IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας

Η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας ονομαζόταν το κράτος που ιδρύθηκε μετά την Ικαριακή Επανάσταση της 17ης Ιουλίου 1912 και περιελάμβανε την Ικαρία και τους Φούρνους. Το κράτος κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 4/17 Νοεμβρίου 1912 και ενώθηκε με την Ελλάδα στις 24 Ιουνίου/7 Ιουλίου 1913. Πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας Ικαρίας ήταν ο ιατρός Ιωάννης Μαλαχίας, ο οποίος ήταν και ο ηγέτης των εξεγερμένων.

 Το νησί της Ικαρίας ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1521. Αφού η Ιταλία είχε κατακτήσει τα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου τον Απρίλιο του 1912, η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού του νησιού φοβόταν ότι θα ενσωματωθούν και αυτοί στην ιταλική αποικιακή αυτοκρατορία. Προκειμένου να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη, στις 17/30 Ιουλίου 1912 οι εξεγερμένοι κάτοικοι συνέλαβαν την τουρκική φρουρά των 30 ανδρών και κήρυξαν την Ελεύθερη Πολιτεία της Ικαρίας την επόμενη μέρα. Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε ενημερωθεί για τις προθέσεις των νησιωτών, αρνήθηκε να συμπεριλάβει αμέσως το νησί στην ελληνική επικράτεια, επειδή δεν ένιωθε αρκετά ισχυρή για πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Την διοίκηση του νέου μικρού κράτους της Ικαρίας ανέλαβε εννεαμελής προσωρινή κυβέρνηση με πρόεδρο τον Ιωάννη Μαλαχία. Το ζήτημα εάν θα πρέπει να γίνει πρωτεύουσα ο Άγιος Κήρυκος ή ο Εύδηλος οδήγησε σχεδόν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Ικαριωτών. Στις 14/27 Αυγούστου 1912 οι Φούρνοι προσχώρησαν στην Ελεύθερη Πολιτεία. Ελληνικά στρατεύματα κατέλαβαν τα νησιά κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο στις 4/17 Νοεμβρίου 1912, τερματίζοντας έτσι την ανεξαρτησία της Ελευθέρας Πολιτείας. Η επίσημη προσάρτηση στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου/ 7 Ιουλίου 1913, αφού η Ελλάδα μπόρεσε να διεκδικήσει την αξίωσή της στα νησιά με βρετανική βοήθεια στο Συνέδριο του Λονδίνου. Κατά την ολιγόμηνη περίοδο της ανεξαρτησίας της, η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας χρησιμοποίησε δική της σημαία και εθνικό ύμνο και λειτούργησε και μια ταχυδρομική υπηρεσία, από την οποία εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1912 μια σειρά γραμματοσήμων που αποτελείται από οκτώ αξίες. Anthony J. Papalas: Rebels and Radicals. Icaria 1600-2000. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4. Ioannis Zelepos: Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912. Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland. In: Ioannis Vassis, Günther S. Herich, Diether R. Reinsch (Hrsg.): Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag. de Gruyter, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350. I. Mela (1998). «Η ιστορία της Ικαρίας» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Ιουλίου 2015. (PDF; 4,3 MB) «Καθημερινή», 21 Ιουνίου 1998, σελ. 21 κ.ε. Flag of independent Icaria (Αγγλικά) worldstatesmen.org
Σπορτ Μπίλυ

Σπορτ Μπίλι (αγγλικά Sport Billy) ήταν σειρά κινουμένων σχεδίων παραγωγής του 1979, της Filmation Associates και προβλήθηκε αρχικά στην Δυτική Γερμανία. Στη συνέχεια το 1982 στην Αμερική και στο δίκτυο NBC. Αποτελούνταν από 26 επεισόδια χωρισμένα σε δύο σεζόν που προβλήθηκαν με μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία, την Αυστρία, την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιταλία και την Ισπανία .

 Η σειρά είχε να κάνει με τις περιπέτειες του Σπορτ Μπίλλυ, ενός παιδιού που κατάγεται από τον πλανήτη Όλυμπος που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ήλιου και μοιάζει στη Γη. Το αγαπημένο του σπορ είναι το ποδόσφαιρο. Πάντα έχει μαζί του το κίτρινο βαλιτσάκι του, το οποίο περιέχει διάφορα εργαλεία ανάλογα με τις ανάγκες του Σπορτ Μπίλυ (από ρακέτα του τένις μέχρι αυτοκίνητο). Ο Σπορτ Μπίλυ πηγαίνει στη Γη με σκοπό να προωθήσει τον αθλητισμό και την ομαδική δουλειά. Θανάσιμη εχθρός του είναι η βασίλισσα Βάντα και ο βοηθός της ο Σάϊντ. Η Βάντα έχει σκοπό να καταστρέψει όλα τα αθλήματα στο γαλαξία. Έχει δύο βοηθούς, τη Λίλυ και το σκύλο του το Γουίλυ. Σε κάθε επεισόδιο ταξιδεύουν στο χρόνο με το διαχρονόπλοιό του που μοιάζει με ρολόι πάνω σε ρουκέτες και σώζει κάποιο άθλημα από τα διαβολικά σχέδια της Βάντα. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τις 3 Απριλίου μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 1981 από την ΥΕΝΕΔ. Είχε προβληθεί έκτοτε πάρα πολλές φορές σε επανάληψη τα επόμενα χρόνια. Ηθοποιοί: Γιάννης Καλατζόπουλος - Σπορτ Μπίλυ Σπύρος Μηλιώνης - Γουίλυ Σοφία Χάνου - Βάντα Αλίκη Αλεξανδράκη - Λίλυ Αργύρης Παυλίδης - Σάϊντ Παύλος Μηλιώνης - Σπόρτικους Το τραγούδι των τίτλων ερμήνευσε ο Λάκης Τζορντανέλι Ο Σπορτ Μπίλυ ήταν μασκότ του fair play στα Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου του 1982 και του 1986 στις διαφημιστικές ταμπέλες των γηπέδων των αγώνων.
Κεχκασάν Μπασού

Η Κεχκασάν Μπασού είναι Εμιρατινή ακτιβίστρια για το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πρεσβεύτρια για την νεολαία στο "Συμβούλιο για το μέλλον του κόσμου", επίτιμη σύμβουλος της ΜΚΟ Επιτροπή για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μέλος της KidsRights και παραλήπτρια του Διεθνούς Παιδικού Βραβείου Ειρήνης 2016.

 Η Κεχκασάν γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 2000 και ζει στο Ντουμπάι. Είναι ιδρύτρια και πρόεδρος της Πράσινης Ελπίδας, ενός ιδρύματος για την βιωσιμότητα που εκπαιδεύει και ενθαρρύνει τα παιδιά και τους νέους παγκοσμίως, αναμειγνύοντας τους στην διαδικασία των Στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη μέσω κοινοτικών έργων για την κλιματική δικαιοσύνη, σταματώντας την υποβάθμιση του εδάφους, προωθώντας την αειφόρο κατανάλωση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την διατήρηση της βιοποικιλότητας, καθώς επίσης την ισότητα των φύλων και την κοινωνική δικαιοσύνη. Έχει πάνω από 1.000 μέλη στον Καναδά, το Σουρινάμ, τη Μέση Ανατολή, την Ινδία και το Νεπάλ, Η οργάνωση λειτουργεί με τη διεξαγωγή εργαστηρίων και συνεδρίων γύρω από την υλοποίηση των στόχων για την βιώσιμη ανάπτυξη.Το 2018, δημοσίευσε το βιβλίο σύντομης ιστορίας "Το Δέντρο της Ελπίδας", σε συνεργασία με την εικονογράφο Κάρεν Ουέμπ-Μικ.
Έλσα Παπαδημητρίου

Η Ελισάβετ «Έλσα» Παπαδημητρίου (Ναύπλιο 16 Φεβρουαρίου 1942 - Αθήνα 17 Μαρτίου 2022) ήταν Ελληνίδα αρχιτέκτονας και πρώην βουλευτής Αργολίδας της Νέας Δημοκρατίας (1993-2011) και ανεξάρτητη βουλευτής (2011-2012).

 Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1942 στο Ναύπλιο και ήταν κόρη του δικηγόρου, βουλευτή και υπουργού Δημήτρη Παπαδημητρίου. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο του ΕΚΠΑ και στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ των ΗΠΑ. Την περίοδο 1968-1970 εργάστηκε ως επιμελήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Από το 1990 έως το 1992 διετέλεσε γενική γραμματέας στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και το διάστημα 1992-1993 γενική γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ. Υπήρξε συνιδρύτρια της Διακοινοβουλευτικής Πρωτοβουλίας Ελλάδας-Τουρκίας. Επί 18 χρόνια διετέλεσε βουλευτής Αργολίδας με την Νέα Δημοκρατία καθώς εξελέγη στις εκλογές του 1993 και επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1996, 2000, 2004, 2007 και 2009. Ήταν η βουλευτής του Νομού Αργολίδας με την μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια κοινοβουλευτική θητεία. Διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας το 2011 επειδή υπερψήφισε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου. Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί από την πολιτική ζωή. Υπήρξε παντρεμένη με τον Σπυρίδωνα Κατσώτα και είχαν αποκτήσει μια κόρη. Απεβίωσε στις 17 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 80 ετών.
Βύρων Αθανασιάδης

Ο Βύρων Αθανασιάδης (1900-;) υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στίβου τη δεκαετία του ’20 στους δρόμους αντοχής με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ. και πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1924.

 Ο Βύρων Αθανασιάδης ήταν πρωταθλητής του Πανιωνίου στα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς (1923-24), όταν ο Δημητρός Δάλλας προσπαθούσε να αναβιώσει τον ιστορικό σμυρναϊκό σύλλογο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Το 1924 ο Αθανασιάδης αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στα 10.000 μ. με χρόνο 39.00.4, ένας από τους δύο πρωταθλητές που ανέδειξε ο Πανιώνιος εκείνη τη χρονιά (ο άλλος ήταν ο Μενέλαος Ιωνάς στα 1500 μ.). Ως πανελληνιονίκης ο Αθανασιάδης κέρδισε το δικαίωμα να λάβει μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες που έγιναν στο Παρίσι. Ήταν ένας από τους τρεις αθλητές του Πανιωνίου που μετείχαν στην ολιγομελή ελληνική αποστολή στίβου. Οι άλλοι δύο ήταν ο Δημητρός Καραμπάτης που έλαβε μέρος στη δισκοβολία και στη σφαιροβολία και ο παλαίμαχος μαραθωνοδρόμος Ηρακλής Σακελλαρόπουλος. Μετείχε στον τελικό των 10.000μ (δεν έγιναν προκριματικοί) και στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει σε κανένα από τα δύο αγωνίσματα σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, αν και στον ελληνικό τύπο της εποχής αναφέρεται πως στα 10χλμ τερμάτισε "υστερήσας του πρώτου 1.200 όλα μέτρα". Στον μαραθώνιο εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου. Πρωταθλητής Ελλάδος 10.000 μ.: 1924 (39.00.4). Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998. Vyron Athanasiadis.
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ιαπωνίας

Ο Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού της κυβέρνησης της Ιαπωνίας και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου της χώρας. Αυτός είναι ένας κατάλογος πρωθυπουργών της Ιαπωνίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας, από τη στιγμή που ο πρώτος Ιάπωνας πρωθυπουργός (με τη σύγχρονη έννοια), ο Ιτό Χιρομπούμι ανέλαβε τα καθήκοντά του το 1885, μέχρι σήμερα. Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Φουμίο Κισίντα. Αυτοί οι πρωθυπουργοί βάσει του Συντάγματος Μέιτζι είχαν εντολή από τον Αυτοκράτορα. Οι «εκλογικές εντολές» που εμφανίζονται αφορούν την κατώτερη βουλή της Αυτοκρατορικής Δίαιτας που δεν ήταν συνταγματικά εγγυημένο ότι θα επηρέαζε τον διορισμό του Πρωθυπουργού.

 Το αξίωμα του Daijō-daijin (政 大臣, Καγκελάριος του Βασιλείου της Ιαπωνίας) ήταν το αντίστοιχο με αυτό που θα γινόταν το αξίωμα του πρωθυπουργού. Ήταν ένας αρχαίος ρόλος που είχε διακοπεί τον 18ο αιώνα και αναβίωσε σύντομα κατά την εποχή των Μέιτζι. 1871–1885 Σαντζό Σανετόμι (三条 実 美) (1837 – 1891) 1874-1875 Σιμαζού Χισαμίτσου (島 津 久 光) (1817 – 1887) 1880–1885 Πρίγκιπας Αρισουγκάουα Ταρουχίτο (有 栖 川 宫 熾 仁 親王) (1835 – 1895) 1869-1871 Σαντζό Σανετόμι (三条 実 美) (1837 – 1891) 1871-1883 Ιβακούρα Τομόμι (岩 倉 具 視) (1825 – 1883)Το αξίωμα του Daijō-daijin καταργήθηκε τον Δεκέμβριο του 1885 με το διορισμό του Ιτό Χιρομπούμι στη νέα θέση του πρωθυπουργού.
Γλυκόλυση

Με τον όρο γλυκόλυση, χαρακτηρίζεται γενικά η βιοχημική διεργασία της διάσπασης σακχάρων και ιδιαίτερα της γλυκόζης, εξ ου και η ονομασία της. Η γλυκόλυση αποτελεί το πρώτο στάδιο της κυτταρικής αναπνοής, ανεξάρτητα της αναγκαίας παρουσίας ή όχι οξυγόνου, που σημαίνει ότι η γλυκόλυση πραγματοποιείται τόσο στην αεροβική όσο και στην αναεροβική αναπνοή, των κυττάρων. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα, η γλυκόλυση λαμβάνει χώρα στο κυτοσόλιο. Κατά τη γλυκόλυση η γλυκόζη μετατρέπεται σε δύο μόρια πυροσταφυλικού οξέος.

 Η γλυκολυτική πορεία διαιρείται σε τρία στάδια: Στάδιο 1α) Η γλυκόζη φωσφορυλιώνεται από την ATP για να σχηματίσει την 6-φωσφορική γλυκόζη. Καταλύεται από την εξοκινάση. β) Η 6-φωσφορική γλυκόζη ισομεριώνεται προς 6-φωσφορική φρουκτόζη. Καταλύεται από την ισομεράση της φωσφογλυκόζης. γ) Η 6-φωσφορική φρουκτόζη φωσφορυλιώνεται από την ATP για να σχηματίσει την 1,6-διφωσφορική φρουκτόζη, η οποία διασπάται σε φωσφορική διυδροξυακετόνη και σε 3-φωσφορική γλυκεραλδεϋδη. Καταλύεται από την αλδολάση. Στάδιο 2α) Η φωσφορική διυδροξυακετόνη συνεχίζει την πορεία μόνο αν μετατραπεί σε μία 3-φωσφορική γλυκεραλδεϋδη. Καταλύεται από την ισομεράση των φωσφορικών τριοζών. β) Τα δύο μόρια της 3-φωσφορικής γλυκεραλδεϋδης, μετατρέπονται σε 1,3-διφωσφογλυκερικό. Καταλύεται από την αφυδρογονάση της 3-φωσφορικής γλυκεραλδεϋδης. Στάδιο 3α) To 1,3-διφωσφογλυκερικό σχηματίζεται σε 3-φωσφογλυκερικό. Καταλύεται από την κινάση του φωσφογλυκερικού. β) Το 3-φωσφογλυκερικό αναδιατάσεται σε 2-φωσφογλυκερικό με τη βοήθεια της μουτάσης του φωσφογλυκερικού. γ) Το 2-φωσφογλυκερικό αφυδατώνεται σε φωσφο-ενολο-πυροσταφυλικό το οποίο καταλύεται από την ενολάση. δ) Τέλος, το φωσφο-ενολο-πυροσταφυλικό, μετατρέπεται σε μια σταθερή κετόνη, το πυροσταφυλικό. Καταλύεται από την κινάση του πυροσταφυλικού. Στη συνέχεια από το πυροσταφυλικό μπορεί να σχηματιστεί : Γαλακτικό οξύ, Ακετυλο-Συνένζυμο Α ή Ακεταλδεϋδη. Η χημική λογική πίσω από την γλυκόλυση στο ufp.pt metpath: Διαδραστικός χάρτης της γλυκόλυσης "Λεξικό Βιολογίας Collins", σ. 425 - Εκδόσεις Ι. Φλώρος - Αθήνα "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.18ος σ.326.
Έξω Διδύμα Χίου

Η Έξω Διδύμα είναι ένα από τα μικρότερα χωριά της νότιας Χίου και έλαβε την οριστική της μορφή κατά την περίοδο της Γενουοκρατίας.Υπάγεται στον Δήμο Χίου (της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας) της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης που προσδιορίζει τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας. Μέχρι το 2010 (σχέδιο Καποδίστριας) το χωριό άνηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Έξω Διδύμας του Δήμου Ιωνίας. Η Έξω Διδύμα βρίσκεται σε υψόμετρο 185 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας,καταλαμβάνει έκταση 2,33 km2 ενώ απέχει 15,6 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου. Παράλληλα, είναι ένα από τα 24 μαστιχοχώρια της νότιας Χίου, τα μοναδικά μέρη στον κόσμο οπού καλλιεργείται συστηματικά το μαστιχόδεντρο (μαστιχοφόρος σχίνος) από το οποίο εξάγεται η μαστίχα.

 Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων δυτικά της Έξω Διδύμας βρίσκεται η Μονή της Παναγίας της Σικελιάς , ο βυζαντινός αυτός ναός με οχυρό περίβολο ,που αποτελεί αξιοσημείωτο χριστιανικό μνημείο. Αρχιτεκτονικά, ο ναός εντάσσεται στον τύπο των μονόκλιτων σταυροειδών με τρούλο και βάσει των χαρακτηριστικών του, χρονολογείται ανάμεσα στην τελευταία δεκαετία του 13ου και την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα. Παλαιότερα η Μονή ήταν ανδρική, αλλά εγκαταλείφθηκε μετά τον θάνατο του τελευταίου μοναχού. Έκτοτε ο ναός εορτάζει δύο φορές το χρόνο, στην εορτή της Μεσοπεντηκοστής και στη Γέννηση της Θεοτόκου στις 8 Σεπτεμβρίου. Ο σεισμός του 1881 σχεδόν ισοπέδωσε το χωριό με αποτέλεσμα να σωθούν λιγότεροι από τους μισούς κατοίκους. Μετά τον σεισμό ο κόσμος άρχισε να χτίζει νέα σπίτια στην ευρύτερη περιοχή. Στη σημερινή εποχή το χωριό έχει ελάχιστους κατοίκους με τους περισσότερους από αυτούς να είναι ηλικιωμένοι.
Σλάβα

Σλάβα (Слава) είναι χριστιανικό έθιμο, κυρίως των Σέρβων, για τη γιορτή του οικογενειακού προστάτη αγίου. Εκτός από τη Σερβία, το έθιμο τηρείται και στη Βόρεια Μακεδονία και τη Βουλγαρία, ακόμη και από μερικούς Γκοράνι (μουσουλμάνοι οι οποίοι κατά τον 18ο αιώνα ήταν Σέρβοι Ορθόδοξοι). Η Σλάβα είναι η πιο σημαντική γιορτή των Σέρβων και ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας.

 Στη γιορτή αυτή συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια και γίνεται τραπέζι με παραδοσιακά φαγητά «σλάβσκι κολάτς» (славски колач) και «κόλλυβα (κολγίβο)» (кољиво). «Σλάβσκι κολάτς» σημαίνει «κέικ της Σλάβα», αν και μοιάζει περισσότερο με ψωμί. Ανάλογα με το αν ο εορτασμός πέφτει σε περίοδο νηστείας, το σλάβσκι κολάτς φτιάχνεται είτε με είτε χωρίς αβγά, βούτυρο και γάλα. Στην ημέρα της Σλάβα, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και συμμετέχει στη Θεία Κοινωνία. Μετά τη λειτουργία, ο ιερέας πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας, όπου κάνει μια σύντομη λειτουργία στη μνήμη του Αγίου που τιμάται και ευλογεί το σλάβσκι κολάτς και τα κόλυβα και ανάβει το κερί της Σλάβα. Αν και δεν είναι απαραίτητο, συχνά ο ιερέας ευλογεί το σπίτι και κάνει μνημόσυνο για τους συγγενείς της οικογένειας που έχουν πεθάνει. Οι πιο συχνές ημέρες εορτών είναι του Αγίου Νικολάου (που πέφτει στις 19 Δεκεμβρίου), του Αγίου Γεωργίου (6 Μαΐου, Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις (20 Ιανουαρίου), Αγίου Δημητρίου (8 Νοεμβρίου) και Αγίου Μιχαήλ (21 Νοεμβρίου). Πολλές Σερβικές κοινότητες, πόλεις, οργανισμοί, πολιτικά κόμματα, εταιρείες, επαγγελματικές ενώσεις γιορτάζουν επίσης τον προστάτη άγιό τους. Για παράδειγμα, η πόλη του Βελιγραδίου γιορτάζει ως Σλάβα της, την Ανάληψη. Srpska slava ili krsno ime - Κατάλογος αγίων, περιγραφή εθίμων (στα Σερβικά) Mrsni post, Zoran Majdin, Vreme 827, 9 Νοεμβρίου 2006. (στα Σερβικά)
Σύνδρομο Dup15q

Το σύνδρομο Dup15q (Dup15q syndrome) είναι η ονομασία για το σύνδρομο μικροδιπλασιασμού στο χρωμόσωμα 15q11.2-q13.1, ή και απλούστερα σύνδρομο 15q11-q13. Ανήκει στα λεγόμενα σύνδρομα από χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Αποτελεί, ουσιαστικά, σοβαρή νευροαναπτυξιακή διαταραχή, η οποία προκαλείται εξαιτίας της μερικής διπλοποίησης (duplication) του χρωμοσώματος 15 που δύναται να επιφέρει την εμφάνιση αυτισμού ή επιληψίας, ή και πνευματικής ανικανότητας σε νεογέννητα. Σήμερα είναι η κυριότερη γενετική ανωμαλία (σε ποσοστό 1%-3%) που έχει ως τελική συνέπεια τον αυτισμό. Το σύνδρομο Dup15q συμπεριλαμβάνει τόσο διάμεσο μικροδιπλασιασμό, όσο και ισοδικεντρικό μικροδιαπλασιασμό. Τα σημαντικά γονίδια, που αιτιολογικά σχετίζονται με το εν λόγω σύνδρομο, είναι τα εξής: UBE3A, GABRA5, GABRB3 και GABRG3.

 Έλεγχοι με γενετικές τεχνικές όπως τη μέθοδο FISH και άλλες χρωμοσωμικές τεχνικές είναι σήμερα διαθέσιμες για τη διάγνωση του συνδρόμου, όπως επίσης και για παρόμοιες γενετικές χρωμοσωμικές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις με μητρικής προέλευσης σύνδρομο. Αυτό το σύνδρομο (δηλ. μητρικής προέλευσης) εκδηλώνεται στην πρώιμη παιδική ηλικία με αναπτυξιακή καθυστέρηση, κυρίως στον λόγο και υποτονία, και επίσης συχνά προβλήματα συμπεριφοράς, που μερικές φορές, εμπίπτουν στις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Το σύνδρομο μικροδιπλασιασμού της περιοχής χρωμοσώματος 15, είναι σοβαρή νόσος που χαρακτηρίζεται από νευροσυμπεριφορικές διαταραχές. Δύναται να συνοδεύεται σε αρκετές των περιπτώσεων από υποτονία, νοητική υστέρηση, καθώς επίσης και συχνές επιληπτικές κρίσεις. Η επίπτωση είναι άγνωστη. Επίσης παρουσιάζονται ήπιες δυσμορφίες λ.χ. μακροκεφαλία, βλεφαρικές σχισμές προς τα κάτω, επίκανθος, ανέκφραστο προσωπείο, κλινοδακτυλία, συνδακτυλία, και κοντό ανάστημα.
Εκιμτσάν

Το Εκιμτσάν (ρωσικά: Экимчан‎) είναι ένας οικισμός στην επαρχία Σελεμντζίνσκι, όπου είναι το διοικητικό της κέντρο, στην περιφέρεια Αμούρ, και βρίσκεται στην δεξιά όχθη του ποταμού Σελέμντζα.. Πληθυσμός: 1,212 (απογραφή του 2010).

 Ένας τοπικός δρόμος συνδέει το Εκιμτσάν με το Κομπόλντο και το Στόιμπα Το Εκιμτσάν εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Εκιμτσάν. Το κλίμα του Εκιμτσάν είναι πολικού ψύχους (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dwc) με ξηρούς και κρύους χειμώνες και ζεστά, υγρά καλοκαίρια.
Μετά την Επόμενη Μέρα

Μετά την Επόμενη Μέρα (πρωτότυπος τίτλος: The Day After Tomorrow) είναι ο τίτλος της κινηματογραφικής αμερικανικής ταινίας οικολογικής καταστροφής, που έκανε πρεμιέρα τον Μάιο του 2004.

 Ένας επιστήμονας (Ντένις Κουέιντ) παρατηρεί ότι η τήξη των πάγων στο βόρειο πόλο επιταχύνεται. Σε κάποιο συνέδριο στο Νέο Δελχί, εκθέτει τη μελέτη του και προειδοποιεί ότι αν η τήξη των πάγων σταματήσει το Ρεύμα του Κόλπου, το κλίμα της Γης θα αλλάξει δραματικά, με ολέθριες συνέπειες για τον πλανήτη. Όμως, η αντίστροφη μέτρηση για μια νέα εποχή των παγετώνων έχει αρχίσει. Στο Νέο Δελχί χιονίζει. Στο Τόκιο πέφτει χαλάζι σε μέγεθος μεγάλης πέτρας. Σίφωνες σαρώνουν το Λος Άντζελες, η θάλασσα πλημμυρίζει τη Νέα Υόρκη, ενώ στη Σκωτία, στον Καναδά και στη Ρωσία η θερμοκρασία αρχίζει να πέφτει δέκα βαθμούς ανά δευτερόλεπτο. Ο επιστήμονας έχει ένα γιο (Τζέικ Γκίλενχαλ) που έχει ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, η οποία σύντομα παγώνει, και ξεκινάει να τον βρει, ελπίζοντας ότι θα βρίσκεται ανάμεσα στους επιζώντες. Ντένις Κουέιντ Τζέικ Γκίλενχαλ Έμμυ Ρόσουμ Σίλα Γουάντ Ίαν Χολμ Τζέι Σάντερς Κένεθ Γουέλς Διευθυντής φωτογραφίας: Ουέλι Στάιγκερ Εταιρία Παραγωγής: 20th Century Fox Προϋπολογισμός: $125.000.000 The Day After Tomorrow στην IMDb The Day After Tomorrow στο Box Office Mojo The Day After Tomorrow στο Rotten Tomatoes The Day After Tomorrow στο Metacritic The Day After Tomorrow: A Scientific Critique
Βααλβάρη

Η Βααλβάρη (αγγλικά: Vaalbara) ήταν μια υπερήπειρος του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα που αποτελούνταν από τον Κρατώνα Κάαπβαλ (τώρα βρίσκεται στην ανατολική Νότια Αφρική) και τον Κρατώνα Πιλμπάρα (τώρα βρίσκεται στην βόρειοδυτική Δυτική Αυστραλία). Ο Ε. Σ. Τσένεϊ όρισε το όνομά της από τα τέσσερα τελευταία γράμματα του ονόματος του κάθε κρατώνα. Οι δύο κρατώνες αποτελούνται από φλοιό που χρονολογείται από 2,7 ως 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια, γεγονός που καθιστά την Βααλβάρη την αρχαιότερη ήπειρο της Γης.

 Ο κρατώνας Κάαπβαλ της Νότιας Αφρικής και ο κρατώνας Πιλμπάρα της Δυτικής Αυστραλίας έχουν παρόμοιες ακολουθίες κάλυψης πρώιμης Προκάμβριας. Το τεκτονοστρωματογραφικό πεδίο από γρανίτη-πράσινο νεφρίτη της Κάαπβαλ και το ανατολικό άκρο της Πιλμπάρα υποδεικνύουν τέσσερις μεγάλες πτώσεις μετεωριτών μεταξύ 3,2 και 3,5 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν.Οι υψηλές θερμοκρασίες που προκλήθηκαν από την δύναμη της πρόσκρουσης έτηξαν τα ιζήματα προς σχηματισμό μικρών γυάλινων σφαιριδίων. Μικροσφαιρίδια 3,5 δισεκατομμυρίων ετών υπάρχουν στη Νότια Αφρική και σφαιρίδια ίδιας ηλικίας έχουν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία, τα οποία αποτελούν τα αρχαιότερα γνωστά προϊόντα πρόσκρουσης. Τα σφαιρίδια μοιάζουν με τους υαλώδεις σφαιρουλίτες (χόνδρους) σε ανθρακούχους χονδρίτες, οι οποίοι βρίσκονται σε πλούσιους σε άνθρακα μετεωρίτες και στο σεληνιακό έδαφος.Εντυπωσιακά παρόμοιες λιθοστρωματογραφικές και χρονοστρωματογραφικές δομικές ακολουθίες μεταξύ αυτών των δύο κρατώνων έχουν βρεθεί για την περίοδο μεταξύ 3,5 και 2,7 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν. Παλαιομαγνητικά δεδομένα από δύο υπερβασικά συμπλέγματα στους κρατώνες έδειξαν ότι πριν 3.870 εκατομμύρια χρόνια οι δύο κρατώνες θα μπορούσαν να είναι μέρος της ίδιας υπερηπείρου. Τόσο ο κρατώνας της Πιλμπάρα, όσο και του Κάαπβαλ εμφανίζουν εκτενή ρήγματα, τα οποία ήταν ενεργά 3.470 εκατομμύρια χρόνια πριν κατά τη διάρκεια ηφαιστειακής δραστηριότητας και συμπίπτουν χρονικά με τα στρώματα της πρόσκρουσης. Οι κρατώνες Πιλμπάρα και Κάαπβαλ αποτελούν μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα της Γης και περιέχουν καλά διατηρημένα μικροαπολιθώματα του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα. Μια σειρά διεθνών αποστολών γεωτρήσεων αποκάλυψε ίχνη μικροβιακής ζωής και φωτοσύνθεσης από τον Αρχαιοζωικό τόσο στην Αφρική όσο και στην Αυστραλία.Τα παλαιότερα ευρέως αποδεκτά στοιχεία φωτοσύνθεσης από πρώιμες μορφές ζωής είναι μοριακά απολιθώματα που βρέθηκαν σε σχιστόλιθους 2,7 δισεκατομμυρίων ετών στον κρατώνα Πιλμπάρα. Αυτά τα απολιθώματα έχουν ερμηνευθεί ως ίχνη ευκαρυωτών και κυανοβακτήριων, αν και ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτοί οι βιοδείκτες θα πρέπει να έχουν εισαχθεί σε αυτά τα πετρώματα αργότερα και χρονολογούν τα απολιθώματα σε 2,15–1,68 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι σύμφωνο με εκτιμήσεις που βασίζονται σε μοριακά ρολόγια που χρονολογούν τον τελευταίο κοινό πρόγονο των ευκαρυωτών στα 1866-1679 εκατομμύρια χρόνια. Εάν τα απολιθώματα της Πιλμπάρα αποτελούν ίχνη πρώιμων ευκαρυωτών, θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ομάδες που εξαφανίστηκαν πριν προκύψουν οι σύγχρονες ομάδες.
Ασημάκης Πανσέληνος

Ο Ασημάκης Πανσέληνος (1903 - 1 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, δοκιμιογράφος, πεζογράφος, ποιητής, κριτικός, δημοσιογράφος και πολιτικός. Αποτέλεσε έναν από τους εκπροσώπους της διανόησης της γενιάς του ’30.

 Γεννήθηκε στην Μυτιλήνη, όπου και έζησε όλα τα παιδικά του χρόνια και έβγαλε εκεί το γυμνάσιο. Ήταν γιος του Ιωακείμ Πανσέληνου και της Μυρτώς Βελισσαρίου. Σπούδασε νομικά (και συμπληρωματικά κοινωνιολογία, ψυχολογία και λογοτεχνία) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου φυλακίστηκε από το καθεστώς λόγω της δράσης του ενώ κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, για την οποία και φυλακίστηκε από τους Ιταλούς στις φυλακές Αβέρωφ. Στα Δεκεμβριανά συνελήφθη από τους Άγγλους, δραπέτευσε όμως από το Χασάνι, όπου κρατείτο, το 1945. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο εξελέγη το 1950 βουλευτής Λέσβου με το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια - νομικό Έφη Πανσελήνου και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνο. Η πρώτη του εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα πραγματοποιήθηκε το 1921, όταν και βραβεύθηκε για ένα πεζό σε διαγωνισμό του περιοδικού "Μυτιληνιός". Στη συνέχεια συνεργάστηκε με αρκετά αθηναϊκά περιοδικά (Ταχυδρόμος, Νεοελληνικά Γράμματα, Ελεύθερα Γράμματα κ.α. ) δημοσιεύοντας ποιήματα, κριτικά δοκίμια και άρθρα. Το 1946 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Μέρες Οργής" ενώ το 1974 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό πεζογράφημα "Τότε που ζούσαμε", το οποίο και τον καταξίωσε στο ευρύτερο κοινό. Ο Πανσέληνος υπήρξε πνεύμα κριτικό και προοδευτικό με σατιρική φλέβα που καταπιάστηκε με αρκετά είδη λόγου (αυτοβιογραφικά, δοκίμια, ταξιδιωτικά, πεζογραφία, ποίηση, πρόζα,κριτική,). Παράλληλα με την συγγραφική του δραστηριότητα υπήρξε αρθρογράφος στις εφημερίδες Μάχη (Σβώλος - Τσιριμώκος) και Πολιτική (Τσιριμώκος). Μέρες οργής (1945) Ταξίδια με πολλούς ανέμους (1964) Το Καφενείο του άλλου δρόμου Μέρες από τη ζωή μας (1957) Τότε που ζούσαμε (εκδόσεις Κέδρος, 1974 - επανέκδοση το 2014 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) Νερά και χώματα και άλλα πολλά (εκδόσεις Κέδρος, 1977) Σημειωματάριο (εκδόσεις Κέδρος, 1984) Φύλλα ημερολογίου, 1941 - 1943 (εκδόσεις Κέδρος, 1993) Η παράξενη φιλία μας με το Γιώργο Θεοτοκά (1978) Άγγελος Σικελιανός ή τα πολιτικά πρόσωπα των θεών (εκδόσεις Κέδρος, 1981) Η Κίνα η δική μου (εκδόσεις Κέδρος, 1983) Στη Μόσχα, με τα νιάτα του κόσμου (ταξιδιωτικό, 1963)
Who's Last

Who's Last είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "It's Hard", η οποία ήταν και η τελευταία του συγκροτήματος πριν την διάλυση του. Το μεγαλύτερο μέρος των κομματιών προέρχεται από την εμφάνιση των The Who στις 14 Δεκεμβρίου 1982 στο "Richfield Coliseum" του Κλίβελαντ, την τελευταία συναυλία του συγκροτήματος επί αμερικανικού εδάφους.Το "Who's Last" μπήκε στο Top-50 στην Μεγάλη Βρετανία και το Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και βραβεύθηκε ως ασημένιο στην πατρίδα του συγκροτήματος.

 1. My Generation (Townshend) - 3:232. I Can't Explain (Townshend) - 2:353. Substitute (Townshend) - 2:574. Behind Blue Eyes (Townshend) - 3:405. Baba O'Riley (Townshend) - 5:376. Boris the Spider (Entwistle) - 2:417. Who Are You (Townshend) - 6:358. Pinball Wizard (Townshend) - 2:529. See Me Feel Me/Listening to You (Townshend) - 4:41 10. Love Reign O'er Me (Townshend) - 5:1311. Long Live Rock (Townshend) - 3:3412. Reprise (Townshend) - 1:3813. Won't Get Fooled Again (Townshend) - 11:2114. Doctor Jimmy (Townshend) - 4:5615. Magic Bus (Townshend) - 6:5416. Summertime Blues (Capehart, Cochran) - 3:0717. Twist and Shout (Medley, Russell) - 3:59 Who's Last (άλμπουμ)Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Το "Who's Last" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρότζερ Ντάλτρι - φωνητικά Πιτ Τάουνσεντ - κιθάρα Τζον Εντουίστλ - μπάσο Κένι Τζόουνς - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΤιμ Γκόρμαν - πλήκτρα, πιάνο, φωνητικά Who's Last - The Who | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic The Who - Who's Last | Sputnikmusic The Who Who's Last Album Review | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2015-06-23 στο Wayback Machine.
Πάπιγκο Ιωαννίνων

Το Πάπιγκο είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων, χτισμένο στις πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο 960 μέτρων. Αναφέρεται και ως Μεγάλο Πάπιγκο και μαζί με το γειτονικό του χωριό Μικρό Πάπιγκο αποτελεί την δημοτική ενότητα Παπίγκου, του δήμου Ζαγορίου. Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 294 κατοίκους από τους οποίους οι 237 μένουν στο Πάπιγκο και οι 57 στο Μικρό Πάπιγκο. Το Πάπιγκο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής και ο οικισμός είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός.

 Το Πάπιγκο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄, το έτος 1325. Από τον 15ο μέχρι τον 17ο αιώνα εκμεταλλευόμενο τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην περιοχή του Ζαγορίου γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Από το 1780 λειτούργησε ελληνικό σχολείο στο χωριό. Μετά την κατάργηση των ειδικών προνομίων της περιοχής, τον 19ο αιώνα, άρχισε η παρακμή και η μετανάστευση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός συνέχισε να φθίνει και κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ακόμα και μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου. Από το 1919 το Πάπιγκο αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα που διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 2010 και την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης. Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός συγκρατείται και αυξάνεται ελαφρά λόγω της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής. Το Πάπιγκο βρίσκεται πολύ κοντά στο φαράγγι του Βίκου και εντός του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου. Περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση φυλλοβόλων δέντρων με αποτέλεσμα η περιοχή να αλλάζει χρώματα κάθε εποχή του έτους. Η περιοχή αποτελεί πόλο έλξης περιηγητών καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Οι κλιματολογικές συνθήκες ακολουθούν την ιδιορρυθμία του οικοσυστήματος του εθνικού δρυμού, με εκτεταμένες χιονοπτώσεις την χειμερινή περίοδο και υγρασία το καλοκαίρι. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία. Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει ο εντυπωσιακός σχηματισμός της Αστράκας (κορυφής της Τύμφης) με τους απόκρημνους βράχους της να υψώνονται εντυπωσιακά πάνω από τον οικισμό θυμίζοντας πύργους. Προς τις κορυφές της Τύμφης και τη Δρακόλιμνη ξεκινάει από το Πάπιγκο ορειβατική διαδρομή. Η διαδρομή διαρκεί συνολικά 5 ώρες ενώ στην πορεία του ορειβατικού μονοπατιού, σε υψόμετρο 1950 μέτρων υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο Τύμφης.Διάσημο σημείο κοντά στον οικισμό είναι οι κολυμπήθρες ή "Οβίρες Ρογκοβού" όπως είναι η επίσημη ονομασία τους. Πρόκειται για μεγάλες κοιλότητες που σχηματίζονται στη βραχώδη κοίτη του ρέματος του Ρογκοβού οι οποίες γεμίζουν νερό θυμίζοντας κολυμπήθρες. Από το Πάπιγκο καταγόταν ο λόγιος, φιλάνθρωπος και ευεργέτης της περιοχής Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος ή Άναγκνος (1837-1906) και ο γλωσσολόγος Γεώργιος Αναγνωστόπουλος (1884-1936). 1979-1982 Αχιλλέας Χριστοδούλου 1983-1990 Οδυσσέας Σκούρτης (19??-1997) 1991-1994 Αθανάσιος Χριστοδούλου 1995-2010 Λεωνίδας ΤσουμάνηςΠηγή: ΕΕΤΑΑ Ιστοσελίδα του οικισμού Πάπιγκο (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Το Πάπιγκο...είναι προορισμός (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Ανεπίσημη ιστοσελίδα του οικισμού
Κύπελλο Τεξάκο

Το Κύπελλο Τεξάκο (αγγλ.:Texaco Cup) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχαν ομάδες από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

 Το Κύπελλο Τεξάκο ξεκίνησε την περίοδο 1970-71 και διεξήχθη μόνο πέντε σεζόν. Την ονομασία του οφείλει στην αμερικανική εταιρεία πετρελαίου Texaco, που ήταν χορηγός της διοργάνωσης. Τις δυο τελευταίες περιόδους (1973-74, 1974-75) οι ομάδες από την Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία αποχώρησαν και συμμετείχαν σε ένα ξεχωριστό κύπελλο, αποκλειστικά ιρλανδικό. Έτσι το αρχικό κύπελλο μετατράπηκε σε καθαρά αγγλοσκοτσέζικη διοργάνωση. Το 1975 η Texaco έπαψε να υποστηρίζει οικονομικά το τουρνουά κι έτσι το Κύπελλο Τεξάκο καταργήθηκε. Στη θέση του καθιερώθηκε το Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο. Και στις πέντε διοργανώσεις νικήτριες αναδείχθηκαν αγγλικές ομάδες. Μάλιστα, εκτός από τις δύο πρώτες σεζόν που φιναλίστ ήταν ομάδες της Σκοτίας, στις άλλες τρεις οι τελικοί ήταν αποκλειστικά αγγλική υπόθεση. Η μοναδική ομάδα με δυο κατακτήσεις ήταν η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ (1974, 1975). Τα δυο ξεχωριστά ιρλανδικά Κύπελλα Τεξάκο κατέκτησαν μία ομάδα από την Ιρλανδία και μια από τη Βόρεια Ιρλανδία. 1971: Γουλβς - Χαρτ οφ Μιντλόθιαν: 3-2 1972: Ντέρμπι Κάουντι - Ερντριόνιανς: 2-1 1973: Ίπσουιτς Τάουν - Νόργουιτς Σίτι: 4-2 1974: Νιούκασλ Γιουνάιτεντ - Μπέρνλεϊ ΦΚ: 2-1 Πορταντάουν - Μποέμιανς Δουβλίνου: 5-3 1975: Νιούκασλ Γιουνάιτεντ - Σαουθάμπτον: 3-1 Γουότερφορντ Γιουν. - Λίνφιλντ ΦΚ: 1-0
Ράινχολντ Μιτερλένερ

Ο Ράινχολντ Μιτερλένερ (γερμανικά: Reinhold Mitterlehner) είναι ένας Αυστριακός πολιτικός, γεννημένος το Δεκέμβριο του 1955. Υπηρετεί στο υπουργικό συμβούλιο της Αυστρίας ως Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομίας από το 2008. Τον Σεπτέμβριο του 2014 έγινε, επίσης, Αντικαγκελάριος της Αυστρίας και Επικεφαλής του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος.

 Ο Μιτερλένερ γεννήθηκε στο Χέλφενμπεργκ της Αυστρίας στις 10 Δεκεμβρίου 1955. Κατέχει διδακτορικό στη νομική, που απέκτησε στο Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Κέπλερ του Λιντς το 1980. Έχει ακολουθήσει, επίσης, ένα κύκλο σπουδών στην εταιρική διαχείριση στο Φρίμπουργκ. Από το 1980 ως το 1992, ο Μιτερλένερ εργαζόταν στο Άνω Αυστριακό οικονομικό σώμα, όπου ανέλαβε διάφορα πόστα, όπως εκείνο του επικεφαλής του τμήματος αγοραλογίας. Από το 1992 ως το 2000 υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας της αυστριακής οικονομικής συνομοσπονδίας στην Βιέννη. Το 2000 διορίστηκε ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας του αυστριακού ομοσπονδιακού οικονομικού σώματος (WKO), μια θέση που διατήρησε ως το 2008.Από το 1991 ως το 1997 πολιτευόταν στην περιοχή του Άχορν. Στις 8 Φεβρουαρίου 2000 εξελέγη βουλευτής του Αυστριακού Κοινοβουλίου με το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα. Το Μάιο του 2002 διορίστηκε ως επικεφαλής του κόμματος για την Περιφέρεια Ρόχρμπαχ.Στις 2 Δεκεμβρίου 2008, ο Μιτερλένερ διορίστηκε ως Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομίας, Οικογένειας και Νεολαίας στην κυβέρνηση συνασπισμού του Καγκελάριου Βέρνερ Φάιμαν. Επίσης, το ίδιο έτος, ονομάστηκε αντιπρόεδρος της Αυστριακής Υπηρεσίας Ενέργειας.Ο Μιτερλένερ ήταν ένας από τους κύριους υποψηφίους για την διαδοχή του Τζόσεφ Προλ στην ηγεσία του κόμματος, τον Απρίλιο του 2011. Από το 2011 ως το 2014 ήταν αναπληρωτής ομοσπονδιακός πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος και τον Σεπτέμβριο του 2014 διαδέχθηκε τον Μίχαελ Σπίντελεγκερ στην ηγεσία του κόμματος. Ταυτόχρονα, ανέλαβε και τα καθήκοντα του Αντικαγκελάριου της Αυστρίας. Ο Μιτερλένερ είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει τρεις κόρες.
Ισλαμικοί Αγώνες Αλληλεγγύης

Οι Ισλαμικοί Αγώνες Αλληλεγγύης (αραβικά: ألعاب التضامن الإسلامي‎) είναι πολυεθνική πολυαθλητική διοργάνωση. Στους Αγώνες συμμετέχουν οι κορυφαίοι αθλητές του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης που αγωνίζονται σε μια ποικιλία αθλημάτων. Οι αγώνες Αλληλεγγύης δημιουργήθηκαν αρχικά για να ενισχύσουν την ισλαμική συντροφικότητα και να ενισχύσουν τις αξίες του Ισλάμ, κυρίως για τους νέους. Η Ομοσπονδία Αθλημάτων Ισλαμικής Αλληλεγγύης (ΟΑΙΑ) και ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ) είναι οι οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τη διεύθυνση και τον έλεγχο των Ισλαμικών Αγώνων Αλληλεγγύης. Η ΟΑΙΑ προσπαθεί να βελτιώσει την ισλαμική αλληλεγγύη, να προωθήσει την ισλαμική ταυτότητα στον αθλητισμό και να βοηθήσει στη μείωση των διακρίσεων έναντι των μουσουλμάνων.

 Η αρχική ιδέα για τους Αγώνες Αλληλεγγύης προέρχεται από τον Πρίγκιπα Φαιζάλ μπιν Φαχντ μπιν Αμπντουλαζίζ, κατά τη διάρκεια της Τρίτης Ισλαμικής Συνόδου Κορυφής το 1981. Οι πρώτοι Αγώνες Αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν το 2005 στη Σαουδική Αραβία και επί του παρόντος συμμετέχουν 57 μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης. Το 2005, στους αγώνες συμμετείχαν μόνο άνδρες, με 7.000 αθλητές από 54 χώρες που συμμετείχαν σε δεκατρία διαφορετικά αθλήματα. Οι γυναίκες επιτρέπεται τώρα να συμμετέχουν στους αγώνες, αλλά αγωνίζονται σε διαφορετικές ημέρες από τους άνδρες. Οι μη μουσουλμάνοι πολίτες στα κράτη μέλη επιτρέπεται επίσης να συμμετέχουν στους αγώνες. Λέγεται ότι έχουν τους περισσότερους συμμετέχοντες σε ένα αθλητικό γεγονός, εκτός των Ολυμπιακών Αγώνων. Ένα δεύτερο γεγονός, το οποίο είχε αρχικά προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2009 στο Ιράν και αργότερα είχε προγραμματιστεί εκ νέου για τον Απρίλιο του 2010, ακυρώθηκε μετά από διαφωνία μεταξύ του Ιράν και του Αραβικού κόσμου σχετικά με τη χρήση του όρου Περσικός Κόλπος στα λογότυπα για τους Αγώνες, καθώς ορισμένες χώρες στον αραβικό κόσμο χρησιμοποιούν τον πλασματικό όρο «Αραβικός Κόλπος» για να αναφερθούν στον Περσικό Κόλπο. Η διαφωνία για το όνομα υπήρξε μια επαναλαμβανόμενη πηγή δυσαρμονίας μεταξύ των αραβικών κρατών και του Ιράν. Η τελευταία έκδοση πραγματοποιήθηκε στο Μπακού, στις 12–22 Μαΐου 2017.Με το επίπεδο πολιτικού κατακερματισμού, τις ελλείψεις στην οικονομική ανάπτυξη σε πολλές μουσουλμανικές χώρες και το οικονομικό κόστος των αγώνων Ισλαμικής Αλληλεγγύης, η μακροζωία των αγώνων θα είναι μια μεγάλη πρόκληση. 27 αθλήματα έχουν παρουσιαστεί στους Αγώνες Ισλαμικής Αλληλεγγύης. Επίσημος ιστότοπος Μπακού 2017
Wonder Woman

Η Wonder Woman (ελληνικά: Γουόντερ Γούμαν) είναι φανταστική χαρακτήρας των κόμικ της DC Comics. Δημιουργήθηκε από τον Γουίλιαμ Μούλτον Μάρστον μαζί με τη σύζυγό του, Ελίζαμπεθ Χόλογουεί Μάρστον, και τον Χάρι Πίτερ. Η πρώτη εμφάνιση της Γουόντερ Γούμαν έγινε στο τεύχος #8 του περιοδικού All Star Comics το 1941 σε δευτερεύουσα ιστορία του τεύχους. Στην καταγωγή είναι Αμαζόνα με προέλευση από τη Θεμίσκυρα. Στην πατρίδα της ονομάζεται Πριγκίπισσα Νταϊάνα της Θεμισκύρας, ενώ πέρα από τη πατρίδα της ονομάζεται Νταϊάνα Πρινς, που είναι και η πολιτική/μυστική της ταυτότητα. Στις πρώτες ιστορίες λέγεται ότι γεννήθηκε άμωμα από τη μητέρα της την Βασίλισσα Ιππολύτη και η θεά Αθηνά της έδωσε ζωή, ενώ οι Ολύμπιοι θεοί της έδωσαν υπεράνθρωπες δυνάμεις ως δώρα. Ωστόσο, στα πρόσφατα χρόνια οι συγγραφείς των κόμικ έχουν ανανεώσει το προφίλ της, παρουσιάζοντάς την ως θυγατέρα του Δία και να την μεγαλώνουν η μητέρα της Ιππολύτη και οι θείες της Αντιόπη και Μεναλίππη. Είναι από τις πρώτες γυναίκες υπερηρωίδες που έχουν εμφανιστεί στην σύγχρονη εποχή.

 Η πρώτη εμφάνιση του Γουόντερ Γούμαν έγινε στο τεύχος 8 του περιοδικού All Star Comics τον Δεκέμβριο του 1941. Μαζί με τον Superman αποτελούν τους πρώτους υπερήρωες και είναι από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες ιστοριών κόμικ. Η Γουόντερ Γούμαν ανήκει στην αμερικάνικη εταιρεία DC Comics η οποία και εκδίδει τις ιστορίες της. Η Νταϊάνα απεικονίζεται ως μια αριστοτεχνική αθλήτρια, ακροβάτισσα, μαχήτρια και στρατηγός, εκπαιδευμένη και έμπειρη σε πολλές αρχαίες και σύγχρονες μορφές ένοπλης και άοπλης μάχης, συμπεριλαμβανομένων των αποκλειστικών πολεμικών τεχνών των Αμαζόνων. Σε ορισμένες εκδόσεις, η μητέρα της την εκπαιδευτεί, ως Wonder κορίτσι, για μια μελλοντική καριέρα ως Wonder Woman. Παρουσιάζεται ως ιδιαίτερα εκπαιδευμένη στη χρήση των Αμαζονίων βραχιολιών της για να σταματήσει τις σφαίρες και να ξέρει να χρησιμοποιεί χρυσό λάσο που έχει στην κατοχή της. Ο Μπάτμαν την αποκάλεσε κάποτε η «καλύτερη σώμα με σώμα μαχήτρια στον κόσμο». Η σύγχρονη εκδοχή του χαρακτήρα είναι γνωστό ότι χρησιμοποιεί ωστική κυματική δύναμη όταν το κρίνει αναγκαίο. Έχει επίσης γνώση στην ψυχολογία, όπως κάνουν οι Αμαζόνες αδερφές της. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-02-08 στο Wayback Machine.
Πάμελα Σου Μάρτιν

Η Πάμελα Σου Μάρτιν (αγγλικά: Pamela Sue Martin 5 Ιανουαρίου 1953 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, περισσότερο γνωστή για το ότι πρωταγωνίστησε ως Φάλον Κάρινγκτον Κόμλπι στη σαπουνόπερα του ABC Δυναστεία. Για τον ρόλο αυτό κέρδισε βραβείο Bambi το 1984.

 Γεννημένη στο Γουέστπορτ του Κονέκτικατ. η Μάρτιν ξεκίνησε το μόντελινγκ στα 17 της και εμφανίστηκε στην Περιπέτεια του Ποσειδώνα το 1972, σε ηλικία 19 ετών. Ακολούθησαν περισσότερες ταινίες. Αργότερα, ο ρόλος της ως η Νάνσι Ντρου στο κανάλι ABC-TV την έκανε εφηβικό είδωλο. Η τελευταία της εμφάνιση ως Nancy έγινε την 1η Ιανουαρίου 1978. Η Μάρτιν εμφανίστηκε σε ένα εικονογραφημένο εξώφυλλο στο τεύχος του Ιουλίου 1978 του περιοδικού Playboy. Η Μάρτιν ενσάρκωσε τη δυναμική και κακομαθημένη κληρονόμο Κάρινγκτον Κόλμπι στη νυχτερινή σαπουνόπερα του ABC Δυναστεία από το ξεκίνημά της το 1981 έως το τέλος του τέταρτου κύκλου το 1984. Αφού έφυγε η Μάρτιν (με δική της θέληση), η Φάλον αρχικά απεικονίστηκε ως "αγνοούμενη ή θεωρούμενη νεκρή". Η σειρά ανάπλασσε τον ρόλο με την ηθοποιό Έμα Σαμς στο τέλος του πέμπτου κύκλου το 1985. Η Μάρτιν παρουσίασε το Saturday Night Live στις 16 Φεβρουαρίου 1985. Τη δεκαετία του 2000, ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια του θεατρικού θιάσου Interplanetary, στο Άινταχο. Έκτοτε, εργάστηκε σποραδικά στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η Μάρτιν μίλησε για τον αγώνα της με τη διάμεση κυστίτιδα. Το 1984, η Μάρτιν, η οποία από καιρό ασχολούνταν με περιβαλλοντικά ζητήματα, εμφανίστηκε σε μια ανακοίνωση δημόσιας υπηρεσίας για να βοηθήσει στη διάσωση των δελφινιών στον ποταμό Αμαζόνιο. Pamela Sue Martin at IMDb Πάμελα Σου Μάρτιν στο AllMovie
Οίκος της Ιβρέας

Να μη συγχέονται οι κόμητες της Βουργουνδίας (ο παρών Οίκος της Ιβρέας) με τους δούκες της Βουργουνδίας (Οίκος των Καπετιδών-Βουργουνδίας).Ο Οίκος της Ιβρέας (Ivrea) ή των Ανσκαριδών (Anscarids) είναι ένας δυναστικός Οίκος της Ευρώπης, που τα μέλη του ήταν κόμητες της Βουργουνδίας, βασιλείς της Καστίλης, Λεόν, Γαλικίας, κύριοι του Αρλαί και πρίγκιπες της Οράγγης. Ο πιο γνωστός κλάδος του Οίκου είναι αυτός της Τραστάμαρα, που μέλη του έγιναν, εκτός από βασιλείς της Καστίλης, βασιλείς της Αραγωνίας, της Νάπολης, της Σικελίας και της Ναβάρρας.

 Ιδρυτής είναι ο Άνσκαρ, που μαζί με τον αδελφό του Φουλκ αρχιεπίσκοπο της Ρέιμ βοήθησε το 888 τον Γκυ δούκα του Σπολέτο, στην προσπάθειά του να γίνει βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων. To εγχείρημα δεν είχε επιτυχία και ο Άνσκαρ συνόδευσε τον Γκυ πίσω στην Ιταλία, όπου το επόμενο έτος ο Γκυ έγινε βασιλιάς των Λομβαρδών (της «Ιταλίας»). Για ανταμοιβή, ο Γκυ ίδρυσε τη μαρκιωνία της Ιβρέας στο Πεδεμόντιο και την παραχώρησε στον πιστό Άνσκαρ. Ο εγγονός τού Άνσκαρ, ο Βερεγγάριος Β΄ έγινε επίσης βασιλιάς των Λομβαρδών, έχοντας κάνει συμβασιλέα και τον γιο του Αδαλβέρτο Β΄. Επίσης ο εγγονός του Βερεγγάριου Β΄, ο Αρδουίνος, έγινε βασιλιάς των Λομβαρδών. Ο Αδαλβέρτος Β΄ με τη σύζυγό του Γερβέργη είχε γιο τον Όθωνα-Γουλιέλμο. Αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βουργουνδία, όπου απεβίωσε· εκεί η Γερβέργη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ δούκα της Βουργουνδίας. Επειδή ο Ερρίκος Α΄ δεν είχε δικά του παιδιά, κληροδότησε το δουκάτο του στον Όθωνα-Γουλιέλμο. Αλλά ο Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας τού κατάσχεσε όλο σχεδόν το δουκάτο, αφήνοντάς του μόνο το Ντολ. Αυτό έγινε ο πυρήνας της κομητείας της Βουργουνδίας, που είχε άλλη εξέλιξη από αυτήν του δουκάτου της Βουργουνδίας. Ο εγγονός του, ο Γουλιέλμος Α΄, είχε γιο τον Στέφανο Α΄ και αυτός τον Ρεϋνάλδο κόμη της Βουργουνδίας. Ο τελευταίος, για να δηλώσει την ανεξαρτησία του απέναντι στο βασιλιά της Γερμανίας, ονόμασε την κομητεία της Βουργουνδίας Ελευθέρα Κομητεία (Franc Compté), όνομα με το οποίο είναι σήμερα γνωστή η περιοχή. Πάντως ο Κορράδος Γ΄ των Χοενστάουφεν τον ανάγκασε να δηλώσει υποτέλεια. Το μόνο τέκνο του Ρεϋνάλδου, η Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον ανιψιό τού Κορράδου Γ΄, τον Φρειδερίκο Α΄. Αυτή άφησε την κομητεία στον γιο της Όθωνα των Χοενστάουφεν. Έτσι η κομητεία έφυγε από τον Οίκο της Ιβρέας, επέστρεψε όμως με το γάμο της εγγονής του Όθωνα, της Αδελαΐδας, με τον Ούγο Γ΄ των Ιβρέα κόμη του Σαλίν. Ο αδελφός του Όθωνα, ο Ιωάννης Α΄ κύριος του Αρλαί είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Αρλαί, που απόγονοί του, θα αποκτήσουν με επιγαμία τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης. Ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄, ο Ραϋμόνδος, θα νυμφευτεί την Ουρράκα των Χιμένεθ, βασίλισσα της Καστίλης, Λεόν & Γαλικίας. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Καστίλης. Τον 8ο απόγονο αυτού, τον Αλφόνσο ΙΑ΄ βασιλιά της Καστίλης θα διαδεχθεί τελικά ο νόθος γιος του Ερρίκος Α΄, ιδρυτής του κλάδου των Τραστάμαρα, που θα βασιλεύσουν στην Καστίλη και στην Αραγωνία. Ιβρέας-κομήτων Βουργουνδίας Σαλόν-Αρλαί Καστίλης δε λα Θέρδα Τραστάμαρα Ενρίκεθ Wickham, Chris. Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000. MacMillan Press: 1981.
120 Μέρες στα Σόδομα (ταινία)

Το 120 μέρες στα Σόδομα, γνωστό και ως Σαλό, 120 μέρες στα Σόδομα (πρωτότυπος τίτλος: Salò ο le 120 giornate di Sodoma, διεθνής τίτλος: Salò, or the 120 Days of Sodom) είναι ιταλογαλλική σινεφίλ ταινία, του 1975. Η σκηνοθεσία υπογράφηκε από τον Πιερ Πάολο Παζολίνι, ενώ ο ίδιος έγραψε και το σενάριο. Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο "120 Μέρες των Σοδόμων" του Μαρκήσιου ντε Σαντ. Πρόκειται για την τελευταία ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη, αφού λίγο καιρό αργότερα δολοφονήθηκε. Η δομή του θυμίζει τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η ιστορία του έργου διαδραματίζεται στην Δημοκρατία του Σαλό, ένα εικονικό κρατίδιο που είχαν ιδρύσει οι φασίστες του Μουσολίνι κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι φασίστες ανακοινώνουν ότι θα αναλάβουν την διαπαιδαγώγηση 9 κοριτσιών και 9 αγοριών, και αφού τους παραλαμβάνουν με την συγκατάθεση των οικογενειών τους, τους μεταμορφώνουν σε δούλους. Είναι το πλέον αμφισβητούμενο έργο του Παζολίνι με σκηνές βίας, οργίων, σεξουαλικής υποταγής, βιασμού, ψυχρών βασανιστηρίων και δολοφονίας. Η διανομή της ταινίας απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες.

 Gary Indiana. Salò ο le 120 giornate di Sodoma. London: British Film Institute, 2000. Jack Fritscher. "Toward an Understanding of Salo" Αρχειοθετήθηκε 2014-09-03 στο Wayback Machine., Drummer, 20, January 1978, pp, 66–67, reprinted in Jack Fritscher, Mapplethorpe, Assault with a Deadly Camera, Palm Drive Publishing, 1988, ISBN 1890834297; reprinted with historical introduction in Jack Fritscher, Gay San Francisco: Eyewitness Drummer, Palm Drive Publishing 2008, ISBN 1890834386, pp. 619–642. Roland Barthes. Sade/Fourier/Loyola. Trans. Richard Miller. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press, 1997. Maurice Blanchot. Lautréamont and Sade. Trans. Stuart Kendell and Michelle Kendell. Stanford, California: Stanford University Press, 2004. Simone de Beauvoir. Must We Burn Sade? Trans. Annette Michelson. In Donatien Alphonse François Marquis de Sade, The 120 Days of Sodom and Other Writings, trans. and eds. Austryn Wainhouse and Richard Seaver. New York, New York: Grove Press, 1966, pp. 3–64. Pierre Klossowski. Sade My Neighbor. Trans. Alphonso Lingis. Evanston, Illinois: Northwestern University Press, 1991. Philippe Sollers. Writing and the Experience of Limits. Trans. and eds. Philip Bernard and David Hayman. New York, New York: Columbia University Press, 1983. Salò, or the 120 Days of Sodom στην IMDb Salò, or the 120 Days of Sodom στο Rotten Tomatoes
Αργεντίνικες βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 14 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Αργεντινή, για να εκλεγούν τα μισά μέλη της Βουλής και το 1/3 των μελών της Γερουσίας, των οποίων η θητεία έληξε.

 Το Εθνικό Κογκρέσο της Αργεντινής είναι διθάλαμο, και αποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων (κάτω βουλή) και τη Γερουσία (άνω βουλή).Σύμφωνα με το Αργεντίνικο Σύνταγμα, η Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από 257 μέλη, που εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, για τετραετή θητεία. Τα μισά μέλη της Βουλής ανανεώνονται ανά διετία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 24 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι εκλογείς ψηφίζουν από κλειστούς καταλόγους πολιτικών κομμάτων, δηλαδή ψηφίζουν ένα κόμμα με όλους τους υποψήφιούς του χωρίς να μπορούν να εκφράσουν ιδιαίτερη προτίμηση για κάποιον συγκεκριμένο υποψήφιο του κόμματος. Το εκλογικό όριο είναι 3% του συνολικού αριθμού ψήφων της περιφέρειας. Η κατανομή των εδρών γίνεται με Μέθοδο Ντ'Οντ.Η Γερουσία αποτελείται από 72 μέλη. τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές για εξαετή θητεία. Το 1/3 των μελών της Γερουσίας ανανεώνονται ανά διετία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό από 24 τριεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι εκλογείς ψηφίζουν από καταλόγους πολιτικών κομμάτων. Το κόμμα που θα πλειοψηφήσει κερδίζει τις 2 από τις 3 έδρες της περιφέρειας, και το κόμμα που θα έρθει δεύτερο κερδίζει την τρίτη έδρα.Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους πολίτες της Αργεντινής, ηλικίας 18 ως 70 ετών.
Μετατόπιση

Η μετατόπιση (displacement) είναι φυσικό διανυσματικό μέγεθος που χαρακτηρίζει το φυσικό φαινόμενο της κίνησης, και ορίζεται ως η διαφορά της αρχικής θέσης με την τελική. Εν ολίγοις, η μετατόπιση είναι η μεταβολή της θέσης.

 Η μετατόπιση υπολογίζεται με τον μαθηματικό τύπο Δχ = α²+β² Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα Δχ. Συχνά χρησιμοποιείται και το σύμβολο r. Η μετατόπιση Δχ όπως και η θέση x, είναι διανυσματικό μέγεθος, παρά το ότι έχει μονάδες μήκους, το οποίο είναι μονόμετρο μέγεθος. Εκφράζει την απόσταση της τελικής θέσης (όπου βρίσκεται το σώμα στο παρόν) από τη θεωρούμενη αρχική θέση. Αναφέρεται σε ένα χρονικό διάστημα, ενώ η θέση του σώματος σε μια χρονική στιγμή. Εκφράζεται μαθηματικά (ή αναπαρίσταται) από μία διανυσματική συνάρτηση της θέσης (δηλ. είναι διανυσματικό φυσικό μέγεθος). Η διεύθυνσή της εξαρτάται από το είδος της κίνησης ως προς την τροχιά. Η φoρά της είναι ίδια με τη φορά της κίνησης. Μετρείται με τη μονάδα μέτρησης (στο σύστημα μονάδων S.I.) που ονομάζεται m (= 1 meter, μέτρο). Καταμετρείται από το όργανο μέτρησης μετροταινία (ή απλά, μέτρο). Το φυσικό μέγεθος μετατόπιση δεν πρέπει να συγχέεται με το διάστημα (s).