Βερνικία

H Βερνικία ήταν ένα πρώιμο Αγγλοσαξονικό βασίλειο στις ανατολικές ακτές της κεντρικής Αγγλίας, δημιουργήθηκε τον 6ο αιώνα από Άγγλους μετανάστες, βρισκόταν στα νοτιοανατολικά της Σκωτίας και στα βόρεια της Ανατολικής Αγγλίας. Το αρχαίο βασίλειο της Βερνικίας βρισκόταν στις σύγχρονες Αγγλικές κομητείες του Νορθάμπερλαντ και του Ντέρχαμ καθώς και στις Σκωτσέζικες κομητείες του Μπέργουικσαιρ και του Ίστ Λόθιαν στα όρια ανάμεσα στους ποταμούς Φόρθ και Τί. Στις αρχές του 7ου αιώνα συγχωνεύτηκε με το γειτονικό βασίλειο της Ντέιρα και ίδρυσαν το βασίλειο της Νορθουμβρίας με όρια σε σημαντικό βαθμό διευρυμένα.

 Η Βερνικία αναφέρεται στην Αρχαία Ουαλική ποίηση ως «Μπρινέιχ» και η «Βρεταννική Ιστορία» τον 9ο αιώνα την παρουσιάζει ως «Μπιρνέιχ». Το όνομα αυτό συσχετιζόταν με το αρχαίο Κέλτικο όνομα της περιοχής που τελικά υιοθετήθηκε από τους νέους Σάξονες εποίκους οι οποίοι προσάρμοσαν το όνομα σε «Βερνικία» σύμφωνα με την Αρχαία Αγγλική γλώσσα. Μια υπόθεση σχετικά με την Ουαλική προσαρμογή του νέου ονόματος που απέκτησε η περιοχή παραμένει αβάσιμη. Τα γλωσσικά στοιχεία αποδεικνύουν έντονη πολιτιστική δραστηριότητα στην περιοχή πριν την άφιξη των Άγγλων. Τα σημαντικότερα Αγγλικά κέντρα που εμφανίστηκαν αργότερα απέκτησαν ονόματα με προέλευση από τα αρχαιότερα ονόματα των ίδιων περιοχών όπως η πρωτεύουσα Μπάμπουργκ, το Ντάνμπαρ τόπος φυλάκισης του Αγίου Ουίλφριντ που ονομαζόταν Ντιμπαέρ, το Κόλντινγκχαμ ο Βέδας το αναφέρει ως «πόλη του Κολούντ» όπου «Κολούντ» ήταν η παλιότερη ονομασία της περιοχής. Οι ιστορικές αναλύσεις σχετικά με την προέλευση του ονόματος δεν έχουν οδηγήσει σε συναίνεση, η πιο αποδεκτή λύση πιθανότατα να σημαίνει «χώρα των ορεινών περασμάτων». Μια νεώτερη άποψη σχετικά με την προέλευση του ονόματος της Βερνικίας από την αρχαία φυλή των Μπριγκαντών φαίνεται γλωσσικά ασύμφορη. Ο Τζόν Κος (1997) πρότεινε την τελική λύση για το όνομα από την συγχώνευση της αρχαίας ονομασίας της περιοχής Μπερνέχ με το Ρωμαϊκό αστικό κέντρο Μπριγκαντούμ σαν αποτέλεσμα της Αγγλικής επέκτασης της περιοχής κατά την διάρκεια του 7ου αιώνα. Το Βρυθωνικό βασίλειο δημιουργήθηκε στην περιοχή στα νοτιότερα εδάφη του Βοταντίνι σαν τμήμα της διάλυσης του μεγάλου βασιλείου του Κοέλ Χέν γύρω στο 420, το βορινότερο τμήμα αναφέρεται από Ουαλούς συγγραφείς ως «ο αρχαίος Βοράς». Το βασίλειο κυβερνήθηκε με κέντρο την θέση στην οποία αργότερα δημιουργήθηκε η Αγγλική μεγαλούπολη Μπάμπουργκ που παρουσιάζεται στις Ουαλικές πηγές ως «Ντιν Γκουαρντί». Η θέση αυτή βρισκόταν μάλλον στο νησί του Λίντισφαρν το οποίο αργότερα έγινε η έδρα των επισκόπων της Βερνικίας, είναι άγνωστη η περίοδος στην οποία οι Άγγλοι κατόρθωσαν να κατακτήσουν το νησί αλλά η πιθανότερη ημερομηνία ήταν το 604. Στις Ουαλικές πηγές υπάρχουν πολλοί άντρες που εμφανίζονται ως βασιλείς της «Μπρινέιχ» με τον τίτλο «άνδρες του βορά», ο Τζον Μορίς αναφέρει ότι κυβερνήθηκε από την δυναστεία του Μόρκαντ Μπούλκ ο οποίος ταυτίζεται με τον άντρα που σκοτώθηκε από τον Ούριεν Ρέγκεντ την εποχή που πολιορκούσε την Λίντισφαρν. Μερικοί από τους Άγγλους της Βερνικίας εργάστηκαν ως μισθοφόροι κατά μήκος των τειχών του Αδριανού στα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής περιόδου, άλλοι μετανάστευσαν βόρεια μέσω θαλάσσης από την Ντέιρα στις αρχές του 6ου αιώνα. Ο πρώτος Άγγλος βασιλιάς που αναφέρεται ιστορικά ήταν ο Ίδα της Βερνικίας που ανέβηκε στον θρόνο το 547, οι γιοι του έκαναν σκληρό αγώνα με τους Κέλτες βασιλείς για την τελική επικράτηση στην περιοχή. Ο εγγονός του Ίδα Έθελφριθ της Βερνικίας ένωσε την Βερνικία με την Ντέιρα (604) και δημιούργησε το βασίλειο της Νορθουμβρίας, ο Έθελφριθ ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον Ράεντβαλντ της Ανατολικής Αγγλίας που είχε δώσει καταφύγιο στον Έντουιν γιο του Αέλα της Ντέιρα γύρω στο 616. Ο Έντουιν στην συνέχεια έγινε βασιλιάς, τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του κατόρθωσε να εξοντώσει επιτυχώς τις τελευταίες αντιστάσεις των Κελτών βασιλέων υπό τον Γκοντοντίν. Μετά την εξόντωση και των τελευταίων αντιστάσεων των Κελτών κατάφερε να υποτάξει το βασίλειο του Ελμέτ μια περιοχή που μιλούσε μια διάλεκτο της Κάμπρια στην περιοχή της Γιορκσάιρ κοντά στην σημερινή πόλη Ληντς, αυτό τον οδήγησε σε άμεση σύγκρουση με την Ουαλία. Μετά την καταστροφική μάχη του Χάτφιλντ Τσέιζ (12 Οκτωβρίου 633) στην οποία ο Έντουιν ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον Καντβαλλόν-απ-Καντφάν βασιλιά του Γκουινέντ με την βοήθεια του Πέντα της Μερκίας η Νορθουμβρία διασπάστηκε ξανά στην Βερνικία και στην Ντέιρα. Η Βερνικία κυβερνήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα από τον Έανφριθ της Βερνικίας αλλά ύστερα από έναν χρόνο ενώ ζητούσε ειρήνη από τον Καντβαλλόν εκείνος τον σκότωσε, ο αδελφός του Έανφριθ Άγιος Όσβαλντ τελικά νίκησε και σκότωσε τον Καντβαλλόν στην μάχη του Χίβενφιλντ (634). Μετά από αυτή την μεγάλη νίκη ο Όσβαλντ αναγνωρίστηκε νέος βασιλιάς από τους κατοίκους της Βερνικίας και της Ντέιρα δημιουργώντας ξανά το μεγάλο βασίλειο της Νορθουμβρίας. Οι βασιλείς της Βερνικίας ήταν οι ανώτεροι κυρίαρχοι στο βασίλειο και οι βασιλείς της Ντέιρα ήταν υποτελείς τους κατά την διάρκεια της βασιλείας του Οσουί της Νορθουμβρίας και του γιου του Έγκφριθ της Νορθουμβρίας. Ίδα της Βερνικίας Γκλάππα της Βερνικίας Άντα της Βερνικίας Έθελρικ της Βερνικίας Θεοδώριχος της Βερνικίας Φρίθουβαλντ της Βερνικίας Χούσσα της Βερνικίας Έθελφριθ της ΒερνικίαςΗ Βερνικία ενώθηκε με την Ντέιρα δημιουργώντας το βασίλειο της Νορθουμβρίας το οποίο διατηρήθηκε μέχρι την καταστροφή του από τις επιδρομές των Βίκινγκ τον 9ο αιώνα. Bede, Historia ecclesiastica gentis Anglorum. Jackson, Kenneth H. (1953). Language and History in Early Britain. Edinburgh University Press. Jackson, Kenneth H. (1969). The Gododdin: The Oldest Scottish poem. Edinburgh: Edinburgh University Press. Koch, John T. (1997). The Gododdin of Aneurin: Text and context from Dark-Age North Britain. Cardiff: University of Wales Press. Rollason, David W. (2003). Northumbria, 500–1100: Creation and Destruction of a Kingdom. Cambridge. Alcock, Leslie, Kings and Warriors, Craftsmen and Priests in Northern Britain AD 550–850. Society of Antiquaries of Scotland, Edinburgh, 2003. Alcock, Leslie, Arthur's Britain: History and Archaeology, AD 367–634. Penguin, Λονδίνο, 1989. Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350–1100. Sutton, Stroud, 1993. Lowe, Chris, The Making of Scotland: Angels, Fools and Tyrants: Britons and Angles in Southern Scotland. Canongate, Edinburgh, 1999. Morris, John, The Age of Arthur. Weidenfeld & Nicolson, Λονδίνο, 1973. Ziegler, Michelle. «The Politics of Exile in Early Northumbria». The Heroic Age 2 (1999). Online.