IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγγελική Φράγκου

Η Αγγελική Φράγκου (γεννημένη το 1965) είναι Ελληνίδα εφοπλίστρια. Είναι πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της Navios Maritime Holdings, της Navios Maritime Partners L.P., της Navios Tankers Management Inc. και της Navios Maritime Acquisition Corporation.

 Η Φράγκου γεννήθηκε στο νησί της Χίου στο βόρειο Αιγαίο Πέλαγος και προέρχεται από μια οικογένεια εφοπλιστών, με καταγωγή από τα Καρδάμυλα Χίου. Ο πατέρας της είναι ο εφοπλιστής Νικόλαος (Νικόλας) Φράγκος. Αδέρφια της είναι ο αδερφός της Ιωάννης, η μεγαλύτερη ετεροθαλής της αδερφή, Μαρία, και η μικρότερη ετεροθαλής της αδερφή, Κατερίνα. Ο αδερφός της είναι επίσης εφοπλιστής, με την δικιά του εταιρεία, ενω και οι δύο τους είναι η τέταρτη γενιά εφοπλιστών στην οικογένειά τους.Η Φράγκου πήρε το Bachelor's πτυχίο της πάνω στην μηχανολογία, από το "Πανεπιστήμιο Farleigh Dickinson" και το πτυχίο Master's της πάνω στην μηχανολογία, από το "Πανεπιστήμιο Κολούμπια". Το 2004, η Φράγκου μάζεψε το ποσό των 200 εκατομμυρίων δολλαρίων για να αγοράσει την "Navios". Πρίν από αυτό, εργαζόταν στην Wall Street, ως αναλύτρια στον εμπορικό όροφο της "Republic National Bank", για κάποια χρόνια. Μεταξύ 2004 και 2014, "ο όμιλος Navios έχει πάνω από 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδοτήσεις - 6,3 δισεκατομμύρια δολάρια από τις κεφαλαιαγορές και 3,6 δισεκατομμύρια από το τραπεζικό χρέος". Η Αγγελική Φράγκου επιδεικνύει την οξεία ικανότητα της να συλλάβει τόσο τις χρηματοοικονομικές όσο και τις ναυτιλιακές αγορές. Όταν ρωτήθηκε για το ρόλο των γυναικών στις κορυφαίες θέσεις στη ναυτιλία, απάντησε ότι "Δεν πιστεύω στο φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Αν σκεφτείτε ποτέ ότι εργάζεστε σε μια εταιρεία για οποιαδήποτε άλλο λόγος πέρα από την ικανότητά σας, πρέπει να φύγετε!". Το 2011 ονομάστηκε Commodore του Connecticut Maritime Association για το τρεχούμενο έτος και έλαβε την 50η θέση στη λίστα με τις πιο υπερδύναμες γυναίκες σε επιχειρήσεις του περιοδικού Fortune. Το 2014 η Φράγκου κατατάχθηκε 11η στη λίστα των 100 Most Influential People στη λίστα του Lloyd's. Το 2020, σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Μαρινάκη και την ΙΟΝ Α.Ε., έκαναν μια δωρεά ύψους 1,5 εκατ. ευρώ στο Γενικό - Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του κορονοϊού. Στη δωρεά συμπεριλαμβάνονταν 14 νέες μονάδες εντατικής θεραπείας, πλήρως εξοπλισμένες.
Άνα Μαρία

Άνα Μαρία (Ana María, 17 Μαΐου 1929 - 6 Απριλίου 1983) ήταν το πολεμικό ψευδώνυμο της Μέλιδα Ανάγια Μόντες (Mélida Anaya Montes), δεύτερης στη διοίκηση του Μετώπου Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN), στο Ελ Σαλβαδόρ. Διανοούμενη, θεωρείτο ίνδαλμα μεταξύ των επαναστατριών γυναικών της περιοχής. Τελικά σκοτώθηκε από τους ίδιους τους συντρόφους της στις 6 Απριλίου 1983 στη Μανάγουα της Νικαράγουας, μετά από πολλές θυσίες κατά τη διάρκεια της ζωής της ως αντάρτισσα. Αργότερα, το FMLN κατηγόρησε τον Καγιετάνο Κάρπιο (μερικές φορές αποκαλούμενο "Χο Τσι Μιν της Λατινικής Αμερικής") ως το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για το έγκλημα, και αυτός αυτοκτόνησε.

 Γεννήθηκε στη μικρή πόλη Σαντιάγο Τεξακουάνγος, στην κεντρική ζώνη του Ελ Σαλβαδόρ. Έλαβε το Διδακτορικό Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο του Ελ Σαλβαδόρ, όπου έγινε καθηγήτρια εκπαίδευσης και παρέδωσε μαθήματα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '60. Ηταν βοηθός διευθυντή στο Πανεπιστήμιο "Αλμπέρτο Μασφερρέρ". Στα τέλη της δεκαετίας του '60, έγινε μια από τις βασικές ηγέτες του Συνδέσμου Gremial "ANDES 21 de Junio" (Εθνικός Σύνδεσμος Σαλβαδοριανός Δασκάλων 21 Ιουνίου). Ηγήθηκε των απεργιών των καθηγητών του 1968 και 1971, που δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στην κυβέρνηση του συνταγματάρχη Φιδέλ Σάντσες Ερνάντες. Το 1970, ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ελ Σαλβαδόρ, Σαλβαδόρ Καγιετάνο Κάρπιο ίδρυσε τον πρώτο αντάρτικο κλάδο του Ελ Σαλβαδόρ: Λαϊκές Δυνάμεις Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί (FPL). FMLN Αρχειοθετήθηκε 2011-09-26 στο Wayback Machine. (στα Ισπανικά)
Γλυκόρριζο Άρτας

Το Γλυκόρριζο είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων με 317 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στον κάμπο της Άρτας. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Άραχθο, απέχει από την πόλη περίπου 2 χιλιόμετρα και αποτελεί τμήμα της δημοτικής κοινότητας Άρτας.

 Το χωριό πήρε το ονομά του από την καλλιέργεια γλυκόριζας. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, το Γλυκόρριζο μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, το Γλυκόρριζο, από πλευρά ιδιοκτησίας, υπήρξε ιδιόκτητο χωριό και κατοικούσαν σε αυτό 30 χριστιανικές οικογένειες. Η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας, το 1877, μας πληροφορεί ότι την χρονιά που συντάχθηκε η έκθεση, η παραγωγή γλυκόριζας έφτανε τα 6000 κιλά. Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 60 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Γλυκόρριζο αποτελούσαν μέρος του τμήματος Βρύσεως.Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Γλυκόρριζο. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, το χωριό ήταν ιδιόκτητο της Μονής της Κάτω Παναγιάς και οι γεωργικές εκτάσεις καλλιεργούνταν από ενορίτες της Παρηγορήτισσας. Ο μητροπολίτης κάνει αναφορά στα ερείπια ενός αλευρόμυλου, γνωστός ως «Καραβόμυλος», ο οποίος είχε κατεδαφιστεί το 1810. Ο Ξενόπουλος μας πληροφορεί ότι το 1881 ορισμένοι κάτοικοι της Ακροποταμιάς έφυγαν από το χωριό και εγκαταστάθηκαν στην ελεύθερη περιοχή του Γλυκορρίζου, όπου και θεμελίωσαν τον ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής της Ρωμαίας. Η οριστική απελευθέρωση του Γλυκορρίζου έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος. Το 1883, το Γλυκόρριζο εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Η αναγνώριση του Γλυκορρίζου ως αυτόνομη κοινότητα έγινε το 1912. ενώ το 1925 επανεντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Το χωριό γειτνιάζει με τη Μονή Γεννήσεως Θεοτόκου Άρτας, την Περάνθη και την πόλη της Άρτας. Ο Απόλλων Γλυκορίζου είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού. Δήμος Αρταίων Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Μ λογισμός

Ο μ-λογισμός (ή τροπικός μ λογισμός) είναι μια επέκταση της προτασιακής τροπικής λογικής με έναν τελεστή μ ελάχιστου σταθερού σημείου (fixpoint). Χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ιδιότητες των συστημάτων μεταβάσεων με ετικέτες και να τις επαληθεύσει. Ο (προτασιακός) μ-λογισμός εφευρέθηκε από τον Ντέινα Σκοτ και τον Τζάκο ντε Μπέκερ, και στη συνέχεια αναπτύχθηκε από τον Ντέξτερ Κόζεν για να φτάσει στην έκδοση που χρησιμοποιείται σήμερα. Πολλές χρονικές λογικές μπορούν να κωδικοποιηθούν στο μ-λογισμό, όπως η LTL, η CTL και η CTL*.

 Clarke, Jr., Edmund M.· Grumberg, Orna· Peled, Doron A. (1999). Model Checking. Cambridge, Massachusetts, USA: MIT press. ISBN 0-262-03270-8. Stirling, Colin. (2001). Modal and Temporal Properties of Processes. New York, Berlin, Heidelberg: Springer Verlag. ISBN 0-387-98717-7. Emerson, E. Allen (1996). «Model Checking and the Mu-calculus». Descriptive Complexity and Finite Models. American Mathematical Society, pp. 185–214. ISBN 0-8218-0517-7. Kozen, Dexter (1983). «Results on the Propositional μ-Calculus». Theoretical Computer Science 27 (3): 333–354. doi:10.1016/0304-3975(82)90125-6. Bradfield, Julian; Stirling, Colin (2006). Modal mu-calculi. Elsevier, σελ. 721–756. http://homepages.inf.ed.ac.uk/jcb/Research/pubs.html#mlh-chapter. Videolectures.net - ANU Logic Summer School '09
Γαβριέλα του Μονακό

Η Πριγκίπισσα Γαβριέλα του Μονακό (γαλλικά: Gabriella de Monaco, 10 Δεκεμβρίου 2014) είναι η δίδυμη κόρη του Πρίγκιπα Αλβέρτου Β΄ του Μονακό και της Πριγκίπισσας Σαρλίν και δεύτερη στη γραμμή διαδοχής στο θρόνο του Μονακό.

 Η Γαβριέλα γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014 στο Νοσοκομειακό Κέντρο Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό, ενώ δυο λεπτά αργότερα γεννήθηκε ο αδελφός της, ο Διάδοχος Πρίγκιπας Ιάκωβος. Την ίδια μέρα ο πατέρα της, της έδωσε τον τίτλο της Κόμισσας του Καρλαντέ.Η Γαβριέλα έχει μια μεγαλύτερη ετεροθαλή αδελφή, την Τζασμίν Γκρέις Γκριμάλντι, και ένα μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό, τον Αλέξανδρο Κόστ, από προηγούμενες σχέσεις του πατέρα της. Οναμάσθηκε Γαβριέλα από την Γκαμπριέλ ντε Πολινιάκ (Κυρία επί των Τιμών της Μαρίας Αντουανέτας) και Θηρεσία από την Θηρεσία-Ερριέτα ντε Πολινιάκ, εξαδέφλη του Πρίγκιπα Ρενιέ. Στις 10 Μαΐου 2015 η Γαβριέλα και ο Ιάκωβος βαφτίστηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Μονακό. Νονοί της ήταν ο θείος της, Γκάρεθ Γουίτστοκ και η Νερίν Πιενάαρ (φίλη της μητέρας της). 10 Δεκεμβρίου 2014 - έως σήμερα: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Γαβριέλα Θηρεσία Μαρία Γκριμάλντι του Μονακό, Κόμισσα του Καρλαντέ
Η Ταβέρνα της Τζαμάικα

Η ταβέρνα της Τζαμάικα (αγγλικά: Jamaica Inn), γνωστή και ως Η Ταβέρνα της Ζαμάικας, είναι μια κινηματογραφική ταινία παραγωγής 1939 σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ με πρωταγωνιστές τους Τσαρλς Λότον και Μορίν Ο'Χάρα.

 Στα τέλη του 18ου αιώνα μια νεαρή Ιρλανδέζα φτάνει στην Κορνουάλη για να βρει τη θεία της, της οποίας ο άντρας της έχει μια ταβέρνα στην παραλία. Η ταβέρνα αυτή όμως είναι άντρο εγκληματιών και ληστών οι οποίοι προκαλούν στην περιοχή πολλά ναυάγια προκειμένου να τα ληστέψουν. Επικεφαλής της συμμορίας είναι ο ειρηνοδίκης. Η κοπέλα απάγεται, μα στο τέλος επεμβαίνουν οι αρχές και ειρηνοδίκης πέφτει από ένα κατάρτι και σκοτώνεται. Η ταινία βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα της Δάφνης ντι Μοριέ. Πρόκειται για την τελευταία αγγλική ταινία του σκηνοθέτη. Ο ηθοποιός Τσαρλς Λότον, επειδή ήθελε να φτιάξει τον δικό του ρόλο, έφερε τον Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ για να γράψει επιπλέον διαλόγους. Φρανσουά Τρυφώ, Χίστκοκ, μτφρ.Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ.Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ.95 κ.εξ. Pierre Lherminier, Χίστσκοκ,μτφρ.Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.47 Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ.45-46
Τζάκι Μίτσελ

Η Βίρνα Βεατρίκη "Τζάκι" Μίτσελ Γκίλμπερτ (29 Αυγούστου 1913 – 7 Ιανουαρίου, 1987) ήταν η πρώτη γυναίκα πίτσερ στην ιστορία του επαγγελματικού μπέιζμπολ. Παίζοντας για την ομάδα Chattanooga Lookouts της ερασιτεχνικής Κατηγορίας AA σε ένα φιλικό αγώνα εναντίον των New York Yankees, επικράτησε διαδοχικά των Μπέιμπ Ρουθ και Λου Γκέριγκ.

 Η Τζάκι Μίτσελ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1913 στο Σατανούγκα του Τενεσί, και γονείς της ήταν η Βίρνα Γουόλ και ο δρ. Τζόζεφ Μίτσελ. Έμαθε τα βασικά του παιχνιδιού από τον πατέρα της και από το γείτονά της, τον Dazzy Βανς ο οποίος αργότερα εισήχθε στο Hall of Fame του μπέιζμπολ. Ο φιλικός αγώνας μεταξύ New York Yankees και Chattanooga Lookouts ήταν προγραμματισμένος να πραγματοποιηθεί στο Σατανούγκα του Τενεσί την 1η Απριλίου 1931, πλην όμως, λόγω βροχής, αναβλήθηκε για τηνεπόμενη μέρα. Η δεκαεπτάχρονη Μίτσελ μπήκε στον αγώνα στην πρώτη περίοδο, αφότου ο βασικός πίτσερ, Clyde Barfoot, επέτρεψε δύο χτυπήματα, ένα διπλό και ένα μονό. Επόμενοι παίκτες για τους New York Yankees ήταν οι Μπέιμπ Ρουθ και Λου Γκέριγκ. Ο Ρουθ, αφού αστόχησε σε τρεις προσπάθειες, αγριοκοίταξε και επιτέθηκε λεκτικά στο διαιτητή πριν οδηγηθεί στον πάγκο από τους συμπαίκτες τους. Το πλήθος υποστήριξε τη Τζάκι. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα του Σανατούγκα, ο Μπέιμπ Ρουθ είπε: "Δεν ξέρω τι θα γίνει αν αρχίσουν να αφήνουν τις γυναίκες να παίζουν μπέιζμπολ. Φυσικά, ποτέ δεν θα τα καταφέρουν. Γιατί; Επειδή είναι πάρα πολύ λεπτεπίλεπτες. Θα τις σκότωνε να παίζουν κάθε μέρα." Επόμενος στη σειρά ήταν Λου Γκέριγκ που είχε το παρατσούκλι "Σιδερένιο Άλογο". Ο Γκέρινγκ είχε την ίδια τύχη με τον Ρουθ κι έτσι η Τζάκι Μίτσελ πέρασε στην ιστορία για την επικράτησή της επί δύο εκ των μεγαλύτερων παικτών στην ιστορία του μπέιζμπολ. Η Μίτσελ συνέχισε να αγωνίζεται επαγγελματικά στην ομάδα House of David που αποτελούνταν από άντρες με πολύ μακρυά μαλλιά και γένια. Αποσύρθηκε το 1937 σε ηλικία 23 ετών, αφού είχε γίνει έξαλλη για την κατάχρηση της ιστορία της – μια φορά της ζητήθηκε να γήπεδο να ρίξει τη μπάλα ενώ ίππευε ένα γαϊδουράκι. Η Τζάκι Mitchell πέθανε στο Φορτ Όγλεθορπ της Τζόρτζια, την 7η Ιανουαρίου, 1987, και ετάφη στο κοιμητήριο Forest Hills στην Σανατούγκα.
Μασσαγέτες

Οι Μασσαγέτες ήταν ομοσπονδία αρχαίων νομαδικών Ιρανικών λαών. Κύρια πηγή για τα έθιμα και την ιστορία τους είναι το έργο του Ηροδότου. Το όνομά τους είναι συγγενικό με αυτό των Γετών και των Θυσσαγετών. Πολύ πιθανόν να ήταν μίξη θρακικών και ιρανικών ή και μογγολικών λαών. Η πρώτη αναφορά του Ηροδότου στους Μασσαγέτες, γίνεται μετά την περιγραφή της καθυπόταξης των Βαβυλωνίων στον Κύρο στο απόσπασμα των Ιστοριών του, [Κλειώ, 201]: Αφού υπέταξε και αυτό το λαό ο Κύρος, θέλησε να υποτάξει και τους Μασσαγέτες. Λένε λοιπόν ότι αυτός ο λαός είναι μεγάλος και πολεμοχαρής και κατοικεί προς το μέρος της αυγής, εκεί που ανατέλλει ο ήλιος, πέρα από τον ποταμό Αράξη και έχει απέναντί του τους Ισσηδόνες. Υπάρχουν μερικοί που λένε πως αυτός ο λαός (μπορεί να) κατάγεται από τους Σκύθες. Ο Κύρος εκστράτευσε εναντίον τους και σκοτώθηκε σε μάχη με τον στρατό των Μασσαγετών, του οποίου ηγούνταν η Τόμυρις.

 Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Μασσαγέτες ντύνονταν όπως οι Σκύθες και ζούσαν κατά τον ίδιο τρόπο. Πολεμούσαν έφιπποι και πεζή καθώς ήταν έμπειροι και στα δύο είδη μάχης. Εκτός από τόξα και ακόντια στη μάχη είχαν και τις "σαγάρεις", δίστομα τσεκούρια σκυθικού τύπου. Χρησιμοποιούσαν χαλκό για τις αιχμές των ακοντίων και των βελών καθώς και για τις σαγάρεις, και χρυσό για τα κράνη και τις ζώνες τους. Οι θώρακες των αλόγων ήταν φτιαγμένοι από χαλκό αλλά τα χαλινάρια, τα στόμια και τα στολίδια από χρυσό. Τα δύο αυτά μέταλλα ήταν αύθονα στην περιοχή τους, σε αντίθεση με το σίδηρο και τον άργυρο. Κάθε άνδρας παντρευόταν μία μόνο γυναίκα, ίσχυε όμως "κοινοκτημοσύνη" των γυναικών. Όταν δηλαδή ένας άνδρας ήθελε μια γυναίκα, κρέμαγε τη φαρέτρα του στην άμαξά της και συνουσιαζόταν μαζί της χωρίς φόβο. Οι Μασσαγέτες δεν είχαν συγκεκριμένο όριο ηλικίας. Οι υπερβολικά γέροι θυσιαζόταν από τους συγγενείς τους, οι οποίοι αφού πρόσθεταν κι άλλα σφαχτά στη θυσία, έβραζαν τα κρέατα και τα έτρωγαν. Αυτός μάλιστα θεωρούνταν ένας ευτυχής θάνατος, σε αντίθεση με το "δυστυχή" θάνατο από κάποια νόσο. Αν κάποιος δηλαδή πέθαινε από μια αρρώστια, δεν τρωγόταν, αλλά θαβόταν. Κύρια τροφή των Μασσαγετών ήταν το κρέας από ζώα και ψάρια, καθώς δεν καλλιεργούσαν τη γη, ενώ προσφιλές τους ήταν και το γάλα. Λάτρευαν μόνο έναν θεό, τον Ήλιο, στον οποίο συνήθιζαν να θυσιάζουν άλογα.
Amanita caesarea

Ο Αμανίτης ο καισαρικός (Amanita caesarea), ευρέως γνωστό ως "καισαρικό" ενώ είναι γνωστό και με τις λαϊκές ονομασίες "Αυγουλομουλάτκο" (στον Χολομώντα), "Κοκκινούσκα" (στα Γρεβενά), "Αυγό", είναι εδώδιμο μανιτάρι που συναντάται καλοκαίρι και φθινόπωρο σε δάση πλατύφυλλων και έχει χαρακτηριστικό πορτοκαλί καπέλο.

 Η πρώτη επιστημονική καταγραφή του μανιταριού είναι αυτή του Ιταλού μυκητολόγου Giovanni Antonio Scopoli το 1772 το κατέταξε ως Agaricus caesareus, Κατατάχθηκε στο γένος Amanita από τον Persoon το 1801. Το κοινό όνομά του έχει προέλευση από τα χρόνια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αmanita caesarea Περιγραφή χαρακτηριστικών του Αμανίτη Καισαρικού . Αμανίτης ο Καισαρικός ή το αυγό του Καίσαρα Σύγκριση του Αμανίτη Καισαρικού με τον δηλητηριώδη Αμανίτη μυγοκτόνο.
Ανδρέας Κουκουμάς

Ο Ανδρέας Κουκουμάς είναι Ελληνοκύπριος ποιητής, λογοτέχνης και πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Λατσιών και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-1996. Ως ποιητής και λογοτέχνης είναι γνωστός με το ψευδώνυμο Άντης Κανάκης.

 Ο Ανδρέας Κουκουμάς γεννήθηκε στην Αγκαστίνα το 1946. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στην ιστορία και αρχαιολογία στη Μόσχα. Την περίοδο 1973-1976 διετέλεσε γραμματέας της ΕΔΟΝ Αμμοχώστου. Από το 1976 έως το 2006 διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ). Έχει διατελέσει Γραμματέας του Κεντρικού Μορφωτικού Γραφείου της ΠΕΟ.Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λατσιών.Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλος του Συμβουλίου Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού και μέλος του Συμβουλίου του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου. Ο Ανδρέας Κουκουμάς έχει δημοσιεύσει ποιήματα, διηγήματα, λογοτεχνικά άρθρα και θεατρική κριτική σε περιοδικά και εφημερίδες. Ποιήματα και διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε πολλές ανθολογίες και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Συνολικά εξέδωσε δεκατέσσερις ποιητικές συλλογές και μια συλλογή διηγημάτων. Χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Άντης Κανάκης. «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 118. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας

Το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας, γνωστό και ως Μ8 (Μεσιέ 8) ή NGC 6523, είναι διάχυτο νεφέλωμα που βρίσκεται στον αστερισμό Τοξότη και είναι ορατό με γυμνό μάτι σε απολύτως σκοτεινό ουρανό υπό καλές συνθήκες ορατότητας.

 Το νεφέλωμα ανακαλύφτηκε το 1747 από τον Γάλλο αστρονόμο Guillaume Le Gentil και ενσωματώθηκε στον κατάλογο του Μεσιέ το 1764. Ο Τζον Χέρσελ ανακάλυψε ότι η λαμπρότερη κεντρική περιοχή του νεφελώματος είχε μορφή κλεψύδρας και για το λόγο αυτό έχει ονομαστεί Hourglass Nebula (Νεφέλωμα Κλεψύδρας). Αυτή η περιοχή παρατηρήθηκε με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble το 1997 και θεωρείται χώρος σχηματισμού αστέρων (αστρογένεσης). Το 1890, η Ιρλανδέζα αστρονόμος Agnes Mary Clerk έδωσε στο Μ8 την ονομασία «νεφέλωμα της Λιμνοθάλασσας». Το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας αποτελεί ένα τεράστιο νέφος ιονισμένου υδρογόνου και κονιορτού (σκόνης), το οποίο λούζεται από το φως ενός γαλάζιου υπεργίγαντα, του αστέρα 9 Τοξότη. Το νεφέλωμα έχει μέγεθος περίπου 100 ετών φωτός και απέχει περί τα 5.000 έτη φωτός, γεγονός που του προσδίδει φαινόμενη διάμετρο τρεις φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Πανσέληνου. Το νεφέλωμα, όπως πολλά διάχυτα νεφελώματα, περιλαμβάνει ένα ωραίο ανοικτό σμήνος, το NGC 6530, που αποτελείται από πολύ θερμούς και νέους αστέρες φασματικού τύπου Ο και Β με ηλικία μόνο 2 εκατομμυρίων ετών. Η περιοχή της κλεψύδρας, το Hourglass Nebula, που λούζεται από το φως του αστέρα Herschel 36, πιστεύεται ότι είναι χώρος αστρογένεσης. Λόγω του φαινόμενου οπτικού του μεγέθους (5), το νεφέλωμα είναι ορατό με γυμνό μάτι. Οι πολύ σημαντικές του διαστάσεις επιβάλλουν προσοχή στη μεγέθυνση που χρησιμοποιούμε για τις παρατηρήσεις μας. Εάν έχουμε κατοπτρικό ή διοπτρικό τηλεσκόπιο, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιήσουμε το προσοφθάλμιο φακό με τη μεγαλύτερη εστιακή απόσταση (20mm για παράδειγμα). Η χρήση φίλτρου UHC, πολύ αποτελεσματικού για νεφέλωμα τέτοιου τύπου, μας δίνει τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε το νεφέλωμα με περισσότερη λεπτομέρεια. Δεδομένα για το NGC 6523 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6523 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) physics4u.gr Το Νεφέλωμα της Λιμνοθάλασσας Messier 8, SEDS Messier pages NightSkyInfo.com - M8, the Lagoon Nebula Messier 8, Pete's Astrophotography Gallery Astronomy Picture of the Day (APOD): Lagoon Nebula [1]
NGC 6790

To NGC 6790 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Αετός το οποίο απέχει περίπου 10.000 έτη φωτός από την Γη. Το ανακάλυψε ο Αμερικανός Έντουαρντ Τσαρλς Πίκερινγκ (Edward Charles Pickering) στις 16 Ιουλίου 1882.

 Δεδομένα για το NGC 6790 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6790 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6790 στο Wikimedia Commons
Όρος Κερκπάτρικ

Το Όρος Κερκπάτρικ (Kirkpatrick) είναι υψηλό βουνό στην Ανταρκτική, που ανήκει στην Οροσειρά της Βασίλισσας Αλεξάνδρας, της οποίας και κατέχει την υψηλότερη κορυφή, με υψόμετρο 4.528 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται κοντά (8 km δυτικά) στο Όρος Ντίκερσον και είναι γενικώς ελεύθερο από πάγους. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι 84° 20΄ νότιο πλάτος και 166° 25΄ ανατολικό μήκος. Το Κερκπάτρικ ανακαλύφθηκε από την Βρετανική Εξερευνητική Αποστολή Ανταρκτικής (1907-09), η οποία του έδωσε το όνομα ενός επιχειρηματία της Γλασκώβης, από τους αρχικούς οικονομικούς υποστηρικτές της αποστολής. Εναλλακτικά ονομάζεται και «Όρος Κιλπάτρικ» (Mount Kilpatrick).

 Στο Όρος Κερκπάτρικ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες τοποθεσίες απολιθωμάτων στην Ανταρκτική. Επειδή κάποτε η Ανταρκτική ήταν θερμότερη και μερικώς καλυμμένη από πυκνά δάση, ενώ όλες οι ήπειροι της Γης ήταν ενωμένες σε μία «υπερήπειρο», την Παγγαία, πολλά προϊστορικά γένη ζώων της Ανταρκτικής έχουν συγγενείς σε άλλες ηπείρους. Ανάμεσα σε αυτά είναι ο τριτυλόδους, φυτοφάγο ερπετό που παρουσίαζε ομοιότητες με θηλαστικό. Επίσης, έχει βρεθεί απολίθωμα πτερόσαυρου σε μέγεθος κόρακα, καθώς και πολυάριθμα απολιθώματα δεινοσαύρων, που μοιάζουν με πλατεόσαυρο, κοιλόφυση και διλοφόσαυρο. Στο Όρος Κερκπάτρικ βρέθηκε το απολίθωμα του πρώτου γένους δεινόσαυρου που ονομάσθηκε επιστημονικά στην Ανταρκτική: του μεγάλου αρπακτικού κρυολοφόσαυρου. Το 2004 επιστήμονες ανεκάλυψαν στο βουνό και υπολείμματα ενός σαυρόποδου, δηλαδή ενός μεγάλου φυτοφάγου δεινοσαύρου.
Attack on Titan (τηλεοπτική σειρά)

Το Attack on Titan (Ιαπωνικά:進撃の巨人 Ελληνικά:Επίθεση στον Τιτάνα) αποτελεί ιαπωνική σειρά anime, βασισμένη στο ομώνυμο manga του Hajime Isayama. Η πρεμιέρα της έγινε στις 7 Απριλίου του 2013, με σκηνοθέτη τον Tetsurō Araki και εταιρεία παραγωγής την Wit Studio. Μετράει συνολικά 4 σεζόν. Η σειρά εξελίσσεται γύρω από τον Eren Jaeger, την θετή αδερφή του Mikasa Ackerman και τον φίλο τους Armin Arlert, σε έναν κόσμο όπου τρία τείχη είναι το μόνο που χωρίζει την ανθρωπότητα από γιγάντια ανθρωποειδή που τρώνε ανθρώπους. Όταν το εξωτερικό τείχος πέφτει, οι τρεις ήρωες κατατάσσονται στον στρατό ζητώντας εκδίκηση και τον αφανισμό των τιτάνων. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα anime όλων των εποχών.

 Περίπου 100 χρόνια πριν την αρχή των γεγονότων της σειράς, σε έναν δυστοπικό κόσμο εμφανίστηκαν οι τιτάνες, γιγάντια ανθρωποειδή πλάσματα τα οποία τρέφονται με ανθρώπους, χωρίς όμως να έχουν κάποιο λόγο ή πραγματική ανάγκη για τροφή. Ότι απέμεινε από την ανθρωπότητα κλείστηκε μέσα σε τρία τείχη: το εξωτερικό (Wall Maria), το μεσαίο (Wall Rose) και το εσωτερικό (Wall Sina). Μέσα στα τείχη, η ανθρωπότητα έζησε έναν αιώνα με ασφάλεια, μέχρι που μια μέρα εμφανίζονται δυο τιτάνες που κάνουν μια τρύπα στο εξωτερικό τείχος, επιτρέποντας και σε άλλους να μπούνε μέσα. Μέσα σ'αυτά τα γεγονότα, ο Eren βλέπει την μητέρα του να τρώγεται και ορκίζεται να πάρει εκδίκηση γι'αυτήν και την ανθρωπότητα. Έτσι, οι τρεις χαρακτήρες κατατάσσονται στον στρατό, σε μια μονάδα ανιχνευτών με αποστολή να ανακτήσουν τις χαμένες περιοχές από τους τιτάνες. Η σειρά έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία μέσα και έξω από την Ιαπωνία, κάνοντας την σειρά anime με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2013 στην Ιαπωνία, και την όγδοη σειρά anime με τις περισσότερες εισπράξεις για την δεκαετία του 2010. Η σειρά έχει δεχθεί ως επί το πλείστον θετικές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την ιστορία, το γράψιμο, το animation, τις σκηνές δράσης, τους χαρακτήρες και τη μεταγλώττιση, αν και κάποιοι επέκριναν την σκοτεινή θεματική. 3rd Newtype Anime Awards: Καλύτερη Σκηνοθεσία, Καλύτερο Σενάριο, Καλύτερο Soundtrack, Καλύτερο Theme Song, Top Θηλυκός Χαρακτήρας, Τίτλος της Χρονιάς. 2013 Animation Kobe Awards: Καλύτερη TV Animation. 2014 Tokyo Anime Award: Animation της χρονιάς, Καλύτερη Σκηνοθεσία, Καλύτερο Σενάριο, Καλύτερη Μουσική. Japan's 19th annual Association of Media in Digital (AMD) Awards: Digital Contents of the Year Award.
Νικόλαος του Όλντενμπουργκ

Ο Νικόλαος (γερμ. Nikolaus, 10 Αυγούστου 1897 - 3 Απριλίου 1970) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν διάδοχος (1900-18), τιτουλάριος διάδοχος (1918-31) και τιτουλάριος μέγας δούκας του Ολδεμβούργου (1931-70).

 Ο Νικόλαος Φρειδερίκος Γουλιέλμος ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ του Ολδεμβούργου και της Ελισάβετ Αλεξανδρινής, κόρης του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Γεννήθηκε στο Ολδεμβούργο και ήταν εξάδελφος της Ιουλιανής της Ολλανδίας. Η Ιουλιανή τον κάλεσε το 1937 στον γάμο της με τον Βερνάρδο του Λίππε. Η κόρη του Αλίκη ήταν παράνυμφος. Απεβίωσε το 1970 στο Ράστεντε της Κάτω Σαξονίας σε ηλικία 73 ετών. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1921 την Ελένη, κόρη του Φρειδερίκου του Βάλντεκ-Πύρμοντ, και είχε τέκνα: Αντώνιος Γκύντερ (1923 - 2014), τιτουλάριος Μέγας Δούκας του Ολδεμβούργου. Ρίξα (1924 - 1939), τραυματίστηκε θανάσιμα σε πτώση από άλογο. Πέτρος Φρειδερίκος Αύγουστος Μαξιμιλιανός (1926 - 2016), Πρίγκιπας του Ολδεμβούργου. Αλίκη Στεφανία Ελισάβετ Θέκλα Ιουλιανή (1928 - 2016), παντρεύτηκε τον Έμιχ του Λάινινγκεν. Έγκιλμαρ Φρειδερίκος Φραγκίσκος Στέφανος Γουλιέλμος (1934 - 2013), Πρίγκιπας του Ολδεμβούργου. Φρειδερίκος Αύγουστος (1936 - 2017), Πρίγκιπας του Ολδεμβούργου. Αλτβούργα Ελισάβετ Χίλντα Ίνγκεμποργκ Μαρία Λουίζα Ματθίλδη (γενν. 1938), παντρεύτηκε τον βαρόνο Ρύντιγκερ του Έρφα. Χούνο Φρειδερίκος Πέτρος Μαξ (γενν. 1940), Πρίγκιπας του Ολδεμβούργου. Τέκνα του είναι: Βεατρίκη φον Στορχ (γενν. 1971), πολιτικός στη Γερμανία Χάιλικα γενν. 1972, παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Κωνσταντίνος (γενν. 1975). Ιωάννης Φρειδερίκος Αδόλφος (γενν. 1940), πρίγκιπας του Ολδεμβούργου, δίδυμος αδελφός του Χούνο.Το 1948 απεβίωσε η Ελένη και ο Νικόλαος έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μαρία του Σούτσμπαρ ονόματι Μίλχλινγκ, κόρη του Ρούντολφ του Σούτσμπαρ ονόματι Μίλχλινγκ και της Ρόουζ Μάρστον. thePeerage.com - Nikolaus Friedrich Wilhelm von Holstein-Gottorp, Hereditary Grand Duke of Oldenburg Genealogics - Leo van de Pas - Nikolaus, Hereditary Grand Duke von Oldenburg Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1971
Κοτουννίτης

Ο κοτουννίτης (αγγλ. cotunnite) είναι χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Έλαβε το όνομά του προς τιμήν του Ντομένικο Κοτούνιο (Domenico Cotugno, 1736–1822), Ιταλού ιατρού και καθηγητή ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Νάπολι .

 Εμφανίζεται ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων ή ως προϊόν εξαλλοίωσης του γαληνίτη σε αλατούχα περιβάλλοντα. Έχει επίσης αναφερθεί να σχηματίζεται ως προϊόν εξαλλοίωσης μολύβδινων αντικειμένων ή μεταλλευτικών απορριμμάτων που παρέμειναν επί μακρόν βυθισμένα στη θάλασσα ή πολύ κοντά στην ακτή. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης, ο ματλοκίτης (Χιλή), ο τενορίτης, ο αλίτης, ο συλβίτης, ο μπολεΐτης, ο αυτοφυής χρυσός και ορισμένα πολύ σπάνια άλλα ορυκτά (ηφαιστειακές αναθυμιάσεις στο ηφαίστειο Tolbachik, Ρωσία). Περιοχές στις οποίες απαντάται είναι η Καμπανία στην Ιταλία (γύρω από το Βεζούβιο), την περιοχή Barrati (Τοσκάνη, σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στην Έσση, Γερμανία, επίσης σε μεταλλευτικά απορρίμματα, στη Ρωσία (ηφαίστειο Tolbachik και στη χερσόνησο Καμτσάτκα) , στη Σκωτία, τη Χιλή (Αντοφαγάστα και Ταραπακά), το Περού, την Ινδία και τις Πολιτείες Κολοράντο, Μινεσότα, Γιούτα και Αριζόνα των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία Καμάριζας, στο ορυχείο Πασά - Λιμάνι, στην παραλία Θορικού σε μεταλλευτικά απορρίμματα. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
Σχολικό Συγκρότημα Γκράβας

Το σχολικό συγκρότημα Γκράβας είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, όπου βρίσκονται 24 διαφορετικά σχολεία.Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Αθηναίων, κοντά στις συνοικίες Κυπριάδου, Περιβόλια και στα σύνορα με το Δήμο Γαλατσίου. Συγκεκριμένα περικλείεται από τις οδούς Πασσώβ, Γ. Χατζηδάκη και Ταϋγέτου. Περιλαμβάνει νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, ΕΠΑ.Λ., Ι.Ε.Κ. και Εργαστηριακά Κέντρα της Αθήνας και του Γαλατσίου.Στον εξωτερικό χώρο του συγκροτήματος υπάρχουν αθλητικές εγκαταστάσεις (αθλητικό κέντρο «Αντώνης Τρίτσης»), όπως γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ, στίβος, κλειστό γυμναστήριο και κολυμβητήριο.

 Η έννοια Γκράβα αποτελεί άμεσο δάνειο από την αλβανική γλώσσα, συγκεκριμένα από τον όρο «gravë», που σημαίνει «χαράδρα». Το προσωνύμιο προήλθε από τον κρημνώδη λόφο στο βόρειο τμήμα του σχολικού συγκροτήματος. Το επίσημο όνομα της περιοχής είναι Κυπριάδου από την επωνυμία της εταιρείας «Κυπριάδης – Κυριαζής & Σία» που είχε αναλάβει μετά το 1923 την ανοικοδόμηση στην περιοχή. Στην συγκεκριμένη περιοχή, λειτουργούσε ένα μικρό λατομείο, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50. Ο αρχικός σχεδιασμός για τη δημιουργία του σχολικού συγκροτήματος ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60, συγκεκριμένα το 1969. Όμως οι επιτακτικές ανάγκες για σχολικές υποδομές την δεκαετία του '70 στην ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχή των Πατησίων και του Γαλατσίου, επέσπευσαν τις διαδικασίες της ολοκλήρωσης του σχολικού συγκροτήματος. Έτσι εν μέσω σχολικής χρονιάς το Φεβρουάριο του 1977, αποφασίστηκε η μετεγκατάσταση των μικρών σχολικών μονάδων πέριξ της Γκράβας, στο νέο σύγχρονο σχολικό συγκρότημα.Σήμερα αποτελείται από 24 διαφορετικά σχολεία, ένα σύστημα προσκόπων και μία λέσχη φιλίας, ενώ φοιτούν περίπου 4000 μαθητές.
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος (ύπατος το 251 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος, λατιν.: Lucius Caecilius Metellus, (π. 290 π.Χ. – 221 π.Χ.) ήταν γιος τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δέντερ. Ήταν ύπατος το 251 π.Χ. και το 247 π.Χ., μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus) από το 243 π.Χ. περίπου και δικτάτορας το 224 π.Χ.

 Νίκησε τον Καρχηδόνιο στρατηγό Ασδρούβαλ στην περίφημη μάχη της Πανόρμου, σημείο καμπής τού Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, που οδήγησε στη ρωμαϊκή κυριαρχία στη Σικελία. Σε εκείνη τη μάχη, μετά την οποία έλαβε τις τιμές ενός θριάμβου, νίκησε 13 εχθρικούς στρατηγούς και αιχμαλώτισε 120 ελέφαντες, μερικούς από τους οποίους εξέθεσε στον ρωμαϊκό λαό. Σε αυτή τη μάχη, τόσο καθοριστική για τη Ρώμη, το καρχηδονιακό πλεονέκτημα υποτάχθηκε παρασύροντας τον εχθρό σε έδαφος, όπου είχαν σκαφτεί τάφροι με πασσάλους. Αυτό, σε συνδυασμό με το στοιχείο τού αιφνιδιασμού και μίας γρήγορης αντεπίθεσης, επέτρεψε στο ρωμαϊκό πεζικό να κατατροπώσει τους επιτιθέμενους Καρχηδονίους. Όταν ο Mέτελλος ήταν ο μέγιστος αρχιερέας, μία φωτιά κατέστρεψε τον ναό της Εστίας και απείλησε να καταστρέψει το Παλλάδιο και άλλα ιερά αντικείμενα. Ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος, χωρίς να διστάσει, ρίχτηκε ανάμεσα στις φλόγες και εμφανίστηκε ξανά με το κηδεμονικό σύμβολο της πρώτης Ρώμης . Ωστόσο τα μάτια του τραυματίστηκαν σοβαρά από την έντονη ζέστη και τυφλώθηκε, έτσι η Σύγκλητος τού έδωσε το προνόμιο να πηγαίνει με άρμα στην Κουρία. Σε ανάμνηση αυτού τού ευγενούς επιτεύγματος τού προγόνου τους, οι Καικίλιοι άρχισαν να φέρουν την εικόνα της Παλλάδας στα υπατικά νομίσματα που έκοβαν. Ήταν πατέρας τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου, τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου και τού Μάρκου Καικίλιου Μέτελλου. Γένος των Καικιλίων
Ροδογύνη της Παρθίας

Η Ροδογύνη ήταν πριγκίπισσα της ελληνιστικής εποχής, κόρη του βασιλιά της Παρθίας Μιθριδάτη Α' (περ. 171 – 138 π.Χ.), και αδερφή του διαδόχου του, Φραάτη Β' (κυβέρνησε μεταξύ 138 π.Χ. και 127 π.Χ.).

 Το καλοκαίρι του 138 π.Χ., ο βασιλιάς του ελληνιστικού Βασιλείου των Σελευκιδών, Δημήτριος Β' Νικάτωρ συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τους Πάρθους. Αν και παρέμεινε μαζί τους για μια δεκαετία περίπου, για πολιτικούς λόγους του φέρθηκαν καλά και μάλιστα ο Φράατης Β' νυμφεύθηκε την κόρη του. Του χάρισε επίσης το χέρι της αδερφής του, Ροδογύνης. Το ζευγάρι απέκτησε αρκετά παιδιά, των οποίων τα ονόματα δεν έχουν διασωθεί. Ωστόσο η Ροδογύνη πρέπει να έμεινε στην αυλή του αδερφού της όταν πια ο Δημήτριος, λίγο πριν το 129 π.Χ., μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να αποδράσει, αφέθηκε ελεύθερος από τους Πάρθους με την ελπίδα να προκληθεί εμφύλιος πόλεμος στην επικράτεια των Σελευκιδών ανάμεσα στο Δημήτριο και τον αδερφό του, Αντίοχο Στ' Σιδήτη. Τελικά ο Δημήτριος Β' ανέκτησε το θρόνο του και διεκδίκησε την πρώην σύζυγό του, Κλεοπάτρα Θεά. Ωστόσο εκείνη κάθε άλλο παρά φιλική ήταν μαζί του. Είχε ήδη παντρευτεί τον αδερφό του, Αντίοχο, αλλά και αρνήθηκε να τον βοηθήσει μετά την ήττα του από εχθρικές δυνάμεις στη Δαμασκό, πράγμα που συνετέλεσε στο θάνατό του λίγο αργότερα. Πιστεύεται από κάποιους μελετητές πως αιτία αυτών των κινήσεων της Κλεοπάτρας Θεάς ήταν η ζήλια απέναντι στο γεγονός ότι ο Δημήτριος είχε ζήσει στο πλάι της Ροδογύνης. Τα ιστορικά αυτά γεγονότα ενέπνευσαν τον Γάλλο δραματουργό Πιερ Κορνέιγ (1606 - 1684) να γράψει την τραγωδία με τίτλο Ροδογύνη. Δημήτριος Β' Νικάτωρ στο www.livius.com The House of Ptolemy, by E. R. Bevan Κεφ. 10 - παράγρ. 313, 314 Αυτοκρατορία των Πάρθων Ελληνιστική περίοδος
Στάθης Προβατίδης

Ο Στάθης Προβατίδης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 7 Δεκεμβρίου του 1982 και είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός. Έχει αγωνιστεί κυρίως στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, όπου μετράει περισσότερες από 250 συμμετοχές. Από τη σεζόν 2017-18 αποτελεί ποδοσφαιριστής του Διαγόρα Ρόδου στην Γ' Εθνική.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ερμή Κορυδαλλού και το 2004 μεταγράφηκε στην Προοδευτική με τη φανέλα της οποίας έγινε επαγγελματίας, κάνοντας ντεμπούτο και αγωνιζόμενος στην Β' Εθνική. Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Αστέρα, όπου με τη φανέλα της ομάδας της Καισαριανής αγωνίστηκε 3 χρονιές στην Β' Εθνική. Το 2010 πήρε μεταγραφή στον Διαγόρα Ρόδου, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μια χρονιά στην Β' Εθνική και το 2011 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε επίσης μια χρονιά στο ίδιο πρωτάθλημα. Το 2012 πήρε μεταγραφή στον Θρασύβουλο Φυλής και το 2013 στον Αχαρναϊκό, όπου αμφότερα αγωνίστηκε στην Β' Εθνική. Το 2014 πήρε μεταγραφή εκ νέου στον Διαγόρα Ρόδου, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου κάνοντας πορεία πρωταθλητισμού. Το 2015 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Νίκαιας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρονιές στην Γ' Εθνική. Το 2017 πήρε ξανά μεταγραφή στον Διαγόρα, επιστρέφοντας για 3η φορά στην ομάδα της Ρόδου, και επίσημα όπου και αγωνίζεται μέχρι σήμερα στην Γ' Εθνική κατηγορία. Προφίλ Στάθη Προβατίδη transfermarkt.lt Αρχειοθετήθηκε 2019-03-28 στο Wayback Machine. Προφίλ Στάθη Προβατίδη transfermarkt.com
Caterham F1

Η Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1 (Caterham F1) είναι Βρετανική (πρώην Μαλαισιανή) ομάδα της Φόρμουλα 1, η οποία προήλθε από μετονομασία της ομάδας Λότους Φόρμουλα 1 (Lotus F1) στις αρχές του 2012. Η ομάδα αγωνίζεται με Μαλαισιανή άδεια, η έδρα της βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και ανήκει στον όμιλο Κέιτερχαμ, ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Μαλαισιανός επιχειρηματίας Τόνι Φερνάντες.

 Ο Τόνι Φερνάντες αποφάσισε να μπει στη Φόρμουλα 1 το 2010 και να ιδρύσει μια ομάδα, που έφερε το όνομα Λότους Ρέισινγκ (Lotus Racing), με την άδεια του ομίλου Λότους. Τον Νοέμβριο του 2011, η ομάδα ζήτησε από την επιτροπή της Φόρμουλα 1 στη σεζόν του 2012 να αλλάξει επίσημα ως κατασκευαστής το όνομά της από Λότους σε Κέιτερχαμ (Caterham), επειδή η ομάδα Ρενώ Φόρμουλα 1 (Renault F1) άλλαξε το όνομά της σε Λότους.Η ομάδα Κέιτερχαμ αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 σε 56 αγώνες, από τη σεζόν του 2012 (Γκραν Πρι Αυστραλίας) έως τη σεζόν του 2014 (Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι). Τον Ιούλιο του 2014 ο Τόνι Φερνάντες και οι συνεργάτες του ανακοίνωσαν ότι πούλησαν την ομάδα σε μια κοινοπραξία από επενδυτές της Ελβετίας και της Μέσης Ανατολής. Επίσημη Ιστοσελίδα της Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1
Κλαίρη ΦιτζΡόι του Γιούστον

Η Κλαίρη ΦιτζΡόι του Γιούστον (Clare FitzRoy of Euston, γεννημένη ως Λαίδη Κλαίρη Άμαμπελ Μαργαρίτα Κερ Lady Clare Amabel Margaret Kerr, 15 Απριλίου 1951 -) είναι η σημερινή Λόρδος Υπολοχαγός του Σάφολκ. Προηγουμένως ήταν ανώτατος σερίφης και αναπληρωτής Υπολοχαγός του Σάφολκ.Είναι επίσης Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου του Σάφολκ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τοπικές φυλές, το άλογο Suffolk Punch και την αγελάδα Red Poll.

 Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1951 στο Τζέντμπρα του Ροξμπροσάϊρ στη Σκωτία, και είναι κόρη του Πέτρου Κερ, 12ου Μαρκήσιου του Λόθιαν και της Αντονέλλα Νιούλαντ.Στις 16 Σεπτεμβρίου 1972 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο ΦιτζΡόι, Κόμη του Γιούστον. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: την Λαίδη Λουίζα Ελένη Μαρία (γενν. το 1973-), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ιερώνυμο Βον. Απέκτησαν 1 παιδί. την Λαίδη Αιμιλία Κλαίρη (γενν. το 1974-) τον Λόρδο Ερρίκο Όλιβερ Κάρολο (γενν. το 1978-), παντρεύτηκε την Ολίβια Σλέϊντεν. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Λαίδη Καρλότα Ρόζα (γενν. το 1983-), παντρεύτηκε τον Ρουλάριντ Χουκ. την Λαίδη Ισαβέλλα Άννα (γενν. το 1985-) 15 Απριλίου 1951 — 16 Σεπτεμβρίου 1972: Λαίδη Κλαίρη Κερ 16 Σεπτεμβρίου 1972 — 1 Οκτωβρίου 2009: Η Κόμισσα του Γιούστον 1 Οκτωβρίου 2009 — μέχρι σήμερα: Η Χήρα Κόμισσα του Γιούστον
Ναζίμ Χικμέτ

Ο Ναζίμ Χικμέτ (Nâzım Hikmet Ran, Θεσσαλονίκη, 15 Ιανουαρίου 1902 - Μόσχα, 3 Ιουνίου 1963) ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός, τα έργα του οποίου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας. Πέθανε στη Μόσχα από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 61 ετών.

 Αν και τα πρώτα του ποιήματα γράφτηκαν με παραδοσιακό μέτρο, ο Χικμέτ σταδιακά απομακρύνθηκε από τα πλαίσια του μέτρου και της ομοιοκαταληξίας και άρχισε να αναζητεί νέα μορφή για τα ποιήματά του. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων διαμονής του στη Σοβιετική Ένωση (1922-1925), η αναζήτηση αυτή έφτασε στο αποκορύφωμά της. Προτίμησε τον ελεύθερο στίχο, ο οποίος ταίριαζε και με την πλούσια φωνολογία της τουρκικής γλώσσας. Επηρεάστηκε κυρίως από τον Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι. Πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν από το γνωστό Τούρκο συνθέτη Ζουλφού Λιβανελί, ενώ αρκετά μελοποιήθηκαν και από τον συνθέτη Μάνο Λοΐζο και τον Θάνο Μικρούτσικο. Με υπουργικό διάταγμα ο ποιητής ανέκτησε την τουρκική υπηκοότητα που του αφαιρέθηκε το 1951 εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων. Το αυτοβιογραφικό του έργο Οι ρομαντικοί μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Κώστα Κοτζιά ("Θεμέλιο") Αν με τη μεσολάβηση Αν η μισή μου καρδιά Απερίγραπτη λένε Για τη ζωή Η πιο όμορφη θάλασσα Μονάκριβή μου Όπως ο Κερέμ Στηθάγχη Το δίχτυ Λίγα γαρούφαλλα Μικρόκοσμος Οι Χτίστες Το ποίημα: «Φοβούνται τα τραγούδια μας» μελοποιήθηκε από τον Μάκη Ψαραδέλλη, εκδ. ΜΩΡΑΪΤΗΣ Σελίδα αφιερωμένη στο Ναζίμ Χικμέτ στην Αγγλική και Τουρκική γλώσσα Ο Ναζίμ Χικμέτ διαβάζει το ποίημά του Kerem Gibi
Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι

Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι (ιταλικά: Cristo si è fermato a Eboli), είναι μια δραματική ιταλική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία του Φραντσέσκο Ρόσι,προσαρμοσμένη από το ομωνύμο βιβλίο του Κάρλο Λέβι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κάρλο Λέβι είναι ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ, ένας πολιτικός αντιφρονούντας του Φασισμού, ο οποίος εξορίστηκε στην περιοχή Βασιλικάτα της Νότιας Ιταλίας. Η ταινία παρουσιάστηκε εκτός ανταγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1979 και ήταν η πρώτη που κέρδισε το βραβείο BAFTA για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία το 1983.

 Ο Κάρλο Λέβι που είναι από το Τορίνο είναι ένας ζωγράφος και συγγραφέας. Έχει πτυχίο στην ιατρική αλλά ποτέ δεν το έχει εξασκήσει.Θα συλληφθεί το 1935 από το καθεστώς του Μουσολίνι για αντιφασιστικές δραστηριότητες, όπου στην συνέχεια θα εξοριστεί στο Αλιάνο (Γκαγκλιάνο στο μυθιστόρημα), μία απομακρυσμέν πόλη στην περιοχή της Λουκανία, γνωστή σήμερα ως Βασιλικάτα. Ενώ το τοπίο είναι όμορφο, η αγροτιά είναι φτωχή και κακοδιαχείρισημη. Οι κάτοικοι είναι προληπτικοί και συντηρητικοί, όπου πολλοί από αυτούς έχουν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Δεδομένου ότι οι ντόπιοι γιατροί δεν ενδιαφέρονται για τη φροντίδα και περιθάλψη των αγροτών, ο Λέβι αρχίζει να εξυπηρετεί την υγεία τους ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους, δημιουργώντας μια ισχυρή σχέση με την κοινότητα. Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως Κάρλο Λέβι Πάολο Μπονιτσέλι ως Ντον Λουίτζι Αλέν Κούνι ως Βαρώνος Νικόλα Λέα Μασάρι ως Λουίζα Λέβι Ειρήνη Παπά ως Τζούλια Βενέρε Φρανσουά Σίμον ως Ντον Τραϊέλα Αντόνιο Αλόκκα ως Ντον Κοσιμίνο Η ταινία έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης 86% στην ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes με 7 κριτικές και μέση βαθμολογία 7,17 / 10. Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στη Βασιλικάτα και στα χωριά Κράκο, Γκουάρντια Περτιάρα, Αλιάνο και Λα Μαρτέλα, κοντά στη Ματέρα. Άλλες σκηνές γυρίστηκαν στο χωριό Γκραβίνα της Πουγκλία και στο Σαντεράμο της Απουλίας. Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι στην IMDb (Αγγλικά)
Εμετουλάχ Καντινεφέντι

Η Εμετουλάχ Μπανού Μπας-Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:امت اللہ کدین) (Τούρκικα: Emetullah Banû Baş-Kadınefendi, 1690 - 1739/1940) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Baş Emetullah Banû Kadın Efendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Εμετουλάχ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1690. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την καταγωγή της. Πιθανών να ήταν Καυκασιανής ή Βοσνιακής καταγωγής, αλλά άλλοι αναφέρουν πιθανή Κιρκασιανή καταγωγή. Η Εμετουλάχ έλαβε τον τίτλο της "Κύριας συζύγου" το 1703, αμέσως μετά την άνοδο του Αχμέτ στον οθωμανικό θρόνο. Ήταν καλοπροαίρετη, συμπαθής και στοχαστική γυναίκα, ο Αχμέτ την ​​αγαπούσε και σεβόταν περισσότερο από τις άλλες συζύγους του. Είχε ανοιχτόχρωμα μάτια και καστανά μαλλιά. Το 1704 ένα χρόνο μετά την άνοδο του Αχμέτ στο θρόνο, γέννησε το πρώτο παιδί του Σουλτάνου, την Φατμά Σουλτάν. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τη ζωή της Εμετουλάχ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συζύγου της, εκτός από τη γέννηση της κόρης τους, την έναρξη της βασιλείας της ως σύζυγος και τα φιλανθρωπικά της έργα. Το 1730, ο Σουλτάνος ​​Αχμέτ Γ΄, εκθρονίστηκε και εξορίστηκε και στάλθηκε στο Παλιό Παλάτι, και η Εμετουλάχ τον ακολούθησε. Η Εμετουλάχ Καντινεφέντι πέθανε το 1739 ή το 1740 στο Παλιό Παλάτι στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 49/50 ετών. Είναι θαμμένη στο Τέμενος Γενί Βάλιντε στο Σκούταρι. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Τζέις Νόρμαν

Ο Τζέις Νόρμαν Jace Norman, 21 Μαρτίου 2000) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από την τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon, Χένρι ο επικίνδυνος, στο ρόλο του Χένρι Χαρτ/Κιντ Ντέιντζερ.

 Ο Νόρμαν γεννήθηκε στο Κόραλες του Νέου Μεξικού. Όταν ήταν οκτώ χρονών μετακόμισε στη Νότια Καλιφόρνια. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Ξάντερ και μια μεγαλύτερη αδερφή. Πάσχει από δυσλεξία. Η επίσημη ιστοσελίδα του Τζέις Νόρμαν Ο Τζέις Νόρμαν στο Internet Movie Database
Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών

Η λεγόμενη Δήλωση ή Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών ήταν η έγγραφη δήλωση ή διακήρυξη, που συμφωνήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1942 κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Αρκάντια από 26 κυβερνήσεις, ισάριθμων εμπόλεμων εθνών με τις χώρες του Άξονα, που συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ουάσιγκτον, εξ ου και η παράλληλη ονομασία Σύμφωνο της Ουάσιγκτον (1942). Βασικό στοιχείο του συμφώνου αυτού ήταν ότι οι συμβαλλόμενοι αναλάμβαναν την υποχρέωση να μη κλείσουν χωριστή συνθήκη ειρήνης με τον Άξονα, θυμίζοντας κάτι αντίστοιχο των χωρών της Αντάντ με τις τότε Κεντρικές Δυνάμεις στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Δήλωση - Διακήρυξη αυτή απετέλεσε την ιστορική συνέχεια του Χάρτη του Ατλαντικού και τη βάση της δημιουργίας του ΟΗΕ, εξ ου και η επικρατούσα ονομασία της.

 Κατά τη νέα συνάντηση που είχαν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ, στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον στις 29 Δεκεμβρίου 1941 εξετάσθηκε η άμεση δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας οργάνωσης στη θέση της Κοινωνίας των Εθνών που αποτελούσε πλέον επιτακτική ανάγκη για τον από κοινού συντονισμό όλων των εμπολέμων χωρών κατά του Άξονα, βασιζόμενη σ' ένα σχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ του 1939. Το τελικό κείμενο του συμφώνου φέρεται να συντάχθηκε από τους Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ και τον Χ. Χόπκινς λαμβάνοντας υπόψη και κάποιες προτάσεις της Σοβιετικής Ένωσης με τον χαρακτηριστικό όρο προσδιορισμού των συμμάχων «Ηνωμένα Έθνη» αντί του όρου «Συνεργαζόμενες Δυνάμεις». Ουσιαστικά το κείμενο του συμφώνου επιβεβαίωνε την προοπτική των συμβαλλομένων χωρών «ότι η πλήρης νίκη επί των εχθρών τους είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση της ζωής, της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και για τη διατήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης στη δική τους χώρα, καθώς και σε άλλες χώρες, και ότι έχουν εμπλακεί τώρα σε έναν κοινό αγώνα ενάντια άγριων ​​και βάναυσων δυνάμεων που επιδιώκουν να υποτάξουν τον κόσμο» με πρωταρχικό στόχο την «ολοκληρωτική νίκη» και την «άνευ όρων παράδοση» των στρατιωτικών καθεστώτων των δυνάμεων του Άξονα. Στις 1 και 2 Ιανουαρίου 1942 είκοσι-έξι κυβερνήσεις προσυπέγραψαν το εν λόγω σύμφωνο, ενώ μέχρι την Άνοιξη του 1945 είχαν προσυπογράψει 21 ακόμα άλλα κράτη. Το εν λόγω σύμφωνο συνυπέγραψαν αρχικά οι κυβερνήσεις των ακόλουθων 26 χωρών: ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Σοβιετική Ένωση και Κίνα, καλούμενες οι «Μεγάλοι Τέσσερις» καθώς και οι ακόλουθες (κατ' αλφαβητική σειρά): Αϊτή, Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Γουατεμάλα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελλάδα, Ελ Σαλβαδόρ, Κόστα-Ρίκα, Κούβα, Λουξεμβούργο, Νικαράγουα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ονδούρα, Παναμάς, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία καθώς και οι χώρες της Βρετανικής κοινοπολιτείας: Αυστραλία, Καναδάς, Ινδία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική. "Τα Υπέρ και τα Κατά - "Ρούζβελτ" (τομ. 11ος) Φάκελλοι Mondadori 1972 Ιταλία, ελληνική έκδοση Φυτράκης 1972 Αθήναι
Εμποτισμένη ξυλεία

Εμποτισμένη ξυλεία είναι η ξυλεία, είτε στρογγυλή είτε πριστή (πριονισμένη), που έχει προστατευτεί με συντηρητικές χημικές ουσίες δηλ. εμποτιστικά σκευάσματα, σε κλειστό κλίβανο υπό υψηλή πίεση (συνήθως 6-12 ατμόσφαιρες). Αναπτύχθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα ως προϊόν τεχνολογίας μέσω της εκτεταμένης έρευνας στην επιστήμη ξύλου.

 Η ξυλεία αυτή είναι συνήθως από κωνοφόρα είδη, λ.χ. πεύκο, έλατο ή ερυθρελάτη, που μετά την εφαρμογή του συντηρητικού βαθιά μέσα στη μάζα του ξύλου προστατεύεται από τους μύκητες και τα ξυλοφάγα έντομα. Προτιμούνται τα πεύκα λόγω του μεγάλου πορώδους που έχουν και της ευκολίας εμποτισμού. Για να επιτευχθεί βέλτιστο αποτέλεσμα, η ξυλεία ελαφρώς ξηραμένη (20-25%) τοποθετείται σε ένα κλειστό οριζόντιο κύλινδρο και έπειτα ο αέρας έλκεται έξω από τον κύλινδρο (υπό κενό) και έξω από τα ξυλώδη κύτταρα. Στη συνέχεια, το συντηρητικό εισάγεται και το περιεχόμενο του κυλίνδρου εμποτισμού τίθεται υπό πίεση. Το συντηρητικό εισέρχεται βαθιά μέσα στα κύτταρα του ξύλου. Στο τέλος υφίσταται ένα τελικό κενό, και η ξυλεία πρέπει οπωσδήποτε να παραμείνει ένα εύλογο χρονικό διάστημα (περίπου 4 εβδομάδες) για φυσική ξήρανση σε στέγαστρα. Ο εμποτισμός κρύβει αρκετούς κινδύνους για τον άνθρωπο, τα ζώα και το φυσικό περιβάλλον,, αλλά είναι μία τεχνολογία που γίνεται. Σε αντίθετη περίπτωση, θα είχαμε καταναλώσει πολύ περισσότερη ξυλεία από τα δάση του πλανήτη. Η χρήση και ο τεμαχισμός της εμποτισμένης ξυλείας πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός (βλ. μάσκα, γάντια). Η ξυλεία αυτή πρέπει να τυγχάνει ειδικούς χειρισμούς μετά το πέρας της χρήσης της. Σήμερα εμποτισμένη ξυλεία χρησιμοποιείται, αρκετά συχνά, στις ξυλοκατασκευές εξωτερικού χώρου. Στην ελληνική αγορά κυριαρχούν τα εμποτιστικά σκευάσματα που έχουν ως βάση το χαλκό (Cu). Υπάρχουν παγκοσμίως τρεις (3) διακριτές κατηγορίες: τα ελαιώδη (βλ. πισσέλαιο), τα οργανικά και τα υδατοδιαλυτά (βλ. εμποτιστικά χαλκού με πράσινο χρώμα). Στην Ελλάδα, οι στύλοι ΔΕΗ και ΟΤΕ εμποτίζονται με πισσέλαιο, και έχουν χρώμα σκούρο καφέ προς μαύρο. Στην αγορά χρησιμοποιούμε επίσης εμποτισμένη ξυλεία σε στρωτήρες τρένων, σε ξυλεία για θερμοκήπια και περιφράξεις, σε πάγκους, κιόσκια, τραπεζόπαγκους και πολύ συχνά σε ζαρντινιέρες, υποστυλώματα και πασσάλους και σε κατασκευές στον αγροτικό τομέα. Απαραίτητη είναι επίσης η χρήση κατάλληλης εμποτισμένης ξυλείας σε στοές μεταλλείων, πεζογέφυρες, μπάρες ασφαλείας, πασσαλώσεις και περιφράξεις.