IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τελχίνες

Οι Τελχίνες σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία άλλοτε φέρονται ως θνητοί και άλλοτε ως μυθικοί δαίμονες ανάλογα των μύθων. Θεωρούνταν παιδιά της Θάλασσας, της Γαίας ή του Πόντου και περιγράφονται ως άποδες και άχειρες φέροντας όμως πτέρυγες. Κατά τη αρχαία παράδοση οι Τελχίνες, που ήταν εννέα στον αριθμό, προέρχονταν από την Κρήτη "κουροτροφήσαντες" τον Δία, εξ ου και καλούνταν Κουρήτες. Στη συνέχεια αυτοί πήγαν στην Κύπρο και αργότερα στη Ρόδο όπου και κλήθηκε η νήσος εξ αυτών Τελχινίς. Εκεί ίδρυσαν πολλές πόλεις μεταξύ των οποίων ήταν η Κάμειρος, η Ιαλυσός και η Λίνδος.

 Ο Διόδωρος αναφέρει πως η Τιτανίδα Ρέα παρέδωσε σ' αυτούς τον θεό Ποσειδώνα τον οποίο και ανέθρεψαν με την κόρη του Ωκεανού Καφείρα, και όταν εκείνος ανδρώθηκε έλαβε ως σύζυγο την αδελφή των Τελχινών την Αλία της Ρόδου από την οποία απέκτησε έξι γιους και μια κόρη την "Ρόδην" από την οποία και στη συνέχεια ονομάσθηκε έκτοτε η νήσος Ρόδος.Κατά σχετική επίσης παράδοση οι Τελχίνες εξορίστηκαν από τη Ρόδο από τους Ηλιάδες. Έτσι περιπλανώμενοι επέστρεψαν και προξένησαν μεγάλες καταστροφές στη νήσο. Κατ' άλλη όμως παράδοση οι Τελχίνες αναχώρησαν οι ίδιοι από τη νήσο προβλέψαντες τη μεγάλη καταστροφή με κατακλυσμό από τον Δία. Κατ' άλλες ακόμη παραδόσεις οι Τελχίνες ήταν μυθικοί θνητοί σπουδαίοι τεχνίτες και εφευρέτες που είχαν ανακαλύψει διάφορα μέταλλα όπως τον χαλκό και τον σίδηρο και είχαν επινοήσει πολλά εργαλεία για την τέχνη τους, που φέροντάς τα έδιναν την εντύπωση πως τους έλειπαν τα άκρα. Πιστεύονταν ακόμη πως αυτοί δίδαξαν στους ανθρώπους την πρώιμη μεταλλουργία και την εξόρυξη των μετάλλων. Οι Τελχίνες αναφέρονται ως κατασκευαστές της άρπης του Κρόνου και της τρίαινας του Ποσειδώνα καθώς και χυτά αγάλματα πολλών θεών όπως της θεάς Αθηνάς, του θεού Απόλλωνα, της θεάς Ήρας, των Νυμφών στις πόλεις της Ρόδου κ.ά. καθώς και διαφόρων μαγικών σκευών, ποτηρίων και άλλων. Επίσης αναφέρεται πως κάποτε ο Απόλλωνας έστειλε καταστρεπτική νόσο στους Σικυωνείς όταν αρνήθηκαν να καταβάλουν στους Τελχίνες αμοιβή για εργασία που τους πρόσφεραν σε εξοπλισμό. Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες Τελχίνες www.theoi.com Αρχειοθετήθηκε 2023-06-03 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Μυθολογία των Τελχινών telchinis.wordpress.com Αρχειοθετήθηκε 2023-02-01 στο Wayback Machine.
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Στην Καλλιτεχνική Κολύμβηση (στο παρελθόν Συγχρονισμένη Κολύμβηση) των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο της Ιαπωνίας, θα συμμετέχουν συνολικά 104 αθλήτριες από 14 διαφορετικές χώρες, που θα αγωνιστούν σε δύο αγωνίσματα. Το Ντουέτο και το Ομαδικό.

 Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή είχε το δικαίωμα να συμμετέχει στους Αγώνες με 2 έως 8 αθλήτριες. Για το αγώνισμα του Ομαδικού, προκρίθηκαν αυτομάτως η διοργανώτρια χώρα Ιαπωνία και οι 5 Εθνικές Ομάδες που κέρδισαν την 1η θέση σε κάθε ένα από τα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα του 2019. Οι υπόλοιπες συμμετοχές προέκυψαν από τις 2 χώρες με την υψηλότερη βαθμολογία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2019, αλλά και τις 3 χώρες με την καλύτερη βαθμολογία στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά του 2021. Οι 10 χώρες που προκρίθηκαν στο Ομαδικό, εξασφάλισαν αυτομάτως και το δικαίωμα συμμετοχής στο Ντουέτο. Τα ντουέτα που είχαν κερδίσει στα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα και δεν είχαν ήδη προκριθεί με το ομαδικό, εξασφάλισαν αυτομάτως μια θέση στους Αγώνες, ενώ την λίστα συμπλήρωσαν άλλα 7 ντουέτα με τις καλύτερες βαθμολογίες στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά. ^1 – Η Νέα Ζηλανδία αρνήθηκε την πρόκριση. Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται αναλυτικά οι 22 χώρες που θα συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς του Τόκιο: Όλες οι ώρες είναι στη Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 ) * Διοργανώτρια χώρα
Δήμος Νέστορος

Ο Δήμος Νέστορος (πρώην δήμος Φλεσιάδος) ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, και ήταν τμήμα των πρώην επαρχιών Τριφυλίας και Πυλίας. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλαάμβανε έκταση 91,1Km2 και είχε πληθυσμό 5.552 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Χώρα.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Χώρας [ 3.500 ] η Χώρα [ 3.458 ] ο Στυλιανός [ 42 ] Δ.δ. Αμπελοφύτου -- το Αμπελόφυτο [ 348 ] Δ.δ. Κορυφασίου [ 697 ] το Κορυφάσι [ 688 ] το Πισάσκι [ 9 ] Δ.δ. Μεταξάδας [ 203 ] η Μεταξάδα [ 144 ] η Ποταμιά [ 38 ] ο Σταυρός [ 21 ] Δ.δ. Μυρσινοχωρίου -- το Μυρσινοχώριο [ 217 ] Δ.δ. Παλαιού Λουτρού -- το Παλαιό Λουτρό [ 79 ] Δ.δ. Ρωμανού [ 438 ] ο Ρωμανός [ 331 ] το Πετροχώρι [ 107 ] Δ.δ. Φλεσιάδος -- η Φλεσιάς [ 70 ] Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Αδαλβέρτος της Βρέμης

Ο Αδαλβέρτος της Βρέμης (γερμανικά: Adalbert von Bremen) ήταν αρχιεπίσκοπος του Αμβούργου και επίσκοπος της Βρέμης από το 1043 μέχρι το θάνατό του το 1072. Αποκαλούμενος και ως Εφημέριος του Βορρά, ήταν μια σημαντική πολιτική φυσιογνωμία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ υπήρξε παπικός έξαρχος και αντιβασιλέας για τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄.

 Θεωρείται ότι γεννήθηκε στο κάστρο του Γκόζεκ στο Χασεγκάου και ήταν ο γιος του Κόμη Φρειδερίκου του Γκόζεκ και της Άγκνες της Βαϊμάρης. Η εκκλησιαστική του καριέρα ξεκίνησε το 1032 όταν έγινε υποδιάκονος του Αρχιεπισκόπου της Βρέμης και συνεχίστηκε με το διορισμό του ως κοσμήτορας του Καθεδρικού Ναού του Χάλμπερσταντ και ως Αρχιεπίσκοπος του Αμβούργου και της Βρέμης το 1043 ή το 1045. Έτσι, απέκτησε εξουσία πάνω στη σκανδιναβική χερσόνησο, σε ένα μεγάλο μέρος των εδαφών των Βενδών και σε όλα τα εδάφη βορείως του Έλβα.Ο Αδαλβέρτος, έχοντας συνοδεύσει τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄ το 1045 σε μια εκστρατεία εκχριστιανισμού, ταξίδεψε μαζί του στη Ρώμη, όπου φημολογείται ότι αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα για Πάπας, προκειμένου να συνεχίσει τον εκχριστιανισμό των Βενδών.Εργάστηκε για την αύξηση της επιρροής του, καθώς και της επιρροής της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά συνάντησε αντίσταση από τους Σκανδιναβούς βασιλείς, οι οποίοι προτίμησαν να λάβουν επισκόπους χειροτονημένους από το Κάντερμπερι. Ο βασιλιάς Σβεν Β΄ της Δανίας ζήτησε από τον Αυτοκράτορα και από τον Πάπα να του χορηγηθεί μία ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή, κάτι που θα σήμαινε απώλεια για το Αμβούργο. Ωστόσο, αυτό δεν επιτεύχθηκε λόγω του θανάτου και του Πάπα (1054) και του Αυτοκράτορα (1056).Με το θάνατο του Ερρίκου Γ΄, ο Αδαλβέρτος έχασε τη θέση του στην αυτοκρατορική αυλή, καθώς ο νεαρός αυτοκράτορας, Ερρίκος Δ΄, βρέθηκε κάτω από την επιρροή του Αρχιεπισκόπου της Άννο της Κολωνίας. Ωστόσο, ο Αδαλβέρτος απέκτησε τον έλεγχο της εκπαίδευσης του Ερρίκου, αντικαθιστώντας προσωρινά την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή του στην Αυλή. Ο Αρχιεπίσκοπος Αδαλβέρτος χαρακτηρίστηκε από τον Αδάμ της Βρέμης ως γενναιόδωρος, συνετός, γεμάτος ζήλο και υπερηφάνεια. Απεβίωσε στο Γκόσλαρ το 1072.
Κούρης Ερήμης

Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Κούρης Ερήμης είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ερήμη της επαρχίας Λεμεσού. Ιδρύθηκε το 1966. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1966.Το όνομα της προέρχεται από τον ποταμό Κούρη που βρίσκεται κοντά στην Ερήμη. Η ομάδα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ). Το 2014 εξασφάλισε την ένταξη του στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2014. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας τερμάτισε στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Παρόλο που σύμφωνα με την προκήρυξη η θέση αυτή δεν οδηγούσε σε άνοδο στην Γ΄ κατηγορία, εντούτοις η ομάδα προβιβάστηκε καθώς αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας και η αναδιοργάνωση της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας. Έτσι, από τη Δ΄ κατηγορία 2014-15 προβιβάστηκαν οι πρώτες πέντε ομάδες. Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Την περίοδο 2017-18 κατάκτησε το πρωτάθλημα, κερδίζοντας παράλληλα και την άνοδο του στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2019-20 ο Κούρης συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία 2019-20. Η ομάδα διεκδικούσε την άνοδο της στη Β΄ κατηγορία. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Ο Κούρη προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία μαζί με άλλες 3 ομάδες λόγω της κατάργησης του υποβιβασμού σε όλες τις κατηγορίες και την άνοδο των πρώτων ομάδων. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε. Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ:Πρωταθλητής (1): 2017-18Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Πρωταθλητής (1): 2012Κύπελλο ΣΤΟΚ: Κυπελλούχος (2): 2011, 2014Ασπίδα ΣΤΟΚ: Νικήτρια (2): 2011, 2014Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ: Πρωταθλητής (2): 2009-10, 2011-12Κύπελλο ΕΠΟΛ: Κυπελλούχος (4): 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13 «Ιστορική άνοδος». www.cfa.com.cy. 16 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2017. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Οίκος των Βοργία

Με το επίθετο Βοργία (ιτ. Borgia) φέρεται σπουδαία οικογένεια της Ιταλίας του 15ου αιώνα, τα μέλη της οποίας κατέλαβαν υψηλές θέσεις και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της εποχής. Μεταξύ των σημαντικότερων μελών της ήταν ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, ο Καίσαρας Βοργίας και η ονομαστή Λουκρητία Βοργία.

 Αρχικά η οικογένεια αυτή ήταν ισπανικής καταγωγής προερχόμενη από τη Βόρχι (Borjia) της Βαλένθια, με αρχαιότερο όνομα Λάνκολ (Lankol). Πρώτος αντιπρόσωπος της οικογένειας εκείνης φέρεται στην ιστορία ο Αλφόνσος Βοργίας, ο οποίος είχε διατελέσει επίσκοπος της Μαγιόρκα, ύστερα της Βαλένθια και στη συνέχεια σε ηλικία περίπου 80 ετών εξελέγη Πάπας της Ρώμης, οπότε έλαβε το όνομα Πάπας Κάλλιστος Γ΄. Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, η αδελφή του Κάλλιστου, η Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον συγγενή της, Γοδεφρείδο Βοργία. Κατ΄ άλλους, ο Βοργίας αυτός ανήκε σε άλλη οικογένεια των Λατζούλη της Αραγωνίας, αλλά πήρε το επίθετο Βοργίας για να μη σβήσει το όνομα μετά το θάνατο του Κάλλιστου ελλείψει αρρένων απογόνων. Από τον παραπάνω γάμο γεννήθηκαν δύο παιδιά, ο Πέτρος Λουδοβίκος Βοργίας και ο Ροδερίγος Βοργίας. Ο Πέτρος Λουδοβίκος Βοργίας διετέλεσε διοικητής στη Ρώμη και διαχειριστής της περιουσίας του ναού του Αγίου Πέτρου. Ο δε Ροδερίγος Βοργίας το 1455 ανέλαβε καρδινάλιος και το 1492 εκλέχθηκε Πάπας με το όνομα Αλέξανδρος ΣΤ΄. Ο τελευταίος άφησε πολλά νόθα τέκνα, μεταξύ των οποίων τον Καίσαρα Βοργία, τον Ιωάννη Βοργία, τον Γοδεφρείδο Βοργία και την Λουκρητία Βοργία. Για την οικογένεια αυτή και τα κυριότερα μέλη της γράφτηκαν τόσα πολλά από τους διάφορους χρονικογράφους, ιστορικούς και ιστοριοδίφες που έχει δημιουργηθεί ολόκληρη φιλολογία στηριζόμενη τόσο σε ιστορικές μαρτυρίες και έγγραφα όσο και σ΄ ένα πλήθος θρύλων που περιλαμβάνουν ραδιουργίες, βιασμούς, αιμομιξίες, μέχρι και δολοφονίες. Όλοι όμως οι ιστορικοί που έχουν σχετικά ασχοληθεί δεν συμφωνούν. Ειδικότερα οι ιστορικοί του ΙΘ΄ αιώνα παρέστησαν τους Βοργίες με τα μελανότερα χρώματα. Οι νεότεροι όμως αυτών, απαλλαγμένοι από τις θρησκοληψίες, τα πάθη και τις προκαταλήψεις των εχθρικά διακείμενων χρονικογράφων της οικογένειας αυτής της Αναγέννησης, αλλά και των ρομαντικών του ΙΘ΄ αιώνα, αποκατέστησαν την ιστορική αλήθεια, η οποία απέχει κατά πολύ από τις κατηγορίες εκείνες της ανηθικότητας και των εγκλημάτων που καταλόγιζαν στα μέλη της ως δήθεν πρωταγωνιστές σε κάποια μερίδα ευθύνης τους. Perd. Gregorovius "Λουκρητία Βοργία" Στουτγάρδη 1873 Abbé Clement "Les Borgia" - Paris 1882 Ch. Yriarte "Cesar Borgia" - Paris 1889 Shubert-Soldern "Die Borgia und ihre Zeit" - Δρέσδη 1902 Giuseppe Portigliotti "I Borgia" - 1928. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ζ΄, σελ.546.
Δωροθέα Μαρία της Σαξονίας-Γκότα

H Δωροθέα-Μαρία, γερμ. Dorothea-Maria von Sachsen-Gotta-Altenburg von Wettin (12 Φεβρουαρίου 1654 - 17 Ιουνίου 1682) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Γκότα.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα της Ελισάβετ-Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Ιωωάννη-Φιλίππου δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Γεννήθηκε στη Γκότα και ήταν ένα από τα 9 παιδιά των γονιών της που επέζησαν από τα 18 που είχαν κάνει. Τα 3 είχαν αποβιώσει από ευλογιά. Το 1672 απεβίωσε η εξαδέλφη τής μητέρας της και έτσι η Ελισάβετ-Σοφία κληρονόμησε το Άλτενμπουργκ. Από τότε η Δωροθέα-Μαρία χρησιμοποιούσε τον θυρεό του και τον τίτλο πριγκίπισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Απεβίωσε στο Γκότα σε ηλικία 28 ετών, άγαμη και τάφηκε στο Σλος Φρήντενσταϊν. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Wettin". Genealogy.EU. "Saxony – Ernestine Line 1629-1700". Archived from the original on 2009-12-07. Retrieved 2010-05-16.
Άγιος Κωνσταντίνος Τροιζήνας

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Τακτικούπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος. Μέχρι το 1954 ο οικισμός ονομαζόταν Πασσιά.

 Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι πεδινός οικισμός στην Τροιζηνία της Πελοποννήσου. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Γαλατά-Φαναρίου, λίγο πριν την Τακτικούπολη και την χερσόνησο των Μεθάνων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 ως Πασσιά και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος του -τότε- νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Στις επόμενες δεκαετίες πέρασε από τους νομούς Αργολίδος, Αργολίδος και Κορινθίας, Αττικής και Βοιωτίας, Αττικής, Πειραιώς, για να υπαχθεί οριστικά στον νομό Αττικής το 1972. Το 1954 μετονομάστηκε σε Άγιος Κωνσταντίνος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Τακτικουπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τροιζήνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας. Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας, όπου ανήκει, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Λακόν

Η Λακόν (γαλλικά: Lacaune) είναι γαλλική φυλή προβάτων, με κατεύθυνση την γαλακτοπαραγωγή. Είναι η σπουδαιότερη φυλή της Γαλλίας και μία από τις σημαντικότερες παγκοσμίως. Έλαβε την ονομασία της από την ομώνυμη πόλη στο νομό Ταρν, στα νότια του Μασίφ Σαντράλ. Στην περιοχή αυτή, καθώς και στους νομούς Αβερόν, Ερώ και Λοζέρ βρίσκονται τα κυριότερα κέντρα εκτροφής της φυλής. Το γάλα των προβάτων χρησιμοποιείται για την παραγωγή του γνωστού τυριού ροκφόρ.

 Η φυλή Λακόν χρησιμοποιούνταν για πολλές δεκαετίες στη Γαλλία. Ωστόσο, αρχικά η παραγωγή γάλακτος δεν ήταν όσο υψηλή είναι σήμερα. Το 1870, σε μια προσπάθεια για βελτίωσή της, έγιναν διασταυρώσεις με ξένες φυλές, χωρίς όμως να υπάρξει κάποιο αξιοσημείωτο αποτέλεσμα. Λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, διάφορες γαλλικές φυλές ενσωματώθηκαν στην Λακόν.Κατά τη δεκαετία του 1960, ξεκίνησε μια συνεργασία μεταξύ της ένωσης εκτροφέων της φυλής, τυροκομικών επιχειρήσεων στην περιοχή του Ταρν και του Εθνικού Ινστιτούτου Γεωπονικής Έρευνας με στόχο την βελτίωση των αποδόσεων. Έτσι, από τα 94 lt που ήταν η μέση απόδοση το 1965, έφτασε τα 186 lt δύο δεκαετίες αργότερα. Στο ίδιο διάστημα, η περίοδος αρμέγματος επιμηκύνθηκε από τις 144 στις 162 ημέρες. Με το πρόγραμμα αυτό, η Λακόν αναδείχθηκε σε εξαιρετική φυλή, προκαλώντας το ενδιαφέρον εκτροφέων από το εξωτερικό. Από το 1992, ζώα της φυλής έχουν εξαχθεί σε 17 χώρες παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα ζώα της φυλής είναι αποκλειστικά λευκωπού χρώματος και το μαλλί καλύπτει μόνο την ράχη και ένα μέρος του λαιμού. Το κεφάλι είναι μακρύ και ελαφρώς κοίλο. Πρόκειται για μεγαλόσωμη φυλή, καθώς το ύψος των κριών κυμαίνεται μεταξύ 80 και 100 kg για τους κριούς και 55 έως 75 για τις προβατίνες. Η μέση απόδοση των γαλακτοπαραγωγών ζώων είναι γύρω στα 270 kg γάλα ανά γαλακτική περίοδο. Ο μέσος όρος της περιόδου αρμέγματος είναι 165 ημέρες και κυμαίνεται από τις 146 ημέρες για τα πρωτόγεννα ζώα μέχρι τις 172 ημέρες για ζώα μεγαλύτερης ηλικίας. Το παραγόμενο γάλα είναι πλούσιο σε λίπος (7,1%) αλλά και σε πρωτεΐνη (5,2%).Τα θηλυκά δίνουν συνήθως δίδυμους τοκετούς και οι αμνοί ζυγίζουν 3-4 kg στη γέννα.
Βοθνιακός κόλπος

Ο Βοθνιακός ή Βοθνικός Κόλπος (φινλανδικά: Pohjanlahti, σουηδικά: Botniska viken) είναι ο βορειότερος κόλπος της Βαλτικής θάλασσας. Βρίσκεται μεταξύ της δυτικής ακτής της Φινλανδίας και της ανατολικής ακτής της Σουηδίας. Στα νότια του κόλπου βρίσκονται τα νησιά Ώλαντ, μεταξύ της Θάλασσας των Ώλαντ και της Θάλασσας του Αρχιπελάγους.

 Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει ως το δυτικό όριο του Βοθνιακού κόλπου, μία γραμμή από το Σίμπμνεσκλουμπ (59°54'Β) της Σουηδίας, στο Φλέτιαν, μετά στο Λάγκσκαιρ, στο Φέστερνε, στο Κέκαρσερν, στο Βένο-Κάλκσκερ έως το νοτιοδυτικό άκρο του Χανγκέουντε (χερσόνησος Χάνκο, 59°49'Β) της Φινλανδίας.Η επιφάνειά του είναι 117.000 τ.χλμ.. Ο κόλπος έχει μήκος 725 χιλιόμετρα, πλάτος 80-240 χλμ. και μέσο βάθος 60 μέτρα. Ενώ το μέγιστο βάθος είναι 295 μ. Το βάθος και η επιφάνεια του Βοθνιακού κόλπου, συνεχώς μειώνεται, καθώς η γη «σηκώνεται» αφού είχε πιεστεί προς τα κάτω, από τον ηπειρωτικό πάγο, κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων. Η αύξηση είναι 80 εκατοστά κάθε εκατό χρόνια. Στον Βοθνιακό κόλπο καταλήγουν αρκετά ποτάμια και από τις δύο πλευρές. Κατά συνέπεια, η περιεκτικότητα σε αλάτι μειώνεται απότομα στον Βορρά. Στο Νότο το νερό είναι το κανονικό υφάλμυρο νερό της Βαλτικής θάλασσας, αλλά στο Βορρά η αλμυρότητα είναι τόσο χαμηλή που το αλάτι στο νερό δεν είναι πλέον αισθητό στη γεύση και έτσι πολλά ψάρια του γλυκού νερού κατοικούν εκεί. Ο κόλπος παγώνει πάνω από πέντε μήνες τον χρόνο. Το «πάγωμα» της Βαλτικής θάλασσας ξεκινά και τελειώνει στο βόρειο τμήμα του κόλπου. Gulf of Bothnia, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα (Αγγλικά)
Λίμνη Λάμια

Η λίμνη - έλος Λάμια βρίσκεται στην δυτική Αχαΐα και είναι ενταγμένη στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

 Για την λίμνη κυκλοφορεί η παράδοση ότι κάποιο τέρας εμφανίζεται κατά καιρούς στα νερά της, η Λάμια, εξ ου και η ονομασία της. Η λιμνοθάλασσα βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τη λιμνοθάλασσα του Πάπα (Καλόγριας), τη λιμνοθάλασσα του Προκόπου, τη Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου και τα Μαύρα βουνά προστατεύεται από τη συνθήκη Ράμσαρ. Έχει επιφάνεια 0,562 (τ.χμ.), μέγιστο μήκος 1,188 (χλμ.) και μέγιστο πλάτος 0,650 (χλμ.). Μέσω του αύλακα "Κέντρος" επικοινωνεί με το Ιόνιο Πέλαγος. Στις δυτικές όχθες της έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες δεκαετίες ο μικρός οικισμός των Σαμαραίικων. Ιωάννα Θ. Τσέλικα, Περιβαλλοντική υδρογεωλογική μελέτη της πεδινης ζώνης της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου με τη χρήση υδροχημικών μεθόδων, Πανεπιστήμιο Πάτρας-Τμήμα Γεωλογίας, Πάτρα 2010. Λίμνη Λάμια. wikimapia.org
Φρανσουά Μοντεστό

Ο Φρανσουά Ζοζέφ Μοντεστό (γεν. 19 Αυγούστου 1978 στη Μπαστιά) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού -ενίοτε και του αμυντικού μέσου-. Σήμερα, είναι ο αθλητικός διευθυντής στην ΠΑΕ Ολυμπιακός.

 Ο Μοντεστό ξεκίνησε την του καριέρα στην Μπαστιά την ποδοσφαιρική ομάδα της γενέτειρας, η οποία αγωνιζόταν τότε στην πρώτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος. Στις 20 Φεβρουαρίου 1998 έπαιξε το πρώτο του επαγγελματικό παιχνίδι με τη Μπαστιά εναντίον της Μονακό, στο οποίο η Μπαστιά νίκησε 2-0. Αφού αγωνίστηκε στους Κορσικανούς για δύο σεζόν, μεταγράφηκε στην Ιταλική Κάλιαρι. Στην πρώτη του χρονιά στη νέα του ομάδα, η Κάλιαρι υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία την περίοδο 2003-04 με πολύ σημαντική συμβολή του Μοντεστό, ο οποίος αγωνίστηκε στους 43 από τους 46 αγώνες της ομάδας του.Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Μονακό. Την πρώτη του σεζόν στη γαλλική ομάδα αγωνίστηκε σε 29 αγώνες πετυχαίνοντας 2 γκολ. Συνολικά στα έξι χρόνια παραμονής του στη Μονακό αγωνίστηκε σε περισσότερους από 100 αγώνες πετυχαίνοντας 6 γκολ. Διετέλεσε μάλιστα για ένα διάστημα αρχηγός της ομάδας του. Στις 30 Ιουνίου του 2010 ο Μοντεστό, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Με την ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην διοργάνωση του Champions League, στην οποία ήδη αριθμεί 6 συμμετοχές και δύο γκολ, ενώ έχει άλλες 14 παρουσίες έχει στο Europa League, 7 με τον Ολυμπιακό και άλλες 7 με την Μονακό. Στην διετή παρουσία του στον Ολυμπιακό έχει κατακτήσει ήδη δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Το καλοκαίρι του 2013 ο Μοντεστό επέστρεψε στην Μπαστιά όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2016. Ο Μοντεστό ήταν ενεργό μέλος της Εθνικής Κορσικής, ανεπίσημης εθνικής ομάδας που δραστηριοποιείται δίνοντας φιλικούς αγώνες. 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2011, 2012, 2013) 2 Κύπελλα Ελλάδας (2012), (2013) 1 φορά φιναλίστ του κυπέλλου Γαλλίας με την Μονακό Φρανσουά Μοντεστό, Ο Φρανσουά Μοντεστό στην επίσημη ιστοσελίδα του Ολυμπιακού Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2012-01-29 στο Wayback Machine. Στατιστικά σεζόν 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-03-06 στο Wayback Machine.
Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας

Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας (13 Μαΐου 1906 - 16 Οκτωβρίου 1969) ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Ανδρέα της Ελλάδας και της Αλίκης του Μπάττενμπεργκ. Η Αλίκη ήταν κόρη του Λουδοβίκου του Μπάττενμπεργκ από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ.

 Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1906 στο Παλάτι του Τατοΐου. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αδελφή του Φιλίππου της Ελλάδας, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου ως σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε επίσης τρεις αδελφές: την Μαργαρίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ, την Καικιλία της Έσσης και την Σοφία του Αννοβέρου. Παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της Βερθόλδο, μαργράβο της Βάδης (24 Φεβρουαρίου 1906 - 27 Οκτωβρίου 1963) στις 17 Αυγούστου 1931 στο Κάστρο Νόιες της Βάδης-Βάδης και απέκτησαν μία κόρη και δύο γιούς: Μαργαρίτα-Αλίκη 1932-2013, πριγκίπισσα της Βάδης, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Τομισλάβ του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Μαξιμιλιανός-Ανδρέας (γενν. 1933), μαργράβος του Μπάντεν. Λουδοβίκος-Γουλιέλμος (γενν. 1937), πρίγκιπας της Βάδης. Η Πριγκίπισσα Θεοδώρα απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1969 στο Μπούντινεν, Γερμανία, έξι χρόνια μετά τον σύζυγο της. Η μητέρα της Αλίκη, απεβίωσε πέντε εβδομάδες μετά στις 5 Δεκεμβρίου 1969. 13 Μαΐου 1906 - 17 Αύγουστου 1931: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας 17 Αύγουστου 1931 – 27 Οκτωβρίου 1963: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Η Μαργραβίνη της Βάδης 27 Οκτωβρίου 1963 – 16 Οκτωβρίου 1969: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Μαργραβίνη της ΒάδηςΤιμητικές Διακρίσεις Βασίλειο της Ελλάδας Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας Μέσω του πατέρα της ήταν εγγονή του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Όλγας Κωνσταντίνοβνας της Ρωσίας, εγγονής του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας. Η μητέρα της ήταν εγγονή της Αλίκης, δεύτερης κόρης της Βικτωρίας της Βρετανίας και του συζύγου της Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Κάνηθος Εύβοιας

Η Κάνηθος είναι συνοικία της Χαλκίδας που αντιστοιχεί στο ηπειρωτικό τμήμα της πόλης. Υπήρξε ξεχωριστός οικισμός μέχρι το 1971 οπότε καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Μέχρι το 1954 ονομαζόταν Καράμπαμπα, οπότε μετονομάστηκε σε Κάνηθο από το όνομα αρχαίας πόλη που αναφέρεται στην περιοχή αυτή. Στην Κάνηθο ξεχωρίζει το κάστρο του Καράμπαμπα που κυριαρχεί στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό. Στην είσοδο του κάστρου βρίσκεται ο τάφος του λογοτέχνη Γιάννη Σκαρίμπα.

 Στην περιοχή του κάστρου τοποθετείται η αρχαία Κάνηθος σύμφωνα με πολλούς ερευνητές καθώς σώζονται ίχνη κτισμάτων και τάφων . Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου όπως και κατά την διάρκεια της Φραγκοκρατίας η περιοχή παρέμενε ανοχύρωτη. Ο λόφος οχυρώθηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, στις αρχές του 6ου Βενετοτουρκικού πολέμου. Το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Βενετό Φραντζέσκο Μοροζίνι, το 1688, χωρίς επιτυχία και παρέμεινε σε Οθωμανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.Τα επόμενα χρόνια στους πρόποδες του κάστρου άρχισε να αναπτύσσεται ο σημερινός οικισμός. Πρώτη επίσημη αναφορά του Καράμπαμπα (μετέπειτα συνοικία Κανήθου) έχουμε το 1835, όταν ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Αναφέρεται ξανά επίσημα το 1928 και εντάχθηκε στην κοινότητα Χαλίων (μετέπειτα Δροσιάς). Το 1938 εντάχθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1971 καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνεται μεγάλη ανοικοδόμηση, κυρίως στο τμήμα βόρεια του κάστρου, που ακολούθησε την ένταξη στο σχέδιο πόλεως της περιοχής αυτής. Το Κάστρο Καράμπαμπα χτίστηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, για την προστασία της Χαλκίδας από τους Βενετούς. Σχεδιάστηκε από τον Βενετό Gerolimo Galopo και η αρχιτεκτονική του είναι περισσότερο Ευρωπαϊκή, παρά Οθωμανική. Καταλαμβάνει την κορυφή του λόφου της Κανήθου. Έχει μέγιστο πλάτος 240 μέτρα και μέγιστο μήκος 54 μέτρα. Διαθέτει μία πύλη που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του. Το κάστρο έχει αποκατασταθεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό χάρη στις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1985-2000. Σήμερα στο εσωτερικό του λειτουργεί εκθεσιακός χώρος όπου εκτίθενται γλυπτά από την περιοχή της Χαλκίδας.
Μαυρόβατος Δράμας

Ο Μαυρόβατος (έως το 1927 γνωστός ως Καρά Τσαλή) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 641 κατοίκους.

 Το χωριό βρίσκεται στον κάμπο της Δράμας περίπου 4 χλμ. νότια της Δράμας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο '' Καποδίστριας'', μέχρι 2010, ο Μαυρόβατος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μαυροβάτου, του πρώην Δήμου ΔΡΑΜΑΣ του Νομού ΔΡΑΜΑΣ. Ο Μαυρόβατος έχει υψόμετρο 80 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας σε γεωγραφικό πλάτος 41,1086950208 και γεωγραφικό μήκος 24, 1419767203. Βόρεια η οροσειρά της Ροδόπης. Δυτικά τα βουνά Όρβηλος και Μενοίκιο. Ανατολικά τα όρη της Λεκάνης. Στο κέντρο το όρος Φαλακρό. Το νομό διαρρέουν οι ποταμοί Νέστος και Αγγίτης.Το μεγαλύτερο μέρος (70%) είναι ορεινό. Άλλα μεγάλα χωριά, Προσοτσάνη, Καλαμπάκι,Δοξάτο,Άγιος Αθανάσιος,Κύρια,Ξηροπόταμος και Πετρούσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Έχει επίσης πλούσια πανίδα και χλωρίδα και είναι κατάλληλο για καλλιέργιες. Συνήθως οι κάτοικοι σπέρνουν σιτάρι, καλαμπόκι και βαμβάκι. Στον κήπο τους σπέρνουν λαχανικά όπως μπρόκολο,ντομάτα,κουνουπίδι,αγγούρι,μαΪντανό και σέλινο. Έχει επίσης πολλά δέντρα όπως έλατα,πεύκα και καρποφόρα δέντρα.
Συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα (1972)

Η συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα, γνωστή ως Σύμφωνο της Αντίς Αμπέμπα, ήταν μια σειρά συμβιβασμών που κατέληξαν σε συνθήκη το 1972 που τερμάτισε τον πρώτο σουδανικό εμφύλιο (1955-1972) στο Σουδάν. Η συμφωνία ενσωματώθηκε στο Σύνταγμα του Σουδάν.

 Η συμφωνία είχε ως στόχο να αντιμετωπίσει και να κατευνάσει τις ανησυχίες περί απελευθέρωσης και απόσχισης του νότιου Σουδάν, καθώς ο πρώτος εμφύλιος στο Σουδάν αποδείχθηκε ασύμφορος οικονομικά για την βόρεια σουδανική κυβέρνηση και κόστισε ζωές για τους πληθυσμούς του νότιου Σουδάν. Η καθιέρωση της Αυτόνομης Περιφέρειας του Νοτίου Σουδάν έδωσε ένα βαθμό αυτονομίας στις νότιες περιοχές. Ακολούθησε δεκαετία σχετικής ειρήνης, αν και η συμφωνία απέτυχε να κατευνάσει τις εντάσεις που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο. Η συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα αποδείχθηκε προσωρινή ανάπαυλα. Οι παραβάσεις και η εντατικοποιημένη περιθωριοποίηση του Νότου από τον Βορρά οδήγησε σε αυξημένη αναταραχή στον Νότο στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το 1983 ο πρόεδρος Γκαφάρ Νιμέιρι (Gaafar Nimeiry) κήρυξε το Σουδάν ισλαμικό κράτος υπό τον νόμο της Σαρία, περιλαμβανομένης της μη ισλαμικής πλειονότητας των νότιων περιοχών. Η Αυτόνομη Περιφέρεια του Νότιου Σουδάν κηρύχθηκε έκπτωτη στις 5 Ιουνίου 1983, τερματίζοντας την ισχύ της συμφωνίας. Ακολούθησε ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν (1983–2005).
Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας

Το Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας (αρμενικά: Կաթողիկոսութիւն Հայոց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ‎) είναι μια επισκοπική έδρα της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Από το 1930, το Αρμενικό Καθολικάτο της Κιλικίας έχει την έδρα του στην Αντήλιο του Λιβάνου. Προκαθήμενός του από το 1995 είναι ο Καθολικός Πατριάρχης του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, Αράμ Α΄.

 Αρμενική Αποστολική Εκκλησία Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων Stopka, Krzysztof (2016). Armenia Christiana: Armenian Religious Identity and the Churches of Constantinople and Rome (4th-15th century). Kraków: Jagiellonian University Press. Επίσημη ιστοσελίδα Armenian Prelacy of Canada Armenian Prelacy of Greece Armenian Prelacy of Lebanon Armenian Prelacy of Peria (Aleppo, Syria) Αρχειοθετήθηκε 2011-07-15 στο Wayback Machine. Eastern Prelacy of the Armenian Apostolic Church of America Western Prelacy of the Armenian Apostolic Church of America
Škoda Scala

Το Škoda Scala είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παράγεται από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda, από τον Ιανουάριο του 2019. Βασίστηκε στο πρωτότυπο μοντέλο (concept car) Vision RS της Škoda Auto. Αντικατέστησε το Škoda Rapid (2012) και τοποθετήθηκε στην παλέτα της εταιρείας μεταξύ του Škoda Fabia της κατηγορίας B και του Škoda Octavia της κατηγορίας D. Κατά συνέπεια, το Scala ανταγωνίζεται τα μικρομεσαία hatchback μοντέλα, όπως τα Volkswagen Golf, Ford Focus, Opel Astra, Peugeot 308 και Citroën C4.

 Η εξέλιξη του Scala κράτησε 4 χρόνια και η πρώτη επίσημη παρουσίαση έγινε στις 6 Δεκεμβρίου 2018 στο Τελ Αβίβ, Ισραήλ. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2019 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις διεθνείς αγορές τον Απρίλιο του 2019. Αρχικά, είχε θεωρηθεί ότι το νέο μοντέλο θα ονομαζόταν Felicia (αναβιώνοντας το όνομα του Škoda Felicia, 1994 - 2001) ή Garde (αναβιώνοντας το όνομα του Škoda Garde, 1981 - 1984) ή Spaceback (όπως ονομαζόταν η εκδοχή hatchback του προκατόχου Škoda Rapid του 2012 - 2019, γνωστή επίσημα ως Rapid Spaceback) ή Popular (Δημοφιλές). Τελικώς όμως, επελέγη επίσημα η ονομασία Scala και ανακοινώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2018. Στα λατινικά Scala σημαίνει Σκάλα, όπως επίσης και στα ελληνικά, και σύμφωνα με την εταιρεία το όνομα αυτό αντιπροσωπεύει μεταφορικά ένα μεγάλο βήμα μπροστά στη μικρομεσαία κατηγορία C. Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2019, το Škoda Scala απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά: 97% στην προστασία ενηλίκων, 87% στην προστασία ανηλίκων, 76% για τα συστήματα ασφαλείας που διαθέτει στάνταρ και 81% στην προστασία πεζών, σε προσομοίωση πρόσκρουσης με πεζούς. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Škoda Scala. Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα του Škoda Scala. Official press release - Škoda Auto News and a free photo source.
Video Greatest Hits – HIStory

Το Video Greatest Hits – HIStory είναι συλλογή των μεγαλύτερων επιτυχιών του Μάικλ Τζάκσον, η οποία αρχικά κυκλοφόρησε το 1995 σε VHS και Laserdisc από τη Sony Music Video Enterprises, και αργότερα επανεκδόθηκε σε μορφή DVD το 2001. Η εκδοχή του DVD περιέχει extended εκδοχές μερικών βίντεο.

 Brace Yourself - 3:22 Billie Jean (Thriller, Ιανουάριος 1983) - 4:55 Σκηνοθέτης: Στηβ Μπάρον The Way You Make Me Feel (Full 9 minute version) (Bad, Νοέμβριος 1987) - 9:23 Σκηνοθέτης: Τζο Πούτκα Black or White (Full "Panther" version) (Dangerous, Οκτώβριος 1991) - 11:00 Σκηνοθέτης: Τζων Λάντις Rock with You (Off the Wall, Νοέμβριος 1979) - 3:23 Σκηνοθέτης: Μπρους Γκόβερς Bad (Full 18-minute version) (Bad, Σεπτέμβριος 1987) - 16:14 Σκηνοθέτης: Μάρτιν Σκορσέζε Thriller (Thriller, Δεκέμβριος 1983) - 13:43 Σκηνοθέτης: Τζων Λάντις Beat It (Thriller, Φεβρουάριος 1983) - 4:56 Σκηνοθέτης: Μπομπ Γκιράλντι Remember the Time (Dangerous, Φεβρουάριος 1992) - 9:17 Σκηνοθέτης: Τζων Σίνγκλτον Don't Stop 'til You Get Enough (Off the Wall, Ιούλιος 1979) - 4:12 Σκηνοθέτης: Νικ Σάξτον Heal the World (Dangerous, Νοέμβριος 1992) - 6:25 Σκηνοθέτης: Τζο Πούτκα
Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων

Το Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων (Dictionary of Greek and Roman Antiquities) είναι μία εγκυκλοπαίδεια αγγλικής γλώσσας, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1842. Η δεύτερη, βελτιωμένη και διευρυμένη, έκδοση εκδόθηκε το 1848 και υπήρξαν πολλές αναθεωρημένες εκδόσεις μέχρι το 1890. Η εγκυκλοπαίδεια κάλυπτε το νόμο, τη θρησκεία, την αρχιτεκτονική, τον πόλεμο, την καθημερινή ζωή και παρόμοια θέματα, κυρίως από την οπτική ενός κλασσικιστή. Ήταν ένα βιβλίο από μία σειρά έργων αναφοράς για την κλασική αρχαιότητα από τον Ουίλλιαμ Σμιθ, καθώς τα άλλα καλύπτουν πρόσωπα και μέρη. Τρέχει πάνω από ένα εκατομμύριο λέξεις σε οποιαδήποτε έκδοση, και όλες οι εκδόσεις είναι τώρα στο κοινό κτήμα.

 Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας Έκδοση του 1870, OCR στην Αρχαία Βιβλιοθήκη Έκδοση του 1875 στο LacusCurtius (περίπου το 50% του: τα ρωμαϊκά άρθρα) Έκδοση του 1890 στο πρόγραμμα ΠερσέαςΕπίσης, το Internet Archive έχει παράγωγα έργα: Σμιθ, Ουίλλιαμ (1854). Ένα σχολικό λεξικό ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων συντομευμένο από το μεγαλύτερο λεξικό. Νέα Υόρκη: Harper & Brothers Σμιθ, Ουίλλιαμ (1874). Ένα Λεξικό των ρωμαϊκών και ελληνικών αρχαιοτήτων με σχεδόν 2000 χαρακτικές στο ξύλο από τα αρχαία πρωτότυπα που απεικονίζουν τις βιομηχανικές τέχνες και την κοινωνική ζωή των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Νέα Υόρκη: D Appleton & Co. Σμιθ, Ουίλλιαμ (1884). Ένα Μικρότερο Λεξικό Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων. Λονδίνο: Τ. Μάρεϊ Ουέρ-Κόρνις, Φράνσις. Σμιθ, Ουίλλιαμ (1898). Ένα συνοπτικό λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων βασισμένο στο μεγαλύτερο λεξικό του Ουίλλιαμ Σμιθ, ενσωματώνοντας τα αποτελέσματα της σύγχρονης έρευνας. Λονδίνο: Τ. Μάρεϊ
Γιόζεφ Χιρτράιτερ

Ο Γιόζεφ Χιρτράιτερ (γερμανικά: Josef Hirtreiter) (1 Φεβρουαρίου 1909 - 27 Νοεμβρίου 1978) ήταν SS αξιωματούχος της Ναζιστικής Γερμανίας και αυτουργός του Ολοκαυτώματος, ο οποίος εργάστηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία.

 Ο Χιρτράιτερ γεννήθηκε στην πόλη Μπρούχσαλ και μετά το δημοτικό εργάστηκε ως ανειδίκευτος οικοδόμος και πλινθοκτίστης, ενώ απέτυχε στις εξετάσεις παραβίασης κλειδαριάς. Την 1η Αυγούστου 1932 έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος και της Sturmabteilung (SA). Μετά την εισβολή στην Πολωνία, τον Οκτώβριο του 1940, διορίστηκε στο Κέντρο Ευθανασίας του Χάνταμαρ, όπου εργάστηκε στην κουζίνα. Το καλοκαίρι του 1942 κατατάχθηκε στον στρατό. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, στάλθηκε πίσω στο Χάνταμαρ κι έπειτα στο Βερολίνο, από όπου ο Κρίστιαν Βιρτ τον μετέφερε στο στρατόπεδο κράτησης Λούμπλιν στην κατεχόμενη Πολωνία. Εκεί, απέκτησε τον βαθμό του SS-Scharführer και εστάλη στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα. Ο Χιρτράιτερ υπηρέτησε στην Τρεμπλίνκα II από τον Οκτώβριο του 1942 έως τον Οκτώβριο του 1943 στο τμήμα υποδοχής της ζώνης-στρατοπέδου 2 Auffanglager. Παρακολουθούσε τις γυμνές γυναίκες πριν τις θανατώσει στους θαλάμους αερίων. Αργότερα, υπηρέτησε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ.Μετά το κλείσιμο της Τρεμπλίνκα τον Οκτώβριο του 1943, ο Χιρτράιτερ διατάχθηκε να μεταβεί στην Ιταλία όπου έγινε μέλος μίας αστυνομικής μονάδας για τις αποκαλούμενες αντι-παρτιζανικές επιχειρήσεις «καθαρισμού». Ο ανώτερός του από το στρατόποεδο εξόντωσης, Φραντς Στανγκλ, πήγε εκεί για να ρυθμίσει το κέντρο θανάτωσης Ριζιέρα Ντι Σαν Σάμπα στην Τεργέστη. Ο Χιρτράιτερ συνελήφθη από τους Συμμάχους τον Ιούλιο του 1946 επειδή είχε υπηρετήσει στο κέντρο ευθανασίας στο Χάνταμαρ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης ενοχοποιητικών στοιχείων. Συνελήφθη εκ νέου το 1951 μετά από τη μαρτυρία του κρατούμενου Σίγια Βαρσάβσκι της Τρεμπλίνκα (γνωστού κι ως Σάβεκ ή Γιέσαγιαχου), ο οποίος επέζησε από έναν λάκκο ταφής πληγωμένος και το έσκασε μέσα στη νύχτα, αλλά στη μαρτυρία του το 1946 είχε συλλαβίσει λάθος το όνομα του Χιρτράιτερ ως Χιτρέιντερ. Τον Μάρτιο του 1951, ο Χιρτράιτερ κατηγορήθηκε στη Φραγκφούρτη και καταδικάστηκε για τα βασανιστήρια δολοφονίας των κρατουμένων. Ήταν ο πρώτος από τους άνδρες των SS που έδρασαν στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα και δικάστηκε πάνω από μία δεκαετία αργότερα στο Ντίσελντορφ στη Δυτική Γερμανία. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στις 3 Μαρτίου 1951 για τη δολοφονία παιδιών, αρκετά ηλικίας ενός με δύο ετών, κυρίως κατά τη διάρκεια εκφόρτωσης των κρατουμένων από τα τρένα όπου τα άρπαζε από τα πόδια και κτυπούσε τα κεφάλια τους στα τοιχώματα των βαγονιών. Ο Χιρτράιτερ αφέθηκε ελεύθερος το 1977 λόγω ασθενείας και απεβίωσε έξι μήνες αργότερα σε ένα γηροκομείο στη Φρανκφούρτη.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010 (FIBA World Championship for Women 2010) έλαβε χώρα στη Δημοκρατία της Τσεχίας από τις 23 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 3 Οκτωβρίου 2010. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε τρεις πόλεις: την Οστράβα, το Μπρνο και το Κάρλοβι Βάρι.

 Συνολικά 16 εθνικές ομάδες έλαβαν μέρος στη διοργάνωση. Η Τσεχία προκρίθηκε ως διοργανώτρια χώρα, ενώ η Αυστραλία ως υπερασπίστρια του τίτλου της τέσσερα χρόνια πριν. Οι υπόλοιπες 14 ομάδες προήλθαν από τις αντίστοιχες διοργανώσεις που έλαβαν χώρα στην ήπειρο που ανήκουν. Συνολικά έλαβαν χώρα 60 αγώνες. Οι ομάδες σχημάτισαν τέσσερις ομίλους των τεσσάρων χωρών, όπου όλοι αντιμετώπισαν όλους. Οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη Φάση των 12. Εκεί σχημάτισαν δύο ομίλους των 6 ομάδων, καθεμία από τις οποίες θα αντιμετωπίσει τρεις αντιπάλους. Σημειώνεται πως οι ομάδες διατήρησαν τη βαθμολογία που συνέλεξαν κατά την προηγούμενη φάση. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη Φάση των 8 όπου ξεκίνησαν τα knockout παιχνίδια: προημιτελικοί (8 ομάδες), ημιτελικοί (4 ομάδες), τελικός (2 ομάδες). Συμπληρωματικά διεξήχθησαν αγώνες για την 7η, 5η και 3η θέση. Οι τέταρτες ομάδες της φάσης των 16 διαγωνίστηκαν για τις θέσεις 13 έως 16, ενώ οι πέμπτες και έκτες ομάδες της φάσης των 12 διαγωνίστηκαν για τις θέσεις 9 έως 12. Φάση των 16 4 όμιλοι, 2 x Μπρνο, 2 x Οστράβα 24 αγώνες σύνολο (23 έως 25 Σεπτεμβρίου) Φάση των 12 2 όμιλοι, 6 ομάδες ο καθένας (1 x Μπρνο, 1 x Οστράβα) 18 αγώνες σύνολο (27 έως 29 Σεπτεμβρίου) Αγώνες για θέσεις 13 έως 16 Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο (28 έως 29 Σεπτεμβρίου)Αγώνες για θέσεις 9 έως 12 Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο (1 έως 2 Οκτωβρίου) Προημιτελικοί Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο (1 Οκτωβρίου) Ημιτελικοί Κάρλοβι Βάρι, 2 αγώνες σύνολο (2 Οκτωβρίου) Τελικός + αγώνες για 3η, 5η και 7η θέση Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο (3 Οκτωβρίου) Οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη φάση των 12. Η ισοβαθμία των ομάδων επιλύεται βάσει των επιδόσεων στα μεταξύ τους παιχνίδια. Λεζάντα : Βαθ : σύνολο βαθμών (κάθε νίκη επιφέρει 2 πόντους, η ήττα 1), Ν : αριθμός κερδισμένων αγώνων, Η : αριθμός χαμένων αγώνων, ΠΥ : πόντοι που σημείωσε η ομάδα, ΠΚ : πόντοι που δέχθηκε η ομάδα, Διαφ. : διαφορά ανάμεσα στα δύο προηγούμενα. Οι ομάδες διατήρησαν τη βαθμολογία που συνέλεξαν στον προηγούμενο γύρο. Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2010 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010, επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης. FIBA, επίσημος ιστότοπος του οργανισμού.
Μέγεθος

Γενικά τόσο στη γεωμετρία, όσο και στη φυσική, ο όρος μέγεθος αποτελεί έννοια διαστάσεων αντικειμένου, κατά έκταση, ή κατά όγκο, ή και κατά ποσότητα. Συνεπώς μέγεθος είναι η οποιαδήποτε ποσότητα που μπορεί να μετρηθεί. Παραδείγματα μεγεθών είναι το μέγεθος μιας πλατείας, μιας οικίας, ενός πλοίου (χωρητικότητα ή μήκος), το πλήθος μορίων υγρού σε ένα ποτήρι, το ύψος ενός βουνού, το μέγεθος μιας διαδήλωσης (αριθμού διαδηλωτών) κλπ..

 Ως μαθηματικός όρος, μέγεθος ονομάζεται κάθε ποσό που επιδέχεται αύξηση ή μείωση και επομένως μπορεί να μετρηθεί και να εκφρασθεί με αριθμούς. Ο αριθμός που αποτελεί το μέτρο κάποιου μεγέθους είναι ο λόγος (πηλίκο) του εξεταζόμενου μεγέθους προς άλλο ομοειδές το οποίο έχει επιλεχθεί ως μονάδα μέτρησης. Ως φυσικά μεγέθη (μεγέθη που εξετάζει η φυσική) χαρακτηρίζονται το μήκος (και εξ' αυτού το πλάτος και το ύψος), η μάζα, ο χρόνος, η ένταση ηλεκτρικού ρεύματος, η θερμοκρασία, η ένταση φωτεινής ακτινοβολίας, η ποσότητα ουσίας (θεμελιώδη μεγέθη), καθώς και και τα παράγωγα φυσικά μεγέθη, όπως το εμβαδό, ο όγκος, η συχνότητα, η δύναμη, η πίεση, η ενέργεια, η ισχύς, η ηλεκτρική τάση, η ηλεκτρική αντίσταση, το ηλεκτρικό φορτίο, η ραδιενέργεια και πολλά άλλα. Τα μεγέθη διακρίνονται επίσης κατά το μέτρο τους σε μονόμετρα και διανυσματικά. Τα μονόμετρα είναι τα μεγέθη που για να οριστούν χρειάζονται μόνο ένα αριθμό και μια μονάδα μέτρησης, όπως το μήκος, η απόσταση, η μάζα. Τα διανυσματικά απαιτούν μέτρο, διεύθυνση, φορά και σημείο εφαρμογής, όπως είναι η ταχύτητα και η επιτάχυνση. Στη ναυτιλία, σημαντικότερα μεγέθη είναι τα εξής: Στα μονόμετρα, είναι το μήκος (και εξ αυτού το πλάτος και το βύθισμα), το βάρος (ως μάζα), η χωρητικότητα πλοίου (ως όγκος) Στα διανυσματικά, είναι η ταχύτητα, η ορατότητα, ο κυματισμός, η ένταση των ανέμων, των ρευμάτων, η αλμυρότητα κ.ά.. Μέγεθος (μετρική) Βαθμωτό μέγεθος Φαινόμενο μέγεθος Πραγματικό μέγεθος Απόλυτο μέγεθος Μεγέθυνση
Βλαδιβοστόκ

Το Βλαδιβοστόκ (ρωσικά: Владивосто́к, Βλαντιβαστόκ, που σημαίνει "Κυρίαρχος της Ανατολής") είναι πόλη της Ρωσίας, πρωτεύουσα του Κράι Πριμόρσκι και ο μεγάλος λιμένας της χώρας στον Ειρηνικό ωκεανό. Έχει πληθυσμό 592.034 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Είναι γενέτειρα του Γιουλ Μπρίνερ και η κατάληξη, το τέρμα, του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου. Το όνομα της πόλεως απαντάται και εξελληνισμένα ως Βλαδιβοστόκη.

 Το μέρος στο οποίο χτίστηκε το Βλαδιβοστόκ είναι περιοχή όπου έζησαν πολλοί λαοί όπως οι Μπάλχε, Τζουρτσέν ενώ αποτέλεσε μέρος της Κινεζικής και της Μογγολικής αυτοκρατορίας προτού οι Ρώσοι κατακτήσουν την περιοχή. Το Βλαδιβοστόκ ήταν αρχικά ένα απλό ψαροχώρι-ναυτικό φυλάκιο προτού μετατραπεί σε πόλη μισού εκατομμυρίου κατοίκων. Μια τηλεγραφική γραμμή προς Σαγκάη και Ναγκασάκι τέθηκε σε λειτουργία στο Βλαδιβοστόκ το 1871. Το δημοτικό οικόσημο της πόλης που απεικονίζει την Σιβηρική τίγρη δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1883. Η οικονομία της πόλης δέχθηκε μια ώθηση το 1903 με την ολοκλήρωση του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου που ξεκίναγε από τη Μόσχα και κατέληγε στο Βλαδιβοστόκ. Ως επακόλουθο της Επανάστασης των Μπολσεβίκων το Βλαδιβοστόκ απέκτησε μεγάλη στρατιωτική σημασία για τη Δημοκρατία της Άπω Ανατολής και την προσωρινή κυβέρνηση Πριαμούριε. Η λήψη της πόλης Ιερονίμ Ουμπόρεβιτς από τον Κόκκινο Στρατό στις 25 Οκτωβρίου του 1922 σήμανε το τέλος της Ρωσικής Επανάστασης. Μέχρι το 1992 οπότε διαλύθηκε η Ε.Σ.Σ.Δ. το Βλαδιβοστόκ, καθώς ήταν η κύρια ναυτική βάση του Σοβιετικού Στόλου στον Ειρηνικό, δεν δέχονταν αλλοδαπούς. Η πιο σημαντική βιομηχανία της πόλης είναι η παρασκευή ψαρικών και αποτελεί σχεδόν τα τέσσερα πέμπτα της εμπορικής παραγωγής του Βλαδιβοστόκ. Το 1995, το ετήσιο διεθνές εμπόριο της πόλης συμπλήρωσε συνολικά 725 εκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 206 εκατομμυρίων δολαρίων των εξαγόμενων αγαθών και 519 εκατομμυρίων δολαρίων των εισαγόμενων αγαθών. Τα κύρια στοιχεία εξαγωγής ήταν ψάρια, προϊόντα ξυλείας, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, και σκάφη. Τα κύρια στοιχεία εισαγωγής ήταν τρόφιμα, ιατρικά, υποδήματα, αυτοκίνητα, οικιακά και τεχνικά στοιχεία, και σκάφη. Από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, πολλές επιχειρήσεις έχουν ανοίξει τα γραφεία τους στο Βλαδιβοστόκ λόγου της στρατηγικής της θέσης. Δυστυχώς, το ποσοστό εγκλήματος και το κόστος ζωής έχουν αυξηθεί επίσης και η πόλη θεωρείται κόμβος οργανωμένου εγκλήματος καθώς και κατάχρησης της εξουσίας από τις περιφερειακές και δημοτικές αρχές. Flickr Travel guide to Vladivostok Vladivostok Map (IE 5.0+)
The Ultimate Collection (άλμπουμ, Μάικλ Τζάκσον)

Το The Ultimate Collection είναι περιορισμένη έκδοση της μουσικής του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο συμπεριλαμβάνει 4 audio CDs και 1 DVD. Πουλώντας 1 εκατομμύρια αντίτυπα, το DVD σημείωσε την πρώτη του εμφάνιση στο Live in Bucharest: The Dangerous Tour, το οποίο κυκλοφόρησε το 2005.

 Πολλά κομμάτια προέρχονται από 7 στούντιο άλμπουμ του Τζάκσον: Off the Wall, Thriller, Bad, Dangerous, HIStory: Past, Present and Future, Book I, Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix και Invincible. Αξιοσημείωτα κομμάτια στο άλμπουμ κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά ως demos όπως P.Y.T. (Pretty Young Thing), Shake a Body, Cheater και το αρχικό demo του We Are the World με solo του Τζάκσον. Το άλμπουμ περιέχει 8 κομμάτια που δεν κυκλοφόρησαν προηγουμένως και γράφτηκαν από τον Τζάκσον: In the Back, Beautiful Girl, The Way You Love Me και We've Had Enough. Το τραγούδι The Way You Love Me ολοκληρώθηκε για το άλμπουμ Michael ως (I Like) The Way You Love Me. Η ολοκληρωμένη έκδοση του You Can't Win είναι διαθέσιμη μόνο σε μορφή 12" single. Το Someone in the Dark κυκλοφόρησε για πρώτη φορά ως two-part τραγούδι στην περιορισμένη έκδοση του E.T. the Extra-Terrestrial, και επανακυκλοφόρησε στην Ειδική Έκδοση του 2001 για το Thriller. Και οι δύο προηγούμενες εκδόσεις (early version) των Dangerous και Monkey Business ήταν νωρίτερα διαθέσιμα στην ειδική έκδοση του 2001 για το Dangerous. Το Someone Put Your Hand Out είναι cassette single, που προωθήθηκε από τη Pepsi, το οποίο κυκλοφόρησε στην Ευρώπη για να προωθήσει το Dangerous World Tour. Το On the Line ήταν μέρος του Ghosts, το οποίο κυκλοφόρησε το 1997, αλλά περιέχει μια προηγούμενη έκδοση. Το You Are Not Alone είναι κατά 15 δευτερόλεπτα μεγαλύτερο από την αρχική έκδοση στο άλμπουμ και έχει περισσότερα φωνητικά. Δίσκος 1 Δίσκος 2 Δίσκος 3 Δίσκος 4 Οι Τζάκσον 5 (Jackson 5) εκτελούν τα κομμάτια 1-3 και 7 (Δίσκος 1). Οι Τζάκσον 5 (The Jacksons) εκτελούν τα κομμάτια 8, 11-12, 18-19 (Δίσκος 1) και το κομμάτι 8 (Δίσκος 2).Η original έκδοση του Cheater έπρεπε να εμφανιστεί στο Bad.DVD - Live in Bucharest: The Dangerous Tour* Intro Jam Wanna Be Startin' Somethin' Human Nature Smooth Criminal I Just Can't Stop Loving You (μαζί με την Σίνταχ Γκάρρετ) She's Out of My Life I Want You Back/The Love You Save I'll Be There Thriller Billie Jean Black or White Black Panther Video Interlude Working Day and Night Beat It Someone Put Your Hand Out Ενόργανο Will You Be There Black or White Heal the World Man in the Mirror Rocket Man(*) Δεν κυκλοφόρησαν προηγούμενως Η πρόσθεση του «Another Part of Me» σπρώχνει κατά μια θέση το νούμερο των κομματιών (π.χ το «Someone Put Your Hand Out» ξεκινά από τον Δίσκο 4). Το κομμάτι 11 εκτελέστηκε από τους Τζάκσον 5. I Want You Back - 2:58 Rock With You - 3:39 She's Out Of My Life - 3:38 Wanna Be Startin' Somethin' - 6:03 Billie Jean - 4:53 Scared Of The Moon (Demo) - 4:41 Bad - 4:07 Man In The Mirror - 5:20 Cheater (Demo) - 5:09 You Are Not Alone - 6:03 Beautiful Girl (Demo) - 4:03 We've Had Enough - 5:45
Χαράλαμπος Σκούρτης

Ο Χαράλαμπος Σκούρτης (γεν. Μυτιλήνη, Λέσβος, 30 Οκτωβρίου 1934 - Χολαργός, 28 Οκτωβρίου 2022) ήταν Έλληνας συνταξιούχος οδοντίατρος, πρώην δήμαρχος Χολαργού, ο μακροβιότερος στα χρονικά (1983 - 2002) καθώς και επίτιμος δήμαρχος της πόλης. Στέλεχος της τοπικής αυτοδιοικησης επί 32 συνεχόμενα έτη (Συνέντευξη στο περιοδικό του Δήμου Παπάγου Χολαργού, τ. 2, Δεκέμβριος 2020, σελ. 13), έχει επίσης υπηρετήσει το θεσμό του "Συμπαραστάτη του Δημότη".

 Για πρώτη φορά εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος Χολαργού στις εκλογές του 1978 και εν συνεχεία κέρδισε πέντε φορές τη δημαρχία της πόλης, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές του 1982, 1986, 1990, 1994 και 1998. Κατά τη διάρκεια της 20ετούς παρουσίας του στο δημοτικό θώκο ανέλαβε, μεταξύ άλλων, διάφορες πρωτοβουλίες για την περιβαλλοντική προστασία του Υμηττού (ήταν ο εμπνευστής της δραστηριότητας "Δρόμος Βουνού"), ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης του όρους, θέση για την οποία τιμήθηκε. Για την μακρόχρονη προσφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση βραβεύτηκε από διάφορους φορείς, όπως η Ένωση Δημάρχων Αττικής κ.α., ενώ τον Μάιο του 2015, με ομόφωνη απόφαση του, το Δημοτικό Συμβούλιο του ενοποιημένου Δήμου Παπάγου-Χολαργού του απένειμε τον τίτλο του Επιτίμου Δημάρχου Χολαργού. Επί των ημερών του Χαράλαμπου Σκούρτη δεσμεύτηκαν ή αγοράστηκαν διάφορα οικόπεδα, επί των οποίων εν-συνεχεία κατασκευάστηκαν το σχολικό συγκρότημα στο λόφο του Τσακού, το 3ο Γυμνάσιο Χολαργού, πέντε δημοτικά σχολεία, τρεις παιδικοί σταθμοί και νηπιαγωγεία, 6 γήπεδα μπάσκετ, 5 γήπεδα τένις ενώ δημιουργήθηκε το κλειστό γυμναστήριο "Αντώνης Τρίτσης", διαμορφώθηκαν πολλές πλατείες, ξεκίνησε η λειτουργία δύο ΚΑΠΗ, βελτιώθηκε σημαντικά το δίκτυο αποχέτευσης, εγκαινιάστηκε δημοτικός θερινός κινηματογράφος και κτίσθηκαν τόσο το Κοιμητήριο Χολαργού όσο και το Δημοτικό κατάστημα Η καταγωγή του Χαράλαμπου Σκούρτη ήταν από τη Μυτιλήνη της Λέσβου. Ήταν νυμφευμένος με την Λιούμπα Σκούρτη και είχαν αποκτήσει δυο γιους, ενώ ήταν κάτοικος Χολαργού από το 1952 έως Απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου 2022 σε ηλικία 87 ετών