IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άγιος Λουκάς (συνοικία Αμμοχώστου)

Ο Άγιος Λουκάς είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Στα νότια συνορεύει με την Χρυσοσπηλιώτισσα, στα νοτιοδυτικά με τη Δερύνεια, δυτικά με την Αχερίτου, στα βόρεια με την Έγκωμη, στα ανατολικά με τη Σαλαμίνα και στα νοτιοανατολικά με την Παλαιά Αμμόχωστο και τον Άγιο Ιωάννη. Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελιστή Λουκά. Ο ναός είναι ημιτελής καθώς ο παλιός ναός κατεδαφίστηκε πριν το 1974 για να οικοδομηθεί ο νεότερος. Επιπλέον, στην ενορία υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα και ένα πιο μικρό του Χρυσοσώτηρος. Στην ενορία Αγίου Λουκά υπήρχε Γυμνάσιο και το Δημοτικό της Νέας Σμύρνης. Στην ενορία Αγίου Λουκά έδρευε ο Σύλλογος Πρόοδος Αγίου Λουκά, ο οποίος είχε αθλητική και πολιτιστική δράση. Επιπλέον, λίγα χρόνια πριν την εισβολή είχε ιδρυθεί και το ΘΟΪ Αγίου Λουκά, το οποίο διέθετε μόνο ποδοσφαιρική ομάδα. Στην ενορία Αγίου Λουκά βρίσκεται η Λίμνη Αγίου Λουκά. Αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της Κύπρου. Από τη λίμνη στελνόταν νερό στη συνοικία του Αγίου Μέμνωνα. Οι γειτονιές του Αγίου Λουκά ήταν η Παμπούλα, η Λίμνη, η Νέα Σμύρνη, η βόρεια πλευρά του Λάξη και η περιοχή του σφαγείου μέχρι το 201 τάγμα πεζικού. «Ενορία Αγίου Λουκά» (PDF). Δήμος Αμμοχώστου. Αύγουστος 2020. σελ. 51. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
Αγία Δευτέρα Αιτωλοακαρνανίας

Η Αγία Δευτέρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πεντακόρφου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρακαμπυλίων, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 H Αγία Δευτέρα είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή του βορειοανατολικού Παναιτωλικού (κορυφή «Αετόπετρα» 636 μ.), νοτιοδυτικά του χωριού Πεντάκορφου και πάνω στον μικρό ποταμό Ζέρβα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 455. Απέχει 74 χλμ. περίπου Β. του Μεσολογγίου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πρακαμπυλίων του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παρακαμπυλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου. Η εκκλησία της Αγίας Δευτέρας στο κέντρο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Καμπεόν ντε Καμπεόνες

Το Καμπεόν ντε Καμπεόνες (ισπανικά: Campeón de Campeones, κυριολεκτικά: Πρωταθλήτρια των Πρωταθλητριών) αποτελεί ετήσια διοργάνωση του μεξικανικού ποδοσφαίρου η οποία ξεκίνησε το 1942. Στη σημερινή του μορφή, λαμβάνουν μέρος οι πρωταθλήτριες των περιόδων Απερτούρα και Κλαουσούρα της Λίγα ΜΧ.

 Η διοργάνωση δημιουργήθηκε το 1942. Το τρόπαιο παρουσιάστηκε τότε από τον πρόεδρο του Μεξικού, Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο. Από το 1942 έως το 1995 διεξαγώταν το παιχνίδι μεταξύ της πρωταθλήτριας και της κυπελλούχου. Παραδοσιακά ο αγώνας (με εξαίρεση το 1968 και το 1988 όταν διεξήχθησαν δύο αγώνες) για τον προσδιορισμό της «υπερπρωταθλήτριας» πραγματοποιήθηκε στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου σε γήπεδο στην Πόλη του Μεξικού. Εάν μια ομάδα κέρδισε τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο εκείνο το έτος, της δινόταν ο τίτλος Campeonísimo με αυτόματη απονομή του τρόπαιου. Μέχρι σήμερα αυτό συνέβη μόνο πέντε φορές (Λεόν το 1949, το Κρους Ασούλ το 1969, η Γουαδαλαχάρα το 1970, Πουέμπλα το 1990 και Νεκάξα το 1995). Μετά το 1995 η διοργάνωση χωρίστηκε σε δύο συντομότερες εποχές Απερτούρα και Κλαουσούρα. Στη συνέχεια το 1997 η Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου κατήργησε το Μεξικάνικο Κύπελλο. Λόγω αυτών των αλλαγών, η διοργάνωση Καμπεόν ντε Καμπεόνες αναβλήθηκε. Η διοργάνωση επαναλήφθηκε κατά την περίοδο 2002-03. Ωστόσο, αυτή τη φορά διεξήχθη αγώνας μεταξύ των πρωταθλητριών της Απερτούρα και της Κλαουσούρα. Η διοργάνωση διεξήχθη τέσσερις φορές και ξεκίνησε ξανά από το 2007 έως το 2011. Το 2012, η ​​επανασχηματισμένη Λίγα ΜΧ επανέλαβε τη διοργάνωση για άλλη μια φορά. Υπήρξε ένας φιλικός αγώνας που διεξήχθη μεταξύ των πρωταθλητριών της Λίγα ΜΧ (πρώτη κατηγορία) και της Ασένσο ΜΧ (δεύτερη κατηγορία). Κατά την περίοδο 2013-14, η Λίγα ΜΧ προέβλεπε ότι στον αγώνα Καμπεόν ντε Καμπεόνες θα μπορούσαν να μετέχουν η πρωταθλήτρια της Απερτούρα 2013 με την κυπελλούχο της Απερτούρα 2013. Επίσημος ιστότοπος
Μύτη

Η μύτη, από ανατομικής απόψεως, είναι ένα εξόγκωμα στα σπονδυλωτά που αποτελείται από τα ρουθούνια με τα οποία εισπνέεται και εκπνέεται ο αέρας κατά τη λειτουργία της αναπνοής, σε συνδυασμό με το στόμα. Επίσης, με τη μύτη επιτελείται η όσφρηση στους ανθρώπους και τα ζώα. Στη μύτη υπάρχουν συνήθως τρίχες οι οποίες συνεισφέρουν στο φιλτράρισμα του εισερχόμενου αέρα από τη σκόνη. Πίσω από την μύτη υπάρχει ο οσφρητικός βλεννογόνος και τα ιγμόρεια. Πίσω από τη ρινική κοιλότητα, ο αέρας περνά μέσα από το φάρυγγα, από κοινού με το πεπτικό σύστημα, και στη συνέχεια στο υπόλοιπο αναπνευστικό σύστημα. Στους ανθρώπους, η μύτη βρίσκεται κεντρικά στο πρόσωπο και χρησιμεύει ως μια εναλλακτική αναπνευστική δίοδο ειδικά κατά τη διάρκεια του θηλασμού για τα βρέφη. Στους ανθρώπους και γενικά στα σπονδυλωτά η μύτη είναι ένα όργανο που προεξέχει είτε λιγότερο είτε περισσότερο (όπως στους ελέφαντες), ενώ στα κητώδη η μύτη έχει μειωθεί μόνο στα ρουθούνια. Η ευαισθησία στην όσφρηση είναι διαφορετική σε κάθε είδος. Τα σκυλιά, τα οποία έχουν υγρή μύτη, έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη όσφρηση.

 Η μύτη είναι μέρος του αναπνευστικού συστήματος, βοηθώντας στην αναπνοή οξυγόνου και απελευθερώνοντας διοξείδιο του άνθρακα (CO₂). Ως ενδιάμεσος μεταξύ του σώματος και του εξωτερικού κόσμου, η μύτη και οι σχετιζόμενες δομές συχνά εκτελούν επιπρόσθετες λειτουργίες που αφορούν την εισροή αέρα, όπως για παράδειγμα την αύξηση της θερμοκρασίας του και/ή την ύγρανσή του, επίσης τινάζοντάς τον αν διακινείται και ως επί το πλείστον ανακτώντας υγρασία από τον αέρα πριν την εκπνοή του (όπως συμβαίνει με αποτελεσματικότητα στις καμήλες). Η μύτη έχει συχνά εσωτερικές τρίχες για να σταματούν ανεπιθύμητα σωματίδια να εισέλθουν στους πνεύμονες. Η υγρή μύτη των σκύλων είναι χρήσιμη για την αντίληψη της κατεύθυνσης. Οι ευαίσθητοι υποδοχείς κρύου του δέρματος ανιχνεύουν τον τόπο όπου η μύτη ψύχεται περισσότερο και αυτή είναι η κατεύθυνση από όπου προέρχεται μιας συγκεκριμένη μυρωδιά που το ζώο απλά αναγνώρισε. Στα αμφίβια και τα δίπνοα, τα ρουθούνια ανοίγουν σε μικρούς σάκους που, με τη σειρά τους, ανοίγουν στο μπροστινό τμήμα της οροφής του στόματος μέσω της ρινικής χοάνης. Αυτοί οι θύλακες περιέχουν ένα μικρό ποσό οσφρητικού επιθηλίου, το οποίο στην περίπτωση της caecilians (;) επίσης σχηματίζει μια σειρά από γειτονικά πλοκάμια. Παρά τη γενική ομοιότητα στη δομή με εκείνες των αμφιβίων, τα ρουθούνια των δίπνοων δεν χρησιμοποιούνται για την αναπνοή δεδομένου ότι αυτά τα ζώα αναπνέουν από το στόμα τους. Ανθρώπινη μύτη Ρινική γέφυρα
Έλατος Γρεβενών

Ο Έλατος είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Γρεβενών, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 215 κατοίκους στο χωριό και 369 κατοίκους στην κοινότητα. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 23.305 χλμ2.

 Η κοινότητα του Έλατου αποτελείται από δύο χωριστούς οικισμούς: Ελάτος (πληθυσμός 164) Κάστρο (πληθυσμός 13)Τα προαναφερθέντα στοιχεία για τον πληθυσμό είναι από το 2011. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού του Έλατου ήταν 164 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 24% σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή του 2001.
Χαβιέρ Λόπεθ Βαγιέχο

Ο Χαβιέρ Λόπεθ Βαγιέχο (Ισπ.:Javier Lopez Vallejo), είναι Ισπανός διεθνής βετεράνος τερματοφύλακας, ο οποίος από τον Αύγουστο του 2010, ανήκε στο ρόστερ της Καβάλας όπου και έκανε τρεις εμφανίσεις. Γεννήθηκε στην Ισπανία, και συγκεκριμένα στην Παμπλόνα που ανήκει στην επαρχία της Ναβάρε, στις 22 Σεπτεμβρίου του 1975.

 Άρχισε να έρχεται (έστω) ερασιτεχνικά σε επαφή με την "μαγική μπάλα", στην ηλικία των 18, όπου επέλεξε σαν πρώτη του ομάδα στην Οσασούνα, ομάδα που σήμερα αγωνίζεται στην φημισμένη Πριμέρα Ντιβιζιόν, ενώ τον Μάιο, έκανε το ντεμπούτο του, σε αγώνα με την Σπόρτινγκ Χιχόν, όπου νίκησαν με 3-0, ενώ η ομάδα της επαρχίας της Ναβάρρα, είχε ήδη υποβιβαστεί από την κατηγορία που αγωνιζόταν. Αγωνίστηκε μέχρι και το 1999, όταν και ήρθε σε συμφωνία με την Βιγιαρεάλ, όπου παρέμεινε μέχρι και το 2007, κάνοντας περισσότερες απο 100 συμμετοχές (120 για την ακρίβεια). Τότε είχε συνεργαστεί με τον δευτερο τερματοφύλακα, τον Χισούς Ουνάνουα, και στην σεζόν 1999 - 2000 εμφανίστηκε σέ τους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Όταν όμως ο Χοσέ Μανουέλ Ρέινα, (σημερινός τερματοφύλακας της Λίβερπουλ), υπέγραψε εκεί, χρησιμοποιήθηκε ως τρίτος τερματοφύλακας. Τελικά, δόθηκε δανεικός επειδή το ήθελε αυτός, και πήγε στην πόλη της Ουέλβα, στην Ρεκρεατίβο ντε Ουέλβα, όπου παρέμεινε μέχρι το 2007, και αγωνίστηκε σχεδόν σε όλους τους αγώνες (30 από τους 38), και από εκεί έληξε και η συνεργασία με την Βιγιαρεάλ. Την ίδια χρονιά, μεταφέρεται ανατολικά της χώρας, στην επαρχία της Άραγκον, στην πόλη της Σαραγόσα, αγωνιζόμενος με την τοπική ομάδα. Έδωσε παρόν σε όλες τους αγώνες και παρέμεινε μέχρι το 2010, όπου πήγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην ομάδα του Λεβαδειακού, όπου από τους 30 αγώνες αγωνίστηκε στους 10, αφού είχε επιλεχτεί ως δεύτερος τερματοφύλακας. Δεν παρέμεινε πολύ, καθώς τον Αύγουστο του 10, πηγαίνει βόρεια, στην πόλη της Καβάλας, αφού είχε έρθει σε συμφωνία λόγω του καλού χρηματικού ποσού που θα παίρνει. Έχει αγωνιστεί περίπου όσες φορές αγωνίστηκε με τον Λεβαδειακό, και εδώ πάλι είναι επιλεγμένος ως δεύτερος τερματοφύλακας. Γενικά, ο Λόπεθ δεν τόλμησε να δοκιμάσει την τύχη του στην μεγάλη ομάδα της εθνικής Ισπανίας, για αυτό έφτασε μέχρι την ομάδα των κάτω των 23. Το 1990, μπαίνει στην ομάδα των 16, μέχρι το 1992, ενώ ανάμεσα σε αυτές τις χρονιές το 1991, κλήθηκε να βρίσκεται με την ομάδα των 17. Το 1991 μάλιστα, βρισκόταν και με την ομάδα των 18, αλλά εκεί παρέμεινε περισσότερο από τις προηγούμενες, δηλαδή μέχρι το 1994. Για μόνο χρονιά αγωνίστηκε στην ομάδα των 19 , ενώ από το 1993, μέχρι το 1998, αγωνίστηκε και με την ομάδα των 20. Τέλος, μέχρι το 1997, αγωνίστηκε με την ομάδα των 23, και ύστερα σταμάτησε αγωνίζεται ως ποδοσφαιριστής της εθνικής Ισπανίας. Πληροφορίες του Λόπεθ Βαγιέχο απο την bdfutbol.com Πληροφορίες του Λόπεθ Βαγιέχο από την ιστοσελίδα της ΦΙΦΑ. Αρχειοθετήθηκε 2012-11-05 στο Wayback Machine. Πληροφορίες του Λόπεθ Βαγιέχο από την ιστοσελίδα Transfermarkt.
Ολυμπιακό Μέγαρο Τιφλίδας

Το Ολυμπιακό Μέγαρο Τιφλίδας (γεωργιανά: ოლიმპიური სასახლე) είναι κλειστή αρένα πολλαπλών χρήσεων, η οποία βρίσκεται στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ένας από τους χώρους για το Ευρωπαϊκό Ολυμπιακό Φεστιβάλ Νέων του 2015.

 Το συγκρότημα άνοιξε στις 13 Ιουλίου 2015 από τον πρωθυπουργό της Γεωργίας Ιρακλί Γκαριμπασβίλι και διαθέτει δύο αίθουσες που μπορούν να φιλοξενήσουν διάφορα αθλήματα, όπως χειροσφαίριση, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, τζούντο, πάλη, ποδόσφαιρο σάλας, ξιφασκία και άλλους αγώνες και διοργανώσεις. Η χωρητικότητα για την κεντρική αρένα είναι 3.600 θεατές για αθλητικά γεγονότα, ενώ η μικρότερη αίθουσα μπορεί να φιλοξενήσει 600 θεατές. Το Ολυμπιακό Μέγαρο περιλαμβάνει επίσης μία αίθουσα VIP, αίθουσες συνεδριάσεων και πολυμέσων, καφετέρια και χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων με χώρο για 260 αυτοκίνητα.Το συγκρότημα επεκτάθηκε με ένα νέο κλειστό γήπεδο καλαθοσφαίρισης 10.000 θέσεων δίπλα στο Ολυμπιακό Μέγαρο, όπου φιλοξενήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2022 οι αγώνες του Α΄ Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2022. Μια σήραγγα συνδέει τους δύο χώρους του συγκροτήματος, με την αρένα να αναμένεται να ολοκληρώνεται τα τέλη Μαΐου 2022. Ο πρωθυπουργός Γκαριμπασβίλι επισκέφθηκε το νέο κτίριο στις 11 Ιουνίου του ίδιου έτους. Η αρένα είναι χτισμένη σύμφωνα με τις σύγχρονες προδιαγραφές και εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Η νέα αρένα φιλοξένησε τον πρώτο δοκιμαστικό αγώνα για το Ευρωμπάσκετ στις 4 Ιουλίου. Ο χώρος έχει φιλοξενήσει το Γκραν Πρι Τζούντο Τιφλίδας το 2015, το 2016 και το 2017. Ο γύρος του Α΄ Ομίλου των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Σάλας του 2018 διεξήχθη εδώ από τις 24 έως τις 27 Ιανουαρίου 2017. Επίσης, φιλοξένησε το 4ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κουνγκ Φου και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χειροσφαίρισης Νέων του 2017 από 8–20 Αυγούστου.Στις 9 Αυγούστου 2017, το Ολυμπιακό Μέγαρο ανακοινώθηκε ως ο νέος χώρος διεξαγωγής του Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2017, αφού το μεγαλύτερης χωρητικότητας Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας θεωρήθηκε ακατάλληλο για τη διοργάνωση του διαγωνισμού.
Μπουρούνγκε

Οι Μπουρούνγκε (Burunge), είναι μια μεγάλη εθνοτική ομάδα η οποία ζει στην Περιοχή Κοντόα (Kondoa District) στην Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region) και νοτιοανατολικά της Περιφέρειας Μανυάρα (Manyara Region) της κεντρικής Τανζανίας.Ως μητρική ομιλούν την γλώσσα Μπουρούνγκε (Burunge), η οποία ανήκει στο νότιο-Κουσιτικό κλάδο της Αφρο-Ασιατικής οικογένειας και η οποία γλώσσα, είναι εντελώς διαφορετική από τις Μπαντού ομιλούμενες γλώσσες.

 Οι Μπουρούνγκε (Burunge), έχουν επηρεαστεί από μια ποικιλία θρησκειών. Πολλοί έχουν υιοθετήσει επιφανειακά τις ξενόφερτες θρησκείες, όπως τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ, αλλά, διατηρούν μεγάλο μέρος των παραδοσιακών τους θρησκευτικών πεποιθήσεων.Ορισμένοι αισθάνονται ότι δεν έχουν τον τρόπο να γνωρίσουν ποία είναι η αλήθεια και τι να πιστέψουν, επειδή οι θρησκείες με τις οποίες ήρθαν σε επαφή, είναι ξενόφερτες και τα ιερά κείμενα γραμμένα σε ξένη γλώσσα. Κατά το 2002, ο πληθυσμός των Μπουρούνγκε (Burunge), εκτιμάτο ότι αριθμούσε 13.000 άτομα. Οι περισσότεροι, είναι αγρότες που καλλιεργούν αραβόσιτο, κεχρί (millet) και κατά την περίοδο των βροχών, σόργο (ζαχαρόχορτο (sorghum)). Κατά την εποχή της ξηρασίας, ασχολούνται με τα κοινωνικά, περιφερόμενοι από οικία σε οικία, πίνοντας μια σπιτική μπύρα ονόματι "πόμπε" ("pombe"). Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) https://www.ethnologue.com/map/TZ τελευταία επίσκεψη: 27 Σεπτεμβρίου 2016
Σόφι Τέρνερ

Η Σόφι Μπελίντα Τέρνερ Τζόνας (Sophie Turner, γενν. 21 Φεβρουαρίου 1996) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Ευρέως γνωστή έγινε στην τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones, ως Σάνσα Σταρκ . Έχει υπάρξει, μαζί με το υπόλοιπο καστ, τετράκις υποψήφια από το Σωματείο Αμερικανών Ηθοποιών, μία φορά για Βραβεία Young Artist. Πέρα από το Game of Thrones, η Τέρνερ, έχει εμφανιστεί και στην τηλεταινία The Thirteenth Tale, ενώ το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, έγινε το 2013, στην ταινία, όπου πρωταγωνίστησε κιόλας, Another Me.

 Η Σόφι Μπελίντα Τέρνερ γεννήθηκε στο Νορθάμπτον της Αγγλίας στις 21 Φεβρουαρίου 1996 από την Σάλι, μια βρεφονηπιοκόμο και τον Άντριου, υπάλληλο μιας τοπικής εταιρίας. Σε ηλικία δύο ετών μετακόμισαν οικογενειακώς σε ένα μικρό χωριό του Γουόρικσερ. Έχει δύο μεγαλύτερους αδερφούς, τους Τζέιμς και Γουίλ, ενώ η δίδυμη αδερφή της απεβίωσε πριν την γέννηση. Η ίδια μεγάλωσε σε ένα μεγάλο σπίτι Εδουαρδιανής αρχιτεκτονικής και έχει περιγράψει τα παιδικά της χρόνια εκεί λέγοντας ''Η παιδική μου ηλικία ήταν διασκεδαστική. Είχαμε χοιρίδια, αχυρώνες και ένα ράντζο άλογων όπου και συνηθίζαμε να κυλιόμαστε στις λάσπες". Ξεκίνησε τη σχέση της με τον Αμερικανό τραγουδιστή Τζο Τζόνας το 2016. Αρραβωνιάστηκαν τον Οκτώβριο του 2017 και παντρεύτηκαν την 1η Μαΐου 2019 στο Λας Βέγκας. Μετά τον γάμο τους, η Τέρνερ άλλαξε νόμιμα το επώνυμό της σε Τζόνας. Στις 22 Ιουλίου 2020, γεννήθηκε η κόρη τους, Γουίλα Τζόνας. Sophie Turner στην IMDb Sophie Turner at the Design Center database Σόφι Τέρνερ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Μαύρος Νάρκισσος

Ο Μαύρος Νάρκισσος (αγγλικά: Black Narcissus) είναι ένα ψυχολογικό δράμα Βρετανικής παραγωγής του 1947 σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία των Μάικλ Πάουελ και Έμερικ Πρέσμπεργκερ. Πρωταγωνιστούν οι Ντέμπορα Κερ, Κάθλιν Μπάιρον, Σαμπού, Ντέιβιντ Φάρραρ και Τζιν Σίμονς. Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ράμερ Γκόουντεν του 1939, η ταινία περιστρέφεται γύρω από τις αυξανόμενες εντάσεις μέσα σε ένα μικρό μοναστήρι αγγλικανών μοναχών που προσπαθούν να ιδρύσουν ένα σχολείο και ένα νοσοκομείο σε ένα παλιό παλάτι που βρίσκεται σε ένα απομονωμένο βουνό πάνω από μια εύφορη κοιλάδα στα Ιμαλάια.

 Η αδελφή Κλόντα (Ντέμπορα Κερ) αφήνει μαζί με άλλες τέσσερις μοναχές το μοναστήρι της στην Καλκούτα με προορισμό μια απόκρημνη περιοχή των Ιμαλαΐων, όπου πρόκειται να ηγηθεί ενός νέου μοναστηριού. Φτάνοντας στο κτήριο το οποίο πρόκειται να τις φιλοξενήσει, οι μοναχές γοητεύονται από την ομορφιά του μέρους, η οποία ξυπνά σε όλες τους αισθήσεις που είχαν ξεχάσει προ πολλού. Επίσης η παρουσία του γοητευτικού κυβερνητικού αξιωματούχου κου Ντιν (Ντέιβιντ Φαράρ) φέρνει τον πειρασμό στην πειθαρχημένη ζωή τους. Οι μοναχές προσπαθούν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες διαβίωσης και ιδρύουν σχολείο και νοσοκομείο στο νεοσύστατο μοναστήρι. Η παράξενη επιρροή που έχει το μέρος πάνω τους συμβάλλει στην αποτυχία της ιεραποστολής. Η αδελφή Κλόντα αρχίζει να αναπολεί το παρελθόν της και το ειδύλλιο που είχε με έναν άνδρα πριν γίνει μοναχή, ενώ η αδελφή Ρουθ (Καθλίν Μπάιρον) ερωτεύεται τον Κύριο Ντιν και οδηγείται στην τρέλα. Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 100%, με βάση 31 κριτικές και μέση βαθμολογία 9/ 10. Ο Μαύρος Νάρκισσος ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων για την απεικόνιση της ζωής των μοναχών πριν ταχθούν στο θείο. Οι σκηνές με τη ζωή της αδελφής Κλόντα αφαιρέθηκαν από την Ευρωπαϊκή βερσιόν της ταινίας μετά από συστάσεις από τη Λεγεώνα της Κοσμιότητος. Ο ερωτισμός, ο πειρασμός και τα ηθικά διλήμματα αποτελούν κύρια συστατικά της ταινίας, την οποία ο Μάικλ Πάουελ θεωρούσε την αισθησιακότερη και ερωτικότερη όλων του των ταινιών. Η πρεμιέρα της έγινε μερικούς μήνες πριν την ανεξαρτησία της Ινδίας από την Αγγλία, τον Αύγουστο του 1947. Σύμφωνα με τον κριτικό κινηματογράφου Ντέιβιντ Τόμσον πρόκειται για ένα σπάνιο είδος ταινίας που καταπιάνεται με τις ερωτικές φαντασιώσεις των μοναχών. Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβ Κέιρ σημειώσε στην ανάλυση του ότι οι τελικές σκηνές της ταινίας, που οι μοναχές εγκαταλείπουν τα Ιμαλάια και προχωρούν κάτω από το βουνό, οι θεατές του 1947 το είδαν ως «τον τελευταίο αποχαιρετισμό στην ξεθωριασμένη αυτοκρατορία τους», που υποδηλώνει ότι για τους κινηματογραφιστές, δεν είναι μια σκηνή της ήττας "αλλά μιας σεβαστής, ορθολογικής υποχώρησης από κάτι που η Αγγλία ποτέ δεν κατείχε και ποτέ δεν κατάλαβε". Το σενάριο της ταινίας ακολουθεί πιστά εκείνη του βιβλίου, το οποίο γράφτηκε το 1939. Μαύρος Νάρκισσος στην IMDb (Αγγλικά) Μαύρος Νάρκισσος στο AllMovie Ο Μαύρος Νάρκισσος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ατομικό ανδρών

Το ατομικό ανδρών ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα στο πρόγραμμα του γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στον αγώνα που διεξήχθη στις 2 Οκτωβρίου, έλαβαν μέρος συνολικά 12 αθλητές από τέσσερις χώρες.

 Οι αθλητές στο ατομικό ανδρών έπαιξαν δύο γύρους (36 τρύπες) αθροίζοντας τους βαθμούς του κάθε γύρου στη συνολική βαθμολογία τους. Ο Αμερικανός Τσαρλς Σαντς πήρε την πρώτη θέση με 167 βαθμούς στο σύνολο, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση ακολούθησαν οι Βρετανοί Γουόλτερ Ράδερφορντ και Ντέιβιντ Ρόμπερτσον αντίστοιχα. Παραμένουν γνωστές μόνο δύο από τις βαθμολογίες των αθλητών στους γύρους του αγωνίσματος, για τους υπόλοιπους είναι γνωστή μόνο η συνολική βαθμολογία στο αγώνισμα. International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Golf 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Γύψος

Η γύψος (κοινώς ο γύψος) ή αλαβαστρίτης λίθος ή αλάβαστρο, είναι ορυκτό του ασβεστίου με χημικό τύπο CaSO4.2H2Ο (διένυδρο θειικό ασβέστιο). Η γύψος όταν ψηθεί και ανακατευτεί με το νερό γίνεται σκληρή και συμπαγής. Χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους χρόνους στην οικοδομική, στην κατασκευή εκμαγείων, στα υφάσματα, στην κατεργασία του οίνου και στη ζωγραφική. Επίσης η λέξη γύψος φαίνεται πως σήμαινε και το αλάβαστρο, αν και ο αλαβαστρίτης λίθος ήταν μάλλον ασβεστιτικής σύστασης σύμφωνα με τον Θεόφραστο. Η γύψος γνωστή και ως γύψος χρεισημοποιεί γύψο ο οποίος θρηματήζεται και χρησιμοποιήται για κτήση.

 Η ορυκτή γύψος (CaSO4·2H2O) ανήκει στα θειϊκά ορυκτά και είναι άχρωμος, λευκός, τεφρός ή έχει διάφορες αποχρώσεις του κίτρινου, κόκκινου και καστανού. Οι κρύσταλλοί του είναι πλακώδεις ή/και πρισματικοί. Φέρει συσσωματώματα σχισμογενή, κοκκώδη, ινώδη, γεηρά, στηλοειδή, δενδριτικά, ροδακοειδή. Η συμπαγής λεπτοκοκκώδης ποικιλία του ονομάζεται αλάβαστρο και χρησιμοποιείται ως υλικό κατασκευής διακοσμητικών αντικειμένων και μικροκοσμημάτων. Απαντά σε ιζηματογενή πετρώματα μαζί με άλλους εβαπορίτες όπως ο αλίτης, ο ανυδρίτης, ο συλβίνης κ.ά. Η σκληρότητά της είναι 2 και ο σχισμός της κατά την θραύση θεωρείται καλός έως τέλειος. Το ειδικό βάρος της είναι περίπου 2,5 g/cm3. Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως γυψοκονίαμα με τις ευρύτατες χρήσεις του στην ορθοπεδική, την οδοντοτεχνία, στις βιομηχανίες φαρμάκων, στα υλικά οικοδομών, τη γεωργία, τη διακόσμηση κτλ., παράγεται μετά από θερμική επεξεργασία και καθαρισμό της ορυκτής γύψου (CaSO4 + 2ΧH2Ο), η οποία αφυδατώνεται μερικώς για να παραγάγει μια ημιένυδρη ουσία (CaSO4 + ½ H2Ο). Η χημική αντίδραση που δημιουργεί το γυψοκονίαμα είναι: 2CaSO4 + 4 H2Ο + θερμότητα → 2CaSO4 . ½ H2Ο + 3H2O Πέραν της προφανούς χρήσης του στην οικοδομική και την κατασκευή των ομώνυμων αγγείων -τα οποία βέβαια κατασκευάζονταν και από γυαλί, άργιλο ή μέταλλο - φαίνεται πως χρησιμοποιείτο επίσης στην αρχαιότητα και ως φάρμακο για τους στομαχικούς πόνους, ανακατεμένος με κηρωτή. Τα παλαιότερα ίχνη γυψοκονιάματος είναι 9.000 έτη παλαιά, και βρέθηκαν στην Ανατολία και τη Συρία. Επίσης είναι γνωστό ότι 5.000 έτη πριν, οι Αιγύπτιοι έκαιγαν τη γύψο με φωτιά στο εξωτερικό περιβάλλον και ύστερα την έτριβαν σε σκόνη, την οποία στη συνέχεια ενυδάτωναν και την χρησιμοποιούσαν για τη συγκόλληση τμημάτων των μνημείων. Επίσης, χρησιμοποιούσαν τη γύψο για να κατασκευάζουν εκμαγεία, χρησιμοποιώντας ως πρότυπο το ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Στην αρχαία Ελλάδα εκτός από την κατασκευή αγαλματιδίων η γύψος στη διάφανη μορφή της (σεληνίτης) χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή εκμαγείων σε αντίγραφα ελληνικών αγαλμάτων. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία και συγκεκριμένα με το άρθρο 1, § 3, του Μεταλλευτικού Κώδικα (Π.Δ. 28-10-1919) η γύψος έχει χαρακτηριστεί λατομικό ορυκτό. Ε. Σκαλτσά, Τα φάρμακα στην Αρχαιότητα Ευρετήριο ορυκτών στη Γεωλογική Σχολή Α.Π.Θ. Galleries.com
Ερίκ Ορσενά

Ερίκ Ορσενά (γαλλ. Érik Orsenna) είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ερίκ Αρνού (Érik Arnoult) (γενν. 22 Μαρτίου 1947 στο Παρίσι), Γάλλου πολιτικού και νοβελίστα. Ο Ορσενά σπούδασε φιλοσοφία και πολιτική επιστήμη στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Institut d'Études Politiques de Paris, "Sciences Po") και στη συνέχεια ειδικεύτηκε στα οικονομικά στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Φρανσουά Μιτεράν και είχε διάφορες κυβερνητικές θέσεις στις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Είναι μέλος του Κρατικού Συμβουλίου της Γαλλίας (Conseil d'État) από το 1985. Έγινε δεκτός στη Γαλλική Ακαδημία στις 29 Μαΐου του 1998. Για το έργο του Αποικίες (L'Exposition coloniale) έλαβε το Βραβείο Γκονκούρ το 1988 και για το Ταξίδι στις χώρες του βαμβακιού (Voyage au pays du coton) έλαβε το δεύτερο βραβείο Lettre Ulysses Award το 2006.

 1973 Loyola’s blues (Le Seuil) 1977 La Vie comme à Lausanne (Le Seuil) 1977 Espace national et déséquilibre monétaire, με το πραγματικό του όνομα, Érik Arnoult (PUF) 1980 Une comédie française (Le Seuil) 1988 L’Exposition coloniale (Le Seuil), ελληνικός τίτλος: Αποικίες (Λιβάνης) 1992 Besoin d’Afrique, σε συνεργασία με τον Éric Fottorino και τον Christophe Guillemin (Fayard) 1993 Grand amour (Le Seuil) 1996 Histoire du monde en neuf guitares, με τον Thierry Arnoult (Le Seuil) 1996 Mésaventures du Paradis, mélodie cubaine, σε συνεργασία με τον Bernard Matussière (Le Seuil) 1997 Deux étés (Fayard) 1998 Longtemps (Fayard) 2000 Portrait d'un homme heureux : André Le Nôtre (Fayard) 2001 La grammaire est une chanson douce (Stock) 2003 Madame Bâ (Fayard) 2004 Les Chevaliers du subjonctif (Stock) 2005 Dernières nouvelles des oiseaux (Stock) 2005 Portrait du Gulf Stream. Éloge des courants : promenade (Le Seuil) 2006 Voyage aux pays du coton. Petit précis de mondialisation (Fayard), ελληνικός τίτλος: Ταξίδι στις χώρες του βαμβακιού (Άγρα) 2006 Salut au Grand Sud, σε συνεργασία με την Isabelle Autissier (Stock) 2007 La Révolte des accents (Stock) 2007 Le Facteur et le Cachalot (Les Rois Mages) 2008 La Chanson de Charles Quint (Stock) 2008 L’Avenir de l’eau (Bonjour,Stock) 2009 Et si on dansait ? (Stock) 2010 L'Entreprise des Indes (Stock) 2010 Princesse Histamine (Stock) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Erik Orsenna στο Wikimedia Commons Η Γαλλική Ακαδημία (Γαλλικά)
Βόζινταρ Καραγεώργεβιτς

Ο Βόζινταρ, σερβικά Божидар (11 Ιανουαρίου 1862 - 2 Απριλίου 1908) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Σερβίας. Έγινε δάσκαλος ωδικής και ζωγραφικής· επίσης τεχνοκριτικός και μεταφραστής. Έγραφε άρθρα στη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια, στην εφημερίδα Λε Φιγκαρό, στα περιοδικά Λα Ρεβύ ντε Παρί, Ρεβύ ντε Ρεβύ, Περιοδικό της Τέχνης, κ.ά.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου, εγγονού τού Γεωργίου του Μαύρου (Καραγεώργη), ηγέτη της εξέγερσης των Σέρβων εναντίον των Οθωμανών & γενάρχη του Οίκου και της Σάρκα Αναστασίγιεβιτς. Το 1858 ο μεγάλος θείος του Αλέξανδρος πρίγκιπας της Σερβίας εκτοπίστηκε και τα μέλη του Οίκου του εξορίστηκαν. Υπηρέτησε στο στρατό της Γαλλίας και τιμήθηκε με το σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής. Το 1903 ο Οίκος του επέστρεψε με τον Πέτρο Α΄ της Σερβίας, γιο του Αλεξάνδρου. Απεβίωσε στις Βερσαλίες το 1908. Το 1920 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξιος επίσης άτεκνος· ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Καραγεώργεβιτς. Karageorgevitch, Prince Bojidar (1899). Enchanted India. Harper & Brothers, New York. William et les garçons (d’Europe centrale) (William and the Boys (of Central Europe)) by Xavier Galmiche, Université Paris Sorbonne et CIRCE (Γαλλικά)
Εθιά Ηρακλείου

Η Εθιά ή Ιτέα ή Ιτιά είναι χωριό και ιστορική έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου.

 Η Εθιά βρίσκεται στα Αστερούσια Όρη, σε υψόμετρο 740 μέτρων και τις νοτιοδυτικές υπώρειες του υψώματος Ασφεντηλιάς, όπου στεγάζεται κέντρο εκπομπής. Απέχει περίπου 55 νότια από το Ηράκλειο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία αλλά και τη γεωργία. Κύρια προϊόντα είναι τα παράγωγα της εκτροφής προβάτων και αιγών (κρέας, γάλα και τυροκομικά προϊόντα) το λάδι και η σταφίδα, όπως επίσης και τα κτηνοτροφικά φυτά. Στην Εθιά βρίσκονται οι εκκλησίες του Προφήτη Ηλία, (1874) η διμάρτυρη εκκλησία της Παναγίας (γεννέσιον της Θεοτόκου) και των Ταξιαρχών (1907). Υπάρχουν επίσης τα εξωκλήσια της Αναλήψεως, του Αγίου Σώζοντα του Αγίου Νικολάου, και του Αγίου Αντύπα. Εδώ γίνεται κάθε χρόνο μεγάλο πανηγύρι προς τιμή του Προφήτη Ηλία, προστάτη του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, η εκκλησία του Προφήτη Ηλία χτίστηκε μέσα σε μια μόνο μέρα. Στο κέντρο του χωριού χτίστηκε και εγκαινιάστηκε το 2007 ξενώνας προς τιμήν του Γέροντα Ευμενίου Σαριδάκη( νυν Άγιος Ευμένιος ο νέος, αγιοκατατάχτηκε στις 14 Απριλίου του 2022), εφημέριου στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα Αθηνών και που ο τάφος του (κατόπιν επιθυμίας του) βρίσκεται πίσω από το ιερό της Παναγίας. Στο χωριό φιλοξενούνται εκτός των άλλων και πολλές εκδηλώσεις πάντα με την βοήθεια και συμβολή των φιλόξενων κατοίκων του. Η ονομασία του χωριού είναι φυτωνύμιο, από το Ιτιά<Εθιά. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1577 από τον Barozzi ως Etea, και από τον Καστροφύλακα ως Ettea (K 98) με 46 κατοίκους το 1583. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, καταγράφεται ως Ethia με 10 οικογένειες Χριστιανών και 5 Τούρκων. Το 1881 οι Χριστιανοί ήταν 127. Όταν η Εθιά έγινε κοινότητα, σε αυτήν υπήχθη και ο οικισμός Ροτάσι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεσοχωρίου. Το 1926 και μέχρι το 1951 με το ΦΕΚ 38Α - 11/03/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Αγία Άννα και Ροτάσι αποτελούν την κοινότητα Εθιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους. Δείτε Κοινότητα Εθιάς Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Γεώργιος φον Μεταξάς

Ο Γεώργιος φον Μεταξάς (γερμ.: Georg von Metaxa) (7 Οκτωβρίου 1914 - 12 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνοαυστριακός αθλητής της αντισφαίρισης που διακρίθηκε με τα χρώματα της Αυστρίας και Γερμανίας.

 Γεννήθηκε στην Βιέννη. Η καταγωγή του ήταν από την Κεφαλλονιά. Γονείς του ήταν η δούκισσα Μαριάννε του αριστοκρατικού γένους των Στάιναχ (Gräfin Marianne Stainach) και ο Στέφανος φον Μεταξάς (Stefan von Metaxa), κάτοχος διδακτορικού της νομικής και δημοτικός υπάλληλος της συνοικίας Χίντσινγκ της Βιέννης. Ο Μεταξάς μεγάλωσε στο Σόντορφ (Schondorf) και είχε καλές επιδόσεις στο ποδόσφαιρο και στα αθλήματα στίβου. Διέπρεψε την δεκαετία του 1930 με τα χρώματα της Γερμανίας την οποία εκπροσωπούσε όπου συμμετείχε. Ο Μεταξάς, λόγω της ελληνικής του υπηκοότητας, είχε ζητήσει από την ελληνική ομοσπονδία να μεταγραφεί σε αυτή αλλά η ομοσπονδία αρνήθηκε. Απεβίωσε το 1944. Ο Μεταξάς αγωνίστηκε από το 1933 ως το 1937 και πήρε μέρος σε 16 αγώνες με τα χρώματα της Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις. Με συμπαίκτη τον Άνταμ Μπαβορόφσκι (Adam Baworowski) έπαιξε στους ημιτελικούς της Ευρωπαϊκής ζώνης. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας τον Μάρτιο του 1938 αγωνίστηκε με τον Γερμανικό Σύνδεσμο του Τένις (DTB). Με συμπαίκτη τον Γερμανό Χένερ Χένκελ (Henner Henkel) έπαιξε στον τελικό του διπλού στο Γουίμπλετον του 1938, έχασαν από το ζευγάρι Τζιν Μάκο (Gene Mako) - Ντον Μπατζ (Don Budge) με 3-1 σετ 6–4, 6–3, 3–6, 8–6. Ένα μήνα αργότερα έφτασαν στον τελικό του Ντέιβις Καπ και έχασαν από το ζευγάρι Τζων Μπρόμγουιτς (John Bromwich) και Άντριαν Κουίστ (Adrian Quist). Συνέχισε τις αθλητικές επιδόσεις του μέχρι το ξεκίνημα του πολέμου και είχε 19 παιχνίδια. Heiner Gillmeister: Georg von Metaxa: Eine Reminiszenz zum 100-jährigen Jubiläum des österreichischen und deutschen Tennisverbandes. In: Stadion. 28, 1, 2002, ISSN 0172-4029, S. 53–76. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Georg von Metaxa στο Wikimedia Commons
Masters From The Vaults

Masters From The Vaults είναι ο τίτλος του DVD του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου του 2003 από την εταιρεία "Intense Media". Το 2007, το DVD επανεκδόθηκε με τέσσερα επιπλέον κομμάτια από το προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή του συγκροτήματος, Ίαν Γκίλαν, βιντεοσκοπημένα το 1990.Τα αρχικά κομμάτια προέρχονται από το DVD "Doing Their Thing" και την εκπομπή "Beat Club", στο διάστημα 1969 - 1971, τα οποία υπάρχουν στην κυκλοφορία "Special Edition EP". Τα τέσσερα τραγούδια που προστέθηκαν αργότερα, προέρχονται από βιντεοσκόπηση στο Νότιγχαμ στις 24 Αυγούστου 1990 και κυκλοφόρησαν στις 18 Μαρτίου 2002 στο DVD "Ian Gillan Live". Το τραγούδι "Hush" αναφέρεται στο οπισθόφυλλο αλλά δεν έχει συμπεριληφθεί στην κυκλοφορία.

 1. Mandrake Root (Blackmore, Lord, Evans) από το Doing Their Thing2. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) από το Doing Their Thing3. Hush (South) δεν περιλαμβάνεται4. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) από το Doing Their Thing5. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) από το Doing Their Thing6. No No No (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) από την εκπομπή Beat Club του 19717. Hallelujah (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) από την εκπομπή Beat Club του 19698. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) από την εκπομπή Beat Club του 1971 9. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)10. Demons' Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)11. Lucille (Collins, Penniman)12. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Το "Masters From The Vaults" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπαναΣτα επιπλέον κομμάτια, οι μουσικοί που παίζουν είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στιβ Μόρις - κιθάρα Χάρι Σο - κιθάρα Μαρκ Μπακλ - πλήκτρα Κιθ Μαλχόλαντ - μπάσο Λου Ρόζενταλ - τύμπανα Masters From The Vaults - The Highway Star
Κίμων Βασιλειάδης

Ο Κίμων Βασιλειάδης (Αίγιο, 6 Μαρτίου 1914 - 1993)ήταν Έλληνας δικηγόρος. Από τις 19 Ιανουαρίου 1957 ως τις 3 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου υπήρξε Νομάρχης Ιωαννίνων. Νωρίτερα είχε υπηρετήσει ως νομάρχης και σε άλλους νομούς.

 Γεννήθηκε στο Αίγιο. Ήταν γιος του Ιωάννη Βασιλειάδη και σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα. Άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην ελληνική πρωτεύουσα από το 1938 ως το 1949 και εν συνεχεία ανέλαβε νομάρχης κατά σειρά Ευρυτανίας (1949-50), Κιλκίς, Λαρίσης (Μάρτιος 1953), Τρικάλων και Ιωαννίνων. Μετά τη θητεία του ως νομάρχης διορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής Διοίκησης. Ήταν υπηρεσιακός υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Κ.Καραμανλή από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974.Ήταν παντρεμένος με τη Λίλιαν Ζάννου αλλά δεν είχαν παιδιά.
Πατριάρχης της Δύσης

Ο τίτλος Πατριάρχης της Δύσης (λατινικά: Patriarcha Occidentis‎) χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες περιστάσεις ως ένας από τους επίσημους τίτλους του επισκόπου της Ρώμης, ως ανώτατη αρχή της Λατινικής Εκκλησίας. Με την έκδοση της Ποντιφικής Επετηρίδας του 2006, ο τίτλος έπαψε να αποτελεί επίσημο τίτλο του Ποντίφικα.

 Η προέλευση του όρου του συνδέεται με την προσθήκη στα τρία αρχαία Πατριαρχεία, δηλαδή της Ρώμης, της Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας, των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Ιεροσολύμων. Στη νέα Πενταρχία, με εξαίρεση την Ρώμη, οι υπόλοιπες τέσσερις εκκλησιαστικές αρχές ήταν κάτω από τον άμεσο έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και οι επικράτειές τους ορίζονταν βάση συγκεκριμένων γεωγραφικών περιοχών. Η Ρώμη, από την άλλη πλευρά, έγινε η έδρα με εξουσία επί των περιοχών της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 450, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ απηύθυνε επιστολή στον Πάπα Λέοντα Α΄, στην οποία τον ανέφερε ρητά ως Πατριάρχη της Δύσης (αυτή είναι η πρώτη ιστορική αναφορά Πάπα με αυτή την ιδιότητα). Μετά την ανάκτηση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Ιουστινιανό Α΄ η ανατολική νομοθεσία συμπεριέλαβε τη Ρώμη, ενώ με τους κυρωτικούς νόμους του 554 το αυτοκρατορικό εκκλησιαστικό σύστημα της Πενταρχίας τέθηκε πλήρως σε εφαρμογή. Το 642, καθώς οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες επέβαλαν την υποστήριξη του Μιαφυσιτισμού στους Πάπες, ο Πάπας Θεόδωρος Α΄ ανέλαβε επίσημα για πρώτη φορά τον τίτλο του Πατριάρχη της Δύσης. Στις 22 Μαρτίου 2006, το Βατικανό εξέδωσε μια ανακοίνωση με την οποία εξηγούσε ότι η παράλειψη του τίτλου από την Ποντιφική Επετηρίδα έγινε υπό το σκεπτικό ότι εκφράζει μια «ιστορική και θεολογική πραγματικότητα» και ότι «είναι χρήσιμη (η παράλειψη) για τον οικουμενικό διάλογο». Το Βατικανό δήλωσε ότι ο τίτλος του Πατριάρχη της Δύσης συμβόλιζε μία ειδική σχέση του Πάπα και τη δικαιοδοσία του επί της Λατινικής Εκκλησίας, ενώ η παράλειψη του τίτλου δεν αλλάζει τη σχέση μεταξύ της Αγίας Έδρας και των Ανατολικών Εκκλησιών, όπως διακηρύχθηκε επίσημα από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού.
QRpedia

Το QRpedia είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή για κινητά που χρησιμοποιεί QR κωδικούς για την παροχή άρθρων της Wikipedia στους χρήστες, στη γλώσσα της επιλογής τους. Οι κωδικοί QR μπορούν να δημιουργηθούν εύκολα για το σύνδεσμο σε οποιαδήποτε διεύθυνση Uniform Resource Identifier (URI), αλλά το QRpedia παρέχει επιπλέον λειτουργικότητα. Το QRpedia επινοήθηκε από τον Roger Bamkin, τον τότε πρόεδρο του Wikimedia UK, γράφτηκε από τον Terence Eden και παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2011. Σήμερα χρησιμοποιείται από ιδρύματα στα οποιά περιλαμβάνονται μουσεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Ισπανία. Ο πηγαίος κώδικάς του διατίθεται ελεύθερα κάτω από την MIT Άδεια Χρήσης.

 Όταν ο χρήστης σκανάρει ένα QR κωδικό της QRpedia στο κινητό του τηλέφωνο, η συσκευή αποκωδικοποιεί τον κώδικα αυτό σε μια διεύθυνση (URL) χρησιμοποιώντας το όνομα χώρου (domain name) "qrwp.org" και η διαδρομή της οποίας είναι ο τίτλος ενός άρθρου της Wikipedia, και στέλνει την αίτηση (request) για το άρθρο αυτό στον εξυπηρετητή διαδικτύου (web server) της QRpedia. Επίσης στέλνει τις ρυθμίσεις γλώσσας της συσκευής.Ο εξυπηρετητής της QRpedia στη συνέχεια χρησιμοποιεί την Διεπαφή Προγραμματισμού Εφαρμογών (API) της Wikipedia για να διαπιστώσεις αν υπάρχει έκδοση του συγκεκριμένου άρθρου της Wikipedia article στη γλώσσα που χρησιμοποιείται από τη συσκευή, και αν ναι, επιστρέφει το περιεχόμενό της σε φιλική για την κινητή συσκευή μορφή. Αν δεν υπάρχει έκδοση του άρθρου στην προτιμώμενη γλώσσα, τότε παρέχεται η επιλογή από τις διαθέσιμες γλώσσες ή η μηχανική της μετάσφραση μέσω του Google translation. Με τον τρόπο αυτό, ένα κωδικός QR μπορεί να παρέχει το ίδιο άρθρο σε διαφορετικές γλώσσες, ακόμα και όταν το μουσείο δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει τις δικές του μεταφράσεις. Το QRpedia επίσης καταγράφει στατιστικά στοιχεία για τη χρήση. QRpedia QRpedia statistics [change stem for other articles] Qrpedia project on GoogleCode QRpedia, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Αλεξάντερ Ερόχιν

Ο Αλεξάντερ Γιούρεβιτς Ερόχιν (ρωσικά: Александр Юрьевич Ерохин), γεννημένος στις 13 Οκτωβρίου 1989, είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και στην Εθνική Ρωσίας.

 Ξεκίνησε να προπονείται ως ποδοσφαιριστής στο Μπαρναούλ, όπου τον ανακάλυψε ο Γκεννάντι Σμέρτιν (πατέρας του Αλεξέι Σμέρτιν) και αποφάσισε να τον εκπαιδεύσει. Αργότερα, ο Ερόχιν στάληκε στη Μόσχα και έπεισε το προπονητικό επιτελείο της Λοκομοτίβ Μόσχας να τον συμπεριλάβει στη νεανική ομάδα. Στην ηλικία των 17 μετακόμισε στην Τιράσπολ, όπου αγωνιζόταν στη ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ. Ένα χρόνο αργότερα, κατείχε τη θέση του βασικού και έγινε ο καλύτερος σκόρερ της ομάδας, καθώς πέτυχε 16 τέρματα στη χρονιά. Κατέκτησε τα χρυσά μετάλλια του Πρωταθλήματος Μολδαβίας, του Κυπέλλου Μολδαβίας και του Κυπέλλου Κοινοπολιτείας. Στην τελευταία διοργάνωση, ο Ερόχιν πέτυχε τρία τέρματα στα δίχτυα της Σαχτάρ Ντονέτσκ. Το 2010, ο Ερόχιν πέτυχε ένα τέρμα στα δίχτυα της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και βοήθησε την ομάδα του να βρεθεί για πρώτη φορά στον τέταρτο προκριματικό γύρο του Champions League. Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Ερόχιν πέτυχε το πρώτο τέρμα του αγώνα με τη Ντιναμό Κιέβου (2:0). Μετά τη νίκη της ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ, αρκετές ευρωπαϊκές και ρωσικές ομάδες ενδιαφέρθηκαν για την απόκτηση του Ερόχιν. Στις 27 Δεκεμβρίου 2010 μετεγράφη στην ΦΚ Κρασνοντάρ. Δεν έγινε γνωστή η διάρκεια του συμβολαίου. Στις 15 Ιανουαρίου 2013 δόθηκε ως δανεικός στη ΣΚΑ-Ενέργκια μέχρι το τέλος της χρονιάς. Στις 26 Ιουνίου, η ΣΚΑ-Ενέργκια αγόρασε τον ποδοσφαιριστή. Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2013, δόθηκε ως δανεικός στην ΦΚ Ουράλ, η οποία αγόρασε τον ποδοσφαιριστή μετά από ένα χρόνο. Τον Οκτώβριο του 2014 και τον Ιούλιο-Αύγουστο του 2015 ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της ΦΚ Ουράλ σύμφωνα με τους οπαδούς της ομάδας. Στις 15 Ιανουαρίου 2016 υπέγραψε προκαταρκτικό τριετές συμβόλαιο με την ΦΚ Ροστόφ, ενώ στις 4 Φεβρουαρίου υπέγραψε κανονικά το συμβόλαιο με την ΦΚ Ροστόφ. Το καλοκαίρι του 2017 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης ως ελεύθερος ποδοσφαιριστής. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2011 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Δεύτερη Εθνική Ρωσίας στον αγώνα με την Ολυμπιακή Εθνική Λευκορωσίας (0:0). Τον Αύγουστο του 2015 κλήθηκε από τον προπονητή της Εθνικής Ρωσίας, Λεονίντ Σλούτσκι. Στις 31 Αυγούστου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ρωίας στον αγώνα με την Εθνική Τουρκίας. ΦΚ Σερίφ ΤιράσπολΠρωταθλητής Μολδαβίας (2): 2008-2009, 2009-2010 Κυπελλούχος Μολδαβίας (2): 2008-2009, 2009-2010 Κυπελλούχος Κοινοπολιτείας (1): 2009ΦΚ ΡοστόφΔευτεραθλητής Ρωσίας: 2015-2016 Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Sportbox.ru» Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermarkt»
Κωνσταντίν Κωνσταντίνοφ

Ο Κωνσταντίν Ιβάνοβιτς Κωνσταντίνοφ (ρωσ. Константин Иванович Константинов) (1817 ή 1819 - 12 Ιανουαρίου 1871) υπήρξε ρώσος επιστήμονας στον τομέα της στρατιωτικής βαλλιστικής και πυραυλικής τεχνολογίας, της κατασκευής οργάνων καταμετρήσεως και Αντιστράτηγος.

 Ο Κωνσταντίνοφ σπούδασε στην στρατιωτική σχολή του Μιχάιλοβσκογιε στην Αγία Πετρούπολη το 1836 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Έγινε αρχηγός του Petersburg Rocketry Department (Петербургское ракетное заведение) το 1849, το 1861 ανέλαβε την εποπτεία της κατασκευής ενός εργοστασίου βαλλιστικών βλημάτων, όπου και στην συνέχεια έγινε διευθυντής του. Ο Κωνσταντίνοφ ανάπτυξε το 1844 μια μέθοδο υπολογισμού της ταχύτητας των βλημάτων σε οποιοδήποτε σημείο της τροχιάς τους. Κατασκεύασε τα πιο τελειοποιημένα βλήματα για την εποχή του (19ος αιώνας) εμβέλειας 4 με 5 χιλιομέτρων. Εκτός αυτού κατασκεύασε εξέδρες εκτόξευσης πυραύλων, και μηχανές κατασκευής βαλλιστικών βλημάτων. Έγραψε διάφορα επιστημονικά βιβλία περί βαλλιστικής, πολεμικών όπλων, πυροτεχνικής και αεροναυτικής. Προς τιμή του, ένας κρατήρας της Σελήνης φέρει το όνομά του. Βιογραφία του Κωνσταντίνωβ - (ρωσ.)
Σαρακίνι Γορτυνίας Αρκαδίας

Το Σαρακίνι του πρώην Δήμου Ηραίας του Δημοτικού διαμερίσματος Σαρακινίου της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας ανήκει στον τέως Δήμο Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται πάνω σε δυο λόφους στα 720 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας που του δίνουν θέα προς την περιοχή της Ολυμπίας μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος και τα νησιά Ζάκυνθο και Κεφαλλονιά. Το χωριό έχει αρκετά τρεχούμενα νερά και πλούσια βλάστηση που με την πάροδο του χρόνου και την μείωση της κτηνοτροφίας έχει αυξηθεί θεαματικά.

 Γύρω από το χωριό μπορεί κανείς να επισκεφθεί αρκετά εκκλησάκια με κυριότερο αυτό της Αγίας Τριάδος. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου του 18 αιώνα. Άλλο εκκλησάκι του οικισμού ειναι ο Άη Λιάς χτισμένο στην κορυφή του δεξιού λόφου του χωριού με πολύ ωραία θέα στην ευρύτερη περιοχή. Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι επίσης ένα εκκλησάκι χτισμένο στην αρχή του Παππαδορέματος. Εξίσου όμορφο είναι και το εικονοστάσι στο τέλος του χωριού προς τη Λυσσαρέα. Ο οικισμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 68 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία, ενώ ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 138 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του σήμερα αν και λίγοι δεν εγκαταλείπουν τη γη τους που την καλλιεργούν ακόμη, με τα λιγοστά τους αμπέλια και τους ελαιώνες τους. Ασχολούνται επίσης με την κτηνοτροφία. Έτσι κάθε νοικοκυριό έχει επάρκεια αγαθών. Το Σαρακίνι συνδέεται οδικά με δρόμο 3,5 χιλιομέτρων με το Παλούμπα και με δρόμο 2 χιλιομέτρων με την Λυσσαρέα. Το Σαρακίνι χτισμένο στην ορεινή Ηραία απέχει 28 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα, 22 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Τζίμης Πανούσης, συνθέτης, τραγουδιστής, σατυρικός καλλιτέχνης
Όιγκεν Γκερστενμάγερ

Ο Δρ. Όιγκεν Γκέρστενμάγερ (Eugen Karl Albrecht Gerstenmaier, Κίρχχαϊμ ούντερ Τεκ, Έσλινγκεν, Βάδη-Βυρτεμβέργη, 25 Αυγούστου 1906 – Ομπερβίντερ, Βόννη, 13 Μαρτίου 1986) ήταν βραβευμένος Γερμανός πολιτικός (ανήκε στο κόμμα της Γερμανικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης-CDU), αντιστασιακός και διανοούμενος. Από το 1945 έως το 1951 ήταν ηγετικό μέλος του «Ευαγγελικού Οργανισμού Βοηθείας». Πέθανε στη Βόννη, σε ηλικία 79 ετών.

 Αφού ως νεαρός εκπαιδεύτηκε σαν πωλητής, ο Γκέρστενμάγερ πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του και ακολούθως σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Φιλοσοφία, Λογοτεχνία και Ευαγγελική Θεολογία στη Τυβίγγη, στο Ρόστοκ και στη Ζυρίχη. Το 1935 εργάσθηκε ως υπεύθυνος του γραφείου εξωτερικών υποθέσεων της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας και σαν βοηθός του Τέοντορ Χέκελ. Μετά τη Συμφωνία του Μονάχου (1938), ο Γκέρστενμάγερ προσχώρησε στον πυρήνα αντίστασης «Κύκλος του Κράιζαου» στον οποίο μετείχαν Γερμανοί πολίτες που είχαν αποφασίσει, για ηθικούς και θρησκευτικούς λόγους, να αντιπαρατεθούν με το ναζιστικό καθεστώς. Στις 20 Ιουλίου 1944 δυσαρεστημένοι Γερμανοί υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, υπό την ηγεσία του Κλάους φον Στάουφενμπεργκ πραγματοποίησαν αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας κατά του Αδόλφου Χίτλερ στη διάρκεια μίας στρατιωτικής σύσκεψης στην Ανατολική Πρωσία. Ο Γκέρστενμάγερ, που είχε μυηθεί στην κίνηση με υποστηρικτικό ρόλο, συνελήφθη, μαζί με πολλούς ακόμη συμμετέχοντες, έπειτα από την αποτυχημένη έκβαση του σχεδίου. Στις 11 Ιανουαρίου του 1945 το τότε ναζιστικό λαϊκό δικαστήριο του επέβαλλε ποινή κάθειρξης 7 ετών και διέταξε τον εγκλεισμό του στις φυλακές του Τσούχτχαους. Απελευθερώθηκε σύντομα από τα Αμερικανικά στρατεύματα, κατά την κατάρρευση της Γερμανίας. Από το 1949 έως το 1969 ο Γκέρστενμάγερ ήταν εκλεγμένο μέλος του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου της Δυτικής Γερμανίας, με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Τα έτη 1949-1953 υπηρέτησε σαν εκτελεστικός πρόεδρος των εξωτερικών υποθέσεων και τελικά, από τις 17 Δεκεμβρίου του 1954, ανακηρύχθηκε πρόεδρος. Μετά τον απρόοπτο θάνατο του Χέρμαν Έλερ, το 1954, ο Γκέρστενμάγερ τον διαδέχθηκε στην προεδρία του Κοινοβουλίου, έως το 1969. Εφημερίδα «Έθνος», φύλλο της 21 Ιουλίου 1967, σελ. 6: «Η Σημασία της Απόπειρας κατά του Αδόλφου Χίτλερ» Bundestag President Eugen Gerstenmaier's eyewitness report about 20 July 1944
ΦΚ Δυτική Αρμενία

O Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Δυτική Αρμενία (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Վեստ Արմենիա), είναι ένας αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Γερεβάν. Χρώματα της ομάδα είναι το λευκό και το μαύρο.

 Στις 13 Ιουνίου 2019, ο Βαχέ Στεπανγιάν ίδρυσε επίσημα την ομάδα, στο Γερεβάν. Κατά την παρθενική της χρονιά η ομάδα έλαβε μέρος στην Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Αρμενίας, χρησιμοποιώντας ως έδρα το Στάδιο Μίκα. Μετά από δυο χρόνια, και πιο συγκεκριμένα στις 31 Μαΐου 2021, ο σύλλογος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τις αθλητικές διοργανώσεις λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών προβλημάτων. Τον Ιούλιο του 2022, ο σύλλογος έλαβε μαζί με τα σωματεία ΦΚ Μίκα Ασταράκ, ΦΚ Σιουνίκ και Λερναγίν Αρτσάχ ΦΚ-2 (μιας και η πρώτη ομάδα της Λερναγίν Αρτσάχ είχε ήδη προβιβασθεί στην ανώτερη ποδοσφαιρική κατηγορία), την άδεια της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αρμενίας για να μετάσχει στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Αρμενίας της σεζόν 2022-23. Την 32η αγωνιστική, ήτοι την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, η ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας και μαζί και την άνοδο στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ της σεζόν 2023-24. Στις 7 Ιουνίου 2023, ο σύλλογος υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Simba S.C. της Τανζανίας για την αγορά και πώληση ποδοσφαιριστών, την τεχνική ανάπτυξη καθώς και την προώθηση του ποδοσφαίρου νέων. Πρωταθλήτρια Β΄ Κατηγορίας ποδοσφαίρου της Αρμενίας: : 2022/23 Επίσημη σελίδα της ομάδας στο facebook Προφίλ στο soccerway Προφίλ στο transfermarkt