Έστερ Φερρέρ

Η Έστερ Φερρέρ (Esther Ferrer Ruiz, Σαν Σεμπαστιάν, 19 Δεκεμβρίου 1937) είναι Ισπανίδα διεπιστημονική καλλιτέχνις που επικεντρώνεται στην performance art και θεωρείται μία από τους καλύτερους Ισπανούς καλλιτέχνες της γενιάς της. Το 2008 έλαβε το Premio Nacional de Artes Plásticas de España και το 2014, το Premio Velázquez de Artes Plásticas που απονεμήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.

 Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, μαζί με τον ζωγράφο José Antonio Sistiaga, η Φερρέρ δημιούργησε το πρώτο εργαστήριο ελεύθερης έκφρασης, το σπόρο πολλών άλλων παράλληλων δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης μιας Πειραματικής Σχολής στο Elorrio. Το 1966, έγινε μέλος της ομάδας performance ZAJ, που δημιουργήθηκε από την ίδια τη Φερρέρ μαζί με τους Ισπανούς Juan Hidalgo, Ramón Barce και τον Ιταλό Walter Marchetti. Η ZAJ ήταν γνωστή για τις εννοιολογικές και ριζοσπαστικές της παραστάσεις, πολλές από αυτές εμπνευσμένες από την ιδέα και το έργο του Αμερικανού καλλιτέχνη John Cage, που ερμήνευσε σε μερικά θέατρα και αίθουσες συναυλιών στην Ισπανία κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο. Η ομάδα ZAJ διαλύθηκε το 1996 από έναν από τους ιδρυτές της, τον Walter Marchetti. Η παραγωγή της Φερρέρ περιλαμβάνει αντικείμενα, φωτογραφίες και συστήματα που βασίζονται σε σειρές πρώτων αριθμών. Είναι επίσης γνωστή για τη δουλειά της ως καλλιτέχνης performance. Το 1973 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου ζει μέχρι σήμερα. Το 2012, το μουσείο Artium στη Βιτόρια παρουσίασε την έκθεση En cuatro movimientos πάνω στο έργο της, που επιμελήθηκε η Rosa Olivares.Η Sylvie Ferré είπε ότι: "Το έργο της Έστερ Φερρέρ χαρακτηρίζεται από έναν πολύ ιδιαίτερο μινιμαλισμό που ενσωματώνει την αυστηρότητα, το χιούμορ, τη διασκέδαση και τον παραλογισμό". Το 2017 το Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία διοργάνωσε την έκθεση Esther Ferrer. Todas las variaciones son válidas, incluida esta, μια περιήγηση στην καλλιτεχνική δραστηριότητα, αυτής της πρωτοπόρου και μιας από τους κύριους εκπροσώπους της performance art, που ολοκληρώθηκε με το Concierto ZAJ para 60 voces.Το 2018, με την ευκαιρία της 40ης επετείου του Ισπανικού Συντάγματος, η εγκατάστασής της Memoria, 1991 επιλέχθηκε μεταξύ των έργων του Εθνικού Μουσείου Τέχνης Βασίλισσα Σοφία για την έκθεση El poder del arte, που τοποθετήθηκε για πρώτη φορά στη Βουλή και στη Γερουσία.Το 2019 συμμετείχε στην έκθεση Poéticas de la emoción που διοργάνωσε η CaixaForum μαζί με τους καλλιτέχνες σύγχρονης τέχνης Bill Viola, Manuel Miralles, Shirin Neshat, Colita και Pipilotti Rist, το βίντεο Extrañeza, desprecio, dolor y un largo etc. 2013. 1999: Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ισπανία στη Μπιενάλε της Βενετίας. 2008: Premio Nacional de Artes Plásticas de España 2009: Εκλεγμένο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών, Τεχνών και Γραμμάτων της Χώρας των Βάσκων Jakiunde. 2012: Βραβείο Gure Artea σε αναγνώριση της καριέρας της. 2014: Βραβείο MAV (Γυναίκες στις Εικαστικές Τέχνες). 2014: Βραβείο Marie Claire de l'Art Contemporain. 2014: Βραβείο Velázquez de Artes Plásticas. 2017: Βραβείο Colección Los Bragales Estampa, που διοργανώθηκε από την Έκθεση Estampa. Βιογραφικά στοιχεία της Esther Ferrer. Το έργο της στο web Universidad de Castilla La Mancha. Αρχειοθετήθηκε 2012-11-30 στο Wayback Machine. Η Esther Ferrer στην Ars Sonora. Μονογραφία για τις radioperformances της Esther Ferrer στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Ars Sonora, σε σκηνοθεσία και παρουσίαση του Miguel Álvarez-Fernández στο Radio Clásica της RNE. Esther Ferrer στο Ràdio Web MACBA. Μονογραφία για την Esther Ferrer, μέσω συνομιλιών με την καλλιτέχνη. Esther Ferrer: Έργα και διαδικασία εργασίας. Ντοκιμαντέρ για την καριέρα της Esther Ferrer μέσω συνομιλιών με την καλλιτέχνη Esther Ferrer. Metrópolis. RTVE 2011 Επίσημη ιστοσελίδα Συνέντευξη 2017: Μιλάμε με την Esther Ferrer, πρωτοπόρο της performance στην Ισπανία