IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μιχάιλο Φέντοροβ

Ο Μιχάιλο Αλμπέρτοβιτς Φέντοροβ (ουκρανικά: Михайло Альбертович Федоров‎, γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1991 ) είναι Ουκρανός πολιτικός και επιχειρηματίας που υπηρετεί επί του παρόντος ως Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ουκρανίας και Υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού από το 2019.

 Ο Φέντοροβ αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Ζαπορίζια. Το 2012 κατά τη διάρκεια ενός τοπικού φοιτητικού φεστιβάλ «2012 Student Republic», εξελέγη «φοιτητής δήμαρχος της Zaporizhia» στο φεστιβάλ αντικαθιστώντας τον Αντρίι Μπονταρένκο.Ο Φέντοροβ είναι ο ιδρυτής του SMM Studio. Το 2014 ο Φέντοροβ ως μέλος του πολιτικού κόμματος 5.10 έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για το Βερχόβνα Ράντα στις Ουκρανικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014 όντας 166ος στη λίστα του κόμματος (στην ουρά του). Το πολιτικό κόμμα των 5.10 (αρχηγός Χενάντιι Μπαλάσοβ) δεν πέρασε το κατώφλι του 5% κερδίζοντας μόνο 0,42% κατά τη διάρκεια των εκλογών και καταλαμβάνοντας τη 14η θέση μεταξύ των συμμετεχόντων κομμάτων. Μετά τις προεδρικές εκλογές της Ουκρανίας το 2019 ο Φέντοροβ έγινε σύμβουλος του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι . Ο Φέντοροβ ήταν στην κομματική λίστα του πολιτικού κόμματος Υπηρέτης του Λαού κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές της Ουκρανίας το 2019 ωστόσο ο ίδιος δεν είναι εγγεγραμμένο μέλος του κόμματος (μη κομματικός, σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή). Ο Φέντοροβ εξελέγη στο Βερχόβνα Ράντα στις εκλογές. Στις 29 Αυγούστου 2019 ο Φέντοροβ διορίστηκε Υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού στην κυβέρνηση του Χόντσαρουκ. Παρέδωσε την θητεία του αναπληρωτή μετά τον υπουργικό του διορισμό. Το πιο σημαντικό έργο του Φέντοροβ ως υπουργού επρόκειτο να είναι το λεγόμενο έργο «κράτος σε ένα smartphone» που στόχευε έως το 2024 το 100% όλων των κυβερνητικών υπηρεσιών θα πρέπει να είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο με το 20% των υπηρεσιών να παρέχονται αυτόματα, χωρίς την παρέμβαση ενός δημόσιου υπαλλήλου και 1 ηλεκτρονική φόρμα συμπλήρωσης για να ληφθεί ένα πακέτο υπηρεσιών «σε οποιαδήποτε κατάσταση ζωής». Στις 5 Νοεμβρίου 2019 ο Φέντοροβ έγραψε στο Facebook ότι το έργο «κράτος σε ένα smartphone» δεν θα χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό το 2020 (αλλά ήλπιζε ότι θα ήταν το 2021) αλλά ότι θα βασιζόταν «σε μια αποτελεσματική ομάδα και διεθνή τεχνική βοήθεια, συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, εθελοντισμό». Την επόμενη μέρα ο πρωθυπουργός Ολέξι Χόντσαρουκ τόνισε ότι κάθε κυβερνητικό υπουργείο είχε προγραμματίσει δαπάνες για ψηφιοποίηση και ότι το Υπουργείο Ψηφιακού Μετασχηματισμού είχε ξεχωριστό προϋπολογισμό και ότι έτσι ο κρατικός προϋπολογισμός ήταν επαρκής για να ξεκινήσει το έργο «κράτος σε ένα smartphone» το 2020. Μιχάιλο Φέντοροβ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Γαβριήλ της Σουηδίας

Ο Γαβριήλ της Σουηδίας (Σουηδικά: Gabriel av Sverige, , 31 Αυγούστου 2017 -) είναι ο δεύτερος γιος και παιδί του Πρίγκιπα Κάρολου Φίλιππου, Δούκα του Βέρμλαντ και της Πριγκίπισσας Σοφίας, Δούκισσας του Βέρμλαντ. Είναι το έκτο εγγόνι και ο τέταρτος εγγονός του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και της Βασίλισσας Σίλβια. Είναι έκτος στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τον αδερφό του Αλέξανδρο, τον πατέρα του Κάρολο Φίλιππο, τον ξάδελφο του Όσκαρ, την ξαδέλφη του Στέλλα και τη θεία του Βικτώρια.

 Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 2017 στο Νοσοκομείο Νταντέρουντ στη Στοκχόλμη και ζύγιζε 3 κιλά και 400 γραμμάρια και ύψος 49 εκατοστά. Η γέννηση του έγινε δεκτή, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων στη Στοκχόλμη. Τα ονόματά του και ο τίτλος του ανακοινώθηκαν από τον παππού του, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο στις 4 Σεπτεμβρίου στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Μια ευχαριστήρια δοξολογία, πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου για να γιορταστεί η γέννησή του.Ονομάσθηκε Γαβριήλ που άρεσε στους γονείς του, Κάρολος προς τιμήν του πατέρα του και του παππού βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και Βάλτερ προς τιμήν του Γερμανού προ-παππού του και πατέρα της γιαγιάς του Βασίλισσας Σίλβια, Βάλτερ Σόμμερλαθ. Ο Πρίγκιπας Γαβριήλ βαπτίστηκε την 1η Δεκεμβρίου 2017 στο παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ. Νονοί του ήταν η πατρική θεία του, Πριγκίπισσα Μαγδαληνή, ο Τόμας ντε Τολέδο Σόμμερλαθ (πρώτος εξάδελφος του πριγκίπα Κάρολου Φίλιππου), η μητρική θεία του, Σάρα Χέλκβιστ και οι Όσκαρ Σιλμπέϊ και Καρολίνα Πιλ (φίλοι των γονιών του). 31 Αυγούστου 2017 - 6 Οκτωβρίου 2019: Η Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Γαβριήλ της Σουηδίας, Δούκας της Νταλάρνα 7 Οκτωβρίου 2019 - έως σήμερα: Πρίγκιπας Γαβριήλ της Σουηδίας, Δούκας της Νταλάρνα Σουηδικές Σουηδία: Ιππότης του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (31/08/2017) Σουηδία: Ιππότης του Τάγματος του Καρόλου ΙΓ΄ (31/08/2017)
Ζωή Ράπτη

Η Ζωή Ράπτη (γενν. Αθήνα, 1966) είναι Ελληνίδα δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Έχει διατελέσει υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για θέματα Ψυχικής Υγείας, δημοτική σύμβουλος και αντιδήμαρχος του Δήμου Ψυχικού.

 Γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα και κατοικεί στον Δήμο Φιλoθέης – Ψυχικού. Αποφοίτησε από τη Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε Νομική στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1989. Πραγματοποίησε Μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ της Μεγάλης Βρετανίας (Master of Laws with Honours in International Commercial Law). Από το 1991 έως το 2014 εργάσθηκε ως δικηγόρος Αθηνών στο Συμβούλιο της Επικρατείας με ειδίκευση σε θέματα Περιβάλλοντος και Χωροταξίας. Την περίοδο 2001 έως 2005 συνεργάστηκε ως δικηγόρος με το «Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας» υπό τον Πρόεδρο και Επίτιμο Αντιπρόεδρο του Ε’ τμήματος του Συμβουλίου Επικρατείας κ. Μ. Δεκλερή και την περίοδο 2004 έως 2006, συνεργάστηκε ως νομική σύμβουλος της Ειδική Γραμματεία Ολυμπιακών Αγώνων 2004 του Υπουργείο Πολιτισμού για την βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική αξιοποίηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Το 1998 εξελέγη δημοτική σύμβουλος του Δήμου Ψυχικού και μετά το 2011 του Δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού, ενώ την περίοδο 2005-2006, διετέλεσε αντιδήμαρχος του Δήμου Ψυχικού. Το 2014 ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Το 2014, εξελέγη Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Στις εκλογές Ιανουαρίου 2015 και Σεπτεμβρίου 2015, ήταν υποψήφια βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β’ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία. Το 2016, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, την όρισε γραμματέα Σχέσεων Κοινωνίας- Κόμματος. Το Μάιο του 2019, ορκίζεται βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Β’ Αθηνών, στη θέση του παραιτηθέντος Βαγγέλη Μεϊμαράκη και δύο μήνες αργότερα, με απόφαση του προέδρου του κόμματος αναλαμβάνει καθήκοντα Αναπληρώτριας Κοινοβουλευτικής Εκπροσώπου. Εξελέγη βουλευτής του Βόρειου Τομέα Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019. Τον Αύγουστο 2020 ορκίστηκε υφυπουργός Υγείας με αρμοδιότητες την ψυχική υγεία και τις εξαρτήσεις, θέση που διατήρησε μέχρι τον Μάιο του 2023. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος.
Σπίτταλ αν ντερ Ντράου

Το Σπίτταλ αν ντερ Ντράου (ελληνικά: Σπίτταλ επί του Δράβου, γερμανικά: Spittal an der Drau, σλοβενικά: Špital ob Dravi) είναι πόλη στο δυτικό τμήμα του αυστριακού ομοσπονδιακού κρατιδίου της Καρινθίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σπίτταλ αν ντερ Ντράου, της δεύτερης μεγαλύτερης περιφέρειας της Αυστρίας (Bezirk) σε έκταση.

 Η πόλη βρίσκεται στις νότιες πλαγιές των Άλπεων Γκούρκταλ (Όρη Νοκ), μεταξύ της λεκάνης του Λούρνφελντ και της κοιλάδας του Κάτω Δράβου. Παρά το όνομά του, ο ιστορικός πυρήνας του Σπίτταλ προήλθε από τις όχθες του μικρού παραπόταμου Λίζερ, ο οποίος εκβάλλει εντός του Δράβου στους πρόποδες του όρους Γκόλντεκ, μια κορυφή των Άλπεων Γκάιλταλ νότια της πόλης. Η κορυφή του συνδέεται με τελεφερίκ. Η δημοτική περιοχή αποτελείται από επτά κτηματολογικές κοινότητες: Άμλαχ, Έντλινγκ, Γκρόσεγκ, Μότσμπιχλ, Όλζαχ, κέντρο του Σπίτταλ και Σανκτ Πέτερ-Έντλινγκ. Στο Γκρόσεγκ (που ενσωματώθηκε το 1973), η περιοχή του Σπίτταλ εκτείνεται στη νότια όχθη της λίμνης Μίλστατ. Η πόλη διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή Τάουερνμπαν από το Φίλλαχ ως το Σάλτσμπουργκ. Βρίσκεται επίσης κοντά στον αυτοκινητόδρομο A10 Tauern Autobahn, καθώς και στους ομοσπονδιακούς αυτοκινητόδρομους B99 Katschberg-Straße, που οδηγεί στο πέρασμα Κάτσμπεργκ και τον B100 Drautal-Straße στο Λίεντς του Ανατολικού Τιρόλου. Ένα τελεφερίκ φτάνει μέχρι το όρος Γκόλντεκ (2.142 μ). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Spittal an der Drau στο Wikimedia Commons
Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Ο Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Феодор Александрович (23 Δεκεμβρίου 1898 - 30 Νοεμβρίου 1968) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Απεβίωσε το 1968 στο Ασκαίν της Γαλλίας σε ηλικία 70 ετών. Νυμφεύτηκε το 1923 την Ειρίνα Πάλεϋ, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και είχε τέκνο: Μιχαήλ 1924-2008, πρίγκιπας της Ρωσίας.Το 1936 διαζεύχθηκαν. Van Der Kiste, John & Hall, Coryne. Once a Grand Duchess: Xenia, Sister of Nicholas II. Sutton Publishing, 2002. ISBN 0-7509-2749-6. Willis, Daniel. The Romanovs in the 21st Century: a genealogical Biography. VDM, 2009. ISBN 978-3-639-17480-9.
Νήσος Ερνστ Τέλμαν

Η Νήσος Ερνστ Τέλμαν (γερμανικά: Ernst-Thälmann-Insel, ισπανικά: Cayo Ernesto Thaelmann ή Cayo Blanco del Sur) είναι Κουβανικό νησί με πλάτος 500 μέτρων και μήκος 15 χιλιομέτρων στο Κόλπο Καθόνες και ονομάστηκε προς τιμήν του γερμανού κομμουνιστή πολιτικού και ακτιβιστή Ερνστ Τέλμαν. Το νησί μεταφέρθηκε σε ανατολικογερμανικό έλεγχο το 1972, ωστόσο, όταν μια γερμανική εφημερίδα προσπάθησε να επισκεφθεί το νησί μετά την επανένωση, της είπαν ότι η μεταφορά αυτή ήταν μόνο "συμβολική".

 Μέχρι το 1972, το νησί ήταν γνωστό ως Κάγιο Μπλάνκο ντελ Σουρ. Με την ευκαιρία της επίσημης επίσκεψης του Έριχ Χόνεκερ τον Ιούνιο του 1972 ο Φιντέλ Κάστρο μετονόμασε το νησί προς τιμήν του γερμανού Κομμουνιστή πολιτικού και ακτιβιστή Ερνστ Τέλμαν, ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας (KPD) κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, που φυλακίστηκε χωρίς δίκη μετά την άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος, και μετά από έντεκα χρόνια φυλάκισης πυροβολήθηκε με διαταγή του Αδόλφου Χίτλερ στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ. Σύμφωνα με ένα άρθρο στη εφημερίδα Neues Deutschland, με ημερομηνία 20 Ιουνίου 1972, ο Κουβανός ηγέτης ανακοίνωσε την μετονομασία του νησιού και μία από τις παραλίες της σε Πλάγια "Ρεπούμπλικα Ντεμοκράτικα Αλεμάνα" (ελληνικά: Παραλία "Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας", γερμανικά: "DDR-Strand"). Το δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης της Ανατολικής Γερμανίας, το Aktuelle Kamera, ανέφερε σχετικά με την τελετή και τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ερνστ Τέλμαν στις 18 Αυγούστου 1972, παρουσία του πρέσβη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ανατολικογερμανών βουλευτών και 100 περίπου κουβανών εκπροσώπων. Το Μάρτιο του 1975, η κυβέρνηση της Ανατολικής γερμανίας έστειλε τον τραγουδιστή Φρανκ Σέμπελ στην Κούβα για να κάνει κάποια μουσικά βίντεο, και γυρίστηκαν πλάνα από το νησί, τα οποία αργότερα συμπεριλήφθησαν σε ένα ντοκιμαντέρ με έμφαση το νησί ως σύμβολο της φιλίας ΛΔΓ-Κούβας. Το 1998, το νησί χτυπήθηκε σοβαρά από τον Τυφώνα Μιτς, και χτύπησε πάνω από τον Ερνστ Τέλμαν.Σύμφωνα με την Κουβανική πρεσβεία στη Γερμανία και το Γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών, η μετονομασία ήταν μια "συμβολική πράξη" και το νησί δεν μεταφέρθηκε ποτέ από την Κούβα και κανένα από τα γερμανικά κράτη κατείχαν το νησί στην και μετά την επανένωση στις 3 Οκτωβρίου 1990. Αρχιπέλαγος Καμαρρέος, το οποίο βρίσκεται κοντά στο νησί Spiegel Online: "Ernst-Thälmann-Insel - DDR unter Palmen" (Γερμανικά)
Σανγκ Πινγκ

Ο Σανγκ Πινγκ, γεννημένος στο Χέρμπιν την 23 Δεκεμβρίου 1984, είναι Κινέζος πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μέτρα, βάρος 109 κιλά και αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Αποτελεί τον πρώτο Κινέζο καλαθοσφαιριστή που έπαιξε στην Ελλάδα, για τον Παναθηναϊκό, και άνηκε σε ομάδα της Ευρωλίγκα.

 Ο Σανγκ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα παίζοντας για την Μπέιζινγκ Ντακς για τη σεζόν 2009-2010 όντας 25 ετών. Τις επόμενες δύο σαιζόν αγωνίστηκε για την Σάνξι Ζονγκγιού Μπρέιβ Ντράγκονς. Το καλοκαίρι τους 2012 μεταγράφηκε για την Κουιντάο Ιγκλς όπου έμεινε μέχρι το τέλος της χρονιάς, όταν και πήρε μεταγραφή πρώτη φορά μεταγραφή για ομάδα εκτός Κίνας, τον Παναθηναϊκό, κάνοντας το μεγάλο βήμα στην καριέρα του σε ηλικία 28 ετών. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε για μία σεζόν, κατακτώντας το νταμπλ. Το 2014 υπέγραψε στην Κίνα για την Tianjin Ronggang. To καλοκαίρι του 2016 αποφάσισε να κρεμάσει τα αθλητικά του παπούτσια έχοντας αγωνιστεί συνολικά 134 παιχνίδια.Μετά την απόσυρσή του, ο Σανγκ παραμένει κοντά στο μπάσκετ της πόλης Τιενζίν, σε μία προσπάθεια να πείσει μικρά παιδιά και νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Έχει δική του επιχείρηση προσφέροντας υπηρεσίες στο αθλητικό marketing Το 2019 στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ήταν επικεφαλής μία ομάδας υπεύθυνης για την καλύτερη δυνατή μεταχείριση των παικτών των 32 ομάδων, για λογαριασμό της ΔΟΕ. Παναθηναϊκός 1x Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2014 1x Κύπελλο Ελλάδας: 2014
Γεώργιος Μισαηλίδης

Ο Γεώργιος Μισαηλίδης (Χίος, 21 Απριλίου 1928 - Αθήνα, 29 Αυγούστου 2001) ήταν δικηγόρος και Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Αιγαίου από το 1990 έως το 1991 και υπηρέτησε ως βουλευτής Χίου του κόμματος Νέα Δημοκρατία από το 1981 έως το 1993.

 Γιος γιατρού, ο Μισαηλίδης σπούδασε Νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εν συνεχεία Ναυτικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ (Cardiff University) του Ηνωμένου Βασιλείου. Εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών έως το 1976. Το 1976, διορίστηκε γενικός διευθυντής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως το 1981, ενώ παράλληλα εκλέχτηκε επανειλημμένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Βουλευτής με τη ΝΔ εκλέχθηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1981 και επανεξελέγει στις εκλογές των ετών 1985, Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και του 1990. Διετέλεσε υπουργός Αιγαίου στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 11 Απριλίου 1990 έως τις 8 Αυγούστου 1991. Ως υπουργός μερίμνησε για την παροχή υπηρεσιών σε απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου, μια δύσκολη προσπάθεια που ξεκίνησε κατά την υπουργική του θητεία.Πέθανε το 2001 και κηδεύτηκε στις 30 Αυγούστου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Αλίκη Φραγκάκη και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη. Βιογραφικό στο kalamoti.net.gr
Μάχη του Ναρουνγκόμπε

Η Μάχη του Ναρουνγκόμπε (αγγλικά: Battle of Narungombe), διεξήχθη κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας Ανατολικής Αφρικής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η τιμητική ονοματοδοσία της μάχης (battle honour) του "Ναρουνγκόμπε" ("Narungombe"), είχε απονεμηθεί στους Αφρικανούς Τυφεκιοφόρους του Βασιλιά (King's African Rifles) του Συντάγματος της Χρυσής Ακτής και στα 7ο και 8ο Πεδινά Συντάγματα (Νότιας Αφρικής).

 Στο Μχίντι (Mhindi), στρατιώτες του αντιστράτηγου Louis Jacob van Deventer, των 3ων Αφρικανών Τυφεκιοφόρων του Βασιλιά (3rd King's African Rifles—KAR), επιτέθηκαν σε ένα απόσπασμα Schutztruppe (αποικιακή δύναμη) του φον Λέτοβ-Φόρμπεκ, του οποίου ηγείτο ο Λοχαγός von Liebermam, ο οποίος αποσύρθηκε προς το Ναρουνγκόμπε (Narungombe), όπου και ισχυροποίησε εκεί, τις αμυντικές του θέσεις.Οι 3οι Αφρικανοί Τυφεκιοφόροι του Βασιλιά (KAR), επιτέθηκαν στις θέσεις του Λοχαγού von Liebermam, τις οποίες υπερασπίζονταν 8 λόχοι Schutztruppe με δυο πεδινά πυροβόλα και 48 οπλοπολυβόλα Maxim. Αρχικά, η επίθεση είχε άσχημη πορεία, με τη δεξιά πλευρά των Αφρικανών Τυφεκιοφόρων του Βασιλιά (KAR) να βουλιάζουν σε ένα βάλτο και ένεκα τούτου, να καθίστανται εύκολα θύματα των Γερμανικών πολυβόλων. Έως την μεσημβρίαν, είχαν σκοτωθεί οι περισσότεροι Αξιωματικοί των KAR, με αποτέλεσμα, στις περισσότερες διμοιρίες και λόχους, απλοί στρατιώτες να αναλάβουν χρέη αξιωματικού. Οι Γερμανοί επιτέθηκαν εφ' όπλου λόγχη, αλλά οι KAR κράτησαν τις θέσεις των και αντεπιτέθηκαν. Με τη δύση του ηλίου, οι Γερμανοί επιτέθηκαν επανειλημμένως αλλά και πάλι αντιστάθηκαν οι KAR, μάλιστα κατόρθωσαν να αποσπάσουν από τους Γερμανούς και ένα οπλοπολυβόλο. Κατά τη νύχτα, οι άνδρες του Λοχαγού von Liebermam, βοηθούμενοι από το σκότος, εξαφανίστηκαν στην ύπαιθρο.Από την πλευρά της Αντάντ, ανάμεσα στους πεσόντες αυτής της μάχης, ήταν και ο Υπολοχαγός H.E. Eglon, Ευρωπαίος κτηματίας από τη Χρυσή Ακτή (σημερινή Γκάνα). Εκστρατεία Ανατολικής Αφρικής (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Πάουλ Έμιλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (Paul Emil von Lettow-Vorbeck) Περιφέρεια Λίντι Περιοχή Ρουάνγκουα Ναρουνγκ'όμπε Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Chisholm, Hugh (1922). The Encyclopædia Britannica, The Twelfth Edition, Volume 2. New York: The Encyclopædia Britannica Company, LTD.
Άγιος Νεκτάριος Πόρου

Ο Άγιος Νεκτάριος είναι οικισμός του Πόρου. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Πόρου, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.

 Ο Άγιος Νεκτάριος είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του Πόρου. Είναι ο μόνος από τους τέσσερις -επίσημα καταγεγραμμένους- οικισμούς του νησιού που βρίσκεται μακριά από τη θάλασσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 3,5 χλμ. περίπου Β. της πρωτεύουσας του Πόρου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πόρου Τροιζηνίας. Το Ιερό του Ποσειδώνα. Στον χώρο αναπτύχθηκε μεγάλη και μακρόχρονη λατρευτική δραστηριότητα, μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Σώζεται η η τάφρος θεμελίωσης του ναού (6ος π.Χ. αιώνας), οι στοές της Αγοράς και το Βουλευτήριο (4ος-3ος π.Χ. αιώνας), όπως και το Ασκληπιείο ή Ηρώο του Δημοσθένους Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη φερώνυμη πευκόφυτη κορυφή του Πόρου Η παραλία «Βαγιωνιά» στον φερώνυμο όρμο, βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Γρηγόρης Μιχαλόπουλος

Ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος (1938 — 22 Φεβρουαρίου 2013) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης έγινε ιδιαίτερα γνωστός ως εκδότης και διευθυντής της ακροδεξιάς εφημερίδας Ελεύθερη Ώρα, από τις στήλες της οποίας υποστήριζε ανοιχτά τη χούντα των συνταγματαρχών και τον πρώην βασιλιά Κωνσταντίνο. Κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για εκβιασμούς διάσημων Ελλήνων επιχειρηματιών, όπως ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος και ο Γιάννης Λάτσης.

 Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1938. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (τότε Πάντειος Σχολή Πολιτικών Επιστημών).Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την κεντρώα εφημερίδα Ελευθερία το 1965, αλλά στη συνέχεια εργάστηκε στον δεξιό Εθνικό Κήρυκα. Το 1981 ξεκίνησε την έκδοση της ακροδεξιάς εφημερίδας Ελεύθερη Ώρα (που κυκλοφορεί μέχρι σήμερα) της οποίας και παρέμεινε εκδότης—διευθυντής για πολλά χρόνια. Η Ελεύθερη Ώρα ήταν γενικά ακροδεξιά και φιλοχουντική, και οι συνεχείς επιθέσεις της στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με αποκορύφωμα τις καταγγελίες ότι ήταν ομοφυλόφιλος, προκαλούσαν μεγάλες αντιδράσεις στον χώρο της ελληνικής κεντροδεξιάς, που κατηγορούσε τον Μιχαλόπουλο ότι βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με παράκεντρα του ΠΑΣΟΚ, ενώ πράγματι οι ισχυρισμοί της Ελεύθερης Ώρας για την υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία του Καραμανλή υιοθετήθηκαν και διανθίστηκαν περαιτέρω από την προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ Αυριανή του Γιώργου Κουρή. Μάλιστα το 1995 ο Μιχαλόπουλος εξέδωσε και βιβλίο με τίτλο 60 χρόνια καραμανλικής προδοσίας.Ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος, ήδη από τη δεκαετία του 1980, είχε κατηγορηθεί δημόσια ότι προέβαινε σε εκβιασμούς Ελλήνων επιχειρηματιών, και τελικά το 2005 η διαμάχη του με τις οικογένειες Αγγελόπουλου και Λάτση κατέληξε στα δικαστήρια. Σύμφωνα με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο, ο Μιχαλόπουλος εκβίαζε για χρόνια την οικογένειά του ισχυριζόμενος ότι αποτελούσαν στόχους της οργάνωσης 17 Νοέμβρη και απαιτούσε χρήματα, προκειμένου να μεσολαβήσει ώστε τα υποτιθέμενα υποψήφια θύματα να διαγραφούν από τις λίστες της τρομοκρατικής οργάνωσης. Αναφερόμενος στον θείο του Δημήτριο Αγγελόπουλο, ο οποίος δολοφονήθηκε από τη 17Ν, ο Θ. Αγγελόπουλος υποστήριξε ότι ένα χρόνο πριν από τη δολοφονία του είχε δώσει πολλά χρήματα στον Μιχαλόπουλο για να διαγραφεί από τη λίστα υποψηφίων στόχων. Η Μαριάννα Λάτση, κόρη του Έλληνα κροίσου Γιάννη Λάτση, αναφέρθηκε σε σειρά δημοσιευμάτων του Μιχαλόπουλου και στην έκδοση ενός βιβλίου που κατηγορούσε τον Λάτση ως δωσίλογο την περίοδο της Κατοχής.Τον Απρίλιο του 2005 ο Μιχαλόπουλος καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 18 ετών χωρίς αναστολή για απόπειρα εκβίασης και πλαστογραφία (για τις υποθέσεις Αγγελόπουλου και Λάτση). Σε δεύτερο βαθμό η ποινή του μειώθηκε σε εννέα χρόνια χωρίς αναστολή, ενώ έπειτα από αλλεπάλληλες αιτήσεις αποφυλάκισης, επικαλούμενος χρόνια καρδιολογικά προβλήματα υγείας, αποφυλακίστηκε το 2009 καταβάλλοντας χρηματική εγγύηση 60.000 ευρώ.Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 22 Φεβρουαρίου 2013, σε ηλικία 75 ετών.
Άνω Λιβάδι Κυθήρων

Το Άνω Λιβάδι είναι χωριό των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Λιβαδίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Το Άνω Λιβάδι είναι ημιορεινό χωριό στο νότιο τμήμα των Κυθήρων. Βρίσκεται πάνω στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο του νησιού (Χώρας-Αγίας Πελαγίας), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 265. Απέχει 5 χλμ. περίπου Β. της Χώρας Κυθήρων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιβαδίου του, τέως, νομού Πειραιώς. Το 1972 υπήχθη στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιβαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων. Το χωριό είναι κτισμένο σε κομβικό σημείο, με αρχιτεκτονικά στοιχεία και έργα υποδομής από την εποχή της Αγγλοκρατίας. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στα όρια με τον οικισμό Λιβάδι. Είναι βυζαντινό κτίσμα του 10ου αιώνα, με τοιχογραφίες του 12ου αιώνα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» Google Earth eetaa.gr
Μουσικό Βραβείο Πολάρις

Το Μουσικό Βραβείο Πολάρις (αγγ. Polaris Music Prize) είναι ένα μουσικό βραβείο που απονέμεται ετησίως στον καλύτερο Καναδικό δίσκο με βάση την καλλιτεχνική του ποιότητα, ανεξαρτήτως είδους, πωλήσεων ή δισκογραφικής εταιρίας. Το βραβείο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 2006 και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους $20,000. Για την απονομή του 2011, το ύψος του χρηματικού επάθλου αυξήθηκε στα $30,000. Το βραβείο είχε ως πρότυπο το Μουσικό Βραβείο Μέρκιουρι, που απονέμεται στον καλύτερο δίσκο από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ενώ το βραβείο Πολάρις ενέπνευσε και το Μουσικό Βραβείο Ατλάντις, που απονέμεται στον καλύτερο δίσκο από τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ. Το βραβείο στηρίζεται από διάφορους φορείς, μεταξύ αυτών και της Κυβέρνησης του Καναδά. Δεν πρέπει να συγχύζεται με το Πολικό Μουσικό Βραβείο.

 Δεν υπάρχει διαδικασία υποβολής υποψηφιότητας για το Μουσικό Βραβείο Πολάρις. Οι κριτές που επιλέγονται καλούνται να επιλέξουν τους πέντε καλύτερους καναδικούς δίσκους της προηγούμενης χρονιάς. Οι κριτές απονέμουν 5 βαθμούς στον καλύτερο, κατά τη γνώμη τους, δίσκο, 4 στον δεύτερο καλύτερο και ούτω καθεξής. Στα μέσα Ιουνίου ανακοινώνονται οι 40 καλύτεροι δίσκοι, ενώ η λίστα δημοσιοποιείται στο κοινό. Στη συνέχεια, ο κάθε κριτής επιλέγει τους πέντε δίσκους που θεωρεί πως είναι οι καλύτεροι με την ίδια διαδικασία, από την οποία επιλέγονται οι δέκα δίσκοι με τη μεγαλύτερη βαθμολογία, στις αρχές Ιουλίου. Ο νικητής αποφασίζεται με βάση την απόφαση μιας 11μελούς κριτικής επιτροπής και ανακοινώνεται στην εκδήλωση που διεξάγεται στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Επιλέγονται περίπου 200 κριτές κάθε χρόνο, οι οποίοι είναι δημοσιογράφοι, μπλόγκερς και εκφωνητές. Οι κριτές δεν πρέπει να έχουν άμεσες σχέσεις με τους υποψήφιους καλλιτέχνες.
Ανίς Μπουσαϊντί

Ο Ανίς Μπουσαϊντί είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1981 στην πόλη Μπάρντο. Αγωνίστηκε για 6 μήνες το 2010 ως πλάγιος αμυντικός στην Σούπερ Λίγκα και στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τελευταία, ως το 2014, αγωνίστηκε στην ουκρανική Ταβρίγια Συμφερόπολης.

 Ο Μπουσαϊντί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα της πατρίδας του Σταντ Τυνισιέν το 2001. Έμεινε στην ομάδα μέχρι το 2004 και ως μέλος της κατέκτησε το Προεδρικό κύπελλο (Κύπελλο Τυνησίας) το 2003 και το Λιγκ καπ Τυνησίας το 2002. Το 2004 μετακόμισε στην Ουκρανία και τη Μεταλούργκ Ντονέτσκ. Το 2008 έπαιξε ως δανεικός στη βελγική Μέχελεν. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε με την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2010 και υπέγραψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τον Ιανουάριο του 2011 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ και συνέχισε στην Ρωσική Ροστόφ. Ο Ανίς Μπουσαϊντί είναι διεθνής με την Εθνική ανδρών της Τυνησίας και ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Τυνησίας το 2004. Δικέφαλος ο Μπουσαϊντί Το προφίλ του ποδοσφαιριστή στο transfermarkt.co.uk
Αχμέτ Οζγιαζιτζί

Ο Αχμέτ Οζγιαζιτζί (Ahmet Suat Özyazıcı, 20 Απριλίου 1936 - 18 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Τούρκος βετεράνος ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε το 1936 και μεγάλωσε στην Τραπεζούντα. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιριστές στην Τουρκία αλλά και επιτυχημένος ως προπονητής στην ιστορία της Τραμπζονσπόρ. Εγκατέλειψε οριστικά το ποδόσφαιρο το 1999, όταν ήταν προπονητής για τελευταία φορά στον πάγκο της Τραμπζονσπόρ.

 Η καριέρα του ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε στην Ιντμανοκάτζι, ομάδα που το 1967 συγχωνεύτηκε με άλλες τρεις της Τραπεζούντας και δημιούργησαν την Τραμπζονσπόρ. Το 1973 έγινε προπονητής στην Τραμπζονσπόρ, την οποία οδήγησε στην σημερινή Σούπερ Λιγκ. Το 1974-5 κατέκτησε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά την πρώτη. Η Τραμπζονσπόρ ήταν η πρώτη ομάδα εκτός της Κωνσταντινούπολης που κατέκτησε πρωτάθλημα. Το 1988 δέχτηκε την πρόταση της Μπούρσασπορ και το 1997-1998 εργάστηκε στη Βάνσπορ. Λίγο αργότερα δούλεψε στην Σαριγιέρ. Το 1999 επέστρεψε στην Τραμπζονσπόρ και την ίδια χρονιά εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο. Πέθανε το 2023 σε ηλικία 86 ετών.
Ο Θάνατος του Σωκράτη

Ο Θάνατος του Σωκράτη είναι πίνακας που φιλοτέχνησε ο Γάλλος ζωγράφος Ζακ-Λουί Νταβίντ το 1787. Απεικονίζει τη σκηνή του θανάτου του Σωκράτη ο οποίος καταδικάστηκε γιατί, σύμφωνα με τις κατηγορίες, εισήγαγε "καινά δαιμόνια" (νέες θεότητες) στη λατρεία ενώ παράλληλα διέφθειρε τους νέους. Ο πίνακας εκτίθεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

 Στον πίνακα διακρίνονται: Ο Σωκράτης να κρατά το κύπελλο με το κώνειο - με το οποίο πρόκειται να αυτοκτονήσει - και να δείχνει προς τον ουρανό όπως ο Πλάτων στον πίνακα του Ραφαήλ, (Σχολή των Αθηνών). Συμβολίζεται έτσι η ιδεαλιστική αντίληψη του Σωκράτη σχετικά με την αθανασία της ψυχής (Πλάτωνος, Φαίδων). Ο Πλάτωνας καθισμένος και ακίνητος στα αριστερά του πίνακα, με την πλάτη του να ακουμπά στο κρεβάτι. Σύμφωνα όμως με τις πηγές ο Πλάτων δεν ήταν παρών στο θάνατο του Σωκράτη. Ο Σωκράτης ακολουθεί το εξιδανικευτικό πρότυπο της νεοκλασικής εποχής και έτσι παρουσιάζεται νέος και δυνατός, σε αντίθεση με τον Πλάτωνα που εμφανίζεται στα αριστερά του πίνακα λυπημένος και γερασμένος ενώ στην πραγματικότητα ήταν νεότερος του Σωκράτη. Ο Σωκράτης στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να παρομοιαστεί με τον Ιησού, πλαισιωμένο από τους μαθητές του, καθώς ο αριθμός των προσώπων στον πίνακα είναι 12.
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση ΟΑ 954 (1969)

Η Πτήση 954 της Ολυμπιακής Αεροπορίας είχε τραγική κατάληξη όταν το αεροσκάφος τύπου Douglas DC-6B και με το όνομα ISLAND OF KERKYRA, συνετρίβη σε βουνό κοντά στην Κερατέα στις 8 Δεκεμβρίου 1969. Όλοι οι επιβαίνοντες (85 επιβάτες και 5 μέλη του πληρώματος). σκοτώθηκαν κατά τη συντριβή.

 Επρόκειτο για προγραμματισμένη πτήση μεταφοράς επιβατών εσωτερικού από τα Χανιά της Κρήτης προς την Αθήνα. Ενώ η πτήση ήταν σε προσέγγιση προς την Αθήνα και έχοντας ήδη ενεργοποιήσει το σύστημα προσγείωσης, το αεροσκάφος προσέκρουσε στο Όρος Πάνειο, σε υψόμετρο 2.000 ποδών. Κατά τη στιγμή της συντριβής έβρεχε και έπνεαν ισχυροί άνεμοι. Το δυστύχημα ήταν το πιο θανατηφόρο αεροπορικό δυστύχημα στην ελληνική ιστορία μέχρι τη συντριβή της πτήσης 522 της αεροπορικής εταιρείας Ήλιος το 2005, με 121 νεκρούς. Εξακολουθεί να είναι το πιο θανατηφόρο αεροπορικό ατύχημα στην ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, αλλά και το πιο θανατηφόρο ατύχημα που αφορά αεροσκάφος τύπου Douglas DC-6. Η επιτροπή διερεύνησης του ατυχήματος συστάθηκε με την υπ'αριθμ. 42576 / 69 απόφαση και μεταξύ των μελών της περιελάμβανε και τον Μηχανικό Αεροσκαφών της ΟΑ, Δημήτριο Βέργο.Η επιτροπή αποφάνθηκε ότι το ιπτάμενο πλήρωμα του θαλάμου διακυβέρνησης είχε παρεκκλίνει από τη σωστή διαδρομή και είχε κατέβει κάτω από το ελάχιστο ασφαλές υψόμετρο, ενώ πραγματοποιούσε προσέγγιση ILS (Instrument Landing System), δηλαδή διαδικασία προσγείωσης με όργανα. Τον Απρίλιο του 2019 το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων Ολυμπιακής Αεροπορίας (ΠΟΛ.Κ.Ε.ΟΑ) τοποθέτησε στο σημείο του δυστυχήματος, μαρμάρινο σταυρό και στη βάση του, μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα. Παραπομπές σημειώσεων 1969 Keratea Olympic Airlines DC-6 crash at AirDisaster.com Αρχειοθετήθηκε 2012-12-11 at Archive.is ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ - ΤΡΑΓΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ[2]
Τεφίκ Μπόρια

Ο Τεφίκ Μπόρια (6 Νοεμβρίου 1891 – 1 Ιουλίου 1954) ήταν Αλβανός πολιτικός και δικηγόρος. Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Τεφίκ Μπόρια γεννήθηκε το 1888, στο Μπόριε, στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (σήμερα Αλβανία). Ο Μπόρια ήταν μέλος του κοινοβουλίου στα χρόνια του μεσοπολέμου. Έντονος αντίπαλος του Αχμέτ Ζόγκου και υποστιρικτής του Φαν Νόλι. Ο Μπόρια υπηρετούσε ως εκπρόσωπος του Νόλι στη Ρώμη από το 1924. Του ανατέθηκε να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση και για το λόγο αυτό επικοινωνούσε με τον σοβιετικό αντιπρόσωπο στη Ρώμη Κονσταντίν Γιουράνεφ. Στην Ιταλία, έγινε φίλος με την οικογένεια του κόμη Γκαλεάτσο Τσιάνο. Σπούδασε νομολογία στη Ρώμη. Με την εισβολή των ιταλικών δυνάμεων στην Αλβανία το 1939, ο Μπόρια διορίστηκε νέος Νομάρχης της επαρχίας της Κορυτσάς από την Αλβανική Προσωρινή Επιτροπή. Όταν το Αλβανικό Φασιστικό Κόμμα ιδρύθηκε μέσα σε ένα μήνα από την εισβολή, ο Μπόρια διορίστηκε γενικός γραμματέας του κόμματος από τον Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ'. Τα κύρια κριτήρια πίσω από την υποψηφιότητά του ήταν οι δεσμοί με την οικογένεια Τσιάνο που είχε καλλιεργήσει τη δεκαετία του 1920. Ως γενικός γραμματέας του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος ο Μπόρια συμπεριλήφθηκε στην αλβανική κυβέρνηση ως αυτεπάγγελτος υπουργός. Ο Μπόρια ήταν σε θέση να ασκήσει σε κάποιο βαθμό την πολιτική επιρροή στις κυβερνητικές πολιτικές μέσω της θέσης του στην κυβέρνηση. Ωστόσο, οι Ιταλοί φασίστες διατήρησαν το δικαίωμα αρνησικυρίας στις ενέργειες του αλβανικού κόμματος και το έργο του Μπόρια εποπτευόταν από τον Τζιοβάνι Τζίρο (γενικός επιθεωρητής του κόμματος και στενός συνεργάτης του Μπενίτο Μουσολίνι). Θεωρητικά, σύμφωνα με την επίσημη βιογραφία του, ο Μπόρια υποτίθεται ότι περιλαμβανόταν στην ηγεσία του Ιταλικού Φασιστικού Κόμματος, αν και ήταν ασαφές σε ποια λειτουργία. Στις 29 Μαΐου 1939 διορίστηκε μέλος του Ιταλικού Επιμελητηρίου "Fasces and Corporation" καθώς και του Κεντρικού Συμβουλίου Εταιρικής Οικονομίας.Συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 1944 από Αλβανούς κομμουνιστές και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση από το Ειδικό Δικαστήριο την Άνοιξη του 1945. Δηλητηριάστηκε ενώ βρισκόταν στη φυλακή και πέθανε το 1954.
Χουστουλιανά Ηρακλείου

Τα Χουστουλιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Καινούργιου στο Νομό Ηρακλείου. Βρίσκονται στο κέντρο της πεδιάδος της Μεσαράς στη δεξιά όχθη του Γεροποταμού, μέσα σε δάσος πανάρχαιων ελαιώνων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελοκαλλιέργεια. Παράγεται επίσης σουλτανίνα. Σημαντικότερος ναός είναι ο δίκλιτος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και του Τιμίου Σταυρού. Λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

 Το χωριό δεν αναφέρεται σε βενετικές απογραφές ούτε στην τουρκική του 1671. Το 1834 αναφέρεται με το όνομα Akoustoulianá με 12 χριστιανικές οικογένειες και το 1881 με 216 Χριστιανούς κατοίκους. Φαίνεται ότι είναι κτίσμα των νεότερων χρόνων. Το όνομα οφείλεται προφανώς στους πρώτους οικιστές. Επώνυμο Χουστουλάκης υπάρχει και σήμερα στο Ηράκλειο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 217 κατοίκους. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Μητροπολιτική περιοχή Σόφιας

Η μητροπολιτική περιοχή της Σόφιας (βουλγαρικά: Област София-град) είναι επαρχία (όμπλαστ) της Βουλγαρίας. Το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη Σόφια, η πρωτεύουσα της χώρας. Η επαρχία συνορεύει με την επαρχία Σόφιας και την επαρχία Πέρνικ. Αποτελείται από έναν μόνο δήμο – τον ​​Δήμο της Πρωτεύουσας Σόφιας.

 Μπάνκια, Μπούχοβο, Νόβι Ίσκαρ, Σόφια Βλαντάγια, Βοϊνέγκοβτσι, Βόλουγιακ, Γιάνα, Γκέρμαν, Γκόρνι Μπόγκροφ, Ζελέζνιτσα, Ζέλιαβα, Ζίτεν, Ιβάνιανε, Καζίτσενε, Κάτινα, Κλεισούρα, Κοκάλιανε, Κουμπράτοβο, Κρίβινα, Λόζεν, Λόκορσκο, Μάλο Μπούτσινο, Μιρόβανιε, Μπάλσα, Μπίστριτσα, Μπούσμαντσι, Μράμορ, Μυρτσάεβο, Νεγκοβάν, Ντόλνι Μπόγκροφ, Ντομπρόσλαβτσι, Ντόλνι Πάσαρελ, Παντσαρέβο, Πλάνα, Πόντγκουμερ, Σβετοβράτσενε, Τσέπιντσι. Πληθυσμός (απογραφή 2011): 1.291.591 Εθνοτικές ομάδες (2011):Αυτοπροσδιορίστηκαν: 1.178.131 Βούλγαροι: 1.136.433 (96,4%) Ρομά: 18.284 (1.6%) άλλοι και απροσδιόριστοι: 23.614 (2%) Άλλα 113.460 άτομα δεν απάντησαν στην ερώτηση για την εθνική ομάδα.
Αριθμός Ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου

Ο Αριθμός Ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (Library of Congress Control Number ή LCCN) είναι σειριακός αριθμός με βάση το σύστημα αρίθμησης αρχείων καταλογογράφησης στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. Δε σχετίζεται με το περιεχόμενο του κάθε βιβλίου και δεν πρέπει να συγχέεται με την ταξινόμηση της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.

 Το LCCN σύστημα αρίθμησης χρησιμοποιόταν από το 1898, εποχή κατά την οποία το ακρωνύμιο LCCN δήλωνε αρχικά τον Αριθμό Κάρτας της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, ως Αριθμός Καταλόγου Καρτών της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου προετοίμασε κάρτες των βιβλιογραφικών πληροφοριών για τους καταλόγους της, για να πουλήσει τις σειρές αυτές των καρτών σε άλλες βιβλιοθήκες που θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τους καταλόγους της. Αυτό είναι γνωστό ως συγκεντρωτική καταλογογράφηση. Σε κάθε σύνολο καρτών δόθηκε ένας σειριακός αριθμός για να βοηθήσει στον εντοπισμό τους. Αν και οι περισσότερες από τις βιβλιογραφικές πληροφορίες έχουν πλέον δημιουργηθεί ηλεκτρονικά, αποθηκεύθηκαν και μοιράστηκαν σε άλλες βιβλιοθήκες, εξακολουθεί να υπάρχει η ανάγκη για την αναγνώριση μιας μοναδικής εγγραφής, και έτσι η LCCN συνεχίζει να εκτελεί αυτή τη λειτουργία. Οι βιβλιοθηκονόμοι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν αυτό το μοναδικό αναγνωριστικό κατά τη διαδικασία της καταλογογράφησης στα περισσότερα βιβλία που έχουν δημοσιευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τους βοηθά να εντοπίσουν τα σωστά δεδομένα καταλογογράφησης (γνωστά και ως αρχείο καταλογογράφησης), τα οποία η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, και οι συνεργάτες της, διαθέτουν στον παγκόσμιο ιστό και σε άλλα μέσα. Τον Φεβρουάριο του 2008, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου δημιούργησε την υπηρεσία LCCN Permalink, παρέχοντας μια σταθερή διεύθυνση URL για όλους τους αριθμούς ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Στην πιο στοιχειώδη του μορφή, ο αριθμός περιλαμβάνει μία χρονολογία και έναν αύξοντα αριθμό. Η χρονολογία έχει δύο ψηφία για το 1898-2000, και τέσσερα ψηφία που αρχίζουν από το 2001. Τα τρία διφορούμενα έτη διακρίνονται από το μέγεθος του αύξοντος αριθμού. Υπάρχουν επίσης ορισμένες ιδιαιτερότητες σε αριθμούς που αρχίζουν με το "7", λόγω του ανεπιτυχούς πειράματος που εφαρμόστηκε μεταξύ του 1969 και του 1972. Οι σειριακοί αριθμοί έχουν μήκος έξι ψηφίων και πρέπει να περιλαμβάνουν μηδενικά ως συμπλήρωση των ψηφίων τους. Η παύλα, που συχνά χωρίζει το έτος και τον αύξοντα αριθμό της σειράς, είναι προαιρετική. Πολύ πρόσφατα, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου έδωσε εντολή στους εκδότες να μην συμπεριλαμβάνουν την παύλα. Structure of the LC Control Number Traditional and normalized forms of the LCCN LCCN Permalink FAQs
Βαρδάνης Τούρκος

Ο Βαρδάνης με το παρωνύμιο Τούρκος (άκμασε 795-903) ήταν Ρωμαίος στρατηγός Αρμενικής καταγωγής, που ξεκίνησε μία ανεπιτυχή εξέγερση ενάντια στον Νικηφόρο Α΄ (βασ. 802-811) το 803. Αν και ήταν μεγάλος υποστηρικτής της Ειρήνης της Αθηναίας (βασ. 797-802), σύντομα μετά την εκτόπισή της ορίστηκε από τον Νικηφόρο Α΄ ως διοικητής τού στρατού στην Ανατολή. Από τη θέση αυτή ξεκίνησε στάση τον Ιούλιο τού 803, μάλλον αντιτιθέμενος στην οικονομική και θρησκευτική πολιτική εκείνου. Τα στρατεύματά του βάδισαν προς την Κωνσταντινούπολη, αλλά απέτυχε να κερδίσει τη λαϊκή υποστήριξη. Τότε μερικοί σημαντικοί υποστηρικτές του τον εγκατέλειψαν και ο Βαρδάνης, αντί να πολεμήσει με αυτούς που τού έμειναν πιστοί, παραδόθηκε. Αποσύρθηκε ως μοναχός σε μία μονή, που είχε ιδρύσει. Εκεί τυφλώθηκε, ίσως με διαταγή τού Νικηφόρου Α΄.

 Νυμφεύτηκε τη Δομνίκη και είχε τέκνα: Θέκλα απεβ. π. 823, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Β΄ τον Τραυλό, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.Πράγματι οι Συνεχιστές Θεοφάνη και ο Ιωσήφ Γενέσιος αναφέρουν, ότι πάντρεψε δύο από τις κόρες του με τον Μιχαήλ Β΄ και με έναν βοηθό του. Ο Γουέιρεν Τρέντγκολντ ταυτίζει τη 2η κόρη με μία, που το όνομά (ή το παρωνύμιό) της ήταν Μπάρκα και ήταν η πρώτη σύζυγος τού Λέοντα Ε΄ του Αρμένιου. Αυτή τη διαζεύχθηκε ο Λέων Ε΄ μόλις έγινε Αυτοκράτορας το 813 για να νυμφευτεί τη Θεοδοσία. Έτσι η Μπάρκα πρέπει να είναι η μητέρα τού γιού του Συμβάτιου. Πάντως η Θεοδοσία είναι η μόνη με σαφήνεια τεκμηριωμένη σύζυγος τού Λέοντα Ε΄ και δεν υπάρχουν αποδείξεις για διαζύγιο ή 2ο γάμο. Ο Λέων Ε΄ αναφέρεται επίσης ως "εξάδελφος" τού Βαρδάνη, αλλά δεν είναι σαφές αν είναι κυριολεξία ή έχει την έννοια τού γαμπρού. Αν ήταν το πρώτο, η οικογενειακή αυτή συγγένεια θα απαγόρευε έναν τέτοιο γάμο. Η αναφορά αυτή ίσως είναι μία μεταγενέστερη επινόηση, που φτιάχτηκε όμοια με τον γάμο της Θέκλας με τον Μιχαήλ Β΄. Επίσης είναι γνωστός και ένας γιος, ο: Βρυέννιος/Βριένης, που το 813 κατείχε υψηλό αξίωμα. Επίσης αναφέρεται και μία: κόρη, άγαμη, καθώς και άλλα (ανώνυμα) μικρότερα τέκνα το 803.Ένα μέρος της περιουσίας τού Βαρδάνη δόθηκε στη Δομνίκη και τα παιδιά της, ένα μέρος παραχωρήθηκε στους πτωχούς και ένα μέρος αφιερώθηκε στην ίδρυση μίας μικρής μονής στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποσύρθηκαν εκεί. Kiapidou, Irini-Sofia (17 January 2003). "Rebellion of Bardanes Tourkos, 803". Encyclopaedia of the Hellenic World, Asia Minor. Athens, Greece: Foundation of the Hellenic World. Archived from the original on 11 August 2011. Retrieved 2 July 2010. Kountoura-Galaki, Eleonora (1983). "Ἡ ἐπανάσταση τοῦ Βαρδάνη Τούρκου" [The revolt of Bardanes Tourkos]. Byzantine Symmeikta (in Greek) (5): 203–215. ISSN 1105-1639. Treadgold, Warren T. (1988). The Byzantine Revival, 780–842. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1462-
Πύρινος Εφιάλτης

Η ταινία Πύρινος Εφιάλτης (Πρωτότυπος τίτλος Sudden Fear) είναι φιλμ νουάρ και θρίλερ αγωνίας παραγωγής 1952 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Μίλερ. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Έντνα Σέρι, που διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από την Λενόρ Τζ. Κόφι και τον Ρόμπερτ Σμιθ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Τζόαν Κρόφορντ, ο Τζακ Πάλανς και η Γκλόρια Γκράχαμ. Η Τζόαν Κρόφορντ έλαβε την τρίτη και τελευταία της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της.

 Η Μάιρα Χάτσον (Τζόαν Κρόφορντ) είναι μια επιτυχημένη δραματουργός του Μπρόντγουεϊ που ετοιμάζεται να ανεβάσει το νέο της θεατρικό έργο. Κατά τη διάρκεια μιας από τις πρόβες βλέπει για πρώτη φορά τον ηθοποιό Λέστερ Μπλέιν (Τζακ Πάλανς), ο οποίος έχει προσληφθεί για τον κεντρικό ρόλο στο έργο που πρόκειται να ανέβει και θεωρώντας τον ακατάλληλο για το ρόλο τον απολύει. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα, λαμβάνει καλές κριτικές και η Μάιρα επιστρέφει στο σπίτι της στο Σαν Φρανσίσκο με το τραίνο, όπου συναντά ξανά τον Λέστερ. Η Μάιρα δικαιολογείται στον Λέστερ για την απόφασή της να τον απολύσει και οι δυο τους γίνονται ζευγάρι και λίγο καιρό αργότερα παντρεύονται. Ο Λέστερ δείχνει όμως το πραγματικό του αδίστακτο πρόσωπο, από τη στιγμή που μαθαίνει ότι η Μάιρα πρόκειται να κάνει δωρεά την περιουσία της σε ένα ίδρυμα και μετά την εμφάνιση μιας πρώην του ερωμένης της Αϊρίν Νιβς (Γκλόρια Γκράχαμ). Οι δυο τους καταστρώνουν ένα σχέδιο εξόντωσης εις βάρους της Μάιρα. Η Τζόαν Κρόφορντ είχε αναλάβει καθήκοντα υπεύθυνης εκτέλεσης παραγωγής για την ταινία και ήταν αναμεμειγμένη με όλα τα στάδια της παραγωγής. Προσέλαβε προσωπικά την Λενόρ Τζ. Κόφι ως σεναριογράφο, τον Ντέιβιντ Μίλερ ως σκηνοθέτη, τον Έλμερ Μπέρνσταϊν ως συνθέτη και τους Τζακ Πάλανς και Γκλόρια Γκράχαμ ως συμπρωταγωνιστές. Αρχική της επιλογή για το ρόλο του Λέστερ Μπλέιν ήταν ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ενώ κάποια στιγμή σκέφτηκε να προσλάβει και τον Μάρλον Μπράντο. Σύμφωνα με τον Τζακ Πάλανς η Τζόαν Κρόφορντ και η Γκλόρια Γκράχαμ δεν είχαν καλές σχέσεις, γεγονός που οδήγησε σε χειροδικία μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο καυγάς ξεκίνησε όταν η Γκράχαμ κάθισε στο πλατό γλείφοντας δυνατά ένα γλειφιτζούρι την ώρα που η Κρόφορντ ερμήνευε κάποια σκηνή, προσπαθώντας να την εξοργίσει. Ο Πάλανς τόνισε ότι των συνεργείο της ταινίας δεν έσπευσε αμέσως να της χωρίσει, αλλά της άφησε να ξεμαλλιάζει η μια την άλλη για κάμποση ώρα πριν επέμβει. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές με τον Α. Χ. Γουέιλερ των New York Times να επαινεί την ερμηνεία της Κρόφορντ και τη σκηνοθεσία του Μίλερ. Η ταινία έλαβε συνολικά τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο. Η Τζόαν Κρόφορντ έχασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από την Σίρλεϊ Μπουθ και ο Τζακ Πάλανς το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου από τον Άντονι Κουίν. Υποψηφιότητα: Α' Γυναικείου Ρόλου - Τζόαν Κρόφορντ Β' Ανδρικού Ρόλου - Τζακ Πάλανς Φωτογραφίας σε ασπρόμαυρη ταινία - Τσαρλς Λανγκ Κοστουμιών σε ασπρόμαυρη ταινία - Σίλα Ο' Μπράιεν Πύρινος Εφιάλτης στην IMDb
Μινούς

To Minoes (αγγλ. τίτλος: Undercover Kitty) είναι μια ταινία Ολλανδικής παραγωγής, γυρισμένη το 2001 σε σκηνοθεσία Vincent Bal. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο παιδικό βιβλίο της Άνι Σμιντ (Annie M.G. Schmidt).

 Μια γάτα (Μινούς) μεταμορφώνεται σε νεαρή γυναικά (Καρίς Βαν Χούτεν) και διατηρώντας κάποια από τα χαρακτηριστικά του αιλουροειδούς βοηθά τον δημοσιογράφο Τίμπε (Theo Maassen) να βρίσκει ειδήσεις για την τοπική εφημερίδα. Με τη βοήθεια της Μινούς η οποία μπορεί να μιλάει με τις γάτες της μικρής πόλης σύντομα ανακαλύπτει ότι ο δημοφιλής και αγαπητός από όλους πρόεδρος της "Φιλοζωικής Εταιρείας" και ιδιοκτήτης του τοπικού εργοστασίου έχει βάλει εμπρός ένα σατανικό σχέδιο. Η ταινία κόστισε περίπου 5,5 εκατομμύρια Euros και έκοψε πάνω από 800.000 εισιτήρια στην Ολλανδία Κέρδισε πολλαπλά βραβεία σε Φεστιβάλ παιδικού κινηματογράφου Η Καρίς Βαν Χούτεν κέρδισε το δεύτερο της βραβείο Golden Calf (Ολλανδικο Oscar) για την ερμηνεία της στην ταινία. Η Καρίς αν και υποδύεται μια γάτα είναι η ίδια αλλεργική στις γάτες. Καρίς Βαν Χούτεν ... Minoes Theo Maassen ... Tibbe Sarah Bannier ... Bibi Hans Kesting ... Harrie de Haringman Olga Zuiderhoek ... Mrs. Van Dam Jack Wouterse ... Mayor Van Weezel Pierre Bokma ... Mr. Ellemeet To Minoes στην IMDb
Αιθυλιδενοσιλάνιο

Το αιθυλιδενοσιλάνιο (αγγλικά ethylidenesilane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, έχει μοριακό τύπο C2H6Si, αν και συνήθως παριστάνεται από τον ημισυντακτικό του τύπο, CH3CH=SiH2. Είναι ένα αλκυλιδενοσιλάνιο.

 Η ονομασία αιθυλιδενοσιλάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο σιλάνιο (SiH4), δηλαδή σιλάνιο, δύο άτομα υδρογόνου του οποίου, έχουν αντικατασταθεί από αιθυλιδένιο (=CHCH3.) Η ονομασία σιλυλεναιθάνιο προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο αιθάνιο (C2H6), δηλαδή αιθάνιο του οποίου δύο άτομα υδρογόνου συνδεμένα στο ίδιο άτομο άνθρακα έχουν αντικατασταθεί από σιλυλένιο (=SiH2). Τέλος, η ονομασία 1-σιλα-1-προπένιο προκύπτει από την «ονοματολογία αντικαταστάσεως», δηλαδή η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο προπένιο (CH3CH=CH2), δηλαδή προπένιο στο οποίο έχει αντικατασταθεί το #1 άτομο άνθρακα (C) από ένα άτομο πυρίτιου (Si). Με βάση το μοριακό τύπο του (C2H6Si) έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης: Βινυλοσιλάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHSiH3. Μεθυλενομεθυλοσιλάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο CH3SiH=CH2. Σιλιράνιο. Με απόσπαση υδραλογόνου (HF) από αιθυλαλοσιλάνιο παράγεται αιθυλιδενοσιλάνιο: Το αιθυλιδενοσιλάνιο συνδυάζει τις ιδιότητες των αλκενίων με εκείνες των σιλανίων. Είναι πολύ πιο δραστικό από το αιθένιο, γιατί ο διπλός δεσμός C=Si είναι πολύ λιγότερο σταθερός. Με κάποια από τα παρακάτω αντιδραστήρια δίνει πιθανότατα και παράπλευρες αντιδράσεις. Με επίδραση θειικού οξέος σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγεται αρχικά όξινος θειικός εστέρας. Στη συνέχεια με επίδραση νερού (ενυδάτωση). Παράγεται αιθυλοσιλανόλη: Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX, εδώ το X είναι οποιοδήποτε αλκογόνο εκτός από F και At) σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγεται (1-αλαιθυλο)σιλανόλη: Το υποφθοριώδες οξύ (HOF) δίνει αντίστροφη προσθήκη με προϊόν (1-υδροξυαιθυλο)φθοροσιλάνιο: Με καταλυτική υδρογόνωση αιθυλιδενοσιλενίου σχηματίζεται αιθυλοσιλάνιο. Π.χ.: Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε αιθυλιδενοσιλάνιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται αλο(1-αλαιθυλο)σιλάνιο. Π.χ.: Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγεται αιθυλαλοσιλάνιο: Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγεται αιθυλοκυανοσιλάνιο: Η διυδροξυλίωση αιθυλιδενοσιλάνιου αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 και παράγει (1-υδροξυαιθυλο)σιλανόλη: Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου: Με επίδραση αρενίων (ArH) παράγεται παράγωγο γενικού τύπου ArSiH2CH3. Π.χ. με βενζολίου, παρουσία καταλύτη, παράγεται αιθυλοφαινυλοσιλάνιο: Πρόκειται για αντίδραση προσθήκης του βενζολίου (PhH) με την έννοια Phδ--Hδ+. Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε αιθυλιδενοσιλάνιο παράγονται προπυλιδενοσιλάνιο (CH3CH2CH=SiH2), ισοπροπυλιδενοσιλάνιο [(CH3)2C=SiH2], αιθυλομεθυλενοσιλάνιο (CH3CH2SiH=CH2) και 2-μεθυλοσιλιράνιο : Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Πόνσε A΄ του Ουρζέλ

O Πόνσε Α΄, καταλαν. Ponç I (1216 - 1243) από τον Οίκο της Καβρέρα ήταν κόμης τού Ουρζέλ και (ως Πόνσε Δ΄) υποκόμης της Καβρέρα (πρώην Ζιρόνα) & Άγερ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκεράου Δ΄ υποκόμη της Καβρέρα & Γ΄ τού Άγερ και της Έλο Πέρεθ δε Κάστρο. Το 1208 απεβίωσε ο Ερμενγκόλ Η΄ κόμης τού Ουρζέλ, τελευταίος άρρην απόγονος τού κλάδου Βαρκελώνης-Ουρζέλ. Τον διαδέχθηκε η κόρη του Αουρεμπιάις ως κόμισσα τού Ουρζέλ (1208-1213, α΄ φορά). Τότε ο εξάδελφός της Γκεράου Δ΄ υποκόμης της Καβρέρα και Γ΄ τού Άγερ διεκδίκησε τη διαδοχή, εισέβαλε το 1213 στο Ουρζέλ και ανέλαβε την εξουσία (1213-28). Η Αουρεμπιάις ζήτησε τη συνδρομή τού Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας και έγινε η ερωμένη του. Έτσι το 1228 η Αουρεμπιάις επέστρεψε στο Ουρζέλ και οι ευγενείς, φοβούμενοι την ένωσή του με την Αραγωνία, την αποδέχθηκαν ως κόμισσα (1228-31, β΄ φορά). Η Αουρεμπιάις παραχώρησε τη Λέιδα στον Ιάκωβο Α΄ και εκείνος της έδωσε το Ουρζέλ ως φέουδο. Μάλιστα ο 2ος σύζυγος τής Αουρεμπιάις κατέλαβε την υποκομητεία τού Άγερ, που ενώθηκε με το Ουρζέλ. Ο Γκεράου Δ΄ απεβίωσε το 1229 και η κόμισσα το 1231. Έπειτα το Ουρζέλ το κράτησε ο ίδιος ο Ιάκωβος Α΄ ως το 1236, οπότε το παρέδωσε στον γιο τού Γκεράου Δ΄, τον Πόνσε Α΄ που έγινε κόμης τού Ουρζέλ (1236-43) και υποκόμης τού Άγερ. Στην Καβρέρα ήταν κόμης ο Γκεράου Ε΄, μεγαλύτερος αδελφός τού Πόνσε Α΄, ως το 1243, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πόνσε Α΄. Έτσι ενώθηκαν τα εδάφη των δύο Οίκων. Τον Πόνσε Α΄ διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, πρώτα ο Ερμενγκόλ Θ΄ (1243) και έπειτα ο Άλβαρο (1243-68). Από τη σύζυγό του Μαρία Χιρόν είχε τέκνα: Πόνσε, απεβ. νέος. Ερμενγκόλ Η΄ π. 1235-1243, κόμης τού Ουρζέλ Άλβαρο ο Κσστιλιανός 1239-1268, κόμης τού Ουρζέλ. Γκεράου. Ελεονώρα. Μαρκέσσα. Chaytor, H. J. A History of Aragon and Catalonia. London: Methuen, 1933. biography (Spanish)