Ρινοπλαστική

Η ρινοπλαστική είναι πλαστική χειρουργική επέμβαση της μύτης. Γίνεται τόσο για λειτουργικούς όσο και για αισθητικούς λόγους αφού μπορεί να βελτιώσει την όψη και το σχήμα της μύτης και ταυτόχρονα να αποκαταστίσει τη λειτουργικότητα του αναπνευστικού συστήματος.Το πιο σημαντικό στη ρινοπλαστική είναι το αποτέλεσμα να εναρμονίζεται πλήρως με το σχήμα του προσώπου και να ταιριάζει με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του δείχνοντας όσο πιο φυσικό γίνεται. Η επιτυχημένη ρινοπλαστική (πλαστική μύτης) βασίζεται σήμερα στην ταυτόχρονη εγχείρηση τόσο της ρινικής πυραμίδας όσο και του ρινικού διαφράγματος.Θεωρείται από τεχνική άποψη μια από τις δυσκολότερες επεμβάσεις τις αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής και για το λόγο αυτό ο γιατρός θα πρέπει να είναι άριστα εκπαιδευμένος και έμπειρος. ​ Ενισχύει την αυτοπεποίθηση, βελτιώνει την αυτοεκτίμηση και γενικότερα επιφέρει ένα επαναστατικά θετικό αποτέλεσμα

 Στα πλαίσια της ρινοπλαστικής, η πλαστική του ρινικού διαφράγματος είναι καθοριστικής σημασίας για το αποτέλεσμα της επέμβασης, αφού το ρινικό διάφραγμα είναι ο βασικός σύνδεσμος μεταξύ των διαφόρων δομικών στοιχείων της μύτης και έχει καθοριστική σημασία τόσο για τη λειτουργία (αναπνοή) όσο και την αισθητική της (ομορφιά). Αυτό συμβαίνει, επειδή το ρινικό διάφραγμα λειτουργεί όπως η κεντρική κολώνα στήριξης μιας σκηνής κάμπινγκ, συμμετέχοντας άμεσα και έμμεσα σε όλους τους μηχανισμούς στήριξης της κορυφής της μύτης. Υπάρχουν αρκετά είδη επεμβάσεων διόρθωσης της μύτης όπου μπορούμε να συναντήσουμε.Μερικά αναφέρονται παρακάτω: Αυξητική ρινοπλαστική Διορθωτική ρινοπλαστικήΆλλα είδη πιο σπάνια είναι: Με ράμματα Με αυτομοσχεύματα Με τεχνητά μοσχεύματαΔιακρίνουμε την: κλειστή ρινοπλαστική, ανοιχτή ρινοπλαστική. και άλλες διαβαθμιςμένες εγχειρητικες τεχνικέςΗ κλειστή ή απλή ρινοπλαστική αντιμετωπίζει απλές καταστάσεις διόρθωσης του ύβου (καμπούρα) και ακρορινίου. Η ανοιχτή ρινοπλαστική προσφέρει καλύτερη ορατότητα του σκελετού και μεγαλύτερη ακρίβεια διόρθωσης της ανατομίας της μύτης. Η επέμβαση της πλαστικής της μύτης διενεργείται από τις ηλικίες 18 και άνω. Η διαδικασία είναι απλή. Το πρωί της επέμβασης προσέρχεται η/ο ενδιαφερόμενη/ος στην κλινική νηστική/ός, και πραγματοποιείται ο απαραίτητος εργαστηριακός έλεγχος.Η ρινοπλαστική πραγματοποιείται συνήθως με ολική αναισθησία και σπανιότερα με τοπική αναισθησία ή μέθη. Η κλειστή ρινοπλαστική έχει μικρότερη διάρκεια απ’ ότι η ανοιχτή. Στην κλειστή, οι τομές διενεργούνται μέσα στον βλεννογόνο των ρουθουνιών. Στην ανοιχτή ρινοπλαστική, η τομή διενεργείται στο πιο στενό μέρος της στυλίδας και προεκτείνεται στα ρουθούνια. Στην ανοιχτή, έχουμε πλήρη αποκόλληση του δέρματος από τον σκελετό (οστεοχόνδρινο) της μύτης. Η καλή ορατότητα των εσωτερικών δομών της μύτης δίνει την δυνατότητα στον Πλαστικό Χειρουργό να εναρμονίσει καλύτερα τα χόνδρινα μέρη της μύτης (ακριβής εκτομή χόνδρων, τοποθέτηση ραμμάτων για ανόρθωση και σύγκλιση των χόνδρων, δυνατότητα τοποθέτησης τμήματος χόνδρου για καλύτερη στήριξη του σκελετού) και να εξασφαλίσει τη μέγιστη αποτελεσματικότητα στην τοποθέτηση μοσχευμάτων και τη λεπτομερή τροποποίηση του ακρορρινίου. Για τους παραπάνω λόγους, στις πολύπλοκες ή απαιτητικές μύτες, καθώς και σε περιπτώσεις δευτερογενούς ρινοπλαστικής, η μέθοδος επιλογής είναι η ανοιχτή προσπέλαση. Η μέθοδος - τεχνική της ρινοπλαστικής πρέπει να είναι πολύ ακριβής, γιατί ακόμα και το χιλιοστό μπορεί να φέρει αλλαγές στο αποτέλεσμα.Ο πλαστικός χειρουργός οφείλει να έχει άριστη γνώση της ανατομίας της μύτης. Κάθε πρόσωπο έχει τις ιδιαιτερότητές του. Για ορισμένες περιπτώσεις, η μύτη είναι δυνατόν να βελτιωθεί με ενέσιμα Botox και υαλουρονικό. Πρόκειται για μία πολύ συχνή επέμβαση στην Πλαστική Χειρουργική, μεγάλης βαρύτητας. Η πλέον σύγχρονη και καινοτόμα μέθοδος πλαστικής μύτης είναι η ρινοπλαστική με χρήση πιεζοτόμου] (Diamond Rhinoplasty). Πρόκειται για την πλέον ασφαλή και ατραυματική χειρουργική επέμβαση, με τα παρακάτω οφέλη για τον ασθενή: «Γλυπτική» της μύτης με αποφυγή σε πολλές περιπτώσεις οστεοτομών Προστασία των μαλακών ιστών της μύτης Μειωμένος μετεγχειρητικός πόνος Καλύτερη και γρηγορότερη αποθεραπεία Μόνιμο και εξαιρετικό αισθητικό αποτελέσματα Η ιδανική μύτη δεν είναι ίδια για όλα τα πρόσωπα και αυτό γιατί πρέπει να είναι σε αρμονία με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου. Δηλαδή μια ωραία μύτη δεν ταιριάζει σε όλους, αλλά διαφέρει για τον κάθε ενδιαφερόμενο. Παρότι, είναι απόλυτα εξατομικευμένη η έννοιά της, έχουν οριστεί κάποιοι κανόνες συμμετρίας και γεωμετρίας, που την περιγράφουν. Ένας πρώτος κανόνας είναι η συμμετρία που παρατηρούμε, αν χωρίσουμε το πρόσωπο σε τρία οριζόντια τριτημόρια, με τη μύτη να βρίσκεται στο μέσο. Το πρώτο εκτείνεται από τη ρίζα των μαλλιών στο μέτωπο, έως τη ρίζα της μύτης. Το δεύτερο βρίσκεται ανάμεσα στη ρίζα της μύτης και την κορυφή της και το τρίτο τριτημόριο ανάμεσα στην κορυφή της μύτης και το γένειο. Ένας ακόμα κανόνας συμμετρίας προκύπτει, αν χωρίσουμε το πρόσωπο σε πέντε κάθετα τμήματα. Το μεσαίο 1/5 αποτελεί το πλάτος της μύτης και σχηματίζεται από δύο παράλληλες κάθετες, που περνούν από την έσω γωνία των ματιών. Τα δύο πλαϊνά 1/5 αποτελούνται από παράλληλες κάθετες, που περνούν από την έξω γωνία των ματιών. Αυτά τα 3/5 πρέπει να είναι ίσα μεταξύ τους. Τέλος, μελετώντας και το προφίλ του προσώπου, καθορίζουμε τις αναλογίες της ιδανικής μύτης. Έτσι, η ρινο-μετωπιαία γωνία πρέπει να είναι 115-130º, η ρινο-προσωπική γωνία 30-40º, η ρινο-πωγωνική γωνία 120-132º και η πωγωνο-κρανιακή γωνία 80-95º. Με βάση λοιπόν τους παραπάνω κανόνες αρμονίας και συμμετρίας, σχεδιάζονται οι αλλαγές, που μπορούν να γίνουν σε κάθε άτομο. Η ηλικία των υποψηφίων θα πρέπει να είναι άνω των 17 ετών για τα κορίτσια και 18 για τα αγόρια, έτσι ώστε να έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη της μύτης αλλά και ολόκληρου του προσώπου. Η μύτη, από την παιδική ηλικία μέχρι τα εφηβικά χρόνια, αλλάζει και η ανάπτυξή της ολοκληρώνεται με το πέρας της εφηβείας. Τότε, παγιώνονται και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου, που πλαισιώνουν λιγότερο ή περισσότερο αρμονικά τη μύτη και παίζουν βασικό ρόλο στην απόφαση της αλλαγής των χαρακτηριστικών της. Επομένως, δεν πρέπει να λαμβάνεται η απόφαση για ρινοπλαστική, πριν την ηλικία των 17 ετών για τις γυναίκες και των 18 ετών για τους άνδρες. Πιο αναλυτικά, στο εσωτερικό της μύτης βρίσκονται τα οστά και οι χόνδροι, που παρουσιάζουν ζώνες ανάπτυξης. Αν πραγματοποιηθεί η ρινοπλαστική, πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του προσώπου, μπορεί να καταστραφούν αυτά τα κέντρα και να επηρεαστεί και η ανάπτυξη της μύτης. Έτσι, αν αφαιρέσουμε τον ύβο (την καμπούρα) μιας μύτης στα 12 έτη, υπάρχει η πιθανότητα η μύτη να μεγαλώσει ασύμμετρα και στραβά στα επόμενα χρόνια, λόγω του ότι κάποιες ζώνες ανάπτυξης λειτουργούν, ενώ αυτές που αφαιρέθηκαν όχι. Ένας ακόμη λόγος, που αναβάλλουμε τη ρινοπλαστική μέχρι την ενηλικίωση του ατόμου, είναι ότι τότε ο υποψήφιος θα είναι πιο ώριμος. Θα είναι δηλαδή συναισθηματικά και νοητικά ικανός να αποφασίσει, εάν πράγματι θέλει να αλλάξει τη μύτη του και τι αλλαγές ακριβώς επιθυμεί. Ανώτατο όριο ηλικίας για τη ρινοπλαστική δεν υπάρχει, αρκεί ο υποψήφιος να είναι υγιής και σε καλή γενική κατάσταση. Προκειμένου να καθορίσει ο χειρουργός την καταλληλότητα του υποψήφιου για την επέμβαση της ρινοπλαστικής, τον εξετάζει κλινικά και λαμβάνει ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό. Καταρχήν, το ίδιο το άτομο πρέπει να εξηγήσει στο χειρουργό ΩΡΛ ή πλαστικό, τα αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα της μύτης του, που τον ενοχλούν. Έπειτα, ο χειρουργός ρωτά για το είδος και τη διάρκεια των ρινικών συμπτωμάτων, προηγούμενες επεμβάσεις, τυχόν αλλεργίες, λήψη φαρμάκων για κάποια πάθηση και γενικότερα το ιατρικό ιστορικό του ατόμου. Η κλινική εξέταση του ασθενούς, που θα υποβληθεί σε ρινοπλαστική, γίνεται καταρχήν για να διαπιστωθεί ότι βρίσκεται σε καλή σωματική κατάσταση. Μετέπειτα, γίνεται αξιολόγηση των αναλογιών της μύτης και του προσώπου. Η εξωτερική επισκόπηση της μύτης περιλαμβάνει την ενδελεχή μελέτη της κατασκευής της και τη μέτρηση των ρινικών γωνιών (με τις οποίες προεξέχει η μύτη από το πρόσωπο). Η εσωτερική εξέταση της μύτης περικλείει τον έλεγχο του ρινικού διαφράγματος, των ρινικών κογχών, του βλεννογόνου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη δομή και το σχήμα της ράχης και της άκρης της μύτης. Εκτός από τη διερεύνηση της σωματικής υγείας του ατόμου, ο ιατρός ενδιαφέρεται και για την ψυχική του υγεία και ειδικότερα για τους ψυχολογικούς λόγους, που οδηγούν το άτομο σε μια αισθητική επέμβαση. Είναι σημαντικό ο υποψήφιος να αποφασίσει την επέμβαση για τον εαυτό του και όχι για να εκπληρώσει επιθυμίες άλλων. Επίσης, είναι αναγκαίο να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες από αυτή την αλλαγή και να μην φαντάζεται κάποιο είδος ιδανικής εξωπραγματικής εικόνας. Κατάλληλοι υποψήφιοι και υποψήφιες για την επέμβαση ρινοπλαστικής θεωρούνται τα άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν: Εκ γενετής ή επίκτητα (μετά από τραυματισμούς, προηγούμενα χειρουργεία ή συστηματικά νοσήματα) χαρακτηριστικά της μύτης που δεν ικανοποιούν την εικόνα του εαυτού τους. φαρδιά ή στενή μύτη μύτη με ύβο (‘καμπούρα’) χοντρή ή "πεσμένη" προς το στόμα κορυφή, λοξή μύτη μεγάλα και ασύμμετρα ρουθούνια ρινικό άκρο που γέρνει, προεξέχει, ή είναι διευρυμένο Αναπνευστικά προβλήματα, που οφείλονται στην παρακώλυση της κυκλοφορίας του αέρα μέσα στην μύτη λόγω ανατομικών ανωμαλιών . (π.χ. σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία των ρινικών κογχών, διαταραχές της λειτουργικότητας των ρινικών βαλβίδων ) . Διαταραχές όσφρησης. Ροχαλητό και Υπνική Άπνοια. Διακοπή της ασπιρίνης 2 εβδομάδες πριν το χειρουργείο. Αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ 3 εβδομάδες πριν το χειρουργείο. Αποφυγή κατανάλωσης τσαγιού από βότανα και συμπληρωμάτων διατροφής από βότανα 1 εβδομάδα πριν το χειρουργείο. Λήψη βιταμινών, όπως η C 1000 mg ημερησίως, που διευκολύνουν στην επούλωση και ανάπλαση του δέρματος. Εφαρμογή τοπικής ρινικής αλοιφής μουπιροσίνης, για αποφυγή μολύνσεων. Αποφυγή κατανάλωσης καφεΐνης 48 ώρες πριν το χειρουργείο. Αποφυγή λήψης τροφής και υγρών μετά τα μεσάνυχτα, το βράδυ πριν το χειρουργείο. Την ημέρα του χειρουργείου, συστήνεται καλό πλύσιμο του πρόσωπου, για να μειωθούν τα βακτηρίδια και να μην χρησιμοποιηθούν καλλυντικά. Προκειμένου να μειωθούν οι πιθανότητες πρηξίματος και αιμορραγίας μετεγχειρητικά, ακολουθήστε τις εξής προφυλάξεις για τις επόμενες δύο εβδομάδες: Αποφύγετε την έντονη σωματική δραστηριότητα. Μη «φυσάτε» τη μύτη σας. Καταναλώστε τρόφιμα πλούσια σε ίνες, προκειμένου να αποφύγετε τη δυσκοιλιότητα. Αποφύγετε έντονες εκφράσεις προσώπου. Βουρτσίστε τα δόντια σας απαλά, προκειμένου να περιορίσετε την κίνηση του άνω χείλους. Φορέστε ρούχα που κουμπώνουν μπροστά και αποφύγετε μπλούζες με στενό γιακά και ζιβάγκο. Μη φοράτε γυαλιά ηλίου ή οράσεως για τουλάχιστον έξι έως οκτώ εβδομάδες μετά το χειρουργείο. Να χρησιμοποιείτε αντηλιακό SPF 30, προκειμένου να αποφύγετε δυσχρωμίες.Η πιθανότητα να εμφανιστούν μικρό και παροδικό πρήξιμο ή/και εκχύμωση της περιοχής γύρω από τα μάτια είναι μικρή, και στη περίπτωση που εμφανιστούν αυτά εξαφανίζονται μέσα στις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες- πριν καν αφαιρεθεί ο νάρθηκας που σταθεροποιεί το χειρουργικό αποτέλεσμα για τις πρώτες δέκα ημέρες. Λόγω της γενικής αναισθησίας που εφαρμόζεται συνήθως, απαιτείται να παραμείνετε για κάποιες ώρες στο νοσοκομείο. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, ίσως απαιτηθεί νοσηλεία για ένα βράδυ. Καλό είναι, για το πρώτο 24ωρο να αποφύγετε την οδήγηση. Να αυξήσετε την κλίση του προσκέφαλου στο κρεβάτι στις 30°, για να μειωθεί το οίδημα. Να εφαρμόσετε ψυχρά επιθέματα γύρω από τα μάτια για 2 ημέρες. Αν έχετε νάρθηκα στη μύτη, μην το βρέξετε. Είναι φυσιολογικό να υπάρχει κάποια βλεννώδης αιματηρή έκκριση από τη μύτη. Σ´ αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί να αλλάξετε τις γάζες. Τοποθετήστε στην άκρη των ρουθουνιών ρινική αλοιφή μουπιροσίνης. Αποφύγετε την έντονη άσκηση και την επίκυψη για 2 εβδομάδες. Σημαντικό είναι να μείνετε μακριά από τη σκόνη και τον καπνό για διάστημα 2 εβδομάδων. Μην φοράτε γυαλιά για 6 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο και τη ζέστη,όσο είναι δυνατόν. Μην κάνετε καθαρισμούς και μασάζ προσώπου για 6 μήνες μετά την επέμβαση. Ακολουθήστε ελαφρά δίαιτα αμέσως μετά το χειρουργείο και σταδιακά θα επιστρέψετε στη συνηθισμένη σας διατροφή. Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ για 3 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Συνήθως δεν υπάρχει καθόλου πόνος, κάτι που εκπλήσσει τους χειρουργημένους. Αν υπάρξει, πάρτε κάποιο ήπιο παυσίπονο (όχι ασπιρίνη). Πιθανότατα να νιώθετε τη μύτη σας στεγνή ή μπουκωμένη τις πρώτες 2 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Σ’ αυτή την περίπτωση, κάντε πλύσεις με φυσιολογικό ορό ή σπρέι. Μην φυσάτε τη μύτη σας για 2 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Μετά την επέμβαση η παραμονή στην κλινική είναι μόλις λίγων ωρών και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στο σπίτι του. Τη δεύτερη και τρίτη ημέρα νιώθει πως έχει συνάχι, αφού η μύτη παράγει άφθονες εκκρίσεις επούλωσης, για να βοηθήσει τη διαδικασία. Μάλιστα, ο ασθενής, κατόπιν των συμβουλών του γιατρού, πρέπει να καθαρίζει τη μύτη του με υπέρτονα ρινικά διαλύματα και να χρησιμοποιεί επουλωτική ρινική αλοιφή και αντιβιοτικά σκευάσματα. Την τέταρτη ημέρα έρχεται η ώρα για τον πρώτο καθαρισμό της μύτης από τον θεράποντα ιατρό, ενώ την πέμπτη και την έβδομη ο ασθενής συνεχίζει τους καθαρισμούς Προς την όγδοη με ένατη ημέρα αφαιρούνται τα ράμματα και ο νάρθηκας και γίνεται ο δεύτερος καθαρισμός της μύτης από τον γιατρό. Μάλιστα, σε αυτό το στάδιο τα οιδήματα και τα αιματώματα αρχίζουν να υποχωρούν και ο ασθενής παίρνει μια πρώτη «γεύση» από το σχήμα της νέας του μύτης. Ένα μεγάλο ποσοστό του οιδήματος πάντως υποχωρεί στο τέλος του πρώτου μήνα από την επέμβαση, ενώ εξαφανίζεται εντελώς εντός έξι μηνών από το χειρουργείο. Από την δέκατη ημέρα ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του, αρκεί αυτή να μην απαιτεί έντονη χειρωνακτική πράξη. Πλήρως στις δραστηριότητές του επανέρχεται ο ασθενής από την 14η ημέρα, ενώ από την 21η ημέρα μπορεί να ασκηθεί. Η ρινοπλαστική είναι ασφαλής σε γενικές γραμμές, παρ'όλα αυτά μπορεί να εμφανιστούν κάποιες επιπλοκές. Σπάνια παρατηρείται ρινορραγία και συνήθως υποχωρεί αυτόματα, χωρίς παρέμβαση. Επίσης σπάνια είναι και η μόλυνση, λόγω των αντιβιοτικών που χορηγούμε προφυλακτικά. Αν σχηματιστούν συμφύσεις και ουλές πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά, γιατί δυσχεραίνουν την αναπνοή. Αν αφαιρεθεί μεγάλο τμήμα του οστεοχόνδρινου σκελετού της μύτης, τότε χάνεται η φυσιολογική υποστήριξη και δημιουργούνται διάφορες δυσμορφίες. Έτσι μπορεί να εμφανιστεί η δυσμορφία, γνωστή ως "ράμφος παπαγάλου", όπου η κορυφή της μύτης μετατοπίζεται προς τα κάτω και έσω. Μια ακόμη δυσμορφία που αναγνωρίζεται ως επιπλοκή της ρινοπλαστικής, είναι η "μύτη του πυγμάχου", κατά την οποία αφαιρέθηκε σημαντικό τμήμα του διαφράγματος, με αποτέλεσμα να "βουλιάζει" η ράχη της μύτης. Σε άλλη περίπτωση, μπορεί η κορυφή της μύτης να έχει ανασηκωθεί υπερβολικά, ώστε να φαίνονται πολύ τα ρουθούνια και αυτό ονομάζεται "μύτη γουρουνιού". Επιπλέον, αν αφαιρεθεί αρκετός χόνδρος από την κορυφή της μύτης, τότε μπορεί να φαίνεται ιδιαίτερα στενή και αιχμηρή. Τέλος, αν αφαιρεθούν πλήρως οι ρινικές κόγχες, δημιουργείται το σύνδρομο της "κενής μύτης". Μερικές ακόμη επιπλοκές, που αποτελούν χειρουργικές αστοχίες, είναι η διάτρηση του ρινικού διαφράγματος, που προκαλεί μετέπειτα χρόνια ρινορραγία, δυσχέρεια αναπνοής, σχηματισμό ρινικών κρουστών και σφύριγμα στην αναπνοή. Να αναφερθεί ακόμη, ότι η λανθασμένη τομή στη στυλίδα, προκαλεί αιμωδία διάρκειας πολλών μηνών. Η μη χειρουργική ρινοπλαστική γίνεται με την έκχυση ενέσιμων υλικών γεμίσματος, όπως το υαλουρονικό οξύ, σε διάφορα σημεία της μύτης. Είναι μια γρήγορη, ανώδυνη και αναίμακτη μέθοδος, που δεν απαιτεί αναισθησία και πραγματοποιείται στο ιατρείο. Αρχικά, η μέθοδος εφαρμόστηκε στις αρχές του αιώνα. Γρήγορα όμως εγκαταλείφθηκε, καθώς χρησιμοποιήθηκαν επιβλαβή υλικά, όπως παραφίνη και σιλικόνη. Μετά το 2000, οι ιατροί Alexander Rivkin και Andrew Tuan-Anh Le, την καθιέρωσαν ως ασφαλή μέθοδο, χρησιμοποιώντας καινοτόμα ενέσιμα υλικά, όπως το υαλουρονικό οξύ. Με τις ενέσεις αυτές λοιπόν, μπορεί να αλλάξει το σχήμα της μύτης, αποφεύγοντας ένα επεμβατικό χειρουργείο. Συγκεκριμένα, γεμίζονται με υαλουρονικό οξύ περιοχές της μύτης που παρουσιάζουν καθίζηση, ανασηκώνεται η κορυφή της μύτης ή εξομαλύνεται η εμφάνιση εξογκωμάτων. Το μειονέκτημα της μεθόδου είναι ότι δεν μπορεί να αλλάξει το μέγεθος της μύτης, ούτε να διορθώσει σημαντικές ατέλειες. Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι ότι με ανώδυνο τρόπο, χωρίς τομές διορθώνεται το σχήμα της μύτης και ότι το αποτέλεσμά της δεν είναι μόνιμο. Οπότε, αν δεν είναι αρεστό στον ασθενή, μπορεί είτε να το αλλάξει με την προσθήκη επιπλέον υλικού ή να περιμένει μέχρι να παρέλθει η διάρκειά του, που είναι περίπου ένας χρόνος.