IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών

Το Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν είναι ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος Τα Παιδιά της Παλαιότητας. Κυκλοφόρησε από την Inner Ear στις 9 Ιουνίου του 2020, με προπομπό το τραγούδι "Τα Απέραντα Θέρη μου". Χαρακτηριστικό είναι ότι στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ υπάρχει η αναγραφή "ΚΥ Νο 5", με τα αρχικά να αντιστοιχούν προφανώς στο πρότερο σχήμα του Π.Ε. Δημητριάδη, τους Κόρε. Ύδρο..

 "Σέ Ποιόν Ἀνήκει ἡ Κέρκυρα" – 4:27 "Τά Ἀπέραντα Θέρη Μου" – 3:50 "Τά Πληγωμένα Μηνύματα Ἀναθεωρημένα (Τό Ἀδυσώπητο Μοτίβο)" – 7:29 "Μιά Χώρα πού Ἄλλαξε Ὄνομα" – 5:10 "Πυροτεχνήματα στά Γενέθλιά Της" – 3:09 "Τό Καλύτερο Πεθαίνει Πρῶτο" – 5:46 "Τά Ἀναμνηστικά" – 4:24 "Ὁ Ρόλος τῆς Ζωῆς Σου" – 4:49 "Τό Τελευταῖο Δημοψήφισμα" – 4:06 "Ἡ πιό Τρελλή Πρωτομαγιά" – 6:36 "Ἡ Ἐξαφάνισίς Του" – 3:21 "Τό Δηλητήριο στίς Σελίδες" – 4:18Οι τίτλοι των τραγουδιών στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ, όπως και οι στίχοι στο ένθετο, είναι γραμμένοι στο πολυτονικό σύστημα. To Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν στο Discogs To Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν στο MusicBrainz To Ἐνθύμιον Νεανικῶν Συντροφιῶν στο YouTube
Νοντρόν

Το Νοντρόν (γαλλικά: Nontron) είναι κοινότητα του νομού Δορδόνης, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι υπονομαρχία του νομού και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 3.050 κατοίκους (2017).Είναι μέρος του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περιγκόρ-Λιμουζέν. Οι κάτοικοι ονομάζονται Νοντροναί (ζ).

 Η κοινότητα Νοντρόν είναι υπονομαρχία του βορειότερου διαμερίσματος του νομού Δορδόνης και βρίσκεται στην καρδιά του Πράσινου Περιγκόρ. Με ποικίλα τοπία και μέσα στη φύση, βρίσκεται στην καρδιά του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περιγκόρ-Λιμουζέν, σχεδόν σε ίση απόσταση ανάμεσα στο Περιγκέ, τη Λιμόζ και την Ανγκουλέμ. Η πόλη ήταν πολύ απομονωμένη για πολύ καιρό, χωρίς κανένας σημαντικός οδικός άξονας να περνά μέσα από αυτήν, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο στην τοπική οικονομική ανάπτυξη. Διασχίζεται από τον ποταμό Μπαντιά, παραπόταμο του Σαράντ. Η έκταση της κοινότητας είναι 24,67 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η πόλη Νοντρόν ιδρύθηκε περί το 1100 π.Χ. από Γαλάτες και Φοίνικες προερχόμενους από την Τύρο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρεμπώ ντε Λωγκαρντιέρ το όνομα του Νοντρόν προήλθε από δύο λέξεις από τη γλώσσα της Τύρου: Nata = κοιλάδα και Dun = βουνό. Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 53 π.Χ., στη συνέχεια από τους Γότθους μεταξύ 406 και 418, από τους Φράγκους του Κλοβίς το 507, λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς στο δρόμο τους για την πολιορκία του Πουατιέ στο 8ο αιώνα. Τον 8ο αιώνα, χτίστηκε ένα κάστρο για τους κόμητες της Λιμόζ και το αββαείο του Σαρού. Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου το Νοντρόν πολιορκήθηκε πολλές φορές, περνώντας από την ηγεμονία του βασιλιά της Γαλλίας στον βασιλιά της Αγγλίας και το 1453 βρισκόταν στα σύνορα μεταξύ των δύο κρατών. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης και τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία, το Νοντρόν έγινε υπονομαρχία του νομού Δορδόνης. Ο σιδηροδρομικός σταθμός λειτουργούσε μεταξύ 1891 και 1946 για τους επιβάτες και μέχρι το 1970 για τα εμπορεύματα. Μια στρατιωτική φυλακή άνοιξε από το 1940 έως το 1946 στις εγκαταστάσεις της πρώην αστικής φυλακής. Ήταν τόπος κράτησης πολιτικών υπόπτων και καταδίκων.Η πόλη είναι γνωστή για την παραγωγή ενός τύπου πτυσσόμενου μαχαιριού, γνωστού ως μαχαίρι Νοντρόν. Η επίσημη σελίδα της πόλης (επιλογή γλώσσας) Το Νοντρόν και τα διάσημα μαχαίρια του (αγγλικά)
Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ

Ο Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ, νορβηγ.: Olaf Haraldssøn Geirstadalf Digerbein (Άντγκερ, περ. 877 - Τένσμπεργκ, περ. 934), ήταν φημισμένος γιος του βασιλιά Χάραλντ Α΄ του Καλλίκομου της Νορβηγίας από τη σύζυγό του Σβάνχιλντ Έιστεϊνσντατερ, κόρη του κόμη (jarl) Έιστεϊν.

 Το έπος Heimskringla που γράφτηκε στην Ισλανδία τον 13ο αι. από τον ποιητή και ιστορικό Σνόρι Στούρλουσον, δίνει στον Νορβηγό ιδρυτή βασιλιά του 9ου αι. Χάραλντ Α΄ τον Καλλίκομο τρεις γιους από τη Σβάνχιλντ, συμπεριλαμβανομένων των Ράγκναρ Ρύκελ, Μπγιέρν Φάρμαν και Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ. Ο Μπγιέρν Φάρμαν έγινε βασιλιάς του Βέστφολντ. Ο Όλαφ Χάραλντσον έγινε βασιλιάς του Βίνγκουλμαρκ από τον πατέρα του και στη συνέχεια κληρονόμησε το Βέστφολντ, αφού ο αδελφός του Μπγιέρν Φέρμαν είχε σκοτωθεί από τον ετεροθαλή αδερφό τους Έρικ Α΄ τον Αιματοβαφή. Ο Έρικ ήταν ο αγαπημένος γιος του βασιλιά Χάραλντ και ο διορισμένος διάδοχός του, αλλά δεν ήταν πολύ δημοφιλής μεταξύ των ετεροθαλών αδελφών του. Μετά τον τέλος του πατέρα του, ο Όλαφ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της ανατολικής Νορβηγίας και συμμάχησε εναντίον του Έρικ Α΄ του Αιματοβαφούς με έναν άλλο ετεροθαλή αδελφό, τον Σίγκρεντ Χάραλντσον, βασιλιά του Τρόντχαϊμ. Οι τρεις βασιλείς συναντήθηκαν στη μάχη στο αγρόκτημα Χάουγκαρ έξω από το Tένσμπεργκ, ο Όλαφ και ο Σίγκρεντ νικήθηκαν και έπεσαν και οι δύο εκεί. Και οι δύο εικάζεται ότι έχουν ταφεί στο ίδιο σημείο. Το Χάουγκαρ έγινε η έδρα του Χάουγκατινγκ και το δεύτερο πιο σημαντικό μέρος της Νορβηγίας για την ανακήρυξη των βασιλέων. Σήμερα η τοποθεσία βρίσκεται στο κτήμα Γιάρλσμπεργκ, που βρίσκεται βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης Tένσμπεργκ. Το έπος Heimskringla δίνει στον Όλαφ από το γάμο του έναν γιο, που ονομάζεται Tρύγκβε Όλαφσον, ο οποίος εκεί λέγεται ότι έγινε βασιλιάς του Ράνρικε και του Βίνγκουλμαρκ και ότι ήταν ο πατέρας του βασιλιά Όλαφ Α΄ της Νορβηγίας. Το Historia Gruffydd ap Cynan, προφανώς επηρεασμένο από τις αξιώσεις του 12ου αι. των Βίκινγκς βασιλέων της Ιρλανδίας για σχέση με τους Σκανδιναβούς ηγεμόνες, περιέχει μία θρυλική ή πλασματική γενεαλογία, που κάνει τον Όλαφ πατέρα του Σιθρίκ Κες, βασιλιά του Δουβλίνου και της Nορθούμβρια, ο οποίος ήταν πρόγονος του βασιλιά Gruffydd ap Cynan του Gwynedd.
Βεατρίκη της Πορτογαλίας, δούκισσα της Σαβοΐας

Η Βεατρίκη, πορτογαλ. Beatriz (31 Δεκεμβρίου 1504 - 8 Ιανουαρίου 1538) από τον Οίκο των Αβίς ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας. Παντρεύτηκε το 1521 τον Κάρολο Γ΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα: Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος 1528-1580, δούκας της Σαβοΐας. Λουδοβίκος 1523-1536, απεβ. 13 ετών, Αικατερίνη απεβ. 7 ετών, άλλα τέσσερα τέκνα απεβ. 1 έτους. Cartwright Ady, Julia (1913). Christina of Denmark, Duchess of Milan and Lorraine, 1522-1590. New York: E.P. Dutton and Company. OCLC 871060. Prestage, Edgar: Il Portogallo nel medioevo, in: Cambridge University Press - Storia del mondo medievale, vol. VII, pp. 576–610, Garzanti, 1999. , Aldo di, Annuari del Monferrato, Vol I and II. Testa D., Storia del Monferrato, seconda edizione ampliata, Tip.S.Giuseppe 1951. Vergano L.: Storia di Asti, Vol. 1,2,3. Tip.S.Giuseppe Asti, 1953, 1957.
Αναγέννηση Μούτταλλου

Η Αναγέννηση Μούτταλλου ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τον Μούτταλλο της Πάφου. Είχε δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το 1995 ενοποιήθηκε με την Ελπίδα Προσφύγων Πάφου δημιουργώντας την ομάδα «Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Ελπίδα Προσφύγων Πάφου».

 Η Αναγέννηση ιδρύθηκε το 1976 από πρόσφυγες που κατοίκησαν στον συνοικισμό Μούτταλλο μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Η ομάδα εντάχθηκε στην ΠΟΑΣΠ. Αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ). Το 1986 η Αναγέννηση Μούτταλλου εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην ένατη θέση του ομίλου της. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της (ΠΟΑΣΠ). Το 1995 ενοποιήθηκε με την Ελπίδα Προσφύγων Πάφου δημιουργώντας την ομάδα «Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Ελπίδα Προσφύγων Πάφου». 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Αναγέννηση συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1950-1951

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1950-51 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Πρωταθλητής για 4η φορά αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, σημειώνοντας τέσσερις νίκες.

 Ολυμπιακός Προπονητές: Γιάννης Χέλμης, Βαγγέλης Χέλμης. Ποδοσφαιριστές: Βασικοί: Στέλιος Κουρουκλάτος (τερμ.), Νίκος Ζάκκας, Ηλίας Ρωσίδης, Λουκιανός Γκιόκας, Ανδρέας Μουράτης, Διονύσης Μινάρδος, Μπάμπης Κοτρίδης, Άγγελος Βασιλειάδης, Γιώργος Δαρίβας, Στέλιος Χριστόπουλος, Θανάσης Μπέμπης, Μπάμπης Δρόσος. Αναπληρωματικοί: Γεράσιμος Γερμενής (τερμ.), Α. Δρούγκας, Θανάσης Κίνλεϊ, Νίκος Βασιλείου, Παπαδημητρίου, Γιώργος Κανσός, Μίμης Αποστολόπουλος. Πρώτοι σκόρερ: Δαρίβας, Χριστόπουλος, Μπέμπης: 3 γκολ. * Ο Ήρακλης έχει αφαίρεση ενός βαθμού απο το μηδενισμό του στον αγώνα με το Πανιώνιο. ** Άνευ αγώνα. Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000. Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σελ. 247-248. Στατιστική ποδοσφαίρου.
Μαρία Βικτωρία Παυλίνα του Άρενμπεργκ

Η Μαρία Βικτωρία Παυλίνα (γερμ. Maria Viktoria Pauline von Arenberg, 26 Οκτωβρίου 1714 - 13 Απριλίου 1793) από τον Οίκο του Άρενμπεργκ ήταν κόρη του Δούκα του Άρενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Μπάντεν. Έμεινε γνωστή για τη φιλανθρωπική της δράση: δημιούργησε διάφορα θρησκευτικά ιδρύματα στο Μπάντεν-Μπάντεν.

 Η Μαρία Βικτωρία Παυλίνα γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ως η μεγαλύτερη κόρη του Λεοπόλδου Φιλίππου του Άρενμπεργκ. Η μητέρα της ήταν η Μαρία Λοντοβίκα Φραντσέσκα Πινιατέλλι, Δούκισσα της Μπιζάτσια, Κόμισσα του Έχμοντ, εγγονή του Οττόνε Ερίκο ντελ Καρέττο, ο οποίος ήταν διοικητής στον αυτοκρατορικό στρατό, όπως και ο πατέρας της. Ως μέλος του Οίκου του Άρενμπεργκ, της επιτράπηκε η προσφώνηση της Γαληνότατης Υψηλότητας, που αντικατοπτρίζει το καθεστώς των Άρενμπεργκ ως πριγκίπων της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά· το μόνο από τα αδέλφια της που επέζησε, ήταν ο Κάρολος Μαρία Ραϋμόνδος του Άρενμπεργκ, ένα άλλο διακεκριμένο μέλος του αυτοκρατορικού στρατού. Η Μαρία Βικτωρία ήταν μία παιδική φίλη της μελλοντικής Αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας. Ήταν εξαδέλφη της Μαρίας Ερριέττας ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, συζύγου του Ιωάννη Χριστιανού του Ζούλτσμπαχ και μητέρα του Καρόλου Δ΄ Θεοδώρου, τελευταίου εκλέκτορα της Βαυαρίας. Η Μαρία Βικτωρία έλαβε μια αυστηρή Ρωμαιοκαθολική εκπαίδευση και αργότερα διέθεσε μεγάλο μέρος της προσωπικής της περιουσίας σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, που σχετίζονται με την Καθολική Εκκλησία. Ασχολήθηκε επίσης με τη φροντίδα των παιδιών και την καθολική εκπαίδευση νεαρών γυναικών. Είχε επίσης καλή εκπαίδευση στη μουσική και τις τέχνες. Στις 7 Δεκεμβρίου 1735 παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γεώργιο του Μπάντεν-Μπάντεν, μικρότερο γιο του Λουδοβίκου Γουλιέλμου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Σίβυλλας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Ενώ αυτός αρχικά προοριζόταν για την εκκλησία, άφησε την εκκλησιαστική του καριέρα το 1735. Ήταν ο αδελφός τού κυβερνώντος Λουδοβίκου Γεωργίου του Μπάντεν-Μπάντεν. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Μετά το τέλος του κουνιάδου της Λουδοβίκου Γεωργίου το 1761, ο σύζυγός της τον διαδέχθηκε ως μάργραβος, κάνοντας τη Μαρία Βικτωρία την πιο σημαντική γυναίκα στην Αυλή του Μπάντεν-Μπάντεν, εκτοπίζοντας τη χήρα τού Λουδοβίκου Γεωργίου, τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα της Βαυαρίας, αδελφή του Mαξιμιλιανού Γ΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Ενόσω ήταν μαργραβίνα δημιούργησε μία Αυγουστινιανή χορωδία για τις γυναίκες του Ράστατ, την κύρια έδρα των ηγεμόνων του Μπάντεν-Μπάντεν. Ο σύζυγός της απεβίωσε το 1771 χωρίς να αφήσει δικούς του κληρονόμους και έτσι το Μπάντεν-Μπάντεν πήγε στον Κάρολο Φρειδερίκο του Μπάντεν, αφήνοντας τη χήρα Μαρία Βικτωρία χωρίς σπίτι. Μετακόμισε από το Ράστατ και εγκαταστάθηκε στο Ότερσβαϊερ, όπου ίδρυσε ένα μοναστήρι. Στο σχολείο του μοναστηριού τα κορίτσια μάθαιναν όλες τις δεξιότητες, που θα χρειάζονταν ως μέλλουσες μητέρες και διδάσκαλοι. Το 1767 κληροδότησε το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της από ένα ίδρυμα στο σχολείο, για να συντηρείται μετά το τέλος της. Απεβίωσε στο Στρασβούργο σε ηλικία 78 ετών. Τάφηκε στο Στίφτσκιρχε στο Μπάντεν-Μπάντεν, δίπλα στον άντρα της. Παντρεύτηκε το 1735 τον Αύγουστο Γεώργιο του Μπάντεν-Μπάντεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Άννα Ελεονώρα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Άννα-Ελεονώρα, γερμ.: Anne Eleonore von Hessen-Darmstadt (30 Ιουλίου 1601 - 6 Μαΐου 1659) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ της Mαγδαληνής των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525-1598). Γεννήθηκε στο Ντάρμσταντ της Έσσης, στη Γερμανία. Παντρεύτηκε τον Γεώργιο δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ στις 14 Δεκεμβρίου 1617 στο Ντάρμσταντ. Ένας από τους γιους της ήταν ο Ερνέστος-Αύγουστος εκλέκτορας του Αννοβέρου (1629–1698), πατέρας του Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας. Απεβίωσε στο κάστρο Χέρτσμπεργκ στην Κάτω Σαξονία, σε ηλικία 57 ετών. Μαγδαληνή (γενν. και απεβ. 9 Αυγούστου 1620), απεβ. νήπιο. Χριστιανός-Λουδοβίκος (1622–1665), πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ 1641–1648, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ 1648-1665 Γεώργιος-Γουλιέλμος (1624-1705), πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ 1648–1665, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ 1665-1705. Ιωάννης-Φρειδερίκος (1625–1679), πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ 1665-1679. Σοφία-Αμαλία (1628–1685), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Δανίας. Δωροθέα-Μαγδαληνή (1629-17 Νοεμβρίου 1630). Eρνέστος-Αύγουστος (1629–1698), πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ 1679–1698, πατέρας του: Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας. Άννα-Μαρία-Ελεονώρα (20 Νοεμβρίου 1630 - 13 Νοεμβρίου 1636).
Ατσαλόμαλλο

To ατσαλόμαλλο, επίσης γνωστό ως συρμάτινο μαλλί ή συρμάτινο σφουγγάρι, είναι ένα κουβάρι πολύ λεπτών και ελαστικών κοφτερών χαλύβδινων ρινισμάτων. Παρουσιάστηκε ως νέο προϊόν το 1896. Χρησιμοποιείται ως αποξεστικό σε εργασίες φινιρίσματος και επισκευής για το στίλβωμα ξύλινων και μεταλλικών αντικειμένων, τον καθαρισμό οικιακών σκευών, τον καθαρισμό τζαμιών, και την λείανση επιφανειών.Το ατσαλόμαλλο κατασκευάζεται από χάλυβα χαμηλού άνθρακα σε μια διαδικασία η οποία ομοιάζει στην διάνοιξη οπών, όπου ένα βαρύ χαλύβδινο σύρμα ελκύεται διαμέσου μιας οδοντωτής η οποία αφαιρεί λεπτά και κοφτερά συρμάτινα ρινίσματα.

 Το ατσαλόμαλλο χρησιμοποιείται ευρέως από ξυλουργούς και τεχνίτες οι οποίες δουλεύουν με βαφή, λάκα ή βερνίκι.Όταν χρησιμοποιείται σε βελανιδιά, τυχόν υπολείμματα χάλυβα μπορεί να αντιδράσουν με τις τανίνες του ξύλου, σχηματίζοντας μπλε ή μαύρες κηλίδες. Το μαλλί από μπρούτζινο ή ανοξείδωτο χάλυβα δεν το προκαλεί αυτό. Το ατσαλόμαλλο χρησιμοποιείται συχνά για επαγγελματικές διαδικασίες καθαρισμού σε γυαλί ή πορσελάνη, επειδή είναι πιο μαλακό από αυτά τα υλικά, οπότε είναι δυνατόν να αφαιρέσει βρομιές χωρίς να χαράξει το υπόστρωμα, όπως τα κοινά αποξεστικά.Μια άλλη χρήση του ατσαλόμαλλου είναι στον έλεγχο τρωκτικών. Μικρές τρύπες βουλώνονται με τραχύ ατσαλόμαλλο, το οποίο όταν δαγκωθεί από τρωκτικά προκαλεί μεγάλο πόνο στο στόμα τους. Αν καταποθεί μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο εσωτερικό τραυματισμό. Όταν το ατσαλόμαλλο θερμαίνεται ή σκουριάζει, η μάζα του αυξάνεται λόγω της ένωσης του οξυγόνου με τον χάλυβα. Η λεπτή εσωτερική δομή του ατσαλόμαλλου το καθιστά εύφλεκτο παρουσία αέρα. Η ζωγραφική φωτός είναι μια εφαρμογή η οποία χρησιμοποιεί αυτήν την ιδιότητα. Πολύ ψιλό ατσαλόμαλλο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως προσάναμμα σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, καθότι καίγεται ακόμα και υγρό και μπορεί να αναφτεί από φλόγα, σπίθα ή με την σύνδεσή του σε μια μπαταρία (π.χ. αυτοκινήτου) για την παραγωγή ωμικής θέρμανσης. Τα προϊόντα ατσαλόμαλλου προμηθεύονται σε διαφόρους βαθμούς, από τους τραχείς 3 και 4 μέχρι τον πολύ ψιλό βαθμό 0000. Πετροβάμβακας
Βίκτωρ Μήτρου

Ο Βίκτωρ Μήτρου (γενν. 24 Ιουνίου 1973) είναι Έλληνας, αλβανικής καταγωγής, πρώην αρσιβαρίστας. Αρχικά, εκπροσώπησε την Αλβανία, αλλά έγινε διεθνώς διακεκριμένος με την Ελλάδα. Ο Μήτρου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο για την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.

 Γεννημένος ως Βίκτορ Μίτρο (Viktor Mitro) στην Αυλώνα της Αλβανίας, αρχικά εκπροσώπησε την Αλβανία διεθνώς μέχρι το 1993 και στη συνέχεια την Ελλάδα για τρεις διαδοχικές Ολυμπιάδες (1996, 2000 και 2004). Ειδικά, έγινε Ολυμπιονίκης για την Ελλάδα κατά τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, όταν κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία 77 κιλών ανδρών. Σε αυτή τη διοργάνωση, ο Μήτρου έχασε την πρώτη θέση από τον Κινέζο Ζαν Χουγκάνγκ, μόνο λόγω του μεγαλύτερου σωματικού βάρους του. Προφίλ στο sports-reference.com
BBC Radio 5 Live

Το BBC Radio 5 Live είναι ραδιοφωνικός σταθμός του BBC, ο οποίος μεταδίδει ζωντανές αθλητικές ειδήσεις και μη. Είναι ο κύριος αθλητικός ραδιοφωνικός σταθμός στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μεταδίδει με ζωντανή σύνδεση διάφορα σημαντικά αθλητικά γεγονότα, μεταξύ των οποίων και τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Το BBC Radio 5 Live ξεκίνησε να εκπέμπει στις 28 Μαρτίου του 1994.

 Ο σταθμός εκπέμπει στα μεσαία κύματα στις συχνότητες 693 kHz, 909 kHz, 990 kHz, στις συχνότητες αυτές έκπεμπε το BBC Radio 2 από τις 23 Νοεμβρίου 1979 μέχρι τις 26 Αυγούστου 1990. Μετά χρησιμοποιείθηκαν από από το BBC Home Service και το BBC Radio 4. Ο σταθμός είναι επίσης διαθέσιμος μέσω ψηφιακού ραδιόφωνου, μέσω δορυφόρου, μέσω καλωδιακής τηλεόρασης και μέσω επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης. Παρόλα αυτά κάποια αθλητικά γεγονότα, λόγω πνευματικών δικαιωμάτων δεν είναι διαθέσιμα διαδικτυακά. Επιπλέον η διαδικτυακή λήψη είναι διαθέσιμη μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο σταθμός εκπέμπει από το MediaCityUK στο Σάλφορντ και είναι μέρος του BBC Βόρεια. Επίσημη Ιστοσελίδα
Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια

Η Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια (αραβικά: القوة الجوية) είναι αθλητικό σωματείο στη Βαγδάτη του Ιράκ. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια, χωρητικότητας 10.000 θεατών.

 Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια» ιδρύθηκε στη Βαγδάτη το 1931. Τελευταία ενημέρωση: 14 Αυγούστου 2018. Πρωτάθλημα ΙράκΠρωταθλήτρια (6): 1974–75, 1989–90, 1991–92, 1996–97, 2004–05, 2016–17Α΄ Κατηγορία ΙράκΠρωταθλήτρια (1): 1974–75Κύπελλο ΙράκΚυπελλούχος (4): 1977–78, 1991–92, 1996–97, 2015–16Σούπερ Καπ ΙράκΝικήτρια (2): 1997, 2001 ΑσιατικέςΑΦΚ ΚαπΝικήτρια (2): 2016, 2017 Επίσημος ιστότοπος
4η Μεραρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η 4η Μεραρχία Πεζικού (επίσημη ονομασία: IV Μεραρχία Πεζικού, IV ΜΠ) είναι μεραρχία του Ελληνικού Στρατού. Ιδρύθηκε το 1912 ως μεραρχία πεζικού και συνεχίζει να υφίσταται ως έφεδρη και εκπαιδευτική μεραρχία, με έδρα τη Τρίπολη. Έχει πολεμήσει μεταξύ άλλων στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.

 Η μεραρχία ιδρύθηκε το 1912 στο Ναύπλιο με πρώτο διοικητή τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μοσχόπουλο. Η μεραρχία περιλάμβανε το 8ο, το 9ο και το 11ο σύνταγμα πεζικού. Ο Μοσχόπουλος διοίκησε τη μεραρχία κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, όπου αγωνίστηκε στα μέτωπα Μακεδονίας και Ηπείρου, καθώς και κατά το Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο εναντίον της Βουλγαρίας. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, η μεραρχία (8ο, 11ο και 35ο τάγμα) επέστρεψε στην Πελοπόννησο, υπό το νεοσύστατο Β΄ Σώμα Στρατού. Η μεραρχία συμμετείχε στην μικρασιατική Εκστρατεία όπου σχεδόν καταστράφηκε στην μάχη του Τουμλού Μπουνάρ τον Αύγουστο του 1922, όπου αντιμετώπισε το κύριο βάρος της τουρκικής επίθεσης. Μεταρρυθμίστηκε στην Ελλάδα, πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου και διαλύθηκε μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Η μεραρχία αποκαταστάθηκε στην Τρίπολη το 1951 και εδρεύει εκεί από τότε.
Ρουσλάν Μποντεράν

Ο Ρουσλάν Μπορίσοβιτς Μποντεράν (ουκρανικά & ρωσικά: Руслан Борисович Боделан, γεννημένος στις 4 Απριλίου 1942, στο χωριό Μπερεζίβκα) είναι ακτιβιστής του σοβιετικού κόμματος και Ουκρανός πολιτικός. Πρώτος Γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής της Οδησσού του Σοβιετικού Κομμουνιστικού κόμματος, Πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου της Οδησσού, Δήμαρχος της Οδησσού (Αύγουστος 1998 - Απρίλιος 2005). Βουλευτής της Ουκρανικής σοβιετικής δημοκρατίας, Βουλευτής της ανεξάρτητης Ουκρανίας.

 Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1942 στο χωριό Μπερεζίβκα , της σημερινής Υπερδνειστερίας που τότε κατεχόταν από το Βασίλειο της Ρουμανίας, σε μια οικογένεια δασκάλων, ο πατέρας του Μπόρις Φόκιτς (1912-1995) ήταν δάσκαλος και διευθυντής σχολείου. Η μητέρα Γκαλίνα Πέτροβνα (1911–1989) ήταν δασκάλα. Αποφοίτησε από το Κρατικό παιδαγωγικό ινστιτούτο στο Πετροπαβλόσκ (Καζακική ΣΣΔ) και την Ανώτατη κομματική σχολή υπό την κεντρική επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος Ουκρανίας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος σε αγροτικό σχολείο. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα τη δεκαετία του 1960. Μέλος του ΚΚΣΕ από το 1964. Από το 1990 είναι επικεφαλής του περιφερειακού συμβουλίου της Οδησσού. Ήταν βουλευτής του λαού της Ουκρανίας από το 1992 έως το 1997. Το 1998 εξελέγη δήμαρχος της Οδησσού.
Αλγερινές βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 12 Ιουνίου 2021 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Αλγερία, για τα 407 μέλη της Αλγερινής Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης (κάτω βουλή του Αλγερινού κοινοβουλίου).Οι εκλογές επισκιάστηκαν από το μεγάλο κίνημα διαμαρτυριών Χιράκ που μποϊκόταρε τη διεξαγωγή λέγοντας ότι «δεν είναι η λύση στα προβλήματά μας». «Αν θέλεις αλλαγή, ψήφισε» ήταν το σύνθημα της κυβέρνησης για να παροτρύνει τους 23,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας να προσέλθουν στην ψηφοφορία. Και οι 902.365 Αλγερινοί του εξωτερικού είχαν, επίσης, τη δυνατότητα να ψηφίσουν. Ειδικά για τους νομάδες που ζουν στα νότια της χώρας λειτούργησαν κινητά εκλογικά κέντρα.Γύρω στους 1.500 υποψήφιους διεκδίκησαν τις 407 έδρες της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης, από τους οποίους οι μισοί ήταν ανεξάρτητοι. Σύμφωνα με το νέο εκλογικό νόμο το 50% των υποψηφίων ήταν γυναίκες.

 Τον Απρίλιο του 2019 ο τότε Πρόεδρος Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, μετά από 20 χρόνια στην εξουσία, αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν κατά της κυβέρνησής του, κατά της διαφθοράς και της ευνοιοκρατίας. Τον Δεκέμβριο του 2019 ο Αμπντελματζίντ Τεμπούν εξελέγη Πρόεδρος, ενώ οι διαμαρτυρίες του Κινήματος Χιράκ συνεχίζονταν. Προκειμένου να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, ο Πρόεδρος Τεμπούν πρότεινε ορισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες εγκρίθηκαν μετά το δημοψήφισμα που έγινε την 1η Νοεμβρίου 2020, με 66,80% ψήφους «υπέρ». Μετά την έγκριση έπρεπε να προκηρυχθούν αμέσως νέες εκλογές, αλλά αναβλήθηκαν επειδή ο Πρόεδρος Τεμπούν διαγνώστηκε θετικός στον κορονοϊό και χρειάστηκε να νοσηλευτεί για αρκετές εβδομάδες στη Γερμανία. Τα 407 μέλη της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. τα 399 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 58 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στις ισάριθμες επαρχίες της Αλγερίας. Κάθε επαρχία έχει τουλάχιστον τρεις έδρες ανεξάρτητα από τον πληθυσμό της, και μετά 1 έδρα προστίθεται ανά 120.000 κατοίκους. τα 8 μέλη εκλέγονται από τους Αλγερινούς του εξωτερικού με αναλογική εκπροσώπηση.Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι 5%. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων. Οι εκλογείς ψηφίζουν από ανοιχτές λίστες κομμάτων, δηλαδή αφού επιλέξουν το κόμμα που θα ψηφίσουν πρέπει να επιλέξουν και τον υποψήφιο του κόμματος στον οποίο θα βάλουν τον σταυρό προτίμησης. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Αλγερίας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση ή ιατρική διάγνωση, να μην είναι καταδικασμένοι εγκληματίες και να μην είναι προδότες της πατρίδας. Σύμφωνα με το νέο εκλογικό νόμο οι μισοί υποψήφιοι πρέπει να είναι γυναίκες. Επίσης, η θητεία στη βουλή είναι μία μοναδική φορά ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως βουλευτής.
Ναταλία του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ

Η Ναταλία του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ (Nathalie von Sayn-Wittgenstein-Berleburg, 2 Μαΐου 1975 -) είναι κόρη της Πριγκίπισσας Βενεδίκτης της Δανίας.Σύμφωνα με τους κανόνες κληρονομικής διαδοχής που έθεσε ο βασιλιάς Φρειδερίκος Θ΄, δεδομένου ότι η πριγκίπισσα Βενεδίκτη και τα παιδιά της, συμπεριλαμβανομένης της πριγκίπισσας Ναταλίας, δεν έχουν λάβει μόνιμη κατοικία τη Δανία, έχουν ουσιαστικά παραιτηθεί από τη θέση τους στη διαδοχή του Δανικού θρόνου.

 Η Ναταλία γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1975 στην Κοπεγχάγη, και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Ριχάρδου, 6ου Πρίγκιπα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ και της Πριγκίπισσας Βενεδίκτης της Δανίας. Το 1994, η πριγκίπισσα Ναταλία άρχισε να εκπαιδεύεται στη σουηδική stud Flyinge με την εκπαιδεύτρια της Κάιρα Κίρκλαντ, πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Ντρεσάζ. Η Ναταλία κέρδισε μια θέση στην Ολυμπιακή ομάδα του 2000 ως εφεδρική αναβάτρια και στη συνέχεια συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2001, κερδίζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο με τη Δανική ομάδα. Συμμετείχε με την Δανική ομάδα ιππασίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, αγωνιζόμενη στο ομαδικό και ατομικό ντρεσάζ με το άλογο Digby. Τερμάτισε 12η στην ατομικό και βοήθησε τη Δανία να τερματίσει στην 4η θέση.Εκτός από την ιππασία που εκτρέφει και άλογα, όπως και η μητέρα της. Το φθινόπωρο του 2005 άνοιξε τη δική της φάρμα, η οποία εδρεύει στο Μπάντ Μπέρλεμπουργκ. Στις 4 Ιανουαρίου 2010 η Ναταλία αρραβωνιάστηκε με τον Γερμανό κτηνοτρόφο αλόγων Αλέξανδρο Γιόχανσμαν, γιο του ιππέα Ερρίκου-Γουλιέλμου Γιόχανσμαν. Το ζευγάρι παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στις 27 Μαΐου 2010 και στις 18 Ιουνίου 2011 τελέστηκε και ο θρησκευτικός τους γάμος στην Ευαγγελική Εκκλησία του Μπέρλεμπουργκ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Κωνσταντίνο Γουσταύο Ερρίκο Ριχάρδο (2010-) την Λουίζα Μαργαρίτα Βενεδίκτη Άννα (2015-) 2 Μαΐου 1975 - 27 Μαΐου 2010: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ναταλία του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ 27 Μαΐου 2010 - μέχρι σήμερα: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ναταλία του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ, Κα. Γιόχανσμαν Σουηδία: Παραλήπτρια Έμβλημα Μεταλλίου των 50ων Γενεθλίων του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή: Χάλκινο Μετάλλιο στην Ιππασία-Ομαδικό Ντρεσάζ στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή: Χάλκινο Μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ντρεσάζ Princely House of Sayn-Wittgenstein-Berleburg Royal House of Denmark
Ούμα Θέρμαν

Η Ούμα Καρούνα Θέρμαν (Uma Karuna Thurman, 29 Απριλίου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.Έχει υποδυθεί πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές και διάφορες κινηματογραφικές ταινίες, ανεξαρτήτως είδους, από ρομαντικές κωμωδίες και τραγωδίες έως και ταινίες επιστημονικής φαντασίας και ταινίες δράσης.Έχοντας παίξει σε μικρούς ρόλους σε ταινίες όπως Επικίνδυνες Σχέσεις (Dangerous Liaisons, 1988) έγινε διεθνώς γνωστή το 1994, χάρη στη συμμετοχή της στην ταινία Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο για την οποία προτάθηκε για ένα Βραβείο Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο BAFTA. Κατά την δεκαετία του 1990 έπαιξε και σε πολλές άλλες ταινίες όπως στο Μπάτμαν & Ρόμπιν, Gattaca και Οι Άθλιοι. Κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα για την συμμετοχή της στην τηλεοπτική μίνι σειρά Hysterical Blindness . Η επαγγελματική της καριέρα ανέκαμψε όταν ξανασυνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κουέντιν Ταραντίνο για να υποδυθεί την πρωταγωνίστρια των δυο ταινιών Kill Bill, στις οποίες η ερμηνεία της επαινέθηκε πάρα πολύ .

 Η Ούμα Θέρμαν γεννήθηκε στη Βοστόνη. Η μητέρα της ήταν μοντέλο από τη Σουηδία και ο πατέρας της Αμερικανός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια με ειδίκευση στο Βουδισμό, γι' αυτό η Ούμα συναναστρεφόταν συχνά το Δαλάι Λάμα, ο οποίος ήταν καλός φίλος του πατέρα της. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος της ήρθε στα δεκαοκτώ της χρόνια στην ταινία Επικίνδυνες Σχέσεις με τον Τζον Μάλκοβιτς και την Γκλεν Κλόουζ. Ο ρόλος όμως που την έκανε παγκοσμίως γνωστή ήταν αυτός της Μία Γουάλας στο Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο, για τον οποίο προτάθηκε για Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες ταινίες. Ο Κουέντιν Ταραντίνο τη θεωρεί μούσα του, γι' αυτό της εμπιστεύθηκε επίσης το ρόλο της Νύφης στις ταινίες Kill Bill Vol.1 και Kill Bill Vol.2. Το 1990 η Ούμα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Γκάρυ Όλντμαν και έζησαν μαζί για δύο χρόνια. Αρκετά χρόνια αργότερα, στα γυρίσματα της ταινίας Gattaca γνώρισε τον ηθοποιό Ίθαν Χοκ με τον οποίο παντρεύτηκε το 1998. Οι δύο τους απέκτησαν μία κόρη, τη Μάγια Ρέι και ένα γιο, τον Λέβον Ρόαν. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 2004. Η Ούμα Θέρμαν στο cine.gr
Περιοχή Μουφίντι

Η Περιοχή Μουφίντι (Αγγλικά: Mufindi District, Σουαχίλι: Wilaya ya Mufindi), είναι μία από τις τέσσερις επαρχίες στην Περιφέρεια Ιρίνγκα της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Κιλόλο (Kilolo District) και την Αστική Περιοχή Ιρίνγκα (Iringa Urban District), στα νότια από την Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) ), στα ανατολικά με την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region) και στα δυτικά από την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region). Κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μουφίντι (Mufindi District) ήταν 283.032 άτομα.

 Το Μουφίντι είναι ορεινό, με ένα από τα πιο ψυχρά και πιο βροχερά κλίματα στην Τανζανία. Ανάμεσα στα άλλα, η περιοχή είναι γνωστή για το τσάι της και τις βιομηχανίες ξυλείας. Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις γενικές εκλογές του 2015, η Περιοχή Μουφίντι είχε τρεις εκλογικές περιφέρειες: εκλογική περιφέρεια Βόρειου Μουφίντι, εκλογική περιφέρεια Νότιου Μουφίντι και εκλογική περιφέρεια Μαφίνγκα (Mafinga). Από το 2002, η Περιοχή Μουφίντι διαιρείται διοικητικά σε είκοσι οκτώ Τμήματα: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Ιρίνγκα Ιρίνγκα Παραπομπές σημειώσεων
Σημαία των Βερβέρων

Η Σημαία των Βερβέρων (βερβερικά: Akenyal Amaziɣ, ⴰⴾⴻⵏⵢⴰⵍ ⴰⵎⴰⵣⵉⵗ) είναι μία σημαία που έχει υιοθετηθεί από πολλούς πληθυσμούς Βερβέρων, συμπεριλαμβανομένων των διαδηλωτών, πολιτιστικών και πολιτικών ακτιβιστών. Σήμερα χρησιμοποιείται από Βέρβερους πολιτικούς και πολιτιστικούς ακτιβιστές, αλλά και παρόμοιους οργανισμούς, σε δέκα αφρικανικές χώρες: Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Μαυριτανία, Μάλι, Νίγηρας, Μπουρκίνα Φάσο, Αίγυπτος και τα Κανάρια νησιά. Η σημαία εγκαινιάστηκε στην Ουάντια, μία πόλη της Καβυλίας που βρίσκεται στο Τιζί Ουζού, μία επαρχία της Αλγερίας, από έναν ηλικιωμένο βετεράνο της Καβυλίας, τον Γιουσέφ Μεντκούρ.

 Κατά τη δεκαετία του 1970, η Βερβερική Ακαδημία (Agraw Imazighen) πρότεινε την πρώτη Βερβερική σημαία. Το έτος 1997, το Διεθνές Κογκρέσο Βερβέρων, επισημοποίησε τη σημαία στην Ταφίρα, στο Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων, που είχαν παλαιότερα κατοικηθεί από τους Γουάντσε, προγόνους των Βερβέρων. Κάθε χρώμα παριστάνει μία μορφή της βερβερικής παράδοσης, στη Βόρεια Αφρική: Το κόκκινο ( ) παριστάνει ένα γράμμα του αλφαβήτου Τιφινάγ, το ⵣ, και συμβολίζει την ελευθερία των Βερβέρων. To κίτρινο ( ) συμβολίζει το απέραντο της ερήμου. Το μπλε ( ) συμβολίζει τη θάλασσα. Το πράσινο ( ) συμβολίζει την οροσειρά Τελλ. Άρα, η σημαία των Βερβέρων συμβολίζει τον λαό τους να ζει σε αρμονία με τη γη τους. Τιφινάγ Άτλας Τελλ Βέρβεροι
Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες

Η Ελεονώρα, πορτογαλ. Leonor Teles de Meneses (π. 1350 - π. 1405) από τον Οίκο Τέλο ντε Μενέζες, ήταν κόρη Πορτογάλου ευγενή και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαρτίμ Αφόνσο Τέλο ντε Μενέζες Πορτογάλου ευγενούς και της Αλντόνσα Άνες ντε Βασκονσέλος, κόρης του Ζοάο Μένντες ντε Βασκονσέλος έπαρχου της Εστρεμός. Όταν απεβίωσε ο σύζυγός της Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας το 1383, άφησε μόνο τέκνο τη Βεατρίκη. Ο νόθος αδελφός του Ιωάννης διεκδίκησε τον θρόνο. Η Ελεονώρα ήταν, μαζί με τους δύο αδελφούς της και την κόρη της, η πρωταγωνίστρια των γεγονότων που οδήγησαν στην κρίση διαδοχής 1383-85 και κορυφώθηκαν με την ήττα του Ιωάννη και του στρατού του στη μάχη της Αλζουμπαρότα. Οι υπήκοοί της την αποκαλούσαν η επίβουλη (a aleivosa) και την εκδίωξαν ένεκα της μοιχείας και της προδοσίας της πατρίδας της· ο ιστορικός Αλεξάντερ Χερκουλάνο την ονόμασε "Λουκριτία Βοργία της Πορτογαλίας". Παντρεύτηκε πρώτα το 1365 τον Ζοάο-Λοουρένσο ντα Κούνια, 2ο κύριο του Πομμπέιρο και είχε τέκνα: Αλβάρο ντα Κούνια.Το 1372 η Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φερδινάνδο Α΄ της Πορτογαλίας (Οίκος των Καπετιδών-Βουργουνδίας). Είχε τέκνο: Βεατρίκη 1373-π.1420, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Καστίλης. Agapito y Revilla, Juan (1915). Digital copy. Valladolid. Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Turismo. "Tradiciones de Valladolid. Una reina de Portugal". Sociedad Castellana de Excursiones. Valladolid: Imprentas de Juan R. Hernando (Año XIII, num. 154): 220–223. OCLC 921858261. Braamcamp Freire, Anselmo (1921). Livro primeiro dos Brasões de Sintra (in Portuguese). Coimbra: Imprensa da Universidade. OCLC 794223590. Castro Toledo, Jonas (1981). Colección Diplomática de Tordesillas (in Spanish). Valladolid: Instituto cultural Simancas. ISBN 84-500-4849-4.
Κλειστή παρτίδα

Κλειστή παρτίδα (ή Κλειστό άνοιγμα) είναι το σκακιστικό άνοιγμα στο οποίο τα λευκό παίζουν 1.δ4 και τα μαύρα απαντούν συμμετρικά με 1...δ5, καθώς αν δοθεί οποιαδήποτε άλλη απάντηση από τα μαύρα, οδηγεί σε κάποιο Ημίκλειστο άνοιγμα.

 Η κίνηση 1.δ4 προσφέρει τα ίδια οφέλη με την 1.ε4 όσον αφορά την ανάπτυξη και τον έλεγχο του κέντρου της σκακιέρας, αλλά σε αντίθεση με την προώθηση του πιονιού του βασιλιά, όπου το πιόνι στο τετράγωνο ε4 είναι ανυπεράσπιστο μετά την πρώτη κίνηση, το πιόνι στο δ4 προστατεύεται από τη βασίλισσα των λευκών. Αυτή η μικρή διαφορά έχει μια τεράστια επίδραση στο άνοιγμα. Για παράδειγμα, ενώ το Γκαμπί του βασιλιά σπάνια παίζεται σήμερα σε υψηλότερα επίπεδα στο σκάκι, το Γκαμπί της βασίλισσας παραμένει δημοφιλές σε όλα τα επίπεδα του παιχνιδιού. Επίσης, σε σχέση με το άνοιγμα του πιονιού του βασιλιά, στα κλειστά ανοίγματα οι μεταθέσεις μεταξύ των βαριαντών είναι πιο συχνές και σημαντικές. Τα κλειστά ανοίγματα καταχωρούνται στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς D00–D69. Οι καταχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: De Firmian, Nick (1999), Modern Chess Openings (MCO-14 έκδοση), Random House Puzzles & Games, ISBN 0-8129-3084-3
Αστόρια Μπίντγκοστς

Η Αστόρια Μπίντγκοστς (πολωνικά: Αστόρια Μπίντγκοστς), επίσης γνωστή απλά ως Αστόρια, είναι πολωνικός πολυαθλητικός σύλλογος, που είναι πιο γνωστός για την επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών, με έδρα το Μπίντγκοστς. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας.

 Τη σεζόν 2018-19, η Αστόρια κέρδισε τη Σλονσκ Βρότσουαφ στους τελικούς των πλέι οφ και στέφθηκε πρωταθλήτρια της 1 Λίγκα Πολωνίας. Αυτό το επίτευγμα της κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Πολωνίας (PLK), για πρώτη φορά σε 13 χρόνια. Η Αστόρια Μπίντγκοστς έχει επίσης μια εφεδρική ομάδα που παίζει στην τρίτη κατηγορία, την 2 Λίγκα Πολωνίας. Η Αστόρια Κ18 κέρδισε το Πρωτάθλημα Πολωνίας U18 το 1987 και τερμάτισε 2η το 1988. Η ομάδα U16 κέρδισε το Πρωτάθλημα Πολωνίας Κ16 το 1985 και τερμάτισε 2η το 1988. 1 Λίγκα Νικητές (3): 1988–89, 2002–03, 2018–19 Weltinex Αστόρια Μπίντγκοστς (1990-1991) Polfrost Αστόρια Μπίντγκοστς (1991-1992) Domar Αστόρια Μπίντγκοστς (1994) Samsung Αστόρια Μπίντγκοστς (1994-1995) BFM Αστόρια Μπίντγκοστς (1995-1996) Kujawiak Αστόρια Μπίντγκοστς (1997-2000) Αστόρια Μπίντγκοστς (2000-2002) Wody Mineralne Ostromecko Αστόρια Μπίντγκοστς (2002) KPSW Αστόρια Μπίντγκοστς (2007) Enea Αστόρια Μπίντγκοστς (2017-2021) τώρα: Enea Abramczyk Αστόρια Μπίντγκοστς (2021-) Κανό Κολύμβηση Πυγμαχία Ποδόσφαιρο Στίβος Αθλήματα για άτομα με ειδικές ανάγκες Ξιφασκία Γυμναστική Παγοδρομία Επιτραπέζια αντισφαίριση Αντισφαίριση Πετοσφαίριση Επίσημος ιστότοπος
Αμίλκαρ Καμπράλ

Ο Αμίλκαρ Καμπράλ (Πορτογαλικά: Amílcar Lopes Cabral, 12 Σεπτεμβρίου 1924 – 20 Ιανουαρίου 1973) ήταν Αφρικανός αγρονόμος μηχανικός, συγγραφέας, μαρξιστής και εθνικιστής πολιτικός, επικεφαλής του κινήματος για ανεξαρτησία στη Γουινέα-Μπισσάου και του εθνικιστικού κινήματος στη χώρα του και στο Πράσινο Ακρωτήριο. Είναι ο συνθέτης και ο στιχουργός του εθνικού ύμνου της χώρας. Δολοφονήθηκε το 1973.

 Γεννήθηκε στην Μπαφατά της Πορτογαλικής Γουινέας, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1924. Οι γονείς του κατάγονταν από το Πράσινο Ακρωτήριο. Ο δίδυμος αδερφός του, Λουίς Καμπράλ έγινε αργότερα αρχηγός κράτους της Γουινέας-Μπισσάου. Ο Αμίλκαρ σπούδασε στη Λισαβόνα και όντας ακόμα φοιτητής οργάνωσε φοιτητικά κινήματα αφιερωμένα στον αφρικανικό εθνικισμό.Επέστρεψε στην Αφρική τη δεκαετία του ' 50 και οργάνωσε κινήματα για ανεξαρτησία σε διάφορες αφρικανικές χώρες. Θεμελιώδης ήταν ο ρόλος του στην ίδρυση του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, PAIGC). Επίσης, εργάστηκε για την ίδρυση απελευθερωτικού κόμματος στην Αγκόλα από κοινού με τον Αγκοστίνιο Νέτο. Από το 1962 ο Καμπράλ ηγήθηκε μιας στρατιωτικής σύρραξης εναντίον των πορτογαλικών δυνάμεων της αποικιοκρατίας. Στόχος του πολέμου ήταν η ανεξαρτησία του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο Καμπράλ έγινε ντε φάκτο ηγέτης σε πολλά κτήματα στη Γουινέα-Μπισσάου. Το 1972 άρχισε να προωθεί τη θεσμοθέτηση Εθνοσυνέλευσης, ωστόσο τα σχέδιά του ανατράπηκαν με τον ξαφνικό θάνατό του. Πράκτορες της Πορτογαλίας έβαλαν ανθρώπους να τον δολοφονήσουν, στις 20 Ιανουαρίου του 1973 στο Κόνακρι της Γουινέας. Ο δίδυμος αδερφός του, Λουίς Καμπράλ έγινε αργότερα Πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου. Το όνομά του δόθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο του Σαλ, στο Πράσινο Ακρωτήριο. Διοργανώνεται επίσης το Κύπελλο ποδοσφαίρου Αμίλκαρ Καμπράλ στη δεύτερη ζώνη. Bienen, Henry. "State and Revolution: The Work of Amilcar Cabral", Journal of Modern African Studies, 15 (4): 555–568 (1977). Chabal, Patrick. Amilcar Cabral: Revolutionary Leadership and People's War. New York and Cambridge, U.K.: Cambridge University Press, 1983. ISBN 0-521-24944-9. Chailand, Gérard. Armed Struggle in Africa: With the Guerrillas in "Portuguese" Guinea. New York: Monthly Review Press, 1969. ISBN 0-85345-106-0. Dhada, Mustafah. Warriors at Work McCollester, Charles. "The Political Thought of Amilcar Cabral." Monthly Review, 24: 10–21 (March 1973). Soul Africa Sigal, Brad. Amilcar Cabral and the Revolution in Guinea-Bissau; City College of New York. "The Weapon of Theory", Ομιλία στην τριηπειρωτική διάσκεψη της Αβάνας το 1966 Βιογραφία στην Encyclopaedia Britannica "National Liberation and Culture",Ομιλία στο Πανεπιστήμιο Συρακουσών το 1970
Ανθρώπινα

Τα πιο ανθρωπόμορφα πρωτεύοντα του φύλου Ανθρωπίνοι τοποθετούνται στο υποφύλο Ανθρώπινα ή Ανθρωπίνια (Hominina). Βασικό χαρακτηριστικό τους αποτελεί η εξέλιξη της δίποδης κίνησης. Τα μόνο σωζόμενο είδος σήμερα είναι ο Homo sapiens. Απολιθώματα υποδεικνύουν πως ο τελευταίος κοινός πρόγονος των δύο υπόφυλων του φύλου Ανθρωπίνοι, δηλαδή ο τελευταίος κοινός πρόγονος ανθρώπων και χιμπαντζήδων, έζησε 3 με 5 εκατομμύρια χρόνια πριν.

 Σύμφωνα με τα απολιθώματα που έχουν εντοπιστεί, εκτιμάται πως 2,6 εκατομμύρια χρόνια πριν, ο Αυστραλοπίθηκος διαιρέθηκε και άρχισε να εξελίσσεται σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Η πρώτη κατεύθυνση κατέληξε στον Παράνθρωπο ένα πιο εύρωστο ζώο, με δυνατή γνάθο όμοια με αυτή του γορίλα, ικανή να μασάει σκληρή τροφή. Η άλλη κατεύθυνση οδήγησε στο γένος Homo, που έχει σχετικά μεγαλύτερο εγκέφαλο, και πιο λεπτά δόντια και σαγόνι. Και τα δύο γένη συνυπήρξαν για τουλάχιστον 1,5 εκατομμύρια χρόνια. Το υποφύλο περιλαμβάνει τον Αυστραλοπίθηκο, τον Παράνθρωπο, τον Σαχελάνθρωπο, τον Ορρορίνο, τον Αρδιπίθηκο, τον Κενυάνθρωπο, και το γένος Homo (άνθρωποι). Παρόλα αυτά δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με τη εξελικτική θέση κάθε γένους στο υποφύλο, και γενικότερα στην ανθρώπινη εξέλιξη.
Κάρολος του Μπερί

Ο Κάρολος, δούκας του Μπερί (Charles de France, duc de Berry, 31 Αυγούστου 1686 – 4 Μαΐου 1714) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν ο νεότερος γιος του Λουδοβίκου, μεγάλου δελφίνου της Γαλλίας, εγγονός του πανίσχυρου «βασιλιά Ηλίου» Λουδοβίκου ΙΔ΄. Μητέρα του ήταν η Μαρία-Άννα των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Φερδινάνδου-Μαρία εκλέκτορα της Βαυαρίας.

 Με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Λουδοβίκου, ο Κάρολος άρχισε να έχει βλέψεις να γίνει αντιβασιλιάς στο νεαρό διάδοχο μετά τον θάνατο του παππού του. Αν και δεν είχε καμιά σχέση ως τότε με την πολιτική, άρχισε να προπονείται εντατικά, καθώς ήταν ο μόνος υποψήφιος, αφού ο αδελφός του Φίλιππος βρισκόταν στην Ισπανία και είχε κόψει κάθε σχέση με το Γαλλικό στέμμα. Πέθανε όμως αιφνίδια σε ένα κυνηγητικό ατύχημα στη Βερσάιγ όταν έπεσε από το άλογό του, όλα αυτά το 1714 έναν χρόνο πριν από τον θάνατο του παππού του, έτσι την αντιβασιλεία ανέλαβε ο δούκας του Μαιν, Λουδοβίκος Αύγουστος των Βουρβόνων, ο οποίος ήταν δισέγγονος του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Νυμφεύτηκε το 1710 τη Μαρία-Λουίζα-Ελισάβετ των Βουρβόνων (1695 – 1719), κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης, μέλλοντα αντιβασιλέα της Γαλλίας. Ο γάμος τους ήταν ανεπιτυχής, καθώς τα παιδιά που έκαναν, πέθαναν λίγους μήνες μετά τη γέννησή τους.
Volkswagen Corrado

Το Volkswagen Corrado ήταν σπορ αυτοκίνητο που αναπτύχθηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen και κατασκευάστηκε από τον βελτιωτικό οίκο Karmann στο Οσναμπρύκ της Γερμανίας, για λογαριασμό της Volkswagen. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε στις 1 Σεπτεμβρίου 1988 και έληξε στις 31 Ιουλίου 1995. Από την σεζόν του 1990 έως το 1994, το Corrado διατέθηκε επίσημα και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Αρχικά σχεδιάστηκε ως πιθανός διάδοχος της Porsche 944, αλλά τελικώς το Corrado εξελίχθηκε σε ένα μοντέλο με εντελώς διαφορετική προσωπικότητα και εντάχθηκε στην παλέτα των μοντέλων της Volkswagen. Διατέθηκε αποκλειστικά ως 3-πορτο hatchback coupé, με διάταξη καθισμάτων αυστηρά 2+2. Το σασί του αυτοκινήτου βασίστηκε στην πλατφόρμα Α2, στην οποία είχε βασιστεί το Volkswagen Golf δεύτερης γενιάς και το αντίστοιχο σεντάν Volkswagen Jetta. Με εξαίρεση την κορυφαία έκδοση VR6, όλες οι άλλες εκδόσεις χρησιμοποίησαν τα υποπλαίσια και τα συστήματα διεύθυνσης, πέδησης και ανάρτησης από την παλέτα των μοντέλων της πλατφόρμας Α2. Ειδικότερα η κορυφαία έκδοση VR6 χρησιμοποίησε εξαρτήματα της ανάρτησης από την πλατφόρμα Α3, δηλαδή το σασί της τρίτης γενιάς του Golf. Επίσης είχε υψηλότερο καπό, προκειμένου να φιλοξενηθεί ο κινητήρας VR6, και φαρδύτερους μπροστινούς τροχούς, με αποτέλεσμα να έχουν υιοθετηθεί μεγαλύτεροι θόλοι στους τροχούς, διαφορετικά μπροστινά φτερά, καθώς και ένας μπροστινός προφυλακτήρας αντίστοιχης σχεδίασης. Το 1988, στην πρώτη παρουσίαση του Corrado στη γνωστή τηλεοπτική εκπομπή Top Gear του BBC, ο οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων και παρουσιαστής Tiff Needell, αξιολόγησε την έκδοση Corrado G60 και του προσέδωσε θετική κριτική, δηλώνοντας επίσημα ότι: «Στο κράτημα, το Corrado είναι κλασικό μπροστοκίνητο και είναι πραγματικά πολύ, πολύ καλό». Το 2003, στη Σειρά 3 της εκπομπής Top Gear, ο παρουσιαστής Ρίτσαρντ Χάμοντ χαρακτήρισε το Corrado ως μελλοντικό κλασικό αυτοκίνητο: «Ένα είδος κλασικού περιμένει στα φτερά ... νομίζω ότι είναι πραγματικά ιδιαίτερο ... το αποτέλεσμα είναι φανταστικό». Δήλωσε επίσης ότι το Corrado «ήταν πάρα πολύ ακριβό και κανείς δεν το αγόρασε». Για την ακρίβεια, η συνολική παραγωγή του έφτασε μόλις τα 97.521 οχήματα, πιθανότατα λόγω της υψηλής, για την κατηγορία, εμπορικής τιμής του. Ευρώπη - 73.055 αντίτυπα Ειδικά στη Γερμανία - 44.025 αντίτυπα ΗΠΑ - 19.814 αντίτυπα Καναδάς - 2.817 αντίτυπα Άλλες χώρες - 1.835 αντίτυπα R.M. Clarke (Hrsg.): VW Corrado Limited Edition. Brooklands Books, 2004, ISBN 1-85520-673-0 Heinz Hormann: Das große VW Corrado-Buch. Heel Verlag, 1990, ISBN 3-89365-187-X. Eberhard Kittler: Deutsche Autos seit 1990, Bd. 5, Motorbuch Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-613-02128-5, S. 263-265. Claudia Böhler/Manfred Grieger/Dirk Schlinkert/Ulrike Gutzmann: Scirocco: Aufregend vernünftig. Der Volkswagen Scirocco 1974/1992 (Gebundene Ausgabe: 128 Seiten Verlag: Heel ISBN 3-935112-33-5. Oldtimer-Markt 1/2009 Kaufberatung p.36 ff. Volkswagen Corrado at the Open Directory Project Parker's Guide to Corrado models and specifications «Eighties classics | Used Car Tests | Car Reviews». Auto Express 1990-1994 Volkswagen Corrado review (αναφέρεται στο Volkswagen Corrado αμερικανικών προδιαγραφών)
The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits!

Το The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Pantera, η οποία κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2003 από την "Elektra". Η συλλογή κυκλοφόρησε μαζί με ένα DVD που αποτελούνταν από δώδεκα βίντεο κλιπ του συγκροτήματος. Ο τίτλος της συλλογής προέρχεται από τους τίτλους των δίσκων του συγκροτήματος που κυκλοφόρησαν από το 1990 μέχρι το 1996 (Far Beyond Driven, The Great Southern Trendkill, Cowboys from Hell, Vulgar Display of Power). Η συλλογή σκαρφάλωσε στο Top-40 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και βραβεύθηκε ως χρυσή τον Αύγουστο του 2004 και ως πλατινένια τον Ιανουάριο του 2006.

 1. Cowboys from Hell (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:06 2. Cemetery Gates (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 7:03 3. Mouth for War (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:57 4. Walk (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:16 5. This Love (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 6:34 6. I'm Broken (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:24 7. Becoming (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:07 8. 5 Minutes Alone (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:51 9. Planet Caravan (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:04 10. Drag the Waters (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57 11. Where You Come From (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:13 12. Cat Scratch Fever (Nugent) - 3:49 13. Revolution Is My Name (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19 14. I'll Cast a Shadow (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19 15. Goddamn Electric (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57 16. Hole in the Sky (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:16 "Cowboys from Hell" "Psycho Holiday" "Cemetery Gates" "Mouth for War" "This Love" "Walk" "5 Minutes Alone" "I'm Broken" "Drag the Waters" "Domination" (Live) "Primal Concrete Sledge" (Live) "Revolution Is My Name" The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 23 Σεπτεμβρίου 2003 The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί που ηχογράφησαν το "The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits!" ήταν οι εξής: Phil Anselmo - φωνητικά Dimebag Darrell - ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά Rex Brown - μπάσο, φωνητικά Vinnie Paul - τύμπανα The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! - Pantera | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Pantera - The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! (album review) | Sputnikmusic Pantera - The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Προεδρικές εκλογές Νότιας Οσετίας 2017

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Νότια Οσσετία στις 9 Απριλίου 2017, μαζί με ένα δημοψήφισμα σχετικά με την αλλαγή της επίσημης ονομασίας του κράτους σε "Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας–Κράτος της Αλανίας", ή "σε Νότιας Οσσετίας–Αλανία" για συντομία. Ο κάτοχος της προεδρίας, Λεονίντ Τιμπίλοφ, κατήλθε ως υποψήφιος για δεύτερη και τελευταία θητεία, αλλά νικήθηκε από τον Ανατόλι Μπιμπίλοφ του κόμματος Ενωμένη Οσσετία.

 Η ημερομηνία είχε οριστεί από το Κοινοβούλιο στις 18 Ιανουαρίου 2017. Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν ο Λεονίντ Τιμπίλοφ, πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας από το 2012, ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ , πρόεδρος του Κοινοβουλίου, ο Άλαν Γκαγκλόεφ, αξιωματικός της KGB και ο Αμιράν Μπαγκάγεφ ιδιοκτήτης κατασκευαστικής εταιρείας. Αποκλείστηκε από υποψήφιος ο Έντουαρντ Κοκόιτι, πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας από το 2001 μέχρι το 2011. Η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε μετά τη διαπίστωση της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής ότι δεν πληρούσε τους όρους διαμονής (ο υποψήφιος θα πρέπει να ζει στη Νότια Οσετία για τουλάχιστον εννέα μήνες του έτους για 10 έτη πριν από τις εκλογές). Η απόφαση να αποκλειστεί ο Κοκόιτι οδήγησε σε αρκετές διαμαρτυρίες στο Τσχινβάλι, παρότι η απόφαση δεν τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση, ο Τιμπίλοφ προηγείτο με ποσοστό 45,8% των ψήφων, έναντι 36,9% για τον Μπιμπίλοφ και 16,8% για τον Γκαγκλόεφ. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα ήταν η νίκη του Μπιμπίλοφ, με ποσοστό 55% των ψήφων.