Η Μικρή μας Πόλη

Η μικρή μας πόλη (πρωτότυπος τίτλος: Our Town) είναι τρίπρακτο θεατρικό έργο του 1938 του Βορειοαμερικανού συγγραφέα Θόρντον Ουάιλντερ. Τοποθετημένο στη φανταστική αμερικανική μικρή πόλη Γκρόβερς Κόρνερς μιλάει για την ιστορία των κατοίκων μιας συνηθισμένης πόλης των αρχών του εικοστού αιώνα, όπως απεικονίζεται στην καθημερινή ζωή τους. Παρουσιάζονται σκηνές από την ιστορία της πόλης μεταξύ των ετών 1901 και 1913. To έργο παίζεται σχεδόν χωρίς σκηνικά. Σε όλο το έργο ο Ουάιλντερ χρησιμοποιεί μεταθεατρικές τεχνικές, όπως η αφήγηση από έναν διευθυντή σκηνής. Πρώτη παράσταση στο θέατρο Μακάρτερ στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ το 1938. Την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για του θέατρο. Το έργο παραμένει και σήμερα δημοφιλές και είναι συχνά τα ανεβάσματα του.

 Ο διευθυντής σκηνής εισάγει τους θεατές στη μικρή πόλη του Γκρόβερς Κόρνερς του Νιου Χάμσαϊρ και τους κατοίκους του καθώς ξημερώνει ένα πρωί του 1901. Ο Τζο Κρόουελ φέρνει τις εφημερίδες, ο Χάουι Νιούσαμ μοιράζει το γάλα και οι γειτονικές οικογένειες Γουέμπ και Γκιμπς στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Έχουν περάσει τρία χρόνια και ο Τζορτζ και η Έμιλι ετοιμάζονται να παντρευτούν. Ο Χάουι Νιούσαμ φέρνει το γάλα ενώ βρέχει και ο Σι Κρόουελ, νεότερος αδερφός του Τζο, θρηνεί που θα σπαταληθεί το ταλέντο του Τζορτζ στο μπέιζμπολ. Ο Τζορτζ κάνει μια αμήχανη επίσκεψη στο μέλλοντα πεθερό του. Εδώ ο διευθυντής σκηνής διακόπτει τη δράση και φέρνει τους θεατές έναν χρόνο πίσω. Η Έμιλι κατηγορεί το Τζορτζ για την υπεροψία του και τρώγοντας παγωτό συζητούν για το μέλλον και τον έρωτά τους. Ο Τζορτζ αποφασίζει να μην πάει στο κολέγιο, όπως σχεδίαζε, αλλά να εργασθεί και τελικά να αναλάβει τη φάρμα του θείου του. Ακολουθεί ο γάμος, όπου ο Τζορτρζ, σε μια κρίση άγχους, λέει στη μητέρα του ότι δεν είναι έτοιμος να παντρευτεί. Ο διευθυντής σκηνής αρχίζει την πράξη με ένα εκτενή μονόλογο με έμφαση στην αιωνιότητα και μας μεταφέρει στο νεκροταφείο έξω από την πόλη και στους ήρωες, που έχουν πεθάνει στα εννέα χρόνια από τη Δεύτερη Πράξη: την κυρία Γκιμπς (από πνευμονία ενώ ταξίδευε), τον Ουάλι Γουέμπ (ρήξη σκωληκοειδίτιδας ενώ ήταν σε κατασκήνωση), την κυρία Σομς και τον Σάιμον Στίμσον (αυτοκτονία με απαγχονισμό). Συναντάμε τον νεκροθάφτη Τζο Στόνταρντ και τον νεαρό Σαμ Κρεγκ, που έχει γυρίσει στο σπίτι του από την κηδεία της ξαδέρφης του. Μαθαίνουμε ότι ξαδέρφη του είναι η Έμιλι, που πέθανε πάνω στη γέννα του δεύτερου παιδιού της με το Τζορτζ. Η κηδεία τελειώνει και η Έμιλι εμφανίζεται να συναντά τους νεκρούς. Τότε η κυρία Γκιμπς της λέει ότι πρέπει να υπομένουν και να ξεχάσουν τη ζωή που προηγήθηκε, αλλά η Έμιλι αρνείται. Παρά τις προειδοποιήσεις του Σάιμον, της κυρίας Σομς και της κυρίας Γκιμπς η Έμιλι αποφασίζει να επιστρέψει στη Γη για να ξαναζήσει μια μόνο μέρα, των 12ων γενεθλίων της. Τελικά το βρίσκει πολύ επώδυνο και συνειδητοποιεί πόσο θα έπρεπε να εκτιμούμε τη ζωή "κάθε, μα κάθε στιγμή". Καυστικά ρωτάει τον διευθυντή σκηνής αν υπάρχει κανένας που συνειδητοποιεί τη ζωή ενόσω ζει και παίρνει την απάντηση "Όχι. Ίσως λίγο οι άγιοι και οι ποιητές". Επιστρέφει τότε στον τάφο της, δίπλα στην κυρία Γκιμπς, παρακολουθώντας με απάθεια τον Τζορτζ να γονατίζει στο μνήμα της. Ο διευθυντής σκηνής ολοκληρώνει το έργο πιθανολογώντας την απουσία ζωής πέρα από τη γη και καληνυχτίζει τους θεατές. Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων του έργου