IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λαγόρραχη Πιερίας

Η Λαγόραχη ή Λαγόρραχη (454 κάτοικοι) είναι χωριό του Νομού Πιερίας, που υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Απέχει από την Κατερίνη 15 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία (καπνά).

 Η Λαγόρραχη αποτελεί, μαζί με το Μελιάδι (103 κάτοικοι) την Τοπική Κοινότητα Λαγορράχης με 557 κατοίκους συνολικό πληθυσμό, βασει της Απογραφής του 2011. Στη Λαγόραχη υπάρχει εκτός των άλλων διθέσιο Δημοτικό Σχολείο και Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος, με την ονομασία "Μέγας Αλέξανδρος". Διαθέτει επίσης αγροτικό ιατρείο, με γιατρό που έρχεται κάθε εβδομάδα και η έδρα του συνεταιρισμού για τους αγρότες βρίσκεται στο Μοσχοπόταμο. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Άννα. Ο Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Λαγοράχης ιδρύθηκε το 1973. Ένα από τα έθιμα που επιβιώνουν ακόμα στο χωριό είναι και το κάψιμο της ρόκας (εργαλείου για το γνέσιμο), το οποίο γίνεται και σε γειτονικά χωριά, στην αυλή συνήθως του σχολείου και συνοδεύεται από χορούς και τραγούδια, με ευτράπελη διάθεση. Τα τελευταία χρόνια έγιναν εργασίες επέκτασης και βελτίωσης του αρδευτικού δικτύου. Επίσης, τα Φώτα λαμβάνουν χώρα καρναβαλικές εκδηλώσεις. Το χωριό οφείλει την ονομασία του στην περιοχή όπου ιδρύθηκε. Η περιοχή ονομάστηκε έτσι καθώς αρχικά ήταν άγονη και έβγαιναν πολύ συχνά λαγοί. Κάτοικοι από το Μοσχοπόταμο έφτιαξαν καλύβες και έπειτα γύρισαν στις εστίες τους, μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Έτσι, οι κάτοικοι στη Λαγόρραχη είναι ντόπιοι, με καταγωγή από το Μοσχοπόταμο. Στις 19 Μαρτίου 1961 η Λαγόραχη μαζί με το Δέκατο Χιλιόμετρο (σημερινό Μοσχοχώρι) αναγνωρίστηκαν ως οικισμοί και προσαρτήθηκαν στην Κοινότητα Μοσχοποτάμου. Το 1963 η Λαγόραχη αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα και το 1971 σε αυτήν προσαρτήθηκε και ο οικισμός Μελιάδι. Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Λαγοράχης
AirPods Max

Τα AirPods Max είναι ασύρματα ακουστικά Bluetooth over-ear που δημιουργήθηκαν από την Apple Inc. και κυκλοφόρησαν στις 15 Δεκεμβρίου 2020. Είναι η κορυφαία επιλογή της Apple στη σειρά AirPods, που πωλείται παράλληλα με το βασικό μοντέλο AirPods και AirPods Pro μεσαίας κατηγορίας. Τα κύρια πλεονεκτήματα του AirPods Max έναντι της μεσαίας κατηγορίας AirPods Pro είναι ο σχεδιασμός over-ear με μεγαλύτερα ηχεία, η συμπερίληψη του Digital Crown της Apple, οι περισσότερες επιλογές χρώματος και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας.

 Τα AirPods Max, όπως το AirPods Pro, διαθέτουν τεχνολογία ακύρωσης ενεργού θορύβου της Apple για αποκλεισμό εξωτερικού θορύβου και λειτουργία διαφάνειας για την ακρόαση ήχων γύρω σας. Το "Digital Crown", που αναφέρθηκε προηγουμένως, παρόμοιο με αυτό του Apple Watch, επιτρέπει στους χρήστες να αναπαράγουν ή να θέτουν σε παύση ήχο, να ελέγχουν την ένταση, να παραλείπουν τα κομμάτια, να ελέγχουν τις τηλεφωνικές κλήσεις και να ενεργοποιούν το Siri. Οι αισθητήρες εγγύτητας εντοπίζουν αυτόματα όταν βρίσκονται στο κεφάλι ενός χρήστη και αναπαράγουν ή παύουν ήχο ανάλογα. Ο χωρικός ήχος χρησιμοποιεί ενσωματωμένα γυροσκόπια και επιταχυνσιόμετρα για να παρακολουθεί την κίνηση του κεφαλιού του χρήστη και να παρέχει αυτό που η Apple περιγράφει ως εμπειρία "σαν θέατρο". Η Apple αναφέρει ότι η διάρκεια ζωής της μπαταρίας είναι 20 ώρες, με φόρτιση πέντε λεπτών που προσφέρει χρόνο ακρόασης 1,5 ώρες. Τα AirPods Max φορτίζονται μέσω της υποδοχής Lightning. Η υποδοχή Lightning μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ήχο line-in με την αγορά διαφόρων προσαρμογέων.
Κατάλογος κρατήρων του Άρη

Ακολουθεί κατάλογος με κρατήρες στον Άρη. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κρατήρες στον Άρη που είναι μεγαλύτεροι από 1 χλμ., εκ των οποίων περίπου χίλιοι μόνο έχουν ονόματα. Τα ονόματα επιλέχθηκαν από την Διεθνή Αστρονομική Ένωση κατόπιν αιτήσεων σχετικών επιστημόνων. Γενικά ονομάστηκαν μόνο οι κρατήρες που έχουν σημαντικό ερευνητικό ενδιαφέρον. Έμπνευση για τα ονόματα μεγάλων κρατήρων ήταν διάσημοι επιστήμονες και συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, ενώ οι μικρότεροι κρατήρες διαμέτρου μικρότερης των 60 χλμ. ονομάστηκαν με έμπνευση από ονόματα πόλεων στη Γη. Τα πλάτη και μήκη δίνονται ως πλανητογραφικές συντεταγμένες.

 Περιλαμβάνονται η ονομασία, συντεταγμένες, διάμετρος σε χιλιόμετρα, έτος έγκρισης ονομασίας, η προέλευση του ονόματος και μια άμεση αναφορά στο γεωγραφικό λεξικό της Πλανητικής Ονοματολογία. Μερικοί από τους μεγαλύτερους κρατήρες στον Άρη παραμένουν ανώνυμοι. Οι διάμετροι διαφέρουν ανάλογα με την πηγή δεδομένων. Μερικοί από τους μικρότερους κρατήρες στον Άρη είναι: Το 2017 οι Αρειανοί κρατήρες αποτελούσαν το 21% του συνόλου των 5.211 επώνυμων κρατήρων του Ηλιακού Συστήματος, εκ των οποίων οι περισσότεροι βρίσκονται στο Φεγγάρι και τον Άρης. Άλλα μη-πλανητικά σώματα με ορισμένους επώνυμους κρατήρες είναι: Καλλιστώ (141), Γανυμήδης (131), Ρέα (128), 4 Εστία (90), Δήμητρα (90), Διόνη (73), Ιαπετός (58), Εγκέλαδος (53), Τηθύς (50) και Ευρώπη (41). USGS: Αρειανό σύστημα ονοματολογίας Η Προέλευση της ονομασίας των Αρειανών Κρατήρων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1937-38

Την περίοδο 1937-38 δεν διεξήχθη πανελλήνιο πρωτάθλημα μπάσκετ, με τη συμμετοχή των καλύτερων ομάδων του κέντρου και της Θεσσαλονίκης. Διεξήχθησαν όμως τα περιφερειακά πρωταθλήματα Αθήνας-Πειραιά, Θεσσαλονίκης και Πατρών. Διοργανώτρια αρχή ήταν ο ΣΕΓΑΣ.

 Στο περιφερειακό πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς 1937-38 δήλωσαν συμμετοχή 14 σύλλογοι αλλά συμμετείχαν 13, αφού ο Παναθηναϊκός τελικά απείχε. Οι αγώνες ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1937 με τη διεξαγωγή της προκριματικής φάσης. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους και οι δύο πρώτες κάθε ομίλου, δηλαδή συνολικά έξι, προκρίθηκαν για την τελική φάση. Η τελική φάση επρόκειτο να ξεκινήσει τα Θεοφάνεια του 1938 και να λήξει στις 31 Ιανουαρίου. Όμως, αναβλήθηκε και ξεκίνησε στα τέλη Ιανουαρίου, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ολοκλήρωσή της και τελικά να μη γίνει το πανελλήνιο. Στην καθυστέρηση συνέβαλαν και οι αναβληθέντες αγώνες λόγω κακοκαιρίας αλλά και η επίσκεψη στην Αθήνα της ομάδας μπάσκετ της Ροβερτείου Σχολής Κωνσταντινούπολης, η οποία έδωσε φιλικά ματς με αθηναϊκές ομάδες. Όλοι οι αγώνες της πρώτης φάσης έγιναν στο πανεπιστημιακό γυμναστήριο. Οι αγώνες της τελικής φάσης έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Στην τελική φάση που έγινε σε ενιαίο όμιλο τον τίτλο διεκδίκησαν μέχρι τέλους ο Πανελλήνιος με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά τελικά πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Νήαρ Ηστ. Οι αγώνες ολοκληρώθηκαν στις 13 Μαρτίου αλλά στη 2η θέση ισοβάθμισαν Πανελλήνιος, Πανιώνιος και Πανεπιστήμιο που έδωσαν αγώνες κατάταξης για την επιλογή της 2ης ομάδας που θα προκρινόταν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Η νέα αυτή καθυστέρηση οδήγησε στην ματαίωση των πανελληνίων αγώνων. Συνθέσεις ομάδων Οι έξι ομάδες που προκρίθηκαν στην τελική φάση είχαν τις ακόλουθες συνθέσεις: Α.Ο. Νήαρ Ηστ Καισαριανής: Σαπουντζάκης, Ερμείδης, Χατίρης, Χατζηθεοδώρου, Ουέλς, Μαυρίδης, Σεμιτέκολος, Τζουμάνης, Εισαγγελέας, Ανδρίτσος, Σταματόπουλος, Μπόχλης. Πανιώνιος: Δημήτρης Δημητριάδης, Μίτσης, Γιώργος Ρουσόπουλος, Μαράτος, Βασίλης Βάσσης, Γραικός, Σπύρος Καμιζούλης, Μάριος Δημάδης. Πανεπιστήμιο Αθηνών: Αγγέλου, Χατζηγεωργάκης, Κοτσώνης, Ματσούκας, Κουτσαλέξης, Ελευθεριάδης, Σανταντώνιος, Μπίμπης, Μερκούρης, Σταϊκόπουλος. Πανελλήνιος Γ.Σ.: Σκυλογιάννης, Φλώρος, Βάντσης, Πανταζόπουλος, Πανόπουλος, Μπιτσαξής, Κωστόπουλος, Φερεντίνος, Σιδηρόπουλος, Ματάλας, Κοντόπουλος. Πειραϊκός Σύνδεσμος: Αμαραντίδης, Σακελλαρίου, Σιβρής, Κουτρούλης, Εαγγελινός, Παλατζιάν, Γαβάς, Σιδηρόπουλος. Α.Ο. Παλαιό Φάληρο: Παπάς, Νικολαΐδης, Τσίτας, Τσάμης, Λεκατσάς, Παπανδρέου, Γ. Τραυλός, Γιακάς, Μπρούσαλης, Τόμπρος. Αποτελέσματα Κατάταξη εφημ. Αθλητικός Κόσμος, 14/3/1938, ψηφ, σελ. 153.
BBC Knowledge (Διεθνή)

To BBC Knowledge (BBC Ψυχαγωγία) είναι ένα διεθνές τηλεοπτικό κανάλι του BBC Worldwide. Το κανάλι αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ψηφιακό τηλεοπτικό κανάλι BBC Knowledge, το οποίο εξέπεμπε στο Ηνωμένο Βασίλειο και έκλεισε το 2002, για να διασπαστεί και να αντικατασταθεί από το BBC Four και το CBeebies.

 Το BBC Knowledge ξεκίνησε να εκπέμπει στη Σιγκαπούρη τον Ιούλιο του 2007, από την πλατφόρμα mio TV (ιδιοκτησία της Singtel) ενώ στο Χονγκ Κονγκ εκπέμπει από την πλατφόρμα now TV από τον Οκτώβριο του 2007. Στην Πολωνία εξέπεμπε από το Δεκέμβριο του 2007, μέσω της ψηφιακής δορυφορικής πλατφόρμας Cyfrowy Polsat μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 2015. Το κανάλι εκπέμπει στην Ινδονησία από τον Απρίλιο του 2008 από την πλατφόρμα Indovision και στη Νότια Αφρική εκπέμπει από το Σεπτέμβριο του 2008, μέσω της πλατφόρμας DStv (ιδιοκτησία της MultiChoice). Στις Σκανδιναβικές χώρες ξεκίνησε να εκπέμπει τον Νοέμβριο του 2008, όταν το κανάλι αντικατέστησε το BBC Prime μέχρι τις 13 Απριλίου του 2015 που σταμάτησε, ενώ στην Αυστραλία εκπέμπει από την 1η Νοεμβρίου 2008 από τις πλατφόρμες Foxtel και Optus Television. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στην πλατφόρμα Cable TV Hong Kong (ιδιοκτησία της Wharf Holdings που ανήκει στην Wheelock and Company) τον Οκτώβριο του 2009.Στη Νέα Ζηλανδία το BBC Knowledge ξεκίνησε να εκπέμπει τον Μάρτιο του 2011, όταν το κανάλι αντικατέστησε το Documentary Channel, το οποίο εξαγοράστηκε από το BBC Worldwide. Το κανάλι εκπέμπει στην Ιταλία από τις 1 Μαρτίου του 2011 μέσω της πλατφόρμας Mediaset Premium (ιδιοκτησία της Mediaset του Μπερλουσκόνι). Στη Ρουμανία το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις 9 Ιανουαρίου 2013 από την πλατφόρμα RCS & RDS μέχρι τις 14 Απριλίου 2015 που έπαψε, ενώ από τις 13 Αυγούστου 2013 εξέπεμπε στην Τουρκία από την πλατφόρμα Digiturk (ιδιοκτησία της beIN Media Group) μέχρι την 1η Μαρτίου 2016 που έπαψε. Επίσημη Ιστοσελίδα
Έντιτλη μαιτρέσα

Η «Έντιτλη μαιτρέσα» (Γαλλικά: Maîtresse-en-titre) ήταν η κύρια βασιλική ερωμένη του βασιλιά της Γαλλίας. Ο τίτλος τέθηκε σε χρήση κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Δ’ και συνεχίστηκε μέχρι τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΕ’. Ήταν μια ημι-επίσημη θέση , η όποια όμως απολάμβανε αρκετά οφέλη, όπως δικά της διαμερίσματα στο παλάτι. Αντίθετα, ο τίτλος «Μικρή μαιτρέσα» (Γαλλικά: Petite maîtresse) αναφερόταν σε μια ερωμένη που δεν αναγνωριζόταν επίσημα. Από τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ’, ο όρος έχει εφαρμοστεί, τόσο στη μετάφραση ("επίσημη ερωμένη") όσο και στα αρχαία Γαλλικά, για να αναφέρεται στην κύρια ερωμένη οποιουδήποτε μονάρχη ή εξέχοντος άνδρα όταν η σχέση του μαζί της δεν ήταν κρυφή, π.χ. Βιμπέκε Κρούζε, Νελ Γκουύν, Ζαν Μπατίστ ντ' Αλμπέρ ντε Λουίν, Λόλα Μοντέζ, Μάγκντα Λουπέσκου.

 Ενώ ο Βασιλιάς μπορεί να είχε πολλές ερωμένες, συνήθως μόνο μία ήταν η επίσημη «Έντιτλη μαιτρέσα». Παρακάτω, ακολουθούν παραδείγματα γυναικών με αυτήν τη θέση. Για μια πλήρη λίστα με όλες τις ερωμένες ενός Γάλλου Βασιλιά, ανεξάρτητα από τη θέση τους ως επίσημες ή όχι, ανατρέξτε στη Λίστα με τις Βασιλικές ερωμένες της Γαλλίας. Κάρολος Ε’ της Γαλλίας Μπιέτ της Κασινέλ (1340 – 1380)Κάρολος ΣΤ’ της Γαλλίας Οντέτ της Σαντιβέρ (1384–1424)Κάρολος Ζ’ της Γαλλίας Αγνή Σορέλ (1422–1450) Αντουανέτα της Μαινιελαί (1430 – 1461)Λουδοβίκος ΙΑ’ της Γαλλίας Φελίζ Ρονιάρ (1424-1474) Μαργκερίτ ντε Σασονάζ (1449–1471)Φραγκίσκος Α’ της Γαλλίας Φρανσέζ ντε Φρουά (1495–1537), Κόμισσα της Σατομπριγιάν Αννέ ντε Πισελού ντ’Εγεΐγι (1508–1580), Δούκισσα της ΕτάντΕρρίκος Β’ της Γαλλίας Ντιάν ντε Πουατιέ (1499–1566)Ερρίκος Γ’ της Γαλλίας Λουίζ ντε λα Μπεροντιέ Ρενέ ντε Ριέ της Σατονέφ Μαρία της Κλέβης, πριγκίπισσα του ΚοντέΕρρίκος Δ’ της Γαλλίας Ντιάν ντ'Αντουά "Η όμορφη Κορισάνδη" (1554–1621) Φρανσέζ ντε Μουμροσί (1562–?) Εστέρ Αμπέρ (1570 –1593) Αντουανέτα της Πονς (1570–1632) Γαβριέλλα ντ' Εστρέ (1571–1599) Κατρίν Ανριέτ ντε Μπαλζάκ ντ'Αντράγκ (1579–1633), Μαρκησία της Βερνέιγ Ζακλίν ντε Μπουέιγ (1580–1651) Σαρλότ ντε Εσσάρ(1580–1651)Λουδοβίκος ΙΔ’ της Γαλλίας Λουΐζα Φραγκίσκα ντελά Μπωμ-λε-Μπλαν, (1644–1710), Δούκισσα της Βαλλιέρ και Βοζούρ Φραγκίσκη-Αθηναΐς του Ροσσουάρ, Μαρκησία του Μοντεσπάν (1640–1707) Φραγκίσκη ντ'Ωμπινιέ, Μαρκησία του Μαιντενόν (1635–1719), παντρεύτηκε τον Βασιλιά το 1683 Ιζαμπέλ ντε Λούντρ (1687–1722) Μαρία Αγγελική του Σκοραΐγ (1661–1681), Δούκισσα της ΦοντάζΛουδοβίκος ΙΕ’ της Γαλλίας Λουίζ Ζουλί, Κόμμισα της Μαϊγί (1710–1751) Πολίν-Φελισιτέ της ντε Μαϊγί (1712–1741), Μαρκησία της Βεντιμίλιας Ντιάν-Αντελαΐντ ντε Μαϊγί (1713–1760), Δούκισσα της Λουραγκέ Μαρί-Αννέ ντε Μαϊγί-Νελ Δούκισσα της Σατωρού (1717–1744) Ζαν Αντουανέτ Πουασόν, ( Γνωστότερη περισσότερο ως Μανταμ ντε Πομπαντούρ) (1721–1764), Μαρκησία ντε Πομπαντούρ Μαρί-Ζάν Μπεκύ (Γνωστότερη περισσότερο ως Μαντάμ ντί Μπαρύ) (1743–1793), Δούκισσα της ΜπαρίΛουδοβίκος ΙΗ’ της Γαλλίας Ζοέ Ταλόν, Κόμισσα της Κέιλα (1785–1852) Σύζυγοι και Ερωμένες του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας Στενοί σύντροφοι List of maîtresses du Roi-Soleil (French)
Κίντερνταϊκ

Το Κίντερνταϊκ (ολλανδικά: Kinderdijk) είναι ένα χωριό του δήμου ΜολενλάντενΜόλενλαντεν, στην επαρχία Νότιας Ολλανδίας, στις Κάτω Χώρες. Βρίσκεται περίπου 15 χλμ. (9 μίλια) ανατολικά του Ρότερνταμ. Βρίσκεται στο πόλντερ Αλμπλάσερβορ, στην συμβολή των ποταμών Λεκ και Νορντ. Για την αποστράγγιση του πόλντερ, κατασκευάστηκε το 1740 ένα σύστημα από 19 ανεμόμυλους. Αυτό το σύστημα αποτελεί την μεγαλύτερη μαζική συγκέντρωση παλαιών ανεμόμυλων στις Κάτω Χώρες. Οι ανεμόμυλοι του Κίντερνταϊκ είναι ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή ολλανδικά αξιοθέατα. Το 1997 μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Griffis, William Elliot. The Cat and the Cradle in Dutch Fairy Tales For Young Folks. New York: Thomas Y. Crowell Co., 1918. (English). Available online by SurLaLane Fairy Tales Αρχειοθετήθηκε 2016-05-24 στο Wayback Machine.. File retrieved 9-12-2007. Meder, Theo. Dutch folk narrative. Meertens Instituut, Amsterdam. File retrieved 9-12-2007. World Heritage List: Mill Network at Kinderdijk-Elshout Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Κίντερνταϊκ από τα Βικιταξίδια Kinderdijk Foundation kinderdijk.nl Pictures of Kinderdijk Spherical Panorama of Kinderdijk at Sunset Αρχειοθετήθηκε 2014-04-24 στο Wayback Machine. Photos from Kinderdijk 2011 October Visit site in 3600 panophotography
Ομπογιάν

Το Ομπογιάν (ρωσικά: Обоя́нь‎) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι στην Περιφέρεια Κουρσκ της Ρωσίας, που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του του ποταμού Πσιόλ στη συμβολή με τον ποταμό Ομπογιάνκα, 60 χιλιόμετρα νότια του Κουρσκ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας. Ο πληθυσμός ήταν 13.565 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τα 14.618 στην απογραφή του 2002 και τα 15.360 στην απογραφή του 1989.

 Ιδρύθηκε το 1639 ως φρούριο στα νότια σύνορα του ρωσικού κράτους. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1779. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα στις 17-19 Απριλίου 1918. Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, το Ομπογιάν ελεγχόταν από τα στρατεύματα του Στρατηγού Ντενίκιν στις 17-30 Αυγούστου 1918 και από τις 13 Σεπτεμβρίου 1918 μέχρι τις 26 Νοεμβρίου 1919. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα από τις 16 Νοεμβρίου 1941 έως τις 18 Φεβρουαρίου 1943. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Ομπογιάν εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Ομπογιάνσκι ως πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Ομπογιάνσκι ως Αστικός Οικισμός Ομπογιάν.
Δήμος Κισσάμου

Ο Δήμος Κισσάμου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κισσάμου, Ινναχωρίου και Μυθήμνης. Η έκταση του νέου δήμου είναι 334,18 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 11.820 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε ο Κίσσαμος.

 Ο Δήμος Κισσάμου αποτελείται από 29 Κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται στις τρείς Δημοτικές Ενότητες Κισσάμου, Ιναχωρίου και Μυθήμνης. Ο Δήμος περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των Κοινοτήτων της Επαρχίας Κισσάμου, καθώς και την Κοινότητα Στροβλών της Επαρχίας Σελίνου. Κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου Αμυγδαλοκεφάλι, το Κεραμωτή, η Λιβάδια, τα Κοινότητα Βάθης Βάθη, η Μονή Χρυσοσκαλιτίσσης, η Πλοκαμιανά, τα Τζιτζιφιά, η Κοινότητα Βλάτους Βλάτος, ο Ρογδιά, η Κοινότητα Έλους Έλος, το Λίμνη, η Λούχι, το Κοινότητα Κάμπου Κάμπος, ο Μελισσιά, η Μπερπαθιανά, τα Πλαγιά, η Κοινότητα Κεφαλίου Αερινός, ο Θεοδωριανά, τα Κεφάλι, το Παππαδιανά, τα Φελεσιανά, τα Κοινότητα Περιβολίων Κισσάμου Περιβόλια, τα Κοινότητα Στροβλών Αλιγοί, οι Στροβλές, οι Κοινότητα Κισσάμου Κίσσαμος, ο (Καστέλλι, το) Κουνουπίτσα, η Κοινότητα Γραμβουσής Άγιος Γεώργιος, ο Άγρια Γραμβούσα, η (νησίδα) Αζογυράς, ο Γραμβουσά, η Ζερβιανά, τα Ήμερη Γραμβούσα, η (νησίδα) Καλυβιανή, η Καρεφιλιανά, τα Νέο Χωριό, το Πιπεριανά, τα Τράχηλος, ο Φουρνάδος, ο Κοινότητα Καλαθενών Καλάθενες, οι Κοινότητα Καλλεργιανών Άγιος Αντώνιος, ο Βαρδιανά, τα Δάφνη, η Καλλεργιανά, τα Κάμπος, ο Μαρεδιανά, τα Κοινότητα Κουκουναράς Κουκουναρά, η Τσικαλαριά, τα Χαρχαλιανά, τα Χορευτιανά, τα Κοινότητα Λουσακιών Γαλουβάς, ο Ζαχαριανά, τα Λουσακιές, οι Μεράδα, η Μετόχι, το Φτερόλακκα, τα Κοινότητα Πλατάνου Άνω Σφηνάρι, το Καβούσι, το Λιμενίσκος, ο Πλάτανος, ο Σφηνάρι, το Φαλασαρνά, τα Κοινότητα Πολυρρηνίας Γρηγοριανά, τα Κάτω Παλαιόκαστρο, το Πολυρρηνία, η Κοινότητα Σηρικαρίου Κιολιανά, τα Κωστογιάννηδες, οι Σηρικάρι, το Σινενιανά, τα Κοινότητα Βουλγάρω Βουλγάρω, το Δερμιζιανά, τα Λατζιανά, τα Μάκρωνας, ο Μουρί, το Χουδαλιανά, τα Κοινότητα Δραπανιά Άνω Δραπανιάς, ο Δραπανιάς, ο Κόκκινο Μετόχι, το Νωπήγεια, τα Κοινότητα Καλουδιανών Καλουδιανά, τα Κορφαλώνας, ο Κουρθιανά, τα Κοινότητα Μαλαθύρου Μαλάθυρος, η Κοινότητα Περβολακίων Παππαγιαννάκηδες, οι Περβολάκια, τα Χαραυγή, η Κοινότητα Ποταμίδας Ποταμίδα, η Κοινότητα Ρόκκας Κερά, η Ρόκκα, η Κοινότητα Σασάλου Κοντουδιανά, τα Μανεριανά, τα Σάσαλος, ο Κοινότητα Σφακοπηγαδίου Αρμενοχώρι, το Σφακοπηγάδι, το Τριαλώνια, τα Κοινότητα Τοπολίων Αϊκυργιάννης, ο Καψανιανά, τα Κουτσοματάδος, ο Τοπόλια, τα Τσουρουνιανά, τα Κοινότητα Φαλενιανών Κολένη, η Κοτσιανά, τα Λυριδιανά, τα Φαλελιανά, τα Κοινότητα Χαιρεθιανών Χαιρεθιανά, τα Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Αλεξάνδρα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ

Η Αλεξάνδρα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ (Alexandra of Sayn-Wittgenstein-Berleburg, 20 Νοεμβρίου 1970 -) είναι κόρη της Πριγκίπισσας Βενεδίκτης της Δανίας.Σύμφωνα με τους κανόνες κληρονομικής διαδοχής που έθεσε ο βασιλιάς Φρειδερίκος Θ΄, δεδομένου ότι η πριγκίπισσα Βενεδίκτη και τα παιδιά της, συμπεριλαμβανομένης της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας, δεν έχουν λάβει μόνιμη κατοικία τη Δανία, έχουν ουσιαστικά παραιτηθεί από τη θέση τους στη διαδοχή του Δανικού θρόνου.

 Γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1970 στην Κοπεγχάγη, και είναι το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Ριχάρδου, 6ου Πρίγκιπα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ και της Πριγκίπισσας Βενεδίκτης της Δανίας. Στις 6 Ιουνίου 1998 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε τον Κόμη Τζέφερσον φον Φάιλ ουν Κλάιν-Έλγκατ στο Παλάτι Γκραστίν. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Κόμη Φρειδερίκο Ριχάρδο Όσκαρ Τζέφερσον (γενν. το 1999-) την Κόμισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα Ίρμα Άστριντ Βενεδίκτη (γενν. το 2003-)Η οικογένεια έζησε στο Παρίσι, όπου ο Κόμης Τζέφερσον ήταν διευθύνων σύμβουλος του τοπικού υποκαταστήματος της τράπεζας Sal. Oppenheim. Από το 2013, το ζευγάρι έζησε στο Χάιντεσαιμ της Γερμανίας. Το ζευγάρι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να χωρίσει τον Μάιο του 2017. Από τις 19 Μαΐου 1998, η Αλεξάνδρα είναι Δανή πολίτης.Η Αλεξάνδρα είναι ανάδοχος της Ματθίλδης Μπεν, του Πρίγκιπα Οδυσσέα-Κίμωνα της Ελλάδας και της Δανίας και της Αμέλιας Μοράλες ι ντε Γκρέθια. Εργάστηκε για το Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μέχρι το 2013 και ήταν υπεύθυνη για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των χωρών της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας. 20 Νοεμβρίου 1970 - 6 Ιουνίου 1998: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ 6 Ιουνίου 1998 - μέχρι σήμερα: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ, Κόμισσα Τζέφερσον φον Φάιλ ουν Κλάιν-Έλγκατ Δανικές Δανία: Παραλήπτρια Μεταλλίου της Ασημένιας Επετείου της Βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ και του Πρίγκιπα Ερρίκου Δανία: Παραλήπτρια Μεταλλίου του Αργυρού Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ Δανία: Παραλήπτρια Μεταλλίου της 100ης Επειτείου της Γέννησης του Βασιλιά Φρειδερίκου Θ΄ Δανία: Παραλήπτρια Αναμνηστικού Μεταλλίου της Βασίλισσας Ίνγκριντ Δανία: Παραλήπτρια Μεταλλίου των 70ων Γενεθλίων της Βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ Δανία: Παραλήπτρια Μεταλλίου του Ρουμπινένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄Ξένες Σουηδία: Παραλήπτρια Έμβλημα Μεταλλίου των 50ων Γενεθλίων του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου Princely House of Sayn-Wittgenstein-Berleburg Royal House of Denmark
Μονοβρωμιούχο ιώδιο

Το (μονο)βρωμιούχο ιώδιο (αγγλικά iodine monobromide) είναι ανόργανη ομοιοπολική διατομική χημική ένωση, με μοριακό τύπο IBr. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων. Το χημικά καθαρό μονοβρωμιούχο ιώδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι καστανόμαυρο στερεό, με κανονική θερμοκρασία τήξης 42°C. Όπως και το μονοχλωριούχο ιώδιο, το μονοβρωμιούχο ιώδιο επίσης χρησιμεύει σε κάποιους τύπου ιωδομετρίας, ως πηγή I+, ενώ οι ικανότητές του ως οξύ κατά Λιούις συγκρίνονται με τις αντίστοιχες του μονοχλωριούχου ιωδίου και του ίδιου του στοιχειακού ιωδίου, σύμφωνα με το μοντέλο ECW.

 Η μοριακή δομή του μονοβρωμιούχου ιωδίου, όπως σε όλες τις διατομικές ουσίες, είναι αναγκαστικά γραμμική. Σημειώνεται ότι στην ένωση αυτή το ιώδιο βρίσκεται στην +1 βαθμίδα οξείδωσης, αφού το βρώμιο είναι ηλεκτραρνητικότερό του. Το μονοβρωμιούχο ιώδιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση από τα χημικά στοιχεία που το αποτελούν:Για το σκοπό αυτό, ατμοί ιωδίου και βρωμίου διοχετεύονται μαζί σε ένα προστατευτικό και υποβοηθητικό αέριο και θερμαίνονται για κάποιο χρονικό διάστημα. Το μονοβρωμιούχο ιώδιο σχηματίζει μαύρους-καφέ κρυστάλλους ρομβικής δομής, που ανήκουν στην ομάδα διαστήματος Ccm21, με παραμέτρους κρυσταλλικού κελιού a = 0,490 nm, b = 0,699 nm, c = 0,893 nm, Z = 4. Έχει έντονη οσμή, Είναι διαλυτό σε νερό (με υδρόλυση), αιθανόλη, διθειάνθρακα, χλωροφόρμιο και διαιθυλαιθέρα. Αυτοδιασπάται αντιστρέψιμα όταν θερμαίνεται πάνω από το σημείο τήξης του:Υδρολύεται σε υδροβρώμιο και υποϊωδιώδες οξύ με κρύο νερό:Αν το νερό είναι θερμό, τότε το ενδιάμεσα σχηματιζόμενο υποϊωδιώδες οξύ δυσαναλογοποιείται προς ιώδιο και ιωδικό οξύ Η αντίδραση προχωρά παρόμοια όταν αλληλεπιδρά με βάσεις. Για παράδειγμα: Το θερμό θειικό οξύ οξειδώνει το μονοβρωμιούχο ιώδιο σε βρώμιο και ιωδικό οξύ: Παρουσία ανιόντων βρωμιδίου (Br–), σχηματίζει σύμπλοκα άλατα του ανιόντος IBr2–, όπως για παράδειγμα, με βρωμίδια (σχετικά) βαρέων μετάλλων, όπως είναι βρωμιούχο καίσιο: Ακόμη, δίνει αντιδράσεις ταυτόχρονης προσθήκης βρωμίου και ιωδίου σε πολλαπλούς δεσμούς. Π.χ.: Το μονοβρωμιούχο ιώδιο χρησιμοποιήθηκε για βρωμίωση και στην ιωδομετρία. Το μονοβρωμιούχο ιώδιο είναι ιδιαίτερα τοξικό, ισχυρό οξειδωτικό και αντιδρά επικίνδυνα έντονα με το νερό. Справочник химика / Редкол.: Никольский Б.П. и др.. — 3-е изд., испр. — Л.: Химия, 1971. — Т. 2. — 1168 с. Лидин Р.А. и др. Химические свойства неорганических веществ: Учеб. пособие для вузов. — 3-е изд., испр. — М.: Химия, 2000. — 480 с. — ISBN 5-7245-1163-0.
Δήμος Φιλοθέης Άρτας

Ο Δήμος Φιλοθέης ήταν δήμος του νομού Άρτας. Συστάθηκε στις 22 Απριλίου 1994 την απόσπαση του οικισμού Χαλκιάδες από την κοινότητα Χαλκιάδων και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρταίων. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού και ήταν πεδινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 50.614 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.800 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Χαλκιάδες.

 Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 6 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Χαλκιάδων -- οι Χαλκιάδες [1277] Δ.δ. Αγίου Σπυρίδωνος ο Άγιος Σπυρίδωνας [1223] το Βαθύπεδο [62] τα Δοκίμια [55] Δ.δ. Καλαμιάς -- η Καλαμιά [1186] Δ.δ. Καλοβάτου ο Καλόβατος [559] ο Κακόβατος [87] Δ.δ. Κιρκιζατών οι Κιρκιζάτες [473] οι Πλησιοί [316] Δ.δ. Ρόκκας -- η Ρόκκα [562] Στοιχεία για το δήμο Φιλοθέης από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-08-31 στο Wayback Machine. Πληροφορίες για το δήμο Φιλοθέης από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Άρτας Αρχειοθετήθηκε 2009-07-17 στο Wayback Machine.
Στάδιο Μεταλίστ

Το στάδιο Μέταλιστ (ουκρ.: Металіст (стадіон), αγγ.: Metalist Oblast Sports Complex) είναι ένα από τα παλαιότερα στάδια πολλών χρήσεων στην Ουκρανία. Βρίσκεται στην πόλη Χάρκοβο και αποτελεί έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας Μέταλιστ Χάρκιβ.

 Ανακαινίστηκε κατά την περίοδο διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2012, ώστε να φιλοξενήσει τρεις αγώνες στο πλαίσιο του Ομίλου Β΄. Εκεί, φιλοξενήθηκαν όλοι οι αγώνες της εθνικής Ολλανδίας. πληροφορίες για το στάδιο Αρχειοθετήθηκε 2012-05-04 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
NGC 140

Ο NGC 140 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) στις 5 Νοεμβρίου 1882.

 Δεδομένα για το NGC 140 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 140 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά)
Μάρκο Εσθονίας

Το μάρκο ήταν νόμισμα της υπό γερμανική κατοχή Εσθονίας από το 1918, έως το 1928 όταν πια είχε καταρρεύσει η Γερμανική Αυτοκρατορία. Η αρχική του ισοτιμία έναντι του γερμανικού Papiermark ήταν 1/1, ήταν σε κυκλοφορία στην Εσθονία παράλληλα με το σοβιετικό ρούβλι και υποδιαιρείτο σε 100 πένι (penni). Το 1928 αντικαταστάθηκε από την κορόνα της Εσθονίας με ισοτιμία 1 κορόνα = 100 μάρκα.

 Μεταξύ των ετών 1922 και 1926 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 3, 5 και 10 μάρκων. Το 1919 εκδόθηκαν ομόλογα δημοσίου («kassatäht») με ονομαστικές αξίες 5, 10, 20 και 50 πένι και 1, 3, 5, 10, 25 και 100 μάρκων και ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα («pangatäht») των 50 μάρκων. Αργότερα, εκδόθηκαν ομόλογα με ονομαστικές αξίες έως και 1000 μάρκων και τραπεζογραμμάτια με αξίες έως και 5000 μάρκων. Το 1922 επίσης υπήρξε ειδική έκδοση χαρτονομισμάτων («vahetustäht»), με ονομαστικές αξίες των 10 και 25 μάρκων. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9. Kέρματα του μάρκου
Λέον Ραντόσεβιτς

Ο Λέον Ραντόσεβιτς (γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1990) είναι Κροάτης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL) και της Ευρωλίγκας . Έχει γερμανική υπηκοότητα από το 2017.

 Ο Ραντόσεβιτς έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην επαγγελματική του σταδιοδρομία με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ το 2009. Στις 17 Ιουλίου 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με την Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο . Στις 29 Ιουνίου 2012, ανακοινώθηκε ότι η Ολίμπια Μιλάνο έδωσε δανεικό τον Ραντόσεβιτς στη Λιέτουβος Ρίτας . Στις 15 Ιανουαρίου 2013, άφησε τη Λιέτουβος Ρίτας και επέστρεψε στην Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο . Στις 30 Ιουλίου 2013, ο Ραντόσεβιτς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου . Στις 16 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε με την τουρκική ομάδα Μπεσίκτας . Στις 17 Νοεμβρίου 2015, άφησε την Μπεσίκτας και υπέγραψε με τη γερμανική ομάδα Μπρόζε Μπάμπεργκ μέχρι το τέλος της χρονιάς. Στις 10 Απριλίου 2016, υπέγραψε εκ νέου με την Μπρόζε για άλλα τρία χρόνια. Ο Ραντόσεβιτς εκπροσώπησε τις μικρές εθνικές ομάδες σε αγώνες κάτ των 16, κάτω των 18 και κάτω των 20, κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2008 . Ο Λέον Ραντόσεβιτς στο eurobasket.com Ο Λέον Ραντόσεβιτς στο euroleague.net Ο Λέον Ραντόσεβιτς Αρχειοθετήθηκε 2016-03-10 στο Wayback Machine. στο fiba.com
Σεγκυέν Β΄ της Γασκώνης

Ο Σεγκυέν Β΄, γαλλ.: Seguin II (απεβ. το 846), που ονομαζόταν Mostelanicus, ήταν ο κόμης του Μπορντώ και του Σαίντε από το 840, και δούκας της Γασκώνης από το 845. Ήταν εγιος (ή εγγονός) του Σεγκουέν Α΄, του δούκα που διορίστηκε από τον Καρλομάγνο.

 Όταν ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής υπέταξε την Ακουιτανία και την πήρε από τον επαναστάτη εγγονό του Πεπίνο Β' το 839, άρχισε να τη χωρίζει σε κομητείες για όσους του ήταν πιστοί. Ο Σεγκουέν Β΄ ήταν ένας από τους νέους κόμητες. Ήταν πιθανώς η πρόθεση του βασιλιά των Φράγκων να εγκαταστήσει έναν δούκα με τοπικές διασυνδέσεις, για να αντισταθμίσει τη δύναμη του Σάντσο Β΄ Σάντσεθ, του τοπικού ηγέτη της φατρίας που αντιτάχθηκε τόσο στον Πεπίνο Β΄, όσο και στη συνέχεια στον Λουδοβίκο Α΄. Ο Σεγκουέν Β΄ συνέχισε να υποστηρίζει τον Λουδοβίκο Α΄ μέχρι το τέλος του και στη συνέχεια τον διάδοχό του στη Δύση, τον Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό, αλλά η πίστη του στον τελευταίο αμφιταλαντεύτηκε και πήγε στο πλευρό του Πεπίνου Β΄. Βραβεύτηκε με τον τίτλο του dux Wasconum —δούκα της Γασκώνης— που πιθανώς αναφερόταν στη μαρκιωνία των Φράγκων κατά των Γασκώνων του Σάντσo. Το φθινόπωρο του 845 ο Σεγκουέν βάδισε ενάντια στους Βίκινγκς που επιτέθηκαν στο Μπορντώ και στο Σαίντε, αλλά συνελήφθη και θανατώθηκε. Monlezun, Jean Justin. Histoire de la Gascogne . 1846. Higounet, Charles. Μπορντό μενταγιόν le haut moyen ηλικίας . Μπορντό, 1963.
Baker Gurvitz Army

Οι Baker Gurvitz Army ήταν βρετανικό hard rock συγκρότημα το οποίο υπήρξε από το 1974 μέχρι το 1976, με βασικά μέλη τους αδελφούς Άντριαν και Πωλ Γκάρβιτζ και το ντράμερ Τζίντζερ Μπέηκερ.

 Τα πρώην στελέχη των Three Man Army, Άντριαν και Πωλ Γκάρβιτζ, μετά την ηχογράφηση του δίσκου "Three Man Army 3" στα τέλη του 1973 ο οποίος κυκλοφόρησε τριάντα χρόνια αργότερα, αποχώρησαν από το συγκρότημα τους και ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον πρώην ντράμερ των Cream, Τζίντζερ Μπέηκερ, ο οποίος προερχόταν από τη διάλυση του συγκροτήματος του, Ginger Baker's Air Force. Το 1974 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους, ομώνυμο, άλμπουμ μέσω της "Repertoire" στην Αμερική και της "Vertigo" στην Ευρώπη, ανεβαίνοντας στο # 22 των βρετανικών τσαρτ και το # 140 των αντίστοιχων αμερικανικών. Στο δίσκο συμμετείχαν οι τραγουδίστριες Μάντελαϊν Μπελ, Λίζα Στράικ και Ροζέτα Χαϊτάουερ, όπως και ο Μπάρι Σεντ Τζον. Στις αρχές του 1975 περιόδευσαν για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ στις 21 Μαρτίου του 1975 έπαιξαν στη Νέα Υόρκη. Την επόμενη χρονιά ακολούθησε το "Elysian Encounter" το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Atco" στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον Mr Snips στα φωνητικά. Το συγκρότημα ξεκίνησε να περιοδεύει τον Οκτώβριο του 1975 στη Μεγάλη Βρετανία, με τη συναυλία στο Ντέρμπι στις 21 Οκτωβρίου να ηχογραφείται και να κυκλοφορεί μέσα στη χρονιά με τον τίτλο "Live In Derby '75". Το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος κυκλοφόρησε το 1976, με τίτλο "Hearts On Fire" χωρίς να καταφέρει να μπει είτε στα βρετανικά ή τα αμερικανικά τσαρτ. Το συγκρότημα διαλύθηκε εκείνη τη χρονιά λόγω του θανάτου του μάνατζερ τους. Μετά τη διάλυση τους, κυκλοφόρησαν δύο ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ, το "Live Live Live" το 2005 και το "Still Alive" το 2008. Ginger Baker archive Allmusic Δισκογραφία Αρχειοθετήθηκε 2010-11-29 στο Wayback Machine. Βρετανικά τσαρτ Αμερικανικά τσαρτ
Πεντόζη

Η πεντόζη είναι ένας μονοσακχαρίτης με πέντε άτομα άνθρακα . Η πεντόζη οργανώνεται σε δύο ομάδες: την αλδοπεντόζη, η οποία έχει ως χαρακτηριστική ομάδα την αλδεΰδη στη θέση 1. Η χαρακτηριστική θέση της κετοπεντόζης είναι η κετόνη στη θέση 2 ή 3. Στο κύτταρη, η πεντόζη έχει υψηλότερη μεταβολική σταθερότητα σε σχέση με την εξόζη.

 Οι αλδοπεντόζες έχουν τρία στερεογονικά κέντρα. Ως εκ τούτου, οκτώ (23) διαφορετικά στερεοϊσομερή μπορούν να εμφανιστούν. Η ριβόζη είναι συστατικό του ριβονουκλεϊκού οξέως, ενώ η συγγενική δεοξυριβόζη είναι συστατικό του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως. Οι φωσφορισμένες πεντόζες είναι σημαντικά προϊόντα του φωσφορικού μονοπατιού της πεντόζης. Το σημαντικότερο προϊόν είναι η ριβόζη 5-φωσφάτο, το οποίο χρησιμοποιείται στη σύνθεση των νουκλεοτιδίων και των νουκλεϊκών οξέων. Άλλο ένα σημαντικό προϊόν είναι η ερυθρόζη 4-φωσφάτο, το οποίο χρησιμοποιείται στη σύνθεση των αρωματικών αμινοξέων. Οι 2-κετοπεντόζες έχουν δύο στερεογονικά κέντρα και ως εκ τούτου, τέσσερα (22) διαφορετικά στερεοϊσομερή μπορούν να εμφανιστούν. Οι 3-κετοπεντόζες είναι σπάνιες. Η μία υπάρχουσα δεοξυπεντόζη έχει δύο στερεοϊσομερή: επομένως δύο στερεοϊσομερή μπορούν να εμφανιστούν. Οι χαρακτηριστικές ομάδες των αλδεϋδών και των κετονών σε αυτούς τους υδατάνθρακες αντιδρούν με τις γειτονικές χαρακτηριστικές ομάδες υδροξυλίου για να σχηματίσουν ενδομοριακές ημιακετάλες και ημικετάλες, αντίστοιχα. Η προκύπτουσα δομή δαχτυλιδιών σχετίζεται με το φουράνιο, και ονομάζεται φουρανόζη. Ένα πολυμερές αποτελούμενο από σάκχαρα πεντόζης λέγεται πεντοζάνη. Οι πιο σημαντικές δοκιμές για πεντόζες βασίζονται στην μετατροπή της πεντόζη σε φουρφουράλη, η οποία στη συνέχεια αντιδρά με χρωμοφόρη. Στο τεστ πεντοζών του Τόλενς (το οποίο δεν πρέπει να συνδέεται με το αντιδραστήριο Τόλενς για τη μείωση των σακχάρων) το δαχτυλίδι της φουρφουράλης αντιδρά με φλωρογλουκινόλη για να παραγάγει μια χρωματισμένη ένωση. Στο τεστ του Μπιάλ η πεντόζη αντιδρά με ορκινόλη. Στα διάφορα τεστ, οι πεντόζες αντιδρούν πολύ πιο έντονα και γρήγορα από τις εξόζες.
Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος

Ο Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος (1062 - 1137) γεννήθηκε στην Ορεστιάδα της Αδριανούπολης και ήταν γιος του ομωνύμου του στρατηγού. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν λόγιος άνδρας, ικανός διπλωμάτης, σπουδαίος ρήτορας και γενναίος στρατιώτης.

 Ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Α΄ Κομνηνός, εκτιμώντας τη μόρφωση και την φυσική ωραιότητά του, του έδωσε ως σύζυγο την κόρη του Άννα Κομνηνή και τον τίμησε με το αξίωμα του καίσαρος. Επίσης του εμπιστεύτηκε σημαντικές στρατιωτικές αποστολές. Ο Νικηφόρος διηύθυνε την άμυνα της Κωνσταντινουπόλεως εναντίον του στρατού του Γοδεφρείδου της Μπουιγιόν κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σταυροφορίας το 1097, ενώ το 1116 ηγήθηκε της εκστρατείας των Βυζαντινών εναντίον του Σελτζούκου σουλτάνου του Ικονίου. Μετά τον θάνατο του Αλεξίου Α΄ το 1118 η Άννα Κομνηνή και η μητέρα της Ειρήνη Δούκαινα, οργανώνοντας συνωμοσία εναντίον του νομίμου διαδόχου Ιωάννη Β΄ Κομνηνού, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να τον ανεβάσουν στον θρόνο. Ο ίδιος ο Νικηφόρος έδειξε αδιαφορία και συνέχισε να είναι νομιμόφρων στον Ιωάννη Β΄. Συνέχισε την ενασχόλησή του με τα γράμματα, έγραψε δε ιστορικό έργο για τον Αλέξιο Κομνηνό, καθώς και φιλοσοφικές και ρητορικές πραγματείες. Κυριότερο έργο του είναι η Ύλη Ιστορίας, χωρισμένη σε τέσσερα βιβλία. Κατ’ ουσίαν πρόκειται περί απομνημονευματικού χαρακτήρος σύγγραμμα. Ο συγγραφέας στηρίζεται σε προφορικές κυρίως μαρτυρίες από το οικογενειακό του περιβάλλον και δίδει έμφαση σε ό,τι αναφέρεται στην ιστορία των Κομνηνών, των Δουκών και των Βρυεννίων. Ο Νικηφόρος Βρυέννιος πέθανε το έτος 1137. Νικηφόρου του Βρυεννίου Ιστοριών Βιβλία Δ΄ Η Ύλη Ιστορίας (πρωτότυπο κείμενο και μετάφραση Δέσπ. Τσουκλίδου) εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Κανάκη». Καρλ Κρουμπάχερ, Ιστορία της βυζαντινής λογοτεχνίας (Geschichte der byzantinischen Literatur von Justinian bis zum Ende des Ostroemischen Reiches (1897), ελληνική μετάφραση Γεώργιος Σωτηριάδης, Αθήνα 1900 Σαρλ Ντιλ, Βυζαντινές μορφές, Δελφοί, Αθήνα ά.χ. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τ. 15, Αθήνα 1996 Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου, Βυζαντινή Ιστορία, τ. Γ΄, εκδόσεις Βάνιας, Θεσσαλονίκη 1996
Boeing F2B

Το Boeing F2B ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό αεροσκάφος, το οποίο χρησιμοποιούσε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1920. Με F2B ήταν εξοπλισμένη και η ομάδα ακροβατικών επιδείξεων Three Sea Hawks.

 Το αεροσκάφος, που εσωτερικά ονομάζονταν Model 69, διέθετε αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-1340B Wasp, είχε ίδια άτρακτο με το προγενέστερο Model 15 και βελτιώσεις στην αεροδυναμική. Ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,62 mm ή ένα των 12,7 mm και μπορούσε να μεταφέρει μικρό φορτίο βομβών κάτω από τις πτέρυγες. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Νοεμβρίου 1926 και στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή του Ναυτικού, με την ονομασία XF2B-1. Είχε πολύ καλές για την εποχή του επιδόσεις, γεγονός που οδήγησε το Ναυτικό στην παραγγελία 32 F2B-1. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν στις 20 Ιανουαρίου 1928, με τα αεροσκάφη να διατίθεται στα Σμήνη VF-1B και VF-2B, που επιχειρούσαν από το αεροπλανοφόρο Saratoga. Η Boeing κατασκεύασε δύο ακόμα αεροσκάφη, που τα εξήγαγε στην Ιαπωνία και τη Βραζιλία. Το 1927 ο D. W. "Tommy" Tomlinson, διοικητής της VF-2B, συγκρότησε την πρώτη στην ιστορία του Ναυτικού ομάδα ακροβατικών επιδείξεων, που αποτελούνταν από τρία F2B-1. Πραγματοποίησε την πρώτη ανεπίσημη επίδειξή της τον Ιανουάριο του 1928 στο Σαν Φρανσίσκο, όπου και κέρδισε το παρατσούκλι "Suicide Trio" (το επίσημο όνομά της ήταν "Three Sea Hawks"). Η πρώτη επίσημη εμφάνισή της πραγματοποιήθηκε από τις 8 μέχρι της 16 Σεπτεμβρίου στο Mines Field (το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες). Στα τέλη του 1929 η ομάδα διαλύθηκε διότι οι πιλότοι της μετατέθηκαν σε άλλες μονάδες. XF2B-1 (Model 69) Το μοναδικό πρωτότυπο. F2B-1 (Model 69) Έκδοση παραγωγής για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Model 69B Δύο αεροσκάφη, που πωλήθηκαν στη Βραζιλία και την Ιαπωνία. ΒραζιλίαΠολεμικό Ναυτικό της ΒραζιλίαςΙαπωνίαΙαπωνικό Αυτοκρατορικό ΝαυτικόΗΠΑΠολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών Eden, Paul and Sophn Moeng. The Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Amber Books Ltd., 2002. ISBN 0-7607-3432-1. Jones, Lloyd S. U.S. Naval Fighters. Fallbrook CA: Aero Publishers, 1977. ISBN 0-8168-9254-7. Swanborough, Gordon and Peter M. Bowers. United States Navy Aircraft Since 1911. Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1976. ISBN 0-87021-968-5. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Boeing F2B στο Wikimedia Commons
Νιούτον (μονάδα μέτρησης)

Το νιούτον (λατινικοί χαρακτήρες: newton) (σύμβολο: N) είναι η μονάδα μέτρησης της δύναμης κατά το Διεθνές σύστημα μονάδων, προς τιμή του Άγγλου φυσικού και μαθηματικού Ισαάκ Νεύτωνα σε αναγνώριση της συνεισφοράς του Κλασική Μηχανική.

 Στο διεθνές σύστημα μονάδων η δύναμη είναι παράγωγο μέγεθος. Το ένα νιούτον ορίζεται ως η δύναμη που πρέπει να ασκηθεί σε σώμα μάζας ενός κιλού (1 kg) για να επιταχυνθεί κατά ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο εις το τετράγωνο (1 m·s-2), δηλαδή: 1 N = 1 k g ⋅ m s 2 . {\displaystyle {\rm {1~N=1~{\frac {kg\cdot m}{s^{2}}}}}.} 1 νιούτον είναι η δύναμη που ασκεί η βαρύτητα της γης σε σώμα μάζας περίπου 102 γραμμαρίων (όσο ζυγίζει περίπου ένα μήλο). Πιο συχνά χρησιμοποιείται στην πράξη το kN (κιλονιούτον, δηλ. 1000 Ν). Αντικείμενο μάζας 1 τόνου (1000 Kg) (όσο περίπου π.χ. ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο) δέχεται από το βαρυτικό πεδίο της Γης δύναμη περίπου 10kN. Φυσική Α΄, Β΄, Γ΄ Γυμνασίου Δύναμη Βαρύτητα Μονάδες μέτρησης Τόνος Ισαάκ Νεύτων Κλασική Μηχανική. κιλού
Χρήστος Ροκόφυλλος

Ο Χρήστος Ροκόφυλλος (19 Νοεμβρίου 1931) είναι Έλληνας νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας και Εξωτερικών, πρέσβης της Ελλάδας στο Παρίσι και το Βατικανό, και διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.

 Γεννήθηκε το 1931 στην Αμφιλοχία. Αποφοίτησε με άριστα από τη Νομική Σχολή Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Δικαίου του Πανεπιστημίου Paris II - Σορβόννης (με άριστα και χρηματικό έπαθλο του CNRS για την έκδοση της διατριβής του). Εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών, ενώ παράλληλα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη συνταγματική κρίση του 1965, δραστηριοποιήθηκε αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στον Όμιλο «Αλέξανδρος Παπαναστασίου», ο οποίος, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Απριλίου 1967, μετατράπηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «Δημοκρατική Άμυνα». Μετά την πτώση της δικτατορίας, εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο της «Δημοκρατικής Άμυνας» και πρωτοστάτησε στη συγχώνευσή της με το ΠΑΣΟΚ.Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣOΚ στις εκλογές του 1977, 1985, 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), 1990, 1993 και 1996. Πρόεδρος της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας- Γαλλίας. Τακτικό μέλος της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης (1990 - 1994), και επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ. Διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣOΚ στη Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές του 1993.Από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Ιούλιο του 1982 ήταν διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας, ενώ από το 1982 ως το 1987 διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδος στη Γαλλία, διαπιστευμένος παράλληλα στην UNESCO και την Αγία Έδρα στο Βατικανό. Χρημάτισε αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας (1994 - 1995) με υπουργό τον Κώστα Σημίτη και αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών (1999 - 2000) με υπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου. Στις εκλογές του Απριλίου 2000 δεν κατόρθωσε να επανεκλεγεί. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.116
Λακκί Λέρου

Το Λακκί, με πληθυσμό 1.990 κατοίκων, πρώην Πόρτο Λάγο, είναι μια κοινότητα στο ελληνικό νησί της Λέρου, στα Δωδεκάνησα, στον όρμο Λακκίου. Η περιοχή χτίστηκε ως η κύρια βάση του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού στα Δωδεκάνησα ξεκινώντας το 1923. Η πόλη του Πορτολάγκο ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 υπό ιταλική κυριαρχία, ως νέα πρότυπη πόλη όπου οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν από τον ιταλικό στρατό. Το 1947 η Λέρος περιήλθε στην Ελλάδα και ακολούθως το Πόρτο Λάγο μετονομάστηκε σε Λακκί. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου αποτέλεσε τόπο εξορίας πολιτικών κρατούμενων.

 Όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, η Λέρος είχε κυβερνηθεί από την Ιταλία το 1912-1943. Οι ιταλικές αρχές, ίδρυσαν την πόλη του Πόρτο Λάγο στη δεκαετία του 1930 ως νέα πρότυπη πόλη. Το όνομα προέρχεται από τον Μάριο Λάγο, κυβερνήτη της ιταλικής αποικίας από το 1922 έως το 1936. Είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της ιταλικής ορθολογιστικής και φασιστικής αρχιτεκτονικής, με κτίρια από τους Αρμάντο Μπερναμπίτι και Ροντόλφο Πετράκο. Λέγεται ότι ο Μουσολίνι είχε έπαυλη για τον εαυτό του κοντά στην πόλη. Τα κτίρια περιλαμβάνουν: Κάζα ντέϊ Μπαλίλλα (Σπίτι της Φασιστικής Νεολαίας) (1933), Μπερναμπίτι Σκεπαστή αγορά (1934-1936), Πετράκο Δημοτικό σχολείο και παιδικός σταθμός (1934-1936), Πετράκο Το Δημαρχείο και Κάζα ντελ Φάσιο (Έδρα του Φασιστικού Κόμματος) (1935-1938), Μπερναμπίτι Κινηματογράφος/Θέατρο (1936-1938), Μπερναμπίτι Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου (σημερινός Άγιος Νικόλαος, 1935-1939), Μπερναμπίτι Το Πορτολάγκο χτίστηκε ως η κύρια βάση του ιταλικού βασιλικού ναυτικού στα Δωδεκάνησα αρχίζοντας το 1923, καθώς το λιμάνι της Ρόδου ήταν πολύ μικρό. Ο κόλπος είναι βαθύς, με μήκος 3.5 χλμ. και πλάτος άνω του 1 χλμ., καθιστώντας το κατάλληλη θέση για ναυτική βάση, στην πραγματικότητα μια από τις καλύτερες στην ανατολική Μεσόγειο. Υπό ιταλική κυριαρχία, ο Κόλπος Πορτολάγκο (όπως ονομαζόταν τότε) ήταν οχυρωμένος. Υπήρχε διπλός βραχίονας πέρα από τη στενή είσοδο και αρκετός οπλισμός.Η ναυτική βάση περιλάμβανε πολλά κτίρια και εγκαταστάσεις του ναυτικού. Είχε χώρο προσγείωσης για υδροπλάνα. Η φρουρά του νησιού περιλάμβανε περίπου 6.500 άνδρες. Ήταν το λιμάνι για δύο αντιτορπιλικά, δύο μικρές πυραυλακάτους και τέσσερα υποβρύχια.
Κάτω Κερδύλιο Σερρών

Το Κερδύλλιο ή Κάτω Κερδύλλιο, έως το 1927 γνωστό ως Κάτω Κρούσοβον, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός του Νομού Σερρών, στον σημερινό Δήμο Αμφίπολης. Πολλοί κάτοικοι του χωριού εκτελέσθηκαν κατά τη Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλια, ενώ οι εναπομείναντες κάτοικοι εγκαταστάθηκαν μαζί με εκείνους του Άνω Κερδυλλίου στο σημερινό χωριό των Νέων Κερδυλίων. Στο χωριό βρίσκονται μέχρι σήμερα ο Ιερός Ναός Αγίων Γεωργίου και Ραφαήλ και ο Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων.

 Το βυζαντινό χωρίον Κρούσοβος το οποίο αναφέρεται πρώτη φορά σε βυζαντινό χρυσόβουλο του Δεκεμβρίου του 1258 φέρεται να ταυτίζεται με τον (σήμερα εγκαταλελειμμένο) οικισμό του Κάτω Κερδυλίου, καθώς στο γειτονικό Άνω Κερδύλιο δεν σώζονται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ίχνη βυζαντινής εγκατάστασης. Αποτέλεσε αρχικά εν μέρει και στην συνέχεια πλήρως μετόχι της Μονής Εσφιγμένου, ενώ απογραφές του 1318 και του 1321 κατέγραψαν 85 κατοίκους. Σύμφωνα με το έργο "Εθνογραφία των Βιλαετιών της Αδριανούπολης, του Μοναστηρίου και της Θεσσαλονίκης" το 1873 το Κάτω Κρούσοβο διέθετε 63 νοικοκυριά με 90 Έλληνες και 75 μουσουλμάνους κατοίκους. Ο Αλεξάντρ Συνβέ στο έργο του "Les Grecs de l'Empire Ottoman. Etude Statistique et Ethnographique" ανέφερε ότι το 1878 στο Κάτω Κρούσοβο ζούσαν 296 Έλληνες. Σύμφωνα με τη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου γεωγράφου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», το 1900 το Κάτω Κρούσοβο είχε 300 Έλληνες κατοίκους. Γεννήθηκαν στο (Κάτω) Κερδύλλιο Παναγιώτης Χούπης, ομαδάρχης του Μακεδονικού Αγώνα
Ένα σπίτι στο τέλος του κόσμου

Το Ένα σπίτι στο τέλος του κόσμου (αγγλ. A Home at the end of the world) είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας) Αμερικανού συγγραφέα Μάικλ Κάνινγκαμ (Michael Cunningham). Ένα αφηγηματικό σε πρώτο πρόσωπο μυθιστόρημα, με τον αφηγητή να εναλλάσσεται σε κάθε κεφάλαιο. Ο Μπόμπυ και Τζόναθαν, οι δύο βασικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος, είναι και οι δύο βασικοί αφηγητές, η Άλις, μητέρα του Τζόναθαν και η Κλαιρ, έχουν τον ρόλο του αφηγητή σε ορισμένα από αυτά. Μέρος του μυθιστορήματος είχε δημοσιευθεί στον The New Yorker, είχε επιλεγεί δε, στα Καλύτερα Μικρά Διηγήματα του 1989 και είχε μεταδοθεί από τις συχνότητες του National Public Radio των Η.Π.Α.

 Ο Μπόμπυ, μεγαλωμένος σε προάστιο του Κλήβελαντ στο Οχάιο, στις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70, ζει σε περιβάλλον εξαρτημένο από τις διασκεδάσεις της εποχής και τα ναρκωτικά. Υπήρξε μάρτυρας των θανάτων του μεγαλύτερου αδελφού του και της μητέρας του και την ίδια περίοδο γνωρίζεται στο σχολείο με τον Τζόναθαν, ο οποίος προέρχεται από μία μεσοαστική οικογένεια. Ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα του ακολουθεί και ο Μπόμπυ βρίσκει καταφύγιο στην οικογένεια του Τζόναθαν, η οποία αναλαμβάνει την προστασία του. Η σχέση των δύο παιδιών εξελίσσεται σε σχέση βαθιάς φιλίας η οποία οδηγεί ακόμη και στον μεταξύ τους σεξουαλικό πειραματισμό. Η εξέλιξη της πλοκής τους βρίσκει, αρχές της δεκαετίας του ΄80 στην Νέα Υόρκη όπου ο Μπόμπυ εγκαθίσταται στο σπίτι του Τζόναθαν και της εκκεντρικής συγκατοίκου του Άλις. Ο Μπόμπυ και η Άλις γίνονται εραστές, παρόλο που αυτή δηλώνει ερωτευμένη και με τον Τζόναθαν και εκφράζει την επιθυμία της να αποκτήσει παιδί με αυτόν, γνωρίζοντας ότι ο Τζόναθαν είναι συνειδητοποιημένος gay. Ο Μπόμπυ και ο Τζόναθαν τρέφουν επίσης βαθειά συναισθήματα ο ένας για τον άλλον. Η Άλις μένει έγκυος και οι τρεις τους μετακομίζουν στο Woodstock ζώντας μαζί και μεγαλώνοντας την μικρή Ρεββέκα. Δημιουργούν μία ιδιότυπη οικογένεια προσπαθώντας να διαχειριστούν τις συναισθηματικές συνέπειες του ερωτικού τους τριγώνου μέχρι την φυγή της Άλις και τον υπονοούμενο θάνατο του Τζόναθαν. Ο Κάνινγκαμ διασκεύασε το μυθιστόρημά του για την ταινία με τον ίδιο τίτλο, του 2004, σε σκηνοθεσία του Μάικλ Μάγιερ και με πρωταγωνιστές τους Κόλιν Φάρελ, Ρόμπιν Ράιτ Πεν, Ντάλας Ρόμπερτς και Σίσι Σπέισεκ Farrar, Straus and Giroux Michael Cunningham's website by powells.com by L.S. Klepp Αρχειοθετήθηκε 2009-06-12 στο Wayback Machine.ISBN 9780312424084
Ομάρ Ραζάζ

Ο Ομάρ Ραζάζ (Omar Razzaz, αραβικά: عمر الرزاز, ) , είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της Ιορδανίας από τον Ιούνιο του 2018 ως τις 12 Οκτωβρίου 2020. Από τις 4 Ιανουαρίου 2017 ως τις 4 Ιουνίου 2018 ήταν υπουργός Παιδείας. Νωρίτερα, ήταν επικεφαλής της διευθυντικής επιτροπής της Τράπεζας της Ιορδανίας Αχλί.

 Γεννημένος το 1961, ο Ραζάζ κατέχει διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στο Σχεδιασμό Οικονομικών. Πραγματοποίησε μεταδικτατορικές σπουδές στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ.Προηγουμένως, απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT). Ο Χάνι αλ Μούλκι, παραιτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2018 έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας που επέβαλε το ΔΝΤ στην κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με το δημόσιο χρέος. Ο υπουργός Παιδείας Ραζάζ έγινε νέος πρωθυπουργός. Στις 3 Οκτωβρίου 2020 ο Ραζάζ υπέβαλε την παραίτησή του στο βασιλιά και ο τελευταίος του ζήτησε να παραμείνει υπηρεσιακά ως προσωρινός πρωθυπουργός μέχρι τον διορισμό αντικαταστάτη του.