Μια θέση στον ήλιο

Μια θέση στον ήλιο (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά A Place In The Sun) είναι ο τίτλος δραματικής αμερικανικής ταινίας παραγωγής 1951 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς και με πρωταγωνιστές τους Μοντγκόμερι Κλιφτ, Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Σέλλεϊ Γουίντερς. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Θίοντορ Ντράιζερ Μια αμερικάνικη τραγωδία, προτάθηκε για εννέα όσκαρ κι απέσπασε έξι, ανάμεσα σε αυτά και το όσκαρ σκηνοθεσίας για τον Τζορτζ Στίβενς. Το 1991 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.

 Ένας φτωχός νέος, ο Τζορτζ Ίστμαν (Μοντγκόμερι Κλιφτ), είναι αποφασισμένος ανέβει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά και ζητά τη βοήθεια του πλούσιου θείου του (Χέρμπερτ Χέιζ), ο οποίος τον προσλαμβάνει στην εταιρία του. Ο Τζορτζ ξεκινά με μια μικρή θέση στην εταιρία και γνωρίζεται με την Άλις "Αλ" Τριπ (Σέλλεϊ Γουίντερς), μιά εργάτρια με την οποία συνάπτει σχέσεις, παρόλο που ο κανονισμός της εταιρίας απαγορεύει τη συναναστροφή μεταξύ των εργατών. Ο Τζορτζ αρχικά, νομίζοντας ότι ο θείος του δεν πρόκειται να τον βοηθήσει παραπάνω, φαίνεται ευτυχισμένος με την Άλις. Όταν όμως παίρνει την επιθυμητή προαγωγή και γνωρίζει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της πλούσιας Άντζελα Βίκερς (Ελίζαμπεθ Τέιλορ) χάνει κάθε ενδιαφέρον για την Άλις. Η Άλις όμως κρατά ένα μυστικό, με το οποίο μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του Τζορτζ. Έχοντάς τον στο χέρι η Άλις τον εκβιάζει να την παντρευτεί. Τότε ο Τζορτζ προσπαθώντας να αποδεσμευτεί απ' την Άλις, κάνει μια πράξη απελπισίας, η οποία θα του σημαδέψει τη ζωή και την ύπαρξη του για πάντα. Η ταινία που αποτελεί τη δεύτερη και πιο επιτυχημένη μεταφορά του μυθιστορήματος Αμερικανική τραγωδία του Θίοντορ Ντάιζερ αποτέλεσε σταθμό για την καριέρα των πρωταγωνιστών της. Έφερε την καταξίωση στον Μοντγκόμερι Κλιφτ και ήταν η πρώτη ενήλικη ταινία της δεκαεννιάχρονης Ελιζαμπεθ Τέιλορ, που μέχρι εκείνη την περίοδο συμμετείχε σε ταινίες για όλη την οικογένεια. Στα γυρίσματα της ταινίας η Τέιλορ και ο Κλιφτ συνδέθηκαν με φιλία που διήρκεσε μέχρι και τον θάνατό του το 1966. Οι δυο τους συμπρωταγωνίστησαν άλλες δυο φορές: το 1957 στην ταινία Όσα δεν σβήνει ο χρόνος (Raintree County) και το 1959 στο Ξαφνικά, πέρυσι το καλοκαίρι (Suddenly Last Summer). Ο ρόλος της Άλις Τριπ, ήταν ο πρώτος σοβαρός ρόλος της Σέλλεϊ Γουίντερς, η οποία ύστερα από μια σειρά συμμετοχών σε ταινίες ως ενζενί έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Πρώτη επιλογή του Στίβενς για το ρόλο της Άλις ήταν όμως η Γκλόρια Γκράχαμ, η οποία είχε συμβόλαιο με την εταιρία RKO Pictures και ο διευθυντής της εταιρίας Χάουαρντ Χιουζ δεν της επέτρεψε να συμμετάσχει στην ταινία. Άλλη ηθοποιός που προσέγγισε ο Στίβενς για τον ρόλο της Άλις ήταν η Όντρεϊ Τότερ, που είχε συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer και γι' αυτόν το λόγο δεν μπόρεσε ούτε εκείνη να συμμετάσχει στην ταινία. Η Σέλλεϊ Γουίντερς, που μέχρι εκείνη την περίοδο προωθούνταν ως σύμβολο του σεξ από τον τύπο αποφάσισε να βάψει τα μαλλιά της καστανά και να φορέσει φτωχικά ρούχα προκειμένου να συναντηθεί με τον σκηνοθέτη. Όταν ο Στίβενς έφτασε στο μέρος όπου είχαν δώσει ραντεβού δεν τη γνώρισε κι έχοντας την εντύπωση ότι δεν ήταν εκεί αποφάσισε να φύγει, όταν διαπίστωσε ότι στη γωνία απέναντί του βρισκόταν μια απλοϊκή κοπέλα, η οποία απεδείχθη ότι ήταν η Γουίντερς. Τότε ο σκηνοθέτης αποφάσισε να της παραχωρήσει το ρόλο. Η κυκλοφορία της ταινίας συνοδεύτηκε από θετικές κριτικές από τους κριτικούς, ενώ ο Τσάρλι Τσάπλιν την αποκάλεσε την καλύτερη ταινία όλων των εποχών με θέμα την αμερικανική πραγματικότητα. Έλαβε επίσης εννιά υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κι είχε ως κύριο αντίπαλο στην κατηγορία την ταινία Λεωφορείον ο πόθος (A Streetcar named desire, 1951) του Ελία Καζάν. Τα μέλη της ακαδημίας διχάστηκαν κι εφόσον και οι δυο ταινίες ασκούσαν κριτική στον αμερικανικό τρόπο ζωής, προτίμησαν να βραβεύσουν το συμβατικότερο Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American in Paris, 1951) του Τζιν Κέλι. Κάτι ανάλογο συνέβη και μεταξύ Μπράντο και Κλιφτ, που ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου κι έχασαν το βραβείο από το Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ για την ταινία του Τζον Χιούστον Η βασίλισσα της Αφρικής (The African Queen, 1951). Η Σέλλεϊ Γουίντερς έχασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από τη Βίβιαν Λι, ενώ ο Τζορτζ Στίβενς υπερίσχυσε του Ελία Καζάν κερδίζοντας το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Το Μια θέση στον ήλιο έλαβε συνολικά έξι βραβεία, ενώ τα όσκαρ ερμηνείας δόθηκαν στην ταινία Λεωφορείον ο πόθος. Βράβευση Καλύτερης Σκηνοθεσίας - Τζορτζ Στίβενς Διασκευασμένου σεναρίου - Μάικλ Γουίλσον και Χάρι Μπράουν Φωτογραφίας σε ασπρόμαυρη ταινία - Γουίλιαμ Σι Μέλορ Κοστουμιών - Ίντιθ Χεντ Μοντάζ - Γουίλιαμ Χόρνμπεκ Μουσικής Προσαρμογής - Φραντζ ΓουόξμανΥποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας - Τζορτζ Στίβενς Α’ Ανδρικού Ρόλου – Μοντγκόμερι Κλιφτ Α’ Γυναικείου Ρόλου – Σέλλεϊ ΓουίντερςΆλλα Βραβεία: Η ταινία έλαβε 4 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κατακτώντας 1 (Καλύτερης Ταινίας (Δράμα). Καλύτερη Δραματική Ταινία Το 1998 η ταινία έλαβε την 92η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που θεσπίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Έλαβε επίσης την 53η θέση στη λίστα 100 Χρόνια... 100 Πάθη. Μια θέση στον ήλιο στην IMDb