Ισαάκ Αργυρός

Ο Ισαάκ Αργυρός (1300/1312 - 1375) ή Άργυρος, ήταν βυζαντινός μαθηματικός και θεολόγος ο οποίος ασχολήθηκε με μελέτες αριθμητικής, γεωμετρίας και αστρονομίας.Δραστηριοποιήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και θεωρείται σημαντικός λόγιος σχετικά με τα έργα αστρονομίας του Κλαύδιου Πτολεμαίου (2ος αιώνας), καθώς και έγραψε επίσης σχόλια στα Στοιχεία του Ευκλείδη (3ος αιώνας π..Χ.). Στις επιστημονικές ενασχολήσεις του ο Νικηφόρος Γρηγοράς ήταν δάσκαλος του, και επηρεάστηκε και από τα έργα του Θεοδώρου Μετοχίτη. Αναφέρεται επίσης πως ανήκε στην παράταξη των αντιπαλαμικών κατά την ησυχαστική έριδα του 14ου αιώνα.

 Έγραψε δυο πραγματείες με θεματολογία από τα μαθηματικά, γεωγραφία, αστρονομία και ημερολογιακή σύνταξη, όπου και ανέλυσε τις κινήσεις των πλανητών και άλλων ουράνιων σωμάτων και τα αστρονομικά στοιχεία από τους Πρόχειρους Κανόνες και την Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου. Το έργο αυτό μετέπειτα αντιγράφηκε και οικειοποιήθηκε από τον λόγιο του 17ου αιώνα, Ιωάννη Αβράμιο.Στα τέλη της δεκαετίας του 1360, εμπνεόμενος από παλαιότερο παρόμοιο του Νικηφόρου Γρηγορά, έγραψε και μια πραγματεία σχετικά με το εργαλείο του αστρολάβου.Επιπλέον έργα του περιλαμβάνουν τον υπολογισμό των τετραγωνικών ριζών σε μη τετραγωνικούς αριθμούς, μια μελέτη σχετικά με τα Γεωμετρικά του Ήρωνα, και μια επίσης πραγματεία η οποία ασχολείται με τη γεωδαισία και έχει επίσης προέλευση τον Ήρωνα. Έγραψε επίσης σχολιασμό στο έργο Γεωγραφική Υφήγησις του Πτολεμαίου καθώς και σχολιασμό στα Αρμονικά του.Τα έργα του σχετικά με αστρονομία, περιγράφονται στην ανθολογία αστρονομίας του 1630, Ουρανολόγιο, του Ντενί Πέτο (Denis Pétau). Ο Άργυρος ανήκε στην παράταξη των αντιπαλαμικών κατά την περίοδο της ησυχαστικής έριδας, μαζί με τον Γρηγορά και τον Βαρλαάμ Καλαβρός, ενάντια στον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ´ Καντακουζηνό και τον θεολόγο και μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γρηγόριο Παλαμά, γράφοντας 3 αντιπαλαμικές πραγματείες, καθώς και μια επίθεση σύμφωνα με τα διδάγματα του Βαρλαάμ ενάντια στον Θεόδωρο Δεξιό. Είναι πιθανώς επίσης ο συγγραφέας ενός τόμου ο οποίος εκδόθηκε από το πατριαρχείο της Αντιοχείας. Κανών του Πασχάλιος, μια αστρονομική και ημερολογιακή μελέτη σχετικά με τον υπολογισμό της ημερομηνίας του Πάσχα, στην οποία αναφέρει σφάλματα του Κλαύδιου Πτολεμαίου Παράδοσις των περσικών κανόνων Τα περί μερών ποιητικών Πτολεμαίου και Θεώνος πρόχειροι κανόνες (Γαλλικά) Tihon, Anne. “L’astronomie byzantine à l’aube de la Renaissance (de 1352 à la fin du XVe siècle).” Byzantion 64 (1996): 244–280 (Γαλλικά) Lefort, Jacques, René-Claude Bondoux, Jean-Claude Cheynet, et al., with the collaboration of J.-M. Martin. Géométries du fisc byzantin. Paris: Réalités Byzantines, 1991. On geodesy. (Γαλλικά) Allard, André. “Le petit traité d’Isaac Argyre sur la racine carrée.” Centaurus 22 (1978): 1–43. Treatise on the square root. Delatte, Armand. Anecdota Atheniensia et alia: Tome II, Textes grecs relatifs à l’histoire des sciences. Paris: Faculté de Philosophie et Lettres, Liège and Librairie E. Droz, 1939 (Αγγλικά) Pingree, David. “The Astrological School of John Abramius.” Dumbarton Oaks Papers25 (1971): 191–215. (Γερμανικά) Schissel, Otmar. “Die Österrechnung des Nikolaos Artabasdos Rhabdas.”Byzantinisch-Neugriechische Jahbücher 14 (1937–1938): 43–59. (Γαλλικά) Migne, J.-P. Patrologia graeca, t.19, Paris, n.p., 1857: col. (Λατινικά) 1279–1316. Reproduction of Denys Petau, Uranologion sive systema variorum authorum, Paris, n.p., 1630, pp. 359–383. Easter treatise. (Λατινικά) Petau, Denis. Uranologion sive systema variorum authorum.Paris. 1630, pp. 359–383. A reproduction edited by J. Migne. Patrologia graeca t. 19: col. 1279–1316. city1857. (Αγγλικά) "Argyrus, Isaac." Complete Dictionary of Scientific Biography. 2008.Encyclopedia.com. 30 Apr. 2015 - Bιογραφία και σε βάθος περιγραφή των μελετών του Ισαάκ Αργυρού (Αγγλικά) Royal MS 16 C XX, Digitised Manuscripts, British Library - Ψηφιοποιημένο αντίγραφο χειρόγραφου, σε υψηλή ευκρίνεια, του έργου Μέτρα ποιητικά του Αργυρού