IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καβείριο Λήμνου

Το Καβείριο ή Ιερό των Καβείρων είναι αρχαιολογικός τόπος στη Λήμνο. Οι σύγχρονοι κάτοικοι του νησιού τον ονομάζουν στον πληθυντικό: Καβείρια (τα). Ανακαλύφθηκε από τον L. Bernarbo Brea στο ακρωτήριο της Χλόης, στη ΒΑ Λήμνο, απέναντι από την περιοχή της αρχαίας Ηφαιστίας. Ανασκάφθηκε από την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας στα χρόνια 1937-39. Από το 1982 συνεχίζονται οι ανασκαφές και οι έρευνες.

 Το ιερό των Καβείρων προστατευόταν από την ξηρά από ένα μακρύ τείχος στην κορυφή του λόφου που το έκρυβε από τα βλέμματα των αμύητων. Τα κύρια κτίσματα του ιερού ήταν μεγάλες αίθουσες μυήσεως (τελεστήρια) μέσα στις οποίες φανερωνόταν στους μύστες τα "ιερά", τα λεγόμενα Καβείρια μυστήρια. Τα ερείπιά τους σώζονται σε δύο πλατώματα, στηριγμένα στη απότομη πλαγιά προς τη θάλασσα από αναλήμματα. Στο βόρειo πλάτωμα σώζονται τα ερείπια ενός μεγάλου τελεστηρίου της ελληνιστικής περιόδου. Η αίθουσα των μυήσεων με τα "άδυτα" στο βάθος, χωριζόταν σε τρία κλίτη, από δύο σειρές τεσσάρων ιωνικών κιόνων, στα επιστήλια των οποίων υπήρχε μία πήλινη σίμη. Στο νότιο πλάτωμα σώζονται τα θεμέλια ενός μικρότερου τελεστηρίου του 3ου αιώνα μ.Χ. κτισμένου μετά την καταστροφή του ελληνιστικού τελεστηρίου. Στο βάθος του Σηκού είναι τα θεμέλια ενός ναΐσκου προορισμένου για τα "ιερά". Ο σηκός χωριζόταν σε τρία κλίτη, από δύο σειρές πέντε κιόνων και με ένα προστώο στηριγμένο προς το μέρος της θάλασσας από ένα ισχυρό στερεοβάτη. Κάτω από τα θεμέλια του υστερορωμαϊκού τελεστηρίου έχουν ανακαλυφθεί υπολείμματα προηγουμένων φάσεων μέχρι της εποχής της ίδρυσης του ιερού μεταξύ 8ου και 7ου αιώνα π.Χ. Σε αυτή την πρώιμη φάση ανήκει ένας σημαντικός αποθέτης προσφορών. Στην κλασική και ελληνιστική φάση ανήκει ένας πλούσιος αποθέτης προσφορών, λύχνοι για τις νυκτερινές τελετές, κάνθαροι, σκύφοι, "πυξίδες", κεραμεική για τα ιερά συμπόσια. Στο ιερό βρέθηκαν επίσης θραύσματα γλυπτών, πήλινα και χάλκινα αγαλματίδια, υαλικά και πολλές αναθηματικές, τιμητικές απελευθερωτικές επιγραφές. Το αρχαϊκό τελεστήριο βρίσκεται στο νότιο πλάτωμα και είναι διαστάσεων 6.40 x 13.50 μέτρα με θρανία από μισοψημένους πλίνθους κατά μήκος των τειχών όπου καθόταν οι μύστες. Στο βάθος υπήρχε ο ιερότερος χώρος, το άδυτο, όπου έμπαινε ο ιερέας και στεκόταν τα αγάλματα των θεών. Είναι ίσως το αρχαιότερο γνωστό τελεστήριο στον ελληνικό χώρο, παλαιότερο και από το Σολώνειο Τελεστήριο της Ελευσίνας. Καταστράφηκε από πυρκαγιά μάλλον με την εισβολή των Περσών το 512 π.Χ. Το ελληνιστικό τελεστήριο ήταν κτισμένο στο βόρειο πλάτωμα και είναι το πρώτο που αντικρίζει κανείς μπαίνοντας στον αρχαιολογικό χώρο. Ορθογώνιο με διαστάσεις 33 x 46.10 μέτρα είναι διπλό σε σχέση με το ιερό της Σαμοθράκης και στην πρόσοψη είχε στοά με 12 κίονες. Χωριζόταν σε τρία κλίτη με δύο σειρές από 4 ιωνικούς κίονες. Πολιόχνη Κουκονήσι Ηφαιστία "Αρχαιολογία", τ. 50 (Μάρτιος 1994), αφιέρωμα στη Λήμνο. "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Φράτι Αχαΐας

Το Φράτι υπήρξε παλιός ορεινός οικισμός σε κεντρική περιοχή του σημερινού Νομού Αχαΐας, εγκαταλελειμμένος ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Η ονομασία Φράτι διαζώζεται στις μέρες μας ως τοπωνύμιο στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου. Επίσης, Φράτι ονομάζεται και οροσειρά επί του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού στην ευρύτερη περιοχή όπου βρισκόταν το χωριό.

 Βρισκόταν κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 935 μέτρων και οδηγεί εκεί χωματόδρομος, που συνδέει τις επαρχιακές οδούς Χαλανδρίτσας-Ρακίτας και διασταύρωσης Αγριδίου Φαρρών-Λεοντίου, διερχόμενος δυτικά των Μπαρλαίικων και δυτικά των Κατσαϊταίικων. Βορειοδυτικά της τοποθεσίας του παλιού οικισμού Φράτι βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος οικισμός της Σάπιας Βρύσης, ενώ στα νοτιοανατολικά του το χωριό των Δεμέστιχων. Η ονομασία του είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από όνομα Αλβανού οικιστού της περιοχής. Αναφέρεται με την ονομασία «Frati» στα Οθωμανικά τιμαριωτικά κατάστιχα της περιόδου 1461-1463, όπου βρέθηκε να κατοικείται από 6 άτομα, όλα αλβανικής εθνικότητας. Αναφέρεται ως χωριό της Επαρχίας Πατρών σε βενετική κατάσταση του 1697. Αναφέρεται ξανά στην απογραφή, που διεξήγαγε στην Πελοπόννησο στα 1829 η Εκστρατεία του Μοριά, με την ονομασία «Phrati» και εκατοικείτο από 11 οικογένειες. Έκτοτε δεν εμφανίζεται ξανά σε απογραφή ενώ δεν αναφέρεται να υπόκειται καμία διοικητική μεταβολή καθότι έπαψε να υφίσταται ως οικισμός. Bory de Saint-Vincent (Jean Baptiste Geneviève Marcellin, M.), Émile Le Puillon de Boblaye, Pierre Théodore Virlet d'Aoust, Isidore Geoffroy Saint-Hilaire, Étienne Geoffrey Saint-Hilaire, Gabriel Bibron, Gérard Paul Deshayes, Brullé (Gaspard Auguste, M.), Félix Édouard Guérin-Méneville, Jean Baptiste Fauché, Adolphe Brongniart, Louis Anastase Chaubard, Expédition scientifique de Morée. Section des Sciences Physiques. Tome II: Géographie et Géologie, France: Ministère de l'éducation nationale. France: Commission scientifique de Morée, Paris 1834, σελ. 86. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Φράτι. Το Φράτι στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 29/06/2018. Το Φράτι στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 29/06/2018.
UTC+03:00

Η UTC+03:00 είναι ένα αναγνωριστικό για μια μετατόπιση ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +03. Στο ISO 8601 ο σχετικός χρόνος θα πρέπει να γραφτεί ως 2023-10-20T21:57:05+03:00. Ο χρόνος αυτός χρησιμοποιείται σε:

 Αιθιοπία Ερυθραία Κένυα Κομόρες Μαγιότ (Γαλλία) και Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού (Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη) (Ύφαλος Ινδίας, Νήσος Ευρώπη, Νήσος Χουάν ντε Νόβα) Μαδαγασκάρη Νότιο Σουδάν Ουγκάντα Σομαλία Σουδάν Τανζανία Τζιμπουτί Από το Σεπτέμβριο του 2011 οι ακόλουθες περιοχές στην Ανατολική Ευρώπη χρησιμοποιούν την UTC+3 όλο το έτος: Περιφέρεια Καλίνινγκραντ, Ρωσία, Ώρα Καλίνινγκραντ Λευκορωσία, ΄Ώρα Μινσκ Η χειμερινή ώρα Αραβίας ή AST, χρησιμοποιείται από μερικές χώρες στη Μέση Ανατολή. Δεδομένου ότι αυτή η ζώνη ώρας είναι κατά κύριο λόγο στην περιοχή του ισημερινού, δεν υπάρχει σημαντική αλλαγή στη διάρκεια της ημέρας όλο το χρόνο και έτσι δεν τηρείται η θερινή ώρα. Η AST χρησιμοποιείται από τις ακόλουθες χώρες: Ιορδανία Ιράκ Κατάρ Κουβέιτ Μπαχρέιν Σαουδική Αραβία Συρία Τουρκία ΥεμένηΣημειώσεις: Το δυτικότερο σημείο στο οποίο εφαρμόζεται η ώρα UTC+03 (όχι θερινή ώρα) είναι η ρωσική πόλη Baltiysk, στην Περιφέρεια Καλίνινγκραντ, στις 19°55′Α. Πριν από τις 27 Μαρτίου 2011, ήταν το δυτικότερο σημείο του Σουδάν, στην πολιτεία Δυτικό Νταρφούρ, στα σύνορα με την Τσαντ. Η Geneina, η πρωτεύουσα του Δυτικού Νταρφούρ, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά σε εκείνο το σημείο, έχει γεωγραφικό μήκος 55°20' Α. Το ανατολικότερο σημείο στο οποίο εφαρμόζεται η ώρα UTC+03 (όχι θερινή ώρα) είναι στην πραγματικότητα το ανατολικότερο σημείο της Σαουδικής Αραβίας, στην Ανατολική Επαρχία, στα σύνορα με το Ομάν, με γεωγραφικό μήκος περίπου 55°20'Α. Πριν τις 27 Μαρτίου 2011 ήταν γνωστή σαν Ώρα Μόσχας. Σήμερα γνωστή σαν UTC+4. Βουλγαρία Ελλάδα Εσθονία Κύπρος (συμπεριλαμβάνονται οι Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας (ΗΒ) και ΤΔΒΚ) Λεττονία Λιθουανία Μολδαβία Ουκρανία Ρουμανία Φινλανδία (συμπεριλαμβάνεται το Ώλαντ) Ισραήλ Λίβανος Παλαιστινιακά εδάφη Το δυτικότερο σημείο στο οποίο εφαρμόζεται η UTC+03 με Θερινή ώρα είναι στην πραγματικότητα το δυτικότερο σημείο της συνεχόμενης Ρωσίας, κοντά στο Lavry, Περιφέρεια Πσκοφ (27°19' Α). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο χρόνους που χρησιμοποιείται εκεί (που αντιστοιχεί στον 60°Α είναι 33°41' Α στο φυσικό χρόνο, δηλαδή περίπου 2 ώρες και 14 λεπτά πριν από το φυσικό χρόνο, καθιστώντας τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ χρησιμοποιούμενης ώρας και φυσικής ώρας με UTC+03 με θερινή ώρα. Αυτή στην πραγματικότητα είναι η μεγαλύτερη απόκλιση συνολικά για την UTC+03 ακόμη και αν συμπεριληφθεί η UTC +03 χωρίς θερινή ώρα.
Been Down So Long

To Been Down So Long είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors. Συμπεριλήφθηκε στον τελευταίο δίσκο που ηχογράφησε το συγκρότημα μαζί με τον Τζιμ Μόρισον με τίτλο L.A. Woman.

 Οι στίχοι του κομματιού αναφέρονται στην κατάθλιψη, την απελευθέρωση και τη σεξουαλικότητα. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από τη νουβέλα "Been Down So Long It Looks Like Up To Me" του Ρίτσαρντ Φαρίνα και απ'το τραγούδι του Furry Lewis, "I Will Turn Your Money Green" "I been down so long/It seem like up to me".Επίσης άλλες αναφορές του κομματιού είναι στα συχνά προβλήματα που αντιμετώπιζε το συγκρότημα με την αστυνομία, κυρίως από τις διάφορες συλλήψεις του τραγουδιστή του συγκροτήματος Μόρισον. Το Been Down So Long ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – slide κιθάρα Ρέι Μάνζαρεκ – ρυθμική κιθάρα Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΓκεστ συμμετοχές Τζέρι Σεφ – μπασο Μάρκ Μπένο – ρυθμική κιθάρα Been Down So Long στο Genius Lyrics
Ξενομεταμόσχευση

Ξενομεταμόσχευση (αγγλ. xenotransplantation), ή ετερόλογη μεταμόσχευση, είναι η μεταμόσχευση ζωντανών κυττάρων, ιστών ή οργάνων από ένα είδος σε άλλο. Τέτοια κύτταρα, ιστοί ή όργανα ονομάζονται ξενομοσχεύματα.

 Η ξενομεταμόσχευση αντιπαραβάλλεται με την αλλομεταμόσχευση (από άλλο άτομο του ίδιου είδους), τη συγγενή μεταμόσχευση ή την ισομεταμόσχευση (μοσχεύματα που μεταμοσχεύονται μεταξύ δύο γενετικά πανομοιότυπων ατόμων του ίδιου είδους) και την αυτομεταμόσχευση (από ένα μέρος του σώματος σε άλλο στο ίδιο άτομο). Η ξενομεταμόσχευση ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων σε ανοσοκατεσταλμένα ποντίκια είναι μια ερευνητική τεχνική που χρησιμοποιείται συχνά στην προκλινική ογκολογική έρευνα. Η ανθρώπινη ξενομεταμόσχευση προσφέρει μια πιθανή θεραπεία για την ανεπάρκεια οργάνων τελικού σταδίου, ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας σε μέρη του βιομηχανοποιημένου κόσμου. Εγείρει ωστόσο πολλά νέα ιατρικά, νομικά και ηθικά ζητήματα. Μια συνεχιζόμενη ανησυχία είναι ότι πολλά ζώα, όπως λ.χ. οι χοίροι, έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής από τους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι οι ιστοί τους γερνούν με ταχύτερο ρυθμό. Η μετάδοση της νόσου (ξενοζωονόωση) και η μόνιμη αλλαγή του γενετικού κώδικα των ζώων αποτελούν επίσης αιτίες ανησυχίας. Παρόμοια με τις αντιρρήσεις για τις δοκιμές σε ζώα, οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων έχουν επίσης αντιταχθεί στην ξενομεταμόσχευση για ηθικούς λόγους. Δημοσιεύονται μερικές προσωρινά επιτυχείς περιπτώσεις ξενομοσχεύσεων.Είναι σύνηθες για τους ασθενείς και τους γιατρούς να χρησιμοποιούν τον όρο "αλλομόσχευμα" με ανακρίβεια για να αναφέρονται είτε σε αλλομόσχευμα (άνθρωπος σε άνθρωπο) είτε σε ξενομόσχευμα (ζώο σε άνθρωπο), αλλά είναι χρήσιμο επιστημονικά (για όσους αναζητούν ή διαβάζουν την επιστημονική βιβλιογραφία) για να διατηρηθεί η ακριβέστερη διάκριση στη χρήση. Οι πρώτες σοβαρές προσπάθειες ξενομεταμόσχευσης (τότε ονομαζόταν ετερομεταμόσχευση) εμφανίστηκαν στην επιστημονική βιβλιογραφία το 1905, όταν φέτες νεφρού κουνελιού μεταμοσχεύθηκαν σε ένα παιδί με χρόνια νεφρική νόσο. Στις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, δημοσιεύθηκαν αρκετές μεταγενέστερες προσπάθειες για τη χρήση οργάνων από αρνιά, χοίρους και πρωτεύοντα θηλαστικά. Τον Ιανουάριο 2022, ο Ντέιβιντ Μπένετ στις ΗΠΑ έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο, στον οποίο έγινε ξενομεταμόσχευση καρδιάς, από γενετικά τροποποιημένο χοίρο. Η κατάσταση του ασθενούς εξελίχθηκε ομαλά, μετά επτάωρη επέμβαση που πραγματοποιήθηκε στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στη Βαλτιμόρη.
Φαρνάκης Β΄ της Φρυγίας

Ο Φαρνάκης Β΄ (άκμασε 430-422 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Φαρνακιδών ήταν σατράπης της Φρυγίας παρά τον Ελλήσποντο, υπό την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών.

 Ήταν γιος τού Φαρνάβαζου Α΄ σατράπη της Φρυγίας. Η Φρυγία απετελείτο από τις περιοχές Τρωάδα, Μυσία και Βιθυνία. Έδρα της ήταν το Δασκύλειον, νότια της Κυζίκου, στη Μυσία. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Αρτάβαζου Α΄ ιδρυτή της δυναστείας, κλάδου των Αχαιμενιδών. Ο Φαρνάκης Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του το 430 ή τον πάππο του το 455 π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φαρνάβαζος Β΄. Γιος του ήταν ο: Φαρνάβαζος Β΄ άκμασε 413-374, σατράπης της Φρυγίας. Classical Numismatic Group
Τζέιμς Αλεξάντερ Τζορτζ Σμιθ Μακάρτνεϊ

O Τζέιμς Αλεξάντερ Τζορτζ Σμιθ Μακάρτνεϊ (James Alexander George Smith McCartney, 30 Ιουνίου 1945 – 9 Μαΐου 1980), επίσης γνωστός ως J. A. G. S. McCartney ή "Jags" McCartney ήταν πολιτικός από τα Νησιά Τερκς και Κέικος. Υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός (επικεφαλής υπουργός) στα νησιά και κατείχε αυτή τη θέση από τον Αύγουστο του 1976 μέχρι τις 9 Μαΐου 1980, οπότε σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ. Σήμερα τιμάται ως ο πρώτος εθνικός ήρωας των νησιών.

 Γεννήθηκε στην Μεγάλη Τερκ, γιος του επιτυχημένου Τζαμαϊκανού δικηγόρου, Χάρβεϊ O. B. Φερνάντεζ Μακάρτνεϊ και της πιανίστριας Σάλι Μακάρτνεϊ, το γένος Τέιλορ, από τα Τερκς και Κέικος. Το όνομά του προέρχεται από το όνομα του εξέχοντα δικηγόρου Τζέιμς Αλεξάντερ Τζορτζ Σμιθ (1877-1942). Ο J. A. G. S. Μακάρτνεϊ ήταν ο πρώτος ηγέτης και ιδρυτής του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος (PDM), μιας λαϊκής οργάνωσης που συστάθηκε για να αντιμετωπίσει τα πολλά κοινωνικά και οικονομικά δεινά που ήταν διάχυτα σε όλα τα Τερκς και Κάικος. Ένας κεντρικός στόχος του ήταν η επίτευξη της αυτοδιάθεσης για το λαό των Τερκς και Κάικος. Ο Μακάρτνεϊ προσπάθησε ιδιαίτερα να κινητοποιήσει τους νέους στο να ασχοληθούν με την πολιτική. Χαρισματικός, δυναμικός και οραματιστής, ο Μακάρτνεϊ ήταν αποφασισμένος να εγκαινιάσει ένα νέο σύνταγμα που θα προωθούσε και θα διασφάλιζε τα δικαιώματα όλων των κατοίκων των Τερκς και Κέικος, να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τους πολίτες και να προοδεύσει η χώρα. Το 1975 ίδρυσε το Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα, με το οποίο κέρδισε τις εκλογές του 1976 και έγινε πρωθυπουργός. Αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία σε ηλικία 31 ετών, ο Μακάρτνεϊ παραμένει ένας από τος νεότερους σε ηλικία δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες στην ιστορία.Πέθανε αδόκητα σε αεροπορικό δυστύχημα στις ΗΠΑ τον Μάιο του 1980 και την περίοδο εκείνη ήταν ο μικρότερος σε ηλικία ηγέτης της Καραϊβικής. Ήταν παντρεμένος με την Ντόροθι Μακάρτνεϊ.Στη μνήμη του καθιερώθηκε η αργία της τελευταίας Δευτέρας του Μαΐου. Η ημέρα εκείνη καλείται Εθνική Ημέρα Ηρώων. Επίσης, το όνομα του πρόωρα αποβιώσαντος πολιτικού φέρει το Διεθνές Αεροδρόμιο της Μεγάλης Τερκ.
Βερνάρδος της Σβιντνίτσα

Ο Βερνάρδος, πολων. (π.1291 - 6 Μαΐου 1326) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα ήταν δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (1301-1312, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες), της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (1312-22, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες) και της Σβιντνίτσα (από το 1322, μόνος του).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπόλκο Α΄ του Αυστηρού, δούκα του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε και της Βεατρίκης των Ασκάνια, κόρης του Όθωνα Ε΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ. Νυμφεύτηκε το 1310 τη Κουνιγκούντε των Πιαστ, κόρη του Βλάντισλαφ Α΄ του Βραχύ, βασιλιά της Πολωνίας και είχε τέκνα: Μπόλκο Β΄ π.1312-1368, δούκας της Σβιντνίτσα, Γιάβορ, Λβόβεκ, Λουσατίας, Μπζεγκ, Ολάβας, κ.ά. Κωνσταντία π.1313-1363, παντρεύτηκε τον Πσέμκο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ δούκα του Ζάγκαν, Στσινάβα, Γκλόγκουφ, κ.ά. Ελισάβετ π.1315-1348, παντρεύτηκε τον Μπόλκο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε δούκα του Οπόλε. Ερρίκος Β΄ π.1316-1345, δούκας της Σβιντνίτσα. Μπεάτα π.1320-1331, απεβ. 11 ετών. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Τούντζελι

Το Τούντζελι (τουρκικά: Tunceli, προφέρεται [tundʒeli], κουρδικά: Dêrsim‎ Ντερσίμ, ζαζαϊκά: Desim ή Mamekiye) είναι μια πόλη στην Τουρκία. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τούντζελι, που βρίσκεται στη μέση της διαμερίσματος Ανατολικής Ανατολίας. Τα πρώην ονόματα του Τούντζελι περιλαμβάνουν το Μαμίκι (από το αρμενικό Μαμίκον), Καλάν, και Ντερσίμ.

 Το Τούντζελι, που σημαίνει «χέρι σιδήρου» στα τουρκικά, ήταν το όνομα της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης για την αφομοίωση (τουρκοποίηση) του λαού με τη βία. Το Τούντζελι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 39°06′N 39°33′E βρίσκεται ακριβώς στα βόρεια του σημείου διασταύρωσης των δύο ποταμών, των Μουνζούρ και Πουλουμούρ, που και οι δύο ρέουν προς τα νότια. Η πόλη ιδρύθηκε στην κοιλάδα Μουνζούρ, η οποία είναι γνωστή για τη γραφική της εμφάνιση. Περιβάλλεται από ψηλά βουνά που ονομάζονται όρη Μουνζούρ. Η πόλη έχει περιορισμένα μέσα μεταφοράς σε άλλες πόλεις. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 32.815 κάτοικοι το 2011. Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες πρωτεύουσες επαρχιών της Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Τούντζελι (τότε γνωστό ως Καλάν) ήταν μέρος της περιοχής που ονομάζεται Ντερσίμ. Το 1847 το Ντερσίμ κηρύχθηκε σαντζάκι (ιστορική διοικητική μονάδα μικρότερη από την επαρχία). Η πρωτεύουσα του σαντζακιού ήταν το Χοζάτ. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της Τουρκίας ως δημοκρατία η επαρχία Τούντζελι ιδρύθηκε το 1935. Το 1946 η πρώην πόλη Καλάν μετονομάστηκε σε Τούντζελι και δηλώθηκε ως πρωτεύουσα της επαρχίας.Ως αποτέλεσμα της τουρκικής εκστρατείας της Τουρκοποίησης, το Τούντζελι έγινε βασικός στόχος των Τούρκων αξιωματούχων μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923. Το Τούντζελι έπαιξε ρόλο στην εξέγερση Ντερσίμ που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως γενοκτονία. Το Τούντζελι είναι διάσημο για εξαιρετικές βαθμολογίες στα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Παιδείας. Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η κτηνοτροφία. Το σιτάρι είναι το μοναδικό αξιοσημείωτο γεωργικό προϊόν. Υπάρχουν άλατα χρωμίου και μαρμάρινες αποθέσεις. Αλλά παράγεται μόνο αλάτι. Επίσης υπάρχουν μερικά εργοστάσια που βασίζονται στη γεωργία. Το Τούντζελι έχει ηπειρωτικό κλίμα με ξηρά καλοκαίρια (τύπος Dsa της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με πολύ ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και παγωμένους ψυχρούς, χιονισμένους χειμώνες. Εθνικό Πάρκο Κοιλάδας Μουνζούρ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tunceli στο Wikimedia Commons
Εθνική Τσεχίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Μάιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Τσεχίας (τσεχικά: Česká ženská basketbalová reprezentace) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Τσεχίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τσεχικής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Česká Basketbalová Federace, ČBF).

 Η Τσεχία αντιπροσωπεύτηκε για πρώτη φορά στη FIBA το 1993, χρονιά κατά την οποία το ενιαίο κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε. Αντίστοιχα, η τρέχουσα γυναικεία ομάδα αποτελεί τη μία από τις δύο φυσικές διαδόχους της Εθνικής Γυναικών Τσεχοσλοβακίας. Η Τσεχία λαμβάνει μέρος στην Τελική Φάση των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων της FIBA αδιαλλείπτως από το 1995, ενώ έχει αποτελέσει δύο φορές οικοδέσποινα χώρα (το 1995 και το 2017). Μεγαλύτερες επιτυχίες της ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου το 2005 στην Τουρκία και του ασημένιου μεταλλίου δύο χρόνια νωρίτερα στην Ελλάδα.Εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων, η ομάδα μετρά τρεις προκρίσεις σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: στην Αθήνα το 2004, στο Πεκίνο το 2008 και στο Λονδίνο το 2012. Αντίστοιχα, επιβεβαιώνοντας το γεγονός πως διανύει περίοδο ακμής, διαγωνίστηκε πρόσφατα σε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2006, 2010, 2014). Αξιοσημείωτα το 2010, χρονιά κατά την οποία φιλοξένησε το θεσμό, ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Τσεχίας σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Τσεχίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σλοβακίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Τσεχίας σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Εθνική Τσεχίας U21 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Τσεχίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Czech Republic, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Česká Basketbalová Federace, επίσημος ιστότοπος. (Τσεχικά)
Άρτισσα Άρτας

Η Άρτισσα είναι χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων του νομού Άρτας στην Ήπειρο. Βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 680 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 25 μόνιμους κατοίκους.

 Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 54 χιλιόμετρα, ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 38 χιλιόμετρα. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγνάντων. Μέχρι το 1997 υπαγόταν στην επαρχία Άρτης. Αργότερα, με βάση το Σχέδιο Καποδίστρια, η Άρτισσα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αγνάντων. Με τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Άρτισσα εντάχθηκε στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Μαζί με το Καταφύγι, τα Φράστα, τα Κονάκια, το Παλαιοχώρι και τα Άγναντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγνάντων με συνολικό πληθυσμό 430 κατοίκους. Ο οικισμός γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Αγνάντων. Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 25 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 56 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα. Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Κυριακοσέλλια Χανίων

Τα Κυριακοσέλλια ή Κυριακοσέλια είναι οικισμός της κοινότητας Ραμνής του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 32 κατοίκους. Απέχουν 31 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 360 μέτρα

 Ο Τσουγκαράκης αναφέρει ότι το χωριό κτίστηκε κατά τη β΄βυζαντινή περίοδο, μαζί με το κάστρο στο λόφο προς βορρά, και το ναό του Αγίου Νικολάου. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το κάστρο κατέλαβαν κατά την επανάσταση των δύο Συβρίτων οι Σκορδίληδες και οι Μελισσηνοί, μέχρι το 1236, οπότε και πέρασε με συνθήκη στους Βενετούς.Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού ότι μπορεί να σχετίζεται με τη λέξη σελί, η οποία στην Κρήτη αναφέρεται στον αυχένα ανάμεσα σε δύο βουνά. Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από τη φράση Άη Κυρικού σάλια. Το χωριό αν και αναφέρεται ως τοπωνύμιο από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα στον κώδικα με τον κατάλογο των χωριών το 1629, ως Cyriacosell, δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1630. Το χωριό αναφέρεται επίσης στο χρονικό του Αντόνιο Τριβάν. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Kyriacusalia με αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 6 οικογένειες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Φρε και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 60 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 59 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Το 1920 ανήκε στον αγροτικό δήμο Ράμνης. Τα Κυριακοσέλια το 1925 προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Ράμνης μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν προσαρτήθηκαν στον δήμο Αρμένων.Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι κάτοικοι του χωριού φρόντιζαν να κρύβουν στην περιοχή Αυστραλούς τραυματίες. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: O ναός του Αγίου Νικολάου κοντά στο χωριό χρονολογείται από τη βυζαντινή εποχή. Κτίστηκε αρχικά τον 11ο αιώνα μ.Χ., ως μονόχωρος καμαρόσκεπος. Τον 13ο αιώνα η μορφή του άλλαξε σε σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλο. Τον 20ό αιώνα προστέθηκε ο νάρθηκας στο δυτικό άκρο. Ο ναός ήταν τοιχογραφημένος στο εσωτερικό και σώζονται ακόμα κάποιες από τις τοιχογραφίες του. Χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα.Σε λόφο κοντά στο χωριό, σε υψόμετρο 400 μέτρων, βρίσκεται το κάστρο των Κυριακοσέλιων. Ο Τζουζέπε Γκερόλα ταύτισε το κάστρο με το Rocca di S. Nicolo, το οποίο έκτισε ο Ενρίκο Πεσκατόρε, ενώ ο Τσουγκαράκης και ο Ανδριανάκης ανέφεραν ότι κτίστηκε κατά τη β΄βυζαντινή περίοδο. Βρίσκεται σε δυσπρόσιτη περιοχή, προσβάσιμη με φιδωτό μονοπάτι από το χωριό. Στο παρελθόν σώζονταν δύο στενές πύλες, ενώ πλέον δεν υπάρχουν. Ο οχυρός περίβολος ακολουθεί τις καμπύλες του εδάφους. Το κάστρο είχε πύργους, και ένας από αυτούς, ένας πολυγωνικός πύργος πάνω από την είσοδο σώζεται σε ύψος 5 μέτρων. Ανατολικά της εισόδου βρίσκονται τα ερείπια του ναού της Αγίας Παρασκευής, εντός του οποίου έχει κτιστεί νέος ναΐσκος. Στο βόρειο άκρο του κάστρου βρίσκεται πύργος και δίπλα του δεξαμενή νερού. Στους βόρειους πρόποδες του λόφου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Μάμα. Δίπλα στο ναό βρίσκεται πηγή νερού η οποία υδροδοτούσε το κάστρο. Η πρόσβαση σε αυτή γινόταν με οχυρωμένη σκάλα. Στο κάστρο υπάρχουν ίχνη εγκαταλελειμμένων οικιών. ,
Γκριγκόρι Αρς

Ο Γκριγκόρι Λβόβιτς Αρς (ρωσικά: Григорий Львович Арш, 21 Νοεμβρίου 1925 - 15 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Ρώσος ιστορικός που ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορία της Αλβανίας και με την ελληνική επανάσταση του 1821.

 Γεννήθηκε στο Αρχάνγκελ της Ρωσίας. Συμμετείχε ως στρατιώτης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τον οποίο τραυματίστηκε σοβαρά.Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης. Υπήρξε συνεργάτης του Ινστιτούτου Σλαβικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.Το 2005 ανακηρύχθηκε επίτιμος Διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Απεβίωσε το 2017. Ο Γκρίγκορι Άρς υπήρξε ο βασικός μελετητής της ιστορίας των Ελλήνων και της Φιλικής Εταιρείας στην τσαρική Ρωσία κατά τον 19ο αιώνα. Το 1970 εξέδωσε την διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Ο ελληνικός απελευθερωτικός αγώνας στα τέλη του 18ου αιώνα και στον πρώιμο 19ο αιώνα" ενώ εν συνεχεία εξέδωσε το έργο "Ο Ιωάννης Καποδίστριας στη Ρωσία" και η "Η Φιλική Εταιρεία στη Ρωσία". Πριν καταπιαστεί με την ελληνική ιστορία, είχε ασχοληθεί επισταμένως με την ιστορία της Αλβανίας δημοσιεύοντας το έργο του "Αλβανία και Ήπειρος στα τέλη του 18ου αιώνα και στις αρχές του 19ου αιώνα".
Minoan Lines

Η εταιρεία Minoan Lines, γνωστή και με την ελληνική επωνυμία της Μινωικές Γραμμές, είναι ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία που επικεντρώνεται στην ακτοπλοϊκή σύνδεση του Ηρακλείου με τον Πειραιά, της Πάτρας με την Ιταλία και από τον Ιούνιο του 2018 του Ηρακλείου με τη Σαντορίνη, την Ίο, την Πάρο και τη Μύκονο. Η ίδρυσή της έγινε στο Ηράκλειο το 1972 ενώ, για περισσότερα από τριάντα χρόνια πρόεδρός της υπήρξε ο εφοπλιστής και δήμαρχος Ηρακλείου Κώστας Κληρονόμος.Το 2008 οι μετοχές της εξαγοράστηκαν από τον Ιταλικό Όμιλο Γκριμάλντι σε ποσοστό 30%.Η εταιρία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (ΧΑΑ: ΜΙΝΟΑ).

 Σύμφωνα με τον Κληρονόμο, η εταιρεία ιδρύθηκε το 1970-1971, όταν δύο φίλοι του, οι Γ. Βαρδιάμπασης κα Γ. Κεγιαδάκης έχασαν την πτήση τους, και του ζήτησαν να φτιάξουν μια ναυτιλιακή εταιρεία, όπως η Χανιώτικη ANEK Lines. Τότε ο Κληρονόμος εργαζόταν ως δικηγόρος. Ο Κληρονόμος, μαζί με μερικούς άλλους αποχώρησαν από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, διότι δεν άρεσε η επιλογή τους στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Ωστόσο, με την Μεταπολίτευση, κι ενώ είχε προηγηθεί η αγορά ενός πλοίου, ο Κληρονόμος εξελέγη πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και αργότερα πρόεδρος. Πειραιάς - Ηράκλειο (Knossos Palace & Festos Palace) Πειραιάς - Μήλος - Ηράκλειο (Knossos Palace & Festos Palace) (Κατά τη θερινή περίοδο) Πειραιάς - Σύρος - Μύκονος - Πάρος - Νάξος - Σαντορίνη - Ηράκλειο (Santorini Palace) Πειραιάς - Μύκονος - Πάρος - Σαντορίνη - Ηράκλειο (Santorini Palace ) Ηγουμενίτσα - Ανκόνα (Florencia & Venezia - σε συνεργασία με την Grimaldi Lines) Ηγουμενίτσα - Μπρίντεζι ( Kydon Palace - σε συνεργασία με την Grimaldi Lines) Παρακάτω παραθέτονται τα πιο σημαντικά εκ των παλαιότερων πλοίων της εταιρείας, κατά αλφαβητική σειρά Αγία Γαλήνη (1986-2001) Αριάδνη (1976-1999) Κίνγκ Μίνως (1988-2001) Κνωσός Παλάς (2000-2020) Ν. Καζαντζάκης (1990-2001)
Ανισότητα Τσεμπισιόφ

Στην θεωρία πιθανοτήτων, η ανισότητα Τσεμπισιόφ (αναφέρεται και ως ανισότητα Chebyshev) δίνει ένα φράγμα στην πιθανότητα μία τυχαία μεταβλητή X {\displaystyle X} να αποκλίνει από την αναμενόμενη τιμή της, συναρτήσει της διακύμανσής της. Πιο συγκεκριμένα, για κάθε τυχαία μεταβλητή X {\displaystyle X} με πεπερασμένη διακύμανση Var ⁡ ( X ) < ∞ {\displaystyle \operatorname {Var} (X)<\infty } , ισχύει για κάθε a > 0 {\displaystyle a>0} Pr ( | X − E ⁡ ( X ) | ≥ a ) ≤ Var ⁡ ( X ) a 2 . {\displaystyle \Pr(|X-\operatorname {E} (X)|\geq a)\leq {\frac {\operatorname {Var} (X)}{a^{2}}}.}

 Η τυπική απόδειξη της ανισότητας Τσεμπισιόφ προκύπτει από την εφαρμογή της ανισότητας Μαρκόφ η οποία λέει ότι για οποιαδήποτε μη-αρνητική τυχαία μεταβλητή Y {\displaystyle Y} , ισχύει ότι για κάθε a > 0 {\displaystyle a>0} Pr ( Y ≥ a ) ≤ E ⁡ ( Y ) a {\displaystyle \Pr(Y\geq a)\leq {\frac {\operatorname {E} (Y)}{a}}} .Υπενθυμίζουμε επίσης ότι η διακύμανση της X {\displaystyle X} ορίζεται ως Var ⁡ ( X ) = E ⁡ [ ( X − E ⁡ ( X ) ) 2 ] . {\displaystyle \operatorname {Var} (X)=\operatorname {E} [(X-\operatorname {E} (X))^{2}].} Η ανισότητα Τσεμπισιόφ προκύπτει από την ανισότητα Μαρκόφ, θεωρώντας την τυχαία μεταβλητή Y = ( X − E ⁡ ( X ) ) 2 . {\displaystyle Y=(X-\operatorname {E} (X))^{2}.} Πιο συγκεκριμένα, για την Y {\displaystyle Y} (που είναι μη-αρνητική ως το τετράγωνο μίας τυχαίας μεταβλητής), η ανισότητα Μαρκόφ δίνει Pr ( ( X − E ⁡ ( X ) ) 2 ≥ a 2 ) ≤ Var ⁡ ( X ) a 2 {\displaystyle \Pr((X-\operatorname {E} (X))^{2}\geq a^{2})\leq {\frac {\operatorname {Var} (X)}{a^{2}}}} .καθώς E ⁡ ( Y ) = E ⁡ ( ( X − E ⁡ ( X ) ) 2 ) = Var ⁡ ( X ) {\displaystyle \operatorname {E} (Y)=\operatorname {E} \left((X-\operatorname {E} (X))^{2}\right)=\operatorname {Var} (X)} . Αφού a > 0 {\displaystyle a>0} , καταλήγουμε ότι Pr ( | X − E ⁡ ( X ) | ≥ a ) ≤ Var ⁡ ( X ) a 2 {\displaystyle \Pr(|X-\operatorname {E} (X)|\geq a)\leq {\frac {\operatorname {Var} (X)}{a^{2}}}} . Ανισότητα Μαρκόφ Ανισότητα Σάμιουελσον
Στας Πιέχα

Ο Στανισλάβ Πιατράσοβιτς Πιέχα (Ρωσικά: Станислав Пятрасович Пье́ха, γενν. 14 Αυγούστου 1980, Λένινγκραντ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ), γνωστότερος ως Στας Πιέχα (Ρωσικά: Стас Пьеха), είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός. Είναι εγγονός της τραγουδίστριας Εντίτα Πιέχα.

 Ο Στας Πιέχα γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1980, είναι εγγονός της Εντίτα Πιέχα και γιος της Ιλόνα Μπρονεβίτσκαγια, οι οποίες ήταν τραγουδίστριες γνωστές στην ΕΣΣΔ. Ο πατέρας του, Πιατράς Γκερούλις, ήταν μουσικός της τζαζ. Όταν ήταν νεαρό αγόρι, περνούσε το χρόνο του σε περιοδείες με τη γιαγιά του, ενώ η μητέρα του, ακολούθησε σόλο καριέρα. Στην ηλικία των 7, με την επιμονή της γιαγιάς του, το επίθετό του επίσημα άλλαξε από Γκερούλις σε Πιέχα και γράφτηκε στο ωδείο Γκλίνκα στο Λένινγκραντ κάνοντας σπουδές στο πιάνο και σε χορωδία. Στη συνέχεια, γράφτηκε στο ωδείο Γκνέσιν, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το πτυχίο του. Ο Πιέχα έχει δηλώσει συμμετοχές σε πολλά ριάλιτι με θέμα τη μουσική. Έχει γίνει ένας πολύ γνωστός καλλιτέχνης, και έχει γίνει γνωστός και από τις συμμετοχές του και την ιδιαίτερη φωνή του. Ήταν κριτής στο ουκρανικό ριάλιτι "Η Φωνή της Ουκρανίας" (ουκρανικά: Голос країни) με τον Σεργκέι Λάζαρεφ και την Άνι Λόρακ. Έχει τραγουδήσει με την Σλάβα. Ιρίνα Ντουμπτσόβα Τίματι (γκρουπ Banda) Νατάλια Κορσούνοβα Ιβάν Μπρεούσοφ Ντομινίκ Τζόκερ (γκρουπ Banda) Αντόν Ζακέπιν Ξένια Λάρινα Αναστασία Κοτσετκόβα (γκρουπ Banda) Ναντιέζντα Ιγκοσίνα Νατάλια Πολιάνσκαγια Βικτώρια Μπογκοσλιάφσκαγια Γιεβγκένιγια Βολκόνσκαγια Γιούρι Τίτοφ Στας Πιέχα Αντόν Γιαπόλσκι Ρατμίρ Σίσκοφ (γκρουπ Banda) Άλεξ ↑ "Edita Piekha’s star unveiled on Walk of Fame in Vitebsk". Official site Piekha on IMDb Piekha on Instagram Poems by Piekha on stihi.ru Piekha on Russian radio Αρχειοθετήθηκε 2014-06-21 στο Wayback Machine.
Πάολο Ντι Κάνιο

Ο Πάολο Ντι Κάνιο (Paolo Di Canio, Ρώμη, 9 Ιουλίου 1968) είναι παλαίμαχος Ιταλός ποδοσφαιριστής, γνωστός για την εξαιρετική του τεχνική και τον ιδιαίτερα οξύθυμο χαρακτήρα του. Αγωνιζόταν στην θεση του επιθετικού.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στην Λάτσιο από την ηλικία των 17 ετών, πριν αγωνιστεί στην συνέχεια στις Τερνάνα, Γιουβέντους, ΣΣΚ Νάπολι και ΑΚ Μίλαν, πριν συνεχίσει την καριέρα του στην Μεγάλη Βρετανία. Αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης του σκωτσέζικου πρωταθλήματος το 1997 έχοντας πετύχει 15 γκολ σε 37 αγώνες με την Σέλτικ. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή κατά σειρά για την Σέφιλντ Γουένσντεϊ, την Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, και έπειτα την Τσάρλτον Αθλέτικ. Στη διάρκεια του περάσματός του από την Πρέμιερ Λιγκ ο Πάολο Ντι Κάνιο αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της σεζόν 1999-2000 από τους οπαδούς της Γουέστ Χαμ και το τέρμα που πέτυχε απέναντι στην Γουίμπλεντον ΦΚ επιλέχτηκε ως το καλύτερο της σεζόν από το BBC. Ο Ντι Κάνιο ανέτρεψε τον διαιτητή Πολ Όλκοκ μετά την αποβολήτου απέναντι στην Άρσεναλ, κατά την περίοδο που φόραγε τα χρώματα της Σέφιλντ το 1998. Η κίνησή του αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ποινή αποκλεισμού του για διάστημα έντεκα αγώνων και πρόστιμο ύψους περίπου 15 000 €. Παρόλα αυτά έλαβε το βραβείο fair play της FIFA το 2001, επειδή σταμάτησε την μπάλα, ενώ ήταν σε θέση να σκοράρει, εξαιτίας του τραυματισμού του τερματοφύλακα της Έβερτον. Εγκατέλειψε την Αγγλία το 2004 για να επιστρέψει στην ομάδα που τον "άντρωσε" ποδοσφαιρικά, την ΣΣ Λάτσιο. Στη διάρκεια ενός ντέρμπι με αντίπαλο της ΑΣ Ρόμα, την αιώνια αντίπαλο, ο Ντι Κάνιο χαιρέτησε φασιστικά το κοινό. Η χειρονομία αυτή επαναλήφτηκε τον Δεκέμβριο απέναντι στην Λιβόρνο, γνωστή για την αριστερή της πολιτική ιδεολογία, και στην συνέχεια στην Γιουβέντους, και τιμωρήθηκε με χρηματικό πρόστιμο ύψους 10 000 ευρώ και ποινή αποκλεισμού ενός αγώνα από την πειθαρχική επιτροπή της Ιταλική Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Η ομάδα του προσπάθησε να κρατήσει αποστάσεις, υποστηρίζοντας την απόρριψη του της πολιτικοποίησης του ποδοσφαίρου. Με αυτή την ευκαιρία ο παίκτης ανακοίνωσε στον τύπο : "Είμαι φασίστας, αλλά όχι ρατσιστής. Κάνω τον ρωμαϊκό χαιρετισμό για να χαιρετίσω τους κολλητούς μου και αυτούς που μοιράζονται τις ιδέες μου. Το τεντωμένο αυτό χέρι δεν αποτελεί προτροπή για βία ή για φυλετικό μίσος." Πραγματοποίησε στη διάρκεια της καριέρας του αρκετούς φασιστικούς χαιρετισμούς και άλλα σύμβολα του φασισμού. Ο Ντι Κάνιο φέρει τα αρχικά DVX σε τατουάζ στο χέρι του, που σημαίνουν Ντούτσε στα λατινικά. Η τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν, από τον Ιούλιο του 2006 ως τον Μάρτιο του 2008, η ΑΣ Cisco Κάλτσιο Ρόμα, όπου πέτυχε 14 τέρματα σε 46 αγώνες. Έβαλε τέλος στην καριέρα του μετά από μια σειρά τραυματισμών. Υπογράφει στις 20 Μαΐου 2011 στην ομάδα της Σουίντον Τάουν της οποίας γίνεται και ο νέος προπονητής μετά την αποχώρηση του Πολ Χαρτ. Νικητής του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1993 με την Γιουβέντους Νικητής της Λιγκ Του : 2012 (Γαλλικά) Προφίλ του παίκτη στο footballdatabase.eu (Γαλλικά) Βιογραφία του παίκτη στο bad-boys.fr
Μονοστεατικός εστέρας της γλυκερίνης

Ο μονοστεατικός εστέρας της γλυκερίνης, αλλιώς μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος (κοινώς GMS), είναι ένα μονογλυκερίδιο που χρησιμοποιείται συνήθως ως γαλακτωματοποιητής στα τρόφιμα. Εχει τη μορφή ενός λευκού, άοσμου, και με γλυκιά γεύση συστατικού σε νιφάδες με υγροσκοπικές ιδιότητες. Χημικώς είναι ο εστέρας της γλυκερίνης με το στεατικό οξύ.

 Το μονογλυκερίδιο του στεατικού οξέος υπάρχει ως τρία στερεοϊσομερή, το εναντιομερές ζευγάρι 1-μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος και 2-μονογλυκερίδιο στεατικού οξέος. Συνήθως αυτά συνατνώνται ως ένα μείγμα καθώς πολλές από τις ιδιότητές τους είναι παρόμοιες. Η εμπορική μορφή της ουσίας που χρησιμοποιείται στα τρόφιμα παράγεται βιομηχανικά με την αντίδραση της γλυκερόλυσης μεταξύ τριγλυκεριδίων (είτε από φυτικά ή από ζωικά λίπη) και γλυκερίνη.Το μονογλυκερίδιο του στεατικού οξέος εμφανίζεται φυσικά στο σώμα, ως προϊόν της διάσπασης των λιπών από την παγκρεατική λιπάση. Υπάρχει σε πολύ χαμηλά συγκεντρώσεις σε ορισμένα σπορέλαια. Το GMS είναι ένα πρόσθετο τροφίμων που χρησιμοποιείται ως πυκνωτικό, γαλακτωματοποιητής, αντισυσσωματικό, και συντηρητικός παράγοντας. Ενας γαλακτωματοποιητής για έλαια, κηρούς, και διαλύτες. Ενα προστατευτικό επίστρωμα για υγροσκοπικές σκόνες. Ενας στερεοποιητής και παράγοντας ελέγχου απελευθέρωσης σε φαρμακευτικά προϊόντα, και ένα λιπαντικό ρητίνης. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης.Το GMS χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό σε ψημένα τρόφιμα για να προσθέσει "σώμα" στο φαγητό. Είναι κατά κάποιο τρόπο αυτό που δίνει στο παγωτό και τη σαντιγί την ομαλή τους υφή. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ως ένα συντηρητικό για να μη μπαγιατεύει το ψωμί. Υδροξυστεατική γλυκερίνη Μονολαυρίνη Βρετανική Φαρμακοποιία
Σόλυμοι

Οι Σόλυμοι ήταν, σύμφωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου, λαός της Μικράς Ασίας που κατοικούσε, κατά την 1η χιλιετηρίδα π.Χ., στην περιοχή που καταλάμβανουν οι μεταγενέστερες: Λυκία, Παμφυλία και Λυκαονία.

 Σύμφωνα με τον μύθο, ο Βελλεροφόντης εξορίζεται από την Κόρινθο και καταφεύγει στην γειτονική Τίρυνθα, στην αυλή του βασιλέα Προίτου. Εκεί η βασίλισσα Σθενέβοια (ή Άντεια ) τον ερωτεύεται. Ο Βελλερεφόντης την αποκρούει και εκείνη τον κατηγορεί στον σύζυγό της. Θέλοντας να τον απομακρύνει από την Τίρυνθα, ο βασιλέας Προίτος τον αποστέλλει στον πεθερό του Ιοβάτη, βασιλέα της Λυκίας στη Δυτική Μικρά Ασία (έχοντας ένα κλειστό γράμμα από τον Προίτο, στο οποίο ο αποστολέας παράγγειλε στον αποδέκτη να φονεύσει τον φέροντα). Ο βασιλέας Ιοβάτης του αναθέτει τρεις αποστολές, από τις οποίες η μια είναι να αντιμετωπίσει τους Σόλυμους, οι οποίοι και κατατροπώθηκαν από τον ήρωα. Λαός της νότιας Μικράς Ασίας, κατά την Μυκηναϊκή Εποχή. Οι Σόλυμοι επίσης ταυτίζονται και με τους επιλεγόμενους Μιλύες. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι η Λυκία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Μιλυάς. Η ονομασία τους προέρχεται από τον Σόλυμο, τον υιό του Διός και της Χαλκήνης. Ο Ηρωδιανός (Περί καθολικής Προσωδίας, ζ, 172) αναφέρει σχετικά τα εξής: «Το έθνος των Σολύμων, που είναι οι Πισίδες, έλαβαν την ονομασία τους από τον Σόλυμο, τον υιόν του Διός και της Χαλκήνης». Επίσης συνεχίζει (Περί καθολικής Προσωδίας, βιβλ. ζ, 175) «Είναι έθνος που κατοικεί εις την Άσπενδον και την Κιλικία». Αυτό σημαίνει ότι οι Σόλυμοι εξαπλώθηκαν ανατολικά μέχρι την Κιλικία. Στη χώρα των Σολύμων έφθασε ο Σαρπηδών, όταν εξορίστηκε από τον αδελφό του Μίνωα. Ο Σαρπηδών, ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς υπήρξαν υιοί του Διός και της Ευρώπης. Ο Ηρόδοτος αναφέρει (Ιστορίαι 1, 173, 4): «Καθώς φιλονικούσαν στην Κρήτην δια την βασιλείαν οι υιοί της Ευρώπης, ο Σαρπηδών και ο Μίνως, επεκράτησε ο Μίνως και εξόρισε τον Σαρπηδόνα και όσους εξεγέρθησαν κατ' αυτού. Αυτοί λοιπόν αφού εξεδιώχθησαν, έφθασαν εις την Ασίαν, εις την γην της Μιλυάδος, την οποία τώρα νέμονται οι Λύκιοι. Αυτή η χώρα την παλαιά εποχή ήταν η Μιλυάς, οι δε Μιλύες τότε ονομάζοντο Σόλυμοι». Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης αναφέρει (Παρεκβολαί εις την Ιλιάδα 1,486): «Μίλητος δε, η Κρητική αύτη, προϋπήρχε της Ασιανής Μιλήτου, ήν έκτισεν ο παλαιός Σαρπηδών αγαγών οικήτορας και καλέσας αυτήν κατά τον γεωγράφον εκ της Κρητικής Μιλήτου» Παρεκβολαί εις την Ομήρου Ιλιάδα - Ευστάθιος Θεσσαλονίκης
Α.Ε. Αίγινας

Η Αθλητική Ένωση Αίγινας ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αίγινα. Ιδρύθηκε το 1971 και δραστηριοποιήθηκε στο ποδόσφαιρο, διαθέτοντας τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.

 Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών ήταν το πρώτο που διέθετε ο σύλλογος με την ίδρυσή του το 1971 και από τη σεζόν 1971-72 αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 2011 το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου της Α.Ε. Αίγινας, ύστερα από 40 χρόνια παρουσίας στα Πειραϊκά πρωταθλήματα, συγχωνεύτηκε με τον Αιακό Αίγινας και δημιούργησαν την «Α.Ε. Αίγινας-Αιακός», η οποία το 2012 συγχωνεύτηκε με το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Σαρωνικού Αίγινας, δημιουργώντας την «Α.Ε. Σαρωνικός Αίγινας». Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου ιδρύθηκε το 1988 και αποτέλεσε έναν από τους πρώτους συλλόγους γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας και έναν από τους πιο διακεκριμένους, με 3 συμμετοχές στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.Κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Περιφερειακού Πρωταθλήματος (1994, 1998) και 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2003, 2004, 2005), ενώ υπήρξε και 1 φορά (2002) φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας.Τελευταία παρουσία της στα πρωταθλήματα ήταν τη σεζόν 2010-11 στην Α΄ Εθνική, ενώ την επόμενη σεζόν αποχώρησε από το πρωτάθλημα μόλις την 2η αγωνιστική. Έκτοτε δεν υφίσταται.
Άννα Κόβεντρι, κόμισσα του Κόβεντρι

Η Ανν Κόβεντρυ, κόμισσα του Κόβεντρυ (22 Ιουλίου 1673 - 14 Φεβρουαρίου 1763) διάσημη Βρετανή συγγραφέας και ευγενής ήταν τρίτη και μικρότερη κόρη του Χένρυ Σόμερσετ, 1ου δούκα του Μπώφορ και της Μαίρυ Κάπελλ, κηπουρού και βοτανολόγου. Ο πατέρας της έγινε ο πρώτος δούκας του Μπώφορ (1682). Η μητέρα της ήταν κόρη του πρώτου βαρόνου των Κάπελλ του Χάντχαμ και χήρα του Χένρυ Σέυμουρ, λόρδου Μπώσαμ (1626 - 1654) γιου του δούκα του Σόμερσετ. Ο Γουίλιαμ Σέυμουρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ (1652 - 1675) και η Ελισάβετ Μπρους, κόμισσα του Έιλσμπερυ (πέθανε το 1697) ήταν ετεροθαλή αδέλφια της Άννας από τον πρώτο γάμο της μητέρας της.

 Η Λαίδη Κόβεντρυ ήταν γνωστή για την καλοσύνη, την ευγένεια της και το ενδιαφέρον που έδειξε στην εκπαίδευση των γυναικών. Βοήθησε την Μαίρυ Άστελλ (1666 - 1731) να ιδρύσει την Φιλανθρωπική Σχολή Κορασίδων στην Τσέλσι (1709) σε συνεργασία με την Εταιρεία Προώθησης της Χριστιανικής Γνώσης. Έγινε στενή φίλη με την φεμινίστρια Μαίρυ Άστελλ με την οποία είχε πολλά κοινά ενδιαφέρονται, υπάρχουν πολλές υποψίες για Ιακωβίστικες δραστηριότητες με την Μαίρυ Άστελλ και την μεγαλύτερη αδελφή της Μαίρυ Μπάτλερ, δούκισσα του Όρμοντ, αλλά δεν κατηγορήθηκαν ποτέ δημόσια. Η Ανν στην διαθήκη της επιβεβαίωσε το ισχυρό ενδιαφέρον που είχε για την εκκλησία της Αγγλίας. Δημοσιεύτηκε το βιβλίο της Η Δίκαιη Τιμητική Ανν σχετικά με τα ενδιαφέροντα και τους προβληματισμούς της, το βιβλίο της αναδημοσιεύτηκε το 1727. Οι σύγχρονοι ιστορικοί τονίζουν ότι ήταν πολύ ευσεβής, μελετηρή και "φανατική συλλέκτρια βιβλίων" που κρατούσε στην βιβλιοθήκη της.Η Ανν Κόβεντρυ βρέθηκε ανάμεσα στις καταγραφές του συλλέκτη Τζορτζ Μπάλλαρντ (1706 - 1755) στο έργο του "Σοβαρές κυρίες της Μεγάλης Βρετανίας" (1752), στο έργο του υμνεί τις ικανότητες και το ενδιαφέρον των προσώπων για τις επιστήμες και τις τέχνες. Στο βιβλίο υπάρχει μεγάλη συλλογή από τα έργα τους ιδιαίτερα από τις κωμωδίες της εποχής. Η Έμμα Μέιτζορ στο "Βιογραφικό Λεξικό της Οξφόρδης" σημειώνει "έβλεπε τα γεγονότα με εκλεπτυσμένη άποψη και ακολουθούσε την μόδα, η ευχαρίστηση της στην ζωή την οδήγησε να πλησιάσει την Άστελλ και να μοιραστεί μαζί της την δόξα". Σε ηλικία 17 ετών (1691) η Ανν Κόβεντρυ παντρεύτηκε τον Τόμας Κόβεντρυ, 2ο κόμη του Κόβεντρυ, και της ίδια χρονιά την ζωγράφισε ο Γκόντφρυ Νέλλερ (1646 - 1723). Ο Λόρδος Κόβεντρυ πέθανε το 1710 αφήνοντας στην Ανν σημαντικά χρέη που αποπλήρωσε πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του. Το μοναδικό τους παιδί που πέθανε αμέσως μετά τον πατέρα του ήταν : Τόμας Κόβεντρυ, 3ος κόμης του Κόβεντρυ (7 Απριλίου 1702- Κολλέγιο Ήτον 28 Ιανουαρίου 1712)Η κόμισσα δεν ξαναπαντρεύτηκε, πέθανε υπέργηρη στο εξοχικό της σπίτι στο Ουόρικσιρ. Major, Emma. "Coventry [née Somerset], Anne, countess of Coventry (1673–1763), religious writer". Mosley, Charles, ed. (2003). Burke's Peerage, Baronetage & Knighthood (107 ed.). Burke's Peerage & Gentry. Λαίδη Άννα Σόμερσετ Αρχειοθετήθηκε 2016-10-09 στο Wayback Machine.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1975

Το 27ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στη Δυτική Γερμανία, σε διάφορες πόλεις, από 1 ως 12 Ιουλίου 1975. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Δυτικής Γερμανίας.

 Στην τελική φάση προκρίθηκαν 8 χώρες (συνολικά μετείχαν 21), έπειτα από προκριματικούς αγώνες σε ομίλους που διεξήθησαν τις σεζόν 1973-74 και 1974-75. Οι χώρες που προκρίθηκαν και όσα ματς είναι γνωστά από την προκριματική φάση έχουν ως εξής: Ολλανδία: απέκλεισε: Βέλγιο, Αυστρία. Καμερούν : απέκλεισε: Ζαΐρ, Δημοκρατία του Κονγκό, Ρουάντα. Νιγηρία : απέκλεισε: Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάνα. Ιράν : απέκλεισε την Ιταλία: 1-1, 1-0. Κουβέιτ : απέκλεισε Ιράκ (3-0), Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Άλλα ματς: Ιράκ-Η.Α.Ε.: 2-0, Ιράκ-Μπαχρέιν: 1-1 Συρία : απέκλεισε Ιορδανία. Ελλάδα: απέκλεισε: Γαλλία (2-1, 4-1) και Αλγερία (2-1, [;]). Τα άλλα ματς: Γαλλία-Αλγερία: 2-0, 0-2. Γερμανία: διοργανώτρια Οι οκτώ ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοβαθμία υπερίσχυε η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ. Στη συνέχεια ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν στον όμιλο έδωσαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 7η-8η, 5η-6η, 3η-4η και 1η-2η. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Δυτ. Γερμανία. 7η θέση 11.07.75, Γκελζενκίρχεν: Συρία-Νιγηρία: 1-0. 5η θέση 11.07.75, Χέρφονρντ: Ιράν-Ελλάδα: 2-1. 3η θέση 11.07.75, Χέρφορντ: Κουβέιτ-Καμερούν: 6-5 (στην παράταση). ΤΕΛΙΚΟΣ 12.07.75, Χάγκεν: Δυτ. Γερμανία - Ολλανδία: 1-0. RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία
Βαθμός πολυωνύμου

Στην άλγεβρα, ο βαθμός ενός πολυωνύμου είναι το μέγιστο n {\displaystyle n} όπου ο όρος c x n {\displaystyle cx^{n}} έχει c ≠ 0 {\displaystyle c\neq 0} . Για παράδειγμα, το πολυώνυμο p ( x ) = 3 x 5 − 2 x 2 + 10 {\displaystyle p(x)=3x^{5}-2x^{2}+10} έχει βαθμό 5 {\displaystyle 5} . Ο βαθμός ενός πολυωνύμου p {\displaystyle p} συνήθως συμβολίζεται με deg ⁡ ( p ) {\displaystyle \operatorname {deg} (p)} .

 Το πολυώνυμο p 1 ( x ) = 2 x 3 + 5 {\displaystyle p_{1}(x)=2x^{3}+5} έχει deg ⁡ ( p 1 ) = 3 {\displaystyle \operatorname {deg} (p_{1})=3} . Το πολυώνυμο p 2 ( x ) = 8 x 6 + 3 x 2 + 10 {\displaystyle p_{2}(x)=8x^{6}+3x^{2}+10} έχει deg ⁡ ( p 2 ) = 6 {\displaystyle \operatorname {deg} (p_{2})=6} . Το πολυώνυμο p 3 ( x ) = ( x − 2 ) 6 ⋅ ( 8 x 3 + 10 ) ⋅ x 2 {\displaystyle p_{3}(x)=(x-2)^{6}\cdot (8x^{3}+10)\cdot x^{2}} έχει deg ⁡ ( p 3 ) = 6 + 3 + 2 {\displaystyle \operatorname {deg} (p_{3})=6+3+2} (δείτε τις ιδιότητες παρακάτω). Ο βαθμός του αθροίσματος δύο πολυωνύμων p ( x ) {\displaystyle p(x)} και q ( x ) {\displaystyle q(x)} ικανοποιεί 0 ≤ deg ⁡ ( p + q ) ≤ max ( deg ⁡ ( p ) , deg ⁡ ( q ) ) {\displaystyle 0\leq \operatorname {deg} (p+q)\leq \max(\operatorname {deg} (p),\operatorname {deg} (q))} . Ο βαθμός του γινομένου δύο πολυωνύμων p ( x ) {\displaystyle p(x)} και q ( x ) {\displaystyle q(x)} είναι deg ⁡ ( p ⋅ q ) = deg ⁡ ( p ) + deg ⁡ ( q ) {\displaystyle \operatorname {deg} (p\cdot q)=\operatorname {deg} (p)+\operatorname {deg} (q)} . Ο βαθμός της σύνθεσης δύο πολυωνύμων p ( x ) {\displaystyle p(x)} και q ( x ) {\displaystyle q(x)} είναι deg ⁡ ( p ∘ q ) = deg ⁡ ( p ) ⋅ deg ⁡ ( q ) {\displaystyle \operatorname {deg} (p\circ q)=\operatorname {deg} (p)\cdot \operatorname {deg} (q)} .
Β71 Σάντοϊ

Η Β71 Σάντοϊ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τους Νήσους Φερόες. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε. Ιδρύθηκε την 1 Ιανουαρίου 1970. Έδρα της ομάδας είναι το Sandur Stadium, χωρητικότητας 2000 θεατών.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε: Πρωταθλήτρια (1): 1989 Κύπελλο Φερόε: Κυπελλούχος (1): 1993 Επίσημη ιστοσελίδα The Faroese Football Association's official website The Faroese Football Association's official website: B71 B71 on Running-gag.de (Γερμανικά) B71 on Weltfussball.de (Γερμανικά) B71 on VFLnet.com (Αγγλικά)
Ουγγρικές βουλευτικές εκλογές (2014)

Οι βουλευτικές εκλογές του 2014 στην Ουγγαρία διεξήχθησαν στις 6 Απριλίου 2014. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Fidesz (με ποσοστό 44%), με τον Βίκτορ Ορμπάν να παραμένει στην πρωθυπουργία.

 Επρόκειτο για τις πρώτες εκλογές σύμφωνα με το νέο ουγγρικό Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1 Ιανουαρίου 2012. Παράλληλα άρχισε να ισχύει και νέος εκλογικό νόμο. Οι πολίτες ψήφισαν για την ανάδειξη 199 βουλευτών αντί των 386 βουλευτών που είχαν εκλεγεί στις προηγούμενες εκλογές του 2010.Οι εγγεγραμμένοι ήταν 8,2 εκατομμύρια ψηφοφόροι και για πρώτη φορά ψήφισαν και 200.000 Ούγγροι που ζουν σε γειτονικές χώρες.Για πρώτη φορά οι εκλογές είχαν έναν μόνο γύρο. Πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το συντηρητικό εθνικιστικό Fidesz. Δεύτερο κόμμα αναδείχθηκε η κεντροαριστερά συμμαχία «Ένωση» με 25% και ακολούθησε το ακροδεξιό Jobbik, με 21%. Σε επίπεδο εδρών, ο Ορμπάν πήρε 134 από τις συνολικά 199 έδρες στο Κοινοβούλιο έναντι 39 για την Αριστερή Συμμαχία και 26 για το ακροδεξιό κόμμα Jobbik. Στις 11 Μαΐου ο Ορμπάν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από το Κοινοβούλιο. Στις 22 Φεβρουαρίου 2015 διεξήχθη επαναληπτική εκλογή στην περιφέρεια Βέζπριμ. Σε αυτήν έχασε η ακροδεξιά από τον ανεξάρτητο υποψήφιο Ζόλταν Κεζ, ο οποίος συγκέντρωσε ποσοστό 42,8%. Ως αποτέλεσμα, το κυβερνών κόμμα έχασε την πλειοψηφία των 2/3 στην Εθνοσυνέλευση. Το ακροδεξιό κόμμα Γιόμπικ κέρδισε μία έδρα στις επαναληπτικές εκλογές στην περιφέρεια Ταπόλκα της δυτικής Ουγγαρίας στις 12 Απριλίου 2015 που προκλήθηκαν μετά το θάνατο του βουλευτή του Φίντες, Γιάνος Λαστοβίτσα.