IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ισαβέλλα της Αρμενίας (1275-1323)

Η Ισαβέλλα, αρμεν. Զապել, Ζαπέλ (1275/80 - πριν τις 9 Απριλίου 1323) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν πριγκίπισσα της Αρμενίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Τύρου.

 Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας και της Κεράν των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ πρίγκιπα του Λαμπρόν. Αδέλφια της ήταν η Ρίτα σύζυγος του Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγου, η Θεοφανώ σύζυγος του Θεοδώρου Αγγέλου (γιου του Ιωάννη Α΄ της Θεσσαλίας) και πέντε αδελφοί που έγιναν βασιλείς της Αρμενίας. Κάποια στιγμή μέσα στο διάστημα 1320-23 η Ισαβέλλα και ο γιος της Ερρίκος φυλακίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τον Οσίν του Κόρικος, που ήταν αντιβασιλιάς της Αρμενίας κατά την ανηλικιότητα του ανιψιού της Λεόντα Δ΄. Ο Οσίν του Κόρυκος φόνευσε και τον αδελφό της Οσίν της Αρμενίας· οι φήμες έλεγαν ότι ήθελε έτσι να ελαττώσει τους διαδόχους. Παντρεύτηκε το 1292/3 τον Αμαλρίκ των Πουατιέ κύριο της Τύρου και είχε τέκνα: Ούγος, απεβ. 1318-23, νυμφεύτηκε την Εσίβα των Ιμπελέν. Ερρίκος, απεβ. πριν το 1323, άγαμος. Κωνσταντίνος Β΄ της Αρμενίας, νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την εξαδέλφη του Καντακουζηνή, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού και σε δεύτερο γάμο τη Θεοδώρα Συργιάννη με την οποία απέκτησε: Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Μανουήλ Καντακουζηνό δεσπότη του Μωρέως, γιο του Ιωάννη ΣΤ΄. Ιωάννης, απεβ. 1343, κοντόσταυλος και αντιβασιλιάς της Αρμενίας. Από τη Σολντάνε των Βαγρατιδών, κόρη του Γεωργίου Ε΄ της Γεωργίας απέκτησε: Λέων ΣΤ΄ 1342-1393, βασιλιάς της Αρμενίας. Βοημούνδος, απεβ. 1344, κόμης του Κόρυκος, νυμφεύτηκε την Ευφημία Νεγκίρ, κόρη του Βαλδουίνου μαρεσάλη της Αρμενίας. Αγνή (Μαρία), απεβ. μετά το 1309, παντρεύτηκε τον Λέοντα Γ΄ των Χετουμιδών βασιλιά της Αρμενίας]]· η μόνη από την οικογένειά της που απεβίωσε από φυσικά αίτια. Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edinburgh: Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0145-9.
Let It Be

Το Let It Be είναι το τελευταίο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Beatles που κυκλοφόρησε, αν και ηχογραφήθηκε πριν σπό το Abbey Road, που κυκλοφόρησε νωρίτερα. Το άλμπουμ αρχικά σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει πριν από το Abbey Road στα μέσα του 1969, υπό τον τίτλο Get Back, αλλά έμεινε προσωρινά στο ράφι, επειδή οι Beatles δεν ήταν αρκετά ικανοποιημένοι. Τελικά κυκλοφόρησε το 1970 σε μια νέα εκδοχή του Φιλ Σπέκτορ με το όνομα Let It Be.

 Η πρώτη εκδοχή του Get Back, Μάιος 1969: Α' Πλευρά"One After 909" "Rocker" "Save the Last Dance for Me" "Don't Let Me Down "Dig a Pony" "I've Got a Feeling" "Get Back"Β' Πλευρά"For You Blue" "Teddy Boy" "Two of Us "Maggie Mae" "Dig It" "Let It Be" "The Long and Winding Road" "Get Back" (reprise)Η δεύτερη εκδοχή του Get Back, Ιανουάριος 1970: Α' Πλευρά"One After 909" "Rocker" "Save the Last Dance for Me" "Don't Let Me Down" "Dig a Pony" "I've Got a Feeling" "Get Back" "Let It Be"Β' Πλευρά"For You Blue" "Two of Us" "Maggie Mae" "Dig It" "The Long and Winding Road" "I Me Mine" "Across the Universe" "Get Back" (reprise) Let It Be - The Beatles | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Let It Be - Rolling Stone
Ελένη Ποιμενίδου (αθλήτρια)

Η Ελένη Ποιμενίδου (4 Ιουλίου 1980) είναι Ελληνίδα χειροσφαιρίστρια. Αγωνίζεται στη θέση της πίβοτ και θεωρείται η καλύτερη σε αυτή τη θέση στην Ελλάδα. Αποτελεί και μία από τις καλύτερες αθλήτριες στο beach handball με πολλά πρωταθλήματα Ελλάδας και Ευρώπης με την Avant Garde και συμμετοχές σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα με την εθνική ομάδα.

 Γεννήθηκε στη Δράμα στις 7 Απριλίου 1980. Ξεκίνησε το χάντμπολ στις Ελπίδες Δράμας το 1990. Παίζοντας εκεί για 13 χρόνια το 2003 αποδέχτηκε πρόταση της Ορμής και μετακόμισε στην Πάτρα. Με την Ορμή κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδας το 2007, για πρώτη φορά στην ιστορία της πατρινής ομάδας. Έμεινε στην Πάτρα 7 χρόνια, κατακτώντας συνολικά 7 τίτλους. Το 2010 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για τον Π.Α.Ο.Κ. όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Ακολούθησαν οι Πρωτοπόροι Θεσσαλονίκης για ένα χρόνο και το 2013 πήρε μεταγραφή στην Αναγέννηση Άρτας. Το καλοκαίρι του 2014 υπέγραψε στη νορβηγική Førde IL. Το 2015 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τα χρώματα του Πανοράματος Θεσσαλονίκης όπου παρέμεινε για δύο σεζόν. Την αγωνιστική περίοδο 2017-2018, την τελευταία της επαγγελματικής της καριέρας, αγωνίστηκε με την ομάδα της Πυλαίας με την οποία εξασφάλισε την άνοδο του σωματείου στην Α1 γυναικών για πρώτη φορά στην ιστορία του. Είναι διεθνής με την εθνική Ελλάδας και αναντικατάστατο μέλος της από το 1997. Το 2004 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ως μέλος της Εθνικής Ομάδας χειροσφαίρισης. Με την εθνική Ελλάδος στο μπιτς χάντμπολ κατέκτησε το χρυσό μετάλιο το 2019 στους ΙΙ Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες της Πάτρας και το αργυρό μετάλιο το 2015 στους I Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρας. Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Ελλάδας στο Μπιτς Χάντμπολ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα: 2018 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Ελλάδας στο Μπιτς Χάντμπολ στους II Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες: 2019 Αργυρό μετάλλιο με την Εθνική Ελλάδας στο Μπιτς Χάντμπολ στους I Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες: 2015 Πρωταθλήτρια Ελλάδος: 2007, 2008, 2009, 2010 (Ορμή) Κυπελλούχος Ελλάδας: 2007, 2009, 2010 (Ορμή) Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Μπιτς Χάντμπολ (EBT Masters): 2009 (Avant Garde) Δευτεραθλήτρια Ευρώπης (αργυρό μετάλλιο) στο Μπιτς Χάντμπολ (EBT Masters): 2016 (Σπάρτακος Α.Σ.) Πρωταθλήτρια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μπιτς Χάντμπολ: 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 (Avant Garde), 2015, 2016, 2018, 2019 (Σπάρτακος Α.Σ.) Κυπελλούχος στο Πανελλήνιο Κύπελλο Μπιτς Χάντμπολ: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 (Σπάρτακος Α.Σ.) 6η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Beach Handball: 2017 Φιναλίστ πρωταθλήματος Ελλάδας: 2004, 2006 (Ορμή) Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας: 2004, 2005, 2006, 2008 (Ορμή) Φιναλίστ πρωταθλήματος Μπιτς Χάντμπολ: 2017 (Σπάρτακος Α.Σ.) 1η σκόρερ πρωταθλήματος Ελλάδας: 2009, 2010 ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ AVANT GARDE ΚΑΙ SUMMER, handball.org.gr, 29/07/2013. ανακτήθηκε 20/07/2015 “Μετακόμισε” στην Άρτα η Ελένη Ποιμενίδου, neotera.gr, 06/09/2013. ανακτήθηκε 20/07/2015
Αρίλλας Μαγουλάδων Κέρκυρας

Για τον συνώνυμο οικισμό στην Κέρκυρα, δείτε: Αρίλλας Καββαδάδων Κέρκυρας Για τον συνώνυμο οικισμό στην Ήπειρο, δείτε: Αρίλλας ΘεσπρωτίαςΟ Αρίλλας είναι χωριό της Κέρκυρας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μαγουλάδων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Ο Αρίλλας είναι χωριό της ΒΔ. Κέρκυρας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του όρμου Αρίλλα και νότια του ακρωτηρίου Κεφάλι, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Μαγουλάδων-Αφιώνα και λίγο βορειότερα από τον συνώνυμο οικισμό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Ο οικισμός απέχει 37 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαγουλάδων της Κέρκυρας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαγουλάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας. Ο ναός της Ανάληψης, που εκκλησιαστικά -όπως και όλο το χωριό- υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αυλιωτών και Διαποντίων Νήσων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας Η παραλία του χωριού που, ουσιαστικά, είναι ο ομώνυμος οικισμός Αρίλλας Καββαδάδων Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr Google Earth https://arillas.gr/
Σάμης Α΄ της Αρμενίας

Ο Σάμης Α΄, αρμεν. Շամուշ (άκμασε το 260 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν διάδοχος της Αρμενίας· έγινε σατράπης της Σωφηνής και της Κομμαγηνής.

 Ήταν γιος τού Ορόντη Δ΄ της Αρμενίας, όπως αναφέρουν οι πιο πολλές πηγές. Ο πόλεμος μεταξύ των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων φαίνεται, πως επέτρεψε στον Σάμη Α΄ μία ευκαιρία ανεξαρτησίας για το βασίλειό του. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς ποια πλευρά πήρε στους Συριακούς πολέμους, καθώς οι καταγραφές της εποχής έχουν χαθεί. Είναι πιθανό, πως πήρε τη μεριά των Πτολεμαίων, εναντίον των ισχυρών γειτόνων του Σελευκιδών. Ο πατέρας του απεβίωσε το 260 π.Χ. και δεν έχουμε καταγραφή για το πότε ξεκίνησε ο Σάμης Α΄ να κυβερνά. Γνωρίζουμε μόνο, ότι απεβίωσε το 260 π.Χ. Αυτό, αν δεν είναι λάθος, σημαίνει, ότι βασίλευσε μήνες μόνο ή δεν πρόλαβε καθόλου. Η Κομμαγηνή είναι έξω από τα όρια της ιστορικής Αρμενίας, αν και Αρμένιοι σατράπες κατείχαν περιοχές της Μ. Ασίας, όπως η Καππαδοκία και ο Πόντος. Ίσως ο διάδοχος τού βασιλείου της Αρμενίας να αναλάμβανε μία άλλη περιοχή, όπως ο διάδοχος των Αχαιμενιδών διοικούσε τη Βακτρία ή την Υρκανία. Πράγματι οι Οροντίδες έλεγαν, ότι ήταν απόγονοι των Αχαιμενιδών. Προτείνεται ότι ο Σάμης Α΄ ίδρυσε την πόλη Σαμόσατα, που από το 1989 βρίσκεται κάτω από τα νερά ενός φράγματος. Ο Σαμάς ήταν Βαβυλωνιακός θεός, ισοδύναμος του Μίθρα. Το όνομα τού Σάμη Α΄ προέρχεται από τον Σαμάς· ίσως το αρχικό του όνομα να ήταν Μιθριδάτης, από τον Μίθρα (Αρμενο-Περσικό θεό) και το άλλαξε στο ισοδύναμό του στα Βαβυλωνιακά (Αραμαϊκά). Αυτό σημαίνει μία αλλαγή στην παλαιά παράδοση των Αρμενο-Περσικών ονομάτων με νέα. Πράγματι στη γειτονική Οσροηνή κρατήθηκε ο Αραμαϊκός πολιτισμός και οι Αρμένιοι και Πέρσες σατράπες δεν τον αντικατέστησαν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρσάμης Α΄. Γιος του ήταν ο: Αρσάμης Α΄ απεβ. 228 π.Χ., βασιλιάς της Αρμενίας. Wayne G. Sayles (1999). Ancient Coin Collecting VI: Non-Classical Cultures. Krause Publications. σελ. 29. ISBN 0-87341-753-4.
Ναός του Αγίου Απολλιναρίου (Ρεμάγκεν)

Ο Ναός του Αγίου Απολλιναρίου στο Ρεμάγκεν (στα γερμανικά: Apollinariskirche) είναι εκκλησία νεογοτθικού ρυθμού, του 19ου αιώνα. Είναι χτισμένη σε ένα λόφο (Apollinarisberg) πάνω από τη πόλη του Ρεμάγκεν, στη Ρηνανία-Παλατινάτο, στη Γερμανία.

 Atanasio Bierbaum: Apollinarisberg: la sua chiesa, il suo preposto, le sue reliquie e il suo monastero. Ahrweiler 1907 ( edizione online dilibri Renania-Palatinato) JA Birlo: La guida nella St. Apollinariskirche vicino a Remagen e dintorni: un manuale estremamente necessario per il visitatore. Bonn 1857 ( edizione online dilibri Renania-Palatinato ) Wolfgang Brönner: Apollinariskirche a Remagen = conservazione del monumento nella Renania-Palatinato. Rapporti di ricerca 7. Casa editrice Werner, Worms 2005. Aloys C. Krumscheid: la St. Apollinariskirche vicino a Remagen am Rhein e la romantica Valle Aurina. Un opuscolo per i visitatori della chiesa e dell'Ahrthal. Linz circa 1860 ( edizione online dilibri Renania-Palatinato ) Ufficio statale per la conservazione dei monumenti in Renania-Palatinato (ed.): Apollinariskirche a Remagen. Wernersche Verlagsgesellschaft, Worms 2005 (serie 'Monument Preservation in Rhineland-Palatinate - Research Reports' Volume 7, con contributi di Wolfgang Brönner, Paul-Georg Custodis, Herbert Dellwing, Wolfgang Franz, Klaus Häfner, Dieter Kastner, Franz Ronig, Barbara Schock-Werner, Eduard Sebald e Arnold Wolff, 246 p., 209 mali.) Heinrich Josef Langen: Sulla storia dell'Apollinarisberg e dei suoi abitanti negli anni 1807–1836 - i fratelli Boisserée e Graf Reinhard. C. Dreesbach, Remagen 1927. ( Edizione online dilibri Renania-Palatinato) Stephanie Rösler-Schinke: The Apollinariskirche in Remagen - un'opera d'arte totale del XIX secolo Secolo. Tesi di laurea, Monaco di Baviera 1994. Heinrich Schrörs, Sulla storia architettonica delle chiese dell'Apollinarisberge, in: Annali dell'Associazione storica per il Basso Reno, in particolare l'antica arcidiocesi di Colonia. Numero 67 Colonia, 1899 (edizione online Düsseldorf: Biblioteca universitaria e statale, 2015) Bettina Vaupel: ogni immagine è un servizio. In: Monumenti 23/1 (2013). Erhard Wacker: 850 anni di reliquia di Apollinaris sull'Apollinarisberg vicino a Remagen, Heimatjahrbuch Kreis Ahrweiler 2015, 2014. Erhard Wacker: St. Apollinaris in Remagen. La storia della reliquia e del pellegrinaggio, Remagen 2014. Erhard Wacker: i testi murali degli affreschi del Nazareno nella Apollinariskirche di Remagen, Remagen 2012. Erhard Wacker: consacrazione della chiesa di pellegrinaggio di Sant'Apollinare a Remagen, Remagen 2012. https://www.apollinariskirche.de/de/ https://apollinarisberg.eu/wp-content/uploads/2017/01/Faltblatt-Kirche-dt-2013.pdf https://www.kreis-ahrweiler.de/kvar/VT/hjb2003/hjb2003.21.htm Αρχειοθετήθηκε 2020-10-21 στο Wayback Machine. https://www.kreis-ahrweiler.de/kvar/VT/hjb2004/hjb2004.18.htm Αρχειοθετήθηκε 2020-10-21 στο Wayback Machine. https://apollinarisberg.eu/
Μαντάμ ντε Μοντεσόν

Η Καρλόττα, χήρα του μαρκήσιου του Μοντεσόν, γαλλ. Charlotte-Jeanne Béraud de La Haye de Riou, veuve de marquis de Montesson (4 Οκτωβρίου 1738 - 6 Φεβρουαρίου 1806) από τον Οίκο του Λα Αι ντε Ριού έγινε με τους γάμους της πρώτα μαρκησία του Μοντεσόν και μετά πριγκίπισσα της Ορλεάνης.

 Ανήκε σε παλαιά Βρετονική οικογένεια. Γεννήθηκε στο Παρίσι και στα 19 της παντρεύτηκε τον 70ετή χήρο μαρκήσιο του Μοντεσόν. Αυτός απεβίωσε 12 έτη μετά· η ομορφιά της και η ευφυΐα της προσέλκυσαν την προσοχή του (χήρου από το 1759) Λουδοβίκου-Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης. Αυτός ήταν 3ος εξάδελφος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ και πρίγκιπας εξ αίματος. Με τη συγκατάθεση του βασιλιά παντρεύτηκαν μυστικά. Επειδή ο γάμος ήταν μοργανατικός, δεν της επετράπη ο τίτλος της δούκισσας της Ορλεάνης. Για να διασκεδάσει τον σύζυγό της και τον εαυτό της, έστησε ένα μικρό θέατρο και έγραψε μερικά έργα, που έπαιρνε μέρος στο παίξιμο και η ίδια. Κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας συνελήφθη την 1η Φλορεάλ του 2ου έτος της Επανάστασης (20 Απριλίου 1793). Φυλακίστηκε στο Λα Φορς ως τις 28 Σεπτεμβρίου 1794, οπότε ελευθερώθηκε μετά από την πτώση του Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου. Έγινε φίλη με την Ιωσηφίνα Τασέρ ντε Λα Παζρί χήρα Μπωαρναί και έγινε εξέχουσα μορφή στην αρχή της αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1757 τον Ιωάννη-Βαπτιστή μαρκήσιο του Μοντεσόν, που απεβίωσε το 1769. Το 1773 έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο-Φίλιππο Β΄ των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης. Ο μυστικός γάμος ήταν μοργανατικός και δεν είχε τον τίτλο του συζύγου της. Δεν απέκτησαν απογόνους. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Montesson, Charlotte Jeanne Béraud de la Haye de Riou, Marquise de". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE

Το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE ("WWE Tag Team Championship") είναι ένας τίτλος επαγγελματικής πάλης, που ανήκει στην εταιρεία πάλης WWE. Το 2002 δημιουργήθηκε ως ο δεύτερος ομαδικός τίτλος για την εταιρεία και σήμερα υπάρχει ως ο μοναδικός της τίτλος στην ομαδική κατηγορία.

 Με την δημιουργία των δύο ρόστερ, του Raw και του SmackDown, οι Παγκόσμιοι Ομαδικοί τίτλοι, έμειναν στο πρώτο, αφήνοντας το δεύτερο χωρίς ομαδικούς τίτλους. Έτσι, το 2002 η Στέφανι Μακμάν εισήγαγε το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE, αποκλειστικά για το ρόστερ του SmackDown. Μετά από ένα τουρνουά που διεξήχθη, οι ομάδα των Κερτ Ανγκλ και Κρις Μπενουά, έγιναν οι πρώτοι πρωταθλητές των τίτλων, αφού νίκησαν στον τελικό τους Ρέι Μιστέριο και Ετζ. Το 2007, οι τίτλοι έγιναν διεκδικούμενοι και από το νέο ρόστερ του ECW. Προς το τέλος του 2008 και τις αρχές του 2009, οι δύο πρωταθλήτριες ομάδες (Καρλίτο και Πρίμο Κολόν, εναντίον Μιζ και Τζον Μόρισον), ξεκίνησαν μια κόντρα, που οδηγήθηκε στην 25η WrestleMania, όπου η νικήτρια ομάδα θα είχε και τους δύο ομαδικούς τίτλους. Η πρώτη ομάδα νίκησε και ενοποίησε τους τίτλους. Από τότε και στο εξής, το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE διεκδικείται και από τα δύο ρόστερ. Τον Αύγουστο του 2010, αποσύρθηκε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων και οι τότε ομαδικοί πρωταθλητές Hart Dynasty (Τάισον Κιντ και Ντέιβιντ Χαρτ Σμιθ), εμφάνισαν τις δύο καινούριες ζώνες. Περισσότερες κατακτήσεις σαν ομάδα: από 3 φορές - MNM (Τζόι Μέρκιουρι και Τζόνι Νάιτρο) και Nexus/Corre (Χιθ Σλέιτερ και Τζάστιν Γκάμπριελ)Περισσότερες κατακτήσεις ξεχωριστά: από 4 φορές - Έντι Γκερέρο, Ρέι Μιστέριο, Τζον Μόρισον ή Τζόνι ΝάιτροΜεγαλύτερη θητεία: 331 μέρες - Πολ Λόντον και Μπράιαν ΚέντρικΜικρότερη θητεία: 14 λεπτά - Τζον Σίνα και Μιζ Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων (World Tag Team Championship), ήταν το αυθεντικό πρωτάθλημα για αυτήν την κατηγορία επαγγελματικής πάλης, από το 1971, έως το 2009, που ενοποιήθηκε με το Ομαδικό πρωτάθλημα, ενώ πάντα τα δικαιώματα του τίτλου, ήταν της εταιρείας του WWE, η οποία τερμάτισε και την διεξαγωγή του, οριστικά το 2010. Ρεκόρ κατακτήσεων του συγκεκριμένου τίτλου, έχει η ομάδα των Ντί-Βον και Μπούμπα Ρέι με 9 Την μεγαλύτερη διάρκεια κατοχής του πρωταθλήματος, έχει η ομάδα Ντεμολίσιον, με 478 μέρες. Αρνητικό ρεκόρ κατάκτησης των τίτλων έχει η ομάδα των Γιοκοζούνα και Όουεν Χαρτ, με λίγα λεπτά κατάκτησης, όλες οι υπόλοιπες ομάδες κατάφεραν να κρατήσουν έστω μια μέρα το πρωτάθλημα στην κατοχή τους. <shits /> Πρωτάθλημα WWEΔιηπειρωτικό ΠρωτάθλημαΠρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE
Ελίζαμπεθ Μπένετ

Η Ελίζαμπεθ Μπένετ (αγγ: Elizabeth Bennet) είναι η πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος “Υπερηφάνεια και Προκατάληψη” (Pride and Prejudice-1813) της Τζέιν Όστεν (Jane Austen). Είναι το δεύτερο από τα πέντε παιδιά της οικογένειάς της. Αν και οι κοινωνικές συνθήκες της εποχής της επέβαλαν να παντρευτεί με κριτήριο την οικονομική αποκατάσταση, η Ελίζαμπεθ επιδίωκε τον γάμο από αγάπη, τον οποίο εν τελεί πραγματοποιεί με τον ευγενή κύριο Φιτζγουίλιαμ Ντάρσυ. (Fitzwilliam Darcy)

 Θεωρείται ως μία από τις πιο αξιοθαύμαστες και αγαπητές ηρωίδες της αγγλικής λογοτεχνίας λόγω της περιπλοκότητας του χαρακτήρα της. Η ίδια η Όστεν πειργράφει την Ελίζαμπεθ ως “ένα πλάσμα πιο γοητευτικό από όσα έχουν ποτέ γραπτώς αποτυπωθεί”. Η ανάμειξη ενέργειας και ευφυΐας, η ευθυμία και η ανεκτικότητα της, κάνουν την Ελίζαμπεθ, σύμφωνα με τον Τόνυ Τάννερ (Tony Tanner) -Βρετανό κριτικό λογοτεχνίας- μία πραγματική ηρωίδα τύπου Σταντάλ, χωρίς να υπάρχουν πολλές στις οποίες αρμόζει αυτός ο χαρακτηρισμός. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της είναι αυτός που γοητεύει και κερδίζει τον θαυμασμό του κυρίου Ντάρσυ. Μέσω της δημιουργίας αυτής της ηρωίδας και την δυναμικότητα του χαρακτήρα της, η συγγραφέας επιδιώκει να θίξει διάφορα θέματα πρωτότυπα για την τότε εποχή: την πραγματική έννοια της ευτυχίας την υπερηφάνεια την κοινωνική ανισότητα τον γάμο από συμφέρον την γυναικεία πρωτοβουλία τις κοινωνικές προκαταλήψεις
NGC 806

Ο NGC 806 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 166 εκατομμύρια έτη φωτός από τον αστερισμό Κήτος. Ανακαλύφθηκε την 1η Νοεμβρίου 1886 από τον [[[αστρονόμος|αστρονόμο]] Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο Ουόρνερ (Warner).

 Οι NGC 806 και PGC 3100716 αλληλεπιδρούν βαρυτικά. Είτε βρίσκονται σε φάση σύγκρουσης είτε αποτελούν το αποτέλεσμα σύγκρουσης μεταξύ γαλαξιών που συνέβη στο παρελθόν. Ο επίσης σπειροειδής PGC 3100716 δεν είχε συμπεριληφθεί αρχικά στον Νέο Γενικό Κατάλογο και προστέθηκε εκ των υστέρων ως NGC 806-2. Δεδομένα για το NGC 806 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 806 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 806 στο Wikimedia Commons
Πανεπιστήμιο

Το πανεπιστήμιο είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα (ΑΕΙ) της ανώτατης εκπαίδευσης. Στις λατινογενείς γλώσσες η λέξη που χρησιμοποιείται για το πανεπιστήμιο προέρχεται από το λατινικό universitas, που σημαίνει ομάδα και σωματείο, καθώς οι πρώτοι μεσαιωνικοί δάσκαλοι της Ευρώπης ήταν συχνά οργανωμένοι σε σωματεία, μέσω των οποίων ρυθμιζόταν η μίσθωσή τους.

 Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, αρχαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο θεωρούνται τα Ευρωπαϊκά, καθώς η απόκτηση πτυχίου δε συνηθιζόταν σε αρχαιότερα ιδρύματα εκπαίδευσης στην Ασία και την Αφρική. Όμως, ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης αρχαιότερα από εκείνα της γηραιάς ηπείρου υπήρξαν σε χώρες όπως η Κίνα, η Αίγυπτος και η Ινδία. Ορισμένα από αυτά μάλιστα βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία. Τα πανεπιστήμια δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην υψηλή και ολοκληρωμένη εκπαίδευση, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της επιστήμης, της τεχνολογίας και των τεχνών, καθώς και της διεθνούς επιστημονικής πρακτικής σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα επαγγελματικά πεδία. Οι σπουδές διαρθρώνονται σε τρεις κύκλους σπουδών. Ο πρώτος κύκλος σπουδών (BSc, Bachelor of Science) συνίσταται στην παρακολούθηση προγράμματος προπτυχιακών σπουδών, περιλαμβάνει μαθήματα που αντιστοιχούν κατ' ελάχιστο σε 180 πιστωτικές μονάδες και ολοκληρώνεται με την απονομή πτυχίου ή διπλώματος. Κάθε ακαδημαϊκό έτος περιλαμβάνει εκπαιδευτικές δραστηριότητες που αντιστοιχούν σε 60 πιστωτικές μονάδες. Ο δεύτερος κύκλος σπουδών (MSc, Master of Science) συνίσταται στην παρακολούθηση προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών, περιλαμβάνει για κάθε πρόγραμμα σπουδών μαθήματα που αντιστοιχούν κατ' ελάχιστο σε 60 πιστωτικές μονάδες και ολοκληρώνεται με την απονομή μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης. Ο τρίτος κύκλος σπουδών (PhD, Doctor of Philosophy) συνίσταται στην παρακολούθηση προγράμματος διδακτορικών σπουδών, το οποίο περιλαμβάνει για κάθε πρόγραμμα σπουδών μαθήματα που αντιστοιχούν κατ' ελάχιστο σε 30 πιστωτικές μονάδες και την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής. Ολοκληρώνεται σε κατ' ελάχιστο 3 έτη με την απονομή διδακτορικού διπλώματος. Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κατάλογος ελληνικών τμημάτων ανώτατης εκπαίδευσης Σχολή Ευελπίδων Σχολή Ναυτικών Δοκίμων Σχολή Ικάρων Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων
Γενικές εκλογές του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων (2015)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Το κυβερνών Εργατικό Κόμμα Ενότητας αναδείχθηκε νικητής των εκλογών, διατηρώντας την πλειοψηφία της μίας έδρας. Ωστόσο, θα γίνει επαναληπτική καταμέτρηση για 1 έδρα.

 Τα 15 αιρετά μέλη της Εθνοσυνέλευσης (House of Assembly of Saint Vincent and the Grenadines) εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος (first-past-the-post). Τις 15 έδρες διεκδίκησαν συνολικά 43 υποψήφιοι. Το Εργατικό Κόμμα Ενότητας και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα αμφότερα έδωσαν το χρίσμα σε υποψηφίους και στις 15 περιφέρειες, ενώ το Κόμμα των Πρασίνων κατέβασε 7 υποψηφίους και το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έξι.
Μπεουχάτουφ

Το Μπεουχάτουφ (πολωνικά: Bełchatów) είναι πόλη του Πόβιατ Μπεουχάτουφ στο Βοεβοδάτο Λοτζ της νοτιοκεντρικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 56.973 κάτοικοι (2019). Βρίσκεται 160 χιλιόμετρα από τη Βαρσοβία. Ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός Μπεουχάτουφ, που βρίσκεται στο Μπεουχάτουφ, είναι ο μεγαλύτερος σταθμός παραγωγής ενέργειας στην Ευρώπη και ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο. Παράγει 27-28 TWh ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως, ή το 20% της συνολικής παραγωγής ενέργειας στην Πολωνία.

 Σκρα Μπεουχάτουφ - ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών που παίζει στην κορυφαία κατηγορία Πολωνίας. 9 πρωταθλήματα Πολωνίας, 7 Κύπελλα Πολωνίας, φιναλίστ στο Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12 ΓΚΣ Μπεουχάτουφ - ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών που παίζει στην 1 Λίγκα (δεύτερη κατηγορία), η οποία έπαιζε επίσης στην Εκστρακλάσα στο παρελθόν Ζιεντνοτσένι Μπεουχάτουφ - ανενεργή ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών, η οποία έπαιζε στις χαμηλότερες κατηγορίες Το επίσημα προστατευμένο παραδοσιακό φαγητό του Μπεουχάτουφ (όπως ορίστηκε από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Πολωνίας) είναι το wyborowa krówka bełchatowska, ένας τοπικός τύπος κρούφκι (παραδοσιακές πολωνικές καραμέλες). Το Μπεουχάτουφ είναι αδελφοποιημένο με τις: Ομπερζονβίλ, Γαλλία Μισλενίτσε, Πολωνία Τσονγκράντ, Ουγγαρία Αλκουμπάσα, Πορτογαλία Ταουραγκέ, Λιθουανία Σοβέτσκ, Ρωσία Επίσημος ιστότοπος της πόλης (στα πολωνικά)
Επαρχία Βόρειου Πιόνγαν

Η Επαρχία Βόρειου Πιόνγαν (κορεατικά: 평안북도, προφέρεται: [pʰjʌŋ.an.buk̚.t͈o], Phyŏnganbukto) είναι επαρχία της Βόρειας Κορέας. Η επαρχία σχηματίστηκε το 1896 από το βόρειο μισό της πρώην επαρχίας Πιόνγαν, και παρέμεινε μια επαρχία της Κορέας μέχρι το 1945, όταν έγινε επαρχία της Βόρειας Κορέας. Η πρωτεύουσα είναι το Σινούιτζου. Το 2002, η Ειδική Διοικητική Περιφέρεια του Σίνουιτζου, κοντά στην πόλη του Σίνουιτζου, ιδρύθηκε ως μία ξεχωριστά διοικούμενη Ειδική Διοικητική Περιφέρεια.

 Ο ποταμός Γιαλού σχηματίζει το βόρειο σύνορο με την Κίνα. Στα ανατολικά, η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Τσάγκανγκ και στα νότια με την Επαρχία Νότιου Πιόνγαν. Η Ειδική Διοικητική Περιφέρεια του Σίνουιτζου (κορεατικά: Sinŭiju T'ŭkpyŏl Haengjŏnggu) βρίσκεται στο δυτικό μέρος της περιφέρειας, και δημιουργήθηκε ως ξεχωριστική διοικητική οντότητα από το Βόρειο Πιόνγαν το 2002. Στα δυτικά, το Βόρειο Πιόνγαν συνορεύει με τον Κόλπο της Κορέας και την Κίτρινη Θάλασσα (αποκαλούμενη ως Δυτική Θάλασσα από τους Κορεάτες). Το Βόρειο Πιόνγκαν διαιρείται σε 3 πόλεις ("Σι") και σε 22 κομητείες ("Κουν"). Σίνουιτζου (πρωτεύουσα)(χάνγκουλ: 신의주시, χάντσα: 新義州市) Τσόνγκτζου(χάνγκουλ: 정주시, χάντσα: 定州市) Κούσονγκ(χάνγκουλ: 구성시, χάντσα龜城市) Τσάνγκσονγκ-γκουν (χάνγκουλ: 창성군, χάντσα: 昌城郡) Τσόλσαν-γκουν (χάνγκουλ: 철산군, χάντσα: 鐵山郡) Τσόνμα-γκουν (χάνγκουλ: 천마군, χάντσα: 天摩郡) Χιάνγκσαν-γκουν (χάνγκουλ: 향산군, χάντσα: 香山郡) Κουύτζανγκ-γκουν (χάνγκουλ: 구장군, χάντσα: 球場郡) Κουάκσαν-γκουν (χάνγκουλ: 곽산군, χάντσα: 郭山郡) Νιόνγκμπιον-γκουν (χάνγκουλ: 녕변군, χάντσα: 寧邊郡) Πάκτσον-γκουν (χάνγκουλ: 박천군, χάντσα: 博川郡) Πίχγιον-γκουν (χάνγκουλ: 피현군, χάντσα: 枇峴郡) Πιόκντονγκ-γκουν (χάνγκουλ: 벽동군, χάντσα: 碧潼郡) Ριόνγκτσον-γκουν (χάνγκουλ: 룡천군, χάντσα: 龍川郡) Σάκτζου-γκουν (χάνγκουλ: 삭주군, χάντσα: 朔州郡) Σίντο-γκουν (χάνγκουλ: 신도군, χάντζα: 薪島郡) Σόντσον-γκουν (χάνγκουλ: 선천군, χάντσα: 宣川郡) Τέτσον-γκουν (χάνγκουλ: 태천군, χάντσα: 泰川郡) Τέγκγουαν-γκουν (χάνγκουλ: 대관군, χάντσα: 大館郡) Τόνγκτσανγκ-γκουν (χάνγκουλ: 동창군, χάντσα: 東倉郡) Τόνγκριμ-γκουν (χάνγκουλ: 동림군, χάντσα: 東林郡) Ούιτζου-γκουν (χάνγκουλ: 의주군, χάντσα: 義州郡) Ούντζον-γκουν (χάνγκουλ: 운전군, χάντσα: 雲田郡) Ούνσαν-γκουν (χάνγκουλ: 운산군, χάντσα: 雲山郡) Γιόμτζου-γκουν (χάνγκουλ: 염주군, χάντσα: 鹽州郡)
Αγία Παρασκευή Σάμου

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Σαμίων, της δημοτικής ενότητας Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου και περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της ΒΑ. Σάμου. Βρίσκεται στον δυτικό μυχό του όρμου Μικρής Άμμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 8 χλμ. Β. της πόλης της Σάμου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λιμένος Βαθέος της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Λιμένος Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαθέος. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου. Η βοτσαλωτή παραλία του οικισμού όπου αράζουν μικρά ψαροκάικα Η διπλή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Παντελεήμονα στην παραλία του οικισμού, ανοικοδομημένη το 1978 και βαμμένη με εντυπωσιακά χρώματα Η μικρή χερσόνησος Νησί, βορειοδυτικά του οικισμού, που καταλήγει στον φάρο απέναντι από τις νησίδες Μακρονήσι και Στρογγυλό Η παραλία στη θέση «Λιβαδάκι», 2,5 χλμ. βορειοδυτικά του οικισμού, με τα νησάκι Διαπόρτι και Άγιος Νικόλαος απέναντι Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Παλαιός Κόσμος

Ο Παλαιός Κόσμος αποτελείται από τις ηπείρους της Αφρικής, Ευρώπης και Ασίας, ως όρος χρονολογείται από τα τέλη του 16ου αιώνα και χρησιμοποιείται για να περιγράψει την περιοχή του γνωστού κόσμου πριν την ευρωπαϊκή επαφή με την Ήπειρο της Αμερικής στα τέλη του Μεσαίωνα από τον Κολόμβο. Χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με τον όρο Νέος Κόσμος, ο οποίος περιγράφει την Αμερική κυρίως, καθώς και την Ωκεανία.

 Στο πλαίσιο της αρχαιολογίας και της μελέτης της παγκόσμιας ιστορίας, ο όρος περιγράφει τα μέρη αυτά του κόσμου τα οποία διατηρούσαν μια έμμεση πολιτιστική και εμπορική επαφή μεταξύ τους ξεκινώντας από την Εποχή του Χαλκού και έπειτα, την οποία έφερε η δημιουργία των πρώτων πολιτισμών, κυρίως στις εύκρατες περιοχές μεταξύ του 45ου και 25ου παράλληλου, στην περιοχή της Μεσογείου, Μεσοποταμίας, Ιρανικού οροπεδίου, Ινδίας και Κίνας.Κατά την αρχαιότητα, το μεγαλύτερο μέρος των περιοχών αυτών συνδέθηκε κυρίως κατά την διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου, και κατόπιν σε ένα πιο περιορισμένο βαθμό από τη Ρωμαϊκή αντίστοιχη. Η εδραίωση του Δρόμου του Μεταξιού κατά τον Μεσαίωνα, έφερε την πρώτη ευρεία και συστηματική ανταλλαγή αγαθών και πολιτιστικών στοιχείων μεταξύ Ανατολικής Ασίας, Μέσης Ανατολής, Ευρώπης και Βόρειας Αφρικής. Η αποτύπωση των τριών ηπείρων της Ευρώπης, Ασίας, και Αφρικής ως ένα ενιαίο κόσμο, συναντάται από την αρχαιότητα, με τα όρια του να αποτυπώνονται στο έργο του Κλαύδιου Πτολεμαίου και στις απεικονίσεις του παγκόσμιου χάρτη του, καθώς και από άλλους γεωγράφους της αρχαιότητας οι οποίοι είχαν ταξιδέψει κατά μήκος των ποταμών του Νείλου στην Αφρική, και του Ντον στα όρια του Καυκάσου. Μερικές δεκαετίες μετά την ανακάλυψη της Αμερικής το 1492, εμφανίστηκε και η πρώτη χρήση του όρου "Παλαιός Κόσμος" στα τέλη του 16ου αιώνα.Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης και στη Βιολογία, κυρίως για να περιγράψει τα είδη που ζούν στις αντίστοιχες περιοχές του πλανήτη.Στην σύγχρονη Γεωγραφία, η περιοχή αυτή περιγράφεται ως Ευρασία ή και Ευρασία-Αφρική.
Όσκαρ Μπερναντότ

Ο Όσκαρ, σουηδ. Oscar (15 Νοεμβρίου 1859 - 4 Οκτωβρίου 1953) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Γκότλαντ· μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε πρίγκιπας Μπερναντότ και κόμης του Βίσμποργκ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νασσάου. Υπηρέτησε στο Νορβηγικό Ναυτικό για 25 έτη και έγινε υποναύαρχος. Επισκέφθηκε τις ΗΠΑ το 1876 και με το πλοίο Βανάντις έκανε τον γύρο του κόσμου το 1883-85. Ήταν ενεργός σε κοινωνικές οργανώσεις, ιδιαίτερα θρησκευτικές: έγινε διευθυντής της Χριστιανικής Ένωσης Νέων (YMCA) και των Φίλων της ιεραποστολής στη Λαπωνία. Ίδρυσε τα Συνέδρια Ευαγγελιστών στην πόλη Σέντερτελιε το 1898 και ήταν ένας εμπνευσμένος ιεραποστολικός λαϊκός ιεροκήρυκας με μεγάλη φήμη. Το 1885 η Βικτωρία της Βάδης, σύζυγος του μεγαλύτερου αδελφού του Γουσταύου Ε΄ διαδόχου τότε της Σουηδίας, επισκέφθηκε τον Όσκαρ στην Ολλανδία, όπου αυτός θα έκανε ιατρικές εξετάσεις. Τότε ο Όσκαρ γνώρισε την θρησκευόμενη Έμπα Μουνκ, κυρία των τιμών της Βικτώριας και με την Έμπα επισκέφθηκαν το ναό του Νορβηγού ναύτη στην Ολλανδία. Ερωτεύτηκαν και ο Όσκαρ είπε στην οικογένειά του, ότι ήθελε να τη νυμφευτεί. Οι γονείς του κατάλαβαν το σκάνδαλο και του έδωσαν δύο έτη να το σκεφθεί· η Έμπα απολύθηκε από την ακολουθία της Βικτωρίας. Το 1887 ο Όσκαρ είπε ότι δεν άλλαξε γνώμη και οι γονείς συγκατένευσαν στον γάμο. Το επόμενο έτος έδωσαν ένα χορό στο ανάκτορο της Στοκχόλμης και λίγο μετά ανακοινώθηκε ο γάμος τους. Προκλήθηκε μεγάλη λύπη στο παλάτι, αλλά ο κόσμος τους έβλεπε με συμπάθεια, θεωρώντας την Έμπα ως γέφυρα μεταξύ του λαού και του βασιλιά. Το ζεύγος έφυγε στην Αγγλία, όπου έγινε ο γάμος στο Μπούρνμαουθ. Το 1892 ο αδελφός της μητέρας του Αδόλφος μέγας δούκας του Λουξεμβούργου τους έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα Μπερναντότ και του κόμη του Βίσμποργκ· το όνομα προέρχεται από ένα κάστρο στο δουκάτο του Γκότλαντ. Από τότε μετακινήθηκαν στη Στοκχόλμη· είχαν εξοχικές επαύλεις στο Γκότλαντ και στη Σούντερμανια. Νυμφεύτηκε το 1888 την ευγενή Έμπα Μουνκ, κόρη του Καρλ Γιάκομπ Μουνκ. Λόγω του μοργανατικού γάμου αποποιήθηκε της διαδοχής και των τίτλων του. Το ζεύγος είχε τέκνα: Μαρία Σοφία Ενριέττα 1889-1974. Κάρολος Όσκαρ 1890-1977. Έμπα Σοφία 1892-1936, σύζυγος Φλήτγουντ. Έλσα Βικτώρια 1893-1996, σύζυγος Σέντεργκρεν. Φόλκε 1895-1948, κόμης του Βίσμποργκ.
No Heavy Petting

Το No Heavy Petting είναι το πέμπτο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".

 Για το "No Heavy Petting", στου οποίου την παραγωγή βρέθηκε και πάλι ο Λίο Λάιονς, οι UFO προσέθεσαν στην σύνθεση τους τον κιμπορντίστα Ντάνι Πέιρονελ των Heavy Metal Kids. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε τον δίσκο στα "Morgan Studios" του Λονδίνου στις αρχές του 1976 και περιόδευσε στην Μεγάλη Βρετανία τον Απρίλιο του ίδιου έτους, με τους Nutz και Dirty Tricks να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Έναν μήνα αργότερα μετέβησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ξεκίνησαν την περιοδεία τους στο φεστιβάλ "Day On The Green", ενώ κατά την διάρκεια αυτών των συναυλιών έπαιξαν μαζί με ονόματα όπως οι Fleetwood Mac, Foghat, Styx, Nazareth και Van Halen.Μετά το τέλος της αμερικάνικης περιοδείας, ο Πέιρονελ αποχώρησε από το συγκρότημα, τον Ιούλιο του 1976, δίνοντας την θέση του στον Πωλ Ρέιμοντ των Chickenshack και Savoy Brown. Οι πρώτες ζωντανές εμφανίσεις της νέας σύνθεσης πραγματοποιήθηκαν στο κλαμπ "Marquee" του Λονδίνου, στις 18, 19 και 20 Δεκεμβρίου του 1976.Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-40 των σουηδικών τσαρτ και μπήκε στις χαμηλές θέσεις του καταλόγου επιτυχιών του Billboard, αλλά δεν κατάφερε για άλλη μια φορά να μπει στα βρετανικά τσαρτ. Οι κριτικές που έλαβε υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 2,5 / 5 αστέρια, αλλά το "Sputnik Music" να του δίνει μέσο όρο βαθμολογιών 4,1 / 5 και το "Bravewords" 9 / 10. No Heavy Petting (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Μάιος 1976 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "No Heavy Petting" ήταν οι εξής: Φιλ Μογκ - φωνητικά Μίκαελ Σένκερ - κιθάρα Πιτ Γουέι - μπάσο Ντάνι Πέιρονελ - πλήκτρα Άντι Πάρκερ - τύμπανα No Heavy Petting - UFO | Songs, Reviews, Credits | AllMusic UFO - No Heavy Petting (album review) | Sputnikmusic MusicMight :: Artists :: UFO Αρχειοθετήθηκε 2016-04-07 στο Wayback Machine.
Μίλτον Κάτο

Ο Μίλτον Κάτο (Robert Milton Cato, 1915-1997) ήταν σοσιαλιστής πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας από το 1967 (αρχικά ως ανώτερος υπουργός) ως το 1972 και από το 1974 ως το 1984.

 Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1915 στον Άγιο Βικέντιο. Τα πρώτα του χρόνια ήταν δύσκολα και κατάφερε με υποτροφία να πάει σε ένα σχολείο. Σε ηλικία 26 ετών άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος. Αργότερα κατατάχθηκε στον καναδικό στρατό και ενεπλάκη σε μάχες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1951 παντρεύτηκε τη Λούσι Κλάξτον. Επιστρέφοντας στη χώρα του, εισήλθε στον πολιτικό στίβο. Το 1955 συνίδρυσε το Εργατικό Κόμμα του Αγίου Βικεντίου (γνωστό και με το όνομα Εργατικό Κόμμα Ενότητας). Στις 19 Μαΐου του 1967 όταν η χώρα έγινε κράτος σε ένωση (associated state), ο Κάτο έγινε ανώτερος υπουργός. Λίγα χρόνια μετά, στις 27 Οκτωβρίου του 1969, ορκίστηκε πρωθυπουργός (Premier). Τον Απρίλιο του 1972 ηττήθηκε στις εκλογές και νέος πρωθυπουργός έγινε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ. Το κόμμα του Κάτο και οι εταίροι του συνασπισμού του κέρδισαν τις εκλογές του 1974, με αποτέλεσμα ο ίδιος να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη στις 27 Οκτωβρίου του 1979 απέκτησε τον επίσημο τίτλο (Prime Minister). Η δεύτερη πρωθυπουργική του θητεία ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1974 και ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουλίου του 1984. Κατά τη θητεία του, ο Κάτο δεν υποστήριξε άλλες σοσιαλιστικές χώρες, όπως η Κούβα, η Γρενάδα και η Γουιάνα, καθώς ήταν αντίθετος στο Μαρξισμό. Αντίθετα, συνεργάστηκε με χώρες προσκείμενες προς τη Δύση, όπως το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και τα Μπαρμπάντος. Το Εργατικό Κόμμα ηττήθηκε στις εκλογές του 1984 αλλά επέστρεψε στην εξουσία έπειτα από εκλογικό θρίαμβο το 2001, με πρωθυπουργό το Ραλφ Γκονσάλβες. Ο Κάτο πέθανε στο Κίνγκσταουν στις 10 Φεβρουαρίου του 1997.
BYD M6

Το BYD M6 είναι ένα μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2010 και του 2015, και ανήκει στην κατηγορία των μεσαίων πολυμορφικών (MPV). Πρόκειται για αντίγραφο του Toyota Previa τρίτης γενιάς, χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια. Αντικαταστάθηκε από το BYD Song Max, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κίνα τον Σεπτέμβριο του 2017.

 Η πρώτη επίσημη παρουσίαση έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 και κυκλοφόρησε σχεδόν αμέσως στην Κίνα. Σημειωτέον ότι το M6 ήταν το πρώτο πολυμορφικό αυτοκίνητο στην ιστορία της BYD Auto. Η εισαγωγή του μοντέλου, ωστόσο, πυροδότησε πλήθος από αρνητικά σχόλια στον διεθνή Τύπο αυτοκινήτου, καθώς το αρχικό του ντιζάιν ήταν ουσιαστικά ένα σχεδόν πανομοιότυπο αντίγραφο του Toyota Previa τρίτης γενιάς. Μέσα στο 2014 όμως, το M6 υπέστη μια εκτενή αισθητική ανανέωση, που του προσέδωσε μια εμφανώς διαφορετική εμφάνιση. Η επίσημη ιστοσελίδα του BYD M6 (στα κινέζικα) Αρχειοθετήθηκε 2012-09-02 στο Wayback Machine.
Μπαχαράτ

Το Μπαχαράτ (Bahārāt) (αραβικά: Αραβικά:بهارات‎) είναι ένα μείγμα μπαχαρικών ή μείγμα που χρησιμοποιείται στην κουζίνα της Μέσης Ανατολής, ιδιαίτερα στην περιοχή Μασρίκ (περιλαμβάνει τα Κράτη της Αιγύπτου, Λιβάνου, Παλαιστίνης, Ιορδανίας και Συρίας) καθώς και στη Τουρκική, Ιρανική, Κουρδική και Εβραϊκή κουζίνα. Το μπαχαράτ είναι η Αραβική λέξη για τα «μπαχαρικά» (η πληθυντική μορφή του μπαχάρ (bahār) «μπαχαρικό»). Το μείγμα των λεπτοαλεσμένων μπαχαρικών, χρησιμοποιείται συχνά ως καρύκευμα στο αρνί, ψάρι, κοτόπουλο, βοδινό κρέας και τις σούπες.

 Χαρμάνι της Μέσης Ανατολής, κοκκινοκαφέ χρώματος. Φτιάχνεται από ξηρούς ανθοφόρους οφθαλμούς (μπουμπούκια) τριαντάφυλλου, μαυροπίπερου, κανέλας και χοντρού αλατιού (ορισμένοι βάζουν και κόλιαντρο, πάπρικα, καρδάμωμο και πιπέρι σετσουάν).Το μπαχαράτ δίνει ξεχωριστή γεύση σε λαχανικά, κρεατικά και στη γέμιση του κιμά. Καλύτερο θεωρείται το λιβανέζικο, το γνωστό (στους μυημένους) "μπαχαράτ μπουρμπού".Τα τυπικά συστατικά του μπαχαράτ μπορεί να περιλαμβάνουν: Σύμφωνα με τον Τουρκικό κώδικα τροφίμων, το μπαχαράτ είναι «φυσικές ενώσεις ή μείγματα αυτών που παράγονται με τεμαχισμό, ξήρανση, άλεση, από τμήματα διαφόρων φυτών, όπως σπόρους, πυρήνες καρπών, καρπούς, άνθη, φλοιούς, ρίζες, φύλλα σε οποιαδήποτε κατάσταση και προστίθενται στα τρόφιμα για να προσδώσουν χρώμα, άρωμα ή "ουσία" (γεύση)».Ατόφια (όχι μείγματα) μπαχαράτ θεωρούνται: Το τούρκικο μπαχαράτ περιλαμβάνει τη μέντα ως το λειτουργικό του συστατικό. Στην Τυνησία, το Bharat αναφέρεται σε ένα απλό μείγμα αποξηραμένων μπουμπουκιών τριαντάφυλλων και τριμμένης κανέλας, συχνά σε συνδυασμό με το μαύρο πιπέρι. Στα Αραβικά Κράτη του Περσικού Κόλπου, το loomi Amani (αποξηραμένο μαύρο λάιμ) και σαφράν μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για το μείγμα μπαχαρικών kebsa (ονομάζεται επίσης και "Μπαχαράτ του Κόλπου"). Μια συνταγή για μπαχαράτ είναι ένα μείγμα των ακόλουθων λεπτοαλεσμένων συστατικών: Το μείγμα μπορεί να τριφτεί στο κρέας ή να αναμιχθεί με ελαιόλαδο και χυμό λάιμ, για την παρασκευή μαριναρίσματος.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1998

Τα 64α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου 1998, απονεμήθηκαν στις 10 Ιανουαρίου 1999, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1998.

 Καλύτερη Ταινία: Saving Private Ryan Επιλαχών: Affliction και Happiness Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Νικ Νόλτε - Affliction Επιλαχών: Ίαν ΜακΚέλεν - Gods and Monsters και Brendan Gleeson - The General Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Κάμερον Ντίαζ - There's Something About Mary Επιλαχούσα: Fernanda Montenegro - Central Station (Central do Brasil) και Ρενέ Ζελβέγκερ - One True Thing και A Price Above Rubies Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: John Toll - The Thin Red Line Καλύτερη Σκηνοθεσία: Τέρενς Μάλικ - The Thin Red Line Επιλαχών: Στίβεν Σπίλμπεργκ - Saving Private Ryan and Paul Schrader - Affliction Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: Richard Kwietniowski - Love and Death on Long Island Επιλαχών: Don Roos - The Opposite of Sex και Vincent Gallo - Buffalo '66 Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The Celebration (Festen) • Δανία/Σουηδία Επιλαχών: Central Station (Central do Brasil) • Βραζιλία/Γαλλία και Taste of Cherry (Ta'm e guilass) • Ιράν Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: The Farm: Angola, USA Επιλαχών: The Cruise Καλύτερο Σενάριο: Marc Norman και Tom Stoppard - Shakespeare in Love Επιλαχών: Todd Solondz - Happiness και Γουές Άντερσον και Owen Wilson - Rushmore Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Μπιλ Μάρεϊ - Rushmore Επιλαχών: Dylan Baker - Happiness Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Lisa Kudrow - The Opposite of Sex Επιλαχών: Τζούντι Ντεντς - Shakespeare in Love Ειδικό Βραβείο: Rick Schmidlin - Touch of Evil (for the reworked version) Ο Επίσημος ιστότοπος
Αδελαΐδα της Έσσης

Η Αδελαΐδα, γερμ. Adelaide von Hessen (μετά το 1323 - μετά τις 26 Μαΐου 1371) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Μάισσεν. Παντρεύτηκε το 1341 τον Καζιμίρ Γ΄ των Πιαστ τον Μεγάλο, βασιλιά της Πολωνίας. Σύντομα μετά τον γάμο ζούσαν χωριστά και το 1356 τη διαζεύχθηκε για να κάνει άλλον γάμο και να αποκτήσει διάδοχο. Balzer Oswald: Genealogia Piastów. Kraków 1895, p. 386-387. Paszkiewicz H.: Adelajda. In: Polski Słownik Biograficzny. Vol. 1. 1935, p. 28. Semkowicz Aleksander: Adelajda, Krystyna, Jadwiga, żony Kazimierza Wielkiego. Kwartalnik Historyczny 12. 1898, p. 561-566.
Αιθυλομεθυλοθειαιθέρας

Ο αιθυλομεθυλοθειαιθέρας ή αιθυλομεθυλοσουλφίδιο (ethylmethylsulphide, EMS) ή μεθυλοθειοαιθάνιο ή 2-θειαβουτάνιο είναι ένας διαλκυλoθειαιθέρας, μια οργανική ένωση του θείου με συνοπτικό συντακτικό τύπο CH3CH2SCH3 (ή ακόμη πιο συνοπτικά EtSMe). Στις συνηθισμένες συνθήκες (1 atm, 25°C) είναι ένα αδιάλυτο στο νερό και εύφλεκτο πτητικό υγρό με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Είναι ισομερές θέσης της πφοπανοθειόλης και της ισοπροπανοθειόλης.

 Εκτός από την απομόνωσή του από διάφορες φυσικές πηγές, είναι διαθέσιμες και οι παρακάτω χημικές μέθοδοι. Με μεθυλίωση από μεθυλαλογονίδια αλάτων αιθανοθειόλης (π.χ. CH3CH2SK) ή αιθυλίωση από αιθυλαλογονίδια αλάτων μεθανοθειόλης (π.χ. CH3SK) παράγεται διμεθυλοθειαιθέρες. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες): Με αναγωγή αιθυλομεθυλοσουλφοξείδιου από υδροϊώδιο παράγεται αιθυλομεθυλοθειαιθέρας: Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου (HgX2) παράγονται αιθυλομεθυλοθειοϋδραργιρικά άλατα: Με επίδραση αλκυλαλογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου: Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς αιθυλομεθυλοσουλοφοξείδιο: Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄. Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
Οκρούγκ Πίροτ

Η Περιφέρεια Πίροτ (σερβικά: Пиротски Oкруг) είναι διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας. Εκτείνεται στο νότιο ανατολικό τμήμα της Σερβίας στα σύνορα με τη Βουλγαρία με πληθυσμό 92.277. Έχει την έδρα της στην πόλη του Πίροτ κι έκταση 2,761 τετραγωνικά χλμ.

 Η πρώτη αναφορά της περιοχής που καταλαμβάνει η περιφέρεια της Πίροτ είναι από τον δεύτερο αιώνα μ.Χ. Από τα σημαντικότερα μνημεία είναι η εκκλησία του 13ου αιώνα: η εκκλησία του Αγίου Πέτκα, και το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου από τα τέλη του 14ου αιώνα. Η περιφέρεια δημιουργήθηκε πρώτη φορά το 1878 στο Πριγκιπάτο της Σερβίας, διατηρήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας με τη Διοικητική διαίρεση του 1890. Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου της 3 Μαρτίου 1878 η περιφέρεια Πίροτ προσαρτήθηκε στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με το Συνέδριο του Βερολίνου την ίδια χρονιά προσαρτήθηκε στη Σερβία. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Συνθήκη του Νεϊγύ η επικράτεια του Δήμου Ντιμίτροβγκραντ προσαρτάται επίσης στη Σερβία. Μεταξύ 1941 και 1944 η περιφέρεια προσαρτήθηκε στη Βουλγαρία για να επιστρέψει στη Σερβία. Η περιφέρεια περιλαμβάνει τους δήμους: Μπέλα Παλάνκα Πίροτ Μπαμπίσνιτσα ΝτιμίτροβγκραντΣύμφωνα με την απογραφή του 2011 οι εθνοτικές ομάδες είναι : Σέρβοι = 77.379 (83,67%) Βούλγαροι = 6.602 (7,14%) Ρομά = 4.306 (4,66% All official material made by Government of Serbia is public by law. Information was taken from official website. Pirot.Org Αρχειοθετήθηκε 2020-09-06 στο Wayback Machine. Web portal and forum of municipality of Pirot
Ραμπιά Σέρμι Σουλτάνα

Η Ραμπιά Σέρμι Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα: رابعه سلطان) (Τούρκικα: Rabia Şermi Sultan, 1698 - 1732) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και μητέρα του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Rabia Şermi Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Γεννήθηκε στη Γαλλία ή στην Κιρκασία και ήταν αρχικά η τρίτη και στην συνέχεια η δεύτερη παλλακίδα του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄. Ήταν η μητέρα του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 26 ετών. Ήταν Καθολική ή Ιουδαία αλλά εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψή της. Το όνομά Σέρμι σημαίνει «Άνοιξη». Ώστόσο δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν επειδή πέθανε το 1732 στην Κωνσταντινούπολη, σαράντα δύο χρόνια πριν από την προσχώρηση του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ στον οθωμανικό θρόνο. Όλοι οι υπόλοιποι Οθωμανοί Σουλτάνοι είναι απόγονοι της Ράμπια Σέρμι Σουλτάν. Η Ραμπιά Σέρμι, πέθανε σε ηλικία 34 ετών. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν Σουλτάν, μητέρας του σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄, στο Γενί Τζαμί, στην περιοχή Φατίχ, στην Κωνσταντινούπολη. Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Οθωμανική Ιστορία με Εικονογραφήσεις, Εκδόσεις Nesil), 15η Εκδ., 2009, σελίδα 363, ISBN 978-975-269-299-2 «Οθωμανικό Ίδρυμα Ερευνών (στα Τουρκικά): αποκαλύπτει τα αποτελέσματα προσφάτων ερευνών και ανακοινώνει το όνομά της ως «Râbi'a Şerm-î (Sharmî) Kadın Efendi»» Ιστοσελίδα Οθωμανών Σουλτάνων. Ανακτήθηκε 2010-12-14. ^ "Sultan Abdül Hamid I Khan". Τουρκική Δημοκρατία Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Ανακτήθηκε 2009-02-06.
Κύπελλο Γκαμπαρντελά

Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά είναι γαλλική ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις ηλικιακές κατηγορίες κάτω των 19 (ετών) των γαλλικών ποδοσφαιρικών ομάδων, που οργανώνεται από την Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FFF). Το κύπελλο θεωρείται ως μια ευκαιρία για νεαρά ταλέντα να αναδείξουν το ταλέντο τους σε εθνική διοργάνωση. Μια νίκη στους τελικούς του κυπέλλου έχει τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για τους παίκτες που προσπαθούν να αρχίσουν την καριέρα τους, όσο και για τις ομάδες που θέλουν να αναδείξουν την εξαιρετική δουλειά που κάνουν στις ακαδημίες τους.

 Η διοργάνωση είναι η σύγχρονη έκδοση του Εθνικού Κυπέλλου Νέων (γαλ: Coupe nationale des juniors), το οποίο λάμβανε χώρα μέχρι και το 1954. Η διοργάνωση μετονομάστηκε τότε, το 1955, για να τιμήσει τον Εμανουέλ Γκαμπαρντελά, πρόεδρο της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από το 1949 μέχρι και το 1953, που πέθανε στις 30 Αυγούστου 1953. Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά ξεκινά τον Δεκέμβριο, του προηγούμενου έτους του τελικού, σε τοπικό επίπεδο. Το πλεονέκτημα έδρας δίνεται στην τύχη, μέχρι την ημιτελική φάση όταν οι αγώνες παίζονται σε ουδέτερες έδρες. Παιχνίδια που είναι ισόπαλα μετά από 90 λεπτά, πάνε κατευθείαν στη διαδικασία των πέναλτι σε αντίθεση με το επίπεδο των αντρών όπου πρώτα υπάρχει η παράταση και στην συνέχεια τα πέναλτι. Ο τελικός λαμβάνει πάντα χώρα την ίδια μέρα με αυτόν του Κυπέλλου Γαλλίας και παραδοσιακά και οι δύο λαμβάνουν χώρα στο Σταντ ντε Φρανς.