IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παλαιοσταφίδα Αχαΐας

Η Παλαιοσταφίδα είναι μικρός ημιορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ακράτας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ακράτας.

 Παλιότερα ονομαζόταν «Παληοσταφίδα» και η ονομασία του διορθώθηκε στη σημερινή στις 16/10/1940. Μαζί με το γειτονικό οικισμό Φούρνοι αποκαλούνται «Κάτω Πύργος» σε αντιδιαστολή με την ονομασία «Απάνω Πύργος», που αφορά το χωριό Πύργος, επειδή οι κάτοικοί τους προερχόμενοι από εκεί κατέβαιναν και ξεχειμώνιαζαν στα πεδινά, έως ότου οι οικισμοί αυτοί απέκτησαν μορφή μόνιμης εγκατάστασης. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παλαιοσταφίδας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας/Δήμου Ακράτας Αχαΐας (1878-1985). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018.
Έσνα

Η Έσνα (αραβικά : إس) είναι πόλη της Αιγύπτου στη ανατολική όχθη του Νείλου στην Άνω Αίγυπτος. Βρίσκεται 55 χιλιόμετρα νότια του Λούξορ και 135 χιλιόμετρα βόρεια του Ασουάν στο Κυβερνείο Κένα. Έχει περίπου 70.000 κατοίκους (υπολογισμός: 2010) και είναι σημαντικό κέντρο της Κοπτικής εκκλησίας. Η πόλη είναι γνωστή και για πέρκα του Νείλου (Lates niloticus), το μεγαλύτερο από τα 52 είδη που ζουν στον Νείλο, από την οποία ονομαζόταν Λατόπολις στη ελληνορωμαϊκή εποχή. Η περιοχή της Έσνα είναι κυρίως γεωργική με κύρια καλλιέργεια το βαμβάκι, σημαντικό εισόδημα στη πόλη αφήνουν και οι κρουαζιέρες στον Νείλο που ξεκινούν από εδώ. Κατά την αρχαιότητα είχε πολλά ονόματα, στην αρχαία Αίγυπτο λεγόταν Ιουνγιούτ, Σενάτ/Σενέτ ή Σετσέτ Τσενμού. Στην πτολεμαϊκή περίοδο Λατόπολις ή Λάτων Πόλις, στη Ρωμαϊκή περίοδο Λατώ και στα κοπτικά Σνε που προέρχεται από το αρχαίο της όνομα.

 Στο κέντρο της παλιάς πόλης διασώζεται ο ναός του Κνουμ αλλά εννέα μέτρα κάτω από το σημερινό επίπεδο του εδάφους. Έχουν βρεθεί ναοί της Μενχίτ, της Νεμπέτ Ου, της Χέκα, και της Νηίθ που οι αρχαίοι Έλληνες τη ταύτιζαν με την Αθηνά. Στην πόλη λατρεύονταν και η πέρκα του Νείλου όπου υπήρχε νεκρόπολη με μουμιοποιημένα ψάρια. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο σαν Λατόπολις ήταν πρωτεύουσα της τρίτης νομής της Άνω Αιγύπτου. Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Βεσπασιανός και Κλαύδιος έχτισαν τον ναό του Κνούμ. Από την ίδια περίοδο η πόλη ήταν χριστιανική επισκοπή, ένας από τους γνωστούς επισκόπους της ήταν και ο Άγιος Αμμώνιος όπου μαρτύρησε στην πόλη. Το 19ο αιώνα γάλλοι στρατιώτες είχαν βρει τμήματα του ναού του Κνούμ, που αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη βάμβακος. Στην Έσνα έχει γεννηθεί ο γέροντας Παχώμιος. Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος Κέππεν-Γκάιγκερ χαρακτηρίζει το κλίμα της ως καυτή έρημο (BWH), καθώς και το υπόλοιπο της Αιγύπτου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Esna στο Wikimedia Commons
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2003-04

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2003-04 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας δυο ομάδες, ενώ η τρίτη διεκδίκησε την άνοδο σε αγώνα διαβάθμισης. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας δυο ομάδες και μία ακόμα έπειτα από αγώνα διαβάθμισης.

 Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2003-04 διεξήχθη με το ίδιο σύστημα που είχε γίνει και το προηγούμενο του 2002-03, όσον αφορά τις διαδικασίες της προαγωγής και του υποβιβασμού. Δηλαδή, ίσχυσε το σύστημα των αγώνων διαβάθμισης. Επίσης, και πάλι στο πρωτάθλημα προέκυψαν εξωαγωνιστικές περιπέτειες, εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας κάποιων ομάδων να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι δυο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας ενώ η τρίτη κέρδισε την ανοδό της σε αγώνα διαβάθμισης από τον 14ο της Α΄ Εθνικής. Παρομοίως, υποβιβάστηκαν οι δύο τελευταίες ομάδες (15η και 16η), ενώ ο 14ος ΠΑΣ Γιάννινα υποβιβάστηκε αφού ηττήθηκε στον αγώνα διαβάθμισης από την 3η ομάδα της Γ΄ Εθνικής. Στα αξιοσημείωτα ήταν πως υποβιβάστηκαν δυο ιστορικές ομάδες για οικονομικούς λόγους, η Παναχαϊκή και ο Φωστήρας Ταύρου. Στην πραγματικότητα αποβλήθηκαν από το πρωτάθλημα μετά την 1η αγωνιστική και οι υπόλοιποι αγώνες τους κατακυρώθηκαν με 2-0 υπέρ των αντιπάλων τους, εκτός από τα μεταξύ τους παιχνίδια. Οι δυο ομάδες κατέληξαν στη Δ΄ Εθνική, αλλά η Παναχαϊκή επανήλθε στη Β΄ Εθνική, έπειτα από συγχώνευση με τον Πατραϊκό, υπό το όνομα "Παναχαϊκή 2005". Εκτός από τον Πατραϊκό, άλλη μια ομάδα της Β΄ Εθνικής "εξαφανίστηκε" στο τέλος της χρονιάς λόγω συγχώνευσης. Ήταν ο Α.Σ. Κασσάνδρα που παραχώρησε τη θέση του με τη διδαδικασία της συγχώνευσης στον Ολυμπιακό Βόλου, που επανήλθε στη Β΄ Εθνική υπό το όνομα "ΑΣΚ Ολυμπιακός Βόλου". Ομάδες (16) Πρωταθλήτρια: Α.Ο. Κέρκυρα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Δευτεραθλητής: Απόλλων Καλαμαριάς, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Διαβάθμιση ανόδου στην Α΄: Εργοτέλης Ηρακλείου, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός (3): Παναχαϊκή (επανηλθε ως "Παναχαϊκή 2005"), Φωστήρας Ταύρου (απευθείας στη Δ΄ Εθνική), ΠΑΣ Γιάννινα (ηττήθηκε στον αγώνα διαβάθμισης). Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Πανηλειακός, Προοδευτική, Ακράτητος Άνω Λιοσίων (ηττήθηκε στον αγώνα διαβάθμισης). Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3): Α.Γ.Σ. Καστοριά, Λάρισα, Ηλυσιακός (έπειτα από διαβάθμιση). 15 γκολ: Σίλβα Κλέιτον (Απόλλων Καλαμαριάς ). 12 γκολ: Ντος Σάντος Μασάδο (Ατρόμητος), Σωκράτης Μπουντούρης (Ποσειδών Ν.Π.). Για μια θέση στην Α΄ Εθνική: Έπαιξαν σε ουδέτερο γήπεδο η 14η ομάδα της Α΄ με την 3η της Β΄, δηλαδή ο Ακράτητος Άνω Λιοσίων και ο Εργοτέλης Ηρακλείου. Επικράτησε ο Εργοτέλης και ανέβηκε κατηγορία. 29 Μαΐου 2004, γήπεδο Πολίχνης Θεσσαλονίκης: Ακράτητος Άνω Λιοσίων - Εργοτέλης Ηρακλείου: 0-1 (Ζαν Μαρί Σιλά 90΄).Για μια θέση στη Β΄ Εθνική: Έπαιξαν σε ουδέτερο γήπεδο η 14η ομάδα της Β΄ με την 3η της Γ΄, δηλαδή ο ΠΑΣ Γιάννινα και ο Ηλυσιακός. Επικράτησε ο Ηλυσιακός και ανέβηκε κατηγορία. 6 Ιουνίου 2004, γήπ. Πύργου: ΠΑΣ Γιάννινα - Ηλυσιακός: 1-3 (Μητσιόπουλος 53΄ - Κάμπας 3΄, 68΄, Παργιανός 77΄). Στατιστική ποδοσφαίρου. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 250-252.
Αγνή του Βρανδεμβούργου (1584-1629)

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Brandenburg von Hohenzollern (17 Ιουλίου 1584 στο Βερολίνο - 26 Μαρτίου 1629 στο Αμτ Νόιχάουζ) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας και μετά της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.

 Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τον 3ο γάμο του με την Ελισάβετ των Ασκάνια (1563-1607), κόρη του πρίγκιπα Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Στις 25 Ιουνίου 1604 στο Βερολίνο παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1584–1625). Το ζευγάρι κατοικούσε στο κάστρο Βόλγκαστ. Ένα αγρόκτημα στο Ούνταρς στο νησί Ρύγκεν πήρε το όνομά του από αυτήν: Agnisenhof. Το 1615 η Ελισάβετ συμμετείχε, κατόπιν αιτήματος του συζύγου της, στη χρηματοδότηση ενός νομισματοκοπείου στο Φράντσμπουργκ. Μετά το τέλος του Φίλιππου-Ιουλίου, η Αγνή ζούσε στην ιδιοκτησία χηρείας της (wittum), στην περιοχή του Μπαρτ. Ο Ντούμπσλαφ Κρίστοφ φον Άικστετ αουφ Ρότενκλεμπενοβ, που ήταν σύμβουλος του συζύγου της, υπηρέτησε ως ιδιωτικός σύμβουλος και διαχειριστής. Η Ελισάβετ παντρεύτηκε ξανά στις 9 Σεπτεμβρίου 1628, στο Σλος Μπαρτ, με τον δέκα χρόνια νεώτερο Φραγκίσκο-Κάρολο δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1594–1660), ο οποίος ήταν στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό. Με αυτόν τον δεύτερο γάμο έχασε τα δικαιώματά της για τον Μπαρτ. Ωστόσο ο Φραγκίσκος-Κάρολος έπεισε τον Βάλενσταϊν να αναγκάσει τον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ δούκα της Πομερανίας να της επιτρέψει να διατηρήσει τον Μπαρτ μέχρι το τέλος της. Παντρεύτηκε πρώτα το 1604 τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Φίλιππος-Ιούλιος απεβίωσε το 1625. Το 1628 η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο με τον Φραγκίσκο-Κάρολο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Δεν είχαν παιδιά. Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmark Brandenburg, 1767, σελ. 490, Διαδικτυακά http://www.ruegenwalde.com/greifen/phijul/phijul.htm
Αντρίτσος Σαφάκας

Ο Ανδρίτσος Σαφάκας ήταν οπλαρχηγός. Γεννήθηκε στην Αρτοτίνα στα 1775 - 1780 με καταγωγή από τη Μπρούφλιανη (σημερινό Δίλοφο) της Φθιώτιδας. Το πατρικό επώνυμό του ήταν Καραδήμας. Ο ίδιος πήρε το επώνυμο Σαφάκας, μάλλον από το τούρκικο «σαφάκ» (=αστραπή). Τόσο πριν από την Επανάσταση του 1821 όσο και μετά το ξέσπασμά της, ο Σαφάκας, άλλοτε ήταν σε αντιπαράθεση με τους Οθωμανούς και άλλοτε, κυρίως όταν η κατάσταση έδειχνε να ξεφεύγει από τον έλεγχο των επαναστατών, προσκυνούσε το σουλτάνο, ευελπιστώντας ίσως σε αλλαγή των συνθηκών κάποια στιγμή αργότερα, που θα του έδινε τη δυνατότητα να ξαναστραφεί εναντίον των στρατευμάτων του τελευταίου.

 Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Σαφάκας ήταν σε αντιπαράθεση με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων και το 1806 για να γλυτώσει αναγκάστηκε να καταφύγει στη Λευκάδα. Αργότερα και αφού επέστρεψε στον τόπο του, ήρθε και πάλι σε αντιπαράθεση με τον πασά των Ιωαννίνων και τον Βελή Πασά και τους προσκύνησε μέχρι το 1820 οπότε και τους εγκατέλειψε. Όταν ξέσπασε η επανάσταση προσχώρησε στο στρατόπεδο του Μαυροκορδάτου και κατάφερε να υπερισχύσει των τοπικών του αντιπάλων. Συμμετείχε στην Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ως πληρεξούσιος της επαρχίας του. Πήρε μέρος στον εμφύλιο και συμμετείχε στις λεηλασίες που έγιναν στην Πελοπόννησο, από τους Ρουμελιώτες. Όταν τα στρατεύματα του σουλτάνου μπήκαν στη Ρούμελη (1826), ο Σαφάκας δήλωσε υποταγή και διορίστηκε αρματολός όμως μετά την παρέμβαση της Διοίκησης επέστρεψε στο στρατόπεδο των επαναστατών μέχρι την πτώση του Μεσολογγίου. Μετά το θάνατο του Καραϊσκάκη και την αποτυχία των επιχειρήσεων των Ελλήνων στην Αττική ο Σαφάκας πέρασε ξανά στο στρατόπεδο των Τούρκων, οδηγήθηκε όμηρος στη Λαμία και στη συνέχεια στα Ιωάννινα από όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Προσπάθησε να επιστρέψει στην ορεινή Ναυπακτία αλλά τελικά δολοφονήθηκε από τον αδερφοποίητό του Σωτήρη Στράτο, ο οποίος έστειλε το κεφάλι του στον Κιουταχή(Αύγουστος του 1828). Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία,Ε/Ιστορικά-Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς Ελλάδας,29 Νοεμβρίου 2001
Ανακωχή της Θεσσαλονίκης

Η Ανακωχή με τη Βουλγαρία (γνωστή και ως Ανακωχή της Θεσσαλονίκης) υπογράφτηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1918 στη Θεσσαλονίκη της Ελλάδας, μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και των δυνάμεων της Αντάντ. Η ανακωχή υπογράφτηκε μετά από αίτηση της βουλγαρικής κυβέρνησης για κατάπαυση του πυρός στις 24 Σεπτεμβρίου. Η ανακωχή τέθηκε σε ισχύ στις 30 Σεπτεμβρίου και σήμανε την έξοδο της Βουλγαρίας από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συνθήκη υπογράφτηκε από τον Γάλλο Στρατηγό Λουί Φρανσέτ ντ' Εσπέρεϋ και μια επιτροπή Βουλγάρων αντιπροσώπων, την οποία αποτελούσαν ο Στρατηγός Ιβάν Λούκοβ, ο Αντρέι Λιάψεβ και Σύμεων Ράντεβ (διπλωμάτης).

 Οι όροι της ανακωχής ήσαν οι εξής: η Βουλγαρία θα προχωρούσε σε άμεση αποστράτευση και σε εκκένωση των ελληνικών και σερβικών περιοχών που είχε καταλάβει. Η ανακωχή έθετε περιορισμούς στο μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης της Βουλγαρίας και απαιτούσε την επιστροφή του στρατιωτικού εξοπλισμού του ελληνικού Δ' Σώματος Στρατού, τον οποίο οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας το 1916. Η ανακωχή βρισκόταν σε ισχύ μέχρι την υπογραφή της συνθήκης του Νεϊγύ. (1919) «Bulgaria Armistice Convention, September 29th, 1918». The American Journal of International Law Vol. 13 No.4 Supplement: Official Documents, σελ. 402-404. Μάχη του Ντόμπρο Πόλε Σερβική εκστρατεία (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Χάξλεϋ (σεληνιακός κρατήρας)

Ο Χάξλεϋ (αγγλικά: Huxley) είναι μικρός σεληνιακός κρατήρας πρόσκρουσης στην ανατολική είσοδο της Θάλασσας των Βροχών, λίγο βορειότερα από τα σεληνιακά Απένινα. Έχει διάμετρο μόλις 4 χλμ.. Ο κρατήρας αυτός ονομάζονταν παλαιότερα Ουάλας Β, αλλά η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union, IAU) τον μετονόμασε προς τιμήν του Άγγλου βιολόγου Τόμας Χάξλεϋ (Thomas Huxley).

 Andersson, L. E.· Whitaker, E. A. (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Blue, Jennifer (25 Ιουλίου 2007). «Gazetteer of Planetary Nomenclature». USGS. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2007. Bussey, B.· Spudis, P. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. Cocks, Elijah E.· Cocks, Josiah C. (1995). Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. McDowell, Jonathan (15 Ιουλίου 2007). «Lunar Nomenclature». Jonathan's Space Report. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007. Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). «Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU». Space Science Reviews 12 (2): 136–186. doi:10.1007/BF00171763. Bibcode: 1971SSRv...12..136M. Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. ISBN 978-0-304-35469-6. Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes (6th revised έκδοση). Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Huxley (crater) στο Wikimedia Commons
Αλίκη της Νορμανδίας

Η Αλίκη, γαλλ. Alice (π. 1002 - 1038) από τον Οίκο της Νορμανδίας ήταν κόρη του δούκα της Νορμανδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Βουργουνδίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας και της Ιουδήθ των Ρεν, κόρης του Κόναν Α΄ δούκα της Βρετάνης. Παντρεύτηκε τον Ρενώ Α΄ των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνα: Γουλιέλμος 1020-1087, κόμης της Βουργουνδίας. Γκυ π.1025-1069, κόμης του Μπριον & του Βερνόν. Ούγος π. 1037-π. 1086, υποκόμης του Λομ-λε-Σωνιέ, κύριος του Μονμορό, Ναβιγύ & Σε. Φαλκόν/Φουκ. Αλμπεράντα, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Ωτβίλ τον Γυισκάρδο δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας. Douglas, David C. (1964). William the Conqueror: The Norman Impact Upon England. University of California Press. Fegley, Randall (2002). The Golden Spurs of Kortrijk: How the Knights of France Fell to the Foot Soldiers of Flanders in 1302. McFarland & Co. Inc. van Houts, Elisabeth, ed. (2000). The Normans in Europe. Manchester University Press.
Ούλκερσπορ

Η Ούλκερσπορ (τουρκικά: Ülkerspor), γνωστή ως Ούλκερ (Ülker), ήταν επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο Αμπντί Ιπεκτσί Σπορ Σαλονού, χωρητικότητας 12.270 θεατών.

 Η Ούλκερσπορ δημιουργήθηκε το 1993, όταν η εταιρεία Ülker αγόρασε τα δικαιώματα της Νασάς. Η ομάδα κέρδισε τέσσερα Πρωταθλήματα Τουρκίας, πέντε Σούπερ Καπ Τουρκίας και τρία Κύπελλα Τουρκίας. Επίσης, έφτασε στα ημιτελικά της Ευρωλίγκας πέντε φορές. Σ' αυτήν αγωνίστηκαν κορυφαίοι καλαθοσφαιριστές συμπεριλαμβανομένων των Χαρούν Ερντενάι, Ιμπραήμ Κουτλουάι, Μάικλ Άντερσον, Ορχούν Ενέ, Κέβιν Ράνκιν και Μιρσάντ Τουρκσάν. Το 2006, η εταιρεία Ülker η οποία κατείχε τα δικαιώματα της ομάδας, αποφάσισε τη συγχώνευση της με τη Φενέρμπαχτσε, ενώ ως αντικαταστάτρια ομάδα δημιούργησε την Άλπελα. Πρωτάθλημα ΤουρκίαςΠρωταθλήτρια (4): 1995, 1998, 2001, 2006 Κύπελλο ΤουρκίαςΚυπελλούχος (3): 2003, 2004, 2005 Σούπερ ΚαπΝικήτρια (6): 1995, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005 Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Κιμ Γούντμπαμ

Η Κιμ Γούντμπαμ (Αγγλικά: Kim Woodburn) γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1942 στο Πόρτσμουθ της κομητείας Χάμπσαϊρ της νότιας Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι παρουσιάστρια στην Βρετανική τηλεόραση και είναι γνωστή από τη παρουσίαση της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια με την Άγκι ΜακΚένζι.

 Το 2002 το Channel 4 την προσέλαβε για την παρουσίαση της εκπομπής How Clean is Your House? (Αστραφτερά σπίτια), η οποία ξεκίνησε να προβάλεται τον Φεβρουάριο του 2003, και με αυτόν τον τρόπο η Γούντμπαμ έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη υπάλληλος στο Channel 4. Επιπλέον η Γούντμπαμ έχει συμμετάσχει και στην Αμερικανική έκδοση της εκπομπής. Το 2006 έγραψε μια βιβλιογραφία στην οποία έλεγε για νεανικά της χρόνια και για το θάνατο του μωρού της. Το 2008 ήταν ο όγδοος και τελευταίος κύκλος της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια. Το 2009 η Γούντμπαμ ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετέχει σε άλλο κύκλο της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια και έτσι το Channel 4 σταμάτησε την προβολή της εκπομπή. Το Δεκέμβριο 2009 η Γούντμπαμ συμμετείχε στο ριάλιτι σόου I'm a Celebrity…Get Me out of Here!. Το 2010 εμφανίστηκε στην εκπομπή Come Dine With Me του Channel 4 ως καλεσμένη μαζί με τους Claire Sweeney, Darren Day και Tom O'Connor. Το 2011 συμμετείχε στην εκπομπή Big Brother ως κριτής σε ένα παιχνίδι με ψώνια. Το 2012 η Γούντμπαμ συμμετείχε στην εκπομπή Hotel GB του Channel 4. How Clean Is Your House?(Αστραφτερά σπίτια) (2003) με την Άγκι ΜακΚένζι. Too Posh to Wash: The Complete Guide to Cleaning Up Your Life(2004) με την Άγκι ΜακΚένζι. The Cleaning Bible: Kim & Aggie's Complete Guide to Modern Household Management (2006) με την Άγκι ΜακΚένζι. Unbeaten: The Story of My Brutal Childhood (2006)
Ανδρωνιάνοι Εύβοιας

Οι Ανδρωνιάνοι ή Ανδρονιάνοι είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 390 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 260 μ., στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Κοτυλαίων και νοτιοδυτικά της Κύμης.

 Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή το 1940, ο Ιωάννης Θρεψιάδης ανάσκαψε θαλαμοειδή τάφο των μυκηναϊκών χρόνων. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν δύο ξίφη, μια χάλκινη αιχμή λόγχης και ένα πριόνι. Στα βουνά δυτικά του χωριού βρεθεί όστρακα της κλασσικής και ρωμαϊκής εποχής. Το Μαυροβούνι ήταν αφιερωμένο στη θεά Άρτεμη.Οι Ανδρωνιάνοι ανήκουν στην περιοχή του Καστροβαλά. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, το μικρό φέουδο της περιοχής που περιελάμβανε όλα τα χωριά βόρεια της γέφυρα της Σκοτεινής εκτός της Κύμης δόθηκε στον ιππότη Valois (Βαλουά). Το φέουδο αυτό λεγόταν "guaddam castellum castrum VALLA" και ονομάστηκε από τους ντόπιους «Καστροβαλά» για χάρη συντομίας. Η ενετοκρατία στην περιοχή έληξε το 1470, με την κατάκτηση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς.Μετά την ελληνική επανάσταση του 1821, στους Ανδρονιάνους εγκαταστάθηκαν πολλοί νησιώτες, ιδίως Σαμιώτες και μέχρι το 1840 στο χωριό κατοικούσαν 40 οικογένειες. Το χωριό άκμασε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα χάρις στην καλλιέργεια ελιάς, σύκου και αμπελιού, στη σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκώληκα) και την υλοτομία. Ο πλούτος της περιόδου αντικατοπτρίζεται στα μεγάλα πέτρινα σπίτια της εποχής. Στους Ανδρωνιάνους είχαν την έδρα τους τα συνεργεία μαστόρων της περιοχής. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 1.107 κατοίκους, αλλά από τότε ο πληθυσμός τους μειώνεται. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό διατηρούνται ακόμη πολλά από τα πετρόκτιστα σπίτια του 19ου αιώνα. Ο κεντρικός ναός του χωριού, αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου, χτίστηκε το 1875 από πέτρα Βιτάλων. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται βρύση. Στη θέση Τρίκλινος βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος Μύλος του Σάντα. Στην περιοχή αυτή πέρα από τον νερόμυλο βρίσκονται και δύο πέτρινα τοξωτά γεφύρια των τελών του 19ου αιώνα για την επικοινωνία του μύλου με τα διπλανά χωριά. Έχουν κατασκευαστεί από Ηπειρώτες τεχνίτες.Στο όρος Εφταός βρίσκεται σπήλαιο το οποίο είναι γνωστό ως Αγία Τριάδα, λόγω της εικόνας που υπάρχει εκεί. Διαθέτει πλούσιο σταλακτιτικό διάκοσμο. Το όρος Εφταός, όπως και τα γειτονικά του καλύπτεται από ελατοδάσος. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία. Στην περιοχή γύρω από το χωριό καλλιεργούνται σύκα (σύκα Κύμης) και κεράσια. Στο χωριό εξακολουθεί να λειτουργεί παραδοσιακός ξυλοφούρνος. Προοδευτικός σύλλογος Ανδρωνιάνων - Δέντρων
Μιετσίσουαφ Ρακόφσκι

Ο Μιετσίσουαφ Φραντσίσεκ Ρακόφσκι (πολωνικά: Mieczysław Franciszek Rakowski) (1 Δεκεμβρίου 1926 – 8 Νοεμβρίου 2008) ήταν Πολωνός κομμουνιστής πολιτικός, ιστορικός και δημοσιογράφος, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της Πολωνίας από το 1988 έως το 1989. Υπηρέτησε ως ο 7ος και τελευταίος Πρώτος Γραμματέας του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας από το 1989 έως το 1990.

 Ο Ρακόφσκι γεννήθηκε σε μια αγροτική οικογένεια και εργάστηκε ως τορναδόρος στην εφηβεία του. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Πολωνικό Λαϊκό Στρατό από το 1945 έως το 1949. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 1946 ως μέλος του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος και από το 1948 έως το 1990 ήταν μέλος του κομμουνιστικού Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας (ΕΕΚΠ), υπηρετώντας στην Κεντρική Επιτροπή του από το 1975 έως το 1990. Έλαβε διδακτορικό στην ιστορία από το Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών της Βαρσοβίας το 1956. Ο Ρακόφσκι υπηρέτησε ως ο τελευταίος κομμουνιστής Πρωθυπουργός της Πολωνίας από το Σεπτέμβριο του 1988 έως τον Αύγουστο του 1989 (ο Τσέσουαφ Κίστσακ υπηρέτησε στη συνέχεια λιγότερο από ένα μήνα ως ο τελευταίος κομμουνιστής που κατείχε το αξίωμα, πριν από την άνοδο του Ταντέους Μαζοβιέτσκι). Ήταν ο τελευταίος Πρώτος Γραμματέας του ΕΕΚΠ από τον Ιούλιο του 1989 έως τον Ιανουάριο του 1990. Ωστόσο, δεν ήταν, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, ο de facto ηγέτης της χώρας, καθώς το ΕΕΚΠ είχε παραιτηθεί από το μονοπώλιο της εξουσίας στις αρχές του 1989. Ο Ρακόφσκι ήταν επίσης γνωστός ως ένας από τους ιδρυτές και, από το 1958 έως το 1982, πρώτος αναπληρωτής και στη συνέχεια αρχισυντάκτης της εβδομαδιαίας εφημερίδας Polityka, μιας από τις πιο σημαίνουσες εκδόσεις εκείνη την εποχή (η Polityka συνεχίζει να υπάρχει και θεωρείται από κάποιους ως η πιο διάσημη εβδομαδιαία εφημερίδα στην Πολωνία). Σήμερα μερικοί άνθρωποι τον θυμούνται ακόμα ως δημοσιογράφο και συντάκτη παρά ως πολιτικό. Ο Ρακόφσκι συμμετείχε στην κομμουνιστική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της καταστολής του κινήματος Αλληλεγγύης. Έπαιξε επίσης ρόλο στον πολωνικό μετασχηματισμό από τον κρατικό σοσιαλισμό στον καπιταλισμό της αγοράς, καθώς η κυβέρνησή του υπό την ηγεσία των κομμουνιστών αναγκάστηκε να μεταρρυθμίσει και ήταν ένας από τους βασικούς παίκτες στην Πολωνική Συμφωνία Στρογγυλής Τραπέζης. Πριν γίνει πρωθυπουργός, είχε χωρίσει από τη βιολίστρια Βάντα Βιουκομίρσκα, με την οποία απέκτησε δύο γιους. Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2008 στη Βαρσοβία από καρκίνο, σε ηλικία 81 ετών. Κηδεύτηκε στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία. Γκαλερί φωτογραφιών Αναμνήσεις για τον Ρακόφσκι (Gazeta Wyborcza) Νεκρολόγια του Ρακόφσκι στο The Economist
Νικαραγουανές γενικές εκλογές (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νικαράγουα στις 6 Νοεμβρίου 2016 για να εκλέξουν τον Πρόεδρο, την Εθνική Συνέλευση και τα μέλη του Κοινοβουλίου της Κεντρικής Αμερικής. Ο σημερινός πρόεδρος Ντανιέλ Ορτέγκα επανεξελέγη για τρίτη συνεχόμενη θητεία εν μέσω κατηγοριών για εκείνον και το κόμμα των Σαντινίστας ότι χρησιμοποίησαν τον έλεγχο των κρατικών πόρων για να παρακάμψουν τα όρια της προεδρικής θητείας όπως ορίζονται από το σύνταγμα και προκειμένου να εξουδετερώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Ο υποψήφιος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου των Σαντινίστας (FSLN) επωφελήθηκε από την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη στη Νικαράγουα, τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό, και από τα χαμηλά επίπεδα εγκληματικότητας σε αντίθεση με τα πολλά εγκλήματα που σημειώθηκαν σε όμορές της χώρες στην Κεντρική Αμερική.

 Τέσσερις μήνες πριν τις εκλογές, το Ανώτατο Δικαστήριο της Νικαράγουας απομάκρυνε τον αμφιλεγόμενο αρχηγό του Ανεξάρτητου Φιλελεύθερου Κόμματος (PLI) Εντουάρντο Μοντεαλέγρε από την ηγεσία, ορίζοντας ως νέο ηγέτη του κόμματος τον Πέδρο Ρέγιες. Έπειτα από την ένσταση 16 βουλευτών από το PLI και την Ανανεωτική Κίνηση των Σαντινίστας, το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο, διέταξε να απομακρυνθούν από την Εθνική Συνέλευση και εξουσιοδότησε τον Ρέγιες να επιλέξει τους αντικαταστάτες τους. Ο Πρόεδρος της Νικαράγουας εξελέγη χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα ψηφοφορίας.Το 90 εκλεγμένα μέλη της Εθνικής Συνέλευσης εξελέγησαν με δύο τρόπους: τα 20 μέλη εξελέγησαν από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, ενώ άλλα 70 μέλη εξελέγησαν από τις 17 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που κυμαίνονται σε μέγεθος από 2 έως και 19 έδρες. Και οι δύο τύποι των εκλογών πραγματοποιήθηκαν με κλειστή λίστα αναλογικής εκπροσώπησης χωρίς εκλογικό όριο. Άλλες δύο έδρες ήταν κρατημένες για τους επιλαχόντες κατά τις προεδρικές εκλογές και τον απερχόμενο πρόεδρο (ή τον αντιπρόεδρο).Οι κατάλογοι με τους υποψηφίους για την Εθνική Συνέλευση και το Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής απαρτίστηκαν υποχρεωτικά από 50% άνδρες και 50% γυναίκες υποψηφίους. Τον Ιούνιο του 2016 ο πρόεδρος Ντανιέλ Ορτέγκα ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρεπόταν σε διεθνείς παρατηρητές να εποπτεύσουν τις γενικές εκλογές. Το Κέντρο Κάρτερ αναφερόμενο στα γεγονότα χρησιμοποίησε τον όρο "επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας... ...Εκφράζουμε τη λύπη μας για την απόφαση να αγνοηθεί ένα βασικό τμήμα του εκλογικού νόμου της ίδιας της Νικαράγουας." Ωστόσο, λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών αποδέχτηκε μια πρόσκληση να σταλεί μια αντιπροσωπεία "για να συναντηθούν με τους εμπειρογνώμονες και τους κρατικούς φορείς που εμπλέκονταν στην εκλογική διαδικασία" από τις 5-7 Νοεμβρίου.
GN-z11

Ο εντοπισμός του πιο απόμακρου, μέχρι τώρα, γαλαξία στο Σύμπαν ανακοινώθηκε στις αρχές Μαρτίου 2016 από μία ομάδα ερευνητών στο Κέντρο Ελέγχου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ, επεκτείνοντας έτσι την δυνατότητα παρατήρησης του Χαμπλ κατά 150 εκατομμύρια έτη φωτός.

 Η φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα μάς παρουσιάζει τον νέο αυτόν γαλαξία όπως ήταν πριν από 13,4 δισεκατομμύρια χρόνια ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες άλλους γαλαξίες, εμφανίζεται δηλαδή όπως ήταν 400 μόλις εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του Σύμπαντος, όταν δηλαδή το Σύμπαν είχε το 3% της σημερινής του ηλικίας. Στον απόμακρο αυτό γαλαξία έχει δοθεί η ονομασία GN-z11 επειδή η φασματοσκοπική μετατόπιση προς το ερυθρό που μετρήθηκε φτάνει την τεράστια τιμή του z=11,1 η οποία τοποθετεί τον γαλαξία αυτό σε απόσταση 32 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη! Θα πρέπει να επισημανθεί εδώ ότι η απόσταση του γαλαξία GN-z11 είναι 32 δις έτη φωτός, παρ' όλο που η ηλικία του Σύμπαντος δεν υπερβαίνει τα 13,8 δις χρόνια και βασίζεται στο γεγονός ότι στη διάρκεια των 13,4 δις ετών κατά τα οποία το φως του γαλαξία αυτού ταξίδευε προς τη Γη το Σύμπαν διαστέλλονταν, με αποτέλεσμα τα 13,4 δις χρόνια να αντιστοιχούν σήμερα σε απόσταση 32 δις ετών φωτός! Η απόσταση αυτή που συνυπολογίζει την διαστολή του Σύμπαντος ονομάζεται συγκινητική απόσταση, οπότε το άκρο του παρατηρήσιμου σύμπαντος βρίσκεται σε απόσταση 46,6 δις ετών φωτός ενώ η διάμετρός του φτάνει σήμερα τα 93,2 δις έτη φωτός. Λανθασμένες αναφορές για το μέγεθος του Σύμπαντος υπάρχουν ακόμη και σε εκθεσιακούς χώρους σπουδαίων διεθνών πλανηταρίων όπως αυτό της Νέας Υόρκης. Ο υπολογισμός της απόστασης του GN-z11 από τη Γη, έγινε για πρώτη φορά με βάση το φάσμα του, που κάνει τον υπολογισμό αυτόν ιδιαίτερα ακριβή. Λόγω της τεράστιας απόστασής του, ο γαλαξίας φαίνεται να είναι πολύ αμυδρός, παρ’ όλα αυτά είναι συγκριτικά ιδιαίτερα λαμπερός λόγω της έντασης των νεογέννητων υπέρλαμπρων άστρων που περιλαμβάνει. Επειδή βρίσκεται ακόμη σε νηπιακή ηλικία, το μέγεθός του υπολογίστηκε ότι είναι 25 φορές μικρότερο του δικού μας Γαλαξία και περιλαμβάνει μόνο το 1% των άστρων του δικού μας· διαθέτει δηλαδή, μόνο ένα δισεκατομμύριο άστρα. Παρ’ όλα αυτά ο ρυθμός γέννησης νέων άστρων στον απόμακρο αυτόν γαλαξία είναι 20 φορές μεγαλύτερος του δικού μας. ESA: Most distant galaxy Spacetelescope Hubble team breaks cosmic distance record The size of the universe
Πρινς Ρούπερτ (Βρετανική Κολομβία)

Το Πρινς Ρούπερτ (αγγλικά: Prince Rupert) είναι πόλη λιμάνι στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Βρίσκεται στο νησί Κάιεν κοντά στη στενή λωρίδα γης της Αλάσκας. Η πόλη αυτή αποτελεί κόμβο χερσαίων, αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών στη Βόρεια Ακτή της Βρετανικής Κολομβίας και έχει πληθυσμό 12.220 κατοίκους από το 2016.

 Το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται στο νησί Κάιεν (περίπου 770 χλμ. βορειοδυτικά του Βανκούβερ), ακριβώς βόρεια από τις εκβολές του ποταμού Σκήνα και συνδέεται με μια μικρή γέφυρα με την ηπειρωτική χώρα. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής του νησιού, μπροστά στο λιμάνι του Πρινς Ρούπερτ. Στο δευτερεύον δυτικό άκρο του Υπερκαναδικού Αυτοκινητοδρόμου 16 (ο αυτοκινητόδρομος Γέλοουχεντ), το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται περίπου 16 χλμ. δυτικά του Πορτ Έντουαρντ, 144 χλμ. δυτικά του Τέρρας και 715 χλμ. δυτικά του Πρινς Τζορτζ.
Βραβεία Nebula

Τα Βραβεία Nebula απονέμονται ετησίως από τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA) στο καλύτερο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας/φαντασίας που εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς. Δεν υπάρχει χρηματικό έπαθλο που να σχετίζεται με το βραβείο. Αντίθετα στον νικητή απονέμεται μια διαφανής κατασκευή, η οποία περιέχει ένα ενσωματωμένο σπειροειδές νεφέλωμα με γκλίτερ και πολύτιμους λίθους κομμένους με τέτοιο τρόπο, ώστε να μοιάζουν με πλανήτες.

 Το Βραβείο Nebula απονέμεται σε τέσερις διαφορετικές κατηγορίες: Μυθιστόρημα, Νουβέλα, Νovelette και Διήγημα. Από το 1973 έως το 1977 και ξανά από το 1999 έως το 2008, απονέμονταν επιπλέον και ένα βραβείο σεναρίου, αλλά το 2009 αντικαταστάθηκε από το βραβείο Bradbury. Οι κατηγορίες αυτές καθορίζονται από τον αριθμό των λέξεων, ως εξής: Μυθιστόρημα: 40.000 λέξεις ή περισσότερο Νουβέλα: τουλάχιστον 17.500 λέξεις αλλά κάτω από 40,000 λέξεις Novelette: τουλάχιστον 7.500 λέξεις αλλά κάτω από 17.500 λέξεις Διήγημα: 7.500 λέξεις Ξεκινώντας από το 2009, τα Βραβεία Nebula θα μετακινηθούν σε ένα πρότυπο σύστημα επιλεξιμότητας, σύμφωνα με το ημερολογιακό έτος. Έργα που εκδόθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους μπορούν να είναι υποψήφια, ακόμη κι αν έχουν ήδη δημοσιευθεί σε άλλο μέρος. Τα μέλη του SFWA μπορούν να προτείνουν έργα προς ανάγνωση κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου, τα μέλη του SFWA μπορούν να προτείνουν έως και πέντε έργα για κάθε κατηγορία. Οι κορυφαίες έξι υποψηφιότητες εμφανίζονται στην τελική ψηφοφορία. Η ψηφοφορία διεξάγεται από τις 20 Φεβρουαρίου έως τις 30 Μαρτίου. Ο αριθμός των υποψηφιοτήτων χρησιμοποιείται για να καθορίσει τον νικητή σε περίπτωση ισοψηφίας. Αν ακόμη υπάρχει ισοπαλία, η ισοπαλία ισχύει και τότε και τα δύο έργα λαμβάνουν το βραβείο. Η ιστοσελίδα των Βραβείων Nebula «Λίστα από προηγούμενους νικητές». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2011. Αποσπάσματα και συνόψεις των υποψήφιων και νικητήριων μυθιστορημάτων Εικόνα του Solstice Award YouTube βίντεο της αποδοχής του βραβείου Bradbury από τον Joss Whedon το 2009 Εικόνα του βραβείου Bradbury
Φραγκίσκος Γκοντζάγκα του Αριάνο

Για τον καρδινάλιο του 15ου αιώνα, δείτε το Φραγκίσκος Γκοντσάγκα, καρδινάλιος (1444–1483).Ο Φραγκίσκος, ιταλ.: Francesco Gonzaga (6 Δεκεμβρίου 1538 - 6 Ιανουαρίου 1566) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα-Γκουαστάλα ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν δούκας του Αριάνο. Ήταν επίσης Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος και επίσκοπος.

 Γεννήθηκε στο Παλέρμο, ως γιος του Φερράντε Α΄ κόμη της Γκουαστάλα και της Ισαβέλλας ντι Κάπουα. Ο πατέρας του ήταν εκείνη την εποχή επίτροπος του Παλέρμο. Ο Φραγκίσκος ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα και αδελφός του καρδινάλιου Τζοβάννι-Βιντσέντσο. Όταν ο Φερράντε απεβίωσε το 1557, ο Έρκολε έγινε κηδεμόνας και ο -νεαρός από τη Μάντουα ανθρωπιστής και μελλοντικός Ιησουίτης- Aντόνιο Ποσεβίνο έγινε διδάσκαλος των αδελφών. Ο Φραγκίσκος σπούδασε νομικά όταν ήταν νέος. Το 1538 έγινε αρχιεπίσκοπος της Γκουαστάλα. Στις 26 Φεβρουαρίου 1560 έγινε αποστολικός αρχιγραμματέας. Οπάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στη Σύσκεψη της 26ης Φεβρουαρίου 1561. Έλαβε τον ερυθρό πίλο και τη διακονία του Σαν Νικόλα ιν Κάρκερε στις 10 Μαρτίου 1561. Ο πάπας τον ονόμασε παπικό εκπρόσωπο (legatus) στην επαρχία Καμπάνια ε Μαριτίμα. Στις 2 Μαρτίου 1562 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Κοζέντσα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία· ορίστηκε διαχειριστής της επισκοπής. Στις 16 Ιουλίου 1562 επελέγη για τη Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα, μία τιτουλάρια εκκλησία, που ανακηρύχθηκε ως διακονία του pro illa vice (για την περίσταση). Επελέγη για την τάξη των καρδιναλίων ιερέων την 1η Μαρτίου 1564 και η Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα επέστρεψε στο καθεστώς της ως τιτουλάριας εκκλησίας εκείνη την εποχή. Παραιτήθηκε από τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της Κοζέντσα λίγο πριν από τις 12 Ιανουαρίου 1565. Στις 5 Μαΐου 1565 εξελέγη επίσκοπος της Μάντοβα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία. Συμμετείχε στο παπικό Συμβούλιο (Conclavium) του 1565-66, που εξέλεξε τον πάπα Πίο Β΄. Απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου, στη Ρώμη στις 6 Ιανουαρίου 1566. Τάφηκε στο Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα. Losito, Maria (2005). La Casina Pio IV in Vaticano. Vatican City: Pontificia Accademia delle Scienze.
Τζον Χάουαρντ

Ο Τζον Χάουαρντ (John Howard, γενν. 26 Ιουλίου 1939) ήταν τετράκις πρωθυπουργός και ο πιο πετυχημένος πολιτικός (στη σύγχρονη εποχή) στη χώρα του Αυστραλία, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.

 Γεννήθηκε σε προάστιο του Σίδνεϊ το 1939. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και το 1971 νυμφεύθηκε την Τζάνετ Πάρκερ, με την οποία απέκτησαν 3 παιδιά. Εξελέγη βουλευτής το 1974. Ένα χρόνο μετά έγινε Υπουργός για θέματα Επιχειρήσεων και Καταναλωτών στην κυβέρνηση του Φρέιζερ, ενώ το 1977, σε ηλικία 38 ετών, έγινε υπουργός Οικονομικών, κερδίζοντας το παρατσούκλι the boy Treasurer. Το 1982 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος. Έγινε ο 25ος πρωθυπουργός της Αυστραλίας στις 11 Μαρτίου 1996 και κατάφερε να επανεκλεγεί τα έτη 1998, 2001 και 2004. Έγινε ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος το 1995, θέση που είχε και την περίοδο 1985-89. Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 9ης Οκτωβρίου 2004, επανεξελέγη για 4η φορά στην πρωθυπουργία. Τήρησε φιλοαμερικανική στάση και έστειλε στρατό τόσο στο Ανατολικό Τιμόρ (ως ειρηνευτική δύναμη), όσο και στο Ιράκ. Στο εσωτερικό, το 2005 αποκαλύφθηκε ότι απελάθηκαν αρκετοί διανοητικά ανάπηροι πολίτες κατά τη διακυβέρνησή του, πράγμα που προκάλεσε σάλο, ενώ περιόρισε την οπλοφορία, έπειτα από το επεισόδιο μαζικών πυροβολισμών στο Πορτ Άρθουρ με 35 νεκρούς. Η κυβέρνηση του Τζον Χάουαρντ αρνήθηκε να υπογράψει το Πρωτόκολλο του Κιότο για την προστασία του περιβάλλοντος, μείωσε δραστικά, δια νόμου, τα δικαιώματα των μισθωτών και επικρίθηκε για τη σκληρή της στάση απέναντι στους Αυστραλούς ιθαγενείς και τους μετανάστες. Γενικότερα χαρακτηρίστηκε φιλοπόλεμος ηγέτης, με περιορισμένη ευαισθησία σε θέματα περιβάλλοντος και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ηττήθηκε στις εκλογές στις 24 Νοεμβρίου 2007 και αποχώρησε από την πρωθυπουργία και από την ηγεσία του Φιλελεύθερου Κόμματος. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κέβιν Ραντ. Σήμερα ο Χάουαρντ είναι πρόεδρος της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης, δηλαδή του διεθνούς οργανισμού των κεντροδεξιών κομμάτων. Έγινε μέλος του Τάγματος της Αξίας, μίας διάκρισης περιορισμένου αριθμού μελών. Στις 26 Οκτωβρίου 2010 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με τίτλο "Lazarus Rising: A Personal and Political Autobiography". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Howard στο Wikimedia Commons Ο Τζον Χάουαρντ στα Αρχεία Πρωθυπουργών της Αυστραλίας
Λεόνε της Σιέρα Λεόνε

Το Λεόνε (leone) είναι το νόμισμα της Σιέρρα Λεόνε. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents). Ο κωδικός ISO 4217 του λεόνε είναι SLL και βραχυγραφείται ως Le , που τίθεται πριν την αξία.

 Το δολάριο ήταν το πρώτο νόμισμα στη Σιέρρα Λεόνε ως ανεξάρτητης χώρας. Το 1964 εισήχθη το λεόνε και αντικατέστησε τη Λίρα Βρετανικής Δυτικής Αφρικής σε ισοτιμία της μιας λίρας προς 2 λεόνε. Αυτό σήμαινε ότι 1 λεόνε ήταν ίσο σε αξία με 10 σελλίνια. Το 1964 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του ½, 1 και των 5, 10 και 20 cents. Σε όλα υπήρχε επάνω το πορτρέτο του Σερ Μίλτον Μαργκάι. Το 1972 κυκλοφόρησαν κέρματα των 50 σεντς με το πορτρέτο του δρα Σιάκα Στίβενς. Ακολούθησε νέα σειρά το 1980 σε αξίες του ½, 1 και των 5, 10 και 20 σεντς, με το ίδιο πορτρέτο. Το 1987 εισήχθησαν τα οκταγωνικά κέρματα του 1 λεόνε. Έπειτα από μια περίοδο υψηλού πληθωρισμού, νέα κέρματα εισήχθησαν το 1996 αξίας 10, 50 και 100 λεόνε. Το 2004 ακολούθησαν κέρματα των 500 λεόνε. Μόνο τα κέρματα των 100 λεόνε είναι σήμερα διαθέσιμα σε οποιαδήποτε ποσότητα. Οι περισσότεροι καταστηματάρχες και ιδιοκτήτες εστιατορίων στη χώρα σπανίως συναντούν κέρματα των 500 λεόνε. Το 1964 κυκλοφόρησαν από την Τράπεζα της Σιέρρα Λεόνε χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 2 και των 5 λεόνε, ενώ το 1979 προστέθηκαν εκείνα των 50 σεντς και το 1980 αυτά των 10 λεόνε. Το 1982 κυκλοφόρησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 και το 1988 αυτά των 100 λεόνε, τα 500 λεόνε κυκλοφόρησαν το 1991, τα 1000 και 5.000 το 1993, τα 2.000 λεόνε τη χρονιά 2000 και τα 10.000 λεόνε εισήχθησαν το 2004. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 500, 1000, 2.000, 5.000 και των 10.000 λεόνε. Τα τελευταία είναι σπάνια στις συναλλαγές. Στις περισσότερες συναλλαγές χρησιμοποιούνται δεσμίδες από 5.000 λεόνε. Εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού, αναμένεται η εισαγωγή χαρτονομίσματος των 20.000 λεόνε. Δολάριο Σιέρα Λεόνε Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Αριστείδης Σπαθάκης

Ο Αριστείδης Σπαθάκης (1837-1897) ήταν Έλληνας παιδαγωγός και συγγραφέας. Μετά τις σπουδές του στη Ριζάρειο Σχολή έκανε σπουδές Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο των Αθηνών, Σε ηλικία 26 ετών εστάλη από την κυβέρνηση στη Γερμανία, όπου επιδόθηκε στην παιδαγωγική. Εν συνεχεία δίδαξε ως καθηγητής στο Αρσάκειο. Το έργο του "Παιδαγωγός" μεταφράστηκε και στα βουλγαρικά.

 Ιστορία της παιδαγωγικής Λογική και ψυχολογία Εγχειρίδιον παιδαγωγικής (1875) Παιδαγωγός (1882) Οικιακή παιδαγωγική Σχολική παιδαγωγική Περί ψυχής έκθεσις ιστορική : Αρχαία εποχή-Πατέρες και διδάσκαλοι της εκκλησίας-Μεσαιωνική εποχή-Νεωτέρα εποχή-Συμπεράσματα (Αθήνα 1953) «Περί της φιλοκαλίας και φιλομουσίας των αρχαιοτάτων Ελλήνων» (Ημερολόγιον Σκόκου, τ. 4, No 0 (1889), σελ. 289-293) «Περί των γυναικών παρά τοις αρχαιοτάτοις Έλλησιν» (δημοσιεύθηκε σε: Ποικίλη Στοά, τ. 5, No 1 (1885), σελ. 160-168) «Περί των παιδαγωγικών ενεργειών του Πεσταλότση» (δημοσιεύθηκε σε: Παρνασσός, τ. 1, No. 5 (1877), σελ. 342-357) «Περί της κατ’ Αριστοτέλην Παιδείας» (δημοσιεύτηκε σε: Παρνασσός; τ. 5, No. 3 (1881), σελ. 226-244) Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, τ. 11. Πανδέκτης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1917

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ, διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 6 και 7 Μαΐου 1917, τρία χρόνια μετά το προηγούμενο, αφού τα πρωταθλήματα του 1915 και 1916 ματαιώθηκαν λόγω της εμπλοκής της χώρας στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και του εθνικού διχασμού που επακολούθησε. Πολυνίκης των αγώνων αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. Δεν διεξήχθη Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κλαδί δάφνης.

 Στους αγώνες παρευρέθηκε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με τη βασιλική οικογένεια και πρόεδρος της Ελλανοδίκου Επιτροπής τοποθετήθηκε ο πρίγκηπας Αλέξανδρος, ο οποίος ένα μήνα αργότερα, στις 11 Ιουνίου, ορίστηκε ως βασιλιάς του ελληνικού κράτους, στη θέση του πατέρα του και του διαδόχου Γεωργίου, των οποίων την απομάκρυνση επέβαλαν οι δυνάμεις της Αντάντ ως φιλογερμανών. Παρά την προσπάθεια να δοθεί κάποια επισημότητα, οι αγώνες δεν είχαν μεγάλη επιτυχία, αφού δεν υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αθλητών και συλλόγων. Δεν είναι γνωστά τα πλήρη αποτελέσματα. Παρακάτω αναφέρονται οι νικητές των αγωνισμάτων της β΄ ημέρας των αγώνων. Για την α΄ ημέρα είναι γνωστοί οι νικητές αλλά όχι το αγώνισμα που επικράτησαν. Συγκεκριμένα αναφέρεται για την α΄ ημέρα: "Κατά τα εκτελεσθέντα αγωνίσματα ήλθον νικηταί οι κ.κ. Γεωργαντάς, Χατζηδημητρίου, Κωστάλας, Δημητριάδης, Παπαοικονόμου, Αθηναίος, Μάρος, Ρουμπέσης, Κάντζας, Καράκαλος, Κουλουμπέρδας, Δαρίβας, Μύλλερ, Καββαδίας, Σταυρόπουλος, Πετράκος, Πολυλάς και Δήμας."Για ορισμένους από τους ανωτέρω είναι γνωστός ο σύλλογος που ανήκαν: Πανελλήνιος (Γεωργαντάς, Νομικός, Κουλουμπέρδας, Μύλλερ, Χατζηδημητρίου), Εθνικός (Αθηναίος, Πετράκος, Ρουμπέσης, Παπαοικονόμου), Πειραϊκός Σύνδεσμος (Κάντζας, Καράκαλος, Κωστάλας), Ακαδημαϊκό Γυμναστήριο (Δήμας), Πρόσκοποι (Δαρίβας). Δεν είναι γνωστά τα πλήρη αποτελέσματα. Από μεταγενέστερες λίστες πρωταθλητών είναι γνωστό πως ο Πανελλήνιος αναδείχθηκε πολυνίκης με 12 πρώτες νίκες. Οι νίκες των υπολοίπων συλλόγων αναφέρονται με βάση τα στοιχεία όσων νικητών αθλητών είναι γνωστός ο σύλλογος που ανήκαν. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 16/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 18/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 20/6/1949. "Η ιστορία των Πανελληνίων Αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 23/6/1949. "Εμπρός", 6/5/1917. "Εμπρός", 7/5/1917. "Εμπρός", 8/5/1917. "Σκριπ", 7/5/1917.
Point of Entry

Point of Entry είναι ο τίτλος του έβδομου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Φεβρουάριο του 1981 μέσω της "Columbia Records". Στις 7 Μαΐου 2001, το άλμπουμ επανεκδόθηκε από την "Columbia" με δύο επιπλέον κομμάτια, το ακυκλοφόρητο "Thunder Road" και μία ζωντανή εκτέλεση του "Desert Plains" από τις 23 Μαΐου 1986 στο Σεντ Λούις.

 Μετά από την εμφάνιση τους στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Top of the Pops" στα τέλη Αυγούστου του 1980 λόγω της επιτυχίας του σινγκλ "United", ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ και οι κιθαρίστες Γκλεν Τίπτον και Κ.Κ. Ντάουνινγκ πέρασαν μερικές εβδομάδες σε στούντιο του Λονδίνου, με σκοπό τη σύνθεση νέων τραγουδιών. Το συγκρότημα αποφάσισε να ηχογραφήσει το νέο του δίσκο το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς στην Ίμπιζα της Ισπανίας, δημιουργώντας για πρώτη φορά ένα στούντιο δίσκο εκτός Μεγάλης Βρετανίας. Σκοπός αυτής της κίνησης ήταν η μείωση των εξόδων, αλλά ο ιδιοκτήτης του στούντιο αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ο χώρος βρισκόταν σε κακή κατάσταση, δημιουργώντας απρόσμενες καταστάσεις με διακοπές του ρεύματος και δυσλειτουργία των μηχανημάτων. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στα τέλη Φεβρουαρίου του 1981, ανεβαίνοντας στο # 14 των βρετανικών τσαρτ και το # 39 των αντίστοιχων αμερικανικών. Το άλμπουμ συνοδευόταν από τα σινγκλ "Don't Go" και "Hot Rockin' " τα οποία μπήκαν στους βρετανικούς καταλόγους επιτυχιών και έγινε χρυσό στις 10 Νοεμβρίου 1989. Η περιοδεία για την προώθηση του "Point of Entry" ξεκίνησε στις 13 Φεβρουαρίου 1981 στην Ολλανδία, με τους Judas Priest να συμπεριλαμβάνουν στο set list τους από το νέο άλμπουμ τα "Solar Angels ", "Heading Out to the Highway", "Troubleshooter" και "Hot Rockin' ". Το ευρωπαϊκό κομμάτι περιελάμβανε δώδεκα εμφανίσεις στην Ολλανδία, τη Γαλλία, τη Δυτική Γερμανία και τη Σουηδία, με τους Saxon να ανοίγουν τις συναυλίες τους. Στη συνέχεια οι Judas Priest μετέβησαν στη Βόρεια Αμερική, δίνοντας την πρώτη τους συναυλία στις 6 Μαΐου στην Ινδιανάπολη, μαζί με τους Iron Maiden, τους Humble Pie και τους Joe Perry Project. Η βορειοαμερικανική περιοδεία διήρκεσε για 31 εμφανίσεις μέχρι τις 31 Ιουλίου, ενώ η δεύτερη και τελευταία ευρωπαϊκή περιοδεία ξεκίνησε στις 6 Νοεμβρίου 1981 από το Χαλ της Αγγλίας, με support συγκρότημα τους Accept, για να ολοκληρωθεί μετά από 35 συναυλίες στα μέσα Δεκεμβρίου, στο Αμβούργο. 1. Heading Out to the Highway (Halford, Tipton, Downing) - 3:47 2. Don't Go (Halford, Tipton, Downing) - 3:18 3. Hot Rockin' (Halford, Tipton, Downing) - 3:17 4. Turning Circles (Halford, Tipton, Downing) - 3:42 5. Desert Plains (Halford, Tipton, Downing) - 4:36 6. Solar Angels (Halford, Tipton, Downing) - 4:04 7. You Say Yes (Halford, Tipton, Downing) - 3:29 8. All the Way (Halford, Tipton, Downing) - 3:42 9. Troubleshooter (Halford, Tipton, Downing) - 4:00 10. On the Run (Halford, Tipton, Downing) - 3:47 Point of Entry (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): ΠλατινένιοςΗνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Point of Entry" είχε την εξής μορφή:Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικάΓκλεν Τίπτον - κιθάραΚ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάραΊαν Χιλ - μπάσοΝτέιβ Χόλαντ - τύμπανα
Χάινριχ Σελ

Ο Χάινριχ Κάρλ Σελ (Λετονικά: Heinrihs Kārlis Šēls, 17 Μαΐου 1829 – 13 Απριλίου 1909) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας της Βαλτικής που έζησε και εργάστηκε στη Ρίγα της Λετονίας. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες της Ρίγας του 19ου αιώνα και έχει σχεδιάσει εκεί περισσότερα από 40 δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

 Ο Χάινριχ Σελ γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1829 στο Αμβούργο. Το 1847 ξεκίνησε σπουδές στην Ακαδημία Τεχνών της Πετρούπολης. Μετά την αποφοίτησή του το 1851 έγινε βοηθός του αρχιτέκτονα και καθηγητή της Ακαδημίας Λούντβιχ Μπόνστεντ. Το 1853, ο Σελ επέβλεψε την κατασκευή του κτιρίου της Μεγάλης Συντεχνίας στη Ρίγα (αρχιτέκτονας K. Beine). Από το 1860 έως το 1862, μαζί με τον F. Hess, επέβλεψαν την κατασκευή του Πρώτου Γερμανικού Θεάτρου της Ρίγας (αρχιτέκτονας Λούντβιχ Μπόνστεντ). Το 1862 ο Σελ έγινε λέκτορας στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης, αν και ο κύριος χώρος εργασίας του ήταν η Ρίγα. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ο Χάινριχ Σελ σχεδίασε κτίρια στη Ρίγα, στο Βέντσπιλς και επίσης στην Εσθονία. Ανακαίνισε επίσης πολλά δωμάτια στο παλάτι της Γιέλγκαβα.Το 1899, μαζί με τον Φρίντριχ Σέφελ, δημιούργησαν το δικό τους κτιριακό γραφείο Scheel & Scheefel, το οποίο έγινε ένα από τα πρωτοπόρα της αρχιτεκτονικής Άρτ Νουβό στη Ρίγα. Ο Χάινριχ Σιλ πέθανε στις 13 Απριλίου 1909 στη Ρίγα και θάφτηκε στο Μεγάλο Νεκροταφείο της Ρίγας. Ο Χάινριχ Σελ εργάστηκε ως επί το πλείστον σε εκλεκτικό στυλ. Τα περισσότερα κτίρια έχουν σχεδιαστεί σε νεοαναγεννησιακές μορφές, αλλά χρησιμοποίησε επίσης νεογοτθικό ή μείγμα και των δύο. Στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν ένας από τους πρώτους αρχιτέκτονες που άρχισαν να εργάζονται σε στυλ αρτ νουβό. Το κτίριο της Ρωσικής Εταιρείας Ηλεκτρολόγων Μηχανικών " Ένωση " (1899) είναι τώρα το κεντρικό κτίριο του VEF . Λουθηρανική Εκκλησία στο Kemeri (1897), st. A. Upisha, 18. Κτήριο τράπεζας στην πλατεία Dom (1887) Το σπίτι του Ντέτμαν στην οδό Tirgoņu 4 (1900) σε συνεργασία με τον Φρίντριχ Σέφελ. Κτίριο κατοικίων στην οδό Skūņu 10/12 (1902) σε συνεργασία με τον Φρίντριχ Σέφελ για λογαριασμό του οπτικού Χ. Ντετμάν τα αρχικά του οποίου υπάρχουν στο κτίριο. Στην κορυφή του υπάρχει η φιγούρα ενός σκύλου που συμβολίζει τον φύλακα του σπιτιού. Κτίριο κατοικιών στην οδό Teātra 9 (1903) πάνω από το οποίο υψώνεται μια ομάδα τριών άτλαντων που δημιούργησε ο γλύπτης A. Foltz με την υδρόγειο σφαίρα στους ώμους τους. Η σφαίρα από βιτρό που φωτίζεται τα βράδια είναι σαν σύμβολο της προόδου της νέας εποχής. https://jugendstils.riga.lv//JugendstilsRiga/ssels/ eremy Howard. Art Nouveau: International and National Styles in Europe. — Manchester University Press, 1996. — С. 200, 207. — 268 с.