Κλάρα Φολτζ

Η Κλάρα Φολτζ (Clarissa Shortridge Foltz, Λαφαγιέτ, Μίλτον, Ιντιάνα, 16 Ιουλίου 1849, - Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, 2 Σεπτεμβρίου 1934) ήταν Αμερικανίδα δικηγόρος, εκδότρια και ακτιβίστρια, η πρώτη γυναίκα που πέτυχε να αποκτήσει άδεια άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος στις Δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Έφτασε σε ανώτατα επαγγελματικά επίπεδα, ενώ επέλεγε πάντα να υπερασπίζεται φτωχούς και απροστάτευτους πολίτες. Θεωρείται πρωτοπόρος στον τομέα της, ενώ, σε ένδειξη τιμής , το 2002 το όνομά της δόθηκε στο κτίριο της Ποινικής Δικαιοσύνης του Λος Άντζελες. Με το παράδειγμά της, να συνδυάσει επάγγελμα και την ανατροφή των παιδιών της, αποτέλεσε έμπνευση για εκατομμύρια γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο, τις οποίες όσο ζούσε πάντοτε ενθάρρυνε να μην εγκαταλείπουν τόσο τις φιλοδοξίες τους να εργασθούν, όσο και το ρόλο τους σαν μητέρες. Κατόπιν έντονης πίεσης που άσκησαν οι φοιτήτριές του, το Κολέγιο Hastings υποχρεώθηκε να της απονείμει, μετά θάνατον (1991) έναν διδακτορικό τίτλο.

 Παιδί μίας δικηγόρου κι ενός ιεροκήρυκα, της Talitha και του Elias Willetts Shortridge, η Κλαρίσα μεγάλωσε στο Mount Pleasant της Αϊόβα. Στα 15 της, το Δεκέμβριο του 1864 «κλέφτηκε» με έναν αγρότη, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου ονόματι Jeremiah D. Foltz, με τον οποίο δημιούργησε πολυμελή οικογένεια. Ωστόσο, οικονομικές δυσχέρειες υποχρέωσαν το ζευγάρι να αλλάζει συνεχώς τόπο διαμονής και τελικά, το 1872 εγκαταστάθηκαν στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια. Εκείνη την εποχή η Κλάρα είχε ξεκινήσει να συγγράφει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο σύζυγός της την εγκατέλειψε, μαζί με τα πέντε τους παιδιά. Η Κλάρα είχε έναν αδελφό, το Σάμουελ, ο οποίος το 1920 εκλέχτηκε γερουσιαστής. Υποχρεωμένη να βρει έναν τρόπο να αναθρέψει τα παιδιά της, η Κλάρα ξεκίνησε να μελετά νομικά βιβλία στο γραφείο ενός τοπικού δικαστή, με σκοπό να αποκτήσει δίπλωμα δικηγόρου, ενώ παράλληλα, από το 1877, έδινε κάποιες δημόσιες διαλέξεις σχετικά με θέματα φεμινισμού. Συμπαραστάτριά της, αυτό το διάστημα, είχε τη σουφραζέτα Shara Knox – Goodrich. Εντούτοις, η Κλαρίσα είχε να αντιμετωπίσει την απαγόρευση άσκησης δικηγορικού επαγγέλματος για γυναίκες και μαύρους, που ίσχυε στην Καλιφόρνια. Η Κλαρίσα τότε πρότεινε μία λεκτική τροποποίηση στον ισχύοντα νόμο, αντικαθιστώντας τη λέξη «γυναίκες» από τη λέξη «πρόσωπα», η οποία έγινε δεκτή. Έτσι πέτυχε ουσιαστικά την κατάργηση του περιορισμού, πέρασε τις σχετικές εξετάσεις και στις 5 Σεπτεμβρίου του 1878 ανακηρύχτηκε η πρώτη γυναίκα δικηγόρος στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ. Επιθυμώντας να αποκτήσει ευρύτερη νομική γνώση, απεύθυνε αίτηση εγγραφής στο Νομικό Κολέγιο Hastings, όμως την απέρριψαν λόγω του φύλου της. Από κοινού με τη συνάδελφό της Laura de Force Gordon, που επίσης είχε απορριφθεί, ξεκίνησαν έναν αγώνα δικαίωσης, προβάλλοντας το επιχείρημα πως αν μία γυναίκα δικαιούται να εργαστεί ως δικηγόρος (όπως πλέον ίσχυε), είχε επίσης το δικαίωμα να σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Καλιφόρνια. Ο δικαστής Morrison συμφώνησε μαζί τους, αλλά οι δύο γυναίκες αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες έως ότου το αίτημά τους γίνει αποδεκτό, ενώ η Φολτζ σχεδόν καταστράφηκε οικονομικά. Έτσι εγκατέλειψε το όνειρό της να σπουδάσει και αποφάσισε να ασκήσει τη δικηγορία για βιοποριστικούς λόγους. Διαπιστώνοντας, πάντως, ότι λόγω των προκαταλήψεων που επικρατούσαν εκείνο τον καιρό στην κοινή γνώμη με θέμα τις ικανότητες των γυναικών, αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι οι συνάδελφοί της προσπαθούσαν να τη μειώσουν λόγω του φύλου της, με συνέπεια λίγοι άνθρωποι να εμπιστεύονται τις υποθέσεις τους σε εκείνη, η Φολτζ στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στην υπεράσπιση ανθρώπων χαμηλού βιοτικού επιπέδου και γενικά κατατρεγμένων ατόμων, που αποτέλεσαν και τη συντριπτική πλειοψηφία των πελατών της. Από το 1896 έως το 1899 είχε καταφέρει να γίνει ένα γνωστό όνομα εταιρικού συνεργάτη σε δικηγορικά γραφεία της Νέας Υόρκης. Το 1893 κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου στο Σικάγο παρουσίασε δημόσια το όραμά της για την ιδανική νομική υποστήριξη, μία σειρά δηλαδή από κανόνες που σήμερα εφαρμόζονται καθολικά στις ΗΠΑ. Έχοντας ήδη επιτύχει πολλές σημαντικές πρωτιές στη ζωή της, όπως να έχει καταγραφεί σαν η πρώτη φοιτήτρια νομικής στην Καλιφόρνια, το 1910 διορίστηκε στο Λος Άντζελες και σαν η πρώτη γυναίκα εισαγγελέας στα δικαστικά χρονικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, είκοσι χρόνια αργότερα, στα 81 της χρόνια, ήταν υποψήφια για το αξίωμα του κυβερνήτη της Καλιφόρνια. Σε μία εποχή όπου οι δημόσιες ομιλίες μπορούσαν να εξασφαλίζουν σημαντικά κέρδη για τον ομιλητή, η Φολτζ μετείχε στις εκλογικές εκστρατείες των Ρεμπουπλικανών κατά τα έτη 1880, 1882 και 1884, ενώ δύο χρόνια μετά προσχώρησε στο Κόμμα των Δημοκρατικών, μετέχοντας σε διαλέξεις σε διάφορες Πολιτείες. Η Φολτζ αναδείχθηκε επίσης σε πρόμαχο της διεκδίκησης των γυναικών να μετέχουν στην εκλογική διαδικασία (δικαίωμα ψήφου), καθώς επί 56 έτη προώθησε μία σειρά νομικών τροποποιήσεων σε αυτή την κατεύθυνση. Η Φολτζ δημιούργησε δύο έντυπα, την εφημερίδα San Diego Daily Bee και το περιοδικό New American Woman, στα οποία μάλιστα αρθρογραφούσε επί μηνιαίας βάσης, έως το θάνατό της. Η Κλάρα Φολτζ απεβίωσε το 1934 από καρδιακή προσβολή στην ηλικία των 85 ετών, στην οικία της στο Λος Άντζελες. Τη νεκρώσιμη ακολουθία της, πριν η σορός της ενταφιασθεί στο Κοιμητήριο του Inglewood Park, παρακολούθησαν, μεταξύ πάρα πολλών, ο τότε Κυβερνήτης της Καλιφόρνια Φρανκ Μίριαμ και σημαντικοί εκπρόσωποι της νομικής επιστήμης της Πολιτείας. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Clara Shortridge Foltz στο Wikimedia Commons