Εξαφάνιση της Αντονέτ Καγιεντίτο

Η Αντονέτ Κριστίν Καγιεντίτο (Αγγλικά: Anthonette Christine Cayedito/əntoʊnɛt kaɪeɪdɪtoʊ/) (γεννημένη στις 25 Δεκεμβρίου του 1976) είναι μια ιθαγενής νεαρή Αμερικανίδα που εξαφανίστηκε από το σπίτι της στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού, στις 6 Απριλίου του 1986, σε ηλίκια 9 ετών. Οι αρχές πιστεύουν ότι πλέον δεν είναι εν ζωή. Ωστόσο, εφόσον δεν έχει βρεθεί η σωρός της, η υπόθεση της παραμένει ανοιχτή και θεωρείται επίσημα αγνοούμενη.

 Η Αντονέτ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1976, από την Πένι Καγιεντίτο (1952–1999), από το Έθνος Ναβάχο, και τον Άντονι Μοντόγια (1951–2012), ο οποίος είχε ιταλική και ισπανική καταγωγή. Μετά τον χωρισμό των γονιών της, η Αντονέτ και οι μικρότερες αδερφές της, Γουέντι και Σενίντα μεγάλωσαν από τη μητέρα τους στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού. Η Αντονέτ περιγράφτηκε από τους γύρω της ως λογικό και ώριμο άτομο για την ηλικία της, αφοσιωμένη, φιλική, στοργική και αξιόπιστη. Από τα έξι της χρόνια, μαγείρευε για τις αδερφές της, σιδέρωνε τα ρούχα τους κατά διαστήματα και έπαιξε ζωτικό ρόλο στη φροντίδα τους. Ήταν γνωστή από τους συνομηλίκους της για το ενδιαφέρον της για την ευημερία των άλλων, ιδιαίτερα αν ήταν απογοητευμένοι ή είχαν κάποια ανάγκη. Η μικρότερη αδερφή της ανέφερε χρόνια αργότερα ότι η Αντονέτ είχε «μια μεγάλη καρδιά που ήθελε να τους φροντίζει όλους». Το αγαπημένο της χρώμα ήταν το μωβ, της άρεσε να ακούει τη μουσική των Michael Jackson και Ρόνι Μίλσαπ, και συχνά την αποκαλούσαν με το παρατσούκλι "Σκίουρος". Ήταν μαθήτρια της τέταρτης τάξης στο Δημοτικό Σχολείο Lincoln Elementary, όπου ήταν μια συγκεντρωμένη και πάνω από το μέσο όρο μαθήτρια, η οποία επέδειχνε ταλέντο για τον αθλητισμό και τις σωματικές δραστηριότητες, κερδίζοντας το Προεδρικό βραβείο Fitness στο τέταρτο έτος της. Εκτός σχολείου, η Καγιεντίτο έδειχνε επίσης έντονο ενδιαφέρον για τις εβδομαδιαίες Γραφικές μελέτες της στο κατηχητικό και ήταν αφοσιωμένη στη θρησκευτική της πίστη. Την στιγμή της εξαφάνισης της, ζούσε με τη μαμά και τις αδερφές της στην οδό Arnold Circle 204, στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού. Η Καγιεντίτο εξαφανίστηκε από το σπίτι της τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου του 1986. Εκείνο το βράδυ, η μητέρα της, η Πένι, είχε βγει με φίλους της σε ένα τοπικό μπαρ και η Αντονέτ, μαζί με τις μικρότερες αδερφές της ήταν με μια γκουβερνάντα. Η Πένι έφτασε στο σπίτι γύρω στα μεσάνυχτα και έστειλε την κοπέλα που πρόσεχε τις κόρες της στο σπίτι της να ξεκουραστεί. Το επόμενο πρωί, όταν η Πένι ξύπνησε για να προετοιμάσει τα κορίτσια για το κατηχητικό, συνειδητοποίησε ότι η Αντονέτ δεν ήταν στην κρεβατοκάμαρα της. Αφού αρχικά ζήτησε βοήθεια από τους γείτονες, κατόπιν τηλεφώνησε στην αστυνομία. Πέντε χρόνια μετά την εξαφάνιση της, η Γουέντι που τότε ήταν 10 ετών, μίλησε για πρώτη φορά για το τι συνέβει την μοιραία νύχτα. Σύμφωνα με τη Γουέντι, η πόρτα χτύπησε γύρω στις 3 τα ξημερώματα, και τα δύο κορίτσια ήταν ακόμη ξύπνια. Η Αντονέτ πήγε στην πόρτα και ρώτησε ποιος ήταν. Ο επισκέπτης αυτοπροσδιορίστηκε ως «θείος Τζο». Όταν άνοιξε την πόρτα, την άρπαξαν δύο άνδρες. Ενώ το κορίτσι τους κλωτσούσε και ούρλιαζε :«Αφήστε με να φύγω!», οι άντρες την έβαλαν με το ζόρι σε ένα καφέ βαν. Η Γουέντι δεν αναγνώρισε τους άντρες και δεν είδε τα πρόσωπα τους. Η Γουέντι δήλωσε ότι δεν είχε πει τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή λόγω του φόβου να μην στενοχωρήσει τη μητέρα τους και επειδή θεωρούσε ότι δεν θα την πιστέψουν. Στις 8 Απριλίου του 1986, ένας μάρτυρας ανέφερε ότι πίστευε ότι είχε δει την Aντονέτ στο Σαν Αντόνιο. Θυμήθηκε ότι είχε δει μια νεαρή Λατίνα με ένα μακρύ ροζ φόρεμα να συνοδεύει μια ξανθιά γυναίκα στην άκρη του δρόμου. Δεν επιβεβαιώθηκε αν το κορίτσι ήταν πράγματι η Αντονέτ. Στις 19 Απριλίου του 1986, μια γυναίκα ισχυρίστηκε ότι είδε ένα καφέ φορτηγάκι σε ένα βενζινάδικο. Καθώς περνούσε το βαν, η γυναίκα πίστεψε ότι άκουσε την φωνή ενός κοριτσιού να ουρλιάζει «βοήθησε με». Η μάρτυρας πίστευε ότι θα μπορούσε να ήταν η Αντονέτ, αλλά παραμένει άγνωστο αν πράγματι ήταν εκείνη. Στις 30 Ιουνίου του 1986, ένας μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είχε δει την Aντονέτ στον τερματικό σταθμό λεωφορείων στο Ελ Πάσο του Τέξας. Ισχυρίστηκε ότι η μικρή κοπέλα φορούσε ροζ φόρεμα (όπως είχε αναφέρει και ένας άλλος αυτόπτης μάρτυρας), λευκά παπούτσια και είχε ένα αξιοσημείωτο σημάδι στο μάγουλο της, παρόμοιο με αυτό που πράγματι είχε η Αντονέτ. Ένα χρόνο μετά την εξαφάνιση της Καγιεντίτο, το αστυνομικό τμήμα του Γκάλουπ έλαβε μια περίεργη τηλεφωνική κλήση, στην οποία μια νεαρή κοπέλα ισχυριζόταν ότι ήταν η Αντονέτ και είπε ότι βρισκόταν στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού. Προτού το κορίτσι προλάβει να αποκαλύψει την διεύθυνση, ακούστηκε μια θυμωμένη αντρική φωνή να της φωνάζει: "Ποιος σου είπε ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις το τηλέφωνο;" Ακολούθησε το ουρλιαχτό του κοριτσιού και οι ήχοι μιας συμπλοκής και η κλίση διακόπηκε. Η Πένι πίστευε ότι η φωνή άνηκε στην κόρης της, αλλά δεν αναγνώρισε την αντρική φωνή. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1991, μια σερβιτόρα σε ένα εστιατόριο στο Κάρσον Σίτι της Νεβάδα, συνάντησε μια έφηβη που ταίριαζε με την περιγραφή της Καγιεντίτο, η οποία βρισκόταν παρέα με ένα απεριποίητο ζευγάρι. Η κοπέλα έριχνε συνεχώς τα μαχαιροπήρουνα της στο πάτωμα, φαινομενικά προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή της σερβιτόρας. Σύμφωνα με τη σερβιτόρα, η κοπέλα έπιανε το χέρι της και το έσφιγγε σταθερά κάθε φορά που η σερβιτόρα της έδινε πίσω τα μαχαιροπήρουνα. Αφού έφυγαν, η σερβιτόρα καθάρισε το τραπέζι τους και βρήκε μια χαρτοπετσέτα κάτω από το πιάτο από το οποίο έτρωγε το κορίτσι , η οποία είχε γραμμένα δύο σύντομα μηνύματα: «Βοηθήστε με» και «Καλέστε την αστυνομία». Η αστυνομία πήρε κατάθεση από έναν θείο του κοριτσιού (ο οποίος ονομαζόταν Τζο) που ήταν παντρεμένος με την αδερφή της Πένι, αλλά αρνήθηκε ότι είχε εκείνος και η Πένι ανάμειξη με την απαγωγή. Οι ερευνητές δεν θεώρησαν τον «θείο Τζο» ύποπτο για την υπόθεσης. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι απαγωγείς χρησιμοποίησαν το όνομα του για να κάνουν την Αντονέτ να τους ανοίξει την πόρτα, έκανε τις αρχές να πιστεύουν ότι εκείνοι οι άντρες γνώριζαν πολύ καλά την οικογένεια του κοριτσιού. Οι ερευνητές πιστεύουν πλέον ότι η Αντονέτ Καγιεντίτο έχει πεθάνει. Οι θεωρίες κυμαίνονται από το ότι είναι είτε θύμα ανθρωποκτονίας είτε πιθανώς εμπορίας ανθρώπων. Η μητέρα της, Πένι πέθανε στις 18 Απριλίου του 1999, από συνδυασμό κίρρωσης του ήπατος και καρδιακών προβλημάτων σε ηλικία 46 ετών. Το 2016 η αστυνομία δήλωσε ότι πίστευε ότι η Πένυ μπορεί να είχε περισσότερες πληροφορίες από όσες είχε δώσει στην αστυνομία σχετικά με την εξαφάνιση της κόρης της, καθώς απέτυχε να περάσει επιτυχώς το τεστ αλήθειας. Ο πατέρας της Αντονέτ, ο Άντονι πέθανε στις 17 Αυγούστου του 2012. Τέσσερις ημέρες μετά την εξαφάνιση της Αντονέτ, η Πένι είπε στους ντετέκτιβ ότι ένας άνδρας με το όνομα Εμμανουέλ (που τον φώναζαν με το παρατσούκλι Έμο) είχε δώσει λουλούδια στην Αντονέτ τρεις φορές τις ημέρες πριν από την εξαφάνιση της. Εντούτοις η μητέρα της "αναγκάστηκε" να το αναφέρει αυτό στις αρχές, μόνο όταν ένα άλλο μέλος της οικογένειας αποκάλυψε το περιστατικό κατά τη διάρκεια αστυνομικής έρευνας. Τρία χρόνια μετά την εξαφάνιση της Καγιεντίτο, η 25χρονη ανάπηρη θεία της Αντονέτ, Λουίζα Εστράδα, εξαφανίστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1989, από το Γκάλουπ. Σε αντίθεση με την Αντονέτ, η Λουίζα βρέθηκε ζωντανή στο Σιουδάδ Χουάρες του Μεξικού, ένα μήνα αργότερα και επέστρεψε στο σπίτι. Με τα χρόνια υπήρξαν ερωτήματα σχετικά με πιθανές συνδέσεις μεταξύ των δύο υποθέσεων. Το 1994, η Πένι Καγιεντίτο ομολόγησε ότι συμμετείχε στην απαγωγή της κόρης της. Είπε: «Κι αν εγώ και ο Έμο το κάναμε αυτό, θα πηγαίναμε και οι δύο φυλακή;». Η Πένι δήλωσε ότι αυτή και ο Έμο συμμετείχαν σε ένα σχέδιο πριν από την εξαφάνιση της Αντονέτ. Στην συνέχεια δήλωσε ότι ήθελε να μάθει πού βρίσκεται το παιδι της, αλλά της είπαν ότι ήταν καλύτερα να μην ξέρει. Η Πένι παραδέχτηκε ότι ήξερε ποιος θα ερχόταν να πάρει την Αντονέτ, καθώς και ότι είχε ζητήσει στη κόρη της να ανοίξει την πόρτα. Η Πένι ισχυρίστηκε ότι ξάπλωσε στο κρεβάτι για άλλα 30 λεπτά προτού σηκωθεί και ανακαλύψει ότι η Αντονέτ είχε εξαφανιστεί. Ισχυρίστηκε ότι το χτύπημα ήταν στις 3:30 - 4:30. Αν και η Πένι ομολόγησε, λόγο ανεπαρκών στοιχείων ποτέ δεν κατηγορήθηκε επίσημα για την εξαφάνιση της Αντονέτ. Η αστυνομία ήθελε να την ανακρίνει ξανά για την εξαφάνιση της Αντονέτ, αλλά ο θάνατός της περιέπλεξε περισσότερο την έρευνα. Οι αρχές πιστεύουν τώρα ότι ήξερε περισσότερα για την απαγωγή της κόρης της από όσα είχε πει καθώς βρέθηκε με χρήματα και έκανε ακριβές αγορές μετά την εξαφάνιση της κόρης της. Υπήρχαν επίσης ισχυρισμοί ότι συμμετείχε στην πώληση ναρκωτικών, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Σε μια συνέντευξη του 2016 στην εφημερίδα Albuquerque Journal, η Γουέντι Μοντόγια, η μικρότερη αδερφή της Αντονέτ (η οποία ήταν πέντε ετών την εποχή της απαγωγής), μίλησε για την στεναχώρια που πέρασαν εκείνη και η οικογένεια της. «Αυτή η ιστορία διέλυσε όλη μου την οικογένεια. Ήταν μια πολύ σκοτεινή και δυσλειτουργική εποχή» Η Μοντόγια αποκάλυψε ότι η ίδια και η μητέρα της μετά βίας μπορούσαν να μιλήσουν για την Αντονέτ χωρίς να κλάψουν και μετά χωρίς να πιούν και να μεθύσουν. «Έτσι αντέξαμε τον πόνο, αναισθητοποιούμασταν, όχι για να ξεχάσουμε αλλά να βάλουμε στην άκρη την στεναχώρια. Καταλαβαίνεις;» Το τραύμα της απώλειας της αδερφής της οδηγεί την Γουέντι σε μια ζωή εθισμού στα ναρκωτικά, στον αλκοολισμό, στην εμπλοκή της με συμμορίες και στην απόκτησης ποινικού μητρώου καθ' όλη τη διάρκεια της εφηβείας της μέχρι την ενηλικίωση της. Ο τρόπος ζωής της την έκανε αναπόφευκτα να χάσει την επιμέλεια των παιδιών της από το κράτος. Γύρω στο 2007, η Μοντόγια άλλαξε με επιτυχία τη ζωή της. «Πήγα σε κέντρο απεξάρτησης. Αγωνίστηκα να πάρω πίσω τα παιδιά μου, πάλεψα να ξεφύγω από την παλιά μου ζωή, να σπάσω τον κύκλο στον οποίο μεγάλωσα και να φύγω μακριά από εδώ. Και το κατάφερα». Πρόσθεσε επίσης ότι αν και δεν μπόρεσε να βρει την αδερφή της, κατάφερε τουλάχιστον να βρει τον εαυτό της. Από το 2016, η Γουέντι ζει και εργάζεται στο Μπέικερσφιλντ της Καλιφόρνια, μαζί με την οικογένεια της. Η Μοντόγια παραδέχτηκε ότι αν και οι αναμνήσεις της από την Αντονέτ είναι ασαφείς (λόγω του γεγονότος ότι η αδερφή της έπεσε θύμα απαγωγής όταν ήταν πέντε ετών), η απώλεια εξακολουθεί να την στοιχειώνει και της λείπει μέχρι σήμερα. Για τη Γουέντι, η Αντονέτ είναι ανεξίτηλα παγωμένη στον χρόνο «στην ηλικία των 9, ένα κοριτσάκι με απαλά καστανά μαλλιά και μάτια και με μια καρδιά από χρυσάφι». Εξακολουθεί να ελπίζει ότι η αδερφή της είναι κάπου εκεί έξω, και υπάρχει ακόμη χρόνος για να ανακαλύψει τι της συνέβει. Επιπλέον, δήλωσε: «Δεν πρόκειται να δεχτώ ότι είναι νεκρή. Χρειάζομαι αποδείξεις».Τον Ιούνιο του 2022, η άλλη αδερφή της Anthonette, η Σενίντα Ασεβέντο, έδωσε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό KOAT-TV. Δήλωσε: «Είναι δύσκολο να μην γνωρίζεις τι πραγματικά έγινε. Τι της συνέβη; Που την πήγαν;». Στη συνέντευξη, η Σενίντα μετέφερε επίσης δημόσια ένα μήνυμα στην αγνοούμενη αδερφή της, «Έχει μια οικογένεια που την αγαπά. Έχει αδερφές. Δεν τα παρατήσαμε. Όλοι αναρωτιόμαστε και σκεφτόμαστε συχνά την Αντονέτ και τι κάνει: Έχει παιδιά; Τι είδους ζωή ζει;» . Η εξαφάνιση της Αντονέτ Καγιεντίτο δραματοποιήθηκε σε ένα επεισόδιο της εκπομπής Unsolved Mysteries. Το επεισόδιο προβλήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1992, εννέα ημέρες πριν από τα δέκατα έκτα γενέθλια της Αντονέτ. Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Αγνοουμένων και Αγνώστων Προσώπων, οι ακόλουθοι αποθανόντες αποκλείστηκαν ως τα λείψανα της Καγιεντίτο.