Αλατωρυχείο Μπόχνια

Το αλατωρυχείο Μπόχνια (πολωνικά: Kopalnia soli Bochnia) στην Μπόχνια της Πολωνίας, είναι ένα από τα παλαιότερα αλατωρυχεία στον κόσμο και είναι η παλαιότερη εμπορική εταιρεία στην Πολωνία. Το αλατωρυχείο Μπόχνια δημιουργήθηκε το 1248 μετά την ανακάλυψη του αλατιού εκεί τον 12ο και 13ο αιώνα και έγινε μέρος της βασιλικής εταιρείας εξόρυξης, żupy krakowskie (Αλατωρυχεία Κρακοβίας). Το 1990 το ορυχείο έπαψε να παράγει αλάτι αλλά παραμένει τουριστικό αξιοθέατο. Το 1981 το αλατωρυχείο Μπόχνια ανακηρύχθηκε μνημείο κληρονομιάς. Είναι ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (Pomnik historii), όπως καταγράφηκε στις 6 Οκτωβρίου 2000 και εποπτεύεται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας . Το παρεκκλήσι στο ορυχείο έχει γραμμές τρένου που περνούν μέσα από αυτό.

 Οι σήραγγες του ορυχείου έχουν μέγεθος 4,5 χιλιομέτρων σε μήκος βάθους περίπου 330-468 μέτρων κάτω από την επιφάνεια, σε 16 επίπεδα. Το 2013 το ορυχείο προστέθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO ως προέκταση του αλατωρυχείου Βιελίτσκα. Το Πέρασμα Αυγούστου είναι ο κύριος δρόμος επικοινωνίας και μεταφοράς στο ορυχείο. Διατρέχει από τα ανατολικά προς τα δυτικά του ορυχείου, συνδέοντας σε ευθεία γραμμή τα κάτω άκρα των σηράγγων Campi και Sutoris. Βρίσκεται σε βάθος 176 μ. από την κορυφή της σήραγγας Sutoris και 212 μ. μετρώντας από την κορυφή της σήραγγας Campi. Το Πέρασμα Αυγούστου ονομάστηκε αρχικά Μακρά Σόμπα (Piec Długi). Το πρώτο μέρος του, που εκτείνεται μεταξύ του Ράμπστιν Χούτε και μια σήραγγας Campi, χτίστηκε τα έτη 1723-1743, σύμφωνα με το σχέδιο του Γιαν Γκότφριντ Μπόρλαχ. Τα μεγάλα επιτεύγματά του ήταν να ρυθμίζει τις διαδρομές στο ορυχείο εξασφαλίζοντας το ίσιωμα και την ισοπέδωση τους. Ως αποτέλεσμα αυτού, τις επόμενες δεκαετίες, το Πέρασμα Αυγούστου κατάφερε να φτάσει σε μήκος σχεδόν τα 3 χιλιόμετρα. Ανασκαμμένοι θάλαμοι, σήραγγες και περάσματα σχηματίζουν μια υπόγεια πόλη, η οποία είναι ανοιχτή για περιηγητές. Ο μεγαλύτερος από τους διατηρημένους θαλάμους έχει μετατραπεί σε σανατόριο. Ο Θάλαμος Βάζιν πήρε το όνομά του από τον διαχειριστή (podżupek) Άντζεϊ Βαζίνσκι. Το βάθος αυτού του θαλάμου, του μεγαλύτερου στο αλατωρυχείο, είναι 248 μέτρα. Το μήκος του είναι 255 μ., το μέγιστο πλάτος του είναι 14,4 μ. και το μέγιστο ύψος είναι 7,2μ. Ο θάλαμος δεν χρησιμοποιεί πυλώνες στήριξης. Το αλάτι από τον θάλαμο Βάζιν εξήχθη από το 1697 μέχρι τη δεκαετία του 1950. Για τους σκοπούς της δημιουργίας ενός σανατορίου, αυτά τα παλιά κοιλώματα επεκτάθηκαν με μια μονάδα φόρτωσης-μεταφοράς ντάμπινγκ (LHD). Αυτά τα έργα έλαβαν χώρα μέχρι το 1984. Ο θάλαμος Βάζιν έχει ένα συγκεκριμένο μικροκλίμα, με σταθερή θερμοκρασία μεταξύ 14–16 °C (57–61 °F), υψηλή υγρασία (περίπου 70%) και ευνοϊκό ιονισμό του αέρα κορεσμένο από χλωριούχο νάτριο και πολύτιμα μικροστοιχεία, όπως μαγνήσιο, μαγγάνιο και ασβέστιο. Ο αέρας στο θάλαμο διακρίνεται από την καθαρότητά του. Ο θάλαμος είναι εξοπλισμένος με κρεβάτια: έως 300 άτομα μπορούν να κοιμηθούν εδώ. Τα άλλα μέρη του θαλάμου Βάζιν είναι γήπεδα για πετοσφαίριση, καλαθοσφαίριση και χειροσφαίριση, εστιατόριο και συνεδριακές εγκαταστάσεις. Αλατωρυχείο Βιελίτσκα, κοντά στην Κρακοβία, Πολωνία, κεντρική Ευρώπη Αλατωρυχείο Κεβρά, στο Παντζάμπ, Πακιστάν Πολιτειακό Πάρκο Σπηλαίων Κάρτσνερ στην Αριζόνα, Ηνωμένες Πολιτείες Σήραγγες κιμωλίας στο Χέουμ στην Πολωνία, κεντρική Ευρώπη Σπήλαια Φρασάσι στην Ανκόνα, Ιταλία, νότια Ευρώπη Το αλατωρυχείο στη Μπόχνια (αγγλικά) Αλατωρυχείο Μπόχνια (πολωνικά)