IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιλντίζ Χανιμεφέντι

Η Γιλντίζ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نجمة سيدة) (Τούρκικα: Yıldız Hanımefendi, 1842 - 1880) ήταν η εικοστή σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu İkinci Gözde Yıldız Hanım Efendi Hazretleri

 Η Γιλντίζ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1842 στον Βόρειο Καύκασο και ήταν κόρη του Σελίμ Σερμάτ και της συζύγου του Ρεμπιγιέ Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ζιζάν Σερμάτ. Γιλντίζ σημαίνει "Αστέρι". Ήταν αδελφή της δεύτερης συζύγου του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, της Σαφινάζ Νουρεφζούν Καντινεφέντι. Η Γιλντίζ Χανιμεφέντι πέθανε το 1880 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 38 ετών Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι

Η Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι (ιταλικά: Lega Nazionale Dilettanti, LND, μετάφραση: Εθνική Ερασιτεχνική Ένωση) είναι ο υπεύθυνος φορέας για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στην Ιταλία, υπό την εποπτεία της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIGC).

 Ιδρύθηκε το 1959 στη Ρώμη, έχοντας την ευθύνη διεξαγωγής ενός εθνικού πρωταθλήματος, μέσω της διαπεριφερειακής επιτροπής ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος της Σέριε Δ από το 1981, τη διοργάνωση 19 περιφερειακών πρωταθλημάτων μέσω των 20 περιφερειακών επιτροπών, το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, και το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας. ΔιαπεριφερειακέςΣέριε ΔΠεριφερειακέςΙτσελέντσα Προμοτσιόνε Πρίμα Κατεγκορία Σεκόντα Κατεγκορία Τέρτσα Κατεγκορία Επίσημος ιστότοπος
Live at Monterey

Live at Monterey είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD τον Οκτώβριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Geffen Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιουνίου 1967 στο "Monterey Pop Festival", στο πλαίσιο της προώθησης του άλμπουμ "Are You Experienced?". Ο δίσκος περιέχει σχεδόν τα ίδια κομμάτια με το άλμπουμ "Jimi Plays Monterey", το οποίο είχε κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 1986, αλλά και το ομώνυμο βίντεο όπου στο τέλος του κομματιού "Wild Thing", ο Χέντριξ σπάει και βάζει φωτιά στην κιθάρα του, εικόνα η οποία αποτέλεσε το εξώφυλλο του "Live at Monterey".

 1. Introduction (Jones) - 0:392. Killing Floor (Howlin' Wolf) - 3:143. Foxy Lady (Hendrix) - 3:284. Like a Rolling Stone (Dylan) - 7:075. Rock Me Baby (B. B. King, Josea) - 3:376. Hey Joe (Roberts) - 5:117. Can You See Me (Hendrix) - 2:378. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:539. Purple Haze (Hendrix) - 5:3410. Wild Thing (Taylor) - 7:49 Live at Monterey (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 29 Οκτωβρίου 2007 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Monterey" είναι οι εξής: Τζίμι Χέντριξ - κιθάρα, φωνητικά Νόελ Ρέντινγκ - μπάσο Μιτς Μίτσελ - τύμπανα Live at Monterey - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jimi Hendrix Experience, The - Live at Monterey at Discogs Live at Monterey | Rolling Stone
Σπάρτοκος Δ΄ του Βοσπόρου

Ο Σπάρτοκος Δ΄ (3ος αι. π.Χ.) από τη δυναστεία των Σπαρτοκιδών ήταν βασιλιάς τού βασιλείου του Βοσπόρου από το 245 έως το 240 π.Χ.

 Ο Σπάρτοκος Δ΄ ήταν γιος του Παιρισάδη Β΄ και είναι γνωστός από μία επιγραφή σε νομίσματα μετά το τέλος τού πατέρα του, που τον δείχνει να αυτοαποκαλείται βασιλιάς, με την επιγραφή ΠΑΝ. Η σύντομη βασιλεία του έληξε, όταν τον σκότωσε ο μικρότερος αδελφός του Λεύκων Β΄, αφού ανακάλυψε ότι κοιμόταν με τη σύζυγό του Aλκαθόη, η οποία αργότερα σκότωσε τη Λεύκωνα. κατάλογος βασιλέων του Κιμμερίου Βοσπόρου Συλλογή νομισμάτων από τη βασιλεία του Σπάρτοκου Δ΄
Αγία Τριάδα Χανίων

Η Αγία Τριάδα (επίσημο: η Αγία Τριάς) είναι οικισμός της κοινότητας Παλαιοχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Μέχρι το 1957 ονομαζόταν Τσαλιανά (τα).

 Η Αγία Τριάδα είναι πεδινός οικισμός στο ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, λίγο πριν την Παλαιοχώρα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχει 78 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων. Ως Τσαλιανά Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοχώρας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Αγία Τριάδα Ως Αγία Τριάδα Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πελεκάνου Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πελεκάνου και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Παλαιοχώρας του δήμο Καντάνου-Σελίνου(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=23766) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Αύγουστος της Σαξονίας (1589-1615)

Ο Αύγουστος, γερμ. August von Saxony von Wettin (7 Σεπτεμβρίου 1589 - 26 Δεκεμβρίου 1615) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν διοικητής της επισκοπής του Νάουμπουργκ-Τσάιτς.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Γεννήθηκε στη Δρέσδη και ανήκε στον πλάγιο κλάδο, των Αλβερτιδών. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Χριστιανός Β΄ και Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ έγιναν διαδοχικά εκλέκτορες της Σαξονίας. Ο δεύτερος του έδωσε ένα ετήσιο εισόδημα 21.000 φλωρινίων και την περιοχή του Σέφλενμπεργκ. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Βίττενμπεργκ, όπου ο Βόλφγκαγκ Χίρσμπαχ είχε αναλάβει το καθήκον να καθοδηγεί τον νεαρό ευγενή στην εκπαίδευσή του. Την περίοδο αυτή (1601-06) ο Αύγουστος κατείχε τη θέση του πρύτανη· οι ακαδημαϊκές ενέργειες του αξιώματος αυτού γινόταν από τον αντιπρύτανη. Απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 26 ετών στη Δρέσδη και τάφηκε στον καθεδρικό του Φράιμπεργκ. Παντρεύτηκε το 1612 την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Δεν απέκτησαν απογόνους. K. W. Böttiger (1831), History of the Electorate and Kingdom of Saxony, 2, Hamburg, p. 82 Franz Otto Stichart (1854), The Kingdom of Saxony and its princes, Leipzig, p. 192 Heinrich August Pierer, Universal-Lexikon der Gegenwart und Vergangenheit, 4th edition, Volume 2, Altenburg, 1857, p. 21.
Βιόλα του Τέσεν

Η Βιόλα, μετέπειτα Ελισάβετ, πολων. Wiola Elżbieta cieszyńska (π. 1291 - 21 Σεπτεμβρίου 1317) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα του Τσέσυν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Βοημίας & Πολωνίας και μετά κόμισσα του Ρόζενμπεργκ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Μιέσκο Α΄ δούκα του Τσέσυν και μάλλον της Γκζυμισλάβας, ίσως των Ρουρικιδών. Παντρεύτηκε πρώτα το 1305 τον Βεγκέσλαο Γ΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας & Πολωνίας. Μετά τον γάμο της έλαβε ο όνομα Ελισάβετ. Δέκα μήνες μετά ο Βεγκέσλαος Γ΄ δολοφονήθηκε, αφήνοντας τη Βιόλα 15 ετών. Το 1316 η Βιόλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Πέτρο Α΄ του Ρόζενμπεργκ λόρδο καγκελάριο της Βοημίας. Απεβίωσε το επόμενο έτος, χωρίς απογόνους από τους γάμους της. Józef Golec, Stefania Bojda: Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, vol. 1, Cieszyn 1993, p. 91. Kazimierz Jasiński: Rodowód Piastów śląskich, vol. 3, Wrocław 1977. Idzi Panic: Poczet Piastów i Piastówien cieszyńskich, Cieszyn [s.a.], p. 8.
Το σπίτι του Αστερίου

Το έργο με τίτλο Το σπίτι του Αστερίου (ισπανικά: La casa de Asterión) είναι διήγημα του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες το οποίο δημοσιεύτηκε το 1947 και μετέπειτα συμπεριλήφθηκε στην συλλογή διηγημάτων Το Άλεφ το 1949.

 Το διήγημα είναι από τα συντομότερα του Μπόρχες. Ξεκινά με την μορφή μονολόγου από τον Αστερίωνα, ο οποίος παραπονείται πως οι χαρακτηρισμοί που του προσάπτονται ως υπερόπτη και μισάνθρωπου είναι αναληθείς. Κατόπιν περιγράφει το σπίτι του με λεπτομέρεια, και το ότι δεν διαθέτει κλειδωμένες πόρτες και πως έχει πολλούς διαδρόμους, δωμάτια και αυλές. Εξηγεί τους λόγους της απομόνωσης του καθώς κάποτε όταν είχε βγει από το σπίτι του προκλήθηκε τόση αναστάτωση στους έξω περαστικούς ώστε πλέον δεν τολμά να ξαναβγεί, ενώ παράλληλα σκέφτεται πως έχει και βασιλικό αίμα καθώς είναι γιος βασίλισσας. Κατόπιν αναλύει το πως περνά τις μέρες του μόνος του, στην απομόνωση, τρέχοντας μέσα στους διαδρόμους, ή προσποιούμενος πως κοιμάται, ή και μερικές φορές με το να συμπεριφέρεται ως να τον έχει επισκεφτεί κάποιος άλλος Αστερίωνας και του κάνει ξενάγηση στο σπιτικό του.Σχολιάζει επιπλέον το πόσο μεγάλο είναι το σπίτι του και το συγκρίνει με το Σύμπαν, ενώ σκέφτεται και το ότι μπορεί να έχει ο ίδιος δημιουργήσει τον κόσμο αλλά πλέον το έχει ξεχάσει μετά από τόσο καιρό. Τελικά αναφέρει πως έρχονται κάποιοι άνθρωποι να τον επισκεφτούν, εννέα άνθρωποι, κάθε εννέα χρόνια, ώστε να τους εξιλεώσει, και των οποίων τα σώματα αφήνει στα άδεια δωμάτια ώστε να ξεχωρίζει τον ένα από τον άλλο. Ο Αστερίωνας αναλογίζεται τον δικό του θάνατο, και περιμένει με ανυπομονησία τον ερχομό του δικού του λυτρωτή, ο οποίος θα τον πάρει μακριά από το σπίτι του.Το διήγημα τελειώνει με τον Θησέα να λέει στην Αριάδνη πως ο Μινώταυρος δεν αμύνθηκε σχεδόν καθόλου.
Ροβέρτος του Μαρλ

Ο Ροβέρτος, γαλλ.: Robert de Bar (1390 - 25 Οκτωβρίου 1415) ήταν κύριος του Μαρλ μεταξύ 1397 και 1413, κόμης του Μαρλ μεταξύ 1413 και 1415 και κόμης του Σουασόν μεταξύ 1412 και 1415.

 Ήταν το μοναδικό παιδί του Ερρίκου κυρίου του Μαρλ (γιου του Ροβέρτου κόμη του Μπαρ) και της Μαρίας του Κουσύ κόμισσας του Σουασόν. . Επειδή ο πατέρας του ήταν ο πρωτότοκος γιος, ο Ροβέρτος διεκδίκησε το δουκάτο του Μπαρ. Απέρριψε τις αξιώσεις του, αφού έλαβε μία μεγάλη οικονομική αποζημίωση και την αναβάθμιση του Mαρλ σε κομητεία. Το 1412 έγινε επίσης κόμης του Σουασόν. Ο Ροβέρτος έγινε ένας από τους πολλούς Γάλλους, που έπεσαν θύματα στη Μάχη του Aζενκούρ. Νυμφεύτηκε το 1409 την Ιωάννα του Μπετύν (απεβ. 1450), κόρη του Ροβέρτου Η΄ ντε Μπετύν, υποκόμη του Μω. Είχαν ένα παιδί: Ιωάννα, (1415 - 14 Μαΐου 1462), κόμισσα του Μαρλ και Σουασόν, υποκόμισσα του Μω & κυρία του Ουαζύ ιδίω δικαιώματι. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Σαν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ & του Κονβερσάνο, από τον οποίο είχε επτά παιδιά. Souchal, Geneviève (1974). Masterpieces of Tapestry from the Fourteenth to the Sixteenth Century. Metropolitan Museum of Art. Sullivan, Karen (1999). The Interrogation of Joan of Arc. University of Minnesota Press. Wylie, James Hamilton (1919). The Reign of Henry the Fifth: 1415-1416. Vol. II. Cambridge at the University Press.
Σιξίλο

Η Σιξίλο, Cixilo, (7ος αιώνας – άκμασε το 694) ήταν πριγκίπισσα των Βησιγότθων. Έγινε βασίλισσα των Βησιγότθων με τον γάμο της με τον Eγίκα (βασ. 687–702).

 Ήταν κόρη του Έρβιγ βασιλιά των Βησιγότθων και της Λιουβιγότο. Παντρεύτηκε τον Εγίκα το 670. Αποκηρύχθηκε το 687. Ωστόσο, μετακόμισε μόνο προσωρινά σε ένα μοναστήρι και της επετράπη να επιστρέψει και να επανεγκατασταθεί ως βασίλισσα, καθώς πιστοποιείται το 691 και το 694
Νόμος των εμβαδών

Ο νόμος των εμβαδών ή δεύτερος νόμος Κέπλερ είναι νόμος που περιλαμβάνεται στους νόμους του πλανητικού συστήματος και που διατύπωσε ο Γερμανός αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ (1571-1630) μελετώντας τα δεδομένα των παρατηρήσεων της κίνησης των πλανητών που προηγουμένως είχε συγκεντρώσει ο Δανός αστρονόμος Τύχο Μπράχε (1546-1601). Ο νόμος αυτός είναι ο δεύτερος από τους τρεις που ανακάλυψε και διατύπωσε ο Κέπλερ και που διέπουν την κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Σύμφωνα με τον νόμο αυτόν: Η επιβατική ακτίνα Ηλίου - Πλανήτη γράφει ίσα εμβαδά σε ίσους χρόνους ή εμβαδά ανάλογα των χρόνων.Αυτό συμβαίνει επειδή η επιβατική ακτίνα αφενός δεν έχει σταθερό μήκος, αλλά λαμβάνει τη μικρότερη τιμή στο περιήλιο και την μεγίστη στο αφήλιο και αφετέρου στο ότι η ταχύτητα ενός πλανήτη είναι η μεγαλύτερη όταν ο πλανήτης βρίσκεται στο περιήλιο και η μικρότερη όταν βρίσκεται στο αφήλιο. Έτσι τα μεν γραφόμενα τόξα είναι άνισα μεταξύ τους αλλά τα εμβαδά τους είναι ίσα, ανάλογα των χρόνων που αυτά γράφονται.

 Από μαθηματικής άποψης, ο δεύτερος νόμος του Κέπλερ είναι κατανοητός στα πλαίσια της κατηγορίας των κεντρικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, η στροφορμή (J) ενός σώματος που κινείται υπό την επίδραση μίας κεντρικής δύναμης είναι πάντοτε σταθερή: d J d t = d d t ( r × p ) = d r d t × p + d p d t × r = v × ( m v ) + F × r = 0 , {\displaystyle {\frac {d\mathbf {J} }{dt}}={\frac {d}{dt}}(\mathbf {r} \times \mathbf {p} )={\frac {d\mathbf {r} }{dt}}\times \mathbf {p} +{\frac {d\mathbf {p} }{dt}}\times \mathbf {r} =\mathbf {v} \times (m\mathbf {v} )+\mathbf {F} \times \mathbf {r} =0\ ,} αφού ο ορισμός μίας κεντρικής δύναμης F είναι ότι το εξωτερικό γινόμενό της με την επιβατική ακτίνα r ισούται με μηδέν (r×F=0). Από την άλλη, ο ρυθμός με τον οποίο η επιβατική ακτίνα σαρώνει εμβαδόν σε πολικές συντεταγμένες ισούται με: A ˙ = d d t ( 1 2 r 2 θ ) = J 2 m {\displaystyle {\dot {A}}={\frac {d}{dt}}\left({\frac {1}{2}}r^{2}\theta \right)={\frac {J}{2m}}} όπου η τελεία αναφέρεται σε παραγώγιση ως προς το χρόνο. Η παραπάνω ποσότητα είναι σταθερή, καθώς η στροφορμή σε πολικές συντεταγμένες ισούται με J = r × p = ( r r ^ ) × ( m r ˙ r ^ + m r θ ˙ θ ^ ) = m r 2 θ ˙ n ^ , {\displaystyle \mathbf {J} =\mathbf {r} \times \mathbf {p} =(r\ {\boldsymbol {\hat {r}}})\times (m{\dot {r}}\ {\boldsymbol {\hat {r}}}+mr{\dot {\theta }}\ {\boldsymbol {\hat {\theta }}})=mr^{2}{\dot {\theta }}\ {\boldsymbol {\hat {n}}}\ ,} όπου n ^ {\displaystyle {\boldsymbol {\hat {n}}}} το μοναδιαίο διάνυσμα κάθετο στο επίπεδο της τροχιάς.
Πληκτροφόρο

Πληκτροφόρο θεωρείται κάθε μουσικό όργανο που χρησιμοποιεί μουσικό πληκτρολόγιο, με το πιάνο να είναι το πιο γνωστό. Άλλα πληκτροφόρα περιλαμβάνουν διάφορους τύπους οργάνων, καθώς επίσης διάφορα μηχανικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά μουσικά όργανα.

 Η παλαιότερη μορφή πληκτροφόρου θεωρείται η ύδραυλις, μια προγενέστερη μορφή του οργάνου, που επινοήθηκε περί τον 3ο π.Χ. αιώνα από τον Κτησίβιο τον Αλεξανδρινό. Από τεχνικής άποψης η ύδραυλις δεν διέθετε πληκτρολόγιο, αλλά ένα σύστημα με μοχλούς, οι οποίοι αργότερα αντικαταστάθηκαν από κουμπιά. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. πήρε την μορφή του οργάνου, διαθέτοντας ένα ή και περισσότερα πληκτρολόγια. Το πληκτρολόγιο του οργάνου μέχρι τον 15ο αιώνα διέθετε μόνο τις φυσικές νότες σε κάθε οκτάβα, ενώ στη συνέχεια προστέθηκε το σι ύφεση καθώς και οι υπόλοιπες αλλοιώσεις. Μέχρι τον 15ο αιώνα το όργανο υπήρξε το μόνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, δανείζοντας στη συνέχεια αυτό το χαρακτηριστικό σε πλήθος άλλων μουσικών οργάνων. Μια ιδιαίτερη περίπτωση υπήρξε το αρχιτσέμπαλο, εφεύρεση του Νίκολα Βιτσεντίνο, το 1555. Το όργανο αυτό είναι ουσιαστικά ένα τσέμπαλο, με την ιδιαιτερότητα ότι τα πλήκτρα για τις αλλοιωμένες νότες είναι χωρισμένα στα δύο. Αυτό επέτρεπε πειραματισμούς στο χόρδισμα και στη μικροτονική, αλλά καθιστούσε το όργανο εξαιρετικά δύσχρηστο, κάτι που οδήγησε στην εγκατάλειψή του. Μια άλλη ιδιαίτερη περίπτωση είναι το αυστριακής κατασκευής πιάνο Bösendorfer (μοντέλο Imperial). Πρόκειται για το μοναδικό πιάνο με ουρά που διαθέτει εκτεταμένο πληκτρολόγιο 97 πλήκτρων (μια έκτη χαμηλότερα από το πρώτο Λα του κανονικού πιάνου, το οποίο διαθέτει κανονικά 88 πλήκτρα). Πρωτοκατασκευάστηκε το 1900 κατά σύσταση του Φερρούτσιο Μπουζόνι, ο οποίος επιζητούσε ένα πιάνο με μεγαλύτερη έκταση, για την εκτέλεση των μεταγραφών του από έργα του Μπαχ. Τα πλήκτρα συνήθως ήταν κατασκευασμένα από φυσικά υλικά, όπως κόκκαλο και ξύλο. Σε ιδιαίτερη προτίμηση ήταν ο έβενος, λόγω της ανθεκτικότητάς του στην υγρασία, αν και σώζονται κάποια πληκτρολόγια από όστρακο και ελεφαντόδοντο. Μέχρι το 1800 περίπου, τα περισσότερα πληκτρολόγια είχαν μαύρο χρώμα για τις φυσικές νότες και λευκό για τις αλλοιώσεις, μια παράδοση που διατηρούν ακόμη και σήμερα κάποιοι κατασκευαστές αντιγράφων μουσικών οργάνων. Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιούνται πιο φθηνά αλλά εξίσου ανθεκτικά υλικά, όπως διάφορες ποιότητες πλαστικού και πιο σπάνια οξιά, καρυδιά και άλλα μαλακά ξύλα. Τα πληκτροφόρα μουσικά όργανα χωρίζονται στις εξής κατηγορίες που ακολουθούν: Βιέλα με μανιβέλα Οργάνιστρο Τσέμπαλο (απαντά και ως αρπίχορδο, κλειδοκύμβαλο) Σπινέττο (απαντά και ως σπινέττα) Βιργινάλι (απαντά και ως παρθένιο) Αρχιτσέμπαλο (Archicembalo) Λαούτο-τσέμπαλο (Lautenwerck) Κλαβικόρντ (απαντά και ως κλειδόχορδο) Bowed clavier Πιάνο Φορτεπιάνο Όργανο Ακορντεόν Ρώσικο ακορντεόν Μπαγιάν Μπαντονεόν Αρμόνιο Μελόντικα Ρεγκάλ Τσελέστα Καριγιόν Ηλεκτρικό πιάνο Συνθεσάιζερ (συνθετητής επί το ελληνικότερο) Ψηφιακό πιάνο Ηλεκτρονικό πιάνο David Crombie Piano Balafon Books, London 1995 ISBN 1-871547-99-7 Oxford Music Online
Εθνόσημο της Βενεζουέλας

Το εθνόσημο της Βενεζουέλας υιοθετήθηκε στις 9 Μαρτίου του 2006. Το αρχικό σχέδιο του εθνικού εμβλήματος εγκρίθηκε από το Κογκρέσο στις 18 Απριλίου του 1836 και υπέστη μικρές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Ο θυρεός εισήχθη ως εθνόσημο με νόμο το 1954 και είναι χωρισμένος στα χρώματα της σημαίας της Βενεζουέλας.

 Στη δεξιά πλευρά υπάρχουν στάχυα σε κόκκινο αγρό, που συμβολίζουν την ένωση των 24 Πολιτειών της Δημοκρατίας, των οποίων η ύπαρξη σημαίνει την ευημερία του κράτους. Στην αριστερή πλευρά υπάρχουν όπλα (ένα ξίφος, μία σπάθη και τρεις λόγχες, σε κίτρινο έδαφος, καθώς επίσης και δύο εθνικές σημαίες που είναι δεμένες με κλαδί δάφνης, σύμβολο πολεμικής υπεροχής. Στη βάση του εθνοσήμου σε βαθύ μπλε έδαφος, βρίσκεται ένα λευκό άγριο άλογο (ίσως συμβολίζει το άλογο του ήρωα Σιμόν Μπολίβαρ, ονόματι Παλόμο), το οποίο τρέχει ελεύθερο, σύμβολο ανεξαρτησίας και ελευθερίας. Πάνω από το θυρεό υπάρχουν δύο σταυρωτά κέρατα της αφθονίας (cornucopias), που εκπέμπουν πλούτο. Ο θυρεός στεφανώνεται από ένα κλαδί ελιάς και ένα κλαδί φοίνικα, αμφότερα δεμένα στο κάτω μέρος του εμβλήματος με μια μεγάλη ταινία, η οποία εκπροσωπεί τα τρία εθνικά χρώματα (που υπάρχουν και στη σημαία). Τα εθνικά χρώματα είναι: κίτρινο για τον πλούτο του έθνους, μπλε για τον ωκεανό, που χωρίζει τη Βενεζουέλα από την Ισπανία και κόκκινο για το αίμα που έχυσε ο λαός και για το θάρρος του. Στην μπλε λωρίδα εμφανίζονται με χρυσά γράμματα οι εξής λεζάντες: 19 de Abril de 1810 (19 Απριλίου 1810) 20 de Febrero de 1859 (20 Φεβρουαρίου 1859) Independencia (Ανεξαρτησία) Federación (Ομοσπονδία) República de Venezuela (Δημοκρατία της Βενεζουέλας) (Ισπανικά) Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales - Νόμος για τα εθνικά σύμβολα. (Ισπανικά) La octava estrella de Bolívar - Το όγδοο αστέρι του Μπολίβαρ.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2019-2020

Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2019–20 ήταν η 22η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Η συμμετοχή για τις ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ περιόδου 2019-20 ήταν υποχρεωτική, ενώ δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι ομάδες της Πρε-Λιγκ γυναικών περιόδου 2019-20 και οι ομάδες της Α2 εθνικής κατηγορίας γυναικών περιόδου 2018-19.Τελικά δήλωσαν συμμετοχή 4 ομάδες από την Πρε-Λιγκ και 8 ομάδες από την Α2, που με τις 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ αποτέλεσαν ένα σύνολο από 24 ομάδες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 11 Ιανουαρίου 2020 και ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρωθούν με το Φάιναλ-φορ. Η διοργάνωση του Κυπέλλου 2019-20 δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, για υγειονομικούς λόγους εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, μη αναδεικνύοντας κυπελλούχο.

 Δεν διεξήχθη λόγω έλλειψης συμμετοχών. Στη φάση αυτή θα μετείχαν οι ομάδες της Α2 μέχρι να παραμείνουν 4, ή μέχρι να παραμείνουν τόσες όσες με τις ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή από την Πρε-Λιγκ να αποτελούσαν ένα σύνολο από 16 ομάδες, που θα συμμετείχαν στη Β' Φάση. Τελικά οι 12 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή από τις δύο κατηγορίες ξεκίνησαν τους αγώνες από τη Β' Φάση. Από τη φάση αυτή θα προκρίθηκαν 4 ομάδες, ώστε με τις 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ να σχηματίσουν ένα σύνολο από 16 ομάδες, που συνέχισαν στην Γ' Φάση του κυπέλλου. Οι 12 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή από την Α2 και από την Πρε-Λίγκ ήταν:Ομάδες της Α2: Α.Ε. Αγίας Παρασκευής Αθηνών, Α.Σ.ΑΚ. Πρωταθλητές Πεύκων Θεσσαλονίκης, Α.Ε. Αμπελοκήπων Αθηνών, Α.Σ. Απόλλων Καλαμάτας, Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, Ε.Α. Λάρισας, Μ.Α.Σ. Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου, Μ.Ε.Ν.Τ. ΘεσσαλονίκηςΟμάδες της Πρε-Λιγκ: Α.Ε.Κ. Αθηνών, Α.Ο.Ν. Αμαζόνες Νέας Ερυθραίας, Φ.Ο. Βριλησσίων, Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης Οι ομάδες χωρίστηκαν με γεωγραφικά κριτήρια σε 2 ζώνες.Α' Ζώνη Περιελήφθησαν 6 ομάδες από τις ακόλουθες ενώσεις: Β' Ζώνη Περιελήφθησαν 6 ομάδες από τις ακόλουθες ενώσεις: Από κάθε ζώνη με κλήρωση προκρίθηκαν δύο (2) ομάδες στην 2η αγωνιστική. Οι υπόλοιπες ομάδες χωρίστηκαν με κλήρωση σε δύο (2) ζευγάρια. Γηπεδούχος ήταν η ομάδα που βγήκε πρώτη από την κληρωτίδα εκτός από την περίπτωση ζευγαριού με ομάδες διαφορετικής κατηγορίας οπότε γηπεδούχος ήταν η ομάδα που ανήκε στην Α2 Εθνική κατηγορία Γυναικών.1η αγωνιστική Οι ομάδες: Α.Ε.Κ. Αθηνών, Φ.Ο. Βριλησσίων (Α' Ζώνη), Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης και Ελπίς Αμπελοκήπων (B' Ζώνη) προκρίθηκαν μετά από κλήρωση στη 2η αγωνιστική χωρίς αγώνα. 2η αγωνιστική Στη φάση αυτή εισήλθαν οι 12 ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2019-20, και με τις 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την Β' Φάση αποτέλεσαν ένα σύνολο από 16 ομάδες. Ολυμπιακός Πειραιώς Άρης Θεσσαλονίκης Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης Α.Ο. ΘήραςΗ διοργάνωση διακόπηκε λόγω COVID-19. Ειδική Προκήρυξη Κυπέλλου Γυναικών 2019-20 www.volleyball.gr Ομάδες από την Πρε Λιγκ και την Α2 που συμμετείχαν στο Κύπελλο Ελλάδας 2019-20 www.volleyball.gr Οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20 www.volleyball.gr Η κλήρωση της 2ης αγωνιστικής της Β' φάσης www.volleyball.gr Τα ζευγάρια των προημιτελικων www.volleyball.gr
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1847

Τον Ιούνιο του 1847 έγιναν οι Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1847 από την Κυβέρνηση Ι. Κωλέττη. Οι υποστηρικτές του Κωλέττη πήραν τις περισσότερες από τις 127 βουλευτικές έδρες, αλλά εκείνος παρέμεινε πρωθυπουργός μόνο μέχρι τις 31 Αυγούστου οπότε και πέθανε, για να διοριστεί στη συνέχεια η Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα 1847.

 Ο Κωλέττης είχε γίνει πρωθυπουργός μετά τις εκλογές του 1844, όταν ως αρχηγός του Γαλλικού Κόμματος είχε συνάψει προεκλογική συμμαχία με το Ρωσικό του Ανδρ. Μεταξά εναντίον του Αγγλικού του Αλ. Μαυροκορδάτου, το οποίο κατείχε την κυβέρνηση και διεξήγαγε εκείνες τις πρώτες βουλευτικές εκλογές της ελληνικής ιστορίας. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1847 αντιμετώπισε το διπλωματικό επεισόδιο των Μουσουρικών επιδεικνύοντας σθεναρή στάση απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, το περιστατικό όμως αποδυνάμωσε την κυβέρνηση. Την ίδια συνέπεια είχαν άλλωστε η θεσηθηρία μελών της και οι αυθαιρεσίες που επιχείρησε κατά τις δημοτικές εκλογές στις αρχές του μήνα, καθώς και η επιδεινούμενη κατάσταση της υγείας του ίδιου, με αποτέλεσμα βουλευτές του Κωλέττη να προσχωρούν συνεχώς στην αντιπολίτευση και η κυβέρνηση να μη διαθέτει, από ένα σημείο και έπειτα, την εμπιστοσύνη του αντιπροσωπευτικού σώματος. Κατόπιν πιέσεων του πρωθυπουργού, ο Όθωνας διέλυσε τη βουλή στις 14 Απριλίου και προκήρυξε εκλογές, ώστε ο πρώτος να επιτύχει (με παν μέσον) την πλειοψηφία στο νέο κοινοβούλιο και:"Έτσι εγκαινιάζεται µια πρακτική, ήδη πριν την καθιέρωση του κοινοβουλευτικού συστήµατος, που έµελλε να απασχολήσει την Ελλάδα για µεγάλο χρονικό διάστηµα. Η διάλυση της βουλής χρησιµοποιείται υπέρ και χάριν της κυβέρνησης µειοψηφίας (χαριστική διάλυση).". Η στάση του Κωλέττη στα Μουσουρικά και βασικά η εκλογική βία και η νοθεία, τον βοήθησαν να κερδίσει τις εκλογές καταλαμβάνοντας τα 5/6 του κοινοβουλίου. Οι βουλευτές που εκλέχθηκαν ήταν οι:
Αροράε

Η Αροράε (παλαιότερα γνωστή ως Αροράι, Αρουράι, Νήσος Χόουπ ή Χουρντ) είναι μια ατόλλη στα Νησιά Γκίλμπερτ που ανήκει στο Κιριμπάτι και βρίσκεται κοντά στον Ισημερινό.

 Η ατόλλη έχει έκταση 9,5 χμ² και πληθυσμό περίπου 1.125 άτομα (2000), οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Προτεστάντες. Τα μεγαλύτερα χωριά στην ατόλλη είναι τα Ρορέτι, Ταμαρόα και Ταρίμπο. Η ατόλλη είναι ένα χαμηλό και επίπεδο κοραλλιογενές νησί με επίμηκες σχήμα. Έχει μήκος 9 χμ και πλάτος 1 χμ. Επειδή είναι μια μικρή ατόλλη, δεν υπάρχει λιμνοθάλασσα. Νανιμόνα, Ρορέτι, Ταμαρόα, Ταμόα, Ταρίμπο. Ο πολιτισμός της Αροράε έχει επηρεαστεί από την Σαμόα περισσότερο από τα υπόλοιπα νησιά της αλυσίδας των Γκίλμπερτ. Αυτό συνέβη γιατί ιεραπόστολοι από την Σαμόα εγκαταστάθηκαν εκεί και προσυλήτισαν τους κατοίκους του νησιού στην Προτεσταντική Εκκλησία. Η παρουσία των Σαμοανών στην Αροράε διαμόρφωσε το στυλ του χορού, κάνοντας γνωστή την Αροράε για το "ταουμπάτι", έναν χορό στον οποίο χρησιμοποιούνται παλαμάκια, χαστουκίσματα και σφυροκοπήματα ως οπτική επίκρουση για την συνοδεία τοπικών τραγουδιών. Επειδή είναι ένα πιο απομονωμένο εξωτερικό νησί εντός της αλυσίδας των Γκίλμπερτ της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, είναι γνωστό για το ότι έχει μια πιο παραδοσιακή κουλτούρα που διατηρεί την συνοχή του κυρίως υπό την αρχή των "ουνιμουάνε" (γηραιοί του χωριού). Οι ψαράδες της Αροράε είναι ειδικευμένοι στο πιάσιμο μεγάλων τόνων και καρχαριών. Οι ψαράδες συνήθως κρατούν τα ραχιαία πτερύγια των καρχαριών για εξαγωγή για την σούπα από πτερύγιο καρχαρία, όμως, το νησί έχει έναν αυστηρό νόμο που απαγορεύει την κοπή του ραχιαίου πτερυγίου οποιουδήποτε καρχαρία εάν δεν τον βγάλουν ολόκληρο στην ακτή για να φαγωθεί. Η Αροράε είναι επίσης γνωστή για τις πέτρες πλοήγησης που βρέθηκαν παλαιότερα στην βόρεια άκρη του νησιού και χρησιμοποιούνταν για να βοηθήσουν τους ταξιδιώτες στο να θέσουν την πορεία τους προς τα γειτονικά νησιά.
Dacia

Η Dacia (ελληνικά: Ντάτσια) είναι ρουμανική εταιρεία αυτοκινήτων. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1966, με την παραγωγή οχημάτων να ξεκινάει τον Αύγουστο του 1968, και είναι ο μεγαλύτερη σε εξαγωγές εταιρεία της χώρας, με το 7,3% των συνολικών εξαγωγών το 2014. Από τον Σεπτέμβριο του 1999, αποτελεί θυγατρική της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Renault (Ρενό) και κατασκευάζει χαμηλού κόστους αυτοκίνητα, με τεχνολογικό υπόβαθρο από μοντέλα της Renault. Έχει μεγάλη διείσδυση σε αναπτυσσόμενες χώρες, αν και υπό την ηγεσία της Ρενό έχει αρχίσει να διεκδικεί ισχυρότερη παρουσία και στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συνολική της ετήσια παραγωγή το 2018 έφτασε τις 335.262 αντίτυπα. Στην Ελλάδα έχει παρουσία με την σύγχρονή της μορφή από τα τέλη του 2008 και αντιπροσωπεύεται, όπως και η μητρική Renault, από την εισαγωγική Teoren Motors,

 Η Dacia διαθέτει την εξής παλέτα μοντέλων στην Ελλάδα: Dacia Logan (κατηγορίας μίνι Β, σεντάν) Dacia Logan MCV (κατηγορίας μίνι Β, station wagon με 5 ή 7 θέσεις, στην Ελλάδα μόνο ως 7-θέσιο) Dacia Logan Pick Up (αγροτικό) Dacia Logan Van (επαγγελματικό ημι-φορτηγάκι) Dacia Sandero (κατηγορίας μίνι Β, hatchback) Dacia Sandero Stepway (κατηγορίας μίνι Β, hatchback με υπερυψωμένο αμάξωμα και off road εμφανισιακά χαρακτηριστικά) Dacia Duster (SUV) Dacia Lodgy (μικρομεσαίο MPV με 5 ή 7 θέσεις, με βάση μια νέα πλατφόρμα, εισήχθη στο Σαλόνι της Γενεύης το 2012) Dacia Dokker. Λανσαρίστηκε τον Ιούνιο του 2012, βασίζεται στην πλατφόρμα του Lodgy και διατίθεται σε δύο εκδόσεις: επιβατικό και επαγγελματικό τύπου panel van. Richard Friebe. «The Romanian Car That Could». Time Magazine. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα της Dacia Η επίσημη ρουμανική ιστοσελίδα της Dacia (στα αγγλικά)
Bankers Life Fieldhouse

Το Bankers Life Fieldhouse είναι ένα κλειστό στάδιο που βρίσκεται στην Ιντιανάπολις, Ιντιάνα των ΗΠΑ. Είναι η έδρα των Ιντιάνα Πέισερς του NBA και των Ιντιάνα Φιβερ του WNBA. Στο γήπεδο επίσης διοργανώνονται κολεγιακοί αγώνες καλαθοσφαίρισης, συναυλίες και αγώνες Χόκεϊ επί πάγου. Τα εγκαίνια έγιναν τον Νοέμβριο του 1999 με το όνομα Conseco Fieldhouse και αντικατέστησε το Market Square Arena που ήταν η πρώην έδρα των Ιντιάνα Πέισερς. Τα δικαιώματα ονομασίας δόθηκαν στην Conseco, μια εταιρία οικονομικών με έδρα την Ιντιάνα. Τον Μάιο του 2010 η εταιρία μετονομάστηκε σε CNO Financial Group όμως δεν άλλαξε το όνομα του γηπέδου. Τον Δεκέμβριο του 2011 αποφάσισε η εταιρία να αλλάξει το όνομα του γηπέδου και έγινε Bankers Life Fieldhouse. Η εταιρία γνωστοποίησε στις 13 Μαρτίου 2018 πως δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιό της το οποίο λήγει στις 30 Ιουνίου 2019.

 Ο πρώτος αγώνας NBA που διεξήχθη σε αυτό το γήπεδο ήταν στις 6 Νοεμβρίου 1999 όταν οι Ιντιάνα Πέισερς έπαιξαν τον πρώτο εντός έδρας αγώνα της σεζόν κόντρα στους Μπόστον Σέλτικς. Εκείνη τη σεζόν οι Ιντιάνα Πέισερς έφτασαν μέχρι τους τελικούς του NBA και ο 3ος, 4ος και 5ος αγώνας των τελικών έγιναν στο Bankers Life Fieldhouse. Το γήπεδο φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2002 και μεταξύ άλλων φιλοξένησε τους ημιτελικούς και τον τελικό της διοργάνωσης στον οποίο νικήτρια βγήκε η Γιουγκοσλαβία. Το 2009 φιλοξενήθηκαν ο 3ος και 4ος αγώνας των τελικών του WNBA με τους Ιντιάνα Φίβερ να χάνει τη σειρά από τους Φοίνιξ Μέρκιουρι. Το 2012 φιλοξενήθηκαν ξανά ο 3ος και ο 4ος αγώνας των τελικών του WNBA και αυτή τη φορά οι Ιντιάνα Φίβερ κέρδισαν τη σειρά κόντρα στους Μινεσότα Λινξ. Το στάδιο φιλοξενεί και πολλές άλλες εκδηλώσεις πέρα από τους αγώνες καλαθοσφαίρισης. Το WWE έχει φιλοξενήσει διάφορα σόου στο Bankers Life FieldHouse όπως το Raw και το SmackDown ενώ έχουν φιλοξενηθεί και πολλά άλλα σόου πάλης. Το Bankers Life Fieldhouse έχει αναγνωρισθεί από πολλούς ως το καλύτερο στάδιο όλων των ομάδων στα 4 μεγάλυτερα αθλήματα των ΗΠΑ. Το 2005 και το 2006 κατατάχθηκε στο νούμερο 1 σύμφωνα με έρευνα του Sports Business Journal/Sports Business Daily Reader. Επίσημος ιστότοπος
Powerhouse (άλμπουμ των Deep Purple)

Powerhouse είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1977 γνωρίζοντας μικρή επιτυχία στα τσαρτ. Η συλλογή αυτή περιέχει κομμάτια τα οποία δεν είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τότε και είχαν μείνει εκτός των δίσκων για τους οποίους είχαν ηχογραφηθεί. Τα τραγούδια αυτά προέρχονται από τη δεύτερη γραμμή μελών του συγκροτήματος με τον Ίαν Γκίλαν στα φωνητικά, τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα, το Ρότζερ Γκλόβερ στο μπάσο, τον Τζον Λορντ στα πλήκτρα και τον Ίαν Πέις στα τύμπανα.

 1. Painted Horse - 5:19από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Who Do We Think We Are2. Hush - 4:37από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Concerto for Group and Orchestra3. Wring that Neck - 12:51από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Concerto for Group and Orchestra4. Child in Time - 12:29από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Concerto for Group and Orchestra5. Black Night - 4:59από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Made in Japan6. Cry Free - 3:11από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Deep Purple in Rock Powerhouse (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1977 Powerhouse (άλμπουμ) Ιαπωνία (RIAJ Certification): Χρυσός Το Powerhouse περιέχει κομμάτια τα οποία ηχογραφήθηκαν από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Deep Purple's official "history" (Archive) - Progressive Ears
Υδροξυτυροσόλη

Η υδροξυτυροσόλη είναι φυσική φαινολική ουσία που έχει τον χημικό τύπο (HO)2C6H3CH2CH2OH και είναι ταξινομημένη ως φαινυλαιθανοειδές, δηλαδή, συγγενής ένωση της φαιναιθυλικής αλκοόλης. Τα παράγωγα αυτής ανευρίσκονται σε φυσικές πηγές, κυρίως στο ελαιόλαδο και το κρασί. Ως ένωση είναι άχρωμη και στερεή αν και εμπορικά δείγματά της έχουν χρώμα μπεζ. Αποτελεί παράγωγη ένωση της κατεχόλης η παρουσία της οποίας είναι πάρα πολύ σημαντική τόσο στις φαγώσιμες ελιές όσο και στο παρθένο ελαιόλαδο.

 Οι ελιές, τα φύλλα και ο πολτός της ελιάς περιέχουν μεγάλες ποσότητες παράγωγου της υδροξυτυροσόλης, την ολευροπεΐνη. Οι μη επεξεργασμένες πράσινες (άγουρες) ελιές περιέχουν μεταξύ 4,3 και 116 mg υδροξυτυροσόλης ανά 100 g, ενώ οι μη επεξεργασμένες ώριμες μαύρες ελιές περιέχουν μέχρι και 413,3 mg ανά 100 g. Η ωρίμανση ελιάς αυξάνει σημαντικά την ποσότητα της υδροξυτυροσόλης. Οι επεξεργασμένες ελιές, όπως η κοινή σε κονσέρβα που περιέχει γλυκονικό σίδηρο (II), περιείχαν λίγη υδροξυτυροσόλη, καθώς τα άλατα σιδήρου είναι καταλύτες για την οξείδωσή του. Η υδροξυτυροσόλη θεωρείται ασφαλής ως νέα τροφή για ανθρώπινη κατανάλωση, με επίπεδο μη παρατηρούμενων αρνητικών επιπτώσεων τα 50 mg/kg σωματικού βάρους, ανά ημέρα, όπως αξιολογείται από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA).Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υδροξυτυροσόλη θεωρείται ασφαλές συστατικό (GRAS) σε επεξεργασμένα τρόφιμα σε επίπεδα 5 mg ανά μερίδα. Στη φύση, η υδροξυτυροσόλη παράγεται μετά από την υδρόλυση της ελευρωπαΐνης που συμβαίνει κατά την ωρίμανση της ελιάς. Η ελευρωπαΐνη συσσωρεύεται στα φύλλα και στους καρπούς της ελιάς ως αμυντικός μηχανισμός (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) έναντι παθογόνων και φυτοφάγων μικροοργανισμών. Κατά την ωρίμανση της ελιάς ή όταν η ελιά έχει υποστεί υποβάθμιση από παθογόνα ή από μηχανική βλάβη, το ένζυμο β-γλυκοσιδάση καταλύει τη σύνθεση υδροξυτυροσόλης μέσω υδρόλυσης από την ελευρωπαΐνη. Οι μεσογειακές δίαιτες, που χαρακτηρίζονται από τακτική πρόσληψη ελαιολάδου, έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν θετικά την ανθρώπινη υγεία, συμπεριλαμβανομένων των μειωμένων ποσοστών καρδιαγγειακών παθήσεων. Η έρευνα για την κατανάλωση ελαιολάδου και των συστατικών του περιλαμβάνει υδροξυτυροσόλη και ελευρωπαΐνη, που μπορεί να αναστείλουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης – παράγοντα κινδύνου για αθηροσκλήρωση, καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό.Η ημερήσια πρόσληψη υδροξυτυροσόλης στη μεσογειακή διατροφή εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 0,15 και 30 mg/ημέρα. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων έχει εκδώσει επιστημονική γνώμη σχετικά με τους ισχυρισμούς υγείας σε σχέση με τη διατροφική κατανάλωση υδροξυτυροσόλης και συναφών ενώσεων πολυφαινόλης από φρούτα και ελαιόλαδο και την προστασία των λιπιδίων του αίματος από πιθανή οξειδωτική βλάβη.Η Αρχή κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι υπήρχε σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης υδροξυτυροσόλης και φαινολικών ενώσεων από ελιές και ελαιόλαδο και την προστασία των λιπιδίων του αίματος από οξειδωτική βλάβη, παρέχοντας ισχυρισμό υγείας για κατανάλωση πολυφαινολών ελαιολάδου που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και των παραγώγων της (σύμπλεγμα ελευρωπαΐνης και τυροσόλη) ανά 20 g ελαιολάδου.
Όσκαρ της Σουηδίας

Ο Όσκαρ της Σουηδίας (σουηδικά: Oscar av Sverige, 2 Μαρτίου 2016) είναι το νεότερο παιδί της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώρια της Σουηδίας και του Πρίγκιπα Δανιήλ, Δούκα του Βέστεργκετλαντ. Είναι το τέταρτο εγγόνι και ο δεύτερος εγγονός του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, και τρίτος στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τη μητέρα του και την αδελφή του Πριγκίπισσα Στέλλα.

 Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016 και τοπική ώρα 20:28 μ.μ. στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα. Η γέννηση του έγινε δεκτή, με δύο χαιρετισμούς των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Τα ονόματά του και ο τίτλος του ανακοινώθηκαν την επόμενη μέρα από τον παππού του, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο.Η Σκάνια (Σουηδικά: Skåne) είναι το νοτιότερο ιστορικό, κατονομαζόμενο δουκάτο στη Σουηδία. Υπήρξαν δύο προηγούμενοι Δούκες της Σκάνια από τον Οίκο των Μπερναντότε, και οι δύο έγιναν βασιλιάδες: ο Κάρολος ΙΕ΄ και ο Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος (προ-προ-παππούς του Πρίγκιπα Όσκαρ). Μια ευχαριστήρια δοξολογία, πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού στις 3 Μαρτίου 2016 για να γιορτάσει τη γέννησή του.Ο Πρίγκιπας Όσκαρ βαφτίστηκε στις 27 Μαΐου 2016 στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού της Στοκχόλμης στη Στοκχόλμη. Νονοί του ήταν ο Φρειδερίκος, Διάδοχος Πρίγκιπας της Δανίας, η Διάδοχος Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ της Νορβηγίας, η θεία του Πριγκίπισσα Μαγδαληνή της Σουηδίας (αδελφή της μητέρας του), ο Όσκαρ Μάγκνουσον (εξάδελφος της μητέρας του), και ο Χάνς Όστρομ (εξάδελφος του πατέρα του). 2 Μαρτίου 2016 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Όσκαρ της Σουηδίας, Δούκας της Σκάνια Σουηδικές Σουηδία: Ιππότης του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ Σουηδία: Ιππότης του Τάγματος του Καρόλου ΙΓ΄
Πρόγραμμα Βοστόκ

Το πρόγραμμα Βοστόκ (στη ρωσικά: Восто́к‎, που σημαίνει «Ανατολή») ήταν σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων. Ήταν το πρώτο πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και συνολικά της ανθρωπότητας. Έφερε αρκετές πρωτιές στο διάστημα για τη Σοβιετική Ένωση, η σημαντικότερη απ' τις οποίες ήταν η τοποθέτηση του πρώτου ανθρώπου σε τροχιά γύρω από τη Γη, του Γιούρι Γκαγκάριν, στις 12 Απριλίου 1961.

 Το διαστημόπλοιο Βοστόκ ήταν εξέλιξη του κατασκοπευτικού δορυφόρου Ζενίτ, και ο πύραυλος-φορέας βασιζόταν σε έναν διηπειρωτικό πύραυλο. Μέσα στην κάψουλα υπήρχαν χειριστήρια ελέγχου (κλειδωμένα στην πρώτη πτήση του Γκαγκάριν) και προμήθειες για δέκα μέρες, έτσι ώστε αν οι ανασχετικοί πύραυλοι δεν λειτουργούσαν, η επανείσοδος στην ατμόσφαιρα της Γης να επιτυγχανόταν με φυσικό τρόπο μέσω της βαρύτητας. Ο κοσμοναύτης εγκατέλειπε την κάψουλα σε ύψος 7 χιλιομέτρων με εκτινασσόμενο κάθισμα και προσγειωνόταν με δικό του αλεξίπτωτο. Το γεγονός αυτό όμως, αποκρύφθηκε τότε από τους Σοβιετικούς, για τον λόγο ότι οι κανόνες της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αεροπορίας αναγνώριζαν τα ρεκόρ πτήσεων στα οποία ο πιλότος παρέμενε στο πτητικό μέσο από την αρχή έως το τέλος της πτήσης (προσγείωση). Το πρόγραμμα Βοστόκ έγινε πηγή γοήτρου, μέσο προπαγάνδας των επιτευγμάτων της Σοβιετικής Ένωσης και σήμα κατατεθέν του διαστημικού της προγράμματος, μέχρι την κατάκτηση της Σελήνης από τους Αμερικανούς τον Ιούλιο του 1969. Το πρόγραμμα ξεκίνησε με μια σειρά αποστολών, που άλλες ήταν μη επανδρωμένες και άλλες μετέφεραν ζώα ή ένα ομοίωμα κοσμοναύτη, προκειμένου να πιστοποιηθεί ο εξοπλισμός και να διαπιστωθεί αν ήταν δυνατή μια αποστολή με άνθρωπο. Τα Βοστόκ αυτών των αποστολών δεν διέθεταν όργανα ελέγχου, και αυτά που μετέφεραν ζώα ήταν επαναχρησιμοποιούμενα. Συνολικά οι αποστολές του προγράμματος, κατά ημερομηνία εκτόξευσης, ήταν: Σπούτνικ 4 (Καράμπλ-Σπούτνικ 1) - 15 Μαΐου 1960 Σπούτνικ 5 (Καράμπλ-Σπούτνικ 2) - 19 Αυγούστου 1960 Σπούτνικ 6 (Καράμπλ-Σπούτνικ 3) - 1 Δεκεμβρίου 1960 Σπούτνικ 9 (Καράμπλ-Σπούτνικ 4) - 9 Μαρτίου 1961 Σπούτνικ 10 (Καράμπλ-Σπούτνικ 5) - 25 Μαρτίου 1961 Βοστόκ 1 - 12 Απριλίου 1961. Πρώτος άνθρωπος σε τροχιά (Γιούρι Γκαγκάριν). Βοστόκ 2 - 6 Αυγούστου 1961. Πρώτη πτήση με διάρκεια μια πλήρη ημέρα (Γκέρμαν Τιτόφ). Βοστόκ 3 - 11 Αυγούστου 1962, και Βοστόκ 4 - 12 Αυγούστου 1962. Πρώτη ταυτόχρονη πτήση δύο σκαφών στο διάστημα (Αντριάν Νικολάγιεφ-Πάβελ Ποπόβιτς). Αμφότεροι πραγματοποίησαν τις περιστροφές τους σε σχεδόν ταυτόσημες τροχιές, σε απόσταση που κυμάνθηκε μεταξύ τριών και χιλίων μιλίων. Βοστόκ 5 - 14 Ιουνίου 1963. Μεγαλύτερη σε διάρκεια πτήση σόλο του εικοστού αιώνα, 4 ημέρες, 23 ώρες και 6 λεπτά. (Βαλέριι Μπυκόφσκυ). Βοστόκ 6 - 16 Ιουνίου 1963. Πρώτη γυναίκα στο διάστημα (Β. Τερεσκόβα) και τροχιακό ραντεβού με το Βοστόκ 5.Άλλες επτά αποστολές Βοστόκ είχαν αρχικά σχεδιαστεί, με διάρκεια μέχρι και τον Απρίλιο του 1966, αλλά τελικώς ακυρώθηκαν για να δοθεί βάρος στις αποστολές προς τη Σελήνη. Μετά το πρόγραμμα Βοστόκ ακολούθησε το πρόγραμμα Βοσχόντ, που βασίστηκε στην ίδια κάψουλα αλλά περιελάμβανε πληρώματα με περισσότερα από ένα άτομα. Πρόγραμμα Βοσχόντ Πρόγραμμα Μέρκιουρι
Άφυτος Χαλκιδικής

Η Άφυτος (παλαιότερα Άθυτος) είναι παραθαλάσσιος οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στο Δήμο Κασσάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 1.273 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 23,462 χμ² (2011).

 Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο Σύνδεσμος Φίλων Λαογραφίας και Παράδοσης Αφύτου. Υπάρχει επίσης τοπική ποδοσφαιρική ομάδα της Α΄ τοπικής κατηγορίας της ΕΠΣ Χαλκιδικής. Το 1980 ιδρύθηκε λαογραφικό μουσείο με πρωτοβουλία του λαογραφικού συλλόγου και του Νίκου Παραλή. Το μουσείο στεγάζεται σε κτήριο της οικογένειας Αλετρά. Εκτίθενται γεωργικά εργαλεία, σκεύη του νοικοκυριού και είδη αγγειοπλαστικής. Καθώς και η λαογραφική βιβλιοθήκη Σχετικά με την ονομασία του χωριού εικάζεται πως προέρχεται από την ελλιπή βλάστηση. Ο οικισμός είναι παραδοσιακός, με πέτρινα σπίτια και καλντερίμια. Αριθμεί 1.231 κατοίκους με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Η απόστασή της από τη Νέα Φώκαια είναι 2 χιλιόμετρα. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Κεντρικός ναός είναι αυτός του Αγίου Δημητρίου, στην πλατεία του χωριού, που οικοδομήθηκε το 1857. Από την πλατεία μπορεί κανείς να δει τον κόλπο της Κασσάνδρας. Στην περιοχή όπου βρίσκεται η σημερινή Άφυτος, υπήρχε καταυλισμός από το 3.000 π.Χ. Η Άφυτος υπήρξε σημαντική πόλη κατά την αρχαιότητα και ανήκε στην Παλλήνη (μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς). Το ιερό του Διονύσου και ο ναός του Άμμωνος Διός είχαν ουσιαστική συμβολή στο να εξαπλωθεί η φήμη της κατά τα αρχαϊκά και τα κλασικά χρόνια. Συνεισέφερε επίσης κατά τους Περσικούς Πολέμους με δικά της καράβια. Έπειτα έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η πόλη έκοβε δικό της νόμισμα, που έφερε την κεφαλή του Άμμωνος Διός. Όπως μαρτυρούν αρχαίες φιλολογικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα, η Άφυτος επιβίωσε ως τη ρωμαϊκή εποχή και στα αυτοκρατορικά μάλιστα χρόνια ανήκε στην επικράτεια της ρωμαϊκής αποικίας Κασσάνδρειας. Τους επόμενους αιώνες δε γνωρίζουμε τίποτε για την Άφυτο και οι επόμενες πηγές είναι του 14ου αιώνα, σε έγγραφα του Αγίου Όρους. Βέβαιο είναι πως το χωριό αναφέρεται σε ελληνικές πηγές ήδη από τις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 πολλοί αγωνιστές και οπλαρχηγοί, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί με καταγωγή από το χωριό ήταν πρωταγωνιστές στον Αγώνα, όπως οι Δημήτρης Καραβασίλης, Τριαντάφυλλος Γαρουφάλλου, Γεώργιος Παναγιώτου, Αναστάσιος Κυριαζής, Γαρύφαλλος Γρηγορίου κ.ά. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα οι Αφυταίοι διακρίθηκαν σε προσφορά, με σημαντικότερους Μακεδονομάχους, τους οπλαρχηγούς Θεοχάρη Σαρίκα (καπετάν Ζαρκάδα) και Ανδρέα Καρατάσο. Ταξιδιωτικός Οδηγός, Κεντρική-Δυτική Μακεδονία, εκδ. Explorer, 2003. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Πληροφορίες για την Άφυτο Χαλκιδικής και εικονική περιήγηση 360°, Αρχειοθετήθηκε 2012-10-14 στο Wayback Machine. από το 360sites.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-10-14 στο Wayback Machine.
Δογματισμός

Δογματισμός ονομάζεται η αποφθεγματική διατύπωση διαφόρων ιδεών, χωρίς αιτιολογία ή απόδειξη. Αναφέρεται στην έλλειψη κριτικής σκέψης και την προσκόλληση σε κάποια θεωρία που δε στηρίζεται σε αποδείξεις ή που θεωρείται επιστημονικά ξεπερασμένη. Ουσιαστικά ο δογματισμός όχι μόνο δεν προάγει το διάλογο, αλλά και τον απορρίπτει. Είναι η προσήλωση και η άκριτη εμμονή στις αρχές και την αυστηρότητα ενός συστήματος, η οποία προτάσσει την άνευ όρων αποδοχή ορισμένων κωδικοποιημένων και μηχανικά σχηματισμένων θέσεων. Πιστεύει στο «οὔ με πείσεις, κἂν με πείσῃς». Αυταρχισμός, μισαλλοδοξία και φανατισμός είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν στο δογματικό.Απαντά στη φιλοσοφία, στη θρησκεία και στην καθημερινή ζωή.

 Η λέξη προέρχεται από το ρήμα «δογματίζω», που σημαίνει : διατυπώνω τη γνώμη με αυθαίρετο τρόπο. Ομόρριζη η λέξη «δόγμα» (από το αρχαίο ρήμα δοκώ) : ό,τι πιστεύει κανείς και το προβάλλει σαν πέρα για πέρα αληθινό, χωρίς η ορθότητά του να έχει προκαταβολικά ελεγχθεί. Φιλοσοφία : Στη φιλοσοφία αποτελεί θεωρία που δέχεται ότι με τη χωρίς όρια λογική δύναμη του νου είναι δυνατή η απόλυτη γνώση.Πιστεύει πως είναι δυνατή η λύση όλων των μεταφυσικών προβλημάτων, ότι η γνωστική ικανότητα του ανθρώπου είναι απεριόριστη και μπορεί να κατανοήσει όλα τα προβλήματα σχετικά με τον εαυτό του και τον κόσμο του. Με δογματικά στοιχεία αντιμετώπιζαν, τόσο οι αρχαίοι φιλόσοφοι της Ανατολής όσο και οι Ίωνες φυσικοί φιλόσοφοι, τα μεταφυσικά προβλήματα. Βασίζονταν σε υποθέσεις, σχημάτιζαν συλλογισμούς και κατέληγαν σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Στην ιστορία της φιλοσοφίας, δογματισμός χαρακτηριζόταν κάθε φιλοσοφία που προέβαλε θέσεις ως πεποιθήσεις και βεβαιότητες. Θρησκεία : Στη χριστιανική θρησκεία, δόγμα και κατ' επέκταση δογματισμός, ονομάζεται κάθε βασική χριστιανική αλήθεια, που έχει αυθεντικό κύρος και δεν αμφισβητείται από τους οπαδούς της (το δόγμα της Αγίας Τριάδας, το δόγμα του Αγίου Πνεύματος κ.ά.).Το πνεύμα του θεολογικού δογματισμού αναπτύχθηκε κατά το Μεσαίωνα.
Αγία Σοφία Μαγνησίας

Η Αγία Σοφία είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Η Αγία Σοφία είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού Παλαιό Τρίκερι του Παγασητικού κόλπου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τρικερίου του νομού Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου. Ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής στον όρμο του οικισμού Η παραλία του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Θεός, Τιμή, Πατρίδα

Θεός, Τιμή, Πατρίδα, ή Θεός και Πατρίδα (πολωνικά: Bóg, Honor, Ojczyzna ή Honor i Ojczyza), είναι ένα από τα ανεπίσημα συνθήματα της Πολωνίας. Θεωρείται συνήθως ως το σύνθημα του στρατού της Πολωνίας και έχει επιβεβαιωθεί ως τέτοιο από πολλά πολωνικά νομικά διατάγματα. Η ιστορία του ανιχνεύεται στην εποχή των διαμελισμών της Πολωνίας και της πολωνικής υπηρεσίας στον Ναπολεόντειο στρατό.

 Το ουσιαστικό ojczyzna προέρχεται από το ojciec (η πολωνική λέξη για τον «πατέρα»), γι΄ αυτό και το «πατρίδα» είναι μια κοινή μετάφραση του όρου. Μερικές φορές ερμηνεύεται κυριολεκτικά ως «γη των πατέρων». Ωστόσο, το ίδιο το ojczyzna είναι θηλυκού γένους - όπως ακριβώς και το Polska (το ενδώνυμο για την Πολωνία) - επομένως μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως πατρίδα με παρόμοιο βαθμό ακρίβειας. Για να αποφύγουν τη σύγχυση και να παραμείνουν ουδέτεροι, μερικοί άνθρωποι μεταφράζουν το ojczyzna απλώς ως «πατρίδα» αποφεύγοντας επομένως την προτίμηση γη του πατρός/γη της μητρός. Οι όροι για την «πατρίδα» με παρόμοια ορθογραφία και προφορά με την ojczyzna εμφανίζονται και σε άλλες σλαβικές γλώσσες, για παράδειγμα στα ρωσικά отчизна ή στα τσέχικα otčina. Η φράση «Τιμή και Πατρίδα» μπορεί να εντοπιστεί στα συνθήματα και τα πανό των Πολωνών επαναστατών του 19ου αιώνα, που αγωνίζονταν για την ανάκτηση της πολωνικής ανεξαρτησίας μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας. Αυτό είναι επίσης το σύνθημα της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής, που ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα το 1802. Είναι πιθανό ότι η φράση μεταφέρθηκε στην Πολωνία από τους στρατιώτες των Πολωνικών Λεγεώνων της εποχής του Ναπολέοντα. Εισήχθη ως φράση που θα χρησιμοποιηθεί στα πανό του πρόσφατα ανασυσταθέντος Πολωνικού Στρατού της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1919. Η λέξη Θεός προστέθηκε επίσημα στα πρότυπα, πριν από τις λέξεις Τιμή και Πατρίδα, με το διάταγμα της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης το 1943. Αυτό το διάταγμα παρέμεινε σε ισχύ έως ότου μεταβλήθηκε από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας το 1955 σε «Για την Πατρίδα μας τη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας» ("Za naszą Ojczyznę Polską Rzeczpospolitą Ludową"). Μετά την πτώση του κομμουνισμού, η φράση «Θεός, Τιμή, Πατρίδα» αποκαταστάθηκε από την κυβέρνηση της Τρίτης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1993. Από το 2018, η φράση εμφανίζεται στο πολωνικό διαβατήριο. Το σύνθημα ερμηνεύεται ως επιβεβαίωση της ρήτρας του Συντάγματος της Πολωνίας σχετικά με το καθήκον του πολίτη να υπηρετεί την Πατρίδα (ojczyzna), με το κοινωνικό συμβόλαιο να επιτρέπει εξαιρέσεις για την τιμή και την πίστη (Ojczyźnie wszystko, prócz miłości Boga najwyższego i Honoru). Είναι ένα από τα σύμβολα που συνδέουν τον πολωνικό πατριωτισμό με την (καθολική) θρησκευτικότητα. Για την ελευθερία μας και τη δική σας ("Za wolność Waszą i Naszą") Adam Michnik (1995). Diabeł naszego czasu: publicystyka z lat 1985-1994 (στα Πολωνικά). Niezależna Oficyna Wydawnicza. σελ. 80. Dominik Zdort (2012). Kompendium patriotyzmu (στα Πολωνικά). Wydawnictwo M. σελ. 94. ISBN 978-83-7595-481-4.
Κύννης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κύννης είναι γνωστός ένας γιος του θεού Απόλλωνα και μιας ανώνυμης Νύμφης από το όρος Πάρνηθα («παρνηθίας νύμφης»). Αναφέρεται ότι ο Κύννης καθιέρωσε στην Αττική τη λατρεία του «Κυννείου Απόλλωνος».

 Wentzel, Georg: Epikleseis theon, sive De deorum cognominibus per grammaticorum Graecorum scripta dispersis: dissertatio inauguralis philologica quam .... Gottingae: Typis expressit L. Hofer, 1839 (i.e. 1889) Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969