Γεωαρχαιολογία

Ο όρος γεωαρχαιολογία περιγράφει την εφαρμογή των γεωεπιστημών για την επίλυση ερευνητικών προβλημάτων στην αρχαιολογία. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των επιστημών της γεωλογίας και της αρχαιολογίας χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η γεωλογία και η προϊστορική αρχαιολογία αναπτύχθηκαν ουσιαστικά παράλληλα. Στη γεωαρχαιολογία είναι σύνηθες να εξετάζεται κυρίως ένα υποσύνολο των γεωεπιστημών όπως η γεωμορφολογία, η ιζηματολογία και η στρωματογραφία. Σύμφωνα με τον Renfrew (1976) «εφόσον η αρχαιολογία ή τουλάχιστον η προϊστορική αρχαιολογία ανακτά σχεδόν όλα τα βασικά δεδομένα με ανασκαφή, κάθε αρχαιολογικό πρόβλημα ξεκινά ως πρόβλημα στη γεωαρχαιολογία»

 Οι απαρχές της επιστημονικής αρχαιολογίας τον 19ο αιώνα συνδέονται στενά με την παράλληλη ανάπτυξη της γεωλογίας. Η συγκεκριμένη διεπιστημονική προσέγγιση οφείλεται στον Τσαρλς Λάιελ, ο οποίος έγραψε το Principles of Geology (Αρχές της Γεωλογίας), 1830-33, που θεωρείται ευρέως ως ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης γεωλογίας, αλλά και το The Geological Evidences of the Antiquity of Man (Γεωλογικές Μαρτυρίες της Αρχαιότητας του Ανθρώπου) το 1863. Από όλες τις επιστημονικές εξελίξεις στην αρχαιολογία, η σημαντικότερη πιθανώς ήταν η ανάπτυξη τεχνικών τηλεπισκόπησης που σχεδιάστηκαν για τον εντοπισμό και τον εντοπισμό θαμμένων στοιχείων πριν από την ανασκαφή. Η αεροφωτογραφία παρείχε για πολλά χρόνια το βασικό στήριγμα της τηλεπισκόπησης που εφαρμόζεται στην αρχαιολογία, αλλά τα τελευταία χρόνια υπήρξε αυξανόμενη συνειδητοποίηση της πιθανής χρήσης δορυφορικών πολυφασματικών δεδομένων. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της τηλεπισκόπησης πραγματοποιείται στο έδαφος, χρησιμοποιώντας τεχνικές που αναπτύχθηκαν και τροποποιήθηκαν από τη γεωφυσική έρευνα. Σε αυτές περιλαμβάνονται τεχνικές ηλεκτροδιασκόπησης και μαγνητομετρίας, όπως επίσης το γεωραντάρ, η μέθοδος ηχητικής διερεύνησης κ.ά. Clark, A. (1996). Seeing beneath the soil: prospecting methods in archaeology. Braintree: B.T. Batsford. ISBN 0-203-16498-9. Karali, l.; Afonasin, E. (2019). «An Outline of the History of Archaeology». Schole: 823-840. doi:10.25205/1995-4328-2019-13-2-823-840. Pollard, A.M. (1999). «Geoarchaeology: an introduction». Geological Society London Special Publications: 7-14. doi:10.1144/GSL.SP.1999.165.01.01. Renfrew, C. (1976). «Archaeology and the Earth Sciences». Στο: Davidson, D.A. Geoarchaeology: Earth Science and the Past. Boulder, Colorado: Westview Press. σελ. 1-5. ISBN 9780715609255. Renfrew, C.· Bahn, B. (2001). Αρχαιολογία: Θεωρίες, μεθοδολογία και πρακτικές εφαρμογές. Αθήνα: Ινστιτούτο του Βιβλίου-Α. Καρδαμίτσα. ISBN 978-960-354-329-9. Riley, D.N.· Bewley, R.H. (1996). Aerial Archaeology in Britain. Shire, England: Princes Risborough. ISBN 978-0747803225. Shennan, I.· Donoghue, D.N.M. (1992). «Remote sensing in archaeological research». Στο: Pollard, A.M. New Developments in Archaeological Science. Proceedings of the British Academy 77. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 223–232. ISBN 978-0-19-726118-7. The Laboratory of Geoarchaeology, Kazakhstan Information about Geoarchaeological work in Central Asia SASSA (Soil Analysis Support System for Archaeologists) Αρχειοθετήθηκε 2007-02-06 στο Wayback Machine.