IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Έλενα Ασημακοπούλου

Η Έλενα Ασημακοπούλου (Άγιος Στέφανος Αττικής, 27 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. Το 2006 κέρδισε τον τίτλο Β' Μις Ελλάς στον Διαγωνισμό Ομορφιάς ANT1. Τα τελευταία χρόνια έχει ιδρύσει εταιρία υποδημάτων, με την επωνυμία "Scarpiamo by Elena Asimakopoulou".

 Γεννήθηκε το 1984 στον Άγιο Στέφανο Αττικής όπου και μεγάλωσε. Ολοκληρώνοντας το σχολείο σπούδασε αισθητική και κομμωτική ενώ μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται σε αυτόν τον τομέα. Το 2006, σε ηλικία, 22 ετών αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στα καλλιστεία του ANT1. Από την συμμετοχή της εκεί κέρδισε τον τίτλο Β' Μις Ελλάς 2006 ξεκινώντας να δουλεύει ως μοντέλο. Τη σεζόν 2006-2007 συμμετείχε στην ψυχαγωγική εκπομπή «Πρωινός καφές», με παρουσιάστρια την Ελεονώρα Μελέτη, ως μοντέλο της εκπομπής. Την επόμενη σεζόν ύστερα από πρόταση του σκηνοθέτη Βασίλη Θωμόπουλου πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του MEGA «1 μήνας και κάτι» ξεκινώντας να δουλεύει ως ηθοποιός. Μετά το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός στη σειρά «1 μήνας και κάτι» ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στη κωμική σειρά «Η Πολυκατοικία». Εκεί τη σεζόν 2008-2009 υποδύθηκε μια άνεργη ηθοποιό την Αλίκη που συγκατοικούσε με τη Βασιλική Ανδρίτσου σε ένα από τα διαμερίσματα της σειράς. Τις σεζόν 2009-2011 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Ονειροπαγίδα» στον ANT1 μαζί με τους Γιώργο Καραμίχο και Μαρία Σολωμού μεταξύ άλλων. Το 2011 επέστρεψε στη «Η Πολυκατοικία» κάνοντας μία γκεστ εμφάνιση στο τελευταίο επεισόδιο. Τις σεζόν 2012-2014 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της σειράς «Με τα παντελόνια κάτω», ενώ τη σεζόν 2014-2015 άνηκε στο βασικό καστ του τέταρτου κύκλου της σειράς Κλεμμένα Όνειρα. Τη σεζόν 2015-2016 ασχολήθηκε με τη παρουσίαση. Πιο συγκεκριμένα ήταν συμπαρουσιάστρια της Ναταλίας Γερμανού στη ψυχαγωγική εκπομπή του Epsilon TV «Namaste». Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του OPEN, «Για Πάντα Παιδιά» μαζί με τους Αποστόλη Τότσικα, Νίκο Πουρσανίδη, Λεωνίδα Καλφαγιάννη και Τζένη Θεωνά. Τη σεζόν 2022-23 έπαιξε στη σειρά του ΣΚΑΪ, «Άγρια γη» ως Ρένα Σερέτη. Τη σεζόν 2023-24 πρωταγωνιστεί στη σειρά του STAR, «Στα Σύνορα». Το Πάσχα του 2007 γνώρισε στη Μύκονο τον Ιταλό ποδοσφαιριστή Μπρούνο Τσιρίλο και σύντομα έγιναν ζευγάρι. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο το 2010, ενώ την ίδια χρόνια γεννήθηκε και η κόρη τους, Μαρία-Ροζάρια. Το 2018 παντρεύτηκαν και με θρησκευτικό γάμο. Τον Ιούνιο του 2022, ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1995

Η 68η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου του έτους 1995, έλαβε χώρα στις 25 Μαρτίου 1996, και πραγματοποιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες. Την παρουσίαση ανέλαβε για δεύτερη φορά η Γούπι Γκόλντμπεργκ.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Braveheart Απόλλων 13 Μπέιμπ: Το ζωηρό γουρουνάκι Ο ταχυδρόμος Λογική κι ευαισθησία Μελ Γκίμπσον - Braveheart Μάικ Φίγκις - Αφήνοντας το Λας Βέγκας Κρις Νούναν - Μπέιμπ: Το ζωηρό γουρουνάκι Μάικλ Ράντφορντ - Ο ταχυδρόμος Τιμ Ρόμπινς - Θα ζήσω Νίκολας Κέιτζ - Αφήνοντας το Λας Βέγκας Άντονι Χόπκινς - Νίξον Ρίτσαρντ Ντρέιφους - Το έπος του κύριου Χόλαντ Μάσιμο Τροΐζι - Ο ταχυδρόμος Σον Πεν - Θα ζήσω Σούζαν Σαράντον - Θα ζήσω Ελίζαμπεθ Σου - Αφήνοντας το Λας Βέγκας Σάρον Στόουν - Καζίνο Μέριλ Στριπ - Οι γέφυρες του Μάντισον Έμμα Τόμσον - Λογική και ευαισθησία Κέβιν Σπέισι - Συνήθεις ύποπτοι Τζείμς Κρόμγουελ - Μπέιμπ: Το ζωηρό γουρουνάκι Εντ Χάρις - Απόλλων 13 Μπραντ Πιτ - Οι δώδεκα πίθηκοι Τιμ Ροθ - Ρομπ Ρόι: Εις το όνομα της τιμής Μίρα Σορβίνο - Ακαταμάχητη Αφροδίτη Τζόαν Άλεν - Νίξον Καθλίν Κουίνλαν - Απόλλων 13 Μέαρ Γουίνιγκχαμ - Τζόρτζια Κέιτ Γουίνσλετ - Λογική και ευαισθησία Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Τηγάνι

Το τηγάνι είναι μαγειρικό σκεύος που χρησιμοποιείται για τηγάνισμα και ψήσιμο. Συνήθως έχει διάμετρο 20 με 30 εκατοστά (ή 8 με 12 ίντσες). Έχει κοντύτερα τοιχώματα από αυτά της κατσαρόλας

 Χάλκινα τηγάνια χρησιμοποιήθηκαν στην αρχαία Μεσοποταμία. Τα τηγάνια ήταν επίσης γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία Ρώμη. Το τηγάνι δεν έχει υποστεί και πολλές αλλαγές από τότε που εφευρέθηκε. Αν είχε φτιαχτεί από επικασσιτερωμένο χαλκό ή από σίδηρο το τηγάνι είχε ένα ευρύ, ρηχό σχήμα και μια μεγάλη λαβή για να προστατεύει το χέρι του μάγειρα από την φωτιά. Κάποια τηγάνια έχουν πάτο στον οποίο τα φαγητά δεν κολλάνε, αφού μαγειρευτούν. Αυτά λέγονται αντικολλητικά τηγάνια και είναι πολύ χρήσιμα και εύχρηστα. Το τηγάνι με τη μεγαλύτερη λειτουργικότητα έχει 4,5 μέτρα διάμετρο βρίσκεται στο Rose Hill στη Βόρεια Καρολίνα και συγκεκριμένα στην πλατεία της πόλης. Μπορεί να τηγανίσει ταυτόχρονα 365 κοτόπουλα. Το μεγαλύτερο τηγάνι παράχθηκε από την Mumford Sheet Metal Works στο Selbyville, Delaware, το 1950. Φτιάχτηκε για το Delmarva Chicken Festival, φεστιβάλ που σχετίζεται με το κοτόπουλο. Χρησιμοποιήθηκε για να τηγανίσει πάνω από 100 τόνους κοτόπουλου. Το τηγάνι έχει 3 μέτρα διάμετρο ξεπερνώντας το τηγάνι στο Long Beach στην Ουάσινγκτον, το οποίο έχει διάμετρο 2,9 μέτρα και φτιάχτηκε το 1941 Υπάρχουν δύο είδη τηγανιών: Κοινό τηγάνι και Τηγάνι με δυο αντικριστές λαβές το οποίο ονομάζεται σαγάνι.
Όντο της Γασκώνης

Ο Όντο της Γασκώνης (γαλλ. Eudes ή Odon, 1010 – 1039) δούκας της Γασκώνης (1032 - 1039) Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (1038 - 1039) ήταν δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ της Ακουιτανίας και της Πρίσκας κόρης του Γουλιέλμου της Γασκώνης.

 Διαδέχθηκε τον θείο του στην Γασκώνη (1032) χωρίς να την κατέχει εξ'ολοκλήρου: ο εξάδελφός του Βερεγγάριος της Γασκώνης εμφανίζεται δούκας της Γασκώνης (1036). Το 1033 απέκτησε τον έλεγχο της κομητείας του Μπορντώ, έδρας του δούκα της Γασκώνης. Διαδέχθηκε στην Ακουιτανία τον ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμο ΣΤ΄ (1038) και ξεκίνησε πόλεμο, προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του από τη μητριά του και τον ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμο Ζ΄. Σκοτώθηκε το 1039 στην μάχη του Μοζέ, και τάφηκε δίπλα από τον πατέρα του και τον αδελφό του στο αβαείο του Αγίου Πέτρου στο Μαγιεζέ. Higounet, Charles. Bordeaux pendant le haut moyen age. Bordeaux, 1963. Gascony - Dukes & Counts
ORF Sport +

To ORF Sport + είναι Αυστριακό αθλητικό τηλεοπτικό κανάλι που ανήκει από το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, ORF. Το κανάλι είναι διαθέσιμο μέσω του δορυφόρου Astra 1KR, 19.2°E, καλωδιακά και επίγεια ψηφιακά (DVB-Τ), στην Αυστρία και σε μέρη της Ευρώπης .

 Πριν από την έναρξη του ORF Sport Plus την 1η Μαΐου 2006, η TW1 μετέδιδε αθλητικά προγράμματα από το Μάιο του 2000 μέχρι την έναρξη του ORF Sport Plus. Στις 22 οκτωβρίου 2007, το ORF Sport Plus διατίθεται σε DVB-T, μόνο στις πρωτεύουσες της Αυστρίας. Από την ημερομηνία αυτή, η TW1 ήταν διαθέσιμη μόνο στην καλωδιακή και δορυφορική. Η ORF Sport + παρουσιάζει ποικιλία από αθλητικά προγραμματα, συμπεριλαμβανομένων: Αμερικανικό ποδόσφαιρο, χόκεϊ επί πάγου, ποδόσφαιρο (UEFA Intertoto Cup), Χόκεϊ, Αντιπτέριση, Αντισφαίριση, Επιτραπέζια αντισφαίριση, Πετοσφαίριση, Χειροσφαίριση, κολύμβησης και το Εθνικό Πρωτάθλημα Γκολφ ORF Sport ORF Sport Plus TV listings
American Candy

Το "American Candy" είναι το πέμπτο άλμπουμ των The Maine. Κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου του 2015 από την Big Picnic Records. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο #37 του Billboard 200.

 John O'Callaghan – κιθάρα, φωνή, πλήκτρα, καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο Jared Monaco – κιθάρα Kennedy Brock – κιθάρα Garrett Nickelsen – μπάσο Patrick Kirch – ντραμς Colby Wedgeworth – παραγωγός, μηχανικός, μίξινγκ Tim Kirch – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο Tom Coyne – mastering Dirk Mai - φωτογραφία Billboard 200 - 37 Billboard Digital Albums - 25 Billboard Independent Albums - 3 Billboard Top Alternative Albums - 7 Billboard Top Rock Albums - 9
Αμίτ Ταμίρ

Ο Αμίτ Ταμίρ ( εβραϊκά: עמית יוסף תמיר‎) (γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1979) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαιριστής και πρώην παίκτης. Έχει ύψος 2,08 μέτρων και αγωνιζόταν στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ.

 Ο Αμίτ Γιόσεφ Ταμίρ γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από τους Άσερ και Σούλα Ταμίρ. Έχει δύο μεγαλύτερες αδερφές, τη Ρόζιτ και την Γαλ, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Δάνιελ. Φοίτησε στο Λύκειο Ορτ στην Ιερουσαλήμ. Υπηρέτησε τρία χρόνια στον ισραηλινό στρατό . Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, όπου ήταν πτυχιούχος αμερικανικών σπουδών. Ο Ταμίρ ξεκίνησε να παίζει στην ομάδα νέων της Χάποελ Ιερουσαλήμ το 1997 και έπαιξε στην επαγγελματική ομάδα από το 1998 έως το 2001. Οδήγησε την ομάδα του λυκείου του στον τίτλο του Πρωταθλήματος Λυκείων της Ιερουσαλήμ. Έπαιξε για την ομάδα του Ισραήλ κάτω των 22 ετών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών του 1998 στη Σικελία. Αγωνιζόμενος για το UC Μπέρκλεϊ, κέρδισε το βραβείο του Ακαδημαϊκού Παίχτη της Διάσκεψης Πακ-10 και της Πρώτης Ομάδας Πακ-10 το 2003. Επιλέχθηκε ως ένας από τους κορυφαίους 50 υποψηφίους της προετοιμασίας για την ομάδα της Αμερικής του Βραβείου Γούντεν της περιόδου 2003-04. Ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του στο Μπέρκλεϊ 4ος σε ποσοστό ελεύθερων βολών (81,1%) και 6ος στα τρίποντα (136-373, 36,5%). Συμμετείχε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2004 και πήρε επαίνους από τον Αντρέ Ιγκουοντάλα για τις ικανότητές του. Απέρριψε μία προσφορά από τους Μαϊάμι Χιτ για να επιλεγεί στον 2ο γύρο και να σταλεί πίσω στην Ευρώπη και δεν επιλέχθηκε από καμία ομάδα. Στη συνέχεια έπαιξε για τους Ορλάντο Μάτζικ στο καλοκαιρινό πρωτάθλημα του ΝΒΑ αλλά δεν επιλέχθηκε για την ομάδα. Ήρθε στην Ελλάδα μετά το κολέγιο, όπου έπαιξε στον ΠΑΟΚ . Έπαιξε στο ULEB Cup το 2004 με την ομάδα. Έπαιξε με την ΑΕΚ και την ΑΕΛ 1964 το 2005 και μετά επέστρεψε στο Ισραήλ. Εκεί έπαιξε για την Μακάμπι Γκιβάτ Σμουάλ. Η ομάδα παραλίγο να προκριθεί στο Φάιναλ Φορ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος εκείνη τη χρονιά. Την περίοδο 2006-2007 έπαιξε στο Βέλγιο για την Σπιρού Σαρλερουά . Τη χρονιά 2007-2008 ξεκίνησε στην Τσερκάσι στην Ουκρανία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος και εντάχθηκε στη Χάποελ Χολόν κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου, με την οποία κέρδισε το Ισραηλινό Πρωτάθλημα . Την περίοδο 2008-2009 έπαιξε στην Ελίτζουρ Ασκελόν . Τη χρονιά 2009-2010 πήγε από την Κύπρο για τον ΑΠΟΕΛ . Τον Νοέμβριο του 2010 επέστρεψε για να παίξει στη Χάποελ Ιερουσαλήμ . Από το 2012 ο Ταμίρ αγωνίζεται για την Ιρόνι Ραμάτ Γκαν. Πρόσφατα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα. Κατάλογος επιλεγμένων Εβραίων καλαθοσφαιριστών Προφίλ προοπτικών NBA Βιογραφικό στην Ιστοσελίδα της ΑΕΚ Προφίλ Euroleague.net Προφίλ Draftexpress.com
Κσίστοφ Σκουμπισέφσκι

Ο Κριστόφ Ιωάννης Σκουμπιζέφσκι (πολωνικά: Krzysztof Jan Skubiszewski‎, προφορά: kʂɨʂtɔf skubʲiˈʂɛfskʲi) ήταν Πολωνός πολιτικός, λόγιος και διεθνούς φήμης δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός εξωτερικών μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989.

 Γεννήθηκε στο Πόζναν στις 8 Οκτωβρίου 1926. Ανέλαβε υπουργός εξωτερικών στις 13 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από απεργιακές κινητοποιήσεις των οποίων πρωτοστάτησε ο ηγέτης της "Αλληλεγγύης", Λεχ Βαλέσα. Υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Ταντέουτς Μαζοβιέτσκι, Γιαν Κριστόφ Μπιλέκι, Γιαν Ολζέφσκι και Χάνα Σουσότσκα. Παρέμεινε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ως τις 25 Οκτωβρίου 1993. Επί υπουργίας του, εργάστηκε με σκοπό τη συμφιλίωση της Πολωνίας με τη Γερμανία. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ο Αντρέι Ολεχόφσκι. Από τις 16 Φεβρουαρίου 1994 ως το θάνατό του υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δικαστηρίου αμερικανο-ιρανικών διεκδικήσεων. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος Λευκού Αετού, που αποτελεί την ανώτατη τιμή στην Πολωνία. Πέθανε στη Βαρσοβία, στις 8 Φεβρουαρίου του 2010. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Krzysztof Skubiszewski στο Wikimedia Commons
Γουίλιαμ Στιούαρτ του Μπαλντοράν

Ο Σερ Γουίλιαμ Στιούαρτ του Μπαλντοράν (περί το 1440 - περί το 1500), 2ος λόρδος του Μπαλντοράν και 1ος βασιλικός Μπέιλι του Μπαλκουίντερ ήταν γιος του Ιακώβου Στιούαρτ και της Ανναμπέλ Μπιουκάναν, κόρης του Πάτρικ 14ου λόρδου του Μπιουκάναν. Ο Γουίλιαμ ήταν μεγάλος γαιοκτήμονας τον 15ο αιώνα και γενάρχης των Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ, ήταν εγγονός του Ιακώβου του Παχύ που διεκδικούσε ανεπιτυχώς το στέμμα της Σκωτίας μέχρι τον θάνατο του (1429). Ο παππούς του Ιάκωβος Μορ Στιούαρτ ήταν ο μικρότερος και ο μοναδικός γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανυ που απέφυγε την εκτέλεση με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας που αποδόθηκε σε όλα τα μέλη της οικογένειας του Όλμπανυ από τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας (1425). Ο Ιάκωβος ο Παχύς δραπέτευσε στο Άντριμ στην Ιρλανδία για να αποφύγει την οργή του βασιλιά ενώ όλοι οι τίτλοι και η περιουσία της οικογένειας κατασχέθηκαν. Ο μικρότερος γιος του Ιάκωβος "Μπέγκ" Στιούαρτ ύστερα από βασιλική συγχώρεση επέστρεψε στην Σκωτία και παντρεύτηκε την Ανναμπέλ Μπιουκάναν, κόρη του Πάτρικ 14ου λόρδου του Μπιουκάναν, ο Γουίλιαμ ήταν ο δεύτερος γιος τους.

 Ο Γουίλιαμ Στιούαρτ διορίστηκε βασιλικός Μπέιλι του Μπαλκουίντερ (1488), ο τίτλος είχε σχέση με τον ανώτερο δικαστικό υπάλληλο της περιοχής και αντιστοιχούσε με μεγάλους δικαστικούς τίτλους που υπήρχαν εκείνη την εποχή σε άλλες χώρες. Ο Γουίλιαμ Στιούαρτ μετέφερε το επώνυμο Στιούαρτ στην περιοχή και θεωρείται ο γενάρχης όλων των μικρότερων κλάδων των Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ. Το όνομα "Μπαλντοράν" προέρχεται από τα αρχαία Γαλατικά και σημαίνει "πόλη της ενυδρίδας", κατά άλλους ήταν μετονομασία της αρχαίας πόλης του "Μπαλιντοράν", σε κάθε περίπτωση το όνομα από τότε σταμάτησε να υπάρχει. Η πόλη βρισκόταν στο Γουέστ Ντανμπάρτοσάιρ κοντά στο Μίλτον του Κάπσι περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Στέρλινγκ, οι Στιούαρτ του Μπαλντοράν πούλησαν την πόλη στην οικογένεια Γκλοράτ που έδωσαν από τότε το όνομα στην πόλη. Ο Γουίλιαμ Στιούαρτ δεν έκανε σοβαρές προσπάθειες να επανακτήσει η οικογένεια του τους τίτλους και την περιουσία που είχε πριν από την κατάσχεση των κτημάτων του προπάππου του (1425), προσπάθησε όμως με όλα τα μέσα να μεγαλώσει τα οικογενειακά κτήματα. Με την πρώτη σύζυγο του Τζάνετ Μπιουκάναν, κόρη του Άρστιμπαλντ Μπιουκάναν του Λεττίρ απέκτησε : Τζάνετ Στιούαρτ (γεν. 1475) Αγνή Στιούαρτ (γεν. 1477)Με την δεύτερη σύζυγο του Έλεν Κάμπελ του Γκλενόρτσι, κόρη του Κόλιν Κάμπελ του Γκλενόρτσι (5 Οκτωβρίου 1498) απέκτησε : Γουόλτερ Στιούαρτ, 3ος λόρδος του Μπαλντοράν Τζων Στιούαρτ (γεν. 1485) Μαριότ Στιούαρτ (γεν. 1490)Στην διάρκεια του 14ου αιώνα οι απόγονοι του κέρδισαν εκτάσεις γης στην περιοχή του Μπαλντοράν Campbell, Alastair, p.134, A History of Clan Campbell Debrett, John, p.799, Debrett's Peerage of England, Scotland, and Ireland Nelker, Gladys P, The Clan Steuart, Genealogical Publishing (1970) Seaver, Montgomery J., p. 11, Stewart Family History Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ
Μομίκ

Ο Μομίκ (αρμενικά: Մոմիկ, ; – 1333), γνωστός ως Μομίκ ο Βαρνταπέτ, ήταν Αρμένιος γλύπτης, αρχιτέκτονας και εικονογράφος χειρογράφων του 14ου αιώνα (η πρώτη αναφορά στο όνομά του χρονολογείται στο 1283). Ήταν ένας εκ των καλλιτεχνών της Σχολής του Γκλαντζόρ (Σιουνία) οι οποίοι συμμετείχαν στην αναγέννηση της ζακαριδικής περιόδου. Ο Μομίκ απεβίωσε το 1333 (σύμφωνα με την ημερομηνία η οποία αναφέρεται επί του χατσκάρ του τάφου του) και ετάφη στο Νοραβάνκ.

 Κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, όπου η αρμενική γλυπτική κατέστη σημαντική μορφή τέχνης και, ταυτόχρονα, έφτασε στο απόγειό της, ο Μομίκ διακρίθηκε μέσω των χατσκάρ του, τα οποία ήσαν μεγάλης δεξιοτεχνίας, μεταξύ άλλων στο Νοραβάνκ. Εάν η έκφραση «λίθινη δαντέλα» έπρεπε να αποδοθεί σε έναν εκ των γλυπτών, θα ήταν στον Μομίκ όπου θα αποδιδόταν. Η τέχνη του, χαρακτηριζόμενη από την συχνή αναπαράσταση ανθρώπινων μορφών, έφτασε υψηλά επίπεδα χάρης, λεπτότητας (με, μεταξύ άλλων, την σχολαστικότητα των φόντων, φιλοτεχνημένων με την χρήση τρυπανιού) και ελαφρότητας ως προς την γλυπτική. Φιλοτέχνησε, μεταξύ άλλων, ένα προς τιμήν του Μητροπολίτη της Σιουνίας, Στεπανός Ορμπελιάν, το 1304 ή το 1306. Ένα χατσκάρ χρονολογούμενο από το 1308, παλαιότερα ευρισκόμενο στο Νοραβάνκ, του έχει αποδοθεί μετά βεβαιότητας. Και τα δύο τους φέρουν σχετική υπογραφή, ενώ, σήμερα, διατηρούνται στο Ετσμιαντζίν. Ένα τρίτο, επίσης προερχόμενο από το Νοραβάνκ, ωστόσο διατηρούμενο στο Εγεγκναζόρ, φιλοτεχνημένο μεταξύ του 1300 και του 1312, φαίνεται να αποτελεί, επίσης, δικό του έργο. Ο Μομίκ είναι γνωστός ως αρχιτέκτονας μέσω της Εκκλησίας της Θεομήτορος του Αρενί (1321), της οποίας το τύμπανο του έχει αποδοθεί, καθώς και μέσω της Εκκλησίας της Θεομήτορος του Νοραβάνκ. Μόνον τέσσερα εκ των χειρογράφων των οποίων πραγματοποίησε την εικονογράφηση έχουν διασωθεί: ένα εξ'αυτών διατηρείται, σήμερα, στο μεχιταριστικό κέντρο της Βιέννης, ενώ τα τρία υπόλοιπα στο Ματενανταράν του Ερεβάν · . Μόνον δύο εξ'αυτών φέρουν υπογραφή με το όνομά του (Ms. 2848, 1292, και Ms. 6792, 1302, Ματενανταράν), ενώ τα υπόλοιπα δύο (εκ των οποίων το Ms. 7842, 1313, Ματενανταράν) του έχουν αποδοθεί. Ο Μομίκ παρουσιάζει, εντός των εικονογραφήσεών του, την ίδια πρωτοτυπία με τα γλυπτά του. Αρμενική τέχνη Χατσκάρ Αρμενικό βιβλίο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Momik στο Wikimedia Commons
Awaking the Centuries (μουσικό άλμπουμ)

Το Awaking the Centuries είναι το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Haggard, γερμανικού συγκροτήματος συμφωνικής μέταλ μουσικής. Κυκλοφόρησε στις 7 Φεβρουαρίου, το 2000 από την Drakkar Entertainment. Το άλμπουμ είναι βασισμένο στη προσωπικότητα τού Μισέλ ντε Νοστρεντάμ (Νοστράδαμος), αλλά και στην εμπειρία του από την πανδημία της μαύρης πανούκλας στη μεσαιωνική Ευρώπη. Επίσης, περιέχει αρκετές συνθέσεις βασισμένες στη μουσική του Sergei Rachmaninoff. Το Awaking the Centuries έφθασε στην 64η θέση στα γερμανικά μουσικά charts.

 Τα κομμάτια της χορωδίας στην αρχή και στο τέλος της εγγραφής του δίσκου είναι μια συνοπτική και μια πλήρης έκδοση του "Χαίρε, παρθένος" από το χορωδιακό έργο του Σεργκέι Ραχμάνινοφ, All-Night Vigil. Asis Nasseri – φωνητικά, κιθάρα, τυμπάνια Luz Marsen – ντραμς, κρουστά Andi Nad – μπάσο Danny Klupp – κιθάρες Karin Bodenmüller – σοπράνο Hans Wolf – μεγάλο πιάνο, πιάνο, πλήκτρα από εκκλησιαστικό όργανο Kathrin Pechlof – άρπα Fiffi Fuhrmann – τενόρος Christian – τενόρος Thomas Rosato – μπάσο Christoph Zastrow – φλάουτο Florian Bartl – όμποε Robert Müller – κλαρινέτο Andrea Sterr – βιολί Michael Stapf – βιολί Steffi Hertz – βιόλα Kathrin Hertz – βιολοντσέλο Georg Uttenthaler – κοντραμπάσο Florian Schnellinger – κρουστά Peter Prysch – γαλλικό κόρνο Evert Fratermann – κρουστά συμφωνικής ορχήστρας Ilka Mende – βιολί Fabian Schwarz – ακουστικές κιθάρες Ulrich Mühlmann – "Νοστράδαμος" Carsten Jacob – "Καλόγερος" Christiane B.Horn – "Γυναίκα 1" Eveline Gerhardt – "Γυναίκα 2" Wolfgang Weißmüller – "Άνδρας" Elena Rastvorova – μαέστρος Olga Uschakova – σοπράνο Maria Kutuzova – σοπράνο Ekaterina Oblesova – κοντράλτο Katja Prasolova – κοντράλτο Vladimir Tarasov – τενόρος Oleg Kuzmin – τενόρος Anton Vasiljev – βαθύφωνος Evgeny Astafurov – βαθύφωνος Awaking the Centuries στο Encyclopaedia Metallum
Ινδική άμυνα

Η Ινδική άμυνα είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. δ4 Ιζ6Αρκετά σημαντικές είναι οι μεταθέσεις του ανοίγματος και πολλές από τις θέσεις μπορούν να προκύψουν μέσα από αρκετές συνέχειες κινήσεων. Είναι όλες σε κάποιο βαθμό υπερσύγχρονες άμυνες, όπου τα μαύρα καλούν τα λευκά να δημιουργήσουν μια επιβλητική παρουσία στο κέντρο, ενώ εκείνα καταστρώνουν σχέδια για να το υπονομεύσουν ή να το καταστρέψουν. Αν και οι Ινδικές άμυνες δεν έγιναν πλήρως αποδεκτές, όταν στη δεκαετία του 1920 τις υπερασπίστηκαν οι παίκτες της υπερμοντέρνας σχολής, αργότερα στα τέλη της δεκαετίας του 1940 οι Ρώσοι σκακιστές έδειξαν ότι τα συστήματα αυτά είναι κατάλληλα για τα μαύρα. Από τότε, οι Ινδικές άμυνες έγιναν οι πιο δημοφιλείς απαντήσεις των μαύρων στο 1.δ4, καθώς προσφέρουν ένα ισορροπημένο παιχνίδι με ευκαιρίες και για τις δύο πλευρές.

 Οι ινδικές άμυνες θεωρούνται πιο αιχμηρές και πιο φιλόδοξες από τη συμμετρική απάντηση 1...δ5. Επίσης, στο μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας τα μαύρα αισθάνονται μια στενότητα, σε μια παθητική θέση υπό το σχέδιο της σταδιακής εξίσωσης του αντικρίσματος και την απόκτηση κάποιου αντιπαιχνιδιού. Αντιθέτως, το σπάσιμο της συμμετρίας στην πρώτη κίνηση οδηγεί σε ταχεία διάσπαση του κέντρου, όπου μπορούν τα μαύρα να αποκτήσουν αντιπαιχνίδι χωρίς κατ' ανάγκη να εξισωθούν προηγουμένως. Η πιο συνηθισμένη δεύτερη κίνηση των λευκών είναι 2.γ4, αρπάζοντας το μεγαλύτερο μερίδιο από το κέντρο και επιτρέποντας την μετακίνηση του ίππου στο γ3, ώστε να προετοιμαστούν για τη προώθηση του πιονιού στο ε4, χωρίς να είναι εμπόδιο το πιόνι της γ-στήλης. Οι απαντήσεις των μαύρων είναι αρκετές, μεταξύ αυτών οι πιο δημοφιλείς είναι: Η 2...ε6, ελευθερώνοντας τον αξιωματικό του βασιλιά και έτσι να οδηγηθούν σε Νιμζοϊνδική άμυνα, Ινδική της βασίλισσας, Μπογκοϊνδική άμυνα, Μοντέρνο Μπενόνι, ή στις τακτικές βαριάντες του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας. Η 2...η6, προετοιμάζοντας ένα φιανκέτο του αξιωματικού του βασιλιά και την είσοδο σε Ινδική του βασιλιά ή Άμυνα Γκρίνφελντ. Η 2...γ5, σε Άμυνα Μπενόνι με άμεση αντεπίθεση στο κέντρο. De Firmian, Nick (1999), Modern Chess Openings (MCO-14) (14η έκδοση), Random House Puzzles & Games, ISBN 0-8129-3084-3 Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1996), The Oxford Companion to Chess, Oxford University, ISBN 0-19-280049-3 Kasparov, Garry; Keene, Raymond (1989, 1994), Batsford Chess Openings 2, Henry Holt, ISBN 0-8050-3409-9 Nunn, John (1999), Nunn's Chess Openings, Everyman Chess, ISBN 1-85744-221-0 Bosch, Jeroen (2006), «8», Secrets of Opening Surprises, 5, New in Chess, σελ. 144, ISBN 90-5691-170-8 Palliser, Richard (2008), Starting out: d-pawn attacks. The Colle-Zukertort, Barry and 150 Attacks, Everyman Chess, ISBN 978-1-85744-578-7 Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Indian Defence
Φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα

Το φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα ή του Αγίου Αντωνίου είναι μικρό αυτοφυές δάσος φοινίκων, το οποίο βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη παραλία του Αγίου Νικήτα, στα νότια παράλια του νομού Ηρακλείου, στα Αστερούσια Κρήτης. Αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο φοινικόδασος του νησιού, μετά το φοινικόδασος του Βάι και το φοινικόδασος της Πρέβελης. Το συγκεκριμένο φοινικόδασος είναι το μοναδικό μέρος στο νησί που φύεται ο κρητικός φοίνικας σε αρκετή απόσταση από την θάλασσα. Σε πολύ κοντινή απόσταση από το δάσος βρίσκεται η Κεφαλοβρύση, μια πηγή νερού σταθερής παροχής, που υδροδοτεί τους φοίνικες, καθώς η περιοχή είναι γενικά ξερή και άνυδρη. Εικάζεται ότι το δάσος δημιουργήθηκε από Σαρακηνούς πειρατές, οι οποίοι καθώς πήγαιναν στην πηγή να προμηθευτούν νερό, έτρωγαν τους χουρμάδες που είχαν μαζί τους και πετούσαν τους σπόρους, οι οποίοι στη συνέχεια δημιούργησαν το φοινικόδασος.

 Το δάσος αποτελείται από φοίνικες που ανήκουν στο είδος Phoenix theophrastii, αλλιώς κρητικός φοίνικας ή φοίνικας του Θεοφράστου. Το είδος αυτό είναι ενδημικό στην ανατολική περιοχή της Μεσογείου και συναντάται κυρίως στην Κρήτη και ειδικότερα στο Βάι, στην Πρέβελη και στα Αστερούσια. . Το φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα, ως δάσος αποτελεί κοινό περιβαλλοντικό πόρο. Λόγω της σπανιότητας του συγκεκριμένου είδους φοίνικα, το δάσος είναι περιφραγμένο σε μεγάλο μέρος του, από την Δασική Υπηρεσία. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να προστατευτεί τόσο από τα ζώα που βόσκουν ελεύθερα στην περιοχή, όσο και από τους κατοίκους των γύρω χωριών, οι οποίοι κάθε χρόνο παραμονές της Κυριακής των Βαΐων, έκοβαν κάποια δέντρα, ώστε να πάρουν το "βάγι", το οποίο ύστερα πουλούσαν στις εκκλησίες για να φτιάξουν τους σταυρούς που μοιράζονται στους πιστούς. Το μέτρο φαίνεται να απέδωσε, καθώς οι φοίνικές έχουν αναζωογονηθεί τα τελευταία χρόνια.
Αλεξάντρ Ρόζενμπεργκ

Ο Αλεξάντρ Νικολάγιεβιτς Ρόζενμπεργκ (ρωσικά: Александр Николаевич Розенберг‎· γεννημένος στις 18 Οκτωβρίου 1967) είναι Υπερδνειστέριος πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Υπερδνειστερίας από τις 30 Μαΐου 2022.

 Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1967 στο Λαντίζιν της σημερινής Ουκρανίας. Αποφοίτησε από το Ενεργειακό Κολέγιο της Υπερδνειστερίας το 1986 με πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού και από το Κρατικό Αγροτικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας με παρόμοιο πτυχίο το 1994. Ξεκίνησε την καριέρα του δουλεύοντας σε μια κρατική φάρμα το 1986 και στη συνέχεια εργάστηκε ως υπουργός Δικαιοσύνης. Τον Μάρτιο του 2012 ο Ρόζενμπεργκ άρχισε να λειτουργεί ένα τοπικό αρτοποιείο στην πρωτεύουσα της Υπερδνειστερίας, Τιράσπολ. Αργότερα έγινε υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων της Υπερδνειστερίας στις 20 Ιανουαρίου 2022 και υπηρέτησε μέχρι τον διορισμό του ως πρωθυπουργού της Υπερδνειστερίας στις 27 Μαΐου 2022 από τον πρόεδρο Βαντίμ Κρασνοσέλσκι, μετά την παραίτηση του Αλεξάντρ Μαρτίνοφ. Ο διορισμός τέθηκε σε ισχύ στις 30 Μαΐου.
Δήμος Τραγίλου

Ο δήμος Τραγίλου (1999-2010) ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε μέχρι το 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτιας, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Τραγίλου. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 197,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.773 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Μαυροθάλασσα.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Μαυροθαλάσσης -- η Μαυροθάλασσα [ 1.703 ] Δ.δ. Αγίου Δημητρίου -- ο Άγιος Δημήτριος [ 394 ] Δ.δ. Αηδονοχωρίου -- το Αηδονοχώρι [ 408 ] Δ.δ. Ευκαρπίας -- η Ευκαρπία [ 350] Δ.δ. Ιβήρων -- τα Ίβηρα [ 813 ] Δ.δ. Καστανοχωρίου -- το Καστανοχώρι [ 153 ] Δ.δ. Τραγίλου -- ο Τράγιλος [ 575 ] Ο τελευταίος Δήμαρχος του Δήμου Τραγίλου ήταν ο Χρυσόστομος Γκαντίδης του Νικολάου που είχε εκλεγεί και το 2006 αλλά και το 2002. Ο πρώτος Δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Παπαπαναγιώτου που εκλέχθηκε το 1998. Στις 04/12/1997 ο Δήμος Τραγίλου προέκυψε από συνένωση κοινοτήτων που με τη σειρά τους είχαν συσταθεί μεταξύ του 1920 και του 1953: Κοινότητα Μαυροθαλάσσης (συστάθηκε με το 1920 ως Κοινότητα Μουνουχίου η οποία μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Μαυροθαλάσσης ) Κοινότητα Αγίου Δημητρίου (συστάθηκε το 1928 ως Κοινότητα Παληότρου με απόσπαση από την Κοινότητα Καστανοχωρίου και μετονομάστηκε το 1950 σε Κοινότητα Αγίου Δημητρίου) Κοινότητα Αηδονοχωρίου (συστάθηκε το 1920) Κοινότητα Ευκαρπίας (συστάθηκε το 1920 ως Κοινότητα Κουτσίου και μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Ευκαρπίας) Κοινότητα Ιβήρων (συστάθηκε το 1926) Κοινότητα Καστανοχωρίου (συστάθηκε το 1920 με το όνομα Κοινότητα Ομούρ - Βέη (ή Ομούρ - Μπέη) και μετονομάστηκε το 1922 σε Κοινότητα Καστανοχωρίου) Κοινότητα Τραγίλου (συστάθηκε το 1953 με απόσπαση από την Κοινότητα Μαυροθαλάσσης) Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Πέτρος Μαυροειδής

Ο Πέτρος Μαυροειδής είναι ο τρέχων Διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας. Επίσης, ήταν πρέσβης Ελλάδας στο Πακιστάν από το 2007 έως το 2014.

 Ο Μαυροειδής γεννήθηκε στον Πειραιά το 1954. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με μεταπτυχιακό στο διεθνές δίκαιο και την ευρωπαϊκή Ιστορία. Ξεκίνησε τη διπλωματική του σταδιοδρομία το 1981, υπηρετώντας σε διάφορες θέσεις σε όλο τον κόσμο. Διορίστηκε πρέσβης Ελλάδας στο Πακιστάν το Δεκέμβριο του 2007, παρουσιάζοντας τα διαπιστευτήριά του στον τότε πρόεδρο Περβέζ Μουσάραφ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Πακιστάν εργάστηκε και ως εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τάκης Σπετσιώτης

Ο Τάκης Σπετσιώτης είναι Έλληνας συγγραφέας και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1954 στον Πειραιά και μεγάλωσε στην Ερμιόνη, απ' όπου και έφυγε το 1971. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους και έχει συγγράψει μυθιστορήματα. Η ταινία Μετέωρο και σκιά με θέμα τη ζωή του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη απέσπασε το 1985 το Α΄ Κρατικό Βραβείο Καλύτερης Ταινίας.

 1993 Ανατομία ενός εγκλήματος: Καθαρτήριο 1994 Ανατομία ενός εγκλήματος: Σχέση στοργής 1977 Καλλονή (μικρού μήκους) 1981 Στην αναπαυτική μεριά 1985 Μετέωρο και σκιά 1991 Τα κοράκια 1999-2001 Ψυχολογία Συριανού συζύγου 1996 Στον Κώστα Ταχτσή αντί στεφάνου, Οδός Πανός 1999 Χαίρε Ναπολέων, (μαζί με Ν. Λαπαθιώτη), Άγρα 2003 Δελτίον ταυτότητος, Άγρα 2005 Αντουανέττα Αγγελίδη (μαζί με Β. Ραφαηλίδη, Β. Μαζωμένο) κ.ά., Αιγόκερως 2006 Ταχτσής - Δεν ντρέπομαι, Πολύχρωμος Πλανήτης 2007 Τριανδρίες και Σία, Άγρα 2009 Γραμματικός σ' ένα παιδί του δρόμου, Άγρα 2009 Το άλλο κρεβάτι, Άγρα 2011 Ευγενία Χατζίκου: Notebook (μαζί με Π. Βούλγαρη, Κ. Φέρρη) κ.ά., Τετράγωνο
Περπέτουα και Φιλικιτάτη

Οι αγίες Περπέτουα και Φιλικιτάτη ήταν χριστιανές μάρτυρες του 3ου αιώνα (μαρτύρησαν το 202 ή 203 μ.Χ.). Η Βίβια Περπέτουα ήταν μια πρόσφατα παντρεμένη άρτια εκπαιδευμένη γυναίκα, η οποία λέγεται ότι ήταν 22 ετών τη στιγμή του θανάτου της, και μητέρα ενός βρέφους. Η Φιλικιτάτη, μία σκλάβα που φυλακίστηκε μαζί της και ήταν έγκυος εκείνη τη στιγμή, μαρτύρησε μαζί της. Δολοφονήθηκαν μαζί με άλλους μάρτυρες στην Καρχηδόνα, στη Ρωμαϊκή επαρχία της Αφρικής. Το βιβλίο Passio sanctarum Perpetuae et Felicitatis (αγγλικά: The Passion of Saints Perpetua and Felicity‎, ελληνικά: Τα Πάθη των Αγίων Περπέτουα και Φιλικιτάτης) αφηγείται τον θάνατό τους. Σύμφωνα με την αφήγηση του βιβλίου, ένας σκλάβος που ονομαζόταν Ρευκάτος (ή Ρεβοκάτος), η αδελφή του στην σκλαβιά Φιλικιτάτη, οι δύο ελεύθεροι άντρες Σατουρνίλος και Σεκούνδος, και η Περπέτουα, που ήταν κατηχούμενοι - δηλαδή, μαθητές που διδάσκονταν στην πίστη του Χριστιανισμού αλλά δεν είχαν ακόμη βαπτιστεί - συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν κατά τα στρατιωτικά αγωνίσματα που γινόντουσαν προς τιμή του εορτασμού των γενεθλίων του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου. Σε αυτήν την ομάδα προστέθηκε ένας άνδρας με το όνομα Σάτυρος, ο οποίος εθελοντικά πήγε ενώπιον του δικαστή και ανακήρυξε τον εαυτό του Χριστιανό. Το ημερολόγιο της Περπέτουα δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό της και προκάλεσε εκτεταμένη συζήτηση για τις οικογένειες και το φύλο στον πρώιμο Χριστιανισμό.

 Στην Καρθαγένη, στη συνέχεια, χτίστηκε μια βασιλική πάνω από τον τάφο των μαρτύρων, η Basilica Maiorum (Μπασίλικα Μαϊόρουμ), όπου βρέθηκε αρχαία επιγραφή με τα ονόματα των Περπέτουα και Φιλικιτάτης.Οι Αγίες Περπέτουα και Φιλικιτάτη συγκαταλέγονται μεταξύ των μαρτύρων που εορτάζονται ονομαστικά στο Ρωμαϊκό Κανόνα της Θείας Λειτουργίας (Καθολική Εκκλησία) αλλά και στον Κανόνα της Ορθοδοξίας (Ορθόδοξη Εκκλησία).Η γιορτή των Αγίων Περπέτουα και Φιλικιτάτης, γιορτάζεται ακόμη και έξω από την Αφρική και εγγράφεται στη Χρονογραφία του 354, το ημερολόγιο μαρτύρων του 4ου αιώνα που τιμάται επισήμως στη Ρώμη. Όταν ο εορτασμός του Θωμά Ακινάτη εισήχθη στο ρωμαϊκό ημερολόγιο, ως εορτάζων της ίδιας ημέρας με τις δύο Αφρικανές αγίες, από τότε εορτάζονταν και αυτές. Παρέμεινε έτσι μέχρι το έτος 1908, όταν ο Πάπας Πίος Ι΄ έθεσε ως ημερομηνία για τον εορτασμό τους τις 6 Μαρτίου. Στην αναθεώρηση του Γενικού Ρωμαϊκού Ημερολογίου του 1969, μετακινήθηκε η γιορτή του Θωμά Ακινάτη και των Περπέτουας και Φιλικιτάτης αποκαταστάθηκαν στην παραδοσιακή τους ημερομηνία, στις 7 Μαρτίου.Άλλες Εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης της Λουθηρανικής Εκκλησίας και της Επισκοπικής Εκκλησίας, τιμούσαν αυτές τις δύο μάρτυρες στις 7 Μαρτίου, ποτέ δεν άλλαξαν την ημερομηνία σε 6 Μαρτίου. Η Αγγλικανική Εκκλησία του Καναδά, ωστόσο, τις τιμούσε ιστορικά στις 6 Μαρτίου (Βιβλίο Κοινής Προσευχής (αγγλικά: Book of Common Prayer‎), 1962), αλλά έκτοτε άλλαξε στην παραδοσιακή ημερομηνία της 7ης Μαρτίου.Στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, η εορταστική μέρα της αγίας Περπέτουα της Καρχηδόνας και των κατηχούμενων Σάτυρου, Ρευκάτου, Σατουρνίλου, Σεκούνδου και Φιλικιτάτης είναι η 1η Φεβρουαρίου.
Τζίμι Βαν Χιούζεν

Ο Τζέιμς Βαν Χιούζεν (γεννημένος Έντουαρντ Τσέστερ Μπάμπκοκ, 26 Ιανουαρίου 1913 – 6 Φεβρουαρίου 1990 ) ήταν Αμερικανός συνθέτης . Έγραψε τραγούδια για ταινίες, τηλεόραση και θέατρο και κέρδισε ένα Emmy και τέσσερα βραβεία Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού .

 Γεννημένος στις Συρακούσες της Νέας Υόρκης, ο Βαν Χιούζεν άρχισε να γράφει μουσική ενώ ήταν στο γυμνάσιο. Μετονόμασε τον εαυτό του σε ηλικία 16 ετών, από τους κατασκευαστές πουκάμισων Phillips-Van Heusen, για να χρησιμοποιεί το όνομά αυτό κατά τη διάρκεια των εκπομπών. Σπούδασε στο Cazenovia Seminary και στο Syracuse University και έγινε φίλος με τους Τζέρι και Χάρολντ Άλεν. Με τη βοήθεια του Χάρολντ, ο Βαν Χιούζεν έγραψε τραγούδια για την επιθεώρηση του Cotton Club. Έπειτα, έγινε πιανίστας για τους Tin Pan Alley και έγραψε το "It's the Dreamer in Me" (1938) σε στίχους του Τζίμι Ντόρσεϊ. Συνεργαζόμενος με τον στιχουργό Έντι ΝτεΛάντζε, σε τραγούδια όπως τα "Heaven Can Wait", "So Help Me" και " Darn That Dream ", η δουλειά του έγινε πιο παραγωγική, γράφοντας πάνω από 60 τραγούδια το 1940. Ήταν το 1940 που συνεργάστηκε με τον στιχουργό Τζόνι Μπουρκ . Οι δυο τους μετακόμισαν στο Χόλιγουντ και άρχισαν να γράφουν για θεατρικά μιούζικαλ και ταινίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, κερδίζοντας ένα Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το " Swinging on a Star " (1944). Τα τραγούδια τους εμφανίστηκαν επίσης σε πολλές ταινίες του Μπινγκ Κρόσμπι. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον στιχουργό Σάμι Καν . Κέρδισαν τρία Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για τα " All the Way " (1957) από το The Joker Is Wild, " High Hopes " (1959) από το A Hole in the Head και το " Call Me Irresponsible " (1963) από το Papa's Delicate Condition . Τα τραγούδια τους εμφανίστηκαν επίσης στο Ocean's Eleven (1960), το οποίο περιελάμβανε την εκδοχή του Dean Martin του " Ain't That a Kick in the Head ", και στο Robin and the 7 Hoods (1964). O Kαν και ο Χιούζεν έγραψαν πολλά τραγούδια τα οποία έγιναν τραγούδια τίτλων για τα άλμπουμ του Σινάτρα στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Ο Βαν Χιούζεν έγραψε επίσης τη μουσική για πέντε μιούζικαλ του Broadway. Έγινε μέλος του Songwriters Hall of Fame το 1971. Ο Βαν Χιούζεν συνέθεσε πάνω από 1000 τραγούδια. Τα τραγούδια του εμφανίζονται σε περισσότερες από πεντακόσιες ογδόντα ταινίες. Ο Βαν Χιούζεν συνταξιοδοτήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και πέθανε το 1990 στο Rancho Mirage της Καλιφόρνια, από επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό σε ηλικία 77 ετών . Ο Βαν Χιούζεν προτάθηκε για το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού 14 φορές σε 12 διαφορετικά χρόνια (τόσο το 1945 όσο και το 1964 ήταν υποψήφιος για δύο τραγούδια) και κέρδισε τέσσερις φορές: το 1944, το 1957, το 1959 και το 1963 Κέρδισε ένα βραβείο Emmy για την Καλύτερη Μουσική Συνεισφορά, για το τραγούδι " Love and Marriage " (1955). Ήταν υποψήφιος για βραβείο Grammy το 1965 για τη κινηματογραφική ταινία Robin and the Seven Hoods .
Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου

Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου ονομάζεται ένα από τα πιο γνωστά και εκτενή αυτοβιογραφικά διηγήματα του Γεωργίου Βιζυηνού (1849-1896) το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Εστία. Ο αναγνώστης παρακολουθεί την εξέλιξη μιας μυστηριώδους ιστορίας, όπου η μητέρα του αφηγητή αγνοεί τον φονιά του γιου της και τον αναζητά εναγωνίως, τη στιγμή που ο προστατευόμενός της Τούρκος Κιαμίλ (ο δράστης) δεν γνωρίζει ότι είναι αυτός που –άθελά του– έχει σκοτώσει τον γιο της ευεργέτιδάς του. Όταν ο αφηγητής αντιλαμβάνεται την τραγική αυτή σύμπτωση, αποφασίζει να την κρατήσει για πάντα κρυφή από τη μητέρα του.

 Αθανασόπουλος, Β., Οι μύθοι της ζωής και του έργου του Γ. Βιζυηνού. Αθήνα: Καρδαμίτσας, 1992. Βιζυηνός, Γ.Μ. & Β. Αθανασόπουλος (επιμ.), Τα διηγήματα, Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 1991. Βιζυηνός, Γ.Μ. & Π. Μουλλάς (επιμ.), Νεοελληνικά διηγήματα. Αθήνα: Ερμής, 1980. Σαχίνης, Α., Παλαιότεροι πεζογράφοι: Α.Ρ. Ραγκαβής, Δ. Βικέλας, Γ. Βιζυηνός, Κ. Παλαμάς, Γ. Βλαχογιάννης. Αθήνα: Εστία, 1973. Χρυσανθόπουλος, Μ., Γεώργιος Βιζυηνός: μεταξύ φαντασίας και μνήμης, Αθήνα: Εστία, 1994. Περιοδικό Εστία (23 Οκτωβρίου-3 Νοεμβρίου 1883). Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: πρόσωπα, έργα, ρεύματα, όροι. Αθήνα: Πατάκης, 2007. Το διήγημα δημοσιευμένο στην ηλεκτρονική έκδοση του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού
Τζανίρο Πάργκο

Ο Τζανίρο Πάργκο (Σικάγο, 22 Οκτωβρίου 1979) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Έχει ύψος 1,85 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ. Είναι βοηθός προπονητή στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς του ΝΒΑ.

 Ο Τζανίρο Πάργκο έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του μπάσκετ το 1998 όταν και εισήχθη το πανεπιστήμιο Νιόσο Κάουντυ CC, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο κολλεγιακό πρωτάθλημα. Το 2000 μεταπήδησε στο πανεπιστήμιο του Αρκάνσας, στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002, χρονιά την οποία και αποφοίτησε. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα τον οδήγησαν στο να πάρει μέρος στα Ντραφτ του ΝΒΑ του 2002, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί. Το 2002 έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στο ΝΒΑ, καθώς πήρε μεταγραφή στους Λος Άντζελες Λέικερς. Στην ομάδα του Λος Άντζελες παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια. Μέσα στο 2004, ο Τζανίρο Πάργκο είχε ένα σύντομο πέραμα από τους Λονγκ Μπιτς Τζαμ, τους Τορόντο Ράπτορς αλλά και τους Σικάγο Μπουλς. Στην ομάδα του Σικάγο αγωνίστηκε για περίπου δύο χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το καλοκαίρι του 2006 μεταπήδησε στους Νιου Ορλίνς Πέλικανς στους οποίους παρέμεινε για δύο σεζόν. Το 2008 αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να ταξιδέψει στην Ευρώπη με προορισμό τη Ρωσία και συγκεκριμένα την Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε μέχρι τα τέλη του ίδιου έτους. Τον Ιανουάριο του 2009, ο Πάργκο μεταπήδησε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο όμως αγωνίστηκε ελάχιστα, μιας και το Μάιο του 2009 έμεινε ελεύθερος από την Πειραϊκή ομάδα. Το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε στο NBA και τους Σικάγο Μπουλς, για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Τον Σεπτέμβριο του 2010 πήρε μεταγραφή για τους Νιου Όρλεανς Χόρνετς στους οποίους όμως δεν αγωνίστηκε καθόλου μιας και είχε ένα σοβαρό τραυματισμό λίγο πριν την εκκίνηση της σεζόν. Στις 20 Μαρτίου του 2011, ο Πάργκο επέτρεψε για τρίτη φορά στους Σικάγο Μπουλς στους οποίους παρέμεινε μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, όταν και πήρε μεταγραφή στους Ατλάντα Χοκς. Την πρώτη Οκτωβρίου του 2012 μεταπήδησε στους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς στους οποίους όμως παρέμεινε για ελάχιστους μήνες. Μέσα στο 2013 είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τους Ατλάντα Χοκς, ενώ από τον Μάρτιο του 2013 έως και το 2015 αγωνίστηκε στους Σάρλοτ Μπόμπκατς. Τελευταία του σεζόν σαν αθλητής ήταν το 2016-17, που αγωνίστηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου, θυγατρική των Θάντερ. Το 2017, συμφώνησε να είναι στο τεχνικό επιτελείο των Ουίντι Σίτι Μπουλς, της θυγατρικής ομάδας των Σικάγο Μπουλς στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Μετά από δυο χρόνια το 2019, συμφώνησε να είναι ένας από τους βοηθούς του Τέρι Στοτς στον πάγκο των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Ανακοίνωσε Πάργκο ο Ολυμπιακός Στη Ρωσία ο Πάργκο Επιστροφή του Πάργκο στους Χόρνετς
Γούφες

Οι Γούφες είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Goufes». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Οντίσα

Στις 2 Ιουνίου 2023 σημειώθηκε σύγκρουση τρένων στην ινδική πολιτεία Οντίσα, κοντά στην πόλη Μπαλασόρ. Αυτό περιλάμβανε τρία τρένα: τα επιβατικά τρένα 12841 Coromandel Express και 12864 SMVT Bengaluru–Howrah SF Express, καθώς και ένα τρένο εμπορευμάτων. Έως τις 3 Ιουνίου, τουλάχιστον 280 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου 900 τραυματίστηκαν στο περιστατικό.

 Περίπου στις 7 μ.μ. τοπική ώρα (13:30 GMT) στις 2 Ιουνίου 2023, δύο επιβατικά τρένα συγκρούστηκαν στην κύρια γραμμή Χάουρα–Τσεννάι, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Μπαχάναγκα Μπαζάρ στην περιοχή Μπαλασόρ, στην ανατολική πολιτεία Οντίσα, σκοτώνοντας περίπου 261 άτομα και τραυματίζοντας περισσότερους από 900 άλλους. Θεωρήθηκε ότι το πρώτο τρένο εκτροχιάστηκε και μερικά από τα βαγόνια του ανατράπηκαν και κατέληξαν στην απέναντι τροχιά όπου χτυπήθηκαν από το δεύτερο τρένο. Στο δυστύχημα ενεπλάκη και μια εμπορευματική αμαξοστοιχία.Τα επιβατικά τρένα που εμπλέκονταν ήταν το 12841 Coromandel Express (μεταξύ Σαλίμαρ και Κεντρικό σταθμός Τσεννάι) και το 12864 SMVT Bengaluru–Howrah SF Express (μεταξύ Μπανγκαλόρ και Χάουρα). Το Coromandel Express εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ακινητοποιημένο εμπορευματικό τρένο. Στη συνέχεια, το SMVT Bengaluru–Howrah SF Express κινήθηκε προς τα συντρίμμια.Το δυστύχημα θεωρείται ένα από τα πιο θανατηφόρα σιδηροδρομικά ατυχήματα στην Ινδία. Οι Ινδικοί Σιδηρόδρομοι και οι κυβερνήσεις της Οντίσα και της Δυτικής Βεγγάλης εξέδωσαν αριθμούς γραμμής βοήθειας. Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα της Οντίσα, Πραντίπ Γένα, τρεις μονάδες της Εθνικής Δύναμης Αντιμετώπισης Καταστροφών, τέσσερις μονάδες της Δύναμης Ταχείας Δράσης Καταστροφών της Οντίσα, περισσότερες από 15 πυροσβεστικές ομάδες διάσωσης, 100 ιατροί, 200 αστυνομικοί και 200 ασθενοφόρα κινητοποιήθηκαν για τις επιχειρήσεις διάσωσης. Αναφέρθηκε ότι άλλες τέσσερις ομάδες της ΕΔΑΚ βρίσκονταν στο δρόμο για το σημείο της συντριβής. Τοπικές εταιρείες λεωφορείων βοήθησαν στη μεταφορά τραυματισμένων επιβατών. Οι ντόπιοι πολίτες παρείχαν στους επιβάτες νερό και τους βοήθησαν να ανακτήσουν τις αποσκευές τους όπου ήταν δυνατόν. Οι σιδηρόδρομοι ανακοίνωσαν αποζημίωση ύψους 1 εκατ. ρουπιών Ινδίας για τις οικογένειες των θανόντων, 200.000 ρουπιών για τους βαριά τραυματισμένους και 50.000 ρουπιών για όσους είχαν ελαφρύ τραυματισμό. Επιπλέον, θα δοθεί ex gratia αποζημίωση 200.000 ρουπιών από το Εθνικό Ταμείο Αρωγής του Πρωθυπουργού στις οικογένειες των θανόντων και 50.000 στους τραυματίες.Μετά τη συντριβή, τουλάχιστον 49 δρομολόγια στην πληγείσα διαδρομή ακυρώθηκαν και 38 τρένα εκτράπηκαν σε διαφορετική διαδρομή. Η εναρκτήρια διαδρομή του Mumbai CSMT–Madgaon Vande Bharat Express, που ήταν προγραμματισμένη για τις 3 Ιουνίου, ακυρώθηκε επίσης.Μετά το περιστατικό, ο επικεφαλής υπουργός της Οντίσα, Ναβίν Πατνάικ, κήρυξε ημέρα πένθους. Ο Ναρέντρα Μόντι, ο Πρωθυπουργός της Ινδίας, εξέφρασε την αγωνία του για το περιστατικό και εξέφρασε τις σκέψεις του στις θλιμμένες οικογένειες. Ο υπουργός Εσωτερικών, Αμίτ Σαχ, περιέγραψε το περιστατικό ως «βαθειά οδυνηρό».Οι κύριοι υπουργοί της Οντίσα και της Δυτικής Βεγγάλης εξέφρασαν τη βαθιά τους ανησυχία για την καταστροφή.
Καϊτζάκ Λευκωσίας

Η Καϊτζάκ Λευκωσίας ήταν μία κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα των Αρμενίων της Κύπρου με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1957. Έδρα της ομάδας ήταν το Παλιό Γ.Σ.Π.. Είχε συμμετάσχει 2 φορές στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Η ονομασία της ομάδας στα ελληνικά σημαίνει αστραπή.

 Η Καϊτζάκ Λευκωσίας εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) το Δεκέμβριο του 1961 ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Η πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1961-62. Την περίοδο εκείνη η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε γεωγραφικές περιφέρειες. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Στο κύπελλο Κύπρου 1961-62 αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο από την Ομόνοια. Την περίοδο 1962-63 συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου. Στο κύπελλο Κύπρου 1962-63 αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο από την Ανόρθωση. Τις επόμενες περιόδους δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα καθώς ζητούσε αναστολή συμμετοχής από την ΚΟΠ. Το 1968 διαγράφηκε από την ομοσπονδία κατόπιν δική του απόφασης. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου. «Το Αρμένικο ποδόσφαιρο στην Κύπρο». 7 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2016. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Νεοϊνδική επίθεση

Η Νεοϊνδική επίθεση (Neo-Indian Attack) είναι ένα μη δημοφιλές άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις 1.δ4 Ιζ6 2.γ4 ε6 3.Αη5!? (σε αλγεβρική σημειογραφία). Τα νεώτερα χρόνια το άνοιγμα είναι γνωστό και ως Επίθεση Σεϊραβάν (Seirawan Attack), από το όνομα του σκακιστή Γιασέρ Σεϊραβάν που χρησιμοποιούσε συχνά την επίθεση αυτή κατά τη δεκαετία του 1980.

 Το κάρφωμα του ίππου στο τετράγωνο ζ6 μάς θυμίζει την Επίθεση Τόρρε, αλλά ενώ η Τόρρε είναι αρκετά συνηθισμένη επίθεση, η Νεοϊνδική παίζεται σπανίως. Η επίθεση έχει χρησιμοποιηθεί σε επίσημους αγώνες, όπως για παράδειγμα από τον Ντέιβιντ Γιανόφσκι εναντίον του Έντουαρντ Λάσκερ στην Νέα Υόρκη το 1922. Το άνοιγμα έχει θεωρηθεί ότι δύναται να εκπλήξει τον αντίπαλο, καθώς αναφέρεται στην σειρά Τα μυστικά των εκπλήξεων στα ανοίγματα. Η Νεοϊνδική επίθεση καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τον κωδικό E00, μαζί με άλλες μη συνηθισμένες ινδικές άμυνες.Αρκετές απαντήσεις των μαύρων μεταφέρουν την παρτίδα σε άλλα ανοίγματα, όπως η 3...Αβ4+ που μπορεί να μεταφέρει στη βαριάντα Λένινγκραντ της Νιμζοϊνδικής άμυνας μετά από 4.Ιγ3, είτε να οδηγήσει την παρτίδα σε μοναδικές βαριάντες μετά από 4.Ιδ2. Μια κοινή απάντηση των μαύρων είναι η 3...θ6 που αναγκάζει τον αξιωματικό των λευκών να μετακινηθεί και πάλι, διότι σε αντίθεση με την Επίθεση Τρομπόφσκι, το 4.Α:ζ6 Β:ζ6 δεν αφήνει τα μαύρα με διπλό πιόνι. Άλλες συχνές απαντήσεις είναι η 3...γ5 4.δ5 και η 3...Αε7. Bosch, Jeroen (2006), «8», Secrets of Opening Surprises, 5, New in Chess, ISBN 90-5691-170-8 Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Neo-Indian Attack
Ίντα του Βάλντεκ και Πύρμοντ

Η Ίντα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (Ida zu Waldeck und Pyrmont, 26 Σεπτεμβρίου 1796 - 12 Απριλίου 1869) ήταν κόρη του Γεωργίου Α΄ του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

 Η Ίντα Καρολίνα Λουίζα γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1796 στο Ρόντεν, και ήταν το όγδοο παιδί και τρίτη κόρη του Γεωργίου Α΄ του Βάλντεκ και Πύρμοντ και της Αυγούστας του Σβάρτσμουργκ-Σόντερσχαουζεν.Στις 23 Ιουνίου 1816 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γουλιέλμο του Σάουμπουργκ-Λίππε στο Άρλοσεν. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά: τον Αδόλφο Γεώργιο (1817-1893), παντρεύτηκε την Ερμίνε του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Απέκτησαν 8 παιδιά. την Ματθίλδη Αυγούστα Βιλελμίνη Καρολίνα (1818-1891), παντρεύτηκε τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν 3 παιδιά. την Αδελαΐδα Χριστίνα Ιουλιανή Καρλότα (1821-1899), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Ερνέστο (1822-1831). την Ίντα Μαρία Αυγούστα Φρειδερίκη (1824-1894). την Έμμα (1827-1828). τον Γουλιέλμο Κάρολο Αύγουστο (1834-1906), παντρεύτηκε την Μπατίλντις του Άνχαλτ-Ντέσαου. Απέκτησαν 8 παιδιά. τον Χέρμαν Όθωνα (31 Οκτωβρίου-23 Δεκεμβρίου 1839). την Ελισάβετ Βιλελμίνη Αυγούστα Μαρία (1841-1926), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Χάναου και Χόροβιτς. Δεν απέκτησαν παιδιά.Πέθανε στις 12 Απριλίου 1869 στο Μαντόν σε ηλικία 72 ετών. 26 Σεπτεμβρίου 1796 – 23 Ιουνίου 1816: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ίντα του Βάλντεκ και Πύρμοντ 23 Ιουνίου 1816 – 21 Νοεμβρίου 1860: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Σάουμπουργκ-Λίππε 21 Νοεμβρίου 1860 – 12 Απριλίου 1869: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Σάουμπουργκ-Λίππε [https://web.archive.org/web/20140419013921/http://www.royaltyguide.nl/countries/germany/stadthagen/mausoleum.htm Αρχειοθετήθηκε 2014-04-19 στο Wayback Machine. St Martin's Church in Stadthagen {Wayback|url=http://www.royaltyguide.nl/countries/germany/stadthagen/mausoleum.htm Αρχειοθετήθηκε 2014-04-19 στο Wayback Machine. |date=20140419013921 }} Profile on Geneall.net Profile on Thepeerage.com Genealogy of George Wilhelm Αρχειοθετήθηκε 2015-03-30 στο Wayback Machine.
Νταν Μαυραειδής

Ο Nταν Μαυραειδής, γεννημένος στην Βοστώνη στις 1 Δεκεμβρίου 1988, είναι έλληνοαμερικανός καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 m και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ-Σούτινγκ γκαρντ.

 Ο Μαυραειδής έπαιξε στο λύκειο Junípero Serra και την Phillips Exeter Academy και στην συνέχεια φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου με την ομάδα των Τάιγκερς αγωνίστηκε μέχρι το 2011 σε 97 αγώνες, με μέσους όρους 10,9 πόντων, 3,8 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ.Στην συνέχεια, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη, πετυχαίνοντας 93 πόντους σε 23 αγώνες (μ.ο. 3,9) και κατακτώντας την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στην ιταλική Αβελίνο, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 μεταγράφηκε στην Καζέρτα. Eurocup Profile Italian League Profile Αρχειοθετήθηκε 2012-11-17 στο Wayback Machine. Dan Mavraides - Princeton Athletics