IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Türk Ajansı Kıbrıs

Το TAK, Türk Ajansı Kıbrıs (Τουρκικό Πρακτορείο Ειδήσεων-Κύπρος) είναι το πρακτορείο ειδήσεων στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Οι αρμοδιότητες του είναι να διαδίδει τα νέα της ΤΔΒΚ στο εξωτερικό και να παρέχει τις διεθνείς ειδήσεις στην ΤΔΒΚ.

 Το TAK ιδρύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1973 από τον δημοσιογράφο Σαίντ Αρίφ Τερζίογλου. Το TAK διοικείται από εφταμελές Διοικητικό Συμβούλιο και είναι "αφιερωμένο στις αρχές της δικαιοσύνης και της αμεροληψίας κατά τη διάδοση των ειδήσεων, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά". Το πρακτορείο παρέχει ειδήσεις στον τύπο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, την τηλεόραση Μπαϊράκ και άλλα ΜΜΕ της Τουρκίας. Επίσης παρέχει ειδήσεις στο πρακτορείο Αναντολού και την τουρκική ραδιοτηλεόραση. Το TAK παρέχει ειδήσεις σε κορυφαία διεθνή πρακτορεία ειδήσεων, όπως τα Reuters, AP, AFP, IRNA και λαμβάνει νέα από το Reuters. Το TAK είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης των Πρακτορείων Ειδήσεων Τουρκόφωνων Χωρών. Στην Κύπρο, οι ειδήσεις που εισάγει η κυπριακή κυβέρνηση από το ΤΑΚ ξεκινούν με την φράση "Παράνομο ειδησεογραφικό πρακτορείο ΤΑΚ". Επίσημος ιστότοπος
Manifesto of Nevermore

Το Manifesto of Nevermore είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Nevermore, η οποία κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records". Η κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της σειράς συλλογών με τίτλο "Manifesto", τις οποίες κυκλοφόρησε η "Century Media. Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται εδώ προέρχονται από τα πρώτα έξι στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, το ΕΡ "In Memory" και το ζωντανά ηχογραφημένο "The Year of the Voyager".

 1. Final Product (Dane, Loomis) - 4:22 2. Born (Dane, Loomis) - 5:05 3. Enemies of Reality (Dane, Loomis) - 5:11 4. Tomorrow Turned into Yesterday (Dane, Loomis) - 4:35 5. Believe in Nothing (Dane, Loomis) - 4:22 6. Narcosynthesis (Dane, Loomis) - 5:31 7. Dreaming Neon Black (Dane, Loomis) - 6:26 8. Beyond Within (Dane, Loomis) - 5:12 9. Next in Line (Dane, Loomis) - 5:32 10. The Seven Tongues of God (Dane, Loomis) - 5:59 11. Matricide (Dane, Loomis) - 5:21 12. What Tomorrow Knows (Dane, Loomis) - 5:12 13. The Heart Collector (Live) (Dane, Loomis) - 6:45 Τα τραγούδια του "Manifesto of Nevermore" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Γουόρελ Ντέιν - φωνητικά Τζεφ Λούμις - κιθάρα Στιβ Σμιθ - κιθάρα Τιμ Κάλβερτ - κιθάρα Κρις Μπρόντερικ - κιθάρα Πατ Ο' Μπράιεν - κιθάρα Τζιμ Σέπαρντ - μπάσο Βαν Γουίλιαμς - τύμπανα Manifesto of Nevermore - Nevermore | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Nevermore - Manifesto of Nevermore (album review ) | Sputnikmusic Nevermore - Manifesto of Nevermore - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Nevermore - Manifesto of Nevermore - Metal Storm
328

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 328 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 328 (CCCXXVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ιανουαρίνου και Ιούστου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1081 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 328 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 5 Ιουλίου - Η Κωνσταντίνεια Γέφυρα, χτισμένη πάνω από τον Ίστρο Ποταμό (Δούναβη) ανάμεσα στη Συκιδάβα (Κοραβία, Ρουμανία) και τον Οίσκο (Γκίγκεν, Βουλγαρία), ανοίγει επίσημα από το Ρωμαίο αρχιτέκτονα Θεόφιλο Πατρίκιο. 7 Δεκεμβρίου - Ο Λαχμίδας βασιλιάς Άμρου αλ-Καΰς ιμπν Αμρ πεθαίνει. Η επιτάφια επιγραφή του, η Επιγραφή του Νεμάρα, είναι μία σημαντική πηγή για την Αραβική γλώσσα. Θρησκεία 9 Μαΐου - Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Επίσκοπος Αλέξανδρος πεθαίνει και τον διαδέχεται ο διάκονος Αθανάσιος. Ουάλης, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 378) Χουάν Τσονγκ, στρατηγός και κυβερνήτης της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 384) Γιουάν Χονγκ, ιστορικός και πολιτικός της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 376) 17 Απριλίου - Αλέξανδρος Α', επίσκοπος Αλεξανδρείας Σου Τζαν, στρατηγός της Δυναστείας των Τζιν Γιου Ουεντζούν, αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 297)
Thank God It's Christmas

Το "Thank God It's Christmas" είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος Queen , το οποίο κυκλοφόρησε ως σινγκλ το 1984. Οι στιχουργοί του τραγουδιού είναι τα μέλη του συγκροτήματος, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι και ο ντράμερ Ρότζερ Τέιλορ .Το κομμάτι δεν κυκλοφόρησε σε κανένα από τα στούντιο άλμπουμ της μπάντας, αλλά το 1999 συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ συλλογής Greatest Hits III.

 Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 1984 και της Πρωτοχρονιάς, το τραγούδι παρέμεινε στα βρετανικά τσαρτ για έξι εβδομάδες, φτάνοντας στην 21η θέση .Σε μια ψηφοφορία του 2011 μεταξύ των αναγνωστών του αμερικανικού μουσικού περιοδικού Rolling Stone , το τραγούδι κατατάχθηκε στην 3η θέση ανάμεσα στα καλύτερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια όλων των εποχών . Το Δεκέμβριο του 2019 το τραγούδι κυκλοφόρησε σε ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων. Φρέντι Μέρκιουρι : κύρια φωνητικά και δεύτερα φωνητικά Μπράιαν Μέι : ηλεκτρική κιθάρα , συνθέτης και δεύτερα φωνητικά Ρότζερ Τέιλορ : ντραμς Τζον Ντίκον : μπάσο Το single στο YouTube
Κλιματολογία

Η Κλιματολογία είναι μια συνδυαστική επιστήμη της Μετεωρολογίας και της Γεωγραφίας με βασικό αντικείμενο έρευνας και μελέτης την μακρόχρονη σύνθεση του καιρού, δηλαδή το κλίμα, την διάκριση αυτού παράλληλα με την ερμηνεία των μεταβολών του και των εξ αυτών επιπτώσεων, καθώς και την εφαρμογή συναφών δεδομένων προς επίλυση ειδικών προβλημάτων.Οι επιστήμονες του κλάδου αυτού καλούνται κλιματολόγοι.

 Μια πρώτη διάκριση της Κλιματολογίας ανάλογα με τη σπουδή του αντικειμένου της είναι: η Περιγραφική κλιματολογία ή Κλιματογραφία η Φυσική κλιματολογία και η Εφαρμοσμένη κλιματολογία.Ανάλογα δε του επιδιωκόμενου σκοπού η Κλιματολογία διακρίνεται σε επιμέρους κλάδους όπως (κατ' αλφαβητική σειρά): Αστική κλιματολογία Βιοκλιματολογία Γεωργική κλιματολογία Δυναμική κλιματολογία Ιατρική κλιματολογία Ιστορική κλιματολογία Κλιματολογία ανώτερης ατμόσφαιρας Κλιματολογία αερίων μαζών Μακροκλιματολογία Μεσοκλιματολογία Μικροκλιματολογία Παλαιοκλιματολογία Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ.Γ΄ (συμπλήρωμα), σ.359-360
Μόζες Κιπτανούι

Ο Μόζες Κιπτανούι (Moses Kiptanui, γενν. 1 Οκτωβρίου 1970) είναι Κενυάτης αθλητής του στίβου, δρομέας ημιαντοχής και αντοχής, γνωστός κυρίως για τα επιτεύγματά του στον δρόμος 3.000 μέτρων στιπλ, όπου ήταν ο κορυφαίος αθλητής παγκοσμίως από το 1991 έως το 1995 και τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο Κιπτανούι υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που έτρεξε τα 3.000 μέτρα στιπλ σε χρόνο μικρότερο των οκτώ λεπτών.

 Ο Κιπτανούι εμφανίσθηκε το 1991 ως ένας σχετικώς άγνωστος αθλητής που νίκησε σε αρκετούς αγώνες «Γκραν Πρι» της IAAF εκείνο το έτος. Είχε μία ιδιαιτέρως εντυπωσιακή νίκη στη Ζυρίχη, όπου έπεσε κάτω στον τελευταίο γύρο, αλλά ακόμα και έτσι κέρδισε εύκολα. Ο Κιπτανούι ήταν γνωστός ως ένας αθλητής με υψηλή αυτοπεποίθηση και κάπως υπερόπτης, που δεν είχε προπονητή αλλά προπονούσε ο ίδιος τον εαυτό του, και είχε ως κίνητρο την πίστη του στον εαυτό του.Μετά τη νίκη του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1991 στο Τόκιο, υπήρξε μεγάλη η απογοήτευση πολλών όταν δεν συμπεριελήφθηκε στην κενυατική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 επειδή είχε αποτύχει στους σχετικούς αγώνες επιλογής για τους Κενυάτες αθλητές στο Ναϊρόμπι. Ωστόσο, λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Κιπτανούι κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο 3000 μ. (χωρίς εμπόδια) στην Κολωνία με χρόνο 7:28,96 και μόλις τρεις ημέρες αργότερα κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 3000 μέτρα στιπλ με 8:02,08 στη Ζυρίχη. Το επόμενο έτος ανακηρύχθηκε και πάλι παγκόσμιος πρωταθλητής στη Στουτγάρδη, ενώ κέρδισε τα 3000 μ. στιπλ και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 της IAAF.Στις 8 Ιουνίου 1995 ο Κιπτανούι κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον δρόμο των 5000 μέτρων, στη Ρώμη, με χρόνο 12:55,30. Ο Μ. Κιπτανούι στον ιστότοπο του World Athletics
Αμίτερνον

Το Αμίτερνον (λατ. Amiternum) ήταν αρχαία πόλη των Σαβίνων, και μετέπειτα ρωμαϊκή, που βρισκόταν στην περιφέρεια Αμπρούτσο της σημερινής Ιταλίας, περίπου 9 χιλιόμετρα από τη σημερινή πόλη Λ' Άκουιλα. Το Αμίτερνον ήταν η γενέτειρα του Ρωμαίου ιστορικού και πολιτκού Σαλλούστιου (γενν. 86 π.Χ.). Τα ερείπιά της σώζονται σήμερα ως αρχαιολογικός τόπος.

 Η θέση της πόλεως αυτής, στο ανώτερο τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Ατέρνο, την κατέστησε μία από τις σημαντικότερες των Σαβίνων. Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το έτος 293 π.Χ.. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή το Αμίτερνον βρισκόταν στο σταυροδρόμι τεσσάρων ρωμαϊκών οδών: της Καικιλία οδού, της Νέας Κλαυδίας οδού και των δύο κλάδων της Σαλαρίας οδού.Σήμερα υπάρχουν αρκετά καλοδιατηρημένα ερείπια ενός αμφιθεάτρου και ενός θεάτρου, αμφότερα της αυτοκρατορικής περιόδου της Ρώμης, ενώ πάνω στον διπλανό λόφο (όπου το σημερινό χωριό Σαν Βιττορίνο) σώζονται χριστιανικές κατακόμβες. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές του Αμιτέρνου βρέθηκε ένα γνωστό ρωμαϊκό νεκρικό ανάγλυφο του 1ου αιώνα π.Χ., που παριστάνει τη ρωμαϊκή επικήδεια πομπή (pompa και στη λατινική γλώσσα). Η σύγχρονη ονομασία του διπλανού χωριού είναι Σαν Βιττορίνο, προς τιμή του Χριστιανού μάρτυρα Αγίου Βικτωρίνου, ο οποίος θεωρείται ως ο πρώτος επίσκοπος του Αμιτέρνου, που υποτίθεται ότι κατείχε την έδρα την εποχή των διωγμών (96-98 μ.Χ.) του Αυτοκράτορα Νέρβα, παρά το ότι άλλες πηγές τοποθετούν την ίδρυση της επισκοπής περί το έτος 300. Επίσκοποι Αμιτέρνου των οποίων τα ονόματα διασώθηκαν ήταν επίσης ο Κβοντβουλτντέους (Quodvultdeus), ο Καστόριος (που αναφέρεται από τον Πάπα Γρηγόριο Α΄), ο Άγιος Κεττέος ή Περεγρίνος (που μαρτύρησε από τους Λομβαρδούς το 597) και ο Λεόντιος, αδελφός του Πάπα Στεφάνου Β΄. Ο τελευταίος γνωστός επίσκοπος Αμιτέρνου ήταν ο Λουδοβίκος (Ludovicus), που αναφέρεται ότι έλαβε μέρος σε μια σύνοδο στη Ρώμη το έτος 1069. Την ίδια περίπου εποχή, η επισκοπή καταργήθηκε και η επικράτειά της συγχωνεύθηκε στην Επισκοπή του Ριέτι. Στα μέσα του 13ου αιώνα ο πληθυσμός μεταφέρθηκε στη νεοϊδρυθείσα πόλη της Λ' Άκουιλα, η οποία έγινε έδρα νέας, ομώνυμης επισκοπής από τον Πάπα Αλέξανδρο Δ΄ στις 20 Φεβρουαρίου 1257, η οποία ενσωμάτωσε εκ νέου την επικράτεια της παλαιάς Επισκοπής του Αμιτέρνου.Ωστόσο η ονομασία της επαναφέρθηκε σε χρήση από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία από το 1966 ως ονομαστική έδρα τιτουλάριου επισκόπου και από το 1976 τιτουλάριου αρχιεπισκόπου. Το λήμμα «Amiternum (San Vittorino), Latium, Italy» στην Princeton Encyclopaedia of Classical Sites, επιμ. Richard Stillwell, 1976 Πληροφορίες για την Επισκοπή του Αμιτέρνου και τους επισκόπους της στο GCatholic.org Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Amiternum» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 1 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 859
Καλό Χωριό Καπούτη

Το Καλό Χωριό (γνωστό και ως Καλό Χωριό Καπούτη ή Καλό Χωριό Μόρφου) είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kalo Chorio». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Ρασίνγκ Κλεμπ Αϊσιέν

Η Ρασίνγκ Κλεμπ Αϊσιέν (γαλλικά: Racing Club Haïtien) είναι αϊτιανή ποδοσφαιρική ομάδα, με έδρα το Πορ-ω-Πρενς, ιδρυθείσα στις 23 Μαρτίου 1923. Αποτελεί τον σύλλογο με τις περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στην χώρα, αριθμώντας, συνολικά, 11 κατακτήσεις του τοπικού πρωταθλήματος, ενώ, παράλληλα, διατηρεί σημαντική αντιπαλότητα με την Βιολέτ ΑΚ, με τις δύο ομάδες να αναμετρούνται μεταξύ τους σε ένα ντέρμπι το οποίο θεωρείται ως το σημαντικότερο εθνικό παραδοσιακό ντέρμπι.

 Γνωστή υπό το ψευδώνυμο του «Γηραιού Λέοντα» (γαλλικά: Vieux Lion), η Ρασίνγκ Κλεμπ Αϊσιέν κατέστη ως ο πρώτος αϊτιανός σύλλογος ο οποίος κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ, το 1963, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Αντουάν Τασί. Έχοντας κατακτήσει, συνολικά, έντεκα φορές το εθνικό πρωτάθλημα της χώρας, ωστόσο, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 2000, ο σύλλογος εισήλθε σε περίοδο παρακμής, η οποία και επισημοποιήθηκε με τον υποβιβασμό του, το 2007, στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του αϊτιανού ποδοσφαίρου. Έπειτα από την κατάκτηση, το 2008, του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας, η ομάδα επανήλθε εκ νέου στην πρώτη κατηγορία, το 2009, σε μία σεζόν η οποία και ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, η οποία και αποτελεί τον τελευταίο χρονικό τίτλο της, προτού υποβιβαστεί εκ νέου, το 2011. Το 2013, ο Γηραιός Λέων προβιβάστηκε εκ νέου στην πρώτη κατηγορία, χωρίς, έκτοτε, να υποβιβαστεί ξανά, με εξαίρεση την αποβολή του, για λόγους απόσχισης, μαζί με ακόμη τέσσερις συλλόγους, το 2014. Το 2019 αποδείχθηκε ως μία ιδιαιτέρως δύσκολη χρονιά για τον σύλλογο, καθώς αντιμετώπισε σημαντικά οικονομικά και θεσμικά ζητήματα, τα οποία και οδήγησαν, τον Μάρτιο του ίδιου έτους, στην παραίτηση σχεδόν του συνόλου των μελών της διοικούσας επιτροπής του, εκ των οποίων μόλις δύο παρέμειναν στη θέση τους, ο πρόεδρος, Εμανουέλ Μενάρ, και ο αντιπρόεδρος, Ζυλιό Καντέ. Τωρινοί παίκτες Πρώην παίκτες
Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας

Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας είναι μια ημέρα ευαισθητοποίησης που έχει οριστεί από τα Ηνωμένα Έθνη. Σκοπός της ημέρας είναι να επιστήσει την προσοχή σε ένα σύνολο πολιτιστικών και νομικών ζητημάτων που αφορούν τη νεολαία. Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας γιορτάστηκε στις 12 Αυγούστου 2000.

 Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Αυγούστου. Θεσπίστηκε να επιστήσει την προσοχή των κρατών και άλλων φορέων σε ζητήματα που αφορούν τη νεολαία παγκοσμίως. Αυτήν τη μέρα, πραγματοποιούνται στα κράτη-μέλη συναυλίες, εργαστήρια, πολιτιστικές εκδηλώσεις και συναντήσεις με εθνικούς και τοπικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και οργανώσεις νεολαίας σε όλο τον κόσμο. Η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 1999 με την έγκριση του Ψηφίσματος 54/120.Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας για το 2014 ήταν Νεολαία και Ψυχική Υγεία, ενώ το 2015, ήταν το Νεολαία και Πολιτική Συμμετοχή. Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας 2016 ήταν «Ο δρόμος προς το 2030: Εξάλειψη της φτώχειας και επίτευξη βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής». Για το 2017, το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας ήταν "Η Νεολαία Χτίζει την Ειρήνη", ενώ το 2018 ήταν «Ασφαλείς Χώροι για Νεολαία» αναγνωρίζοντας τη συμβολή των νέων στην πρόληψη των συγκρούσεων, την υποστήριξη της ένταξης, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη διατήρηση της ειρήνης. Για το 2019, το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας ήταν «Μετασχηματίζοντας την Εκπαίδευση» για να γίνει η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς και προσβάσιμη για όλους τους νέους. Και το 2020, το θέμα ήταν «Δέσμευση νέων για παγκόσμια δράση». Το θέμα για το 2021 IYD είναι «Μεταμορφώνοντας τα συστήματα τροφίμων: Καινοτομία των νέων για την ανθρώπινη και την πλανητική υγεία» Το θέμα για το 2022 είναι «Αλληλεγγύη ανάμεσα στις γενεές: Δημιουργώντας έναν κόσμο για όλες τις ηλικίες», ενώ το 2023 είναι «Πράσινες δεξιότητες για τη νεολαία: Προς έναν βιώσιμο κόσμο». Κάθε Ημέρα Νεολαίας συνδέεται με μια σειρά από εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα: Διεθνές Συνέδριο Νεολαίας 2013: πραγματοποιήθηκε στις 10–11 Αυγούστου 2013, πριν από την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στις 12 Αυγούστου. Αυτό το συνέδριο περιλάμβανε ομιλητές από διάφορες χώρες και τομείς, ενώ ακολούθησαν τελετή απονομής βραβείων για νέους και συζητήσεις. Παγκόσμιο διαδικτυακό σεμινάριο (webinar) με πληροφορίες και στοιχεία για την ανταλλαγή ιδεών σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη και τους νέους. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκαν απόψεις διεθνών οργανισμών, κρατών και νέων επιστημόνων που ειδικεύονται στο θέμα. Ημέρα Νεολαίας Διεθνής Ημέρα Νεολαίας (Ηνωμένα Έθνη)
Μικροκαινοφανής

Ο μικροκαινοφανής είναι τύπος θερμοπυρηνικής έκρηξης στην επιφάνεια ενός λευκού νάνου περίπου το ένα εκατομμυριοστό της ισχύος ενός καινοφανούς αστέρα. Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2022. Προκαλούνται από συσσωρευμένο υλικό από το γύρω περιβάλλον, όπως από ένα συνοδό αστέρα.

 Όταν ο Νιλ Άρμστρονγκ τράβηξε στερεοσκοπικές φωτογραφίες της σεληνιακής επιφάνειας κατά τη διάρκεια της αποστολής Απόλλων 11, είδε αστραφτερά σημεία που έμοιαζαν με γυαλί. Ο αστροφυσικός Τόμας Γκολντ ανέλυσε τις φωτογραφίες και πρότεινε ότι η υαλοποίηση θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας "μικρή έκρηξης τύπου νόβα" από τον ήλιο. Ο καθηγητής Αστρονομίας και Αστροφυσικής Bradley Schaefer συμφώνησε ότι αυτό ήταν ένα ισχυρό επιχείρημα για αυτό που τώρα αποκαλούμε ηλιακό μικροκαινοφανής. Αυτά τα μπαλώματα παρατηρήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια της αποστολής Chang'e 4 της Εθνικής Διαστημικής Διοίκησης της Κίνας στην άλλη πλευρά της σελήνης το 2019 και αρχικά θεωρήθηκε ότι πρόκειται για τζελ. Η ομάδα πιστεύει ότι δεν θα μπορούσε να έχει σχηματιστεί από την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα στον οποίο βρέθηκε το γυαλί. Αυτός ο βράχος θα ήταν πολύ μικρός για να δημιουργήσει τις απαιτούμενες θερμοκρασίες. (Αγγλικά) The Next End of the World: The Rebirth of Catastrophism Ben Davidson (2021) ISBN: 978-1-09835-778-8 (Αγγλικά) Nova Astronomy in Upheaval | Predictions Come True από Suspicious0bservers
Εθνική Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 9 Φεβρουαρίου 2015Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό αντιπροσωπεύει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (Basketball Federation of Democratic Republic of Congo).

 Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στην Κένυα το 1997. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό σε Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Εθνική Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (καλαθοσφαίριση ανδρών) Dem.Rep. of Congo, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά)
Φομόριαν

Στην ιρλανδική μυθολογία, οι Φομόριαν (ιρλ. Fomóiri ή Fomóraig) ήταν μια φυλή ημίθεων γιγάντων, που κατοικούσαν στην Ιρλανδία κατά την αρχαιότητα. Πολλοί πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύουν τους θεούς του χάους και της άγριας φύσης, σε αντίθεση με τους Τουάθα ντε Ντανάν, που αποτελούν τους θεούς του ανθρώπινου πολιτισμού.

 Ο Παρθόλον κι οι ακόλουθοί του θεωρούνται οι πρώτοι που εισέβαλαν στην Ιρλανδία μετά τον κατακλυσμό, αλλά οι Φομόριαν βρίσκονταν ήδη εκεί. Υπάρχει μια παράδοση που λέει ότι οι Φομόριαν, οδηγούμενοι από τον Cíocal, είχαν φτάσει διακόσια χρόνια νωρίτερα στην περιοχή και ζούσαν κυρίως από το κυνήγι και την αλιεία, πριν τον Παρθόλον, που έφερε το άροτρο και την κτηνοτροφία. Μπορεί κάτι τέτοιο να αποτελεί μνήμη από πολύ παλαιότερα χρόνια, όταν οι κυνηγοί της Μεσολιθικής εποχής παραχωρούσαν τη θέση τους στους αγρότες της νεολιθικής περιόδου. Ο Παρθόλον νίκησε τον Cíocal στη μάχη της Mag Ithe, αλλά ο λαός του αργότερα πέθανε από πανούκλα. Αργότερα έφτασε ο Νέμεντ κι οι ακόλουθοί του, που σκότωσαν τους παλαιούς αρχηγούς των Φομόριαν. Ωστόσο, δυο νέοι αρχηγοί ξεπήδησαν: ο Κόναντ, γιος του Φάμπαρ, που ζούσε στη Νήσο Τόρι, στην κομητεία του Ντόνεγκαλ, κι ο Μορκ. Μετά το θάνατο του Νέμεντ, ο Κόναντ κι ο Μορκ υποδούλωσαν το λαό του, αλλά ο γιος του, Fergus Lethderg, μάζεψε στρατό 60.000 ανθρώπων και τους επιτέθηκε. Ακολούθησε μεγάλη σφαγή και από τις δυο πλευρές. Η θάλασσα φούσκωσε και μεγάλα κύματα έπνιξαν τους περισσότερους από τους διασωθέντες. Από το λαό του Νέμεντ σώθηκαν μονάχα τριάντα άνθρωποι, που ξέφυγαν μέσα σε ένα πλοίο και διασκορπίστηκαν σε άλλα μέρη του κόσμου. Μετά την Πρώτη Μάχη της Μόι Τούραχ, όπου ο βασιλιάς Νουάντου έχασε το χέρι του, βασιλιάς των Τουάθα ντε Ντανάν και της Ιρλανδίας ανακηρύχτηκε ο Μπρες, που ήταν γιος της Ερίου των Τουάθα ντε Ντανάν και του Έλαθαν των Φομόριαν. Ο Μπρες όμως αποδείχτηκε τύραννος, αφού ανάγκασε τους Τουάθα ντε Ντανάν να δουλεύουν σαν σκλάβοι για τους Φομόριαν. Έχασε την εξουσία του κι αναπληρώθηκε από τον Νουάντα, όταν σατιρίστηκε για την παραμέληση των βασιλικών καθηκόντων του σχετικά με τη φιλοξενία. Ο Μπρες έτρεξε στον πατέρα του Έλαθαν για βοήθεια, αλλά εκείνος αρνήθηκε, οπότε στράφηκε στον πολεμοχαρή Μπάλορ, που ζούσε στη Νήσο Τόρι, και έφτιαξε στρατό. Ωστόσο, και οι Τουάθα ντε Ντανάν ετοιμάζονται για πόλεμο με επικεφαλής τον Λουγ, γιος του Κίαν των Τουάθα ντε Ντανάν και της Έθνι, κόρης του Μπάλορ των Φομόριαν. Στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ, ο βασιλιάς Νουάντα σκοτώνεται από τον Μπάλορ, αλλά ο ίδιος βρίσκει το θάνατο από τον εγγονό του, Λουγ. Η ονομασία "Φομόριαν" πιστεύεται ότι προέρχεται από τη φράση "fo muire" (ιρλ. faoi muire), "κάτω απ' τη θάλασσα". Το γεγονός αυτό, συν τη συσχέτιση των Φομόριαν με κρυστάλλινους πύργους στα δυτικά του ωκεανού, δείχνει ότι μπορεί να συνδέονται με παγόβουνα. Ωστόσο, η ρίζα "mór" μπορεί να έχει την ερμηνεία "τρόμος", όπως υπάρχει ακόμα στην αγγλική λέξη για τον εφιάλτη (αγγλ. nightmare).
Βάιολετ Γουέγκνερ

Η Βάιολετ Έμιλυ Γουέγκνερ, Κόμισσα του Ουσώ, πριγκίπισσα Λιούμπιτσα του Μαυροβουνίου, (1887-1960), ήταν κόρη ενός ντετέκτιβ του τμήματος έκδοσης της Σκότλαντ Γιαρντ, Γουίλιαμ Τ. Γουέγκνερ και Αραμπέλα Ελίζα το γένος Ντάρμπυ, οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή του Λονδίνου που ονομάζεται Ταλς Χιλ. Η Βάιολετ έκανε καριέρα στις μουσικές αίθουσες από την ηλικία των 15 ετών και έγινε γνωστή ως το "Είδωλο του Βερολίνου".

 Το 1912, η Βάιολετ παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, Κόμη Σέρτζιο Φρανσέσκο Ενρίκο Μαρία Μπρουνέτα ντ' Ουσώ (γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1885, Τορίνο, Ιταλία), στο Λονδίνο. Οι γονείς του Σέρτζιο ήταν ο Κόμης Ευγένιος Μπρουνέτα ντ' Ουσώ και η Ρωσσίδα κόμισσα Καταρίνα Ζάιφαρτ. Ο Ευγένιος ήταν Γενικός Γραμματέας της Ολυμπιακής Επιτροπής που που διήυθυνε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1908. Ο Ευγένιος πέθανε το 1919 σε μυστηριώδεις συνθήκες. Η τύχη του Σέρτζιο είναι επίσης άγνωστη, παρόλο που υποτίθεται ότι προσπαθούσε να διευκρινίσει στις συνθήκες του θανάτου του πατέρα μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.Η Βάιολετ απολάμβανε κάποια επιτυχία ως καλλιτέχνης και εμφανίστηκε σε πολλές παραγωγές σε όλη την Αγγλία και την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ενώ ταξίδευε στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του 1918, η Βάιολετ συναντήθηκε με τον Πρίγκιπα Πέτρο του Μαυροβουνίου, τον μικρότερο γιο του εξόριστου Βασιλιά Νικολάου Α' του Μαυροβουνίου. Η Βάιολετ συνοδευόταν από τη μητέρα της, Αραμπέλλα, η οποία τους συμβούλεψε να καθυστερήσουν το γάμο, έως ότου η νέα γιουγκοσλαβική κυβέρνηση απονέμει τα χρήματα που διεκδικούσε ο πρίγκιπας για τη δήμευση της περιουσίας της οικογένειάς του στο Μαυροβούνιο. Επειδή η Βάιολετ ήταν κοινή θνητή, η Αραμπέλλα φοβόταν ότι με τον γάμο τους μπορεί να έθεταν σε κίνδυνο την υπόθεση του αποζημίωσης του Πέτρου. Η Βάιολετ παντρεύτηκε τον Πέτρο στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1924, προτού γίνει οποιαδήποτε διευθέτηση. Μετά το γάμο της, η Βάιολετ βαπτίστηκε Χριστιανή Ορθόδοξη και έγινε πριγκίπισσα Λιουμπίτσα του Μαυροβουνίου και ως εκ τούτου νύφη της Βασίλισσας Έλενα της Ιταλίας, καθώς και συγγενής με μία σειρά από άλλους Ευρωπαίους πρίγκιπες και βασιλιάδες μέσω των αδελφών του συζύγου της. Η Βάιολετ και ο Πέτρος συνέχισαν να ζουν στην ήπειρο, ειδικά στο Μόντε Κάρλο, όπου ήταν τακτικοί επισκέπτες στο καζίνο. Μόλις παντρεύτηκε, η Βάιολετ εγκατέλειψε την καριέρα της. Ωστόσο, δεν ξέχασε το προηγούμενο επάγγελμά της. Συγκεκριμένα, το μόνο στεφάνι που έστειλε οποιοδήποτε μέλος οποιασδήποτε βασιλικής οικογένειας στην κηδεία της διάσημης Λίλι Λάνγκτρι στο Τζέρσεϊ στις 23 Φεβρουαρίου 1929 στάλθηκε από τον Πρίγκιπα και την Πριγκίπισσα Πέτρο του Μαυροβουνίου. Ο Πρίγκιπας Πέτρος πέθανε το 1932 σε ένα σανατόριο στο Μεράνο της Ιταλίας σε ηλικία 42 ετών.
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018

Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2017-18 ήταν η 7η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή της Ορεστιάδας, που μας άφησε τόσο πρόωρα τον Ιανουάριο του 2013. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2017-18. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, για 5η φορά στην ιστορία του.

 Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 20 με 22 Οκτωβρίου 2017. Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν στους παρακάτω 4 ομίλους: Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Βαθμολογία Αγώνες Στην προκήρυξη του Κυπέλλου δεν είχε προβλεφθεί πρόκριση σε περίπτωση ισοβαθμίας. Μετά την ισοβαθμία του Ηρακλή Χαλκίδας με τον Φοίνικα, η ΕΣΑΠ αποφάσισε να ισχύσει ο συντελεστής σετ (λόγος κερδισμένων προς χαμένα) και έτσι έδωσε την πρόκριση στον Ηρακλή Χαλκίδας. Ο Φοίνικας υπέβαλε ένσταση θεωρώντας ότι έπρεπε να κερδίσει την πρόκριση, ως ο νικητής του μεταξύ τους αγώνα.Μετά απο πολύμηνη διαμάχη μεταξύ των δύο ομάδων για τα κριτήρια του εισιτήριου της πρόκρισης για την τελική φάση, η ΕΣΑΠ κατέληξε στην λύση του αγώνα μπαράζ, που διεξήχθη στις 7 Μαρτίου στον Πειραιά, στο Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη". . Η Τελική Φάση διεξήχθη στη Σύρο στις 30 και 31 Μαρτίου του 2018 και καλύφθηκε τηλεοπτικά απο την ΕΡΤ2. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 30 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα στον Εθνικό και τον Παμβοχαϊκό ξεκίνησε στις 17:00 ώρα Ελλάδος, ενώ ο δεύτερος μεταξύ Ολυμπιακού και Φοίνικα στις 20:00. Ο τελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό Πειραιώς και Εθνικό Αλεξανδρούπολης διεξήχθη στις 31 Μαρτίου στις 17:00 ώρα Ελλάδος. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP): Γερούν Ράουερντινκ (Ολυμπιακός Πειραιώς) Διαιτητές: Ονόπας - Βασιλειάδης Συνθέσεις: Ολυμπιακός (Μουνιόθ Μπενίτεθ): Οϊβάνεν 13 (11/15 επ, 2 άσσοι), Πετρέας 7 (4/8 επ, 2 άσσοι, 1 μπλοκ), Μπέμε 11 (5/5 επ, 4 άσσοι, 2 μπλοκ), Ντριζίζγκα, Αλεξίεφ 9 (7/8 επ, 1 άσσος, 1 μπλοκ, 46% υπ 31% άριστες), Ράουερντινκ 8 (7/15 επ, 1 μπλοκ, 90% υπ -60% άριστες) / Στεφάνου (λ 50% υπ -20% άριστες), Δαρίδης (λ), Χριστοφιδέλης, Ρουμελιωτάκης 1 (1/1 επ), Ζουπάνης 3 (2/2 επ, 1 άσσος), Στιβαχτής, Ανδρεάδης Εθνικός Αλεξ. (Μουστακίδης): Παγιάν 13 (13/24 επ), Κασαμπαλής, Βελίτσκοβιτς 5 (3/11 επ, 1 άσσος, 1 μπλοκ, 33% υπ -19% άριστες), Μεχία 6 (6/8 επ), Χριστόφας 2 (2/3 επ), Ριζόπουλος 5 (5/11 επ, 62% υπ -38% άριστες) / Κόντοστάθης (λ, 18% υπ -18% άριστες), Χαραλαμπίδης 2 (2/5 επ, 33% υπ), Χατζόπουλος, Κυριακίδης
Πουτρατζάγια

Η Ομοσπονδιακή Επικράτεια της Πουτρατζάγια (μαλαισιανά: Wilayah Persekutuan Putrajaya) είναι μια από τις 3 Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας. Πρωτεύουσα είναι η Πουτρατζάγια. Έχει έκταση 49 τ.χλμ. και πληθυσμό 998.400 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020.

 Η Πουτρατζάγια ιδρύθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1995 και έγινε Ομοσπονδιακή Επικράτεια στις 1 Ιανουαρίου του 2001. Η Πουτρατζάγια διοικείται από το Πεντραμαντάν Πουτρατζάγια, μια τοπική εξουσία. Πρόεδρος της πόλης είναι ο Σαμσουντίν Οσμάν. Η Πουτρατζάγια χωρίζεται σε 21 εκλογικές περιφέρειες (20 αριθμημένες εκλογικές περιφέρειες και μια Διπλωματική Περιφέρεια). Περδάνα Πούτρα1, γραφείο του πρωθυπουργού Σέρι Περδάνα, επίσημο διοικητήριο του πρωθυπουργού Παλάτι της Δικαιοσύνης Υπουργείο Οικονομικών της Πουτρατζάγια Γουίσμα Πούτρα, μαλαισιανό Υπουργείο Εσόδων Εθνικό Παλάτι της Μελαουάτι Ιστάνα Νταρούλ Εσάν Συνεδριακό Κέντρο της Πουτρατζάγια Ίδρυμα Ηγεσίας της Περδάνα Σενέρα Πούτρα Σουκ Πουτρατζάγια Τέμενος Πούτρα Τέμενος Τουανκού Μιζάν Ζαϊνάλ Αμπιντίν ("Σιδερένιο Τέμενος")1. Η λέξη Πούτρα (Putra) σημαίνει πρίγκηπας. Πάρκα "Υγρό Πάρκο της Πουτρατζάγια" Κληρονομική Πλατεία Ανεξάρτητη Πλατεία της Πουτρατζάγια Η Πουτρατζάγια έχει πολλά σχολεία όπως: Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 9, Φάσα 1 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 9, Φάσα 2 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 16, Φάσα 1 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 16, Φάσα 2 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 11(1) Σεκολά Σουλτάν Αλάμ Σα (ΣΑΣ) Σερί Βαβασάμ Σερί Μπάκτι Σερί Σέτια Σερί Σαουτζάνα Σερί Μπεστάρι Σερί Γκεμιλάνγκ Σερί Περδάνα Πούτρα Μονοράιλ Σουσπενσιόν Περσιάν Ουτάρα Περσιάν Μπαράτ Περσιάν Σελατάν Περσιάν Τιμούρ Περσιάν Περδάνα Περσιάν Σουλτάν Σαλαουντίν Αμπντούλ Αζίζ Σα Λεμπού Σεντόσα Κράτη και Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Putrajaya στο Wikimedia Commons
Δημοψήφισμα του Λίχτενσταϊν (2019)

Ένα δημοψήφισμα για τη χρηματοδότηση ενός νέου δημόσιου νοσοκομείου στη Βαντούζ διεξήχθη στο Λίχτενσταϊν στις 24 Νοεμβρίου 2019.Η πρόταση εγκρίθηκε από το 56% των ψηφοφόρων.

 Το 2011 είχε διεξαχθεί δημοψήφισμα για το ίδιο θέμα, έπειτα από την απόφαση της Βουλής (Landtag) να κτίσει ένα νέο νοσοκομείο στην πρωτεύουσα Βαντούζ με κόστος 83 εκατ. ελβετικά φράγκα, και το οποίο θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί με δάνειο. Οι ψηφοφόροι τότε είχαν απορρίψει την πρόταση σε ποσοστό 58% έναντι 42% που είχαν ταχθεί υπέρ. Έπειτα από το δημοψήφισμα, συστάθηκε μία επιτροπή προκειμένου να επεξεργαστεί ένα νέο σχέδιο, καθώς το κόστος για το νοσοκομείο ήταν η κυριότερη αιτία για την απόρριψη της πρότασης. Η νέα πρόταση ήταν ξανά μέσω δανείου, με κόστος 65,5 εκατ. ελβετικά φράγκα. Η Βουλή ψήφισε υπέρ της πρότασης στις 5 Σεπτεμβρίου 2019 με ψήφους 17 προς 8. Η ψηφοφορία έλαβε τον χαρακτήρα ενός προαιρετικού δημοψηφίσματος με κοινοβουλευτική προέλευση για ένα θέμα προϋπολογισμού. Με βάση το Άρθρο 66 του Συντάγματος, η κατανομή του προϋπολογισμού γίνεται από τη Βουλή και για το ζήτημα αυτό απαιτείται η ομόφωνη απόφαση των βουλευτών.
Βέρα Νίκολιτς Ποντρίνσκα

Η Βέρα Νίκολιτς Ποντρίνσκα (κροατικά: Vera Nikolić Podrinska, Ζάγκρεμπ, 8 Ιουνίου 1886 - Ζάγκρεμπ, 28 Μαρτίου 1972) ήταν Κροάτισσα ζωγράφος και βαρόνη. Σπούδασε στο Προσωρινό Κολλέγιο Τεχνών και Καλών Τεχνών στο Ζάγκρεμπ, καθώς και στην Ακαδημία Ζυλιάν στο Παρίσι.

 Η Ποντρίσκα ήταν η κόρη του βαρόνου Βλαντιμίρ Νίκολιτς και της βαρόνισσας Ελ το γένος Σκότι. Η Νικόλιτς παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής από τον κροάτη ζωγράφο Οτόν Ιβέκοβιτς από το 1900, και στο Παρίσι με Αντρέ Λοτ και τον Λέο Γιούνεκ. Το 1917 έκανε την πρώτη ατομική της έκθεση. Το 1944 η κυβέρνηση του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας δημιούργησε στρατόπεδο φυλάκισης στο κτήμα της στην οδό Πάντοβτσακ στο Ζάγκρεμπ. Στο στρατόπεδο βρίσκονταν αιχμάλωτοι Αμερικανοί πιλότοι. Οι πιλότοι είχαν τη δυνατότητα να εργαστούν στον αμπελώνα Νίκολιτς και μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το κτήμα της για να παίζουν τένις και να ακούσουν μουσική μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων. Μετά τον πόλεμο το κτήμα της είτε εθνικοποιήθηκε ή αγοράστηκε από το κυβερνών Κομμουνιστικό Κόμμα και χτίστηκε η Βίλα Ζαγκόριε, ένα κτήμα του Γιουγκοσλάβου ηγέτη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο. Έχει δημοσιεύσει το ταξιδιωτικό βιβλίο Od Zagreba do Bangkoka (Από το Ζάγκρεμπ στη Μπανγκόκ) το 1957.Η Νίκολιτς ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής το 1966, για να παρακολουθήσει μια παρουσίαση των έργων της. Καλωσορίστηκε από πολλούς πρώην φυλακισμένους στο κτήμα της κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Βιογραφία και εικόνες των πινάκων της Ποντρίνσκα, σε σελίδα για τις Κροάτισσες ζωγράφους που γεννήθηκαν τον 19ο αιώνα.
Βιλλεμίτης

Ο βιλλεμίτης (αγγλ. willemite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ολλανδού βασιλέα Γουλιέλμου του Α' (Willem I, 1772-1843) καθώς το ορυκτό ανακαλύφθηκε στη χώρα του, το 1830. Τυπικό χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ο πλούσιος φθορισμός του, ειδικά όταν φωτίζεται με μέσου μήκους ακτινοβολία όπου και εκπέμπει ένα έντονο κιτρινο-πορτοκαλί χρώμα.

 Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από εξαλλοιώσεις ψευδαργυρούχων μεταλλευμάτων (ιδιαίτερα σφαλερίτη) προερχόμενων από υδροθερμικές φλέβες. Οι κρύσταλλοί του είναι από διαφανείς μέχρι αδιαφανείς. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γλαυκοχροΐτης, ο μαλαχίτης, ο μιμητίτης, ο ροζασίτης, ο νταφτίτης και ο κερουσίτης (στο κοίτασμα Τσουμέμπ). Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στο Άλτενμπεργκ του Βελγίου, στο Τσουμέμπ και το Guchab της Ναμίμπια, στα κοιτάσματα της περιοχής Franklin - Sterling του Νιου Τζέρσεϊ (μοναδικές εμφανίσεις συμπαγούς βιλλεμίτη ως κύριου ορυκτού, από άγνωστο πρωτογενές μετάλλευμα κατά την Κάμβριο περίοδο), την Αριζόνα, την Καλιφόρνια, το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, το Mont-Saint-Hilaire στο Κεμπέκ του Καναδά, στο μεγάλο κοίτασμα Puttapa της Νότιας Αυστραλίας. Οι υπόλοιπες εμφανίσεις του είναι ήσσονος σημασίας. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα. Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2008-10-11 στο Wayback Machine. Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Live in Europe 1979

Το Live in Europe 1979 είναι διπλός, ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Castle Records". Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε τον Ιανουάριο και το Μάρτιο του 1979 κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Fallen Angel". Τα τραγούδια της συγκεκριμένης κυκλοφορίας προέρχονται από τους δίσκους των Uriah Heep οι οποίοι κυκλοφόρησαν στις αρχές της δεκαετίας του '70 κατά την περίοδο της εμπορικής ακμής του συγκροτήματος, αλλά και από τους τρεις δίσκους με τον Τζον Λότον στα φωνητικά, "Firefly", "Innocent Victim" και το προαναφερθέν "Fallen Angel". Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2001, η "Sanctuary Records" εξέδωσε το συγκεκριμένο δίσκο σε μορφή διπλού CD με έξι επιπλέον κομμάτια.

 CD 1 1. Easy Livin' (Hensley) - 3:14 2. Look at Yourself (Hensley) - 5:18 3. Lady in Black (Hensley) - 7:26 4. Free Me (Hensley) - 4:53 5. Stealin' (Hensley) - 4:54 6. The Wizard (Hensley, Clarke) - 3:35 7. July Morning (Byron, Hensley) - 12:35CD 2 8. Falling in Love (Hensley) - 3:04 9. Woman of the Night (Box, Lawton, Kerslake) - 3:12 10. I'm Alive (Lawton) - 4:04 11. Who Needs Me (Kerslake) - 9:46 12. Sweet Lorraine (Box, Byron, Thain) - 12:44 13. Free 'n' Easy (Box, Lawton) - 2:53 14. Gypsy (Box, Byron) - 4:52 Το "Live in Europe 1979" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Τζον Λότον - φωνητικάΜικ Μποξ - κιθάραΚεν Χένσλεϊ - πλήκτραΤρέβορ Μπόλντερ - μπάσοΛι Κέρσλεηκ - τύμπανα Uriah Heep 1970-2012, Tapio Minkkinen, [1] Allmusic review [2] Prog Archives review [3]
From the Very Depths

Το From the Very Depths είναι το 14ο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Ιανουαρίου του 2014 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Spinefarm". Η ανακοίνωση της κυκλοφορίας του δίσκου πραγματοποιήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2014, ενώ οκτώ ημέρες αργότερα δημοσιεύθηκε και το εξώφυλλο του άλμπουμ.Το "From the Very Depths" έλαβε μέτριες προς αρνητικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,7 / 5 και το "Metal Archives" 60%.

 1. Eruptus (Lant, La Rage, Dante) - 1:01 2. From the Very Depths (Lant, La Rage, Dante) - 3:54 3. The Death of Rock 'N' Roll (Lant, La Rage, Dante) - 3:09 4. Smoke (Lant, La Rage, Dante) - 5:01 5. Temptation (Lant, La Rage, Dante) - 3:52 6. Long Haired Punks (Lant, La Rage, Dante) - 4:02 7. Stigmata Satanas (Lant, La Rage, Dante) - 3:26 8. Crucified (Lant, La Rage, Dante) - 4:06 9. Evil Law (Lant, La Rage, Dante) - 5:03 10. Grinding Teeth (Lant, La Rage, Dante) - 4:11 11. Ouverture (Lant, La Rage, Dante) - 1:16 12. Mephistopheles (Lant, La Rage, Dante) - 4:06 13. Wings of Valkyrie (Lant, La Rage, Dante) - 4:00 14. Rise (Lant, La Rage, Dante) - 4:34 Το "From the Very Depths" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Cronos - φωνητικά, μπάσο La Rage - κιθάρα, φωνητικά, Dante - τύμπανα, φωνητικά, From the Very Depths - Venom | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Venom - From the Very Depths - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Venom - From the Very Depths (album review) | Sputnikmusic
Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια

Το Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσια (ρωσικά: Национальный парк «Беловежская пуща», λευκορωσικά: Нацыянальны парк Белавежская пушча‎) είναι ένας εθνικός δρυμός στο εσωτερικό τμήμα της περιοχής Μπρεστ (περιφέρειες Kamyanyets και Pruzhany) και της περιοχής Γκρόντνο (περιφέρεια Svislach) στη Λευκορωσία δίπλα στα σύνορα της χώρας με την Πολωνία. Από το 1992, ο εθικός δρυμός είναι ένα διατηρητέα περιοχή και αποτελεί μέρος του Δάσους Μπιαλοβιέζα, που είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Πρόκειται για το τελευταίο παρθένο δάσος των ευρωπαϊκών δασικών εκτάσεων που κάποτε εκτείνονταν στην ευρωπαϊκή πεδιάδα. Εκεί κατοικεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του ευρωπαϊκού βίσονα, του βαρύτερου χερσαίου ζώου όλης της ηπείρου. Τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών διασχίζουν το Εθνικό Πάρκο της Μπιαλοβιέζα. Από τον Μάιο του 2015, τα σύνορα ανάμεσα στην Πιερανόβα και την Μπιαλοβιέζα διασχίζονται, με ειδικό καθεστώς, χωρίς βίζα από πεζοπόρους και ποδηλάτες.

 Η προστατευόμενη περιοχή Μπελοβέσκαγια Πούσκα καταλαμβάνει έκταση 2.162 τετραγωνικών μέτρων (2015), η οποία υποδιαιρείται σε διάφορες ζώνες. Το εθνικό πάρκο καταλαμβάνει έκταση 1.500,69 τετραγωνικών μέτρων (2015). Βρίσκεται σε απόσταση 70 χλμ. βόρεια του Μπρεστ. Τα φυσικά καταφύγια και τα εθνικά πάρκα καλύπτουν το 2,7% της περιοχής της περιοχής του Μπρεστ και 2,6% της περιοχής του Γκρόντνο. Το μεγαλύτερο μέρος του δάσους της Μπιαλοβιέζα ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο στις 11 Αυγούστου 1932 κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το δάσος διαιρέθηκε σύμφωνα με την πολωνοσοβιετική συνοριακή συμφωνία του Αυγούστου του 1945 μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας που ανήκε στη Σοβιετική Ένωση. Η Πολωνία άνοιξε εκ νέου το Εθνικό Πάρκο Μπιαλοβιέζα το 1947. Το 1957, το τμήμα της Λευκορωσίας απέκτησε κατεστώς εθνικού βιότοπου άγριας ζωής (ρωσικά: Государственное заповедно-охотничье хозяйство‎), που προοριζόταν για την αναψυχή κορυφαίων ηγετών του σοβιετικού κράτους και καλεσμένων τους από φιλικά προσκείμενες χώρες. Το 1991, το δάσος απέκτησε το σημερινή του κατεστώς ως κρατικό εθνικό πάρκο. Η έδρα του πάρκου βρίσκεται στο Καμιενιούκι. Το 2009, το Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα γιόρτασε την 600ή επέτειο από την ανακήρυξή του ως εθνικό πάρκο. Όλα τα ξενοδοχεία και τα καφέ ανακαινίστηκαν, ενώ στο πάρκο προστέθηκαν και νέες εγκαταστάσεις. Χτίστηκε επίσης το Κέντρο Οικολογικής Εκπαίδευσης, το οποίο στεγάζει το Μουσείο της Φύσης. Περίπου 300.000 άτομα επισκέπτονται το πάρκο ετησίως. Ιστότοπος Belovezhskaya Pushcha για το περιβάλλον Εθνικό Πάρκο Μπελοβέσκαγια Πούσκα Αρχειοθετήθηκε 2020-05-25 στο Wayback Machine. στον επίσημο ιστότοπο της Λευκορωσίας Αρχειοθετήθηκε 2020-04-02 στο Wayback Machine. Επίσημος ιστότοπος Εθνικού Πάρκου Μπελοβέσκαγια Πούσκα
Σάντσο Γκαρθές του Ουνκαστίγιο

Ο Σάντσο Γκαρθές, ισπαν. Sancho Garcés (π. 1038 – 6 Ιανουαρίου 1083) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν κύριος τού Ουνκαστίγιο και της Σανγουέσα. Ο εγγονός του Γκαρθία Δ΄ ίδρυσε το βασίλειο της Ναβάρρας.

 Ήταν νόθος γιος τού Γκαρθία Γ΄ της Παμπλόνα και μία παλλακίδας του. Γεννήθηκε πριν ο πατέρας του νυμφευτεί την Στεφανία της Φουά. Ορίστηκε επικεφαλής ενοικιαστής στο Ουνκαστίγιο και τη Σανγουέσα. Ίσως είναι ο Σάντσο Γκαρθές, που εμφανίζεται να κυβερνά τη Ρουέστα, τη Σούρτα, το Αουτόλ, το Ανγουιάνο και την Τοβία. Ο πατέρας του από τη Στεφανία είχε εννέα τέκνα, μεταξύ άλλων τους Σάντσο Δ΄ της Παμπλόνα και Ραμίρο κύριο της Καλαόρρα. Αδελφή του (άλλο νόθο τέκνο τού πατέρα του) ήταν η Μενθία, σύζυγος τού Φορτούν Οτσόιθ. Απεβίωσε το 1083 μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Ραμίρο, ο οποίος οδηγούσε τον στρατό πού έστειλε ο Αλφόνσος ΣΤ΄ της Λεόν στη λεγόμενη καταστροφή (προδοσία) της Ρουέδα. Εκεί πολλοί άλλοι ευγενείς έχασαν τη ζωή τους, όπως ο κόμης Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ. Νυμφεύθηκε το 1057 την Κονστάνθα (Κωνσταντία), κόρη μάλλον τού Γκονθάλο Μαρανιόν ή ίσως της Στεφανίας, μητριάς του. Είχε τέκνα: Ραμίρο 1070-1129/30, κύριος τού Μονθόν. Νυμφεύτηκε την κόρη τού Ελ Σιντ. Γιος του ήταν ο: Γκαρθία Ραμίρεθ π. 1121-1150, βασιλιάς της Ναβάρρας. Εστεφανία, παντρεύτηκε τον Φρουέλα Ντίαθ κόμη στη Λεόν. Balparda y las Herrerías, Gregorio de (1933–34). Historia crítica de Vizcaya y de sus Fueros; Tomo II, Libro III. El primer fuero de Vizcaya , el de los Señores (in Spanish). Bilbao: Imprenta Mayli. OCLC 634212337. Canal Sánchez-Pagín, José M. (1986). "El conde leonés Don Fruela Díaz y su esposa, la navarra doña Estefanía Sánchez (siglos XI-XII)". Príncipe de Viana (in Spanish) (year 47, no. 177). ISSN 0032-8472. Fernández Flórez, José Antonio and Herrero de la Fuente, Marta (1999). Colección Documental del Monasterio de Santa María de Otero de las Dueñas, I (854-1108) (in Spanish). León: Centro de estudios e investigación «San Isidoro» (CSIC), Caja España de Inversiones y Archivo histórico diocesiano. ISBN 84-87667-39-2.
Δυναστεία των Αχαιμενιδών

Η δυναστεία των Αχαιμενιδών (Παλαιά Περσικά: 𐏃𐎧𐎠𐎶𐎴𐎡𐏁𐎡𐎹 Haxāmanišyaʰ, περσικά: هخامنشی‎ Haxâmaneši, αρχαία ελληνικά: Ἀχαιμενίδαι, λατινικά: Achaemenides) ήταν μία παλαιά βασιλική δυναστεία της Περσίας, που κυβέρνησε την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, μία ιρανική αυτοκρατορία που εκτεινόταν από την Αίγυπτο και τη νοτιοανατολική Ευρώπη (δυτικά) ως την κοιλάδα τού Ινδού (ανατολικά).

 Η ιστορία της δυναστείας των Αχαιμενιδών είναι κυρίως γνωστή από Έλληνες ιστορικούς, όπως ο Ηρόδοτος, ο Κτησίας και ο Ξενοφών, την Εβραϊκή Βίβλο και άλλα εβραϊκά θρησκευτικά κείμενα, και εγγενείς ιρανικές πηγές. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Αχαιμενίδες ήταν μία οικογένεια από τη φυλή των Πασαργάδων και πιθανώς εγκαταστάθηκαν γύρω από την τοποθεσία των Πασαργάδων. Πιθανώς κυβέρνησαν άλλες περσικές φυλές τον 9ο αι. π.Χ. Ο Δαρείος Α΄ ο Μέγας ενήγαγε τη γενεαλογία του στον Αχαιμένη (Haxāmaniš). Ωστόσο δεν υπάρχουν στοιχεία, για έναν βασιλιά που ονομάζεται Αχαιμένης. Η βασιλεία ήταν κληρονομική στη δυναστεία των Αχαιμενιδών. Το τελευταίο στοιχείο τού τίτλου βασιλεύς βασιλέων ήταν πάντα «Αχαιμενίδης». Η διαδοχή οριζόταν από τον βασιλιά των βασιλέων και ήταν συνήθως ο πρωτότοκος γιος του. Από τον Δαρείο Α΄ έως τον Αρταξέρξη Β΄, ήταν συνήθως μία συμβασιλεία μεταξύ τού πατέρα και τού γιου. Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών Δυναστεία των Αργεάδων Τεϊσπίδες Βασίλειο της Καππαδοκίας Kuhrt, Amélie; Sancisi-Weerdenburg, Helen (2006). «Achaemenids». Στο: Salazar, Christine F.; Landfester, Manfred; Gentry, Francis G., επιμ. Brill’s New Pauly. Brill Online. https://referenceworks.brillonline.com/entries/brill-s-new-pauly/achaemenids-e101840?s.num=1&s.f.s2_parent=s.f.book.brill-s-new-pauly&s.q=persian.
Υποσιτισμός

Ο Υποσιτισμός είναι η λήψη λιγότερης τροφής από την κανονική ποσότητα, με αποτέλεσμα να μην τρέφεται καλά ο οργανισμός και να μην αναπτύσσεται ομαλά το σώμα - ανεπαρκής πρόσληψη θρεπτικών συστατικών. Ο υποσιτισμός μαστίζει έντονα περιοχές της Αφρικής και της Νότιας Ασίας.

 Ο υποσιτισμός είναι αποτέλεσμα της φτώχειας ή της σιτοδείας που υπάρχει στις περιόδους πολέμου, ξηρασίας κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις, το φαινόμενο του υποσιτισμού είναι πιθανό να εμφανίζεται και σε χώρες αναπτυγμένες, όπου υπάρχει διαθεσιμότητα τροφής. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω κακών διατροφικών συνηθειών, είτε λόγω διαιτητικών προγραμμάτων που προκαλούν εξάντληση. Τις περισσότερες φορές προκαλεί διαταραχές στο πεπτικό σύστημα και καχεξία στο σώμα. Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με τον υποσιτισμό, είναι: η αναιμία (έλλειψη σιδήρου), κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης, μειωμένη απόδοση, χλωμό πρόσωπο, ευπαθές και ξηρό δέρμα, αδυναμία, ζαλάδες, εύθραυστα νύχια, έντονη τριχόπτωση και θαμπό χρώμα μαλλιών, μειωμένο σωματικό βάρος και ύψος κλπ. Επίσης, τα άτομα που υποσιτίζονται στην παιδική και εφηβική ηλικία, εμφανίζουν συνήθως οστεοπόρωση σε κάποια στιγμή της ενήλικης ζωής τους. Γενικά το φαινόμενο οδηγεί σε μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου. Μάλιστα, εάν το πρόβλημα συνεχιστεί για πολύ μπορεί να επιφέρει και θάνατο. Malnutrition Medlook - Πείνα και υποσιτισμός Γιατροί Χωρίς Σύνορα - Υποσιτισμός, ένα πολιτικό πρόβλημα λοιπόν είναι επίσης να γίνεις λεπτός και 🐻 αρκούδα
Άχμιτσι

Το Άχμιτσι (κυριλλικά: Ахмићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Βίτεζ, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Καντονιού της Κεντρικής Βοσνίας, το οποίο ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 533 κατοίκους.

 Τον Απρίλιο του 1993, κατά την διάρκεια της εθνοκάθαρσης της Κοιλάδας της Λάσβα, οι δυνάμεις του Κροατικού Συμβουλίου Άμυνας (HVO) επιτέθηκαν στο χωριό και έσφαξαν περίπου 120 κατοίκους. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό με την ονομασία σφαγή του Άχμιτσι. Το 1991, η τοπική κοινότητα του Άχμιτσι αριθμούσε 1.203 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι: Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Maplandia (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα από Άχμιτσι στο fallingrain.com
Εμπορικό πλοίο

Ως εμπορικό πλοίο (merchant ship ή vessel) χαρακτηρίζεται, σε αντιδιαστολή των πολεμικών πλοίων, οποιοδήποτε πλοίο δια του οποίου πραγματοποιείται εμπορική πράξη, μεταφέροντας πάσης φύσεως εμπορεύματα (ξηρά, χύμα, υγρά), ή επιβάτες, ή οχήματα, ή ζώα, ή εκτελεί βοηθητικές εργασίες ή και υπηρεσίες επ΄ ωφελεία οικονομικού κέρδους. Σημαντική διάκριση ενός πλοίου από ένα πλωτό ναυπήγημα γίνεται με βάση την χωρητικότητα. Στη ναυτιλία για να θεωρηθεί ένα πλεούμενο ως πλοίο πρέπει να είναι χωρητικότητας άνω των 10 κόρων, όπου κόρος είναι μονάδα μετρησης της χωρητικότητας και 1 κόρος = 2.83 κ.μ. = 100 κυβικά πόδια. Συνεπώς ως εμπορικά πλοία δεν χαρακτηρίζονται τα πολεμικά πλοία, τα πλοία των διωκτικών Αρχών, τα ιδιωτικά θαλαμηγά, τα σκάφη ερασιτεχνικής αλιείας, τα εκπαιδευτικά πλοία, τα επιστημονικής έρευνας, όπως και εκείνα του ναυταθλητισμού. Ένα σύνολο εμπορικών πλοίων συγκροτούμενο, είτε κατά "τύπο πλοίου", είτε κατά σημαία που φέρουν, απαρτίζει εμπορικό στόλο. Ειδικότερα όμως, όταν το σύνολο αυτό έχει ως κοινό σημείο αναφοράς τη σημαία των πλοίων τότε λέγεται και εθνικός εμπορικός στόλος ή εμπορικός στόλος Χώρας.

 Τα ονόματα των εμπορικών πλοίων είναι προκαθορισμένα από το είδος στο οποίο ανήκουν: CS = Cable Ship/Cable layer (=Πλοίο τοποθέτησης καλωδίων) MS = Motorship (=Μηχανοκίνητο πλοίο) MV = Motor/Merchant Vessel (=Μηχανοκίνητο εμπορικό σκάφος) MFV = Motor Fishing Vessel (=Μηχανοκίνητο σκάφος αλιείας) SS = Steam Ship (=Ατμοκίνητο πλοίο) MT = Motor Tanker or Motor Tug Boat (=Μηχανοκίνητο δεξαμενόπλοιο) MSV = Motor Stand-by Vessel (=Μηχανοκίνητο σκάφος αναμονής) MY = Motor Yacht (=Μηχανοκίνητο Γιάχτ) NS = Nuclear Ship (=Πυρηνικά κινούμενο πλοίο) RMS = Royal Mail Ship (=Πλοίο μεταφοράς βασιλικής αλληλογραφίας) RRS = Royal Research Ship (=Πλοίο βασιλικής έρευνας) SV = Sailing Vessel (=Ιστιοφόρο) LPG = Gas carrier transporting liquefied petroleum gas (=Υγραεριοφόρο μεταφοράς υγροποιημένου αερίου πετρελαίου) LNG = Gas carrier transporting liquefied natural gas (=Υγραεριοφόρο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου) RV = Research Vessel (=Πλοίο έρευνας) Η εξέταση των θαλάσσιων μεταφορών από την διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη χαρακτηρίζει τα πλοία ως: πετρελαιοφόρα, πλοία μεταφοράς χύδην (και συνδυασμού), πλοία γενικού φορτίου, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και άλλα πλοία, στα οποία περιλαμβάνονται "μεταφορείς υγροποιημένου αερίου πετρελαίου, οι μεταφορείς υγροποιημένου φυσικού αερίου, πετρελαιοφόρα, εξειδικευμένα δεξαμενόπλοια, ψυγεία, υπεράκτιες προμήθειες, ρυμουλκά, βυθοκόροι, κρουαζιέρες, πορθμεία, άλλα μη φορτία ». Τα πλοία γενικού φορτίου περιλαμβάνουν τα "πλοία πολλαπλών χρήσεων και έργων και φορτία roll-on / roll-off". Ένα πλοίο ξηρού φορτίου είναι ένα οποιοδήποτε είδος πλοίου ή σκάφους που μεταφέρει φορτίο, αγαθά και υλικά από το ένα λιμάνι στο άλλο. Χιλιάδες φορτωτές κυκλοφορούν στις θάλασσες και στους ωκεανούς παγκοσμίως κάθε χρόνο. Χειρίζονται το μεγαλύτερο μέρος του διεθνούς εμπορίου. Τα πλοία μεταφορά ξηρού φορτίου είναι συνήθως ειδικά σχεδιασμένα για το έργο αυτό και είναι συχνά εξοπλισμένα με γερανούς και άλλους μηχανισμούς για φόρτωση και εκφόρτωση και έρχονται σε όλα τα μεγέθη.