IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ραμνή Χανίων

Η Ραμνή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 29 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 400 μ. Έχει διάσπαρτη ανάπτυξη, η οποία όμως είναι εντονότερη κατά μήκος της επαρχιακής οδού που διασχίζει το χωριό.

 Ο Φραντς Ζίμπερ πρότεινε ότι κατά την αρχαιότητα στην περιοχή βρισκόταν η πόλη Ραμνούς, λόγω της ομοιότητας του ονόματος. Άλλοι ιστορικοί, όπως ο Πωλ Φορ, τοποθέτησαν την Ραμνούντα κοντά στη μονή Χρυσοσκαλίτισσας. Ανάμεσα στα χωριά Ραμνή και Παϊδοχώρι έχουν βρεθεί λείψανα λαξευτού ελληνορωμαϊκού κυκλικού τάφου. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές στα τέλη του 16ου αιώνα, αλλά υπήρχε, καθώς αναφέρεται στο χρονικό του Αντόνιο Τριβάν, του 1645, ως Ramni. Κατά τους οθωμανικούς χρόνους το χωριό ήταν βακούφι. Αναφέρεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη, το 1842.Το 1881 ανήκε στον δήμο Φρε και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 270 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 247 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Το 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Κυριακοσέλλια και Χιλιομουδού αποτελούν την κοινότητα Ραμνής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρμένων του δήμου Αποκορώνου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 103 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Ραμνής
67 (αριθμός)

Το 67 (εξήντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 66 και πριν από το 68. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 67 συμβολίζεται ως LXVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΞΖ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 67 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 71. Το 67 είναι το άθροισμα πέντε διαδοχικών πρώτων αριθμών, αφού 67 = 7 + 11 + 13 + 17 + 19. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 67 αντιστοιχεί στο όλμιο. Το Μεσιέ 67 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 2.700 ετών φωτός στον αστερισμό Καρκίνος. Είναι από τα γηραιότερα σμήνη του Γαλαξία με ηλικία περίπου τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών.
Ξενοφών Άκογλου

Ο Ξενοφών Άκογλου ή Άκογλους (Σαμψούντα, 1895 – Αθήνα, 1 Δεκεμβρίου 1961) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, λαογράφος και στρατιωτικός, γνωστός και υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ξένος Ξενίτας.

 Γεννήθηκε το 1895 στην Σαμψούντα του Πόντου και ήταν γιος του Κοσμά Άκογλου και της Αφροδίτης Γρηγοριάδη. Πέρασε τα πρώτα του παιδικά χρόνια στην γενέτειρα της μητέρας του, Ορντού, όπου και έμαθε τα πρώτα γράμματα. Αργότερα επέστρεψε στη Σαμψούντα όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του αποφοιτώντας από το τοπικό γυμνάσιο. Το 1915 ήρθε στην Ελλάδα και τον επόμενο χρόνο κατετάγη στα στρατεύματα της κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης που έδρευε στη Θεσσαλονίκη, λαμβάνοντας μέρος στη μάχη του Σκρα όπου τραυματίστηκε. Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος ανθυπολοχαγός ενώ συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία. Αργότερα μονιμοποιήθηκε στις ένοπλες δυνάμεις από τις οποίες αποστρατεύτηκε το 1935 με το βαθμό του ταγματάρχη. Επανήλθε προσωρινά στο στράτευμα κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου.Αν και είχε εκδηλώσει από νεαρή ηλικία το ενδιαφέρον του για τη λαογραφία της ιδιαίτερης πατρίδας του, δημοσίευσε τα πρώτα γραπτά του μετά την αποστράτευσή του, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Συγκεκριμένα εξέδωσε το 1939 τον πρώτο τόμο του έργου του «Λαογραφικά Κοτυώρων» και το επόμενο έτος τα «Ηθογραφικά διηγήματα». Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλβανίας συνεργάστηκε με το περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα ως ανταποκριτής ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής ανέλαβε τη διεύθυνση του λαογραφικού περιοδικού Χρονικά του Πόντου.Το 1945 εξέδωσε το βιβλίο «Το θαύμα της Αλβανίας απ’ τη σκοπιά της ΙΙΙ Μεραρχίας», το οποίο βασίστηκε στις ανταποκρίσεις του από το μέτωπο κατά τη διάρκεια του πολέμου και το 1949 εκδόθηκε το γραμμένο στην ποντιακή διάλεκτο ιστορικό δράμα του με τίτλο «Ο Ακρίτας». Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με περιοδικά όπως τα Μικρασιατικά Χρονικά, η Ποντιακή Εστία, το Αρχείον Πόντου κλπ καθώς και με την εφημερίδα Προσφυγικός Κόσμος. Απεβίωσε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου του 1961. Τρία χρόνια μετά το θάνατό του εκδόθηκε ο δεύτερος τόμος των «Λαογραφικών Κοτυώρων».
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1979

Οι 21οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 14-18 Σεπτεμβρίου 1979 στην Αθήνα, Ελλάδας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η γηπεδούχος Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ατάνας Γκολομέεβ με 106 πόντους.

 14/09 Ελλάδα-Τουρκία 92-71(40-44) 14/09 Βουλγαρία-Ρουμανία 84-91(37-52) 15/09 Ελλάδα-Ρουμανία 71-64(44-24) 15/09 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 62-88(36-41) 16/09 Τουρκία-Ρουμανία 75-72(34-32) 16/09 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 64-87(36-47) 17/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 64-62(34-31) 17/09 Ρουμανία-Γιουγκοσλαβία 60-82(26-37) 18/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 66-62(26-35) 18/09 Τουρκία-Βουλγαρία 79-66(48-30) Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
NGC 324

Ο NGC 324 είναι σπειροειδής γαλαξίας που απέχει περίπου 143 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Φοίνιξ. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ στις 23 Οκτωβρίου 1835.

 Δεδομένα για το NGC NGC 324 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), 324&submit=SIMBAD+search SIMBAD (Αγγλικά), 324 NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), 324 SEDS (Αγγλικά) και 324 VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC NGC 324 στο 324 Aladin (Αγγλικά) και στο 324&SURVEY=Digitized+Sky+Survey SkyView (Αγγλικά)
Λεονάρντο Μπιτενκούρ

Ο Λεονάρντο Μπιτενκούρ (γεννημένος στις 19 Δεκεμβρίου 1993) είναι ένας Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής βραζιλιάνικης καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην γερμανική ΦΚ Κολωνία και την Εθνική Γερμανίας U-21. Την 1η Δεκεμβρίου 2011, ανακοινώθηκε πως ο Μπιτενκούρ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2012.

 Ο Λεονάρντο είναι γιος του Βραζιλιάνου επιθετικού Φράνκλιν Μπιτενκούρ, ο οποίος αποκτήθηκε το 1998 από την Ένερτζι Κότμπους, στην οποία αγωνίζεται ακόμα και σήμερα, μετά το πέρας της αγωνιστικής του καρέρας, ως προπονητής στα τμήματα υποδομής του συλλόγου. Ο Λεονάρντο Μπιτενκούρ, ο οποίος προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Κότμπους, κλήθηκε για πρώτη φορά το 2009 στην Εθνική Γερμανίας U-17, περνώντας στην σύνέχεια από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες των ομάδων νέων της Γερμανίας. Εκτός από Γερμανός είναι και Βραζιλιάνος, καθότι τέτοιος και ο πατέρας του. Από μικρή ηλικία διακρινόταν το ταλέντο του, καθώς ήδη από το 2010 ο ομάδα του Κότμπους είχε φροντίσει να του προσφέρει συμβόλαιο μακρύ σε διάρκεια το οποίο θα τον κρατούσε στην ομάδα μέχρι και το 2014. Στις αρχές του 2011, σε ηλικία 17 ετών, ξεκίνησε να προπονείται με την πρώτη ομάδα του γερμανικού συλλόγου, που μετείχε τότε στην 2η Μπούντεσλιγκα. Την πρώτη του συμμετοχή με την ομάδα την σημείωσε με την φανέλα των ρεζέρβων αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα για την Regionalliga Nord, η οποία συνοδεύτηκε από άλλες τρεις κατά τις οποίες σημείωσε δύο τέρματα, ενώ είχε και μία ασίστ. Στις 16 Απριλίου έγινε και επίσημα μέλος της πρώτης ομάδας, ενώ λίγο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την πρώτη ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή σε ένα αγώνα με αντίπαλο την ΜΣΦ Ντούισμπουργκ. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Τσβάιτελιγκα, στις 22 Ιουλίου, και πάλι σε έναν αγώνα απέναντι στην Ντούισμπουργκ. Με την επίτευξη αυτού του τέρματος έγινε ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία της Τσβάιτελιγκα. Στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 2012, ο Μπιτενκούρ μεταγράφηκε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε μια μεταγραφή που είχε κανονιστεί από τον προηγούμενο Δεκέμβριο μεταξύ των δύο ομάδων. Ο Λεονάρντο είναι γιος του παλιού επιθετικού της Ένερτζι Κότμπους και νυν προπονητή νέων του συλλόγου Φράνκλιν Μπιτενκούρ. Προφίλ στο transfermarkt.de
Λούντβιχ Άιχροντ

Ο Λούντβιχ Άιχροντ (γερμ. Ludwig Eichrodt, 2 Φεβρουαρίου 1827 – 2 Φεβρουαρίου 1892) ήταν Γερμανός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στον Δήμο Ντούρλαχ της Καρλσρούης και πέθανε στο Λαρ. Πολλά από τα έργα του τα δημοσίευσε με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ρούντολφ Ροντ.

 Ο Λούντβιχ Άιχροντ ήταν γιος του αξιωματικού Λούντβιχ Φρήντριχ Άιχροντ (1798-1844) και της συζύγου του Ελίζαμπετ, το γένος Γιόος (El. Joos, 1809-1891). Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Φράιμπουργκ, και εμφανίσθηκε στα γράμματα το 1848 με το κωμικό τραγούδι «Wanderlust» στο σατιρικό περιοδικό Fliegende Blätter, που είχε μεγάλη αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό. Gedichte in allerlei Humoren (Στουτγάρδη 1853) Schneiderbüchlein (ανώνυμα με τον H. Goll, Στουτγάρδη 1853) Leben und Liebe, ποιήματα (Φραγκφούρτη 1856) Die Pfalzgrafen, δραματικό ποίημα (Lahr 1859) Deutsches Knabenbuch; Weltruhm in Reimsprüchen (Lahr 1865) Alboin, δραματικό ποίημα (Bühl 1865) Rhein-schwäbisch, ποίημα στη διάλεκτο του μέσου Μπάντεν (Καρλσρούη 1869, 2η έκδοση 1873) Lyrischer Kehraus (Στρασβούργο 1869, 2 Teile) Lyrische Karikaturen, ανθολογία (Στρασβούργο 1869) Biedermeiers Liederlust (Στρασβούργο 1870) Melodien, τραγούδια (Στουτγάρδη 1875) Hortus dellclarum, χιουμοριστική ανθολογία, Lahr 1876-1880, 6 τόμοι Gold. Sammlung des Ursprünglichen und Genialen in deutscher Lyrik (Λειψία 1882)Τα άπαντά του εκδόθηκαν στη Στουτγάρδη το 1890. Το λήμμα «Άιχροντ, Λουδοβίκος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 3 (1967), σελ. 174 Το λήμμα «Eichrodt, Ludwig» στην Encyclopedia Americana του 1920 Karlsruhe: Ludwig Eichrodt (στη γερμανική) Ludwig Eichrodt: άπαντα τα ποιήματα
Αυλές Κοζάνης

Οι Αυλές (επίσημη ονομασία Αυλαί) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σερβίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κοζάνης του νομού Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Οι Αυλές είναι χωριό στο Ν. ΝΑ. τμήμα του νομού Κοζάνης, στην περιοχή των Σερβίων, μεταξύ των Πιερίων ορέων και της τεχνητής λίμνης Αλιάκμονα (Πολυφύτου), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Το χωριό απέχει 31 χλμ. περίπου ΝΑ. της Κοζάνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,986 χμ² (2011). Ο οικισμός εμφανίζεται επίσημα το 1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Σερβίων του νομού Κοζάνης. Το 1920 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αυλών και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Σερβίων-Βελβεντού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερβίων. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού Τα εκκλησάκια του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νεκταρίου, στη νότια έξοδο του οικισμού Η τεχνητή λίμνη Αλιάκμονα (Πολυφύτου), δυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=VcQCNvS9yHo
Μαρία Άννα Σοφία της Σαξονίας

Η Μαρία Άννα Σοφία (γερμ. Maria Anna Sophia von Sachsen, 29 Αυγούστου 1728 - 17 Φεβρουαρίου 1797) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Εκλέκτορα της Σαξονίας & Βασιλιά της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

 Η Μαρία Άννα Σοφία Σαββίνα Αγγέλα Φραγκίσκη Ξαβερία ήταν η τρίτη κόρη του Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας (Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας) και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε το 1747 τον Μαξιμιλιανό Γ΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 100.
Βίκτωρ Αμεδαίος του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ

Ο Βίκτωρ Αμεδαίος, γερμ. Victor Amadeus (21 Μαΐου 1744 - 2 Μαΐου 1790) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ. Έγινε στρατηγός στη Ρωσία, στις υπηρεσίες της τέταρτης εξαδέλφης του πατέρα του Αικατερίνης Β΄ της μεγάλης, Αυτοκράτειρας της Ρωσίας.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Βίκτωρα Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και της Χέντβιχ Σοφίας του Χένκελ, κόρης του Βέντσελ Λουδοβίκου, κόμη του Ντόνερσμαρκ. Γεννήθηκε στο Σάουμμπουργκ και το 1772 εισήλθε στον ρωσικό στρατό. Το 1775 διορίστηκε αντισυνταγματάρχης και για τις εξαίρετες πράξεις του τού απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Αγ. Γεωργίου 4ης τάξης. Το 1782 προήχθη σε αντιστράτηγο. Το 1788 εισήλθε στον στρατό του πρίγκιπα Ποτέμκιν για την εκστρατεία του εναντίον των Οθωμανών το 1788. Διακρίθηκε στη μάχη του Οχλάκοβ: διοικούσε δύο παρατάξεις κατά την έφοδο του φρουρίου και τις ανέβασε στα τείχη. Γι' αυτό του απονεμήθηκε η διάκριση του Αγ. Γεωργίου 2ης τάξης. Νυμφεύτηκε το 1778 τη Μαγδαληνή-Σοφία 1742-1819, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς. Απέκτησαν έναν γιο, που απεβίωσε 4 ετών: Βίκτωρ-Αμεδαίος 1779-1783 Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary: In 86 volumes (82 vols. and 4 additional) - St. Petersburg: 1890-1907. Ганкевич В.Ю. Генерал-поручик Віктор Амадей Ангальт-Бернбург-Шаумбург-Хойм: (призабута біографія генерала катерининської доби) // Ученые записки Таврического национального университета им. В.И. Вернадского. Серия «Исторические науки». - 2011. - Том 24 (63). № 1, спецвыпуск «История Украины». – С. 3 – 22. ISSN 1606-3715 (PDF) Ганкевич В. Ю. Принц Виктор Амадей Ангальт-Бернбург-Шаймбург-Хоймский соратник и учитель российских полководцев – героев Отечественной войны 1812 года // Российская империя в исторической ретроспективе: Вып. VIII. – Белгород: ГиК, 2013. – С. 33–37. (ISBN 978-5-902583-98-1)
Κεντρικές Ανατολικές Άλπεις

Οι Κεντρικές Ανατολικές Άλπεις (γερμανικά: Zentralalpen ή Zentrale Ostalpen), γνωστές επίσης και ως Αυστριακές Κεντρικές Άλπεις (Österreichische Zentralalpen) ή απλώς Κεντρικές Άλπεις, περιλαμβάνουν το κύριο μέρος των Ανατολικών Άλπεων στην Αυστρία και τις γειτονικές περιοχές της Ελβετίας, του Λίχτενσταϊν, της Ιταλίας και της Σλοβενίας. Ο όρος «Κεντρικές Άλπεις» είναι πολύ κοινός στη Γεωγραφία της Αυστρίας, καθώς ανταποκρίνεται σε μία από τις επτά μεγάλες γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας. Από την άλλη ο όρος «Κεντρικές Ανατολικές Άλπεις» χρησιμοποιείται συνήθως σε συνδυασμό με την ταξινόμηση της Αλπικής Λέσχης για τις Ανατολικές Άλπεις. Οι Κεντρικές Άλπεις συνιστούν το ανατολικό τμήμα του χάσματος των Άλπεων.

 Οι Κεντρικές Άλπεις έχουν τις υψηλότερες κορυφές των Ανατολικών Άλπεων και βρίσκονται μεταξύ των Βόρειων ασβεστολιθικών Άλπεων και των Νότιων ασβεστολιθικών Άλπεων, από τις οποίες διαφέρουν ως προς γεωλογική τους σύνθεση.Βρίσκονται κυρίως στην Αυστρία και περιλαμβάνουν τους πρόποδες των Άλπεων του Μπέργκαμο στη Λίμνη Κόμο, την Οροσειρά Μπερνίνα στo Γκραουμπύντεν, μέρος του Ρήνου στο Λίχτενσταϊν, του Μούρα ποταμού, συμπεριλαμβανομένου του Περάσματος Βέξελ στην αυστριακή Στυρία. Οι κοιλάδες των ποταμών Ιν, Σάλτσαχ και Ενς σηματοδοτούν το βόρειο όριό τους, ενώ ο Δράβος ποταμός το νότιο όριο. Στην Αυστρία οι Ανατολικές Άλπεις διαιρούνται στις Βόρειες Άλπεις, τη Ζώνη Γκράουβακεν, τις Κεντρικές Άλπεις και τις Νότιες Άλπεις. Οι τελευταίες βρίσκονται στη νότια Καρινθία, καθώς και στη Βορειοανατολική Ιταλία. Οι Κεντρικές και Βόρειες Άλπεις χωρίζονται από τη Βόρεια Διαμήκη Αύλακα (nördliche Längstalfurche), τη γραμμή Κλόστερταλ–Άρλμπεργκ–Κοιλάδα του Ινν και του Σάλτσαχ μέχρι τη γραμμή Λίμνη Τσελ–Υψίπεδα του Βάγκραϊν-Άνω Κοιλάδα του Ενς-Πέρασμα Σόμπερ–Άλπεων Κοιλάδας Μυρτς-Πέρασμα Σέμερινγκ–νότια Λεκάνη της Βιέννης. Η οροσειρά έχει τις υψηλότερες κορυφές στις Ανατολικές Άλπεις και είναι η πιο χιονισμένη κατά τη διάρκεια του έτους. Στη μεταβατική ζώνη μεταξύ Ανατολικών και Δυτικών Άλπεων οι κορυφές της κυριαρχούν στην περιοχή προς τα δυτικά (Πιτς ντ' Ερ, Πιτς Ροζέτς). Στην περίμετρο εντούτοις υπάρχουν και λιγότερο υψηλές, συχνά και λιγότερο τραχιές οροσειρές, όπως αυτές των Άλπεων Γκούρκταλερ και οι ανατολικές παρυφές.Οι Ανατολικές Άλπεις είναι χωρισμένες από τις Δυτικές Άλπεις από τη γραμμή της Λίμνης Κωνσταντίας ως τη Λίμνη Κόμο, κατά μήκος της κοιλάδας του Αλπικού Ρήνου και μέσω του Περάσματος Σπλύγκεν. Οι Κεντρικές Άλπεις αποτελούνται κυρίως από γνευσίτη και σχιστόλιθο διαφόρων αυστροαλπινικών καλλυμάτων, με εξαίρεση τα τεκτονικά παράθυρα Χόε Τάουερν και Ένγκαντιν, που συνήθως αποτελούνται από ιουρασικό βράχο και ασβεστόλιθο και κατά τόπους από γρανίτη. Μάζες από αυτόχθονα, κρυστάλλινο βράχο δεν εμφανίζονται στις Κεντρικές Άλπεις, σε αντίθεση με τις Δυτικές Άλπεις.
Δημήτρης Γερογιάννης

Ο Δημήτρης Γερογιάννης (γεν. 1961) είναι Έλληνας επιχειρηματίας, ο οποίος σήμερα κατέχει τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου (CEO) της εταιρείας Aegean Airlines ενώ έχει διατελέσει εκτελεστικό μέλος των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών Aegean και Olympic Air.

 Γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1961, όπου μεγάλωσε και εκπλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του. Κατέχει το πτυχίο του ηλεκτρολόγου μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1984) και επίσης διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Yale (1989).Τα έτη 1989-1997, ο Γερογιάννης κατείχε διάφορες διοικητικές θέσεις στη εταιρεία Daimler Benz AG ζώντας στη Γερμανία. Επανήλθε στην Ελλάδα το 1997 και το χρονικό διάστημα 1997-1999 διετέλεσε διευθυντής προμηθειών και συμβολαίων στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος». Εντάχθηκε στο στελεχιακό δυναμικό της ελληνικής αεροπορικής εταιρείας Aegean Airlines το 1999. Αρχικά υπηρέτησε στη θέση του γενικού διευθυντή από το έτος 2001. Υπηρετεί ως διευθύνων σύμβουλος από το 2007 και είναι επίσης αντιπρόεδρος της Olympic Air. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Ιερός Λόχος 2012

Ο Ιερός Λόχος 2012 είναι ελληνική εθνικιστική οργάνωση με έδρα την Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 2012 από μία ομάδα εφέδρων καταδρομέων στη Λάρισα. Εκδίδει το διμηνιαίο έντυπο Ο Ιερολοχίτης. Διατηρεί σχέσεις με τους παλαιοημερολογίτες μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους. Τα μέλη της συμμετέχουν σε συλλαλητήρια υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας, εναντίον των παράνομων μεταναστών, εναντίον του gay pride, ενώ έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα για επεισόδια κατά τη διάρκεια πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

 Τον Ιούνιο του 2017, μέλη της οργάνωσης επιχείρησαν να διακόψουν την παρέλαση του 6ου Thessaloniki Pride, με συνέπεια να τους απωθήσουν τα ΜΑΤ. Τον Οκτώβριο του 2017, μέλη της οργάνωσης επιχείρησαν να διακόψουν τη θεατρική παράσταση Η Ώρα του Διαβόλου (βασισμένη σε κείμενο του Πορτογάλου Φερνάντο Πεσσόα) στο θέατρο Αριστοτέλειον, με συνέπεια να τους απωθήσουν τα ΜΑΤ. Τον Μάιο του 2018, σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, μέλη της οργάνωσης είχαν πρωτοστατήσει στον ξυλοδαρμό του -τότε δημάρχου Θεσσαλονίκης- Γιάννη Μπουτάρη. Φαίνεται, επίσης, πως διατηρούν στενές σχέσεις με παράγοντες της Χρυσής Αυγής. Για την επίθεση καταδικάστηκαν τρία άτομα με την κατηγορία της συμμετοχής σε προσχεδιασμένη επίθεση. Λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο η ψευδής είδηση ότι ο Μπουτάρης είχε διοργανώσει gay pride την ίδια μέρα με τις εκδηλώσεις για τη γενοκτονία των Ποντίων. Τον Φεβρουάριο του 2019 στην Κατερίνη, εννιά μέλη της οργάνωσης προσήχθησαν από την Αστυνομία κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης που διοργανώθηκε από ακροδεξιές ομάδες ενόψει εκδήλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς εξαπέλυαν ύβρεις και απειλές προς τους συμμετέχοντες. Ο -τότε βουλευτής της Χρυσής Αυγής- Ηλίας Παναγιώταρος δημοσίευσε μήνυμα συμπαράστασης στους προσαχθέντες. Τον Μάρτιο του 2019, τέσσερις άντρες επιχείρησαν να διακόψουν τη θεατρική παράσταση Πυρκαγιές του Λιβανοκαναδού Ουαζντί Μουαουάντ (διευθυντή σήμερα του θεάτρου La Colline του Παρισιού) στο Βασιλικό Θέατρο ΚΘΒΕ, διαμαρτυρόμενοι για «εξύβριση των Θείων». Με ανακοινώσεις τους καταδίκασαν το περιστατικό ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Τον Απρίλιο του 2019, επιχείρησαν να διοργανώσουν εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη με τίτλο Makedonian Pride απευθυνόμενοι προς όλες τις εθνικιστικές ομάδες, με σκοπό «να γίνει ένας εθνικιστικός θεσμός» για την πόλη. Τελικά ματαιώθηκε καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμαριάς αρνήθηκε να παραχωρήσει την απαραίτητη άδεια, ενώ την ίδια ώρα πραγματοποιήθηκε αντιφασιστικό συλλαλητήριο. Αναλυτικό ρεπορτάζ του ελληνικού VICE (14/03/2019) Το επίσημο ιστολόγιο της οργάνωσης Ο λογαριασμός της οργάνωσης στο VK
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1996-97

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1996-97 ήταν η 26η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ροτσίδης Μάμμαρι για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 1996-97 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1997-98. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1997-98. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1996-97 Ερμής Αραδίππου Αχυρώνας Λιοπετρίου ΑΕΚ ΚακοπετριάςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1996-97: Διγενής Βορόκλινης Διγενής Ακρίτας Ύψωνα Φωτειακός ΦρενάρουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1995-96 Εθνικός Λατσιών Οθέλλος Αθηαίνου Α.Ο. Αγία ΝάπαΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1995-96: Ηρακλής Γερολάκκου ΑΣΙΛ Λύσης Κινύρας Έμπας Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1Ο Τσαγγάρης αποχώρησε από το πρωτάθλημα πριν από την έναρξη του και όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 στους αντιπάλους του. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1996/97 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Οι μικρές κατηγορίες». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 23. 12 Μαΐου 1997. Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1996-97 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
The Old Spotted Dog Ground

Το Old Spotted Dog Ground στο Forest Gate είναι το παλαιότερο ποδοσφαίρου γήπεδο στο Λονδίνο. Η Κλάπτον Κομιούνιτι ΦΚ το πήρε στην κατοχή της τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά από διαπραγματεύσεις από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Η Κλάπτον ΦΚ έχασε την κατοχή του γηπέδου λόγο μη καταβολής των ενοικίων.

 Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1887 και αποτελούσε μέρος του νοσοκομείου St Bartholomew, η ομάδα μετακόμισε από το Hackney Downs στο Forest Gate όταν το νοσοκομείο σταμάτησε να μισθώνει την έκταση του Old Spotted Dog. Οι χώροι ήταν αρχικά μέρος του Old Spotted Dog Hunting Lodge του βασιλιά Χένρυ του 8ου, ο ξενώνας έγινε αργότερα μια παμπ, η Spotted Dog όπου και πήρε το γήπεδο το όνομα της. Η περιοχή πίσω από την παμπ ήταν χώροι για αγώνες κρίκετ πριν διαμορφωθεί το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Για τα εγκαίνια του νέου της γηπέδου η Clapton FC έδωσε φιλικό αγώνα με τους Old Carthusians μπροστά σε 700 θεατές νίκησε με 1-0. Αν και ερασιτεχνική ομάδα, έχει δώσει κάποια φιλικά με μεγάλες ομάδες, όπως στης 26 Απριλίου του 1927 εναντίον του Ajax μπροστά σε 5000 θεατές! Επίσης, το Old Spotted Dog το χρησιμοποιούσε για πολλά χρόνιa η West Ham United για τις μικρές ομάδες της. Ενώ κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου χρησιμοποιήθηκε ως αντιαεροπορικός σταθμός. Μόλις στην πρώτη της κιόλας χρονία που εγκαταστάθηκε στην νέα της έδρα κατέκτησε και το πρώτο της τρόπαιο, το London Junior Cup!
Αρίστανδρος

Ο Αρίστανδρος επίσης Αρίστανδρος ο Τελμησσεύς ήταν μάντης της αρχαιότητας. Ακολούθησε την εκστρατεία του Αλεξάνδρου κατά των Περσών. Γεννήθηκε περί το 380 π.Χ., στη μικρασιατική Τελμησσό της Λυκίας, κοντά στα σύνορα με την Καρία. Ήδη στην αυλή του Φιλίππου το 357/6, ερμήνευσε ορθά ένα όνειρο για την εγκυμοσύνη της Ολυμπιάδας. Παρά το γεγονός ότι σήμερα ορισμένα περιστατικά για τη ζωή του δίπλα στον Αλέξανδρο θεωρούνται μυθεύματα, ο Αρίστανδρος ήταν μορφή που ασκούσε επιρροή κατά τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου.

 Κείμενα του Αρίστανδρου μαρτυρούνται από τον Πλίνιο, τον Αρτεμίδωρο, Ωριγένη. Είναι πιθανό πως τα έργα που τού αποδίδονται είναι προϊόντα μιας Αριστανδρικής σχολής μάντεων, καθώς η πατρίδα του Αρίστανδρου, η Τελμησσός της Λυκίας ήταν παροιμιώδης για την αγάπη της στους μάντεις. Berve, Helmut. Das Alexanderreich auf prosopographischer Grundlage, no. 117. F.L. Gattinoni, "L’indovino Aristandro e l’eredità dei Telmessii", in M. Sordi (ed.), La profezia nel mondo antico (Milan 1993), 123-38. ISBN 88-343-0355-5. Grunewalt, William Steven. "A Macedonian Mantis", AncW 5 (1982). Heckel, Waldemar. Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Blackwell Publishing, 2006. ISBN 1-4051-1210-7 King, Carole J. Alexander and Divination: Dreams, Omens, and Aristander of Telmessus in the Alexander Historians. Unpublished Ph.D. thesis, Brown University, 2004. Nice, Alex. "The reputation of the mantis Aristander", Acta Classica 48 (2005) (in honorem Prof. J.E.A. Atkinson). Plezia, M. "De Aristandri vaticinio", Eos 59 (1971) 227-30. Robinson, C. A. "The Seer Aristander", AJP 50 (1929). Spalding, Tim. "Aristander the Prophet and the Alexander Historians" (Presentation at the 1997 meeting of the Classical Association of the Middle West and South). Wiki Classical Dictionary: Aristander of Telmessus Αρχειοθετήθηκε 2005-07-28 στο Wayback Machine. Pothos.org: Aristander βιογραφία του Marcus Pailing
Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο 3

Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο3 είναι Ελληνική κωμική ταινία του 1984, σε σενάριο Γιάννη Σκλάβου και σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη.Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1984-1985 και έκοψε 48.902 εισιτήρια. Ήρθε στην 19η θέση σε 38 ταινίες.

 Ο Άρης, ο Μπίλιας και η υπόλοιπη παρέα των μαθητών αποφασίζουν να επιστρέψουν στα θρανία με την πρόφαση να πάρουν επάξια το απολυτήριο του λυκείου χωρίς χατίρια αυτή τη φορά. Ο Άρης και ο Μπίλιας βάζουν σ' εφαρμογή το σχεδιό τους και οι πλάκες επανέρχονται στην καθημερινότητα. Στο προσκήνιο εμφανίζονται δύο καινούργιοι καθηγητές. Ο ένας είναι καθηγητής χημείας που από λάθος του μεταμορφώνεται κάθε λίγο και σε διαφορετικό ζώο και ο άλλος είναι νηπιαγωγός. Γιώργος Ρήγας Στηβ Ντούζος Μάκης Δελαπόρτας Νίκος Σταγόπουλος Σπύρος Θεοδόσης Ορέστης Δημητρίου Αλέκος Γιαννάκης Γιούλη Μπάρκα Μαίρη Παπανικολάου Λίζα Μαλινδρέτου Κώστας Ευριπιώτης Εύα Καμινάρη Μίμης Φωτόπουλος Γιάννης Γκιωνάκης Νίκος Ρίζος Γιάννης Βογιατζής Ντίνος Ηλιόπουλος Κώστας Τσάκωνας Απόστολος Σουγκλάκος Βίνα Ασίκη Βανέσα Τζελβέ Ισαβέλλα Μαυράκη Χαρούλα Βελέντζα Ελένη Τσάκαλου Άννα Τσώνη Ροδα, τσαντα και κοπανα Νο3 στο Cine.gr Ροδα, τσαντα και κοπανα Νο3 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αλεσάντρο Φλορέντσι

Ο Αλεσάντρο Φλορέντσι (Alessandro Florenzi, 11 Μαρτίου 1991) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Μίλαν και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του μέσου ή του αμυντικού.

 Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2011 στη Ρόμα, όπου αγωνιζόταν μέχρι το 2022. Δόθηκε δανεικός στην Κροτόνε για έναν χρόνο (2011-2012). Το 2020, δόθηκε δανεικός στην Βαλένθια για έναν χρόνο. Για την σεζόν 2020-2021, αγωνίστηκε στην Παρί Σεν Ζερμέν ως δανεικός. Στις 1 Ιουλίου του 2022, ανακοινώθηκε και επίσημα από την Μίλαν, αφότου είχε αγωνιστεί ήδη έναν χρόνο ως δανεικός στον Μιλανέζικο σύλλογο. Το 2013 έπαιξε με την Εθνική Ιταλίας U21 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, φτάνοντας μέχρι τον τελικό.Έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομαδα των ανδρών το 2012 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Γαλλία. Πέτυχε το πρώτο του γκολ το 2013 στον αγώνα με την Αρμενία για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2014. Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Euro του 2016 και στο Euro του 2020, το οποίο και κατέκτησε.
Ελμάν ΦΚ

Ο αθλητικός σύλλογος Ελμάν ΦΚ είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Σομαλίας Μογκαντίσου. Αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς στη χώρα και μια από τις κύριες διεκδικήτριες τίτλων μαζί με την Μπεναντίρ ΦΚ. Από το 1993 που ιδρύθηκε, έχει κατακτήσει 10 τίτλους στο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας, ενώ το 2013 κατέκτησε το Σούπερ Καπ.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε αρχικά το 1993 από τον επιχειρηματία και ακτιβιστή Ελμάν Αλί Αχμέτ, ο οποίος διέβλεπε ότι ο αθλητισμός θα μπορούσε να αποτελέσει μέσο για την ειρηνική συνύπαρξη στη περιοχή που συνταράσεται από τον εμφύλιο πόλεμο. Το επόμενο έτος της ίδρυσής του, η ομάδα ποδοσφαίρου των ανδρών κατέκτησε το Κυπέλλο Σομαλίας, κάτι το οποίο θεωρείται σημαντική επιτυχία στη σύντομη ιστορία της. Η ομάδα κατέκτησε συνεχόμενα από το 1997 έως το 2000 στο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας. Η τελευταία φορά που η ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών κατέκτησε το πρωτάθλημα ήταν το 2013, συγκεντώνοντας συνολικά στην ιστορίας της, 10 τίτλους στο πρωτάθλημα, 7 τίτλους κυπέλλου και ένα Σούπερ Καπ. Ο σύλλογος αποτελεί ένα από τα δύο ισχυρότερα αθλητικά σωματεία στη Σομαλία, γιατί εκτός από τον μεγάλο αριθμό των οπαδών λόγω της μικρής αλλά πλούσιας ιστορίας του, αποτελεί σημαντικό διεκδικητή τίτλων στη χώρα μαζί με τον Μπεναντίρ ΦΚ. Ώς πρωταθλητής Σομαλίας, συμμετείχε στο κύπελλο αθλητικών συλλόγων του Συμβουλίου Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών Ανατολικής και Κεντρικής Αφρικής (CECAFA) χωρίς μεγάλη επιτυχία. Οι περισσότεροι από τους παίκτες της ομάδας, είναι επίσης μέλη της εθνικής ομάδας της Σομαλίας. Α΄ Κατηγορία: 101998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2006/07, 2007/08, 2010/11, 2011/12, 2012/13Κύπελλο Σομαλίας: 71994, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004.Σούπερ Καπ2013 Τα χρώματα της ομάδας δεν ήταν πάντα ίδια, αλλά τα τελευταία χρόνια είναι το κίτρινο και το μαύρο. Το λογότυπο της ομάδας εμφανίζει στο κέντρο του ένα περιστέρι, σύμβολο της ειρήνης, μια ποδοσφαιρική μπάλα και τα αρχικά της ομάδας. Περιμετρικά είναι ολογράφως το όνομα της ομάδας, ενώ στο κάτω μέρος αναγράφεται στο σλόγκαν της ομάδας στα αγγλικά "Peace through soccer", δηλαδή "Ειρήνη μέσω του ποδοσφαίρου", και το έτος ίδρυσης της ομάδας. Ιστοσ. somsoccer.com, Ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Σομαλίας Ελμάν ΦΚ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ

Το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (UvA) (Ολλανδικά: Universiteit van Amsterdam) βρίσκεται στην καρδιά της πόλης του Άμστερνταμ, στην Ολλανδία και είναι ένα από τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια στην Ευρώπη. Αποτελείται από επτά σχολές: Ανθρωπιστικών σπουδών, Κοινωνιολογίας και Ψυχολογίας, Οικονομικών, Νομικής, Θετικών επιστημών, Ιατρικής και Οδοντιατρικής. Έχει έντονο το διεθνές στοιχείο καθώς προσφέρει περισσότερα από 85 Αγγλόφωνα μεταπτυχιακά προγράμματα μάστερ. Η συντομογραφία UvA το διαχωρίζει από το δεύτερο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (Ολλανδικά: Vrije Universiteit) (VU). Είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο στο Μπενελούξ που διδάσκει τη νέα ελληνική γλώσσα.

 Τον Ιανουάριο του 1632, δύο διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες, ο Caspar Barlaeus και ο Gerardus Vossius, εγκαινίασαν στο Άμστερνταμ την Athenaeum Illustre - την λαμπρή σχολή - η οποία στεγαζόταν σε ένα παρεκκλήσι του δέκατου τετάρτου αιώνα, το Αgnietenkapel. Η σχολή αυτή ιδρύθηκε με σκοπό να παρέχει εκπαίδευση σχετική με το Εμπόριο και την Φιλοσοφία. Τα μαθήματα παραδίδονταν στην οικία των καθηγητών καθώς το ίδρυμα δεν ήταν ακόμη κανονικό πανεπιστήμιο. Η Athenaeum Illustre παρέμεινε ένα μικρό ίδρυμα μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, με λιγότερους από 250 μαθητές και οκτώ καθηγητές. Η κατάσταση αυτή άλλαξε με αργούς ρυθμούς. Το 1815, η Athenaeum Illustre αναγνωρίστηκε επίσημα ως ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης. Το 1877, έγινε Δημοτικό Πανεπιστήμιο (Ολλανδικά:Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam) (GU) και είχε τη δυνατότητα να παρέχει πτυχία ανώτατης εκπαίδευσης. Οι καθηγητές διορίζονταν από το δημοτικό συμβούλιο και ο δήμαρχος προέδρευε της διοίκησης του πανεπιστημίου. Επειδή το συμβούλιο της πόλης του Άμστερνταμ ξεχώριζε για την προοδευτική του πολιτική το σχήμα αυτό εγγυόταν ένα μεγάλο βαθμό διανοητικής ελευθερίας για το πανεπιστήμιο. Ελάχιστα άλλαξαν μέχρι το 1961. Την χρονιά αυτή, το κράτος ανέλαβε τον οικονομικό έλεγχο. Το πανεπιστήμιο έπαψε να είναι Δημοτικό Πανεπιστήμιο και μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Το 1969, το πανεπιστήμιο βρέθηκε στην επικαιρότητα όταν το διοικητικό του κέντρο στο Maagdenhuis καταλήφθηκε από φοιτητές που απαιτούσαν μεγαλύτερη δημοκρατική επιρροή. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών των εβδομήντα και ογδόντα το πανεπιστήμιο βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο εθνικών φοιτητικών κινητοποιήσεων. Ο δικτυακός τόπος του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ (Αγγλικά) Ο δικτυακός τόπος του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ (Ολλανδικά)
Βιτέλο

Ο Βιτέλο (πολωνικά: Witelon‎, γερμανικά: Witelo‎) (π. 1230 – 1280/1314) ήταν μοναχός, θεολόγος, φιλόσοφος της φύσης και σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της φιλοσοφίας στην Πολωνία. Ο σεληνιακός κρατήρας Vitello ονομάστηκε από αυτόν.

 Το όνομα του Βιτέλο ποικίλλει ανάλογα με ορισμένες πηγές. Σε προηγούμενες δημοσιεύσεις αναφέρθηκε ως Erazmus Ciolek Witelo, Erazm Ciołek, Vitellio abd Vitulon. Σήμερα, συνήθως αναφέρεται με το λατινικό του όνομα Vitello Thuringopolonis, που συχνά συντομεύεται σε Vitello. Το ακριβές όνομα και η γενέτειρα του Βιτέλο είναι αβέβαια. Πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 1230 στη Σιλεσία, στην περιοχή της Λεγκνίτσα. Η μητέρα του καταγόταν από πολωνικό ιπποτικό οίκο, ενώ ο πατέρας του ήταν Γερμανός άποικος από τη Θουριγγία. Ονόμασε τον εαυτό του, στα λατινικά, «Thuringorum et Polonorum filius » — «γιος Θουριγγίων και Πολωνών». Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας περίπου το 1260 και μετά πήγε στο Βιτέρμπο. Έγινε φίλος με τον Γουλιέλμο του Μέρμπεκε, τον μεταφραστή του Αριστοτέλη από την ελληνική γλώσσα στα λατινικά. Το σημαντικότερο σωζόμενο έργο του Βιτέλο για την οπτική, Perspectiva, που ολοκληρώθηκε περίπου το 1270–78, ήταν αφιερωμένο στον Γουλιέλμο. Το 1284 περιέγραψε την ανάκλαση και τη διάθλαση του φωτός. Witelonis Perspectivae Liber Primus: Book I of Vitello's Perspectiva, έκδοση και αγγλική μετάφραση από τον Sabetai Unguru, με εισαγωγή και σχολιασμό, Βαρσοβία, The Polish Academy of Science Press, Studia Copernicana, τομ. XV, 1977. Witelonis Perspectivae Libri Duo - Liber Secundus et Liber Tertius: Books II and III of Vitello's Perspectiva, έκδοση και αγγλική μετάφραση από τον Sabetai Unguru, με εισαγωγή και σχολιασμό, Βαρσοβία, The Polish Academy of Science Press, Studia Copernicana, vol. XXVII, 1991. Witelonis Perspectivae Liber Quartus: Book IV of Vitello's Perspectiva, A Critical Edition and English Translation with Introduction, Notes and Commentary by Carl J. Kelso, Πανεπιστήμιο του Μιζούρι (Κολούμπια), 2003. Witelonis Perspectivae Liber Quintus: Books V of Vitello's Perspectiva, έκδοση και αγγλική μετάφραση από τον Mark A. Smith of the First Catoptrical Book of Witelo's Perspectiva, με εισαγωγή και σχολιασμό, Βαρσοβία, The Polish Academy of Science Press, 1983. Online Galleries, History of Science Collections, University of Oklahoma Libraries Εικόνες υψηλής ανάλυσης έργων από ή/και πορτρέτα του Βιτέλο σε μορφή .jpg και .tiff. Μνημείο Erasmus Ciołek Witelo στο χωριό Żórawina, Πόβιατ Βρότσουαφ, Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας, ΝΔ Πολωνία. [1]
Μαλκανγκίρι

Το Μαλκανγκίρι είναι μια πόλη και Δήμος στην επαρχία Μαλκανγκίρι στην Ινδική πολιτεία της Οντίσα. Είναι η έδρα της επαρχίας Μαλκανγκίρι. Το Μαλκανγκίρι είναι το νέο σπίτι των προσφύγων από το Μπανγκλαντές, που είχαν αποκατασταθεί από το 1965 υπό το εγχείρημα Νταντακαράνγια. Επίσης κάποιοι πρόσφυγες Ταμίλ από τη Σρι Λάνκα που ζουν στην πόλη Μαλκανγκίρι, λόγω της ένοπλης σύγκρουσης των Ταμίλ Ιλάμ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (οι περισσότεροι από αυτούς έχουν επιστρέψει, και έχουν παραμείνει λίγα άτομα). Σήμερα είναι μία από τις πιο επηρεασμένες επαρχίες από ναξαλίτες στη πολιτεία και αποτελεί μέρος του Κόκκινου Διαδρόμου.

 Το Μαλκανγκίρι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 18.35°N 81.90°E﻿ / 18.35; 81.90. Έχει μέσο υψόμετρο 170 μέτρων. Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2011, το Μαλκανγκίρι είχε πληθυσμό 31.007 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 52% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 48%. Το Μαλκανγκίρι έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 57%, χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 59.5%: Ο αλφαβητισμός ανδρών είναι 65%, ενώ των γυναικών είναι 48%. Στο Μαλκανγκίρι, το 15% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Το τρέχων μέλος της νομοθετικής συνέλευσης από τη Συνελευσιακή Εκλογική Περιφέρεια του Μαλκανγκίρι είναι ο Μανάς Κουμάρ Μαντκάμι του BJD, ο οποίος κέρδισε την έδρα το 2014. Ο προηγούμενος σε αυτή τη θέση ήταν ο Αραμπίντα Ντάλι του ΚΜΤ το 2000 και το 1995, ο Νάκα Κανάγια το 1990 και το 1977, ο Ναντιαμπάσι Μπίσουας το 1985 και η Νάκα Λαξμάγια το 1980.Το Μαλκανγκίρι είναι μέρος της Ναμπαρανγκπούρ (εκλογική περιφέρεια της Λοκ Σαμπχα). Επίσημη ιστοσελίδα Χάρτης του Μαλκανγκίρι
Ξηρόκαμπος Ηλείας

Ο Ξηρόκαμπος είναι χωριό του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με πληθυσμό 200 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει περίπου 40 χλμ από τον Πύργο και 22 χλμ από την Αρχαία Ολυμπία.

 Ο Ξηρόκαμπος βρίσκεται χτισμένος κοντά στον ποταμό Ερύμανθο, στα σύνορα με την Αρκαδία. Έχει υψόμετρο 344 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Η αρχική ονομασία του Ξηροκάμπου, όπως μαρτυρείται, ήταν «Φτερόκαμπος», από τις πολλές φτέρες που φύτρωναν εκεί. Ο Ξηρόκαμπος ως κοινότητα συγκροτείται μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, το 1832. Γύρω στα 1850-1860 γίνονται οι πρώτες εγκαταστάσεις στον Ξηρόκαμπο. Την περιοχή πλέον την ονόμασαν «Ξηρόκαμπο», γιατί δεν είχαν αρκετές πηγές από όπου μπορούσαν να ποτίσουν αυτόν τον κάμπο. Στο χωριό υπάρχουν τέσσερα καφενεία και ένα ελαιοτριβείο. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει ο Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας και ο παλιός Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας ακριβώς δίπλα. Υπάρχουν ακόμα και άλλες επτά εκκλησίες γύρω-γύρω από το χωριό. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (ελιές, αμπέλια), αλλά και με την κτηνοτροφία.
CMY

Το CMY (Cyan, Magenta, Yellow) είναι το μοντέλο απόδοσης χρώματος σε λευκό φόντο το οποίο χρησιμοποιεί το κυανό, το μαγεντιανό ερυθρό (ματζέντα) και το κίτρινο σε κατάλληλη αναλογία προκειμένου να αποδοθεί ολόκληρο το χρωματικό φάσμα.

 Το χρωματικό μοντέλο 'CMY' σχετίζεται με το RGB , γιατί πρόκειται στην ουσία για συμπληρωματικά μοντέλα με τις ίδιες βασικές αρχές και ιδιότητες. Το CMY επινοήθηκε για τις ανάγκες των εκτυπωτών στους οποίους και χρησιμοποιείται. Η διαφορά με το RGB είναι ότι στο CMY η επιφάνεια που αναπαράγονται/εκτυπώνονται τα χρώματα είναι πια το χαρτί , το οποίο είναι άσπρο σε αντίθεση με την μαύρη οθόνη των υπολογιστών. Έτσι οποιαδήποτε αναπαραγωγή χρωμάτων ξεκινά έχοντας ως βάση το λευκό και όχι το μαύρο. Με άλλα λόγια η αρχή των αξόνων (0,0,0) στο CMY είναι το λευκό και όχι το μαύρο χρώμα όπως στο RGB. Κατά συνέπεια, όλος ο χρωματικός κύβος αντιστρέφεται, ώστε το λευκό που πριν ήταν (1,1,1) να πάει στη θέση (0,0,0), με αποτέλεσμα οι κύριοι άξονες του χρωματικού χώρου να μην αντιστοιχούν στα βασικά χρώματα κόκκινο, πράσινο, μπλε, αλλά στα κυανό (Cyan), ματζέντα (Magenta), κίτρινο (Yellow), από τα οποία και προέρχεται το ακρωνύμιο CMY. Οι περισσότερες εκτυπωτικές έγχρωμες συσκευές (εκτυπωτές, φωτοτυπικά) τροφοδοτούνται με τις τρεις παραμέτρους του μοντέλου αυτού ή εκτελούν μετασχηματισμό του RGB σε CMY. Θεωρητικά είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε κάθε χρωματική απόχρωση χρησιμοποιώντας τα RGB και CMY μοντέλα χρώματος. Ένας εκτυπωτής που χρησιμοποιεί αυτά τα τρία ως βασικά χρώματα μπορεί λοιπόν να παράγει κάθε πιθανή διαβάθμιση χρώματος. Στην πράξη όμως, τα τρία βασικά χρώματα γαλάζιο, μωβ και κίτρινο δεν υπάρχουν διαθέσιμα ως αμιγή χρώματα, αλλά είναι πάντοτε «λερωμένα» με μια συγκεκριμένη αναλογία χρώματος από τα άλλα βασικά χρώματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν είναι δυνατό να τυπωθεί καθαρό μαύρο και περιορίζεται ο αριθμός των ικανών για εκτύπωση χρωμάτων. Με σκοπό να υπερπηδηθεί αυτό το πρόβλημα, το χρωματικό μοντέλο CMY έχει επεκταθεί για να σχηματίσει το μοντέλο CMYK. Η διαφορά μεταξύ των δυο μοντέλων CMY και CMYK είναι ελάχιστη. Στην πράξη όμως το αποτέλεσμα είναι σημαντικό. Επιπρόσθετα, στα τρία βασικά χρώματα κυανό, ματζέντα και κίτρινο, το μοντέλο χρωμάτων CMYK επίσης περιέχει το μαύρο.
1801 Τιτικάκα

Ο Τιτικάκα (Titicaca) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,115. Ανακαλύφθηκε το 1952 από τον Αργεντινό αστρονόμο Μιγκέλ Ίτζιγκσον, που παρατηρούσε από τη Λα Πλάτα της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μεγάλη λίμνη της Νότιας Αμερικής.

 Η μέση διάμετρος του Τιτικάκα εκτιμάται σε 23,18 ± 2,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,131 ± 0,032. Ο Τιτικάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 12 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τζουλιάνο Τζέμα

Ο 'Τζουλιάνο Τζέμα' (ιταλικά: Giuliano Gemma) (2 Σεπτεμβρίου 1938 - 1 Οκτωβρίου 2013) ήταν Ιταλός ηθοποιός. Ήταν γνωστός διεθνώς για την καριέρα του στα σπαγκέτι γουέστερν, ιδιαίτερα για τις ταινίες «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο» και «Η Επιστροφή του Ρίνγκο» (1965) και «Ένα Τρύπιο Δολάριο» (1966).

 Ο Τζουλιάνο Τζέμα γεννήθηκε στη Ρώμη. Η καριέρα του στον κινηματογράφο ξεκίνησε ως κασκαντέρ σε ηλικία 18 ετών, χάρη στη μεγάλη αγάπη του για τον αθλητισμό και ιδιαίτερα για την πυγμαχία. Ως ηθοποιός εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1962 στην ταινία του Ντούτσιο Τεσάρι «Έρχονται οι Τιτάνες». Στη συνέχεια συμμετείχε στην ταινία του Λουκίνο Βισκόντι «Ο Γατόπαρδος» (1963), αλλά τη δόξα την κέρδισε με τη συμμετοχή του σε σπαγκέτι γουέστερν από τα μέσα της δεκαετίας του '60 με το ψευδώνυμο Μοντγκόμερι Γουντ όπως: «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο» (Una pistola per Ringo)και «Η Επιστροφή του Ρίνγκο» (Il ritorno di Ringo) κ.ά. Μετά τη δύση των γουέστερν σπαγγέτι, ο Τζέμα ακολούθησε μία επιτυχημένη καριέρα στην τηλεόραση, συμμετέχοντας σε 25 τηλεοπτικές σειρές. Παράλληλα, ασχολήθηκε με πάθος με τη γλυπτική. Η τελευταία εμφάνισή του στη μεγάλη οθόνη, ήταν ο ρόλος του ξενοδόχου στην κομεντί του Γούντι Άλεν «Από τη Ρώμη με αγάπη». Ο Τζουλιάνο Τζέμα ήταν παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Μπάμπα Ρικέρμε και είχε αποκτήσει δύο κόρες, από προηγούμενο γάμο του. Ο Τζέμα πέθανε σε ηλικία 75 ετών στις 1 Οκτωβρίου 2013, σε νοσοκομείο της Τσιβιταβέκια, όπου είχε μεταφερθεί βαρύτατα τραυματισμένος, εξαιτίας ενός τροχαίου δυστυχήματος. Μαζί του επέβαιναν αλλά δύο ατόμα, τα οποία τραυματιστήκαν σοβαρά. Η Βενετία, η Σελήνη και εσύ (1958, σκηνοθεσία Ντίνο Ρίζι) Ο εχθρός της συζύγου μου (1959, σκηνοθεσία Τζάννι Πουτσίνι) Είσαι μόνος σου (1959, σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι) Μπεν Χουρ (1959, σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Οι Κοζάκοι (1960, σκηνοθεσία Βίκτορ Τουρτζάνσκι) Μεσάλια (1960, σκηνοθεσία Βιτόριο Κοτάφαβι) Μάχη των Κόσμων (1961, σκηνοθεσία Αντόνιο Μαργκέριτι Boccaccio '70 (1962) Ο γιος μου, ο ήρωας (1962, σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι) Η συντομότερη ημέρα (1963, σκηνοθεσία Σέρτζιο Κορμπούτσι) Ο γατόπαρδος (1963, σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι) Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο (1965, σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι) Η Επιστροφή του Ρίνγκο (1965, σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι) Όταν οι γυναίκες είχαν ουρά (1970, σκηνοθεσία Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε) Ο Τζουλιάνο Τζέμα στην IMDb (Αγγλικά)
Τσιτσαμούρι

Το Τσιτσαμούρι (γεωργιανά: წიწამური· λατινική γραφή: Tsitsamuri· κοινή ελληνική: Σευσάμορα), είναι μικρό χωριό και αρχαιολογική θέση έξω από την Μτσκέτα, στη Γεωργία. Είναι γνωστό ως το μέρος όπου ο διάσημος Γεωργιανός συγγραφέας και ποιητής Ιλία Χαβχαβάντζι, (γεωργιανά: ილია ჭავჭავაძე, 1837—1907), δολοφονήθηκε εκεί το 1907.

 Κοντά στο Τσιτσαμούρι, το οποίο προσδιορίζεται ως τα αρχαία Σευσάμορα (λατινικά: Seusamora) από τον Στράβωνα, βρίσκεται ερειπωμένη ακρόπολη της αρχαίας Ιβηρίας, η οποία ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Αντρία Απακίντζι (γεωργιανά: ანდრია აფაქიძე, 1914-2005), το 1953. Το Τσιτσαμούρι πιθανόν και να ταυτίζεται με το «Φρούριο του Ζάντεν» (γεωργιανά: ზადენციხე), σύμφωνα με τα μεσαιωνικά «Γεωργιανά Χρονικά». Αυτό το φρούριο ήταν προγενέστερα, πιθανόν ναός του θεού Ζάντεν, του ειδωλολατρικού ιβηρικού πανθέου, στο όρος Ζενταζένι, όπου αργότερα κτίστηκε εκεί μια χριστιανική Μονή. Στη Νεκρόπολη της περιοχής, η οποία χρονολογείται μεταξύ του 1ου αιώνα ΠΚΕ και του 2ου αιώνα ΚΕ , μεταξύ των άλλων αρχαιολογικών ευρημάτων ήλθε στο φως, στις αρχές του 1980, ένα χάλκινο ρωμαϊκό φτυάρι διαφόρων χρήσεων (λατινικά: vatillum ή batillum, συνήθως ήταν από σίδηρο) και επίσης μια ρωμαϊκή οινοχόη. Αρμάζι Ντζάλισι
Σάμουελ Τσουκουέζε

Ο Σάμουελ Τσιμερένκα Τσουκουέζε (Samuel Chimerenka Chukwueze) (γεννημένος στις 22 Μαΐου 1999) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Νιγηρία που παίζει για την ιταλική Μίλαν και την εθνική ομάδα της Νιγηρίας ως πλάγιος μέσος.

 Ο Τσουκουέζε γεννήθηκε στην πολιτεία Umuahia Abia της Νιγηρίας. Κατάγεται από τη φυλή ίγκμπο και μεγάλωσε σε μια χριστιανική οικογένεια με έναν μικρότερο αδερφό και μια μικρότερη αδερφή. Παρακολούθησε μαθήματα στο κολέγιο της Umuahia και το γυμνάσιο Evangel. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία 8 ετών και θαύμαζε τον Jay-Jay Okocha και ήταν το ποδοσφαιρικό του είδωλο. Έχει εκπαιδευτεί από τον Hon Victor Apugo. Έβλεπε τον Victor Apugo σαν πατέρα, όπως δήλωσε σε προηγούμενη συνέντευξή του. Γεννήθηκε στην Amaokwe Ugba Ibeku, Ουμάχια, Άβια Στέιτ, και εντάχθηκε στη Βιγιαρεάλ στην ομάδα νέων το 2017, από την τοπική ομάδα Diamond Football Academy. Αφού αγωνίστηκε αρχικά στην ομάδα Juvenil A του συλλόγου, έκανε το ντεμπούτο του με ως αναπληρωματικός της Βιγιαρεάλ Β στις 15 Απριλίου 2018, ερχόμενος από τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο στη θέση του Sergio Lozano στην ισοπαλία 1-1 στο πρωτάθλημα της Segunda División B ενάντια στην CE Sabadell FC. Ο Τσουκουέζε σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 20 Μαΐου 2018, σε μια ήττα από την Μπιλμπάο Αθλέτικ Β με σκορ 3-1. Συνέβαλε με δύο γκολ σε 11 εμφανίσεις στην πρώτη του σεζόν, αλλά η ομάδα του έχασε το εισιτήριο για τα πλέι οφ ανόδου. Ο Chukwueze έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Βιγιαρεάλ στις 20 Σεπτεμβρίου 2018, όταν μπήκε ως αλλαγή του Nicola Sansone σε μια ισοπαλία 2-2 εναντίον της Rangers, για το UEFA Europa League 2018-19. Στο πρωτάθλημα της Λα Λίγκα έκανε το ντεμπούτο του στις 5 Νοεμβρίου 2018, παίζοντας 90 λεπτά σε μια ισοπαλία 1-1 εναντίον της Λεβάντε, για τη La Liga 2018-19. Τον Απρίλιο του 2019 κέρδισε το βραβείο του καλύτερου νεαρού παίκτη της χρονιάς 2018 από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Νιγηρίας. Αφού έπαιξε για την Κ17 της εθνικής Νιγηρίας, κλήθηκε για πρώτη του φορά στην πρώτη ομάδα τον Οκτώβριο του 2018. Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική της Νιγηρίας στις 20 Νοεμβρίου 2018 ως βασικός σε φιλικό 0-0 με την Ουγκάντα. Τον Μάϊο του 2019, ο Τσουκουέζε κλήθηκε στην εθνική και πάλι, για το Αφρικανικό Κύπελλο Εθνών και την ομάδα της Κ20 για το τουρνουά παγκόσμιου κυπέλλου ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά η Βιγιαρεάλ ξεκαθάρισε ότι θα μπορεί να παίξει μόνο σε ένα από τα δύο τουρνουά με τον Τσουκουέζε να επιλέγει την πρώτη ομάδα της Εθνικής Νιγηρίας. Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την εθνική σε μια νίκη 2-1 επί της Νότιας Αφρικής στα ημιτελικά του Αφρικανικού Κυπέλλου Εθνών που διεξήχθη στην Αίγυπτο. Συχνά παρομοιάζεται με αυτό του Arjen Robben λόγω της ικανότητας του με την μπάλα στα πόδια. Τελευταία ενημέρωση: match played 6 May 2021 Τελευταία ενημέρωση: match played 30 March 2021 Νιγηρία Κ17 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA U-17 : 2015 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA U-17 : Χάλκινο παπούτσι: 2015 DFA πιο σημαντικός παίκτης της χρονιάς: 2016 MCL Cup Ο πιο πολύτιμος παίκτης: 2016 Προφίλ Samu Chukwueze στο BDFutbol (Αγγλικά) Προφίλ Samu Chukwueze στο Soccerway