Σκακιστικό Τουρνουά Tata Steel

Το Σκακιστικό Τουρνουά Tata Steel είναι ένα ετήσιο σκακιστικό τουρνουά που λαμβάνει χώρα τον Ιανουάριο στην κωμόπολη Βάικ Άαν Ζεε της Ολλανδίας. Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1938 και κάθε χρόνο συμμετέχουν σε αυτό κάποιοι από τους καλύτερους σκακιστές του κόσμου, γκρανμαιτρ και Παγκόσμιοι Πρωταθλητές. Πήρε τη σημερινή του ονομασία το 2011, ενώ τα προηγούμενα χρόνια ονομαζόταν τουρνουά Κόρους (2000-2010), τουρνουά Βάικ Άαν Ζέε (1968-1999) και τουρνουά Μπέφερβαϊκ (1938-1967). Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Νορβηγός Μάγκνους Κάρλσεν που έχει στεφθεί νικητής 7 φορές. Ανάμεσα στους νικητές συγκαταλέγονται σπουδαίοι σκακιστές όπως ο Βισβανάθαν Άναντ, ο Γκάρι Κασπάροφ, ο Ανατόλι Κάρποφ, ο Μιχαήλ Ταλ και ο Μιχαήλ Μποτβίνικ. Νικητής του πιο πρόσφατου τουρνουά (2021) ήταν ο Ολλανδός, Γιόρντεν Βαν Φόρεστ.

 Το τουρνουά Tata Steel του 2021 (15 - 31 Ιανουαρίου) ήταν το 83ο συνολικά και το 11ο που έλαβε χώρα με τη συγκεκριμένη μορφή και ονομασία. Σε αυτό συμμετείχαν 14 από τους κορυφαίους γκρανμαίτρ με μέσο όρο αξιολόγησης 2725 έλο. Ανάμεσα σε αυτούς, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μάγκνους Κάρλσεν και ο νικητής του Tata Steel της προηγούμενης χρονιάς, Φαμπιάνο Καρουάνα. Με το πέρας των 13 γύρων του τουρνουά, στην κορυφή της βαθμολογίας βρέθηκαν οι δύο Ολλανδοί, Γιόρντεν Βαν Φόρεστ και Ανίς Γκίρι, αμφότεροι με 8.5 βαθμούς. Στο τάι μπρέικ για την ανάδειξη του νικητή οι δύο γκρανμαίτρ αγωνίστηκαν σε δύο παρτίδες μπλιτζ (5 λεπτά για τον καθένα με προσαύξηση 3 δευτερολέπτων ανά κίνηση), οι οποίες οδήγησαν σε ισάριθμες ισοπαλίες. Έτσι, ακολούθησε η διαδικασία "Αρμαγεδδών" (μία παρτίδα μπλιτζ στην οποία ο ο παίκτης με τα λευκά διαθέτει 5 λεπτά και ο παίκτης με τα μαύρα 4, όμως σε περίπτωση ισοπαλίας ο παίκτης με τα μαύρα αναδεικνύεται νικητής) κατά την οποία ο Γιόρντεν Βαν Φόρεστ με τα μαύρα νίκησε τον Ανίς Γκίρι που είχε τα λευκά κι έτσι κατέκτησε το 83ο τουρνουά Tata Steel, ο πρώτος Ολλανδός που το καταφέρνει μετά από 36 χρόνια. *Ο Ιρανός Αλιρέζα Φιρούζτζα από τον Δεκέμβριο του 2019 αγωνίζεται κάτω από τη σημαία της FIDE, μετά από την άρνησή του να αγωνίζεται με τη σημαία της χώρας του . 1938 – Φίλιπ Μπάκερ (Ολλανδία) 1939 – Νίκολας Κορτλέβερ (Ολλανδία) 1940 – Μαξ Όυβε (Ολλανδία) 1941 – Άρθουρ Βέινανς (Ολλανδία) 1942 – Μαξ Όυβε (Ολλανδία) 1943 – Άρνολντ βαν ντεν Χουκ (Ολλανδία) 1944 – Τεό βαν Σελτίνγκα (Ολλανδία) 1945 – δεν πραγματοποιήθηκε 1946 – Άλμπεριχ Ο'Κέλι ντε Γκάλγουεϊ (Βέλγιο) 1947 – Τεό βαν Σελτίνγκα (Ολλανδία) 1948 – Λόντεβαϊκ Πρινς (Ολλανδία) 1949 – Σαβιέλι Ταρτακόβερ (Γαλλία) 1950 – Ζαν Χάιν Ντόνερ (Ολλανδία) 1951 – Χέρμαν Πίλνικ (Αργεντινή) 1952 – Μαξ Όυβε (Ολλανδία) 1953 – Νίκολας Ροσολίμο (Γαλλία) 1954 – Hans Bouwmeester (Ολλανδία) και Βάσια Πιρτς (Γιουγκοσλαβία) 1955 – Μπόρισλαβ Μίλιτς (Γιουγκοσλαβία) 1956 – Γκίντεον Στάλμπεργκ (Σουηδία) 1957 – Αλεξάνταρ Ματάνοβιτς (Γιουγκοσλαβία) 1958 – Μαξ Όυβε (Ολλανδία) και Ζαν Χάιν Ντόνερ (Ολλανδία) 1959 – Φρίντρικ Όλαφσον (Ισλανδία) 1960 – Μπεντ Λάρσεν (Δανία) και Τιγκράν Πετροσιάν (ΕΣΣΔ) 1961 – Μπεντ Λάρσεν (Δανία) και Μπόρισλαβ Ίβκοφ (Γιουγκοσλαβία) 1962 – Πίταρ Τριφούνοβιτς (Γιουγκοσλαβία) 1963 – Ζαν Χάιν Ντόνερ (Ολλανδία) 1964 – Πολ Κέρες (ΕΣΣΔ) και Ίβο Νέι (ΕΣΣΔ) 1965 – Λάγιος Πόρτις (Ουγγαρία) και Έφιμ Γκέλερ (ΕΣΣΔ) 1966 – Λεβ Πολουγκαέφσκι (ΕΣΣΔ) 1967 – Μπορίς Σπάσκι (ΕΣΣΔ) 1968 – Βίκτορ Κορτσνόι (ΕΣΣΔ) 1969 – Μιχαήλ Μποτβίνικ (ΕΣΣΔ) και Έφιμ Γκέλερ (ΕΣΣΔ) 1970 – Μαρκ Ταϊμάνοφ (ΕΣΣΔ) 1971 – Βίκτορ Κορτσνόι (ΕΣΣΔ) 1972 – Λάγιος Πόρτις (Ουγγαρία) 1973 – Μιχαήλ Ταλ (ΕΣΣΔ) 1974 – Γουόλτερ Μπράουν (ΗΠΑ) 1975 – Λάγιος Πόρτις (Ουγγαρία) 1976 – Λιούμπομιρ Λιουμπόγεβιτς (Γιουγκοσλαβία) και Φρίντρικ Όλαφσον (Ισλανδία) 1977 – Γκενάντι Σοσόνκο (Ολλανδία) και Έφιμ Γκέλερ (ΕΣΣΔ) 1978 – Λάγιος Πόρτις (Ουγγαρία) 1979 – Λεβ Πολουγκαέφσκι (ΕΣΣΔ) 1980 – Γουόλτερ Μπράουν (ΗΠΑ) και Γιασέρ Σεϊραβάν (ΗΠΑ) 1981 – Γκενάντι Σοσόνκο (Ολλανδία) και Γιαν Τίμαν (Ολλανδία) 1982 – Τζον Ναν (Ηνωμένο Βασίλειο) και Γιούρι Μπαλάσοφ (ΕΣΣΔ) 1983 – Ουλφ Άντερσον (Σουηδία) 1984 – Αλεξάντερ Μπελιάφσκι (ΕΣΣΔ) και Βίκτορ Κορτσνόι (Ελβετία) 1985 – Γιαν Τίμαν (Ολλανδία) 1986 – Νάιτζελ Σορτ (Ηνωμένο Βασίλειο) 1987 – Νάιτζελ Σορτ (Ηνωμένο Βασίλειο) και Βίκτορ Κορτσνόι (Ελβετία) 1988 – Ανατόλι Κάρποφ (ΕΣΣΔ) 1989 – Βισβανάθαν Άναντ (Ινδία), Πρέντραγκ Νίκολιτς (Γιουγκοσλαβία), Ζόλταν Ρίμπλι (Ουγγαρία) και Γκιούλα Σαξ (Ουγγαρία) 1990 – Τζον Ναν (Ηνωμένο Βασίλειο) 1991 – Τζον Ναν (Ηνωμένο Βασίλειο) 1992 – Βαλέρι Σάλοφ (Ρωσία) και Μπόρις Γκέλφαντ (Λευκορωσία) 1993 – Ανατόλι Κάρποφ (Ρωσία) 1994 – Πρέντραγκ Νίκολιτς (Βοσνία & Ερζεγοβίνη) 1995 – Αλεξέι Ντρέγιεφ (Ρωσία) 1996 – Βασίλι Ίβαντσουκ (Ουκρανία) 1997 – Βαλέρι Σάλοφ (Ρωσία) 1998 – Βλαντίμιρ Κράμνικ και Βισβανάθαν Άναντ (Ινδία) 1999 – Γκάρι Κασπάροφ (Ρωσία) 2000 – Γκάρι Κασπάροφ (Ρωσία) 2001 – Γκάρι Κασπάροφ (Ρωσία) 2002 – Γεβγκένι Μπαρέγιεφ (Ρωσία) 2003 – Βισβανάθαν Άναντ (Ινδία) 2004 – Βισβανάθαν Άναντ (Ινδία) 2005 – Πέτερ Λέκο (Ουγγαρία) 2006 – Βισβανάθαν Άναντ (Ινδία) και Βεσελίν Τοπάλοφ (Βουλγαρία) 2007 – Λεβόν Αρονιάν (Αρμενία), Βεσελίν Τοπάλοφ (Βουλγαρία) και Τεϊμούρ Ρατζάμποφ (Αζερμπαϊτζάν) 2008 – Λεβόν Αρονιάν (Αρμενία) και Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2009 – Σεργκέι Καριάκιν (Ουκρανία) 2010 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2011 – Χικάρου Νακαμούρα (ΗΠΑ) 2012 – Λεβόν Αρονιάν (Αρμενία) 2013 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2014 – Λεβόν Αρονιάν (Αρμενία) 2015 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2016 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2017 – Γουέσλι Σο (ΗΠΑ) 2018 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2019 – Μάγκνους Κάρλσεν (Νορβηγία) 2020 – Φαμπιάνο Καρουάνα (ΗΠΑ) 2021 – Γιόρντεν Βαν Φόρεστ (Ολλανδία)