IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αβδαράξως

Ο Αβδαράξως ήταν μηχανικός της αρχαιότητας ο οποίος αναφέρεται με βεβαιότητα μόνο στο Laterculi Alexandrini, μια συλλογή καταλόγων τόπων και σημαντικών ανθρώπων. Το όνομά του φαίνεται να είναι σημιτικό, και το πρόθεμα «Αβδ-» αντιστοιχεί στην ελληνική κατάλληξη «-δούλος», οπότε ο ίδιος πιθανότατα είχε φοινικική καταγωγή. Ο Keyser δεν αποκλείει το ενδεχόμενο το όνομά του να σχετίζεται με τα Άβδηρα, ενώ στο ενδεχόμενο της σημιτικής προέλευσης τον συνδέει με την Κύπρο σχετίζοντάς τον με τα ανάλογα σημιτικά κυπριακά ονόματα, Αβδύβαλος και Αβδίμιλκος. Καθώς η αναφορά για αυτόν στον κατάλογο γίνεται χωρίς περαιτέρω περιγραφή των «μηχανών» του, όπως γίνεται με τους άλλους αναφερόμενους, ο Russo συμπαιρένει ότι πρέπει να ήταν διάσημες όταν γράφηκε ο κατάλογος και για αυτό δεν κρίθηκε αναγκαία κάποια περιγραφή. Ο Αβδαράξως φαίνεται να έζησε στην Αλεξάνδρεια τον τρίτο αιώνα ΠΚΕ και σύμφωνα με τον Lewis υπάρχει και δεύτερη αναφορά σε αυτόν, σε αραβικό κείμενο πιθανότατα του Απολλώνιου του Περγαίου, στο οποίο αναφέρεται ως ο εφευρέτης του κατακόρυφου υδρόμυλου.

 Σημειώσεις Παραπομπές ΒιβλιογραφίαAd, Uzi; Saʿid, ʿAbd al-Salam; Frankel, Rafael (2005). «Water-Mills with Pompeian-Type Millstones at Naḥal Tanninim» (στα αγγλικά). Israel Exploration Journal (Israel Exploration Society) 55 (2): 156-171. http://www.jstor.org/stable/27927105. Diels, Hermann (1920). Antike Technik (στα Γερμανικά) (2η έκδοση). Leipzig ung Berlin: Teubner. σελ. 30. Frankel, Rafael (2007). «Water Mills in Israel». Στο: Brun, Jean-Pierre· Fiches, Jean-Luc. Énergie hydraulique et machines élévatrices d'eau dans l'Antiquité (στα Αγγλικά). Naples: Publications du Centre Jean Bérard. σελίδες 215–224. doi:10.4000/books.pcjb.437. ISBN 9782918887386. Keyser, Paul T. (2008). «Abdaraxos (of Cyprus?)». Στο: Keyser, Paul T.· Irby-Massie, Georgia L. The encyclopedia of ancient natural scientists: the Greek tradition and its many heirs (στα Αγγλικά). London: Routledge. σελ. 29. ISBN 978-0-203-46273-7. Russo, Lucio (2004). The Forgotten Revolution : How Science Was Born in 300 BC and Why it Had to Be Reborn (στα Αγγλικά). Μτφρ. Levy, Silvio (1 έκδοση). Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg. ISBN 978-3-642-18904-3. Πρόσθετη ΒιβλιογραφίαHermann, Diels (1904). Laterculi Alexandrini aus einem Papyrus Ptolemäischer Zeit. Berlin. Lewis, M. T. J. (1997). Millstone and hammer : the origins of water power. Hull University Press. ISBN 085958657X. Μεταγραφή του Παπύρου P. 13044 στον οποίο αναφέρεται ο Αβδαράξως, στο Catalog of Paraliterary Papyri (στήλη 8, 17-20)
Μεγάλη Μετανάστευση

Η Μεγάλη Μετανάστευση (πολωνικά: Wielka Emigracja) ήταν η μετανάστευση χιλιάδων Πολωνών και Λιθουανών, ιδιαίτερα από της πολιτικής και πολιτιστικής ελίτ, από το 1831 έως το 1870, μετά την αποτυχία της Νοεμβριανής Εξέγερσης του 1830-1831 και άλλων εξεγέρσεων, όπως η Εξέγερση της Κρακοβίας του 1846 και η Ιανουαριανή Εξέγερση του 1863-1864 Ο αριθμός των πολιτικών εξόριστων δεν ξεπέρασε τους 6.000 κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η μετανάστευση επηρέασε σχεδόν το σύνολο της πολιτικής ελίτ στο Βασίλειο της Πολωνίας. Οι εξόριστοι περιελάμβαναν καλλιτέχνες, στρατιώτες και αξιωματικούς της εξέγερσης, μέλη του Σέιμ της Πολωνίας του Κονγκρέσου του 1830-31 και αρκετούς αιχμάλωτους πολέμου που διέφυγαν από την αιχμαλωσία.

 Από τα τέλη του 18ου αιώνα, ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού τοπίου της Πολωνίας κυριαρχήθηκε από εκείνους που πραγματοποιούσαν τις δραστηριότητές τους εκτός της χώρας ως απόδημοι. Η εξορία τους ήταν το αποτέλεσμα των διαμελισμών της Πολωνίας, που χώρισαν εντελώς τα εδάφη της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, του Βασιλείου της Πρωσίας και της Μοναρχίας των Αψβούργων της Αυστρίας. Λόγω της μετανάστευσης της πολιτικής ελίτ, μεγάλο μέρος της πολιτικής και ιδεολογικής δραστηριότητας της πολωνικής ιντελιγκέντσια τον 18ο και τον 19ο αιώνα πραγματοποιήθηκε εκτός των περιφερειών της διαμελισμένης Πολωνίας. Οι περισσότεροι από τους πολιτικούς μετανάστες είχαν έδρα τη Γαλλία. Το πιο σημαντικό κύμα μετανάστευσης ήρθε μετά τη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830-1831. Αυτοί οι Πολωνοί πολέμησαν αργότερα και παρείχαν πολύτιμη υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1846 και του 1848 στην Πολωνία . Η αντίστασή τους δεν περιορίστηκε στην πολωνική επαναστατική δράση, καθώς συμμετείχαν επίσης σε διάφορα εδάφη κατά τη διάρκεια των Επαναστάσεων του 1848, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, των μικρών πριγκηπάτων της Γερμανίας και της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Ουγγαρίας και των παραδουνάβιων πριγκηπάτων της Βλαχίας και της Μολδαβίας, των χωρών της Νότιας Αμερικής, Αργεντινή και Ουρουγουάη (συμμετείχαν στον Εμφύλιο Πόλεμο της Ουρουγουάης του 1839-1852) και του Κριμαϊκού Πολέμου του 1853-1856. Επιπρόσθετα κύματα μεταναστών έφυγαν από τα πολωνικά εδάφη μετά τις αποτυχίες της απόπειρας επανάστασης του 1848 και της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863-1864. Σημαντικοί Πολωνοί και Λιθουανοί της Μεγάλης Μετανάστευσης περιελάμβαναν τον Πρίγκιπα Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι, αρχηγό της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης στο Παρίσι (με πρεσβείες στο Λονδίνο και στην Κωνσταντινούπολη), τον πολιτικό Γιόαχιμ Λελέβελ, τον συνθέτης Φρεντερίκ Σοπέν, του Εθνικούς Βάρδους Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Γιούλιους Σλοβάτσκι, Τσίπριαν Νόρβιντ και Ζίγκμουντ Κρασίνσκι, καθώς και τους Λεόναρντ Χότσκο, Ιγκνάτσι Ντομέικο, Μαουρίτσι Μοχνάτσκι, Πιότρ Μιχαουόφσκι, Σεβέριν Γκοστσίνσκι, Γιούζεφ Μπόχνταν Ζαλέσκι, Αλεξάντερ Μιρέτσκι, Έμιλ Κορίτκο, Αντόνι Πάτεκ, Κασίμιρ Γκζόφσκι και Ιγκνάτσι Σιμάνσκι. Hôtel Lambert Πολωνικές Λεγεώνες Ένωση Εθνικής Ενότητας
739 Μάντεβιλ

Η Μάντεβιλ (Mandeville) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,50. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά της από την πόλη Μάντεβιλ της Τζαμάικα.

 Η μέση διάμετρος της Μάντεβιλ εκτιμάται σε 107,53 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0608. Η Μάντεβιλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 55,9 λεπτά, ενώ ο άξονας περιστροφής της σχηματίζει γωνία 20,7 μοίρες με το επίπεδο περιφοράς. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αλέξανδρος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν

O πρίγκιπας Αλέξανδρος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν, γεωργιανά: ალექსანდრე ივანეს ძე ბაგრატიონი,(1771-1820) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) τού Οίκου τού Mουχράνι, ενός πλάγιου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι.

 Ήταν γιος τού πρίγκιπα Ιβάν. Τα αδέλφια του Πιότρ και Ρομάν ήταν διάσημοι στρατηγοί τού ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού. Ο Αλέξανδρος είχε 5 παιδιά: Αλεξάνδρα (άγνωστη) Πιότρ (γενν. 1806) Νικολόζ (γενν. 1808) Ρομάν (γενν. 1809) Aλεξάντρ (γενν. 1815)
Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (Ελλάδα)

Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ), πρώην Αρχηγείο Βασιλικού Ναυτικού και Αρχηγείο Ναυτικού είναι το αρμόδιο Επιτελείο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για τη διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού. Ιεραρχικά υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

 Το ΓΕΝ ιδρύθηκε επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Θεοτόκη και βασιλείας του Γεωργίου Α΄ με το ν. ΓΣΚΖ΄ της 21 Ιουλίου του 1907. Στη συνέχεια με το από 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εκδοθέντος Β.Δ. κυρώθηκε ο πρώτος οργανισμός του. Ακολούθησαν διάφορες τροποποιήσεις περί ΓΕΒΝ, ΓΕΠΝ, και στη συνέχεια με το από 28 Οκτωβρίου του 1935 Β.Δ. «Περί οργανισμού ΒΝ» οπότε το ΓΕΝ συγκροτήθηκε από το Γραφείο Αρχηγού, Υπασπιστηρίου, Γραμματείας, Α΄, Β΄, και Γ΄ Διευθύνσεων και τεσσάρων αυτοτελών Τμημάτων (Συνεννόησης, Οργανικών διατάξεων, ιστορικής υπηρεσίας και Προϋπολογισμού – Στατιστικής). Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα μετά τις 20 Απριλίου 1941, κατά την οποία έπαυσε να υφίσταται ουσιαστικά ο Ελληνικός Στρατός, ο θεσμός του ΓΕΝ διατηρήθηκε υποτυπωδώς στη Μέση Ανατολή, όπου κατέφυγαν τα πολεμικά πλοία γραμμής, ακολουθώντας την ελληνική κυβέρνηση, τα οποία και υπήχθησαν επιχειρησιακά στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυαρχείο. Μετά την απελευθέρωση, το ΓΕΝ αναπτύχθηκε και πάλι ως αυτοτελής οργανισμός στο πλαίσιο του Υπουργείου Ναυτικών που υφίστατο ακόμη. Τελικά επί πρωθυπουργίας Αλέξανδρου Παπάγου και βασιλείας του Παύλου με τον ν. 2387/1953 με τον οποίο και δημιουργήθηκε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης υπήχθη απ' ευθείας σ' αυτό ως κλάδος του, όπως υφίσταται σήμερα. Για αναλυτικό κατάλογο των αρχηγών ΓΕΝ στην Ελλάδα, δείτε Κατάλογος αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα).Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/ΓΕΝ) είναι σήμερα ο Αντιναύαρχος Ιωάννης Δρυμούσης ΠΝ. Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Υ/ΓΕΝ) είναι σήμερα ο Υποναύαρχος Κωνσταντίνος Βλάχος ΠΝ. Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καστοριάς 1984–85

Για την περίοδο 1984–85, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καστοριάς ήταν η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Καστοριάς. Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Καστοριάς κέρδιζε την άνοδο στη Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

 Για την περίοδο 1984–85, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Καστοριάς ήταν η εξής: Α΄ Κατηγορία (16 ομάδες) Β΄ Κατηγορία (28 ομάδες σε δυο ομίλους) Γ΄ Κατηγορία (14 ομάδες σε δυο ομίλους)Το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας και την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία της επόμενης περιόδου κατέκτησε η Φλατσάτα Οινόης Στη Β΄ κατηγορία συμμετείχαν 28 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους των 14. Στη Γ΄ κατηγορία συμμετείχαν 14 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους των 7. Οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου προβιβάστηκαν στη Β΄ Κατηγορία Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Καστοριάς. Επίσημος ιστότοπος
Μάρβιν Γκέι

Ο Μάρβιν Πεντς Γκέι Τζούνιορ (γεννημένος Marvin Pentz Gay Jr., 2 Απριλίου 1939 – 1 Απριλίου 1984), γνωστός ως Μάρβιν Γκέι (αγγλικά: Marvin Gaye), ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ντράμερ και παραγωγός δίσκων. Ο Γκέι βοήθησε στη διαμόρφωση του ήχου της Motown, στη δεκαετία του 1960, αρχικά ως μουσικός της εταιρείας και αργότερα ως σόλο καλλιτέχνης σημειώνοντας σειρά επιτυχημένων τραγουδιών, όπως τα "Ain't That Peculiar", "How Sweet It Is (To Be Loved By You)" και "I Heard It Through the Grapevine". Ηχογράφησε επιτυχημένα ντουέτα με τις τραγουδίστριες Μαίρη Ουέλς (Mary Wells), Κιμ Ουέστον (Kim Weston), Νταϊάνα Ρος και Τάμι Τέρελ (Tammi Terrell), και αργότερα κέρδισε τους τίτλους "Πρίγκιπας της Motown" (Prince of Motown) και "Πρίγκιπας της Σόουλ" (Prince of Soul).

 Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ηχογράφησε τα What's Going On και Let's Get It On, άλμπουμ δημιουργημένα υπό μία κεντρική ιδέα (concept album) και έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης της Motown (ακολουθούμενος από τον Στίβι Γουόντερ) που αποδεσμεύτηκε από την εταιρεία παραγωγής του. Οι μετέπειτα ηχογραφήσεις του Γκέι επηρέασαν αρκετά υποείδη του σύγχρονου R&B, όπως τα quiet storm και neo soul. Μετά από μια περίοδο στην Ευρώπη, ως φορολογικός εξόριστος στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Γκέι κυκλοφόρησε το 1982 την επιτυχία "Sexual Healing", που βραβεύτηκε με βραβείο Γκράμι, και το άλμπουμ Μidnight Love. Την 1η Απριλίου του 1984, ο πατέρας του, Μάρβιν Γκέι Σίνιορ, πυροβόλησε θανάσιμα τον Γκέι, στο σπίτι τους στο Γουέστ Άνταμς (West Adams), περιοχή του Λος Άντζελες. Μετά τον θάνατό του, πολλά ιδρύματα απένημαν στον Γκέι βραβεία και άλλες διακρίσεις—συμπεριλαμβανομένων του Βραβείου Γκράμι για Συνολική Προσφορά και της ένταξής του στα Rhythm and Blues Music Hall of Fame, Songwriters Hall of Fame και Rock and Roll Hall of Fame. NME – Δεκέμβριος 1982Τρία άλπουμ του Γκέι – το What's Going On (1971), το Let's Get It On (1973), και το Here, My Dear (1978) – συμπεριλήφθηκαν στη λίστα των 500 Καλύτερων Άλμπουμ Όλων των Εποχών του αμερικανικού μουσικού περιοδικού Rolling Stone, το 2003. Το άλμπουμ What's Going On παραμένει το υψηλότερα κατεταγμένο άλμπουμ του, φτάνοντας στο νούμερο 6 της λίστας του Rolling Stone και στο νούμερο 1 της λίστας των 100 Κορυφαίων Άλμπουμ Όλων των Εποχών, το 1985, του βρετανικού μουσικού περιοδικού NME (New Musical Express). Επίσης, τέσσερα τραγούδια του Γκέι - τα "I Heard It Through the Grapevine", "What's Going On", "Let's Get It On" και "Sexual Healing" – βρίσκονται στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 Σημαντικότερα Τραγούδια Όλων των Εποχών (2004). Μάρβιν Γκέι στο AllMovie Μάρβιν Γκέι στο Allmusic Μάρβιν Γκέι στο Internet Broadway Database (Αγγλικά) Μάρβιν Γκέι στην IMDb Marvin Gaye Βιογραφία
Α.Ο. Πέλοπας Πατρών

Ο Α.Ο. Πέλοπας Πάτρας είναι αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα με χρώματα το μπλε και το άσπρο. Ο Πέλοπας ιδρύθηκε το 1992. Έχει τμήματα: Άρσης βαρών, ενόργανης γυμναστικής, τρίαθλου και στίβου. Παλαιότερα είχε και τμήματα Σόφτμπολ και Μπέιζμπολ.

 Το τμήμα του στίβου είναι από τα παλιότερα στον Πέλοπα. Μεγάλη μορφή του τμήματος η Παναγιώτα Νικολακοπούλου 5 φορές πανελληνιονίκης στον Μαραθώνιο, από το 1994 έως το 1999. Πανελληνιονίκης μια φορά 1993, στον μαραθώνιο ήταν και η αθλήτρια του Πέλοπα Παναγιώτα Πετροπούλου, επίσης η Κατερίνα Φωτοπούλου, ο Χρήστος Μαυρίκιος με πολλές νίκες σε περιφερειακούς αγώνες. Ανέδειξε πρωταθλητές μικρών και μεγάλων αποστάσεων όπως ο Αλέξης Γκότσης(ΕΣΠΕΡΟΣ),ο Γρηγόρης Βουτσινάς και ο δίδυμος αδερφός του Παναγιώτης (Ο Γρηγόρης από το 2007 έως και το 2012 ήταν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει η χώρα στις μεσαίες αποστάσεις με 12 μετάλλια στα πανελληνία πρωταθλήματα παίδων, εφήβων και νέων σε ένα σωρό αγωνίσματα, 800μ., 1.500μ., 5.000μ., 3.000μ. στιπλ, ανώμαλος κλπ.)Ο σύλλογος συνεχίζει να είναι από τις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας με καλύτερη θέση στην Γενική Κατάταξη την 12η. Ο σημερινός προπονητής της ομάδας είναι ο Γιώργος Μιχαλόπουλος (2011). Στο σόφτμπολ ο Πέλοπας συμμετείχε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και στην Α' Εθνική από το 2000 που έγινε η πρώτη διοργάνωση μέχρι το 2004. Σήμερα το τμήμα είναι ανενεργό. Στις νεανίδες έχει κατακτήσει την τρίτη θέση στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2002. Αναλυτικά η παρουσία του στα Πανελλήνια πρωταθλήματα Το τμήμα μπέιζμπολ του Πέλοπα συμμετέχει ανελλιπώς στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και την Α' Εθνική από το 2000 που έγινε το πρώτο πρωτάθλημα έως σήμερα. Μεγαλύτερες επιτυχίες του η 2η θέση το 2001 έναν μόλις βαθμό πίσω από τον πρωταθλητή Μαρούσι 2004 και η συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου το 2001. Ο τελικός έγινε στο γήπεδο της πρώην αμερικάνικης βάσης του Ελληνικού, εκεί έχασε από τον Σπάρτακο Γλυφάδας με 23-13. Στο κύπελλο του 2004 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης. Στο τελευταίο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2008 αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Το 2002 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό κύπελλο C.E.B Cup καταλαμβάνοντας την 6η θέση. Αναλυτικά η παρουσία του στα Πανελλήνια πρωταθλήματα και την Α΄εθνική Μεγαλύτερη αθλήτρια του τμήματος είναι η Άρτεμη Θεριάκη πρωταθλήτρια Ελλάδος και κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ. Πάνθηρες Πάτρας ΣΕΓΑΣ
Άννα Χριστίνα του Ζούλτσμπαχ, πριγκίπισσα του Πεδεμοντίου

Η Άννα Χριστίνα (γερμ. Anne Christine, 5 Φεβρουαρίου 1704 - 12 Μαρτίου 1723) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και με τον γάμο της με τον Διάδοχο της Σαρδηνίας έγινε Πριγκίπισσα του Πεδεμοντίου.

 Η Άννα Χριστίνα Λουίζα ήταν η τέταρτη κόρη του Θεοδώρου Ευσταθίου του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και της Μαρίας Ελεονώρας, κόρης του Γουλιέλμου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ, Πρίγκιπα του Πεδεμοντίου (διάδοχο της Σαρδηνίας). Απέκτησαν ένα γιο: Βίκτωρ Αμεδαίος Θεόδωρος (1723 - 1725).Το 1723 η Άννα Χριστίνα απεβίωσε σε ηλικία 19 ετών και το 1724 ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο. Το 1730 ο Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ έγινε Βασιλιάς της Σαρδηνίας. Pas, Leo van de. "Pfalzgräfin Anna Christiane Luise von Sulzbach". Genealogics.org. Retrieved 1 December 2009. Huberty, Michel; Giraud, Alain; Magdelaine, F. and B. (1985). ’’L'Allemagne Dynastique, Tome IV – Wittelsbach’’. France: Laballery. pp. 82, 141, 166, 202, 273, 310–311. ISBN 2-901138-04-7.
BYD S8

Το BYD S8 ήταν ένα σπορ καμπριολέ αυτοκίνητο που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, τα έτη 2009 και 2010. Αρχικά, είχε παρουσιαστεί ως ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σαγκάης το 2006, υπό την ονομασία BYD F8.

 Το μοντέλο είναι 2-πορτο hardtop convertible, καθώς φέρει αναδιπλούμενη οροφή από χάλυβα. Η αισθητική του στο πίσω μέρος θυμίζει έντονα αυτήν του, παρόμοιας φιλοσοφίας κάμπριο αμαξώματος, Renault Mégane CC, ενώ στο μπροστινό μέρος μοιάζει έντονα με την Mercedes-Benz CLK-Class W209, χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια για κανένα από αυτά τα σχεδιαστικά στοιχεία. Το BYD S8 έχει την κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, ενώ ο μοναδικός κινητήρας του είναι 2.0 λίτρων, 4-κύλινδρος σε σειρά (I4) βενζίνης. Μέσα στο 2009 το μοντέλο πούλησε 96 αντίτυπα και μόλις 7 αντίτυπα το έτος 2010. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του διακόπηκε μέσα στο ίδιο έτος, έχοντας πουλήσει συνολικά μόλις 103 αυτοκίνητα, σχεδόν όλα στην εγχώρια αγορά, καθώς διατέθηκε κυρίως στην Κίνα.
KLM Cityhopper

Η KLM Cityhopper είναι θυγατρική της ολλανδικής KLM και η βάση της είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Σχιπχόλ, στο Άμστερνταμ. Τα γραφεία της εταιρίας βρίσκονται στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σχιπχόλ. Πραγματοποιεί πτήσεις μικρών αποστάσεων στην Ευρώπη για λογαριασμό της μητρικής εταιρίας, KLM. Κάθε χρόνο σχεδιάζει πτήσεις σε περίπου 44 προορισμούς ωστόσο μπορεί να αναλάβει και πτήσεις της KLM αρκετές φορές τον χρόνο.

 Πολλά ευρωπαϊκά δρομολόγια εκτελούνται τόσο από την KLM όσο και από την KLM Cityhopper (εξαρτάται από τις μέρες της εβδομάδας και από τους μήνες του χρόνου). Για παράδειγμα, η πτήση KL1273 Άμστερνταμ - Κυανή Ακτή στη Νίκαια, Γαλλία, εκτελείται από την KLM τους θερινούς μήνες και από την KLM Cityhopper τον υπόλοιπο χρόνο. Άλλες πτήσεις, εκτελούνται αποκλειστικά από την KLM Cityhopper. Ο στόλος της KLM Cityhopper περιλαμβάνει τα εξής αεροσκάφη: (Οκτώβριος 2014) KLM Cityhopper (στα αγγλικά) KLM Royal Dutch Airlines
Υδατοσφαίριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου

Οι αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Ανδρών και Γυναικών αποτελούν μέρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Υγρού Στίβου, μαζί με τους αγώνες Κολύμβησης, Καταδύσεων, Καταδύσεων από μεγάλο ύψος, Κολύμβησης Ανοικτής Θάλασσας και Συγχρονισμένης Κολύμβησης. Θεωρούνται οι σπουδαιότεροι αγώνες υδατοσφαίρισης στον Κόσμο. Η νικήτρια ομάδα κατέχει τον τίτλο της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Υδατοσφαίρισης.

 Το Πρωτάθλημα Ανδρών διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1973 ταυτόχρονα με το 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου στο Βελιγράδι της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, με νικήτρια την Ουγγαρία. Το Πρωτάθλημα Γυναικών διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1986 στη Μαδρίτη, με νικήτρια την ομάδα της Αυστραλίας. Ο επίσημος ιστότοπος της FINA www.worldaquatics.com Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Ανδρών www.todor66.com Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Γυναικών www.todor66.com «Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ανδρών 1973-2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2007. sports123.com «Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών 1986-2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2007. sports123.com
Γαληνοτάτη Δημοκρατία

Η Γαληνοτάτη Δημοκρατία (Serenissima Respublica στα λατινικά) είναι τίτλος που χρησιμοποιείτο από αριθμό ευρωπαϊκών κρατών ανά την ιστορία. Κατά παράδοση, ο τίτλος «Γαληνοτάτη» είναι ενδεικτικός εδαφικής κυριαρχίας (δείτε επίσης Γαλήνια Εξοχότητα ή Γαληνοτάτη Εξοχότητα για έναν ανεξάρτητο μονάρχη) και, ως συνέπεια, ο τίτλος «Γαληνοτάτη Δημοκρατία» αναφέρεται συγκεκριμένα στην εδαφική κυριαρχία ενός δημοκρατικού καθεστώτος.

 Το Σαν Μαρίνο αποτελεί το μοναδικό σύγχρονο ανεξάρτητο κράτος το οποίο χρησιμοποιεί ακόμη τον όρο αυτό. Αν και η επίσημη ονομασία του είναι Δημοκρατία του Σαν Μαρίνο, με συντομευμένη εκδοχή το Σαν Μαρίνο, αναφέρεται ανεπίσημα, σε ορισμένες περιπτώσεις, ως τέτοια (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Σαν Μαρίνο, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di San Marino). Δημοκρατία της Βενετίας (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, Βενετικά: Serenìsima Repùblica Vèneta, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Venezia), μία πόλη-κράτος η οποία υφίστατο από το 697 έως το 1797, με πρωτεύουσα την πόλη της Βενετίας με συνεχιζόμενη εδαφική παρουσία κατά μήκος των ανατολικών ακτών της Αδριατικής, κατά την περίοδο του απόγειου της δύναμής της. Ο όρος "La Serenissima" χρησιμοποιείτο, επίσης, ευρέως για την εξειδικευμένη αναφορά στην ενετική κυβέρνηση ή τις κρατικές αρχές. Δημοκρατία της Γένοβα (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Γένοβα, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Genova), ένα ανεξάρτητο κράτος με επίκεντρο την σημερινή περιοχή της Λιγουρίας στις βορειοδυτικές ιταλικές ακτές, το οποίο υφίστατο από το 1100 έως το 1805. Για καιρό γνωστή απλώς ως "Δημοκρατία", το τιμητικό "Γαληνοτάτη" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά την εκλογή του πρώτου Δόγη της Γένοβα (1339). Ακόμη κι έτσι, προκειμένου να διαχωρίζεται η κυβέρνησή τους από αυτή των παλαιοτάτων εχθρών τους στα ανατολικά, οι Γενοβέζοι σπάνια χρησιμοποιούσαν τον όρο "Γαληνοτάτη", προτιμώντας περισσότερο αυτόν της "Έξοχης Δημοκρατίας" (Ιταλικά: La Superba Repubblica), μία ονομασία την οποία αναφέρει και ο Πετράρχης το 1358. Δημοκρατία της Λούκκα (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Λούκκα, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Lucca), μία πόλη-κράτος η οποία υφίστατο από το 1119 έως το 1799 με πρωτεύουσα την πόλη της Λούκκα, στην βόρεια Τοσκάνη της Ιταλίας. Η Λούκκα ήταν η τρίτη μεγαλύτερη ιταλική πόλη-κράτος (μετά την Βενετία και την Γένοβα) με ένα δημοκρατικό σύνταγμα ("comune"), το οποίο την βοήθησε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της με το πέρας των αιώνων. Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Πολωνίας, Πολωνικά: Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska, Λατινικά: Serenissima Res Publica Poloniae), μία εκλεγόμενη μοναρχία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η οποία υφίστατο από το 1569 έως το 1795.
Βαρνούντας

Ο Βαρνούντας (και Περιστέρι, σλαβομακεδονικά: Баба‎, Μπάμπα - θηλυκό ή γιαγιά) είναι βουνό που βρίσκεται στην Π.Ε. Φλώρινας. Συνεχίζεται και πέρα από τα σύνορα στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ στα νότια-νοτιοδυτικά συνδέεται με το Τρικλάριο Όρος. Το μέγιστο ύψος του εντός ελληνικού εδάφους είναι η κορυφή Δεσποτικό ή Κίτσεβο (2.334 μέτρα), στα σύνορα Ελλάδας και της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Η ψηλότερη κορυφή του είναι το Περιστέρι (σλαβομακεδονικά: Пелистер, Πελιστέρ), με 2.601 μέτρα, εντός της γειτονικής χώρας.

 Άλλες ψηλές κορυφές του βουνού είναι η Μπελαβόδα (2.179 μ.), το Κίρκο (2.155 μ.), η Κότσυφα ή Ποτίστρες (2.065 μ.) και άλλες. Γενικά επικρατεί σύγχυση γύρω από τις ονομασίες και τα ακριβή υψόμετρα των κορυφών στους διάφορους χάρτες αλλά και σε ορειβατικούς κύκλους. Διασχίζεται από το διεθνές ορειβατικό μονοπάτι Ε6. Πολύωρες αναβάσεις για την ψηλότερη κορυφή μπορούν να πραγματοποιηθούν από τον Άγιο Γερμανό Πρεσπών και από τη Βίγλα Πισοδερίου. Καλύπτεται από εκτεταμένα δάση βελανιδιάς, οξιάς και κατά τόπους ελάτης και σημύδας, ενώ υποαλπική βλάστηση απαντάται στις ψηλότερες κορυφές του βουνού. Η πανίδα του Βαρνούντα είναι πλούσια και περιλαμβάνει μεγάλα θηλαστικά όπως αρκούδες, λύκοι, ζαρκάδια και αγριογούρουνα, ενώ έχει αναφερθεί και η παρουσία αγριόγιδου. Το δυτικό τμήμα του βουνού εντός της λεκάνης απορροής των Πρεσπών είναι τμήμα του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Baba Mountain στο Wikimedia Commons Αρκτούρος, Βαρνούντας
Στρατώνες των Ξένων

Οι Στρατώνες των Ξένων, λατιν.: Castra Peregrina, ήταν ένα castrum (στρατόπεδο) στη Ρώμη, που βρισκόταν στον Καίλιο λόφο. Εκεί διέμεναν διάφορες στρατιωτικές μονάδες κατά την ύστερη εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Οι στρατώνες βρίσκονται στον Καίλιο λόφο, μεταξύ του Ναού του Κλαυδίου και του Μακέλουμ Μάγκνουμ του Νέρωνα. Βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία, σε έναν λόφο γνωστό για τη διαμονή των πλούσιων Ρωμαίων. Οι κατάλογοι περιφερειών του 4ου αιώνα καταγράφουν τα Στρατόπεδα των Ξέων στην περιοχή (regio) II. Τα ερείπια του στρατοπέδου ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια εκσκαφής, για τα θεμέλια μονής και νοσοκομείου και ανασκάφηκαν εν μέρει από το 1904-1909. Τώρα βρίσκονται νοτιοανατολικά της καλοδιατηρημένης εκκλησίας Σάντο Στέφανο αλ Μόντε Τσέλιο. Όπως υποδηλώνει το όνομα, οι στρατώνες στέγαζαν μία φρουρά από ξένους (peregrini), δηλ. στρατιώτες από τους επαρχιακούς στρατούς, που αποσπάζοντο για ειδικές υπηρεσίες στη Ρώμη. Αυτοί αποτελούνταν κατά πλειονότητα από φρουμενταρίους (frumentarii) και οι επιγραφές υποδηλώνουν ότι οι Στρατώνες των Ξένων λειτουργούσαν ως η κεντρική βάση για τη διανομή αυτών των ανδρών σε όλες τις άοπλες επαρχίες (inermes). Οι φρουμεντάριοι, οι οποίοι πιθανότατα είχαν έδρα, και όχι μόνο στεγάζονταν, στους Στρατώνες των Ξένων, συμμετείχαν αρχικά στην υπηρεσία παροχής προμηθειών (σιτηρών) της Ρώμης, αλλά αργότερα απασχολήθηκαν ως στρατιωτικοί αγγελιαφόροι και μέλη της μυστικής υπηρεσίας. Ο Ρίτσαρντσον προτείνει ότι η τοιχοποιία δείχνει μία προέλευση της εποχής του Αυγούστου, με ανακαίνιση του 2ου αιώνα μ.Χ., πιθανώς υπό τον Σεβήρο, και άλλη ανοικοδόμηση τον 3ο αι. μ.Χ., ωστόσο η παλαιότερη αναφορά του princeps peregrinorum (διοικητή του στρατοπέδου) στη Ρώμη ήταν επί Τραϊανού. Αναφέρεται επίσης από τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, δείχνοντας ότι ήταν σε χρήση ήδη από τον 4ο αι. μ.Χ. Εντός των Στρατοπέδων υπήρχε ένα ιερό (templum) του Jupiter Redux, που ανεγέρθηκε προς τιμήν του Σεπτιμίου Σεβήρου και της Ι. Α. Μαμαίας (μητέρας του Αλεξάνδρου Σεβήρου) από έναν εκατόνταρχο των φρουμενταρίων (centurio frumentarius). Ένα σχέδιο της κατασκευής του στρατώνα βρέθηκε στην Όστια, σε έναν κίονα στην Πλατεία των Εταιρειών. Στην αρχική ανασκαφή των Στρατώνων βρέθηκαν και πέτρινα πλοία. Αυτά έγιναν από στρατιώτες, που ευχαριστούσαν τους θεούς, που τους προστάτευαν από ναυάγια (βλ. Φοντάνα ντελα Ναβιτσέλα) και παρέχουν περαιτέρω στοιχεία για την εξάπλωση των φρουμενταρίων των Στρατώνων σε όλες τις επαρχίες. Στρατώνες των Πραιτωριανών Νέοι Στρατώνες των Ιδιαιτέρων Ιππέων
Ελισάβετ της Δανίας, δούκισσα του Μεκλεμβούργου

Η Ελισάβετ (14 Οκτωβρίου 1524 - 15 Οκτωβρίου 1586) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας. Με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και αργότερα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και της 2ης συζύγου της Σοφίας της Πομερανίας, κόρης του Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Η Ελισάβετ μεγάλωσε στη βασιλική Αυλή τού ετεροθαλούς αδελφού της Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και περιγραφόταν ως εξαιρετικής ομορφιάς. Η Ελισάβετ μνηστεύτηκε το 1542 και παντρεύτηκε στις 26 Αυγούστου 1543 τον Μάγκους Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβρίν (4 Ιουλίου 1509 - 28 Ιανουαρίου 1550). Αυτός ο γάμος έμεινε άτεκνος. Η Σοφία επέστρεψε στη Δανία το 1551 και έμεινε εκεί μέχρι τον δεύτερο γάμο της. Παντρεύτηκε ξανά στις 14 Φεβρουαρίου 1556 τον Ούλριχ Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γύστρο και είχε μόνο τέκνο τη Σοφία, που παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας (γιο του Χριστιανού Γ΄) το 1572. Η σχέση της με την Ούλριχ Γ΄ περιγράφεται ως ευτυχισμένη. Η Ελισάβετ έκανε συχνές επισκέψεις στη βασιλική Αυλή της Δανίας, καθώς και στην κουνιάδα της, τη Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, χήρα του Χριστιανού Γ΄. Όταν η κόρη της έγινε βασίλισσα της Δανίας το 1572, οι επισκέψεις της Ελισάβετ στη Δανία έγιναν μεγαλύτερης διάρκειας. Περιγράφεται ως ευγενική, λογική, θρησκευόμενη και πρακτική. Επίσης δραστηριοποιήθηκε στο Μεκλεμβούργο-Γκύστρο: ανοικοδόμησε τις εκκλησίες στο Γκύστρο και το Ντόμπεραν και προστάτευσε νοσοκομεία και μοναστήρια. Αφού επέστρεψε από μία από τις επισκέψεις της στη Δανία, απεβίωσε. Η εγγονή τής Ελισάβετ, η Άννα της Δανίας παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Α΄ της Αγγλίας και ΣΤ΄ της Σκωτίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1543 τον Μάγκνους Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1550 απεβίωσε ο Μάγκνους Γ΄. Η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο το 1556 με τον Ούλριχ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο (εξάδελφο του Μάγκνους Γ΄) και είχε τέκνο: Σοφία 1557-1631, παντρεύτηκε τον ετεροθαλή εξάδελφό της Φρειδερίκο Β΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας. Article in the Dansk biografisk Lexikon Elisabeth, Hertuginde av Meklenborg. Σε: Dansk biografisk leksikon . Τομ. 4, σελ. 497στ. ( ψηφιοποιημένο ) Grewolls, Grete (2011). Wer war wer in Mecklenburg und Vorpommern. Das Personenlexikon (in German). Rostock: Hinstorff Verlag. p. 2457. ISBN 978-3-356-01301-6
Φτέρυχα

Η Φτέρυχα είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Ftericha». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Ίων Βορρές

Ο Ίων Βορρές (επίσημο όνομα: Δαμιανός Βορρές, αγγλικά: Ian Vorres, 1924 - 27 Φεβρουαρίου 2015) , ήταν Έλληνας συλλέκτης έργων τέχνης και δήμαρχος Παιανίας από το 1991 ως το 1998.

 Καταγόταν από τα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές στο Κολλέγιο Αθηνών και εγκαταστάθηκε στον Καναδά, όπου και σπούδασε οικονομικές & πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Queen's στο Οντάριο καθώς και φιλοσοφία και ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής υπηρέτησε με ομάδα Αμερικανών αξιωματικών, μελών του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), στα βουνά της Ευβοίας. Απέκτησε την καναδική υπηκοότητα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε καναδικές εφημερίδες και προώθησε με διάφορες πρωτοβουλίες τον ελληνικό πολιτισμό. Το 1967 διορίστηκε διευθυντής, με τον βαθμό του πρέσβη, του ελληνικού περιπτέρου στη Διεθνή Έκθεση του Μόντρεαλ. Την δεκαετία του 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1983 ίδρυσε το λαογραφικό Μουσείο Βορρέ στην Παιανία. Το 1990 εξελέγη δήμαρχος Παιανίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1998. Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο «Order of Canada» από την κυβέρνηση του Καναδά.Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2015 στην Αθήνα. Ίων Βορρές στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Βρετανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Η Βρετανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (αγγλικά: British Basketball, BB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Μεγάλη Βρετανία. Εδρεύει στο Μπλούμσμπερι του Λονδίνου. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα και το κύπελλο της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Μεγάλης Βρετανίας.

 Το 1960 ιδρύθηκε η Βρετανική και Ιρλανδική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (British & Irish Basketball Federation, BIBF) με χρηματοδότηση του Συμβουλίου Αθλητισμού (Sports Council). Έπειτα, η Βόρεια Ιρλανδία αποσχίσθηκε από την BIBF και προσχώρησε στην Ιρλανδική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (BI). Ο οργανισμός σχηματίστηκε από την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Αγγλίας (EB), την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σκωτίας (BS) και την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ουαλίας (BAW) το 2006 ως «Βρετανική Καλαθοσφαιρική Ομοσπονδία» (British Basketball Federation, BBF). Έπειτα μετονομάστηκε σε «Βρετανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης» (British Basketball, BB). Το λογότυπο του οργανισμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Boô

Ένα boô (προφορά , επίσης boo (μπου) ή boe) είναι ένα παλιό σαξονικό κτίριο όπου ένας αγρότης μπορούσε να περάσει τη νύχτα με τα ζώα του, εάν τα άφηνε να βόσκουν μακριά από το χωριό. Το κτίριο είχε ξεχωριστές περιοχές για το αγρότη και τα ζώα και κατασκευαζόταν από φθηνά υλικά. Οι τοίχοι κτιζόντουσαν με άχυρο ή πλεγμένα κλαδάκια καλυμμένα με κοπριά ή μαυρόχωμα. Η οροφή ήταν επίσης από άχυρο.

 Η λέξη boô είναι συγγενής λέξη της γερμανικής 'Bude' που σημαίνει 'καλύβα' ή 'παράγκα' (μεταφορικά 'τσαρδί'). Η λατινική περισπωμένη στο δεύτερο 'o' δείχνει ότι ένα γράμμα εξαιρείται. Στα δανέζικα, 'bo' σημαίνει σπίτι. Η λέξη boô ανήκει στα κάτω γερμανικά. Ένας, συνήθως ανύπαντρος, κτηνοτρόφος που περνούσε το χρόνο του σε ένα boô αποκαλούνταν boô-heer και ο εργοδότης του ήταν γνωστός ως broodheer (κυριολεκτικά: άρχοντας του ψωμιού). Μία φορά κάθε δεκατέσσερις ημέρες, ο boô-heer επέστρεφε στη φάρμα για προμήθειες φαγητού και καθαρών ρούχων. Κρατούσε τις απολαβές του από τη μόνη του γαλακτοπαραγωγό αγελάδα και από τα αυγά από τις κότες του. Τα χωριά Schoonebeek και Nieuw-Schoonebeek στη συνοριακή με τη Γερμανία ολλανδική επαρχία Drenthe, είναι τα μόνα μέρη όπου μπορούν να βρεθούν αυτά τα κτίρια. Εξαιτίας αυτού, το Nieuw-Schoonebeek ήταν γνωστό ως boôëndorf, (το χωριό με τα boô), στη γερμανική πλευρά των συνόρων. Τα boô που μπορούν να βρεθούν εκεί σήμερα είναι απομιμήσεις, οι οποίες δεν βρίσκονται στις αρχικές τοποθεσίες των αυθεντικών κτιρίων. Το τελευταίο γνήσιο boô, το Wilmsboô (ιδιοκτησία της Ιστορικής Εταιρείας "De Spiker" του Drent) στο Nieuw-Schoonebeek (1640) κάηκε τον Οκτώβριο του 2004. Η ιστορική εταιρεία υποπτεύθηκε εμπρησμό, καθώς το κτίριο δεν είχε ούτε παροχή αερίου ούτε ηλεκτροδότηση. Τον Μάρτιο του 2005 ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Πριν καεί, υπήρχαν σχέδια για τη συμπερίληψη του αρχικού κτιρίου στην Ευρωπαϊκή λίστα μνημείων. Μια άλλη ρεπλίκα, το Hekmansboô, βρίσκεται στo έδαφος του βουστασίου "De Katshaar" (όχι στην αρχική θέση του) κατά μήκος του ευρωπαϊκού δρόμου N863 στο Σούνμπεεκ (Schoonebeek).
Σεβίλλη

Η Σεβίλλη (ισπανικά: Sevilla, προφέρεται Σεβίγια) είναι η καλλιτεχνική, πολιτιστική, και οικονομική πρωτεύουσα της νότιας Ισπανίας και η πρωτεύουσα της κοινότητας (comunidad) της Ανδαλουσίας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 704.154 (εκτίμηση INE το 2005) ενώ ο πληθυσμός της αστικής περιοχής ήταν 1.317.098 αποτελώντας την τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της Ισπανίας. Το πολεοδομικό της σχέδιο θυμίζει ρομβοειδές σχήμα κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου, που φέρεται να αγκαλιάζεται δυτικά από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ, στην ανατολική όχθη του οποίου είναι κτισμένη. Δύο παράλληλες λεωφόροι χωρίζουν την πόλη σε τέσσερα τμήματα. Βόρεια είναι η γνωστή λεωφόρος Λα Μακαρένα και νότια αυτής οι δύο κεντρικές: η Ελ Αρενάλ (δυτικά) και η Σάντα Κρουθ (ανατολικά). Νότια αυτών εκτείνεται το μεγάλο Πάρκο Μαρία Λουίσα με το πανεπιστήμιο, που αποτελεί τον πνεύμονα της πόλης. Η απέναντι, δυτική όχθη επίσης δεν στερείται πολλών και αξιόλογων σημείων τουριστικού ενδιαφέροντος, τα οποία ουσιαστικά αποτελούν τη νέα πόλη επί της νησίδας Ντε λα Καρτούχα (La Cartuja), δηλαδή νήσος των Καρθουσιανών. Το διεθνές αεροδρόμιο βρίσκεται βορειοανατολικά, εκτός πόλης. Είναι επίσης ένα σημαντικό λιμάνι μέσω του ποταμού Γουαδαλκιβίρ.

 Η αρχαία ελληνική πόλη Ίσπαλις κτίσθηκε στη Χώρα των Τουρδηνανών, σημερινή Ανδαλουσία, επί της αριστερής όχθης του ποταμού Βαΐτιου, σημερινού Γουαδαλκιβίρ, 76 χλμ από τις εκβολές του. Κατά την ελληνική μυθολογία ιδρυτής της πόλης ήταν ο Ηρακλής και αργότερα κατακτήθηκε και επανιδρύθηκε από τους Φοίνικες. Ο Στράβων (ΙΙΙ, 131) την αποκαλεί Ίσπαλις επιφανής. Επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν πολύ ακμαιότατη και εμπορική πόλη και απέκτησε ρωμαϊκό υδραγωγείο. Γύρω στον 6ο με 7ο μ.Χ. αιώνα, οι μεγάλοι επίσκοποι έκαναν τη Σεβίλλη κέντρο του ρωμαϊκού πολιτισμού ολόκληρης της Δύσης, όντας υπό βραχύχρονη Βυζαντινή κυριαρχία. Αργότερα, επί Βανδάλων και Γότθων, έγινε πρωτεύουσα της Νότιας Ισπανίας. Οι Άραβες την κατέλαβαν το 712 μ.Χ. και αραβοποίησαν το όνομά της σε Ισμπιλίγια, αργότερα όμως έγινε ανεξάρτητη. Οι Άραβες οχύρωσαν την πόλη κι άφησαν πολλά μνημεία που διασώζονται έως και σήμερα. Ο Φερδινάνδος Γ´ της Καστίλης την κατάκτησε το 1248 και ισπανοποίησε το όνομά της σε Σεβίγια (Sevilla). Η Σεβίλλη έγινε η πιο σημαντική εμπορική πόλη του βασιλείου του. Κατά το 15ο αιώνα, η Σεβίλλη ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα του εμπορίου της Γένοβας και της Φλωρεντίας. Επίσημη σελίδα Αρχειοθετήθηκε 2011-04-12 στο Wayback Machine. του Δημοτικού Συμβουλίου Καταχώριση στην επίσημη τουριστική σελίδα της Ισπανίας
Sorbonne Universités

Το Sorbonne Universités αποτελεούσε κέντρο για την έρευνα και την παριζιάνικη τριτοβάθμια εκπαίδευση, αναγνωρισμένο με υπουργική απόφαση τον Ιούνιο του 2010 ως ίδρυμα επιστημονικής συνεργασίας και λειτούργησε μέχρι το 2018 όταν αντικαταστάθηκε από το Πανεπιστήμιο Σορμπόν. Ιδρύθηκε από το Πανεπιστήμιο Παρί-Σορμπόν, το Πανεπιστήμιο Πιερ-ε-Μαρί-Κιουρί και το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Το 2014 έγινε κοινότητα πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Ο πρώην πρόεδρος του Πανεπιστημίου Παντεόν-Ασσάς, Λουί Βοζέλ, ανέλαβε την προεδρία του ιδρύματος το πρώτο έτος, ενώ ακολούθησε εκείνη του Ζωρζ Μολινιέ του Πανεπιστημίου Παρί-Σορμπόν, για ένα έτος και στη συνέχεια, από το Πανεπιστήμιο Πιερ-ε-Μαρί-Κιουρί. Στο τέλος της πρώτης τριετίας, το Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος εξέλεξε για πρόεδρο για τετραετή θητεία τον Λουί Βοζέλ. Ακολουθήθηκε ο Τιερρί Τουό.

 Η ομάδα συγκλήθηκε για πρώτη φορά ως δικηγορικός σύλλογος το 1901 προς επισημοποίηση της ίδρυσης, εκφράζοντας την επιθυμία να ονομάζεται « La Sorbonne » (Η Σορβόννη), κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις σε άλλους παριζιάνους ακαδημαϊκούς της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στο δήμο του Παρισιού. Το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας (MESR) αρνήθηκε να εγκρίνει το συγκεκριμένο κέντρο για την έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση (PRES), ενώ η αντιπολίτευση του δήμου του Παρισιού, η Καγκελαρία των Πανεπιστημίων του Παρισιού και άλλα πανεπιστήμια στην πρωτεύουσα, υποστήριξαν ότι αποτελούσε το όνομα ενός οικοδομήματος και η κοινή κληρονομιά όλων όσων πρεσβεύει. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Ομοίως ο Μπερνάρ Λαρρουτουρρού από το MESR εξέφρασε την αποδοκιμασία του για την προτεινόμενη συγχώνευση με τη μορφή του ιδρύματος επιστημονικής συνεργασίας.Παρά τις δυσκολίες αυτές, γεγονός που καθυστέρισε την ψήφιση αυτής της συνεργασίας, η υπουργός Ανώτατης Παιδείας και Έρευνας, Βαλερί Πεκρές ενέκρινε το συγκεκριμένο PRES στις 22 Ιουνίου του 2010. Επίσημη ιστοσελίδα
Πορνεία στην Ισπανία

Η πορνεία στην Ισπανία δεν ρυθμίζεται από κανένα νόμο, αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες δραστηριότητες όπως η εκμετάλλευση που είναι παράνομες. Επίσης υπάρχουν νόμοι που προστατεύουν τους ανήλικους και τους ανθρώπους με ψυχική αναπηρία από αυτό το είδος δραστηριοτήτων.

 Η πορνεία ακόμη δεν είναι αποποινικοποιημένη. Η πορνεία δεν απαγορεύεται στον ισπανικό Ποινικό Κώδικα, αλλά η εκμετάλλευση είναι παράνομη. Το μόνο άρθρο του Ποινικού Κώδικα σχετικά ακριβώς με την πορνεία είναι το άρθρο 188, το οποίο απαγορεύει την εκμετάλλευση:1. Όποιος εμπλέκει έναν ενήλικα στην πορνεία ή τον αναγκάζει να συνεχίσει σε αυτήν, χρησιμοποιώντας βία, εκφοβισμό ή απάτη, ή κατάχρηση εξουσίας, τιμωρείται με φυλάκιση από 2 μέχρι 4 ετών και χρηματική ποινή από 12 μέχρι 24 μηνών. Θα επιβληθεί η ίδια ποινή στους οποίους εκμεταλλεύονται με την πορνεία άλλου, ακόμη και αν υπάρχει συναίνεση.Η κατοχή ενός καταλύματος στο οποίο γίνεται η πορνεία είναι νόμιμη, αλλά ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να αποκτήσει οικονομικό όφελος επειδή η πορνεία δεν θεωρείται εργασία και δεν έχει νομική αναγνώριση. Οι περισσότεροι τόποι δεν έχουν νόμους σχετικά με την πορνεία, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις, όπως η Κυβέρνηση της Καταλονίας που εκδίδει άδειες "για την συνάντηση ανθρώπων με το σκοπό της πορνείας". Αυτές οι άδειες χρησιμοποιούνται από τους ιδιοκτήτες των οίκων ανοχής για να ανοίξουν "clubs", όπου γίνεται η πορνεία (θεωρητικά, οι γυναίκες συναντιούνται για να δουλεύουν). Η πορνεία στο δρόμο είναι παράνομη. Πορνεία https://web.archive.org/web/20160713104151/http://www.colectivohetaira.org/web/index.php
Κρατικός Αερολιμένας Σκιάθου «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»

Ο Διεθνής Αερολιμένας Σκιάθου «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» (συντομογραφίες: IATA: JSI, ICAO: LGSK, ΥΠΑ: ΚΑΣΚ) βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης της Σκιάθου. Το προσωνύμιο «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» δόθηκε στον αερολιμένα προς τιμή του μεγάλου λογοτέχνη, ο οποίος καταγόταν από το νησί της Σκιάθου.

 Ο Διεθνής Αερολιμένας Σκιάθου, εγκαινιάστηκε το 1972. Το 1991 παραδόθηκε προς χρήση ο αεροσταθμός. Το 2002 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του νέου αεροσταθμού, ενώ ανακαινίστηκε και ο ήδη υπάρχων. Τον Δεκέμβριο του 2015 υπογράφηκε η σύμβαση παραχώρησης του Διεθνή Αερολιμένα Σκίαθου, καθώς και άλλων 13 περιφερειακών αερολιμένων, στην κοινοπραξία Fraport AG / Όμιλος Κοπελούζου. Η σύμβαση που υπογράφηκε μεταξύ της κοινοπραξίας και του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου προβλέπει τη παραχώρηση των αερολιμένων για 40 χρόνια ξεκινώντας από το φθινόπωρο του 2016. Με μήκος μόνο 1.628 μέτρα, ο διάδρομος του αεροδρομίου Σκιάθου θεωρείται ως αρκετά μικρός για λειτουργίες εμπορικών αεροσκαφών. Ορισμένες αεροπορικές εταιρείες απαιτούν από τους κυβερνήτες τους να υποβληθούν σε επιπλέον εκπαίδευση για να χρησιμοποιήσουν το αεροδρόμιο και απαιτούν όλες οι προσγειώσεις να γίνονται από τον πρώτο κυβερνήτη. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι η κατωφέρεια στον διάδρομο 20 που τον κάνει να φαίνεται μικρότερος από ότι είναι. Το νοτιότερο μέρος δεν είναι ορατό από το σημείο όπου προσγειώνεται το αεροσκάφος. Αεροσκάφη που προσγειώνονται από την αντίθετη κατεύθυνση (διάδρομος 02) περνούν από τα ανατολικά της Σκιάθου και ακριβώς πάνω από έναν παραλιακό δρόμο έξω ακριβώς από το σύνορο του αερολιμένα. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ο χώρος προσελκύει πολλούς φωτογράφους αεροσκαφών. Στο χώρο έχει δοθεί το ψευδώνυμο «2ο Σαιντ Μααρτέν», λόγω της μεγάλης εγγύτητας που έχει από τη θάλασσα. Για να μειωθεί ο χρόνος απογείωσης, τα αεροσκάφη πρέπει να έχουν ελάχιστο βάρος, για αυτό και αρκετοί τύποι αεροσκαφών, δεν μπορούν να μεταφέρουν αρκετά καύσιμα για απευθείας πτήσεις προς τη βόρεια Ευρώπη και πρέπει να πραγματοποιήσουν στάση ανεφοδιασμού. Αεροσκάφη όπως το Airbus A320 και το Boeing 737 κυρίως προσγειώνονται στον Διεθνή Κρατικό Αερολιμένα Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Όμως, το Boeing 757-200 μπορεί να μεταφέρει αρκετά καύσιμα, έτσι ώστε να καλύψει απευθείας πτήσεις προς αεροδρόμια της Βρετανίας. Αυτός ο τύπος αεροσκάφους χρησιμοποιούνταν για τις μακρύτερες απευθείας πτήσεις από τη Σκιάθο, στο Νιούκασλ από την Thomas Cook Airlines. Σε μία περίπτωση, η Air Italy χρησιμοποίησε ένα Boeing 767-200 σε πτήση από το Μιλάνο, καθιστώντας αυτόν το τύπο αεροσκάφους τον μεγαλύτερο που έχει χρησιμοποιήσει τον αερολιμένα. Ο Διεθνής Αερολιμένας Σκιάθου διαθέτει μόνο έναν αεροσταθμό και έχει τη δυνατότητα εξυπηρέτησης έως 3 αεροσκαφών κάθε φορά. Όμως, μια επέκταση του ασφαλτοτάπητα είναι υπό κατασκευή, η οποία θα παράσχει 4-5 επιπλέον θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών. Δείτε το πηγαίο ερώτημα Wikidata. Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα
Δήμος Ξάνθης

Ο Δήμος Ξάνθης είναι δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ξάνθης και Σταυρούπολης. Η έκταση του δήμου είναι 495,1 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 66.875 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Η έδρα του δήμου είναι η Ξάνθη.

 Ο Δήμος Ξάνθης αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια. Η δημοτική ενότητα Ξάνθης αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 153.116 στρεμμάτων και έχει πληθυσμό 65.240 κατοίκους. Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες (σε αγκύλη αναγράφονται οι πληθυσμοί κατά την Απογραφή του 2021): Δημοτική Κοινότητα Ξάνθης [ 58.760 ] Δημοτική Κοινότητα Ευμοίρου [ 2.709 ] Δημοτική Κοινότητα Κιμμερίων [ 3.771 ] Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Σταυρούπολης καταλαμβάνει έκταση 342.002 στρεμμάτων. ο τέως δήμος λειτούργησε την περίοδο 1946-2010. Συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σταυρούπολης σε δήμο. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε περισσότερο με την προσάρτηση των κοινοτήτων Γέρακα, Δαφνώνος, Καρυόφυτου, Κομνηνών, Νεοχωρίου και Πασχαλιάς. Καταργήθηκε το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο Δήμο Ξάνθης. Ο πληθυσμός της Δημοτικής Ενότητας ανέρχεται σε 1.635 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2021. Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες: Τοπική Κοινότητα Γέρακα [ 270 ] Τοπική Κοινότητα Δαφνώνος [ 235 ] Τοπική Κοινότητα Καρυοφύτου [ 137 ] Τοπική Κοινότητα Κομνηνών [ 217 ] Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου [ 274 ] Τοπική Κοινότητα Πασχαλιάς [ 82 ] Τοπική Κοινότητα Σταυρουπόλεως [ 420 ] Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Δήμος Ξάνθης Αρχειοθετήθηκε 2021-06-24 στο Wayback Machine., Διατελέσαντες Δήμαρχοι, ανάκτηση 14 Μαΐου 2013. Δήμος Ξάνθης – Επίσημος ιστότοπος Η επίσημη σελίδα του δήμου Ξάνθης στο Facebook Η επίσημη σελίδα του δήμου Ξάνθης στο Twitter Η επίσημη σελίδα του δήμου Ξάνθης στο Youtube
Λίμνη Παράβανι

Η Λίμνη Παράβανι (γεωργ. ფარავნის ტბა) είναι ηφαιστειογενής λίμνη στη Γεωργία, που βρίσκεται στο Υψίπεδο Τζαβαχέτι, ανάμεσα στις οροσειρές Αμπούλ-Σαμσαρί και Τζαβαχέτι. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας σε έκταση, αλλά είναι σχετικώς αβαθής.

 Η Λίμνη Παράβανι βρίσκεται σε υψόμετρο 2.073 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και έχει έκταση 37,5 τ.χλμ., με λεκάνη απορροής εκτάσεως 234 τ.χλμ. Το μέγιστο βάθος της είναι 3,3 μέτρα, ενώ το μέσο βάθος της 2,2 μέτρα. Ο όγκος νερού της λίμνης είναι 91 εκατομμύρια κυβικά μέτρα κατά μέσο ετήσιο όρο. Η στάθμη του νερού της είναι χαμηλότερη τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο, και υψηλότερη τον Μάιο και τον Ιούνιο. Εξαιτίας του μεγάλου υψομέτρου, η λίμνη παγώνει τον χειμώνα, με πάχος πάγου από 47 έως 73 εκατοστόμετρα.Εκτός από τα μικρά ποτάμια Σάορι, Σαμπαντόστσκαλι και Ροντιόνοφσκις Τσκάλι, η λίμνη παίρνει το νερό της από το χιόνι, τη βροχή και υποβρύχιες πηγές. Ο Ποταμός Παράβανι εκρέει από το νότιο μέρος της λίμνης και συνδέεται με τον Ποταμό Κύρο (Μτκβάρι). Η λίμνη αποτελεί δημοφιλή προορισμό για ψάρεμα. Η θέση της λίμνης στον χάρτη
GameRankings

Το GameRankings είναι ένας ιστότοπος ο οποίος συλλέγει βαθμολογίες από online και offline πηγές για να δώσει μια μέση βαθμολογία σε βιντεοπαιχνίδια. Έχει γύρω στα 315,000 άρθρα τα οποία σχετίζονται με περισσότερα από 14,500 βιντεοπαιχνίδια. Το GameRankings ανήκει στην CBS Interactive. Παρόμοιοι ιστότοποι αποτελούν τα GameStats, Metacritic (το οποίο επίσης ανήκει στην CBS Interactive), MobyGames και TopTenReviews.

 Το GameRankings συλλέγει και συνδέει σε αξιολογήσεις από άλλους ιστότοπους και περιοδικά, και υπολογίζει συγκεκριμένα από αυτά. Παρόλο που χιλιάδες αξιολογήσεις απαριθμούνται, μόνο αυτές που θεωρούνται σημαντικές από το GameRankings χρησιμοποιούνται για τη βαθμολογία. Βαθμολογήσεις εκλέγονται από πολλές Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πηγές. Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί ένα ποσοστό βαθμού για όλες τις βαθμολογήσεις για να υπολογιστεί μια μέση βαθμολογία. Ωστόσο, επειδή δε χρησιμοποιούν τα ίδιο σύστημα βαθμολόγησης (κάποιοι βαθμολογούν σε 5 ή 10, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν ένα βαθμό γραμμάτων), το GameRankings αλλάζει όλα τα άλλα είδη βαθμολόγησης σε ποσοστά χρησιμοποιώντας μια σχετικά απλή διαδικασία μετατροπής. Όταν ένα παιχνίδι έχει αποκτήσει συνολικά 20 κριτικές, δέχεται μια αξιολόγηση σε σύγκριση με άλλα παιχνίδια στον ιστότοπο και μια αξιολόγηση σε σύγκριση σε άλλα παιχνίδια στη κονσόλα του. Το παιχνίδι με την υψηλότερη βαθμολογία είναι το Super Mario Galaxy, με βαθμολογία 97.64%. Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που ακολουθεί το GameRankings για να αποφασίζει ποιοι ιστότοποι χρησιμοποιούνται για να υπολογίσουν το σκορ ενός παιχνιδιού. Αυτοί οι κανόνες είναι: Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν τουλάχιστον 300 αρχειοθετημένες αξιολογήσεις για πολλαπλών συστημάτων/πολλαπλών ειδών ιστότοπους, ή 100 αξιολογήσεις για ενός συστήματος ή είδους ιστότοπων. Οι ιστότοποι πρέπει να δημοσιεύουν τουλάχιστον 15 αξιολογήσεις τον μήνα. Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν μια επαγγελματική, ελκυστική εμφάνιση. Οι ιστότοποι πρέπει να αξιολογούν πια ποικιλία παιχνιδιών. Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν ένα ειδικό όνομα τομέα με επαγγελματική φιλοξενία. Οι αξιολογήσεις πρέπει να γράφονται σωστά. Ένας ιστότοπος πρέπει να συμπεριφέρεται με επαγγελματικό τρόπο.Ωστόσο, κάποιοι ιστότοποι που ακολουθούν αυτούς τους κανόνες δεν συμπεριλαμβάνονται, όπως ιστότοποι που δεν γράφονται στην Αγγλική γλώσσα.