IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Θεώρημα του Φρέιμαν

Στα μαθηματικά, το θεώρημα του Φρέιμαν (Freiman) είναι ένα αποτέλεσμα Συνδυαστικής στη Θεωρία των Αριθμών. Κατά μία έννοια συμμετέχει με ποσοστό στην κατά προσέγγιση δομή των συνόλων των ακεραίων, που, λαμβάνοντας δύο την κάθε φορά, περιέχουν υψηλό ποσοστό των εσωτερικών αθροισμάτων τους.

 Η επίσημη δήλωση είναι: Έστω Α ένα πεπερασμένο σύνολο ακεραίων τέτοιο ώστε το συνολικό-άθροισμα A + A {\displaystyle A+A\,} να είναι μικρό, διότι ισχύει | A + A | < c | A | {\displaystyle |A+A|<c|A|\,} για κάποια σταθερά c. Υπάρχει μία n-διαστατική αριθμητική πρόοδος του μήκους c ′ | A | {\displaystyle c'|A|\,} που περιέχει το Α, και τέτοια ώστε το c΄ και το n να εξαρτώνται μόνο από το c.Μια απλή διδακτική περίπτωση είναι το ότι έχουμε πάντα | A + A | {\displaystyle |A+A|\,} ≥ 2 | A | − 1 {\displaystyle 2|A|-1\,} ισότητα με ακρίβεια όταν το Α είναι μια αριθμητική πρόοδος. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται στον Ρώσο μαθηματικό Γκριγκόρι Φρέιμαν (1964, 1966) Μεγάλο ενδιαφέρον σε αυτό, και εφαρμογές του, προήλθαν από μία νέα απόδειξη του Ούγγρου μαθηματικού Imre Ζ. Ruzsa το 1994. Φάσμα Μάρκοφ
Μόνικα Χέρτσεγκ

Η Μόνικα Χέρτσεγκ (γεννημένη το 1990, στο Σίσακ) είναι ποιήτρια, συντάκτης, φεμινίστρια και δημοφιλής επιστημονική ακτιβίστρια από την Κροατία. Έχει λάβει πολλά βραβεία λογοτεχνίας και έχει καθιερωθεί ως μία από τις σημαντικότερες ποιήτριες της νέας γενιάς στην Κροατία.

 Μεγάλωσε κοντά στην Πέτρινια, σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο της Ριέκα και είναι μία εργαζόμενη μητέρα 2 παιδιών στο Ζάγκρεμπ. Το 2017 κέρδισε το Goran, το πιο εξέχον βραβείο για νέους συγγραφείς στην Κροατία. Ως αποτέλεσμα, το βιβλίο της εκδόθηκε το 2018 λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές και έκτοτε κέρδισε τα βραβεία Kvirin, Fran Galović και το βραβείο Na vrh Jezika στην Κροατία. Διεθνώς, κέρδισε το δεύτερο βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης Castello di Duino στο Itally το 2016 και το 2018 το βραβείο Slavić για αρχάριους συγγραφείς από το φεστιβάλ Mostovi Struge στη Βόρεια Μακεδονία. Το 2021 κέρδισε το βραβείο «Fierce Women» για τον ακτιβισμό της. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Αγγλικών μέσω του Versolopis, μία πλατφόρμα για την προώθηση νέων Ευρωπαίων συγγραφέων και μία επιλογή έργων της που δημοσιεύθηκαν στα γαλλικά ως «Ciel sous tension», L'Ollave, 2019. Είναι μέλος της Κροατικής Εταιρείας Συγγραφέων και είναι επί του παρόντος ενεργή στο συντακτικό συμβούλιο του περιοδικού τους. Početne koordinate (Αρχικές Συντεταγμένες) που γράφτηκε το 2017 και δημοσιεύτηκε στο Ζάγκρεμπ: SKUD Ivan Goran Kovačić, 2018 Lovostaj, Ζάγκρεμπ: Jesenski i Turk, 2019 rijeme prije jezika, Ζάγκρεμπ: Fraktura, 2020 ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ Τάση Ciel sous, trans. Martina Kramer, Παρίσι: L'Ollave, 2019 Αρχική σελίδα της Monika Herceg Monika Herceg στη Βερσέπολη Βιογραφία για τον εκδοτικό οίκο Fraktura Συνέντευξη στη δημόσια τηλεόραση της Κροατίας: Nedeljom u 2
Maoam

Η Maoam (στα γερμανικά προφέρεται Ma-o-am) είναι καραμέλα φρούτων από τον κατασκευαστή ζαχαροπλαστικής Haribo που διατίθεται σε διάφορες γεύσεις. Τυπικά, πέντε κομμάτια μιας ποικιλίας συσκευάζονται σε πακέτο και πολλά από αυτά τα πακέτα διαφορετικών γεύσεων πωλούνται συσκευασμένα ως ραβδί. Υπάρχουν επίσης και τα "Maoam Kracher" ως πακέτο 200, 260 και 400 g, καθώς και ένα πακέτο χύμα 1.2 kg.

 Ο Edmund Münster ανέλαβε το "Düsseldorfer Lakritzenwerk" το 1900. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, τα προϊόντα γλυκόριζας βρίσκονταν στο προσκήνιο. Το 1930-31, η Münster ανέλαβε την άδεια να παράγει μια φρουτώδη καραμέλα μαστίχας με το όνομα της τέχνης "MAOAM" από το εξωτερικό, το οποίο έπρεπε να συντομεύει τον Mundet Allen χωρίς εξαίρεση. Τον Αύγουστο του 1930 υπέβαλε αίτηση στο περιφερειακό δικαστήριο του Ντίσελντορφ για «προστασία μοντέλου για το προϊόν Maoam, καραμέλα χωρίς ζάχαρη, ζάχαρη, σιρόπι και άλλα συστατικά». Η προστασία περιλαμβάνει το όνομα MAOAM, το προϊόν, τη συσκευασία και οποιαδήποτε απομίμηση γλυκόριζας, κακάου, ζάχαρης ή προϊόντων αρτοποιίας. Την εποχή εκείνη οι καραμέλες παρήχθησαν από την Edmund Münster GmbH & Co. KG και συσκευάστηκαν σε χαρτί με κερί. Το Πάσχα του 1931, ο Edmund Münster πρόσφερε για πρώτη φορά στον πελάτη του Maoam. Ήδη εκείνη την εποχή υπήρχε το τυπικό λογότυπο του Maoam, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα σε λίγο τροποποιημένη μορφή. Πολύ σύντομα, βρέθηκαν μιμητές αυτής της καραμέλας (για παράδειγμα "Mamba" από την Storck), η οποία οφειλόταν στην επιτυχία του προϊόντος. Μετά τον πόλεμο, ο Münster ξεκίνησε και πάλι με την παραγωγή του MAOAM. Το 1986, ο παραγωγός ζαχαροπλαστικής Bonner Haribo απέκτησε την εταιρεία και επομένως τα δικαιώματα εμπορικών σημάτων στη Maoam. Ο χώρος παραγωγής του Maoam βρίσκεται στην Hildebrandtstraße στην περιοχή Friedrichstadt του Ντίσελντορφ από το 1930 έως το 1982 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο πρώην εργοστάσιο της Novesia στο Jülicher Landstraße στο Neuss.
Κρητικός αγριόγατος

Ο κρητικός αγριόγατος ή φουρόγατος (Felis silvestris cretensis) είναι ένα υποείδος της αγριόγατας που ζει στην Κρήτη. Ο κρητικός αγριόγατος καταγράφεται ως είδος για πρώτη φορά το 1953. Το ζώο αυτό θεωρούταν για πολλά χρόνια εξαφανισμένο είδος, μέχρι το 1996, όταν δύο φοιτήτριες από το Πανεπιστήμιο της Περούτζα αιχμαλώτισαν ένα άτομο, ενώ υπήρχαν πολλές αναφορές από βοσκούς.

 Ο κρητικός αγριόγατος είναι μεγαλύτερος από τις οικόσιτες γάτες και τα αρσενικά έχουν μήκος 50 εκατοστά, ενώ η ουρά τους φτάνει τα 30 εκατοστά. Η ουρά του είναι στενή στη βάση και φουντωτή στην άκρη. Στην ουρά του υπάρχουν μαύροι δακτύλιοι. Τρέφεται κυρίως με λαγούς και ζει σε πουρναρότοπους και σε θαμνώνες μεσογειακής βλάστησης με αραιά δέντρα σε υψόμετρο 900 με 1200 μέτρων. Γεννάει 4 ως 7 μικρά 1-2 φορές το χρόνο. Ο Κρητικός αγριόγατος ζει στις κορυφές των Λευκών ορέων, αφού βρέθηκε νεκρό ένα άτομο το 1997. Επίσης ζει στο δάσος του Ρούβα και στο φαράγγι της Σαμαριάς. Ζουν αρκετοί στη Δίκτη, κυρίως στα νοτιοδυτικά, όπου προκαλούν προβλήματα στα μικρά αιγοπρόβατα. Η Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια του National Geographic, τόμος 1, σελ. 176 Κρητικός αγριόγατος: Το μυστηριώδες θηλαστικό του Ψηλορείτη που ελάχιστοι γνωρίζουν Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης: Κρητικός αγριόγατος Φουρόγατος: Ο κρητικός αγριόγατος δήλωσε «παρών» στα Λευκά Όρη , CNN Greece, 18-10-2017.
Ρόμπερτ Τσιντ

Ο Ρόμπερτ Τσιντ (Robert Zünd) 1826- 1909 ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ελβετούς ζωγράφους του 19ου αιώνα. Το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1906 τον ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα και ένας δρόμος στη Λουκέρνη φέρει το όνομά του.

 Γιος μιας μεσοαστικής οικογένειας μετά το γυμνάσιο στη Λουκέρνη διδάχθηκε σχέδιο και ζωγραφική στο εργαστήριο του James Schwegler (1793-1866). Το 1848 με πρόταση του ζωγράφου Joseph Nidwaldner μετακόμισε στη Γενεύη, όπου δίδαξε για πρώτη φορά στο François Diday. Την άνοιξη του 1851 γνώρισε τον Rudolf Koller, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά. Το 1889 οι δύο θα ταξίδευαν μαζί με την διεθνή έκθεση τέχνης στο Μόναχο. Το 1852 ταξίδεψε στο Παρίσι και στο Λούβρο μελέτησε τα έργα των Ολλανδών και των Γάλλων μεγάλων δασκάλων του 17ου αιώνα. Πρώτη σημαντική εργασία του ήταν «Η συγκομιδή" (1860) που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης (Kunstmuseum) στη Βασιλεία. Την ίδια χρονιά αντέγραψε έργα των Κλωντ Λορραίν (Claude Lorrain) και Πάουλους Πόττερ (Paulus Potter) που εκτίθενται σήμερα στην Πινακοθήκη Παλαιών Δασκάλων στη Δρέσδη. Το 1882 ολοκλήρωσε το δάσος με τις βελανιδιές (Der Eichenwald), ένα από τα διασημότερα έργα του. Η εικόνα αυτή βασίζεται σε μια παλαιότερη μελέτη και μια μικρότερη έκδοση του 1859. Το "δάσος δρυός" εκτέθηκε το 1883 στην έκθεση της Εθνικής Πινακοθήκης στη Ζυρίχη. Σήμερα ο πίνακας αυτός εκτίθεται στη Πινακοθήκη (Kunsthaus) της Ζυρίχης. Von Anker bis Zünd, Die Kunst im jungen Bundessttaaf, Ζυρίχη 1998
Αλεξάνδρα Δήμογλου

Η Αλεξάνδρα Δήμογλου (γεν. 1981 στην Καβάλα) είναι Ελληνίδα παραολυμπιονίκης στίβου, στους αγώνες δρόμων ταχύτητας και στο άλμα εις μήκος. Το 2008 κατέκτησε ένα ασημένιο (400μ) και δύο χάλκινα παραολυμπιακά μετάλλια (100μ, 200μ) και το 2012 χάλκινο στα 400μ. Επίσης, έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα και δύο χρυσά σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Μετέχει στους παραολυμπιακούς αγώνες στην κατηγορία Τ13, ατόμων με μερική απώλεια όρασης. Το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερης Ελληνίδας αθλήτριας με αναπηρία.

 Η Αλεξάνδρα Δήμογλου γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1981 στην Καβάλα. Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1991 και μετέχει σε αγώνες από το 1992. Το 2005 κατέκτησε τα πρώτα διεθνή τρόπαια, κερδίζοντας δύο πρώτες θέσεις στα 100μ και 200μ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Φινλανδία ενώ ήταν 4η στο μήκος. Τα επόμενα δύο χρόνια διακρίθηκε στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Το 2006, στο Άσεν, ήταν 3η στο μήκος και 4η στα 100μ και 200μ. Το 2007 στη Βραζιλία πήρε τρία ασημένια μετάλλια στα 100μ, 200μ, 400μ. Στη συνέχεια προετοιμάστηκε εντατικά ενόψει των Παραολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008, με αποτέλεσμα να κατακτήσει ένα ασημένιο μετάλλια στα 400μ και δύο χάλκινα στα 100μ και 200μ. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου την ανέδειξε αθλήτρια της χρονιάς 2008 για τις επιτυχίες της. Το 2012 στους παραολυμπιακούς του Λονδίνου κατέκτησε το χάλκινο μετάλιο στα 400μ ενώ προκρίθηκε στον τελικό των 100μ, πάντα στην κατηγορία Τ13. Ανήκει στον σύλλογο "Ίρις Καβάλας" και προπονείται με την Κατερίνα Δράκου. Είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και της αρέσουν τα ταξίδια και η μουσική. Παραολυμπιακοί Αγώνες 2008: 100μ Τ13: χάλκινο μετάλλιο 2008: 200μ Τ13: χάλκινο μετάλλιο 2008: 400μ T13: ασημένιο μετάλλιο 2012: 100μ Τ13: φιναλίστ 2012: 400μ Τ13: χάλκινο μετάλλιο Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου 2006: 100μ Τ13: 4η 2006: 200μ Τ13: 4η 2006: μήκος Τ13: 3η 2007: 100μ Τ13: 2η 2007: 200μ Τ13: 2η 2007: 400μ Τ13: 2η Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα 2005: 100μ: 1η 2005: 200μ: 1η 2005: μήκος: 4η Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ 2008: Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια με αναπηρία. Αλεξάνδρα Δήμoγλου, Ιστοσελίδα Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής. Alexandra Dimoglou, London 2012, Paralympics.
Πυογόνο κοκκίωμα

Το πυογόνο κοκκίωμα είναι επίκτητος καλοήθης αγγειωματώδης όγκος του δέρματος. Πρόκειται για έναν όγκο, ο οποίος υπερπλάσσεται έντονα, με συνέπεια να συγχέεται συχνά με όγκους κακοήθους αιτιολογίας. Το πυογόνο κοκκίωμα δεν έχει ειδική παθολογοανατομική εμφάνιση, με αποτέλεσμα να έχει βαπτιστεί με πολλούς όρους. Για παράδειγμα: τηλεαγγειεκτασικό κοκκίωμα, ευρυαγγειακό κοκκίωμα, υπερπλαστικό αγγείωμα και άλλα. Ο όρος πυογόνο κοκκίωμα, ο οποίος έχει επικρατήσει, αποτελεί εσφαλμένο χαρακτηρισμό, εφόσον δεν πρόκειται για μόλυνση, αλλά για φλεγμονώδη υπερπλασία.

 Το πυογόνο κοκκίωμα εμφανίζεται σε γυναίκες και άνδρες. Προσβάλλει όλες τις ηλικίες, με πιο συχνή εμφάνιση στην δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής. Επειδή παρουσιάζεται συχνά στην εγκυμοσύνη, έχει χαρακτηρισθεί και ως κοκκίωμα ή όγκος της εγκυμοσύνης. Το πυογόνο κοκκίωμα αποτελεί όγκο του δέρματος. Πολύ σπάνια εμφανίζεται στο γαστρεντερικό σύστημα – με εξαίρεση την στοματική κοιλότητα. Η επίπτωση πυογόνων κοκκιωμάτων στη στοματική κοιλότητα είναι υψηλή. Η αιτιολογία είναι άγνωστη. Έχουν ενοχοποιηθεί τοπικοί ερεθισμοί, τραυματισμοί και φάρμακα. Ταχεία ανάπτυξη του όγκου με τελικό μέγεθος 1 - 3 εκατοστά. Σπάνια υπερβαίνει αυτό το μέγεθος και πιο συχνά είναι μονήρης. Υπάρχουν σαφή όρια διαχωρισμού με το υγιές δέρμα. Συχνά υπάρχει αιμορραγία και σε όψιμο στάδιο μπορεί να σχηματισθεί δευτεροπαθές έλκος. Συνήθως ο όγκος είναι ανώδυνος. Πιο συχνά παρατηρείται στα άκρα, στην κεφαλο-τραχηλική περιοχή και στους βλεννογόνους της στοματικής ή ρινικής κοιλότητας. Μπορεί να προσβάλλει τα χείλη του στόματος, το τριχωτό της κεφαλής, το πρόσωπο, τις παλάμες, τα πέλματα και την γλώσσα. Ο όγκος της εγκυμοσύνης σχηματίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη στοματική κοιλότητα. Αυτόματη υποχώρηση είναι σπάνια, με εξαίρεση τον όγκο της εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση ατελούς αφαίρεσης υπάρχει μεγάλο ποσοστό υποτροπής. Το πυογόνο κοκκίωμα διαχωρίζεται από το κακόηθες μελάνωμα μόνο ιστολογικά. Θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από αιμαγγειοσάρκωμα, καρκίνωμα πλακώδους επιθηλίου της στοματικής κοιλότητας. Εφόσον, με εξαίρεση τον όγκο της εγκυμοσύνης, τα περισσότερα πυογόνα κοκκιώματα δεν υποχωρούν, ενδείκνυται η αφαίρεση. Αυτό επιτυγχάνεται με χειρουργική εκτομή ή Laser. Σε περίπτωση πλήρους αφαίρεσης υπάρχει ίαση.
Κατηγορώ τους ανθρώπους

Το Κατηγορώ τους ανθρώπους είναι μία ελληνική δραματική-δικαστική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σε σενάριο Νίκου Φώσκολου. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ και πρωταγωνιστεί ο Νίκος Κούρκουλος.

 Ο εισαγγελέας Φίλιππος Λιανάς (Νίκος Κούρκουλος) αναλαμβάνει μία μεγάλη δίκη για φόνο. Με σκοπό να ανέλθει στα ανώτερα κλιμάκια του δικαστικού σώματος, θέλοντας να φανεί αντάξιος στο συμβούλιο προαγωγών, ασχολείται ιδιαίτερα σοβαρά με την υπόθεση, στην οποία η Σοφία Ρούσου (Φλωρέτα Ζάννα) δικάζεται για τον φόνο του ζωγράφου Αλέξη Πλατωνίδη ή Άριελ (Άγγελος Αντωνόπουλος). Ο Λιανάς είναι παντρεμένος με ένα παιδί και η γυναίκα του, Βέρα (Τζένη Ρουσσέα), έχει νευρολογικές διαταραχές και παθαίνει συχνά κρίσεις, ενώ κατά την περίοδο της διεξαγωγής της δίκης, τα συμπτώματά της χειροτερεύουν. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο Λιανάς αρχίζει να ανακαλύπτει πως η σύζυγός του θα έπρεπε να δικάζεται και όχι η Ρούσσου, καθώς εκείνη ήταν που πριν μερικά χρόνια είχε βρεθεί στη θέση της. Τελικά, η γυναίκα του τον είχε σκοτώσει, καθώς ο πρώην σύντροφός της, την εκβίαζε και της ζητούσε συνεχώς χρήματα, για να μην αποκαλύψει την σχέση και το μυστικό τους στον άντρα της. Ο Λιανάς στην αγόρευσή του αποκαλύπτει στο δικαστήριο πως πραγματική ένοχη είναι η γυναίκα του. Νίκος Κούρκουλος - Φίλιππος Λιανάς Τζένη Ρουσσέα - Βέρα Λιανά Φλωρέττα Ζάννα - Σοφία Ρούσσου Γιάννης Βόγλης - Σταύρος Ρούσσος Μάνος Κατράκης - Ελευθέριος Δημητρόπουλος Άγγελος Αντωνόπουλος - Αλέξης Πλατωνίδης ή Άριελ Έλενα Απέργη - Μαργαρίτα Σπύρος Καλογήρου - Μάνθος Τσάλτας Λαυρέντης Διανέλλος - Μενέλαος Ρομπάτσος Γιώτα Σοϊμοίρη - Φωτεινή Λιούδη Βάσος Ανδρονίδης - επόπτης εισαγγελέας Δημήτρης Μπισλάνης - Δημήτριος Τάτσικας Γιάννης Κάσδαγλης - Ευστάθιος Λιγούρας Στράτος Παχής - Γεράσιμος Γιώργος Διαλεγμένος - κλειδαράς Η Βίκυ Μοσχολιού ερμηνεύει στην ταινία το τραγούδι "Πέρα από τη θάλασσα", σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους Ερρίκου Θαλασσινού.Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή (21 Μαρτίου 1966) πραγματοποίησε 536.375 εισιτήρια και έλαβε την 4η θέση σε σύνολο 101 ταινιών, της χρονιάς εκείνης. Κυκλοφόρησε με τη μορφή DVD στις 2 Ιανουαρίου 2010. Τριανταφυλλίδης, Ιάσων (2000). Ταινίες για Φίλημα: Ένα αφιέρωμα στον Φιλοποιμένα Φίνο και τις ταινίες του. Αθήνα: Εξάντας εκδοτική. σελ. 134. ISBN 9789602564561. Δημήτρης Κολιοδήμος, Λεξικό ελληνικών ταινιών, εκδόσεις Γένους, Αθήνα, 2001, σελ. 226-227 Κατηγορώ τους ανθρώπους στην Φίνος Φιλμ tainiothiki.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-05-18 στο Wayback Machine. ellinikoskinimatografos.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-08-07 στο Wayback Machine.
Μαρίνο Μοροζίνι

Ο Μαρίνο Μοροζίνι (Ιταλικά Marino Morosini, 1181 - 1253) ήταν ο 44ος Δόγης της Βενετίας (1249 - 1253). Ο Μαρίνο Μοροζίνι ήταν ένα από τα τέσσερα μέλη από την Οικογένεια Μοροζίνι που εξελέγη δόγης της Βενετίας. Οι άλλοι τρεις ήταν : Ντομένικο Μοροζίνι (1147-1156), Μικέλε Μοροζίνι (1382) και Φραντσέσκο Μοροζίνι (1688-1694). Άλλες τέσσερις γυναίκες από την οικογένεια παντρεύτηκαν δόγηδες και πήραν τον τίτλο της δόγισσας : Τομασίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Πιέτρο Γκραντενίγκο, Φραντσέσκα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Αντρέα Ντάντολο, Ντέα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Νικολό Τρον και Μοροζίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Μαρίνο Γκριμάνι.

 Ο Μαρίνο ήταν ήδη ηλικιωμένος 68 ετών την χρονιά που εξελέγη δόγης (1249), ήταν πληρεξούσιος στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου ενώ έχει διατελέσει και δούκας της Κρήτης ή δούκας της Κάντια. Παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ο Μαρίνο σαν δόγης την Δημοκρατία της Βενετίας ήταν ειρηνικά. Την ίδια περίοδο ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ξεκίνησε την Ζ΄ Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου αλλά ο Μαρίνο Μοροζίνι αρνήθηκε την συμμετοχή του επειδή δεν ήθελε να χαλάσει τις σχέσεις του με τον σουλτάνο. Ο Μαρίνο Μοροζίνι προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Βατικανό, δέχτηκε την τοποθέτηση ενός δικαστηρίου ερευνών στην Βενετία στο οποίο θα κρατούσε ο ίδιος το δικαίωμα να διορίζει τα μέλη, οι σχέσεις όμως της Βενετίας με την Ρώμη παρέμειναν τεταμένες. Πέθανε (1 Ιανουαρίου 1253) και τάφηκε στον κεντρικό θάλαμο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου. Claudio Rendina: I dogi. Storia e segreti. Rome 1984. Francesco Zanotto, Il palazzo ducale di Venezia, I Δόγηδες της Βενετίας
Όρη Μπιράνγκα

Τα Όρη Μπιράνγκα (ρωσικά: го́ры Бырра́нга‎, μεταγραφή: Γκόρι Μπιράνγκα) είναι μια οροσειρά στη μέση της Χερσονήσου Ταϋμύρ στη Σιβηρία της Ρωσίας.Αν και εξερευνήθηκαν για πρώτη φορά το 1736, τα όρη Μπιράνγκα είναι μία από τις λιγότερο γνωστές περιοχές της Αρκτικής. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό και σκληρό, με συχνές χιονοθύελλες το χειμώνα. Η οροσειρά ανήκει στο Κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και αποτελεί μέρος της Κρατικής Προστατευόμενης Περιοχής της Μεγάλης Αρκτικής, η οποία είναι το μεγαλύτερο φυσικό καταφύγιο στη Ρωσία. Ωστόσο, η περιοχή είναι πολύ μακρινή, δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθυσμός, και η πρόσβαση είναι πολύ δύσκολη λόγω της έλλειψης δρόμων και οικισμών.

 Βρίσκονται βόρεια και δυτικά της Λίμνης Ταϋμύρ και τρέχει για περίπου 1.100 χλμ., σχηματίζοντας μια καμπύλη που κινείται περίπου νοτιοδυτικά προς τα βορειοανατολικά. Το όνομα προέρχεται από την λέξη της γλώσσας Νγκανασάν бъранга [bəranga], που στα ελληνικά σημαίνει "μεγάλο βραχώδες βουνό".Η οροσειρά έχει βαθιά φαράγγια και χαράδρες, καθώς και μερικούς μικρούς παγετώνες στις ανατολικές ζώνες. Τα βουνά δεν είναι πολύ υψηλά, και κατά μέσο όρο έχουν υψόμετρο περίπου 500 μέτρων. Η υψηλότερη κορυφή έχει υψόμετρο 1.121 μέτρων. Οι ποταμοί Χουτουνταμπίγκα και Τσετιρέχ πηγάζουν στην οροσειρά Μπιράνγκα. Ο χαμηλότερος ποταμός Ταϋμύρ ρέει προς τα βόρεια κατά μήκος της οροσειράς. Οι πεδινές περιοχές στα βόρεια και νότια των βουνών καλύπτονται με τούνδρα, μικρές λίμνες και τους υγρότοπους (τυρφώνες και βάλτοι). Η οροσειρά Μπιράνγκα αποτελείται κυρίως από ιλυόλιθους και βράχια ουδέτερης σύνθεσης. Επίσης, υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις με ασβεστολιθικό σχηματισμό. Ουρστρομτάλ Πληροφορίες για την περιοχή Ταϋμύρ (Φωτογραφία της οροσειράς Μπιράνγκα πάνω από μια λίμνη) Αρχειοθετήθηκε 2008-04-13 στο Wayback Machine. Ταϋμίρσκι - Φωτογραφίες
Gettin' Tighter

Το Gettin' Tighter είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τρίτο κομμάτι του δίσκου "Come Taste the Band", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1975 μέσω της "Warner" στην Αμερική.

 Το σινγκλ κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, η πρώτη εκ των οποίων περιλαμβάνει το "Love Child" στη δεύτερη πλευρά, ενώ η δεύτερη έκδοση περιλαμβάνει μία μονοφωνική έκδοση του "Gettin' Tighter". Οι κυκλοφορίες πραγματοποιήθηκαν μόνο στη Βόρεια Αμερική χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία. Το "Gettin' Tighter" παιζόταν ζωντανά από τους Deep Purple, σε όλη την περιοδεία μετά την κυκλοφορία του "Come Taste the Band". Ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι του συγκροτήματος οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το "Gettin' Tighter" είναι οι εξής: King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert (1995) This Time Around: Live in Tokyo (2001) Phoenix Rising (2011) Long Beach 1976 (2016) Το "Gettin' Tighter" ηχογραφήθηκε από την τέταρτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Τόμι Μπόλιν - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Deep Purple Singles A's and B's CD Booklet, 1993 Στίχοι του Gettin' Tighter Αρχειοθετήθηκε 2014-04-22 στο Wayback Machine. Guitar Tabs Guitar Tabs (intro)
Μισέλ Εζέν Σεβρέλ

Ο Μισέλ Εζέν Σεβρέλ (31 Αυγούστου 1786 – 9 Απριλίου 1889) ήταν Γάλλος χημικός. Σπούδασε χημεία κοντά στον διάσημο χημικό Λουί Βωκλέν και το 1830 έγινε καθηγητής της χημείας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έκανε μελέτες γύρω από τις χρωστικές ουσίες, αλλά έγινε κυρίως γνωστός για τις έρευνές του γύρω από τα ζωικά λίπη, που αποτέλεσαν τη βάση για τις θεωρίες που διατυπώθηκαν αργότερα για τη σύσταση των λιπών. Ανακάλυψε και ξεχώρισε τα κύρια συστατικά των λιπών (πρωτοπόρος στην παρασκευή μαργαρίνης) και μελέτησε το φαινόμενο της σαπωνοποίησης. Επίσης, υπήρξε πρωτοπόρος στη μελέτη της γεροντολογίας. Ο ίδιος έζησε πάνω από έναν αιώνα και πέθανε σε ηλικία 102 ετών. Συνδέεται επίσης με την λεγόμενη παραίσθηση του Σεβρέλ, που αναφέρεται στις φωτεινές πλευρές που φαίνεται να υπάρχουν ανάμεσα σε γειτονικές λωρίδες από πανομοιότυπα χρώματα , με διαφορετική ένταση.

 Chevreul, Michel Eugène (1823). Recherches chimiques sur les corps gras d'origine animale. Paris: F. G. Levrault. Chevreul, Michel Eugène (1830). Leçons de chimie appliquée à la teinture. Paris: Pichon et Didier. Chevreul, Michel Eugène (1839). De la loi du contraste simultané des couleurs et de l'assortiment des objets colorés. - translated into English by Charles Martel as The principles of harmony and contrast of colours (1854) Chevreul, Michel Eugène (1855). The Principles of Harmony and Contrast of Colours, and Their Applications to the Arts (2 έκδοση). London: Longman, Brown, Green, and Longmans. (English translation) Chevreul, Michel Eugène (1866). Histoire des connaissances chimiques. Paris: L. Guérim. Chevreul, Michel Eugène (1870). De la méthode a posteriori expérimentale, et de la généralité de ses applications. Paris: Dunod. Chevreul, Michel Eugène (1886). Oeuvres scientifiques de Michel-Eugène Chevreul: doyen des étudiants de France 1806-1886. Paris: Rouen, Impr. J. Lecerf.
Ασπίδα του Ηρακλή

Η ασπίδα του Ηρακλή (αρχαία ελληνικά: Ἀσπὶς Ἡρακλέους) είναι ένα αρχαϊκό ελληνικό επικό ποίημα που αποδόθηκε στον Ησίοδο κατά την αρχαιότητα. Θέμα του ποιήματος είναι η εκστρατεία του Ηρακλέους και του Ιόλαου εναντίον του γιου του Άρεως, ο οποίος προκάλεσε τον Ηρακλή σε μάχη καθώς ο Ηρακλής περνούσε από τη Θεσσαλία.

 Το ποίημα βασίζεται σε ένα επεισόδιο των κατορθωμάτων του Ηρακλέους όπου σκοτώνει τον Κύκνο, γιο του Άρεως. Αποτελεί κυρίως πρόσχημα για μια μακροσκελή περιγραφή της ασπίδας του ήρωα. Η ασπίδα αυτή είναι κατασκευασμένη από χαλκό, με ένθετα πολύτιμα υλικά: χρυσό, ασήμι, ελεφαντόδοντο και ήλεκτρο. Στο κέντρο της ασπίδας βρίσκεται ένας δράκος με την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας, στο κεφάλι του. Το μοτίβο περιβάλλεται από διάφορες μορφές, όπως κεφάλια φιδιών, μια Κενταυρομαχία, μια εικόνα του Ολύμπου και σκηνές από το μύθο του Περσέα. Ἀσπὶς Ἡρακλέους (139-150) - Ἡσίοδος Το ποίημα του Ησίοδου ή ψευτο-Ησίοδου σύμφωνα με ορισμένους μελετητές είναι εμπνευσμένο από τη μακροσκελή περιγραφή της κατασκευασμένης από τον Ήφαιστο ασπίδας του Αχιλλέα στην Ιλιάδα του Ομήρου στίχοι 478-608 και είναι γραμμένο σε δακτυλικό εξάμετρο. Το απόσπασμα του Ὁμήρου - Ἰλιὰς- 18.535–8 με το απόσπασμα του Ἡσίοδου - Ἀσπὶς Ἡρακλέους 156–9 διαφέρουν μόνο από μία λέξη: Η δημοτικότητα της Ασπίδας του Ηρακλή στην Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ. μπορεί να αξιολογηθεί από την παρουσία της σε αττικά αγγεία μεταξύ 565 και 480 π.Χ. Μελετήθηκε επίσης η πιθανότητα προφορικής και λογοτεχνικής μετάδοσης κατά την ίδια περίοδο.Η ασπίδα του Ηρακλέως τυπώθηκε για πρώτη φορά, ως μέρος του συνόλου των έργων του Ησιόδου, από τον Άλδο Μανούτιο στη Βενετία (1495) , το κείμενο προέρχεται από βυζαντινά χειρόγραφα. Στη σύγχρονη εποχή αρκετοί πάπυροι παρουσίασαν τμήματα του κειμένου, ιδίως ένας πάπυρος του 1ου αιώνα στο Βερολίνο, ένας πάπυρος του 2ου αιώνα από την Οξύρρυγχο και ο πάπυρος Rainer του 4ου αιώνα από τη Βιέννη. Υπάρχουν πολυάριθμα κείμενα από τον 12ο έως τον 15ο αιώνα. Το έργο αυτό παρομοιάζεται με την "Ασπίδα του Αινεία " του Βιργίλιου και την πολύ πιο σύντομη περιγραφή της ασπίδας του Κρηναίου - Θηβαΐς (Στατίου). Ο γραμματικός Επαφρόδιτος της Χαιρώνειας έγραψε ένα σχόλιο για την Ασπίδα του Ηρακλή τον 1ο αιώνα μ.Χ., το οποίο δεν έχει διασωθεί, αλλά αναφέρεται αρκετές φορές από τον Στέφανο του Βυζαντίου. Richard Janko, « The Shield of Heracles and the Legend of Cycnus », dans The Classical Quarterly New Series, vol. 36, no 1 (1986), p. 38-59. (en) Henri Shapiro, « Herakles and Kyknos », dans American Journal of Archæology, vol. 88, no 4 (octobre 1984), p. 523-529. Francis Vian, notice du Bouclier dans Hésiode, Théogonie. Les Travaux et les Jours. Le Bouclier, Belles Lettres, collection des Universités de France, 2002 (1re édition 1928) (ISBN 2-251-00152-2), p. 119-21. Ασπίδα του Αχιλλέα
A Long Day's Night

A Long Day's Night είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary".Παράλληλα με το άλμπουμ, κυκλοφόρησε και το ομώνυμο βίντεο, με επτά επιπλέον κομμάτια. Τα τραγούδια του δίσκου προέρχονται από όλη την καριέρα του συγκροτήματος, με μόλις δύο κομμάτια από τα δύο πρόσφατα άλμπουμ τους, "Heaven Forbid" και "Curse of the Hidden Mirror".

 "Stairway to the Stars" (Richard Meltzer, A. Bouchard, Roeser) – 3:53 "Burnin' for You" (Roeser, Richard Meltzer) – 4:39 "O.D.'d on Life Itself" (Bloom, A. Bouchard, J. Bouchard, Sandy Pearlman) – 4:41 "Dance on Stilts" (John Shirley, Roeser) – 5:49 "Buck's Boogie" (Roeser) – 6:26 "Mistress of the Salmon Salt (Quicklime Girl)" (A. Bouchard, Sandy Pearlman) – 4:58 "Harvest Moon" (Roeser) – 4:42 "Astronomy" (J. Bouchard, A. Bouchard, Sandy Pearlman) – 10:19 "Cities on Flame" (Sandy Pearlman, Roeser, A. Bouchard) – 5:53 "Perfect Water" (Roeser, Jim Carroll) – 5:22 "Lips in the Hills" (Roeser, Bloom, Richard Meltzer) – 4:22 "Godzilla" (Roeser) – 8:44 "(Don't Fear) The Reaper" (Roeser) – 8:14 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Long Day's Night" είναι οι εξής: Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ - κιθάρα, φωνητικά Έρικ Μπλουμ - φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα Ντάνι Μιράντα - μπάσο, φωνητικά Άλεν Λάνιερ - πλήκτρα, κιθάρα Μπόμπι Ροντινέλι - τύμπανα, κρουστά A Long Day's Night - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Blue Öyster Cult - A Long Day's Night Mirror at Discogs A Long Day's Night - The Blue Oyster Cult
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17 ήταν η 62η περίοδος της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης ποδοσφαίρου ανδρών με διοργανώτρια την ΟΥΕΦΑ και η 25η περίοδος από τότε που μετονομάστηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός της διοργάνωσης διεξήχθη στο Μιλένιουμ Στέιντιουμ στο Κάρντιφ. Η πρωταθλήτρια ομάδα θα εκπροσωπήσει την ΟΥΕΦΑ στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2017 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και επίσης θα αντιμετωπίσει τον πρωταθλητή του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17 στο Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ 2017. Τον τίτλο κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης.

 Για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2016-17 οι ομοσπονδίες κατανεμήθηκαν με βάση την επίδοσή τους σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις από την περίοδο 2010–11 έως και την περίοδο 2014–15. Μέσα σε παρενθέσεις παρουσιάζονται οι θέσεις που κατέλαβαν οι ομάδες στα εθνικά τους πρωταθλήματα την προηγούμενη σεζόν. Εκτός από τη Σεβίλλη η οποία προκρίθηκε στη φάση των ομίλων ως κάτοχος του τίτλου Γιουρόπα Λιγκ. (ΚΤ: κάτοχος τίτλου Τσάμπιονς Λιγκ, ΓΛ: κάτοχος τίτλου Γιουρόπα Λιγκ). Το πρόγραμμα της διοργάνωσης είναι το ακόλουθο: (Όλες οι κληρώσεις θα πραγματοποιηθούν στην έδρα της ΟΥΕΦΑ στη Νιόν, Ελβετία εκτός αν οριστούν διαφορετικά) Η κλήρωση για τον 1ο προκριματικό και τον 2ο προκριματικό γύρο πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουνίου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 5-6 Ιουλίου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 12 και 13 Ιουλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 19 και 20 Ιουλίου 2016. Ο τρίτος προκριματικός γύρος χωρίστηκε σε δύο σκέλη: ένα για τους "Πρωταθλητές" και ένα για τους "Μη-Πρωταθλητές". Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στα Πλέι Οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016-17. Η κλήρωση για τον 3ο προκριματικό γύρο πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουλίου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 26 και 27 Ιουλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 2 και 3 Αυγούστου 2016. Ο γύρος των πλέι-οφ χωρίστηκε επίσης σε δύο σκέλη: ένα για τους πρωταθλητές κι ένα για τους μη πρωταθλητές. Οι ηττημένες ομάδες λαμβάνουν μέρος στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016-17. Η κλήρωση για τα πλέι-οφ πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 16 και 17 Αυγούστου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 23 και 24 Αυγούστου 2016. Η κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016. Ομάδες που προκρίθηκαν Επίσημος ιστότοπος
Λαρυγγισμός

Ο λαρυγγισμός (γερμ. Jodeln ή Juchzer) είναι τέχνη τραγουδιού, που ευδοκιμεί στην περιοχή των Άλπεων, αλλά και στην Αμερική και την Ελλάδα. Γνωστούς λαρυγγισμούς βρίσκουμε στα τραγούδια των Βαυαρέζων, Αυστριακών και Ελβετών. Λαρυγγισμός είναι επίσης η κραυγή του Ταρζάν.

 Η τεχνική αυτή είναι πανάρχαια και φτάνει στους προϊστορικούς χρόνους. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην κτηνοτροφία των Άλπεων. Οι χωρικοί ανάπτυξαν ήχους, με τους οποίους από την πεδιάδα κατεύθυναν τις αγελάδες τους που βοσκούσαν στα βουνά. Μπορούσαν επίσης να συνεννοούνται αναμεταξύ τους στις απέναντι βουνοκορφές, να ανταλλάσσουν πληροφορίες, ή να πουν καλημέρα, συνοδευόμενοι από τον αντίλαλο. Η λατινική λέξη Jubilus είναι ίσως συγγενική, αφού και αυτή εννοεί την χαρμόσυνη αναφώνηση ήχων χωρίς λεξιλόγιο. Λαρυγγισμούς συναντάμε στην Αφρικανική φυλή των Μοκόμπι, στους κατοίκους της Λαπωνίας, στον Καύκασο, Μελανησία, Παλαιστίνη, Κίνα, Ταϊλάνδη, Καμπότζη, Αμερική, Ισπανία, Σουηδία, Πολωνία, Σλοβακία, Ρουμανία, Γεωργία και Βουλγαρία. Max Peter Baumann: Musikfolklore und Musikfolklorismus. Eine ethnomusikologische Untersuchung zum Funktionswandel des Jodelns, Winterthur 1976.
Εγώ, το Ρομπότ (ταινία)

Το Εγώ, το Ρομπότ (αγγλικά: I, Robot) είναι δυστοπική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας του 2004, που σκηνοθετήθηκε από τον Άλεξ Πρόγιας. Στην ταινία παίζουν οι Γουίλ Σμιθ, Μπρίτζετ Μόιναχαν, Μπρους Γκρίνγουντ, Τσι ΜακΜπράιντ, Τζέιμς Κρόμγουελ, Άλαν Τούντικ και Σάια ΛαΜπεφ. Η ταινία είναι βασισμένη σε διηγήματα του Ισαάκ Ασίμωφ.

 Το 2035, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αγοράζουν ρομπότ για οικιακούς βοηθούς. Όταν όμως ένα από τα κορυφαία στελέχη της μεγαλύτερης εταιρείας που κατασκευάζει τα ρομπότ αυτοκτονεί, η υπόθεση ανατίθεται στον αστυνόμο Ντελ Σπούνερ (Γουίλ Σμιθ), ο οποίος μισεί τα ρομπότ λόγω ενός παλαιότερου περιστατικού. Ο Σπούνερ όμως αμφιβάλλει αν ο θάνατος του επιστήμονα οφειλόταν πράγματι σε αυτοκτονία. Όλα όμως αλλάζουν, όταν ανακαλύπτει ένα ρομπότ με το όνομα Σόνι (Άλαν Τούντικ) στον τόπο του εγκλήματος, το οποίο διαφέρει από τα υπόλοιπα. Εγώ, το Ρομπότ στο IMDb Εγώ, το Ρομπότ στο Rotten Tomatoes
Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων

Η Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων (γνωστή και ως Συμμαχία των Πέντε) ήταν ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων που δημιουργήθηκε το 1977. Πρόεδρος της συμμαχίας ήταν ο Ηλίας Ηλιού.

 Πήρε μέρος στις εκλογές του 1977 αποσπώντας 139.356 ψήφους (ποσοστό 2,72%) και εξασφάλισε 2 έδρες στο κοινοβούλιο. Οι δύο έδρες που εξασφάλισε η συμμαχία ήταν για τον πρόεδρο Ηλία Ηλιού στην Α΄ Αθήνας και για το στέλεχος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού Λεωνίδα Κύρκο στη Β΄ Αθήνας. Με τη λήξη της κοινοβουλευτικής της θητείας, η Συμμαχία διαλύθηκε. Τα κόμματα που αποτελούσαν την Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων ήταν:
Σχεδία

Η σχεδία είναι το αρχαιότερο και πιο απλό μέσο για υδάτινες μεταφορές. Δημιουργείται από ξύλα που συνδέονται μεταξύ τους έτσι ώστε να σχηματίσουν μια πλωτή εξέδρα. Κάποιες σχεδίες είναι φτιαγμένες για να πλέουν με το ρεύμα του ποταμού, ενώ άλλες διανύουν μεγάλες αποστάσεις χρησιμοποιώντας πανιά και κουπιά. Χρησιμεύει για την μεταφορά ανθρώπων, ζώων ή εμπορευμάτων. Λόγω της έλλειψης των τοιχωμάτων, στο κέντρο υψώνεται ένας ιστός για την στήριξη ενός πανιού.

 Η σχεδία υπάρχει από την Προϊστορία όταν ο άνθρωπος ήθελε να ανακαλύψει νέους τόπους και να ταξιδέψει στην θάλασσα. Δίνουν στον άνθρωπο την δυνατότητα να ανακαλύψει τοπία και ομορφιές που είναι απροσπέλαστα με άλλο μέσον και χαρίζουν έντονες συγκινήσεις, αφού συμβάλλουν στο να βιώσει κανείς άμεσα το φυσικό περιβάλλον. Αρχικά, το 4500 π.Χ. κατασκεύασαν τις πρώτες βάρκες δένοντας λωρίδες από πάπυρο μεταξύ τους. Όμως λόγω του ότι ο πάπυρος απορροφούσε νερό αντικαταστάθηκε στην συνέχεια από πολύ πιο ανθεκτικούς κορμούς δέντρων. Τα σκάφη των Φοινίκων, δηλαδή των πρώτων θαλασσοπόρων ήταν φτιαγμένα από ξύλο και στο κέντρο ένας πάσσαλος στήριζε ένα πανί. Επίσης, στην Ινδία και στην Κίνα τις χρησιμοποιούσαν και ως κατοικίες. Τα πιο γνωστά είναι τα <<τοτόρα>> στην Νότια Αμερική. Είναι σχεδίες από καλάμια με μήκος που ξεπερνά τα 10 μ. και με δυνατότητα μεταφοράς φορτίου περίπου τριών τόνων. Τις μεγάλες δυνατότητες των σχεδιών προσπάθησε να αποδείξει ο Θορ Χαϊέρνταλ το 1947. Σύμφωνα με την θεωρία του τα νησιά του Ειρηνικού, είχαν κατοικηθεί παλαιότερα από λαούς της νότιας Αμερικής και ταξίδεψε για τρεισήμισι μήνες από το Περού προς τα νησιά που είναι κοντά στη Ταϊτή με μια μεγάλη σχεδία από ξύλο μπάλσα. Ο Οδυσσέας εφοδιάζεται με όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την κατασκευή της σχεδίας. Έκοψε δέντρα για να φτιάξει τη σχεδία, έβαλε κατάρτι και τιμόνι και γύρω γύρω παραπέτο από κλαδιά λυγαριάς. Μετά από 4 μέρες δουλειάς αναχώρησε τελικά αφού πήρε μαζί του ρούχα, κρασί νερό και τρόφιμα που του έδωσε η θεά. Τη στιγμή, όμως που έφτανε στο νησί των Φαιάκων ο Ποσειδώνας γυρνώντας από τη χώρα των Αιθιόπων κατάλαβε την απόφαση των θεών που πάρθηκε ερήμην του. Έτσι, σηκώνει θύελλα και ταραχή που διαλύει τη σχεδία του. Για καλή του τύχη η Λευκοθέα τον συμβουλεύει να εγκαταλείψει τη σχεδία και να κολυμπήσει ως τη χώρα των Φαιάκων. Του δίνει κι ένα μαγικό μαντίλι που θα τον προστάτευε από κάθε κακό. Ο Ποσειδώνας φεύγοντας αποφασίζει να σταματήσει την τιμωρία του.
Α.Ε. Νεάπολης Λασιθίου

Η Αθλητική Ένωση Νεάπολης είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Νεάπολη Λασιθίου στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1968, χρώματά του το πράσινο και το κίτρινο και διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Νεάπολης «Περικλής Μελιδονιώτης» και του τμήματος καλαθοσφαίρισης το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης.

 Η «Αθλητική Ένωση Νεαπόλεως» προέκυψε το 1968, έπειτα από συγχώνευση των ομάδων της πόλης της Νεάπολης, «Δρήρου» και «Κοροίβου». Αρχικά διέθετε τμήμα ποδοσφαίρου που άνηκε και αγωνιζόταν στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Το 1982 ιδρύεται η Ε.Π.Σ. Λασιθίου, με την Α.Ε. Νεάπολης να είναι ένα από τα ιδρυτικά της σωματεία.Το 1992-93 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Λασιθίου για πρώτη φορά και προβιβάστηκε στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Το 2017-18 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, όπου αγωνιζόταν την αγωνιστική περίοδο, 2018-19. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο 2019-20 κέρδισε εκ νέου την άνοδο της στη Γ' Εθνική κατηγορία όπου και αγωνίστηκε τις σεζόν 2020-21 & 2021-22. Τίτλοι 3 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λασιθίου: 1992-93, 2017-18, 2019-20 Διακρίσεις Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Λασιθίου: 2000-01, 2006-07, 2018-19, 2019-20 Η Αθλητική Ένωση Νεάπολης διαθέτει τμήμα καλαθοσφαίρισης λειτουργώντας σε επίπεδο υποδομών όλων των ηλικιών και συμμετέχει στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα της ΕΚΑΣΚ. ΑΕ Νεάπολης: Οι μοναδικές στιγμές και το αφιέρωμα στην πόλη-σύμβολο του Λασιθίου, sport-chicas.gr Α.Ε. Νεάπολης, epslasithiou.gr Επίσημη σελίδα facebook συλλόγου
Homomonument

Το Homomonument είναι μνημείο το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του Άμστερνταμ, δίπλα στην ιστορική εκκλησία Βέστερκερκ, στην όχθη του καναλιού Keizersgracht. Κατασκευάστηκε προς τιμήν των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών, που υπέστησαν διώξεις λόγω της ομοφυλοφιλίας τους.Κάθε χρόνο, στις 4 Μαΐου, Ημέρα Μνήμης των Νεκρών στην Ολλανδία, κατά την οποία τιμώνται οι Ολλανδοί πολίτες και στρατιωτικοί που έχασαν τη ζωή τους σε πολέμους και ειρηνευτικές αποστολές, από την αρχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, γίνεται κατάθεση στεφάνων στο μνημείο ενώ την επομένη, Ημέρα της Απελευθέρωσης, γίνεται γιορτή στο χώρο του μνημείου.

 Το Homomonument κατασκευάστηκε το 1987, σε σχέδια της Karin Daan, με χρήματα που συγκεντρώθηκαν, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας η οποία είχε ξεκινήσει το 1979. Δωρεές έγιναν από άτομα και ολλανδικές και ξένες οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων καθώς και από το Ολλανδικό κοινοβούλιο, τη πόλη του Άμστερνταμ και την επαρχία της Βόρειας Ολλανδίας. Το μνημείο σχεδιάστηκε με βάση το ροζ τρίγωνο που ήταν υποχρεωμένοι να φορούν οι ομοφυλόφιλοι κρατούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αποτελείται από τρία ισόπλευρα τρίγωνα, κατασκευασμένα από γρανίτη Rosa Porino, με πλευρές μήκους 10μ, τα οποία είναι τοποθετημένα έτσι ώστε να αποτελούν τις γωνίες ενός μεγαλύτερου τριγώνου. Οι πλευρές του μεγάλου τριγώνου είναι από το ίδιο υλικό και έχουν μήκος 36 μ. Στο ένα τρίγωνο υπάρχουν σκάλες με τις οποίες κατεβαίνει κανείς σε ένα μικρό πλάτωμα, στο κανάλι όπου γίνονται οι καταθέσεις στεφάνων κάθε χρόνο, στις 4 Μαΐου. Το εν λόγω τρίγωνο δείχνει προς το Μνημείο Εθνικού Πολέμου, στη Πλατεία Νταμ (National War Memorial - Dam Square). Το δεύτερο τρίγωνο, που έχει 60 εκ. ύψος, δείχνει προς το μέρος όπου βρίσκονται τα γραφεία της COC Nederland, της ολλανδικής οργάνωσης για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, που ιδρύθηκε το 1946. Το τρίτο τρίγωνο δείχνει προς το σπίτι της Άννας Φρανκ και πάνω του είναι γραμμένος ένας στίχος (Ατελείωτη η επιθυμία για φιλία-Naar Vriendschap Zulk een Mateloos Verlangen), από το ποίημα To a Young Fisherman, του Ολλανδού Εβραίου ποιητή, Γιάκομπ Ίσραελ ντε Χάαν (Jacob Israël de Haan).
Η Λειτουργία στη Μπολσένα

Η Λειτουργία στη Μπολσένα είναι νωπογραφία του Ιταλού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Ραφαήλ. Εκτελέστηκε το διάστημα 1512-14 ως μέρος της ανάθεσης στον ζωγράφο της διακόσμησης των αιθουσών, που τώρα είναι γνωστές ως Αίθουσες του Ραφαήλ στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού.

 Η τοιχογραφία βρίσκεται στην Αίθουσα του Ηλιοδώρου, που ονομάστηκε έτσι από ένα άλλο έργο της αίθουσας, την Εκτόπιση του Ηλιοδώρου από τον Ναό. Η Λειτουργία της Μπολσένα παριστά το θαύμα της Θείας Ευχαριστίας, που λέγεται ότι έγινε το 1263 στην εκκλησία της Σάντα Κριστίνα στη Μπολσένα: ένας Βοημός ιερέας, που αμφέβαλλε για τη μετουσίωση των Τιμίων Δώρων, εκτελούσε τη λειτουργία στη Μπολσένα, όταν ο άρτος της Ευχαριστίας άρχισε να ματώνει. Το αίμα, που έρρευσε από την όστια, σχημάτισε στο κάλυμμα της Αγίας Τραπέζης έναν σταυρό και ο ιερέας επανήλθε στην πίστη. Το επόμενο έτος ο πάπας Ουρβανός Δ΄ θέσπισε την Εορτή του Σώματος του Χριστού (Corpus Christi) σε ανάμνηση του θαυμαστού συμβάντος. Το ύφασμα που κηλιδώθηκε από το αίμα είναι ακόμη κειμήλιο της Εκκλησίας και φυλάσσεται στον καθεδρικό του Ορβιέττο, πόλης γειτονικής της Μπολσένα. Στη νωπογραφία υπάρχει η αυτοπροσωπογραφία του Ραφαήλ, ως ενός της Ελβετικής Φρουράς του Πάπα, κάτω δεξιά του έργου, με ταινία να κρατά τα μαλλιά του και να κοιτά προς τον θεατή. Αυτή είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που ο ζωγράφος έβαλε τον εαυτό του σε πίνακά του. Επίσης εμφανίζεται ο Πάπας Ιούλιος Β΄ ντελλα Ρόβερε (Πάπας 1503-13) στα δεξιά του έργου και η ανιψιά του Φελίτσε ντελλα Ρόβερε, αριστερά στο πιο επάνω σκαλί με μαύρα ρούχα, σε κατατομή. Οι τέσσερις καρδινάλιοι στα δεξιά έχουν ταυτοποιηθεί και είναι ο Λεονάρντο Γκρόσσο ντελλα Ρόβερε, ο Ραφαέλο Ριάριο, ο Τομάζο Ριάριο και ο Αγκοστίνο Σπίνολα, συγγενείς του Ιουλίου Β΄. The Vatican: spirit and art of Christian Rome, a book from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on this work
Ηλίας Ηλιάσκος

Ο Ηλίας Ηλιάσκος (1908 - ...) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1908 και ήρθε στην Ελλάδα το 1926 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Υπήρξε ο πρώτος μαθητής του Κολλεγίου Αθηνών.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΑΕΚ και γρήγορα κέρδισε θέση στην ενδεκάδα της. Το 1932 σημείωσε το πρώτο γκολ στην ιστορία των τελικών του κυπέλλου Ελλάδας, στον τελικό της περιόδου 1931-32 μεταξύ της ΑΕΚ και του Άρη (5-3). Αγωνίστηκε μέχρι το 1933, όταν σε ηλικία 25 ετών εγκατέλειψε την ενεργό δράση. Υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική Ελλάδας στις 27 Μαρτίου 1932 στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βουλγαρίας. Κύπελλο Ελλάδας: 1932 Η Ιστορία της ΑΕΚ , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001 Το επίσημο site της ερασιτεχνικής ΑΕΚ Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991
Βαρωνία του Νικλίου

Η Βαρωνία του Νικλίου ήταν κρατίδιο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Η τοποθεσία της βαρωνίας βρισκόταν στην Πελοπόννησο στην νότια Αρκαδία με επίκεντρο και πρωτεύουσα το Νίκλι, στην αρχαία Τεγέα. Το Νίκλι (Γαλλική γλώσσα : Nicles, επίσης ονομαζόταν αρχαϊστί Αμύκλαι ή Αμύκλιον) που βρισκόταν σε στρατηγική θέση, ελέγχοντας το πέρασμα ανάμεσα σε Αρκαδία και Λακωνία. Μετά την Μάχη της Πελαγονίας αποτέλεσε το σύνορο ανάμεσα στο Πριγκιπάτο και το Δεσποτάτο του Μυστρά.

 Όταν το πριγκιπάτο χωρίστηκε σε 12 υψηλές βαρωνίες, φέουδα και τιμάρια, η υψηλή βαρωνία του Νικλίου μαζί με 6 φέουδα δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Γουλιέλμο ντε Μορλαί (Guillaume de Morlay) κι εγκαταστάθηκε σε κάστρο που προϋπήρχε και πολιορκήθηκε από τον Γοδεφρείδο Α΄ Βιλλεαρδουίνο Ο Γουλιέλμος ντε Μορλαί ήταν άρχοντας στο Νίκλι για πάνω από δύο δεκαετίες. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Ούγκο ντε Μορλαί, και αυτόν, μετά το 1280, τον διαδέχθηκε η κόρη του Σασέτ ντε Μορλαί σύζυγος του Αντρουάν ντα Βίλλα. Ο Καρλ Χοπφ τοποθετεί άλλον έναν Γουλιέλμο τον Β΄ βαρώνο του Νικλίου, γιο της Σασέτ με στόχο να καλύψει το κενό μέχρι το 1290. Το Νίκλι γνωστό στην αρχαιότητα σαν Τεγέα, βρισκόταν στις νότιες Αρκαδικές πεδιάδες, το κατέκτησαν οι Φράγκοι με σύντομη πολιορκία λίγο πριν το 1209. Στην θέση του ίδρυσαν ανεξάρτητη Λατινική επισκοπή που διατηρήθηκε μέχρι το 1222 και κατόπιν ενώθηκε με την επισκοπή της Λακεδαίμονος. Με την σημαντική θέση που κατείχε κοντά στα σύνορα με την Λακωνία το Νίκλι έγινε μεγάλο κέντρο συγκεντρώσεων του Φραγκικού στρατού, συνεκλήθηκαν σε αυτό πολλά διάσημα Φραγκικά Συμβούλια όπως το περίφημο «Παρλαμέντο των Κυράδων» (1261). Μετά το 1262 που η Βυζαντινή αυτοκρατορία νίκησε στην Μάχη της Πελαγονίας και κατέλαβε τα μεγάλα κάστρα στην νότια Λακωνία το Νίκλι έγινε κέντρο σκληρών πολεμικών συγκρούσεων. Κατά τη δεκαετία του 1270, υπήρχε στο Νίκλι μόνιμη φρουρά για να εμποδίζει την πρόσβαση των Βυζαντινών στη κεντρική Αρκαδία. Το 1296 ο Βυζαντινός στρατηγός Ανδρόνικος Ασάν επιτέθηκε και κατέλαβε την πόλη, αλλά επειδή δεν ήταν υπερασπίσιμη την εκθεμελίωσε. Φαίνεται ότι η περιοχή παρέμεινε υπό φραγκική κυριαρχία για μερικά χρόνια ακόμα, αλλά το 1302 βρισκόταν πια σε βυζαντινά χέρια. Ο Ανδρόνικος Ασάν μετέφερε τους άστεγους κατοίκους στο Κάστρο Τσηπιανά και το Κάστρο Μουχλί που ίδρυσε ο ίδιος σε γειτονικούς υπερασπίσιμους λόφους. Μέρος των κατοίκων δραπέτευσε στην μέσα Μάνη, από αυτούς προέρχονται οι Νικλιάνοι. Ο γερμανός ιστορικός Καρλ Χοπφ (Karl Hopf), κατά το συνήθειό του προκειμένου να καλύψει την χρονολογική περίοδο, υπέθεσε την ύπαρξη ενός ακόμα Γουλιέλμου (Β΄), υιού του ιδρυτή και πατέρα του Ούγου. Chroniques greco-romanes: inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873. Πέτρος Καλονάρος, Το Χρονικόν του Μορέως', Αθήναι, Αρχαίος Εκδοτικός οίκος Δημ. Δημητράκου Α.Ε., εισαγωγή σελίδα: λα΄ Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (στα Γαλλικά). Παρίσι: De Boccard.
Ζεσούς Ρεντόντο

Ο Ζεσούς Ρεντόντο (Jesús Redondo Román, Βαγιαδολίδ, 8 Αυγούστου 1934) είναι Ισπανός εικονογράφος, δημιουργός κόμικς. Εργάστηκε και δημοσίευσε δουλειές του σε πολλές χώρες, περιλαμβανομένων, εκτός της Ισπανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ολλανδίας, Σουηδίας, Ελλάδας αλλά και των ΗΠΑ.

 Γιος ενός δασκάλου, ο Ρεντόντο μετακόμισε σε ηλικία 24 ετών στη Μαδρίτη, όπου βρήκε απασχόληση ως διαφημιστικός πράκτορας και σύντομα απέκτησε την κυριότητα του πρακτορείου. Η πρώτη του εικονογραφημένη δημιουργία ήταν για τις εκδόσεις Bruguera, στη σειρά Profesor Woosley (1962). Απασχολήθηκε, επίσης, με τη δημοφιλή σειρά Καπετάν Τρουένο, όπως και τις Un Paseo por la Rioja, Centauro and SOS Dossier Ecologico, ενώ για το Ολλανδικό έντυπο Tina, σχεδίασε την ιστορία Edward. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 ο Ρεντόντο ξεκίνησε συνεργασία με κορυφαίες εταιρείες του είδους, όπως οι Βρετανικές IPC και DC Thomson, όπου παρήγαγε μερικές από τις καλύτερες σειρές του, για τα έντυπα 2000AD, Starlord, Tornado, Eagle, Scream!, αλλά και Diana, Jackie (τα δύο τελευταία για κορίτσια). Αξιοσημείωτες δημιουργίες του αποτελούν οι περιπέτειες του χαρακτήρα Dan Dare, όπως και Mind Wars, Return to Armageddon. Τη δεκαετία του ’90 ο Ρεντόντο συνεργάστηκε με την Αμερικανική εκδοτική Marvel US, δημιουργώντας τις σειρές Kitty Pride, Star Trek κ.α. Τελευταία έχει στραφεί στην εικονογράφηση παιδικών βιβλίων, παράλληλα με τα κόμικς.
Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης του Κανίνο

Ο Ναπολέων-Κάρολος, γαλλ. Napoléon Charles (5 Φεβρουαρίου 1839 - 11 Φεβρουαρίου 1899) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν 5ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο (1895-1899).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου-Λουκιανού 2ου πρίγκιπα του Κανίνο & Μουζινιάνο και της Ζηναΐδας Βοναπάρτη, κόρης του Ιωσήφ της Ισπανίας, εξαδέλφης του Καρόλου-Λουκιανού. Υπηρέτησε στον στρατό της Γαλλίας και συμμετείχε στην Γαλλική παρέμβαση στο Μεξικό και στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο. Ο τελευταίος επέφερε την πτώση της Β΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Γ΄ εξαδέλφου του πατέρα του. Το 1895 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουκιανό καρδινάλιο, ως 5ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο. Ο ίδιος απεβίωσε το 1899 σε ηλικία 60 ετών, χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ρολάνδος Βοναπάρτης. Νυμφεύτηκε το 1859 τη Μαρία-Χριστίνα Ρούσπολι, κόρη του Τζοβάννι-Νεπομουτσένε Ρούσπολι 5ου πρίγκιπα του Τσερβέτερι και είχε τέκνα: Μαρία 1870-1947, παντρεύτηκε τον Ενρίκο Γκόττι στρατηγό. Ευγενία 1872-1949, παντρεύτηκε τον Λεόν-Ναπολεόν Νεΰ 4ο πρίγκιπα ντε Λα Μόσκοβα. Napoléon Charles Grégoire Jacques Philippe Bonaparte, 5th Prince de Canino et Musignano
Μεγάλη Βρετανία

Η Μεγάλη Βρετανία (αγγλικά: Great Britain), γνωστή απλώς και ως Βρετανία, είναι το μεγαλύτερο νησί των Βρετανικών Νήσων, ενός αρχιπελάγους που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της ευρωπαϊκής ηπείρου. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί στην Ευρώπη και ένατο μεγαλύτερο στον κόσμο. Μαζί με τα υπόλοιπα Βρετανικά Νησιά, με εξαίρεση τα πέντε έκτα της Ιρλανδίας, συγκροτούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, ένα από τα 50 ανεξάρτητα κράτη της Ευρώπης. Συχνά η ονομασία Μεγάλη Βρετανία ταυτίζεται στην καθομιλουμένη με το σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου ή το σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου χωρίς τη Βόρεια Ιρλανδία. Οι κάτοικοι της με βάση τον γεωγραφικό (όπως επίσης και κρατικό) αυτόν όρο ονομάζονται Βρετανοί.

 Η Μεγάλη Βρετανία είναι το μεγαλύτερο νησί των Βρετανικών Νήσων, ενός αρχιπελάγους που βρίσκεται βόρεια και δυτικά της ηπειρωτικής Ευρώπης, στο βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό. Η γεωγραφική της θέση οριοθετεί μικρότερες εκτάσεις του Ατλαντικού Ωκεανού. Έτσι, στα ανατολικά βρέχεται από τη Βόρεια Θάλασσα, στα δυτικά από τη θάλασσα της Ιρλανδίας και στα νότια από το στενό της Μάγχης. Το νησί έχει έκταση 209.331 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μήκος της ακτογραμμής είναι 17.820 χιλιόμετρα. Το ψηλότερο σημείο του είναι η κορυφή του όρους Μπεν Νέβις που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.344 μέτρα. Η Μεγάλη Βρετανία λόγω των θερμών ρευμάτων του Ατλαντικού Ωκεανού (το Ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού επηρεάζει το κλίμα της δυτικής Γαλλίας, της Νορβηγίας, της νότιας Ισλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας) έχει Ωκεάνιο κλίμα με ήπιους χειμώνες όπου οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 6°C έως -4°C και δροσερά καλοκαίρια με θερμοκρασίες από 14°C έως 25°C βαθμούς Κελσίου. Επίσης παρατηρούνται ισχυρές βροχοπτώσεις όλο το χρόνο ενώ οι χιονοπτώσεις παρατηρούνται κυρίως στη Σκωτία. Σε γενικές γραμμές η Σκωτία είναι το πιο κρύο μέρος της Μεγάλης Βρετανίας. Αγγλία, Μεγάλη Βρετανία ή Ηνωμένο Βασίλειο;
Κάι Σιερχούις

Ο Κάι Σιερχούις (Kaj Sierhuis, γεννημένος στις 27 Απριλίου 1998, Αθήνα) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Χρόνινγκεν, με δανεισμό από τον Άγιαξ.

 Ο Σιερχούις έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην Εέρστε Ντιβίζιε για τον Γιονγκ Άγιαξ στις 25 Νοεμβρίου 2016, σε έναν αγώνα εναντίον της Τέλσταρ. Έχει αγωνιστεί στις μικρές Εθνικές της Ολλανδίας (U16, U18, U19, U20 και U21).Έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί, εκτός από την Εθνική Ανδρών Ολλανδίας και στην Εθνική Ανδρών Ελλάδας, καθώς έχει γεννηθεί στην Αθήνα. (Αγγλικά) Προφίλ Κάι Σιερχούις στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com