IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλφόνσος Γ΄ των Έστε

O Αλφόνσος Γ΄, ιταλ. Alfonso III, (2 Οκτωβρίου 1591 - 26 Μαΐου 1644) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1628-1629).

 Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν γιος του Τσέζαρε δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο από τη Βιργινία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Το 1613 πήρε μέρος στον πόλεμο εναντίον της Λούκα και είχε πρωτεύοντα ρόλο στη δολοφονία, το 1617 στη Φερράρα, του κόμη Έρκολε Πέπολι, που διαπληκτιζόταν με τον Τσέζαρε για την περιοχή της Γκαρφανιάνα, που βρίσκεται στην Λούκα της Τοσκάνης. Ήταν βαθιά ερωτευμένος με τη σύζυγό του Ισαβέλλα και, όταν αυτή απεβίωσε το 1626, σκέφτηκε να γίνει μοναχός. Το 1628 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1629 διακήρυξε την παραίτησή του· τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραντσέσκο Α΄. Δύο μήνες μετά την παραίτηση έγινε Καπουτσίνος μοναχός στο Μεράνο (νότιο Τιρόλο) με το όνομα αδελφός Τζαμπατίστα ντα Μόντενα. Διακρίθηκε ως ιεροκήρυκας και βοήθησε τους ανθρώπους που απέθνησκαν κατά τον λοιμό που ενέσκηψε στο δουκάτο το 1630-31. Το επόμενο έτος επέστρεψε στη Μόντενα, αλλά οι ομιλίες του εναντίον των ενδυμάτων της Αυλής τον έκαναν ανεπιθύμητο. Αποσύρθηκε σε μονή στο Καστελνουόβο της Γκαρφανιάνα, που είχε κτίσει ο γιος του Φραντσέσκο Α΄, όπου και απεβίωσε. Το 1608 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα: Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο. Ομπίτσο 1611-1644, επίσκοπος της Μόντενα. Κατερίνα 1613-1628, μοναχή. Τσέζαρε 1614-1677, δεν νυμφεύτηκε. Κάρλο-Αλεσάντρο 1616-1679, δεν νυμφεύτηκε. Ρινάλντο 1618-1672, καρδινάλιος. Μαργκερίτα 1619-169, παντρεύτηκε τον Φερράντε Γ΄ Γκοντζάγκα δούκα της Γκουαστάλα. Φιλιμπέρτο 1623-1645. Άννα-Μπεατρίτσε 1626-1690, παντρεύτηκε τον Αλεσάντρο Β΄ Πίκο δούκα της Μιράντολα. Τσέζαρε 1609-1613, Αλεσάντρο 1615, Μπεατρίτσε 1620. Μπεατρίτσε 1622-1623, Μπονιφάτσιο 1624, απεβίωσαν μικρά.
Δήμος Παιανίας

Ο Δήμος Παιανίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παιανίας και Γλυκών Νερών. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παιανία, Γλυκά Νερά και Αργιθέα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 47,14 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 28.036 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

 Ο Δήμος Παιανίας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1972 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Παιανίας σε δήμο. Η κοινότητα Παιανίας είχε συσταθεί το 1912, αρχικά ως κοινότητα Λιοπεσίου και από το 1915 ως κοινότητα Παιανίας. Περιλάμβανε εκτός από την Παιανία τους οικισμούς του Γέρακα και των Γλυκών Νερών που αργότερα αποσπάστηκαν και αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1972 ο οποίος διατηρήθηκε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, ενώ μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης συνενώθηκε με τον δήμο Γλυκών νερών συγκροτώντας τον νέο δήμο Παιανίας. Το 2004 ιδρύθηκε η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού-ΔΕΠΟΛ (Πρόεδρος ο Ευάγγελος Ανδρέου) που συγκάλεσε το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας (AICL-Paris) υπό την αιγίδα της Unesco με θέμα "Η άμυνα των "μικρών" γλωσσών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση". Ο Δήμος συστάθηκε το 1972. Δήμαρχοι, έχουν διατελέσει: Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Επίσημος ιστότοπος
Λουδοβίκος Γκρούνο της Έσσης-Χόμπουργκ

Ο Λουδοβίκος Γκρούνο, γερμ. (15 Ιανουαρίου 1705 - 23 Οκτωβρίου 1745) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν διάδοχος του λαντγραβάτου της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε στρατάρχης στον ρωσικό στρατό.

 Ο Λουδοβίκος Ιωάννης Γουλιέλμος Γκρούνο ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και της Ελισάβετ Δωροθέας, κόρης του Λουδοβίκου ΣΤ΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Σπούδασε στo Πανεπιστήμιο του Γκίσεν και το 1723 ο πατέρας του τον έστειλε στη Ρωσία. Έγινε υποστράτηγος στη Ρίγα και διοικητής του Συντάγματος Νάρβα. Ήλπισε να διαδεχθεί τον μεγάλο θείο του Φερδινάνδο Κέττλερ, δούκα της Κουρλάνδης, αλλά αυτό δεν έγινε. Η Άννα των Ρομανόφ, αυτοκράτειρα της Ρωσίας τον μετακίνησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου προήχθη σε αντιστράτηγο και διοικητή της φρουράς της πόλης. Οδήγησε μια εκστρατεία εναντίον των Τατάρων του Καυκάσου με επιτυχία το 1732 και ξανά το 1734-35, όπως και εναντίον των Τούρκων το 1736-37 υπό τις διαταγές του φον Μύνιχ. Αμείφθηκε με τον βαθμό του αρχιστρατήγου και διορίστηκε κυβερνήτης του Άστραχαν και των περσικών επαρχιών της Ρωσίας. Η Άννα απεβίωσε το 1740 και από το 1741 τσαρίνα ήταν η εξαδέλφη της Ελισάβετ των Ρομανόφ, με την οποία επίσης είχε καλές σχέσεις. Τον έκανε γενικό διοικητή του στρατού και του έδωσε μία οικία στη Μόσχα και μία ιδιοκτησία στη Λιβονία. Σε ένα ταξίδι προς το Βερολίνο το 1745 ασθένησε και απεβίωσε σε ηλικία 40 ετών. Τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στο κάστρο Χόμπουργκ. Ο πατέρας του ετελεύτησε το επόμενο έτος και μια και ο άλλος γιος του είχε προαποβιώσει από το 1728 στα 22 του έτη, τον κληρονόμησε ο ανιψιός του Φρειδερίκος Δ΄. Νυμφεύτηκε το 1738 την Αναστασία Τρουμπέτσκαγια, κόρη του στρατάρχη Ιβάν Τρουμπετσκόι και εξαδέλφη του Νικίτα Τρουμπετσκόι, υπουργού εξωτερικών της Ρωσίας και χήρα του Δημητρίου Καντεμίρ, πρίγκιπα (βοεβόδα) της Μολδαβίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Κατάλογος φράσεων-R

Οι φράσεις-R (στα αγγλικά R-phrases, συντομογραφία του Risk phrases - φράσεις κινδύνου) ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 67/548/ΕΟΚ : Φύση των ειδικών κινδύνων που σχετίζονται με τις επικίνδυνες ουσίες και παρασκευάσματα και χρησιμοποιούνται για την σήμανση συσκευασιών επικίνδυνων χημικών ουσιών. Η λίστα αναδημοσιεύθηκε στην οδηγία 2001/59/ΕΚ, όπου υπάρχουν μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες της ΕΕ. Οι φράσεις κινδύνου χρησιμοποιούνται διεθνώς και δεν αφορούν μόνο στην Ευρώπη ενώ γίνεται μια συνεχής προσπάθεια για την πλήρη διεθνή εναρμόνιση. Αναζήτηση Φράσεων-R, Φράσεων-S, CAS, αριθμού ΕΕ με βάση το όνομα ή το μοριακό τύπο ή κάποιον από τους προηγούμενους αριθμούς

 Σημίωση: Οι αριθμοί R που λείπουν δείχνουν φράσεις που έχουν διαγραφεί ή αντικατασταθεί από άλλες φράσεις. R13 Εξαιρετικά εύφλεκτο υγροποιημένο αέριο. R47 Μπορεί να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες. Επισήμανση κινδύνων για τα οικοσυστήματα από την εφαρμογή των γεωργικών φαρμάκωνRO1 Πολύ τοξικό για τις μέλισσες. RO2 Μέτρια τοξικό για τις μέλισσες. RO3 Σχετικά τοξικό για τις μέλισσες. RO4 Πολύ τοξικό για τα ψάρια. RO5 Τοξικό για τα ψάρια. RO6 Βλαβερό για τα ψάρια. RO7 Πολύ τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς. RO8 Τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς. RO9 Βλαβερό για τους υδρόβιους οργανισμούς. RΟ10 Επικίνδυνο για τα παραγωγικά ζώα. RO11 Βλαβερό για τα παραγωγικά ζώα. RO12 Επικίνδυνο για τα άγρια ζώα. RO13 Βλαβερό για τα άγρια ζώα. RO14 Επικίνδυνο για τα πουλιά. RO15 Επικίνδυνο για τα ωφέλιμα αρθρόποδα. RO4/RO7 Πολύ τοξικό για τα ψάρια και γενικά για τους υδρόβιους οργανισμούς. RO5/RO8 Τοξικό για τα ψάρια και γενικά τους υδρόβιους οργανισμούς. RO6/RO9 Βλαβερό για τα ψάρια και γενικά τους υδρόβιους οργανισμούς. RO12/RO13 Επικίνδυνο για τα άγρια ζώα και τα πουλιά. RO12/RO13/RO16 Επικίνδυνο για τα άγρια ζώα, τα πουλιά και τα ωφέλιμα αρθρόποδα. RO13/RO15 Βλαβερό για τα άγρια ζώα και πουλιά. Κατάλογος φράσεων-S NFPA 704 Material safety data sheet Risk and safety statements Chemical Risk & Safety Phrases in 22 European Languages List of R/S statements at Sigma-Aldrich Australian hazardous substances information system European Union commission directive 2001/59/EC (PDF) European Chemical Bureau Classification and Labelling Homepage ChemBlink.com EC Safety Phrases
Blizzard Beasts

Το Blizzard Beasts είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της νορβηγικής black metal μπάντας Immortal. Κυκλοφόρησε στις 20 Μαρτίου 1997 μέσω της Osmose Productions. Είναι το τελευταίο άλμπουμ Immortal που διαθέτει το ιδρυτικό μέλος Demonaz Doom Occulta στην κιθάρα και το πρώτο που διαθέτει το Horgh στα τύμπανα. Ο Demonaz διαγνώστηκε αργότερα με οξεία τενοντίτιδα που τον εμπόδισε να παίζει κιθάρα με την απαιτούμενη ταχύτητα για τη μουσική του Immortal. [1] Στυλιστικά, τα Blizzard Beasts έχουν κυρίως τραγούδια μήκους μικρότερου των τριών λεπτών, σε αντίθεση με τα συνηθισμένα μεγαλύτερα μήκη τραγουδιών του Immortal.

 Στις πρώτες πιέσεις του άλμπουμ, το λογότυπο χαράχθηκε στην εμπρόσθια όψη του μαρκαδόρου. Όλους τους στίχους τους έγραψε ο Demonaz. Όλη τη μουσική την συνθέτουν ο Abbath και ο Demonaz. Το AllMusic έδωσε στο άλμπουμ μια δυσάρεστη αναθεώρηση, γράφοντας: "Τα Blizzard Beasts [...] ακούγονται σαν μια βιασύνη σε σύγκριση με τον υπόλοιπο θριαμβευτικό κατάλογο του συγκροτήματος. Η μεγαλοπρέπεια του τραγουδιού του συγκροτήματος είναι θαμμένη στις τιμές παραγωγής του άλμπουμ καθιστούν την ενδεχομένως λαμπρή υπερδιατακτική μπαταρία riffing και τυμπάνου αδύνατη και αναποτελεσματική». Οι Chronicles of Chaos σημείωσαν την επιρροή του Death Metal άλμπουμ, συγκρίνοντας τον ήχο τους με τον ήχο του συγκροτήματος Morbid Angel. Ο ιστίτοπος τελικά το χαρακτήρισε ως «μια απροσδόκητη και ενδιαφέρουσα αλλαγή για τη μπάντα, με κάποιο άγριο και ελκυστικό υλικό». Abbath Doom Occulta - φωνητικά, πληκτρολόγια μπάσων Demonaz Doom Occulta - κιθάρα Horgh - τύμπανα
Πιάστε τον Μάγο

Το Πιάστε τον Μάγο (στα αγγλικά Sourcery) είναι το πέμπτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ Δισκόκοσμος (στα αγγλικά Discworld). Εκδόθηκε το 1988. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 2001.

 Η ιστορία ξεκινά με τον θάνατο του Ισπλόρ, του πατέρα του Κόιν του μαγοποιού (ο όγδοος γιος ενός όγδοου γιου), ο οποίος στο κοντινό μέλλον θα φέρει ταραχές στην ισορροπία του Δισκόκοσμου και θα φέρει το σύμπαν κοντά στην καταστροφή. Για να αποτραπεί αυτό, ο Ανεμοβρόχης θα λάβει πάλι δράση (χωρίς να το αναζητά πραγματικά) με τη βοήθεια της Κονίνας, του Νάιγκελ και του μαγικού μπαούλου του. Όλα αυτά όταν ο Κόιν, υπό την καθοδήγηση του πατέρα του, που βρίσκεται μέσα στο μαγικό ραβδί του, αφού πάρει τη θέση του Πρύτανη στο Αθέατο Πανεπιστήμιο, θα διεκδικήσει την εξουσία του Δισκόκοσμου για λογαριασμό όλων των μάγων.
Σάντα Κρουθ Ντε Λα Πάλμα

Η Σάντα Κρουζ Ντε Λα Πάλμα (ισπανικά: Santa Cruz de La Palma) είναι η πρωτεύουσα της νήσου Λα Πάλμα (Κανάριες Νήσοι). Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού και αποτελεί το λιμάνι του νησιού. Ιδρύθηκε το 1493 και είναι χτισμένη στη βάση ενός ανενεργού ηφαιστειακού κώνου, της Καλντερέτα.

 Η Σάντα Κρουζ Ντε Λα Πάλμα έχει ζεστό ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) με πολύ ζεστά, σχεδόν βροχερά καλοκαίρια από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο και ζεστούς, πιο βροχερούς χειμώνες από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο. Επίσημος ιστότοπος (ισπανικά) «Santa Cruz de La Palma». New International Encyclopedia. 1905.
Εθνικό Πάρκο Κεμέρι

Το Εθνικό Πάρκο Κεμέρι (λετονικά: Ķemeru nacionālais parks‎) είναι εθνικό πάρκο δυτικά της πόλης Γιουρμάλα της Λετονίας. Ιδρύθηκε το 1997, και είναι το τρίτο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της χώρας ανά έκταση, καλύπτοντας έκταση 381.65 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το έδαφος του πάρκου είναι κυρίως κατεχόμενα από δάση και βάλτους, από τους οποίους το σημαντικότερο είναι ο Μεγάλος Βάλτος του Κεμέρι (λετονικά: Lielais Ķemeru tīrelis‎). Υπάρχουν επίσης αρκετές λίμνες, που είναι πρώην λιμνοθάλασσες της Θάλασσας Λιττορίνα. Η λίμνη Κανιέρις είναι μια περιοχή Ραμσάρ. Το πάρκο προστατεύει επίσης τις περίφημες φυσικές μεταλλικές πηγές και λάσπη, που χρησιμοποιούνται για αιώνες λόγω του θεραπευτικού τους χαρακτήρα. Οι πηγές οδήγησαν στην ανάπτυξη πολλών θέρετρων, ιαματικών λουτρών και σανατόριων τον 19ο αιώνα.

 Τα δάση καταλαμβάνουν το 57% της συνολικής έκτασης του πάρκου. Η κατακερματισμένη μωσαϊκή κατανομή των δασών δεν είναι τυπική για το έδαφος και τα δάση είναι σχετικά ομοιόμορφα κατανεμημένα σε ολόκληρη την περιοχή του εθνικού πάρκου με κάποια συμπερίληψη λιβαδιών και περιοχών που δεν καλύπτονται από το δάσος. Οι βάλτοι καταλαμβάνουν το 24% της συνολικής έκτασης του Εθνικού Πάρκου Κεμέρι. Και οι τρεις τύποι υγροτόπων απαντώνται εδώ. Ο βάλτος Λιελάις Κεμέρου τιρέλις είναι ένας υγρότοπος διεθνούς σημασίας. Πολλά είδη φυτών ευδοκιμούν στο βάλτο, ειδικά βρύα και ορχιδέες. Τα λιβάδια - τόσο ξηρά όσο και υγρά - καταλαμβάνουν το 6% της επικράτειας. Τα ύδατα με τη μορφή λιμνών, ποταμών, θειούχων πηγών και θαλάσσης καταλαμβάνουν το 10% της επικράτειας του πάρκου. Πολλά από τα ρέοντα ρεύματα έχουν μεταβληθεί στην ιστορία για να στραγγίξουν το βάλτο για τη γεωργία, ωστόσο τα νερά εξακολουθούν να υποστηρίζουν μια μεγάλη ποικιλία σπάνιων ειδών, όπως ιθαγενή σαλιγκάρια και μύδια, αλιείς, πελαργούς και ενυδρίδες. Το Εθνικό Πάρκο Κεμέρι έχει πολλές φυσικές πηγές θείου, λόγω του υποστρώματος του από γύψο και εδαφικά βακτηρίδια, που σχηματίζουν αέριο H2S το οποίο διαλύεται εύκολα στο νερό. Τα θεραπευτικά μεταλλικά νερά και οι λάσπες που βρίσκονται στο Κεμέρι χρησιμοποιούνται σε ιαματικά θέρετρα που βρίσκονται στην κοντινή πόλη Κεμέρι. Κατάλογος εθνικών πάρκων στα Βαλτικά κράτη Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη Λετονική Τουριστική Πύλη
Κέιο Πλάζα

Το Κέιο Πλάζα (Keio Plaza Hotel, στα Ιαπωνικά 京王プラザホテル, Keiō puraza hoteru) είναι αλυσίδα ξενοδοχείων στην Ιαπωνία, το μεγαλύτερο εκ των οποίων βρίσκεται στην περιοχή Νίσι-Σιντζούκου στο δημοτικό διαμέρισμα Σιντζούκου στο Τόκιο της Ιαπωνίας.

 Το Κέιο Πλάζα ήταν ο πρώτος ουρανοξύστης που χτίστηκε στην περιοχή Νίσι-Σιντζούκου και το πρώτο πολυώροφο ξενοδοχείο στην Ιαπωνία. Το ξενοδοχείο 1.450 δωματίων ανεγέρθηκε στον χώρο όπου υπήρχε στο παρελθόν μονάδα επεξεργασίας νερού. Το ξενοδοχείο αποτελείται από δύο πύργους: ο πρώτος πύργος έχει ύψος 178 μέτρα και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1971. Ήταν το ψηλότερο κτίριο στο Τόκιο από το 1970 έως το 1974, όταν το ξεπέρασε σε ύψος το κοντινό κτίριο Σιντζούκου Σουμιτόμο. Ο δεύτερος πύργος έχει ύψος 138 μέτρα και η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1980. Το 1975 ήταν το πρώτο ξενοδοχείο της Ιαπωνίας που να διαθέτει παρεκκλήσι.Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η ιαπωνική κυβέρνηση σχεδίαζε να μισθώσει γωνία του τελευταίου ορόφου του ξενοδοχείου για υπενοικίαση στις Δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ιαπωνία, με επίσημα ανακοινωθέντα σκοπό την αναμετάδοση τηλεοπτικών μεταδόσεων μεταξύ της Αεροπορικής Βάσης Γιοκότα και του στρατώνα Χάρντι στο κέντρο του Τόκιο. Ο νομοθέτης του Ιαπωνικού Κομμουνιστικού Κόμματος Κοϊτσίρο Ουέντα ισχυρίστηκε ότι ο πραγματικός σκοπός του σχεδίου ήταν να διευκολύνει τις επικοινωνίες με στρατιωτικούς των ΗΠΑ που εδρεύουν στο κεντρικό Τόκιο. Το ξενοδοχείο φιλοξενεί τον ετήσιο διαγωνισμό Miss Nippon και εμφανίστηκε στην ταινία του 1984 Η Επιστροφή του Γκοτζίλα, όπου υπέστη ζημιές από τον Γκοτζίλα. Χατσιότζι - 200 δωμάτια, άνοιξε το 1994. Βρίσκεται κοντά στο Σταθμό Χατσιότζι στο δυτικό Τόκιο. Τάμα - 248 δωμάτια, άνοιξε το 1990. Βρίσκεται κοντά στο Σταθμό Τάμα-Κέντρο στο δυτικό Τόκιο. Σαππόρο - ακίνητο μέσω δικαιόχρησης που βρίσκεται στο Τσούο-κου, Σαππόρο.Η αλυσίδα Κέιο Πλάζα λειτούργησε επίσης ένα ξενοδοχείο στο Τακαμούτσου από το 1976 έως το 1997, ενώ διατηρεί εμπορική σχέση με το Howard Plaza στην Ταϊπέι. Η εταιρία Keio Plaza Hotel Co., Ltd. ιδρύθηκε το 1968 ως τμήμα του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου Κέιο. Διαχειρίζεται τα ακίνητα Κέιο Πλάζα στο Τόκιο, το Χατσιότζι και το Τάμα και έχει λειτουργικά έσοδα περίπου 28,4 δισεκατομμύρια γιεν.Το Κέιο Πλάζα διατηρούσε την εμπορική ταυτότητα της αλυσίδας InterContinental Hotels από το 1972 έως το 2003 και στη συνέχεια έγινε μέλος του ομίλου Summit Hotels & Resorts. επίσημος ιστότοπος του Κέιο Πλάζα
Εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση της Χιλής 2021

Στις 15–16 Μαΐου 2021 διεξήχθησαν εκλογές στη Χιλή για να εκλεγούν τα 155 μέλη της Συντακτικής Συνέλευσης. Το καθήκον τους θα είναι να συντάξουν το νέο Σύνταγμα της χώρας.Πάνω από 1.300 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές. Σε αυτές τις εκλογές ίσχυσε αυστηρή απαίτηση για ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων.

 Στο δημοψήφισμα του 2020 οι κάτοικοι της Χιλής ψήφισαν ότι θέλουν καινούριο Σύνταγμα με 78% ψήφους υπέρ. Με τις τρέχουσες εκλογές θα συσταθεί η Συντακτική Συνέλευση που θα αναλάβει το καθήκον. Προτού τεθεί σε ισχύ το νέο Σύνταγμα θα πρέπει να εγκριθεί σε νέο δημοψήφισμα, το οποίο είναι προγραμματισμένο για το 2022. Μετά θα παραμεριστεί το τρέχον Σύνταγμα της Χιλής, το οποίο εγκρίθηκε με το αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα του 1980 και ενώ η χώρα βρισκόταν υπό το καθεστώς της δικτατορίας του Αουγούστο Πινοσέτ. Τα 155 μέλη θα εκλεγούν με αναλογική εκπροσώπηση από όλην την επικράτεια. Η κατανομή των εδρών θα γίνει με μέθοδο Ντ'Οντ.Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Χιλής, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης. Μπορούν να συμμετάσχουν ως μέλη κομμάτων ή ως ανεξάρτητοι πολιτικοί. Οι υποψήφιοι που θα συμμετάσχουν ως ανεξάρτητοι πολιτικοί θα πρέπει να συλλέξουν έναν ορισμένο αριθμό υπογραφών από τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της περιφέρειάς τους και να τις υποβάλλουν μαζί με την αίτηση. Για τους υποψήφιους που θα συμμετάσχουν ως μέλη πολιτικών κομμάτων ισχύει αυστηρή απαίτηση για ισότητα των φύλων, δηλαδή πρέπει οι άντρες υποψήφιοι να είναι ισάριθμοι των γυναικών. Με το εκλογικό σύστημα για τη Συντακτική Συνέλευση επιδιώκεται να επιτευχθεί ισότιμη εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών. Γι'αυτό, στις εκλογικές περιφέρειες που έχουν ζυγό αριθμό εδρών θα πρέπει οι άνδρες που θα εκλεγούν να είναι ισάριθμοι των γυναικών, ενώ στις εκλογικές περιφέρειες που έχουν μονό αριθμό εδρών θα πρέπει η διαφορά μεταξύ του αριθμού εκλεγμένων ανδρών και εκλεγμένων γυναικών να μην ξεπερνά το 1.Οι 17 έδρες προορίζονται για τις μειονότητες των ιθαγενών. Οι 7 έδρες για τους Μαπούτσε, 2 για τους Αϊμάρα, και από 1 έδρα για τις εθνικές ομάδες των Ντιαγκίτα, Κέτσουα, Ατακάμα, Κόλα, Τσάνγκο, Ράπα νούι, Καβασκάρ, Γιαγκάν/Γιαμάνα.
Nodejs

Το Node.js είναι μια πλατφόρμα ανάπτυξης λογισμικού (κυρίως διακομιστών) χτισμένη σε περιβάλλον Javascript. Στόχος του Node είναι να παρέχει ένα εύκολο τρόπο δημιουργίας κλιμακωτών διαδικτυακών εφαρμογών. Σε αντίθεση από τα περισσότερα σύγχρονα περιβάλλοντα ανάπτυξης εφαρμογών δικτύων μία διεργασία node δεν στηρίζεται στην πολυνηματικότητα αλλά σε ένα μοντέλο ασύγχρονης επικοινωνίας εισόδου/εξόδου.

 Το Node.js δημιουργήθηκε από τον Ryan Dahl το 2009. Η δημιουργία και η συντήρηση του έργου χορηγήθηκε από την εταιρία Joyent. Η ιδέα για την ανάπτυξη του node προήλθε από την ανάγκη του Ryan Dahl να βρει τον πιο αποδοτικό τρόπο να ενημερώνει τον χρήστη σε πραγματικό χρόνο για την κατάσταση ενός αρχείου που ανέβαζε στο διαδίκτυο. Επίσης επηρεάστηκε από το Mongrel του Zed Shaw. Επιπροσθέτως μετά από αποτυχημένα έργα σε C, Lua, Haskell η κυκλοφορία της μηχανής V8 (V8 JavaScript Engine) της Google τον ώθησε να ασχοληθεί με την Javascript. Το Νode χαρακτηρίζεται από την έμφαση στην ασύγχρονη επικοινωνία μεταξύ των υπολογιστικών πόρων. Αυτό επιτυγχάνεται με την χρήση συμβάντων (events) που προσφέρει η Javascript και ονομάζονται callbacks. Για παράδειγμα όταν ένας περιηγητής ιστού φορτώσει πλήρως ένα αρχείο, ένας χρήστης πατάει κάποιο κουμπί, ολοκληρώνεται ένα αίτημα AJAX, τα συμβάντα αυτά πυροδοτούν ένα συγκεκριμένο callback. Αυτό με την σειρά του επιτρέπει την ροή του κώδικα χωρίς να αφήνει ανενεργό τον επεξεργαστή προκειμένου να εκτελεστεί μια λειτουργία, όπως μια επιτυχής ανάγνωση αρχείου από τον δίσκο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα node για ένα απλό HTTP εξυπηρετητή είναι ο παρακάτω κώδικας Ο κώδικας αυτός δημιουργεί έναν εξυπηρετητή ο οποίος τρέχει τοπικά στην θύρα "1337". Ο χρήστης μπορεί στην μπάρα του φυλλομετρητή του να γράψει την διεύθυνση url "http://127.0.0.1:1337/" και να του εμφανιστεί μια σελίδα με το "Hello World" σαν κείμενο. Για την εκτέλεση του παραπάνω προγράμματος απαιτείται η αποθήκευση του παραπάνω κώδικα σε ένα αρχείο (έστω my_basic_http_server.js) με την εντολή: στην κονσόλα του συστήματος που χρησιμοποιεί. Ο παραπάνω κώδικας χρησιμοποιεί την έτοιμη βιβλιοθήκη του node για την επεξεργασία αρχείων με την εντολή "require([library_name])" και δημιουργεί ή αντικαθιστά στην περίπτωση που υπάρχει στο δίσκο D το αρχείο "myfile.txt" με περιεχόμενο "hello world". Όταν ολοκληρωθεί η λειτουργία αυτή της εγγραφής, πυροδοτείται το callback το οποίο ορίστηκε, και αυτό με την σειρά του είτε στέλνει ένα μήνυμα προβλήματος στην περίπτωση αποτυχίας, είτε στέλνει τα δεδομένα του αρχείου στην κονσόλα του χρήστη. Η κοινότητα έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο οικοσύστημα από βιβλιοθήκες που προορίζονται ή είναι συμβατές με το node. Ανάμεσά τους εργαλεία που ξεχώρισαν όπως το node-mysql, το Mongodb και το Express παίζουν σημαντικό ρόλο υποστηρίζοντας την ασύγχρονη διάδραση με τις παραδοσιακές και NoSQL μεθόδους βάσεων δεδομένων. Αυτό επιτυγχάνεται με την χρήση του node package manager το οποίο επιτρέπει την εγκατάσταση των παραπάνω βιβλιοθηκών. Χρησιμοποιείται συνήθως σε εφαρμογές Chat, Proxy, Http Server καθώς και για παρακολούθηση εφαρμογών και του συστήματος (monitoring). Node.js official site
Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών

Η Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) (αγγλικά: European Free Trade Association, EFTA, γαλλικά: Association européenne de libre-échange, AELE) είναι οργανισμός που ιδρύθηκε το 1960 από ευρωπαϊκά κράτη που δίσταζαν να ενταχθούν πλήρως στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Σκοπός του οργανισμού είναι η προώθηση του ελεύθερου εμπορίου και της οικονομικής ολοκλήρωσης προς όφελος των μελών του. Σήμερα μέλη της ΕΖΕΣ είναι τέσσερις χώρες: η Ελβετία, η Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και η Νορβηγία. Οι τρεις από αυτές (εκτός της Ελβετίας) είναι και μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ).

 Η ΕΖΕΣ ιδρύθηκε το 1960 από επτά χώρες: Αυστρία, Δανία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Πορτογαλία και Σουηδία. Αργότερα έγιναν μέλη η Φινλανδία (συνδεδεμένο μέλος το 1961 και πλήρες το 1986), η Ισλανδία (1970) και το Λίχτενσταϊν (1991). Οι χώρες που έγιναν μέλη της ΕΟΚ και αργότερα της ΕΕ σταδιακά αποχώρησαν (η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο το 1972, η Πορτογαλία το 1985, η Αυστρία, Σουηδία και Φινλανδία το 1995). Το 1994 τέθηκε σε ισχύ ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος που συνέδεσε τις αγορές των μελών της ΕΖΕΣ με την ενιαία αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελβετία επέλεξε με δημοψήφισμα να μη γίνει μέλος του ΕΟΧ και έχει συνάψει ξεχωριστές συμφωνίες με την ΕΕ. Επίσης, ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΕΖΕΣ, το Ηνωμένο Βασίλειο, εγκατέλειψε την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις 1 Φεβρουαρίου 2020, και παραμένει άγνωστο, για αν στο σύντομο μέλλον, αν επαναενταχθεί στην ΕΖΕΣ, ή γίνει μέλος του ΕΟΧ, ενώ αντίστοιχα το Ηνωμένο Βασίλειο, έχει συνάψει κάποιες ξεχωριστές εμπορικές συμφωνίες με την ΕΕ, όπως αντίστοιχα, το ίδιο έχουν πράξει, τόσο η Ελβετία, όσο και η Νορβηγία, οι οποίες δεν εντάχθηκαν ποτέ στην ΕΕ. Εκτός της ΕΕ, η ΕΖΕΣ έχει συνάψει εμπορικές συμφωνίες και με άλλες χώρες και διεθνείς οργανισμούς: Χώρες της Ευρώπης, που δεν είναι μέλη της ΕΕ, και έχουν συνάψει ειδική οικονομική συμφωνία, με την ΕΖΕΣ: Αλβανία Βόρεια Μακεδονία Βοσνία και Ερζεγοβίνη Γεωργία Μαυροβούνιο Ουκρανία Σερβία ΤουρκίαΧώρες και εδάφη της Ασίας, που έχουν συνάψει ειδική οικονομική συμφωνία, με την ΕΖΕΣ: Ιαπωνία Ινδονησία Ιορδανία Ισραήλ Κράτος της Παλαιστίνης (Κράτος μη μέλος του ΟΗΕ, Μη αναγνωρισμένη χώρα διεθνώς) Λίβανος Μακάο Νότια Κορέα Σιγκαπούρη Ταιβάν (Κράτος μη μέλος του ΟΗΕ, Μη αναγνωρισμένη χώρα διεθνώς) Φιλιππίνες Χονγκ ΚονγκΧώρες της Αμερικής που έχουν συνάψει ειδική οικονομική συμφωνία, με την ΕΖΕΣ: Εκουαδόρ Καναδάς Κολομβία Μεξικό Παναμάς Περού ΧιλήΧώρες της Αφρικής που έχουν συνάψει που έχουν συνάψει ειδική οικονομική συμφωνία, με την ΕΖΕΣ: Αίγυπτος Μαρόκο Τυνησία Οικονομικές Ενώσεις Χωρών Συμβούλιο Συνεργασίας Περσικού Κόλπου (Gulf Cooperation Council), στο οποίο συμμετέχουν Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Ομάν και Σαουδική Αραβία. Ένωση χωρών Κεντρικής Αμερικής (Γουατεμάλα, Κόστα Ρίκα και Παναμάς) Τελωνειακή Ένωση Νότιας Αφρικής (Southern African Customs Union), στην οποία συμμετέχουν Λεσότο, Μποτσουάνα, Ναμίμπια, Νότια Αφρική και Εσουατίνι. Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά)
Πάπας Ιννοκέντιος ΙΒ΄

Ο Πάπας Ιννοκέντιος ΙΒ΄ (Papa Innocenzo XII, 13 Μαρτίου 1615 – 27 Σεπτεμβρίου 1700), γεννημένος Antonio Pignatelli, ήταν Πάπας από το 1691 έως το 1700. Διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο Η΄ (1689–91).

 Γεννήθηκε στη Σπινατσόλα (σημερινή Απουλία) σε μια από τις πιο αριστοκρατικές οικογένειες του Βασιλείου της Νεάπολης, το οποίο περιελάμβανε πολλούς Αντιβασιλείς, και υπουργούς του στέμματος, και εκπαιδεύθηκε στο Ιησουιτικό κολλέγιο στη Ρώμη. Στο εικοστό του έτος έγινε ένας αξιωματούχος της αυλής του Ουρβανού Η΄ (1623–1644)· υπό τους διάδοχους Πάπες υπηρέτησε ως νούντσιο στη Φλωρεντία και τη Βιέννη και την Πολωνία· υπηρέτησε ως ιεροεξεταστής στη Μάλτα· και υπό τον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄ (1676–1689) έγινε Καρδινάλιος-Ιερέας του Σ. Πανκράτσιο το 1681 και αρχιεπίσκοπος της Νάπολης. Αφού το κογκλάβιο που διεξήχθη μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Η΄ είχε επιμηκυνθεί για πέντε μήνες ήτα ένας συμβιβαστικός υποψήφιος μεταξύ των καρδιναλίων της Γαλλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αμέσως μετά την εκλογή του στις 12 Ιουλίου 1691, ο Ιννοκέντιος μίλησε εναντίον του νεποτισμού ο οποίος πολύ και πολύ καιρό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Παποσύνης· η βούλα Romanum decet Pontificem, που εκδόθηκε το 1692, απαγόρευσε το αξίωμα στην κούρια του Καρδινάλιου Ανιψιού και απαγόρευσε οι Πάπες γιαπάντα να παραδίδουν κτήματα, αξιώματα, ή χρήματα σε κάποιο συγγγενή· επιπλέον, μόνο ένας συγγενής, "αν αλλιώς κατάλληλος", θα αναγορευόταν στο καρδιναλάτο. Την ίδια εποχή προσπάθησε να ελέγξει τις σιμωνιακές πρακτικές της αποστολικής κάμερας, και σε συνδυασμό με αυτό ναα παρουσιάσει έναν πιο απλό και οικονομικότερο τρόπο ζωής στην αυλή του. Ο Ιννοκέντιος ΙΒ΄ είπε ότι "οι φτωχοί ήταν τα ανίψια του", συγκρίνοντας τη δημόσια ευεργεσία του με τον νεποτισμό των προκατόχων του. Ο Ιννοκέντιος ΙΒ΄ παρουσίασε πολλές μεταρρυθμίσεις στα Παπικά Κράτη, και για την καλύτερη διοίκηση της δικαιοσύνης ανέγειρε το Forum Innocentianum. Το 1693 ανάγκασε τους Γάλλους επισκόπους να ανακαλέσουν τις τέσσερις δηλώσεις σχετικά με τις Γαλλικανικές Ελευθερίες οι οποίες είχαν διατυπωθεί από τη συνέλευση του 1682. Το 1699, αποφάσισε υπέρ του Ζακ Μπενίν Μποσσέ σε αυτή τη διαμάχη του ιεράρχη με τον Φενελόν για την Explication des Maximes des Saints sur la Vie Intérieure του τελευταίου. Το ποντιφικάτο του Ιννοκέντιου ΙΒ΄ διέφερε με αυτά μιας σειράς προκατόχων έχοντας χαρακτηρίσει τάσεις προς τη Γαλλία αντί για τη Γερμανία. Ο Ιννοκέντιος ΙΒ΄ εμφανίζεται ως ένας από τους αφηγητές στο μακρύ ποίημα του Ρόμπερτ Μπόουνινγκ "Το Δαχτυλίδι και το Βιβλίο" (1869), βασισμένο στην αληθινή ιστορία της μεσολάβησης του Πάπα σε μια ιστορική δίκη για φόνο στη Ρώμη κατά το ποντιφικάτο του. Αυτός ο καλοκάγαθος, με αυταπάρνηση και ευσεβής Πάπας πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1700 και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Κλήμης ΙΑ΄ (1700–1721). Ο τάφος του στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου σκαλίσθηκε από τον Φίλιππο ντε λα Βάλλε.
Η Σιδηρά Κυρία

Η Σιδηρά Κυρία (αγγλικά: The Iron Lady) είναι βρετανική βιογραφική ταινία, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία της Φιλίντα Λόιντ. Η ταινία αφηγείται τη ζωή και το έργο της πρώην Πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ, την οποία υποδύεται η Μέριλ Στριπ. Πρωταγωνιστούν επίσης οι Τζιμ Μπρόντμπεντ, Άντονι Χιντ και Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 30 Δεκεμβρίου 2011 στις ΗΠΑ και στις 6 Ιανουαρίου 2012 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έλαβε μικτές κριτικές ενώ επαινέθηκε η ερμηνεία της Στριπ, η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA α' γυναικείου ρόλου και έλαβε υποψηφιότητα για Screen Actors Guild Award.

 Η ηλικιωμένη πλέον και χτυπημένη από αλτσχάιμερ, Μάργκαρετ Θάτσερ, αναπολεί την πολιτική της σταδιοδρομία και θυμάται τα γεγονότα που τη στιγμάτισαν και τη διαμόρφωσαν, καθώς και την επίδραση που είχε η καριέρα της στην προσωπική της ζωή. Μέριλ Στριπ στο ρόλο της Μάργκαρετ Θάτσερ Τζιμ Μπρόντμπεντ στο ρόλο του Ντένις Θάτσερ Αλεξάντρα Ρόουτς στο ρόλο της Μάργκαρετ Θάτσερ σε νεαρή ηλικία Χάρι Λόιντ στο ρόλο του Ντένις Θάτσερ σε νεαρή ηλικία Ολίβια Κόλμαν στο ρόλο της Κάρολ Θάτσερ Άντονι Χιντ στο ρόλο του Τζέφρεϊ Χόου Νίκολας Φάρελ στο ρόλο του Άιρι Νιβ Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ στο ρόλο του Μάικλ Χέζελτιν Πολ Μπέντλεϊ στο ρόλο του Ντάγκλας Χερντ Ρόμπιν Κέρμοντ στο ρόλο του Τζον Μέιτζορ Τζον Σέσιονς στο ρόλο του Έντουαρντ Χιθ Ρότζερ Άλαμ στο ρόλο του Γκόρντον Ρις Μάικλ Πέντιγκτον στο ρόλο του Μάικλ Φουτ Άνγκους Ράιτ στο ρόλο του Τζον Νοτ Οι πρώτες κριτικές επαίνεσαν την ερμηνεία της Στριπ. Ο Κέβιν Μάερ της εφημερίδας The Times είπε ότι "η Στριπ βρήκε τη γυναίκα μέσα στην καρικατούρα". Ο Ντέιβιντ Γκρίτεν της εφημερίδας The Telegraph σχολίασε: "Τα βραβεία θα πρέπει να έρχονται προς το δρόμο της Στριπ, η ιδιοφυΐα της επισκιάζει την ίδια την ταινία". Ο Ζαν Μπρουκς της The Guardian είπε ότι η ερμηνεία της Στριπ "είναι εκπληκτική και αψεγάδιαστη". Ο Ρίτσαρντ Κόρλις του περιοδικού Time ονόμασε την ερμηνεία της Στριπ ως μία από τις καλύτερες ερμηνείες του 2011. Με προϋπολογισμό 13.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 27η θέση με 220.400 δολάρια. Συνολικά απέφερε 30 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 85,8 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 115,8 εκατομμύρια δολάρια. Επίσημη ιστοσελίδα Η Σιδηρά Κυρία στο IMDb
Ονφρουά της Απουλίας

Ο Ονφρουά της Απουλίας, ή Αμπαγκελάρντ ή Αμπελάρντ (περί το 1010 - Αύγουστος 1057) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν τρίτος Κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας (1051 - 1057). Ο Ονφρουά ήταν υιός του Τανκρέδου του Ωτβίλ και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ντρόγκο της Απουλίας που δολοφονήθηκε (1041).

 Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας και Ντρόγκο πήγαν από τη Νορμανδία στη Ν. Ιταλία για αναζήτηση καλύτερης τύχης. Ο ιστορικός Γκοφρέντο Μαλατέρα αναφέρει ότι τους ακολούθησε, μάλλον όμως πήγε αργότερα το 1044, που ο Γουλιέλμος Α' ήταν ηγέτης (κόμης) των Νορμανδών της Απουλίας και Καλαβρίας. Όταν τον διαδέχθηκε ο Ντρόγκο, έκανε τον Ονφρουά κύριο τού Λαβέλο. Εκεί ο Ονφρουά προσέλαβε στην υπηρεσία του τον νεαρό Νορμανδό Ριχάρδο Ντρεγκό. Όταν το 1051 απεβίωσε ο Ντρόγκο, τον διαδέχθηκε με την υποστήριξη του Γκουαϊμάρ Δ', ο οποίος όμως σύντομα δολοφονήθηκε. Πρώτο του μέλημα ήταν να τιμωρήσει το δολοφόνο του Ντρόγκο. Το 1053 έφθασε στη Ν. Ιταλία ο αδελφός του Γοδεφρείδος και δύο ετεροθαλείς αδελφοί του, ο Μωζέρ, που του δόθηκε από τον Ονφρουά η κομητεία του Καπετανάτου (=Φότζιας) και ο Γουλιέλμος, που του δόθηκε το πριγκιπάτο του Σαλέρνο. Επειδή πολλοί Νορμανδοί ιππότες λεηλατούσαν παπικές περιοχές, ο πάπας Λέων Θ' οργάνωσε συνασπισμό με τους Γερμανούς και βάδισε νότια εναντίον των Νορμανδών. Το 1053 στη μάχη του Σιβιτάτε ο Ονφρουά με τα αδέλφια του, που μαζί τους ήταν ο Ροβέρτος Γυϊσκάρδος και ο Ριχάρδος Ντρεγκό με τους συγγενείς του, νίκησαν το στρατό του πάπα και του Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας και αιχμαλώτισαν το Λέοντα Θ΄, που τον φυλάκισαν στο Μπενεβέντο. Τον ελευθέρωσαν 7 έτη αργότερα και σύντομα ο πάπας απεβίωσε. Οι διάδοχοι πάπες ήταν αδύναμοι και ο Ονφρουά με τους Νορμανδούς του το εκμεταλλεύθηκε, καταλαμβάνοντας τρεις πόλεις ως το 1055. Ο ήρωας της μάχης του Σιβιτάτε Ροβέρτος κατέλαβε άλλες τρεις πόλεις· ο Χάμφρεϋ, που φοβήθηκε την αυξανόμενη δύναμή του, τον κάλεσε πίσω. Απεβίωσε το 1056/7 και ετάφη στο αββαείο της Αγ. Τριάδος στη Βενόζα. Είχε αφήσει επίτροπο των ανηλίκων γιών του τον Ροβέρτο, αλλά εκείνος τους εκτόπισε και ανέλαβε κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας. Νυμφεύτηκε τη Λομβαρδή Γκαϊτελγκρίμα/Αλτρούντε, κόρη του Γκουαϊμάρ Γ' πρίγκιπα του Σαλέρνο, πολλοί ταυτίζουν την σύζυγο του με την Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο χήρα του Ιορδάνη Α΄ της Κάπουα αλλά αυτό θεωρείται αδύνατο. Με την σύζυγο του Γκαϊτελγκρίμα απέκτησε: Αβελάρδος των Ωτβίλ 1044 - 1081, απεβίωσε στην Ιλλυρία και ετάφη στην Ελλάδα. Ερμάνος των Ωτβίλ, μετά το 1045 - 1097, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε μέρος στην Α' Σταυροφορία και στην πολιορκία της Αντιόχειας. μια κόρη, που παντρεύτηκε κάποιον Γκραντιλόν. Norwich, John Julius. The Kingdom in the Sun 1130-1194. Longman: London, 1970.
Σουφριέρ, Δομινίκα

Η Σουφριέρ (γαλλικά: Soufrière) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Είναι η πρωτεύουσα του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Μάρκου. Έχει πληθυσμό 1.416 κατοίκων (2001).

 Η Σουφριέρ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βόρεια της Γκαλιόν, νοτιοανατολικά της Πουάν Μισέλ, νοτιοδυτικά της Μορν Πλατ Παΐς και ανατολικά του Κόλπου Σουφριέρ. Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Soufriere, Dominica στο Wikimedia Commons
Alone in the Dark II (ταινία)

Το Alone in the Dark II γνωστό επίσης και ως Alone in the Dark: Fate Of Existence είναι ταινία τρόμου του 2009, με πρωταγωνιστές τους Ρικ Γιουν, Ράτσελ Σπέκτερ και Λαντς Χένρικσεν και σκηνοθεσία από τον Πέτερ Σέερερ και τον Μίχαελ Ρες. Είναι η συνέχεια του Alone in the Dark (2005) του Ούβε Μπολλ. Η ταινία κυκλοφόρησε στη Γερμανία στις 25 Σεπτεμβρίου του 2008 και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 27 Ιουλίου του 2009. Το Alone in the Dark II γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες. Προσαρμόζεται από την σειρά βιντεοπαιχνιδιών Alone in the Dark της Atari.

 Ο πρώην κυνηγός Άμπνερ Λούντμπεργκ (Λαντς Χένρικσεν) είναι αναγκασμένος να επιστρέψει για την καταπολέμηση της παλιάς του Νέμεσις, μία ένας αιώνας-παλιά και επικίνδυνη μάγισσα. Αυτή τη φορά, o Λούντμπεργκ ενώνει τις δυνάμεις του με τον Έντουαρντ Κάρνμπαη (Ρικ Γιουν), που θέλει να εντοπίσει την επικίνδυνη μάγισσα Ελισάβετ Ντέξτερ (Allison Lange). Ρικ Γιουν ως Έντουαρντ Κάρνμπαι Ράτσελ Σπέκτερ ως Ναταλία Λαντς Χένρικσεν ως Άμπνερ Λούντμπεργκ Bill Moseley ως Ντέξτερ Ralf Möller ως Μπόηλ Danny Trejo ως Πέρι Zack Ward ως Ξάβιερ Natassia Malthe ως Τούρνερ Jason Connery ως Πάρκερ Michael Paré ως Βίλλσον P. J. Soles ως Μάρθα Brooklyn Sudano ως Σίνκλερ Allison Lange ως μάγισσα / Ελισάβετ Ντέξτερ Peter Looney ως Βαρντ Ντέξτερ Lisette Bross ως γριά μάγισσα Louise Griffiths ως φωνή της μάγισσας http://www.imdb.com/title/tt0913951/
Δουναίικα Ηλείας

Τα Δουναίικα ή Δουνέικα είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 55 μέτρων κοντά στα παράλια του Ιονίου Πελάγους, ανάμεσα στον παραλιακό οικισμό της Αγίας Μαρίνας και την Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7,5 χιλιομέτρων νότια-νοτιοδυτικά της πόλης της Αμαλιάδας, 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Πύργου και περίπου 84,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 616 μόνιμοι κάτοικοι.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Δουνέικα ή Μεσολογγάκι και υπήχθη στον τότε δήμο Ελίσσης Αχαιοήλιδος. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δουνέικων της οποίας και αποτέλεσε την έδρα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Την 16η Οκτωβρίου 1940 έλαβε τη σημερινή του διορθωμένη ονομασία, όπως και η Κοινότητα. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό και έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Δουναίικων του Δήμου Αμαλιάδος. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Δουναίικων του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δουναίικων Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δουναίικων Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αμαλιάδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020. Πληροφορίες για τα Δουναίικα Αμαλιάδας. gtp.gr. Ανακτήθηκε: 10/08/2020.
Τζιμ Ρος

Ο Τζέιμς Γουίλιαμ Ρος (James William "Jim" Ross, 3 Ιανουαρίου 1952 - ...), γνωστός ως Τζιμ Ρος, είναι Αμερικανός σχολιαστής επαγγελματικής πάλης, διαιτητής αγώνων πάλης, περιστασιακός παλαιστής, καθώς και ιδιοκτήτης εστιατορίου. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με το WWE, ενώ σχολιάζει αγώνες του τηλεοπτικού προγράμματος WWE NXT. Επίσης, είναι σύμβουλος στην εταιρεία σχετικά με την ανάδειξη των νέων ταλέντων. Το 2007 εισήχθη στο τιμητικό Hall of Fame.

 Από νεαρή ηλικία, ασχολήθηκε με τα αθλήματα και όντας έφηβος έπαιζε μπέιζμπολ. Από το 1974, ξεκίνησε να ασχολείται με την επαγγελματική πάλη, σχολιάζοντας αγώνες μικρών εταιρειών στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης. Πέρασε από μεγάλες εταιρείες, όπως η National Wrestling Alliance και η World Championship Wrestling. Μετά από 19 χρόνια καριέρας, κυρίως ως σχολιαστής αγώνων πάλης, υπέγραψε (το 1993) στην κορυφαία εταιρεία πάλης, την World Wrestling Entertainment, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Εκτός από ρόλο σχολιαστή, ήταν μέλος της ομάδας παραγωγής του WWE και έχει δώσει και μερικούς αγώνες για διάφορα σενάρια. Σιγά - σιγά κέρδισε μια θέση στα κορυφαία προγράμματα της εταιρείας και την περίοδο 2002-2008 ήταν ο νούμερο ένα, σχολιαστής-δημοσιογράφος του WWE, καθώς εμφανιζόταν για τους αγώνες του WWE Raw, κάθε Δευτέρα. Τη περίοδο αυτή, μαζί με τον Τζιμ Ρος σχολίαζε και τους αγώνες ο Τζέρι Λόουλερ. Από το 2008, αντιμετώπισε προβλήματα υγείας, κυρίως στα νεύρα του, καθώς δεν μπορούσε να ανοίξει το στόμα του κανονικά. Έτσι, απομακρύνθηκε από κύριος σχολιαστής και πήρε θέσεις στα παρασκήνια, ενώ ασχολήθηκε και με τα νέα ταλέντα. Επίσης, εκτός πάλης, άνοιξε δικό του εστιατόριο και μάλιστα παρήγαγε δικά του υλικά, όπως μια σάλτσα που διαφημίστηκε και από το WWE. Σιγά - σιγά, από το 2010 επέστρεψε σποραδικά στα προγράμματα του WWE, παίρνοντας μέρος και σε σενάρια που τον οδήγησαν ακόμα και στο να παλέψει σε αγώνες, ενώ από το 2012, είναι ο κεντρικός παρουσιαστής του WWE NXT. Το 2012 επέστρεψε για μια μέρα στο Raw, ώστε να αντικαταστήσει τον Τζέρι Λόουλερ. Ο Τζιμ Ρος πάσχει εδώ και αρκετά χρόνια απο μια ασθένεια, λόγω της οποίας έχουν παραλύσει διάφοροι μύες στο πρόσωπο του. Ο Ρος μπορεί να μιλήσει κανονικά, όμως η ασθένεια του καθιστά αδύνατο για τους άλλους, να "διαβάσουν το στόμα του". Παρόλα αυτά, ο Ρος θεωρείται ως ένας απο τους καλύτερους σχολιαστές αγώνων που πέρασαν από την επαγγελματική πάλη. Προφίλ του Τζιμ Ρος στο WWE.com
Σαν Φερνάντο ντε Απούρε

Το Σαν Φερνάντο ντε Απούρε (ισπανικά: San Fernando de Apure) είναι μία πόλη της Βενεζουέλας και πρωτεύουσα της Πολιτείας Απούρε.Η πόλη ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1788 στις όχθες του Ποταμού Απούρε, από τον Φερνάντο ντε Μιγιάρες Γκονσάλες, Ισπανό κυβερνήτη και αρχιστράτηγο της Επαρχίας Μπαρίνας. Το 18ο αιώνα ήταν κέντρο εξαγωγής φτερών για πένες και γουνών ζώων.

 Το Σαν Φερνάντο ντε Απούρε είναι μια θερμή τοποθεσία στο κέντρο πεδιάδας. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι μεταξύ 22°C και 30°C. Η υγρασία, ωστόσο, μπορεί να φτάσει πάνω από το 79%, εξαιτίας του ποταμού Απούρε. Το ανάγλυφο του εδάφος είναι εντελώς πεδινό, κάτι που προσφέρει τη δυνατότητα στους κατοίκους να έχουν ορατότητα του ορίζοντα έως και τα 10 χιλιόμετρα. Η πόλη είναι χτισμένη πάνω σε μαλακό υγρό έδαφος, γι' αυτό και απαγορεύεται η κατασκευή κτιρίων άνω των 5 ορόφων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα San Fernando de Apure στο Wikimedia Commons
Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα

Η Ονέκα Σάντσεθ της Παμπλόνα, ισπαν.: Onneca Sánchez de Pamplona, (απεβίωσε τον Ιούνιο του 931) ήταν πριγκίπισσα της Παμπλόνα και έγινε βασιλική σύζυγος στο Λεόν με τον γάμο της με τον Aλφόνσο Δ΄ του Λεόν.

 Ήταν κόρη του Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα και έγινε μητέρα του Oρδόνιο Δ΄ του Λεόν. Παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Δ΄ των Αστουριών-Λεόν βασιλιά του Λεόν και είχε τέκνα: Ορδόνιο Δ΄ π.926-π.962/3, ο Κακός, βασιλιάς του Λεόν.
Βαγγέλης Τζόλος

Ο Ευάγγελος «Βαγγέλης» Τζόλος (εναλλακτική ορθογραφία: Βαγγέλης Τζόλλος) (γενν. 14 Αυγούστου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Ιωνικό Νίκαιας.

 Ο Τζόλος ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του παίζοντας στην ΑΕΚ το 2009. Μετά από 4 χρόνια συμμετοχής στον σύλλογο, εντάχθηκε στον Φιλαθλητικό.Το 2014, ο Τζόλος πήγε στον Ίκαρο Καλλιθέας της Β' Εθνικής . Οι καταπληκτικές εμφανίσεις του με τον σύλλογο τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών άλλων συλλόγων και τελικά πήγε στον Εθνικό Πειραιά της Α2 Εθνικής . Ο Τζόλος ήταν ο εφεδρικός πόιντ γκαρντ της ομάδας, πίσω από τον Φώτη Βασιλόπουλο, και βοήθησε την ομάδα του να τερματίσει στην 3η θέση της κανονικής περιόδου και στην 4η θέση της γενικής τελικής βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Στις 22 Ιουλίου 2016, ο Τζόλος εντάχθηκε στην νεοφώτιστη στην κορυφαία κατηγορία της Α1 Εθνικής ομάδα της Κύμης. Ο Τζόλος εντάχθηκε στην νέα εφεδρική ομάδα του Ολυμπιακού στην Α2 Εθνική, τον Ολυμπιακό Β, για την περίοδο 2019-20 . Την επόμενη χρονιά πήγε στον Κόροιβο, έχοντας κατά μέσο όρο 13 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 3,5 ασίστ ανά αγώνα. Επέστρεψε στην Α1 Εθνική, υπογράφοντας στον Ιωνικό στις 29 Νοεμβρίου 2021. Προφίλ Eurobasket.com Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στα Ελληνικά) Προφίλ Draftexpress.com Προφίλ AEK.com
Ιερά Μητρόπολις Μπουένος Άιρες

Η Ιερά Μητρόπολις Μπουένος Άιρες (ισπ. Arquidiócesis Ortodoxa de Buenos Aires y Sudamérica) είναι μια από τις Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με έδρα το Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή. Η δικαιοδοσία της περιλαμβάνει τις χώρες: Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Χιλή, Παραγουάη, Περού, Βολιβία, Εκουαδόρ, Σουρινάμ, Γουιάνα και Γαλλική Γουιάνα. Ο Μητροπολίτης της φέρει τον τίτλο «Μητροπολίτης Μπουένος Άιρες, Υπέρτιμος και Έξαρχος Νοτίου Αμερικής» και από το 2019 είναι ο Ιωσήφ (Μπος).

 Οι πρώτοι Ελληνορθόδοξοι έφτασαν στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1880. Από το 1889 ασκούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία του Μπουένος Άιρες, τον πρώτο ορθόδοξο ναό που άνοιξε στην Αργεντινή. Το 1905 ο ιερέας Δαμιανός, προερχόμενος από την Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στο Berisso για να βοηθήσει τους Έλληνες μετανάστες και το 1907 ιδρύθηκε ένα παρεκκλήσι στην Galería Pacífico στην πόλη του Μπουένος Άιρες. Επίσης το 1905 εγκαινιάστηκε η πρώτη ελληνική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο στη Φλοριανόπολις (Βραζιλία). Αργότερα, δύο ακόμη παρεκκλήσια ιδρύθηκαν διαδοχικά στο Μπουένος Άιρες, στις γειτονιές του Παλέρμο και της Βίλα Κρέσπο, ώσπου από το 1926 χτίστηκε ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα σημαντικότερα κύματα Ελλήνων μεταναστών από την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία έφτασαν στην Αργεντινή μεταξύ των ετών 1914 και 1935. Στις 11 Μαΐου 1922, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος δημιούργησε την Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής με δικαιοδοσία σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, η οποία ανέλαβε όλες τις ενορίες που ως τότε υπάγονταν στην Εκκλησία της Ελλάδος. Το 1937 η Αρχιεπισκοπή έστειλε τον πρώτο μόνιμο ιερέα στο Μπουένος Άιρες, τον Αρχιμανδρίτη Φώτιο Πάντο. Το 1950 ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Παπαβασιλόπουλος αντικατέστησε τον Πάντο. Τον Μάρτιο του 1950 ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής επισκέφθηκε το Μπουένος Άιρες και συμφώνησε να στείλει εκεί έναν επίσκοπο. Έτσι, το 1952 δημιουργήθηκε επισκοπή στο Μπουένος Άιρες (υπαγόμενη στην Αρχιεπισκοπή, ως 10η επισκοπική περιφέρεια), με πρώτο επίσκοπο τον Αβύδου Ειρηναίο. Το 1958 τον διαδέχθηκε ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Τιμόθεος. Στις 15 Μαρτίου 1979 δημιουργήθηκε η Επισκοπή Μπουένος Άιρες και Νότιας Αμερικής ως τμήμα της Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Στις 30 Ιουλίου 1996, η επισκοπή ανυψώθηκε σε Μητρόπολη και διαχωρίστηκε από την Αρχιεπισκοπή, και ο Επίσκοπος Γεννάδιος προήχθη σε Μητροπολίτη στις 24 Σεπτεμβρίου 1996. Το 2019, ο Ιωσήφ Μπος εξελέγη Μητροπολίτης, γινόμενος έτσι ο πρώτος Αργεντινός επίσκοπος στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Επίσημη ιστοσελίδα
Μαρία του Ανζού

Η Μαρία του Ανζού (Marie d'Anjou, 14 Οκτωβρίου 1404 – 29 Νοεμβρίου 1463) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας, η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του Ανζού βασιλιά της Νάπολης και της Γιολάντας της Αραγωνίας.

 Νυμφεύτηκε τον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας, δεύτερό της ξάδερφο, στις 18 Δεκεμβρίου 1422 στο Μπουρτζ. Ο γάμος της έκανε τη βασίλισσα της Γαλλίας, αλλά από όσο είναι γνωστό, δεν στέφθηκε ποτέ. Η νίκη του συζύγου της στον Πόλεμο των Εκατό Χρόνων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υποστήριξη που έλαβε από την οικογένεια της Μαρίας, ιδίως από τη μητέρα της Γιολάντα της Αραγωνίας. Η βασίλισσα Μαρία προέδρευσε του συμβουλίου του κράτους πολλές φορές κατά την απουσία του βασιλιά, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε πληρεξούσιο ως αντιβασίλισσα και υπέγραψε πράξεις στη θέση του «υπολοχαγού του βασιλιά» (Απρίλιος 1434). Έκανε πολλά προσκυνήματα, όπως στο Puy με τον βασιλιά το 1424, και το όρος St Michel από μόνη της το 1447. Η Μαρία και ο Κάρολος έκαναν δεκατέσσερα παιδιά, αλλά η αγάπη του συζύγου της κατευθυνόταν κυρίως προς την ερωμένη του, Αγνή Σορέλ, αρχικά κυρία επί των τιμών της Μαρίας, η οποία έγινε επίσημη ερωμένη του βασιλιά το 1444 και έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στο βασίλειο μέχρι το θάνατό της το 1450, επισκιάζοντας κάπως τη βασίλισσα. Η Μαρία πέρασε τον καιρό της ανατρέφοντας τα παιδιά της, συμμετέχοντας σε φιλανθρωπίες και στηρίζοντας την εκκλησία.Το 1461, ο Κάρολος Z΄ πέθανε και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, κάνοντας τη Μαρία Εστεμμένη Βασίλισσα. Της δόθηκε ο Πύργος του Amboise και εισόδημα από τον γιο της. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1462-63, η Μαρία του Ανζού έκανε προσκύνημα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Υποτίθεται ότι είχε μια αποστολή στην Ισπανία ως κατάσκοπος για τον γιο της, λόγω της πολιτικής κατάστασης εκείνης της εποχής και του γεγονότος ότι έκανε το προσκύνημα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν οι δρόμοι ήταν τόσο κακοί που κανονικά αποφεύγονταν τέτοια ταξίδια.Πέθανε σε ηλικία 59 ετών στις 29 Νοεμβρίου 1463 στο Cistercian Abbaye de Chateliers-en-Poitou) κατά την επιστροφή της. Είναι θαμμένη στη βασιλική του Σαιντ-Ντενί μαζί με τη σύζυγό της. Η Μαρία και ο Κάρολος απέκτησαν δεκατέσσερα παιδιά: Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, παντρεύτηκε δύο φορές και είχε απογόνους Ιωάννης, απεβίωσε ως βρέφος Ραδεγόνδη των Βαλουά, απεβίωσε νέα Αικατερίνη της Γαλλίας (Κόμισσα του Σαρολαί), παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βαλουά και δεν είχε απογόνους Ιάκωβος, απεβίωσε σε ηλικία πέντε ετών Γιολάνδη της Γαλλίας, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Θ΄ και είχε απογόνους Φίλιππος, απεβίωσε ως βρέφος Ιωάννα, απεβίωσε σε ηλικία οκτώ ετών Μαργαρίτα, απεβίωσε ως βρέφος Μαρία, απεβίωσε ως βρέφος Ισαβέλλα, απεβίωσε νέα Μαγδαληνή της Γαλλίας, παντρεύτηκε τον Γκαστόν της Βιάνα και είχε απογόνους Κάρολος της Γαλλίας (1446-1472), απέκτησε δύο νόθα τέκνα Ashdown-Hill, John (2016). The Private Life of Edward IV. Amberley Publishing. Gaude-Ferragu, Murielle (2016). Queenship in Medieval France, 1300-1500. Palgrave Macmillan. Green, David (2014). The Hundred Years War: A People's History. Yale University Press.
Τρύφων Μουτζόπουλος

Ο Τρύφων Μουτζόπουλος (αναφέρεται και ως Μουτσόπουλος, 1818 - 20 Ιουλίου 1906) ήταν μεγαλέμπορος και δήμαρχος Πειραιά τις περιόδους 1874-1883 & 1895-1903 και ο μακροβιότερος μέχρι στιγμής στην ιστορία του Πειραιά, με συνολική διάρκεια θητείας 17 χρόνια.

 Γεννήθηκε στην Στεμνίτσα Αρκαδίας και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Δημιούργησε, μαζί με τον αδερφό του Δημήτριο, έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς οίκους της πόλης. Εκτός από το εμπόριο ασχολήθηκε και με τις τραπεζικές επιχειρήσεις, διατηρώντας μια περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου δραχμών. Εξελέγη δήμαρχος Πειραιά το 1873 και παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι το 1883, οπότε και έχασε τις εκλογές από τον Θεόδωρο Ρετσίνα. Τελικά επανεκλέχθηκε οκτώ χρόνια αργότερα. Κατά την θητεία του έφερε το ηλεκτρικό και το γκάζι στην πόλη και κατασκεύασε εγκαταστάσεις μονίμων δεξαμενών στο λιμάνι. Επίσης, κατά τη θητεία του ιδρύθηκε το πρώτο γηροκομείο στον Πειραιά και το Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων (αμφότερα το 1887), όπως επίσης το Αστικόν Σχολείον στην πλατεία Δεληγιάννη (1897) και νωρίτερα, το 1878, θεμελιώθηκε ο ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στην πλατεία Κοραή. Πέθανε τον Ιούλιο του 1906 και η σορός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στο Ρολόι.. Το όνομά του φέρει η Ακτή Μουτσοπούλου. Γιάννη Ε. Χατζημανωλάκη, Οι Δήμαρχοι του νεότερου Πειραιά, Πειραιάς 1999.