Μπέρνι Σάντερς

Ο Μπέρναρντ «Μπέρνι» Σάντερς (αγγλ. Bernard "Bernie" Sanders), είναι Αμερικανός πολιτικός και ακτιβιστής, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Βερμόντ από το 2007. Είναι πολιτικά ανεξάρτητος, αλλά ανήκει στην διάσκεψη των Δημοκρατικών στη Γερουσία. Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει διατελέσει επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Υποθέσεων Βετεράνων της Γερουσίας από το 2013 έως το 2015. Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια του Βερμόντ από το 1991 έως το 2007, καθώς και ως 37ος Δήμαρχος του Μπέρλινγκτον από το 1981 έως το 1989. Έχει υπάρξει υποψήφιος για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για την Προεδρία των ΗΠΑ, στις εκλογές του 2016 και στις εκλογές του 2020. Ο Μπέρνι Σάντερς, είναι ο ανεξάρτητος με τη μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία του Κογκρέσου, παρόλο που συμπαρατάσσεται με το Δημοκρατικό Κόμμα σε διάφορες επιτροπές που συμμετέχει. Το 2015, προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος της Επιτροπής της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών για τις Υποθέσεις των Βετεράνων. Από το 2021, είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. To 2015, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του ως εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος στις Εκλογές του 2016. Αρχικά, οι πιθανότητες του θεωρούνταν μηδαμινές, όμως χάρη σε μια ριζοσπαστική προεκλογική εκστρατεία, έγινε ένας από τους δύο κύριους διεκδικητές του Δημοκρατικού Χρίσματος, και τελικά κέρδισε το 44% των ψήφων, αν και δεν κατάφερε να κερδίσει το χρίσμα και να προχωρήσει στις κύριες εκλογές. Το 2019, ανακοίνωσε πως θα ξανά ήταν υποψήφιος για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2020. Ήλθε δεύτερος πίσω από τον Τζο Μπάιντεν, και δεν κατάφερε να λάβει το χρίσμα. Μέσω των προεκλογικών του εκστρατειών, ο Σάντερς έγινε γνωστός για τις οικολογικές, αντιπολεμικές, σοσιαλιστικές και προοδευτικές του ιδέες. Αυτοπροσδιορίζεται ως Δημοκρατικός Σοσιαλιστής, και είναι ιδιαίτερα γνωστός για την αντίθεση του στην οικονομική ανισότητα. Είναι γνωστός υποστηρικτής της καθολικής κάλυψης υγείας, της δωρεάν φοίτησης σε πανεπιστήμιο, της αύξησης του κατώτατου μισθού, της αποπληρωμής του φοιτητικού χρέους, της αποποινικοποίησης της κάνναβης, της πληρωμένης γονικής άδειας κλπ. Έχει ασκήσει σκληρή κριτική στον πρώην Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, περιγράφοντάς τον ως "παθολογικό ψεύτη" και "ρατσιστή, ομοφοβικό, σεξιστή και ξενοφοβικό ".

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1964. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, δραστηριοποιήθηκε ως οργανωτής διαμαρτυριών για το Κογκρέσο για τη Φυλετική Ισότητα και τη Μη-βίαιη Συντονιστική Επιτροπή Φοιτητών στα πλαίσια του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων.Ύστερα από την εγκατάστασή του στο Βερμόντ το 1968, ο Σάντερς κατήλθε υποψήφιος σε εκλογές διεκδικώντας τη θέση του κυβερνήτη του Βερμόντ και του γερουσιαστή των ΗΠΑ ως υποψήφιος του Κόμματος Ένωσης Ελευθερίας, χωρίς να σημειώσει επιτυχία. Αργότερα, έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία του Μπέρλινγκτον, της πολυπληθέστερης πόλης του Βερμόντ, θέση στην οποία εξελέγη το 1981. Το 1990, εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την Μονοεδρική περιφέρεια του Βερμόντ, ενώ το 1991 συμμετείχε στην ίδρυση της Προοδευτικής Παράταξης του Κογκρέσου, στην οποία συμμετέχουν τα πιο αριστερά μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος. Διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων μέχρι το 2006, οπότε και εξελέγη γερουσιαστής. Επανεξελέγη το 2012 συγκεντρώνοντας περίπου το 71% των ψήφων. Ο Σάντερς έγινε ευρύτερα γνωστός το 2010, όταν συμμετείχε σε διαδικασία παρεμπόδισης ψήφου σχετικά με την επέκταση των περικοπών φόρων της προεδρίας Μπους. Ο Σάντερς υποστηρίζει πολιτικές παρόμοιες με εκείνες των ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, ειδικότερα εκείνες των σκανδιναβικών χωρών. Θεωρείται ως μία από τις ηγετικές προοδευτικές προσωπικότητες του Κογκρέσου, ειδικά σε θέματα ανισότητας εισοδημάτων, καθολικής υγειονομικής περίθαλψης, γονεϊκής αδείας, κλιματικής αλλαγής, δικαιωμάτων ΛΟΑΤ και μεταρρύθμισης χρηματοδότησης προεκλογικών εκστρατειών. Επίσης, ο Σάντερς άσκησε κριτική στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και αντιτάχθηκε από νωρίς στον πόλεμο του Ιράκ, ενώ συχνά τοποθετείται και σε θέματα πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ασκώντας ιδιαίτερη κριτική στις φυλετικές διακρίσεις στο σύστημα δικαιοσύνης, καθώς και στις πολιτικές μαζικής επιτήρησης όπως ο νόμος ΠΑΤΡΙΟΤ και το πρόγραμμα επιτήρησης της NSA. Κατά τη διάρκεια των προκριματικών προεδρικών εκλογών των Δημοκρατικών το 2012, ο Σάντερς - ​​δυσαρεστημένος με τις "προσπάθειες του Προέδρου Ομπάμα να ανταλλάξει τις περικοπές Κοινωνικής Ασφάλισης με αυξήσεις φόρων" - φέρεται να σκέφτηκε να θέσει υποψηφιότητα εναντίον του στις προκριματικές εκλογές. Ο Σάντερς είχε προτείνει προηγουμένως το 2011 ότι ήταν «καλή ιδέα» για κάποιον να αμφισβητήσει τον Ομπάμα και «έφτασε τόσο κοντά στο να διεκδικήσει μια πρωταρχική πρόκληση… που ο γερουσιαστής Χάρι Ριντ έπρεπε να παρέμβει για να τον σταματήσει». Το Νοέμβριο του 2013, ο Σάντερς πρότεινε ότι η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν θα μπορούσε να είναι πρόεδρος και ότι θα μπορούσε να κερδίσει την υποστήριξή του αν έθετε υποψηφιότητα. Πρόσθεσε ότι εάν δεν έθετε υποψηφιότητα ως προοδευτικός υποψήφιος, μπορεί να αισθανόταν υποχρεωμένος να το κάνει ο ίδιος. Τον Δεκέμβριο του 2014, η Γουόρεν είπε ότι δεν θα ήταν υποψήφιος. Ο Σάντερς ανακοίνωσε την πρόθεσή του να επιδιώξει την υποψηφιότητα του Δημοκρατικού Κόμματος για πρόεδρος στις 30 Απριλίου 2015. Η εκστρατεία του ξεκίνησε επίσημα στις 26 Μαΐου στο Μπέρλινγκτον. Στην ανακοίνωσή του ο Σάντερς είπε: «Δεν πιστεύω ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που υπερασπίστηκαν την αμερικανική δημοκρατία αγωνίστηκαν για να δημιουργήσουν μια κατάσταση όπου οι δισεκατομμυριούχοι κατέχουν την πολιτική εξουσία», και το έκανε κεντρική ιδέα σε όλη την εκστρατεία του. Ο Γουόρεν χαιρέτισε την είσοδο του Σάντερς στον αγώνα, λέγοντας, «Χαίρομαι που τον βλέπω να βγαίνει εκεί έξω και να δίνει την μάχη του για το τι πρέπει να είναι η ηγεσία σε αυτή τη χώρα», αλλά ποτέ δεν τον ενέκρινε. Αρχικά θεωρήθηκε μακρινός στόχος, ο Σάντερς κέρδισε 23 προκριματικές εκλογές και κοινοβουλευτικές εκλογές και περίπου το 46% των δεσμευμένων εκπροσώπων έναντι 54% της Χίλαρι Κλίντον. Η εκστρατεία του διακρίθηκε για τον ενθουσιασμό των υποστηρικτών της, καθώς και για την απόρριψη μεγάλων δωρεών από εταιρείες, τον χρηματοπιστωτικό κλάδο και οποιοδήποτε σχετικό Super PAC. Μερικά από τα email της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής (DNC) που διέρρευσαν στο κοινό τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2016 έδειξαν ότι η ηγεσία της επιτροπής είχε ευνοήσει την Κλίντον σε σχέση με αυτόν και είχε εργαστεί για να βοηθήσει την Κλίντον να κερδίσει την υποψηφιότητα. Στις 12 Ιουλίου 2016, ο Σάντερς ενέκρινε επίσημα την Κλίντον στην ανεπιτυχή εκστρατεία της για γενικές εκλογές εναντίον του Ρεπουμπλικανού Ντόναλντ Τραμπ, ενώ προέτρεψε τους υποστηρικτές του να συνεχίσουν την «πολιτική επανάσταση» που είχε ξεκινήσει η εκστρατεία του. Ύστερα από τη μη επιτυχή υποψηφιότητα του το 2016 για το χρίσμα των Δημοκρατικών, ανακοίνωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2020 εκ νέου τη προσπάθεια του να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ πράγμα που μετάνιωσέ στις 8 Απριλίου 2020 έπειτα από πιθανή ανακοίνωση της υποψηφιότητας του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν που θεωρούνταν φαβορί για την νίκη αυτή με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αποσυρθεί από την κούρσα και να τον υποστηρίξει. Έχει δηλώσει πως αν ο Τζο Μπάιντεν δεν επιλέξει δεύτερη θητεία ως πρόεδρος στην Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 2024 υπάρχει πιθανότητα να ξανακατεβεί για το χρίσμα των Δημοκρατικών.