IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρλότα Πέρσι του Νορθάμπερλαντ

Η Καρλότα Πέρσι του Νορθάμπερλαντ (Charlotte Percy of Northumberland, γεννημένη ως Καρλότα Φλωρεντία Κλιβ ως Charlotte Florentia Clive, 13 Σεπτεμβρίου 1787 - 27 Ιουλίου 1866) ήταν Αγγλίδα αριστοκράτισσα και παιδαγωγός Βασίλισσας Βικτωρίας.

 Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1787, και ήταν κόρη του πολιτικού Εδουάρδου Κλιβ, 1ου Κόμη του Πάουις και της συλλέκτριας ορυκτών Ερριέτας Χέρμπερτ. Η Δούκισσα γεννήθηκε σε μια οικογένεια που αγαπούσε τα φυτά και ήταν και η ίδια ενθουσιώδης με τα φυτά. Ήταν το πρώτο άτομο στη Μεγάλη Βρετανία που καλλιέργησε και έφερε στα άνθη φυτά της Νότιας Αφρικής που ανήκουν στο γένος Κλίβια, που ονομάστηκε προς τιμήν του από τον βοτανολόγο Ιωάννη Λίντλεϊ το 1828.Στις 29 Απριλίου 1817 παντρεύτηκε τον Χιου Πέρσι, 3ο Δούκα του Νορθάμπερλαντ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Το 1825, ο Δούκας και η Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ παρακολούθησαν τη στέψη του Βασιλιά Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας ως εκπρόσωποι του Βασιλιά Γεωργίου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Καρλότα συνόδευσε επίσης τον σύζυγό της στο Δουβλίνο κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Λόρδος Υπολοχαγός της Ιρλανδίας από το 1829 έως το 1830. Το 1831, ως φίλη του Βασιλιά Γεωργίου Δ΄, διορίστηκε παιδαγωγός της ανιψιάς του και κληρονόμου του, Πριγκίπισσας Βικτώριας του Κεντ, που ανέβηκε στο βρετανικό θρόνο το 1837. Ο ρόλος ήταν τελετουργικός και η Βικτώρια συνέχισε να βασίζεται κυρίως στη Βαρώνη Λουίζα Λέζεν. Η Δούκισσα απολύθηκε το 1837 από τη μητέρα της πριγκίπισσας, τη Δούκισσα του Κεντ, επειδή προσπάθησε να επηρεάσει στην εκπαίδευση του κοριτσιού και αρνούμενη να υποταχθεί στον ελεγκτή της Δούκισσας του Κεντ, Σερ Ιωάννη Κονρόι.Είχε προηγουμένως αντιταχθεί στη σκληρότητα του συστήματος Κένσινγκτον, που σχεδιάστηκε από τον Κονρόι και τη Δούκισσα του Κεντ, και έγραψε στην Πριγκίπισσα Φεοδώρα του Λάινινγκεν για να της ζητήσει να πει στον Βασιλιά να παρέμβει. Η Φεοδώρα και η Δούκισσα ήταν επίσης αποφασισμένες να προστατεύσουν τη Βαρώνη Λέζεν από την εχθρότητα του Κονρόι και της φίλης του, Λαίδη Φλόρα Χέστινγκς.Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1866 στο Τουίκεναμ του Λονδίνου σε ηλικία 78 ετών. Είναι θαμμένη στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. 1787–1804: Η Αξιότιμη Καρλότα Κλιβ 1804–1817: Λαίδη Καρλότα Κλιβ 1817: Κόμισσα Πέρσι 1817–1847: Η Εξοχότητα Της Η Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ 1847–1866: Η Εξοχότητα Της Η Χήρα Δούκισσα του Νορθάμπερλαντ Gill, Gillian (2009). We Two: Victoria and Albert: Rulers, Partners, Rivals. New York: Ballatine Books. ISBN 978-0-345-52001-2. Netzley, Patricia D. (1996). Victoria: an intimate biography. Lucent Books. ISBN 1560060638. Rappaport, Helen (2003). Queen Victoria: A Biographical Companion. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, Inc. Weintraub, Stanley (1987). Victoria: an intimate biography. Dutton. ISBN 0525244697. Williams, Kate (2010). Becoming Queen Victoria: The Tragic Death of Princess Charlotte and the Unexpected Rise of Britain's Greatest Monarch. Ballatine Books. ISBN 978-0-345-46195-7. Charlotte Florentia Percy (née Clive), Duchess of Northumberland (1787–1866), Wife of Hugh Percy, 3rd Duke of Northumberland
Διαίρεση Μίμενσινγκ

Η Διαίρεση Μίμενσινγκ (βεγγαλικά: ময়মনসিংহ বিভাগ) είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 10.485 τ.χλμ. και πληθυσμό 11.370.000 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Δημιουργήθηκε το 2015 από επαρχίες που προηγουμένως αποτελούσαν μέρος της Διαίρεσης Ντάκα. Εδρεύει στο Μίμενσινγκ της ομώνυμης επαρχίας.

 Η Ευρύτερη Περιφέρεια Μίμενσινγκ (η επαρχία Μίμενσινγκ μαζί με έξι άλλες γειτονικές επαρχίες) δημιουργήθηκε ως επαρχία Μίμενσινγκ από τη Βρετανική κυβέρνηση της Ινδίας το 1787. Αργότερα αναδιοργανώθηκε σε δύο φάσεις σε έξι επαρχίες: Μίμενσινγκ, Κισορεγκάντζ, Νετρακόνα, Τανγκάιλ, Τζαμαλπούρ και Σερπούρ.Στις 12 Ιανουαρίου 2015 η πρωθυπουργός Σεΐχ Χασίνα ανακοίνωσε την ίδρυση της διαίρεσης Μίμενσινγκ. Αρχικά θα περιλαμβάνονταν έξι επαρχίες (αυτές που περιλάμβανε η αρχική επαρχία Μίμενσινγκ του 1787), οι οποίες θα αποσπούνταν από την διαίρεση της Ντάκα. Ωστόσο, ενώ τέσσερις επαρχίες ήταν πρόθυμες για την ίδρυση νέας διαίρεσης, οι άνθρωποι στις επαρχίες Τανγκάιλ και Κισορεγκάντζ επιθυμούσαν να παραμείνουν μέρος της Διαίρεσης Ντάκα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2015, η διαίρεση δημιουργήθηκε επίσημα ως μια διαίρεση αποτελούμενη από τέσσερις επαρχίες. Τα στοιχεία των απογραφών του 1991, 2001 και 2011 προέρχονται από την πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού της Στατιστικής Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές. Τα στοιχεία της απογραφής του 2011 βασίζονται στα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mymensingh Division στο Wikimedia Commons
Ευγένιος Αρανίτσης

Ο Ευγένιος Αρανίτσης (Κέρκυρα, 5 Οκτωβρίου 1955) είναι Έλληνας ποιητής, μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος. Το 1986, σε συνεργασία με τον Οδυσσέα Ελύτη, εξέδωσαν το λεύκωμα Το δωμάτιο με τις εικόνες. Η συλλογή Σε ποιον ανήκει η Κέρκυρα απέσπασε το κρατικό βραβείο λογοτεχνίας για το δοκίμιο. Από το 1978 μέχρι το 2014 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 ασχολείται με τη σύνθεση ενός μεγάλων διαστάσεων ποιητικού έργου (Μορφολογία), του οποίου προδημοσιεύσεις έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 2007, το περιοδικό Πόρφυρας τού αφιέρωσε ένα ειδικό τεύχος. Την ίδια χρονιά, το μυθιστόρημά του Λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου κυκλοφόρησε στα γαλλικά από τις εκδόσεις Flammarion.

 Το δωμάτιο με τις εικόνες, Ίκαρος 1986 Αφρική, Ίκαρος 1988 Ποιήματα & Πράξεις, Ίκαρος 1990 καί β’ έκδοση με προσθήκη 1993 Λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου, Ίκαρος 1993, Νεφέλη 1998 Ιστορίες που άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους που ξέρω, Ίκαρος 1995, Νεφέλη 1999 Φυσική, Ίκαρος 1995 Η Θάλασσα, Νεφέλη 1998 Ο Ελύτης για παιδιά & ερωτευμένους, Πατάκης 2000 Σε ποιόν ανήκει η Κέρκυρα, Νεφέλη 1999 Orphan Drugs, Ιστός 1999 Καλοκαίρι στον σκληρό δίσκο, Νεφέλη 2002 Late Antiquity, Ποίηση, τχ22, 2003 paradoxa.gr — εβδομαδιαία συνδρομητική διαδικτυακή στήλη Παλιά βιβλιοκριτικά κείμενα του Ευγένιου Αρανίτση στην Ελευθεροτυπία, από το Αρχείο του ΑΠΘ Δεκαεπτά ποιήματα από το Καλοκαίρι στον σκληρό δίσκο (Νεφέλη, 2002) Δοκίμιο του Δημήτρη Δημηρούλη για την ποιητική συλλογή Orphan Drugs (Ιστός, 1999) του Ευγένιου Αρανίτση, δημοσιευμένο στο αφιέρωμα που του έκανε το κερκυραϊκό λογοτεχνικό περιοδικό Πόρφυρας (τεύχος 122, Μάρτιος 2007)
Μεξικανικό δημοψήφισμα του 2022

Στις 10 Απριλίου 2022 διεξήχθη δημοψήφισμα στο Μεξικό, για την ανάκληση της θητείας του Προέδρου Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ. Η συντριπτική πλειοψηφία, το 93,45%, ψήφισαν ότι προτιμούν να παραμείνει ο Πρόεδρος Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Το δημοψήφισμα προτάθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, επειδή στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε ότι ανά διετία θα ζητά την ψήφο εμπιστοσύνης του λαού.Οι εκλογείς κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση: «Συμφωνείτε ότι ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Μεξικανικών Πολιτειών, πρέπει να διακόψει τη θητεία του λόγω μη εμπιστοσύνης ή να παραμείνει στην Προεδρία της Δημοκρατίας μέχρι τη λήξη της περιόδου;». Οι δυνατές απαντήσεις ήταν δύο: Να ανακληθεί η θητεία του λόγω μη εμπιστοσύνης (ΝΑΙ) Να παραμείνει στην Προεδρία (ΟΧΙ)Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι πολίτες του Μεξικού, ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα. Η προσέλευση ήταν πολύ μικρή, 17,8%.

 Στις Μεξικανικές προεδρικές εκλογές του Ιουλίου του 2018 ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ εξελέγη Πρόεδρος του Μεξικού με το 54,71% των ψήφων. Ήταν μία συντριπτική νίκη για το κόμμα ΜΟΡΕΝΑ και τη συμμαχία Μαζί Γράφουμε Ιστορία, η οποία κατάφερε προβάδισμα 31 μονάδων από τη συμμαχία Για το Μεξικό στο Μέτωπο. Στην προεκλογική του εκστρατεία ο Ομπραδόρ έδειξε ότι δεν είναι ένας «αφερέγγυος φιλόδοξος» υποψήφιος. Υποσχέθηκε ότι «στη δημοκρατία, ο λαός ανεβάζει και ο λαός κατεβάζει» και ότι θα ζητά την άδεια του λαού για τη συνέχιση της προεδρικής θητείας του ανά διετία. Τον Μάρτιο του 2019 επιβεβαίωσε ότι θα υλοποιήσει την υπόσχεσή του και ότι θα προκηρυχτεί δημοψήφισμα για τη συνέχιση της θητείας του, το οποίο αρχικά προγραμματίστηκε για το 2021. Τον Οκτώβριο του 2019 η Μεξικανική Γερουσία ενέκρινε τις συνταγματικές τροποποιήσεις που θα επέτρεπαν το δημοψήφισμα ανάκλησης της προεδρικής θητείας με 98 ψήφους Υπέρ, 22 Κατά και 1 αποχή. Ένα μήνα μετά, τον Νοέμβριο του 2019, η Βουλή έκανε το ίδιο με 372 ψήφους Υπέρ και 75 ψήφους Κατά. Η απόφαση εγκρίθηκε από τις κυβερνήσεις των 17 από τις 32 πολιτείες, και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ομοσπονδίας τον Δεκέμβριο του 2019. Την 1η Νοεμβρίου 2021 οι ομάδες πολιτών άρχισαν να συγκεντρώνουν υπογραφές εκλογέων για να γίνει το δημοψήφισμα ανάκλησης της προεδρικής θητείας του Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ. Όταν ολοκληρώθηκε η περίοδος συλλογής υπογραφών, στις 25 Δεκεμβρίου 2021, είχαν συγκεντρωθεί γύρω στα 9 εκατομμύρια υπογραφές, οι οποίες προσκομίστηκαν στα γραφεία του Μεξικανικού Εθνικού Ιδρύματος Εκλογών μέσα σε κουτιά. Την επόμενη ημέρα, στις 26 Δεκεμβρίου, άρχισε η διαδικασία ελέγχου των υπογραφών. Στις 28 Ιανουαρίου 2022 ανακοινώθηκε ότι οι επικυρωμένες υπογραφές έφτασαν τις 3,4 εκατομμύρια, δηλαδή πέρασαν το όριο των 2,7 εκατομμυρίων που απαιτούνταν για την προκήρυξη του δημοψηφίσματος (3% του εκλογικού σώματος). Συνεπώς, το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε για τις 10 Απριλίου 2022.
Σάντα Φε (Νέο Μεξικό)

Η Σάντα Φε (αγγλικά: Santa Fe, New Mexico, στα ισπανικά σημαίνει Αγία Πίστη) είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας του Νέου Μεξικού, καθώς και έδρα της Κομητείας Σάντα Φε. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, η Σάντα Φε έχει πληθυσμό 85.627 κατοίκους και ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στη πολιτεία. Συμπεριλαμβάνεται εντός της μητροπολιτικής περιοχής της Αλμπουκέρκης. Βρίσκεται στο κέντρο του βόρειου Νέου Μεξικού, και απέχει 103 χιλιόμετρα από την μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας, την Αλμπουκέρκη. Σημερινός Δήμαρχος της Σάντα Φε, είναι ο Δημοκρατικός Άλαν Γουέμπερ, από τον Μάρτιο του 2018.

 Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ισπανούς το 1607 και το 1610 έγινε η πρωτεύουσα της ισπανικής επαρχίας του Νέου Μεξικού, γεγονός που κατατάσσει τη Σάντα Φε ως την παλαιότερη πρωτεύουσα πολιτείας στις ΗΠΑ. Επίσης, είναι η παλαιότερη ευρωπαϊκή πόλη δυτικά του Μισσισσιππή.Παρόλα αυτά, η πόλη δεν κατοικείτο συνεχώς από το 1607 μέχρι σήμερα, καθώς από το 1680 μέχρι το 1692 εγκαταλείφθηκε εξαιτίας των επιθέσεων ινδιάνων. Όταν η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Ισπανούς και έγινε μέρος του Μεξικού, η Σάντα Φε έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας. Το 1848 η πόλη πέρασε σε αμερικανική κυριαρχία και το 1912, όταν το Νέο Μέξικο έγινε πολιτεία, η Σάντα Φε παρέμεινε η πρωτεύουσά του. Η Σάντα Φε είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς κάθε χρόνο δέχεται 1 με 2 εκατομμύρια επισκέπτες. Τα έσοδα από τον τουρισμό υπολογίζονται σε περίπου 1 δισ. δολάρια ετησίως. Στυλοβάτης της οικονομίας της πόλης είναι η κυβέρνηση, η οποία είναι επίσης και ο κύριος εργοδότης και ακολουθεί ο χώρος της εστίασης και ο τομέας της υγείας. Φε (Νέο Μεξικό) Σάντα Φε (Νέο Μεξικό) στο Curlie
Poedit

Το Poedit (παλιότερα poEdit) είναι ελεύθερο λογισμικό και διαλειτουργικός επεξεργαστής καταλόγων αρχείων τύπου .po, που βοηθά στην διαδικασία της τοπικοποίησης εφαρμογών. Είναι διαθέσιμο για τα συστήματα GNU/Linux (μέσω της εργαλειοθήκη γραφικών GTK), Mac OS X, ή Windows (με την εργαλειοθήκη wxWidgets) και διανέμεται υπό τους όρους της άδειας MIT.

 Ακολουθεί μια σύντομη λίστα των χαρακτηριστικών του εργαλείου: Εμφανίζει τα δεδομένα σε πολύ συμπαγή μορφή. Οι καταχωρίσεις ταξινομούνται σε μια λίστα, έτσι ώστε μπορείτε εύκολα να περιηγηθείτε σε μεγάλους καταλόγους και να πάρετε αμέσως μια ιδέα για το τμήμα του καταλόγου που έχει ήδη μεταφραστεί, τι χρειάζεται μετάφραση και ποια μέρη είναι μεταφρασμένα μόνο "ασαφώς". Τρέχει σε συστήματα Unix και Windows. Υποστηρίζει μορφές πληθυντικού. Επισημαίνει τα κενά. Οι ασαφείς και οι αμετάφραστες εγγραφές τονίζονται και εμφανίζονται στην κορυφή της λίστας. Αυτόματη μεταγλώττιση των αρχείων .mo (προαιρετικά). Αυτόματη ενημέρωση κεφαλίδων. Ο περιηγητής παραπομπών σας επιτρέπει να δείτε πού και σε ποιο περιεχόμενο χρησιμοποιείται η συμβολοσειρά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Poedit για να σαρώσετε τον πηγαίο κώδικα για μεταφράσιμες συμβολοσειρές. Ενσωμάτωση σε επιφάνειες εργασίας KDE και GNOME. Κανένα από αυτά τα περιβάλλοντα δεν χρειάζεται, η υποστήριξη τους είναι αυστηρά προαιρετική. Υποστήριξη UTF-8. Το Poedit καταλαβαίνει όλες τις υποστηριζόμενες κωδικοποιήσεις από το λειτουργικό σύστημα και δουλεύει εσωτερικά σε Unicode. Υποστηρίζει τις μετατροπές μεταξύ μορφών τέλους γραμμής (χρήσιμο εάν χρειάζεται να επεξεργαστείτε καταλόγους χειροκίνητα στα Windows). Η μεταφραστική μνήμη αυτοματοποιεί τη μετάφραση συχνών φράσεων. Το Poedit μπορεί να ξαναχρησιμοποιήσει δεδομένα μετάφρασης από όλα τα αρχεία PO, MO και RPM. Διάλογος αναζήτησης για γρήγορη περιήγηση στον κατάλογο. Επεξεργασία σχολίων. Διαχειριστής καταλόγων. Υποστήριξη Unicode σε Windows NT/2000/XP (μερική υποστήριξη Unicode σε Windows 9x). Πλήρης υποστήριξη Unicode σε Unix με GTK+ 2.x. Ορθογραφικός έλεγχος (GTK+ 2.x). wxWidgets Gettext Translate Toolkit τοπικοποίηση γλώσσας (Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) Βίντεο με οδηγίες χρήσης - youtube.org
Ισλαμική τρομοκρατία

Ως ισλαμική τρομοκρατία ή ριζοσπαστική ισλαμική τρομοκρατία ορίζεται οποιαδήποτε τρομοκρατική ενέργεια, δέσμη πράξεων ή εκστρατεία που διαπράττουν ομάδες ή άτομα που προβάλλουν ισλαμικά ή ισλαμιστικά κίνητρα ή στόχους. Οι ισλαμιστές τρομοκράτες δικαιολογούν τη βίαιη τακτική τους μέσω ερμηνείας του Κορανίου και του Χαντίθ.

 Η επίσημη χρήση της φράσης «ισλαμική τρομοκρατία» βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Αυτή η χρήση έχει χαρακτηριστεί από δυτικούς πολιτικούς ως «αντιπαραγωγική», «ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη», «διανοητικά αμφισβητήσιμη» και «επιζήμια για τις κοινοτικές σχέσεις». Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ότι η άρνηση χρήσης του όρου αποτελεί πράξη «αυτοεξαπάτησης», «πλήρους λογοκρισίας» και «πνευματικής κακοήθειας». Ο μεγαλύτερος αριθμός περιστατικών και θανάτων που έχουν προκληθεί από την ισλαμική τρομοκρατία έχουν συμβεί στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Νιγηρία, το Πακιστάν και τη Συρία. Το 2015, τέσσερις ισλαμικές εξτρεμιστικές ομάδες, το Ισλαμικό Κράτος, η Μπόκο Χαράμ, οι Ταλιμπάν και η Αλ Κάιντα, προκάλεσαν το 74% των θανάτων από τρομοκρατία, σύμφωνα με τον Δείκτη Παγκόσμιας Τρομοκρατίας. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, τέτοια περιστατικά συμβαίνουν σε παγκόσμια κλίμακα, επηρεάζοντας όχι μόνο μουσουλμανικές χώρες στην Αφρική και την Ασία, αλλά και την Ευρώπη, τη Ρωσία, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέτοιες επιθέσεις έχουν βάλει στο στόχαστρο μουσουλμάνους και άλλες θρησκευτικές ομάδες. Σε ορισμένες χώρες, όπου πλειοψηφεί το μουσουλμανικό στοιχείο, οι τρομοκράτες έχουν σχηματίσει ένοπλες, αντάρτικες ομάδες, χωρίς ωστόσο να λαμβάνουν ευρύτερης αναγνώρισης.Κατά την διετία 2014-2015 έχουν καταγραφεί πάνω από 75 τρομοκρατικές επιθέσεις σε 20 χώρες. Σφαγή στο Μπεσλάν Επίθεση στα γραφεία του Charlie Hebdo Τρομοκρατική επίθεση στο Βερολίνο (2016) Τρομοκρατική επίθεση της 14ης Ιουλίου 2016 στη Νίκαια (Γαλλία) Τρομοκρατική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη (2017) Έκρηξη στο Μάντσεστερ Αρένα το 2017 Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 Βομβιστικές επιθέσεις στον μαραθώνιο της Βοστώνης Η κατάκτηση της Δύσης : Το μυστικό σχέδιο των Ισλαμιστών / Σιλβέν Μπεσόν, εκδόσεις Ενάλιος 2007 Η επιστροφή των Τζιχαντιστών: Το Ισλαμικό Κράτος και η νέα εξέγερση των Σουνιτών /Κόκμπερν Πάτρικ, εκδόσεις Μεταίχμιο Ασσασίνοι: Οι Ιστορικές Καταβολές της Ισλαμικής Τρομοκρατίας, Σαράντος Ι. Καργάκος Ο ισλαμικός φανατισμός και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Εκδότης: Libro ISIS , η αποκάλυψη, Η ιστορία, η στρατηγική και το όραμα για την ημέρα της κρίσης του ισλαμικού κράτους, William McCants, εκδόσεις Πεδίο Η Συρία φλέγεται, Το Ισλαμικό Κράτος και ο θάνατος της Αραβικής Άνοιξης, Τσαρλς Γκλας, εκδόσεις Διάμετρος ΙΚΕ Οι νέοι τζιχαντιστές, Ισλαμικό κράτος, Ευρώπη και το επόμενο κύμα τρομοκρατίας, Πίτερ Νόϊμαν, εκδόσεις Διάμετρος ΙΚΕ Ισλαμική τρομοκρατία, Σταύρος Λυγερός, εκδόσεις πατάκη
344 Ντεζιντεράτα

Η Ντεζιντεράτα (Desiderata) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,08. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Γαλλίδα βασίλισσα της Νορβηγίας και Σουηδίας Bernardine Eugénie Désirée Clary ή Desideria (1777-1860).

 Η διάμετρος της Ντεζιντεράτας υπολογίσθηκε σε 132,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,42 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι πιθανότατα C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 (από δεδομένα του IRAS). Η Ντεζιντεράτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 46 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Δημήτρης Δαρζέντας

Ο Δημήτρης Δαρζέντας είναι Έλληνας ζωγράφος που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1915 από πατέρα Σαντορινιό και μητέρα από το Κόρθι της Άνδρου. Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλίων και τις γραφικές τέχνες. Ατομικές του εκθέσεις έγιναν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Κύπρο, τη Γερμανία, τη Ρουμανία και τις ΗΠΑ. Πήρε μέρος σε Πανελλήνιες ομαδικές εκθέσεις. Πέθανε το 2001.

 Το 1934 τέλειωσε το Β Γυμνάσιο Αθηνών. Εξ αιτίας της άρνησης του πατέρα του δεν κυνήγησε το όνειρό του να γίνει ζωγράφος και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία (1936-38). Έπειτα διορίστηκε στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού όπου και παρέμεινε μέχρι το 1943, οπότε έδωσε εξετάσεις στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και μπήκε στο εργαστήρι του Κωνσταντίνου Παρθένη, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Το 1947 πήρε το πτυχίο του αλλά επειδή τα χρόνια ήταν δύσκολα διορίστηκε, για λόγους βιοπορισμού, στην Εταιρεία Υδάτων. Παράλληλα όμως με την εργασία του αφοσιώθηκε και στη ζωγραφική. "Στο έργο του καλλιεργεί έναν απλό εξπρεσιονιστικό υπαιθρισμό ιδιαίτερης χρωματικής μαγείας." Ε Βακαλό, Ζυγός 1959, τευχ. 45, σελ. 23 Στ. Λυδάκης, Ελεύθερος Κόσμος, 29 Ιαν. 1976.
Κάρολος Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Κάρολος Ιωσήφ της Αυστρίας (γερμ. Karl Joseph von Österreich, 1 Φεβρουαρίου 1745 - 18 Ιανουαρίου 1761) ήταν ο δευτερότοκος γιος της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας και του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Ο Κάρολος Ιωσήφ Εμμανουήλ Ιωάννης Νέπομουκ Αντώνιος Προκόπιος ήταν ο αγαπημένος γιος της Μαρίας Θηρεσίας και του Φραγκίσκου. Είχε αρραβωνιαστεί αρχικά τη Μαρία Λουίζα της Ισπανίας και στη συνέχεια την Ισαβέλλα της Πάρμας.Είναι γνωστό ότι μισούσε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Ιωσήφ. Τον κορόιδευε για την υπεροψία του και θεωρούσε ο ίδιος να αξίζει περισσότερο να γίνει αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επειδή ήταν ο πρώτος γιος που γέννησε η Μαρία Θηρεσία κατά τη διάρκεια της βασιλείας της ως αυτοκράτειρα. Ο Κάρολος συχνά έλεγε ότι σκόπευε να πολεμήσει εναντίον του αδερφού του για τον θρόνο. Η αντιπαλότητα μεταξύ των αδελφών τερματίστηκε από τον θάνατο του Κάρολου Ιωσήφ από ευλογιά, δύο εβδομάδες πριν από τα δέκατα έκτα γενέθλιά του. Ενώ η μητέρα του καθόταν στο κρεβάτι του κλαίγοντας, ο Κάρολος Ιωσήφ της είπε: "Δεν πρέπει να κλαις για μένα, αγαπητή μητέρα, γιατί αν ζούσα, θα σου έδινα πολλά περισσότερα δάκρυα!"Ο Κάρολος Ιωσήφ είναι θαμμένος στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. Η καρδιά του θάφτηκε χωριστά στο Παρεκκλήσιο Λορέτο της Αυγουστινιανής Εκκλησίας στη Βιέννη. Mahan, J. Alexander: Maria Theresa of Austria, READ BOOKS 2007 (ISBN 1-4067-3370-9)
Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν

Ο Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν (αραβικά: حسن إبراهيم سمعون‎, γεννημένος το 1956) είναι Σύρος ποιητής και εκδότης. Το ποιητικό του ύφος συνδυάζει την απλότητα και την κομψότητα στην εξερεύνηση θεμάτων όπως ο έρωτας και ο ερωτισμός, η θρησκεία και ο αραβικός εθνικισμός. .

 Γεννήθηκε το 1956 στο Χομς. Απόφοιτος της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών, έχει πολλές πολιτιστικές και ποιητικές συμμετοχές, όπως η «Υπογραφή μαρτύρων και των θέσεων» και ένας κοσμήτορας με τον τίτλο «Broken Horizon». Και ένα λεξικό λαϊκών όρων με τίτλο «Δεν πρέπει να πεθάνεις». Άλλα έργα όπως το «The Roar and the Shoe» και πολλές ιστορίες, λογοτεχνικές και κριτικές σπουδές. Το δημοσιευμένο έργο του Χασάν Σαμόν Χίλιες ποιήματα για την Παλαιστίνη. Έχει πολλές λογοτεχνικές και νομισματικές μελέτες και εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο λεξικό "οι λαϊκοί όροι δεν πρέπει να πεθάνουν". Το βρυχηθμό (ζωή μιας πατρίδας) مسرحية الزئير Μικροσκόπιο المجهر Μικρές ιστορίες (Συλλογή μικρών ιστοριών) مجموعة قصص قصيرة Υπογραφή στον τάφο της πέτρας إمضاء على الشاهد Satatus του Altaswa'a مقامات التاسوعاء Σύντομες εικόνες قصار الصور Θανάση το φως رثاية النور Ο ανοικτός κόσμος της Συρίας الديوان السوري المفتوح Τα ποιήματα του ποιητή Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν στα αραβικά Αρχειοθετήθηκε 2016-10-15 στο Wayback Machine. Σχετικά με τον Χασάν Σαμόν
Ταντίγια Ντραγκίτσεβιτς

Ο Ταντίγια Ντραγκίτσεβιτς (σέρβικα: Тадија Драгићевић, 28 Ιανουαρίου 1986), είναι Σέρβος διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει ύψος 2.06 μ. και αγωνίζεται στην θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Ντραγκίτσεβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και το 2004 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ανδρική ομάδα του συλλόγου, συμμετέχοντας σε οκτώ αγώνες της Αδριατικής Λίγκας της σεζόν 2004-05. Την επόμενη χρονιά, δόθηκε δανεικός στην Μέγκα Βιζούρα και πριν το τέλος της χρονιάς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα, κατακτώντας το κύπελλο Σερβίας. Παρέμεινε στην ομάδα του Βελιγραδίου μέχρι τον Ιανουάριο του 2010, όταν και αποχώρησε λόγω οικονομικών προβλημάτων, υπογράφοντας στην Λοτομάτικα Ρόμα μέχρι το τέλος της σεζόν. Μεγαλύτερη ατομική του διάκριση ήταν η ανάδειξη του σε MVP της Αδριατικής Λίγκας το 2008. Την ίδια χρονιά, επιλέχθηκε στην 53η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Γιούτα Τζαζ, χωρίς να αγωνιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και τα δικαιώματα του ανήκουν στους Σικάγο Μπουλς.Το 2010-11, φόρεσε την φανέλα της Άλμπα Βερολίνου, με την οποία τερμάτισε στην δεύτερη θέση του γερμανικού πρωταθλήματος και σε δέκα αγώνες για το Eurocup είχε μέσους όρους 9,7 πόντων και 5,3 ριμπάουντ.Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στο Αντζέλικο Μπιέλα καταλαμβάνοντας την δωδέκατη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, με μέσους όρους 10,6 πόντων και 6.4 ριμπάουντ ανά αγώνα. Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε η ουκρανική Αζοβμάς Μαριουπόλ, με την οποία συμμετείχε και πάλι στο Eurocup.Το καλοκαίρι του 2013, υπέγραψε στην Αναντολού Εφές και τον Ιανουάριο του 2014 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα μέχρι το τέλος της χρονιάς, κατακτώντας και πάλι το κύπελλο Σερβίας. Την σεζόν 2014-15, μεταγράφηκε στην γαλλική Στρασμπούρ, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Γαλλίας και το Σεμαίν ντεζ Ας, ενώ αναδείχθηκε δευτεραθλητής χάνοντας στα πλέι-οφ από την Λιμόζ, αν και η Στρασμπούρ είχε τερματίσει στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα κατά την κανονική σεζόν με πέντε νίκες περισσότερες από την δεύτερη Ναντέρ. Ο Ντραγκίτσεβιτς είχε 7,2 πόντους και 2,6 ριμπάουντ σε 43 αγώνες πρωταθλήματος.Το καλοκαίρι του 2015, συμφώνησε με την Μπούντουτσνοστ, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ στο Μαυροβούνιο και τερμάτισε στην πρώτη θέση της κανονικής σεζόν στην Αδριατική Λίγκα, αλλά ηττήθηκε στους ημιτελικούς των πλέι-οφ. Αναδείχθηκε 1ος σκόρερ της σεζόν 2015-2016 στην Αδριατική Λίγκα. Τον Οκτώβριο του 2016, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, αντικαθιστώντας τον τραυματία Βίκτορ Σανικίτζε.Τον Γενάρη του 2018 συμφώνησε με την τουρκική Γεσιλγκιρεσούν.Τον Δεκέμβριο του 2018, υπέγραψε στην ισπανική Μπρέογκαν. Το 2005 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ U20 και την επόμενη χρονιά το χρυσό, στην ίδια διοργάνωση με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σερβίας. Συλλογικοί 2x Κύπελλο Σερβίας: (2006, 2014) Κύπελλο Γαλλίας: (2015) Σεμαίν ντεζ Ας: (2015) Πρωτάθλημα Μαυροβουνίου: (2016) Κύπελλο Μαυροβουνίου: (2016) Ατομικοί MVP Αδριατικής Λίγκα: (2008) 2x Πρώτος σκόρερ Αδριατικής Λίγκα: (2008, 2016) Καλύτερη πεντάδα Αδριατικής Λίγκα: (2016) Tadija Dragicevic Player Profile Tadija Dragicevic Basketball Player Profile Tadija Dragicevic - DraftExpress
Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων (Κύπρος)

Το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 9 Απριλίου 2015. Η έδρα του Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Προηγουμένως υπήρχε το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων (1960-2015).Σημερινός υπουργός είναι ο Αλέξης Βαφειάδης.

 Ο σχεδιασμός και εφαρμογή πολιτικών για τη συνεχή βελτίωση των μεταφορών (αεροπορικές και χερσαίες) και των επικοινωνιών, καθώς και η συνεχής αναβάθμιση της ποιότητας των έργων που υλοποιούνται από το Υπουργείο. Πρόσθετα, επιδιώκεται η καλύτερη ανάδειξη και αξιοποίηση του αρχαιολογικού πλούτου, καθώς και των άλλων πόρων της χώρας. Οι στρατηγικές επιδιώξεις του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων για την τριετία 2021-2023, είναι οι ακόλουθες: Δημιουργία σύγχρονου και ασφαλούς οδικού δικτύου και μεταφορών και προώθηση βιώσιμης κινητικότητας. Σύγχρονες, ασφαλείς και βιώσιμες αερομεταφορές και βελτίωση της συνδεσιμότητας της Κύπρου με τρίτες χώρες. Προσφορά σύγχρονων και ποιοτικών ταχυδρομικών και ηλεκτρομηχανολογικών υπηρεσιών και διασφάλιση της ασφάλειας του πολίτη. . Αξιοποίηση του αρχαιολογικού μας πλούτου και των πόρων της χώρας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων από την ίδρυση του υπουργείου έως σήμερα:
Κάρολος Φρειδερίκος του Μπάντεν

O Κάρολος Φρειδερίκος (γερμ. Karl Friedrich, 22 Νοεμβρίου 1728 – 10 Ιουνίου 1811) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ (1771 - 1803), μετά εκλέκτορας της Βάδης (1803 - 1806) και έπειτα μέγας δούκας της Βάδης (1806 - 1811).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη Γουλέλμου Φρίζο της Οράγγης. Το 1811 απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Κάρολος. Νυμφεύθηκε πρώτα το 1751 την Καρολίνα Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και είχε τέκνα: Κάρολος Λουδοβίκος (1755 - 1801), διάδοχος της Βάδης. Φρειδερίκος (1756 - 1817), Πρίγκιπας της Βάδης. Νυμφεύτηκε τη Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου του Νασσάου-Ούζινγκεν. Λουδοβίκος Α΄ (1763 - 1830), Μέγας Δούκας της Βάδης. γιος (29 Ιουλίου 1764), θνησιγενής. Λουίζα Αυγούστα (8 - 11 Ιανουαρίου 1767).Το 1783 απεβίωσε η Καρολίνα Λουίζα και ο Κάρολος Φρειδερίκος έκανε το 1787 δεύτερο γάμο με τη Λουίζα Καρολίνα, κόρη του αντισυνταγματάρχη Λούντβιχ Χάινριχ Φίλιπ Γκάγιερ, Βαρόνου φον Γκάγιερσμπεργκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του κόμη/κόμισσας του Χόχμπεργκ. Τα τέκνα τους, που αρχικά αποκλείστηκαν της διαδοχής, αλλά όταν εξέλιπαν οι απόγονοι του πρώτου γάμου, τους δόθηκε η διαδοχή, ήταν: Λεοπόλδος (1790 - 1852), Μέγας Δούκας της Βάδης. Γουλιέλμος (1792 - 1859), Πρίγκιπας της Βάδης. Φρειδερίκος Αλέξανδρος (10 - 18 Ιουνίου 1793). Αμαλία (1795 - 1869), παντρεύτηκε τον Κάρολο Έγκον Β΄ του Φύρστενμπεργκ. Κόρη τους ήταν η: Παυλίνα Βιλελμίνη, είχε κόρη την: Μαργαρίτα (1865 - 1940), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Χόεντσολλερν, Κόμη του Χόεναου (γιο του Αλβέρτου της Πρωσίας). Μαξιμιλιανός (1796 - 1882), Πρίγκιπας της Βάδης. Helen P. Liebel, "Enlightened bureaucracy versus enlightened despotism in Baden, 1750-1792." Transactions of the American Philosophical Society 55.5 (1965): 1-132.
Νταλλγιάρ Τζιρνταχάν

Το Νταλλγιάρ Τζιρνταχάν (επίσης Ντελλέρ Τσιρνταχάν, Νταλλγιάρ Τζίρνταχαν, Νταλγιάρ-Ντζιρντάχαν, Τζαφάρ Τζαμπαρλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σαμκίρ του Αζερμπαϊτζάν. Το 1954 το Χατζιαλακμπαρλή είχε 3.662 κατοίκους.

 Το Νταλλγιάρ Τζιρνταχάν ήταν οικισμός από τον 18ο αιώνα. Τριάντα χρόνια του 20ου αιώνα έκαναν το χωριό χώρο κατοίκησης το καλοκαίρι και διαχείμασης. Μερικές περιοχές του χωριού είναι το Γκιμιρλί, Χατζιμαμεντλί και Μολλαλί. Μετά η κρατική φάρμα ονομάστηκε ως Τζαφάρ Τζαμπαρλί, και σήμερα ονομάζεται έτσι και το χωριό. Υπάρχει μια ποικιλία από παραδόσεις για την σημασία του χωριού, και σύμφωνα με μια θεωρία σχετίζεται με το όνομα του στρατού του Κορογκλού στο ομώνυμο έπος, που ονομαζόταν Ντελιλέρ. Στο χωριό υπάρχει σχολείο, παιδικός σταθμός, νοσοκομείο και βιβλιοθήκη. Οι μαθητές φοιτούν στο γυμνάσιο του χωριού που ονομάστηκε προς τιμήν του Σαχίν Αμίροφ. Το πάρκο ονομάζεται Ασίκ Γιέχγια μπέι Ντιλγκέμ και εκεί υπάρχει μια λέσχη, σχετικά με την παράδοση της χώρας. Το χωριό βρίσκεται 8 χιλιόμετρα από την δεξιά όχθη του ποταμού Κούρα, στις πεδιάδες της οικονομικής περιοχής Γκαντζά-Γκαζάχ. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια του Σαμκίρ και 5 χιλιόμετρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Νταλλγιάρ, που βρίσκεται στην κατεύθυνση του σιδηρόδρομου Μπακού-Τιφλίδα. Ο πληθυσμός είναι 3.662 κάτοικοι. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Αζέροι, και είναι μουσουλμάνοι Σιίτες. Επίσης Μεσχετιανοί Τούρκοι ζουν στο χωριό.
Κάρολος των Βουρβόνων, Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν

Ο Κάρολος των Βουρβόνων (Charles Ier de Bourbon, 22 Σεπτεμβρίου 1523 – 9 Μαΐου 1590) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γάλλος καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Ρουέν.

 Ήταν το όγδοο παιδί του Καρόλου Δ΄ δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Αλανσόν. Ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία της Καθολικής εκκλησίας. Έγινε επίσκοπος Νεβέρ (1540 – 1545), καρδινάλιος Σαίντ (1548), αρχιεπίσκοπος της Ρουέν (1550 – 1590), επίσκοπος της Νάντης (1550 – 1554) παπικός απεσταλμένος στην Αβινιόν (1565 – 1590). Στις 31 Δεκεμβρίου 1578 έγινε γενικός αρχηγός του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος. Όταν ο δούκας του Αλανσόν και του Ανζού πέθανε άτεκνος (1584), ενώ ο βασιλιάς ήταν ήδη άτεκνος, ήταν σαφές ότι η διαδοχή θα περνούσε στον Οίκο του Βαντόμ, που καταγόταν απευθείας από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄. Ωστόσο ο Ερρίκος της Ναβάρρας, γιος μεγαλύτερου αδελφού του Αντουάν, αποκλείστηκε από την διαδοχή γιατί ήταν Προτεστάντης. Στην μυστική συνθήκη του Ζουανβίλ (1584) ορίστηκε ο ίδιος ο Κάρολος διάδοχος του θρόνου, παρουσία και ενός απεσταλμένου του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β΄. Ο Ερρίκος Γ΄ αιχμαλώτισε τον Κάρολο στο κάστρο του Μπλουά στις 23 Δεκεμβρίου 1588. Μεταφέρθηκε σε πολλά κάστρα για λόγους ασφάλειας και με τον θάνατο του Ερρίκου Γ΄, ενώ ανακηρύχθηκε βασιλιάς, βρισκόταν αιχμάλωτος στο κάστρο του Σινόν. Το Κοινοβούλιο τον ανακήρυξε στις 21 Νοεμβρίου 1589 βασιλιά της Γαλλίας ως Κάρολος Ι΄, ωστόσο απαρνήθηκε τον τίτλο και παραιτήθηκε υπέρ του ανιψιού του Ερρίκου Δ΄, παρόλο που ήταν ανεπιθύμητος από την Καθολική εκκλησία.
Δολάριο Φίτζι

Το Δολάριο (dollar, κωδικός FJD) είναι το επίσημο νόμισμα των νησιών Φίτζι από το 1969 και ήταν επίσης νόμισμα την περίοδο ανάμεσα στο 1867 και το 1873. Κανονικά συντομογραφείται με το σύμβολο του δολαρίου $, ή εναλλακτικά με το FJ$ για να διακρίνεται από άλλα δολάρια. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents).

 Τα Φίτζι τύπωσαν νομίσματα σε αξίες των δολαρίων και των σεντς ανάμεσα στο 1867 και 1873. Το δολάριο αυτό ήταν ίσο σε αξία με το ασημένιο Δολάριο των ΗΠΑ εκείνης της εποχής. Το δολάριο αντικαταστάθηκε από τη Βρετανική Λίρα αφότου τα Φίτζι έγιναν βρετανική αποικία. Το δολάριο επανήλθε στα νησιά το 1969, αντικαθιστώντας τη Λίρα των Φίτζι, σε ισοτιμά της 1 λίρας προς 2 δολάρια. Τα κέρματα και τα τραπεζογραμμάτια συνεχίζουν να απεικονίζουν την Ελισάβετ της Αγγλίας, παρά το γεγονός ότι τα Φίτζι είναι δημοκρατία από το 1987. Στις 16 Αυγούστου 2005 ανακοινώθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών η εισαγωγή του χαρτονομίσματος των 100 δολαρίων και η απόσυρση του κέρματος των 2 σεντς. Η σημερινή ισοτιμία του Δολαρίου των Φίτζι προς το αντίστοιχο αμερικανικό, είναι 1 δολάριο ΗΠΑ = 1,6 με 1,7 Δολάρια των Φίτζι. Το 1969 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστική αξία του 1 και των 2, 5, 10 και 20 σεντς. Κέρμα των 50 σεντς βγήκε στην κυκλοφορία το 1975. Το 1990 άλαξε η σύνθεση των κερμάτων. Σήμερα αποσύρονται τα κέρματα των 2 σεντς. Το 1867 τυπώθηκαν για πρώτη φορά τραπεζογραμμάτια του 1 δολαρίου. Σύντομα τα ακολούθησαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 δολαρίων, την περίοδο μεταξύ 1871 και 1873. Την ίδια περίοδο τυπώθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 12½, 25, 50 και 100 σεντς και των 5 δολαρίων, από τον Βασιλιά Κακομπάου. Το 1969, όταν ξεκίνησε η εποχή του δεύτερου δολαρίου, τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 50 σεντς και του 1 και των 2, 5, 10 και 20 δολαρίων. Η Κεντρική Νομισματική Αρχή ανέλαβε την έκδοση των χαρτονομισμάτων το 1974 και εκδόθηκαν νομίσματα σε ίδιες αξίες. Τα χαρτονομίσματα των 50 σεντς αποσύρθηκαν πριν από το 1980 και το 1987 η Κεντρική Τράπεζα των Φίτζι άρχισε την έκδοση τραπεζογραμματίων. Η τελευταία αλλαγή είναι η εισαγωγή του χαρτονομίσματος των 100 δολαρίων το 2007. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής χαρτονομίσματα: $2 $5 $10 $20 $50 $100 Συλλογή κερμάτων των Φίτζι από τράπεζες Νέα χαρτονομίσματα
Πλατανιώτισσα Αχαΐας

Η Πλατανιώτισσα είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας που αποτελεί σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Πλατανιώτισσας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 769 μέτρων βορειοδυτικά των Καλαβρύτων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 109 κάτοικοι αλλά πλέον ξεπερνούν τους 250 λόγω της ανάπτυξης του χωριού. Μέχρι το 1915 ονομαζόταν Κλαπατσούνα. Στην ομώνυμη Τοπική Κοινότητα υπάγονται και οι οικισμοί Δίγελα και Σπαρτινού.

 Το Ιερό Προσκύνημα της «Παναγίας της Πλατανιώτισσας» βρίσκεται στον οδικό άξονα Καλαβρύτων – Αιγίου μέσω Πτέρης, σε απόσταση 30 χιλιόμετρα από την πόλη των Καλαβρύτων. Σε μια καταπράσινη τοποθεσία της κοιλάδας του Κερυνίτη, με άφθονα και κρύα νερά, βρίσκεται το εκκλησάκι της «Παναγίας της Πλατανιώτισσας» που έχει σχηματιστεί μέσα στο κοίλωμα (κουφάλα) ενός τεράστιου πλατάνου, ο οποίος προήλθε από τρία πλατάνια που φύτρωσαν μαζί, και με την πάροδο του χρόνου ενώθηκαν και δημιούργησαν το αξιοθαύμαστο αριστούργημα της φύσης. Το ιστορικό αυτό πλατάνι έχει ύψος 25 μ. περίπου, περίμετρο στη βάση του 16 μ. και στο μέσο του 12,65 μ. και έχει χωρητικότητα 20 ατόμων. Υπάρχει ένα μικρό τέμπλο με δυο κίονες οι οποίοι σχηματίζουν την Ωραία Πύλη. Η εικόνα της Παναγίας της «Βρεφοκρατούσας» είναι αποτυπωμένη πάνω στο πλατάνι, σε ύψος 3 μέτρων από το έδαφος στο εσωτερικό του κοιλώματος. Κατά την παράδοση η εικόνα αποτυπώθηκε στον πλάτανο στα χρόνια της εικονομαχίας, όταν μοναχοί του Μεγάλου Σπηλαίου για να σώσουν την εικόνα της Παναγίας της «Βρεφοκρατούσας», τη μετέφεραν από τόπο σε τόπο και έτσι διανυκτέρευσαν ένα βράδυ στο χωριό Κλαπατσούνα (όπως λεγόταν τότε), μέσα στο φυσικό κοίλωμα του πλατάνου. Το πρωί όταν πήραν την εικόνα για να συνεχίσουν το δρόμο τους είδαν έκπληκτοι το αποτύπωμά της στον κορμό του δέντρου, στην τοποθεσία που την είχαν ακουμπήσει. Έτσι ονομάστηκε «Παναγία η Πλατανιώτισσα», όνομα που πήρε αργότερα και το ίδιο το χωριό. Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο χωριό και να γευθεί υπέροχο παραδοσιακό φαγητό με θέα το ποτάμι, στις τρεις ταβέρνες που λειτουργούν όλο τον χρόνο. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πλατανιώτισσας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/07/2018. «Ξεχωριστό θέαμα στην Αχαΐα - Μια εκκλησία μέσα σε ένα μεγάλο δέντρο!». patrasevents.gr. 22/03/2015. Ανακτήθηκε: 24/03/2015. Βίντεο αφιέρωμα της ΕΡΤ3. youtube.com. Ανακτήθηκε: 02/09/2016.
Νίκος Μαχλάς

Ο Νίκος Μαχλας (Ηράκλειο Κρήτης, 16 Ιουνίου 1973) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στον ΟΦΗ, σε ολλανδικές ομάδες και τελευταία στον ΑΠΟΕΛ της Κύπρου. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση τον Μάιο του 2008.

 Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία από τον ΟΦΗ το 1990 με τον οποίο έγινε γνωστός για την εκτελεστική του δεινότητα. Μετά από έξι περιόδους στην ομάδα της Κρήτης, οι σκάουτερ της ολλανδικής Φίτεσε του Άρνεμ τον έφεραν στο ολλανδικό πρωτάθλημα το 1996. Την περίοδο 1997-98 ο Νίκος Μαχλάς κάνοντας εντυπωσιακές εμφανίσεις και σκοράροντας 34 τέρματα σε 32 αγώνες ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ στην Ολλανδία αλλά και πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη κερδίζοντας το Χρυσό Παπούτσι.Την περίοδο 1999-2000 έλαβε μεταγραφή στον Άγιαξ, έναντι περίπου 2,9 δις δραχμών (8,5 εκατομμυρίων ευρώ) και αποτέλεσε εκείνη την εποχή την ακριβότερη μεταγραφή Έλληνα ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Με τον Άγιαξ κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 2001-02, χωρίς όμως να εντυπωσιάσει με την απόδοσή του. Επόμενος σταθμός για τον Νίκο Μαχλά ήταν η ισπανική Σεβίλλη, στην οποία αγωνίστηκε ως δανεικός. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον ΟΦΗ. Την περίοδο 2006-07 και μετά την αποχώρησή του από την ομάδα της Κρήτης, λόγω έντασης με τον τότε πρόεδρο της ομάδας Φανούρη Βατσινά, ο Νίκος Μαχλάς αγωνίστηκε στον ΑΠΟΕΛ, με τα χρώματα του οποίου εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 2008. Στις 8 Ιουνίου του 2009 ανακοίνωσε την ανάμειξή του με τα κοινά του ΟΦΗ, αναλαμβάνοντας την προεδρία της ομάδας. Από το 1993 έως το 2002 ο Νίκος Μαχλάς αγωνίστηκε 61 φορές με την Ελλάδα πετυχαίνοντας 18 τέρματα. Είναι έκτος στη λίστα των σκόρερ όλων των εποχών της Ελλάδας, ενώ αξέχαστο έχει μείνει στους Έλληνες φιλάθλους το γκολ που σημείωσε στον τελευταίο αγώνα των προκριματικών για το Μουντιάλ 1994 εναντίον της Ρωσίας που σφράγισε την πρόκριση για την τελική φάση της διοργάνωσης στις ΗΠΑ (στην οποία συμμετείχε, αγωνιζόμενος και στους τρεις αγώνες της ελληνικής ομάδας), μέσα σε ξέφρενους πανηγυρισμούς στο κατάμεστο ΟΑΚΑ. 1998 Χρυσό Παπούτσι Ευρώπης 1998 Πρώτος σκόρερ Ολλανδίας 2002 Πρωτάθλημα Ολλανδίας 2002 Κύπελλο Ολλανδίας 2007 Πρωτάθλημα Κύπρου 2008 Κύπελλο Κύπρου Το προφίλ του Νίκου Μαχλά στο transfermarkt Βιογραφικές πληροφορίες σε άρθρο στην εφημερίδα "Καθημερινή". Νίκος Μαχλάς (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μπέντζαμιν Μπλουμ

Ο Μπέντζαμιν Σάμιουελ Μπλουμ (21 Φεβρουαρίου 1913 – 13 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν Αμερικανός Ψυχολόγος της Εκπαίδευσης, ο οποίος συνεισέφερε στην ταξινόμηση των εκπαιδευτικών στόχων και στη θεωρία της Mastery learning. Επίσης, διήθυνε μια ερευνητική ομάδα, η οποία διεξήγαγε μια σημαντική έρευνα σχετικά με την ανάπτυξη εξαιρετικού ταλέντου, τα αποτελέσματα της οποίας είναι σχετικά με την αναζήτηση της υπεροχής, του εξαιρετικού επιτεύγματος και της ανωτερότητας.

 Ο Μπέντζαμιν Μπλουμ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1913 στο Λάνσφορντ της Πενσυλβάνια. Το 1935 απέκτησε τα διπλώματα Μπάτσελορ και Μάστερ από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Το Μάρτιο του 1942, έλαβε το Διδακτορικό του στη Ψυχολογία της Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 1999. Bloom, Benjamin S. (1980). All Our Children Learning. New York: McGraw-Hill. Bloom, Benjamin S. Taxonomy of Educational Objectives (1956). Published by Allyn and Bacon, Boston, MA. Copyright (c) 1984 by Pearson Education. Bloom, B. S. (ed). (1985). Developing Talent in Young People. New York: Ballentine Books. Eisner, Eliot W. "Benjamin Bloom: 1913-1999." Prospects, the quarterly review of comparative education (Paris, UNESCO: International Bureau of Education), vol. XXX, no. 3, September 2000. Retrieved from http://www.ibe.unesco.org/publications/ThinkersPdf/bloome.pdf on April 10, 2009.
Μουσείο του Σίγκμουντ Φρόυντ (Βιέννη)

Το Μουσείο του Σίγκμουντ Φρόυντ στη Βιέννη είναι μουσείο, που ιδρύθηκε το 1971 και καλύπτει την ιστορία ζωής του Σίγκμουντ Φρόυντ. Βρίσκεται στην περιοχή Άλσεργκρουντ, στην οδό Μπέργκασσε 19. Το 2003, το μουσείο τέθηκε υπό την διεύθυνση του νεοσύστατου Ιδρύματος Σίγκμουντ Φρόυντ, το οποίο έκτοτε έχει αποκτήσει ολόκληρο το κτήριο ως δωρεά. Καλύπτει επίσης την ιστορία της ψυχανάλυσης.

 Το κτήριο χτίστηκε το 1891, όταν ο Φρόιντ μετακόμισε εκεί. Το προηγούμενο κτήριο στην περιοχή αυτή, που ήταν κάποτε το σπίτι του Βίκτορ Άντλερ, είχε γκρεμιστεί. Τα παλιά του δωμάτια, όπου έζησε για 47 χρόνια και παρήγαγε τα περισσότερα γραπτά του, τώρα στεγάζουν ένα κέντρο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τα έργα του. Η επίδραση της ψυχανάλυσης στην τέχνη και την κοινωνία προβάλλεται μέσα από ένα πρόγραμμα ειδικών εκθέσεων και μια συλλογή σύγχρονης τέχνης. Το μουσείο αποτελείται από το πρώην ιατρείο του Φρόιντ και ένα μέρος των παλιών ιδιωτικών του καταλυμάτων. Στο μουσείο επισυνάπτεται η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη ψυχαναλυτικής έρευνας της Ευρώπης, με 35.000 τόμους, και το ερευνητικό ινστιτούτο του Ιδρύματος Σίγκμουντ Φρόυντ. Η έκθεση περιλαμβάνει αυθεντικά αντικείμενα, που ανήκουν στον Φρόιντ, την αίθουσα αναμονής του ιατρείου και μέρη της εκτεταμένης συλλογής με αντίκες του Φρόιντ. Ωστόσο, ο διάσημος καναπές του βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Φρόιντ στο Λονδίνο, μαζί με τα περισσότερα από τα αυθεντικά έπιπλα, καθώς ο Φρόιντ μπόρεσε να πάρει τα έπιπλά του μαζί του όταν μετανάστευσε. Ένα τρίτο Μουσείο Φρόιντ, μετά το Λονδίνο και τη Βιέννη, ξεκίνησε στην πόλη Πρίμπορ της Τσεχίας το 2006, όταν το σπίτι της γέννησής του άνοιξε για το κοινό. Το μουσείο περιέχει ένα αρχείο εικόνων, που περιλαμβάνουν περίπου δύο χιλιάδες έγγραφα, κυρίως φωτογραφίες, αλλά και πίνακες, σχέδια και γλυπτά. Η συλλογή αποτελείται από σχεδόν όλες τις υπάρχουσες φωτογραφίες του Σίγκμουντ Φρόυντ και της οικογένειάς του, μεγάλο αριθμό φωτογραφιών της Άννας Φρόυντ και φωτογραφίες από ψυχαναλυτικά συνέδρια κ.λπ. Το 1938 ο Φρόιντ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προσαρτημένη από τη Γερμανία Αυστρία λόγω της εβραϊκής καταγωγής του και κατέφυγε στο Λονδίνο. Το μουσείο άνοιξε το 1971 από το Ίδρυμα Σίγκμουντ Φρόυντ παρουσία της Άννας Φρόυντ. Το 1996 το κτήριο επεκτάθηκε με νέες αίθουσες για ειδικές εκθέσεις και εκδηλώσεις. Το Ίδρυμα έχει συνεχή σχέδια για την επέκταση του μουσείου. Από το 1970 η ετήσια διάλεξη Σίγκμουντ Φρόυντ λαμβάνει χώρα στη Βιέννη στα γενέθλια του Σίγκμουντ Φρόυντ στις 6 Μαΐου. Αυτή η εκδήλωση, στην οποία ψυχαναλυτές μιλούν για ένα σύγχρονο θέμα, ιδρύθηκε από το Ίδρυμα Σίγκμουντ Φρόυντ και τώρα διοργανώνεται από το Ίδρυμα. Το 2020 άνοιξε το μουσείο ξανά στο κοινό μετά από μία ανακαίνιση και επέκταση, που κόστισε 4.000.000 €. Η αίθουσα αναμονής για το ιατρείο του Φρόιντ αναδημιουργήθηκε με αυθεντικά έπιπλα, που δώρισε η κόρη του Άννα Φρόυντ τη δεκαετία του 1970. Αρχική σελίδα
Γκλεν Κόζι

Ο Γκλεν Κόζι (αγγλικά: Glenn Cosey) (Φλιντ, 17 Φεβρουαρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,83 μέτρα, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για το Περιστέρι. Aποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ίστερν Κεντάκι, με πτυχίο στο αθλητικό μάνατζμεντ.

 Τον Φεβρουάριο του 2018, ο Κόζι κέρδισε το Κύπελλο Πολωνίας με την Πόλσκιε Τσούκιερ Τόρουν. Σημείωσε 36 πόντους στον τελικό ( τους περισσότερους από κάθε άλλον παίκτη στον αγώνα) στη νίκη της ομάδας του με 88-81 επί της Στέλμετ Ζιελόνα Γκούρα.Στις 6 Οκτωβρίου 2020, ο Κόζι υπέγραψε συμβόλαιο με Μπάκεν Μπερς από τη Δανία, με την οποία είχε κατά μέσο όρο 16,2 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 7,8 ασίστ ανά αγώνα σε πέντε αγώνες. Στις 4 Δεκεμβρίου, υπέγραψε συμβόλαιο με το Λαύριο. Στην Ελλάδα σε 30 αγώνες της κανονικής διάρκειας και των play offs του Πρωταθλήματος είχε 11.8 πόντους μέσο όρο, 1.87 ριμπάουντ και 3.13 ασίστ σε 24.9 λεπτά συμμετοχής. Στις 30 Ιουνίου 2021, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Γιάλοβα Μπελεντιγί Σπορ, με την οποία είχε σε 9 αγώνες, 10.67 πόντους μέσο όρο, 2.56 ριμπάουντ και 3.67 ασίστ σε 26.7 λεπτά συμμετοχής. Στις 30 Νοεμβρίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με το Περιστέρι. Ρίγα Πρωτάθλημα Λετονίας; (2019) Νίμπουρκ Πρωτάθλημα Τσεχίας: (2018) Τόρουν Κύπελλο Πολωνίας: (2018) Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2017-09-23 στο Wayback Machine. στο draftexpress.com Προφίλ στο espn.go.com Προφίλ στο eurobasket.com
Άγαλμα της Μικρής Γοργόνας

Η Μικρή Γοργόνα είναι ένα χάλκινο άγαλμα από τον Έντβαρντ Έρικσεν, που απεικονίζει μια γοργόνα. Το γλυπτό εμφανίζεται σε ένα βράχο δίπλα στο ποτάμι στο Langelinie, στην Κοπεγχάγη, και ζυγίζει 175 κιλά. Βασισμένο στο παραμύθι με το ίδιο όνομα από τον Δανό συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, το μικρό και καθόλου επιβλητικό άγαλμα είναι ένα από τα εμβλήματα της Κοπεγχάγης και αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο από το 1913. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει δημοφιλής στόχος για παραποίηση από βανδάλους και πολιτικούς ακτιβιστές. «Η Γοργόνα» είναι ένα από τα εμβληματικά αγάλματα που συμβολίζουν πόλεις, όπως το Μάνεκεν Πις στις Βρυξέλλες, το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη και του Χριστού του Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πόλεις χρησιμοποιούν τα αγάλματα για συμβολικό σκοπό, όπως το Μέρλιον της Σιγκαπούρης.

 Το άγαλμα είχε ανατεθεί το 1909 από τον Καρλ Τζεικόμπσεν, γιο του ιδρυτή της Κάρλτσμπερκ, ο οποίος ήταν γοητευμένος από ένα μπαλέτο από το παραμύθι του Βασιλικού Θεάτρου της Κοπεγχάγης και ζήτησε από την μπαλαρίνα, την Ελλέν Πράις, να γίνει μοντέλο για το άγαλμα. Ο γλύπτης Έντβαρντ Έρικσεν δημιούργησε το χάλκινο άγαλμα, το οποίο παρουσιάστηκε στις 23 Αυγούστου 1913. Το κεφάλι του αγάλματος μοντελοποιήθηκε από την Πράις, αλλά καθώς η μπαλαρίνα δεν συμφωνούσε να ποζάρει γυμνή, τότε η γυναίκα του γλύπτη, Έλιν Έρικσεν, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του σώματος.Το Συμβούλιο της Κοπεγχάγης φρόντισε την μεταφορά του αγάλματος στη Σαγκάη κατά τη διάρκεια της Expo 2010 (Μάιος-Οκτώβριος) στο δανέζικο Περίπτερο, ήταν η πρώτη φορά που μεταφέρθηκε επίσημα από τη θέση του από τότε που εγκαταστάθηκε σχεδόν περίπου έναν αιώνα νωρίτερα. Ενώ το άγαλμα ήταν μακριά στη Σαγκάη ένα πιστό αντίγραφο εμφανιζόταν πάνω στο βράχο της λίμνης της Κοπεγχάγης που είναι κοντά στους Κήπους του Τίβολι . Οι αξιωματούχοι της Κοπενγχάγης θεώρησαν ότι η μετακίνηση του αγάλματος αρκετά μακριά από το λιμάνι θα αποθαρρύνει τους βανδαλισμούς και θα αποτρέψει τους τουρίστες από την αναρρίχηση επάνω σε αυτό, αλλά από τον Μάιο του 2014, το άγαλμα παραμένει σε στεγνή ξηρά μέσα στο νερό. Αυτό το άγαλμα έχει υποστεί ζημιά και έχει παραμορφωθεί πολλές φορές από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, για διάφορους λόγους, αλλά έχει αποκατασταθεί όλες τις φορές. Στις 24 Απριλίου 1964, το κεφάλι του αγάλματος κόπηκε και κλάπηκε από πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Καταστασιακής Διεθνούς, μεταξύ των οποίων και ο Γιον Νας. Το κεφάλι ποτέ δεν βρέθηκε και ένα νέο κεφάλι δημιουργήθηκε και τοποθετήθηκε στο άγαλμα. Στις 22 Ιουλίου 1984, κόπηκε το δεξί χέρι και επιστράφηκε δύο ημέρες αργότερα, από δύο νέους άνδρες. Το 1990, σε μια προσπάθεια να κοπεί το κεφάλι του αγάλματος, έμεινε σε αυτό μια τομή 18 εκ. στο λαιμό.
Φερνάνδο Νούνιεθ δε Λάρα

Ο Φερνάδο Νούνιεθ δε Λάρα, ισπαν.: Fernando Núñez de Lara, (άκμασε. 1173–1219) ήταν κόμης του Οίκου της Λάρα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην υπηρεσία του βασιλείου της Καστίλης, αλλά κατά καιρούς υπηρέτησε και το γειτονικό βασίλειο του Λεόν. Ήταν αυλικός στα τέλη της βασιλείας του Αλφόνσου Η΄ (1158–1214), τον οποίο υπηρέτησε ως οπλοφόρος (alférez), το υψηλότερο στρατιωτικό αξίωμα στο βασίλειο, το 1187–1188 και το 1201–1205. Ο Φερνάδο πολέμησε επίσης, με τους αδελφούς του Άλβαρο και Γκονθάλο, στη μάχη του Λας Νάβας δε Τολόσα το 1212.

 Ήταν γιος του Nούνιο Πέρεθ δε Λάρα και της Tερέσα Φερνάνδεθ δε Τράβα, η οποίοα μετά το τέλος του Nούνιo το 1177 παντρεύτηκε τον βασιλιά Φερδινάνδο Β' του Λεόν, παίρνοντας τα παιδιά της από τον πρώτο της γάμο για να ζήσουν στην εκεί αυλή. Λίγο πριν το 1202 αυτός νυμφεύτηκε τη Μάγιορ. Ο Φερνάνδo και η Μάγιορ απέκτησαν τέσσερα παιδιά: Φερνάνδo (απεβ. πριν από τον Ιούνιο του 1232). Άλβαρo (απεβ. 1240), ο οποίος νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα (infanta) Mαρία Αλφόνσo, νόθη κόρη του Aλφόνσου Θ΄ του Λεόν και της Tερέσα Γκιλ δε Σοβερόσα, και από μία άγνωστη ερωμένη απέκτησε την Tερέσα ΆΛβαρεθ, σύζυγο του Ντιέγο Λόπεθ δε Σαλσέδo, η Σάντσα, σύζυγος του Φερνάνδο, νεότερου γιου του Aφόνσο Β΄ της Πορτογαλίας και η Τερέσα, που παντρεύτηκε τον κόμη Πονς Δ΄ του Eμπούριες. Barton, Simon (1997). The Aristocracy in Twelfth-century León and Castile. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 239-40. ISBN 978 0521497275. Martínez Díez, Gonzalo (1994). «Orígenes familiares de Santo Domingo, los linajes de Aza y Guzmán». Στο: Aniz Iriarte, Cándido. Santo Domingo de Caleruega, en su contexto socio-político, 1170–1221. Editorial San Esteban. σελίδες 173–228. Torres Sevilla-Quiñones de León, Margarita Cecilia (1999). Linajes nobiliarios de León y Castilla: Siglos IX-XIII. Salamanca: Junta de Castilla y León, Consejería de educación y cultura. ISBN 84-7846-781-5.