Έπεσαν σκληρά

Το Έπεσαν σκληρά (Αγγλικά:The Harder They Fall) είναι μια δραματική ταινία πυγμαχίας Αμερικανικής παραγωγής του 1956 σε σκηνοθεσία Μαρκ Ρόμπσον και σενάριο του Φίλιπ Γιόρνταν βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1947 του Μπαντ Σούλμπεργκ. Πρωταγωνιστούν ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (στον τελευταίο κινηματογραφικό ρόλο του), ο Ροντ Στάιγκερ και ο Μάικ Λέιν.

 Ο αθλητικογράφος Έντι Γουίλις, που απολύθηκε από την εφημερίδα για την οποία εργάζεται, προσλαμβάνεται ως άνθρωπος δημοσίων σχέσεων από τον προαγωγό της πυγμαχίας Νικ Μπένκο. Ο Νικ έχει προσλάβει τον Τόρο Μορένο, έναν πανύψηλο Αργεντινό ερασιτέχνη μποξέρ. Παρά την έλλειψη ικανότητας πυγμαχίας του Τόρο, ο Νικ σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το μέγεθός του ως ένα τέχνασμα για να προσελκύσει τους θεατές στους αγώνες του. Χωρίς γνώση του Τόρο και του μάνατζερ του, Λουί Αγκράντι, όλοι οι αγώνες του είναι στημένοι προκειμένου να κάνουν το κοινό να πιστέψει ότι είναι ένας ταλαντούχος μποξέρ. Ο Έντι αισθάνεται αμφιβολίες για το σχέδιο του Νικ, αλλά το δέλεαρ μιας τεράστιας αμοιβής του είναι αρκετό για να τον κάνει να αγνοήσει την ανεντιμότητα της επιχείρησης. Έτσι ξεκινά μια περιοδεία του Τόρο αρχής γενομένης από την Καλιφόρνια προωθώντας τον ως νόμιμο διεκδικητή του τίτλου του πρωταθλητή βαρέων βαρών και παρόλο ο πρώτος αγώνας του Τόρο γίνεται τόσο καταστροφικά λάθος που η τοπική επιτροπή πυγμαχίας απειλεί να ξεκινήσει μια έρευνα. Καθώς οι άνθρωποι του Νικ Μπένκο διασχίζουν τη χώρα με ένα λεωφορείο με διαφημίσεις για τον μποξέρ, ο Τόρο γίνεται σταδιακά διεκδικητής του πρωταθλήματος. Καθ 'όλη τη διάρκεια της περιοδείας, ο Έντι χειρίζεται διαπραγματεύσεις με άλλους προπονητές και μάνατζερ πυγμάχων για να διασφαλίσει ότι οι αγώνες του Τόρο θα παραμείνουν στημένοι. Ο Toro παλεύει στον προτελευταίο αγώνα του στην Νέα Υόρκη με τον Γκας Ντάντι, του οποίου ο προηγούμενος αγώνας με τον πρωταθλητή Μπάντι Μπράνεν τον άφησε τραυματία. Μετά τον αγώνα του Τόρο, ο Ντάντι καταρρέει στο ρινγκ και πεθαίνει λίγο αργότερα κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ο Τόρο αρχίζει να νιώθει ενοχές, πιστεύοντας ότι αυτός σκότωσε τον Ντάντι και επιθυμεί να επιστρέψει στην Αργεντινή. Σε μια τελευταία προσπάθεια να προστατεύσει τον επερχόμενο αγώνα με τον Μπράνεν, ο Έντι λέει στον Τόρο την αλήθεια: ότι ο Μπράνεν ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του Ντάντι και ότι ο Τόρο δεν είναι πραγματικός μποξέρ και ότι όλοι οι αγώνες του έχουν στηθεί. Κατά τη διάρκεια του αγώνα του Τότο με τον Μπράνεν, ο Τόρο υφίσταται έναν πολύ βάναυσο ξυλοδαρμό. Στη συνέχεια, ο Έντι μαθαίνει ότι ο Νικ Μπένκο έχει πουλήσει το συμβόλαιο του Τόρο σε έναν άλλον μάνατζερ για 75.000 δολάρια. Ενώ ο Έντι λαμβάνει την υποσχεμένη αμοιβή του ύψους 26.000 χιλιάδων δολαρίων, ο Μπένκο με διάφορα λογιστικά τεχνάσματα, λέει ότι η αμοιβή του Τόρο είναι μόνο 49,07 δολάρια. Ντροπιασμένος από το ρόλο του σε αυτήν την φάρσα ο Έντι φεύγει και επειδή δεν θέλει να δει τον Τόρο να τον εκμεταλλεύονται περαιτέρω, δίνει στον Τόρο τα 26.000 δολαρια της δικής του αμοιβής και τον βάζει σε αεροπλάνο προς την Αργεντινή πριν οι άντρες του Μπένκο καταφέρουν να τους σταματήσουν. Ο Μπένκο πηγαίνει στο σπίτι του Έντι και καθώς μαθαίνει ότι ο Τόρο επέστρεψε στην Αργεντινή απειλεί να βλάψει τον Έντι ο οποίος δεν δείχνει να φοβάται και διώχνει τον Μπένκο από το σπίτι του. Στο τέλος της ταινίας ο Έντι κάθεται στην γραφομηχανή του και αρχίζει να γράφει ένα άρθρο για τη διαφθορά και τους γκάνγκστερς που υπάρχουν στον χώρο της πυγμαχίας. Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ ως Έντι Γουίλις Ροντ Στάιγκερ ως Νικ Μπένκο Ζαν Στέρλινγκ ως Μπεθ Γουίλις Μάικ Λέιν ως Τόρο Μορένο Μαξ Μπάερ ως Μπάντι Μπράνεν Τζέρσεϋ Τζο Γουόλκοτ ως Τζωρτζ Έντουαρντ Άντριους ως Τζιμ Γουεγερχαουζ Χάρολντ Τζει Στόουν ως Αρτ Λέβιτ Κάρλος Μονταλμπάν ως Λουί Αγκράντι Νεμαΐα Πέρσοφ ως Λίο Φέλιξ Ορλάντι ως Βινς Φόσετ Χέρμπι Φέι ως Μαξ Ράστι Λέιν ως Ντάνι Τζακ Άλμπερτσον ως Ποπ Στις αρχές του 1956, ο Μπόγκαρτ διαγνώστηκε με καρκίνο του οισοφάγου και πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1957. Ο Στάιγκερ αργότερα θυμήθηκε τον επαγγελματισμό του ηθοποιού κατά τη διάρκεια της παραγωγής, ακόμη και όταν αντιμετώπιζε την ασθένεια του. «Ο Μπόγκι και εγώ προχωρήσαμε πολύ καλά. Σε αντίθεση με άλλους αστέρες, όταν είχαν γυρισμάτα, μπορεί να καθυστερούσαν σε δύο σκηνές ή να τις έκοβαν εντελώς. Ο Μπόγκι δεν έπαιξε αυτά τα παιχνίδια. Ήταν επαγγελματίας και είχε υπέροχη αρχή. Ήρθε ακριβώς στις 9 π.μ. και έφυγε στις 6 μ.μ. Ήταν ακόμα στα γυρίσματα και είπε, «Θέλουν να τραβήξουν μερικές επαναλήψεις των πλάνων μου επειδή τα μάτια μου είναι πολύ υγρά». Λίγο αργότερα, μετά την ταινία, κάποιος ήρθε μαζί μου με το θάνατο του Μπόγκι και με χτύπησε. Τα μάτια του ήταν υγρά, επειδή πονάγαν από τον καρκίνο. Σκέφτηκα: «Πόσο χαζός μπορείς να είσαι, Ρόντνεϊ»! Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1956. Ο κριτικός κινηματογράφου Ντένις Σβαρτς αναφέρει στην κριτική του: «Η τελευταία ταινία του άρρωστου Μπόγκι δεν είναι νοκ-άουτ, αλλά η σκληρή του απόδοση είναι καταπληκτική καθώς ένας αθλητικογράφος από την απελπισία του ανέλαβε μια δουλειά ως δημοσιογράφος για έναν προαγωγό αγώνων για να πάρει έναν τραπεζικό λογαριασμό... Η ταινία για την κοινωνική συνείδηση ​​είναι ρεαλιστική, αλλά αποτυγχάνει να είναι σοκαριστική ή για το θέμα αυτό πειστική». Ο πυγμάχος Πρίμο Καρνέρα μήνυσε την Columbia Pictures για αποζημίωση 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων, ισχυριζόμενος ότι η ταινία βασίστηκε σε αυτόν και ότι το στούντιο δεν κατέβαλε αμοιβή για τα πνευματικά δικαιώματα του. Η αγωγή ωστόσο απορίφθηκε. Έπεσαν σκληρά στην IMDb Έπεσαν σκληρά στο AllMovie Η ταινία 'Έπεσαν σκληρά σε DVD Beaver σκηνή από το Έπεσαν σκληρά στο YouTube