IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Προτρεπτικός (Αριστοτέλης)

Ο Προτρεπτικός είναι ένα φιλοσοφικό έργο του Αριστοτέλη το οποίο απευθυνόταν στους νέους και τους ενθάρρυνε να σπουδάσουν τη φιλοσοφία. Απευθύνεται θεωρητικά σε έναν Κύπριο ηγεμόνα, τον Θεμίσωνα, που είναι γνωστός μόνο από αυτό το κείμενο, στην πραγματικότητα όμως στους νέους φοιτητές φιλοσοφίας. Έχουν σωθεί μόνο αποσπάσματα του Προτρεπτικού και αναφορές στο κείμενο από άλλους συγγραφείς, δηλαδή θεωρείται χαμένο έργο. Το κείμενο προσπαθεί να τονίσει τη σημασία της φιλοσοφίας στον φοιτητή, θέλοντας να πείσει ότι είναι η μόνη ιδιότητα που διαθέτει τον ορθό λόγο και την ορθοκρισία, και επομένως επιτρέπει στον γνώστη της να παίρνει πάντα την σωστή απόφαση για κάθε επιμέρους ζήτημα της ζωής του.

 Αρκετά έργα του Ιάμβλιχου του Κάλχη αποτελούν και την πηγή χάρις στην οποία σώθηκε ένα κομμάτι του Προτρεπτικού ως τις μέρες μας. Από τον 19ο αιώνα, όταν ξεκίνησαν οι σχετικές έρευνες από τον Γιάκομπ Μπερνάις το 1863, αρκετοί μελετητές έχουν προσπαθήσει να ανασυνθέσουν το έργο. Οι παρακάτω μελετητές έχουν προσπαθήσει να ανασυνθέσουν το έργο: Ο Ίνγκεμαρ Ντιούρινγκ σε βιβλίο του το 1961. Ένα βιβλίο του 1964 του γάλλου Αντόν-Ερμάν Κρουστ. Το διαθέσιμο στο διαδίκτυο Protrepticus or Exhortation to Philosophy (Προτρεπτικός ή Προτροπή στη Φιλοσοφία) των Χάτσινσον και Τζόνσον. Το βιβλίο Τα έργα του Αριστοτέλη (1908) αναφέρει: Η Αυγούστεια Ιστορία λέει ότι ο Ορτένσιος του Κικέρωνα διαμορφώθηκε στο πρότυπο του Προτρεπτικού, και καθόσον ο Ορτένσιος ήταν ένας φιλοσοφικός διάλογος, πιθανότατα και ο Προτρεπτικός ήταν κάτι τέτοιο. Υπάρχουν λοιπόν καλές ενδείξεις ότι αρκετά από τα δεκαεννέα έργα που βρίσκονται στην κορυφή των καταλόγων του Διογένη και του Ησυχίου ήταν διάλογοι. Μπορεί να συναχθεί με μεγάλη πιθανότητα, αν και όχι με βεβαιότητα, ότι και τα υπόλοιπα έργα σε αυτά τα 19 ήταν διάλογοι, αλλά ο Στοβαίος, σελ. 59, 61 παρακάτω, και ο Αθηναίος, σελ. 61 παρακάτω, επιβεβαιώνουν την γνησιότητα αυτής της θεωρίας. Μια βιβλιοκριτική του βιβλίου Exhortations to Philosophy (2015) αναφέρει ότι: Οι φιλόσοφοι της Αθήνας του 4ου αιώνα π.Χ. ανέπτυξαν το αναδυόμενο γένος του προτρεπτικού λόγου. Απλά λέγοντας, ο προτρεπτικός λόγος χρησιμοποιεί μια προσυλητιστική ρητορική που παρακινεί έναν νέο άνθρωπο να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία για να ζήσει μια καλή ζωή. Ο Κλαρκ (σε έργο του 1989) αναφέρει ότι: Κατά τη διάρκεια της ζωής του Ιάμβλιχου (έζησε γύρω στο 245 μ.Χ.) συνεχώς άνθρωποι γίνονταν Χριστιανοί, ακόμη και στις φιλοσοφικές σχολές και μεταξύ των φίλων του. Ανασύνθεση του Προτρεπτικού, διαθέσιμος για λήψη με πλούσιο ερμηνευτικό υλικό (των Ντ. Σ. Χάτσινσον και Μ.Ρ. Τζόνσον, στα αγγλικά, μαζί με το ανασυντεθειμένο κείμενο στα αρχαία ελληνικά).
Μαρία Θηρεσία της Σαβοΐας

Η Μαρία Θηρεσία, (ιταλ. Maria Theresa di Savoia, 31 Ιανουαρίου 1756 – 2 Ιουνίου 1805) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πριγκίπισσα της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου, σύζυγος του Καρόλου, κόμη του Αρτουά και μετέπειτα Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας. Πέθανε πριν κηρυχθεί ο σύζυγός της βασιλιάς, οπότε δεν κατόρθωσε να πάρει τον τίτλο της βασίλισσας.

 Ήταν το πέμπτο παιδί και η τρίτη κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας και της Μαρίας Αντωνίας Φερδινάνδης των Βουρβόνων της Ισπανίας. Μέσω της μητέρας της ήταν εγγονή του Φίλιππου Ε΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε τον Κάρολο Φίλιππο, κόμη του Αρτουά (1773), ενώ η αδελφή της Μαρία Ιωσηφίνα της Σαβοΐας είχε παντρευτεί τον μεγαλύτερο αδελφό του Kόμη της Προβηγκίας, μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΗ΄ της Γαλλίας, δυόμιση χρόνια πρωτύτερα. Ο γάμος ήταν προϊόν της Γαλλο-Σαβοΐκής συμμαχίας· μέσα σε οκτώ χρόνια έγιναν τέσσερις τέτοιοι γάμοι: αρχικά ο γάμος της Μαρίας Λουίζας Τερέζας της Σαβοΐας με τον πρίγκιπα Λουδοβίκο Αλέξανδρο ντε Λαμπάλ, μετά ήταν ο γάμος της αδελφής της, ύστερα ο δικός της και τέλος του αδελφού της Κάρολου Εμμανουήλ Δ μελλοντικού βασιλιά της Σαρδηνίας με την πριγκίπισσα Μαρία Κλοτθίλδη της Γαλλίας. Η Μαρία Θηρεσία δεν εθεωρείτο ιδιαίτερα όμορφη. Λίγο μετά τον γάμο της έμεινε έγκυος και ο αδελφός τής Μαρίας Αντουανέτας, ο Ιωσήφ Β΄, κατά την επίσκεψή του το 1777 είπε για την Μαρία Θηρεσία, ότι είναι το μοναδικό άτομο που γεννάει παιδιά. Ο Κάρολος σχεδίαζε να νυμφευτεί -πριν από αυτήν- την πριγκίπισσα του Κοντέ, ενώ είχε στενές σχέσεις με τη νύφη του Μαρία Αντουανέτα. Ήταν από τα αντιπαθέστερα πρόσωπα της Γαλλικής αυλής και με την έκρηξη της επανάστασης (1789) ακολούθησε τον σύζυγό της στην εξορία. Πριν από την συνάντηση των Γενικών Κτηματομεσιτών κάθε μέλος της βασιλικής οικογένειας χλευάστηκε δημοσίως με δυσφημιστικούς στοίχους, όπου ισχυριζόταν, ότι η Μαρία Θηρεσία είχε γεννήσει ένα παράνομο παιδί. Όταν ο σύζυγός της έφυγε από τη Σαβοΐα το 1791, παρέμεινε πίσω και το ζευγάρι έζησε χωριστά για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο Κόμης ντ' Αρτουά αρνήθηκε να της δώσει την άδεια να μείνει ή να τον επισκεφτεί, ακόμη και αρνούμενος να παρευρεθεί στο γάμο του γιου τους, του Λουδοβίκου Αντώνιου της Γαλλίας με την Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας στο Μίταου το 1799. Η Μαρία Θηρεσία απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 1805 στο Γκρατς της Αυστρίας σε ηλικία 49 ετών. Ο σύζυγος έγινε βασιλιάς το 1824, έτσι ποτέ δεν κατάφερε να γίνει βασίλισσα και έμεινε γνωστή ως Kόμισσα ντ' Αρτουά. Παντρεύτηκε το 1773 τον Κάρολο των Βουρβόνων, τότε κόμη του Αρτουά, και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Αντώνιος 1775-1844, δούκας του Ανγκουλέμ. Για σχεδόν 20 λεπτά έγινε, ως Λουδοβίκος ΙΘ΄, βασιλιάς της Γαλλίας. Κάρολος Φερδινάνδος 1778-1820, δούκας τού Μπερρύ. Σοφία απεβ. 7 ετών, Μαρία-Τερέζα απεβ. 5 μηνών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Princess Maria Theresa of Savoy στο Wikimedia Commons
Γουίλσον Μπέντλεϊ

Ο Γουίλσον Μπέντλεϊ, γνωστός και ως "χιονονιφάδας (snowflake) Μπέντλεϊ" (9 Φεβρουαρίου 1865 – 23 Δεκεμβρίου, 1931), ήταν ένας Αμερικανός φωτογράφος με έργο που βοήθησε σημαντικά στην κατανόηση της δομής των παγοκρυστάλλων.

 Ο Μπέντλεϊ γεννήθηκε στην πόλη Ιεριχώ του Βερμόντ. Ο Μπέντλευ ήταν ένας από τους πρώτους φωτογράφους που επιχείρησε να απαθανατίσει νιφάδες χιονιού. Τελειοποίησε μία μέθοδο φωτογράφισης των χιονονιφάδων με τρόπο που αποφεύγεται η αλλοίωση του σχήματός τους λόγω τήξης. Βασικά στοιχεία αυτής της μεθόδου χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Thompson, Jean M., Illustrated by Bentley, Wilson A. Water Wonders Every Child Should Know (Garden City: Doubleday, Page & Co. 1913 Bentley, Wilson A. The Guide to Nature (1922) Bentley, Wilson A. 'The Magic Beauty of Snow and Dew', National Geographic (January 1923) Bentley, Wilson A.; Humphreys, William J. Snow Crystals (New York: McGraw-Hill, 1931) Bentley, Wilson A. "Snow", Encyclopædia Britannica: Vol. 20 (14th ed., 1936; pp. 854–856) Knight, N. (1988) "No two alike?" Bulletin of the American Meteorological Society 69(5):496 Blanchard, Duncan. The Snowflake Man, A Biography of Wilson A. Bentley," (Blacksburg, VA: McDonald and Woodward, 1998) ISBN 0-939923-71-8. Martin, Jacqueline Briggs. "Snowflake Bentley," (New York: Houghton Mifflin Co., 1998) ISBN 0-395-86162-4 (a children's biography of 'Willie' Bentley illustrated with woodcuts hand tinted with watercolors by Mary Azarian. Awarded the Caldecott Medal.) Stoddard, Gloria May. "Snowflake Bentley: Man of Science, Man of God." (Shelburne, VT: New England Press, 1985) ISBN 0-933050-31-3 (Originally published in 1979 by Concordia Publishing House, ISBN 0-570-03620-8). Snowflake Bentley.com Bentley Snow Crystal Collection of the Buffalo Museum of Science Inventory of Wilson A. Bentley Photographs, Special Collections, University of Vermont Library
Νόσος των Τρελών Αγελάδων

Η νόσος των τρελών αγελάδων είναι μια ασθένεια που προκαλεί τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια όπου άρχισε το 1986 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στον άνθρωπο προκαλεί τη νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ.

 Το πρώτο κρούσμα της νόσου καταγράφηκε το 1986 στη Μεγάλη Βρετανία. Σύντομα άρχισε να γίνεται επιδημία με αποτέλεσμα να μολυνθούν όχι μόνο και άλλες χώρες της Ευρώπης αλλά όλου του κόσμου (Δανία, Ισπανία, Γαλλία, Η.Π.Α κ.ά.). Το πρώτο κρούσμα στον άνθρωπο καταγράφηκε το 1996, δέκα χρόνια μετά. Αμέσως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβαλε σε λειτουργία μέτρα για την αποφυγή της νόσου στους ανθρώπους, όπως την αποφυγή κατανάλωσης βοδινού κρέατος. Σύμφωνα με έρευνες, η νόσος προήλθε από μια πρωτεΐνη πράιον και μεταδόθηκε από τα πρόβατα στα βοοειδή και από τα βοοειδή στους ανθρώπους. Για την κατάσταση αυτή κατηγορήθηκαν οι κτηνοτρόφοι της εποχής, που συνήθιζαν να ταΐζουν τα βοοειδή τους με άλλα νεκρά ζώα, τα οποία ήταν τελικά μολυσμένα από πράιον. Αυτός ο "κανιβαλισμός", οδήγησε δυστυχώς στο να "τρελαθούν" από την κατανάλωση προβάτων που φαίνεται να ήταν η πρώτη πηγή της νόσου. Το πρώτο κρούσμα της ασθένειας στην Ελλάδα εντοπίστηκε το 2001 σε γαλακτοπαραγωγική μονάδα στο Κιλκίς, κάτι που σήμανε συναγερμό σε ολόκληρη τη χώρα. Δυστυχώς, η ασθένεια ποτέ δεν εξαλείφθηκε, με αποτέλεσμα να εντοπίζονται και άλλα κρούσματα ανά τακτά χρονικά διαστήματα στην Ελλάδα και στον κόσμο. Οι νεκροί μέχρι σήμερα φτάνουν σε περίπου 250 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι: Αϋπνία Κατάθλιψη Σύγχυση Αλλαγές προσωπικότητας και συμπεριφοράς Ασυνήθιστες σωματικές αισθήσεις Προβλήματα μνήμης Προβλήματα όρασης Προβλήματα συντονισμού κινήσεωνΣε πιο προχωρημένο στάδιο συμβαίνουν τα εξής: Σταδιακή, γρήγορη και προοδευτική απώλεια των νοητικών ικανοτήτων (παραφροσύνη) Αθέλητες, ακανόνιστες, σπασμωδικές κινήσεις που είναι γνωστές σαν μυοκλονικές κινήσεις Παρουσιάζονται όλο και περισσότερα προβλήματα και δυσκολίες στην ομιλία, στην όραση και χειροτερεύει η μυϊκή αδυναμία Ο ασθενής φαίνεται άκαμπτος και τρομαγμένοςΣτο τελικό στάδιο: Απώλεια όλων των νοητικών και φυσιολογικών λειτουργιών Ο ασθενής βυθίζεται σε κώμα Ο ασθενής πεθαίνει από διάφορες λοιμώξεις, όπως πνευμονία, διότι μένει πλέον ακίνητος στο κρεβάτι, σε κωματώδη κατάσταση χωρίς να έχει πλέον οποιαδήποτε επικοινωνία με το περιβάλλον του. Δυστυχώς μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο των τρελών αγελάδων ούτε για τη νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ. Το 2018 και το 2019 έλαβαν θεραπεία με το όνομα PRN100 έξι ασθενείς του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Αγγλίας και, απ' ό,τι φαίνεται, το φάρμακο πέτυχε τον σκοπό του: να εμποδίσει τη μολυσμένη πρωτεΐνη (πράιον) να εξαπλωθεί στον εγκέφαλο. Η υγεία των ασθενών βελτιώθηκε εν τέλει. Παρ' όλα αυτά, βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και δεν μπορεί να διατεθεί στον υπόλοιπο κόσμο. Η Νόσος Των Τρελών Αγελάδων-Discovery Channel Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα - Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Σαρεντίνο

Το Σαρεντίνο (ιταλικά: Sarentino, προφέρεται: [sarenˈtiːno]) ή Σάρνταλ (γερμανικά: Sarntal, προφέρεται: [ˈsarntaˑl]) είναι κωμόπολη της Ιταλίας με 6 903 κατοίκους. Βρίσκεται στην περιοχή της Salto-Sciliar στην αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις . Το 97,44% των κατοίκων μιλάνε Γερμανικά, το 1,45% Ιταλικά και ένα 0,11% Λαδινικά.

 Η Σαρεντίνο καταλαμβάνει σχεδόν όλη την μικρή κοιλάδα με το ίδιο όνομα "Σαρεντίνο" και αποκλειστικά γερμανόφωνο πληθυσμό παρόλο που πολύ κοντά βρίσκεται το Μπολτσάνο . Με το Μπολτσάνο ενώνονται μέσω εθνικής οδού που συχνά κλείνει από κατολισθήσεις , οδικά συνδέεται με την Ρενόν και το Βιπιτένο. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και η Λίμνη Βαλντούρα, το ομώνυμο χωριό και το χιονοδρομικό κέντρο στο όρος Reinswald. Ο Δήμος του Σαλεντίνο είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση στην επαρχία Μπολτσάνο και περιλαμβάνει 28 χωριά. Η πόλη αναφέρεται πρώτη φορά από το 1142 ως "Sarentin" ή "Sarintin" , το 1177 και το 1347 ως "Sarentein" που είναι πιθανώς προ-ρωμαϊκής προέλευσης από το "ghiaia". Το Σαρεντίνο ήταν φημισμένο για τα δέρματα του , μάλιστα με το όνομα του είναι γνωστό μάλλινο παλτό Tracht Sarne όπως λέγεται. Η εκκλησία της πόλης αφιερωμένη στον Αγίο Βαλεντίνο χρονολογήται από τον 12ο αιώνα . Η Σαλεντίνο είναι γενέτειρα του Φραντς Τάλερ, ο οποίος ήταν αυστριακός πατριώτης κι έπειτα συγγραφέας, με δράση στην περιοχή κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Erika Kustatscher, Die Deutschordenspfarre Sarnthein (Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens, 17), Lana, Tappeiner, 1996. ISBN 3-7708-1075-9 Leo Andergassen, Sarntaler Kirchenkunst, Lana, Tappeiner, 1996. ISBN 88-7073-214-2 Franz Thaler, Dimenticare mai. Opzioni, campo di concentramento di Dachau, prigioniero di guerra, ritorno a casa, Bolzano, Ed. Raetia, 2004 Hans Griessmair e Stefano Torrione, Sarntal - Menschen, Bräuche, Landschaft / Abitanti, usanze, paesaggio / People, Customs, Landscapes, Bolzano, Athesia, 2010. ISBN 978-88-8266-707-8 GRW Sarntal (a cura di), Sarner Tracht: Bairisch gian, Vienna-Bolzano, Folio, 2010. ISBN 978-3-85256-563-7 Οργανισμός Τουρισμού της κοιλάδας Σαρεντίνο Ιστοσελίδα για την κοιλάδα Σαρεντίνο Χιονοδρομικό κέντρο Reinswald
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67 ήταν η 28η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ολυμπιακός για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1966-67 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν διαβαθμίστηκε καμία ομάδα.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1967-68. Επιπρόσθετα, από την περίοδο αυτή ξεκίνησε ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο ο εκάστοτε πρωταθλητής Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή του στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο, εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Η απόφαση αυτή λήφθηκε στην ετήσια γενική συνέλευση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στις 10 Σεπτεμβρίου 1967 (τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1965-66, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1966-67 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1965-66, ΑΠΟΠ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία). Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός 1Από την ΕΠΑ αφαιρέθηκε ένας βαθμός. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. ΚΟΠ (Ιούλιος 2014). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 76-79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-31. https://www.webcitation.org/6bCdIKmOq?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOPT9FINAL.pdf. Ανακτήθηκε στις 2015-07-01. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 80. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 44. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 138. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1966-67 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Ελισάβετ του Ούραχ

Η Ελισάβετ (γερμ. Elizabeth Auguste Marie Florestine Luise gräfin von Württemberg, prinzessin von Urach, 23 Αυγούστου 1894, Κάστρο του Λιχτενστάιν, Βυρτεμβέργη - 13 Οκτωβρίου 1962, Κάστρο Φράουενταλ, Στυρία) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα του Ούραχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν.

 Η Ελισάβετ Αυγούστα Μαρία Φλορεστίνη Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Καρόλου του Ούραχ (1864–1928) και της πρώτης του συζύγου Αμαλίας των Βίττελσμπαχ (1865–1912), κόρης του Καρόλου Θεοδώρου εν Βαυαρία. Μετά το τέλος της μητέρας της τον Μάιο του 1912, κατάφερνε να μεριμνά για το σπίτι τού πατέρα της και να φροντίζει την εκπαίδευση των νεότερων αδελφών της. Ο Ιωακείμ της Πρωσίας (1890–1920), νεότερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, τη φλέρταρε μάταια: η Ελισάβετ και ο πατέρας της τον απέρριψαν, επειδή ήταν Προτεστάντης και επέμεναν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά σύμφωνα με το καθολικό δόγμα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελισάβετ αλληλογραφούσε με τον πατέρα της, ο οποίος είχε το αξίωμα του υποστράτηγου και ήταν διοικητής του 26ου τμήματος στη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Σερβία. Οι επιστολές τους βρίσκονται τώρα στο κύριο κυβερνητικό αρχείο στη Στουτγάρδη. Αναπαύεται στην ταφική κρύπτη του Καθεδρικού Ναού του Βαντούζ. Την άνοιξη του 1921 παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλοϋσιο του Λίχτενσταϊν (1878-1955), γιο του Aλφρέδου του Λίχτενσταϊν και της (εξαδέλφης εκείνου) Ερριέττας του Λίχτενσταϊν. Ο Kάρολος Αλοϋσιος ήταν αυτοκρατορικός και βασιλικός ίλαρχος του ιππικού (rittmeister) μέχρι το τέλος της Αυστρο-Ουγγαρικής μοναρχίας και από τις 13 Δεκεμβρίου 1918 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 1920 προσωρινά Πρωθυπουργός (Landesverweser) του πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν. Είχαν τέσσερα παιδιά: Γουλιέλμος Αλφρέδος (1922-2006). Μαρία Ιωσηφίνα (1923-2005). Φραγκίσκη (1930-2006). Βόλφγκανγκ (1934-). Wolfgang Schmierer: Άρθρο για την Elisabeth, Prinzessin von und zu Liechtenstein [nee Fürstin von Urach]. Σε: Das Haus Württemberg. Ein βιογραφίες Lexikon, συντάκτης: Sönke Lorenz, Dieter Mertens und Volker Press, Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη 1997,(ISBN 3-17-013605-4), S. 391.
Λερουά Σανέ

Ο Λερουά Σανέ (ορθή προφορά: Λίροϊ Ζανέ), γεννημένος στις 11 Ιανουαρίου 1996 στο Έσσεν, είναι Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως εξτρέμ για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου

 Ο Λερουά Σανέ είναι Γερμανός από την πλευρά της μητέρας του, Ρεγγίνα Βέμπερ, πρωταθλήτριας της ρυθμικής γυμναστικής και Γαλλοσενεγαλέζος από την πλευρά του πατέρα του, Σουλεϊμάν Σανέ, Σενεγαλέζου διεθνή ποδοσφαιριστή. Έχοντας λάβει το όνομα « Λερουά » προς τιμήν του Κλοντ Λε Ρουά, πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού του πατέρα του, είναι αδερφός των Κιμ (20 ετών) και Σιντί (11 ετών), επίσης αθλητών του συλλόγου της κοιλάδας του Ρουρ. Έχοντας περάσει από τα τμήματα υποδομής των Σάλκε 04 και Μπάγερ Λεβερκούζεν, συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιούθ Λιγκ για την σεζόν 2013-2014. Στις 21 Μαρτίου 2014, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο, διάρκειας 3 ετών με την Σάλκε 04και έως τον Ιούνιο του 2017. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Μπουντεσλίγκα στις 20 Απριλίου 2014, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την ΒφΜ Στουτγκάρδη, ενώ πέτυχε το πρώτο τέρμα της καριέρας του στην Μπουντεσλίγκα, στις 13 Δεκεμβρίου 2014, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την ΦΚ Κολωνία. Πέτυχε να κερδίσει τις εντυπώσεις σχεδόν σε κάθε συμμετοχή του. Στις 14 Μαρτίου 2015, αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός σε επαγγελματική αναμέτρηση, με αντίπαλο τη Χέρτα Βερολίνου, όπου και πέτυχε τέρμα στο 22ο λεπτό, επιτρέποντας στην ομάδα του να φτάσει στην ισοφάριση. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ στις 10 Μαρτίου 2015 σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Ερίκ Μαξίμ Τσούπο-Μότινγκ στο 29ο λεπτό της αναμέτρησης. Πέτυχε τέρμα στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης, ισοφαρίζοντας το σκορ σε 3-3. Στη συνέχεια, έδωσε ασίστ στον Κλας-Γιάν Χούντελααρ για την επίτευξη του τέταρτου τέρματος της Σάλκε. Η Σάλκε 04 τελικώς επικράτησε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 4-3, ωστόσο απέτυχε να προκριθεί για τα προημιτελικά της διοργάνωσης, λόγω σε βάρος της διαφοράς τερμάτων στο σύνολο των δύο αναμετρήσεων (Ρεάλ Μαδρίτης 5-4 Σάλκε 04). Στις 25 Ιουλίου 2015, επέκτεινε το συμβόλαιό του με τη Σάλκε για ακόμη δύο χρόνια, με αποτέλεσμα την περαιτέρω παραμονή του στην ομάδα έως το 2019. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη σεζόν 2015/2016, στα πλαίσια της 5ης αγωνιστικής της Μπουντεσλίγκα, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Στουτγκάρδη (νίκη με σκορ 1-0). Σκόραρε εκ νέου στις 23 Σεπτεμβρίου, πετυχαίνοντας το δεύτερο τέρμα της ομάδας του σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Άιντραχτ Φρανκφούρτης, στα πλαίσια της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Στις 26 Σεπτεμβρίου, στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής της Μπουντεσλίγκα, πέτυχε το τρίτο τέρμα του για τη σεζόν σε αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο το Αμβούργο, το οποίο και ήταν το μοναδικό της αναμέτρησης. Παρά το γεγονός πως για ορισμένο διάστημα δεχόταν πιέσεις από τον πατέρα του ώστε να επιλέξει να αγωνιστεί με την Εθνική Σενεγάλης, ο ίδιος τελικώς επέλεξε να εκπροσωπήσει την Εθνική Γερμανίας, πραγματοποιώντας την πρώτη διεθνή συμμετοχή του στη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης στις 13 Νοεμβρίου 2015 με αντίπαλο τη Γαλλία (0-2).
Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ

Ο Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ (11 Αυγούστου 1850 – 12 Μαρτίου 1883) ήταν Βρετανός Ριζοσπάστης και φιλελεύθερος πολιτικός που κατείχε έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου απο το 1880 μέχρι το 1883.

 Ο Άστον γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν ο μικρότερος γιος του Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ου Βαρονέτου και της συζύγου του, Μέρι Τσάτφιλντ. Η μητέρα του πέθανε το 1853 όταν ο ίδιος ήταν τριών χρονών.Ο μεγάλος αδελφός του Άστον ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος, επίσης πολιτικός του Φιλελεύθερου Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου. Σύζυγός του εώς και τον θάνατό του ήταν η Μάργκαρετ Γιούστας Σμιθ, η μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ. Ο μεγαλύτερος γιος του και κληρονόμος της περιουσίας αλλά και του τίτλου των Βαρονέτων Ντίλκ ήταν ο Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος. Ο δεύτερος γιος του ήταν ο Κλίμεντ Ουέντγουερθ Ντιλκ και η κόρη του η Σύμπιλ Μέρι Ουέντγουερθ Ντιλκ. Μαθησιακή εκπαίδευση έλαβε ιδιωτικά απο τον πατέρα του πριν γίνει η εγγραφή του στο Trinity Hall του Κέιμπριτζ το 1868. Έγινε λόγιος πριν το 1870 και ένα διακεκριμένο μέλος της Ένωσης του Κέιμπριτζ, παρόλο που παράτησε το κολλέγιο το 1872 πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει στη Ρωσία. Για αρκετούς μήνες έζησε σε ένα Ρωσικό χωριό και μελέτησε τη γλώσσα, αλλά και για την κοινωνική τάξη των χωρικών της περιοχής. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1873, έχοντας σημάδια φυματίωσης, της αρρώστιας που αργότερα θα τον σκότωνε. Ξεκίνησε να γράφει ένα βιβλίο για τη Ρωσία, του οποίου δύο κεφάλαια εμφανίστηκαν στο Fortnightly Review του 1874, αλλά το οποίο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.Το 1875, αγόρασε την εφημερίδα Weekly Dispatch για £14,000 (στερλίνες), δρώντας ως συντάκτης της μέχρι το 1876 και μετά ξανά απο το 1878 μέχρι το 1880. Το 1878 δημοσίευσε μια μετάφραση του βιβλίου Virgin Soil του Ivan Turgenev.Το 1876 παντρεύτηκε τη Μάργκαρετ Σμιθ, τη μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ, με την οποία έκανε δύο γιους και μία κόρη. Το 1880 εκλέχθηκε ως Μέλος του Κοινοβουλίου του Νιούκαστλ, αλλά η επιδείνωση της υγείας του τον έκανε να παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 1883, ξοδεύοντας τους τελευταίους μήνες τις ζωής του στο Αλγέρι, όπου και πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 32 ετών. Συνεισφορές του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ στο Κοινοβούλιο:https://api.parliament.uk/historic-hansard/people/mr-ashton-dilke
Μερική συνάρτηση

Στα μαθηματικά, μία μερική συνάρτηση είναι μία σχέση R {\displaystyle R} μεταξύ δύο συνόλων A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} , τέτοια ώστε για κάθε a ∈ A {\displaystyle a\in A} υπάρχει το πολύ ένα b ∈ B {\displaystyle b\in B} τέτοιο ώστε ( a , b ) ∈ B {\displaystyle (a,b)\in B} . Με όρους λογικής πρώτου βαθμού αυτό γράφεται ως ∀ a ∈ A . ∀ b 1 ∈ B . ∀ b 2 ∈ B . ( ( a , b 1 ) ∈ R ∧ ( a , b 2 ) ∈ R ⇒ b 1 = b 2 ) . {\displaystyle \forall a\in A.\ \forall b_{1}\in B.\ \forall b_{2}\in B.\ \left((a,b_{1})\in R\wedge (a,b_{2})\in R\Rightarrow b_{1}=b_{2}\right).} Το σύνολο όλων των μερικών συναρτήσεων από το A {\displaystyle A} στο B {\displaystyle B} συμβολίζεται ως A ⇀ B {\displaystyle A\rightharpoonup B} . Οι συναρτήσεις αντιστοιχούν κάθε a ∈ A {\displaystyle a\in A} σε ακριβώς ένα b ∈ B {\displaystyle b\in B} και λέγονται και ολικές συναρτήσεις, εν'αντιθέσει με μερικές συναρτήσεις που αντιστοιχούν στο πολύ ένα. Κάθε (ντετερμινιστικός) αλγόριθμος μπορεί να θεωρηθεί ως μία μερική συνάρτηση όπου για κάθε είσοδο είτε δίνει ένα αποτέλεσμα είτε δεν ολοκληρώνει ποτέ την διεργασία του.

 Μερικά παραδείγματα από την καθημερινή ζωή είναι τα εξής: Η σχέση που συνδέει τις γυναίκες του κόσμου με τους άντρες με τους οποίους είναι παντρεμένη. Κάθε γυναίκα είναι παντρεμένη με το πολύ έναν άντρα, ενώ υπάρχουν και γυναίκες που δεν έχουν παντρευτεί κάποιον. Η σχέση που συνδέει τους ανθρώπους όλου του κόσμου με τους ελληνικούς αριθμούς ταυτότητας είναι μία μερική συνάρτηση. Κάθε Έλληνας έχει το πολύ έναν τέτοιο αριθμό, ενώ υπάρχουν (πολλοί) άνθρωποι στον κόσμο που δεν έχουν.Μερικά μαθηματικά παραδείγματα είναι τα εξής: Κάθε συνάρτηση είναι μερική. Επομένως, η ταυτοτική και η σταθερή συνάρτηση είναι μερικές. Η μερική συνάρτηση της τετραγωνικής ρίζας f : R → R {\displaystyle f:\mathbb {R} \to \mathbb {R} } ορισμένη ως f ( x ) = { x αν x ≥ 0 , ↑ αν x < 0 , {\displaystyle f(x)={\begin{cases}{\sqrt {x}}&{\text{αν }}x\geq 0,\\\ \uparrow &{\text{αν }}x<0,\end{cases}}} όπου ↑ {\displaystyle \uparrow } συμβολίζει ότι η συνάρτηση δεν ορίζεται. Αντίθετα, αν περιορίσουμε το πεδίο ορισμού της σχέσης μόνο στους μη-αρνητικούς πραγματικούς αριθμούς τότε η g : [ 0 , ∞ ) → R {\displaystyle g:[0,\infty )\to \mathbb {R} } είναι (ολική) συνάρτηση: g ( x ) = x . {\displaystyle g(x)={\sqrt {x}}.} Η σύνθεση δύο μερικών συναρτήσεων είναι μερική συνάρτηση. Έστω f : A ⇀ B {\displaystyle f:A\rightharpoonup B} μία μερική συνάρτηση και A ′ = { a ∈ A ∣ ∃ b ∈ B . ( a , b ) ∈ f } {\displaystyle A'=\{a\in A\mid \exists b\in B.(a,b)\in f\}} . Τότε η g : A ′ → B {\displaystyle g:A'\to B} με g ( a ) = f ( a ) {\displaystyle g(a)=f(a)} είναι ολική συνάρτηση. Για δύο πεπερασμένα σύνολα A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} το πλήθος των μερικών συναρτήσεων μεταξύ των δύο συνόλων είναι ( | B | + 1 ) | A | {\displaystyle (|B|+1)^{|A|}} , καθώς κάθε στοιχείο του A {\displaystyle A} μπορεί είτε να αντιστοιχηθεί σε κάποιο από τα | B | {\displaystyle |B|} στοιχεία ή να μην αντιστοιχηθεί σε κανένα. Αφού οι επιλογές είναι ανεξάρτητες από την βασική αρχή απαρίθμησης προκύπτει το αποτέλεσμα. Σχέση (μαθηματικά) Συνάρτηση
Περιοχή Καλάμπο

H Περιοχή Καλάμπο (Αγγλικά: Kalambo District, Σουαχίλι: Wilaya ya Kalambo), είναι μία από τις τέσσερις περιοχές στην Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) της Τανζανίας. Η διοικητική της έδρα είναι στην πόλη Ματάι (Matai).Ο Ποταμός Καλάμπο (Kalambo River) ρέει εντός της περιοχής και εκβάλλει 15 χλμ. περίπου νοτίως της πόλης Κασάνγκα (Kasanga), στη Λίμνη Τανγκανίκα (Lake Tanganyika).Το Επαρχιακό Συμβούλιο Καλάμπο (Kalambo District Council), επισήμως, ιδρύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 2012, αφού αποσπάστηκε από το Επαρχιακό Συμβούλιο Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga District Council). Ο Moshi Chang ήταν ο πρώτος Επαρχιακός Επίτροπος, ο οποίος υπηρέτησε μέχρι το θάνατό του (από αυτοκινητιστικό δυστύχημα), τον Απρίλιο του 2014.

 Στην Κασάνγκα (Kasanga) και Καπάπα (Kapapa), υπάρχουν κοιτάσματα χαλκού.Οι περισσότεροι κάτοικοι απασχολούνται με τη βόσκηση ζώων και την καλλιέργεια επιβίωσης. Οι κυριότερες καλλιέργειες εκμετάλλευσης είναι αραβόσιτος, ηλιοτρόπια, φασόλια, μανιόκα και μέλι. Κάποιοι άλλοι, απασχολούνται στην παραδοσιακή εξόρυξη πολυτίμων λίθων και την παραδοσιακή αλιεία. Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010 η περιοχή που τώρα απαρτίζει την Επαρχία Καλάμπο (Kalambo District), είχε μία εκλογική περιφέρεια: Εκλογική Περιφέρεια Καλάμπο (Kalambo Constituency) Η Περιοχή Καλάμπο (Kalambo District), διαιρείται διοικητικά σε Τομείς. Η Περιοχή Καλάμπο (Kalambo District), διαιρείται διοικητικά σε δεκαεπτά Τμήματα: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Ρούκουα Σουμπαουάνγκα Παραπομπές σημειώσεων
Άνχελες Κάσο

Η Άνχελες Κάσο (Ángeles Caso, γεννημένη στις 16 Ιουλίου 1959 στη Χιχόν ) είναι Ισπανή δημοσιογράφος, μεταφράστρια και συγγραφέας. Ο πατέρας της, José Miguel Caso González, ήταν καθηγητής και αντιπρύτανης στη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Οβιέδο. Η Άνχελες σπούδασε Ιστορία και Γεωγραφία, αλλά αργότερα εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Panorama Regional. Εργάστηκε επίσης για το Ίδρυμα Πρίγκιπας της Αστούριας ή το Ινστιτούτο Feijoo των σπουδών του 18ου αιώνα στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο και σε διάφορα μέσα όπως το Televisión Española, το Cadena SER και το Radio Nacional de España.

 Φιναλίστ Premio Planeta, El peso de las sombras, 1994 Premio Fernando Lara, Un largo silencio, 2000 Premio Planeta, Contra el viento, 2009 Asturias desde la noche. 1988. Γουία. Elisabeth, emperatriz de Austria-Hungría o el hada. 1993. El peso de las sombras. 1994. Finalista XLIII Premio Planeta 1994. Ελ αθάνατο. 1996, συλλογή: Érase una vez la paz. El mundo visto desde el cielo. 1997. El resto de la vida. 1998. El verano de Lucky. 1999. La trompa de los monos. 1999, συλλογή: Mujeres al alba La alegría de vivir. 1999, συλλογή: Hijas y padres Un largo silencio. 2000. V Premio Fernando Lara de novela. Giuseppe Verdi, la intensa vida de un genio. 2001. Βιογραφία του Τζουζέπε Βέρντι. Las olvidadas, una historia de mujeres creadoras. 2005. Contra el viento. 2009. LVIII Premio Planeta 2009. Donde se alzan los tronos. 2012 Ραχίμα Μπέγκουμ. 2013 Todo ese fuego. 2016. Μυθιστόρημα βασισμένο στις Αδελφές Μπροντέ (στα Ισπανικά) Blog de Ángeles Caso en el diario Público
Mk III: The Final Concerts

Mk III: The Final Concerts (εναλλ. τίτλος Archive Alive) είναι η ονομασία του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Ιουλίου του 1996 από την "Connoiseur Collection". Οι ηχογραφήσεις για τον εν λόγω δίσκο έγιναν στις τρεις τελευταίες συναυλίες του συγκροτήματος με τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ στη σύνθεση του. Αυτές οι συναυλίες έλαβαν χώρα στις 3 Απριλίου του 1975 στο "Liebenhaulle" του Γκρατς της Αυστρίας, στις 5 Απριλίου στο "Saarlandhalle" του Σααρμπρύκεν της Γερμανίας και στις 7 Απριλίου στο "Palais Des Sports" του Παρισιού, στη Γαλλία.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου έγιναν με σκοπό τη μελλοντική κυκλοφορία τους, σε περίπτωση διάλυσης του συγκροτήματος. Η απόφαση αυτή ανακλήθηκε από τη στιγμή που τα υπόλοιπα μέλη των Deep Purple αποφάσισαν να συνεχίσουν με τον Τόμι Μπόλιν στην κιθάρα. Τελικά, το συγκρότημα διαλύθηκε ένα χρόνο αργότερα και μέρος των ηχογραφήσεων κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Made in Europe".

 CD 1 1. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 7:33 2. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 4:38 3. Gypsy (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice) - 5:40 4. Lady Double Dealer (Blackmore, Coverdale) - 3:53 5. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 12:38 6. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:17 7. You Fool No One (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 13:24 CD 2 8. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 19:54 9. Going Down / Highway Star (Nix / Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 15:13 10. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 14:13 11. You Fool No One (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 12:43 Το Mk III: The Final Concerts ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple: Mk III The Final Concerts - Sea of Tranquility All-Reviews.com Music Review: MK III- The Final Concerts Αρχειοθετήθηκε 2011-10-18 στο Wayback Machine.
Βρυόκαστρο Κύθνου

Το Βρυόκαστρο είναι αρχαία πόλη της Κύθνου και πιθανότατα ήταν η τότε πρωτεύουσα του νησιού. Κατοικήθηκε από τον 12o αι. π.Χ. έως και τον 6o-7o αι. μ.Χ.

 Ως αρχαία πόλη λεγόταν Κύθνος και από αυτήν πήρε έπειτα το όνομά του το νησί. Επίσης αναφέρεται ως Οβριόκαστρο και Ρηγόκαστρο, ως τοποθεσία που ήταν προστατευόμενη από εχθρούς. Το Βρυόκαστρο βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, μεταξύ του κόλπου του Μέριχα και του όρμου της Απόκρουσης. Η πόλη είχε έκταση 300 στρεμμάτων, περιστοιχιζόταν από τείχη και μέρος της ήταν η σημερινή βραχονησίδα Βρυοκαστράκι που τότε συνδεόταν με την πόλη μέσω ξηράς. Υποθαλάσσιες έρευνες και ανασκαφές δείχνουν πως πριν την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, η οποία προκάλεσε την απόσχιση της βραχονησίδας από την ακτή, υπήρχαν κτίσματα τα οποία σήμερα βρίσκονται μέσα στο νερό μαζί με τα υποθαλάσσια πλέον τείχη. Η ανασκαφή της περιοχής είναι ακόμη ενεργή. Ως σήμερα στην οικιστική περιοχή έχουν βρεθεί δημόσια κτίρια, υδραγωγείο, ακρόπολη, δύο νεκροπόλεις, λιμάνι, ιερό, ναός, μνημειακό ανάλλημα, καθώς και μεγάλο οικοδόμημα της Ύστερης Κλασικής και Ελληνιστικής Περιόδου. Από το 2000 ως το 2016 ανασκάφτηκε ασύλητο ιερό των αρχαϊκών, κλασικών και ελληνιστικών χρόνων. Ο ναός του ιερού ήταν άθικτος και περιείχε το σύνολο των αφιερωμάτων στη θέση τους, ενώ τα περισσότερα από τα αφιερώματα αυτά ήταν πολύτιμα. Ανασκαφή νότια του ναού ανέδειξε δύο βωμούς καθώς και έναν εκτεταμένο αποθέτη αφιερωμάτων που επίσης περιείχε εκατοντάδες πολύτιμα αντικείμενα. Βρίσκεται δυτικά του ιερού. Η μελέτη του ξεκίνησε το 2009. Εικάζεται πως ταυτίζεται με την Αγορά της πόλης κατά την Ελληνιστική περίοδο. Λίγο χαμηλότερα από το ανάλημμα ανασκάφτηκε διώροφο κτίριο που πιθανολογείται πως ήταν το πρυτανείο της πόλης κατά την κλασσική-ελληνιστική περίοδο. Αποτελείται από σειρά κτιρίων που ανασκάφτηκαν και καθαρίστηκαν από το 2016 ως το 2018, που βρίσκονται σε σειρά μήκους 800 μέτρων. Αποδίδονται με επιφυλάξεις ως ναοί του Ασκληπιού, των Σαμοθρακίων θεών, της Αφροδίτης αλλά και του Απόλλωνα και της Αρτέμιδας. Ανασκάφτηκε από το 2018 ως το 2020 και στα ευρήματά του τεκμηριώνεται η ανθρώπινη παρουσία τον 12ο π.Χ. αιώνα στο νησί. Όταν στην αρχαιότητα ήταν συνδεδεμένο με την ακτή σχημάτιζε το δυτικό μέρος του λιμανιού της πόλης.Οι ανασκαφές φανέρωσαν μνημειώδες ανάλημμα, μνημειώδη βωμό, την πρώτη τρίκλιτη Παλαιοχριστιανική / Πρωτοβυζαντινή βασιλική που βρέθηκε στο νησί, καθώς και ένα μήκους 90 μέτρων συγκρότημα κτιρίων με 15 ορθογώνια δωμάτια. Από το 2005 ως το 2011 έγιναν υποθαλάσσιες έρευνες και ανασκαφές στο αρχαίο λιμάνι του Βρυόκαστρου, την σημερινό όρμο του Μανδρακίου. Βρέθηκαν κτίρια την ακτή και στον πυθμένα της θάλασσας, χαρτογραφήθηκε ολόκληρο το λιμάνι και ανασκάφτηκε ένα κτίριο που φαίνεται πως είναι μέρος του τείχους. Χιλιαδάκης Στέλιος Ε., Οδηγοί Εταιρίας Ελλήνων Τουριστικών Συγγραφέων - Κύθνος. Αθήναι: Εμμ. Μαθιουδάκη
Χριστίνα Λουίζα του Έτινγκεν-Έτινγκεν

Η Χριστίνα Λουίζα (γερμ. Christine Luise von Oettingen-Oettingen, 20 Μαρτίου 1671 - 3 Σεπτεμβρίου 1747) από τον Οίκο του Έτινγκεν-Έτινγκεν ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Έτινγκεν-Έτινγκεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Αλβέρτου Ερνέστου Α΄ του Έτινγκεν-Έτινγκεν και της Χριστίνας Φρειδερίκης, κόρης του Έμπερχαρτ Γ΄ της Βυρτεμβέργης. Οι γάμοι των κορών της κανονίστηκαν από τον φιλόδοξο πεθερό της Αντώνιο Ούλριχ του Μπάουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ροδόλφ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμποργκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα: Ελισάβετ Χριστίνα 1691-1750, παντρεύτηκε τον Κάρολο ΣΤ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Κόρη τους ήταν η: Μαρία Θηρεσία 1717-1780, Βασίλισσα της Ουγγαρίας και Βοημίας. Καρλόττα Χριστίνα, παντρεύτηκε τον Αλεξέι Πετρόβιτς, Τσάρεβιτς της Ρωσίας. Πέτρος Β΄ της Ρωσίας 1715-1730. Αντουανέττα 1696-1762, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Αλβέρτο Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Ingrao, Charles W.; Thomas, Andrew L. (2004). "Piety and Power: The Empresses-Consort of the High Baroque". In Campbell Orr, Clarissa (ed.). Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp. 107–130. ISBN 0-521-81422-7.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου γυναικών 2012-2013

Το Κύπελλο Ελλάδας γυναικών για την περίοδο 2012-13 είναι το τέταρτο στην ιστορία της διοργάνωσης και μόλις το πρώτο μετά από έντεκα χρόνια αδράνειας. Μετέχουν οι 20 ομάδες της Α' Εθνικής και της Β' Εθνικής (από 10 ομάδες) γυναικών.

 Το κύπελλο θα διεξαχθεί σε πέντε φάσεις. Σε όλες τις φάσεις θα διεξαχθούν μονοί αγώνες. Στην πρώτη φάση οι δέκα ομάδες της Β' Εθνικής θα αντιμετωπίσουν στην έδρα τους τις δέκα ομάδες της Α' Εθνικής. Οι δέκα νικήτριες θα προκριθούν στη Β' φάση. Μετά από κλήρωση, έξι νικήτριες της Α' Φάσης θα προκριθούν χωρίς αγώνα στους προημιτελικούς, ενώ οι άλλες τέσσερις θα σχηματίσουν δύο ζευγάρια. Οι δύο νικήτριες θα προκριθούν στους προημιτελικούς. Οι δύο νικήτριες της Β' φάσης καθώς και οι έξι ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα, θα σχηματίσουν τέσσερα ζευγάρια. Οι τέσσερις νικήτριες θα προκριθούν στην τελική φάση. Η τελική φάση που περιλαμβάνει τους ημιτελικούς και τον τελικό θα διεξαχθεί σε έναν τόπο, σε σύστημα final 4. Οι νικήτριες των ημιτελικών θα αγωνιστούν δύο μέρες μετά στον τελικό. Στην Α' φάση οι δέκα ομάδες της Α' Εθνικής αντιμετώπισαν εκτός έδρας δέκα ομάδες της Β' Εθνικής. Οι αγώνες έγιναν στις 16 Δεκεμβρίου 2012. ^ 2–2 η κανονική διάρκεια. ^ 2–2 η κανονική διάρκεια. ^ 0–0 η κανονική διάρκεια, 1–1 η παράταση. Οι αγώνες έγιναν 26 και 27 Ιανουαρίου 2013. Χωρίς αγώνα προκρίθηκαν: Νέοι Εργοτέλη Α.Σ. Βόλος 2004 Α.Π.Ο. Ήφαιστος Περιστερίου Α.Ο. Καβάλα 86 ΠΑΟΚ Ακαδημία Ελπίδες Καρδίτσας 94 Οι αγώνες έγιναν στις 14 Απριλίου 2013. ^ 1–1 η κανονική διάρκεια. Η τελική φάση διεξήχθη στο Ενωσιακό γήπεδο της ΕΠΣ Πιερίας. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 17 Μαΐου. Ο ΠΑΟΚ και οι Ελπίδες Καρδίτσας προκρίθηκαν στον τελικό. ^ 0–0 η κανονική διάρκεια και η παράταση. Ο μεγάλος τελικός διεξήχθη στις 19 Μαΐου. Κύπελλο Ελλάδας 2012-2013 Επίσημος ιστότοπος της ΕΠΟ Προκήρυξη Επίσημος ιστότοπος της ΕΠΟ Ιστότοπος womensports.gr
Παράλια Όρη

Τα Παράλια Όρη (αγγλικά: Coast Mountains) είναι τεράστια οροσειρά στις Παράλιες Οροσειρές του Ειρηνικού Ωκεανού της δυτικής Βόρειας Αμερικής, η οποία εκτείνεται από το νοτιοδυτικό Γιούκον μέσω της στενής λωρίδας γης της Αλάσκας και σχεδόν όλη την ακτή της Βρετανικής Κολομβίας νότια μέχρι τον ποταμό Φρέιζερ. Η ονομασία της οροσειράς προέρχεται από την εγγύτητά της στις ακτές της θάλασσας και συχνά αναφέρεται ως Παράλια Οροσειρά. Η οροσειρά περιλαμβάνει και ηφαιστειακά και μη ηφαιστειακά βουνά. Έχει μήκος περίπου 1.600 χιλιόμετρα και πλάτος κατά μέσο όρο 300 χιλιόμετρα.

 Τα Παράλια Όρη αποτελούναι από τρεις υποδιαιρέσεις γνωστές ως Οροσειρές του Ειρηνικού, Οροσειρές Κίτιμα και Συνοριακές Οροσειρές. Οι οροσειρές του Ειρηνικού αποτελούν τη νοτιότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται από τις χαμηλότερες εκτάσεις του ποταμού Φρέιζερ έως τον Μπέλλα Κούλα. Σε αυτή την υποδιαίρεση περιλαμβάνονται τέσσερα από τα πέντε μεγάλα παράλια παγοκαλύμματα στα νότια Παράλια Όρη. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα εύκρατα σε γεωγραφικό πλάτος παγοκαλύμματα στον κόσμο και τροφοδοτούν έναν αριθμό μεγάλων ποταμών. Εκτός από την υλοτομία και το μεγάλο χιονοδρομικό κέντρο στην παραθεριστική πόλη Γουίσλερ, το μεγαλύτερο μέρος της γης στην περιοχή είναι εντελώς μη αναπτυγμένο. Το όρος Γουάντινγκτον, το ψηλότερο βουνό των Παράλιων Όρεων, βρίσκεται στη οροσειρά Γουάντινγκτον των οροσειρών του Ειρηνικού. Ακριβώς βόρεια των Οροσειρών του Ειρηνικού βρίσκεται η κεντρική υποδιαίρεση γνωστή ως Οροσειρές Κίτιματ. Αυτή η υποδιαίρεση εκτείνεται από τον ποταμό Μπέλλα Κούλα και το κανάλι Μπουρκ στα νότια έως τον ποταμό Νας στα βόρεια. Η τρίτη και βορειότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων είναι οι Συνοριακές Οροσειρές, που εκτείνονται από τον ποταμό Νας στο νότο έως τον ποταμό Κέλσαλ στα βόρεια. Είναι επίσης η μεγαλύτερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται στα σύνορα Βρετανικής Κολομβίας-Αλάσκας και βόρεια προς το Γιούκον που συνορεύουν με τη δυτική πλευρά της αποστράγγισης του ποταμού Γιούκον μέχρι το Πέρασμα Σαμπέιν, βόρεια του οποίου είναι οι Οροσειρές Γιούκον. Οι Συνοριακές Οροσειρές περιλαμβάνουν πολλές μεγάλες παγονησίδες, όπως την παγονησίδα Τζούνο μεταξύ του Τζούνο της Αλάσκας και της λίμνης Άτλιν στη Βρετανική Κολομβία, και το παγοκάλυμμα Στίκιν, το οποίο βρίσκεται μεταξύ του κάτω ποταμού Στίκιν και του ποταμού Γουάιτινγκ.
Δέρμα

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο που έχει ο άνθρωπος και καλύπτει τον ανθρώπινο οργανισμό επίσης είναι το μέρος του σώματος που έρχεται σε άμεση επαφή με το περιβάλλον.

 Το δέρμα αποτελείται από την επιδερμίδα με τα εξαρτήματά της και το χόριο με το υποδόριο λίπος. Τα εξαρτήματα της επιδερμίδας περιλαμβάνουν τους σμηγματογόνους , τους αποκρινείς και τους ιδρωτοποιούς αδένες, τις τρίχες και τους όνυχες. Το χόριο σχηματίζεται από δίκτυο κολλαγόνων ινών και τη βασική ουσία. Το χόριο στηρίζει την επιδερμίδα και περιλαμβάνει τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα του δέρματος. Λόγω του ότι το δέρμα έρχεται σε άμεση επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον, διαθέτει ορισμένες ιδιότητες, απαραίτητες για την επιβίωση του ατόμου. Είναι αδιαπέραστο από μικροοργανισμούς και χημικές ουσίες, δεν επιτρέπει την προς τα έξω απώλεια υγρών και προστατεύει δια της χρωστικής του ουσίας (η μελανίνη που βρίσκεται στα μελανοκύτταρα) από τη βλαπτική δράση της υπεριώδους ακτινοβολίας. Το δέρμα αποτελεί έναν εξωτερικό μη ειδικό μηχανισμό άμυνας. Επιπλέον, η ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω του δέρματος με τα πολλά αιμοφόρα αγγεία και την εξάτμιση του ιδρώτα. Επίσης, το δέρμα συμμετέχει στην παραγωγή της βιταμίνης D και στις μεταβολικές επεξεργασίες ορισμένων ορμονών από τις οποίες εξαρτώνται τα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου. Αραπάκης, "Κλινική σημειολογία και διαγνωστική", (c) 2006, ΓΙ Αραπάκης, ISBN 960-7795-03-2
Γρίφος

Ο γρίφος είναι νοητικό πρόβλημα που απαιτεί σκέψη για την επίλυσή του. Υπάρχουν διάφορα είδη γρίφων, όπως γρίφοι λογικής, υπολογισμού, σπαζοκεφαλιές, κουίζ, κτλ. Συχνά απαιτούν να σκεφτόμαστε με αντισυμβατικό τρόπο. Ένας από τους αρχαιότερους λάτρεις των γρίφων ήταν ο Έλληνας μαθηματικός Αρχιμήδης. Επινόησε αρκετά μαθηματικά προβλήματα για να λύσουν οι σύγχρονοί του.

 Ερώτηση: Αν 3 κότες γεννούν 3 αυγά σε 3 ημέρες, πόσα αυγά γεννά μια κότα σε 1 μέρα;1η Aπάντηση: 1 κότα γεννά 1 αυγό σε 3 ημέρες → 1 κότα γεννά 1/3 του αυγού σε 1 ημέρα. 2η Aπάντηση: 0 ή 1 αυγό (δεν είναι εύκολο να γεννήσει μια κότα 1/3 ενός αυγού). Σημείωση: Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν για τις απαντήσεις πολλών γρίφων. Στο παράδειγμα που δίνεται με τις κότες, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι όλα τα αυγά έγιναν από μία κότα κατά την πρώτη ημέρα, οπότε η απάντηση θα είναι τρία αυγά.Ερώτηση: Ο πατέρας της Μαρίας έχει πέντε κόρες: Την Νανά, την Νενέ, την Νινί και την Νονό. Ποιο είναι το όνομα της πέμπτης κόρης;Aπάντηση: Μαρία. Οι πρώτες τέσσερις κόρες έχουν ονόματα με διαφορετικά φωνήεντα, έτσι ώστε αν κάποιος παρασυρθεί μπορεί να πει ένα όνομα για την πέμπτη κόρη όπως Νουνού. Όμως η σωστή απάντηση δόθηκε στην αρχή της ερώτησης. Η δυσκολία πολλών γρίφων οφείλεται σε έναν ορισμένο βαθμό πλάνης της ανθρώπινης διαίσθησης. Αυτό συμβαίνει συχνά σε γρίφους που σχετίζονται με την έννοια της δεσμευμένης πιθανότητας, επειδή ο ανθρώπινος νους έχει την τάση να εξετάζει την απόλυτη πιθανότητα αντ' αυτής. Ως αποτέλεσμα, έχουν προκύψει επίμαχες συζητήσεις γύρω από τέτοια προβλήματα, με πιο διάσημο το πρόβλημα του Monty Hall. Ένα άλλο παρόμοιο παράδειγμα είναι το παράδοξο του Αγοριού και του Κοριτσιού. Είναι ένας γρίφος, στον οποίο δεν δίνονται στον λύτη όλα τα στοιχεία για την επίλυσή του, αλλά πρέπει να βασιστεί στη λογική αντίδραση ενός προσώπου που είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία. Ιστοσελίδα με γρίφους
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1929-31

Tο 1ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου διεξήχθη από τις 6 Οκτωβρίου 1929 έως τις 29 Νοεμβρίου 1931, όταν είχε ήδη ολοκληρωθεί μία ακόμα διοργάνωση, θεωρούμενη ως ανεπίσημη. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία.

 Στο πρώτο Βαλκανικό Κύπελλο έλαβαν μέρος τα 4 από τα 6 (τότε) κράτη των Βαλκανίων, δεδομένου ότι δεν δήλωσαν συμμετοχή η Αλβανία και η Τουρκία. Σύμφωνα με το σύστημα διεξαγωγής, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας σε πρωτάθλημα ενιαίου ομίλου με βαθμολογία 2-1-0. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των συναντήσεων (συνολικά 12) και της τότε δυσκολίας στις μετακινήσεις, η διοργάνωση εξελίχθηκε με αργούς ρυθμούς και διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια (26 σχεδόν μήνες). Την αγωνιστική περίοδο 1929-30 πραγματοποιήθηκαν μόνο 3 παιχνίδια, την επόμενη άλλα 7, το δε φθινόπωρο του 1931 τα εναπομείναντα 2. Πριν από τα τελευταία δύο παιχνίδια είχε ήδη τελεστεί ένα δεύτερο ανεπίσημο κύπελλο, το οποίο διεξήχθη με διαφορετικό σύστημα (μονοί αγώνες στη Σόφια της Βουλγαρίας). Ως έδρες χρησιμοποιήθηκαν 5 βαλκανικές πόλεις και συγκεκριμένα η πρωτεύουσα της χώρας κάθε εθνικής: Βουκουρέστι, Βελιγράδι, Σόφια και Αθήνα (στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας), και το Ζάγκρεμπ όπου οι Γιουγκοσλάβοι υποδέχθηκαν τους Ρουμάνους. Βαθμολογικό σύστημα: 2–1–0 και Συντελεστής ή Αναλογία τερμάτων = (υπέρ) ÷ (κατά) Η αναμέτρηση του Ζάγκρεμπ, υπό τη διαιτησία του Απόστολου Νικολαΐδη, υπήρξε η καθοριστική για την τελική έκβαση της διοργάνωσης, διότι οι γηπεδούχοι ολοκλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους με καθαρή ήττα 2-4 από τους ισόβαθμούς τους Ρουμάνους. Οι τελευταίοι αναδείχθηκαν δίκαια νικητές στο πρώτο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών με 5 νίκες σε 6 αγώνες και 26 τέρματα ενεργητικό, καθώς διέθεταν όντως το ανώτερο σύνολο. Δύο Ρουμάνοι μοιράστηκαν τη θέση του αρχισκόρερ, οι Βέντζερ και Μποντόλα σκοράροντας 7 φορές σε 2 και 3 παιχνίδια αντίστοιχα! Στη διοργάνωση δεν σημειώθηκε ισόπαλο αποτέλεσμα. Ενδεικτικό του ποδοσφαίρου της εποχής είναι πως επιτεύχθηκαν κατά μέσο όρο περισσότερα από πέντε τέρματα ανά συνάντηση (61 γκολ σε 12 ματς). Σε δύο μόνο περιπτώσεις κάποια ομάδα κατόρθωσε να διατηρήσει ανέπαφη την εστία της (σε αμφότερες οι Γιουγκοσλάβοι, κατά σύμπτωση με αντίπαλους τους Βούλγαρους). RSSSF "Ιστορικά περί του Βαλκανικού κυπέλλου", εφ. "Αθλητικός Χρόνος", φ. 19/12/1934, ψηφ. σελ. 203 κ.επ. Αρχειοθετήθηκε 2015-09-28 στο Wayback Machine. Balkan Cup 1929-1931, βάση δεδομένων εθνικών ομάδων Ευρώπης eu-football.info
Opel Vivaro

Το Opel Vivaro είναι ένα ελαφρύ επαγγελματικό βαν αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel (έως τον Μάρτιο του 2017 μέρος του ομίλου της General Motors και στη συνέχεια μέλος του Ομίλου PSA, ενώ από τον Ιανουάριο του 2021 μέλος του πολυεθνικού ομίλου Stellantis). Αρχικά, κατασκευαζόταν σε συνεργασία με τη Renault, η οποία κατά τη διάρκεια της εξέλιξής του επέβλεπε τον σχεδιασμό του. Η αντίστοιχη έκδοση της Renault ονομάζεται Renault Trafic. Η πρώτη γενιά του Vivaro παρήχθη από τον Αύγουστο του 2001 έως τον Ιούλιο του 2014. Η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του, ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2014 και έφτασε έως τον Μάρτιο του 2019. Τον Μάρτιο του 2019 μπήκε στη μαζική παραγωγή η τρίτη γενιά του Vivaro, που βασίζεται πλέον στο Citroën Jumpy του 2019, λόγω της εξαγοράς της Opel και της Vauxhall από τον τότε Όμιλο PSA.

 Με βάση σχετική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών, την παραγωγή έχει αναλάβει η δεξιοτίμονη δίδυμη εταιρεία της Opel, Vauxhall, στο Λούτον της Αγγλίας, στο εργοστάσιό της GMM Luton. Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο πωλείται ως Vauxhall Vivaro, καθώς η Vauxhall διατίθεται αποκλειστικά στη χώρα αυτή. Λαμβάνοντας υπόψη την εμπορική επιτυχία του, μετά την εξαγορά της Nissan Motor Company από τη Renault, η Nissan παρουσίασε και τη δική της εκδοχή, την οποία εμπορεύεται με την επωνυμία Nissan Primastar και κατασκευάζει στο εργοστάσιό της στη Βαρκελώνη. Η έκδοση της Opel / Vauxhall διαφέρει σε κάποιες λεπτομέρειες, όπως στο τιμόνι, στο ραδιόφωνο και στο χρώμα φωτισμού του πίνακα οργάνων και του ταμπλό, καθώς είναι πορτοκαλί αντί για κόκκινο. Πριν από την ανανέωση του 2006, επίσης, διέφεραν ελαφρώς στην αισθητική του μπροστινού μέρους, αλλά μετά οι διαφορές περιορίστηκαν μόνο στη μπροστινή γρίλια που ενσωματώνει το λογότυπο της εταιρείας. Η δεύτερη γενιά ως Opel Vivaro B ξεκίνησε το 2014 παράλληλα με τα Renault Trafic C και Nissan NV300. Το 2016, η Fiat Professional ενέταξε στην παλέτα της το ίδιο μοντέλο ως αντικαταστάτη του Fiat Scudo, με την ονομασία Fiat Talento. Εκτός από τους πιο γνωστούς κατασκευαστές, την πρωτοβουλία μετά την συναρμολόγηση του φυσικά ανέλαβε και η Vauxhall, όπως έκανε και στο προηγούμενο μοντέλο. Η συναρμολόγηση του, για λογαριασμό των Opel, Nissan, Renault και Fiat, γινόταν στο Σάντουβιλ της Γαλλίας και για την Vauxhall στο Λούτον της Αγγλίας.Ειδικότερα η εκδοχή Opel / Vauxhall Vivaro αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Μάρτιο του 2019, λόγω της εξαγοράς της Opel και της Vauxhall από τον Όμιλο PSA. Τον Μάρτιο του 2019 μπήκε στην παραγωγή η τρίτη γενιά του Vivaro, που βασίζεται πλέον στο Citroën Jumpy του 2019, όπως προαναφέρθηκε. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Opel Vivaro Vauxhall Vivaro UK website