Ρολφ Πόλε

Ο Ρολφ Λούντβιχ Πόλε (γερμ. Rolf Ludwig Pohle, 4 Ιανουαρίου 1942, Βερολίνο - 7 Φεβρουαρίου 2004, Αθήνα) ήταν ακτιβιστής, δικηγόρος και μέλος της Φραξιάς του Κόκκινου Στρατού (RAF).

 Ο Ρολφ Πόλε γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1942, ενώ από το 1954 ζούσε στο Μόναχο. Ήταν γιος του καθηγητή Νομικής Ρούντολφ Πόλε. Πέρασε στο Μαξιμιλιανό Γυμνάσιο του Μονάχου (Maximiliansgymnasium). Σπούδασε Νομική στο Βερολίνο και στο Μόναχο· πήρε το πτυχίο του το 1966. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εντάχθηκε στον Φιλελεύθερο Φοιτητικό Σύνδεσμο της Γερμανίας (Liberaler Studentenbund Deutschlands), που ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Αργότερα έγινε μέλος της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης (APO) και το 1967 εκλέχτηκε πρόεδρος ενός φοιτητικού συλλόγου στο Πανεπιστήμιο στο Μονάχου. Μετά την απόπειρα δολοφονίας του φοιτητή Ρούντι Ντούτσκε τον Απρίλιο του 1968 και τη συμμετοχή του σε διάφορες διαδηλώσεις, αναλαμβάνει δικηγόρος μελών της APO που είχαν συλληφθεί. Το 1969, ο Πόλε καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή για συμμετοχή στις ταραχές του Πάσχα του 1968. Αν και ο Πόλε δεν χρειάστηκε να εκτίσει την ποινή του, η καταδίκη αυτή συνέβαλε στο να εμπλακεί αργότερα στην ένοπλη δράση. Το 1971 συνελήφθη ξανά και, αφού έμεινε προφυλακιστέος για περίπου 2 χρόνια, το 1974 καταδικάστηκε σε εξίμησι χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, κατοχή όπλων και υποστήριξη της Φραξιάς Κόκκινος Στρατός. Ωστόσο, αρνιόταν κατηγορηματικά ότι ήταν υποστηρικτής της. Όταν του ζητήθηκε από τον δικαστή να παράσχει πληροφορίες για τον εαυτό του, διάβασε τους στίχους του τραγουδιού Mein Name ist Mensch (Το όνομά μου είναι Άνθρωπος). Tον Μάρτιο του 1975, το λεγόμενο «Κίνημα της 2ας Ιουνίου» (στρατιωτική οργάνωση που συνεργαζόταν με τη Φραξιά Κόκκινος Στρατός), απήγαγε τον Πέτερ Λόρεντζ, γνωστό πολιτικό του CDU, απειλώντας ότι θα τον σκότωνε, αν δεν οι αρχές δεν απελευθέρωναν τον Πόλε και άλλα μέλη της Φραξιάς Κόκκινος Στρατός. Οι αρχές δέχτηκαν τα αιτήματα και απελευθέρωσαν τους κρατουμένους, μεταφέρθηκαν με αεροπλάνο στη Νότια Υεμένη, συνοδευόμενοι από τον πάστορα και πρώην δήμαρχο του Βερολίνου Έινριχ Άλμπερτς. Από εκεί, ο Πόλε ταξίδεψε στην Ελλάδα, όπου συνελήφθη ξανά τον Ιούλιο του 1976. Αρχικά, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών απέρριψε το αίτημα για την έκδοσή του στη Γερμανία. Το σκεπτικό του δικαστηρίου ήταν ότι τα εγκλήματα για τα οποία είχε καταδικαστεί ο Ρολφ Πόλε ήταν πολιτικά, και συνεπώς δεν μπορούσε να εκδοθεί αφού το Σύνταγμα απαγορεύει την «έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας». Ωστόσο ο Άρειος Πάγος, άσκησε έφεση στην απόφαση και τελικά την απέρριψε, επιτρέποντας έτσι την έκδοσή του. Κατά τη διάρκεια μέχρι την εκδίκαση της έκδοσης του, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κίνημα συμπαράστασης υπέρ του Πόλε και κατά της έκδοσής του. Παρόλα αυτά, έπειτα από την ανακοίνωση της απόφασης του Αρείου Πάγου, ο Πόλε μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Γερμανία και οδηγήθηκε στις φυλακές. Το 1982 αφέθηκε ελεύθερος μετά από έξι χρόνια φυλάκισης. Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Εκεί εργάστηκε ως καθηγητής γερμανικών και μεταφραστής. Παντρεύτηκε τη δικηγόρο Κατερίνα Ιατροπούλου, μέλος της ομάδας υπεράσπισής του όταν ήταν να εκδοθεί στη Γερμανία. Ο Ρολφ Πόλε πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 2004 σε ηλικία 62 ετών μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, πέθανε από AIDS.