IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98

Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1997-98 ήταν η 13η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1998-99. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 1997-98 Άδωνις Ιδαλίου Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα Ένωσις ΚοκκινοτριμιθιάΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Διγενής Βορόκλινης Διγενής Ακρίτας Ύψωνα ΑΕΚ ΚυθρέαςΟμάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 1996-97 Ορφέας ΛευκωσίαςΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα: ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών Αναγέννηση Προσφύγων Λεμεσού Ευαγόρας Κάτω Αμιάντου Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών Σαλαμίνα ΔρομολαξιάςΑπό τη Γ΄ κατηγορία 1996-97 είχαν διαβαθμιστεί επίσης οι ΑΕΚ Καθολικής και Τσαγγάρης Πελενδρίου αλλά δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημα γιατί: η ΑΕΚ Καθολικής συγχωνεύθηκε με τον Αχιλλέα Αγίου Θεράποντα δημιουργώντας την ομάδα ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα που πήρε τη θέση του Αχιλλέα στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1997-98 ο Τσαγγάρης Πελενδρίου αποχώρησε από το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1996-97 πριν από την έναρξη του. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1997/98 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Οι μικρές κατηγορίες». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 31. 11 Μαΐου 1998. Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1997-98 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα

Η Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα είναι μια τεκτονική πλάκα που περιέχει την ήπειρο της Αυστραλίας και τον πυθμένα του περιβάλλοντος ωκεανού. Εκτείνεται βορειοδυτικά για να συμπεριλάβει την Ινδική υποήπειρο και τον πυθμένα της παρακείμενης θάλασσάς της. Δημιουργήθηκε από την ένωση της Ινδικής και της Αυστραλιανής πλάκας πριν από 43 εκατομμύρια χρόνια.

 Το ανατολικό τμήμα (Αυστραλία) κινείται βόρεια με ρυθμό 5.6 εκ. το χρόνο, ενώ το δυτικό τμήμα (Ινδία) κινείται μόνο με 3.7 εκ. το χρόνο εξαιτίας του εμποδίου των Ιμαλαΐων. Αυτή η διαφορική κίνηση έχει ως αποτέλεσμα την συμπίεση της πρώην πλάκας στο κέντρο της Σουμάτρα και τον αποχωρισμό της Ινδικής και της Αυστραλιανής πλάκας.Μια τρίτη πλάκα, γνωστή ως πλάκα του Αιγόκερω, μπορεί επίσης να διαχωριστεί από το δυτικό μέρος της Ινδικής πλάκας ως μέρος της συνεχούς διάσπασης της Ινδο-Αυστραλιανής πλάκας. Πρόσφατες μελέτες και ενδείξεις από σεισμικά γεγονότα, όπως οι σεισμοί του Ινδικού ωκεανού, υποδηλώνουν ότι η Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα μπορεί να έχει χωριστεί σε τρεις ξεχωριστές πλάκες εξαιτίας των πιέσεων που προκλήθηκαν από την σύγκρουση με την Ευρασιατική πλάκα κατά μήκος της οποίας έγιναν τα Ιμαλάια, και το ότι η Ινδική και η Αυστραλιανή πλάκα ήταν χωρισμένες τουλάχιστον 3 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1955

Το Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ισπανίας 1955 ήταν η 52η φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η Διοργάνωση ξεκίνησε στις 17 Απριλίου του 1955 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιουνίου του 1955, με το τελικό.

 Επανάληψη Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα πέρασαν στον επόμενο γύρο με bye. Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1955 Ο τελικός έγινε στις 5 Ιουνίου 1955 με τη Αθλέτικ Μπιλμπάο να επικρατεί με 1-0 της Σεβίλλης.
Αριστεροί Εσέροι

To 1917, το Ρωσικό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) διασπάται μεταξύ αυτών που στήριζαν την Προσωρινή Κυβέρνηση, που σχηματίστηκε μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση, και εκείνους οι οποίοι στήριζαν τους Μπολσεβίκους που ευνοούσαν την κομμουνιστική επανάσταση. Οι Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες ή Αριστεροί Εσέροι ζητούσαν: να καταδικάσουν τον πόλεμο σαν ιμπεριαλιστικό και να βγουν αμέσως απ’ αυτόν. να σταματήσει η συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα και την Προσωρινή Κυβέρνηση. άμεση επίλυση του ζητήματος της γης σύμφωνα με το πρόγραμμα του κόμματος, να δοθεί η γη στους αγρότες.Η πλειοψηφία παρέμεινε στο κυρίως κόμμα, αλλά η μειοψηφία που στήριζε τον Μπολσεβίκικο δρόμο έγινε γνωστή σαν Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες. Η Μαρία Σπιριντόνοβα ήταν ένας εξέχων ηγέτης αυτής της ομάδας. Στην πραγματικότητα διασπάστηκαν από το κυρίως κόμμα. Η διάσπαση δεν είχε ολοκληρωθεί πριν τις εκλογές για τη Ρωσική Συντακτική Συνέλευση, το πρώτο σημαντικό εκλογικό τεστ μεταξύ των κομμάτων στα σοβιέτ των αγροτών, λίγες εβδομάδες μετά οι εκλογές της Συνέλευσης έδειξαν ότι τα κόμματα είχαν σχεδόν ίση υποστήριξη της αγροτιάς.

 Το κόμμα των Αριστερών Εσέρων έγινε ο συνασπισμικός εταίρος των Μπολσεβίκων στη Σοβιετική Κυβέρνηση (το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων) μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ηγούμενοι των Λαϊκών Επιτροπάτων για τη γεωργία, τη δικαιοσύνη, τα ταχυδρομεία και τηλεγραφεία, κλπ. Αργότερα παραιτήθηκαν των αξιωμάτων τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υπογραφή (3 Μαρτίου 1918) και την επικύρωση της Συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ, αλλά συνέχισαν για κάποιο διάστημα να συνεργάζονται με τους Μπολσεβίκους σε άλλα επίπεδα. Στα μέσα Ιουλίου 1918, οι Αριστεροί Εσέροι προσπάθησαν να υποκινήσουν εξέγερση σε περιοχές που παραχωρήθηκαν στη Γερμανία με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, και υποστηρικτές τους είχαν εμπλακεί στη δολοφονία του Γερμανού πρέσβη Γκραφ φον Μίρμπαχ στη Μόσχα, στη Ρωσική ΣΟΣΔ, στις 6 Ιουλίου, και του Στρατάρχη φον Άιχορν, διοικητή της Στρατιάς του Κιέβου και στρατιωτικό διοικητή της Ουκρανίας, στις 30 Ιουλίου. Η δολοφονία του φον Μίρμπαχ σηματοδότησε την αρχή της αποτυχημένης εξέγερσης των Αριστερών Εσέρων στη Μόσχα το 1918, και ήταν μέρος του σχεδίου της Διπλής Αντάντ να υπονομεύσει της εξουσία του Λένιν στηρίζοντας την πιο ισχυρή αντιπολίτευση μετά την αποτυχημένη εξέγερση του Αταμάνου Καλέντιν στην περιοχή του Ντον τον Ιανουάριο του 1918. Κάποιοι Αριστεροί Εσέροι έγιναν πλήρη μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Γιάκοβ Μπλούμκιν Μπόρις Καμκόφ Δολοφονία του Βίλχεμ φον Μίρμπαχ (Wilhelm von Mirbach), Πρεσβευτή της Γερμανίας στη Ρωσία. Δολοφονία του Στρατάρχη Χέρμαν φον Άιχορν (Hermann von Eichhorn), στρατιωτικού διοικητή της Ουκρανίας.
Δήμος Μουρικίου

Ο δήμος Μουρικίου ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 112,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4896 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Εμπόριο.

 Οι κάτοικοι της περιοχής του Δήμου Μουρικίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής ήταν ο υπαξιωματικός Γεώργιος Ντέμπρελης από την Αναρράχη (Δέβρη). Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001): Δ.δ. Εμπορίου -- το Εμπόριο [ 1.003 ] Δ.δ. Αναρράχης -- η Αναρράχη [ 1.150 ] Δ.δ. Αρδάσσης [ 1.143 ] η Άρδασσα [ 952 ] η Κρυόβρυση [ 191 ] Δ.δ. Μηλοχωρίου -- το Μηλοχώριον [ 743 ] Δ.δ. Φούφα -- ο Φούφας [ 857 ] Ιστοσελίδα του δήμου Μουρικίου Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Ανδρώνικος Βυζάντιος

Ο Ανδρόνικος Βυζάντιος υπήρξε Έλληνας λόγιος κληρικός του 17ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από ευγενείς προγόνους. Υπηρέτησε ως μέγας Χαρτοφύλακας της εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη. Διέπρεψε στην εκκλησιαστική παιδεία.

 Μελέτιος, μητροπολίτης Αθηνών (1783–1795). Εκκλησιαστική Ιστορία, μετενεχθείσα εκ της ελληνικής εις την ημετέραν απλοελληνικήν φράσιν, εις τόμους τρεις διαιρεθείσα και πλουτισθείσα με πολλάς χρησίμους, και αναγκαίας υποσημειώσεις, και ακριβείς πίνακας παρά Γεωργίου Βενδότη εκ Ζακύνθου, και παρ' αυτού διορθωθείσα. Εν Βιέννη της Αουστρίας: Παρά Ιωσήπω Βαουμεϊστέρω, Νομοδιδασκάλω, και Τυπογράφω. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Τζουζέπε Ιμπαστάτο

Ο Τζουζέπε Ιμπαστάτο (περισσότερο γνωστός ως Πεπίνο Ιμπαστάτο) (1948-1978) ήταν Ιταλός πολιτικός ακτιβιστής που αγωνίστηκε κατά της Μαφίας, αποκαλύπτοντας τις δραστηριότητές της μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού Radio Aut. Τελικά δολοφονήθηκε από την Μαφία στις 9 Μαΐου του 1978.

 Γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου του 1948 στο Τσίνιζι της επαρχίας του Παλέρμο. Πολλοί από τους συγγενείς του ήταν μέλη της Μαφίας, μεταξύ αυτών ο πατέρας του που είχε εξορισθεί την περίοδο του φασισμού λόγω της συμμετοχής του στην εγκληματική οργάνωση και ο θείος του Τσεζάρε Μαντσέλλα που ήταν επικεφαλής της Μαφίας στο Τσίνιζι. Rizzo Marco e Bonaccorso Lelio. Peppino Impastato, un giullare contro la mafia, edizioni BeccoGiallo, 2009 Felicia Bartolotta Impastato, La mafia in casa mia, intervista a cura di Anna Puglisi e Umberto Santino, La Luna, Palermo 1986, 2000 Salvo Vitale, Nel cuore dei coralli. Peppino Impastato, una vita contro la mafia, Rubbettino, Soveria Mannelli 1995 Umberto Santino (a cura di), L'assassinio e il depistaggio. Atti relativi all'omicidio di Giuseppe Impastato, Centro Impastato, Palermo 1998 Peppino Impastato: anatomia di un depistaggio, Relazione della Commissione parlamentare antimafia presentata da Giovanni Russo Spena, Editori Riuniti, Roma 2001 Giuseppe Impastato, Lunga è la notte. Poesie, scritti, documenti, (a cura di Umberto Santino), Centro Impastato, Palermo 2002 Anna Puglisi – Umberto Santino (a cura di), Cara Felicia. A Felicia Bartolotta Impastato, Centro Impastato, Palermo 2005 Augusto Cavadi, in Gente bella. Volti e storie da non dimenticare (Candida Di Vita, Don Pino Puglisi, Francesco Lo Sardo, Lucio Schirò D'Agati, Giorgio La Pira, Peppino Impastato), Il Pozzo di Giacobbe, Trapani 2004. https://web.archive.org/web/20121021203645/http://www.centroimpastato.it/ https://web.archive.org/web/20120819104643/http://www.9maggio78.it/ https://web.archive.org/web/20100910130935/http://palermo.repubblica.it/cronaca/2010/05/09/news/la_casa_di_don_tano_badalamenti_assegnata_al_centro_impastato-3926349/
Τζίνι Ουέσλι

Η Τζίνι Ουέσλι (ολόκληρο όνομα Τζινερβα Μόλλυ Ουέσλι) (Αγγ.Ginerva "Ginny" Molly Weasley) είναι φανταστικός χαρακτήρας στη σειρά μυθιστορημάτων Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Η Τζίνι παρουσιάζεται στο πρώτο βιβλίο της σειράς, ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος.Το βιβλίο την παρουσιάζει ως το νεαρότερο και μόνο κορίτσι στην οικογένεια Ουέσλι. Ο Χάρι Πότερ στο έκτο έτος τα φτιάχνει μαζί της μετά από προσπάθεια της Τζίνι δύο χρόνων(πρώτο και δεύτερο έτος). Χωρίζουν μετά στο ίδιο έτος αλλά τα βρίσκουν ξανά μετά την μάχη του Χόγκουαρτς. Παντρεύονται και κάνουν τρία παιδιά,την Λίλι Πότερ,τον Άλμπους Σέρβερους Πότερ και τον Τζέιμς Πότερ.Η Τζίνι Ουέσλι είναι ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα για τον Χάρι Πότερ. Είναι μάγισσα αγνού αίματος που γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1981.

 Στα βιβλία της σειράς πρωτοεμφανίζεται στο 2, αποχαιρετώντας τα αδέρφια της στο Σταθμό του Κινγκς Κρος. Παίζει σημαντικό ρόλο το πνεύμα του Βόλντενμορτ. Μετά επανεμφανίζεται στο 5, όπου διορίζεται αναπληροματικός ανιχνευτής και αργότερα κανονικός, ενώ σημειώνει μεγάλη πρόοδο στο στρατό του Ντάμπλντορ. Μετά επίσης πολεμάει στο Υπουργείο μαγείας. Στο 6 βιβλίο εμφανίζεται ως κυνηγός στην ομάδα Κουίντιτς και ως κοπέλα του Χάρι, όπου πολεμάει επίσης στη πρώτη μάχη του Χόγκουαρτς. .Στο 7 βιβλίο δεν εμφανίζεται πολύ καθώς δε διαδραματίζεται στο κάστρο αλλά αναφέρεται όταν πολεμάει. Επίσης εμφανίζεται ως σύζυγος του Χάρι, ως μητέρα του Τζέιμς του Άλμπους και της Λίλη . Με τον Χάρι απέκτησαν τρία υπέροχα παιδιά τους Πότερ. Η Τζίνι είναι ψηλή με κόκκινα μαλλιά και γαλανά μάτια. Συνήθως φοράει ένα άρωμα λουλουδιών. Όταν μεγαλώνει εργάζεται ως αθλητική ρεπόρτερ στον αλλα παίζει και ως κυνηγός στην ίδια ομάδα με το Χάρι. Συνολικά έχει έξι αδέρφια. Από αυτά ο Φρεντ έχει σκοτωθεί. Τα αδέρφια συνολικά είναι: ο Τζόρτζ, ο Ρον, Πέρσι, ο Τσάρλι και ο Μπίλ.
Χοροβάτς

Το χοροβάτς (αρμένικα: խորոված ) είναι αρμένικο πιάτο της ψησταριάς. Γενικά είναι παρόμοιο με το ελληνικό σουβλάκι ή το τουρκικό κεμπάπ. Είναι το πιο αντιπροσωπευτικό πιάτο της αρμενικής κουζίνας και καταναλώνεται ευρέως σε εστιατόρια, οικογενειακές συγκεντρώσεις και ως γρήγορο φαγητό στην Αρμενία και από Αρμένιους σε όλο τον κόσμο.

 Η λέξη "խորոված", χοροβάτς σημαίνει "ψημένος" στα αρμενικά και προέρχεται από το ρήμα "խորովել" χοροβέλ (ψήνω). Ένα τυπικό χοροβάτς είναι φτιαγμένο από κομμάτια κρέας που ψήνονται σε ένα σαμπούρ (αρμενικά: շամփուր) ή σε μια σούβλα, αν και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και μπριζόλες ή παϊδάκια ψημένα χωρίς σχάρα. Το βιβλίο του 2006 Αρμενικό Φαγητό: Γεγονότα, Φαντασία & Λαογραφία δίνει τρεις συμβουλές για την παρασκευή ενός καλού χοροβάτς: Η απόσταση μεταξύ της φωτιάς και της σούβλας πρέπει να είναι περίπου 12 έως 15 εκατοστά Τα μεγαλύτερα κομμάτια κρέατος θα πρέπει πάντα να βρίσκονται στη μέση, όπου υπάρχει περισσότερη θερμότητα για τη φωτιά Τα σαμπούρ (σούβλες) πρέπει να τοποθετούνται κοντά μεταξύ τους για να συγκεντρώνουν τη θερμότητα από τη φωτιά μαγειρέματοςΣτην ίδια την Αρμενία, το χοροβάτς συχνά παρασκευάζεται με το κόκκαλο ακίνητο στο κρέας (όπως το αρνί ή το χοιρινό). Οι Δυτικοί Αρμένιοι έξω από την Αρμενία μαγειρεύουν γενικά το κρέας χωρίς κόκαλα και το αποκαλούν με το τουρκικό όνομα σις κεμπάμπ. Από την άλλη πλευρά, η λέξη "κεμπάπ" στην Αρμενία αναφέρεται σε αλεύκαστα κομμάτια λουκάνικου, που προέρχονται από το έδαφος, ψημένα σε μια σούβλα (που ονομάζεται λος κεμπάμ ή λούλε κεμπάπ από τους Αρμένιους της διασποράς και τους Αζέρους). Στην Αρμενία σήμερα, το πιο δημοφιλές κρέας για το χοροβάτς (συμπεριλαμβανομένου του λος κεμπάπ) είναι το χοιρινό λόγω της οικονομικής κληρονομιάς της σοβιετικής εποχής. Οι Αρμένιοι εκτός Αρμενίας προτιμούν συνήθως το αρνί ή το βόειο κρέας ανάλογα με το υπόβαθρο τους και το κοτόπουλο είναι επίσης δημοφιλές. Η οδός Προσιάν στο Ερεβάν ονομάζεται "Οδός της Ψησταριάς" από τους ξένους, επειδή πολλά εστιατόρια χοροβάτς βρίσκονται εκεί. Στο βιβλίο του Τα Ταξίδια του Σερ Τζον Σαρντέν στην Περσία και την Ανατολή ο Γάλλος ταξιδιώτης του 17ου αιώνα Ζαν Σαρντέν: Σε μια σκηνή από τη σοβιετική ταινία του 1976 Όταν έρχεται ο Σεπτέμβριος (ρωσικά: Когда наступает сентябрь), ο γνωστός Αρμένιος ηθοποιός Αρμέν Ντζιγκαρχανιάν (Λεβόν) φτιάχνει χοροβάτς με τον εγγονό του στο μπαλκόνι του διαμερίσματος της κόρης του στη Μόσχα. Οι γείτονές του βλέπουν τον καπνό να βγαίνει από το μπαλκόνι και καλούν τους πυροσβέστες, αλλά όταν ένας πυροσβέστης φτάσει τα πάντα ησυχάζουν και όλοι οι γείτονες συγκεντρώνονται στο σπίτι του Λεβόν για να απολαύσουν το πιάτο. Από το 2009, πραγματοποιείται ετήσιο φεστιβάλ χοροβάτς στην Αχτάλα στη βόρεια Αρμενία. Το 2012, ο Τζον Α. Χέφφερν, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αρμενία, ήταν από τους 15.000 επισκέπτες του φεστιβάλ. Χοροβάτς. Armeniapedia.org.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92

Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92 ή αλλιώς η Ερεντιβίζιε 1991-92 ήταν το 36ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 17 Αυγούστου 1991 και ολοκληρώθηκε στις 3 Μαΐου 1992. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 13η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκαν στην Εέρστε Ντιβίζιε οι ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ, Ντε Χράαφσχαπ και Φένλο. Την είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ 1992-93 κέρδισε η Αϊντχόφεν, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1992-1993 οι Άγιαξ, Φίτεσε, Χρόνινγκεν, στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1992-93 η Φέγενορντ, ενώ στο Κύπελλο Ιντερτότο οι Βάαλβαϊκ και Ντόρντρεχτ.

 Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, 2 νικητές των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού και η πρωταθλήτρια της Εέρστε Ντιβίζιε 1990-91. Η πρώτη φάση των play-offs απαρτίζεται από δύο ομίλους των τριών ομάδων. Οι νικήτριες ομάδες των ομίλων παίζουν μεταξύ τους στον πρώτο αγώνα, η νικήτρια προβιβάζεται στην Ερεντιβίζιε ενώ η ηττημένη αγωνίζεται στο δεύτερο play-off αγώνα με την 16η του πρωταθλήματος. Η νικήτρια του δεύτερου αγώνα αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε. Όμιλος Α Όμιλος Β Play-off 1 Η Ντεν Μπος προβιβάζεται στην Ερεντιβίζιε, ενώ η Γκο Αχέντ Ιγκλς αγωνίζεται στον δεύτερο αγώνα. Play-off 2 Η Γκο Αχέντ Ιγκλς προβιβάζεται στην Ερεντιβίζιε, ενώ η ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ υποβιβάζεται στην Εέρστε Ντιβίζιε. RSSSF
Ότο Ντιλς

Ο Ότο Ντιλς (αγγλ. Otto Paul Hermann Diels, 23 Ιανουαρίου 1876 – 7 Μαρτίου 1954) ήταν Γερμανός χημικός, ο οποίος κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Η πιο αξιοσημείωτη εργασία του εκπονήθηκε από κοινού με τον χημικό Κουρτ Άλντερ, και απέδωσε την ομώνυμη αντίδραση Ντιλς-Άλντερ, δηλαδή μια απλή, πρακτική και χαμηλού κόστους μέθοδο παρασκευής διενίων. Οι δύο ερευνητές χημικοί τιμήθηκαν το έτος 1950 με το βραβείο Νόμπελ Χημείας για τη συγκεκριμένη επιστημονική συνεισφορά τους. Η μέθοδός τους για τη σύνθεση κυκλικών οργανικών ενώσεων αποδείχθηκε πολύτιμη -στη συνέχεια- για την παραγωγή συνθετικού καουτσούκ και πολυμερών πλαστικού. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου -τότε ονομαζόμενο ως Πανεπιστήμιο Φρίντριχ - Βίλχελμς- όπου και εργάστηκε αργότερα. Ο Ντιλς επίσης εργάστηκε και στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου και εκεί ολοκλήρωσε το εν λόγω ερευνητικό έργο του και παρέμεινε εκεί μέχρις ότου συνταξιοδοτήθηκε το 1945.

 Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1876 στο Αμβούργο της Γερμανίας, ενώ η οικογένειά του μετακόμισε στο Βερολίνο το 1878, όταν ο ίδιος ήταν μόλις δύο ετών. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Βερολίνο στο Γυμνάσιο Joachimsthalsches, πριν φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου ξεκινώντας το 1895. Σπούδασε -οργανική- χημεία υπό τον τότε φημισμένο χημικό -μετέπειτα Νομπελίστα- δρ. Εμίλ Φίσερ και τελικά έλαβε το πτυχίο του το 1899. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, του προσφέρθηκε μια ερευνητική θέση στο Ινστιτούτο Χημείας στη σχολή. Είχε γρήγορη ανέλιξη στις βαθμίδες της σχολής, και έγινε τελικά προϊστάμενος τμήματος το 1913. Παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου μέχρι το 1915, οπότε τότε αποδέχτηκε μια θέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου και παρέμεινε μέχρι και τη συνταξιοδότησή του. Ήταν κατά τη διάρκεια του χρόνου του στο Κίελο, όπου εργάστηκε και συνεργάστηκε με τον Κουρτ Άλντερ αναπτύσσοντας συνεργατικά την φερώνυμη χημική αντίδραση, που αργότερα ονομάστηκε προς τιμήν τους και αντίδραση Ντιλς-Άλντερ. Η σημαντική αυτή έρευνα οδήγησε τελικά σε μια συνθετική μέθοδο η οποία επέτρεπε τη σύνθεση ακόρεστων κυκλικών ενώσεων. Αυτή η εργασία ήταν καθοριστική για τη χημική βιομηχανία, αφού λίγα χρόνια μετά, πυροδότησε την παραγωγή συνθετικού καουτσούκ και ποικίλων πλαστικών ενώσεων. Ο Ντιλς παντρεύτηκε την Paula Geyer το 1909. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί πέντε παιδιά, τρεις γιους και δύο κόρες. Δύο από τους γιους του σκοτώθηκαν σε μάχες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στον ελεύθερο χρόνο του ο Ντιλς απολάμβανε το διάβασμα, τη μουσική και τα ταξίδια. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 1954. Nobel Lecture Description and Importance of the Aromatic Basic Skeleton of the Steroids Photo of Diels and Alder [1] Αρχειοθετήθηκε 2020-10-18 στο Wayback Machine. English Translation of Diels and Alder's seminal 1928 German article that won them the Nobel prize. English title: 'Syntheses of the hydroaromatic series'; German title "Synthesen in der hydroaromatischen Reihe".
Ρόμπερτ Χούμπερ

Ο Ρόμπερτ Χούμπερ (Robert Huber, γενν. 20 Φεβρουαρίου 1937) είναι Γερμανός βιοχημικός τιμημένος με Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Είναι γνωστός για την κρυστάλλωση μιας μεμβρανικής πρωτεΐνης σημαντικής για τη φωτοσύνθεση και για τον συνακόλουθο προσδιορισμό της δομής της με χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων X.

 Ο Χούμπερ γεννήθηκε στο Μόναχο, όπου ο πατέρας του, ο Σεμπάστιαν, ήταν ταμίας σε τράπεζα. Ο Ρόμπερτ πήγε σχολείο στο Humanistisches Karls-Gymnasium από το 1947 έως το 1956 και μετά σπούδασε χημεία στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (τότε ονομαζόμενο «Τεχνική Ανώτατη Σχολή του Μονάχου»), παίρνοντας το πτυχίο του το 1960. Παρέμεινε στο ίδιο ίδρυμα, ερευνώντας τη χρήση της κρυσταλλογραφίας για τον προσδιορισμό της δομής οργανικών ενώσεων. Ως έρευνα για τη διδακτορική διατριβή του, προσδιόρισε τον χημικό τύπο μιας σημαντικής ορμόνης των εντόμων. Το 1971 ο Ρόμπερτ Χούμπερ έγινε διευθυντής στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για τη Βιοχημεία, όπου η ομάδα του ανέπτυξε μεθόδους για την κρυσταλλογραφική μελέτη των πρωτεϊνών. Το 1988 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας από κοινού με τους Γιόχαν Ντάιζενχόφερ και Χάρτμουτ Μίχελ. Βραβεύθηκαν όλοι για το έργο τους στην κρυστάλλωση μιας μεμβρανικής πρωτεΐνης που είναι σημαντική για τη φωτοσύνθεση στα πορφυροβακτήρια, και τον συνακόλουθο προσδιορισμό της δομής της με χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων X. Η γνώση που αποκτήθηκε έδωσε την πρώτη κατανόηση των δομών που φωτοσυνθέτουν στα βακτήρια αυτά. Η κατανόηση αυτή μπορούσε να μεταφερθεί στο πιο πολύπλοκο αντίστοιχο της φωτοσύνθεσης στα κυανοβακτήρια, που είναι ουσιαστικά η ίδια με εκείνη που επιτελείται στους χλωροπλάστες των ανώτερων εξελικτικώς φυτών. Το 1977 ο Χούμπερ είχε επίσης βραβευθεί με το «Μετάλλιο Ότο Βάρμπουργκ» της Γερμανικής Εταιρείας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας.Από το 2005 ο Χούμπερ ερευνά στο «Κέντρο Ιατρικής Βιοτεχνολογίας» του Πανεπιστημίου του Ντούισμπουργκ-Έσεν. Ωστόσο, το 2006 ανέλαβε και μία θέση μερικής απασχολήσεως στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, ώστε να κατευθύνει την ανάπτυξη της δομικής βιολογίας στο ίδρυμα αυτό.Ο Χούμπερ έχει δημοσιεύσει περίπου 400 ερευνητικές εργασίες. Επιπλέον, υπήρξε ένας από τους αρχικούς συντάκτες τηςΕγκυκλοπαιδείας της Αναλυτικής Χημείας Αρχειοθετήθηκε 2010-02-16 στο Wayback Machine. Ο Ρόμπερτ Χούμπερ είναι έγγαμος και έχει τέσσερα παιδιά. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Robert Huber στο Wikimedia Commons
Τζεμπέλ Αζαό

Το Τζεμπέλ Αζαό ή Αντράρ Αφαό είναι η υψηλότερη κορυφή στην οροσειρά Τασιλί ν'Ατζέρ στη νοτιοανατολική Αλγερία, σε υψόμετρο 2.158 μέτρων (7.080 ποδιών). Η περιοχή σχηματίζει τα βορειοδυτικά όρια της λεκάνης του Τσαντ.

 Το Τζεμπέλ Αζαό είναι κορυφή στην οροσειρά του Αντράρ στο Τασιλί Ν'Ατζέρ, ένα οροπέδιο ψαμμίτη στα βορειοανατολικά του Χογκάρ. Το βουνό σχηματίζει κορυφογραμμή στο οροπέδιο, περίπου παράλληλα προς τον γκρεμό. Ο ορεινός όγκος αποτελείται κυρίως από ψαμμίτη, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό πολλών φυσικών λίθινων αψίδων. Το όρος Αφαό αποστραγγίζεται από διάφορα ουαντί, τα οποία συγκλίνουν στο Ουαντί Ιμιρχού. Το ουαντί αυτό ρέει βορειοανατολικά, στη συνέχεια στρέφεται βορειοδυτικά και εξαφανίζεται στην άμμο του Ισαουάν Εργκ στα δυτικά του Ιλιζί.
Άγιοι Απόστολοι Λακωνίας

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Στην τοπική κοινότητα ανήκουν και οι οικισμοί Κατούνια, Κοντραφουριάνικα, Μανολαριάνικα και Σκλαβούνα

 Οι Άγιοι Απόστολοι είναι πεδινό χωριό στην νοτιοανατολική Λακωνία (Βάτικα), στα ηπειρωτικά του όρμου Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 128 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης, στον δρόμο προς τον Κάβο Μαλιά. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,491 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάμπου Βοιών. Το 1955 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάμπου Βοιών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίων Αποστόλων Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίων Αποστόλων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας(Πηγή: ) Το χωριό ονομάζεται άτυπα μεταξύ των κατοίκων ως «Νέος Κόσμος», επειδή συγκέντρωνε τους κατοίκους μικρότερων παραπλήσιων οικισμών στα παλαιότερα χρόνια. Είναι το κέντρο μεγάλης ελαιοπαραγωγικής περιοχής, η οποία παράγει εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο (ποκιλία «Αθηνολιάς») και διαθέτει τη μεγαλύτερη μονάδα του αγροτικού συνεταιρισμού. Τα κύρια προϊόντα του χωριού, εκτός από το λάδι, είναι κρεμμύδια («Βατικιώτικα»), σκόρδα, ντομάτες, πατάτες και άλλα οπωροκηπευτικά. Παλαιότερα, πριν κυριαρχήσει η ελαιοπαραγωγή, η περιοχή παρήγαγε επίσης φιστίκια, σιτάρι, σύκα και κάρβουνο από τα καμίνια. Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην βόρεια έξοδο του οικισμού, που χρονολογείται πριν το 1900 Το αναξιοποίητο σπήλαιο Αψίφι στη θέση «Κακαγιάννη» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://eleftheriaonline.gr/local/oikonomia/agrotika/item/225105-lakonia-3-80-evro-to-proto-fetino-elaiolado-stous-agious-apostolous
Καρέ Ρεθύμνου

Η Καρέ είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 16 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ., στους πρόποδες του όρους Βρυσίνας. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

 Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει το χωριό με το χωριό Carea η οποία αναφέρεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1381 ως φέουδο του Τζ. Κιρίνο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η επαρχία. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Carea στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Carea με 215 κατοίκους και 404 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Charea. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Karya με 40 σπίτια. Στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 αναφέρεται ως Καρές. Το όνομα προέρχεται από το δέντρο καρυδιά, το οποίο στην τοπική διάλεκτο λέγεται καρέ.Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Καρέ και είχε 181 Χριστιανούς και 71 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 165 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπογόμενη στον αγροτικό δήμο Αμπελακίου. Το 1925, η Καρέ ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.Δείτε: Κοινότητα Καρές Στο παρελθόν στο χωριό λειτουργούσαν τρία καφενεία, δύο τυροκομία, τρία ελαιοτριβεία και ένα μύλος άλεσης σιταριού, αλλά λόγω της ερήμωσης πλέον λειτουργεί μόνο ένα καφενείο. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην Καρέ βρίσκεται ο ναός του Αγίου Στεφάνου, μονόκλιτος ναός με τέμπλο του 1913, και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με κολυμβήθρα του 1880 και φορητές εικόνες του 1838 και 1843. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Στην ενορία Καρέ υπάγονται επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Γιώργης Ανδρουλιδάκης: δημοσιογράφος Ευάγγελος Ανδρουλιδάκης: δημοσιογράφος Γεώργιος Φραγκούλης: καπετάνιος επανάστασης 1821 (Καριώτης)
Ραμέλ Κάρι

Ο Ραμέλ Κάρι (Μπρούκλιν, 17 Απριλίου 1980), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,92 μ., βάρος 91 κιλά και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και του πόιντ γκαρντ (κόμπο γκαρντ).

 Το καλοκαίρι του 2002, ο Κάρι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 22 ετών. Πρώτη του ομάδα ως επαγγελματίας ήταν η Κερν Κάουντυ Βάιπερς. Έμεινε στην Αμερική για άλλα τρία χρόνια, έχοντας μονοετείς θητείες σε Τιχουάνα Ντιάμπλος (με έδρα στην ομώνυμη πόλη του Μεξικού), Λονγκ Μπιτς Τζαμ και Όστιν Τόρος. Τη σεζόν 2006-2007 πήγε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για την Αβελίνο. Την επόμενη χρονιά ήταν μέλος της Χαποέλ Ιερουσαλήμ. Το 2008 πήγε για δεύτερη φορά στην Ιταλία, για λογαριασμό της Πέζαρο, όπου έμεινε για έναν χρόνο. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Ουκρανία, όπου έμεινε για τρία χρόνια, ένα χρόνο στην Αζόβμας και δύο χρόνια στην Ντόνετσκ. Πέτυχε πολλές διακρίσεις στο ουκρανικό πρωτάθλημα όπως MVP της λίγκας για δυο συνεχόμενες φορές το 2011 και 2012. Τον Μάιο του 2013 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό μέχρι το τέλος της σεζόν, με δυνατότητα ανανέωσης. Έκανε φανταστικές εμφανίσεις στα πλέι-οφ του Πρωταθλήματος Ελλάδας, βοηθώντας τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το Πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό με 3-0 νίκες στη σειρά των τελικών. Το διάστημα που αγωνίστηκε με το τριφύλλι, πήρε μέρος σε 10 αγώνες και είχε 113 πόντους (11.3 μ.ο.) με 26/40 δίποντα, 19/33 τρίποντα, 4/4 ελεύθερες βολές και ακόμη 36 ριμπάουντ, 20 ασίστ, 1 κόψιμο και 13 κλεψίματα. Στις 26 Ιουνίου 2013, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ένα ακόμα χρόνο. Τη σεζόν 2013-14, κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα, νικώντας στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας τον Άρη 90-53, με τον ίδιο να έχει 17 πόντους και να ανακηρύσσεται MVP και πρώτος σκόρερ του τελικού. και τον Ολυμπιακό στη σειρά των τελικών του πρωταθλήματος με νίκες 3-2. Επίσης αυτή τη σεζόν ο Κάρι μέτρησε 6.8 πόντους (40.9% στα τρίποντα) και 2.1 ριμπάουντ κατά μέσο όρο σε 25 συμμετοχές (15:29 λεπτά) στην Ευρωλίγκα. Τη σεζόν 2014-2015 υπέγραψε στη γαλλική Λιμόζ με την οποία όμως δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη σεζόν, αγωνίστηκε όμως μέχρι τον Μάρτιο του 2015 σε 21 αναμετρήσεις μέσο όρο 6.6 πόντους, 1.7 ριμπάουντ και 2.5 ασίστ, ενώ στην Ευρωλίγκα σε 10 αγώνες είχε 7.9 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ. Στη συνέχεια του 2015, υπέγραψε με την Βίρτους Ρόμα. Το 2015 πήγε στο Λίβανο για να αγωνιστεί στην Αλ Μουταχέντ όπου είχε 17 πόντους κατά μέσο όρο και έμεινε 2 χρόνια μέχρι το 2017. Χάποελ Ιερουσαλήμ Κύπελλο Ισραήλ: (2008) Αζόβμας / Ντόνετσκ 2x Πρωταθλήματα Ουκρανίας: (2010, 2012) Παναθηναϊκός 2x Πρωταθλήματα Ελλάδας: (2013, 2014) Κύπελλο Ελλάδας: (2014) 2x MVP στο Πρωτάθλημα Ουκρανίας: (2011, 2012) MVP στη VTB Λίγκα: (2011) Πρώτος σκόρερ στο Eurocup: (2012) Δεύτερη καλύτερη πεντάδα στο Eurocup: (2012) MVP τελικού κυπέλλου Ελλάδος: (2014) Πρώτος σκόρερ του τελικού κυπέλλου Ελλάδος: (2014)
Χαμηλές πτήσεις

Οι Χαμηλές Πτήσεις είναι σειρά κόμικ του Αρκά. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο περιοδικό Έψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας το 1991. Τα βιβλία εκδίδονται από τις εκδόσεις "Γράμματα".

 Ένα αρσενικό σπουργίτι και ο γιος του ζούν ολομόναχοι σε μία τσιμεντούπολη (που εμφανίζει πολλές ομοιότητες με την Αθήνα) αφού η μητέρα του σπουργιτιού, τους εγκατέλειψε για ένα χελιδόνι και έφυγε μαζί του στην Αφρική. Ο πατέρας προσπαθεί να ξαναφτιάξει την ζωή του και να μεγαλώσει μόνος του το παιδί του. Αλλά του είναι δύσκολο, καθώς το παιδί μετατρέπει την λύπη του, σε θυμό και μίσος για τον πατέρα του, τον οποίον δεν συμπαθεί καθόλου. Οπότε, η ζωή τους τελικά γίνεται μίζερη και μπλέκουν συνεχώς σε περιπέτειες και πολλές κωμικές καταστάσεις. Μπαμπά πετάω! Σπουργίτι είσαι και φαίνεσαι Τίμα τον πατέρα σου Κάνε πουλί να δεις καλό Αν πετάξει το πουλί Με τον κηδεμόνα σου Το έξυπνο πουλίΑργότερα, κυκλοφόρησε και επίτομο. Το 2015, ο Αρκάς δημοσίευσε στην σελίδα του στο Facebook ένα στριπάκι με τον μικρό σπουργίτη ως ενήλικο. Ο πατέρας του είχε πεθάνει, ενώ ο μικρός σπουργίτης είχε αποκτήσει έναν γιο, που, ομοίως με τον πατέρα του, δεν τον συμπαθεί. Αυτό το στριπάκι συγκίνησε τους οπαδούς του Αρκά. Επίσημη ιστοσελίδα του Αρκά
Άγιος Δημήτριος Περιβλέπτου Μαγνησίας

Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Περιβλέπτου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φερών, του δήμου Ρήγα Φεραίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1913, ο οικισμός ονομαζόταν Κουσλάρ και από το 1913 μέχρι το 1928 ονομαζόταν Ουσλάρ.

 Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Μαγνησίας, στις ανατολικές απολήξεις της κορυφής «Σαρατζή» (651 μ.), προς τα όρια με τον νομό Λαρίσης. Βρίσκεται νότια της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης, πάνω στην επαρχιακή οδό Βελεστίνου-Ασπρογείων και δυτικά της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 30 χλμ. περίπου Δ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κουσλάρ και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φερών που, τότε, ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1889 εντάχθηκε στον νομό Μαγνησίας και το 1909 ξανά στον νομό Λαρίσης. Το 1913 μετονομάστηκε σε Ουσλάρ. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Δημήτριος. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Περιβλέπτου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φερών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φερών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρήγα Φεραίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Νίκος Γλέζος

Ο Νίκος Γλέζος (Παροικιά, 1925 - Καισαριανή Αττικής, 10 Μαΐου 1944) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε στην Κατοχή από τους Γερμανούς για την αντιστασιακή δράση του. Ήταν αδερφός του Μανώλη Γλέζου.

 Ο Νίκος Γλέζος γεννήθηκε το 1925 στην Παροικιά της Πάρου. Ήταν γιος της Παριανής δασκάλας Ανδρομάχης Γ. Ναυπλιώτη από τις Λεύκες και του Ναξιώτη δημοσιογράφου Νίκου Εμμ. Γλέζου από την Απείρανθο. Επειδή ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν ο Νίκος βαφτιστεί, πήρε το όνομα του. Ως τα δέκα του χρόνια έζησε στην Απείρανθο και από το 1935 στην Αθήνα, όπου μετακόμισε η οικογένειά του για εύρεση εργασίας. Εγκαταστάθηκε στο Μεταξουργείο (Παραμυθίας 40) και δούλεψε ως υπάλληλος σε φαρμακείο και στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Τελείωσε το Γυμνάσιο και το 1943 εισήχθη στην Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία. Το 1942 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ, του ΕΑΜ Νέων και αργότερα της ΕΠΟΝ. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε σε ένοπλες πράξεις αντίστασης με ειδικές ομάδες του ΚΚΕ που συνεργαζόταν με μέλη του ΕΑΜ της Αστυνομίας Πόλεων. Είχε το ψευδώνυμο «Φωκάς», που το είχε εμπνευστεί από μια περιοχή του νησιού στο οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε. Συνελήφθη στις 13 Απριλίου 1944 ύστερα από προδοσία και φυλακίστηκε. Στο τμήμα της Κομαντατούρ στην οδό Μέρλιν υπέστη πολλά βασανιστήρια και στη συνέχεια φυλακίστηκε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Χαϊδαρίου. Στις 10 Μαΐου 1944 εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής μαζί με άλλους 91 αγωνιστές, ανάμεσα στους οποίους 10 γυναίκες.Τα τελευταία λόγια του θυμίζουν σε όλους μας την οφειλή προς την πατρίδα, που ο ίδιος ξεπλήρωσε με τη θυσία της ίδιας της ζωής του. Τα έγραψε στην άσπρη φόδρα του σκούφου του και τον πέταξε από το καμιόνι που τον μετέφερε από το Χαϊδάρι προς την Καισαριανή, στη συμβολή των οδών Ιεράς Οδού, Κωνσταντινουπόλεως και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Περίοικοι που βρέθηκαν εκεί, όταν προσπέρασε η φάλαγγα των αυτοκινήτων μάζεψαν τον σκούφο του και τον μετέφεραν στην οικογένειά του. 10 - 5 - 44 Αγαπητή μητέρα σας φιλώ, χαιρε(τι)σμούς σήμερα πάω για εκτέλεση πέφτοντας για τον Ελ. ΛΑΟ Γλέζος Νίκος Παραμυθίας 40 Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΛΕΖΟΥ" Στη μνήμη του Νίκου Γλέζου, η οικογένειά του ίδρυσε δανειστική βιβλιοθήκη, στον τόπο καταγωγής του. Στις 20 Ιανουαρίου 1965, που έγιναν τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης στ' Απεράθου της Νάξου, η συλλογή της απαριθμούσε 575 τόμους βιβλίων, ενώ τον Δεκέμβριο του 2014 είχε στην ιδιοκτησία της 26.000 τόμους. Συλλογικό Έργο, "ΝΙΚΟΣ ΝΙΚ. ΓΛΕΖΟΣ 1925-1944", (Αθήνα, Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο, ISBN: 978-960-471-007-2)
Οξανορβορναδιένιο

Το οξανορβορναδιένιο (αγγλικά OxaNorbornaDiene - OND) είναι ένας δικυκλικός ετεροκυκλικός (μονο)αιθέρας, με το άτομο οξυγόνου να γεφυρώνει τα δύο (2) αντικριστά κορεσμένα άτομα άνθρακα ενός 1,4-κυκλοεξαδιένιου. Έχει μοριακό τύπο C6H6O. Το οξανορβορναδιένιο είναι δομικά συγγενικό με το ισοκυκλικό δικυκλικό νορβορναδιένιο, από το οποίο διαφέρει μόνο στο ότι έχει ένα άτομο οξυγόνου στη δικυκλική γέφυρα, αντί για μία μεθυλενομάδα.

 Ενώ είναι γνωστό και το «μητρικό» οξανορβορναδιένιο, πιο χρήσιμοι είναι οι «θυγατρικοί» 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες, που είναι άμεσα διαθέσιμα με 4,2-κυκλοπροσθήκη Diels–Alder μεταξύ φουρανίου και ακετυλενοδικαρβοξυλικών διαλκυλεστέρων, όπως είναι ο ακετυλενοδικαρβοξυλικός διμεθυλεστέρας. Οι 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες παρουσιάζουν ασυνήθιστα μεγάλη δραστικότητα έναντι των αζωτιδίων και έναντι των θειολών. Τα σύμπλοκα 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων και θειολών είναι επιρεπεί σε αντί Diels–Alder κυκλοδιάσπαση, που παρουσιάζεται με ευρείας ποικιλίας ταχύτητες αντίδρασης. Οι 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες αντιδρούν με τα αζωτίδια δίνοντας ένα μείγμα από τέσσερα (4) προϊόντα, που προκύπτουν από μια αρχική 1,3-διπολική κυκλοπροσθήκη σε έναν από τους δυο διπλούς δεσμούς, που ακολουθείται από αντί-Diels–Alder κυκλοδιάσπαση, για να σχηματίσουν 1,2,3-τριαζόλες και φουράνια. Οι ενδιάμεσες τριαζολίνες αποφεύγουν τον εντοπισμό, λόγω της πολύ ισχυρής Θερμοδυναμικής τάσης διάσπασής τους σε δύο αρωματικά προϊόντα. Η σχετική προτίμηση της προσβολής σε έναν από τους διπλούς δεσμούς διέπεται από την ηλεκτρονική φύση των (αρχικών) αζωτιδίων. Πλούσια (σχετικά πάντα) σε ηλεκτρόνια αλειφατικά αζωτίδια, όπως π.χ. το βενζυλικό αζωτίδιο, αντιδρούν κατά προτίμηση μέσω των HOMO τροχιακών. Αλληλεπίδραση του HOMO τροχιακού του αζωτίδιου με το LUMO τροχιακό των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων, εντοπίζεται στα (σχετικά) φτωχά σε ηλεκτρόνια C#2 και C#3, οδηγώντας με προϊόντα που συνάδουν με την αντιδραστική οδό Α. Φτωχά σε ηλεκτρόνια αρυλ- αζωτίδια, όπως το π-νιτροφαινυλαζωτίδιο, αντιδρούν, σε σημαντικό βαθμό, μέσω των τροχιακών LUMO, οδηγώντας σε αλληλεπίδραση με τα HOMO τροχιακά (C#5 και C#6) των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων, που οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά στην αντιδραστική οδό Β και τα αντίστοιχα με αυτήν προϊόντα. Η διπολική δραστικότητα των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων με τα αζωτίδια είναι ασυνήθιστα υψηλή για αλκαδιένια, τόσο πολύ ώστε ξεπερνά ακόμη και τους πρόδρομους και φτωχούς σε ηλεκτρόνια 2,3-αλκινοδικαρβονικούς διαλκυλεστέρες ,
Ύφαλος Μπλενχάιμ

Ο Ύφαλος Μπλενχάιμ ή Μπαΐχο Πρεντάσσα είναι μια κατά το μεγαλύτερο της μέρος βυθισμένη κοραλλιογενής ατόλλη στο βορειοανατολικό τμήμα του Αρχιπελάγους Τσάγκος, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 05°12′S 72°28′E. Έχει μήκος περίπου 11 χλμ. από βορρά προς νότο και πλάτος περισσότερα από 4 χλμ. από ανατολή προς δύση. Μόνο στην ανατολική του πλευρά, υπάρχουν μερικά αμμώδη κης πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το Ανατολικό Νησί, που έχει μήκος 200 μ και πλάτος 70 μ. Τα άλλα νησιά είναι το Βόρειο, το Μέσο και το Νότιο Νησί. Μόνο λίγα χορτάρια μεγαλώνουν στα νησιά. Η λιμνοθάλασσα έχει βάθος έως 18 μέτρα και είναι φορτωμένη με βράχους. Ο περιβάλλων κοραλλιογενής ύφαλος έχει ένα φαρδύ άνοιγμα στα νοτιοδυτικά. Η πλησιέστερη ξηρά είναι η Νήσος Τακαμάκα στην Ατόλλη των Νήσων Σάλομον, περίπου 20 χλμ. στα νοτιοδυτικά.

 Το όνομα Χαμηλή Πρεντάσσα (Baixo Predassa) είναι το όνομα που δόθηκε στην νησιωτική ομάδα του Υφάλου Μπλενχάιμ στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος. Όταν τα πρωτοπαρατήρησε ο Ρόμπερτ Μόρεσμπυ, υπήρχαν πολύ περισσότερα νησιά στην Μπαχίο Πρεντάσσα. Αυτά όμως, διαβρώθηκαν ή βυθίστηκαν και μόλις 4 νησίδες έχουν παραμείνει. Η συστάδα σήμερα αποτελείται από τα: Βόρεια Νήσος (Ile Du Nord), το βορειότερο νησί Μέση Νήσος (Ile Du Milieu), περικυκλωμένο από έναν ύφαλο Ανατολική Νήσος (Ile De L'est), το μεγαλύτερο και το ανατολικότερο νησί της ατόλλης. Στο νησί μεγαλώνουν μόνο λίγα χορτάρια, αν και υπήρξε παλαιότερα μια ανεπιτυχής προσπάθεια να φυτευτούν κοκοφοίνικες στο νησί. Νότια Νήσος (Ile Du Sud), η μικρότερη και νοτιότερη νησίδα. Δεν έχει βλάστηση και δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον.Οι νησίδες όλες βρίσκονται στον ανατολικό δακτύλιο του υφάλου, και είναι τα υπολείμματα μιας μεγαλύτερης ομάδας από βυθισμένα νησιά. Η ατόλλη λανθασμένα ονομάστηκε "Baxio Predassa" - η σωστή λέξη στα Πορτογαλικά είναι Baixo. Μέχρι σήμερα παραμένει η λανθασμένη ονομασία. Η ατόλλη πιστεύεται ότι ανακαλύφθηκε περίπου το 1570 από Πορτογάλους ναυτικούς, και γι' αυτό είναι επίσης γνωστή και με το Πορτογαλικό όνομα Μπαΐχο Πρεντάσσα. Το σημερινό της όνομα προέρχεται από αυτό του πλοίου Μπλενχάιμ της Εμπορικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, που χάθηκε στον ύφαλο το 1799. Από το 1845 έως το 1860, εξορύχθηκαν γκουανό και φωσφάτα. Αυτό το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε λόγω των ανεπαρκών μεταφορικών εγκαταστάσεων. Γύρω στο 1880, η Εταιρεία Φρούτων Ινδικού Ωκεανού προσπάθησε να φυτέψει κοκοφοίνικες στην ατόλλη, αλλά όλα τα φυντανάκια παρασύρθηκαν στην θάλασσα κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας. Στις 29 Ιουνίου 1975, η ατόλλη ενσωμάτωθηκε στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος και διεκδικήθηκε από τον Μαυρίκιο. Πριν από αυτή την ημερομηνία κανένα έθνος δεν την είχε διεκδικήσει. Συνολικά, έχουν συμβεί 57 ναυάγια πλοίων γύρω από τον Ύφαλο Μπλενχάιμ, με τον αριθμό των θανόντων να υπολογίζεται στα 200 άτομα.
Κώστας Μπαρμπαρούσης

Ο Κώστας Μπαρμπαρούσης (Kosta Barbarouses) γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1990 στο Γουέλινγκτον. Είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Νέα Ζηλανδία, αλλά έχει καταγωγή από την Ελλάδα. Έχει ύψος 1,71 μ., είναι επιθετικός. Το 2007 ήταν μέλος της Εθνικής Εφήβων (Κ-17) της Νέας Ζηλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στη Νότια Κορέα. Έχει αγωνιστεί επίσης στην εθνική ομάδα Ελπίδων (Κ-20) και στην Ολυμπιακή ομάδα (Κ-23).

 Ο Μπαρμπαρούσης ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Μίραμαρ Ρέιντζερς και στη συνέχεια στην ομάδα των Ελλήνων ομογενών Γουέλινγκτον Ολύμπικ. Το 2004 εντάχθηκε στην "Τιμ Γουέλινγκτον", μια ομάδα που ιδρύθηκε εκείνη τη χρονιά με παίκτες από όλες τις ομάδες της πόλης, με σκοπό να συμμετάσχει στο επαγγελματικό εθνικό πρωτάθλημα "New Zealand Football Championship" που επίσης ξεκίνησε τότε. Στην Τιμ έμεινε ως το 2007. Στη συνέχεια, σε ηλικία 17 ετών, υπέγραψε στην Γουέλινγκτον Φοίνιξ, η οποία είναι μία από τις δύο ομάδες της Ν. Ζηλανδίας που μετέχουν στην Α-Λιγκ, το επαγγελματικό πρωτάθλημα της Αυστραλίας. Ήταν ο νεότερος παίκτης του συλλόγου και έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Οκτωβρίου 2007, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 86΄ στον αγώνα κατά των Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς. Στις 18 Ιανουαρίου 2009 πέτυχε το πρώτο του γκολ ως επαγγελματίας ισοφαρίζοντας την Αδελαΐδα Γιουνάιτεντ. Το Φεβρουάριο του 2010 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στην αυστραλιανή Μπρίσμπεϊν Ρόαρ. Το 2011 μετακόμισε στο Βλαντικαφκάζ της Ρωσίας για λογαριασμό της τοπικής Αλάνια. Τον Ιούνιο του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο ενός χρόνου με τον Παναθηναϊκό, ως δανεικός από τη ρωσική Αλάνια Βλαντικαφκάζ. Ο Μπαρμπαρούσης ήταν αρχηγός της Εθνικής Κ-17 (εφήβων) της Ν. Ζηλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2007 και πέτυχε ένα χατ-τρικ στους προκριματικούς. Έπαιξε σε 19 ματς πετυχαίνοντας συνολικά 16 γκολ. Το 2008 κλήθηκε στην Εθνική Κ-20 (νέων), με την οποία έπαιξε σε 3 ματς του αντιστοίχου πρωταθλήματος Ωκεανίας πετυχαίνοντας 2 γκολ. Το ίδιο έτος κλήθηκε στην ολυμπιακή ομάδα (Κ-23), με την οποία έπαιξε στο προολυμπιακό τουρνουά και τη βοήθησε να προκριθεί στην Ολυμπιάδα 2008 πετυχαίνοντας 4 γκολ σε 5 αγώνες. Όμως, δεν κλήθηκε στην ομάδα που έλαβε μέρος στους αγώνες στο Πεκίνο. Το 2008 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών. Συμπεριλήφθηκε στην 30άδα της ομάδας που προετοιμάστηκε να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 αλλά δεν εντάχθηκε στην τελική 23άδα που πήγε στη Νότια Αφρική. Ενημέρωση: 25.02.2015 Το προφίλ της Wellington Phoenix Αναφορά από τον sportfm Δανεικός στον Παναθηναϊκό
Εδουάρδος Κοντογιωργάκης

Ο Εδουάρδος Κοντογιωργάκης (20 Δεκεμβρίου 1949) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Ελλάδα, ο οποίος αγωνιζόταν στην επίθεση. Το πραγματικό του όνομα είναι Εδουάρδο Ρικάνι όμως με την άφιξή του στην Ελλάδα, τον Φεβρουάριο του 1972 και τον ΠΑΣ Γιάννινα, ελληνοποιήθηκε. Οι φίλαθλοι του ΠΑΣ Γιάννινα προτιμούσαν να τον αποκαλούν Loko (τρελός στα ισπανικά). Είναι γιος και συνονόματος του μεγάλου Αργεντινού ποδοσφαιριστή Εδουάρδο Ρικάνι (Eduardo Ricagni), ο οποίος υπήρξε και προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα το 1974.

 Πριν έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΣ Γιάννινα αγωνιζόταν στην Κλουμπ Ατλέτικο Ατλάντα της Αργεντινής. Στον ηπειρωτικό σύλλογο παρέμεινε επί μία δεκαετία, από το 1972 έως το 1983, κατόπιν αγωνίστηκε στην Κέρκυρα για έναν χρόνο και έπειτα επέστρεψε στον ΠΑΣ όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1985, σε ηλικία 36 ετών. Με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα ο Κοντογιωργάκης αγωνίστηκε σε 317 αγώνες, εκ των οποίων οι 218 ήταν στην Α' Εθνική κατηγορία και σκόραρε 91 φορές. Την περίοδο 1976-77 ήταν πρώτος σκόρερ του ΠΑΣ Γιάννινα με 11 γκολ, επίτευγμα το οποίο επανέλαβε δύο χρόνια αργότερα (1978-79) με 8 γκολ. Ήταν μέλος της μεγάλης ομάδας του ΠΑΣ, που οι φίλαθλοι ονόμασαν "Άγιαξ της Ηπείρου". Ο Εδουάρδος Κοντογιωργάκης έχει αγωνιστεί 3 φορές με την εθνική Ελλάδας το 1978, όταν ο Αλκέτας Παναγούλιας τον συμπεριέλαβε στην αποστολή που ταξίδεψε στην Αυστραλία για σειρά φιλικών αγώνων με την ομώνυμη εθνική ομάδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι και οι τρεις διεθνείς συμμετοχές του πραγματοποιήθηκαν επί της ίδιας αντιπάλου σε διάστημα μίας εβδομάδας (από 11 έως 18 Ιουνίου 1978). Ερχομός των Αργεντίνων - Επίσημη ιστοσελίδα ΠΑΣ Γιάννινα Συνέντευξη
Νίκος Χατζίσκος

Ο Νίκος Χατζίσκος (1921 – 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και θιασάρχης. Ερμήνευσε πλήθος ρόλων του κλασικού (στο Φεστιβάλ Αθηνών και στην Επίδαυρο) και του μοντέρνου ρεπερτορίου, ενώ εμφανίσθηκε επίσης στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια έγινε το 1955 όταν παρουσίασε τον Ερωτόκριτο.

 Ο Χατζίσκος αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου υπήρξε μαθητής του Δημήτρη Ροντήρη και του Αιμίλιου Βεάκη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας συνεργάστηκε με πάρα πολλά γνωστά ονόματα της θεατρικής σκηνής όπως τους ηθοποιούς Κατερίνα, Μαρίκα Κοτοπούλη, Θάνο Κωτσόπουλο, Δημήτρη Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Χρήστο Τσαγανέα, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Γιώργο Παππά, Χριστίνα Καλογερίκου, Μαίρη Αρώνη, Άννα Συνοδινού, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα, Αντιγόνη Βαλάκου, Τιτίκα Νικηφοράκη, Μάνο Κατράκη, χορογράφους όπως η Ραλλού Μάνου και σκηνοθέτες σαν το Μάνο Χατζιδάκι. Υπήρξε παράλληλα, δημιουργός πολλών θεατρικών σκηνών, όπως το Θέατρο του Εθνικού Κήπου (1954), το υπαίθριο Θέατρο της Οδού Μαυρομματαίων (1958) κ.α. Στην τηλεόραση διακρίθηκε στο ρόλο του "παπά Φώτη" στη σειρά "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", 1975 - 1976. Μητέρα του ήταν η ηθοποιός Έφη Άγρα, ενώ υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Τιτίκα Νικηφοράκη. Λίστα ελληνικών θεατρικών παραστάσεων τις οποίες ο Ν. Χατζίσκος σκηνοθέτησε.Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Ν. Χατζίσκος ως ηθοποιός. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Η σελίδα του ηθοποιού στο retrodb.gr
Δήμος Καλαμάτας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Καλαμάτας του Σχεδίου «Καποδίστριας» ήταν Δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010. Συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας», από τη συνένωση του παλαιότερου Δήμου Καλαμάτας και των γειτονικών του παλαιότερων Κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Έδρα του ήταν η Καλαμάτα. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Καλαμάτας. Βρισκόταν στην βόρεια ακτή του Μεσσηνιακού Κόλπου. Ο Δήμος αποτελούνταν από 14 Δημοτικά Διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 253,2 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 57.620 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.

 Ο Δήμος Καλαμάτας περιλάμβανε τα παρακάτω Δημοτικά Διαμερίσματα και Οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σε κατοίκους): Δ.Δ. Καλαμάτας [ 49.550 ] η Καλαμάτα [ 49.154 ] τα Κουταλά [ 18 ] τα Μενινά [ 18 ] η Μονή Βελανιδιάς [ 27 ] ο Μπουρνιάς [ 271 ] ο Προφήτης Ηλίας [ 62 ] Δ.Δ. Αλαγονίας [ 360 ] η Αλαγονία [ 289 ] ο Μαχαλάς [ 71 ] Δ.Δ. Αντικαλάμου -- ο Αντικάλαμος [ 541 ] Δ.Δ. Αρτεμισίας [ 310 ] η Αρτεμισία [ 291 ] η Θεοτόκος [ 19 ] Δ.Δ. Ασπροχώματος [ 1.231 ] το Ασπρόχωμα [ 834 ] τα Ακοβίτικα [ 225 ] το Καλάμι [ 135 ] το Κατσίκοβο [ 37 ] Δ.Δ. Βέργας [ 2.110 ] η Παραλία Βέργας [ 2.046 ] η Άνω Βέργα [ 11 ] η Κάτω Βέργα [ 53 ] Δ.Δ. Ελαιοχωρίου [ 385 ] το Ελαιοχώρι [ 116 ] η Αράχοβα [ 33 ] τα Διάσελλα [ 19 ] η Μονή Διμιόβης [ 12 ] τα Περιβολάκια [ 205 ] Δ.Δ. Καρβελίου [ 180 ] το Καρβέλι [ 74 ] η Αγία Τριάδα [ 33 ] οι Εμιαλοί [ 10 ] το Κάτω Καρβέλι [ 63 ] Δ.Δ. Λαδά [ 223 ] ο Λαδάς [ 210 ] η Αγία Μαρίνα [ 0 ] ο Άγιος Βασίλειος [ 13 ] Δ.Δ. Λαιίκων [ 926 ] τα Λαίικα [ 620 ] τα Κατσαραίικα [ 119 ] το Ξεροκάμπι [ 119 ] τα Σπιτάκια [ 68 ] Δ.Δ. Μικράς Μαντινείας -- η Μικρή Μαντίνεια [ 688 ] Δ.Δ. Νεδούσης -- η Νέδουσα [ 158 ] Δ.Δ. Πηγών [ 103 ] οι Πηγές [ 103 ] ο Σκουρόλακκος [ 0 ] Δ.Δ. Σπερχογείας -- η Σπερχόγεια [ 855 ]