HD DVD

Το HD DVD (συντομία για High Definition Digital Versatile Disc) είναι παρωχημένη μορφή οπτικού δίσκου υψηλής πυκνότητας για αποθήκευση δεδομένων και αναπαραγωγή βίντεο υψηλής ευκρίνειας. Υποστηριγμένο κυρίως από την Toshiba, το HD DVD προορίστηκε να γίνει ο διάδοχος της καθιερωμένης μορφής DVD. Στις 19 Φεβρουαρίου 2008, μετά από εκτενή πόλεμο μορφών με το αντίπαλο Blu-Ray, η Toshiba εγκατέλειψε τη μορφή, ανακοινώνοντας ότι δεν θα κατασκευάσει περαιτέρω συσκευές αναπαραγωγής και οδηγούς HD DVD. Η HD DVD Promotion Group διαλύθηκε στις 28 Μαρτίου 2008.Οι προδιαγραφές δίσκου HD DVD (αλλά όχι οι κωδικοποιητές του) χρησιμοποιήθηκαν ως η βάση για το China Blue High-definition Disc (CBHD) πρώην ονόματι CH-DVD. Επειδή όλες οι εκδοχές εκτός των 3× DVD και HD REC χρησιμοποιούσαν μπλε λέιζερ με μικρότερο μήκος κύματος, ένα HD DVD αποθήκευε περίπου 3.2 φορές τόσα δεδομένα όσα μπορούσε ο πρόγονός του (μέγιστη χωρητικότητα: 15 GB ανά επίστρωση σε αντίθεση με 4.7 GB ανά επίστρωση).

 Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εμπορικά σετ HDTV εισήχθησαν σε μεγάλο εμπόριο, αλλά δεν υπήρχε φθηνός τρόπος για την εγγραφή ή αναπαραγωγή περιεχομένου HD. Το D-VHS της JVC και το HDCAM της Sony μπορούσαν να αποθηκεύσουν αυτή την ποσότητα δεδομένων, αλλά δεν ήταν ούτε δημοφιλή ούτε πολύ γνωστά. Ήταν γνωστό ότι η χρήση λέιζερ με μικρότερα μήκη κύματος θα παρείχε οπτική αποθήκευση με υψηλότερη πυκνότητα. Ο Σούτζι Νακαμούρα εφηύρε πρακτικές διόδους μπλε λέιζερ, αλλά μια μακρά αγωγή της πατέντας καθυστέρησε την εμπορική τους εισαγωγή. Η Sony ξεκίνησε δύο έργα που εφάρμοζαν τις νέες διόδους: το UDO (Ultra Density Optical, ελεύθερη μετάφραση: Οπτική Εξαιρετικής Πυκνότητας) και το DVR Blue μαζί με την Philips, μορφή επανεγγράψιμων δίσκων που εξελίχθηκε στο Blu-ray Disc (πιο συγκεκριμένα, το BD-RE) και αργότερα με την Pioneer μια μορφή δίσκων αποκλειστικά για ανάγνωση (BD-ROM). Οι δύο μορφές μοιράζονται πολλές τεχνολογίες (όπως τους κωδικοποιητές AV και την δίοδο λέιζερ). Τον Φεβρουάριο του 2002, το έργο ανακοινώθηκε επισήμως ως Blu-ray Disc, και η Blu-ray Disc Association ιδρύθηκε από τα εννιά αρχικά μέλη. Το DVD Forum (υπό την προεδρία της Sony) ήταν βαθιά σκεπτόμενο για την χρήση ακριβότερων μπλε λέιζερ ή όχι. Παρόλο που οι σημερινοί δίσκοι Blu-ray εμφανίζονται σχεδόν πανομοιότυποι με ένα τυπικό DVD, όταν τα Blu-ray Discs αναπτύχθηκαν αρχικά, χρειαζόντουσαν προστατευτική θήκη για να αποφευχθεί η κακή διακίνηση από τον καταναλωτή (τα πρώτα CD-R περιελάμβαναν επίσης προστατευτική θήκη για τον ίδιο σκοπό). Η θήκη του πρωτότυπου Blu-ray Disc ήταν τόσο ακριβή όσο και φυσικά διαφορετική από το DVD, γεγονός που δημιούργησε αρκετά προβλήματα. Τον Μάρτιο του 2002, το φόρουμ ψήφισε να εγκρίνει μια πρόταση που επιδοκιμάστηκε από την Warner Bros. και άλλα κινηματογραφικά στούντιο και περιελάμβανε την συμπίεση περιεχομένου HD σε δίσκους DVD-9 διπλής επίστρωσης. Παρά την απόφαση αυτή, η Διευθύνουσα Επιτροπή του DVD Forum ανακοίνωσε τον Απρίλιο ότι ακολουθούσε τη δική της λύση περί υψηλής ευκρίνειας με λέιζερ. Τον Αύγουστο, η Toshiba και η NEC ανακοίνωσαν τον δικό τους ανταγωνιστικό πρότυπο οπτικό δίσκο Advanced Optical Disc. Εγκρίθηκε από το DVD Forum και μετονομάστηκε σε HD DVD το επόμενο έτος.Η HD DVD Promotion Group ήταν μια ομάδα κατασκευαστών και στούντιο πολυμέσων συγκροτημένοι με σκοπό την ανταλλαγή σκέψεων και ιδεών για την προώθηση της μορφής σε όλο τον κόσμο. Τα μέλη της περιλάμβαναν την εταιρεία Toshiba ως Προεδρική Εταιρεία και Γραμματέα, τις Memory-Tech Corporation και NEC ως αντιπροεδικές εταιρείες, και την Sanyo Electric ως ελεγκτές. Υπήρχαν 61 γενικά μέλη και 72 εταίροι συνολικά. Η HD DVD promotion group διαλύθηκε επισήμως στις 28 Μαρτίου 2008, μετά από την ανακοίνωση της Toshiba στις 19 Φεβρουαρίου 2008 ότι δεν θα κατασκευάσει περαιτέρω συσκευές αναπαραγωγής και οδηγούς HD DVD.