Δευτέρα Παρουσία

Οι όροι «Δευτέρα Παρουσία» και «Δεύτερη Έλευση» αφορούν γενικά μελλοντολογικές ή εσχατολογικές προφητείες διαφόρων θρησκειών και πολιτισμών. Η πιο χαρακτηριστική αφορά τη χριστιανική δοξασία σχετικά με την επιστροφή του Ιησού Χριστού, με τη χρήση των σχετικών Βιβλικών όρων «παρουσία» και «έλευση».

 Η «Δευτέρα Παρουσία» αποτελεί θεμελιώδες δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά το οποίο μετά την πρώτη επί γης ενανθρώπηση της μιας μορφής της Αγίας Τριαδικής Θεότητας, του Ιησού Χριστού, θα ακολουθήσει η «δευτέρα παρουσία» Του προκειμένου να κρίνει «ζώντας και νεκρούς». Ο χρόνος που θα πραγματοποιηθεί αυτή παραμένει άγνωστος όπου κατά το Ευαγγέλιο «ουδέ οι άγγελοι των ουρανών γνωρίζουν». Κατά τα ιερά κείμενα, την προσέγγισή της θα αναγγείλουν στους «εκλεκτούς» ορισμένα γεγονότα, λεγόμενα και «σημεία των καιρών», όπως πόλεμοι, πολιτικές και κοινωνικές αναστατώσεις, θλίψη μεγάλη επί της Γης, παράδοξα φυσικά φαινόμενα, ηθική χαλάρωση και αύξηση της αδικίας και αμαρτίας «καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (κι επειδή θά πληθυνθεί η ανομία, θα ψυχρανθεί η αγάπη των πολλών). Τέλος το Ευαγγέλιο θα κηρυχθεί «πάση τη κτίσει», ενώ ψευδοπροφήτες θα εμφανισθούν με αποκορύφωμα την εμφάνιση του ενσαρκωμένου την αμαρτία και την άρνηση του «Αντίχριστου». Η «Δευτέρα Παρουσία» του Χριστού, κατά το Ευαγγέλιο και την Χριστιανική παράδοση θα είναι αιφνίδια, αντιληπτή στους πάντες και μη επιδεχόμενη παρερμηνείας ή αμφισβήτησης «ως η αστραπή η οποία φαίνεται από Ανατολών έως Δυσμών». Εδάφια Κ.Δ. Κυριότερα εδάφια στη Καινή Διαθήκη που αναφέρονται ως υπόσχεση της «Δευτέρας Παρουσίας» είναι: Ματθαίος 24:25-64 Ιωάννης 14 Αποκάλυψη 19:20-21, 20, 22:6-21 Πράξεις Αποστόλων 1:11, 3:19-21 επιστολές Απ. Παύλου:προς Φιλιππησίους 3:20 προς Κολοσσαείς 3:4 προς Θεσσαλονικείς Α΄ 1:10, 4:13 - 5:11 προς Θεσσαλονικείς Β΄ 1:5 - 2:12 Β΄ επιστολή Πέτρου 3:8-13Στη βεβαιότητα επανόδου του Ιησού Χριστού φέρονται να συμφωνούν οι Ευαγγελιστές Ματθαίος και Ιωάννης, ο Απόστολος Πέτρος και ο ισαπόστολος Παύλος. Η βεβαιότητα αυτή αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο κίνητρο της χριστιανικής ζωής. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι ο Μεσσίας ήταν σαφώς ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ και ήρθε το 29 Κ.Χ., το έτος που βαφτίστηκε δημόσια και αναγνωρίστηκε ως ο «Χριστός». Εκείνη τη φορά ήρθε ως ταπεινός Λυτρωτής που υπέφερε και όχι ως ακατανίκητος Βασιλιάς για να συντρίψει τον καταπιεστικό ζυγό των Ρωμαίων, όπως φαίνεται ότι αναμενόταν από τους περισσότερους Ιουδαίους ακόμη και τους ακολούθους του. (Ησαΐας κεφ. 53· Ζαχαρίας 9:9· Πράξεις 1:6-8) Η μελλοντική του έλευση, όμως, είχε προειπωθεί από τους Βιβλικούς προφήτες ότι θα είναι με ισχύ και μεγάλη εξουσία.— Δανιήλ 2:44· 7:13, 14. Επίσης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ιησού, ο Μεσσίας επρόκειτο να επιστρέψει. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι οι αποδείξεις πιστοποιούν ότι η προειπωμένη επάνοδός του, η έναρξη της «παρουσίας» του, συνέβη το 1914. (Ματθαίος 24:3-14) Εκείνο το έτος, ο Ιησούς ενθρονίστηκε αόρατα στους ουρανούς ως ο Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού και άρχισε η περίοδος των «τελευταίων ημερών» του παγκοσμίου συστήματος πραγμάτων. Πιστεύουν ότι σύντομα θα αναλάβει δυναμική δράση για να απαλλάξει τη γη από τις συνέπειες του στασιασμού των πρωτόπλαστων στην Εδέμ. Κατόπιν θα ακολουθήσει η Χιλιετής Βασιλεία του μέσω της οποίας θα ευλογήσει την υπάκουη ανθρωπότητα, όσους εκδηλώνουν πίστη σε αυτόν ως τον υποσχεμένο Μεσσία, ο οποίος «αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου». — Ιωάννης 1:29· Αποκάλυψη 21:3, 4. Η Σκοπιά, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, 15 Φεβρουαρίου 2006.