Αλμπέρτο Βάργκας

Ο Αλμπέρτο Βάργκας (Alberto Vargas y Chávez) (9 Φεβρουαρίου 1896 – 30 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Περουβιανός ζωγράφος και δημιουργός των κοριτσιών pin-ups. Συχνά θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες pin-up. Πλήθος ζωγραφικών έργων του έχουν πουληθεί και συνεχίζουν να πωλούνται για πολλές χιλιάδες δολάρια.

 Γεννημένος στην Αρεκίπα του Περού ήταν γιος του γνωστού Περουβιανού φωτογράφου Max T. Vargas. Ο Αλμπέρτο Βάργκας μετακόμισε στις Η.Π.Α. το 1916 αφού είχε σπουδάσει τέχνη στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στη Ζυρίχη και τη Γένοβα πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσο καιρό ήταν στην Ευρώπη είδε ένα αντίτυπο του Γαλλικού περιοδικού La Vie Parisienne, του οποίου το εξώφυλλο είχε φιλοτεχνήσει η Raphael Kirchner, την οποία αναφέρει πως επηρέασε σημαντικά τη δουλειά του.Στις αρχές της καριέρας του στη Νέα Υόρκη δούλεψε ως καλλιτέχνης για το Ziegfeld Follies και για πολλά Χολυγουντιανά στούντιος. Ο Ziegfeld κρέμασε τον πίνακα της Όλιβ Τόμας, που θεωρείτο μια από τα πρώτα Vargas Girls, στο θέατρο του. Το πιο γνωστό έργο του που αφορούσε τον κινηματογράφο ήταν η αφίσα για το έργο Η αμαρτία της Νόρα Μοράν του 1933, η οποία απεικονίζει μια σχεδόν γυμνή Ζήτα Γιόχαν σε μια πόζα απελπισίας. Η αφίσα συχνά αναφέρεται ως μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές αφίσες όλων των εποχών. Έγινε ευρέως γνωστός τη δεκαετία του 1940 ως ο δημιουργός των χαρακτηριστικών pin-ups του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, για το περιοδικό Esquire γνωστά και ως Varga Girls. Μεταξύ της περιόδου 1940 και 1946 ο Βάργκας δημιούργησε 180 ζωγραφιές για το συγκεκριμένο περιοδικό. Η τέχνη nose art σε πολλά Αμερικανικά και συμμαχικά μαχητικά αεροσκάφη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου είχε ως έμπνευση και προσαρμοζόταν σε αυτά τα σχέδια των κοριτσιών pin-up του περιοδικού Esquire, καθώς και σε αυτά του Τζόρτζ Πέτι αλλά και άλλων καλλιτεχνών. Το 2004 ο Χιού Χέφνερ ο ιδρυτής και αρχισυντάκτης του περιοδικού Playboy, που είχε προηγουμένως εργαστεί για το περιοδικό Esquire έγραψε: «Το Αμερικανικό Ταχυδρομείο προσπάθησε να κλείσει το περιοδικό Esquire τη δεκαετία του 1940 αφαιρώντας του τη δεύτερη κλάσης ταχυδρομική του άδεια. Η Ομοσπονδιακή αστυνομία είχε αντιρρήσεις κυρίως για τις εικονογραφήσεις και την τέχνη pin-up του Αλμπέρτο Βάργκας. Το Esquire κέρδισε τη δίκη που έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής, αλλά το περιοδικό αφαίρεσε τις εικονογραφήσεις για παν ενδεχόμενο». Μια νομική διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στο Esquire και στον Βάργκας σχετικά με τη χρήση του ονόματος Varga είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη του καλλιτέχνη. Πάλεψε οικονομικά μέχρι το 1959, όταν και το Playboy άρχισε να χρησιμοποιεί τη δουλειά του. Για τα επόμενα 16 χρόνια δημιούργησε 152 ζωγραφιές για το περιοδικό. Η καριέρα του γνώρισε άνθιση και διοργάνωσε μεγάλες εκδηλώσεις σχετικά με την παρουσίαση της δουλειάς του ανά τον κόσμο. Η δουλειά του Βάργκας, οι ζωγραφιές και τα σχέδια με χρώμα, κατά περιόδους τη δεκαετία του 1960 και 1970 χρησιμοποιούνταν σε τεύχη του περιοδικού Playboy. Ο θάνατος της γυναίκας του Άννα Μέη το 1974 τον καταρράκωσε και σταμάτησε να ζωγραφίζει. Η Άννα Μέη υπήρξε η επαγγελματική συνεργάτης και το μοντέλο του, η μούσα του με κάθε έννοια. Η έκδοση της αυτοβιογραφίας του το 1978 προκάλεσε το ενδιαφέρον για τη δουλειά του και τον οδήγησε να επανέλθει από την αυτόβουλη συνταξιοδότησή του, κάνοντας μερικά έργα όπως το εξώφυλλο του μουσικού άλμπουμ των The Cars (Candy-O, 1979) και της Bernadette Peters (Bernardette Peters 1980, Now Playing 1981). Πέθανε από έμφραγμα στις 30 Δεκεμβρίου του 1982, σε ηλικία 86 ετών. Πολλά έργα του Βάργκας από την περίοδο που εργαζόταν για το Esquire ανήκουν τώρα στο Μουσείο της Τέχνης Spencer στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας. Δωρίστηκαν το 1980 μαζί με ένα μεγάλο μέρος άλλης μορφής κομματιών τέχνης που ανήκαν στο περιοδικό.Το Δεκέμβριο του 2003 σε δημοπρασία του οίκου Christie's σχετικά με τα αρχεία του Playboy, ο πίνακας του Βάργκας του 1967 Trick or Treat πουλήθηκε για 71.600 δολάρια.Η δουλειά του ουσιαστικά υπήρξε ένας συνδυασμός ακουαρέλας και αερογράφου. Η επιδεξιότητά του στον αερογράφο αναγνωρίζεται από την ίδρυση του βραβείου Βάργκας το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο από το Airbrush Action Magazine και το οποίο φέρει το όνομά του. Αν και πάντα χρησιμοποιούσε για μοντέλα φιγούρες, συχνά απεικόνιζε τις γυναίκες κομψά ντυμένες, ημίγυμνες ακόμα και γυμνές που πάντα όμως είχαν ιδανικές αναλογίες. Χαρακτηριστικό της δουλειάς του Βάργκας ήταν τα λεπτά δάχτυλα των χεριών και των ποδιών με νύχια συχνά βαμμένα κόκκινα. Ο Βάργκας ευρέως εκλαμβάνεται σαν ένας από τους καλύτερους καλλιτέχνες της γενιάς του. Έχει διατελέσει κριτής για τα καλλιστεία ομορφιάς Μις Υφήλιος από το 1956 μέχρι το 1958.Γνωστές γυναίκες έχουν ζωγραφιστεί από το Βάργκας όπως η Όλιβ Τόμας, Μπίλι Μπούρκ, Νίτα Ναλντί, Μαίριλιν Μίλερ, Παουλέτ Γκοντάρντ, Μπερναντέτ Πίτερς, Ίρις Μακάλα και η Ρούθ Έτινγκ. Λίστα καλλιτεχνών pin-up Μοντέλο pin-up Τζορτζ Πέτι Nose art Alberto Vargas: Works from the Max Vargas Collection, by Reid Stewart Austin, Hugh Hefner. 144pp (2006) (ISBN 978-0821257920). Vargas, by Reid Austin and Alberto Vargas. 127 pp. (1978) (ISBN 0-517-530473 ) (autobiography). Varga. The Esquire Years. A Catalogue Raisonné. 176 pp (1987) (ISBN 0-912383-48-8 ). The Great American Pin-Up, by Charles G. Martignette and Louis K. Meisel, ISBN 3-8228-1701-5 Vargas, by Benedikt Taschen, text by Astrid Conte. 79 pp. (1990) (ISBN 3-89450-063-8). Αλμπέρτο Βάργκας, ένα ιστορικό, οικογενειακές φωτογραφίες και γκαλερι. Άρθρο σχετικά με την 100η επέτειος το 1996 του Αλμπέρτο Βάργκας στο Cigar Aficionado, Ο Βάργκας στο "The Pin-Up Files" Βιογραφία του Αλμπέρτο Βάργκας Αρχειοθετήθηκε 2014-10-11 στο Wayback Machine. Artwork on the American Art Archives web site