Βέρνερ Άλενμπαχ

Ο Βέρνερ Άλενμπαχ (Werner Allenbach, 1903-1975) ήταν Ελβετός αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στη Βέρνη, όπου έχουν υλοποιηθεί ορισμένα από τα πιο γνωστά του έργα και ήταν παντρεμένος με τη γραφίστρια Frida (Maya) Allenbach-Meier (1907-2002).

 Η κατοικία χτίστηκε με θέα τη λίμνη, τοποθετημένη ανάμεσα στα δέντρα και στην όχθη. Στο ισόγειο βρίσκεται μια αποθήκη εργαλείων (αποσυναρμολογούμενη για περίπτωση υψηλής στάθμης των νερών) και στον όροφο ένα καθιστικό, μια κουζίνα, δυο υπνοδωμάτια (ένα με 1 κρεβάτι και ένα με δύο) και δύο ταράτσες. Το w.c. είναι έξω από τον κύριο όγκο της κατοικίας. Κατασκευάστηκε σε 2 μήνες, από ξύλινο σκελετό(wood-frame) και συγκεκριμένα στην περιοχή πλημμύρας της λίμνης, για αυτό και χτίστηκε πάνω σε πασσάλους με θεμέλια από ενισχυμένο σκυρόδεμα. Οι αντηρίδες και οι δοκοί είναι από αποφλοιωμένο ξύλο πεύκου, ενώ οι τοίχοι αποτελούνται από εσωτερικό και εξωτερικό σανίδωμα μερικώς σοβατισμένο στην κουζίνα. Ο όροφος ανάμεσα στο σανίδωμα έχει γέμισμα από πριονίδι και ασβέστη για μόνωση. Τα πατώματα είναι επίσης κατασκευασμένα από σανίδες, στην ταράτσα, συγκεκριμένα, από ξύλο πεύκου. Στην οροφή οι δοκοί είναι εμφανείς με μόνωση από ινοσανίδες ενδιάμεσά τους.Το συνολικό κόστος της κατοικίας ήταν 1,64 ελβετικά φράγκα ανά κυβικό πόδι. PTT Pavilion(Περίπτερο της ελβετικής εταιρίας ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών), υπαίθρια έκθεση Ζυρίχη, 1939 . Ο Βέρνερ Άλενμπαχ και η γυναίκα του Φρίντα ως σχεδιαστές του περιπτέρου, ίσως σχετίζονταν επιπλέον, με τη μπροσούρα μεγέθους καρτ-ποστάλ που σχεδιάστηκε για την ίδια έκθεση (αλλά όχι απαραίτητα). Το 1947, ο Βέρνερ Άλενμπαχ μαζί με τους Ρολφ Μπέργκι (Rolf Buergi), Χανς Μέγιερ-Μπεντέλι (Hans Meyer-Benteli) και Χέρμαν Ρουπφ (Hermann Rupf)δημιούργησαν το ίδρυμα Πάουλ Κλέε (the Paul Klee Foundation) με έργα του ομώνυμου γνωστού καλλιτέχνη. Το ίδρυμα σε συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης της Βέρνης (στο οποίο στεγάζεται από το 1952) καθώς και την οικογένεια Κλέε κατείχαν σημαντικό ρόλο στη διάδοση της τέχνης του Πάουλ Κλέε, καθιστώντας τον έναν από τους πιο φημισμένους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Στον αρχιτέκτονα αποδίδεται και ο σχεδιασμός βιβλίων τα οποία υπογράφονται «Werner Allenbach, grafiker, Bern». Στην πραγματικότητα όμως, ήταν η γυναίκα του Frida Allenbach-Meier που ήταν υπεύθυνη για πολλά, αν όχι για τα περισσότερα γραφιστικά έργα που αποδίδονται σε αυτόν. Ένα από αυτά είναι το βιβλίο του ελβετικού συλλόγου σκι για το έτος 1938 (Jahrbuch 1938.SSV). Το βιβλίο είναι αξιοσημείωτο για το σχεδιασμό του και το περιεχόμενό του, πλούσιο σε ενδιαφέρουσες φωτογραφίες και διαφημίσεις. Το νεωτεριστικό σχέδιο με χαρακτηριστικά τον ασύμμετρο σχεδιασμό του τίτλου και τον συνδυασμό αντιθετικών γραμματοσειρών φανερώνουν την επιρροή του γραφίστα από τον Tschichold, ο οποίος έζησε, δούλεψε και εξέδωσε βιβλία στην Ελβετία μετά το 1933. Max Bill, Modern Swiss Architecture 1925-1945, Basel:εκδοτικός οίκος KarlWerner, 1949, αναθεωρημένη έκδοση. http://www.thomashaker.de/architektur.php?cat=313&f=1958&perpage= http://architectureofdoom.tumblr.com/post/20912610167/acidadebranca-black-white-architectural https://web.archive.org/web/20120616090335/http://www.hamburger-kunsthalle.de/archiv/seiten/en_klee1.htm http://www.zpk.org/ http://www.thomashaker.de/architektur.php?cat=313&f=1958&perpage= http://wiedler.ch/felix/books/story/190