Μπαρτολομέο Βένετο

Ο Μπαρτολομέο Βένετο (Bartolomeo Veneto, ενεργός 1502 – 31) ήταν Ιταλός ζωγράφος που εργάστηκε στη Βενετία, το Βένετο (ηπειρωτική χώρα) και τη Λομβαρδία . Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βενετία, σπούδασε με τον Τζεντίλε Μπελλίνι. Οι λίγες διαθέσιμες πληροφορίες για τη ζωή του Μπαρτολομέο προήλθαν από τις υπογραφές, τις ημερομηνίες και τις επιγραφές του. Τα πιο γνωστά έργα του είναι πορτρέτα ή εικόνες με χαρακτήρα που μοιάζει με πορτρέτο. Τα μετέπειτα έργα του Μπαρτολομέο , και ειδικά εκείνα που έγιναν κατόπιν παραγγελίας στο Μιλάνο, δείχνουν επιρροή από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.

 Τα πρώτα έργα του Μπαρτολομέο Βένετο είναι μικρές λατρευτικές εικόνες. Ο Μπαρτολομέο άλλαξε το θέμα του για να ταιριάζει στους πάτρονές του καθώς το ενδιαφέρον για πορτρέτα αυξήθηκε στη Βενετία και το Βένετο. Τα πορτρέτα του έγιναν αρκετά δημοφιλή και στη μετέπειτα ζωή του ο Μπαρτολομέο έλαβε πολλές παραγγελίες στη Βόρεια Ιταλία. Ενώ σαράντα πίνακες είναι γενικά αποδεκτοί από τον Μπαρτολομέο, μόνον εννέα φέρουν επιγραφές με το όνομα του καλλιτέχνη. Το ένα τέταρτο των γενικά αποδεκτών έργων είναι λατρευτικοί πίνακες, οι οποίοι ζωγραφίστηκαν κατά την πρώιμη σταδιοδρομία του. Όλοι οι πίνακές του έγιναν πάνω σε ξύλο (λίγοι αργότερα μεταφέρθηκαν σε καμβά). Φαίνεται ότι δεν έλαβε δημόσιες πααραγγελίες και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του αποτελείται από πορτρέτα. Το παλαιότερο έργο του Μπαρτολομέο, Παναγία Βρεφοκρατούσα του 1502, φέρει μια ενδιαφέρουσα υπογραφή, σημαντική για την κατανόησή μας για το αναπτυσσόμενο ύφος του ζωγράφου, "Bartolamio mezo venizian e mezo cremonexe" ("Ο Μπαρτολομέο, μισός Ενετός και μισός από την Κρεμόνα"). ) Η επιγραφή ρίχνει φως στην ιθαγένεια του ζωγράφου, καθώς και μια αναφορά στη διαφορετική στιλιστική του επιρροή. Το βενετσιάνικο μισό αντανακλά τις γνώσεις του για το Μπελίνι. Το Cremonese προτείνει κάποια γνώση της Σχολής της Κρεμόνα που ιδρύθηκε από τον Τζούλιο Κάμπι (Giulio Campi). Μια άλλη επιγραφή βρίσκεται σε παρόμοια Παναγία Βρεφοκρατούσα. Η επιγραφή είναι δύσκολο να διαβαστεί και η ημερομηνία είναι άγνωστη. Αυτό που μπορεί να διαβαστεί είναι "7 Απριλίου 15 ... bartolamio s ... o de z ... . " Υποτίθεται ότι ο Μπαρτολομέο έγραψε τον πίνακα για να δείξει ότι ήταν μαθητής του Τζεντίλε Μπελλίνι. Το Bartolomeo είναι πολύ πιθανό να ήταν ο "Bartolomeo da Venetia" που η Αυλή των Έστε κατέγραψε ως τεχνίτη στην υπηρεσία της από το 1505 έως το 1507. Εκεί, ο Μπαρτολομέο επιχρύσωσε κορνίζες και έκανε καρναβαλικές διακοσμήσεις μαζί με τη ζωγραφική της Παναγίας με τους αγίους. Η Flora από περ. το 1515 αποδίδεται επί του παρόντος στον Μπαρτολομέο. Η άγνωστη μορφή είναι ζωγραφισμένη με σκληρά άκρα και περιγραφική ποιότητα. Αν και το μοντέλο είναι άγνωστο, θεωρείται (και ίσως λανθασμένα) ότι είναι η Λουκρητία Βοργία. Κοντά σε ρωπογραφία, ο πίνακας θα μπορούσε να είναι μια απάντηση σε παρόμοιους πίνακες του Τζορτζόνε , συμπεριλαμβανομένης της Laura . Ο Μπαρτολομέο έβαλε τη μορφή μπροστά σε μαύρο φόντο, ένα θέμα που θα ακολουθούσε στους μεταγενέστερους πίνακές του, όπως η Αγία Αικατερίνη, η Σαλώμη με την κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και η Κυρία που έπαιζε λαούτο . Τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μπαρτολομέο πήγε στην Πάδοβα το 1512 και στο Μιλάνο το 1520. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είχε πρόσφατα πάει στο Μιλάνο, όπου μετέτρεψε την τετριμμένη προσωπογραφία σε εικόνες που κινούν την περιέργεια και εφάρμοσε το σφουμάτο . Το αποτέλεσμα του Λεονάρντο είναι εμφανές στο αναπτυσσόμενο ύφοςτου Μπαρτολομέο όταν αντιπαραθέτει τη Φλόρα και την Κυρία που παίζει λαούτο . Τα μαλλιά της Flora είναι επίπεδα και κάθε λεπτομερής πλεξούδα είναι ζωγραφισμένη, πολλές λεπτομέρειες δίδονται στα λουλούδια και τα κοσμήματα που είναι τυλιγμένα στο σώμα της. Η μορφή της Κυρίας που παίζει λαούτο είναι πιο τρισδιάστατη με έμφαση στο κιαροσκούρο . Τα μαλλιά της, αντί για μεμονωμένα σκέλη, έχουν κάποια αίσθηση ότι είναι ολόκληρα ενώ εξακολουθούν να είναι ξεχωριστά. Τα υπογεγραμμένα έργα του Μπαρτολομέο έχουν καταγραφεί από τον 16ο αιώνα. Ωστόσο, μόλις τον δέκατο ένατο αιώνα προέκυψε ενδιαφέρον για τη συλλογή των έργων του. Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα πραγματοποιήθηκαν πωλήσεις έργων του Μπαρτολομέο σε εξέχοντα μουσεία. Ο Αλεξάντερ Μπάρκερ (Alexander Barker), συλλέκτης ιταλικών έργων ζωγραφικής, απέκτησε (μαζί με πίνακες που αποδίδονται στους Τιτσιάνο και Τζορτζόνε) έναν πίνακα του Μπαρτολομέο . Αργότερα πώλησε τον πίνακα στον Βαρόνο Ρότσιλντ και τελικά ο πίνακας κατέληξε στο Μουσείο Τέχνης Timken στο Σαν Ντιέγκο. Την ίδια χρονιά, η Εθνική Πινακοθήκη απέκτησε ένα πορτρέτο του Μπαρτολομέο. Το 1871 τέσσερα από τα έργα του Μπαρτολομέο δόθηκαν στο Λούβρο . Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, το 1899, ο Αντόλφο Βεντούρι (Adolfo Venturi) δημοσίευσε το πρώτο άρθρο για τον ζωγράφο. Η Σαλώμη με την κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, 1520, Δρέσδη, Γερμανία, Gemäldegalerie Περιτομή, 1506, Παρίσι, Γαλλία, Μουσείο του Λούβρου, Αρ. RF 2485 Πορτρέτο ενός ευγενούς, Ρώμη, Ιταλία, Galleria Nazionale d'Arte Antica, Sala 6 Πορτρέτο ενός άντρα, γ. 1510, Κλίβελαντ, Οχάιο, ΗΠΑ, Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ Η Βεατρίκη του Έστε, περ. 1510. Μουσείο Τέχνης Snite, Ιντιάνα, ΗΠΑ Κυρία παίζει λαούτο, γ. 1530, Λος Άντζελες, ΗΠΑ, Μουσείο J. Paul Getty στο Κέντρο Getty Παναγία, 1502, Βενετία, Ιταλία, Συλλογή Donà delle Rose Madonna della Ca'd'Oro, 1505, Μπέργκαμο, Ιταλία, Accademia Carrara Παναγία του Μπέργκαμο, 1505, Μπέργκαμο, Ιταλία, Accademia Carrara Εικόνα Πορτρέτο της Βεατρίκης του Έστε ΙΙ, 1510, Φεράρα, Ιταλία Πορτρέτο ευγενούς, 1512, Ρώμη, Ιταλία, Palazzo Barberini Αγία Αικατερίνη (αποδίδεται), 1510–1520, Γλασκόβη, Ηνωμένο Βασίλειο, Πινακοθήκη και Μουσείο Kelvingrove Αυλικός, γ. 1520-25, Φρανκφούρτη, Γερμανία, Städelsches Kunstinstitut und Städtische Galerie Λουκρητία Βοργία, 1510–1520, Νιμ, Γαλλία, Musée des Beaux-Arts . Πορτρέτο μιας κυρίας, γ. 1520, Οττάβα, Οντάριο, Καναδάς, Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά, Αρ. όχι. 16909 Ludovico Martinengo (αποδίδεται), 1530, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, Εθνική Πινακοθήκη, Αρ. όχι. NG287 Πορτρέτο ενός άνδρα (αποδίδεται), γ. 1525-1630, Μαδρίτη, Ισπανία, Μουσείο Thyssen-Bornemizsa, Αρ. όχι. 30 (1930.8) Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Bartolomeo Veneto: www.wga.hu - Web Gallery of Art Cremonese School: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/142536/Cremonese-school Nicholas Penny. 2004. The Sixteenth Century Italian Paintings Τόμος 1. Λονδίνο: National Gallery Company Limited. Thomas Nichols, "Bartolomeo Veneto." Στο Grove Art Online. Oxford Art Online, Bartolomeo Veneto (πρόσβαση στις 20 Απριλίου 2009). www.artcyclopedia.com - Bartolomeo Veneto