Κατάλογος μουσικών έργων σε ασυνήθιστα μέτρα

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει μουσικές συνθέσεις ή μουσικά κομμάτια που έχουν ασυνήθιστα μέτρα. Ως "ασυνήθιστο" ορίζεται εδώ οποιοδήποτε μέτρο εκτός από τα απλά 2/2, 2/4, 2/8, 3/2, 3/4, 3/8, 4/2, 4/4, 4/8 και τα σύνθετα 6/4, 6/8, 6/16, 9/4, 9/8, 9/16, 12/4, 12/8 και 12/16. Κατά τους κανόνες της μουσικής σημειογραφίας, είναι αποδεκτοί συνήθως περισσότεροι τρόποι από έναν, για γραφή ενός συγκεκριμένου κομματιού. Το μέτρο που θα επιλεχτεί, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μουσικό πλαίσιο, το προσωπικό γούστο του συνθέτη ή του εκδότη και τη γραφική διάταξη της γραπτής σελίδας. Συχνά, στις δημοσιευμένες εκδόσεις χρησιμοποιούσαν ένα συγκεκριμένο μέτρο για να δηλώνουν οπτικά το ρυθμό σε αργά μέρη συμφωνιών, σονατών και κοντσέρτων. Ένα απολύτως ασυνήθιστο μετρικό μοτίβο μπορεί να σημειωθεί ως ίσο με ένα πιο συνηθισμένο μέτρο, στο οποίο όμως δεν αντιστοιχεί. Για παράδειγμα, η πασακάλια από την όπερα του Μπρίτεν Peter Grimes αποτελείται από παραλλαγές σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο από έντεκα χτύπους, αλλά σημειώνεται με το συνηθισμένο μέτρο 4/4 και με κάθε παραλλαγή να τελειώνει με 2 3⁄4 μέτρα και επομένως χρησιμοποιεί κάθε φορά ένα τέταρτο λιγότερο απ' ότι στο προηγούμενο μέτρο.

 Enigma Variations του Έντουαρντ Έλγκαρ, στην 7η παραλλαγή. Entr'actes and Sappho Fragments του Χάρισον Μπέρτγουισλ. Leopardi Fragments του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. Mixtur του Καρλχάιντς Στοκχάουζεν. Rhythmicana του Χένρι Κάουελ, σε ολόκληρα τα δύο πρώτα μέρη. Κουαρτέτο εγχόρδων No. 2 του Ίσλεϊ Μπλάκγουντ Τζ. 2η Συμφωνία του Αλεξάντρ Μποροντίν. Το 2ο μέρος, στην ενότητα Prestissimo έχει μέτρο 1/1, εκτός από το τρίο, το οποίο έχει τέμπο Allegretto και μέτρο 6/4. Έιρ - Αφιέρωμα στον Σιμπέλιους του Τόμας Έιντες. Απαλάχια Άνοιξη του Άρον Κόουπλαντ, σε δύο μέτρα. Apaisement, Op. 13 No. 1, του Ερνέστ Σοσόν. Κανόνας με κρατημένες νότες, No. 60 από τον Μικρόκοσμο του Μπέλα Μπάρτοκ, σε ένα μέτρο. Carmina Burana του Καρλ Ορφ, σε μερικά μέτρα κάποιων μερών. Δεκέτο για πνευστά, Op. 14, του Τζόρτζε Ενέσκου, στο μέτρο 240 του τρίτου μέρους. Fünf Klavierstücke, Op. 23 του Άρνολντ Σένμπεργκ, στο μέτρο 9 του δεύτερου κομματιού. Káťa Kabanová, του Λέος Γιάνατσεκ, σε ορισμένα μέτρα της Πράξης III. La Langeur, από το Le follie francaise ou les dominos από το Pieces de Clavecin του Φρανσουά Κουπρέν. Mladi του Λέος Γιάνατσεκ, στο μέτρο 68 του δεύτερου μέρους. 8 Νυχτερινά, FP 56 του Φρανσίς Πουλένκ, στο μέτρο 27 του Νυχτερινού No. 1. Σονάτα για πιάνο op. 43 του Χάρι Φάρτζον, σε μερικά μέτρα του πρώτου μέρους. Σονάτα για πιάνο No. 3, op. 105 του Ζίγκφριντ Καργκ-Ελέρτ. Σονάτα για πιάνο No. 5, op. 53, του Αλεξάντρ Σκριάμπιν, στα μέτρα 251 έως 262 (με τέμπο Presto giocoso). Κουαρτέτο, Op. 22, του Άντον Βέμπερν, σε πολλά μέτρα του δεύτερου μέρους. Rapsodie nègre του Francis Poulenc, σε μερικά μέτρα του τρίτου μέρους, "Honoloulou". Κουαρτέτο εγχόρδων No. 1, του Μπέλα Μπάρτοκ, στα μέτρα 3, 10 και 22 του τρίτου μέρους. 1η Συμφωνία του Έντουαρντ Έλγκαρ, στο δεύτερο μέρος. 17η Συμφωνία σε Σολ δίεση ελάσσονα του Νικολάι Μιασκόφσκι, σε πολλά σημεία του πρώτου μέρους. Alcancías του Σιλβέστρε Ρεβουέλτας, σε μερικά μέτρα του δεύτερου μέρους. Carmina Burana του Καρλ Ορφ, στο μέρος Swaz hie gat umbe. Σονάτα για κλαρινέτο του Άντριου Βάιολετ, στο μέτρο 97 του πρώτου μέρους. Κοντσέρτο για πιάνο και πνευστά του Ίγκορ Στραβίνσκι. Χωρισμένα αρπέτζιο, No. 143 από τον Μικρόκοσμο του Μπέλα Μπάρτοκ, σε ένα μέτρο (σημειώνεται όμως λανθασμένα ως 1/2). "Etincelles", το πρώτο μέρος της Suite Bizarre του Τζόζεφ Άκρον. "The Eynsham Poacher", ένα παραδοσιακό τραγούδι· στη διασκευή του από τον Ντέιβ Πεγκ, το μεγαλύτερο μέρος του τραγουδιού είναι σε 12/8, αλλά το φινάλε του περιλαμβάνει ένα μέτρο γραμμένο σε 1/4 Φαντασία σε Θέματα από τον Φίγκαρο και τον Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ, S. 697, του Φραντς Λιστ, που ολοκληρώθηκε από τον Λέσλι Χάουαρντ. Σε 1/4 είναι το μέτρο 431/427. Iberia του Ισαάκ Αλμπένιθ, στο μέρος Jerez. Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ, στο μέτρο 56. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, σε πολλά μέτρα. Μεταστάσεις, του Ιάννη Ξενάκη, στα 103 πρώτα μέτρα. Metropolis Part 1: The Miracle and the Sleeper, των Dream Theater. Σε ένα κατάφυτο μονοπάτι, του Λέος Γιάνατσεκ, σε μερικά μέτρα του έκτου, δέκατου και ενδέκατου μέρους. Πετρούσκα του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο μέτρο μετά τον αριθμό πρόβας 17. Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 2 του Σεργκέι Προκόφιεφ, σε δύο μέτρα του δεύτερου μέρους. Σονάτα για πιάνο No. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 178. Σονάτα για πιάνο No. 3 του Κάρλος Τσάβες, σε έξι μέτρα του πρώτου μέρους. Η πρώτη έκδοση της Σονάτας για πιάνο No. 5 του Σεργκέι Προκόφιεφ, για ένα μέτρο στο τρίτο μέρος. Tzigane του Μωρίς Ραβέλ, σε τέσσερα μέτρα. Zipangu (1980) του Κλωντ Βιβιέ, σε διάφορα μέτρα. Το Alchymia του Τόμας Έιντες έχει μέτρο 4/4+1/8. Amor dammi quel fazzolettino του Άντριου Βάιολετ, σε ένα μέτρο του δεύτερου μέρους για πιάνο, εκεί που παίζει στο αριστερό χέρι. Black Tea του Άντριου Βάιολετ. Carmina Burana του Καρλ Ορφ, στο μέρος Fortune plango vulnera. Φαντασία του Άντριου Βάιολετ. Τελευταίος Χορός του Άντριου Βάιολετ. Lincolnshire Posy του Πέρσι Γκρέιντζερ, στο πέμπτο μέρος, "Lord Melbourne". Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ, σε διάφορα μέτρα. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 53. A Nightmare to Remember, των Dream Theater, στο μέτρο 31. Σε ένα κατάφυτο μονοπάτι, του Λέος Γιάνατσεκ, σε δύο μέτρα του τρίτου μέρους. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 84 του μέρους 1. Σονάτα για πιάνο No. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 223. Σονάτα για πιάνο No. 3 του Κάρλος Τσάβες, στο μέτρο 165 του δεύτερου μέρους. A próle do bébé, Βιβλίο 2 του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος. Στο πέμπτο κομμάτι, "O Cavalinho de páu" (Το μικρό ξύλινο άλογο), το μέτρο 68 είναι σε χρόνο 2/[4]-1/8. Τρίο εγχόρδων, op. 20 του Άντον Βέμπερν. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 11. Σονάτα για πιάνο No. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 257. Contrapunctus του Μαρκ Αντρέ. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 9. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 43 του μέρους 1. Το "A Headache And A Sixty-Fourth", από το άλμπουμ του Ρον Τζάρζομπεκ Solitarily Speaking of Theoretical Confinement, έχει ένα σταθερό μοτίβο των μέτρων 4/4 και 1/64. Káťa Kabanová, του Λέος Γιάνατσεκ. Η πράξη II είναι σε 2/1 στα μέτρα πρόβας 20-24· στην πράξη III, είναι σε 2/1 τέσσερα μέτρα πριν από τον αριθμό 27, έξι μέτρα πριν τον αριθμό 28 (που ακολουθούνται από ανάμειξη των 2/1 και 𝄵 ανάμεσα στους αριθμούς πρόβας 28 και 29) και ένα μέτρο πριν τον αριθμό 36. 5 Μοτέτα του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. Παρτίτα No. 6 σε Μι ελάσσονα, BWV 830, του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Το τελευταίο μέρος, μία ζίγκα, είναι σε 2/1 στις εκδόσεις Bischoff· ωστόσο το σύμβολο (το μεσαιωνικό σύμβολο για "tempus perfectum, prolatio minor, diminutum") εμφανίζεται στην πρώτη έκδοση του 1731, και 𝄵 = 2/2 στο χειρόγραφο από τον ίδιο τον συνθέτη. Αυτό το μέτρο είναι ασυνήθιστο για ζίγκες, οι οποίες είναι συνήθως σε 6/8 ή 12/8. Σονάτα για πιάνο No. 3 του Ζίγκφριντ Καργκ-Ελέρτ, σε ένα μέτρο. Comme le vent, η πρώτη σπουδή από τα Douze études dans toutes les tons mineurs, Op. 39, του Σαρλ-Βαλεντίν Αλκάν. Requiem Canticles του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο τελευταίο μέτρο του Πρελουδίου. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ιγκόρ Στραβίνσκι. Το μέτρο 2/16 χρησιμοποιείται στον καταληκτικό «Θυσιαστικό Χορό» Σκίτσο, Op. 1 No. 10, του Αλεξέι Σταντσίνσκι. Σακόν σε Ρε μείζονα του Σάμουελ Καπρικόρνους. 5 Μοτέτα του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. "O Fortuna" από το Carmina Burana του Καρλ Ορφ (τέσσερα πρώτα μέτρα). Πασσακάλια σε Ρε ελάσσονα του Γιόχαν Φίλιπ Κρίγκερ. Σονάτα για πιάνο No. 3 του Ζίγκφριντ Καργκ-Ελέρτ, σε ένα μέτρο. Σονάτες του Κομπολογιού, του Χάινριχ Ίγκνατς Μπίμπερ, σε μέρος της No. 11. 3η Συμφωνία του Καμίγ Σεν-Σανς, σε δύο ενότητες (συνολικά 22 μέτρα) στο τέλος του φινάλε. 4η Συμφωνία του Τσαρλς Άιβς. «Um Mitternacht» του Γκούσταβ Μάλερ (Rückert-Lieder No. 5). Η γραμμή 27 φέρει την ένδειξη "6/2 (3/1)". Αβραάμ και Ισαάκ του Ίγκορ Στραβίνσκι. Απόλλων του Ίγκορ Στραβίνσκι, κοντά στον αριθμό πρόβας 23. Καντάτα No. 1 του Άντον Βέμπερν, στο δεύτερο μέρος. Κοντσέρτο για πιάνο και πνευστά του Ίγκορ Στραβίνσκι, μετά τον αριθμό πρόβας 39. Κοντσέρτο για δύο πιάνα του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο δεύτερο μέρος. Το Κοντσέρτο σε Μι ύφεση του Ίγκορ Στραβίνσκι έχει μέτρο 2/8 + 3/16 λίγα μέτρα μετά τον αριθμό πρόβας 4. Οβερτούρα Donna Diana, του Έμιλ φον Ρέζνιτσεκ. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 114. Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο μείζονα, op. 1, του Γιοχάνες Μπραμς, στα μέτρα 47–49 και 51–53 του δεύτερου μέρους. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 29 του μέρους 1. Άσματα Μνημόσυνου του Ιγκόρ Στραβίνσκι. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ίγκορ Στραβίνσκι, στον καταληκτικό «Θυσιαστικό Χορό». Κουαρτέτο εγχόρδων, Op. 28, του Άντον Βέμπερν στα μέτρα 40-41 και 44-51 του τρίτου μέρους. Τρίο εγχόρδων, Op. 20 του Άντον Βέμπερν. Συμφωνικές Σπουδές, Σπουδή Θ΄ (πρώτη έκδοση) του Ρόμπερτ Σούμαν. Τοκάτα, op. 10, του Νιλς Βίγκο Μπέντζον, σε ένα μόνο μέτρο. Παραλλαγές για πιάνο, op. 27, του Άντον Βέμπερν, μέρος Ι. Contrapunctus του Μαρκ Αντρέ. Intrada, nebst burlesquer Suite, για δύο βιολιά (η λεγόμενη "Σουίτα Γκιούλιβερ") του Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν. Μέρος II, «Lilliputsche Chaconne». Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 3. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 13 του μέρους 1. Pribaoutki του Ίγκορ Στραβίνσκι, για το μέτρο 15 του τέταρτου κομματιού, "Starets i zayats". Κουαρτέτο εγχόρδων, Op. 28, του Άντον Βέμπερν στα μέτρα 28-37 του τρίτου μέρους. Η Carmina Burana του Καρλ Ορφ έχει μέτρο 4/𝅜 (4 διπλά ολόκληρα) στην αρχή του μέρους Ecce gratum. 5 Μοτέτα του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. Αβραάμ και Ισαάκ του Ίγκορ Στραβίνσκι. Le chant du rossignol του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο μέτρο πριν από τον αριθμό πρόβας 37. Homenaje a Federico García Lorca του Σιλβέστρε Ρεβουέλτας, για ολόκληρο το πρώτο μέρος, "Baile" (Χορός), εκτός από ένα μέτρο ελεύθερου ρυθμού στην αρχή και δύο στο τέλος. Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο μείζονα, op. 1, του Γιοχάνες Μπραμς. Μέρος Β΄, μέτρα 46 και 50. Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Φα ελάσσονα, op. 5, του Γιοχάνες Μπραμς. Μέρος Β΄, μέτρα 37–66 και 77–90. Pribaoutki του Ίγκορ Στραβίνσκι, για το μέτρο 16 του τέταρτου κομματιού, "Starets i zayats". Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι, για δύο μέτρα κοντά στο τέλος του μέρους Prelude. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ίγκορ Στραβίνσκι, στον καταληκτικό «Θυσιαστικό Χορό». Κουαρτέτο εγχόρδων, Op. 28, του Άντον Βέμπερν, στα μέτρα 52 και 53 του τρίτου μέρους. Παραλλαγές σε ένα θέμα του Ρόμπερτ Σούμαν, op. 9, του Γιοχάνες Μπραμς. Παραλλαγή Α΄. Καντάτα No. 1 του Άντον Βέμπερν, στο πρώτο μέρος. Carmina Burana του Καρλ Ορφ, στο κίνημα Ave formossisima. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στα δύο τελευταία της μέτρα. 4η Συμφωνία του Τσαρλς Άιβς, στο μέτρο 102 του τρίτου μέρους. «Um Mitternacht» του Γκούσταβ Μάλερ (Rückert-Lieder No. 5). Το μέτρο 27 φέρει την ένδειξη "6/2 (3/1)". Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 162 του μέρους 1 (γραμμένο ως 2/𝅘𝅥𝅯. - 2 παρεστιγμένα δέκατα έκτα). Σημείωση: Το 8/4 ή 8/8 μπορεί να αναφέρεται σε ένα ομοιόμορφα χωρισμένο διπλό ή τετραπλό μέτρο. Αν και αναμφισβήτητα, αυτό είναι εξαιρετικά συνηθισμένο στη μουσική, οι σημειογραφίες 8/4 και 8/8 δε συνηθίζονται, επομένως όλες οι διαιρέσεις αυτών των μέτρων παρατίθενται εδώ. Carmina Burana του Καρλ Ορφ, στο μέρος Reie. Μία Χορωδιακή Φαντασία, op. 51, του Γκούσταβ Χολστ, στα μέτρα 36–69, 142–148, 173–178 και 191–198. Αγών του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο μέτρο 164. "All You Need Is Love" των Beatles. Το βασικό μοτίβο των στίχων περιέχει συνολικά 29 χρόνους, οι οποίοι έχουν χωριστεί σε δύο μέτρα 7/4 και ένα μέτρο 8/4, που γίνεται ξανά 7/4 και το μοτίβο επαναλαμβάνεται. Σακόν του Άντριου Βάιολετ, στα μέτρα 55 και 109. Το "Damage Control" του Τζον Πετρούτσι έχει πολλά μέτρα σε 8/4. "I Ejaculate Fire" των Dethklok. Τα μέτρα 81, 83, 85 και 88 βρίσκονται σε 8/4. Θρήνοι και Παρηγοριές του Σεργκέι Μπορτκιέβιτς, σε μερικά μέτρα του Θρήνου No. 1 και της Παρηγοριάς No. 4 (Sorrento). Lincoln, The Great Commoner του Τσαρλς Άιβς. Στο Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει πολλά μέτρα που είναι σε 8/4 (μέτρα 143, 182 κτλ.). Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον, στο μέτρο 73. Musica ricercata για πιάνο, του Γκιέργκι Λίγκετι, στο μέρος 2 (Mesto, rigido e cerimoniale) ένα μέτρο είναι σε 8/4. L'Oeuvre d'orgue του Ζαν Αλέν, στο πρώτο μέρος της Σουίτας και στον τρίτο χορό των Trois Danses. A próle do bébé No. 2ba, του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος, σε ένα μέτρο του τέταρτου μέρους. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο ταμπλό "Μυστηριώδη Παιχνίδια των Κοριτσιών", το μέτρο πριν τον αριθμό πρόβας 99 είναι σε 8/4. De Staat του Λουί Άντρισεν. Τα μέτρα 686–87 είναι σε 8/4. Κουαρτέτο εγχόρδων No. 2, op. 36 (1945), του Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Στο μέρος Α΄, τα μέτρα 3 και 12 μετά το γράμμα Κ είναι σε 8/4. Σπουδή No. 22 του Τσαρλς Άιβς, στα μέτρα 3-4 και 18-19. 3η Συμφωνία του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. Στο μέρος Α΄, δύο μέτρα είναι σε 8/4 (με διαίρεση σε 3+2+3) στο γράμμα Ν. Σονάτα για πιάνο του Μπέλα Μπάρτοκ, στο μέτρο 45 του δεύτερου μέρους. Καντάτα No. 1 του Άντον Βέμπερν, στο μέτρο 51 στην τρίτη κίνηση. Concertino του Ίγκορ Στραβίνσκι, στον αριθμό πρόβας 14. Κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπέλα Μπάρτοκ. Στο μέρος Δ΄, τρία μέτρα είναι σε 8/8 στον αριθμό πρόβας 75 του μέρους των εγχόρδων. Εκτροπές για το Αριστερό Χέρι του Πιάνου και Ορχήστρα του Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Fancy Free του Λέοναρντ Μπερνστάιν. Στον τέταρτο αριθμό, "Pas de deux", τα μέτρα 324–25, 355–57, 359–61 είναι σε 8/8. 36 Φούγκες, Op. 36 του Άντον Ρέιτσα. Η Φούγκα No. 28 είναι σε 8/8 διαιρούμενο ως 6+2/8. Μικρόκοσμος του Μπέλα Μπάρτοκ. Το No. 103, "Μινόρε και Ματζόρε", έχει δύο μέτρα, το πρώτο ομαδοποιημένο 2+3+3 και το δεύτερο ως 3+2+3 . No. 140, «Ελεύθερες Παραλλαγές», σε ορισμένα σημεία. No. 151, από τους «Έξι Χορούς σε Βουλγαρικό Ρυθμό» ο 4, είναι σε 3+2+3/8. No. 153, από τους «Έξι Χορούς σε Βουλγαρικό Ρυθμό» ο 6, είναι σε 3+3+2/8. Μουσική για έγχορδα, κρουστά και τσελέστα του Μπέλα Μπάρτοκ. Στο μέρος Α΄, τα μέτρα 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 19, 22, 26–27, 29, 38–40, 46, 53, 69, 71, 73, 75, 83 και 85 είναι σε 8/8. Στο μέρος Δ΄, τα μέτρα 204, 207, 210, 213 είναι σε 8/8. Πετρούσκα του Ίγκορ Στραβίνσκι. Ένα μέτρο πριν και πέντε μέτρα μετά τον αριθμό πρόβας 4 υπερκαλύπτουν ένα μέτρο με 8/8 στα εξής όργανα: πίκολο 1 & 2, όμποε 1 & 2, και τρομπέτα 1 και πίκολο 1 & 2, όμποε 1–3, κορνέτα 1 & τρομπέτα 1, αντίστοιχα έναντι μέτρου 3/4 στην υπόλοιπη ορχήστρα. Σονάτα για πιάνο No. 2 ("The Airplane"), του Τζορτζ Άνταϊλ. Ένα από τα μέτρα είναι σε 8/8. De Staat του Λουί Άντρισεν. Τα μέτρα 5, 8, 10, 12–16, 54–57, 83–84, 87–88, 582, 590, 602, 610, 612, 625, 630, 644, 647–48, 650, 695, 650, 851 και 853 είναι σε 8/8. 1η Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ. Στο μέρος IV, το μέτρο πριν τον αριθμό πρόβας 40 είναι σε 8/8. 3η Συμφωνία του Πίτερ Μάξγουελ Ντέιβις. Το τρίτο μέρος έχει ένα μέτρο πριν το γράμμα X που είναι σε 8/8. Θρήνοι του Ίγκορ Στραβίνσκι. Τα μέτρα 83–84, 91 και 165 είναι σε 8/8. Αβραάμ και Ισαάκ του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο μέτρο 159. Αγών του Ίγκορ Στραβίνσκι. Στο μέτρο 423, το 8/16 βρίσκεται σε παρένθεση. Canticum Sacrum του Ίγκορ Στραβίνσκι, στα μέτρα 71-72.The Cry of Anubis, για τούμπα και ορχήστρα του Χάρισον Μπέρτγουισλ. Τα μέτρα 33, 36 και 45–46 είναι σε 8/8. Η Πλημμύρα του Ίγκορ Στραβίνσκι. Τα μέτρα 406, 414, 422, 427, 432, 440 και 448 είναι σε μέτρο 8/16, όλα χωρισμένα ως 3+2+3. Το Histoire du soldat του Ίγκορ Στραβίνσκι έχει ένα μέτρο που είναι σε 8/16, στο μέτρο μετά τον αριθμό πρόβας 35, στο μέρος "Ragtime". Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι. Στο ιντερμέδιο, το μέτρο 156 είναι σε 8/16. Τα μέτρα που ομαδοποιούν τους εννιά χρόνους σε 3+3+3 είναι πολύ κοινά στη μουσική. Σε αυτή την ενότητα παρατίθενται μόνο άλλες διαιρέσεις, όπως 2+3+2+2 . «The Count of Tuscany» των Dream Theater. Το ρεφρέν του στίχου είναι σε 9/4, με ρυθμό 3+2+2+3+3+2+3/8. "I Wanna Be a Movie Star" του Μπιλ Γουέρτς. Το κύριο θέμα είναι σε 9/4, αλλά περιλαμβάνει επίσης μέτρα σε 11/4, 12/4, 13/4, 7/4 και 12/16. Στο «Kissing the Beehive» των Wolf Parade, οι στίχοι είναι σε 9/4 Το Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει 9/4 στο μέτρο 142. «The Start of Somethin Beautiful» των Porcupine Tree. Οι στίχοι είναι σε 9/4. Τα Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι έχει μέτρο 9/4, ομαδοποιημένο ως 2+3+4, στο μέρος Libera Me. «Apocalypse in 9/8» των Genesis. Στο προτελευταίο μέρος της σουίτας "Supper's Ready", το τμήμα του ρυθμού παίζει ένα ριφ σε 9/8 ως 3+2+4 και το σόλο όργανο παίζει πολυμετρικά πάνω από αυτό (μερικές φορές 4/4, άλλες φορές 7/4) Το "Big Lie Small World" του Στινγκ είναι σε 9/8 με ποικίλες διαιρέσεις. «The Crunge» των Led Zeppelin. Το κύριο θέμα είναι σε 9/8, ομαδοποιημένο ως 5/8 + 4/8. Estancia του Αλβέρτο Τζιναστέρα. Το ρεφρέν του "Los peones de hacienda", στους αριθμούς πρόβας 62, 65, 67, 68, 69+3, και 70 σημειώνεται ως "9/8 (3/4 - 3/8)"· το υπόλοιπο είναι ποικιλοτρόπως σε 6/8, 3/4, 5/8 και 7/8. Το "I Hung My Head", του Στινγκ είναι σε 2+3+2+2/8. Μικρόκοσμος του Μπέλα Μπάρτοκ No 148, «Έξι χοροί σε βουλγαρικό ρυθμό» Ο πρώτος χορός, είναι σε 4+2+3/8. No 152, «Έξι χοροί σε βουλγαρικό ρυθμό» Ο πέμπτος χορός, είναι σε 2+2+2+3/8. Στο "Niška Banja", η διασκευή για χορωδία SATB από τον Νικ Πέιτζ ενός σερβικού τσιγγάνικου χορού, είναι σε 2+2+2+3/8. Το "Scatterbrain" του Τζεφ Μπεκ, από το άλμπουμ Blow by Blow, περιέχει πολλαπλές ενότητες σε 9/8. Το "VROOOM VROOOM" των King Crimson περιέχει μερικά μέτρα που είναι σε 9/8 κατά τη διάρκεια της γέφυρας. Από το «The Cool, Cool River» του Πολ Σάιμον, το περισσότερο είναι σε 9/8. Από το «Blue Rondo à la Turk» του Ντέιβ Μπρούμπεκ, το περισσότερο είναι σε 9/8, ομαδοποιημένο μία φορά ως 2+2+2+3/8 και μία ως 3+3+3/8. Το Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει 9/8 στα μέτρα 70, 87, 97 κτλ. Σονάτα για πιάνο No. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 337 (διαιρούμενο ως 4+5). Τα Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι έχουν ένα μέτρο 9/16 ομαδοποιημένο ως 3+4+2. Το Un Vitrail et des Oiseaux του Ολιβιέ Μεσιάν χρησιμοποιεί μέτρο 3+2+2+2/32. Concertino του Ίγκορ Στραβίνσκι, δύο μέτρα μετά τον αριθμό πρόβας 14. Η κόντα του φωνητικού μέρους του "The ConstruKction of Light" των King Crimson έχει στίχους σε 10/4. "Just Like You Imagined" των Nine Inch Nails. Το Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει 10/4 στο μέτρο 141. "Playing in the Band" από τους Grateful Dead (σημειώνεται ως 4+2+4/4). Το "Rabbit" των This Town Needs Guns έχει μέρη σε 10/4. Το "Retreat! Retreat!", των 65daysofstatic είναι εν μέρει σε 10/4. Κουαρτέτο εγχόρδων No. 2, Op. 36 (1945), του Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Στο μέρος I, το τέταρτο μπαρ μετά το γράμμα K ("tranquillo, lusingando") είναι σε 10/4. "Testostyrannosaurus" των Hail the Sun, σε ορισμένα σημεία. "Unisphere" (1964) των The Dave Brubeck Quartet. «Wanderlove» του Μέισον Γουίλιαμς. Το "Everything in its Right Place" των Radiohead. Σημειώνεται ως ποικίλα μέτρα των 6/4 και 4/4. Το "Diagonals" και το "Parsec" των Stereolab είναι και τα δύο σε 10/4. 3 Danses από το L'Oeuvre d'orgue του Ζαν Αλέν, στον δεύτερο χορό. «Νοσταλγία» του Yanni. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 170 του μέρους 2. Σονάτα για πιάνο Νο. 2 ("The Airplane"), του Τζορτζ Άνταϊλ. Ένα από τα μέτρα είναι σε 10/8. Σονάτα για πιάνο No. 2 από του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 230. Σκίτσο, Op. 1 No. 7, του Αλεξέι Σταντσίνσκι. Threni, id est Lamentationes Jeremiae Prophetae, του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο «Solacium», το μέρος 3 του «De Elegia Tertia». Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. Σπουδή για πιάνο, Op. 35, No. 12 σε μι μείζονα του Σαρλ-Βαλεντίν Αλκάν (ομαδοποιημένο ως 5/16 + 5/16). Σπουδή No. 1 του Τιγκράν Χαμασιάν. "Awaken" των Yes (πρώτη ενότητα). Concertino του Ίγκορ Στραβίνσκι, λίγο πριν τον αριθμό πρόβας 15. Κοντσέρτο σε μι ύφεση του Ίγκορ Στραβίνσκι, λίγο πριν από τον αριθμό πρόβας 25. «Crowned & Kissed» της Εσπεράνζα Σπάλντινγκ. Το μέρος της χορωδίας, αποτελούμενο από δύο μέτρα, είναι σε 11/4. Στο "Eight Ball, Coroner's Pocket" των Hail the Sun, η εισαγωγή είναι γραμμένη σε 9/4 και 11/4. "Eleven Four", του Πολ Ντέσμοντ. Ηχογραφήθηκε από τους The Dave Brubeck Quartet. In Nomine IX για τσέμπαλο, του Τζον Μπουλ, αν και το μέτρο 11/4 δε σημειώνεται έτσι, ούτε στο πρωτότυπο χειρόγραφο, ούτε στη νεότερη έκδοση. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον. Το μέτρο 74 είναι σε 11/4. Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο πρώτο μέτρο του Libera Me. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Ίγκορ Στραβίνσκι. Το μέτρο αμέσως πριν από την ενότητα "Ο Εκλεκτός" είναι σε 11/4. "Testostyrannosaurus" των Hail the Sun, σε ορισμένα σημεία. Το "Whipping Post", των Allman Brothers Band, ξεκινά με ένα θέμα 2 μέτρων σε 11/4. Το «Herd Culling» των Porcupine Tree είναι σε μέτρο 11/4. Bachianas Brasileiras No. 9, του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος. Το μέρος II είναι σε 11/8, διαιρούμενο σε 5/8 + 6/8. "Blockhead", των Devo. Οι στίχοι είναι σε μέτρο 11/8. 2 Καντσόνες με Χορούς, Op. 43, του Νικολάι Μέντνερ. Η Καντσόνα No. 1 είναι σε 11/8. 3 Danses από το L'Oeuvre d'orgue του Ζαν Αλέν, στον δεύτερο χορό. "The Eleven" (1969) των Grateful Dead. "Eleven" των Primus. Το περισσότερο μέρος του τραγουδιού είναι σε 11/8. Το χορωδιακό μέρος έχει ένα μέτρο που είναι σε 9/8 και μετά από δύο μέτρα σε 11/8, ένα που είναι σε 12/8. Το "Happy With What You Have To Be Happy With" των King Crimson περιέχει ενότητες σε 11/8. "Here Comes the Sun" (1969), γραμμένο από τον Τζωρτζ Χάρισον των The Beatles. Το τραγούδι έχει 4/4 στους στίχους και μία σύνθετη ακολουθία από 11/8 + 4/8 + 7/8 στη γέφυρα, θυμίζοντας ιντερλούδια που αντλούσε ο Χάρισον από επιρροές της ινδικής μουσικής. Το "In Re Con Moto Et Al" του Τσαρλς Άιβς χρησιμοποιεί 11/8. "Larks' Tongues in Aspic, Μέρος 1" των King Crimson. Το τραγούδι είναι σε 5/8 όταν μπαίνει το βιολί και μετά αλλάζει σε 11/8. Το υπόλοιπο τραγούδι μετατοπίζεται μεταξύ αυτών των μέτρων. "Losing It" των Rush. Η εισαγωγή και οι στίχοι είναι γραμμένοι, εκτός από δέκα μέτρα, σε 5/8 και τα άλλα μέρη είναι σε 11/8. Η οθόνη που δείχνει τα αποτελέσματα του αγώνα στο Mario Kart 64, με μουσική του Κέντα Ναγκάτα. "Man-Erg" (1971), των Van der Graaf Generator. Σονάτα για πιάνο No. 2 σε Σολ μείζονα του Αλεξέι Σταντσίνσκι. Το δεύτερο μέρος είναι σε 11/8. A próle do bébé No. 2, του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος. Τα πρώτα και τα τελευταία μέτρα του τέταρτου μέρους είναι σε 11/8, διαιρούμενο σε 6/8 ή 3/4 και 5/8. Το χορωδιακό μέρος του "ProzaKc Blues" των King Crimson περιλαμβάνει μέτρα 13/8 και 11/8. Το "Puedo Escribir" των Sixpence None The Richer είναι σε 11/8. Η μουσική για τον χαρακτήρα Sagat στο βιντεοπαιχνίδι Street Fighter II, γραμμένη από τον Ισάο Άμπε είναι εξ ολοκλήρου σε 11/8. "Σερενάτα" του Ντέρεκ Μπουρζουά. Η αρχή και οι τελικές ενότητες είναι σε 11/8. Σκίτσο, Op. 1 No. 5, του Αλεξέι Σταντσίνσκι. "Skrting on the Surface" των The Smile. Το "7empest" των Tool πολλές φορές εναλλάσσει τα μέτρα 5/4 και 11/8. "Trapped in the Wake of a Dream" των Mudvayne (το χορωδιακό μέρος είναι σε 11/8) "Upstart" γραμμένο από τον Ντον Έλις και παιγμένο από τους Don Ellis Orchestra. "Where but for Caravan Would I?" των Caravan.11/16 Charon του Ρίτσαρντ Μπάρετ, στο μέτρο 65.Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. To Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει πολλά μέτρα σε 11/16 (μ. 95, 105 κτλ.). Σονάτα για πιάνο no. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, για ορισμένα μέτρα του πρώτου μέρους. 11/32 Bicinium του Τσαρλς Γουόρινεν, στα μέτρα 46 και 78.11/64 Bicinium του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 31. Το Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις έχει ένα μέτρο σε 12/2 στο δεύτερο μέρος. Bicinium του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 28. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 161 του μέρους 1 (γραμμένο ως 4/𝅘𝅥𝅯.). Σονάτα για πιάνο αρ. 32 σε ντο ελάσσονα, Op. 111, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Μέρος Β΄ στα μέτρα 48-64. «The Great Divide» του Ντον Έλις. Το Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ στην αρχή έχει ένα μέτρο σε 13/4. Το "Rabbit" των TTNG, σε ορισμένες ενότητες. Άσματα Μνημόσυνου του Ίγκορ Στραβίνσκι, στο μέτρο 276 (ομαδοποιημένο ως 2+9+2) De Staat του Λούις Άντρισεν. Μέτρα 356 και 517. "Starless" (1974), των King Crimson. "World's Fair" (1964) των The Dave Brubeck Quartet. Το "The Becoming" των Nine Inch Nails ξεκινά με αυτό το μέτρο. «Electric Sunrise» του Plini. «I Will Be Absorbed», των Egg. «Lauft... Heisst Das Es Lauft Oder Es Kommt Bald..Lauft» των Faust. «Odd Boy» των Mutant-Thoughts, στους στίχους. A próle do bébé No. 2, του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος. Ένα μέτρο στο τέταρτο μέρος, «O cachorrinho de borracha». Χωρίζεται σε 6/8 ή 3/4 και 7/8. Το ρεφρέν του "ProzaKc Blues" των King Crimson σε κάποια μέτρα. "Σερενάτα", του Ντέρεκ Μπουρζουά, στο μεσαίο τμήμα. "Skimbleshanks, The Railway Cat" από το μιούζικαλ Cats του Άντριου Λόυντ Βέμπερ. Εισαγωγή και χορωδία σε 3+3+3+4 Στίχοι σε 4/4. De Staat του Λουί Άντρισεν. Μέτρο 724. «13th August» των FromUz. "To Negate" του Τιγκράν Χαμασιάν. "Turn It on Again" των Genesis. Οι στίχοι και τα ρεφρέν. ”Jóga” (1997) της Μπιορκ (μόνο στο ρεφρέν). Σονάτα για πιάνο no. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 154 του πρώτου μέρους. A próle do bébé No. 2, του Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος, για δύο μέτρα στο ένατο μέρος. Το κύριο θέμα του Εξολοθρευτή, του Μπραντ Φίντελ. Polychromatics του Λούις Γκρούενμπεργκ. No. 7, «Invocation», σε ένα μέτρο. American Song Set του Άντριου Βάιολετ, για δύο μέτρα σε ένα από τα τραγούδια. Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. «Χιονοβλεφάρου πάτερ Αούς» [Πατέρας της αυγής με τα λαμπερά μάτια], Ύμνος στον Ήλιο, του Μεσομήδη της Κρήτης (ομαδοποιημένο ως 2+2+2+2+2+3+2) Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. Τμήματα του "Endless Dream" των Yes. Μία φράση στο "Karn Evil 9", 1ος Αυτοσχεδιασμός, Μέρος 1 (1973), των Emerson, Lake and Palmer. "Limo Wreck" των Soundgarden. "Perpetuum Mobile" από τους Penguin Cafe Orchestra. Σονάτα για πιάνο Op. 25 No. 2, «Νυχτερινός Άνεμος», του Νικολάι Μέντνερ. «Tubular Bells» του Μάικ Όλντφιλντ. Το πρώτο θέμα, σε 15/8 αποτελείται από δύο μέτρα. Το πρώτο μέτρο είναι σε 7/8, το δεύτερο σε 8/8. "The Eight Miracle" του Μπομπ Κάρνοου. Τα μέτρα 1-81, 129-161, 249-281 και 393-422 είναι όλα σε 15/8. Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. Concerto rotondo per violoncello solo (2000) του Τζοβάνι Σολίμα, μέρος 4, μέτρα 1-17, διαιρούμενο ως 5+3+4+3. Το Lonely Child (1980) του Κλωντ Βιβιέ έχει 15/16 στο μέτρο 104. Το Φάντασμα της Όπερας (1986) του Άντριου Λόυντ Βέμπερ: Σε αυτό περιέχονται πολλαπλές ενότητες, με ο μέτρο χωρισμένο ως 4+4+4+3. Σονάτα για πιάνο no. 2 του Ρότζερ Σέσιονς, στο μέτρο 100 του πρώτου μέρους. Το Ο Robert Browning Overture, του Τσαρλς Άιβς περιλαμβάνει ένα μέτρο σε 15/16. De Staat του Λουί Άντρισεν. Τα μέτρα 501 και 535–36, διαιρούμενα ως 4+4+4+3 (στο μ. 501 επίσης αναγράφονται οι υποδιαιρέσεις 3+3+3+3+3 και 3+4+4+3). Κουαρτέτο εγχόρδων No. 1 (1949), του Λέον Κίρχνερ περιλαμβάνει μέτρα σε 15/16. Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν, στο μέτρο 163 του μέρους 1 (αναγράφεται ως 5/𝅘𝅥𝅯.). Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. Το "Panda" των This Town Needs Guns, σε ορισμένα τμήματα. Περιλαμβάνει επίσης άλλα μέτρα όπως 3/4. "Seven Teens", του Λιονέλ Λουέκε. «The Alien» των Dream Theater. Η εισαγωγή του "Changes" των Yes. Το "The Hole Pt. 1" των Noisia περιγράφεται από το συγκρότημα ως "λιγότερο ή περισσότερο" σε αυτό το μέτρο. "Hollow" της Μπιορκ. «Moon» της Μπιορκ. Σκίτσο, Op. 1, No. 6, του Αλεξέι Σταντσίνσκι (γραμμένο ως 4/8 + 4/8 + 5/8 + 4/8, αλλά γραμμένο και με το μέτρο 17/8). "Trapped in the Wake of a Dream" του Mudvayne, στους στίχους. Κοντσέρτο για πιάνο, κλαρινέτο και κουαρτέτο εγχόρδων του Ρόι Χάρις. Τμήματα από το άλμπουμ Discipline του King Crimson, μεταξύ άλλων μέτρων. Mladi του Λέος Γιάνατσεκ, στο δεύτερο μέρος. Σονάτα για πιάνο No. 2 του Άντριου Βάιολετ. «Birds of Fire» των Mahavishnu Orchestra. Η κιθάρα παίζει 5+5+5+3 ενώ τα ντραμς 6+6+6. Το βιολί παίζει σε κάποια σημεία 3+3+2+3+3+2+2. 3 Danses από το L'Oeuvre d'orgue του Ζαν Αλέν, στον πρώτο και στον τρίτο χορό. 49 Esquisses του Σαρλ-Βαλεντίν Αλκάν. Το No. 12, με τίτλο Barcarollette, χρησιμοποιεί το 18/8 ως σύνθετο εξαπλό μέτρο. Τα πρώτα 38 μέτρα του Νυχτερινού No. 7, Op. 74 του Γκαμπριέλ Φωρέ. American Song Set του Άντριου Βάιολετ. Ένα από τα τραγούδια τελειώνει σε 3/4 (18/16) και ένα άλλο έχει 18/16 στο μέρος του πιάνου για το δεξί χέρι, έναντι 3/4 στο αριστερό χέρι και στη φωνή. Εκτροπές για το αριστερό χέρι του πιάνου και ορχήστρα του Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Don Rodrigo του Αλμπέρτο Τζιναστέρα, στο "Ιντερλούδιο III", εκτός από τα τρία τελευταία μέτρα, τα οποία είναι σε 3/4. 4 Σπουδές, Op. 2, του Σεργκέι Προκόφιεφ. Η δεύτερη σπουδή χρησιμοποιεί 18/16 στο ένα χέρι έναντι 4/4 στο άλλο. Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ, του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Η παραλλαγή 26 χρησιμοποιεί 18/6 στο ένα χέρι έναντι 3/4 στο άλλο, ανταλλάσσοντας χέρια κατά διαστήματα μέχρι τα τελευταία πέντε μέτρα, όπου και τα δύο χέρια είναι σε 18/16. 5 Klavierstücke, Op. 23 του Άρνολντ Σένμπεργκ, τρίτο κομμάτι, μέτρα 26 έως 30. «33 222 1 222» του Ντον Έλις. Ο τίτλος του αντιπροσωπεύει την υποδιαίρεση: 3+3+2+2+2+1+2+2+2/4 Στο "Hell's Bells" των Bruford, υποδιαιρείται ποικιλοτρόπως ως 7+7+5/8 και 4+4+4+4+3/8 σε όλο το τραγούδι. Σονάτα για πιάνο No. 2 ("The Airplane"), του Τζορτζ Άνταϊλ, για ένα μέτρο. "Rusty Cage" των Soundgarden, στην τρίτη ενότητα. «Celestial Terrestrial Commuters» των Mahavishnu Orchestra. «Home» των Dream Theater, στο τέλος. "Keep It Greasy" του Φρανκ Ζάπα στο Joe's Garage (ο πρώτος στίχος, μερικές γέφυρες και το σόλο κιθάρας μετριούνται σε 19/16 και ο δεύτερος στίχος είναι σε 21/16). Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν. Το μέτρο 155 του μέρους 2 είναι σε 20/8. Threni, id est Lamentationes Jeremiae Prophetae, του Ίγκορ Στραβίνσκι. Στο "Sensus spei", το μέρος 2 του "De Elegia Tertia", το μέτρο 4 είναι σε 20/8. Το "The Art Of Dying" των Gojira (2008) περνάει από 4/4 σε 2/4 και σε 21/16 (ομαδοποιημένο ως 5+5+5+3+3) και επαναλαμβάνει αυτό το μοτίβο στην εισαγωγή και στην αρχή του τραγουδιού. 3 Danses από το L'Oeuvre d'orgue του Ζαν Αλέν, για ένα μέτρο στον πρώτο χορό. Το "In Re Con Moto et Al" του Τσαρλς Άιβς χρησιμοποιεί 21/8. Η σουίτα In the Dead of the Night των U.K., "περιέχει ένα ορχηστρικό ρεφρέν σε 21/16". "Keep It Greasy" του Φρανκ Ζάπα στο Joe's Garage (ο δεύτερος στίχος είναι σε 21/16). Το Master of Puppets των Metallica περιέχει μέτρα που μπορούν να ερμηνευθούν ως 21/32. "The First Circle" από το άλμπουμ First Circle των Pat Metheny Group. Συντέθηκε από τους Πατ Μεθίνι και Λάιλ Μέιζ (22/8). American Song Set του Άντριου Βάιολετ. Ένα από τα τραγούδια είναι σε 4/4(24/16) και δύο άλλα εμφανίζουν μερικές φορές μέτρο 24/16 στο δεξί χέρι του πιάνου έναντι 4/4 στο αριστερό χέρι και στη φωνή. Το Amor dammi quel fazzolettino του Άντριου Βάιολετ έχει ένα θέμα σε 24/16 στο πρώτο πιάνο έναντι 6/4 στο δεύτερο πιάνο. Η "Brobdingnagische Gigue", από την Intrada, nebst burlesquer Suite, για δύο βιολιά (τη λεγόμενη "Σουίτα Γκιούλιβερ") του Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν είναι σε 24/1. Η Carmina Burana του Καρλ Ορφ έχει 24/4 (γραμμένο ως 8/𝅗𝅥.) στο μέρος Veris leta facies . Η Σουίτα σε μι ελάσσονα, HWV 438 του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ χρησιμοποιεί 24/16 για τη ζίγκα. Το καλοσυγκερασμένο κλειδοκύμβαλο, Βιβλίο 1 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Το πάνω πεντάγραμμο του Πρελουδίου No. 15 είναι σε 24/16 (το κάτω πεντάγραμμο είναι σε 𝄴). "How's This for Openers?" του Ντον Έλις (25/8). "Memory Daydreams Lapses" των OSI (25/16). Το «Tenemos Roads», των National Health περιλαμβάνει «μερικά εξαιρετικά περίπλοκα περάσματα σε 25/16". "Goliath" των Karnivool (27/4). Το "March of the Pigs" των Nine Inch Nails είναι σε μερικά σημεία σε 29/8. Το Reverie in Prime Time Signatures του Ρόμπερτ Σνάιντερ έχει μέτρο 29/4. Το "The Undertow", των 65daysofstatic είναι σε 29/8. American Song Set του Άντριου Βάιολετ. Ένα από τα τραγούδια έχει 30/16 στο δεξί χέρι του πιάνου έναντι 5/4 στο αριστερό χέρι του πιάνου και στη φωνή. Athesie, των The Hirsch Effekt. Το τραγούδι είναι σε μέτρο 31/16, ομαδοποιημένο ως 16+15. "Fishing Frenzy" από το Splatoon 2. Η κύρια ενότητα του «Vardavar» του Τιγκράν Χαμασιάν είναι σε 32/16, ομαδοποιημένα ως 5+5+3+5+5+4+5. Οι "Παραλλαγές για Τρομπέτα" του Ντον Έλις έχουν ένα τμήμα σε 32/8. «Blues in 33/8" του Ματ Σάβατζ (33/8). "Bulgarian Bulge" του Ντον Έλις (33/8). "In Re Con Moto et Al" του Τσαρλς Άιβς (33/8). Το "Split Open and Melt" των Phish έχει ένα τμήμα σε 33/8. Το "Entertain Me" του Τιγκράν Χαμασιάν περιέχει μια επαναλαμβανόμενη μελωδία σε 35/16, επικαλυμμένο πάνω από το κύριο μέτρο 256/32. Το "Nairian Odyssey" του Τιγκράν Χαμασιάν περιέχει ένα σόλο τμήμα σε 35/16, διαιρούμενο ποικιλοτρόπως ως 6/4 + 5/16 + 3/8 και 6+8+6+9+6/16. American Song Set του Άντριου Βάιολετ. Ένα από τα τραγούδια έχει μέτρο 36/16 στο δεξί χέρι του πιάνου έναντι 6/4 στο αριστερό χέρι και στη φωνή και ένα άλλο έχει επίσης 36/16, αλλά με 3/2 αντί για 6/4. Το Organbook του Άντριου Βάιολετ έχει 36/16. Το "Song for Melan and Rafik" του Τιγκράν Χαμασιάν χρησιμοποιεί 42/16. Η Σπουδή για πιανόλα No. 3α του Κόνλον Νανκάροου χρησιμοποιεί 43/16. Η Σπουδή για πιανόλα No. 3a του Κόνλον Νανκάροου χρησιμοποιεί 47/16. American Song Set του Άντριου Βάιολετ. Ένα τραγούδι έχει μέτρο 24/16 στο δεξί χέρι του πιάνου έναντι 48/32 στο αριστερό χέρι και 4/4 στη φωνή. Το "Interlude V" του Μάνχαϊμ Στρίμρολερ από το άλμπουμ Fresh Aire II περιέχει ένα μέτρο σε 53/8. Το Charon του Ρίτσαρντ Μπάρετ έχει 77/16 στο μέτρο 56. Το Charon του Ρίτσαρντ Μπάρετ έχει 86/16 στο μέτρο 52. Το «Entertain Me» του Τιγκράν Χαμασιάν είναι σε 256/32, με ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε 35/16 από το οποίο επικαλύπτεται. Το Bicinium του Τσαρλς Γουόρινεν έχει μέτρο 20¾/8 στο μέτρο 93.Η Driftwood Suite, για πιάνο, του Γκάρντνερ Ριντ χρησιμοποιεί 3½/4, 4½/4 και 5½/4. Τα Hill-Song I και II του Πέρσι Γκρέιντζερ περιέχει μέτρα 1½/4 και 2½/4. Intrada, nebst burlesquer Suite, για δύο βιολιά (αποκαλούμενη επίσης ως Σουίτα Γκιούλιβερ) τoυ Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν. Το "Reverie der Laputier, nebst ihren Aufweckern" είναι σε 32/2/4. Lincolnshire Posy του Πέρσι Γκρέιντζερ. Το μέρος V, "Lord Melbourne", χρησιμοποιεί 1½/4 και 2½/4. Mädchentotenlieder, του Μπο Νίλσον.Το μέτρο 83 είναι σε 4/3/4. Το μέτρο 97 είναι σε ⅗/4. Το μέτρο 123 είναι σε ⅔/4. Το μέτρο 112 είναι σε ⅘/4. Le marteau sans maître, του Πιερ Μπουλέζ. Μέρος III "L'Artisanat furieux". Το μέτρο 3 είναι σε 4/3/2. Τα μέτρα 24, 35 και 43 είναι σε ⅔/4. Τα O: Eleven Songs του Ντένις Μπάθορι-Κιτς έχουν ένα τμήμα σε 4½/4 στο δεύτερο μέρος. Το Κομμάτι για Πιάνο 2 του Άντριου Βάιολετ έχει μέτρο 1⅘/4. Η Σονάτα για πιάνο Op. 43 του Χάρι Φάρτζον έχει τρία μέτρα σε 1½/2 στο πρώτο μέρος. Σονάτα για πιάνο No. 2, Concord, Mass., 1840–1860, του Τσαρλς Άιβς. Στο μέρος III "The Alcotts", το μέτρο 20 είναι σε 4½/4. Σονάτα για πιάνο No. 3 του Κάρλος Τσάβες. Το μέρος IV έχει μέτρα σε 2½/4, 3½/4 και 4½/4. Η Σονάτα για πιάνο No. 3 του Άντριου Βάιολετ έχει ⅘/4, 1⅖/4, 3⅓/4, 3½/8, 4½/8, 5½/8, 7⅕/4, 8⅟4/4, 12½/4, 10½/8, 55½/4 και 70½/8. Στο "Schism" των Tool, το συγκρότημα έχει πει ότι μεγάλο μέρος του είναι σε 6½/8 και περιλαμβάνει πολλά άλλα μέτρα. Το Sensemayá του Σιλβέστρε Ρεβουέλτας περιέχει τρία μέτρα σε 5½/8. Study in Sonority του Γουόλινφορντ Ρίγκερ (αρκετά μέτρα είναι σε 2½/4). Η Σπουδή No. 23 του Τσαρλς Άιβς έχει 5½/8. Touch Piece, για πιάνο, του Γκάρντνερ Ριντ (χρησιμοποιεί 3½/4, 4½/4, 5½/4). Το "Upstart" του Ντον Έλις είναι σε 3⅔/4 (γραμμένο στο πρωτότυπο ως 11/8). Το Bicinium του Τσαρλς Γουόρινεν έχει μέτρο 2/12. Η Μπερσέζ από την όπερα Ο Εξολοθρευτής Άγγελος του Τόμας Έιντες έχει 1/6 και 1/12. Το Contrapunctus του Μαρκ Αντρέ έχει 1/40, 2/44, 2/52, 3/12, 3/15, 3/18,75, 3/23,4375, 3/29,296875, 3/40 και 7/52. Η Συμφωνία του Εξολοθρευτή Αγγέλου του Τόμας Έιντες έχει 1/6, 1/12, 2/6 και 5/12 στο πρώτο και στο τρίτο μέρος. Τα Τέσσερα Κουαρτέτα του Τόμας Έιντες έχουν 1/6, 1/12, 2/6, 2/12 και 4/12. Το Glaubst du an die Unsterblichkeit der Seele? (1983) του Κλωντ Βιβιέ έχει 1/3, 2/3, 1/5, 2/5, 3/5, 4/5, 6/5, 1/6, 4/6, 5/6, 4/7, 5/7 και 6/7. Παραλλαγές Ι'Ιτόι του Κάιλ Γκαν. Το μέτρο 275 είναι σε 2/3, το μέτρο 277 σε 7/12 και το μέτρο 299 σε 5/6. Το In Seven Days του Τόμας Έιντες έχει μέτρο 2/6. Στο I Open and Close του Ρίτσαρντ Μπάρετ, το έκτο μέρος του Fictions έχει 1/24 και 2/24. Το Lemma-Icon-Epigram του Μπράιαν Φέρνιχοου έχει 1/12, 1/20, 1/24, 2/10, 2/12, 3/10, 3/12, 4/10, 4/12, 5/10, 6/10, 7/10, 7/12, 8/12 και 9/12. Η Luxury Suite από το Powder Her Face του Τόμας Έιντες έχει 2/6 και 4/6. Το Κοντσέρτο για πιάνο του Τόμας Έιντες έχει 1/6, 1/12, 2/3, 2/6, 3/5, 4/5, 4/6, 4/12, 5/12, 6/12, 7/12. Το Κουιντέτο για πιάνο του Τόμας Έιντες έχει 1/5, 1/6, 1/7, 1/10, 1/12, 1/24, 2/5, 2/6, 2/7, 2/10, 3/5, 3/7, 3/9, 3/10, 3/14, 4/5, 4/6, 4/7, 5/6, 5/7, 2/4(5/10), 5/12, 6/7, 6/10, 7/10, 9/10, 3×5/12, 4×5/12 και 5×5/12. Η Σονάτα για πιάνο No. 1 του Τσαρλς Γουόρινεν έχει 5/24 στο μέτρο 83 και 1/12 στο μέτρο 101 του μέρους 1. Στο τέταρτο μέρος της Σονάτας για πιάνο No. 3 του Κάρλος Τσάβες, τα μέτρα 47, 49, 107 και 109 είναι γραμμένα σε 1/12. Το Superscriptio του Μπράιαν Φέρνιχοου έχει 1/10, 1/12, 1/20, 1/24, 1/40, 1/48, 2/10, 2/12, 3/10, 3/12, 3/20, 3/24, 3/48, 4/10, 4/12, 5/12, 5/24, 7/40, 7/48 και 11/48. Το Traced Overhead του Τόμας Έιντες έχει 1/6, 2/5(4/10), 2/6, 3/10, 5/12, 5/24, 9/14, 9/20, 11/12 και 11/24. Το Anyone Who Had a Heart του Μπερτ Μπάκαρα χρησιμοποιεί 4/4, 5/4 και 7/8. Το "Butterflies, Hummingbirds", η No. 5 από τις Δώδεκα Νέες Σπουδές του Γουίλιαμ Μπόλκομ, έχει μέσα σε παρένθεση τα μέτρα 18/64, 20/64 και 38/64. 20 Καπρίτσια και Ρυθμικές Σπουδές του Εμίλ Ζακ-Νταλκρόζ.Το No. 1 έχει 10/8. Το No. 2 έχει 5/4. Το No. 3 έχει 5/8, 5/16, 7/16, 8/8, 8/16, 9/16 (5+4), 10/16, 11/16, 14/16, 15/8, 15/16, 18/16 και 24/16. Το No. 4 έχει 10/4, 10/8, 11/8 και 16/8. Το No. 5 έχει 8/16 και 16/16. Το No. 6 έχει 7/8, 8/8, 15/8 και 18/8. Το No. 8 έχει 5/8, 7/8, 8/8 και 10/8. Το No. 9 έχει 1/8, 5/8, 7/8, 8/8, 10/8 και 15/8. Το No. 10 έχει 3/16, 4/16, 7/16 και 8/16. Το No. 11 έχει 5/8, 7/8, 8/8, 10/8, 20/16 και 24/16 (γραμμένο ως 8/𝅘𝅥𝅮.). Το No. 15 έχει 5/8, 7/8, 8/8 και 9/8 (ομαδοποιημένο ως 2+2+2+3). Το No. 16 έχει 7/16, 8/16, 10/16, 11/16, 13/16, 14/16(7/8) και 15/16. Το No. 17 έχει 7/8. Το No. 19 έχει 7/8, 8/8, 9/8 (ομαδοποιημένο ως 2+2+2+3) και 10/8. Το No. 20 έχει 8/8, 15/16, 18/16 και 20/16.Το Chichester Psalms του Λέοναρντ Μπερνστάιν χρησιμοποιεί ακανόνιστα 9/2 και 9/4, 10/4 (σημειωμένο ως 5+5/4) και 12/2. Το The Death of the Hired Man του Άντριου Βάιολετ έχει 1/4, 1/8, 5/4, 5/8, 5/16, 7/4, 10/16, 18/16, 24/16, 27/16(3/𝅘𝅥. + 𝅘𝅥𝅮.) και 36/16(4/𝅘𝅥. + 𝅘𝅥𝅮.). Το Earth, το πέμπτο μέρος του Fictions του Ρίτσαρντ Μπάρετ, έχει 2/16, 3/[16], 4/[16], 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 11/8, 11/16, 13/16, 15/8, 15/16, 17/8, 17/16, 19/16 και 25/16. Το Emily Dickinson's Book of the Dead του Άντριου Βάιολετ έχει 5/4, 5/8, 7/8 και 20/16. Η Συμφωνία του Εξολοθρευτή Αγγέλου του Τόμας Έιντες έχει 1/4, 5/4, 5/8, 7/4, 7/8 και 8/8. "Firth of Fifth": Στην εισαγωγή, του Τόνι Μπανκς των Genesis, εναλλάσσει τα διπλά και τετραπλά μέτρα 13/16 και 15/16. Το Intermezzo του Άντριου Βάιολετ έχει 3/16, 4/16, 5/4, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 8/16, 10/16, 11/16, 20/16. I Open and Close, το έκτο μέρος του Fictions του Ρίτσαρντ Μπάρετ, έχει 1/8, 2/16, 3/16, 3/2, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 7/32, 8/8, 11/16, 13/16, 15/16, 15/32, 24/8. Το "I Say a Little Prayer" της Ντιάν Γουόργουικ χρησιμοποιεί δύο μέτρα σε 4/4, ένα σε 10/4 και δύο μέτρα σε 4/4 για τους στίχους και 11/4 για το μέρος της χορωδίας. Το K.G.L.W. των King Gizzard and the Lizard Wizard περιέχει τα μέτρα 1/8, 2/8, 3/8, 4/4, 5/4, 6/4, 7/4, 9/4, 11/4, 13/8, 15/8, 17/8, 19/8 και 21/8. Το Klavierstück IX (1954-55/61) του Καρλχάιντς Στοκχάουζεν χρησιμοποιεί 21/8, 34/8, 42/8, 87/8 και 142/8. Το Lemma-Icon-Epigram του Μπράιαν Φέρνιχοου έχει 1/8, 1/16, 1/32, 1/64 (σε μέτρο που αναλύεται σε άθροισμα), 3/16, 5/8, 5/16, 5/32, 7/8, 7/16, 8/8, 9/16 (με διάφορες ομαδοποιήσεις όπως 3+2+2+2) και 11/16. Το Lieder vom Wasser, το δέκατο μέρος του Fictions του Ρίτσαρντ Μπάρετ, έχει 1/8, 1/16, 2/16, 3/16, 3/32, 5/8, 5/16, 5/32, 7/8, 7/16, 8/8, 11/16, 13/16, 15/16, 43/16. Το The Long and the Short του Τσαρλς Γουόρινεν έχει 1/4, 1/8, 1/16 (σε αθροίσματα μέτρων όπως 5/4 + 1/16), 3/16, 4/4 (διαιρούμενο ως 3/32 + 7/16 + 3/8 + 3/32), 4¼/4, 5/4, 5/8, 5/16, 7/4, 7/8, 7/16, 7/¼/4, 8/4, 9/32, 11½/4, 12/4, 13/32, 24/4, 25/4 και 40/4. Το Love Duet του Άντριου Βάιολετ έχει 1/4, 5/4, 9/4 (ομαδοποιημένο ως 2+2+2+3), 15/8, 18/8 και 21/8. Η Σονάτα για όργανο του Άντριου Βάιολετ έχει 5/4, 5/8, 18/8 και 24/16. Το Pastorale του Άντριου Βάιολετ έχει 20/16 και 24/16. Το Κοντσέρτο για πιάνο No. 5 του Κάιχορσου Σαπούρι Σοράμπι έχει 5/4, 5/8, 6/4½ (έξι παρεστιγμένα τέταρτα), 7/4, 7/8, 8/4, 8/8, 10/8, 11/4, 11/8, 13/8, 14/8 και 15/8. Η Σονάτα για πιάνο No. 1 του Κάιχορσου Σαπούρι Σοράμπι έχει 5/4, 5/8, 7/4, 7/8, 7/16, 8/8, 10/8, 11/8, 13/8, 14/8, 15/8 και 30/16. Η Σονάτα για πιάνο No. 1 του Άντριου Βάιολετ έχει 5/2, 5/4, 5/8 και 7/8. Η Σονάτα για πιάνο No. 2 του Τσαρλς Γουόρινεν έχει 1/4, 1/8, 3/16, 5/8, 5/16, 7/4, 7/8, 7/16, 7/32, 8/4, 9/8 (ομαδοποιημένο ως 4+2+3), 9/32, 10/4, 10/16, 10/32, 18/32 και 20/32 (γραμμένο ως 4/𝅘𝅥𝅮+𝅘𝅥𝅰). Η Σονάτα για πιάνο No. 3 του Άντριου Βάιολετ έχει 1/4 (σε αθροίσματα μέτρων όπως 3/4+1/4), 1/8, 1/16 (σε αθροίσματα μέτρων όπως 4/4 + 1/16), 5/4, 5/8, 7/4, 7/8, 7/16, 8/8, 8/16, 9/16 (ομαδοποιημένο ως 4+5), 10/4, 10/8, 10/16, 11/8, 11/16, 13/4, 13/16, 14/8, 14/16, 15/4, 15/8, 15/16, 16/16, 17/8, 17/16, 18/8, 19/8, 19/16, 20/16, 21/8, 21/16, 24/16, 27/16 (γραμμένο ως 3/𝅗𝅥+𝅘𝅥𝅯), 28/16, 31/8, 34/8, 36/8, 40/8, 56/8, 60/4, 60/8, 74/8, 90/16 και 93/16. Η Σονάτα για πιάνο No. 3 του Τσαρλς Γουόρινεν έχει 6/8+1/32, 3/16, 3/32, 4½/4, 5/4, 5/8, 5½/4, 6⅓/4, 7/8, 7/16, 7⅓/8, 9/16 (ομαδοποιημένο ως 4+5), 9/32, 10/16, 11/8, 11/16, 13/16, 15/16 και 17/16. Η Σονάτα για πιάνο No. 4 του Τσαρλς Γουόρινεν έχει 5/4, 5/8, 7/8, 7/16, 8/8, 9/8 (ομαδοποιημένο ως 4+5 και ως 6+3), 9/16 (ομαδοποιημένο ως 4+5), 10/16, 11/8, 11/16, 15/16 και 21/16. Pli selon pli του Πιερ Μπουλέζ. I. Don: 1/4, 1/8, 2/1, 2/16, 3/16, 4/16, 5/1, 5/4, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16 και 8/8. II. Αυτοσχεδιασμός I: 1/4, 3/16, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16 και 8/16. III. Αυτοσχεδιασμός II: 1/1, 1/4, 2/1, 4/1, 5/1, 5/2, 5/4, 5/8, 7/8 και 8/1. IV. Αυτοσχεδιασμός III: 1/8, 3/16, 5/4, 5/8, 5/16 και 7/16. V. Tombeau: 1/2 και 1/4. Το Quirl του Μπράιαν Φέρνιχοου έχει 1/8, 3/16, 3/32, 5/8, 5/16, 5/32, 5/64, 7/8, 7/16, 7/32, 7/64, 8/8, 9/32, 10/8, 11/16, 11/32, 13/16 και 15/64. Το Κουιντέτο No. 1 του Κάιχορσου Σαπούρι Σοράμπι έχει 2/1, 2½/4, 5/4, 5/4½ (πέντε παρεστιγμένα τέταρτα), 7/4, 7/8, 8/4, 8/8, 10/4, 10/8, 11/8, 13/4, 14/8, 15/8 και 20/8. Το Salve Regina, το δεύτερο από τα 4 Μαδριγάλια του Άντριου Βάιολετ, έχει 5/4, 5/8, 7/4, 7/8, 9/8 (4/4 + 1/8), 13/8 και 18/8 (3+4+5+6/8). Η Σονάτα για βιολοντσέλο και πιάνο του Έλιοτ Κάρτερ έχει 5/4, 5/8, 5/16, 7/16, 14/32 και 21/32. Η Σουίτα της Καταιγίδας από την Καταιγίδα (γνωστή και ως Συμφωνία της Καταιγίδας) έχει 1/8, 5/4, 5/8, 7/4 και 7/8. Το Κουαρτέτο εγχόρδων No. 1 του Έλιοτ Κάρτερ έχει 2/16 (ως μέρος ενός μέτρου με άθροισμα), 4/16, 5/4, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 8/16, 9/32 (γραμμένο ως 3/𝅘𝅥𝅯.), 10/8, 10/16, 12/32 (γραμμένο ως 4/𝅘𝅥𝅯.), 14/16, 15/8, 15/16, 18/8, 18/16, 20/16 και 21/8. Το Κουαρτέτο εγχόρδων No. 2 του Έλιοτ Κάρτερ έχει 4/16, 5/4, 5/8, 7/16, 10/8, 10/16, 14/16, 15/8, 15/16 και 21/16. Το Κουαρτέτο εγχόρδων No. 3 του Έλιοτ Κάρτερ έχει 3/16, 3/32 (σε μέτρο που αναλύεται σε άθροισμα), 5/4, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 9/32, 11/16, 12/32 (σε μέτρο που αναλύεται σε άθροισμα), 24/16, 24/32 και 27/32. Δομές του Πιερ Μπουλέζ.Iα: 3/16, 4/16, 5/16 Iβ: 1/8, 1/32, 2/16, 2/32, 3/16, 3/32, 4/16, 4/32, 5/4, 5/8, 5/16, 5/32, 6/32, 7/8, 7/16, 7/32, 8/32, 9/32 Iγ: 3/16, 5/16, 5/32 II, Κεφάλαιο 1: 1/4, 1/8, 1/16, 3/16, 5/8, 5/16, 7/8, 7/16, 3+5/16 II, Κεφάλαιο 2: 5/4, 7/4, 11/4 Το Superscriptio του Μπράιαν Φέρνιχοου έχει 1/8, 1/16, 1/32, 3/16, 3/32, 3/64, 5/16, 5/32, 5/64, 7/16, 7/32 και 7/64. Η Σουίτα από την Καταιγίδα για βιολί και πιάνο έχει 3/16, 5/4, 5/8, 5/16, 7/8 και 7/16. Το Thrak των King Crimson αλλάζει σε 5/8 και 7/8 σε όλο το κύριο τμήμα. Το Traced Overhead του Τόμας Έιντες έχει 1/2, 1/4, 1/8, 2/1, 3/16, 5/4, 5/8 και 7/4. Το Tract, το όγδοο μέρος του Fictions του Ρίτσαρντ Μπάρετ, έχει 1/8, 2/16, 4/32, 5/8, 5/16, 5/[32], 6/[32], 7/8, 7/16, 7/32, 8/8, 8/[32], 9/32, 10/32, 11/8, 11/16, 11/32, 12/[32], 13/16, 13/32, 14/32, 15/8, 15/16, 15/32, 18/8, 19/32, 20/8 και 21/8. Το Zeitmaße του Καρλχάιντς Στοκχάουζεν χρησιμοποιεί 1/2, 1/8, 1/16, 2/16, 2/32, 3/16, 3/32, 4/16, 8/8, 8/32, 11/16, 12/32, 17/32, 23/32 και 30/32.