IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άγιος Ματθαίος Κέρκυρας

Ο Άγιος Ματθαίος είναι οικισμός της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Στη δημοτική κοινότητα Αγίου Ματθαίου ανήκουν και οι οικισμοί Σκάλα και Χαλικούνας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

 Ο Άγιος Ματθαίος είναι μικρή κωμόπολη στη νοτιοδυτική Κέρκυρα. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες της κορυφής «Άγιος Ματθαίος» (463 μ.) του βουνού Γαμήλιου, πάνω στην επαρχιακή οδό Παϊπέτη-Μεσογγής και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 22 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 22,159 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ματθαίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελιτειέων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μελιτειέων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Κέρκυρας. Στο Γαμήλιο όρος (κορυφή «Άγιος Ματθαίος») όπου βρίσκεται ο οικισμός, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, νυμφεύτηκε ο Αλκίνοος, βασιλιάς των Φαιάκων της Σχερίας (Κέρκυρας). Τα σοκάκια και τα πολύχρωμα σπίτια του οικισμού κτισμένα σε ύφος επηρεασμένο από τη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική Το μοναστήρι του Παντοκράτορα, σε περίοπτη θέση στο Γαμήλιο όρος Το Πρινοδάσος στη διαδρομή προς το μοναστήρι Το σπήλαιο της Γράβας στο Γαμήλιο όρος. Είναι σπηλαιοβάραθρο με πλούσιο διάκοσμο στο κυρίως μέρος του και με παλαιολιθικά και νεολιθικά ευρήματα που, κατά τους κατοίκους, επικοινωνεί με τη θάλασσα («Τρύπα του Πελάου») Το φρούριο Γαρδικίου, οκτάγωνο κάστρο με οκτώ πύργους και τρεις πύλες, που χρονολογείται στην εποχή του ηπειρώτικου Δεσποτάτου (13ος αιώνα). Έχει εντοιχισμένα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη Το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης στο μοναστήρι Παντοκράτορα, στις 6 Αυγούστου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Καμίλα Μπελ

Η Καμίλα Μπελ (αγγ. Camilla Belle Routh, 1986) είναι ηθοποιός και μοντέλο από το Λος Άντζελες, Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Είναι γνωστή για τους ρόλους της Τζιλ Τζόνσον στο θρίλερ "When a stranger calls" (2006), της Ρόοζ Σλάβιν στην δραματική ταινία " The Ballad of Jack and Rose" (2005). Άλλες είναι οι 10.000BC (2008), Push (2009), The Quiet (2005), Breakaway (2011). Το 2010 έλαβε τον τίτλο του πιο όμορφου προσώπου της χρονιάς στο top 100.

 Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1986 από μητέρα σχεδιάστρια μόδας, την Ντέμπορα, και πατέρα μουσικό κάντρυ με κατασκευαστική εταιρεία, τον Τζακ Γουέσλεϋ Ρουθ. Έχει βραζιλιάνικες ρίζες από τη μητέρα της ενώ έχει γερμανικές, αγγλικές και γαλλικές από τη μεριά του πατέρα της. Έχει πάρει το όνομά της από το βραζιλιάνικο Cavalo de Aço (1973) που ήταν αγαπημένη σειρά της μητέρας της και συγκεκριμένα από τον χαρακτήρα που υποδυόταν η Rennata Sorrah. Είναι μοναχοπαίδι και οι περισσότεροι την φωνάζουν Μπελ. Πήγε στο Saint Paul Catholic Elementary School του δυτικού Λος Άντζελες και αργότερα στο elite all-girls Marlborough School πάλι στο Λος Άντζελες. Ξέρει πιάνο και πολλές γλώσσες και μια από αυτές είναι τα πορτογαλικά που τα μιλά απταίστως. Δεν κατάφερε ποτέ να ολοκληρώσει μια χρονιά στο σχολείο αφού συνέχεια δούλευε. Στα 13 της έκανε ένα διάλειμμα για να αφοσιωθεί σε αυτές.Είναι διεθνής ομιλίτρια για οργανισμούς όπως το "kids with a cause". Σε ηλικία μόλις εννέα μηνών συμμετείχε σε έντυπη διαφήμιση. Στην ηλικία των 5 απέκτησε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία "Trapped beneath the Earth" και Empty Cradle (1993), ενώ αργότερα πήρε ένα μικρό ρόλο στο "A Little Princess " (2005) ως Τζέιν, ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φρανς Χόντσον Μπέρνετ. Εκεί πρωταγωνίστρια ήταν η Λίζελ Μάθιους. Ως Σίδνεϋ Μίλλερ πρωταγωνίστησε στο "Rip Girls", το 2000, στο Ντίσνεϋ Τσάννελ. Άργησε κάπως βέβαια και επόμενος ρόλος ήταν το "When a Stranger Calls", έκδοση του 2006. Ύστερα από αυτούς τους ρόλους ακολούθησε η Έβολετ στο 10.000 BC, ταινία μεγάλου μήκους. Από το 2006-2008 εργάστηκε μαζί με τη μητέρα της και συγκεκριμένα σε μια καμπάνια για άρωμα "πριγκίπισσας" της Βέρα Γουάνγκ. Το 2010 κατείχε την πρώτη θέση στο Top 100 πιο όμορφα πρόσωπα της χρονιάς και για 13 συνεχή έτη έπαιρνε μέρος (2008-2017) Όταν έμαθε πως το when a stranger calls θα είναι ψυχολογικό θρίλερ και όχι απλά θρίλερ, τότε δέχτηκε το ρόλο, διότι δεν είναι θαυμαστής τους. Δεν είναι καθόλου σκοτεινή προσωπικότητα όπως λέει, αυτοί οι ρόλοι είναι απλά μια δοκιμασία. Δεν χρειάζεται σκληρή δουλειά για να αποκτήσεις συναισθήματα σύμφωνα με τη ίδια, αυτά έρχονται φυσικά, απλά τα ζεις. Της αρέσει ένα βραζιλιάνικο παραδοσιακό φαγητό με χοιρινό και φασόλια. Το 2011 πήρε μέρος στο People magazine's Most Beautiful People στον κόσμο. Η μητέρα της έχει πιθανόν και ιταλικές ρίζες αφού έχει πορτογαλικές. Κάνει πολλές φιλανθρωπίες. Είναι 1.73μ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Camilla Belle στο Wikimedia Commons
Φορεσιά της Σύλλης Ικονίου

Η φορεσιά της Σύλλης ή Σίλλης είναι η ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της μικρασιατικής κωμόπολης της Λυκαονίας (βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από το Ικόνιο) κατά τις επίσημες περιστάσεις όπως γάμοι, γιορτές κλπ.

 Η φορεσιά είχε για εσώρουχο μια φαρδιά βράκα η οποία καλυπτόταν από μια δεύτερη που ήταν κατασκευασμένη από καλύτερης ποιότητας υλικά. Το πουκάμισο ήταν λινό, λευκό και φτιαγμένο στον αργαλειό και διέθετε πλατιά μανίκια με ανοίγματα στο πλάι. Το φουστάνι φτιαχνόταν από χρυσοΰφαντο ύφασμα και πλαισιωνόταν από χρυσές δαντέλες και ταινίες. Τη φορεσιά πλαισίωναν δύο επενδύτες (εσωτερικός και εξωτερικός) από χρυσό ύφασμα που προερχόταν από την Κωνσταντινούπολη ή τη Μέση Ανατολή. Στην περιοχή της περιφέρειας δενόταν τριγωνικά ένα τριγωνικό μαντήλι (τσίπα) με τη μύτη στην πίσω πλευρά. Πάνω από το τριγωνικό μαντήλι η ζώνη. Η περιοχή του στήθους καλυπτόταν από σειρά πολύτιμων νομισμάτων που ονομάζονταν πεντόλιρα και ντούμπλες.Εντύπωση προκαλούσε και ο κεφαλόδεσμος που τον αποτελούσαν πολλές κοτσίδες που στολίζονταν με νομίσματα και χάντρες και ένα κόκκινο τσόχινο φέσι που συνοδευόταν από ένα χρυσοκέντητο τριγωνικό μαντήλι. Άλλα εξαρτήματα τα οποία συμπλήρωναν τον κεφαλόδεσμο ήταν τα διάφορα σκουλαρίκια και ενίοτε ένα περιδέραιο. Παπαντωνίου, Ιωάννα (1996). Ελληνικές τοπικές ενδυμασίες. Ναύπλιο: Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα. Συλλογικό (2005). Ελληνικές Φορεσιές. Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου. Αθήνα: Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος.
Άγιος Γεώργιος Πολυδενδρίου Αττικής

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Πολυδενδρίου, του δήμου Ωρωπού, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στη Β. Αττική, δίπλα και δυτικά από το Καπανδρίτι και το Πολυδένδρι, πάνω στην εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης (ΕΟ 1) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πολυδενδρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πολυδενδρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπού. Η σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας Χρυσοπηγής (κτίση 1973), με την οποία είναι κατ’ ουσίαν ταυτισμένος ο οικισμός και καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της έκτασής του. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000) eetaa.gr https://www.openbook.gr/moni-kai-ieros-naos-chrysopigis-polydendri-attikis/
Αγία Παρασκευή Πρέβεζας

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γοργομύλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανωγείου, του δήμου Ζηρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1953 η Αγία Παρασκευή ονομαζόταν Μπιλιάρι(ον).

 Η Αγία Κυριακή είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Πρεβέζης. Βρίσκεται κοντά στις ανατολικές όχθες του Λούρου, σχεδόν πάνω στην Ιονία Οδό (Α5) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 63 χλμ. ΒΑ. της Πρέβεζας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως Μπιλιάριον και το 1955 μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γοργομύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανωγείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανωγείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζηρού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Μαξιμιλιάνο Λοβέρα

Ο Μαξιμιλιάνο Αλμπέρτο Λοβέρα (ισπανικά: Maximiliano Alberto Lovera, 9 Μαρτίου 1999) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός για την Ροζάριο Σεντράλ ως δανεικός απο τον Ολυμπιακό.

 Ο Λοβέρα εντάχθηκε στην Ροσάριο Σεντράλ για την Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής 2016, κάνοντας το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 2 Μαΐου 2016, κατά τη διάρκεια μίας ήττας εναντίον της Χιμνάσια ντε Λα Πλάτα. Έκανε ακόμη μία εμφάνιση το 2016, εναντίον της Κίλμες στις 15 Μαΐου. Στον πρώτο του αγώνα τη σεζόν 2016-17, το Δεκέμβριο, ο Λοβέρα σημείωσε το πρώτο γκολ της σταδιοδρομίας του, σε μία ήττα εναντίον της Λανούς. Ολοκλήρωσε εκείνη τη σεζόν με 2 γκολ σε 16 αγώνες. Στις 31 Αυγούστου 2019, μετά από 3 γκολ σε 69 αγώνες, ο Λοβέρα μετακινήθηκε από τη Ροσάριο Σεντράλ στον Ολυμπιακό. Τον Ιούλιο του 2017, ο Λοβέρα κλήθηκε για τις προπονήσεις της Εθνικής Αργεντινής U20. Κλήθηκε και πάλι από την Εθνική Αργεντινής U20s τον επόμενο Μάιο, για τις προπονήσεις της Εθνική Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Τον Οκτώβριο του 2018, έπαιξε και σκόραρε για την Αργεντινή U20 σε μία φιλική ήττα εναντίον του Ισημερινού. Ροσάριο ΣεντράλΚύπελλο Αργεντινής: 2017-18ΟλυμπιακόςΠρωταθλήματα Ελλάδας (1): 2019-20 Κύπελλο Ελλάδας (1): 2019-20 (Αγγλικά) Προφίλ Μαξιμιλιάνο Λοβέρα στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γήπεδο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης»

Το Γήπεδο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο στην Τρίπολη της Αρκαδίας στην Πελοπόννησο, χωρητικότητας 7.416 θέσεων και αποτελεί την έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αστέρα Τρίπολης.

 Το γήπεδο χτίστηκε το 1979, αλλά μέχρι το 2005 που η ομάδα του Αστέρα Τρίπολης αγωνιζόταν στη Γ΄ Εθνική και παλαιότερα στην Δ΄ Εθνική και στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας, ήταν ένα μικρό στάδιο με μικρή χωρητικότητα καθώς διέθετε μια εξέδρα περίπου 100 θέσεων. Μετά την άνοδο της ομάδας στη Β΄ Εθνική, το στάδιο ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε η χωρητικότητα του, μεταξύ άλλων κατασκευάστηκε η ανατολική κερκίδα, η οποία στεγάζει επίσης τα γραφεία της ΠΑΕ, γυμναστήριο, αποδυτήρια, εντευκτήριο κ.α. Το 2007 με την άνοδο του Αστέρα στην Α΄ Εθνική (Super League) κατασκευάστηκε η δυτική κερκίδα, όπου στεγάζονται τα δημοσιογραφικά θεωρεία και οι θέσεις VIP, ενώ προστέθηκε επίσης και μία μικρή κερκίδα στη νότια πλευρά για χρήση κυρίως από τους φιλάθλους της εκάστοτε φιλοξενούμενης ομάδας. Το 2008 κατασκευάστηκε η βόρεια κερκίδα. Το 2010 ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε η νότια κερκίδα. Το 2015 με αφορμή την συμμετοχή της ομάδας του Αστέρα Τρίπολης στους ομίλους του Europa League (2015-16), για δεύτερη φορά στην ιστορία του και δεύτερη συνεχόμενη παράλληλα αλλά και τέταρτη σερί χρονιά παρουσίας της ομάδας γενικότερα στον θεσμό (τις δύο πρώτες μόνο στα προκριματικά), στο γήπεδο πραγματοποιήθηκαν διάφορες σημαντικές ανακαινιστικές παρεμβάσεις, κυρίως στους εσωτερικούς του χώρους, όπως στα αποδυτήρια και στην αίθουσα τύπου κ.α. Στις 27 Νοεμβρίου του 2011 στον αγώνα μεταξύ του Αστέρα με τον Ολυμπιακό Πειραιώς για την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος (2011-12) πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ άφιξης θεατών του γηπέδου με 6.150 εισιτήρια. Στις 22 Νοεμβρίου του 2012 η επίσημη ονομασία του γηπέδου άλλαξε αφού μετονομάστηκε από Γήπεδο Αστέρα Τρίπολης σε Γήπεδο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» προς τιμήν του Έλληνα εθνικού ήρωα και αγωνιστή της Επανάστασης του ’21, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Γήπεδο Αστέρα Τρίπολης στο Stadia.gr
NGC 4102

Ο NGC 4102 είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Εντός του βρίσκεται περιοχή LINER καθώς και περιοχή γέννησης νέων άστρων. Η δεύτερη έχει διάμετρο 1.000 ετών φωτός και περιέχει περίπου τρία δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες.

 Δεδομένα για το NGC 4102 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4102 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4102 στο Wikimedia Commons
Μάχη του Δυρραχίου (1018)

Η Μάχη του Δυρραχίου το Φεβρουάριο 1018 ήταν μέρος των Βυζαντινοβουλγαρικών Πολέμων. Συνέβη όταν ο τσάρος Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας προσπάθησε να εδραιώσει την εξουσία του στη νοτιοανατολική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας. Οδήγησε έναν στρατό ενάντια του Δυρραχίου (στη σημερινή Αλβανία) και το πολιόρκησε, αλλά σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας αντεπίθεσης των υπερασπιστών της πόλης. Αυτή ήταν η τελική μάχη του μακροχρόνιου αγώνα ανάμεσα στην Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία και το Βυζάντιο. Μέσα σε λίγους μήνες από το θάνατο του Βλάντισλαβ, το μεγαλύτερο μέρος του βασιλείου του υποτάχθηκε στο βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β', με την τελευταία ανεξάρτητη περιοχή (Σίρμιο) να παραδίδεται το 1019.

 Μετά τη Μάχη του Κλειδίου και το θάνατο του τσάρου Σαμουήλ το 1014, το βουλγαρικό κράτος είχε αποσταθεροποιηθεί από εσωτερικές αναταραχές. Κατά το έτος που ακολούθησε, ο τσάρος Γαβριήλ Ράντομιρ, γιος και διάδοχος του Σαμουήλ, σκοτώθηκε από τον ξάδελφό του, ο Ιβάν Βλάντισλαβ, με την υποκίνηση του βυζαντινού αυτοκράτορα. Ο νέος Βούλγαρος ηγεμόνας, διαπραγματεύτηκε μια σύντομη ειρήνη, καθώς υποσχέθηκε να υποταχθεί στον Βασίλειος Β' με αντάλλαγμα τον έλεγχο του Δυρραχίου. Καμία πλευρά δεν τήρησε τις υποσχέσεις της και ο πόλεμος ξέσπασε και πάλι το φθινόπωρο του 1015. Ενώ ο Βλάντισλαβ επιτέθηκε στο Δυρράχιο, ο Βασίλειος Β' κατέλαβε την πρωτεύουσά του την Οχρίδα, αλλά αργότερα, ως αποτέλεσμα της Μάχης του Μοναστηρίου, αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει.Ο πόλεμος συνεχίστηκε για δύο ακόμη χρόνια χωρίς αποφασιστικό αποτέλεσμα. Στο 1017 ο Βασίλειος νίκησε τους Βουλγάρους στη Σέτινα, κοντά στην Έδεσσα, αλλά δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τη νίκη του και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Ο Βλάντισλαβ το εκμεταλλεύτηκε για να ξεκινήσει μια άλλη επίθεση εναντίον του Δυρραχίου, το οποίο υπερασπιζόταν ο στρατηγός Νικήτας Πεγονίτης. Στη μάχη που ακολούθησε μετά από μια εξόρμηση της φρουράς ο Βούλγαρος τσάρος σκοτώθηκε και τα στρατεύματά του αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.Αυτό το γεγονός οδήγησε την πλειοψηφία των Βουλγάρων αρχόντων (βογιάροι) να παραδοθεί στον Βασίλειο. Η απομονωμένη αντίσταση κατεστάλη και η Βουλγαρία έγινε βυζαντινή επαρχία. Ιωάννης Σκυλίτζης, Σύνοψις Ιστοριών. Χρονικό του Ιερέα της Ντούκλια (μερική αγγλική μετάφραση από τον Paul Stephenson), μέρος 2, κεφάλαιο 34, σ. 341 - εναλλακτική εξιστόρηση σύμφωνα με την οποία ο Βλάντισλαβ σκοτώθηκε από τον Άγιο Ιβάν Βλάντιμιρ.
Μάχη των Εθνών

Η Μάχη των Εθνών διεξήχθη το 451 μ.Χ. μεταξύ των Ούννων με ηγέτη τον Αττίλα και πολυεθνικών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του Ρωμαίου στρατηγού Αέτιου και επί αυτοκρατορίας του Βαλεντινιανού Γ΄.

 Η αφορμή για την μάχη δόθηκε όταν ο Αττίλας ζήτησε για γυναίκα του την Ονωρία, αδελφή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Γ΄, ελπίζοντας να πάρει ως προίκα μεγάλο μέρος της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Η πρόταση απορρίπτεται και ο Αττίλας εισβάλει στη δύση με αμέτρητες ορδές κατευθυνόμενος στον Ρήνο. Από όπου περνά σπέρνει την καταστροφή. Τον αποκαλούν «Η μάστιγα του θεού». Για την αντιμετώπιση της απειλής δημιουργείται συνασπισμός από Ρωμαίους και γερμανόφωνα φύλα. Σε αυτόν συμμετείχαν Αλεμάνοι, Βουργουνδοί, Σουηβοί, Έρουλοι, Γέπιδοι, Θουρίγγιοι, Βησιγότθοι και Ρωμαίοι. Επικεφαλής αυτού του συνασπισμού ήταν ο Φλάβιος Αέτιος. Ο Αττίλας πολέμησε έχοντας στο πλευρό του τους Οστρογότθους. Η μάχη έλαβε χώρα στις 20 Ιουνίου 451 μ.Χ. και έγινε γνωστή ως Μάχη των Εθνών ή Μάχη των Καταλανικών πεδίων λόγω της τοποθεσίας που διεξήχθη στη Γαλλία. Η σύγκρουση ήταν πολύνεκρη και οι Ούνοι ηττώνται. Ο Αττίλας όμως απτόητος ανασυντάσσεται και φτάνει έξω από τα τείχη της Ρώμης.
Σκιά ματιών

Η σκιά ματιών είναι ένα καλλυντικό που εφαρμόζεται στα βλέφαρα και κάτω από τα φρύδια. Συνήθως χρησιμοποιείται για να κάνει τα μάτια του χρήστη να ξεχωρίζουν ή να φαίνονται πιο ελκυστικά.

 Η σκιά ματιών μπορεί να προσθέσει βάθος και διάσταση στα μάτια, να συμπληρώσει το χρώμα των ματιών, να κάνει τα μάτια να φαίνονται μεγαλύτερα ή απλά να τραβήξει την προσοχή στα μάτια. Η σκιά ματιών κυκλοφορεί σε πολλά διαφορετικά χρώματα και υφές. Συνήθως γίνεται από σκόνη και μαρμαρυγία, αλλά μπορεί επίσης να βρεθεί σε μορφή υγρού, μολυβιού, κρέμας. Η σκιά χρησιμοποείται κυρίως από γυναίκες. Στη δυτική κοινωνία, θεωρείται γυναικείο καλλυντικό, ακόμη και όταν χρησιμοποιείται από τους άνδρες. Στην γκόθικ τάση, η μαύρη ή παρόμοια σκοτεινή σκιά ματιών και άλλα είδη μακιγιάζ των ματιών είναι δημοφιλή και στα δύο φύλα. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν σκιά ματιών απλά για να βελτιώσουν την εμφάνισή τους, αλλά χρησιμοποιείται επίσης συχνά στο θέατρο. Ανάλογα με τον τόνο και την εμπειρία του δέρματος, η επίδραση της σκιάς ματιών συνήθως αναδεικνύει την αίγλη και κερδίζει την προσοχή. Η χρήση της σκιάς ματιών επιχειρεί να αναπαραγάγει τη φυσική σκιά των ματιών που παρουσιάζουν μερικές γυναίκες λόγω της φυσικής αντίθεσης χρωματισμού στα βλέφαρά τους. Η φυσική σκιά ματιών μπορεί να κυμαίνεται οπουδήποτε από μια γυαλιστερή λάμψη στα βλέφαρα κάποιου, σε ροζ ή ακόμα και σε ασημένια εμφάνιση.
Προτεσταντισμός στην Ελλάδα

Οι Προτεστάντες στην Ελλάδα αριθμούν περίπου 30.000 άτομα. Οι Προτεστάντες της Ελλάδας ανήκουν σε διάφορες ομολογίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας και της Κοινωνίας Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας. Οι Συνάξεις του Θεού, η Διεθνής Εκκλησία Τετράγωνου Ευαγγελίου και οι πεντηκοστιανές εκκλησίες της Σύνοδος Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Ελλάδας αριθμούν από μόνες τους 12.000 περίπου μέλη.Η ανεξάρτητη Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής είναι η μεγαλύτερη προτεσταντική ομολογία στην Ελλάδα, με 120 εκκλησίες.Στην Ελλάδα εργάζονται προτεστάντες/ευαγγελιστές ιεραπόστολοι από το 1819. Ο πρώτος προτεστάντης ιεραπόστολος στην Ελλάδα ήταν ο Ιωνάς Κινγκ. Σήμερα υπάρχει σημαντική κοινότητα Ευαγγελικών στη Κατερίνη.

 Η Ελλάδα άργησε αρκετά, για να φτάσει και να δεχθεί ισχυρό ερέθισμα από τη Μεταρρύθμιση. Μόλις το 1858 ιδρύθηκε η Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος (τότε ως Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία). Η πρώτη εκκλησία που δημιουργήθηκε στη χώρα ήταν στην Αθήνα, η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία. Δεύτερη στη σειρά έρχεται η Εκκλησία του Βόλου. Η Ευαγγελική Κοινότητα της Ελλάδος ενισχύθηκε ιδιαίτερα με την έλευση των χιλιάδων Ποντίων και Μικρασιατών προσφύγων, καθώς στις περιοχές του Πόντου και της Μικράς Ασίας υπήρχαν ακμάζουσες Ευαγγελικές Εκκλησίες. Η μεγαλύτερη βρισκόταν στα Κοτύωρα (Ορντού). Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι εκκλησίες είχαν ιδρυθεί στη Φάτσα, το Σεμέν, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη κ.λ.π. Πρωτεργάτης της Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα υπήρξε ο Μιχαήλ Καλαποθάκης. Βέβαια, και άλλες εκκλησίες διαμαρτυρόμενου δόγματος ιδρύθηκαν στη συνέχεια με βαρυσήμαντη δράση εντός του ελληνικού χώρου. Οι Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες καθώς και οι Βαπτιστικές Ευαγγελικές Εκκλησίες αποτελούν τις σημαντικότερες συναθροίσεις. Στο διαμαρτυρόμενο φάσμα εντάσσονται και οι πολυάριθμες συνάξεις Πεντηκοστιανών και αποστολικών εκκλησιών. Ιωάννης Ιάκωβος Ηρακλείδης, στρατιώτης Μιχαήλ Καλοποθάκης, θεολόγος Μάρθα Χούπερ Μπλάκλερ Καλοποθάκη
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1960

Οι 2οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 15-19 Ιουνίου 1960 στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Βουλγαρία για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Εκτός συναγωνισμού οι διοργανωτές Βούλγαροι συμμετείχαν και με την Εθνική ομάδα εφήβων, με τα αποτελέσματα της να μην υπολογίζονται στην επίσημη κατάταξη.

 15.06 Βουλγαρία-Αλβανία 2-0 (α.α) 15.06 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 82-51(35-27) 15.06 Ρουμανία-Βουλγαρία νέοι 89-58(46-28) 16.06 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία νέοι 85-58(49-33) 16.06 Βουλγαρία-Τουρκία 84-51(42-36) 16.06 Ρουμανία-Αλβανία 90-27(47-15) 17.06 Τουρκία-Αλβανία 60-49(28-23) 17.06 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 74-62(31-34) 17.06 Βουλγαρία-Βουλγαρία νέοι 74-62(36-26) 18.06 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 88-75(42-36) 18.06 Ρουμανία-Τουρκία 81-49(36-28) 18.06 Βουλγαρία νέοι-Αλβανία 64-49(42-26) 19.06 Γιουγκοσλαβία-Αλβανία 89-37(49-21) 19.06 Βουλγαρία-Ρουμανία 81-62(44-28) 19.06 Τουρκία-Βουλγαρία νέοι 74-60(31-27) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 [1] [2] [3] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5)
Μαρί Τισό

Η Μαντάμ Τισό (Marie Tussaud, 1 Δεκεμβρίου 1761 - 16 Απριλίου 1850) ήταν δημιουργός του ομώνυμου μουσείου των κέρινων ομοιωμάτων στο Λονδίνο. Η Marie Tussaud έγινε γνωστή για το μουσείο της, το Madame Tussauds.

 Γεννήθηκε ως Marie Grosholtz (Grossholtz και Grossholz) στο Στρασβουργο, την 1η Δεκεμβρίου 1761. Ο πατέρας της, Joseph Grosholtz, σκοτώθηκε στον Επταετή Πόλεμο και η μητέρα της εργάστηκε στο σπίτι του Dr. Philippe Curtius (1741-1794). Ο Κούρσιους ήταν γιατρός και έφτιαχνε ομοιώματα, με ανατομικές λεπτομέρειες. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1765 και τον ακολούθησαν δύο χρόνια μετά η Μαρί με τη μητέρα της. Η πρώτη έκθεση με έργα του Κούρσιους έλαβε χώρα το 1770 και δίδαξε στην Τισό την τέχνη της δημιουργίας κέρινων ομοιωμάτων. Το πρώτο της κέρινο ομοίωμα ήταν του Βολταίρου, το 1777, ενώ μεταξύ άλλων έφτιαξε και τα ομοιώματα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ και του Φραγκλίνου. Στο Παρίσι, η Τισό διατήρησε σχέσεις τόσο με επαναστάτες (Ροβεσπιέρος) όσο και με βασιλόφρονες. Ζούσε στις Βερσαλλίες. Στις 12 Ιουλίου 1789 τα κέρινα κεφάλια του Νεκέρ και του Δούκα της Ορλεάνης που έφτιαξε ο Curtius μεταφέρθηκαν σε μια διαμαρτυρία. Ωστόσο, παρά τη φήμη της, η Τισό συνελήφθη για τα φιλοβασιλικά της αισθήματα και στη φυλακή ήταν μελλοθάνατη μαζί με την Ιωσηφίνα. Θα την αποκεφάλιζαν στη λαιμητόμο και το κεφάλι της ήταν ξυρισμένο. Ωστόσο σώθηκε εξαιτίας του ταλέντου της να δημιουργεί νεκρικές μάσκες των θυμάτων της λαιμητόμου, πολλά από τα οποία υπήρξαν φίλοι της (Μαρά, Μαρία Αντουανέτα, Ροβεσπιέρος). Μετά το θάνατο του Curtius το 1794 η συλλογή των κέρινων ομοιωμάτων κληροδοτήθηκε στη Marie. Η τελευταία παντρεύτηκε το 1795, με το Francois Tussaud. Απέκτησαν μάλιστα και δύο παιδιά. Το 1802 η Μαρί Τισό έφυγε στο Λονδίνο με τον έναν της γιο, τον Τζόζεφ. Η πρώτη της μόνιμη έκθεση ήταν στη Baker Street το 1835 , ενώ το 1838 έγραψε τα Απομνημονεύματά της. Πέθανε στον ύπνο της στο Λονδίνο, σε ηλικία 88 ετών, στις 16 Απριλίου 1850. Σήμερα, το Μουσείο της Μαντάμ Τισό επεκτάθηκε και σε άλλες πόλεις (εκτός από το Λονδίνο). Έτσι, εκθέματα υπάρχουν στο Άμστερνταμ, το Χονγκ Κονγκ, το Λας Βέγκας, την Κοπεγχάγη και τη Νέα Υόρκη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marie Tussaud στο Wikimedia Commons
Γκουν Άνα

Η Γκουν Άνα ήταν τουρανική θεότητα του ήλιου στις πρώιμες τουρκικές φυλές. Γκουν Άνα σημαίνει "Μητέρα Ήλιε" στα Τουρκικά και σε πολλές άλλες τουρκικές γλώσσες, όπως στην καζακική και στην κιργιζική.

 Η Γκουν Άνα ήταν μία από τις πιο ισχυρές θεότητες, η θεά της ζωής και της γονιμότητας, της ζεστασιάς και της υγείας. Ήταν προστάτης των άτυχων και ιδιαίτερα των ορφανών. Ζούσε στον έβδομο όροφο του ουρανού. Ο Γκοκ Τάνρι δημιούργησε τη Γη με τις ακτίνες του ηλιακού φωτός, έτσι, η Γκουν Άνα συμμετείχε στη δημιουργία της Γης. Οι ηλιακές ακτίνες θεωρούνται επίσης «χορδές» μεταξύ του Ήλιου και των πνευμάτων φυτών, ζώων και ανθρώπων. Τούρκοι που λάτρευαν τη Γκουν Άνα στρέφονται προς την ανατολή του ηλίου όταν προσεύχονται. Η Γκουν Άνα αναφέρεται σε μία από τις πρώτες γραπτές πηγές για την τουρκική μυθολογία. Σύμφωνα με τις τουρκικές παραδόσεις, ο ισχυρός θεός Κάιρα έφτιαξε τον Ήλιο και τον πέταξε στον ουρανό. Η Γκουν Άνα και ο Έι Άτα (η Σελήνη) ήταν σύζυγοι. Σύμφωνα με την μυθολογία των τουρανικών φυλών, ο Κάγκαν και η σύζυγός του υποτίθεται ότι είναι τα παιδιά του ουρανού και του Γιερ (Γη). Ο Έι Άτα (που ζει στον έκτο όροφο) και η Γκουν Άνα (που ζει στον έβδομο όροφο) είναι οι εκπρόσωποί τους στον ουρανό. Η γιορτή για την Γκουν Άνα γιορτάζεται κατά τη διάρκεια του θερινού ηλιοστασίου στο Βόρειο Ημισφαίριο κάθε 21 Ιουνίου. Türk Mitolojisi, Murat Uraz, 2001,OCLC 245853289 (1994) Λεξικό Τουρκικών Μύθων και Θρύλων (Türk Söylence Sözlüğü), Deniz Karakurt (OTRS: CC BY-SA 3.0) Ziya Gökalp, Türk Medeniyeti Tarihi II, İstanbul, 1974, s. 211. (in Turkish) Türk Mitolojisinde Kırgızlar, Saadettin Koç (in Turkish) Halk Meteorolojisi Ekseninde Bir Melheme Örneği, Yusuf Ziya SÜMBÜLLÜ (in Turkish) Mitoloji
NGC 736

Ο NGC 736 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Τρίγωνον. Εκτιμάται ότι απέχει 200 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 85 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1784 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ.

 Δεδομένα για το NGC 736 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 736 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 736 στο Wikimedia Commons
Consolidated O-17 Courier

Το Consolidated Model 2 Courier ήταν αμερικανικό μονοκινητήριο αναγνωριστικό και εκπαιδευτικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η Consolidated Aircraft Company στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Η Εθνοφυλακή των ΗΠΑ (United States National Guard) αξιοποίησε μικρό αριθμό τέτοιων αεροσκαφών, ονομάζοντάς το O-17.

 Το O-17 αναπτύχθηκε παράλληλα με τη σειρά PT-3. Το πρωτότυπο XO-17 προέρχονταν από μετατροπή και βελτίωση ενός PT-3. Επίσης κατασκευάστηκε ένα πρωτότυπο XO-17A, με διαφορετικό κινητήρα. Στόχος ήταν η εξαγωγή του όμως τα πλάνα αυτά δεν ευοδώθηκαν. Αργότερα τοποθετήθηκε δοκιμαστικά ο κινητήρας diesel Packard DR-980.To Model 15 ήταν έκδοση του O-17 με κινητήρα Pratt & Whitney R-1340. Δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Το αεροσκάφος χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην εκπαίδευση πληρωμάτων διαφόρων ειδικοτήτων. Το O-17 διέθετε ένα αφαιρούμενο πολυβόλο Browning των 7,62 mm. Η Βασιλική Καναδική Αεροπορία αγόρασε τρία Model 7, που ήταν παρόμοια με τα αμερικανικά Ο-17. Μάλιστα ένα εξ αυτών ήταν υδροπλάνο. XO-17 Πρωτότυπο το οποίο προέκυψε από την μετατροπή ενός Consolidated PT-3. Είχε κινητήρα Wright R-790-1 των 225 hp, ανώτερη ως προς την αεροδυναμική άτρακτο και μεγαλύτερη ακτίνα δράσης.O-17 Model 2 Courier Έκδοση παραγωγής για την Εθνοφυλακή των ΗΠΑ (29 μονάδες).XO-17A Ένα αεροσκάφος, το οποίο επίσης ήταν μετατροπή PT-3, με κινητήρα Wright R-790-3. Αναπτύχθηκε με στόχο τις εξαγωγές, αλλά δεν υπήρξαν παραγγελίες.Model 7 Δύο αεροσκάφη για την Βασιλική Καναδική Αεροπορία.Model 8 Ένα υδροπλάνο για την Βασιλική Καναδική Αεροπορία.XPT-8 Στο XO-17A τοποθετήθηκε δοκιμαστικά κινητήρας diesel τύπου Packard DR-980 (225 hp).XPT-8A PT-3 με κινητήρα Packard DR-980. Αργότερα μετατράπηκε ξανά σε PT-3A. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος χάθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1931 διότι συγκρούστηκε στον αέρα με άλλο αεροπλάνο.Model 15 Μετατροπή με κινητήρα Pratt & Whitney R-1340. ΚαναδάςΒασιλική Καναδική Αεροπορία (Royal Canadian Air Force, RCAF)ΗΠΑΕθνοφυλακή των ΗΠΑ (United States National Guard) Consolidated PT-1 Consolidated PT-3 Consolidated PT-11
Μιθριδάτις

Η Μιθριδάτις (... - 63 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα του Πόντου, που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Υπήρξε κόρη του διάσημου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.

 Η μοναδική αναφορά στο πρόσωπό της παρέχεται από τον ιστορικό Αππιανό, ο οποίος παρέχει πολύτιμο ιστορικό υλικό αναφορικά με τους πολέμους, που διεξήγαγε ο πατέρας της εναντίον των Ρωμαίων. Σε κάποια χρονική στιγμή, που παραμένει μυστήριο για τους σύγχρονους μελετητές, η Μιθριδάτις και η αδελφή της, η Νύσσα, αρραβωνιάστηκαν, με τη διαμεσολάβηση τού πατέρα τους, δύο από τους διεκδικητές τού θρόνου της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου: ο ένας τελικά βασίλευσε με το όνομα Πτολεμαίος ΙΒ΄ Αυλητής (πατέρας της διάσημης Κλεοπάτρας Ζ΄), ενώ ο δεύτερος, επίσης Πτολεμαίος, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Κύπρου πριν την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους. Η αφήγηση του Αππιανού δεν διευκρινίζει ποια κόρη αρραβωνιάστηκε ποιον βασιλιά.Εντούτοις ο γάμος αυτός δεν είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο που ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ αποκλείστηκε στο Παντικάπαιον, δίχως ελπίδα διάσωσής του από τους Ρωμαίους. Τα δύο κορίτσια εξακολουθούσαν να διαμένουν μαζί του. Όταν τους ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει με δηλητήριο (63 π.Χ.), εκείνα επέμειναν έντονα να μοιραστούν την τραγική του μοίρα και δεν τον άφησαν να δοκιμάσει, προτού πάρουν οι ίδιες μία δόση. Τα αποτελέσματα υπήρξαν άμεσα επάνω τους, ωστόσο ο Μιθριδάτης κατέφυγε στο θάνατο με σπαθί, όταν το δηλητήριο απέτυχε να τον σκοτώσει. Αξιοσημείωτα ο Δίων Κάσσιος αποδίδει το θάνατο του βασιλιά σε δολοφονία, αφού ωστόσο είχε προλάβει να θανατώσει τα κοντινά του πρόσωπα με δηλητήριο. Δυναστεία των Μιθριδατιδών Πόντος Ελληνιστική περίοδος Αππιανός, «Ρωμαϊκή Ιστορία: Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι», Αγγλικά Αρχειοθετήθηκε 2015-11-16 στο Wayback Machine. Δίων Κάσσιος, «Ρωμαϊκή Ιστορία», Αγγλικά Bevan, E.R. (1927). «Chapter XII». Berenice III, Ptolemy X Alexander II, Ptolemy XI (Auletes) (80‑51 B.C.) (στα Αγγλικά). Λονδίνο: Methuen Publishing. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009. William Smith (1870). ««Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Mithridatis»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009. Bennett, Chris (Αύγουστος 2002). ««Ptolemy XII»». «Egyptian Royal Genealogy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009. , Σχόλιο Νο32, μελέτη αναφορικά με τη χρονολόγιση των αρραβώνων της Μιθριδάτιδος και της Νύσσας με πλούσια βιβλιογραφία.
Red Sea

Το Red Sea είναι ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Warhorse, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1972 από την εταιρεία "Vertigo Records". Επανεκδόθηκε σε μορφή CD από την "Angel Air Records" στις 11 Ιανουαρίου 2000 με έξι επιπλέον κομμάτια. Το "Red Sea" ακολούθησε το μουσικό ύφος του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος, με κάποιες πιο εμπορικές, ηχητικά, εκλάμψεις όπως το "Confident But Wrong" και η διασκευή στο "I (Who Have Nothing)" του Ben E. King. Η επανέκδοση περιελάμβανε έξι ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα πέντε εκ των οποίων είναι ντέμο από συνθέσεις του Νικ Σίμπερ.

 1. Red Sea (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:20 2. Back in Time (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 7:49 3. Confident But Wrong (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:46 4. Feeling Better (Vanda, Young) - 5:33 5. Sybilla (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 5:33 6. Mouthpiece (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 8:43 7. I (Who Have Nothing) (Donida, Leiber, Stoller) - 5:16 8. Ritual (Live) (Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson) - 4:19 9. Bad Time (Demo) (Simper) - 4:40 10. She Was My Friend (Demo) (Simper) - 4:55 11. Gypsy Dancer (Demo) (Simper) - 4:08 12. House of Dolls (Demo) (Simper) - 4:19 13. Standing Right Behind You (Demo) (Simper) - 4:35 Το Red Sea ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Άσλϊ Χολτ - φωνητικάΤζεντ Πεκ - κιθάραΠιτ Παρκς - κιθάραΜακ Πουλ - τύμπαναΝικ Σίμπερ - μπάσοΦρανκ Ουίλσον - πλήκτρα WARHORSE Red Sea reviews and MP3 - Prog Archives Warhorse (2) - Red Sea at Discogs Warhorse - Red Sea | Songs, Reviews, Credits, Awards - AllMusic
Πιράν

Το Πιράν (σλοβενικά: Piran, ιταλικά: Pirano) είναι πόλη στη νοτιοδυτικά Σλοβενία, στις ακτές της Αδριατικής. Είναι μία από τις τρεις μεγάλες πόλεις στη Σλοβενική Ίστρια. To 2012 είχε 4.092 κατοίκους, ενώ ο δήμος είχε 17.642 κατοίκους το 2018. Με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική, τους στενούς δρόμους και τα μικρά σπίτια, αποτελεί ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα της Σλοβενίας. Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, τα ιταλικά ήταν η κυρίαρχη γλώσσα, αλλά με την δημογραφική αλλαγή, αντικαταστάθηκαν από τα σλοβενικά.

 Στην προρωμαϊκή εποχή, στους λόφους του Πιράν κατοικούσαν φυλές Ιλλυρίων της Ίστριας, οι οποίοι ήταν αγρότες, κυνηγοί και ψαράδες. Ήταν επίσης πειρατές, οι οποίοι παρακώλυαν το εμπόριο των Ρωμαίων στη βόρεια Αδριατική. Η χερσόνησος του Πιράν ενσωματώθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 178-7 π.Χ. Μετά την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τις εισβολές Αβάρων και Σλάβων στο τέλος του 6ου αιώνα, ο πληθυσμός κατέφυγε σε οχυρές θέσεις, όπως σε νησιά και χερσονήσους. Μέχρι τον 7ο αιώνα, η χερσόνησος του Πιράν είχε οχυρωθεί. Όμως, οι Φράγκοι κατέλαβαν την Ίστρια το 788 και στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Σλάβοι. Μέχρι το 952, το Πιράν είχε γίνει τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το όνομα της πόλης πιθανότατα προέρχεται από την ελληνική λέξη πύρρανος, η οποία σημαίνει κόκκινος, εξαιτίας των κόκκινων πετρωμάτων στην περιοχή της πόλης. Κάποιοι ιστορικοί προτείνουν ότι προέρχεται από τη λέξη πυρά, εξαιτίας κάποιου φάρου ο οποίος εικάζουν ότι βρισκόταν στο άκρο της χερσονήσου.Από το 1283 μέχρι το 1797, η πόλη είχε γίνει τμήμα της Δημοκρατίας της Βενετίας. Πολλοί εχθρικοί στρατοί και πειρατές προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταλάβουν την πόλη στο ύστερο Μεσαίωνα. Η πόλη επλήγη από την πανώλη το 1558. Οι τελευταίες δεκαετίες της βενετικής κυριαρχίας σημαδεύτηκαν από παρακμή, λόγω του ανταγωνισμού από την κοντινή αυστριακή Τεργέστη. Η πόλη ενσωματώθηκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία το 1797. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, τις 22 Φεβρουαρίου 1812, δόθηκε μια ελάσσονα μάχη ανάμεσα σε ένα βρετανικό και ένα γαλλικό πλοίο, η οποία έγινε γνωστή ως η μάχη του Πιράνο και έληξε με την παράδοση του γαλλικού πλοίου. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, το Πιράν είχε πάνω από 12.000 κατοίκους και ήταν μεγαλύτερο από το γειτονικό Κόπερ. Διέθετε ακμάζουσα αγορά και καλή μεταφορική διασύνδεση. Τα πρώτα τρόλεϊ στα Βαλκάνια χρησιμοποιήθηκαν για δημοσία χρήση στο Πιράν το 1909. Το 1912 αντικαταστάθηκαν από τραμ, το οποίο λειτουργούσε μέχρι το 1953. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τη Τεργέστη και όλη την Ίστρια, έγινε τμήμα της Ιταλίας. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του Άξονα, το Πιράν εντάχθηκε στην Ελεύθερη Επικράτεια της Τεργέστης, Ζώνη Β, υπό Γιουγκοσλαβική διοίκηση. Η πόλη εντάχθηκε στην Γιουγκοσλαβία το 1954 και μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του Πιράν μετανάστευσε στην Ιταλία ή αλλού στο εξωτερικό. Η ενσωμάτωση επικυρώθηκε με τη συνθήκη του Οζίμο το 1975. Από το 1991, το Πιράν είναι τμήμα της Σλοβενίας. Επίσημος ιστότοπος
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1944-45

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1944-45 ήταν η 8η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ε.Π.Α. Λάρνακας για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1944-45 συμμετείχαν 6 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας). Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1940-41, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1944-45 συμμετείχε ο Πεζοπορικός Όμιλος Λάρνακας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Στη κορυφή του βαθμολογικού πίνακα ισοβάθμισαν ΕΠΑ και ΑΠΟΕΛ. Η ΚΟΠ αποφάσισε, προκειμένου να κριθεί ο τίτλος ανάμεσα στην ΕΠΑ και στον ΑΠΟΕΛ, τη διεξαγωγή αγώνων μπαράζ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του ΑΠΟΕΛ και τελείωσε ισόπαλος 0-0. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στην έδρα της ΕΠΑ. Η ΕΠΑ κέρδισε με 3-1 και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια. De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 43. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελίδες 100–101. ISBN 978-9963-688-87-6. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1944-45
Ευδοκία Ρουμελιώτη

Η Ευδοκία Ρουμελιώτη (Αθήνα, 2 Αυγούστου 1978) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Μετά το σχολείο, φοίτησε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, αλλά σύντομα κατάλαβε ότι δεν της ταίριαζε η θεολογία και, έχοντας επιθυμία να γίνει κριτικός θεάτρου, οδηγήθηκε στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα υποκριτικής και θεάτρου στο Θέατρο των Αλλαγών.

 Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο ήταν στην παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης "Θανασάκης ο πολιτευόμενος". Το 2003-04 υποδύθηκε την Οφηλία στον σαιξπηρικό "Άμλετ" που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο, στη σκηνή Κοτοπούλη. Το 2006 εμφανίστηκε στον "Κοριολάνο" του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, ενώ την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Γιώργου Κιμούλη στο έργο "Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα", που ανέβηκε στο θέατρο "Βρετάνια". Το χειμώνα του 2008 είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο "Μελτεμάκι" του Παντελή Χορν που ανέβηκε στο θέατρο "Λαμπέτη" και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς τον επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο της "Βιόλας-Σεζάριο" στο σαιξπηρικό έργο "Δωδέκατη Νύχτα" κάνοντας μία μεγάλη περιοδεία σε ολόκληρη την Ελλάδα με πολύ μεγάλη επιτυχία. Τη χειμερινή περίοδο 2008 - 2009 εμφανίστηκε στο θέατρο Χυτήριο, στην παράσταση California Dreamin, στον ρόλο της Κικής. Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο της στη σειρά "Σαν αδελφές", σε σενάριο Ελένης Ζιώγα και σκηνοθεσία Νίκου Κουτελιδάκη. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι σειρές "Αλίκη", "Alma Libre" και "Φιλοδοξίες", με τις οποίες έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό. Την περίοδο 2004-05 συμπρωταγωνίστησε στο πλευρό του Θανάση Ευθυμιάδη στη σειρά "Αρχιπέλαγος". Έπειτα, υποδυόμενη τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μαρίζας, μιας μαθήτριας που ερωτεύεται τον καθηγητή της (Μάριος Αθανασίου), συμβάλλει στη μεγάλη επιτυχία της σειράς Θα βρεις το δάσκαλό σου (2005-2007) του ΑΝΤ1. Τη χειμερινή τηλεοπτική περίοδο (2007-08) υποδύθηκε την Άννα, στον τρίτο κύκλο της δημοφιλούς δραματικής σειράς του Alpha TV "Αν μ' αγαπάς". Από τις 21 Δεκεμβρίου 2008 (21ο επεισόδιο) και για όλη τη χειμερινή περίοδο (2008-09) πρωταγωνίστησε στην Πολυκατοικία στον ρόλο της Μπέτης, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε για τέσσερα επεισόδια στη σειρά Έχω ένα μυστικό, στον ρόλο της Εύας, στενής φίλης της Αλίκης και του Δημήτρη. Τη σεζόν 2009-2010 αποχώρησε από την Πολυκατοικία, αλλά έκανε συχνές έκτακτες εμφανίσεις. Πρωταγωνίστησε στο καθημερινό σίριαλ του Mega Η ζωή της άλλης. Το 2007 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Νικηφόρο Χαραγκιώνη. Παντρεύτηκαν το 2012 και απέκτησαν έναν γιο, τον Δημήτρη (γενν. 6 Μαΐου 2015). Είναι αδελφή του δημοσιογράφου Γιώργου Ρουμελιώτη.
Τσίρειο Στάδιο

Το Τσίρειο Στάδιο είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο στη Λεμεσό. Φέρει το επώνυμο του Πέτρου Τσίρου, χάρης τη γενναιοδωρία του οποίου οικοδομήθηκε. Είναι χωρητικότητας 13.331 θέσεων. Αποτελούσε έδρα των ομάδων της Λεμεσού: της ΑΕΛ, του Απόλλωνα και του Άρη. Παλαιότερα αποτελούσε έδρα και της Εθνικής Κύπρου. Το στάδιο, εκτός για ποδοσφαιρικούς αγώνες, χρησιμοποιείται και για αγώνες στίβου. Το Τσίρειο Στάδιο διαχειρίζεται ο Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Ολύμπια» (ΓΣΟ).

 Η οικοδόμηση του ξεκίνησε το 1973 και τελείωσε το 1975. Για την ανέγερση του σταδίου παραχωρήθηκαν 60 σκάλες γης από τον Πέτρο Τσίρο. Αρχικά, προγραμματίζονταν να οικοδομηθούν δύο στάδια, ένα για την ΑΕΛ και ένα για τον Απόλλωνα. Ωστόσο, όταν ο Άρης ζήτησε επίσης κατασκευή δικού του σταδίου, ο Πέτρος Τσίρος παραχώρησε 70 σκάλες ώστε να γίνουν τρία στάδια. Στη συνέχεια τα στάδια ανατράπηκαν και κατασκευάστηκε ένα μόνο στάδιο. Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 1974. Ωστόσο, λόγω της τουρκικής εισβολής τον Ιούλιο του 1974, στο Τσίρειο Στάδιο φιλοξενήθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες.Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στο Τσίρειο Στάδιο έγινε τον Μάιο του 1975. Η Εθνική Κύπρου αντιμετώπισε την Εθνική Αγγλίας (0-1) για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1976. Στον αγώνα παρευρέθησαν περίπου 20 χιλιάδες θεατές.Το Τσίρειο Στάδιο ήταν το πρώτο στάδιο στην Κύπρο που είχε δύο διαζώματα. Μέχρι την ανέγερση του Νέου Σταδίου ΓΣΠ, το Τσίρειο Στάδιο χρησιμοποιείτο ως η έδρα της Εθνικής Κύπρου.Τα σχέδια του σταδίου εκπονήθηκαν από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού Ελλάδας και πριν από τις εργασίες για την ανέγερσή του δεν υποβλήθηκαν στην Πολεοδομική Αρχή για την εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Υπήρχαν κακοτεχνίες και ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού (ΚΟΑ) στη βάση αυτής της έκθεσης προέβη στη στέγαση των κερκίδων για να μην υπάρχει υπερβολική υγρασία που να οδηγήσει σε οξείδωση του οπλισμού των κερκίδων.Αργότερα έγιναν συντηρήσεις με έξοδα και πάλι του ΚΟΑ. Υπάρχει ανεπάρκεια φωτισμού και για το λόγω αυτό η UEFA το απέρριψε και θεωρείται ακατάλληλο για αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ.Εκτός από τις τρεις ομάδες της Λεμεσού, το Τσίρειο αποτέλεσε έδρα της ΑΠΕΠ όταν αγωνιζόταν στην Α΄ κατηγορία επειδή η δική της έδρα δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας αλλά και του ΑΣΙΛ Λύσης αμέσως μετά την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της δικής του έδρας από τα τουρκικά στρατεύματα. Στο Τσίρειο Στάδιο έχουν διεξαχθεί 16 τελικοί Κυπέλλου Κύπρου καθώς και αγώνες για την Ασπίδα ΚΟΠ. Στο Τσίρειο Στάδιο πραγματοποιούνται συναυλίες, ορκομωσίες νεοσυλλέκτων και άλλα γεγονότα. Ακόμη, δίπλα από το στάδιο βρισκόταν η Κλειστή Αίθουσα Ολύμπια η οποία έχει κατεδαφιστεί εδώ και μερικά χρόνια. Τσίρειο Στάδιο στο cyprusevents.net
7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Σαραντάπορος" (7η Μ/Κ ΤΑΞ) είναι ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Εδρεύει στον Προβατώνα Έβρου και υπάγεται στην 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού. Έχει σύνθημα το Ούκ ελλάττω παραδώσω, που σημαίνει ότι "δεν θα παραδώσω τη χώρα μου μικρότερη".

 Η 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Σαραντάπορος" (7η Μ/Κ ΤΑΞ Σαραντάπορος) έχει την έδρα τον Προβατώνα Έβρου της Θράκης και αποτελείται από: Τον Λόχο Στρατηγείου της Ταξιαρχίας (ΙΣΤ). Τον 7ο Λόχο Διαβιβάσεων (7 ΛΔΒ). Τον 7ο Λόχο Μηχανικού (7 ΛΜΧ). Τον 7ο Λόχο Αντιαρματικών (7 ΛΑΤ). Την 7η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (7 ΕΜΑ). Την 131η Μοίρα Αυτοκινούμενου Πυροβολικού (131 Α/Κ ΜΜΠ). Το 561ο Τάγμα Μηχανοκίνητου Πεζικού (561 M/K ΤΠ). Το 641ο Τάγμα Πεζικού (641 ΤΠ). Το 642ο Τάγμα Μηχανοκίνητου Πεζικού (642 M/K ΤΠ). Το 7ο Τάγμα Υποστήριξης (7 TYΠ).
Fine Line

Fine Line ονομάζεται το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του Χάρι Στάιλς, το οποίο κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου 2019. Το άλμπουμ θα προωθηθεί από την περιοδεία Love On Tour. Για περαιτέρω προώθηση, κυκλοφόρησαν τρία σινγκλς, "Lights Up", "Watermelon Sugar" και "Adore You".

 Στις 26 Αυγούστου 2019, αναφέρθηκε ότι ο τραγουδιστής έβαζε τις «τελευταίες πινελιές». Σχετικά με το άλμπουμ, ο Στάιλς εξήγησε ότι "όλα ήταν μεταξύ σεξ και θλίψης Επίσης παραδέχτηκε ότι έκανε χρήση ψυχεδελικών ναρκωτικών κατά τη διάρκεια της σύνθεσης.Λίγο καιρό πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ, το πρώτο σινγκλ "Lights Up" προωθήθηκε με διαφημιστικές πινακίδες σε διάφορες πόλεις ανά τον κόσμο, με τη λεζάντα "Do You Know Who You Are? (ελλ: Ξέρεις Ποιος Είσαι;)". Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 11 Οκτωβρίου 2019. Ο Στάιλς ανακοίνωσε επίσημα την κυκλοφορία του δίσκου από τα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του στις 4 Νοεμβρίου 2019. Επίσης, προώθησε το άλμπουμ στο Saturday Night Live του NBC, στις 16 Νοεμβρίου 2019. Συμμετείχε ως παρουσιαστής και ως γκεστ τραγουδιστής.Στις 5 Νοεμβρίου 2019 ο Στάιλς ανακοίνωσε ένα σόου στο Λος Άντζελες για να γιορτάσει την κυκλοφορία του άλμπουμ. Οι φανς που είχαν προ-παραγγείλει το Fine Line είχαν πρόσβαση σε αποκλειστική προπώληση εισιτηρίων σε μικρότερη τιμή. Η προπώληση έγινε διαθέσιμη στις 7 Νοεμβρίου, ενώ τα εισιτήρια για το ευρύ κοινό ξεκίνησαν να πωλούνται στις 8 Νοεμβρίου Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει από την εταιρείες Columbia Records / Erskine Records σε CD, vinyl και σε μία ειδική έκδοση με ένα λεύκωμα με φωτογραφίες από τις ηχογραφήσεις στο στούντιο. Προσαρμοσμένο από την Apple Music. ^[a] υποδεικνύει έναν πρόσθετο παραγωγό
Κάστρο της Άρτας

Το Κάστρο της Άρτας βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πόλης της Άρτας. Χτίστηκε το 1230 μ.Χ από τον Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό Δούκα, τον Δεσπότη του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

 Το κάστρο κατασκευάστηκε σε τρεις περιόδους: Πάνω στα απομεινάρια του αρχαίου τείχους (5ος - 4ος π.χ. αιώνας) κατά τη βυζαντινή εποχή (13ος αιώνας), και στην περίοδο της τουρκοκρατίας.Στο βορειοανατολικό του τμήμα είναι χτισμένο πάνω στα τείχη της αρχαίας Αμβρακίας με οχυρούς πύργους σύμφωνα με τα μεσαιωνικά πρότυπα, κατασκευασμένοι ώστε να δέχονται τηλεβόλα. Το σχήμα του κάστρου είναι πολύγωνο (μεγίστου μήκους 280μ. και πλάτους 175μ.) το οποίο διακόπτεται ανά 25μ. από ημικυκλικούς, τριγωνικούς ή πολυγωνικούς πύργους. Το πάχος του τείχους είναι 2,50 μέτρα και το ύψος φτάνει τα 10 μέτρα.Το 1303 μ.Χ το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Κάρολο τον Ανδεγαυό. Πολιορκήθηκε επίσης από τον Ανδρόνικο Γ' Παλαιολόγο (1328-1341) και τον 17 αιώνα από τον Λιμπεράκη Γερακάρη. Η τελευταία πολιορκία έγινε από τους Έλληνες τον Νοέμβριο του 1821 κατά την διάρκεια της Πολιορκίας της Άρτας.Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Σε αυτό φυλακίστηκε μάλιστα ένας από τους ήρωες της επανάστασης, ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης. Εκεί φυλακίστηκαν επίσης ο Γεώργιος Ακροπολίτης και ο Αλέξιος Στρατηγόπουλος. Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας Κάστρο Άρτας (discoverarta)
Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η Στατιστική Υπηρεσία είναι η στατιστική υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στοχεύει στην αξιόπιστη και έγκαιρη στατιστική πληροφόρηση για τα δρώμενα στην Κύπρο όλων των ενδιαφερομένων τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

 Η Στατιστική Υπηρεσία είναι η αρμόδια αρχή για τον καταρτισμό και δημοσίευση των περισσότερων επίσημων στατιστικών στοιχείων της Κύπρου. Η Στατιστική Υπηρεσία ιδρύθηκε το 1950 ως μια μικρή διοικητική μονάδα, αναβαθμίστηκε μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960 και μέχρι τον Ιανουάριο του 2000 έφερε την ονομασία Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών. Υπάγεται διοικητικά στο Υπουργείο Οικονομικών, διατηρεί όμως την αυτονομία της σε τεχνικά θέματα και έχει την αποκλειστική ευθύνη για την επιλογή της μεθοδολογίας, τεχνικής, ορισμών και διαδικασιών για την υλοποίηση των προγραμμάτων στατιστικών δραστηριοτήτων καθώς και για τη δημοσιοποίηση των στατιστικών δεδομένων που παράγει. Με την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάιο του 2004, η συνεχής συμμετοχή σε Επιτροπές και ομάδες εργασίας και σε εκπαιδευτικά προγράμματα καθώς επίσης η συνεργασία με την Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat) αποτελούν μέρος των βασικών δραστηριοτήτων της Στατιστικής Υπηρεσίας. Σημαντική αρμοδιότητα της Στατιστικής Υπηρεσίας είναι η απογραφή του πληθυσμού της χώρας.
Στέφανος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Στέφανος, Αρχιδούκας της Αυστρίας και Παλατινός (Κόμης) της Ουγγαρίας (Βούδα, Ουγγαρία 14 Σεπτεμβρίου 1817 - Μεντόν, 19 Φεβρουαρίου 1867), ήταν μέλος του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης.

 Ο Στέφανος Φραγκίσκος Βίκτωρ ήταν ο πρώτος γιος του Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και της Ερμίνας (1817-1842), κόρης του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόυμ, η οποία απεβίωσε λίγο μετά την γέννηση του ίδιου και της δίδυμης αδελφής του, αρχιδούκισσας Ερμίνας. Τον μεγάλωσε η μητριά του Μαρία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης. Δέχτηκε εξαιρετική εκπαίδευση και έδειξε από νέος μεγάλο ενδιαφέρον για την πολιτική· υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης στον Αυστριακό στρατό (1839-1841) και στη συνέχεια ταξίδεψε στη Βοημία, τη Βενετία, το Τυρόλο, τη Σαρδηνία και το Βατικανό. Το 1843 ο εξάδελφός του αυτοκράτορας Φερδινάνδος Α΄ της Αυστρίας τον έκανε παλατινό (κόμη) -δηλαδή διοικητή- της Βοημίας· ο Στέφανος έμεινε σε αυτή τη θέση το διάστημα (1843 -1847), μέχρις ότου απεβίωσε ο πατέρας του Ιωσήφ και τον διαδέχθηκε ως παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας. Ήταν ο τελευταίος παλατινός της Ουγγαρίας και πέθανε άγαμος, 25 ετών, χωρίς απογόνους.