: 3 5 = 12 χ 2 ⇔ χ 2 12 = 5 3 ⇔ χ 2 = 5 3 ∗ 12 = 20 {\displaystyle {\frac {3}{5}}={\frac {12}{\chi _{2}}}\Leftrightarrow {\frac {\chi _{2}}{12}}={\frac {5}{3}}\Leftrightarrow \chi _{2}={\frac {5}{3}}*12=20} Άρα οι 12 σοκολάτες κοστίζουν 20€.