Άστεγοι ερωτευμένοι

Η ταινία Άστεγοι ερωτευμένοι (πρωτότυπος τίτλος The More The Merrier) είναι ρομαντική κομεντί 1943 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς. Είναι βασισμένη στο διήγημα του Γκάρσον Κέινιν Two's a Crowd και η προσαρμογή για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τους Ρίτσαρντ Φλόουρνοϊ, Λιούις Ρ. Φόστερ, Φρανκ Ρος και Ρόμπερτ Γ. Ράσελ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τζιν Άρθουρ, Τζόελ ΜακΚρέι και Τσαρλς Κόμπερν. Ο Τσαρλς Κόμπερν βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, ενώ η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του Μάικλ Κερτίζ Καζαμπλάνκα (Casablanca, 1942).

 Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, στην Ουάσινγκτον η Κόνι Μίλιγκαν (Τζιν Άρθουρ) αποφασίζει να βρει συγκάτοικο προκειμένου να τη βοηθήσει με την πληρωμή του ενοικίου του διαμερίσματός της. Παρά το γεγονός ότι η Κόνι ζητάει γυναίκα συγκάτοικο, ο νέος ένοικος είναι ο ηλικιωμένος Μπέντζαμιν Ντινγκλ (Τσαρλς Κόμπερν) που έχει έρθει στην Ουάσινγκτον για επαγγελματικό ταξίδι. Η σχέση μεταξύ των δυο τους είναι από την αρχή τους δύσκολο λόγω των διαφορετικών τους προσωπικοτήτων και του γεγονότος ότι ο Ντινγκλ έχει την τάση να εμπλέκεται στις υποθέσεις της. Η συγκατοίκησή τους χειροτερεύει όταν ο Ντινγκλ υπενοικιάζει την κρεβατοκάμαρά του στον νεαρό λοχία Τζο Κάρτερ (Τζόελ ΜακΚρέι), ο οποίος πρόκειται να μείνει στο σπίτι για λίγες μέρες πριν φύγει για το μέτωπο. Η Κόνι αποκρύπτει από τον αρραβωνιαστικό της Τσαρλς Πέντεργκαστ (Ρίτσαρντ Γκέινς) το γεγονός ότι συγκατοικεί με δυο άνδρες, ενώ ο Ντιγκλ προσπαθεί να σπρώξει την Κόνι στην αγκαλιά του Τζο. Πρόκειται για την τελευταία ταινία του Στίβενς για την Columbia Pictures (με την οποία είχε συμβόλαιο για τρεις ταινίες) πριν φύγει για το μέτωπο το 1943. Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν "Merry-Go-Round" και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1942 και ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Ο Τζόελ ΜακΚρέι που ανέλαβε το ρόλο του Τζο πίστευε ότι ο Κάρι Γκραντ θα ήταν καταλληλότερος για εκείνον. Ο ΜακΚρέι ανέλαβε το ρόλο ενώ ο Γκραντ πρωταγωνίστησε στην επανεκτέλεση της της ταινίας "Περπάτα...μην τρέχεις (Walk Don't Run, 1966), αλλά στο ρόλο του Τσαρλς Κόμπερν. Η Τζιν Άρθουρ είχε προβλήματα με τον Χάρι Κον, που ήταν διευθυντής της Columbia, εφόσον ανήκε στο δυναμικό της εταιρίας και απέρριπτε όλους τους ρόλους που της είχαν αναθέσει. Προκειμένου να αναθερμάνει τις σχέσεις της με την εταιρία εκείνη κι ο σύζυγός της Φρανκ Ρος απευθύνθηκαν στον καλό φίλο τους Γκάρσον Κέινιν. Ο Κέινιν έγραψε ένα μικρό διήγημα και το έδωσε στην Άρθουρ να το πάει στην Columbia. Ο Κον ενθουσιάστηκε με την υπόθεση κι ανέθεσε στον Τζορτζ Στίβενς τη σκηνοθεσία καθώς και στην Τζιν Άρθουρ τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Τζιν Άρθουρ τιμήθηκε με την ερμηνεία της στην ταινία με τη μοναδική της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Τζένιφερ Τζόουνς. Η ταινία έλαβε 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας (τα οποία κέρδισε η ταινία του Μάικλ Κερτίζ "Καζαμπλάνκα"). Μοναδικό βραβείο που κέρδισε η ταινία ήταν το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την σπαρταριστή ερμηνεία του Τσαρλς Κόμπερν. Βράβευση: Β' Ανδρικού Ρόλου – Τσαρλς ΚόμπερνΥποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας – Τζορτζ Στίβενς Σκηνοθεσίας – Τζορτζ Στίβενς Α' Γυναικείου Ρόλου – Τζιν Άρθουρ Πρωτότυπης Ιστορίας - Γκάρσον Κέινιν Πρωτότυπου Σεναρίου - Ρίτσαρντ Φλόουρνοϊ, Λιούις Ρ. Φόστερ, Φρανκ Ρος και Ρόμπερτ Γ. Ράσελ Άστεγοι ερωτευμένοι στην IMDb