Καρλόττα του Αλμπρέ

Η Καρλόττα τού Αλμπρέ, γαλλ.: Charlotte of Albret, (1480 – 11 Μαρτίου 1514), κυρία τού Σαλύ (Châlus), ήταν μία πλούσια Γαλλίδα ευγενής τού Οίκου τού Αλμπρέ. Ήταν αδελφή τού βασιλιά Ιωάννη Γ΄ της Ναβάρρας και σύζυγος τού διαβόητου Καίσαρα Βοργία, τον οποίο παντρεύτηκε το 1499. Ήταν η μητέρα τού μοναδικού νόμιμου παιδιού του, της Λουίζας Βοργία, στην οποία ενήργησε ως επίτροπος μετά το τέλος τού Καίσαρα.

 Γεννήθηκε το 1480, ως κόρη τού Aλαιν Α΄, κυρίου τού Αλμπρέ, και της Φραγκίσκης κόμισσας τού Περιγκόρ. Οι γονείς τού πατέρα της ήταν οι Ιωάννης Γ΄ της Ναβάρρας και Σαρλότ ντε Ροάν και οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Γουλιέλμος υποκόμης τού Λιμόζ και η Iσαβέλα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν (κόρη τού Μπερτράν Ε΄ κόμη τού Ωβέρν και Μπουλόν και της Ζακέτ ντυ Πεσίν). Ο προ-προπάππος της από τον πατέρα της ήταν ο Κάρολος Α΄ τού Αλμπρέ, κοντόσταυλος της Γαλλίας, ο οποίος σκοτώθηκε ενώ διοικούσε τα γαλλικά στρατεύματα στη μάχη τού Αζενκούρ το 1415. Είχε έξι αδέλφια συμπεριλαμβανομένου του Ιωάννη τού Αλμπρέ, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Ναβάρρας, μετά τον γάμο του με την Αικατερίνη των Φουά, βασίλισσα της Ναβάρρας. Όταν ανήλθε στον θρόνο, ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας σκόπευε να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με τη Βρετάνη, προκειμένου να την ενσωματώσει στο βασίλειο της Γαλλίας: θέλησε να νυμφευτεί την Άννα της Βρετάνης για το σκοπό αυτό. Ωστόσο, μέχρι τότε ήταν νυμφευμένος με την Ιωάννα τού Βαλουά. Από την άλλη μεριά, οι Φουά-Αμπρέ με επικεφαλής τον Aλαίν τού Αλμπρέ, φοβόταν μία γαλλική κατάληψη τού Μπεάρν, de facto κυρίαρχου, αλλά που διεκδικείτο από τον Γάλλο βασιλιά. Οι μονάρχες της Ναβάρας Αικατερίνη και Ιωάννης άρχισαν μία προσέγγιση με τον Λουδοβίκο ΙΒ΄, προκειμένου να κατευνάσουν τις φιλοδοξίες του στο Μπεάρν, υποστηρίζοντας τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ στην προσπάθειά του να νυμφευτεί την πριγκίπισσα της Βρετάνης. Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ ζήτησε την ακύρωση τού γάμου της στον πάπα. Ο τελευταίος απάντησε με τον ίδιο τρόπο, ζητώντας από μία πριγκίπισσα με βασιλικό αίμα να παντρευτεί τον γιο του Καίσαρα. Οι μονάρχες της Ναβάρρας πρότειναν με τη σειρά τους την Καρλόττα για τη συνδιαλλαγή. Η πολιτική κίνηση θα έκανε τους μονάρχες Αικατερίνη και Ιωάννη να ησυχάσουν στα βόρεια των Πυρηναίων, ενώ ταυτόχρονα θα συνείπταν φιλικές διπλωματικές σχέσεις με τη Ρώμη, που θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για την επίλυση της σύγκρουσής τους σχετικά με τους εκκλησιαστικούς διορισμούς στη Ναβάρρα, ιδίως όσον αφορά τον επίσκοπο της Παμπλόνα Παλαβιτσίνι, διορισμό που αμφισβητήθηκε από τους μονάρχες της Ναβάρας. Οι όροι ορίστηκαν στο συμβόλαιο τού γάμου, που έγινε την άνοιξη τού 1499. Στις 10 Μαΐου 1499, σε ηλικία 19 ετών στο Μπλουά, η Καρλόττα παντρεύτηκε τον Καίσαρα Βοργία, τον διαβόητο νόθο γιο τού πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄ Bοργία και της Βανότσα ντεϊ Κατανέι. Είχε πρόσφατα δημιουργηθεί δούκας τού Βαλεντινουά από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας. Ο γάμος ήταν πολιτικής σκοπιμότητας, με σκοπό την ενίσχυση της συμμαχίας τού Καίσαρα με τη Γαλλία. Ο Καίσαρας δεν έμεινε για πολύ στις περιοχές υπό την κυριαρχία των Φουά-Αλμπρέ, αφού ο Καίσαρας έφυγε στην Ιταλία αμέσως μετά το γάμο και την έγκυο Καρλόττα, ούτε επέστρεψε για να γνωρίσει τη νεογέννητη κόρη του. Ο Καίσαρας συνόδευσε τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ στην εισβολή του στην Ιταλία. Η Καρλόττα χαρακτηρίστηκε ως «όμορφη και πλούσια». Το 1504, έγινε ιδιοκτήτρια των ιδιοκτησιών τού Φεζίν, Nερέ και Λα Μοτ-Φεγύ. Ο Καίσαρας και η Καρλόττα απέκτησαν μαζί μία κόρη: Λουίζα Βοργία, ιδίω δικαιώματι (suo jure) κυρία τού Σαλύ (Châlus), suo jure δούκισσα τού Βαλεντινουά (17 Μαΐου 1500 – 1553), παντρεύτηκε για πρώτη φορά στις 7 Απριλίου 1517 τον Λουδοβίκο Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ , κυβερνήτης της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά στις 3 Φεβρουαρίου 1530, τον Φίλιππο τού Μπουρμπόν, κύριο τού Μπυσέ, από τον οποίο απέκτησε απογόνους.Ο Καίσαρας είχε τουλάχιστον έντεκα νόθα παιδιά από διάφορες ερωμένες. Μετά την απόδραση από μία ισπανική φυλακή, ο Καίσαρας απεβίωσε στην πολιορκία της Βιάνα στις 12 Μαρτίου 1507 στην υπηρεσία τού αδελφού της Καρλόττας, τού βασιλιά της Ναβάρρας, στον οποίο είχε αναζητήσει καταφύγιο. Μετά το τέλος του, η Καρλόττα ενήργησε ως επίτροπος για το μοναχοπαίδι τους, τη Λουίζα, που είχε διαδεχτεί τον πατέρα της ως δούκισσα τού Βαλεντνουά. Σχεδόν επτά χρόνια μετά το τέλος τού Καίσαρα, στις 11 Μαρτίου 1514, στο Σατώ ντε Λα Μοτ-Φεγύ, η Καρλόττα απεβίωσε. Τάφηκε σε έναν τάφο στην εκκλησία στο Λα Μοτ-Φεγύ. Ως τον 21ο αι. υπάρχουν πολλοί ζωντανοί απόγονοι τού Καίσαρα και της Καρλόττας τού Αλμπρέ, συμπεριλαμβανομένου τού Σίξτου-Ερρίκου, πρίγκιπα των Βουρβόνων-Πάσρμας. Henry Gardiner Adams, ed. (1857). "Albret, Charlotte d'". A Cyclopaedia of Female Biography Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe. Palgrave Macmillan. Mackie, John Duncan (1991). The Earlier Tudors, 1485-1558. Oxford University Press. Marek, George Richard (1976). The Bed and the Throne: the Life of Isabella D'Este. Harper & Row. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Charlotte of Albret στο Wikimedia Commons