Φραντσέσκο Μπακιάκκα

Ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα (πραγματικό όνομα Φραντσέσκο ντ' Ουμπερτίνο Βέρντι Francesco d'Ubertino Verdi, επονομαζόμενος Bachiacca, επίσης γνωστός ως Francesco Ubertini, il Bacchiacca, 1494 - 1557). ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, του οποίου το έργο είναι χαρακτηριστικό του φλωρεντινού Μανιεριστικού ύφους.

 Ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα γεννήθηκε και βαπτίσθηκε στη Φλωρεντία την 1η Μαρτίου 1494 και πέθανε στην ίδια πόλη στις 5 Οκτωβρίου 1557. Ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα ανήκε σε μια οικογένεια τουλάχιστον πέντε, και πιθανώς οκτώ, καλλιτεχνών. Ο πατέρας του, Ουμπερτίνο ντι Μπαρτολομέο (Ubertino di Bartolomeo, περ. 1446 / 7-1505) ήταν χρυσοχόος, ο μεγαλύτερος αδελφός του Μπαρτολομέο ντ' Ουμπερτίνο Βέρντι (Bartolomeo d'Ubertino Verdi , γνωστός και ως Μπάτσο (Baccio 1484-περ.1526 / 9)) ήταν ζωγράφος και ο μικρότερος αδελφός του Αντόνιο ντ' Ουμπερτίνο Βέρντι (1499-1572) - που επίσης αποκαλούσε τον εαυτό του Bachiacca - ήταν κεντητής και ζωγράφος Ο γιος του, Φραντσέσκο Κάρλο ντει Φραντσέσκο Βέρντι (Francesco Carlo di Francesco Verdi, -1569) εργάστηκε ως ζωγράφος, ενώ ο γιος τού Αντόνιο (γνωστός και ως Baccino -1600) εργάστηκε ως κεντητής. Αυτή η τελευταία γενεά συνέχισε πιθανώς να παραγάγει πίνακες ζωγραφικής και κεντήματα μετά το θάνατο του Μπακιάκκα και έως ότου η οικογένεια Βέρντι έσβησε περίπου το έτος 1600. Ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα μαθήτευσε στο φλωρεντινό εργαστήριο του Περουτζίνο και το 1515 άρχισε να συνεργάζεται με τους Αντρέα ντελ Σάρτο, Τζάκοπο Ποντόρμο και Φραντσέσκο Γκρανάτσι (Francesco Granacci) για τη διακόσμηση του cassone (μπαούλου), του spalliera (φατνώματος) και άλλων ζωγραφισμένων επίπλων για την κρεβατοκάμαρα του Πιερφραντσέσκο Μποργκερίνι και της Μαργκερίτα Ατσαουόλι (Pierfrancesco Borgherini και Margherita Acciauoli). Το 1523, συμμετείχε και πάλι με τους Αντρέα ντελ Σάρτο, Φρανκαμπίτζο (Franciabigio) και Ποντόρμο στη διακόσμηση του προθάλαμου του Τζοβάννι Μπενιντέντι (Giovanni Benintendi). Ενώ καθιέρωσε τη φήμη του ως ζωγράφου των predellas και των μικρών εικόνων γραφείου, επεξέτεινε τελικά την παραγωγή του για να συμπεριλάβει μεγάλα ρετάμπλ, όπως ο αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, που σήμερα βρίσκεται στο Βερολίνο. Το 1540, ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα έγινε καλλιτέχνης της Αυλής του Δούκα Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων (1537-1574) και της Δούκισσας Ελεωνόρας του Τολέδο. Με αυτή την ιδιότητα, ο Μπακιάκκα ήταν συνάδελφος και ομότιμος με τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Φλωρεντίας εκείνη την εποχς, συμπεριλαμβανομένων των Ποντόρμο, Μπροντσίνο, Φραντσέσκο Σαλβιάτι (Francesco Salviati), Τρίμπολο (Tribolo), Μπενβεντούτο Τσελίνι, Μπάτσο Μπαρντινέλλι (Baccio Bandinelli και του πεθερού του, γλύπτη Τζοβάννι Μπαττίστα ντελ Τάσσο (Giovanni Battista del Tasso). Η πρώτη μεγάλη παραγγελία προς τον Μπακιάκκα ήταν να ζωγραφίσει τους τοίχους και την οροφή του ιδιωτικού μελετητηρίου του δούκα με φυτά, ζώα και τοπίο, το οποίο παραμένει σημαντική μαρτυρία για το ενδιαφέρον του Κόζιμο για τη βοτανική και τις φυσικές επιστήμες. Μόνο ένα υπογεγραμμένο έργο του Μπακιάκκα είναι γνωστό, η διακόσμηση ενός εξώστη για τη δούκισσα και τα παιδιά της, με το συντομογραφημένο χριστιανικό όνομα και το ψευδώνυμό του: "FRANC. BACHI. FACI. " Τα έργα του περιέχουν συνήθως προσεκτικά παρατηρημένες εικόνες της φύσης. Η μέθοδος και το ύφος του "σήματος κατατεθέντος" του καλλιτέχνη αποτελείται από το συνδυασμό μορφών με εξωτικά κοστούμια και άλλα μοτίβα στα οποία μιμήθηκε Ιταλούς καλλιτέχνες και γερμανικές και ολλανδικές εκτυπώσεις δημιουργώντας εντελώς νέες συνθέσεις. Αυτά τα κοσμοπολίτικα συγκροτήματα παρουσίασαν τα πιο αξιέπαινα στοιχεία τόσο της φλαμανδικής όσο και της ιταλικής αναγεννησιακής τέχνης, τα οποία προσείλκυαν την ευγενή πελατεία του. Ο Μπακιάκκα δημιούργησε επίσης "καρτούν" (σχέδια σε χαρτόνι) για δύο σειρές ταπισερί, το Grotesque Spalliere (1545–49) και τους Μήνες (1550-1553), τα οποία υφάνθηκαν από τα νεοσύστατα εργαστήρια ταπισερί των Μεδίκων. Ως Αυλικός ζωγράφος, ο Μπακιάκκα ζωγράφισε τον Άγιο Σεβαστιανό κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1530 -1540, με θέμα τον θάνατο του Αγίου Σεβαστιανού, ενός Χριστιανού ευγενούς που καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Διοκλητιανό . Αρχικά θεωρήθηκε ότι το πάνελ θα μπορούσε να ήταν τμήμα σε ρετάμπλ. Τα έργα του περιλαμβάνουν: Παναγία Βρεφοκρατούσα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, στις αρχές της δεκαετίας του 1520. Αυτός ο πίνακας χρησιμοποιήθηκε ως Χριστουγεννιάτικη σφραγίδα του 2018 από την Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Predella με τον βίο του Αγίου Αχατίου και τους δέκα χιλιάδεςμάρτυρες, 1521 στην Ουφίτσι Uffizi Gallery online Πορτρέτο νεαρού παίκτη λαούτου, 1524-25, Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης Ghismonda with Heart of Guiscardo, 1520s, Lowe Art Museum, University of Miami, επίσης εδώ Αρχειοθετήθηκε 2018-11-27 στο Wayback Machine., και Verso and Recto Αρχειοθετήθηκε 2021-05-24 στο Wayback Machine. Παναγία και Βρέφος με τον Άγιο Ιωάννη, περί το 1525, Μουσείο Τέχνης του Ντάλας Άγιος Σεβαστιανός, περ. 1530s-1540s, Μουσείο Τέχνης του Μπέρμιγχαμ Η Συλλογή του Μάννα, περί. 1540/1555, Εθνική Πινακοθήκη, Ουάσινγκτον DC Εκθρόνιση, περ. 1518 στο Web Gallery of Art Μεταστροφή του Αγίου Παύλου 1530-1535 στο Memorial Art Gallery, Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων La France, Robert G. (2008). Bachiacca: Artist of the Medici Court. Leo S. Olschki. [1] Freedberg, Sydney J. (1993). Pelican History of Art, επιμ. Painting in Italy, 1500-1600. Penguin Books. σελ. 240. Italian Paintings: Florentine School: Florentine School, κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες σχετικά με την Μπακιάκκα και τα έργα του (βλ. Σελίδες: 193-195; MMA # 38.178 ).