IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
The Wörld Is Ours - Vol 1 - Everywhere Further Than Everyplace Else

The Wörld Is Ours - Vol 1 - Everywhere Further Than Everyplace Else είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 2011 σε μορφή CD με 26 κομμάτια και δίσκου βινυλίου με 17 κομμάτια, ενώ δύο μήνες αργότερα εκδόθηκε σε μορφή τριπλού DVD, περιέχοντας 53 τραγούδια. Τα τραγούδια του πρώτου CD προέρχονται από τις ηχογραφήσεις στο Σαντιάγο, όπως και τα τέσσερα πρώτα του δεύτερου CD. Τα "Rock Out", "The Thousand Names of God" και "Killed by Death" προέρχονται από την εμφάνιση τους στη Νέα Υόρκη και τα τελευταία έξι τραγούδια της κυκλοφορίας προέρχονται από τις ηχογραφήσεις στο Μάντσεστερ.

 CD 1 1. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:21 2. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:04 3. Get Back in Line (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:35 4. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:33 5. Over the Top (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:04 6. One Night Stand (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:05 7. Rock Out (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:13 8. The Thousand Names of God (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:33 9. I Got Mine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 5:23 10. I Know How to Die (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:19 11. The Chase is Better Than the Catch (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:18 12. In the Name of Tragedy (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:03 13. Just 'Cos You Got the Power (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 7:30 CD 2 14. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:30 15. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:53 16. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:48 17. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:12 18. Rock Out (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:13 19. The Thousand Names of God (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:33 20. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:32 21. We Are Motörhead (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:21 22. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:04 23. Be My Baby (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:40 24. Get Back in Line (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:35 25. I Know How to Die (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:19 26. Born to Raise Hell (Kilmister) - 4:58 The Wörld Is Ours - Vol 1 - Everywhere Further Than Everyplace Else (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 14 Νοεμβρίου 2011 Το "The Wörld Is Ours - Vol 1 - Everywhere Further Than Everyplace Else" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα Allmusic review Discogs review Encyclopaedia Metallum review Rocking.gr review, 23/1/2012 Φινλανδικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ
Υβρίας

Ο Υβρίας ο Κρης ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής με καταγωγή από την Κρήτη, ο οποίος έζησε περί το 600 π.Χ. Εικάζεται ότι ήταν σύγχρονος του Αλκμάνος, του λυρικού ποιητή από τη Σπάρτη. Το μόνο σωζόμενό του έργο, «σκόλιον» όπως το ονομάζει ο Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές του, είναι συμποτικό και χορευτικό άσμα, στο οποίο αναφέρεται η αγάπη για τα όπλα.

 Page, D. L. (1965). «The Song of Hybrias the Cretan». Proceedings of the Cambridge Philological Society (New Series) 11: 62-65. doi:10.1017/S0068673500003217. The Song of Hybrias the Cretan (1880), James William Elliott: Μελοποίηση αγγλική μετάφρασης του τραγουδιού του Υβρία (παρτιτούρα) Song of Hybrias the Cretan, τραγουδιστής: T. Foster Why., Issue Number/Label: 2795: Edison Blue Amberol, Issue Number/Label: 4208: Edison Record, Year of Release: 1916 (τραγούδι, σύνδεσμος κατευθείαν στο αρχείο μουσικής - αρχείο mp3: εδώ)
Πανεπιστήμιο του Σπλιτ

Το Πανεπιστήμιο του Σπλιτ (κροατ. Sveučilište u Splitu, λατ. Universitas Studiorum Spalatensis) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη Σπλιτ της Κροατίας. Ιδρύθηκε το 1974 και είναι οργανωμένο σε 12 Σχολές, μία Ακαδημία και 124 τμήματα/προγράμματα σπουδών. Από την ίδρυσή του μέχρι το 2009 είχαν αποφοιτήσει συνολικά από το Πανεπιστήμιο του Σπλιτ 40 χιλιάδες, ενώ είχαν απονεμηθεί συνολικά 337 διδακτορικά.

 Το Πανεπιστήμιο του Σπλιτ ιδρύθηκε επισήμως τη 15η Ιουνίου 1974, από τη συγχώνευση ανεξάρτητων μικρών μονάδων που προϋπήρχαν. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 ξεκίνησε η κατασκευή μιας νέας πανεπιστημιόπολης, με προγραμματισμό να τελειώσει το 2014, αλλά η οικονομική κρίση επιβράδυνε τα έργα μέχρι και σήμερα. Η νέα πανεπιστημιόπολη θα στέγαζε όλες τις σχολές και θα περιελάμβανε μια μεγάλη φοιτητική λέσχη με αίθουσα και γήπεδα αθλητισμού, καθώς και μία ενιαία πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη. Από το 1999 τα προγράμματα σπουδών ακολουθούν το πρότυπο της ευρωπαϊκής Συμφωνίας της Μπολόνια. Οι Σχολές του Πανεπιστημίου του Σπλιτ είναι οι εξής: Σχολή Πολιτικών μηχανικών, Αρχιτεκτονικής και Γεωδαισίας (Fakultet građevinarstva, arhitekture i geodezije, FGAG, πρώην Građevinsko-arhitektonski fakultet, GAF) Σχολή Θετικών Επιστημών (Prirodoslovno-matematički fakultet, PMF) Σχολή Οικονομικών (Ekonomski fakultet, EF) Νομική Σχολή (Pravni fakultet) Σχολή Ρωμαιοκαθολικής Θεολογίας (Katolički bogoslovni fakultet) Σχολή Τεχνολογικής Χημείας (Kemijsko-tehnološki fakultet, KTF) Ιατρική Σχολή (Medicinski fakultet, MEF) Σχολή of Κινησιολογίας (Kineziološki fakultet, KIF) Σχολή Ναυτικών σπουδών (Pomorski fakultet, PF) Σχολή Ηλεκτρολόγων μηχανικών, Μηχανολόγων μηχανικών και Ναυπηγών (Fakultet elektrotehnike, strojarstva i brodogradnje, FESB, με 6 τμήματα, ιδρυθείσα προ του Πανεπιστημίου, το 1960) Φιλοσοφική Σχολή (Filozofski fakultet, FF) Ακαδημία Καλών Τεχνών (Umjetnička akademija) Ενωμένο Τμήμα Επαγγελματικών Σπουδών (Sveučilišni odjel za stručne studije, επέχει θέση Σχολής)Το πρόγραμμα Φαρμακευτικής γίνεται από κοινού από την Ιατρική Σχολή και τη Σχολή Τεχνολογικής Χημείας. Σπλιτ Επίσημος ιστότοπος (στην αγγλική) Επίσημος ιστότοπος (στην κροατική)
Ερρίκος του Μοντεσκαλιόζο

Ο (Ροδρίγο) Ερρίκος, ισπαν. Rodrigo (πριν το 1144 - π. 1175 από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν κόμης τού Μοντεσκαλιόζο (1166) και μετά τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο (1168).

 Ήταν γιος τού Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας τού Λ'Αίγκλ, όμως ο Γκαρθία δεν τον αναγνώρισε ως γνήσιο τέκνο του. Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Ερρίκου στην Αυλή της Σικελίας είναι ο χρονογράφος Χούγκο Φαλκάντους. Είναι υπερβολικά εχθρικός για τον Ερρίκο. Αναφέρει τη φήμη ότι εθεωρείτο νόθος γιος της Μαργαρίτας, καρπός μίας από τις σχέσεις πού είχε. Αυτό αντίκειται στις ενέργειες της αδελφής του Μαργαρίτας, που τού συμπεριφερόταν ως αμφιθαλή, με βασιλικό αίμα, αδελφό της. Πράγματι βαπτίστηκε Ροδρίγο, όπως ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ (Ελ Σιντ), πάππος τού πατέρα του. Ο χρονογράφος τον περιγράφει ως κοντό και μελαχροινό: "ήταν δυσάρεστα μελαμψός, με λεπτά γένια. Ήταν παρορμητικός και αδέξιος· ενδιαφερόταν μόνο για τα ζάρια και τα τυχερά παιχνίδια. Επιθυμούσε να έχει συμπαίκτη και χρήματα για να χάνει". Η αδελφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Ωτβίλ της Σικελίας. Το 1168 ο Ερρίκος περιεβλήθη το αξίωμα τού κόμη τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο και έδωσε όρκο υποτέλειας για να το λάβει: σε έγγραφο ο Ερρίκος έχει τον τίτλο "με τη χάρη τού Θεού και του βασιλιά, κόμης τού Πριγκιπάτου και αδελφός της βασίλισσας Μαργαρίτας". Εμφανίζεται σε δύο ακόμη έγγραφα, το 1170 και το 1173. Το 1177 είχε αποβιώσει, όταν η χήρα του αναφέρεται ως επίτροπος τού γιου τους Ερρίκου Δ΄· έμεινε σχεδόν δύο δεκαετίες επίτροπος. Το 1179 ένα καταστατικό επίσης αναφέρεται στον σύζυγό της. Το 1195 ο Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται για πρώτη φορά να ασκεί την εξουσία μόνος του. Γιος του ήταν ο: Ερρίκος Δ΄, κόμης τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο. E. Cuozzo. "Milites e testes nella contea normanna di Principato". Bullettino dell'Istituto storico italiano per il Medio Evo, LXXXVIII (1979), 161ff. J. Alio. Margaret, Queen of Sicily. New York, 2016.
Κέιλορ Νάβας

Ο Κέιλορ Αντόνιο Νάβας Γκαμπόα (ισπανικά: Keylor Antonio Navas Gamboa, 15 Δεκεμβρίου 1986) είναι Κοσταρικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Νότιγχαμ Φόρεστ και την Εθνική της Κόστα Ρίκα.

 Γεννημένος στο Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ, ο Νάβας έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Δεπορτίβο Σαπρίσα, στις 6 Νοέμβρίου του 2005 σε έναν αγώνα ενάντια στην Ασοσιασιόν Δεπορτίβο Καρμελίτα. Τις τελευταίες δύο σεζόν του με τη Σαπρίσα ήταν ο βασικός τερματοφύλακας και συνολικά κατά τη διάρκεια της παραμονής του κατέκτησε επτά τίτλους, συμπεριλαμβανομένων έξι πρωταθλημάτων.Τον Ιούλιο του 2010 ο Νάβας υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική Αλμπαθέτε. Έπαιξε σε όλα τα παιχνίδια εκτός από έξι, όμως η ομάδα του τελείωσε τελευταία και υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία. Την επόμενη σεζόν ο Νάβας συμμετείχε στη Λα Λίγκα, καθώς δόθηκε δανεικός στη Λεβάντε.Ήταν ο δεύτερος τερματοφύλακας και έπαιξε μόνο στην τελευταία αγωνιστική, στις 13 Μαΐου 2012, στη νίκη με 3-0 επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο που σφράγισε την πρόκριση της ομάδας του για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Γιουρόπα Λιγκ. Στη συνέχεια πήρε μόνιμη μεταγραφή και ύστερα από ακόμα μια σεζόν ως αναπληρωματικός το 2013-2014 έγινε βασικός. Στις 3 Αυγούστου 2014 η Ρεάλ Μαδρίτης ανακοίνωσε την απόκτηση του Νάβας, καταβάλλοντας την ρητρα των 10 εκατομμυρίων ευρώ. Με τη νέα του ομάδα υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 6 ετών.Τον Σεπτέμβριο του 2019 έγινε παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν.Στις 31 Ιανουαρίου του 2023 υπέγραψε σε σύλλογο της Πρέμιερ Λιγκ για πρώτη φορά στην καριέρα του, με την Νότιγχαμ Φόρεστ να ανακοινώνει την απόκτηση του με τη μορφή εξάμηνου δανεισμού από την Παρί Σεν Ζερμέν. Ο Νάβας ήταν μέρος της ομάδας U17 της Κόστα Ρίκας που έπαιξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2003 που διεξήχθη στη Φινλανδία. Κλήθηκε στην Εθνική Ανδρών για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2006 σε φιλικό τουρνουά στην Ευρώπη αλλά χρειάστηκε να περιμένει άλλα δυο χρόνια για να κληθεί σε επίσημο αγώνα. Ο Νάβας εμφανίστηκε με τους Λος Τίκος σε δύο συνεχόμενα CONCACAF Γκολντ Καπ και το 2009 ψηφίσθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσης καθώς βοήθησε τη χώρα του να φθάσει στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 2014 στη Βραζιλία και δέχτηκε μόνο ένα γκολ στη φάση των ομίλων, στη νίκη ενάντια στην Ουρουγουάη καθώς η Κόστα Ρίκα πέρασε πρώτη στον όμιλο της στη φάση των 16. Στις 29 Ιουνίου, στον αγώνα ενάντια στην Ελλάδα, ψηφίσθηκε ως ο καλύτερος παίκτης του αγώνα χάρη στις εντυπωσιακές αποκρούσεις του και, καθώς ο αγώνας πήγε στα πέναλτι, στην απόκρουση του τελευταίου χυπήματος του παλιού συμπαίκτη του Φάνη Γκέκα. Με την πρόκριση αυτή η Κόστα Ρίκα προκρίθηκε στα προημιτελικά της διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ομοσπονδία Στίβου Γιβραλτάρ

Η Ομοσπονδία Στίβου Γιβραλτάρ ή Ερασιτεχνική Ομοσπονδία Στίβου Γιβραλτάρ (αγγλικά: Gibraltar Amateur Athletic Association, GAAA) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στο Γιβραλτάρ. Ιδρύθηκε το 1954 και είναι μέλος της IAAF από το 1958, της EAA, της Βρετανικής Ολυμπιακής Ένωσης, της Ομοσπονδίας Αγώνων της Κοινοπολιτείας από το 1958, της Διεθνής Ομοσπονδίας Αγώνων Νήσων από το 1987 και της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών από το 2015. Η έδρα της βρίσκεται στο Γιβραλτάρ και ο πρόεδρός της από το 2009 είναι ο Φράνκ Καρέρας, ο οποίος είναι και πρόεδρος της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών από το 2015.

 −2009: 2009−τώρα: Φράνκ Καρέρας Πρωτάθλημα Στίβου Γιβραλτάρ Πρωτάθλημα Στίβου Νέων Γιβραλτάρ Ημιμαραθώνιος Γιβραλτάρ Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στους Αγώνες των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στους Αγώνες Νήσων Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Μπρούνο Ζάουλι, 1965−2008) Εθνική Γιβραλτάρ Ρεκόρ στίβου Γιβραλτάρ Επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδία Στίβου Γιβραλτάρ
Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας

To Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας (γερμανικά: Großherzogtum Krakau, πολωνικά: Wielkie Księstwo Krakowskie) δημιουργήθηκε μετά την ενσωμάτωση της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας στην Αυστρία στις 16 Νοεμβρίου 1846. Από το 1846 έως το 1918 ο τίτλος, ο Μέγας Δούκας της Κρακοβίας, ήταν μέρος του επίσημου τίτλου του Αυτοκράτορα της Αυστρίας.

 Η Ελεύθερη Πόλη, κατάλοιπο του Δουκάτου της Βαρσοβίας, είχε γίνει προτεκτοράτο, ωστόσο λειτουργικά ανεξάρτητο, ως αποτέλεσμα του Συνεδρίου της Βιέννης (1815). Ήταν υπό τριμερή επιρροή από της Πρωσίας, την Αυστρίας και τη Ρωσίας, μέχρι την αποτυχημένη εξέγερση της Κρακοβίας, προσαρτήθηκε από την αυστριακή αυτοκρατορία το 1846. Ταυτόχρονα, το επίσημο όνομα της αυστριακής διοικητικής οντότητας που περιείχε περίπου τη Γαλικία, και ορισμένες πολωνικές περιοχές στα δυτικά της, άλλαξε σε Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, και το Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας με τους Δουκάτες του Άουσβιτς και τον Ζάτορ. Αυτές οι οντότητες (Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, Κρακοβίας, Δουκάτο του Οσφιέντσιμ και Δουκάτο του Ζατόρ) ήταν επίσημα ξεχωριστές. Αναφέρθηκαν στους τίτλους του αυστριακού αυτοκράτορα, ενώ είχαν το ξεχωριστό οικόσημο και σημαία. Ωστόσο, για διοικητικούς σκοπούς, δημιούργησαν μια ενιαία επαρχία. Το Δουκάτο είχε τη δική του τοπική κυβέρνηση, την Κυβερνητική Επιτροπή. Alfred Regele: Die Einverleibung des Freistaates Krakau 1846. Ungedr. Diss., Wien 1951
Μάρκο Μπόγιτς

Ο Μάρκο Μπόγιτς (Marko Bojic, γεννημένος στις 13 Νοεμβρίου 1988) είναι διεθνής πετοσφαιριστής με καταγωγή από τo Μαυροβούνιο. Έχει ύψος 2.00 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.

 Ο Μάρκο Μπόγιτς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης του Μαυροβουνίου από το 2009, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2014. 4 Πρωταθλήματα Μαυροβουνίου: 2006, 2007, 2008, 2014 1 Πρωτάθλημα Πολωνίας: 2012 1 Πρωτάθλημα Ρουμανίας: 2013 1 Πρωτάθλημα Τουρκίας: 2016 1 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2015 Marko Bojic Clubs Marko BOJIC Details
Αλφόνσος των Αστουριών (1453-1468)

Ο Αλφόνσος, ισπαν. Alfonso (17 Νοεμβρίου 1453 - 5 Ιουλίου 1468) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πρίγκιπας των Αστουριών, δηλ. διάδοχος της Καστίλης, κατά τη βασιλεία τού αδελφού του Ερρίκoυ Δ΄ της Καστίλης. Πολλοί ευγενείς σε εξέγερσή τους τον θεώρησαν ως βασιλιά.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιωάννη Β΄ της Καστίλης και της δεύτερης συζύγου του Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης τού Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Αμφιθαλής αδελφή του ήταν η Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης. Ο Ιωάννης Β΄ είχε από τον πρώτο του γάμο γιο τον Ερρίκο Δ΄ της Καστίλης. Το 1454 απεβίωσε ο πατέρας του και η Ισαβέλλα των Αβίς εξορίστηκε στο Αρεβάλο, ενώ τα δύο παιδιά της στη Σεγόβια. Περί το 1460 τα δύο αδέλφια μετακινήθηκαν στην Αυλή τού Ερρίκου Δ΄ στη Μαδρίτη και έλαβαν θέσεις στο ανάκτορο της συζύγου του Ιωάννας των Αβίς. Οι φήμες έλεγαν, ότι η βασίλισσα προσπάθησε -τουλάχιστον σε μία ευκαιρία- να δηλητηριάσει τον Αλφόνσο για να ανοίξει ο δρόμος για την κόρη της στη διαδοχή τού θρόνου. Τη δεκαετία τού 1460 οι ευγενείς δυσαρεστήθηκαν με τον Ερρίκο Δ΄· πίστευαν ότι η κόρη της Ιωάννας των Αβίς δεν ήταν τού Ερρίκου Δ΄, αλλά τού Βελτράν δε λα Κουέβα και την αποκαλούσαν Ιωάννα λα Βελτρανέχα. Η προπαγάνδα των εξεγερθέντων ευγενών μεγάλωσε τις φήμες· ο Βελτράν ήταν ταπεινής καταγωγής, που ο Ερρίκος Δ΄ τού έδωσε τεράστια δύναμη ως ευνοούμενό του και -όπως τον θεωρούν μερικοί- εραστή του. Αν η Ιωάννα ήταν νόθα, διάδοχος γινόταν ο Αλφόνσος και η Ισαβέλλα Α΄. Η ομάδα των ευγενών που ήλεγχε τον Αλφόνσο, πίεσε το 1464 με την Αντιπροσώπευση στο Βούργος τον Ερρίκο Δ΄ να αποκηρύξει την Ιωάννα και να αναγνωρίσει τον Αλφόνσο ως διάδοχο. Έτσι ο τελευταίος έγινε πρίγκιπας των Αστουριών, τίτλο που πριν είχε η Ιωάννα λα Βελτρανέχα. Ο Ερρίκος Δ΄ συμφώνησε, με τον όρο ο Αλφόνσος να νυμφευτεί την Ιωάννα. Λίγο μετά όμως ο βασιλιάς ανακάλεσε την υπόσχεσή του και υποστήριξε την κόρη του. Τότε οι εναντίον του ευγενείς διεξήγαγαν μία εικονική εκθρόνισή του έξω από την πόλη Άβιλα και έστεψαν τον Αλφόνσο. Είναι η λεγόμενη φάρσα (κωμωδία) της Άβιλα. Ο Αλφόνσος άρχισε να μοιράζει τίτλους, σαν να ήταν αδιαμφισβήτητος βασιλιάς και ξεκίνησε εμφύλια διαμάχη. Η πιο σημαντική σύγκρουση ήταν η 2η μάχη τού Ολμέδο το 1467, που κατέληξε σε ισοπαλία. Ωστόσο το 1468 ο Αλφόνσος απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 15 ετών. Δεν γνωρίζουμε την αιτία, αλλά είναι πιθανό να απεβίωσε από ασθένεια: κατανάλωση ή πανώλη· φήμες έλεγαν, ότι δηλητηριάστηκε σκόπιμα από τους εχθρούς του. Επιθυμία του ήταν να τον διαδεχθεί η αδελφή του Ισαβέλλα Α΄, που τη ρώτησαν αν ήθελε να γίνει αρχηγός των ανταρτών, αλλά αρνήθηκε. Σύντομα έγινε συμβιβασμός στο Τόρος δε Γκισάνδο, όπου αυτή και οι οπαδοί της έλαβαν ό,τι επιθυμούσαν: η Ιωάννα λα Μπελτρανέχα εξαιρείτο της διαδοχής και η Ισαβέλλα Α΄ θα γινόταν η επόμενη βασίλισσα. Ο Ερρίκος Δ΄ συνέχιζε να αντιπράττει στην απόφαση αυτή όσο γινόταν, αλλά οι ενέργειές του ήταν ατελέσφορες και έτσι έμεινε σε ειρήνη με την ετεροθαλή αδελφή του. Ο βασιλιάς απεβίωσε το 1474 και τον διαδέχθηκε η Ισαβέλλα Α΄. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Alfonso of Castile". Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 441.
Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας

Ο Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας υπήρξε βραχύβιο πολιτειακό αξίωμα που δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του σχεδίου φιλελευθεροποίησης της χούντας το 1973. Ο Οδυσσέας Αγγελής ήταν ο μόνος που θήτευσε στο συγκεκριμένο αξίωμα, υπό την προεδρία του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου.

 Μετά το Κίνημα του Ναυτικού της 23ης Μαΐου 1973 σε συνδυασμό και με το Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 που είχε προηγηθεί, ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να προχωρήσει σε έναν υποτυπώδη εκδημοκρατισμό του καθεστώτος, καταργώντας την μοναρχία και προχωρώντας στην εγκαθίδρυση Προεδρικής Δημοκρατίας. Στο νέο αυτό πολίτευμα θα υπήρχαν τρία κύρια πολιτικά αξιώματα : ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός. Την 1 Ιουνίου του 1973 ο Παπαδόπουλος προχώρησε στην κατάργηση της μοναρχίας αναλαμβάνοντας ο ίδιος προσωρινά την Προεδρία, διαδεχόμενος τον εαυτό του ως Αντιβασιλέα. Έναν μήνα αργότερα στις, 23 Ιουλίου, διοργανώθηκε νόθο δημοψήφισμα και ο Παπαδόπουλος ανέλαβε και τυπικά τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και διορίζοντας Αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας ένα κορυφαίο στέλεχος της Χούντας, τον αρχηγό ΓΕΣ, Οδυσσέα Αγγελή. Ο Παπαδόπουλος αργότερα εξήγγειλε εκλογές για τις αρχές του 1974, τις οποίες ο πολιτικός κόσμος αποδοκίμασε ως φάρσα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1973, ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλεγόταν ως επιλεγμένος από τον υποψήφιο Πρόεδρο συνυποψήφιος.Σε αντίθεση με τον Πρόεδρο, ο οποίος θα ορκιζόταν (υπό συνθήκες πλήρους εφαρμογής του Συντάγματος) ενώπιον του απερχόμενου Προέδρου, της Κυβέρνησης, του Προέδρου της Βουλής, μέρους της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου και της Ιεράς Συνόδου, ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας θα ορκιζόταν μόνον ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως και συνέβη. Αυτή η τυπική διαφοροποίηση καταδεικνύει τον ρόλο και τα καθήκοντα του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας: Η θέση του Αντιπροέδρου δεν δημιουργήθηκε για να αποτελέσει θέση ηγεσίας, αλλά ένα αξίωμα που επικουρεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με περιορισμένες εξουσίες. Το Νοέμβριο του 1973, ο Δημήτριος Ιωαννίδης, αρχηγός της ΕΣΑ, ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και κατήργησε με Συντακτική Πράξη το Σύνταγμα του 1973, που προέβλεπε τη θέση του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας. Η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας διατηρήθηκε για τυπικούς μόνο λόγους. Τον Παπαδόπουλο διαδέχθηκε ως Πρόεδρο ο αρχηγός ΓΕΣ Φαίδων Γκιζίκης, ως εθιμοτυπικός αρχηγός του κράτους. Μετά την μεταπολίτευση και το Σύνταγμα του 1975, το οποίο δεν προέβλεψε θέση Αντιπροέδρου, το αξίωμα καταργήθηκε. Κατάλογος Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας
Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης

Η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2007 με διοργανωτή το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Πρόκειται για μια διεθνούς εμβέλειας πρωτοβουλία του τότε ΥΠ.ΠΟ.,νυν ΥΠ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ., με στόχο να εντάξει τη Θεσσαλονίκη στο δίκτυο των Μπιενάλε εικαστικών τεχνών παγκοσμίως. Η 2η Μπιενάλε πραγματοποιήθηκε το 2009 και πάλι με τη στήριξη του ΥΠ.ΠΟ., ενώ από το 2011 και μετά υλοποιείται μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος Μακεδονία-Θράκη 2007-2013 του ΕΣΠΑ, που συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης) και την Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο διοργανώθηκε το 2011 η 3η, το 2013 η 4η, και το 2015 η 5η Μπιενάλε. Ο γενικός τίτλος των 3 τελευταίων διοργανώσεων είναι Παλιές Διασταυρώσεις-Make it New και στο επίκεντρο των εκθέσεων, των δράσεων, των συνεδρίων και όλων των project του τριμερούς αυτού προγράμματος βρίσκεται η Μεσόγειος.

 Η Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης θέτει ως στόχους της την προώθηση στην ευρωπαϊκή εικαστική σκηνή καλλιτεχνικών έργων που προσφέρουν νέες, τολμηρές και ρηξικέλευθες αισθητικές προτάσεις με στόχο την ενίσχυση του καλλιτεχνικού διαλόγου, την πρόσβαση καλλιτεχνών στην ευρωπαϊκή εικαστική σκηνή και την επικοινωνία καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες. Η διοργάνωση επικεντρώνει το ενδιαφέρον της σε μεγάλα ζητήματα διεθνούς επικαιρότητας, παγκόσμιες ανακατατάξεις και κρίσεις που επηρεάζουν τον άνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον, ενώ παράλληλα δημιουργεί δεσμούς με υπάρχοντες εικαστικούς θεσμούς, ευρωπαϊκούς και μη, με σκοπό τις περαιτέρω καλλιτεχνικές ανταλλαγές και εντάσσει τους Έλληνες καλλιτέχνες σε ένα ενδιαφέρον πεδίο αισθητικού διαλόγου με σύνορα ευρύτερα από τα ευρωπαϊκά. Συνεργάζεται δε με όλους τους πολιτιστικούς φορείς της Θεσσαλονίκης και εκτείνεται σε πολλά σημεία της πόλης, διαφορετικά σε κάθε έκδοσή της. Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης - Μονή Λαζαριστών Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης - Αποθήκη Β1 στο λιμάνι Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Βίλα Πετρίδη Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκηςκ.ά. Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης
Πύλα

Η Πύλα είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο, εντός της πράσινης γραμμής, που ελέγχεται από την Ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP ή ΟΥΝΦΙΚΥΠ). Περιτριγυρίζεται από τον κόλπο της Λάρνακας στα νότια, τα κατεχόμενα στα βόρεια και το τουρκοκυπριακό χωρίο Πέργαμος, τη Βρετανική βάση Δεκέλειας στα ανατολικά και τις κοινότητες Τρούλλων και Ορόκλινης στα δυτικά. Είναι ένα από τέσσερα χωριά που είναι εντός της "πράσινης γραμμής" ή νεκρής ζώνης, δηλαδή της αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης μεταξύ των κατεχόμενων και των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου που ελέγχεται από την Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Τα άλλα τρία χωριά είναι η Αθηαίνου, οι Τρούλλοι και η Δένεια. Όπως και τα άλλα τρία χωριά, η Πύλα διοικείται από τις νόμιμες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών, όταν παραστεί ανάγκη. Η Πύλα είναι μια ξεχωριστή κοινότητα στην Κύπρο. Είναι η μοναδική κοινότητα όπου οι αρχικοί κάτοικοί της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, συνεχίζουν να συμβιώνουν στην κοινότητά τους σε ένα σχετικά ήρεμο περιβάλλον. Περίπου 850 ήταν οι Ελληνοκύπριοι και 487 είναι οι Τουρκοκύπριοι. Η κοινότητα έχει τρεις Ορθόδοξες εκκλησίες και ένα τζαμί.

 Η Πύλα είναι από τα πιο αρχαία χωριά της Κύπρου. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως τεκμήρια που καταδεικνύουν την ύπαρξη ανθρώπινης δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή της Πύλας από την 3η χιλιετηρίδα προ Χριστού κατά την πρώιμη και μέση εποχή του χαλκού (2400 π.Χ.). Κατά το Μεσαίωνα υπάρχει σαν κοινότητα. Σε αρχαίους χάρτες αναφέρεται σαν Pila ή Pilla. Το όνομα Πύλα έχει ελληνική ρίζα και μία εκδοχή είναι ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη "πύλη" πιθανώς γιατί ο οικισμός στα αρχαία χρόνια ήταν η μόνη είσοδος στην πεδιάδα της Μεσαορίας. Σημαντικός αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στην τοποθεσία Πύλα-Κοκκινόκρεμμος. Το σχετικά ήρεμο περιβάλλον του μικτού χωριού διαταράχθηκε στις 18 Αυγούστου 2023, όταν οι παράνομες αρχές της τουρκικής κατοχικής δύναμης επιχείρησαν κατασκευαστικές εργασίες, σε μια απόπειρα να δημιουργήσουν τετελεσμένα επί του πεδίου. Όπως ανακοίνωσε η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που καταδίκασε το συμβάν, σημειώθηκε επίθεση «από προσωπικό της τ/κ πλευράς», στη διάρκεια του οποίου, προκλήθηκαν, επιπλέον ζημιές σε οχήματα των Ηνωμένων Εθνών, προειδοποιώντας ότι «οι απειλές για την ασφάλεια των ειρηνευτών των ΗΕ και η πρόκληση ζημιών στην περιουσία των ΗΕ είναι απαράδεκτες και αποτελούν σοβαρό έγκλημα με βάση το διεθνές δίκαιο που θα διωχθούν στον μέγιστο βαθμό που προβλέπει ο νόμος». Τις προκλητικές, αυτές, ενέργειες καταδίκασαν αμέσως τόσο η κυπριακή και ελληνική κυβέρνηση, όσο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ. Ακολούθησαν, ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε., Ζοζέπ Μπορέλ και οι αρχές των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Άννα Βίσση Λία Βίσση Ιστοσελίδα Κοινοτικού Συμβουλίου Πύλα: Αυτοί που πάντα έμεναν μαζί (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Αριστοτέλης Λιάκος

Ο Αριστοτέλης Λιάκος (1904-1966) ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός από την Καστοριά. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ. Υπήρξε διευθυντής στα Χρωματουργεία Πειραιώς (ΧΡΩ.ΠΕΙ.). Από το 1946 έως το 1963 πολιτεύτηκε στη Φλώρινα και στην Καστοριά.

 Γεννήθηκε στο Άργος Ορεστικό το 1904 και πατέρας του ήταν ο Αναστάσιος Λιάκος. Σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1933 άσκησε το επάγγελμα του φαρμακοποιού στη γενέτειρά του, για 10 ολόκληρα χρόνια. Κατά την περίοδο της Κατοχής αιχμαλωτίστηκε από τους Ιταλούς και φυλακίστηκε. Το 1947 διορίστηκε προϊστάμενος στο φαρμακευτικό τμήμα του Τ.Α.Κ. της συμπρωτεύουσας. Εν συνεχεία εργάστηκε στα ΧΡΩ.ΠΕΙ. ως υπάλληλος και αργότερα έγινε διευθυντής τους. Κατήλθε ως υποψήφιος για πρώτη φορά με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς το 1946 και έλαβε 2.089 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καστοριάς με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952. Τέσσερα χρόνια μετά προσχώρησε στη νεοσύστατη ΕΡΕ του Καραμανλή. Εξελέγη βουλευτής Καστοριάς-Φλώρινας με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στη Φλώρινα το 1958 και το 1961. Για τελευταία φορά πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1963, χωρίς επιτυχία.Ήταν παντρεμένος με την Αγνή Λιάκου και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία.Απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 26 Μαρτίου 1966 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.
Αραβικός τράγος

Ο Αραβικός τράγος ή αλλιώς Αραβικό τάρ είναι είδος τάρου (Ασιατικές αίγες), ιθαγενές στην Αραβία. Μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν πως ανήκε στο γένος Hemitragus, όμως γενετικές ενδείξεις απέδειξαν πως ανήκει σε μονοτυπικό γένος.

 Ο αραβικός τράγος αποτελεί το μικρότερο είδος τάρου. Είναι γεροδεμένο ζώο με κυρτά προς τα πίσω κέρατα. Τα αρσενικά είναι πιο εύρωστα από τα θηλυκά. Επίσης τα αρσενικά έχουν πιο εντυπωσιακή χαίτη από τα θηλυκά, που εκτείνονται δεξιά κάτω από την πλάτη και αναπτύσσονται περισσότερο με βάση την ηλικία. Στα γηραιότερα αρσενικά το ρύγχος σκουραίνει προς το μαύρο και αποκτούν μαύρη ρίγα στην βάση του ματιού. Όπως τα περισσότερα αιγώδη, έτσι και ο αραβικός τράγος έχει ελαστικές οπλές που τον βοηθούν να κρατάει την ισορροπία του στα απόκρημνα βράχια. Ο αραβικός τράγος συναντάται σε μικρά κοπάδια περιλαμβάνοντας ένα θηλυκό και ένα μικρό. Επίσης συναντάται και σε οικογενειακές ομάδες.Υπάρχουν αναφορές για γεννήσεις καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, και κυήσεις που κρατάνε 140-150 ημέρες. Τρέφεται κυρίως με φύλλα, γρασίδι, θάμνους και φρούτα.
Νταντά για όλες τις δουλειές

Νταντά Για Όλες Τις Δουλειές είναι ο τίτλος μιας κωμικής τηλεοπτικής σειράς ελληνικής παραγωγής που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του ΑΝΤ1 τη σεζόν 1998-1999. Το σενάριο υπέγραψε η Ρένα Ρίγγα, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ερρίκος Ανδρέου. Η σειρά σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έκτοτε επαναπροβάλλεται σε επανάληψη τακτικά από τον σταθμό.

 Ο Αλέξανδρος Παπασταύρου είναι γυναικολόγος, χήρος με τρία παιδιά και αρραβωνιασμένος με την επίσης γυναικολόγο, Τζούλια Λεμπέση. Ο Αλέξανδρος γνωρίζεται με τη Νανά Ειλικρινή, την οποία προσπαθεί να ανεχθεί, γιατί είναι η νταντά των παιδιών του. Είναι φανερό ότι αυτή η σχέση δεν μπορεί να εξελιχθεί σε δεσμό. Αλλά όσο πάει, μακραίνει η μέρα που η Νανά θα φύγει από το σπίτι και ο Αλέξανδρος θα βρει άλλη νταντά. Ο έρωτας είναι πια πολύ κοντά τους. Για να ξορκίσουν και οι δυο το... κακό, ο Αλέξανδρος ετοιμάζεται να παντρευτεί με την Τζούλια και η Νανά με τον Σωτήρη, πρώην εραστή της, ο οποίος δεν έπαψε ποτέ να την πολιορκεί. Τα παιδιά όμως έχουν τη δική τους λογική και δεν είναι διατεθειμένα να αφήσουν τον πατέρα τους να παντρευτεί... Προβαλλόταν κάθε Πέμπτη στις 21:05. Η επίσημη σελίδα της σειράς | ANT1 TV Αρχειοθετήθηκε 2017-05-24 στο Wayback Machine.
Έλκος Buruli

To έλκος Buruli (γνωστό και ως έλκος Bairnsdale, έλκος Searls ή έλκος Daintree) είναι μία μολυσματική νόσος που προκαλείται από το Μυκητοβακτήριο ulcerans. Το αρχικό στάδιο της μόλυνσης χαρακτηρίζεται από ένα ανώδυνο οζίδιο ή περιοχή οιδήματος. Το οζίδιο αυτό ενδέχεται να μετατραπεί σε έλκος. Το έλκος μπορεί να είναι μεγαλύτερο εσωτερικά, από ότι στην εξωτερική επιφάνεια του δέρματος, και μπορεί να περιβάλλεται από οίδημα. Καθώς η νόσος επιδεινώνεται, μπορεί να μολυνθούν τα οστά. Τα έλκη Buruli επηρεάζουν κυρίως τα άκρα και συνήθως δεν συνοδεύονται από πυρετό.

 Το μυκητοβακτήριο M. ulcerans απελευθερώνει μια τοξίνη γνωστή ως mycolactone, η οποία μειώνει την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και επιφέρει θάνατο των ιστών. Βακτήρια της ίδιας οικογένειας μπορούν επίσης να προκαλέσουν φυματίωση και λέπρα (M. tuberculosis και M. leprae αντίστοιχα). Δεν είναι γνωστό το πώς μεταδίδεται η νόσος. Στην εξάπλωση μπορεί να συμβάλλουν οι υδάτινες πηγές. Από το 2013 δεν υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο. Εάν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η χορήγηση αντιβιοτικών για οκτώ εβδομάδες είναι αποτελεσματική στο 80% των περιπτώσεων. Συχνά η θεραπεία περιλαμβάνει τα φάρμακα ριφαμπικίνη και στρεπτομυκίνη. Η κλαριθρομικίνη ή η μοξιφλοξασίνη χρησιμοποιούνται μερικές φορές αντί της στρεπτομυκίνης. Άλλες θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν την αφαίρεση του έλκους. Μετά την θεραπεία της μόλυνσης, στην περιοχή απομένει συνήθως μια ουλή. Τα έλκη Buruli ενδημούν κυρίως στην αγροτική υποσαχάρια Αφρική, ειδικότερα δε στην Ακτή Ελεφαντοστού, όμως μπορεί να εμφανιστούν και στην Ασία, τον Δυτικό Ειρηνικό και την Αμερική. Έχουν σημειωθεί κρούσματα σε περισσότερες από 32 χώρες. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου πέντε με έξι χιλιάδες περιπτώσεις. Η νόσος εμφανίζεται επίσης σε μια σειρά ζώων, εκτός του ανθρώπου. Ο Albert Ruskin Cook ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τα έλκη buruli το 1897.
Ντανιέλα Κάστρο

Η Ντανιέλα Κάστρο (Daniela Stephanie Castro Rodríguez, 17 Αυγούστου 1969 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Είναι κόρη του Χαβιέρ Κάστρο, μέλος του μουσικού γκρουπ Οι Αδελφοί Κάστρο ("Los Hermanos Castro") και της Μαρίας Αντονιέτας Αρεγιάνο. Έχει ένα αδελφό τον Αρτούρο Κάστρο, επίσης μέλος του γκρουπ. Η Κάστρο είναι μια από τις πιο αγαπημένες μεξικανές ηθοποιούς της τηλεόρασης στο Μεξικό. Αισθάνθηκε έλξη για μουσική από πολύ μικρή ηλικία και γι' αυτό μπήκε στο Κέντρο Καλλιτεχνικών Σπουδών της Televisa (CEA), το οποίο την οδήγησε σε μια άλλη κατεύθυνση και κατέληξε να παίζει σε κάποια έργα σε θέατρα στο Μεξικό. Έχει μια χαρακτηριστική βαθιά φωνή. Το 1988 έκανε το ντεμπούτο της, στην τηλενουβέλα Nuevo amanecer. Έχει χαρακτηριστεί επίσης ως η αγαπημένη κακιά πρωταγωνίστρια στις τηλενουβέλες. Την δεκαετία του 1990 είχε δεσμό με τον επίσης ηθοποιό Ραούλ Αράισα, αλλά και με τον Χόρχε Κάμπος, τερματοφύλακα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Μεξικού. Στις 19 Ιουνίου 1999 παντρεύτηκε το Γουστάβο Ντίας Ορδάζ, εγγονό του πρώην Μεξικανού προέδρου Γουστάβο Ντίας Ορδάζ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Ντανιέλα (γεν. το 2000), την Αλέξα (γεν. το 2004) & τον Γουστάβο (γεν. το 2013).

 Cachún cachún ra ra! - 1981, ως Ντέμπυ Navidad con cachunes - 1986, (ταινία) Un nuevo amanecer - 1988, ως Πατρίσια Viaje directo al infierno - 1989, ως Μαρία (ταινία) Mi segunda madre - 1989, ως Μόνικα Μέντες Balada por un amor - 1989, ως Σιμόνα Πορτουγάλ Días sin luna - 1990, ως Λορένα Παρλάντζ Cadenas de amargura - 1991, ως Σεσίλια Βισκάινο Ρόμπλες Infamia - 1991, (ταινία) Triángulo - 1992, ως Σάρα Γρανάδος Ρόχας Los temerarios - 1993, (ταινία) Jesucristo Superstar - 1996, (θέατρο) Mujer, casos de la vida real - 1996, Επεισόδιο: "El amor, siempre es el amor" Cañaveral de pasiones - 1996, Χούλια Σάντος Φάμπερμαν Desencuentro - 1997/98, ως Βικτόρια Σαν Ρομάν Χιμένες El noveno mandamiento - 2001, ως Ισαμπέλ Ντουράν/Άνα Χιμένες/Άνα Βιγιανουέβα Ντουράν Nuestra casa - 2007, ως Παρουσιάστρια Pasión - 2007/08, ως Μαρία Λισαμπέτα ντε Σαλαμάνκα Mujeres juntas, ni difuntas - 2008, (θέατρο) Mujeres Asesinas 2 - 2009, ως Ρόσα Ντομίνγκες, Επεισόδιο: "Ρόσα, Η κληρονόμος" (Σεζόν:2, Επεισόδιο:5) Mi pecado - 2009, ως Ροσάριο Πεδράσα ντε Κόρδοβα Una familia con suerte - 2011/12, ως Χοσεφίνα "Πίνα" Αρτεάγα ντε Ιραμπιέν Lo que la vida me robó - 2013/14, ως Γκρασιέλα Γιασίντι ντε Μεντόσα/Γουαδένσια Χιμένες Me declaro culpable - 2017, ως Ρομπέρτα Μονρόι ντε Ουρσούα Desencuentro (1998) Junto A Ti (1999) Ντανιέλα Κάστρο στην IMDb
Άγιος Φίλιππος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)

Ο Άγιος Φίλιππος (αγγλικά: Saint Philip‎, και για συντομία St. Philip) είναι μια από τις 6 ενορίες του νησιού Αντίγκουα στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Πρωτεύουσα είναι το Κάρλαϊλ. Έχει έκταση 41 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.462 κατοίκων (2001) με πυκνότητα 84,44 κατοίκων ανά τ.χλμ. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και ανατολικά της Αντίγκουα.

 Ο Άγιος Φίλιππος βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και ανατολικά της Αντίγκουα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Πέτρο και στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Παύλο. Στα ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συμπεριλαμβάνει τα νησιά Γιορκ και Γκριν Άιλαντ. Τα σημαντικότερα χωριά είναι: Κάρλαϊλ Κόλινς Λάβινγκστονς Γουίλουγκμπι Γουίλικαϊς Γκλάνβιλς Μονπελιέ Σάιν Σίμπσον Σίτονς Ενορίες και ανεξάρτητες περιοχές της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Βοκολίδα

Η Βοκολίδα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Vokolida». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1951

Το ΛΖ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1951 διεξήχθη από το Σάββατο 16 ως τη Δευτέρα 18 Ιουνίου 1951 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1951. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για 6η συνεχόμενη φορά μεταπολεμικά.

 Στους αγώνες μετείχαν εκατοντάδες αθλητές (υπήρξαν δηλώσεις συμμετοχής 700 αθλητών) από 27 σωματεία από όλη την Ελλάδα. Βαθμολογήθηκαν 23 σύλλογοι. Αρκετές χιλιάδες θεατών προσήλθαν να θαυμάσουν τους πρωταθλητές, δεδομένου πως την προηγούμενη χρονιά δεν είχαν διεξαχθεί στην Αθήνα. Σε αυτό βοήθησε και ο ευνοϊκός καιρός, που ήταν αρκετά δροσερός για την εποχή. Τον όρκο του αθλητή εκφώνησε ο Αγαμέμνων Γκράτσιος, αθλητής του ΒΑΟ Θεσσαλονίκης, που πολύ αργότερα διετέλεσε αρχηγός ΓΕΕΘΑ για πολλά χρόνια. Στα ιδιαίτερα των αγώνων ήταν πως πολλοί ιδιωτικοί και δημόσιοι φορείς αθλοθέτησαν έπαθλα για διάφορα αγωνίσματα, όπως: οι εφημερίδες "Βραδυνή", "Ακρόπολις", "Αθλητική Ηχώ", "Αθηναϊκή", η Ε.Π.Σ. Αθηνών, η ΕΠΟ, η Δ/νση Σωματικής Αγωγής του Γ.Ε. Στρατού, η Αθλητική Ένωσις Βασιλικού Ναυτικού, το Γ.Ε. Αεροπορίας, η Τράπεζα Αθηνών, η Εταιρία Καλυκοποιείου, η Ηλεκτρική Εταιρία, η Εταιρία "Φοίνιξ" οι αδερφοί Γερακάκη, οι αδερφοί Πετρόπουλοι, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων κ.ά. Προστέθηκε ο αγώνας βάδην 5 χλμ και συνεχίστηκε η διεξαγωγή των παρωχημένων αγωνισμάτων της λιθοβολίας και της ελληνικής δισκοβολίας. Επίσης, το πρωτάθλημα μαραθωνίου είχε διεξαχθεί στις 6 Μαΐου, ενώ το πρωτάθλημα δεκάθλου έγινε στις 3-4 Νοεμβρίου. * Στη διάρκεια της κούρσας κατέρριψε και τα ρεκόρ των 2χλμ, 3χλμ και 4χλμ. ** Διεξήχθη στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. *** Διεξήχθη στις 6 Μαΐου στη διαδρομή Παναθηναϊκό Στάδιο-Πικέρμι-Στάδιο. **** Διεξήχθη στις 22 Οκτωβρίου στο Στάδιο. ***** Διεξήχθη στις 4 & 5 Νοεμβρίου στο Στάδιο με συμμετοχή 11 αθλητών. *Μετείχαν ακόμη: Παλλεσβιακός, Τεγεατικός Σύνδεσμος, ΓΣ Βόλου. "Αθλητική Ηχώ", 17/6/1951. "Αθλητική Ηχώ", 18/6/1951. "Αθλητική Ηχώ", 20/6/1951. "Αθλητική Ηχώ", 5/11/1951. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 198.
Πάνορμος Αχαΐας

Η Πάνορμος είναι οικισμός του χωριού Άγιος Βασίλειος, δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Ρίου του νομού Αχαΐας. Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός και ο φυσικός όρμος - λιμάνι, μπροστά στον οικισμό και ανάμεσα στα ακρωτήρια του Ρίου και Δρεπάνου και απέναντι από την Ναύπακτο. Στον όρμο εκβάλει ο ποταμός Σέλεμνος. Η περιοχή είναι γνωστή για τις ναυμαχίες που έχουν γίνει στον θαλάσσιο χώρο ανοιχτά της Πανόρμου κατά τους πελοποννησιακούς πολέμους, αλλά και στους ιστορικούς χρόνους.

 Η Πάνορμος αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος πέρασε από εκεί και βρήκε έναν μικρό οικισμό με λιμάνι. Μάλιστα αναφέρει ότι απείχε 15 στάδια από τα το Δρέπανο και 15 από το Ρίο . Αναφέρεται και από πολλούς μεταγενέστερους συγγραφείς σαν λιμάνι . Στα ανοιχτά της Πάνορμου, κατά την διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου και το 3ο έτος, διεξήχθη ναυμαχία το 429 π.Χ. ανάμεσα στον Αθηναίο στρατηγό Φορμίωνα ο οποίος με τον στόλο του που περιελάμβανε 23 τριήρης νίκησε τα 47 πλοία των Λακεδαιμονίων. Οι νικητές, αφού έστησαν τρόπαιο στο Ρίο και αφιέρωσαν ένα πλοίο στον ναό του Ποσειδώνος, που υπήρχε εκεί, αποσύρθηκαν στο Αντίρριο. Οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι τους επέστρεψαν με μεγαλύτερο στόλο, 77 πλοία έναντι 20 των Αθηναίων, και οι δύο στόλοι επί επτά ημέρες έμεναν άπραγοι, ο ένας απέναντι από τον άλλον. Τελικά αποφάσισαν να δώσουν ένα τέλος και συγκρούστηκαν, οι Αθηναίοι με ένα τέχνασμα κατατρόπωσαν τους Λακεδαιμονίους και τους κατεδίωξαν, κάποια πλοία κατέφυγαν στη Πάνορμο αλλά οι Αθηναίοι τα κατέλαβαν και έσφαξαν τα πληρώματα τους. Μετά το τέλος της ναυμαχίας και οι δύο στόλοι έστησαν τρόπαιο στο Ρίο. Μια δεύτερη ναυμαχία έγινε στα ανοιχτά της Πανόρμου και στον θαλάσσιο χώρο ανάμεσα στην Πάνορμο και τη Ναύπακτο. Έγινε στις 7 Οκτωβρίου 1571 μεταξύ των ενωμένων στόλων της Ισπανίας, της Βενετίας, της Γένουας, της Νεάπολης και Σικελίας και του Πάπα και του ενιαίου στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην είσοδο του Κορινθιακού κόλπου κοντά στις νήσους νότιες Εχινάδες. Η ναυμαχία έμεινε γνωστή σαν Ναυμαχία της Ναυπάκτου επειδή τότε ολόκληρος ο κόλπος λεγόταν από τους Ενετούς "Κόλπος της Ναυπάκτου". Στη Πάνορμο δημιουργήθηκε νεκροταφείο για τους χριστιανούς νεκρούς της ναυμαχίας. Στην Α΄ Τουρκοκρατία στη Πάνορμο αναφέρεται ότι υπήρχε Οθωμανικός τεκές, ενώ το επιβεβαιώνει και ο Πουκεβίλ που πέρασε από εκεί. Ο Λέικ αναφέρει ότι συνάντησε το χριστιανικό νεκροταφείο και τάφο Οθωμανού αγίου. Σκαρλάτου Βυζαντίου, Λεξικόν της καθ' ημάς Ελληνικής διαλέκτου, Αθήναι 1835. Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, Πάτρα, Αχαϊκές Εκδόσεις, 1998, Τόμος Α΄. ISBN 960-7960-08-4. Θουκυδίδου Ιστορίαι Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τυπογραφείο Χρ. Κούλη, Τόμος Β΄, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση. Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.
Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας

Η εταιρεία Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας ήταν θυγατρική της εταιρείας Αττικό Μετρό. Βασικός σκοπός της ήταν η λειτουργία του δικτύου των γραμμών 2 και 3 του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου των Αθηνών. Στις 17 Ιουνίου του 2011 απορροφήθηκε από την εταιρεία Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε.).

 Η Ανώνυμη Εταιρεία «ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Α.Ε.» καταχωρήθηκε στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών της Νομαρχίας Αθηνών στις 15 Φεβρουαρίου 2001. (Φ.Ε.Κ.1092/19.02.2001). Η εταιρεία λειτουργούσε με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, ήταν επιχείρηση κοινής ωφέλειας και εποπτευόταν από τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Η έδρα της βρισκόταν στα Σεπόλια του Δήμου Αθηναίων. Στόχοι της ήταν κυρίως: Η οργάνωση, διοίκηση, λειτουργία και εκμετάλλευση του υπογείου σιδηροδρομικού δικτύου των Γραμμών 2 και 3 και κάθε επέκτασής τους στο Νομό Αττικής καθώς και των εγκαταστάσεων, οχημάτων και των εν γένει υλικών και μέσων ως και η σύμπραξη και συνεργασία με άλλους οργανισμούς και φορείς συγκοινωνιών του Νομού ΑττικήςΗ λειτουργία και η εκμετάλλευση ή συνεκμετάλλευση οποιουδήποτε δικτύου σταθερής τροχιάς συγκοινωνιακών μέσων. Παράλληλα στο σκοπό της εταιρείας μεταξύ άλλων είναι και η προώθηση και διάδοση αγαθών και υπηρεσιών (διαφήμιση), η εκπόνηση μελετών, η παροχή υπηρεσιών συμβούλου και η παροχή τεχνικών υπηρεσιών πάσης φύσεως σχετικά με τα παραπάνω θέματα. Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ορίστηκε αρχικά σε 2.000.000.000 δραχμές διαιρεμένο σε 200.000 μετοχές, ονομαστικής αξίας 10.000 δραχμών εκάστη. Πριν τη συγχώνευσή της, ανερχόταν σε 70.167.543,95 € διαιρεμένο σε 2.390.717 μετοχές, ονομαστικής αξίας 29,35 € εκάστη. Η Εταιρεία διοικούταν από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, που εκλεγόταν από τη Γενική Συνέλευση με τριετή θητεία. Δύο εκ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου μπορούσαν να είναι εκπρόσωποι των εργαζομένων.
Διεθνής Γεωγραφική Ένωση

Η Διεθνής Γεωγραφική Ένωση (ΔΓΕ), (αγγλικά International Geographical Union IGU, και γαλλικά Union Géographique Internationale UGI) αποτελεί μία παγκόσμια επιστημονική ένωση, μη κυβερνητικού και κερδοσκοπικού χαρακτήρα, των γεωγράφων σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου. Πριν την ίδρυσή της είχε προηγηθεί ένα Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο στην Αμβέρσα το 1871. Μετά από διάφορες συνόδους του ίδιου φορέα θεσπίστηκε η ίδρυση μόνιμου οργανισμού με τον τίτλο "Διεθνής Γεωγραφική Ένωση" με έδρα τις Βρυξέλλες το 1922 υπό την αιγίδα του Πρίγκιπα Βοναπάρτη που ανέλαβε και πρώτος πρόεδρος. Στην Ένωση αυτή συμμετέχουν σήμερα περίπου 90 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα μέλη-χώρες συμμετέχουν ισότιμα χωρίς καμία διάκριση φυλετική, θρησκευτική κ.λπ. και ανεξάρτητα του είδους του πολιτεύματος εκάστης. Στην Ένωση μπορούν να συμμετέχουν και επιτροπές χωρών μη μελών, ως παρατηρητές.

 Σύμφωνα με το καταστατικό, (κεφάλαιο 1ο), κύριοι στόχοι της Ένωσης είναι οι ακόλουθοι επτά: Η προώθηση μελέτης γεωγραφικών προβλημάτων παγκόσμιας σημασίας Ο συντονισμός και η συνεργασία γεωγράφων σε σχετικές έρευνες. Η πρόβλεψη συνεργασίας των γεωγράφων με άλλους διεθνείς οργανισμούς Η διάδοση των γεωγραφικών δεδομένων, μελετών στις χώρες μέλη της Ένωσης Ο καθορισμός και προαγωγή διεθνών συναφών συνεδρίων, συμποσίων σεμιναρίων κ.λπ. στις χώρες των μελών. Η προώθηση της γεωγραφικής επιστήμης γενικά και Η προώθηση τυποποιημένων μεθόδων έρευνας, ονοματολογίας και γεωγραφικών συμβόλων. Κύρια όργανα της Ένωσης είναι η "Γενική Συνέλευση" (των αντιπροσώπων των Χωρών μελών), που εκλέγει και τον Πρόεδρο και τους αντιπροέδρους τον Γ.Γ. της εκτελεστικής επιτροπής. η "Εκτελεστική Επιτροπή" που αποτελείται από 1 Πρόεδρο, τον προηγούμενο Πρόεδρο ως Πάρεδρο, με 8 Αντιπροέδρους, ένα Γ. Γ. και τον Ταμία και οι "Επιτροπές" και "Ομάδες Εργασιών" που αναλαμβάνουν το έργο των προτάσεων ή αποφάσεων των συνεδρίων της Ένωσης. Για κάθε χώρα υφίσταται ιδιαίτερη επιτροπή. Επίσημες γλώσσες της Ένωσης είναι η αγγλική και η γαλλική όπως και φέρεται στο σύνθετο λογότυπο του οργανισμού IGU / UGI. Σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του καταστατικού κάθε 4 χρόνια διοργανώνεται Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο, το τελευταίο έγινε το 2008. Μετά τη λήξη του κάθε συνεδρίου η οργανωτική επιτροπή υποβάλλει σχετική έκθεση στην Εκτελεστική Επιτροπή. Εκτός των Διεθνών Συνεδρίων διοργανώνονται και πλήθος άλλων διασκέψεων με εθνικό χαρακτήρα σε διάφορες χώρες. International Geographical Union / Union Géographique Internationale Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τομ.17ος, σελ.15.
Weezer (2008)

Το Weezer, επίσης γνωστό ως και The Red Album, είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου του 2008. Όπως έγινε και το 1994 με το Blue Album και τα άλλα μέλη της μπάντας συνέβαλαν στη σύνθεση των τραγουδιών. Αυτή είναι το πρώτο και, μέχρι στιγμής, το μόνο άλμπουμ των Weezer όπου και τα τέσσερα μέλη της μπάντας τραγούδησαν ένα δικό τους τραγούδι. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης περισσότερο μουσικό πειραματισμό σε σχέση με τις προηγούμενες προσπάθειές τους, με τραγούδια όπως το "Dreamin", το "The Angel και The One" και το "The Greatest Man That Ever Lived". Παρά την ευρεία προώθησή του το άλμπουμ αποδείχθηκε λιγότερο επιτυχημένο από το προηγούμενο άλμπουμ τους, Make Believe, μη καταφέρνοντας να πιστοποιηθεί χρυσό.

 Επιπλέον κομμάτια στην αμερικάνικη, βρετανική και ιαπωνική Deluxe έκδοση "Miss Sweeney" (Cuomo, Sarah C. Kim) – 4:02 "Pig" – 4:02 "The Spider" – 4:43 "King" – 5:11 – τραγουδάει ο Scott ShrinerΕπιπλέον κομμάτια στην έκδοση των iTunes "It's Easy" (Bell) – 3:10 - τραγουδάει ο Brian Bell "I Can Love" – 3:49 (διαθέσιμο μόνο μέσω προπαραγγελίας)Επιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe)/αργεντίνικη/αυστραλιανή/βραζιλιάνικη/κορεάτικη/γερμανική/μεξικανική/ρωσική έκδοση "The Weight" (διασκευή στους The Band) – 4:30 – τραγουδάει ο Scott Shriner και ο Rivers CuomoΕπιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση "Life's What You Make It" (διασκευή στους Talk Talk) – 3:33 – τραγουδάει ο Patrick WilsonΕπιπλέον κομμάτι στην ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση "Meri Kuri" (διασκευή στους BoA)DVD στην ιαπωνική Deluxe έκδοση Intro Dope Nose Why Bother? Surf Wax America The Good Life Island In The Sun Undone - The Sweater Song Behind the scenes From Japan Tour 'Pork and Beans' PV Interview Song-by-song commentary
Ημερολόγια Μοτοσικλέτας

Τα Ημερολόγια Μοτοσικλέτας (πρωτότυπος τίτλος: Diarios de motocicleta) είναι βιογραφική ταινία για τον νεαρό άνδρα που αργότερα θα γίνει γνωστός ως ο μαρξιστής επαναστάτης Τσε Γκεβάρα. Η ταινία αφηγείται την ιστορία για ένα ταξίδι με μοτοσικλέτες στη Νότια Αμερική που έκανε ο νεαρός Τσε και με τον φίλο του Αλμπέρο το 1952. Απεικονίζει τη βαθμιαία ανάπτυξη των πολιτικών απόψεων του Γκεβάρα, αλλά δεν γίνεται καμία αναφορά στα επαναστατικά του κατορθώματα, παρά μόνο σε ένα μικρό κομμάτι στο τέλος της ταινίας. Βασίστηκε στα βιβλία "Diarios de motocicleta" του Γκεβάρα και του Αλμπέρτο Γρανάδο. Το ρόλο του Τσε ερμηνεύει ο μεξικανός ηθοποιός Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ και τον φίλο του Γρανάδο, ερμηνεύει ο Ροδρίγο ντε λα Σέρνα. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Βραζιλιάνο σκηνοθέτη Βάλτερ Σάλες και γράφτηκε από τον Πορτορικανό σεναριογράφο Χοσέ Ριβέρα ενώ είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ εταιριών από την Αργεντινή, τις Η.Π.Α., τη Γερμανία, τη Χιλή, το Περού, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

 Βασισμένη στο ημερολόγιο του Τσε Γκεβάρα, η ταινία περιγράφει το μακρύ ταξίδι του Γκεβάρα και του φίλου του Αλμπέρτο Γρανάδο κατά μήκος της Νότιας Αμερικής, που θα τους κάνει να γνωρίσουν μια άλλη πραγματικότητα από αυτή του αριστοκρατικού Μπουένος Άιρες. Στο ταξίδι τους, το οποίο διαρκεί οκτώ μήνες, ο Τσε και ο Αλμπέρτο ταξίδεψαν 13.000 χιλιόμετρα, από την Αργεντινή μέχρι τη Χιλή, το Περού, την Κολομβία και τη Βενεζουέλα. Οι περιοχές στις οποίες έγινε το ταξίδι είναι: Μπουένος Άιρες, Αργεντινή Σαν Μάρτιν ντε λος Άντες, Αργεντινή Λάγο Φρίας, Παταγονία, Αργεντινή Τεμούκο, Χιλή Βαλπαραΐσο, Χιλή Ατακάμα, Χιλή Τσουκικαμάτα, Χιλή Κούσκο, Περού Μάτσου Πίτσου, Περού Λίμα, Περού San Pablo Leper Colony, Περού. Λετίσια, Κολομβία Καράκας, Βενεζουέλα Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ - Τσε Γκεβάρα Ροδρίγο ντε λα Σέρνα - Αλμπέρτο Γρανάδο Μερσέδες Μοράν - Celia de la Serna Ζαν Πιέρ Νοέν - Ernesto Guevara Lynch Λούκας Όρο - Roberto Guevara Marina Glezer - Celita Guevara Sofia Bertolotto - Ana María Guevara Franco Solazzi - Juan Martín Guevara Ricardo Díaz Mourelle - Uncle Jorge Diego Giorzi - Rodolfo Facundo Espinosa - Tomás Granado Μία Μαέστρο - Chichina