IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll

We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 1 Δεκεμβρίου του 1975 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Warner Bros." σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου και περιέχει τραγούδια από τους δίσκους των Black Sabbath οι οποίοι κυκλοφόρησαν από το 1970 μέχρι και το 1975. Ο δίσκος βραβεύθηκε από την British Phonographic Industry ως ασημένιος λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του, ενώ έγινε χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες το Φεβρουάριο του 1980, ενώ το 2000 βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο άλμπουμ.

 LP 1 1. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:19 2. The Wizard (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:24 3. Warning (Dunbar/Dmochowski/Hickling/Moorshead) - 10:28 4. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:53 5. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:55 6. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:58 7. Wicked World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:47LP 2 8. Tomorrow's Dream (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:11 9. Fairies Wear Boots (Osbourne, Butler) - 6:13 10. Changes (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:44 11. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:05 12. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:18 13. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:45 14. Am I Going Insane (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:16 15. Laguna Sunrise (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:55 16. Snowblind (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:33 17. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:08 We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1 Δεκεμβρίου 1975 Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Όζι Όσμπορν - φωνητικά Τόνι Αϊόμι - κιθάρα Γκίζερ Μπάτλερ - μπάσο Μπιλ Γουόρντ - τύμπανα Allmusic review Encyclopaedia Metallum Αμερικανικά τσαρτ Βρετανικά τσαρτ Σουηδικά τσαρτ
Ιπτάμενη βόμβα

Με την ονομασία Ιπτάμενη βόμβα, ή βόμβα V, φερόταν ειδικό πυραυλοκίνητο όπλο που κατασκεύασαν και χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί περί τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο 1944-1945. Η βόμβα αυτή ήταν ένα αυτοπροωθούμενο βλήμα μεγάλης ακτίνας δράσης που έγινε περισσότερο γνωστό ως «V» εκ του αρχικού γράμματος της γερμανικής λέξης «Vergeltungswaffe» (= όπλο αντιποίνων). Κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν δύο τέτοιοι τύποι βλημάτων οι V-1 (που ονομάστηκαν ιπτάμενες βόμβες) που τις χειριζόταν η Λούφτβαφφε και στη συνέχεια τα λεγόμενα βλήματα V-2που τις χειριζόταν το πυροβολικό του στρατού ξηράς. Παρά ταύτα η μαζική παραγωγή και χρήση τους δεν κατάφεραν να επηρεάσουν τη γενικότερη διεξαγωγή των τότε επιχειρήσεων.

 Συγκεκριμένα στη διάρκεια του Β΄ Π.Π. ο Αδόλφος Χίτλερ αμέσως μετά την απόβαση της Νορμανδίας (6 Νοεμβρίου 1944) άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μυστικά όπλα που είχε το γερμανικό οπλοστάσιο προεξοφλώντας ότι θα μπορούσαν να επιφέρουν σπουδαία αποτελέσματα στην ταχύτερη επικράτηση της κυριαρχίας του. Στα πλαίσια της τότε προπαγάνδας του ψυχολογικού πολέμου οι ειδήσεις αυτές απέβλεπαν αφενός στην αποθάρρυνση των αντίπαλων συμμαχικών στρατευμάτων, αφετέρου στην ανόρθωση του ηθικού των δικών του δυνάμεων η κατάσταση των οποίων βρίσκονταν ήδη σε δύσκολη θέση τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα σχεδόν όλο το τότε τεχνικό επιστημονικό δυναμικό της Γερμανίας πάσχιζε για την ανακάλυψη νέων όπλων περισσότερο αποτελεσματικών σε όλα τα πεδία των μαχών (των κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα). Έτσι στις 12 Ιουνίου του 1944, τη νύκτα, ξημερώνοντας η επομένη το Λονδίνο δοκίμαζε - γνώριζε την καταστροφή του πρωτότυπου αυτού όπλου που ονομάστηκε ιπτάμενη βόμβα σ΄ ένα άνευ προηγουμένου καταιγισμού προσβολών. Παρόμοια τέτοια καταιγιστική προσβολή επαναλήφθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αυτή τη φορά με βλήματα V-2, εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας επίσης με πολύ μεγάλες καταστροφές. Υπολογίστηκε ότι από τον Ιούνιο του 1944 μέχρι τον Μάιο του 1945 εκτοξεύτηκαν συνολικά μόνο εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας περίπου 8.000 ιπτάμενες βόμβες V-1 και 7.000 βλήματα V-2.
Ντέλι Ντάιναμος ΦΚ

Η Ντέλι Ντάιναμος (αγγλικά: Delhi Dynamos) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Δελχί της Ινδίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, χωρητικότητας 60.000 θεατών. Μετέχει στο πρωτάθλημα της Ινδικής Σούπερ Λιγκ.

 Στις αρχές του 2014, ανακοινώθηκε ότι η Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η εθνική ομοσπονδία για το ποδόσφαιρο στην Ινδία και η IMG-Reliance θα δέχονταν προσφορές για την ιδιοκτησία οκτώ ή εννέα επιλεγμένων πόλεων για την επερχόμενη Ινδική Σούπερ Λιγκ, ένα πρωτάθλημα οκτώ δικαιοδόχων ομάδων που σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του πρωταθλήματος κρίκετ της Ινδικής Πρέμιερ Λιγκ. Στις 13 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η DEN Networks κέρδισε την προσφορά για τη δικαιόχρηση του Δελχί. Η ομάδα είχε εισέλθει σε συμμαχία με την ολλανδική ομάδα Φέγενορντ, η οποία διήρκεσε μόνο για ένα χρόνο.Η ομάδα ξεκίνησε την πορεία της στην εναρκτήρια περίοδο της Ινδικής Σούπερ Λιγκ στις 14 Οκτωβρίου 2014 με μια ισοπαλία 0–0 εναντίον της Πούνε Σίτι στο Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού του Νέου Δελχί. Η Ντάιναμος δεν έκανε το καλύτερο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα καθώς βρισκόταν στην τελευταία θέση μέχρι την 9η αγωνιστική. Η ομάδα αναζωογονήθηκε και ανασυντάχθηκε τερματίζοντας τελικά στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα με αήττητο σερί πέντε αγώνων, το οποίο περιελάμβανε τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες. Η ομάδα του Δελχί έχασε την πρόκριση στα ημιτελικά της διοργάνωσης για ένα βαθμό. Η GMS, ο μεγαλύτερος αγοραστής μετρητών στον κόσμο της ναυτιλίας και υπεράκτιων περιουσιακών στοιχείων για ανακύκλωση, ανέλαβε το Μάρτιο του 2016 ως νέος συνιδιοκτήτης της πλειοψηφίας της ομάδας. Η GMS πήρε υπό την κατοχή της το 100% της ιδιοκτησίας της ομάδας που αγόρασε σε τρεις δόσεις 55%, 25% και 20% από την DEN Networks. Επίσημος ιστότοπος
Αρσένιε Τοντιράς

Ο Αρσένιε Τοντιράς (ρουμανικά: Arsenie Todiraş), γνωστός ως Arsenium, είναι Μολδαβός τραγουδιστής. Είναι πρώην μέλος του ποπ συγκροτήματος O-Zone. Εκπροσώπησε τη Μολδαβια στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2006 μαζί με τους Ναταλία Γκορντιένκο και Connect-R και το τραγούδι "Loca".

 Πέρα από τη μητρική του γλώσσα, τα Ρουμανικά, ομιλεί Ρώσικα, Ισπανικά και Αγγλικά. στους O-Zone2002: Number 1 2004: DiscO-ZoneΣόλο2006: The 33rd Element 2005: "Love Me, Love Me" (Germany Top 100 No. 33, France Singles Top 100 #36) 2006: "Loca" 2007: "Professional Heartbreakers" 2008: "Wake Up" 2008: "Rumadai" (Germany Top 100 No. 32, Germany Dancefloor Chart No. 1, Austria Top 75 #50) 2009: "Minimum" 2009: "25" 2010: "Исчезни" (transcribed as "Ischezni") 2010: "Remember mе" 2010: "Nu ma mai cautа" 2010: "Erase it" 2010: "Bang Bang" 2010: "Happy Birthday" 2011: "My Heart" 2012: "I'm Giving Up" 2013: "Aquamarina" (feat. Janyela) 2014: "Do Rassveta" (feat. Sati Kasanova) 2005: "Love Me, Love Me" 2006: "Loca" (feat. Νατάλια Γκορντιένκο & Connect-R) 2006: "Professional Heartbreakers" 2008: "Wake Up" 2008: "Rumadai" 2009: "Minimum" 2010: "Remember Me" 2010: "Erase It" 2011: "My Heart" (feat. Lena Knyazeva) [1] 2014: "Do Rassveta" (Arsenium feat. Σατί Καζάνοβα) Αρσένιε Τοντιράς στην IMDb
Ενισκίλεν

Το Ενισκίλεν (Αγγλικά: Enniskillen, Ιρλανδικά: Inis Ceithleann) είναι κωμόπολη της Βόρειας Ιρλανδίας, στην επαρχεία Φέρμανγκαχ. Το 2001 ο πληθυσμός της υπολογιζόταν γύρω στους 13.500 κατοίκους. Βρίσκεται μεταξύ των δύο λιμνών Λοχ Ερν της Βόρειας Ιρλανδίας. Αποτελεί έδρα τοπικού συμβουλίου του Φέρμανγκαχ, πρωτεύουσα της επαρχίας και μεγαλύτερή της πόλη. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Inis Ceithleann, που στα Ιρλανδικά σημαίνει «το νησί της Κίθλεν» και αναφέρεται στην Κίθλεν (Cethlenn), την σύζυγο του Μπάλορ των Φομόριαν, της Ιρλανδικής Μυθολογίας. Το όνομα της πόλης έχει πάρει διάφορες αγγλικές μορφές στο παρελθόν.

 Το παλαιότερο κτήριο της πόλης χτίστηκε από τον Ούγο τον Φιλόξενο, αδελφό του βασιλιά του Φέρμανγκαχ, Τόμας Μαγκουάιρ, τον 15ο αιώνα. Η στρατηγική του θέση το έκανε στόχο του Αγγλικού στρατού κατά την επιχείρηση της «Σύλληψης του Όλστερ». Η κύρια επιχείρηση τους πραγματοποιήθηκε κατά την οχταήμερη πολιορκία του 1504, από τον Dowdall. Οι Μαγκουάιρ αντιστάθηκαν στους Άγγλους, ανακαταλαμβάνοντας το οχυρό το 1596, μέχρι την τελική του κατάληψη από τους Άγγλους στις αρχές του 17ου αιώνα. Η πόλη αναπτύχθηκε σημαντικά προς τα τέλη του 17ου αιώνα, όταν και αποτέλεσε, μαζί με το Ντέρι, κέντρα της αντίστασης των οπαδών του Γουλιέλμου του Τρίτου (Γουλιελμίτες) ενάντια στον Ιάκωβο τον Δεύτερο. Στις 31 Ιουλίου του 1689 σημειώθηκε στην περιοχή η μάχη του Νιουταουνμπάτλερ, μεταξύ των δυνάμεων των Γουλιέλμου και Μαρίας και αυτών του Ιακώβου, με νικητές τους πρώτους. Τα νεότερα χρόνια το Ενισκίλεν έγινε πιο γνωστό από τα γεγονότα κατά την περίοδο των λεγομένων «Ταραχών» (The Troubles, αρχές 1960 - 1998), καθώς διάφορες πράξεις βίας έπληξαν την πόλη. Το πιο σημαντικό από αυτά συνέβη στις 8 Νοεμβρίου 1987 και έμεινε γνωστό ως «Remembrance Day bombing» ή «Ο βομβαρδισμός του Ενισκίλεν» ή ακόμα και ως «η σφαγή του Poppy Day». Την ημέρα εκείνη 11 άτομα σκοτώθηκαν από έκρηξη βόμβας του IRA σε μνημείο για τους νεκρούς του Βρετανικού Στρατού. Το 1997, ο ηγέτης του κόμματος Σιν Φέιν, Τζέρι Άνταμς, ζήτησε συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων για το περιστατικό. Στην πόλη διοργανώνονται διάφορα διεθνή αθλητικά γεγονότα, κυρίως γύρω από το θαλάσσιο σκι. Το Ενισκίλεν έχει επιλεγεί για την διοργάνωση της συνάντησης των G8 το καλοκαίρι του 2013 (17 - 18 Ιουνίου 2013). Επίσημος ιστότοπος
Λεωνίδας Ποζάνης

Ο Λεωνίδας Ποζάνης ( 1928 -2019) ήταν Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1947 ως το 1958.

 Ο Ποζάνης έκανε την εμφάνιση του την σεζόν 1947-48 για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, αλλά ξεκίνησε να παίζει ως βασικός από το 1949-50 και έπειτα. Διακρινόταν για τα αμυντικά του καθήκοντα, αγωνιζόμενος στον χώρο του κέντρου. Συμμετείχε σε όλους τους αγώνες για την διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας του 1950, όπου ο Άρης έφθασε ως τον τελικό και ηττήθηκε από την ΑΕΚ.Στις 8 Απριλίου 1951, η ελληνική εθνική ομάδα αγωνίστηκε στο στάδιο Κομουνάλε του Παλέρμο της Ιταλίας, αντιμετωπίζοντας την Β' Ιταλίας, με τον Ποζάνη να καλείται για μία και μοναδική φορά στην αποστολή του ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, αλλά να μην χρησιμοποιείται στον αγώνα από τον προπονητή Αντώνη Μηγιάκη. Παρ' όλα αυτά, ο Ποζάνης κέρδισε το παρωνύμιο "Παλέρμο" λόγω του συγκεκριμένου αγώνα.Αγωνίστηκε σαν μέσος μέχρι το 1955, συμμετέχοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1953, έχοντας κερδίσει πιο πριν τον ΠΑΟΚ με 1-0 στον επαναληπτικό αγώνα μπαράζ που πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου 1953, για τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης. Στην τελική φάση, ο Ποζάνης αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός και στους τέσσερις αγώνες, διακρινόμενος στον εντός έδρας αγώνα με τον Ολυμπιακό, που έληξε ισόπαλος με 0-0.Την τελευταία τριετία της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αγωνίστηκε ως αμυντικός και όντας αρχηγός του Άρη κατέκτησε το πρωτάθλημα βορείου ομίλου του 1956 και κατατάχθηκε έκτος στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά, αποκλείοντας τον Απόλλωνα Καλαμαριάς και τον Ηρακλή, ο Άρης έφθασε στον ημιτελικό του κυπέλλου, πριν ηττηθεί εντός έδρας από τον Ολυμπιακό στις 10 Ιουνίου 1956.Το 1956-57, ο Άρης κατέκτησε την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ στην τελευταία του χρονιά με τους "κίτρινους", ο Ποζάνης αγωνίστηκε στους δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπως και στον αγώνα κατάταξης με τον ΠΑΟΚ στις 2 Ιανουαρίου 1958. Ο Άρης απέκλεισε τον "δικέφαλο του Βορρά" για την διοργάνωση του κυπέλλου και κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό για την προημιτελική φάση. Ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος για τις 9 Ιουλίου 1958, αλλά η αλλαγή της έδρας του αντιμετωπίστηκε με σφοδρή διαμαρτυρία από την διοίκηση του συλλόγου, η οποία απέσυρε την ομάδα από την διοργάνωση, μία κίνηση η οποία στηρίχθηκε από την διοίκηση του ΠΑΟΚ, με τις δύο ομάδες να παίζουν φιλικό αγώνα διαμαρτυρίας στις 13 Ιουλίου του ίδιου έτους στο γήπεδο του Συντριβανίου, ο οποίος έληξε ισόπαλος με 1-1. Αυτός ήταν και ο τελευταίος αγώνας της πολυετούς καριέρας του Λεωνίδα Ποζάνη. Στις 26 Ιουλίου 2013, ο 85χρονος Ποζάνης χειροκροτήθηκε από τους φίλους του Άρη, όταν διέσχισε τον αγωνιστικό χώρο πριν από το φιλικό ματς με την ιταλική ΑΣ Ρόμα. Τα στοιχεία του πίνακα δεν είναι ολοκληρωμένα, λόγω ελλειπούς ενημέρωσης από τα ΜΜΕ της εποχής Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6 Ποζάνης Λεωνίδας | aris.re
Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ

Η Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ (μαλτέζικα: Rabat Ajax FC) είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ραμπάτ. Ιδρύθηκε το 1930 σαν Ραμπάτ Ρόβερς. Έδρας της ομάδας είναι το Ραμπάτ Άγιαξ Φούτμπολ Γκράουντ χωρητικότητας 700 θεατών. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Μάλτας.

 Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι (επίπεδο 1): Πρωταθλήτρια (2): 1984-85, 1985-86Τάτσα Μαλτία (κύπελλο): Κυπελλούχος (1): 1985-86Σούπερ Καπ Μαλτία: Νικήτρια (2): 1985, 1986 Η Ραμπάτ Άγιας ΦΚ έχει 4 ευρωπαϊκές συμμετοχές. Η ιστορία της Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ Πρώτος τελικός της Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ Στατιστικά της Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ Κανάλι της ομάδας στο YouTube Προφίλ στην ιστοσελίδα της Μαλτέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Προφίλ ομάδας στο soccerway.com Προφίλ ομάδας στο uefa.com
Καλαμάκι Καλαβρύτων

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Καλαμάκι Αχαΐας Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: ΚαλαμάκιΤο Καλαμάκι της Επαρχίας Καλαβρύτων είναι πολύ μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας.

 Βρίσκεται στο ΝΑ τμήμα του Νομού Αχαΐας, στις δυτικές πλαγιές του βουνού "Ντουρντουβάνα" της νοτιότερης απολήξεως του Χελμού. Βρίσκεται πολύ κοντά στον Άρμπουνα στην περιφέρεια του οποίου και ανήκει. Είναι μικρός οικισμός που πρωτοεμφανίζεται το 1961 σε εθνική απογραφή. Την 19/03/1961 αναγνώριζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άρμπουνα. Υπαγόταν μέχρι το 1997 στην τότε κοινότητα και ακολούθησε την πορεία της στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1997 (σχέδιο Καποδίστριας) και του 2010 (σχέδιο Καλλικράτης). Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές του 20ού αι. είναι η εξής: Αν και στην απογραφή του 2011 εμφανίζεται να κατοικείται, δεν έχει ωστόσο μόνιμους κατοίκους τις τελευταίες δεκαετίες. Στο χωριό υπάρχει το τοπωνύμιο "βρύση Καλαμακίου". Δεν πρέπει να συγχέεται με τα υπόλοιπα δύο ομώνυμα χωριά του Νομού Αχαΐας, δηλ. το Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας (πρώην Βίδοβα) και το Καλαμάκι Ωλενίας Αχαΐας (πρώην Χαρμπιλαίικα). Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. eetaa.gr, Διοικητικές μεταβολές Οικισμών των ΟΤΑ - Καλαμάκιον Ν. Αχαΐας
Wanted

Wanted είναι αμερικανική/γερμανική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 2008. Βασίζεται στο ομότιτλο κόμικ του Μαρκ Μίλαρ και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, ενώ το σενάριο έγραψαν οι Μάικλ Μπραντ, Ντιν Γεωργαρής, Ντέρεκ Χάας και Κρις Μόργκαν. Πρωταγωνιστούν γνωστοί ηθοποιοί με κυριότερους τους: Τζέιμς Μακαβόι, Αντζελίνα Τζολί και Μόργκαν Φρίμαν. Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αφού τα κέρδη της στο αμερικανικό box office ανέρχονται σε 134.294.280 δολλάρια. Η ταινία προτάθηκε για 2 Όσκαρ από τα οποία δεν κατάφερε να αποσπάσει κανένα. Στο Λονδίνο η ταινία έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 12 Ιουνίου του 2008, στις ΗΠΑ (Φεστιβάλ Ταινιών του Λος Άντζελες) την Πέμπτη 19 Ιουνίου του 2008 και στην Ελλάδα την Πέμπτη 23 Αυγούστου 2008. Η ταινία γυρίστηκε στην Τσεχία.

 Ο Γουέσλι Γκίμπσον (Τζέιμς Μακάβοι) είναι ένας απλός υπάλληλος, δυσαρεστημένος με τη μονότονη ζωή του. Σύντομα γνωρίζει, όμως, την Φοξ (Αντζελίνα Τζολί), η οποία τον οδηγεί σε μία μυστική αδελφότητα όπου μαθαίνει για την αληθινή του ταυτότητα. Δηλαδή ότι έχει υπερφυσικές ικανότητες όπως είχε ο πατέρας του. Αρχηγός της αδελφότητας είναι ο Σλόαν (Μόργκαν Φρίμαν), ο οποίος αφού ο Γκίμπσον εκπαιδευτεί κατάλληλα του δίνει αποστολές. Ανακαλύπτει , ωστόσο , ότι τα μέλη της αδελφότητας δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνονται... Τζέιμς ΜακΑβόι στο ρόλο του Γουέσλι Άλαν Γκίμπσον Μόργκαν Φρίμαν στο ρόλο του Σλόαν Αντζελίνα Τζολί στο ρόλο της Φοξ Κονσταντίν Χαμπένσκι στο ρόλο του Εξολοθρευτή Τόμας Κρέτσμαν στο ρόλο του Κρος Κόμον στο ρόλο του Ερλ Μάλκολμ Σπέλμαν Τέρενς Σταμπ στο ρόλο του Πεκβόρσκι Με προϋπολογισμό της ταινίας 75.000.000 δολάρια, το Wanted άνοιξε στη δεύτερη θέση με 50,9 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Οι εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 134,5 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο απέφερε 206,9 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 341,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Υποψηφιότητες Καλύτερo Ηχητικό Μοντάζ Καλύτερος Ήχος Υποψηφιότητες Saturn Award - Καλύτερη Ταινία Φαντασίας Βραβεία Βραβείο BMI Film Music - Ντάνι Έλφμαν Υποψηφιότητες Critics Choice - Καλύτερη Ταινία Δράσης Βραβεία Βραβείο Empire - Best Sci-Fi/Fantasy/Superhero Υποψηφιότητες Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία - Αντζελίνα Τζολί Καλύτερο Φιλί - Αντζελίνα Τζολί και Τζέιμς Μακαβόι Καλύτερη WTF Στιγμή - Αντζελίνα Τζολί Υποψηφιότητες Golden Reel - Καλύτερo Ηχητικό Μοντάζ Υποψηφιότητες National Movie - Καλύτερη Ταινία Δράσης/Περιπέτεια National Movie - Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία - Αντζελίνα Τζολί National Movie - Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία - Τζέιμς Μακαβόι Υποψηφιότητες Συνολική Ερμηνεία από Ομάδα Κασκαντέρ Υποψηφιότητες Teen Choice - Choice Summer Movie: Action Adventure Επίσημη ιστοσελίδα Wanted στο IMDb
Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς

Το Γήπεδο «Παντελής Μαγουλάς» είναι ιδιόκτητο ποδοσφαιρικό γήπεδο που ανήκει στον Γ.Σ. Νίκη Βόλου και έχει χωρητικότητα 4.500 θέσεις. Βρίσκεται στη Νέα Ιωνία και χτίστηκε το 1924 σε ένα οικόπεδο που παραχωρήθηκε στην Νίκη Βόλου. Φέρει το όνομα του Παντελή Μαγουλά, ενός εκ των ιδρυτικών στελεχών του συλλόγου. Αυτή την στιγμή χρησιμοποιείται σαν προπονητικό κέντρο τόσο για την πρώτη ομάδα όσο και τις ακαδημίες και τις ηλικιακές ομάδες της Νίκης Βόλου.

 Το Γήπεδο της Νίκης Βόλου είναι πραγματικά ταυτόσημο με την προσφυγική αυτή ομάδα. Είναι "στριμωγμένο" ανάμεσα στο δρόμο και σε σπίτια, με τις εξέδρες του να έχουν μία αρκετά παράξενη διάταξη - ιδιαίτερα η νότια πλευρά τους. Η σημερινή μορφή του γηπέδου ανάγεται στο 1970. Η τελευταία ανακαίνιση του γηπέδου έγινε το 2020 με την τοποθέτηση καθισμάτων και εκσυγχρόνισης των αποδυτηρίων. Επίσης υπολογίζεται να φτιαχτεί αθλητικό κέντρο της Νίκης Βόλου εκεί που ήταν το πάρκινγκ του ΟΣΕ, δίπλα από το γήπεδο. Είναι άγνωστη η ημερομηνία πότε θα παραδοθεί. Τα έργα θα τα αναλάβει η Μαγνήτων Νίκη Α.Ε. Τον Φεβρουάριο του 2023 ανακοινώθηκε από τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ Νίκη Βόλου στην γενική συνέλευση της Ερασιτεχνικής Νίκης Βόλου, ότι η εταιρεία τους, θα αναλάβει εξ' ολοκλήρου την υπεκμίσθωση του γκαράζ αλλά και το πρότζεκτ του αθλητικού κέντρου εντάσσοντας το σε αναπτυξιακό πρόγραμμα. Το Γήπεδο της Νίκης ήταν ένα από τα Ολυμπιακά προπονητήρια για τους Αγώνες του 2004. Γι' αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκαν έργα αναβάθμισης των εγκαταστάσεών του. Το γήπεδο αναμορφώθηκε, κυρίως με την ανακατασκευή όλης της νότιας λοξής εξέδρας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Σεπτέμβριος 2004) η ομάδα της Νίκης Βόλου μετακόμισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, που βρίσκεται λιγότερα από 2 χιλιόμετρα βορειότερα. Το γήπεδο ανήκει στον ερασιτέχνη Γ.Σ. Νίκης Βόλου. Γήπεδο Νίκης Βόλου στο stadia.gr
Εμμανουήλ Σκύβαλος

Για το δήμαρχο Αγίου Νικολάου με το ίδιο όνομα και επώνυμο, δείτε: Εμμανουήλ Σκύβαλος (Δήμαρχος Αγίου Νικολάου). Ο Εμμανουήλ Σκύβαλος του Ιωάννη (Κριτσά Λασιθίου, 19 Ιουνίου 1915 - Ιεράπετρα, 29 Νοεμβρίου 1992) ήταν Δήμαρχος Ιεράπετρας για βραχύβιο χρονικό διάστημα, το 1972.

 Ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν αγρότης από την Κριτσά και η μητέρα του, Χαρίκλεια ήταν επίσης από την Κριτσά. Ο παππούς του καταγόταν από το Καμινάκι Λασιθίου, ενώ οι Σκύβαλοι εργάζονταν ως ναυτικοί και ως έμποροι (το επώνυμο απαντάται εκτός από τον Άγιο Νικόλαο και στη Νεάπολη). Ο Εμμανουήλ εγκαταστάθηκε σε μικρή ηλικία στην Ιεράπετρα, όπου και δραστηριοποιήθηκε κατά τα επόμενα χρόνια. Γόνος πολυτέκνων, απέκτησε και ο ίδιος 12 παιδιά με τη σύζυγό του, Δήμητρα. Εργάστηκε επί πολλά χρόνια στο εργοστάσιο του βουλευτή και υπουργού Κοθρή, που ονομαζόταν "Μίνως", στην Ιεράπετρα. Μάλιστα, δύο φορές τραυματίστηκε. Το εργοστάσιο εκείνο παρήγαγε σαπούνι, πυρηνέλαιο και χαρουπάλευρο. Τη δεκαετία του 1950 και του 1960 ήταν πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου του Λασιθίου και ήταν επίσης πρόεδρος του Συλλόγου Πολυτέκνων Λασιθίου και του Συλλόγου Οικοδόμων Λασιθίου. Το 1958, επί δημαρχίας του Δημήτριου Μαρκόπουλου ήταν μέλος της Ερανικής Επιτροπής για την ανέγερση του ηρώου της Ιεράπετρας, με πρόεδρο το Μητροπολίτη Ιεράς και Σητείας Φιλόθεο Α'. Ο Εμμανουήλ Σκύβαλος εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος το 1959 και έκτοτε συνέχιζε να εκλέγεται συνεχώς ως και το 1978. Ανέλαβε αντιδήμαρχος (και υπηρεσιακός δήμαρχος στη συνέχεια) κατά τη δημαρχία του Κανουπάκη. Στις 2 Μαρτίου 1972 ο Σκύβαλος απολύθηκε από τη χούντα και νέος δήμαρχος ανέλαβε ο Παναγιώτης Ματθαίου. Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Εμμανουήλ Σκύβαλος συνέχισε να είναι παρών στα κοινά. Στις δημοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του πολιτικού μηχανικού και νικητή των εκλογών Ιωάννη Αγιαννιωτάκη, πρώτος με 230 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές του 1978 επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό "Ενότης-Πρόοδος-Έργα" του Αγιαννιωτάκη και ορκίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1978. Πέθανε το 1992. Μετά το θάνατό του το όνομά του δόθηκε σε οδό στην περιοχή Τζαμί.
75 (αριθμός)

Το 75 (εβδομήντα πέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 74 και πριν από το 76. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 75 συμβολίζεται ως LXXV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΕ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 75 είναι σύνθετος αριθμός καθώς οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 5, 15, 25 και 75 δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 76. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 75 είναι 75 = 3 · 52. Είναι ψευδο-φίλιος αριθμός με τον 48 καθώς το σύνολο των διαιρετών του 75 ισούται με τον αριθμό αυτό + 1, και αντίστροφα το σύνολο των διαιρετών του 48 με το 75+1. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 75 αντιστοιχεί στο ρήνιο.
Σ' αγαπώ (ταινία, 1971)

Το Σ' αγαπώ είναι μια ελληνική αισθηματική - δραματική ταινία του 1971. Τη σκηνοθεσία την υπέγραψε ο Τάκης Βουγιουκλάκης και το σενάριο το έγραψε ο Πάνος Κοντέλλης. Παρ' όλα αυτά το σενάριο ήταν μία ιδέα της Αλίκης Βουγιουκλάκη, εμπνευσμένη από το Love Story. Πρωταγωνιστούν οι Αλίκη Βουγιουκλάκη, Άγγελος Αντωνόπουλος και Νίκος Γαλανός.

 Σε αυτό το έγχρωμο αισθηματικό δράμα ένας καθηγητής πανεπιστημίου ερωτεύεται μια νεαρή φοιτήτρια. Μετά την επιστροφή τους από ένα μεγάλο ταξίδι, ο καθηγητής ανακαλύπτει ότι πάσχει από καρκίνο και προσπαθεί να απομακρύνει την κοπέλα από κοντά του και να την οδηγήσει σε μια σχέση με έναν φοιτητή του. Εκείνη ωστόσο μαθαίνει την αλήθεια και μένει κοντά του μέχρι το τέλος. Αλίκη Βουγιουκλάκη - Αγγέλα Άγγελος Αντωνόπουλος - καθηγητής Δημήτρης Βανάς Νίκος Γαλανός - Χρήστος Μπέτυ Αρβανίτη - Μαίρη Νότης Περγιάλης - δρ Σταυρίδης Τζένη Ζαχαροπούλου - συγκάτοικος Αγγέλας Αγγέλα Καζακίδου - Καίτη Μαλαίνα Ανουσάκη - Φρόσω Σπύρος Καλογήρου - σύζυγος Μαίρης Η αρχική έκδοση της ταινίας τελείωνε με μια σκηνή που κατόπιν κόπηκε από την ταινία, στην οποία ο Χρήστος περιμένει την Αγγέλα στην προβλήτα και φεύγουν στο τέλος μαζί. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 17 Οκτωβρίου 1971. Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Ταινίες για φίλημα:ένα αφιέρωμα στον Φιλοποίμενα Φίνο και τις ταινίες του, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, σελ.186
Γιάννης Μαρδίτσης

Ο Γιάννης Μαρδίτσης (Κλειδί Βοιωτίας, 19 Φεβρουαρίου 1933 – Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε σχεδόν σε όλες τις θέσεις, καθώς ξεκίνησε ως επιθετικός και στη συνέχεια καθιερώθηκε ως κεντρικός αμυντικός. Ο πατέρας του, Ζήσης Μαρδίτσης ήταν ήρωας, πεσών του ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-41 και μετά το θάνατό του, η υπόλοιπη οικογένεια μεταστεγάστηκε στο Αιγάλεω Αττικής (1941).

 Από μικρός ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο στην ομάδα της Άρτεμης. Σε ηλικία 16 ετών αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Αιγάλεω και αποτέλεσε μέλος της β' ομάδας. Την περίοδο 1949-50 πήρε το "βάπτισμα του πυρός" με την πρώτη ομάδα στο πρωτάθλημα της Β' τοπικής κατηγορίας, όπου μετείχε η αθηναϊκή ομάδα. Την περίοδο 1951-52 μονιμοποιήθηκε στη βασική 11άδα, όπου παρέμεινε έως και το 1959-60, όταν και μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ, μετά από επιθυμία του προπονητή της Τρύφωνα Τζανετή. Με τα χρώματα του Αιγάλεω έλαβε μέρος σε 105 αγώνες της Α2 και της Α' κατηγορίας Αθηνών, πετυχαίνοντας 24 γκολ. Η μετακίνησή του κόστισε στην "Ένωση" το πολύ μεγάλο για την εποχή ποσό των 103.000 δρχ., ενώ στο Αιγάλεω παραχωρήθηκαν και 5 ποδοσφαιριστές. Με την ΑΕΚ αγωνίστηκε 5 περιόδους (την τελευταία μόνο σε έναν ευρωπαϊκό αγώνα), κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1963, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως παρότι αποκτήθηκε ως επιθετικός, τελικά καθιερώθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού δίπλα στον Μίλτο Παπαποστόλου, αντικαθιστώντας επιτυχώς τον τραυματία Νίκο Μελισσή. Τη διετία 1964-1966 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με την ομάδα της Κορίνθου, στη Β' Εθνική (31 συμμετοχές, 12 γκολ). Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας των Ενόπλων, με την οποία υπήρξε 28 φορές διεθνής και κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο Ενόπλων του 1962. Υπήρξε επίσης διεθνής με την ομάδα των Νέων. Ήταν αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και από τους βασικούς συντελεστές δημιουργίας του Ομίλου Αντισφαίρισης Παπάγου. Στις 26 Ιανουαρίου 2010 απεβίωσε μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Προφίλ στο transfermarkt
Λεύκιππος

Ο Λεύκιππος ήταν Έλληνας φιλόσοφος του 5ου αι. π.Χ. από τα Άβδηρα ή την Μίλητο, εισηγητής της ατομικής θεωρίας, δάσκαλος του Δημόκριτου. Διατύπωσε πρώτος την υπόθεση ότι η ύλη αποτελείται από άτομα.

 Η ύλη κατά τον Λεύκιππο και το Δημόκριτο, αποτελείται από μικροσκοπικά, αόρατα, αιώνια, άφθαρτα, αμετάβλητα, αδιαίρετα σωμάτια, τα άτομα, τα οποία γεννήθηκαν αυτόματα και τυχαία. Τα άτομα δεν έχουν καμία ποιοτική διαφορά μεταξύ τους, παρά μόνο στο μέγεθος και στο σχήμα τους. Μεταξύ των ατόμων υπάρχει το κενό, ή το μη ον ή μανόν, το οποίο όμως έχει υλική υπόσταση. Λόγω της ύπαρξης του κενού, τα άτομα έχουν την ιδιότητα της κίνησης. Από τις συγκρούσεις των ατόμων δημιουργείται η ύλη. Οι δύο φιλόσοφοι πιστεύουν πως μέσω διαφόρων συνδυασμών, τα όμοια άτομα έλκονται, σχηματίζοντας σώματα. Όπως αναφέρει ο Διογένης Λαέρτιος, ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος υποστηρίζουν πως οι συγκρούσεις των ατόμων δημιουργούν νέα σώματα αλλά και νέους Κόσμους. Πιστεύουν οτι υπάρχουν άπειροι Κόσμοι που δημιουργούνται από άπειρα σε πλήθος άτομα, με τυχαία μορφή. Για το Σύμπαν, σύμφωνα με τον Αέτιο, οι δύο φιλόσοφοι υποστηρίζουν πως έχει σφαιρικό σχήμα. Για τη Γη, ο Αριστοτέλης αναφέρει πως ο Λεύκιππος τη θεωρεί ακίνητη και στο κέντρο του Κόσμου, ενώ έχει σχήμα τυμπανώδες (σχήμα τυμπάνου). Αθεϊσμός στην Αρχαία Ελλάδα G. S. KIRK / J. E. RAVEN / MALCOLM SCHOFIELD, Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, Μετάφραση Δημοσθένη Κούρτοβικ,εκδ.ΜΙΕΤ, Αθήνα,1988, 2006(4η εκδοση),σελ. 404-430 Πανέρης, Ιωάννης, «Το πρόβλημα Λεύκιππος». Ελληνικά 32 (1980), 32-41.
Φραγκίσκος Μαρία των Μεδίκων

O Φραγκίσκος-Μαρία, ιταλ. Francesco-Maria de'Medici, (12 Νοεμβρίου 1660 - 3 Φεβρουαρίου 1711) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κυβερνήτης της Σιένα, καρδινάλιος και δούκας του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Βικτώριας ντελλα Ρόβερε δούκισσας του Ρόβερε & Μοντεφέλτρο, κόρης του Φεντερίκο-Ουμπάλντο δούκα του Ουρμπίνο. Μετά τη γέννηση του αδελφού του Κόζιμο Γ΄ η Βιτόρια έπιασε τον Φερδινάνδο Β΄ στο κρεβάτι με τον κόμη Μπρούτο ντελλα Μολέρα και αποξενώθηκαν. Συμφιλιώθηκαν και έκαναν τον Φραγκίσκο-Μαρία. Το 1683 τοποθετήθηκε ισόβιος κυβερνήτης της Σιένα. Τρία έτη μετά έγινε καρδινάλιος από τον πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄. Έλαβε μέρος στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclave) για την εκλογή νέου πάπα και είχε επιρροή. Έμενε στη βίλα Λαπέτζι έξω από τη Φλωρεντία, την οποία ανακαίνισε και έκανε εκεί την Αυλή του. Οργάνωνε εκεί εορτές και διασκεδάσεις. Το 1694 απεβίωσε η μητέρα του και του κληροδότησε το δουκάτο του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο. Καθοδήγησε τον ανιψιό του Φερδινάνδο, διάδοχο του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, στις Τέχνες. Ο Φερδινάνδος δεν απέκτησε άρρενες απογόνους και το ίδιο ο νεότερος αδελφός του Τζαν-Γκαστόνε, έτσι η διαδοχή έμενε μετέωρη. Το 1709 η υγεία του επιδεινώθηκε και ζήτησε απαλλαγή από καρδινάλιος, πράγμα που ενέκρινε ο πάπας. Νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Λουίζα των Γκοντζάγκα, 26 έτη μικρότερή του. Είχε ωραία χαρακτηριστικά: δέρμα, μέση, μάτια και στόμα. Η σύζυγός του όμως φοβόταν ότι θα κολλήσει αφροδίσια νοσήματα από την ερωτική πράξη και απέφευγε να συνευρεθεί μαζί του. Κάλεσαν τον εξομολόγο της από την Γκουαστάλα. Αργότερα η σύζυγός του πείσθηκε και ο γάμος ολοκληρώθηκε· ωστόσο δεν απέκτησαν απογόνους, διαδόχους του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, όπως επιθυμούσε ο Φραγκίσκος-Μαρία.. Αποσύρθηκε στα Λουτρά στο Ρίπολι και απεβίωσε από υδρωπικία το 1711. Άφησε υπέρογκα χρέη. Το 1723 απεβίωσε ο αδελφός του Κόζιμο Γ΄ και το 1737 ο Τζαν Γκαστόνε, τελευταίος των Μεδίκων-Τοσκάνης. Οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης έδωσαν το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης στον Φραγκίσκο Α΄ δούκα της Λωρραίνης και σύζυγο της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων. Η Ελεονόρα-Λουίζα που είχε τρελαθεί, απεβίωσε το 1742. Το 1709 νυμφεύτηκε την Ελεονόρα-Λουίζα Γκοντζάγκα, κόρη του Βικέντιου δούκα της Γκουαστάλα· δεν απέκτησαν απογόνους. Acton, Harold: The Last Medici, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0 Moroni, Gaetano: Dizionario di Erudizione Storico Ecclesiastica da San Pietro, Tipografia Emiliana, 1847
EURES

Η ιστοσελίδα EURES (EURopean Employment Services) είναι ένα δίκτυο που δημιουργήθηκε το 1993. Πρόκειται για μία διαδικτυακή Ευρωπαϊκή Πύλη Για Την Επαγγελματική Κινητικότητα. Σκοπός της είναι να διευκολύνει τους νεαρούς ενδιαφερόμενους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σκοπεύουν να μεταναστεύσουν σε άλλη χώρα, παρέχοντας χρήσιμες συμβουλές για θέσεις εργασίας. Παράλληλα, διαθέτει ένα οργανωμένο δίκτυο συνεργασίας με δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες από 28 χώρες της Ε.Ε. με πρόσβαση σε πληροφορίες και υπηρεσίες για προσλήψεις από άτομα που αναζητούν εργασία.

 Το πρόγραμμα επαγγελματικής κινητικότητας αφορά πολίτες της Ε.Ε. και επιπλέον τη Νορβηγία και την Ισλανδία, ηλικίας 18 έως 35 ετών. Με τη λειτουργία του επιτυγχάνει την εύρεση θέσης εργασίας σε πολίτες που επιθυμούν εργασιακή εμπειρία σε χώρα εκτός από τη χώρα διαμονής τους. Ταυτόχρονα, παρέχει τη δυνατότητα κυρίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να βρουν τους κατάλληλους εργαζομένους που αναζητούν για την επιχείρησή τους.Το πρόγραμμα «Η πρώτη σου εργασία μέσω του EURES» λειτουργεί ως ενεργοποίηση της αγοράς εργασίας της Ε.Ε. υποστηρίζοντας τους πολίτες που αναζητούν εργασία τόσο ως πρώτη εμπειρία στην εργασιακή καριέρα όσο και ως άτομο με υψηλά προσόντα. Όλοι οι εργοδότες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα ελέγχονται ως προς της αρχές του EURES. Το EURES έχει ως στόχο την απασχόληση και την κοινωνική καινοτομία βάζοντας σε εφαρμογή το πρόγραμμα «Ευρώπη 2020». Προτεραιότητα του προγράμματος αποτελούν οι νέοι, οι πολίτες που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και οι άνεργοι. Να προωθήσει το δικαίωμα των πολιτών να εργαστούν ελεύθερα σε όλη Ε.Ε. όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΛΕΕ, άρθρο 45)Η εύκολη πρόσβαση στην αγορά εργασίας για τις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο σε όλα τα άτομα που αναζητούν εργασία. Σε μερικές περιπτώσεις ένας υποψήφιος προς εργασία ενδέχεται έπειτα από αίτηση, να δικαιούται μία από τις παρακάτω οικονομικές βοήθειες: Επίδομα ταξιδιού για συνέντευξη Επίδομα μετεγκατάστασης Μάθημα γλώσσας Αναγνώριση προσόντων Συμπληρωματικό επίδομα ταξιδιού Επίδομα διαβίωσης (αφορά μόνο ασκούμενους ή μαθητευόμενους) Συχνές ερωτήσεις
Σεισμός στη Θήβα (1914)

Ο σεισμός στη Θήβα του 1914 σημειώθηκε στην περιοχή της Θήβας στις 17 Οκτωβρίου και ωρα 06:22. Ο σεισμός ήταν επιφανειακός, είχε μέγεθος 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, επίκεντρο την πόλη Θήβας και προκάλεσε τεράστιες υλικές καταστροφές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αστεροσκοπείου Αθηνών ο σεισμός είχε διάρκεια 15 δευτερόλεπτων και συνοδεύτηκε από βοή.

 Στην Θήβα την ώρα του σεισμού η πόλη καλύφθηκε από ένα σύννεφο σκόνης, όπως ανέφεραν χωρικοί που ήταν στους γύρω λόφους ενώ οι περισσότερες οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην αυλή του γυμνασίου, λόγω των συχνών ισχυρών δονήσεων που επικρατούσαν όλη την ημέρα, το χωριό Δραμεσι καταστράφηκε ολοσχερώς με πληθυσμό τοτε 500 κατοίκους και 70 κτίρια, στο χωριό Δάφνη 20 κτίρια κατέρρευσαν και 47 υπέστησαν ζημιές, στο χωριό Φάρος από τα 48 κτίρια μόνο τα 16 κρίθηκαν κατοικήσιμα, στο Δήλεσι κατέρρευσαν 18 κτίρια ενώ στο χωριό Στανιάτες από τα 80 κτίρια μόνο τα 8 κατοικήθηκαν, στην Ασωπία τα μισά κτίρια κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα υπέστησαν σοβαρές ζημιές, στον Άγιο Θωμά από τα 190 κτίρια τα 154 κρίθηκαν ακατάλληλα προς κατοίκηση, στο Σχηματάρι από τα 180 κτίρια μόνο τα 8 κρίθηκαν κατάλληλα προς κατοίκηση ενώ στην Τανάγρα τα μισά κτίρια κατέρρευσαν και τα υπόλοιπα εμφάνισαν ρωγμές.Στην Αθήνα πολλοί κάτοικοι πανικοβλήθηκαν και βγήκαν από τα σπίτια τους ενώ παρατηρήθηκαν μικρές ρηγματώσεις σε μερικά σπίτια , στο ξενοδοχείο Μυριστός στο καφενείο Ζαχαράτου, στα καταστήματα της νομαρχίας και δημαρχίας, ακόμη και στο κεντρικό κτήριο του Αστεροσκοπείου στο Θησείο.Στον Πειραιά διερράγησαν ελαφρά μερικές οικοδομές, κατέπεσε ένας παλαιός τοίχος του ξενοδοχείου «Ευρώπη» και στην Καστέλλα μετακινήθηκε ογκώδης βράχος ενώ έπεσε και μία καπνοδόχος.Τις επόμενες μέρες εκδηλώθηκαν πολλοί μετασεισμοί και ισχυρή βροχόπτωση και είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρευση ετοιμόρροπων κτιρίων που είχαν υποστεί ζημιές από τον κύριο σεισμό. Ο απολογισμός ήταν 800 άστεγοι και πολλοί τραυματίες ενώ οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή της Θήβας έφτασαν το IX. Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,3 Ρίχτερ ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές είχε μέγεθος 6,0 ή 5,9 Ρίχτερ και εστιακό βάθος κοντά στα 5 χιλιόμετρα και προήλθε από ένα ρήγμα που βρίσκεται βόρεια της Καλλιθέα και τής Ασωπίας. Γεωργίου Δ.Τσεβά Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι σήμερα, σελ. 583-584. Παράσχη Τόνια. «Σεισμοί στον εθνικό και επαρχιακό τύπο». Τμήμα Γεωλογίας Πανεπιστήμιο Πάτρας,(ΜΔΕ),2007,σελ.41-44. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-08-12. https://web.archive.org/web/20110812202529/http://nemertes.lis.upatras.gr/dspace/bitstream/123456789/673/1/Master.pdf. Ανακτήθηκε στις 2012-04-01.
Αλί Βασίμπ

Ο Αλί Βασίμπ (τούρκικα: Ali Vâsib Osmanoğlu) (13 Οκτωβρίου 1903 - 9 Δεκεμβρίου 1983), ήταν ένας Οθωμανός πρίγκηπας και ο 41ος επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, από το 1977 μέχρι το 1983. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην εξορία.

 Ο Αλί Βασίμπ, γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1903 στο Παλάτι Τσιραγκάν, στην Κωνσταντινούπολη.Ήταν ο μόνος γιος του Αχμέτ Νιχάντ, του 38ου επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν και της Σαφιρού Μπασανίμεφεντη. Ο Σουλτάνος Μουράτ Ε΄, ήταν προπάππους του Αλί Βασίμπ. Ο Αλί Βασίμπ, πέρασε τον πρώτο χρόνο της ζωής του στο Παλάτι Τσιραγκάν, το οποίο από το 1876, χρησίμευε, ως χώρος κατ'οίκον περιορισμού του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της οικογένειάς του. Το έτος εκείνο, ο Μουράτ Ε΄, καθαιρέθηκε από τον αδερφό του, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, που έγινε σουλτάνος. Ο Μουράτ Ε΄, πέθανε το 1904 και ο Αλί έζησε στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το 1924. Ο Αλί Βασίμπ, είχε εκπαιδευτεί στο Γαλατάσαραι και σε διάφορα άλλα κολέγια της Κωνσταντινουπολης. Κατέκτησε τον βαθμό του Αντιστράτηγου στο Οθωμανικό στρατό πεζικού. Μετά την ίδρυση της Δημοκρατία της Τουρκίας το 1924, την κατάργηση του Σουλτανάτου και του Χαλιφάτου, τον επόμενο χρόνο, ο Βασίμπ και άλλα μέλη της οικογένειάς του, εξορίστηκαν. Ο Βασίμπ έζησε για ένα διάστημα στη Βουδαπέστη και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Νίκαια. Άλλα μέλη της οικογένειάς του, όπως ο Μωάμεθ ΣΤ΄ Βαχιντεντίν στο Σαν Ρέμο και ο Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ (ξάδερφος του Αλί Βασίμπ και τελευταίος Χαλίφης) στη Νίκαια και ύστερα στην Ελβετία. Ο Αλί Βασίμπ, μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια το 1935, όπου εργάστηκε για 18 χρόνια, ως διευθυντής στον Κήπο Αντωνιάδη. Ο Βασίμπ, επετράπη να επιστρέψει στην Τουρκία το 1974. Από εκείνη τη στιγμή, ο Αλί, επισκεπτόταν την Κωνσταντινούπολη κάθε χρόνο και η σύζυγός του έμεινε σε ένα λιτό, ενοικιαζόμενο διαμέρισμα κοντά στην πλατεία Σουλτάν Αχμέτ. Τα απομνημονεύματα του Αλί Βασίμπ, δημοσιεύθηκε στην τούρκικη γλώσσα. Ο γιος του, Οσμάν Σελαχεντίν Οσμάνογλου, μετέγραψε το έργο του, από την αραβική στη λατινική γραφή. Στις 19 Ιανουαρίου 1977, μετά τον θάνατο του ξάδερφού του, Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ, έγινε ο 41ος επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αλί Α΄. Στις 19 Δεκεμβρίου 1983, ο Αλί Βασίμπ πέθανε στην Αλεξάνδρεια, από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 80 ετών. Τάφηκε στην Αλεξάνδρεια και αργότερα το σώμα του μεταφέρθηκε στο Τέμενος Ρεσάτ Σουλτάν στο Εγιούμπ. Όταν πέθανε, ήταν ο μεγαλύτερος εν ζωή, οθωμανός πρίγκηπας. Ο Αλί Βασίμπ, παντρεύτηκε το 1931 την μακρινή ξαδέρφη του, Εμινέ Μπουκμπιλέ, στη Νίκαια. Η Εμινέ (1911 - 1995), ήταν εγγονή του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Οσμάν Σελαχεντίν Οσμάνογλου (γεν. 1940), ο οποίος παντρεύτηκε το 1966 παντρεύτηκε την Αθηνά Χαρά Χανίμεφεντη, το γένος Χριστοφορίδη (γεν. 1944). Έχουν 3 γιούς και μία κόρη, καθώς και πολλά εγγόνια.
Λενίν Μορένο

Ο Λενίν Μορένο (Lenín Boltaire Moreno Garcés, 19 Μαρτίου 1953-) είναι πολιτικός από τον Ισημερινό, Πρόεδρος από το 2017 έως το 2021 και Αντιπρόεδρος του κράτους από το 2007 ως το 2013. Προηγουμένως εργάστηκε ως δικηγόρος και ήταν διοικητικός διευθυντής του υπουργείου Προεδρίας. Την 1η Οκτωβρίου 2016 έλαβε το χρίσμα από το Alianza País για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2017. Κέρδισε οριακά στον δεύτερο γύρο στις 2 Απριλίου 2017, επικρατώντας του αντιπάλου του, Γκιγιέρμο Λάσο με ποσοστό 51% έναντι 48%.Το 1998 πυροβολήθηκε σε απόπειρα ληστείας και χρησιμοποιεί έκτοτε αναπηρικό αμαξίδιο. Το 2012 προτάθηκε για Νόμπελ Ειρήνης, λόγω της αφιέρωσής του στον αγώνα για τα άτομα με αναπηρία. Αναλαμβάνοντας καθήκοντα στις 24 Μαΐου 2017, ο Μορένο έγινε ο μοναδικός εν ενεργεία αρχηγός κράτους σε αναπηρικό αμαξίδιο.

 Γεννήθηκε στο Νουέβο Ροκαφουέρτε της επαρχίας Ορεγιάνα στις 19 Μαρτίου 1953. Το 1998 τραυματίστηκε στη μέση του από σφαίρα στη διάρκεια απόπειρας ληστείας. Έκτοτε κυκλοφορεί με αναπηρικό αμαξίδιο. Ανέλαβε αντιπρόεδρος στις 15 Ιανουαρίου 2007, την ίδια ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα. Οι δυο τους εξελέγησαν στις 26 Νοεμβρίου του 2006 έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών εκείνου του έτους. Διαδέχθηκε τον Αλεσάντρο Σεράνο. Παρέμεινε αντιπρόεδρος ως το 2013. Στις 19 Φεβρουαρίου 2017 προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με ποσοστό 39,3 % και επικράτησε οριακά με ποσοστό 51,16% των ψήφων.Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 24 Μαΐου 2017. Ο Λενίν Μορένο από τους πρώτους μήνες της προεδρίας του άρχισε να απομακρύνεται από τις σοσιαλιστικές πολιτικές του τέως προέδρου Ραφαέλ Κορέα και να εφαρμόζει νεοφιλελεύθερες πρακτικές τόσο στην εξωτερική όσο και στην εξωτερική πολιτική του Ισημερινού. Προσωπικός δικτυακός τόπος Παρουσίαση του Μορένο στις σελίδες του Alianza PAÍS
Μίνα Αχαντί

Η Μίνα Αχαντί (περσ. مینا احدی‎) είναι Ιρανο-Αυστριακή κομμουνίστρια πολιτική ακτιβίστρια. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του Εργατικού-Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν.

 Η Μίνα Αχαντί αντιτίθεται στους νόμους που θεσμοθετούνται βάσει της θρησκείας και υποστηρίζει τα δικαιώματα σχετικά με την υπηκοότητα και έναν κοσμικό νόμο. Η ίδια είναι το κύριο πρόσωπο της Διεθνούς Επιτροπής Ενάντια στις Εκτελέσεις και της Διεθνούς Επιτροπής Ενάντια στους Λιθοβολισμούς. Είναι, επίσης, από τους κύριους ιδρυτές του γερμανικού παραρτήματος του Κεντρικού Συμβουλίου Πρώην Μουσουλμάνων. Ο σύζυγος της Αχαντί, ο οποίος είναι επίσης πολιτικός ακτιβιστής, εκτελέστηκε στο Ιράν την ημέρα της επετείου γάμου του ζεύγους. Η εκτέλεσή του αποτέλεσε κίνητρο για την ίδια ώστε να αντιπαλέψει τη θανατική ποινή.Η ίδια ζει και εργάζεται στη Γερμανία και συνέβαλλε στην απελευθέρωση της Ναζανίν Φατεχί στο Ιράν. Η ίδια έχει δεχτεί πολλές απειλές θανάτου και ζει υπό αστυνομική προστασία από τη στιγμή που εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος του Κεντρικού Συμβουλίου Πρώην Μουσουλμάνων. Είναι, επίσης, εκπρόσωπος της intaktiv e.V., η οποία τάσσεται στην περιτομή των αγοριών.Η Μίνα Αχαντί έλαβε στις 20 Οκτωβρίου 2007 το βραβείο του Κοσμικιστή της Χρονιάς από την Εθνική Κοσμικιστική Εταιρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ίδια έχει δύο κόρες.
Σύνδρομο Ρεϊνό

Το Φαινόμενο Ρεϊνό (Raynaud), γνωστότερο ως Σύνδρομο Ρεϊνό, είναι μια επεισοδιακή και αναστρέψιμη αγγειοσυσπαστική διαταραχή στα άνω και κάτω άκρα του σώματος (κυρίως στα δάχτυλα των χεριών/ποδιών αλλά και στη μύτη, στα αυτιά, στο πηγούνι, στα χείλη και στη γλώσσα) και συνδέεται άμεσα και επηρεάζεται από την ροή του αίματος στα σημεία αυτά. Συγκεκριμένα πρόκειται για σπασμό των μικρών αρτηριών των άκρων, γεγονός που παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας έτσι αλλοίωση στο χρώμα του δέρματος (σε ωχρό, κυανό και ύστερα ερυθρό) μούδιασμα ή ακόμη και πόνο. Οι δύο βασικοί παράγοντες ,απο τους οποίους επηρεάζεται το φαινόμενο, είναι το κρύο και το άγχος(stress). Παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες.

 Το φαινόμενο διακρίνεται σε δύο βασικούς τύπους και είναι αξιοσημείωτο οτι μια ήδη υπάρχουσα πάθηση(όπως ορμονική διαταραχή ή αυτοάνοσο νόσημα), και η δυσμενής κληρονομικότητα πυροδοτούν την εμφάνιση του .Πρωτοπαθές-Ιδιοπαθές/Νόσος Ρεϊνό: Ο συγκεκριμένος τύπος αφορά περιπτώσεις στις οποίες δεν προσδιορίζεται κάποια ιδιαίτερη αιτία αλλά όπως αναφέρεται και παραπάνω η δυσμενής κληρονομικότητα, η ψυχολογική υπερευαισθησία του ατόμου ή το ψυχρό κλίμα είναι καταστάσεις που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης του, όταν αυτό εγκρύπτεται. Τα συμπτώματα του γίνονται ορατά σε νεαρή ηλικία (περίπου 15 με 30 ετών) και είναι χαρακτηριστικοί για τον πάσχοντα οι αυξημένοι τίτλοι ΑΝΑ(Αντιπυρρινικών Αντισωμάτων) και αντι-RnP χωρίς απαραίτητα την παρουσία κάποιο νοσήματος. Διάγνωση:Δευτεροπαθές/Σύνδρομο Ρεϊνό: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει περιπτώσεις όπου το φαινόμενο συνοδεύει κάποιο άλλο νόσημα του συνδετικού ιστού(μικτή νόσος) και θετικά ΑΝΑ και αντι-RNP. Όταν ένα άτομο εκδηλώνει συμπτώματα του φαινομένου, υπάρχει διφασική ή τριφασική μεταβολή του χρώματος του δέρματος στις περιοχές που προσβάλλονται από αυτό το φαινόμενο. Αρχικά, το δέρμα γίνεται ωχρό – λευκό (φάση αρτηριακού σπασμού), και στη συνέχεια το χρώμα του δέρματος μετατρέπεται σε κυανό (φάση κυάνωσης) και εξέρυθρο (φάση αντιδραστικής υπεραιμίας). http://www.ygeiaonline.gr/ta-panta-gia-tin-ygeia/arthra-ygeias/57-ge-pathologia/18779-syndromo-reino-to-psyxoswmatiko-noshma-tou-xeimwna http://karagouniscardiology.com/heart-symptoms-and-conditions/195-raynaud-s-phenomenon.html Αρχειοθετήθηκε 2019-03-20 στο Wayback Machine. http://www.angionet.gr/aggeiakes-pathiseis/fainomeno-raynaud/ https://kotsikoris.gr/alles-aggeiakes-pathiseis/syndromo-raynaud/ https://www.onmed.gr/ygeia/story/361499/ti-einai-to-syndromo-reino-kai-pos-sxetizetai-me-aytoanosa-nosimata
Ερμενγάρδη της Ιταλίας

Η Ερμενγάρδη (ιταλ. Ermengarda/Ermengarde/Irmingard, 852/5 - 897) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόρη του βασιλιά της Λομβαρδίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κάτω Βουργουνδίας και Προβηγκίας.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Λουδοβίκου Β΄ των Φράγκων και Λομβαρδών και της Ενγκελμπέργκας των Σουππονιδών, κόρης του Αντέλχις Α΄, κόμη της Πάρμας, Μπρέσιας, Κρεμόνας και Σπολέτο. Το 870/871 αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο, γιο του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄, αλλά οι πηγές δεν συμφωνούν εάν τελικά έγινε ο γάμος ή όχι. Ο Κωνσταντίνος απεβίωσε ξαφνικά το 879. Παντρεύτηκε τον Μπόζο των Μπιβινιδών, βασιλιά της Κάτω Βουργουνδίας και Προβηγκίας και είχε τέκνα: Ερμενγάρδη π.877-935, παντρεύτηκε τον Μανασσή Α΄ τον Γηραιό, κόμη του Σαλόν-συρ-Σεν (ή Σαόν;). Ενγκελμπέργκα/Εθελμπέργκα, παντρεύτηκε πρώτα τον Καρλομάν Β΄ των Καρολιδών βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας και μετά τον Γουλιέλμο Α΄ δούκα της Ακουιτανίας. Λουδοβίκος Γ΄ ο Τυφλός βασιλιάς των Φράγκων, της Λομβαρδίας & της Προβηγκίας. Μάλλον νυμφεύτηκε την Άννα Ευδοκία των Μακεδόνων, κόρη του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Κάρολος-Κωνσταντίνος απεβ. 962, κόμης του Βιέν. Κωνσταντία, παντρεύτηκε τον Μπόζο Β΄ των Μποζονιδών κόμη του Αρλ & του Αβινιόν. Απόγονοί τους οι βασιλείς της Γαλλίας, κ.ά.. Wickham, Chris. Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000. MacMillan Press: 1981. Valerie L. Garver, Women and Aristocratic Culture in the Carolingian World, Cornell University Press, 2009. Gay, Jules. L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre I. Burt Franklin: New York, 1904.
Ελεονώρα του Λάνκαστερ

Η Ελεονώρα του Λάνκαστερ, κόμισσα του Αρουντέλ ή Ελεονώρα Πλανταγενέτη (11 Σεπτεμβρίου 1318 - 11 Ιανουαρίου 1372) ήταν πέμπτη κόρη και έκτο παιδί του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ και της συζύγου του Ματθίλδης Τσάουορθ.

 Η Ελεονώρα παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (6 Νοεμβρίου 1330) τον Τζων ντε Μπόμοντ, 2ο βαρόνο του Μπόμοντ (πέθανε το 1342), γιο του Ερρίκου Μπόμοντ, 4ου κόμη του Μπάκαν και 1ου βαρόνου του Μπόμοντ (1288 - 1340) και της συζύγου του Αλίκης Κόμυν (1289 - 1349). Πέθανε σε έναν αθλητικό αγώνα (14 Απριλίου 1342), απέκτησαν έναν γιο που γεννήθηκε στην Γάνδη και διετέλεσε κύριος συνοδείας στην βασίλισσα Φιλίππη του Αινώ : Ερρίκος Μπόμοντ, 3ος βαρόνος του Μπόμοντ (4 Απριλίου 1330 - 25 Ιουλίου 1369), πρώτος σύζυγος της Λαίδης Μαργαρίτας ντε Βερ (πέθανε στις 15 Ιουνίου 1398), κόρης του Τζων ντε Βερ, 7ου κόμη της Οξφόρδης και της Ματθίλδης του Μπάλντσμιρ. Ο γιος τους ήταν ο Τζων Μπόμοντ, 4ος βαρόνος του Μπόμοντ (1361 - 1396)Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο στην εκκλησία του Ντίτον, στο Μπάκιγχαμσαϊρ (5 Φεβρουαρίου 1344) τον Ριχάρδο ΦίτςΑλαν, 10ο κόμη του Αρουντέλ. Ο Ριχάρδος ΦίτςΑλαν είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο την Ισαβέλλα Ντεσπένσερ κόρη του Ούγου Ντεσπένσερ του Νεώτερου αλλά ακυρώθηκε μετά την προδοσία και την εκτέλεση του πατέρα της. O Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ έδωσε την απαραίτητη παπική απαλλαγή επειδή η δεύτερη σύζυγος του ήταν πρώτη ξαδέλφη με την πρώτη, και μαζί του απέκτησε: Ριχάρδος (1346 - 1397), διάδοχος στην κομητεία του Αρουντέλ Τζων ΦίτςΑλαν (1349 - 1379) Τόμας Αρουντέλ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι (1353 - 19 Φεβρουαρίου 1413) Λαίδη Ιωάννα ΦίτςΑλαν (1347 - 7 Απριλίου 1419), παντρεύτηκε τον Χάμφρεϊ του Μπόχυν, 7ο κόμη του Χέρεφορντ Λαίδη Αλίκη ΦίτςΑλαν (1350 - 17 Μαρτίου 14116), παντρεύτηκε τον Τόμας Χόλλαντ, 2ο κόμη του Κεντ Λαίδη Μαρία ΦίτςΑλαν (πέθανε στις 29 Αυγούστου 1396), παντρεύτηκε τον Τζων Λε Στράντζ, 4ο λόρδο των Στράντζ του Μπλάκμιρ Λαίδη Ελεονώρα ΦίτςΑλαν (1356 - 1366)Η Ελεονώρα πέθανε στο Αρουντέλ και τάφηκε στην μονή του Λιους στο Σάσσεξ, ο δεύτερος σύζυγος της πέθανε πέντε χρόνια μετά από την ίδια (1377) και τάφηκε δίπλα της. Ο Ριχάρδος ΦίτςΑλαν όπως ζήτησε στην διαθήκη του "θέλω να ταφώ δίπλα από την Ελεονώρα και ο τάφος μου να μην είναι ψηλότερος από τον δικό της, στην κηδεία μου δεν θέλω οπλισμένους άντρες, άλογα και παρελάσεις παρά μονάχα πέντε κεριά όπως είχε επιτρέψει η ίδια". Fowler, Kenneth, The King's Lieutenant, 1969 Nicolas, Nicholas Harris, Testamenta Vetusta, 1826. Weis, Frederick Lewis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700, Lines: 17-30, 21-30, 28-33, 97-33, 114-31