IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ελληνοφρυγικές γλώσσες

Οι ελληνοφρυγικές γλώσσες είναι υποθετικός κλάδος της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών με δύο γλώσσες μέλη: την Ελληνική γλώσσα και τη Φρυγική γλώσσα. Τα ελληνικά έχουν επίσης διάφορες προτεινόμενες ομαδοποιήσεις με τα αρμενικά και τα ινδοϊρανικά (ελληνοαρμενικά, ελληνοαριανά), αρχαία μακεδονικά (Ελληνομακεδονικά) και πιο πρόσφατα τα μεσσαπιανά. Τα ελληνικά και τα αρχαία μακεδονικά κατατάσσονται συχνά στην ελληνική γλώσσα. Σε άλλες περιπτώσεις, η Ελληνική θεωρείται ότι αποτελείται μόνο από ελληνικές διαλέκτους.

 Blažek, Václav (November 2005). «On the internal classification of Indo-European languages: survey». Linguistica Online. ISSN 1801-5336. http://www.phil.muni.cz/linguistica/art/blazek/bla-003.pdf. Brixhe, Claude (2008). «Phrygian». Στο: Woodard, Roger D. The Ancient Languages of Asia Minor. Cambridge University Press. σελ. 72. Blažek, Václav (2005). «Paleo-Balkanian Languages I: Hellenic Languages». Sborník prací Filozofické fakulty brněnské univerzity. 10. Brno: Masarykova univerzita, pp. 15–33. ISBN 80-210-3784-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-05-09. https://web.archive.org/web/20190509115215/https://digilib.phil.muni.cz/bitstream/handle/11222.digilib/113980/N_GraecoLatina_10-2005-1_3.pdf. Ανακτήθηκε στις 2019-03-17. Brixhe, Claude (2002). «Interactions between Greek and Phrygian under the Roman Empire». Στο: Adams, J. N.· Janse, Mark. Bilingualism in Ancient Society: Language Contact and the Written Text. Oxford University Press. σελίδες 246–266. Fortson, Benjamin W. (2011). Indo-European Language and Culture: An Introduction (2nd έκδοση). Blackwell. σελίδες 203, 252. Masson, Olivier (1991). «Anatolian Languages». Στο: Boardman, John· Edwards, I. E. S. The Cambridge Ancient History. Cambridge University Press. σελίδες 668–9. Woudhuizen, Fred C. (2008–2009). «Phrygian & Greek». Talanta, Proceedings of the Dutch Archaeological and Historical Society. 40–41, pp. 181–217. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 April 2014. https://web.archive.org/web/20140407103323/http://www.talanta.nl/pdfs/08-Fred_C._Woudhuizen-Frits_Waanders.pdf.
Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt

Το Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του Τζον Φρουσιάντε, κιθαρίστα των Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 8 Μαρτίου 1994 από την American Recordings. Το άλμπουμ χωρίζεται σε δύο μέρη, το Niandra Lades και το Usually Just a T-Shirt. Το Niandra Lades ηχογραφήθηκε όταν ο Τζον ήταν στους Red Hot Chili Peppers ενώ το Usually Just a T-Shirt ηχογραφήθηκε μετά την παραίτησή του από την μπάντα και αποτελείται από τραγούδια χωρίς όνομα. Στο ένατο κομμάτι συμμετέχει η τότε κοπέλα του Τζον, Τόνι Όσβαλντ. Την εποχή αυτή ο Τζον έπαιρνε συνεχώς ναρκωτικά, κάτι που θα επιδεινωθεί αργότερα. Επανακυκλοφόρησε το 1999 μετά από έγκριση του Φρουσιάντε.

 Niandra Lades "As Can Be" – 2:57 "My Smile Is a Rifle" – 3:48 "Head (Beach Arab)" – 2:05 "Big Takeover" (Bad Brains) – 3:18 "Curtains" – 2:30 "Running Away into You" – 2:12 "Mascara" – 3:40 "Been Insane" – 1:41 "Skin Blues" – 1:46 "Your Pussy's Glued to a Building on Fire" – 3:17 "Blood on My Neck From Success" – 3:09 "Ten to Butter Blood Voodoo" – 1:59Usually Just a T-Shirt Untitled #1 – 0:34 Untitled #2 – 4:21 Untitled #3 – 1:50 Untitled #4 – 1:38 Untitled #5 – 1:30 Untitled #6 – 1:29 Untitled #7 – 1:42 Untitled #8 – 7:55 Untitled #9 – 7:04 Untitled #10 – 0:25 Untitled #11 – 1:51 Untitled #12 – 5:27 Untitled #13 – 1:52 Κριτική στο AllMusic
Τσετσενική Βικιπαίδεια

Η Τσετσενική Βικιπαίδεια (τσετσενικά: Нохчийн Википеди‎) είναι η Βικιπαίδεια στην τσετσενική γλώσσα. Η Τσετσενική Βικιπαίδεια δημιουργήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2005. Η δραστηριότητα ήταν πολύ μικρή στο παρελθόν, με τις πιο πολλές αλλαγές γινόντουσαν από μποτ. Μετά από συζήτηση τον Δεκέμβριο του 2006 αποφασίστηκε να διατηρηθεί η τσετσενική Βικιπαίδεια. Στις 16 Φεβρουαρίου του 2013 υπήρχαν 1604 άρθρα. Μετά την αλλαγή των διαχειριστών, οι νέοι ήταν πιο δραστήριοι. Σήμερα έχει 161.136 λήμματα, 13.291 εγγεγραμμένους χρήστες και 42 από αυτούς είναι ενεργοί.

 201328 Απριλίου — 2 000 άρθρα 16 Ιουνίου — 2 500 άρθρα 6 Ιουλίου — 3 000 άρθρα 14 Ιουλίου — 10 000 σελίδες 27 Ιουλίου — 100 000 επεξεργασίες 4 Αυγούστου — 3 333 άρθρα 15 Αυγούστου — 3 500 άρθρα 16 Αυγούστου — 11 111 σελίδες 5 Σεπτεμβρίου — 12 000 σελίδες 10 Σεπτεμβρίου — 111 111 επεξεργασίες 12 Σεπτεμβρίου — 4 000 άρθρα 14 Οκτωβρίου — 13 000 σελίδες 16 Οκτωβρίου — 4 444 άρθρα 27 Οκτωβρίου — 7 000 χρήστες 30 Οκτωβρίου — Η τσετσενική Βικιπαίδεια βρίσκεται στην 150η θέση 9 Νοεμβρίου — 5 000 άρθρα 19 Νοεμβρίου — 6 000 άρθρα 20 Νοεμβρίου — 9 000 άρθρα 26 Νοεμβρίου — 10 000 άρθρα 19 Δεκεμβρίου — 20 000 άρθρα201429 Απριλίου — 25 000 άρθρα 10 Μαΐου — 30 000 άρθρα 2 Αυγούστου — 50 000 άρθρα Спасем Википедию на чеченском! (Ρωσικά) Λίστα της Wikipedia από το δείγμα των άρθρων
Εκλογές στο Περού

Η Δημοκρατία του Περού είναι προεδρική.Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των 70 ετών. Το 2006 ψήφισαν για πρώτη φορά και μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων και της αστυνομίας. Εκλογές διεξάγονται για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Το Κογκρέσο (Congreso) αριθμεί 130 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία αναλογικά.

 Οι πιο πρόσφατες εκλογές ολοκληρώθηκαν στις 5 Ιουνίου 2016 με τον δεύτερο και τελικό γύρο. Πρόεδρος εξελέγη σε έναν αμφίρροπο γύρο ο οικονομολόγος Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι επικρατώντας της Κέικο Φουχιμόρι. Η Λαϊκή Δύναμη κέρδισε σαρωτική νίκη στις βουλευτικές εκλογές, κερδίζοντας 73 έδρες από τις συνολικά 130 στο Κογκρέσο. Στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, που διενεργήθηκε στις 5 Ιουνίου 2011 πρόεδρος εξελέγη οριακά ο πρώην στρατιωτικός, Ογιάντα Ουμάλα, με το αριστερό κόμμα. Ο Ουμάλα πήρε ποσοστό 51,4% έναντι 48,5% για την αντίπαλό του, Κέικο Φουχιμόρι, κόρη του φυλακισμένου πρώην προέδρου Αλμπέρτο Φουχιμόρι. Ο Ουμάλα ανέλαβε καθήκοντα ως ο 94ος Πρόεδρος του Περού στις 28 Ιουλίου 2011 για πενταετή θητεία. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 10 Απριλίου 2011, εξελέγησαν τα 130 μέλη του Κογκρέσου και επιπλέον 5 Περουβιανά μέλη στο Κοινοβούλιο των Άνδεων. Στο πρώτο δημοψήφισμα στη χώρα, στις 28 Νοεμβρίου 1865, οι ψηφοφόροι ενέκριναν ως προσωρινό πρόεδρο τον στρατιωτικό Μαριάνο Ιγνάσιο Πράδο, ο οποίος είχε καταλάβει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 1865. Στις 25 Αυγούστου 1919 οι πολίτες υπερψήφισαν ένα σύνταγμα σε δημοψήφισμα. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κογκρέσο στις 27 Δεκεμβρίου 1919. Σε επόμενο δημοψήφισμα, στις 18 Ιουνίου 1939, το 88% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ των συνταγματικών αλλαγών. Μεταξύ άλλων, περιελάμβαναν την καθιέρωση εξάχρονης θητείας για τον Πρόεδρο και το Κογκρέσο. Οι πολίτες υπερψήφισαν σε δημοψήφισμα στις 31 Οκτωβρίου 1993 το νέο σύνταγμα, με το οποίο οι θητείες του προέδρου μειώνονται σε δύο τετραετίες και συστάθηκε ένα μονοθάλαμο (με ένα σώμα) Κογκρέσο. Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 1993. Σε δημοψήφισμα στις 3 Οκτωβρίου 2010 το 66% των ψηφισάντων ήταν θετικό στην επιστροφή χρημάτων στους δικαιούχους από το FONAVI (Κρατικό Ταμείο). Το επόμενο συνταγματικό δημοψήφισμα που προτάθηκε από τον πρόεδρο Μαρτίν Βισκάρα, έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 2018, ταυτόχρονα με τις εκλογές για κυβερνήτες. Το εκλογικό σώμα ενέκρινε τις τρεις από τις συνολικά 4 προτάσεις, απορρίπτοντας σε ποσοστό 90,5% την πρόταση για σύσταση ενός Κογκρέσου με δύο σώματα.
Φρειδερίκος του Βερντέν

Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (π. 970 - 6 Ιανουαρίου 1022) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (988-1022), του Κάστρε (1000-1022) και πρύτανης του καθεδρικού του Σαιν-Βάαστ.

 Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ του Αιχμάλωτου κόμη του Βερντέν και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε τρεις φορές. Η δεύτερη ήταν όταν το 985 ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιτέθηκε στο Βερντέν και αιχμαλώτισε τον Γοδεφρείδο Α΄, τον Φρειδερίκο και άλλους. Το 987 ο σύμμαχος της οικογένειάς του, ο Ούγος Καπέτος της Γαλλίας τους ελευθέρωσε. Ο Φρειδερίκος εργάστηκε για τη μεταφορά της σορού του αδελφού του Αντάλμπερο επισκόπου του Βερντέν, που απεβίωσε στην Ιταλία, στον καθεδρικό του Βερντέν. Ήταν κόμης του Βερντέν. Φαίνεται ότι για ένα ενδιάμεσο διάστημα δεν ήταν: το 1156 ένα καταστατικό του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν αναφέρει ότι "κατά τη βασιλεία του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας (996-1002) η κομητεία του Βερντέν μεταφέρθηκε στον επίσκοπο του Βερντέν". Ωστόσο αργότερα επανήλθε, διότι σε ένα καταστατικό του 1020 από τον Χάιμοντ επίσκοπο του Βερντέν αναφέρει τον Φρειδερίκο ως "κόμη του Βερντέν", όπως επίσης και ένα άλλο καταστατικό του ίδιου έτους από τον ηγούμενο Ρίχαρτ τον αναφέρει ως "dominus Fredericus comes Virdunensis civitatis". Επίσης ήταν κόμης του Κάστρε: σε ένα καταστατικό του 1005 ο Ερρίκος Β΄ των Οθωνιδών χορηγεί δικαιώματα αγοράς στο αββαείο του Σαιν-Μέταρ ντε Σουασόν, που βρίσκεται "στην κομητεία Κάστρε του Φρειδερίκου". Το 1020 παραιτήθηκε του τίτλου του και έγινε μοναχός στο αββαείο του Σαιν Βαν. Απεβίωσε δύο έτη μετά σε ηλικία 52 ετών. Ο αδελφός του Χέρμαν ανέλαβε κόμης του Βερντέν (1022-24) και μετά ο Λουδοβίκος Α΄ κόμης του Σινύ (1024-25). Τον τελευταίο φόνευσε ο Γκοθέλο Α΄ (αδελφός του Φρειδερίκου) και έτσι η κομητεία πέρασε στον γιο του Γοδεφρείδο Γ΄ (1025-69). Δεν ξέρουμε τη σύζυγό του. Είχε τέκνο: Σοφία γενν. π. 1010, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Σινύ, γιο του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Σινύ & Βερντέν. Germany and the Western Empire, Volume III of the Cambridge Medieval History, University of Cambridge, 1922 Abbé Charles Nicolas Gabriel, Verdun, Notice historique, 1888, réédition 1993 Poull, Georges, La maison souveraine et ducale de Bar, Presses Universitaires de Nancy, 1994 Crowe, Eyre Evans, The History of France, London: Longman, Brown, 1858 Medieval Lands Project, Comtes de Verdun
Προγκρές Μ-28Μ

Το Προγκρές M-28M (ρωσικά: Прогресс М-28М‎, η NASA το ονόμασε Progress 60 ή 60P) είναι ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές το οποίο εκτοξεύτηκε τον Ιούλιο του 2015 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνη Διαστημικό Σταθμό.

 Εκτοξεύτηκε στις 3 Ιουλίου 2015 (04:55 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, μετά από δύο αποτυχίες σκαφών (του SpaceX CRS-7 και του Προγκρές Μ-27Μ) να φτάσουν στον σταθμό. Το Μ-28Μ συνδέθηκε επιτυχώς με το τμήμα Πιρς στις 5 Ιουλίου 2015 (07:11 GMT). Μετέφερε 2381 kg φορτίου, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, νερού, κασίμων και οξυγόνου. Τα 1393 kg είναι ανταλλακτικά, εφόδια και εξοπλισμός για την διεξαγωγή πειραμάτων. Σύμφωνα με το πλάνο, το Προγκρές M-28M θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό για τέσσερις περίπου μήνες. Διαστημικές αποστολές το 2015
Στάδιο Γιοκοχάμα

Το Στάδιο Γιοκοχάμα (横浜スタジアム Yokohama Sutajiamu) είναι στάδιο που βρίσκεται στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 1978 με χωρητικότητα 30.000 ατόμων. Χρησιμοποιείται συνήθως για τα αγωνίσματα του μπέιζμπολ και του σόφτμπολ. Στο στάδιο είναι γηπεδούχος η ομάδα "Yokohama DeNA BayStars".

 Οι Santana και η Μασαγιόσι Τακανάκα έδωσαν συναυλία στο στάδιο μαζί στις 2 Αυγούστου 1981. Ο Μάικλ Τζάκσον έδωσε 5 συναυλίες στο στάδιο (25, 26, 27 Σεπτεμβρίου & 3, 4 Οκτωβρίου 1987) και οι συναυλίες του πούλησαν συνολικά 240,000 εισιτήρια (48,000 ανά συναυλία περίπου). Η Τίνα Τέρνερ έδωσε 4 συναυλίες τον Μάρτιο του 1988. Η Μαντόνα τραγούδησε στο στάδιο κατά τη διάρκεια ενός γύρου συναυλιών της στις 25-27 Απριλίου 1990. Το Στάδιο Γιοκοχάμα θα είναι το στάδιο που θα διοργανωθεί το μπέιζμπολ και σόφτμπολ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Yokohama Stadium στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Ένωση για τις Υπηρεσίες Βιβλιοθηκών σε Παιδιά

Η Ένωση για τις Υπηρεσίες Βιβλιοθηκών για Παιδιά (αγγλ.Association for Library Service to Children - ALSC) εργάζεται για την υποστήριξη και την ενίσχυση των υπηρεσιών των βιβλιοθηκών που απευθύνονται σε παιδιά. Εκπροσωπεί όσους ενδιαφέρονται και εργάζονται για την κοινωνική, πολιτιστική και ψυχοσωματική ευημερία και ανάπτυξη των παιδιών, μέσω των παρεχόμενων υπηρεσιών των βιβλιοθηκών.

 Τα ανώτερα στελέχη της ALSC είναι ο Πρόεδρος (President), ο Αντιπρόεδρος (Vice-President) ο Οικονομικός Διευθυντής (Fiscal Officer) και ο Εκτελεστικός Διευθυντής (Executive Director), τα οποία απαρτίζουν την Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee). Το κυνερνών όργανο της ένωσης είναι το Διοικητικό Συμβουλίο που εκλέγεται από τα μέλη του και περιλαμβάνει τα ανώτερα στελέχη, έναν Σύμβουλο της ALSC και της ALA (ALSC/ALA Councilor) και οκτώ Διευθυντές (Directors). Η ALSC εστιάζει στην προώθηση του επαγγέλματος της Βιβλιοθηκονομίας ενθαρρύνοντας τους εργαζόμενους στις βιβλιοθήκες να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στα παιδιά. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, η ALSC εργάζεται για τη βελτίωση και την επέκταση των υπηρεσιών που παρέχουν οι βιβλιοθήκες κάθε τύπου σε παιδιά. Η ALSC αριθμεί περισσότερα από 4.000 μέλη , τα οποία περιλαμβάνουν άτομα που σχετίζονται με τη βελτίωση και την ανάπτυξη των υπηρεσιών πληροφόρησης που απευθύνονται σε παιδιά. Τα μέλη της ALSC διακρίνονται σε: Φοιτητές (Student membership) Μεμονωμένα άτομα ως μέλη (Personal membership) Οργανισμοί (Organizational membership) Εταιρικά Μέλη (Corporate membership) Η ALSC μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της συμβάλλει στη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουν οι βιβλιοθήκες και απευθύνονται σε παιδιά και κατ’ επέκταση στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών. Η ALSC δημοσιεύει ενημερωτικό υλικό και διαθέτει διαδικτυακά εργαλεία επικοινωνίας με τα μέλη της. Παράλληλα, διατηρεί ένα ιστολόγιο (ALSC Blog) το οποίο περιλαμβάνει πληροφορίες και τρέχουσα ενημέρωση σχετικά με το έργο της και τη Βιβλιοθηκονομία γενικότερα. Επιπλέον, διοργανώνει ποικίλες δραστηριότητες, συνέδρια και εργαστήρια, τα οποία διευρύνουν το γνωστικό πεδίο των μελών της και συμμετέχει στο ετήσιο συνέδριο της ALA (ALA Annual Conference). Στα πλαίσια της δράσης της έγκειται η οικονομική ενίσχυση των μελών της, μέσω της χορήγησης υποτροφιών και της απονομής τιμητικών βραβεύσεων για τη σημαντική συνεισφορά τους στο έργο της και συναφή επιτεύγματα. The Association for Library Service to Children (ALSC) announces 2010 Notable Children’s Books(Αγγλικά) What is ALSC and What's Its Connection With Children's Book Awards? Αρχειοθετήθηκε 2012-11-18 στο Wayback Machine.(Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα της ALSC (Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικάνικης Ένωσης Βιβλιοθηκών (ALA (Αγγλικά)]
Live Rare Remix Box

To Live Rare Remix Box είναι ένα box set από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 24/02/1994. Περιείχε 3 CD's,το Live με live τραγούδια,το Rare με σπάνια και το Remix με remix τραγουδιών. Κυκλοφόρησε από την Warner Bros. Records με σκοπό να έχουν οι θαυμαστές της μπάντας κάτι να ασχολούνται μέχρι την κυκλοφορία του One Hot Minute.

 Live : "Give It Away" (In Progress) – 3:43 "Nobody Weird Like Me" (Live) – 5:03 "Suck My Kiss" (Live) – 3:45 "I Could Have Lied" (Live) – 4:33Rare: "Soul to Squeeze" – 4:50 "Fela's Cock" – 5:10 "Sikamikanico" – 3:25 "Search and Destroy" (Cover from The Stooges) – 3:34Remix: "Give It Away" (12" Mix) – 6:02 "Give It Away" (Rasta Mix) – 6:47 "If You Have to Ask" (The Disco Krisco Mix) – 7:32 "If You Have to Ask" (Scott & Garth Mix) – 7:12 "If You Have to Ask" (The Friday Night Fever Blister Mix) – 6:34
Δίκη για εγκλήματα πολέμου στο νησί Μπόρκουμ

Η Δίκη για εγκλήματα πολέμου στο νησί Μπόρκουμ διεξήχθη από τις 6 Φεβρουαρίου μέχρι τις 22 Μαρτίου 1946, στο Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουρκ, βόρεια της Στουτγκάρδης. Αφορούσε στη κακοποίηση και τη δολοφονία επτά αξιωματικών της Αμερικανικής Αεροπορίας από άνδρες της Βέρμαχτ και Γερμανούς πολίτες, στο νησί Μπόρκουμ, στη βορειοδυτική Γερμανία, στις 4 Αυγούστου 1944. Από τους δεκαπέντε κατηγορούμενους οι τέσσερις καταδικάστηκαν σε θάνατο και οι τρεις εξ αυτών εκτελέστηκαν (του τέταρτου η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη) ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές κάθειρξης για τη κατηγορία της κακοποίησης ενώ απαλλάχτηκαν για τις δολοφονίες. Ένας κατηγορούμενος αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες.

 Στις 4 Αυγούστου 1944 ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό τύπου Boeing B-17G, της 486ης μοίρας βομβαρδισμού της Αμερικανικής Αεροπορίας, με επτά επιβαίνοντες, συνετρίβη στη βόρεια ακτή του νησιού Μπόρκουμ. Και οι επτά Αμερικανοί στρατιωτικοί επέζησαν της συντριβής και συνελήφθησαν από Γερμανούς στρατιώτες. Σύμφωνα με τα διεθνώς προβλεπόμενα σχετικά με τη μεταχείριση των αιχμαλώτων οι Αμερικανοί αιχμάλωτοι θα έπρεπε να μεταφερθούν στη γερμανική ενδοχώρα και να κρατηθούν σε μέρος που είχε οριστεί για τη κράτηση των αιχμαλώτων. Για το σκοπό αυτό οι επτά αιχμάλωτοι έπρεπε να παραδοθούν πρώτα στη γερμανική ναυτική βάση, που βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νησιού. Για τη μεταφορά τους στη ναυτική βάση όμως χρησιμοποιήθηκε η μακρύτερη από τις διαθέσιμες διαδρομές, που περνούσε από δρόμους με κίνηση μέσα στη πόλη Μπόρκουμ. Οι κρατούμενοι μεταφέρονταν πεζή, με τα χέρια πίσω από το κεφάλι σε όλη τη διαδρομή, με συνοδεία Γερμανών στρατιωτών που όμως είχαν εντολή να μην τους προστατέψουν σε περίπτωση επίθεσης από τους κατοίκους. Πριν ακόμα μπουν στη πόλη οι αιχμάλωτοι υπέστησαν ξυλοδαρμό από εργάτες που είχαν επιστρατευτεί για να κάνουν κάποια εργασία στη περιοχή (labour corps). Τα μέλη του εν λόγω αποσπάσματος στήθηκαν στις δύο πλευρές του δρόμου από περνούσαν οι αιχμάλωτοι και άρχισαν να τους χτυπούν. Ενώ η πομπή βρισκόταν έξω από το Μπόρκουμ δολοφονήθηκε ο ένας από τους εφτά αιχμαλώτους. Οι ξυλοδαρμοί και οι βιαιοπραγίες εις βάρος των υπολοίπων συνεχίστηκαν και μετά την είσοδο στη πόλη. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο δήμαρχος Jan Akkermann έβγαλε ένα πύρινο λόγο προς το συγκεντρωμένο πλήθος και το παρότρυνε να χτυπήσει τους αιχμαλώτους. Κάτοικοι επιτέθηκαν στους κρατούμενους ενώ συγχρόνως άλλα άτομα τους προέτρεπαν να τους σκοτώσουν. Τελικά οι έξι αιχμάλωτοι δολοφονήθηκαν κοντά στη ναυτική βάση.
5.000 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο δρόμος των 5.000 μέτρων είναι αγώνισμα στίβου των (θερινών) Ολυμπιακών Αγώνων και διεξάγεται από τους Αγώνες της Στοκχόλμης του 1912. Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα εντάχθηκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου μόλις το 1996, στους Αγώνες της Ατλάντα.

 Πριν μπει στο πρόγραμμα των αγώνων ο δρόμος 5.000 μέτρων είχαν διεξαχθεί διάφορες παραλλαγές του αγωνίσματος. Το 1900 στο Παρίσι διεξήχθη ομαδικό αγώνισμα 5.000 μέτρων, αλλά δεν επαναλήφθηκε σε άλλη διοργάνωση. Στους Μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθη αγώνας 5 μιλίων, ο οποίος επαναλήφθηκε και το 1908 στο Λονδίνο. Στις γυναίκες, πριν μπουν τα πέντε χιλιόμετρα στις Ολυμπιάδες, ως αντίστοιχο αγώνισμα αντοχής διεξαγόταν ο δρόμος 3.000 μ., από το 1984 ως το 1992. Ομαδικό 1900 Μεγάλη Βρετανία Γαλλία Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα. Πέντε μίλια 1908 Έμιλ Βόιτ Έντουαρντ Όουεν Τζον ΣβάνμπεργκΤο αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα. 5.000 μ. 1912 Χάνες Κολεμάινεν 1920 Ζοζέφ Γκιγιεμό 1924 Πάαβο Νούρμι 1928 Βίλε Ρίτολα 1932 Λόρι Λέχτινεν 1936 Γκούναρ Χόκερτ 1948 Γκαστόν Ρέιφ 1952 Εμίλ Ζάτοπεκ 1956 Βλαντίμιρ Κουτς 1960 Μάρεϊ Χάλμπεργκ 1964 Μπομπ Σουλ 1968 Μ. Γκαμούντι 1972 Λάσε Βίρεν 1976 Λάσε Βίρεν 1980 Μίρουτς Γίφτερ 1984 Σαΐντ Αουίτα 1988 Τζον Νγκούγκι 1992 Ντίτερ Μπάουμαν 1996 Βένουστε Νιονγκάμπο 2000 Μίλον Βόλντε 2004 Χισάμ Ελ Γκερούζ 2008 Κενενίσα Μπεκέλε 2012 Μοχάμεντ Μο Φάρα 2016 Μοχάμεντ Μο Φάρα 2021 Τζόσουα Τσέπτεγκεϊ 1996 Γουάνγκ Τζουνσιά 2000 Γκαμπριέλα Σάμπο 2004 Μεσερέτ Ντεφάρ 2008 Τιρουνές Ντιμπάμπα 2012 Μεσερέτ Ντεφάρ 2016 Βίβιαν Τσερουγιότ 2021 Σιφάν Χασάν Το ολυμπιακό ρεκόρ για το αγώνισμα των ανδρών είναι 12:57.82 και σημειώθηκε από τον Αιθίοπα Κενενίσα Μπεκέλε στις 23 Αυγούστου 2008 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Το αντίστοιχο ρεκόρ για τις γυναίκες είναι 14:26.17 και σημειώθηκε από την Βίβιαν Τσερουγιότ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016. Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980, Χρυσός Τύπος ΑΕ Ολυμπιάδα 80, Olympic Press Τοm McNab: Ολυμπιακοί Αγώνες 1984, εκδ. Bell Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, Εκδοτική Αθηνών
Λουί ντε Λομενί

Ο Λουί-Λεονάρ ντε Λομενί, γεννημένος στις 3 Δεκεμβρίου 1815 στο Σαιντ-Ιριέξ-λα-Περς και αποθανών στις 2 Απριλίου 1878 στο Μαντόν, ήταν Γάλλος συγγραφέας και δοκιμιογράφος.

 Διετέλεσε καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας στο Κολέγιο της Γαλλίας το 1862, και στη συνέχεια στην Πολυτεχνική Σχολή, καθώς και συντάκτης στην Revue des deux Mondes. Εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1871. Ένας μεγάλος αριθμός των άρθρων που έγραψε βρίσκεται συγκεντρωμένος στους δέκα τόμους του έργου του Galerie des contemporains illustres. Ο Λουί ντε Λομενί είναι κυρίως γνωστός για το έργο του πάνω στον Μπωμαρσαί, του οποίου και εξέδωσε, επίσης, τα άπαντα. Ο Λουί ντε Λομενί είναι με τον Ετιέν-Σαρλ ντε Λομενί ντε Μπριέν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της οικογένειας ντε Λομενί. Απέκτησε έναν γιο, τον Αλεξί Λουί Σαρλ ντε Λομενί ο οποίος διετέλεσε εισηγητής στο Συμβούλιο Επικρατείας και στη συνέχεια διευθυντής και διαχειριστής της Compagnie Française Thomson-Houston και απεβίωσε στις 1 Ιανουαρίου 1910 στην ηλικία των 53 ετών. Ο τελευταίος απέκτησε έναν γιο, τον Λουί ντε Λομενί του οποίου οι σπουδές στρέφονταν, όπως και στην περίπτωση του παππού του, γύρω από την ιστοριογραφία και την λογοτεχνία. Διοικητικό στέλεχος στην Βιβλιοθήκη του Αρσενάλ, επιστρατεύτηκε στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο 413ο σύνταγμα πεζικού. Βαριά τραυματισμένος στις 9 Μαΐου 1917 στη διάρκεια της μάχης του Chemin des Dames, στην συνέχεια φερόταν ως αγνοούμενος. Galerie des contemporains illustres, par un homme de rien, 1840-1847, 10 volumes. Publicistes modernes de la France..., Paris, Impr. de J. Claye, 1859. Leçons de littérature au Collège de France, 1845-1864. Beaumarchais et son temps : études sur la société en France au XVIIIe d'après des documents inédits, 1855, 2 volumes. Réédition Slatkine, Genève, 1970. Ηλεκτρονικό κείμενο διαθέσιμο στο Gallica. La Comtesse de Rochefort et ses amis : études sur les mœurs en France au XVIIIe siècle, avec des documents inédits, 1870. Réédition Slatkine, Genève, 1971. Les Mirabeau, nouvelles études sur la société française au XVIIIe, 1870-1879, 2 volumes, suivis d'une 2e partie continuée par son fils, Charles de Loménie, 1879-1891, 3 volumes. Esquisses historiques et littéraires, 1879. Οικογένεια ντε Λομενί Βιογραφικό σημείωμα από την Γαλλική Ακαδημία Λόγος υποδοχής από τον Ιπολίτ Ταιν
Λι Ραμούν

Ο Λι Ραμούν (Lee Ramoon, γεννήθηκε 29 Ιανουαρίου 1965) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Νήσους Κέιμαν που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Εμβληματική μορφή του αθλήματος της χώρας, το 2004 τιμήθηκε με το Τάγμα Αξίας της FIFA.

 Ο Ραμούν έπαιξε αρχικά κολεγιακό ποδόσφαιρο με επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες για τέσσερα χρόνια από το 1984. Το 1988, πήγε στην Αγγλία και υπέγραψε με τη Στόκπορτ Κάουντι, κάνοντας πολλές εμφανίσεις για την δεύτερη της ομάδα. Είχε και δεύτερη περίοδο στη Βρετανία το 1994–95, αγωνιζόμενος σε Αγγλία και Ουαλία. Ενώ έπαιζε στη Μεγάλη Βρετανία αξιοποίησε στο έπακρο τον χρόνο, καθώς ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1998 για να αγωνιστεί με την Τζορτζ Τάουν, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα.Ο Ραμούν έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική ομάδα των Νήσων Κέιμαν το 1979, σε ηλικία 14 ετών, και έκανε πάνω από 200 επίσημες και ανεπίσημες διεθνείς εμφανίσεις. Ήταν ο σκόρερ του πρώτου γκολ στην ιστορία αυτής της εθνικής ομάδας. Ήταν επίσης αρχηγός της εθνικής ομάδας επί σειρά ετών. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής του ομάδας με 12 γκολ σε επίσημους αγώνες.Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπόνηση ομάδων νέων, ενώ δημιούργησε επιτυχημένη εταιρεία αθλητικών παπουτσιών. Το χρονικό διάστημα 28 Μαΐου 2016 έως 18 Νοεμβρίου 2017 ανέλαβε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου των Νήσων, σε μία περίοδο που οικονομικά σκάνδαλα ταλάνιζαν την Ομοσπονδία. Τάγμα Αξίας της FIFA (Ordre du mérite de la FIFA) : 2004 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Παλαιοβοτανική

Η Παλαιοβοτανική είναι η επιστημονική μελέτη των αρχαίων φυτών, με την έρευνα φυτικών απολιθωμάτων. που βρίσκονται σε ιζηματογενή πετρώματα. Αυτά τα απολιθώματα μπορεί να είναι αποτυπώματα ή συμπιέσεις των φυτών, που έχουν απομείνει στην επιφάνεια του βράχου ή «απολιθωμένα» αντικείμενα, όπως το απολιθωμένο ξύλο, τα οποία διατηρούν το αρχικό φυτικό υλικό σε μορφή λίθου. Άλλα δείγματα βρίσκονται σε ασβεστοποιημένα κομμάτια που ονομάζονται μπάλες άνθρακα. Ονομάζονται έτσι επειδή βρίσκονται συνήθως μέσα ή κοντά σε κοιτάσματα άνθρακα.. Η Παλαιοβοτανική είναι σημαντική για την ανασυγκρότηση των αρχαίων οικολογικών συστημάτων και του κλίματος, γνωστά ως παλαιοοικολογία και παλαιοκλιματολογία αντίστοιχα. Είναι επίσης θεμελιώδης για τη μελέτη της ανάπτυξης και της εξέλιξης των πράσινων φυτών. Η Παλαιοβοτανική είναι σημαντική στον τομέα της αρχαιολογίας, κυρίως για τη χρήση φυτολίθων στη σχετική χρονολόγηση και στην παλαιοεθνοβοτανική.

 Στις μελέτες του ο παλαιοβοτανολόγος χρησιμοποιεί φυσικές και χημικές τεχνικές. Κατά τη συλλογή, τη μελέτη και την ερμηνεία δεδομένων στρέφεται σε διάφορους τομείς της βιολογίας, της γεωλογίας και της φυσικής γεωγραφίας. Οι μαθηματικές μέθοδοι, συμπεριλαμβανομένης της προσομοίωσης με υπολογιστή, χρησιμοποιούνται ευρέως στην Παλαιοβοτανική. Επίσης, η Παλαιοβοτανική συνδέεται με την αρχαιολογία στην περίπτωση μελετών φυτικών υπολειμμάτων που σχετίζονται με ανθρώπινα τέχνεργα και με την αστρονομία, ιδιαίτερα τη δενδροχρονολόγηση, όταν γίνεται αναφορά σε παγκόσμια γεγονότα, πιθανώς συνδεδεμένα με αστρονομικά αίτια. Allaby, M. (Ed.), (2006) A Dictionary of Plant Sciences. Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780191726804 Cabanes, D. (2020). Phytolith Analysis in Paleoecology and Archaeology. In: Henry, A. (eds) Handbook for the Analysis of Micro-Particles in Archaeological Samples, (255-288), Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-42622-4_11 Meyen，, S.V. (1987). Fundamentals of palaeobotany. London and New York: Chapman αnd Hall. ISBN 978-94-009-3151-0. Nayar, N.M. (2017). «Paleobotany and Archeobotany». Στο: Nayar, N.M. The Coconut: Phylogeny, Origins, and Spread. Cambridge, Massachusetts: Academic Press. σελίδες 51–65. ISBN 9780128097786. International Organisation of Paleobotany Botanical Society of America – Paleobotanical Section Αρχειοθετήθηκε 2019-10-21 στο Wayback Machine. Paleobotany Research Group, University Münster, Germany The Biota of Early Terrestrial Ecosystems: The Rhynie Chert, University of Aberdeen, UK Bibliography of Paleobotany The Sternberg Project PaleoNet – listservs and links related to paleontology Jurassic Park plants Αρχειοθετήθηκε 2007-10-21 στο Wayback Machine. Plants that lived when dinosaurs roamed the earth The International Fossil Plant Names Index (IFPNI): Global registry of scientific names of fossil organisms Links for Palaeobotanists
21 γραμμάρια

Τα 21 γραμμάρια (πρωτότυπος τίτλος: 21 Grams) είναι ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου και σενάριο του Γκιγιέρμο Αριάγα. Ο τίτλος της αναφέρεται στα 21 γραμμάρια που χάνει ο άνθρωπος την ώρα που πεθαίνει, το υποτιθέμενο βάρος της ψυχής. Είναι η δεύτερη της τριλογίας του θανάτου του σκηνοθέτη (η πρώτη είναι οι Χαμένες αγάπες και η τρίτη η Βαβέλ).

 Ο Πολ έχει πρόβλημα με την καρδιά του και κινδυνεύει να πεθάνει. Ζει μαζί με τη σύζυγό του, τη Μέρι, η οποία του ζητά να δωρίσει το σπέρμα του για να κάνει το παιδί του. Η Κριστίνα είναι παντρεμένη με τον Μάικλ και έχουν δύο παιδιά. O Τζακ είναι ένας πρώην φυλακισμένος, που προσπαθεί να επανέλθει στο ρυθμό της ζωής του και αφοσιώνεται στον Θεό. Οι τρεις ιστορίες ενώνονται, όταν μια μέρα ο Τζακ παρασέρνει κατά λάθος με το αυτοκίνητό του τον Μάικλ και τα παιδιά και τους τραυματίζει θανάσιμα. Η Κριστίνα αποφασίζει να δώσει την καρδιά του Μάικλ για μεταμόσχευση και ο λήπτης είναι ο Πολ.
Pagani Zonda

Το Pagani Zonda ήταν ένα σπορ υπεραυτοκίνητο (σούπερκαρ) που κατασκευαζόταν από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Pagani μεταξύ του 2000 και του 2013. Σχεδιαστής του μοντέλου είναι ο Οράσιο Παγκάνι, ιδρυτής της ομώνυμης εταιρείας. Αρχικά, το όνομα του μοντέλου επρόκειτο να είναι Fangio F1, από τον πρωταθλητή της Φόρμουλα 1 Χουάν Μανουέλ Φάντζιο, ο οποίος είχε λάβει μέρος στα πρώτα στάδια της εξέλιξης του αυτοκινήτου. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του, το 1995, το μοντέλο τελικώς απέκτησε την ονομασία Zonda C12. Η τελική ονομασία του μοντέλου προήλθε από τον άνεμο Zonda, τον άνεμο τύπου Φεν που συμβαίνει συχνά στις ανατολικές πλαγιές των Άνδεων στην Αργεντινή.

 Το πρώτο Zonda παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 1999, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, φέροντας έναν βενζινοκινητήρα V12 της Mercedes-Benz-AMG, ο οποίος απέδιδε 394 ίππους. Η συγκεκριμένη έκδοση ήταν μοντέλο παραγωγής του 2000, όπου και συνοδεύτηκε από πολλές επίσης ειδικές εκδόσεις. Μια ελαφρά ανανέωση υπέστη ως Zonda C12-S έχοντας βασιστεί σε θέματα εργονομίας, αεροδυναμικής και αισθητικής. Ακολουθώντας τα σχέδια του ιταλικού στάνταρ της Φόρμουλα 1, το εμπρόσθιο τμήμα του ήταν διαφορετικό, με μια ανάλογης αισθητικής «μύτη» να βρίσκεται στο κέντρο του καπό. Η έκδοση αυτή παρήχθη τα έτη 2001 και 2002, και η εταιρεία κατασκεύασε μόλις 15 οχήματα C12-S και όλα υπό την μορφή κουπέ.Τον Μάρτιο του 2002, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκε μια ακόμη έκδοση του μοντέλου, το Zonda S 7.3, λόγω του κινητήρα 7.3 λίτρων που είχε τοποθετηθεί στο όχημα. Ο συγκεκριμένος απέδιδε 555 ίππους. Αλλαγές υπήρξαν και εδώ, όπως στο εξωτερικό με τους προφυλακτήρες, αλλά και στο εσωτερικό με τα καρμπόν καθίσματα. Επιπλέον, ο νέος κινητήρας συνοδευόταν από ένα 6-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Το 2003, για πρώτη φορά το Zonda S κυκλοφόρησε στην αγορά υπό την μορφή διθέσιου κάμπριο, με την κατασκευή τους να φτάνει τα 40 αντίτυπα. Άλλη μια έκδοση ήταν η Zonda F, η οποία ήταν αφιερωμένη στον Φάτζιο, όπως υποδηλώνει και το αρχικό F. Τον Μάρτιο του 2005 έκανε την πρεμιέρα του στο ίδιο Σαλόνι, όμως με ισχυρότερες ιδιαιτερότητες από την S. Ο κινητήρας ανανεώθηκε και η ιπποδύναμη αυξήθηκε στους 650 ίππους, ενώ διαφοροποιήσεις υπήρξαν και στον τομέα της ροπής. Στο εσωτερικό του, το τιμόνι ήταν κατασκευασμένο από ξύλο και ο πίνακας οργάνων είχε μια έντονα ρετρό αισθητική. Το 2006, κυκλοφόρησε και η κάμπριο έκδοση του Zonda F.Σύμφωνα με την The Telegraph, το Zonda F εντάχθηκε τότε στα 10 ταχύτερα αυτοκίνητα στον κόσμο.Κατά το 2007, το Zonda R εμφανίστηκε ακόμη πιο ισχυρό, εκτοξεύοντας την ισχύ του κινητήρα των 5.987 κυβικών εκατοστών στους 739 ίππους. Το συγκεκριμένο όχημα δοκιμάστηκε στην πίστα του Νίμπουργκινγκ το 2017 και χρειάστηκαν μόλις 6 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα μέχρι τον τερματισμό της, καθιστώντας την ταχύτερη κατά 11 δευτερόλεπτα από την Ferrari 599XX. Εδώ συνδυάστηκε με 6-τάχυτο ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το συνολικό βάρος του οχήματος ανέρχεται μόλις στα 1.070 κιλά. Pagani
A Twisted Christmas

Το A Twisted Christmas είναι χριστουγεννιάτικο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Razor & Tie". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει παραδοσιακά και σύγχρονα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενορχηστρωμένα με heavy metal μουσική. Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια και το "Metal Archives" με 74%, αλλά το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,1 / 5.

 "Have Yourself a Merry Little Christmas" – 4:48 "Oh Come All Ye Faithful" – 4:40 "White Christmas" – 3:56 "I'll Be Home for Christmas" – 4:08 "Silver Bells" – 5:05 "I Saw Mommy Kissing Santa Claus" – 3:39 "Let It Snow" – 3:09 "Deck the Halls" – 2:52 "The Christmas Song (Chestnuts Roasting on an Open Fire)" – 3:40 "Heavy Metal Christmas (The Twelve Days of Christmas)" – 5:14 "We Wish You a Twisted Christmas" – 0:36 (Bonus Track) Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Twisted Christmas" ήταν οι εξής: Ντι Σνάιντερ - φωνητικά Jay Jay French - κιθάρα, φωνητικά Έντι Οτζέντα - κιθάρα, φωνητικά Μαρκ Μεντόζα - μπάσο, φωνητικά Α. Τζ. Πέρο - τύμπαναΓκεστ συμμετοχήΛίτα Φορντ - φωνητικά στο "I'll Be Home for Christmas" A Twisted Christmas - Twisted Sister | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Twisted Sister - A Twisted Christmas (album review) | Sputnikmusic Twisted Sister - A Twisted Christmas- Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ολιβέιρα Κριστιάνο

Ο Ολιβέιρα Κριστιάνο, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1983 στην πόλη Μανάους, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως επιθετικός μέσος αλλά και πλάγιος μέσος στον ΠΑΟΚ απο τον Ιανουάριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2011. Είναι κάτοχος και πορτογαλικού διαβατηρίου.

 Ο Κριστιάνο ξεκίνησε την καριέρα του απο την Νασιονάλ, ομάδα του Μανάους, της πόλης που γενήθηκε. Το 2005 μετακόμισε στην Πορτογαλία και την Πάσος Φερέϊρα γρήγορα έγινε ο βασικός συντελεστής της ομάδας και την βοήθησε να κερδίσει την εξοδο της στο Γιουρόπα Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ και, πριν ακόμα προλάβει να προσαρμοστεί, υπέστη ρήξη εμπρόσθιου χιαστού σε έναν αγώνα πρωταθλήματος με τον Πανθρακικό στις 6 Μαρτίου 2010. Αποθεραπεύτηκε και επέστρεψε σε ένα φιλικό με την ίδια ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2010. Τον Ιανουάριο του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 3,5 ετών με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Το καλοκαίρι όμως του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και μετακόμισε στην πρώτης κατηγορίας ομάδα της πορτογλίας Μπέιρα-Μαρ. Πλέον αγωνίζεται στη βραζιλιάνικη ομάδα Κρισιούμα (Criciúma Esporte Clube), στην επαρχία της Σάντα Καταρίνα. Το προφιλ του ποδοσφαιριστή στο trasfermarkt.co.uk
Τίγια

Η Τίγια βρίσκεται στην περιοχή Σόντο (Soddo) στην Αιθιοπία. Είναι γνωστή για τον αρχαιολογικό της χώρο, που έχει ανακηρυχθεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1980. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει 36 πέτρινες στήλες, εκ των οποίων οι 32 έχουν ανάγλυφη διακόσμηση με σύμβολα, τα οποία είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθούν. Είναι τα απομεινάρια ενός αρχαίου πολιτισμού της Αιθιοπίας, που είναι δύσκολο να προσδιοριστεί χρονολογικά. Η Τίγια βρίσκεται 70 χιλιόμετρα νότια από την Αντίς Αμπέμπα.

 Μία Γερμανική εθνογραφική αποστολή είχε επισκεφθεί την περιοχή τον Απρίλιο του 1935 και είχαν βρει γιγάντιους μονόλιθους με ανάγλυφα σύμβολα σπαθιά πάνω σ' αυτούς. Αυτά τα μονολιθικά μνημεία έγιναν ευρύτερα γνωστά στη δεκαετία 1930 με την έρευνα των Πιέρ Αζαΐς (Azaïs) και Τσάμπαρντ (Chambard). Αργότερα οι Φρανσίς Ανφραί (Francis Anfray) και Ροζέρ Ζιουσέμ (Roger Joussaume) έκαναν ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Τίγια. Πάνω στις πέτρινες στήλες συνήθως έχουν λαξευτεί διάφορα σύμβολα όπως ξίφη, ανθρώπινες φιγούρες, κ.α. Παρόμοιες πέτρινες στήλες υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Αιθιοπίας (π.χ. Gherem Gabriel, Efrata, Gidim, Silte, Seden, Osole, Axum). Αυτές οι στήλες μπορεί να είναι επιτύμβιες στήλες καθώς και γεωγραφικά σημάδια, που καθορίζουν τα σύνορα των διαδρομών επικοινωνίας στα υψίπεδα της Αιθιοπίας. Η ύπαρξη τάφων κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της Τίγια έκανε τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι είναι επιτύμβιες στήλες και ότι στην περιοχή έχουν ταφεί πολεμιστές. Οι επιστήμονες προσδιόρισαν ότι οι τάφοι ανάγονται σε μια περίοδο μεταξύ 12ου και 14ου αιώνα μ.Χ.Η ύπαρξη αρκετών λαξευμένων ξιφών πάνω στις πέτρινες στήλες ενισχύει την άποψη ότι είναι ένας μαζικός τάφος πολεμιστών. Ο αριθμός των ξιφών πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει το πλήθος των ανθρώπων, που είχε σκοτώσει ο πολεμιστής. Ανασκαφές στην Τίγια ανακάλυψαν ότι εκεί είναι θαμμένοι άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18 έως 30 ετών και ότι τα σώματά τους είχαν τοποθετηθεί σε εμβρυακή στάση. Συνήθως το ύψος των στηλών φθάνει μέχρι 2 μέτρα. Η ψηλότερη στήλη είχε ύψος 5 μέτρα το πάνω μέρος της οποίας έχει μεταφερθεί στο πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα. Οι περισσότερες είχαν καταρρεύσει, αλλά μια ομάδα Γάλλων αρχαιολόγων τις είχαν επαναφέρει στην αρχική τους όρθια θέση. Σε κάποιες στήλες επίσης έχουν λαξευτεί απλοί κύκλοι, που υποδηλώνουν κατά τους επιστήμονες ότι εκεί έχουν ταφεί γυναίκες. Στη βάση των στηλών συνήθως είναι χαραγμένο ένα ζευγάρι φύλλα πάνω από μία ορθογώνια βάση. https://whc.unesco.org/en/list/12/ άρθρο στην ιστοσελίδα whc.unesco.org Tiya «Οι αινιγματικές στήλες της Αιθιοπίας» Αρχειοθετήθηκε 2021-01-22 στο Wayback Machine. άρθρο στην ιστοσελίδα www.addisherald.com Tiya άρθρο στην ιστοσελίδα www.africanworldheritagesites.org
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1980

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1980 ήταν η 3η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1980 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία. Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό. Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 253. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 179.
Nissan Juke

Το Nissan Juke είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο SUV (Sport Utility Vehicle) που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τον Ιούνιο του 2010 έως σήμερα, σε 2 γενιές. Η δεύτερη γενιά του, παράγεται από τον Σεπτέμβριο του 2019. Στην ιαπωνική γλώσσα, το μοντέλο γράφεται 日産・ジューク και προφέρεται Nissan Jūku.

 Κατά την πρώτη επίσημη αναφορά, στις 11 Φεβρουαρίου 2009, η Nissan ανακοίνωσε ότι το μοντέλο θα μπει στη μαζική παραγωγή στο εργοστάσιο Nissan Motor Manufacturing (UK) Ltd (NMUK) στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατά τη διάρκεια του έτους 2010. Ακολούθησε η παρουσίαση του σχετικού πρωτότυπου αυτοκίνητου (concept car) Nissan Qazana στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2009. Η έκδοση παραγωγής παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2010 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, ενώ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική το 2010 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτων της Νέας Υόρκης. Τα αντίτυπα βρετανικής κατασκευής διατίθενται στην ευρωπαϊκή αγορά, ενώ οι εγκαταστάσεις της Nissan στην Οπάμα, Ιαπωνία, παράγουν το όχημα για όλες τις άλλες χώρες και είναι ο μοναδικός προμηθευτής της 4-κίνητης έκδοσης. Το μοντέλο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 24 Σεπτεμβρίου 2010. Στην Ιαπωνία, όπου το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου 2010 (η πρώτη χώρα όπου ξεκίνησαν οι πωλήσεις), οι παραγγελίες ανήλθαν σε 10.943 τον πρώτο μήνα, ξεπερνώντας κατά πολύ τον στόχο της Nissan που ήταν 1.300 παραγγελίες τον μήνα. Μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 2010, οι πωλήσεις στην Ιαπωνία είχαν φτάσει στα 20.000 αντίτυπα, ενώ οι παραγγελίες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ ξεπερνούσαν όλες τις προσδοκίες, με τις παραγγελίες να ανέρχονται στις 30.000 συν 17.500 αυτοκίνητα που λαμβάνονται για τις αντίστοιχες αγορές. Το 2014, το Juke υπέστη μια ανανέωση που αποκαλύφθηκε τον Μάρτιο στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και κυκλοφόρησε το καλοκαίρι, για τη σεζόν (model year) του 2015. Από τον Οκτώβριο του 2014, το Nissan Juke παρουσιάστηκε στην Κίνα, αλλά ως Infiniti ESQ αντί με το σήμα της Nissan. Έγινε έτσι το μοναδικό μοντέλο της Infiniti με ονομασία που να μην αρχίζει με το γράμμα Q. Η δεύτερη γενιά του Nissan Juke αποκαλύφθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2019 και μπήκε στη μαζική παραγωγή μέσα στον ίδιο μήνα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nissan Juke στο Wikimedia Commons Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Nissan Juke
Βαθυσκάφος

Τα βαθυσκάφη είναι ειδικής κατασκευής υποβρύχια σκάφη, που μπορούν να καταδυθούν αυτόνομα σε εξαιρετικά μεγάλα βάθη, εξ ου και η ονομασία τους, με σκοπό την παρατήρηση και εξερεύνηση του βυθού θαλασσών και λιμνών.

 Οι διαστάσεις τους είναι σχετικά πολύ μικρές σε σχέση με τα συνήθη υποβρύχια των οποίων αποτελούν μινιατούρες, καθώς έχουν σχεδιαστεί για περιορισμένης έκτασης ερευνών βυθού, (κάθε φορά), και όχι για να μεταφέρουν υλικά και προσωπικό σε μεγάλες αποστάσεις. Μπορεί να είναι συνδεδεμένα με καλώδια ή/και αγωγούς με το σκάφος επιφανείας, ή να είναι αυτόνομα. Υπάρχουν επανδρωμένα και μη επανδρωμένα βαθυσκάφη. Τα μη επανδρωμένα ελέγχονται από το σκάφος επιφανείας με ενσύρματη ή ασύρματη επικοινωνία. Ένα ηλεκτρονικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο βαθυσκάφος για να ελέγχει τις κινήσεις του και να διεξάγει μετρήσεις και παρατηρήσεις με τα όργανα που διαθέτει. Τα επανδρωμένα βαθυσκάφη έχουν υψηλές τεχνολογικές απαιτήσεις, αφού πρέπει να είναι κατάλληλα για να φιλοξενήσουν ανθρώπους σε πολύ υψηλή πίεση. Έτσι, πρέπει να διαθέτουν τον απαιτούμενο χώρο, συστήματα υποστήριξης της ζωής και ιδιαίτερα στιβαρή κατασκευή. Τα βαθυσκάφη προσφέρουν πολλά ως εργαλείο εξερεύνησης της θάλασσας και του πυθμένα της και συνέβαλαν στην αποδοχή της θεωρίας των λιθοσφαιρικών πλακών, στην ανακάλυψη πολλών νέων μορφών ζωής και στην ανεύρεση ναυαγίων.
Γενική Συνέλευση του Μιζούρι

Η Γενική Συνέλευση του Μιζούρι (Missouri General Assembly), είναι το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της πολιτείας του Μιζούρι. Η διθάλαμη Γενική Συνέλευση αποτελείται από μια 34μελή Γερουσία, και μια 163μελή Βουλή των Αντιπροσώπων. Τα μέλη και των δύο σωμάτων της Γενικής Συνέλευσης υπόκεινται σε όρια θητείας. Οι γερουσιαστές περιορίζονται σε δύο τετραετείς θητείες, και οι βουλευτές σε τέσσερις διετείς θητείες· συνολικά 8 έτη για τα μέλη αμφοτέρων των σωμάτων. Η Γενική Συνέλευση, συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο στο Τζέφερσον Σίτι.

 Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων πρέπει να είναι 24 ετών για να εκλεγούν. Οι βουλευτές, πρέπει επίσης να είναι δικαιωματικά ψηφοφόρος του Μιζούρι για δύο έτη, και κάτοικος της κομητείας ή της περιφέρειας της εκλογικής τους περιφέρειας για ένα έτος. Οι γερουσιαστές πρέπει να είναι 30 ετών, δικαιωματικά ψηφοφόροι του Μιζούρι για τρία έτη, και όπως στη Βουλή, πρέπει να είναι κάτοικοι της γερουσιαστικής τους εκλογικής περιφέρειας για ένα έτος πριν την εκλογή τους. Σύμφωνα με το Άρθρο III, Ενότητα 20 του Συντάγματος του Μιζούρι, η Γενική Συνέλευση πρέπει να συνέλθει την πρώτη Τετάρτη μετά την πρώτη Δευτέρα τον Ιανουάριο μετά την γενική εκλογή. Η Γενική Συνέλευση μπορεί από το νόμο να μεριμνήσει για την παρουσίαση νομοσχεδίων κατά την περίοδο μεταξύ της πρώτης ημέρας του Δεκεμβρίου και της πρώτης Τετάρτης μετά την πρώτη Δευτέρα του Ιανουαρίου. Οι τακτικές συνεδριάσεις συνεχίζουν μέχρι την αναστολή του νομοθετικού σώματος τα μεσάνυχτα της 30ής Μαΐου. Ούτε η Βουλή ούτε η Γερουσία, χωρίς την συναίνεση του άλλου σώματος, αναστέλλονται για πλεόν των δέκα ημερών κάθε φορά, ούτε σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός αυτο στο οποίο εδρεύουν τα δύο σώματα. Ως μερικού χρόνου νομοθετικό σώμα, η αποζημίωση είναι χαμηλή στη Γενική Συνέλευση, και οι περισσότεροι γερουσιαστές και βουλευτές, εργάζονται εκτός των νομοθετικών τους καθηκόντων. Οι νομοθέτες (βουλευτές και γερουσιαστές), πληρώνονται με 35.915$/ανά νομοθετικό έτος. Πολιτειακό Καπιτώλιο του Μιζούρι Βουλή των Αντιπροσώπων του Μιζούρι Γερουσία του Μιζούρι Συντακτική Συνέλευση του Μιζούρι (1861-63) Official General Assembly Website Missouri Senate Website Missouri House of Representatives Website
Θαλάσσιος πάγος της Ανταρκτικής

Ο θαλάσσιος πάγος της Ανταρκτικής είναι ο θαλάσσιος πάγος του Νότιου Ωκεανού. Εκτείνεται σε μια μεταβαλλόμενη έκταση: στο βόρειο άκρο του ωκεανού το χειμώνα και σχεδόν στη θέση της ακτογραμμής κάθε καλοκαίρι, αν και η απόσταση αυτή μειώνεται, καθώς λόγω της τήξης των πάγων βρίσκονται σε μια όλο και μικρότερη έκταση έξω από την θάλασσα κάθε καλοκαίρι. Ο θαλάσσιος πάγος είναι παγωμένο θαλασσινό νερό που συνήθως έχει πάχος μικρότερο από μερικά μέτρα. Αυτό είναι το αντίθετο με μια τράπεζα πάγου, οι οποίες σχηματίζονται από παγετώνες. Υπάρχουν δύο υποδιαιρέσεις του θαλάσσιου πάγου: ο γρήγορος πάγος, ο οποίος είναι προσδεδεμένος με τη γη, και οι ροές πάγου, που δεν είναι. Ο θαλάσσιος πάγος που προέρχεται από τον Νότιο Ωκεανό λιώνει από τον πυθμένα αντί της επιφάνειας καθώς ο Αρκτικός πάγος καλύπτεται από χιόνι στην κορυφή. Έτσι οι λίμνες που προκύπτουν από το λιώσιμο των πάγων είναι σπάνιο φαινόμενο. Κατά μέσο όρο, ο πάγος της Ανταρκτικής είναι νεότερος, λεπτότερος, θερμότερος, πιο αλμυρός και πιο κινητός από τον πάγο της Αρκτικής. Δεδομένου ότι ο πάγος της θάλασσας δεν μελετάται σε μια τέτοια έκταση ανάλογη με αυτή του πάγου της Αρκτικής, είναι λιγότερο προσιτός.

 Η έκταση του θαλάσσιου πάγου της Ανταρκτικής είναι εξαιρετικά εποχιακή, εκτεινόμενη σε μια μικρή περιοχή στο πολικό καλοκαίρι, ενώ τον χειμώνα η έκταση του θαλάσσιου πάγου ισοδυναμεί σχεδόν με αυτή της Ανταρκτικής. Η έκταση του θαλάσσιου πάγου είναι περίπου 18 εκατομμύρια τ.χλμ. κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, που σηματοδοτεί το τέλος του πολικού χειμώνα, και υποχωρεί σε ελάχιστο σημείο περίπου 3 εκατ. τ.χλμ. τον Φεβρουάριο. Κατά συνέπεια, το μεγαλύτερο μέρος των θαλάσσιων πάγων της Ανταρκτικής είναι πρωτοετής πάγος, πάχους λίγων μέτρων, αλλά το ακριβές πάχος τους δεν είναι γνωστό. Η έκταση των 18 εκατομμυρίων χιλιομέτρων πάγου είναι 18 τρισεκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα, οπότε για κάθε μέτρο πάχους, δεδομένου ότι η πυκνότητα του πάγου είναι περίπου 0,88 τερατόνοι ανά ένα εκατομμύριο κυβικό χιλιόμετρο, η μάζα των θαλάσσιων πάγων της Ανταρκτικής είναι περίπου 16 τερατόνοι (τρισεκατομμύρια μετρικοί τόνοι) στα τέλη του χειμώνα. Δεδομένου ότι ο ωκεανός έξω από την ακτή της Ανταρκτικής είναι συνήθως πολύ θερμότερος από τον αέρα πάνω από την επιφάνεια της, η έκταση του θαλάσσιου πάγου ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τους ανέμους και τα ρεύματα που τον ωθούν να κινηθεί προς τα βόρεια. Εάν ωθηθεί γρήγορα, ο πάγος μπορεί να κινηθεί πολύ πιο βόρεια πριν λιώσει. Οι περισσότεροι πάγοι σχηματίζονται κατά μήκος της ακτής, καθώς ο πάγος που κινείται προς τα βόρεια αφήνει περιοχές με ανοιχτό νερό (παράκτια πολίνια), περιοχές που παγώνουν γρήγορα. Επειδή ο πάγος της Ανταρκτικής είναι κυρίως πρωτοετής πάγος, ο οποίος δεν είναι τόσο παχύς όσο ο πολυετής πάγος, και γενικά έχει λίγα μέτρα πάχος. Η χιονόπτωση και η πλημμύρα του πάγου μπορούν να αυξήσουν το πάχος του σημαντικά και η δομή του στρώματος του πάγου της Ανταρκτικής είναι συχνά αρκετά περίπλοκη.
Αγία Μαρίνα Κρύας Ιωαννίνων

Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κρύας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Περάματος, του δήμου Ιωαννιτών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1927, ο οικισμός ονομαζόταν Ντίσπερη και, από το 1927 μέχρι το 1981, ονομαζόταν Λυκοτρίχι.

 Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό στο κέντρο του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στους νοτιοκεντρικούς πρόποδες του όρους Μιτσικέλι, πολύ κοντά στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 520. Aπέχει περίπου 10 χλμ. Β. ΒΑ. των Ιωαννίνων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Ντίσπερη και, το 1927, μετονομάστηκε σε Λυκοτρίχι μέχρι το 1981, οπότε πήρε τη σημερινή του ονομασία, Αγία Μαρίνα. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρύας και προσαρτήθηκε στον δήμο Περάματος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Περάματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωαννιτών. Η Μονή Αγίου Ιωάννη Προδρόμου (Λυκοτριχίου ή Μύρκου) που, σήμερα, λειτουργεί ως ενοριακός ναός. Κατά τον ιστοριοδίφη Αραβαντινό η μονή κτίστηκε το 1508 από τους αδερφούς μοναχούς Αψαράδες, ενώ κατά τον ιστοριοδίφη Σούλη, το 1454. Το εσωτερικό του κυρίως ναού είναι κατάγραφο με τοιχογραφίες που, φαίνεται ότι ανήκουν σε δύο εποχές, με τις παλιότερες να χρονολογούνται γύρω στον 17ο αιώνα. Αξιόλογο είναι και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του μοναστηριού το οποίο κοσμούν δύο μεταβυζαντινές δεσποτικές εικόνες Ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στη βόρεια είσοδο του χωριού. Σύμφωνα με αναγραφόμενη πλάκα στο επάνω μέρος του, είναι κτισμένος το 1872 πάνω σε προϋπάρχοντα αρχαίο ναό. Το εσωτερικό κοσμούν μεταγενέστερες αγιογραφίες, καθώς ανακαινίστηκε το 1988. Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στα ΒΑ. του χωριού, στό δρόμο που οδηγεί στη θέση «Καλουτά», με πανοραμική θέα στη Λίμνη Ιωαννίνων Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr http://www.travelioannina.com/moni_prodromou_likotrixi.php Αρχειοθετήθηκε 2014-04-04 στο Wayback Machine.