IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Fruits Basket

Το Fruits Basket (ή Fruba) είναι το όνομα μιας σειράς άνιμε που βασίζεται στο μάνγκα της Νατσούκι Τακάγια .Το 2001 κυκλοφόρησε ο πρώτος κύκλος της σειράς, ο οποίος αποτελείται από 26 επεισόδια. Την δημιουργία της σειράς επιμελήθηκε το στούντιο Deen. Το 2019 κυκλοφόρησε μια δεύτερη σειρά η οποία ακολουθούσε πιο πιστά το μάνγκα. Η σειρά απέκτησε και τρίτο κύκλο, τη δημιουργία του οποίου επιμελήθηκε το στούντιο TMS Entertainment.Μετά το τέλος της σειράς το 2022 κυκλοφόρησε η ταινία Fruits Basket Prelude ή αλλιώς η ιστορία της Κιόκο και του Κάτσουγια (The Story of Kyoko and Katsuya). Η ταινία εστιάζει στην ερωτική ιστορία των γονιών της Τόρου.

 Μετά το θάνατο της μητέρας της, η νεαρή Τόρου Χόντα πρόκειται να μείνει με τον παππού της. Ωστόσο το σπίτι του παππού της χρειάζεται ανακαίνηση κι έτσι η Τόρου αναγκάζεται να μείνει σε μια σκηνή γιατί δεν θέλει να είναι βάρος στις φίλες της.Τυχαία βλέπει το σπίτι που μένει ο συμμαθητής της ο Γιούκι Σόμα. Εκεί γνωρίζει τον Σίγκουρε και τον Κίο Σόμα. Ο Γιούκι προτείνει στην Τόρου να μείνει μαζί τους μέχρι να τελειώ. Η Τόρου κατά λάθος ανακαλύπει ότι ο Κίο,ο Σίγκουρε και ο Γιούκι ανήκουν στον κινέζικο ζωδιακό κύκλο και μπορούν να μεταμορφώνονται σε ζώα.Η Τόρου υπόσχεται να μην πει τίποτα σε κανέναν για το μυστικό τους.Στη συνέχεια της ιστορίας η Τόρου μαθαίνει περισσότερα για την οικογένεια Σόμα,γνωρίζει νέα άτομα,μαθαίνει πράγματα για τον ευατό της κι ερωτεύεται. Στην πρώτη σειρά δεν συμπεριλήφθηκαν οι ιστορίες από το παρελθόν των δύο φίλων της Τόρου,Αρίσα&Σάκι. Στην πρώτη σειρά βλέπουμε μόνο τα 11 από τα 13 μέλη του ζωδιακού κύκλου. Η ιστορία της Ακίτο από το παρελθόν της δεν συμπεριλήφθηκε στην πρώτη σειρά. Στο μάνγκα η Ακίτο είναι γυναίκα αλλά στην πρώτη σειρά είναι άντρας. Η πρώτη σειρά είχε τελειώσει μετά την μεταμόρφωση του Κύο ενώ στο μάνγκα σπάει η κατάρα της οικογένειας Σόχμα κι τα μέλη της οικογένειας μπορούν να ζήσουν μια κανονική ζωή. Τόχρου Χόντα (αγγλική μεταγλώττιση:Λόρα Μπέιλι) Κύο Σόχμα (αγγλική μεταγλώττιση: Τζέρι Τζουλ,Άλισον Βικτορίν & Σούζι Γιαν ως μικρός Κύο) Γιούκι Σόχμα (αγγλική μεταγλώττιση: Έρικ Βέιλ & Αμάντα Λι ως μικρός Γούκι) Σίγκουρε Σόχμα (αγγλική μεταγλώττιση:Τζόν Μπεργκμίερ & Άφια Γιου ως μικρός Σίγκουρε) Official Hakusensha Fruits Basket manga site (in ιαπωνική) Official Tokyopop Fruits Basket English manga site Official Chuang Yi Fruits Basket English manga site Official TV Tokyo Fruits Basket anime site (in ιαπωνική) Official Funimation Fruits Basket anime site Official Fruits Basket (2019) anime website (in ιαπωνική) Official English Fruits Basket (2019) anime websitehttps://www.cbr.com/differences-between-fruits-basket-and-fruits-basket-2019/
Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς

Η Ντομπρούζχα Ντόμπριτς είναι μια βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ντόμπριτς. Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Druzhba χωρητικότητας 12500 θέσεων. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το κίτρινο. Η ομάδα πήρε το όνομα της από την επαρχία Δοβρουτσά. Αγωνίζεται στην Bulgarian B Professional Football Group, το δεύτερο επίπεδο πρωταθλήματος της χώρας.

 Η Ντομπρούζχα ιδρύθηκε από την ένωση 3 ομάδων, των Βιχάρ, Ορλόφ και Σλάβια το 1916. Η ομάδα είχε τα ονόματα Τσερνέβο Ζνάμε, Σπαρτάκ και Σεμπτέβρι μεταξύ 1949 και 1957, όταν απέκτησε το υφιστάμενο όνομα της, όταν εντάχθηκαν σε αυτή άλλοι τοπικοί αθλητικοί σύλλογοι. Το 1962 ανέβηκε στην ανώτατη κατηγορία στην οποία έμεινε 14 μη συνεχόμενες περιόδους, με την 7η θέση της περιόδου 1995-96 να είναι η καλύτερη επίδοση της. B PFG Πρωταθλήτρια: 1965-66 Φιναλίστ (2): 1990-91, 2001-02 Επίσημη ιστοσελίδα
1326 Λοζάκα

Η Λοζάκα (Losaka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,903. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την πόλη Λουσάκα.

 Η μέση διάμετρος της Λοζάκα εκτιμάται σε 22,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι CSU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1499. Η Λοζάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 περίπου ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Gato Negro

Το "Gato Negro" ("μαύρη γάτα" στα ισπανικά) είναι το τρίτο άλμπουμ των 7 Year Bitch και το μόνο άλμπουμ της μπάντας που έχει κυκλοφορήσει από μεγάλη δισκογραφική (Atlantic Records). Κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου του 1996. Τρία single κυκλοφόρησαν για την προώθηση του άλμπουμ: "The History Of My Future", "24,900 Miles Per Hour" και "Miss Understood", καθώς και ένα βίντεο κλιπ για το κομμάτι "24,900 Miles Per Hour". Παρά το γεγονός ότι η μπάντα είχε περισσότερους θαυμαστές από ποτέ, οι πωλήσεις δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες της Atlantic Records με αποτέλεσμα η μπάντα να απολυθεί από τη δισκογραφική.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τις Selene Vigil και Elizabeth Davis"The History of My Future" - 2:14 "Crying Shame" - 4:09 "Disillusion" - 3:05 "Deep in the Heart" - 3:02 "The Midst" - 3:29 "24,900 Miles Per Hour" - 3:27 "Whoopie Cat" - 3:02 "Miss Understood" - 3:07 "Sore Subject" - 2:06 "Rest My Head" - 2:57 "2nd Hand" - 1:44 "Jack" - 2:36 Selene Vigil — φωνή, παραγωγός Roisin Dunne — κιθάρα, παραγωγός Elizabeth Davis — μπάσο, παραγωγός Valerie Agnew — ντραμς, παραγωγός Billy Anderson - μηχανικός, μίξινγκ, παραγωγός Mike Bogus - βοηθός μηχανικός Jaime Hernandez - σχέδιο Sung Lee-Crawforth - καλλιτεχνική διεύθυνση Stephen Marcussen - mastering Adam Muñoz - βοηθός μίξινγκ, pre-mastering Don C. Tyler - digital editing
Μικελάντζελο Αντονιόνι

Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι (Michelangelo Antonioni, 29 Σεπτεμβρίου 1912 - 30 Ιουλίου 2007) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Οι ταινίες του διακρίνονται για την ιδιαίτερη αισθητική τους προσέγγιση, δίνοντας έμφαση στους χαρακτήρες. Ανήκε ιδεολογικά στο χώρο της Αριστεράς, χωρίς όμως να είναι στρατευμένος, κρίνοντας αντικειμενικά κάθε κατάσταση, κάτι που φανερώνει ένα ειλικρινές (χωρίς ωραιοποιήσεις) ντοκιμαντέρ του για τον Μάο Τσετούνγκ.

 Γεννήθηκε στη Φεράρα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1912. Σπούδασε οικονομικά και αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1939 ξεκίνησε σπουδές κινηματογράφου στη Ρώμη, στο Centro Sperimentale Di Cinematografia της Σινετσιττά. Εκεί συνάντησε μερικούς από τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε αργότερα, όπως τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Από το 1942 μέχρι και το 1952 συνεργάστηκε σε πέντε ταινίες ως σεναριογράφος, μαζί με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, τον Σάντις, τον Φελίνι και άλλους. Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007. Χρονικό μιας αγάπης (1950) Κραυγή (1957) Η Περιπέτεια (L'Avventura, 1960) Η Νύχτα (La Notte, 1961). "Ποτέ έως σήμερα στον κινηματογράφο δεν διερευνήθηκε η ψυχολογία ενός ζευγαριού με μεγαλύτερη σχολαστικότητα και εντιμότητα", έγραψαν οι κριτικοί για τη Νύχτα, ταινία-σταθμό στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, που τιμήθηκε με τη Χρυσή Άρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου. Η Ζαν Μορό και ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι σε ρεσιτάλ ερμηνείας. Η Έκλειψη (1962). Στο Φεστιβάλ των Καννών του 1962 κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής, ωστόσο αποδοκιμάστηκε από το κοινό. Κόκκινη Έρημος (1964) Blowup (1966). Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών. Ζαμπρίσκυ Πόιντ (1970) Επάγγελμα Ρεπόρτερ (1975) Η ταυτότητα μιας γυναίκας (1982) James Brown, "Michelangelo Antonioni", Senses of Cinema Internet Movie Database Άρθρο του Α. Παγουλάτου στο περιοδικό "Ουτοπία", με θέμα τη "διαμόρφωση της κινηματογραφικής ποιητικής του Μικελάντζελο Αντονιόνι"
Ομοσπονδία Στίβου Βόρειας Μακεδονίας

Η Ομοσπονδία Στίβου Βόρειας Μακεδονίας (σλαβομακεδονικά: Atletska Federacija na Makedonija‎, AFM) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στη Βόρεια Μακεδονία. Ιδρύθηκε αρχικά το 1920 και αναμορφώθηκε το 1993 ύστερα από την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία το 1991 και αντικατέστησε την Ομοσπονδία Στίβου της Γιουγκοσλαβίας. Η ομοσπονδία είναι μέλος της IAAF από το 1993, της EAA, της Ολυμπιακής Επιτροπής της Βόρειας Μακεδονίας, της Διεθνής Επιτροπής των Μεσογειακών Αγώνων, της Μεσογειακής Ένωσης Στίβου από το 2011 και της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου από το 1996. Η έδρα της βρίσκεται στα Σκόπια και ο πρόεδρός της είναι ο Κρστό Σεραφιμόφσκι.

 20;;−τώρα: Κρστό Σεραφιμόφσκι Πρωτάθλημα Στίβου Βόρειας Μακεδονίας (από το 1950) Πρωτάθλημα Στίβου Νέων Βόρειας Μακεδονίας Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου Βόρειας Μακεδονίας Μαραθώνιος Σκοπίων (από το 1997) Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στους Μεσογειακούς Αγώνες Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Μπρούνο Ζάουλι, 1965−2008) Εθνική Βόρειας Μακεδονίας Ρεκόρ στίβου Βόρειας Μακεδονίας Επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας Στίβου της Βόρειας Μακεδονίας
Σαρλ Μπενουά Αζ

Ο Σαρλ Μπενουά Αζ ή Καρλ Μπένεντικτ Χάζε (γαλλ. Charles Benoît Hase, γερμ. Carl Benedict Hase, 11 Μαΐου 1780 – 21 Μαρτίου 1864) ήταν Γάλλος ελληνιστής γερμανικής καταγωγής.

 Ο Χάζε γεννήθηκε στην κωμόπολη Μπαντ Σούλτσα κοντά στο Νάουμπουργκ. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Ιένας και του Χέλμστετ. Κατόπιν, το 1801 ταξίδεψε πεζός μέχρι το Παρίσι, όπου του ανατέθηκε από τον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ (comte de Choiseul-Gouffier), πρώην πρέσβυ στην Κωνσταντινούπολη, να επιμεληθεί τα έργα του Ιωάννου Λαυρεντίου του Λυδού από ένα χειρόγραφο που είχε δοθεί στον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ από τον Πρίγκιπα της Μολδοβλαχίας Αλέξανδρο Μουρούζη.Ο Χάζε (αποκαλούμενος πλέον «Αζ» στη Γαλλία) επικεντρώθηκε έτσι στη βυζαντινή ιστορία και γραμματεία, θέματα στα οποία έγινε η πλέον αναγνωρισμένη αυθεντία της εποχής του. Το 1805 διορίσθηκε στο τμήμα χειρογράφων της Βασιλικής Βιβλιοθήκης και το 1816 έγινε καθηγητής της Παλαιογραφίας και της Νέας Ελληνικής στην École Royale. Το 1812 επιλέχθηκε να εποπτεύσει την εκπαίδευση του Λουδοβίκου Ναπολέοντα (του μετέπειτα Προέδρου και Αυτοκράτορα Ναπολέοντος Γ΄) και του αδελφού του. Τέλος, το 1852 έγινε καθηγητής της Συγκριτικής Γραμματικής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων (Σορβόννη). Ο Αζ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 84 ετών. Τα σημαντικότερα επιτεύγματα του Αζ είναι οι εκδόσεις του Λέοντος του Διακόνου, του De velitatione bellica και άλλων Βυζαντινών έργων (1819), καθώς και του De ostentis (1823) του Ιωάννου του Λυδού, ένα αριστούργημα αποκαταστάσεως κειμένου, οι δυσκολίες της μελέτης του οποίου ήταν μεγαλύτερες εξαιτίας του γεγονότος ότι το χειρόγραφο είχε επί μακρόν αποθηκευθεί μέσα σε ένα κρασοβάρελο σε ένα μοναστήρι. Επίσης επιμελήθηκε μέρος των Ελλήνων εκ των συγγραφέων της συλλογής των ιστοριών των Σταυροφοριών και συνεισέφερε πολλές προσθήκες (από τους εκκλησιαστικούς Πατέρες, από ιατρικούς και τεχνικούς συγγραφείς, από σχολιαστές και άλλες πηγές) στη νέα έκδοση του Θησαυρού της ελληνικής γλώσσης του Ερρίκου Στεφάνου.Είναι πιθανό ότι ο Αζ πλαστογράφησε ένα έργο γνωστό ως «Σπαράγματα του Τοπάρχη Γοτθικού» και το πλασάρισε ως πραγματικό σε έναν από τους υποστηρικτές του, τον Νικολάι Ρουμιάντσεφ, προκαλώντας μια περίοδο συγχύσεως μεταξύ των βυζαντινολόγων σχετικώς με την προέλευση του έργου.Αρκετές ειδικότερες πληροφορίες για τον Αζ παραθέτουν ο Joseph-Daniel Guigniaut στο Notice historique sur la vie et les travaux de Carl Benedict Hase (Παρίσι 1867) και η συλλογή αυτοβιογραφικών επιστολών Briefe von der Wanderung und aus Paris, που επιμελήθηκε ο O. Heine (1894). Το λήμμα «Αζ, Κάρολος Βενέδικτος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 278 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Hase, Carl Benedict» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 13 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 50
Ιωσήφ Αύγουστος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ιωσήφ Αύγουστος (γερμ. Joseph August, 9 Αυγούστου 1872 - 6 Ιουλίου 1962) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης-Ουγγαρίας ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας. Ήταν αρχηγός του κράτους στην Ουγγαρία (7 - 23 Αυγούστου 1919). Κατείχε το 76 καρατίων διαμάντι Αρχιδούκας Ιωσήφ.

 Ο Ιωσήφ Αύγουστος Βίκτωρ Κλήμης Μαρία γεννήθηκε στο Αλκσούτ της Ουγγαρίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωσήφ Καρόλου, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και της Κλοτίλδης των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκόττα. Νυμφεύτηκε την Αυγούστα, κόρη της Γκίζελα (κόρη του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας). To 1890 εισήλθε στο στρατό ως υπολοχαγός του Πεζικού. Το 1893 προήχθη σε λοχαγό και μεταφέρθηκε στο 6ο Σύνταγμα Δραγώνων. Το 1894 μεταφέρθηκε στους Ουσάρους και προήχθη σε ταγματάρχη. Έλαβε πολλές διακρίσεις πριν τον Πόλεμο: του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ, του Μέλανος Αετού, του Ερυθρού Αετού, του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας, της Βικτωρίας, κα. Το 1914 πολέμησε στη Γαλικία (μέρος της Πολωνίας και Ουκρανίας) και στα Καρπάθια όρη. Στην Καρινθία έμεινε ως το 1916 και διακρίθηκε· τον εκτιμούσαν οι Ούγγροι στρατιώτες του. Εστάλη εναντίον των Ρώσων και Ρουμάνων και μετά στο Τυρόλο και στα Βαλκάνια. Το 1918 ο Κάρολος της Αυστρίας τον έθεσε στρατάρχη του Αυστρο-Ουγγρικού στρατού, προσπαθώντας να κατευνάσει τους Ούγγρους εθνικιστές. Το 1918 έγινε επανάσταση και εγκαταστάθηκε σοσιαλιστική Δημοκρατία, που αντικαταστάθηκε από κομμουνιστική Σοβιετική Δημοκρατία. Σύντομα απέτυχε και ο λαοφιλής Ιωσήφ Αύγουστος έγινε αντιβασιλέας και πρωθυπουργός. Οι Σύμμαχοι δεν ήθελαν έναν του Οίκου Αψβούργων-Λωρραίνης και τον ανάγκασαν να παραιτηθεί. Το 1927 έγινε μέλος της Άνω Βουλής της Ουγγαρίας, μετά τιμητικό μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών και πρόεδρός της. Το 1944 διέφυγε στις ΗΠΑ και αργότερα επέστρεψε. Απεβίωσε το 1962 στο Ράιν του Στράουμπινκ, σε ηλικία 90 ετών. Πιο πριν είχαν αποβιώσει οι γιοί του Λαδίσλαος Λεοπόλδος (1946) και Ιωσήφ Φραγκίσκος (1957). Νυμφεύτηκε το 1893 την Αυγούστα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λεοπόλδου της Βαυαρίας, και είχε τέκνα: Ιωσήφ Φραγκίσκος 1895-1957, Αρχιδούκας της Αυστρίας. Η κόρη του: Ιλόνα 1927-2011, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Αλέξανδρο, τιτουλάριο Δούκα του Μεκλεμβούργου. Γκίζελα Αυγούστα Άννα Μαρία 1897-1901. Σοφία Κλημεντίνη Ελισάβετ Κλοτίλδη Μαρία 1899-1978. Λαδίσλαος Λεοπόλδος 1901-1946. Ματθίας Ιωσήφ Αλβέρτος Αντώνιος Ιγνάτιος 1904-1905. Μαγδαληνή Μαρία Ραϊνερία 1909-2000. Cunliffe-Owen, Marguerite. Keystone of Empire: Francis Joseph of Austria. New York: Harper, 1903. Gerő, András. Emperor Francis Joseph: King of the Hungarians. Boulder, Colo.: Social Science Monographs, 2001. Palmer, Alan. Twilight of the Habsburgs: The Life and Times of Emperor Francis Joseph. New York: Weidenfeld & Nicolson, 1995. Van der Kiste, John. Emperor Francis Joseph: Life, Death and the Fall of the Habsburg Empire. Stroud, England: Sutton, 2005. Schad, Martha,Kaiserin Elisabeth und ihre Töchter. München, Langen Müller, 1998 Historical footage of Archduke Joseph August of Austria visiting troops in World War I, filmportal.de
Βαάι Κολόνε

Ο Βαάι Κολόνε (Va'ai Kolone, 11 Νοεμβρίου 1911 - 20 Απριλίου 2001) ήταν πολιτικός από τη Σαμόα, πρωθυπουργός και ιδρυτής του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας του, στην αρχή από τις 13 Απριλίου έως τις 18 Σεπτεμβρίου 1982 και έπειτα από τις 30 Δεκεμβρίου 1985 έως τις 8 Απριλίου 1988.

 Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1967. Ίδρυσε μαζί με τον Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα το 1979 το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως αντιπολίτευση στον Τουπουόλα Έφι. Το κόμμα, γνωστότερο με το αρκτικόλεξο HRPP κέρδισε 24 έδρες στις γενικές εκλογές του 1982 και ο Κολόνε διορίστηκε στην πρωθυπουργία. Ωστόσο, η έδρα του αφαιρέθηκε έπειτα από ένσταση για δωροδοκία (εξαγορά έδρας) και ο ίδιος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.. Ο Τουπουόλα Έφι διορίστηκε νέος πρωθυπουργός και υπηρέτησε στο αξίωμα ως την επανάκτηση της έδρας από τον Κολόνε στις επαναληπτικές εκλογές που διεξήχθησαν αμέσως μετά. Όμως, στο μεταξύ, πρόεδρος του HRPP εξελέγη ο Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα και υπηρέτησε πρωθυπουργός για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής θητείας. Ο Κολόνε παραιτήθηκε από το HRPP έπειτα από την αποτυχία του να επανεκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, μετά τις εκλογές του 1985.Ωστόσο, στα τέλη του 1985 έντεκα βουλευτές του HRPP αυτομόλησαν και σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο βρισκόταν τότε στην Αντιπολίτευση. Στις 30 Δεκεμβρίου ο Κολόνε εξελέγη πρωθυπουργός, με αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον Έφι. Αργότερα ο συνασπισμός επισημοποιήθηκε και έλαβε την ονομασία Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Σαμόα (SNDP).. Ο ίδιος οδήγησε το κόμμα αυτό στις εκλογές του 1991, όπου κέρδισε 14 έδρες. Προφίλ στο rulers.org
Βιτόρια (Βραζιλία)

Η Βιτόρια (πορτογαλικά: Vitória) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας Εσπίριτου Σάντου στη Βραζιλία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, η Βιτόρια έχει 348.265 κατοίκους. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές του νησιού Βιτόρια έκτασης 45 χλμ² στον κόλπο Εσπιρίτου Σάντου. Είναι η μία από τις τρεις πρωτεύουσες βραζιλιάνικων πολιτειών κτισμένες σε νησιά, με τις άλλες δύο να είναι το Σάο Λουίς και η Φλοριανόπολις.

 Η πόλη ιδρύθηκε το 1535 από τον Βάσκο Φερνάντες Κουτίνιο, στον οποίο δόθηκε από το πορτογαλικό στέμμα η αρχηγεία του Εσπιρίτου Σάντου. Η πόλη αρχικά βρισκόταν στη θέση της Βίλα Βέλια, αλλά μετακινήθηκε στο νησί Βιτόρια ώστε να είναι πιο ασφαλής από τις επιθέσεις Ιθαγενών και Ευρωπαίων. Οι Πορτογάλοι νίκησαν τους ιθαγενείς Ινδιάνους ύστερα από σφοδρή μάχη τις 8 Σεπτεμβρίου 1551 και κατέλαβαν το νησί, το οποίο ονόμασαν Βιτόρια (νίκη στα πορτογαλικά). Η Βιτόρια έλαβε το καθεστώς πόλης το 1823 και έγινε πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας Εσπιρίτου Σάντου. Η πόλη μετά τον Β΄ΠΠ έγινε το μεγαλύτερο λιμάνι εξαγωγής μεταλλευμάτων σιδήρου της Βραζιλίας και οι αυξανόμενες εξαγωγικές ανάγκες είχαν ως αποτέλεσμα την κατασκευή ενός νέου και μεγαλύτερου λιμανιού λίγο βορειότερα, του Πόρτο ντε Τουμπαράου. Η οικονομία της Βιτόρια βασίζεται στην δραστηριότητα του λιμανιού, το εμπόριο, τις βιομηχανίες, την παροχή υπηρεσιών και τις τουριστικές επιχειρήσεις. Μέσα και κοντά στην πόλη υπάρχουν υφαντουργίες, εργοστάσια παρασκευής κυτταρίνης και ζάχαρης και μικρές κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Από το λιμάνι εξάγονται μεταλλεύματα σιδήρου, ατσάλι, χαρτί, κυτταρίνη και καφές. Είναι έδρα του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Εσπιρίτου Σάντου από το 1961 και έδρα ρωμαιοκαθολικού επισκόπου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vitória (Espírito Santo) στο Wikimedia Commons
Γιόχαν Κέλερ

Ο Γιόχαν Κέλερ (εσθ: Johann Köler και ρωσ: Иван Петрович Келер-Вилианди, 1826 – 1899) ήταν σημαντικός Εσθονός ζωγράφος και επιφανής προσωπικότητα του εσθονικού εθνικού κινήματος του 19ου αιώνα. που ασχολήθηκε κυρίως με τα πορτραίτα και τις τοπιογραφίες.

 Γεννήθηκε το 1826 στο Suure-Jaani, κοντά στον οικισμό Ιβάσκι της σημερινής επαρχίας Βίλγιαντι της Εσθονίας, η οποία τότε υπαγόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και έμαθε τα πρώτα γράμματα στο δημόσιο σχολείο του Βίλγιαντι, ενώ κατόπιν σπούδασε ζωγραφική στο Τσέσις της Λιβονίας. Το 1846 συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης, από την οποία τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο κατά την αποφοίτησή του το 1855. Τα επόμενα χρόνια ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη (Παρίσι, Ρώμη κ.α.) όπου φιλοτέχνησε διάφορους πίνακες τους οποίους παρουσίαζε σε εκθέσεις. Επιστρέφοντας στη Ρωσία εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη όπου ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα ως καθηγητής στη Σχολή Καλλιτεχνικής Ανάπτυξης, καθώς και στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Παράλληλα, υπήρξε δάσκαλος ζωγραφικής των μελών της ρωσικής βασιλικής οικογένειας. Παρουσίασε τα έργα του και εκτός ρωσικής επικράτειας, ενώ το 1874, ως αναγνώριση για την αξία και την ποιότητα των υδατογραφιών του, έγινε δεκτός στον Βελγικό Βασιλικό Σύνδεσμο Υδατογράφων. Απεβίωσε το 1899. Τη δεκαετία του 1860 εγκαινιάστηκαν οι επαφές του Κέλερ με τους κύκλους των μορφωμένων Εσθονών. Παράλληλα ο Κέλερ χρησιμοποίησε τη θέση του στην Αγία Πετρούπολη προκειμένου να ενισχύσει τους αγρότες της Εσθονίας. Ο Κέλερ συγκαταλέγεται μαζί με τους Κρίστιαν Ράουντ και Αντς Λαϊκμάα στην τριάδα των κορυφαίων Εσθονών ζωγράφων του 19ου αιώνα. Ξεχώρισε κυρίως για τις προσωπογραφίες και τις τοπιογραφίες του, ενώ μνημονεύεται και για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του εσθονικού εθνικού κινήματος. Το 1976 ανεγέρθη στο Βίλγιαντι ανδριάντας προς τιμήν του (έργο των Έντγκαρ Βίιες και Ρέιν Λούουπ), ενώ το 2001 τα Εσθονικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με τη μορφή του, με αφορμή τη συμπλήρωση 175 ετών από τη γέννησή του.
Εθνόσημο του Αγίου Βαρθολομαίου

Το εθνόσημο του Αγίου Βαρθολομαίου είναι ένας θυρεός που χωρίζεται σε τρεις οριζόντιες λωρίδες. Έχει τρία χρυσά γαλλικά κρίνα (fleur-de-lis) σε μπλε, πάνω από έναν λευκό Σταυρό της Μάλτας σε κόκκινο φόντο. Από πάνω υπάρχουν τρία χρυσά στέμματα σε μπλε φόντο και στο κάτω μέρος η τοπική ονομασία του νησιού «Ouanalao».

 Τα τρία κρίνα φέρουν στη μνήμη το γεγονός ότι το νησί ήταν γαλλικό από το 1648 ως το 1785 και από το 1878. Ο Σταυρός της Μάλτας υπενθυμίζει ότι το νησί για κάποια περίοδο ανήκε στο Τάγμα της Μάλτας (1651-1665). Τα τρία στέμματα συμβολίζουν τη σουηδική κυριαρχία την περίοδο από το 1785 ως το 1878. Το μεγάλο στέμμα είναι αρχαίο ελληνικό σύμβολο, που τόνιζε την προστασία που παρέσχαν οι θεοί στις πόλεις. Το σύμβολο αυτό παραχωρήθηκε στο νησί στη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Οι δύο πελεκάνοι που βαστούν το εθνόσημο αποτελούν σύμβολο της πανίδας του νησιού. Όταν είναι σε λευκό φόντο, έχει θέση ανεπίσημης σημαίας. Σημαίες του Κόσμου
357

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 357 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 357 (CCCLVII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίου και Ιουλιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1110 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 357 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 28 Απριλίου - Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β´ επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Ρώμη για να γιορτάσει τη νίκη του εναντίον του Μαγνεντίου και απευθύνεται στη ρωμαϊκή σύγκλητο και τον ρωμαϊκό λαό. 25 Αυγούστου - Μάχη του Στρασβούργου: Ο Ιουλιανός, καίσαρας (αναπληρωτής αυτοκράτορας) και ανώτατος διοικητής του ρωμαϊκού στρατού στη Γαλατία, επιτυγχάνει σημαντική νίκη εναντίον των Αλαμαννών στο Στρασβούργο (Αργεντοράτο), οδηγώντας τους βαρβάρους πίσω από τον Ρήνο. Η Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης ιδρύεται. Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος περιγράφει το Πάνθεο ως ''περιτριγυρισμένο όπως τα όρια του ορίζοντα και θολωτό με μία όμορφη μεγαλοπρέπεια''. Χειμώνας - Ο Κωνστάντιος Β΄ δέχεται πρεσβευτές από την Περσική Αυτοκρατορία. Ζητούν από τη Ρώμη να επαναφέρει τα εδάφη που παραχωρήθηκαν από τον Βασιλιά Ναρσή. Ασία Η θητεία του Φου Τζιαν, αυτοκράτορα του Πρωίμου Τσιν, αρχίζει στην Κίνα. Οι Αλανοί νικούν τον Ουννικό στρατό στη Δυτική Ασία. Ιρλανδία Ο Σαράν, Βασιλιάς του Άλστερ, ανατρέπεται. Θρησκεία Προς το τέλος του έτους, ο Πάπας Λιβέριος ταξιδεύει στο Σίρμιο (Παννονία) και συμφωνεί να υπογράψει έγγραφα που αναιρούν το Σύμβολο της Πίστεως (το οποίο αποκήρυττε σιωπηρά τον Αρειανισμό) και να διακόψει τη σχέση του με τον πρώην πατριάρχη Αλεξανδρείας Αθανάσιο, ο οποίος αντικαθίσταται ως επίσκοπος Αλεξανδρείας από τον Αρειανιστή αντίπαλο Γεώργιο τον Καππαδοκίας. Περίπου αυτό το έτος, τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα του Αποστόλου παίρνονται από την Πάτρα στην Κωνσταντινούπολη με διαταγή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου Β΄ και εναποτίθενται στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων. Περίπου αυτό το έτος, ο Βασίλειος ο Καππαδοκίας επισκέπτεται την Αίγυπτο. Φου Σενγκ, αυτοκράτορας των Ντι στο Πρώιμο Τσιν (γεννιέται το 335)
Impact (τηλεοπτική σειρά)

Το Impact Wrestling είναι τηλεοπτικό πρόγραμμα επαγγελματικής πάλης, που ανήκει στο Total Nonstop Action Wrestling και γυρίζεται στην Αμερική. Προβάλλεται σε 120 χώρες και είναι διαθέσιμο σε 17 γλώσσες. Έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο και αναγνωρίστηκε ως ένα από τα πιο επιτυχημένα και γνωστά προγράμματα πάλης στην βρετανική τηλεόραση. Το σόου από τον Μάρτιο του 2013 εκτός από το Ορλάντο, διοργανώνεται σε διάφορες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ενώ προβάλλεται κάθε Τετάρτη συνήθως μαγνητοσκοπημένα.

 Γενικά, το σόου έχει τέσσερις έως πέντε αγώνες πάλης και είναι δίωρο. Εκτός από αυτό, έχει διάφορα σκετσάκια και συνεντεύξεις παλαιστών, που γίνονται ανάμεσα στους αγώνες. Επιπλέον, έχει διαφημίσεις προϊόντων και σημαντικών σόου, που η προβολή τους είναι συνδρομητική. Τον Ιούνιο του 2006 το Eurosport άρχισε να προβάλλει το Impact Wrestling, όπου τότε ονομαζόταν TNA iMPACT. Η προβολή των επεισοδίων σταμάτησε τον Ιανουάριο του 2008. Το Impact Wrestling στο DestinationAmerica.com (Αγγλικά) Το Impact Wrestling στο TV.com (Αγγλικά) Το Impact Wrestling στο Lordofrings.gr (Ελληνικά)
Ρίξα του Βέρλε

Η Ρίξα, γερμ.: Rixa von Werle (απεβ. 26 Νοεμβρίου 1317) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του κυρίου του Βέρλε και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Ερρίκου Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου-Βέρλε και της συζύγου του Ρίκισας των Μπγιέλμπο, κόρης του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας. Η Ρίξα του Βέρλε παντρεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1284 με τον Αλβέρτο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και είχαν παιδιά: Λούτερ (Λούθηρος) απεβ. π.1334, εντάχθηκε στο Τευτονικό Τάγμα. Μπρούνο απεβ.1303. Αδελαΐδα απεβ. π.1311, παντρεύτηκε τον Ιωάννη λάντγκραβο της Κάτω Έσσης. Μωντ (Ματθίλδη) απεβ. 1356. Όθων 1292-1344, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Αλβέρτος Β΄ π. 1294-1359), επίσκοπος του Χάλμπερστατ. Γουλιέλμος π.1295-1318. Ερρίκος Γ΄ π. 1296-1363, επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ. Ρίχεντσα π.1298-1317, ηγουμένη του αβαείου Γκάντερσχαϊμ. Μάγκνους Α΄ π.1304-1369, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Ερνέστος Α΄ π.1305-1367, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Γκέτινγκεν. thePeerage.com, σελίδα 535
NGC 6181

Ο NGC 6181 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ηρακλή. Είναι τύπου SA(rs)C και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Απριλίου 1788. Απέχει περίπου 107 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.

 Δεδομένα για το NGC 6181 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6181 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6181 στο Wikimedia Commons
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2021

Το 86ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2021 διεξήχθη στις 5–6 Ιουνίου 2021 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας. Τα ειδικά πρωταθλήματα 20χλμ βάδην, 35 χλμ βάδην, 10.000μ, επτάθλου, Ημιμαραθωνίου και Μαραθωνίου διεξήχθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και τόπους. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Γλυφάδας.

 Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής: Έπταθλο. Διεξήχθη στις 22-23 Μαΐου 2021 στην Χώρα της Νάξου, στα πλαίσια του διεθνούς μίτινγκ συνθέτων αγωνισμάτων, με την ονομασία «Portarathlon». 10.000μ. Διεξήχθη στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά, στο Ελληνικό, στις 16 Μαΐου 2021. Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη 12 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα. Μαραθώνιος. Θα διεξαγόταν τον Νοέμβριο του 2020 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2020-2021), ταυτόχρονα με τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, αλλά ακυρώθηκε λόγω Covid-19. 20χλμ βάδην. Διεξήχθη στα Μέγαρα στις 18 Απριλίου 2021. Συμμετείχαν 10 αθλήτριες. 35χλμ βάδην. Η απόσταση αυτή αντικατέστησε τα 50 χλμ βάδην, με στόχο να εξαλειφθούν οι ανισότητες στην αντιμετώπιση των δύο φύλων. Διεξήχθη στα Μέγαρα στις 28 Φεβρουαρίου 2021. Συμμετείχαν 5 αθλήτριες. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου Α/Γ Πάτρα, 2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Συνθέτων αγωνισμάτων, 2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. sportcyclades.gr: Πανελλήνιο συνθέτων (Νάξος) 22-23/5/2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ημιμαραθωνιου, Αθήνα (12/9). Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000μ, 2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 20 χλμ βάδην, 2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 35 χλμ βάδην, 2021 Αρχειοθετήθηκε 31-10-2022 στο Wayback Machine.
Σπιρού Σαρλερουά

Η Σπιρού Σαρλερουά, επίσης γνωστή ως Σπιρού Μπασκέτ και, πλέον, Belgacom Σπιρού, λόγω εμπορικής συμφωνίας, είναι μια Βελγική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης, η οποία έχει έδρα ως την πόλη Σαρλερουά του Βελγίου. Η ομάδα συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία του Βελγικού Πρωταθλήματος. Η ομάδα χρησιμοποιεί ως έδρα το Spiroudome.

 Η Σπιρού Σαρλερουά έχει κατακτήσει το Βελγικό Πρωτάθλημα 10 φορές (1996–99, 2003, 2004, 2008, 2009, 2010, 2011), το Κύπελλο Βελγίου 5 φορές (1996, 1999, 2002, 2003, 2009), και το Σούπερ Καπ Βελγίου 3 φορές (2001, 2002, 2008). Πρωταθλήματα Βελγίου: 10 (1996, 1997, 1998, 1999, 2003, 2004, 2008, 2009, 2010, 2011) Κύπελα Βελγίου: 5 (1996, 1999, 2002, 2003, 2009) Σούπερ Καπ Βελγίου: 3 (2001, 2002, 2008) Επίσημη Ιστοσελίδα (Γαλλικά) Προφίλ της ομάδας στην σελίδα του Eurocup Προφίλ της ομάδας στο Eurobasket.com
Κώστας Χήτας

Ο Κώστας Χήτας (9 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, παρουσιαστής και πολιτικός. Είναι Βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης από τον Ιούλιο του 2019. Στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση.

 Κατάγεται από την Ήπειρο, γεννήθηκε στη Γερμανία και τα τελευταία 28 χρόνια μένει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη.Είναι δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και τηλεπαρουσιαστής. 26 χρόνια κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Έγινε ευρέως γνωστός ως παρουσιαστής της εκπομπής Derby στο Μακεδονία TV, την οποία παρουσίαζε 13 συνεχόμενα έτη, ξεκινώντας από το 2005. Εργάστηκε επίσης στο Ωμέγα TV. Έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο, κάνοντας εκπομπές στο Ράδιο Θεσσαλονίκη, στον Libero FM, αλλά και στον Focus FM 103,6, όπου μέχρι και σήμερα έχει τη δική του εκπομπή κάθε Σάββατο μεσημέρι. Δίδαξε δημοσιογραφία σε ιδιωτικό ΙΕΚ για πάνω από δέκα χρόνια και διετέλεσε Διευθυντής του Τμήματος Δημοσιογραφίας του ΙΕΚ . Εξελέγη βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης με την Ελληνική Λύση - Κυριάκος Βελόπουλος, λαμβάνοντας 2.664 ψήφους. Ορίστηκε, από τον Κυριάκο Βελόπουλο, Β' Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης. Στην ΙΗ' Κοινοβουλευτική Περίοδο, συμμετέχει στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας και στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη. Βουλή των Ελλήνων - Βιογραφικά Στοιχεία Βουλευτών
Παναγόπουλος Ρ-70 (περιπολικό)

Το Παναγόπουλος Ρ-70 ήταν παράκτιο περιπολικό πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο έγινε δωρεά στην ελληνική διοίκηση το 1975 από τον έφεδρο Ανθυποπλοίαρχο Ευγένιο Παναγόπουλο, εξ'ού και το όνομά του.

 Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1974 κατά παραγγελία του σχεδιαστή του μηχανολόγου Ανθυποπλοιάρχου Ευγενίου Παναγόπουλου, αποφοίτου του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, όστις μετά τα γεγονότα της Κύπρου στις 20 Ιουλίου 1974, πήρε την πρωτοβουλία να ενισχύσει τον ελληνικό στόλο με τη δωρεά τριών λίαν εξοπλισμένων και πρωτοποριακών μικρών ταχυπλόων πολεμικών σκαφών, συνολικής δαπάνης 3 περίπου εκατομμυρίων αμερικανικών δολλαρίων. Την επόμενη χρονιά τα πλοία παραδόθηκαν στη διάθεση της ελληνικής διοίκησης και εντάχθηκαν στην υπηρεσία του Λιμενικού Σώματος της Ελληνικής Ακτοφυλακής.Το «Παναγόπουλος» Ρ-70 ενετάγη στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 31 Οκτωβρίου 1991 και χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες των Μονάδων Υποβρύχιων Καταστροφών (ΜΥΚ) μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 1995 που προσχώρησε μόνιμα στην Διοίκηση Ταχέων Σκαφών. Παροπλίσθηκε στις 19 Αυγούστου 2003 στην Αμφιάλη. Το πλοίο είναι διαστάσεων 23×5 μέτρα με βύθισμα ενός μέτρου και εκτόπισμα 35 τόννων. Μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 38 κόμβων και επανδρώνεται από έξι άτομα. Ο οπλισμός του πλοίου αποτελείται από δύο εξαπλά ΠΑΟ των 106 χιλιοστών, και ένα πυροβόλο όπλο των 12,7 χιλιοστών. Τα ΠΑΟ βρίσκονταν στα πλευρά μιας μικρής υπερκατασκευής η οποία είχε αναρτηθεί στα όρια της πρύμνης. Στο πλοίο είχε επίσης τοποθετηθεί Ραντάρ Επιφανείας τύπου Decca για χρήση του ως συσκευή εντοπισμού. Το σκάφος ήταν κατασκευσμένο από κράμα αλουμινίου. Το παράκτιο περιπολικό «Παναγόπουλος» Ρ-70 είναι το δεύτερo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Τα άλλα δύο πλοία είναι τα αδελφά σκάφη Παναγόπουλος Ρ-61 και Παναγόπουλος Ρ-96.
Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου

Η Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη έχει έδρα της τα Χανιά και περιλαμβάνει τις πρώην επαρχίες Κυδωνίας και Αποκορώνου του νομού Χανίων. Από το 2006, Μητροπολίτης της είναι ο κ.κ. Δαμασκηνός (Παπαγιαννάκης). Ο πλήρης τίτλος του είναι «Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Κρητικού και Μυρτώου πελάγους».

 Τα Χανιά είναι κτισμένα στα ερείπια της αρχαίας Κυδωνίας, η οποία ήταν από τις αρχαιότερες και σπουδαιότερες πόλεις της Κρήτης. Τον Α΄ μ.Χ. αιώνα φαίνεται να ακμάζει και πρέπει να είχε Ιουδαϊκή παροικία. Η Απτέρα στον Αποκόρωνα, ήταν μια από τις ισχυρές πόλεις της δυτικής Κρήτης από τους Κλασικούς χρόνους. Η επικράτειά της εκτεινόταν δυτικά μέχρι τα εδάφη της Κυδωνίας, νότια πιθανότατα μέχρι τα εδάφη της Λάππας (Αργυρούπολη), ανατολικά μέχρι το ακρωτήριο Δρέπανο, ενώ ήλεγχε και τις δύο πλευρές του Αμφιμήτριου (κόλπος της Σούδας). Στις περιοχές των Καλυβών, της Κεράς, της Αλμυρίδας (Φοινικιάς), των Αρμένων και του Στύλου υπάρχουν υπολείμματα από παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες, ενώ και ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στα Άπτερα (μετόχι της Πάτμου), είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια μεγάλου παλαιοχριστιανικού ναού. Ιερά Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου Μονή Αγίας Τριάδας των Τζαγκαρόλων Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Καρυδίου Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Χαρωδιάς Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Κορακιών Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Χρυσοπηγής Επίσημη Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου
Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν

Η εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν είναι μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος στη Ρωσία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του συστήματος είναι η δυνατότητα παρακολούθησης των μαθημάτων στα μπασκιρικά και τα ταταρικά, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα εκμάθησης μειονοτικών γλωσσών σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με επιφύλαξη καθώς ένας σημαντικός αριθμός μαθητών σπουδάζουν στην ρωσική γλώσσα.

 Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας του Μπασκορτοστάν, οι μαθητές μπορούν να επιλέξουν δεκατέσσερις μητρικές γλώσσες για το σχολικό έτος 2000. Αυτές είναι τα μπασκιρικά, ρωσικά, ταταρικά, τα τσουβασικά, τα μάρι, τα ουντμουρτικά, τα μορδοβικά, τα γερμανικά, τα λετονικά, τα ουκρανικά, τα λευκορωσικά, τα ελληνικά, τα εβραϊκά και τα πολωνικά. Λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των μαθητών για διδασκαλία στη μητρική τους γλώσσα, το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Βιρσκ (παράρτημα του Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου στο Βιρσκ) για την κατάρτιση τους: το τμήμα Βασκιρικής γλώσσας και φιλολογίας άνοιξε το 1996, το τμήμα ταταρικής γλώσσας και λογοτεχνίας άνοιξε το 1995, ενώ το τμήμα γλώσσας και φιλολογίας της γλώσσας Μάρι άνοιξε το 1993. Η μπασκιρική γλώσσα είναι μία από τις επίσημες γλώσσες του Μπασκορτοστάν. Μετά το 2010 ο αριθμός των ωρών διδασκαλίας για τη μπασκιρική γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τον πολιτισμό του Μπασκορτοστάν έχει μειωθεί δραστικά στη δημοκρατία με διάφορες προφάσεις στα προγράμματα σπουδών των σχολείων. Υπάρχει ζήτημα με την ανάπτυξη των βασκιρικών σχολείων. Σύμφωνα με διάφορες προφάσεις, οι ομοσπονδιακές αρχές υποστηρίζουν τα ρωσικά σχολεία. Αλλά σε αντίθεση με τα βασκιρικά σχολεία, τα ρωσικά σχολεία παραδίδουν τα μαθήματα στα ρωσικά. Τα βασκιρικά παιδιά που σπουδάζουν με τον τρόπο αυτό στερούνται την ευκαιρία να μελετήσουν τη μητρική τους γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τον πολιτισμό της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Το 2002, το λύκειο αρ. 84 αναμορφώθηκε για να γίνει γυμνάσιο μελέτης της ταταρικής γλώσσας. Το 2017 η μορδοβιανή γλώσσα διδασκόταν σε έξι σχολεία. Οι δάσκαλοι μορδοβικής γλώσσας που υπηρετούν σε σχολεία του Μπασκορτοστάν καταρτίζονται στην πολυεπαγγελματική σχολή του Στερλιταμάκ. Το κρατικό αρμενικό Σχολείο στην Ούφα ιδρύθηκε με διάταγμα του Επικεφαλής της Διοίκησης της Πόλης Ουφά το 2001. Ένα Εβραϊκό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ούφα άνοιξε το 2003 με επιφυλάξεις, καθώς υπάρχουν και μη-Εβραίοι μαθητές.
Ο Μπάτσος (ταινία)

Ο Μπάτσος (γαλλικά: Un Flic) είναι μια αστυνομική ταινία Γαλλικής παραγωγής 1972. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ και ο Ρίτσαρντ Κρένα. Στις δύο προηγούμενες ταινίες που συνεργάστηκε ο Αλέν Ντελόν με τον Ζαν-Πιερ Μελβίλ («Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο»(1967) και «Ο Κόκκινος Κύκλος» (1970) θα υποδυόταν τον εγκληματία. Σε αυτήν την τρίτη και τελευταία ταινία της συνεργασίας τους, ο Αλέν Ντελόν θα υποδυθεί τον Αστυνόμο Εντουάρ Κολμάν, και αυτήν την φορά στην καταδιώξη του Σιμόν, ενός διαβόητου κλέφτη του Παρισιού.

 Η ταινία ξεκινάει με την φράση: «Ο Άνθρωπος εμπνέει στον Αστυνομικό αισθήματα μόνο δυσπιστίας και χλευασμού» Κατά την διαρκεία μιας ληστείας απο 4 άντρες σε ενα υποκατάστημα μια τράπεζας θα σκοτωθεί ενας ταμίας και θα τραυματιστεί σοβαρά ενας απο τους ληστές, ο Μαρκ (Αντρέ Πουσέ).Οι συνεργοί του θα τον μεταφερουν σε μια ιδιωτική κλινική για νοσηλεία. Ο αρχηγός τους ο Σιμόν (Ρίτσαρντ Κρένα) είναι ιδιοκτητής ενός ναιτ κλαμπ του Παρισιού. Ο Αστυνόμος Εντουάρ Κολμάν (Αλέν Ντελόν) θα επισκεφτεί το κλαμπ σε μια προσπάθεια να βρει πληροφορίες για του ληστές και επίσης να δει και την ομόρφη Κάθυ (Κατρίν Ντενέβ) που εργάζεται στο κλαμπ. Ο Σιμόν υπό τον φόβο οτι ο Κολμάν μπορεί να βρει τα ίχνη τους θα στείλει την Κάθυ στην κλινική ντυμένη νοσοκόμα να κάνει μια θανατηφόρα ενέση στον τραυματισμένο Μαρκ. Το επομένο σχέδιο του Σιμόν είναι η κλοπή μια μεγάλης ποσοτήτας ηρωίνης από μια αντίπαλη συμμορία, που θα μεταφερθεί με το τραίνο στο δρομολόγιο Παρίσι - Λισαβώνα. Ο Σιμόν θα προσγειώθει στην οροφή του τραίνου χρησιμοποιώντας ένα ελικοπτέρο. Αφού μπει μέσα στο τραίνο θα κατευθυνθεί στη καμπίνα όπου ενας αντρας εχει την ηρωίνη σε μια βαλίτσα. Ο Σιμόν θα τον αναισθητοποιήσει και θα κλέψει την ηρωίνη. Εν τω μεταξύ ενας πληροφοριοδότης θα πει στον Κολμάν οτι το σχεδιο ήταν του Λουίς (Μάικλ Κονράντ) ενός μέλους της συμμορίας του Σιμόν. Ο Κολμάν θα παει στο κλαμπ και θα πει στον Σιμόν οτι η αστυνομία σύντομα θα τον συλλάβει μαζί με τους υπόλοιπους της συμμορίας του. Ο Σιμόν θα τηλεφωνήσει στον Πωλ (Ρικάρντο Κουκιόλα) και θα του πει να φύγει προτού τον συλλάβουν. Φθανόντας στο σπίτι του Πωλ, ο Κολμάν δεν θα προλάβει να τον συλλάβει καθώς ο Πωλ θα αυτοκτονήσει. Ο Σιμόν θα πει στην Κάθυ να ετοιμαστούν και να φύγουν. Κατά την εξοδο τους θα τους περιμένει ο Κολμάν και θα τους πει να παραδοθούν. Ο Σιμόν θα αντιδράσει και θα επιχειρήσει να τραβήξει όπλο αλλά ο Κολμάν θα τον πυροβόλησει και θα τον σκοτώσει. Αλέν Ντελόν ως Εντουάρ Κολμάν Ρίτσαρντ Κρένα ως Σιμόν Κατρίν Ντενέβ ως Κάθυ Ρικάρντο Κουτσιόλα ως Πωλ Ο Μπάτσος στην IMDb (Αγγλικά)
Ρόουζ Κένεντι

Η Ρόουζ Κένεντι (Rose Elizabeth Fitzgerald Kennedy, 22 Ιουλίου 1890 - 22 Ιανουαρίου 1995) ήταν Αμερικανίδα φεμινίστρια και σοσιαλίστρια καθώς και μητέρα της Οικογένειας Κένεντι. Ήταν πολύ καλά μυημένη στα μυστικά του Ιρλανδικού Καθολικού Δόγματος της Βοστώνης όπου ο πατέρας της, ο Τζον Φιτζέραλντ ήταν Δήμαρχος. Ήταν σύζυγος του Τζόζεφ Πάτρικ Κένεντι ο οποίος ήταν Πρέσβης των ΗΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο στεγαζόταν στο χώρο του Δικαστηρίου του Αγίου Δημητρίου. Τρία απ' τα 9 παιδιά που απέκτησε το ζεύγος Κένεντι ήταν ο 35ος Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ο Γερουσιαστής και υποψήφιος για την Προεδρία το 1968 με το Κόμμα των Δημοκρατικών Ρόμπερτ Κένεντι και ο επίσης Γερουσιαστής Τεντ Κένεντι.

 Γεννήθηκε στη Βοστώνη, την πρωτεύουσα της Μασαχουσέτης και ήταν το μεγαλύτερο απ' τα 6 παιδιά του Δημάρχου της πόλης Τζον Φιτζέραλντ και της Μέρι Ζόζεφιν Χάνον. Το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε βρισκόταν στον αριθμό 4 της οδού Γκάρντεν Κουρτ στη συνοικία Νότιο Τμήμα. Τα υπόλοιπα 5 αδέρφια της ήταν η Μέρι Jr, ο Τόμας, ο Τζον Jr, η Γιούνις και ο Φρέντερικ. Όταν ήταν νέο κορίτσι, κατοικούσε σ' ένα σπίτι Ιταλικής Αρχιτεκτονικής με στέγη Μάνσαρντ στην περιοχή του Λόφου Άσμμοντ του Ντόρτσεστερ. Εκεί φοίτησε στη Λατινική Σχολή Θηλέων. Πολύ αργότερα το σπίτι στο οποίο έμενε η Φιτζέραλντ καταστράφηκε από πυρκαγιά. Προς τιμήν της μια πλατεία στη συμβολή της Λεωφόρου Γουίλις μες την οδό Χάρλεϊ μετονομάστηκε σε Πλατεία Ρόουζ Φιτζέραλντ Κένεντι. Η συγκεκριμένη πλατεία έλαβε την ονομασία αυτή κατόπιν πρωτοβουλίας του γιου της του Γερουσαστή Τεντ Κένεντι στις 22 Ιουλίου του 1992 όταν η Ρόουζ Κένεντι γιόρτασε τα 102α γενέθλιά της. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ολλανδία όπου φοίτησε στο Σχολείο της Μονής Καστέελ στο Βάαλς, και το 1906 αποφοίτησε απ' την Ανωτάτη Σχολή του Ντόρτσεστερ. Πραγματοποίησε επίσης μουσικές σπουδές στο Ωδείο της Νέας Αγγλίας της Βοστώνης οι οποίες περιλάμβαναν εκμάθηση πιάνου. Ζήτησε απ' τον πατέρα της να την εγγράψει στο Κολλέγιο Γουιλισλέι όμως εκείνος αρνήθηκε και τότε εκείνη πήγε και γράφτηκε στο Κολλέγιο της Ιερής Καρδιάς του Μανχάταν. Το συγκεκριμένο Κολλέγιο δεν παρείχε στους φοιτητές του τη δυνατότητα να διδάξουν εκεί όταν αποφοιτούσαν. Το 1908 η Φιτζέραλντ και ο πατέρας της πραγματοποίησαν το Γύρο της Ευρώπης. Επισκέφτηκαν και το Βατικανό, στο οποίο συναντήθηκαν και συζήτησαν ιδιαιτέρως με τον ΠάπαΠίο Ι΄. Στις 7 Οκτωβρίου του 1914 παντρεύτηκε με τον Τζόζεφ Πάτρικ Κένεντι απ' τον οποίο απέκτησε τα ακόλουθα 9 παιδιά: Τζόζεφ Πάτρικ Κένεντι JrΤζον Φιτζέραλντ Κένεντι, 35ο Πρόεδρο των ΗΠΑΡόζμαρι ΚένεντιΚάθλιν ΚένεντιΓιούνις Μέρι ΚένεντιΠατρίτσια ΚένεντιΡόμπερτ Κένεντι, Γερουσιαστή και υποψήφιο για την Προεδρία το 1968Τζιν ΚένεντιΤέντ Κένεντι, Γερουσιαστή Η Ρόουζ Κένεντι πέθανε στις 22 Ιανουαρίου του 1995 σε ηλικία 104 ετών από πνευμονία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Rose Kennedy στο Wikimedia Commons
Φάνα (Νορβηγία)

Η Φάνα (νορβηγικά:Fana) είναι περιοχή, συνοικία σήμερα, στην πόλη Μπέργκεν της Νορβηγίας. Η Φάνα ήταν ξεχωριστός δήμος μέχρι το 1972, όταν μαζί με την Άρνα, την Λάξεβογκ, και την Οσάνε, εντάχθηκε στο δήμο του Μπέργκεν. Στη Φάνα έζησε ο Νορβηγός συνθέτης Έντβαρντ Γκριγκ. Το 2012, η Φάνα είχε πληθυσμό 39.216 κατοίκων.

 Λεωφορειακές γραμμες στη Φάνα: Νάτλαντ (Nattland) Σενταλέν (Sædalen) Μπράτλαντ (Bratland) Ντύνγκελαντ (Dyngeland) Τότλαντ (Totland) Ούλσμογκ (Ulsmåg) Νόρντρεβολ (Nordrevoll) Κιρκεμπίρκελαντ (Kirkebirkeland) Έβστουν (Øvsttun) Νέστουν (Nesttun) Τβαιτερός (Tveiterås) Πάραντις (Paradis) Στόρετβαιτ (Storetveit) Χοπ (Hop) Σκιολντ (Σχολντ) (Skjold) Κρονόσεν (Kronåsen) Σμερός (Smørås) Μίντουν (Midtun) Κιενταλέν (Kjenndalen) Βαλε (Valle) Σαντβέν (Sandven) Σάμνταλ (Samdal) Κάλαντ (Kaland) Στεντ (Stend) Τίτλεσταντ (Titlestad) Φαναχαμερέν (Fanahammeren) Φάνα (Fana) Νόρντβικ (Nordvik) Κροκάιντε (Krokeide)
Νεοχώρι Καρδίτσας

Το Νεοχώρι (τοπική προφορά Νεχώρϊ) είναι μεγάλος οικισμός του νομού Καρδίτσας. Αποτελεί το μεγαλύτερο από τα χωριά του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα, του οποίου αποτελεί Τοπική Κοινότητα. Απέχει από την Καρδίτσα περίπου 40 χιλιόμετρα.

 Με την συνθήκη του Ταμασίου την 10-05-1525, το Νεοχώρι ορίστηκε έδρα του συμβουλίου της αυτόνομης κοινότητας των Αγράφων. Συγκεκριμένα στη συνθήκη αναφερόταν «Άπαντα τα χωρία των Αγράφων αποτελούσιν αυτονομίαν, η οποία διοικείται υπό συμβουλίου, έχοντος έδραν την παρά το οροπέδιον Νευροπόλεως ονομαστήν κωμόπολιν (Κασαμπά) Νεοχώριον» . Εκεί έδρευε επίσης η Ιερά Μητρόπολη Φαναρίου και Νεοχωρίου που από τον 14ο αιώνα μέχρι την επανάσταση του 1821.Παλαιότερα η οικονομία της περιοχής ήταν αγροτική και συνδεδεμένη με το οροπέδιο της Νεβρόπολης. Μετά την δημιουργία της λίμνης Πλαστήρα στη θέση του οροπεδίου, το 1959, η οικονομία της περιοχής υπέστη πλήγμα. Με την τουριστική ανάπτυξη που ξεκίνησε στην περιοχή από την δεκαετία του 1980 ο οικισμός ανέκαμψε στηριζόμενος πλέον στον τουρισμό. Σήμερα διαθέτει πολυάριθμα καταλύματα και τουριστικές επιχειρήσεις. eeta.gr-Διοικητικές μεταβολές Νεοχωρίου Καρδίτσας
Κάστρο του Τόρουν

Το Κάστρο του Τόρουν, ή Κάστρο του Θορν, είναι κάστρο του 13ου ή 14ου αιώνα του Τευτονικούς Τάγματος, το οποίο βρίσκεται στο Τόρουν (πρώην Θορν) της Πολωνίας. Το κάστρο είναι μέρος της Μεσαιωνικής Πόλης του Τόρουν, ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία.

 Το Κάστρο του Τόρουν ήταν ένα από τα πρώτα κάστρα που χτίστηκαν με εντολή στα εδάφη που τους παραχώρησε ο Δούκας Κορράδος Α΄ της Μαζοβίας. Η κατασκευή ξεκίνησε στα μέσα του 13ου αιώνα και συνεχίστηκε για περίπου εκατό χρόνια. Ήταν το πρώτο τευτονικό κάστρο στη Γη του Χέουμνο. Η νέα πόλη του Τόρουν αναπτύχθηκε μαζί με τις τευτονικές οχυρώσεις που την προστάτευαν. Η ιστορική αξία του παλατιού προέρχεται από το γεγονός ότι ήταν η βάση για τους Τεύτονες Ιππότες όταν ξεκίνησαν την πρώτη τους αποστολή να αποικίσουν τους παγανιστές Παλαιούς Πρώσους και στη συνέχεια τον σχηματισμό του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος. Η πρώτη γνωστή λειτουργία του κάστρου ήταν η κατοικία ενός Τεύτονα διοικητή.Λίγα μέρη του κάστρου σώζονται μέχρι σήμερα, καθώς έχει κατεδαφιστεί εδώ και αιώνες από τότε, με πολλές καταστροφές να σημειώνονται κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης της πόλης το 1454. Η πόλη επαναστάτησε στις 4 Φεβρουαρίου και λίγες μέρες αργότερα η μικρή τευτονική φρουρά διαπραγματεύτηκε την παράδοση. Τους επετράπη να εγκαταλείψουν το κάστρο και την πόλη. Λίγο αργότερα, στις 8 Φεβρουαρίου, το κάστρο λεηλατήθηκε και στη συνέχεια το δημοτικό συμβούλιο του Τόρουν αποφάσισε ότι θα κατεδαφιστεί για να αποτρέψει τους Τεύτονες Ιππότες από το να το καταλάβουν ξανά. Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την έναρξη του Δεκατριετούς Πολέμου (1454-1466).Το κάστρο ανασκάφηκε μερικώς, ξαναχτίστηκε και μετατράπηκε σε ιστορικό μνημείο το 1966, κατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, για την 500ή επέτειο της Δεύτερης Ειρήνης του Θορν (1466). Σε αντίθεση με τα περισσότερα μεταγενέστερα τευτονικά κάστρα, δεν ήταν ένα τετραπτέρυγο, ορθογώνιο συμβατικό κάστρο. Αντίθετα, είχε μόνο δύο πλευρές, απλωμένες με μοτίβο παρόμοιο με αυτό ενός πετάλου.Το μεγαλύτερο τμήμα του κάστρου που επιβίωσε μέχρι σήμερα είναι ο πύργος των λυμάτων. Ο πύργος βρίσκεται πάνω από ένα ρέμα που ενώνεται με τον κοντινό ποταμό Βιστούλα.Το άλλο τμήμα του πρώην κάστρου που παραμένει σήμερα είναι τα κελάρια. Άλλα τμήματα του πρώην κάστρου λειτουργούν πλέον ως μόνιμα εκθέματα. Τα μόνιμα εκθέματα, τα οποία βρίσκονται ως επί το πλείστον στα θησαυροφυλάκια του παλατιού, εκτίθενται σε χώρους όπως το οπλοστάσιο, η κουζίνα, ο κοιτώνας, το scriptorium και το νομισματοκοπείο. Τευτονικό Κάστρο (ερείπια) (πολωνικά) Ruiny Zamku Krzyżackiego (Ερείπια του Τευτονικού Κάστρου) (πολωνικά)
Τρίπουρα

Η Τρίπουρα (ή Τριπούρα) είναι μία από τις 29 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, κοντά στο μυχό του κόλπου της Βεγγάλης. Η συνολική της έκταση είναι περίπου 10.490 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της περίπου 3.200.000. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Αγκαρτάλα.

 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". Jagadis Gan-Chaudhuri (1985), An Anthology of Tripura, Inter India Publications ISBN 81-210-0075-0 Roychoudhury, N.R. (1977), Tripura Through the Ages: A Short History of Tripura from the Earliest Times to 1947 A.D., Bureau of Research & Publications on Tripura. Bhattacharjee, P.R. (1994), Economic Transition in Tripura (Hardcover), Vikas Publishing House ISBN 978-0-7069-7171-2 Palit, P.K. (2004), History of Religion in Tripura (Hardcover) Kaveri Books ISBN 978-81-7479-064-4 Debbarma, Chandramani (2006), Glory of Tripura Civilisation Parul Prakashani, Agartala Latest News Matrimony yellowpages articles Tenders Jobs Portal of Tripura Tripura News Official website of the government of Tripura. Tripura from the 1911 Encyclopedia Britannica Introduction to Tripura by Indira Gandhi National Centre for Arts (IGNCA) Tripura Society's website Profile of Twipra (Tripura) Tripuri Peoples' Website A Cyber Joint for Tripura University Alumni Indian Railways History in North East of India The Bishnupriya Manipuri