IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ταυτομέρεια

Η ταυτομέρεια είναι μια μη ειδική περίπτωση ισομέρειας, κατά την οποία το μόριο μιας χημικής ένωσης βρίσκεται σε εκατομμύρια μορφές (ταυτομερείς μορφές ή ταυτομερή) που μετατρέπονται ταχύτατα η μία στην άλλη με μετακίνηση ενός ατόμου ή μιας χαρακτηριστικής ομάδας μεταξύ δύο θέσεων, και ταυτόχρονη ανταλλαγή της θέσης ενός διπλού και ενός γειτονικού απλού δεσμού. Η συνηθέστερη περίπτωση ταυτομέρειας αφορά την μετακίνηση ενός πρωτονίου. Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται συχνά και ο πιο εξειδικευμένος όρος «πρωτοτροπία». Η γενική περίπτωση ταυτομέρειας μπορεί να αποδοθεί ως A–X–Y=Z ⇌ {\displaystyle \rightleftharpoons } X=Y–Z–A όπου το άτομο Α αλλάζει θέση σχηματίζοντας δεσμό είτε με το άτομο Χ είτε με το άτομο Ζ, ενώ ταυτόχρονα ο διπλός δεσμός μετατοπίζεται από μεταξύ των Υ και Ζ, στα Χ και Υ. Κύριο χαρακτηριστικό της ταυτομέρειας είναι ότι οι δύο μορφές αλληλομετατρέπονται τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα ώστε κατά κανόνα είναι αδύνατη η απομόνωση μιας από τις δύο.

 Η ταυτομέρεια απαντάται κυρίως στην οργανική χημεία. Μερικά από τα συνηθέστερα ζεύγη ταυτομερών είναι τα ακόλουθα: Από τις δύο ταυτομερείς μορφές η μία περιέχει μια ομάδα καρβονυλίου (κετόνη ή αλδεΰδη) με το πρωτόνιο που μετακινείται να βρίσκεται στο γειτονικό άτομο άνθρακα (H–C–C=O), και η άλλη μορφή είναι μια ενόλη, δηλαδή μια αλκοόλη με διπλό δεσμό στο άτομο άνθρακα που φιλοξενεί την υδροξυλομάδα (C=C–O–H). Για παράδειγμα, σε διάλυμα η ακετόνη βρίσκεται σε δύο ταχέως αλληλομετατρέψιμες μορφές, την κετονική (αριστερά) και την ενολική (δεξιά): Το γεγονός ότι οι δύο μορφές συνυπάρχουν και μετατρέπονται η μία στην άλλη συνεχώς, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βρίσκονται και σε ίσες ποσότητες. Το ποσοστό της κάθε μορφής σε διάλυμα που βρίσκεται σε κατάσταση χημικής ισορροπίας εξαρτάται από τη φύση της ένωσης, τη θερμοκρασία, τον διαλύτη και την οξύτητα του διαλύματος (pH). Η ταυτομέρεια εδώ λαμβάνει χώρα μεταξύ μιας ιμίνης και της ισομερούς μορφής στην οποία ο διπλός δεσμός άνθρακα–αζώτου έχει μετατοπισθεί στο γειτονικό άτομο άνθρακα με ταυτόχρονη πρωτονίωση του αζώτου (H–C–C=N ⇌ {\displaystyle \rightleftharpoons } C=C–N–H). Η μορφή αυτή ονομάζεται εναμίνη. Στην περίπτωση αυτή ένα πρωτόνιο μεταπηδά από το άτομο αζώτου στο καρβονύλιο της αμιδικής ομάδας ενός αμιδίου, μετατοπίζοντας τον διπλό δεσμό από τα άτομα C=Ο στα N=C (δηλαδή H–N–C=Ο ⇌ {\displaystyle \rightleftharpoons } N=C–O–H). Η ταυτομερής μορφή που προκύπτει ονομάζεται ιμίδιο. Μια παραλλαγή της ταυτομέρειας αμιδίου–ιμιδίου είναι η ταυτομέρεια μεταξύ ενός κυκλικού αμιδίου (λακτάμη) και της ιμιδικής του μορφής (λακτίμη), η οποία περιέχει ενδοκυκλικό διπλό δεσμό άνθρακα–αζώτου:
Ευφρόνιος

Ο Ευφρόνιος είναι ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της πρώιμης ερυθρόμορφης αγγειογραφίας στην Αττική. Το ζωγραφικό του έργο χρονολογείται μεταξύ 520 και 505 π.Χ., στην περίοδο που είναι γνωστή ως Πρώιμος Αρχαϊκός Ερυθρόμορφος Ρυθμός. Φαίνεται όμως πως κατά την περίοδο της ωριμότητάς του ο Ευφρόνιος στράφηκε προς άλλες ειδικότητες στο πλαίσιο της κεραμικής.

 Ο Ευφρόνιος είναι ο εμπνευστής της τεχνοτροπίας των λεγόμενων Πρωτοπόρων στην αττική αγγειογραφία. Με αυτή την εργαστηριακή ομάδα, που άκμασε το τελευταίο τέταρτο του 6ου αι. π.Χ., συνδέονται σημαντικές εξελίξεις στην αρχαία ελληνική ζωγραφική. Οι Πρωτοπόροι ήταν οι πρώτοι αγγειογράφοι που απέδωσαν το ανθρώπινο σώμα σε διάφορες στάσεις ακολουθώντας ρεύματα που επικρατούσαν την ίδια εποχή στη γλυπτική. Ο Ευφρόνιος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τη λεπτομερή απόδοση της μυολογίας στα σώματα που ζωγράφιζε και η αγάπη του για τη λεπτομέρεια έφτανε μέχρι την απόδοση των βλεφάρων στα μάτια των μορφών του. Εισήγαγε νέα εικονογραφικά θέματα, όπως η μεταφορά του Σαρπηδόνα από το φτερωτό Ύπνο και το Θάνατο ή η πάλη του Ηρακλή με τον Ανταίο. Ένα άλλο στοιχείο που τον ξεχώριζε από τους άλλους Πρωτοπόρους είναι ότι προτιμούσε να ζωγραφίζει μεγάλα αγγεία, συνήθως καλυκωτούς κρατήρες. Η λεπτουργική διάθεση του Ευφρονίου εκφράζεται και στα δευτερεύοντα φυτικά κοσμήματα, τα τελευταία που δέχτηκαν τη νέα τεχνική του ερυθρόμορφου ρυθμού. Ο Ευφρόνιος ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά όσο λίγοι αγγειογράφοι ως την εποχή του και τα επεξεργαζόταν με την ερυθρόμορφη τεχνική. Ένα από τα χαρακτηριστικότερα φυτικά μοτίβα του, που βοηθά και στην απόδοση ανυπόγραφων έργων, είναι η αλυσίδα λωτών με αιχμηρά, γωνιώδη σέπαλα, λεπιδόσχημο κεντρικό πέταλο και δύο μικρά ανθέμια στη θέση των άλλων πετάλων. Στην αρχαία ελληνική αγγειογραφία είναι συχνές οι επιγραφές «καλών», δηλ. επιγραφές που επαινούν νεαρούς ευγενείς. Ο Ευφρόνιος επαινούσε σε έργα του τον «καλό» Λέαγρο, που φαίνεται πως υπήρξε εραστής του. Μια σκηνή σε ψυκτήρα, που δείχνει δύο νέους να ερωτοτροπούν, φέρει τις επεξηγηματικές επιγραφές του Ευφρονίου και του Λεάγρου. Το όνομά του Ευφρονίου συνοδεύει στα πρωιμότερα αγγεία το ρήμα «έγραψεν», που δηλώνει τον αγγειογράφο, και στα υστερότερα το «εποίησεν», που σημαίνει πιθανότατα ότι ο Ευφρόνιος στράφηκε κάποια στιγμή της καριέρας του από την αγγειογραφία στην αγγειοπλαστική. Στα αγγεία που υπογράφει με το «εποίησεν» εμφανίζονται ως αγγειογράφοι ο Ονήσιμος, ο Ζωγράφος του Αντιφώντος, ο Ζωγράφος του Χυτηρίου, ο Ζωγράφος του Τριπτόλεμου, ο Ζωγράφος του Πιστόξενου και ο Ζωγράφος της Πενθεσίλειας. Μια άλλη δυνατή ερμηνεία της αλλαγής της υπογραφής είναι ότι ο Ευφρόνιος έγινε ιδιοκτήτης του εργαστηρίου όπου εργαζόταν, και το «εποίησεν» ήταν ένα είδος εμπορικού σήματος αυτού του εργαστηρίου, όχι η υπογραφή του αγγειοπλάστη. Έργα του Ευφρονίου Ευφρόνιος
Κάρλος Γκράσα

Ο Κάρλος Γκράσα (Carlos Alberto Monteiro Dias da Graça, 22 Δεκεμβρίου 1931 – 17 Απριλίου 2013 ) ήταν πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Διετέλεσε πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας από το 1994 ως το 1995.

 Ο Γκράσα διορίστηκε πρωθυπουργός στις 25 Οκτωβρίου 1994 και ανατράπηκε με βραχύβιο πραξικόπημα στις 15 Αυγούστου 1995. Η εκλεγμένη κυβέρνηση αποκαταστάθηκε στην εξουσία στις 21 Αυγούστου 1995 και παρέμεινε πρωθυπουργός ως τις 31 Δεκεμβρίου 1995. Κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές το 1996 αλλά ήρθε τελευταίος συγκεντρώνοντας μόνο το 5,4% των ψήφων. Ήταν μέλος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε/Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (MLSTP/PSD). Προτού γίνει πρωθυπουργός, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 1988 ως το 1990. Εξελέγη πρόεδρος της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων και στο τέλος της θητείας του το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό ζωή του πολιτικού κόμματος. Εξέδωσε διάφορα έργα, όπως: Δοκίμιο για την ανθρώπινη κατάσταση (2004, με την επιμέλεια του Ινστιτούτου για τη Δημοκρατία και για την Ανάπτυξη) Ο πολιτικός Ιωάννης Παύλος Β΄, ο ρόλος του στην πτώση του κομμουνισμού (2006, επιμ. της UNEAS-Εθνικής Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών) Τσε Γκεβάρα: ο μυθικός χαρακτήρας, τεύχος IDD και Αυτοβιογραφία Πολιτικά απομνημονεύματα των εθνικιστών του Σάο Τομέ Sui Generis (επιμ. έκδοσης UNEAS) Πέθανε το 2013 σε ηλικία 81 ετών.
Μερς Ελ Κεμπίρ

Το/Η Μερς Ελ Κεμπίρ (Mers-el-Kébir) ( Αραβικά : المرسى الكبير , = «ο μέγας λιμένας») είναι παράλια πόλη - λιμένας, ακρωτήριο και όρμος της βορειοδυτικής Αλγερίας, κοντά στο Οράν. Στους ναυτικούς είναι περισσότερο γνωστός ως Αλ-Μάρσα Αλ-Καμπίρ, ή και απλούστερα Μάρσα Καμπίρ.

 Βρίσκεται στο δυτικό μυχό του όρμου του Οράν, 7 χιλιόμετρα δυτικά της ομώνυμης πόλης, αποτελώντας επιμέρους εσωτερικό όρμο νότια του προς ανατολή εκτεινόμενου ακρωτηρίου επί του οποίου υφίσταται παλαιό φρούριο. Δύο τεράστιοι λιμενοβραχίονες - κυματοθραύστες προστατεύουν τον λιμένα της από τους Β και ΒΑ. ανέμους καθιστώντας τον από τους ασφαλέστερους της Μεσογείου, αλλά και σπουδαία ναυτική βάση. Σήμερα η πόλη καταλαμβάνει έκταση περίπου 11 τ.χλμ.. και ο πληθυσμός της το 2010 αριθμούσε 18.000 κατοίκους. Διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Άιν Ελ Τουρκ του νομού Οράν της Αλγερίας. Η πόλη περιλαμβάνει πέντε συνοικίες, την παλιά πόλη, του Αγίου Ανδρέα, του Αγίου Μιχαήλ, της Μόνα Λίζας και την παρακείμενη Νέγκρο (χωριό). Στην αρχαιότητα αποτελούσε ρωμαϊκή πόλη, με την ονομασία Magnus Portus. Αργότερα περιήλθε στο αραβικό χαλιφάτο Αλμουαχεντίν, για να καταλήξει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και να καταστεί κέντρο Βερβέρων πειρατών. Το 1509 κατελήφθη επίσημα από τους Ισπανούς όπου και έφερε το όνομα Μεζαλκιβίρ. Υπό ισπανική κατοχή παρέμεινε δύο αιώνες όταν το 1708 κατελήφθη από τους Τούρκους. Τελικά το 1732 το ανακατέλαβαν οι Ισπανοί μαζί με την πόλη του Οράν και το 1792 ο Βασιλεύς Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας πούλησε και τις δύο αυτές πόλεις στον Μπέη του Αλγερίου. Το 1830 περιήλθε στους Γάλλους οι οποίοι διευρύνοντας και καθιστώντας τον λιμένα ναυτική βάση ανεγείροντας σ΄ αυτόν, το 1868, τον περιώνυμο Φάρο Αγίου Ανδρέα - Μερς Ελ Κεμπίρ, ανέπτυξαν την νέα πόλη νοτιότερα της παλαιάς, που μετονόμασαν σε "Σεν Αντρέ ντε Μερς Ελ Κεμπίρ" και που διατήρησαν μέχρι της ανεξαρτησίας της Αλγερίας, ενώ την ναυτική τους βάση εγκατέλειψαν πέντε χρόνια αργότερα, το 1967. 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, μετά τη μερική κατάληψη της Γαλλίας και τη σύναψη συνθηκολόγησης με τους Γερμανούς, φοβούμενοι οι Βρετανοί τυχόν παράδοση του γαλλικού στόλου στους Γερμανούς, στις 3 Ιουλίου του 1940 βομβάρδισαν αιφνίδια την μοίρα του γαλλικού στόλου που είχε καταφύγει στον λιμένα αυτόν, χάνοντας την ζωή τους 1297 Γάλλοι. Από την επίθεση και καταστροφή αυτή, που χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη παράνοια του πολέμου μεταξύ συμμάχων, έγινε το Μερς Ελ Κεμπίρ περισσότερο γνωστό. Σημειώνεται ότι στην επίθεση αυτή τα γαλλικά πλοία ήταν πρυμνοδετημένα και εκτός επιχειρησιακής ετοιμότητας. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ. 660. Τα μεγάλα ιστορικά αινίγματα της εποχής μας, τόμος 9, «Η τραγωδία του Γαλλικού στόλου», σελ. 68 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mers El Kebir στο Wikimedia Commons
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98 ήταν η 59η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 9η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1998-99.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1998-1999.Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 1998. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ). Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1996-97, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1997-98 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1996-97 ΑΕΛ, Ευαγόρας Πάφου και Εθνικός Άσσιας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Άρης Λεμεσού, ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1997-98. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1Επειδή το Κύπελλο Κύπρου 1997-98 κατέκτησε η πρωταθλήτρια Ανόρθωση, η οποία είχε εξασφαλίσει συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99 μέσω της κατάκτησης του πρωταθλήματος, στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1998-99 συμμετείχε ο φιναλίστ του κυπέλλου, Απόλλων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1997/98 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Α΄ κατηγορία». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 16. 11 Μαΐου 1998. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 142. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 314. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Αλεξάνδρα του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν

Η Αλεξάνδρα του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν (Alexandra zu Ysenburg und Büdingen, 23 Οκτωβρίου 1937 - 1 Ιουνίου 2015) ήταν Γερμανίδα πολιτικός, φιλάνθρωπος και κόρη του Όθωνα Φρειδερίκου Γ΄ του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν στο Βέχτερσμπαχ. Υπήρξε βουλευτής που εκπροσωπούσε την περιοχή Νίντεραντ της Φρανκφούρτης στο Δημοτικό Συμβούλιο της Φρανκφούρτης. Ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.

 Η Αλεξάνδρα Σοφία Καικιλία Άννα Μαρία Φρειδερίκη Μπενίγκνα Δωροθέα γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1937 στη Φραγκφούρτη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Όθωνα Φρειδερίκου Γ΄ του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν στο Βέχτερσμπαχ και της Φελισίτας Ρόις του Κέστριτς.Στις 20 Σεπτεμβρίου 1960 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Γουέλφο Ερρίκο του Αννόβερου στο Μπύντινγκεν και την επόμενη ημέρα έγινε και ο θρησκευτικός τους γάμος στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Μπύντινγκεν. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Η Αλεξάνδρα εκπροσωπούσε το Νίντεραντ, περιφέρεια της Φρανκφούρτης στο Δημοτικό Συμβούλιο της Φρανκφούρτης από το 1980. Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Αναψυχής. Πέθανε την 1η Ιουνίου 2015 στη Φραγκφούρτη σε ηλικία 77 ετών. 23 Οκτωβρίου 1937 - 20 Σεπτεμβρίου 1960: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν 20 Σεπτεμβρίου 1960 - 1 Ιουνίου 2015: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Γουέλφου Ερρίκου του Αννόβερου Christian Democratic Union (CDU) Profile on Alexandra Prinzessin von Hannover Αρχειοθετήθηκε 2011-09-12 στο Wayback Machine. Frankfurter Allgemeine Zeitung Article on Alexandra Prinzessin von Hannover
244 Σίτα

Η Σίτα (Sita) είναι αστεροειδής στο εσώτατο όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη. Η Σίτα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

 Η μέση διάμετρος της Σίτας εκτιμάται σε 11 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,194. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σίτα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της είναι περίπου 89 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά στο περιήλιο, υποθέτοντας μία σχετικώς γρήγορη περιστροφή, μπορεί να φθάσει και τους +6 βαθμούς. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ντέιβι Μπόι Σμιθ

Ο Ντέιβιντ Σμιθ (David Smith, 27 Νοεμβρίου 1962 - 18 Μαΐου 2002) ήταν Βρετανός παλαιστής, γνωστός στα ρινγκ ως «Ντέιβι Μπόι Σμιθ» και «Μπρίτις Μπούλντογκ». Έγινε γνωστός, για τη πορεία του στο World Wrestling Federation και στο World Championship Wrestling.

 Ο Ντέιβιντ Σμιθ εκπαιδεύτηκε στην Αγγλία το 1978 και συνέχισε στο καναδικό Stampede Wrestling, όπου τον εκπαίδευσε ο Στου Χαρτ. Ο Σμιθ έδωσε αγώνες στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία, μέχρι που έφθασε στην Βόρεια Αμερική. Στη πορεία του, άλλαξε αρκετές φορές εταιρεία, μεταξύ των World Wrestling Federation και World Championship Wrestling. Στο World Wrestling Federation (τώρα WWE) όπου έμεινε και τα περισσότερα χρόνια, πήρε όλα τα πρωταθλήματα εκτός απο το σημαντικότερο, το Πρωτάθλημα WWE. Εκτός απο το ατομικό, κατάφερε να διακριθεί και στο ομαδικό επίπεδο, κατακτώντας το Παγκόσμιο Ομαδικό τίτλο, μαζί με τον Ντάιναμαϊτ Κιντ και αργότερα με τον μπατζανάκη του, τον Όουεν Χαρτ. Το WWE τον περιγράφει ως έναν απο τους πιο εντυπωσιακούς αθλητές στην ιστορία του. Ο Ντέιβιντ Σμιθ μαζί με την Νταιάνα, απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χάρι και τη Τζόρτζια. Η Νταιάνα είναι μέλος της γνωστής οικογένειας, στη πάλη, την οικογένεια Χαρτ. Το 2000, το ζευγάρι χώρισε και μετά απο δύο χρόνια, ο Σμιθ απεβίωσε. Η νεκροψία έδειξε πως ο θάνατος του παλαιστή, προήλθε απο χρήση αναβολικών και ναρκωτικών ουσιών. Πριν πεθάνει, ο Ντέιβιντ Σμιθ άρχισε να προπονείται με σκοπό να ξεκινήσει ξανά τη καριέρα του και μια εβδομάδα πριν το θάνατο του, συμμάχησε σε διάφορους ομαδικούς αγώνες με τον υιό του, Χάρι. Προφίλ στο OWoW.com
Θηρεσία Κουνιγούνδη Σομπιέσκα

Η Θηρεσία Κυνεγόνδη (πολων. Teresa Kunegunda Sobieska, 4 Μαρτίου 1676 - 10 Μαρτίου 1730) από τον Οίκο των Σομπιέσκι ήταν Πριγκίπισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας, Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, και της Μαρίας Καζιμίρας Λουίζας ντε Λα Γκρανζ, κόρης του Ερρίκου Αλβέρτου, Μαρκήσιου του Αρκιάν. Παντρεύτηκε το 1695 τον Μαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας και είχε τέκνα: θνησιγενές 1695. Μαρία Άννα Καρολίνα 1696-1750, μοναχή. Κάρολος Ζ΄ 1697-1745, Εκλέκτορας της Βαυαρίας και Βασιλιάς της Γερμανίας. Φίλιππος Μαυρίκιος Μαρία 1698-1719, Επίσκοπος Παντερμπόρν και Μύνστερ. Φερδινάνδος Μαρία Ιννοκέντιος 1699-1738, Στρατηγός της Αυστρίας. Κλήμης Αύγουστος 1700-1761, Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Τευτονικού Τάγματος, Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, Επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ, Παντερμπόρν, Οσναμπρύκ, Χίλντεσχαϊμ, Μύνστερ. Γουλιέλμος 1701-1704. Άλοϊσιος Ιωάννης Αδόλφος 1702-1705. Ιωάννης Θεόδωρος 1703-1763, Καρδινάλιος, Πρίγκιπας-Επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ, Φράιζινγκ, Λιέγης. Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ Θωμάς 1704-1709. Teresa Kunegunda Sobieska at the Wilanów Palace Museum Teresa Kunegunda Sobieska in Venice at the Wilanów Palace Museum
Έθελβαλντ Μόλλ της Νορθουμβρίας

Ο Έθελβαλντ Μόλλ της Νορθουμβρίας, σφετεριστής βασιλιάς της Νορθουμβρίας (759-765), κατέλαβε βίαια τον θρόνο από τον νόμιμο βασιλιά Oσούλφ της Νορθουμβρίας γιο του Έαντμπερτ της Νορθουμβρίας ο οποίος είχε παραιτηθεί υπέρ του γιου του προκειμένου να αποσυρθεί στο μοναστήρι της Γιορκ. Η καταγωγή του και το γενεαλογικό του δέντρο είναι άγνωστα δεν ήταν σίγουρα απόγονος του Ίδα της Βερνικίας, πιθανότατα να ανήκε στον βασιλικό Οίκο της Ντέιρα ή σε κάποια άλλη ισχυρή οικογένεια ευγενών. Τα πρώτα χρόνια αντιμετώπισε την εξέγερση του Οσουίν αδελφού του προκατόχου του Οσούλφ, την αντιμετώπισε επιτυχώς και ο ίδιος ο Οσουίν δολοφονήθηκε (761). Η πολιτική ομάδα των Ουτεναγκεμό τον ανέτρεψε από τον θρόνο (765) και τον αντικατέστησε με τον Άλρεντ της Νορθουμβρίας έναν ευγενή των προηγούμενων βασιλέων, ο ίδιος ο Έθελβαλντ Μόλλ μετά την ανατροπή του αποσύρθηκε σε μοναστήρι μέχρι το τέλος της ζωής του. Ταυτίζεται με τον πατρίκιο Μολλ στον οποίο ο βασιλιάς Έαντμπερτ και ο αδελφός του Έκγκμπερτ της Γιορκ είχαν παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις γης στη σημερινή Γιορκσάιρ, ανήκαν στον αδελφό του Μόλλ ηγούμενο Φόρθρεντ.

 Στις 24 Ιουλίου 759 ο Οσούλφ δολοφονήθηκε από μέλη του οίκου του, η πράξη ήταν "έγκλημα στο οποίο ο Έθελβαλντ ήταν άμεσα εμπλεκόμενος". Ο Έθελβαλντ στέφθηκε βασιλιάς στην συνέχεια στις 5 Αυγούστου 759. Η βασιλεία του συνάντησε πολλές αντιδράσεις, ο Βέδας στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία" αναφέρει την εξέγερση και τον θάνατο ενός ευγενούς με το όνομα Οσουίν ο οποίος πιθανότατα ήταν αδελφός του βασιλιά Οσούλφ (761). Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό και ο Συμεών του Ντάρχαμ αναφέρουν αντίστοιχα ότι ο Οσουίν ήταν ένας "σημαντικός βασιλικός ευγενής" που σκοτώθηκε σε εξέγερση εναντίον του Έθελβαλντ Μόλλ στις 6 Αυγούστου 761. Ο Έθελβαλντ Μόλλ εκθρονίστηκε από ένα συμβούλιο ευγενών στο Πίνκαχιλ τοποθεσία που έγιναν αργότερα δυο μεγάλα εκκλησιαστικά συμβούλια της Νορθουμβρίας, σύμφωνα με τα Ιρλανδικά Χρονικά κουρεύτηκε.Διάδοχος του ήταν ο Άλρεντ της Νορθουμβρίας γαμπρός του Έαντμπερτ. Ο Έθελβαλντ παντρεύτηκε την Έθελθριθ, ο γάμος τους καταγράφεται στο Κέττερινγκ από τον Συμεών του Νταρχάμ (762). Απέκτησαν τουλάχιστον έναν γιο τον μετέπειτα Έθελρεντ Α΄ της Νορθουμβρίας, ο Μόλλ ο οποίος δολοφονήθηκε υπό τις διαταγές του Έαρντγουλφ της Νορθουμβρίας (799) ήταν ευγενής του Έθελβαλντ Μόλλ. Anonymous; Whitley Stokes, editor (1895–1897). "The Annals of Tigernach". Revue Celtique 16-18. Retrieved 2007-01-27. D.P. Kirby, The Earliest English Kings. London: Unwin Hyman, 1991. John Marsden, Northanhymbre Saga: The History of the Anglo-Saxon Kings of Northumbria. London: Cathie, 1992. Symeon of Durham; J. Stevenson, translator (1855). The Historical Works of Simeon of Durham. Church Historians of England, volume III, part II. Seeley's. Retrieved 2007-01-27. Ann Williams, Kingship and Government in Pre-Conquest England, c. 500–1066. Basingstoke: Macmillan, 1999. Barbara Yorke, Kings and Kingdoms in Early Anglo-Saxon England. London: Seaby, 1990. Μόλλ1 Μόλλ2 Έθελβαλντ Μόλλ
Διερμηνέας γραμμής εντολών

Ένας διερμηνέας γραμμής εντολών (Command line Interpreter) ή κέλυφος γραμμής εντολών είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή το οποίο διαβάζει γραμμές κειμένου από τον χρήστη και τα διερμηνεύει προς τον αντίστοιχο λειτουργικό σύστημα ή γλώσσα προγραμματισμού.

 Ο διερμηνέας γραμμής εντολών δίνει στον χρήστη την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει διάφορες εντολές με πολύ αποτελεσματικό (και συχνά λιτό) τρόπο. Απαιτείται από τον χρήστη να γνωρίζει τα ονόματα των εντολών και τις (αν παίρνει) παραμέτρους της κάθε εντολής, και την σύνταξη της γλώσσας την οποία ο χρήστης χρησιμοποιεί. Από το 1960 και μετά, η αλληλεπίδραση του χρήστη με τους υπολογιστές γινόταν κατά κύριο λόγο μέσω της διεπαφής γραμμής εντολών. Στην δεκαετία του 1970 άρχισε η έρευνα για την ανάπτυξη γραφικού περιβάλλοντος χρήστη (GUI) όπου όλες οι λειτουργίες θα γινόταν μέσω γραφικού περιβάλλοντος σε αντίθεση με την διεπαφή γραμμής εντολών που χρησιμοποιείται κείμενο. Μετά από αυτό το GUI είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος επικοινωνίας με τον υπολογιστή. Παρόλα αυτά η γραμμή εντολών χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένες περιπτώσεις όπου παρέχει ευελιξία έναντι του γραφικού περιβάλλοντος. bash Κέλυφος Bourne csh ksh (Korn Shell) tcsh zsh Γραμμή εντολών Windows PowerShell Κέλυφος (υπολογιστές) A Brief History of User Interfaces: Command-Line Interfaces, μια σύντομη ιστορία της γραμμής εντολών (Αγγλικά) Σύντομη αναφορά στα κελύφη στο ελληνικό εγχειρίδιο του FreeBSD
Δεκάγραμμα

Στη γεωμετρία, το δεκάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο που έχει δέκα πλευρές. Υπάρχει μόνο ένα κανονικό δεκάγραμμα, που περιέχει τις κορυφές ενός κανονικού δεκαγώνου, αλλά συνδέεται σε κάθε τρίτο σημείο. Επισημαίνεται με το σύμβολο Schläfli {10/3}.Η λέξη δεκάγραμμα συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα δέκα- με το επίθεμα -γραμμή.

 Για ένα κανονικό δεκάγραμμα με μήκος ακμής την μονάδα, οι αναλογίες των σημείων διέλευσης σε κάθε ακμή είναι όπως φαίνεται παρακάτω: Ένα κανονικό δεκάγραμμα είναι ένα δεκάπλευρο πολύγραμμα, που επισημαίνεται με το σύμβολο Schläfli {10/n}, και περιέχει τις κορυφές ενός κανονικού δεκαγώνου. Μόνο ένα από τα πολυγράμματα αυτά, το {10/3}, έχει τη μορφή κανονικού αστεροειδούς πολυγώνου, αλλά υπάρχουν ακόμα τρία πολυγράμματα δέκα κορυφών, τα οποία μπορούν να ερμηνευθούν ως κανονικές ενώσεις: {10/5} είναι μια ένωση από πέντε εκφυλισμένα δίγωνα 5{2} {10/4} είναι μια ένωση από δύο πενταγράμματα 2{5/2} {10/2} είναι μια ένωση από δύο πεντάγωνα 2{5}.Με βαθύτερες περικοπές του κανονικού πενταγώνου και του πενταγράμμου μπορεί να παραχθούν ενδιάμεσες μορφές αστεροειδών πολυγώνων με δέκα ισαπέχουσες κορυφές και δύο μήκη ακμών που παραμένουν ισογώνιες (ανά δύο οι κορυφές μπορούν να μετατραπούν η μία στην άλλη με τη συμμετρία του σχήματος). Τα δεκαγράμματα έχουν χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα διακοσμητικά μοτίβα στις πλάκες girih της ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Weisstein, Eric W., "Decagram" από το MathWorld.
Ελένη Βιτάλη

Η Ελένη Βιτάλη (πραγματικό όνομα: Ελένη Λαβίδα) (Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και ερμηνεύτρια της δημοτικής, λαϊκής και ελαφρολαϊκής μουσικής. Είναι μια από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες του χώρου.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 19 Σεπτεμβρίου του 1954 μέσα σε μουσική οικογένεια και μεγάλωσε ταξιδεύοντας από παιδί σε όλη την επικράτεια. Η οικογένειά της είναι ρομά καταγωγής. Ο πατέρας της Τάκης (Δημήτρης) Λαβίδας έπαιζε σαντούρι και η μητέρα της Λούση (Χαρίκλεια) Καραγεωργίου ήταν τραγουδίστρια σε πανηγύρια. Έτσι, από μικρή μπαίνει και η ίδια στο χώρο των πανηγυριών, παρέα με τσιγγάνους μουσικούς και δημοτικούς οργανοπαίκτες. Αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 το μπουζούκι είχε αρχίσει να διαδέχεται το σαντούρι. Συνέπεια αυτών είναι η πολυσχιδής μουσική προσωπικότητα που είχε όταν αποφάσισε να λάβει μέρος στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης (με το τραγούδι Χωρίς δεκάρα) και να μπει στο χώρο της δισκογραφίας. Κάνει την πρώτη δισκογραφική της εμφάνιση το 1973, στο πλευρό της Σωτηρίας Μπέλλου («Δεν περισσεύει υπομονή» Α. Κουνάδη-Β. Γκούφα), και με το «Αϊ γαρούφαλό μου» ως καθοριστικό στοιχείο στην ταυτότητά της (και την παράλληλη συμμετοχή στο Φεστιβάλ με τον «Μανωλιό») γίνεται αμέσως γνωστή. Με το ξεκίνημά της, η Βιτάλη φανερώνει το βασικό χαρακτηριστικό, που θα καθορίσει, εξ αρχής, την πορεία της: την συνύπαρξη εντός της, δύο κόσμων, συμπληρωματικών αλλά και συχνά αντιφατικών. Χαρακτηριστική είναι η μεγάλη έκταση και η χροιά της φωνής της. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, δραστηριοποιείται στο λαϊκό τραγούδι συνεργαζόμενη με τους καλύτερους του είδους (Χρήστος Νικολόπουλος, Τ. Σούκας κ.ά.). Ταυτόχρονα συμμετέχει σε δουλειές έντεχνων συνθετών (Μίκης Θεοδωράκης, Σταμάτης Σπανουδάκης, Νότης Μαυρουδής, Σπύρος Σαμοΐλης, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Ανδρέου, Αντώνης Μιτζέλος, Σταμάτης Κραουνάκης, Γιώργος Σταυριανός, Νίκος Πορτοκάλογλου κ.ά.) και ηχογραφεί επανεκτελέσεις ρεμπέτικων, παλιών λαϊκών και δημοτικών. Το 1989 ηχογραφεί το «Απέναντι Μπαλκόνι» και το 1993 το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» σε δικούς της στίχους και μουσική μπαίνοντας σε μια περίοδο ωριμότητας, που εν έτει 2000 με το άλμπουμ «Προσκήνιο» ανακεφαλαιώνεται. Έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ από τα πρώτα χρόνια της πορείας της κάνει συναυλίες στο εξωτερικό τραγουδώντας για τον απόδημο ελληνισμό. Το 1975 παντρεύτηκε το μουσικό Βαγγέλη Ξύδη και το 1976 γέννησε τον γιο τους Νίκο Ξύδη, γνωστό τραγουδοποιό και παραγωγό της ελληνικής μουσικής και δισκογραφίας. Το τραγούδι της με τίτλο "Κλαίει μια καρδιά" ντύνει τους τίτλους αρχής της σειράς Δίδυμα Φεγγάρια του ANT1. Τάκης Καλογερόπουλος, «Βιτάλη Ελένη (Λαβίδα)», στο Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής, τομ.1, εκδ.Γιαλλελή, Αθήνα, 1998, σελ.371 ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Σανταλάρης

Ο Σανταλάρης είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. Σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας «Sandalaris». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Βίβιαν Κάμπελ

Ο Βίβιαν Κάμπελ (αγγλ. Vivian Patrick Campbell) είναι Βορειοιρλανδός κιθαρίστας, γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα των Dio, Def Leppard και τους αναδημιουργημένους Thin Lizzy.

 Ο Κάμπελ γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1962 στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας και μαθήτευσε στο καθολικό σχολείο του Ράθμορ. Σε ηλικία δώδεκα ετών ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και στα δεκαπέντε του εντάχθηκε στο συγκρότημα των Sweet Savage, ηχογραφώντας δύο σινγκλ, το "Take No Prisoners / Killing Time" και μία διασκευή στο "Whiskey in the Jar" των Thin Lizzy. Το τραγούδι "Killing Time" διασκευάστηκε το 1991 από τους Metallica και κυκλοφόρησε στη δεύτερη πλευρά του σινγκλ "The Unforgiven" από το δίσκο "Black Album". To 1983, ο Κάμπελ αποχώρησε από τους Sweet Savage για ενταχθεί στο νεοσύστατο συγκρότημα του πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Ρόνι Τζέιμς Ντίο. Με τους Dio ηχογράφησε το πλατινένιο άλμπουμ "Holy Diver" το 1983 και περιόδευσε μαζί τους σε όλο κόσμο. Ακολούθησαν οι δίσκοι "The Last in Line" (1984), "Sacred Heart" (1985) και το ζωντανά ηχογραφημένο "Intermission" το 1986. Ο Κάμπελ αποχώρησε από τους Dio λόγω διαφορών που είχε με τον Ντίο πάνω στην αλλαγή του μουσικού ύφους του συγκροτήματος και εντάχθηκε στους Whitesnake αντικαθιστώντας τον Τζον Σάικς. Μαζί τους περιόδευσε σε όλο τον κόσμο για την προώθηση του δίσκου "1987" αλλά μετά το πέρας της περιοδείας, απολύθηκε. Το 1992 έγινε μέλος των Def Leppard αντικαθιστώντας τον αποθανόντα Στηβ Κλαρκ. Μαζί τους ηχογράφησε τα άλμπουμ "Slang" (1996), "Euphoria" (1999), "X" (2002), "Yeah!" (2006), "Songs from the Sparkle Lounge" (2008) και το ζωντανά ηχογραφημένο "Mirrorball: Live & More" (2011). To 2005, κυκλοφόρησε το προσωπικό του άλμπουμ "Two Sides of If" και το Μάιο του 2011 επανήλθε με το τραγούδι "Seems So Real". Στα τέλη του 2009, έγινε μέλος των Thin Lizzy και μέσα στο 2010 περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο. Vivian Campbell - All Music Guide Vivian Campbell's Page - Def Leppard - Tripod Vivian Campbell Biography - Full in Bloom Music Vivian Campbell - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα

Η Χασεκί Σαλιχά Ντιλασούμπ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:صالحة دل آشوب سلطان) (Σέρβικα: Султанија Салиха Дилашуб), Τούρκικα: Haseki Saliha Dilaşub Valide Sultan, 1627 - 4 Δεκεμβρίου 1689) ήταν μια μια από τις Χασεκί Σουλτάν και η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ και μητέρα του σουλτάνου της Σουλεϊμάν Β΄ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Haseki Saliha Dilaşub Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Γεννήθηκε περίπου το 1627 ως Χριστιανή Ορθόδοξη με το όνομα Καταρίνα (Αικατερίνη), στην περιοχή της Σερβίας (το σημερινό Κόσοβο ή το Μαυροβούνιο) και στη συνέχεια, μετά τη σύλληψή της από τους Οθωμανούς ως σκλάβα, εξισλαμίστηκε. Στις 15 Απριλίου 1642 σε ηλικία 15 ετών γέννησε τον μοναδικό γιο της, Σουλεϊμάν Β΄, που ήταν νεότερος αδελφός του Μωάμεθ Δ΄. Ο Μωάμεθ ήταν γιος της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν. Έγινε παλλακίδα του Σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄, καθώς και Βαλιντέ Σουλτάν του γιου τους Σουλεϊμάν Β΄. Σε κάποιες οθωμανικές πηγές αποκαλείται ως Ασούμπ, και ήταν η πρώτη φαβορί του Σουλτάνου Ιμπραήμ πριν από την είσοδο της Χιουμασάχ Σουλτάν στο χαρέμι. Η Σαλιχά έχει περιγραφεί ως μια απλή εγκάρδια γυναίκα. Μετά την εκθρόνιση και το θάνατο του σουλτάνου Ιμπραήμ η Σαλιχά μαζί με τις άλλες συζύγους και τα άλλα μέλη που περιέβαλαν τον Ιμπραήμ στάλθηκαν στο παλιό παλάτι. Η πρώτη σύζυγος του Ιμπραήμ Α΄, Τουρχάν παρέμεινε στο παλάτι Τοπ Καπί ως Βαλιντέ Σουλτάν, εφόσον ο γιος της, Μωάμεθ Δ΄, διαδέχτηκε τον πατέρα του ως Σουλτάνος. Ήλπιζε ότι η σύγκρουση της πρώτης συζύγου του Ιμπραήμ, Τουρχάν και της μητέρας του Ιμπραήμ, Κιοσέμ Σουλτάν θα άλλαζε την τύχη της στο ότι θα γινόταν Βαλιντέ Σουλτάν. Η Κιοσέμ Σουλτάν σκόπευε να σκοτώσει την Τουρχάν και να δηλητηριάσει τον εγγονό της Μωάμεθ με την βοήθεια των Γενίτσαρων και να ανεβάσει στον θρόνο τον Ηγεμόνα Σουλεϊμάν, γιο της Σαλιχά. Το σχέδιο αυτό αποσκοπούσε στην αντικατάσταση της Τουρχάν από την Σαλιχά γιατί η Σαλιχά ήταν πιο εύκολα ελεγχόμενη. Ωστόσο, μία δούλα από το χαρέμι προειδοποίησε την Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν η οποία κατάφερε να στραγγαλίσει την Κιοσέμ Σουλτάν με τη βοήθεια των ευνούχων στο χαρέμι. Αυτό έφερε στη Σαλιχά 39 χρόνια φυλάκισης στο Παλαιό Παλάτι. Η Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν, σύζυγος του Μωάμεθ Δ΄, γιου της Τουρχάν, επιχείρησε να σκοτώσει τους αδελφούς του συζύγου της από άλλες μητέρες, Σουλεϊμάν Β΄ και Αχμέτ Β΄ αλλά η Τουρχάν απέτρεψε αυτές τις απόπειρες. Ο Σουλεϊμάν ήταν γιος της Σαλιχά και ο Αχμέτ ήταν γιος της Χατιτζέ Μουαζέζ Σουλτάν. Μετά την άνοδο του γιου της στο θρόνο το 1687, έγινε Βαλιντέ Σουλτάν. Από τα τέσσερα χρόνια βασιλείας του γιου της, Σουλεϊμάν Β΄, έζησε μόνο για δύο χρόνια. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 4 Δεκεμβρίου του 1689.Ο χώρος ανάπαυσής της βρίσκεται εντός του τάφου του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, στο Σουλεϊμανιγέ Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη. Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. Oxford University Press. ISBN 0-19-508677-5. (paperback). Yavuz Bahadıroğlu (2009). Ottoman History with Illustrations (15η έκδοση). Nesil Publications. ISBN 978-975-269-299-2. (Hardcover).
Αβρακαδάβρα

Το αβρακαδάβρα (abracadabra) ή άμπρα κατάμπρα ή αμπρακατάμπρα είναι επίκληση που συναντάται σε πολλές γλώσσες παγκοσμίως. Στην αρχαιότητα πιστευόταν πως αυτή η περίεργη λέξη έχει μεγάλη δύναμη. Θεωρούσαν πως θεράπευε ασθένειες και προφύλαγε τους ανθρώπους από το κακό που μπορούσε να τους τύχει.

 Πιθανολογείται πως έχει εβραϊκές, αραβικές ή περσικές ρίζες. Σχετίζεται με τη γνωστική λέξη «αβράξας». Λένε, πως πρώτος, τη χρησιμοποίησε ο ιατροφιλόσοφος Σερένος Σαμόνικκκος (Serenus Sammonicus), το 2ο - 3ο αιώνα μ.Χ. Προσδιορίζοντας, κιόλας, τον τρόπο χρήσης της, ώστε να έχει μαγική δύναμη. Έπρεπε, λοιπόν, πρώτα πρώτα, ο παθών, να τη γράψει πολλές φορές, ωσότου το γράψιμο να πάρει σχήμα τριγωνικό. Συγκεκριμένα, έπρεπε να τη γράψει, σε μια περγαμηνή ή σε μια πέτρα, και, στη συνέχεια, να την κρεμάσει στο λαιμό του, σαν φυλαχτό. Αυτός είναι ο συνηθέστερος τρόπος γραφής: Μάλιστα, για να είναι πιο αποτελεσματικό το φυλαχτό, έπρεπε ο ασθενής να κάνει με μεγάλη προσοχή ένα σωρό διατυπώσεις.. Σε περίπτωση, που ο άρρωστος, δε θεραπευόταν, έφταιγε ο ίδιος, όχι το φυλαχτό. Γενικά, χρειαζόταν να γίνουν όλα με μεγάλη λεπτομέρεια.Η πρακτική αυτή, χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα, στον Μεσαίωνα. Πλέον η λέξη χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει, συνήθως, κάτι μαγικό και φανταστικό. Τη συναντάμε, στο λογοτεχνικό έργο της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Χάρι Πότερ, μέχρι και σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, με τη μορφή Πόκεμον (Άμπρα>Κατάμπρα>Αλακαζάμ), αλλά και στη μουσική και σε κόμικς κ.ο.κ. Dr. R. Brasch: How did it begin. Longmans, Green und Comp. (1965) Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ, τόμος 1. (1967) Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικον "ΗΛΙΟΥ" , τόμος 1. (1975)
Ζόραν Μιλάνοβιτς

Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς (Zoran Milanović, 30 Οκτωβρίου 1966-) είναι Κροάτης πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από τις 18 Φεβρουαρίου 2020. Υπηρέτησε επίσης ως πρωθυπουργός της χώρας από τις 23 Δεκεμβρίου 2011 ως τις 22 Ιανουαρίου 2016 και αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κεντροαριστερού κόμματος της χώρας.

 Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ, ο Μιλάνοβιτς άρχισε να εργάζεται για το Υπουργείο Εξωτερικών της Κροατίας. Αργότερα, εργάστηκε ως σύμβουλος της κροατικής αποστολής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες από το 1996 μέχρι το 1999. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Το 1998 του απονεμήθηκε τίτλος μάστερ από το Φλαμανδικό Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών πάνω στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανέλαβε βοηθός υπουργός Εξωτερικών για πολυμερείς σχέσεις το 2003. Ήταν τοπικός συντονιστής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για την 4η περιφέρεια της χώρας και εξελέγη πρόεδρος του κόμματος το 2007, μετά τον θάνατο του επί πολλών ετών ηγέτη του κόμματος και πρώην πρωθυπουργού Ίβιτσα Ράτσαν, έχοντας συμμετάσχει στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος με μία μεταρρυθμιστική πλατφόρμα. Αφού υποστήριξε τον Λιούμπο Γιούρτσιτς ως επίσημο υποψήφιο για την θέση του πρωθυπουργού της χώρας, ο Μιλάνοβιτς έθεσε ως στόχο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να γίνει το μεγαλύτερο στο Κροατικό Κοινοβούλιο. Στις εκλογές του 2007, το κόμμα δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση, αφού το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήρθε δεύτερο σε αριθμό ψήφων. Παρόλο που το κόμμα έχασε τις εκλογές, επανεξελέγη στη θέση του προέδρου της χώρας το 2008 και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις επόμενες εκλογές. Το 2011, δημιουργήθηκε ο συνασπισμός Κουκουρίκου, στον οποίο συμμετέχουν τέσσερα μεγάλα κεντροαριστερά κόμματα: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας, το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα - Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, η Δημοκρατική Σύγκλιση της Ίστριας και το Κροατικό Κόμμα Συνταξιούχων. Ο συνασπισμός κέρδισε εύκολα τις εκλογές του 2011 και ο ίδιος ψηφίστηκε πρωθυπουργός της Κροατίας, αφότου το κοινοβούλιο ενέκρινε την κυβέρνησή του. Η κυβέρνηση του Ζόραν Μιλάνοβιτς έθεσε ως κύριους στόχους την αναζωογόνηση της οικονομίας με την μεταρρύθμιση της διοίκησης και της γραφειοκρατίας, καθώς και τη μείωση του δημοσίου χρέους και την μεταρρύθμιση του φορολογικού κώδικα, καθώς και την επίβλεψη της διαδικασίας ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ίδιος έχει αυτοχαρακτηριστεί ως φιλελεύθερος και υποστηρίζει την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Στις 5 Ιανουαρίου 2020 εξελέγη ως ο 5ος Πρόεδρος της Κροατίας, επικρατώντας με ποσοστό 52,6% της προέδρου Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς, η οποία έλαβε γύρω στο 47,3% των ψήφων. Η ορκωμοσία του έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2020.
Froot

Το Froot (απεικονιζόμενο ως FROOT) είναι το τρίτο άλμπουμ της Ουαλό-ελληνίδας Μαρίνας-Λαμπρινής Διαμάντη, γνωστής ευρέως ως Marina and the Diamonds. Αρχικά θα κυκλοφορούσε στις 3 Απριλίου του 2015 από τις Neon Gold Records και Atlantic Records, αλλά μετά από την κυκλοφορία των τραγουδιών στο ίντερνετ κυκλοφόρησε τελικά στις 13 Μαρτίου του 2015. Η Διαμαντή έγραψε μόνη της όλα τα κομμάτια και έκανε παραγωγή στο άλμπουμ με συμπαραγωγό τον David Kosten. Για να προωθήσει το άλμπουμ η Διαμαντή κυκλοφορούσε ένα single το μήνα από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι το Μάρτιο του 2015.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από την Μαρίνα Διαμαντή Marina Diamandis - φωνή, πλήκτρα, παραγωγός David Kosten - μηχανικός, πλήκτρα, κρουστά, παραγωγός, προγραμματισμός, μίξινγκ στο κομμάτι 1 Alexander Robertshaw - κιθάρα στα κομμάτια 1-9,1 Fyfe Dangerfield - κιθάρα στο κομμάτι 9, πιάνο στο κομμάτι 1 Keith Bayley - κιθάρα στα κομμάτια 5,10,12 Chris McGrath - μπάσο στο κομμάτι 11 James Ahwai - μπάσο στα κομμάτια 2,5,7,8,10,12 Jeremy Pritchard - μπάσο στα κομμάτια 1,3,4,9 Jason Cooper - ντραμς στα κομμάτια 1-5, 7-12 Al Lawson, Drew Smith - ηχοληψία ντραμς Jess Keeley - management Lewis Hopkin - mastering Mo Hausler - επιπλέον μηχανικός Wez Clarke - μίξινγκ, επιπλέον προγραμματισμός Charlotte Rutherford - φωτογραφία Sam Coldy - σχέδιο Αυστραλία - 12 Αυστρία - 38 Βέλγιο (Φλάνδρα) - 92 Βέλγιο (Βαλλωνία) - 61 Ολλανδία - 21 Φινλανδία - 19 Γερμανία - 24 Ιρλανδία - 4 Ιταλία - 68 Νέα Ζηλανδία - 12 Σκωτία - 9 Ελβετία - 10 Ισπανία - 27 Ηνωμένο Βασίλειο - 10 ΗΠΑ - 8 Billboard Digital Albums - 4 Billboard Top Tastemaker Albums - 21
Γεράρδος ΣΤ΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Γεράρδος ΣΤ΄ o θαρραλέος, γερμ. Gerhard (Gerd) VI. der Mutige (ή ο φίλερις γερμ. der Streitbare, 1430 - 22 Φεβρουαρίου 1500) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1450-1483).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ντίτριχ, κόμη του Όλντενμπουργκ & Ντέλμενχορστ και της Χάιλβιγκ του Χόλσταϊν, κόρης του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Το 1440 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Χριστιανός Α΄, ο οποίος το 1448 εκλέχθηκε βασιλιάς της Δανίας. Δύο έτη μετά ο Χριστιανός Α΄ παραχώρησε το Ντέλμενχορστ στον δευτερότοκο αδελφό του Μαυρίκιο Ε΄ και το Όλντενμπουργκ στον Γεράρδο ΣΤ΄. Το 1464 απεβίωσε ο Μαυρίκιος Ε΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιάκωβος· ο Γεράρδος ΣΤ΄ έγινε επίτροπος του ανιψιού του ως την ενηλικίωσή του το 1482. Ήταν σε συνεχή διαμάχη με τον αρχιεπίσκοπο της Βρέμης και τους Φρισίους. Το 1483 αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ των υιών του. Κατά την επιστροφή από ένα προσκυνηματικό ταξίδι του αποβίωσε στην κοιλάδα του Ροδανού το 1500 σε ηλικία 70 ετών. Νυμφεύτηκε το 1453 την Αδελαΐδα του Χάγκεν, κόρη του Όθωνα Ζ΄, κόμη του Τέκλενμπουργκ και είχε τέκνα: Γεράρδος 1454-1470 Ντίτριχ 1456-1463 Αδόλφος 1458-1500, κόμης του Όλντενμπουργκ, σκοτώθηκε στη μάχη στο Χέμινγκστετ Χριστιανός 1459-1492 Ιωάννης Ε΄ 1460-1526, κόμης του Όλντενμπουργκ Όθων απεβ. 1500, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Βρέμης, σκοτώθηκε στη μάχη στο Χέμινγκστετ Ελισάβετ 1468-1505 Άννα 1469-1505 Ίρμγκαρντ 1471-1522, παντρεύτηκε τον Χέρο Όομκενς φον Έζενς, κόμη του Χάρλινγκερλαντ Χέντβιχ ή Χάιλβιγκ απεβ. 1502, παντρεύτηκε τον Έντο του Βίμκεν, κυβερνήτη του Γέφερ. Κόρη τους ήταν η Μαρία, κυρία του Γέφερ (Jever). Αδελαΐδα 1475-1513, παντρεύτηκε τον Ντίτριχ Γ΄ του Πλέσε
Φραγκιάς Καβερτζάς

Ο Φραγκιάς Καβερτζάς (1590/1600 - 1648) ήταν Έλληνας ζωγράφος στην μετέπειτα Κρητική Σχολή και στην πρώιμη Σχολή Μπαρόκ. Οι Αγιογράφοι από τους οποίους επηρεάστηκε έντονα ήταν ο Γεώργιος Κλώντζας, ο Μιχαήλ Δαμασκηνός και ο Εμμανουήλ Τζανφορνάρης. Παρέμεινε ενεργός στην Κρήτη το πρώτο μισό του 17ου αιώνα μετά τον θάνατο του διδασκάλου του Κλώντζα, ζωγράφισε δύο εικόνες που έμοιαζαν σημαντικά με τα τελευταία του έργα, περιείχαν και δείγματα από την Βενετική Σχολή. Ο Θεόδωρος Πουλάκης επηράστηκε επίσης από τους ίδιους ζωγράφους και τα έργα του είχαν την ίδια μορφή. Από τα έργα του επηρεάστηκε ο μετέπειτα κορυφαίος Αγιογράφος Λέος Μόσχος, τα σημαντικότερα ήταν "Δευτέρα Παρουσία" και "Επι Σοι Χαίρει".

 Ο Φραντζέσκος Καβερτζάς γεννήθηκε στον Χάνδακα και ήταν γιος του Παύλου, παντρεύτηκε την αδελφή της Μανέας Σοφιανού και απέκτησε τρεις γιους. Ο μεγαλύτερος γιος του επίσης Παύλος ήταν επίσης ζωγράφος, την περίοδο (1615 - 1647) καταγράφεται πολλές φορές η υπογραφή του, κατείχε περιουσία στην Κρήτη και την Ιταλία. Μια μοναχή η Ευγενία Τραπεζαντιοπούλλα του δάνεισε χρήματα για να δημιουργήσει τον πίνακα "Η Δευτέρα Παρουσία". Δεν μπόρεσε να της επιστρέψει τον πίνακα αλλά την αποζημίωσε τοποθετώντας μια μοναχή στα νότια της εικόνας. Παρέμεινε ενεργός στην Κρήτη έντονα με δικό του καλλιτεχνικό εργαστήριο μέχρι την εποχή που έπεσε στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Την ίδια εποχή ήταν ενεργοί στην Κρήτη οι κορυφαίοι Αγιογράφοι Εμμανουήλ Τζάνες, Φιλόθεος Σκούφος και Ιερεμίας Παλλαδάς, ζωγράφισε πολλούς πίνακες τόσο για εκκλησίες όσο και για ιδιωτικές συλλογές. Hatzidakis, Manolis; Drakopoulou, Evgenia (1997). Έλληνες Ζωγράφοι μετά την Άλωση (1450-1830). Τόμος 2: Καβαλλάρος - Ψαθόπουλος [Greek Painters after the Fall of Constantinople (1450-1830). Volume 2: Kavallaros - Psathopoulos]. Athens: Center for Modern Greek Studies, National Research Foundation
Νίκος Μαυραγάνης

Ο Νίκος Μαυραγάνης γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1968 στην Αμάρυνθο της Εύβοιας, έκανε σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στη Νομική Σχολή Αθηνών και είναι δικηγόρος στο επάγγελμα. Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά. Υπήρξε ένα από τα πιο γνωστά στελέχη των Ανεξάρτητων Ελλήνων διατελώντας και υφυπουργός στην Κυβέρνηση Τσίπρα ενώ τον Οκτώβρη του 2020 ίδρυσε τον πολιτικό φορέα Ενώνω.

 Στις 25 Ιανουαρίου 2015 εκλέχθηκε Βουλευτής του Νομού Ευβοίας, ωστόσο στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 δεν κατάφερε να εκλεγεί. Τον Νοέμβριο του 2015 ανέλαβε ειδικός συνεργάτης του υφυπουργού Υποδομών Παναγιώτη Σγουρίδη. Στις 5 Νοεμβρίου 2016 στον Ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015 αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο του Υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών διαδεχόμενος τη Μαρίνα Χρυσοβελώνη. Με νομική του παρέμβαση απέτρεψε τη δημιουργία ανεμογεννητριών στη Σκύρο. Στη Γιάλτρα της Αιδηψού με παρέμβασή του απέτρεψε τον κίνδυνο της υγείας των κατοίκων της από το πρόβλημα της ύδρευσης. Ως ο μόνος δικηγόρος στην Αμάρυνθο προσέφυγε στα δικαστήρια για τη μη επιτρεπτή εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Διατύπωσε την πρόταση νόμου των Ανεξάρτητων Ελλήνων για τα "Κόκκινα Δάνεια", που προβλέπει το κούρεμα ή τη διαγραφή μη εξυπηρετούμενων δανείων για εμπόρους, ελεύθερους επαγγελματίες και ιδιώτες. Διατύπωσε την τροπολογία στο Νομοσχέδιο για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας με σκοπό να αποτραπούν οι πλειστηριασμοί κατοικιών και επιχειρήσεων ειδικά των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Επίσης απέτρεψε με πολιτικές και νομικές πράξεις τη δημιουργία διοδίων στην Εύβοια χρησιμοποιώντας τον όρο εγκληματική και φονική πράξη για τα διόδια καταθέτοντας αναφορά προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
USA Today

USA Today (ελληνικά: Οι ΗΠΑ σήμερα) είναι ο τίτλος Αμερικανικής πανεθνικής κυκλοφορίας καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται από την εταιρεία Gannett Company. Ιδρύθηκε από τον Αλ Νιούχαρθ στις 15 Σεπτεμβρίου 1982. Η εφημερίδα διανέμεται και στις 50 πολιτείες, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Ουάσινγκτον, το Γκουαχάν, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην περιοχή Τάισονς Κόρνερ στην Κομητεία Φέαρφαξ της Βιρτζίνια.

 Η εφημερίδα ανταγωνίζεται με την εφημερίδα The Wall Street Journal για τη θέση της πιο ευρέως κυκλοφορίσιμης εφημερίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα τίτλο που κατείχε από το 2003. Σύμφωνα με το Εξεταστικό Γραφείο Κυκλοφορίας, η εφημερίδα έχει 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα ως προς το Μάρτιο του 2012 σε σχέση με τα 2,1 εκατομμύρια της The Wall Street Journal αν και σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνονται οι 400.000 εγγεγραμμένοι επί πληρωμή διαδικτυακοί αναγνώστες. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα της USA Today ήταν η 100ή σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στις Ηνωμένες Πολιτείες και 18η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 65 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση. Επίσημη ιστοσελίδα
Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι

Η Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (πολωνικά: Stal Ostrów Wielkopolski), επίσης γνωστή ως Arged BM Slam Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι για λόγους χορηγίας, είναι πολωνική ομάδα καλαθοσφαίρισης, με έδρα στο Όστρουφ Βιελκοπόλσκι. Η ομάδα κέρδισε το Πρωτάθλημα Πολωνίας τη σεζόν 2020-21, το πρώτο στην ιστορία της.

 Το 2015, η Σταλ προήχθη από τη δεύτερη κατηγορία, 1 Λίγκα, στην κορυφαία κατηγορία. Στην πρώτη σεζόν, η ομάδα τερμάτισε 13η στην κατάταξη με ρεκόρ 12-20. Τη σεζόν 2016-17, η Σταλ είχε μια ιστορική σεζόν, καθώς η ομάδα έφτασε στους ημιτελικούς του Πρωταθλήματος, αφού νίκησε την ΜΚΣ Νταμπρόβα Γκουρνίτσα με 3-0 στον προημιτελικό. Στον ημιτελικό, η Σταλ έχασε από την Ζιελόνα Γκούρα, αλλά κέρδισε τη σειρά για την τρίτη θέση εναντίον της Τσάρνι Σουούπσκ. Τη σεζόν 2017-18, η Σταλ είχε μια ακόμη πιο επιτυχημένη σεζόν, καθώς η ομάδα έφτασε στους τελικούς του Πρωταθλήματος για πρώτη φορά μετά την πρόκριση επί της Πόλσκι Τσούκιερ Τόρουν στους ημιτελικούς. Στον τελικό, η ομάδα έχασε από την Άνβιλ Βουοτσουάβεκ με 2-4. Το 2019, η Σταλ κέρδισε το Κύπελλο Πολωνίας, αφού νίκησε την Άρκα Γκντίνια στον τελικό με 77-74. Ήταν το πρώτο τρόπαιο για τον σύλλογο. Τη σεζόν 2020-21, η Σταλ έπαιξε στο FIBA Europe Cup, όπου έφτασε στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης. Έφτασε στον τελικό, όπου τελικά έχασε από την ισραηλινή Ιρόνι Νες Ζιόνα ΜΚ. Αργότερα εκείνη τη σεζόν, η Σταλ κέρδισε στους τελικούς του Πρωταθλήματος, κερδίζοντας το πρώτο της πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου. Ο Γιάκουμπ Γκάρμπατς ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών. Πρωτάθλημα ΠολωνίαςΝικητές (1): 2020-21Κύπελλο ΠολωνίαςΝικητές (2): 2019, 2022FIBA Europe CupΦιναλίστ (1): 2020-21 Η ομάδα έχει υπάρξει επίσης γνωστή ως: Wega-Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (1999–2000) Malfarb-Budrem Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2000–2001) Degusta-Malfarb Όστρουφ Βιελκοπόλσκιi (2001–2002) Gipsar Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2002–2003) Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2004–2005) Gipsar Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2006–2007) Atlas Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2007–2009) KS Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2009–2010) BM Węgiel Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2010–2012) BM SLAM Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2012–2019) ARGED BM SLAM Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι (2019-σήμερα)