Κάστρο της Κουβάνα

Το κάστρο Κουβάνα (桑名城, Kuwana-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην Κουβάνα, στο νομό Μίε της Ιαπωνίας. Στο τέλος της περιόδου Έντο, το κάστρο Κουβάνα ήταν η έδρα ενός κλάδου της φυλής Ματσουντάιρα, νταϊμιό του τομέα Κουβάνα. Το κάστρο ήταν επίσης γνωστό ως Όγκι-τζο (扇城) ή Ασάχι-τζο (旭城).

 Κατά την ύστερη περίοδο Χεϊάν και την περίοδο Μουρομάτσι, η περιοχή της σύγχρονης Κουβάνα ήταν γνωστή ως Τζουράκου-νο-τσου και ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στον κόλπο Ίσε, που ελεγχόταν από μια συντεχνία εμπόρων. Ο ποιητής Σότσο την περιέγραψε το 1515 ως μια μεγάλη πόλη με πάνω από χίλια σπίτια, ναούς και πανδοχεία. Το λιμάνι προστατεύονταν από τρεις οχυρώσεις, (Κάστρο Χιγκάσι, Κάστρο Νίσι, Κάστρο Μισάκι) που αποτελούσαν αυτό που ήταν γνωστό ως τα «Τρία Κάστρα της Κουβάνα». Κατά τη διάρκεια της περιόδου Σενγκόκου, η περιοχή τέθηκε υπό την επιρροή του κινήματος Ικκό-ίκκι με κέντρο τη Ναγκασίμα. Μετά την εξόντωση των Ικκό-ίκκι από τον Όντα Νομπουνάγκα, η περιοχή Κουβάνα δόθηκε στον στρατηγό του Τακιγκάβα Καζουμάσα. Μετά το θάνατο του Νομπουνάγκα, ο Τακιγκάβα αντιτάχθηκε στον Τογιοτόμι Χιντεγιόσι και έχασε τα εδάφη του. Για ένα διάστημα, ο Όντα Νομπουκάτσου κράτησε την περιοχή, αλλά εκδιώχθηκε από τον Χιντεγιόσι μετά τη μάχη της Ονταβάρα. Το 1595, ο Χιντεγιόσι ανέθεσε στον Ουτζιίε Γιουκιχίρο έναν τομέα 22.000 koku, αλλά τον απομάκρυνε ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου μετά τη μάχη της Σεκιγκαχάρα. Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου συνειδητοποίησε τη στρατηγική σημασία της Κουβάνα στον συνεχιζόμενο αγώνα ενάντια στη φυλή Τογιοτόμι στην Οσάκα λόγω της θέσης της στις εκβολές του ποταμού Ναγκάρα στη δυτική πλευρά της περιοχής δέλτα Ναγκασίμα, που σχηματίζεται από τον ποταμό Κίσο, τον ποταμό Ναγκάρα και τον ποταμό Ίμπι . Αυτό σήμαινε ότι όλοι οι ταξιδιώτες στον ζωτικής σημασίας αυτοκινητόδρομο Τοκάιντο, που συνδέει το Έντο με το Κιότο έπρεπε να περάσουν από την Κουβάνα, για να πάρουν μια βάρκα από το λιμάνι Κουβάνα στη χερσόνησο Ατσούμι στην επαρχία Οβάρι, καθώς δεν υπήρχαν γέφυρες. Ο Ιεγιάσου τοποθέτησε ξανά τον Χόντα Ταντακάτσου από το Κάστρο Οτάκι στην επαρχία Καζούσα στην Κουβάνα και τον διέταξε να κατασκευάσει μια μεγάλη οχύρωση στην όχθη του ποταμού σε αυτό, που ήταν περίπου η τοποθεσία του παλιού Κάστρου Χιγκάσι. Υπό τον Χόντα, το Κουβάνα-τζούκου αναπτύχθηκε ως μια ευημερούσα πόλη. Το κάστρο, που κατασκευάστηκε από τη Χόντα ήταν περίπου τριγωνικό, προστατευμένο στη μία πλευρά από τον ποταμό Κίσο. Εντός, η εσωτερική περίβολος του κάστρου ήταν ορθογώνια, διαστάσεων 150 επί 60 μέτρα, και περιείχε ένα εξαώροφο τένσου με τέσσερις στέγες, και τρία τριώροφα γιαγκούρα παρατηρητήρια σε κάθε γωνία. Μικρότεροι δευτερεύοντες και τριτογενείς περίβολοι περιέβαλλαν την εσωτερική περιοχή σχηματίζοντας μια ζώνη προστασίας για άμυνα και όχι μια οικιστική ζώνη όπως στα περισσότερα άλλα κάστρα. Το σύνολο περιβαλλόταν από χαμηλούς πέτρινους τοίχους και 24 διώροφα γιαγκούρα, 12 μονώροφα γιαγκούρα και 46 πύλες. Η δυτική περιοχή του κάστρου, από την οποία αναμενόταν οποιαδήποτε επίθεση, προστατεύτηκε περαιτέρω από μια υδάτινη τάφρο. Το 1616, οι Χόντα μεταφέρθηκαν στον τομέα Χιμέτζι και ο τομέας Κουβάνα τέθηκε υπό τον έλεγχο ενός κλάδου δόκιμων της φυλής Ματσουντάιρα, ο οποίος θα κυβερνούσε την Κουβάνα καθ' όλη τη διάρκεια της υπόλοιπης περιόδου Έντο. Το κάστρο κάηκε σε μια πυρκαγιά του 1701, η οποία επίσης κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της γύρω καστροπολιτείας. Το σογκουνάτο Τοκουγκάβα δεν έδωσε άδεια για την ανοικοδόμηση του τένσου και το υπόλοιπο κάστρο αποκαταστάθηκε σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Μπακουμάτσου, η Κουβάνα κυβερνήθηκε από τον Ματσουντάιρα Σανταάκι, βασικό υποστηρικτή της φυλής Τοκουγκάβα στον πόλεμο του Μπόσιν και μικρότερο αδελφό του Ματσουντάιρα Καταμόρι του τομέα Άιζου. Ωστόσο, εξαιτίας της απουσίας του ενώ πολεμούσε τη Συμμαχία Σάτσο στη βόρεια Ιαπωνία, το κάστρο παραδόθηκε στις αυτοκρατορικές δυνάμεις χωρίς μάχη. Πυρπολήθηκε από τα στρατεύματα της κυβέρνησης Μεϊτζί και μετά την αποκατάσταση Μεϊτζί, οι πέτρινοι τοίχοι του κατεδαφίστηκαν, για να αποτελέσουν μέρος του κυματοθραύστη στο λιμάνι Γιοκκάιτσι.Το 1928 ο εσωτερικός περίβολος και ένα τμήμα του δεύτερου περίβουλου Νι-νο-Μάρου με μερικά απομεινάρια πέτρινων τοίχων και τάφρων μετατράπηκαν σε δημόσιο πάρκο, το Πάρκο Κιούκα και τα ερείπια του κάστρου έγιναν ένας νομαρχιακός ιστορικός χώρος του Μίε το 1942. Οι σημερινές κατασκευές περιλαμβάνουν δύο ανακατασκευασμένα γιαγκούρα. Η τοποθεσία του κάστρου απέχει 20 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Κουβάνα. Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. σελίδες 144–145. ISBN 0-8048-1102-4. Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. σελ. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1. Mitchelhill, Jennifer (2004). Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokyo: Kodansha. σελ. 112 pages. ISBN 4-7700-2954-3. Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540-1640. Osprey Publishing. σελ. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kuwana Castle στο Wikimedia Commons