Σημαία της Εξτρεμαδούρας

Η σημαία της Εξτρεμαδούρας, σύμφωνα με το Άρθρο 4-1 του Καταστατικού της Αυτονομίας, αποτελείται από τρεις οριζόντιες ρίγες πράσινου, λευκού και μαύρου χρώματος και το εθνόσημο της περιοχής, το οποίο είναι τοποθετημένο προς την πλαϊνή αριστερή πλευρά της σημαίας.

 Η σημαία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1970, μετά το θάνατο του Φρανσίσκο Φράνκο, σε μια εποχή που τα δικαιώματα των περιφερειακών κοινοτήτων ήταν υπό ανάκτηση και αντικατάσταση σε όλη την Ισπανία. Παρά τη σχετικά πρόσφατη προέλευση της σημαίας, υπάρχουν διάφορες ερμηνείες σχετικά με το γιατί επιλέχθηκαν το πράσινο, το άσπρο και το μαύρο, καθώς επίσης και τι σημαίνουν, ενώ ακόμη και ο δημιουργός της σημαίας είναι άγνωστος. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι κατά τη δεκαετία του 1980 η σημαία είχε γίνει τόσο δημοφιλής μεταξύ των κατοίκων της Εξτρεμαδούρα ως το κύριο σύμβολο της περιφερειακής ταυτότητας που αυτοί που παρουσίασαν το Καταστατικό της Αυτονομίας το 1983 δεν δίστασαν να συμπεριλάβουν ένα άρθρο σχετικά με αυτή τη σημαία. Στα επίσημα κυβερνητικά έγγραφα, λέγεται ότι τα χρώματα της σημαίας τιμούν πτυχές από την ιστορία της περιφέρειας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα: Πράσινο: το χρώμα του εμβλήματος του Τάγματος της Αλκάνταρας. Λευκό: εκπροσωπεί το Βασίλειο του Λεόν, που επανακατοίκησε την περιοχή κατά τη διάρκεια της Ρεκονκίστα. Μαύρο: αντιπροσωπεύουν τους Αφτασίδες βασιλείς της Τάιφα της πόλης Μπαδαχόθ.Ωστόσο, το 2008, στον περιφερειακό τύπο ένας καθηγητής ιστορίας, ο Αντόνιο Γκαλάτσε Κορτές διατύπωσε τη δική του θεωρία σχετικά με την έννοια των χρωμάτων της σημαίας. Ο Γκαλάτσε Κορτές πίστευε ότι το πράσινο χρώμα αναφέρεται στη Μουσουλμανική εποχή της Ισπανίας, στην οποία η Εξτρεμαδούρα απολαμβάνε τη μόνη περίοδο της πλήρης ανεξαρτησίας ως Αφτασιδική ταϊφά. Το λευκό χρώμα αναφέρεται στο Βασίλειο του Λεόν και την ένταξη της περιοχής σε αυτό που έγινε γνωστό ως Ισπανία, ενώ το μαύρο ήταν το χρώμα των ρούχων που φοριούνται από τους Λουσιτάνιους, σύμφωνα με τον Στράβωνα.Η θεωρία του Γκαλάτσε Κορτές αμφισβητείται. Σε τηλεοπτική συνέντευξη, ο Λουίς Ραμάγιο, πρόεδρος της περιφέρειας πριν από την εποχή της αυτονομίας, απέδωσε τη δημιουργία της σημαίας σε ένα δικηγόρο από την Ολίβα ντε λα Φροντέρα, με το όνομα Μαρτίν Ροντρίγκες Κοντρέρας. Η θεωρία αυτή υποστηρίχθηκε από τον καθηγητή ανθρωπολογίας Χαβιέρ Μάρκος Αρέβαλο, ο οποίος με τις σπουδές του στην Εξτρεμαδουριανή ταυτότητα αναφέρει ότι ο σχεδιασμός του Ροντρίγκες Κοντρέρας επιλέχθηκε από διάφορες προτάσεις και τα χρώματα προέρχονται από το ακόλουθο ορισμό: Το πράσινο και το άσπρο από τα παραδοσιακά χρώματα του Κάθερες. Το μαύρο και το άσπρο από τα χρώματα του Μπαδαχόθ.Όσον αφορά την συμβολική έννοια, το πράσινο συμβολίζει την ελπίδα, το λευκό συμβολίζει τη τιμή των ανθρώπων, το μαύρο συμβολίζει την ανεργία, την περιθωριοποίηση, και τη καθυστέρηση, αν και μπορεί επίσης να αναφέρονται στο Αλμοαδικό παρελθόν της περιοχής. Ο Χαβιέρ Μάρκος Αρέβαλο προσθέτει ότι η σημαία εμφανίζεται για πρώτη φορά σε γραπτή καταγραφή στις 27 Φεβρουαρίου 1977 και έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στις 14 Νοεμβρίου 1976 στο Ολίβα ντε λα Φροντέρα. Η πρώτη επίσημη κύρωση συνέβη στην πόλη του Κάθερες μετά από πρόταση που ψηφίστηκε από τη Χούντα Πρεαουτονόμικα και αργότερα εισήχθη ως σύμβολο από το Καταστατικό Αυτονομίας.Η χήρα του Μαρτίν Ροντρίγκες Κοντρέρας έχει γράψει άρθρα, επίσης, αποδίδει τη δημιουργία της σημαίας στον άντρα της. Επίσης, ούτε η χήρα του αποθανόντος δικηγόρου ήθελε να παραμείνει στο περιθώριο: πιο συγκεκριμένα, έγραψε επιστολές που απέστειλε στις τοπικές εφημερίδες, έχει δείξει την φιλοδοξία αυτού του ιστορικού, ενώ άρχισε να υπερασπίζεται το ότι η σημαία είναι δημιουργία του συζύγου της μόνο μετά το θάνατο του δικηγόρου και βουλευτή Μαρτίν Ροντρίγκες Κοντρέρας. Σύμφωνα με μια άλλη δημοφιλή θεωρία για τα χρώματα της σημαίας, η σημαία προήλθε όταν συνδυάστηκαν τα χρώματα των ποδοσφαιρικών συλλόγων από τις δύο πρωτεύουσες, τον Πολυαθλητικό Σύλλογο του Κάθερες (πράσινη φανέλα, λευκό σορτς) και την ΚΝ Μπαδαχόθ (μαύρη και λευκή φανέλα, λευκό σορτς). Ωστόσο, τα δύο αθλητικά σωματεία απλά πήραν τα χρώματα από τα παραδοσιακά χρώματα των αντίστοιχων πόλεων και επαρχιών: πράσινο για το Κάθερες και μαύρο (από το Αφτασιδικό ταϊφά) για το Μπαδαχόθ. Μια άλλη θεωρία που εξηγεί τα χρώματα αναφέρει ότι: Πράσινο: ελπίδα για μια νέα Εξτρεμαδούρα. Λευκό: αγνότητα του φυσικού περιβάλλοντος. Μαύρο: θλίψη των διαφόρων μεταναστών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την αγαπημένη τους γη. Εθνόσημο της Εξτρεμαδούρας Σημαίες των αυτόνομων κοινοτήτων της Ισπανίας