Κέρστι Κάλιουλαϊντ

Η Κέρστι Κάλιουλαϊντ (Kersti Kaljulaid, [ˈkersti ˈkɑljulɑid], γεννηθείσα στις 30 Δεκεμβρίου 1969) είναι Εσθονή πολιτικός, που υπηρέτησε ως η 5η Πρόεδρος της Εσθονίας, με θητεία από τις 10 Οκτωβρίου 2016 έως τις 11 Οκτωβρίου 2021. Είναι η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Εσθονίας από τότε που η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918, καθώς και η νεότερος κάτοχος της θέσης, με ηλικία 46 ετών.Η Κάλιουλαϊντ είναι πρώην δημόσια υπάλληλος, που υπηρετούσε ως Εσθονή εκπρόσωπος στο Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, από το 2004 μέχρι το 2016. Μετά από αρκετούς γύρους στις Εσθονικές προεδρικές εκλογές του 2016 που κατέληξαν σε αποτυχία, προτάθηκε από την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών κομμάτων ως κοινή υποψήφιος για Πρόεδρος της Εσθονίας. Κέρδισε τις εκλογές με 81 ψήφους υπέρ και 17 απέχοντες.

 Το 1987, η Κάλιουλαϊντ αποφοίτησε από το 44ο Δευτεροβάθμιο Σχολείο του Τάλιν. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της εκεί, ήταν μέλος του Μαθητικού Επιστημονικού Συλλόγου, με ειδικότητα στην ορνιθολογία. Το 1992 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Tartu cum laude ως βιολόγος. Το 2001 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Tartu με μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων. Η διπλωματική της εργασία είχε τίτλο "Riigi poolt asutatud sihtasutuste juhtimissüsteemi täiustamine" (Η βελτίωση του συστήματος διαχείρισης των κρατικών ιδρυμάτων). Από το 1996 έως το 1997 η Κάλιουλαϊντ ήταν διευθύντρια πωλήσεων στην κρατική τηλεπικοινωνιακή επιχείρηση Eesti Telefon και από το 1997 έως το 1998 project manager στη Hoiupanga Investeeringute AS. Από το 1998 έως το 1999 εργάστηκε στο τμήμα επενδυτικής τραπεζικής της Hansapank. Από το 1999 έως το 2002, η Κάλιουλαϊντ εργάστηκε ως οικονομική σύμβουλος του Εσθονού πρωθυπουργού Μαρτ Λάαρ. Από το 2002 έως το 2004, ήταν διευθύντρια του εργοστάσιου παραγωγής ενέργειας Iru, θυγατρικού της κρατικής ενεργειακής επιχείρησης Eesti Energia. Ήταν η πρώτη γυναίκα που διοίκησε ένα εργοστάσιο ενέργειας στην Εσθονία.Το 2004, όταν η Εσθονία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κάλιουλαϊντ διορίστηκε ο εκπρόσωπος της χώρας στο Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο. Από το 2011, η Κάλιουλαϊντ ήταν η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Πανεπιστημίου του Τάρτου. Η Κάλιουλαϊντ προσδιορίζει τον εαυτό της ως φιλελεύθερη συντηρητική. Έχει μιλήσει για υποστήριξη της ισχυρής κοινωνίας των πολιτών με λιγότερη κρατική παρέμβαση, ενώ θέτει ως υψηλής σημασίας τη βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη. Έχει φιλελεύθερες απόψεις για κοινωνικά ζητήματα όπως τα δικαιώματα LGBT και τη μετανάστευση. Έχει συχνά δημοσιεύσει άρθρα γνώμης στα εσθονικά ΜΜΕ, σχετικά με τη θέση της Εσθονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για κοινωνικά και οικονομικά θέματα. Επιπλέον, είναι τακτική συνομιλήτρια σε εκπομπές πολιτικής ανάλυσης του Ραδιόφωνο Kuku, π.χ. στην "Keskpäevatund".Από το 2001 έως το 2004, ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος Isamaaliit (Πατριωτική Ένωση), πρόδρομο της σημερινής Isamaa ja Res Publica Liit, IRL, ωστόσο, δεν συμμετείχε στις εκλογές.Καθώς η θητεία της Κάλιουλαϊντ ως μέλος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου επρόκειτο να λήξει στις 7 Μαΐου 2016, επιβεβαιώθηκε ως η επόμενη επικεφαλής του Κέντρου Μελετών Πολιτικής PRAXIS, το Νοέμβριο του 2015. Αν και η εσθονική κυβέρνηση θα έπρεπε να προτείνει την αντικατάστασή της από τις 7 Φεβρουαρίου 2016, ακόμα δεν είχε καταφέρει να το πράξει μέχρι το τέλος της θητείας της, οπότε παρέμεινε στην θέση της.Στις 19 Σεπτεμβρίου 2016, το πρόσφατα ιδρυμένο Συμβουλευτικό Σώμα Παρακολούθησης της Ανάπτυξης στην Καγκελαρία του Κοινοβούλιου της Εσθονίας ψήφισε την Κάλιουλαϊντ να είναι η πρόεδρός του.Μετά από αρκετούς αποτυχημένους γύρους στις Εσθονικές προεδρικές εκλογές τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2016, το Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων του Εσθονικού Κοινοβουλίου, το οποίο περιλαμβάνει εκπροσώπους όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ζήτησε τη συγκατάθεση της Κάλιουλαϊντ και, στη συνέχεια, την πρότεινε ως τη μόνη πιθανή προεδρική υποψήφιο ενώπιον των μελών του κοινοβουλίου στις 3 Οκτωβρίου 2016. Η υποψηφιότητά της είχε καταχωρηθεί επίσημα στις 30 Σεπτεμβρίου. Ο Πρόεδρος της Βουλής Eiki Nestor δήλωσε ότι η Κάλιουλαϊντ έχει τις απαιτούμενες 68 ψήφους από τα 101 μέλη του κοινοβουλίου, αλλά ο ακριβής αριθμός έμενε να επιβεβαιωθεί. Τελικά η υποψηφιότητά της υποστηρίχθηκε από 90 βουλευτές. Κέρδισε τις εκλογές με 81 ψήφους υπέρ και 17 αποχές και καμία ψήφο κατά, ενώ το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που είχε δηλώσει δημοσίως ότι δεν θα την υποστήριζε ήταν το EKRE το οποίο είχε μόνο 7 ψήφους.Η κύρια επανειλημμένη ένσταση κατά της υποψηφιότητάς της από τα μέσα ενημέρωσης, καθώς και από πολιτικούς και δημοσκοπήσεις ήταν ότι ήταν σχετικά άγνωστη, σε σύγκριση με τους υποψηφίους που συμμετείχαν στην προεκλογική περίοδο. Αντιμετώπισε τις ενστάσεις με δημόσια επιστολή και κατά τη διάρκεια αρκετών συνεντεύξεων, υποσχόμενη να γίνει ορατή σε όλη τη χώρα, επισκεπτόμενη διάφορες περιοχές και να μιλάει με τους ανθρώπους άμεσα.Το 2020 ήταν ανάμεσα στους 10 υποψήφιους για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΟΣΑ. Το 2009, το Ευρωπαϊκό Κίνημα Εσθονία απένεμε στην Κάλιουλαϊντ τον τίτλο Ευρωπαίος της Χρονιάς. Το 2014, το Ίδρυμα Ανοιχτή Εσθονία της απένειμε το Βραβείο Ενότητας για τις αναλύσεις και τα σχόλιά της που εξηγούν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εσθονικό κοινό. Η Κάλιουλαϊντ έχει μια κόρη και ένα γιο από τον πρώτο γάμο της. Είναι, επίσης, γιαγιά. Ο δεύτερος σύζυγος της Κάλιουλαϊντ είναι ο Georgi-Rene Maksimovski, και έχουν δύο γιους.Ο ετεροθαλής αδελφός της Κάλιουλαϊντ, πολιτικός του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος Ράιμοντ Κάλιουλαϊντ, είναι ο επικεφαλής του διαμερίσματος Põhja-Tallinn στην πρωτεύουσα της Εσθονίας, Τάλιν. Estonia: Parlt parties voice support of Kaljulaid's candidacy BNS/The Baltic Times, 2016-09-28 Kaljulaiu seadsid presidendikandidaadiks 90 riigikogu liiget