IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βατόλακκος Χανίων

Ο Βατόλακκος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 100 μ. στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη, και περιβάλλεται από πορτοκαλεώνα.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Vatolaco, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vattolaco με 261 κατοίκους, 78 οφειλόμενες αγγαρίες και εννέα προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Vatholaco. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπως τη διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, αναφέρεται ως Vatolako, με 50 χριστιανικές και 15 μουσουλμανικές οικογένειες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Λάκκων και σύμφωνα με την απογραφή είχε 512 χριστιανούς και 28 τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 668 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας η οποία υπήρχε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1998, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων. Το 2011 εντάχθηκε πάλι ως κοινότητα στον νέο δήμο Πλατανιά. Δείτε επίσης: Κοινότητα Βατολάκκου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο δίκλιτος ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και του Αγίου Χαραλάμπους, ο οποίος άρχισε να κτίζεται στον 18ο αιώνα. Το καμπαναριό του ναού, ύψους 22 μέτρων, κτίστηκε σε ανάμνηση των εγκλημάτων των Γερμανών κατά τη κατοχή, με δωρεά του Ευάγγελου Μαρκουλάκη. Επίσης στην πλατεία βρίσκεται το σχολείο του χωριού, το οποίο κτίστηκε τη δεκαετία του 1930. Στο χωριό λειτουργεί Μουσείο Ελιάς και Λαδιού-Λαογραφική Συλλογή Δερμιτζάκη, το οποίο στεγάζεται στο παλιό ελαιοτριβείο του χωριού.Κοντά στο χωριό έχει κτιστεί το φράγμα του Βαλσαμιώτη, ύψους 67 μέτρων από τη βάση, το οποίο μπορεί να συγκρατήσει 6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού.
Δολοφονία του Γκράμος Παλούσι

Η δολοφονία του Γκράμος Παλούσι συνέβη στις 4 Σεπτεμβρίου 2004 στη Ζάκυνθο, όταν ο εικοσάχρονος Αλβανός Γκράμος Παλούσι (αλβανικά: Gramoz Palushi‎), που γιόρταζε την νίκη της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αλβανίας επί της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας, από Έλληνα κατά τη διάρκεια διαπληκτισμού μετά το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα.Το γεγονός οδήγησε σε εκτεταμένες διαμαρτυρίες σε διάφορες περιοχές της Αλβανίας και της Ελλάδας. Ο δράστης της δολοφονίας, Παναγιώτης Κλαδής, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη σε πρώτο βαθμό, ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε στα 22 χρόνια από δευτεροβάθμιο δικαστήριο στις αρχές του 2010.

 Στις 4 Σεπτεμβρίου 2004, μετά την νίκη της εθνικής Αλβανίας επί της αντίστοιχης ομάδας της Ελλάδας, το θύμα μαζί με τον αδελφό του και έναν φίλο τους, δέχθηκαν επίθεση στο νησί της Ζακύνθου από τον Ελληνοαμερικανό Παναγιώτη Κλαδή και ακόμα έναν οπαδό της ελληνικής ομάδας. Ο Γκράμος Παλούσι μαχαιρώθηκε θανάσιμα από τον Παναγιώτη Κλαδή, ενώ οι άλλοι δύο Αλβανοί τραυματίστηκαν. Η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε δύο άτομα για την επίθεση. Το 2006, ο Παναγιώτης Κλάδης καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια φυλάκιση και το 2010, σε μειωμένη ποινή 22 ετών κάθειρξης για δολοφονία, ενώ ο συνεργός του καταδικάστηκε σε 12 μήνες φυλάκιση και τρία χρόνια με περιοριστικούς όρους. Η πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου της Αλβανίας ξεκίνησε με τη ψήφιση δήλωσης διαμαρτυρίας των βουλευτών που καταδίκαζε τη δολοφονία του Γκράμος Παλούσι. Στη Θεσσαλονίκη διοργανώθηκε διαδήλωση με τη συμμετοχή του Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών και αντιρατσιστικών οργανώσεων, ενώ δυο μέρες αργότερα αντιρατσιστική ομάδα κατέλαβε το πολιτικό γραφείο του τότε νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη. Στην Αθήνα διοργανώθηκε από αντιρατσιστικές οργανώσεις πορεία προς τη Βουλή των Ελλήνων, ενώ ομάδα αναρχικών προκάλεσαν επεισόδια μικρής έκτασης με ρίψεις βομβών μολότοφ χωρίς να υπάρξουν τραυματίες και συλλήψεις. Ανάλογες κινητοποιήσεις έγιναν στα Χανιά και τα Ιωάννινα. Στην Αλβανία, ομάδες νέων διοργάνωσαν πορείες προς την πλατεία Μητέρας Τερέζας στα Τίρανα ενώ εκατοντάδες πολίτες παρευρέθηκαν στην κηδεία του. Το Αλβανικό Συμβούλιο Νεολαίας ζήτησε, από τον δήμο Τιράνων και τον τότε δήμαρχο και μετέπειτα πρωθυπουργό Έντι Ράμα, την μετονομασία οδού πλησίον του σταδίου Κεμάλ Στάφα στο όνομα του Γκράμος Παλούσι. Η εθνική ομάδα της Αλβανίας δώρισε στην οικογένεια του εκλιπόντος το ποσό των 10.000 δολαρίων, ενώ η Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου αιτήθηκε από τη FIFA την άδεια ώστε οι παίκτες της εθνικής ομάδας να μπορούν να φορούν μαύρα περιβραχιόνια στον επόμενο αγώνα με την εθνική ομάδα της Γεωργίας. Γιάννης Γκολφινόπουλος: ««Ελληνας ποτέ...» Αλβανοί και ελληνικός Τύπος τη νύχτα της 4ης Σεπτεμβρίου 2004. Προλεγόμενα: Αλεξάνδρα Χαλκιά. Ιωάννινα: Ισνάφι. 2007. σελ. 190.
Ιερά Μητρόπολις Μηθύμνης

Η Ιερά Μητρόπολις Μηθύμνης είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της ήταν η Μήθυμνα, αλλά τον 16ο αι. ο επίσκοπος Μηθύμνης άγιος Ιγνάτιος μετακίνησε την έδρα της μητρόπολης στην Καλλονή Λέσβου. Πρώτος επίσκοπος αναφέρεται ο άγιος Αλέξανδρος. Τον μητροπολίτη Ιάκωβο Γ' (Μαλλιαρό) διαδέχθηκε το 1984 ο νυν μητροπολίτης Μηθύμνης, σεβασμιότατος Χρυσόστομος (Καλαματιανός).

 Η Ιερά Μητρόπολις αριθμεί τρεις Ιερές Μονές. Λειμώνος, Καλλονή Μυρσινιωτίσσης, Καλλονή Περιβολής, Άντισσα Καρυδώνης, Σταύρος (1900). Τα εν Καλλονή της Λέσβου, Ιερά Σταυροπηγιάκα Πατριαρχικά Μοναστήρια του Αγίου Ιγνατίου, αρχιεπισκόπου Μηθύμνης εις μέρη δύο. Κωνσταντινούπολη: Πατριαρχικό Τυπογραφείο. σελ. 228-236. Ζαχαριάδου, Ελισάβετ Α. (1996). Δέκα τουρκικά έγγραφα για την Μεγάλη Εκκλησία (1483-1567) (PDF). Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ινστιτούτο Βυζαντινών Ερευνών. ISBN 960-7094-69-7. Γλαβίνας, Α. Α. (1973). «Μακάριος Παπαγεωργόπουλος ο από Κορίνθου Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης: (1465; - 12 Απριλίου 1546)». Μακεδονικά 13 (1). https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/view/6454/6189. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2022. Ιστοσελίδα Εκκλησίας της Ελλάδος
Ακροκεφαλίδες

Οι ακροκεφαλίδες (επιστημονική-λατινική ονομασία Acrocephalidae) είναι οικογένεια στρουθιόμορφων ωδικών πτηνών, που τρέφονται με έντομα. Περιλαμβάνει επτά γένη και περίπου εξήντα είδη. Τα περισσότερα είδη έχουν χρώμα απαλό καφετί στο επάνω μέρος του σώματος και κίτρινο έως μπεζ στο κάτω μέρος. Συνήθως ζουν σε αραιά δασωμένες εκτάσεις, καλαμιώνες ή λειμώνες με ψηλά χόρτα. Ως προς τη γεωγραφική κατανομή τους, συναντώνται κυρίως στη νότια και τη δυτική Ευρασία, αλλά και σε νήσους του Ειρηνικού Ωκεανού, με μερικά είδη να ζουν στην Αφρική.

 Acrocephalus, περιλαμβάνει περί τα 42 είδη Arundinax, περιλαμβάνει μόνο το είδος A. aedon Calamonastides, περιλαμβάνει μόνο το είδος Calamonastides gracilirostris, που και αυτό θεωρείται «εκτεθειμένο στον κίνδυνο αφανισμού» Graueria, περιλαμβάνει μόνο το είδος Graueria vittata Hippolais, περιλαμβάνει 4 είδη Iduna, περιλαμβάνει 6 είδη Nesillas, περιλαμβάνει 5 είδη συν ένα που εξαφανίσθηκε μέσα στον 20ό αιώνα (το Nesillas aldabrana) del Hoyo, J., Elliot, A. & Christie, D. (επιμ.): Handbook of the Birds of the World, τόμος 11, Lynx Edicions, Βαρκελώνη 2006, ISBN 84-96553-06-X Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Acrocephalidae στο Wikimedia Commons
Μοναστήρι Ιωαννίνων

Το Μοναστήρι Κόνιτσας είναι χωριό του Δήμου Κόνιτσας στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου.Βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρα στις δυτικές παρειές του δεύτερου μεγαλύτερου όρους της Ελλάδας του Σμόλικα και κάτω από την κορυφή "Κλέφτης". Η παλαιά του ονομασία, μέχρι το 1928, ηταν Μποτσιφάρι. Απέχει από την Κόνιτσα περίπου 15 χλμ. ασφαλτοστρωμένου δρόμου, συγκοινωνία υπάρχει όλο τον χρόνο, ενώ γειτονικά χωριά "μαχαλάδες" είναι η Μεσσαριά (Μόλιστα) και το Γανναδιό. Διαθέτει θέα προς τον Γράμμο και τα Αλβανικά βουνά. Πέρα από τα τρία χωριά, εύκολη είναι η πρόσβαση στην Πυρσόγιαννη (Μαστοροχώρι), Κεράσοβο, Φούρκα και Σαμαρίνα. Επίσης μπορεί κάποιος να πάει προς τον Γράμμο και να φθάσει μέχρι το Ντένισκο. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν κτίστες επί το πλείστον,οι φημισμένοι μάστορες της πέτρας και έμποροι, οι οποίοι έφθαναν σαν μετανάστες μέχρι την Βλαχία, τη Ρουμανία, την Αίγυπτο ή αλλού. Με τις εποχικές γεωργικές εργασίες ασχολούνταν, κατά κύριο λόγο, ο γυναικείος πληθυσμός. Το χωριό κατά την απογραφή του 2011 είχε 17 κατοίκους.

 Το χωριό περιβάλλεται από δάσος πεύκων, ελάτων και άλλων δένδρων. Τα τρεχούμενα νερά είναι σχετικά λιγοστά λόγω των σχιστολιθικών πετρωμάτων και της ύπαρξης πολλών κωνοφόρων. Υπάρχουν αρκετές παλιές εκκλησίες στο χωριό και 2-3 εξωκκλήσια στην γύρω δασική περιοχή. Άξια λόγου είναι τα καλντερίμια και οι πετρόκτιστες βρύσες. Η γύρω δασική περιοχή προσφέρεται ιδιαίτερα για ορεινές δραστηριότητες όπως περίπατος-ποδηλασία-ορειβασία-κλπ. Χαμηλότερα από το χωριό κυλάει ο ποταμός Σαραντάπορος για να σμίξει μετά από διαδρομή λίγων χιλιομέτρων με τον Αώο και να περάσουν στην Αλβανία. Η διαδρομή -στην οποία παρεμβάλλεται το χωριό - από Κόνιτσα προς Επταχώρι - Πεντάλοφο) έχει χαρακτηρισθεί ως "ιδιαίτερου φυσικού κάλλους". Πλησίον του χωριού διέρχονται τα ορειβατικά μονοπάτια "Εθνικό 03" και "Διεθνές Ε6". Το Μοναστήρι διαθέτει έντονα στοιχεία της παραδοσιακής Ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής. Στη διασταύρωση της Εθνικής Οδού Ιωαννίνων-Κοζάνης που οδηγεί προς τα χωριό και τα γειτονικά του Μεσσαριά και Γανναδιό υπάρχει σχετική ενημερωτική πινακίδα με τίτλο "Traditional stone villages" ή "Πέτρινα χωριά". Στο χωριό βρίσκεται το μοναστήρι των Εισοδίων της Θεοτόκου με ιστορία αρκετών αιώνων, χωρίς καλόγερους πια, αλλά με αρκετά κειμήλια και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Συχνά οι κάτοικοι του χωριού και κάτοικοι άλλων περιοχών και επισκέπτες "ανοίγουν" το μοναστήρι και τελούν λειτουργίες. Στο Μοναστήρι στις 6 Αυγούστου γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι. Επίσης στο διπλανό χωριό Μόλιστα (Μεσαριά) λειτουργεί όλο τον χρόνο παραδοσιακός ξενώνας με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Το Μοναστήρι κατοικείται από ελάχιστους κατοίκους, κυρίως ηλικιωμένους, ωστόσο το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Τσάμπιονς Λιγκ (πετοσφαίριση γυναικών)

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων γυναικών Ευρώπης στην πετοσφαίριση (σήμερα:CEV Champions League) είναι σημαντική διοργάνωση του αθλήματος αυτού για τις γυναίκες, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ξεκίνησε το 1960. Από την περίοδο 2000-01 είναι γνωστό ως Champions League.

 Στην Α' φάση της διοργάνωσης μετέχουν 20 ομάδες χωρισμένες σε ομίλους των τεσσάρων. Στη Β' φάση προκρίνονται οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι δύο καλύτερες τρίτες. Στη Β' φάση οι δώδεκα ομάδες χωρίζονται σε έξι ζευγάρια και δίνουν δίπλους αγώνες. Οι έξι νικήτριες προκρίνονται στα προημιτελικά όπου χωρίζονται σε τρία ζευγάρια και δίνουν δίπλους αγώνες. Οι τρεις νικήτριες προκρίνονται στο final-4. Η τέταρτη ομάδα του final-4 είναι η διοργάνωτρια, η οποία προκρίνεται απευθείας σε αυτό μετά το τέλος της Α' φάσης. Στην τελική φάση (final-4) γίνονται μονοί αγώνες για τα ημιτελικά, το μικρό τελικό (θέσεις 3-4) και το Μεγάλο τελικό (θέσεις 1-2) ο νικητής του οποίου αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια ομάδα Ευρώπης στην πετοσφαίριση. Σύστημα βαθμολόγησης: Τελικό σκορ 3-0 ή 3-1 σετ: Η νικήτρια παίρνει τρεις (3) βαθμούς, ενώ η ηττημένη κανέναν (0). Τελικό σκορ 3-2 σετ: Η νικήτρια παίρνει δύο (2) βαθμούς, ενώ η ηττημένη παίρνει έναν (1).Το σύστημα βαθμολόγησης ισχύει για τους ομίλους αλλά και για τις νοκ-αουτ φάσεις. Ιστότοπος της CEV sports123.com
Πικρόλιθος

Με τον όρο πικρόλιθος εννοείται μια κιονοειδής σε μορφή ή ψευδοϊνώδης ποικιλία του αντιγορίτη. Η πετρογραφική, χημική και με ακτίνες Χ ανάλυση ορυκτών δειγμάτων υποδεικνύουν ότι το υλικό αποτελείται από λεπτόκοκκο μείγμα πολύμορφων του σερπεντίνη (οφίτη, οφιόλιθου), του χρυσοτίλη και του λιζαρδίτη. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες πληροφορίες για την τοξικότητά του ή πιθανές επιβαρύνσεις στην ανθρώπινη υγεία. Η μαλακή υφή του το κάνει ιδανικό για τη δημιουργία λίθινων διακοσμητικών. Το χρώμα του ποικίλει τυπικά από το φαιοκίτρινο έως το πράσινο του μήλου. Καθώς ο πικρόλιθος μπορεί να είναι χρυσοτίλης, λιζαρδίτης, αντιγορίτης ή μίγμα των τριών ορυκτών ο όρος δεν υποδηλώνει κάποιο διακριτό ορυκτό είδος, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως στην ορολογία πεδίου.

 Λίθινα τέχνεργα της Νεολιθικής και της Χαλκολιθικής σε διάφορα σχήματα και αποχρώσεις του γαλαζοπράσινου και του πράσινου έχουν αναφερθεί στο παρελθόν ως στεατίτες, οφιόλιθοι, η απλά πράσινοι λίθοι. Στις περισσότερες των περιπτώσεων το υλικό είναι ο πικρόλιθος. Λεπτομερής μελέτη πεδίου έδειξε πως στην Κύπρο κατάλληλο υλικό για την κατασκευή τέχνεργων υπάρχει μόνο στο όρος Όλυμπος, την υψηλότερη κορυφή των ορέων Τρόοδος, πεδίο με δυσχερή πρόβαση. Τούτο οδηγεί στο πιθανό συμπέρασμα ότι όλα τα ανεπεξέργαστα ή μερικώς επεξεργασμένα θραύσματα αυτού του τύπου λίθου που βρέθηκαν σε βιοτεχνίες πικρόλιθου νεολιθικών και χαλκολιθικών οικισμών ήταν φερτές ύλες από τους ποταμούς Κουρής και Καρυώτης, που έχουν τις πηγές τους στο όρος Όλυμπος. Το υλικό φαίνεται πως ήταν εμπορεύσιμο ή ανταλλάξιμο στην ακατέργαστη μορφή του, αναπόσπαστο τμήμα των εσωτερικών κοινωνικών και οικονομικών δομών των νεολιθικών εγκαταστάσεων στην Κύπρο. Peltenburg, Edgar, 1991, «Local Exchange in Prehistoric Cyprus: An Initial Assessment of Picrolite» στο Bulletin of the American Schools of Oriental Research, No. 282/283, Symposium: Chalcolithic Cyprus (May - Aug). Xenophontos C., 1991, «Picrolite, Its Nature, Provenance, and Possible Distribution Patterns in the Chalcolithic Period of Cyprus» στο Bulletin of the American Schools of Oriental Research, No. 282/283, Symposium: Chalcolithic Cyprus (May - Aug). Clinkenbeard, J.P., Churchill, R.K., and Lee, K., 2002, Guidelines for geologic investigations of naturally occurring asbestos in California: California Department of Conservation, California Geological Survey Special Publication 124. Βλ. conservation.ca.gov για διαθέσιμη on line έκδοση. Picrolite στο mindat.org
Ταξινόμηση φυσαλίδας

Ταξινόμηση φυσαλίδας (bubble sort) είναι το όνομα ενός απλού αλγόριθμου ταξινόμησης. Λειτουργεί συγκρίνοντας βηματικά τα στοιχεία μιας λίστας και εναλλάσοντάς τα ώστε να βρεθούν σε σωστή σειρά. Τα βήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να ταξινομηθεί ολόκληρη η λίστα. Το όνομα του αλγόριθμου προέρχεται από τον τρόπο ταξινόμησης: τα μεγαλύτερα στοιχεία κατευθύνονται προς το τέλος, όπως οι φυσαλίδες που αναδύονται στην επιφάνεια.

 BUBBLESORT(A) 1 for i ← 1 to length[A] 2 do for j ← length[A] downto i + 1 3 do if A[j] < A[j - 1] 4 then exchange A[j] ↔ A[j - 1] όπου Α είναι ένας πίνακας στοιχείων. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές υλοποίησης της ταξινόμησης φυσαλίδας. Παρακάτω παρουσιάζεται η κλασική περίπτωση με σταθερό αριθμό επαναλήψεων. Ο χρόνος εκτέλεσης εξαρτάται από τον αριθμό των επαναλήψεων του βρόχου for στις γραμμές 2-4. Για δεδομένη τιμή του i, ο βρόχος (loop) επαναλαμβάνεται n-i φορές και το i παίρνει τιμές 1 , 2 , . . . , n {\displaystyle 1,\ 2,\ ...,\ n} .Συνεπώς, ο συνολικός αριθμός επαναλήψεων είναι: ∑ i = 1 n ( n − i ) = ∑ i = 1 n n − ∑ i = 1 n i = {\displaystyle \sum _{i=1}^{n}(n-i)=\sum _{i=1}^{n}n-\sum _{i=1}^{n}i=} = n 2 − n ( n + 1 ) 2 = {\displaystyle =n^{2}-{\frac {n(n+1)}{2}}=} = n 2 − n 2 2 − n 2 = {\displaystyle =n^{2}-{\frac {n^{2}}{2}}-{\frac {n}{2}}=} = n 2 − n 2 {\displaystyle ={\frac {n^{2}-n}{2}}} Επομένως, ο χρόνος εκτέλεσης του αλγόριθμου ταξινόμησης φυσαλίδας είναι Θ ( n 2 ) {\displaystyle \Theta (n^{2})} σε όλες τις περιπτώσεις . Ταξινόμηση φυσαλίδας (Bubble sort), Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης.
Πολιτικό κόμμα

Με την έννοια του πολιτικού κόμματος αναφερόμαστε σε μια ομάδα ατόμων που οργανώνονται με σκοπό να αποκτήσουν την κυβερνητική εξουσία. Έτσι, τα στοιχεία που συνθέτουν το κόμμα, σύμφωνα με τον ορισμό του, είναι η επιδίωξη κατάκτησης της εξουσίας, ένας βαθμός οργάνωσης και η ύπαρξη εξωκοινοβουλευτικής υποστήριξης.Στο πλαίσιο ενός πολυκομματικού συστήματος, τα πολιτικά κόμματα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να καλύψουν θέσεις λήψης αποφάσεων. Συμβάλλουν στη μορφοποίηση της πολιτικής βούλησης και υπό αυτήν την οπτική αποτελούν σημαντικό πυλώνα του δημοκρατικού και συνταγματικού κράτους. Σε ένα μονοκομματικό σύστημα, η δομή και η λειτουργία του κόμματος μεταβάλλεται. Σε αυτήν την περίπτωση, το κόμμα συνήθως προσαποκτά ολοκληρωτικό χαρακτήρα.

 Η έννοια του πολιτικού κόμματος ορίζεται συμβατικά με δύο τρόπους. Ο πρώτος ορισμός θεμελιώνεται στην ιδεολογία και τις κοινές πολιτικές πεποιθήσεις. Σύμφωνα με τον Benjamin Constant, ένα πολιτικό κόμμα ορίζεται ως «συνάντηση ατόμων με κοινό πολιτικό πρίσμα». Ωστόσο, πολλά πολιτικά κόμματα δεν έχουν θεμελιακό χαρακτηριστικό τους την ιδεολογία ή τη χάραξη πολιτικών. Για παράδειγμα, δεν σπανίζουν τα πολιτικά κόμματα που έχουν πελατειακά και πατερναλιστικά χαρακτηριστικά και αποτελούν εργαλείο για την προώθηση της καριέρας ενός πολιτικού.Ο δεύτερος ορισμός, θεσμικού χαρακτήρα, θεωρεί το κόμμα αναπόσπαστο στοιχείο του δημοκρατικού παιχνιδιού.Τα πολιτικά κόμματα διακρίνονται από άλλες πολιτικές ομάδες και συλλόγους, όπως οι ομάδες συμφερόντων, κυρίως από το γεγονός ότι τα κόμματα επικεντρώνονται στην εκλογή υποψηφίων, και άρα έχουν το βλέμμα στραμμένο στην εξουσία, ενώ οι ομάδες συμφερόντων επικεντρώνονται στην προώθηση μιας πολιτικής ατζέντας. Αυτό σχετίζεται και με άλλα χαρακτηριστικά που μερικές φορές διακρίνουν κόμματα από άλλους πολιτικούς οργανισμούς, όπως μεγαλύτερη συμμετοχή, μεγαλύτερη σταθερότητα με την πάροδο του χρόνου και βαθύτερη σύνδεση με το εκλογικό σώμα.Σε πολλές χώρες η έννοια ενός πολιτικού κόμματος καθορίζεται από το νόμο και οι κυβερνήσεις ρυθμίζουν τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί ένας οργανισμός για να χαρακτηριστεί νομότυπα ως πολιτικό κόμμα. Κομματική διακήρυξη Κομματική επιτροπή Κομματική ευθύνη Ομάδα πίεσης
Αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα

Το Αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα (ιταλικά: Teatro antico di Taormina‎) είναι ένα αρχαίο ελληνικό θέατρο στην Ταορμίνα της Σικελίας, που χτίστηκε τον τρίτο αιώνα π.Χ.

 Το ελληνιστικό θέατρο βρισκόταν στην Ταορμίνα περίπου από τον τρίτο αιώνα π.Χ. Τα ερείπια ενός άλλου ελληνιστικού κτηρίου έχουν βρεθεί κάτω από το ρωμαϊκό κοίλο. Κατά τη ρωμαϊκή κυριαρχία, το θέατρο ξαναχτίστηκε, πιθανώς την εποχή του Αδριανού ή του Τραϊανού. Ανακαινίστηκε τον τρίτο αιώνα μ.Χ., με την κυκλική ορχήστρα να μετατράπηκε σε αρένα και το σκηνικό οικοδόμημα να αφαιρέθηκε. Το αρχαίο θέατρο είχε διάμετρο 107 μέτρα και χωρούσε περίπου 10.000 θεατές. Είναι ένα από τα παλαιότερα θέατρα στη Μεγάλη Ελλάδα (Magna Graeca) που έχει καμπύλο κοίλο, αντί για το παλαιότερο τραπεζοειδές σχέδιο. Το κοίλο χωρίστηκε σε εννέα τμήματα. Εκατέρωθεν της σκηνής υπήρχε μια βασιλική. Σήμερα, το θέατρο χρησιμοποιείται ως χώρος για το ετήσιο φεστιβάλ τεχνών Taormina Arte. View at 360° of Teatro antico di Taormina TravelTaormina.com
Περεκόπ

Το Περεκόπ (ουκρανικά: Перекоп, ρωσικά: Перекоп, κριμαϊκά ταταρικά: Or Qapı, ελληνικά: Τάφρος) είναι οικισμός αστικού τύπου που βρίσκεται στον Ισθμό του Περεκόπ, ο οποίος συνδέει την χερσόνησο της Κριμαίας με την ηπειρωτική Ουκρανία. Είναι γνωστό για το Οχυρό Ορ Καπί που ήταν η πύλη εισόδου για την Κριμαία. Σήμερα είναι μέρος του δήμου Αρμιάνσκ. Πληθυσμός: 919 κάτοικοι (απογραφή 2014).

 Το αρχικό του όνομα ήταν Τάφρος, από τον ελληνικό οικισμό που χτίστηκε στην γύρω περιοχή. Στη συνέχεια ήταν το αντίστοιχο όνομα Ορ Καπί στην κριμαϊκή ταταρική γλώσσα από τις λέξεις Or - τάφρος και Qapı - πύλη, και στη συνέχεια το όνομα Περεκόπ στις Σλαβικές γλώσσες, που σημαίνει κυριολεκτικά έναν υπερβολικά σκαμμένο τόπο. Λόγω της καίριας θέσης, στο πέρασμα των χρόνων το Περεκόπ αλώθηκε αρκετές φορές. Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού Πολέμου (1735-1739), ο Ρώσος στρατάρχης Μπουρκχάρντ Κρίστοφ φον Μούνιχ εισέβαλε επιτυχώς στις οχυρώσεις στις 17 Ιουνίου 1736 και ερείπωσε το ταταρικό φρούριο. Αυτό ήταν σοβαρό, αν όχι θανάσιμο, πλήγμα για την ανεξαρτησία του Κριμαϊκού Χανάτου. Η πόλη σχεδόν αφανίστηκε από την Άλωση του Περεκόπ από τον Κόκκινο Στρατό το 1920. Η πολιορκία ήταν ένα βασικό επεισόδιο του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Η επιτυχία των Μπολσεβίκων τους επέτρεψε να διώξουν τον Λευκό Στρατό του Πιότρ Βράνγκελ από την Κριμαία. Δώδεκα χρόνια αργότερα, οι Σοβιετικοί έχτισαν τη νέα πόλη, το Κρασνοπερεκόπσκ 32 χιλιόμετρα νότια. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Περεκόπ κατελήφθη από τον γερμανικό Στρατό, από τις 27 Σεπτεμβρίου 1941 έως την 1 Νοεμβρίου 1943. Η κατάληψη του Περεκόπ (τόσο από τη Βέρμαχτ το 1941 και τον Κόκκινο Στρατό το 1943) χρησιμοποιήθηκε για να απομονώσει την Κριμαία από την υπόλοιπη Ουκρανία. Κάρτα εγγραφής στο Βερχόβνα Ράντα Περιγραφή του Περεκόπ στο γεωγραφικό λεξικό του Πολωνικού Βασιλείου Εθνόσημο του Περεκόπ Μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στο Περεκόπ
Κλειστό Γήπεδο Πανεπιστημίου Ηρακλείου

Το Κλειστό Γήπεδο Πανεπιστημίου Ηρακλείου είναι μικρό πολυχρηστικό κλειστό στάδιο που βρίσκεται στην πόλη του Ηρακλείου, στην Κρήτη της Ελλάδας. Βρίσκεται κοντά στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Το στάδιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φιλοξενήσει πολλές εκδηλώσεις. Κυρίως όμως, στο στάδιο λαμβάνουν χώρα αγώνες μπάσκετ, συναυλίες και τελετές αποφοίτησης φοιτητών του πανεπιστημίου.

 Παρόλο το μικρό του μέγεθος, το στάδιο έχει φιλοξενήσει παιχνίδια πολλών μεγάλων τουρνουά καλαθοσφαίρισης. Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Κ-20 δύο φορές (το 2014 και το 2017) και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-19 2015. Επίσης, θα φιλοξενήσει μερικά παιχνίδια από τη φάση των ομίλων τουΠαγκόσμιου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κ-19 2019.
Μιράντα Κόσγκροβ

Η Μιράντα Τέιλορ Κόσγκροβ (Miranda Taylor Cosgrove, 14 Μαΐου 1993) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και στιχουργός. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στις σειρές Drake & Josh, ως Μέγκαν, και iCarly, ως Κάρλι. Από τον Μάιο του 2010, η Κόσγκροβ αμειβόταν με 180.000 δολάρια για κάθε επεισόδιο της σειράς iCarly και έγινε το δεύτερο πιο υψηλότερα αμειβόμενο παιδί στη τηλεόραση. Το 2012, μπήκε στο Βιβλίο Γκίνες, ως το πιο υψηλότερο αμειβόμενο παιδί στη τηλεόραση.

 Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και είναι το μοναχοπαίδι των Τομ & Κρις Κόσγκροβ, ιδιοκτητών καθαριστηρίου. Όταν ήταν τριών ετών, την ανακάλυψε τυχαία ένας παραγωγός ταλέντων, την ώρα που τραγουδούσε και χόρευε σε ένα εστιατόριο. Όπως έχει δηλώσει, ο συγκεκριμένος παραγωγός είχε πει τότε στους γονείς της ότι θα έπρεπε να γίνει παιδί μοντέλο και αφού υπέγραψαν συμβόλαιο, η Κόσγκροβ εμφανίστηκε σε διαφημιστικά των McDonald's και των Mello Yello. Αργότερα, σε ηλικία επτά ετών, αποφάσισε ότι τής αρέσει αυτό και έκανε δοκιμαστικά για θεατρικούς και τηλεοπτικούς ρόλους. Όσον αφορά την εκπαίδευση της, από την ηλικία των 6 μέχρι τα 18, έκανε εκπαίδευση στο σπίτι. Αφού ολοκλήρωσε τις σχολικές σπουδές της, το 2011, έδωσε εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, όπου τη δέχθηκαν και τα δύο. Αρχικά επέλεξε το πρώτο αλλά ένα χρόνο αργότερα, πήρε μεταγραφή για το δεύτερο, αφού ήθελε να συνεχίσει την υποκριτική αλλά και να είναι κοντά στην οικογένεια της. Εν τέλει όμως, άλλαξε το πτυχίο υποκριτικής με πτυχίο ψυχολογίας. Το 2001, πήρε τον πρώτο, φωνητικό ρόλο, στη σειρά Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης στο ρόλο της Λάνα Λανγκ. Ο πρώτος της ρόλος σε σειρά έγινε το 2003 στη σειρά School of Rock, ως Σάμερ Χαθαγουέι. Τον πρώτο κύριο ρόλο της, τον είχε στη σειρά Drake & Josh, ως Μέγκαν Πάρκερ. Εκεί, συνεργάστηκε με τους Ντρέικ Μπελ και Τζος Πεκ. Η Κόσγκροβ είναι ενεργός υποστηρικτής του Ερευνητικού Νοσοκομείου Παίδων Άγιος Ιούδας στο Μέμφις του Τενεσσί. Επίσης, επισκέπτεται και άλλα νοσοκομεία με παιδιά και θεωρεί το Education Through Music-Los Angeles μία από τις αγαπημένες της φιλανθρωπίες. Επιπλέον, είναι ο εθνικός εκπρόσωπος για το Light the Night Walk, μία οργάνωση που ευαισθητοποιήται στον καρκίνο του αίματος και τη λευχαιμία. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2021-06-22 στο Wayback Machine. (εκτός λειτουργίας) Η Μιράντα Κόσγκροβ στο Internet Movie Database
Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου

Ο Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου (Πρωτότυπος τίτλος: Goldfinger) είναι κατασκοπευτική ταινία δράσης Βρετανικής παραγωγής του 1964 σε σκηνοθεσία Γκάι Χάμιλτον και πρωταγωνιστούν οι Σον Κόνερι, Όνορ Μπλάκμαν και ο Γκερτ Φρομπ. Η ταινία είναι η τρίτη της κινηματογραφικής σειράς Τζέιμς Μποντ και βασίζεται στη ομώνυμη νουβέλα του Ίαν Φλέμινγκ. Το 2021 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

 Σε αυτήν την ταινία, ο πράκτορας 007 της MI6, Τζέιμς Μποντ έρχεται αντιμέτωπος με τον μεγιστάνα επιχειρηματία και λαθρέμπορο χρυσού, 'Oρικ Γκολντφίνγκερ, ο οποίος σχεδιάζει μια επιχείρηση με την κωδική ονομασία "Γκραντ Σλαμ" να μολύνει με ραδιενέργεια ολόκληρα τα αποθέματα χρυσού που βρίσκονται αποθηκευμένα στο Φορτ Νοξ των ΗΠΑ. Ο Γκολντφίνγκερ έχει σαν στόχο να πολλαπλασιάσει τις διεθνείς τιμές του χρυσού με αυτήν την επιχείρηση, γεγονός που θα του επιτρέψει να αυξήσει κατά πολύ την αξία της ποσότητας χρυσού που έχει στην κατοχή του, καθιστώντας τον έτσι, ως τον πλουσιότερο και ισχυρότερο άνθρωπο του κόσμου. Σον Κόνερι ως Τζέιμς Μποντ Γκερτ Φρομπ ως Όρικ Γκολντφίνγκερ Όνορ Μπλάκμαν ως Πούσυ Γκάλορ Χάρολντ Σακάτα ως Οντζόμπ Λόις Μάξγουελ ως δεσποινίς Μανιπένι Μπέρναρντ Λι ως "Μ" Σίρλεϊ Ίτον ως Τζιλ Μάστερσον Ο συγγραφέας και δημιουργός του χαρακτήρα του Τζέιμς Μποντ, Ίαν Φλέμινγκ πέθανε στις 12 Αυγούστου 1964, λίγο πριν την προβολή της ταινίας. Για την πιο διάσημη σκηνή της ταινίας (εκείνη όπου η Τζιλ Μάστερσον είναι καλυμμένη με χρυσό), η ηθοποιός Σιρλει Ίτον έπρεπε να υποβληθεί σε πολλές ώρες μακιγιάζ και σχεδόν καλύφθηκε με χρυσό χρώμα. Αμέσως μετά την προβολή της ταινίας κυκλοφόρησε ένας μύθος σύμφωνα με το οποίο η Σιρλει Ίτον θα πεθάνει πραγματικά λόγω του χρυσού χρώματος που καλύφθηκε για την σκηνή της ταινίας. Ο μύθος αποδείχτηκε απολύτως ψευδής. Ο παραγωγός Άλμπερτ Μπρόκολι μόλις είδε τον Γκερτ Φρομπ, τον θεώρησε αμέσως τον ιδανικό ηθοποιό για τον ρόλο του Γκολτφίνγκερ, παρότι ο Φρομπ δεν μιλούσε καλά την αγγλική γλώσσα. Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου 1964 και στην Ελλάδα η προβολή της πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1965. Ο Χρυσοδάκτυλος ήταν το πρώτο blockbuster του Μποντ, με έναν προϋπολογισμό ίσο με αυτόν των δύο προηγούμενων ταινιών. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 1964 στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ελβετία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πολλά από τα στοιχεία που εισήχθησαν στην ταινία εμφανίστηκαν σε πολλές από τις μεταγενέστερες ταινίες του Τζέιμς Μποντ, όπως η εκτεταμένη χρήση της τεχνολογίας και τα αξεσουάρ. Ο Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου στην IMDb (Αγγλικά) Ο Χρυσοδάκτυλος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Ατενόλφος Α΄ της Κάπουα

Ο Ατενόλφος Α΄, γερμ.: Atenulf I, που ονομάζεται Μέγας (λατιν.: magnus), (απεβ. το 910) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν πρίγκιπας της Κάπουα από τις 7 Ιανουαρίου 887 και του Μπενεβέντο από το 899, όταν κατέκτησε αυτό το πριγκιπάτο. Χρησιμοποίησε επίσης τον τίτλο πρίγκιπας του λαού των Λομβαρδών (princeps gentis Langobardorum), ένας απόηχος τού τίτλου που χρησιμοποιούσε ο πρώτος πρίγκιπας του Μπενεβέντο μετά την κατάρρευση της συνοχής των Λομβαρδών το 774.

 Γιος τού Λάντενουλφ Α΄, διοικητή (gastald) του Tεάνo, ο Ατενόλφος, μέσω της επιρροής και των κατακτήσεών του, επέτυχε να δικαιώσει τις αξιώσεις της Λομβαρδικής οικογένειάς του για ένα πριγκιπάτο, σε αυτά του Μπενεβέντο και του Σαλέρνο. Από το 879 η Κάπουα είχε αντιπαρατεθεί μεταξύ πολλών υποψηφίων, αλλά μέχρι το 887 ο Ατενόλφος είχε αποκλείσει τους αδελφούς και τους εξαδέλφους του από τη διαμάχη και έγινε ο μοναδικός πρίγκιπας, με τη βοήθεια του υπάτου Αθανασίου της Νάπολης. Τον επόμενο χρόνο (888) βρισκόταν σε πόλεμο με τον Αθανάσιο για τη «Λιβουρνία». Έδωσαν μία αναποφάσιστη μάχη στο Σαν Κάρτσιο στο Κλάνιο. Ο Ατενόλφος έστρεψε τότε την προσοχή του στο Μπενεβέντο, το οποίο βρισκόταν ακόμη υπό τον έλεγχο του Βυζαντίου και στη συνέχεια στο Σπολέτο. Το κατέκτησε από τον κάποτε έκπτωτο πρίγκιπα Ράντελχις Β΄ το 899 και ανακηρύχθηκε πρίγκιπας στη Σάντα Σοφία στο Μπενεβέντο τον Ιανουάριο του 900. Αντιτάχθηκε από τον άλλοτε επίτροπο του Μπενεβέντο, τον επίσκοπο Πέτρο, τον οποίο εξόρισε στο Σαλέρνο. Έχοντας ενώσει το μεγαλύτερο μέρος των Λομβαρδών της Νότιας Ιταλίας, κατεύθυνε την επιθετικότητά του προς τους Σαρακηνούς του Γκαριλιάνο. Ο Ατενόλφος Α΄ συμμάχησε με το Αμάλφι και τον Γρηγόριο Δ΄ δούκα της Νάπολης και επιτέθηκε και νίκησε τους Σαρακηνούς το 903. Έγινε υποτελής των Βυζαντινών για να λάβει στρατιωτική βοήθεια, αλλά δεν έλαβε καμιά. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του προετοιμάζοντας μία μεγάλη δεύτερη αποστολή. Απεβίωσε πριν την ολοκλήρωσή της, αν και είχε ως αποτέλεσμα τη διάσημη και επιτυχημένη μάχη του Γκαριλιάνo το 915. Για τις επιτυχίες του εναντίον των Μουσουλμάνων, του αφιερώθηκε ένα ποίημα του Εουτζένιο Βουλγκάριο. Τον Ατενόλφος Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Λανδούλφος Α΄, τον οποίο είχε συγκυβερνήτη στο πριγκιπάτο το 901. Ο Ατενόλφος Α΄ ανακήρυξε τα δύο πριγκιπάτα της Κάπουα και του Μπενεβέντο αχώριστα και θέσπισε την αρχή της συγκυβέρνησης με τον διάδοχο (γιο ή αδελφό), αρχή που θα διατηρείτο στο πριγκιπάτο μέχρι τη διαίρεσή του το 981. Είχε τέκνα: Λανδούλφος Α΄ απεβ. 943, πρίγκιπας του Μπενεβέντο, Γ΄ της Κάπουα. Ατενόλφος Β΄ απεβ. 940, συγκυβερνήτης στο Μπενεβέντο και στην Κάπουα. Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: IV Arconati – Bacaredda . Ρώμη, 1962.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014

Τα προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου 2014 αποτέλεσαν μια σειρά διοργανώσεων των έξι συνομοσπονδιών της FIFA. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014 αποτελείται από 32 εθνικές ομάδες. Η μία από αυτές είχε ήδη προκριθεί και αυτή ήταν η Βραζιλία ως διοργανώτρια. Οι υπόλοιπες 31 θέσεις, κρίθηκαν από την προκριματική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου 2014, στην οποία έλαβαν μέρος 207 υποψήφιες χώρες από όλον τον κόσμο. Το Μπρουνέι, το Μπουτάν, το Γκουάμ και η Μαυριτανία δεν συμμετείχαν τελικά. Στην πραγματικότητα όλοι οι προγραμματισμένοι αγώνες της προκριματικής φάσης ήταν 824, αλλά μετά την ξαφνική αποχώρηση των νήσων Μπαχάμες και του Μπουτάν τελικά ήταν 820. Ως αποτέλεσμα, οι χώρες που συμμετείχαν στα προκριματικά ήταν 201.

 Κάθε ομοσπονδία ανάλογα με την κατάταξή της και τον αριθμό μελών της δικαιούται να στείλει ένα συγκεκριμένο αριθμό χωρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και αυτός είναι: Ευρώπη (ΟΥΕΦΑ): 13 χώρες Αφρική (ΚΑΦ): 5 χώρες Ασία (ΑΦΚ): 4 ή 5 χώρες Νότια Αμερική (ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ): 4 ή 5 χώρες (συν τη Βραζιλία που προκρίθηκε ως διοργανώτρια 5 ή 6 χώρες) Βόρεια, Κεντρική Αμερική και Καραϊβική (ΚΟΝΚΑΚΑΦ): 3 ή 4 χώρες Ωκεανία (ΟΦΚ): Καμία ή 1 χώρα Τελική κατάταξη (Πέμπτος Γύρος) Μπαράζ για την 5η θέση (Πέμπτος Γύρος) Τρέχουσα φάση (Τρίτος Γύρος) Τελική κατάταξη (Τέταρτος Γύρος) Τελική κατάταξη Τελική κατάταξη (Τρίτος Γύρος) Τελική κατάταξη (Πρώτος Γύρος) Δεύτερος Γύρος Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014 Τα προκριματικά στην επίσημη ιστοσελίδα της FIFA Αρχειοθετήθηκε 2011-07-22 στο Wayback Machine.
Εθνική Βορείου Ιρλανδίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Βόρειας Ιρλανδίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών της Βόρειας Ιρλανδίας. Αγωνίζεται στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U21, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Δεν έχει συμμετάσχει στην τελική φάση του τουρνουά, παρά μόνο στην προκριματική φάση.

 Εθνική Βορείου Ιρλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών) Εθνική Βόρειας Ιρλανδίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) Εθνική Βόρειας Ιρλανδίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών) Fixtures & Results - Under 21 of 2007 and 2008, with further links to Results of 2006 and 2005 Αρχειοθετήθηκε 2007-08-07 στο Wayback Machine. U21-squad-announced for the international challenge match against Finland on Tuesday August 21. Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. NI U21 Appearance Details from NIFG
Κουβέλια Αρκαδίας

Τα Κουβέλια είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στους 19 μόνιμους κατοίκους και βρίσκεται σε υψόμετρο 638 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Σύμφωνα με την παράδοση ο οικισμός Κουβέλια δημιουργήθηκε σε γήλοφο δυτικά του ορεινού όγκου της Τσεμπερούς μετά την καταστροφή του παλαιότερου οικισμού Ντερμπίνα από τους Τούρκους. Η Ντερμπίνα (παραφθορά της λέξεις δερβένι που σημαίνει πέρασμα) βρισκόταν 2 χιλιόμετρα βόρεια του σημερινού οικισμού, σε κοντινή απόσταση στο φαράγγι της Λαγκάδας του Ευρώτα το οποίο υπήρξε δίαυλος επικοινωνίας με την βόρεια Λακωνία. Μία νύκτα Ανάστασης οι Τούρκοι εισέβαλαν στην εκκλησία της Παναγίας Ντερμπίνας όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι κάτοικοι και τους κατέσφαξαν όλους ενώ πυρπόλησαν και το χωριό. Γλύτωσαν μόνο έξι κάτοικοι οι οποίοι απουσίαζαν. Αυτοί έκτισαν νέο οικισμό στη θέση που συνήθιζαν να έχουν τα κουβέλια τους, από όπου προκύπτει και η ονομασία του οικισμού. Σημειώνεται ότι κουβέλια ονόμαζαν τα κουτιά που τοποθετούσαν τα μελίσσια, τις σημερινές κυψέλες. Από εκείνο τον οικισμό διασώζεται ο ναός της Παναγίας Ντερμπίνας, που σύμφωνα με την παράδοση ανήκε σε μοναστήρι, και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Κατά τις εργασίες διαμόρφωσης του προαύλιου χώρου βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι και πλήθος οστών. Ο ναός έχει σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο. Η Ιερά μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών, η περιοχή της Παλαιοχώρας και το φαράγγι της Λαγκάδας.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1978

Η 51η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1978, έλαβε χώρα στις 6 Απριλίου 1979, και πραγματοπιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Τζόνι Κάρσον για πρώτη φορά.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Ο ελαφοκυνηγός Ο γυρισμός Ας περιμένει ο Παράδεισος Το εξπρές του μεσονυχτίου Μια γυναίκα ελεύθερη Μάικλ Τσιμίνο – Ο ελαφοκυνηγός Τζον Μπούρμαν – Ο γυρισμός Γουόρεν Μπίτι & Μπακ Χένρι – Ας περιμένει ο Παράδεισος Γούντι Άλεν - Εσωτερικές σχέσεις Άλαν Πάρκερ - Το εξπρές του μεσονυχτίου Τζον Βόιτ – Ο γυρισμός Ρόμπερτ Ντε Νίρο – Ο ελαφοκυνηγός Γουόρεν Μπίτι – Ας περιμένει ο Παράδεισος Λόρενς Ολίβιε - Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους Γκάρι Μπιούσι - The Buddy Holly Story Τζέιν Φόντα – Ο γυρισμός Ίνγκριντ Μπέργκμαν – Φθινοπωρινή σονάτα Έλεν Μπέρστιν – Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα Τζιλ Κλέιμπουργκ - Μια γυναίκα ελεύθερη Τζέραλντιν Πέιτζ - Εσωτερικές σχέσεις Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Άγιος Νικόλαος Μονεμβασίας Λακωνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται δυτικά της Μονεμβασιάς, στις βόρειες υπώρειες της κορυφής «Αλογομάνδρες» (424 μ.) και κοντά στην επαρχιακή οδό Βελίων-Νεαπόλεως, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250. Απέχει 88 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 16,846 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασωπού του νομού Λακωνίας. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Μονεμβασίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Δημητρίου Μονεμβασίας. Το 1919 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Δημητρίου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου Μονεμβασίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, κτίσμα του 11ου αιώνα, με αξιόλογο καμπαναριό. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Τρίκαλα Ημαθίας

Τα Τρίκαλα Ημαθίας είναι κωμόπολη του Νομού Ημαθίας, στην Ελλάδα. Βρίσκεται στο ανατολικό κομμάτι του νομού, μεταξύ των ποταμών Αλιάκμονα και Λουδία, νοτιοανατολικά της Αλεξάνδρειας Ημαθίας.

 Οι ρίζες των Τρικάλων εντοπίζονται στα τέλη του 18ου αιώνα. Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου χτίστηκε το 1750. Το αρχικό όνομα των Τρικάλων δεν γνωρίζουμε ποιο ήταν, πάντως υπάρχει έγγραφο επιτροπής που εκδόθηκε από την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης να πληρώσει η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης σε δυο μέλη της σχολικής επιτροπής φόρο για το σχολείο δυο γρόσια προς το Οθωμανικό κράτος για λογαριασμό του σχολείου Τρικάλων. Τα Τρίκαλα ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1913 και στη συνέχεια έγινε μέρος της Ελλάδας. Η πλειοψηφία του πληθυσμού των Τρικάλων μέχρι σήμερα αποτελείται από γηγενείς και από ομογενείς πρόσφυγες που ήρθαν από τη Μοναρχία της Ανατολικής Ρωμυλίας πρώην Μακεδονίας με πρωτεύουσα τη Φιλιππούπολη, ύστερα από διωγμό που υπέστησαν από το 1895 μέχρι το 1925 αμοιβαία ανταλλαγή πληθυσμών δεν έγινε μεταξύ των δύο χωρών και των απογόνων τους ποτέ. Το 1935, τα Τρίκαλα είδαν μια εισροή Σαρακατσάνων Ελλήνων κτηνοτρόφων που ζούσαν νομαδικά, καθώς και πολλών προσφύγων από τον Πόντο, και τη Ρωσία πριν το 1940. Δημήτρης Ιτούδης, προπονητής καλαθοσφαίρισης. Μόδεστος Κυριαζίδης, ποιητής, μουσικός, συνθέτης, στιχουργός, ενορχηστρωτής,Συγγραφέας Τρίκαλα στις ταξιδιωτικές σελίδες GTP
Ερμενγάρδη του Λίμπουργκ

Η Ερμενγάρδη, γερμ.: Ermengarde ή Ermengard ή Irmgard (απεβ. το 1283) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Λίμπουργκ και τον διαδέχθηκε ως κόμισσα του Λίμπουργκ από το 1279 έως το 1283. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.

 Οι γονείς της ήταν ο Βάλεραν Δ΄ δούκας του Λίμπουργκ και η 2η σύζυγός του Ιουδήθ της Κλέβης. Ονομάστηκε από την εκ πατρός γιαγιά της Ίρμγκαρντ του Μπεργκ. Μάλλον ήταν το μόνο παιδί των γονιών της, ίσως όμως να είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Σοφία. Η Ερμενγάρδη παντρεύτηκε τον Ρέχιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε · έμειναν άτεκνοι. Η Ερμενγάρδη απεβίωσε το 1283. Παντρεύτηκε τον Ρέχιλαντ Α΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Υπερχλωρικό αμμώνιο

Το υπερχλωρικό αμμώνιο (αναγραφόμενο στο εξής ως «ΑΡ») είναι ανόργανη ένωση με τύπο ΝΗ4 ClO4. Είναι λευκωπό στερεό άλας, εύκολα διαλυτό στο νερό και την αιθανόλη, ενώ αποτελεί ένα ισχυρό οξειδωτικό μέσο. Σε συνδυασμό με άλλα καύσιμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προωθητικό πυραύλων. Η χημική αστάθειά του έχει υπάρξει η αιτία για πολλά ατυχήματα, όπως λ.χ. η καταστροφή στις εγκαταστάσεις της PEPCON (Pacific Engineering and Production Company of Nevada) το 1988.

 Το υπερχλωρικό αμμώνιο (ΑΠ) παρασκευάζεται με αντίδραση μεταξύ αμμωνίας και υπερχλωρικού οξέος. Αυτή η διαδικασία είναι η κύρια μέθοδος βιομηχανικής παραγωγής του υπερχλωρικού οξέος. Το άλας μπορεί επίσης να παραχθεί με αντίδραση μετάθεσης αλάτων αμμωνίου με υπερχλωρικό νάτριο. Αυτή η διαδικασία αξιοποιεί τη σχετικά χαμηλή διαλυτότητα του ΝΗ4ClO4, η οποία είναι περίπου 10% εκείνης του υπερχλωρικού νατρίου. Το AP κρυσταλλώνεται σε άχρωμα ρομβόεδρα. Όπως τα περισσότερα άλατα αμμωνίου, το υπερχλωρικό αμμώνιο αποσυντίθεται πριν από την τήξη. Η ήπια θέρμανση έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή υδροχλωρίου, αζώτου, οξυγόνου και νερού: 4 ΝΗ4ClO4 → 4HCl + 2Ν2 + 5O 2 + 6Η2ΟΗ ανάφλεξη του ΑΡ είναι αρκετά πολύπλοκη και μελετάται ευρέως. Οι κρύσταλλοι ΑΡ αποσυντίθενται πριν από την τήξη, παρόλο που ένα λεπτό στρώμα υγρού έχει παρατηρηθεί στις επιφάνειες των κρυστάλλων κατά τη διάρκεια διαδικασιών καύσης υπό υψηλή πίεση. Η ισχυρή θέρμανση μπορεί να οδηγήσει σε εκρήξεις . Οι πλήρεις αντιδράσεις δεν αφήνουν υπολείμματα. Οι καθαροί κρύσταλλοι δεν μπορούν να διατηρήσουν φλόγα κάτω από την πίεση των 2 MPa . Το AP είναι οξειδωτικό κατηγορίας 4 (μπορεί να υποστεί εκρηκτική αντίδραση) όταν βρίσκεται σε μεγέθη σωματιδίων άνω των 15 μικρομέτρων και ταξινομείται ως εκρηκτικό για μεγέθη σωματιδίων μικρότερα από 15 μικρόμετρα. Η κύρια χρήση του υπερχλωρικού αμμωνίου είναι στην κατασκευή προωθητικών στερεών καυσίμων. Όταν το AP αναμειγνύεται με καύσιμο, όπως κονιοποιημένο αλουμίνιο και/ή με ελαστομερές συνδετικό, μπορεί να προκαλέσει αυτο-διατηρούμενη καύση σε πιέσεις πολύ κάτω από την ατμοσφαιρική πίεση. Είναι σημαντικός οξειδωτικός παράγοντας με μακρόχρονη ιστορία χρήσης σε συμπαγή πυραυλικά προωθητικά — εκτόξευσης στο διάστημα (συμπεριλαμβανομένου του Space Shuttle Solid Rocket Booster), στρατιωτικούς, αλλά και ερασιτεχνικούς πυραύλους υψηλής ισχύος, καθώς και σε ορισμένα πυροτεχνήματα. Ορισμένες θραυόμενες εποξειδικές κόλλες περιέχουν εναιωρήματα ΑΡ. Κατά τη θέρμανση στους 300°C, το AP υποβαθμίζει την οργανική κόλλα, θραύοντας τη στερεοποιημένη ένωση. Το υπερχλωρικό αμμώνιο είναι χαμηλής έντονης τοξικότητας. Για παράδειγμα, υπερχλωρικό νάτριο έχει LD50 2-4 g/kg και αποβάλλεται ταχέως μετά την κατάποση. Ωστόσο, η χρόνια έκθεση σε υπερχλωρικά, ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις, έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί διάφορα προβλήματα του θυρεοειδούς, καθώς προσλαμβάνεται στη θέση του ιωδίου. https://www.europapress.es/economia/noticia-comunicado-perclorato-amonio-web-ammoniumperchlorateorg-20200304141258.html
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2002

Τα 68α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου 2002, απονεμήθηκαν στις 12 Ιανουαρίου 2003, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2002.

 Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ντάνιελ Ντέι-Λιούις – Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης Επιλαχόντες: Τζακ Νίκολσον – Σχετικά με τον Σμιντ και Γκρεγκ Κινίαρ – Αυτόματη εστίαση Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Νταϊάν Λέιν – Unfaithful Επιλαχούσες: Τζούλιαν Μουρ – Ο Παράδεισος Είναι Μακριά και Ιζαμπέλ Υπέρ – The Piano Teacher (La pianiste) Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Spirited Away (Sen to Chihiro no kamikakushi) Καλύτερη Φωτογραφία: Edward Lachman – Ο Παράδεισος Είναι Μακριά Επιλαχόντες: Michael Ballhaus – Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης και Conrad L. Hall – Ο δρόμος της απώλειας Καλύτερος Σκηνοθέτης: Τοντ Χέινς – Ο Παράδεισος Είναι Μακριά Επιλαχόντες: Πέδρο Αλμοδόβαρ – (Hable con ella) και Αλεξάντερ Πέιν – Σχετικά με τον Σμιντ Καλύτερη Ταινία: Ο Παράδεισος Είναι Μακριά Επιλαχούσεςς: Σχετικά με τον Σμιντ και Μίλα της (Hable con ella) Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: Ντίλαν Κιντ – Roger Dodger Επιλαχόντες: Ρομπ Μάρσαλ – Σικάγο και Zacharias Kunuk – Atanarjuat: The Fast Runner (Atanarjuat) Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Y Tu Mamá También • Μεξικό/Ηνωμένες Πολιτείες Επιλαχόντες: Μίλα της • Ισπανία και Time Out (L'emploi du temps) • Γαλλία Καλύτερη ταινία μη μυθοπλασίας: Standing in the Shadows of Motown Επιλαχόντες: The Kid Stays in the Picture και Bowling για το Columbine Καλύτερο Σενάριο: Τσάρλι και Ντόναλντ Κάουφμαν – Προσαρμογή. Επιλαχόντες: Αλεξάντερ Πέιν και Τζιμ Τέιλορ – Σχετικά με τον Σμιντ και Ντίλαν αΚιντ – Roger Dodger Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Ντένις Κουέιντ – Ο Παράδεισος Είναι Μακριά Επιλαχόντες: Κρις Κούπερ – Adaptation. και Γουίλεμ Νταφόε – Auto Focus Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Patricia Clarkson – Ο Παράδεισος Είναι Μακριά Επιλαχούσες: Parker Posey – Personal Velocity και Hope Davis – Σχετικά με τον Σμιντ Ειδικό Βραβείο: Kino International για την αποκατάσταση της Μητρόπολης Ο Επίσημος ιστότοπος
342 Ενδυμίων

Ο Ενδυμίων (Endymion) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,22. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μορφή της ελληνικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος του Ενδυμίωνος υπολογίσθηκε σε 60,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 233 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός του τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,039 (από δεδομένα του IRAS). Ο Ενδυμίων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 3 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Άννα Ώτσεργιελμ

Η Άννα Ώτσεργιελμ (Anna Åkerhielm ή Åkerhjelm), γεννημένη ως Άννα Αγρικονία (Anna Agriconia, 1642 – 11 Φεβρουαρίου 1698), ήταν Σουηδή συγγραφέας και περιηγήτρια, αναφερόμενη και ως φιλόλογος. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της Σουηδίας στην οποία απονεμήθηκε τίτλος ευγενείας εξαιτίας των δικών της πεπραγμένων (1691). Οι αναμνήσεις της από την καταστροφή του Παρθενώνα από τον Μοροζίνη περιλαμβάνονται στο ημερολόγιό της.

 Η Άννα γεννήθηκε στο Νύτσοπινγκ της Σουηδίας και ήταν κόρη του ιερέα Μάγκνους Γιόνα Αγρικόνιους, ορφάνεψε όμως σε μικρή ηλικία. Ο αδελφός της Σάμουελ ήταν γραμματέας στις σουηδικές πρεσβείες στο Λονδίνο και στο Παρίσι, οπότε απέκτησε τίτλο ευγενείας το 1679. Η Άννα προσλήφθηκε το 1671 στην αυλή της πριγκίπισσας Μαρίας Ευφροσύνης, θείας του (τότε ανήλικου) Βασιλιά της Σουηδίας Καρόλου ΙΑ΄, όπου η Άννα διακρίθηκε με τη μεγάλη της μόρφωση και το ενδιαφέρον της για τις επιστήμες. Κατέστη η προσωπική συνοδός της θυγατέρας της Μαρίας Ευφροσύνης, της Καρλότας ντε λα Γκαρντί, με την οποία απέκτησε βαθιά φιλία. Η Καρλότα παντρεύτηκε τον αξιωματικό Ότο Βίλχελμ φον Κένιξμαρκ το 1682 και τον ακολούθησε στις εκστρατείες του ανά την Ευρώπη, συνοδευόμενη από την Άννα. Το 1686-1689 ο φον Κένιξμαρκ υπηρέτησε στον στρατό της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας στον Πόλεμο του Μοριά κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα, όπου τον συνόδευσαν οι δύο γυναίκες. Στο ημερολόγιό της η Ώτσεργιελμ περιγράφει το πώς ασχολήθηκαν με επιστημονικές έρευνες στην Αθήνα κατά την πολιορκία της Ακροπόλεως από τους Βενετούς. Περιγράφει επίσης το πώς συνομίλησαν με μορφωμένους Έλληνες περί επιστήμης και φιλοσοφίας. Μετά την ανατίναξη του Παρθενώνα από τους πολιορκούντες το 1687, η Άννα περισυνέλεξε από τα ερείπια ένα αραβικό χειρόγραφο, το οποίο μετά την επιστροφή της στη Σουηδία δώρησε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας. Μεγάλο μέρος του ημερολογίου της ωστόσο έχει χαθεί. Ο αδελφός της Σάμουελ δημοσίευσε τα σωζόμενα μέρη στη «Σουηδική Γκαζέτα», κάτι που κατέστησε την Άννα τον πρώτο Σουηδό πολεμικό ανταποκριτή στην ιστορία. Επίσης έχουν διασωθεί επιστολές της προς τον Σάμουελ, όπου υπάρχουν και άλλα στοιχεία για την εκστρατεία του Μοροζίνη στην Ελλάδα.Μετά τον θάνατο του φον Κένιξμαρκ το 1688, η Καρλότα πήρε την Άννα και έζησαν στην πόλη Στάντε της Γερμανίας, στην τότε σουηδική κτήση της Βρέμης-Φέρντεν. Το 1691 η Άννα πήρε τίτλο ευγενείας από τον βασιλιά Κάρολο ΙΑ΄ της Σουηδίας, οπότε και άλλαξε το επώνυμό της από Αγρικονία σε Ώτσεργιελμ. Και σε άλλες γυναίκες είχε απονεμηθεί τίτλος ευγενείας προγενέστερα στη Σουηδία, αλλά η Ώτσεργιελμ ήταν μάλλον η πρώτη στην οποία αυτό έγινε εξαιτίας των δικών της πεπραγμένων, αντί των πεπραγμένων κάποιου άρρενα συγγενούς της. Η Άννα Ώτσεργιελμ πέθανε στο Στάντε σε ηλικία 56 ετών. Wilhelmina Stålberg: Anteckningar om svenska qvinnor (= «Σημειώσεις επί των γυναικών της Σουηδίας») Svenska Familj-Journalen, τόμος 10 (1871) Nationalencyklopedin, Multimedia plus, 2000 Το λήμμα «Άκερζελμ, Άννα Αγρικονία» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 287
Λουδοβίκος Φραγκίσκος Α΄ του Κοντί

Ο Λουδοβίκος Φραγκίσκος Α' των Βουρβόνων (Louis François de Bourbon-Conti, 13 Αυγούστου 1717 - 2 Αυγούστου 1776) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκηπας του Κοντί (1727-1776).

 Ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου-Αρμάνδου Β' πρίγκιπα του Κοντί και της Λουίζας-Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Κονντέ. Λάτρευε τη στρατιωτική σταδιοδρομία και, όταν ο πόλεμος της Αυστριακής διαδοχής σταμάτησε το 1741, συνόδευσε τον Κάρολο-Λουδοβίκο δούκα της Βοημίας. Διηύθυνε τον στρατό στην Ιταλία, όπου διακρίθηκε και νίκησε στη μάχη του Κόνι (1744). Το 1745 υπέταξε τους αυτοκρατορικούς στη Γερμανία, μετέβη στην Ολλανδία, όπου μετά από μερικές συγκρούσεις με τον Μωρίς ντε Σαξ αποχώρησε από τη στρατιωτική δράση (1747). Την ίδια χρονιά, οι Πολωνοί ευγενείς του πρόσφεραν το στέμμα της χώρας, καθώς λόγω της αδύναμης υγείας του βασιλιά Αυγούστου Γ΄ έπρεπε να βρεθεί αντικαταστάτης του. Κέρδισε την προσωπική υποστήριξη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ' στην προσπάθεια του να γίνει βασιλιάς της Πολωνίας, αλλά η πολιτική των Γάλλων υπουργών ήταν να δοθεί το στέμμα στον Οίκο της Σαξονίας, αφού η δελφίνη ήταν κόρη του Αυγούστου Γ΄. Ο Λουδοβίκος Φραγκίσκος τότε έκανε μυστικές διαπραγματεύσεις με πρέσβεις Ανατολικών κρατών. Τελικά δεν πήρε τον Πολωνικό θρόνο και τέθηκε κάτω από την εύνοια του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ ως το 1755, μετά από τις ίντριγκες της μαντάμ ντε Πομπαντούρ. Αρνήθηκε να συμμετάσχει στον στρατό του Ρήνου (1756). Ήταν προστάτης του Ζαν Ζακ Ρουσσώ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Φραγκίσκος Ιωσήφ του Κοντί, τελευταίος κάτοχος του τίτλου. Παντρεύτηκε το 1731 τη Λουίζα-Νταϊάνα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνο: Λουδοβίκος-Φραγκίσκος-Ιωσήφ 1734-1814, πρίγκιπας του Κοντί.