IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπάγερν Μονάχου (καλαθοσφαίριση)

Η Μπάγερν Μονάχου Μπάσκετμπολ (γερμανικά: Bayern München Basketball) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης, μέρος του αθλητικού συλλόγου Μπάγερν Μονάχου με έδρα το Μόναχο της Γερμανίας. Ο σύλλογος αγωνίζεται στις εθνικές και διεθνείς διοργανώσεις. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Audi Dome, το οποίο έχει χωρητικότητα 6.700 θεατών. Η εταιρική επωνυμία της ομάδας είναι FC Bayern München Basketball GmbH.

 Η Μπάγερν Μονάχου έχει μακρά παράδοση στην καλαθοσφαίριση. Εκτός από τις πιο επιτυχημένες χρονιές της στη δεκαετία του 1950 και του 1960 (γερμανικό πρωτάθλημα το 1954, το 1955 και Κύπελλο Γερμανίας το 1968), ο σύλλογος γνώρισε αξιοσημείωτη δημοτικότητα το 1956, όταν 40.000 οπαδοί της παρακολούθησαν τον αγώνα εναντίον της Λάντσια Μπότζεν, κορυφαία ομάδα καλαθοσφαίρισης εκείνη την εποχή, από την Ιταλία. Αργότερα, το 1966, ο σύλλογος υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Γερμανικής Λίγκας.Στα επόμενα χρόνια, ο σύλλογος αργά αλλά σταθερά πέρασε στην αφάνεια και το 1974 υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας. Εν συνεχεία, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο σύλλογος δεν επανήλθε ποτέ εντελώς, και είχε μόνο μερικές επιτυχημένες περιόδους (προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία της Γερμανίας το 1987 και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1989).Το 2018 κέρδισε το τέταρτο πρωτάθλημα Γερμανίας, με το οποίο εξασφάλισε και την συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα 2018-19. Το 2019 κατέκτησε το πέμπτο πρωτάθλημα Γερμανίας. Τη σεζόν 2020-21, έγινε η πρώτη γερμανική ομάδα που παίρνει την πρόκριση για τα playoffs της Ευρωλίγκα, στη σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης. Στα play off αποκλείστηκε από την Αρμάνι Μιλάνο με 3-2. Στις 16 Μαΐου 2021 κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας νικώντας στον τελικό την Άλμπα Βερολίνου 85-79. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε για τέταρτη φορά το κύπελλο Γερμανίας, επικρατώντας στον τελικό της Όλντενμπουργκ 90-78.Στις 12 Ιουνίου 2023, ο σύλλογος μπήκε σε νέα εποχή αφού νέος προπονητής ανέλαβε ο Πάμπλο Λάσο. Πρωτάθλημα Γερμανίας (5):1954, 1955, 2014, 2018, 2019Κύπελλο Γερμανίας (4):1968, 2018, 2021, 2023ΠροΑ (1):2010–11 Επίσημος ιστότοπος
Κουζίνα Νησιών του Διοικητή

Η Κουζίνα των Νήσων του Διοικητή (ρωσικά: Командорская кухня) είναι μείγμα παραδοσιακής ρωσικής κουζίνας και της κουζίνας των Αλεούτιων, που κατοικούν στις Νήσους του Διοικητή. Αυτή η κουζίνα βασίζεται στο ψάρι, το κρέας, τα θαλασσινά, τα μανιτάρια, το κρέας των θαλάσσιων θηλαστικών (φώκιες, φάλαινες), το κρέας και τα λαχανικά (πατάτα, κρεμμύδι, σκόρδο, καρότο), τα οποία εισήχθησαν στον νησί του Διοικητή από τους Ρώσους.

 Τυπικά πιάτα περιλαμβάνουν: Σνακ ψαριού (ρωσικά: рыбная закуска) - κομμάτια ψαριού με λαχανικά (κρεμμύδι, μπιζέλι, πιπεριά) αρωματισμένο με ξύδι, αλάτι και πιπέρι. Πίτα ψαριού (ρωσικά: пирог рыбный) - πίτα (πιρόγκ) από ζύμη, ψάρι, κρεμμύδι και πατάτες ή ρύζι. Γιούκολα (ρωσικά: юкола) - αποξηραμένα ψάρια. Κεφτέδες μπακαλιάρου (ρωσικά: котлеты из трески) - κοτολέτες μπακαλιάρου σε κιμά. Τσιμιγκίν (ρωσικά: чимигин) - βραστά σαλιγκάρια, παραδοσιακό αλεουτικό πιάτο. Τάτσι (ρωσικά: тачи) - ψητό κρέας από ωμοπλάτη βόρειας φώκιας γούνας. Αλατισμένα πτερύγια (ρωσικά: соленые ласты) - φώκια λιμανιού ή η πτερύγια φώκιας γούνας σε αλάτι τουρσί.
Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια της Βοσνιακής Κράινα

Η Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια της Βοσνιακής Κράινα (σερβικά: Српска aутономна oбласт Босанска Крајина, σερβικά λατινικά: Srpska autonomna oblast Bosanska Krajina) ήταν μια αυτοανακηρυχθείσα Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια εντός της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Μερικές φορές αποκαλούταν ως Αυτόνομη Περιφέρεια της Κράινα (σερβικά: Аутономна oбласт Крајина, σερβικά λατινικά: Automna oblast Krajina), ή Αυτόνομη Περιοχή της Κράινα (ARK). Η ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή Μποσάνσκα Κράινα. Η πρωτεύουσά της ήταν η Μπάνια Λούκα. Σήμερα, ένα σημαντικό μέρος της αποτελεί μέρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.

 Η ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα αναπτύχθηκε το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1991 στο πλαίσιο της προετοιμασίας για ένα βήμα προς την ανεξαρτησία που θα λάβει η Βοσνία, όπως η Σλοβενία και η Κροατία. Ο στόχος ήταν να υπάρχουν περιοχές στις οποίες οι Σέρβοι είχαν πλειοψηφία ή σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, αποτρέποντας αυτή την ανεξαρτησία. Οι Σέρβοι για αυτό δημιούργησαν τρεις Σερβικές αυτόνομες επαρχίες και μία Σερβική αυτόνομη περιφέρεια (η περιφέρεια ήταν ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα). Η ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα δημιουργήθηκε από την Κοινότητα (Σύνδεσμος) των Δήμων της Βοσνιακής Κράινα, με την εξαίρεση ότι δεν περιλάμβανε την περιοχή που είναι γνωστή ως δήμος Τσαζίνσκα Κράινα ή Πρίγιεντορ αρχικά. Άλλες παρόμοιες καταστάσεις έγιναν σε άλλους Συλλόγους Δήμων (ή Κοινότητα Δήμων) στη Βοσνία, οι οποίες ήταν ένα είδος κυβέρνησης που δημιουργήθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Στις ή γύρω στις 16 Σεπτεμβρίου 1991 η Ένωση των Δήμων της Βοσνιακής Κράινα μετατράπηκε σε αυτόνομη περιφέρεια της Κράινα (ARK), η οποία συμπεριλάμβανε (μεταξύ άλλων) τους ακόλουθους δήμους: Μπάνια Λούκα, Μπίχατς-Ρίπατς, Μποσάνσκα Ντούμπιτσα, Μποσάνσκα Γκράντισκα, Μποσάνσκα Κρούπα, Μποσάνσκι Νόβι, Μποσάνσκι Πέτροβατς, Τσέλινατς, Ντόνγι Βακούφ, Κλιουτς, Κοτόρ Βαρός, Πρίγεντορ, Πρνιαβόουρ, Σάνσκι Μοστ, Σίποβο και Τέσλιτς. Μια ξεχωριστή Συνέλευση του Σερβικού Λαού στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1991, όπου κυριαρχούσε το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα. Στις 9 Ιανουαρίου 1992, η Συνέλευση ενέκρινε δήλωση σχετικά με την προκήρυξη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει την Αυτόνομη περιφέρεια της Κράινα έγινε έτσι μέρος της ανακηρυχθείσας Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ΣΑΠ στη Βοσνία που δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, η ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα ιδρύθηκε επίσημα στις 25 Απριλίου 1991, αλλά με την επωνυμία ARK (Αυτόνομη Περιφέρεια Κράινα - αναφερόμενη στη Βοσνιακή Κράινα). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1991 έγιναν προσπάθειες για τη συγχώνευσή της με τη ΣΑΠ Κράινας. Στις 12 Σεπτεμβρίου το όνομά της άλλαξε επίσημα σε ΣΑΠ Βοσνιακής Κράινα. Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια Ρομανίγια Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια Βορειοανατολικής Βοσνίας Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια Ανατολικής Ερζεγοβίνης
Αικατερίνη της Βαυαρίας

H Αικατερίνη, γερμ. Katherine von Bayern von Wittelsbach (π. 1361 - 1400) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Χέλρε & Γύλιχ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Μαργαρίτας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπζεγκ & Λεγκνίτσας. Το 1368 μνηστεύθηκε με τον Εδουάρδο δούκα του Χέλρε, αλλά αυτός απεβίωσε το 1371, όταν η Αικατερίνη ήταν 10 ετών και εκείνος 35. Παντρεύτηκε το 1379 τον Γουλιέλμο Α΄ δούκα του Χέλρε και Γ΄ του Γύλιχ, ανιψιό του προηγουμένου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
ΟΕ Σαν Ζουλιά

Η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά (καταλανικά:Unió Esportiva Sant Julià ) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Σαν Ζουλιά ντε Λόρια. Επίσημα ονομάζεται επί του παρόντος Τικ Τάπα ΟΕ Σαν Ζουλιά (καταλανικά: Tic Tapa UE Sant Julià ), λόγω χορηγίας του ρεστοράν Τικ Τάπα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1982 και παίζει στην πρώτη κατηγορία τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Η ομάδα, όπως και οι υπόλοιπες ομάδες στην Ανδόρρα, δεν έχει δικό της γήπεδο και παίζει στα γήπεδα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ανδόρρας.

 Η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά ιδρύθηκε το 1982 και συμμετέχει σαν ιδρυτικό μέλος εξαρχής από το 1995 στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Πριμέρα Ντιβιζιό χωρίς να έχει υποβιβαστεί ποτέ ως τώρα. Το 2005 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα. Έτσι θα συμμετάσχει και για πρώτη φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε από την Ραπίντ Βουκουρεστίου. Το 2009 θα στεφτεί για δεύτερη φορά πρωταθλήτρια. Με τον τίτλο θα μπορέσει να λάβει μέρος στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και θα γράψει ιστορία καθώς θα γίνει η πρώτη ομάδα από την Ανδόρρα που θα καταφέρει να περάσει σε δεύτερο προκριματικό γύρο τών διαγωνισμών της UEFA. Στον πρώτο προκριματικό γύρο θα καταφέρει να αποκλείσει την ΣΠ Τρε Φιόρι από το Σαν Μαρίνο μετά τη διαδικασία των πέναλτυ (οι κανονικοί αγώνες είχαν λήξει δυο φορές 1:1). Στον δεύτερο προκριματικό γύρο βρέθηκε μπροστά της η Λέφσκι Σόφιας από τη Βουλγαρία που την απέκλεισε με δύο νίκες (5:0 και 4:0). Το 2008 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Λουζιτάνος. Θα κατακτήσει το κύπελλο άλλες τέσσερεις φορές (2010, 2011, 2014 και 2015). Το 2004 η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Σουπερκόπα Ανδορράνα (Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας). Θα επαναλάβει τον άθλο άλλες τέσσερεις φορές (2009, 2010, 2011 και 2014). Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας (2): 2005, 2009 Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας (5): 2008, 2010, 2011, 2014, 2015 Σουπερκόπα Ανδορράνα (5):2004, 2009, 2010, 2011, 2014 Τελευταία ενημέρωση: 4 Ιουλίου 2018 Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Τελευταία ενημέρωση: 6 Ιουλίου 2018ΣημειώσειςΠΓ: Προκαταρκτικός γύρος 1Γ: Πρώτος γύρος 1ΠΓ: Πρώτος προκριματικός γύρος 2ΠΓ: Δεύτερος προκριματικός γύρος
Υάκινθος Μακρυποδάρης

Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης (ουγγρικά: Jácint Ferenc Makripodári‎, λατινικά: Hyacinthus Macripodarius‎, μολδαβικά: Giacinto Ischiota) ήταν Έλληνας λόγιος και Δομινικανός καλόγηρος. Ήταν Δομινικανός ιεραπόστολος στη Μολδαβία και επίσκοπος των Σκοπίων (1645 - 1649). Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλη επιτυχία τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά.

 Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης ήταν Έλληνας γεννημένος στη Χίο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1610. Η οικογένειά του ήταν Καθολική από το 1632 έως το 1636 σπούδασε σε θεολογική σχολή στο Παρίσι. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ο Μακρυποδάρης γύρισε στην πατρίδα του, όπου έγινε ιερέας και άρχισε να μοιράζεται τις γνώσεις του σε Δομινικανά μοναστήρια.Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα έγινε αντιπρόσωπος των Δομινικανών μοναστηριών. Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλο επίτευγμα τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά. Το 1645 ο Μακρυποδάρης έγινε ο εξομοιωτής ενός Γερμανού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη, έτσι ο σύνδεσμος και η υποστήριξη βοήθησαν τελικά την καριέρα του περαιτέρω. Ο Μακρυποδάρης ορίστηκε επομένως ως θεματοφύλακας του Έστεργκομ το 1645. Ταξίδεψε στη Βιέννη όπου ο Φερδινάνδος Γ΄, τον όρισε ως τον επίτιμο επίσκοπο των Σκοπίων, μια θέση που κατείχε από τις 29 Ιουλίου 1645 έως 1649. Αργότερα μετακόμισε στη Μολδαβία το 1646, όπου έμεινε στην τότε πρωτεύουσα της, το Ιάσιο. Το 1658 διορίστηκε από τον Λεόπολδο Α΄ ως επίσκοπο του Σέγκεντ μέχρι τις 2 Μαΐου 1668. Στη συνέχεια ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στη Τρνάβα, όπου διορίστηκε βοηθός επίσκοπος. Ο Μακρυποδάρης πέθανε το 1672 σε ηλικία 71 ή 72 ετών.
Ίδε ο άνθρωπος

Με τη φράση αυτή Ίδε ο άνθρωπος! ή, στα λατινικά, Ecce homo! (Έκε χόμο), ο Πόντιος Πιλάτος παρουσίασε στον Ιουδαϊκό λαό τον Ιησού Χριστό φέροντα ακάνθινο στέφανο και περιβεβλημένο με στρατιωτικό ρωμαϊκό πορφυρό χιτώνα. Τούτο αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (19:5). Σήμερα με τον αυτό «όρο» καταδεικνύεται στα Ιεροσόλυμα η «Αψίδα του Ίδε ο Άνθρωπος» ή και «Καμάρα του Πιλάτου» όπως επίσης λέγεται, στην οποία έλαβε χώρα το γεγονός αυτό, κατά μεταγενέστερη παράδοση.

 Η ευαγγελική αυτή σκηνή αποδόθηκε από διάφορους ζωγράφους άλλοτε με πολυάνθρωπες συνθέσεις, άλλοτε παρουσιάζοντας τον Ιησού μόνο με τον Πιλάτο, άλλοτε τον Ίδιον με τους δημίους Του και άλλοτε περιβεβλημένο με το πορφυρό χιτώνα και τον ακάνθινο στέφανο κρατώντας καλάμι ως σκήπτρο. Μεταξύ των μεγάλων ζωγράφων που απέδωσαν το «Ίδε ο άνθρωπος!» είναι ο Κορρέτζο, ο Τιτσιάνο, ο Τιντορέττο, ο Άλμπρεχτ Ντύρερ, ο Φράνκεν, ο Τσίζερι, ο Ρούμπενς, ο Βαν Ντάικ κ.ά. Η ίδια φράση αποτελεί τίτλο έργου του φιλόσοφου Φρήντριχ Νίτσε
Τίμων ο Φλιάσιος

Ο Τίμων ο Φλιάσιος ήταν σκεπτικός φιλόσοφος, που γεννήθηκε περί το 320/15 π.Χ. και πέθανε κατά το 230 π.Χ. Είναι μαθητής του Στίλπωνα, καθώς και του Πύρρωνα, ιδρυτή του σκεπτικισμού. Ο Τίμων ταξίδεψε στον Ελλήσποντο και αλλού, διδάσκοντας ρητορική και φιλοσοφία. Έχουν διασωθεί λίγα έργα του, τα περισσότερα εξ αυτών: κωμωδίες, δράματα και έπη.

 Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουν διασωθεί για τη ζωή του Τίμωνος, είναι γνωστές από τον Διογένη τον Λαέρτιο. Σε νεαρή ηλικία χάνει τους γονείς του και ασχολείται με τον δραματικό χορό, αλλά, στη συνέχεια, αλλάζει γνώμη και φεύγει για τα Μέγαρα, κατευθυνόμενος προς στον Στίλπωνα. Επέστρεψε ξανά στην πόλη του, αφού υπήρξε μαθητής του Στίλπωνα, και νυμφεύτηκε. Κατόπιν, μαζί με τη γυναίκα του, πήγε στον Πύρρωνα, στην Ήλιδα. Εκεί, μαθήτευσε με τον Πύρρωνα, μέχρι που απέκτησε παιδιά. Τον πρωτότοκο γιο του, Ξάνθο, τον έκανε ιατρό και του κληροδότησε την περιουσία του. Ο Τίμων, ανήμπορος να εξασφαλίσει τα προς το ζην, κατέφυγε για τον Ελλήσποντο και την Προποντίδα. Όταν δίδαξε στην Χαλκηδόνα, ως σοφιστής, αυξήθηκε το κύρος του. Αφότου απέκτησε οικονομική άνεση, πορεύθηκε προς στην Αθήνα, όπου και παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του, ενώ πέρασε κι ένα μικρό διάστημα από τη Θήβα. Ο Τίμων ανέπτυξε σχέσεις με σύγχρονούς του ποιητές όπως τον Αιτωλό, τον Άρατο, αλλά και επιφανείς όπως τον Αντίγονο, τον Πτολεμαίο, οι οποίοι τον τίμησαν και με το παραπάνω. Τα πεζά του έργα είναι άγνωστα. Η φήμη του προέρχεται από τα ποιήματά του, μεταξύ άλλων συνέθεσε έπη, σατιρικά, δράματα, 36 κωμωδίες. Περισσότερο γνωστά ήταν οι «Σίλλοι» του, στα οποία αφηγείται, ένα φανταστικό ταξίδι του στον Άδη. Από αυτό το έργο έχουν σωθεί 140 στίχοι. Μεταξύ άλλων συνέγραψε και διδακτικά ποιήματα, φανταστικών παραστάσεων σε ελεγειακό μέτρο, με τίτλο «Ινδαλμοί» . Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια, ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ, τόμος 12. (σελ, 223) (1967) Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν, "ΗΛΙΟΥ", τομος Το Αρχαίον Ελληνικόν Πνεύμα, (σελ, 525) (1975) ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ Βίοι Φιλοσόφων Πύρρων και Τίμων Η γέννηση του Σκεπτικισμού, του Αγνωστικισμού και της θεωρίας της Σχετικότητας Αρχειοθετήθηκε 2016-04-17 στο Wayback Machine. (σελ, 24-25)
Πρόδρομος Ασημιάδης

Ο Πρόδρομος Ασημιάδης (1928 - 1 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Προμηθειών.

 Γεννήθηκε το 1928, σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα με διαγωνισμό. Από τον Σεπτέμβριο του 1983 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1987, διατέλεσε, ως εφέτης, προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών, για δύο συνεχείς θητείες. Εκείνο το διάστημα έγινε στόχος κριτικής από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο τον κατηγόρησε ότι «έστηνε» τις συνθέσεις των δικαστηρίων που δίκαζαν εκδότες και δημοσιογράφους αντιπολιτευομένους στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, οδηγώντας σε καταδίκες και βαριά πρόστιμα. Τον Ασημιάδη υπερασπίστηκε ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, κάνοντας αναφορά και στην αντιχουντική δράση του.Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για την υπόθεση Κοσκωτά το 1991-92, του οποίου οι συνεδριάσεις μεταδίδονταν τηλεοπτικά. Ο Ασημιάδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, πράγμα το οποίο και έγινε, με τον πρώην πρωθυπουργό να αθωώνεται για όλες τις κατηγορίες (για μια απ' αυτές η αθώωση ήταν οριακή με ψήφους 7-6). Ο Ασημιάδης μαζί με τον Βασίλειο Λαμπρίδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας με το οποίο ο Παπανδρέου αθωώθηκε, ενώ αντίθετα το σκεπτικό της μειοψηφίας (το οποίο ζητούσε την καταδίκη του Α. Παπανδρέου) συνέταξε ο τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και πρόεδρος του δικαστηρίου) Βασίλειος Κόκκινος. Το καλοκαίρι του 1994 ο Ασημιάδης προήχθη από το Υπουργικό Συμβούλιο σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, αλλά έμεινε στη θέση αυτή μόνο για ένα χρόνο, καθώς το καλοκαίρι του 1995 αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου κατά το Σύνταγμα ορίου ηλικίας (67 έτη).Το 1997 διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Προμηθειών από την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 2000, οπότε ανέλαβε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης. Παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 2002, μετά την απόδραση του βαρυποινίτη Πίτερ Σέντομ από τις φυλακές Κορυδαλλού. Απεβίωσε στις 1 Μαΐου 2023
Ιωάννα της Αγγλίας (1335-1348)

Η Ιωάννα της Αγγλίας (Joan of England, Λονδίνο, 19 Δεκεμβρίου 1333 ή 28 Ιανουαρίου 1334 - 1 Ιουλίου 1348) ήταν η δεύτερη κόρη και το πιο ευνοούμενο παιδί των βασιλέων της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ. Μεγάλωσαν και εκπαιδεύτηκαν μαζί με τον μεγάλο της αδελφό Εδουάρδο, την αδελφή τους Ισαβέλλα και την ξαδέλφη τους, Ιωάννα του Κεντ. Σε ηλικία δύο ετών αρραβωνιάστηκε τον Φρειδερίκο της Αυστρίας, γιο του αυτοκράτορα Όθωνα και της Μαργαρίτας του Αινώ. Το 1338 ταξίδεψε στην Αυστρία προκειμένου να ξεκινήσει την εκπαίδευση της, αλλά ο πατέρας της την έφερε πίσω λόγω της κακομεταχείρισης της αυλής. Το 1345 την αρραβώνιασε με τον Πέτρο της Καστίλης, γιο του βασιλιά Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της Μαρίας της Πορτογαλίας.

 Το 1348, η Ιωάννα απέπλευσε με έξι μεγάλα πλοία από την Αγγλία με όλες τις ευχές των γονέων της, και μια τεράστια εξοπλισμένη συνοδεία που θεωρήθηκε η μεγαλύτερη στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ είχε μεγάλα σχέδια, προκειμένου να εξασφαλίσει μία ισχυρή συμμαχία με την Καστίλλη. Ανάμεσα στην συνοδεία της ήταν και ο υπουργός της Καστίλλης Γκράτσιας ντε Γκιβίλ, που είχε σταλεί από τον ινφάντη Πέτρο στην Αγγλία, προκειμένου να συγκεντρώσει τα τραγούδια της περιοχής και να υποδεχτεί την νύφη του με αυτά. Στην συνοδεία της μετείχαν και όλοι οι βετεράνοι της μάχης του Κρεσύ και εκατοντάδες Άγγλοι τοξότες. Ο πρώτος προορισμός, ξεκινώντας από το Πόρτσμουθ, ήταν το Μπορντώ και, ενώ ο πατέρας της της επισήμανε τον θανατηφόρο κίνδυνο της Μαύρης Πανώλης που άρχισε να εξαπλώνεται την Ευρώπη εκείνη την χρονιά, οι συμβουλές του δεν εισακούστηκαν. Με την επιβίβαση τους στο Μπορντώ, όπου είχε εξαπλωθεί η θανατηφόρα επιδημία, η Ιωάννα και η συνοδεία της, αν και αρχικά δεν είχαν προσβληθεί, προσεβλήθησαν από αυτήν ομαδικά και άρχισαν να πεθαίνουν. Ο αρχηγός της συνοδείας Ροβέρτος Μπουσιέ πέθανε στις 20 Αυγούστου. Η Ιωάννα ήταν το πρώτο θύμα της πανώλης και πέθανε την 1η Ιουλίου σε ηλικία 15 ετών, χωρίς να προλάβει να φτάσει στην Καστίλη. Η είδηση του θανάτου της από την επιδημία έφερε μεγάλη θλίψη στην οικογένεια της: ο πατέρας της που ήρθε στην χειρότερη στιγμή της ζωής του έστειλε γράμμα στον βασιλιά Αλφόνσο της Καστίλλης για να του εκφράσει τα τραγικά του συναισθήματα.
Κύπελλο Εφήβων Κύπρου (πετοσφαίριση)

Το Κύπελλο Εφήβων Κύπρου ήταν μια πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Ξεκίνησε το 1994 και τερματίστηκε το 2010. Διοργανωνόταν από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Πολυνίκης του θεσμού είναι η Νέα Σαλαμίνα με 6 κύπελλα.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα. Πετοσφαίριση στην Κύπρο Πρωτάθλημα Εφήβων Κύπρου (πετοσφαίριση) «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Υποδομής». ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2017. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
Όρκος των Πέντε Άρθρων

Ο Όρκος των Πέντε Άρθρων ήταν μια πολύ σημαντική ανακοίνωση που έκανε ο Αυτοκράτορας Μέιτζι αφού ανέλαβε εξουσία μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου. Σε αυτήν ανακοινώθηκαν με συνοπτικό τρόπο πέντε μεγάλες αλλαγές που θα έκανε ο Αυτοκράτορας στην χώρα. Επειδή ο Αυτοκράτορας ήταν μόνο 15 ετών τότε, η ανακοίνωση γράφτηκε από νεαρούς Σαμουράι που βοήθησαν στην ανατροπή του Σόγκουν.

 Με βάση αυτόν τον όρκο έχουμε δημιουργήσει ως στόχο μας την δημιουργία ενός δυνατού έθνους σε ευρεία βάση και την διαμόρφωση ενός συντάγματος και νόμων. Δημόσιες συνελεύσεις θα γίνονται σε συχνή βάση, και οι αποφάσεις σε μεγάλα και σημαντικά θέματα θα καθορίζονται ως επί το πλείστον από την δημόσια συζήτηση. Όλες οι κοινωνικές τάξεις, ανώτατες και κατώτατες, θα ενωθούν για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους. Οι κοινοί άνθρωποι, αυτοί κατώτατοι από τους κρατικούς και στρατιωτικούς αξιωματικούς, θα έχουν ελευθερία να ακολουθήσουν οτιδήποτε αγαπούν ώστε να μην υπάρχει ανισότητα. Διαβολικά έθιμα του παρελθόντος θα καταλυθούν και όλα θα ρυθμίζονται πλέον από τους νόμους της Φύσης. Θα ενθαρρύνεται η γνώση και ο διαμοιρασμός της, προκειμένου να γίνει δυνατότερο το αυτοκρατορικό κράτος.
Γεώργιος Λαμπρινάκος

Για τον νομάρχη με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Γεώργιος Λαμπρινάκος (νομάρχης) Ο Γεώργιος Λαμπρινάκος (1888 - 31 Μαρτίου 1963), του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής και αργότερα ως βουλευτής.

 Ανέπτυξε δραστηριότητα στο χώρο των εμπόρων και των βιοτεχνών και υπήρξε πρόεδρος του Ταμείου Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος (ΤΕΒΕ) και του Εμπορικού Επιμελητηρίου των Αθηνών. Εξελέγη γερουσιαστής με το σύλλογο βιοτεχνών και μικροεμπόρων υπηρετώντας από το 1929 ως το 1935.Εξελέγη και βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκόν Κόμμα.Πέθανε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 1963.
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Μάλτας

Ακολουθεί κατάλογος με τους αρχηγούς κράτους της Μάλτας, από την ανεξαρτησία του Κράτους της Μάλτας το 1964 μέχρι σήμερα. Από το 1964 ως το 1974 η Μάλτα ήταν έδαφος της Κοινοπολιτείας (Commonwealth realm) και με βάση το σύνταγμα αρχηγός κράτους ήταν η Βασίλισσα της Μάλτας, Ελισάβετ Β΄, την οποία εκπροσωπούσε ένας Γενικός Κυβερνήτης. Έπειτα από συνταγματικές τροποποιήσεις το 1974 η Μάλτα έγινε δημοκρατία και ο Μονάρχης και ο Γενικός Κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από τον Πρόεδρο της Μάλτας, ο οποίος εκλέγεται έμμεσα.

 Η διαδοχή στο θρόνο ήταν ίδια με τη διαδοχή στον βρετανικό θρόνο. Ο Γενικός Κυβερνήτης της Μάλτας ήταν ο απεσταλμένος του Μονάρχη στη Μάλτα και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του. Διοριζόταν για απεριόριστη θητεία και υπηρετούσε για όσο διάστημα επιθυμούσε ο Μονάρχης. Με την έγκριση του Διατάγματος του Ουεστμίνστερ (1931) ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν αποκλειστικά έπειτα από την πρόταση του υπουργικού συμβουλίου της Μάλτας χωρίς την εμπλοκή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Ανώτατος Δικαστής υπηρετούσε ως Αξιωματούχος Διοικητής (Officer Administering the Government). Καθεστώς Με βάση το Σύνταγμα της Μάλτας, όπως τροποποιήθηκε το 1974, η θέση του Προέδρου της Μάλτας αντικατέστησε τον Μονάρχη ως αρχηγό κράτους. Ο Πρόεδρος εκλέγεται για πενταετή θητεία από το Κοινοβούλιο. Σε περίπτωση που ο Πρόεδρος αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντά του ή η θέση χηρεύει, ο Πρωθυπουργός διορίζει έναν υπηρεσιακό πρόεδρο, συμβουλευόμενος και τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει κάποιο πρόσωπο να αναλάβει υπηρεσιακός πρόεδρος, τότε τα καθήκοντά του ασκούνται από τον ανώτατο δικαστή. Καθεστώς World Statesmen – Malta Rulers.org – Malta
Πλέι-Οφ NBA 2020

Τα Πλέι-Οφ του NBA διεξάγονται κάθε χρόνο μετά την κανονική περίοδο για να καθοριστεί ο πρωταθλητής της σεζόν στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών των ΗΠΑ. Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού η οποία προκάλεσε την μακρά διακοπή της κανονικής διάρκειας τα Playoffs ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου 2020 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 2020.

 Στα Πλέι Οφ προκρίθηκαν οι 8 πρώτες ομάδες από κάθε περιφέρεια του NBA (δυτική και ανατολική). Σε κάθε περιφέρεια, οι 8 ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρές αγώνων μέχρι εν τέλει να μείνει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και αυτές οι 2 ομάδες θα αναμετρηθούν στου Τελικούς του NBA και ο νικητής θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλες τις σειρές αγώνων νικήτρια είναι η ομάδα που φτάνει τις 4 νίκες. Πλεονέκτημα έδρας έχει η ομάδα που είχε καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια όμως στα φετινά Playoffs υφίσταται μόνο στα χαρτιά καθώς όλοι οι αγώνες διεξάγονται κεκλεισμένων των θυρών σε γήπεδα στο Ορλάντο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας του Ορλάντο. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν. (1) Μιλγουόκι Μπακς - (8) Ορλάντο Μάτζικ (2) Τορόντο Ράπτορς - (7) Μπρούκλιν Νετς (3) Μπόστον Σέλτικς - (6) Φιλαδέλφεια 76ερς (4) Ιντιάνα Πέισερς - (5) Μαϊάμι Χιτ (1) Λος Άντζελες Λέικερς - (8) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (2) Λος Άντζελες Κλίπερς - (7) Ντάλας Μάβερικς (3) Ντένβερ Νάγκετς - (6) Γιούτα Τζαζ (4) Χιούστον Ρόκετς - (5) Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ Μιλγουόκι Μπακς (1) - Μαϊάμι Χιτ (5) Τορόντο Ράπτορς (2) - Μπόστον Σέλτικς (3) Λος Άντζελες Λέικερς (1) - Χιούστον Ρόκετς (4) Λος Άντζελες Κλίπερς (2) - Ντένβερ Νάγκετς (3) Μπόστον Σέλτικς (3) - Μαϊάμι Χιτ (5) Λος Άντζελες Λέικερς (1) - Ντένβερ Νάγκετς (3) NBA 2019-20
Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004

Οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2004 ήταν η 12η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού των Παραολυμπιακών Αγώνων και διεξήχθησαν στην Αθήνα (Ελλάδα) από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2004.

 Οι συμμετέχουσες χώρες στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2004 παρατίθενται πιο κάτω: (Τα Ονόματα και η Διάταξη των εθνών είναι σύμφωνα με τη διεθνή Παραολυμπιακή Επιτροπή και την Παραολυμπιακή Επιτροπή της Αθήνας 2004 κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης.)
Α.Π.Ο. Παναλίαρτος

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Παναλίαρτος, συνήθως αναφέρεται ως Παναλίαρτος, είναι ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Αλίαρτο της Βοιωτίας και αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, ένα από τα πρωταθλήματα της 4ης σε τάξη κατηγορίας στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ελλάδας. Με βάση την καταγεγραμμένη ημερομηνία δημιουργίας του σωματείου το 1936, θεωρείται μία από τις παλαιότερες εν ενεργεία ποδοσφαιρικές ομάδες της Βοιωτίας. Ο σύλλογος έχει έδρα το Δημοτικό Στάδιο Αλιάρτου 500 θέσεων και επίσημα χρώματα το πράσινο, το λευκό και το μπλε. Οι διακρίσεις του Παναλίαρτου περιλαμβάνουν την κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας τις περιόδους 1984–85, 1986–87 και 2007–08, και τη συμμετοχή στη Δ΄ Εθνική τις περιόδους 1985–86 και 2008–09.

 Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Παναλίαρτος ιδρύθηκε το 1936 και συμμετείχε αρχικά στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας-Βοιωτίας. Ο σύλλογος σταμάτησε τις αθλητικές του δραστηριότητες στα χρόνια της κατοχής και επανιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Εκείνη την περίοδο εκτός από τον Παναλίαρτο δραστηριοποιούνταν άλλες δύο ομάδες ποδοσφαίρου στην περιοχή που έπεξαν σημαντικό ρόλο στο ποδόσφαιρο της Αλιάρτου, οι οποίες ήταν η Αθλητική Ένωση Κωπαΐδος (Α.Ε.Κ.) και ο Ολυμπιακός Πειραμάτων όπου μετέπειτα διαλύθηκαν. Από την επανίδρυση του έως το 1974 ο Παναλίαρτος λάμβανε μέρος στον όμιλο της Βοιωτίας ύστερα από απόφαση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.) που πάρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, τα πρωταθλήματα να διεξάγονται σε δυο ομίλους χωριστά (Εύβοιας και Βοιωτίας) για συγκοινωνιακούς λόγους. Από το 1974 ο σύλλογος συμμετέχει στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας (Ε.Π.Σ.Β.) ύστερα από τον διαχωρισμό των δύο Ενώσεων. (πριν το 1974)Ε.Π.Σ.Ε.-Β.: Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας-Βοιωτίας Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (3): 1984–85, 1986–87, 2007–08Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (2;): 1975–76, 1999–00Γ΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Νικητές (1;): 1974–75 Δ΄ Εθνική: 2 1985–86, 2008–09 Επίσημο ιστολόγιο του Α.Π.Ο. Παναλίαρτος
Ειρηνικός Ωκεανός

Ο Ειρηνικός Ωκεανός είναι ο μεγαλύτερος ωκεανός της Γης και πήρε το όνομά του από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Μαγγελάνο. Εκτείνεται στο ένα τρίτο της επιφάνειας της Γης με έκταση 165.250.000 χλμ² από τη Βερίγγειο θάλασσα στην Αρκτική, μέχρι τον Νότιο Ωκεανό. Στα δυτικά διαβρέχει την Ασία και την Αυστραλία, ενώ στα ανατολικά την Αμερική. Ο Ισημερινός χωρίζει νοητά των Ειρηνικό στον Βόρειο Ειρηνικό ωκεανό και τον Νότιο Ειρηνικό ωκεανό, με δύο εξαιρέσεις: τα Γκαλαπάγκος και τα Νησιά Γκίλμπερτ, τα οποία ενώ βρίσκονται βόρεια του Ισημερινού, θεωρούνται νήσοι του Νότιου Ειρηνικού. Στον Ειρηνικό βρίσκεται το βαθύτερο σημείο όλων των θαλασσών και ωκεανών της Γης, 10.911 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην Τάφρο των Μαριανών.

 Το ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού εντοπίστηκε για πρώτη φορά από τους Ευρωπαίους στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν ο Ισπανός εξερευνητής Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα διέσχισε τον ισθμό του Παναμά το 1513 και ανακάλυψε τη μεγάλη «νότια θάλασσα», το οποίο ονόμασε Mar del Sur (Νότια Θάλασσα). Το όνομα «Ειρηνικός Ωκεανός» δόθηκε από τον Πορτογάλο εξερευνητή Μαγγελάνο κατά τη διάρκεια της ισπανικής περίπλου του κόσμου το 1521, καθώς ο ίδιος αντιμετώπισε ευνοϊκό άνεμο κατά τον περίπλου του ωκεανού. Έτσι τον ονόμασε Mar Pacifico, που τόσο στα πορτογαλικά, όσο και στα ισπανικά, σημαίνει «ειρηνική θάλασσα». Βερίγγειος θάλασσα Κόλπος της Αλάσκας (Gulf of Alaska) Κόλπος της Καλιφόρνιας ή Θάλασσα του Κορτές (Gulf of California or "Sea of Cortez") Κόλπος του Φονσέκα (Gulf of Fonseca) Οχοτσκική θάλασσα (Sea of Okhotsk) Ιαπωνική Θάλασσα ή Ανατολική θάλασσα (Sea of Japan or East Sea) Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας ή Εσωτερική Θάλασσα Σέτο, (Seto Inland Sea) Κίτρινη Θάλασσα (Yellow Sea) Θάλασσα Μποχάι (Bohai Sea) Ανατολική Κινεζική θάλασσα (East China Sea) Νότια Κινεζική θάλασσα (South China Sea) Κόμπος του Τονκίνου (Gulf of Tonkin or Beibu Gulf) Κόλπος της Ταϊλάνδης (Gulf of Thailand) Θάλασσα Σουλού (Sulu Sea) Θάλασσα Μποχόλ ή Θάλασσα Μιντανάο (Bohol Sea) Θάλασσα Βισαγιάν (Visayan Sea) Θάλασσα Σιμπουγιάν (Sibuyan Sea) Θάλασσα Φιλιππίνων (Philippine Sea) Θάλασσα της Κελέβης (Celebes Sea) Θάλασσα των Μολούκων (Molucca Sea) Θάλασσα Σέραμ (Ceram Sea) Θάλασσα Μπάντα (Banda Sea) Θάλασσα Αραφούρα (Arafura Sea) Κόλπος της Καρπεντάρια (Gulf of Carpentaria) Θάλασσα του Βίσμαρκ (Bismarck Sea) Θάλασσα του Σολομώντα (Solomon Sea) Θάλασσα των Κοραλλιών (Coral Sea) Θάλασσα της Τασμανίας (Tasman Sea) Μεγάλος Αυστραλιανός κόλπος (Great Australian Bight) Θάλασσα του Κόρο (Koro Sea) Ο αστεροειδής 224 Ωκεάνα (Oceana), που ανακαλύφθηκε το 1882, πήρε το όνομά του από τον Ειρηνικό ωκεανό. Θάλασσα
Άρματα Ιωαννίνων

Τα Άρματα είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Κόνιτσας, του δήμου Κόνιτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Αρμάτοβο.

 Τα Άρματα είναι ορεινός οικισμός μεγάλου υψομέτρου στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκονται στις νότιες κλιτύς της κορυφής «Τσούμα» (1.876 μ.) του Σμόλικα και κοντά στη βόρεια όχθη του ποταμού Αώου, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Παλαιοσελλίου-Διστράτου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.030. Ο οικισμός απέχει 101 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. των Ιωαννίνων (μέσω Αρίστης). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 33,800 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Αρμάτοβο και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άρματα. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρμάτων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόνιτσας. Ο οικισμός καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Οι κάτοικοι, βλάχικης καταγωγής, ασχολούνται κυρίως με την εκμετάλλευση ξυλείας από τα κοντινά δάση της περιοχής και με την παραγωγή κηπευτικών. Η κεντρική πλατεία του χωριού με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, αγιογραφημένη από Σαμαριναίους αγιογράφους Το εκκλησάκι της Παναγίας, νοτιοδυτικά του οικισμού Ο ναός της Αγίας Παρασκευής που οικοδομήθηκε το 1972 σε χώρο, όπου υπήρχε παλιότερα μοναστήρι. Το παλαιό υδροπρίονο (νεροπρίονο), μια από τις ελάχιστες παρόμοιες κατασκευές που διασώζονται ακόμη στην Ελλάδα. Επίσης, η νεροτριβή δίπλα από το νεροπρίονο και ο παλαιός πέτρινος νερόμυλος Το ιχθυοτροφείο πέστροφας, βόρεια του οικισμούΣτα Άρματα δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αρματιωτών «Ο Σμίλιανος» Επίτομο γεωγραφικό Λεξικό, Σταματελάτου, Εκδ. Ερμής ISBN 960-320-133-2 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=C5oFelXVWys Αρματα Κόνιτσας σήμερα - Αρμάτοβο
Reunion (άλμπουμ, Black Sabbath)

Reunion είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τις δύο πρώτες βραδιές της περιοδείας για την επανένωση της αρχικής σύνθεσης του συγκροτήματος, στο "NEC" του Μπέρμιγχαμ στις 4 και 5 Δεκεμβρίου 1997. Το άλμπουμ τελειώνει με τα δύο πρώτα νέα τραγούδια που ηχογράφησε η συγκεκριμένη σύνθεση μετά το δίσκο "Never Say Die" του 1978, τα "Psycho Man" και "Selling My Soul". Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 11 του Billboard και βραβεύθηκε ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Επίσης, το συγκρότημα κέρδισε βραβείο "Grammy" για την εκτέλεση του τραγουδιού "Iron Man".

 CD 1 1. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:28 2. Behind the Wall of Sleep (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:07 3. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:45 4. Fairies Wear Boots (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:19 5. Electric Funeral (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:02 6. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:07 7. Spiral Architect (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 5:40 8. Into the Void (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:32 9. Snowblind (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 6:08CD 2 1. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:36 2. Orchid / Lord of this World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:07 3. Dirty Women (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:29 4. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:29 5. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:21 6. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:30 7. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:13 8. Psycho Man (Iommi, Osbourne) - 5:18 9. Selling My Soul (Iommi, Osbourne) - 3:10 Reunion (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 20 Οκτωβρίου 1998 Reunion (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Το Reunion ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Μπιλ Γουόρντ - τύμπανα
Μάζι Πατρών

Το Μάζι υπήρξε παλιός ορεινός οικισμός του σημερινού Νομού Αχαΐας στις νότιες πλαγιές του Παναχαϊκού. Σήμερα η περιοχή απαντάται ως τοπωνύμιο στην Τοπική Κοινότητα Μοίρας και βρίσκεται πολύ κοντά στα διοικητικά όρια με αυτά της Δημοτικής Ενότητας Λεοντίου.

 Το Μάζι βρισκόταν κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 1.180 μέτρων, στην περιοχή της «Θάνας», και οδηγεί εκεί δύσβατος χωματόδρομος, που συνδέει τους ορεινούς οικισμούς της Ζουμπάτας και του Οβρυόκαμπου. Από την περιοχή του Μαζίου διέρχεται ο ποταμός Γλαύκος. Δυτικά της τοποθεσίας του παλιού οικισμού Μάζι βρίσκεται η οικιστική θέση του Άνω Σουλίου, στα βόρεια η υψηλότερη κορυφή του Παναχαϊκού και στα νοτιοδυτικά ξωκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Σήμερα έχει δημιουργηθεί εκεί βρύση με υδρομάστευση των υδάτων της περιοχής. Από την περιοχή διέρχονται κάποιες πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές χωρίς σήμανση. Οι κάτοικοι του παλιού οικισμού υπήρξαν αρβανιτόφωνοι και το χωριό αποτελούσε στα 1461 οθωμανικό τιμάριο μαζί με τον οικισμό Νεοχώρι. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μάζι. Διαδρομή ορεινής πεζοπορίας: Παναχαϊκό, Ζουμπάτα πηγή, Προφήτης Ηλίας, Θάνα βρύση. el.wikiloc.com. Ανακτήθηκε: 26/07/2018. Διαδρομή ορεινής πεζοπορίας: Παναχαϊκό, κορυφή Σταματάκη Πηγάδι. el.wikiloc.com. Ανακτήθηκε: 26/07/2018. Το Μάζι Πατρών στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 26/07/2018. Το Μάζι Πατρών στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 26/07/2018. Χρήστος Φαλλιέρος, «Παναχαϊκό – Το βουνό δίπλα μας». tetartopress.gr. 3 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε: 26/07/2018.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94 ήταν η 39η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Άρης Λεμεσού για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1993-94 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1994-95. Η δεύτερη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με την 11η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1994-95 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1994-95. Οι πέντε τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1994-95. Η 9η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1994-95 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1994-95. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1993-94 Ομόνοια Αραδίππου ΑΠΕΠ ΠιτσιλιάςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1993-94: Διγενής Ακρίτας Μόρφου Ε.Ν. ΘΟΪ ΛακατάμιαςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1992-93 Άρης Λεμεσού ΑΠΟΠ ΠάφουΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1992-93: ΑΕΖ Ζακακίου Ερμής Αραδίππου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Μπαράζ για άνοδοΟ ΑΠΟΠ Πάφου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 11η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ολυμπιακό Λευκωσίας. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στο Παφιακό Στάδιο με τον Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-3. Ο επαναληπτικός έγινε στο παλιό Γ.Σ.Π. με το γηπεδούχο Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-0 και να παραμένει στην Α΄ κατηγορία. Ο ΑΠΟΠ συνέχισε στη Β΄ κατηγορία. Μπαράζ για παραμονήΗ Δόξα Κατωκοπιάς έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Αχυρώνα. Στον πρώτο αγώνα η Δόξα κέρδισε εκτός έδρας με 1-2. Στον επαναληπτικό κέρδισε και πάλι με σκορ 4-1 και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. «1993/94 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Η θηλιά περάστηκε στο λαιμό». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 13. 9 Μαΐου 1994. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Αν Μπάνκροφτ

Η Αν Μπάνκροφτ (Anne Bancroft, 17 Σεπτεμβρίου 1931 - 6 Ιουνίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία φοίτησε στο Actor's Studio που διηύθυναν ο Λη Στράσμπεργκ (Lee Strasberg) και η Στέλλα Άντλερ (Stella Adler) και χρησιμοποίησε την υποκριτική τεχνική της Μεθόδου του Στράσμπεργκ. Η Μπάνκροφτ απέσπασε το σεβασμό των συναδέλφων της για τις υποκριτικές της δυνατότητες και το εύρος που έδινε στις ερμηνείες της. Δούλεψε τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στο θέατρο και την τηλεόραση και η δουλειά της της χάρισε πολλά βραβεία. Βραβεύτηκε με ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, με δυο Χρυσές Σφαίρες, με τρία Βραβεία BAFTA, με δυο Βραβεία Τόνυ και με δυο Βραβεία Έμμυ.

 Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του 1952 Το έκτο κλειδί της γκαρσονιέρας (Don't Bother To Knock), πλάι στη Μέριλιν Μονρόε, το οποίο ακολουθήθηκε από μια σειρά δευτερευόντων ρόλων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50. Πρώτη της μεγάλη επιτυχία ήταν η ταινία Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν (The Miracle Worker) που της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών, εκ των οποίων οι: Αμαρτωλός Γάμος (The Pumpkin Eater, 1964), Ο Πρωτάρης (The Graduate, 1967), Η Κρίσιμη Καμπή (The Turning Point, 1977) και Η Αγνή του Θεού (Agnes Of God) της χάρισαν υποψηφιότητες για όσκαρ. Άλλες ταινίες για τις οποίες έλαβε ευνοϊκές κριτικές ήταν Τα ταραγμένα χρόνια ενός γίγαντα (Young Winston, 1972), Οι αιχμάλωτοι της δευτέρας λεωφόρου (The Prisoner of Second Avenue, 1975), Να ζει κανείς ή να μη ζει; (To Be or Not to Be, 1983) και Οδός Τσάρτζινγκ Κρος, 84 (84 Charing Cross Road). Στα τελευταία χρόνια της καριέρας της περιορίστηκε σε μικρότερους ρόλους όσον αφορά τις ταινίες. Συμμετείχε ως καρατερίστα στις ταινίες: Κωδικό όνομα: Νίνα (Point On No Return, 1993), Πίσω στο σπίτι για τις διακοπές (Home for the Holidays, 1995), Η επίλεκτη (G.I. Jane, 1997), Μεγάλες Προσδοκίες (Great Expectations, 1998), Πιστά Ερωτευμένοι (Keeping The Faith, 2000) και Καρδιο-κατακτητές (Heartbreakers, 2001). Συνέχισε να συμμετέχει σε τηλεταινίες και το 2003 έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ και για το Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών για την τηλεταινία βασισμένη σε θεατρικό του Τένεσι Γουίλιαμς The Roman Spring Of Mrs. Stone. Απεβίωσε το 2005 από καρκίνο της μήτρας. Ήταν παντρεμένη με το σκηνοθέτη Μελ Μπρουκς και είχαν αποκτήσει ένα παιδί τον Μαξ. Αν Μπάνκροφτ, σελίδα στον ιστότοπο imdb (Αγγλικά). Αν Μπάνκροφτ, σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr (Ελληνικά).
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 6

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-6 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Ήταν σε λειτουργία από το 1955 ως το 1961 και εκτοξεύθηκαν από εκεί συνολικά 43 βαλλιστικοί πύραυλοι Redstone και πύραυλοι μέσου βεληνεκούς Jupiter.

 Το συγκρότημα LC-6 κατασκευάστηκε από τον αμερικάνικο στρατό στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ειδικά για τον τύπο πυραύλου Redstone που ήταν κατασκευή του Βέρνερ φον Μπράουν το πρόγραμμα εξέλιξης του Α4. Ο πύραυλος Redstone ήταν για την Αμερική ο πρώτος τύπος μεγάλου πυραύλου με υγρά καύσιμα και μπορούσε να μεταφέρει ατομική βόμβα βάρους 3.580 κιλών σε απόσταση 320 χιλιομέτρων. Η πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση από το συγκρότημα αυτό έγινε στις 20 Απριλίου 1955, ενώ τρεις μήνες αργότερα ακολούθησε η επίσημη ανακοίνωση λειτουργίας του συγκροτήματος από την αμερικάνικη κυβέρνηση. Στα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν 15 εκτοξεύσεις του πυραύλου Redstone, από τις οποίες μόνο τέσσερις είχαν επιτυχία. Από τις 22 Σεπτεμβρίου 1955 το συγκρότημα χρησιμοποιήθηκε και για την εκτόξευση του πυραύλου Jupiter A, μιας παραλλαγής του Redstone που ήταν εξοπλισμένος με βελτιωμένο τηλεκατευθυντικό σύστημα. Από τις 22 εκτοξεύσεις που πραγματοποιήθηκαν, οι 12 απέτυχαν. Εκτός αυτού, εδώ έγιναν πειραματικές πτήσεις επανε στην ατμόσφαιρα με πύραυλο Jupiter-C. Η τελευταία εκτόξευση πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουνίου 1961 με πύραυλο Redstone. Στις 31 Ιανουαρίου 1964 το συγκρότημα έγινε τμήμα του διαστημικού μουσείου της Πολεμικής Αεροπορίας. Στο απενεργοποιημένο συγκρότημα βρίσκεται σήμερα ένας πύραυλος τύπου Juno I, που είχε χρησιμοποιηθεί το 1958 μαζί με το διαστημόπλοιο Explorer 1 για να στείλει σε τροχιά γύρω από την Γη τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο των ΗΠΑ στο διάστημα. Οι επισκέπτες του μουσείου μπορούν να περιηγηθούν και στο Blockhaus, το κτίριο ελέγχου των εκτοξεύσεων. LC-6 bei Astronautix (englisch) LC-6 auf den Seiten der Cape Canaveral Air Force Station Virtual Tour (englisch) Air Force Space and Missile Museum (englisch)
Τετράδραχμο

Το τετράδραχμο ήταν τύπος αρχαίου ελληνικού αργυρού νομίσματος το οποίο είχε αξία ίση με τέσσερις δραχμές. Τα πλέον γνωστά τετράδραχμα της αρχαιότητας ήταν αυτό της πόλης των Αθηνών το οποίο είχε ευρεία εμπορική χρήση από τις αρχές του 5ου αιώνα έως και τον 1ο αιώνα π.Χ., καθώς και το ελληνιστικό τετράδραχμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

 Η μετάβαση προς τα τετράδραχμα έγινε κατά την περίοδο 525–510 π.Χ., ενώ η εγκατάλειψη των διδράχμων εραλδικού τύπου και των πρώτων τετραδράχμων μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνας το π.Χ., κάτι που υποστηρίζεται από την ανακάλυψη μεγάλου αριθμού νομισμάτων της εποχής και συγκεκριμένα μιας ποσότητας που ανακαλύφθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών το 1886.Το Αθηναϊκό τετράδραχμο χρησιμοποιούνταν ευρέως στις συναλλαγές κατά την αρχαιότητα, και το χρησιμοποιούσαν ακόμα και πόλεις οι οποίες ήταν εχθρικές προς την Αθήνα. Η Αθήνα είχε στη διάθεση της ορυχεία αργύρου -ιδιαίτερα αυτό του Λαυρίου- και ήταν σε θέση να παράγει μεγάλο αριθμό νομισμάτων και να διαθέτει μεγάλη οικονομική άνεση, κάτι που επέτρεψε στην πόλη την περάτωση μεγάλων έργων όπως την ανοικοδόμηση της Ακροπόλεως και το κτίσιμο του Παρθενώνα, καθώς και την χρηματική υποστήριξη κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Το Αθηναϊκό τετράδραχμο είχε την παράσταση της κεφαλής της Αθηνάς στη μια όψη, και την παράσταση της γλαυκός -κουκουβάγιας- στην άλλη πλευρά η οποία αποτελούσε το σύμβολο της πόλης και συνοδευόταν με ένα κλαδί ελιάς. Σύμφωνα με τον Φιλόχορο, Αθηναίο ιστορικό του 3ου αιώνα π.Χ., η γλαυξ ήταν γνωστή σε όλο τον αρχαίο κόσμο και απολάμβανε εμπιστοσύνης ως χρηματική μονάδα.Το σχέδιο του νομίσματος παρέμεινε αναλλοίωτο για πάνω από 2 αιώνες, όταν και αισθητικά άρχισε να θεωρείται πεπαλαιωμένο. Για να διαφοροποιήσει το νόμισμα της από τον αργυρό στατήρα της Αίγινας ο οποίος ζύγιζε περίπου 12.3 γραμμάρια, η Αθήνα δημιούργησε το τετράδραχμο της με βάση το Αττικό μέτρο των 4.3 γραμμαρίων ανά δραχμή, συνολικά 17.2 γραμμάρια. Σύντομα το τετράδραχμο υιοθετήθηκε ως τύπος νομίσματος και από άλλες πόλεις στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, στον ελληνικό χώρο και τις ελληνικές αποικίες, ενώ μέσω των εκστρατειών του Μεγάλου Αλεξάνδρου οι Μακεδονικές παραλλαγές του τετράδραχμου έφτασαν έως την κεντρική Ασία και την Ινδία, και συνεχίστηκαν για αρκετούς αιώνες με τα βασίλεια των διαδόχων. Τα παρακάτω δείγματα τετράδραχμων από διάφορες ελληνικές πόλεις και αποικίες παρατίθενται σε χρονολογική σειρά από αριστερά προς τα δεξιά. Δραχμή Στατήρας Φωτογραφικό υλικό Αθηναϊκών τετραδράχμων
Αυτή που σ' Όλα Απαντά

Η ταινία Αυτή που σ'Όλα Απαντά (Πρωτότυπος τίτλος Desk Set, γνωστό και ως His Other Woman) είναι ρομαντική κωμωδία παραγωγής 1957 σε σκηνοθεσία Γουόλτερ Λανγκ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού του Γουίλιαμ Μέρτσαντ. Πρωταγωνιστικό δίδυμο της ταινίας, που έχει ως θέμα την αιώνια διαμάχη μεταξύ των δυο φύλων, είναι ο Σπένσερ Τρέισι και η Κάθριν Χέπμπορν στην έβδομη κατά σειρά συνεργασία τους. Το ζευγάρι πλαισιώνεται από τους Τζιγκ Γιανκ, Τζόαν Μπλοντέλ και Ντίνα Μέριλ.

 Ο μυστηριώδης άνδρας ο οποίος επισκέπτεται συχνά τα γραφεία έρευνας ενός μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού δεν είναι άλλος από τον μηχανικό Ρίτσαρντ Σάμνερ (Σπένσερ Τρέισι). Η παρουσία του Σάμνερ στα γραφεία έρευνας επί καθημερινής βάσης προκαλεί αναστάτωση στις υπαλλήλους, καθώς δεν αποκαλύπτει τον λόγο για τον οποίο βρίσκεται εκεί. Η διευθύντρια του γραφείου Μπάνι Γουότσον (Κάθριν Χέπμπορν) μαθαίνει ότι ο Σάμνερ πρόκειται να εγκαταστήσει ένα νέο μηχάνημα στο γραφείο έρευνας, το οποίο πρόκειται να αντικαταστήσει τους υπαλλήλους. Η Μπάνι κυριεύεται από φόβο, τόσο για τη δουλειά της, όσο και για εκείνη των συναδέλφων της. Γρήγορα οι δυο δυνατές αυτές προσωπικότητες έρχονται σε σύγκρουση, αλλά ταυτόχρονα ερωτεύονται. Πρόκειται για την έβδομη κατά σειρά ταινία με πρωταγωνιστικό δίδυμο την Κάθριν Χέπμπορν και τον Σπένσερ Τρέισι. Είχαν προηγηθεί οι ταινίες: Η Γυναίκα της Χρονιάς (Woman Of The Year, 1942), Ο Φύλακας της Φλόγας (The Keeper Of The Flame, 1942), Χωρίς Αγάπη (Without Love, 1945), Θάλασσα από Γρασίδι/Παραστρατημένη Μητέρα (The Sea Of Grass, 1947), Μετανοώ (State Of Union, 1948), Από το Πλευρό του Αδάμ (Adam's Rib, 1949) και Πατ και Μάικ (Pat & Mike, 1952), ενώ έμελε να ακολουθήσει το Μάντεψε Ποιος Θα 'Ρθει το Βράδυ (Guess Who's Coming to Dinner, 1967), λίγο πριν το θάνατο του Τρέισι. Πρόκειται επίσης για την πρώτη ταινία του ζευγαριού σε τέχνικόλορ. Οι σεναριογράφοι της ταινίας Χένρι και Φίμπι Έφρον ήταν γονείς της σκηνοθέτιδος και σεναριογράφου Νόρα Έφρον. Το θεατρικό έργο του Γουίλιαμ Μάρτσαντ, στο οποίο βασίζεται η ταινία, προβλήθηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1955 με πρωταγωνιστές τους Σίρλεϊ Μπουθ και Μπάιρον Σάντερς. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην μεγάλη οθόνη προοριζόταν για τη Μπουθ, αλλά οι παραγωγοί της ταινίας θεώρησαν την Κάθριν Χέπμπορν εμπορικότερο όνομα και κατά συνέπεια ο ρόλος κατέληξε σε εκείνην. Η ταινία, μετά την προβολή της, έλαβε ανάμικτες κριτικές με τον Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times να σχολιάζει το γεγονός ότι η Χέπμπορν δεν πείθει ως ο τύπος της γυναίκας που θα μπορούσε να φοβάται μια μηχανή. Εκτός αυτού οι εισπράξεις της ήταν χαμηλές σε σχέση με τον προϋπολογισμό της. Με τα χρόνια οι κριτικοί άρχισαν να βλέπουν την ταινία με άλλο μάτι, επαινώντας την οξύτητα του σεναρίου και τις έξυπνες ατάκες των πρωταγωνιστών. Η ταινία φέρει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes. Αυτή που σ' Όλα Απαντά στην IMDb