Γκόϊκο Ζετς

O Γκόϊκο Ζετς {σερβικά: Gojko Zec}, [ (Οραχόβιτσα, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, νυν Κροατία, 15 Σεπτεμβρίου 1935, — 3 Νοεμβρίου 1995, Λουάντα, Αγκόλα ] ήταν Γιουγκοσλάβος, Σερβικής καταγωγής, πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.

 Ως ποδοσφαιριστής, είχε μια ασήμαντη καριέρα αγωνιζόμενος στην ομάδα νέων του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και την ΦΚ Βόζντοβατς. Πραγματοποίησε τα πρώτα προπονητικά του βήματα στα τμήματα υποδομών της ΦΚ Βόζντοβατς σε ηλικία 27 ετών. Ωστόσο η πρώτη του θητεία ως βασικός προπονητής, ήταν τη σεζόν 1969-70 στην ΟΦΚ Βελιγραδίου (01.07.1969 - 30.06.1970) . Τo καλοκαίρι του 1970 ξεκίνησε στον πάγκο της Παρτιζάν Βελιγραδίου και παρέμεινε μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 1971 ενώ η σεζόν 1972-73 τον βρήκε στον πάγκο της Μπόρατς Μπάνια Λούκα. Τη σεζόν 1973-74 εργάστηκε στη Βοϊβοντίνα και τη διετία 1974-76 στη Ριέκα . Στη συνέχεια ανέλαβε για μια διετία (1976-78) τον Ερυθρό Αστέρα, ενώ παράλληλα διετέλεσε και μέλος της τριμελούς Επιτροπής Εκλεκτόρων της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας για 6 αγώνες (26/6/1977-30/11/1977) , μαζί με τους Μάρκο Βάλοκ και Στέβαν Βίλοτιτς. Κατά τη θητεία του ως προπονητής του Ερυθρού Αστέρα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας (1976-77). Το 1983, επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα για τρεις σεζόν. Οι προπονητικές μέθοδοί του υπήρξαν καινοτόμες. Ειδικά τη σεζόν 1983/84, όπου η ομάδα δεν ξεκίνησε καλά το πρωτάθλημα έχοντας μόνο 5 νίκες στα πρώτα 14 παιχνίδια, έψαχνε να βρει τρόπο να ταρακουνήσει την ομάδα, προσλαμβάνοντας ψυχίατρο (τον τότε άσημο και μετέπειτα πρόεδρο της Δημοκρατίας των Σερβοβοσνίων, τον Ράντοβαν Κάρατζιτς) .Η ομάδα σημείωσε τρεις σερί νίκες μέχρι την ανάπαυλα στο πρωτάθλημα, ενώ στη συνέχεια έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου (1984) , και στη συνέχεια του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας, την επόμενη χρονιά (1985). Το 1986, έχασε τον τίτλο στη διαφορά τερμάτων, με ένα γκολ, υπέρ της Παρτιζάν Βελιγραδίου, μετά από μια τελευταία αγωνιστική που σημαδεύτηκε από αμφιλεγόμενα αποτελέσματα. Οι υποψίες ήταν τέτοιες που αρχικά η Γιουγκοσλαβική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αφαίρεσε τον τίτλο από την Παρτιζάν, πριν τον ανακτήσει με έφεση στα δικαστήρια, ελλείψει στοιχείων. Ο Ζετς υπήρξε ένας από τους λίγους προπονητές στη Σερβία που είχαν την τιμή να προπονήσουν και τους δύο αιώνιους αντιπάλους (Ερυθρός Αστέρας και Παρτιζάν) ενώ είναι επίσης ο μόνος προπονητής που κοουτσάρισε και τις τρεις μεγαλύτερες ομάδες του Βελιγραδίου: Ερυθρό Αστέρα, Παρτιζάν και ΟΦΚ Βελιγραδίου. Στη συνέχεια, ο Ζετς ακολούθησε διεθνή καριέρα με πρώτο σταθμό τη Θεσσαλονίκη και τον Άρη Θεσσαλονίκης, όπου παρέμεινε για 32 αγώνες κατά τη σεζόν 1986-87, ήτοι για 26 αγώνες στο Πρωτάθλημα (με απολογισμό 9 νίκες, 4 ισοπαλίες και 13 ήττες, 31 βαθμούς συγκομιδή και συντελεστή τερμάτων 25-30) και 6 αγώνες (απολογισμός 5 νίκες, μια ήττα) για το Κύπελλο Ελλάδας , Ακολούθως, πήγε για μια διετία στην Αλ Αχλί του Ντουμπάι με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο των ΗΑΕ το 1988. Τη σεζόν 1990-91 επέστρεψε προσωρινά στη Σερβία και ανέλαβε τη Σπαρτάκ Σουμπότιτσα. Το 1992, έφυγε για την Αγκόλα, μια χώρα σε μεγάλη πολιτική αστάθεια, όπου καθοδήγησε την Atlético Petróleos de Luanda, τον πιο δημοφιλή σύλλογο της χώρας, με την οποία κατέκτησε δυο πρωταθλήματα (1994,1995) , τρία Κύπελλα (1992/93, 1993/94, 1994/95), και δυο Σούπερ Καπ (1993, 1994). Ο Ζετς δολοφονήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1995 στη Λουάντα, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Το κίνητρο και οι δράστες δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, και η βασικότερη υπόθεση είναι ότι ο Ζετς βρέθηκε σε λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή, αφού εργαζόταν στην Αγκόλα σε μια ασταθή περίοδο καθώς διεξάγονταν στη χώρα, εμφύλιος πόλεμος. Μετά τη δολοφονία του στη Λουάντα, διοργανώνεται ετησίως, τουρνουά μνήμης προς τιμήν του. Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας (2): 1976/77 , 1983/84. Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (1): 1985. Προεδρικό Κύπελλο ΗΑΕ (1): 1988. Πρωτάθλημα Αγκόλας (2): 1994, 1995. Κύπελλο Αγκόλας (3): 1992/93, 1993/94, 1994/95. Σούπερ Καπ Αγκόλας (2): 1993, 1994.