IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μαριέττα Καραμανλή

Η Μαριέττα Καραμανλή (γαλλικά: Marietta Karamanli), γεννημένη στις 18 Δεκεμβρίου 1964 στην Αθήνα της Ελλάδας, είναι Γαλλίδα ελληνικής καταγωγής πολιτικός και μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος και βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης από το 2007.

 Η Καραμανλή υπηρετεί στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Η Καραμανλή υπηρετεί επίσης ως μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2007. Από το 2014 έως το 2016, διετέλεσε Γενική Εισηγήτρια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάργηση της θανατικής ποινής. Με αυτόν τον ρόλο, καταδίκασε δημοσίως τα σχέδια της Ρώσικής Δούμα να εισαγάγει θανατική ποινή για ορισμένα εγκλήματα που σχετίζονται με την τρομοκρατία τον Μάρτιο του 2015. Η Καραμανλή ήταν υποψήφια Δήμαρχος του Λε Μαν το 2020.
Γιόχαν Σάιν

Ο Γιόχαν Χέρμαν Σάιν (γερμανικά: Johann Hermann Schein, 20 Ιανουαρίου 1586 - 19 Νοεμβρίου 1630) ήταν Γερμανός συνθέτης της πρώιμης εποχής του μπαρόκ. Ήταν ένας από τους πρώτους συνθέτες που έφεραν στη γερμανική μουσική τις ιταλικές στυλιστικές καινοτομίες, ενώ υπήρξε κι ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες της εποχής του.

 Γεννήθηκε στο Γκρένχαϊν, και μετά τον θάνατο του πατέρα του, μετακόμισε στη Δρέσδη, όπου εντάχθηκε σε χορωδία. Παράλληλα διδάχτηκε μουσική από τον Kapellmeister Ρόγκιερ Μίχαελ. Από το 1603 έως και το 1607 μαθήτευσε στη Πφόρτα ενώ από το 1608 έως και το 1612 στο Πανεπιστήμιο της Λειψία. Λίγο αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της Thomanerchor, θέση που διατήρησε σε όλη του τη ζωή. Αντίθετα με τον φίλο του Χάινριχ Συτς, ο Σάιν έζησε μία δυστυχισμένη ζωή, χάνοντας τη γυναίκα του στη γέννα του παιδιού τους, πέντε εξ αυτών, πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Ο Σάιν πέθανε από φυματίωση σε ηλικία 44 ετών, μεταξύ άλλων παθήσεων. Παρόλα αυτά, μνημονεύεται, γιατί έφερε στη γερμανική μουσική την ιταλική καινοτομία: μονωδία, ύφος κονσέρτου, συνεχές βάσιμο, τα οποία τα εισήγαγε με τρόπο που άφησαν μεγάλο αντίκτυπο στη γερμανική μουσική. Αν και ο Συτς, έκανε περισσότερα ταξίδια στην Ιταλία, δεν κατάφερε να ασκήσει την επιρροή του Σάιν. Άλλη διαφορά αυτών των δύο είναι ότι ο Συτς, κυρίως έγραψε ιερή μουσική, ενώ ο Σάιν, έγραψε και με πιο λαϊκό ύφος. Αν και η ιερή μουσική του θεωρείται υψηλής τεχνικής, σε πολλές περιπτώσεις έγραψε απλά κομμάτια, πολλές φορές χουμιοριστικά. Πιθανώς το 1617, δημοσιεύθηκε η πιο γνωστή του δουλειά, το Banchetto musicale, το οποίο περιέχει 20 σουίτες, οι οποίες είναι από τις πρώτες του είδους και πολύ αντιπροσωπευτικές. Γράφτηκαν περισσότερο για να ακούγονται σε περιστάσεις, όπως το βραδινό φαγητό, οι οποίες εκτελούνται με βιόλα ντα γκάμπα. Απεβίωσε το 1630, στη Λειψία. Cymbalum Sionium (1615) Opella nova, geistlicher Concerten (1618) Fontana d'Israel, Israelis Brünnlein (1623) Opella nova, ander Theil, geistlicher Concerten (1626) Cantional oder Gesangbuch Augspurgischer Confession (1627, 1645) Venus Kräntzlein (1609) Musica boscareccia (1621, and several portions published later) Diletti pastorali, Hirten Lust (1624) Studenten-Schmauss (1626) So da, mein liebes Brüderlein (1626) Banchetto musicale (1617) Manfred Bukofzer, Music in the Baroque Era. New York, W.W. Norton & Co., 1947. (ISBN 0-393-09745-5) Article "Johann Hermann Schein," in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. (ISBN 1-56159-174-2) Ελεύθερες παρτιτούρες του Σάιν στο IMSLP.org
Γκόραν Τσάκιτς

Ο Γκόραν Τσάκιτς (γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1980) είναι Σέρβος επαγγελματίας στέλεχος καλαθοσφαίρισης και πρώην παίκτης. Αυτή τη στιγμή εργάζεται ως διευθυντής ομάδας στη Μέγκα Μπάσκετ .

 Ο Τσάκιτς επιλέχθηκε να παίξει στο Νάικ Χουπ Σάμιτ το 2000 στην Ινδιανάπολη. Εκπροσώπησε τη Σερβία στην Πανεπιστημιάδα το 1999 όπου κέρδισε το ασημένιο και το 2001 όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Ήταν επίσης μέλος της σερβικής ομάδας νέων ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών της FIBA το 2000. Ο Γκόραν Τσάκιτς στο beobasket.net Ο Γκόραν Τσάκιτς στο euroleague.net Ο Γκόραν Τσάκιτς στο eurobasket.com
Αδελφοποιήσεις

Οι Αδελφοποιήσεις είναι ένας τρόπος συνεργασίας σε δημοτικό επίπεδο μεταξύ διάφορων πόλεων. Συνήθως οι πόλεις βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες. Συχνά ανταλλάσσονται μαθητές και οργανώνονται κοινές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

 Παρόμοιο όνομα: Λευκωσία (Νικοσία στα αγγλικά) και Νικοσία (Σικελία) Μια ιστορική προσωπικότητα: Ortona (στην Περιφέρεια του Abruzzo στην Ιταλία) και Χίος (κατοικία του Χριστόφορου Κολόμβου) Οικονομική ομοιότητα: Λειψία και Θεσσαλονίκη (πόλεις με εκθεσιακό χώρο), Νάουσα με τη γαλλική Faches-Thumesnil (Οινοποιία) Θέση σε μια μητροπολιτική περιοχή: Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης και Erzsébetváros (του 7ου Διαμερίσματος Βουδαπέστης) Την συνεργασία και γνωριμία εθνών: Κωνσταντινούπολη και Θεσσαλονίκη Την παρουσία μια μειονότητας: Μάινταλ και Κατερίνη (Πρωτοβουλία της Ελληνικής Κοινότητας του Μάινταλ) http://www.ypepth.gr/el_ec_category1603.htm http://ec.europa.eu/citizenship/action1/measure1_en.html
Μικρό Περιστέρι Ιωαννίνων

Το Μικρό Περιστέρι είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων και ανήκει στο δήμο Μετσόβου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 964 μέτρα στους πρόποδες του όρους Λάκμος ή Περιστέρι και το διασχίζουν οι ποταμοί Μετσοβίτικος και Καλαρίτικος. Το όνομα του το πήρε το 1927 κατά το σχέδιο της εθνικής επιχείρησης εξελληνισμού των τοπωνυμίων που έως τότε ονομαζόταν Μικρό Προσγόλι. Από το 1999 έως το 2010 ήταν η έδρα του δήμου Εγνατίας ο οποίος εντάχθηκε στο δήμο Μετσόβου το 2010.

 Το Μικρό Περιστέρι έχει πληθυσμό 223 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και περιλαμβάνει τους εξής οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός): Μικρό Περιστέρι (13), Γιαρακάρι (17), Νέο Γερακάρι (58), Παλαιοχώρι (11), Προσήλια (0), Ραχούλα (25), και Ταμπούρια (137). Στο χωριό υπάρχει ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου. Ο ναός είναι χτισμένος πιθανότατα μεταξύ 15ου και 16ου αιώνα, αφού κάτω από τις τοιχογραφίες, οι οποίες υπάρχουν σήμερα και χρονολογούνται, σύμφωνα με επιγραφή, το 1680, διακρίνεται άλλο στρώμα με τοιχογραφίες παλαιότερες. Το τέμπλο του ναού διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση και τοποθετείται χρονολογικά στην ίδια περίοδο.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1977-78

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1977-78 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 78 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Βύζας Μεγάρων και ο Άρης Νικαίας. Υπερπρωταθλητής αναδείχτηκε ο Βύζας, ο οποίος επικράτησε με σκορ 3-1 του αντιπάλου του. Και οι δυο πρωταθλητές ομίλων ανήλθαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Στη Β΄ ΕΠΣΠ, τους τίτλους κέρδισαν η Αναγέννηση Πειραιώς (που πετύχαινε έτσι τη δεύτερη συνεχή προαγωγή της σε ανώτερη κατηγορία) και ο Ορφέας Κερατσινίου. Στη Γ΄ Πειραιώς πρωταθλητές ανακηρύχθηκαν τα Πράσινα Πουλιά και η Α.Ε. Αίγινας.

 Α΄ με 38 ομάδες σε δύο ομίλους των 19 ομάδων. Β΄ με 20 ομάδες σε δυο ομίλους των 10 ομάδων. Γ΄ με 20 ομάδες σε δύο ομίλους των 10 ομάδων. Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα: Βύζας Μεγάρων Άρης Νικαίας Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: Μέγαρα, 20 Ιουνίου 1978: Βύζας Μεγάρων - Άρης Νικαίας: 3-1.Η τελική κατάταξη στους δυο ομίλους , με τις 5 τελευταίες κάθε ομίλου να υποβιβάζονται. Υποβιβάστηκε και ο Μανδραϊκός καθώς καταδικάστηκε για απόπειρα δωροδοκίας Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ κατηγορία:Αναγέννηση Πειραϊκής Ορφέας Κερατσινίου Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στη Β΄ κατηγορία: Πράσινα Πουλιά Α.Ε. ΑίγιναςΣτη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν συνολικά 20 σύλλογοι. Πάνω από τους μισούς, έντεκα συνολικά, ήταν σύλλογοι που επανήλθαν μετά από χρόνια αδράνειας όπως οι «Πορφύρας» και «Αστήρ Ευγενείας» ή αγωνίστηκαν για πρωτη φορά επίσημα (Α.Ο. Καστέλλας , ΠΑΟΚ Μάνδρας , Βυζάντιον Κερατσινίου , Πρωτοπόρος Κερατσινίου , Απόλλων Πειραιά , Α.Γ.Σ. Νέας Περάμου , Ίκαρος Διυλιστηρίων Ασπροπύργου , Φλόγα Νικαίας , Θρίαμβος)Η τελική κατάταξη των 2 ομίλων ήταν: Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στο κύπελλο της περιόδου 1977-78 συμμετείχαν 60 ομάδες συνολικά, εκ των οποίων 57 από τα πρωταθλήματα Α΄, Β΄ και Γ΄ κατηγορίας της ΕΠΣΠ, καθώς και οι Α.Ο. Νίκαιας, Α.Σ. Δραπετσώνα και Περαμαϊκός από το νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας.Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Πανασπροπυργιακός και προκρίθηκε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Ρεζίς Μπρουάρ

Ο Ρεζί Μπρουάρ είναι ένας πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1967 στο Αντονί. Αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού μέσου. Αυτό τον καιρό εργάζεται στον πάγκο της Κλερμόν Φουτ.

 Αγωνίστηκε στις ομάδες του Υλίς, του Μασσί, του Μορανζί (Εσόν) και της Ροντέζ προτού υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μονπελιέ ΣΚ. Αγωνίστηκε στη συνέχεια στις ΦΚ Μπουρζ, Νιόρ, Ρεντ Σταρ, ΣΜ Καέν και Νιμ Ολιμπίκ προτού ολοκληρώσει την καριέρα του στην ΑΣ Κάννες. Στη συνέχεια παρέμεινε στον χώρο του ποδοσφαίρου, αυτή την φορά από την θέση του προπονητή. Διετέλεσε προπονητής της Ροντέζ, την οποία βοήθησε να ανέβει από το CFA2 στο CFA, και στη συνέχεια της Νιμ Ολιμπίκ (Νασιονάλ). Στις 30 Μαΐου 2008, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΟΣ Κεβιγί την οποία βοήθησε να ανέβει από την CFA στη Νασιονάλ το 2011. Αυτός και η ομάδα του προκάλεσαν δύο φορές την μεγάλη έκπληξη για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, φτάνοντας ως τα ημιτελικά το 2010 έχοντας ξεκινήσει από τα προκριματικά, από τον τέταρτο γύρο, κιόλας, και φτάνοντας ως τον τελικό το 2012 εισερχόμενοι από τον πέμπτο γύρο. Με το πέρας της σεζόν, αποχώρησε από την ομάδα ενώ του απέμεναν άλλα δύο χρόνια συμβολαίου μαζί της. Στις 7 Ιουνίου 2012, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Κλερμόν Φουτ η οποία αγωνιζόταν στη Λιγκ 2. 1985-1990 : Ροντέζ ΑΦ (D3)(D2) 1990-1993 : Μονπελιέ ΣΚ (D1) 1993-1994 : ΦΚ Μπουρζ (D2) 1994-1996 : Σαμουά Νιορταί (D2) 1996-1997 : Ρεντ Σταρ (D2) 1997-1999 : ΣΜ Καέν (D2) 1999-2001 : Νιμ Ολιμπίκ (D2) 2001-2003 : ΑΣ Κάννες (Νασιονάλ) 2003-2005 : Ροντέζ ΑΦ (CFA2 και στη συνέχεια CFA) 2005-2007 (Οκτ.) : Νιμ Ολιμπίκ (Νασιονάλ) 2008-2012 : ΟΣ Κεβιγί (CFA και στη συνέχεια Νασιονάλ) 2012- : Κλερμόν Φουτ (Λιγκ 2) Πρωταθλητής CFA2 (Όμιλος ΣΤ΄) το 2004 με την Ροντέζ ΑΦ Πρωταθλητής CFA (Όμιλος Α΄) το 2011 με την ΟΣ Κεβιγί Ημιτελικά του Κυπέλλου Γαλλίας το 2010 με την ΟΣ Κεβιγί Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας το 2012 με την ΟΣ Κεβιγί Στατιστικά του Ρεζί Μπρουάρ
Θάλασσα Σουλού

Η Θάλασσα Σουλού (φιλιππινέζικα: Dagat Sulu, ταουσούγκ: Dagat sin Sūg, τσαβακάνο: Mar de Sulu, σεμπούανο: Dagat sa Sulu, χιλιγκαϊνόν: Dagat sang Sulu, καράι-α: Dagat kang Sulu, κουγιονόν: Dagat i'ang Sulu, μαλαϊκά: Laut Sulu) είναι υδατικό σύστημα στη νοτιοδυτική περιοχή των Φιλιππίνων, διαχωρισμένο από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα βορειοδυτικά από τον Παλάουαν και από τη Θάλασσα της Κελέβης στα νοτιοανατολικά από το αρχιπέλαγος Σουλού. Το Βόρνεο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά και το Βισάγιας στα βορειοανατολικά. Η Θάλασσα Σουλού περιέχει πολλά νησιά. Τα νησιά Κουγιό και τα νησιά Καγκαγιάν αποτελούν μέρος της επαρχίας Παλάουαν, ενώ το Μαπούν και τα νησιά Χελώνα είναι μέρος της επαρχίας Τάουι-Τάουι. Η Θάλασσα Σουλού είναι επίσης εκεί που βρίσκεται το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Κοραλλιογενούς Υφάλου Ταμπατάχα, ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.Ο Κόλπος του Πανάι είναι προέκταση της Θάλασσας Σουλού. Τα στενά έξω από τη Θάλασσα Σουλού περιλαμβάνουν το Στενό του Ιλοϊλό, το Στενό του Γκιμαράς και το Στενό του Μπασιλάν.

 Η επιφάνεια της θάλασσας είναι 260.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (100.000 τετραγωνικά μίλια). Ο Ειρηνικός Ωκεανός ρέει στη Θάλασσα Σουλού στο βόρειο Μιντανάο και μεταξύ του αρχιπελάγους Σανγκιχέ στο βόρειο Σουλαουέζι. Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός (ΔΥΟ) ορίζει τη Θάλασσα Σουλού ως ένα από τα υδάτινα σώματα του Αρχιπελάγους των Ανατολικών Ινδιών. Ο ΔΥΟ ορίζει τα όριά της ως εξής:Εκτείνεται περίπου 790 χιλιόμετρα (490 μίλια) από βορρά προς νότο και 604 χιλιόμετρα (375 μίλια) από ανατολικά προς τα δυτικά. Τα κύματα μπορούν να εκτείνονται από 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) έως 35 χιλιόμετρα (22 μίλια). Η θάλασσα έχει βάθος 4.000 μέτρων (14.400 πόδια), αλλά στο νότιο άκρο της το Αρχιπέλαγος Σουλού ανεβάζει τον πυθμένα της θάλασσας στα 100 μέτρα (330 πόδια). Ο χαρακτήρας στο Star Trek, Χικάρου Σουλού, πήρε το όνομά του από τη Θάλασσα Σουλού. Σύμφωνα με τον ηθοποιό του Σουλού, Τζορτζ Τακέι, «το όραμα του Τζιν Ροντενμπέρι για τον Σουλού ήταν να εκπροσωπεί ολόκληρη την Ασία και ονομάστηκε από τη Θάλασσα Σουλού αντί να χρησιμοποιήσει ένα συγκεκριμένο όνομα χώρας». Πειρατές Σουλού Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sulu Sea στο Wikimedia Commons
Εθνική Χονγκ Κονγκ (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Χονγκ Κονγκ αντιπροσωπεύει το Χονγκ Κονγκ στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Χονγκ Κονγκ (香港籃球總會).

 Το Χονγκ Κονγκ δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε μετρά παρουσίες σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών. Στο Πρωτάθλημα Ασίας της FIBA Asia συμμετείχε για πρώτη φορά το 1968, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.Επίσης, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πορεία σε Ασιατικά Πρωταθλήματα Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Χονγκ Κονγκ σε Ασιατικά Πρωταθλήματα: Πορεία σε Ασιατικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Χονγκ Κονγκ σε Ασιατικούς Αγώνες: Εθνική Χονγκ Κονγκ (καλαθοσφαίριση ανδρών) Hong Kong, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) 香港籃球總會, επίσημος ιστότοπος. (Κινέζικα)
Ελισάβετ Φραγκίσκη της Αυστρίας

Η Ελισάβετ Φραγκίσκη (γερμ. Elisabet Franziska von Habsburg-Lorraine, prinzessin von Österreich-Ungarn, 17 Ιανουαρίου 1831 - 14 Φεβρουαρίου 1903) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε,

 Η Ελισάβετ Φραγκίσκη Μαρία ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Ιωσήφ της Αυστρίας, Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και της Μαρίας Δωροθέας, κόρης του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης. Παντρεύτηκε πρώτα τον Φερδινάνδο Κάρολο Βίκτωρα της Αυστρίας και είχε ένα τέκνο: Μαρία Θηρεσία (1849 - 1919), παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Γ΄ της Βαυαρίας.Ο Φερδινάνδος Κάρολος Βίκτωρ πέθανε το 1849. Παντρεύτηκε το 1854 τον Κάρολο Φερδινάνδο, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε, και είχε τέκνα: Φραγκίσκος Ιωσήφ (1855). Φρειδερίκος (1856 - 1936), Δούκας του Τέσσεν, αρχηγός του Στρατού της Αυστρο-Ουγγαρίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μαρία Χριστίνα (1858 - 1929), παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΒ΄ της Ισπανίας. Κάρολος Στέφανος (1860 - 1933), Αρχιδούκας της Αυστρίας και ναύαρχος. Ευγένιος (1863 - 1954), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Μαρία Ελεωνόρα (1864). The peerage
The Deep Purple Singles A's and B's

Το Deep Purple Singles A's and B's είναι μία συλλογή τραγουδιών που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1978 από το χαρντ ροκ συγκρότημα Deep Purple. Συμπεριλαμβάνει όλα τα τραγούδια των Deep Purple που κυκλοφόρησαν σε μορφή σινγκλ στη Μεγάλη Βρετανία από το 1968 ως και το 1976. Η συλλογή αυτή επανεκδόθηκε από την εταιρεία "EMI" σε μορφή CD τον Ιανουάριο του 1993 με είκοσι κομμάτια ενώ η αρχική κυκλοφορία είχε δώδεκα.

 1. Hush (South)2. One More Rainy Day (Lord, Evans)3. Emmaretta (Blackmore, Lord, Evans)4. Wring that Neck (Blackmore, Lord, Simper, Paice) 5. Hallelujah (Greenaway, Cook) 6. April part 1 (Blackmore, Lord)7. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)8. Speed King (Demo) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)9. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)10. I'm Alone (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)11. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)12. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) 1. Hush (South)2. One More Rainy Day (Lord, Evans)3. Kentucky Woman Neil Diamond4. Emmaretta (Blackmore, Lord, Evans)5. Bird Has Flown (Blackmore, Lord, Evans) 6. Hallelujah (Greenaway, Cook) 7. Speed King (Demo) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)8. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)9. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)10. I'm Alone (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)11. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)12. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)13. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)14. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)15. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)16. Black Night Live (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)17. Might Just Take Your Life (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice)18. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice)19. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)20. Love Child (Bolin, Coverdale) The Deep Purple Singles A's and B's (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1978 Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια αυτού του δίσκου προέρχονται από τέσσερις διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II 1969-1973), την Mark III (1974-1975) και την Mark IV (1975-1976) και είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ροντ Έβανς - φωνητικά Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τόμι Μπόλιν - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Νικ Σίμπερ - μπάσο Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998
Αιγές Αχαΐας

Για τον αρχαίο οικισμό, δείτε Αρχαίες Αιγές Αχαΐας Οι Αιγές (επίσημη ονομασία: (αι) Αιγαί, πρώην ονομασία: Βλωβοκά ή Βλωβοκάς) είναι οικισμός του δήμου Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 70 μόνιμους κατοίκους.

 Οι Αιγές είναι κτισμένες ανατολικά της Πάτρας σε υψόμετρο 400 μέτρων. Το χωριό έφερε μέχρι τις 8 Αυγούστου του 1928 την ονομασία Βλωβοκάς. Ο οικισμός αναφέρεται το 1853 στο β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως κομμάτι του δήμου Αιγείρας της επαρχίας Αιγιαλείας με πληθυσμό 481 κατοίκων. Μέχρι το 1997 ήταν έδρα της κοινότητα Αιγών της επαρχίας Αιγιαλείας ενώ το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το σχέδιο Καποδίστριας υπήχθη στο δήμο Αιγείρας ως πρωτεύουσα του διοικητικού διαμερίσματος Αιγών που περιελάμβανε και τους οικισμούς Αλμυρός και Λαμπινός. Οι Αιγές βρίσκονται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων περίπου από την Αιγείρα μετά τον Λαμπινό και το Παλαιόκαστρο. Ο οικισμός διαθέτει Ιστορικό Μουσείο. Η Αγία Τριάδα αποτελεί τον κεντρικό ναό του χωριού, ο οποίος κτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1930. Στις Αιγές αξίζει να δει ο επισκέπτης τον βράχο της Ευρωστίνης, καθώς και την Αγία Τριάδα και τα εξωκλήσια της. Ο βράχος Ευρωστίνη είναι μέγιστου ύψους περίπου 600 μέτρων, ιδιότυπος, επιβλητικός, το στολίδι της Βλωβοκάς, που ο ίσκιος του απλώνεται στο χωριό και προκαλεί ποικίλα σχόλια, ενώ ανάλογα με την οπτική γωνία παίρνει πολλές φανταστικές μορφές. Οι ναυτικοί τον ονομάζουν «Η Κοιμισμένη», επειδή μέσα από τον Κορινθιακό φαντάζει σαν κόρη που κοιμάται. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αθανάσιος (Θάνος) Ανδ. Σταύρου (2011). Μνημόνιο. Το βιβλίο της Βλωβοκάς-Αρχαίας Αιγείρας. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αιγών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αιγών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018.
Κρις Κάρεϊ

Ο Κρις Κάρεϊ (Chris Carey) είναι επίτιμος καθηγητής ελληνικής γλώσσας και κλασικών σπουδών στο University College London (UCL). Πριν την συνταξιοδότησή του, διηύθυνε το τμήμα ελληνικών σπουδών στο UCL, από το 2003 μέχρι το 2016. Τον Απρίλιο του 2000 η εφημερίδα The Independent τον αποκάλεσε ένα από τα "αστέρια της μοντέρνας κλασικής εποχής".

 Ο Κάρεϊ ξεκίνησε την καριέρα του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ως ερευνητικός υπότροφος, προτού πάει στο St Andrews University, όπου δίδαξε από το 1977 μέχρι το 1991 εκτός από το 1987-88 όταν εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσσότα. Ενώ ήταν στην Μινεσσότα, δίδαξε στο Carleton College. Το 1991 εξελέγη καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου προτού πάει στο UCL και αναλάβει την θέση του Διευθυντή στο Τμήμα Ελληνικών Σπουδών το 2003. Το 2012 εξελέγη μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας. Στο UCL δίδαξε αρχαία ελληνικά. Το διδακτορικό του Κάρεϊ είχε ως θέμα του τον Πίνδαρο και εποπτεύθηκε από τους P. E. Easterling, John Killen και Sir Denys Page. Έχει δημοσιεύσει μελέτες πάνω στην λυρική ποίηση, τον Όμηρο και την νομοθεσία στην αρχαία Αθήνα. Έχει επίσης ολοκληρώσει την μετάφραση των έργων του Λυσία. Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με το Cambridge University Press για να δημοσιεύσει έναν σχολιασμό του έβδομου βιβλίου του Ηροδότου. Ο Κάρεϊ είναι γνωστός για την αγάπη που τρέφει για το Λονδίνο και την λονδρέζικη ζωή. Είναι προσυλητιστής των Κλασικών Σπουδών, δίνει συχνές διαλέξεις σε πανεπιστήμια και διευθύνει το The Iris Project. Chris Carey - σύντομο βιογραφικό https://www.independent.co.uk/news/education/education-news/its-a-ticket-back-to-civilisation-258498.html http://www.ucl.ac.uk/ http://www.irismagazine.org/
Καλύβια Βαρθολομιού Ηλείας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα, δείτε το λήμμα: Καλύβια (αποσαφήνιση) Για οικισμούς με την ονομασία Καλύβια στην Ηλεία, δείτε: Καλύβια ΗλείαςΤα Καλύβια ή Καλύβια Βαρθολομιού ή Καλύβια Μυρτουντίων είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 22 μέτρα.

 Τα Καλύβια βρίσκονται δυτικά του Πηνειού, προς τα παράλια της Πελοποννήσου, δίπλα (νοτιοανατολικά) του Βαρθολομιού και σε απόσταση 6 χλμ. δυτικά από τη Γαστούνη (έδρα δήμου). Αναφέρονται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 ως Καλύβια Βαρθολομιού όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Κυλληνίας. Το 1899 στο ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 αναφέρονται ως Καλύβια Μυρτουντίων και το 1934 με το ΦΕΚ 46Α - 03/02/1934 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλυβίων Μυρτουντίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχουν πληθυσμό 139 κατοίκους. Στην Ηλεία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Καλύβια Αμαλιάδας στο δήμο Ήλιδας και Καλύβια Λασιώνος στο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας .
Ραμόν Μπορέλ της Βαρκελώνης

O Ραμόν Μπορέλ της Βαρκελώνης (Καταλανικά : Ramon Borrell, 972 - 1017) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα και της Οζόνα (992 - 1017). Ο Ραμόν Μπορέλ της Βαρκελώνης ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης και της πρώτης συζύγου του Λετγκάρντας του Ρουέργκ, κυβερνούσε τις κομητείες μαζί με τον πατέρα του από το 988.

 Την περίοδο 1000 - 1002 ο Ραμόν Μπορέλ αντιμετώπισε μια σειρά από επιδρομές του Αλμανζόρ, όταν πέθανε ο Αλμανζόρ ο Ραμόν Μπορέλ βρήκε την ευκαιρία να κάνει εκστρατεία στην Λιέιδα (1003). Ο γιος του Αλμανζόρ Άμπντ Αλ-Μαλίκ Αλ-Μουζάφαρ (975 - 1008) έκανε νέα αντεπίθεση στην Βαρκελώνη αλλά ηττήθηκε από Συνασπισμό χριστιανικών δυνάμεων στην μάχη της Τόρα. Ο Ραμόν Μπορέλ αμέσως μετά παραβρέθηκε στην μάχη της Αλμπέζας. Το Χαλιφάτο της Κόρδοβας εξασθένησε σημαντικά από εμφύλιο πόλεμο, ο κόμης της Βαρκελώνης βρήκε την ευκαιρία να αντεπιτεθεί και οργάνωσε εκστρατεία. Συμμάχησε με τον Μωάμεθ Β΄ της Κόρδοβα εναντίον του χαλίφη Σουλειμάν Β΄, στο πλευρό τους ήταν οι επίσκοποι του Βικ και του Ουρζέλ, ο Ερμενγκόλ Α΄ του Ουρζέλ μικρότερος αδελφός του Ραμόν Μπορέλ και ο Βερνάρδος Α΄ του Μπεζαλού.Οι σύμμαχοι συνέτριψαν τους Μουσουλμάνους τον Μάιο του 1010 και κατέλαβαν την Κόρδοβα αλλά με σοβαρές απώλειες, στην μάχη έπεσε ο Ερμενγκόλ Α΄ του Ουρζέλ και οι επίσκοποι του Βικ και του Ουρζέλ. Ο Ραμόν Μπορέλ συμμετείχε σε νέα μάχη (2 Ιουνίου 1010) στο πλευρό των μουσουλμάνων επαναστατών στα πλαίσια των εμφύλιων πολέμων στην Ανδαλουσία, αργότερα έκανε νέες εκστρατείες στους ποταμούς Έβρο και Σέγρε (1015, 1016) στις οποίες εξασφάλισε την πίστη των βαρόνων του. Ακολούθησε ο εποικισμός της Σεγάρα και του κάμπου της Ταρραγόνα μέσα στην Κομητεία της Βαρκελώνης, ο Ραμόν Μπορέλ ήταν ο πρώτος κυβερνήτης που έκοψε τα δικά του νομίσματα. Τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ της Βαρκελώνης υπό την κηδεμονία της μητέρας του, τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό της Βαρκελώνης αλλά ο τάφος του έχει χαθεί. Παντρεύτηκε την Ερμεσίνδη της Καρκασσόν κόρη του Ρογήρου Α΄ της Καρκασσόν (991) με την οποία απέκτησε : Μπορέλ Ραϋμόνδος, απεβίωσε πριν το 1017 Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ της Βαρκελώνης 1005-1035, κόμης της Βαρκελώνης και διάδοχο του πατέρα του. Αδελαΐδα/Γκοντεχίλντις-Ραϋμόνδα, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ρογήρο Α΄ του Τόσνυ και σε δεύτερο γάμο τον Ριχάρδος του Εβρέ. Erdmann, Carl (1977). The Origin of the Idea of Crusade. Princeton: Princeton University Press. The Bishop Builds a Bridge: Sanctity and Power in the Medieval Pyrenees, Jeffrey A. Bowman, The Catholic Historical Review, Vol. 88, No. 1 (Jan., 2002) The Chronicle of San Juan de la Peña: A Fourteenth-century Official History of the Crown of Aragon, transl. & ed. Lynn Harry Nelson, (University of Pennsylvania Press, 1991) The Culture(Ninth-Twelfth Centuries):Clerics and Troubadours, Isabel Grifoll, The Crown of Aragon: A Singular Mediterranean Empire ed. Flocel Sabaté, (Brill, 2017)
Ιωάννης Β΄ του Μπριέν

Ο Ιωάννης Β΄, γαλλ.: Jean ΙΙ de Brienne (απεβ. το 1296) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν Γάλλος ευγενής, που υπηρέτησε ως μεγάλος Οικονόμος της Γαλλίας το 1258.

 Ο Ιωάννης Β΄ ήταν ο τρίτος γιος (3ος από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη Α΄ των Μπριέν και της 3ης συζύγου του Βερεγγάριας των Ιβρέας-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν. Ο Ιωάννης Α΄ είχε 1η σύζυγο τη Μαρία του Μομφερράτου, βασίλισσα της Ιερουσαλήμ· μετά έγινε επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Β΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιωάννης Β΄ κατείχε το αξίωμα του μεγάλου Οικονόμου (grand Buttler) της Γαλλίας το 1258 και αργότερα έγινε πρέσβης στην Καστίλη το 1275. Απεβίωσε το 1296 περίπου και τάφηκε στο αβαείο του Μωμπισόν στη Γαλλία. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωάννα, κόρη του Γοδεφρείδου ΣΤ΄ υποκόμη του Σατωντάν και είχαν τέκνο: Λευκή π.1252-π.1302, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Φιέν, βαρόνο του Τενγκρύ. Έπειτα ο Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαρία του Κουσί, κόρη του Aνγκεράν Γ΄ κυρίου του Κουσύ και της Μαρίας ντε Μονμιρέλ. Η Μαρία ήταν χήρα του Αλεξάνδρου Β΄ της Σκωτίας, Δεν είχαν απογόνους και διαζεύχθηκαν, όταν αυτή επέστρεψε στη Σκωτία για να προωθήσει τα οικογενειακά της ενδιαφέροντα. Perry, Guy (2013). John of Brienne: King of Jerusalem, Emperor of Constantinople, c. 1175–1237. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-04310-7. Perry, Guy (2018). The Briennes: The Rise and Fall of a Champenois Dynasty in the Age of the Crusades, C. 950–1356. Cambridge University Press.
Δούκας του Μπεναβέντε

Ο Δούκας του Μπεναβέντε (ισπανικά: Duque de Benavente) είναι ένας κληρονομικός τίτλος των Ευγενών της Ισπανίας, συνοδευόμενος από την τίτλο του Άρχοντα, που παραχωρήθηκε το 1473 από τον Ερρίκο Δ´ στον Ροδρίγο Αλόνσο Πιμεντέλ, 4ο Κόμη του Μπεναβέντε.

 Ροδρίγο Αλόνσο Πιμεντέλ, 1ος Δούκας του Μπεναβέντε Αλόνσο Πιμεντέλ ι Πατσέκο, 2ος Δούκας του Μπεναβέντε Αντόνιο Αλόνσο Πιμεντέλ ι Ερρέρα δε Βελάσκο, 3ος Δούκας του Μπεναβέντε Λουίς Αλόνσο Πιμεντέλ Ερρέρα ι Ενρίκεθ δε Βελάσκο, 4ος Δούκας του Μπεναβέντε Χουάν Αλόνσο Πιμεντέλ Ερρέρα ι Ενρίκεθ δε Βελάσκο, 5ος Δούκας του Μπεναβέντε Αντόνιο Αλόνσο Πιμεντέλ ι Κινιονέθ, 6ος Δούκας του Μπεναβέντε Χουάν Φρανσίσκο Πιμεντέλ ι Πόνσε δε Λεόν, 7ος Δούκας του Μπεναβέντε Αντόνιο Αλόνσο Πιμεντέλ ι Ερρέρα Σουνίγα, 8ος Δούκας του Μπεναβέντε Φρανσίσκο Κασιμίρο Πιμεντέλ δε Κινιόνεθ ι Μπεναβίδες, 9ος Δούκας του Μπεναβέντε Αντόνιο Φρανσίσκο Πιμεντέλ δε Σουνίγα ι Βιγίλ δε Κινιόνεθ, 10ος Δούκας του Μπεναβέντε Φρανσίσκο Αλόνσο Πιμεντέλ Βιγίλ δε Κινιόνεθ Μπόρχα Αραγόν ι Σεντέγιες, 11ος Δούκας του Μπεναβέντε Μαρία Χοσέφα Πιμεντέλ, 12η Δούκισσα του Μπεναβέντε Φρανσίσκο δε Μπόρχα Τεγιέθ-Χιρόν ι Αλφόνσο-Πιμεντέλ, 13ος Δούκας του Μπεναβέντε Πέδρο δε Αλκάνταρα Τεγιέθ-Χιρόν ι Μποφόρ-Εσποτίν, 14ος Δούκας του Μπεναβέντε Μαριάνο Τεγιέθ-Χιρόν ι Μποφόρ-Εσποτίν, 15ος Δούκας του Μπεναβέντε Πέδρο δε Αλκάνταρα Τεγιέθ-Χιρόν ι Φερνάντεθ δε Σαντιγιάν, 16ος Δούκας του Μπεναβέντε Άνχελα Μαρία Τεγιέθ-Χιρόν ι Ντούκε δε Εστράδα, 17η Δούκισσα του Μπεναβέντε Άνχελα Μαρία δε Σολίς-Μπομόντ ι Τεγιέθ-Χιρόν, 18η Δούκισσα του Μπεναβέντε
Ινβενσιόν

Η " Ινβενσιόν" (ελλ.="εφεύρεση"), στη μουσική, είναι ένα κομμάτι αποτελούμενο από 2 αντιστικτικές φωνές. Οι συνθέσεις τέτοιου είδους με 3 αντιστικτικές φωνές ονομάζονται "sinfonias" (ελλ.="συμφωνίες"). Στη σύγχρονη εποχή μπορεί να συναντηθούν και ως 3φωνες inventions, για να αποφευχθεί η σύγχυση με τις ορχηστρικές συμφωνίες. Πολύ γνωστές είναι οι inventions του Johann Sebastian Bach, οι οποίες προορίζονταν όχι για δημόσια εκτέλεση σε κοινό, αλλά ως ασκήσεις για μαθητές πληκτροφόρων οργάνων και συνθετών.

 Η φόρμα της invention μοιάζει πολύ με αυτή της φούγκας, μόνο που είναι πολύ πιο απλή. Αποτελείται από μία μικρή έκθεση, μία μεγαλύτερη ανάπτυξη, και, κάποιες φορές, μία μικρή επανέκθεση. Η μεγάλη διαφορά είναι πως στις invention δε συναντάται απάντηση στο θέμα στην V βαθμίδα, ενώ στη φούγκα αυτό συμβαίνει. Το στυλ των 2φωνων ή 3φωνων invention είναι αντιστικτικό. Στην έκθεση, ένα μικρό μοτίβο εισάγεται από τη μία φωνή στην τονική. Αυτό είναι γνωστό ως το "θέμα". Το θέμα τότε επαναλαμβάνεται στη 2η φωνή στην τονική, ενώ η αρχική φωνή κινείται με ένα νέο θέμα ή κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη. Η ανάπτυξη αποτελεί τον μεγαλύτερο όγκο του κομματιού. Εδώ ο συνθέτης αναπτύσσει το θέμα γράφοντας είτε μελωδικές, είτε αρμονικές παραλλαγές. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την εναλλαγή επεισοδίων με δηλώσεις του θέματος, αντίστοιχων με αυτών της ανάπτυξης μιας φούγκας. Σε inventions ελάσσονος -και μείζονος -τρόπου το θέμα επαναδιατυπώνεται στην σχετική μείζονα και V αντίστοιχα. Νέες τονικότητες επιτυγχάνονται μέσω των επεισοδίων, τα οποία συνήθως κινούνται διαδοχικά μέσω του κύκλου των πεμπτών. Το τελευταίο επεισόδιο τελειώνει με μία ημιτελή καντέντσα στην αρχική τονικότητα, και συχνά είναι υπερβολικό για να κάνει το θέμα να ακούγεται πιο ξεχωριστό όταν επιστρέφει. Πολλές από τις inventions του Bach ακολουθούν αυτό το πλάνο, όπως η BWV 775 και η BWV 782. Αν σε μία invention υπάρχει επανέκθεση, αυτή είναι συνήθως πολύ μικρή σε έκταση - πολλές φορές 2 ή 4 μέτρων. Ο συνθέτης επαναλαμβάνει το θέμα στην επάνω φωνή και η invention τελειώνει. Η επανάληψη του θέματος περιέχει πολύ μικρή παραλλαγή (ή και καθόλου παραλλαγή) του αρχικού θέματος. Η χαμηλή φωνή συνήθως κινείται με το δεύτερο θέμα, κι αν δεν υπάρχει καθόλου δεύτερο θέμα κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη. Η invention είναι κυρίως έργο του J.S.Bach.Οι inventions προήλθαν από αντιστικτικούς αυτοσχεδιασμούς της Ιταλίας, ειδικά από τις φόρμες που χρησιμοποιούσε ο συνθέτης Francesco Antonio Bonporti. Ο Bach τροποποίησε και προσάρμοσε τη φόρμα αυτή σε αυτό που θεωρείται τυπική invention. Ο Bach συνέθεσε 15 inventions (BWV 772-786), ως ασκήσεις για τον γιο του, Wilhelm Friedemann Bach. Αργότερα ο Bach συνέθεσε ένα σετ από 15 3φωνες inventions, οι οποίες ονομάζονται "sinfonias" (BWV 787-801). Μετάφραση από https://en.wikipedia.org/wiki/Invention_(musical_composition)
Εμμανουήλ Μοδάτσος

Ο Εμμανουήλ Μοδάτσος (1871 - 1949), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε 2 φορές ως βουλευτής Λασιθίου. Στις ενέργειές του οφείλεται το γεγονός ότι ο Άγιος Νικόλαος έγινε πρωτεύουσα του νομού Λασιθίου. Το 1908, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της Κρήτης, υπέγραψε την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, μαζί με τον Γεώργιο Παπαμαστοράκη και άλλους πολιτικούς.

 Γεννήθηκε το 1871. Το επώνυμό του , Μοδάτσος ή Μοάτσος, είναι ενετικό. Ο ίδιος καταγόταν από την Πρίνα του Μιραμπέλλου. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναγορεύτηκε διδάκτορας του Δικαίου. To 1897 στην Επαναστατική Συνέλευση των Κρητών εξελέγη πληρεξούσιος Μιραμπέλλου και το 1898 πληρεξούσιος στη Συντακτική Συνέλευση, όπως και το 1901, 1903, 1905 και το 1906. Κατά την Κρητική Πολιτεία ανέλαβε υπουργός Οικονομικών το 1907. Τον Μάρτιο του 1910 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις τελευταίες εκλογές της Κρητικής Συνέλευσης, με 544 ψήφους. Μέχρι να αναγνωριστεί η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, διετέλεσε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις του 1909 και του 1911.Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1915 και ξανά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Για ένα διάστημα ενός έτους (1916-17) αυτοεξορίστηκε στη Μυτιλήνη μαζί με τον Μιχελιδάκη και άλλους βουλευτές, επειδή τάχθηκαν υπέρ του να μείνει ουδέτερη η Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.Επανεξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκόν Κόμμα.Ο αδερφός του, Γεώργιος Ι. Μοδάτσος (1874 - 22 Ιουλίου 1949) ήταν δικηγόρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λασιθίου και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίου Νικολάου.Πέθανε το 1949.
Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο του Λοτζ

Το Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο του Λοτζ (πολωνικά: Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi) είναι μουσείο στο Λοτζ της Πολωνίας, στην Πλατεία Ελευθερίας 14, κοντά στην αρχή της Οδού Πιοτρκόφσκα. Το μουσείο στεγάζει τρεις μόνιμες εκθέσεις: εθνογραφική, νομισματική και αρχαιολογική.

 Η ιστορία του μουσείου χρονολογείται από την περίοδο του Μεσοπολέμου, όταν το 1918 ιδρύθηκε το Μουσείο Πόλης του Λοτζ. Συγκέντρωσε διάφορες συλλογές στην ευρέως κατανοητή έννοια του πολιτισμού. Τα επόμενα χρόνια το μουσείο άλλαξε αρκετές φορές έδρα και επίσημη ονομασία, μέχρι την αλλαγή του 1949-1950, όταν το Δημοτικό Μουσείο Προϊστορίας (λειτουργεί από τις 14 Μαΐου 1945), με επικεφαλής τον καθ. Κόνραντ Γιαζντζέφσκι και το Δημοτικό Εθνογραφικό Μουσείο (λειτουργεί από τις 20 Απριλίου 1945), με επικεφαλής τη καθ. Γιανίνα Κραγιέφσκα, κρατικοποιήθηκαν και πήραν τα ονόματα του Αρχαιολογικού Μουσείου και του Εθνογραφικού Μουσείου του Λοτζ. Ταυτόχρονα, το 1948, άρχισε να αναπτύσσεται το Νομισματικό Γραφείο, που ιδρύθηκε ως μέρος του Αρχαιολογικού Μουσείου από τον Ανάτολ Γκουπιένιετς. Την 1η Ιανουαρίου 1956, όλες οι μονάδες συγχωνεύτηκαν σε ένα Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο του Λοτζ, του οποίου η διαχείριση ανατέθηκε στον καθ. Κόνραντ Γιαζντζέφσκι, και το μουσείο βρίσκεται στην Πλατεία Ελευθερίας 14 από τότε. Το Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο του Λοτζ περιλαμβάνει τα ακόλουθα τμήματα: Αρχαιολογία, Νομισματική Εθνογραφία, Παραστάσεις Μαριονέτας, Επιστήμη και Εκπαίδευση, Συντήρηση και Έρευνα Μνημείων. Στο μουσείο υπάρχει και βιβλιοθήκη.Το μουσείο εκδίδει πολυάριθμες εκδόσεις βιβλίων και ένα μόνιμο περιοδικό πολλαπλών τμημάτων, Έργα και Υλικά του Αρχαιολογικού και Εθνογραφικού Μουσείου του Λοτζ (αρχαιολογική, εθνογραφική, νομισματική και συντηρητική σειρά). Μετά από προσπάθειες που έγιναν από τους ιδιοκτήτες εργοστασίων του Λοτζ από τις αρχές της δεκαετίας του 1840 για τη δημιουργία ενός περιφερειακού σχολείου στο Λοτζ, το 1845 ιδρύθηκε ένα τετρατάξιο σχολείο, το λεγόμενο γερμανορωσικό σχολείο, σε νοικιασμένο σπίτι του Γιάκουμπ Πέτερς στην πλατεία της Νέας Πόλης στην αριστερή γωνία της οδού Λεγκιόνουφ. Για τους σκοπούς του σχολείου τέθηκε σε χρήση το 1856 ένα μονώροφο κτίριο της Γερμανορωσικής Περιφερειακής Σχολής. Το κτίριο, το οποίο ανακατασκευάστηκε πολλές φορές, ήταν η έδρα του Κολλεγίου των Βιοτεχνών από το 1869, και στον Μεσοπόλεμο το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο, και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετατράπηκε στο μουσείο. Ulica Piotrkowska (I έκδοση), Λοτζ: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, ISBN 978-83-939822-4-0 «Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi».
Fashion TV

Το Fashion TV είναι ένα διεθνές τηλεοπτικό κανάλι αφιερωμένο στην μόδα και στη μοντελοποίηση. Ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1997 από τον Πολωνό επιχειρηματία Michel Adam Lisowski, ο οποίος κατέχει το κανάλι μέχρι και σήμερα. Είναι από τα πιο διαδεδομένα κανάλια της καλωδιακής τηλεόρασης στον κόσμο, σε πάνω από 192 χώρες στις πέντε ηπείρους.

 Το FTV στη Νότια Αφρική είναι διαθέσιμο στην DSTV (ιδιοκτησία της MultiChoice), στο κανάλι 178. Το FTV στη Νέα Ζηλανδία είναι διαθέσιμο στο Freeview, στο κανάλι 30. Το FTV στην Ιταλία είναι διαθέσιμο στην πλατφόρμα Sky Italia (θυγατρική της Sky plc) στο κανάλι 489 και στην πλατφόρμα Tivù Sat (ιδιοκτησία της Rai, της Mediaset και της Telecom Italia) στο κανάλι 58. Το Fashion TV στην Τουρκία είναι διαθέσιμο στην πλατφόρμα Digiturk (ιδιοκτησία της beIN Media Group) στο κανάλι 110 (SD) και στο κανάλι 394 (HD). Το Fashion TV έχει ένα άλλο δεύτερο κανάλι στην FTV οικογένεια, που ονομάζεται F ΜΕΝ. To F Men είναι 24ωρο κανάλι μόδας για άνδρες ενώ είναι αφιερωμένο σε σχεδιαστές μόδας των ανδρών, συλλογές διαδρόμου, στα αρσενικά μοντέλα και στον τρόπο ζωής. Το F ΜΕΝ είναι διαθέσιμο μέσω δορυφόρου στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική στην Hot Bird 3 (ιδιοκτησία της Eutelsat) καθώς και στην Ασία, στην Αυστραλία, στον Ειρηνικό Ωκεανό και στην Αμερική μετά την επιτυχή μετάδοση στην Ευρώπη. Επίσης, μεταδίδεται στην Ινδία και στη Ρωσία μέσω του δορυφόρου ABS 1, ενώ στην Ασία το F MEN είναι διαθέσιμο στο Χονγκ Κονγκ. Τον Οκτώβριο του 2008 ξεκίνησε να μεταδίδεται το Fashion TV HD, το οποίο προβάλει προγράμματα του Fashion TV σε High Definition. Επίσημη Ιστοσελίδα
Βασιλική Λασιθίου

Η Βασιλική είναι χωριό στην Κοινότητα Παχείας Άμμου του Δήμου Ιεράπετρας στο Νομό Λασιθίου. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του ισθμού της Ιεράπετρας και απέχει 2,5 χιλιόμετρα από την Παχεία Άμμο και 11 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα.

 Στο λόφο Καστέλλι, 400 μέτρα νοτιοανατολικά από το χωριό, αποκαλύφθηκε μινωικός οικισμός ο οποίος χρονολογείται από την πρωτομινωική ΙΙ εποχή (2600-2300 π.Χ.) μέχρι την υστερομινωική Ι εποχή (1550 π.Χ.). Στην ακμή του οικισμού συνέβαλε η γεωγραφική θέση του στον ισθμό της Ιεράπετρας και η εύφορη πεδιάδα που τον περιβάλλει. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο μινωικός οικισμός Γουρνιά. Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης του λόφου κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους.Η πρώτη ανασκαφή έρευνα του οικισμού ήταν της Αμερικανής αρχαιολόγου Χάριετ Μπόιντ και στη συνέχεια του Αμερικανού αρχαιολόγου Ρίτσαρντ Σίγκερ την περίοδο 1904-1906. Η συστηματική ανασκαφή του χώρου συνεχίστηκε το 1970 από τον Αντώνη Ζώη, για λογαριασμό της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, όταν πραγματοποιήθηκε καθαρισμός και στρωματογραφική έρευνα της παλαιότερης ανασκαφής, και ανακαλύφθηκαν γραπτά αγγεία μεγάλου ενδιαφέροντος στο υλικό της προηγούμενης ανασκαφής. Επίσης, διαπιστώθηκε η ύπαρξη μυκηναϊκής οχύρωσης και υδατογέφυρας, ίσως της παλαιοχριστιανικής εποχής.Από αυτόν τον αρχαιολογικό τόπο προέρχονται τα περισσότερα από τα πρωτομινωικά αγγεία με το ιδιόμορφο σχήμα και κηλιδώδη εμφάνιση, τα οποία είναι γνωστά ως αγγεία ρυθμού Βασιλικής. Η παλαιότερη μνεία του οικισμού γίνεται στην τουρκική απογραφή του 1671, όπου αναφέρεται ως Vasiliki με δύο χαράτσια, αλλά το χωριό θεωρείται ότι υπήρχε από την Ενετοκρατία. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται ότι κατοικούσαν σε αυτό 25 οικογένειες. Το 1881 εντάχθηκε στο δήμο Καβουσίου και είχε 164 Χριστιανούς και 65 Τούρκους κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 1900 είχε 248 κατοίκους. To 1920 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, αλλά το 1925 εντάχθηκε στην κοινότητα Καβουσίου και το 1928 στην κοινότητα Παχειάς Άμμου. Το 1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας.
Live at Madison Square Garden 1978

Το Live at Madison Square Garden 1978 είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και DVD του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1978 στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης, κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Heavy Horses". Το DVD, είχε διάρκεια μεγαλύτερη κατά δεκαπέντε λεπτά, σε σχέση με το CD.

 Όλα τα τραγούδια είναι συνθέσεις του Ίαν Άντερσον, εκτός από εκεί που σημειώνεται."Sweet Dream" – 6:52 "One Brown Mouse" – 3:24 "Heavy Horses" – 7:22 "Thick as a Brick" – 11:23 "No Lullaby" – 9:00 "Songs from the Wood" – 4:53 "Quatrain" (Barre) – 0:41 "Aqualung" (Ian Anderson, Jennie Anderson) – 8:04 "Locomotive Breath (incl. Dambusters March)" (Ian Anderson, Eric Coates) – 15:40 "Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die" – 4:17 "My God/Cross-Eyed Mary" – 6:59 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Madison Square Garden 1978" ήταν οι εξής: Ίαν Άντερσον - φωνητικά, φλάουτο, ακουστική κιθάρα Μάρτιν Μπαρ - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, φλάουτο Τζον Έβαν - πλήκτρα, πιάνο Ντέιβιντ Πάλμερ - πλήκτρα, συνθεσάιζερ Μπάριμορ Μπάρλοου - τύμπανα, κρουστάΓκεστ συμμετοχέςΤόνι Ουίλιαμς - μπάσο Live at Madison Square Garden 1978 - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jethro Tull Live At Madison Square Garden - Burning Shed JETHRO TULL Live at Madison Square Garden 1978 reviews and MP3 - Prog Archives
Νικόλαος Κονεμένος

Ο Νικόλαος Κονεμένος (1832 - 1907) ήταν Έλληνας πεζογράφος, ποιητής καθώς και ένας από τους πρωτοπόρους των γλωσσικών αγώνων στην Ελλάδα. Διετέλεσε πρόξενος της Τουρκίας στην Πάτρα (1869-1885) και ήταν μανιώδης συλλέκτης κοχυλιών. Ένα είδος «προσφορίτι» (Gibbula Conemenosi) της οικογένειας Trochidae φέρει το όνομά του. Στην Πρέβεζα, σε πλατεία που φέρει το όνομά του, υπάρχει προτομή του, έργο του γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη.

 Γεννήθηκε στην Πρέβεζα την 27 Δεκεμβρίου 1832 και ήταν γιος του Σπυρίδωνος Γ. Κονεμένου, προξένου της Τουρκίας στην Ιόνιο Πολιτεία, και της Κιάρας Ν. Σικελιανού. Σύμφωνα με παλαιά παράδοση η οικογένεια Κονεμένου κατάγεται από τον τελευταίο κλάδο των Κομνηνών, τα μέλη του οποίου υπήρξαν δεσπότες της Ηπείρου. Από την ίδια οικογένεια καταγόταν και ο διπλωμάτης Περικλής Σκέφερις. Μεγάλωσε στη Λευκάδα και την Κέρκυρα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του. Φοίτησε στην Ιόνιο Ακαδημία και ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία εντασσόμενος στον κύκλο της Επτανησιακής Σχολής. Το 1869 διορίστηκε πρόξενος της Τουρκίας στην Πάτρα, στην οποία παρέμεινε για δεκαέξι χρόνια. Το 1885 επέστρεψε στην Κέρκυρα, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του, την 1 Μαρτίου 1907. Το 1855 παντρεύτηκε με την Ελισσάβετ-Σαπφώ Ισίδωρου Σκυλίτση και απέκτησαν δύο παιδιά: τον Καίσαρα Κονεμένο και την Βιργινία Κονεμένου, μετέπειτα σύζυγο του Τσαρλς Μπλέϊκνη (Charles Altavilla Blakeney). Μετά τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας παντρεύτηκε την Κερκυραία Νίκολη Παπαδοπούλου, με την οποία απέκτησε άλλα δύο παιδιά. Το 1858 εξέδωσε το περιοδικό Εωσφόρος. Το 1873 δημοσίευσε την μελέτη του με τίτλο Το ζήτημα της γλώσσας, με την οποία υπογράμμιζε την ανάγκη να χρησιμοποιηθεί η δημοτική γλώσσα και σε πεζά κείμενα. Δύο χρόνια αργότερα, το 1875, εξέδωσε δεύτερη μελέτη για το γλωσσικό ζήτημα με τίτλο Και πάλε περί της γλώσσας. Πρόκειται για έναν από τους πρώτους υπέρμαχους της χρήσης της δημοτικής γλώσσας. Στα πλαίσια αυτά εξέδωσε άλλα δύο μελετήματα (Το σύστημα του Ψυχάρη και η μέλλουσα αττική του Κίμωνος, 1895 και Το τέλος μιας ψευτιάς). Επίσης υπήρξε συγγραφέας της κοινωνικής μελέτης Οικογένεια, καθώς και της Διαθήκης, ενός πεζογραφήματος με σατιρικά στοιχεία. Το 1965 ο Γεώργιος Βαλέτας δημοσίευσε τα άπαντα του Κονεμένου. Ο Δήμος Πρέβεζας διοργάνωσε Συμπόσιο για το έργο του Κονεμένου το 1994. Δάκρυα στο θάνατο του Ν. Κονεμένου
Λιμάνι του Πότι

Το λιμάνι του Πόλι (γεωργιανά: ფოთის საზღვაო ნავსადგური, p’ot’is sazghvao navsadguri) είναι ένα σημαντικό λιμάνι στα ανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας στις εκβολές του ποταμού Φάση στο Πότι της Γεωργίας. Βρίσκεται στην τοποθεσία 42°9′18″N 41°39′16″E. Το λιμάνι Poti είναι ένα σταυροδρόμι της Καυκασίας. Πρόκειται για ένα πολυεθνικό έργο, που συνδέει το ρουμανικό λιμάνι της Κωνστάντζας και το βουλγαρικό λιμάνι της Βάρνας με τις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή της Κασπίας και της Κεντρικής Ασίας.

 Η κατασκευή λιμένα στο Πότι σχεδιάστηκε λίγο μετά το 1828, όταν η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέκτησε την πόλη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία η οποία την έλεγχε μετά από την κατάτμηση του Βασιλείου της Γεωργίας. Το λιμάνι άρχισε να κατασκευάζεται το 1858, αλλά μόλις το 1899, υπό την αιγίδα του δήμαρχου του Πότι Νίκο Νικολάτζε, η κατασκευή επιταχύνθηκε και ολοκληρώθηκε το 1907. Το λιμάνι ανακατασκευάστηκε έκτοτε αρκετές φορές, πιο πρόσφατα υπό την αιγίδα της ολλανδικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2007, ο χειρισμός εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πότι ήταν 185.000 TEU . Τον Απρίλιο του 2008, η Γεωργία πούλησε το 51% της περιοχής του λιμένα στην Ras Al Khaimah Investment Authority (RAKIA), μια εταιρεία που ανήκει στο εμιράτο του Ρας αλ Χαϊμά, μέλος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Η RAKIA ανέλαβε τη διαχείριση του νέου λιμενικού τερματικού σταθμού, μέσω της γεωργιανής θυγατρικής της RAKIA Georgia Free Industrial Zone LLC, με την ανάπτυξη μιας Ελεύθερης Βιομηχανικής Ζώνης σε μια 49ετή παραχώρηση διαχείρισης. Η νέα βιομηχανική ζώνη εγκαινιάστηκε επίσημα από τον πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι στις 15 Απριλίου 2008. Το 2009, η RAKIA UAE απέκτησε το υπόλοιπο 49% του λιμένα. Ωστόσο, μετά την κρίση χρέους του Ντουμπάι τον Νοέμβριο του 2009, ο σεΐχης Sheikh Saud Bin Saqr αποφάσισε να πουλήσει τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονταν στο εξωτερικό τον Οκτώβριο του 2010. Αυτή η εστίαση στις εγχώριες ιδιοκτησίες προήλθε από την αμφισβητούμενη διαδοχή του Ras Al Khaimah μετά τον θάνατο του πατέρα του Saud, σεΐχη Saqr Bin Muhammad Al Qasimi. Στη συνέχεια, το 80% του λιμένα πωλήθηκε τον Απρίλιο του 2011 στην APM Terminals, μια μονάδα της δανικής AP Moller-Maersk. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2011, η RAKIA Georgia FIZ αποφάσισε να εκχωρήσει το 15% των μετοχών της υπέρ του Γεωργιανού επιχειρηματία Gela Mikadze, γνωστού και ως Zaza, καθιστώντας τον μειοψηφικό εταίρο στη FIZ. Η Mikadze κατέχει αυτές τις μετοχές μέσω της εταιρείας Manline Projects LLP με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Χάρτης του λιμανιού Πότι "Τμήμα Θαλάσσιων Μεταφορών της Γεωργίας". Πρόσβαση στις 2 Μαΐου 2008. Poti Freight Forwarder "Black Sea Cargo" - εταιρεία μεταφοράς εμπορευμάτων που δραστηριοποιείται στο λιμάνι του Poti.
Ρομπέρτο Σολδάδο

Ο Ρομπέρτο Σολδάδο Ρίγιο (ισπανικά: Roberto Soldado Rillo, προφέρεται: [roˈβerto solˈdaðo ˈriʎo]), γεννημένος στις 27 Μαΐου 1985 στη Βαλένθια της Ισπανίας, είναι ένας διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού.

 Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης, πραγματοποιεί τα πρώτα του βήματα με την πρώτη ομάδα της Ρεάλ στη διάρκεια της σεζόν 2005-2006. Στη διάρκεια της περιόδου μετεγγραφών του καλοκαιριού του 2006, πηγαίνει ως δανεικός στην Οσασούνα. Στο τέλος της σεζόν, πιο συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2007, ο παίκτης επιστρέφει στην Ρεάλ Μαδρίτης. Φοράει την φανέλα με τον αριθμό 9 στην ομάδα της Μαδρίτης στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008. Τον Ιούλιο του 2008, ο Σολδάδο υπογράφει πενταετές συμβόλαιο με την Χετάφε. Αυτή η μεταγγραφή αποφέρει στη Ρεάλ το ποσό των 5 εκατομμυρίων ευρώ. Μετά από εξαιρετικές εμφανίσεις στη διάρκεια των σεζόν που πέρασε στην Χετάφε, υπογράφει στην Βαλένθια ΚΦ για τις επόμενες τέσσερεις σεζόν με αντίτιμο κοντά στα δύο εκατομμύρια ευρώ. Στην ομάδα Ché, καλείται να διαδεχτεί τον γκολτζή Νταβίδ Βίγια. Έχοντας παρουσιαστεί ως ο επόμενος μεγάλος σκόρερ της ομάδας, ο Ρομπέρτο Σολδάδο διαδέχεται τον πρώην αστέρα της Βαλένθια ΚΦ, Νταβίντ Βίγια. Αλλά σύντομα, γίνεται ένα από τα βασικά γρανάζια της ομάδας του Ουνάι Έμερι και ονομάζεται δεύτερος αρχηγός πίσω από τον Νταβίντ Αλμπέλντα μετά από μια πρώτη σεζόν με πολλές υποσχέσεις (24 γκολ σε 42 αγώνες). Την επιβεβαιώνει άμεσα από τις αρχές της σεζόν 2011-2012 και βοηθά την ομάδα Ché να ανταγωνιστεί λίγο παραπάνω με τις δύο μεγάλες ισπανικές ομάδες, την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ Μαδρίτης. Η συνεργασία του στην επίθεση με τους Τζόρντι Άλμπα και Έβερ Μπανέγκα, καλύπτει σύντομα το κενό που άφησαν πίσω τους οι πρωταθλητές κόσμου του 2010 Χουάν Μάτα, Νταβίδ Σίλβα, Νταβίδ Βίγια και Ραούλ Αλμπιόλ που ειδικά ο τελευταίος αντικαταστάθηκε επιτυχημένα από τον Αντίλ Ραμί στο κέντρο της άμυνας Murciélagos. Πολύ συχνά ξεχασμένος από τον προπονητή της Εθνικής Ισπανίας Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ο Ρομπέρτο Σολδάδο ανακοινώνει επισήμως την επιθυμία του να αγωνιστεί με την Roja. Μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Βίγια, που θα είναι σίγουρα απών από το Euro 2012, και το ντεφορμάρισμα του Φερνάντο Τόρρες, ο Ισπανός διεθνής (2 συμμετοχές), προκαλεί το ενδιαφέρον του ομοσπονδιακού προπονητή μετά τις πολύ καλές του εμφανίσεις με την Βαλένθια. Προκαλεί με αυτόν τον τρόπο το ενδιαφέρον πολλών ομάδων, κυρίως της Παρί Σεν Ζερμέν, αλλά δηλώνει πως επιθυμεί να μείνει στην ομάδα και να κερδίσει έναν τίτλο μαζί της. Πρωταθλητής Ισπανίας το 2008 με την Ρεάλ Μαδρίτης Νικητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της ηλικιακής κατηγορίας -19 το 2004 με την Εθνική Ισπανίας Στατιστικά του Σολντάδο