IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1928-1929

Η 2η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες που κυκλοφόρησαν από την 1η Αυγούστου 1928 ως τις 31 Ιουλίου 1929 πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 3 Απριλίου 1930. Καλύτερη ηθοποιός αναδείχθηκε η Μαίρη Πίκφορντ, η οποία έκανε προσωπική εκστρατεία για να διακριθεί. Τα βραβεία παρουσιάστηκαν από τον Γουίλιαμ Κ. ΝτεΜίλ. Ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία καμία ταινία δεν απέσπασε περισσότερα από ένα Όσκαρ.

 Τα ακόλουθα 9 φιλμ έλαβαν πολλαπλές υποψηφιότητες: 5 υποψηφιότητες: Ο Πατριώτης και Ο ληστής της Αριζόνας 3 υποψηφιότητες: Η Μελωδία του Μπρόντγουεϊ, Το Άλλοθι και Η Μη Εστεμμένη Βασίλισσα 2 υποψηφιότητες: Madame X, The Valiant, Our Dancing Daughters και Street AngelΠερισσότερες υποψηφιότητες Πέντε - Ο ληστής της Αριζόνας και Ο Πατριώτης Καμία ταινία δεν κέρδισε περισσότερα από ένα Όσκαρ, για πρώτη και μέχρι σήμερα μοναδική φορά στα χρονικά. Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846. Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών
382 Δωδώνη

Η Δωδώνη (Dodona) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,77. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την Αρχαία Δωδώνη.

 Η διάμετρος της Δωδώνης υπολογίσθηκε σε 58,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 208 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,161 (από δεδομένα του IRAS). Η Δωδώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 7 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Candida auris

Ο Candida auris είναι είδος μύκητα και από τα λίγα είδη του γένους Candida που προκαλούν καντιντίαση στον άνθρωπο. Συχνά, η καντιντίαση, ως ενδονοσοκομειακή λοίμωξη προσβάλλει ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (ανοσολογική ανεπάρκεια). O C. auris δύναται να προκαλέσει μυκητιαιμία κατά την οποία μπορεί να μολύνει το κυκλοφορικό σύστημα, το κεντρικό νευρικό σύστημα και τα εσωτερικά όργανα. Μετά το 2019 έχει προσελκύσει την υψηλή προσοχή και εγρήγορση της ιατρικής κοινότητας εξαιτίας της πολλαπλής αντοχής του στα φάρμακα και διότι προκαλεί επικίνδυνες λοιμώξεις στα νοσοκομεία. Η δε θεραπεία του είναι περίπλοκη επειδή δύσκολα αναγνωρίζεται ή/και γίνεται σύγχυση με τα άλλα είδη Candida.

 Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 2009 αφού απομονώθηκε σε ακουστικό πόρο μιας 70χρονης Γιαπωνέζας στο Γηριατρικό Νοσοκομείο Metropolitan του Τόκιο στην Ιαπωνία. Το 2011, η Νότια Κορέα ταυτοποίησε τα πρώτα κρούσματα του εν λόγω μύκητα. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτός εξαπλώθηκε σε όλη την Ασία και την Ευρώπη, ενώ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 2013. Η ανάλυση DNA τεσσάρων διαφορετικών αλλά ανθεκτικών στα φάρμακα στελεχών Candida auris δείχνει μια εξελικτική απόκλιση που έλαβε χώρα τουλάχιστον πριν από 4.000 χρόνια, με ένα κοινό άλμα μεταξύ των τεσσάρων ποικιλιών στην ανθεκτικότητα στα φάρμακα που πιθανώς συνδέεται με την ευρεία χρήση αντιμυκητιασικού τύπου αζόλης στη γεωργία. Ωστόσο, οι εξηγήσεις για την πρωτοεμφάνισή του παραμένουν ακόμη υποθετικές. Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2009, το Candida auris είναι ένα είδος ασκομυκήτη του γένους Candida που αναπτύσσεται ως μαγιά . Το όνομά του προέρχεται από τη λατινική λέξη για το αυτί, auris. Σχηματίζει λείες, γυαλιστερές, λευκογκρίζες, παχύρρευστες αποικίες στα μέσα ανάπτυξης. Μικροσκοπικά τα κύτταρα έχουν ελλειψοειδές σχήμα. Το Candida auris είναι ένα από τα λίγα είδη Candida που μπορεί να προκαλέσει καντιντίαση στον άνθρωπο. Η καντιντίαση εμφανίζεται συχνότερα στα νοσοκομεία από ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Μπορεί να προκαλέσει επεμβατική καντιντίαση, κατά την οποία η κυκλοφορία του αίματος (μυκητίαση), το κεντρικό νευρικό σύστημα, τα νεφρά, το συκώτι, τα οστά, οι μύες, οι αρθρώσεις, ο σπλήνας ή τα μάτια εισβάλλουν. Συνήθως εμφανίζεται μαζί με άλλες παθήσεις όπως ο διαβήτης, η σήψη, οι πνευμονικές παθήσεις και οι νεφρικές ανεπάρκειες. Ο Candida auris έχει προσελκύσει αυξημένη κλινική προσοχή λόγω της πολλαπλής αντοχής του στα φάρμακα. Σημαντική έρευνα έχει εκπονηθεί για το θέμα, ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο για το μύκητα Candida auris. Σημειωτέον ότι έχουν γίνει προσπάθειες, με πειράματα που αφορούν στο εμβόλιο NDV-3A, το οποίο ανοσοποιούσε επιτυχώς ποντίκια κατά του μύκητα. Το εμβόλιο βελτίωσε επίσης την προστατευτική αποτελεσματικότητα του αντιμυκητιασικού φαρμάκου micafungin έναντι της μόλυνσης από C. auris στην κυκλοφορία του αίματος.
Μάιλς Τέλερ

Ο Μάιλς Αλεξάντερ Τέλερ (αγγλικά: Miles Alexander Teller, 20 Φεβρουαρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Γεννημένος στο Ντάουνιγκτάουν της Πενσυλβάνια, φοίτησε στο Tisch School of Arts του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης. Αργότερα, συμμετείχε σε διάφορες ταινίες μικρού μήκους και τηλεοπτικές ταινίες, προτού κάνει το μεγάλο ντεμπούτο του στην ταινία Απώλεια (αγγλικά: Rabbit Hole, 2010). Είχε υποστηρικτικούς ρόλους στις ταινίες Footloose (2011) και Project X (2012), προτού συλλέξει πληθώρα θετικών σχολίων από κριτικούς για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους στις ταινίες The Spectacular Now (2013), χάρη στην οποία κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού σε δράμα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς, και Χωρίς Μέτρο (2014)(αγγλικά: Whiplash), για την οποία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων και για BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού.

 Ο Τέλλερ γεννήθηκε στο Ντάουνιγκταουν της Πενσυλβάνια με γονείς τη Merry, μεσίτριας, και του Michael, μηχανικού πυρηνικής ενέργειας. Έχει δύο μεγαλύτερα αδέρφια, την Έριν και τη Ντάνα.Ο ένας παππούς του έχει ρωσική εβραϊκή καταγωγή, ενώ ο άλλος Αγγλική, Ιρλανδική, Πολωνική και Γαλλική. Στην παιδική του ηλικία έμεινε σε πολλά μέρη, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του. Μεταξύ αυτών ήταν η Πολιτεία της Φλόριντα, της Πενσυλβάνιας και του Ντέλαγουερ. Στο γυμνάσιο έπαιζε σαξόφωνο, ήταν ντράμερ της εκκλησιαστικής μαθητικής χορωδίας και πρόεδρος της υποκριτικής λέσχης. Μπορεί, επίσης, να παίξει πιάνο και κιθάρα, ενώ ήταν μέλος και της ομάδας μπέιζμπολ του σχολείου του, με την ελπίδα να γίνει επαγγελματίας. Αποφοίτησε από το Tisch School of Arts του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης με Μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες. Το 2007 ενεπλάκη σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, καθώς επενέβαινε σε όχημα το οποίο έχασε τον έλεγχο στα 80 μίλια την ώρα και αναποδογύρισε 8 φορές, με αποτέλεσμα ο ίδιος να εκσφενδονιστεί από το παράθυρο. Εξαιτίας του ατυχήματος έχει πολλές διακριτές ουλές στο πρόσωπό του. Προτού κάνει το επαγγελματικό ντεμπούτο του ο Τέλλερ συμμετείχε σε πολλές ταινίες μικρού μήκους, ενώ μετά την αποφοίτησή του πήρε μέρος σε ταινίες όπως Απώλεια (αγγλικά: Rabbit Hole, 2010) και Footloose (2011). Το 2013, πρωταγωνίστησε στην ταινία 21 & Over, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τ. Λούκας και Σ. Μουρ, όπως επίσης και στην ταινία The Spectacular Now, χάρη στην οποία κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού σε δράμα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Το 2014, πρωταγωνίστησε στην ταινία That Awkward Moment, μαζί με τον Ζακ Έφρον και τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, όπως επίσης και στην ταινία Χωρίς Μέτρο (2014)(αγγλικά: Whiplash), για την ερμηνεία του στην οποία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων και για BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού. Ο Τέλλερ έγινε ακόμα πιο γνωστός μέσω της συμμετοχής του στην τριλογία ταινιών The Divergent και στην ταινία Fantastic Four του 2015. To 2016, πρωταγωνίστησε, δίπλα στον Τζόνα Χιλ στην επιτυχημένη περιπέτεια War Dogs, καθώς επίσης και στη βιογραφία του μποξέρ Β. Παζ με τίτλο Bleed For This.
Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Κώττα

Το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Κώττα είναι μουσείο στο χωριό Κώτας, στη Δυτική Μακεδονία της Ελλάδας, γενέτειρα του Έλληνα σλαβόφωνου Καπετάν Κώττα (Κωνσταντίνος Χρήστου), ενός από τους πρώτους πρωταγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

 Στον Αυτοκινητόδρομο 29, που συνδέει τη Φλώρινα με την Κορυτσά της Αλβανίας και σε απόσταση 45 χλμ. από την πρώτη βρίσκεται το χωριό Κώτας, πατρίδα του ομώνυμου ντόπιου Μακεδόνα.Στο ισόγειο εκτίθενται τρεις ολοκληρωμένες στολές της οικογένειας Κώττα, καθώς και μερικά οικιακά σκεύη και εργαλεία. Στον πρώτο όροφο εκτίθενται δύο πυροβόλα όπλα που χρονολογούνται από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα και φωτογραφίες Μακεδονομάχων από την περιοχή της Φλώρινας. Ο Κωνσταντίνος Χρήστου (Κώττας) σε συνεργασία με τον Μητροπολίτη Καστοριάς, Γερμανό Καραβαγγέλη, πολέμησε κατά των Βούλγαρων κομιτατζήδων πριν από το 1904, με αποτέλεσμα να υπάρχει ελληνική δραστηριότητα στην περιοχή των Κορεστίων μέχρι την έλευση του Παύλου Μελά και των άλλων Ελλήνων οπλαρχηγών από τη νότια ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη.Το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης προέβλεψε τη μετατροπή του σπιτιού της οικογένειας Κώττα σε μουσείο και άνοιξε από τον τότε Πρόεδρος της Ελλάδας στα τέλη του 1995. Λειτουργεί με τη βοήθεια των «Φίλων του Μουσείου Εταιρείας Μακεδονικού Αγώνα» και συνεργαζόμενων συλλόγων γυναικών.
Περιφέρεια Σόνγκουε

Η Περιφέρεια Σόνγκουε (αγγλικά:Songwe Region, σουαχίλι:Mkoa wa Songwe) στην Τανζανία, δημιουργήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016 από το δυτικό ήμισυ της Περιφέρειας Μπέυα (Mbeya Region). Η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Σόνγκουε είναι η Βουάουα (Vwawa).

 Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region), προς τα νότια συνορεύει με τη Ζάμπια και το Μαλάουι: η Τουντούμα (Tunduma) είναι το κύριο σημείο εισόδου στη Ζάμπια, ενώ το Ισονγκόλε (Isongole) είναι το κύριο σημείο εισόδου στο Μαλάουι. Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region), συνορεύει επίσης με τις περιφέρειες Ρούκουα (Rukwa Region) και Κατάβι (Katavi Region) στα δυτικά, την Ταμπόρα (Tabora) βορείως και την Μπέυα (Mbeya) ανατολικά. Η Λίμνη Ρούκουα (Lake Rukwa) είναι ο κύριος υδάτινος όγκος στα δυτικά της περιφέρειας. Το Ρήγμα Ανατολικής Αφρικής (East African Rift) και τα Νότια Υψίπεδα (Southern Highlands) διασχίζουν την περιφέρεια. Ο Επίτροπος της Περιφέρειας Σόνγκουε (Songwe Region) είναι ο Ταξίαρχος Νικόδημος Ηλίας Μουανγκέλα (Nicodemus Elias Mwangela), ο οποίος διορίστηκε την 1η Αυγούστου 2018. Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) απαρτίζεται στην πόλη Τουντούμα (Tunduma) και τις Περιοχές Ιλέτζε (Ileje District), Μπόζι (Mbozi District), Μόμπα (Momba District) και Σόνγκουε (Songwe District). Η Τουντούμα (Tunduma) απαρτίζεται από 15 Τομείς και 71 Αστικά Τμήματα, ενώ οι τέσσερις περιοχές (ή επαρχίες) υποδιαιρούνται σε 12 Τομείς, 94 Τμήματα, 307 χωριά και 1489 οικισμούς. Μετά την αναδιοργάνωση του 2016, η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) απαρτίζεται πλέον, από τέσσερις περιοχές (ή επαρχίες): Οι τοπικές κυβερνητικές περιοχές που απαρτίζουν τώρα την Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) στην απογραφή του 2002 δήλωσαν 723.480 κατοίκους. Οι ίδιες περιοχές, στην απογραφή του 2012, δήλωσαν 998.862 κατοίκους, εκ των οποίων το 46 τοις εκατό ήταν κάτω των 15 ετών, με αποδιδόμενο ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,2% του πληθυσμού μεταξύ των ετών 2002 και 2012. Το 2017 ο πληθυσμός στην περιφέρεια εκτιμήθηκε στους 1.173.667 κατοίκους. Το 2012, 211.537 κάτοικοι ή το 21,2 τοις εκατό του πληθυσμού στην περιφέρεια, κατοικούσε σε αστικές περιοχές, μια αύξηση 250,4 τοις εκατό επί του αστικού πληθυσμού των 60.377 που είχαν καταγραφεί το 2002. Οι κύριες εθνοτικές ομάδες στην περιφέρεια, περιλαμβάνουν τους Nyiha, Nyamwanga, Ndali, Bungu και Lambya. Οι κύριες οικονομικές ασχολίες στην Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και το ψάρεμα. Οι καλλιέργειες που καλλιεργούνται περιλαμβάνουν αναποφλοίωτο ρύζι, καλαμπόκι, καφές, σουσάμι, ηλίανθος, φασόλια και σόργο. Στην περιοχή, οι Μαασάι και οι Σουκούμα ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Για το 2016, η προβλεπόμενη εκτίμηση για το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) στην περιφέρεια, ήταν 1.888,3 δις σελίνια Τανζανίας. Τόσο η ταχεία οδός Tanzam όσο και ο σιδηρόδρομος TAZARA, διασχίζουν τη Βουάουα (Vwawa) και την Τουντούμα (Tunduma) στο νότιο τμήμα της Περιφέρειας Σόνγκουε (Songwe Region). Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Βουάουα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Songwe Region στο Wikimedia Commons
Μεθαδόνη

Η μεθαδόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων τα οποία είναι γνωστά ως οπιοειδή. Τα φάρμακα αυτά χαρακτηρίζονται από παρόμοια χημική δομή και δράση με τη μορφίνη. Στα οπιοειδή επίσης ανήκουν φυσικά και ημισυνθετικά παράγωγα, όπως η κωδεΐνη, η μορφίνη και η ηρωίνη. Τα οπιοειδή χαρακτηρίζονται ως κατασταλτικά φάρμακα, καθώς επιβραδύνουν τις λειτουργίες του νευρικού συστήματος. Η μεθαδόνη είναι ένα συνθετικό ναρκωτικό αναλγητικό που αναπτύχθηκε στη Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του 1930.

 Η παρασκευή νέων συνθετικών αναλγητικών απέβλεπε την αντιμετώπιση ενδεχόμενης έλλειψης σε ακατέργαστο όπιο κατά τον πόλεμο. Τα νέα αυτά φάρμακα θα χρησιμοποιούνταν σε στρατιωτικούς και αστικούς πληθυσμούς αντί της μορφίνης κι άλλων οπιούχων. Την περίοδο 1939-1940, η μεθαδόνη δοκιμάστηκε στον γερμανικό στρατό και διαπιστώθηκε ότι η επανειλημμένη χορήγησή της προκαλούσε εξάρτηση, με συνέπεια να καταργηθεί η χρήση της. Το 1947 μετά την εισαγωγή της μεθαδόνης στις Ηνωμένες Πολιτείες, πραγματοποιήθηκαν μελέτες στο πανεπιστήμιο Rockefeller την Νέας Υόρκης από τον καθηγητή Βίνσεντ Ντοουλ (Vincent Dole) (ιατρός-βιοχημικός) σε συνεργασία με την Μarie Nyswander (ψυχίατρο) και την Mary Jeanne Kreek (ιατρό) ανακαλύφθηκε η δυνατότητα χρήσης της στη θεραπεία ατόμων εξαρτημένων από ηρωίνη. Αποτελεί συνθετικό φάρμακο με ιδιότητες αμιγούς αγωνιστή των υποδοχέων οπιοειδών στο ΚΝΣ κυρίως των μ υποδοχέων (υπάρχουν οι δ, ε, μ, κ και σ) έχει αναλγητική δράση 2 φορές ισχυρότερη από την ηρωίνη και 4 φορές ισχυρότερη από τη μορφίνη. Χρησιμοποιείται σε αγωγές απόσυρσης και υποκατάστασης στερητικού συνδρόμου. Πλεονεκτήματά της είναι η δυνατότητα λήψης από του στόματος καθώς απορροφάται ισχυρά από τον εντερικό βλεννογόνο, η παρατεταμένη δράση και η σχετικά περιορισμένη ανάπτυξη αντοχής. Η δράση της διαρκεί πολύ περισσότερο από της ηρωίνης. Μια δόση της ωστόσο είναι αποτελεσματική για τουλάχιστον 24 ώρες σε σχέση με την ηρωίνη που διαρκεί λίγες μόνο ώρες. Η ημερήσια δοσολογία της κυμαίνεται συνήθως από 60 ως 120 mg σε πρώτη φάση αντιμετώπισης της εξάρτησης. Η δόση αυτή μπορεί να μειώνεται σταδιακά με αργό ρυθμό χωρίς τον κίνδυνο εμφάνισης στερητικών φαινομένων. Η μεθαδόνη στην κατάλληλη δοσολογία μειώνει τα συμπτώματα στέρησης και μειώνει την επιθυμία του ατόμου να χρησιμοποιήσει ηρωίνη. Ακόμα επαναφέρει στο φυσιολογικό κάποιες λειτουργίες του οργανισμού όπου έχουν διαταραχθεί. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η μεθαδόνη δεν αρκεί ν' αλλάξει τη ζωή ενός ατόμου καθώς είναι απαραίτητη η ψυχολογική υποστήριξη αλλά και η ιατρική παρακολούθηση. Ακόμη, όπως όλα τα φάρμακα η μεθαδόνη μπορεί να μη προκαλεί αισθήματα ευφορίας αλλά μπορεί να υπάρξουν παρενέργειες και μπορεί ακόμα να αποδειχτεί μοιραία αν δεν υπάρξει και σωστή δοσολογία. Tέλος, ας μη λησμονείται ότι όσο διάστημα χρησιμοποιεί κανείς μεθαδόνη διατηρεί τη σωματική του εξάρτηση στα οπιοειδή. Πανεπιστήμιο Αθηνών, τμ. Χημείας: Μεθαδόνη Αρχειοθετήθηκε 2011-11-24 στο Wayback Machine. ΟΚΑΝΑ: Μεθαδόνη Pheme news: Κων. Τζέκης, Μεθαδόνη
Legend (άλμπουμ των Lynyrd Skynyrd)

Legend είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Η συλλογή αποτελείται από πρώην ακυκλοφόρητα κομμάτια και σπάνιες εκτελέσεις, όπως τραγούδια από την δεύτερη πλευρά των σινγκλ του συγκροτήματος κατά την δεκαετία του '70. Η ζωντανή εκτέλεση του "Simple Man" προέρχεται από την εμφάνιση του συγκροτήματος στις 7 Ιουλίου 1976 στο "Fox Theatre" της Ατλάντα. Το "Legend" μπήκε στο Top-50 του Billboard και βραβεύθηκε ως χρυσό τον Ιούλιο του 2001.

 "Georgia Peaches" (Steve Gaines, Ronnie Van Zant) - 3:12 "When You Got Good Friends" (Allen Collins, Ronnie Van Zant) - 3:03 "Sweet Little Missy" (Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 5:10 "Four Walls of Raiford" (Jeff Carlisi, Ronnie Van Zant) - 4:15 "Simple Man" (Live) (Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 6:35 "Truck Drivin' Man" (Ed King, Ronnie Van Zant) - 5:17 "One in the Sun" (Steve Gaines) - 5:19 "Mr. Banker" (Ed King, Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 5:18 "Take Your Time" (Ed King, Ronnie Van Zant) - 7:24 Legend (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 5 Οκτωβρίου 1987 Legend (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Τα τραγούδια του Legend ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Άλεν Κόλινς - κιθάρα Στιβ Γκέινς - κιθάρα, φωνητικά Γκάρι Ρόζιγκτον - κιθάρα Μπίλι Πάουελ - πλήκτρα Άρτιμους Πάιλ - τύμπανα Λέον Γουίλκισον - μπάσο Εντ Κινγκ - μπάσο Μπομπ Μπερνς - τύμπανα Λάρι Τζάνστρομ - μπάσο Legend - Lynyrd Skynyrd | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Lynyrd Skynyrd reviews, music, news - sputnikmusic Lynyrd Skynyrd - Legend (Vinyl, LP) at Discogs
Αστυνομία του Σάαρλαντ

Η Αστυνομία του Κρατιδίου του Σάαρλαντ (γερμανικά: Landespolizei des Saarlandes‎) είναι μία από τις μικρότερες γερμανικές αστυνομικές δυνάμεις με περίπου 2.700 αστυνομικούς. Όπως και στην Έσση και Ρηνανία-Παλατινάτο, η αστυνομία του Σάαρλαντ καταργεί τις κατατάξεις του «πράσινου αστεριού», που σημαίνει ότι οι νέοι αστυνομικοί αρχίζουν να εργάζονται στο δρόμο ως κομισάριοι. Η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί στο να καταστήσει το αστυνομικό επάγγελμα ελκυστικότερο και να βελτιώσει τις ευκαιρίες προώθησης.

 Η κρατιδιακή αστυνομία υπάγεται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών του Σάαρλαντ και έχει δύο βασικές αστυνομικές αρχές, την Λαντεσπολιτσάιντιρεκσιον (Landespolizeidirektion, LPD), το οποίο είναι το αρχηγείο της αστυνομίας του κρατιδίου και το κρατιδιακό γραφείο ερευνών (Landeskriminalamt ή LKA) τα οποία εδρεύουν στο Σααρμπρύκεν. Η Λαντεσπολιτσάιντιρεκσιον (Landespolizeidirektion) αποτελείται από τέσσερα τμήματα, την ομάδα υποστήριξης, (Bereitschaftspolizei), τις υπηρεσίες, την τροχαία και το τμήμα ερευνών. Η Ομάδα Υποστήριξης της Αστυνομίας αποτελείται από τις δυνάμεις άμεσης παρέμβασης, τ τμήμα αστυνομικών σκυλιών, το αστυνομικό συγκρότημα και το ποτάμιο αστυνομικό τμήμα στο Μπέκινγκεν που περιπολεί τον Ζάαρ και τον Μοζέλα στη Σάαρλαντ. Οι αστυνομικοί σταθμοί βρίσκονται στο Μέρτσιχ-Βάντερν, το Ζανκτ Βέντελ, το Νοϊνκίρχεν, το Σάαρπφαλτς-Κράις, το Σάαρλουις, την επαρχία Σααρμπρύκεν και την πόλη Σααρμπρύκεν. Περίπου. 400 ερευνητές και ιατροδικαστές εργάζονται για το Κρατιδιακό Γραφείο Ερευνών. Στο Σάαρλαντ, το οποίο βρίσκεται δίπλα και είναι ιστορικά στενά συνδεδεμένο με τη Γαλλία, τα αστυνομικά οχήματα μεταξύ άλλων παράγονται από γαλλικές εταιρείες (Peugeot κτλ.) καθώς και την ευρωπαϊκή Ford. Η αστυνομία του Σάαρλαντ, για κάθε νέο αστυνομικό αυτοκίνητο που αποκτά, δίνει αριθμό κυκλοφορίας SAL 4 - XXXX. Το SAL αντιπροσωπεύει το Saarland Landesregierung (κρατική κυβέρνηση του Σάαρλαντ), το 4 σημαίνει αστυνομία και το XXXX είναι ένας συνδυασμός τεσσάρων αριθμών. Αρχικά, η κρατική κυβέρνηση του Σάαρλαντ δεν σκόπευε να μεταστραφεί στις γαλάζιες αστυνομικές στολές όπως συμβαίνει σε άλλα κρατίδια και έτσι το Σάαρλαντ θα ήταν ένα από τα δύο γερμανικά κρατίδια που κρατούσαν την πράσινη στολή, με το άλλο κρατίδιο να είναι η Βαυαρία. Ωστόσο, λόγω της μικρής ποσότητας προμηθευτών για πράσινες στολές, η αστυνομία του Σάαρλαντ αλλάζει τις στολές της από πράσινο σε μπλε και πήρε το πρότυπο της αστυνομίας της Έσσης το 2014. Επίσημη ιστοσελίδα, στα γερμανικά
Πίτερ Τζάκσον

Ο Πίτερ Ρόμπερτ Τζάκσον (Peter Robert Jackson, γενν. 31 Οκτωβρίου 1961) είναι Νεοζηλανδός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος γνωστός από τις κινηματογραφικές τριλογίες Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και Το Χόμπιτ , όπου και οι δυο τριλογίες είναι βασισμένες στα ομώνυμα βιβλία του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Είναι επίσης γνωστός απο την ταινία Ουράνια Πλάσματα του 1994, και από την ταινία Κινγκ Κονγκ του 2005, καθώς και ως ο παραγωγός του District 9. Έχει κερδίσει τρία Όσκαρ στην καριέρα του, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερης Σκηνοθεσίας το 2003, καθώς και άλλα βραβεία στην καριέρα του όπως μια Χρυσή Σφαίρα και τρια βραβεία BAFTA.

 Από την ταινία Τα Ουράνια Πλάσματα του 1994 και μετά, οι ταινίες του Πίτερ Τζάκσον γνώρισαν επιτυχία στην ετήσια περίοδο των βραβείων, κερδίζοντας πολλές υποψηφιότητες και κερδίζοντας πολλά βραβεία. Ο Κυνηγός Φαντασμάτων ήταν η μόνη φανταστική σκηνοθετημένη προσπάθειά του από το 1994 να μην προταθεί για κανένα βραβείο Όσκαρ. Η τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών είναι μία από τις πιο επιτυχημένες τριλογίες όλων των εποχών όσον αφορά τα βραβεία, κερδίζοντας περισσότερα βραβεία Όσκαρ από ότι ο σκηνοθέτης της τριλογίας Ο Νονός, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, με την ταινία Η Επιστροφή του Βασιλιά του 2003 να κερδίζει και στις 11 κατηγορίες για τις οποίες ήταν υποψήφια, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Οι ταινίες του Τζάκσον έχουν πάει εξαιρετικά καλά στις τεχνικές κατηγορίες καθώς και στις κύριες κατηγορίες. Και οι τρεις ταινίες του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών καθώς και ο Κινγκ Κονγκ κέρδισαν το Όσκαρ για τα καλύτερα οπτικά εφέ στις αντίστοιχες χρονιές τους. Συνολικά, οι σκηνοθετημένες προσπάθειες του Τζάκσον ήταν οι ταινίες με τις περισσότερες βραβεύσεις σε τρεις ξεχωριστές τελετές Όσκαρ, την 74η, την 76η και την 78η. Ο Πίτερ Τζάκσον στην IMDb
Diabolus in Musica

Diabolus in Musica είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "American Records".

 Το 1997, ο ντράμερ Πολ Μπόσταφ επέστρεψε στους Slayer και το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί το επόμενο άλμπουμ του. Το νέο άλμπουμ παρουσίαζε μία ανανεωμένη εικόνα σε σύγκριση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, με επιρροές από Groove και Nu Metal. Η παραγωγή του έγινε και πάλι από τον Ρικ Ρούμπιν ενώ οι ηχογραφήσεις στα "Oceanway Studios" του Λος Άντζελες. Ο Μπόσταφ έχει δηλώσει ότι αυτός είναι ο αγαπημένος του δίσκος λόγω του ότι είναι και ο πιο πειραματικός του συγκροτήματος. Ο τίτλος του "Diabolus in Musica" είναι η λατινική εκδοχή της φράσης "ο διάβολος στη μουσική". Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1998 μέσω της "American", ανεβαίνοντας στο # 31 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλώντας 46.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες ως αρνητικές κριτικές με το "Metal Forces" να το βαθμολογεί με 4/10, το "Allmusic" με τρία αστέρια και το "Metal Archives" με 52%. Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ονομάστηκε "Diabolus on Tour" και ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 1998 από το Τέμπε της Αριζόνα, με το συγκρότημα να δίνει 18 συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά μέχρι τα μέσα Ιουνίου. Στη συνέχεια, οι Slayer έδωσαν έξι συναυλίες στην Ευρώπη, ενώ στις 15 Ιουλίου εμφανίσητκαν ζωντανά στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Η "Diabolus On Tour 1998 Part II" ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 1998 από το Βανκούβερ του Καναδά, με τους Fear Factory και τους Kilgore να ανοίγουν τις εμφανίσεις των Slayer. Το συγκρότημα έπαιξε 37 συναυλίες μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου και στις 26 του μήνα εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" του Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ τον Οκτώβριο έδωσαν πέντε συναυλίες στην Ιαπωνία και άλλες πέντε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, τις συναυλίες των Slayer άνοιγαν οι Sepultura και οι System of a Down. Το συγκεκριμένο κομμάτι διήρκεσε από τις 24 Οκτωβρίου μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, με το συγκρότημα να δίνει άλλες δύο συναυλίες στο Μπουένος Άιρες και το Σαντιάγο. Την άνοιξη του 1999, περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Meshuggah και τους Sick Of It All και το καλοκαίρι έλαβαν μέρος στην περιοδεία "Ozzfest" σαν δεύτερο όνομα πίσω από τους Black Sabbath. 1. Bitter Peace (Hanneman) - 4:32 2. Death's Head (Hanneman) - 3:34 3. Stain of Mind (Hanneman, King) - 3:24 4. Overt Enemy (Hanneman) - 4:41 5. Perversions of Pain (Hanneman, King) - 3:33 6. Love to Hate (Hanneman, King) - 3:07 7. Desire (Hanneman, Araya) - 4:19 8. In the Name of God (King) - 3:40 9. Scrum (Hanneman, King) - 2:16 10. Screaming form the Sky (Hanneman, Araya, King) - 3:12 11. Point (Hanneman, King) - 4:11 Diabolus in Musica (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 9 Ιουνίου 1998 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Diabolus in Musica" είχε την εξής μορφή:Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσοΚέρι Κινγκ - κιθάραΤζεφ Χάνεμαν - κιθάραΠολ Μπόσταφ - τύμπανα
Χαράλαμπος Χριστόπουλος

Ο Χαράλαμπος Χριστόπουλος (Ανδρίτσαινα Ολυμπίας, πιθανώς το 1809 - Αθήνα, 8 Απριλίου 1871) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, βουλευτής και έξι φορές υπουργός στην περίοδο 1855-1870.

 Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ολυμπίας, του νομού Μεσσηνίας. Άλλες πηγές δίνουν ημερομηνία γεννήσεώς του το 1809, το 1814, το 1815 ή το 1819 σύμφωνα με τον Γεώργιο Κορνούτο, χωρίς να είναι δυνατόν να εντοπιστεί με ακρίβεια από τα υπάρχοντα στοιχεία. Αναφέρεται όμως ότι οι φίλοι του καθηγητές που τον προέπεμψαν, έδωσαν την ημερομηνία 1809. Η οικογένειά του είχε επαναστατήσει και το 1769 εναντίον των Τούρκων. Πατέρας του ήταν ο Χρήστος Χριστόπουλος ή Χρηστόπουλος και αναφέρεται ότι ο Χαράλαμπος ήταν ο τελευταίος του γιος, αδελφός του στρατηγού Τζαννέτου Χριστόπουλου. Μητέρα του ήταν η Αγγελική Τζαννέτου (το γένος Νικολή Τζαννέτου), η οποία ήταν αδελφή του ιδρυτή της Βιβλιοθήκης της Ανδρίτσαινας, Κωνσταντίνου Νικολόπουλου. Πήγε σχολείο στην Αίγινα και παρακολούθησε μαθήματα ως ακροατής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1850 και εκλέχθηκε βουλευτής Ολυμπίας. Έγινε Υπουργός των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως το 1855 μέχρι το 1859 (Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1855, Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη 1857), οπότε και παραιτήθηκε. Ξανά έγινε Υπουργός το 1861 Εσωτερικών στην ίδια κυβέρνηση και ξανά παραιτήθηκε μετά από ένα χρόνο. Εκλέχτηκε ξανά βουλευτής της επαρχίας Ολυμπίας στις βουλευτικές εκλογές του 1865 και ξανά υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου τον Μάρτιο του 1866, Υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη το 1865 και επί των εξωτερικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου του 1870. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 1871. Η κηδεία του έγινε στο Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών (τη Μητρόπολη) παρουσία του βασιλιά και της βασίλισσας, με παρουσία πολλών πολιτικών και του διπλωματικού σώματος, με τιμές εν ενεργεία υπουργού Εξωτερικών. Επικήδειοι λόγοι εκφωνήθηκαν από τους φίλους του καθηγητές Ν.Ι. Σαρίπολο (στην εκκλησία) και Εμμανουήλ Κόκκινο στο νεκροταφείο. Προ του τάφου επικήδειο εκφώνησε και ο πρωθυπουργός. Προς τιμήν του Χριστόπουλου, δόθηκε το όνομά του σε μικρό δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, μεταξύ των οδών Μητροπόλεως και Ερμού, πολύ κοντά στην Καπνικαρέα, πιθανόν εκεί που κατοικούσε.. Χαράλαμπος Χριστόπουλος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Μαρίνος Βρετός (1866). Εθνικόν ημερολόγιον. Εν Αθήναις: Παρά τω Κ. Δραγούμη εκδότη της Πανδώρας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010. Λήμμα Χριστόπουλος Χαράλαμπος, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, Αθήνα, 1931 Κωστής Αιλιανός, Χαράλαμπος Χρ. Χριστόπουλος, υπουργός εξωτερικών, τρεις ημέρες, τέσσερεις μήνες... 1865, 1870-1871, Νέα Εστία, έτος 88, τόμος 176, τεύχος 1863, Σεπτ. 2014, σελ. 121-144 Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.57
Αδεοδάτος της Νάπολης

Ο Αδεοδάτος (ιταλικά : Adeodato, λατινικά : Adeodatus), (απεβίωσε το 672 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 653 έως το 672. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία όπου η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Ιουνίου και 1 Οκτωβρίου.

 Η κύρια ιστορική πηγή για τον Άγιο Αδεοδάτο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε από έναν ανώνυμο συγγραφέα στα τέλη του 8ου-9ου αιώνα. Τα γεγονότα στη Νάπολη εκείνη την εποχή αναφέρονται επίσης στην «Ιστορία των Λομβαρδών» του Παύλου διάκονου και στο «Liber Pontificalis». Δεν έχουν διατηρηθεί πληροφορίες για την προέλευση και τα πρώτα χρόνια της ζωής του Αδεοδάτου. Ανήλθε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον Άγιο Λεόντιο, ο οποίος πέθανε το 652 ή το 653. Είναι πιθανό η ενθρόνισή του να έγινε το 653 ή το 654. Από το 661, αναφέρονται δούκες της Νάπολης σε μεσαιωνικές ιστορικές πηγές έως τότε αναφέρονταν σποραδικά, ο πρώτος από τους οποίους ήταν ο Βασίλειος. Η συνεχής απειλή επιθέσεων στη Νάπολη από τους Λομβαρδούς ανάγκασε τους τοπικούς ευγενείς να δώσουν την εξουσία πάνω στην πόλη σε ένα άτομο με γνώση των στρατιωτικών υποθέσεων ή τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κώνστα Β' να διορίσει έναν δουξ. Ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ την εποχή αυτή έκανε ένα ταξίδι στην Ιταλική χερσόνησο, ήρθε πρώτα στη Ρώμη και στη συνέχεια έφτασε στη Νάπολη, όπου τον υποδέχτηκαν πανηγυρικά οι κάτοικοι και ο κλήρος της πόλης. Από εδώ, ο Κώνστας πήγε στο Ρήγιο και στη συνέχεια στις Συρακούσες. Κατόπιν διαταγής του Αδεοδάτου, χτίστηκε ρητορείο στη Βασιλική του Αγίου Restituta, που ήταν τότε ο καθεδρικός ναός της Νάπολης, και τα λείψανα αυτού του αγίου μεταφέρθηκαν εκεί από το νησί Ίσκια. Το 670 ο επίσκοπος πραγματοποίησε πανηγυρική τελετή για την ταφή των λειψάνων της Αγίας Πατρικίας. Ο Αδεοδάτος πέθανε το 671 ή το 672, έχοντας συμπληρώσει δεκαοκτώ χρόνια στον επισκοπικό θρόνο της Νάπολης. Τάφηκε στο Αβαείο της Παναγίας, όπου αργότερα αφιερώθηκε βωμός στην κρύπτη σε αυτόν και στον Άγιο Κωνστάντιο του Κάπρι. Ο διάδοχος του Αδεοδάτου στον επισκοπικό βαθμό ήταν ο Άγιος Ανιέλος. Λίγο μετά το θάνατό του, ο Αδεοδάτος άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Αυτό αποδεικνύεται από την αναφορά του ονόματός του στο μαρτυρολόγιο του 9ου αιώνα, ο συγγραφέας του οποίου χρησιμοποίησε προγενέστερες εκκλησιαστικές πηγές για τη σύνταξη του. Οι εορτές των Αγίων Αδεοδάτων της Νεάπολης εορτάζονται στις 27 Ιουνίου και την 1η Οκτωβρίου.
Θεόδωρος Ντεγιάννης

Ο Θεόδωρος Ντεγιάννης (1926-2006) ήταν ναύαρχος εν αποστρατεία που ηγήθηκε των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ και στη συνέχεια διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Γρίβα και στην οικουμενική κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα από τις 12 Οκτωβρίου 1989 ως τις 11 Απριλίου 1990.

 Γεννήθηκε το 1926 στην Χαλκίδα, ο μικρότερος σε μια οικογένεια με 5 αδέρφια. Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Ηλίας Ντεγιάννης, ήρωας του πολεμικού ναυτικού. Επίσης πρώτος ξάδερφός του ήταν ο Ιωάννης Ντεγιάννης. Το 1948 αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες Σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και το Senior Officers' War Course της Βρετανικής Ναυτικής Σχολής Πολέμου (Royal Naval College, Greenwich). Ήταν αντίπαλος της δικτατορίας, όπως και η συντριπτική πλειονότητα των αξιωματικών του Ναυτικού. Το 1977 προήχθη σε αντιναύαρχο. Επελέγη ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ τον Ιανουάριο του 1982 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση για σχεδόν τρία χρόνια, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1984, οπότε και ανέλαβε ο πτέραρχος Νικόλαος Κουρής. Από όλους τους ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν αυτός που ενέπνεε την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για τα δημοκρατικά του φρονήματα στην νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Το 1988 ήταν συνιδρυτής του ερευνητικού ινστιτούτου ΕΛΙΑΜΕΠ και ο πρώτος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του. Στο Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής παρέμεινε πρόεδρος ως το 1992.Το 1989 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εθνικής Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Γρίβα και παρέμεινε σε αυτή τη θέση και στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα ως τις 11 Απριλίου 1990.Γνώριζε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 2006.
Μαξ Σρεκ

Ο Μαξιμίλιαν "Μαξ" Σρεκ (γερμ. Max Schreck) (6 Σεπτεμβρίου 1879 στο Βερολίνο, † 20 Φεβρουαρίου 1936 στο Μόναχο) ήταν γερμανός ηθοποιός ο οποίος έμεινε γνωστός κυρίως ως πρωταγωνιστής της βωβής ταινίας τρόμου Νοσφεράτου από το 1922.

 Ο Μαξ Σρεκ σπούδασε υποκριτική στο Berliner Staatstheater. Αφού τελείωσε τις σπουδές, πήγε σε περιοδεία για διάστημα δυο χρόνων εντός του γερμανόφωνου χώρου. Μεταξύ άλλων πέρασε από την Βρέμη, την Ερφούρτη, την Λουκέρνη και την Φρανκφούρτη. Το 1910 παντρεύτηκε την ηθοποιό Φραντζίσκα Οτ, η οποία στο εξής λεγόταν Φάνη Σρεκ. Από το 1919 μέχρι το 1922 εργάστηκε στο θέατρο Münchner Kammerspiele του Μονάχου. Τα χρόνια αυτά γυρίστηκε και η ταινία Der Richter von Zalamea, η πρώτη ταινία στην οποία εμφανίστηκε ο Σρεκ. Το 1922 τον έκλεισε η κινηματογραφική εταιρία Prana Film για την πρώτη και μοναδική παραγωγή της, Nosferatu, eine Symphonie des Grauens, όπου πρωταγωνίστησε ως βρικόλακας κόμης Όρλοκ Νοσφεράτου. Η ταινία αυτή του σκηνοθέτη Φρίντριχ Μουρνάου ήταν μία από τις πιο διάσημες ταινίες όλων των εποχών [1]. Με τον ρόλο αυτό ο Σρεκ κέρδισε παγκόσμια φήμη, ενώ μέχρι σήμερα κάποιοι "ευκολόπιστοι" άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Σρεκ, το όνομα του οποίου στα αγγλικά σημαίνει max horror (maximum horror), ίσως να ήταν πραγματικός βρικόλακας. Το 1923 πρωταγωνίστησε στο κοινωνικό δράμα του Καρλ Γκρούνε (Die Straße), το 1925 πήρε πολύ καλές κριτικές για τον ρόλο του φαρμακοποιού στο "Krieg im Frieden" και το 1927 εμφανίζεται και πάλι σε ταινία του Γκρούνε, το ειρηνιστικό Am Rande der Welt. Κατόπιν επέστρεψε στο θέατρο Münchner Kammerspiele. Εργάστηκε στο εξής στο θέατρο, αλλά συνέχισε να εμφανίζεται σε βωβές ταινίες. Συνεργάστηκε με τους Max Ophüls, Μπερτ Μπρεχτ και Καρλ Βάλεντιν. Συνολικά γύρισε περισσότερες από σαράντα ταινίες (μεταξύ άλλων και η "Ritter der Nacht" από το 1928). Επίσης έδωσε την φωνή του στον χαρακτήρα του Abbé Maria στην γερμανική εκδοχή του Κόμη Μόντε Χρίστο του Rowland V. Lee (1934). Το Φεβρουάριο του 1928 συμμετείχε σε σατυρικό, αντιφασιστικό πρόγραμμα της Έρικα Μαν ("Die Pfeffermühle") στο "Bonbonniere" του Μονάχου, στο δεύτερο μέρος του οποίου παρουσίαζε το κείμενο "Der Koch", όπου αναφέρεται σε έναν παντοδύναμο και δικτατορικό δημαγωγό, στον οποίο κανείς δεν προβάλλει αντίσταση. Ο Σρεκ πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 56 ετών, αφού λίγο πριν είχε υποδυθεί τον ιεροεξεταστή σε παράσταση του Ντον Κάρλος. Στις 14 Μαρτίου κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Waldfriedhof του Βερολίνου. Το 2000 ο σκηνοθέτης E. Elias Merhiges αποτίει φόρο τιμής τόσο στο θρυλικό "Νοσφεράτου" όσο και στο μύθο που τον περιβάλλει με την ταινία Shadow of the Vampire (Στη Σκιά Του Βρικόλακα), όπου ο Γουίλεμ Νταφόε υποδύεται τον μυστηριώδη Μαξ Σρεκ σε φανταστικό σετ του "Νοσφεράτου". Στην ταινία Ο Μπάτμαν Επιστρέφει ο Κρίστοφερ Γουόκεν υποδύεται χαρακτήρα με όνομα "Max Schreck". Ο σκηνοθέτης της ταινίας Τιμ Μπάρτον χαρακτήρισε την ιδέα του αυτή ως "in-joke". Οι περισσότεροι χαρακτήρες της ταινίας Βλέπω το Θάνατό σου έχουν τα ονόματα σκηνοθετών ή αστέρων ασπρόμαυρων ταινιών τρόμου, συμπεριλαμβανομένου του πράκτορα του FBI Σρεκ, ως φόρο τιμής στον Μαξ Σρεκ.
Αρκάντιους Μίλικ

Ο Αρκάντιους Κρίστιαν Μίλικ (πολωνικά: Arkadiusz Krystian Milik, 28 Φεβρουαρίου 1994) είναι Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Γιουβέντους, με δανεισμό από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ.

 Ο Μίλικ ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Ροζβόι Κατοβίτσε. Το 2011 υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την Γκούρνικ Ζάμπζε και το 2012 πήρε μεταγραφή για την Μπάγερ Λεβερκούζεν και αργότερα δόθηκε δανεικός στην Άουγκσμπουργκ και τον Άγιαξ. Το 2015-16 αποκτήθηκε από τον Άγιαξ με τετραετές συμβόλαιο για 2,8 εκατομμύρια ευρώ. Όσο αγωνιζόταν για τον Άγιαξ, ο Μίλικ ήταν ένας από τους πρώτους σκόρερ της Έρεντιβίζιε, σκοράροντας 21 γκολ. Την 1η Αυγούστου 2016 αποκτήθηκε από την Νάπολι για 35 εκατομμύρια ευρώ, προς αντικατάσταση του Γκονσάλο Ιγκουαΐν. Από το 2021 αγωνίζεται ως δανεικός στη γαλλική Μαρσέιγ. Σε επίπεδο εθνικών, ο Μίλικ έχει εκπροσωπήσει την Πολωνία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.
Ζαγιατουλέκ και Χιουχίλου

Το Ζαγιατουλέκ και Χιουχίλου είναι έπος των Μπασκίρ, ενός λαού που ζει στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Είναι ένα από τα πρώτα μνημεία της επικής δημιουργικότητας του λαού των Μπασκίρ.

 Στο επικό "Ζαγιατουλέκ και Χιουχίλου" η ιστορία αφορά την αγάπη του θρυλικού μπατίρ Ζαγιατουλέκ και της Χιουχίλου. Όπως και στα αρχαία έπη "Ουραλμπατίρ" και "Ακμπουζάτ", η δράση λαμβάνει χώρα όχι μόνο στο έδαφος, αλλά και στον φανταστικό υποβρύχιο κόσμο. Τα γεγονότα στην ιστορία ξεδιπλώνονται σε ένα επικό-παραμυθιακό σχέδιο . Γοητευμένος από την ομορφιά της υποβρύχιας πριγκίπισσας Χιουχιλού, ο Ζαγιατουλέκ βυθίζεται στο βυθό της λίμνης και την παντρεύεται. Αλλά σύντομα θα χάσει τη ζωή στη γη. Η Χιουχίλου προσπαθεί να τον αποσπάσει από θλιβερές σκέψεις, του δείχνει το παλάτι του πατέρα της και διάφορους θησαυρούς του υποβρύχιου κόσμου. Επίσης γίνονται αναφορές στο βουνό Μπαλκάν-Τάου. Ο Ζαγιατουλέκ παρατηρεί αμέσως την αντικατάσταση και απαντά με ένα τραγούδι που δοξάζει το Μπαλκαντάου. Τέλος, ο βασιλιάς αναγκάζεται να απελευθερώσει τον Ζαγιατουλέκ στην πατρίδα του με την κόρη του και να του δωρίσει ένα κοπάδι αλόγων με τον Τουλπάρ ως προίκα. Όμως, σύντομα ο πατέρας του Ζαγιατουλάκ, ο θρυλικός Σαμάρ Χαν, πεθαίνει και οι έξι γιοι του αρχίζουν να αγωνίζονται για το θρόνο του Χαν. Ο λαός ονόμασε βασιλιά τον Ζαγιατουλέκ για την εδραίωση της ειρήνης και της τάξης στη χώρα. Πριν φύγει, η Χιουχίλου προειδοποίησε τον σύζυγό της: «σας περιμένω, αλλά δεν θα ζήσω περισσότερο από σαράντα μέρες χωρίς τη λίμνη Ασιλικούλ και εσάς». Ο Ζαγιατουλέκ εγκατέστησε την ειρήνη στη χώρα. Όντας απασχολημένος με τις υποθέσεις του κράτους, δεν είδε πως έφτασε η καθορισμένη ώρα. Ταξίδευε σε ένα τουλπάρ στο βουνό Μπαλκάν-Τάου, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά - η μικρή γοργόνα πέθαινε από τη λαχτάρα, προσβλέποντας στον αγαπημένο της, ο οποίος ήθελε άλλη μια μέρα για να φτάσει. Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα και ο Ζαγιατουλέκ σκοτώθηκε με ένα δαμάσκηνο δόρυ στον τάφο της Χιουχίλου. Με βάση το έπος, το 2015, εκτελέστηκε το μπαλέτο "Ομορφιά Νερού" στο Μπασκορτοστάν. Το έπος αναφέρει τα παρακάτω γεωγραφικά τοπωνύμια της επαρχία Νταβλεκανόφσκι του Μπασκορτοστάν. Όρος Μπαλκάν-Τάου (Ζαϊτουλιάκταου) λίμνη Καντρικούλ, λίμνη Ασλικούλ Άρθρο στο Bashkortostan: Σύντομη Εγκυκλοπαίδεια [1] Akhmetshin B.G Zaytulyak menen Khyuhilu / / Εγκυκλοπαίδεια Μπασκίρ . - Ufa: Bashkir Encyclopedia GAUN, 2015-2019. - ISBN 978-5-88185-306-8 . Σχετικά με τη λίμνη Asslykul από την "γοργόνα Bashkir" V. Ι. Dahl "Zayatulyak και Khukhyl" "Zayatulyak και Khukhylu" (στα αγγλικά lang ) «Заятүләк менән Һыуһылыу» (на башк.языке) στο YouTube «Заятүләк менән Һыуһылыу» (на башк.языке) στο YouTube «Заятүләк менән Һыуһылыу» (на башк.языке в исп. этно-рок группы «Аргымак») στο YouTube «Заятүләк менән Һыуһылыу» (на башк.языке в исп. этно-рок группы «Аргымак») στο YouTube «Заятүләк менән Һыуһылыу» (на башк.языке в исп. этно-рок группы «Аргымак») στο YouTube
Εριχθόνιος

Ο Εριχθόνιος ήταν μυθικός βασιλιάς της Αθήνας. Βασίλεψε αφού εξόρισε από τον θρόνο τον Αμφικτύονα. Σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν μισός άνθρωπος και μισός φίδι. Ήταν αυτός που τοποθέτησε το ξύλινο άγαλμα της Αθηνάς σε ναό αφιερωμένο στη θεά (στους κλασικούς χρόνους φυλασσόταν στο Ερέχθειο) και ίδρυσε γιορτή προς τιμή της, τα Αθήναια. Αργότερα ο Θησέας όταν ένωσε όλες τις αθηναϊκές κοινότητες σε μία, μετονόμασε τη γιορτή σε Παναθήναια.

 Υπάρχουν δύο εκδοχές για την καταγωγή του Εριχθόνιου. Η πρώτη τον θέλει γιο του θεού Ηφαίστου και της Ατθίδος, κόρης του βασιλιά της Αθήνας Κραναού, από την οποία πήρε το όνομα της η Αττική. Η δεύτερη εκδοχή του μύθου αναφέρει ως γονέα του τον Ήφαιστο, του οποίου το σπέρμα δέχτηκε η γη στη θέα της νεογέννητης Αθηνάς. Σύμφωνα με τον μύθο ο Εριχθόνιος γεννήθηκε ως φίδι. Η Αθηνά τον έκλεισε σε ένα καλάθι και τον εμπιστεύτηκε στις τρεις κόρες του Κέκροπα, Έρση, Πάνδροσο και Άγραυλο, με την εντολή να μην το ανοίξουν. Μόνο η Πάνδροσος υπάκουσε όμως στη θεά. Όταν οι άλλες δύο κοπέλες άνοιξαν το καλάθι αντίκρισαν ένα μωρό τυλιγμένο με δύο φίδια. Ο τρόμος τους ήταν τέτοιος που έπεσαν από τον βράχο της Ακρόπολης. Η Αθηνά όταν κατάλαβε οτι οι κόρες του Κέκρωπα αυτοκτόνησαν απο τα νεύρα της εκτόξευσε ενα βράχο απο την Ακρόπολη και έτσι δημιουργήθηκε ο Λυκαβηττός. Κατά μια άλλη εκδοχή, όταν οι κόρες του Κέκροπα άνοιξαν το καλάθι, είδαν μόνο το φίδι και αφού έπεσαν από την Ακρόπολη, το φίδι κρύφτηκε στην ασπίδα της Αθηνάς. Η θεά τον μεταμόρφωσε σε άνθρωπο, τον μεγάλωσε και τον δίδαξε πρώτον να ιππεύει άμαξα με τέσσερα άλογα. Σύμφωνα πάλι με τον Απολλόδωρο, ο Εριχθόνιος ήταν παιδί που είχε ως φρουρό ένα φίδι. Ο Εριχθόνιος παντρεύτηκε τη νύμφη Πασιθέα και απέκτησαν ένα γιό, τον Πανδίονα. Ο Πανδίονας ο Α΄ λοιπόν έκανε με τη νύμφη Ζευξίππη δύο κόρες, την Πρόκνη και τη Φιλομήλα και δύο γιους, τον Ερεχθέα και τον Βούτη. Γιος του Ερεχθέα ήταν ο Κέκροπας ο νεότερος, του οποίου ο γιος, ο Πανδίονας ο Β΄ ήταν ο πατέρας του Αιγέα και παππούς του ήρωα Θησέα.
Μαργαρίτα της Σικελίας, παλατινή κόμισσα του Ρήνου

Η Μαργαρίτα, ιταλ. Margherita di Sicilia-Aragona (1331 - 1377) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Σικελίας και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα τού Ρήνου.

 Ήταν η τέταρτη κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης τού Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Παντρεύτηκε το 1348 τον Ροδόλφο Β΄ παλατινό κόμη του Ρήνου. Δεν απέκτησαν απογόνους. Backman, Clifford R. (1995). The Decline and Fall of Medieval Sicily: Politics, Religion, and Economy in the reign of Frederick III, 1296-1337. Cambridge University Press. mittelalter: wittelsbacher der pfalz
Κάτω Καρυδιά Σερρών

Η Κάτω Καρυδιά, έως το 1927 γνωστή ως Βράνκοβον ή Βράνκο Τσιφλίκ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

 Βρισκόταν σε υψόμετρο 140 μέτρων στους δυτικούς πρόποδες του Ορβήλου όρους, σε απόσταση 3.5 χλμ. βορειοδυτικά του χωριού Άγκιστρο Σερρών. Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη δημογραφική μελέτη «Οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στατιστική και Εθνογραφική Μελέτη» του Αλεξάντρ Συνβέ που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι ο οικισμός αποτελούνταν από 100 κατοίκους, ενώ στη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμάται ότι το 1900 το Βράνκοβον είχε 100 κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός είχε 100 εξαρχικούς κατοίκους. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και τον προσδιορισμό των ελληνοβουλγαρικών συνόρων με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Οι κάτοικοί του τον εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν 1.5 χλμ. βορειότερα, στον σημερινό οικισμό Νόβο Χότζοβο της Βουλγαρίας. Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Τσιγγέλι (Άγκιστρο), μαζί με τα χωριά Χόντζιοβον (Άνω Καρυδιά), Τρίνκα (Δαμάσκηνο) και Λέχοβον (Κρασοχώρι), ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Κάτω Καρυδιά. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στην Κάτω Καρυδιά εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων. Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 ο οικισμός εκκενώθηκε, λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων και της επικείμενης γερμανικής εισβολής. Τα μεταπολεμικά χρόνια, ο οικισμός παρέμεινε απομονωμένος από τον υπόλοιπο νομό Σερρών, λόγω χαρακτηρισμού της ευρύτερης περιοχής ως στρατιωτικής απαγορευμένης ζώνης έως το τέλος της δεκαετίας του 1980. Σήμερα σώζεται μόνο το κτήριο της εκκλησίας του Αγ. Αθανασίου, περίπου 100 μέτρα βορειοανατολικά από το σημείο όπου βρισκόταν ο οικισμός. Κάτοψη του οικισμού, πριν καταστραφεί, είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες του 1945 από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Στην περιοχή λειτουργεί από το 2002 ένας υδροηλεκτρικός σταθμός.
Μίλαν Μπόγιοβιτς

Ο Μίλαν Μπόγιοβιτς είναι ένας Σέρβος ποδοσφαιριστής, ο οποίος τελευταία αγωνίζεται ως Κεντρικός επιθετικός. Από το καλοκαίρι του 2016 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Σερβίας για την Μλάντοστ Λουτσάνι.

 Ο Μπόγιοβιτς ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Παρτιζάν Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο), οπού δεν τα κατάφερε στην πρώτη ομάδα. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Ραντνίτσκι Στόμπεξ , έπειτα στην Σρεμ και την Τελεόπτικ. Από το 2007 έως το 2012 ο Μπόγιοβιτς έπαιξε σε 138 παιχνίδια στην Σερβική SuperLiga, σημειώνοντας 36 γκολ, παίζοντας στις Κουκαρίτσκι, Γιαγκόντινα και Βοϊβοντίνα. Στο μεταγραφικό παράθυρο του χειμώνα του 2013 ο Μπόγιοβιτς μετακόμισε στο Αγρίνιο της Ελλάδας για τον Παναιτωλικό. Το 2014 έπαιξε στην Ισραηλινή Πρέμιερ Λιγκ για την Μπνέι Σακχίν. Το 2015 ο Μίλαν Μπόγιοβιτς επέστρεψε στην Ελλάδα για την Αθλητική Ένωση Λάρισας, όμως από τον Ιούνιο, έως τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν μπορούσε να αγωνιστεί εξ'αιτίας την ληγμένης του κάρτας visa. Πλέον αγωνίζεται στην Μλάντοστ Λουτσάνι, όπου και μετράει 9 γκολ σε 15 εμφανίσεις. Έχει συνολικά σκοράρει 99 τέρματα σε 328 συμμετοχές μέχρι σήμερα. http://www.aelole.gr/2015/01/blog-post_48.html http://crimsonscorer.gr/index.php/ael/item/7379 Αρχειοθετήθηκε 2016-01-21 στο Wayback Machine. Προφίλ του Μίλαν Μπόγιοβιτς στο transfermarkt.co.uk: http://www.transfermarkt.co.uk/milan-bojovic/profil/spieler/47048 Προφίλ του Μίλαν Μπόγιοβιτς στο UEFA.com: http://www.uefa.com/teamsandplayers/players/player=250037512/profile/index.html Μίλαν Μπόγιοβιτς: Στατιστικά Καριέρας, στο Soccerway: http://gr.soccerway.com/players/milan-bojovic/47288/
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών

Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών αποτελεί το βασικό όργανο εκπροσώπωσης των Ελλήνων εφοπλιστών. Συγκροτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1916 και χρησιμοποιούσε το Μέγαρο Σπυράκη στον Πειραιά για τις εγκαταστάσεις της. Ο πρώτος της πρόεδρος ήταν ο Λεωνίδας Εμπειρίκος ενώ η σημερινή πρόεδρος είναι η Μελίνα Τραυλού Υπάρχει επίσης παράρτημα της στο Λονδίνο της Αγγλίας το οποίο ιδρύθηκε το 1935 από τον Άγγελο Λούζη.

 Σκοπός της Ένωσης, σύμφωνα με το Καταστατικό της, είναι η προστασία και προώθηση των συμφερόντων της Ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας. Στα 102 χρόνια λειτουργίας της Ένωσης συγκροτήθηκαν 53 Διοικητικά Συμβούλια και εκλέχθηκαν 16 Πρόεδροι.Η ΕΕΕ δραστηριοποιείται σε συνεργασία με διεθνή και ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και ενδιαφερόμενους φορείς. Έχει επίσης τακτικές συναντήσεις με τη Διεθνή Ένωση Εταιρειών Ταξινόμησης (IACS) και μεμονωμένες εταιρείες ταξινόμησης. Η ΕΕ διατηρεί συνεχείς διμερείς σχέσεις με άλλες ενώσεις εφοπλιστών. Επιπλέον, επισκέπτεται τακτικά τις Η.Π.Α. και συναντιέται με τη Διοίκηση και το Κογκρέσο για την προώθηση κοινών στρατηγικών συμφερόντων και την καλύτερη κατανόηση των θαλάσσιων θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος.Σε εθνικό επίπεδο, η ΕΕΕ συνεργάζεται με τις Ελληνικές αρχές, ιδίως με το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και οργανώσεις ναυτικών σχετικά με την ανταγωνιστικότητα της χώρας, τις προσλήψεις ναυτικών και τη θαλάσσια εκπαίδευση.Τα τελευταία χρόνια τα μέλη του συνδέσμου έχουν αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες κοινωνικής ευθύνης, με το αποκορύφωμα να είναι η ίδρυση της «Συν-Ένωσις» το 2016, μιας αστικής, μη κερδοσκοπικής εταιρείας κοινωνικής προσφοράς Ελληνικού εφοπλισμού. Λεωνίδας Α. Εμπειρίκος, 1916 – 1920 Σταμάτιος Γ. Εμπειρίκος, 1924 – 1934 Νικόλαος Γ. Κυριακίδης, 1934 – 1935 Βασίλειος Ι. Γουλανδρής, 1935 – 1936 Μιχαήλ Ι. Πνευματικός, 1936 – 1938 Κωνσταντίνος Ν. Μίχαλος, 1938 – 1946 Λουκάς Ν. Νομικός, 1946 – 1950 Νικόλαος Δ. Λυκιαρδόπουλος, 1950 – 1960 Στρατής Γ. Ανδρεάδης, 1960 – 1974 Κενή θέση, 1974 – 1975 Αντώνης Ι. Χανδρής, 1975 – 1981 Αριστομένης Μ. Καραγεώργης, 1981 – 1984 Στάθης Γ. Γουρδομιχάλης, 1984 – 1991 Γιάννης Γ. Γκούμας, 1991 – 1997 Γιάννης Κ. Λύρας, 1997 – 2003 Νίκος Δ. Ευθυμίου, 2003 – 2009 Θεόδωρος Ε. Βενιάμης, 2009 – 2022 Μελίνα Τραυλού, 2022 – σήμερα Εκτός όμως από την κύρια αυτή Ένωση, στην οποία συμμετέχουν πλοιοκτήτες ποντοπόρων πλοίων, υπάρχει και ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (πρώην Ένωση Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων), που ιδρύθηκε το 1921 και εκπροσωπεί τον κλάδο των επιβατηγών πλοίων, δηλαδή τα επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία των ακτοπλοϊκών μας συγκοινωνιών, τα επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία διεθνών πλοίων (γραμμή Ελλάδας - Ιταλίας), καθώς και τα κρουαζιερόπλοια. Ιστοσελίδα Συν-Ένωσις