IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φράνκλιν Πιρς

Ο Φράνκλιν Πιρς (Franklin Pierce, 23 Νοεμβρίου 1804 - 8 Οκτωβρίου 1869) ήταν ο 14ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν ο νεαρότερος πρόεδρος των Η.Π.Α. εκείνη την εποχή. Αν και προερχόταν από πολιτεία του Βορρά, η φήμη του σε αυτές τις περιοχές έπεσε δραματικά μετά την εκλογή του, καθώς ενίσχυσε τη δουλεία στις ΗΠΑ. Μάλιστα, ψηφίστηκε ως ένας από τους χειρότερους προέδρους των Η.Π.Α. Ο Πιρς εκδιώχθηκε από το κόμμα του, δεν εξελέγη υποψήφιος από το Δημοκρατικό Κόμμα για τις εκλογές του 1856, ενώ αργότερα στράφηκε προς τον αλκοολισμό, με αποτέλεσμα τον θάνατό του από κίρρωση ήπατος.

 Ο Φράνκλιν Πιρς γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1804 στο Χίλσμπορο του Νιου Χάμσαϊρ. Ο πατέρας του Μπέντζαμιν ήταν κυβερνήτης της πολιτείας του Νιου Χάμπσαϊρ. Στις 19 Νοεμβρίου 1834 παντρεύτηκε την Τζέιν Άπλετον Πιρς και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, ωστόσο κανένα από αυτά δεν έζησε για να δει την εκλογή του πατέρα τους ως πρόεδρο των ΗΠΑ. Το 1852, ο Φράνκλιν Πιρς εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ, παρ' όλο που δεν είχε υποβάλλει αρχικά την υποφηφιότητά του για εκπρόσωπο των Δημοκρατικών, κερδίζοντας τον αντίπαλό του Ουίνφιλντ Σκοτ. Παρ' όλο που, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του έκανε πολλά έργα όπου αποδοκιμάστηκαν τόσο από τον Αμερικανικό λαό όσο και από τους κοντινούς του συμβούλους όπως η ενίσχυση της δουλείας, ο Φράνκλιν Πιρς κατάφερε να αγοράσει και να προσαρτήσει την πολιτεία της Αριζόνα στις ΗΠΑ από το Μεξικό. Το 1864, μετά την αποχώρησή του από την πολιτική, φίλοι του Πιρς πρότειναν τον ίδιο για το χρίσμα του προέδρου για ακόμα μια φορά, ωστόσο εκείνος αρνήθηκε. Ο Φράνκλιν Πιρς πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 1869, στις 4:49 π.μ. στο Κόνκορντ του Νιου Χάμσαϊρ.
1286 Μπαναχιέβιτσα

Η Μπαναχιέβιτσα (Banachiewicza) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,783. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Πολωνού αστρονόμου Ταντέους Μπανάχιεβιτς.

 Η μέση διάμετρος της Μπαναχιέβιτσας εκτιμάται σε 33 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της δεν είναι γνωστό με κάποια ακρίβεια. Η Μπαναχιέβιτσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 38 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
A Fire in the Sky

A Fire in the Sky είναι ο τίτλος της τριπλής συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Περιέχει τραγούδια από το 1968 όταν και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, "Shades of Deep Purple" μέχρι το 19ο άλμπουμ τους με τίτλο "Now What?!" το 2013.Κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2017 σε μορφή τριπλού CD από την "Rhino", μπαίνοντας στις χαμηλές θέσεις των καταλόγων επιτυχιών της κεντρικής Ευρώπης.

 CD 11. Hell to Pay (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)2. Vincent Price (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)3. Wrong Man (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)4. Rapture of the Deep (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)5. Sun Goes Down (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)6. Any Fule Kno That (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)7. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)8. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)9. The Battle Rages On... (Blackmore, Gillan, Lord, Paice)10. King of Dreams (Blackmore, Turner, Glover)11. Call of the Wild (Blackmore, Gillan, Glover, Lord)12. Bad Attitude (Blackmore, Gillan, Glover, Lord)13. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover)14. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)CD 21. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)2. Dealer (Bolin, Coverdale)3. Stormbringer (Coverdale, Blackmore)4. Soldier of Fortune (Coverdale, Blackmore)5. Mistreated (Coverdale, Blackmore)6. Might Just Take Your Life (Coverdale, Blackmore, Lord, Paice)7. Burn (Coverdale, Blackmore, Hughes, Lord, Paice)8. Rat Bat Blue (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)9. Woman from Tokyo (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)10. Space Truckin' (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)11. Smoke on the Water (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)12. When a Blind Man Cries (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)CD 3 1. Highway Star (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)2. Demon's Eye (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)3. Fireball (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)4. Strange Kind of Woman (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)5. Child in Time (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)6. Speed King (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)7. Black Night (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)8. Hallelujah (τραγούδι, Deep Purple) (Greenaway, Cook)9. Emmaretta (Blackmore, Evans, Lord)10. Bird Has Flown (Blackmore, Evans, Lord)10. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice)10. Kentucky Woman (Diamond)10. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord)10. Hush (South) A Fire in the Sky (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 15 Σεπτεμβρίου 2017 Deep Purple - A Fire In The Sky (A Career-Spanning Collecion - Rhino Αρχειοθετήθηκε 2021-04-11 στο Wayback Machine.
Η Σφίγγα των Πάγων

Η Σφίγγα των Πάγων, είναι βιβλίο που γράφτηκε από τον διάσημο (για τα φανταστικά του βιβλία) Ιούλιο Βερν το 1897. Το συγκεκριμένο βιβλίο ονομάζεται και ως Το Μυστήριο της Ανταρκτικής, ενώ στην πατρική γλώσσα του συγγραφέα, αναφέρεται ως Le Sphinx Des Glaces, στα Γαλλικά.

 Η Ιστορία εξελίσσεται στο 1839, και ο αφηγητής του βιβλίου, είναι ο Τζώρλινγκ, ο οποίος είναι τυχοδιώκτης, και στον ελεύθερο χρόνο του ταξιδεύει στα νησιά Κεργκελέν όπου βρίσκονται στο Αρχιπέλαγος Κεργκελέν. Τώρα, θέλει να ταξιδέψει πίσω στην πατρίδα του, την Αμερική. Έτσι αποφάσισε να ταξιδέψει μαζί με το πλοίο Χέλμπρεϊν και ο καπετάνιος του πλοίου είναι ο Λεν Γκάι. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους, βρίσκουν κατά τύχη, επάνω σε ένα μικρό παγόβουνο, ένα νεκρό ανθρώπινο σώμα, ο οποίος νεκρός ήταν από το πλοίο Jane. Το πλήρωμα έψαξε να βρει πώς βρέθηκε εκεί πέρα, και ο Λεν άρχιζε να ψάχνει τα πράγματα του νεκρού ναύτη. Εκεί βρήκε ένα σημείωμα, που ανέφερε το μέλη του πλοίου και είδε πως στο σημείωμα, υπήρχε και το όνομα του αδελφού του Γκάι, του Γουίλιαμ, ο οποίος Γουίλιαμ ήταν μαζί με άλλα άτομα σε μία περιοχή που λεγόταν Τσαλάλ. Έτσι ο Γκάι μίλησε μαζί με τον πελάτη του, τον Τζώρλιγνκ, ο οποίος συμφώνησε πως θα βοηθήσει στο εγχείρημα αυτό. Αφού στάθμευσαν στα νησιά Φώκλαντ και στο Τριστάν Ντα Κούνια, πήγαν βόρεια. Κατά την διάρκεια που ταξίδευαν βρήκαν έναν άλλο ναύτη που ήταν ζωντανός και αποκαλούνταν ως Hunt που σημαίνει Κυνηγώ, και πήρε μέρος στο πλήρωμα, αλλά ο λόγος για το πού θέλει να πάει ήταν άγνωστος. Τελικά αισίως φτάνουν στο Τσαλάλ. Το νησί όμως ήταν εγκαταλειμμένο μετά από έναν δυνατό κυκλώνα που είχε ξεσπάσει. Στάθμευσαν εκεί και βρήκαν πολλά άτομα, τα οποία είχαν πεθάνει πριν τον κυκλώνα. Ο Hunt, αποκαλύπτει το πραγματικό του όνομα, και λεγόταν Ντιρκ Πίτερς. Ο Ντιρκ ήταν μαζί με τον Πιμ, τον καπετάνιο του πλοίου Jane, μέχρι που είχαν φτάσει στα βόρεια του Τσαλάλ και έχασαν κάθε τους επαφή, μαζί και με τα άλλα μέλη. Σύντομη Περιγραφή του βιβλίου Σύντομη Περιγραφή του βιβλίου
Λήναια

Τα Λήναια ήταν αρχαία ελληνική εορτή προς τιμήν του Διονύσου, η οποία ελάμβανε χώρα στην αρχαία Αθήνα κατά το μήνα Γαμηλιώνα 12 έως και 15η μεσούντος του μηνός (Γενάρη-Φλεβάρη) υπό την ευθύνη του αρμοδίου για τα θρησκευτικά ζητήματα άρχοντα βασιλιά.

 Ετυμολογικά η ονομασία των εορτών αποδίδεται είτε στις γυναίκες που ορμούν σα "Λήναι" (μαινάδες) και όχι με τη λέξη λήνος (πατητήρι) όπως αναφέρουν παλαιότερες ετυμολογίσεις. Ήταν παλαιότατη νυκτερινή εορτή, γι' αυτό και ήταν υπό την ευθύνη του αρμοδίου για τα θρησκευτικά ζητήματα άρχοντα Βασιλιά ενώ για τα Διονύσια ήταν ο ἄρχων ἐπώνυμος. Το κοινό των Ληναίων ήταν αποκλειστικά αθηναϊκό, ενώ των Διονυσίων ήταν πανελλήνιο, αφού τον Ελαφηβολιώνα ήταν πια ξανά εφικτή η ναυσιπλοΐα. Οι χορηγοί των Διονυσίων ήταν υποχρεωτικά Αθηναίοι πολίτες, ενώ στα Λήναια χορηγοί μπορούσαν να ήταν και μέτοικοι. Στα Διονύσια παρουσιάζονταν 10 κύκλιοι χοροί ανδρών, 10 αγοριών, 3 τραγικές τετραλογίες και 5 κωμωδίες —τρεις σε κάποιες περιπτώσεις κατά τα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ως θρησκευτική γιορτή τα Λήναια ήταν πολύ αρχαιότερα των Διονυσίων. Κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων αρχικά παρουσιάζονταν μόνο κωμωδίες. Απ΄τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. υπάρχουν μαρτυρίες για διαγωνισμό ηθοποιών. Περίπου στα 432 π.Χ. όμως ξεκίνησε και επίσημος αγώνας τραγωδίας με την παρουσίαση δύο τραγωδιών από κάθε ποιητή. Οι θεατρικοί αγώνες όμως, τουλάχιστον οι αγώνες τραγωδίας, εισάγονται στα Λήναια μόλις τη δεκαετία του 440-430 π.Χ. Στα Λήναια παρουσιάζονταν 2 τραγικές διλογίες (δεν υπήρχε δηλαδή σατυρικό δράμα) και πέντε κωμωδίες. Ο αγώνας τραγικών υποκριτών εισάγεται στα Διονύσια το 447 π.Χ., ενώ στα Λήναια τη δεκαετία 440-430. Χώρος των εορτών θεωρείται το ιερό του θεού στις Λίμνες, αλλά από τον Ησύχιο και άλλες πηγές το ιερό του θεού στην Αγορά: "Ήταν ένας χώρος με έναν εκτεταμένο περίβολο και μέσα σ' αυτόν γίνονταν θεατρικοί αγώνες προτού κτιστεί το θέατρο (του Διονύσου)". Εξ αυτής της εορτής πήρε το όνομά του και ο μήνας Ληναιών, που διατηρήθηκε έτσι σε άλλες ιωνικές πόλεις. Μετά τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., ανετέθη στους επιστάτες των Ελευσινίων μυστηρίων να βοηθούν στην διοργάνωση. Αυτό φαίνεται από το ότι στους θεατρικούς διαγωνισμούς, ο Δαδούχος κρατώντας έναν δαυλό, κραυγάζει προς το κοινό : «Κλείτε τον Θεόν»! Το κοινό κραυγάζει με την σειρά του: «Σεμέλι΄ Ίακχε πλουτοδότα». Ο Ίακχος είναι θεότητα των κραυγών που λόγω του συνειρμού του ονόματος, ενσωματώθηκε στον Βάκχο. Από την άλλη , ο ελευσινιακής προέλευσης χαρακτηρισμός πλουτοδότης είναι και επίθετο της Δήμητρας. Απ τις πηγές διαφαίνεται η ύπαρξη ενός γυναικείου τελετουργικού στα Λήναια των Αθηναίων, παρά την υποτίμηση της εορτής μπροστά στην πολιτειακή επισημότητα της πομπικής νυχτερινής δαδοφορίας και των ποιητικών αγώνων της πόλης. Τη νύχτα, μετά τους δραματικούς και ποιητικούς αγώνες, πραγματοποιούνταν εκτός απο τις δαδοφορίες και Φαλληφορίες με εκστατικό και σκωπτικό περιεχόμενο, απο άντρες και γυναίκες. H.W.PARKE Οι εορτές στην αρχαία Αθήνα
Συστηματικό όνομα στοιχείου

Ένα συστηματικό όνομα στοιχείου είναι το προσωρινό όνομα και σύμβολο που δίνεται σε χημικά στοιχεία που συνετέθησαν πρόσφατα ή δεν έχουν ακόμα συντεθεί. Ένα υπερουράνιο στοιχείο λαμβάνει μόνιμο όνομα και σύμβολο μόνο αφότου έχει επιβεβαιωθεί η σύνθεσή του. Σε μερικές περιπτώσεις αυτό αυτό η περίοδος έχει παραταθεί λαμβάνοντας και πολιτικές διαστάσεις. Προκειμένου να μην υπάρχει ασάφεια για αυτά τα στοιχεία η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC) χρησιμοποιεί ένα σύνολο κανόνων ώστε να αποδίδει προσωρινό συστηματικό όνομα και σύμβολο σε κάθε τέτοιο στοιχείο. Αυτή η προσέγγιση προέρχεται από την επιτυχημένη ανάπτυξη της κανονικής ονοματολογίας της IUPAC για τις οργανικές ενώσεις.

 Τα προσωρινά ονόματα προέρχονται συστηματικά από τον ατομικό αριθμό του στοιχείου. Κάθε ψηφίο μεταφράζεται σε μία «αριθμητική ρίζα» σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα. Οι ρίζες διατάσσονται στη σειρά και το όνομα ολοκληρώνεται με την κατάληξη -ium. Κάποιες από τις ρίζες είναι λατινικής προέλευσης και άλλες ελληνικής, και ο λόγος είναι να αποφευχθεί δύο ψηφία να αρχίζουν με το ίδιο γράμμα. Υπάρχουν δύο επιπλέον κανόνες για την αποφυγή περίεργων ονομάτων. Αν το bi ή το tri ακολουθούνται από την κατάληξη ium το αποτέλεσμα είναι -bium και -trium και όχι -biium και -triium. Αν το enn ακολουθείται από το nil το αποτέλεσμα είναι -ennil- και όχι -ennnil-.Το συστηματικό σύμβολο σχηματίζεται από το πρώτο γράμμα κάθε ρίζας, μετατρέποντας το πρώτο σε κεφαλαίο. Όλα τα στοιχεία με ατομικό αριθμός έως 112 έχουν λάβει μόνιμα ονόματα και σύμβολα, έτσι η χρήση των συστηματικών ονομάτων και συμβόλων συνιστάται μόνο για τα στοιχεία από το 113 και πάνω. Παραδείγματα: Σημείωση: Τα παραδείγματα δείχνουν υποθετικά στοιχεία. Έως το 2010, το Ununoctium, στοιχείο 118, είναι το στοιχείο με τον μεγαλύτερο ατομικό αριθμό που έχει ανακαλυφθεί. The IUPAC recommendation. άτιτλο προσχέδιο, Μάρτιος 2004. (PDF, 143 kB). http://media.iupac.org/publications/pac/2002/pdf/7405x0787.pdf American Chemical Society, Committee on Nomenclature, Terminology & Symbols Αρχειοθετήθηκε 2007-08-07 στο Wayback Machine.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Πάρου

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Πάρου. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Πάρου έχει πληθυσμό 14926 κατοίκους.

 Έδρα του Δήμου είναι η Αντίπαρος. Ο Δήμος Αντιπάρου έχει μόνιμο πληθυσμό 1211 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: ο Άγιος Γεώργιος [ 25 ] η Αντίπαρος [ 1102 ] το Δεσποτικό (νησίδα) [ 0 ] το Διπλό (νησίδα) [ 0 ] ο Κάβουρας (νησίδα) [ 0 ] ο Κάμπος [ 49 ] το Ρευματονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Στρογγυλή (νησίδα) [ 0 ] ο Σωρός [ 35 ] το Τσιμηντήρι (νησίδα) [ 0 ] τα Φειρά [ 0 ] Έδρα του Δήμου είναι η Πάρος. Ο Δήμος Πάρου έχει μόνιμο πληθυσμό 13715 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Ναούσης Πάρου [ 3124 ]η Αγία Καλή (νησίδα) [ 0 ] ο Άγιος Ανδρέας [ 47 ] ο Άγιος Αρτέμιος (νησίδα) [ 0 ] ο Αμπελάς [ 296 ] το Γαϊδουρονήσι (νησίδα) [ 0 ] ο Γαλιάτσος (νησίδα) [ 0 ] το Εβριόκαστρο (νησίδα) [ 0 ] οι Καμάρες [ 49 ] οι Κολυμπήθρες [ 25 ] η Λάγκερη [ 65 ] τα Λιβάδια [ 20 ] το Μαυρονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Μονή Αγίου Αντωνίου [ 0 ] η Μονή Λογγοβάρδας [ 38 ] η Νάουσα [ 2468 ] η Ξιφάρα [ 55 ] τα Πρωτόργια [ 61 ] το Τεταρτονήσι (νησίδα) [ 0 ] ο Τούρλος (νησίδα) [ 0 ] το Φιλίδι (νησίδα) [ 0 ] οι Φοίνισσες (νησίδα) [ 0 ]Δημοτική Κοινότητα Πάρου Πάρου [ 6058 ]ο Άγιος Σπυρίδων (νησίδα) [ 0 ] ο Άγιος Χαράλαμπος [ 36 ] τα Βουνιά [ 37 ] ο Βουτάκος [ 38 ] τα Γλυσίδια [ 59 ] ο Έλητας [ 94 ] τα Κακάπετρα [ 259 ] το Καλάμι [ 173 ] οι Καμάρες [ 189 ] ο Κάμπος [ 110 ] οι Κουκουμαυλές [ 77 ] το Κρωτήρι [ 231 ] η Μονή Χριστού Δάσους [ 24 ] ο Παράσπορος [ 55 ] η Πάρος [ 4326 ] η Πούντα [ 240 ] το Σαρακίνικο [ 11 ] οι Σωτήρες [ 78 ] το Χωριουδάκι [ 21 ]Τοπική Κοινότητα Αγκαιριάς Πάρου [ 1118 ]ο Άγιος Ιωάννης Τρυπητής [ 13 ] η Αγκαιριά [ 280 ] η Αλυκή [ 657 ] η Ανερατζά [ 7 ] ο Βουτάκος [ 55 ] η Γλαρόμπουτα (νησίδα) [ 0 ] το Καμάρι [ 69 ] η Μακριά Μύτη [ 21 ] το Μικρονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Μονή Αγίων Θεοδώρων [ 16 ] το Παντερονήσι (νησίδα) [ 0 ] το Τηγάνι (νησίδα) [ 0 ]Τοπική Κοινότητα Αρχιλόχου Πάρου [ 1066 ]ο Άγιος Νικόλαος [ 0 ] οι Γλυφάδες [ 39 ] τα Μάρμαρα [ 552 ] ο Μώλος [ 28 ] ο Πρόδρομος [ 410 ] τα Τσουκαλιά [ 37 ]Τοπική Κοινότητα Κώστου Πάρου [ 427 ]το Ιστέρνιο [ 49 ] ο Κώστος [ 253 ] το Μαράθι [ 125 ]Τοπική Κοινότητα Λευκών Πάρου [ 857 ]το Άσπρο Χωριό [ 263 ] τα Βουνιά [ 5 ] τα Γλυφά [ 41 ] η Λαγκάδα [ 3 ] οι Λεύκες [ 545 ]Τοπική Κοινότητα Μαρπήσσης Πάρου [ 1065 ]το Δρυονήσι (νησίδα) [ 0 ] ο Δρυός [ 171 ] το Μακρονήσι (νησίδα) [ 0 ] η Μάρπησσα [ 582 ] το Πίσω Λιβάδι [ 108 ] το Πυργάκι [ 61 ] ο Τζάνες [ 54 ] ο Τούρλος [ 30 ] ο Τσουκαλάς [ 4 ] η Χρυσή Ακτή [ 55 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Γαλάξια

Τα Γαλάξια ήταν αρχαία γιορτή που τελούνταν στην Αθήνα κατά το μήνα Ελαφηβολιώνα προς τιμήν της Μεγάλης Μητέρας Ρέας-Κυβέλης.Κατά την ημέρα της γιορτής θυσίαζαν οι έφηβοι και προσέφεραν χρυσό δοχείο αξίας 100 δραχμών. Επίσης προσφερόταν σαν γεύμα γαλαξίας, δηλαδή πολτός από γάλα και κρίθινο αλεύρι, ενώ μέρος του γινόταν σπονδή προς τη θεά.

 Γαλάξια ονομαζόταν επίσης αρχαία γιορτή προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, που πραγματοποιούνταν κατά την 22η μέρα του μήνα Ποσειδεώνα, κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Η γιορτή τελούνταν επίσης στο Ισμήνιο των Θηβών, στο Γαλάξιο Ιερό της Βοιωτίας και στη Δήλο. Στο δηλιακό ημερολόγιο, μάλιστα, ο αντίστοιχος μήνας του αττικού Ελαφηβολιώνα ονομαζόταν Γαλαξιών. Περιγραφή της γιορτής από τον ιστότοπο ΘΕΟΓΟΝΙΑ Αναφορά στις δυο εορτές των Γαλαξίων Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio Αρχειοθετήθηκε 2006-11-27 στο Wayback Machine.
Αμερικανικός Διαγωνισμός Τραγουδιού

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Αμερικής ή αλλιώς Αμερικανικός Διαγωνισμός Τραγουδιού (αγγλικά: American Song Contest) είναι μια αναμενόμενη αμερικανική προσαρμογή του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision, όπου οι πενήντα πολιτείες, οι πέντε περιφέρειες και η Ουάσινγκτον διαγωνίζονται για τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Στην Ευρώπη δικαίωμα συμμετοχής έχουν κάθε χρόνο 56 κράτη και 74 τηλεοπτικοί σταθμοί-μέλη της EBU ενώ στην αμερικανική έκδοση θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι 50 πολιτείες και οι πέντε περιφέρειες (υπερπόντια εδάφη και πόλη της Ουάσιγκτον) της χώρας. Οι Christer Björkman, Anders Lenhoff, Ola Melzig και Peter Settman θα είναι οι παραγωγοί ενώ ο Ben Silverman θα είναι ο εκτελεστικός παραγωγός. Ο διαγωνισμός έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί κατά την περίοδο μεταξύ 21 Μαρτίου και 9 Μαΐου 2022 και θα προβληθεί στο NBC. Τον Διαγωνισμό θα παρουσιάσουν ο Snoop Dogg και η Kelly Clarkson.

 Η EBU ανακοίνωσε ότι το NBC απέκτησε τα δικαιώματα για να μεταδώσει τον διαγωνισμό στις 14 Μαΐου 2021. Το NBC ανακοίνωσε ότι ο Αμερικανικός Διαγωνισμός Τραγουδιού θα κάνει πρεμιέρα μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2022 μετά την ανακοίνωση του τηλεοπτικού προγράμματος για την επόμενη τηλεοπτική σεζόν 2021-22.Ο Christer Björkman και ο Ola Melzig απέκτησαν τα δικαιώματα από την EBU προκειμένου να κάνουν την παραγωγή σε μια αμερικανική προσαρμογή του Αμερικανικού Διαγωνισμού Τραγουδιού και λειτουργούν ως παραγωγοί μαζί με τους Anders Lenhoff και Peter Settman. Ο Ben Silverman θα είναι ο εκτελεστικός παραγωγός του προγράμματος. Τα Propagate Content και Universal Television Alternative Studio θα είναι οι εταιρείες παραγωγής. Πρωτότυπα τραγούδια που εκπροσωπούν μια συμμετέχουσα πολιτεία, μια περιφέρεια και την Ουάσινγκτον, επίσημη πρωτεύουσα και ομοσπονδιακή επαρχία των ΗΠΑ, θα ερμηνευθούν σε ένα ζωντανό τηλεοπτικό πρόγραμμα που θα μεταδοθεί σε ολόκληρη την χώρα. Οι εμφανίσεις μπορούν να περιλαμβάνουν σόλο τραγουδιστές, ντουέτα, συγκροτήματα ή DJ. Ο διαγωνισμός θα περιλαμβάνει προκριματικούς γύρους, τους οποίους θα ακολουθούν ημιτελικοί γύροι και ο μεγάλος τελικός. Ο νικητής θα κερδίζει τον τίτλο του "Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού". Το NBC αποκάλυψε τους 56 διαγωνιζόμενους καλλιτέχνες στις 3 Μαρτίου 2022, μέσω ενός διαδραστικού χάρτη. Η Atlantic Records θα χρησιμεύσει ως αποκλειστικός μουσικός συνεργάτης του Αμερικανικού Διαγωνισμού Τραγουδιού, με τα πρωτότυπα τραγούδια του διαγωνισμού να κυκλοφορούν σε παρτίδες ξεκινώντας στις 21 Μαρτίου τα μεσάνυχτα της Ανατολικής Τυπικής ώρας. Επίσημος ιστότοπος Αμερικανικός Διαγωνισμός Τραγουδιού στην IMDb
Φανεροζωικός μεγααιώνας

Ο Φανεροζωικός μεγααιώνας, θεωρητικά, άρχισε πριν από περίπου 542 εκατομμύρια χρόνια (542 ε.χ.π.) και διαρκεί εώς και σήμερα. Είναι όρος της βιοστρωματογραφίας, ακολουθεί χρονολογικά το Προκάμβριο (συγκεκριμένα τον Προτεροζωικό μεγααιώνα) και χαρακτηρίζεται από την κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των απολιθωμάτων στα στρώματά του. Ο Φανεροζωικός περιλαμβάνει τρεις αιώνες: τον Καινοζωικό (65,5 ε.χ.π. μέχρι σήμερα). τον Μεσοζωικό (251–65,5 ε.χ.π.) τον Παλαιοζωικό (542–251 ε.χ.π.)

 Όταν ονομάστηκε «αιώνας όπου φανερώνεται η ζωή», όλα τα γνωστά απολιθώματα προέρχονταν από τα στρώματα του. Βέβαια σήμερα γνωρίζουμε πολύ παλαιότερα απολιθώματα, τα περισσότερα από τα οποία όμως είναι ορατά μόνο με μικροσκοπικές μεθόδους. Κατά την διάρκειά του Φανεροζωικού παρατηρείται η εμφάνιση και ραγδαία εξάπλωση πολλών συνομοταξιών του ζωικού βασιλείου, με αρχή την λεγόμενη Κάμβριο έκρηξη, και η ανάδυση των χερσαίων φυτών και ζώων. Επίσης έλαβαν χώρα πέντε μεγάλες μαζικές εξαφανίσεις (παρατίθενται με τη σειρά που συνέβησαν): στο τέλος του Ορδοβικίου, πριν από 450 με 440 εκατομμύρια χρόνια, υπολογίζεται πως εξαλείφθηκε το 50% των ειδών στο τέλος του Δεβονίου 375 με 360 ε.χ.π., εξαλείφθηκε πάλι περίπου το 50% των ειδών πριν από 251 ε.χ. στο τέλος του Περμίου. Η μεγαλύτερη μαζική εξαφάνιση. Εξαλείφθηκε το 95% των υδρόβιων και το 70% των χερσαίων ειδών. στο τέλος του Τριαδικού 205 ε.χ.π., εξαλείφθηκε το 50% των ειδών και στο τέλος του Κρητιδικού πριν από 65 ε.χ. εξαλείφθηκε το 70% όλων των ειδών, μαζί και οι δεινόσαυροι. Η μετατόπιση των ηπείρων κατά τη διάρκεια του Φανεροζωικού είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση της τελευταίας υπερηπείρου της Γης, της Παγγαίας, και κατόπιν τον επαναδιαχωρισμό της στις σημερινές ηπειρωτικές μάζες γης. Επίσης προκάλεσε τέσσερεις ορογενετικές φάσεις. Η Αλπική φάση, η οποία άρχισε στο τέλος του Τριαδικού και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, σχημάτισε τις οροσειρές των Άλπεων, τα Πυρηναίων, τα Καρπαθίων, των Απεννίνων και των Ιμαλαΐων. Οι άλλες τρεις φάσεις είναι η Καληδόνιος από το Ορδοβίκιο, η Βαρίσκιος από το Δεβόνιο και η Καδόμιος η οποία ξεκίνησε ήδη από το Νεοπροτεροζωικό. Γεωλογική χρονολογική κλίμακα
Γιάννης Νακόπουλος

Ο Γιάννης Νακόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1919, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1928.

 Ο Νακόπουλος εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1919, κατά τα πρώτα χρόνια ύπαρξης της Θεσσαλονικιώτικης ομάδας. Εκείνη την περίοδο δεν είχαν ξεκινήσει ακόμη τα τοπικά πρωταθλήματα και οι "κίτρινοι" έπαιζαν φιλικά παιχνίδια εναντίον στρατιωτικών και συνοικιακών ομάδων, όπως και κατά του παλαιότερου συλλόγου της συμπρωτεύουσας, Ηρακλή. Το 1922, για λόγους που δεν είναι γνωστοί, φαίνεται να μετακόμισε στην Αθήνα και να εντάχθηκε προσωρινά στο δυναμικό του Παναθηναϊκού. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και τον Άρη. Ο ίδιος αγωνιζόταν ως αμυντικός και μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την σεζόν 1922-23, όταν και ορίστηκε αρχηγός του Άρη. Σε αυτή την πρώτη χρονιά, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και ηττήθηκε στον τελικό του άτυπου πρωταθλήματος Ελλάδος από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ξεπερνώντας την αντίσταση του Ηρακλή και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 1925, δεν πραγματοποιήθηκε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας-Θράκης λόγω διαφωνιών μεταξύ των συλλόγων και ο Άρης προσκάλεσε την Ομλαντίνα Μοναστηρίου το Νοέμβριο του 1924 γα φιλικό αγώνα, κερδίζοντας με 5-0. Στην ρεβάνς της Μπίτολα στις 5 Απριλίου 1925, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 2-1. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας ελληνικής ομάδας στο εξωτερικό.Την σεζόν 1925-26, ο Άρης κατέκτησε και πάλι τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη χρονιά απόλεσε για πρώτη φορά το τοπικό πρωτάθλημα, με το Νακόπουλο να σκοράρει με πέναλτι στο 0-8 εναντίον του Θερμαϊκού, στις 13 Μαρτίου 1927.Στην τελευταία του αγωνιστική σεζόν, το 1927-28, Νακόπουλος κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο, παρά το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε σε κανέναν από τους αγώνες της τελικής φάσης.Εργάστηκε ως δικηγόρος και διακρίνονταν και στην δημοσιογραφία, ερχόμενος σε αντιπαράθεση το καλοκαίρι του 1925 με πρώην ποδοσφαιριστές των "κιτρίνων" που μεταγράφηκαν στην Ένωση Κωνσταντινουπολιτών και υπεξαίρεσαν στολές της ομάδας του Άρη. Το 1930, δημοσίευσε διάφορα άρθρα σε τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, όπου περιέγραφε τα απομνημονεύματα του ως αθλητής του συλλόγου. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ

Ο Αλεξάντερ Γιόχαν Γιάλμαρ Σκάρσγκορντ (Alexander Johan Hjalmar Skarsgård) γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1976. Είναι Σουηδός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι πιο γνωστός για τους ρόλους του ως Έρικ Νόρθμαν στην τηλεοπτική σειρά True Blood του καναλιού HBO και ως Μπραντ Κόλμπερτ στο Generation Kill.

 Ο Σκάρσγκορντ γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Είναι γιος του διάσημου Σουηδού ηθοποιού Στέλλαν Σκάρσγκορντ και της πρώτης συζύγου του, Μάι. Έχει έξι μικρότερα αδέλφια: τον Γκούσταφ (γεν. 1980), τον Σαμ (γεν. 1982), τον Μπιλ (γεν. 1990), την Έιγια (γεν. 1992), τον Βάλτερ (γεν. 1995) και τον ετεροθαλή αδελφό του Όσσιαν (γεν. 2009). Ο Σκάρσγκορντ έπαιξε σε πολλές σουηδικές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες ενώ, υπηρέτησε στο ναυτικό πυροβολικό της Σουηδίας. Το 2003 ήταν υποψήφιος για Guldbagge για τον ανδρικό υποστηρικτικό ρόλο στην ταινία Hundtricket (αγγλικός τίτλος: The Dog Trick). Αποκάλυψε στην New York Daily News πως συνήθιζε να είναι μέλος της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του ναυτικού της Σουηδίας. Από το 2005 με τις ερμηνείες του στο Revelations και στο The Last Drop, έχει λάβει μέρος σε διεθνείς παραγωγές. Το 2007 έπαιξε έναν από τους κύριους χαρακτήρες, τον Μπραντ Κόλμπερτ, στη μίνι σειρά Generation Kill. Είναι μέλος του καστ της τηλεοπτικής σειράς True Blood: παίζει το ρόλο του Έρικ Νόρθμαν, ενός βαμπίρ 1.000 ετών, πρώην βασιλιά των Βίκινγκς, σερίφη των βαμπίρ της Περιοχής 5 και ιδιοκτήτης μπαρ στο Σρίβπορτ της Λουιζιάνα. Το 2009, ο Σκάρσγκορντ εμφανίστηκε στο βιντεοκλίπ της ποπ τραγουδίστριας Lady Gaga "Paparazzi". Το 2010, συμμετέχει στα γυρίσματα τριών ταινιών: "Metropia", "Beyond the Pole" και "Straw Dogs", όπου συμπρωταγωνιστεί με την Κέιτ Μπόσγουορθ και τον Τζέιμς Μάρσντεν. Το Straw Dogs είναι ένα ριμέικ της ταινίας του 1971 με το ίδιο όνομα. Από το 2017 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά Big Little Lies στον ρόλο του Πέρι Ράιτ, για τον οποίο κέρδισε Χρυσή Σφαίρα, Emmy και Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών.
Άγιος Νικόλαος Σιμόπουλου Ηλείας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Άγιος Νικόλαος (τοπωνύμια Ελλάδας) Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ηλεία, δείτε: Άγιος Νικόλαος ΗλείαςΟ Άγιος Νικόλαος είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 140 μέτρων, εγγύς του Σιμόπουλου, ανατολικά των οχθών του Πηνειακού Λάδωνα και νοτιοανατολικά του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 24 χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 71,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Κάπελης). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 21 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 28Α της 8ης Φεβρουαρίου 1916 με την ονομασία Χατζή και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δελιμπαλίου ενώ με το ΦΕΚ 153Α της 17ης Απριλίου 1939 αποσπάστηκε από αυτήν και υπήχθη στην Κοινότητα Σιμόπουλου. Η ονομασία Χατζή διορθώθηκε σε Χατζίον στις 16 Οκτωβρίου 1940. Με το ΦΕΚ 11Α της 24ης Ιανουαρίου 1957 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Σιμόπουλου μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Σιμόπουλου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Σιμόπουλου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Νικολάου Πηνείας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σιμόπουλου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εφύρας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
Στοά Μπραντί

Η Στοά Μπραντί (γαλλικά: Passage Brady) είναι μία από τις δύο καλυμμένες εμπορικές στοές στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού. Κατασκευάστηκε το 1828. Έχει καταχωρηθεί ως ιστορικό μνημείο από τις 7 Μαρτίου 2002.

 Η Στοά Μπραντί βρίσκεται ως στεγασμένο πέρασμα ανάμεσα στις οδούς Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί και Φωμπούρ-Σαιν-Μαρτέν, στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού. Αποτελείται από δύο τμήματα που χωρίζονται από τη λεωφόρο του Στρασβούργου. Από τη μία πλευρά, η στοά καλύπτεται από γυάλινη οροφή ενώ από την άλλη είναι ανοιχτή. Συνήθως αναφέρεται ως «Μικρή Ινδία», καθώς φιλοξενεί πολλά εστιατόρια και επιχειρήσεις Ινδικές, Πακιστανικές, Μαυρικίου και Ρεϊνιόν. Η στοά έχει μήκος 216 μέτρα και πλάτος 3,5 μέτρα. Εξυπηρετείται από το σταθμό του μετρό Σατώ-ντΏ. Οι εργασίες για τη Στοά Μπραντί ξεκίνησαν το 1825. Ιδιοκτήτες ήταν οι έμποροι M. Μπριαβουάν και Μ. Μπραντί, από τον οποίο έλαβε το όνομα η στοά. Άνοιξε στις 15 Απριλίου 1828. Το αρχικό έργο του 1827 προέβλεπε «ένα στεγασμένο πέρασμα σε όλο το μήκος» και θα περιλάμβανε 113 καταστήματα με χώρο κατοικίας από πάνω. Όμως, η ευθεία γραμμή από την οποία έπρεπε να διαμορφωθεί η στοά διακόπηκε από τη σημερινή λεωφόρο του Στρασβούργου. Αρχικά, συνέδεε τις οδούς Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί και Φωμπούρ-Σαιν-Μαρτέν, πριν χωριστεί στα δύο με το άνοιγμα της λεωφόρου του Στρασβούργου το 1852. Από το άνοιγμα της λεωφόρου του Στρασβούργου, τα δύο μέρη της στοάς Μπραντί έχουν γίνει ανεξάρτητα.Το τμήμα που συνδέει την οδό Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί με τη λεωφόρο του Στρασβούργου ανακαινίστηκε πρόσφατα και καλύπτεται από γυάλινη οροφή. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια και επιχειρήσεις Ινδικές, Πακιστανικές, Μαυρικίου και Ρεϊνιόν. Το άλλο μέρος της στοάς δεν είναι καλυμμένο και χαρακτηρίζεται από την παρουσία εταιρειών ενοικίασης κοστουμιών. Η Στοά Μπραντί (αγγλικά)
Σαρανταποδαρούσα

Η σαρανταποδαρούσα είναι η κοινή ονομασία της σκολόπενδρας, που αποτελεί γένος σαρκοφάγων Μυριάποδων που ανήκουν στην οικογένεια Σκολοπενδρίδες και στην ομοταξία Χειλόποδα. Το μήκος του σώματός της κυμαίνεται από 5 ως 30 εκατοστά. Συλλαμβάνει τη λεία της με το δηλητήριο που εκκρίνει. Το δάγκωμά της προκαλεί πόνο στον άνθρωπο και μπορεί να επιφέρει το θάνατο στα ζώα.

 Το σώμα της σαρανταποδαρούσας είναι μεγάλο σε μήκος και ευκίνητο. Έχει 21 ίδιες ζώνες, εκ των οποίων ξεκινούν ισάριθμα ζεύγη αρθρωτών ποδιών. Το πρώτο ζεύγος έχει μεταμορφωθεί σε άγκιστρα, τα οποία έχουν μορφή σαγονιού. Από αυτά εκχέεται δηλητήριο. Στα πλάγια του κεφαλιού έχει τέσσερα μάτια και στο πάνω μέρος ένα ζευγάρι κεραίες, οι οποίες είναι μικρές. Οι σαρανταποδαρούσες ζουν κάτω από πέτρες στις περιοχές της Μεσογείου και τρέφονται με έντομα και νύμφες εντόμων. Τα πλέον γνωστά είδη είναι η γιγάντια σκολόπενδρα των Ινδιών και η σκολόπενδρα η ζωνωτή. Τα Χειλόποδα διακρίνονται σε τέσσερις κύριες τάξεις: τα Γεωφιλόμορφα, τα Σκολοπενδρόμορφα, τα Λιθοβιόμορφα και τα Σκουτιγκερόμορφα. Εγκυκλοπαίδεια 2002, εκδ. 1984, τ. 18, σελ. 213. Πληροφορίες Debunking of some centipede myths, by American Tarantula Society Αρχειοθετήθηκε 2006-08-24 στο Wayback Machine. Σαρανταποδαρούσες της Αυστραλίας Tree of Life Project Αρχειοθετήθηκε 2009-04-16 στο Wayback Machine. – Chilopoda What do you call a centipede? Φωτογραφίες αυστραλιανής σαρανταποδαρούσας- Scolopendra morsitans Scolopendra.be Chilobase Αρχειοθετήθηκε 2011-04-23 στο Wayback Machine. Myriapoda.org Σαρανταποδαρούσες της Τασμανίας Millipedes and Centipedes, Kansas State University
Υδροξώνιο

Γενικά στη Χημεία ως οξώνιο χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε χημική ένωση στο μόριο της οποίας περιέχεται τρισθενές άτομο Οξυγόνου. Συνηθέστερα, το ιόν υδρογόνου που βρίσκεται στο νερό προσλαμβάνοντας ένα μόριο αυτού αποτελεί το καλούμενο ιόν του υδροξωνίου, εξ ου και η ταυτόσημη ονομασία υδροξώνιο, ή υδρόνιο αλλά και ως κατιόν υδρογόνου.

 Το ιόν του Υδροξωνίου είναι ένα θετικό πολυατομικό ιόν (κατιόν) με χημικό τύπο H3O+. Στο υδροξώνιο, τα άτομα υδρογόνου ενώνονται με το άτομο οξυγόνου με ομοιοπολικό δεσμό. Μπορούμε να πούμε ότι το ένα από τα τρία άτομα υδρογόνου ενώνεται με ημιπολικό δεσμό με το οξυγόνο, αφού το κοινό ζεύγος ηλεκτρονίων το προσφέρει το οξυγόνο. Όπως φαίνεται και στις εικόνες, το υδροξώνιο έχει δομή τριγωνικής πυραμίδας με το άτομο του οξυγόνου στην κορυφή. Η γωνία των δεσμών Η-Ο-Η είναι περίπου 113°. Το Η3Ο+ έχει διπολική ροπή και ανήκει στην ομάδα σημείου C3v. Σύμφωνα με τη θεωρία των Βrönsted (Δανός χημικός) και Lowry (Άγγλος χημικός) για τα οξέα, το Η3Ο+ είναι ισχυρότατος δότης πρωτονίου δηλαδή πολύ ισχυρό οξύ. Άλλωστε έχει pH = -1,7. Βασική πηγή υδροξωνίων είναι κυρίως τα οξέα. Ωστόσο, δεδομένου ότι και το νερό μπορεί να συμπεριφερθεί ως οξύ (σύμφωνα με τη θεωρία των Βrönsted και Lowry), υδροξώνια υπάρχουν ακόμα και στο υπερκαθαρό νερό. Αυτή η ειδική περίπτωση κατά την οποία το νερό ιοντίζεται κατά το σχήμα : 2H2Ο ⇄ H3O+ + OH- είναι γνωστή ως αυτο-ιοντισμός του νερού. Πάντως τα υδροξώνια που προκύπτουν έτσι είναι ελάχιστα. Η ύπαρξη υδροξωνίου στην κατάσταση διάλυσης και μέσα σε μικτά με το νερό οργανικά διαλυτικά μέσα, έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές με τη φασματομετρία IR και NMR, την αγωγιμομετρία και πολαρογραφία. Επίσης, στη στερεή κατάσταση αποδείχθηκε η ύπαρξή του με ακτίνες Χ σε πολλά υδρίδια των οξέων. Έτσι, για παράδειγμα, το κρυσταλλικό πλέγμα του υπερχλωρικού οξέος (HClO4) αποτελείται από τα κατιόντα H3O+ και τα ανιόντα ClO4-. Σαφέστερη όμως απόδειξη ύπαρξης υδροξωνίου είναι με ηλεκτρόλυση διαλύματος υδροβρωμικού οξέος (HBr). Το υδροξώνιο δεν υπάρχει σε ελεύθερη κατάσταση γιατί είναι εξαιρετικά δραστικό και επιδιαλύεται από το νερό. Πάντως, υδροξώνια εντοπίστηκαν στα διαστρικά νεφελώματα αλλά και στις ουρές των κομητών. Υδροξώνιο σχηματίζεται όταν εφυδατωθεί ένα κατιόν Η+. Η έννοια του pΗ, που αποτελεί μια από τις σημαντικότερες έννοιες της χημείας, στηρίζεται στην ποσότητα υδροξωνίων ενός διαλύματος. Είναι γνωστό ότι : pH = - log[H3O+]. Η συγκέντρωση (Μοριακή κατ' όγκο συγκέντρωση ή Molarity, mol/L) δηλαδή, των υδροξωνίων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το χαρακτηρισμό ενός διαλύματος ως όξινου, αλκαλικού ή ουδέτερου. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.928 Μανουσάκης Γ.Ε. "Γενική και Ανόργανη Χημεία", Τόμοι 1ος και 2ος, Θεσσαλονίκη 1981. Γιαννακουδάκης Δ. Α. "Φυσική Χημεία Ιονικών και Ηλεκτροδιακών Δράσεων", Θεσσαλονίκη 1986. Morrison R. T., Boyd R. N. "Οργανική Χημεία" Τόμοι 1ος,2ος,3ος, Μετάφραση:Σακαρέλλος-Πηλίδης-Γεροθανάσης, Ιωάννινα 1991. Murell J. N., Kettle S. F. A., Tedder J. N. "Ο Χημικός Δεσμός", Μετάφραση Σ. Φαράντος, Ηράκλειο 1992. Βασιλικιώτης Γ. Σ. "Ποιοτική Ανάλυση", Θεσσαλονίκη 1980. Μπαζάκης Ι. Α. "Γενική Χημεία", Αθήνα.
Μπάια Παταράια

Η Μπάια Παταράια (Γεωργιανά: ბაია პატარაია; γεννημένη το 1982) είναι μια κορυφαία φεμινίστρια, ακτιβίστρια και δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Είναι η διευθύντρια της οργάνωσης για τα δικαιώματα των γυναικών Σάπαρι.

 Γεννήθηκε στην Τιφλίδα το 1982, και σπούδασε διεθνές δίκαιο και οικονομικά στο κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας, όπου αποφοίτησε το 2004 και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίκαιο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης στην Ουγγαρία το 2006. Ξεκινώντας το 2008, η Παταράια έγινε επισκέπτρια λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Εργάστηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γεωργίας από το 2009 έως το 2013. Εκεί, βοήθησε στη σύνταξη του νέου νόμου του άρθρου 126, το οποίο ορίζει επισήμως το έγκλημα της ενδοοικογενειακής βίας στη Γεωργία. Η δουλειά της περιελάμβανε επίσης τη διασφάλιση ότι η σεξουαλική παρενόχληση καλύπτεται από τον νόμο για την ισότητα των φύλων. Άφησε τελικά την κυβέρνηση για να επικεντρωθεί στον ακτιβισμό με πλήρη απασχόληση.Ενώ εργάστηκε για να βοηθήσει στην αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων το 2007, προσλήφθηκε από τη φεμινίστρια ακτιβίστρια Ναταλία Ζαζασβίλι για να ενταχθεί στο Σάπαρι, μια νεοσυσταθείσα οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Η Σάπαρι αρχικά επικεντρώθηκε στη βοήθεια γυναικών που αντιμετώπιζαν ενδοοικογενειακή βία. Στη συνέχεια θα να γίνει διευθύντρια της οργάνωσης και η αποστολή της θα επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει τον αγώνα για την πολιτική χειραφέτηση των γυναικών και κατά των διακρίσεων.Η Παταράια συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό ως ηγέτιδα στο φεμινιστικό κίνημα της χώρας της από το 2012, όταν άρχισε να οργανώνεται με την ανεξάρτητη ομάδα φεμινιστών. Για λογαριασμό της, οι πρώτες ακτιβίστριες στη Γεωργία δεν περιέγραψαν ρητά τον εαυτό τους ως «φεμινίστριες», αλλά αυτό άλλαξε στις αρχές του 2010. Το 2014, ηγήθηκε μιας εθνικής εκστρατείας κατά των γυναικείων αυτοκτονίων ως απάντηση σε μια φαινομενική αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι επίσης πρόεδρος του Human Rights House Tbilisi και ιδρυτής του ημι-επίσημου γυναικείου κινήματος της Γεωργίας.Οι επικριτές αμφισβήτησαν την ανεξαρτησία της Παταράια ως ακτιβίστρια λόγω της προηγούμενης εργασίας της στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά αυτή υποστηρίζει ότι αυτή η εμπειρία την έχει καταστήσει πιο αποτελεσματική υποστηρίκτρια. Υπήρξε επίσης στόχος απειλών κατά της ζωής της και παρενόχλησης στο δρόμο για τη δουλειά της.
Ποταμός Κουάντο

Ο ποταμός Κουάντο (πορτογαλικά: Cuando‎) είναι ποταμός στη νότια-κεντρική Αφρική που διασχίζει την Ανγκόλα και τη λωρίδα του Καπρίβι στη Ναμίμπια και τον βάλτο Λινγιάντι στα βόρεια σύνορα της Μποτσουάνα. Πέρα από τον βάλτο, ο ποταμός ονομάζεται ποταμός Λινγιάντι και, πιο ανατολικά, ποταμός Τσόμπε, πριν εκβάλει στον ποταμό Ζαμβέζη.

 Ο Κουάντο πηγάζει στο κεντρικό οροπέδιο της Ανγκόλας στις πλαγιές του όρους Τέμπο, και από εκεί ρέει νοτιοανατολικά κατά μήκος των συνόρων της Ζάμπια. Κατά μήκος των συνόρων κυλά εντός ενός λαβυρίνθου καναλιών σε έναν βαλτώδη διάδρομο πλάτους 5-10 χιλιομέτρων. Όπως συμβαίνει με όλα τα ποτάμια στη νότια-κεντρική Αφρική, η ροή του ποικίλλει σημαντικά μεταξύ της περιόδου των βροχών όταν πλημμυρίζει και μπορεί να έχει πλάτος αρκετά χιλιόμετρα, και της περιόδου ξηρασίας όταν μπορεί να έχει ελάχιστο πλάτος σε μορφή έλους. Ο Κουάντο συνεχίζει στο ελώδες κανάλι του απέναντι από το αυχένα της λωρίδας του Καπρίβι της Ναμίμπια και στη συνέχεια σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ Ναμίμπια και Μποτσουάνα καθώς συνεχίζει νοτιοανατολικά. Πριν από περίπου 10.000 χρόνια, ο Κουάντο συγχωνευόταν με τον ποταμό Οκαβάνγκο και έρεε νότια στη λίμνη Μακγκαντικγκάντι (που πλέον είναι ένας εποχιακός υγροβιότοπος), αλλά το έδαφος σε αυτήν την περιοχή ανυψώθηκε. Κατά συνέπεια, ο Κουάντο συναντά τώρα ελαφρώς υψηλότερο έδαφος και χωρίζεται σε πολλά κανάλια και βάλτους (που ονομάζεται βάλτος Λινγιάντι) γεμάτο προσχωσιγενείς νησίδες και σχεδόν εξαφανίζεται στην έρημο Καλαχάρι όπως ο Οκαβάνγκο. Στρέφεται ανατολικά και εκβάλει στον Ζαμβέζη. Ο ποταμός στρέφεται ανατολικά, σχηματίζοντας τα σύνορα με την Μποτσουάνα. Στην περίοδο της ξηρασίας υπάρχουν λίγα ανοιχτά κανάλια μέσω των βάλτων και των ελών. Ξεκινώντας από αυτό το σημείο είναι γνωστός ως Λινγιάντι, και αφού ρέει μέσα από μια εποχική λίμνη, τη λίμνη Λιαμπέσι, ονομάζεται Τσόμπε. Στη συνέχεια, ο ποταμός κυλά στον Ζαμβέζη στο σημείο του πορθμείου Καζουνγκούλα. Στη βόρεια πλευρά του ποταμού Τσόμπε βρίσκονται οι βάλτοι του Καπρίβι, στην άκρη των οποίων βρίσκεται η ερειπωμένη πρωτεύουσα των Κολόλο που κατέκτησε τη Μπαροτσελάνδη τον 19ο αιώνα. Το σύστημα του Κουάντο είναι γνωστό για την άγρια ζωή του και για το μεγαλύτερο μέρος του μήκους της, το έδαφος και από τις δύο πλευρές προστατεύεται ως καταφύγιο ή ως περιοχές διαχείρισης άγριων ζώων. Μερικά από αυτά υπέστησαν λαθροθηρία κατά τη διάρκεια των πολέμων και των συγκρούσεων στη Ναμίμπια και την Ανγκόλα, αλλά με την αποκατάσταση της ειρήνης σε αυτές τις χώρες έχουν την ευκαιρία να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάστασή τους. "Afrique Center et Sud", Carte Routiere et Touristique Michelin, Παρίσι (1996) C. Michael Hogan (2008) Makgadikgadi, ed. A. Burnham, Makgadikgadi Ancient Village or Settlement, The Megalithic Portal και Megalith Map Robert Mepham, R. H. Hughes, G. M. Bernacsek (1992) A Directory of African Wetlands, International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, United Nations Environment Programme, World Conservation Monitoring Centre, 820 σελ. (ISBN 2-88032-949-3)
Βασίλειος Νικολόπουλος

Ο Βασίλειος Νικολόπουλος (1816-1887) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, εκλεγμένος βουλευτής και πολλές φορές υπουργός σε πολλά υπουργεία από το 1862 έως το 1874.

 Γεννήθηκε στην Καρύταινα της Επαρχίας Γορτυνίας το έτος 1816. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του και διακρίνονταν πάντα πρώτος μαθητής. Τον ανέλαβε ο αρχιεπίσκοπος Καρυταίνης Ιγνάτιος στο σπίτι του, ο οποίος ανακάλυψε την κλίση του Βασιλείου στα γράμματα και έγινε προσωπικός του δάσκαλος. Μετέβη στην Αθήνα και σπούδασε νομικά, τελειώνοντας το 1846 με άριστα στις διδακτορικές εξετάσεις. Ήταν ο πρώτος πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Διορίστηκε δικαστής από τον Όθωνα, ο οποίος εκτίμησε τις ικανότητές του. Προάχθηκε αμέσως στην θέση του Προέδρου των Πρωτοδικών και μετά από λίγο έγινε Εφέτης και εν συνεχεία Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Παντρεύτηκε την Σταματίνα, θυγατέρα του Δ. Βούλγαρη. Διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής Αρκαδίας και Υπουργός Δημοσίας Εκπαίδευσης στην επαναστατική κυβέρνηση του 1862 και την Κυβέρνηση του Οροπεδίου του 1863, των Εσωτερικών, επί κυβερνήσεως Ρούφου το 1865 και Εσωτερικών επίσης επί κυβερνήσεως Δ. Βούλγαρη το 1871 και Υπουργός Δικαιοσύνης και Ναυτικών στην κυβέρνηση Βούλγαρη του 1874. Ήταν γαμπρός του Δ. Βούλγαρη. Η πικρότερη στιγμή της καριέρας του ήταν όταν το 1875 κατηγορήθηκε για ανάμειξη στα Σιμωνιακά. Καταδικάστηκε από Ειδικό Δικαστήριο που συστήθηκε τότε σε φυλάκιση επί δωροληψία και αποσύρθηκε της πολιτικής σκηνής μέχρι το 1887. Λίγο πριν του θανάτου του, στις βουλευτικές εκλογές της 4ης Ιανουαρίου 1887 επανεξελέγη και πάλι βουλευτής Αρκαδίας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 1887. Βασίλειος Νικολόπουλος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Ιωάννης Αρσένης (1888). Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
Βασίλειος Βραχνός

Ο Βασίλειος Βραχνός του Παναγιώτη (Ναύπλιο, 1887 – Αθήνα, 7 Μαρτίου 1971) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, περισσότερο γνωστός από τον ηγετικό του ρόλο κατά τον Ελληνοιταλικό Πόλεμο του 1940–41 και μεταπολεμικά ως πολιτικός του Ελληνικού Συναγερμού Επί κυβερνήσεως του Παπάγου, υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών για βραχύβια θητεία.

 Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1887. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και στη συνέχεια κατατάχθηκε στο στρατό, παίρνοντας μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Το 1923 αποτάχθηκε για τα πολιτικά του φρονήματα και επανήλθε στο στράτευμα έπειτα από μία τετραετία. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος με τους Ιταλούς στις 28 Οκτωβρίου 1940 ήταν Διοικητής της 1ης Μεραρχίας και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ελληνική νίκη στη Μάχη της Πίνδου. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν ένας από τους ιδρυτές της αντιστασιακής οργάνωσης "Άγνωστος Μεραρχία". Για τη δράση του συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ιταλία και στη Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945. Προήχθη σε αντιστράτηγο το 1946 και αποστρατεύτηκε το 1948. Λίγο αργότερα ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας το 1951 και Ναυπλίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. Για μικρό χρονικό διάστημα χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών από τις 16 Απριλίου ως τις 15 Δεκεμβρίου 1954 στην κυβέρνηση Παπάγου. Πέθανε κατά τον ύπνο του, στην Αθήνα, έπειτα από δηλητηρίαση λόγω φωταερίου. Ο Βραχνός βρέθηκε νεκρός από την κόρη του μαζί με τη σύζυγό του, Μαρίκα Λάμπρου, και το καναρίνι τους στο υπόγειο διαμέρισμά τους, στις 7 Μαρτίου 1971. Το αέριο είχε διαφύγει από τους αγωγούς που διέρχονταν από τα θεμέλια της πολυκατοικίας όπου διέμενε το ζεύγος. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με τους Μεγαλόσταυρους της Γιουγκοσλαβίας και της Αιθιοπίας. Ο Βασίλειος Βραχνός έγραψε απομνημονεύματα, τα οποία δεν ολοκληρώθηκαν λόγω του θανάτου του.
Επαρχία Σλάβσκι

Η επαρχία Σλάβσκι (ρωσικά: Сла́вский райо́н‎) είναι μια διοικητική περιφέρεια (ραγιόν), μια από τις δεκαπέντε επαρχίες στην περιφέρεια Καλίνινγκραντ στη Ρωσία. Ως δημοτική διαίρεση, ενσωματώνεται στο δημοτικό διαμέρισμα Σλάβσκι. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στα βόρεια και κεντρικά τμήματα της περιφέρειας. Η έκταση είναι 1.349 τετραγωνικά χιλιόμετρα (521 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σλαβσκ. Πληθυσμός: 21,015 (απογραφή 2010) 21,918 (απογραφή 2002); 20,864 (απογραφή 1989). Ο πληθυσμός του Σλαβσκ αποτελεί το 22.0% του πληθυσμού της επαρχίας.

 Калининградская областная Дума. Закон №463 от 27 мая 2010 г. «Об административно-территориальном устройстве Калининградской области», в ред. Закона №450 от 3 июля 2015 г. «О внесении изменений в Закон Калининградской области "Об административно-территориальном устройстве Калининградской области"». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Калининградская правда" (вкладыш "Ведомости Правительства Калининградской области"), №112, 26 июня 2010 г. (Kaliningrad Oblast Duma. Law #463 of May 27, 2010 On the Administrative-Territorial Structure of Kaliningrad Oblast, as amended by the Law #450 of July 3, 2015 On Amending the Law of Kaliningrad Oblast "On the Administrative-Territorial Structure of Kaliningrad Oblast". Effective as of the day of the official publication.). Правительство Калининградской области. Постановление №640 от 30 августа 2011 г. «Об утверждении реестра объектов административно-территориального деления Калининградской области», в ред. Постановления №877 от 21 ноября 2011 г «О внесении изменения в Постановление Правительства Калининградской области от 30 августа 2011 г. №640». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Калининградская правда" (вкладыш "Официально"), №170, 15 сентября 2011 г. (Government of Kaliningrad Oblast. Resolution #640 of August 30, 2011 On the Adoption of the Registry of the Objects of the Administrative-Territorial Divisions of Kaliningrad Oblast, as amended by the Resolution #877 of November 21, 2011 On Amending the Resolution of the Government of Kaliningrad Oblast #640 of August 30, 2011. Effective as of the day of the official publication.). Калининградская областная Дума. Закон №261 от 30 июня 2008 г. «Об организации местного самоуправления на территории муниципального образования "Славский городской округ"», в ред. Закона №123 от 19 июня 2012 г. «О внесении изменения в Закон Калининградской области "Об организации местного самоуправления на территории муниципального образования "Славский городской округ"». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Калининградская правда", №124, 11 июля 2008 г. (Kaliningrad Oblast Duma. Law #261 of June 30, 2008 On the Organization of the Local Self-Government on the Territory of the Municipal Formation of "Slavsky Urban Okrug", as amended by the Law #123 of June 19, 2012 On Amending the Law of Kaliningrad Oblast "On the Organization of the Local Self-Government on the Territory of the Municipal Formation of "Slavsky Urban Okrug". Effective as of the day of the official publication.).