Σουριναμέζικες γενικές εκλογές 2020

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Σουρινάμ στις 25 Μαΐου 2020. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα με την οικονομική κρίση στο Σουρινάμ, καθώς και με την κρίση της πανδημίας COVID-19.

 Οι 51 έδρες στην Εθνοσυνέλευση εκλέγονται χρησιμοποιώντας την αναλογική εκπροσώπηση με κομματική λίστα με τη μέθοδο D'Hondt σε δέκα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που περιέχουν μεταξύ δύο και δεκαεπτά εδρών. Οι δέκα εκλογικές περιφέρειες είναι συναφείς με τις δέκα διοικητικές περιφέρειες του Σουρινάμ . Οι ψηφοφόροι έχουν επίσης την επιλογή να δώσουν μια προτιμησιακή ψήφο για έναν από τους υποψηφίους στην επιλεγμένη λίστα, προκειμένου να αυξήσουν τη θέση τους στον κατάλογο και οι υποψήφιοι που έχουν λάβει τις περισσότερες προτιμησιακές ψήφους στους καταλόγους που έλαβαν έδρες κηρύσσονται εκλεγμένοι. Στη συνέχεια, η Εθνοσυνέλευση εκλέγει τον Πρόεδρο. Αμφότεροι οι συνασπισμοί V7 και A-Combination διαλύθηκαν λίγο μετά τις προηγούμενες εκλογές. Οι εκλογικές συμμαχίες (οι οποίες ενδέχεται να επέτρεπαν στις υπόλοιπες ψήφους των συνδυασμένων κομμάτων να αποκτήσουν επιπλέον έδρα) απαγορεύθηκαν το 2019. Το Κόμμα του Αμαζονίου και το Κόμμα για το Νόμο και την Ανάπτυξη αποφάσισαν να συνεργαστούν για τις εκλογές, με τους υποψηφίους του Κόμματος του Αμαζονίου να εμφανίζονται στον κατάλογο του Κόμματος Νόμου και Ανάπτυξης. Το ζεύγος των ABOP και Pertjajah Luhur, καθώς και οι BEP και HVB, αποφάσισαν επίσης να συνεργαστούν, ανοίγοντας τους καταλόγους τους σε ορισμένες περιοχές στις άλλες, εάν δεν υπήρχε μια βιώσιμη παρουσία εκεί. Καθώς ένα νέο κοινοβούλιο εκλέγει τον πρόεδρο της χώρας μετά τη συνεδρίασή του, ο κάτοχος της προεδρίας Ντέσι Μπουτέρσε (ο οποίος κυβερνούσε από το 2010) και το NDP του ήλπιζαν να κερδίσουν μια εκλογική νίκη προκειμένου να τον επανεκλέξουν για τρίτη θητεία, με αυτόν τον τρόπο διατηρώντας την εθνική του ασυλία από τη σύλληψη για κατηγορίες ανθρωποκτονίας, για τις οποίες καταδικάστηκε από στρατιωτικό δικαστήριο του Σουρινάμ το 2019 σχετικά με τη συμμετοχή του στις δολοφονίες του Δεκεμβρίου. Η Ευρωπόλ είχε επίσης ενεργό ένταλμα για τη σύλληψή του από τις 16 Ιουλίου 1999 για εμπόριο κοκαΐνης αν και το Σουρινάμ δεν εκδίδει τους δικούς του πολίτες. Σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα των WikiLeaks που κυκλοφόρησαν το 2011, ο Μπουτέρσε δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο ναρκωτικών μέχρι το 2006. Το δεύτερο υπουργικό συμβούλιο του Μπουτέρσε ανέλαβε καθήκοντα το 2015 εν μέσω ύφεσης που θα κορυφωθεί τον επόμενο χρόνο. Το χρέος της χώρας θα κατέληγε σχεδόν να διπλασιαστεί μεταξύ του 2015 και του 2019, εν μέρει λόγω των οικονομικών δεινών καθώς και της αύξησης των κρατικών δαπανών και της πρόσληψης νέων κυβερνητικών υπαλλήλων, οι οποίοι τότε αποτελούσαν το 53% του εργατικού δυναμικού της χώρας (με μέσο μισθό κάτω από 350 $ ανά μήνα). Μια δημοσκόπηση μεταξύ των αναγνωστών στην ιστοσελίδα της Dagblad Suriname, μιας δημοφιλούς εφημερίδας, έδειξε ότι περίπου δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, γύρω στο 90% ανησυχούσε για τα χρέη που έπρεπε να εξοφλήσει το Σουρινάμ. Τον Ιανουάριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι το ισοδύναμο περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ είχε εξαφανιστεί από την Κεντρική Τράπεζα του Σουρινάμ (CBvS). Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Ρόμπερτ-Γκράι φαν Τρικτ, τέθηκε υπό κράτηση υπό την υποψία σύγκρουσης συμφερόντων και παραποίησης ημερομηνιών για το δάνειο. Τον Απρίλιο η Εισαγγελία υπέβαλε αίτημα στην Εθνοσυνέλευση για να απαγγείλει κατηγορίες σε βάρος του υπουργού Οικονομικών Γκίλμορε Χέφτραντ με σκοπό να τον διώξει ποινικά. Η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης προέβλεψε επίσης πτώση 5,6% στην οικονομία λόγω του COVID-19, και την ίδια στιγμή, οι τιμές για το πετρέλαιο (ένα πηγάδι του οποίου ανακαλύφθηκε πρόσφατα στα ανοικτά της χώρας) μειώθηκαν απότομα, προκαλώντας απώλεια τόκων από επενδυτές. Η κυβέρνηση ενέκρινε επίσης έναν νόμο στις 22 Μαρτίου για τον προσωρινό αποκλεισμό συναλλαγών συναλλάγματος ως αποτέλεσμα της πτώσης της αξίας του δολαρίου Σουρινάμ . Την 1η Απριλίου η Standard & Poor's υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας από B σε CCC. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Το πρώτο κρούσμα στο Σουρινάμ διαγνώστηκε στις 13 Μαρτίου και η χώρα έκλεισε τα σύνορά της την επόμενη μέρα. Τις επόμενες εβδομάδες εφαρμόστηκε απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 8 μ.μ. έως τις 6 π.μ. Η ψηφοφορία δεν είχε πιστοποιηθεί επίσημα τέσσερις ημέρες μετά τις εκλογές. Τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης ισχυρίστηκαν ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κυβερνών Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα προσπάθησε να παραβιάσει τα αποτελέσματα. Στις 28 Μαΐου ο Ρόνι Μπρούνσουικ του κόμματος της αντιπολίτευσης Γενικό Κόμμα Απελευθέρωσης και Ανάπτυξης, δήλωσε ότι άτομα που συνδέονται με το NDP, συμπεριλαμβανομένου του εγγονού του Ντέσι Μπουτέρσε, είχαν έρθει στο κτίριο όπου γινόταν η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων και αποπειράθηκαν να κλέψουν κουτιά ψήφων και να βαλουν φωτιές. Στις 28 Μαΐου η Onafhankelijk Kiesbureau (Ανεξάρτητη Εκλογική Υπηρεσία) ανακοίνωσε ότι θα χρειάζονταν τουλάχιστον δύο εβδομάδες για να κηρυχθούν τα εκλογικά αποτελέσματα οριστικά. Αφού εντοπίστηκαν τέσσερις νέες περιπτώσεις COVID-19, η διαδικασία μέτρησης των ψήφων διεκόπη. Τα τελικά αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 16 Ιουνίου, χωρίς αλλαγή στην κατανομή των εδρών σε σχέση με τα πρώτα στοιχεία. Οι υποψήφιοι είχαν στη συνέχεια δύο εβδομάδες είτε για να εγείρουν αντιρρήσεις είτε να εγκρίνουν τα αποτελέσματα. Στις 19 Ιουνίου η Ανεξάρτητη Εκλογική Υπηρεσία κήρυξε τα αποτελέσματα δεσμευτικά, αλλά τα αποτελέσματα των περιφερειών Tammenga και Pontbuiten θα επανεξεταστούν και τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν εντός τριών εβδομάδων. Στις 3 Ιουλίου τα αποτελέσματα των Tammenga και Pontbuiten κηρύχθηκαν δεσμευτικά. Υπήρξαν μόνο μικρές αλλαγές στις μετρήσεις και δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές. Το VHP είχε το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα από το 1973, υπερδιπλασιάζοντας τον προηγούμενο αριθμό εδρών του και έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση. Το NDP του προέδρου Ντέσι Μπουτέρσε έχασε περισσότερο από το ένα τρίτο των εδρών του, το οποίο οφείλεται εν μέρει στα οικονομικά προβλήματα της χώρας και στις ποινικές κατηγορίες εναντίον του. Το ABOP είχε το καλύτερο αποτέλεσμα από την ίδρυσή του το 1990, κερδίζοντας οκτώ έδρες, ενώ το PL είχε το χειρότερο αποτέλεσμα από την σύστασή του, κερδίζοντας μόνο δύο έδρες, με μία από αυτές να είναι μέλος του ABOP που ενεργούσε ως lijstduwer στη Γουανίκα. Στις 28 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι τα VHP και ABOP είχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για μια κυβέρνηση συνασπισμού και ότι ήταν πιθανό να συμπεριληφθεί το NPS. Το PL εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον. Ο συνασπισμός των τεσσάρων κομμάτων θα είχε 33 έδρες (πλειοψηφία) στην Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, η εκλογή του Προέδρου της χώρας απαιτεί υπερπλειοψηφία δύο τρίτων στη Συνέλευση, πράγμα που σημαίνει ότι ο συνασπισμός θα χρειαζόταν είτε έναν άλλο βουλευτή από το NDP είτε το BEP να συνεργαστεί για να εκλέξει την επιλογή του συνασπισμού ή θα πρέπει να υποβάλει έναν υποψήφιο αποδεκτό σε τουλάχιστον ένα από τα άλλα δύο κόμματα. Εάν οι προεδρικές εκλογές δεν εκλέξουν υποψήφιο, πραγματοποιείται κοινή συνεδρίαση της Συνέλευσης, των περιφερειών και των θερέτρων ( De Verenigde Volksvergadering ), με έναν νικητή να εκλέγεται με πλειοψηφία. Στις 30 Μαΐου ανακοινώθηκε ότι είχε σχηματιστεί συνασπισμός που αποτελείται από VHP, ABOP, NPS και PL. Ο αρχηγός του VHP Τσαν Σαντόχι ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για πρόεδρος του Σουρινάμ και ο ηγέτης του ABOP RΡόνι Μπρούνσουικ ανακοινώθηκε ως υποψήφιος του συνασπισμού για το αξίωμα του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Άλλες θέσεις που κατανέμονται βάσει της συμφωνίας περιλαμβάνουν τον Αντιπρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης και τον διοικτή της Κεντρικής Τράπεζας του Σουρινάμ για το VHP, τον υπουργό Εσωτερικών και τον υπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων για το PL, και τον υπουργό Παιδείας και τον υπουργό Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου για το NPS. Ο ABOP έλαβε τον διορισμό αντιπροέδρου, καθώς και τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Αστυνομίας, υπουργό Εμπορίου, Βιομηχανίας & Τουρισμού και υπουργό Φυσικών Πόρων και Περιφερειακής Ανάπτυξης. Οι υπόλοιπες υπουργικές θέσεις έπρεπε να κατέχονται από το VHP. Στις 29 Ιουνίου η Εθνοσυνέλευση συνεδρίασε για την πρώτη της συνεδρίαση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ρόνι Μπρούνσουικ εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης χωρίς αντίπαλο. Ο Ντιου Σάρμαν έγινε Αντιπρόεδρος. Την 1η Ιουλίου ο Πολ Σομοχάρτζο, πρόεδρος του Pertjajah Luhur και συνεργάτης της νέας κυβέρνησης, διαγνώστηκε με COVID-19. Οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι ο πρόεδρος της NPS Γκρέγκορι Ρούσλαντ και ο πρόεδρος της ABOP Ρόνι Μπρούνσουικ ήταν επίσης θετικοί στον COVID-19. Στις 3 Ιουλίου ο Ντιου Σάρμαν, αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, ανακοίνωσε ότι οι προεδρικές εκλογές θα αναβληθούν έως τις 10 Ιουλίου το νωρίτερο, με την ψηφοφορία να ορίζεται αργότερα για τις 13 Ιουλίου. Οι πιθανοί υποψήφιοι υποχρεώθηκαν να ανακοινώσουν την υποψηφιότητά τους στις 7 και 8 Ιουλίου. Στις 7 Ιουλίου ο συνασπισμός όρισε τον Τσαν Σαντόχι για την προεδρία και τον Ρόνι Μπρούνσουικ ως αντιπρόεδρο. Οι υποψηφιότητες υποστηρίχθηκαν και από τους 33 βουλευτές του συνασπισμού. Δεδομένου ότι κανένας άλλος υποψήφιος δεν διορίστηκε μέχρι την προθεσμία στις 8 Ιουλίου, οι Σαντόχι και Μπρούνσουικ εξελέγησαν στις 13 Ιουλίου διά βοής σε εκλογές χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκαν στις 16 Ιουλίου στο Onafhankelijkheidsplein στο Παραμαρίμπο σε τελετή χωρίς κοινό λόγω της πανδημίας COVID-19.