IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γλώσσα Άσα

Η γλώσσα Άσα (ISO 639-3: aas, Ethnologue: aas, Glottolog: aasa1238, συχνά αναγράφεται και ως Aasá/Aasax) είναι γλώσσα που χρησιμοποιούνταν από το έθνος των Άσα στην περιφέρεια Μανυάρα της βόρειας Τανζανίας.

 Η γλώσσα θεωρείται εξαφανισμένη ή σχεδόν εξαφανισμένη, καθώς οι εθνικοί Άσα θυμούνται μόνο λίγες λέξεις τις οποίες είχαν ακούσει παλιά από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, και σχεδόν όλοι πλέον χρησιμοποιούν την γλώσσα Μασσάι. Δεν διασώζονται πολλές πληροφορίες για την Άσα, και οι όποιες καταγεγραμμένες εμφανίσεις της πιθανώς ήταν λέξεις οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σε μητρώα των Μασσάι όπως η υβριδική γλώσσα Μπούγκου. Σύμφωνα με την απογραφή του 1999 χρησιμοποιούνταν από 350 ομιλητές. Η γλώσσα δεν διαθέτει γραπτή μορφή.Ταξινομείται συνήθως ως μέλος των Κουσιτικών γλωσσών, και η πλησιέστερη προς αυτή θεωρείται η γλώσσα Κουάντζα. Ωστόσο είναι πιθανό πως διαθέτει και μη κουσιτικά στοιχεία τα οποία διατήρησε από παλαιότερη γλωσσική μετατόπιση, και έτσι μερικές φορές δεν ταξινομείται καθόλου. Ο λαός των Αραμανίκ μιλούσε κάποτε την Άσα, αλλά αργότερα άρχισε να χρησιμοποιεί την Νάντι, και σύμφωνα με το πρότυπο ISO η καταχώρηση της γλώσσας Αραμανίκ ως aam συγχωνεύτηκε στο aas (Άσα) το 2014. Petrollino, Sara & Maarten Mous, 2010, Recollecting Words and Expressions in Aasá, a Dead Language in TanzaniaFleming, Harold C. 1969. Asa and Aramanik: Cushitic hunters in Masai-land. Ethnology: international journal of cultural and social anthropology 8. 1-36. Winter, J. C. 1979. Language Shift Among the Aasáx, A Hunter-Gatherer Tribe in Tanzania. Sprache und Geschichte in Afrika 1. 175-204. Sommer, Gabriele. 1992. A Survey on Language Death in Africa. In Brenzinger, Matthias (ed.), Language Death: Factual and Theoretical Explorations with Special Reference to East Africa, 301-413. Berlin/New York: Berlin: Mouton de Gruyter. (Αγγλικά) OLAC resources in and about the Asa language Αρχειοθετήθηκε 2019-05-19 στο Wayback Machine.
Λις Άσια

Η Ρόζα Μίνα Σέραρ (γαλλικά: Lys Assia‎, 3 Μαρτίου 1924, Ρούπερσβιλ – 24 Μαρτίου 2018, Ζόλικον), ευρύτερα γνωστή ως Λις Άσια, ήταν Ελβετή τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού που κέρδισε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1956. Γεννήθηκε στο Ρούπερσβιλ και ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια αλλά το 1940 μεταπήδησε στο τραγούδι.

 Το 1956 ήταν η νικήτρια του πρώτου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, όταν εκπροσώπησε την Ελβετία με το τραγούδι Refrain. Την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια στον εθνικό τελικό της Γερμανίας και επέστρεψε στον Διαγωνισμό για την Ελβετία το 1957 και το 1958. Το 2005 τραγούδησε για το επετειακό φεστιβάλ για τα 50χρονα της Eurovision.Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Άσια ήταν υποψήφια στον εθνικό τελικό της Ελβετίας για την Eurovision του 2012 στο Μπακού με το τραγούδι "C'était ma vie" σε στίχους του Ραλφ Σίγκελ και του Ζαν Πολ Καρά. Ωστόσο το τραγούδι κατέκτησε την όγδοη θέση. Η ίδια παρακολούθησε τον διαγωνισμό στο Μπακού ως τιμώμενη προσκεκλημένη.Το 2012 η Άσια συμμετείχε στον εθνικό τελικό της Ελβετίας Die grosse Entscheidungs Show, ώστε να εκπροσωπήσει την Ελβετία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2013 στο Μάλμε με το τραγούδι "All In Your Head", μαζί με το χιπ-χοπ συγκρότημα New Jack. Υπήρχαν φήμες ότι η Άσια θα εκπροσωπούσε τον Άγιο Μαρίνο, ωστόσο στις 30 Ιανουαρίου 2013 ανακοινώθηκε ότι τελικά η Βαλεντίνα Μονέτα θα εκπροσωπούσε την χώρα. Η Άσια παντρεύτηκε τον Γιόχαν Χάινριχ Κουντς στις 11 Ιανουαρίου 1957 στην Ζυρίχη. Ο Κουντς πέθανε εννιά μήνες αργότερα από μια σοβαρή ασθένεια. Η Άσια τότε παντρεύτηκε τον Όσκαρ Πέντερσεν το 1963. Ο Πέντερσεν πέθανε το 1995.Η Άσια πέθανε στις 24 Μαρτίου 2018 στο νοσοκομείο Zollikerberg της Ζυρίχης. "Oh Mein Papa" "Ein kleiner goldner Ring" "Refrain" "Das Alte Karussell" "Holland Mädel" "Jolie Jacqueline" "L'enfant que j'étais" "Giorgio" "Die Glocken Hell Erklingen" "Golodrina" Ein Mann Vergißt Die Liebe (1955) Schlager Parade "Lys Assia". IMDb
Κολουμπίτης

Ο κολουμπίτης (αγγλ. columbite) είναι ορυκτό οξείδιο του σιδήρου και του νιοβίου. Ανακαλύφθηκε το 1928 και ονομάστηκε από την "ποιητική" ονομασία της Αμερικής "Columbia", όπως είχε ονομαστεί "columbium" το στοιχείο που περιείχε και το οποίο αργότερα ονομάστηκε νιόβιο.

 Ο κολουμπίτης εμφανίζεται ως συνοδό ορυκτό σε γρανιτικούς πηγματίτες και σε αλλούβιες αποθέσεις προερχόμενες από αυτούς. Σχηματίζει δύο παραμικτικές σειρές, η μία με υποκατάσταση του σιδήρου από μαγγάνιο και κασσίτερο η άλλη με τον τανταλίτη, στον οποίο το νιόβιο υποκαθίσταται από ταντάλιο. Αποτελεί το κυριότερο μετάλλευμα νιοβίου. Σχετίζεται με αλβίτη, σποδουμένη, κασσιτερίτη, μικροκλινή, λεπιδόλιθο, απατίτη, βήρυλλο, τουρμαλίνες και αμβλυγωνίτη. Σημαντικές εμφανίσεις του αναφέρονται στις ΗΠΑ (Πολιτείες Μέιν, Καλιφόρνια, Κολοράντο και Βιρτζίνια), στο Οντάριο (Καναδάς), τη Μαδαγασκάρη, τη Βραζιλία, την Αργεντινή, τη Ρωσία και τη Φινλανδία. Απαντάται, επίσης, σε αρκετές άλλες χώρες. Δεν απαντάται στην Ελλάδα. Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών
Μνημείο του πεσόντος αστροναύτη

Το Μνημείο του Πεσόντος Αστροναύτη ή Fallen Astronaut, όπως είναι η ονομασία του στα αγγλικά, βρίσκεται στη Σελήνη και αποτελείται από ένα μικρό άγαλμα μεγέθους 8,5 εκατοστών σε μορφή αστροναύτη, συνοδευόμενο από μία μεταλλική πλάκα που φέρει τα ονόματα των μέχρι τότε αστροναυτών που σκοτώθηκαν σε κάποια αποστολή.

 Το μνημείο είναι έργο τέχνης του Βέλγου καλλιτέχνη Paul Van Hoeydonck και κατασκευάστηκε προς τιμή και μνήμη των αστροναυτών και κοσμοναυτών που έχασαν την ζωή τους σε κάποια διαστημική αποστολή. Προϋπόθεση ήταν το αγαλματάκι να πληροί τις προδιαγραφές για τη μεταφορά και παραμονή του στη Σελήνη. Θα έπρεπε να έχει μικρή μάζα και να αντέχει στις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνεια της Σελήνης. Επίσης το μνημείο δεν έπρεπε να έχει τα χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου φύλου ή εθνικής καταγωγής. Το μνημείο μεταφέρθηκε στον προορισμό του από τη διαστημική αποστολή Απόλλων 15 και τοποθετήθηκε στην επιφάνεια της Σελήνης από τους αστροναύτες Ντέιβιντ Σκοτ (Dave Scott) και Τζέιμς Ίρβιν (James Benson Irwin) την 1η Αυγούστου 1971. Η συνοδευτική πλάκα φέρει τα ονόματα οκτώ Αμερικανών αστροναυτών και έξι Σοβιετικών κοσμοναυτών: Theodore Freeman, (31 Οκτωβρίου 1964, αεροπορικό δυστύχημα) Charles Bassett, (28 Φεβρουαρίου 1966, αεροπορικό δυστύχημα) Elliott See, (28 Φεβρουαρίου 1966, αεροπορικό δυστύχημα) Gus Grissom, (27 Ιανουαρίου 1967, πυρκαγιά του Απόλλων 1) Roger Chaffee, 27 Ιανουαρίου 1967, πυρκαγιά του Απόλλων 1) Edward White, (27 Ιανουαρίου 1967, πυρκαγιά του Απόλλων 1) Vladimir Komarov, (24 Απριλίου 1967, Δυστύχημα με αλεξίπτωτο κατά την προσγείωση του Sojuz 1) Edward Givens, (6 Ιουνίου 1967 αυτοκινητιστικό δυστύχημα) Clifton Williams, (5 Οκτωβρίου 1967, αεροπορικό δυστύχημα) Juri Gagarin, (27 Μαρτίου 1968, αεροπορικό δυστύχημα) Pavel Beljajev, (10 Ιανουαρίου 1970, θανατηφόρο δυστύχημα) Georgi Dobrovolski, (30 Ιουνίου 1971, θανατηφόρα απώλεια πίεσης κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα του Soyuz 11) Viktor Pazajev, (30 Ιουνίου 1971, θανατηφόρα απώλεια πίεσης κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα του Soyuz 11) Vladislav Volkov, (30 Ιουνίου 1971, θανατηφόρα απώλεια πίεσης κατά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα του Soyuz 11) Τον Απρίλιο του 1972 ο ίδιος καλλιτέχνης κατασκεύασε και ένα αντίγραφο για το μουσείο της NASA, όπου και εκτίθεται. Χρυσός δίσκος του Βόγιατζερ Χρυσή Πλάκα του Πάιονηρ Transkription des NASA News Release 72-189 (15. September 1972) NASA: Επίσημη Φωτογραφία του μνημείου από την NASA NASA: Apollo 15 Lunar Surface Journal
Τρίτωνας ποταμός

Ο Τρίτωνας είναι μικρός ποταμός της Ηλειας και ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού. Ο Τρίτων Ηλείας πηγάζει από το όρος Μίνθη και κατά την πορεία του περνά κοντά από την αρχαία Αλίφειρα. Στην περιοχή της σημερινής ιεράς μονής Σεπετού σχηματίζει μικρό φαράγγι με καταρράκτες. Συναντά τον Αλφειό και χύνεται σε αυτόν στο χωριό Ηραία. Σύμφωνα με μία εκδοχή της ελληνικής μυθολογίας είναι ο αρχαίος ποταμός Τρίτωνας όπου γεννήθηκε η θεά Αθηνά.

 Είναι ο ποταμός Τρίτων σύμφωνα με την μυθολογία τόπος γέννησης της θεάς Αθηνάς, της αποκαλούμενης Τριταγένειας (αυτής που γεννήθηκε στον ποταμό Τρίτωνα ή κατά τον Ηρόδοτο στην Τριτωνίδα λίμνη). Η θέση του μυθολογικού Τρίτωνα δεν είναι γνωστή και έχει τοποθετηθεί σε διάφορες περιοχές, όπως η Βοιωτία, η Αρκαδία ή η Λιβύη. Σύμφωνα με το Διόδωρο το Σικελιώτη αναφέρεται: «Μυθολογούσι δε και την Αθηνάν κατά την Κρήτην εκ Διός εν τας πηγάς του Τρίτωνος ποταμού γεννηθήναι, διό και Τριτογένειαν ονομασθήναι.» ( μτφ.Αναφέρουν το μύθο, ότι και η Αθηνά γεννήθηκε στην Κρήτη, από τον Δία, στις πηγές του ποταμού Τρίτωνα και γι αυτό λεγόταν Τριτογένεια»). Κατά τον Ηρόδοτο η θεά Αθηνά είναι κόρη του Ποσειδώνα και της Τριτωνίδας λίμνης (Δ 180). Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ ταύτισε τον μυθολογικό Τρίτωνα με τον ποταμό Γιόφυρο, ο οποίος βρίσκεται στο νομό Ηρακλείου, στην Κρήτη.Στις πηγές του Τρίτωνα και κοντά στην πόλη Θέναι ή Θένναι (ίσως σημερινός Σαμπάς) έπεσε ο ομφάλιος λώρος του Δία ως μωρού κατά τη μεταφορά του από το Δικταίο στο Ιδαίο άντρο. Η περιοχή ονομάστηκε Ομφάλιο Πεδίο και σήμερα είναι η περιοχή Πεδιάδα Ηρακλείου. Είναι πιθανό η Τριτωνίδα λίμνη να είναι η γνωστή λίμνη και το σπήλαιο Νεραϊδόσπηλιος.
Αδελφός Άννα

Η ταινία Αδελφός Άννα είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική ταινία του 1963, σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Πρωταγωνιστούν: Ξένια Καλογεροπούλου, Πέτρος Φυσσούν, Μάνος Κατράκης.

 Μια ομάδα αρχαιοκαπήλων φτάνει σε κάποιο μοναστήρι στο Άγιο Όρος, λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναζητώντας ένα πολύτιμο χριστιανικό κειμήλιο. Αρχηγός τους είναι ο ανιψιός του παλιού ηγουμένου της μονής. Ξένια Καλογεροπούλου, Άννα Πέτρος Φυσσούν, Ανδρέας Βύρων Πάλλης, Άλντο Φρατσίνι Μήτσος Λυγίζος, ηγούμενος Μάνος Κατράκης, πατήρ Βασίλειος Χαριτίνη Καρόλου, Τίνα Γιώργος Ρώης, Κλέμενς Θόδωρος Κεφαλόπουλος, μοναχός Λάζος Τερζάς, μοναχός Λάμπρος Κοτσίρης, μοναχός Λάκης Σκέλλας, μοναχός Αθανάσιος Γιώργος Οικονόμου, μέλος σπείρας Γιώργος Κυριακίδης, μέλος σπείρας Η ταινία μετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963, στο οποίο ο Φυσσούν κέρδισε το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου. Εισιτήρια: 218.112. Βασισμένο σε μια ιδέα του Τζόαν Νόρμαν, που έζησε αρκετό διάστημα στο Άγιο Όρος. Ο Αδελφός Άννα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Ο Αδελφός Άννα στο Cine.gr Ο Αδελφός Άννα στην IMDb
Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς

Ο Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς (γεν. 3 Μαΐου 1993) είναι Έλληνας υδατοσφαίρισης, ο οποίος αγωνίζεται για τον Ολυμπιακό. Ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015. Ο Γενηδουνιάς θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκόρερ στον κόσμο. Η κορυφαία προσωπική του διάκριση είναι όταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της σεζόν 2018–19 του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς σημείωσε 42 γκολ, ενώ την ίδια χρονιά αναδείχθηκε 9ος κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Ήταν μέλος της ελληνικής ομάδας που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, η οποία τερμάτισε στην 6η θέση. Αποφοίτησε με πτυχίο επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, όπου το παρακολούθησε από το 2011 έως το 2014 και ήταν μέλος της ανδρικής ομάδας υδατοσφαίρισης κερδίζοντας τρία διαδοχικά πρωταθλήματα NCAA με τους ΓΣΚ Τρόγιανς. Με τον Ολυμπιακό, κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης 2017-18.

 Αργυρό Μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, Τόκιο Αργυρό Μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018, Ταραγόνα Χάλκινο Μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013, Μερσίνη Χάλκινο Μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015, Καζάν Χάλκινο Μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2022, Βουδαπέστη Χάλκινο Μετάλλιο στο World League 2016, Χουϊτζόου Χάλκινο Μετάλλιο στο World League 2020, Τιφλίδα 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης 2016, Βελιγράδι 4η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης 2017, Βουδαπέστη 6η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, Ρίο ντε Τζανέιρο Ολυμπιακός LEN Champions League: 2017–18, φιναλίστ: 2015–16, 2018–19 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22,2022-23 Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 2018, 2019, 2020Τρόγιανς Πρωτάθλημα NCCA: 2012, 2013, 2014 Πολυτιμότερος Παίκτης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων: Στουτγάρδη 2010 Βραβείο Peter J. Cutino: 2015 Κορυφαίος σκόρερ του LEN Champions League: 2018–19 με τον Ολυμπιακό Ένατος Καλύτερος Ευρωπαίος Παίκτης στον Κόσμο από το total-waterpolo: 2019 Πολυτιμότερος Παίκτης Πρωταθλήματος Ελλάδας: 2020–21 με τον Ολυμπιακό Πολυτιμότερος Παίκτης Κυπέλλου Ελλάδας: 2020–21 με τον Ολυμπιακό
Μόσχος Γικόνογλου

Ο Μόσχος Γικόνογλου (29 Φεβρουαρίου 1932 - 28 Μαΐου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε βουλευτής Ημαθίας για 27 χρόνια (1977 - 2004) και υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1982 - 1984).

 Γεννήθηκε το 1932 στο Βρυσάκι Ημαθίας. Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Υπομηχανικών- Μηχανολόγων Αθηνών.Εργαζόταν από τα παιδικά του χρόνια, και σε ηλικία 15 ετών έγινε μέλος του Σωματείου Μετάλλων του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Υπήρξε στέλεχος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και πρόεδρος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Νεολαίας της, αλλά αργότερα αποχώρησε για να συνεργαστεί με τους τροτσκιστές του Μιχάλη Ράπτη, γνωστού και ως Πάμπλο, ενώ πραγματοποίησε επισκέψεις στη Σοβιετική Ένωση και στην Κούβα του Φιντέλ Κάστρο. Το 1964 συνάντησε για πρώτη φορά τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο έκτοτε ακολουθούσε. Μεταπολιτευτικά, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ στην Ημαθία και γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής, ενώ εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής για 27 χρόνια, από το 1977 μέχρι το 2004. Τον Ιούλιο του 1982 τοποθετήθηκε υφυπουργός Γεωργίας, με υπουργό τον Κώστα Σημίτη, με τον οποίο σχεδόν αμέσως συγκρούστηκε. Παρέμεινε υφυπουργός μέχρι τον Φεβρουάριο του 1984.Ο γιος του, Θανάσης Γικόνογλου, υπήρξε βουλευτής Ημαθίας του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2009 - 2012, ενώ ο ξάδερφός του Μπάμπης Γκιόνογλου ήταν για πολλά χρόνια δήμαρχος Αλεξάνδρειας.
Πέτρος Βούλγαρης

Ο Πέτρος Βούλγαρης (Ύδρα, 13 Σεπτεμβρίου 1883 — Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 1957) ήταν αντιναύαρχος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου.

 Ο Πέτρος Βούλγαρης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1883 και ήταν γιος του Γεωργίου Βούλγαρη και της Αρχόντως Ι. Βατσαξή. Η οικογένειά του ήταν από τις πιο ιστορικές του νησιού: ο προπάππος του, Νικόλαος Βούλγαρης ήταν αδελφός του Γεωργίου Βούλγαρη, κοτζάμπαση της Ύδρας στην τελευταία φάση της τουρκοκρατίας, και θείος του Δημητρίου Βούλγαρη, πρωθυπουργού της Ελλάδας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων με το βαθμό του σημαιοφόρου. Ξεκίνησε τη ναυτική του καριέρα υπηρετώντας σε πλοία του ελληνικού στόλου, ενώ αργότερα μετεκπαιδεύτηκε στο γαλλικό στόλο και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε επιτελικές θέσεις. Πολιτικά ήταν υποστηρικτής του Ελευθερίου Βενιζέλου, επηρεασμένος από την «ομάδα των Υδραίων» του Ναυτικού, ηγέτες της οποίας ήταν ο Αντώνιος Σαχτούρης και ο Παύλος Κουντουριώτης. Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου του υπουργού Ναυτικών και αργότερα διευθυντής της αεροπορικής βάσης Παλαιού Φαλήρου. Το 1935 αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους με το βαθμό του υποναυάρχου ΠΝ. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γενικός διευθυντής στις επιχειρήσεις του Μποδοσάκη μέχρι το 1941, όταν με την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε με την οικογένειά του στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στο Κάιρο. Τον Ιούνιο του 1936 διορίστηκε Νομάρχης Σάμου. Το Μάρτιο του 1943 ο πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός του ανέθεσε το υπουργείο Αεροπορίας και τον Απρίλιο του 1944 ο πρωθυπουργός Σοφοκλής Βενιζέλος τον επανέφερε στις τάξεις των εν ενεργεία αξιωματικών με το βαθμό του αντιναυάρχου ΠΝ. Μετά την απελευθέρωση επιστρέφει στην Ελλάδα ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και αρχηγός Στόλου. Στις 8 Απριλίου του 1945 αναλαμβάνει την πρωθυπουργία της χώρας (Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945 και Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945) και υπηρετεί στη θέση αυτή επί έξι μήνες και εννέα ημέρες, προσπαθώντας να φέρει σε συνεννόηση τα πολιτικά κόμματα. Η βραχύβια περίοδος πρωθυπουργίας του χαρακτηρίζεται από μετριοπαθή στάση, σύνεση, αποφασιστικότητα και ικανότητα, αρετές που δε στάθηκαν αρκετές να ξεπεράσει τα οξυμένα πολιτικά πάθη και να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα για την επάνοδο ή όχι του βασιλέα Γεωργίου του Β΄ και σε εκλογές για την ανάδειξη μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Η απογοήτευση και το πολιτικό αδιέξοδο τον οδήγησαν σε παραίτηση από το αξίωμά του στις 8 Οκτωβρίου 1945. Επέστρεψε αθόρυβα στον ιδιωτικό βίο και την παλιά του θέση ως γενικός διευθυντής των επιχειρήσεων Μποδοσάκη. Πέθανε στις 26 Νοεμβρίου του 1957 στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών από καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικία 74 ετών. Η κηδεία του έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών, του αποδόθηκαν δε τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού. Η ταφή του έγινε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Από το γάμο του με την ιταλικής καταγωγής Ερώ ντε Πιαν απέκτησε δύο παιδιά, την Αρχόντω - Τατιανή και τον Γεώργιο. Πέτρος Βούλγαρης στον Πανδέκτη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Μπάρατ Τζάγκντεο

Ο Μπάρατ Τζάγκντεο (Bharrat Jagdeo, 1964-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουιάνα, αντιπρόεδρος της χώρας του από τις 2 Αυγούστου 2020. Υπηρέτησε ως σοσιαλιστής πρόεδρος της χώρας από το 1999 έως το 2011. Έγινε ο νεότερος σε ηλικία αρχηγός κράτους από τις χώρες μέλη της Caricom. Νωρίτερα υπηρέτησε και ως υπουργός Οικονομικών και ξανά ως αντιπρόεδρος, από το 1997 ως το 1999. Ανήκει στο Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα.

 Γεννήθηκε στο Γιούνιτι Βίλατζ, στις ανατολικές ακτές της Ντεμεράρα, στις 23 Ιανουαρίου 1964. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο χωριό Μαχάικα. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Μόσχα, από το 1980 ως το 1984. Στη συνέχεια ανέλαβε σημαντικές οικονομικές θέσεις, όπως αντιπρόσωπος της Γουιάνας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. To 1977 έγινε μέλος της νεολαίας του κόμματος PPP και το 1980 πλήρες μέλος.. Το 1995 έγινε υπουργός Οικονομικών. Ήταν βουλευτής στην κυβέρνηση της Τζάνετ Τζάγκαν και έγινε Πρόεδρος μετά την παραίτησή της για λόγους υγείας. Ορκίστηκε στις 11 Αυγούστου του 1999. Πέτυχε να εξασφαλίσει δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 64 εκατ. $ για την ανασυγκρότηση της χώρας του. Τον Μάρτιο του 2001 ο Τζάγκντεο κέρδισε τις εκλογές και παρέμεινε πρόεδρος. Ο ίδιος ως μέλος της ινδικής καταγωγής πλειοψηφίας, προκάλεσε οργή ανάμεσα στη μειονότητα των αφρικανικής καταγωγής κατοίκων, οι οποίοι κατήγγειλαν σωρεία παρατυπιών στις εκλογές. Στις 28 Αυγούστου 2006 κέρδισε και τρίτη προεδρική θητεία, έπειτα από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές , με ποσοστό 54,6% των ψήφων. Παράλληλα, το κόμμα του, Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, κέρδισε ποσοστό 54,6% στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές και 36 επί συνόλου 65 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Εκείνες οι εκλογές του 2006 ήταν ειρηνικές. Ορκίστηκε πρόεδρος για μια ακόμη φορά στις 2 Σεπτεμβρίου του 2006. Η πολιτική του ήταν υπέρ της προστασίας των δασών.Τον Δεκέμβριο του 2011 παρέδωσε τη θέση του προέδρου στον νικητή των εκλογών της 28ης Νοεμβρίου 2011, Ντόναλντ Ράμοταρ. The Guardian, Fake Facebook profile angers Guyana president, 2 Ιανουαρίου 2009. Mr. Jagdeo is Guyana's Barack Obama - Guyana Observer News.
Χάντε Φράσερ

Η Χάντε Φράσερ (Jade Fraser, 8 Ιανουαρίου 1993 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Αναΐ, επίσης ηθοποιό. Σε ηλικία 17 ετών έγινε δεκτή στο Centro de Educación Artística. Ήταν ενεργό μέλος του Hashomer Hatzair Mexico.Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση σε ηλικία 13 ετών στην ταινία Dragonball Evolution. Έχει κάνει τηλεοπτικές διαφημίσεις και διαφημίσεις για καραμέλες.Συμμετείχε στο Expo Fest 15, ένα γκαλά που παρουσιάζει θεματική επίδειξη μόδας quinceañera το 2014 και το 2015. Επίσης φωτογραφήθηκε για την κατάλογο γυναικείων ενδυμάτων Cklass για τη συλλογή της Άνοιξης του 2015.

 Dragonball Evolution - 2009 (ταινία, γκεστ εμφάνιση) Niña de mi corazón - 2010, ως Χιμένα Αριόχα Como dice el dicho - 2012/16 (σειρά, 8 επεισόδια) Abismo de pasión - 2012, ως Σαμπρίνα Τοβάρ La rosa de Guadalupe - 2013, ως Έρικα/Ελένα (Επεισόδιο:"Tenerte entre mis brazos") Cásate conmigo, mi amor - 2013, ως Ανίτα (σειρά) Amores verdaderos - 2013, ως Φάτιμα (3 επεισόδια) Por siempre mi amor - 2013/14, ως Ιλιάνα Πορτίγιο Hasta el fin del mundo - 2014/15, ως Ντανιέλα Ριπόλ Μπάντι Gélidas caricias - 2015, ως Σουσάνα A que no me dejas - 2015/16, ως Καρολίνα Ολβέρα Yago - 2016, ως Χούλια Μίτσελ/Φαμπιάνα Γιαμπόλσκι Αραμπούρου Aladino y la lámpara mágica - 2016, ως Πριγκίπισσα Γιασμίν Busco novio para mi novia - 2016, ως Σολ (ταινία) Mi marido tiene familia - 2017/19, ως Λίντα Ερμίνια Κόρσεγα Γκόμες Por amar sin ley - 2018, ως Ροσίο ντε Ντούραν (6 επεισόδια) Hijas de la luna - 2018, ως Χουάνα Σολεδάδ Γκαρσία/Χουάνα Σολεδάδ Οροπέσα Γκαρσία Vencer el miedo - 2020, ως Κριστίνα Ντουράν Μπράτσο Βραβεία TVyNovelasΒραβεία TV Adicto Golden Χάντε Φράσερ στην IMDb Χάντε Φράσερ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Χάντε Φράσερ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Αεροπήκτωμα

Το αεροπήκτωμα (aerogel) είναι ένας τύπος σχετικά νέου υλικού διαυγές με χαρακτηριστική μικρή θερμική αγωγιμότητα. Τόσο η ονομασία όσο και οι ιδιότητες αυτού του υλικού προκύπτουν από τον τρόπο παρασκευής του, συγκεκριμένα από το τρόπο ξήρανσής του (πήξης).

 Το αεροπήκτωμα είναι ένα νανοδομημένο μεσοπορώδες υλικό με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιδιότητες όπως: Έχει τη μικρότερη θερμική αγωγιμότητα απ' όλα τα γνωστά υλικά (~15 mW/m.K στους 25° C). Διαθέτει υψηλό πορώδες (90-99%). Πυκνότητα πολύ μικρή (0,02 - 0,20 g/cm3). Και τέλος εμφανίζει οπτική διαφάνεια με διαπερατότητα 90% έως 97% Πρώτο βήμα στη παρασκευή σύνθεση αεροπηκτώματος είναι η χημική αντίδραση υδρόλυσης - συμπύκνωσης ενός αλκοξειδίου του πυριτίου και ο σχηματισμός έτσι ενός πηκτώματος, ενός «ζελέ» (gel) που αποτελείται από δίκτυο σωματιδίων οξειδίου του Si σε κάποιο οργανικό διαλύτη. Επειδή όμως ο διαλύτης αν απομακρυνθεί με συμβατικό τρόπο (π.χ. ξήρανση σε φούρνο) οι τριχοειδείς δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την εξάτμιση του διαλύτη μπορεί να επιφέρουν τη «κατάρρευση» της δομης του υλικού, αυτό αποφεύγεται με τη μετάβαση του διαλύτη από υγρή σε αέρια κατάσταση με υπερκρίσιμη ξήρανση. Αεροπήκτωμα κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1931 από τον Kistler. Μετά όμως την ανάπτυξη της Διαστημικής εντάθηκε η συστηματική έρευνα στο πεδίο των αεροπηκτωμάτων τόσο για χρήση μέσων αποθήκευσης καυσίμων όσο και στους ανιχνευτές Cherenkov (στοιχειώδη σωματίδια) με αποκορύφωμα τη χρησιμοποίησή του από την NASA στα διαστημικά λεωφορεία σε σύστημα συλλογής διαστημικής σκόνης αλλά και ως θερμική μόνωση του εξωτερικού περιβλήματος των διαστημοπλοίων. Θερμότητα
Γκάρεθ Όουενς

Ο Γκάρεθ Άλουν Όουενς (Αγγλικά/Ουαλλικά Gareth Alun Owens, γενν. 21 Φεβρουαρίου 1964) είναι ελληνοβρετανός καθηγητής, αυτή την περίοδο υποδιευθυντής του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων του ΤΕΙ Ηρακλείου, υπεύθυνος και διδάσκων του προγράμματος Erasmus/Socrates και καθηγητής Ιστορίας, Γλώσσας και Πολιτισμού. Είναι γνωστός για τη συμβολή του στη σπουδή της Γραμμικής Β και για τις προσπάθειές του να συντονίσει επιστήμονες που εργάζονται στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Α.

 Ο Όουενς σπούδασε κλασσική φιλολογία στο University College του Λονδίνου, όπου και έλαβε αρχικά τον τίτλο του Μάστερ με εργασία σχετική με τη Γραμμική Β και στη συνέχεια του Διδάκτορα με διατριβή σχετικά με το πρόβλημα της Γραμμικής Α'. Δίδαξε στο Λονδίνο και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και συνέγραψε αρκετά έργα τόσο στην Αγγλική όσο και στη Νέα Ελληνική. Είναι νυμφευμένος με Ελληνίδα αρχαιολόγο, με την οποία συχνά συνεργάζεται. Πήρε πτυχίο Νεοελληνικής από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ' όπου έλαβε και δεύτερο διδακτορικό τίτλο στη Γλωσσολογία. Ο Όουενς έκανε αίτηση και του αποδόθηκε η Ελληνική υπηκοότητα και στο πλαίσιο αυτό υπηρέτησε σύντομη θητεία και στον Ελληνικό Στρατό. Εκτός από την Ακαδημαϊκή του θέση, εργάστηκε ως μεταφραστής για λογαριασμό του BBC και δίδαξε Αγγλικά στην Κρήτη. Γκάρεθ Όουενς Αρχειοθετήθηκε 2012-10-17 στο Wayback Machine. στο ΤΕΙ Κρήτης ΤΕΙ τση Κρήτης - Δαιδαλικά Αρχειοθετήθηκε 2011-07-18 στο Wayback Machine.
Μάργκαρετ Φρένκουλλα

Η Μάργκαρετ Φρένκουλλα (περί το 1080 - 4 Νοεμβρίου 1130) πριγκίπισσα της Σουηδίας έγινε βασίλισσα της Νορβηγίας μέσω του γάμου της με τον Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας και βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον Νιλς της Δανίας. Η ακριβής ημερομηνία γέννησης της δεν είναι γνωστή, ήταν δεύτερη κόρη του Ίνγκε του Πρεσβύτερου και της Έλενας της Σουηδίας.

 Παντρεύτηκε στον πρώτο γάμο της (1101) τον Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας, ο γάμος ήταν μέρος της συμφωνίας για ειρήνη ανάμεσα στη Σουηδία και τη Νορβηγία γι'αυτό η Μαργαρίτα αναφέρεται συχνά ως "Μαργαρίτα Φρένκουλλα" ή "Μαργαρίτα Κυρία της ειρήνης". Ο γάμος έφερε μεγάλη προίκα στον βασιλιά της Νορβηγίας με περιοχές όπως το Βάστεργκοτλαντ. Η Μαργαρίτα έμεινε χήρα ύστερα από δυο χρόνια γάμου (1103) χωρίς να αποκτήσει παιδιά, μετά τον θάνατο του Μάγκνους σε μάχη ύστερα από προδοσία των Ιρλανδών εγκατέλειψε τη Νορβηγία. Η φυγή της θεωρήθηκε μεγάλη προσβολή για τους Νορβηγούς που την κατηγόρησαν ότι έκλεψε τα λείψανα του Αγίου Όλαφ. Το 1150 παντρεύτηκε τον Νιλς της Δανίας ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς της Δανίας τον προηγούμενο χρόνο (1104), περιγράφεται σαν ανίκανος μονάρχης γι'αυτό άφησε τη διακυβέρνηση του βασιλείου στη σύζυγο του. Η Μάργκαρετ περιγράφεται σαν σοφή μονάρχης, έφερε ευημερία στη Δανία και ειρήνη στις σχέσεις με τη Σουηδία, έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό απ'όλους τους κατοίκους. Ήταν η μοναδική βασίλισσα στην εποχή της που έκοψε δικά της νομίσματα με το όνομα της, τα νομίσματα είχαν την επιγραφή Μάργκαρετ - Νιλς. Με τον Νιλς απέκτησε δυο γιους από τους οποίους επέζησε ο Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας. Ο πατέρας της πέθανε χωρίς γιους (1110) και τον διαδέχθηκαν στον θρόνο της Σουηδίας οι ανιψιοί του. Η μεγαλύτερη αδελφή της Χριστίνα ζούσε μόνιμα στη Ρωσία με σπάνιες επισκέψεις στη Σουηδία, το αποτέλεσμα ήταν η διαχείριση της πατρικής κληρονομιάς από τη Μάργκαρετ και τη μικρότερη αδελφή της Κατερίνα. Η Μάργκαρετ διαχειρίστηκε την πατρική κληρονομιά με την ανιψιά της Ίνγκριντ της Νορβηγίας και με την άλλη της ανιψιά Ίνγκεμποργκ του Κιέβου, έδωσε σε κάθε μια από τις ανιψιές της το ένα τέταρτο. Το 1114 η Μάργκαρετ δέχτηκε επιστολή από τον Θεοβάλδο του Ετάμπ στην οποία την ευχαριστούσε για τη γενναιοδωρία της απέναντι στην εκκλησία της Καέν. Bernard Gineste, "Thibaud d'Etampes", in Cahiers d'Etampes-Histoire 10 (2009), pp. 43–58, showing that this letter was not sent to Margaret of Scotland, dead in 1089, but to Margaret Fredkulla. Kungagravar och medeltidshistoria, Beckman, Natanael, Fornvannen 22-47, 1921 Μάργκαρετ Φρένκουλλα Μάργκαρετ Φρένκουλλα
Asociación Nacional de Fútbol Profesional

Η Asociación Nacional de Fútbol Profesional (ANFP) παρακολουθεί όλες τις συμμορφούμενες ομάδες και ενεργεί ως διοργανώτρια αρχή για τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, Πριμέρα Ντιβισιόν της Χιλής και Πριμέρα Β αποτελούμενα από 32 συλλόγους. Το 2008 ίδρυσε επίσης την Πριμέρα Ντιβισιόν γυναικών, η οποία αποτελείται από 14 ομάδες.

 Από νομικής άποψης, είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου ανεξάρτητο από τους συλλόγους που το αποτελούν, ενώ περιλαμβάνει και την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Χιλής. Μέσω αυτής της σχέσης, συνδέεται με την Ολυμπιακή Επιτροπή της Χιλής, την CONMEBOL και τη FIFA, αποδεχόμενη τα καταστατικά, τους κανονισμούς και τους κανόνες του παιχνιδιού που διακηρύχθηκαν από το Διεθνές Συμβούλιο. Επίσημος ιστότοπος
Αρσολάνιο

Το αρσολάνιο (αγγλικά arsolane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και αρσενικό, με μοριακό τύπο C4H9As. Είναι μια ετεροκυκλική αρσίνη. Το μόριό του αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο αρσενικού, στα οποία συνδέονται, επίσης, συνολικά εννέα (9) άτομα υδρογόνου. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος αρσολάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) αρσολανικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο αρσενικού και κανένα διπλό δεσμό.

 Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά», Β΄ Έκδοση, Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Σκακιστικό Τμήμα ΕΑΠ

Το τμήμα σκάκι της ΕΑΠ ιδρύθηκε το 2013 και στεγάζεται σε αίθουσα που βρίσκεται στον ίδιο χώρο με το κλειστό γήπεδο της ΕΑ Πατρών (Ένωση Αθλοπαιδιών Πατρών). Θεωρείται από τα πιο ισχυρά σκακιστικά τμήματα στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, με πολλές συμμετοχές σε τοπικά τουρνουά και πολλές διακρίσεις. Προπονητές της ομάδας είναι τα αδέρφια Χάρης και Κώστας Σιέμπος, ενώ η ομάδα μετράει πάνω από 100 μέλη στο ενεργητικό της, με διάφορες μεταγραφές κάθε χρόνο.

 Η ανδρική ομάδα του τμήματος, λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της, ξεκίνησε να συμμετέχει σε προκριματικούς ομίλους (ΠΟΑ) για την συμμετοχή της στο Πανελλήνιο Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού (Α' Εθνική). Το 2020 κατάφερε για πρώτη φορά να κατακτήσει την πρώτη θέση στον προκριματικό όμιλό της και να προκριθεί στο πρωτάθλημα Α' Εθνικής του. Δεν κατάφερε τελικά να συμμετάσχει, καθώς το πρωτάθλημα ακυρώθηκε λόγω της επικείμενης διασποράς του COVID-19. Η νεανική ομάδα του τμήματος, από τις πρώτες της κιόλας συμμετοχές σε περιφερειακά πρωταθλήματα, κατάφερε να έχει σταθερά υψηλές επιδόσεις και να τερματίζει σε υψηλές θέσεις. Παρ' όλα αυτά, η 1η θέση και η πρόκριση στα Πανελλήνια Ομαδικά Πρωταθλήματα Παίδων-Κορασίδων στην Θεσσαλονίκη ήρθε το 2017. Η Ε.Α. Πατρών ισοβάθμησε στην 4η θέση με άλλες πέντε ομάδες, παίρνοντας τελικά την 9η θέση και χάνοντας για μία θέση την απευθείας πρόκριση στο επόμενο Πρωτάθλημα. Όμως, προκρίθηκαν και τα επόμενα δύο έτη, τερματίζοντας σε παρόμοιες θέσεις. Οι νεαροί αθλητές της ΕΑ Πατρών κάθε χρόνο έχουν σημαντικές διακρίσεις στα Περιφερειακά Μαθητικά Πρωταθλήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια συνήθως συλλέγουν τα περισσότερα μετάλλια από κάθε άλλο σκακιστικό όμιλο σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Μάλιστα πολλοί μαθητές του συλλόγου έχουν κατακτήσει και μετάλλια σε Πανελλήνια Μαθητικά Πρωταθλήματα, τα οποία τα τελευταία χρόνια διεξάγονται στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου. Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Δυτικής Ελλάδας https://www.eap1927.gr/ https://www.facebook.com/eapchessclub Σκακιστές ΕΑΠ
1717 Αρλόν

Ο Αρλόν (Arlon) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,261. Ανακαλύφθηκε το 1954 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη βελγική πόλη.

 Η μέση διάμετρος του Αρλόν εκτιμάται σε 9 χλμ. περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Αρλόν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 8 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα. Στις 17 Ιανουαρίου 2006 μια ομάδα αστρονόμων στο Αστεροσκοπείο Οντρέγιοφ της Τσεχίας ανακοίνωσε ότι η ανάλυση της καμπύλης φωτός του Αρλόν παρέχει ενδείξεις για την ύπαρξη ενός δορυφόρου του, ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 4 χλμ. και περιφέρεται σε μέση απόσταση 16 χλμ. περί τον Αρλόν, μία φορά κάθε 18 ώρες και 14 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πόρτανταουν ΦΚ

Η Πόρτανταουν Φούτμπολ Κλαμπ (αγγλικά: Portadown Football Club) είναι ημιεπαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βόρεια Ιρλανδία, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Ιρλανδίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1888 και εντάχθηκε στην Irish League ΤΟ 1924. Βάση της ομάδας είναι το Πόρτανταουν και αγωνίζεται στο στάδιο Shamrock Park. Χρώμα της ομάδας είναι το κόκκινο.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Ιρλανδίας: 4 1989–90, 1990–91, 1995–96, 2001–02 Irish Cup: 3 [1990–91, 1998–99, 2004–05 Irish League Cup: 2 1995–96, 2008–09 Gold Cup: 6 1933–34, 1937–38, 1952–53, 1971–72, 1978–79, 1992–93 Ulster Cup: 2 1990–91, 1995–96 Floodlit Cup: 3 1990–91, 1992–93, 1994–95 Texaco (All-Ireland) Cup: 1 1973–74 Tyler Cup: 1 1977–78 Mid Ulster: 21 1898–99, 1899–00, 1902–03, 1905–06, 1907–08, 1909–10, 1931–32, 1933–34, 1960–61†, 1962–63†, 1964–65†, 1969–70†, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1997–98, 2001–02, 2002–03 Irish FA Charity Shield: 1 1999–2000 Portadown FC website Portadown Statistics and Results at the Irish Football Club Project
Σίμον Λιντμπέρ

Ο Αδερφός (Μπρορ) Γκγιοράν Σίμον Λιντμπέρ (γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1983 στην Νόρα Ώσουμ) είναι Σουηδός πολιτικός. Από τον Δεκέμβριο του 2015 ηγέτης του νεοναζιστικού και δεξιού εξτρεμιστικού οργανισμού Κίνημα Νορδικής Αντίστασης Ο Λίντμπεργκ συμμετείχε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Μέτωπο (NSF) όπου έγινε μέλος τον Αύγουστο του 2000 και διορίστηκε αρχηγός της τοπικής οργάνωσης του NSF στο Σκάνε την ημέρα του κόμματος στο Τρολχέταν τον Αύγουστο του 2005. Τον Απρίλιο του 2006, παρουσιάστηκε ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του NSF στις εκλογές του Δημοτικού Συμβουλίου του Κρίστιανστατ. Ο Λίντμπεργκ δραστηριοποιείται επίσης στο Φολκφρόντεν, το οποίο αργότερα άλλαξε το όνομά του στο κόμμα των Σουηδών .

 Ο Λίντμπεργκ γράφει συχνά στην ιστοσελίδα του Nordfront, υποστηρίζοντας ότι έχει την ίδια βασική ιδεολογία με τον Αδόλφο Χίτλερ. Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους, ο Λίντμπεργκ δήλωσε στην Sydsvenskan ότι 'αγωνίζονται για την επέκταση της παιδεραστίας'. Ο Λίντμπεργκ αμφισβητεί επίσης το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και, στο ίδιο άρθρο από το Sydsvenskan, ισχυρίζεται ότι: 'Είναι άσχετο. Συνέβη περισσότερο από εξήντα χρόνια πριν. Και υπάρχουν αποδείξεις ότι δεν ήταν τόσο εκτεταμένο'. Ο Λιντμπέρ συνελήφθη και υπήρξε ύποπτος για επίθεση μετά την ένταση που επακολούθησε όταν ορισμένοι ακτιβιστές από την RFSL μοίρασαν προφυλακτικά και ο Λιντμπέρ και άλλοι Ναζί τους έβλεπαν στις εγκαταστάσεις τους το 2006. Αφότου συνελήφθη και έφτασε στο δικαστήριο, ο Λιντμπέρ ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε αυτοάμυνα. Ο δικαστής πήγε στη γραμμή του εισαγγελέα και ο Λίντμπερ καταδικάστηκε σε τρεις μήνες στη φυλακή. Επίσης, το 2018 ο Λιντμπέρ καταδικάστηκε για την ομιλία μίσους που έκανε στην παλιά πόλη του Μίντοργκετ το 2016, κατά την οποία έκανε φασιστικό χαιρετισμό φωνάζοντας 'ζήτω η νίκη'. Το 2017, ο Λιντμπέρ συνελήφθη κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Γκέτεμποργκ, υπό την υποψία βίαιων ταραχών.
Δήμος Βορείων Τζουμέρκων

Ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων είναι δήμος της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κατσανοχωρίων, Πραμάντων, Τζουμέρκων και των κοινοτήτων Βαθυπέδου, Ματσουκίου, Καλαρρυτών, Συρράκου. Ο δήμος αποτελείται αποκλειστικά από χωριά. Το μεγαλύτερο από αυτά, τα Πράμαντα, έχει ορισθεί ως έδρα του.

 Ακολουθούν οι Δημοτικές Ενότητες (Δ.Ε.) οι οποίες απαρτίζουν το νέο δήμο και οι επιμέρους πληθυσμοί των οικισμών, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011: Περιλαμβάνει την τέως Κοινότητα Βαθυπέδου: Τοπική Κοινότητα Βαθυπέδου -- το Βαθύπεδο [ 86 ] Περιλαμβάνει την τέως Κοινότητα Καλαρρυτών: Τοπική Κοινότητα Καλαρρυτών [ 192 ] οι Καλαρρύτες [ 130 ] ο Μυστράς [ 62 ] Η Δ.Ε. Κατσανοχωρίων έχει πληθυσμό 2.181 κατοίκους. Σε αυτήν περιλαμβάνονται: Τοπική Κοινότητα Καλεντζίου -- το Καλέντζι [ 309 ] Τοπική Κοινότητα Αετορράχης [ 116 ] η Αετορράχη [ 49 ] η Λάζαινα [ 67 ] Τοπική Κοινότητα Ελληνικού -- το Ελληνικό [ 443 ] Τοπική Κοινότητα Κορίτιανης -- η Κορίτιανη [ 59 ] Τοπική Κοινότητα Μονολιθίου [ 307 ] το Μονολίθι [ 183 ] ο Άγιος Γεώργιος [ 122 ] το Ξηροβούνι [ 2 ] Τοπική Κοινότητα Πηγαδίων -- τα Πηγάδια [ 145 ] Τοπική Κοινότητα Πλαισίων Μαλακασίου -- τα Πλαίσια [ 234 ] Τοπική Κοινότητα Πλατανούσσης [ 463 ] η Πλατανούσσα [ 371 ] η Δάφνη [ 64 ] η Ζωοδόχος Πηγή [ 28 ] Τοπική Κοινότητα Φορτοσίου [ 135 ] το Φορτόσι [ 38 ] το Κωστήτσι [ 43 ] η Νίστορα [ 10 ] το Πάτερο [ 44 ] Περιλαμβάνει την τέως Κοινότητα Ματσουκίου: Τοπική Κοινότητα Ματσουκίου -- το Ματσούκι [ 455 ] Η Δ.Ε. Πραμάντων έχει πληθυσμό 1.774 κατοίκους. Σε αυτήν περιλαμβάνονται: Τοπική Κοινότητα Πραμάντων [ 1.527 ] τα Πράμαντα [ 1.137 ] η Τσόπελα [ 164 ] οι Χριστοί [ 226 ] Τοπική Κοινότητα Αμπελοχωρίου -- το Αμπελοχώρι [ 100 ] Τοπική Κοινότητα Ραφταναίων [ 147 ] οι Ραφταναίοι [ 47 ] τα Βουνόρεια [ 16 ] ο Ζαλούχος [ 1 ] η Μεγάλη Ράχη [ 2 ] το Μυλοκοπειό [ 27 ] το Παλαιομοχούστι [ 38 ] το Παλληκάρι [ 3 ] η Πλάκα [ 17 ] η Ρούγα [ 2 ] ο Φράξος [ 14 ] Περιλαμβάνει την τέως Κοινότητα Συρράκου: Τοπική Κοινότητα Συρράκου -- το Συρράκο [ 270 ] Η Δ.Ε. Τζουμέρκων έχει πληθυσμό 756 κατοίκους. Σε αυτήν περιλαμβάνονται: Τοπική Κοινότητα Χουλιαράδων -- οι Χουλιαράδες [140 ] Τοπική Κοινότητα Βαπτιστού -- ο Βαπτιστής [ 146 ] Τοπική Κοινότητα Κέδρου (της πρώην κοινότητας Πετροβουνίου) -- ο Κέδρος [ 31 ] Τοπική Κοινότητα Μιχαλιτσίου -- το Μιχαλίτσι [ 146 ] Τοπική Κοινότητα Παλαιοχωρίου Σιράκου -- το Παλαιοχώρι [ 143 ] Τοπική Κοινότητα Πετροβουνίου -- το Πετροβούνι [ 79 ] Τοπική Κοινότητα Ποτιστικών (της πρώην κοινότητας Πετροβουνίου) -- τα Ποτιστικά [ 47 ] Τοπική Κοινότητα Προσηλίου -- το Προσήλιο [ 101 ] Ιωάννης Σεντελές (1η Ιανουαρίου 2011- σήμερα). Εξελέγη το 2010, με ποσοστό 53,06% από τον πρώτο γύρο, έναντι 36,8% για τον Ιωάννη Αργύρη. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2014, με ποσοστό 88,8% έναντι 11,1% για την Αναστασία Κίτσου. Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Βορείων Τζουμέρκων, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19 Δεκεμβρίου 2017.
Αλπική χιονοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014

Η αλπική χιονοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 διεξήχθη στο αλπικό θέρετρο Ρόσα Χούτορ, κοντά στην Κρασνάγια Πολιάνα του Σότσι, στη Ρωσία. Συνολικά 10 αγωνίσματα έγιναν στις 9–22 Φεβρουαρίου 2014.

 Ακολουθεί το πρόγραμμα και των 10 αγώνων.Όλες οι ώρες είναι (UTC+4). 78 χώρες έλαβαν μέρος, με τον αριθμό των αθλητών τους σε παρένθεση. Αλβανία (2) Ανδόρρα (5) Αργεντινή (6) Αρμενία (1) Αυστραλία (5) Αυστρία (20) Αζερμπαϊτζάν (2) Λευκορωσία (2) Βέλγιο (6) Βοσνία και Ερζεγοβίνη (3) Βραζιλία (2) Βουλγαρία (4) Καναδάς (12) Κέιμαν Νήσοι (1) Χιλή (3) Κίνα (2) Κροατία (8) Κύπρος (2) Τσεχία (8) Δανία (3) Εσθονία (2) Φινλανδία (9) Γαλλία (14) Γερμανία (12) Γεωργία (3) Ηνωμένο Βασίλειο (7) Ελλάδα (3) Ουγγαρία (3) Ισλανδία (4) Ινδία (1) Ιράν (3) Ιρλανδία (2) Ισραήλ (2) Ιταλία (14) Ιαπωνία (8) Καζακστάν (4) Κιργιζία (1) Λετονία (5) Λίβανος (2) Λίχτενσταϊν (7) Λιθουανία (2) Λουξεμβούργο (1) Βόρεια Μακεδονία (1) Μάλτα (1) Μεξικό (1) Μολδαβία (2) Μονακό (3) Μαυροβούνιο (2) Μαρόκο (2) Ολλανδία (5) Νέα Ζηλανδία (4) Νορβηγία (12) Πακιστάν (1) Περού (2) Πολωνία (6) Πορτογαλία (2) Ρουμανία (3) Ρωσία (9) Άγιος Μαρίνος (2) Σερβία (2) Σλοβακία (9) Σλοβενία (10) Νότια Αφρική (1) Νότια Κορέα (5) Ισπανία (7) Σουηδία (10) Ελβετία (15) Τατζικιστάν (1) Ταϊλάνδη (2) Ανατολικό Τιμόρ (1) Τόγκο (1) Τουρκία (2) Ουκρανία (2) ΗΠΑ (12) Ουζμπεκιστάν (2) Βενεζουέλα (1) Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι (1) Ζιμπάμπουε (1)
Μακάμπι Χάιφα (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Μακάμπι Χάιφα (εβραϊκά: מועדון הכדורגל מכבי חיפה, αγγλικά: Maccabi Haifa Football Club) είναι ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Χάιφα του Ισραήλ. Ιδρύθηκε το 1913 και αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Μακάμπι Χάιφα.

 Ομάδα ανδρών 14 Πρωταθλήματα Ισραήλ: 1983–84, 1984–85, 1988–89, 1990–91, 1993–94, 2000–01, 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2010–11, 2020–21, 2021–22 6 Κύπελλα Ισραήλ: 1961–62, 1990–91, 1992–93, 1994–95, 1997–98, 2015–16 4 Λιγκ Καπ: 1994, 2002–03, 2005–06, 2007–08 3 Σούπερ Καπ: 1962, 1985, 19894 Πρωταθλήματα Β' Κατηγορίας: 1944–45, 1946–47, 1965–66, 1974–75 Ομάδα νέων Σουκότ Καπ (1): 1958 Λίλιαν Καπ (1): 1984 Μιλκ Καπ (1): 2004 Ίνζελ Καπ (1): 2016 Επίσημη Ιστοσελίδα Χρυσή βίβλος των πρωταθλημάτων Ισραήλ
Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας

Η Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας (Internet Encyclopedia of Philosophy, IEP) είναι ελεύθερης πρόσβασης διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια για ζητήματα φιλοσοφίας και βιογραφίες φιλοσόφων και δημιουργήθηκε από τον Τζέιμς Φίζερ (James Fieser) το 1995. Τη γενική επιμέλεια ως εκδότες έχουν οι Τζέιμς Φίζερ, καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Τενεσί και Μπράντλεϊ Ντόουντεν (Bradley Dowden), καθηγητής της φιλοσοφίας πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σακραμέντο. Στο προσωπικό περιλαμβάνονται αρκετοί λημματογράφοι σε ζητήματα φιλοσοφίας, καθώς και εθελοντές.

 Η IEP είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που δεν λαμβάνει κάποια χρηματοδότηση και έχει ως στόχο την παροχή λεπτομερούς και ακαδημαϊκής πληροφορίας. Η IEP ιδρύθηκε από τον φιλόσοφο Τζέιμς Φίζερ το 1995 και λειτουργεί μέσω μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης η οποία στόχο έχει να παρέχει πρόσβαση σε ακαδημαϊκές πληροφορίες σχετικά με την φιλοσοφία. Τώρα, οι κύριοι εκδότες είναι οι φιλόσοφοι Τζέιμς Φίζερ και Μπράντλεϊ Ντόουντεν, ενώ εργάζονται και αρκετοί εθελοντές. Όλη η ιστοσελίδα ανακαινίστηκε το καλοκαίρι του 2009, αφού μετακινήθηκε από στατικές HTML σελίδες στην ανοιχτή πλατφόρμα WordPress. Η IEP περιλαμβάνεται από την Αμερικανική Ένωση Βιβλιοθηκών (American Library Association) στους καταλόγους για τους καλύτερους δωρεάν ιστότοπους τεκμηρίωσης, επίσης, σαν διαδικτυακή πηγή για φιλοσοφία από την Ομοσπονδία Διδασκάλων Φιλοσοφίας στα Σχολεία της Αυστραλασίας (Federation of Australasian Philosophy in Schools Associations) , έχει ταξινομηθεί από το EpistemeLinks ως "εξαιρετική πηγή" για την φιλοσοφία στο διαδίκτυο, καθώς έχει αξιολογηθεί σαν αξιόπιστη πηγή από πολλούς ακαδημαϊκούς οδηγούς για την φιλοσοφία.. Σύμφωνα με την ίδια την IEP, η ποιότητα των άρθρων του είναι «στο ίδιο επίπεδο με εκείνο των καλύτερων πολύτομων έντυπων εγκυκλοπαιδειών». Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με την πρόσληψη ειδικευμένων συνεργατών και τη χρήση κριτών αξιολόγησης, με σύστημα αρκετά «αυστηρό που ανταποκρίνεται σε υψηλά ακαδημαϊκά πρότυπα». Η εγκυκλοπαίδεια χρησιμοποιεί μια παραδοσιακή, κλειστή διαδικασία για την ανάθεση και την κρίση των μόνιμων λημμάτων της (συγκρίσιμη με εκείνη της Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ: βλ αξιολόγηση από ομοτίμους), αλλά ενίοτε χρησιμοποιεί υλικό από ανοικτούς πόρους για τη δημιουργία προσωρινών λημμάτων, έως ότου ολοκληρωθούν τα μόνιμα λήμματα. Το κοινό στο οποίο στοχεύει η IEP είναι φοιτητές της φιλοσοφίας και ακαδημαϊκοί οι οποίοι δεν είναι ειδικοί στον συγκεκριμένο τομέα, άρα τα άρθρα γράφονται με το ανάλογο στιλ. Τα άρθρα αποτελούνται από μια σύντομη περίληψη ή επισκόπηση, ακολουθούμενα από το κυρίως μέρος του άρθρου και μια ενσωματωμένη βιβλιογραφία. Τα άρθρα είναι ταξινομημένα κατά αλφαβητική σειρά ενώ μπορεί κάποιος να τα αναζητήσει με την βοήθεια μιας μηχανής αναζήτησης με την βοήθεια του Google. Σύμφωνα με το Similarweb, η IEP δέχεται 2 με 3 εκατομμύρια επισκέψεις τον μήνα. Περίπου το 75% είναι μέσω μηχανές αναζήτησης, το 18% από κατευθείαν πρόσβαση και το 5% της επισκεψιμότητας το λαμβάνει ως παραπομπή από άλλες ιστοσελίδες. Stanford Encyclopedia of Philosophy Επίσημος ιστότοπος
JAR

Στην επιστήμη της πληροφορικής με την επέκταση JAR (δηλ. Java ARchive) ορίζεται ένα μορφότυπο συνάθροισης πολλών αρχείων σε ένα. Στην ανάπτυξη λογισμικού τα .jar αρχεία χρησιμοποιούνται για την διανομή Java κλάσεων και σχετικών μεταδεδομένων.

 JAR File Specification Using JAR files: The Basics (from Sun) Lesson: Packaging Programs in JAR Files (from Sun) Jar File Overview (from Sun) Jar Class Loader (dynamically loading classes directly from Jar files) fastjar - alternative .jar creation program written in C
Οπλισμένο σκυρόδεμα

Το οπλισμένο σκυρόδεμα ή μπετόν αρμέ είναι ένα σύνθετο υλικό που προκύπτει από την ενίσχυση του σκυροδέματος με κάποιο άλλο υλικό μεγαλύτερης αντοχής που ονομάζεται οπλισμός. Ως υλικό οπλισμού χρησιμοποιείται συνήθως ο χάλυβας σε μορφή ράβδων ή ινών και σπανιότερα ίνες γυαλιού, πολυμερών υλικών και άλλα. Στόχος είναι να συνδυαστούν οι ιδιότητες των παραπάνω υλικών σε ένα νέο που θα καλύπτει τις ανάγκες της κατασκευής.

 Το σκυρόδεμα είναι ένα μείγμα αδρανών υλικών (χαλίκια), τσιμέντου και νερού που μετά από χημική αντίδραση μετατρέπεται σε στερεό σώμα. Έχει πολλά πλεονεκτήματα στις κατασκευές, όπως η ευκολία που έχει να παίρνει σχήμα με καλούπια, η μεγάλη θλιπτική αντοχή του, η αντοχή στο χρόνο, η αντοχή στη φωτιά και το σχετικά μικρό κόστος. Ένα πρόσθετο πλεονέκτημα είναι και η σχετικά χαμηλή κατανάλωση ενέργειας για την παραγωγή του που έχει ως αποτέλεσμα μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Το κυριότερο μειονέκτημα του σκυροδέματος είναι η πολύ μικρή αντοχή του σε εφελκυσμό. Το υλικό του οπλισμού για να καλύψει την αδυναμία του σκυροδέματος πρέπει να έχει μεγάλη αντοχή σε εφελκυσμό. Επιπλέον, για να μπορεί να συνεργαστεί με το σκυρόδεμα όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία θα πρέπει να έχει και παρόμοιο συντελεστή θερμικής διαστολής. Ο χάλυβας έχει και τις δύο αυτές ιδιότητες. Μειονέκτημα του χάλυβα είναι η ευαισθησία του σε διάβρωση (σκουριάζει) και στη φωτιά. Η σκουριά είναι το αποτέλεσμα οξείδωσης. Το σκυρόδεμα όμως σχηματίζει αλκαλικό περιβάλλον που δεν επιτρέπει την οξείδωση του χάλυβα και όταν έχει αρκετό πάχος τον προστατεύει από τις υψηλές θερμοκρασίες της φωτιάς. Έτσι τα δύο υλικά καλύπτουν το ένα τις αδυναμίες του άλλου. Ο οπλισμός μπαίνει στο σκυρόδεμα είτε ως ίνες ανακατεμένες στο μείγμα του (ινοπλισμένο σκυρόδεμα), είτε ως ράβδοι σε επιλεγμένες θέσεις που προκύπτουν από την στατική ανάλυση της κατασκευής. Οι ράβδοι τοποθετούνται κυρίως στις θέσεις που εμφανίζονται εφελκυστικές τάσεις ή γενικότερα όπου δεν επαρκεί η αντοχή του σκυροδέματος. Λόγω του υψηλότερου κόστους του οπλισμού γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί μόνο εκεί που είναι απαραίτητος. Παράδειγμα στο σχήμα 1 φαίνεται μία δοκός που στηρίζεται στα άκρα της και έχει ένα συγκεντρωμένο φορτίο στο μέσον της. Το φορτίο, όπως προβλέπει και η θεωρία της κάμψης, καμπυλώνει τη δοκό (διακεκομμένη γραμμή). Το άνω μέρος της δοκού συμπιέζεται (γραμμοσκιασμένη περιοχή 1 στην τομή) ενώ στο κάτω εμφανίζονται εφελκυστικές τάσεις που τείνουν να το ανοίξουν. Εάν δεν υπήρχε οπλισμός, στο κάτω μέρος της δοκού θα άνοιγαν ρωγμές λόγω της χαμηλής αντοχής του σκυροδέματος σε εφελκυσμό και η δοκός θα έσπαζε. Για να αντέξει η δοκός τις εφελκυστικές τάσεις τοποθετούνται ως ενίσχυση, ράβδοι χάλυβα που φαίνονται στο σχήμα με κόκκινο χρώμα. Αυτή είναι η κύρια λειτουργία του κάτω οπλισμού που είναι ο σημαντικότερος για αυτή τη φόρτιση. Συνήθως στις δοκούς τοποθετούνται και άλλοι οπλισμοί για λόγους αντισεισμικούς, κατασκευαστικούς, περιορισμού των ρηγματώσεων, αντοχής σε κάθετες δυνάμεις και άλλους. Μ. Δ. Κωτσοβός Οπλισμένο σκυρόδεμα, Εκδόσεις Συμεών, Αθήνα Ελληνικός Κανονισμός Ωπλισμένου Σκυροδέματος 2000
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθησαν έξι αγωνίσματα ποδηλασίας ανδρών. Διοργανώθηκαν από την υπo-επιτροπή Ποδηλασίας στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, στη θέση του οποίου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο Καραϊσκάκη. Συνολικά, 19 αθλητές από πέντε χώρες έλαβαν μέρος στους αγώνες που διεξήχθησαν στις 8, 11, 12 και 13 Απριλίου 1896.

 Οι πέντε χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Αυστρία (1) Γαλλία (2) Γερμανία (5) Ελλάδα (9) Μεγάλη Βρετανία (2) Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): Σπυρίδων Λάμπρος, Νικόλαος Πολίτης, επιμ. (1896). Die Olympischen Spiele 776 - 1896 (Τόμος Α') (PDF). Αθήνα, Λειψία, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, F. Volckmar, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012. Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): Πιερ ντε Κουμπερτέν, Τιμολέων Φιλήμων, Νικόλαος Πολίτης και Χαράλαμπος Άννινος, επιμ. (1897). The Olympic Games 776 - 1896 (Τόμος Β') (PDF). Αθήνα, Λονδίνο: Καρλ Μπεκ, H. Grevel and co. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012. Εθνοσπόρ: 108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004) (σελ. 12). Bill Mallon & Ture Widlund (1998). The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Michael Llewellyn Smith (2004). Olympics in Athens 1896. The Invention of the Modern Olympic Games.