IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πανδημία COVID-19 στη Βραζιλία

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στη Βραζιλία από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα, όταν διαπιστώθηκε για πρώτη φορά θετικό τεστ σε άτομο που επέστρεψα από ταξίδι στην Ιταλία στο Σάο Πάολο. Η στάση του προέδρου της Βραζιλίας ήταν σε γενικές γραμμές κατά της εφαρμογής αυστηρών μέτρων, υπήρξαν ωστόσο συχνές αποκλίσεις λόγω αποφάσεων τόσο δικαστηρίων, όσο και τοπικών κυβερνήσεων.

 Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι κρατιδιακές κυβερνήσεις έχουν λάβει μια σωρεία αποφάσεων για τον περιορισμό της διάδοσης της ασθένειας. Αυτές οι αποφάσεις έχουν αντίκτυπο στην πολιτική, την εκπαίδευση, το περιβάλλον, και την οικονομία. Στις 27 Μαρτίου, η Βραζιλία ανακοίνωσε ότι απαγορεύει την είσοδο σε επισκέπτες από το εξωτερικό προσωρινά. Οι περισσότεροι κυβερνήτες των 28 κρατιδίων της χώρας έχουν επιβάλει καθεστώτα καραντίνας στα κρατίδιά τους. Στις 6 Ιουλίου, ο πρόεδρος Μπολσονάρο διεγνώσθη θετικός με κορωνοϊό. Στις 17 Ιουλίου 2020 ανακοινώθηκε ότι ο αριθμός των κρουσμάτων ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια, ενώ στις 8 Αυγούστου ξεπέρασαν τα 3 εκατομμύρια. Επίσης, ο αριθμός των θανάτων ξεπερνούσε τους 100.000. Βέβαια, όταν θέλουμε να κάνουμε συγκρίσεις πρέπει να λάβουμε υπόψην και το μέγεθος του πληθυσμού, καθώς η Βραζιλία είναι η χώρα με τον 4ο μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο. Από πλευράς καταγεγραμμένων θανάτων ανά εκατομύριο κατοίκους η Βραζιλία βρισκόταν στις αρχές Απριλίου του 2021 κάτω από την 12η θέση. Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τις αρχές Απριλίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά αργά, καθότι η Βραζιλία είναι μεγάλη χώρα και το κύμα παρουσίαζε έξαρση κάθε φορά σε διαφορετική περιοχή. Το κύμα αυτό διήρκεσε μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου (αρχές καλοκαιριού για τη Βραζιλία). Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το κύμα αυτό ήταν μέτριο (για τα δεδομένα της Βραζιλίας). Το δεύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά το πρώτο. Το κύμα εξελίσσεται από τον Μαρτιο (αρχές φθινοπώρου για τη Βραζιλία) πιο έντονα. Το κύμα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη. Για την ώρα δεν υπάρχουν στοιχεία Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στη Βραζιλία τα τελευταία χρόνια για τα ημερολογιακά έτη (Θάνατοι ανά χίλιους κατοίκους μεταξύ 1ης Γενάρη και 31ης Δεκέμβρη για το αντίστοιχο έτος). Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε, πόσο η επιδημία επηρέασε τη γενική θνησιμότητα.
Λεονίντ Τιμπίλοφ

Ο Λεονίντ Τιμπίλοφ (Leonid Tibilov, στα οσσετιανά: Тыбылты Харитъоны фырт Леонид, Tybylty Xarithony fyrt Leonid, ρωσικά: Леонид Харитонович Тибилов, Λεονίντ Χαριτόνοβιτς Τιμπίλοφლეონიდ თიბილოვი, 28 Μαρτίου 1951-)) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσσετία πολιτικός, ο οποίος ήταν πρόεδρος μετά τη νίκη του το προεδρικές εκλογές του 2012.

 Ο Τιμπίλοφ ήταν επικεφαλής της KGB Νότιας Οσσετίας από το 1992 έως το 1998. Στη συνέχεια έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ήταν συμπρόεδρος της ειρηνευτικής επιτροπής Γεωργίας-Οσσετίας. Ο Τιμπίλοφ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2006 χάνοντας από τον Έντουαρντ Κοκόιτι, ο οποίος κέρδισε το 98% των ψήφων.Πριν από τις εκλογές του 2012, ο Τιμπίλοφ αποστασιοποιήθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Κοκόιτι.Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 ο Τιμπίλοφ έλαβε το 42,5% των ψήφων επικρατώντας του Ντμίτρι Σανακόγιεφ. Στον δεύτερο γύρο, ο Τιμπίλοφ εξελέγη πρόεδρος με το 54% των ψήφων.Σε μια κίνηση προς την ολοκλήρωση της με τη ρωσική Ομοσπονδία, ο Τιμπίλοφ πρότεινε, τον Δεκέμβριο του 2015, άλλαξε το όνομα της Νότιας Οσσετίας σε "Νότιας Οσσετία–Αλανία" — κατ ' αναλογία με το "Βόρειας Οσετίας–Αλανίας". Ο Τιμπίλοφ επιπλέον, πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ένταξη της Νότιας Οσσετίας στη Ρωσική Ομοσπονδία πριν από τον Απρίλιο του 2017, η οποία θα οδηγήσει σε μια ενωμένη "Οσετία–Αλανία". Τον Απρίλιο του 2016 ο Τιμπίλοφ δήλωσε την πρόθεσή του να πραγματοποιήσει το δημοψήφισμα πριν από τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ωστόσο, στις 30 Μαΐου, ο Τιμπίλοφ ανέβαλε το δημοψήφισμα για μετά τις προεδρικές εκλογές που αναμένονταν τον Απρίλιο του 2017. Στο δημοψήφισμα για την αλλαγή ονόματος, σχεδόν το 80% αυτών που ψήφισαν, ενέκρινε την αλλαγή στην ονομασία, ενώ πρόεδρος εξελέγη ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ, ο οποίος επικράτησε του Τιμπίλοφ.
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄

Ο Πατριάρχης Θεόδωρος Β΄ (κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης, Κρήτη 25 Νοεμβρίου 1954) είναι Έλληνας Επίσκοπος, προκαθήμενος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, με τον τίτλο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.

 Ο κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Προφήτης Ηλίας Ηρακλείου και έζησε στη Νέα Αλικαρνασσό Ηρακλείου, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Είναι απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης σπούδασε στην Οδησσό της τότε Σοβιετικής Ένωσης Ιστορία Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία. Από μικρός ήθελε να ακολουθήσει την ιεροσύνη και εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγκαράθου στις 15 Αυγούστου 1973 παίρνοντας το όνομα Διονύσιος. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος - Αρχιμανδρίτης στις 23 Απριλίου 1978 από τον Μητροπολίτη Λάμπης και Σφακίων Θεόδωρο. Τα έτη 1975 - 1985 υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων. Τα έτη 1985 - 1990 υπηρέτησε ως Πατριαρχικός Έξαρχος στη Ρωσία με έδρα την Οδησσό επί Πατριαρχών Νικολάου ΣΤ΄ και Παρθενίου Γ΄, όπου συνέστησε το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας. Στις 17 Ιουνίου 1990 χειροτονήθηκε Επίσκοπος υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κυρήνης και διορίστηκε Εκπρόσωπος και Διευθυντής του Γραφείου της Α.Θ. Μακαριότητος του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παρθενίου Γ΄ στην Αθήνα 1990 - 1997. Το 1997 διορίστηκε Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας από τον Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Πέτρο Ζ΄. Τον Σεπτέμβριο του 1997 εξελέγη Μητροπολίτης Καμερούν. Κατά το χρονικό διάστημα της ποιμαντορίας του ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δράση. Ανήγειρε Ιερούς Ναούς, εκπαιδευτήρια και νοσοκομεία, βοηθώντας αδιακρίτως πολλούς Αφρικανούς και Έλληνες. Το 16 Σεπτεμβρίου 2002 εξελέγη Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε, όπου ίδρυσε 4 Ιεραποστολικά κέντρα στην πρωτεύουσα Χαράρε, Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο χωρητικότητος 400 συνέδρων, δύο μεγάλα Ιεραποστολικά κέντρα στο Μαλάουι, τα οποία περιλαμβάνουν Νοσοκομείο, τεχνικές σχολές και παιδικούς σταθμούς. Με τη αρωγή της Βουλής των Ελλήνων ανακαίνισε το «Ελληνικό τετράγωνο» (Σχολείο-Εκκλησία-Πρεσβυτέριο) στη πόλη Μπέιρα της Μοζαμβίκης. Επίσης θεμελίωσε Ιερούς Ναούς και συνέβαλε στην ίδρυση Ελληνικών Κοινοτήτων στα κράτη της Μποτσουάνα και της Ανγκόλα. Στις 9 Οκτωβρίου 2004 εξελέγη από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου παμψηφεί ως ο 115ος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Είναι ο έβδομος κρητικής καταγωγής Πατριάρχης Αλεξανδρείας μετά τους Σίλβεστρο, Μελέτιο Πηγά, Κύριλλο Λούκαρη, Γεράσιμο Παλλαδά, Γεράσιμο Σπαρταλιώτη και Μελέτιο Μεταξάκη. Η Ενθρόνιση έγινε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, παρουσία Προκαθημένων και Αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών και Πολιτικών Αρχών Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου την 24η Οκτωβρίου 2004. Δικτυακός τόπος Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
Συμμαχία Ούγγρων της Βοϊβοντίνα

Η Συμμαχία των Ούγγρων της Βοϊβοντίνας (ουγγρικά: Vajdasági Magyar Szövetség‎ (VMSZ), σερβικά: Савез војвођанских Мађара (СВМ) / Savez vojvođanskih Mađara (SVM)‎) είναι εθνικό ουγγρικό πολιτικό κόμμα στη Σερβία, το οποίο δραστηριοποιείται κυρίως στην επαρχία της Βοϊβοντίνα. Πρόεδρος είναι ο Ίστβαν Πάστορ. Ο πρώην πρόεδρος του κόμματος Γιόζεφ Κάσα ήταν επίτιμος πρόεδρος του κόμματος μέχρι την ανάκληση του τίτλου του εξαιτίας διάφορων διαφωνιών στα κομματικά ζητήματα.

 Στην επαρχιακή εκλογή στη Βοϊβοντίνα του 2004, το κόμμα κέρδισε το 8.50% των ψήφων στο εκλογικό σύστημα ενός γύρου, και ήταν μέρος του κυβερνώντος συνασπισμού στο επαρχιακό κοινοβούλιο της Βοϊβοντίνα. Στην επαρχιακή εκλογή στη Βοϊβοντίνα του 2008, το κόμμα ήταν μέρος του Ουγγρικού Συνασπισμού, το οποίο κέρδισε 7% των ψήφων στον πρώτο γύρο των εκλογών. Στην επαρχιακή εκλογή στη Βοϊβοντίνα του 2012, το κόμμα κέρδισε 6.15% των ψήφων στον πρώτο γύρο των εκλογών. Στις τοπικές εκλογές του 2004, το κόμμα κέρδισε το μεγαλύτερο αριθμό εδρών στα δημοτικά κοινοβούλια της Σουμπότιτσα, της Σέντα, της Μπάτσκα Τοπόλα, του Μάλι Ίτζος, της Κανγίζα (όπου οι Μεταρρυθμιστές της Βοϊβοντίνας κέρδισαν τον ίδιο αριθμό εδρών) και της Τσόκα. Στις τοπικές εκλογές του 2008, το κόμμα ήταν μέρος του Ουγγρικού Συνασπισμού, ο οποίος περιλάμβανε επίσης δύο άλλα ουγγρικά πολιτικά κόμματα στη Σερβία, και κέρδισαν την πλειοψηφία των ψήφων στη Κανγίζα (50.91%), καθώς και η πολυφωνία των ψήφων στη Σέντα (31.87%), τη Μπάτσκα Τοπόλα (46.25%), το Μάλι Ίτζος (37.18%), και του Μπέτσεϊ (29.63%). Από την εισαγωγή του πολυκομματικού συστήματος στη Σερβία, ο δήμαρχος της Σουμπότιτσα προέρχεται συχνά από τη Συμμαχία των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα. Αυτό έχει αλλάξει μετά τις τοπικές εκλογές του 2008, όταν το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων σε αυτή την πόλη. Στις τοπικές εκλογές του 2012, το κόμμα κέρδισε το μεγαλύτερο αριθμό εδρών στα δημοτικά κοινοβούλια των Κανγίζα, Σέντα, Μπάτσκα Τοπόλα, Μάλι Ίτζος, και Τσόκα. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε περισσότερες ψήφους από τη Συμμαχία των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα στη Σουμπότιτσα, το Μπέτσεϊ και την Άντα, όπου το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν της ουγγρικής εθνικότητας, σύμφωνα με την απογραφή του 2002. Ουγγρικός Συνασπισμός Ουγγρική Περιφερειακή Αυτονομία Επίσημη ιστοσελίδα
Αντιπάθεια

Η αντιπάθεια είναι η αρνητική στάση μέχρι την απέχθεια και την αποστροφή για κάτι ή κάποιον, το αντίθετο της συμπάθειας. Αν και η αντιπάθεια μπορεί να προκληθεί από την εμπειρία, μερικές φορές υπάρχει χωρίς να υπάρχει μια λογική εξήγηση αιτίου-αποτελέσματος στα εμπλεκόμενα άτομα.Η προέλευση της αντιπάθειας έχει υποβληθεί σε διάφορες φιλοσοφικές και ψυχολογικές εξηγήσεις, τις οποίες κάποιοι βρίσκουν πειστικές και άλλοι θεωρούν άκρως εικασιακές. Η εξερεύνηση μιας φιλοσοφικής πτυχής για την αντιπάθεια έχει βρεθεί σε ένα δοκίμιο του Τζων Λοκ, ενός πρώιμου σύγχρονου φιλόσοφου του 17ου αιώνα.

 Η διαπροσωπική αντιπάθεια συχνά αποδίδεται παράλογα σε τρόπους ή σε ορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά, τα οποία γίνονται αντιληπτά ως σημάδια για χαρακτηριστικά χαρακτήρα (π.χ., κλειστά, βαθιά στραβά μάτια ως σημάδι βαρύτητας ή σκληρότητας). Επιπλέον, το αρνητικό συναίσθημα μερικές φορές λαμβάνει χώρα γρήγορα και χωρίς αιτιολογία, λειτουργώντας κάτω από το επίπεδο της προσοχής, θυμίζοντας έτσι μια αυτόματη διαδικασία.Τα εμπειρικά ευρήματα του Τσέστερ Αλεξάντερ (Chester Alexander) υποδηλώνουν ότι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των αντιπαθειών είναι ότι είναι «περιθωριακές ως προς την αντανακλαστική συνείδηση». Ο Αλεξάντερ στήριξε αυτό το συμπέρασμα στο γεγονός ότι πολλά από τα υποκείμενα της μελέτης ανέφεραν ότι δεν σκέφτηκαν ποτέ πολύ τις αντιπάθειές τους, δεν προσπάθησαν να τις αναλύσουν ή να τις συζητήσουν με άλλους.Η συμπάθεια και η αντιπάθεια τροποποιούν την κοινωνική συμπεριφορά. Αν και γενικά θεωρείται ότι η αντιπάθεια προκαλεί αποφυγή, ορισμένες εμπειρικές μελέτες συγκέντρωσαν στοιχεία ότι μια αντιπαθητική αντίδραση σε αντικείμενα δεν ακολουθήθηκε από καμία προσπάθεια αποφυγής μελλοντικών συναντήσεων. Στην ψυχολογία προσωπικότητας, η αντιπάθεια μπορεί να σχετίζεται με χαμηλή τερπνότητα. Η Σόφι Μπράιαντ παρατήρησε την εμφάνιση ψευδοαντιπάθειας, η οποία συνίσταται στην «απρόσεχτη και αυθαίρετη ερμηνεία των πράξεων και των εκφράσεων ενός άλλου ατόμου σύμφωνα με τη χειρότερη πλευρά του εαυτού του». Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι τείνουν να προβάλλουν τα δικά τους ελαττώματα στους άλλους και να τα αντιπαθούν ή να τα μισούν. Η ψευδοαντιπάθεια βασίζεται στην (σιωπηρή) γνώση για τις αρνητικές πλευρές του χαρακτήρα ενός ατόμου. Η Μπράιαντ συγκρίνει το συναίσθημα που προκύπτει με «μια ορισμένη λανθασμένη αίσθηση κάθαρσης».
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1971

Οι 13οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 18-22 Αυγούστου 1971 στο Βιντίν, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Βουλγαρία για τρίτη φορά σπάζοντας την δεκαετή κυριαρχία των Γιουγκοσλάβων. Το χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Τουρκίας, Ελλάδας και Ρουμανίας.

 18/08 Ελλάδα-Βουλγαρία 70-92(29-47) 18/08 Τουρκία-Ρουμανία 88-89(82-82,35-36) 19/08 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 64-79(36-37) 19/08 Βουλγαρία-Ρουμανία 75-73(43-35) 20/08 Ελλάδα-Ρουμανία 84-68(43-31) 20/08 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 61-90(31-41) 21/08 Τουρκία-Βουλγαρία 69-88(27-51) 21/08 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 86-74(45-39) 22/08 Ελλάδα-Τουρκία 80-89(41-50) 22/08 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 72-80(40-35) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2004-2005

Το πρωτάθλημα Ελλάδος βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2004−05, ήταν το 17ο από καταβολής της Α1. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Νέες συμμετοχές ήταν ο Πανελλήνιος και ο Μίλωνας, οι οποίοι αντικατέκτησαν τον Άρη Θεσσαλονίκης και την ΑΕΚ που υποβιβάστηκαν την προηγούμενη σαιζόν. Ο Ηρακλής ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος καθώς κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αήττητος. Κατέκτησε και το κύπελλο Ελλάδας, ενώ έχασε μεγάλη ευκαιρία να κάνει το τρεμπλ, καθώς στο Τσάμπιονς Λιγκ έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε από την Τουρ. Στην Α2 υποβιβάστηκαν το Ρέθυμνο και ο Μίλωνας.

 Για τις θέσεις 5-6 αναμετρήθηκαν η ΕΑ Πατρών και ο Πανελλήνιος για το τελευταίο Ευρωπαϊκό εισιτήριο. Η σειρά κρίθηκε στις 2 νίκες. Η ΕΑΠ επικράτησε με 2-0 και κατέλαβε την 5η θέση. (5) Ε.Α. Πατρών − (6) Πανελλήνιος (2–0) Στα πλέι οφ για τις θέσεις 1-4, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε σύστημα πουλ, με διπλούς αγώνες, μεταφέροντας ακέραιη τη βαθμολογία τους από την κανονική περίοδο. Ο Ηρακλής μετέφερε 63 βαθμούς, ο Ολυμπιακός 56, ο Παναθηναϊκός 45 και ο ΠΑΟΚ 41. Οι δύο πρώτοι, ο Ηρακλής και ο Ολυμπιακός προκρίθηκαν στη σειρά των τελικών. Στη σειρά των τελικών βρέθηκαν αντιμέτωποι ο Ηρακλής με τον Ολυμπιακό. Ηρακλής επικράτησε με 3−0 νίκες και κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητος, συμπληρώνοντας 31 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. (1) Ηρακλής − (2) Ολυμπιακός (3–0) Βαθμολογία Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα κανονικής περιόδου Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα πλέι οφ, θέσεις 1−4 και 5−6 Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα τελικών Ιστότοπος archive.sport.gr
Προυντέντιος Μαράν

Ο Προυντέντιος Μαράν (Prudentius Maran, Σεζάν, Μαρν, 14 Οκτωβρίου 1683- Παρίσι, 2 Απριλίου 1762) ήταν Γάλλος Βενεδικτίνος λόγιος της συναγωγής των Μαυριστών και ήταν γνωστός ως πατρολόγος.

 Σπούδασε ανθρωπιστικές επιστήμες στο Παρίσι και μετά έγινε μοναχός στο τάγμα των Βενεδικτίνων στο αββαείο του Αγίου Φαρόν κοντά στο Μω (Meaux) στις 30 Ιανουαρίου 1703. Συνέχισε τις σπουδές του στο αββαείο του Αγίου Διονυσίου και συνεργάστηκε με τον συνάδελφό του μοναχό, Αντουάν-Ωγκυστέν Τουτέ (Touttée) στην έκδοση των έργων του Κυρίλλου της Ιερουσαλήμ. Το 1734 εξαναγκάστηκε να φύγει από το Σαιν Ζερμέν ντε Πρε (St. Germain-des-Pres) εξαιτίας του ότι ο Καρδινάλιος Μπισί τον υποπτεύτηκε ότι θα αποδεχόταν την παπική βούλα Unigenitus. Έπειτα από την ετήσια παραμονή του στο αββαείο του Ορμπέ στάλθηκε στο Σαιν Μαρτέν ντε Ποντουάζ (St. Martin de Pontoise) και το 1737 μετακινήθηκε στο αββαείο του Μπλαν-Μαντώ (Blancs-Manteaux), όπου παρέμεινε ως το θάνατό του. Το καλύτερο του έργο είναι η έκδοση των έργων του μάρτυρα Ιουστίνου: Justini philos. et martyris opera quae extant omnia necnon Tatiani, Athenagorae S. Theophili, Hermiae. Επίσης, επιμελήθηκε: έργα του Κυρίλλου της Ιερουσαλήμ σε προπαρασκευή του Touttée: "S. Cyrilli Hieros. opera"; τα έργα του Αγίου Κυπριανού που είχε ξεκινήσει ο Ετιέν Μπαλούζ: "S. Cypriani opera" τον τρίτο τόμο των έργων του Αγίου Βασιλείου, με τους 2 πρώτους τόμους να έχουν ολοκληρωθεί από τον Γκαρνιέ.Τα υπόλοιπα (όλα ανώνυμα) έργα του είναι: "Dissertation sur les Sémiariens"(Paris, 1722); "Divinitas domini nostri Jesu Christi manifesta in scripturis et traditione" (Paris, 1746, new ed., Würzburg,1859); "La divinite de Jesus Christ prouvée contre les hérétiques et les déistes", 3 vols. (Paris, 1751); "La doctrine de l'écriture et des pères sur les guérisons miraculeuses" (Paris, 1754); "Les grandeurs de Jésus Christ avec la defense de sa divinité" (Paris, 1756). Άρθρο στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια Tassin, Hist. litt. de la congreg. de Saint-Maur (Brussels, 1770), 741-9 (Germ. tr., Frankfurt, 1773), II, 541-553; Le Cerf, Bibliothèque hist. et crit. des auteurs de la congreg. de Saint-Maur (The Hague, 1726), 293-8; Lama, Bibl. des ecrivains de la Congreg. de Saint-Maur (Munich and Paris, 1882), 180-2; Hurter, Nomenclator Literarius, IV, 3rd ed. (Innsbruck, 1810), 1452-5.
Πύργος Γκρέβενμπουργκ

Ο πύργος Γκρέβενμπουργκ (γερμ. Grevenburg) είναι μεσαιωνικό κάστρο επάνω από την συνοικία Τράρμπαχ της πόλης Τράμπεν-Τράρμπαχ στην όχθη του Μοζέλα στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας. Κτίστηκε το 1350 από τον Δούκα Γιόχαν Γ' φον Σπόνχαϊμ, και χρησιμοποιήθηκε ως ανάκτορο. Κυριεύτηκε το 1680 από τον Λουδοβίκο ΙΔ' της Γαλλίας και έγινε μέρος της οχυρωματικής γραμμής. Καταστράφηκε εν μέρει το 1697, και κυριεύτηκε από τους Γάλλους, Ισπανούς, Εγγλέζους και Ολλανδούς το 1701-1714 στον Ισπανικό πόλεμο. Τελικά εγκαταλείφτηκε το 1714 ενώ είχε ερειπωθεί. Επιδιορθώθηκε το 1730 για να χρησιμοποιηθεί και πάλι ως αμυντικό οχυρό προς υπεράσπιση του Κόμπλεντς και του Ρήνου. Ξανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους το 1734 και ανατινάχτηκε το 1734.

 Heinrich Disselnkötter: Die Grevenburg. Ein Beitrag zur Geschichte von Traben-Trarbach. Unveränd. Nachdr. der Ausg. Kreuznach 1899 mit einem Nachtrag von 1934. Neuheisel, Traben-Trarbach 1989. Christofer Herrmann: Wohntürme des späten Mittelalters auf Burgen im Rhein-Mosel-Gebiet. Leidorf, Espelkamp 1995, ISBN 3-924734-14-3, S. 144 ff.: Zur Grevenburg (Veröffentlichungen der Deutschen Burgenvereinigung. Reihe A, Bd. 1), (Zugleich: Mainz, Univ., Diss., 1993). Friedrich-Wilhelm Krahe: Burgen des deutschen Mittelalters. Grundriss-Lexikon. Lizenzausgabe. Bechtermünz-Verlag im Weltbild-Verlag, Augsburg 1996, ISBN 3-86047-219-4, S. 226. Παρουσίαση του πύργου στο www.burgenwelt.de Παρουσίαση του πύργου στο www.moseltouren.de Αναπαράσταση Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. από τον Wolfgang Braun
Αμαλία του Βρανδεμβούργου

Η Αμαλία, γερμ. Amalie von Brandenburg (1 Οκτωβρίου 1461 - 3 Σεπτεμβρίου 1481) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Β΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Παντρεύτηκε το 1478 τον Κάσπαρ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Julius von Minutoli (eds.): Das kaiserliche Buch des Markgrafen Albrecht Achilles',' Schneider, 1850; reprinted: Zeller, 1984, ISBN 3-535-02459-5, p. 488.
Τα 500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ

"Τα 500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ" είναι μυθιστόρημα του πολυγραφότατου Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν, και όπως και στα περισσότερα κυριαρχεί το πνεύμα της συνεχούς ανάπτυξης των τεχνολογικών επιτευγμάτων, σε έντονο στοιχείο, που ωστόσο αρκετά φορές αναδεικνύεται προφητικό.

 Ένας Γάλλος γιατρός ονόματι Φρανσουά Σαραζέν και ένας Γερμανός καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Ιένας, ο χερ Σούλτσε είναι οι κληρονόμοι μίας κολοσσιαίας περιουσίας που θα διανεμηθεί εξίσου μεταξύ τους. Στα χρόνια που ακολουθούν, οι δύο κληρονόμοι με τα λεφτά δημιουργούν δύο αντίθετους κόσμους, την Φρανσβίλ και το Στάαλσταντ. Ενώ ο Σαραζέν πασχίζει να βρει μία νέα πατρίδα στους άπορους Γάλλους κατοίκους, τα θύματα του πολέμου του 1870, ο Σούλτσε δημιουργεί ένα τεράστιο κανόνι με το οποίο επιχειρεί να καταστρέψει τη Φρανσβίλ. Την λύση θα δώσει ο Μαρσέλ Μπρούκμαν, οικογενειακός φίλος του γιατρού και μέλλων γαμπρός του, με την βοήθεια του Οκτάβιου, του γιου του γιατρού, καθώς και μία... μαθηματική ανακρίβεια, με αποτέλεσμα το βλήμα του κανονιού να μην βρει στόχο και να σκοτωθεί ο δόκτωρ Σούλτσε. Στο έργο περιγράφεται η κατασκευή ενός γιγάντιου κανονιού διά χειρός ενός Γερμανού καθηγητή, του δρ. Σούλτσε. Το κύριο νόημα πίσω από αυτή την επιλογή είναι ο ερχομός ενός νέου "τεχνολογικού" πολέμου από τους Γερμανούς, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα The Begum's Fortune στο Wikimedia Commons
Περίθλαση

Η περίθλαση είναι φαινόμενο της διάδοσης των κυμάτων. Είναι μία από τις περιπτώσεις στις οποίες το φως εκτρέπεται από την ευθεία πορεία του. Όταν το φως διέρχεται μέσα από μία λεπτή σχισμή ή οπή δεν εμφανίζεται ένα απλό φωτεινό αποτύπωμα σε μία οθόνη τοποθετημένη πίσω από την σχισμή που αντιστοιχεί στην εικόνα της οπής ή της σχισμής αλλά μία εικόνα που περιλαμβάνει φωτεινές και σκοτεινές περιοχές σε μία μεγάλη περιοχή γύρω από την θέση που θα έπρεπε να εμφανίζεται το φωτεινό αποτύπωμα. Επίσης ο ρόλος της σχισμής αυτής είναι ότι πρέπει να είναι της ίδιας τάξεως μεγέθους με το μήκος κύματος του φωτός. Αντίστοιχο φαινόμενο εκτροπής του φωτός συμβαίνει όταν φως πέσει πάνω σε ιδιαίτερα λεπτό αντικείμενο. Το αποτέλεσμα αυτό είναι αποτέλεσμα του φαινομένου της περίθλασης. Η περίθλαση επομένως είναι το φαινόμενο της διάχυσης των κυμάτων προς όλες τις κατευθύνσεις όταν αυτά συναντάνε ένα εμπόδιο ή μία οπή με διαστάσεις παραπλήσιες του μήκους κύματος. Η περίθλαση είναι αποτέλεσμα δύο κυματικών φαινομένων, της αρχής του Χόιχενς και της συμβολής.

 Το φαινόμενο της περίθλασης παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον Ιταλό φυσικό Φραντσέσκο Γκριμάλντι το 1665. Ο Γκριμάλντι παρατήρησε ότι οι ακτίνες φωτός που διαπερνούσαν μία λεπτή σχισμή δημιουργούσαν μία λεπτή φωτεινή ζώνη λίγο πλατύτερη από την σχισμή. Το φαινόμενο αυτό το ερμήνευσε ως κάμψη του φωτός λόγω των άκρων των σχισμών και το ονόμασε περίθλαση. Το φαινόμενο το μελέτησε και ο Νεύτωνας μερικά χρόνια αργότερα. Την ίδια περίπου περίοδο ο Τζέιμς Γκρέγκορι παρατήρησε εικόνα περίθλασης που προερχόταν από φως που έπεφτε σε φτερό πτηνού. Το φτερό ήταν η πρώτη διάταξη παρατήρησης εικόνας περίθλασης που χρησιμοποιήθηκε. Το 1801 ο Τόμας Γιανγκ πραγματοποίησε το πείραμα με τις δυο σχισμές που επιβεβαιωσε την κυματική φυση του φωτός και το φαινόμενο συμβολής. Το 1818 ο Αυγουστίνος Φρενέλ έδωσε εξήγηση στο φαινόμενο χρησιμοποιώντας την αρχή του Χόιχενς. Η θεωρία του Φρενέλ ενίσχυσε την άποψη πως το φως έχει κυματική φύση Όταν φωτεινή δέσμη προσπίπτει πάνω σε μία λεπτή σχισμή τότε σύμφωνα με την αρχή του Χόυχενς κάθε μέρος της σχισμής γίνεται με την σειρά του πηγή εκπομπής φωτεινών ακτίνων. Οι φωτεινές αυτές ακτίνες συμβάλλουν είτε καταστρεπτικά είτε ενισχυτικά ακολουθώντας τους κανόνες της ενισχυτικής και καταστρεπτικής συμβολής. Αν έχουμε μία σχισμή πλάτους α τότε για δύο δέσμες που εξέρχονται από την σχισμή με διεύθυνση θ και απέχουν α/2 η διαφορά των δρόμων τους είναι ίση με: Δ S = a 2 η μ θ {\displaystyle \ \Delta S={\frac {a}{2}}\eta \mu \theta } Και επομένως η συνθήκη καταστρεπτικής συμβολής μεταξύ τους είναι: a 2 η μ θ = n λ 2 {\displaystyle {\frac {a}{2}}\eta \mu \theta =n{\frac {\lambda }{2}}} Από την οποία προκύπτει η σχέση που μας δίνει τις διευθύνσεις στις οποίες παρατηρείται καταστρεπτική συμβολή. η μ θ = n λ a {\displaystyle \eta \mu \theta =n{\frac {\lambda }{a}}} Θεμελιώδης πανεπιστημιακή φυσική - Αλόνσο Φινν Physics - Raymond A. Serway, τόμος ΙΙ Περίθλαση από μία σχισμή και εικονικό πείραμα περίθλασης
Microsoft Office 2019

Το Microsoft Office 2019 είναι η τελευταία έκδοση του Microsoft Office. Διατέθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2018 στα Windows 10 και στο Mac OS. Κάποιες δυνατότητες που στην έκδοση 2016 είχαν μεταφερθεί στο Office 365 επέστρεψαν σε αυτήν την έκδοση.

 Στις 27 Απριλίου 2018 η Microsoft διέθεσε την έκδοση Microsoft Office 2019 Technical Preview στα Windows 10, ενώ στις 12 Ιουνίου 2018 διέθεσε την Technical Preview έκδοση για Mac OS. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2018 η έκδοση 1808 του Office 2019 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ. Το Office 2019 περιλαμβάνει πολλές από τις λειτουργίες που έχουν κυκλοφορήσει προηγουμένως στο Office 365, καθώς και νέες δυνατότητες κινούμενης εικόνας στο PowerPoint, συμπεριλαμβανομένων των μορφολογικών και ζουμ χαρακτηριστικών και νέους τύπους και διαγράμματα στο Excel για ανάλυση δεδομένων. Το Office 2019 μπορεί να εγκατασταθεί σε Windows 10, Windows Server 2019, macOS 10.15 Catalina, macOS 10.14 Mojave, macOS 10.13 High Sierra. Το OneNote απουσιάζει από τη σουίτα καθώς η έκδοση UWP του OneNote που συνοδεύει τα Windows 10 την αντικαθιστά. Το OneNote 2016 μπορεί να εγκατασταθεί ως προαιρετική δυνατότητα του Office. Για χρήστες Mac, η λειτουργία Focus θα κυκλοφορήσει στο Word, οι 2D χάρτες θα κυκλοφορήσουν στο Excel και νέες μεταβάσεις Morph και η υποστήριξη SVG και εξαγωγές βίντεο 4K θα κυκλοφορήσουν στο PowerPoint. Το Office 2019 θα λάβει πέντε χρόνια mainstream υποστήριξης, αλλά θα λάβει μόνο δύο χρόνια εκτεταμένης υποστήριξης.
Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών

Το Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών (ρωσικά: Партия социалистов-революционеров (ПСР) ή СР (Ες-Ερ), ούτω Εσέροι) υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ού αιώνα και παίχτης-κλειδί στη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Μετά την αστική επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917 και την έκπτωση του τσάρου, μοιράστηκε την εξουσία με άλλες φιλελεύθερες και δημοκρατικές σοσιαλιστικές δυνάμεις, εντός της νεοσυσταθείσας Προσωρινής Κυβέρνησης. Το Νοέμβριο του 1917, μετά από τη σοσιαλιστική επανάσταση του Οκτωβρίου, κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων στις πρώτες πανρωσικές δημοκρατικές εκλογές για το σχηματισμό Συντακτικής Συνέλευσης που θα συνέτασσε και ψήφιζε το νέο Σύνταγμα. Σύντομα όμως το κόμμα διασπάστηκε λόγω των ρεφορμιστικών τάσεων της ηγεσίας του και όσοι έμειναν πιστοί σε αυτή υπό τον Αλεξάντρ Κέρενσκι ηττήθηκαν και διαλύθηκαν από τους μπολσεβίκους, που είχαν την πλειοψηφία των μαχητικών στοιχείων στους δρόμους, κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου που ακολούθησε.

 Η ιδεολογία του κόμματος χτίστηκε πάνω στη φιλοσοφική βάση του ρωσικού ναροντνιστικού-λαϊκού κινήματος της δεκαετίας 1860-1870 και η κοσμοθεωρία του αναπτύχθηκε πρωταρχικώς από τον Αλεξάντερ Χέρτσεν και τον Πιοτρ Λαβρόφ. Μετά από μια περίοδο παρακμής και περιθωριοποίησης τη δεκαετία του 1880, η ναροντνιστική/λαϊκή σχολή σκέψης σχετικά με την κοινωνική αλλαγή στη Ρωσία αναζωογονήθηκε επαρκώς από μια ομάδα συγγραφέων γνωστών ως "νεοναρόντνικων" (νεο-λαϊκών), με εξέχουσα μορφή το Βίκτορ Τσερνόφ. Η κύρια καινοτομία τους ήταν η ανανέωση του διαλόγου με το Μαρξισμό και η υιοθέτηση κάποιων σημαντικών μαρξιστικών θεωρήσεων στην ιδεολογική τους σκέψη και πρακτική. Με αυτό το τρόπο, με την οικονομική έκρηξη και τη βιομηχανοποίηση στη Ρωσία τη δεκαετία του 1890, προσπάθησαν να διευρύνουν την απήχησή τους στις τάξεις της ραγδαίως αυξανόμενης εργατιάς και στο παραδοσιακά αγροτικά εστιασμένο πρόγραμμά τους. Ο σκοπός τους ήταν να διεισδύσουν σε όλες εκείνες τις κοινωνικές τάξεις που αντιτίθεντο στο τσαρικό καθεστώς. Το Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών ιδρύθηκε το 1902 προερχόμενο από τη Βόρεια Ένωση Σοσιαλεπαναστατών (ιδρυμένη το 1896), ενώνοντας πολλές τοπικές σοσιαλεπαναστατικές ομάδες που είχαν ιδρυθεί τη δεκαετία του 1890, κυρίως το Κόμμα Εργατών Πολιτικής Απελευθέρωσης της Ρωσίας με ιδρυτές την Κατερίνα Μπρεσκόφσκυ και τον Γκριγκόρι Γκερσούνι το 1899. Ο Βίκτορ Τσερνόφ, εκδότης του πρώτου οργάνου του κόμματος, της εφημερίδας Επαναστατική Ρωσία (ρωσικά: Revolutsionnaya Rossiya), ανέκυψε ως ο πρωταρχικός θεωρητικός του κόμματος. Τζον Ριντ, Δέκα Μέρες που συγκλόνισαν τον Κόσμο, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 2011 Λέον Τρότσκι, Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης, Τόμοι 1 & 2, εκδόσεις Παρασκήνιο, Αθήνα, 2006 Τόνι Κλιφ, Λένιν, Τόμοι 1-4, εκδόσεις Εργατική Δημοκρατία, Αθήνα Ελέν Καρέρ ντ' Ανκώς, Λένιν, Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήνα, 2004
Storm (τραγούδι της SuRie)

Το "Storm" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από την τραγουδίστρια SuRie, και εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision 2018. Το τραγούδι γράφτηκε και συντέθηκε από την Νικόλ Μπλερ, την Τζιλ Λιούις και τον Σιν Χάργκριβ. Πρόκειται για μια χορευτική μπαλάντα για το πως οι δύσκολες στιγμές είναι προσωρινές.

 Η SuRie ανακοινώθηκε ως ο Βρετανός εκπρόσωπος για τη Eurovision 2018 στις 7 Φεβρουαρίου 2018, αφού επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο Eurovision: You Decide. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα εκτελέσει το τραγούδι του στον τελικό της Eurovision στις 12 Μαΐου 2018. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει κατευθείαν στον τελικό, ως μέλος των Μεγάλων Πέντε. Το τραγούδι ήρθε 24ο στον τελικό.
Δήμος Ταρραφάλ

Ο Δήμος Ταρραφάλ (πορτογαλικά: Tarrafal) είναι ένας δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στο Νησί Σαντιάγο. Έχει έκταση 112,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 18.565 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι η Ταρραφάλ.

 Ο Δήμος Ταρραφάλ βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και βόρεια του νησιού Σαντιάγο. Έχει έκταση 112,4 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση ο δέκατος έκτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια, το Ριμπέιρα Μπράβα, το Σάντα Καταρίνα, το Δήμος Σάντα Καταρίνα ντο Φόγκο, το Σάντα Κρουζ, το Σαλ, το Ριμπέιρα Γκράντε, το Ριμπέιρα Γκράντε ντε Σαντιάγο, το Σάο Ντομίνγκος και το Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου. Ο Δήμος Ταρραφάλ συμπεριλαμβάνει μόνο μία ενορία: Κονταδόρ Μοεράο Μοντίνο Πόρταλ Ταρραφάλ Τορίλ Ο Δήμος Ταρραφάλ έχει πληθυσμό 18.565 κατοίκων (2010) με πυκνότητα 160 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι σε πληθυσμό ο ένατος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου, μετά το Πράια, το Σάο Βισέντε, το Σάντα Καταρίνα, το Σάντα Κρουζ, το Σαλ, το Σάο Φιλίπε, τον Δήμο Ριμπέιρα Γκράντε και το Πόρτο Νόβο. Ο Δήμος Ταρραφάλ δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η μία από τις δύο ενορίες του Δήμου της Αγίας Αικατερίνης, ο βόρειος, έγινε δήμος. Δήμοι του Πράσινου Ακρωτηρίου Ιστοσελίδα του Ταρραφάλ
Georgian Airways

Η Georgian Airways (γεωργιανά: ჯორჯიან ეარვეისი), παλαιότερα γνωστές ως Airzena, είναι ο ιδιωτικός αεροπορικός φορέας της Γεωργίας, με έδρα την Τιφλίδα. Η βασική της βάση είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο της Τιφλίδας.

 Η αεροπορική εταιρεία Airzena ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993. Αρχικά, η Airzena πραγματοποιούσε πτήσεις τσάρτερ στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιταλία, την Κίνα, την Αίγυπτο, την Ινδία, τη Συρία, καθώς και μια τακτική πτήση στη Βιέννη. Σε αυτή την περίπλοκη οικονομική και πολιτική περίοδο, λόγω της σωστά επιλεγμένης στρατηγικής, η εταιρεία πέτυχε να επιτύχει την αναγνώριση και να διατηρήσει το μερίδιό της στην αεροπορική αγορά. Το 1999 η Airzena έγινε ο αερομεταφορέας της Γεωργίας. Τον Αύγουστο του 2004, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Georgian Airways. Το πρώτο εξάμηνο του 2000, η διοίκηση της αεροπορικής εταιρείας αποφάσισε να εκσυγχρονίσει τον στόλο και μίσθωσε δύο αεροσκάφη Boeing 737-500 από την Hapag-Lloyd. Αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση κατά την οποία η γεωργιανή αεροπορική εταιρεία άρχισε να χρησιμοποιεί το σύγχρονο δυτικό εξοπλισμό. Από τότε, η Georgian Airways αναπτύσσει και εκσυγχρονίζει μόνιμα τον στόλο της. Η Georgian Airways εκτελεί δρομολόγια από τη Γεωργία προς προορισμούς στην Αρμενία, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Τσεχία, τη Γαλλία, τη Γεωργία, τη Γερμανία, το Ιράν, το Ισραήλ, την Ιταλία, το Καζακστάν, την Ολλανδία, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Ουκρανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Georgian Airways έχει συνάψει συμφωνίες μοιράσματος κωδικού πρόσβασης με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες: airBaltic Armenia Aircompany Austrian Airlines KLM Ο στόλος της Georgian Airways αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Φεβρουάριος 2018) Το Bombardier Challenger 850 χρησιμοποιείται μόνο για κυβερνητικούς σκοπούς και πολύ σημαντικά πρόσωπα. Ο στόλος της εταιρείας περιελάμβανε στο παρελθόν τα εξής αεροπλάνα: Boeing 737-300 Boeing 737-400 Boeing 737-500 Bombardier CRJ100ER Στις 4 Απριλίου 2011, η Πτήση 860 της Georgian Airways, μια πτήση τσάρτερ για αποστολή των Ηνωμένων Εθνών, με το αεροπλάνο CRJ100ER 4L-GAE, συνετρίβη στο αεροδρόμιο Ντζίλι στην Κινσάσα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Τριάντα δύο από τους 33 επιβάτες σκοτώθηκαν, με μοναδικό επιζώντα ένα Κονγκολέζο δημοσιογράφο. Επίσημη ιστοσελίδα
Λούις Άλβαρες Καταλά

Ο Λούις Άλβαρες Καταλά (Luis Álvarez Catalá, 1836 – 4 Οκτωβρίου 1901) ήταν Ισπανός ζωγράφος και διευθυντής του Μουσείο του Πράδο από το 1898 μέχρι τον θάνατό του.

 Πιστεύεται ότι ο Άλβαρες Καταλά γεννήθηκε στη Μαδρίτη, από γονείς Αστουριανούς από το Κάνγκας δελ Ναρθέα, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του ως παιδί. Αφού τελείωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευση στο Οβιέδο, ο Λούις επέστρεψε στη Μαδρίτη, όπου εγγράφηκε στην «Ειδική Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Χαρακτικής» (Escuela Especial de Pintura, Escultura y Grabado). Επιπροσθέτως, ήταν μαθητής του Φεδερίκο δε Μαδράθο στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο (Μαδρίτη) Το 1857 ο Άλβαρες κέρδισε μια υποτροφία, ώστε να σπουδάσει στη Ρώμη (μαζί με τους Εδουάρδο Ροσάλες, Βιθέντε Παλμαρόλι και Διοσκόρο Πουέμπλα). Μετά από τέσσερα έτη στη Ρώμη βραβεύθηκε με το χρυσό μετάλλιο στην πρώτη Εθνική Έκθεση της Φλωρεντίας για τον πίνακά του «Το όνειρο της Καλπουρνίας», ο οποίος πήρε τη δεύτερη θέση στην Εθνική Έκθεση Καλών Τεχνών της Ισπανίας το 1862. Το έργο αυτό αγοράσθηκε από τη βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας και η υποτροφία του Άλβαρες επεκτάθηκε για τρία ακόμα χρόνια.Ο καλλιτέχνης νυμφεύθηκε στη Ρώμη και τελικώς παρέμεινε εκεί μέχρι το 1894, με σύντομες ενδιάμεσες διαμονές στη Μαδρίτη. Συνέχισε να εκθέτει στην Ιταλία, την Ισπανία και τη Γερμανία, κερδίζοντας βραβεία το 1889 και το 1890. Τελικώς επέστρεψε στην πατρίδα του δεχόμενος τη θέση του υποδιευθυντή του Μουσείο του Πράδο. Τέσσερα χρόνια αργότερα διορίσθηκε διευθυντής από τη βασίλισσα, μετά την παραίτηση του έως τότε διευθυντή Φρανθίσκο Πραδίγια. Νέος υποδιευθυντής έγινε ο Σαλβαδόρ Βινιέγρα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Άλβαρες στο Πράδο, το Μουσείο απέκτησε πολλά σημαντικά έργα, μεταξύ των οποίων αρκετά έργα του Φρανθίσκο Γκόγια. Το 1899 εξέδωσε έναν Catálogo ilustrado de la sala de Velázquez (= «Εικονογραφημένο κατάλογο της συλλογής του Βελάθκεθ») και επέβλεψε την εγκατάσταση ενός αγάλματος του Βελάθκεθ, που ήταν έργο του γλύπτη Ανιθέτο Μαρίνας. Αλλά ο Άλβαρες συνέχισε να δημιουργεί και ως ζωγράφος, φιλοτεχνώντας κυρίως έργα στο πνεύμα του κοστουμβρισμού. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του φιλοτέχνησε σκηνές εμπνευσμένες από τα νιάτα του στη βόρεια Ισπανία, πολλές από τις οποίες βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών των Αστουριών. Ο Λούις Άλβαρες Καταλά πέθανε στη Μαδρίτη σε ηλικία 65 ετών. Εκτός από τα απεικονιζόμενα, μερικά άλλα αξιόλογα έργα του Άλβαρες είναι τα «Ισαβέλλα η Καθολική», «Γάμος μιας Ρωμαίας πριγκίπισσας», «Καρναβάλι στη Βενετία» και «Φίγκαρο και Μπάρτολο». Το λήμμα «Άλβαρεζ Λουδοβίκος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 658 Javier Barón κ.ά.: Cartas del pintor Luis Álvarez Catalá a Nicolás Suárez Cantón, Real Instituto de Estudios Asturianos, 2004, ISBN 84-89645-80-9 ArtNet: Πίνακες του Άλβαρες Καταλά στο artnet.com
Αλεξάντερ Καρπίνσκι

Ο Αλεξάντερ Πέτροβιτς Καρπίνσκι ( ρωσικά: Александр Петрович Карпинский‎ , μτγ. Aljeksandr Pjetrovič Karpinskij; 26 Δεκεμβρίου 1846 (Ιουλιανό ημερολόγιο)/7 Ιανουαρίου 1847 (γρηγοριανό ημερολόγιο) – 15 Ιουλίου 1936) ήταν διακεκριμένος Ρώσος και Σοβιετικός γεωλόγος και ορυκτολόγος, πρόεδρος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και αργότερα Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ, το 1917 – 1936.

 Ο Καρπίνσκι γεννήθηκε στο Τουριγίνσκιε Ρουντνίκι στο Κυβερνείο Περμ (νυν Κρασνοτουριγίνσκ, όμπλαστ Σβερντλόφσκ), στα Ουράλια Όρη, από οικογένεια μηχανικών εξόρυξης. Από το 1857 έως το 1866 σπούδασε στη Μεταλλευτική Σχολή της Αγίας Πετρούπολης και το 1863-1866 παρακολούθησε επίσης το Ορυκτολογικό Ινστιτούτο. Από το 1866 έως το 1869 εργάστηκε στην περιοχή του στα Ουράλια ως μηχανικός εξόρυξης. Προσκλήθηκε στο Μεταλλευτικό Ινστιτούτο της Αγίας Πετρούπολης το 1869 ως Επίκουρος Καθηγητής, ενώ έκανε επίσης περαιτέρω μελέτες και έρευνες. Έγινε Καθηγητής το 1877. Έμεινε εκεί μέχρι το 1885. Ήταν ο αυτοκρατορικός διευθυντής της εξορυκτικής έρευνας κατά το διάστημα 1885-1916. Ο Καρπίνσκι εξελέγη στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών το 1886, εξελέγη πρόεδρος τον Μάιο του 1917 και κατείχε αυτόν τον τίτλο μέχρι το θάνατό του. Η κύρια έρευνά του έγινε κυρίως στα Ουράλια Όρη και ολοκλήρωσε τον πρώτο γεωλογικό χάρτη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Δημοσίευσε επιστημονικές έρευνες για την παλαιοντολογία, την τεκτονική, τα ορυκτά και τη γεωλογία των Ουραλίων Ορέων. Κατάφερε να συντηρήσει πολύ επιστημονικό εξοπλισμό και πολλά πολύτιμα αρχεία κατά τη διάρκεια της αναταραχής και της λεηλασίας στη Ρωσική Επανάσταση. Η Γεωλογική Εταιρεία του Λονδίνου του απένειμε το μετάλλιο Γουόλαστον το 1916. Πέθανε στις 15 Ιουλίου 1936 στο Ουντέλνι, κοντά στη Μόσχα. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν οι ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης και προσωπικά ο Ιωσήφ Στάλιν. Μετά το θάνατό του αποτεφρώθηκε και ένα δοχείο με τη στάχτη του βρίσκεται στη Νεκρόπολη του Τείχους του Κρεμλίνου στη Μόσχα. Είναι ο γηραιότερος εκεί (βάσει της ημερομηνίας γέννησης). Ο Αλεξάντερ Καρπίνσκι είχε παντρευτεί την Αλεξάνδρα Πάβλοβνα Μπρουσνίτσινα, κόρη του Ακαδημαϊκού Τεχνών Π.Λ. Μπρουσνίτσιν. Πέθανε στις 15 Ιουλίου 1918. Μαζί είχαν πέντε παιδιά, τέσσερα κορίτσια και ένα αγόρι: την Ευγενία, τον Νικολάι, την Τατιάνα, την Μαρία, και την Αλεξάνδρα. Σύνοψη της φυσικής γεωγραφίας της Ευρωπαϊκής Ρωσίας σε προηγούμενες γεωλογικές περιόδους Ο γενικός χαρακτήρας των αλλαγών στο φλοιό της Γης εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ρωσίας Το ορυκτό καρπινσκίτης Ο σεληνιακός κρατήρας Καρπίνσκι Τα ηφαίστεια Καρπίνσκι στο νησί Παραμουσίρ στις Κουρίλες Νήσους Ο Παγετώνας Καρπίνσκι στη Σεβερνάγια Ζεμλιά στον Άπω Ρωσικό Βορρά Το Όρος Καρπίνσκι στα Ουράλια στα 1878 μέτρα βρίσκεται μεταξύ της περιφέρειας Τιουμέν και της Δημοκρατίας των Κόμι στη Ρωσία Η πόλη Καρπίνσκ στο όμπλαστ Σβερντλόφσκ στην ανατολική πλευρά των Ουραλίων Το Ρωσικό Γεωλογικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Καρπίνσκι Το 1947, εκατό χρόνια από τη γέννησή του, η Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ δημιούργησε το Χρυσό Μετάλλιο Καρπίνσκι, που απονέμεται για εξαιρετικές συνεισφορές στον τομέα της γεωλογίας.
Μογκρέμπ Ατλετίκ ντε Τετουάν

Η Μογκρέμπ Ατλετίκ ντε Τετουάν (γαλλικά: Moghreb Athletic de Tétouan, MAT, αραβικά: المغرب التطواني) είναι ένας μαροκινός σύλλογος ποδοσφαίρου με έδρα το στάδιο Σενιάτ Ρμελ του Τετουάν. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1922. Το 1956 διαχωρίστηκε από το σύλλογο της Ατλέτικο Τετουάν, λόγω της ανεξαρτησίας του Μαρόκου.

 Το ποδόσφαιρο στο Τετουάν εμφανίστηκε το 1917 με την ίδρυση των πρώτων συλλόγων της Σπόρτιγκ (Sporting de Tetuán) και της Ισπανομαροκινής (El Hispano-Marroquí). Το 1918 οι ομάδες συγχωνευονται και ιδρύεται η Αθλέτικ (Athletic Club). Με την ανεξαρτησία του Μαρόκου (η πόλη Τετουάν ανήκε πλέον στο Μαρόκο), η ομάδα διασπάστηκε σε δύο σωματεία, την Μογκρέμπ Τετουάν (Moghreb Athletic de Tétouan) και την Ατλέτικο Τετουάν (Club Atlético Tetuán), η οποία συχγωνεύτηκε με την ΣΝ Θέουτα (Sociedad Deportiva Ceuta) δημιουργώντας την ΚΑ Θέουτα (Club Atlético Ceuta), η οποία με τη σειρά της συγχωνεύτηκε με την ΑΝ Θέουτα (Asociación Deportiva Ceuta) η οποία διαλύθηκε το 2012. 1η Κατηγορία Μαρόκο: (2)2012, 20142η Κατηγορία Μαρόκο: (4)1965, 1994, 1997, 2005 Tetuán y su Atlético by Julio Parres Aragonés (L'Hospitalet: el autor, 1997) Επίσημη ιστοσελίδα
High We Exalt Thee, Realm of the Free

High We Exalt Thee, Realm of the Free είναι ο εθνικός ύμνος της Σιέρα Λεόνε. Γράφτηκε από τον Κλίφορντ Νέλσον Φάιλ και μελοποιήθηκε από τον Τζον Τζόζεφ Άκαρ, ενώ χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1961. Αντικατέστησε το God Save the Queen. Το Σύνταγμα του 1991 τονίζει ότι είναι ευθύνη του κάθε πολίτη της Σιέρα Λεόνε να σέβεται τα ιδανικά και τους θεσμούς του ανάμεσα στους οποίους είναι και ο εθνικός ύμνος.

 Οι στίχοι του ύμνου είναι οι εξής: High we exalt thee, realm of the free; Great is the love we have for thee; Firmly united ever we stand, Singing thy praise, Ο native land. We raise up our hearts and our voices on high, The hills and the valleys re-echo our cry; Blessing and peace be ever thine own, Land that we love, our Sierra Leone. One with a faith that wisdom inspires, One with a zeal that never tires; Ever we seek to honour thy name, Ours is the labour, thine the fame. We pray that no harm on thy children may fall, That blessing and peace may descend on us all; So may we serve thee ever alone, Land that we love, our Sierra Leone. Knowledge and truth our forefathers spread, Mighty the nations whom they led; Mighty they made thee, so too may we Show forth the good that is ever in thee. We pledge our devotion, our strength and our might, Thy cause to defend and to stand for thy right; All that we have be ever thine own, Land that we love, our Sierra Leone. Σε εξυψώνουμε, τόπε της ελευθερίας Μεγάλη είναι η αγάπη που σου έχουμε Σταθερά ενωμένοι πάντα στεκόμαστε, Τραγουδώντας τον έπαινό τους, ω πατρική γη. Υψώνουμε τις καρδιές και τις φωνές μας τόσο ψηλά, Στους λόφους και στις κοιλάδες ακούγεται ο αντίλαλος της κραυγής μας Η ευλογία και η ειρήνη για πάντα θα είναι δικά μας, Γη που αγαπάμε, δική μας Σιέρα Λεόνε. Μια με την πίστη που η σοφία εμπνέει, Μια με το ζήλο, ο οποίος δεν κουράζει ποτέ. Πάντα θα επιζητάμε να τιμήσουμε το όνομά σου, Δική μας είναι η εργασία, δική σου είναι η δόξα. Προσευχόμαστε ότι κανένα κακό δε θα πάθουν τα παιδιά μας, Ότι η ευλογία και η ειρήνη είθε να έρθουν επάνω μας όλα Έτσι είθε να σε υπηρετούμε πάντα μοναχοί μας, Γη που αγαπάμε, δική μας Σιέρα Λεόνε. Γνώσεις και αλήθεια σκόρπισαν οι πρόγονοί μας, Ισχυρά τα έθνη των οποίων ηγήθηκαν Σε έκαναν ισχυρή, έτσι είθε κι εμείς Να σου δείχνουμε για πάντα το καλό. Σου υποσχόμαστε την αφοσίωσή μας, τη δύναμή μας και το σθένος μας, Ο σκοπός σου να αμύνεσαι και να αγωνίζεσαι για το δίκαιό σου. Όλα αυτά για πάντα είναι δικά μας, Γη που αγαπάμε, δική μας Σιέρα Λεόνε.
Μπανιτζουρίδες

Οι Μπανιτζουρίδες ήταν μια μικρής διάρκειας μουσουλμανική ιρανική δυναστεία, που κυβέρνησε τη Βακτρία και τμήματα του Ινδοκούς. Το εμιράτο τους ήταν υποτελές των Σαμανιδών μέχρι την πτώση του το 908.

 Χάσιμ ιμπν Μπανιτζούρ (περίοδος ισχύος 848-857) Νταούντ ιμπν αλ-Αμπάς ιμπν Χάσιμ (περίοδος ισχύος 857-873) Μουχάμαντ ιμπν Άχμαντ ιμπν Μπανιτζούρ (περίοδος ισχύος 873-898/899) Άχμαντ ιμπν Μουχάμαντ (περίοδος ισχύος 899-908)
Αγάθων

Ο Αγάθων (περ. 448 π.Χ.- περ. 400 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγικός ποιητής, σύντροφος του Παυσανία, φίλος του Ευριπίδη,του Πλάτωνος και μαθητής του Σωκράτη. Οι τραγωδίες του δεν σώζονται πια σήμερα.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και πατέρας του ήταν ο Τεισαμενός, διάσημος αναμορφωτής και μεταρρυθμιστής της αθηναϊκής νομολογίας. Το Συμπόσιο του Πλάτωνα εξελίσσεται στο σπίτι του, την επομένη της πρώτης νίκης του στους τραγικούς αγώνες των Ληναίων (416 π.Χ.). Ο Αριστοφάνης τον σατιρίζει στις Θεσμοφοριάζουσες. Ήταν εύπορος και φίλος της ευζωίας, σύγχρονος με τον Ευριπίδη. Δάσκαλος του ήταν ο Πρόδικος και τον Γοργία τον είχε ως πρότυπο. Στο έργο του Πλάτωνα παρατηρούμε επίσης πως είχε έναν εραστή, τον Παυσανία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε προσκεκλημένος στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχελάου, στην Πέλλα της Μακεδονίας. Ο Αγάθων καινοτόμησε στα χορικά κάνοντάς τα εμβόλιμα, δηλαδή χωρίς συνάφεια με την υπόθεση του δράματος (γεγονός για το οποίο τον κατακρίνει ο Αριστοτέλης στην Ποιητική) . Επίσης καινοτόμησε και στη μουσική των τραγωδιών. Από τις τραγωδίες του μας είναι γνωστές οι: Ανθεύς, Θυέστης, Μυσοί και Τήλεφος. Σήμερα σώζονται λίγα αποσπάσματα από τους στίχους του, που έχουν εκδοθεί από τον Νάουκ (Johann August Nauck) στο Tragicorum Graecorum Fragmenta (Λειψία 1856).
Τι έχουν να δουν τα μάτια μου

Τι έχουν να δουν τα μάτια μου είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής ταινίας του 1984, σε σκηνοθεσία του Θόδωρου Μαραγκού, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Κώστας Τσάκωνας.

 Τρεις φίλοι που μεγάλωσαν στην επαρχία και έχουν χρόνια να ιδωθούν ξαναβρίσκονται στην Αθήνα. Ο ένας είναι αγρότης και πετάει τα αγροτικά του προϊόντα στις χωματερές. Ο άλλος είναι εργάτης όπου λόγω ειδίκευσης η εργασία του δυνάμωσε το ένα χέρι ενώ το άλλο έμεινε ατροφικό. Κι ο τρίτος, ο μικροαστός, συνθλίβεται από τον ανταγωνισμό. Θέλουν να φτιάξουν μια άνετη ζωή και να αφήσουν πίσω τους τα δύσκολα χρόνια που πέρασαν, είτε στην ξενιτιά είτε δουλεύοντας σκληρά για το μεροκάματο. Η ιδέα τους για μια επιχείρηση αποτυγχάνει, αφού πέφτουν θύματα Άγγλων απατεώνων. Η προσπάθειά τους να προσεγγίσουν τον τέταρτο της παρέας, έναν δικηγόρο με πολιτικό αξίωμα σε αριστερή κυβέρνηση, θα τους απογοητεύσει, αφού ο παλιός τους φίλος έχει υιοθετήσει τις αρχές των δεξιών. Τελικά θα συνεχίσουν τη ζωή τους, με τα ίδια δεδομένα και τις ίδιες, ολοένα αυξανόμενες, δυσκολίες. Κώστας Τσάκωνας - Μήτσος Κουφοβασίλης Βαγγέλης Καζάν - Λευτέρης Δημόπουλος Πέτρος Ζαρκάδης - Νικηφόρος Δημόπουλος Γιάννης Ευδαίμων - Παρασκευάς Κατσουλιέρης Κάτια Αλεξάνδρου - Ντίνα Βούλα Μέξη - Μαρία Στάθης Μαραγκός - παιδί Τα τραγούδια της ταινίας ερμηνεύει ο Γιώργος Νταλάρας σε μουσική Νίκου Τάτση και στίχους Κατερίνας Θεοδωρίδου: "Μια ζωή με τους χαμένους" "Χωματερές" "Αγάπη την αγάπη σου" Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1984-1985 και, κόβοντας 75.764 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 13η θέση σε 38 ταινίες της ίδιας σεζόν. QU’EST-CE QUE NOS YEUX NE VERRONT PAS!
388 Χάρυβδις

Η Χάρυβδις (Charybdis) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,57. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο μυθικό τέρας της Οδύσσειας.

 Η διάμετρος της Χάρυβδης υπολογίσθηκε σε 114,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,56 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051 (από δεδομένα του IRAS). Η Χάρυβδις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 31 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1969-70

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1969-70 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Τον τίτλο της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησε ο Πανασπροπυργιακός, ο οποίος στη συνέχεια, μέσω του Ειδικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο. ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Β΄Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, την άνοδο κέρδισαν οι Μανδραϊκός, Απόλλων Ρέντη και Περαμαϊκός. Από τη Γ΄ Πειραιώς τα εισιτήρια ανόδου πήραν ο Κρίτων, ο Α.Ο. Πόρου και η Εθνική Αναγέννησις Πειραιώς. Τρεις καινούριες ομάδες εντάχθηκαν στην Γ΄ κατηγορία ΕΠΣΠ: οι «Εθνική Αναγέννησις» , «Οδηγήτρια» και «Δίας Κορυδαλλού».

 Α΄ με 18 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 18 ομάδες σε δυο ομίλους των 9 ομάδων. Γ΄ με 11 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Πρωταθλητής: Πανασπροπυργιακός, προκρίθηκε στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Δευτεραθλητής: Σαρωνικός Αίγινας, προκρίθηκε στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Β΄ Εθνική.Οι 18 ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Άνοδος στην Α΄: Απόλλων Ρέντη Περαμαϊκός ΜανδραϊκόςΟι 18 ομάδες που συμμετείχαν στη Β Κατηγορία χωρίστηκαν σε δυο ομίλους. Πρωταθλήτριες ομάδες των δυο ομίλων ήταν οι Απόλλων Ρέντη και Περαμαϊκός. Α όμιλος: Απόλλων Ρέντη , Μανδραϊκός , Ορφέας Κερατσινίου , Ολυμπιακός Κορυδαλλού , Θησέας , Θύελλα Κορυδαλλού , ΑΕ Χατζηκυριακείου , ΑΟ Αγίου Δημητρίου , Αστήρ Κερατσινίου. Β όμιλος: Περαμαϊκός , Κύπρος Κορυδαλλου , Αμφιάλη , Αμπελακιακός , Ερμής Κοκκινιάς , Παμπειραϊκός , ΑΟ Προφήτη Ηλία , Αρμενική, Φίλαθλοι. Άνοδος στη Β΄: Α.Ο. Πόρου Εθνική Αναγέννησις Πειραιώς ΚρίτωνΗ τελική κατάταξη των 11 ομάδων είχε ως εξής: Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"