Μιδαζολάμη

Η μιδαζολάμη, που διατίθεται στο εμπόριο με την εμπορική ονομασία Versed μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο τύπου βενζοδιαζεπίνης που χρησιμοποιείται για αναισθησία, καταστολή, προβλήματα ύπνου και σοβαρή διέγερση. Λειτουργεί προκαλώντας υπνηλία, μειώνοντας το άγχος και προκαλώντας απώλεια της ικανότητας δημιουργίας νέων αναμνήσεων. Είναι επίσης χρήσιμο για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων. Η μιδαζολάμη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, ενδοφλεβίως ή με ένεση σε μυ, με ψεκασμό στη μύτη ή μέσω της παρειάς του στόματος. Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, συνήθως αρχίζει να λειτουργεί μέσα σε πέντε λεπτά. Όταν εγχύεται σε μυ, μπορεί να χρειαστούν δεκαπέντε λεπτά για να αρχίσει να λειτουργεί. Η δράση του διαρκεί από μία έως έξι ώρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μείωση των προσπαθειών για αναπνοή, χαμηλή αρτηριακή πίεση και υπνηλία. Ανοχή στη δράση της και σύνδρομο στέρησης μπορεί να εμφανιστούν μετά από μακροχρόνια χρήση. Παράδοξα αποτελέσματα, όπως αυξημένη δραστηριότητα, μπορεί να εμφανιστούν ειδικά σε παιδιά και ηλικιωμένους. Υπάρχουν ενδείξεις κινδύνου όταν χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις βλάβης με μία δόση κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων βενζοδιαζεπίνης και λειτουργεί αυξάνοντας τη δραστηριότητα του νευροδιαβιβαστή GABA στον εγκέφαλο. Η μιδαζολάμη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1974 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1982. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η μιδαζολάμη διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Σε πολλές χώρες είναι ελεγχόμενη ουσία.

 Η μιδαζολάμη χρησιμοποιείται μερικές φορές για την άμεση αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων. Η μακροχρόνια χρήση για τη διαχείριση της επιληψίας δεν συνιστάται λόγω του σημαντικού κινδύνου ανοχής (γεγονός που καθιστά την μιδαζολάμη και άλλες βενζοδιαζεπίνες αναποτελεσματικές) και τη σημαντική παρενέργεια της καταστολής. Ένα πλεονέκτημα της μιδαζολάμης είναι ότι στα παιδιά μπορεί να χορηγηθεί στη παρειά ή στη μύτη για οξείες επιληπτικές κρίσεις, συμπεριλαμβανομένης του status epilepticus. Η μιδαζολάμη είναι αποτελεσματική για την επιληπτική κατάσταση που δεν έχει βελτιωθεί μετά από άλλες θεραπείες ή όταν δεν μπορεί να επιτευχθεί ενδοφλέβια πρόσβαση και έχει πλεονεκτήματα ότι είναι υδατοδιαλυτή, έχει ταχεία έναρξη δράσης και δεν προκαλούν μεταβολική οξέωση λόγω προπυλενογλυκόλης (που δεν είναι απαιτείται λόγω της διαλυτότητάς του στο νερό), η οποία εμφανίζεται με άλλες βενζοδιαζεπίνες. Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν υψηλό βαθμό επανεμφάνισης επιληπτικών κρίσεων - λόγω της μικρής ημιζωής της μιδαζολάμης - σε πάνω από 50% των ατόμων που έλαβαν θεραπεία, καθώς και αποτυχία θεραπείας στο 14-18% των ατόμων με ανθεκτική επιληπτική κατάσταση. Η ανοχή αναπτύσσεται ταχέως στην αντισπασμωδική δράση και η δόση μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί αρκετές φορές για να διατηρηθούν τα αντισπασμωδικά θεραπευτικά αποτελέσματα. Με παρατεταμένη χρήση, μπορεί να εμφανιστεί ανοχή και ταχυφυλαξία και ο χρόνος ημιζωής αποβολής μπορεί να αυξηθεί, έως και ημέρες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η στοματική και η ενδορινική μιδαζολάμη είναι ευκολότερη στη χορήγηση και πιο αποτελεσματική από τη διαζεπάμη που χορηγείται από το ορθό στον έλεγχο έκτακτης ανάγκης των επιληπτικών κρίσεων. Η ενδοφλέβια μιδαζολάμη ενδείκνυται για διαδικαστική καταστολή (συχνά σε συνδυασμό με ένα οπιοειδές, όπως η φαιντανύλη ), για προεγχειρητική καταστολή, για την πρόκληση γενικής αναισθησίας και για καταστολή ατόμων που αερίζονται τεχνητά σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Η μιδαζολάμη είναι ανώτερη από τη διαζεπάμη στην εξασθένιση της μνήμης των διαδικασιών ενδοσκόπησης, αλλά η προποφόλη έχει γρηγορότερο χρόνο ανάκαμψης και καλύτερο αποτέλεσμα εξασθένησης της μνήμης. Είναι η πιο δημοφιλής βενζοδιαζεπίνη στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) λόγω του σύντομου χρόνου ημιζωής της, σε συνδυασμό με τη διαλυτότητα στο νερό και την καταλληλότητά της για συνεχή έγχυση. Ωστόσο, για μακροχρόνια καταστολή, η λοραζεπάμη προτιμάται λόγω της μακράς διάρκειας δράσης της, και η προποφόλη έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με τη μιδαζολάμη όταν χρησιμοποιείται στη ΜΕΘ για καταστολή, όπως μικρότερος χρόνος απογαλακτισμού και νωρίτερη τραχειακή αποσωλήνωση.Η μιδαζολάμη μερικές φορές χρησιμοποιείται σε μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών. Όταν χρησιμοποιείται, απαιτείται πρόσθετη προσοχή στα νεογνά. Η μιδαζολάμη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για περισσότερο από 72 ώρες λόγω των κινδύνων ταχυφυλαξίας και της πιθανότητας ανάπτυξης συνδρόμου στέρησης βενζοδιαζεπίνης, καθώς και νευρολογικών επιπλοκών. Οι ενέσεις σε ώσεις πρέπει να αποφεύγονται λόγω του αυξημένου κινδύνου καρδιαγγειακής καταστολής, καθώς και των νευρολογικών επιπλοκών. Η μιδαζολάμη χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές σε νεογέννητα υπό μηχανικό αερισμό, αν και προτιμάται η μορφίνη, λόγω του καλύτερου προφίλ ασφάλειας για αυτήν την ένδειξη.Η καταστολή με χρήση μιδαζολάμης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση του άγχους και τη διαχείριση της συμπεριφοράς σε παιδιά που υποβάλλονται σε οδοντιατρική θεραπεία. Η μιδαζολάμη, σε συνδυασμό με ένα αντιψυχωσικό φάρμακο, ενδείκνυται για την οξεία αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας όταν σχετίζεται με επιθετική ή εκτός ελέγχου συμπεριφορά. Στα τελικά στάδια της παρηγορικής φροντίδας, η μιδαζολάμη χρησιμοποιείται συνήθως σε χαμηλές δόσεις μέσω υποδόριας ένεσης για να βοηθήσει στην αναταραχή, τον μυόκλωνο, την ανησυχία ή το άγχος τις τελευταίες ώρες ή ημέρες της ζωής. Σε υψηλότερες δόσεις κατά τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής, η μιδαζολάμη θεωρείται παράγοντας πρώτης γραμμής στην παρηγορητική θεραπεία συνεχούς βαθιάς καταστολής, όταν είναι απαραίτητο να ανακουφιστεί η αβάστακτη ταλαιπωρία που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες αλλά η ανάγκη για αυτό είναι σπάνια. Οι βενζοδιαζεπίνες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή εάν χρησιμοποιούνται σε ηλικιωμένους, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε παιδιά, σε άτομα που εξαρτώνται από το αλκοόλ ή άλλα φάρμακα ή σε άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές. Απαιτείται πρόσθετη προσοχή σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς μπορεί να συμβεί συσσώρευση της μιδαζολάμης και των ενεργών μεταβολιτών της. Οι νεφρικές ή ηπατικές δυσλειτουργίες μπορεί να επιβραδύνουν την αποβολή της μιδαζολάμης οδηγώντας σε παρατεταμένες και ενισχυμένες επιδράσεις. Οι αντενδείξεις περιλαμβάνουν υπερευαισθησία, οξύ γλαύκωμα στενής γωνίας, υπόταση ή τραυματισμό στο κεφάλι. Τα περισσότερα είναι σχετικές αντενδείξεις. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της μιδαζολάμης στους ηλικιωμένους αναφέρονται παραπάνω. Τα άτομα που βιώνουν αμνησία ως παρενέργεια της μιδαζολάμης γενικά δεν γνωρίζουν ότι η μνήμη τους έχει μειωθεί, εκτός εάν το είχαν γνωρίσει προηγουμένως ως παρενέργειαΗ μακροχρόνια χρήση βενζοδιαζεπινών έχει συσχετιστεί με μακροχρόνια ελλείμματα μνήμης και εμφανίζει μόνο μερική αποκατάσταση έξι μήνες μετά τη διακοπή των βενζοδιαζεπινών. Δεν είναι σαφές εάν η πλήρης ανάκαμψη συμβαίνει μετά από μεγαλύτερες περιόδους αποχής. Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν την κατάθλιψη. Περιστασιακά εμφανίζεται παράδοξος ενθουσιασμός με τις βενζοδιαζεπίνες, συμπεριλαμβανομένης της επιδείνωσης των επιληπτικών κρίσεων. Παιδιά και ηλικιωμένα άτομα ή άτομα με ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ και άτομα με ιστορικό επιθετικής συμπεριφοράς ή θυμού διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παράδοξων επιδράσεων. Οι παράδοξες αντιδράσεις σχετίζονται ιδιαίτερα με την ενδοφλέβια χορήγηση. Μετά τη νυχτερινή χορήγηση της μιδαζολάμης, υπολειπόμενες επιδράσεις «μέθης», όπως υπνηλία και εξασθενημένες ψυχοκινητικές και γνωστικές λειτουργίες, ενδέχεται να παραμείνουν την επόμενη μέρα. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα των χρηστών να οδηγούν με ασφάλεια και να αυξήσουν τον κίνδυνο πτώσεων και καταγμάτων του ισχίου. Καταστολή, αναπνευστική καταστολή και υπόταση λόγω της μείωσης της συστηματικής αγγειακής αντίστασης και μπορεί να συμβεί αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Εάν η ενδοφλέβια μιδαζολάμη χορηγείται πολύ γρήγορα, μπορεί να εμφανιστεί υπόταση. Μπορεί να εμφανιστεί «σύνδρομο έγχυσης μιδαζολάμης» από υψηλές δόσεις και χαρακτηρίζεται από καθυστερημένη διέγερση ώρες έως ημέρες μετά τη διακοπή της μιδαζολάμης και μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της διάρκειας της απαιτούμενης αναπνευστικής υποστήριξης.Σε ευαίσθητα άτομα, η μιδαζολάμη είναι γνωστό ότι προκαλεί παράδοξη αντίδραση, μια καλά τεκμηριωμένη επιπλοκή των βενζοδιαζεπινών. Όταν συμβεί αυτό, το άτομο μπορεί να εμφανίσει άγχος, ακούσιες κινήσεις, επιθετική ή βίαιη συμπεριφορά, ανεξέλεγκτο κλάμα ή ομιλία και άλλα παρόμοια αποτελέσματα. Αυτό φαίνεται να σχετίζεται με την αλλοιωμένη κατάσταση της συνείδησης ή της αναστολής που παράγεται από το φάρμακο. Ο ασθενής συχνά δεν ανακαλεί τη παράδοξη συμπεριφορά λόγω των ιδιοτήτων του φαρμάκου που προκαλούν αμνησία. Σε ακραίες καταστάσεις, η φλουμαζενίλη μπορεί να χορηγηθεί για να αναστείλει ή να αντιστρέψει τις επιδράσεις της μιδαζολάμης. Αντιψυχωσικά φάρμακα, όπως η αλοπεριδόλη, έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό.Η μιδαζολάμη είναι γνωστό ότι προκαλεί αναπνευστική καταστολή. Σε υγιείς ανθρώπους, 0,15 mg / kg μιδαζολάμης μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστική καταστολή, η οποία θεωρείται ότι οφείλεται σε δράση στο κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Όταν η μιδαζολάμη χορηγείται σε συνδυασμό με φαιντανύλη, η συχνότητα εμφάνισης υποξαιμίας ή άπνοιας γίνεται πιο πιθανή.Αν και η συχνότητα εμφάνισης αναπνευστικής καταστολής / ανακοπής είναι χαμηλή (0,1-0,5%) όταν η μιδαζολάμη χορηγείται μόνη της σε φυσιολογικές δόσεις, η ταυτόχρονη χρήση με φάρμακα που δρουν στο ΚΝΣ, κυρίως οπιοειδή αναλγητικά, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα υπότασης, αναπνευστικής καταστολής, αναπνευστικής ανακοπής και θανάτου, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις. Πιθανές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων που περιλάμβαναν τουλάχιστον ένα κατασταλτικό του ΚΝΣ παρατηρήθηκαν για το 84% των χρηστών μιδαζολάμης οι οποίοι στη συνέχεια απαιτήθηκαν να λάβουν τον ανταγωνιστή βενζοδιαζεπίνης φλουμαζενίλη. Ως εκ τούτου, οι προσπάθειες που αποσκοπούν στην παρακολούθηση των αλληλεπιδράσεων με τα ναρκωτικά και την πρόληψη των τραυματισμών από τη χορήγηση μιδαζολάμης αναμένεται να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στην ασφαλή χρήση αυτού του φαρμάκου. Η μιδαζολάμη, όταν λαμβάνεται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για το νεογνό, συμπεριλαμβανομένου του στερητικού συνδρόμου, με πιθανά συμπτώματα όπως υποτονία, άπνοιες, κυάνωση και μειωμένη μεταβολική απόκριση στο κρύο. Τα συμπτώματα υποτονίας και του νεογνικού στερητικού συνδρόμου έχουν αναφερθεί ότι παραμένουν από ώρες έως μήνες μετά τη γέννηση. Άλλα συμπτώματα στέρησης περιλαμβάνουν υπερευερεθιστότητα, τρόμο και γαστρεντερικές διαταραχές (διάρροια ή έμετος). Δεν συνιστάται ο θηλασμός από μητέρες που χρησιμοποιούν μιδαζολάμη. Απαιτείται επιπρόσθετη προσοχή στους ηλικιωμένους, καθώς είναι πιο ευαίσθητοι στις φαρμακολογικές επιδράσεις των βενζοδιαζεπινών, τις μεταβολίζουν πιο αργά και είναι πιο επιρρεπείς σε ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως υπνηλία, αμνησία (ειδικά προδρομική αμνησία), αταξία, σύγχυση και πτώσεις. Η εξάρτηση από βενζοδιαζεπίνες εμφανίζεται σε περίπου το ένα τρίτο των ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες για περισσότερο από 4 εβδομάδες, που συνήθως οδηγεί σε ανοχή και σύνδρομο στέρησης βενζοδιαζεπίνης όταν η δόση μειώνεται πολύ γρήγορα. Οι εγχύσεις της μιδαζολάμης μπορεί να προκαλέσουν ανοχή και στερητικό σύνδρομο σε λίγες μέρες. Οι παράγοντες κινδύνου για εξάρτηση περιλαμβάνουν εξαρτημένη προσωπικότητα, χρήση βενζοδιαζεπίνης που είναι βραχείας δράσης, υψηλής ισχύος και μακροχρόνια χρήση βενζοδιαζεπινών. Τα συμπτώματα απόσυρσης από τη μιδαζολάμη μπορεί να κυμαίνονται από αϋπνία και άγχος έως επιληπτικές κρίσεις και ψύχωση. Τα συμπτώματα απόσυρσης μπορεί μερικές φορές να μοιάζουν με την υποκείμενη κατάσταση ενός ατόμου. Η σταδιακή μείωση της μιδαζολάμης μετά από τακτική χρήση μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις επιδράσεις απόσυρσης και ανάκαμψης. Η ανοχή και το προκύπτον στερητικό σύνδρομο μπορεί να οφείλονται σε ρύθμιση προς τα κάτω του υποδοχέα και μεταβολές του υποδοχέα GABA <sub id="mwAQQ">Α</sub> στην έκφραση του γονιδίου, οι οποίες προκαλούν μακροχρόνιες αλλαγές στη λειτουργία του GABAεργικού νευρωνικού συστήματος.Οι χρόνιοι χρήστες φαρμάκων βενζοδιαζεπίνης στους οποίους χορηγείται μιδαζολάμη έχουν μειωμένες θεραπευτικές επιδράσεις, λόγω ανοχής στις βενζοδιαζεπίνες. Παρατεταμένες εγχύσεις μιδαζολάμης έχουν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ανοχής. Εάν η μιδαζολάμη χορηγείται για μερικές ημέρες ή παραπάνω μπορεί να εμφανιστεί σύνδρομο στέρησης. Επομένως, η πρόληψη του συνδρόμου στέρησης απαιτεί την σταδιακή απόσυρση της παρατεταμένης έγχυσης, και μερικές φορές, τη συνεχιζόμενη μείωση της δόσης με μια από του στόματος βενζοδιαζεπίνη μακράς δράσης όπως τη χλωραζεπάτη. Όταν εμφανίζονται σημάδια ανοχής στη μιδαζολάμη κατά τη διάρκεια της καταστολής της μονάδας εντατικής θεραπείας, συνιστάται η προσθήκη οπιοειδούς ή προποφόλης. Τα συμπτώματα απόσυρσης μπορεί να περιλαμβάνουν ευερεθιστότητα, ανώμαλα αντανακλαστικά, τρόμο, κλώνο, υπερτονικότητα, παραλήρημα και επιληπτικές κρίσεις, ναυτία, έμετο, διάρροια, ταχυκαρδία, υπέρταση και ταχυπνία. Σε άτομα με σημαντική εξάρτηση, η ξαφνική διακοπή μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα στέρησης όπως η επιληπτική κατάσταση που μπορεί να είναι θανατηφόρα. Η υπερβολική δόση μιδαζολάμης θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και γενικά απαιτεί την άμεση προσοχή του ιατρικού προσωπικού. Η υπερδοσολογία βενζοδιαζεπίνης σε υγιή άτομα σπάνια απειλεί τη ζωή με κατάλληλη ιατρική υποστήριξη. Ωστόσο, η τοξικότητα των βενζοδιαζεπινών αυξάνεται όταν συνδυάζονται με άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ όπως το αλκοόλ, τα οπιοειδή ή τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Η τοξικότητα της υπερδοσολογίας βενζοδιαζεπίνης και ο κίνδυνος θανάτου αυξάνεται επίσης στους ηλικιωμένους και σε άτομα με αποφρακτική πνευμονική νόσο ή όταν χρησιμοποιείται ενδοφλεβίως. Η θεραπεία είναι υποστηρικτική. Ο ενεργός άνθρακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντός μίας ώρας από την υπερδοσολογία. Το αντίδοτο για υπερβολική δόση μιδαζολάμης (ή οποιασδήποτε άλλης βενζοδιαζεπίνης) είναι η φλουμαζενίλη. Παρόλο που είναι αποτελεσματικό στην αναστροφή των επιδράσεων των βενζοδιαζεπινών, δεν χρησιμοποιείται στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις σε μικτές υπερδοσολογίες και άτομα που εξαρτώνται από τη βενζοδιαζεπίνη.Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας μιδαζολάμης μπορεί να περιλαμβάνουν: Οι αναστολείς πρωτεάσης, η νεφαζοδόνη, η σερτραλίνη, το γκρέιπφρουτ, η φλουοξετίνη, η ερυθρομυκίνη, η διλτιαζέμη, η κλαριθρομυκίνη αναστέλλουν τον μεταβολισμό της μιδαζολάμης, οδηγώντας σε παρατεταμένη δράση. Το βάλσαμο, η ριφαπεντίνη, η ριφαμπίνη, η ριφαμπουτίνη, η φαινυτοΐνη ενισχύουν το μεταβολισμό της μιδαζολάμης οδηγώντας σε μειωμένη δράση. Τα καταπραϋντικά αντικαταθλιπτικά, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα όπως η φαινοβαρβιτάλη, η φαινυτοΐνη και η καρβαμαζεπίνη, τα ηρεμιστικά αντιισταμινικά, τα οπιοειδή, τα αντιψυχωσικά και το αλκοόλ ενισχύουν τις ηρεμιστικές επιδράσεις της μιδαζολάμης. Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται σχεδόν πλήρως από το κυτόχρωμα P450-3A4. Η χορήγηση ατορβαστατίνης μαζί με τη μιδαζολάμη οδηγεί σε μειωμένο ρυθμό αποβολής της μιδαζολάμης. Το βάλσαμο μειώνει τα επίπεδα της μιδαζολάμης στο αίμα. Ο χυμός γκρέιπφρουτ μειώνει το εντερικό 3Α4 και οδηγεί σε λιγότερο μεταβολισμό και υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Η μιδαζολάμη είναι μια βενζοδιαζεπίνη βραχείας δράσης σε ενήλικες με χρόνο ημιζωής αποβολής 1,5-2,5 ώρες. Στους ηλικιωμένους, καθώς και στα μικρά παιδιά και τους εφήβους, ο χρόνος ημιζωής είναι μεγαλύτερος. Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται στον ενεργό μεταβολίτη άλφα-υδροξυμιδαζολάμη. Τα ηλικιακά ελλείμματα, η νεφρική και ηπατική κατάσταση επηρεάζουν τους φαρμακοκινητικούς παράγοντες της μιδαζολάμης καθώς και τον ενεργό μεταβολίτη της. Ωστόσο, ο ενεργός μεταβολίτης της μιδαζολάμης είναι μικρός και συμβάλλει μόνο σε 10 τοις εκατό της βιολογικής δραστικότητας της μιδαζολάμης. Η μιδαζολάμη απορροφάται μέτρια από το στόμα, με μόνο 50 τοις εκατό του φαρμάκου να φτάνει στην κυκλοφορία του αίματος. Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται από ένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP) και με σύζευξη γλυκουρονίδης. Οι θεραπευτικές καθώς και οι ανεπιθύμητες ενέργειες της μιδαζολάμης οφείλονται στις επιδράσεις της στους υποδοχείς GABA A. Η μιδαζολάμη δεν ενεργοποιεί τον GABA A άμεσα, αλλά, όπως και με άλλες βενζοδιαζεπίνες, ενισχύει την επίδραση του GABA νευροδιαβιβαστή στους υποδοχείς GABA A (↑ συχνότητα Cl − ανοίγματος καναλιού) με αποτέλεσμα την νευρική παρεμπόδιση. Σχεδόν όλες οι ιδιότητες μπορούν να εξηγηθούν από τις δράσεις των βενζοδιαζεπινών στους υποδοχείς GABA A. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή των ακόλουθων φαρμακολογικών ιδιοτήτων: καταστολή, πρόκληση ύπνου, μείωση του άγχους, πρόδρομη αμνησία, χαλάρωση των μυών και αντισπασμωδικές επιδράσεις. Στις Κάτω Χώρες, η μιδαζολάμη είναι ένα φάρμακο της λίστας ΙΙ του νόμου για το όπιο. Η μιδαζολάμη είναι φάρμακο του Σχεδίου IV σύμφωνα με τη Σύμβαση για τις Ψυχοτροπικές Ουσίες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η μιδαζολάμη είναι ένα φάρμακο ελεγχόμενο από το Σχέδιο 3 / Κατηγορίας Γ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μιδαζολάμη (αριθμός DEA 2884) περιλαμβάνεται στη λίστα του Σχεδίου IV του νόμου περί ελεγχόμενων ουσιών ως μη ναρκωτικός παράγοντας με χαμηλή πιθανότητα κατάχρησης.Το φάρμακο έχει εισαχθεί για χρήση σε εκτελέσεις με θανατηφόρο ένεση σε ορισμένες πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα. Εισήχθη για να αντικαταστήσει την πεντοβαρβιτάλη αφού ο κατασκευαστής του τελευταίου απαγόρευσε τη χρήση του φαρμάκου για εκτελέσεις. Η μιδαζολάμη ενεργεί ως ηρεμιστικό για να καταστήσει τον καταδικασμένο φυλακισμένο ασυνείδητο, οπότε χορηγούνται το βρωμιούχο βεκούρονιο και το χλωριούχο κάλιο, σταματώντας την αναπνοή και την καρδιά του φυλακισμένου, αντίστοιχα.Η μιδαζολάμη έχει χρησιμοποιηθεί ως μέρος ενός κοκτέιλ τριών φαρμάκων, με βρωμιούχο βεκουρόνιο και χλωριούχο κάλιο στις φυλακές της Φλόριντα και της Οκλαχόμα. Η μιδαζολάμη έχει επίσης χρησιμοποιηθεί μαζί με την υδρομορφόνη σε πρωτόκολλο δύο φαρμάκων στο Οχάιο και την Αριζόνα.