IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγία Βαρβάρα Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Αγία Βαρβάρα Αιτωλοακαρνανίας Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σαργιάδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρακαμπυλίων, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 H Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου και στη βόρεια όχθη του ρέματος της Ζέρβας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει περίπου 54 χλμ. Β. του Μεσολογγίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Σαργιάδας του δήμου Παρακαμπυλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παρακαμπυλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου. Η παλιά σιδερένια γέφυρα προς τον οικισμό Ραΐνα, στα νοτιοανατολικά Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Πέτρος ο Πατρίκιος (9ος αι.)

Ο Πέτρος ο Πατρίκιος ήταν ανώτερος βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής στις αρχές του 9ου αι., ο οποίος αργότερα έγινε μοναχός και αγιοποιήθηκε από την Εκκλησία. Τιμάται την 1η Ιουλίου.

 Ο Πέτρος είναι γνωστός μόνο από τις μηνολογίες. Ήταν γιος τού πατρικίου Κωνσταντίνου, ο οποίος σύμφωνα με το Συναξάριον Κωνσταντινουπόλεως κατείχε τη θέση τού στρατηγού. Ο Πέτρος γεννήθηκε κατά την κοινή βασιλεία της Ειρήνης της Αθήνας και τού γιου της Κωνσταντίνου ΣΤ΄ (780–796). Ο Πέτρος είχε επίσης τον βαθμό του πατρικίου και υπηρέτησε ως διοικητής τού επίλεκτου τάγματος των Σχολών κατά τη διάρκεια της αποκλειστικής βασιλείας της Ειρήνης της Αθήνας (βασ. 797–802 ) και ως διοικητής τού τάγματος των Ικανάτων υπό τον διάδοχό της, Νικηφόρο Α΄ (βασ. 802–811 ). Πολέμησε στην καταστροφική μάχη της Πλίσκα το 811, και αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους 50 αξιωματικούς από τους Βούλγαρους . Ο Πέτρος κατάφερε να δραπετεύσει «θαυματουργικά» με τη βοήθεια τού Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου, έγινε μοναχός στον Όλυμπο της Βιθυνίας, μαζί με τον Ιωαννίκιο τον Μέγα, με τον οποίο έζησε μαζί ως μαθητής του για 34 χρόνια. Μετά το τέλος τού Ιωαννίκιου το 846, ο Πέτρος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έκτισε μια εκκλησία στη συνοικία τα Ευάνδρου. Έζησε σε μία καλύβα κοντά και απεβίωσε οκτώ χρόνια αργότερα, την 1η Ιουλίου 854. Η αλήθεια της ζωής του αυτής μετά το 811 αμφισβητήθηκε από τον Τζον Γουόρτλυ, ο οποίος θεωρεί τη μοναστική του ζωή θρύλο. Ο Ροντόλφ Γκυγιάν πρότεινε μία ταύτηση με έναν πατρίκιο με το ίδιο όνομα, που αναφέρεται στην Ιστορία τού Θεοφάνη του Ομολογητή, ο οποίος συμμετείχε στην ανατροπή της Ειρήνης το 802, και ο οποίος το 809 κατέστειλε μία ανταρσία τού στρατού εναντίον τού Νικηφόρου Α΄. Ωστόσο, το άτομο αυτό αναφέρεται από τον Θεοφάνη ότι σκοτώθηκε στην Πλίσκα. Guilland, Rodolphe (1970). «Сontribution a l'histoire administrative de l'empire byzantin. Les patrices du règne de Léon III l'Isaurien (717–741) au règne de Michel II (820–827)» (στα French). Byzantion (Brussels) XL: 317–360. Kazhdan, Alexander; Talbot, Alice-Mary; Alexakis, Alexander; Efthymiadis, Stephanos; McGrath, Stamatina; Sherry, Lee Francis; Zielke, Beate, eds. (1998). Dumbarton Oaks Hagiography Database of the Eighth, Ninth and Tenth Century (PDF). Washington, DC: Dumbarton Oaks. Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
Άνα Μπρνάμπιτς

Η Άνα Μπρνάμπιτς (σερβ. Ана Брнабић, 28 Σεπτεμβρίου 1975) είναι Σέρβα πολιτικός και από το 2019 ανήκει στο Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα. Είναι πρωθυπουργός της χώρας από τις 29 Ιουλίου 2017. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Σερβίας και η πρώτη πρωθυπουργός που έχει δηλώσει ανοιχτά ομοφυλόφιλη σε μια χώρα με αρνητικές κοινωνικές απόψεις για την ομοφυλοφιλία.

 Η Άνα Μπρνάμπιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Ο παππούς της προέρχεται από το νησί Κρκ της Κροατίας, η γιαγιά της από την Ούζιτσε. Η οικογένεια της μητέρας της προέρχεται από την Babušnica της Περιοχής Πίροτ. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Northwood στο Μίσιγκαν, και κατόπιν απέκτησε MBA από το Πανεπιστήμιο του Hull της Μεγάλης Βρετανίας. Κατόπιν εργάστηκε σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του Οργανισμού Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID), καθώς και σε αναπτυξιακούς οργανισμούς και κρατικές εταιρείες της Σερβίας. Η Άνα Μπρνάμπιτς μιλά άπταιστα αγγλικά και ρωσικά. Ορίστηκε Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Σερβίας τον Αύγουστο του 2016 κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Αλεξάνταρ Βούτσιτς και προσωρινώς εκτελούσα χρέη υπουργού Οικονομικών το 2018. Έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς στις 15 Ιουνίου 2017, δύο μήνες μετά την εκλογή του στο αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας, ως επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού έξι κομμάτων. Επελέγη σε μια ταραγμένη περίοδο, όντας μη πολιτικό πρόσωπο. Στην υποψηφιότητά της αντέδρασαν συντηρητικοί πολιτικοί κύκλοι στη Σερβία, συμπεριλαμβανομένης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ιδίως λόγω του ότι δεν κρύβει τον σεξουαλικό της προσανατολισμό. Η Σερβική Εθνοσυνέλευση επικύρωσε την πρόταση στις 29 Ιουνίου 2017 δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνησή της με 157 ψήφους μεταξύ 250 βουλευτών. Έτσι η ίδια έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Σερβίας. Στις 10 Οκτωβρίου 2019, η ως τότε ανεξάρτητη Μπρνάμπιτς προσχώρησε στο Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα (SNS) με επικεφαλής τον Πρόεδρο Βούτσιτς. H Άνα Μπρνάμπιτς δεν κρύβει τον ομοφυλόφιλο σεξουαλικό της προσανατολισμό. Στο Gay Pride του Βελιγραδίου το φθινόπωρο του 2016, φωτογραφήθηκε με μια μικρή σημαία ουράνιου τόξου. Τον Φεβρουάριο του 2019, η σύντροφός της, Milica Djurdjic, γέννησε έναν γιο. Αναλαμβάνοντας πάντως την πρωθυπουργία, η Άνα Μπρνάμπιτς ξεκαθάρισε ότι δεν είναι πρώτη της προτεραιότητα η «γκέι ατζέντα» και ότι δεν θέλει να χαρακτηριστεί ως «η ομοφυλόφιλη πρωθυπουργός της Σερβίας».
Κατάλογος δυναστειών της αρχαίας Αιγύπτου

Οι Φαραωνικές δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου αριθμούνται σε 31, που διακρίνονται εκτός της προδυναστικής περιόδου σε επιμέρους επτά περιόδους, των οποίων ακολουθούν η ελληνιστική περίοδος και η ρωμαϊκή περίοδος.

 Η Συστηματική επιστημονική αρχαιολογική έρευνα της Αιγύπτου ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αιώνα όπου και άρχισε ν΄ αναπτύσσεται και η αρχαιολογία. Μέχρι τότε οι περισσότερο γνωστές πληροφορίες για την αρχαία Αίγυπτο ήταν αυτές που περιγράφονται στη Βίβλο καθώς και στα βιβλία του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Ηροδότου. Στη συγγραφή της ιστορίας της Αιγύπτου, με την ακριβή έννοια του όρου, συμπεριλαμβάνονται μόνο οι περίοδοι για τις οποίες υπάρχουν ιστορικές αναφορές σε γραπτά κείμενα. Έτσι οι προγενέστερες περίοδοι που για άλλες χώρες ονομάζονται "προϊστορικές" ειδικότερα για την Αίγυπτο ονομάζονται "προδυναστικές", από το γεγονός ότι η αρχαία ιστορία της Αιγύπτου ονομάζεται ιστορική περίοδος όλη η Δυναστική περίοδος από της 1ης δυναστείας μέχρι της του Πτολεμαίου. Ο δε όρος δυναστεία πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον αρχαίο ιερέα και χρονικογράφο συγγραφέα Μανέθωνα προκειμένου να ξεχωρίσει τους "31 Βασιλικούς Οίκους", ή ομάδες Βασιλέων, έκτοτε καθιερώθηκε σε γενικευμένη χρήση επί των διαφόρων Ηγεμονιών. Ο Μανέθων ξεκινά την ιστορία από την 1η δυναστεία, τον πρώτο Φαραώ Μήνη που ένωσε την Άνω με την Κάτω Αίγυπτο (3100 π.Χ.), και φθάνει στη 30η που λήγει το 343 π.Χ. με τον θάνατο του τελευταίου γηγενή Φαραώ του Νεκτανεβός. Το πρωτότυπο κείμενο του Μανέθωνα δεν σώθηκε πλην όμως κάποιες περιλήψεις και επιτομές έχουν διασωθεί σε κείμενα μεταγενεστέρων συγγραφέων που όμως παρουσιάζουν πολλά μειονεκτήματα λόγω της πολύ περιληπτικής αναφοράς, ατελειών και αλλοιώσεων. Έτσι το έργο του εμπλουτίζεται από τις αρχαιολογικές ανασκαφές με σπουδαία ευρήματα, όπως επίσης και κατάλογοι αρχαιότεροι αυτών του Μανέθωνα, με συνέπεια να γίνουν πολλές ανακατατάξεις της σειράς των δυναστειών με τελική σειρά αυτή που παρουσιάζεται και με χρονολογίες κατά προσέγγιση. Οι δυναστείες αυτές είναι: Δείτε ίδιο άρθρο Προδυναστική περίοδος της Αιγύπτου 1η Φαραωνική δυναστεία 2η Φαραωνική δυναστεία 3η Φαραωνική δυναστεία 4η Φαραωνική δυναστεία 5η Φαραωνική δυναστεία 6η Φαραωνική δυναστεία 7η Φαραωνική δυναστεία 8η Φαραωνική δυναστεία 9η Φαραωνική δυναστεία 10η Φαραωνική δυναστεία 11η Φαραωνική δυναστεία 12η Φαραωνική δυναστεία 13η Φαραωνική δυναστεία 14η Φαραωνική δυναστεία 15η Φαραωνική δυναστεία 16η Φαραωνική δυναστεία 17η Φαραωνική δυναστεία 18η Φαραωνική δυναστεία 19η Φαραωνική δυναστεία 20η Φαραωνική δυναστεία 21η Φαραωνική δυναστεία 22η Φαραωνική δυναστεία 23η Φαραωνική δυναστεία 24η Φαραωνική δυναστεία 25η Φαραωνική δυναστεία 26η Φαραωνική δυναστεία 27η Φαραωνική δυναστεία 28η Φαραωνική δυναστεία 29η Φαραωνική δυναστεία 30η Φαραωνική δυναστεία 31η Φαραωνική δυναστεία Δυναστεία των Πτολεμαίων Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.4ος, σελ.250-278. "Άτλας της Παγκόσμιας Ιστορίας" - Έκδοση 2000 Εφημερίδα Η Καθημερινή, τεύχος 1ο, Αρχαία Αίγυπτος, σελ.30-31.
Σέλντον Γουάιτχαουζ

Ο Σέλντον Γουάιτχαουζ (αγγλικά: Sheldon Whitehouse, 20 Οκτωβρίου 1955), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος και πρώην δικαστικός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Ρόουντ Άιλαντ από τον Ιανουάριο του 2007. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 71ος Γενικός Εισαγγελέας του Ρόουντ Άιλαντ από το 1999 έως το 2003, ως ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την περιοχή της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ από το 1993 έως το 1998. Επιπλέον, διατέλεσε και ως Διευθυντής του τμήματος Επιχειρηματικών Κανονισμών της πολιτειακής κυβέρνησης του Ρόουντ Άιλαντ από το 1992 έως το 1993.

 Ο Σέλντον Γουάιτχαουζ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1955 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, και μεγάλωσε στο Νιου Χάμσαϊρ. Αφού αποφοίτησε το Λύκειο "St. Paul's School" στο Κόνκορντ του Νιου Χάμσαϊρ, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1978. Στη συνέχεια σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1982. Ολοκλήρωσε την πρακτική του άσκηση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Δυτικής Βιρτζίνια (1982-1984), και το 1984 μετακόμισε στο Ρόουντ Άιλαντ, όπου διορίστηκε ειδικός βοηθός στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα του Ρόουντ Άιλαντ, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1990. Το 1991, έγινε νομικός σύμβουλος στον Κυβερνήτη του Ρόουντ Άιλαντ, καθώς και σύμβουλος πολιτικής.Παράλληλα, από το 1992 διορίστηκε από τον τότε Κυβερνήτη Μπρούς Σάντλαν, διευθυντής στο τμήμα Επιχειρηματικών Κανονισμών της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1993. Ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των ΗΠΑ (1993-1998) Το 1993, ο Γουάιτχαουζ, διορίστηκε από τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, ως ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την περιφέρεια του Ρόουντ Άιλαντ, θέση την οποία διατήρησε έως το 1998. Στην θητεία του, κατάφερε να συγκεντρώσει αρκετά εύσημα για ενέργειές του. Γενικός Εισαγγελέας του Ρόουντ Άιλαντ (1999-2003) Στις Εκλογές Γενικού Εισαγγελέα του 1998 στο Ρόουντ Άιλαντ, ο Γουάιτχαουζ, κατάφερε να νικήσει την τότε Ρεπουμπλικανή ανθυποψήφιά του Νάνσι Μέιγερ, με ποσοστό 66,5% των ψήφων, έναντι 33,4%. Τον Ιανουάριο του 1999, ορίστηκε ως 71ος Γενικός Εισαγγελέας του Ρόουντ Άιλαντ. Η θητεία του, ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2003. Στις Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών του 2006 στο Ρόουντ Άιλαντ, ο Γουάιτχαουζ, κατάφερε να κερδίσει τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή (και μετέπειτα Κυβερνήτη του Ρόουντ Άιλαντ) Λίνκολν Τσέιφι, με ποσοστό 53,5% έναντι 46,5% του Τσέιφι.Ορκίστηκε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Ρόουντ Άιλαντ, στις 3 Ιανουαρίου 2007. Επανεξελέγη στο αξίωμα, στις εκλογές του 2012 (64,8%) και στις εκλογές του 2018 (61,5%). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sheldon Whitehouse στο Wikimedia Commons
Discogs

Το Discogs είναι ένας ιστότοπος και μια βάση δεδομένων πληροφοριών σχετικά με τις ηχογραφήσεις μουσικής. Το Discogs ανήκει στην εταιρεία Zink Media, Inc. με έδρα στο Πόρτλαντ του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτείων. Σήμερα είναι μία από τις μεγαλύτερες διαδικτυακές βάσεις δεδομένων ηλεκτρονικών μουσικών εκδόσεων, και θεωρείται ότι είναι και η μεγαλύτερη διαδικτυακή βάση δεδομένων με εκδόσεις βινυλίου.

 Το όνομα discogs.com καταχωρήθηκε τον Αύγουστο του 2018 και ο ιστότοπος άρχισε να λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2015 από τον Κέβιν Λεβαντόφσκι, ο οποίος τον ξεκίνησε ως μια βάση δεδομένων της προσωπικής του μουσικής συλλογής. Το όνομα του ιστότοπου προέρχεται από την αγγλική συντόμευση «discogs» (discographies). Ενώ ο ιστότοπος δημιουργήθηκε αρχικά με στόχο να γίνει η μεγαλύτερη ηλεκτρονική βάση δεδομένων ηλεκτρονικής μουσικής, σήμερα υπάρχουν κυκλοφορίες σε όλα τα είδη και σε όλες τις μορφές στον ιστότοπο. Στην πραγματικότητα, μετά το άνοιγμα της βάσης δεδομένων σε συνεισφορές του κοινού, η ροκ μουσική άρχισε να γίνεται το πιο διαδεδομένο μουσικό είδος.Το «Discogs» περιέχει επί του παρόντος περισσότερες από 11,6 εκατομμύρια κυκλοφορίες τραγουδιών, από περισσότερους από 6 εκατομμύρια καλλιτέχνες, σε πάνω από 1,3 εκατομμύρια ετικέτες, που συνέβαλαν σε αυτό περισσότεροι από 456.000 λογαριασμούς εγγεγραμένων χρηστών - με αυτά τα στοιχεία να αυξάνονται συνεχώς καθώς οι χρήστες προσθέτουν συνεχώς προηγούμενες μη καταχωρισμένες κυκλοφορίες στον ιστότοπο με την πάροδο του χρόνου.
Αλέξανδρος του Μπάττενμπεργκ

Ο Αλέξανδρος (γερμ. Alexander, 5 Απριλίου 1857 - 23 Οκτωβρίου 1893) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ και ο πρώτος πρίγκιπας της Βουλγαρίας (1879 - 1886).

 Ο Αλέξανδρος Ιωσήφ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας φον Χάουκε. Η μητέρα του ήταν κυρία των τιμών της Τσαρίνας και εκεί τη γνώρισε ο πατέρας του, Αλέξανδρος. Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός. Στην Ιουλία και στα παιδιά της δόθηκε ο τίτλος των Πριγκίπων του Μπάττενμπεργκ, από το όνομα μιας παλαιάς κατοικίας των μεγάλων δουκών της Έσσης. Ο πατέρας του ανήκε στον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ και έγινε ιδρυτής του κλάδου του Μπάττενμπεργκ, που μετονομάστηκε σε Μαουντμπάττεν. Ο πρωτότοκος αδελφός του, Λουδοβίκος, νυμφεύτηκε τη Βικτωρία, κόρη της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονή της βασίλισσας Βικτωρίας, ενώ ο τρίτος αδελφός, Ερρίκος, νυμφεύτηκε την Βεατρίκη, τη μικρότερη κόρη της βασίλισσας Βικτωρίας. Οι ανιψιές του Αλεξάνδρου έκαναν γάμους με βασιλείς. Νυμφεύτηκε το 1889 την ηθοποιό Γιοχάννα Λόιζινγκερ από την Αυστρία και είχε τέκνα: Άσσεν Λούντβιχ Αλεξάντερ (1890–1965), Κόμης του Χάρτεναου. Τσβέτανα Μαρί Τερέζα Βέρα (1893–1935), Κόμισσα του Χάρτεναου. Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Bourchier, James David (1911) «Alexander (prince of Bulgaria)» στο: Chisholm, Hugh, επιμ. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 544-545 Drandar, Le Prince Alexandre de Battenberg en Bulgarie (Paris, 1884) Koch, Fürst Alexander von Bulgarien (Darmstadt, 1887) Matveyev, Bulgarien nach dem Berliner Congress (Petersburg, 1887) Bourchier, "Prince Alexander of Battenberg," in Fortnightly Review, January 1894. Yordan Benedikov, "A History of Volunteers in the Serbo-Bulgarian War of 1885", published by the volunteer organization Slivnitsa, 1935 p. 83; new edition publishing house Издателство на Отечествения фронт, 1985 p. 113-14; Йордан Венедиков, История на доброволците от Сръбско-българската война - 1885 г., Издава Доброволческата Организация "Сливница”, 1935 стр. 83; ново издание на Издателство на Отечествения фронт, 1985 г. стр. 113-14. Historical photographs of the royal palace in Sofia
Μπολέσλαφ Α΄ της Μασοβίας

O Μπολέσλαφ Α΄, πολων. Bolesław I (1208 - π. 25 Φεβρουαρίου 1248) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας (μέρους μόνο) τού Σανντομίες (1229-32), δούκας τού Ντόμπζινι (1233-47) και δούκας επί όλης της Μαζοβίας (1247-48).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος (Αγάθης) των Ρουρικιδών, κόρης τού Σβιατοσλάβ Γ΄ πρίγκιπα τού Περεμίσλ. Μάλλον έλαβε το όνομα τού πάππου του Μπολέσλαφ Γ΄ τού στραβόστομου. Από νέος έγινε μέρος των φιλόδοξων σχεδίων τού πατέρα του. Το 1227 δολοφονήθηκε ο θείος του Λέσεκ Α΄ ο λευκός, υψηλός δούκας της Πολωνίας και ο Μπολέσλαφ Α΄ ακολούθησε τον πατέρα του στη Μικρή Πολωνία για να συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις της διαδοχής με τη χήρα εκείνου Γκιμισλάβα. Βλέποντας την αποτυχία των ομιλιών, ο Μπολέσλαφ Α΄ έλαβε από τον πατέρα του το οχυρό τού Ντόμπζινι ναντ Βίσλοου ως το 1229, όταν ο Κορράδος Α΄ τελικά ανάγκασε τη Γκιμισλάβα να παραχωρήσει στον Μπόλεσλαβ Α΄ ένα μέρος τού δουκάτου τού Σανντομίες, την περιοχή τού Ράντομ. Τότε ο Μπολέσλαφ Α΄ παρέδωσε το Ντόμπιζιν στον νεότερο αδελφό του Σιέμοβιτ Α΄. Απεβίωσε άτεκνος και κληροδότησε τις κτήσεις του στον αδελφό του Σιέμοβιτ Α΄, πράγμα που έκανε τον άλλο αδελφό του Καζιμίρ Α΄ να έλθει σε διαμάχη με εκείνον. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1232 την Γκέρτρουντε των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Ερρίκου Β΄ τού ευσεβούς· δεν απέκτησαν απογόνους. Η Γκέρτρουντε απεβίωσε το 1244/7 και ο Μπολέσλαφ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο π. το 1246 με την Αναστασία των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ πρίγκιπα τού Μπιέλσκ (2ου εξαδέλφου του και γιου τού Βσέβολοντ πρίγκιπα της Βολινίας)· δεν απέκτησαν απογόνους. Documentary archive about the reign of Bolesław I of Masovia Archived August 23, 2011, at the Wayback Machine.
Χέντο Τούρκογλου

Ο Χινταγέτ (Χέντο) Τούρκογλου (Hidayet Türkoğlu, 19 Μαρτίου 1979) είναι Τούρκος πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου του 1979 στην Κωνσταντινούπολη. Αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ. To 2000 επιλέχτηκε από τους Σακραμέντο Κινγκς στην 16η θέση του ντραφτ του NBA. Έχει ύψος 2,08 μέτρα και βάρος 100 κιλά.

 1996-2000, Εφές Πίλσεν (Efes Pilsen) 2000-2003, Σακραμέντο Κινγκς (Sacramento Kings) 2003-2004, Σαν Αντόνιο Σπερς (San Antonio Spurs) 2004-2009, Ορλάντο Μάτζικ (Orlando Magic) 2009-2010, Τορόντο Ράπτορς (Toronto Raptors) 2010, Φοίνιξ Σανς (Phoenix Suns) 2010-2014, Ορλάντο Μάτζικ (Orlando Magic) 2014-2015, Λος Άντζελες Κλίπερς (Los Angeles Clippers) To προφίλ του Χέντο Τούρκογλου στο NBA.com (Αγγλικά)
Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη

Το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη (ΜΝΚ) είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, το οποίο βρίσκεται στο πατρογονικό χωριό του συγγραφέα, τη Μυρτιά (το ιστορικό χωριό Βαρβάροι), 15 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Ηρακλείου Κρήτης.

 Εγκαινιάστηκε το 1983 και ιδρυτής του ήταν ο σκηνογράφος-ενδυματολόγος Γιώργος Ανεμογιάννης. Βασικός του στόχος ήταν να διασωθεί η μνήμη του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και να προβληθεί το έργο και η σκέψη του. Το Ίδρυμα στεγάζει τις υπηρεσίες του σε τρία ανεξάρτητα κτίρια, στην κεντρική πλατεία της Μυρτιάς. Στο πρώτο και παλαιότερο στεγάζεται η έκθεση, στο δεύτερο οι διοικητικές υπηρεσίες και στο τρίτο ο Πολυχώρος του Μουσείου. Το διώροφο οίκημα, που σήμερα στεγάζεται η έκθεση, κτίστηκε στον χώρο όπου βρισκόταν το πατρικό σπίτι της οικογένειας Ανεμογιάννη. Το 1975, ο Γιώργος Ανεμογιάννης απέκτησε την πλήρη κυριότητα του οικήματος και αργότερα, με μια τολμηρή και φιλόδοξη έμπνευση (όπως αναφέρει ο ίδιος), σκέφτηκε να ιδρύσει εκεί το Μουσείο, γεγονός που έλαβε χώρα το 1983. Το 2009, το κτίριο ανακαινίστηκε ριζικά, με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζοντας μια νέα πρόταση έκθεσης των συλλογών του μουσείου που εγκαινιάστηκε το 2010. Η έκθεση εμπλουτίστηκε με νεότερα «καζαντζακικά» αποκτήματα, έγινε ευκολότερα επισκέψιμη από ΑμεΑ, εκσυγχρονίστηκε και εξοπλίστηκε με τεχνολογικά μέσα, δημιουργώντας έτσι την εικόνα ενός σύγχρονου και δυναμικού μουσείου. Στην κατοχή και κυριότητα του ΜΝΚ βρίσκεται το Αρχείο Καζαντζάκη, το οποίο περιλαμβάνει περισσότερα από 50.000 αντικείμενα, κατόπιν πολύχρονων προσπαθειών του ιδρυτή του Γιώργου Ανεμογιάννη, τα οποία είναι ταξινομημένα στις παρακάτω Συλλογές: 1) Επιστολές, 2) Ολόγραφα – Αυτόγραφα, 3) Εκδόσεις – Άρθρα – Μελέτες, 4) Δημοσιεύματα Τύπου, 5) Φωτογραφίες, 6) Ηχητικά ντοκουμέντα, 7) Τεκμήρια κινούμενης εικόνας, 8) Θεατρικό υλικό, 9) Έργα Τέχνης και 10) Προσωπικά αντικείμενα. Το Μουσείο παράλληλα διαφυλάσσει και το Αρχείο Ανεμογιάννη. Εκτός από τη λειτουργία της μόνιμης έκθεσης το ΜΝΚ υλοποιεί ένα πολύπτυχο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, που απευθύνεται σε διαφορετικές κατηγορίες κοινού. Μεταξύ άλλων λειτουργεί ερευνητική βιβλιοθήκη, προωθώντας και ενισχύοντας την έρευνα πάνω στο έργο του Καζαντζάκη, υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, σχεδιάζει και αναπτύσσει εκπαιδευτικές δράσεις για παιδιά, ενήλικες, οικογένειες, εκπαιδευτικούς και εφήβους, πραγματοποιεί έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις, και οργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις, συνέδρια, ημερίδες, συναυλίες, παραστάσεις, εντός και εκτός της έδρας του. Ακόμη, συμμετέχει ή υλοποιεί έργα και προγράμματα (ερευνητικά, αναπτυξιακά, κ.ά.), με ίδια μέσα ή μέσω συνεργασιών, προγραμματικών συμβάσεων κ.λπ. Μουσείο Καζαντζάκη, επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου.
Μοναρχία του Λίχτενσταϊν

Ο Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν είναι ο μονάρχης και ο ανώτατος άρχοντας του Λίχτενσταϊν. Η Πριγκιπική Οικογένεια του Λίχτενσταϊν, χάριν της οποίας ονομάστηκε το Πριγκιπάτο το 1719, πήρε το όνομά της από το Κάστρο του Λίχτενσταϊν που κατείχε στην Κάτω Αυστρία.

 Μέσω στους αιώνες η δυναστεία απέκτησε μεγάλη εδάφη, κυρίως στη Μοραβία, την Κάτω Αυστρία, την Σιλεσία και την Στυρία. Εν τούτοις σε όλες τις περιπτώσεις, αυτά τα εδάφη διατηρήθηκαν ως φέουδα εντός της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, τους οποίους υπηρέτησαν διάφοροι πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν.Το 1699 και το 1712 η οικογένεια απέκτησε από τους Κόμητες του Βάλντμπουργκ-Τσάιλ-Χοένεμ τις μικρές περιοχές Σέλενμπεργκ και Βαντούζ. Με αυτόν τον τρόπο, στις 23 Ιανουαρίου 1719, ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ονόμασε τα εδάφη αυτά Πριγκιπάτο και τους έδωσε το όνομα Λίχτενσταϊν. Η οικογένεια, ωστόσο, δεν κατοίκισε μόνιμα στο Λίχτενσταϊν, παρά μόνο το 1938, όταν πλέον δεν υπήρχε ούτε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ούτε η Γερμανική Αυτοκρατορία. Ο Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν έχει ευρείες εξουσίες, που περιλαμβάνουν το διορισμό των δικαστών, την απόλυση των υπουργών ή της κυβέρνησης, το δικαίωμα της αρνησικυρίας και την κλήση σε δημοψήφισμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε το 2003 για την αναθεώρηση του Συντάγματος του Λίχτενσταϊν, σύμφωνα με το οποίο ο Πρίγκιπας μπορεί να ακυρώσει ένα νομοσχέδιο, όχι όμως νομοσχέδιο που αφορά το πολιτειακό καθεστώς. Ο Πρίγκιπας είχε δηλώσει προηγουμένως ότι σε περίπτωση που το δημοψήφισμα έφερνε μείωση των εξουσιών ήταν διατεθειμένος να εξοριστεί στην Αυστρία. Το 2012 με νέο δημοψήφισμα το εκλογικό σώμα απέρριψε με ποσοστό 76% την αφαίρεση του δικαιώματος αρνησικυρίας του Πρίγκιπα. Σύμφωνα με την δυναστική νομοθεσία, ο μονάρχης φέρει τους ακούλουθους τίτλους:Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν, Δούκας του Τροπάου και του Γιάγκερντορφ, Κόμης του Ρίτμπεργκ και Επικεφαλής του Οίκου του Λίχτενσταϊν. Κατάλογος Πριγκίπων του Λίχτενσταϊν
Συμβιβασμός

Ο συμβιβασμός είναι γενικός όρος που απαντάται (και εξετάζεται) ιδιαίτερα στην Κοινωνιολογία, στις Πολιτικές επιστήμες, στο Διεθνές Δίκαιο και στη Διπλωματία. Ο όρος «Συμβιβασμός», (Compromise), δεν έχει προσλάβει κάποια εξειδικευμένη έννοια στους κλάδους των Κοινωνικών επιστημών. Έτσι κρίνεται ικανοποιητικός ο ορισμός του λεξικού Webster: Διευθέτηση με διαιτησία ή συγκατάθεση που όμως επέρχεται με αμοιβαίες υποχωρήσεις – ή αμφοτερόπλευρος μετριασμός ακραίων αξιώσεων ή δικαιωμάτων που καταλήγουν σε «συμφωνία». Επί των παραπάνω όμως η λέξη «διαιτησία» (arbitration) έχει προκαλέσει και προκαλεί πολλές αντιρρήσεις εκ μέρους των μελετητών του Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων.

 Ο όρος «Συμβιβασμός», (Compromise) στην Κοινωνιολογία υποδηλώνει μια υπο-διαδικασία “εναρμόνισης” (accommodation), ή μια μορφή συντονισμένης εναρμόνισης κατά την διευθέτηση, ή ακόμη την συναρμογή των συγκρούσεων (conflicts) μεταξύ ομάδων. (π.χ. για να αποφύγουν τον άκαρπο αγώνα τα αντίπαλα μέρη δέχονται κάποιο συμβιβασμό με αμοιβαία κάποια υποχώρηση). Αυτό δε αποτελεί και το σύνηθες επιζητούμενο από τα εκάστοτε Προεδρεία Σωματείων σε παράστασή τους σε Υπουργεία αμφίρροπα. Από τον κλάδο της πολιτικής επιστήμης αξιόλογη προσοχή έχει δοθεί στον όρο «Συμβιβασμός», (Compromise), σαν μορφή «εναρμόνισης στην πολιτική διαδικασία» (political process), και εδώ το νόημα του όρου είναι αυτό που περιέχεται στις πολιτικές ρυθμίσεις όπως οι γνωστοί ιστορικοί συμβιβασμοί: ο Μέγας Συμβιβασμός στη Συνέλευση της Φιλαδέλφειας (όπου καταρτίσθηκε το Σύνταγμα των ΗΠΑ) ή ο Συμβιβασμός του Μισούρι το 1820, και εκείνος του 1850 με το ζήτημα της δουλείας. Αντίθετα με τα παραπάνω στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο (Public International Law) γίνεται διαχωρισμός του όρου μεταξύ των μεθόδων που ακολουθούνται για την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών. Αυτές οι μέθοδοι διακρίνονται αφενός σε εξισορρόπηση των πολιτικών συντελεστών (ειρηνικές), αφετέρου σε κάποια νομική απόφαση. Έτσι οι όροι «διεξαγωγή συνομιλιών» (negotiation), οι «καλές υπηρεσίες» (good offices), η «μεσολάβηση» (mediation), και η «συνδιαλλαγή» (concillation) αποτελούν ονομασίες των ειδικών τύπων της ειρηνικής διευθέτησης που ανήκουν στην πρώτη ομάδα. Ενώ η «επιδίκαση» (adjudication) υπάγεται στη δεύτερη ομάδα. Σ΄ αυτή λοιπόν τη δεύτερη ομάδα προτιμούν πολλοί μελετητές και συγγραφείς να υπάγεται και η έννοια της «διαιτησίας» (arbitration) που αναφέρθηκε στο πρόλογο. Ενώ και η Διπλωματία (Diplomacy) ακολουθεί πιστά τα διαλαμβανόμενα στο Διεθνές Δίκαιο σχετικά με τον όρο «Συμβιβασμός», (Compromise), όπως παραπάνω, στην πράξη έχει μερικές φορές φανεί ότι αν και οι διαιτητικές αποφάσεις εκδίδονται με βάση το ισχύον δίκαιο, είναι επίσης δυνατό να στηρίζονται σε «συμβιβασμούς» που επηρεάζονται όμως πολύ ισχυρά από πολιτικούς συντελεστές και γι΄ αυτό δεν έχουν παρά ασήμαντη σχέση με την επιδίκαση. Διεθνές Δίκαιο Διεξαγωγή συνομιλιών Μεσολάβηση Συνδιαλλαγή Συνθήκη ΟΗΕ
Άνα Γιάκσιτς

Η Άννα Γκλίνσκαγια, ρωσικά: Анна Глинская‎, σερβικά: Ана Глинска‎, (απεβ. π. 1553), γεννημένη Άνα Γιάκσιτς (σερβικά: Ана Јакшић‎, ρωσικά: Анна Якшич‎, ρωμανικά Ana Jakšić) ήταν Σέρβα και με τον γάμο της Ρωσίδα ευγενής. Ήταν κόρη του Σέρβου βοεβόδα Στέφαν Γιάκσιτς (απεβ. 1489), από την ευγενή Οίκο Γιάκσιτς. Η αδελφή της Γιελένα Γιάκσιτς (απεβ. μετά το 1529) ήταν τιτουλάριος δεσπότισσα της Σερβίας. Η Άννα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Βασίλι Λβόβιτς Γκλίνσκι (απεβ. 1515), αδελφό του ισχυρού πρίγκιπα Μιχαήλ Λβόβιτς Γκλίνσκι (απεβ. 1534). Η Άννα και ο Βασίλης απέκτησαν πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων οι πρίγκιπες Γιούρι Βασίλιεβιτς Γκλίνσκι (απεβ. 1547) και Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Γκλίνσκι (απεβ. 1559). Η κόρη της Άννας και του Βασιλείου ήταν η Ελένα Γκλίνσκαγια (απεβ. 1538), που παντρεύτηκε τον Βασίλειο Γ' μεγάλο πρίγκιπα της Ρωσίας (απεβ. 1533). Μέσω αυτής, η Άννα έγινε γιαγιά του Τσάρου Ιβάν Δ΄ του Τρομερού (απεβ. 1584).

 Κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας της κόρης της Ελένας Γκλίνσκαγια από το 1533 έως το 1538, η Άννα λέγεται ότι ασκούσε επιρροή στις υποθέσεις του ρωσικού κράτους. Μετά το τέλος της κόρης της, η Άννα και οι γιοι της, θείοι του νεαρού τσάρου Ιβάν Δ΄, απομακρύνθηκαν από την επιρροή. Όταν ο εγγονός της Ιβάν Δ΄ κηρύχθηκε ενήλικος και η αντιβασιλεία έληξε, η Άννα και οι γιοι της επέστρεψαν στην εύνοια, εξασφαλίζοντας επιρροή επάνω του κατά την πρώιμη βασιλεία του. Συμμετείχαν ενεργά στη στέψη του Ιβάν Δ΄ (1547). Ο Τσάρος τους παραχώρησε ένα πριγκιπάτο και επέτρεψε τα αντίποινα έναντι των πρώην αντιπάλων τους, τα οποία πραγματοποιήθηκαν «κατόπιν εντολής του πρίγκιπα Μιχαήλ Γκλίνσκι και της μητέρας του Άνα» και όχι του ίδιου του Τσάρου. Η επιρροή της Άννας και των γιων της δημιούργησε δημόσιο μίσος απέναντί τους, και όταν μια πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλα τμήματα της Μόσχας τον Ιούνιο του 1547, το κοινό ζήτησε να του παραδοθεί η Άννα και την κατηγόρησε ότι ήταν μάγισσα, που είχε κλέψει τις καρδιές των ανθρώπων και μετά πέταξε επάνω από την πόλη και την ράντισε με το νερό από τις καρδιές, προκαλώντας τη φωτιά. Η Άννα και ο γιος της Μιχαήλ αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή και να κρυφτούν, ενώ ο άλλος γιος της Άννας, ο Γιούρι σκοτώθηκε από ταραχοποιούς. Αυτά τα περιστατικά κατέστρεψαν τη βάση της εξουσίας τους, αλλά παρ' όλα αυτά, επέστρεψαν στην Αυλή και στην προηγούμενη θέση επιρροής τους. Όταν εμφανίστηκαν δημόσια για να παρευρεθούν στο γάμο του αδελφού του Ιβάν Δ΄, Γιούρι, η αυλική αριστοκρατία διαμαρτυρήθηκε και έπεισε τον Τσάρο να απομακρύνει τη γιαγιά και τον θείο του από την αυλή. Μετά από αυτό, η επιρροή τους τελικά μειώθηκε. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Βασίλι Λβόβιτς Γκλίνσκι και είχε τέκνα: Γιούρι απεβ. 1547. Μιχαήλ απεβ. 1559. Ελένα απεβ. 1538, παντρεύτηκε τον Βασίλειο Γ΄ των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας, γιο της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας. Ιβάν Δ΄ ο Τρομερός, 1ος τσάρος της Ρωσίας. Μεγάλο Πριγκιπάτο της Μόσχας Τσαρική Ρωσία Σχέσεις Ρωσίας-Σερβίας Payne, Robert; Romanoff, Nikita (2002) [1975]. Ivan the Terrible. New York: Cooper Square Press. ISBN 9780815412298. Pushkareva, Natalia (1997). Women in Russian History: From the Tenth to the Twentieth Century. Armonk, NY: M.E.Sharpe. ISBN 9780765632708.
Φούλκων του Μορτάν

Ο Φούκων, γαλλ.: Fulcuich (Fulcois) (απεβ. πριν από το 1032), ήταν κόμης του Μορτάν (Mortagne). Ο γιος του Ούγος είναι ο γενάρχης του Οίκου του Ανζού.

 Ήταν γιος του Ροτρού κυρίου του Νοζάν (Nogent). Νυμφεύτηκε την υποκόμισσα του Σατωντάν και κόμισσα του Περς. Τον Φούλκωνα διαδέχτηκε μάλλον ο γιος του Γοδεφρείδος. Ο Φούλκων παντρεύτηκε τη Mελισσάνθη, κόρη και διάδοχο του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν (Châteaudun). Ο Φούλκων και η Μελισσάνθη είχαν παιδιά: Γοδεφρείδος A΄ απεβ. 1040, κόμης του Περς (από τον πατέρα του) και Β΄ ως κόμης του Σατωντάν (από τη μητέρα του). Ούγος. Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Μακόν, χήρα και διάδοχο του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Γκατιναί. Γοδεφρείδος Β΄ κόμης του Γκατινέ. Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη των Ινζελζέ κόμισσα του Ανζού. Ιδρυτής του Οίκου του Ανζού. Kerrebrouck, Patrick van, Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens . 1993. Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun Reuter, Timothy (Επιμελητής), The New Cambridge Medieval History, Volume III, 900-1024, Cambridge University Press, 1999
IOS 9

Το iOS 9 είναι η ένατη μεγάλη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS που αναπτύχθηκε από την Apple Inc., διαδέχτηκε το iOS 8. Ανακοινώθηκε στο WWDC 2015 και κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015. Το διαδέχτηκε το iOS 10 στις 13 Σεπτεμβρίου 2016.

 Το iOS 9 πρόσθεσε πολλές λειτουργίες σε ενσωματωμένες εφαρμογές. Ειδικότερα, τα Notes έλαβαν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν σκίτσα με διαφορετικά εργαλεία, εισαγωγή εικόνας, εμφανή οπτική εμφάνιση για συνδέσμους ιστότοπων και τοποθεσίες χαρτών και σύνθετη μορφοποίηση λίστας. Παρουσιάστηκε μία ολοκαίνουργια εφαρμογή Apple News που συγκεντρώνει άρθρα από διαφορετικές πηγές και τα Apple Maps έλαβαν υποστήριξη μαζικής μεταφοράς, αν και σε περιορισμένο αριθμό τοποθεσιών κατά την έναρξη. Σημαντικές νέες ενημερώσεις συστήματος περιλαμβάνουν την προληπτικότητα, όπου το Siri και η σύνθετη αναζήτηση συνδυάζονται για να κάνουν το λειτουργικό σύστημα πιο ενημερωμένο σχετικά με τις πληροφορίες (όπως ο χρόνος και η τοποθεσία), και μπορεί να παρέχει στον χρήστη πληροφορίες εκ των προτέρων. Για αναζήτηση, η προληπτική ευφυΐα μπορεί να εμφανίσει άμεσα αποτελέσματα σε μορφή που μοιάζει με widget, όπως καιρός, αθλητισμός, ειδήσεις και άλλα. Το iOS 9 πρόσθεσε επίσης πολλές μορφές πολλαπλών εργασιών στο iPad. Στο iOS 9.3, η Apple πρόσθεσε τη λειτουργία Night Shift που αλλάζει το χρώμα της οθόνης της συσκευής σε ένα θερμότερο, λιγότερο "μπλε φως" που περιέχει σκιά, για να μειώσει τυχόν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ματιών στους κιρκαδικούς ρυθμούς των χρηστών. Επιπλέον, το iOS 9 έφερε νέες λειτουργίες εμπειρίας χρήστη, συμπεριλαμβανομένων των γρήγορων ενεργειών και των Peek and Pop, με βάση την τεχνολογία οθόνης ευαίσθητης στην αφή στο iPhone 6S. Οι Γρήγορες ενέργειες είναι συντομεύσεις στα εικονίδια της αρχικής οθόνης. Οι χρήστες μπορούν να κάνουν προεπισκόπηση ("Κοίτα") σε περιεχόμενο χωρίς να απομακρυνθούν από την τρέχουσα οθόνη προτού εισέλθουν ("Ποπ") στο προεπισκόπηση περιεχόμενο σε πλήρη προβολή. Οι κριτικές του iOS 9 ήταν θετικές. Οι κριτικοί επαίνεσαν την προληπτικότητα και το Siri που καθιστούν το Κέντρο ειδοποιήσεων κεντρική τοποθεσία για όλες τις πληροφορίες και τη δυνατότητα μελλοντικών ενημερώσεων για τη βελτίωση της λειτουργικότητας. Οι νέες δυνατότητες multitasking για το iPad επαινέθηκαν, όπως και το σχέδιο και η εισαγωγή φωτογραφιών στην εφαρμογή Notes. Ωστόσο, η Apple News επικρίθηκε για χαμηλό αριθμό άρθρων με αξιοπρεπή εμφάνιση και οι Χάρτες της Apple επικρίθηκαν για την περιορισμένη γεωγραφική διαθεσιμότητα υποστήριξης μαζικής μεταφοράς. Πέντε ημέρες μετά την κυκλοφορία, η Apple ανακοίνωσε ότι το iOS 9 είχε εγκατασταθεί σε περισσότερο από το 50% των "ενεργών" συσκευών iOS, τις οποίες η Apple χαρακτήρισε ως το "ταχύτερο ποσοστό υιοθέτησης για ένα νέο λειτουργικό σύστημα".
Κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ιπτάμενου Ιχθύος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Ιχθύ Ιπτάμενο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Γκασερμπρούμ Β΄

Το Γκασερμπρούμ Β΄ (گاشر برم, 加舒尔布鲁木II峰, Jiāshūěrbùlǔmù II Fēng), επίσης γνωστό ως K4, είναι το 13ο υψηλότερο βουνό στη Γη. Βρίσκεται στα σύνορα της επαρχίας Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν, του Πακιστάν και Σιντζιάνγκ της Κίνας. Με 8,034 metres (26,358 ft) ύψος, το Γκασερμπρούμ Β΄ είναι η τρίτη υψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου του Γκασερμπρούμ, στην οροσειρά Καρακορούμ των Ιμαλαΐων. Η κορυφή κατακτήθηκε για πρώτη φορά στις 7 Ιουλίου, 1956, από τους Φριτς Μόραβεκ, Γίζεφ Λαρς και Χανς Βίλενπαρτ μέρη αυστριακής αποστολής.

 To Γκασερμπρούμ Βρίσκεται στα σύνορα Πακιστάν και Κίνας και βρίσκεται στην κορυφή του παγετώνα Μπαλτόρο Με ύψος 8,034 metres (26,358 ft), είναι το τρίτο υψηλότερο μέλος της ομάδας Γκασερμπρούμ, πίσω από το Γκασερμπρούμ Α΄ (8,080 metres or 26,510 feet) και το Μπρόουντ Πικ (8,051 metres or 26,414 feet). Το Γκασερμπρούμ Γ΄ θεωρείται ενίοτε δευτερεύουσα κορυφή του Γκασερμπρούμ Β' , καθώς η τοπογραφική του απομόνωση είναι μόνο 461 metres (1,512 ft). Moravec, Fritz (1958). Weiße Berge, schwarze Menschen (στα Γερμανικά). Vienna: Österreichischer Bundesverlag. Soriano, Rosa Real (2001). Gasherbrum II: Expedición "Cinc Segles" de la Universitat de Valčncia (στα Ισπανικά). University of Valencia. ISBN 978-84-370-4938-0. Gasherbrum II on Himalaya-Info.org (German) Gasherbrum II on Summitpost Gasherbrum II-express debrief: The first German ski descent of G2; a 17-hour round trip Cold στην IMDb
Ολλανδικές εκλογές Γερουσίας 2015

Εκλογές για την ανάδειξη της Γερουσίας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2015. Η Γερουσία αποτελείται από 75 μέλη και εκλέγεται από τα κοινοβούλια (States-Provincial) των 12 ολλανδικών επαρχιών, που εξελέγησαν άμεσα από τους πολίτες στις 18 Μαρτίου. Οι εκλεγμένοι γερουσιαστές ανέλαβαν καθήκοντα στις 9 Ιουνίου 2015. Η θητεία των μελών λήγει το 2019.

 Δικαίωμα εκλογής στη Γερουσία έχουν όλοι οι πολίτες ολλανδικής υπηκοότητας, που δεν τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου και είναι ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών.Η Μποναίρ, η Σάμπα και ο Άγιος Ευστάθιος δεν ψήφισαν σε αυτές τις εκλογές, ελλείψει της συνταγματικής αναθεώρησης που χρειαζόταν ώστε να γίνει αυτό εφικτό. Τα επίσημα αποτελέσματα έγιναν γνωστά στις 28 Μαΐου 2015. Stemwaarden Eerste Kamerverkiezing 2015 op www.kiesraad.nl (ολλανδικά) Proces-verbaal vaststelling uitslag Eerste Kamerverkiezing 2015, gepubliceerd door de Kiesraad.(ολλανδικά)
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Κω

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Κω. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Κω έχει πληθυσμό 54396 κατοίκους.

 Έδρα του Δήμου είναι η Κως. Ο Δήμος Κω έχει μόνιμο πληθυσμό 53388 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Ασφενδιού Κω [ 4094 ]ο Άγιος Δημήτριος [ 8 ] το Ασφενδιού [ 87 ] το Ζηπάρι [ 3227 ] το Λαγούδι - Ζια [ 151 ] ο Λινοπότης [ 258 ] το Τιγκάκι [ 363 ]Δημοτική Κοινότητα Πυλίου Κω [ 3036 ]το Μαρμάρι [ 567 ] το Πυλί [ 2469 ] Δημοτική Κοινότητα Αντιμαχείας Κω [ 2538 ]η Αντιμάχεια [ 2068 ] το Μαστιχάρι [ 470 ]Δημοτική Κοινότητα Καρδαμαίνηςη Καρδάμαινα [ 1650 ]Δημοτική Κοινότητα Κεφάλου Κω [ 2638 ]το Καμάρι [ 154 ] ο Κάμπος [ 228 ] η Κέφαλος [ 2156 ] η Όνια [ 100 ] Δημοτική Κοινότητα Κωη Κως [ 19432 ] Έδρα του Δήμου είναι το Μανδράκι. Ο Δήμος Νισύρου έχει μόνιμο πληθυσμό 1008 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται: Τοπική Κοινότητα Εμπορειού Νισύρου [ 266 ]ο Άγιος Αντώνιος (νησίδα) [ 0 ] ο Εμπορειός [ 27 ] οι Πάλοι [ 239 ] η Στρογγύλη (νησίδα) [ 0 ]Τοπική Κοινότητα Μανδρακίου Νισύρου [ 681 ]το Γυαλί (νησίδα) [ 21 ] η Κανδελιούσσα (νησίδα) [ 0 ]φάρος τα Λουτρά [ 0 ] το Μανδράκι [ 660 ]Τοπική Κοινότητα Νικιών Νισύρου [ 61 ]το Αυλάκι [ 0 ] τα Νικιά [ 61 ] τα Παχειά (νησίδα) [ 0 ] η Περγούσσα (νησίδα) [ 0 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Λευκορωσίας

Το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Λευκορωσίας ( λευκορωσικά: Ліберальна-дэмакратычная партыя Беларусі‎, σύντμηση: ЛДПБ) είναι ένα εθνικιστικό πολιτικό κόμμα στη Λευκορωσία. Ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1994 στο Μινσκ, έχει πάνω από 47.000 μέλη και πρόεδρος του είναι ο Σεργκέι Γκαϊντούγκεβιτς. Στην πραγματικότητα, η ιστορία του κόμματος άρχισε το 1990 με την ίδρυση του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, που σύντομα άνοιξε ένα παράρτημα στη Λευκορωσία. Παρά το όνομά του, όπως και το ομόλογο κόμμα στη Ρωσία, το ΦΔΚΛ χαρακτηρίζεται ως «ούτε φιλελεύθερο ούτε δημοκρατικό» κόμμα, αλλά μάλλον ως προσκολλημένο σε εθνικιστική ακροδεξιά ιδεολογία.Το κόμμα περιγράφει τη θέση του ως μία «εποικοδομητική και δημοκρατική αντιπολίτευση», αλλά στην πράξη θεωρείται ως φιλοκυβερνητικό και ότι στηρίζει τον Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο.

 Στις Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές του 2000, το ΦΔΚΛ κέρδισε τη μία από τις 110 έδρες. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004, το ΦΔΚΛ κέρδισε τη μία από τις 110 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Την περίοδο 2004-2008 ο Σεργκέι Γκαϊντουκεβιτς ήταν βουλευτής και μέλος της Μόνιμης Επιτροπής για τα Διεθνή Θέματα και Σχέσεις. Στις προεδρικές εκλογές του 2006, ο πρόεδρος του κόμματος Σεργκέι Γκαϊντούκεβιτς ήταν υποψήφιος, και ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας το 3,5% των ψήφων, χάνοντας από τον Αλεξάντερ Λουκασένκο, ο οποίος επανεξελέγη Πρόεδρος συγκεντρώνοντας το 83% των ψήφων.Το κόμμα δεν κέρδισε έδρες στις εκλογές του 2008 και του 2012. Στις προεδρικές εκλογές του 2015, ο πρόεδρος του κόμματος Σεργκέι Γκαϊντουκεβιτς ήταν υποψήφιος, και ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας το 3,3% των ψήφων, χάνοντας από τον Αλεξάντερ Λουκασένκο, ο οποίος συγκέντρωσε το 83,50% των ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 το κόμμα συγκέντρωσε το 4,24% των ψήφων και κέρδισε μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Την περίοδο 2016-2019 ο Σεργκέι Γκαϊντούκεβιτς ήταν μέλος του Συμβουλίου της Δημοκρατίας. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 το ΦΔΚΛ συγκέντρωσε το 5,36% των ψήφων και πήρε τη μία από τις 110 έδρες της Βουλής.
Γιαν Κιλίνσκι

Ο Γιαν Κιλίνσκι (πολωνικά: Jan Kiliński) (1760, Τσεμέσνο - 28 Ιανουαρίου 1819, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός στρατιωτικός και ένας από τους διοικητές της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο. Υποδηματοποιός στο επάγγελμα, διέταξε την Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1794 εναντίον της ρωσικής φρουράς που στάθμευε στη Βαρσοβία. Έγινε επίσης μέλος της προσωρινής κυβέρνησης της Πολωνίας.

 Ο Κιλίνσκι γεννήθηκε στο Τσεμέσνο, μια μικρή πόλη στο Βοεβοδάτο Πόζναν. Το 1780 εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, όπου έγινε μάστορας υποδηματοποιίας το 1788. Ένας από τους πιο εξέχοντες δημαγωγούς της εποχής, εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου τρεις συνεχόμενες φορές μεταξύ 1791 και 1793. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1794, ο Κιλίνσκι σχημάτισε μια μονάδα Εθνικής Πολιτοφυλακής και οδήγησε τις δυνάμεις του, μαζί με τις δυνάμεις του τακτικού στρατού, ενάντια στις ρωσικές δυνάμεις κατοχής. Στις 19 Απριλίου του ίδιου έτους, μετά τη ρωσική αποχώρηση, υπέγραψε την Πρόσβαση της πόλης της Βαρσοβίας στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο και εισήλθε στο Προσωρινό Συμβούλιο του Δουκάτο της Μασοβίας, ένα προσωρινό διοικητικό όργανο της πόλης. Το συμβούλιο σύντομα διαλύθηκε και πέρασε τις εξουσίες του στον Ταντέους Κοστσιούσκο και ο Κιλίνσκι επικεντρώθηκε στην ενίσχυση των πολιτοφυλακών του. Οι δυνάμεις του αυξήθηκαν σε πάνω από 20.000 άνδρες με όπλα και στις 28 Ιουνίου 1794 στάλθηκαν στο μέτωπο για να συνδεθούν με τον τακτικό Πολωνικό Στρατό. Στις 2 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο Κοστσιούσκο προήγαγε τον Κιλίνσκι στον βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης, ο Κιλίνσκι συνελήφθη από τις πρωσικές αρχές και παραδόθηκε στους Ρώσους, οι οποίοι στη συνέχεια τον φυλάκισαν στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου, στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την απελευθέρωσή του το 1796, έζησε στη Βίλνα για μικρό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, συνελήφθη και πάλι για συνωμοσία κατά των τσαρικών αρχών και επανεγκαταστάθηκε βίαια στη Ρωσία. Μετά την επιστροφή του εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, όπου πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1819. Ο Κιλίνσκι θάφτηκε σε μια κρύπτη στην εκκλησία του Κοιμητηρίου Ποβόνσκι. Τα απομνημονεύματά του εκδόθηκαν μετά θάνατον το 1830 και το 1899 (1ος και 2ος τόμος, αντίστοιχα). Το Πάρκο Κιλίνσκι, στο Λβιβ, πήρε το όνομά του.
Ζαν-Μπατίστ Μαρί Μενιέ ντε Λα Πλας

Ο Ζαν Μπατίστ Μαρί Σαρλ Μενιέ ντε λα Πλας (γαλλικά: Jean Baptiste Marie Charles Meusnier de la Place‎, Τουρ, 19 Ιουνίου 1754 — λε Ποντ ντε Κασέλ, Μάιντς, 13 Ιουνίου 1793) ήταν Γάλλος μαθηματικός, μηχανικός και στρατηγός της Επανάστασης. Είναι κυρίως γνωστός για το θεώρημα του Μενιέ σχετικά με την κυρτότητα των επιφανειών, το οποίο διατυπώθηκε ενώ βρισκόταν στην École Royale du Génie (Βασιλική Σχολή Μηχανικής). Επίσης ανακάλυψε το ελικοειδές. Εργάστηκε με τον Λαβουαζιέ στην αποσύνθεση του νερού και την εξέλιξη του υδρογόνου.

 Ο Μενιέ πολλές φορές θεωρείται ο εφευρέτης του πηδαλιουχούμενου, εξαιτίας ενός ανολοκλήροτου σχεδίου που συνέλαβε το 1784, λίγο χρονικό διάστημα μετά τις πρώτες πτήσεις με αερόστατα των αδελφών Μονγκολφιέ, και παρουσίασε στην Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Αυτό αφορούσε ένα ελλειπτικό αερόστατο (ballonet) μήκους 84 μέτρων, με χωρητικότητα 1.700 κυβικών μέτρων, κινούμενο από τρεις προπέλες που κινούσαν 80 άνδρες. Το καλάθι, σε σχήμα βάρκας, κρεμόταν από το κουβούκλιο με σύστημα τριών σχοινιών. Μετά τις επιτυχημένες πτήσεις τους με αερόστατα υδρογόνου το 1783, ο καθηγητής Ζακ Σαρλ και οι αδελφοί Ρομπέρ κατασκεύασαν ένα επίμηκες, πηδαλιουχούμενο σκάφος σύμφωνα με τα σχέδια του Ζαν Μπατίστ Μενιέ. Το μοντέλο τους περιελάμβανε το εσωτερικό κύτταρο αέρα του Μενιέ (ballonnet), πηδάλιο κατεύθυνσης και μέθοδο προώθησης.Στις 15 Ιουλίου 1784 οι αδελφοί πέταξαν για 45 λεπτά από το Σαιντ-Κλου στο Μεντόν με τον Μ. Κόλιν-Χάλιν και τον Λουδοβίκο Φίλιππο Β΄, Δούκα της Σαρτρ στο επίμηκες αερόστατο τους. Παρά τους 80 άνδρες που διέθεταν κουπιά για τον έλεγχο της προώθησης και της κατεύθυνσης, το σύστημα αποδείχθηκε άχρηστο. Η απουσία βαλβίδας ελευθέρωσης αερίου είχε ως αποτέλεσμα τον δούκα να σκίσει το κάλυμμα για να αποτρέψει το σπάσιμό του όταν το σκάφος έφτασε σε ύψος περίπου 4.500 μέτρων (15.000 πόδια).Στις 19 Σεπτεμβρίου 1784 οι αδελφοί πέταξαν για 6 ώρες και 40 λεπτά, καλύπτωντας απόσταση 186 χιλιομέτρων (116 μίλια) από το Παρίσι στο Μπωβρί κοντά στο Μπέτουν, περνώτας πάνω από το Σαιντ-Ζυστ-εν-Σωσέ και την επαρχία Κλερμόν ντε λ'Ουαζέ. Αυτή ήταν η πρώτη πτήση απόστασης πάνω από 100 χιλιόμετρα. Το 1852, 66 χρόνια μετά το πηδαλιουχούμενο με κουπιά του Σαρλ και των αδελφών Ρομπέρ, το μοντέλο του Ανρί Ζιφάρ για το πρώτο επιτυχημένο αερόπλοιο στηρίχθηκε στις ιδέες του Μενιέ. Κατά την στρατιωτική σταδιοδρομία του, το 1791 τέθηκε επικεφαλής παράκτιων αμυντικών σωμάτων. Ενώ πολεμούσε τους Πρώσους στον Ρήνο, τραυματίστηκε κατά την διάρκεια της Πολιορκίας του Μάιντς (1793) και απεβίωσε. Για τις στρατιωτικές υπηρεσίες που προσέφερε, είναι ένα από τα ονόματα που αναγράφονται κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Βόρειος πυλώνας, Στήλη 6). Χρονολόγιο της αεροπορίας τον 18ο αιώνα Jules Michelet, Histoire de la Révolution française Richard S. Hartenberg, Technology and Culture, Vol. 7, No. 3 (Summer, 1966), σσ. 410–411 Jean Meusnier: Mém. prés. par div. Etrangers. Acad. Sci. Paris, 10 (1785) σσ. 477–510
Κιρίλ Γκαμπούριτς

Ο Κιρίλ Γκαμπούριτς (Chiril Gaburici) (ρουμανική προφορά: ˈkiril gaburiʃʲ), γενν. στις 23 Νοεμβρίου 1976) είναι Μολδαβός επιχειρηματίας και Πρωθυπουργός της Μολδαβίας από τον Φεβρουάριο ως τον Ιούνιο του 2015.

 Γεννήθηκε στο Λογκανέστι το 1976.Ήταν ο πρώτος μολδαβός μάνατζερ της εταιρείας Moldcell. Το 2012 εργάστηκε στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Azercell του Αζερμπαϊτζάν. Ήταν ο υποψήφιος με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα για το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πρόεδρος του έδωσε εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση στις 14 Φεβρουαρίου 2015. Είχε προθεσμία 15 ημερών για να αποκτήσει κοινοβουλευτική υποστήριξη και να εγκριθεί η κυβέρνησή του. Στις 18 Φεβρουαρίου 2015, το Κοινοβούλιο ενέκρινε τη νέα κυβέρνηση και ο ίδιος ορκίστηκε αυθημερόν.Στις 12 Ιουνίου 2015 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία έπειτα από την έναρξη έρευνας αναφορικά με την γνησιότητα των πτυχίων του. Δημοσιογράφοι από την Ziarul de Gardă διεξήγαγαν έρευνα για τις σπουδές του. Αποδείχθηκε ότι, μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, ο Γκαμπούριτς σπούδασε στο Ρεπουμπλικανικό Κολέγιο Μικροηλεκτρονικής και Μηχανικής Υπολογιστών (CRMTC) στο Κισινάου, παρότι στο επίσημο βιογραφικό του σημείωμα δεν υπάρχει τέτοια ένδειξη. Ο υποδιευθυντής του εν λόγω ιδρύματος (CRMTC) επιβεβαίωσε ότι ο Γκαμπούριτς είχε φοιτήσει εκεί την περίοδο 1992-1995 και αποπέμφθηκε. Επίσης, παρακολούθησε τα μαθήματα για το Baccalauréate χωρίς όμως να αποκτήσει τίτλο BAC.Η ίδια έρευνα ανέφερε ότι κατά την περίοδο 2009-2011, ενώ ήδη ήταν διευθυντής της Moldcell, ο Γκαμπούριτς απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο από το Ελεύθερο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας (ULIM). Στη συνέχεια ολοκλήρωσε διδακτορικές σπουδές με συμβόλαιο, στο Πανεπιστήμιο της Ακαδημίας Επιστημών της Μολδαβίας (UASM). Εγγράφηκε στο UASM το 2011 για σπουδές όπου δεν ήταν συχνή η φοίτηση, ακολούθησε έναν τετραετή κύκλο σπουδών και το 2015 ήταν η τελευταία του χρονιά φοίτησης. Στην επίσημη απάντηση της κυβέρνησης της Μολδαβίας, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το ζήτημα, αναφέρθηκε ότι ο πρωθυπουργός είχε γίνει δεκτός στο ASEM το 1995 και το 1998 μεταφέρθηκε στο Σλαβονικό Πανεπιστήμιο.