IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Γρεβενών

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Γρεβενών (Ε.Π.Σ.Γ.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Γρεβενών. Εδρεύει στα Γρεβενά και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Ο πρωταθλητής Γρεβενών λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία.

 Η Ε.Π.Σ. Γρεβενών ιδρύθηκε το 1982, με έδρα τα Γρεβενά, όταν οι σύλλογοι του νομού αποσπάστηκαν από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βορειοδυτικής Μακεδονίας με έδρα την Κοζάνη. Το πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας διοργανώθηκε την αγωνιστική περίοδο 1983-1984 με τους συλλόγους Άρης Καρπερού, ΑΦΣ Αμυγδαλίων, Αλιάκμων Πόρου, Άρης Μηλιάς, Δόξα Παλουριάς, ΑΓΟ Δήμητρας, Μέγας Αλέξανδρος Τρικκοκιάς, Μέρας Γρεβενών, Μαύρη Θύελλα Κνιδής, Αλιάκμων Κιβωτού, Κεραυνός Αγίου Γεωργίου και Μέγας Αλέξανδρος Γρεβενών. Τα πρώτα χρόνια ο πρωταθλητής Γρεβενών έπαιζε αγώνα μπαράζ με τον πρωταθλητής της ΕΠΣ Κοζάνης για την άνοδο στην Δ΄εθνική. Την ίδια περίοδο διοργανώθηκε και πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Γρεβενών είναι η εξής: Α΄ Κατηγορία Β΄ Κατηγορία Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Γρεβενών. Χρήστος Μπούζμπας, 50 Χρόνια Α.Σ. Χασίων Κασπερού - Η ιστορία μας, εκδόσεις Σάββας Ηλιάδης, 2005.
Μη αναστρέψιμος

Η ταινία Μη αναστρέψιμος (γαλλικά: Irréversible) είναι ένα δραματικό ψυχολογικό θρίλερ Γαλλικής παραγωγής του 2002, σε σκηνοθεσία Γκασπάρ Νοέ. Πρωταγωνιστούν η Μόνικα Μπελλούτσι και ο Βενσάν Κασέλ. Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών το 2002 και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Στοκχόλμης. Έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις σε κοινό και κριτικούς και είναι ακατάλληλη για ανηλίκους. Η πλοκή της ταινίας εξελίσσεται σε αντίστροφη χρονολογική σειρά, με κάθε σκηνή κανονικά να διαδραματίζεται πριν από αυτήν που προηγείται.

 Ο Μάρκους και η έγκυος Άλεξ μαζί με τον φίλο τους, Πιέρ, πηγαίνουν σε ένα πάρτι, στο οποίο είναι καλεσμένοι. Ο Πιέρ, μετά από δύο ώρες, είναι ήδη κουρασμένος και ενοχλημένος με τη συμπεριφορά του Μάρκους, ο οποίος προσπαθεί μάταια να τον κάνει να διασκεδάσει. Η Άλεξ που και αυτή είναι κουρασμένη, αλλά και ενοχλημένη με τη συμπεριφορά του συντρόφου της, αποφασίζει να φύγει από το σπίτι μόνη της. Ενώ διασχίζει μια υπόγεια διάβαση, θα πέσει θύμα βιασμού ​​και στη συνέχεια θα ξυλοκοπηθεί άγρια από έναν άγνωστο σαδιστή. Ο Μάρκους και ο Πιέρ αργότερα, εγκαταλείπουν και αυτοί το πάρτι και ανακαλύπτουν τι συνέβη στην Άλεξ, βλέποντας την, ενώ μεταφέρεται με φορείο στο ασθενοφόρο. Ο Μάρκους τότε τυφλωμένος από θυμό γι' αυτό που συνέβη στη σύντροφό του, ξεκινά μαζί με τον φίλο του Πιέρ μία απεγνωσμένη αναζήτηση του δράστη, για να εκδικηθεί τον βιασμό και το ξυλοκόπημα της Άλεξ. Έπειτα από μια ξέφρενη αναζήτηση, φθάνουν σ' ένα ομοφυλοφιλικό σαδομαζοχιστικό μπαρ, όπου πιστεύουν ότι εκεί βρίσκεται ο δράστης. Ο Μάρκους θα αρπάξει έναν πυροσβεστήρα και με αυτόν θα χτυπήσει έναν άντρα στο κεφάλι που θεωρεί εσφαλμένα ότι αυτός είναι ο υπεύθυνος, ενώ ο πραγματικός βιαστής βλέπει το σκηνικό με διασκέδαση. Τελικά, ο Μάρκους θα γλιτώσει τον βιασμό και τον θάνατο, χάρη στην παρέμβαση του φίλου του Πιέρ, με το ασθενοφόρο να φτάνει εγκαίρως. Οι κριτικές υπήρξαν διχασμένες λόγω των ωμών σκηνών βιασμού και δολοφονίας. Στην ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes η ταινία συγκεντρώνει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 58%, με βάση 124 κριτικές και μέση βαθμολογία 6.10/10. Η ταινία με προϋπολογισμό 4.6 εκατομμύρια δολάρια στην πρώτη εβδομάδα προβολής της είχε εισπράξεις 792.200 δολάρια (12%) και διεθνώς συνολικά έφτασε τα 5.687.128 δολάρια. Μη αναστρέψιμος στην IMDb (Αγγλικά) Μη αναστρέψιμος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Μπλέικ Λάιβλι

Η Μπλέικ Έλεντερ Μπράουν (αγγλικά: Blake Ellender Brown, 25 Αυγούστου 1987) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Έγινε γνωστή κυρίως με τον ρόλο της ως Σερίνα Βαν ντερ Γούντσεν στη νεανική δραματική τηλεοπτική σειρά Gossip Girl. Έχει παίξει σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως The Town, Green Lantern, The Shallows, Αγριότητα και A Simple Favor.

 Η Λάιβλι το 2012 παντρεύτηκε με τον ηθοποιό Ράιαν Ρέινολντς. Γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Green Lantern. Έχουν μαζί τέσσερα παιδιά: τη Τζέιμς που γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2014, την Ινέζ που γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2016,την Μπέττυ που γεννήθηκε το 2019 και ένα ακόμη παιδί που γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2023. Μπλέικ Λάιβλι στην IMDb
Ώχρα

Η ώχρα είναι ορυκτό σιδηρούχο χρώμα σε αποχρώσεις ανοιχτού καφέ κίτρινου έως καφέ κόκκινο. (κίτρινη ώχρα - κόκκινη ώχρα) Θεωρείται γήινο χρώμα επειδή όλες οι αποχρώσεις της περιέχονται στη φυσική “παλέτα” της γης. Το χρώμα της οφείλεται στο οξείδιο του σιδήρου.

 Σήμερα τη χρωματική γκάμα της ώχρας μπορεί να την συναντήσει κανείς εφαρμοσμένη σε πολλές περιοχές του κόσμου και ιδιαίτερα σε μέρη όπου υπάρχει έντονο το παραδοσιακό στοιχείο της αρχιτεκτονικής. (Λατινική Αμερική – Ισπανία – Πορτογαλία – Νότια Ιταλία κ.α.) Εκεί μπορεί να συναντήσει κανείς ολόκληρα χωριά “ζωγραφισμένα με την παλέτα” της ώχρας. Στη σημερινή εποχή η ώχρα έχει σημαντική θέση στη μοντέρνα αρχιτεκτονική και την διακόσμηση. Θεωρείται χρώμα "ζεστό" ουδέτερο και μπορεί να συνδυαστεί αρμονικά με άλλα χρώματα ή να δημιουργήσει έντονη αντίθεση.
Λεωνίδας Αλβάνας

Ο Λεωνίδας Αλβάνας ή Αλμπάνας (Κέρκυρα 1823 – εντ. 1881), ήταν Έλληνας Επτανήσιος συνθέτης του 19ου αιώνα, γνωστός κυρίως για τα τραγούδια του τα οποία χαρακτηρίζονται για το επτανησιακό τους χρώμα. Από αυτή την άποψη μπορεί να θεωρηθεί ως ένας αντιπροσωπευτικός συνθέτης έντεχνου τραγουδιού του δεύτερου (κατά πάσα πιθανότητα) μισού του 19ου αιώνα.

 Ο Λεωνίδας Αλβάνας προερχόταν από οικογένεια μορφωμένων Κερκυραίων ευγενών. Ήταν αδελφός του νομομαθούς εκκλησιαστικού φιλολόγου και λογίου, Φρειδερίκου Αλβάνα (1827-91) και της επίσης λογίας Μαργαρίτας Αλβάνα-Μηνιάτη (1821-77). Υπήρξε μέλος (εταίρος) της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας. Ο Αλβάνας έγραψε αποκλειστικά φωνητική μουσική, συγκεκριμένα, για φωνή και ορχήστρα ή όργανα, χορωδιακά και αρκετά τραγούδια. Η μελωδική γραμμή των συνθέσεών του είναι απλή, με χαρακτηριστικό επτανησιακό χρώμα. Τα έργα φαίνεται ότι ήταν πολύ δημοφιλή στην Κέρκυρα και τα Επτάνησα του 19ου αιώνα. Τα περισσότερα στοιχεία για τις συνθέσεις του υπάρχουν καταχωρημένα στο Μοτσενίγειο Ιστορικό Αρχείο Νεοελληνικής Μουσικής (φάκελος αρ. 717, Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών).Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.) του νομού Κερκύρας εντοπίστηκε ένας βιβλιοδετημένος τόμος, ο οποίος περιείχε εικοσιένα τραγούδια για φωνή και πιάνο του συνθέτη (Αρχείο Δ. Κόλλα, Φ. 23/ υπ. 18). Φωτοαντίγραφο του συγκεκριμένου τόμου υπάρχει στη συλλογή παρτιτούρων της Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας. Τα τραγούδια που περιέχονται στον τόμο είναι όλα χειρόγραφα, κατά πάσα πιθανότητα από το χέρι τού ιδίου τού Αλβάνα, ενώ είναι αριθμημένα με αριθμό opus από το 1 ως το 21, χωρίς όμως κάποια χρονολογική ένδειξη. Χρησιμοποιείται τόσο η ελληνική όσο και η ιταλική γλώσσα, ενώ σε πέντε περιπτώσεις το κείμενο απαντά και στις δύο γλώσσες. Οι στιχουργοί, ωστόσο, είναι άγνωστοι, πλην του τραγουδιού «Όνειρον και όρκος», opus 21, σε στίχους του Κερκυραίου Ιωάννη Ρινόπουλου. Αν και όλα σχεδόν τα έργα είναι γραμμένα για φωνή (ή δύο φωνές) και πιάνο, στη σύνθεση Elegia per Canto e Violino, opus 15, η γραμμή του βιολιού μπορεί να εκτελεστεί εναλλακτικά από παιδική φωνή. Επίσης, η ρομάντζα Amelia, opus 19, είναι γραμμένη για φωνή και κιθάρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα περισσότερα από τα έργα φέρουν αφιέρωση σε κάποιο πρόσωπο. Το μαραμένο λούλουδο, για φωνή και μικρή ορχήστρα 4 ντουέτα για βιολί και πιάνο (Απ’ τα Χείλη σου το Ρόδο σε έκδ. Μιχ.Κωνσταντινίδη, Η Εικών σου σε στίχους S. E. Loverdo, Ελεγεία στο A. D. B. για φωνή, βιολί και πιάνο και Η Προδοσία) Η Αυγούλα του Χωρικού, για τετράφωνη ανδρική χορωδία Εικοσιένα τραγούδια (μερικά από τα οποία: Η προδοσία, Χίλιες φορές, αγάπη μου, Η αγάπη σου με μαραίνει, To μνήμα της αγάπης, Elegia per Canto e Violino, Το ύστερόν μου σου στέλνω τραγούδι, Καλό ταξίδι, Τ’ αστέρια)(Πηγές εργογραφίας ) Γιώργος Λεωτσάκος, επιμέλεια λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, έκδοση 1980 Ιόνιο Πανεπιστήμιο – Τμήμα Μουσικών Σπουδών] Αλέκα Συμεωνίδου: «Λεξικό Ελλήνων Συνθετών» (ΛΕΣ), εκδόσεις Νάκας, 1995 Τα 21 τραγούδια του τόμου, από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο – Τμήμα Μουσικών Σπουδών
Παραγωγός ταινιών

Παραγωγός (αγγλικά: Film producer‎) ονομάζεται το άτομο το οποίο επιβλέπει την διαδικασία υλοποίησης ενός κινηματογραφικού σχεδίου. Ο παραγωγός είναι πολλές φορές υπεύθυνος για την όλη εξέλιξη του προγράμματος, από την σύλληψη της αρχικής ιδέας μέχρι την προβολή του τελικού αποτελέσματος.

 Στο σύνολο, ο ρόλος του παραγωγού είναι να δίνει σε πρωτότυπες, δημιουργικές ιδέες τη δυνατότητα εμπορευματοποίησης και επαφής με το κοινό. Μια από τις υποχρεώσεις του παραγωγού είναι η χρηματοδότηση του εγχειρήματος, είτε μέσω προσωπικής επένδυσης είτε εξασφαλίζοντας οικονομική παροχή από κάποιο κινηματογραφικό στούντιο. Επίσης, ο παραγωγός φέρει την ευθύνη της επιλογής και του συντονισμού των συνεργατών του καθώς και των ατόμων που παίζουν σημαντικό ρόλο στην πορεία της παραγωγής, όπως ο σκηνοθέτης, ο σεναριογράφος κ.α. Ο παραγωγός αναλαμβάνει την οργάνωση και την εξασφάλιση της προόδου του σχεδίου μέχρι την ολοκλήρωση του. Τέλος, οφείλει να εξασφαλίσει τον κατάλληλο υλικοτεχνικό εξοπλισμό για να επιτευχθεί ο στόχος του. Ο παραγωγός μπορεί να συμμετάσχει ενεργά και σε άλλους τομείς της παραγωγής πέρα από την επιμέλεια, όπως σκηνοθεσία και σενάριο. Όσο περισσότερο είναι αναμειγμένος ο παραγωγός στη διαδικασία, τόσο πιο ολοκληρωμένο το αποτέλεσμα. Ο ρόλος του παραγωγού χωρίζεται σε διάφορες κατηγορίες, ανάλογα με το εύρος και τη φύση της ενασχόλησης του. Πέραν του βασικού παραγωγού υπάρχει ο συμπαραγωγός, ο υπεύθυνος συνεταιρισμού, ο υπεύθυνος εκτέλεσης παραγωγής κ.α. , ο οποίος και αναλαμβάνει μια διαφορετική υποχρέωση. Για παράδειγμα, την εξασφάλιση οικονομικής ενίσχυσης αναλαμβάνει ο υπεύθυνος εκτέλεσης παραγωγής, ενώ ο υπεύθυνος συνεταιρισμού ασχολείται περισσότερο με το συντονισμό των προσπαθειών. Όταν μια ταινία γυρίζεται βάση διασκευασμένου σεναρίου είναι ευθύνη του παραγωγού να εξασφαλίσει τα πνευματικά δικαιώματα από τον ιδιοκτήτη του ήδη δημοσιευμένου υλικού. THE FILM PRODUCER, FilmMakers Magazine
Ακαδημία Γκονκούρ

Η Ακαδημία Γκονκούρ (γαλλικά: Académie Goncourt) ή Λογοτεχνική Εταιρεία Γκονκούρ (Société littéraire des Goncourt), είναι γαλλικός λογοτεχνικός οργανισμός με έδρα το Παρίσι. Ιδρύθηκε το 1900 από τον Γάλλο συγγραφέα και εκδότη Εντμόν ντε Γκονκούρ, με σκοπό την προώθηση της λογοτεχνίας στη Γαλλία. Η Ακαδημία απονέμει το λογοτεχνικό Βραβείο Γκονκούρ, ένα από τα πιο περιζήτητα στη Γαλλία.

 Θέλοντας να τιμήσει τον αποθανόντα αδελφό του Ζυλ (1830–1870), ο Γκονκούρ κληροδότησε την περιουσία του, με διαθήκη που συντάχθηκε από το 1892, για την ίδρυση οργανισμού για την προώθηση της λογοτεχνίας στη Γαλλία. Η Ακαδημία συγκροτήθηκε επίσημα το 1902 και από το 1903 αναγνωρίσθηκε επίσημα η προσφορά της. Αποτελείται από δέκα μέλη. Αυτό το δεκαμελές συμβούλιο, κάθε Δεκέμβριο, μετά από ένα καθιερωμένο συμπόσιο, απονέμει το Βραβείο Γκονκούρ για το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς.Η ιδιότητα μέλους προορίζεται για συγγραφείς που έχουν δημιουργήσει έργα στη γαλλική γλώσσα, αλλά δεν περιορίζεται σε πολίτες της Γαλλίας. Το 1996, ο Ισπανός μυθιστοριογράφος και σεναριογράφος Χόρχε Σεμπρούν εξελέγη ως ο πρώτος ξένος που έγινε μέλος της ακαδημίας. Εκτός από το Βραβείο Γκονκούρ, το οποίο συνοδεύεται από συμβολική επιταγή 10 ευρώ, η Ακαδημία Γκονκούρ απονέμει διακρίσεις για τη συγγραφή νουβέλας, πρωτοεμφανιζόμενου μυθιστορήματος, διηγήματος, ποίησης και βιογραφίας.Από το 1998, σε σύμπραξη με τα Γαλλικά Ινστιτούτα χωρών, η Ακαδημία θεσμοθέτησε το Βραβείο Γκονκούρ για το εξωτερικό σε είκοσι χώρες. Στην Ελλάδα καθιερώθηκε από το 2019 με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης.Τα δέκα μέλη της Ακαδημίας συναντιούνται την πρώτη Τρίτη κάθε μήνα, εκτός από το καλοκαίρι, στο σαλόνι Γκονκούρ στον δεύτερο όροφο του εστιατορίου Ντρουάν, στο κέντρο του Παρισιού. Από το 2020, τα μέλη της Ακαδημίας Γκονκούρ είναι: Ντιντιέ Ντεκουέν, εξελέγη το 1995. Πρόεδρος Φρανσουάζ Σαντερναγκόρ, εξελέγη το 1995. Αντιπρόεδρος Ταχάρ Μπεν Ζελούν, εξελέγη το 2008 Πατρίκ Ραμπώ, εξελέγη το 2008 Φιλίπ Κλωντέλ, εξελέγη το 2012. Γενικός γραμματέας Πιέρ Ασουλίν, εξελέγη το 2012 Πωλ Κονστάν, εξελέγη το 2013 Ερίκ-Εμμανυέλ Σμιτ, εξελέγη το 2016 Πασκάλ Μπρυκνέρ, εξελέγη το 2020 Καμίγ Λωράνς, εξελέγη το 2020 Η ιστοσελίδα της Ακαδημίας Γκονκούρ
Live in Rome 2013

Live in Rome 2013 είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και τριπλού δίσκου βινυλίου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Δεκεμβρίου 2019, από την εταιρεία "Ear Music".Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Now What?!", του πρώτου στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος μετά από οκτώ χρόνια. Το κομμάτι "Fireball", με το οποίο ανοίγουν την εμφάνιση τους, παίχτηκε μόνο για λίγες συναυλίες στη συγκεκριμένη περιοδεία.Η συγκεκριμένη κυκλοφορία μπήκε στις χαμηλές θέσεις των καταλόγων επιτυχιών της Γερμανίας και του Βελγίου.

 CD 1 Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:23 Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:23 Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:44 Vincent Price (Gillan, Glover, Morse, Airey, Paice) - 4:24 Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:03 Contact Lost (Morse) - 1:37 Guitar solo (Morse) - 2:18 All the Time in the World (Gillan, Glover, Morse, Airey, Paice) - 4:19 The Well-Dressed Guitar (Gillan, Glover, Lord, Morse, Paice) - 3:02 The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:03 Bodyline (Gillan, Glover, Morse, Airey, Paice) - 4:33 Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:14CD 2 Above and Beyond (Gillan, Glover, Morse, Airey, Paice) - 5:07 No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:20 Keyboard solo (Airey) - 5:23 Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 6:22 Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:10 Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:21 Hush (South) - 8:08 Bass solo (Glover) - 2:32 Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:54 Live in Rome 2013 (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 6 Δεκεμβρίου 2019 Το Live in Rome 2013 ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα DEEP PURPLE Live in Rome 2013 reviews - Prog Archives
Γκάρι Νέβιλ

Ο Γκάρι Νέβιλ (Gary Alexander Neville, 18 Φεβρουαρίου 1975) είναι Άγγλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όπου πέρασε ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής ενώ ήταν και ο αρχηγός της ομάδας. Αδερφός του είναι ο ποδοσφαιριστής Φιλ Νέβιλ που αγωνίστηκε επίσης στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

 Ο Γκάρι Νέβιλ ξεκίνησε την καρίερα του από τα μικρά τμήματα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1991 όπου κατέκτησε το Κύπελλο νέων την πρώτη του σεζόν. Έκανε το ντεπούτο στην επαγγελματική ομάδα το Σεπτέμβριο του 1992 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εναντίον της Τορπέντο Μόσχας και από τοτε αγωνίστηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έως το τέλος της καριέρας του. Ο Γκάρι Νέβιλ έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας το 1995 σε ένα φιλικό εναντίον της Ιαπωνίας αγωνίστηκε με την Εθνική ομάδα της χώρας του σε 3 ευρωπαικά πρωταθλήματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1996 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 Επίσης αγωνίστηκε σε 3 Μουντιάλ στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998,στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006. Πρωταθλήματα Αγγλίας:(8) 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2008–09Κύπελλα Αγγλίας:(3) 1995–96, 1998–99, 2003–04Λιγκ Καπ Αγγλίας:(2) 2005–06, 2009–10ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ:(1) 1998–99Διηπειρωτικό Κύπελλο:(1) 1998Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων:(1) 2008
Χρίστος Χρίστου

Ο Χρίστος Χρίστου (Πολιτικό Λευκωσίας, 19 Οκτωβρίου 1980) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Είναι πρόεδρος του ΕΛΑΜ από το 2008. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΕΛΑΜ.

 Ο Χρίστος Χρίστου γεννήθηκε στο Πολιτικό στις 19 Οκτωβρίου 1980. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο ραδιολογίας-ακτινολογίας στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθηνών. Εργάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Είναι μέλος του Παγκύπριου Συλλόγου Τεχνολόγων-Ακτινολόγων και Ακτινοθεραπευτών.Είναι παντρεμένος με την τραγουδίστρια Εύα Κυριάκου. Την περίοδο των σπουδών του ήταν στέλεχος του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή. Αποτελεί εκ των ιδρυτών του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου το 2008. Από το πρώτο συνέδριο του κόμματος ανέλαβε πρόεδρος του. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΕΛΑΜ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, είναι εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ στη Βουλή, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Στις προεδρικές εκλογές του 2018 ήταν υποψήφιος πρόεδρος καταλαμβάνοντας ποσοστό 5,65%.Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «ΧΡΙΣΤΟΥ Χρίστος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021. «ΧΡΙΣΤΟΥ Χρίστος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. «Χρίστος Χρίστου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
Σύμβολο ευρώ

Το σύμβολο ευρώ (€) είναι το σύμβολο που χρησιμοποιείται για το Ευρώ, το επίσημο νόμισμα της Ευρωζώνης και κάποιων άλλων χωρών (Κοσσυφοπέδιο και Μαυροβούνιο). Ο σχεδιασμός παρουσιάστηκε στο κοινό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 12 Δεκεμβρίου 1996. Αποτελείται από ένα σχηματοποιημένο γράμμα Ε (ή έψιλον), που διασχίζεται από δύο γραμμές αντί για μία.

 Euro name and symbol, Directorate-General for Economic and Financial Affairs of the European Commission Communication from the Commission: The use of the Euro symbol, July 1997, Directorate-General for Economic and Financial Affairs of the European Commission Typing a Euro symbol on a non-European QWERTY keyboard. Several methods are shown for and others special characters.
Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος Χατζόπουλος

Ο Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος Χατζόπουλος είναι Έλληνας εφησυχάζων ιεράρχης, Μητροπολίτης Αχαΐας και είχε διετελέσει Διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950. Αποφοίτησε από το Β' Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Έλαβε πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1972 και το πτυχίο του από τη Θεολογική Σχολή του ίδιου ιδρύματος το 1976. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Το 1984, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με ειδίκευση στην Ελληνική Πατερική Παράδοση. Έλαβε υποτροφία από την Ποντιφική Επιτροπή για την Ενότητα των Χριστιανών από το 1977 έως το 1980 και ήταν επιμελητής χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος από το 1983 έως το 1994. Διετέλεσε καθηγητής του Οικουμενικού Πανεπιστημίου του Μποσσύ κατά την περίοδο από το 1994 έως το 1997, του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Γενεύη, καθώς επίσης και επισκέπτης καθηγητής των Πανεπιστημίων της Γενεύης και του Φριβούργου από το 1997 έως το 2000. Από το 1993 έως το 1994, δίδαξε σε διάφορα ιδρύματα, όπως αυτό της Θεολογικής Ακαδημίας στην Αλβανία. Στις 11 Οκτώβριου 2000, εξελέγη από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο του Επισκόπου Αχαΐας και διορίσθηκε διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 5 Αυγούστου 2007 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανύψωσε, τιμής ένεκεν, σε Μητροπολίτη Αχαΐας. Στις 10 Οκτωβρίου 2022 παραιτήθηκε από τη Θέση του Διευθυντού του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 4 Οκτωβρίου 2023, η Διαρκής Ιερά Συνόδος, αποδέχθηκε τη παραίτηση του από βοηθού επισκόπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Ντομένικο Γκιρλαντάιο

Ο Ντομένικο Γκιρλαντάιο (Domenico Ghirlandaio, 1449 - 11 Ιανουαρίου 1494) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης από τη Φλωρεντία. Διακρίθηκε κυρίως για τις αφηγηματικές νωπογραφίες του και τις προσωπογραφίες επιφανών προσωπικοτήτων της εποχής του. Έζησε στη Φλωρεντία την ίδια περίοδο με τον Σάντρο Μποτιτσέλι και τον Φιλίππο Λίππι, ενώ υπήρξε για ένα διάστημα δάσκαλος του Μιχαήλ Άγγελου. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ντομένικο ντι Τομάσο Μπιγκόρντι. Το ψευδώνυμο Γκιρλαντάιο (Il Ghirlandaio) συνόδευε τον πατέρα του, που ήταν γνωστός για τις μεταλλικές γιρλάντες (ιταλ. ghirlanda) που κατασκεύαζε.

 Σχετικά με την εκπαίδευσή του, λίγες πληροφορίες είναι γνωστές και θεωρείται πιθανό πως εργάστηκε αρχικά στο εργαστήριο του χρυσοτέχνη πατέρα του. Σύμφωνα με τον Τζόρτζιο Βαζάρι, υπήρξε μαθητής του Αλέσιο Μπαλντοβινέτι (Alessio Baldovinetti). Οι πρώτοι γνωστοί πίνακες του Γκιρλαντάιο χρονολογούνται στις αρχές της δεκαετίας του 1470 και σε αυτούς συγκαταλέγονται ορισμένες νωπογραφίες για την εκκλησία των Αγίων Πάντων της Φλωρεντίας (περ. 1472-1473). Για την ίδια εκκλησία φιλοτέχνησε το 1480 μία νωπογραφία του Αγίου Ιερώνυμου, έργο που συμπληρώθηκε λίγο αργότερα από τη νωπογραφία του Αγίου Αυγουστίνου, του Μποτιτσέλι. Το 1481 επισκέφτηκε τη Ρώμη, προσκεκλημένος του Πάπα Σίξτου Δ΄, προκειμένου να διακοσμήσει ένα τμήμα της Καπέλα Σιστίνα και τα επόμενα χρόνια έλαβε αρκετές και σημαντικές παραγγελίες. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι νωπογραφίες που αναπαριστούν σκηνές από το βίο του Αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης, κατά παραγγελία του Φραντσέσκο Σασέτι, καθώς και εκείνες που φιλοτέχνησε για λογαριασμό του Τζιοβάνι Τορναμπουόνι, με θέμα το βίο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Το έργο του Γκιρλαντάιο περιλαμβάνει επίσης προσωπογραφίες επιφανών προσωπικοτήτων και μελών οικογενειών που υπήρξαν παραγγελιοδότες του. Γιος του ήταν ο, επίσης ζωγράφος, Ριντόλφο Γκιρλαντάιο. Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Giorgio Vasari, Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori, 1550 (Τζόρτζιο Βαζάρι, Οι βίοι των εξοχοτέρων ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων -αποσπασματική ελληνική μετάφραση από τον Στέλιο Λυδάκη, "Κανάκης", 1995) Jean K. Cadogan, Domenico Ghirlandaio : Artist and Artisan, Yale University Press, 2001, ISBN 030-008-720-9 Domenico Ghirlandajo, Encyclopædia Britannica Eleventh Edition Web Gallery of Art Artcyclopedia
Ισλάμ στην Ιταλία

Η παρουσία Μουσουλμάνων στην Ιταλία χρονολογείται ήδη από τον 9ο αιώνα, όταν η Σικελία καταλήφθηκε από το Χαλιφάτο των Αββασιδών. Πιο συγκεκριμένα, η μουσουλμανική παρουσία στην Ιταλία αρχίζει με την πρώτη κατάληψη της Ματσάρα ντελ Βάλλο μέχρι τον 12ο αιώνα. Η κατάκτηση της Σικελίας από τους Νορμανδούς οδήγησε στη σταδιακή συρρίκνωση του Ισλάμ στη νήσο, εξαιτίας των πολυπληθών μεταστροφών στον Χριστιανισμό και τη μετανάστευση των Μουσουλμάνων στη Βόρεια Αφρική. Μια μικρή μουσουλμανική κοινότητα υπήρχε στην ηπειρωτική Ιταλία τουλάχιστον μέχρι το 1300, έτος της καταστροφής του μουσουλμανικού οικισμού της Λουτσέρα. Από τον 20ό αιώνα άρχισε η εισροή οικονομικών μεταναστών στην Ιταλία από μουσουλμανικές χώρες, με χαρακτηριστική πρωτοπορία αυτή των Σομαλών. Η μετανάστευση από το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, την Ινδία, το Μαρόκο, την Αίγυπτο και την Τυνησία, αλλά και Μουσουλμάνων από τα Βαλκάνια, εντάθηκε τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης έχουν παρατηρηθεί Χριστιανοί που ασπάζονται το Ισλάμ, ιδίως στη Σικελία. Σήμερα, σύμφωνα με προβολή του Pew Research Center από το 2016, υπάρχουν 1,4 εκατομμύριο Μουσουλμάνοι στην Ιταλία, δηλαδή το 2,3% του ιταλικού πληθυσμού και σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού αλλοδαπών της χώρας (οι 250.000 έχουν αποκτήσει την ιταλική ιθαγένεια). Οι περισσότεροι είναι Σουνίτες.

 Το Ισλάμ δεν αναγνωρίζεται επισήμως από το ιταλικό κράτος. Η επίσημη αναγνώριση από αυτό μιας θρησκείας εκτός του Ρωμαιοκαθολικού Χριστιανισμού είναι κάτι που εγκρίνεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μετά από αίτημα του Υπουργού Εσωτερικών της χώρας και την υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στη θρησκευτική κοινότητα και την κυβέρνηση. Η αναγνώριση δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των πιστών μιας θρησκείας ή δόγματος: απαιτεί και να μην έρχονται οι αρχές της σε αντίθεση με το Σύνταγμα της Ιταλίας. Η επίσημη αναγνώριση δίνει σε μια οργανωμένη θρησκεία τη δυνατότητα να επωφελείται από τον «θρησκευτικό φόρο», που είναι γνωστός ως «Οκτώ τοις χιλίοις». Ο Ιουδαϊσμός και πολύ μικρότερες από το Ισλάμ σε αριθμό πιστών στη χώρα θρησκευτικές ομάδες, όπως οι Μορμόνοι και οι Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας, έχουν ήδη αυτή την επίσημη αναγνώριση. Αλλά οι Μουσουλμάνοι της Ιταλίας που προέρχονται από διάφορες εθνότητες δεν έχουν ενιαία κοινότητα/εκπροσώπηση. Στα τέλη του 2004 ο τότε υπουργός Εσωτερικών Τζουζέπε Πιζάνου ξεκίνησε μια απόπειρα δημιουργίας μιας ενιαίας ηγεσίας της ιταλικής μουσουλμανικής κοινότητας και το 2005 δημιουργήθηκε το Consulta per l'Islam Italiano. Αυτό είναι ένα 16μελές συμβούλιο από μέλη της κοινότητας με σκοπό τη διεξαγωγή διαλόγου με την ιταλική κυβέρνηση. Δεν έχει την εξουσία να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις, αλλά αποτελεί μια «πλατφόρμα» για τη μουσουλμανική κοινότητα. Ακόμα και σήμερα, οι ισχυρές διαφωνίες μεταξύ των μελών του συμβουλίου καθυστερούν το έργο του. Allievi, Stefano (Ιούλιος 2003). «Sociology of a Newcomer: Muslim Migration to Italy - Religious Visibility, Cultural and Political Reactions». Immigrants and Minorities 22 (2-3): 141-154. doi:10.1080/0261928042000244790.
Βασιλιάς (σκάκι)

Ο Βασιλιάς (Ρ, ♔♚) είναι ένα από τα κομμάτια στο σκάκι. Η αιχμαλωσία του αντιπροσωπεύει τον σκοπό των παικτών. Αν ο βασιλιάς απειληθεί και δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής σε μία κίνηση, τότε έχουμε ματ και η παρτίδα τελειώνει με νίκη του παίκτη που απειλεί τον αντίπαλο βασιλιά. Κάθε παίκτης ξεκινά με έναν βασιλιά, ο λευκός στο ε1 και ο μαύρος στο ε8. Ο βασιλιάς δεν αιχμαλωτίζει βασιλιά και δεν αιχμαλωτίζεται από βασιλιά.

 Ο βασιλιάς κινείται κατά ένα τετράγωνο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, όπως φαίνεται στο διάγραμμα αριστερά. Δεν επιτρέπεται να κινηθεί σε τετράγωνο που βρίσκεται κομμάτι ίδιου χρώματος, αλλά μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο εχθρικού κομματιού απομακρύνοντάς το από την σκακιέρα. Δεν επιτρέπεται να κινηθεί όμως σε τετράγωνο που απειλείται από αντίπαλο κομμάτι, καθώς δεν μπορεί να εκτεθεί από μόνος του σε σαχ. Επίσης, κανένα κομμάτι δεν επιτρέπεται να κινηθεί αφήνοντας εκτεθειμένο σε απειλή τον βασιλιά (απόλυτο κάρφωμα). Ο βασιλιάς μαζί με τον πύργο τέλος, συμμετέχει σε μια ειδική κίνηση, το ροκέ. Όταν ένας παίκτης απειλεί τον αντίπαλο βασιλιά συνηθίζεται να λέει σαχ (ή ρουά, ή βασιλιάς). Στους σύγχρονους κανόνες αυτό δεν είναι υποχρεωτικό, αλλά οι μόνες επιτρεπόμενες κινήσεις είναι αυτές που φροντίζουν για την αντιμετώπιση του σαχ. Οι δυνατοί τρόποι αντιμετώπισης είναι: η μετακίνηση του βασιλιά σε ένα ασφαλές τετράγωνο το κόψιμο του κομματιού που δίνει το σαχ η παρεμβολή ενός τρίτου κομματιού ανάμεσα στο κομμάτι που δίνει το σαχ και τον βασιλιάΣτην περίπτωση σαχ, το ροκέ δεν επιτρέπεται. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα για ένα από τα τρία, τότε έχουμε ματ. Σημειώνουμε ότι αν δεν απειλείται δεν έχουμε ματ, αν δεν υπάρχει καμία νόμιμη κίνηση έχουμε την περίπτωση του πατ, όπου η παρτίδα λήγει ισόπαλη (κινήσεις που αφήνουν εκτεθειμένο τον βασιλιά δεν είναι νόμιμες). Σημειώνεται ότι είναι αδύνατο να απειλήσει κάποιος βασιλιά με βασιλιά (ποτέ δεν στέκονται δίπλα δίπλα). Αν ένας παίκτης μείνει μόνο με τον βασιλιά του (γυμνός βασιλιάς) είναι αδύνατο να κερδίσει και μπορεί μόνο να προσπαθήσει για την ισοπαλία με πατ ή με τον κανόνα των 50 κινήσεων. Ο βασιλιάς δεν έχει συμβατική αξία σε βαθμούς, για τον απλό λόγο ότι ποτέ δεν ανταλλάσσεται. Είναι όμως πολύ ισχυρό κομμάτι. Το γεγονός ότι πρέπει να υποχωρεί σε κάθε είδους απειλή, καθιστά αναγκαίο να μένει μακριά από τα γεγονότα, συνήθως με την προστασία του ροκέ, στη διάρκεια της παρτίδας. Στο φινάλε όμως, λαμβάνει ενεργό μέρος συνήθως για να βοηθήσει την προαγωγή των πιονιών σε βασίλισσες. Στην περιοχή που βρίσκεται είναι πολύ ισχυρός, αλλά καθυστερεί να διανύσει αποστάσεις στην σκακιέρα. Γενικά όμως θεωρείται ισχυρότερος του ίππου ή του αξιωματικού. chessvariants.org: Piececlopedia: King
ΜΚ Μπάλκαν Μπότεβγκραντ

Η ΜΚ Μπάλκαν Μπότεβγκραντ (βουλγαρικά: БК Балкан Ботевград) είναι βουλγαρικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Μπότεβγκραντ. Η ομάδα συμμετέχει στο πρωτάθλημα Βουλγαρίας και στο FIBA Europe Cup. Ο σύλλογος έχει επίσης αγωνιστεί στη Βαλκανική Λίγκα. Παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στην Αρένα Μπότεβγκραντ.

 Πρωτάθλημα Βουλγαρίας Νικητές (7) : 1974, 1987, 1988, 1989, 2019, 2022, 2023 2η θέση (5): 1972, 2008, 2015, 2016, 2018 Κύπελλο Βουλγαρίας Νικητές: (4) 1970, 1986, 1987, 1988 Βαλκανική Λίγκα Τρίτη θέση (1): 2014 Επίσημος ιστότοπος Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Instagram Προφίλ συλλόγου στο bgbasket.com (βουλγαρικά) Προφίλ συλλόγου στο bgbasket.com (αγγλικά)
Bonding

Η μέθοδος Βonding στην Αισθητική Οδοντιατρική αφορά στην συγκόλληση πολυμερών υλικών (συνθέτων ρητινών) στις πρόσθιες επιφάνειες των δοντιών, με σκοπό την αισθητική βελτίωση της παρουσίας του χαμόγελου. Πρόκειται για διαδικασία παρόμοια με τη συγκόλληση λευκών σφραγισμάτων στα δόντια, μόνο που εδώ γίνεται συνήθως κάλυψη όλης της ορατής επιφάνειας του δοντιού με σκοπό την αισθητική βελτίωση και όχι την αποκατάσταση τερηδονικής βλάβης ή άλλων παθολογικών καταστάσεων.

 Βασικό πλεονέκτημα της μεθόδου Bonding είναι η ταχύτητα ολοκλήρωσης της θεραπείας, καθότι δεν εμπλέκεται οδοντοτεχνικό εργαστήριο αλλά όλες οι φάσεις ολοκληρώνονται από τον οδοντίατρο, άμεσα, συνήθως σε μια συνεδρία. Επίσης, η μέθοδος είναι εξαιρετικά συντηρητική γιατί δεν απαιτείται κανένα τρόχισμα των δοντιών εκτός αν απαιτείται από το συγκεκριμένο πρόβλημα των δοντιών. Άλλο πλεονέκτημα αποτελεί το μειωμένο κόστος σε σχέση με άλλες τεχνικές που γίνονται για τον ίδιο σκοπό, όπως οι όψεις πορσελάνης. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τις αποκαταστάσεις Bonding έχουν μειωμένη αντοχή σε σχέση με τα φυσικά δόντια και πρέπει να γίνονται σε επιλεγμένα περιστατικά. Επίσης, μειονέκτημα είναι ότι δυσχρωμούν μαι χάνουν τις αισθητικές τους ιδιότητες μετά από μερικά χρόνια. Από ερευνητικές εργασίες μακροβιότητας θεωρείται ότι οι αποκαταστάσεις Bonding έχουν ένα μέσο χρόνο ζωής περίπου 7 χρόνια. Η μέθοδος Bonding συνήθως εφαρμόζεται για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις όπως: Κενά μεταξύ δοντιών Δυσχρωμικά δόντια Σπασμένα ή ραγισμένα δόντια Στρεβλοφυία (στραβά δόντια) Τροποποίηση του σχήματος των φυσικών δοντιών https://web.archive.org/web/20150623050520/http://www.cda-adc.ca/en/oral_health/procedures/bonding_veneers/ https://web.archive.org/web/20150622135305/http://yoursmilebecomesyou.com/procedures/direct-bonding/ http://blog.smile-clinic.gr/?p=576
Μουτουφλή Σερρών

Η Μουτουφλή ή Μετοχιλή είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 510 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 5 χλμ. ανατολικά από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 185 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 90 μουσουλμάνοι κάτοικοι.Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 84 κατοίκων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτελικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Στρατού, τον Αύγουστο του 1915 ο οικισμός ήταν ακατοίκητος. Το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σιδηροκάστρου και την ίδια χρονιά έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Καταργήθηκε και τυπικά με την απόφαση 22700/1927 του Υπουργείου Εσωτερικών. Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού υπάρχουν διάσπαρτοι σωροί από πέτρες και ίχνη από τα θεμέλια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
121 Ερμιόνη

Η Ερμιόνη (Hermione) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, κινούμενος στο εξωτερικό άκρο της (ανήκει στην «Ομάδα της Κυβέλης»), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,31. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της κόρης του Μενελάου και της Ωραίας Ελένης στην ελληνική μυθολογία. Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ερμιόνη έχουν παρατηρηθεί, η τελευταία τον Φεβρουάριο 2004.

 Η Ερμιόνη έχει ένα δίλοβο σχήμα, όπως διακρίνεται στις εικόνες που αποκτήθηκαν με το Τηλεσκόπιο Κεκ από τον Δεκέμβριο 2003 και μετά. Σύμφωνα με το καλύτερο πρότυπο, το σχήμα της μπορεί να προσομοιωθεί με δύο μερικώς αλληλοεπικαλυπτόμενες σφαίρες με ακτίνες 80 και 60 χιλιομέτρων, των οποίων τα κέντρα απέχουν μεταξύ τους 115 χλμ. Οι διαστάσεις της Ερμιόνης που δίνονται σε διάφορες πηγές είναι είτε 268×186×183 χλμ., είτε 254 ± 4 × 125 ± 9 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 5,4 τετράκις εκατομμύρια τόνους, καθώς η μέση πυκνότητά της είναι μικρή, περίπου 1,8 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ερμιόνης εκτιμάται σε 2,2 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 445 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 75 m/sec (270 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ερμιόνης είναι C (ανθρακούχος), με γεωμετρικό άλβεδο 0,048. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 121 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η μέγιστη μπορεί να φθάσει τους -44 βαθμούς C. Η Ερμιόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 33 λεπτά. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2002 ανακαλύφθηκε ένας φυσικός δορυφόρος της Ερμιόνης από εικόνες που αποκτήθηκαν με το Τηλεσκόπιο Κεκ ΙΙ. Ο δορυφόρος δεν έχει ακόμα επίσημο όνομα και είναι γνωστός με το προσωρινό όνομα S/2002 (121) 1, αλλά μια ομάδα αστρονόμων έχει προτείνει το όνομα «Λαφαγιέτ» (LaFayette). Η τροχιά του δορυφόρου γύρω από την Ερμιόνη είναι κυκλική ή σχεδόν κυκλική, με ακτίνα 768 ± 11 χλμ. Ο δορυφόρος εκτελεί μία πλήρη περιφορά γύρω από την Ερμιόνη κάθε 2 γήινες ημέρες 13 ώρες και 58 λεπτά. Οι διαστάσεις του εκτιμώνται σε 12 ± 4 χλμ., ενώ η μάζα του σε 1,6 τρισεκατομμύριο τόνους. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ζαφείριος Σταματιάδης

Ο ιερέας παπα-Ζαφείριος Σταματιάδης ήταν αγωνιστής της Μακεδονίας στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, γεννημένος στο Σέχοβο (Ειδομένη) Παιονίας του νομού Κιλκίς. Υπήρξε πρωτεργάτης του ξεσηκωμού της γενέτειράς του.

 Γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο Σέχοβο (Ειδομένη) Παιονίας του νομού Κιλκίς. Με την έναρξη της επανάστασης στρατολογήθηκε στα σώματα της γειτονικής Γευγελής που επέφεραν μεγάλες απώλειες στα Οθωμανικά στρατεύματα που έσπευσαν στην περιοχή. Μετά την καταστολή της εξέγερσης από τους Οθωμανούς και την καταστροφή του Σεχόβου (Ειδομένης), έσπευσε στον Όλυμπο ώστε να καταταχθεί στο σώμα του Μήτρου Λιακόπουλου που ξεκινούσε τότε για τη Χαλκιδική. Εκεί, τον Ιούλιο του 1821 συμμετείχε σε πολλές μάχες κατά των Τούρκων. Τον ίδιο μήνα έσπευσε και ο γενικός στρατηγός των Ολυμπιακών στρατευμάτων Διαμαντής Νικολάου. Ο Ζαφείριος Σταματιάδης συμμετείχε σε όλες τις εκστρατευτικές επιχειρήσεις του Διαμαντή Νικολάου σε Νάουσα, Κολινδρό, Καστανιά, Σκιάθο, Σκόπελο και Εύβοια. Συνέχισε τον αγώνα έως το 1823, χρονιά που ο Διαμαντής Νικολάου αποσύρθηκε στη Σκόπελο. Στη συνέχεια επέστρεψε στο κατεστραμμένο ήδη Σέχοβο, όπου χειροτονήθηκε ιερέας, τηρώντας την οικογενειακή παράδοση και εντρύφησε στην αναδιοργάνωση του χωριού. Γιος του ήταν ο Μακεδονομάχος, παπα-Γεώργιος Σταματιάδης και εγγονός του, ο Μακεδονομάχος και δάσκαλος παπα-Ζαφείριος Σταματιάδης Παπαζαφειρίου. Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 93
Πρίγκιπας Λουδοβίκος του Μπάττενμπεργκ

Ο Λουδοβίκος του Μπάττενμπεργκ, 1ος Μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν (αγγλ. Louis of Battenberg, 1st Marquess of Milford Haven, 24 Μαΐου 1854 – 11 Σεπτεμβρίου 1921), GCB, GCVO, KCMG, PC (Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Μπαθ, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας, Ιππότης Διοικητής του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, Μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου) από τον Οίκο της Έσσης-Μπάττενμπεργκ (μετέπειτα Μαουντμπάττεν) ήταν πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου και ναύαρχος του αγγλικού στόλου.

 Ο Αλέξανδρος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας και ήταν γιος του Αλέξανδρου της Έσσης- Ντάρμστατ και της Ιουλίας φον Χάουκε. Προερχόταν από μοργανατικό γάμο, οπότε δεν είχε δικαιώματα στον θρόνο της Έσσης- Ντάρμσταντ. Αν και είχε γερμανικές ρίζες κατατάχθηκε στο αγγλικό ναυτικό όπου διέπρεψε. Πήρε μέρος στον Αγγλοαιγυπτιακό πόλεμο (1882), καθώς και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1912 έγινε πρώτος Λόρδος του ναυαρχείου αλλά το 1914 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του λόγω των αντιδράσεων που υπήρξε από μερίδα του κόσμου με αφορμή τη γερμανική του καταγωγή. Μετά την παραίτησή του διορίστηκε μυστικοσύμβουλος του Βασιλιά. Στις 4 Αυγούστου του 1921 ο Γεώργιος Ε΄ τον ανακήρυξε ναύαρχο του στόλου, τον υψηλότερο βαθμό που είχε πάρει κάποιος στο αγγλικό πολεμικό ναυτικό. Το 1914, ύστερα από πρωτοβουλία του Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος ήθελε να αλλάξει τα γερμανικά ονόματα, απαρνήθηκε τον τίτλο του Πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ και απέκτησε τον τίτλο του Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν. Νυμφεύτηκε το 1884 στο Ντάρμστατ τη Βικτωρία, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: Αλίκη (1885 - 1969), σύζυγο του Ανδρέα της Ελλάδας. Ήταν η μητέρα του: Φιλίππου (1921 - 2021), Δούκα του Εδιμβούργου, συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Λουίζα (1889 - 1965), σύζυγος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας. Γεώργιος (1892 - 1938), μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν, αξιωματικός του Αγγλικού στόλου. Λουδοβίκος (1900 - 1979), αξιωματικός του αγγλικού στόλου, διοικητής της Ινδίας.Απεβίωσε στο Λονδίνο από καρδιακή προσβολή και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Ουίππιγχαμ της Νήσου Ουάιτ.
Δωρόθεος Τύρου

Ο Δωρόθεος (255 - 362) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Τύρου και μάρτυρας της Ορθόδοξης εκκλησίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον πρεσβύτερο της Αντιοχείας. Παραδοσιακά πιστώνεται με τις Πράξεις των Εβδομήκοντα Αποστόλων (που μπορεί να είναι το ίδιο έργο με το χαμένο Ευαγγέλιο των Εβδομήκοντα), οι οποίοι αναφέρονται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον 10:1.

 Ο Δωρόθεος ήταν λόγιος όχι μόνο των θείων γραφών, αλλά και της ελληνικής παιδείας. Ήταν στείρος εκ γενετής, τον οποίο ο Διοκλητιανός κατέστησε επίτροπο της Τύρου. Άνθισε το έτος 303, όταν υπέμεινε πολλά δεινά στους διωγμούς του Διοκλητιανού, και τελικά εξορίστηκε. Επανήλθε στην εκκλησία του, αφού πέρασε το κακό, και εποίμανε τους πιστούς μέχρι τους χρόνους του Ιουλιανού και μετά κατέφυγε στην Οδησσό. Εκεί συνελήφθη από τους άρχοντες του αυτοκράτορα, βασανίστηκε μέχρι θανάτου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο σε ηλικία 107 χρονών. Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Ιουνίου. Κωνσταντίνος Κόντογλου (1853). Φιλολογική και κριτική ιστορία των από της Α' μέχρι της Η' εκατονταετηρίδος ακμασάντων αγίων της εκκλησίας πατέρων και των συγγραμμάτων αυτών, Τόμος Β' Περιέχων την Δ' Εκατονταετηρίδα. Αθήνα: Τύποις και Αναλώμασι Σ. Κ. Βλαστού. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
Νοβάλις

Νοβάλις (ΔΦΑ noˈvaːlɪs) ήταν το ψευδώνυμο του Γκέοργκ Φίλιπ Φρήντριχ Φράιχερ φον Χάρντενμπεργκ (Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg, 2 Μαΐου 1772 – 25 Μαρτίου 1801), ποιητή, συγγραφέα και φιλοσόφου που επηρέασε τον γερμανικό ρομαντισμό και την ύστερη ρομαντική σκέψη.

 Το όνομα του Νοβάλις συνδέθηκε με την αισθητικοποίηση της φιλοσοφίας και με μια εικόνα που δημιουργήθηκε για αυτόν μεταθανάτια από φίλους που ανήκαν στον ίδιο ρομαντικό κύκλο. Ο Νοβάλις διαμορφώντας τον δικό του κόσμο μέσω της δημιουργικής χρήσης της γλώσσας εκτιμούσε την ποίηση ως ανώτερη μορφή τέχνης που δεν μιμείται, όπως πολλές άλλες τέχνες, αλλά έχει την ικανότητα να δημιουργεί. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν “Ηλίου„, διεύθυνση σύνταξης Ιωάννης Δ. Πασσάς, τόμος δέκατος τέταρτος: Μπλάκπουλ - Ορειβασία, Ήλιος, Αθήνα, [χ.χ.]. Νοβάλις, Σκέψεις, σημείωμα - μετάφραση - σημειώσεις Συμεών Σταμπουλού, Στιγμή, Αθήνα, 2012. ISBN 978-960-269-245-5. Novalis. Novalis: Philosophical Writings. USA: Sunny Press. ISBN 978-0-7914-3272-3. Νοβάλις,Ύμνοι στη νύχτα, Εκδ. Περισπωμένη, 2011, μφρ. Κ. Κουτσουρέλης, ISBN 978-960-99850-2-4 Novalis από τον Kristin Gjesdal (Stanford Encyclopedia of Philosophy) (αγγλ.) Novalis: Hymns to The Night – μετάφραση του έργου του από τον George MacDonald (αγγλ.) Novalis Online (αγγλ.) Aquarium: Friedrich von Hardenberg im Internet (γερμ) H σημασία του Novalis για τον γερμανικό πολιτισμό, τη φιλοσοφία και την επιστήμη από τον Jeremy Adler – The Times Literary Supplement, April 16, 2008. (αγγλ.) Es Färbte Sich die Wiese Grün Αρχειοθετήθηκε 2012-06-24 στο Wayback Machine. (αγγλ.) από τον Leon W. Malinofsky «Novalis» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) 1911
Αζιθρομυκίνη

Η αζιθρομυκίνη είναι αντιβιοτικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται σε διάφορες βακτηριακές λοιμώξεις. Αυτές περιλαμβάνουν την ωτίτιδα, την στρεπτοκοκκυκική αμυγδαλίτιδα, την πνευμονία και διάφορες λοιμώξεις του γαστρεντερικού. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, συμπεριλαμβανομένων των χλαμυδίων και της γονόρροιας. Μαζί με άλλα φάρμακα χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ελονοσίας. Μπορεί να ληφθεί από το στόμα ή ενδοφλεβίως μία φορά την ημέρα.

 Συνηθισμένες παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, εμέτους, διάρροια και γαστρικές ενοχλήσεις. Επίσης έχουν παρατηρηθεί αλλεργικές αντιδράσεις, όπως αναφυλαξία, παράταση του QT και ένας τύπος διάρροιας που προκαλείται από το Clostridium difficile. Δεν έχει τεκμηριωθεί επιπλοκή κατά την εγκυμοσύνη. Η ασφάλειά λήψης του κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν έχει τεκμηριωθεί, αλλά πιθανότατα είναι ασφαλές. Η αζιθρομυκίνη είναι ένα αζαλίδιο (azalide), ένα τύπος μακρολιδίου (macrolide). Δρα προσδενόμενο στο βακτηριακό ριβόσωμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής πρωτεϊνών και έτσι σταματάει την ανάπτυξη των βακτηρίων. Η αζιθρομυκίνη αναπτύχθηκε το 1980 από την Pliva και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1988. Έχει προστεθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στον κατάλογο βασικών φαρμάκων, ενώ έχει χαρακτηρίσει την αζιθρομυκίνη ως εξέχουσας σημασίας στην ιατρική. Είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο και πωλείται με διάφορα εμπορικά ονόματα ανά τον κόσμο. Το 2017 ήταν το 57ο φάρμακο από πλευράς αριθμού συνταγογραφήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 12 εκατομμύρια συνταγές.
Ζαουάντ Ζαϊρί

Ο Ζαουάντ Ζαϊρί (αραβικά: جواد الزاري ) είναι διεθνής Μαροκινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός και ανήκει στην Ελληνική ομάδα Α.Π.Σ. Ζάκυνθος 1961. Διακρίνεται για την εκρηκτικότητά του καθώς και για τη μεγάλη τεχνική του κατάρτιση.

 Ο Ζαϊρί γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1982 στην Τάζα του Μαρόκου και ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 από τα τμήματα υποδομής της γαλλικής Γκενιόν. Την περίοδο 2000/01 προωθήθηκε στην επαγγελαματική ομάδα και την επόμενη σεζόν μεταγράφηκε στη Σοσό, στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστός. Στο σύλλογο του Μονμπελιάρ έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, όταν και δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στην αραβική Αλ Ιτιχάντ. Έπειτα, όμως, από σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε στη Γαλλία, καθώς δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες που επικρατούν στη Σαουδική Αραβία. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Μποαβίστα και έπειτα η Ναντ, από την οποία όμως αποδεσμεύτηκε κατά το φθινόπωρο του 2007 για να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με το νεοφώτιστο τότε στην Α’ Εθνική, Αστέρα Τρίπολης.Στις 5 Μαΐου 2009 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τον Αστέρα. Το νέο του συμβόλαιο προβλέπει συνεργασία δύο ετών με την ομάδα του Πειραιά.Με τον Ολυμπιακό του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά τον Ολυμπιακό, υπέγραψε 6μηνο συμβόλαιο με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, λόγω όμως της μη ουσιαστικής προσφοράς του, έφυγε. Το 2014 πήρε μεταγραφή στη Μονς ντ' Ορ Αζέργκ, ενώ από το καλοκαίρι του 2015 έγινε παίκτης της Ζακύνθου (Β΄ Εθνική Ελλάδος). Ο Ζαϊρί είναι από το 2000 διεθνής με την Εθνική του Μαρόκου έχοντας 28 συμμετοχές και 10 τέρματα. Ενώ έχει συμμετάσχει και στην Ολυμπιάδα του 2000. ΟλυμπιακόςΣουπερλιγκ 2011 (μέχρι τις 28 Ιουνίου 2009)
Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνσα, πριγκίπισσα του Τουρν & Τάξις

H Ισαβέλλα Μαρία (πορτογαλ. Isabel Maria de Bragança, 19 Νοεμβρίου 1894 - 12 Ιανουαρίου 1970) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Δούκα της Μπραγκάνσα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Τουρν & Τάξις.

 Η Ισαβέλλα Μαρία Αλβέρτα Ιωσηφίνα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Φραγκίσκη ντε Πάουλα ε ντε Ασσίς Θηρεσία Αδελαΐδα Ευλαλία Σοφία Καρολίνα ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Μιχαήλ Β΄ της Μπραγκάνσα και της 2ης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Καρόλου, 6ου πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ. Παντρεύτηκε το 1920 τον Φραγκίσκο Ιωσήφ, 9ο πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις, και είχε τέκνα: Γαβριήλ (1922-1942), απεβίωσε στη μάχη του Στάλινγκραντ. Μιχαήλ (16-17 Οκτωβρίου 1922). Ελένη (1924-1991). Μαρία Θηρεσία (1925-1997). Μαρία Φερδινάνδη (1927-2018). Darryl Lundy (23 Nov 2008). "Isabel Maria Alberta de Bragança, Infanta de Portugal". ThePeerage.com. Retrieved 2009-06-14. Paul Theroff. "PORTUGAL". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-06-14.
Αεροδρόμιο Ταμπόρα

Το Αεροδρόμιο Ταμπόρα (αγγλ.: Tabora Airport / σουαχ.: Uwanja wa Ndege wa Tabora) IATA: TBO και ICAO: HTTB, είναι αεροδρόμιο που βρίσκεται στην κεντροδυτική Τανζανία και που εξυπηρετεί την Ταμπόρα. Βρίσκεται δε, 8 km (5,0 mi) νοτίως της πόλης.

 Η πρόσβαση γίνεται μέσω του ασφαλτόδρομου από την Ταμπόρα προς τον δρόμο του χωριού Ντεμπέλουα (Ndembelwa) και στη συνέχεια σε έναν ασφαλτόδρομο τριών χιλιομέτρων προς το αεροδρόμιο. Δίπλα στο αεροδρόμιο, βρίσκεται η 202 Βάση Στρατιωτικής Διοίκησης Ταμπόρα (Tabora Command Military Base 202). Η πρώην χωμάτινη λωρίδα του αεροδρομίου Ταμπόρα, βελτιώθηκε και επιμηκύνθηκε το 1942 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Πολεμική Αεροπορία της Νοτίου Αφρικής επέβλεπε τις εργασίες και κατασκεύασε το υπόστεγο και τον πύργο ελέγχου. Το αεροδρόμιο χρησίμευε ως σταθμός αναμετάδοσης για τις αερομεταφερόμενες προμήθειες και τα στρατεύματα που προορίζονταν για την Εκστρατεία στην έρημο της Βόρειας Αφρικής. Ο διάδρομος 08 / 26 χρησιμοποιείται για την τροχοδρόμηση προς τον τερματικό σταθμό και το υπόστεγο· δεν υπάρχει ξεχωριστός διάδρομος τροχοδρόμησης. Ο υπάρχων χώρος στάθμευσης αεροσκαφών, έχει ασφαλτοτάπητα.Το αεροδρόμιο έχει έναν τερματικό σταθμό με ξεχωριστό πυροσβεστικό κτήριο. Ο διευθυντής αεροδρομίου έχει το γραφείο του σε χωριστό κτήριο. Υπάρχουν ένα υπόστεγο, ένα γκαράζ αυτοκινήτων και ο Πύργος Ελέγχου. Η επιφάνεια του γκαράζ αυτοκινήτων είναι από χαλίκι. Υπάρχουν σχέδια να ασφαλτοστρωθεί ο κύριος διάδρομος προσαπογείωσης και ο χώρος στάθμευσης αεροσκαφών και να ξανά στρωθεί με χαλίκι ο εναλλακτικός διάδρομος. (Αγγλικά) Tanzania Airports Authority (Αγγλικά) [1] - Tabora Airport (Αγγλικά) OpenStreetMap - Tabora Airport