Νταβίντ Ζινολά

Ο Νταβίντ Ντεζιρέ Μαρκ Ζινολά (γεννημένος στις 25 Ιανουαρίου 1967) είναι ένας πρώην Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει επίσης εργαστεί ως ηθοποιός και μοντέλο. Ο Ζινολά γεννήθηκε στο Γκασέν του Βαρ. Αγωνίστηκε για δέκα σεζόν στη γενέτειρά του, Γαλλία, προτού μετακομίσει στην Αγγλία το 1995, όταν και πήρε μεταγραφή για τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Παρέμεινε στη χώρα, μέχρι την αποχώρησή του από τον χώρο του ποδοσφαίρου, επτά χρόνια αργότερα, έχοντας επίσης αγωνιστεί για λογαριασμό των Τότεναμ Χότσπερ, Άστον Βίλα και Έβερτον. Από την απόσυρσή του από τον χώρο του ποδοσφαίρου, το 2002, και μετά ασχολήθηκε με άλλους τομείς, μεταξύ άλλων της ηθοποιίας.

 Ο Ζινολά αγωνίστηκε σε συλλογικό επίπεδο με τις Τουλόν (1985–88), Ρασίνγκ Λεβαλουά 92 (1988–90), Μπρεστ (1990–92), Παρί Σεν Ζερμέν (1992–95), Νιούκασλ Γιουνάιτεντ (1995–97), Τότεναμ Χότσπερ (1997–2000), Άστον Βίλα (2000–2002) και Έβερτον (2002). Ο Ζινολά πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ το 1985, σε ηλικία 18 ετών, σε μία εκτός έδρας νίκη της ομάδας του με αντίπαλο απέναντι στη Μετς, με σκορ 2-0. Σημείωσε 14 συμμετοχές στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν με την ομάδα, και μέχρι το 1986 είχε καταστεί, πλέον, βασικό στέλεχος της Τουλόν. Το 1988, μεταπήδησε στη Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Παρί, όπου παρέμεινε μέχρι τη μεταγραφή του στην Μπρεστ το 1990. Εκεί ήταν, που ξεκίνησε να εντυπωσιάζει τους διάφορους σκάουτερ με το πλούτσιο ταλέντο του. Το 1991, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη της Μπρεστ (3–2) επί της μελλοντικής του ομάδας, Παρί Σεν Ζερμέν. Ο Ζινολά εντάχθηκε στον σύλλογο της γαλλικής πρωτεύουσας τον Ιανουάριο του 1992, σε μια εποχή κατά την οποία η ΠΣΖ διψούσε για επιτυχίες, χάρη στην οικονομική βοήθεια του τηλεοπτικού κολοσσού Canal+. Λίγος καιρός του χρειάστηκε για να προσαρμοστεί στο καινούργιο αυτό περιβάλλον και σύντομα έγινε από τους πλέον αγαπημένους παίκτες του κοινού του Παρκ ντε Πρενς, χάρη στο εξαιρετικό του κοντρόλ της μπάλας, καθώς και την άνεση κινήσεων στον αγωνιστικό χώρο που διέθετε. Τον ίδιο καιρό, βρισκόταν σε εξαιρετικά δεινή θέση με την Εθνική Γαλλίας, προπονητής της οποίας ήταν, τότε, ο Ζεράρ Ουγιέ, αλλά το παριζιάνικο κοινό ποτέ δεν φάνηκε να έχει κάποιο πρόβλημα μαζί του. Αντιθέτως, κατάφερε να γίνει ένας από τους πλέον δημοφιλείς παίκτες εντός των τάξεων των, απαιτητικών, φίλων της Παρί. Ήταν αγαπητός σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, που ακόμη κι όταν παραδέχτηκε πως από μικρό παιδί υποστήριζε τη “μισητή” αντίπαλο της ΠΣΖ, Ολιμπίκ Μαρσέιγ και πως θα είχε μεταγραφεί ευχαρίστως σε αυτή αντί για την Παρί, εάν οι διαπραγματεύσεις με τον, τότε, ισχυρό άνδρα των Μασσαλών Μπερνάρ Ταπί, δεν κατέληγαν σε αδιέξοδο, η δημοτικότητά του παρέμεινε στα ίδια επίπεδα.Κατά την πρώτη του “γεμάτη” σεζόν με την Παρί Σεν Ζερμέν (1992–93), ο Ζινολά κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, ενώ, ταυτόχρονα, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στα τέλη του 1993, έλαβε το βραβείο του Καλύτερου Γάλλου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς από το περιοδικό France Football. Η σεζόν 1993–94, ήταν μακράν η καλύτερή του, αν και σημαδεύτηκε από μία από τις χειρότερες στιγμές στην καριέρα του Ζινολά, η οποία έλαβε χώρα τον Νοέμβριο του 1993. Συγκεκριμένα, του χρεώθηκε η αποτυχία η ήττα της Εθνικής Γαλλίας από την αντίστοιχη της Βουλγαρίας, η οποία οδήγησε τους Les Bleus στον αποκλεισμό από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Κι ενώ είχε προβλήματα με την εθνική του ομάδα, ο Ζινολά εντυπωσίαζε με την απόδοσή του στην ομάδα του. Συγκεκριμένα, η Παρί ΣΖ, η οποία εκείνη την εποχή διέθετε παίκτες όπως οι Πολ Λε Γκεν, Μπερνάρ Λαμά και Αντουάν Κομπουαρέ, ενώ προπονητής της ήταν ο Πορτογάλος Αρτούρ Ζόρζε, κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλητή στην ιστορία της, γνωρίζοντας την ήττα μονάχα τρεις φορές, στη διάρκεια εκείνης της σεζόν. Ο Ζινολά έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη νικητήρια, για την ομάδα του, σεζόν, πετυχαίνοντας 13 γκολ σε 38 αγώνες, τα οποία τον έφεραν πρώτο σκόρερ της Παρί Σεν Ζερμέν για εκείνη τη σεζόν. Η επομενη σεζόν, υπό τις οδηγίες του νέου προπονητή Λουίς Φερναντές, αποδείχτηκε λιγότερο επιτυχημένη στο πρωτάθλημα, με την ΦΚ Ναντ να κατακτά, τελικά, τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο Ζινολά σκόραρε 11 φορές σε 28 συμμετοχές για το πρωτάθλημα. Όμως η ΠΣΖ κατάφερε να λάμψει στον θεσμό του κυπέλλου, κατακτώντας ακόμη ένα Κύπελλο Γαλλίας, καθώς και την πρώτη έκδοση του νεοσύστατου Λιγκ Καπ. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η ομάδα του Παρισιού έκανε τη μεγάλη έκπληξη, αποκλείοντας από τη συνέχεια της διοργάνωσης τη φιναλίστ του 1994, Μπαρτσελόνα, στη φάση των προημιτελικών, με τον Ζινολά να έχει αρκετά καλή απόδοση στους συγκεκριμένους αγώνες. Η ομάδα του, τελικά, αποκλείστηκε στην επόμενη φάση από την κάτοχο του τίτλου ΑΚ Μίλαν. Το καλοκαίρι του 1995, ο Νταβίντ Ζινολά αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Γαλλία. Γνωστός για τη λατρεία του για το ισπανικό ποδόσφαιρο, όλοι περίμεναν να υπογράψει στην Μπαρτσελόνα. Επιπλέον, μεταξύ 1992 και 1995, οι καταπληκτικές του εμφανίσεις στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις απέναντι στα ισπανικά μεγαθήρια Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα τράβηξαν το ενδιαφέρον του ισπανικού Τύπου, με τα τοπικά ΜΜΕ να του δίνουν το παρατσούκλι "El Magnifico". Τελικώς, και προς γενική έκπληξη, κατέληξε στην αγγλική Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, προπονητής της οποίας ήταν, τότε, ο Κέβιν Κίγκαν. Το 1995, ο Ζινολά υπέγραψε στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ έναντι ποσού ύψους £2.5 εκατομμυρίων. Αποκτήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία ο προπονητής Κέβιν Κίγκαν προσπαθούσε να μετατρέψει την ομάδα σε μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του αγγλικού ποδοσφαίρου, με την τότε διοίκηση του συλλόγου να είναι έτοιμη να δαπανήσει μεγάλα χρηματικά ποσά για την απόκτηση μεγάλων ευρωπαϊκών αστέρων. Ο Ζινολά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα, σε έναν αγώνα απέναντι στην Κόβεντρι Σίτι στις 19 Αυγούστου 1995, όπου η Νιούκαστλ επικράτησε με σκορ 3–0. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για το πρωτάθλημα στις 27 Αυγούστου, με αντίπαλο τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ, εκτός έδρας, με την ομάδα του να επικρατεί με σκορ 2–0, ενώ πέτυχε συνολικά πέντε τέρματα στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν στο αγγλικό πρωτάθλημα. Τη σεζόν 1995–96, η Νιούκαστλ τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα, τέσσερις βαθμούς πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αυτή ήταν η καλύτερη βαθμολογική θέση της ομάδας στο πρωτάθλημα έπειτα από δεκαετίες, με τον Ζινολά να αποτελεί σημαντικότατο στέλεχος αυτής της ομάδας. Η χημεία εντός της ομάδας ήταν εξαιρετική, με τον Ζινολά να προσαρμόζεται χωρίς πολλά προβλήματα στις νέες απαιτήσεις. Τελικώς όμως, η απογοήτευση ήταν μεγάλη στη Νιούκαστλ για τη δεύτερη θέση, καθώς η ομάδα προηγούνταν στον βαθμολογικό πίνακα με διαφορά 10 βαθμών μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου. Το 1996, η Μπαρτσελόνα κατέθεσε πρόταση για την απόκτησή του, αλλά η Νιούκαστλ την απέρριψε. Ο Ζινολά δήλωσε αργότερα για την απογοήτευσή του που δεν αγωνίστηκε ποτέ με μια "μεγάλη ομάδα". Με στόχο την ενίσχυσή της, η Νιούκαστλ πλήρωσε £15 εκατομμύρια, σπάζοντας το σχετικό ρεκόρ μεταγραφών, για την απόκτηση του Άλαν Σίρερ. Και πάλι όμως, η Νιούκαστλ τερμάτισε για μια ακόμη φορά δεύτερη, με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να την ξεπερνάει και πάλι στον βαθμολογικό πίνακα της Πρέμιερ Λιγκ. Κι ενώ η σεζόν βρισκόταν στα μέσα της, ο Κέβιν Κίγκαν ξαφνικά παραιτήθηκε από τη θέση του προπονητή, με τον Κένι Νταλγκλίς να παίρνει τη θέση του. Ο Κίγκαν αποχώρησε από την ομάδα τον Ιανουάριο του 1997, με τον Ζινολά να μην καταφέρει ποτέ να τα βρει με τον αντικαταστάτη του, Κένι Νταλγκλίς, ο οποίος ποτέ δεν συμπάθησε ιδιαίτερα τον Γάλλο. Σύντομα έγινε εμφανής η πρόθεση του παίκτη να αποχωρήσει από την ομάδα του Τάινσαϊντ, κι αυτό παρά τη δημοτικότητά του στις τάξεις των οπαδών των Geordies, μερικοί εκ των οποίων του είχαν δώσει το παρατσούκλι "David Copperfield", λόγω της ικανότητάς του στις ντρίμπλες. Ο Ζινολά είναι παντρεμένος με το μοντέλο σε οίκο μόδας Κοραλίν. Το ζεύγος έχει έναν γιό και μία κόρη, και ζει κοντά στο Σαιν Τροπέ. Το 2008, ο Ζινολά έλαβε ασημένιο μετάλλιο στο International Wine Challenge για ένα τύπου ροζέ κρασί, το οποίο παρήγαγε σε αμπέλια του στην Προβηγκία. Παρί Σεν Ζερμέν Πρωτάθλημα Γαλλίας: 1994 Κύπελλο Γαλλίας: 1993, 1995 Λιγκ Καπ Γαλλίας: 1995Τότεναμ Χότσπερ Λιγκ Καπ Αγγλίας: 1999 Τότεναμ ΧότσπερEnglish PFA Players' Player of the Year 1999. English Football Writers Player of the Year 1999. Club Player of Year 1998 Άρθρο των Sunday Times -8 Νοεμβρίου 2009 David Ginola, “Le Magnifique” – Ισπανικά- Προφίλ στο Transfermarkt