IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Σουηδίας

Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Σουηδίας χρησιμοποιούνται για τους περισσότερους τύπους οχημάτων στη Σουηδία. Έχουν πρώτα τρία γράμματα και μετά τρεις αριθμούς. Ο συνδυασμός γραμμάτων και αριθμών είναι απλώς ένας αύξων αριθμός και δεν έχει καμία σχέση με κάποια γεωγραφική τοποθεσία. Το τελευταίο ψηφίο χρησιμοποιείται για να δείξει σε ποιο μήνα το όχημα πρέπει να υποβληθεί σε επιθεώρηση. Οι Σουηδικές πινακίδες έχουν χαρακτήρες μαύρου χρώματος και το φόντο είναι λευκό και στα αριστερά έχουν ένα μπλε πεδίο με την ευρωπαϊκή σημαία και το διεθνές αυτοκινητιστικό σήμα της Σουηδίας (S). Οχήματα όπως τα αστυνομικά αυτοκίνητα, τα πυροσβεστικά οχήματα, τα δημόσια λεωφορεία και τα τρόλεϊ χρησιμοποιούν το ίδιο είδος πινακίδας με τα κανονικά ιδιωτικά αυτοκίνητα και δεν μπορούν να διακριθούν άμεσα από την πινακίδα τους. Τα στρατιωτικά οχήματα διαθέτουν ειδικές πινακίδες. Στις Σουηδικές πινακίδες χρησιμοποιούνται όλα τα γράμματα της σουηδικής αλφαβήτου εκτός από τα γράμματα I, Q, V, Å, Ä και Ö. Υπάρχουν επίσης και συνδυασμοί γραμμάτων που δεν χρησιμοποιούνται, δεδομένου ότι μπορεί να είναι προσβλητικοί, πολιτικοί ή ακατάλληλοι. Παραδείγματα: APA (μαϊμού), DUM (ηλίθιος), FAN (διάβολος, καταραμένος), FEG (δειλία), FEL (λάθος), FUL (άσχημο), GAY, OND (κακό), SEX, TOA (τουαλέτα), UFO , USA, XXL και πολλά άλλα.

 Εκτός από τη συνηθισμένη πινακίδα κυκλοφορίας των τριών γραμμάτων και τριών ψηφίων, μπορεί κάποιος να έχει προσωπικές πινακίδες κυκλοφορίας. Η προσωπική πινακίδα κυκλοφορίας μπορεί να έχει (σχεδόν) οποιοδήποτε συνδυασμό κειμένου ή αριθμών έως και επτά χαρακτήρων, εάν δεν χρησιμοποιείται ήδη ή το κείμενο είναι πολύ προσβλητικό ή παράνομο. Κοστίζουν 6.000 σουηδικές κορώνες (περίπου 640 €) και ισχύουν για δέκα χρόνια και μπορούν να μεταφερθούν σε άλλο όχημα. Οι διπλωματικές πινακίδες έχουν μαύρους χαρακτήρες σε μπλε φόντο. Αποτελούνται από δύο γράμματα, τρεις αριθμούς και ένα τελευταίο γράμμα. Τα δύο πρώτα γράμματα δείχνουν σε ποια διπλωματική αποστολή ανήκει το όχημα (τα γράμματα Ι και Q δεν χρησιμοποιούνται). Τα γράμματα δεν αντιστοιχούν σε κάποιο αρκτικόλεξο χώρας, π.χ. οι ΗΠΑ δεν έχουν το US ως τα δύο πρώτα γράμματα, αλλά κατατάσσονται από το όνομα του κυρίαρχου κράτους στη γαλλική γλώσσα. Έτσι το ΑΑ υποδηλώνει τη Νότια Αφρική (δηλαδή την Afrique du Sud). Το ΑΒ υποδηλώνει την Αλβανία (δηλαδή την Albanie) και ούτω καθεξής μέχρι το DT. Η Ελλάδα έχει τα γράμματα BN. Τα τρία ψηφία είναι απλά ένας αύξων αριθμός. Το τελευταίο γράμμα δείχνει τι είδους θέση έχει ο διπλωμάτης. Οι πινακίδες των ταξί έχουν μαύρους χαρακτήρες σε κίτρινο φόντο. Τα ταξί παίρνουν κίτρινες πινακίδες μετά την έγκρισή τους. Οι στρατιωτικές πινακίδες έχουν κίτρινους χαρακτήρες σε μαύρο φόντο. Οι πινακίδες κυκλοφορίας αποτελούνται από τέσσερα έως έξι ψηφία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για όλα τα είδη των στρατιωτικών οχημάτων. Η μορφή της σειράς 1906 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται. Το μητρώο και η έκδοση των πινακίδων γίνεται από τη Σουηδική Διοίκηση Αμυντικού Υλικού.
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης

Ο Ακροπόταμος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Προχώματος, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κουφαλίων, του δήμου Χαλκηδόνος, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Πριν το Σχέδιο «Καποδίστριας» και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Γιαχαλή και μέχρι το 1940 Ακροποταμιά (Αίοβο).

 Ο Ακροπόταμος είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο άκρο του δυτικού τμήματος του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στο τμήμα του νομού που εισέρχεται ανάμεσα στους νομούς Πέλλας (στα δυτικά) και Κιλκίς (στα βόρεια), στις ανατολικές όχθες του Αξιού και πολύ κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή και την επαρχιακή οδό Θεσσαλονίκης-Αξιούπολης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45. Απέχει περίπου 45 χλμ ΒΔ. του κέντρου της Θεσσαλονίκης (μέσω Αγχιάλου). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Γιαχαλή και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βερλάτζης του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ακροποταμιά (Αίοβο) και το 1929 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Προχώματος. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Άκροπόταμος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Προχώματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κουφαλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κουφαλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκηδόνος. Ο πληθυσμός του Ακροποτάμου αποτελείται από Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο. Η εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου στη βόρεια είσοδο του οικισμού Η κεντρική πλατεία του οικισμού Το πάρκο αναψυχής «Πηγάδια» στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η φάρμα στο νότιο τμήμα του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, δίπλα στον Αξιό ποταμό Η εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου ανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
NGC 9

Ο NGC 9 είναι σπειροειδής γαλαξίας, ο οποίος απέχει περίπου 140 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο. Τον ανεκάλυψε στις 27 Σεπτεμβρίου 1865 ο Ρώσος αστρονόμος Όττο Βίλχελμ φον Στρούβε (Otto Struve).

 Δεδομένα για το NGC 9 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 9 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 9 στο Wikimedia Commons
Χρυσαυγή Θεσσαλονίκης

Η Χρυσαυγή είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Λαγκαδά. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του δήμου του Λαγκαδά, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια.

 Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 1.106 κατοίκους στο χωριό. Η κεντρική πλατεία του χωριού. Το κεντρικό πάρκο, το οποίο βρίσκεται στην πλατεία. Ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο οποίος βρίσκεται βόρεια της πλατείας. Από την δεξιά μεριά της κεντρικής εκκλησίας, υπάρχει το νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο του χωριού. Οι υπόλοιποι μαθητές διδάσκονται στα Γυμνάσια - Λύκεια του Λαγκαδά.
Τόμας Κάμπιον

Ο Τόμας Κάμπιον (αγγλικά: Thomas Campion) (1567 – 1620 ) ήταν Άγγλος συνθέτης, ποιητής, γιατρός και θεωρητικός λογοτεχνίας και μουσικής. Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδασε στο Κέιμπριτζ, νομικά στο Γκρέις Ιν και ιατρική στην Καέν. Έγραψε περισσότερα από εκατό τραγούδια για λαούτο, μάσκες για τη βασιλική αυλή και πραγματείες για τη μουσική.

 Ο Τόμας Κάμπιον γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 12 Φεβρουαρίου 1567, ο πατέρας του Τζον Κάμπιον ήταν γραμματέας του Πρωτοδικείου και η μητέρα του κόρη ενός υπαλλήλου της Ελισάβετ Α΄. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1576, η μητέρα του παντρεύτηκε τον Αυγουστίνο Στιούαρντ, ο οποίος ανέλαβε την ευθύνη του αγοριού και τον έστειλε, το 1581 σε ηλικία 14 ετών, να σπουδάσει στο Κέιμπριτζ. Άφησε το πανεπιστήμιο μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς να πάρει πτυχίο. Το 1586 άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Γκρέις Ιν στο Λονδίνο. Πιθανότατα έφυγε από εκεί γύρω στο 1594. Ωστόσο, φαίνεται ότι δεν άσκησε ποτέ τη δικηγορία. Από το 1602 σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Καέν από όπου έλαβε πτυχίο ιατρικής το 1606. Ο Κάμπιον πιστεύεται ότι έζησε στο Λονδίνο ασκώντας το επάγγελμα του γιατρού από την ηλικία των 40 περίπου ετών μέχρι τον θάνατό του την 1η Μαρτίου του 1620 – πιθανώς από την πανώλη. Ήταν άγαμος και δεν είχε παιδιά. Οι πρώτες ποιητικές απόπειρες του Κάμπιον εμφανίστηκαν στα λατινικά. Η αγάπη του για τους κανόνες της στιχουργίας στην κλασική λατινική ποίηση μεταφέρθηκε στα αγγλικά ποιήματα και τα τραγούδια του. Τα στιχουργικά του έργα, στα οποία συχνά συνέθετε ο ίδιος τη μουσική, χαρακτηρίζονται από δεξιοτεχνία στιχουργικών μορφών. Ο Κάμπιον έγραψε συνολικά πέντε τόμους με περισσότερα από εκατό τραγούδια με συνοδεία λαούτου.Έκανε το ντεμπούτο του ως ποιητής το 1591, όταν πέντε από τα έργα του δημοσιεύτηκαν σε μια έκδοση του Άστροφελ και Στέλλα του σερ Φίλιπ Σίντνεϊ. Το 1595 εμφανίστηκε το Poemata, μια συλλογή πανηγυρικών, ελεγειών και επιγραμμάτων στα λατινικά, που του χάρισε σημαντική φήμη. Η πρώτη του συλλογή τραγουδιών A Book of Ayres, με λόγια από τον ίδιο και μουσική που συνέθεσε μαζί με τον Φίλιπ Ρόσετερ, εμφανίστηκε το 1601. Ακολούθησαν άλλοι δύο τόμοι το 1613 και το 1617. Τα Funeral Songs (Τραγούδια για το πένθος) εξέφρασαν την απόγνωση και τη θλίψη που επικρατούσε στην Αγγλία λόγω του θανάτου του πρίγκιπα Ερρίκου και μελοποιήθηκαν από τον Τζον Κούπερ.Έγραψε επίσης αρκετές μάσκες, μια μορφή αυλικού θεάματος που εμφανίστηκε στην Αγγλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Ελισάβετ Α', την πρώτη το 1607, τρεις ακόμη το 1613, που παρουσιάστηκαν στην αυλή του βασιλιά Ιακώβου Α', στις οποίες βρίσκονται τα πιο αγαπημένα σήμερα λυρικά έργα του, όπως: The Lord's Masque, A Masque in Honor of God. Το 1615 δημοσίευσε ένα βιβλίο για την αντίστιξη, A New Way of Making Parts Fowre in Counterpoint By a Most Familiar and Infallible Rule, μια τεχνική πραγματεία που ήταν για πολλά χρόνια το τυπικό εγχειρίδιο για το θέμα. Το 1619 δημοσίευσε το Epigrammatum Libri II. Umbra Elegiarum liber unus, ανατύπωση της συλλογής του του 1595 με σημαντικές παραλείψεις, προσθήκες (με τη μορφή άλλου βιβλίου επιγραμμάτων) και διορθώσεις.
Ανθρώπινο ερειστικό σύστημα

Ερειστικό σύστημα ονομάζεται το σύνολο των οργάνων του εκείνων, επί των οποίων «ερείδεται» ένας οργανισμός. Στα σπονδυλωτά ζώα αποτελείται από τα οστά και τις αρθρώσεις, δηλαδή το σκελετό. Στα αρθρόποδα το ερειστικό σύστημα έχει τη μορφή εξωσκελετού.

 Στον ανθρώπινο σκελετό διακρίνουμε τα παρακάτω μέρη: σκελετός της κεφαλής ή κρανίο σκελετός του κορμού σκελετός των άνω άκρων σκελετός των κάτω άκρωνΤο ερειστικό σύστημα διακρίνεται από 3 είδη οστών: τα μακρά (βραχιόνιο, επιμήκυνση, κνήμη και το μηριαίο), τα βραχέα (σπόνδυλος, καρποί των χεριών), τα πλατιά (κρανίο και λεκάνη (στις γυναίκες είναι πιο πλατιά από ό,τι στους άντρες για να διευκολύνει την εγκυμοσύνη και τον τοκετό) και τα αεροφόρα (κάποια οστά κρανίου). Αυχενικό ΟσφυΪκό Θωρακικό Ιερό Οι παθήσεις του ερειστικού συστήματος είναι 10 και αυτές είναι: Κύφωση. Αύξηση του θωρακικού κυρτώματος, η οποία οφείλεται στην κακή συνήθεια να σκύβουμε όταν στεκόμαστε ή καθόμαστε. Λόρδωση. Αύξηση του οσφυϊκού κυρτώματος Σκολίωση. Κάμψη του σπονδύλου στα πλάγια και οφείλεται στην κακή συνήθεια να μεταφέρουμε βαριά αντικείμενα στο ένα χέρι ή να κλίνουμε στο πλάι το σώμα μας. Κάταγμα. Ράγισμα ενός οστού. Συνοδεύεται από πόνους στη θέση της κάκωσης. Γιατρεύεται με δημιουργία νέου ιστού, με σωστή τοποθέτηση οστών και κατάλληλη διατροφή (γάλα, εσπεριδοειδή, βιταμίνη C). Αρθρίτιδες. Φθάρσιμο του χόνδρου, παραμόρφωση οστών η ακόμα και δημιουργία νέου ιστού στα οστά της διάρθρωσης. Δυσκολεύουν τις κινήσεις. Συνοδεύονται από κοκκινίσματα, πόνους, διογκώσεις και αύξηση θερμοκρασίας. Προκαλούνται από παχυσαρκία, κακή διατροφή κα. Εξάρθρωση. Απομάκρυνση αρθρικών επιφανειών των οστών από τη θέση τους. Επαναφορά των οστών στη θέση τους γίνεται μόνο από ειδικό γιατρό. Διάστρεμμα. Από απότομη κίνηση μπορεί να τεντώσει η να σπάσει ο σύνδεσμος. Ειδικοί επίδεσμοι βοηθούν στην θεραπεία του διαστρέμματος Δισκοπάθειες. Προκαλείται από λάθος τρόπο ανασήκωσης, σπρωξίματος και μεταφοράς βαριών αντικειμένων, με αποτέλεσμα η μετατόπιση των σπονδυλικών δίσκων. Ραχίτιδα. Προκαλείται από έλλειψη αλάτων. Οστεοπόρωση. Παραμόρφωση οστών με παρουσίαση πόρων σε μεγάλα άτομα, αφού τα οστά ατροφούν. Στα παιδιά παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα κακής διατροφής με συνέπεια ευκολότερη πρόκληση καταγμάτων. Για να θεραπευτεί χρειάζεται ορθή διατροφή (κυρίως προϊόντα με ασβέστιο π.χ. το γάλα) και γυμναστικές ασκήσεις (περπάτημα και ποδηλασία).Στα οστά υπάρχουν ουσίες, οι οποίες χωρίζονται σε 2 κατηγορίες: οργανικές ουσίες (οστεϊνη 35%) και ανόργανες (άλατα 45 % και νερό 20%). Η οστεΐνη συγκρατεί τα ανόργανα άλατα, προσφέρει συνοχή και ευλυγισία. Στους νέους η οστεΐνη βρίσκεται σε περισσότερες ποσότητες από ό,τι τα άλατα. Ανθρωπολογία Γ' Γυμνασίου
Μαρία του Βαλουά (1309-1328)

Η Μαρία, γαλλ. Marie (1309 - 23 Οκτωβρίου 1331) από τον Οίκο των Βαλουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Βαλουά και έγινε σύζυγος του δούκα της Καλαβρίας (διαδόχου της Νάπολης).

 Ήταν η 7η κόρη (1η από τον 3ο γάμο) του Καρόλου κόμη του Βαλουά, Αλανσόν, Περς και της 3ης συζύγου του Μαώς των Σατιγιόν, κόρης του Γκυ Γ΄ κόμη του Σαιν-Πολ. Παντρεύτηκε 14 ετών τον Κάρολο, έπειτα από το τέλος της πρώτης του συζύγου Αικατερίνης των Αψβούργων. Όταν έπεισε τον πατέρα της να επιτρέψει στις γυναίκες της Φλωρεντίας να φορούν ό,τι μπορούν, κέρδισε την ευγνωμοσύνη τους. Ο σύζυγός της, μόνος νόμιμος γιος του Ροβέρτου της Νάπολης, απεβίωσε το 1328. Η Μαρία δεν ξαναπαντρεύτηκε και απεβίωσε τρία έτη μετά σε ηλικία 22 ετών, όταν πήγε για προσκύνημα στο Μπάρι. Παντρεύτηκε το 1323 τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας και είχε τέκνα: Ιωάννα Α΄ 1326/7-1382, βασίλισσα της Νάπολης. Παντρεύτηκε 1.Ανδρέα των Καπετιδών-Ανζού-Ουγγαρίας δούκα της Καλαβρίας 2. Λουδοβίκο των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπα του Ταραντα 3. Ιάκωβο Δ΄ της Μαγιόρκας του Οίκου της Βαρκελώνης 4. Όθωνα των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Μαρία 1329-1366, κόμισσα της Άλμπα. Παντρεύτηκε 1. Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα του Δυρραχίου 2. Ροβέρτο των Μπω, κόμη του Αβελίνο 3.Φίλιππο Β΄ των Καπετιδών-Ανζού δούκα του Τάραντα. Μαρία 1326-1328, απεβ. 2 ετών. Goldstone, Nancy (2010). Joanna, The Notorious Queen of Naples, Jerusalem and Sicily. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 9780297860860.
Αρχέλαος (επιγραμματοποιός)

Ο Αρχέλαος ήταν έλληνας επιγραμματοποιός στον οποίο με επιφύλαξη αποδίδεται ένα επίγραμμα της Ανθολογίας του Πλανούδη (L.4 T.8 E.35 - Libr.4, Titulus 8, Epigram 35) (Ελληνική Ανθολογία XVI 120).

 Στην Ελληνική Ανθολογία δεν αναφέρεται άλλο επίγραμμα που να αποδίδεται στον Αρχέλαο. Το επίγραμμά που αποδίδει η Ανθολογία του Πλανούδη σε αυτόν ή στον Ασκληπιάδη αφορά χάλκινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου το οποίο είχε πλάσει ο διάσημος γλύπτης Λύσιππος που το παρουσιάζει τόσο ζωντανό που μοιάζει σα να μιλά και είναι γραμμένο σε Δωρική διάλεκτο (Τόλμαν = Τόλμην, όλαν = όλην, μορφάν = μορφήν, Γαν = Γην). Οι δυο τελευταίοι στίχοι του επιγράμματος σώζονται και στο βιβλίο Χιλιάδες του βυζαντινού λόγιου και ποιητή Ιωάννη Τζέτζη που έζησε τον 12ο αιώνα, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά στην πατρότητα του επιγράμματος. Κατά τον Paton έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. και περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Μελέαγρου. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο βίος του τοποθετείται κατά τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τον Τζόζεφ Τόμας καταγόταν από την Αίγυπτο και του αποδίδεται (εκτός από την παρουσία του στην Ελληνική Ανθολογία), το έργο "Περιγραφή περίεργων και παράξενων Ζώων", το οποίο έχει χαθεί. Καταγόταν από την πόλη Χερσόνησο της Αιγύπτου και ο μεν Jacobs θεωρεί ότι ζούσε στην εποχή του Αλεξάνδρου (333-323 π.Χ.) ή του Πτολεμαίου Σωτήρα (305-282 π.Χ.), ενώ ο Lobeck θεωρεί ότι ζούσε στην εποχή του Πτολεμαίου Γ' Ευεργέτη (246-222 π.Χ.) ενώ τέλος ο Westermann πίστευε ότι ζούσε στην εποχή του Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου (284-246 π.Χ.). Η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τον αναφέρει να κατάγεται από την Κύπρο αλλά εκεί αναφέρεται ως μυθογράφος και ιστορικός.
Αντουάν Μαντούρο

Ο Αντουάν Γιοχάννες Μαντούρο (ολλανδικά: Antoine Johannes Maduro, 20 Αυγούστου 1909 – 25 Ιουνίου 1997) ήταν ποδοσφαιριστής από το Κουρασάο, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός, προτού, στη συνέχεια, ασχοληθεί με την προπονητική και αναλάβει καθήκοντα διοικητικού στελέχους. Έχοντας αποσυρθεί από οποιαδήποτε σχετιζόμενη με το ποδόσφαιρο δραστηριότητα με σημείο εκκίνησης το 1952, στη συνέχεια, αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη των παπιαμέντο.

 Ο Μαντούρο αγωνίστηκε ως αμυντικός μεταξύ του 1925 και του 1941 για λογαριασμό της τοπικής ομάδας του Κουρασάο, Σ.Ο.Μ.Τ., την οποία και ο ίδιος ίδρυσε μαζί με δύο φίλους του, τους Ρικάρντο Γκέλε και Εμίλιο Γιάνσεν, στις 17 Σεπτεμβρίου 1925, ως «ΚΣΚ Τράπερς». Οι καλές τεχνικές ικανότητές του ως ποδοσφαιριστής οδήγησαν στην κλήση του στην Εθνική Κουρασάο, με την οποία και αγωνίστηκε μεταξύ του 1934 και του 1941, πραγματοποιώντας, συνολικά, 8 διεθνείς συμμετοχές. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στην πρώτη έκδοση του Κυπέλλου Κεντροαμερικανικής και Καραϊβικής Συνομοσπονδίας, η οποία διεξήχθη στην Κόστα Ρίκα. Παράλληλα με την αγωνιστική καριέρα του ως ποδοσφαιριστής, ο Μαντούρο διετέλεσε, επίσης, διοικητικό στέλεχος της Curaçaose Voetbalbond (CVB), μεταξύ του 1932 και του 1946, καθώς και προπονητής και διοικητικό στέλεχος της Σ.Ο.Μ.Τ. Ο ίδιος, το 1948, προχώρησε στην αγορά της έκτασης επί της οποίας ανεγέρθηκε το στάδιο ποδοσφαίρου της Σ.Ο.Μ.Τ., το οποίο, στη συνέχεια, ονομάστηκε, προς τιμήν του, ως Στάντιον Δρ. Αντουάν Μαντούρο. Το 1952, διετέλεσε ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ολλανδικών Αντίλλων κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Ελσίνκι. Έπειτα από την απόσυρσή του από τον χώρο του ποδοσφαίρου, ο Αντουάν Μαντούρο αφιερώθηκε πλήρως στη μελέτη και ανάπτυξη των παπιαμέντο μεταξύ του 1953 και του 1980, ερευνώντας τις καταβολές τους, καθιστάμενος, στην πορεία, ως εκ των πλέον ειδικών επί του συγκεκριμένου τομέα. Δημοσίευσε αριθμό συγγραφικών έργων, όπως τα Papiamentu - Origen i Formación (1965), Procedencia di Palabranan Papiamentu i otro Anotacionnan (2 τόμοι) (1966) και Observacion- i Apuntenan tocante El Papiamento - La Lengua Criolla de Curazao, Santiago de Chile - 1928 di Dr. Rodolfo Lenz (1967), εντός του οποίου υποστηρίζει, ως κύρια θέση, το ενδεχόμενο ισπανικής προέλευσης των παπιαμέντο. Έχοντας εκλεγεί ως επίτιμο μέλος της Γλωσσολογική Εταιρείας της Καραϊβικής το 1982, καθώς και ως επίτιμος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο των Ολλανδικών Αντίλλων (σημερινό Πανεπιστήμιο του Κουρασάο) το 1984 και αξιωματούχος του Τάγματος της Οράγγης-Νάσσαου, ο Μαντούρο απεβίωσε στις 25 Ιουνίου 1987, σε ηλικία 87 ετών.
Χρήστος Διαμαντής

Ο Χρήστος Διαμαντής (Πτολεμαΐδα, 12 Μαΐου 1987 - Λάρισα, 27 Δεκεμβρίου 2021) ήταν συνθέτης, τραγουδοποιός και ποιητής. Υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας του λογοτεχνικού περιοδικού Θράκα που στοχεύει στην προώθηση λογοτεχνικών έργων και πολιτιστικών δραστηριοτήτων . Επίσης, υπήρξε συντάκτης της Περιοδικής Επιθεώρησης για τον Λόγο και την Τέχνη στη Λίμνη Πλαστήρα , μέλος της οργανωτικής επιτροπής του "Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης αλλά και της Συνάντησης ποιητών στη Λίμνη Πλαστήρα .

 Έζησε στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και το Διδυμότειχο αλλά και στην Καρδίτσα, η οποία ήταν και ο τόπος καταγωγής του. Σπούδασε Μουσική Επιστήμη και Τέχνη (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) με κατεύθυνση στην Ευρωπαϊκή (Κλασική) Μουσική και ειδίκευση στις Εφαρμοσμένες Μουσικές Σπουδές. Ακόμη, σπούδασε κλασική κιθάρα (Δημοτικό Ωδείο Καρδίτσας) αλλά και Ακουστικό σχεδιασμό και Πολυμέσα (μεταπτυχιακό δίπλωμα Ε.Α.Π.). Εργάστηκε ως δάσκαλος κιθάρας στον ιδιωτικό τομέα και ως καθηγητής μουσικής σε δημόσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 2021 ύστερα από βαριά αναπνευστική και πολυοργανική ανεπάρκεια λόγω COVID-19. Με τη σύζυγό του Αφροδίτη Σερέτη απέκτησαν το 2020 την κόρη τους Μαργαρίτα. Ισραήλ Βαραντσιόφσκι, Ονειρεμένος πόλεμος (Δήγμα, 2011) Λευκότητα (Σαιξπηρικόν, 2017) Κρυφές Σπουδές (Θράκα, 2021) Απλότητα (Θράκα, 2022) Συνέθεσε συμφωνικά μουσικά έργα και μελοποίησε έργα ποιητών - κυρίως συγχρόνων του . Επίσης, έγραψε μουσική για θεατρικές παραστάσεις , έκανε διασκευές και επιδόθηκε σε avant-garde μουσικούς πειραματισμούς . Αίσθηση προκάλεσε το τραγούδι του "Για την Βαγγελίτσα Κ." , που αναφέρεται στην εκτελεσθείσα το 1947 δασκάλα και αγωνίστρια της Αντίστασης Βαγγελίτσα Κουσιάντζα. Ο Φιλόλογος Παναγιώτης Βούζης σημειώνει ότι η ποιητική συλλογή "Απλότητα" είναι ριζοσπαστική, γιατί περιλαμβάνει ποιήματα που δεν βασίζονται στην κοινή ποιητική μέθοδο αλλά σε μια προσωπική μετα-ποιητική στρατηγική του σχολιασμού. Σύμφωνα με τον κριτικό λογοτεχνίας ο νεωτερισμός του Χρήστου Διαμαντή έγκειται στις τεχνικές του υπαινιγμού και της αυτο-αναίρεσης με απώτερο σκοπό τη δημιουργία μιας εσκεμμένα ανολοκλήρωτης και ελλειπτικής ποιητικής. Ιστοσελίδα του Χρήστου Διαμαντή.
Οινοκριτικός

Ένας οινοκριτικός (ή κριτικός κρασιού) είναι ένα άτομο που αξιολογεί το κρασί και το περιγράφει είτε με αριθμητική βαθμολογία, είτε με βαθμολογία γεύσης, είτε με συνδυασμό των δύο. Οι κριτικές του, που βρίσκονται σε βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, ενημερωτικά δελτία, στο διαδίκτυο ή σε διαφημιστικό υλικό για το κρασί, χρησιμοποιούνται συχνά από τους καταναλωτές κατά τη διαδικασία λήψης απόφασης για το αν θα αγοράσουν ένα κρασί ή όχι.

 Οι οινοκριτικοί που εργάζονται σε περιοδικά που αφορούν το κρασί αξιολογούν νέες εκδόσεις, συχνά σε σύγκριση με άλλα κρασιά από την ίδια περιοχή, ποικιλιών σταφυλιών ή τρύγου. Περιστασιακά, δημοσιεύουν επίσης αναδρομικές γευστικές δοκιμές, δοκιμάζοντας τα κρασιά χρόνια ή δεκαετίες μετά τη δημοσίευσή τους. Η μεθοδολογία γευσιγνωσίας ποικίλλει. Για παράδειγμα, η αμερικανική έκδοση, Wine Spectator, έχει τους εκδότες να γεύονται το κρασί με κλειστά μάτια σε κατηγορίες παρόμοιων ποικιλιών. Οι άλλες εκδόσεις γεύονται με παρόμοιο τρόπο. Διαφορετικοί κριτικοί χρησιμοποιούν διαφορετικές περιγραφικές κλίμακες, με τους κύριους αμερικανικούς κριτικούς να χρησιμοποιούν κλίμακα 50-100 βαθμών και οι περισσότερες εφημερίδες να χρησιμοποιούν κλίμακα 5 αστέρων.
Αστέριος Ζουρμπάς

Ο Αστέριος Ζουρμπάς ή Ζορμπάς, του Γεωργίου και της Μαρίας, (1874 - 20 Φεβρουαρίου 1957) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συνδικαλιστής και βουλευτής σε εκλογικές περιφέρειες της Μακεδονίας και ευεργέτης της Κατερίνης. Καταγόταν από την ιστορική οικογένεια του Γιώργου (Αλέξη) Ζορμπά και ήταν ο ιδρυτής του συνοικισμού των Καταφυγιωτών στην Κατερίνη. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ενώσεως Πυροπαθών Καταφυγίου "Τα Πιέρια" και στη συνέχεια ως επίτιμος πρόεδρος.

 Ο Αστέριος ήταν γιος του Γιώργου Ζορμπά (αδερφού του Φώτη Ζορμπά) και πρώτος ξάδερφος του Γιώργου Φ. Ζορμπά (γνωστού από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ν. Καζαντζάκη, ως Αλέξης Ζορμπάς) (1865-1941). Μητέρα του Αστερίου ήταν η Μαρία Χασάπη. Εργάστηκε ως δάσκαλος και ανέπτυξε έντονη κοινωνική και επιχειρηματική δράση. Ήταν εκδότης της εφημερίδα "Σημαία" στην Καβάλα και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του σωματείου «Η ευδαιμονία» το 1908. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Δράμας στις εκλογές του 1920 (Αναθεωρητική Βουλή) και με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα (ΑΕΚ) εξελέγη βουλευτής Βερροίας (Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης) στις εκλογές του 1933. Έπειτα από την καταστροφή του Καταφυγίου από τους ναζί το 1943 ο Στέργιος Ζορμπάς ίδρυσε τον συνοικισμό Καταφυγιωτών στην Κατερίνη, μεριμνώντας για την αποκατάσταση των πυροπαθών και στο κέντρο του συνοικισμού ανεγέρθηκε αργότερα και προτομή του. Είχε έναν ακόμα αδερφό, τον Γιάννη, σύζυγο της Ζαφειρώς Μοσχίδου (από την Καβάλα) και μία αδερφή, τη Φρόσω, που παντρεύτηκε τον Αλέκο Φυγκά. Σύζυγoς του Αστερίου ήταν η Ελένη Ζορμπά.Στις εκλογές του 1946 ο Ζορμπάς ήταν υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με το συνδυασμό της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) αλλά δεν εξελέγη, συγκεντρώνοντας 1.333 ψήφους. Στις εκλογές του 1952 ο Αστέριος Ζουρμπάς ήταν υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με τον Ελληνικό Συναγερμό μαζί με τους Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου και Αλέξανδρο Δεληγιαννίδη. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Φεβρουαρίου 1957 και κηδεύτηκε την επομένη από τον Ιερό Ναό Γρηγορίου Παλαμά. Το όνομα του Αστερίου (Στέργιου) Ζορμπά έχει δοθεί σε δρόμο της Κατερίνης.
ΦΑΡ Ραμπάτ

Η ΦΑΡ Ραμπάτ είναι μια μαροκινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ραμπάτ. Ιδρύθηκε το 1958. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Ben Ahmed El Abdi χωρητικότητας 15000 θεατών. Είναι μία από τις διασημότερες ομάδες της χώρας μαζί με τις Ραζά Κλαμπ Ατλετίκ και Ουιντάντ Καζαμπλάνκα.

 Πρωτάθλημα ΜαρόκουΝικήτρια (12): 1961, 1962, 1963, 1964, 1967, 1968, 1970, 1984, 1987, 1989, 2005, 2008 Φιναλίστ (7): 1960, 1971, 1991, 2004, 2006, 2007, 2013Κύπελλο ΜαρόκουΝικήτρια (12): 1959, 1971, 1984, 1985, 1986, 1999, 2003, 2004, 2007, 2008, 2009, 2020 Φιναλίστ (5): 1988, 1990, 1996, 1998, 2012 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου ΑφρικήςΝικήτρια: 1985CAF Confederation CupΝικήτρια: 2005 Φιναλίστ: 2006African Cup Winners' Cup: 0Φιναλίστ: 1997Σούπερ Καπ Ποδοσφαίρου Αφρικής: 0Φιναλίστ: 2005
Αδράνεια

Με τον όρο Αδράνεια, στη Φυσική, ονομάζεται η χαρακτηριστική ιδιότητα των σωμάτων να αντιστέκονται στην οποιαδήποτε μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης. Αυτό συνεπάγεται δύο αρχές: Όταν οι δυνάμεις που ασκούνται σε ένα σώμα αλληλοαναιρούνται, τότε το σώμα θα εξακολουθεί να κινείται με την ταχύτητα την οποία έχει αποκτήσει ή αν δεν έχει ταχύτητα θα παραμείνει ακίνητο. Η παραπάνω αρχή της αδράνειας διατυπώθηκε αρχικά από τον Γαλιλαίο. Αν οι ίδιες δυνάμεις ασκηθούν σε διαφορετικά σώματα, τότε ο ρυθμός μεταβολής της ταχύτητάς τους είναι αντιστρόφως ανάλογος της αδράνειάς τους.Αν ασκηθούν δυνάμεις σε κάποιο σώμα και αυτό δεν μεταβάλει την κινητική του κατάσταση (παραμείνει ακίνητο ή διατηρεί την πορεία του), τότε σημαίνει ότι υπάρχουν άλλες εξωτερικές δυνάμεις που αντιστέκονται στη μεταβολή, συνήθως είναι στατικές τριβές. Η αδράνεια είναι γενικά μία πιο ελεύθερη έννοια στη φυσική (σε σχέση με τη μάζα, την ταχύτητα και άλλα μεγέθη) και δεν υπάρχει κοινός αποδεκτός μαθηματικός φορμαλισμός για αυτήν. Υπάρχουν δύο είδη κινήσεων (μεταφορική και περιστροφική), άρα και δύο έννοιες της αδράνειας:

 Αδράνεια στη μεταφορική κίνηση: Η αδράνεια ισούται με m 0 1 − υ 2 c 2 {\displaystyle {\frac {m_{0}}{\sqrt {1-{\frac {\upsilon ^{2}}{c^{2}}}}}}} , ενώ για μικρές ταχύτητες η αδράνεια ισούται με τη μάζα (m) και είναι σταθερή. Επιπλέον, όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα τόσο μεγαλύτερη είναι η αδράνεια. Ένα σώμα με μικρή μάζα μεταβάλλει εύκολα την κίνησή του, ενώ ένα σώμα με μεγάλη μάζα μεταβάλλει την κίνησή του δυσκολότερα. Η ισότητα μάζας και αδράνειας διατυπώθηκε από τον Νεύτωνα η μάζα ενός σώματος είναι το μέτρο της αδράνειάς του, που είναι ο πρώτος νόμος του.Για μικρές ταχύτητες σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός ισχύει F=mα (δεύτερος νόμος του Νεύτωνα), όπου F η συνισταμένη των δυνάμεων, m η μάζα του σώματος, που εκφράζει την αδράνειά του και α η επιτάχυνση, δηλαδή ο ρυθμός μεταβολής της ταχύτητας. Λύνοντας ως προς την επιτάχυνση βρίσκουμε ότι α = F/m, που μηδενίζεται όταν F=0. Συνεπώς μηδενική δύναμη προκαλεί μηδενική επιτάχυνση άρα το σώμα συνεχίζει να κινείται με σταθερή ταχύτητα ή παραμένει ακίνητο . Αδράνεια στην περιστροφική κίνηση ή ροπή αδράνειας, συμβολίζεται με Ι. Η ροπή αδράνειας εξαρτάται από την κατανομή της μάζας, δηλαδή της ύλης, στο σώμα και από την ποσότητα της μάζας. Στην κλασσική μηχανική ισχύει ότι Ι=cm, όπου m η μάζα του σώματος και c μια σταθερά που εξαρτάται από την κατανομή της μάζας και μετριέται σε kgm2. Στη σχετικιστική μηχανική η περιστροφική κίνηση είναι αρκετά πιο πολύπλοκο φαινόμενο, γιατί συνοδεύεται από συστολή του μήκους, καμπύλωση του χωροχρόνου, μεταβολή της (αδρανειακής) μάζας κατά τόπους του σώματος με διαφορετικό τρόπο σε κάθε περιοχή.
Άνταμ Γουντ

Ο Άνταμ Γουντ (Adam Kenneth Compton Wood, γενν. στις 13 Μαρτίου 1955) είναι Βρετανός πρώην διπλωμάτης και Αντικυβερνήτης της Νήσου του Μαν από το 2011 ως το 2016.

 Σπούδασε στο βασιλικό σχολείο (Royal Grammar School) του High Wycombe και αποφοίτησε από το κολέγιο Όριελ της Οξφόρδης το 1977.Στη διάρκεια της διπλωματικής του καριέρας ανέλαβε ύπατος αρμοστής της Βρετανίας στην Ουγκάντα (2002-05) και στην Κένυα (2005-08). Προτού αποσυρθεί από το διπλωματικό σώμα το 2010, υπήρξε διευθυντής του Γραφείου της Κοινοπολιτείας του τομέα Αφρικής (Africa Director at the Foreign and Commonwealth Office) και διηύθυνε τις βρετανικές πρεσβείες στην Αφρική. Ο διορισμός του Γουντ ως Αντικυβερνήτη ανακοινώθηκε το Νοέμβριο του 2010 και η ορκωμοσία του έγινε στις 7 Απριλίου 2011.
Άγιος Παύλος Θεσσαλονίκης

Ο Άγιος Παύλος είναι περιοχή του Δήμου Νεάπολης - Συκεών του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης στα βορειοανατολικά της πόλης με πληθυσμό 6.852 κατοίκους. Περιλαμβάνει τις συνοικίες Άγιος Παύλος, Ευαγγελίστρια και Χίλια Δένδρα. Μέχρι το 2010 ήταν ανεξάρτητος Δήμος, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στον Δήμο Νεάπολης - Συκεών. Οι δύο συνοικίες δημιουργήθηκαν από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

 Ο περιφερειακός της Θεσσαλονίκης σύνδεει τον Άγιο Παύλο μέσω του κόμβου 7Α. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί τον Άγιο Παύλο με τη γραμμή 24 συνδέοντας τον Άγιο Παύλο με τον λόφο των Χιλίων Δένδρων και με της Πλατεία Ελευθερίας. Η ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του Αγίου Παύλου έχει ως εξής: Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του Σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine. Πλήρες κείμενο του Σχεδίου Καλλικράτης - Εφημερίδα της Κυβερνήσεως
Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων

Οι Καικίλιοι Μέτελλοι, λατιν.: Caecilii Metelli ήταν μία από τις σημαντικότερες οικογένειες της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Αναδείχθηκαν στην αρχή του 3ου αι. με την υπατεία τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δέντερ το 284 π.Χ. Ωστόσο ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος ύπατος το 143, βελτίωσε πολύ το κύρος της οικογένειας, κυρίως χάρη στη νίκη του κατά τον Δ΄ Μακεδονικό Πόλεμο, για τον οποίο έλαβε τον παρωνύμιο (agnomen) Μακεδονικός. Οι απόγονοί του, και εκείνοι τού μικρότερου αδελφού του Λεύκιου, έλαβαν έναν εκπληκτικό αριθμό αξιωμάτων κατά τον τελευταίο αιώνα της Δημοκρατίας. Ως η πιο ισχυρή οικογένεια στη ρωμαϊκή πολιτική, οι Mέτελλοι διακρίθηκαν για την αταλάντευτη υποστήριξή τους στους Αρίστους (Optimates), τη συντηρητική μερίδα που αντιτάχθηκε στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, που υποστήριζαν οι Λαϊκοί (Populares). Η ήττα τους κατά τον Εμφύλιο πόλεμο εναντίον τού Ιουλίου Καίσαρα τερμάτισε απότομα την επιρροή τους.

 Η συνολική δομή τού γενεαλογικού δένδρου λαμβάνεται από αυτήν, που σχεδίασε ο Mύντσερ στην Realencyclopädie, η οποία αναπαρήχθη πρόσφατα από τον Kαρλ Τζ. Χέλκεσκαμπ. Ο T. Π. Γουάιζμαν έκανε μερικές σημαντικές διορθώσεις σε δύο άρθρα για τους απογόνους τού Βαλεαρικού και των μετέπειτα Mετέλλων, που έχουν συμπεριληφθεί. Το όνομα (nomen) Καικίλιος παραλείπεται για όλους τους άνδρες, που ονομάζονται Mέτελλοι. Όλες οι ημερομηνίες είναι π.Χ., εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά. Οι αριθμοί σε παρενθέσεις υποδηλώνουν τη σειρά των γάμων. Οι διακεκομμένες γραμμές δείχνουν υιοθεσίες. T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association, 1952–1960. August Pauly, Georg Wissowa, Friedrich Münzer, et alii, Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft (συντομογραφία PW ), JB Metzler, Στουτγάρδη, 1894–1980. Christopher Smith, Kaj Sandberg (επιμέλεια), Omnium Annalium Monumenta: Historical Writing and Historical Evidence in Republican Rome, Leiden & Boston, Brill, 2017. TP Wiseman, " The Last of the Metelli ", Latomus, T. 24, Fasc. 1 (Ιαν. 1965), σ. 52–61. ——, « Celer and Nepos », The Classical Quarterly, 2, Vol. 21, Νο. 1 (Μάιος, 1971), σσ. 180–182.
Σβέρε Μάγκνους της Νορβηγίας

Ο Σβέρε Μάγκνους της Νορβηγίας (Νορβηγικά: Sverre Magnus av Norge, 3 Δεκεμβρίου 2005 -) είναι το νεότερο παιδί του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάακον και τρίτος στη σειρά της γραμμής διαδοχής του Νορβηγικού θρόνου, αμέσως μετά τον πατέρα του και την αδελφή του Πριγκιπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα.

 Γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2005 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ του Όσλο, είναι το δεύτερο παιδί του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάακον και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μέτε-Μάριτ. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Πριγκιπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα και ένα μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό τον Μάριους Μπόργκ Χόιμπι από μια σχέση της μητέρας του.Στις 4 Μαρτίου 2006 ο Σβέρε Μάγκνους βαφτίστηκε από τον επίσκοπο Όλε Κρίστιαν Κβάρμε στο παρεκκλήσι του Βασιλικού Παλατιού του Όσλο. Νονοί του ήταν ο Έσπεν Χόιμπι (αδελφός της μητέρας του), η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Ολλανδίας, ο Τέως Διάδοχος Πρίγκιπας της Ελλάδας, η Ροσάριο Ναδάλ, o Μπιόρν Στανισλάντ και η Μαριάννα Γιέλεστα (φίλοι των γονιών του). 3 Δεκεμβρίου 2005 - έως σήμερα: Η Υψηλότητα Πρίγκιπας Σβέρε Μάγκνους της Νορβηγίας Νορβηγικές Νορβηγία: Μετάλλιο του Ασημένιου Ιωβηλαίου του Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ Official website of the Royal House of Norway Video by NRK from the baptism of Prince Sverre Magnus
Βασίλε Ταρλέφ

Ο Βασίλε Ταρλέφ (Василе Петру Тарлев, 6 Οκτωβρίου 1963) είναι πολιτικός από τη Μολδαβία, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της χώρας και πρωθυπουργός από το 2001 ως το 2008.

 Ο Ταρλέφ γεννήθηκε στην Μπασκάλια στις 9 Οκτωβρίου του 1963 και σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός. Ανήκει στη φυλή των Βεσσαράβων Βουλγάρων και είναι γνωστός για τη δημοτικότητά του στη χώρα του. Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 19 Απριλίου 2001 και διαδέχτηκε στο αξίωμα τον Ντουμίτρου Μπράγκιτς. Παραιτήθηκε στις 19 Μαρτίου του 2008 σε μία απρόσμενη κίνηση, λέγοντας ότι ήθελε να κάνει χώρο για το "νέο αίμα". Παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι το διορισμό αντικαταστάτη. Στις 20 Μαρτίου το Κοινοβούλιο ενέκρινε την παραίτηση και ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Βορόνιν πρότεινε τη Ζινάιντα Γκρετσεάνιι για διάδοχο, που έγινε έτσι πρώτη γυναίκα στο πρωθυπουργικό αξίωμα στην ιστορία της χώρας.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07

Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07 ήταν η 22η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Σπάρτακος Κιτίου για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2006-07 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2007-08. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2006-07 Αναγέννηση Γερμασόγειας Όλυμπος Ξυλοφάγου FC ΕπισκοπήςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Κισσός Κισσόνεργας Εληά Λυθροδόντα Ελληνισμός ΑκακίουΟμάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2005-06 Αχυρώνας Λιοπετρίου Ένωσις Κοκκινοτριμιθιά ΑΕΚ ΚυθρέαςΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα: ΑΕΚ Κουκλιών ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς1 Θύελλα Δρομολαξιάς1Μετά την άνοδο της στη Δ΄ κατηγορία, η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς ενοποιήθηκε με την ΑΤΕ ΠΕΚ Παρεκκλησιάς (συμμετείχε σε αγροτικά πρωταθλήματα) δημιουργώντας την Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς, η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2006-07 στη θέση της ΑΜΕΠ. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. 1Η Θύελλα Δρομολαξιάς αποχώρησε μετά την 10η αγωνιστική και όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια κατακυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων της με σκορ 2-0. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Η Θύελλα Δρομολαξιάς αποχώρησε μετά την 10η αγωνιστική και όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια κατακυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων της με σκορ 2-0. «2006/07 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Parc Astérix

To πάρκο Αστερίξ (γαλλικά: Parc Astérix) είναι το δεύτερο μεγάλο θεματικό πάρκο στο Παρίσι. Είναι θεματικό πάρκο αναψυχής και περιπέτειας εμπνευσμένο από το δημοφιλές κόμικ Αστερίξ των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού, στο δάσος του Πλεγί στην Οϊζέ και περιλαμβάνεται σε μια τεράστια δασική έκταση 33 εκταρίων.

 Το πάρκο αποτελείται από διάφορα λούνα παρκ, παιδικές χαρές και πίστες, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο περήφανο γαλατικό χωριό, να απολαύσει αναπαραστάσεις ιστοριών, να παίξει και να φωτογραφηθεί με τους δημοφιλής ήρωες του κόμικ. Άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του στις 30 Απριλίου 1989 και στις μέρες μας περιλαμβάνει 39 διαφορετικές ατραξιόν και παιχνίδια καθώς και ένα ξενοδοχείο. Το πάρκο Αστερίξ είναι χωρισμένο σε 7 διαφορετικούς τομείς: Via Antiqua – Η κύρια είσοδος του πάρκου Αστερίξ με διάφορα καταστήματα με σουβενίρ και εστιατόρια L'Empire Romain – Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία La Grèce Antique – Η αρχαία Ελλάδα Les Vikings – Το χωριό των Βίκινγκς À travers le temps – Πίσω στο χρόνο Bienvenue chez les gaulois – Το χωριό των Γαλατών και το δάσος του Ιντεφίξ L'Égypte – Η αρχαία Αίγυπτος Επίσημος ιστότοπος
Δημήτρης Γραμμόζης

Ο Δημήτρης Γραμμόζης είναι πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του μέσου και νυν προπονητής της Σάλκε. Είναι Έλληνας ομογενής γεννημένος στη Γερμανία, από όπου και ξεκίνησε την καριέρα του.

 Την επαγγελματική του καριέρα την άρχισε στην ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05, ομάδα 2ης κατηγορίας, παρόλο που πέρασε από πολλές ομάδες κατά τη διάρκεια της ερασιτεχνικής του καριέρας. Στη συνέχεια πήγε στη Μπούντεσλιγκα στο Αμβούργο, όπου και έπαιξε 2 χρονιές και προσέλκυσε το ενδιαφέρον άλλων γερμανικών ομάδων. Μεταγράφηκε στην Καϊζερσλάουτερν, που έπαιζε επίσης στη Μπούντεσλιγκα. Εκεί έμεινε για 5 χρόνια και μετά πήγε στην Κολωνία, την οποία όμως δεν κατάφερε να βοηθήσει να μείνει στην κατηγορία. Μετά πήγε στη Ροτ-Βάις Έσσεν που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Όταν έφυγε και από αυτή την ομάδα αποφάσισε να μεταβεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Εργοτέλη, όπου όμως εξαιτίας διαφωνιών με τον προπονητή του δεν πήρε τις συμμετοχές που υπολόγιζε και έτσι πήγε στην Κύπρο και στην Ομόνοια Λευκωσίας τον Γενάρη του 2009. Τον Ιανουάριο του 2011 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Κέρκυρας. Το 2015, ο Δημήτρης Γραμμόζης δοκίμασε την τύχη του σαν προπονητής στην ΦφΛ Μπόχουμ. Εκεί έκατσε μόλις έναν χρόνο. Το 2019 ξανάρχισε την καριέρα του σαν προπονητής στην ΣΦ Ντάρμσταντ 98, ενώ τον Μάρτιο του 2021 αναλαμβάνει την ουραγό της Μπουντεσλίγκα, Σάλκε στην προσπάθεια της ομάδας να παραμείνει την κατηγορία. Πρώτος αγώνας στον πάγκο των "βασιλικών μπλέ" ως προπονητής, πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου του 2021, με αντίπαλο την Μάιντς.
Μακαριώτατος

Ο όρος Μακαριώτατος ή Μακαριότατος αποτελεί τιμητικό εκκλησιαστικό τίτλο της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο όρος Μακαριώτατος προέρχεται από το απλό κοσμητικό επίθετο μακάριος, δηλαδή εκείνον που απολαμβάνει ευτυχία και γαλήνη. Αυτός ο τίτλος αποδιδόταν, επίσης, στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες.

 Ο όρος «μακάριος» χρησιμοποιείται ευρέως στην Αγία Γραφή για να περιγράψει τους ευσεβείς υπηρέτες του Θεού, ενώ στην Καινή Διαθήκη χρησιμοποιείται και για τον ίδιο τον Θεό, τον "μακάριο Θεό". (1 Τιμόθεο 1:11) Παρόμοια ευρύτητα χρήσης παρατηρείται και μεταξύ των εκκλησιαστικών συγγραφέων. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήθηκε από τον Αλέξανδρο Ιεροσολύμων (213-251) για τον Κλήμη Αλεξανδρείας αναφερόμενος σε αυτόν ως τον "μακάριο πρεσβύτερο", ενώ ο Ευσέβιος αποκαλεί "μακάριο" και "τρισμακάριστο" τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο. Ο όρος «μακαριώτατος» ως επίθετο χρησιμοποιείται ευρέως και από εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Μεταγενέστερο έργο που αποδίδεται στον Κλήμη Ρώμης. Σε νόθες επιστολές του 4ου αιώνα που αποδίδονται ή απευθύνονται στον Ιγνάτιο Αντιοχείας, αποκαλείται «μακαριώτατος επίσκοπος». Τον ίδιο όρο βρίσκουμε να χρησιμοποιείται ως επίθετο για επίσκοπο, ίσως τον 4ο αιώνα, σε επιστολή που αποδίδεται στον Ιγνάτιο τον Θεοφόρο. Εκείνη τη χρονική περίοδο, το 343 (ή 347), ο 5ος κανόνας της εν Σαρδική Συνόδου αναφέρεται στον επίσκοπο Ρώμης ως τον "μακαριώτατον της Ρωμαίων εκκλησίας". Ο Επιφάνιος Σαλαμίνας αποκαλεί τον Ειρηναίο "μακαριώτατο και αγιώτατο", τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο "μεγάλο και μακαριώτατο βασιλιά", αλλά με τον ίδιο τρόπο απευθύνεται και προς τους Χριστιανούς γενικότερα. Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, στη διαθήκη του, αποκαλεί "μακαριώτατους" τους γονείς του. Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας αποκαλεί με αυτό το επίθετο τον απόστολο Παύλο αλλά και τους αποστόλους συλλογικά. Το επίθετο μακαριώτατος χρησιμοποιεί και ο Μέγας Βασίλειος για τον αποβιώσαντα Μέγα Αθανάσιο. Στις αρχές του 6ου αιώνα, ο Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός αποκάλεσε τον Νώε "μακαριώτατο". Αργότερα, αποδόθηκε ως τίτλος σε εκκλησιαστικούς επισκόπους και στον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Στην Ανατολή, ο τίτλος μακαριώτατος επικράτησε επί Ιουστινιανού (527-565) και αποδόθηκε αρχικά στον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο τίτλος αυτός εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα για ορισμένους Ορθόδοξους αρχιεπισκόπους και πατριάρχες, όπως οι πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Σερβίας και Ρουμανίας αλλά και οι αρχιεπίσκοποι Κύπρου και Ελλάδας . Ο Μόσχας προσφωνείται Αγιώτατος, ο Κων/πόλεως Παναγιώτατος. Προσφωνήσεις Ορθοδόξων κληρικών
Γιόχαν Γκότφριντ Ζόιμε

Ο Γιόχαν Γκόττφριντ Ζόιμε (γερμ. Johann Gottfried Seume, 1763-1810) ήταν Γερμανός συγγραφέας και ποιητής, που έγινε γνωστός κυρίως για το έργο του «Οδοιπορικό στις Συρακούσες».

 Γεννήθηκε το 1763 από αγροτική οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Ανδρέας Ζώημε, βαρελάς το επάγκελμα, και η Ρεγκίνα το γένος Λείμπιγκ. Αφού έβγαλε το δημοτικό στη γενέτειρά του, πήγε γυμνάσιο στην Μπόρνα και μετά φοίτησε από το 1776 έως το 1777 στη Σχολή του Νικολάου στη Λειψία. Στη διετία 1780-81, ενώ σπούδαζε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, μια μέρα που πήγαινε για το Παρίσι έπεσε σε μπλόκο που είχαν στήσει στρατολόγοι. Τον συνέλαβαν και τον έστειλαν μισθοφόρο του Λαντγκράβου της Έσσης υπέρ της Αγγλίας στον Αμερικανικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Με το πλοίο χρειάσθηκε μήνες ώσπου να φθάσει στον προορισμό του. Ξεμπάρκαρε τον Αύγουστο του 1782 στο Χάλιφαξ του Καναδά, αλλά εκεί δεν γίνονταν εχθροπραξίες. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του έγραψε ποιήματα και γνωρίστηκε με τον Καρλ φον Μινχάουζεν. Γύρω στα μέσα του 1783 επέστρεψε στη Βρέμη και από εκεί βρήκε καταφύγιο στο Έμντεν, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1787 υπηρετώντας ως τυφεκιοφόρος. Δύο φορές αποπειράθηκε να λιποτακτήσει, αλλά απετυχε και τον έβαλαν στο μπουντρούμι. Με αναρρωτική άδεια που του χορηγήθηκε με χρηματική εγγύηση κατάφερε να δραπετεύσει και κατέφυγε στη Λειψία, όπου σπούδασε νομικά, φιλοσοφία, φιλολογία και ιστορία. Απεφοίτησε και διορίστηκε καθηγητής, ενώ εκτέλεσε και χρέη διαχειριστού. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις και έζησε την πολωνική εξέγερση από κοντά.
Φερντινάν Φουκέ

Ο Φερντινάν Αντρέ Φουκέ (γαλλ. Ferdinand André Fouqué) (Μορτέν, 21 Ιουνίου 1828 - 7 Μαρτίου 1904) ήταν Γάλλος γεωλόγος και πετρολόγος και πρόεδρος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών. Κατά την διάρκεια της ζωής του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την μελέτη ηφαιστειακών φαινομένων και σεισμών.

 Γεννήθηκε στην γαλλική πόλη Μορτέν στις 21 Ιουνίου 1828 και σε ηλικία 21 ετών εισήλθε στο École Normale Supérieure του Παρισιού. Το 1861 βρέθηκε στην Νάπολη για την παρακολούθηση της ηφαιστειακής δραστηριότητας του Βεζούβιου, ενώ το 1865 παρακολούθησε την ηφαιστειακή δραστηριότητα της Αίτνας. Το 1866 πήγε στην Ελλάδα ως επικεφαλής επιστημονικής επιτροπής της Ακαδημίας του Παρισιού για την μελέτη της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Νέας Καμένης της Σαντορίνης, για την οποία εξέδωσε το 1879 το βιβλίο Santorin et ses éruptions (Η Σαντορίνη και οι εκρήξεις της). Το 1877 έγινε καθηγητής Φυσικής Ιστορίας του Κολεγίου της Γαλλίας στο Παρίσι και στις 13 Ιουνίου του 1881 εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών στην οποία εξελέγη πρόεδρος το 1901. Πέθανε στις 7 Μαρτίου του 1904. Ferdinand André Fouqué: Recherches sur les phénomènes chimiques qui se produisent dans les volcans, 1866. Ferdinand André Fouqué: Les anciens volcans de la Grèce, 1867. Ferdinand André Fouqué, Auguste Michel-Lévy: Santorin et ses éruptions, 1879. Ferdinand André Fouqué: Minéralogie micrographique, 1879. Ferdinand André Fouqué: Roches éruptives françaises (2 τόμοι), 1879. Ferdinand André Fouqué: Synthèse des minéraux et des roches, 1885. Ferdinand André Fouqué: Les Tremblements de terre, 1889.
477 Ιταλία

Η Ιταλία (Italia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,25. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Ιταλοαυστριακό αστρονόμο Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή ομώνυμη χώρα.

 Η μέση διάμετρος της Ιταλίας εκτιμήθηκε σε 22,51 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 11,9 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης) ή T/B, ενώ το άλβεδό της είναι 0,277 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιταλία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αβισάρης

Ο Αβισάρης (σανσκρ. अभिसार, Abhisara) ή Εμβίσαρος ήταν Ινδός βασιλιάς του Κασμίρ (της «Ορεινής χώρας» του Αρριανού), με καταγωγή από τη φυλή Αμπίρα, που κυβερνούσε βορείως του βασιλείου του Πώρου, πέρα από τον ποταμό Υδάσπη. Ο δρ. Στάιν ταυτίζει το βασίλειο του Αβισάρη με τη λωρίδα λόφων ανάμεσα στη Βιτάστα (το σημερινό Τζέλουμ) και τον ποταμό Ακεσίνη (αρχ. ινδ. Τσαντραμπάγκα, σημερινή ονομασία Τσενάμπ), που περιελάμβανε το κράτος του Ρατζαπούρι (το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι). Γενικώς, φαίνεται ότι το παλαιό βασίλειο του Αβισάρη βρισκόταν στο πρώην Διαμέρισμα Πούουντς (Poonch), το σημερινό Διαμέρισμα Ρατζούρι και το σημερινό Διαμέρισμα Ναουσέρα (Nowshera).

 Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στις Ινδίες (327-326 π.Χ.), ο Αβισάρης ήταν αρχικώς σύμμαχος του Πώρου και προσπάθησε να δυσχεράνει την πορεία του μακεδονικού στρατού, π.χ. επεχείρησε να ενισχύσει τους Ασσακηνούς, όταν ο Αλέξανδρος επιχειρούσε κατά των «πρόσω Ινδών» (327 π.Χ.). Αλλά λίγο πριν από την κρίσιμη Μάχη του Υδάσπη, σταθμίζοντας την κατάσταση, εγκατέλειψε τον Πώρο και απέστειλε στον Αλέξανδρο πρέσβεις με πλούσια δώρα, μεταξύ των οποίων σαράντα ελέφαντες, αναγνωρίζοντας έτσι την επικυριαρχία του Μακεδόνα βασιλιά. Λίγους μήνες αργότερα, με την επιστροφή του Αλεξάνδρου από τον Ύφασι, του έστειλε πάλι βασιλικά δώρα και άλλους 30 πολεμικούς ελέφαντες. Μετά τον θάνατο του Αβισάρη, ο Μέγας Αλέξανδρος όρισε ως διάδοχό του τον γιο του, που ονομαζόταν επίσης «Αβισάρης» Smith, William (επιμ.): Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας, λήμμα «Abisares», Βοστώνη 1867 Waldemar Heckel: Who's who in the age of Alexander the Great. Prosopography of Alexander's empire, εκδ. Blackwell, Οξφόρδη 2006, ISBN 978-1-4051-1210-9 (περίληψη online) Το ομώνυμο λήμμα στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 120
Παγκόσμιο Φόρουμ για τον Εκδημοκρατισμό στην Ασία

Το Παγκόσμιο Φόρουμ για τον Εκδημοκρατισμό στην Ασία ( WFDA ) ιδρύθηκε το 2005 για να ενισχύσει την πολιτική ανάπτυξη και να διεξάγει δραστηριότητες προώθησης της δημοκρατίας στην Ασία. Η γραμματεία του WFDA εδρεύει στην Ταϊπέι της Ταϊβάν στο Ίδρυμα της Ταϊβάν για τη Δημοκρατία (TFD). Η WFDA έχει διοργανώσει πολλά συνέδρια μεταξύ διαφόρων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, με πιο αξιοσημείωτα τα Διετή Συνέδριά της.

 Η πρώτη Μπιενάλε πραγματοποιήθηκε στην Ταϊπέι της Ταϊβάν και σχεδιάστηκε για να «συζητήσει και να υιοθετήσει κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση της αλληλεγγύης των ασιατικών δημοκρατιών, την υποστήριξη ακτιβιστών της δημοκρατίας που αντιτίθενται στα αυταρχικά καθεστώτα και να ζητήσει υποστήριξη από τη διεθνή κοινότητα για τον εκδημοκρατισμό στην Ασία " Η δεύτερη Μπιενάλε πραγματοποιήθηκε στη Μανίλα των Φιλιππίνων. Η τρίτη Μπιενάλε πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ της Νότιας Κορέας την παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Δημοκρατίας. Ακολούθησε μια σύντομη διαμάχη όταν η Νότια Κορέα αποφάσισε να απαγορεύσει την είσοδο ενός ακτιβιστή Ουιγιούρ γερμανικής υπηκοότητας που επρόκειτο να παραστεί στο συνέδριο. Συμμαχία για τη Μεταρρύθμιση και τη Δημοκρατία στην Ασία (ARDA) Εναλλακτικό Δίκτυο ASEAN στη Βιρμανία (ALTSEAN-Βιρμανία) Ασιατικό Εστιακό Σημείο για το Διεθνές Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Δημοκρατία Φόρουμ για τη Δημοκρατία της Ασίας (FAD) Πρωτοβουλίες για Διεθνή Διάλογο (IID) Ίδρυμα Ταϊβάν για τη Δημοκρατία (TFD) WFDA Website (εκτός λειτουργίας) Biennial Website (εκτός λειτουργίας)