IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ομπέρτο Α΄ του Μιλάνου

Ο Ομπέρτο Α΄, λατινικά Otbertus (απεβ. 15 Οκτωβρίου 975), ο ιδρυτής του Οίκου των Ομπερτιδών, τοποθετήθηκε το 951 μαρκήσιος (margrave) του Μιλάνου, αξίωμα κληρονομικό. Είναι ο προγεννήτορας του Οίκου των Γουέλφων και του Οίκου των Έστε.

 Ήταν γιος του Αδαλβέρτου, μαρκήσιου του Μάιντς (Mainz). Το 950 ο Βερεγγάριος Β΄ κατάφερε να γίνει βασιλιάς της Ιταλίας. Το επόμενο έτος οργάνωσε τα φέουδα της περιοχής του, που την διέρεε το δυτικό τμήμα του Πάδου: έθεσε τον Αρντουίνο τον φαλακρό (glabrio) μαρκήσιο του Τορίνο, τον Αλεράμο μαρκήσιο του Μομφερράτου (δυτική Λιγουρία) και τον Ομπέρτο Α΄ μαρκήσιο του Μιλάνου (ανατολική Λιγουρία). Η τελευταία περιοχή περιελάμβανε τη Γένουα, την Πάρμα με την Πλακεντία, τη Μόντενα, τη Φερράρα, και άλλα. Σε 960, αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γερμανία. Το επόμενο έτος, ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ ζήτησε από Όθωνα Α΄ των Οθωνιδών βασιλιά της Γερμανίας να παρέμβει στην Ιταλία για να τον προστατεύσει από τον Βερεγγάριο Β΄. Όταν ο Όθωνας πήρε τον έλεγχο της Ιταλίας, ο Ομπέρτο Α΄ επέστρεψε στις κτήσεις του· ο Όθωνας επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία του και τον αναβάθμισε σε παλατινό κόμη (δούκα). Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ομπέρτο Β΄ ως μαρκήσιος του Μιλάνου. Ο εγγονός του Ομπέρτο Β΄, ο Αλβέρτος-Άτσο Β΄ είχε δύο γιούς: αυτός από τον πρώτο του γάμο, ο Γουέλφος Α΄ της Βαυαρίας είναι ο γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων και αυτός από τον δεύτερο γάμο του, ο Φούλκων Α΄ του Μιλάνου είναι ο γενάρχης του Οίκου των Έστε. Νυμφεύτηκε τη Ραϊλένδη και είχε τέκνο: Ομπέρτο Β΄ απεβ. μετά το 1014, μαρκήσιος του Μιλάνου. Αλβέρτος-Άτσο Α΄ απεβ. 1029, μαρκήσιος του Μιλάνου. Αλβέρτος-Άτσο Β΄ 997/1009-1097, μαρκήσιος του Μιλάνου.
Σφιεντσόνκα

Η Σφιεντσόνκα (πολωνικά: Święconka, προφέρεται: [ɕfʲɛnˈtsɔnka]), που σημαίνει «ευλογία των πασχαλινών καλαθιών», είναι μία από τις πιο μακροχρόνιες και αγαπημένες πολωνικές παραδόσεις το Μεγάλο Σάββατο. Με ρίζες που χρονολογούνται από την πρώιμη ιστορία της Πολωνίας, παρατηρείται επίσης από τους απόδημους Πολωνούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και άλλες πολωνικές κοινότητες.

 Η παράδοση της ευλογίας των τροφίμων το Πάσχα, η οποία έχει πρώιμες μεσαιωνικές ρίζες στη χριστιανική κοινωνία, πιθανώς προήλθε από μία ειδωλολατρική τελετή. Η παράδοση λέγεται ότι χρονολογείται από τον 7ο αιώνα στη βασική της μορφή και η σύγχρονη μορφή, που περιέχει ψωμί και αυγά (σύμβολα της ανάστασης και του Χριστού) λέγεται ότι χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Καλάθια που περιέχουν δείγμα πασχαλινών φαγητών φέρονται στην εκκλησία για να ευλογηθούν το Μεγάλο Σάββατο. Το καλάθι είναι παραδοσιακά επενδεδυμένο με λευκό λινό ή δαντέλα και είναι διακοσμημένο με κλαδάκια από πυξό, το τυπικό πασχαλινό αειθαλές. Οι Πολωνοί υπερηφανεύονται για την προετοιμασία ενός διακοσμημένου και καλαίσθητου καλαθιού με ευδιάκριτα λινά, κεντημένα για την περίσταση με πυξό και κορδέλα πλεγμένα στη λαβή. Η παρατήρηση της δημιουργικότητας άλλων ενορίτων είναι μία από τις ιδιαίτερες χαρές της εκδήλωσης. Ενώ σε ορισμένες παλαιότερες ή αγροτικές κοινότητες, ο ιερέας επισκέπτεται τα σπίτια για να ευλογήσει τα τρόφιμα, η συντριπτική πλειονότητα των Πολωνών επισκέπτονται την εκκλησία το Μεγάλο Σάββατο, όπου προσεύχονται στον Τάφο του Κυρίου (τον δέκατο τέταρτο και τελευταίο Σταθμό του Σταυρού). Η Ευλογία του Φαγητού είναι, ωστόσο, μία εορταστική περίσταση. Οι τριμερείς προσευχές ευλογίας αφορούν συγκεκριμένα τα διάφορα περιεχόμενα των καλαθιών, με ειδικές προσευχές για τα κρέατα, τα αυγά, τα κέικ και τα ψωμιά. Ο ιερέας ή ο διάκονος ψεκάζει τα καλάθια με αγιασμό. Οι πιο παραδοσιακές πολωνικές εκκλησίες χρησιμοποιούν μία αχυρένια βούρτσα για να ραντίσουν το νερό. Άλλοι χρησιμοποιούν το πιο σύγχρονο μεταλλικό ραβδί αγιασμού. Σε ορισμένες ενορίες, τα καλάθια παρατάσσονται σε μεγάλα τραπέζια. Σε άλλες, οι ενορίτες μετακινούνται στο μπροστινό μέρος του βωμού μεταφέροντας τα καλάθια τους, σαν να ήταν σε γραμμή Κοινωνίας. Παλαιότερες γενιές Πολωνών Αμερικανών, που κατάγονται από μετανάστες στις αρχές του 19ου αιώνα, τείνουν να ευλογούν ολόκληρες ποσότητες γεύματος, που συχνά μεταφέρονται σε αίθουσες εκκλησιών ή καφετέριες σε μεγάλα καλάθια και καλάθια για πικνίκ. Τα τρόφιμα στα καλάθια έχουν συμβολική σημασία: αυγά - συμβολίζουν τη ζωή και την ανάσταση του Χριστού ψωμί - συμβολίζει τον Ιησού αρνί - αντιπροσωπεύει τον Χριστό αλάτι - αντιπροσωπεύει τον εξαγνισμό χρένο - συμβολίζει την πικρή θυσία του Χριστού ζαμπόν - συμβολίζει τη μεγάλη χαρά και αφθονία.Το φαγητό που ευλογήθηκε στην εκκλησία παραμένει ανέγγιχτο σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις μέχρι το Σάββατο το απόγευμα ή το πρωί της Κυριακής. Πασχαλινό καλάθι Πασχαλινά αυγά Πισάνκα Διακόσμηση αυγών στο σλαβικό πολιτισμό
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – 200 μέτρα ανδρών

Τα 200 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα σπριντ στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 στο Παρίσι. Πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουλίου 1900 στο Μπουά ντε Μπουλόν. Συμμετείχαν 8 αθλητές από 7 χώρες.

 Αυτά ήταν τα μόνιμα ρεκόρ πριν από τον αγώνα. (*) ανεπίσημα 220 γιάρδες (= 201.17 μ) Ο Γουίλιαμ Χόλαντ έθεσε το πρώτο ολυμπιακό ρεκόρ σε αυτό το αγώνισμα με χρόνο 24.0, ενώ ο Ουόλτερ Τιούκσμπερι το έσπασε στον τελικό με χρόνο 22.2 δευτ. Στον πρώτο γύρο υπήρχαν δύο σειρές. Οι δύο πρώτοι κάθε σειράς προκρίνονταν στον τελικό. Σειρά 1 Σειρά 2 Στον τελικό ο Τιούκσμπερι κέρδισε τον αγώνα, καταρρίπτοντας το ολυμπιακό ρεκόρ του Χόλαντ προηγουμένως από τον πρώτο γύρο. Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή
Το πνεύμα του μελισσιού

Το πνεύμα του μελισσιού (πρωτότυπος τίτλος: El espíritu de la colmena) είναι ισπανική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Ερίθε. Κέρδισε το Χρυσό Κοχύλι στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

 Ισπανία, 1940. Η Άνα είναι ένα κορίτσι 6 ετών που ζει σε ένα χωριό στην Καστίλλη με τους γοενίς της και την αδερφή της Ιζαμπέλ. Ο πατέρας της ασχολείται με τις κυψέλες του και η μητέρα της αναπολεί έναν παλιό εραστή. Μία μέρα, η Άνα και η Ιζαμπέλ βλέπουν στο σινεμά τον Φρανκενστάιν. Η Άνα συγκλονίζεται και απο τότε τον βλέπει παντού. Σε μία άλλη σκηνή, ένας στρατιώτης-φυγάς του Δημοκρατικού Στρατού κρύβεται σε ένα παλιό σπίτι. Η Άνα τον βρίσκει και του φέρνει ρούχα του πατέρα της και φαγητό, ώσπου τον συλλαμβάνει η αστυνομία του Φράνκο. Η αστυνομία υποπτεύεται τον πατέρα της Άνα και εκείνος την κόρη του. Εκείνο το βράδυ η Άνα φεύγει και χάνεται στο δάσος, όπου βλέπει ένα δηλητηριώδες μανιτάρι, που της είχε πει ο πατέρας της να μη φάει, και τον Φρανκενστάιν. Όλο το χωριό την ψάχνει και τη βρίσκουν το πρωί σώα και αβλαβή. Η Άνα, όμως, πλέον δε θέλει να μιλήσει σε κανέναν, ούτε να φάει, ωστόσο ο γιατρός διαβεβαιώνει τους γονείς της ότι θα ξεπεράσει σταδιακά το σοκ που υπέστη. Επίσης, η μητέρα της ξεκινά να ενδιαφέρεται για τον πατέρα της. Στο τέλος, η Άνα θυμάται τι είπε η Ιζαμπέλ για να καλέσει το τέρας, και στέκεται μόνη στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς της και κλείνει τα μάτια της. Φερνάντο Φερνάν Γκόμες ως Φερνάντο Τερέζα Γκιμπέρα ως Τερέζα Άνα Τόρρεντ ως Άνα Ιζαμπέλ Τεγιερία ως Ιζαμπέλ
Καλλιθέα Χαλκιδικής

Η Καλλιθέα είναι χωριό και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος στο Δήμο Κασσάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Έχει πληθυσμό 779 κατοίκους (απογρ. 2001). Το Δημοτικό διαμέρισμα Καλλιθέας πειριλαμβάνει εκτός από την έδρα και τον οικισμό Σωλήνα, με μόλις 18 κατοίκους (2001). Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις. Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Απέχει 85 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο, εξαιτίας των παραλιών της και της ανεπτυγμένης τουριστικής υποδομής.

 Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς στην Καλλιθέα έχει ανασκαφεί ιερό του Διονύσου και των Νυμφών, τμήμα του ιερού του Άμμωνα Δία (ο οποίος λατρευόταν στην περιοχή από τον 5ο αιώνα π.Χ.) και η περιοχή του βωμού. Στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. κατασκευάστηκε μεγάλος ναός δωρικού ρυθμού, προς τιμή του Άμμωνα Δία. Ο Διόνυσος είχε ήδη αρχίσει να λατρεύεται στην περιοχή από τον 8ο αιώνα π.Χ., όπως φανερώνουν μια σκάλα σκαλισμένη στο βράχο και μια σπηλιά που ήταν αφιερωμένη στη λατρεία του θεού. Στη θέση Σωλήνας ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους παλαιοχριστιανική βασιλική.Η ιδιόρρυθμη, πρωτότυπη και μοναδική παλαιοχριστιανική βασιλική χρονολογείται από τον 6ο αιώνα. Το μεσαίο κλίτος της καταλαμβάνεται από ένα προγενέστερο κτίριο , που φαίνεται ναήταν οίκος μαρτυρίου. Το χωριό ιδρύθηκε το 1925 από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι οποίοι προέρχονταν από το χωριό Μάλτεπε της Προποντίδας της Μικράς Ασίας, το οποίο ονομαζόταν Βρύας στην Αρχαιότητα και Πελεκάνον στο Βυζάντιο. Οι κάτοικοι ονόμασαν Νέος Μάλτεπες τον οικισμό που δημιούργησαν, σε ανάμνηση της πατρίδας τους, του Μάλτεπε της Μικράς Ασίας. Κύριες ασχολίες των κατοίκων αποτελούσαν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το χωριό μετά το 1950 μετονομάστηκε σε Νέα Καλλιθέα και τελικά σε Καλλιθέα, εξαιτίας της ωραίας θέας που προσφέρει. Τα τελευταία χρόνια εγκαταστάθηκαν στον οικισμό και κάτοικοι από την υπόλοιπη Ελλάδα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ρωσικού τύπου εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα (καθώς πριν εγκατασταθούν οι πρόσφυγες, στην περιοχή λειτουργούσε αγρόκτημα, ιδιοκτησίαΡώσων μοναχών του Αγίου Όρους), που βρίσκεται κοντά στο ιερό του Δία. Επίσης, στην περιοχή υπάρχει αρδευτικό κανάλι των μέσων του 19ου αιώνα. Πληροφορίες για την Καλλιθέα Καλλιθέα Χαλκιδικής Ταξιδιωτικός Οδηγός, Κεντρική-Δυτική Μακεδονία, εκδ. Explorer, 2003.
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Εκλς (1941)

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα του Εκλς το 1941 συνέβη στις 30 Δεκεμβρίου 1941 στο ανατολικό άκρο του σιδηροδρομικού σταθμού Εκλς στο Μείζον Μάντσεστερ, Λάνκασαϊρ {Lancashire) της Αγγλίας.

 Ένα τρένο πέρασε σήματα σε κίνδυνο με ομίχλη και μπλακ άουτ εν καιρώ πολέμου και συγκρούστηκε περίπου στις 30 μίλια/ώρα με τρένο με κατεύθυνση ανατολικά που διέσχιζε διασταύρωση. Μια σημαντική αιτία που συνέβαλε στο δυστύχημα ήταν ότι ο σηματωρός είχε λανθασμένα αναστείλει τη "λειτουργία σε ομίχλη", η οποία θα άφηνε μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ των συρμών, λόγω παρεξήγησης σχετικά με το εάν οι σηματωροί ομίχλης βρίσκονταν σε υπηρεσία. Η ομίχλη επιδεινώθηκε από το κοντινό πλωτό κανάλι του Μάντσεστερ και η ορατότητα ήταν έως και 10 γιάρδες. Έρευνα για το δυστύχημα ξεκίνησε στις 7 Ιανουαρίου 1942. Στο πόρισμα της Εξεταστικής ο Επιθεωρητής του Υπουργείου Μεταφορών κατηγόρησε τον σηματωρό για το δυστύχημα. Δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί στον συρμό από το Ρόχντεϊλ (Rochdale) να πάει προς την κατειλημμένη διασταύρωση, κάτι που προκλήθηκε από τη μη τήρηση των κανονισμών μπλοκ από τον σηματωρό και μια σύγχυση σχετικά με το ποιοι σηματωροί ομίχλης βρίσκονταν σε υπηρεσία. Ο μηχανοδηγός θεωρήθηκε επίσης εν μέρει υπεύθυνος για την ταχύτητά του σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας, που δεν του επέτρεπαν να παρατηρήσει τα σήματα. Ο επιθεωρητής σημείωσε επίσης ότι εάν στα τρένα είχε τοποθετηθεί αυτόματο σύστημα ελέγχου αμαξοστοιχίας, το οποίο δοκιμάστηκε πρόσφατα από το LMS στην περιοχή του Λονδίνου, θα είχε αποτρέψει τη σύγκρουση στην ομίχλη. Οι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για τουλάχιστον 15 νεκρούς και 100 τραυματίες. Μερικοί πέθαναν αργότερα στο νοσοκομείο και συνολικά 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 57 τραυματίστηκαν σοβαρά.
Best of the Beast

Το Best of the Beast είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή μονού και διπλού CD στις 24 Σεπτεμβρίου 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ". Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από όλη την καριέρα του συγκροτήματος μέχρι τότε, όπως και ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Virus" το οποίο κυκλοφόρησε και σε μορφή σινγκλ, ανεβαίνοντας στο Top-20 της Μεγάλης Βρετανίας. Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Ντέρεκ Ριγκς, ενώ το άλμπουμ έγινε χρυσό στην πατρίδα των Iron Maiden, όπως και τη Βραζιλία, τη Φινλανδία, ενώ στην Αργεντινή και τη Σουηδία έχει βραβευθεί ως πλατινένιο.

 1. The Number of the Beast (Harris) - 4:49 2. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31 3. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 7:21 4. Run to the Hills (Harris) - 3:50 5. Bring Your Daughter... to the Slaughter (Dickinson) - 4:44 6. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:35 7. Aces High (Harris) - 4:31 8. Be Quick or Be Dead (Dickinson, Gers) - 3:21 9. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:04 10. Man on the Edge (Bayley, Gers) - 4:18 11. Virus (Harris, Bayley, Gers, Murray) - 6:30 12. Running Free (Live) (Harris, Di' Anno) - 3:25 13. Wasted Years (Smith) - 5:06 14. The Clairvoyant (Harris) - 4:27 15. The Trooper (Harris) - 4:11 16. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:10 CD 1 1. Virus (Harris, Bayley, Gers, Murray) - 6:30 2. Sign of the Cross (Harris) - 11:17 3. Man on the Edge (Bayley, Gers) - 4:18 4. Afraid to Shoot Strangers (Live) (Harris) - 6:48 5. Be Quick or Be Dead (Dickinson, Gers) - 3:21 6. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 7:21 7. Bring Your Daughter... to the Slaughter (Dickinson) - 4:44 8. Holy Smoke (Harris, Dickinson) - 3:49 9. The Clairvoyant (Harris) - 4:27 10. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31 11. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:35 12. Heaven Can Wait (Harris) - 7:24 13. Wasted Years (Smith) - 5:06 CD 2 1. Rime of the Ancient Mariner (Live) (Harris) - 13:10 2. Running Free (Live) (Harris, Di' Anno) - 3:25 3. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:04 4. Aces High (Harris) - 4:31 5. Where Eagles Dare (Harris) - 6:10 6. The Trooper (Harris) - 4:11 7. The Number of the Beast (Harris) - 4:49 8. Run to the Hills (Harris) - 3:50 9. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:10 10. Wrathchild (Harris) - 2:54 11. Phantom of the Opera (Harris) - 7:20 12. Sanctuary (Harris, Di' Anno, Murray) - 3:13 13. Strange World (Harris) - 5:25 14. Iron Maiden (Harris) - 3:57 Best of the Beast (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Σουηδία (GLF Certification): Πλατινένιος Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός Βραζιλία (ABPD Certification): Χρυσός Αργεντινή (CAPIF Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Best of the Beast" είναι οι εξής: Πολ Ντι Άνο - φωνητικά Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Μπλέιζ Μπέιλι - φωνητικά Άντριαν Σμιθ - κιθάρα Τζάνικ Γκερς - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Ντένις Στράτον - κιθάρα Στιβ Χάρις - μπάσο Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα Κλάιβ Μπαρ - τύμπανα
Δήμος Ιθάκης

Ο Δήμος Ιθάκης είναι ελληνικός δήμος στην Περιφερειακή Ενότητα Ιθάκης των Ιονίων Νήσων. Το έδαφος του δήμου αριθμεί έκταση της τάξεως των 117,8 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ, κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε πληθυσμό 3.231 κατοίκων. Έδρα του δήμου αποτελεί το Βαθύ, επίσης γνωστό ως Ιθάκη.Το έδαφος του Δήμου Ιθάκης καλύπτει το σύνολο της έκτασης του νησιού. Παράλληλα, περιλαμβάνει μικρότερης έκτασης νησιά, όπως τα Αρκούδι, Άτοκος, Δρακονέρα, Καρλονήσι, Λαζαρέτο, Λυγία, Μάκρη, Οξεία, Ποντικός, Προβάτι και Βρομώνας, τα περισσότερα εκ των οποίων βρίσκονται εντός του αρχιπελάγους των Εχινάδων.

 Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Ιθάκης: Δημοτικό διαμέρισμα Ιθάκης [ 1.826 ] η Ιθάκη [ 1.816 ] ο Αετός [ 10 ] το Αρκούδι (νησίδα) [ 0 ] η Άτοκος (νησίδα) [ 0 ] ο Βρόμωνας (νησίδα) [ 0 ] η Δρακονέρα (νησίδα) [ 0 ] το Καρλονήσι (νησίδα) [ 0 ] το Λαζαρέτο (νησίδα) [ 0 ] η Μάκρη (νησίδα) [ 0 ] η Οξεία (νησίδα) [ 0 ] ο Ποντικός (νησίδα) [ 0 ] το Προβάτι (νησίδα) [ 0 ] Δημοτικό διαμέρισμα Ανωγής Ιθάκης [ 50 ] η Ανωγή [ 50 ] η Μονή Καθαρών [ 0 ] Δημοτικό διαμέρισμα Εξωγής -- η Εξωγή [ 42 ] Δημοτικό διαμέρισμα Κιονίου -- το Κιόνι [ 171 ] Δημοτικό διαμέρισμα Λεύκης Ιθάκης [ 56 ] η Λεύκη [ 43 ] ο Άγιος Ιωάννης [ 13 ] Δημοτικό διαμέρισμα Περαχωρίου Ιθάκης [ 354 ] το Περαχώρι [ 354 ] η Λυγία (νησίδα) [ 0 ] Δημοτικό διαμέρισμα Πλατρειθιά Ιθάκης [ 260 ] ο Πλατρειθιάς [ 210 ] οι Φρίκες [ 50 ] Δημοτικό διαμέρισμα Σταυρού -- ο Σταυρός [ 325 ] 1954-1959 Βλησμάς 1959-1964 Κολυβάς (ιατρός).......................... 1975-1996 Σπύρος Αρσένης (το 1977 δημαρχών ήταν ο Ιωάννης Μαρούλης) 1996-2006 Τηλέμαχος Καραβίας (1954-2020) 2006-2010 Γεώργιος Βασιλόπουλος 2011- Σεπτέμβριος 2013 Ιωάννης Κασσιανός- Παύθηκε το 2013 επειδή σύμφωνα με έκθεση του ΓΓ της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, οι πράξεις του "επέφεραν βλάβη στα συμφέροντα του Δήμου". Σεπτέμβριος 2013-2013 Ελένη Ραυτοπούλου (προσωρινά) Σεπτέμβριος 2013- 2014 Νίκη Κασσιανού (προσωρινά) 1η Σεπτεμβρίου 2014 - σήμερα: Διονύσης Γερ. Στανίτσας (επανεξελέγη το 2019 με ποσοστό 77,9%).
Ερ (ποταμός)

Ο ποταμός Ερ (γαλλικά: Eure) είναι ένας ποταμός της Νορμανδίας και της κοιλάδας του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ στη βορειοδυτική Γαλλία, αριστερός παραπόταμος του Σηκουάνα. Έχει μήκος περίπου 229 χιλιόμετρα. Έδωσε το όνομά του σε δύο νομούς που διαρρέει: Ερ και Ερ-ε-Λουάρ.

 Ο ποταμός Ερ, στη ρωμαϊκή εποχή Autura, είναι ένας ποταμός στη βορειοδυτική Γαλλία. Έχει τις πηγές του στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο Περς, κοντά στο δάσος της κοινότητας Λονί-λε Βιλάζ, στο νομό Ορν, σε υψόμετρο 220 μέτρων. Ρέει προς τα νοτιοανατολικά έως την περιοχή νότια της κοινότητας Σαρτ και έπειτα στρέφεται απότομα προς τα βόρεια περνώντας από τη Σαρτ κάτω από τον καθεδρικό ναό της, ο οποίος βρίσκεται ψηλά στην αριστερή όχθη. Μετά από διαδρομή 229 περίπου χιλιομέτρων στο Σαιν-Πιερ-λεζ-Ελμπέφ συμβάλλει, ως αριστερός παραπόταμος, στον Σηκουάνα. Από το Πον-ντε-λ'Αρς συναντά τον Σηκουάνα, αλλά τα δύο ποτάμια ρέουν άλλα έξι χιλιόμετρα παράλληλα, μέχρι την τελική συμβολή τους. Από τις πηγές του έως τη συμβολή του στον Σηκουάνα ρέει μέσω αγροτικών περιοχών και δασών, και δέχεται πολλούς παραποτάμους, συμπεριλαμβανομένων των Μπλαιζ, Αβρ, και Ιτόν. Διέρχεται μέσα από 99 κοινότητες , οι μεγαλύτερες από τις οποίες είναι οι Σαρτ, Μαιντνόν, Πασί-συρ-Ερ, Σαιντ-Ακιλέν-ντε-Πασί και Λουβιέ. Έδωσε το όνομά του σε δύο νομούς, τους Ερ-ε-Λουάρ και Ερ, Στη Νορμανδία διαρρέει τους νομούς: Ορν Ερ Σεν-ΜαριτίμΣτην περιοχή Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ διαρρέει ένα νομό: Ερ-ε-Λουάρ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Eure River στο Wikimedia Commons
Μητροπολίτης Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου Ιάκωβος Γ΄

Ο Μητροπολίτης Ιάκωβος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Φραντζής, Αγιάσος Λέσβου, 1942) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδας. Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου, από τον Νοέμβριο του 1988.

 Γεννήθηκε το 1942 στην Αγιάσο Λέσβου, όπου και μεγάλωσε. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Καλαμάτας. Το 1962 εισήχθη στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, απ' όπου αποφοίτησε το 1966.Τον Ιούνιο 1965 χειροτονήθηκε Διάκονος και το Σεπτέμβριο του ιδίου έτους Πρεσβύτερος. Εχρημάτισε Ιεροκήρκας του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Παναγίας Αγιάσου και εν συνεχεία διορίσθηκε τακτικός Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου. Κατά το διάστημα 1968-1970 διετέλεσε Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Υψηλού και μερίμνησε για την αποκατάσταση των καταστροφικών ζημιών του Καθολικού οι οποίες είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά του 1967. Έκτοτε προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, ως Αρχιερατικός Επίτροπος Μυτιλήνης και Αγιάσου, ως Πρόεδρος του Δ.Σ. Προσκυνήματος Αγιάσου (1971-1976), ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, ως Καθηγητής του Επιμορφωτικού Φροντιστηρίου της Ιεράς Μονής Υψηλού, ως μέλος του Επισκοπικού Δικαστηρίου, ως Αντιπρόεδρος του Εκκλησιαστικού Βυζαντινού Μουσείου, ως Διευθυντής του Οικοτροφείου Αριστούχων Γυμνασιοπαίδων και των Κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης. Είναι ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Πνευματικής Κίνησης Μυτιλήνης, της οποίας εχρημάτισε Αντιπρόεδρος. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου στις 15 Νοεμβρίου 1988. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης, στις 20 Νοεμβρίου 1988. Έκτοτε έχει αναπτύξει πλούσιο κοινωνικό, πνευματικό και φιλανθρωπικό έργο. Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης Αρχειοθετήθηκε 2011-10-21 στο Wayback Machine.
Μπρούνο της Σαξονίας

Ο άγιος Μπρούνο, γερμ. Brun(o) (π. 830/840 - 2 Φεβρουαρίου 880) από τον Οίκο των Οθωνιδών, ήταν δούκας της Σαξονίας (866-880). Σκοτώθηκε στη μάχη του Έμπστορφ στη Σαξονία, εναντίον παγανιστών Βίκινγκς και θεωρήθηκε μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία. Θεωρείται ο ιδρυτής του Οίκου των Μπρουνιδών.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λιούντολφ, δούκα της Σαξονίας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Α΄ της Σαξονίας, από τον οποίο πήρε το όνομά του ο Οίκος των Οθωνιδών. Ο πατέρας του είχε μεγάλες εκτάσεις στην Οστφαλία (Ανατολική Σαξονία), κατά μήκος του ποταμού Λάινε και το 852 ίδρυσε τη μονή Μπρουνσχάουζεν. Απεβίωσε το 866 και τον διαδέχθηκε ο Μπρούνο. Στο χρονικό Πεπραγμένα της Σαξονίας του Βίντουκιντ του Κόρβεϊ αναφέρεται ως dux totium Saxonum. Η αδελφή του Λιούτγκαρντ παντρεύτηκε (874) τον Λουδοβίκο Γ΄ των Καρολιδών, βασιλιά της Σαξονίας και αυτό βοήθησε στην άνοδο του Οίκου στην Ανατολική Φραγκία. Αναφέρεται στο Χρονικό της Φούλντα ως ducem et fratrem reinæ, δηλ. δούκας και αδελφός της βασίλισσας. Όταν ο Λουδοβίκος Γ΄ ήλθε σε διαμάχη με τον θείο του, Κάρολο Β΄ της Δυτικής Φραγκίας, ο Μπρούνο υποστήριξε τον πρώτο. Κατά τις επιδρομές των πολεμιστών Βίκιγκς της Μεγάλης Παγανιστικής Στρατιάς, μάλλον του Δανικού μέρους της, στη μάχη του Έμπστορφ της Σαξονίας σκοτώθηκε μαζί με άλλους: τους επισκόπους Μίντεν και Χίλντεσχαϊμ, 12 Σάξονες βαρόνους και άλλους ευγενείς. Ήταν η μέρα της Υπαπαντής (2 Φεβρουαρίου) και όσοι σκοτώθηκαν ανακηρύχθηκαν μάρτυρες. Ο Μπρούνο απεβίωσε στο πλημμυρισμένο ποτάμι, ίσως κατά την υποχώρηση, σύμφωνα με τον χρονικογράφο Τίτμαρ, επίσκοπο του Μέρσεμπουργκ. Τον διαδέχθηκε ο Νεότερος αδελφός του Όθων Α΄. Ο γιος του τελευταίου, Ερρίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Άγιος Μπρούνο εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου· το 1160 τα οστά του μεταφέρθηκαν στο αββαείο Έμπστορφ του Ύλτσεν, που κατά τον 14ο αι. προσδιορίστηκε ως το πεδίο της μάχης του 880 και έκτοτε έγινε προσκυνηματικός τόπος. Μία από τις παραδόσεις θέλει τον Μπρούνο θεμελιωτή του οικισμού Μπρούνσβικ (που αργότερα αναπτύχθηκε στο σημερινό Μπράουνσβαϊγκ). Δεν έχουμε οποιαδήποτε πληροφορία για γάμο ή τέκνα. Ωστόσο η παράδοση τον αναφέρει ως πρόγονο του Μπρούνο Α΄, κόμη του Μπράουνσβαϊγκ (απεβ. 1015, 135 έτη μετά τον Αγ. Μπρούνο), γενάρχη του Οίκου των Μπρουνιδών. Ίσως όμως ο Μπρούνο Α΄ να είναι απόγονος εξαδέλφου του Αγ. Μπρούνο. Το Μπρούνσβικ σημαίνει πόλη του Μπρούνο, αλλά δεν ξέρουμε ποιανού. Οι Μπρουνονίδες έχουν μέλη με τα ονόματα Μπρούνο και Λιούντολφ, όπως και οι Οθωνίδες και ξέρουμε, ότι έχουν εξ αρρενογονίας συγγένεια με αυτούς. Reuter, Timothy (trans.) The Annals of Fulda. (Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II.) Manchester: Manchester University Press, 1992.
393

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 393 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 393 (CCCXCIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Αυγούστου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1146 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 393 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 23 Ιανουαρίου - Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ ανακηρύσσει συναυτοκράτορά (Αύγουστος) του, της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον οκτάχρονο γιο του, Ονώριο. Ο Θεοδόσιος Α΄ ζητά την καταστροφή των παγανιστικών ναών, ιερών τοποθεσιών και αρχαίων αντικειμένων μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Θεοδόσιος Α΄ καταργεί τους Ολυμπιακούς αγώνες, ολοκληρώνοντας μία σειρά εορτασμών χιλιάδων ετών, ως μέρος της γενικής χριστιανικής πολιτικής να καθιερωθεί η χριστιανική λατρεία σύμφωνα με τα δόγματα που ορίζονται στο Σύμβολο της Πίστεως. Οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες δε θα διεξαχθούν παρά το 1896. Κίνα Ο Γκάο Ζου διαδέχεται τον Τάι Ζου, ως αυτοκράτορα της Αυτοκρατρίας του Μετέπειτα Τσιν. Κινέζοι αστρονόμοι παρατηρούν το ξενικό αστέρι ΣΝ 393. Θρησκεία Σύνοδος του Ιππώνος: μία σύνοδος στο Ίππόνα Ρήγιο (Αλγερία) διεξάγεται από την Εκκλησία. Οι επίσκοποι αποδέχονται έναν κανόνα της Ιερής Γραφής συμβαδιζόμενο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Σίμα Μαογίνγκ, αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Λου Σονγκ (πεθαίνει το 439) Θεοδώρητος ο Κύρου, επίσκοπος Κύρρου και θεολόγος (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει το 458 ή το 469) Θεοδώριχος Α΄, βασιλιάς των Βησιγότθων (πεθαίνει το 451) Ευνόμιος ο Κυζίκου, Αρειανιστής επίσκοπος και θεολόγος (γεννιέται το 335) Τζάι Τζάο Ουράνιος Πρίγκιπας (Τιαν Ουάνγκ), αυτοκράτορας του Ουέι (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Λιβάνιος, Έλληνας ρήτορας (γεννιέται το 314)
Σάντιτσι

Το Σάντιτσι (σερβικά κυριλλικά: Сандићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 477 κατοίκους.

 Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του Σάβα, παραποτάμου του Δούναβη. Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα του Σάντιτσι στο fallingrain.com
Λία Βέρου

Η Λία Βέρου (αγγλ. Lea Verou, γεν. 13 Ιούνη 1986) είναι μια προγραμματίστρια στον τομέα του front-end προγραμματισμού, ομιλήτρια και συγγραφέας, με καταγωγή από τη Λέσβο, Ελλάδα. Η Βέρου είναι επί του παρόντος βοηθός έρευνας στο MIT CSAIL, στην ομάδα Haystack του David Karger και προσκεκλημένη εμπειρογνώμων στο W3C CSS Working Group.Η Βέρου έχει γράψει ένα βιβλίο για το προηγμένο CSS για τον O'Reilly, εργάστηκε για το W3C / MIT, έχει δώσει πάνω από 60 προσκεκλημένες ομιλίες σε όλο τον κόσμο, κυκλοφόρησε διάφορα έργα ανοιχτού κώδικα και συνίδρυσε μια ελληνική startup, η οποία ονομάζεται Fresset Ltd (την οποία άφησε το 2011), μεταξύ άλλων έργων. Έχει γράψει άρθρα για διάφορα περιοδικά στη βιομηχανία σχεδιασμού ιστοσελίδων, όπως το A List Apart και το Smashing Magazine.

 Η Βέρου είναι κάτοχος πτυχίου στην Επιστήμη Υπολογιστών από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, για το οποίο στο παρελθόν έχει συνδιοργανώσει το 4ο έτος προπτυχιακών μαθημάτων για τον προγραμματισμό ιστoσελίδων. Το παρελθόν της περιλαμβάνει τόσο την τεχνική ανάπτυξη όσο και τον οπτικό σχεδιασμό. Το Dabblet είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή ανοιχτού κώδικα για ταχεία πρωτότυπη επεξεργασία HTML, CSS και JavaScript, με επισήμανση σύνταξης και inline προεπισκόπηση. Το αποτέλεσμα αποθηκεύεται στο Διαδίκτυο σε GitHub Gist για να επιτρέψει την κοινή χρήση με άλλους. Το -prefix-free είναι ένα polyfill που επιτρέπει στα τρέχοντα προγράμματα περιήγησης να αναγνωρίζουν τις μη προκαθορισμένες εκδόσεις πολλών ιδιοτήτων CSS3 αντί να απαιτούν από τον προγραμματιστή να γράψει όλα τα προθέματα προμηθευτών. To -prefix-free διαβάζει τα φύλλα στυλ της ιστοσελίδας και αντικαθιστά τυχόν μη προκαθορισμένες ιδιότητες με τα προκαθορισμένα αντίστοιχα που αναγνωρίζονται από το τρέχον πρόγραμμα περιήγησης. Το Prism είναι μια βιβλιοθήκη επισήμανσης σύνταξης. Πρόκειται για ένα spin-off του Dabblet. Η σελίδα του έργου είχε 23.000 μοναδικούς επισκέπτες την πρώτη ημέρα λειτουργίας του. Χρησιμοποιείται σε ιστότοπους όπως το Smashing Magazine, το Mozilla Developer Network και το blog του Brendan Eich. CSS Secrets, O'Reilly Media (Ιούνιος 2015) (ISBN 978-1-4493-7263-7) Επίσημος ιστότοπος Λία Βέρου στο Twitter Σχεδιασμός ιστοσελίδων Η σελίδα GitHub της Βέρου
Θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας

Θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας ονομάζεται η διάταξη εκείνη εντός της οποίας παράγεται θερμική ενέργεια μέσω ελεγχόμενης πυρηνικής σύντηξης. Οι θερμοπυρηνικοί αντιδραστήρες θεωρείται ότι βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Το γνωστό μοντέλο τέτοιου είδους αντιδραστήρα, ο Τόκαμακ, στο Πρίνστον των ΗΠΑ, χρησιμοποιεί έναν κυκλικό σωλήνα διαμέτρου 4 μέτρων, με αέριο υδρογόνο.

 Ισχυρό ηλεκτρικό ρεύμα που διοχετεύεται θερμαίνει το εντός του αντιδραστήρα αέριο υδρογόνο, ενώ ισχυρότατα μαγνητικά πεδία αποτρέπουν τη πρόσκρουσή του στα τοιχώματα της σωληνοειδούς διάταξης. Με αυτό το τρόπο έχουν μεν επιτευχθεί αντιδράσεις πυρηνικής σύντηξης, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να μπορούν να προσφέρουν εκμεταλλεύσιμο ποσό ενέργειας. Ο Ήλιος θεωρείται ο μεγαλύτερος Θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας στο Ηλιακό Σύστημα. Κωνσταντίνος Ξυλοπαρκιώτης: «Ο αντιδραστήρας σύντηξης ITER», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 216 (Απρίλιος 1998), σσ. 14-23
Τζον Λι

O Τζον Λι (John Lee Ka-chiu, SBS PDSM PMSM, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1957) είναι πολιτικός και πρώην αστυνομικός του Χονγκ Κονγκ, και από την 1 Ιουλίου 2022, Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ. Ο Λι υπηρέτησε στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας Διοίκησης μεταξύ 2021 και 2022, Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2017 και 2021, Αναπληρωτής Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2012 και 2017, Αναπληρωτής Επίτροπος Αστυνομίας μεταξύ 2010 και 2012. Ως ο μοναδικός εγκεκριμένος υποψήφιος από την Κίνα στις εκλογές του 2022 στο Χονγκ Κονγκ, ο Λι επιλέχθηκε ως ο επόμενος Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιουλίου 2022.

 Ο Λι αποφοίτησε από το σχολείο το 1977. Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ο δάσκαλός του τον επαίνεσε για την παράδοση όλων των εργασιών του. Το 1980 ο Λι παντρεύτηκε την Τζάνετ Λαμ σε νεαρή ηλικία, με την οποία έχει δύο γιους, τον Gilbert Lee Man-lung και τον Lee Man-chun. Ο Λι δεν παρακολούθησε το πανεπιστήμιο μετά το γυμνάσιο. Στις 15 Αυγούστου 1977, σε ηλικία 19 ετών, ο Λι εντάχθηκε στη Βασιλική Αστυνομική Δύναμη του Χονγκ Κονγκ ως δόκιμος επιθεωρητής . Έγινε Αρχιεπιθεωρητής στις 11 Μαΐου 1984. Έγινε Επικεφαλής Έφορος το 1997, Βοηθός Επίτροπος το 2003, Ανώτερος Βοηθός Επίτροπος το 2007 και Αναπληρωτής Επίτροπος το 2010. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αστυνομικός, ο Λι απέκτησε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική και Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Charles Sturt στην Αυστραλία στο πλαίσιο ενός προγράμματος αυτομάθησης που χρηματοδοτήθηκε από τη δύναμη. Ο Lee διορίστηκε υφυπουργός Ασφάλειας το 2012 από τον διευθύνοντα σύμβουλο Leung Chun-ying και προήχθη σε Υπουργός Ασφάλειας τον Ιούλιο του 2017 στη διοίκηση της Carrie Lam . Στις 3 Ιουλίου 2020 το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δήλωσε ότι ιδρύθηκε επίσημα η Επιτροπή Προστασίας της Εθνικής Ασφάλειας της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ . Η επιτροπή ήταν 10 μέλη. Ως Γραμματέας Ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ, ο Λι ήταν μέλος της επιτροπής. Τον Ιανουάριο του 2021, μετά τη σύλληψη 53 προσωπικοτήτων υπέρ της δημοκρατίας, ο Λι δήλωσε στο Νομοθετικό Συμβούλιο ότι συνελήφθησαν για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας». Ως ο μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ στις 8 Μαΐου 2022. Η εκλογή του εγκρίθηκε με 1.416 εκλεκτορικές ψήφους (99,44% των ψήφων). Ορκίστηκε κυβερνήτης την 1η Ιουλίου 2022. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Lee Ka-chiu στο Wikimedia Commons
Quake Champions

Το Quake Champions είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την id Software και κυκλοφόρησε από την Bethesda Softworks ως μέρος της σειράς Quake. Είναι το πρώτο κύριο παιχνίδι της σειράς μετά το Quake 4. Κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows το 2017. Η πλήρης εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου του 2022.

 Το Quake Champions ανακοινώθηκε στην Electronic Entertainment Expo 2016 μαζί με ένα τρέιλερ. Θα διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό playable χαρακτήρων, τον καθένα από τους οποίους διαθέτει τα δικά του σύνολα μοναδικών δεξιοτήτων. Το παιχνίδι υποσχέθηκε ότι θα είναι ένα "γρήγορου ρυθμού παιχνίδι βολών με βάση την αρένα". Δεν θα κυκλοφορήσει σε κονσόλες.Στο QuakeCon 2016, ο Τιμ Ουίλτς αποκάλυψε ότι το Quake Champions δεν τρέχει στην μηχανή id Tech 6, αλλά αντ' αυτού λειτουργεί σε μια υβριδική μηχανή που αποτελείται από τα id tech και Saber tech, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στο Doom δεν είναι εγγενή στο Quake Champions, όπως η εικονική πραγματικότητα, το Vulkan API, το SnapMaps και υποστήριξη mods, αν και η υποστήριξη mods θα είναι πιθανότατα σχεδιασμένη μετά την αρχική κυκλοφορία. Αποκαλύφθηκε ότι το Quake Champions θεωρήθηκε αρχικά ως μια επέκταση του Quake Live, μια ανανεωμένη έκδοση του Quake III Arena που κυκλοφόρησε το 2010. Το παιχνίδι πήγε σε κλειστό beta στις 6 Απριλίου του 2017.Αναφέρεται ότι το παιχνίδι θα περιλαμβάνει μια επιλογή free-to-play, επιτρέποντας στους παίκτες να παίξουν ως ο Ranger (παρόμοιο με το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στο Killer Instinct), με πρόσθετους χαρακτήρες διαθέσιμους για αγορά.Στην E3 2017, ανακοινώθηκε ότι ο B.J. Blazkowicz θα είναι playable χαρακτήρας. Επίσημη ιστοσελίδα
Chevrolet Montana

Το Chevrolet Montana είναι ελαφρύ pick-up ημι-φορτηγό με κίνηση στους εμπρός τροχούς, που πωλείται από τη Chevrolet στη Λατινική Αμερική και σε άλλες αναδυόμενες αγορές.

 Στο Μεξικό, το όχημα είναι γνωστό ως Chevrolet Tornado («Σίφωνας»), επειδή η Pontiac είχε ήδη χρησιμοποιήσει το όνομα Montana για τα μίνι βαν για τη Βόρεια Αμερική. Ο σχεδιασμός της πρώτης γενιάς είναι παραλλαγή του Opel Corsa, ουσιαστικά μια έκδοση του Opel Combo, ενώ η δεύτερη γενιά βασίζεται στο Chevrolet Agile. Το Montana χρησιμοποίησε κινητήρες 1.4 λίτρων «Ecoflex» και 1.8 λίτρων 8V flex-fuel, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4). Σε ορισμένες αγορές, όπως η Νότια Αφρική όπου πωλήθηκε ως Opel Corsa Utility έως τον Ιούνιο του 2010, το όχημα προσφέρθηκε με περισσότερες επιλογές κινητήρα, αλλά και με επιλογή καυσίμου, όπως το 1.4 λίτρων βενζίνης και το 1.7 turbodiesel της Isuzu. Το 2007, το Montana ήταν διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις: Montana Conquest και Montana Sport που είχαν ελαφρώς διαφορετικό σχεδιασμό και σετ αξεσουάρ. Η πίσω καρότσα μπορεί να φορτωθεί έως και 735 kg (1.620 lb) σύμφωνα με τον κατασκευαστή. Αυτό το μοντέλο κατασκευάστηκε στο São José dos Campos της Βραζιλίας έως το 2010. Στη Νότια Αφρική, συναρμολογήθηκε από βραζιλιάνικες μονάδες CKD, δηλαδή ημι-έτοιμα αμαξώματα.
Ρεκιβέργα

Η Ρεκιβέργα, Recciberga, επίσης γράφεται: Reciberga ή Reciverga, λατινικά: Rekiverga, (απεβ. μεταξύ 18 Οκτωβρίου 646 και 13 Νοεμβρίου 657) ήταν βασίλισσα των Βησιγότθων (όχι αργότερα από το 646 - όχι αργότερα από το 657) με τον γάμο της με τον Σινδάσβινθ ή τον Ρεκέσβινθ.

 Η ύπαρξή της επιβεβαιώνεται από δύο πηγές. Το πρώτο είναι ένας βασιλικό καταστατικό με ημερομηνία 646, και το δεύτερο είναι το επιτάφιο επίγραμμά της Η καταγωγή της Ρεκιβέργας δεν αναφέρεται σε κανένα από τα έγγραφα. Θα μπορούσε να ήταν από μία σημαντική οικογένεια ευγενών Βησιγότθων και πιθανώς να είχε σχέση με τον Ρικίμιρ. Στις 18 Οκτωβρίου 646 ο βασιλιάς Σινδάσβινθ εξέδωσε καταστατικό στον ηγούμενο ενός μοναστηριού κοντά στο Eλ Βιέρθo, αναφέροντας τη Ρεκιβέργα ως βασίλισσα. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη κάποια διαφωνία μεταξύ των μεσαιωνολόγων ως προς την αυθεντικότητα αυτού τού εγγράφου. Το καταστατικό εμφανίζει τα εξής:« Domnis sanctis gloriosissimis mihique post Deum fortissimis patronis sanctorum μαρτύριο Iusti et Pastoris sive sancte Marie et sancti Martini episcopi, απαρτία βασιλική, vel monasterium situm est juxta rivulum quod dicitur Molinago, sub Funding μοναστήρι μια κνήμη Fructuoso Abbate, ego Chindasvintux rex και Reciverga regina"Το επιτάφιο επίγραμμά της, γραμμένο από τον Ευγένιο αρχιεπίσκοπο του Τολέδο, την καταγράφει ως παντρεμένη με τον βασιλιά για επτά χρόνια. Δεν υπάρχει επί του παρόντος συναίνεση μεταξύ των ιστορικών σχετικά με το ποιος από τους ηγεμόνες του Βησιγοτθικού βασιλείου ήταν πνυμφευμένος με τη Ρεκιβέργα. Μερικοί μεσαιωνολόγοι τη θεωρούν σύζυγο του βασιλιά Σινδάσβινθ, που κυβέρνησε τους Βησιγότθους το 642-653, και προτείνουν ότι η Ρεκιβέργα ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου γιου και κληρονόμου του, Ρεκέσβινθ. Άλλοι ιστορικοί την αποκαλούν σύζυγο του Ρεκέσβινθ. Πιστεύουν ότι η πρώτη αναφορά της ως βασίλισσας χρονολογείται από την εποχή, που ο σύζυγός της ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του και είχε επίσης βασιλικό τίτλο. Σε αυτή την περίπτωση, η Ρεκιβέργα θα έπρεπε να είχε αποβιώσει πολύ πριν από τον σύζυγό της, ο οποίος απεβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 672. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την έγγαμη ζωή του βασιλιά Ρεκέσβινθ στις μεσαιωνικές πηγές, και έτσι υποτίθεται ότι απεβίωσε άτεκνος. Απεβίωσε απότομα σε ηλικία 22 ετών και οκτώ μηνών, σύμφωνα με το επιτάφιο επίγραμμά της. Η ακριβής ημερομηνία του τέλους της είναι άγνωστη, αλλά υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είχε αποβιώσει όχι νωρίτερα από το 646, όταν αναφερόταν στο καταστατικό, και το αργότερο στις 13 Νοεμβρίου 657, ημερομηνία θανάτου τού Ευγένιου τού Τολέδο. Τάφηκε στο μοναστήρι του Σαν Ρομάν δε Ορνίχα, που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό. Αργότερα, εκεί τάφηκε και ο βασιλιάς Σινδάσβινθ, και το επιτάφιο επίγραμμά του γράφτηκε από τον ίδιο αρχιεπίσκοπο.
Fiat 600

Το Fiat 600 (ιταλικά: Seicento, εξακόσια) ήταν αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας A, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, μεταξύ του 1955 και του 1969. Το μοντέλο προσφέρθηκε ως 2-πορτο σεντάν, τύπου fastback sedan, και ως 4-πορτο μικρό πολυμορφικό (mini MPV) Fiat 600 Multipla. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.695.197 αντίτυπα σειράς Fiat 600 στο εργοστάσιο Μιραφιόρι στο Τορίνο, ενώ υπήρξαν παράλληλες εκδόσεις του και από άλλες εταιρείες άλλων κρατών, με τη συνολική παγκόσμια παραγωγή όλων των εκδοχών του να πλησιάζει τα 5 εκατομμύρια αντίτυπα.

 Οι κινητήρες του 600 ήταν όλοι υδρόψυκτοι και στο πίσω μέρος του αμαξώματος, με τη μετάδοση της κίνησης επίσης στους πίσω τροχούς. Το συνολικό του μήκος ήταν μόλις 3.215 χιλιοστά και ήταν το πρώτο μοντέλο της Fiat με αυτοφερόμενο αμάξωμα (ενιαίο δομικό σύνολο) και με τον κινητήρα πίσω. Το Fiat 600 του 1955 - 1969 αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία του ακόμα μικρότερου Fiat Nuova (νέου) 500 του 1957 - 1975, που κυκλοφόρησε 2 έτη μετά το 600 και είχε μήκος μόλις 2,97 μέτρα και, μολονότι είχε πιο καμπυλωτή αισθητική, είχε σε μεγάλο βαθμό αντιγράψει τη διάταξη «όλα πίσω» και το γενικό προφίλ του 600. Μεταγενέστερα, το 600 δημιούργησε επίσης την πλατφόρμα για τον μεγαλύτερο διάδοχο Fiat 850, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1964 και συνυπήρξε με τον προκάτοχο 600 στην παλέτα της Fiat για 5 χρόνια, μέχρι τη λήξη της παραγωγής του 600. Είναι αξιοσημείωτο ότι τόσο το 500 και το 600, όσο και το 850, σχεδιάστηκαν από τον Ντάντε Τζιακόσα (Dante Giacosa). Ιταλία - Fiat : 2.695.197 Ισπανία - Fiat/Seat : 814.926 Γερμανία - Fiat Neckar : ~ 172.000 Γιουγκοσλαβία - Zastava : 923.487 Αργεντινή - Sevel : 304.016 Χιλή - Fiat : ~ 12.000 Σύνολο : > 4.921.626 Dante Giacosa, Progetti alla Fiat prima del computer, Automobilia, 1989, ISBN 88-85880-00-2. Alessandro Sannia, Fiat 600 fuoriserie, All Media, 2004. Alessandro Sannia, Il grande libro delle piccole Fiat, Giorgio Nada Editore, 2008, ISBN 978-88-7911-439-4. Fiat—Tutti i modelli del Novecento. I. Editoriale Domus. 2010. Ein leistungsfähiger Kleinwagen. In: Kraftfahrzeugtechnik 11/1955, S. 394–396. Fiat 600 Multipla – ein Kleinwagen für vielseitige Verwendung. In: Kraftfahrzeugtechnik 9/1956, S. 340–342. Automobil Revue. Katalognummern 1960, 1965, 1967 (für technische Daten) Fiat Multipla Registry and Informational Site Registry for Fiat Multipla and Fiat Jolly MicroCar Fiat-600.com - Fiat 600 information, photos and videos Αρχειοθετήθηκε 2019-05-08 στο Wayback Machine.
Τέλος Άγρας Γαργαλιάνων

Ο Αθλητικός Όμιλος "Τέλος Άγρας" ιδρύθηκε το 1952 και έχει έδρα τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου που αγωνίζεται στην Α΄ Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και τμήμα στίβου με 150 ενεργούς αθλητές. Έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα τον στεφανωμένο ολυμπιονίκη.

 Πήρε το όνομά του από το ψευδώνυμο του ήρωα μακεδονομάχου Σαράντου Αγαπηνού ή Τέλλου Άγρα που καταγόταν από την πόλη. Έχει χρώματα το κόκκινο και το μαύρο και ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Γυμναστήριο Γαργαλιάνων. Έμβλημα του είναι ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, όπως του Ολυμπιακού. Ο Τέλος Άγρας παίζει ανέκαθεν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Το 1996 ανέβηκε για πρώτη φορά στη Δ΄ Εθνική παραμένοντας για δυο περιόδους. Επέστρεψε το 2007 που κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣΜ και το 2007-08 συμμετείχε για τρίτη φορά στη Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε συνολικά άλλες τρεις σεζόν ως το 2009-10. Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας: 1996, 2007 (ελλιπείς πληροφορίες) Κύπελλο ΕΠΣ Μεσσηνίας (2): 1997, 1998. εφ. Ελευθερία, 16/3/2009. http://snsstamoskal.blogspot.com/2008/06/blog-post_9852.html
Τέοντορ Σάιμπφλουγκ

Ο Τέοντορ Σάιμπφλουγκ (γερμανικά: Theodor Scheimpflug) (7 Οκτωβρίου 1865 - 22 Αυγούστου 1911) ήταν Αυστριακός στρατηγός που ανέπτυξε μια συστηματική μέθοδο και συσκευή για τη διόρθωση της παραμόρφωσης της προοπτικής σε αεροφωτογραφίες, γνωστές τώρα ως η επώνυμη αρχή Σάιμπφλουγκ. Ωστόσο, αρνήθηκε την εφεύρεσή της, επικαλούμενος ένα αγγλικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του πρώην Γάλλου φωτογραφικού μηχανικού Ζουλ Καρπεντιέ.

 Ο Σάιμπφλουγκ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1865 στη Βιέννη. Παρακολούθησε κολέγιο στη Βιέννη. Ξεκίνησε το φωτογραφικό του έργο το 1902. Πέθανε στο Μέντλινγκ στις 22 Αυγούστου 1911. Ο Σάιμπφλουγκ είναι γνωστός για την εκπόνηση της αρχής Σάιμπφλουγκ, η οποία ασχολείται με τον τομέα της κρίσιμης εστίασης σε μια κάμερα προβολής, αν και δεν ήταν ο πρώτος που περιέγραψε αυτήν την αρχή και ποτέ δεν ισχυρίστηκε αυτό. Ασχολήθηκε επίσης με την αεροφωτογράφηση και κατείχε αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε αυτόν τον τομέα. Ζουλ Καρπεντιέ Διπλώματα ευρεσιτεχνίας του Σάιμπφλουγκ
Ευάγγελος Ελευθερίου

Ο Ευάγγελος Ελευθερίου είναι Έλληνας ηλεκτρολόγος μηχανολόγος. Είναι συνεργάτης της IBM και υπεύθυνος για το Τμήμα Cloud and Computing Infrastructure στο εργαστήριο της IBM στην Ελβετία. Είναι επίσης ο υπεύθυνος της ομάδας Memory and Cognitive Technologies στο ίδιο εργαστήριο.

 Ο Ελευθερίου αποφοίτησε το 1979 από το Πανεπιστήμιο Πατρών όπου έλαβε το πτυχίο του ηλεκτρολόγου μηχανολόγου. Μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κάρλετον στην Οτάβα του Καναδά, όπου έλαβε μεταπτυχιακό (1981) και διδακτορικό (1985) πάνω στην ηλεκτρολογία μηχανολογία. Έγινε μέλος του ερευνητικού διδακτικού προσωπικού του εργαστηρίου της ΙΒΜ, που εδρεύει στην Ελβετία, το 1986. Σήμερα διευθύνει το Τμήμα Cloud and Computing Infrastructure. Έχει συγγράψει περίπου 200 ερευνητικές μελέτες. Εκλεγμένο μέλος της National Academy of Engineering - 2018 για την συνεισφορά του στο digital storage και στις nanopositioning technologies.Συνεργάτης του IEEE, 20012005 Βραβείο τεχνολογίας από το ίδρυμα Eduard Rhein, ΓερμανίαΣυνεργάτης του ΙΒΜ, 2005Μέλος της Ακαδημίας Τεχνολογίας του ΙΒΜ, 2005IEEE Control System Society’s Control Systems Technology Award, December 2009Επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, 9 Νοεμβρίου 2016
62 Ερατώ

Η Ερατώ (Erato) είναι ένας μεγάλος σκούρος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,76. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τους Γερμανούς αστρονόμους Ότο Λέσερ και Βίλχελμ Φέρστερ, οι οποίοι παρατηρούσαν από το Βερολίνο και της έδωσαν το όνομα της Μούσας της λυρικής ποιήσεως στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Ερατούς υπολογίσθηκε σε 95,4 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 910 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ερατούς είναι 2,67 cm/sec² (366 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 50,4 m/sec (181 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ερατούς είναι μάλλον C (ανθρακούχος), αν κρίνουμε από το σκούρο χρώμα της επιφάνειάς της. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0608 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Ερατώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 13 λεπτά και 17 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Οδός Νόβι Σφιατ (Βαρσοβία)

Η Οδός Νόβι Σφιατ (πολωνικά: Ulica Nowy Świat, ελληνικά: Οδός Νέου Κόσμου) είναι μία από τις κύριες ιστορικές οδούς στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Αποτελεί μέρος της Βασιλικής Διαδρομής (Trakt królewski, [Τρακτ κρουλέφσκι]) που εκτείνεται από το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας και την Παλιά Πόλη, νότια προς τη βασιλική κατοικία του 17ου αιώνα του Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στο Βιλάνουφ.

 Η οδός εκτείνεται από την Πλατεία Τριών Σταυρών προς τα βόρεια, διασταυρώνοντας τη Λεωφόρο Ιερουσαλήμ και την οδό Σφιεντοκσίσκα (οδός Τιμίου Σταυρού). Κοντά στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας και στο μνημείο του Νικολάου Κοπέρνικου μετατρέπεται σε οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε (οδός Προαστίων της Κρακοβίας), η οποία στη συνέχεια φτάνει μέχρι το Βασιλικό Κάστρο στην Πλατεία του Κάστρου. Στο νότιο άκρο του, στην Πλατεία Τριών Σταυρών, η οδός Νόβι Σφιατ αλλάζει στη Λεωφόρο Ουγιάζντουφ, η οποία αλλάζει σε οδό Μπελβέντερ, η οποία γίνεται οδός Σομπιέσκι καθώς συνεχίζει να κινείται νότια, για να φτάσει τελικά στο Βιλάνουφ. Μέχρι τον 16ο αιώνα, η οδός Νόβι Σφιατ ήταν ένας κεντρικός δρόμος που οδηγούσε σε πολλά αριστοκρατικά παλάτια και χωριά νότια της Βαρσοβίας. Το σημερινό όνομα του δρόμου επινοήθηκε τον 17ο αιώνα, αφού η πόλη είχε αρχίσει να αναπτύσσεται σημαντικά (περ. 1640). Στις αρχές του 18ου αιώνα, τα χωράφια κατά μήκος της οδού είχαν αστικοποιηθεί πυκνά, κυρίως με ξύλινα παλάτια και αρχοντικά. Είχαν κατασκευαστεί υδρορροές και ο ίδιος ο δρόμος ήταν στρωμένος με λιθόστρωτα. Κατά τη Ναπολεόντεια περίοδο, η Βαρσοβία αναπτύχθηκε σημαντικά και η οδός Νόβι Σφιατ ανοικοδομήθηκε σχεδόν πλήρως. Τα ξύλινα αρχοντικά έδωσαν τη θέση τους σε πέτρινα και τούβλινα, κυρίως τριώροφα, νεοκλασικά. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, τα κτίρια είχαν επεκταθεί και η οδός Νόβι Σφιατ είχε γίνει ένας από τους κύριους επιχειρηματικούς δρόμους της Βαρσοβίας. Ήταν επίσης ένας από τους δρόμους με τη μεγαλύτερη διακίνηση, με πολλά καταστήματα και εστιατόρια που προσέλκυαν τους Βαρσοβιανούς αλλά και τους τουρίστες. Μεγαλύτερα νέα κτίρια αντικατέστησαν τα προηγούμενα και ο χαρακτήρας του δρόμου άλλαξε. Στις αρχές του 20ου αιώνα, σχεδόν όλο το ίχνος της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής χάθηκε, καθώς χτίστηκαν νέα κτίρια κυρίως σε στιλ αρ νουβό. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας (Αύγουστος-Οκτώβριος 1944), η οδός Νόβι Σφιατ καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος των κτιρίων, καθώς ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς δρόμους στο κέντρο της Βαρσοβίας. Στο τέλος του πολέμου, αποφασίστηκε η ανοικοδόμηση της οδού. Καθώς η αποκατάσταση της προπολεμικής αρ νουβό κατάστασης του θα ήταν απαγορευτική, επανήλθε στην εμφάνισή του στις αρχές του 19ου αιώνα. Η μεταπολεμική ανακατασκευή του δρόμου κατευθύνθηκε από τον αρχιτέκτονα Ζίγκμουντ Στεπίνσκι.Σήμερα, η Οδός Νόβι Σφιατ διαθέτει πολλά καταστήματα, εστιατόρια και καφέ. Θεωρείται ότι είναι μια προνομιακή τοποθεσία για λιανοπωλητές πολυτελείας. Νόβι Σφιατ τον 19ο αιώνα Νόβι Σφιατ στο Google Map