Κούνο Βέεμπερ

Ο Κούνο Βέεμπερ (18 Φεβρουαρίου 1898 – 1 Ιανουαρίου 1929) ήταν Εσθονός ζωγράφος και γραφίστας του οποίου η καριέρα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1910.

 Ο Κούνο Βέεμπερ γεννήθηκε ως Κούνο Μπέρναρντ Βέμπερ στο Αντίλα Μάνορ, στην περιοχή Χαγκέρι (τώρα μέρος της περιοχής Κοχίλα) από τον Κονσταντίν Βιλιμπάλντ Βέμπερ και την Μπέρτα Λουίζ Βέμπερ (το γένος Γκίλντεμαν). Ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος από τους πέντε γιους. Η οικογένεια αργότερα μετέτρεψε το επώνυμο από «Βέμπερ» στο πιο εσθονικό «Βέεμπερ». Ο Κούνο Βέεμπερ ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές στη Σχολή Αντς Λαϊκμάα στο Τάλιν το 1916. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο του Τάλιν Νικολάι Α' το 1917, συνέχισε για λίγο τις σπουδές του στην ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Από το 1919 έως το 1920, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Εσθονίας για την Ανεξαρτησία, ο Βέεμπερ υπηρέτησε ως ποδηλάτης στον εσθονικό στρατό. Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε ως εργάτης στην κατασκευή του νέου κτηρίου του εσθονικού κοινοβουλίου (Riigikogu) στο λόφο Τόομπεα στο Τάλιν. Αφού σπούδασε με τον Αντς Λαϊκμάα, ο Βέεμπερ σπούδασε με τον γραφίστα Νικολάι Τρίικ και τον γλύπτη Γιάαν Κόορτ. Τα προηγούμενα έργα του δείχνουν ξεκάθαρα σημάδια κονστρουκτιβιστικών και κυβιστικών επιρροών. Το 1922, μπήκε στην Ανώτερη Σχολή Τέχνης Παλλάς στο Τάρτου, σπουδάζοντας ζωγραφική στο στούντιο ζωγραφικής του καλλιτέχνη Κόνραντ Μάγκι και τεχνικές γραφικών τεχνών με τον Γερμανό εξπρεσιονιστή ζωγράφο και γραφίστα Μάγκνους Τσέλερ. Το 1923, ταξίδεψε με τον Τσέλερ στη Γερμανία, όπου ο Βέεμπερ γνώρισε περισσότερο τον γερμανικό εξπρεσιονισμό. Παρά την κακή υγεία του, ο Βέεμπερ αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Καλών Τεχνών Παλλάς το 1924. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Βέεμπερ πήγε στο Παρίσι και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1926. Στη Γαλλία, έγινε μέλος της Σχολής του Παρισιού και σπούδασε κοντά στον ζωγράφο Αντρέ Λοτ και τον Έλληνα καλλιτέχνη Δημήτριο Γαλάνη στο Μονπαρνάς και εξερεύνησε παλιές τεχνικές γραφικών στους εκθεσιακούς χώρους της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. Η τέχνη του Βέεμπερ της περιόδου σηματοδοτήθηκε από έναν αγώνα για καθαρή μορφή και αρμονική ισορροπημένη δομή εικόνας και έγινε ένθερμος θαυμαστής του μετα-ιμπρεσιονιστή Πωλ Σεζάν. Το 1927, ο Βέεμπερ ταξίδεψε στην Ιταλία με τη σύζυγό του Αγκάατε με επιχορήγηση από το Εσθονικό Πολιτιστικό Ίδρυμα Καλών Τεχνών, για να αντιγράψει έργα των Παλαιών Δασκάλων. Στη Βενετία, επισκέφτηκε τη Sala di Anticollegio στο Παλάτι των Δόγηδων και αντέγραψε τον Ερμή και τις Τρεις Χάριτες του Τιντορέττο, που είναι περίπου το ένα πέμπτο μικρότερο από το πρωτότυπο. Το αντίγραφο εκτέθηκε στην Εσθονία το φθινόπωρο του 1927 και σήμερα βρίσκεται στη συλλογή του Μουσείου Τέχνης Τάρτου. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, τα έργα του Βέεμπερ εκτέθηκαν εκτός Εσθονίας από τον Σύλλογο Ανεξάρτητων Καλλιτεχνών (Société des Artistes Indépendants) στο Παρίσι και σε εκθέσεις στη Ρίγα, το Κάουνας, το Ελσίνκι, την Κολωνία, την Κοπεγχάγη, τη Μόσχα, τη Ρώμη και τη Βουδαπέστη. Αφού επέστρεψε στο Τάλιν, ο Βέεμπερ αυτοκτόνησε την 1η Ιανουαρίου 1929 σε ηλικία τριάντα ετών. Τάφηκε στο νεκροταφείο Ραχουμάε στην περιοχή Νόμμε του Τάλιν. Η ταφόπλακά του από γρανίτη δημιουργήθηκε από τον πρώην εκπαιδευτή του Βέεμπερ, γλύπτη Γιάαν Κόορτ. Ο Κούνο Βέεμπερ παντρεύτηκε την Εσθονή γραφίστα Αγκάατε Βέεμπερ (το γένος Κάντο) το 1926. Η Αγκάατε βρήκε αργότερα ένα μέτρο επιτυχίας στην Εσθονία μετά το θάνατο του συζύγου της, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη μετανάστευση στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940 και την υιοθέτηση του ονόματος Αγκάθε Βέεμπερ. Από τον θάνατο του Βέεμπερ, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε όλη την Εσθονία και έργα του Βέεμπερ βρίσκονται σε πολλές συλλογές εσθονικών μουσείων τέχνης, συμπεριλαμβανομένου του Κούμου στο Τάλιν.