IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ουόλτ Φρέιζερ

Ο Ουόλτερ «Ουόλτ» Φρέιζερ (Walter "Walt" Frazier Jr., γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1945) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Εθνικής Ένωσης Καλαθοσφαίρισης (NBA). Ένας από τους καλύτερους στη θέση του πόιντ γκαρντ όλων των εποχών, οδήγησε τους Νιου Γιορκ Νικς στα δύο μόνο πρωταθλήματα της ομάδας (1970 και 1973).

 Το μεγαλύτερο από τα εννέα παιδιά, ο Φρέιζερ έπαιξε αρχικά ποδόσφαιρο και μπέιζμπολ. Έμαθε μπάσκετ σε μία χωμάτινη παιδική χαρά, τη μόνη διαθέσιμη εγκατάσταση στο σχολείο μαύρων στον φυλετικά διαχωρισμένο Νότο της δεκαετίας του 1950. Αν και του προσφέρθηκαν περισσότερες υποτροφίες για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, ο Φρέιζερ αποδέχτηκε πρόταση μπάσκετ από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Ιλινόις, το οποίο ήταν το πρώτο μικρό ανώτατο ίδρυμα που κέρδισε το Εθνικό Τουρνουά Πρόσκλησης. Ο Φρέιζερ κέρδισε τιμητικές διακρίσεις στην Αμερική και οι Νιου Γιορκ Νικς τον έκαναν την επιλογή τους στον πρώτο γύρο (πέμπτη συνολικά) στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1967.Ξεκίνησε αργά, έχοντας μόνο 9,0 πόντους μέσο όρο το 1967–68, κάτι που δεν τον εμπόδισε να συμπεριληφθεί στην καλύτερη ομάδα των ρούκι. Βασιζόμενοι στις γρήγορες πάσες του και στα πολλαπλά κλεψίματα ά του, οι Νικς έχτισαν γρήγορα έναν ασυνήθιστα ισορροπημένο σύλλογο, που έφτασε στους τελικούς της Ανατολικής Κατηγορίας το 1968–69. Ο Φρέιζερ είχε κατά μέσο όρο 17,5 πόντους εκείνη τη δεύτερη σεζόν και κέρδισε την πρώτη από τις επτά συνεχόμενες επιλογές στην καλύτερη αμυντική ομάδα πρώτη ομάδα του NBA. Ως παίκτης των Νικς, σκόραρε 19,3 πόντους ανά παιχνίδι, έπαιξε σε επτά NBA All-Star Game και συμπεριλήφθηκε σε τέσσερις πρώτες ομάδες του NBA. Τον θυμούνται ιδιαίτερα για την εμπνευσμένη του εμφάνιση στον έβδομο και καθοριστικό αγώνα ενός συναρπαστικού τελικού NBA του 1970 με αντίπαλο τους Λος Άντζελες Λέικερς, που έδωσε το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του. Το δεύτερο του Πρωτάθλημα το 1973 σηματοδότησε την κορύφωση της καριέρας του. Οι Νικς μετά το 1973 άρχισαν σταθερή πτώση που τους οδήγησε να βγουν εντελώς από τα πλέι οφ μέχρι το 1976. Το 1976–77, ο μέσος όρος του στο σκοράρισμα έπεσε στους 17,4 πόντους ανά αγώνα και οι Νικς έχασαν τα πλέι οφ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και ο Φρέιζερ έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα ως ο κορυφαίος όλων των εποχών των Νικς σε σκοράρισμα (14.617 πόντοι), ασίστ (4.791), παιχνίδια (759) και λεπτά συμμετοχής (28.995).Έπαιξε για δύο ακόμα χρόνια στους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1987 και επιλέχθηκε στους 50 καλύτερους παίκτες στην επετειακή ομάδα των 50 χρόνων του NBA το 1996 καθώς και στη αντίστοιχη των 75 χρόνων το 2021. 2 × πρωταθλητής NBA (1970, 1973) 7 × NBA All-Star (1970 – 1976) MVP του NBA All-Star Game (1975) 4 × Πρώτη ομάδα All-NBA (1970, 1972, 1974, 1975) 2 × All-NBA δεύτερη ομάδα (1971, 1973) 7 × NBA Καλύτερη αμυντική ομάδα (1969 –1975) NBA Καλύτερη ρούκι ομάδα (1968) Η ομάδα όλων των εποχών για την 50ή επέτειο του NBA Η ομάδα όλων των εποχών για την 75η επέτειο του NBA Νο. 10 που αποσύρθηκε από τους Νιου Γιορκ Νικς Πρωταθλητής NIT (1967) MVP NIT (1967) Αναλυτικά στατιστικά στοιχεία Αρχειοθετήθηκε 2011-02-24 στο Wayback Machine. Walter "Walt" Frazier
Ο με διαλυτικά (Κυριλλικό)

Το Ο με διαλυτικά (Ӧ ӧ, πλάγια γραφή: Ӧ ӧ) είναι ένα γράμμα στο Κυριλλικό αλφάβητο. Σε όλες τις μορφές του, είναι ολόιδιο με το αντίστοιχο λατινικό γράμμα Ö (Ö ö Ö ö). Το Ο με διαλυτικά χρησιμοποιείται στα αλφάβητα των γλωσσών Αλτάι, Χακάς, Κόμι, Κουρδικά, Μαρί, Σορ και Ουντμούρτ.

 Στις γλώσσες Αλτάι, Χακάς και Σορ, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/ø/]. Στη γλώσσα Κόμι, αντιπροσωπεύει το σβα [/ə/]. Στα Κουρδικά, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/u/]. Στη Μαρί γλώσσα, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/œ/]. Στα Ουντμούρτ, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/ʌ/]. Στα ρωσικά βιβλία, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, το γράμμα Ӧ έχει χρησιμοποιηθεί σποραδικά αντί για το Ё σε ξένα ονόματα και δάνεια (για παράδειγμα, η πόλη της Κολωνίας στη Γερμανία, που είναι Köln στα γερμανικά, θα μπορούσε να γραφτεί στα ρωσικά ως "Кӧльн"). О о : Κυριλλικό γράμμα O Ö ö : O με diaeresis Κυριλλικούς χαρακτήρες σε Unicode
Στήβεν Γουάινμπεργκ

Ο Στήβεν Γουάινμπεργκ ή Στίβεν Γουάινμπεργκ (αγγλικά: Steven Weinberg, 3 Μαΐου 1933 – 23 Ιουλίου 2021) ήταν Αμερικανός θεωρητικός φυσικός, που το 1979 κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής από κοινού με τους Αμπντούς Σαλάμ και Σέλντον Λη Γκλάσοου για τις συνεισφορές τους στην ενοποίηση της ασθενούς πυρηνικής και της ηλεκτρομαγνητικής δυνάμεως (αλληλεπιδράσεως) μεταξύ στοιχειωδών σωματιδίων.

 Ο Γουάινμπεργκ γεννήθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης από μετανάστες γονείς εβραϊκής καταγωγής. Ο πατέρας του ο Φρέντερικ εργαζόταν ως στενογράφος σε δικαστήρια, ενώ η μητέρα του Εύα, το γένος Ίσραελ, ασχολείτο με τα οικιακά. Ο Στήβεν άρχισε να ενδιαφέρεται για τις θετικές επιστήμες από την ηλικία των 16 ετών, όταν ένας εξάδελφός του του χάρισε ένα σετ χημικών πειραμάτων. Πήγε έτσι στο πρότυπο «Λύκειο Επιστημών του Μπρονξ», όπου ήταν συνομήλικος συμμαθητής του Σέλντον Λη Γκλάσοου, με τον οποίο θα μοιράζονταν αργότερα το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής.Ο Γουάινμπεργκ πήρε πτυχίο φυσικής από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1954 και κατόπιν άρχισε μεταπτυχιακές σπουδές και έρευνα στο Ινστιτούτο Νιλς Μπορ στην Κοπεγχάγη. Μετά από ένα έτος ωστόσο εγγράφηκε και πήγε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, από όπου και πήρε το διδακτορικό του στη φυσική το 1957. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του ήταν Ο ρόλος των ισχυρών αλληλεπιδράσεων στις διαδικασίες διασπάσεων και επιβλέπων καθηγητής ήταν ο Σαμ Τρίμαν. Ο Γουαινμπεργκ στον ιστότοπο των Βραβείων Nobel «Ο φυσικός-πρότυπο», άρθρο στο δελτίο CERN Courier
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο

Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά: San Diego Film Critics Society (SDFCS)είναι μια οργάνωση κινηματογραφικών κριτικών με έδρα το Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Κάθε χρόνο τα μέλη της Ένωσης συγκεντρώνονται για να ψηφίσουν τα Βραβεία San Diego Film Critics Society για ταινίες που κυκλοφόρησαν το ίδιο ημερολογιακό έτος.

 Καλύτερη Ταινία Καλύτερη Σκηνοθεσία Α' Ανδρικός Ρόλος Α' Γυναικείος Ρόλος Β' Ανδρικός Ρόλος Β' Γυναικείος Ρόλος Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας Καλύτερο Μοντάζ Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία Ο Επίσημος ιστότοπος «San Diego Film Critics Society - Movie Reviews by San Diego's Top Critics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2010.
Χαλκίδα BC

Η ομάδα καλαθοσφαίρισης της Χαλκίδας, Χαλκίδα BC, είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην πόλη της Χαλκίδας, στο Νομό Εύβοιας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου Χαλκίδας «Τάσος Καμπούρης». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2012 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Τον Αύγουστο του 2012 οι υπεύθυνοι των συλλόγων Γ.Π.Σ. Χαλκίδας και Α.Γ.Ε. Χαλκίδα δημοσιοποίησαν τη συγχώνευση των ανδρικών ομάδων τους με στόχο τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικότερου και ισχυρότερου οικονομικά συνόλου. Η κατάληψη της 2ης θέσης στον τελικό βαθμολογικό πίνακα του 2ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας από τον Γ.Π.Σ. Χαλκίδας την προηγούμενη χρονιά, εξασφάλισε στο σύλλογο μία θέση στη Β' Εθνική. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Χαλκίδα B.C. έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Νότου της Β' Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου Χαλκίδας «Τάσος Καμπούρης». Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Βαγγέλης Δάρδανος, ενώ καθήκοντα προπονητή διατηρεί από το Μάρτιο του 2013 ο Θανάσης Λασπάς. Το ρόστερ για την περίοδο 2012-13 απαρτίζουν οι παρακάτω αθλητές: «Χαλκίδα BC», επίσημος ιστότοπος του συλλόγου. Κλειστό Γυμναστήριο Χαλκίδας «Τάσος Καμπούρης», ιστότοπος Stadia.gr
Θρησκεία στη Ρωσία

Οι τέσσερις παραδοσιακές θρησκείες της Ρωσίας είναι ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ, ο Βουδισμός και ο Ιουδαϊσμός.Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός (Православие Pravoslaviye) είναι η παραδοσιακή και μεγαλύτερη θρησκεία της Ρωσίας, που θεωρείται μέρος της «ιστορικής κληρονομιάς» της Ρωσίας βάση του νόμου που ψηφίστηκε το 1997. Περίπου το 95% των εγγεγραμμένων Ορθοδόξων ενοριών ανήκουν στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ υπάρχουν αρκετές μικρότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες, με κυριότερη εκείνη των Παλαιών Πιστών. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 υπήρξε μια γενικευμένη αναβίωση του σιβηριανού σαμανισμού σε όλη τη Ρωσία.

 Οι πρόγονοι πολλών από τους σημερινούς Ρώσους υιοθέτησαν τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό τον 10ο αιώνα. Η Ρωσική Εκκλησία ισχυρίστηκε ότι είχε 80 εκατομμύρια μέλη το 2005. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ρωσικού Κέντρου Ερευνών Δημόσιας Γνώμης, το 2007, το 63% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι ήταν Ρώσοι Ορθόδοξοι. Σε μια έρευνα του 2011, από το Κέντρο Λεβάδα, ο αριθμός των Ορθόδοξων Ρώσων έχει σταθερά αυξηθεί από 31% το 1991, στο 50% το 2001 και στο περίπου στο 70% το 2011.Από μια κοινωνιολογική έρευνα του 2012 για τη θρησκευτική προσήλωση, 58.800.000 άνθρωποι ή το 41% ​​του συνολικού πληθυσμού της Ρωσίας ήταν ενταγμένοι στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Βάση των αποτελεσμάτων ήταν η θρησκεία μεταξύ 21% και 40% του πληθυσμού σε πολλά από τα ομοσπονδιακά κρατίδια της Ρωσίας, από 41% έως 60% σε μια ομάδα από αυτά κυρίως στη Δυτική Ρωσία (συμπεριλαμβανομένης της Γιαμαλίας και του Κράι Περμ) και πάνω από το 60% σε Κουρσκ (69%), Βορόνεζ (62%), Λίπετσκ(71%), Ταμπόφ (78%), Ουλιάνοβσκ (61%), Μορδοβία (69%) και Νίζνι Νόβγκοροντ (69%).Σε πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν συνεργάστηκε στενά με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Κύριλλος της Μόσχας, επικεφαλής της Εκκλησίας, ενέκρινε την εκλογή του Πούτιν το 2012.Ορθόδοξοι Χριστιανοί που δεν έχουν προσχωρήσει σε καμία εκκλησία (συμπεριλαμβανομένων των Ουκρανικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας, της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας κλπ.) αποτελούν το 1,5% (2.100.000) του πληθυσμού της Ρωσίας. Μικρές Ορθόδοξες εκκλησίες εκπροσωπούνται μεταξύ εθνικών μειονοτήτων Ουκρανών Ρώσων, Γεωργιανών Ρώσων και Αρμενίων Ρώσων. Αδέσμευτοι Ορθόδοξοι και μειονότητες μη Ρώσων Ορθοδόξων αποτελούν το 4% του πληθυσμού στις περιοχές Τιουμέν (9%), Ιρκούτσκ (6%), Εβραϊκή Αυτόνομη Περιφέρεια (6%), Τσελιάμπινσκ (5%), Αστραχάν 4%) και Τσουβασία (4%).
Ισαβέλλα ντε Λα Ρος

Η Ισαβέλλα ντε Λα Ρος, γαλλικά: Isabelle de La Roche (απεβ. πριν το 1291) από τον Οίκο των ντε Λα Ρος ήταν Βουργουνδή ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρόνη της Καρύταινας.

 Ήταν κόρη του Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος δούκα των Αθηνών και της συζύγου του από τον Οίκο των ντε Μπρυγιέρ. Αδελφούς είχε τον Γουλιέλμο Α΄ και το Ιωάννη Α΄, δούκες των Αθηνών. Πρώτα παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδος ντε Μπρυγέρ βαρόνο της Καρύταινας. Μετά τον θάνατο του άνδρα της το 1272 η βαρονία της Καρύταινας, λόγω του ότι δεν είχαν απογόνους, πέρασε στον επικυρίαρχο της βαρονίας, τον Γουλιέλμο Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας, όμως εκείνος της παραχώρησε τη μισή βαρονία. Τότε εμφανίστηκε κάποιος συγγενής του ανδρός της, με την ονομασία Πεστέλ (Pestel) ντε Μπρυγέρ, ο οποίος διεκδίκησε το μερίδιο που κατείχε η Ισαβέλλα, όμως ο Γουλιέλμος Β΄ αρνήθηκε να το αφαιρέσει από την Ισαβέλλα και να το δώσει σε αυτόν. Το 1277 ξαναπαντρεύτηκε με τον Γαλλικής καταγωγής Ούγο ντε Μπριέν κόμη του Μπριέν και του Λέτσε και ο γάμος τους τελέστηκε στην Ανδραβίδα. Μετά τον γάμο τους, αναχώρησαν για το Λέτσε της Απουλίας, αφήνοντας στη βαρονία επίροπο. Στην Απουλία απεβίωσε μετά από λίγα χρόνια η Ισαβέλλα (1290). Παντρεύτηκε πρώτα τον Γοδεφρείδο ντε Μπρυγέρ βαρόνο της Καρύταινας, ο οποίος απεβίωσε το 1272· δεν απέκτησαν τέκνα. Το 1277 η Ισαβέλλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ούγο του Μπριέν κόμη του Λέτσε και είχε τέκνο: Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν π. 1278-1311, κόμης του Μπριέν, δούκας των Αθηνών και διεκδικητής του Λέτσε, του Τάραντα, της Ιερουσαλήμ και της Κύπρου. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / Ουΐλλιαμ Μίλλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910
Δολάριο Νήσων Σολομώντα

Το δολάριο (κωδικός ISO 4217: SBD) είναι το νόμισμα των νησιών του Σολομώντα από το 1977. Κανονικά βραχυγραφείται με το διεθνές σύμβολο του δολαρίου, το "$" ή, εναλλακτικά με το "SI$" ώστε να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νομίσματα που είναι σε ονομαστικές αξίες του δολαρίου. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents).

 Τα νησιά χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη λίρα των Νήσων του Σολομώντα και τη λίρα της Ωκεανίας. Το δολάριο εισήχθη στα νησιά το 1977 , έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, και αντικατέστησε το Δολάριο της Αυστραλίας , με το οποίο είχε ίση αξία. Ως το 1979 τα δύο δολάρια είχαν ίδια αξία. Έπειτα από περιόδο πέντε μηνών, το δολάριο των Νήσων του Σολομώντα απέκτησε ισοτιμία με το αυστραλιανό δολάριο της στα 1,05 Δολάρια Νήσων του Σολομώντα προς 1 αυστραλιανό δολάριο. Τα επόμενα 28 χρόνια και ιδιαίτερα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (2000-2003) η αύξηση του πληθωρισμού ήταν αλματώδης και το εθνικό νόμισμα έγινε ίσο σήμερα με 20 αυστραλιανά σεντς. Το 1977 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 2, 5, 10 και 20 σεντς και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα των σεντς ήταν όλα ίδια στο μέγεθος και στη σύνθεση όπως τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα, ενώ το 1 δολάριο ήταν φτιαγμένο από χαλκονικέλιο. Η σύνθεση άλλαξε τις επόμενες δεκαετίες. Το 1990 κυκλοφόρησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 50 σεντς, τα οποία μάλιστα ήταν δωδεκαγωνικά. Το 1987 κυκλοφόρησαν τα τελευταία κέρματα του 1 και των 2 σεντς, τα οποία πλέον έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία. Σε όλα τα κέρματα της νησιωτικής χώρας υπάρχει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Τα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 δολαρίων κυκλοφόρησαν το 1977. Το 1981 ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και το 1986 και 2006 αυτά των 50 και των 100 δολαρίων αντίστοιχα.. ΄Ενα πολυμερές χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων τυπώθηκε το 2001 και αντικατέστησε τη σειρά που ήταν φτιαγμένη από ίνες βαμβακιού, για να επανέλθει στην αρχική του σύνθεση το 2006.
Κάρολος της Λωρραίνης (1524-1574)

O Κάρολος (γαλλ.: Charles de Lorraine, 17 Φεβρουαρίου 1524 - 26 Δεκεμβρίου 1574) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν Γάλλος καρδινάλιος, από τον ισχυρό κλάδο των Γκιζ. Ήταν ανιψιός του Ιωάννη καρδινάλιου της Λωρραίνης και προστάτης του Ραμπελέ και του Ρορσάρ. Ήταν αρχιεπίσκοπος του Ρεν, όπου ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της πόλης, επίσκοπος του Μετς και δούκας του Σεβρέζ. Ο Κάρολος καρδινάλιος του Γκιζ, όταν απεβίωσε ο θείος του Ιωάννης, αναφερόταν και ως "καρδινάλιος της Λωρραίνης".

 Γεννήθηκε στη Ζουανβίλ του Άνω-Μάρνη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κλαύδιου δούκα του Γκιζ και της Αντουανέττας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ. Αδελφή του ήταν η Μαρία, σύζυγος του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος του Ρεν (1538), καρδινάλιος και βοηθός επίσκοπος του Μετς, στον θείο του Ιωάννη (1547). Ο θείος του απεβίωσε το 1550 και τον διαδέχθηκε στο Μετς. Απέτυχε να αποτρέψει τον Ερρίκο Β΄ Βαλουά της Γαλλίας από το να ενώσει τη Λωρραίνη με τη Γαλλία, επέτυχε όμως συμμαχίες με τους Λουθηρανούς πρίγκιπες και με την Ισπανία. Ως αρχιεπίσκοπος του Ρεν έστεψε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας και τους δύο γιους αυτού Φραγκίσκο Β΄ και Κάρολο Θ΄. Η πολιτική του μερικές φορές ήταν διαφορετική από αυτήν της Αυλής και ήταν αίνιγμα για τους συγχρόνους του. Τον κατηγόρησαν για διπλοπροσωπία, ότι προκάλεσε τους πολέμους των Ουγενότων και ότι προσπάθησε να φέρει την Ιερά Εξέταση. Πολλά (22) φυλλάδια τον δυσφήμησαν, κατηγορώντας τον ότι ήθελε τις τρεις επισκοπές της Λωρραίνης να τις επιστράψει στη Γερμανία, αν και τις είχε κατακτήσει ο Ερρίκος Β΄. Συμμετείχε στη Σύνοδο του Τρέντο το 1562, που προπάθησε να συμβιβαστεί με τους Γερμανούς. Το 1566 ο Ερρίκος του Μονμορανσύ, κυβερνήτης του Παρισιού και προσωπικός εχθρός του Καρόλου, προσπάθησε να τον εμποδίσει να εισέλθει στο Παρίσι. Στην επακόλουθη σύγκρουση προκάλεσε κατακραυγή και ο Κάρολος αποσύρθηκε στην επισκοπή του. Προσπάθησε να παντρέψει τον ανιψιό του Ερρίκο με την αδελφή του Καρόλου Θ΄, τη Μαργαρίτα, αλλά ο βασιλιάς το απέτρεψε. Απεβίωσε στην Αβινιόν το 1574. Herbermann, Charles, ed. (1913). "article name needed". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.
Ντέμοντ Γκριν

Ο Ντέμοντ Γκριν (γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1979) είναι Γερμανοαμερικανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην παίχτης. Έπαιξε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, μεταξύ άλλων, στην Ευρωλίγκα, στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και στο Γερμανικό Πρωτάθλημα . Ο Γκριν ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Γερμανίας για αρκετά χρόνια και εμφανίστηκε με την ομάδα τόσο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA όσο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες .

 Ο Γκριν γεννήθηκε στο Φορτ Χουντ του Τέξας από πατέρα Αμερικανό και μητέρα Γερμανίδα. Η οικογένεια αργότερα μετακόμισε στο Ασάφενμπουργκ στη Γερμανία όπου και μεγάλωσε. Ο Γκριν αγωνίστηκε με τον αριθμό 24 για την Μπάγερν Μονάχου από το 2010 έως το 2014. Πριν μεταγραφεί στο Μόναχο έπαιξε μία χρονιά στην Ολύμπια Λάρισας του Ελληνικού Πρωταθλήματος . Πριν από αυτό έπαιξε δύο χρόνια για την Μπρόζε Μπάσκετς στην Μπάμπεργκ και ένα χρόνο για την Άλμπα Βερολίνου . Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Μπάγερ Τζάιαντς Λεβερκούζεν (2002–2005), έγινε ένας από τους καλύτερους Γερμανούς σουτέρ. Από το 1997 έως το 2002 ο Γκριν έπαιξε με την ΝΓK Βίρτσμπουργκ, όπου ήταν συμπαίκτης του 13 φορές All-Star του NBA, Ντιρκ Νοβίτσκι . Ο Γκριν ήταν μέλος της γερμανικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης. Έπαιξε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Καλαθοσφαίρισης του 2005, του 2007 και του 2009 . και επίσης στα Παγκόσμια Κύπελλα της FIBA του 2006 και του 2010 . Έπαιξε και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008 . Σε όλες τις διοργανώσεις, είχε κατά μέσο όρο 7,3 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 0,7 ασίστ ανά αγώνα. Μέχρι το 2018, υπηρέτησε ως προπονητής στην ομάδα νέων της Μπάγερν Μονάχου, από το 2018 έως το 2020 ήταν ο προπονητής της εφεδρικής ομάδας της Μπάγερν και διορίστηκε βοηθός προπονητής της ανώτερης ομάδας της Μπάγερν στο Γερμανικό Πρωτάθλημα το 2020. Ο πατέρας του Γκριν είναι Αφροαμερικανός και η μητέρα του Γερμανίδα. Ο Ντέμοντ Γκριν Αρχειοθετήθηκε 2016-04-28 στο Wayback Machine. στο beko-bbl.de (in German) Ο Ντέμοντ Γκριν στο draftexpress.com Ο Ντέμοντ Γκριν στο eurobasket.com Ο Ντέμοντ Γκριν στο euroleague.net Ο Ντέμοντ Γκριν στο fiba.com
Αντιρρησίας συνείδησης

Αντιρρησίας συνείδησης είναι το άτομο που αρνείται να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας όπου είναι πολίτης, λόγω της συνείδησής, του με βάση τις θρησκευτικές, ηθικές ή ιδεολογικές πεποιθήσεις του. Σε ορισμένες από τις χώρες όπου η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική, δίνεται η δυνατότητα στους αντιρρησίες συνείδησης να προσφέρουν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία.

 Στρατιωτική υπηρεσία ανά χώρα Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης: Επίσημος ιστότοπος. Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Άρνηση Συνείδησης (European Bureau for Conscientious Objection): Επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Α4-0223/96, 17/09/1996). Τρέχουσες προσφυγές των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το δικαίωμα της συνειδησιακής αντίρρησης στη στράτευση:Αρμενία και σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης (11/4/2007) (Αγγλικά). Ρουμανία (διευθετήθηκε με φιλικό διακανονισμό το ζήτημα Μαρτύρων θρησκευτικών λειτουργών που δεν εξαιρούνταν της στράτευσης) (Αγγλικά). Τουρκία (Αγγλικά)Για το ιστορικό και την τρέχουσα κατάσταση αναφορικά με τους αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα βλέπε το άρθρο Αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα.
1484 Ποστρέμα

Η Ποστρέμα (Postrema) είναι ένας από τους πλέον σκουρόχρωμους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,947. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας.

 Η μέση διάμετρος της Ποστρέμα εκτιμάται σε 43,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι B, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0137 (η επιφάνειά της είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο). Η Ποστρέμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες 11 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Θεία Χάρη

Η Θεία Χάρη είναι, για τους Χριστιανούς, η δύναμη του Θεού, η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από καλοσύνη, αγιότητα και αγάπη. Στη Θεία Χάρη αποδίδονται τα θαύματα του Θεού μέσω των Αγίων όπως η ανάσταση νεκρών και η θεραπεία των ασθενών μέσω της πίστης.

 Κατά τα λεγόμενα της χριστιανικής πίστης, η Θεία Χάρη εμφανίζεται και στην καθημερινή προσευχή του Χριστιανού και «καίει» τον διάβολο. Επίσης δημιουργεί ασπίδα γύρω από το νου για να μην του έρχονται από τον διάβολο πονηροί λογισμοί. Όλα αυτά γίνονται μέσω της πίστης που φέρνει την ελπίδα του θαύματος. Σύμφωνα με τους χριστιανούς, οι άγιοι έλαβαν αυτή τη Χάρη, να κάνει δηλαδή ο Θεός θαύματα μέσα απ' αυτούς και πως στον καθένα πιστό που προσεύχεται δίνεται η βοήθεια της Θείας Χάρης ώστε να εισακούγεται και να πραγματοποιούνται οι ευχές του, εάν είναι καλές γι' αυτόν (γι' αυτό αποφασίζει ο Θεός). Τα θεολογικά θέματα περί θείας χάρης υπήρξαν αντικείμενο σφοδρής διαμάχης κατά τον Μεσαίωνα, και αργότερα αποτελώντας ένα από τα σημεία τριβής διαφορετικών χριστιανικών δογμάτων. Για παράδειγμα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία υποστηρίζει ότι η Θεία Χάρη δίδεται αυστηρά μόνο μέσω των τελετουργικών μυστηρίων όπως το βάπτισμα και η θεία ευχαριστία.
Άννα η Προφήτιδα

Η Άννα (εβραϊκά: חַנָּה‎, αρχαία ελληνικά: Ἄννα) ή Άννα η Προφήτιδα ή Άννα η Προφήτισσα, είναι μια γυναίκα που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Σύμφωνα με αυτό το Ευαγγέλιο, ήταν μια εβραία γυναίκα η οποία προφήτευσε για τον Ιησού στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Εμφανίζεται στο Λουκά 2:28-36 κατά το σαραντισμό του Ιησού στον Ναό.

 Το απόσπασμα που αναφέρει την Άννα έχει ως εξής: Ήταν εκεί επίσης μια προφήτισσα, ή Άννα, κόρη του Φανουήλ, από τη φυλή του Ασήρ. Ήταν πολύ ηλικιωμένη, και είχε ζήσει επτά χρόνια με τον άντρα της μετά την παρθενία της, και ήταν χήρα για 87 χρόνια. Δεν έφευγε ποτέ από τον Ναό και με νηστείες και δεήσεις λάτρευε τον Θεό μέρα νύχτα. Και εκείνη την ώρα παρουσιάστηκε και δοξολογούσε τον Κύριο* και μίλησε γι’ αυτόν σε όλους όσοι περίμεναν λύτρωση στην Ιερουσαλήμ.* το βρέφος Ιησού Από αυτό το απόσπασμα στον Λουκά, μπορούμε να ξέρουμε τα παρακάτω για την Άννα: Ήταν προφήτισσα Ήταν κόρη του Φανουήλ. Ήταν μέλος της Φυλής του Ασήρ Έμεινε χήρα επτά χρόνια μετά τον γάμο της (δεν αναφέρεται το όνομα του άντρα της) Ήταν ευσεβής Εβραία που προσευχόταν και νήστευε συχνάΟ Λουκάς περιγράφει την Άννα ως "πολύ ηλικιωμένη" (προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς). Πολλές εκδόσεις Βίβλων και σχολιασμοί αναφέρουν ότι ήταν 84 χρονών. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αναφέρει "ήταν χήρα 84 χρόνια" (καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοηκοντατεσσάρων). Η διατύπωση είναι αμφιλεγόμενη: μπορεί να σημαίνει ότι ήταν 84 χρονών, ή ότι ήταν χήρα 84 χρόνια. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ως την πιο πιθανότερη περίπτωση την τελευταία. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα μπορούσε να είχε παντρευτεί πριν την ηλικία των 14, άρα θα ήταν τουλάχιστον 14 + 7 + 84 = 105 χρονών. Η Καθολική και η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τιμούν την Άννα ως αγία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί την Άννα και τον Συμεών ως τους τελευταίους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, και εορτάζει τη μνήμη τους στις 3 Φεβρουαρίου (16 Φεβρουαρίου με το παλιό ημερολόγιο) ως τη Σύναξη μετά την Υπαπαντή (ολοκληρωμένα Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού). Μαζί με τον Συμεών η προφήτισσα Άννα τιμάται στο Βυζαντινό τελετουργικό της Καθολικής Εκκλησίας επίσης στις 3 Φεβρουαρίου. Πολύ συχνά η Άννα η Προφήτιδα απεικονίζεται στις αγιογραφίες της Υπαπαντής, μαζί με τον Συμεών, την Παναγία και τον Ιωσήφ, και τον σαραντισμένο Ιησού. «Anna». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.
Παλάτι του Φραντσίσεκ Φίσερ (Λοτζ)

Το Παλάτι του Φραντσίσεκ Φίσερ (πολωνικά: Pałac Franciszka Fischera) είναι παλάτι του 1889 που βρίσκεται στο Λοτζ της Πολωνίας, στην οδό Γκάμπριελ Ναρουτόβιτς 1. Το κτίριο εγγράφηκε στο μητρώο ακίνητων μνημείων του βοεβοδάτου Λοτζ στις 26 Οκτωβρίου 1993, με τον αριθμό A/340.

 Το κτίριο χτίστηκε το 1889 και ήταν μια άλλη επένδυση του ιδιοκτήτη, αμέσως μετά τη γειτονική πολυκατοικία του Φραντσίσεκ Φίσερ στην οδό Πιοτρκόφσκα 54. Σχεδιάστηκε από τον Έντβαρντ Κρόιτσμπουργκ. Μετά το 1945, το κτίριο καταλήφθηκε από γραφεία, καταστήματα, αποθήκες κοστουμιών και το εστιατόριο «Delfin» που άνοιξε το 1951 από την Centrala Rybna, επομένως το κτίριο διακοσμήθηκε το 1963 με μια φωτεινή επιγραφή σε μορφή κύκλου με δύο ψάρια. Το παλάτι και η γειτονική πολυκατοικία του Φίσερ είναι τα μόνα κτίρια στη νότια περιοχή της οδού Νατουρόβιτς, τα οποία δεν κατεδαφίστηκαν κατά την κομμουνιστική περίοδο. Για κάποιο χρονικό διάστημα, το κτίριο έπρεπε να στεγάσει το Χρηματιστήριο του Λοτζ.Το παλάτι επρόκειτο να ανακαινιστεί ως μέρος του προγράμματος Mia100Kamienic, όπως ακριβώς και η γειτονική πολυκατοικία του Φίσερ, αλλά η πόλη του Λοτζ αποφάσισε να πουλήσει το κτίριο για να σώσει το κτίριο. Το παλάτι δεν έχει ανακαινιστεί. Το κτίριο είναι κατασκευασμένο από τούβλα και είναι σοβατισμένο. Κατασκευάστηκε σε νεοαναγεννησιακό στυλ. Χαρακτηρίζεται από μια ευρεία πρόσοψη 14 αξόνων. Χαρακτηριστικά του είναι οι πλούσια διακοσμημένες λότζιες στο ακραίο τμήμα της πρόσοψης, με στοές και κιγκλίδωμα. Το πρωτοποριακό σώμα στα αριστερά είναι διακοσμημένο με στόκο σε τριγωνικά αετώματα που στεφανώνουν τα παράθυρα. Το κτίριο έχει επίσης διακοσμημένο γύψινα, πολυεπίπεδα πάνελ, στύλους και ημικίονες ανάμεσα στα παράθυρα, ενώ μεταξύ των διακοσμήσεων ξεχωρίζουν γυναικεία κεφάλια σε βραχίονες. Η αίθουσα είναι διακοσμημένη σε νεομπαρόκ στιλ. Στο κτίριο έχει διατηρηθεί μια τριώροφη σκάλα με παράθυρα στο κιγκλίδωμα, η οποία οδηγεί στην αυλή. Το κτίριο διαθέτει επίσης αυθεντικές ξύλινες βιτρίνες, καθώς και πόρτες στον προθάλαμο και τα διαμερίσματα. Στο κλιμακοστάσιο υπάρχουν πλούσιες πολυχρωμίες, ενώ στα δωμάτια έχουν διατηρηθεί γυψοσανίδες και μια κεραμική σόμπα.
Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν (Ζελαζόβα Βόλα)

Το Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν είναι αξιοσημείωτο άγαλμα του πιανίστα στη Ζελαζόβα Βόλα της Πολωνίας, το οποίο βρίσκεται σε ένα πάρκο δίπλα στο σπίτι γέννησης του Σοπέν.

 Το μνημείο σχεδιάστηκε το 1955 από τον Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, αλλά αποκαλύφθηκε στις 13 Ιουλίου 1969 από τον Ταντέους Ζαόρκσι, υφυπουργό Πολιτισμού και Τέχνης. Το βάθρο σχεδιάστηκε από τη Βάντα Γκοσουάφσκα. Το χάλκινο εκμαγείο παρήχθη από την εταιρεία Brąz Dekoracyjny.Ένα ομοίωμα του αγάλματος έχει παρουσιαστεί σε αρκετούς Διεθνείς Διαγωνισμούς Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν». Η σειρά μεταλλίων «Famous Medallic Artists» του Πολωνικού Νομισματοκοπείου περιλαμβάνει ένα που φέρει την εικόνα του Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν στη Ζελαζόβα Βόλα. Το μετάλλιο παρήχθη το 2009 από τη Χάννα Γελόνεκ. Το γλυπτό ενέπνευσε επίσης τον Πολωνό ζωγράφο Πιοτρ Παβίνσκι, ο οποίος ζωγράφισε μια σειρά από εικόνες. Rudzka, Anna (2009). Józef Gosławski. Rzeźby, monety, medale. Warszawa: Alegoria. ISBN 978-83-62248-00-1. Η Πολωνία του Σοπέν. Żelazowa Wola (Αρχείο)
Μαχάσου Ντέβτα

Το Μαχάσου Ντέβτα (γκαρβάλι: महासू देवता मंदिर,हनोल, ινδικά: महासू देवता मंदिर,हनोल) είναι ινδουιστικός ναός στην επαρχία Ντεχραντούν της ομόσπονδης πολιτείας Ουταράχαντ της βόρειας Ινδίας. Είναι κτισμένος στη θέση παλαιότερου, η κατασκευή του οποίου ανάγεται στον 9ο ή 10ο αιώνα μ.Χ.

 Το Μαχάσου Ντέβτα βρίσκεται στον ορεινό οικισμό Χανόλ της πολιτείας Ουταράχαντ, στην ανατολική όχθη του ποταμού Τονς, σε απόσταση περίπου 180 χιλιομέτρων από την πόλη Ντεχραντούν και 78 χλμ από την κωμόπολη Μουσούρι. Είναι αφιερωμένο στην τοπική θεότητα Μαχάσου, η οποία αναφέρεται ως μια μορφή λατρείας του θεού Σίβα. Το αρχικό κτίσμα ανεγέρθηκε γύρω στον 9ο με 10ο αιώνα μ.Χ. και χρησιμοποιήθηκε πρώτα ως βουδιστικός ναός, ενώ η καταστροφή του αποδόθηκε σε ανθρώπινη παρέμβαση παρά σε κάποια φυσική καταστροφή. Ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία της προηγούμενης χρήσης του ναού, καθώς και της κυριαρχίας του βουδισμού στην ευρύτερη περιοχή κατά το παρελθόν είναι ακόμη ορατά και εντοπίζονται στα απομεινάρια του αρχικού ναού που φανερώνουν τεχνοτροπία που παραπέμπει σε επιρροές από την κουσανική αρχιτεκτονική και στην αναπαράσταση της τοπικής θεότητας Μαχάσου που υποστηρίζεται πως στην πραγματικότητα απεικονίζει τον Βούδα σε στάση διαλογισμού. Αργότερα ακολούθησε η επικράτηση του ινδουισμού που οδήγησε και στην αλλαγή της λατρευτικής χρήσης του χώρου. Με την πάροδο των ετών το κτίσμα υπέστη αρκετές μεταβολές, επεκτάθηκε ως κτιριακό συγκρότημα αποκτώντας και ναούς-εξαρτήματα άλλων μικρότερων θεοτήτων, ενώ στην τωρινή του μορφή έχει ως κύρια υλικά κατασκευής την πέτρα και το ξύλο. Ως αρχαιότερο κομμάτι του κεντρικού ναού αναφέρεται το πετρόκτιστο ιερό, η κατασκευή του οποίου ενδέχεται να ανάγεται στην εποχή της θρησκευτικής μετάβασης από τον βουδισμό στον ινδουισμό. Στη σύγχρονη εποχή, το Μαχάσου Ντέβτα αποτελεί το επίκεντρο σημαντικής ετήσιας τοπικής θρησκευτικής γιορτής που διεξάγεται κάθε Αύγουστο. Σε αντίθεση με τις συνήθεις πρακτικές του ινδουισμού, στον κύριο ναό δεν πραγματοποιούνται θυσίες ζώων, γεγονός που αποδίδεται στην επίδραση του βουδιστικού παρελθόντος. Από την άλλη, τέτοιου είδους προσφορές διεξάγονται κανονικά στα διπλανά ναΐδρια.
Ιωακείμ Ερνέστος του Άνχαλτ (1536-1586)

Ο Ιωακείμ-Ερνέστος, γερμ. Joachim-Ernst (21 Οκτωβρίου 1536 - 6 Δεκεμβρίου 1586) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1551-70), Άνχλατ-Πλέτσκαου (1553-70), Άλχαλτ-Ντεσσάου (1561-70) & Άνχαλτ-Κέτεν (1562-70) και μετά του Άνχαλτ (1570-86).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1586 απεβίωσε στο Ντεσάου σε ηλικία 50 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Ιωάννης-Γεώργιος Α΄, Χριστιανός Α΄, Αύγουστος, Ροδόλφος και Λουδοβίκος Α΄, που μοίρασαν το Άνχαλτ. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1560 την Αγνή, κόρη του Βόλφγκανκ Α΄ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν και είχε τέκνα: Άννα-Μαρία, 1561-1605, παντρεύτηκε τον Ιωακείμ-Φρειδερίκο δούκα του Όλαου & Βόλαου (Πολωνικά: Ολάβα & Βόλουφ). Ελισάβετ 1563-1607, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Σίβυλλα1564-1614, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης. Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ 1567-1618, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου. Χριστιανός Α΄ 1568-1630, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ.Το 1569 απεβίωσε η Αγνή και ο Ιωακείμ-Ερνέστος έκανε το 1571 δεύτερο γάμο με την Ελεονόρα, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα: Αγνή-Χέντβιχ 1573-1616, παντρεύτηκε πρώτα τον Αύγουστο των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και μετά τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ. Δωροθέα-Μαρία 1574-1617, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Αύγουστος 1575-1653, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου. Ροδόλφος 1576-1621, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Ιωάννης-Ερνέστος 1578-1601, απεβίωσε 23 ετών. Λουδοβίκος Α΄ 1579-1650, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν. Σαβίνα 1580-11599, απεβίωσε 19 ετών. Άννα-Σοφία 1584-1652, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Γκύντερ κόμη του Σβάρτσμπουρκ-Ρούντολστατ. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.
Σουζάνα Ερριέττα της Λωρραίνης

Η Σουζάνα Ερριέττα (γαλλ. Suzanne Henriette de Lorraine, princesse d'Elbeuf, 1 Φεβρουαρίου 1686 - 19 Οκτωβρίου 1710) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν κόρη του Δούκα του Ελμπέφ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Μάντουας & του Μομφερράτου.

 Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 3ο γάμο) του Καρόλου Γ΄ του Ελμπέφ και της 3ης συζύγου του Φρανσουάζ ντε Μοντώλ ντε Ναβάιγ, κόρης του Φιλίπ ντε Ναβάι, Δούκα του Μοντώλ. Παντρεύτηκε το 1704 τον Φερδινάνδο Κάρολο Γκοντζάγκα, Δούκα της Μάντουα & του Μομφερράτου. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο σύζυγός της απεβίωσε το 1708. "Histoire de Charleville". Retrieved 2010-03-04. Foucault (comte). Histoire de Léopold I, duc de Lorraine et de Bar, père de l'Empereur, 1856, p.430
Ριβιέρα

Ριβιέρα, είναι ιταλική λέξη που σημαίνει "ακτογραμμή", προέρχεται από το λατινικό ρίπα . Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως το σωστό όνομα για την ακτή της Λιγυρίας . Σήμερα, οι δύο πιο γνωστές Ριβιέρες παγκοσμίως είναι: η Ιταλική Ριβιέρα ( Riviera ligure ), τμήμα της ακτής της Ιταλίας η Γαλλική Ριβιέρα ( Côte d'Azur ), μέρος της νότιας ακτής της Γαλλίας.

 Ριβιέρα της Ερυθράς Θάλασσας, στην ανατολική ακτή της Αιγύπτου Μεξικάνικη Ριβιέρα, στη νοτιοδυτική ακτή του Μεξικού, συμπεριλαμβανομένου του Acapulco Mayan Riviera, η ακτή της Καραϊβικής της χερσονήσου Yucatán Φλόριντα Ριβιέρα, Miami Beach, Φλόριντα . Καλιφόρνια Ριβιέρα, Σάντα Μπάρμπαρα, Καλιφόρνια Ιρλανδική Ριβιέρα, ένας όρος που χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε διάφορες τοποθεσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες με υψηλό πληθυσμό Ιρλανδών. Κινέζικη Ριβιέρα, παράκτια περιοχή στο Zhuhai της Κίνας Τουρκική Ριβιέρα, επίσης γνωστή ως Ακτή Τυρκουάζ Ιταλική Ριβιέρα, γνωστή και ως Riviera Ligure Γαλλική Ριβιέρα, επίσης γνωστή ως Côte d'Azur Πορτογαλική Ριβιέρα, επίσης γνωστή ως Costa do Estoril Αθηναϊκή Ριβιέρα, η ακτογραμμή της Αθήνας Αλβανική Ριβιέρα Budva Riviera, στο Μαυροβούνιο Βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, γνωστή και ως Βουλγαρική Ριβιέρα, πρώην τμήμα της Κόκκινης Ριβιέρας. Καραϊβική Ριβιέρα, της Ρωσίας και της Γεωργίας Makarska Riviera, στην Κροατία Σλοβενική Ριβιέρα Αυστριακή Ριβιέρα, πρώην όρος που χρησιμοποιείται για τη σημερινή ανύπαρκτη ακτογραμμή της πρώην Αυστριακής Αυτοκρατορίας
Μοίρες ως δεκαδικός αριθμός

Μοίρες ως Δεκαδικός αριθμός (ΜΔ) εκφράζει το γεωγραφικό πλάτος και μήκος γεωγραφικών συντεταγμένων ως δεκαδικό κλάσμα και χρησιμοποιείται σε πολλά Συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών (GIS), εφαρμογές χαρτογράφησης στο web όπως το Google Maps, και συσκευές GPS. Οι Μοίρες ως Δεκαδικός αριθμός είναι μια εναλλακτική λύση για την απεικόνιση μοιρών, λεπτών και δεύτερων (DMS). Όπως με το γεωγραφικό πλάτος και γεωγραφικό μήκος, οι τιμές οριοθετούνται ανάμεσα σε ±90 ° και ±180 °. Τα θετικά γεωγραφικά πλάτη βρίσκονται βόρεια του Ισημερινού ενώ τα αρνητικά γεωγραφικά πλάτη νότια του Ισημερινού. Τα θετικά γεωγραφικά μήκη βρίσκονται ανατολικά του Μεσημβρινού ενώ αρνητικά γεωγραφικά μήκη δυτικά του Μεσημβρινού. Το γεωγραφικό πλάτος και γεωγραφικό μήκος εκφράζονται συνήθως με αυτήν τη σειρά, πρώτα το γεωγραφικό πλάτος και μετά το γεωγραφικό μήκος.

 Η μέση ακτίνα του άξονα της γης στον ισημερινό είναι 6.378.160,0 μέτρα από την οποία προκύπτει περιφέρεια 40.075.161,2 μέτρων. Ο ισημερινός χωρίζεται σε 360 μοίρες γεωγραφικού μήκους, έτσι ώστε κάθε μοίρα αντιπροσωπεύει 111.319,9 μέτρα ή περίπου 111 χλμ. Καθώς μετακινούμαστε μακριά από τον ισημερινό προς έναν από τους πόλους, κάθε μία μοίρα γεωγραφικού μήκους αντιπροσωπεύει μια φθίνουσα απόσταση μέτρων, προσεγγίζοντας το μηδέν στον πόλο. Ο αριθμός των δεκαδικών ψηφίων που απαιτούνται για μια συγκεκριμένη ακρίβεια στον ισημερινό είναι: Μια τιμή μοίρας ως δεκαδικός αριθμός με 4 δεκαδικά ψηφία, υποδεικνύει ακρίβεια 11.1 μέτρων (± 5.55 μ) στον Ισημερινό. Μια τιμή μοίρας ως δεκαδικός αριθμός με 5 δεκαδικά ψηφία, υποδεικνύει ακρίβεια 1.11 μέστρων στον Ισημερινό. Επειδή η γη δεν είναι επίπεδη, η ακρίβεια του γεωγραφικού μήκους αυξάνεται καθώς απομακρυνόμαστε από τον Ισημερινό. Η ακρίβεια του γεωγραφικού πλάτους δεν αυξάνεται τόσο πολύ, ωστόσο, το μήκος ενός τόξου Μεσημβρινού ενός δεύτερου, εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος στο εν λόγω σημείο. Η ασυμφωνία αυτή ενός δεύτερου ενός Μεσημβρινού ανάμεσα στον ισημερινό και στον πόλο, είναι περίπου 0,3 μέτρα επειδή η γη είναι ένα πεπλατυσμένο σφαιροειδές. Η θέση του Καπιτωλίου των ΗΠΑ ως δεκαδικός αριθμός είναι: 38.889722°, -77.008889°Στα περισσότερα συστήματα, όπως το Google Maps, παραλείπεται το σύμβολο μοιρών και βαθμών και έτσι οι συντεταγμένες εκφράζονται ως "38.889722,-77.008889". Μία τιμή ΣΓΣ (Συστήματος Γεωγραφικών Συντεταγμένων) μετατρέπεται σε δεκαδικό αριθμό με τον τύπο (D + M/60 + S/3600). Η αναπαράσταση της θέσης του Καπιτωλίου των ΗΠΑ 38 ° 53′ 23″ N, 77 ° 00′ 32″ Wως δεκαδικός αριθμός είναι: 38.889722°, -77.008889°
Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας

Η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας - ΟΔΑ (Federal Aviation Administration) γνωστότερη με το αρκτικόλεξο FAA είναι η εθνική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας των ΗΠΑ, αντίστοιχη με την ελληνική ΥΠΑ. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνεται η ρύθμιση και η εποπτεία παντός θέματος της πολιτικής αεροπορίας εντός του εθνικού εναέριου χώρου, εκδίδοντας αεροπορικούς κανονισμούς και προβαίνοντας σε ελέγχους. Δημιουργήθηκε με τον ομοσπονδιακό αεροπορικό νόμο του 1958, ως Ομοσπονδιακός Οργανισμός Αεροπορικών Υπηρεσιών, τη δε σύγχρονη ονομασία του υιοθέτησε το 1967 όταν τέθηκε υπό την εποπτεία του Υπουργείου Μεταφορών των ΗΠΑ.

 Σημαντικότερες δραστηριότητες της ΟΔΑ / FAA είναι η έκδοση αεροπορικών κανονισμών ασφαλείας, έκδοση προτύπων ελέγχου πτήσεων, ανάπτυξη συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, θέματα που αφορούν την πολιτική αεροναυπηγική με ενθάρρυνση έρευνας και εφαρμογών νέων τεχνολογιών, χορήγηση ή ανάκληση πιστοποιητικών πιλότων, ανάπτυξη προγραμμάτων αντιμετώπισης περιβαλλοντικών επιπτώσεων εκ της κίνησης των αεροσκαφών, επιθεωρήσεις και κατατάξεις αεροδρομίων, ελικοδρομίων, παντός τύπου αεροσκαφών, ελέγχους αεροπορικών εταιριών, έκδοση εγχειριδίων κανονισμών ασφάλειας, τεχνικών οδηγιών κ.λπ. καθώς και επιβραβεύσεις πιλότων, μηχανικών και αεροναυπηγών. Η έδρα της ΟΔΑ / FAA βρίσκεται στην Ουάσιγκτον στη λεωφόρο Ανεξαρτησίας. Ένας αριθμός περιφερειακών υπηρεσιών και επιχειρησιακών κέντρων καλύπτει όλο τον εθνικό εναέριο χώρο με αντίστοιχες περιοχές της επικράτειας, επανδρωμένων με κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων και επιθεωρητών. FAA επίσημη ιστοσελίδα FAA Αεροπορικές ειδήσεις
Φιλιπίννα Βέλσερ

Η Φιλιππίνα, γερμ. Philippine (1527 - 24 Απριλίου 1580) από τον Οίκο του Βέλσερ ήταν κόρη πλούσιου εμπόρου και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου.

 Ήταν κόρη του Φραγκίσκου (Φρειδερίκου) Βέλσερ (1497-1572) πλούσιου εμπόρου, πατρίκιου του Άουγκσμπουργκ και της Άννας Άνντλερ (1507-1572). Τα μέλη του Οίκου της ήταν έμποροι και τραπεζίτες Ευρωπαϊκής εμβέλειας και με μεγάλο πλούτο. Ο θείος της πρίγκιπας Βαρθολομαίος Β. Βέλσερ ήταν τραπεζίτης και το 1528 δάνεισε στον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας ένα ποσό με παραχώρηση της Βενεζουέλας ως το 1546. Έτσι η οικογένεια έγιναν κυβερνήτες της αποικίας. Από νέα η Φιλιππίνα ήταν διάσημη για την ωραιότητά της και τη μόρφωσή της. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Επειδή η Φιλιππίνα δεν ήταν ευγενής, ο γάμος ήταν μοργανατικός, δηλ. οι δύο γιοί της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Η ίδια έλαβε τους τίτλους της βαρόνης του Τσίννερμπουργκ, μαργραβίνας του Μπούργκαου, λαντγραβίνας του Μέλλενμπουργκ και κόμισσας του Όμπερχόενμπεργκ & Νήντερχόενμπεργκ (Άνω & Κάτω Χόενμπεργκ). Απεβίωσε 53 ετών στο ανάκτορο Άμμπρας, στο Ίννσμπρουκ του Τυρόλου. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε, με μία ευγενή από τον Οίκο των Αψβούργων. Παντρεύτηκε το 1557 μυστικά τον Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων δούκα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου και είχε τέκνα: Ανδρέας 1558-1600, μάργραβος του Μπούργκαου, καρδινάλιος, επίσκοπος της Κωνσταντίας και του Μπρίξεν. Κάρολος 1560-1618, μάργραβος του Μπούργκαου, στρατηγός. Sigrid-Maria Größing: Kaufmannstochter im Kaiserhaus. Philippine Welser und ihre Heilkunst, Vienna: Kremayr und Scheriau, 1992, 254 Pages, ISBN 3-218-00531-0 Sigrid-Maria Größing: Die Heilkunst der Philippine Welser. Außenseiterin im Hause Habsburg. Augsburg: Sankt-Ulrich-Verlag, 1998, 160 Pages, ISBN 3-929246-28-7 Karl Beer: Philippine Welser als Freundin der Heilkunst. In: Gesnerus 7 (1950) 80-86
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ατομικό σπάθης ανδρών

Το ατομικό σπάθης ανδρών ήταν ένα από τα επτά αγωνίσματα στο πρόγραμμα της ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 23 ξιφομάχοι από επτά χώρες.

 Κατά τον προκριματικό αγώνα στις 19 και 20 Ιουνίου 1900 έλαβαν μέρος 23 ξιφομάχοι, 16 εκ των οποίων πέρασαν στον ημιτελικό, όπου στις 22 Ιουνίου έγιναν δύο όμιλοι των οκτώ ξιφομάχων και οι τέσσερις κορυφαίοι ξιφομάχοι του κάθε ομίλου πέρασαν στον τελικό. Στον τελικό, που έγινε στις 25 Ιουνίου, προκρίθηκαν τρεις Γάλλοι, τρεις Αυστριακοί και δύο Ούγγροι ξιφομάχοι. Ο κάθε ξιφομάχος έδωσε επτά αγώνες αντιμετωπίζοντας όλους τους υπόλοιπους ξιφομάχους. Ο Γάλλος Georges de la Falaise πήρε την πρώτη θέση πετυχαίνοντας 6 νίκες, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο επίσης Γάλλος Léon Thiébaut με 5 νίκες και στην τρίτη ο Αυστριακός Ζίγκφριντ Φλες με 4 νίκες. International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Fencing 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1937-38

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1937-38 ήταν η 4η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1937-38 συμμετείχαν 5 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας). Η νίκη βαθμολογούνταν με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1936-37, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1937-38 δεν συμμετείχαν η Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός, οι οποίες δεν δήλωσαν συμμετοχή. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Στη λήξη του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος τρεις ομάδες (ΑΕΛ, Άρης, Τουρκική Λέσχη) συμφώνησαν να μην ολοκληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, λόγω της αναταραχής που οδήγησε στη διάλυση της Ένωσης Νέων Τραστ. Το πρωτάθλημα έμεινε ημιτελές. Ωστόσο, οι αγώνες έγιναν τελικά τον Οκτώβριο του 1938 αλλά τα αποτελέσματα τους είναι άγνωστα. Ως αποτέλεσμα δεν υπάρχει επίσημα τελική βαθμολογία. Γνωστή είναι η πιο κάτω βαθμολογία. Πρωταθλήτρια της περιόδου 1937-38 ανακηρύχθηκε ο ΑΠΟΕΛ. Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 35. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 53. ISBN 978-9963-688-87-6. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1936-37
Πάρτιρα Ηρακλείου

Τα Πάρτιρα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου. Απέχει από το Ηράκλειο 39,3 χιλιόμετρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία. Έτσι, η οικονομία του χωριού στηρίζεται στο λάδι και στο κρασί. Μεταξύ άλλων, λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο. Στα Πάρτιρα συναντούμε τις εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Τριάδας, της Αγίας Μαρίνας και το προσκύνημα της Παναγίας Κεράς. Ο οικισμός πανηγυρίζει στις 28 Μαΐου και στις 27 Ιουνίου.

 Το όνομα Πάρτιρα το συναντάμε για πρώτη φορά σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα του 1368 με τη γραφή Partira. Το χωριό αναφέρεται στον Καστροφύλακακαι μάλιστα δύο οικισμοί. Πρόκειται για τα Partira Catto, με 121 κατοίκους και Partira Apano με 42 κατοίκους στην επαρχία Μπελβεντέρε. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στον οικισμό κατοικούσαν 22 οικογένειες Τούρκων και 128 άτομα το 1834 και το 1881 αντίστοιχα. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού κατάγονται από το Οροπέδιο Λασιθίου, το Μοχό, το Μεραμπέλο, την Ιεράπετρα και τη Μικρά Ασία. Αναφορικά με τους άλλους σημερινούς οικισμούς του Δημοτικού διαμερίσματος, η Μικρά Επισκοπή ήταν παλαιότερα έδρα της Επισκοπής Αρκαδίας, ενώ κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους. Το 1583 τη βλέπουμε ως Piscopi de Arcadia με 105 κατοίκους (Κ 97). Στην ίδια απογραφή (Κ 96) αναγράφεται η Μπαδιά (Pandea) με κατοίκους 71. Το όνομά της πιθανόν να προέρχεται από το abbadia-badia=μοναστήρι. Η Τουρλωτή επίσης αναφέρεται Truloti, με 24 κατοίκους. Κατά την Τουρκοκρατία ζούσαν 5 οικογένειες Τούρκων το 1834 και 65 άτομα το 1881. Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες στην κοινότητα Παρτίρων υπάγονταν και οι καταργηθέντες σήμερα οικισμοί της Βιτσιλιάς (25 κάτοικοι το 1971, υψ. 460 μ.), το όνομα της οποίας σημαίνει φωλιά της βιτσίλας (κρητική ονομασία του γύπα) και της Χαλασούς (25 κάτοικοι το 1971, υψ. 380 μ.). Το 1583 τα χωριά αυτά αναφέρονται Vicilea με 28 κατοίκους (Κ 97) και Calassó με 53 κατοίκους (Κ 96). Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και σε αυτούς τους οικισμούς κατοικούσαν μόνο Τούρκοι. Κοινότητα Παρτίρων Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2018-2019

Το Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών της περιόδου 2018-19 ήταν η 24η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού, και το 20ο που η τελική του φάση γίνεται με τη μορφή Φάιναλ-φορ. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ξεκίνησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018 και ολοκληρώθηκε στις 24 Μαρτίου 2019 με τον τελικό. Κυπελλούχος αναδείχθηκε Ολυμπιακός για 4η φορά στην ιστορία του (ισοφαρίζοντας την επίδοση των Eσπερίδων Καλλιθέας), επικρατώντας στον τελικό της Νίκης Λευκάδας με 78-69.

 Δικαίωμα και υποχρέωση συμμετοχής στο θεσμό έχουν όλα τα σωματεία που συμμετέχουν την περίοδο 2018-19 στα Πρωταθλήματα Α1 Εθνικής και Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών. Η αποχή επιφέρει την ποινή της τιμωρίας δύο βαθμών από το οικείο Πρωτάθλημα της ομάδας. Οι αγώνες θα διεξαχθούν με σύστημα απλού αποκλεισμού (knock-out), δηλαδή οι ηττημένοι των αγώνων θα αποκλείονται άμεσα από τις επόμενες αγωνιστικές. Η ανάδειξη του τροπαιούχου θα γίνει με εφαρμογή της διαδικασίας Final-4. Η κλήρωση των πρώτων Φάσεων έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 27 Ιουλίου 2018. Στη Φάση αυτή συμμετέχουν τα 24 σωματεία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, χωρισμένα σε δύο Ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Στη Φάση αυτή συμμετέχουν τα 4 σωματεία της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που προκρίθηκαν από τις προηγούμενες αγωνιστικές, από κοινού με τα 12 σωματεία της Α1 Εθνικής.Το Final Four διεξήχθη στις 22 και 24 Μαρτίου 2019 στο Κλειστό Γυμναστήριο Κλαδισού των Χανίων. «Κύπελλο Ελλάδος Γυναικών 2018-2019» Αρχειοθετήθηκε 2018-10-05 στο Wayback Machine., αποτελέσματα στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. «Ειδική Προκήρυξη Κυπέλλου Ελλάδος Γυναικών 2018-2019», έγγραφο στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. (pdf)