Furry fandom

Η Υποκουλτούρα Ανθρωπόμορφων Ζώων, γνωστή στα αγγλικά ως furry fandom (προφέρεται: [ˈfəːri ˈfændəm]), είναι μια υποκουλτούρα βασισμένη σε φανταστικούς ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων με ανθρώπινες προσωπικότητες και χαρακτηριστικά. Παραδείγματα ανθρωπομορφικών χαρακτηριστικών περιλαμβάνουν οι εμφανίσεις ανθρώπινης νοημοσύνης και εκφράσεις προσώπου, η ικανότητα να μιλούν, να περπατούν στα δύο τους πόδια, και να φορούν ρούχα. Το furry fandom χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στην κοινότητα των ατόμων που συγκεντρώνεται στο Διαδίκτυο και σε συνέδρια furry.

 Σύμφωνα με τον ιστορικό του fandom, τον Φρεντ Πάττεν, η έννοια του furry δημιουργήθηκε σε ένα συνέδριο επιστημονικής φαντασίας το 1980, όταν μια ζωγραφιά ενός χαρακτήρα από τον Στιβ Γκαλάτσι στο Albedo Anthropomorphics ξεκίνησε μια συζήτηση σχετικά με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες στα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας ομάδας συζήτησης που συναντήθηκε σε συνέδρια επιστημονικής φαντασίας και συνέδρια κόμικς. Ο όρος furry fandom χρησιμοποιούνταν στα φανζίν ήδη από το 1983 και είχε γίνει το στάνταρ όνομα για το είδος από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν ορίστηκε ως "η οργανωμένη εκτίμηση και διάδοση της τέχνης και της πεζογραφίας που αφορά τα 'Furries' ή φανταστικοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες θηλαστικών ζώων". Ωστόσο, οι οπαδοί θεωρούν ότι οι ρίζες του furry fandom ήταν από πολύ νωρίτερα, με έργα φαντασίας, όπως η ιαπωνική σειρά Kimba, The White Lion που κυκλοφόρησε το 1965, το μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Άνταμς το Watership Down που δημοσιεύθηκε το 1972 (και η προσαρμογή ταινιών του το 1978), καθώς και ο Ρομπέν των Δασών της Disney ως συχνά αναφερόμενα παραδείγματα. Διάλογος σε διαδικτυακή ομάδα συζήτησης στη δεκαετία του 1990, δημιούργησε κάποιον διαχωρισμό ανάμεσα στους οπαδούς των χαρακτήρων καρτούν και στους χαρακτήρες furry, με σκοπό να αποφύγει το ό,τι δεν σχετίζεται με τον όρο "furry". Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι furry οπαδοί άρχισαν να δημοσιεύουν φανζίν, αναπτύσσοντας μια διαφορετική κοινωνική ομάδα που τελικά άρχισε να προγραμματίζει κοινωνικές εκδηλώσεις. Μέχρι το 1989, δεν υπήρχε αρκετό ενδιαφέρον για να οργανωθεί το πρώτο συνέδριο furry. Κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, το διαδίκτυο έγινε προσιτό στον γενικό πληθυσμό και έγινε το πιο δημοφιλές μέσο για τους furry οπαδούς ώστε να συναναστρέφονται. Η ομάδα συζήτησης alt.fan.furry δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1990, καθώς και εικονικά περιβάλλοντα, όπως το MUCKs, που έγινε επίσης δημοφιλές στο διαδίκτυο για τους οπαδούς που επιθυμούν να συναντηθούν και να επικοινωνήσουν.Το furry fandom είναι ανδροκρατούμενο, καθώς έρευνες αναφέρουν ότι περίπου το 80% των οπαδών είναι άνδρες. Τα Αλληγορικά μυθιστορήματα συμπεριλαμβανομένων των εργασιών της επιστημονικής φαντασίας και της απλής φαντασίας και τα κινούμενα σχέδια που έχουν ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων, χαρακτηρίζονται ως η πρώτη και πιο συχνή πηγή έμπνευσης για το fandom. Μια έρευνα που έγινε το 2007 παράθεσε ότι, σε σύγκριση με μία ομάδα ελέγχου με μη-furries, ένα πιο υψηλό ποσοστό ήταν εκείνων που αυτοχαρακτηρίζονται ως furries, αυτοί που τους άρεσαν τα κινούμενα σχέδια σε μεγάλο βαθμό ως παιδιά και υπενθύμιζαν να τα παρακολουθούν πολύ πιο συχνά, καθώς ενδέχεται να απολαύσουν τα έργα της επιστημονικής φαντασίας περισσότερο από εκείνους που βρίσκονται εκτός της κοινότητας. Σύμφωνα με μια έρευνα του 2008, τα περισσότερα furries πιστεύουν ότι οι εικαστικές τέχνες, τα συνέδρια furry, η λογοτεχνία, και οι διαδικτυακές κοινότητες είναι πολύ σημαντικές για το fandom. Θαυμαστές με δεξιότητες στις χειροτεχνικές τέχνες δημιουργούν τα δικά τους χνουδωτά παιχνίδια (λούτρινα ζωάκια), καθώς επίσης κατασκευάζουν περίτεχνα κοστούμια που ονομάζονται fursuits, τα οποία φοριούνται για διασκέδαση ή για την συμμετοχή σε παρελάσεις, σε συνέδρια μεταμφιεσμένων, σε χορούς, ή σε εράνους φιλανθρωπικών εκδηλώσεων (ως ψυχαγωγείς). Τα fursuits κυμαίνονται από σχεδιασμούς που χαρακτηρίζονται από απλή κατασκευή και από άλλα που μοιάζουν με μασκότ των σπορ, σε άλλα με πιο εκλεπτυσμένα χαρακτηριστικά, τα οποία περιλαμβάνουν, μηχανισμούς για κίνηση της γνάθου, μέρη με ηλεκτρονικά εφέ, προσθετικό μακιγιάζ, και άλλα χαρακτηριστικά. Τα fursuits κυμαίνονται σε τιμή από 500€, για σχεδιασμούς που μοιάζουν με μασκότ, σε τιμές που φτάνουν τα 10,000€ για μοντέλα που ενσωματώνουν ηλεκτρονικά εφέ. Καθώς τουλάχιστον το 80% των furries δεν διαθέτει ένα πλήρες fursuit, συχνά αναφέροντας το ακριβό τους κόστος ως καθοριστικό παράγοντα, μια πλειοψηφία από αυτούς κατέχουν θετικά συναισθήματα απέναντι στους fursuiters και τα συνέδρια στα οποία συμμετέχουν. Ορισμένοι οπαδοί, μπορεί επίσης να φορούν "δομικά" κοστούμια που αποτελούνται απλά από αυτιά και μια ουρά, ή από κεφάλι, πατούσες, και μια ουρά. Οι οπαδοί των furries, επίσης, επιδιώκουν να κάνουν κουκλοθέατρο, καταγράφοντας βίντεο και εκτελώντας live shows όπως το Rapid T. Rabbit and Friends και το Funday PawPet Show, και δημιουργούν furry αξεσουάρ, όπως αυτιά ή ουρές. Οι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες ζώων δημιουργήθηκαν από furry οπαδούς, που είναι γνωστοί ως fursonas, χρησιμοποιούνται για παιχνίδια ρόλων σε MUDs, σε διαδικτυακά φόρουμ ή σε ηλεκτρονικές λίστες αλληλογραφίας. Μια ποικιλία ειδών χρησιμοποιούνται ως βάση τις περσόνες, αν και πολλά furries (για παράδειγμα, πάνω από το 60% των ερωτηθέντων το 2007) επιλέγουν να ταυτιστούν με σαρκοφάγα ζώα. Το πιο μακροχρόνιο περιβάλλον απευθείας σύνδεσης furry παιχνίδι ρόλων είναι το FurryMUCK. Ένα άλλο δημοφιλές διαδικτυακό furry κοινωνικό παιχνίδι είναι το Furcadia, που δημιουργήθηκε από την Dragon's Eye Productions. Υπάρχουν επίσης αρκετές furry θεματικές περιοχές και κοινότητες στον εικονικό κόσμο του Second Life. Τα παιχνίδια ρόλων γίνονται και offline, με χάιδεμα, αγκάλιασμα και "scritching" (ελαφρύ ξύσιμο και περιποίηση) που είναι κοινό ανάμεσα σε φίλους σε κοινωνικές συγκεντρώσεις. Τα fursuits ή τα furry αξεσουάρ, μερικές φορές, χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν την εμπειρία. Το επαρκές συμφέρον και τα αρκετά μέλη, κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία πολλών συνεδριών furry στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Για τους fans, ένα συνέδριο furry είναι μια ευκαιρία να βρεθούν μαζί, να αγοράζουν και να πωλούν έργα τέχνης, να συμμετέχουν σε εργαστήρια, να φορούν κοστούμια και να κοινωνικοποιηθούν. Το μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο είναι το Anthrocon, με περισσότερους από 5.861 συμμετέχοντες, και πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Ιούνιο στο Πίτσμπεργκ και εκτιμάται ότι έχει αποφέρει περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια στην οικονομία του Πίτσμπεργκ το 2008. Ένα άλλο συνέδριο είναι το Further Confusion, που πραγματοποιείται στο Σαν Χοσέ κάθε Ιανουάριο, και έχει στενή σχέση με το Anthrocon σε κλίμακα και συμμετοχή. 470.000 δολάρια τέθηκαν σε συνέδρια για φιλανθρωπικούς σκοπούς από το 2000 έως το 2009. Το πρώτο γνωστό συνέδριο furry είναι το ConFurence, το οποίο έχει πλέον αντικατασταθεί με το Califur, καθώς και τα δύο συνέδρια βρίσκονταν στη Νότια Καλιφόρνια. Ένα πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Davis έκανε μια έρευνα και βρήκε ότι περίπου το 40% των furries είχαν παρευρεθεί σε τουλάχιστον ένα συνέδριο furry. Το Διαδίκτυο περιέχει μια πληθώρα από furry ιστοσελίδες και διαδικτυακές κοινότητες, όπως ιστοσελίδες κοινοτήτων τέχνης, το Fur Affinity, το Inkbunny, το SoFurry και το Weasyl· και ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, το Furry 4 Life, το FurNation και το WikiFur, ένα συνεργατικό furry wiki. Αυτά, μαζί με τα δίκτυα IRC, FurNet και Anthrochat, αποτελούν βασικό μέρος του furry fandom. Ομάδες συζήτησης όπως το alt.fan.furry και το alt.lifestyle.furry, δημοφιλείς από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 έως το 2005, έχουν αντικατασταθεί από ειδικά φόρουμ, λίστες αλληλογραφίας και κοινότητες LiveJournal. Υπάρχουν αρκετά διαδικτυακά κόμικ που συμπεριλαμβάνουν χαρακτήρες ζώων που δημιουργήθηκαν από τους ίδιους ή για τους ίδιους τους furry οπαδούς, ως εκ τούτου, μπορούν να αναφέρονται ως furry κόμικς. Ένα τέτοιο κόμικ είναι το T.H.E. Fox, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στο CompuServe το 1986, που προηγήθηκε από τον παγκόσμιο ιστό για αρκετά χρόνια, και ένα άλλο είναι το Kevin and Kell του Μπιλ Χόλμπρουκ, το οποίο απέσπασε τα βραβεία Web Cartoonists' Choice Award και Ursa Major Award. Για χιλιάδες χρόνια, ο κόσμος έλεγε ιστορίες και έφτιαχνε σχέδια με χαρακτήρες furry. Η αιγυπτιακή μυθολογία έχει πολλούς θεούς οι οποίοι είναι μισοί ζώα και μισοί άνθρωποι. Η ελληνική μυθολογία έχει την ιστορία του Μινώταυρου, ο οποίος είναι μισός ταύρος και μισός άνθρωπος, και ο λυκάνθρωπος της ευρωπαϊκής μυθολογίας, είναι μισός λύκος και μισός άνθρωπος. Η ελληνική μυθολογία δεν έχει τέλος από ιστορίες ή από χαρακτήρες οι οποίοι απευθύνονται στα furries· από υβρίδια ανθρώπου-ζώου, σε ιστορίες με μεταμορφώσεις. Μερικοί πνευματιστές της κοινότητας πιστεύουν ότι αυτές είναι από τις παλαιότερες μορφές των furries. Παραδείγματα ελληνικών μυθολογικών πλασμάτων που έχουν φτάσει στο furry fandom σήμερα, είναι ο Λυκάων, οι Μινώταυροι, οι Κένταυροι, οι Σάτυροι, οι Φαύνοι, οι Δράκοι (όπως ο Λάδωνας, ο Πύθων και η Ύδρα), οι Χίμαιρες (όπως το πλάσμα με το ίδιο όνομα) και η Σφίγγα. Οι φράσεις furry lifestyle και furry lifestyler εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1996 στην ομάδα συζήτησης alt.fan.furry, κατά τη διάρκεια μιας τρέχουσας αμφισβήτησης εντός αυτής της διαδικτυακής κοινότητας. Η ομάδα συζήτησης alt.lifestyle.furry Usenet δημιουργήθηκε για να κάνει συζήτηση πέρα από την furry τέχνη και τη λογοτεχνία, και να επιλύσει αμφισβητήσεις σχετικά με το τι πρέπει ή δεν πρέπει να συνδέεται με το fandom. Τα μέλη της, θεωρούν το fandom και το lifestyle να είναι ξεχωριστοί κοινωνικοί χαρακτηρισμοί. Έχουν ορίσει και υιοθετήσει μία εναλλακτική έννοια της λέξης furry, ειδικά για αυτήν την ομάδα, η οποία ορίζει ότι: "ένα άτομο με σημαντική συναισθηματική/πνευματική σύνδεση με ένα ή πολλά ζώα, αληθινά, φανταστικά ή συμβολικά."Στην έρευνά της το 2007, η Κάθι Γκερμπάσι εξέτασε το τι σημαίνει να είσαι furry, και πρότεινε μια ταξινόμηση στην οποία να ταξινομήσει τους διάφορους "τύπους" των furries. Η μεγαλύτερη ομάδα — 38% των ατόμων που πήραν μέρος στην έρευνα — περιέγραψαν το ενδιαφέρον για το furry fandom κυρίως ως "μια πορεία για την κοινωνικοποίηση με άλλους που μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα όπως οι τέχνες ανθρωπομορφικού περιεχομένου και τα κοστούμια." Ωστόσο, χαρακτήρισαν επίσης και τα furries που έβλεπαν τον εαυτό τους ως "κάτι πέρα από ανθρώπινο", και/ή που επιθυμούσαν να γίνουν περισσότερο σαν το είδος (ζώου) furry με το οποίο προσδιορίζονται. Σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία υπερεκπροσωπούνται στο furry fandom κατά 10 περίπου παράγοντες. Από τον πληθυσμό των ΗΠΑ, περίπου το 1,8% των ατόμων αυτοπροσδιορίζονται ως αμφιφυλόφιλοι και το 1,7% ως ομοφυλόφιλοι, σύμφωνα με μια μελέτη του 2011 από τους μελετητές της UCLA. Αντίθετα, σύμφωνα με τέσσερις διαφορετικές έρευνες, το 14-25% των μελών του fandom αναφέρουν την ομοφυλοφιλία, την αμφιφυλοφιλία 37-52%, την ετεροφυλοφιλία 28-51% και άλλες μορφές εναλλακτικών σεξουαλικών σχέσεων 3-8%. Περίπου οι μισοί από τους ερωτηθέντες ανέφεραν ότι ήταν σε σχέση, εκ των οποίων το 76% ήταν σε σχέση με ένα άλλο μέλος του furry fandom. Παραδείγματα σεξουαλικών παραμέτρων μέσα στο furry fandom περιλαμβάνουν η τέχνη ερωτικού στοιχείου και το cybersex με θέμα τα furries. Ο όρος "yiff" χρησιμοποιείται μερικές φορές για να δηλώσει τη σεξουαλική δραστηριότητα ή το σεξουαλικό υλικό στο fandom — αυτό ισχύει για τη σεξουαλική δραστηριότητα και την αλληλεπίδραση εντός της υποκουλτούρας, είτε με τη μορφή cybersex είτε offline.Η σεξουαλική έλξη στους χαρακτήρες furry είναι ένα πολωτικό ζήτημα που συναντά έντονη αντίθεση στο fandom· σε μια έρευνα με 4300 ερωτηθέντες furry, το 37% απάντησε ότι η σεξουαλική έλξη είναι σημαντική στις "furry" δραστηριότητες τους, το 38% ήταν αμφίθυμοι και το 24% απάντησε ότι δεν έχει καθόλου ή τίποτα να κάνει αυτό με τις "furry" δραστηριότητες τους. Σε μια άλλη διαδικτυακή έρευνα, το 33% των ερωτώμενων απάντησε ότι έχουν ένα "σημαντικό σεξουαλικό ενδιαφέρον για τα furries", ενώ το 46% δήλωσε ότι έχει "μικρό σεξουαλικό ενδιαφέρον για τα furries", ενώ το υπόλοιπο 21% δήλωσε ότι έχει "μη σεξουαλικό ενδιαφέρον για τα furries". Η έρευνα συγκεκριμένα απέφυγε τους ιστότοπους προσανατολισμένους σε ενήλικες, προκειμένου να αποτρέψει τις προκαταλήψεις. Μια άλλη έρευνα διαπίστωσε ότι το 96,3% των ανδρών ερωτηθέντων furry ανέφεραν ότι παρακολουθούσαν "furry" πορνογραφία, σε σύγκριση με το 78,3% των γυναικών· οι άνδρες εκτιμούν ότι το 50,9% όλων των "furry" τεχνών που βλέπουν ότι είναι πορνογραφικό, σε σύγκριση με το 30,7% των γυναικών. Τα furries έχουν μια μικρή προτίμηση για πορνογραφικά "furry" έργα τέχνης απ' ότι μη πορνογραφικά έργα τέχνης. Το 17,1% των ανδρών ανέφερε ότι όταν βλέπουν πορνογραφία είναι αποκλειστικά ή σχεδόν αποκλειστικά "furry" πορνογραφία και μόνο το 5% ανέφερε ότι η πορνογραφία ήταν ο κορυφαίος παράγοντας που τους έφερε στο fandom.Ένα μέρος του fandom ενδιαφέρεται σεξουαλικά στη ζωοφιλία (σεξ με ζώα), αν και η πλειοψηφία έχει αρνητική στάση απέναντί ​​του. Μια ανώνυμη έρευνα το 2008 διαπίστωσε ότι το 17% των ερωτηθέντων ανέφεραν τη ζωοφιλία. Μία προηγούμενη έρευνα, η οποία διεξήχθη από το 1997 έως το 1998, ανέφερε ότι περίπου το 2% των "furry" ερωτηθέντων δήλωνε ενδιαφέρον για τη ζωοφιλία και λιγότερο από το 1% ενδιαφέρον για φετιχισμό στα λούτρινα ζώα. Τα παλαιότερα, χαμηλότερα αποτελέσματα, τα οποία είναι ακόμη χαμηλότερα από ό,τι εκτιμήθηκε στο γενικό πληθυσμό, οφείλονταν στη μεθοδολογία ερωτήσεων των ερωτηθέντων πρόσωπο με πρόσωπο, γεγονός που οδήγησε σε μεροληψία κοινωνικής σκοπιμότητας. Αντίθετα, μία μελέτη έδειξε ότι το 7,5% των φοιτητών αναφέρουν τη ζωοφιλία, ενώ άλλες μελέτες βρίσκουν μόνο το 2,2% με 5,3% εκφράζουν φαντασιώσεις που περιλαμβάνουν σεξ με ζώα. Η πρώιμες απεικονίσεις των furries σε περιοδικά όπως το Wired, το Loaded, το Vanity Fair, και το Savage Love ήταν επικεντρωμένα κυρίως στις πτυχές σεξουαλικότητας του furry fandom. Ψεύτικες απεικονίσεις του furry fandom έχουν εμφανιστεί σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Στην Εντατική, το CSI: Crime Scene Investigation, το The Drew Carey Show, το Sex2K στο MTV, το Entourage, το 1000 Ways to Die, το Tosh.0, και το 30 Rock. Οι περισσότεροι οπαδοί των furries υποστηρίζουν ότι αυτές οι απεικονίσεις των μέσων ενημέρωσης είναι παρανοήσεις, καθώς η πρόσφατη κάλυψη επικεντρώνεται στην απομυθοποίηση των μύθων και των στερεοτύπων τα οποία τείνουν να συσχετιστούν με το furry fandom. Μία δημοσιογράφος παρευρισκόμενη στο Anthrocon 2006 σημείωσε ότι "παρά την άσχημη εικόνα τους από το Vanity Fair, το MTV και το CSI, τα συνέδρια furry δεν έχουν να κάνουν με πρόστυχο σεξ ανάμεσα σε φρικιά ντυμένα με αλεπουδίσιες στολές", ότι οι συμμετέχοντες στο συνέδριο "δεν έκαναν σεξ περισσότερο από τους υπόλοιπους από εμάς", και ότι το συνέδριο furry ασχολείται με "κόσμο που συζητάει και ζωγραφίζει ζώα και χαρακτήρες από βιβλία-κόμικς σε μπλοκ ζωγραφικής." Τον Οκτώβριο του 2007, μία δημοσιογράφος της εφημερίδας Hartford Advocate παραβρέθηκε στο FurFright 2007 μυστικά, λόγω των περιορισμών των μέσων ενημέρωσης. Έμαθε ότι οι περιορισμοί αποσκοπούσαν στην πρόληψη της παραπληροφόρησης, και ανέφερε ότι η σκανδαλώδης συμπεριφορά που ανέμενε δεν ήταν εμφανής. Η πρόσφατη κάλυψη του furry fandom έχει γίνει πιο ισορροπημένη. Σύμφωνα με τον Ίαν Γουλφ, ένα άρθρο του 2009 από το BBC με τίτλο "Ποια είναι τα furries;" ήταν το πρώτο κομμάτι της δημοσιογραφίας που έγινε υποψήφιο για βραβείο Ursa Major, τα κύρια βραβεία που απονέμονται στον τομέα του ανθρωπομορφισμού.Ο εκφωνητής Τζιμ Πάουελ της ομάδας Μιλγουόκι Μπρούερς μοιραζόταν το ξενοδοχείο με τους παρευρισκόμενους του Anthrocon 2007 μια μέρα πριν το συνέδριο και ανέφερε αρνητική γνώμη για τα furries. Διάφορες επιχειρήσεις στο κέντρο του Πίτσμπεργκ καλωσόρισαν τα furries κατά τη διάρκεια του γεγονότος, με τοπικούς ιδιοκτήτες επιχειρήσεων να φτιάχνουν ειδικά μπλουζάκια και να ζωγραφίζουν σημάδια από πατούσες με κιμωλία έξω από τα μαγαζιά τους για να προσελκύσουν τους παρευρισκόμενους. Ο Δρ. Σάμιουελ Κόνγουεϊ, Διευθύνων Σύμβουλος του Anthrocon, είπε ότι "Περισσότερο, οι άνθρωποι μας ρίχνουν περίεργα βλέμματα, αλλά είναι καλής φύσεως περίεργα βλέμματα. Είμαστε εδώ για να διασκεδάσουμε, ο κόσμος διασκεδάζει έχοντάς μας εδώ, όλοι βγαίνουν κερδισμένοι". Θετική κάλυψη δημιουργήθηκε μετά από ένα συνέδριο furry το οποίο πραγματοποιήθηκε σε ξενοδοχείο του Βανκούβερ, όπου ένας αριθμός προσφύγων από τη Συρία στεγαζόταν προσωρινά. Παρά τις κάποιες ανησυχίες και προειδοποιήσεις από το προσωπικό ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια σοβαρά αρνητική σύγκρουση των δύο πολιτισμών αν οι δύο ομάδες αλληλεπιδράσουν, τα παιδιά των προσφύγων ήταν όλα ευχαριστημένα που θα γνώριζαν αυτούς που πήγαιναν στο συνέδριο, οι οποίοι φαίνονταν σαν χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που ζωντανεύουν.Σύμφωνα με έρευνα για τα furries, περίπου μισά από τα furries αντιλαμβάνονται την αντίληψη του κοινού από το fandom ως αρνητική· λιγότερο από το ένα πέμπτο, δήλωσε ότι το κοινό ανταποκρίθηκε σε αυτούς πιο αρνητικά απ' ότι τα περισσότερα furries. Η πεποίθηση των οπαδών των furries ότι θα παρουσιαστούν κυρίως "ως έμμονοι με το σεξ" έχει οδηγήσει στη δυσπιστία των μέσων ενημέρωσης και των κοινωνικών ερευνητών. Το Διεθνές Πρόγραμμα Ανθρωπομορφικών Ερευνών, μια ομάδα κοινωνικών επιστημόνων από διάφορους κλάδους με επικεφαλής τους Κόρτνεϊ Πλαντ, Στίβεν Ρέισεν, Σέρον Ρόμπερτς, και Κάθι Γκερμπάσι, έχουν κάνει συλλογή στοιχείων σχετικά με το furry fandom χρησιμοποιώντας πολυάριθμες μεθοδολογίες. Δημοσίευσή τους από το 2016 έχει συλλέξει διάφορες έγκριτες και αυτοδημοσιευμένες μελέτες σε έναν ενιαίο τόμο. Μεταξύ των ερευνών τους βρήκαν: Το μέσο ενήλικο furry είναι μεταξύ 23-27 ετών, με περισσότερο από το 75% των ενήλικων furries να αναφέρουν ότι είναι 25 ετών ή νεότερα, και το 88% των ενήλικων furries να είναι κάτω από την ηλικία των 30. Οι ανήλικοι δεν περιλήφθηκαν στη μελέτη για λόγους επαγγελματικής δεοντολογίας. Ταυτότητα φύλου: Το 78-85% των furries προσδιορίστηκαν ως άνδρες, σχεδόν το 2% προσδιορίστηκαν ως τρανσέξουαλ, τα υπόλοιπα προσδιορίστηκαν ως γυναίκες. Εθνικότητα: 83-90% των furries αυτοπροσδιορίστηκαν ως λευκοί, με μικρές μειονότητες των furries να αυτοπροσδιορίζονται ως Ασιάτες (2-4%), Μαύροι (2-3%) και Ισπανικών φυλών (3%). Συμμετοχή των furries σε άλλες κοινότητες (fandoms): Το 21% των furries θεώρησαν τον εαυτό τους να είναι brony, 44% να είναι οπαδοί των άνιμε, και 11% οπαδοί του αθλητισμού. Τα furries, ως ομάδα, είναι περισσότερο πολιτικώς φιλελεύθερα και λιγότερο θρησκευόμενα από τον μέσο Αμερικανό ή άλλες συγκρίσιμες ομάδες οπαδών όπως των οπαδών των άνιμε, ενώ εξακολουθούν να περιέχονται αμφιλεγόμενες ομάδες όπως νεοναζί και ακτιβιστές, των οποίων ο δεσμός είναι εν μέρει για πλάκα και εν μέρει στα σοβαρά. Θρησκεία: Το 54% των furries αυτοπροσδιορίστηκαν ως άθεοι ή αγνωστικιστές, το 23% ως Χριστιανοί, 4% ως Παγανιστές, 2% ως Γουικανοί, και τα υπόλοιπα προσδιορίστηκαν με άλλες θρησκείες. Περίπου το 70% των ενηλίκων furries είτε έχουν ολοκληρώσει, είτε βρίσκονται στην περίοδο που ολοκληρώνουν τη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση.Μία από τις πιο καθολικές συμπεριφορές στο furry fandom είναι η δημιουργία μιας fursona – μία αναπαράσταση ή ένα avatar ενός ανθρωπόμορφου ζώου. Περισσότερο από το 95% των furries έχουν από μια fursona – ένα ανθρωπομορφικό avatar ή αναπαράσταση του εαυτού τους. Τουλάχιστον τα μισά από τα furries ανέφεραν ότι είχαν πάντα μόνο μία fursona να εκπροσωπεί τον εαυτό τους· σχετικά λίγα furries είχαν περισσότερο από τρεις ή τέσσερις fursonas· εν μέρει, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, για πολλά furries, οι fursonas τους είναι μια προσωπικώς σημαντική, που σημαίνει πολλά γι' αυτούς, αναπαράσταση του ιδανικού τους εαυτού. Τα πιο δημοφιλή είδη ζώου fursona περιλαμβάνουν λύκους, αλεπούδες, σκύλους, μεγάλα αιλουροειδή, και δράκους. Τα δεδομένα δείχνουν ότι γενικά δεν υπάρχουν συσχετίσεις μεταξύ χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και τα διαφορετικά είδη της fursona. Ωστόσο, τα furries, μαζί με τους οπαδούς του αθλητισμού, αναφέρουν διαφορετικούς βαθμούς χαρακτηριστικών της προσωπικότητας όταν σκέφτονται για τον εαυτό τους στην καθημερινή τους ταυτότητα σε σύγκριση με την φανταστική τους ταυτότητα. Ορισμένα furries προσδιορίστηκαν ως εν μέρει μη-ανθρώπινα: το 35% είπε πως δεν νιώθει 100% άνθρωπος (σε σύγκριση με το 7% αυτών που δεν ήταν furries), και το 39% είπε πως θα γινόταν 0% άνθρωπος αν μπορούσε (σε σύγκριση με το 10% αυτών που δεν ήταν furries).Το να συμπεριληφθεί και το να ανήκει ο άλλος κάπου είναι κεντρικά θέματα στο furry fandom: σε σύγκριση με μέλη από άλλα fandoms όπως των άνιμε ή των fantasy sport, τα furries είναι πολύ πιο πιθανόν να ταυτιστούν με άλλα μέλη της οπαδικής τους κοινότητας. Κατά μέσο όρο, οι μισοί από τους φίλους ενός furry είναι και οι ίδιοι τους furry. Τα furries βαθμολογούν τον εαυτό τους υψηλότερα (σε σχέση με μια συγκρίσιμη κοινότητα δείγμα των μη-furries) σε βαθμό παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας (γνώση του κόσμου και με ποιους νιώθουν σύνδεση στον κόσμο), παγκόσμια αναγνώριση της ιθαγένειας (ψυχολογική σύνδεση με πολίτες του κόσμου), και περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Fursuit Otherkin Θηριανθρωπία Ferreday, Debra. "Becoming deer: Nonhuman drag and online utopias." Feminist Theory 12.2 (2011): 219-225. Hilton, Craig. "Furry Fandom — An Insider's View from the Outside", parts 1 & 2. South Fur Lands #2 & #3, 1995, 1996. Martin, Watts. Mange: η ανάγκη για κριτική στο "βασίλειο" των furries 1994, 1998 (Archive.org mirror) Morgan, Matt. Creature Comfort: Anthropomorphism, Sexuality and Revitalization in the Furry Fandom. Diss. Mississippi State University, 2008. Probyn-Rapsey, Fiona. "Furries and the Limits of Species Identity Disorder: A Response to Gerbasi et al." Society and Animals 19.3 (2011): 294-301. Plante, C. N., Reysen, S., Roberts, S.E., & Gerbasi, K. C. (2016). FurScience! Μια περίληψη από έρευνα πέντε χρόνων από το Διεθνές Πρόγραμμα Ανθρωπομορφικών Ερευνών. Γουότερλου, Οντάριο: FurScience. WikiFur, Εγκυκλοπαίδεια για το furry fandom (Αγγλικά) Furaffinity, Μια από τις πιο δημοφιλείς ιστοσελίδες του furry fandom (Αγγλικά)