Μαριάν Λούπου

Ο Μαριάν Λούπου (Ρουμάνικη προφορά: mariˈan ˈlupu ; γεννημένος στις 20 Ιουνίου 1966) είναι Μολδαβός πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας μεταξύ 2010 και 2013. Από τη θέση αυτή διετέλεσε χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας από το 2010 έως το 2012.

 Ο Μαριάν Λούπου γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1966 στο Μπάλτσι . Όταν ο Μαριάν ήταν έξι ετών, η οικογένεια μετακόμισε στο Κισινάου. Ο πατέρας του, Ιλίε Λούπου (γεν. 1938), ήταν καθηγητής μαθηματικών στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Η μητέρα του δίδαξε γαλλική γλώσσα στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Φαρμακευτικής Νικολάε Τεστεμίτσανου. Υπήρξε μέλος της Κομσομόλ από το 1980 έως το 1988 και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1988 έως το 1991. Μέχρι το 1983, ο Λούπου σπούδαζε στο Λύκειο "Γκεόργκε Ασάτσι" του Κισινάου. Σπούδασε Οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας (μέχρι το 1987) και στο Ινστιτούτο Εθνικής Οικονομίας Πλεχάνοφ της Μόσχας (1987–1991) στη Μόσχα όπου απέκτησε το διδακτορικό του στα Οικονομικά. Ο Λούπου παρακολούθησε επίσης στάδια στο Ινστιτούτο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον, DC (1994) και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου στη Γενεύη (1996). Εκτός από τη μητρική του γλώσσα Μολδαβικά (Ρουμανικά), ο Λούπου μιλά αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά. Ο Λούπου παντρεύτηκε το 1992 και έχει δύο παιδιά, την Αλεξάνδρα και τον Κριστιάν. Διορίστηκε υφυπουργός Οικονομίας στο νέο κομμουνιστικό υπουργικό συμβούλιο Τάρλεφ τον Ιούνιο του 2001. Δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2003, ο Λούπου προήχθη σε πλήρη υπουργό Οικονομίας (5 Αυγούστου 2003 - 24 Μαρτίου 2005). Μετά την επανεκλογή των κομμουνιστών το 2005, ο Λούπου προήχθη και πάλι, αυτή τη φορά ως Πρόεδρος του κοινοβουλίου της Μολδαβίας. Ο Μαριάν Λούπου ήταν Πρόεδρος του κοινοβουλίου της Μολδαβίας από τον Μάρτιο του 2005 έως τον Μάιο του 2009. Αλλά τον Δεκέμβριο του 2008, ο Λούπου δεν συμπεριλήφθηκε από τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Βορόνιν στη σύνθεση του Ανώτατου Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο Λούπου ήταν υψηλόβαθμο μέλος του Κόμματος των Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και θεωρείτο κορυφαίος υποψήφιος, για να γίνει ο επόμενος Πρωθυπουργός μετά την παραίτηση της Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι . Ωστόσο, λίγο πριν από τη δεύτερη (αποτυχημένη) προσπάθεια εκλογής του επόμενου προέδρου στις 3 Ιουνίου 2009, αποχώρησε από το PCRM, δηλώνοντας ότι δεν ήταν δυνατή η μεταρρύθμιση του PCRM εκ των έσω. Στη συνέχεια, του προτάθηκε η ιδιότητα μέλους και ακόμη και η ηγεσία στο Δημοκρατικό Κόμμα της Μολδαβίας, το οποίο δεν είχε εκκαθαρίσει το εκλογικό όριο στις πρώτες εκλογές του 2009. Μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2009, μαζί με τους Βλαντ Φιλάτ, Μιχάι Γκίμπου και Σεραφείμ Ουρεκεάν, ο Μαριάν Λούπου υπέγραψε τη Συμμαχία για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση σε μια συνέντευξη Τύπου στις 8 Αυγούστου 2009. Ήταν υποψήφιος της Συμμαχίας για την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση για Πρόεδρος της Μολδαβίας μέχρι την εκλογή του σημερινού προέδρου Νικολάε Τιμόφτι στις 16 Μαρτίου 2012. Στις 25 Απριλίου 2013 ο Μαριάν Λούπου απολύθηκε από τη θέση του Προέδρου του κοινοβουλίου της Μολδαβίας με 76 από τις 101 ψήφους ( κομμουνιστές, φιλελεύθεροι-δημοκράτες, σοσιαλιστές και ορισμένοι φιλελεύθεροι-μεταρρυθμιστές). Σε διαμάχη σχετικά με την εθνική και γλωσσική ταυτότητα στη Μολδαβία, ο Μαριάν Λούπου αυτοπροσδιορίζεται ως μολδαβικής εθνικής καταγωγής και υποστήριξε τη διατήρηση της «μολδαβικής γλώσσας» στο Σύνταγμα ως κρατικής γλώσσας της Μολδαβίας. Αν και το 2010, στην τηλεοπτική εκπομπή "În profunzime" στο ProTV Κισινάου, ο Λούπου δήλωσε: "Από επιστημονική άποψη, μιλάω ρουμανικά, από πολιτική άποψη - μιλάω μολδαβικά!" . Μετά από δύο χρόνια, στην ίδια εκπομπή ο Λούπου δήλωσε: « Άλλαξα γνώμη. Επιστημονικά δεν είναι πλέον ρουμανικά, όπως είπα προηγουμένως, αλλά η μολδαβική [γλώσσα]. ” Ο Λούπου υποστηρίζει την ιδέα της ύπαρξης του μολδαβικού λαού και του μολδαβικού έθνους και την ιδέα ότι η Μολδαβία είναι μια ξεχωριστή οντότητα εκτός από τη Ρουμανία. Το 2010 ο Λούπου δήλωσε ότι «Είναι υπερηφάνεια για τη Μολδαβία που οι στρατιώτες της παρέλασαν στην Κόκκινη Πλατεία» στην Παρέλαση της Ημέρας της Νίκης της Μόσχας το 2010, κοντράροντας άλλους πολιτικού, που επέκριναν την παρουσία του Λόχου της Τιμητικής Φρουράς του Εθνικού Στρατού της Μολδαβίας .