Νταξ

Το Νταξ (Γαλλικά: Dax) είναι κοινότητα στη νοτιοδυτική Γαλλία, υπονομαρχία του νομού Λαντ (περιοχή Νέα Ακουιτανία). Ανήκει στην πρώην επαρχία Γασκώνη. Είναι ένα πολύ δημοφιλές θέρετρο ιαματικών πηγών. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 20.681 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 65.460 κατοίκους. Το Νταξ είναι μια πόλη γνωστή από την αρχαιότητα για τις θερμές πηγές της, αργότερα για τις ταυρομαχίες και, μεταξύ άλλων, για το ράγκμπι (η αθλητική ένωση δημιουργήθηκε το 1904). Οι κάτοικοι ονομάζονται Ντακουά (ζ).

 Το Νταξ, υπονομαρχία του νομού Λαντ, βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Αντούρ (με μία συνοικία στη δεξιά όχθη), ανάμεσα στο Μπαγιόν και την πρωτεύουσα του νομού Λαντ, το Μον-ντε-Μαρσάν. Επίσης, απέχει 142 χιλιόμετρα από το Μπορντώ και 80 χιλ. από τα σύνορα με την Ισπανία στα Πυρηναία.Τα τοπία που περιβάλουν την πόλη είναι ποικίλα. Στις όχθες του Αντούρ υπάρχουν ελώδεις εκτάσεις, στα νοτιοανατολικά βρίσκονται καταπράσινοι λόφοι. Στα νοτιοδυτικά εκτείνονται τεράστιες εκτάσεις πεύκων και στο βορρά αρχίζει η μεγάλη δασώδης πεδιάδα των Λαντ της Γασκώνης. Οι αμμώδεις ακτές του Ατλαντικού βρίσκονται στα 35 περίπου χιλιόμετρα. Η έκταση της κοινότητας είναι 19,70 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το πρώτο όνομα της πόλης ήταν το Aquæ Tarbellicæ, που σημαίνει «τα νερά των Ταρβέλλων» για τους Ρωμαίους που την έκαναν πρωτεύουσα της περιοχής των Ταρβέλλων (Tarbelli pagus), της γαλατικής φυλής που την κατοικούσε. Ο όρος προήλθε από τις θερμές πηγές της πόλης. Το όνομα διαδοχικά έγινε Acqs, D'Acqs, και τέλος Dax. Στα γασκωνικά, το όνομα της πόλης γράφεται Dacs. Τέλος, οι Βάσκοι γείτονες την ονομάζουν Akize όπου αναγνωρίζεται η λατινική ρίζα. Το Νταξ ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και η φήμη του χρονολογείται από μια επίσκεψη της Ιουλίας, κόρης του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Η πόλη οχυρώθηκε από τους Ρωμαίους και ήταν, για αιώνες, γέφυρα, λιμάνι, αγορά και επισκοπική πόλη με στρατηγική, εμπορική, διοικητική και θρησκευτική σημασία. Κατά τον Μεσαίωνα, διοικήθηκε από υποκόμητες μέχρι το 1177. Όταν η Ακουιτανία πέρασε στην κυριαρχία του Ερρίκου Β' Πλανταγενέτη, αργότερα βασιλιά της Αγγλίας, και έγινε τμήμα του Αγγλικού στέμματος και της Ανδεγαυικής αυτοκρατορίας, το Νταξ βρέθηκε υπό αγγλική κυριαρχία μέχρι το 1451, οπότε και κατακτήθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα λίγο πριν από το τέλος του Εκατονταετούς πολέμου. Η πόλη άντεξε με επιτυχία σε μια ισπανική πολιορκία το 1521-1522. Στο οικόσημο της πόλης του Νταξ βρίσκεται ένας πύργος, που αντιπροσωπεύει την οχυρωμένη πόλη, ένα λιοντάρι, σύμβολο της Ακουιτανίας και η κυματιστή θάλασσα, αναπαράσταση του ποταμού Αντούρ και του ποτάμιου λιμανιού με πολύ ενεργή λιμενική δραστηριότητα μέχρι τον 19ο αιώνα, καθώς και το παλιό μεσαιωνικό όνομα της πόλης « ACQS ». Το σύνθημα της πόλης ήταν το Regia Semper (Πάντα βασιλική), αυτό μιας ελεύθερης πόλης, η οποία βρίσκεται μόνο υπό βασιλική εξουσία, και ως εκ τούτου απαλλάσσεται από φεουδαρχική κυριαρχία. Η υδροθεραπεία απέκτησε σημασία για την πόλη από τον 19ο αιώνα, και ειδικά από τη Δεύτερη Αυτοκρατορία. Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Παρίσι-Μπορντώ-Νταξ-Ιρούν από το 1854 και στη συνέχεια και άλλες σιδηροδρομικές συνδέσεις μετέτρεψαν την υπονομαρχία του νομού Λαντ σε σιδηροδρομικό κόμβο. Υδροθεραπεία: η οικονομία της πόλης Νταξ βασίζεται ουσιαστικά στην υδροθεραπεία (τα ιαματικά νερά και η λάσπη της επιτρέπουν ιδιαίτερα αποτελεσματικές θεραπευτικές εφαρμογές κατά των ρευματισμών), δραστηριότητα η οποία παρέχει μεγάλο μέρος απασχόλησης και του πλούτου της. Η πόλη δέχεται 50.000 επισκέπτες σπα ετησίως, που προσελκύονται από τη φήμη της λουτρόπολης στους τομείς της φλεβολογίας, της γυναικολογίας και της ρευματολογίας. Αυτή η αφθονία θεραπευτικών υδάτων το καθιστά το πρώτο κέντρο υδατοθεραπείας στη Γαλλία. Από το 2009, με τη θεραπεία της ρευματολογίας, η λουτρόπολη και οι 15 ιατρικές εγκαταστάσεις της προσφέρουν ειδική θεραπεία για την ινομυαλγία.Τουρισμός: ενισχύεται από την υδροθεραπεία, τη γεωγραφική τοποθεσία της πόλης - το Νταξ βρίσκεται στην καρδιά των Λαντ και κοντά στις παραλίες του Ατλαντικού, στη Χώρα των Βάσκων και στην Ισπανία - και τα καλοκαιρινά φεστιβάλ (Αύγουστος και Σεπτέμβριος), που οδήγησαν στη δημιουργία μεγάλου αριθμού ξενοδοχείων και εστιατορίων. Το εμπόριο επωφελείται από την προσέλευση επισκεπτών και τα καταστήματα (ρούχα, γαστρονομία κ.λπ.) είναι πολλά, ιδιαίτερα στις πεζοδρομημένες ζώνες.Βιομηχανία: ο βιομηχανικός τομέας του Νταξ ευνοείται από τις υπηρεσίες μεταφορών (γραμμή Παρίσι-Μπορντώ-Ιρούν, γραμμή μεταφοράς εμπορευμάτων και τρένα TGV, αυτοκινητόδρομος A63 κοντά). Έτσι, η πόλη παράγει τη λάσπη που απαιτείται για τη θερμική δραστηριότητα (1.500 τόνους ετησίως), το αλάτι (εξάγεται με διάτρηση σε μια κοντινή πόλη και στη συνέχεια ραφινάρεται στο Νταξ, 50.000 τόνοι ετησίως), μεταλλικό νερό (25 εκατομμύρια μπουκάλια ετησίως), πλαστικές μεμβράνες (20.000 τόνοι ετησίως, συμπεριλαμβανομένων 5.000 για εξαγωγή), χαρτί (270 εκατομμύρια μ2 ετησίως, 60% εκ των οποίων για εξαγωγή).Η πόλη είναι η έδρα ενός υποκαταστήματος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου των Λαντ. Το ιστορικό κέντρο με γραφικά σοκάκια και παλιά σπίτια από τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, πολλά με κομψές και πολύχρωμες προσόψεις, όμορφες σκάλες και θολωτά κελάρια. Τα ονόματα των οδών ανακαλούν το παρελθόν της πόλης.Η Θερμή Πηγή: ένα πραγματικό σύμβολο της πόλης, έχει ροή ζεστού νερού στους 64 ° και παράγει 2.400.000 λίτρα την ημέρα. Οι γαλλο-ρωμαϊκές προμαχώνες του 4ου αιώνα. Η αρχαιολογική κρύπτη που στεγάζει τα ερείπια ενός γαλατορωμαϊκού ναού του 2ου αιώνα. Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας : με πύλη του 13ου αιώνα, όργανο του 17ου αιώνα, πάγκους και πίνακες ζωγραφικής του 16ου αιώνα. Η παλιά γέφυρα στον ποταμό Αντούρ Μουσείο Μπορντά: είναι εγκατεστημένο στο παρεκκλήσι του πρώην μοναστηριού των Καρμελιτών (1523) - Εκθέσεις με θέμα τις συλλογές του μουσείου και σύγχρονων καλλιτεχνών. Το μουσείο εκθέτει αντικείμενα που προβάλουν την ιστορία της πόλης Νταξ και πολλά έργα τέχνης: αρχαιολογικά ερείπια, προτομές, γλυπτά, πίνακες ζωγραφικής, αρχαία επιστημονικά όργανα κ.ά. Το μουσείο Στρατού και ελικοπτέρων: συλλογές φωτογραφιών, αναμνηστικών, αεροπλάνων και ελικοπτέρων. Το Μουσείο Ζωρζέτ Ντυπουί: εκτίθενται 60 έργα του Γάλλου ζωγράφου (1901 - 1992) και προσωρινές εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτών. Το πάρκο του Σαρά: Γαλλικός κήπος με θάμνους, δέντρα και σπάνια φυτά. Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Νταξ (γαλλικά) Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού (επιλογή γλώσσας)