IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1991-92 αποτέλεσε το 21ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η ΠΑΕΕΚ Κερύνειας για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1991-92 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1992–93. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορία 1991-92, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1992-93 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1992-93. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 1992–93. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1991-92 Οθέλλος Αθηαίνου Εθνικός Άσσιας Απόλλων ΛυμπιώνΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 1991-92 ΑΕΖ Ζακακίου ΟΧΕΝ Περιστερώνας ΑΣΟ ΟρμήδειαςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1990-91 Ερμής Αραδίππου Εθνικός Δευτεράς Ελπίδα ΞυλοφάγουΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1990-91 ΑΕΚ Κακοπετριάς Εθνικός Δευτεράς Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση Ο Άδωνις έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας, Εθνικό Άσσιας. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Άσσιας και έτσι ο Άδωνις παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία. «Η Κερύνεια πανηγυρίζει». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 14. 4 Mαΐου 1992. «Βαθμολογία Γ΄ κατηγορίας». Αθλητικό Βήμα: σελ. 8. 4 Mαΐου 1992. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92
Πεντλανδίτης

Ο πεντλανδίτης (αγγλ. pentlandite) είναι σημαντικό θειούχο ορυκτό του νικελίου. Οφείλει το όνομά του στον Joseph Barclay Pentland (1797–1873), Ιρλανδό φυσιοδίφη, ο οποίος τον πρωτοπαρατήρησε στο Sudbury του Οντάριο.

 Σχετίζεται ισχυρά με πυρροτίτη - σπάνια τα δύο ορυκτά απαντούν χωριστά. Ο πεντλανδίτης σχηματίζει σειρά από σπάνια ορυκτά, τα οποία συνιστούν την ομάδα πεντλανδίτη, η οποία έχει γενικό χημικό τύπο AB8(S, Se)8, όπου Α = άργυρος , μαγγάνιο, κάδμιο, μόλυβδος και Β = χαλκός, νικέλιο, κοβάλτιο, σίδηρος. Τα ορυκτά της ομάδας είναι τα εξής: Αργυροπεντλανδίτης: Περιέχει άργυρο και σίδηρο Κοβαλτιοπεντλανδίτης: Περιέχει κοβάλτιο και σίδηρο Γεφφροΐτης (Geffroyite): Περιέχει άργυρο, χαλκό, σίδηρο, μόλυβδο και σελήνιο Μαγγανιοσαντλουνίτης (Manganese-shadlunite): Περιέχει μαγγάνιο και νικέλιο Πεντλανδίτης Σαντλουνίτης (Shadlunite): Περιέχει σίδηρο, χαλκό, μόλυβδο και κάδμιοΣπάνια ανευρίσκονται σχηματισμένοι κρύσταλλοι. Η συνηθέστερη μορφή του είναι σε κοκκώδη συμπαγή συσσωματώματα σχεδόν πάντα με πυρροτίτη, από τον οποίο διαφέρει στο ότι δεν είναι μαγνητικός. Εμφανίζεται σε υπερβασικά και βασικά εκρηξιγενή πετρώματα και αποχωρίζεται από αυτά μέσω μαγνητικού φυσικού διαχωρισμού. Εμφανίζεται, επίσης, σε ξενολίθους και σε υδροθερμικές υποθαλάσσιες διεξόδους - θερμές πηγές ("black smokers"), που είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε διαλυμένα μικτά θειούχα. Έχει, επίσης, ανευρεθεί και σε μετεωρίτες. Εκτός από τον πυρροτίτη, σχετίζεται επίσης και με χαλκοπυρίτη, κουβανίτη, μαγνητίτη, σιδηροπυρίτη, μιλλερίτη, βιοτίτη. Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματά του είναι στο Sudbury του Οντάριο, στα οποία περιέχονται και ποσότητες μετάλλων της ομάδας του λευκοχρύσου όπως επίσης (μικρότερα) στο Κεμπέκ, το Λαμπραντόρ και τη Μανιτόμπα (Καναδάς). Σημαντικές εμφανίσεις του, επίσης, είναι στη Σκωτία (Strathclyde), στην Αγγλία (Κορνουάλλη), το Λιλεχάμερ της Νορβηγίας, αρκετές περιοχές στη Φινλανδία, στο σύμπλεγμα Bushveld της Νότιας Αφρικής, τη νότια Αυστραλία, την Τασμανία και τη Νέα Ζηλανδία, τη Σιβηρία στη Ρωσία, την Κίνα, τη Ναμίμπια, την Bahia στη Βραζιλία και αρκετές μεσοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα απαντάται στην περιοχή του Κιλκίς (Κορωνούντα, μαζί με χρυσό και χαλκό), την περιοχή του Βούρινου στην Κοζάνη (Ορυχείο Αετορράχης), τη Λαμία (όρος Όρθρυς), την Ερέτρια και τη Μαρώνεια (μαζί με χαλκό και μολυβδαίνιο). Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2010-03-02 στο Wayback Machine. Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Wheels of Fire

Το Wheels of Fire είναι ο τρίτος στούντιο δίσκος του ροκ συγκροτήματος Cream, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού βινυλίου τον Αύγουστο του 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor". Το πρώτο μέρος του δίσκου αποτελείται από στούντιο ηχογραφήσεις και το δεύτερο από ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια. Η στούντιο εκτελέσεις του δίσκου ηχογραφήθηκαν στα "IBC Studios" του Λονδίνου τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1967 και στα "Atlantic Studios" της Νέας Υόρκης σε διάφορα διαστήματα από το Σεπτέμβριο του 1967 μέχρι τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Για το δεύτερο μέρος της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ηχογραφήθηκαν έξι συναυλίες του συγκροτήματος από την περιοδεία τους στις Ηνωμένες Πολιτείες το Μάρτιο του 1968. Η παραγωγή του δίσκου έγινε για δεύτερο συνεχόμενο άλμπουμ από τον Φήλιξ Παπαλάρντι. Η εμπορική επιτυχία του δίσκου ήταν πολύ μεγάλη, αφού ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας και έγινε χρυσός. Επίσης, περιείχε την μεγάλη επιτυχία "White Room" που ανέβηκε στο αμερικανικό Top-10. Το περιοδικό "Rolling Stone" έχει κατατάξει το "Wheels of Fire" στην 205η θέση της λίστας με τους "500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών".

 Πρώτο μέρος, στούντιο 1. White Room (Bruce, Brown) - 4:58 2. Sitting on Top of the World (Vinson, Chattmon) - 4:58 3. Passing the Time (Baker, Taylor) - 4:37 4. As You Said (Bruce, Brown) - 4:20 5. Pressed Rat and Warthog (Baker, Taylor) - 3:13 6. Politician (Bruce, Brown) - 4:12 7. Those Were the Days (Baker, Taylor) - 2:53 8. Born Under a Bad Sign (Jones, Bell) - 3:09 9. Deserted Cities of the Heart (Bruce, Brown) - 3:38 Δεύτερο μέρος, ζωντανή ηχογράφηση 1. Crossroads (Johnson) - 4:13 2. Spoonful (Dixon) - 16:43 3. Traintime (Bruce) - 7:01 4. Toad (Baker) - 16:15 Wheels of Fire (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Το Wheels of Fire ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζακ Μπρους - μπάσο, φωνητικά Έρικ Κλάπτον - κιθάρα, φωνητικά Τζίντζερ Μπέηκερ - τύμπανα, φωνητικά Wheels of Fire - Cream | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Cream, 'Wheels of Fire' | 500 Greatest Albums of All Time | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2013-05-16 στο Wayback Machine. Αμερικανικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ Καναδικά τσαρτ Ολλανδικά τσαρτ Νορβηγικά τσαρτ Αυστραλιανά τσαρτ Αρχειοθετήθηκε 2013-05-12 στο Wayback Machine. Αυστριακά τσαρτ Βελγικά τσαρτ Gold & Platinum - RIAA
Σωματοδόμηση

Σωματοδόμηση ή μπόντι μπίλντινγκ (αγγλικά: body building) ονομάζεται η διαδικασία αύξησης της μυϊκής μάζας και ελάττωσης του σωματικού λίπους με συνδυασμό άρσης βαρών, επαρκούς πρόσληψης θερμίδων και θρεπτικών συστατικών, καθώς και ξεκούρασης. Ο άνθρωπος ο οποίος ασχολείται με τη δραστηριότητα αυτή καλείται μπόντι μπίλντερ. Ως άθλημα καλούμενο αγωνιστικό μπόντι μπίλντινγκ, οι μπόντι μπίλντερς επιδεικνύουν το σώμα τους έναντι επιτροπής κριτών, οι οποίοι τους βαθμολογούν βάσει της εμφάνισής τους. Οι βασικές πόζες ανάδειξης της μυικής ανάπτυξης είναι 7: Μπροστινή πόζα διπλών δικεφάλων, πλάγια στήθους, άνοιγμα πλάτης από μπροστά, πλάγια τρικεφάλων, διπλή δικεφάλων από πίσω, άνοιγμα πλάτης από πίσω και κοιλιακοί με μηρό. Σε πολλούς αγώνες υπάρχει επίσης και η πόζα μέγιστης μυικότητας («most muscular»). Διάσημοι μπόντι μπίλντερς του παρελθόντος και του παρόντος περιλαμβάνουν τους Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Στιβ Ριβς, Μπιλ Περλ, Σέρτζιο Ολίβα, Μάικ Μέντζερ, Λου Φερίνιο, Σέρτζ Νουμπρέ, Λάρι Σκοτ, Λι Χέινι, Ντόριαν Γιέιτς, Ρόνι Κόουλμαν, Τζέι Κάτλερ και Φιλ Χιθ.

 Οι μπόντι μπίλντερς χρησιμοποιούν συνήθως τις εξής τρεις στρατηγικές για να μεγιστοποιήσουν τη μυϊκή υπερτροφία: Προπόνηση ενδυνάμωσης με βάρη ή ελαστική/υδραυλική αντίσταση Εξειδικευμένη διατροφή, με χρήση περισσότερης πρωτεΐνης και συμπληρωμάτων όποτε είναι αναγκαίο Επαρκή ξεκούραση Η προπόνηση με βάρη προκαλεί μικροσχισμές στους προπονούμενους μυς. Η διαδικασία αυτή προκαλεί το λεγόμενο μυϊκό μικροτραύμα. Οι μικροσχισμές αυτές συνεισφέρουν στο μεταπροπονητικό «πιάσιμο» του σώματος το οποίο καλείται DOMS (Delayed Onset Muscle Soreness, δηλαδή «καθυστερημένη εκδήλωση μυϊκού πόνου»). Η μυϊκή ανάπτυξη προκαλείται λόγω της επισκευής αυτών των μικροτραυμάτων από τον οργανισμό. Το DOMS εμφανίζεται συνήθως 24 με 48 ώρες μετά την άσκηση. Τα υψηλά επίπεδα μυϊκής ανάπτυξης και επισκευής τα οποία επιτυγχάνουν οι μπόντι μπίλντερς απαιτούν εξειδικευμένες διατροφές. Σε γενικές γραμμές, όσοι ασχολούνται με το μπόντι μπίλντινγκ χρειάζεται να καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες από έναν μέσο άνθρωπο ιδίου ύψους, με σκοπό να υποστηρίξουν τις ενεργειακές και πρωτεϊνικές ανάγκες του οργανισμού τους εξ'αιτίας της προπόνησης και της αύξησης της μυϊκής μάζας. Τα επί μέρους ποσοστά των θερμίδων τα οποία προέρχονται από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λιπαρά ποικίλουν αναλόγως των στόχων του μπόντι μπίλντερ. Παρόλο που το ερέθισμα για μυϊκή ανάπτυξη γίνεται με την προπόνηση με βάρη, οι σωματικές διεργασίες που οδηγούν στην κορύφωση της μυϊκής ανάπλασης εκτελούνται αργότερα, κυρίως όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας. Χωρίς επαρκή ξεκούραση και ύπνο, οι μύες έχουν λιγότερες πιθανότητες να επιδιορθωθούν και να αναπτυχθούν. Αν και εξαρτάται από άνθρωπο σε άνθρωπο, οκτώ ώρες ύπνου την ημέρα αποτελούν μια επιθυμητή ποσότητα ξεκούρασης για κάποιον που ασχολείται με το μπόντι μπίλντινγκ. Ορισμένοι αθλητές πιστεύουν ότι η προσθήκη μεσημεριανού ύπνου βοηθάει ακόμα περισσότερο την ικανότητα του σώματος να χτίζει μυϊκή μάζα. Μίστερ Ολύμπια Εισαγωγή Στη Σωματική Διάπλαση - Bodybuilding ΕΟΣΔ - Ελληνική Ομοσπονδία Σωματικής Διάπλασης ΝΑΒΒΑ Hellas - Πανελλήνια Ένωση Ερασιτεχνικής Σωματικής Διάπλασης
Έβενος

Ο έβενος είναι είδος ξύλου το οποίο είναι σχεδόν μαύρο, συμπαγές, σκληρό και βαρύ. Συνήθως προέρχεται από δένδρα του γένους διόσπυρος, αλλά το όνομα έβενος μπορεί να φέρουν και άλλα βαριά και μαύρα ξύλα από τελείως διαφορετικά γένη φυτών. Ο έβενος είναι τόσο βαρύ ξύλο (μεγάλης πυκνότητας), ώστε βυθίζεται στο νερό. Η λεπτή δομή του και το εξαιρετικά λείο φινίρισμα που επιτυγχάνεται όταν λειανθεί τον καθιστούν πολύτιμο ως διακοσμητικό ξύλο, για τον λόγο αυτό είναι πολύ ακριβό.

 Τα δένδρα που παράγουν τον έβενο περιλαμβάνουν τα είδη: Diospyros ebenum («έβενος της Κεϋλάνης»), ιθαγενές της νότιας Ινδίας και της Σρι Λάνκα, Diospyros crassiflora (έβενος Gaboon), ιθαγενές της δυτικής Αφρικής, και Diospyros celebica (έβενος Macassar), ιθαγενές της Ινδονησίας. Το αντικείμενο που είναι κατασκευασμένο από έβενο αποκαλείται «εβένινο». Η ιστορία της χρήσης του εβένου είναι μακρά. Εγχάρακτα εβένινα τέχνεργα έχουν ανακαλυφθεί σε αρχαίους αιγυπτιακούς τάφους. Οι σύγχρονες χρήσεις του εβένου περιορίζονται κυρίως σε μικρά αντικείμενα, ιδίως μέρη μουσικών οργάνων, όπως τα μαύρα πλήκτρα του πιάνου, τμήματα του βιολιού, της βιόλας, της κιθάρας κλπ.. Παραδοσιακά, τα μαύρα κομμάτια στο σκάκι κατασκευάζονταν από έβενο, ενώ π. χ. τα λευκά από ελεφαντόδοντο.
Στάση Κερπινής Αχαΐας (οικισμός)

Η Στάση Κερπινής είναι οικισμός του Δήμου Καλαβρύτων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει μόνιμο πληθυσμό 9 κάτοικους. Μαζί με τον Αυλώνα, το Βραχνί, τα Καλάβρυτα, τους Κραστικούς, τη Μονή Αγίας Λαύρας και το Σούβαρδο συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Καλαβρύτων της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων.

 Ονομάστηκε έτσι από τον παρακείμενο ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό που εξυπηρετούσε αρχικά το γειτονικό χωριό της Κερπινής. Παλιότερα ο ίδιος οικισμός ονομαζόταν Ραλλιά. Το 1907, στη μοναδική φορά προ του 2011 που απογράφηκε αυτόνομα, είχε μόνο 4 κατοίκους και το 1920 καταργήθηκε. Μετά την επανασύστασή του, το 2011, επικράτησε η σημερινή του ονομασία. Στις 9 Δεκεμβρίου 1943, πολύ κοντά στον σταθμό της Στάσης Κερπινής και δίπλα στον νεοκατασκευασμένο ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, εκτελέσθηκαν από Γερμανούς στρατιώτες 4 πατριώτες. Οι εκτελέσεις αυτές ήταν μέρος της "Επιχείρησης Καλάβρυτα" (Unternehmen Kalawrita) μεταξύ 5-15 Δεκεμβρίου 1943 και των σφαγών που έγιναν στην ευρύτερη περιοχή από τους Γερμανούς την περίοδο της Κατοχής. Προς ανάμνησή τους υπάρχει λιτό μνημείο. Κερπινή Αχαΐας Σιδηροδρομικός Σταθμός Κερπινής Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Στάσης Κερπινής. Ανακτήθηκε: 20/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Ραλλιά. Ανακτήθηκε: 20/10/2017. Μνημείο Εκτελεσθέντων Στάσης Κερπινής. exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 20/10/2017. Σφαγή των Καλαβρύτων. erepublik.com. Ανακτήθηκε: 20/10/2017.
Σαρκουνάς Αχαΐας

Ο Σαρκουνάς είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ζήριας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ζήριας.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Σαρκουνά. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σαρκουνά Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ζήριας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017.
Ποδοσφαιρική ομάδα

Μία ποδοσφαιρική ομάδα είναι μία ομάδα παικτών που έχουν επιλεγεί για να παίξουν μαζί στα διάφορα ομαδικά αθλήματα γνωστά ως ποδόσφαιρο. Τέτοιες ομάδες μπορούν να επιλεγούν για να παίξουν σε έναν αγώνα εναντίον μιας αντίπαλης ομάδας, να εκπροσωπήσουν ένα ποδοσφαιρικό σύλλογο, ομάδα, κράτος ή έθνος, μία all-star ομάδα ή ακόμη ως μία υποθετική ομάδα (όπως Dream Team ή Oμάδα του Aιώνα) και ποτέ να μην παίξουν πραγματικό αγώνα.

 Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές του ποδοσφαίρου, κυρίως ποδόσφαιρο, βορειοαμερικανικό ποδόσφαιρο, αυστραλιανό ποδόσφαιρο, γαελικό ποδόσφαιρο, ράγκμπι λιγκ και ράγκμπι γιούνιον. Ο αριθμός των παικτών που επιλέγονται για κάθε ομάδα σε αυτές τις παραλλαγές και οι σχετικοί κανονισμοί τους μπορεί να διαφέρουν σημαντικά. Μερικές φορές, η λέξη «ομάδα» περιορίζεται σε όσους αγωνίζονται στο γήπεδο σε έναν αγώνα και δεν περιλαμβάνει πάντα άλλους παίκτες που μπορούν να λάβουν μέρος ως αντικαταστάτες ή παίκτες έκτακτης ανάγκης. Η «ομάδα ποδοσφαίρου» μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συμπεριλάβει αυτούς τους αναπληρωματικούς παίκτες. Ο όρος ποδοσφαιρικός σύλλογος είναι ο συνηθέστερα χρησιμοποιούμενος για ένα αθλητικό σωματείο που είναι ανώνυμη εταιρεία με πρόεδρο, επιτροπή και σύνολο κανόνων που είναι υπεύθυνοι για τη διασφάλιση της συνεχούς παρουσίας μίας ή περισσοτέρων ομάδων που επιλέγονται για ανταγωνιστικούς αγώνες (και οι οποίοι μπορούν να συμμετάσχουν σε διάφορες διαφορετικές κατηγορίες ή πρωταθλήματα). Οι παλαιότεροι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι χρονολογούνται από τις αρχές του 19ου αιώνα. Οι λέξεις ομάδα και σύλλογος χρησιμοποιούνται μερικές φορές εναλλακτικά από υποστηρικτές, αν και συνήθως αναφέρονται στην ομάδα εντός του συλλόγου που παίζει στην υψηλότερη κατηγορία. Ο αριθμός των παικτών που συμμετέχουν ταυτόχρονα στο άθλημα, σχηματίζοντας έτσι την ομάδα είναι: Ποδόσφαιρο: 11 Ποδόσφαιρο κλειστού χώρου: 6 Ποδόσφαιρο σάλας, ποδόσφαιρο άμμου, ποδόσφαιρο 5x5: 5 Αμερικανικό ποδόσφαιρο: 11 Ποδόσφαιρο αρένα: 8 Καναδικό ποδόσφαιρο: 12 Ράγκμπι λιγκ: 13 Ράγκμπι γιούνιον: 15 Ράγκμπι σέβενς: 7 Γαελικό ποδόσφαιρο: 15 Αυστραλιανό ποδόσφαιρο: 18 Κατάλογος ποδοσφαιρικών συλλόγων αντρών Κατάλογος εθνικών ποδοσφαιρικών ομάδων ανδρών Κατάλογος ποδοσφαιρικών συλλόγων γυναικών Κατάλογος εθνικών ποδοσφαιρικών ομάδων γυναικών
Αριάδνη και ο Κυανοπώγων

Η Αριάδνη και ο Κυανοπώγων είναι όπερα σε τρεις πράξεις του Πωλ Ντυκά, σε λιμπρέτο του Μωρίς Μαίτερλινκ. Η πρώτη παράσταση έλαβε χώρα το 1907 στο Παρίσι.

 ΚΥΑΝΟΠΩΓΩΝ: Μπάσσος ΑΡΙΑΔΝΗ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Σοπράνο Η ΠΑΡΑΜΑΝΑ: Κοντράλτο ΣΕΛΥΣΕΤ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Μέτζο-Σοπράνο ΥΓΚΡΕΝ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Σοπράνο ΜΕΛΙΣΑΝΤ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Σοπράνο ΜΠΕΛΛΑΝΖΕΡ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Σοπράνο ΑΛΛΑΝΤΙΝ: σύζυγος του Κυανοπώγωνα, Ρόλος δράσης ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ ΧΩΡΙΚΟΣ: Μπάσσος Εποχή: Μεσαίωνας Τόπος: Το κάστρο του Κυανοπώγωνα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ariane et Barbe-Bleue στο Wikimedia Commons
709 Φρινγκίλλα

Η Φρινγκίλλα (Fringilla) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,059. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική και επιστημονική ονομασία της οικογένειας πτηνών Fringillidae (οι σπίνοι).

 Η μέση διάμετρος της Φρινγκίλλας εκτιμάται σε 96,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι P ή X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0459. Η Φρινγκίλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 52 ώρες και 24 περίπου λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Out in L.A.

To Out in L.A. είναι άλμπουμ με σπάνια τραγούδια από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε την 1η Νοεμβρίου του 1994 από την ΕΜΙ. Τα τραγούδια ποικίλουν καθώς υπάρχουν από remix μέχρι demos. Περιέχει το τραγούδι "Blues for Meister" το μόνο που ηχογραφήθηκε με τους DeWayne McKnight(κιθάρα) και D.H. Peligro (ντραμς) στο line-up του συγκροτήματος. 2 τραγούδια το "Stranded" και το "Flea Fly" ήταν από την εποχή που το συγκρότημα ακόμα ονομαζόταν Tony Flow And The Miraculously Majestic Masters Of Mayhem.Στα demo παραγωγός ήταν ο ντράμερ Spit Stix. Υπάρχουν αρκετά λάθη στους χρόνους των τραγουδιών στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ π.χ."Flea Fly" 1:37 ενώ κανονικά 0:39

 "Higher Ground" (12" Vocal Mix) – 5:18 "Hollywood (Africa)" (Extended Dance Mix) – 6:33 "If You Want Me to Stay" (Pink Mustang Mix) – 7:03 "Behind the Sun" (Ben Grosse Remix) – 4:43 "Castles Made of Sand" (Live) – 3:18 "Special Secret Song Inside" (Live) – 3:12 "F.U." (Live) – 1:17 "Get Up and Jump" (Demo Version) – 2:37 "Out in L.A." (Demo Version) – 1:56 "Green Heaven" (Demo Version) – 3:50 "Police Helicopter" (Demo Version) – 1:12 "Nevermind" (Demo Version) – 2:09 "Sex Rap" (Demo Version) – 1:35 "Blues for Meister" – 2:54 "You Always Sing the Same (Demo Version)" – 0:16 "Stranded" – 0:24 "Flea Fly" – 0:39 "What It Is" – 4:03 "Deck the Halls" – 1:02
Ρομούαλντ Τράουγκουτ

Ο Ρομούαλντ Τράουγκουτ (πολωνικά: Romuald Traugutt) (16 Ιανουαρίου 1826 – 5 Αυγούστου 1864) ήταν Πολωνός στρατηγός και ήρωας πολέμου, ο οποίος ήταν περισσότερο γνωστός για τη διοίκηση της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863. Από τον Οκτώβριο του 1863 έως τον Αύγουστο του 1864 ήταν ο ηγέτης της εξέγερσης. Ήταν επικεφαλής της πολωνικής εθνικής κυβέρνησης από τις 17 Οκτωβρίου 1863 έως τις 20 Απριλίου 1864 και ήταν πρόεδρος του Γραφείου Εξωτερικών Υποθέσεων.

 Ο Τράουγκουτ γεννήθηκε στο κτήμα Σαστάκοβα (Šastakova) στο Κυβερνείο Χρόντνα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα το χωριό Σαστάκοβα στη Λευκορωσία). Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Σβίσλατς το 1842 και κατατάχθηκε στο στρατό.Πριν από την εξέγερση ήταν Αντισυνταγματάρχης στο Ρωσικό Στρατό, όπου κέρδισε διάκριση στον Κριμαϊκό Πόλεμο. Αποσύρθηκε από τον στρατό το 1862 και ασχολήθηκε με τους Πολωνούς εθνικιστές. Αφού ηγήθηκε μιας αντάρτικης μονάδας στην αρχική εξέγερση, έγινε αρχηγός των ανταρτικών δυνάμεων τον Οκτώβριο του 1863. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης, ο Τράουγκουτ προδόθηκε από τον Άρτουρ Γκόλντμαν και καταδικάστηκε σε θάνατο από το ρωσικό δικαστήριο. Απαγχονίστηκε κοντά στο Οχυρό της Βαρσοβίας στις 5 Αυγούστου 1864, σε ηλικία 38 ετών, μαζί με τους αντάρτες διοικητές Ράφαου Κραγέφσκι, Γιούζεφ Τοτσίσκι, Ρόμαν Ζουλίνσκι και Γιαν Γεζιοράνσκι. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εξετάζει την αγιοποίησή του λόγω της συντριπτικής αφοσίωσής του στον Θεό και της θυσίας του για την πατρίδα του την Πολωνία. Ένας από τους πρώτους βιογράφους του ήταν ο Γιούζεφ Γιαζεμπόφσκι (1897-1964), ο οποίος αφιέρωσε τρεις τόμους για τη ζωή και το έργο του Τράουγκουτ. Το 1916, ένα μνημείο τοποθετήθηκε στη Βαρσοβία στον τόπο της εκτέλεσής του, και το 1925, η περιοχή γύρω από αυτό έλαβε το όνομα Πάρκο Τράουγκουτ. Το 1945, τιμήθηκε με το πρώτο γραμματόσημο της πρόσφατα αναδυόμενης Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας ως μέρος ενός σετ τριών γραμματοσήμων προς τιμήν των εθνικών ηρώων. Είχε τιμηθεί νωρίτερα σε γραμματόσημο στο σετ του 1938 για την 20ή επέτειο της ανεξαρτησίας της Πολωνίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Πολωνία εξέδωσε πρόσθετα γραμματόσημα προς τιμήν του το 1962 και το 1963. Επίσης τυπώθηκε στο πολωνικό τραπεζογραμμάτιο των 20 ζλότι της δεκαετίας του 1980. Το λύκειο στην Τσενστοχόβα πήρε το όνομά του και μια στήλη μνήμης του ανεγέρθηκε το 1933 στο Τσιεχοτσίνεκ.Υπάρχει επίσης ένα μνημείο του Τράουγκουτ στην πόλη Σβίσλατς στη Λευκορωσία. Γιούζεφ Γιαζεμπόφσκι. Traugutt, nakładem Αρχιεπισκοπικό Ινστιτούτο Καθολικής Δράσης, Βαρσοβία, 1938. Γιούζεφ Γιαζεμπόφσκι. Węgierska polityka Traugutta: na podstawie znanych i nieznanych dokumentów . Βαρσοβία 1939. («Ουγγρικές πολιτικές του Τράουγκουτ»). Γιούζεφ Γιαζεμπόφσκι. Traugutt: dokumenty, listy, wspomnienia, wypisy . Λονδίνο: Veritas, 1970. Γυμνάσιο Ρομούαλντ Τράουγκουτ στην Τσενστοχόβα, Πολωνία
Κύρτανθος

Ο κύρτανθος (Cyrtanthus) ή ανοίγανθος (Anoiganthus) ή γαστρόνημα (Gastronema) είναι γένος αγγειόσπερμων ποωδών φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του νάρκισσου, τα αμαρυλλιδοειδή. Οι κύρτανθοι αναπτύσσονται από βολβούς. Το σύνολο των ειδών τους είναι ιθαγενή της Νότιας Αφρικής και (λιγότερο) της Κεντρικής Αφρικής, ενώ τα ανθεκτικότερα στο κρύο είδη μπορούν να ευδοκιμήσουν στις θερμότερες περιοχές της Ελλάδας.

 Κατά τη δεκαετία του 1960 αναγνωρίζονταν ελάχιστα είδη στο γένος, κυρίως ο ανοίγανθος ο βραχυανθής (Anoiganthus/Cyrtanthus breviflorus, είδος του Νατάλ που καλλιεργείται ως καλλωπιστικό για τα κίτρινα άνθη του) και ο Cyrtanthus angustifolius. Σήμερα ωστόσο έχουν ανακαλυφθεί περισσότερα από 55 είδη, τα ακόλουθα: «Amaryllidaceae: A taxonomic tool for the Amaryllidaceae of the world». eMonocot. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2016. Το λήμμα «ανοίγανθος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 774 Σύντομες πληροφορίες και φωτογραφίες για πολλά είδη από την Pacific Bulb Society
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας

Το ΦΔΚΡ (ЛДПР) ή αλλιώς Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας είναι υπερεθνικιστικό πολιτικό κόμμα στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ιδρύθηκε το 1990 από τον Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι και από τον Βλαντιμίρ Μπογκατσιόφ. Από τότε εώς και σήμερα ηγέτης του κόμματος είναι ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι. Το κόμμα ήταν το δεύτερο κόμμα στην ιστορία της Ε.Σ.Σ.Δ, μετά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, και λογικά το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης. Το κόμμα είναι το τρίτο ισχυρότερο στη Ρωσία μετά την Ενωμένη Ρωσία και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας και θεωρεί το κόμματα Γιάμπλοκο και άλλα φιλελεύθερα κινήματα ως τους κυριότερους αντιπάλους του. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι διατηρεί καλές σχέσεις με το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Ρωσία. Είναι γενικά εναντίον στην πολιτική του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α ενώ θεωρεί όπως και τα υπόλοιπα ρωσικά κόμματα τον δυτικό τρόπο ζωής ως εχθρό του ρωσικού έθνους.

 Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Νικολάιβιτς Γιάκοβλεφ, το κόμμα ήταν μια μαριονέτα της KGB. Επίσης είπε ότι το όνομα του κόμματος εφευρέθηκε από τον Φιλίπ Μπομπκόβ και ότι ο Βλαντιμίρ Χριουτσόφ παρουσίασε το κόμμα ως "σχέδιο" της KGB στον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Αλλαγή του Ρωσικού Νομοθετικού Συστήματος. Ποινικοποίηση των εξτρεμιστικών θρησκειών. Ένωση Ρωσίας-Λευκορωσίας. Δικαίωμα στην εργασία. Ριζική μεταρρύθμιση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Κρατικοποίηση των στρατηγικών τομέων της ρωσικής οικονομίας. Υποστήριξη της γεωργίας και επιστημονικών προγραμμάτων. Αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς. Χαμηλή φορολόγηση των εγχώριων παραγωγών. Έλεγχος όλων των αγροτικών γαιών από το κράτος. Θανατική ποινή σε όσους έχουν συλληφθεί για τρομοκρατία, φόνο εκ προμελέτης και άλλα σοβαρά εγκλήματα. 1991-8,02% 1996-12,64% 2000-12,73% 2004-18,68% 2008-19.35% 1993-26,61% (69 έδρες) 1995-24,76% (65 έδρες) 1999-12.89% (48 έδρες) 2003-19,56% (68 έδρες) 2007-28.87% (84 έδρες) 2011-25,34% (83 έδρες) Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι
Πύργος Ντουέρχα

Ο πύργος Ντουέρχα (μαλτέζικα: Torri tad-Dwejra) είναι ένα μικρό παρατηρητήριο στον κόλπο Γαλάζιο Παράθυρο, στα όρια του San Lawrenz στο νησί Γκόζο της Μάλτας. Ο πύργος ολοκληρώθηκε το 1652 και είναι ένας από τους πύργους του Giovanni Paolo Lascaris, που χτίστηκαν στο νησί από τους Οσπιτάλιους Ιππότες. Σήμερα, το κτίσμα είναι σε καλή κατάσταση και είναι ανοιχτό για επίσκεψη από το κοινό. Ο πύργος αποτελεί ένα από τα τέσσερα εναπομείναντα παράκτια παρατηρητήρια στο νησί Γκόζο. Τα άλλα είναι ο πύργος Xlendi, ο πύργος Mġarr ix- Xini και ο πύργος Isopu.

 Ο Πύργος Ντουέρχα χτίστηκε το 1652 κατά τη διάρκεια της δικαστικής εξουσίας του Μεγάλου Μαγίστρου Giovanni Paolo Lascaris και χρηματοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Γκόζο. Η πρόθεση πίσω από την κατασκευή του ήταν να λειτουργήσει ως παρατηρητήριο για την προστασία των γύρω περιοχών από τους επερχόμενους εχθρούς, και ιδίως από τις πειρατικές επιθέσεις. Αυτός ο πύργος, όπως και οι άλλοι πύργοι, μπορούσε να επικοινωνήσει με τα κοντινά αμυντικά οχυρά μέσω φωτιάς και καπνού τη νύχτα και κατά τη διάρκεια της ημέρας αντίστοιχα. Τα έξοδα για τη λειτουργία του πύργου καλύφθηκαν με την παραγωγή αλατιού από τις αλυκές που βρίσκονταν κοντά του. Ο πύργος Ντουέρχα ήταν εξοπλισμένος με τρία κανόνια τον δέκατο όγδοο αιώνα. Το 1744, ο Μεγάλος Μάγιστρος Μανουέλ Πίντο ντε Φονσέκα έκανε παράνομη τη μετάβαση στην παρακείμενη βραχονησίδα Μανιτάρι, επειδή ένας μύκητας που μεγάλωνε εκεί πιστεύεται ότι είχε φαρμακευτικές ιδιότητες και ο πύργος Ντουέρχα χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο για να αποτρέπει οποιονδήποτε να μεταβεί στη βραχονησίδα. Ο πύργος επανδρώθηκε από το Royal Malta Fencible Artillery μεταξύ 1839 και 1873. Στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε μέχρι το 1914, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν στάλθηκαν το Σύνταγμα του Βασιλιά της Μάλτας και το Βασιλικό Πυροβολικό της Μάλτας και εξοπλίστηκε με δύο και αργότερα με τέσσερα κανόνια. Χρησιμοποιήθηκε ξανά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως παρατηρητήριο και το 1942 ο καπετάνιος Φρανκ Ντέμπονο και ο Κάρμελο Ζάχρα, που ήταν τοποθετημένοι εκεί, έσωσαν έναν πιλότο της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Αγγλίας που είχε πέσει στον κόλπο. Ο πύργος εκμισθώθηκε στον Ζεράρ ντε Τραφόρ το 1956. Διαβιβάστηκε με δάνειο στην ΜΚΟ Din l-Art Ħelwa σε κατάσταση πλήρους φθοράς. Ο πύργος ανακαινίστηκε από την Din l-Art Ħelwa στο διάστημα μεταξύ 1997 και 1999. Βρίσκεται τώρα σε καλή κατάσταση και είναι ανοιχτός στο κοινό χωρίς χρέωση. Ο πύργος Ντουέρχα χρησιμοποιήθηκε στη μαγνητοσκόπηση της ταινίας Θησαυρός στη Μάλτα του 1963 καθώς και στην ταινία Ανάμεσα σε λύκους του 1985. Εθνικό αποθετήριο πολιτισμικής κληρονομιάς των νησιών της Μάλτας
Ρομβικό δωδεκάεδρο

Στη Στερεομετρία, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι το δυϊκό του κυβοκτάεδρου. Επίσης, το πολύεδρο αυτό ανήκει στα ζωνόεδρα. Διαθέτει 12 ρομβικές έδρες, 24 ακμές και 14 κορυφές δύο τύπων.

 Ως δυϊκό ενός από τα στερεά του Αρχιμήδη, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι μεταβατικό ως προς τις έδρες, δηλαδή η ομάδα συμμετρίας του στερεού δρα μεταβατικά στο σύνολο των εδρών του. Έτσι, για κάθε δύο έδρες Α και Β, υπάρχει κάποια περιστροφή ή κατοπτρισμός του στερεού που του επιτρέπει να καταλαμβάνει τον ίδιο χώρο, ενώ μεταβαίνει η έδρα Α στην έδρα Β. Το ρομβικό δωδεκάεδρο ανήκει στην ειδική κατηγορία των εννέα κυρτών πολυέδρων με μεταβατικές ακμές. Τα άλλα είναι τα πέντε πλατωνικά στερεά, το κυβοκτάεδρο, το εικοσιδωδεκάεδρο και το ρομβικό τριακοντάεδρο. Μια ακόμη ιδιότητα που έχει το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι ότι με αυτό μπορούμε να καλύψουμε πλήρως τον τριδιάστατο χώρο, κάτι ανάλογο με την κάλυψη (πλακόστρωση) του επίπεδου από εξάγωνα. Ο λόγος της μεγάλης διαγωνίου προς τη μικρή διαγώνιο της κάθε ρομβικής έδρας του πολυέδρου είναι ίσος με √2. Αν θεωρήσουμε το μήκος της ακμής του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής: (Αγγλικά) Weisstein, Eric W., Rhombic Dodecahedron στο MathWorld
Κόζμιν Βιελκοπόλσκι

Το Κόζμιν Βιελκοπόλσκι (πολωνικά: Koźmin Wielkopolski, γερμανικά: Koschmin‎) είναι πόλη του Πόβιατ Κροτόσιν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 6.403 κάτοικοι (2020). Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1997, η επίσημη ονομασία της πόλης ήταν Koźmin. Στη συνέχεια προστέθηκε στο όνομα το Wielkopolski («Μείζων Πολωνία»).

 Ένας μεσαιωνικός πολωνικός οικισμός υπήρχε στην τοποθεσία ήδη από τον 12ο αιώνα. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Κόζμιν προέρχεται από το 1232, όταν ήταν ένα χωριό που ανήκε στους Ναΐτες Ιππότες. Του παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης μεταξύ 1251 και 1283. Το 1338, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας έδωσε την πόλη στον Μάτσκο Μπορόβιετς, ο οποίος έχτισε ένα κάστρο εκεί. Το κάστρο, που βρίσκεται κατά μήκος της σημερινής οδού Ζαμκόβα, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα, όπου στεγάζει ένα σχολείο και το Μουσείο της Γης Κόζμιν (Muzeum Ziemi Koźminskiej).Το Κόζμιν ήταν μια ιδιωτική πόλη που βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η πόλη άλλαξε ιδιοκτήτες αρκετές φορές, καθώς ήταν ιδιοκτησία της οικογένειας Γκούρκας, μιας εξέχουσας οικογένειας της Μείζονος Πολωνίας, τον 16ο αιώνα, και αργότερα ανήκε στην οικογένεια Σαπιέχα. Θεωρήθηκε μια από τις πιο ισχυρές πόλεις της Μείζονος Πολωνίας τον 15ο και 16ο αιώνα. Το Κόζμιν ευημερούσε μέσω του εμπορίου και της βιοτεχνίας. Τον 17ο αιώνα ήταν τοπικό κέντρο Μεταρρύθμισης.Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το 1793, προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας. Ανακτήθηκε από Πολωνούς το 1807, συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Οι Πολωνοί συμμετείχαν τόσο στην ανεπιτυχή Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1848) όσο και στη νικηφόρα Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), μετά την οποία το Κομπίλιν ενσωματώθηκε με την Πολωνία, λίγο μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κόζμιν Βιελκοπόλσκι ήταν υπό γερμανική κατοχή από τις 6 Σεπτεμβρίου 1939 έως τις 23 Ιανουαρίου 1945.Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα εβραϊκά νεκροταφεία στην Μείζων Πολωνία βρίσκεται στο Κόζμιν Βιελκοπόλσκι, κατά μήκος της οδού Βιεζμπόβα. Περιλαμβάνει περισσότερους από 250 τάφους, που χρονολογούνται από το 1806. Το νεκροταφείο διατηρείται από έναν ντόπιο δάσκαλο, τον Γέζι Φορνάλικ, ο οποίος είναι επίσης ο συγγραφέας ενός πολυπολιτισμικού εκπαιδευτικού προγράμματος, "Anty-Schematy" (Αντι-Σχήματα), για μαθητές από την Πολωνία, το Ισραήλ, τη Γερμανία και άλλες χώρες.Κατά μήκος της σημερινής οδού Κλαστόρνα, βρίσκεται μια πρώην γυναικεία φυλακή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία στέγαζε γυναίκες πολιτικές κρατούμενες υπό τη ναζιστική κατοχή. Επί του παρόντος, ένα κέντρο εκπαίδευσης νέων βρίσκεται στο κτίριο. Μερικοί από τους κρατούμενους θάβονται σε έναν ομαδικό τάφο, που μνημονεύονται από ένα μνημείο, στο νεκροταφείο κατά μήκος της οδού Ποζνάνσκα.
Γκοΐτσι Σούντα

Ο Γκοΐτσι Σούντα (ιαπωνικά: 須田 剛一, Χέπμπορν: Suda Gōichi, 2 Ιανουαρίου 1968), ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο Suda51, είναι Ιάπωνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών. Είναι ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Grasshopper Manufacture, με την οποία έχει αναπτύξει τα περισσότερα από τα παιχνίδια του, συμπεριλαμβανομένων των The Silver Case, Flower, Sun, and Rain, killer7, Killer Is Dead και τη σειρά No More Heroes.

 Ο Σούντα γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 1968 και κατάγεται από το νομό Νεγκάνο της Ιαπωνίας. Στην ηλικία των 18 ετών μετακόμισε στο Τόκιο και προσελήφθη ως σχεδιαστής στην εταιρεία Human Entertainment, αφού προηγουμένως έκανε και άλλα επαγγέλματα, όπως αυτό του εργολάβου κηδειών. Αφού αποχώρησε από την εταιρεία, ίδρυσε τη Grasshopper Manufacture και εργάστηκε ως σεναριογράφος, σχεδιαστής και σκηνοθέτης στον πρώτο παιχνίδι της, με τίτλο The Silver Case. Το παιχνίδι βοήθησε στην καθιέρωση του Σούντα και της εταιρείας του, ωστόσο απέσπασαν παγκόσμια προσοχή με την κυκλοφορία του killer7, που ήταν και το πρώτο παιχνίδι του που κυκλοφόρησε εκτός Ιαπωνίας.Μεταξύ των έργων του, και ο ίδιος και η εταιρεία του ανέπτυξαν βιντεοπαιχνίδια σε συνεργασία με άλλα στούντιο, όπως τα Guild01 και Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse, ενώ επίσης και πρότζεκτ σχετικά με σειρές anime, όπως τα Blood+, Samurai Champloo και Short Peace. Μετά από την κυκλοφορία του No More Heroes, ο Σούντα ανέλαβε έναν πιο διοικητικό ρόλο στην εταιρεία του, ωστόσο συνεχίζει να συνεισφέρει σε διάφορα πρότζεκτ, συμπεριλαμβανομένου του Killer Is Dead. Ο τρόπος γραφής και σκηνοθεσίας του Σούντα έχει συγκριθεί με τα έργα του Κουέντιν Ταραντίνο. Ένα σημαντικό στοιχείο του πρωτότυπου έργου του Σούντα είναι η ισορροπία του χιούμορ, των σκοτεινών και ώριμων θεμάτων, της βίας και της σεξουαλικότητας. Εστιάζει στο κόνσεπτ του θανάτου επειδή νιώθει πως χρειάζεται μία λογική από πίσω του, αλλά και στους ασασίνους, που είναι στενά συνδεδεμένοι με αυτόν. Στα παιχνίδια δράσης που έχει δημιουργήσει, σκέφτεται σοβαρά τους λόγους πίσω από την επιθυμία κάθε χαρακτήρα να πολεμά και το λόγο των θανάτων τους. Ο τρόπος που απεικονίζει τον θάνατο στα παιχνίδια του έχει επηρεαστεί από την εργασία του ως εργολάβος κηδειών.Η σεξουαλικότητα, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο σε πολλά από τα παιχνίδια του, δεν είναι σημαντικό στοιχείο γι' αυτόν, και όταν την χρησιμοποιεί είναι για να εκφράσει ένα σημαντικό κομμάτι της συνολικής ιστορίας και του θέματος του εκάστοτε παιχνιδιού.Άλλο ένα θέμα που επαναλαμβάνεται στα παιχνίδια του από το The Silver Case και έπειτα, είναι η εστίαση στην εγκληματικότητα της κοινωνίας, αλλά και η αντιπαράθεση ατόμων με εξίσου εύλογα οράματα μεταξύ τους. Σε αντίθεση με τον σοβαρό τόνο του The Silver Case, το Flower, Sun, and Rain διαθέτει μια στυλιστική αλλαγή προς ένα πιο χαλαρό και απλό ύφος. Αυτή η εναλλαγή στυλ για κάθε πρωτότυπο έργο του Σούντα επαναλαμβάνεται στην καριέρα του. Όταν ρωτήθηκε για αυτή την αντίθεση ανάμεσα στα Lollipop Chainsaw και Killer is Dead, την περιέγραψε ως φαινόμενο γιν-γιανγκ. Γκοΐτσι Σούντα στο Twitter Γκοΐτσι Σούντα στο IMDb Γκοΐτσι Σούντα στο Anime News Network
Βίκεντιι Χβόικα

Ο Βίκεντιι Βιατσεσλάβοβιτς Χβόικα (ουκρανικά: Вікентій В'ячеславович Хвойка‎ ; ρωσικά: Викентий Вячеславович Хвойка‎ ; τσεχικά: Vincenc Častoslav Chvojka‎ ; γεννήθηκε Čeněk Chvojka ; 1850-1914) ήταν ένας Ουκρανός-Ρώσος αρχαιολόγος. Είχε γεννηθεί στην Τσεχία και ανακάλυψε το νεολιθικό πολιτισμό της Τρυπιλίας της Ουκρανίας. Επίσης ερεύνησε τους Σκύθες,το πολιτισμό Ζαρουμπίντσι, τον πολιτισμό Τσερνιάκοφ και τους πρώιμους σλαβικούς αρχαιολογικούς πολιτισμούς .

 Ο Χβόικα γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1850 στο χωριό Σεμίν στο Βασίλειο της Βοημίας (τότε μέρος της αυστριακής αυτοκρατορίας). Αφού αποφοίτησε από την Ακαδημία Εμπορίου στο Χρούντιμ, έζησε στην Πράγα για λίγο καιρό πριν μεταναστεύσει στη Ρωσική Αυτοκρατορία . Από το 1876 έζησε στο Κίεβο και εργάστηκε ως δάσκαλος. Έστρεψε την προσοχή του στην αρχαιολογία το 1890 και ανέσκαψε την περιοχή γύρω από το Κίεβο και την περιοχή του Δνείπερου. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Μουσείου Αρχαιοτήτων και Τέχνης του Κιέβου, τώρα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, και πρώτος επιμελητής της αρχαιολογικής του συλλογής. Ο Χβόικα ανακάλυψε τον πολιτισμό της Τρυπιλίας στην Ουκρανία. Το ακριβές έτος της ανακάλυψής του είναι αβέβαιο: έχουν αναφερθεί τα έτη 1893, 1896 και 1887. Παρουσίασε τα ευρήματά του στο 11ο Συνέδριο Αρχαιολόγων το 1897. Ο ίδιος πολιτισμός ανακαλύφθηκε στη Ρουμανία περίπου την ίδια εποχή, όπου ονομαζόταν ο πολιτισμός Κουκουτένι. Ο Χβόικα πέθανε στο Κίεβο στις 20 Οκτωβρίου 1914. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Μπαϊκόβε . Το 1962, η οδός Νοβοκιριλοφσκάγια στο Κίεβο, όπου ο Χβόικα έζησε από το 1898 έως το θάνατό του το 1914, μετονομάστηκε προς τιμήν του και εγκαταστάθηκε εκεί μια αναμνηστική πλάκα.Το 2000, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας εξέδωσε ένα αναμνηστικό νόμισμα δύο χρίβνα για την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Χβόικα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vikentiy Khvoyka στο Wikimedia Commons
Κάρολος Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Ο Κάρολος-Γουλιέλμος-Φρειδερίκος ο άγριος, γερμ. Karl-Wilhelm-Friedrich das wilde (12 Μαΐου 1712 - 3 Αυγούστου 1757) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1729-1757).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Χριστίνας-Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ. Το 1757 απεβίωσε στο Γκούντσενχάουζεν σε ηλικία 45 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος (επιζών) γιος του Κάρολος-Αλέξανδρος. Νυμφεύτηκε το 1729 την εγγονή του 4ου εξαδέλφου του Φρειδερίκη-Λουίζα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και είχε τέκνο: Κάρολος-Αλέξανδρος 1736-1806, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.Από την ερωμένη του Ελισάβετ Βυνς, κόρη γερακοκυνηγού (γερμ. falkner), είχε τέκνα, που έλαβαν τον τίτλο του "κυρίου φον Φάλκνεχαουζεν": (νόθος) Φρειδερίκος-Κάρολος 1734-1796. (νόθος) Φρειδερίκος-Φερδινάνδος-Λουδοβίκος 1748-1811. (νόθη) Βιλελμίνη-Ελεονόρα 1743-1768. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.
Χέρμαν Ούνγκαρ

Ο Χέρμαν Ούνγκαρ (Hermann Ungar (γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1893 στο Μποσκόβιτσε - πέθανε 28 Οκτωβρίου 1929 στην Πράγα) ήταν Τσέχος γερμανόφωνος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής και υπάλληλος στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχοσλοβακίας.

 Ο Χέρμαν Ούνγκαρ γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1893 στο Μποσκόβιτσε, στη Μοραβία, ιστορική περιοχή στο ανατολικό τμήμα της σημερινής Τσεχίας, που αποτελούσε την εποχή εκείνη μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.Ο πατέρας του, Εμίλ, ήταν κατασκευαστής μηλίτη και διετέλεσε δήμαρχος της Μποσκόβιτσε. Μετά την αποφοίτησή του από τα δημόσια σχολεία του Μπρνο, ο Ούνγκαρ πήγε στο Βερολίνο, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ανατολικών Σπουδών έως το 1911 και στη συνέχεια έκανε νομικές και φιλοσοφικές σπουδές στο Μόναχο και την Πράγα. Μετά τη θητεία του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς στο Γαλικιανό Μέτωπο, εμπειρία που τον σημάδεψε και αποτυπώνεται στα έργα του, πέρασε τις κρατικές εξετάσεις και έλαβε το πτυχίο του το 1918. Αρχικά, εργάστηκε ως δικηγόρος και διευθυντής του θεάτρου στο Χεπ, όπου άρχισε να γράφει. Το 1922, διορίσθηκε στη νέα πρεσβεία της Τσεχοσλοβακίας στο Βερολίνο. Αργότερα επέστρεψε στην Πράγα όπου εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Την εποχή αυτή εκεί, άρχισε να συνδέεται με τον λογοτεχνικό κύκλο που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους Φραντς Κάφκα, Μαξ Μπροντ και Ερνστ Βάις.Ο Χέρμαν Ούνγκαρ έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα. Το 1929, τα βιβλία του είχαν αναγνώριση και εμπορική επιτυχία, οπότε εγκατέλειψε τη διπλωματική καριέρα. Πέθανε όμως λίγο αργότερα, σε ηλικία μόλις τριάντα έξι ετών, κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης σκωληκοειδίτιδας που είχε αναβληθεί για πολύ καιρό. Ο αδελφός και οι γονείς του πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς το 1942, αλλά η αδερφή του κατάφερε να δραπετεύσει και πήγε στο Τελ Αβίβ. Το θεατρικό έργο του Der rote General σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο Βερολίνο το 1928. Το δεύτερο θεατρικό έργο του Die Gartenlaube είχε επίσης μεγάλη επιτυχία όταν παίχτηκε στο Βερολίνο λίγο μετά το θάνατό του. Τα έργα έχουν τυπωθεί και αναθεωρηθεί εκτενώς. Τα μυθιστορήματά του, γεμάτα θανάσιμη μελαγχολία, ερωτισμό και θλίψη, είναι επηρεασμένα από τον εξπρεσιονισμό και την ψυχανάλυση και επαινέθηκαν από τον Τόμας Μαν, ο οποίος ήταν φίλος του και έγινε νονός του γιου του Ούνγκαρ, Τομ (γεννημένος Thomas Michael Ungar, άλλαξε το όνομα σε Tom Unwin). 1921: Knaben und Mörder, Αγόρια και δολοφόνοι 1922: Die Verstümmelten, Οι Ακρωτηριασμένοι (μυθιστόρημα) 1925: Die Ermordung des Hauptmanns Hanika, Η δολοφονία του καπετάν Χάνικα 1927: Die Klasse, Η τάξη (μυθιστόρημα) 1928: Der rote General (θεατρικό έργο) 1930: Die Gartenlaube (θεατρικό έργο) 1930: Colberts Reise (1930, διηγήματα, μεταθανάτια έκδοση) Η τάξη, σε μετάφραση της Μ. Αγγελίδου, εκδόσεις Νεφέλη 1988. Οι Ακρωτηριασμένοι, σε μετάφραση Β. Πατέρα, εκδόσεις Ροές, 2020. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hermann Ungar στο Wikimedia Commons
Μαρία Ισαβέλλα της Σαβοΐας-Γένοβας

Η Πριγκίπισσα Μαρία Ισαβέλλα της Σαβοΐας-Γένοβας (Principessa Maria Isabella di Savoia-Genova, 23 Ιουνίου 1943 -) είναι το μοναδικό παιδί του Ευγένιου, Δούκα της Γένουας.

 Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1943 στη Ρώμη και είναι το μοναδικό παιδί του Ευγένιου δούκα της Γένουας και της Λουκίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.Στις 29 Απριλίου 1971 η Μαρία-Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Αλμπέρτο Φρίολι, Κόμη ντι Ρετζάνο στη Λωζάνη. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: Βιττόριο-Ευγένιο Φρίολι γενν. 1972, παντρεύτηκε την Σοράια Μπαρμπόσα Σίλβα. Μαρία-Χριστίνα Φρίολι 1973, πέθανε 1 μήνα και 13 ημερών. Κάρλος-Αλμπέρτο Φρίολι γενν. 1974, παντρεύτηκε την Πρίσιλλα Ράζο. Μαρία-Λούτσε-Λυδία Φρίολι γενν. 1978.
Μπέρνχαρντ Χάινε

Ο Μπέρνχαρντ Χάινε, αγγλ. Bernhard Heine (1800-1846) ήταν Γερμανός γιατρός, ειδικός στα οστά και εφευρέτης του οστεοτόμου, ενός εξειδικευμένου και πρωτοποριακού για τις αρχές του 19ου αιώνα, ιατρικού εργαλείου για την κοπή των οστών και για χειρουργικές ορθοπεδικές επεμβάσεις.

 Heinz Hansen: Die Orthopädenfamilie Heine - Leben und Wirken der einzelnen Familienmitglieder im Zeichen einer bedeutenden deutschen Familientradition des neunzehnten Jahrhunderts. doctoral thesis, Dresden 1993 Hans Hekler: Bernhard Heine – von Königen geehrt und von Zar Nikolaus umworben. in: D'Kräz (Beiträge zur Geschichte der Stadt und Raumschaft Schramberg) Heft 10, Schramberg 1990 (also online, see external links)
Λουτφί Πασάς

Ο Νταμάτ Λουτφί Πασάς (Damat Çelebi Lütfi Paşa, 1488 - 27 Μαρτίου 1564) ήταν Οθωμανός πολιτικός και Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον Σουλεϊμάν Α' τον Μεγαλοπρεπή από το 1539 έως το 1541.

 Γεννήθηκε το 1488. Αν και δεν είναι γνωστό πού γεννήθηκε, η παράδοση λέει ότι ήταν Αλβανικής καταγωγής. Ο πρώτος του διορισμός ήταν ως Σαντζάκ μπέη και στη συνέχεια έγινε Μπεηλέρμπεης του Καραμάν. Ο ίδιος ο Λουτφί Πασά έδωσε αυτές τις λεπτομέρειες της ζωής του στην εισαγωγή του Asafname. Ωστόσο, ο ίδιος δεν δίνει τις ημερομηνίες των διορισμών του και παραλείπει όλες τις λεπτομέρειες της ζωής του πριν από την είσοδο το παλάτι. Μπορεί επίσης να υπηρέτησε ως Σαντζάκ Μπέη του Αϊδινίου και στη συνέχεια στα Ιωάννινα δεδομένου ότι ο Φεριντούν Μπέη αναφέρει κάποιον Λουτφί Μπέη, ο οποίος υπηρέτησε στην πολιορκία της Ρόδου το 1522 ως Σαντζάκ Μπέης του Αϊδινίου και έναν Λουτφί Μπέη ο οποίος υπηρέτησε στην πολιορκία της Βιέννης το 1529 ως Σαντζάκ Μπέης των Ιωαννίνων. Το 1523 παντρεύτηκε την Σαχ Σουλτάν, κόρη του Σουλτάνου Σελίμ Α' και αδελφή του Σουλεϊμάν Α' αλλά χώρισαν το 1541 και ο Λουτφί καθαιρέθηκε από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη και εξορίστηκε στο Διδυμότειχο όπου και πέθανε στις 27 Μαρτίου 1564 σε ηλικία 76 ετών.Το διαζύγιο πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της,σύμφωνα με τους ισχυρισμούς λόγω τιμωρίας του συζύγου της για μοιχία.Ο Λουτφί Πασάς διέταξε την κοπή ενός άκρου μίας μοιχής και αυτό οδήγησε σε μια διαφωνία μεταξύ του Λουτφί Πασά και της Σαχ Σουλτάν και ο Λουτφί ξυλοκόπησε την Σαχ Σουλτάν.Μετά το περιστατικό η Σαχ Σουλτάν ​​παραπονέθηκε στον αδερφό της,Σουλτάνο Σουλεϊμάν Α' και ζήτησε διαζύγιο. Το ζευγάρι είχε δύο κόρες, την Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάν(σύζυγος του Ηγεμόνα Μεχμέτ και μητέρα της Χιουμασάχ Σουλτάν) και την Νεσλιχάν Σουλτάν. Το 1534-5 έγινε Τρίτος Βεζύρης. Αυτή τη φορά, είχε, από το δικό του λογαριασμό,υπηρετήσει στους πολέμους του Σελίμ Α' έναντι των Σαφαβιδών στην Ανατολική Ανατολία και εναντίον των Μαμελούκων στη Συρία και την Αίγυπτο.Υπό τον Σουλεϊμάν Α', έλαβε μέρος στις εκστρατείες του Βελιγραδίου το 1521 και της Ρόδου το 1522. Έγραψε 21 έργα, κυρίως με θρησκευτικά θέματα, αλλά και για την ιστορία, 13 εκ των οποίων είναι γραμμένα στα αραβικά και 8 στα Τουρκικά. Δύο από τα έργα του είναι το Asafname, ένα είδος καθρέφτη για τους υπουργούς και το Tevâriḫ-i Âl-i Os̱mân, που ασχολείται με την Οθωμανική ιστορία και συμπεριλαμβάνει δικές του εμπειρίες κατά τη βασιλεία των Σουλτάνων Βαγιαζίτ Β', Σελίμ Α' και Σουλεϊμάν Α'. Τσελεμπί:ευγενής άνδρας με καλούς τρόπους Νταμάτ:γαμπρός,καθώς ήταν σύζυγος της Σαχ Σουλτάν,κόρης του Σελίμ Α΄ και αδερφής του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή İsmail Hâmi Danişmend, Osmanlı Devlet Erkânı, Türkiye Yayınevi, İstanbul, 1971 (Turkish) E. J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913-1936, M. Th. Houtsma, page 55 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lütfi Pasha στο Wikimedia Commons
Προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια 2021

Στις 4 Δεκεμβρίου 2021 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια. Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 6 υποψήφιοι, από τους οποίους οι 5 ήταν μέλη πολιτικών κομμάτων και ο ένας ήταν ανεξάρτητος πολιτικός. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 17.00 το απόγευμα, σε 1.554 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα, για τους γύρω στους 960.000 χιλιάδες εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Η ψηφοφορία έγινε με το παραδοσιακό Γκαμπιανό σύστημα, στο οποίο οι εκλογείς δεν ψηφίζουν με ψηφοδέλτια αλλά με σβόλους που ρίχνουν στα βαρέλια των υποψήφιων.Ο Αντάμα Μπάροου επανεξελέγη Πρόεδρος για μία δεύτερη θητεία, με το 53% των ψήφων.

 Σύμφωνα με το Γκαμπιανό Σύνταγμα, η εκλογή του Προέδρου γίνεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι λαμβάνουν ειδική εκλογική κάρτα. Η ψηφοφορία γίνεται με παραδοσιακό Γκαμπιανό σύστημα, στο οποίο οι εκλογείς ψηφίζουν με σβόλους αντί για ψηφοδέλτια. Αντί για κάλπες χρησιμοποιούνται κυλινδρικά βαρέλια που έχουν μία τρύπα στην κορυφή. Τα βαρέλια είναι βαμμένα στο χρώμα του κόμματος του υποψηφίου και μπορεί να φέρουν την φωτογραφία του υποψηφίου ή το λογότυπο του κόμματος. Ένα βαρέλι για κάθε υποψήφιο τοποθετούνται στον εκλογικό θάλαμο. Κάθε εκλογέας όταν προσέρχεται στο εκλογικό κέντρο λαμβάνει από την εκλογική επιτροπή έναν σβώλο. Μετά, ο εκλογέας μπαίνει στον εκλογικό θάλαμο και ρίπτει τον σβώλο του σε ένα από τα βαρέλια των υποψηφίων. Η καταμέτρηση γίνεται με εξίσου παραδοσιακό τρόπο. Οι σβόλοι κάθε βαρελιού αδειάζονται και διευθετούνται σε τετράγωνους δίσκους που έχουν σφαιρικές υποδοχές για αυτούς. Το άθροισμα τους υπολογίζεται επιτόπου.