IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χράνοι Αρκαδίας

Οι Χράνοι είναι χωριό του Δήμου Μεγαλόπολης στη νοτιοδυτική Αρκαδία της Ελλάδας. Βρίσκεται στα βουνά στα σύνορα με τη Μεσσηνία, σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων. Βρίσκεται 4 χλμ. δυτικά των Παραδείσιων, 5 χλμ. νοτιοανατολικά του Ίσαρη και 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Μεγαλόπολης. Οι Χράνοι είχαν πληθυσμό 137 το 2011. Ο σιδηρόδρομος από την Κόρινθο προς την Καλαμάτα περνά μέσα από το χωριό.

 Το όνομα Χράνοι προέρχεται πιθανώς από τη σλαβική λέξη Хpaнa, που σημαίνει κυριολεκτικά «καλλιέργεια», πιθανώς σε σχέση με τη γεωργική φύση του χωριού. Αυτό το όνομα, μαζί με άλλα σλαβικά ονόματα χωριών, όπως η Ανδραβίδα, είναι απόδειξη της σλαβικής παρουσίας στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, αν και η έκταση της εν λόγω παρουσίας είναι άγνωστη. Οι Χράνοι και η γύρω περιοχή κατοικήθηκε τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα. Οι Χράνοι ήταν αρχικά αρκετά μικρότερα χωριά που μεγάλωσαν και τελικά εντάχθηκαν σε ένα, σύμφωνα με τοπικές αναφορές. Στο πλαίσιο των κατασκευαστικών έργων του Χαρίλαου Τρικούπη χτίστηκε μία γέφυρα και ένας σιδηροδρομικός σταθμός που διασχίζουν το χωριό. Έκοψε το χωριό σε Άνω Χράνοι και Κάτω Χράνοι, όροι της περιοχής που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα από τους ντόπιους. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το χωριό καταλήφθηκε από τους Ιταλούς και πολλοί χωρικοί εντάχθηκαν στην αντίσταση με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ). Οι χωρικοί κατάφεραν να πείσουν την τοπική ιταλική φρουρά, η οποία φρουρούσε τη στρατηγική γέφυρα, να τους ενώσει στον αντάρτικο πόλεμο ενάντια στη ναζιστική κατοχή, λέγοντάς τους ότι οι Γερμανοί θα τους σκότωναν διαφορετικά λόγω της παράδοσης της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου προσχώρησαν στον Δημοκρατικό Στρατό της Ελλάδας, καθώς και στον Βασιλικό Ελληνικό Στρατό. Το χωριό είχε σχετικά μεγάλο και αυξανόμενο πληθυσμό σε σύγκριση με μικρότερα χωριά μέχρι τη δεκαετία του 1960. Όπως το μεγαλύτερο μέρος της Αρκαδίας, ο πληθυσμός της άρχισε να μειώνεται λόγω των μεγάλων κυμάτων μετανάστευσης των Αρκάδων σε μεγάλες ελληνικές πόλεις, όπως η Αθήνα, και σε ξένες χώρες, ιδιαίτερα της Βόρειας Αμερικής. Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας http://xranoi-arkadias.gr/el/ Αρχειοθετήθηκε 2020-01-30 στο Wayback Machine. - Ο ιστότοπος του χωριού Χράνοι στις επάλξεις του αγώνα - βιβλίο του Γιάννη Παλαβού https://web.archive.org/web/20150402152611/http://vopac.nlg.gr/Record/303789
Ασότ ο Ταχύς

Ο Ασότ ο Εύστροφος, γεωργιανά: აშოტ კისკასი Ashot Kiskas (απεβ. το 939) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ου κλάδου του Ταο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας).

 Ο Ασότ ήταν γιος του Βαγράτ Α΄ του Κλαρτζέτι. Ήταν νυμφευμένος με την αδελφή του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας. Με αυτήν απέκτησε μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ του Τάο. Ο Ασότ είχε στην κατοχή του τη σημαντική, οχυρωμένη πόλη Αρτανούτζι, την οποία πιθανότατα κληρονόμησε από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο Α΄ του Κλαρτζέτι. Σύμφωνα με το Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας) του Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων, ο Aσότ είχε κακές σχέσεις με τον γαμπρό του Γεώργιο Β΄ του Tάο, ο οποίος ήταν αποφασισμένος να πάρει το Aρτανούτζι ως δικό του. Ο Ασότ προσφέρθηκε να παραδώσει την πόλη στους Βυζαντινούς με αντάλλαγμα την προστασία τους από τον Γεώργιο Β΄. Ο Βυζαντινός πληρεξούσιος πατρίκιος Κώνστας εκπλήρωσε την αποστολή του: επικύρωσε τον Γεώργιο Β΄ του Τάο ως μάγιστρο και προχώρησε στην κατάληψη του Αρτανούτζι με τον στρατό από το θέμα Χαλδίας. Όμως οι Γεωργιανοί πρίγκιπες, ανταγωνιζόμενοι τον Ασότ, διαμαρτυρήθηκαν και απείλησαν να πάνε στους Άραβες, αν δεν αποκατασταθεί. Ο Αυτοκράτορας Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός χρειάστηκε να αποκηρύξει την ενέργεια του Κώνστα, για να τους ειρηνεύσει. Έτσι ο Ασότ ο Ταχύς έλαβε πίσω το Αρτανούτζι, αλλά ο Γεώργιος Β΄ σύντομα κατέλαβε την πόλη και έδωσε στον πεθερό του λίγη γη ως αποζημίωση, την οποία επίσης προσάρτησε αργότερα.Ο Ασότ απεβίωσε το 939 ως πρόσφυγας στην Αυλή του κουνιάδου του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας (Αβασγίας).
Πλειάς (φιλολογία)

Με τον φιλολογικό όρο Πλειάς χαρακτηρίστηκαν κατά καιρούς κάποιες ομάδες ποιητών και φιλολόγων. Σημαντικότερες τέτοιες ομάδες ήταν εκείνη των τραγικών ποιητών του Αλεξανδρινού κανόνα τον 3ο αι.π.Χ. και πολύ αργότερα η περί τον Ρονσάρ Γάλλοι ποιητές.

 Κατά τον Αλεξανδρινό κανόνα την Πλειάδα αποτελούσαν οι επί Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου ακμάσαντες επτά τραγικοί ποιητές, από τους οποίους και ονομάσθηκε και τραγική πλειάς. Την ομάδα αυτή αποτελούσαν οι: Σωσιφάνης ο Συρακόσιος, αρχαιότερος όλων, ο Σωσίθεος που άκμασε το 280 π.Χ. λεγόμενος επίσης Συρακόσιος ή Αθηναίος, ο Όμηρος ο Βυζάντιος, ο Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς, ο Αλέξανδρος ο Αιτωλός, ο Φιλίσκος ο Κερκυραίος και ο Διονυσιάδης ή Διονυσίδης από την Ταρσό.Από μερικούς στη Πλειάδα αυτή κατατάσονταν και ο Αιαντίδης που τον μνημόνευαν μόνο οι Σχολιαστές και από άλλους ο Ευρόνιος που είχε ασχοληθεί με τις ερμηνείες των Κωμικών. Η λάμψη όμως της Πλειάδας αυτής δεν φαίνεται να ήταν και τόσο ισχυρή αφού εκ του έργου τους μόνο λίγα αποσπάσματα έχουν διασωθεί και κάποιες επιγραφές. Στη γαλλική λογοτεχνία Πλειάς ονομάσθηκε ομάδα, επίσης επτά σε αριθμό, Γάλλων ποιητών που απέβλεπαν στην αναγέννηση της γαλλικής ποίησης και γλώσσας επί βασιλείας Ερρίκου Β΄. Την ομάδα αυτή (Σχολή) αποτελούσαν οι: Αντώνιος ντυ Μπαΐφ, ο Ιωακείμ ντυ Μπελαί, ο Ρεμί Μπελώ, ο αρχηγός τους Ιωάννης Ντορά, ο Στέφανος Ζοντέλ, ο Ποντύς ντι Τιάρ και ο Πέτρος Ρονσάρ. Κατά το πρόγραμμά τους που δημοσίευσε ο Ντυ Μπελαί το 1549 σκοπός της Σχολής αυτής η υπεράσπιση και ο εξωραϊσμός της Γαλλικής γλώσσας καθώς και ο εμπλουτισμός της ποιητικής φράσης και κατά τα κλασσικά πρότυπα η διαμόρφωση των διαφόρων ειδών της Γαλλικής Λογοτεχνίας. Κατά τους χρόνους του Λουδοβίκου ΙΓ΄ (1610-1643) συνεστήθη και έτερη Γαλλική Πλειάς στην οποία περιλαμβάνονταν ο Καμίρ, ο Λαρύ ο Μενάζ, ο Ντυπερριέ, ο Πετί, ο Ραπέν και ο Σαντέλ. Αυτή όμως η ομάδα έμεινε λιγότερο γνωστή στη Γαλλική Λογοτεχνία απ΄ ότι η προηγούμενη. Σήμερα ο φιλολογικός αυτός όρος Πλειάς χρησιμοποιείται ευρύτατα από εκδοτικούς οίκους, σεμινάρια, ημερίδες κλπ λογοτεχνικού κυρίως ενδιαφέροντος.
Judge Dredd (βιντεοπαιχνίδι του 1995)

Το Judge Dredd είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης πλευρικής προβολής, δηλαδή 2D, που κυκλοφόρησε για τις πλατφόρμες Super NES, Mega Drive/Genesis, Game Gear και Game Boy το 1995. Το παιχνίδι βασίζεται στην ταινία του 1995 Judge Dredd, η οποία ήταν η ίδια μια προσαρμογή της ταινίας Judge Dredd από το κόμικ 2000 μ.Χ.

 Το παιχνίδι διαθέτει μια ποικιλία όπλων. Ο παίκτης έχει την επιλογή είτε να εκτελέσει εγκληματίες είτε να τους συλλάβει. Τα επίπεδα κυμαίνονται από τη μεγάλη φουτουριστική πόλη, γνωστή ως Mega-City One, μια φυλακή σε μια μεταπυρηνική περίοδο στον Κόσμο. Στον 22ο αιώνα όλοι ζουν στις αστικές περιοχές του κόσμου. Οι δουλειές των αστυνομικών και των δικηγόρων έχουν καταργηθεί και μόνο οι δικαστές έχουν τον απόλυτο έλεγχο της ανθρώπινης κοινωνίας. Ένας από αυτούς, ο δικαστής Dredd, πρέπει να κυνηγήσει τον δικαστή Rico και τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες του Mega-City. Τελικά, ο Dredd νικά τον Rico σε μια μια τελική μάχη με τους Dark Judges για τη διάσωση της Mega-City. Για επτά από τα δώδεκα επίπεδα του παιχνιδιού, το φόντο δημιουργήθηκε με ψηφιοποίηση των σετ από την ταινία, ενώ τα υπόλοιπα πέντε επίπεδα χρησιμοποιούν υπόβαθρα βασισμένα στο κόμικ. Μια μετατροπή του παιχνιδιού ήταν υπό ανάπτυξη για το Atari Jaguar CD αφού η Atari Corporation και η Acclaim ανακοίνωσαν τη συνεργασία τους τον Μάρτιο του 1995 που περιλάμβανε σχέδια για την κυκλοφορία τριών παιχνιδιών για το σύστημα, αλλά το παιχνίδι πήρε αργότερα άδεια από την Atari Corp. Μήνες μετά την ανακοίνωση της συνεργασίας σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει το 4ο τρίμηνο του 1995, αλλά δεν κυκλοφόρησε για άγνωστους λόγους. Οι τέσσερις κριτές του Electronic Gaming Monthly επέκριναν ότι τα τελικά στάδια του παιχνιδιού είναι υπερβολικά δύσκολα, αλλά γενικά ενέκριναν το Judge Dredd για τα μεγάλα του επίπεδα και την επιλογή όπλων, με έναν από τους κριτικούς τους να σχολιάζει ότι «Αυτό που λείπει από το Judge Dredd στην πρωτοτυπία, το κάνει περισσότερο δύσκολα για να το παίξει κανείς». Ήταν πολύ πιο επικριτικοί για την έκδοση Genesis, η οποία, όπως είπαν, έχει αρκετά κατώτερα γραφικά, ήχο και, το πιο σημαντικό, έλεγχο του παίκτη σε σύγκριση με την έκδοση SNES. Ομοίως, το GamePro επέκρινε την έλλειψη πρωτοτυπίας του παιχνιδιού, αλλά επαίνεσε τα μεγάλα επίπεδα, την επιλογή όπλων και την ικανότητα να συλλαμβάνεις εχθρούς αντί να τους σκοτώνεις. Έδωσαν επίσης στην έκδοση Genesis μια πιο αρνητική κριτική λόγω των κατώτερων γραφικών. Το Electronic Gaming Monthly σχολίασε ότι το παιχνίδι «είναι πολύ ωραίο στο Game Boy» με τα περισσότερα επίπεδα και γραφικά εφέ, αλλά ότι η έκδοση Game Boy έχει επίσης κατώτερη ποιότητα ήχου. Ανασκόπηση της GamePro για την έκδοση του Game Boy επέκρινε ότι το Judge Dredd είναι υπερβολικά παρόμοιο με τα προηγούμενα παιχνίδια δράσης/περιπέτειας χειρός. Η Next Generation εξέτασε την έκδοση Genesis του παιχνιδιού, βαθμολογώντας την με τρία αστέρια από τα πέντε. Η Next Generation εξέτασε την έκδοση SNES του παιχνιδιού, βαθμολογώντας την με δύο αστέρια από τα πέντε.
Αθλητικοί αγώνες πρόκρισης στην Ολυμπιάδα 1920

Στις 21 Ιουνίου 1920 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο Αθλητικοί αγώνες πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς αγώνες που θα γίνονταν στην Αμβέρσα του Βελγίου τον Αύγουστο του 1920. Διοργανωτής ήταν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων. Ορισμένα αγωνίσματα της πάλης και της άρσης βαρών ολοκληρώθηκαν την επόμενη ημέρα, ενώ την προηγουμένη, 20 Ιουνίου, είχαν γίνει τα αγωνίσματα των 1500μ και 10000μ, ώστε οι αθλητές την επόμενη να μετάσχουν στα 800μ και στα 5000μ αντίστοιχα.

 Αρχικά, είχε ανακοινωθεί πως για τους ολυμπιακούς αγώνες θα προκρίνονταν οι νικητές από το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1920 που έγινε τον Απρίλιο και γι' αυτό είχε τεθεί επικεφαλής της Ελλανοδίκου Επιτροπής ο ίδιος ο βασιλιάς Αλέξανδρος.. Όμως, οι πανελλήνιοι αγώνες στιγματίστηκαν από αδικίες σε βάρος κάποιων αθλητών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαμαρτυρίες και κάποια ημέρα να αποχωρήσει ένας σύλλογος, χωρίς να διευκρινίζεται ποιος ήταν, αλλά μάλλον ήταν ο Πανελλήνιος Γ.Σ. Για το λόγο αυτό τα αποτελέσματα των πανελληνίων τελικά δεν αποτέλεσαν κριτήριο επιλογής για τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες και διοργανώθηκαν ειδικοί προκριματικοί αγώνες, στις 21 Ιουνίου 1920 και πάλι στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι νικητές των αγώνων αυτών προκρίνονταν για την Ολυμπιάδα μόνο εφόσον πετύχαιναν επίδοση ανώτερη του πανελληνίου πρωταθλήματος και φυσικά έπιαναν τα όρια που είχε θέσει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Οι αγώνες πρόκρισης σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και τους παρακολούθησε πολύς κόσμος. Θεωρήθηκαν "δια τας Αθήνας το μεγαλύτερον αθλητικόν γεγονός των τελευταίων ετών". Μετείχαν οι κορυφαίοι Έλληνες αθλητές και σημειώθηκαν ρεκόρ καλύτερα και από εκείνα των πανελληνίων αγώνων, αφού προηγουμένως οι Έλληνες πρωταθλητές είχαν προετοιμαστεί με τη βοήθεια των Αμερικανών γυμναστών της ΧΑΝ Λάμπερτον και Μάρριοτ και των Ελλήνων Ορεσιτρόφου, Γιαννούλη κ.ά. Σε κάποια αγωνίσματα μετείχε μόνο ένας, αφού ο στόχος δεν ήταν η νίκη αλλά η επίτευξη επίδοσης πάνω από τα τεθέντα όρια. Στους αγώνες αυτούς διεξήχθη για πρώτη φορά στην Ελλάδα το άλμα τριπλούν με το νέο στυλ που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα (πήδημα στο ένα ποδι-βήμα-άλμα), αντί του παλιού που εφαρμοζόταν ως τότε: άλμα-άλμα-άλμα. Έτσι σημειώθηκε το πρώτο πανελλήνιο ρεκόρ στο σύγχρονο τριπλούν. Επίσης, διεξήχθη αγώνας μαραθωνίου, που δεν είχε διεξαχθεί στο πανελλήνιο πρωτάθλημα από το 1911, γι' αυτό κάποιοι αναφέρουν το νικητή του μαραθωνίου αυτού ως πανελληνιονίκη του 1920. Τέλος, στους αγώνες αυτούς πρωτοεμφανίζεται η ομάδα στίβου του Παναθηναϊκού ως "Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος" (ΠΠΑΟ). Είναι γνωστά τα ακόλουθα αποτελέσματα: Παρατίθενται και τα όρια πρόκρισης που είχε θέσει η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων. "Οι χθεσινοί αγώνες εις το Στάδιον. Οι αθληταί της Αμβέρσης", εφ. "Εμπρός", 22/6/1920. Πέτρος Λινάρδος, Η Σμύρνη του Πανιωνίου, 1998, σσ. 158-159.
Ούγος του Κλινύ

Ο Ούγος (13 Μαΐου 1024 – 28 Απριλίου 1109), γνωστός και ως Ούγος ο Μέγας ή Ούγος του Σεμύρ, ήταν ηγούμενος του Κλινύ από το 1049 μέχρι τον θάνατο του. Ήταν ένας από τους επιδραστικότερους αρχηγούς των μοναστικών ταγμάτων του Μεσαίωνα.

 Είναι γιος του κόμη Δαλματίου του Σεμύρ και της Αρεμβέργης του Βερζί. Ο πατέρας του τον προόριζε να γίνει ιππότης και κοσμικός ηγέτης. Στην ηλικία των 15 ετών έκανε τον μοναστικό όρκο του και αργότερα έγινε ηγούμενος. Ο ηγούμενος Ούγος ίδρυσε το τρίτο αββαείο στο Κλινύ, το μεγαλύτερο κτίριο στην Ευρώπη για αιώνες. Το κτίριο χρηματοδοτήθηκε από τον Φερδινάνδο Α΄ της Λεόν. Ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από το μοναστικό κίνημα του Κλινύ κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών του 11ου αιώνα, το οποίο είχε εξάπλωση στη νότιο Γαλλία και τη βόρειο Ισπανία. Ο Ούγος είχε σχέση με τον Φερδινάνδο Α΄ και τον Αλφόνσο ΣΤ΄ της Λεόν και της Καστίλλης. Συνέβαλε στην αποφυλάκιση του Αλφόνσου από τη φυλακή του αδελφού του Σάντσο. Η επιρροή του στον πάπα Ουρβανό Β΄, ο οποίος ήταν ηγούμενος στο Κλινύ υπό τον Ούγο, έκανε τον Ούγο ένα από τα ισχυρότερα και επιδραστικότερα άτομα των τελών του 11ου αιώνα. Ως νονός του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ερρίκου Δ΄, έπαιξε ρόλο μεσολαβητή στη διαμάχη του Πάπα Γρηγορίου Ζ΄ και του Ερρίκου Δ΄, παρόλο που δεν κατάφερε να λύσει τη διαμάχη. Επίσης ήταν ενεργός διπλωμάτης στη Γερμανία και την Ουγγαρία εκ μέρους της εκκλησίας. Πέθανε στις 28 Απριλίου 1109. Πολλά από τα λείψανα του λεηλατήθηκαν ή κατεστράφησαν από τους Ουγενότους το 1575. Μετά τον γάμο της Κλημεντίας της Βουργουνδίας, ο Ούγος έλαβε ως δώρο το φλαμανδικό μοναστήρι του Αγίου Μπερτέν από τη Κλημεντία. Αυτή η πράξη διέδωσε το τάγμα του Κλινύ σε περιοχές βόρεια του Λίγηρα και ξεκίνησε μια φάση μοναστικής μεταρρύθμισης στη Φλάνδρα.Εορτάζει στις 29 Απριλίου. Bouchard, Constance Brittain (1987). Sword, Miter, and Cloister:Nobility and Church in Burgundy, 980-1198. Cornell University Press. Iogna-Prat, Dominique (2002). Order & Exclusion: Cluny and Christendom Face Heresy, Judaism, and Islam. Cornell University Press. Catholic Encyclopedia: St. Hugh the Great
Τζαμί Οζμπέκ Χαν

Το Τζαμί Οζμπέκ Χαν (ταταρικά Κριμαίας: Özbek Han camisi) βρίσκεται στο Στάρι Κριμ, στη Ρωσία/Ουκρανία. Το Τζαμί Οζμπέκ Χαν είναι το παλαιότερο τζαμί στην Κριμαία, χτισμένο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ουζμπέγκ Χαν το 1314.

 Μέχρι τον 14ο αιώνα, το Στάρι Κριμ ήταν γνωστό ως Σολχάτ, μια ευημερούσα πόλη όσο ήταν μέρος της Χρυσής Ορδής. Οι πρώτοι χάνοι της Κριμαίας είχαν την πρωτεύουσα τους στο Σολχάτ μέχρι το πρώτο μέρος του 16ο αιώνα, όταν η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στο Μπακτσίσαραϊ, και το Σολχάτ σταδιακά άρχισε να χάνει τη σημασία του ως πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο. Το Τζαμί Οζμπέκ Χαν χτίστηκε το 1314, και ο μεντρεσές, δίπλα από το νότιο τμήμα του τζαμιού, χτίστηκε από την Ιντσί Χατούν, κόρη του Κιλμπουρούν Μπέη, το 1332. Μόνο τα ερείπια του μεντρεσέ παραμένουν και σήμερα. Το τζαμί έχει τετράγωνη κάτοψη, η οποία αποκαλύπτει αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα παρόμοια με εκείνα που βρέθηκαν στη Μικρά Ασία κατά τη διάρκεια της περιόδου των Σελτζούκων. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του ναού είναι η μνημειακή είσοδος με σκαλιστή ξύλινη πόρτα. Σήμερα, το Στάρι Κριμ έχει ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο πληθυσμό Τάταρων της Κριμαίας, με αποτέλεσμα το τζαμί Οζμπέκ Χαν να λειτουργεί σήμερα ως χώρος λατρείας.
Κέραμος Χίου

Ο Κέραμος είναι ένα μικρό χωριό της βόρειας Χίου, σε οδική απόσταση 55 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 220 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Κέραμος είναι κτισμένος στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Αμανή, ενώ απέναντί του υψώνεται το ψηλότερο βουνό του νησιού, το Πεληναίο. Κοντινότεροι οικισμοί είναι τα χωριά Αφροδίσια (υψηλότερα, προς τα δυτικά) και Χάλανδρα (προς τα νοτιοδυτικά), ενώ από τον Κέραμο περνά ο μοναδικός δρόμος προς τα βορειότερά του χωριά Λεπτόποδα και Αγιάσματα. Η ονομασία του χωριού ετυμολογείται από και υποδηλώνει την «κεραμίτιδα γην», δηλαδή το χώμα από το οποίο παράγονται τα κεραμίδια. Στην περιοχή του Κεράμου υπάρχει και ο, ερημωμένος σήμερα, οικισμός Λαρδάτος, κατά τον Κ. Χωρεάνθη «ξακουστός άλλοτε στην περιοχή για τις ωραίες του γυναίκες».

 Η εξέλιξη του πληθυσμού του Κεράμου στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα. Ο Κέραμος είναι ένα από τα λίγα χωριά η οικονομία των οποίων δεν εξαρτιόταν παραδοσιακά από τη γεωργία, αφού ήταν από παλιά γνωστός για τα θερμά μεταλλικά λουτρά της ιαματικής πηγής του, καθώς και για το μεταλλείο αντιμονίου. Το μεταλλείο δεν λειτουργεί τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά σώζονται οι εγκαταστάσεις της εκμεταλλεύτριας εταιρείας. Σήμερα οι περισσότεροι Κεραμιώτες ασχολούνται με τη γεωργία Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») του Κεράμου τιμάται στο όνομα του Αγίου Παντελεήμονα. Υπάρχουν επίσης παλαιοί ναοί και ξωκκλήσια. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Κουρουνίων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Ο ταχυδρομικός κωδικός του Κεράμου είναι 82103. Σύντομη περιγραφή με εικόνα Αρχειοθετήθηκε 2012-01-30 στο Wayback Machine. Γεωργίου Ι. Ζολώτα: Ιστορία της Χίου, τόμος Α («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 636. Κώστα Χωρεάνθη: Τουριστικός οδηγός της Χίου, εκδ. «Χίος-ημερολόγιο», Χίος 1970, σελ. 85
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ποδόσφαιρο)

Η Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Σπαρτάκ, χωρητικότητας 4.200 θεατών.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» (футбольный клуб «Сахалин») δημιουργήθηκε το Μάιο του 2004, με σκοπό την ανάπτυξη και ενίσχυση του ποδοσφαίρου για τη νεολαία στη Σαχαλίνη. Από την ίδρυσή της, η «Σαχαλίν» αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της περιοχής της Σαχαλίνης και στο πρωτάθλημα Άπω Ανατολής Γ για ερασιτεχνικές ομάδες. Το 2007 η «Σαχαλίν» έγινε δεκτή στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) και άρχισε να λειτουργεί ως μη ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Τον Απρίλιο του 2007, η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» συμμετείχε στο Διεθνές Τουρνουά Ποδοσφαίρου στο «Κύπελλο Ιρτίς» στο Ομσκ, όπου πήρε το βραβείο Γ. Στο τέλος του 2015, λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης, ο σύλλογος είχε εγγραφεί στον επαγγελματικό αθλητικό σύλλογο «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»). Έτσι, στην περιοχή της Σαχαλίνης υπό ένα εμπορικό σήμα ενώθηκαν τέσσερις αθλητικές ομάδες, καλαθοσφαίρισης, χόκεϊ επί πάγου, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου.Η αγωνιστική περίοδος στην πρώτη κατηγορία ήταν ανεπιτυχής, η ομάδα τερμάτησε στη 16η θέση, οπότε και υποβιβάστηκε στη Δεύτερη Κατηγορία στην οποία παρέμεινε για μία περίοδο. Την πεδίοδο 2016/2017 η ομάδα επρόκειτο να αποσυρθεί από το πρωτάθλημα λόγω των προβλημάτων με τη χρηματοδότηση, αλλά τελικά συμμετείχε τερματίζοντας 3η στην Ανατολική Ζώνη του πρωταθλήματος. Το γεγονός ότι η ομάδα έχει την έδρα της στη ρωσική Άπω Ανατολή, αποτελεί σημαντικό πρόβλημα καθώς η ομάδα χρειάζεται να διανίσει, πολλές φορές, τεράστιες αποστάσεις για τους εκτός έδρας αγώνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αναμέτριση με την Μπάλτικα Καλίνινγκραντ, η έδρα της οποίας απέχει 7.481 χιλιόμετρα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ, ένα ταξίδι με πάνω από 14 ώρες πτήσης. Επίσημος ιστότοπος
307

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 307 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 307 (CCCVII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Κωνσταντίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1060 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 307 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Κωνσταντίνος γίνεται Καίσαρας από το Γαλέριο και επιστρέφει στη Βρετανία. 31 Μαρτίου - Μετά το διαζύγιό του με τη Μινερβίνη, ο Κωνσταντίνος Α΄ νυμφεύεται τη Φαύστα, κόρη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού. 16 Σεπτεμβρίου - Ο αυτοκράτορας Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στις Τρεις Ταβέρνες. Αργότερα εκτελείται (ή αναγκάζεται να αυτοκτονήσει) μετά την ανεπιτυχή εισβολή του Γαλέριου στην Ιταλία για να διώξει το Μαξέντιο. Ο Κωνσταντίνος Α΄ μεταφέρει την πρωτεύουσά του στην πόλη Αυγούστα Τρεβερόρο (Τριρ). Αρχίζει μία σημαντική επέκταση της πόλης, ενισχύοντας τα τείχη με οχυρές πύλες και οικοδομώντας ένα ανακτορικό συγκρότημα και τα Αυτοκρατορικά Λουτρά. Κίνα 8 Ιανουαρίου - Ο Αυτοκράτορας Τζιν Ουιντί πεθαίνει μετά από μία 16-ετή θητεία, κατά την οποία οχτώ δούκες της αυτοκρατορικής οικογένειας ενεπλάκησαν σε έναν εμφύλιο πόλεμο (Πόλεμος των Οχτώ Πριγκίπων), όπου ο ένας αντιπαλευόταν τον άλλο με σκοπό τη δύναμη. Ο Τζιν Ουαϊντί, σε ηλικία 23 ετών, διαδέχεται τον πατέρα του και γίνεται ο τρίτος αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν. Τζαν Τζαν, πρίγκιπας της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 346) 8 Ιανουαρίου - Τζιν Ουιντί, Κινέζος αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 259) 16 Σεπτεμβρίου - Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (δολοφονήθηκε) Τουομπά Λουγκουάν, αρχηγός της φυλής Τουομπά (Κίνα)
Τζέφρι Έβανς

Ο Τζέφρι Έβανς (αγγλ. Jeffrey Evans, 4th Baron Mountevans, γεννημένος στις 13 Μαΐου 1948) είναι Άγγλος πολιτικός του Λονδίνου και ναυλομεσίτης.Ο Έβανς σπούδασε οικονομικά στην Κέμπριτζ. Το 2015 και για ένα χρόνο θήτευσε ωςΛόρδος Δήμαρχος του Λονδίνου (αγγλ. Lord Mayor).

 Βαρόνος του Ηνωμένου Βασιλείου, 2014 Ιππότης του Άγίου Ιωάννη, 2015 Τάγμα της Τιμής, 2016 Hon. Fellow της Institute of Chartered Shipbrokers, 2013. Σίτι του Λονδίνου (City of London) Βουλή των Λόρδων (House of Lords) Λόρδος Δήμαρχος του City of London @ www.euro2day.gr Λόρδος Δήμαρχος Έβανς @ www.transittv.gr The Lord Mayor's Show (BBC) The Daily Telegraph Ποσειδώνια (Αγγλικά) www.burkespeerage.com (Αγγλικά) www.parliament.uk (Αγγλικά) www.shipwrights.co.uk (Past Prime Warden) (Αγγλικά)
Αλέξανδρος ο Αερόπου

Ο Αλέξανδρος ο Αερόπου ή Αλέξανδρος ο Λυγκηστίδος ή ο Λυγκηστής (4ος αι. π.Χ.) ήταν μέλος του ηγεμονικού οίκου της αρχαίας Λυγκηστίδας (ή Λύγκου) στην Άνω Μακεδονία. Πατέρας του ήταν ο Αέροπος ο Λυγκηστίδος. Ο ιστορικός Ιουστίνος είναι ο μόνος που γράφει σε ένα εδάφιο, λανθασμένα, πώς ο Αλέξανδρος Λυγκηστής ήταν αδελφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ σε άλλα αποσπάσματα τον αναφέρει με τον γεωγραφικό προσδιορισμό της καταγωγής του.Ο Αλέξανδρος είχε τρεις αδελφούς, τον Ηρομένη, τον Παυσανία και τον μικρότερο Αρραβαίο. Και τα τρία αδέλφια αναμίχθηκαν στη δολοφονία του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας το 336 π.Χ.. Μόλις διαδέχθηκε τον δολοφονηθέντα πατέρα του, ο Μέγας Αλέξανδρος διέταξε τη θανάτωση όλων των ενεχομένων στη δολοφονία. Ο Αλέξανδρος ο Αερόπου ήταν ο μόνος στον οποίο δόθηκε χάρη, επειδή ήταν ο πρώτος που απέδωσε τιμές στον Μέγα Αλέξανδρο ως τον βασιλέα του.

 Ο Μέγας Αλέξανδρος όχι μόνο συγχώρησε τον συνονόματό του, αλλά τον κατέστησε έμπιστό του επιδαψιλεύοντάς του μεγάλες τιμές. Αρχικώς τού ανέθεσε τη διοίκηση μιας στρατιάς στη Θράκη και στη συνέχεια του θεσσαλικού ιππικού. Κατέχοντας αυτές τις θέσεις, ο Αλέξανδρος ο Λυγκηστής συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία. Το 334 π.Χ., όταν ο Μ. Αλέξανδρος αναπαυόταν στη Φασηλίδα, πληροφορήθηκε ότι ο Λυγκηστής διατηρούσε μυστική αλληλογραφία με τον βασιλιά Δαρείο Γ΄ της Περσίας, που του είχε υποσχεθεί ένα μεγάλο χρηματικό ποσό προκειμένου να δολοφονήσει τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο κομιστής των επιστολών από τον Δαρείο συνελήφθη από τον Παρμενίωνα, ο οποίος τον έφερε ενώπιον του Μ. Αλεξάνδρου και η προδοσία θεωρήθηκε αποδεδειγμένη. Και όμως, ο Μέγας Αλέξανδρος, φοβούμενος να δημιουργήσει αισθήματα αντιπάθειας στον ικανότατο Αντίπατρο, αντιβασιλέα της Μακεδονίας, του οποίου την κόρη (μία από τις 4) είχε πάρει ως σύζυγό του ο Αλέξανδρος ο Αερόπου/Λυγκηστής, σκέφθηκε ότι ήταν προτιμότερο να μη θανατώσει αμέσως τον τελευταίο. Απλώς τον καθαίρεσε από το αξίωμά του και τον έθεσε υπό επιτήρηση. Σε αυτή την κατάσταση ο Λυγκηστής σερνόταν επί τρία χρόνια με τον στρατό στην Ασία, μέχρι το 330 π.Χ. Εκείνο το έτος ο Φιλώτας εκτελέσθηκε για παρόμοια δράση (Συνωμοσία του Δίμνου), οπότε οι Μακεδόνες απαίτησαν να δικασθεί και να τιμωρηθεί αναλόγως και ο Αλέξανδρος ο Λυγκηστής. Τότε πλέον ο Μέγας Αλέξανδρος ενέδωσε και ο προδότης Λυγκηστής, μη δυνάμενος να υπερασπισθεί τον εαυτό του, θανατώθηκε στην πόλη Αλεξάνδρεια Προφθασία, πρωτεύουσα της Δραγγιανής (σημερινό Αφγανιστάν). Αμύντας του Αντιόχου Ο Αλέξανδρος ο Λυγκηστίδος στο pothos.org
Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ

Η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ (ΕΟΡ) ιδρύθηκε το 2004 και ανήκει στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι (WR), διεθνή έκφραση του ράγκμπι γιούνιον (15 παικτών), όπως και της παραλλαγής ράγκμπι σέβενς (7 παικτών). Το 2014 έγινε ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, ενώ την ευθύνη για το άθλημα στη χώρα ανέλαβε η Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος.Τον Μάιο του 2023 ανακλήθηκε η ανάθεση στην Ο.Χ.Ε. και αναγνωρίστηκε εκ νέου ως αυτόνομη η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ λαμβάνοντας ειδική αθλητική αναγνώριση.

 Η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπι διοργανώνει τα εξής πρωταθλήματα: Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι γιούνιον ανδρών: από την περίοδο 2005-06. Πανελλήνιο πρωτάθλημα ράγκμπι σέβενς: από την περίοδο 2007-08. Η εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον ανδρών συγκροτήθηκε από την ομοσπονδία το 2005. Αρχικά μετείχε στην κατηγορία 3D της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας (FIRA). To 2007 ανέβηκε στην κατηγορία 3C. Το 2010, μετά την αναδιάρθρωση των κατηγοριών, κατατάχθηκε στην κατηγορία 2D όπου αγωνίζεται για το ευρωπαϊκό κύπελλο εθνών. Συμμετείχε για πρώτη φορά στα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2011 που έγινε στη Νέα Ζηλανδία. Η εθνική ομάδα ράγκμπι σέβενς ανδρών αγωνίστηκε στο προολυμπιακό τουρνουά του 2015 για τα τελικά του Ρίο 2016. Οι ελληνικοί σύλλογοι ράγκμπι που μετείχαν παλαιότερα στα πρωταθλήματα ήταν: Αθλητικός Σύλλογος Ράγκμπι Αθηνών (Αthens Rugby RFC) Ηρακλής Θεσσαλονίκης Κολοσσοί Ρόδου Λέοντες Θεσσαλονίκης (Thessaloniki Lions) Μακεδόνες Εύοσμου Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων Σπάρτακος Θεσσαλονίκης Σπαρτιάτες Αθηνών (Athens Spartans RFC) Σπρίνγκμποκς Αττικής (Αttica Springboks RFC) Λέοντες Θεσσαλονίκης (Lions) Πόλις Αιγάλεω Α.Σ. (Egaleo City Rugby) Αίολος Πάτρας (Patras' Rugby)Στο πρωτάθλημα 2011-2012 συμμετέχουν οι: Αθήνα, Ηρακλής, Κολοσσοί, Λέοντες, Σπαρτιάτες, Άττικα, Πόλις Αιγ. και και οι Ιππότες Ρόδου που ιδρύθηκαν ένα χρόνο πριν, αλλά δεν είχαν συμμετάσχει στο πρωτάθλημα. Υπάρχει ακόμα και ο "Σύλλογος Ράγκμπυ της Πάτρας" (όχι ως Αίολος πια), οι "Τιτάνες Καβάλας" καθώς και οι West Side RFC των Δυτικών Προαστίων που δεν συμμετέχουν όμως στο πρωτάθλημα. Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Αγία Βαρβάρα Λακωνίας

Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρυάλου, της δημοτικής ενότητας Οιτύλου του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1940, ο οικισμός ονομαζόταν Αγία Βαρβάρα-Φτείον.

 Η Αγία Βαρβάρα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Ανήκει στα χωριά της Μάνης από την πλευρά του Μεσσηνιακού Κόλπου, στο εσωτερικό του όρμου Λαγκαδάκι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει περίπου 72 χλμ. Ν.ΝΑ. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 ως Αγία Βαρβάρα-Φτείον και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δρυάλου του νομού Λακωνίας. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 136Α – 30/08/1994, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Δρυάλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρού. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από τον δήμο Διρού και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Τα «Τρισάκια», στα δυτικά, ερειπωμένο εκκλησιαστικό μνημείο. Το κανονικό όνομα της εκκλησίας είναι Άγιος Θεόδωρος, αλλά οι ντόπιοι τον λένε Τρισάκια (ή Άγια Τρισάκια ή Άγια Τρισάγια). Το όνομα δόθηκε από τα δύο ερειπωμένα σήμερα παρεκκλήσια που είχαν προστεθεί στα βόρεια και νότια του ναού. Ο ναός είναι μονόχωρος, θολωτός από αδρές σταχτόχρωμες πέτρες και με αγιογραφίες του 13ου αιώνα με ζωηρά χρώματα. Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στα ανατολικά του χωριού Η Μονή Παναγίας Φανερωμένης στα βόρεια του οικισμού Το βάραθρο «Αγριοτσόπακας» στη θέση «Καφιόνα», στα νοτιοανατολικά του οικισμού Η βραχώδης παραλία Άρτσι στον όρμο Λαγκαδάκι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23521&subid=11&pubid=11418958&imgid=9391539 http://arxeio.speleo.gr/htmls/lakon1.html Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
Ρόμαν Ντανίλοβιτς

Ο Ρόμαν Ντανίλοβιτς (ρωσικά: Роман Данилович, π. 1230 - π. 1261) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Μαύρης Ρουθηνίας (= Ναβαχρουντάκ Λευκορωσίας) το διάστημα 1254-1258 και ίσως πρίγκιπας τού Σλονίμ.

 Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας («Ρουθηνίας»), που τα εδάφη του ήταν ανατολικά της Πολωνίας, εκεί που τώρα βρίσκεται η Λευκορωσία και η Ουκρανία· και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού τολμηρού πρίγκιπα τού Νόβγοροντ, Γαλικίας, Τορτσέσκ. Αδέλφια του ήταν οι: Ηρακλή Ντανίλοβιτς, Λέων Α΄ της Γαλικίας, Σβαρν, κ.ά. Νυμφεύτηκε πρώτα την Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερκ, κόρη τού Ερρίκου δούκα τού Μέντλινκ (γιού τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας και της Θεοδώρας Αγγελίνας). Είχε τέκνα: Βασίλκο, π. 1256-μετά το 1282, πρίγκιπας τού Σλονίμ. Ίσως εγγονός του να είναι ο: Ντανίλο, απεβίωσε μετά το 1366, πρίγκιπας τού Τουράου, Οστρόχ. Γενάρχης των Οστρόζκι. (;) Μιχαήλ, πρίγκιπας τού Ντρουσκ. Απόγονοί του είναι ο Οίκος των Πουτιάτιν. Μαρία, παντρεύτηκε τον γιο τού Στέφαν βαρόνου τού Ζάγκρεμπ. Μαρία, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ Γιούριεβιτς πρίγκιπα τού Τούροβ. Monomakh branch (Volhynia) at Izbornik
Exit... Stage Left

Το Exit... Stage Left είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και της "Atlantic" στην Ιαπωνία. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το ομώνυμο βίντεο.

 Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στο "The Apollo" της Γλασκώβης τον Ιούνιο του 1980 κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Permanent Waves" και στις 27 Μαρτίου 1981 στο "The Forum" του Μόντρεαλ κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Moving Pictures". Στο εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο και το εσώφυλλο του δίσκου υπάρχει ένα αντικείμενο από κάθε ένα από τα οκτώ στούντιο άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε το συγκρότημα. Η κουκουβάγια από το "Fly by Night" πετάει πάνω από την σκηνή του "Apollo", ο άνδρας με το κουστούμι ήταν αναφορά στο "Hemispheres" και στέκεται δίπλα από την γυναίκα από το εξώφυλλο του "Permanent Waves". Η μαριονέτα από το "A Farewell to Kings" κάθεται πάνω σε ένα κουτί με το λογότυπο των Rush, ενώ δίπλα του υπάρχει ένας πίνακας με το εξώφυλλο του "Caress of Steel", τον οποίο κρατάει ένας από τους μεταφορείς του εξωφύλλου του "Moving Pictures". Δίπλα σε αυτό, είναι ο Dionysus, ο γυμνός άνδρας από το εξώφυλλο του "Hemispheres" και πίσω από την σκηνή βρίσκεται ο Starman από το "2112", δίπλα στην επιγραφή "EXIT". Η όλη αυτή εικόνα, είναι στην αριστερή πλευρά της σκηνής σε μία συναυλία στο Μπάφαλο. Ο δίσκος ανέβηκε στο Top-10 στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Μεγάλη Βρετανία και τον Καναδά και βραβεύθηκε ως πλατινένιος, ενώ συνοδευόταν από το σινγκλ της ζωντανής εκτέλεσης του "Closer to the Heart", το οποίο μπήκε στο Hot-100 του Billboard. 1. The Spirit of Radio (Lee, Lifeson, Peart) - 5:11 2. Red Barchetta (Lee, Lifeson, Peart) - 6:46 3. YYZ (Lee, Peart) - 7:43 4. A Passage to Bangkok (Lee, Lifeson, Peart) - 3:45 5. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 3:08 6. Beneath, Between & Behind (Lee, Lifeson, Peart) - 2:34 7. Jacob's Ladder (Lee, Lifeson, Peart) - 8:46 8. Broon's Bane (Lifeson) - 1:37 9. The Trees (Lee, Lifeson, Peart) - 4:50 10. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 12:09 11. Freewill (Lee, Lifeson, Peart) - 5:31 12. Tom Sawyer (Lee, Lifeson, Peart, Dubois) - 4:59 13. La Villa Strangiato (Lee, Lifeson, Peart) - 9:37 Exit... Stage Left (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification):Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Exit... Stage Left" ήταν οι εξής: Τζέντι Λι - φωνητικά, μπάσο, πλήκτρα Άλεξ Λάιφσον - ηλεκτρική κιθάρα Νιλ Πιρτ - τύμπανα, κρουστά Exit... Stage Left - Rush | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Rush - Exit... Stage Left (album review) | Sputnikmusic Rush - Exit... Stage Left - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι

Ο Τζοβάνι Τζιρόλαμο Σακέρι (Giovanni Girolamo Saccheri, 5 Σεπτεμβρίου 1667 – 25 Οκτωβρίου 1733) ήταν Ιταλός Ιησουίτης ιερέας, σχολαστικός φιλόσοφος και μαθηματικός. Είναι περισσότερο γνωστός για την τελευταία του έκδοση, η οποία θεωρείται σήμερα το δεύτερο έργο που αφορά στη μη ευκλείδια γεωμετρία.

 Εισήλθε στο τάγμα των Ιησουιτών το 1685 και χειροτονήθηκε ιερέας το 1694. Δίδαξε φιλοσοφία στο Τορίνο την περίοδο από το 1694 ως το 1697 και στη συνέχεια φιλοσοφία, θεολογία και μαθηματικά στην Παβία, από το 1697 ως τον θάνατό του. Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1733. Ο Σακέρι δημοσίευσε σημαντικά έργα όπως τα Quaesita geometrica (1693), Logica demonstrativa (1697) και Neo-statica (1708). Λίγο πριν πεθάνει, το 1733, έκδωσε το έργο Ο Ευκλείδης απελυθερωμένος από κάθε ελάττωμα (Euclides ab omni naevo vindicatus). Το έργο αυτό παρέμενε άγνωστο μέχρι που ανακαλύφθηκε ξανά από τον Εουτζένιο Μπελτράμι στα μέσα του 19ου αιώνα. Πολλές από τις ιδέες του Σακέρι αναπτύχθηκαν τον 11ο αιώνα από τον Πέρση διανοοούμενο και πολυμαθή Ομάρ Καγιάμ, στο έργο του Risâla fî sharh mâ ashkala min musâdarât Kitâb 'Uglîdis, Συζητήσεις για τη δυσκολία του Ευκλείδη), γεγονός που αγνοούσαν οι δυτικές πηγές μέχρι πρόσφατα. Είναι άγνωστο αν ο Σακέρι είχε πρόσβαση στις ιδέες του Καγιάμ μέσω μετάφρασης ή είχε αναπτύξει τις θεωρίες του αυτόνομα. Πολλές φορές το τετράπλευρο του Σακέρι καλείται τετράπλευρο Καγιάμ-Σακέρι. Martin Gardner: Non-Euclidean Geometry, Chapter 4 of The Colossal Book of Mathematics, W.W. Norton & Company, 2001, ISBN 0-393-02023-1 M. J. Greenberg: Euclidean and Non-Euclidean Geometries: Development and History, 3rd edition, W. H. Freeman, 1994.
Ρέα Σιλβία

Η Ρέα Σιλβία, γνωστή και ως Ιλία, ήταν κατά την αρχαία ρωμαϊκή μυθολογία η μητέρα των διδύμων Ρωμύλου και Ρώμου, οι οποίοι ίδρυσαν την πόλη της Ρώμης.

 Την ιστορία της αφηγείται στο πρώτο του βιβλίο «Ab Urbe Condita» ο Τίτος Λίβιος. Σύμφωνα με την αφήγησή του, πατέρας της ήταν ο Νουμίτωρ, βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα και 5ος απόγονος του Τρώα ήρωα Αινεία. Ο νεότερος αδελφός του Νουμίτορος, ο Αμούλιος επιβουλεύτηκε το θρόνο και θανάτωσε τους αρσενικούς απογόνους του αδελφού του. Ο Αμούλιος ανάγκασε κατόπιν τη Ρέα Σιλβία να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, ιέρειες τις θεάς Εστίας Βέστα, ορκισμένες να διαφυλάξουν την παρθενία τους για μια περίοδο τριάντα ετών. Με την πράξη του αυτή, ο Αμούλιος θεωρούσε πως εξασφάλιζε ότι η γραμμή του Νουμίτορος δεν θα αποκτούσε άλλο διάδοχο. Εντούτοις, η Ρέα Σιλβία υποστήριξε πως ο θεός Μαρς (το αντίστοιχο του ελληνικού Άρη), την πλησίασε και την αποπλάνησε στο δάσος, με αποτέλεσμα να γεννηθούν δίδυμα αγόρια. Όταν ο Αμούλιος το έμαθε, εξορισμένος φυλάκισε τη Ρέα Σιλβία και διέταξε έναν υπηρέτη να θανατώσει τα βρέφη. Αλλά ο υπηρέτης τα λυπήθηκε και τα άφησε στις όχθες του ποταμού Τίβερη, ο οποίος είχε ξεχειλίσει. Τα νήπια προστάτευσε ο Τιβερίνος, θεότητα του ποταμού. Όταν τα νερά αποσύρθηκαν από τη στεριά, η σκάφη επικάθισε στη ρίζα μιας συκιάς, που ονομάστηκε Ρωμινάλιος ερινεός. Τότε μια λύκαινα (Lupa), η οποία μόλις είχε χάσει τα δικά της μικρά, βρήκε τα δίδυμα και τα θήλασε. Στη σπηλιά της τα βρήκε ο βοσκός Φαυστύλος και τα πήρε στην καλύβα του όπου μεγάλωσαν μαζί με τη γυναίκα του, Άκκα Λαρεντία. Αργότερα ο Ρωμύλος και ο Ρώμος ίδρυσαν τη Ρώμη και ανέτρεψαν τον Αμούλιο, αποκαθιστώντας τον Νουμίτορα στο θρόνο της Άλβα Λόνγκα. Ο αστεροειδής 87 Σύλβια (87 Sylvia), που ανακαλύφθηκε το 1866, πήρε το όνομά του από τη Ρέα Σιλβία. Ρεασίλβια (Rheasilvia) ονομάστηκε το 2011 ο μεγάλος κρατήρας του αστεροειδούς 4 Εστία (4 Vesta). Εστιάδες Παρθένες Ρωμαϊκή μυθολογία Τίτος Λίβιος. Ab urbe condita, Βιβλίο I Quintus Ennius. Το Όνειρο της Ίλια (Ρεα Συλβία)
AGBU Ararat Λευκωσίας

Ο AGBU Ararat (Armenian General Benevolent Union Ararat, Γενική Ανθρωπιστική Ένωση Αρμενίων Αραράτ) Λευκωσίας, είναι ομάδα ποδοσφαίρου σάλας των Αρμενίων της Κύπρου με έδρα τη Λευκωσία. Είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στο ποδόσφαιρο σάλας της Κύπρου, έχοντας τα περισσότερα πρωταθλήματα (7) και τα περισσότερα κύπελλα (6).

 Ο AGBU Ararat ιδρύθηκε το 1999. Απο την ίδρυση του αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου. Κατά την πρώτη του χρονιά (1999-00) κατακτά το πρώτο κύπελλο στην ιστορία του.Την επόμενη χρονιά 2000-01 φτάνει στην πρώτη του κατάκτηση πρωταθλήματος και στην συνέχεια γίνεται η πρώτη Κυπριακή ομάδα που αγωνίστηκε στο Κύπελλο ποδοσφαίρου σάλας της ΟΥΕΦΑ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας ακολούθησαν ακόμη έξι κατακτήσεις πρωταθλήματος και πέντε κατακτήσεις κυπέλλου με τελευταία επιτυχία το νταμπλ της περιόδου 2009-10. Στα επόμενα χρόνια και με την είσοδο παραδοσιακών αθλητικών σωματείων της Κύπρου στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας, ο AGBU Ararat έχασε τον πρωταγωνιστικό του ρόλο και έπεσε σε μαρασμό. Την περίοδο 2015-16 υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου. Τον Ιούλιο του 2016 ανακοινώθηκε η διάλυση της ομάδας και η συγχώνεψη της με την Ομόνοια Λευκωσίας. Η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε το 2018. Πρωτάθλημα Κύπρου:Πρωταθλήτρια (7): 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2010Κύπελλο Κύπρου: Κυπελλούχος (6): 2000, 2003, 2005, 2008, 2009, 2010
Χιροκάζου Κόρε Έντα

Ο Χιροκάζου Κόρε Έντα (αγγλικά: Hirokazu Kore'eda, ιαπωνικά: 是枝 裕和, 6 Ιουνίου 1962) είναι Ιάπωνας σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος. Ξεκίνησε την καριέρα του από την τηλεόραση και από τότε έχει σκηνοθετήσει πάνω από 12 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Κανείς δεν ξέρει (2004), Still Walking (2008) και After the Storm (2016). Κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 2013 για την ταινία Like Father, Like Son και τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 2018 για την ταινία Κλέφτες καταστημάτων.

 Σύμφωνα με το Harvard Film Archive, τα έργα του Κορέ Έντα «αντικατοπτρίζουν το στοχαστικό ύφος του Hou Hsiao-hsien και του Tsai Ming-liang». Ο Κορέ Έντα συγκρίνεται συχνά με τον Yasujiro Ozu, παρόλο που ο σκηνοθέτης έχει δηλώσει ότι έχει επηρεαστεί περισσότερο από τον Ken Loach. Σε μια συνέντευξή του το 2009, ο Κορέ Έντα ανέφερε ότι η ταινία Still Walking βασίστηκε στην οικογένειά του. 1995: Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας - Golden Osella, Καλύτερος Σκηνοθέτης (Maborosi) 1999: Διεθνές Φεστιβάλ του Ανεξάρτητου Κινηματογράφου του Μπουένος Άιρες - Καλύτερη Ταινία και Καλύτερο Σενάριο (After Life) 2004: Βραβεία Blue Ribbon - Καλύτερη Ταινία και Καλύτερος Σκηνοθέτης (Nobody Knows) 2008: Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Mar del Plata - Καλύτερη Ταινία (Still Walking) 2009: Ασιατικά Βραβεία Κινηματογράφου - Καλύτερος Σκηνοθέτης (Still Walking) 2013: Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών - Jury Prize (Like Father, Like Son) 2015: Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γιοκοχάμα - Καλύτερος Σκηνοθέτης (Our Little Sister) 2016: Ταινίες του Νότου - Καλύτερη Ταινία (After the Storm) 2018: Βραβεία της Ιαπωνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου - Καλύτερη Ταινία και Καλύτερος Σκηνοθέτης (The Third Murder) 2018: Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών - Χρυσός Φοίνικας (Κλέφτες καταστημάτων) 2023: Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών - Queer Φοίνικας (Monster)Το 2004, το 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε αφιέρωμα στον Χιροκάζου Κόρε Έντα με ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε τις ταινίες Μαμπορόσι, Μετά θάνατον ζωή, Απόσταση και Κανείς δεν ξέρει. Lessons from a Calf (1991) Going My Home (2012) "After Life" (Review) by Jonathan Ellis. Film Quarterly, Vol. no. 57, Issue no. 1, pp. 32–37. ISSN 0015-1386. "This is your life: Tony Rayns interviews After Life's director Koreeda Hirokazu" Sight & Sound, March 1999. Martonova, Andronika. Boys dont’t cry: the image of the children as a social problem in Hirokazu Koreeda’s films. - In: Central Asian Journal Of Art Studies. Almaty, T. Zhurgehov Kazakh National Academy of Arts, 2016. pр. 55-64
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2001-02 ήταν η 47η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Νέα Σαλαμίνα για 3η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2001-02 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2002-03. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2002-03. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2001-02 Αλκή Λάρνακας Εθνικός Άσσιας Ερμής ΑραδίππουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2001-02: Κινύρας Έμπας Ροτσίδης Μάμμαρι ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου ΘεράπονταΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2000-01 Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου Διγενής Ακρίτας Μόρφου Άρης ΛεμεσούΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2000-01: ΑΣΙΛ Λύσης Άδωνις Ιδαλίου Ένωσις Κοκκινοτριμιθιά Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1Από την Αναγέννηση Γερμασόγειας έχουν αφαιρεθεί 3 βαθμοί επειδή δεν πλήρωσε παλιά χρέη σε πρώην προπονητή της. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2001/02 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Η Νέα Σαλαμίνα πανηγυρίζει τον τίτλο». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 23. 15 Απριλίου 2002. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Θόδωρος Ζάρας

Ο Θόδωρος Ζάρας (Θεσσαλονίκη, 12 Αυγούστου 1987), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,97 μέτρα αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ / σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Λαυρίου.

 Ο Ζάρας ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ε.Ο. Σταυρούπολης το 2001, πριν γίνει επαγγελματίας με την ομάδα του ICBS, σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Με το ICBS αγωνίστηκε για τρεις χρονιές στην Α2 εθνική κατηγορία, πριν μεταγραφεί στην ομάδα της ΑΕ Λάρισας, με την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α1, πετυχαίνοντας 133 πόντους σε 22 αγώνες. Το 2009-10, μεταγράφηκε στον Κολοσσό Ρόδου, με τον οποίο κατέλαβε την έκτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1, πετυχαίνοντας 109 πόντους σε 23 ματς. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με την ομάδα της Καβάλας, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.Το καλοκαίρι του 2011, μεταγράφηκε στην ομάδα του ΚΑΟΔ, στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, με κορυφαία σεζόν το 2013-14, όταν κατέλαβε την έκτη θέση. Στην τελευταία του χρονιά με τον ΚΑΟΔ, πέτυχε 331 πόντους σε 25 αγώνες και αναδείχθηκε πέμπτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στις 2 Ιουλίου 2015, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Ζάρα στην ομάδα του Άρη με συμβόλαιο δύο ετών. Με τον Άρη είχε μέτρησε 6.2 πόντους, 1.5 ριμπάουντ και 0.8 ασίστ σε 34 αγώνες πρωταθλήματος τη σεζόν 2015-16, ενώ την χρονιά που μας πέρασε είχε 7.7 πόντους, 0.8 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ σε 33 παιχνίδια. Παράλληλα, αγωνίστηκε σε 17 παιχνίδια του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, στα οποία είχε 8.4 πόντους, 0.9 ριμπάουντ και 0.4 ασίστ. Στις 27 Ιουνίου ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον ΠΑΟΚ, για δυο χρόνια. Με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λίγκ και έφτασε το 2019 στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 79-73. Στις 9 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή. Σε 19 αγώνες στο Ελληνικό Πρωτάθλημα είχε κατά μέσο όρο 8.4 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 1.5 ασίστ, σουτάροντας με ποσοστό 48% στα τρίποντα. Στις 13 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από τον Κολοσσό Ρόδου, επιστρέφοντας στην ομάδα μετά από 11 χρόνια. Στις 11 Ιανουαρίου 2021, έφτασε τις 305 συμμετοχές στο Ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ ξεπέρασε τα 400 ριμπάουντ και τις 300 ασίστ.Στις 4 Αυγούστου 2021, πήρε μεταγραφή για την Λάρισα. Στις 18 Δεκεμβρίου 2021, συμπλήρωσε 350 εύστοχα τρίποντα καριέρας στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τη σεζόν 2021-22, είχε μέσο όρο 8.6 πόντους, 1.9 ασίστ, 1.5 ριμπάουντ και 44% στο τρίποντο. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την ομάδα του Λαυρίου για την αγωνιστική περίοδο 2022-23. Με τη φανέλα της ομάδας μέτρησε κατά μέσο όρο, 7.4 πόντους σε 16 αγώνες με 41,3% στα τρίποντα. Στις 31 Ιουλίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμα μία σεζόν. Ζάρας διετίας στον ΑΡΗ - ArisBC ΖΑΡΑΣ Θεόδωρος - Εσακε Thodoris Zaras Basketball Player Profile Θεόδωρος Ζάρας - ArisBC
133 (αριθμός)

Το 133 (εκατόν τριάντα τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 132 και πριν από το 134. Είναι περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 133 συμβολίζεται ως CXXXIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΛΓ΄ ή ρλγ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 133 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 7, 19 και 133, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 134. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 133 είναι 133 = 7 · 19. Το 133 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (7 · 19). Το 133 είναι αριθμός Harshad στο δεκαδικό σύστημα, αφού 1 + 3 + 3 = 7, δηλαδή το άθροισμα των ψηφίων του είναι διαιρέτης του. Οι τετραγωνικές ρίζες του 133 είναι κατά προσέγγιση οι δύο άρρητοι αριθμοί ±11,532562594670795889354183238818 133 ! = ∏ i = 1 133 i ≃ 9 , 7743616924752409570659688583626 ⋅ 10 246 {\displaystyle \mathrm {133!=\prod _{i=1}^{133}i\simeq 9,7743616924752409570659688583626\cdot 10^{246}} } 2 133 = 133 ↑↑ 2 = 133 133 ≃ 2 , 9666632286057296132596562069699 ⋅ 10 282 {\displaystyle \mathrm {{}^{2}133=133\uparrow \uparrow 2=133^{133}\simeq 2,9666632286057296132596562069699\cdot 10^{282}} } Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών.
Ανεμαρί Χάινριχ

Η Ανεμαρί Χάινριχ ή Ανεμαρί Χένριτς (9 Ιανουαρίου 1912 – 22 Σεπτεμβρίου 2005, γερμανικά: Annemarie Heinrich‎) ήταν γερμανικής καταγωγής φωτογράφος, πολιτογραφημένη Αργεντινή, ειδικευμένη στην προσωπογραφία και στη γυμνή φωτογραφία. Θεωρείται ως μία από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της φωτογραφίας στην Αργεντινή.

 Γεννήθηκε το 1921 στο Ντάρμστατ στην Έσση της Γερμανίας και μετακόμισε το 1926 στο Λαρόκε στην επαρχία Έντρε Ρίος της Αργεντινής με την οικογένειά της που προσπαθούσε να ξεφύγει από τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στη συνθηκολογημένη Γερμανία του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1930, άνοιξε το πρώτο φωτογραφείο στο Μπουένος Άιρες. Δύο χρόνια αργότερα, μετακόμισε σε έναν μεγαλύτερο χώρο, όπου άρχιζε να φωτογραφίζει ηθοποιούς του Τεάτρο Κολόν, της κύριας όπερας της πόλης. Οι φωτογραφίες της χρησιμοποιήθηκαν ως εξώφυλλο σε διάφορα περιοδικά, όπως El Hogar, Sintonía, Alta Sociedad, Radiolandia και Antena, για πολλές δεκαετίες.Κατά την διάρκεια της σταδιοδρομίας της, κατάφερε να αποτυπώσει με τη φωτογραφική της μηχανή, διασημότητες του αργεντίνικου κινηματογράφου, όπως οι Τίτα Μερέλο, Κάρμεν Μιράντα, Ζούλι Μορένο και Μίρτα Λεγκράντ, αλλά και προσωπικότητες από τον χώρο του πολιτισμού, όπως οι Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Πάμπλο Νερούδα και Εβίτα Περόν.