Γ΄ Ιλλυρικός πόλεμος

Ο Γ΄ Ιλλυρικός πόλεμος (αρχές έως μέσα Ιουνίου 168 π.Χ.) ήταν μία αποτυχημένη προσπάθεια αντιπερισπασμού που οργανώθηκε από την μακεδονική αυλή του Περσέα στα πλαίσια του Γ΄ Μακεδονικού πολέμου (171-167 π.Χ.).

 Ο Γένθιος ήταν βασιλιάς ενός ιλλυρικού φύλου πιθανότατα των Αρδιαίων. Σε αντίθεση με τον πατέρα του Πλευράτο που ακολουθούσε συνεπή φιλορωμαϊκή πολιτική, εκείνος όταν τον διαδέχθηκε (μεταξύ των ετών 189-181 π.Χ.) στράφηκε εναντίον τους χρησιμοποιώντας ως όπλο την πειρατεία που επανεμφανίστηκε το 180 π.Χ. στην Αδριατική. Ο στρατηγός Λεύκιος Δουρώνιος κατήγγειλε εκείνη την εποχή το γεγονός αυτό στην Σύγκλητο, ενώ από το 178 π.Χ. και μετά μια μοίρα του ρωμαϊκού στόλου περιπολούσε μεταξύ Αγκώνος και Τάραντα προκειμένου να φρουρεί τις ιταλικές ακτές. Λίγα χρόνια αργότερα το 172 π.Χ. η πειρατεία έλαβε τρομερές διαστάσεις και καταγγέλθηκε στην Σύγκλητο από τους κατοίκους της πόλης Ίσσας ότι τον Γένθιο παρότρυνε ο φίλος του Περσεύς. Την εποχή εκείνη οι Ρωμαίοι που είχαν αποφασίσει να συγκρουστούν με τον Περσέα πραγματοποιούσαν μία εκστρατεία διπλωματικής απομόνωσης του Μακεδόνα βασιλιά. Έτσι το φθινόπωρο του 172 π.Χ. έφτασε στην αυλή του Ιλλυριού ηγεμόνα ο Λεύκιος Δεκίμιος για να ζητήσει τη σύναψη συμμαχίας. Όταν ωστόσο ο Ρωμαίος πρέσβυς επέστρεψε από την αποστολή του στις αρχές του 171 π.Χ. εξέφρασε στη Σύγκλητο αμφιβολίες για την στάση του Γένθιου. Λίγο καιρό αργότερα, το Δεκέμβριο του 169 π.Χ. ο Περσεύς προέλασε στην Ιλλυρία καταλαμβάνοντας πολίσματα και εκδιώκοντας ρωμαϊκές φρουρές, επιδιώκοντας με αυτόν τον τρόπο να παρασύρει το Γένθιο με το μέρος του. Παρά την ισχυρή ρωμαϊκή παρουσία στην περιοχή του (2.000 στρατιώτες και 20 πλοία υπό τον Γάιο Φούριο στην Ίσσα) ο Ιλλυριός ηγεμόνας δεν απέκλεισε τη συμμετοχή του στον πόλεμο. Δυο μακεδονικές πρεσβείες όμως που κάτω από άθλιες καιρικές συνθήκες κατόρθωσαν να τον συναντήσουν στην Λισσό τον χειμώνα του 170/69 π.Χ. δεν κατάφεραν τίποτε λόγω της απληστίας του Ιλλυριού. Ο Περσεύς έκανε μια νέα προσπάθεια για σύναψη συμμαχίας το καλοκαίρι του 169 π.Χ. στέλνοντας στον Γένθιο τον Ιππία. Ο Ιππίας επέστρεψε πίσω τον Δεκέμβριο του 169 π.Χ. με τις τελικές απαιτήσεις του Ιλλυριού, 300 τάλαντα και ανταλλαγή ομήρων. Ο Περσεύς δέχθηκε και έστειλε τον Πάνταυχο στον Γένθιο για να επικυρώσει την συμμαχία, ενώ αντίστοιχα μια ιλλυρική πρεσβεία έφτασε στο Δίον (Φεβρουάριος 168 π.Χ.) όπου δόθηκαν οι απαραίτητοι όρκοι. Ο πόλεμος ξέσπασε στις αρχές του 168 π.Χ. όταν ο Γένθιος συνέλαβε δυο απεσταλμένους του Ρωμαίου στρατηγού Άππιου Κλαύδιου Κέντωνος που είχαν έρθει να διαμαρτυρηθούν για τις επιθετικές διαθέσεις του εναντίον των Ρωμαίων στην Ιλλυρία. Λίγο αργότερα ύστερα από συμβουλή του Πάνταυχου ο Γένθιος συμμετείχε με αντιπροσώπους σε μια κοινή πρεσβεία (Μακεδόνων και Ιλλυριών) που στάλθηκε στη Ρόδο με αίτημα μεσολάβησης για την λήξη του πολέμου(Φεβρουάριος 168 π.Χ.). Στις αρχές Ιουνίου του 168 π.Χ. ο Γένθιος συγκέντρωσε 15.000 άνδρες στην Λισσό και βάδισε προς τα νότια όπου άρχισε να πολιορκεί τη Βασσανία ενώ ο ετεροθαλής αδελφός του Καραβάντιος επικεφαλής 1.000 πεζών και 50 ιππέων κινήθηκε προς τα βόρεια εναντίον πόλεων και φυλών φιλικών προς τους Ρωμαίους. Επίσης ύστερα από συμβουλή του Πάνταυχου έστειλε 80 λέμβους στην Επίδαμνο και την Λισσό για να διακόψει τις επικοινωνίες με την Ιταλία. Ο στόλος του όμως νικήθηκε από 18 πεντήρεις και 12 λέμβους του στρατηγού Λεύκιου Ανίκιου Γάλλου. Τελικά ο Γένθιος βρέθηκε πολιορκημένος στην πρωτεύουσα του Σκόδρα. Ύστερα από μία αποτυχημένη απόπειρα εξόδου και αφού ο αδελφός του προσχώρησε στους Ρωμαίους παραδόθηκε στον Ρωμαίο στρατηγό που τον έστειλε αιχμάλωτο στη Ρώμη. Έτσι σε λιγότερο από 20 ημέρες ως τα μέσα Ιουνίου του 168 π.Χ. είχε τελειώσει ο πόλεμος στην Ιλλυρία . Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ.Ε΄Ελληνιστικοί Χρόνοι Εκδοτική Αθηνών 1979 Perseus Digital Library Titus Livius (Livy), The History of Rome, Rev. Canon Roberts, Ed.