IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Απόθεμα Βιόσφαιρας Καρπαθίων

Το Απόθεμα Βιόσφαιρας Καρπαθίων (ουκρανικά: Карпатський біосферний заповідник) είναι καταφύγιο βιόσφαιρας το οποίο ιδρύθηκε ως φυσικό καταφύγιο το 1968 και έγινε μέρος του Παγκόσμιου Δικτύου Αποθεμάτων Βιόσφαιρας της UNESCO το 1992. Από το 2007, μαζί με μεγαλύτερο μέρος του καταφυγίου, ορισμένες περιοχές του Εθνικού Πάρκου του Ποταμού Ουζ συμπεριλήφθηκαν στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως μέρος των αρχαίων και αρχέγονων δασών οξιάς των Καρπαθίων και άλλων περιοχών της Ευρώπης. Βρίσκεται στα ανατολικά τμήματα της Περιφέρειας Υπερκαρπαθίας· αποτελείται από έξι ξεχωριστούς ορεινούς όγκους διατήρησης και δύο βοτανικά ζακάζνικ (Τσόρνα Χόρα και Γιούλιβσκα Χόρα) με συνολική έκταση 57.880 εκταρίων. Το μεγαλύτερο μέρος του αποθέματος καλύπτεται από παρθένα δάση. Διοικητικά, το καταφύγιο βιόσφαιρας βρίσκεται σε τέσσερις περιοχές της Περιφέρειας Υπερκαρπαθίας της Ουκρανίας.

 Η επικράτεια του Αποθέματος Βιόσφαιρας των Καρπαθίων χωρίζεται σε διάφορες λειτουργικές ζώνες: πυρήνας (Α) και ζώνες προστασίας (Β), ζώνη του ρυθμιζόμενου προστατευόμενου καθεστώτος (D) και ανθρωπογενή τοπία (C). Διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα καθεστώτα χρήσης της φύσης. Αυτός ο διαχωρισμός βοηθά στην επίτευξη της καταλληλότερης ισορροπίας μεταξύ των αναγκών προστασίας της φύσης και των απαιτήσεων των ντόπιων πληθυσμών. Η χλωρίδα του Αποθέματος Βιόσφαιρας Καρπαθίων αποτελείται από 262 είδη μυκήτων, 392 είδη λειχήνων, 440 είδη βρύων και 1062 είδη τραχειόφυτων. Η φυκώδης χλωρίδα περιλαμβάνει 465 είδη. 64 είδη φυτών που εκπροσωπούνται σε αυτό το απόθεμα περιλαμβάνονται στο Ουκρανικό Κόκκινο Βιβλίο Δεδομένων καθώς και στην IUCN και στις Ευρωπαϊκές Κόκκινες Λίστες. Η πανίδα του αποθέματος βιόσφαιρας των Καρπαθίων αντιπροσωπεύεται από 64 είδη θηλαστικών, 173 πτηνά, 9 ερπετά, 13 αμφίβια, 23 ψάρια και περισσότερα από 10.000 είδη ασπόνδυλων. 72 από αυτά τα είδη περιλαμβάνονται στο Ουκρανικό Κόκκινο Βιβλίο Δεδομένων και στην IUCN καθώς και στις Ευρωπαϊκές Κόκκινες Λίστες.
Πρόμαχος ο Μακεδόνας

Ο Πρόμαχος ήταν Μακεδόνας πολεμιστής στον στρατό του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μετά από κάποια νίκη πήρε μέρος σε αγώνα οινοποσίας και κέρδισε, πέθανε όμως από το πολύ κρασί που ήπιε.

 Έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ήταν πολεμιστής στον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος το 324 π.Χ. έφτασε στην Σούσα, ο Καλανός ο γυμνοσοφιστής του αρρώστησε και γι' αυτό αυτοπυρπολήθηκε για να εξαγνιστεί. Ο Αλέξανδρος, ακολουθώντας την τελευταία θέληση του Καλανού έστησε γλέντι για να γιορτάσει την λύτρωση του Καλανού. Στο γλέντι απάνω έγινε διαγωνισμός οινοποσίας. Ο Αλέξανδρος έταξε ένα τάλαντο στον νικητή. Ο Πρόμαχος νίκησε πίνοντας δεκατρία λίτρα κρασιού. Μετά από την οινοποσία ο Πρόμαχος αρρώστησε βαριά και πέθανε μέσα σε λίγες ημέρες. Siegfried Lauffer, Alexander der Große. 3. Auflage München 1993, ISBN 3-423-04298-2, S. 167.
Βαλκανιζατέρ

Το Βαλκανιζατέρ είναι ελληνική ταινία δρόμου του 1997 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα. Βασίζεται στο βιβλίο του Σάκη Τότλη Ο συνδυασμός Έδεσσα-Ζυρίχη. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Στέλιος Μάινας, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και Γιώτα Φέστα. Η μουσική της ταινίας είναι του Νίκου Πορτοκάλογλου.

 Δύο φτωχοί φίλοι, ο Φώτης κι ο Σταύρος σε ένα χωριό της Έδεσσας, ακούν από έναν Έλληνα μετανάστη της Γερμανίας ότι διαρκώς υποτιμώμενο βουλγαρικό λέβα ανταλλάσσεται με δολάρια σε εξαιρετικά καλές τιμές στην μαύρη αγορά της Σόφιας, καταστρώνουν ένα σχέδιο για να πλουτίσουν. Σχεδιάζουν να υπεξαιρέσουν για μία εβδομάδα το ταμείο του αφεντικού της γυναίκας του Σταύρου, και να μετατρέψουν τις δραχμές σε δολάρια. Στη συνέχεια να πάνε στη Σόφια και να ανταλλάξουν τα δολάρια με λέβα και μετά να φτάσουν μέχρι την Ελβετία για να ξαναμετατρέψουν νομίμως τα λέβα σε δολάρια. Και στο τέλος να γυρίσουν στην Ελλάδα, επιστρέφοντας στο ταμείο και τα χρήματα που είχαν υπεξαιρέσει. Ξεκινούν με ένα σαράβαλο αυτοκίνητο για τη Σόφια και στην πορεία βρίσκονται με χαλασμένο αυτοκίνητο να ψάχνουν ανταλλακτικά, βρίσκουν κοινά μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, ανταλλάσσουν δολάρια με λέβα σε μαύρες αγορές της Βουλγαρίας, ληστεύονται από αστυνομικούς, και όταν έχουν αλλάξει τα δολάρια συνεχίζουν τον ταξίδι για την Ελβετία. Στην Αυστρία συγκρούονται και καταστρέφεται το αυτοκίνητο, αλλά τους προσφέρονται δωρεάν ανταλλακτικά και φιλοξενούνται σε ένα ξενοδοχείο μαζί με ένα γκρουπ Γερμανών τουριστών τους οποίους εντυπωσιάζουν. Φτάνοντας στη Ζυρίχη, στην τράπεζα διαπιστώνουν ότι οι πληροφορίες τους ήταν λάθος σε ότι αφορά την ισοτιμία και δεν θα κέρδιζαν τίποτε. Σε μια στιγμή απόγνωσης ο Φώτης αποφασίζει να αλλάξουν τα λέβα με λίρες. Επιστρέφουν στο χωριό όπου περιμένουν ότι θα πιθανά θα πάνε φυλακή για την υπεξαίρεση. Η γυναίκα του Σταύρου εξηγεί στο αφεντικό της τι έγινε και του δίνει τις λίρες. Σε εκείνον άρεσε η έκβαση καθώς τα λεφτά ήταν ούτως ή άλλως «μαύρα» οπότε δεν θα μπορούσε να δηλώσει την κλοπή αλλά και θα ήθελε να μετατρέψει και άλλα σε λίρες πληρώνοντας τον Φώτη και τον Στέλιο να κάνουν το ίδιο και στο μέλλον, οπότε όλα λήγουν καλώς. Σκηνοθεσία Σωτήρης Γκορίτσας Σενάριο Σωτήρης Γκορίτσας Ηθοποιοί Γιώτα Φέστα Γεράσιμος Σκιαδαρέσης Στέλιος Μάινας Διεύθυνση Φωτογραφίας Σταμάτης Γιαννούλης Μοντάζ Τάκης Κουμουνδούρος Μουσική Νίκος Πορτοκάλογλου Ήχος Νίκος Παπαδημητρίου Παραγωγός Διονύσης Σαμιώτης Η ταινία ήταν υποψήφια για το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τόκιο το 1997. Βαλκανιζατέρ στην IMDb Βαλκανιζατέρ στο πρώην Cine.gr (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine) Βαλκανιζατέρ στο AllMovie Βαλκανιζατέρ στο AlloCine
The Platinum Collection (άλμπουμ των Deep Purple)

The Platinum Collection είναι ο τίτλος μιας συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Περιέχει τραγούδια από το 1968 όταν και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, "Shades of Deep Purple" μέχρι το 17ο άλμπουμ τους με τίτλο "Bananas" το 2003. Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου του 2005 σε μορφή τριπλού CD από την "EMI" και έκανε σχετικά καλές πωλήσεις ιδιαίτερα στην Ιταλία όπου παρέμεινε στα τσαρτ για 15 εβδομάδες.

 CD 11. Hush (South)2. Mandrake Root (Evans, Blackmore, Lord)3. Hey Joe (Roberts)4. Kentucky Woman (Diamond)5. Wring that Neck Blackmore, Simper, Lord, Paice)6. Shield (Evans, Blackmore, Lord)7. Bird Has Flown (Evans, Blackmore, Lord)8. Emmaretta (Evans, Blackmore, Lord)9. Hallelujah (Cook, Greenaway)10. Black Night (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)11. Speed King (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)12. Flight of the Rat (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)13. Child in Time (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)CD 21. Fireball (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)2. Strange Kind of Woman (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)3. Demon's Eye (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)4. No One Came (1996 remix (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)5. Highway Star (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)6. Smoke on the Water (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)7. When a Blind Man Cries (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)8. Space Truckin' (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)9. Lazy (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)10. Never Before (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)11. Woman from Tokyo (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)12. Mary Long (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)13. Burn (Coverdale, Blackmore, Hughes, Lord, Paice)CD 3 1. Might Just Take Your Life (Coverdale, Blackmore, Lord, Paice)2. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice)3. Stormbringer (Coverdale, Blackmore)4. Hold On (Coverdale, Hughes, Lord, Paice)5. Soldier of Fortune (Coverdale, Blackmore)6. Mistreated (Live) (Coverdale, Blackmore)7. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)8. Love Child (Coverdale, Bolin)9. Drifter (Coverdale, Bolin)10. Perfect Strangers (Live) (Gillan, Blackmore, Glover)11. Vavoom: Ted the Mechanic (Live) (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice)12. Any Fule Kno That (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice)13. Bludsucker (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)14. Sun Goes Down (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) The Platinum Collection (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Μαρτίου 2005 The Platinum Collection - All Music Guide
Μαυροβούνιοι στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας

Οι Μαυροβούνιοι στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (σερβικά: Црногорци у Републици Српској‎) είναι οι κάτοικοι με καταγωγή από το Μαυροβούνιο που ζουν και εργάζονται στο έδαφος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Οι Μαυροβούνιοι αναγνωρίζονται ως μία από τις 12 εθνικές μειονότητες της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι τα δικαιώματά τους προστατεύονται. Στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας υπάρχουν 1116 Μαυροβούνιοι, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2013.

 Οι Μαυροβούνιοι άρχισαν να εγκαθίστανται συστηματικά στο έδαφος της σύγχρονης Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ζουν κυρίως σε μεγάλες πόλεις όπως το Τρεμπίνιε και η Μπάνια Λούκα. Ένας τεράστιος αριθμός Μαυροβούνιων, που ζει τώρα στην Ερζεγοβίνη, είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Όπως και οι Σέρβοι, οι Μαυροβούνιοι είναι κυρίως ενορίτες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι ακόλουθες Μαυροβουνιακές κοινωνίες λειτουργούν στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας: Μαυροβουνιακή κοινωνία στην Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας "Νιέγκος" (Μπάνια Λούκα) Μαυροβουνιακή κοινωνία "Νιέγκος" (Ντόμποϊ) Μαυροβουνιακή κοινωνία στην Ερζεγοβίνη "Βουκ Μιτσούνοβιτς" (Τρεμπίνιε) Κοινωνία Μαυροβουνίων και φίλων "Λούτσα" (Γκράντισκα) Τοπική κοινωνία των Μαυροβουνίων στην Ερζεγοβίνη "Πέταρ Πέτροβιτς Νιεγκός" (Τρεμπίνιε) Κοινωνία Μαυροβουνίων και Φίλων του Μαυροβουνίου "Λόβτσεν" (Μπάνια Λούκα) Κοινωνία Μαυροβουνίων "Λόβτσεν" (Μπιέλινα)Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας εορτάζει ετησίως τις Ημέρες του Μαυροβουνιακού πολιτισμού, στο πλαίσιο των οποίων διεξάγονται εκδηλώσεις για τη διαιώνιση της ιστορίας, του πολιτισμού και της τέχνης του Μαυροβουνίου. Τον Φεβρουάριο του 2016, η τοπική κοινότητα των Μαυροβουνίων στην Ερζεγοβίνη "Πέταρ Πέτροβιτς Νιεγκός" σχημάτισε το Βέτσε του Ντανίλοβγκραντ. Ιγκόρ Ραντόιτσιτς, δήμαρχος της Μπάνια Λούκα. Μιλόγιε Ντέλετιτς, πολιτικός Ράντενκο Ρίκιτς, πολιτικός Ντεγιάν Άρσιτς, σκηνοθέτης Ντράγκοσλαβ Μεντόγιεβιτς, ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Μίλοβαν Ντρόμπνιακ, προπονητής της ομάδας κικμπόξινγκ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αντόνιο Πόποβιτς, δημοσιογράφος της Ραδιοτηλεόρασης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και μουσικός της ροκ. Δημογραφικά στοιχεία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Савез националних мањина Републике Српске: Црногорци Αρχειοθετήθηκε 2018-06-07 στο Wayback Machine. (στα σερβικά)
Μεσιέ 48

To Μεσιέ 48 (γνωστό και ως Μ48 και NGC 2548) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 1.500 ετών φωτός στον αστερισμό Ύδρα κοντά στα σύνορα με το Μονόκερο.

 Το Μεσιέ 48 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 19 Φεβρουαρίου 1771, αλλά έγινε ένα λάθος στη μεταφορά δεδομένων όσον αφορά στη θέση του σμήνους. Η ορθή αναφορά ταιριάζει με αυτή του NGC 2548, αλλά η απόκλιση απέχει περίπου πέντε μοίρες από το σωστό σημείο. Το Μεσιέ 48 αποτελείται από 80 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 23 έτη φωτός. Η ηλικία του Μ48 είναι περίπου 400 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο μέλος του έχουν μέγεθος +8,8 και φασματικό τύπο Α2, ενώ η λαμπρότητά του είναι 70 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Messier 48, SEDS Messier pages
Black Celebration

Το Black Celebration είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των Depeche Mode. Εκδόθηκε από την Mute Records στις 17 Μαρτίου 1986. Με το άλμπουμ αυτό το συγκρότημα άλλαξε τα ηχητικά του μοτίβα, εγκαταλείποντας τον «βιομηχανικό-ποπ» ήχο που χαρακτήριζε τα δύο προγενέστερα έργα του. Ενισχύθηκε ο σκοτεινός ήχος που είχε εισάγει ο Allan Wilder στο παλαιότερο άλμπουμ του συγκροτήματος Construction Time Again και εισήχθη μια δυσοίωνη, μα ιδιαίτερα ατμοσφαιρική χροιά, που συνδυάστηκε με μερικούς από τους ψυχρότερους, σκοτεινότερους αλλά και με μεγάλες δόσεις αυτογνωσίας στίχους του Martin Gore μέχρι σήμερα. Θεωρείται ένας ασυνήθιστα επιτυχής συνδυασμός ελεκτροπόπ και γκόθικ ροκ. Αποτελεί το άλμπουμ των Depeche Mode με τα περισσότερα τραγούδια όπου τα κύρια φωνητικά εκτελεί ο ίδιος ο Gore: ”A Question of Lust” , ”Sometimes”, “It Doesn’t Matter Two” και ”World Full of Nothing” . Τα υπόλοιπα κομμάτια ερμηνεύει ο David Gahan.

 Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Martin L. Gore, εκτός από το “Black Day” που γράφτηκε από τους Martin Gore, Alan Wilder και Daniel Miller. 1. "Black Celebration" – 4:55 2. "Fly on the Windscreen - Final" – 5:18 3. "A Question of Lust" – 4:20 4. "Sometimes" – 1:53 5. "It Doesn't Matter Two" – 2:50 6. "A Question of Time" – 4:10 7. "Stripped" – 4:16 8. "Here Is the House" – 4:15 9. "World Full of Nothing" – 2:50 10. "Dressed in Black" – 2:32 11. "New Dress" – 3:42 UK CD version only: 12. "Breathing in Fumes" – 6:07 13. "But Not Tonight (extended)" – 5:13 14. "Black Day" – 2:36 1. "Black Celebration" – 4:55 2. "Fly on the Windscreen - Final" – 5:18 3. "A Question of Lust" – 4:20 4. "Sometimes" – 1:53 5. "It Doesn't Matter Two" – 2:50 6. "A Question of Time" [U.S. version] – 4:10 7. "Stripped" – 4:16 8. "Here Is the House" – 4:15 9. "World Full of Nothing" – 2:50 10. "Dressed in Black" – 2:32 11. "New Dress" – 3:42 12. "But Not Tonight" – 4:15 Η Αμερικανική έκδοση του ”A Question of Time” διαθέτει ελαφρά διαφορετικό intro. Η φωνή στην αρχή του ”Black Celebration” ανήκει στον Daniel Miller, που αναπαριστά τον Ουίνστων Τσώρτσιλ να λέει "A brief period of rejoicing." (“Μια σύντομη περίοδος αγγαλίασης.”) Το Black Celebration είναι το μόνο άλμπουμ των Depeche Mode που έχει ομώνυμο τραγούδι. Το βιντεοκλίπ του ”A Question of Time” ήταν το πρώτο που σκηνοθέτησε ο Anton Korbijn ξεκινώντας μια σχέση συνεργασίας με το γκρουπ που συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Ο Anton έχει σκηνοθετήσει 19 ακόμη βιντεοκλίπ των Depeche Mode, με τελευταίο το ”Suffer Well” το 2006. Ο επίσημος ιστότοπος του συγκροτήματος. Οι στίχοι του άλμπουμ Black Celebration. (Οι οποίοι αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους, σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία.)
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1980-1981

Πρωταθλητής: Παναθηναϊκός Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της σεζόν 1980/81 ξεκίνησε στις 1 Νοεμβρίου του 1980 και έληξε στις 21 Ιουνίου του 1981. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 17η φορά στην ιστορία του. Συνδιεκδικητές του τίτλου ήταν ο Ολυμπιακός και ο Άρης οι οποίοι περιορίστηκαν στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε για πρώτη από τις έντεκα συνεχόμενες χρονιές που το κατάφερε, ο Νίκος Γκάλης, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα ρεκόρ πόντων σε μία σεζόν για το ελληνικό πρωτάθλημα (1143 πόντοι σε 26 αγώνες). Τελική βαθμολογία 1ος σκόρερ: Νίκος Γκάλης - 1143 πόντοι (Μ.Ο. 44,0)

 Στις 24 Ιανουαρίου του 1981 διεξήχθη ο αγώνας μεταξύ του Ιωνικού Νίκαιας και του Άρη που έληξε με σκορ 114-113 υπέρ του Άρη και υπήρξε ένας από τα πιο αξιομνημόνευτους αγώνες της εποχής. Ο Νίκος Γκάλης σημείωσε 62 πόντους για τον Άρη και ο Παναγιώτης Γιαννάκης 73 για τον Ιωνικό. ΙΩΝΙΚΟΣ: Γιαννάκης 73, Γουργιώτης 14, Νυδριώτης 12, Αλεξανδρίδης 10, Μπεζαντάκος 2, Κατσαφάδος, Πετρίδης 2, Μπολάτογλου, Λάζαρης, Μίσσας. ΑΡΗΣ: Γκάλης 62, Στυλιανού 21, Παραμανίδης 14, Σκόνδρας 8, Ρωμανίδης 5, Ανανιάδης 2, Βαμβακούδης 2, Τσαχτάνης, Νάστος, Οικονόμου. https://archive.today/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/ http://www.nlg.gr
Ελισάβετ της Έσσης (1539-1582)

Η Ελισάβετ (γερμ. Elisabeth von Hessen, 13 Φεβρουαρίου 1539 - 14 Μαρτίου 1582) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Φιλίππου Α΄, λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου, δούκα της Σαξονίας. Παντρεύτηκε το 1560 τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα: Άννα-Μαρία 1561-1589, νυμφεύτηκε τον Κάρολο Θ΄ Βάσα της Σουηδίας. Χριστίνα 1573-1619. Φρειδερίκος Δ΄ 1574-1610, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Ελισάβετ 1562, Δωροθέα-Ελισάβετ 1565, Δωροθέα 1566-1568, Φρειδερίκος-Φίλιππος 1567-1568, Ιωάννης-Φρειδερίκος 1569, Λουδοβίκος 1570-1571, Αικατερίνη 1572-1586 απεβ. 14 ετών, Φίλιππος 1575, Ελισάβετ 1576-1577, σχεδόν όλα απεβίωσαν νήπια. Gustav von Bezold (1884), "Ludwig VI., Kurfürst von der Pfalz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 577–580 Volker Press (1987), "Ludwig VI., Kurfürst von der Pfalz", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 414–415
Κλειστό Άρτας

Το Κλειστό είναι χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά, το οποίο απέχει περίπου 12 χλμ. από την πόλη της Άρτας. Έχει πληθυσμό 119 μόνιμων κατοίκων (απογραφή 2011) Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Κλειστό υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα, με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Κλειστό εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.

 Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Τσέρκιστα. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, το Κλειστό μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Κλειστό αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Κλειστό. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 15 οικογένεις. Το χωριό ήταν ιδιοκτησία της Μονής Θεοτόκου. Κοντά στο χωριό, στη θέση Παλαιοχώρια και σε απόσταση περίπου μισής ώρας υπήρχαν ερείπια κτισμάτων και ο Ναός του Αγίου Νικολάου. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο Κλειστό υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 15 μαθητές.Η οριστική απελευθέρωση του Κλειστού έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος. Δήμος Ν.Σκουφά Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας

Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας είναι ελληνική αστυνομική δραματική ταινία παραγωγής του 1966 σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σε σενάριο του Γιώργου Παπακυριάκη. Πρωταγωνιστούν οι Άλκης Γιαννακάς, Ζέτα Αποστόλου, Ίλυα Λιβυκού, Παύλος Λιάρος και ο Σταύρος Ξενίδης.Η υπόθεση της ταινίας αναφέρεται σε έναν επαρχιώτη που φτάνει στην Αθήνα, όπου συνδέεται με έναν άνθρωπο του υποκόσμου και αρχίζει να δουλεύει για λογαριασμό του. Ωστόσο θα μπλέξει σε μια υπόθεση κλοπής και εκβιασμού, η οποία θα καταλήξει στο θάνατό του.

 Ένα φτωχό επαρχιωτόπουλο, o Κώστας Πρεβεζάνος κατεβαίνει στην Αθήνα με σκοπό να πλουτίσει και µπλέκεται µε έναν άνθρωπο του υποκόσµου, τον Μάνο. Παράλληλα αρχίζει να στήνει µικροκόλπα στα οποία χρησιµοποιεί µια στριπτιζέζ, την Σούζυ. Και ενώ η πορεία του προς την παρανομία συνεχίζεται ακάθεκτη, η αστυνοµία τον εντοπίζει, γιατί, καθώς φεύγοντας από το χωριό του, είχε κλέψει µια εικόνα από την εκκλησία, για να την πουλήσει μετέπειτα. Παρολα αυτά, ο Κώστας, που θέλει να μεγαλώσει στην απρόσωπη Αθήνα, δεν θα σταματήσει σε τίποτα για να πάρει αυτό που θέλει: είτε είναι ένας εύκολος πλουτισμός είτε μια όμορφη γυναίκα που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του. Κάποια στιγμή, θα εμφανιστεί ένα παράθυρο ευκαιρίας γι αυτόν, καθώς θα γνωρίσει την Ρένα Καρνασάκη, μια ώριμη και εύπορη γυναίκα που αναζητά συντροφιά και αγάπη, και χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, ο Κώστας θα καταστρώσει ένα αλάνθαστο σχέδιο για να ξεγελάσει την ανυποψίαστη Ρένα με την ωραία του εμφάνιση και να της αποσπάσει ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Ωστόσο, η αστυνομία θα επιτεθεί στον Κώστα και τη συμμορία του, με αποτέλεσμα να βρει ο Κώστας τον θάνατο. Η ταινία ειναι μια παραγωγή της εταιρείας Καραγιάννης-Καρατζόπουλος. Την μουσική σύνθεση ανέλαβε να γράψει ο Γιώργος Κατσαρός, ενώ τα σκηνικά επιμελήθηκε ο Πέτρος Καπουράλης. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1966-1967 και έκοψε 164.493 εισιτήρια και ήρθε στην 34η θέση σε 117 ταινίες της σεζόν. Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας στην IMDb
Ανίμπαλ Τόρες

Ο Ανίμπαλ Τόρες (Aníbal Torres Vásquez, γεννημένος στις 28 Δεκεμβρίου 1942) είναι Περουβιανός δικηγόρος, νομικός και πολιτικός που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του Περού από τις 8 Φεβρουαρίου 2022 έως τις 26 Νοεμβρίου 2022. Ο Τόρες παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 3 Αυγούστου 2022. Ωστόσο, η παραίτησή του απορρίφθηκε από τον πρόεδρο Καστίγιο και ο Τόρες παρέμεινε ως πρωθυπουργός. Διετέλεσε επίσης υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τον Ιούλιο του 2021 έως τον Φεβρουάριο του 2022 επί κυβέρνησης του Πέδρο Καστίγιο.

 Ο Τόρες γεννήθηκε στην Τσότα της Καχαμάρκα. Ήταν δικηγόρος και καθηγητής πανεπιστημίου στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Σαν Μάρκος. Αποφοίτησε ως δικηγόρος το 1970 και ως διδάκτορας, στη νομική και τις πολιτικές επιστήμες, από το ίδιο πανεπιστήμιο το 1987. Σπούδασε Αστικό και Εμπορικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης (1970–1971). Διετέλεσε διευθυντής και κοσμήτορας του Δικηγορικού Συλλόγου της Λίμα, κοσμήτορας της Σχολής Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου του Σαν Μάρκος, πρόεδρος του Συμβουλίου Κοσμητόρων των Περουβιανών Δικηγορικών Συλλόγων, επίτιμος πρόεδρος της Περουβιανής Ακαδημίας Νομικών, μέλος της Πατριωτικής Επιτροπής για την υπεράσπιση του Μαρ δε Γκράου, του Περουβιανού Ινστιτούτου Αεροπορικού Δικαίου, της Ακαδημίας Αεροναυτικής Ιστορίας του Περού, επίτιμο μέλος των δικηγορικών συλλόγων των Λορέτο, Πούνο Κούσκο, Καχαμάρκα και Απουριμάκ. Είναι συγγραφέας διαφόρων δημοσιεύσεων για το αστικό και το διοικητικό δίκαιο. Στις περουβιανές γενικές εκλογές του 2011 ο Τόρες ανεπιτυχώς έθεσε υποψηφιότητα για μια θέση στο Περουβιανό Κογκρέσο με το κόμμα Το Περού Κερδίζει για την εκλογική περιφέρεια της Λίμα. Ο Tόρες υποστήριξε τον Γιόνι Λεσκάνο, υποψήφιο για την προεδρία από το κόμμα Λαϊκή Δράση στον πρώτο γύρο των γενικών εκλογών του Περού το 2021 . Για τον δεύτερο γύρο των γενικών εκλογών ο Τόρες έγινε ο κύριος νομικός σύμβουλος για την προεδρική εκστρατεία του Πέδρο Καστίγιο . Ο Καστίγιο θα κέρδιζε τελικά τις εκλογές. Στις 30 Ιουλίου 2021 ο Τόρες διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τον Πέδρο Καστίγιο κατά την έναρξη της προεδρικής του θητείας. Στις 8 Φεβρουαρίου 2022 ο Τόρες ορκίστηκε πρωθυπουργός του Περού, διαδεχόμενος τον βραχύβιο και σε δυσμένεια Έκτορ Βαλέρ στη θέση. Έγινε ο τέταρτος επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου σε λιγότερο από ένα χρόνο στην κυβέρνηση Καστίγιο. Στις 22 Απριλίου 2022 ο Τόρες δήλωσε στο 4ο Αποκεντρωμένο Συμβούλιο Υπουργών ότι «ορισμένα ανώτερα μέλη του στρατού συζητούν προς την ίδια κατεύθυνση για να πραγματοποιήσουν το πραξικόπημα» κατά του Καστίγιο. Δήλωσε επίσης ότι σχεδίαζαν να τοποθετήσουν «την κυρία που έχασε τις εκλογές» στην εξουσία, σε μια σαφή αναφορά στην Κέικο Φουχιμόρι και την ήττα της στις γενικές εκλογές του 2021.Στις 3 Αυγούστου 2022 ο Τόρες παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, ισχυριζόμενος προσωπικούς λόγους. Εκείνη την εποχή, ο πρόεδρος Καστίγιο αντιμετώπιζε πέντε διαφορετικές ποινικές έρευνες. Η παραίτηση απορρίφθηκε από τον πρόεδρο Καστίγιο.
Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου

Ο Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος Νέας Περάμου είναι αθλητικό σωματείο με έδρα τη Νέα Πέραμο Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1939, έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα τον δικέφαλο αετό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ στο παρελθόν διατηρούσε και τμήμα καλαθοσφαίρισης.

 Ο Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου το 1977 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 2367 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του δράση την περίοδο 1977-78. Ξεκίνησε την πορεία του από το πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά και στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά αγωνίστηκε τις χρονιές 1988-89, 1989-90, 1991-92, 1997-98, 1998-99 και 1999-00. Το 2003 ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής με τον Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου να αποτελεί ένα από τα πρωταρχικά της μέλη και από την περίοδο 2003-04, αγωνίζεται στις διοργανώσεις της. Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 ο Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής και κέρδισε την άνοδο στην Δ' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, όπου τερμάτισε στην τελευταία θέση σε σύνολο 20 ομάδων του 7ου ομίλου και υποβιβάστηκε. Από την αγωνιστική περίοδο 2007-08 μέχρι και σήμερα, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Το 2015 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, επικρατώντας στον τελικό με 3-0 της ομάδας του Ασπροπύργου. Το 1991 και έπειτα από την πρωτοβουλία του ταμία του συλλόγου, Κωνσταντίνου Κατάξενου ιδρύθηκε το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου. Συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής μέχρι και το 1996, όποτε και αποσπάστηκε το σύλλογο και μετονομάστηκε σε Αθλητικός Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Νέας Περάμου.Το 2010 ο Α.Σ.Κ. Νέας Περάμου συγχωνεύτηκε με τον Φιλαθλητικό Μεγάρων και δημιούργησαν την Ένωση Νέας Περάμου-Μεγάρων.
Κυρά της Λίμνης

Η Κυρά της Λίμνης είναι ένας χαρακτήρας που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον Αρθουριανό Κύκλο. Μεταξύ άλλων, η Κυρά της Λίμνης δίνει στον Αρθούρο το Εξκάλιμπερ, τον μεταφέρει στο Άβαλον μετά τη μάχη του Κάμλαν, ενώ επίσης είναι αυτή που σαγηνεύει τον Μέρλιν και αναλαμβάνει την ανατροφή του Λάνσελοτ μετά το θάνατο του πατέρα του. Πολλοί διαφορετικοί γυναικείοι χαρακτήρες αναφέρονται με αυτή την ονομασία, όπως η Νιμούε, η Βιβιάν ή η Νινιάν και άλλες παραλλαγές.

 Οι ρίζες της Κυράς της Λίμνης μάλλον είναι αρχαίες παγανιστικές, όπως και της Μοργκάνα λε Φέι, ενώ μπορεί να προέρχονται κι από την ίδια παράδοση. Ο Geoffrey of Monmouth στο έργο του Historia Regum Britanniae αναφέρει για πρώτη φορά το Άβαλον, ένα μαγικό νησί με το οποίο συσχετίζονται συχνά τόσο η Κυρά της Λίμνης και η Μοργκάνα λε Φέι. Σύμφωνα με άλλες πηγές που αφορούν τη ζωή του Λάνσελοτ, αναφέρεται ότι ανέλαβε την ανατροφή του η Κυρά της Λίμνης, όταν ο πατέρας του, ο βασιλιάς Μπαν, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μάχης. Σύμφωνα με μια από τις πολλές εκδοχές του μύθου, ο Μέρλιν ο Μάγος έπεσε θύμα της γοητείας της Βιβιάν, η οποία και του ζήτησε να της μάθει τα μυστικά του. Αφού της έμαθε όλα όσα ήξερε από μαγεία, εκείνη τον αιχμαλώτισε σε ένα γυάλινο πύργο. Επίσης, μετά το θάνατο της Ιγκρέιν, λέγεται ότι η Βιβιάν ανέλαβε τη φροντίδα της Μοργκάνα λε Φέι, στην οποία κι έμαθε τη μαγεία, ενώ ο Μέρλιν ανέλαβε την εκπαίδευση του ετεροθαλούς αδερφού της, του μελλοντικού βασιλιά Αρθούρου. Britannia.com: Ανάλυση της φιγούρας της Κυράς της Λίμνης και οι ρίζες της στον Κελτικό μύθο
Γιάννης Ζιάγκας

Ο Γιάννης Ζιάγκας (γενν. 12 Δεκεμβρίου 1940) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Τρικάλων και ευρωβουλευτής. Επίσης υπήρξε πρόεδρος των πολεμικών βιομηχανιών Στάγιερ - Ελλάς (ΕΛΒΟ) και ΠΥΡΚΑΛ,από το 1993 μέχρι το 1996 διετέλεσε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ από το 2005 μέχρι το 2015 ήταν ειδικός σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια. Ο αδελφός του, Μιχάλης Ζιάγκας, ήταν πολύ στενός συνεργάτης και γραμματέας στο Ιδιαίτερο Γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 12 Δεκεμβρίου 1940. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Γκρατς στην Αυστρία, με μεταπτυχιακές σπουδές στον οικονομικό προγραμματισμό και την πολιτική οικονομία στο Διεθνές Ινστιτούτο Βιομηχανικής Ανάπτυξης της Βιέννης. Μετά την επιβολή της χούντας, οργανώθηκε στο ΠΑΚ, και μεταπολιτευτικά στο ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο του 1981 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της πολεμικής βιομηχανίας Στάγιερ - Ελλάς (ΕΛΒΟ), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1982, οπότε ορίστηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη θέση του Αντώνη Γεωργιάδη. Παρέμεινε στην Ευρωβουλή μέχρι το 1984, όταν παραιτήθηκε για να γίνει πρόεδρος της πολεμικής βιομηχανίας ΠΥΡΚΑΛ, που είχε τότε πρόσφατα εθνικοποιήσει η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Το 1986 ο Ζιάγκας έγινε βουλευτής Τρικάλων, καθώς κατέλαβε την έδρα του Κωνσταντίνου Αλεξιάδη μετά τον θάνατό του. Παρέμεινε βουλευτής Τρικάλων του ΠΑΣΟΚ ως το 2000, με εξαίρεση την περίοδο 1993 - 1996 στην οποία διετέλεσε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, έχοντας εκλεγεί το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), το 1990 και το 1996.Από το 2005 μέχρι το 2015 ο Γιάννης Ζιάγκας υπηρέτησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας ως ειδικός σύμβουλος του Προέδρου Κάρολου Παπούλια.
Καμίνια Αχαΐας

Τα Καμίνια είναι παραθαλάσσιο χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας με 716 κάτοικους. Το 2001 είχε 619 κάτοικους. Απέχει 14 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 3 από την Κάτω Αχαΐα. Συνορεύει με τα χωριά Αλισσός, Τσουκαλαίικα, Άγιος Στέφανος (Περιστέρα) και Καμενίτσα. Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Καμίνια / Kaminia".

 Η ονομασία του χωριού οφείλεται στα καμίνια αργίλου που υπήρχαν εκεί προεπαναστατικά και κατά των Μεσαίωνα. Μετά την επανάσταση του 1821 οικογένειες ποιμένων από το Σούβαρδο Καλαβρύτων κατέβαιναν στην περιοχή να εργαστούν στα κτήματα. Σταδιακά οι οικογένειες αυτές εγκαταστάθηκαν μόνιμα και δημιούργησαν το σημερινό χωριό. Αναφέρεται με 172 κατοίκους το 1899 και 471 το 1961. Το 1912 με την κατάργηση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της νεοσύστατης κοινότητας Αλισσού. Το 1919 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αλισσού και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997, όταν με το Σχέδιο Καποδίστριας καταργήθηκε η κοινότητα και έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βραχναίικων. Τα Καμίνια έχουν ερασιτεχνική αθλητική ομάδα ποδοσφαίρου, τον "Α.Ο Καμινίων", στην οποία συμμετέχουν νέα παιδιά του χωριού και των γύρω χωριών, με έδρα το δημοτικό γήπεδο στα Βραχναίικα. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καμινίων βρίσκεται επί της ΠΕΟ Πατρών Πύργου & Αγίου Σπυρίδωνα και της γραμμής Πάτρα - Κυπαρισσία. Διαχειρίζεται από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Ως σταθμός άνοιξε στις 15/12/1888 και έκλεισε το 2011. Επαναλειτούργησε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 εξυπηρετούμενος από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Εξυπηρετεί τα Καμίνια. Όταν πρωτολειτούργησε η Γραμμή 2 και μέχρι τη διακοπή της λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ο τερματισμός της στα νοτιοδυτικά γινόταν στον Σ.Σ. Κάτω Αχαΐας με τους συρμούς να διέρχονται από τους Σ.Σ. Καμινίων και Αλισσού κάνοντας στάσεις εκεί. Με την επανεκίννηση των δρομολογίων ο τερματισμός της μετακινήθηκε ανατολικότερα στον Σ.Σ. Καμινίων καθιστώντας ανενεργούς τους Σ.Σ. Αλισσού και Κάτω Αχαΐας. Φωτεινή Ντεμίρη - Ηθοποιός Βασίλης Παπαδιονυσίου - Δήμαρχος Γαλατσίου, με την μακροβιότερη θητεία στην Ελλάδα. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κώστας Παπαγιαννόπουλος (επιμ.), Βραχναίικα και Μονοδένδρι. Αρχαιολογία του τοπίου και τοπική ιστορία, πρόλογος: Βασίλης Τογαντζής, Μιλτιάδης Γούτας, Λάζαρος Κολώνας, Έκδοση Δήμος Βραχναίικων-Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Βραχναίικων, Πάτρα 2009. ISBN 978-960-99129-0-7. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Τόμος Α', Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καμίνια.
Κόνγκενς Λίνγκμπι

Το Κόνγκενς Λίνγκμπι (δανικά: Kongens Lyngby προφέρεται: [ˈkʌŋəns ˈlyːŋby]) είναι η έδρα και το εμπορικό κέντρο του δήμου Λίνγκμπι-Τόρμπεκ στα βόρεια προάστια της Κοπεγχάγης στη Δανία. Η περιοχή φιλοξενεί αρκετές μεγάλες εταιρείες.

 Το όνομα Κόνγκενς Λίνγκμπι καταγράφεται για πρώτη φορά το 1893. Την εποχή εκείνη τα μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ζηλανδίας ανήκαν στην Καθολική Εκκλησία (εκπροσωπούμενη από τον καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντε και το όνομα Λίνγκμπι συνδέθηκε με πολλά μέρη). Το Στόρε Λίνγκμπι σχετίζεται με την εκκλησία του Άρεσο. Από την άλλη, το Άουρ Λίγνκμπι ήταν γη του στέμματος, επομένως, μπορεί δόθηκε για να το διακρίνει από τις άλλες τοποθεσίες στις οποίες προέκυψε το όνομα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kongens Lyngby στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Μάγχη

Η Μάγχη (γαλλικά: La Manche, κυριολεκτικά: Το Μανίκι, αγγλικά: English Channel) είναι πορθμός που χωρίζει την ηπειρωτική Ευρώπη από την Μεγάλη Βρετανία και που, διαμέσου του πορθμού του Καλαί, ενώνει τη Βόρεια θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Έχει μήκος 560 χλμ, το μεγαλύτερο πλάτος της φτάνει τα 240 χλμ. και το μικρότερο πλάτος της τα 34 χλμ. Στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν γνωστή ως «Oceanus Britannicus» (Βρεταννικός Ωκεανός). Είναι σχετικά ρηχά νερά με μέσο βάθος τα 120 μ στο πιο πλατύ σημείο, ενώ το βάθος μειώνεται στα περίπου 45 μ. στο σημείο ανάμεσα σε Ντόβερ και Καλαί. Ανατολικότερα τα νερά γίνονται ακόμη πιο ρηχά, φτάνοντας μέχρι τα 26 μ. στο σημείο όπου η ανατολική Αγγλία ενωνόταν κάποτε με τις Κάτω Χώρες. Στο δυτικό άκρο βρίσκονται οι Βρετανικές νήσοι Γκέρνσεϋ και Τζέρσεϋ.

 Κατά την τελευταία εποχή των Παγετώνων, πριν από περίπου 10.000 χρόνια, οι Βρετανικές νήσοι ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, κατά το ένα τμήμα τους, και καλυμμένες από πάγο στο υπόλοιπο κομμάτι τους. Η επιφάνεια της θάλασσας βρισκόταν τότε περίπου 120 μ. χαμηλότερα από σήμερα, ενώ η Βόρεια Θάλασσα ήταν ολόκληρη καλυμμένη από πάγο. Καθώς τα στρώματα πάγου άρχισαν να υποχωρούν, μία μεγάλη λίμνη δημιουργήθηκε στην περιοχή νότια της σημερινής Βόρειας Θάλασσας. Λόγω της έλλειψης διεξόδου των νερών προς τα βόρεια - καθώς η Βόρεια Θάλασσα ήταν ακόμη παγωμένη - το ρεύμα βρήκε διέξοδο προς τον Ατλαντικό ωκεανό μέσω του στενού μεταξύ Ντόβερ και Καλαί. Περίπου το 6.500 π.Χ. η διάβρωση έγινε πιο καταστροφική στα μαλακά πετρώματα της περιοχής, δημιουργώντας το στενό. Χαρακτηριστικοί είναι οι λευκοί βράχοι του Ντόβερ. Τα κύματα συνέχισαν το διαβρωτικό έργο προκαλώντας περαιτέρω άμβλυνση του στενού, ενώ το φαινόμενο αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Το στενό θεωρείται ως μία από τις πλέον εμπορικές θάλασσες καθώς ενώνει με την ναυσιπλοΐα τις οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης με τον υπόλοιπο κόσμο. Το εμπόριο και οι επικοινωνίες μεταξύ των δύο πλευρών του πορθμού υπήρξαν πολύ σημαντικά και για τις δύο πλευρές από τους προϊστορικούς ακόμη χρόνους. Για αυτόν τον λόγο υπάρχει μεγάλος αριθμός λιμανιών και στις δύο πλευρές όπως στην Αγγλία το Ντόβερ, το Πόρτσμουθ, το Πλύμουθ, το Ουέϋμουθ και το Πουλ, ενώ στη Γαλλία το Καλαί, η Καν (μέσω του καναλιού του Ουιστρεχάμ στον ποταμό Ορν), η Διέππη, η Χάβρη, το Ροσκόφ και το Σαιν-Μαλό. Ακολουθεί ένας κατάλογος με τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα κατά μήκος της Θάλασσας της Μάγχης. Τα πληθυσμιακά στοιχεία είναι από την γαλλική απογραφή του 1999 και την αντίστοιχη βρετανική του 2001. Βρετανική πλευρά Μπράιτον Ουόρθινκ Λιτλχάμπτον: 461.181 κάτοικοι Πόρτσμουθ: 442.252 Μπέρνμουθ: 383.713 Σαουθάμπτον: 304.400 Πλύμουθ: 243.795 Τορκουέ: 129.702 Ίστμπορν: 106.562 Μπόνορ Ρέτζις: 62.141 Ουέυμουθ: 56.043 Ντόβερ: 39.078 Γαλλική πλευρά Χάβρη: 248.917 κάτοικοι Καλαί: 104.852 Βουλώνη: 92.704 Σερμπούρ: 89.704 Σαιν-Μαλό: 50.675 Διέππη: 42.202. Η σήραγγα της Μάγχης προτάθηκε αρχικά στις αρχές του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε μόλις το 1994. Ενώνει τη Βρετανία με τη Γαλλία στο στενότερο σημείο της Μάγχης μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής Eurostar. Ποταμός Μάγχης
Δυτική Ισλανδία

Η Δυτική Ισλανδία (ισλανδικά: Vesturland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκρανες. Έχει έκταση 9.554 τ. χλμ. και πληθυσμό 15.766 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

 Η Δυτική Ισλανδία βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τα Δυτικά Φιόρδ, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοδυτική, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια και στα νοτιοδυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ. Έχει 9.554 τ. χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική και τη Βορειοδυτική. Η κυριότερη λίμνη είναι η Σκορραδαλσβάτν με 15 τ. χλμ. και αμέσως μετά η Ρεϋδαρβάτν με 8,3 τ. χλμ. Άλλες λίμνες είναι η Ελλιδαβάτν, η Βιφιλσταδαβάτν, η Ουμδαβάτν, η Χαφραβάτν, η Ρεϋνιστβάτν, η Λανγκαβάτν, η Λεϊρτιόρν, η Μιρκουρτιόρν, η Κροκατιόρν, η Σιλουνγκατιόρν, η Λεϊρβογκσβάτν, η Γκελδινγκατιόρν, η Λοματιόρν, η Μεδαλφελλσβάτν, η Μιρκαβάτν, η Σαντβάτν, η Εϊδισβάτν και η Χολμαβάτν. Σκορραδαλσβάτν Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τέσσερις επαρχίες: την Μποργκαρφιαρδαρσίσλα, την Νταλασίσλα, την Μιρασίσλα και την Σναιφελλσνές-ογκ Χναππανταλσσίσλα. Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει δήμους: Ακρανεςκαουπτσταδούρ Γκρουνταρφιορδούρ Έιγια- ογκ Μικλαχολτσρεπούρ Κιοσαρεπούρ Μποργκαρμπίγκδ Νταλαμπίγκδ Σκορρανταλσρεπούρ Σναιφελλσμπαίρ Στικισόλμουρ Χβαλφιαρδαρσβέιτ Χελγκαφελλσσβέιτ Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Δυτική Ισλανδία είχε 15.766 κατοίκους, με πυκνότητα 1.6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ακρανές με πληθυσμό 6.966 κατοίκων. Άκρανες Γκρουνταφιονδούρ Έιγια-ογκ Μικλαχολτσρεπούρ Μποργκαρνές Μπουδαρνταλούρ Νταλαμπίγκδ Στικκισχολμούρ Χβαννεΰρι Περιφέρειες της Ισλανδίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vesturland στο Wikimedia Commons
Μπαλβέρδε δελ Καμίνο

Το Μπαλβέρδε δελ Καμίνο (στα ισπανικά: Valverde del Camino) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέλβα στην Ανδαλουσία. Προέκυψε τον 14ο αιώνα ως σημείο ξεκούρασης των ταξιδιωτών που ταξίδευαν από την Ουέλβα προς την Εξτρεμαδούρα στην πορεία ανάμεσα στα δύο κύρια ποτάμια της επαρχίας της Ουέλβα, Τίντο και Οδιέλ.

 Η κωμόπολη είναι κέντρο της φυσικής επαρχίας Ανέβαλο, που αποτελεί μια από τις παραδοσιακές συνοριακές περιοχές μεταξύ της Ανδαλουσίας και της Πορτογαλίας. Η κομάρκα κατέχει σημαντικά μεγαλιθικά μνημεία όπως το Los Gabrieles στο Μπαλβέρδε δελ Καμίνο Τις προσπάθειες εποικισμού της περιοχής κατά τη διάρκεια του Ύστερου Μεσαίωνα τις ανέλαβαν κυρίως οι κόμεις της Μεδίνα Σιδόνια· το διοικητικό κέντρο της περιοχής πάντα βρισκόταν στην ατλαντική ακτή (π.χ. Αγιαμόντε) ενώ απουσίαζαν ιστορικά αξιοπρόσεκτα αστικά κέντρα. Η σύγχρονη μεταλλευτική εκμετάλλευση της περιοχής που ξεκίνησε το 1873 από την Rio Tinto Company Limited άλλαξε άρδην τη φυσιογνωμία της. Κοινωνικά είδε την εξέλιξη του εργατικού και του οικολογικού κινήματος ενώ χάρισε στο Αντέβαλο ένα ευρύ δίκτυο σιδηροδρόμων που το συνέδεαν με την ακτή. Η μείωση του όγκου των μεταλλευτικών εργασιών ώθησε τους ντόπιους σε αποτυχημένες και δίχως σχέδιο μαζικές αναδασώσεις με σκοπό την παραγωγή χαρτιού.
Σεβγκιούλ Ουλουντάγ

Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ (τούρκικα: Sevgül Uludağ, γεννημένη στις 15 Οκτωβρίου 1958) είναι Τουρκοκύπρια δημοσιογράφος και ακτιβίστρια για την ειρήνη και τον φεμινισμό. Έχει επανειλημμένως γίνει στόχος απειλών θανάτου από ακροδεξιούς και στρατιωτικούς κύκλους των Τουρκοκυπρίων, ενώ έχει προπηλακιστεί λεκτικά μια φορά από μια ομάδα Ελληνοκύπριων εθνικιστών φοιτητών.

 Γεννήθηκε στην Λευκωσία και εργάστηκε αρχικά ως τραπεζική υπάλληλος. Από το 1980 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε με τις σφαγές στην Κύπρο, αναζητώντας αγνοούμενους και μαζικούς τάφους και στις δύο πλευρές του νησιού. Το 2008 βραβεύτηκε με το «Κουράγιο στη Δημοσιογραφία» του Διεθνούς Ιδρύματος Γυναικείων ΜΜΕ που εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε η πρώτη Κύπρια που κερδίζει το βραβείο. Είναι σε συνιδρύτρια σε δυο ΜΚΟ, την "Hands Across the Divide" και το Γυναικείο Κέντρο Έρευνας (Women’s Research Center) στην Λευκωσία. Έχει δεχτεί επανειλημμένως απειλές από τουρκοκυπριακές ακροδεξιές ομάδες επειδή έχει φέρει στη δημοσιότητα σφαγές που έχουν υποστεί οι Ελληνοκύπριοι. Ενώ για το θάνατο του αδερφού της εξ' αγχιστείας, που ήταν δημοσιογράφος υπάρχουν υποψίες για ενοχή των γκρίζων λύκων. Το 2006, μια ομάδα ελληνοκύπριων εθνικιστών φοιτητών κοντά σε οδόφραγμα, της επιτέθηκε λεκτικά και κινήθηκε εναντίον της. Το 2019 προτάθηκε για Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. «Τα στρείδια που έχασαν το μαργαριτάρι τους» ("Oysters with the Missing Pearls'' (2005) "Orphans of Nationalism'' (2008) Τουρκική εισβολή στην Κύπρο Διακοινοτικές Ταραχές στην Κύπρο του 1963 Σφαγή της Τόχνης Σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας
Ραούλ Ντίας Άρσε

Ο Ραούλ Ντίας Άρσε (Ισπανικά: Raúl Díaz Arce, γεννήθηκε 1 Φεβρουαρίου 1970) είναι Σαλβαδοριανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής του Ελ Σαλβαδόρ με 39 γκολ σε 68 εμφανίσεις.

 Ο Ντίας Άρσε ξεκίνησε την καριέρα του από τη δεύτερη κατηγορία της πατρίδας του και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ομάδα της πρώτης κατηγορίας ΚΝ Λουίς Έιντζελ Φέρπο για πέντε χρόνια, σημειώνοντας συνολικά 150 γκολ σε 200 επίσημους αγώνες κατακτώντας και δύο τίτλους πρωταθλήματος.Από το 1996 ακολούθησε καριέρα στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ των Ηνωμένων Πολιτειών, αρχικά με τη Ντι Σι Γιουνάιτεντ. Αναδείχθηκε γρήγορα ως επικίνδυνος σκόρερ, σημειώνοντας 23 γκολ στην πρώτη του σεζόν, τερματίζοντας δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Συνέχισε να λάμπει στη δεύτερη σεζόν του, σημειώνοντας 15 γκολ και βοηθώντας το σύλλογο να κατακτήσει τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο του πρωταθλήματος. Οι διαφωνίες σχετικά με τον μισθό του τον οδήγησαν σε συχνές μεταγραφές στη συνέχεια και φθίνουσα πορεία. Φεύγοντας από το ΜΛΣ το 2003 ήταν δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών με 82 γκολ σε 150 αγώνες.Το 2000 ψηφίστηκε από την IFFHS 15ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα για την Κεντρική και Βόρεια Αμερική και κορυφαίος της χώρας του. ΚΝ Λουίς Έιντζελ Φέρπο Πρωτάθλημα Σαλβαδόρ (2): 1991–92, 1992–93Ντι Σι Γιουνάιτεντ MLS Cup (2): 1996, 1997 USA Open Cup: 1996Ατομικές διακρίσεις IFFHS : 15ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στην Κεντρική και Βόρεια Αμερική Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Chery Tiggo 8

Το Chery Tiggo 8 είναι ένα 7-θέσιο μεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Chery, υπό την σειρά Tiggo που ασχολείται με την κατασκευή crossover SUV.

 Η επίσημη παρουσίαση του Chery Tiggo 8 έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο το 2018 και κυκλοφόρησε στην αγορά της Κίνας ταυτόχρονα, με τις τιμές του να κυμαίνονται από 98.800 έως 142.800 γουάν με την τότε ισοτιμία. Ως αποτέλεσμα, το Chery Tiggo 8 είναι υψηλότερα στην ιεραρχία της εταιρείας από το μικρομεσαίο crossover SUV Chery Tiggo 7 και το κορυφαίο σε διαστάσεις SUV στην παλέτα της. Οι κινητήρες του Chery Tiggo 8 είναι 1.5 λίτρων και 1.6 λίτρων, όλοι βενζίνης με turbo. Οι τιμές σε αγκύλες [] αναφέρονται στα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Η επίσημη ιστοσελίδα
Παίωνας ο Ηλείος

Ο Παίωνας ο Ήλειος στην ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Ενδυμίωνα, βασιλιά της Ηλείας και ο αδελφός των Επειού, Αιτωλού και Ευρυκύδα, από τον οποίο πιστεύεται ότι πήρε το όνομά της η περιοχή της Παιονίας, στον ποταμό Αξιό της Μακεδονίας.

 Παυσανίας, Περιγραφή της Ελλάδας . WHS Jones (μεταφραστής). Κλασική βιβλιοθήκη Loeb . Cambridge, MA: Harvard University Press. Λονδίνο, William Heinemann Ltd. (1918). Vol. 1. Βιβλία I – II: (ISBN 0-674-99104-4) Smith, William, Λεξικό ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας . Λονδίνο. Διαδικτυακά στον Περσέα
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 100 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Τα 100 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 27 έως και τις 29 Ιουλίου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο. Συμμετείχαν συνολικά 70 αθλητές από 62 διαφορετικές χώρες. Χρυσός ολυμπιονίκης ανδείχθηκε ο Κέιλεμπ Ντρέσελ των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας στον τελικό Ολυμπιακό Ρεκόρ, με χρόνο 47.02 δευτερόλεπτα. Αυτή ήταν η 28η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς

 Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 48.57 δευτερόλεπτα. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (50.03 δευτερόλεπτα). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν. Το αγώνισμα διεξήχθη σε 3 διαφορετικούς γύρους: Τα προκριματικά, τους ημιτελικούς και τον τελικό. Τα προκριματικά διεξήχθησαν σε 10 σειρές και οι 16 αθλητές με τις καλύτερες επιδόσεις από όλες τις σειρές, προκρίνονταν στους ημιτελικούς, ανεξάρτητα από την θέση που τερμάτισαν στην δική τους σειρά. Από τις 2 σειρές ημιτελικών, προκρίνονταν στον τελικό οι 8 με τους καλύτερους χρόνους. Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ: Το παρακάτω ρεκόρ σημειώθηκε κατά την διάρκεια των Αγώνων: Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας (UTC+9) Οι 16 κολυμβητές με τους καλύτερους χρόνους, προκρίνονταν στους Ημιτελικούς: Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους προκρίνονται στον τελικό:
Αγκάλη Φολεγάνδρου

Η Αγκάλη είναι οικισμός της Φολεγάνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Άνω Μεριάς, του δήμου Φολεγάνδρου, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Η Αγκάλη είναι παράλιος οικισμός στο κεντρικό τμήμα της Φολεγάνδρου. Βρίσκεται ακριβώς στο μέσο του νησιού, στον μυχό του όρμου Βαθέος, μεταξύ Χώρας και Άνω Μεριάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 4,5 χλμ. περίπου Δ. της Χώρας Φολεγάνδρου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 αλλά καταργήθηκε το 1940. Επανασυστάθηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μεριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Μεριάς και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φολεγάνδρου (η οποία έγινε δήμος το 2010). Η παραλία του οικισμού Η παραλία «Γαλίφος», δυτικά του οικισμού Η παραλία «Φυρά», νότια του οικισμού Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στη φερώνυμη παραλία δυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «DEMO» (Φολέγανδρος 1:25.000)
Ντάνιελ Σμιντ

Ο Ντάνιελ Σμιντ (26 Δεκεμβρίου 1941- 5 Αυγούστου 2006) ήταν Ελβετός σκηνοθέτης του λυρικού θεάτρου και ηθοποιός. Μεγάλωσε στο αριστοκρατικό περιβάλλον του περίφημου ξενοδοχείου «Schweizerhof», που ανήκε στην οικογένεια Σμιντ για πολλές γενιές. Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ήταν το 1970 στην τηλεόραση, και το 1971 δημιούργησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, το πειραματικό «Απόψε ή Ποτέ». Το 1999 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Λοκάρνο για τη συνολική του προσφορά στο χώρο της έβδομης τέχνης.

 1967: Der Findling (βοηθός σκηνοθέτη; TV). Claire (βοηθός σκηνοθέτη; TV). Abgrunde (βοηθός σκηνοθέτη; TV). 1969 Samuel Beckett (Κάμερα) 1970: Thut alles im Finstern, eurem Herrn das Licht zu ersparen (σκηνοθεσία, script; TV). Der Bomberpilot (συν-σκηνοθεσία; TV). 1972: Ludwig - Requiem fur einen jungfraulichen Konig (ηθοποιός). Heute nacht oder nie (παραγωγός, σκηνοθεσία, script). Der Handler der vier Jahreszeiten (ηθοποιός). 1974 La Paloma (σκηνοθεσία, script) 1976 Schatten der Engel (σκηνοθεσία, script) 1977 : Violanta (σκηνοθεσία, script). Der amerikanische Freund (ηθοποιός). 1978 Judith Therpauve (ηθοποιός). 1979 Roberte (ηθοποιός). 1981: Notre Dame de la Croisette (σκηνοθεσία). Lili Marleen (ηθοποιός). 1982 Hecate (σκηνοθεσία, script). 1983 Mirage de la vie (παραγωγός, σκηνοθεσία, script; TV). 1984: Barbe-Bleue (συν-σκηνοθεσία; TV). Il bacio di Tosca (Der Kuss der Tosca) (σκηνοθεσία). Cinemato (ηθοποιός). 1985 Lulu (συν-σκηνοθεσία; TV). 1986 Der Rosenkonig (παραγωγός). 1987 Jenatsch (σκηνοθεσία, script). 1988 Guglielmo Tell (σκηνοθεσία; TV). 1990 Les amateurs (σκηνοθεσία). 1992 Hors saison / Zwischensaison (σκηνοθεσία, script). 1995 Das geschriebene Gesicht (σκηνοθεσία, script). 1996 Linda di Chamounix (συν-σκηνοθεσία; TV). 1999 Beresina oder Die letzten Tage der Schweiz (σκηνοθεσία). 2002 Beatrice di Tenda (συν-σκηνοθεσία; TV).