Έμπορος

Έμπορος είναι το επάγγελμα εκείνου που ασχολείται με το εμπόριο. Συνήθως είναι αυτός που εμπορεύεται αγαθά τα οποία δεν παράγει ο ίδιος. Οι έμποροι διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: Έμπορος χονδρικής, που δραστηριοποιείται στην αλυσίδα μεταξύ του παραγωγού και του εμπόρου λιανικής. Κάποιοι έμποροι χονδρικής οργανώνουν μόνον τη διακίνηση των αγαθών, αντί να διακινούν οι ίδιοι τα αγαθά. Έμπορος λιανικής ή λιανοπωλητής,που πουλά αγαθά στους καταναλωτές. Ένας καταστηματάρχης είναι συνήθως έμπορος λιανικής.Το εμπορικό επάγγελμα εμφανίστηκε μεταξύ των IX—XIII αιώνων. Κατά την πρώτη φάση οι έμποροι ήταν πλανόδιοι και στη συνέχεια άρχισαν να εγκαθίστανται στα πληθυσμιακά κέντρα, όπου διεξαγόταν το μεγαλύτερο μέρος της ανταλλαγής προϊόντων.

 Ο έμπορος ενεργεί ως μεσάζοντας μεταξύ του παραγωγού ενός προϊόντος και του τελικού καταναλωτή του προϊόντος αυτού. Διακρίνεται σε έμπορο χονδρικής και λιανικής. Ο πρώτος αγοράζει σε μεγάλες ποσότητες προϊόντα, τα οποία και μεταπωλεί στους λιανεμπόρους και όχι άμεσα στο αγοραστικό κοινό. Ο δεύτερος αγοράζει τα προϊόντα από τον χονδρέμπορο και τα πουλά στο αγοραστικό κοινό. Το κέρδος για τον έμπορο προκύπτει από τη διαφορά ανάμεσα στην τιμή αγοράς και την τιμή μεταπώλησης. Στόχος του είναι η διαμεσολάβηση για τη μετάβαση ενός προϊόντος από το τελικό στάδιο της παραγωγής, στην κατανάλωση. Για να επιτύχει το στόχο του είναι απαραίτητη μια σειρά από ενέργειες. Αυτές περιλαμβάνουν την αδιάκοπη και προσεχτική παρακολούθηση της κατάστασης της αγοράς, την ενημέρωση για τα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά και τη διακύμανση των τιμών τους μεταξύ των διαφόρων προμηθευτών, την παρακολούθηση των πωλήσεων των προϊόντων, το κλείσιμο της συμφωνίας με τον προμηθευτή. Αν ο έμπορος είναι εισαγωγέας, θα πρέπει να εξασφαλίσει την έγκριση από τις χώρες κατασκευής για την εισαγωγή του προϊόντος στη χώρα του σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές. Ορισμένες φορές, είναι πιθανό ο ίδιος ο έμπορος να αναλάβει τη διαφήμιση των προϊόντων, είτε για λογαριασμό του πελάτη, είτε για την αύξηση των δικών του πωλήσεων. Την παραγγελία που κάνει στους προμηθευτές, ακολουθεί η ταξινόμηση και τοποθέτηση των προϊόντων προς πώληση στις αποθήκες και στα σημεία πώλησης, η εσωτερική διαμόρφωση του καταστήματος και της βιτρίνας, η πώληση των εμπορευμάτων, η διανομή των προϊόντων στους αγοραστές, αν πρόκειται για έμπορο χονδρικής ή κάποιες κατηγορίες εμπόρου λιανικής και η παρακολούθηση της οικονομικής λειτουργίας της επιχείρησης. Αν ο έμπορος διευθύνει μια μικρή επιχείρηση, συμμετέχει προσωπικά σε όλες τις λειτουργίες του καταστήματος, ενώ αν διευθύνει μια μεγάλη επιχείρηση ή περισσότερα του ενός καταστήματα, ασχολείται κυρίως με τη διοίκηση των μονάδων αυτών. Ανάλογα με το είδος του εμπορίου στο οποίο δραστηριοποιείται ο έμπορος, έχει ανάγκη, ή χρησιμοποιεί και διαφορετικά υλικά μέσα - εργαλεία. Έτσι, ο έμπορος ξηρών καρπών για παράδειγμα μπορεί να χρησιμοποιεί ζυγαριά και σέσουλα, ο έμπορος ρούχων σκάλες, κρεμάστρες, κούκλες κ.ά.. Ταμειακές μηχανές, ηλεκτρονικοί υπολογιστές και υλικά συσκευασίας χρησιμοποιούνται ευρέως στις εμπορικές δραστηριότητες. Η ύπαρξη μεταφορικού μέσου για τη μετακίνηση των εμπορευμάτων από και προς τα σημεία αποθήκευσης και πώλησης, είναι απαραίτητη κυρίως για τους εμπόρους χονδρικής, που πρέπει να μεταφέρουν τα προϊόντα στα σημεία που βρίσκονται οι πωλητές λιανικής, ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η ύπαρξη μικρών μεταφορικών μέσων για τα εμπορεύματα (clark). Τα μεταφορικά μέσα είναι επίσης απαραίτητα και στους εμπόρους λιανικής όταν η παράδοση κατά παραγγελία απαιτεί τη μεταφορά στον τελικό καταναλωτή. Κάθε έμπορος για να μπορέσει να πάρει την άδεια λειτουργίας του καταστήματός του πρέπει να γραφτεί στο Εμπορικό Επιμελητήριο, ενώ για ορισμένες ειδικότητες που έχουν να κάνουν με τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια (όπως ο κρεοπώλης), απαιτείται ειδική άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος που χορηγείται από τις εκάστοτε αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες. Για να γίνει κάποιος έμπορος δεν υπάρχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις ή προϋποθέσεις σπουδών. Η βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη επιχειρηματικού πνεύματος. Συνήθως, απαιτείται και κάποιο χρηματικό κεφάλαιο για τη δημιουργία της εμπορικής επιχείρησης, όποια μορφή κι αν έχει, σε όποιο κλάδο και αν ανήκει. Εφαρμοσμένες γνώσεις που σχετίζονται με την επαγγελματική οικονομική και λογιστική διαχείριση, οργάνωση και λειτουργία εμπορικού καταστήματος είναι χρήσιμες, για την ευκολότερη προσέγγιση του επαγγέλματος. Ο έμπορος καταστρώνει στρατηγικές και ακολουθεί τακτικές με σκοπό την επιτυχία της επιχείρησής του. Έτσι, χρειάζεται να διαθέτει οπωσδήποτε εμπιστοσύνη στον εαυτό του, ευέλικτο, οργανωτικό και επιχειρηματικό πνεύμα. Ακόμα, διαίσθηση και τόλμη συνδυασμένη με λογική. Οφείλει να είναι προσαρμοστικός στις νέες συνθήκες, πρακτικός και επινοητικός. Επίσης, η συνέπεια και η κοινωνική επιδεξιότητα χρήσιμο είναι να τον διακρίνουν, καθώς και η ικανότητα να εκφράζεται με άνεση, σαφήνεια, συντομία και πειθώ. Οι πολλές ώρες εργασίας σε καθημερινή σχεδόν βάση, απαιτούν αυξημένη σωματική και ψυχική αντοχή. Τέλος, οι βασικές μαθηματικές ικανότητες είναι απαραίτητες για την ορθή παρακολούθηση της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης, τον προγραμματισμό της, τη διαπραγμάτευση με τους προμηθευτές και τους πελάτες. Οι ξένες γλώσσες όπως και οι γνώσεις ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι πολύ χρήσιμα εφόδια, καθώς διευρύνουν τις δυνατότητες επικοινωνίας και συνεργασιών του. Για κάποιες κατηγορίες εμπόρων τα προσόντα αυτά είναι αναγκαία (για παράδειγμα για τον εμπορικό αντιπρόσωπο, τον βιβλιοπώλη, τον έμπορο ναυτιλιακών ειδών), ενώ για άλλους δεν είναι απαραίτητα (π.χ. για τον έμπορο λαϊκής αγοράς, τον ανθοπώλη και άλλους).Ομως επειδή και οι έμποροι αυτοί έρχονται καθημερινώς σε επικοινωνία με διάφορους πελάτες,η ικανότητά τους να αναπτύσσουν καλές σχέσεις με άλλους ανθρώπους είναι επιθυμητή. Η φύση του επαγγέλματος του εμπόρου είναι τέτοια που επιτρέπει την άνθηση επιχειρηματικών ιδεών. Οι προοπτικές απασχόλησης στον κλάδο συνδέονται άμεσα με την προσωπικότητα και τη δημιουργικότητα των ενδιαφερομένων. Η οικονομική ανάπτυξη καθώς και η αύξηση του βιοτικού επιπέδου ευνοούν την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων και αυξάνουν θετικά τις προοπτικές του επαγγέλματος. Ο Εμπορικός Κώδικας και τα επιμέρους Εμπορικά-Βιομηχανικά Επιμελητήρια και Εμπορικές Επαγγελματικές Οργανώσεις καθορίζουν το γενικό και τους επιμέρους Κώδικες Δεοντολογίας των διαφόρων κατηγοριών εμπόρων. Ο έμπορος είναι ιδιοκτήτης, ολικά ή εν μέρει, επιχείρησης. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι είναι επιχειρηματίας και η απασχόλησή του στον τομέα αυτό εξαρτάται από την πορεία της επιχείρησής του. Ακόμα όμως, μπορεί να απασχοληθεί ως σύμβουλος για εμπορικά θέματα στο δημόσιο, για ζητήματα εισαγωγών-εξαγωγών στις τράπεζες, σε Επιτροπές Επιλύσεως Διαφορών του ΙΚΑ και της Εφορίας, σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα με εξειδίκευση στην παροχή υπηρεσιών. Ο έμπορος εργάζεται με βάση το ωράριο που προβλέπεται για τα καταστήματα, τις περισσότερες όμως φορές αφιερώνει πολύ περισσότερο χρόνο στη δουλειά του. Κι αυτό, γιατί παραλαμβάνει ή προωθεί εμπορεύματα εκτός ωραρίου καταστημάτων, τοποθετεί τα εμπορεύματα στα σημεία πώλησης, φροντίζει να είναι σε καλή κατάσταση πριν έλθουν οι πελάτες. Μετά το κλείσιμο των καταστημάτων, παραμένει για την τακτοποίηση του χώρου και την προετοιμασία του για την επόμενη μέρα, το κλείσιμο των ταμείων και την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων. Γενικά, ακολουθεί ένα τυπικό ωράριο, αλλά βρίσκεται πολύ περισσότερες ώρες σε επαφή με τη δουλειά του, γιατί πρέπει να είναι διαθέσιμος κάθε στιγμή που θα προκύψει κάποιο πρόβλημα. Το έντονο άγχος και η πίεση που δημιουργούν οι συνεχείς επαφές με προμηθευτές και πελάτες, είναι χαρακτηριστικά της καθημερινής ζωής του. Ο έμπορος εργάζεται συνήθως σε κλειστό χώρο, στην επαγγελματική του στέγη. Δεν ισχύει το ίδιο για τους πλανόδιους εμπόρους, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να εργάζονται σε ανοιχτό χώρο και είναι εκτεθειμένοι στις διάφορες καιρικές συνθήκες. Για την καλύτερη συνεργασία με τους προμηθευτές, εφορία, ασφαλιστικούς οργανισμούς, ταμεία και την καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών, ένας έμπορος μπορεί να χρειαστεί να μετακινηθεί εκτός του γραφείου ή καταστήματός του και να πραγματοποιήσει ταξίδια τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ταξίδια, μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει για να επισκεφθεί εκθέσεις προϊόντων του ενδιαφέροντός του ανά τον κόσμο. Το μεγαλύτερο ίσως μειονέκτημα αλλά ταυτόχρονα και πλεονέκτημα του επαγγέλματος, είναι η ανάληψη υψηλού επιχειρηματικού κινδύνου. Αν η επιλογή του αποδειχθεί η κατάλληλη, τότε οι προοπτικές και τα κέρδη μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλά. Αν όχι, η οικονομική καταστροφή μπορεί να παραμονεύει. Ο έμπορος είναι δραστήριο και δυναμικό άτομο, που διαθέτει επιχειρηματικό πνεύμα, οργανωτικές δραστηριότητες, ικανότητα διαπραγματεύσεων και επικοινωνίας, ευελιξία και προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες. Η καθημερινή επαφή του με πλήθος ατόμων καθιστά απαραίτητη την ευχέρεια στην επικοινωνία και κοινωνική επαφή. Ακόμη, η ικανότητα πρόβλεψης των αναγκών και τάσεων της αγοράς είναι απαραίτητος παράγοντας για μια επιτυχημένη πορεία στον κλάδο