IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άννα της Σβιντνίτσα

Η Άννα, πολων. Anna Świdnicka (1339 - 11 Ιουλίου 1362) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα της Σβιντνίτσας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας & Γερμανίας.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου Β΄ δούκα της Σβιντνίτσας και της Αικατερίνης των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας. Παντρεύτηκε το 1953-58 τον Κάρολο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου της Βοημίας & Γερμανίας και είχε τέκνα: Ελισάβετ 1358-1373, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Γ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Βεντσεσλάβος Δ΄ 1361-1419, βασιλιάς της Βοημίας & της Γερμανίας, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου, δούκας του Λουξεμβούργου. Thilo Vogelsang (1953), "Anna von Schweidnitz und Jauer", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 1, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 299–299 Andreas Rüther: Anna von Schweidnitz und Jauer. In: Schlesische Lebensbilder, Bd. VIII, ISBN 3-7686-3501-5 (in German) Peter Moraw: Anna von Schweidnitz und Jauer. In: Lexikon des Mittelalters, Bd. I, München 1980, Sp. 655 (in German) F. Machilek: Anna von Schweidnitz. In: Schweidnitz im Wandel der Zeiten, Würzburg 1990, S. 317-322 (in German)
1082 Πιρόλα

Η Πιρόλα (Pirola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,462. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Πιρόλας εκτιμάται σε 43,01 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0655. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Πιρόλα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2004-05

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2004-05 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

 Η μόνη αλλαγή που έγινε στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2004-05 σε σχέση με το προηγούμενο του 2003-04, ήταν πως καταργήθηκαν οι αγώνες διαβάθμισης για την άνοδο και τον υποβιβασμό. Κατά τα άλλα, ανέβηκαν τρεις ομάδες στην Α΄ Εθνική και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, που αντικαταστάθηκαν από ισάριθμες. Και σε αυτό το πρωτάθλημα υπήρξαν εξω-αγωνιστικές περιπέτειες καθώς και συγχωνεύσεις-μετονομασίες ομάδων. Συγκεκριμένα, ο Α.Σ. Κασσάνδρα και ο Πατραϊκός ενώ ξεκίνησαν το πρωτάθλημα αντικαταστάθηκαν αντίστοιχα από τον ΑΣΚ Ολυμπιακό (την 4η αγωνιστική) και την Παναχαϊκή 2005 (τη 2η αγωνιστική), διασώζοντας με αυτό τον τρόπο τα ιστορικά σωματεία που είχαν διαλυθεί λόγω χρεών. Από την άλλη μεριά ο Ποσειδών Ν. Πόρων Πιερίας, που είχε αναρριχηθεί απότομα από τις ερασιτεχνικές κατηγορίες τα προηγούμενα χρόνια και την προηγούμενη σεζόν είχε διεκδικήσει με αξιώσεις την άνοδο στην Α΄ Εθνική, χάθηκε σε μια νύχτα από το προσκήνιο, καθώς ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ, Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, βρέθηκε υπόδικος για υπόθεση λαθρεμπορίου. Η ομάδα εγκαταλείφθηκε στην τύχη της και καθώς δεν είχε παίκτες αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα. Παρόμοια τύχη είχε και ο ιστορικός Ατρόμητος Αθηνών, ο οποίος αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω χρεών μετά την 17η αγωνιστική και μοιραία υποβιβάστηκε. Όμως, την επόμενη σεζόν αντί να βρεθεί στη Γ΄ ή στη Δ΄ Εθνική, βρέθηκε στην Α΄ Εθνική στη θέση της Χαλκηδόνας, με την οποία συγχωνεύτηκε. Στα αξιοσημείωτα ο αγωνιστικός υποβιβασμός του ιστορικού Απόλλωνα Αθηνών στη Γ΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του και η επιστροφή της ιστορικής Α.Ε.Λ. στη μεγάλη κατηγορία για πρώτη φορά από το 1996. Μάλιστα η Λάρισα συνδύασε την επιστροφή της στην Α' Εθνική με την κατάκτηση του τίτλου. Επίσης, η πρωτοφανής τιμωρία του Ακράτητου με ένα μήνα αγωνιστικής παύσης, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τρία παιχνίδια χωρίς αγώνα. Η τιμωρία επιβλήθηκε επειδή την προηγούμενη σεζόν, στην Α΄ Εθνική, ο σύλλογος θεωρήθηκε υπεύθυνος για την ομαδική δηλητηρίαση ποδοσφαιριστών του Ηρακλή Θεσσαλονίκης πριν από τον αγώνα στο γήπεδο Ακράτητου από εμφιαλωμένο νερό. Ομάδες (16) Πρωταθλήτρια: Α.Ε. Λάρισας, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Δευτεραθλητής: Λεβαδειακός, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Τριταθλητής: Ακράτητος Άνω Λιοσίων, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός (3): Απόλλων Σμύρνης, Ατρόμητος Αθηνών (τελικά βρέθηκε στην Α΄ Εθνική στη θέση της Χαλκηδόνας), Ποσειδών Ν. Πόρων. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Α.Ο. Κέρκυρα, Εργοτέλης Ηρακλείου, Άρης Θεσσαλονίκης. Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3): Γ.Α.Σ. Βέροια, Θρασύβουλος Φυλής, Α.Ο. Χαϊδαρίου. 18 γκολ: Ηλίας Κάμπας (Ηλυσιακός). Στατιστική ποδοσφαίρου. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 253-255. Πρώτοι σκόρερ Β΄ Εθνικής ανά σεζόν.
Μυριάγωνο

Στη γεωμετρία, το μυριάγωνο είναι ένα πολύγωνο με 10000 πλευρές. Αρκετοί φιλόσοφοι το έχουν χρησιμοποιήσει για να τονίσουν θέματα που αφορούν την σκέψη. Ένα κανονικό μυριάγωνο εκπροσωπείται από το σύμβολο Schläfli {10000} και μπορεί να κατασκευαστεί ως περικομμένο σχεδόν-κανονικό 5000-γωνο, t{5000}, το οποίο εναλλάσσει δύο τύπους ακμών. Η λέξη μυριάγωνο συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα μύριο- (που δηλώνει πλήθος 10000) με το επίθεμα -γωνία.

 Η κάθε εσωτερική γωνία ενός κανονικού μυριαγώνου είναι 179,964°. Το εμβαδόν ενός κανονικού μυριαγώνου με πλευρές μήκους a δίνεται από τον τύπο: A = 2500 a 2 cot ⁡ π 10000 {\displaystyle A=2500a^{2}\cot {\frac {\pi }{10000}}} Το κανονικό μυριάγωνο δεν είναι ένα κατασκευάσιμο πολύγωνο, διότι ο αριθμός των πλευρών του, 10000 = 24 × 54, δεν είναι ούτε μια δύναμη του δύο, ούτε ένα γινόμενο διακριτών πρώτων αριθμών Φερμά. Το μυριάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο 10000 πλευρών. Υπάρχουν 1999 κανονικές μορφές του: 5000 περιπτώσεις -1 (το κυρτό) -1000 (τα πολλαπλάσια του 5) -2500 (τα πολλαπλάσια του 2) +500 (τα πολλαπλάσια των 2 και 5) = 1999 περιπτώσειςΟι περιπτώσεις αυτές δίνονται από σύμβολα Schläfli της μορφής {10000/ν}, όπου ν είναι ένας φυσικός αριθμός μεταξύ του 2 και του 5000 που είναι πρωταρχικός έως το 10000. Υπάρχουν επίσης 3000 κανονικά αστεροειδή σχήματα στις υπόλοιπες περιπτώσεις. Χιλιάγωνο Μεγάγωνο Weisstein, Eric W., "Myriagon" από το MathWorld.
Λεωφόρος Βεΐκου

Η Λεωφόρος Βεΐκου, ή Λεωφόρος Ομορφοκκλησιάς, αποτελεί οδικό άξονα που ενώνει το Γαλάτσι με την Νέα Ιωνία και τα Βόρεια Προάστια. Ξεκινά ως συνέχεια της Λεωφόρου Αγίας Γλυκερίας και συνεχίζει μέχρι την έναρξη της Λεωφόρου Κύμης, κοντά στις συνοικίες Νεόκτιστα Νεάπολης, Καλογρέζα και Αλσούπολη, της Νέας Ιωνίας, όπου επίσης συναντάει τις Λεωφόρους Εθνικής Αντιστάσεως και Καποδιστρίου. Σήμερα είναι μία κύρια εμπορική εστία του Γαλατσίου, καθώς διαθέτει καταστήματα, εστιατόρια και άλλες επιχειρήσεις. Η Λεωφόρος περνά από διάφορες υποδομές που εξυπηρετούν το Δήμο Γαλατσίου, ή γενικότερα το Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθηνών-Πειραιώς, όπως για παράδειγμα, το Άλσος Βεΐκου και το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου, ενώ η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα.

 Αρχικά η Λεωφόρος ονομάστηκε Λεωφόρος Ομορφοκκλησιάς, λόγω της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, ή αλλιώς Ομορφοκκλησιάς, μίας βυζαντινής εκκλησίας του 11ου αιώνα, από την οποία και περνούσε. Η ονομασία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σε ορισμένες περιπτώσεις. Η ονομασία της "Λεωφόρος Βεΐκου" προέρχεται από τον ομώνυμο Σουλιώτη αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης, Λάμπρο Βεΐκο, που σκοτώθηκε στη Μάχη του Ανάλατου. Το κράτος για να τον τιμήσει έδωσε στους κληρονόμους του εκτάσεις γης στην περιοχή του σημερινού Άλσους Βεΐκου και έπειτα, ο οδικός άξονας έλαβε το όνομα του. Οι συγκοινωνίες που διαπερνούν την Λεωφόρο Βεΐκου, προς στιγμήν αποτελούνται μόνο από λεωφορεία που τη διαπερνούν. Ωστόσο, με την ολοκλήρωση της Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας, θα υπάρχουν δύο σταθμοί που θα συνδέουν το Άλσος Βεΐκου, με το κέντρο του Γαλατσίου και έτσι από κάτω από το μεγαλύτερο της τμήμα θα περνάει η σήραγγα.
Εκκλησία του Αγίου Υάκινθου (Βαρσοβία)

Η Εκκλησία του Αγίου Υάκινθου (πολωνικά: Kościół św. Jacka‎), που πήρε το όνομά του από τον Άγιο Υάκινθο της Πολωνίας, είναι εκκλησία που βρίσκεται στη Νέα Πόλη της Βαρσοβίας, στην οδό Φρέτα 8/10.

 Η Εκκλησία του Αγίου Υάκινθου ιδρύθηκε από το Τάγμα των Δομινικανών και γειτνιάζει με το μεγαλύτερο μοναστήρι της Βαρσοβίας. Η εκκλησία είναι ένα μείγμα αναγεννησιακού και πρώιμου μπαρόκ στυλ. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1603 και ολοκληρώθηκε το 1639.Κατά την ανέγερση και λίγο αργότερα, ο ναός περικλείστηκε με περίτεχνα παρεκκλήσια. Το 1627, η Γιαντβίγκα Μίνσκα ίδρυσε το παρεκκλήσι του Τιμίου Σταυρού, το λεγόμενο Σκοτεινό Παρεκκλήσι, και το 1651 οι Βασιλικοί Μουσικοί ίδρυσαν το Παρεκκλήσι της Παναγίας των Χιονιών. Όταν η Βαρσοβία καταλήφθηκε από τις σουηδικές και βρανδεμβουργιανές δυνάμεις το 1655, η εκκλησία είχε την ίδια μοίρα με άλλα κτίρια της πόλης. λεηλατήθηκε και κάηκε. Μετά τον πόλεμο ξαναχτίστηκε και καθαγιάστηκε το 1661 από τον Επίσκοπο Βόιτσεχ Τολιμπόφσκι, τον επίσκοπο του Πόζναν. Το 1662, το χτίστηκε καμπαναριό δίπλα στην εκκλησία, και το 1690, ο Άνταμ Κοτόφσκι ίδρυσε το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της εκκλησίας - το παρεκκλήσι του Αγίου Δομίνικου. Το περίτεχνο μπαρόκ κτίριο κατασκευάστηκε σύμφωνα με το σχέδιο του εξέχοντος αρχιτέκτονα της Βαρσοβίας, Τίλμαν φαν Χάμερεν.Ο 18ος αιώνας ήταν η εποχή της μεγαλύτερης ακμής της εκκλησίας. Η βιβλιοθήκη του μοναστηριού διέθετε την πλουσιότερη συλλογή τόμων στην Πολωνία. Δυστυχώς, στα μετέπειτα χρόνια καταστράφηκε ολοσχερώς.Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εκκλησία και το μοναστήρι υπηρέτησαν τις πολωνικές δυνάμεις στην Εξέγερση της Βαρσοβίας ως νοσοκομείο πεδίου. Το γεγονός αυτό μετέτρεψε τα κτίρια αυτά σε στόχους συχνών βομβαρδισμών από τους Γερμανούς. Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών σκοτώθηκαν πάνω από χίλιοι άμαχοι και αντάρτες. Η πρόσοψη είναι μπαρόκ, αν και το εσωτερικό είναι εντελώς μοντέρνο, γιατί ελάχιστα από τα αυθεντικά έπιπλα της εκκλησίας διατηρήθηκαν. Μεταξύ αυτών, τα πιο ενδιαφέροντα είναι τα επιτύμβια μνημεία - ο μανιεριστικός τάφος της Καταζίνα Οσολίνσκα, που κατασκευάστηκε το 1607 (ανακατασκευάστηκε μόνο μερικώς), ο τάφος της Άννα Ταρνόφσκα, σκαλισμένος από καφέ μάρμαρο του Χεντσίνι περίπου το 1616, ο οποίος απεικονίζει την Άννα στην τυπική πολωνική επιτύμβια τέχνη να κοιμάται, ο μαύρος μαρμάρινος επιτάφιος της Ρεγκίνα Σροτσίνσκα, μιας πλούσιου εμπόρου από την Κρακοβία, αρχικά διακοσμημένος με ένα πορτρέτο φέρετρο της Ρεγκίνα ζωγραφισμένο σε πλακέτα κασσίτερου. Δίπλα στο ιερό υπάρχει ένα παρεκκλήσι για τον Άγιο Δομίνικο με το πιο πολύτιμο στοιχείο της επίπλωσης της εκκλησίας - ένα ξύλινο άγαλμα του Ecce Homo του 18ου αιώνα από τον Αντόνι Οσίνσκι, με άφθονες διακοσμήσεις από γυψομάρμαρο, έναν μαύρο μαρμάρινο βωμό και μια πύλη. Εκκλησία του Αγίου Καζίμιες (Βαρσοβία) Ναός Επίσκεψης της Θεοτόκου (Βαρσοβία) Καθεδρικός Ναός των Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου και Αγίου Φλοριανού Παλάτι Κοτόφσκι Dominikanie na Freta (πολωνικά) Kościół pw. św. Jacka i klasztor Dominikanów (πολωνικά)
Επιγραφή της Γόρτυνας

Η Επιγραφή της Γόρτυνας επίσης Κώδικας της Γόρτυνας ή απλώς Μεγάλος Κώδικας είναι ο αρχαιότερος σήμερα νομοθετικός κώδικας στον ευρωπαϊκό χώρο. Χρονολογείται στο πρώτο ήμισυ του 5ου αι. π.Χ. και βρίσκεται χαραγμένος στον αρχαιολογικό χώρο της Γόρτυνας στη νότια Κρήτη.

 Τη δεκαετία του 1880 οι Ιταλοί αρχαιολόγοι Φεντερίκο Χάλμπχερ και Έρνστ Φαμπρίτσιους (en) ανακάλυψαν κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών την επιγραφή. Η επιγραφή ήταν τοποθετημένη σε ένα άγνωστο οίκημα, ωστόσο μεταφέρθηκε πιθανότατα το 100 π.Χ στο ρωμαϊκό Ωδείο της περιοχής. Η επιγραφή είναι χαραγμένη σε 12 στήλες πάνω σε 42 συνεχόμενες πέτρες, που είναι τμήμα τοίχου ενός αρχαίου δημόσιου κτηρίου στην Αγορά της αρχαίας πόλης. Το κτίριο κατά τη ρωμαϊκή εποχή ενσωματώθηκε στο κτίριο του ωδείου. Το κείμενο είναι σε αρχαία δωρική διάλεκτο και διαιρείται σε δώδεκα στήλες των οποίων το μήκος κυμαίνεται μεταξύ 53 και 55 γραμμών. Η φορά της γραφής είναι βουστροφηδόν, αλλάζει δηλαδή με κάθε σειρά και διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά και αντιθέτως. Το αλφάβητο της γραφής είναι ακόμα ελλιπές, αφού δεν απαντώνται τα γράμματα φι, χι, ψι, ζήτα, ήτα και ωμέγα. Πρόκειται για καταγραφή παλαιότερων νόμων. Μερικά παραδείγματα είναι: Οικογενειακό δίκαιο: υιοθεσία, νομική θέση της γυναίκας και της χήρας, νομική θέση των παιδιών που γεννιούνται μετά από χωρισμό, νομική θέση παιδιών από γάμο μεταξύ ελεύθερων και σκλάβων ή αλλοδαπών Κληρονομικό δίκαιο: η λεγόμενη επίκληρος Εμπορικό δίκαιο: Συμβόλαιο αγοράς, κατάσχεση, ιδιοκτησία των σκλάβων και των παιδιών τους Josef Kohler/E. Ziebarth, Das Stadtrecht von Gortyn und seine Beziehungen zum gemeingriechischen Rechte (Göttingen, 1912) ISBN 3-8067-0097-4 Johannes u. Theodor Baunack, Die Inschrift von Gortyn, 1972 380-67009-8-2 Franz Bücheler/Ernst Zitelmann, Das Recht von Gortyn Scientia Verlag (1960) Ewald Weiss, Die große Inschrift von Gortyn und ihre Bestimmungen über Selbsthilfe und Prozess (1948), in: E. Berneker (Hg), Zur griechischen Rechtsgeschichte 315 ff (1968). Rainer R. Metzger, Untersuchungen zum Haftungs- und Vermögensrecht von Gortyn Verlag Schwabe, Basel (1973) ISBN 3-7965-1681-5 Adonis Vasilakis, Die große Inschrift des Gesetzeskodex von Gortyn. Verlag MYSTIS, Heraklion 2005 ISBN 960-88534-2-7 Link, St., „Wenn die einen teilen wollen, die anderen aber nicht…: zum Grossen Gesetz von Gortyn, col. 5, 28-54“ Göttinger Forum für Altertumswissenschaft 7 (2004) Το Ωδείον με την επιγραφή Η ανακάλυψη του κώδικα (Αγγλικά) «: 146. – Ο Κώδικας της Γόρτυνας, απόσπασμα με το κείμενο της πρώτης και της αρχής της δεύτερης στήλης». www.greek-language.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018. PHI 200508 The Packard Humanities Institute (το πλήρες κείμενο στα ελληνικά, σύμφωνα με τον Willetts 1967) The Law Code of Gortyn (Crete), c. 450 BCE from Ancient History Sourcebook PHI 200508 The Packard Humanities Institute (full Greek text after Willetts 1967). Codificiation, tradition and innovation in the law code of Gortyn The Law Code of Gortyn / εισαγωγή μετάφραση και σχόλια Ronald F. Willets. ανακτήσιμο pdf.
Αλωνάκι Άρτας

Το Αλωνάκι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μεσοπύργου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1984 ο οικισμός ονομαζόταν Κολτσίδα.

 Το Αλωνάκι είναι ορεινός οικισμός στο Α. ΝΑ. τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις των ορέων Βάλτου, πάνω στις δυτικές όχθες του Αχελώου και δίπλα στα όρια με τον νομό Καρδίτσας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει 68 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας (μέσω Μεσόπυργου). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 ως Κολτσίδα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεσοπύργου του νομού Άρτας. Το 1984 μετονομάστηκε σε Αλωνάκι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσοπύργου και προσαρτήθηκε στον δήμο Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ραμόν Ντίας

Ο Ραμόν Άνχελ Ντίας (Ramón Ángel Díaz, γεννήθηκε 29 Αυγούστου 1959) είναι Αργεντίνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός γνωρίζοντας επιτυχία σε πολλές χώρες στις οποίες αγωνίστηκε.

 Ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρίβερ Πλέιτ και στη συνέχεια αγωνίστηκε για μια επταετία στα ιταλικά γήπεδα με τις φανέλες των Νάπολι, Φιορεντίνα, Αβελίνο και Ίντερ. Έπειτα είχε ένα πέρασμα απο τη Γαλλία και τη Μονακό, επέστρεψε στη Ρίβερ και έκλεισε την καριέρα του στην Ιαπωνία με τη Γιοκαχάμα Μαρίνος. Με την Εθνική Αργεντινής είχε 24 συμμετοχές και 10 γκολ. Ως προπονητής έχει εργαστεί στις Ρίβερ Πλέιτ, Όξφορντ Γιουνάιτεντ, Σαν Λορένσο, Κλουμπ Αμέρικα και πολλούς άλλους συλλόγους, κυρίως της Αργεντινής. Ως ποδοσφαιριστήςΠαγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών:1979 Πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών:1979 Πρώταθλητής Ιταλίας:1989 Πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Αργεντινής:1991 Πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Ιαπωνίας:1993Ως προπονητής1996: Κόπα Λιμπερταδόρες, Απερτούρα 1997: Κλαουσούρα, Σουπερκόπα Νοτίου Αμερικής, Απερτούρα 1999: Απερτούρα 2002: Κλαουσούρα
Ερσέκα

Η Ερσέκα (αλβανικά: Ersekë‎) είναι πόλη της Αλβανίας, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα (Βόρεια Ήπειρος) στους πρόποδες του όρους Γράμμου. Διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Κολόνιας και στον νομό της Κορυτσάς. Είναι μια από τις 36 κύριες πόλεις της Αλβανίας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, είναι 3.746 κάτοικοι και βρίσκεται σε υψόμετρο 1050 μέτρων.

 Η περιοχή της Κολόνιας αρχικά κατοικήθηκε από ηπειρωτικά φύλα και συγκεκριμένα την πιο βόρεια εγκατεστημένη ελληνική φυλή, τους Δασσαρέτες ή Δεξάρους. Η ελκυστική και πλεονεκτική θέση της περιοχής προσέλκυσε πολλούς ξένους εισβολείς. Εντούτοις, ο πληθυσμός της περιοχής κατάφερε να αντισταθεί στις διάφορες εισβολές, ξεκινώντας με τις εξεγέρσεις στην διάρκεια της Ρωμαϊκής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συνεχίζοντας μέχρι την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας τον Νοέμβριο του 1912. Η Κολόνια έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας. Η περιοχή ανέδειξε πολλούς διακεκριμένους λόγιους, λογοτέχνες, εκπαιδευτικούς, επαναστάτες και στρατιωτικούς που συνέβαλαν καθοριστικά στη σύγχρονη αλβανική Ιστορία. Η οικονομία είναι κυρίως γεωργική. Υπάρχει μεγάλη παραγωγή μήλων στην περιοχή, ενώ υπάρχουν και δύο φυτώρια για παραγωγή δενδρυλλίων μήλων. Πολλά βέβαια εισάγονται από την Ελλάδα και τη Βόρεια Μακεδονία. Επίσης η περιοχή έχει μεγάλη παραγωγή μελιού που φτάνει τους 4 τόνους ετησίως. Επίσης καλλιεργούνται δημητριακά. Επιπροσθέτως απαντώνται βότανα και ιατρικά φυτά, αν και αυτά καλλιεργούνται και συλλέγονται σε επίπεδο οικιακής οικονομίας. Λόγω των μεγάλων βοσκοτόπων στην περιοχή, η ποιότητα της ζωικής παραγωγής είναι υψηλή. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής εκτρέφουν βοοειδή, πρόβατα και κατσίκια. Η Ερσέκα διαθέτει γαλακτοβιομηχανία/τυροκομείο και πολλά σημεία συλλογής και επεξεργασίας του γάλατος. Υπάρχουν 250 επιχειρήσεις που έχουν καταχωρηθεί στον δήμο της περιοχής. Μεταξύ αυτών 6 κατασκευαστικές εταιρίες και 16 μεταφορικές. Η Ερσέκα είναι διάσημη επίσης για τα ξυλόγλυπτά της, τις σκαλιστές πέτρες και την παραδοσιακή ταπητουργία. Τουριστικός οδηγός για την περιοχή της Κολόνιας
Τζιμπουτί (πόλη)

Η πόλη του Τζιμπουτί (αραβικά: جيبوتي‎, σομαλικά Jabuuti, γαλλικά Ville de Djibouti) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατίας του Τζιμπουτί. Η θέση της είναι σε χερσόνησο που χωρίζει τον Κόλπο του Άντεν από το Κόλπο της Τατζουρά. Επέχει θέση όπως οι πέντε περιοχές (νομοί) της χώρας. Ο πληθυσμός της είναι γύρω στους 567.000 κατοίκους (2009). Συνδέεται σιδηροδρομικώς με την Αντίς Αμπέμπα και αποτελεί νευραλγικό λιμάνι. Η Πόλη του Τζιμπουτί φημίζεται για τις παραλίες της και έχει ως αξιοθέατα την Κεντρική αγορά, το εθνικό στάδιο, το Προεδρικό Μέγαρο και το Τζαμί Χαμουλί.

 Ιδρύθηκε το 1888 από τον Καταλανό Ελόι Πίνο και έγινε πρωτεύουσα της Γαλλικής Σομαλίας το 1891, αντικαθιστώντας την Τατζουρά. Παρέμεινε πρωτεύουσα και τις επόμενες δεκαετίες αλλά και μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Γάλλους και τη μετονομασία της σε Τζιμπουτί. Τον Απρίλιο του 2004 στην πόλη σημειώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες βροχοπτώσεις ύψους άνω των 100 χιλιοστών. Ως αποτέλεσμα υπερχείλισε ο ποταμός Αμπουλί και 53 άτομα πνίγηκαν ενώ άλλα 1.500 έμειναν άστεγα. Στα τελευταία συμπεριλαμβάνονται Σομαλοί και Ορόμο πρόσφυγες. Η πόλη του Τζιμπουτί είναι ένα μοναδικό απάνεμο λιμάνι στη δυτική πλευρά του Κόλπου του Άντεν. Το τοπίο γύρω από την πόλη, μαζί με την παράκτια πεδινά του Τζιμπουτί, είναι έρημο ή ημι-έρημο. Οι αμμώδεις παραλίες της πόλης που αναφέρθηκαν από τους ταξιδιώτες ως ένα από τα πιο όμορφα. Το Τζιμπουτί είναι γενικά πολύ ζεστό και ξηρό σε όλη τη διάρκεια του έτους. Με ένα ξηρό κλίμα, η πόλη βλέπει κατά μέσο όρο 131 χιλιοστόμετρα βροχοπτώσεων ετησίως. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από πολύ ζεστή κατά τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο σε εξαιρετικά ζεστό τον Ιούλιο. Κατά τους θερινούς μήνες, θερμοκρασία συνήθως υπερβαίνει τους 40 °C, με καταπιεστικό υγρασία προσθέτοντας τις δυσάρεστες συνθήκες. Η ηλιοφάνεια είναι άφθονη στην πόλη, κατά μέσο όρο 8-10 ώρες την ημέρα όλο το χρόνο. Είναι χαμηλότερη κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου, όταν υπάρχει κάποια παράκτια ομίχλη και μεγαλύτερη νέφος κάλυψη ως θερμός αέρας περνά πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας δροσερό.
Βόρεια Ρουάντα

Η Βόρεια Ρουάντα είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 3.293 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.650.704 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Μπιούμπα.

 Η Βόρεια Ρουάντα βρίσκεται βόρεια της Ρουάντα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Δυτική, στα νοτιοδυτικά με τη Νότια, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Κιγκάλι, στα ανατολικά με την Ανατολική και στα βόρεια με την Ουγκάντα. Έχει έκταση 3.293 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι. Γκισένι - 106.339 Ρουενγκέρι - 70.525 Κιμπούγιε - 48.024 Η Βόρεια Ρουάντα διαιρείται σε 5 δήμους: Δήμος Γκακένκε Δήμος Γκικούμπι Δήμος Μπουρέρα Δήμος Μουσάνζε Δήμος Ρουλίντο Η Βόρεια Ρουάντα έχει 1.650.704 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι. Έχει πυκνότητα 501,3 κατοίκων ανά τ.χλμ.. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι. Επαρχίες της Ρουάντα
Γενικές εκλογές στο Μπανγκλαντές (2014)

Στο Μπανγκλαντές διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 5 Ιανουαρίου 2014, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή να διενεργηθούν εκλογές εντός 90 ημερών πριν τη λήξη της θητείας της βουλής (Jatiyo Sangshad) στις 24 Ιανουαρίου 2014. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες, καθώς όλα σχεδόν τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος και 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο. Περί τα 21 άτομα σκοτώθηκαν την ημέρα της ψηφοφορίας.

 Στη διάρκεια του 2013, το Εθνικιστικό Κόμμα του Μπανγκλαντές και οι σύμμαχοί του (18 κόμματα της αντιπολίτευσης) υπό την πρώην πρωθυπουργό Χαλίντα Ζία κήρυξαν περισσότερες από 85 ημέρες απεργιών σε πανεθνικό επίπεδο. Η αντιπολίτευση απαίτησε από το κυβερνών κόμμα Σύνδεσμος Αγουάμι με πρόεδρο την πρωθυπουργό Σεΐχ Χασίνα να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, να διαλύσει το Κοινοβούλιο μετά τη λήξη της θητείας του στις 24 Ιανουαρίου 2014 και εν συνεχεία να παραδώσει την εξουσία σε μια μη κομματική μεταβατική κυβέρνηση ή σε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, της οποίας θα ηγηθούν τεχνοκράτες και θα διαρκέσει επί 90 ημέρες. Καθώς τα περισσότερα από τα αιτήματα της αντιπολίτευσης δεν ικανοποιήθηκαν, οι τελευταίοι δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 5ης Ιανουαρίου. Η Χασίνα πρότεινε το σχηματισμό πολυκομματικής κυβέρνησης στην οποία θα συμμετείχαν και κόμματα της αντιπολίτευσης ως τη διεξαγωγή των εκλογών, όμως η πρόταση απορρίφθηκε από τη Ζία.Λίγο πριν διεξαχθούν οι εκλογές, έλαβαν χώρα εκτεταμένα περιστατικά βίας και πολυήμερες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Δύο ημέρες πριν τις εκλογές ακτιβιστές της αντιπολίτευσης πυρπόλησαν εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα.Συνεπεία του μποϊκοτάζ από την αντιπολίτευση, η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο Σύνδεσμος Αγουάμι είχε ήδη εξασφαλίσει τη νίκη σε 127 από τις 154 έδρες χωρίς αντίπαλο. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και η Κοινοπολιτεία δεν έστειλαν παρατηρητές για να επιβλέψουν την εκλογική διαδικασία, καθώς εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αξιοπιστία των εκλογών λόγω του μποϊκοτάζ. Ως αποτέλεσμα της κίνησης της αντιπολίτευσης να μην συμμετάσχει στις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας, οι 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο. Από τις υπόλοιπες έδρες που αναδείχθηκαν χωρίς αντίπαλο, το Κόμμα Τζατίγια υπό τη Ράουσαν Ερσάντ κέρδισε 20 έδρες, το JSD έλαβε 3, το κόμμα των Εργατών 2, και το Κόμμα Τζατίγια (Μαντζού) πήρε 1 έδρα.Τα εκτεταμένα επεισόδια βίας και το μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης επηρέασαν και την προσέλευση των ψηφοφόρων στις κάλπες, καθώς περιορίστηκε στο 22%. Οι νέοι βουλευτές ορκίστηκαν και ανέλαβαν καθήκοντα στις 9 Ιανουαρίου. Μία ημέρα μετά τις εκλογές ξέσπασαν ταραχές στην πόλη Μποχάρ με απολογισμό 3 θανάτους, ενώ τουλάχιστον 18 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε βίαια επεισόδια την ημέρα των εκλογών, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών και ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, οι οποίοι πυρπόλησαν περισσότερα από 100 εκλογικά κέντρα. Συνολικά 21 άτομα πέθαναν την ημέρα εκείνη και καταστράφηκαν 400 εκλογικά κέντρα.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11 ήταν η 40η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Εθνικός Άσσιας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2010-11 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2011-12. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2011-12. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2010-11 Χαλκάνορας Ιδαλίου Αναγέννηση Δερύνειας Άδωνις ΙδαλίουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2010-11: Ε.Ν. ΘΟΪ Λακατάμιας Κισσός FC Κισσόνεργας Αχυρώνας ΛιοπετρίουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2009-10 Φρέναρος FC 2000 Α.Ο. Αγία Νάπα ΜΕΑΠ Πέρα Χωρίου-ΝήσουΟμάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2009-10: Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς Νίκος & Σωκράτης Ερήμης Αναγέννηση Γερμασόγειας Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Πηγή: Βαθμολογία Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Αποτελέσματα «2010/11 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Αποτελέσματα». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σωματεία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σκόρερ». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. Επίσημος ιστότοπος Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2010-11 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Πολέντα

Η πολέντα (ιταλικά: Polenta) είναι πιάτο με βραστό καλαμποκάλευρο που παρασκευαζόταν ιστορικά από άλλα δημητριακά. Το πιάτο προέρχεται από την Ιταλία. Μπορεί να σερβιριστεί ως ζεστός χυλός ή μπορεί να αφεθεί να κρυώσει και να στερεοποιηθεί σε μορφή καρβελιού που μπορεί να ψηθεί, να τηγανιστεί ή να ψηθεί στη σχάρα. Η ποικιλία των δημητριακών που χρησιμοποιείται είναι συνήθως κίτρινος αραβόσιτος, αλλά συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθεί φαγόπυρο, λευκός αραβόσιτος ή μείγματα αυτών. Το χοντρό άλεσμα δημιουργεί μια σφιχτή, χοντρή πολέντα, ενώ το λεπτότερο άλεσμα μια απαλή, κρεμώδη πολέντα. Η πολέντα είναι βασικό στοιχείο της κουζίνας της Βόρειας Ιταλίας, της Ελβετίας και των Βαλκανίων (όπου ονομάζεται kačamak ή žganci) και, σε μικρότερο βαθμό, της Κεντρικής Ιταλίας, π.χ. Τοσκάνη. Η κατανάλωσή του παραδοσιακά συνδέθηκε με τις κατώτερες τάξεις, καθώς παλαιότερα ο χυλός καλαμποκάλευρου ήταν απαραίτητη τροφή στην καθημερινή τους διατροφή. Στη Ρουμανία, τη Μολδαβία και τη Θεσσαλία, αυτό το πιάτο είναι γνωστό ως μαμαλίγκα.

 Η λέξη πολέντα προέρχεται από τη λατινική λέξη pollen που σημαίνει «λεπτό αλεύρι», που έχει την ίδια ρίζα με τη λατινική λέξη pulvis, που σημαίνει «σκόνη». Όπως είναι γνωστή σήμερα, η πολέντα προέρχεται από προηγούμενες μορφές πολτού σιτηρών (γνωστό ως puls ή pulmentum στα λατινικά) που καταναλώνονταν συνήθως από τη ρωμαϊκή εποχή. Πριν από την εισαγωγή του καλαμποκιού (αραβόσιτος) από την Αμερική τον 16ο αιώνα, η πολέντα παρασκευαζόταν από αμυλούχα συστατικά όπως φάρρο, αλεύρι από κάστανο, κεχρί, όλυρα και ρεβίθια. Η πολέντα χρειάζεται πολύ χρόνο για να μαγειρευτεί, σιγοβράζοντας σε τέσσερις έως πέντε φορές τον όγκο του υδατικού υγρού για περίπου 45 λεπτά με σχεδόν συνεχή ανάδευση. Αυτό είναι απαραίτητο για ομοιόμορφη ζελατινοποίηση του αμύλου. Μερικές εναλλακτικές τεχνικές μαγειρέματος έχουν εφευρεθεί για να επιταχύνουν τη διαδικασία ή να μην απαιτούν συνεχή επίβλεψη. Η πολέντα γρήγορου μαγειρέματος (προμαγειρεμένη, στιγμιαία) χρησιμοποιείται ευρέως και παρασκευάζεται σε λίγα μόνο λεπτά. Θεωρείται κατώτερη από την πολέντα που παρασκευάζεται από μη επεξεργασμένο καλαμποκάλευρο και τρώγεται καλύτερα αφού ψηθεί ή τηγανιστεί.
Μητροπολίτης Πηλουσίου Νάρκισσος

Ο Νάρκισσος (κατά κόσμον Samer Gammoh, 1968, Αμμάν Ιορδανίας) είναι κληρικός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Μητροπολίτης Πηλουσίου, Yπέρτιμος και Έξαρχος πρώτης Αυγουσταμνικής και Μεσημβρίας - Επίσκοπος του παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

 Ο κατά κόσμον Σαμέρ Γκάμο γεννήθηκε στο Αμμάν της Ιορδανίας το 1968. Αρχικά φοίητησε στο National Orthodox School στο Αμμάν και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1992, όπου και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία των Δογμάτων (1992-1994). Στις 14 Φεβρουαρίου 1994 εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος στις 15 Φεβρουαρίου 1994 από τον Μητροπολίτη Νικαίας Ιάκωβο και Πρεσβύτερος στις 11 Ιουνίου 1994 από τον Μητροπολίτη Μεγάρων Βαρθολομαίο. Την ίδια ημέρα έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Εφημέριος και Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Μεγάρων (1994-2009) και ως Σχολάρχης της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας (2009-2013). Παράλληλα ήταν Γραμματεύς επί των Αραβικών της Αρχιγραμματείας του Πατριαρχείου, Ιεροκήρυξ και υπεύθυνος του κατηχητικού και το νεανικού έργου των Αραβoφώνων ενοριών της Αλεξάνδρειας. Την 23η Νοεμβρίου 2013, προτάση της ΑΘΜ, εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Σύνοδο Μητροπολίτης Νουβίας και την 1η Δεκεμβρίου 2013 χειροτονήθηκε στον Ναό του Αγίου Σάββα Αλεξανδρείας Μητροπολίτης Νουβίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιο (Εκκλησία της Ελλάδος), Φιλαδελφείας Βενέδικτο (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), Ερμουπόλεως Νικόλαο, Καμερούν Γρηγόριο, Λεοντοπόλεως Γαβριήλ, Μέμφιδος Νικόδημο, τον Αρχιεπίσκοπο Πέλλης Φιλούμενο (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων) και τον Επίσκοπο Βαβυλώνος Νήφωνα. Στις 24 Νοεμβρίου 2015 εξελέγη Μητροπολίτης Άκκρας με έδρα την Γκάνα (περιλαμβάνει τα κράτη Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, Μαλί και Μπουρκίνα Φάσο) και ενθρονίστηκε στις 24 Ιανουαρίου 2016. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 ορίστηκε Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας μετά από πρόταση του Πατριάρχη Θεοδώρου Β'.Στις 9 Οκτωβρίου 2019 εξελέγη τιτουλάριος εν τιμητική ενεργεία Μητροπολίτης Ναυκράτιδος. Στις 12 Ιανουαρίου 2022 εξελέγη Μητροπολίτης Πηλουσίου. Βιογραφικού Μητροπολίτη Πηλουσίου Ναρκίσσου
Anemos

Οι Anemos (στυλιζαρισμένο ως: ANEMOS) είναι ελληνικό rock μουσικό ντουέτο που ιδρύθηκε το 1998 στο Ελληνικό της Αθήνας από τον Κώστα Χατζόπουλο (σύνθεση, στιχογραφία, ενορχήστρωση) και την Κατερίνα Νιτσοπούλου (στιχογραφία, φωνητικά).

 Studio albums Paradise (CD Single - Protasis, 2008) Κώδικας Εντός (MBI, 2004) Ίσως Η Αγάπη (Warner Music, 2001) Θύματα Ειρήνης (Warner Music, 1999) Anemos (Warner Music, 1998)Single Φύγαμε (Warner Music, 2000) Anemos Mix (Warner Music, 2001)Συμμετοχές σε άλλες παραγωγές με τα εξής τραγούδια Μοιάζεις Με Φωτιά στο Α Mediterranean Odyssey, Athens to Andalucia (Putumayo World Music, 1999) Σπασμένο Καράβι - διασκευή Anemos - στο cd single Δημήτρης Μπάσης - Σπασμένο Καράβι (Warner Music, 2000) Το Φιλί μου Ταξιδεύει, στο Το Φιλί μου Ταξιδεύει - Ηλίας Λιούγκος (Corifeo-Eros Music, 2002) Μαντουμπάλα - διασκευή Anemos στο τραγούδι του Στέλιου Καζαντζίδη - στο Τότε/Τώρα - Οι Αυθεντικές Ερμηνείες και οι Διασκευές τους (Minos EMI, 2006) Δρομέας, στο cd Αλκίνοος Ιωαννίδης – Συνάντηση (διπλό cd - Universal, 2006) Άστρο μου (My star), στο cd "balkan Routes vol.1: Nikola Tesla" Protasis, 2008) - balkan Routes vol.1: Nikola TeslaΔιασκευές στα ιαπωνικά Του Έρωτα και της Φωτιάς, Φύγαμε – Akira Inaba (Alma Libre, Zetima Records, 2003) Γράφεις – Hidemi Sasaki (Parlez Moi d'Amour, Zetima Records, 2003) Επίσημη ιστοσελίδα Anemos στο Myspace
Μονή Τιμίου Προδρόμου Αττάλης

Η μονή Τιμίου Προδρόμου Αττάλης ή Μπαλή είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στο δήμο Μυλοποτάμου, Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Βρίσκεται κοντά στο Μπαλί Ρεθύμνης, 33 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. Το σημερινό κτιριακό συγκρότημα χρονολογείται από τους ύστερους Ενετικούς χρόνους (16ος-17ος αιώνας), αλλά η πρώτη φάση του ναού της μονής είναι προγενέστερη.

 Η παλαιότερη αναφορά στη μονή γίνεται σε νοταριανό έγγραφο το 1628. Σύμφωνα με αυτό το έγγραφο στη μονή υπήρχε αδελφότητα όταν άρχισε η ανοικοδόμησή της. Στον κεντρικό πυλώνα της μονής έχει εγγραφεί το AXΛE (1635), ενώ σε παράθυρο υπάρχει η χρονολογία 1638. Η μονή φαίνεται να υπέστη ζημιές κατά τον ενετοκρητικό πόλεμο του 1646-48, αλλά αποκαταστάθηκε, όπως δείχνει η χρονολογία 1692 πάνω από την πύλη που οδηγεί από τα κελιά στο ναό. Η μονή άρχισε να ακμάζει ξανά στα μέσα του 18ού αιώνα, για παράδειγμα χτίστηκε κρήνη το 1761 και αφιερώθηκα ιερά σκευή και βιβλία και το 1791 κατασκευάστηκε μια δεύτερη κρήνη.Η μονή υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, όπως φαίνεται από το νέο ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού του 1839. Η μονή υπέστη ακόμη μεγαλύτερες καταστροφές από επαναλαμβανόμενες επιδρομές κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866 και λεηλατήθηκε. Η μονή δεν κατάφερε να ανασυγκροτηθεί στη συνέχεια και το 1900 κρίθηκε διαλυτέα και διαλύθηκε το 1935, ενώ ερήμωσε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1983 τοποθετήθηκε νέος ηγούμενος ο Άνθιμος Συριανός, ο οποίος άρχισε άμεσα την ανακαίνιση της μονής. Η μονή είναι κτισμένη στις πλαγιές λόφου. Η διάταξη των κτιρίων διαφέρει από αυτή άλλη μοναστηριών, καθώς ο ναός δεν βρίσκεται στο κέντρο του περιβόλου του μοναστηριού, άλλα έξω από αυτόν και βορειοανατολικά του. Η μονή έχει στενόμακρη εσωτερική αυλή και γύρω από αυτή βρίσκονται τα κελιά. Στο νότιο τμήμα της αυλής βρίσκεται η τραπεζαρία και το ηγουμένιο. Η τραπεζαρία είναι επιμήκης και έχει είσοδο στη δυτική πλευρά, καθώς και παράθυρο. Οι τοίχοι ήταν αγιογραφημένοι και σώζονται ακόμη σπαράγματα σε κακή κατάσταση, όπως ο Ευαγγελισμός και η Φιλοξενία του Αβραάμ. Στη δυτική πλευρά της μόνης βρίσκεται το ελαιοτριβείο και αποθηκευτικοί χώροι.Ο ναός της μονής (καθολικό) είναι δίκλιτος, με το ένα αφιερωμένο στη γέννηση του Τιμίου Προδρόμου και το άλλο στην Αποτομή του. Αρχικά αποτελούταν μόνο το βορειοανατολικό τμήμα, το οποίο είναι τοιχογραφημένο, στη συνέχεια όπως ο ναός έγινε δίκλιτος, μάλλον τον 16ο αιώνα, και έπειτα τα δύο κλίτη επεκτάθηκαν με ψηλότερες καμάρες. Από τότε χρονολογείται η κύρια πύλη του ναού. Τα δύο κλίτη επικοινωνούν με τόξα. Η νότια πλευρά του ναού είναι καλυμμένη με ισόδομη τοιχοποιία από ντόπιο ασβεστόλιθο. Η πύλη του ναού έχει τοξωτό θύρωμα και ορθογώνιο πλαίσια με τριγωνικό αέτωμα. Εκατέρωθεν της πύλης υπάρχουν ορθογώνια παράθυρα με τριγωνικό αέτωμα.
TYPO3

Το TYPO3 είναι ένα Επαγγελματικό Σύστημα Διαχείρισης Δικτυακού Περιεχομένου – ΣΔΠ - (Content Management System – CMS) ανοικτού κώδικα βασισμένο σε PHP, για εταιρικούς σκοπούς στο διαδίκτυο ή σε ενδοδίκτυο (intranet). Προσφέρει πλήρη ευελιξία και επεκτασιμότητα υιοθετώντας πολλά προχωρημένα χαρακτηριστικά. Είναι κατάλληλο για την ανάπτυξη μεγάλων δικτυακών τόπων με υψηλή επισκεψιμότητα.

 To TYPO3 επιτρέπει τη δημιουργία και διαχείριση νέων τύπου δεδομένων/οντοτήτων και μεταδεδομένων για τις οντότητες αυτές. Παρέχει επίσης τη δυνατότητα να δημιουργούνται εύκολα νέες εφαρμογές διαχείρισης αυτών των οντοτήτων. Όλη η παραμετροποίηση του συστήματος που έχει γίνει είτε με τη μορφή δημιουργίας νέων οντοτήτων είτε με τη μορφή συγγραφής κώδικα που ακολουθεί τις παραδοχές του TYPO3 δεν χρειάζεται καμία τροποποίηση σε μελλοντική αναβάθμιση. Το ΤΥΠΟ3 είναι φιλικό και προς τον τελικό χρήστη (που πιθανώς να μην έχει μεγάλη εξοικίωση με τους υπολογιστές) αλλά και στον προγραμματιστή και τον διαχειριστή που πρόκειται να εκτελούν καθημερινές εργασίες στο σύστημα. Το TYPO3 είναι πλήρως ευέλικτο και επιτρέπει την πλήρη παραμετροποίηση και «απομάκρυνση» των περιττών πληροφοριών από τον απλό χρήστη. Το TYPO3 μπορεί να διατηρεί σταθερούς χρόνους δημιουργίας των σελίδων ανεξάρτητα από την αύξηση των επισκέψεων και του φορτίου. Έχει δοκιμαστεί σε δικτυακούς τόπους μεγάλης εμβέλειας και έχει αποδειχθεί αρκετά ισχυρό. Ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα σύνδεσης με οποιαδήποτε βάση δεδομένων (MySQL, mariaDB, Oracle, PostgreSQL). Το TYPO3 πρέπει να χειρίζεται τα προνόμια αποτελεσματικά με χρήση ρόλων. Δίνεται δυνατότητα περιορισμού πρόσβασης στους χρήστες όχι μόνο σε συγκεκριμένους πίνακες, αλλά και σε συγκεκριμένα μόνο πεδία των πινάκων αυτών. Επίσης επιτρέπει διαχείριση δικαιωμάτων τροποποίησης εγγραφών της ΒΔ σε επίπεδο γραμμής (δηλαδή ένας συγκεκριμένος χρήστης μπορεί να τροποποιεί μόνο τις εγγραφές ενός πίνακα που πληρούν συγκεκριμένο κριτήριο) typo3.org Ελληνική Κοινότητα TYPO3 Κατάλογος ενεργών εγκαταστάσεων του TYPO3 TYPO3 Neos Αρχειοθετήθηκε 2015-02-02 στο Wayback Machine.
Ιρακινή προεδρική εκλογή 2022

Ηι προεδρική εκλογή του Ιράκ του 2022 διεξήχθη στις 13 Οκτωβρίου 2022 για να εκλεγεί με έμμεση ψηφοφορία ο Πρόεδρος του Ιράκ για τετραετή θητεία. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική, με το Ιράκ να έχει κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαρχάμ Σαλίχ είχε δικαίωμα επανεκλογής, αλλά ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ.

 Αρχικά προγραμματισμένη για τις 7 Φεβρουαρίου 2022, η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω του μποϊκοτάζ των συνεδριάσεων της Βουλής από την πλειοψηφία των βουλευτών. Διαμαρτυρήθηκαν για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αποκλείσει την υποψηφιότητα του Χοσιάρ Ζεμπαρί, ο οποίος υποστηρίζεται από τα κύρια νικητήρια κόμματα των εκλογών του Οκτωβρίου 2021. Η εκλογή επαναπρογραμματίστηκε για τις 26 Μαρτίου 2022, αναβλήθηκε και πάλι λόγω της μη τήρησης της απαρτίας. Στις 30 Μαρτίου αναβλήθηκε για τρίτη φορά λόγω μη επίτευξης απαρτίας για άλλη μια φορά. Στη συνέχεια, που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στις 6 Απριλίου 2022, απέτυχε λόγω της μη επίτευξης απαρτίας. Τελικά, οι εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου με απαρτία.
Νικ Μένζα

Ο Νικ Μένζα (αγγλικά: Nick Menza, 23 Ιουλίου 1964 – 21 Μαΐου 2016) ήταν Αμερικανός μουσικός γεννημένος στη Γερμανία, γνωστός για τη συμμετοχή του στο heavy metal συγκρότημα των Megadeth από το 1989 ως το 1998, με μία σύντομη επιστροφή το 2004.

 Ο Μένζα γεννήθηκε στο Μόναχο το 1964. Ο πατέρας του, Ντον Μένζα, ήταν διάσημος μουσικός της τζαζ και αποτέλεσε μεγάλη επιρροή κατά την παιδική του ηλικία ώστε να ξεκινήσει να παίζει τύμπανα. Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Rhoads το 1982 με τους οποίους κυκλοφόρησε το Into the Future τέσσερα χρόνια αργότερα. Στη συνέχεια έπαιξε ως session μουσικός και έγινε τεχνικός τυμπάνων του ντράμερ των Megadeth, Τσακ Μπέλερ. Όταν ο Μπέλερ αρρώστησε, ο Μένζα τον αναπλήρωσε για κάποιες εμφανίσεις του συγκροτήματος, ενώ έγινε μόνιμο μέλος τους το 1989. Μαζί ηχογράφησαν μία σειρά από επιτυχημένα άλμπουμ όπως το Rust In Peace, το Countdown to Extinction, το Youthanasia και το Cryptic Writings. Όλα τα άλμπουμ έγιναν πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι Megadeth αναγνωρίστηκαν ως ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα του είδους. Το 1998, απολύθηκε από το συγκρότημα όταν αναγκάστηκε να κάνει επέμβαση για όγκο στο γόνατο του, με τον Ντέιβ Μαστέιν να προσλαμβάνει τον Τζίμι ΝτεΓκράσο στη θέση του.Παράλληλα, ο Μένζα συνεργάστηκε με τον κιθαρίστα των Megadeth, Μάρτι Φρίντμαν σε τρία προσωπικά του άλμπουμ, το Scenes (1992), το Introduction (1994) και το True Obsessions (1996). Το 1997, δημιούργησε τους Menza με τους οποίους κυκλοφόρησε το Life After Deth το 2002. Το 2004, του ζητήθηκε να επιστρέψει στους Megadeth, αλλά μερικές ημέρες αργότερα απολύθηκε και πάλι, δίνοντας τη θέση του στον Σον Ντρόβερ.Το 2006 έγινε μέλος των Orphaned to Hatred κυκλοφορώντας μαζί τους το ΕΡ "War Plow" και παραμένοντας στο συγκρότημα ως το 2010. Από το 2006 και έπειτα διατηρούσε το συγκρότημα Deltanaut χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει κάποια επίσημη κυκλοφορία. Το 2007, ένα ατύχημα με αλυσοπρίονο παραλίγο να του στοιχίσει το χέρι του, το οποίο σώθηκε μετά από εγχείρηση. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 21 Μαΐου 2016. Nick Menza - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives MusicMight :: Artists :: NICK MENZA - Rockdetector.com VQPR - Nick Menza Αρχειοθετήθηκε 2013-09-27 στο Wayback Machine. Nick Menza (Megadeth)- Musician Profile - Spirit of Metal webzine Nick Menza - Drummer - Megadeth Nick Menza | Facebook Nick Menza (@MenzaNick) | Twitter
Προεδρία του Μπιλ Κλίντον

Η Προεδρία του Ουίλιαμ Τζέφερσον Κλίντον (αγγλικά: The Presidency of William Jefferson "Bill" Clinton), διήρκησε από τις 20 Ιανουαρίου 1993 έως τις 20 Ιανουαρίου 2001. Ο Μπιλ Κλίντον, υπηρέτησε ως 42ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, και υπηρέτησε για δύο συνεχόμενες θητείες.Ο Μπιλ Κλίντον, είναι Δημοκρατικός πολιτικός και δικηγόρος από την πολιτεία του Αρκάνσας. Πριν αναλάβει την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, υπηρέτησε ως 40ος και 42ος Κυβερνήτης του Αρκάνσας, από το 1983 έως το το 1992 και από το 1979 έως το 1981. Εξελέγη 42ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, στις προεδρικές εκλογές του 1992, νικώντας τον Ρεπουμπλικανό εν ενεργεία Πρόεδρο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους. Συνυποψήφιός του Μπιλ Κλίντον και υποψήφιος για την αντιπροεδρία, ήταν ο τότε Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την πολιτεία του Τενεσί, Αλ Γκορ.

 Στις προεδρικές εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1992, ο τότε Κυβερνήτης του Αρκάνσας και υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία, Μπιλ Κλίντον, νίκησε τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό πρόεδρο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους, λαμβάνοντας 44.909.889 ψήφους και 370 εκλεκτορικές ψήφους, έναντι 39.104.550 ψήφων και 168 εκλεκτορικών ψήφων του Μπους. Εξαιτίας της συμμετοχής του ανεξάρτητου υποψηφίου και επιχειρηματία από το Τέξας, Ρος Περό, ο οποίος έλαβε το 18.9% των ψήφων (19.743.821), κανένας από τους δύο υποψηφίους των μεγάλων κομμάτων, δεν συγκέντρωσε το 50% των ψήφων. Ο Μπιλ Κλίντον έλαβε το 43.0% και ο Τζορτζ Χ.Ο. Μπους, μόλις το 37.5% των ψήφων. Στις προεδρικές εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 1996, ο εν ενεργεία πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, κατάφερε να επανεκλεγεί στο αξίωμά του, κερδίζοντας δεύτερη θητεία, λαμβάνοντας 47.401.185 ψήφους (49.2%) και 379 εκλεκτορικές ψήφους, έναντι 39.197.469 ψήφους (40.7%) και 159 εκλεκτορικές ψήφους, του υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Μπομπ Ντόουλ. Στις εκλογές του 1996, συμμετείχε ξάνα ο Ρος Περό, ως υποψήφιος του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, λαμβάνοντας 8.085.294 ψήφους (8.4%), αρκετά λιγότερες ψήφους, από το 1992.
Τετραϋδροπυράνιο

To τετραϋδροπυράνιο ή οξάνιο ή 1,5-εποξυπεντάνιο ή 1,5-πεντυλοξείδιο ή οξακυκλοεξάνιο (THP: TetraHydroPyran) είναι ένας ετεροκυκλικός αιθέρας, με μοριακό τύπο C5H10O. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι ένα άχρωμο πτητικό υγρό, αλλά είναι αδιαφανές. Το μόριό του αποτελείται από έναν εξαμελή δακτύλιο που περιέχει από πέντε (5) μεθυλένια (ομάδες -CH2) και ένα (1) άτομο οξυγόνου. Τα παράγωγα του τετραϋδροπυρανίου είναι πιο συνηθισμένα. Οι τετραϋδροπυρανυλαιθέρες παράγονται από αντίδραση αλκοολών με διυδροπυράνιο και είναι συνηθισμένα ενδιάμεσα στην οργανική σύνθεση. Επιπλέον, ο δακτύλιος του τετραϋδροπυρανίου είναι ο πυρήνας των πυρανοζών σακχάρων, όπως η γλυκόζη.

 Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
1η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η 1η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, Op. 21, (γερμανικά: 1. Sinfonie in C-Dur op. 21‎) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία αφιερώθηκε στον Γκότφριντ βαν Σβίτεν. Το έργο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1801, από τον οίκο Hoffmeister & Kühnel, στη Λειψία. Παρ’ όλα αυτά, είναι άγνωστο το πότε ο Μπετόβεν συνέθεσε αυτό το έργο, πάντως χειρόγραφα του τελευταίου μέρους της συμφωνίας που βρέθηκαν χρονολογούνται από το 1795.

 Η συμφωνία, ξεκάθαρα, χρωστά σε προγενέστερους μουσικούς, όπως ο Μότσαρτ και ειδικότερα ο καθηγητής του Χάυντν, παρόλα αυτά έχει χαρακτηριστικά που συνοδεύουν μοναδικά το έργο του Μπετόβεν, κυρίως η ευρεία χρήση του sforzandi και η εξέχουσα θέση των πνευστών. Τα χειρόγραφα που βρέθηκαν μαζί με ασκήσεις του Μπετόβεν γράφουν: «ενώ μελετούσα αντίστιξη υπό τον Γιόχαν Γκέοργκ Άλμπρεχτσμπέργκερ, την άνοιξη του 1797». Η πρώτη εκτέλεση έγινε στις 2 Απριλίου του 1800, στο K.K. Hoftheater nächst der Burg, στη Βιέννη. Το ρεπερτόριο περιελάμβανε τη Septett και το Κονσέρτο για πιάνο No. 2, μαζί με μία συμφωνία του Μότσαρτ και μία άρια για ντουέτο του Χάυντν, από το ορατόριο Die Schöpfung. Το κονσέρτο αυτό βοήθησε τον Μπετόβεν να καθιερωθεί ως ταλέντο στη Βιέννη. Η συμφωνία γράφτηκε για τα ακόλουθα όργανα: Τα κλαρινέτα συνήθως παίζονταν σε Σι ύφεση, αλλά και σε Ντο και Ρε, πάντως πλέον δεν είναι ευρεία η χρήση τους. Παρόλα αυτά, υπάρχει μία αντιπαράθεση, αν πρέπει να παίζουν σε Μι ύφεση. Το Μι ύφεση κλαρινέτο είναι πιο κοντά στα Ντο και Ρε, από τον πιο ζεστό ήχο των Σι ύφεση. Το δεύτερο φλάουτο δεν παίζει στο δεύτερο μέρος. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη: Tempo#Adagio molto – TempoAllegro con brio, 4/4 – Πρότυπο:Time signature (Ντο μείζονα) Andante cantabile con moto, 3/8 in (Φα μείζονα) Menuetto: Allegro molto e vivace, 3/4 (Ντο μείζονα) Adagio – Allegro molto e vivace, 2/4 (CΝτο μείζονα)Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί από 22 έως και 29 λεπτά. Analysis of Beethoven Symphony No.1 Αρχειοθετήθηκε 2017-02-05 στο Wayback Machine. at All About Ludwig van Beethoven Αρχειοθετήθηκε 2016-12-01 στο Wayback Machine. (Γαλλικά) Analysis of Beethoven Symphony No.1 by French composer Hector Berlioz on The Hector Berlioz Website Full score of Beethoven's Symphony Number 1. Interview with Christoph Eschenbach about the symphony.
Αθανάσιος Κοκκώνης

Ο Αθανάσιος Κοκκώνης (1912-1985) ήταν Έλληνας υπάλληλος συνεταιρισμού και ποιητής, με καταγωγή από το Λιτόχωρο. Χρημάτισε Δήμαρχος Λιτοχώρου από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1978.

 Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και το ημιγυμνάσιο του Λιτοχώρου και εν συνεχεία φοίτησε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν έλαβε πτυχίο, αν και ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εργάστηκε ως υπάλληλος στη συνεταιριστική ένωση ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος). Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ανέλαβε πρώτος πρόεδρος του συλλόγου της Παροικίας Λιτοχωριτών της συμπρωτεύουσας (1953-63) και με μέριμνά του δόθηκαν υποτροφίες σε Λιτοχωρίτες μαθητές και οικοδομήθηκαν ή επισκευάστηκαν ναοί. Επίσης, την εποχή εκείνη καθιερώθηκε και ο εορτασμός του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και διοργανώθηκαν πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος για πρώτη φορά στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1965 αλλά δεν εξελέγη. Ο Κοκκώνης εξελέγη Δήμαρχος Λιτοχώρου στις δημοτικές εκλογές του 1975, με ποσοστό 52,2% από τον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 30 Μαρτίου 1975. Ήταν εκ νέου υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, το 1978 αλλά δεν κατάφερε να επανεκλεγεί. Απεβίωσε το 1985. Έγραψε ποιήματα και θεατρικά μονόπρακτα, χωρίς όμως να φροντίσει για την έκδοσή τους. Τα περισσότερα από αυτά αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα του: "Το γκρεμισμένο μοναστήρι", "Ο Αη Γιάννης ξανακτίστηκε", "Το χωριό μου" κ.ά. Σωτήριος Δ. Μασταγκάς, "Χρονικά Λιτοχώρου", τόμος Α΄, Λιτόχωρο 2009, σελ. 105-107. Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο για κατέβασμα στο Διαδίκτυο .(pdf)