Μπλάτνα

Η Μπλάτνα (γερμανικά: Blatna‎) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Στρακόνιτσε στην περιοχή της Νότιας Βοημίας της Τσεχίας. Έχει περίπου 6.600 κατοίκους. Είναι γνωστή για ένα κάστρο στο κέντρο μιας λιμνούλας και έναν κήπο γύρω του. Το ιστορικό κέντρο της πόλης με το συγκρότημα του κάστρου είναι καλά διατηρημένο και προστατεύεται από το νόμο ως ζώνη αστικού μνημείου.

 Τα χωριά Μπλατένκα, Τσεκάνιτσε, Ντραχενίτσκι Μάλκοβ, Χνιέβκοβ, Γιντρζιχόβιτσε, Μίλτσιτσε, Ρζέτζιτσε και Σκαλιτσάνι είναι διοικητικά τμήματα της Μπλάτνα. Το όνομα Blatná προέρχεται από την παλιά τσέχικη λέξη blata (που σημαίνει "βάλτος"). Πήρε το όνομά της από τους βάλτους, μεταξύ των οποίων εγκαθιδρύθηκε ο πρώτος οικισμός. Η Μπλάτνα βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα βόρεια του Στρακόνιτσε και 48 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πλζεν. Βρίσκεται στα υψίπεδα Μπλάτνα. Το υψηλότερο σημείο είναι στα 561 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Λόμνιτσε. Η περιοχή είναι πλούσια σε λιμνούλες με ψάρια, χτισμένες εδώ από τον Μεσαίωνα. Ο δήμος Μάτσκοβ αποτελεί έναν θύλακα της δημοτικής επικράτειας. Η Μπλάτνα απολαμβάνει μια εσωτερική εκδοχή εύκρατου ωκεάνιου κλίματος με μάλλον ισορροπημένες θερμοκρασίες όλο το χρόνο. Οι βροχοπτώσεις είναι μεγάλες σε μορφή βροχής, συνολικά 691 χιλιοστά. Υπάρχουν τέσσερις έντονες εποχές με ιδιαίτερα κρύο ξηρό χειμώνα, σε αντίθεση με πολύ πιο ηλιόλουστες και υγρότερες θερμές εποχές. Οι μέσες θερμοκρασίες όλο το εικοσιτετράωρο τον Ιούλιο παραμένουν στους +17,2 °C και η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου παραμένει στους -2,5 °C. Ο μέσος όρος ολόκληρου του έτους είναι 7,7 °C (45,9 °F) . Ο πρώτος οικισμός της περιοχής τεκμηριώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα μέχρι τον 4ο αιώνα. Τον 8ο και 9ο αιώνα τεκμηριώνεται οικισμός Σλάβων. Η πρώτη γραπτή αναφορά της Μπλάτνα είναι από το 1235, όταν πιθανότατα υπήρχε ήδη φυλάκιο με οικισμό. Τον 14ο αιώνα, έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας Μπάβορ του Στρακόνιτσε, γεγονός που οδηγεί στην ανάπτυξη του οικισμού. Η σημασία της αυξάνεται ιδιαίτερα τον 15ο και στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν έγινε το κέντρο της κυριαρχίας της οικογένειας του Λεβ του Ροζμιτάλ. Η μακρά κυριαρχία τους σηματοδοτεί τη χρυσή εποχή της Μπλάτνα. Εκείνη την εποχή, οι κάτοικοι της Μπλάτνα απέκτησαν τα προνόμια, που επέτρεψαν την ανάπτυξη της βιοτεχνίας και την ανάπτυξη επιχειρήσεων: το δικαίωμα να οργανώνουν αγορές και να παρασκευάζουν μπύρα. Στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, η Μπλάτνα ανήκε στην οικογένεια Στέρνμπεργκ για ένα μικρό χρονικό διάστημα, έως ότου αγοράστηκε από τους Πολωνούς κόμητες του Ρόζντραζοβ. Το 1601, η Μπλάτνα προήχθη σε πόλη από τον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β'. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, η Μπλάτνα λεηλατήθηκε και καταστράφηκε επανειλημμένα. Το 1691, η οικογένεια Κόλοβρατ-Κρακόφσκι αγόρασε την Μπλάτνα, αλλά την πούλησαν στην οικογένεια Σερένυι ήδη το 1695. Τον 18ο αιώνα, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία των Σερένυι, η πόλη ανέκαμψε και ευημερούσε. Από το 1798, ανήκει στον τιρολέζικο οίκο με καταγωγή από τον Χίλντπραντς του Οτενχάουζεν. Το κάστρο το κατείχαν συνεχώς, με εξαίρεση την περίοδο της κομουνιστικής δικτατορίας (1948–1989), όταν κατασχέθηκε από το κράτος. Η πόλη κάηκε ολοσχερώς το 1834. 118 σπίτια, το δημαρχείο και το καμπαναριό καταστράφηκαν και ως εκ τούτου τα περισσότερα κτίρια της πόλης προέρχονται από αυτό το γεγονός. Εκείνη την εποχή, η Μπλάτνα ήταν μια από τις πιο φτωχές πόλεις. Το 1858, η πόλη ανέκαμψε και πάλι και έγινε κωμόπολη. Η οικονομία της αναπτύχθηκε περαιτέρω μετά την κατασκευή του σιδηροδρόμου προς Στρακόνιτσε και Μπρζέζνιτσε στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι μεγαλύτεροι εργοδότες στην Μπλάτνα είναι η Dura Automotive CZ (κατασκευαστής εξαρτημάτων αυτοκινήτου), η Leifheit (κατασκευαστής οικιακών προϊόντων) και η Tesla Blatná (κατασκευή ηλεκτρονικών για αυτοκίνητα). Η οδός I/20 (μέρος της ευρωπαϊκής διαδρομής E49) από το Πίσεκ στο Πλζεν περνά μέσα από την πόλη. Τρεις σιδηροδρομικές γραμμές ξεκινούν και τερματίζουν στην Μπλάτνα: προς Στρακόνιτσε, Μπερούν και Νεπόμουτς. Υπάρχουν δύο δημοτικά σχολεία στην πόλη. Το Κάστρο Μπλάτνα είναι το κύριο ορόσημο της πόλης. Είναι χτισμένο σε ένα βράχο που περιβάλλεται από μια τάφρο, που συνδέεται με μια λιμνούλα. Το κάστρο είναι στενό, σε σχήμα U, με έναν πύργο μπροστά, στον οποίο συνδέονται τα ανάκτορα διαφόρων περιόδων. Το κάστρο αναστηλώνεται, με τα περισσότερα έργα να έχουν τελειώσει. Είναι ανοιχτό για το κοινό, μαζί με το πάρκο του κάστρου και το πάρκο με τα ελάφια . Υπό την οικογένεια Λεβ του Ροζμιτάλ, το φρούριο ξαναχτίστηκε για πρώτη φορά πέτρινο (τα παλαιότερα μέρη ήταν ο πύργος και το παλάτι Ροζμιτάλσκι) και τα γύρω έλη μετατράπηκαν σε μεγάλες υδάτινες τάφρους. Ένα γοτθικό παρεκκλήσι προσαρτήθηκε σύντομα στον πύργο και το παλάτι. Οι Λόρδοι του Ροζμιτάλ ανοικοδόμησαν και διεύρυναν συνεχώς το κάστρο, πρώτα με το λεγόμενο Παλαιό Παλάτι, που στέκεται χωριστά πάνω από τα απομεινάρια ενός ρωμανικού παρεκκλησίου. Το 1523–1530, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ζντένεκ Λεβ του Ροζμιτάλ, ένα νέο παλάτι σε μικτό γοτθικό-αναγεννησιακό στιλ προσαρτήθηκε υπό την καθοδήγηση του διάσημου βασιλικού οικοδόμου Μπένεντικτ Ρέιτ και πλέον ονομάζεται Ανάκτορο του Ρέιτ. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης των Κόμητων του Ρόζντραζοβ, χτίστηκε το αναγεννησιακό παλάτι Ροζντραζόβσκι και έγινε το τελευταίο μέρος του κάστρου. Τον 18ο αιώνα, η οικογένεια Σερένυι είχε μια πτέρυγα του κάστρου, που ξαναχτίστηκε σε στυλ μπαρόκ, και έστησε επίσης πολλά μπαρόκ αγάλματα στην πόλη και τα περίχωρά της. Το 1850–1856, το κάστρο ανακατασκευάστηκε για τελευταία φορά, γεγονός που του έδωσε τη σύγχρονη νεογοτθική του εμφάνιση. Το πάρκο του κάστρου απλώνεται δίπλα στο κάστρο σε μια έκταση 42 hectares (100 acres) . Το τμήμα του κοντά στο κάστρο περιβάλλει ένα μεγάλο λιβάδι με πολύ παλιές βελανιδιές . Πέρα από το λιβάδι διατηρούνται παλιά δάση με σοκάκια, βάλτους, ρυάκια με πεζογέφυρες πάνω τους, τεχνητές σπηλιές, απομεινάρια μετά από εξόρυξη πλακών και ένα εξοχικό αυτοκρατορικού ρυθμού. Ένα κοπάδι από ήμερα ελάφια περιφέρεται ελεύθερα στο πάρκο. Η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται δίπλα στο κάστρο, στο τέλος της κεντρικής πλατείας. Ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1290 ως δίκλιτο κτήριο με μακρύ πρεσβυτέριο και μικρό άδυτο στη βόρεια πλευρά. Απέκτησε τη σημερινή της εμφάνιση το 1515 όταν ολοκληρώθηκε η ανοικοδόμηση. Το καμπαναριό βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία. Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1722-1723 και είχε ύψος 46 μέτρα. Καταστράφηκε με το μεγαλύτερο μέρος της πόλης στη μεγάλη πυρκαγιά του 1834, αλλά χτίστηκε ξανά το 1835–1836, αυτή τη φορά στα 52 μέτρα ύψος. Η μπαρόκ εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή βρίσκεται στο Παστίκι. Ξαναχτίστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Κίλιαν Ιγκνάζ Ντιντζενχόφερ το 1747–1752, με εντολή της κόμισσας Σερένυι. Η εκκλησία είναι ένα μονόκλιτο κτίσμα που απολήγει σε ορθογώνιο πρεσβυτέριο με πλούσια διακοσμημένα γείσα σε στυλ ροκοκό. Δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται ένα νεκροταφείο, στο οποίο βρίσκεται η οικογενειακή κρύπτη της οικογένειας Χίλντπραντ. Το παρεκκλήσι χτίστηκε επίσης από τον Ντιντζενχόφερ. Το κτίριο του δημοτικού σχολείου που φέρει το όνομα του Ιωάννη Κομένιου χτίστηκε σύμφωνα με το σχέδιο του ντόπιου ντόπιου αρχιτέκτονα Κάρελ Φιάλα το 1902–1904. Κάρελ Στρακάτι (1804–1868), οπερατικός μπάσος, πρώτος ερμηνευτής του τσεχικού εθνικού ύμνου Καμίλ Μπεχούνεκ (1916–1983), ακορντεονίστας και συνθέτης Ζντένκα Φάντλοβα (1922–2022), ηθοποιός, συγγραφέας και επιζώσα του Ολοκαυτώματος Η Μπλάτνα είναι αδελφοποιημένη με: Ρόγκβιλ, Ελβετία (1993) Σαρζέ-λε-λε-Μανς, Γαλλία (2004) Βάχα, Germany (1993) Βάζετς, Σλοβακία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Blatná στο Wikimedia Commons