Πιερ Μπαλμέν

Ο Πιερ Μπαλμαίν (Pierre Balmain, 18 Μαΐου 1914 - 29 Ιουνίου 1982) ήταν Γάλλος σχεδιαστής μόδας και δημιουργός του ομώνυμου οίκου μόδας. Πάντα οι δημιουργίες του συνδύαζαν τη κομψότητα με τη απλότητα. Ήταν πρωτοπόρος στην δημιουργία του νέου στυλ στη γαλλική μόδα αμέσως μετά τον πόλεμο και του Jolie Madame style των μέσων της δεκαετίας του 1950.

 Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1914 στο St.Jeande Maurienne της Γαλλίας. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης επιχείρησης χονδρικού υφασματεμπορίου στην Προβηγκία ενώ η μητέρα του εργαζόταν σε κατάστημα με γυναικεία ρούχα που διατηρούσαν οι δύο αδελφές της. Έτσι, από παιδί, έμαθε τα πάντα για το ύφασμα. Εγκατέλειψε τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική στο École Nationale Supérieure des Beaux-Arts (Παρίσι 1933-34) για να ασχοληθεί με τη μόδα. Αρχικά πούλησε τρία σχέδια του στον Robert Piguet (1934). Στη συνέχεια μαθήτευσε κοντά στους Εντουάρ Μολινέ (Edward Molyneux, 1934-38) και αργότερα στον Λελόν (Lelong, 1939, 1941-45) μαζί με τον νεαρό τότε Κριστιάν Ντιόρ. Αμέσως μετά τον πόλεμο, το φθινόπωρο του 1945, στη rue Francois 1er στο Παρίσι άνοιξε δικό του οίκο μόδας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την εποχή που σπάνιζαν τα υφάσματα, παρουσίασε φορέματα εφαρμοστά στη μέση με μακριές φούστες σε σχήμα καμπάνας, που μοιάζει να προηγούνται του New Look του Ντιόρ του 1947. Το 1951 άνοιξε καταστήματα με δημιουργίες του στις Η.Π.Α. και το 1954 στο Καράκας. Ως σχεδιαστής απέφυγε τους πειραματισμούς, αναζήτησε κυρίως κομψές διαχρονικές φόρμες που άρεσαν στην αριστοκρατία. Τα ρούχα του, σε απαλούς τόνους, ήταν συχνά διακοσμημένα με περίτεχνα κεντήματα, καθώς και με γούνινους γιακάδες και μανσέτες.Έκανε δημοφιλή την χρήση της εσάρπας τόσο για βραδινές όσο και για κοκτέιλ εμφανίσεις. Πίστευε ότι τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε ένα φόρεμα από την κατασκευή του. Επίσης πολλές φορές τόνιζε ότι αν οι γυναίκες καταφέρνουν να τηρούν τις βασικές αρχές της μόδας τότε πάντα θα είναι σε αρμονία μα αυτή. Ο Μπαλμέν, μαζί με τον Balenciaga και τον Ντιόρ, ήταν οι τρεις κορυφαίοι της μόδας την περίοδο της ακμής της υψηλής ραπτικής στη δεκαετία του 1950. Εκτός από τα κοστούμια που έκανε για το θέατρο και τον κινηματογράφο σχεδίαζε ενδύματα και για την προσωπική ζωή μεγάλων ηθοποιών της δεκαετίας του 1960 όπως Μπριζίτ Μπαρντό, Μάρλεν Ντήτριχ, και Κάθριν Χέπμπορν. Ήταν επίσης ο προσωπικός σχεδιαστής της βασίλισσα Sirikit της Ταϊλάνδης. Πολλοί σχεδιαστές δούλεψαν μαζί του οι οποίοι αργότερα έγραψαν την δικιά τους ιστορία στο χώρο της μόδας όπως οι Gerard Pipart (1948), Jean-Baptiste Caumont, John Cavanagh (1947-1951) και Καρλ Λάγκερφελντ (1955-1958). Το 1964 έγραψε την αυτοβιογραφία του "My Years and Seasons". Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1982. Μετά το θάνατο του Μπαλμέν το 1982 την διεύθυνση ανάλαβε ο προσωπικός του βοηθός και στενός συνεργάτης του από το 1951, Erik Mortensen. Ο Μπαλμέν είχε πει για τον πιστό συνεργάτη του ότι "... είναι πιο πολύ Balmain από εμένα..". Ο Mortensen συνέχισε με επιτυχία τον οίκο τον οποίο ανέπτυξε κι εκσυγχρόνισε ακολουθώντας το πνεύμα του ιδρυτή του. Για την προσφορά του αυτή τιμήθηκε επανειλημμένα με το France Haute Couture Golden Thimble Awards. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο γερμανοκαναδός επιχειρηματίας Erich Fayer αφού αγόρασε την Ted Lapidus και την εταιρεία αρωμάτων Jacomo μαζί με την βελγική επενδυτική εταιρεία Copeba αγόρασαν τον οίκο Μπαλμέν για 30.000.000 $. Σύντομα οι Fayer και Μπαλμέν χώρισαν λόγω οικονομικών διαφωνιών και ο οίκος Μπαλμέν αγοράστηκε το 1990 από τον Alain Chevalier. Μετά την αποχώρηση του Erik Mortensen τον Ιούλιο του 1990 ανέλαβε ο σχεδιαστής Hervé Pierre. Στα τέλη του 1992 αναλαμβάνει ως σχεδιαστής ο Αμερικάνος Oscar de la Renta ο οποίος με επιτυχία παρουσίαζε τις συλλογές του έως τον Ιούλιο του 2002. Το Δεκέμβριο του 2001 ο Ελβετός σχεδιαστής Laurent Mercier ανέλαβε το τμήμα των ετοιμοφόρετων ενδυμάτων και μετά την αποχώρηση του de la Renta και το τμήμα υψηλής ραπτικής. Neiman Marcus Award, Ντάλας 1955 Knight of the Order of Dannebrog, Κοπεγχάγη 1963 Cavaliere Ufficiale del Merito Italiano, από τον πρόεδρο της Ιταλίας, Ρώμη 1966 Officier de la Légion d'Honneur από τον πρόεδρο της Γαλλίας, Παρίσι 1978 Vermillion Medal Tony Award - Best Costume Design για την ταινία "Happy New Year", 1980 Drama Desk Award - Outstanding Costume Design για την ταινία "Happy New Year", 1980 Pierre Balmain: 40 années de création, Musée de la Mode et du Costume, Palais Galliera, Παρίσι 1985-86. Night without Stars, 1951 Shadow and Light, 1951 Miracles Only Happen Once, 1951 My Wife Is Formidable, 1951 Adorable Creatures, 1952 The Truth About Bebe Donge, 1952 One Step to Eternity, 1954 Destinées, 1954 Betrayed,1954 The Diary of Major Thompson, 1955 The Deep Blue Sea, 1955 (κοστούμια της Βίβιαν Λι) Foreign Intrigue, 1956 Bonsoir Paris, 1956 La Mariée est trop belle, 1956 The Happy Road, 1957 Une parisienne, 1957 (Μπριζίτ Μπαρντό) Fire Down Below, 1957 Paris Holiday, 1957 And God Created Woman, 1957 (κοστούμια της Μπριζίτ Μπαρντό) The Reluctant Debutante, 1958 Toi, le venin, 1958 In Case of Adversity, 1958 Indiscreet, 1958 Le Vent Se Leve, 1959 Expresso Bongo, 1960 (κοστούμια της Yolande Donlan) Tender Is the Night, 1961 The Roman Spring of Mrs. Stone, 1961 Τhe Millionairess, 1961 I Like Money, 1961 Two Weeks in Another Town, 1962 The Happy Thieves, 1962 Adorable Julia, 1962 Tender Is the Night, 1962 In the Cool of the Day ,1963 Come Fly with Me, 1963 Joy House, 1964 Drop Dead Darling, 1966 Woman Times Seven, 1967 (κοστούμια για την Σίρλεϊ Μακλέιν) Un Homme Qui Me Plait, 1969 The Devil's Widow, 1971 Happy New Year, 1980 Vent Vert, 1945 Jolie Madame, 1953 Miss Balmain, 1967 Ivoire, 1980 Pierre Balmain Elysees XO' Elysees Chrono SQ, για τον εορτασμό της 10ης επετείου της εταιρείας Elysees Bijou, 2002 Pierre Balmain New Elysees Chrono Titanium Elysees XO Medium, 2003 Pierre Balmain Elysees Sport Pierre Balmain Amphora, 2004 Pierre Balmain Amphora BD Amphora BD Amphora Chrono, 2004 Pierre Balmain Excessive Pierre Balmain Excessive XL Excessive Medium, 2000 Miss Balmain SQ Miss Balmain RC Miss Balmain La Vela Mini SQ Pastel Elypsa Chrono Miss Balmain Arcade Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα, Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7 Pierre Balmain,My Years and Seasons, London 1964, New York 1965. Anny Latour, Kings of Fashion, London 1958. Ruth Lynam (ed.),Paris Fashion: The Great Designers and Their Creations, London 1972. Caroline Rennolds Pilbank, Couture: The Great Designers, New York 1985. Musée de la Mode et du Costume, Pierre Balmain: 40 années de création, Paris 1985. Edward Maeder, Hollywood and History: Costume Design in Film, New York 1987. Pierre-Yves and Jacqueline Claude Guillen, The Golden Thimble: French Haute Couture, Paris 1990. Anne Stegemeyer, Who's Who in Fashion, Third Edition, New York 1996. Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 Rosy Verdier, Balmain: le décor total L'Officiel, Παρίσι Απρίλιος 1985. "Le point sur les collections: Pierre Balmain," L'Officiel, Παρίσι Μάρτιος 1986. Brigid Janssen, A Fashionable Canadian Connection: Pierre Balmain's New Ownership Maclean's 16 Νοεμβρίου 1987. Martha Duffy, Mais oui! Oscar, Time, 8 Φεβρουαρίου 1993. Hamish Bowles, Well Suited: Balmain Collection by Oscar de laRenta Vogue Μάιος 1993. Zina Moukheiber, The Face Behind the Perfume: Eric Fayer, Owner of Pierre Balmain, Forbes 27 Σεπτεμβρίου 1993. Οίκος Ραπτικής Balmain