Κατάλογος προέδρων της Βολιβίας

Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους της Βολιβίας από την ανεξαρτησία ως σήμερα. Ο σημερινός επίσημος τίτλος του είναι Πρόεδρος της Βολιβίας του Πολυεθνοτικού Κράτους της Βολιβίας και είναι ο αρχηγός κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης, εκλέγεται με λαϊκή ψήφο για πενταετή θητεία. Η θέση καθιερώθηκε το 1825. Ως το 2020, συνολικά 65 άνδρες και 2 γυναίκες έχουν υπηρετήσει ως πρόεδροι. Ποιος ήταν ο πρώτος πρόεδρος αμφισβητείται μεταξύ των ερευνητών. Παρότι ο Σιμόν Μπολίβαρ ανακηρύχθηκε «ελευθερωτής» στις 11 Αυγούστου 1825, και η χώρα έλαβε την ονομασία της από εκείνον, δεν ορκίστηκε ποτέ και παραιτήθηκε του αξιώματος υπέρ του Αντόνιο Χοσέ δε Σούκρε. Ο Σούκρε, από την άλλη πλευρά, ήταν ο προσωρινός κάτοχος του αξιώματος όταν ο Μπολίβαρ επιλέχθηκε στις 11 Αυγούστου και ήταν πρόεδρος όταν εκδόθηκε το πρώτο σύνταγμα της χώρας το 1826. Ο 65ος πρόεδρος, Έβο Μοράλες, ήταν ο τελευταίος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βολιβίας και ο 1ος Πρόεδρος του Πολυεθνοτικού Κράτους της Βολιβίας. Ο 3ος και σημερινός πρόεδρος του πολυεθνοτικού κράτους είναι ο Λουίς Άρσε (από τις 8 Νοεμβρίου 2020 ).

 Στις αρχές του 1825, ο Στρατηγός Αντόνιο Χοσέ δε Σούκρε οδήγησε τον στρατό του στο Άνω Περού μετά τον θρίαμβό του στη Μάχη του Αγιακούτσο στις 9 Δεκεμβρίου 1824, με την οποία τερματίστηκε η ισπανική κυριαρχία επί του Περού, μπαίνοντας στη Λα Πας στις 9 Φεβρουαρίου 1825. Μετά την άφιξή του, εξέδωσε διάταγμα που θεωρείται ορόσημο της ανεξαρτησίας της Βολιβίας, καλώντας μια "Γενική Συνέλευση των Βουλευτών του Άνω Περού" στην πόλη Ορούρο (στη συνέχεια μετακόμισε στην Τσουκισάκα, σημερινή Σούκρε) για να διευκρινίσει το πολιτικό καθεστώς της επαρχίας.Στις 28 Ιουλίου 1825, οι εκπρόσωποι ψήφισαν τρεις εναλλακτικές λύσεις: ασύμφορη με Κάτω Περού, προσάρτηση στις Ενωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα, ή πλήρης ανεξαρτησία και καθιέρωση ενός δημοκρατικού κράτους. Η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών επέλεξε την ανεξαρτησία, και ο πρόεδρος της Συνέλευσης Χοσέ Μαριάνο Σεράνο, μαζί με μια επιτροπή τριών άλλων, συνέταξε την "Πράξη της Ανεξαρτησίας", η οποία κήρυξε το Άνω Περού μια χώρα στις 6 Αυγούστου 1825. Ο Στρατηγός Σιμόν Μπολίβαρ ήταν βαθιά δημοφιλής στην περιοχή, και εξελέγη αμέσως από τη Γενική Συνέλευση ως Πρόεδρος. Για να τιμήσουν το ποιος θεωρήθηκε ένας από τους μεγάλους ελευθερωτές, οι αντιπρόσωποι επέλεξαν να ονομάσουν το Άνω Περού ως "Δημοκρατία του Μπολίβαρ", αλλάζοντας το σε Βολιβία' στις 3 Οκτωβρίου 1825, επαναλαμβάνοντας τον εκπρόσωπο Μανουέλ Μαρτίν Κρους ο οποίος δήλωσε :Εάν από τον Ρωμύλο, η Ρώμη, τότε από τον Μπολίβαρ η Βολιβία" (Si de Rómulo, Roma; de Bolívar, Bolivia). Το Βολιβιανό Κράτος ήταν ένα από τα τρία κράτη που αποτελούσαν την Συνομοσπονδία Περού-Βολιβίας. Στις 28 Οκτωβρίου 1836 ο Αντρές δε Σάντα Κρους εξελέγη Ανώτατος Προστάτης της Συνομοσπονδίας Περού-Βολιβίας από τα κογκρέσα της Ταπακαρί, Χουάουρα και Σικουανί, ενώ ταυτόχρονα ήταν ο πρόεδρος του κράτους της Βολιβίας. Ενώ ο Σάντα Κρους ήταν ο μόνος επίσημος πρόεδρος του κράτους της Βολιβίας, ο αντιπρόεδρός του, Μαριάνο Ενρίκε Κάλβο, θα ήταν πρόεδρος σε αντικατάσταση του Σάντα Κρους όταν ήταν στο περουβιανό έδαφος. Ως πρόεδρος, ο Σάντα Κρους ασχολήθηκει με στρατιωτικά παρά διοικητικά θέματα, καθώς η χώρα βρέθηκε σε πόλεμο με τη Χιλή, και την κατά της Συνομοσπονδίας της Αργεντινής. Έπειτα από εσωτερική αναρχία ιδρύθηκε η Δημοκρατία της Βολιβίας, η οποία παρέμεινε επί 170 χρόνια.