IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ουίλιαμ Κέλιν

Ο Ουίλιαμ "Μπιλ" Γ. Κέλιν ο νεότερος (γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου 1957 στη Νέα Υόρκη) είναι καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το ινστιτούτο Ντάνα-Φάρμπερ. Το εργαστήριο του Κέλιν μελετά τις ογκοκατασταλτικές πρωτεΐνες. Το 2016 παρέλαβε το βραβείο Λάσκερ του 2016, στην κατηγορία της βασικής ιατρικής έρευνας. Το 2019 βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής.

 Ο Κέλιν αποφοίτησε με πτυχίο στα μαθηματικά και τη χημεία από το πανεπιστήμιο Ντιουκ. Συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας το διδακτορικό του το 1982. Έκανε την πρακτική του στην παθολογία στο Τζονς Χόπκινς. Ύστερα συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Καρκίνου Ντάνα-Φάρμπερ. Εκεί έκανε έρευνα στο εργαστήριο του Ντέιβιντ Λίβινγκστον, όπου μελέτησε το ρετινοβλάστωμα. Το 1992, έστησε το δικό του εργαστήριο στο ινστιτούτο κάτω από την αίθουσα του Λίβινγκστον, όπου έκανε έρευνα για κληρονομικές μορφές καρκίνου, όπως το σύνδρομο φον Χίπελ-Λίνταου. Έγινε καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ το 2002. Έγινε Βοηθός Διευθυντής της Βασικής Επιστήμης στο Κέντρο Καρκίνου Ντάνα-Φάρμπερ/Χάρβαρντ το 2008. Η έρευνα του στο Ντάνα-Φάρμπερ έχει επικεντρωθεί στην κατανόηση του ρόλου των μεταλλάξεων στα ογκοκατασταλτικά γονίδια στην ανάπτυξη του καρκίνου. Έχει ασχοληθεί κυρίως με το ρετινοβλάστωμα, το σύνδρομο φον Χίπελ-Λίνταου και τα ογκοκατασταλτικά γονίδια p53. Το έργο του χρηματοδοτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Ντόρις Ντιουκ και άλλους.Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Eli Lilly. Ήταν παντρεμένος με τη χειρουργό Κάρολιν Κέλιν από το 1988 μέχρι το θάνατό της από καρκίνο το 2015. Απέκτησαν δύο παιδιά.
Ίντιρα Μπαϊράμοβιτς

Η Ίντιρα Μπαϊράμοβιτς (σερβικά: Indira Bajramović) είναι ακτιβίστρια Ρομά που ζει στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και είναι διευθύντρια της Ένωσης Γυναικών Ρομά από την Τούζλα. Εργάστηκε για την παροχή βοήθειας και ανακούφισης σε αγροτικά χωριά Ρομά, και επίσης υποστηρίζει την ισότητα ευκαιριών για τους Ρομά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Συγκεκριμένα, η Bajramović έχει εστιάσει την προσοχή της στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνεργες γυναίκες Ρομά και τα θύματα οικιακής βίας ή κακοποίησης.

 Η ένωση που ιδρύθηκε απ την Bajramović επικεντρώνεται στην παροχή τροφίμων και προϊόντων υγιεινής καθώς και σχολικών ειδών για μικρά παιδιά στις κοινότητες των Ρομά. Επιπλέον, ο σύλλογος εργάζεται για την παροχή ιατρικών εξετάσεων σε φτωχές γυναίκες, ειδικά για τον έλεγχο του καρκίνου του μαστού.Εκτός από την παροχή βοήθειας σε κοινότητες Ρομά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η Bajramović κατέγραψε επίσης τα μειονεκτήματα που υπάρχουν στις αγροτικές περιοχές, τα οποία επιδεινώθηκαν περαιτέρω από την πανδημία. Επισήμανε το χαμηλότερο ποσοστό μαθητών από κοινότητες Ρομά που συμμετέχουν σε διαδικτυακές τάξεις, την αύξηση των ποσοστών ενδοοικογενειακής βίας και των διακρίσεων στην υγειονομική περίθαλψη.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1965-66

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1965-66 ήταν το ενδέκατο από την καθιέρωση του θεσμού. Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Μαΐου στις Βρυξέλλες και τον παρακολούθησαν 55.000 θεατές. Το κύπελλο κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης για έκτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Παρτιζάν Βελιγραδίου με σκορ 2-1 (σκόρερ ο Βάσοβιτς της Παρτιζάν στο 55' και οι Αμάνθιο 70' και Σερένα 76').

 Ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τη Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ (4-1 0-1), σταμάτησε, όμως στη Φερεντσβάρος, από την οποία πήρε 0-0 στη Βουδαπέστη, αλλά ηττήθηκε με 3-1 στη "Λεωφόρο".Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης: Σημειώσεις Η κάτοχος του τίτλου Ίντερ προκρίθηκε στον επόμενο γύρο χωρίς αγώνες. UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1965-66 Sports History: "1965/66: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά για έκτη φορά το κύπελλο πρωταθλητριών!"
Βιλελμίνη της Πρωσίας, βασίλισσα των Κάτω Χωρών

Η Βιλελμίνη της Πρωσίας (Wilhelmine von Preußen, 18 Νοεμβρίου 1774 - 12 Δεκεμβρίου 1837) ήταν η πρώτη σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ των Κάτω Χωρών και η πρώτη βασίλισσα της Ολλανδίας.

 Η Φρειδερίκη Λουίζα Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1774 στο Πότσδαμ, και ήταν το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Φρειδερίκης Λουίζας της Έσσης-Ντάρμστατ. Η ανατροφή της ήταν κάτω από το αυστηρό καθεστώς του μεγάλου θείου της Φρειδερίκου Β΄. Την 1η Οκτωβρίου 1791 παντρεύτηκε τον εξάδελφο της Γουλιέλμο Β΄ των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο. Ο γάμος ήταν σχέδιο συμμαχίας μεταξύ του Οίκου της Οράγγης και της Πρωσίας, αλλά στην πραγματικότητα ήταν αγώνας αγάπης και πολύ ευτυχισμένος. Το νεαρό ζευγάρι έζησε στο Βασιλικό Παλάτι της Χάγης. Το 1795, οι Γάλλοι εισέβαλαν στην Ολλανδική Δημοκρατία και η πριγκιπική οικογένεια εξορίστηκε. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία και το 1796 στο Βερολίνο. Το 1806, η Βιλελμίνη αναγκάστηκε και πάλι να φύγει από τον γαλλικό στρατό και εγκαταστάθηκε κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες στην Πολωνία. Η Πριγκίπισσα επέστρεψε στην Χάγη πριν το 1814. Η Βιλελμίνη ήταν ένα συνεσταλμένο άτομο, έμεινε σε όλη της τη ζωή στο υπόβαθρο και δεν έπαιξε κυρίαρχο ρόλο ως βασίλισσα. Δεν ήταν δημοφιλής βασίλισσα και επικρίθηκε για την απομόνωση της βασιλικής οικογένειας, στην περιοχή του σύγχρονου Βελγίου, και για το γερμανικό στυλ του ντυσίματος της. Ενδιαφερόταν για τη ζωγραφική, παρακολουθούσε εκθέσεις και βοήθησε να προστατευτούν τα μουσεία και να υποστηρίξει τους καλλιτέχνες. Ήταν η ίδια ήταν φοιτήτρια της τέχνης, θεωρήθηκε ως ταλαντούχα ερασιτέχνης και τελικά εισήχθη ως επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Κατά το 1820 η υγεία της άρχισε να χειροτερεύει και μετά το 1829 παρατηρήθηκε ότι έκανε σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις. Πέθανε στο Βασιλικό Παλάτι της Χάγης στις 12 Οκτωβρίου 1837 σε ηλικία 62 ετών. Τάφηκε στην Νέα Εκκλησία στο Ντελφτ. Το 1791 η Βιλελμίνη παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν 6 παιδιά: Γουλιέλμος Β΄ (1792 - 1849), παντρεύτηκε την Άννα Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας, απέκτησαν 5 παιδιά. θνησιγενής γιος (18 Αυγούστου 1795). Φρειδερίκος (1797 - 1881), παντρεύτηκε την Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας, απέκτησαν 4 παιδιά. Παυλίνα (1800 - 1806). θνησιγενής γιος (30 Αυγούστου 1806) Μαριάννα (1810 - 1883), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Πρωσίας, απέκτησαν 5 παιδιά. Wilhelmina van Pruisen (in Dutch) Royal House of Prussia στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε November 18, 2006) Royal House of the Netherlands and Grand-Ducal House of Luxembourg
Επισκοπή της Ρώμης

Η Επισκοπή της Ρώμης (λατινικά: Dioecesis Urbis Seu Romana, ιταλικά: Diocesi di Roma) αποτελεί επισκοπή της Καθολικής Εκκλησίας στη Ρώμη. Ο επίσκοπός της, γνωστός ως Πάπας, είναι ο Ύπατος Ποντίφικας και ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας. Δεδομένου ότι η Αγία Έδρα, είναι κυρίαρχη οντότητα όσον αφορά τις διπλωματικές σχέσεις, και με πολιτική δικαιοδοσία στο κράτος του Βατικανού μέσα στη Ρώμη. Η Επισκοπή της Ρώμης είναι η μητροπολιτική επισκοπή της Επαρχίας της Ρώμης, μιας εκκλησιαστικής επαρχίας στην Επισκοπική Διάσκεψη της Ιταλίας. Από τις 13 Μαρτίου του 2013 προκαθήμενος είναι ο Πάπας Φραγκίσκος.

 Περισσότερες πληροφορίες: ΠάπαςΟ επίσκοπος της Επισκοπής της Ρώμης έχει, κατά πρώτο λόγο, τον τίτλο του Επισκόπου της Ρώμης, τη βάση για όλους τους άλλους τίτλους του. Εκείνοι που επίσημα αναφέρονται γι' αυτόν στο Annuario Pontificio είναι οι τίτλοι: Επίσκοπος Ρώμης Εφημέριος του Ιησού Χριστού Διάδοχος του πρώτου των Αποστόλων Ύπατος Ποντίφικας της Καθολικής Εκκλησίας Προκαθήμενος της Ιταλίας Αρχιεπίσκοπος και Μητροπολίτης της ρωμαϊκής επαρχίας (επίσης εναλλακτικά αποδίδεται ως «Μητροπολίτης της Επαρχίας της Ρώμης») Αρχηγός του κράτους της Πόλης του Βατικανού (από την ίδρυσή της με τη Συνθήκη του Λατερανού το 1929) Υπηρέτης των υπηρετών του ΘεούΟ πιο γνωστός τίτλος, αυτός του «Πάπα», δεν εμφανίζεται στον επίσημο κατάλογο, αλλά χρησιμοποιείται συνήθως στους τίτλους των εγγράφων και εμφανίζεται, σε συντετμημένη μορφή, στις υπογραφές τους. Για μια χρονολογική λίστα των παπών, δείτε Κατάλογος Παπών. Επίσημος ιστότοπος
Ποδόσφαιρο στην Ολυμπιάδα 1906

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906 περιελάμβαναν ανεπίσημους αγώνες ποδοσφαίρου, στους οποίους πήραν μέρος τέσσερις ομάδες : η Εθνική Δανίας, ο Εθνικός Γ.Σ. Αθήνας από την Ελλάδα και δύο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία: μια από τη Σμύρνη αποτελούμενη από έξι Άγγλους, τέσσερις Γάλλους και έναν Αρμένιο και ο Όμιλος Φιλομούσων από τη Θεσσαλονίκη με ελληνική σύνθεση.

 Όλοι οι αγώνες του τουρνουά έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου, στο χώρο του σημερινού Σταδίου Καραϊσκάκη. Ήταν το πρώτο διεθνές ποδοσφαιρικό τουρνουά που διεξαγόταν στην Ελλάδα και η παρουσία των θεατών ήταν ικανοποιητική. Στον πρώτο αγώνα μεταξύ Δανίας-Σμύρνης διαιτητής ήταν ο πρόεδρος του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών κ. Μερκάτης. Οι Δανοί αγωνίστηκαν με κατάλευκη εμφάνιση ενώ οι της Σμύρνης με ολόμαυρη. Οι Δανοί επικράτησαν εύκολα, όπως και ο Εθνικός Αθηνών επί του Ομίλου Φιλομούσων. Την επόμενη ημέρα η ακαταμάχητη Δανία αντιμετώπισε την Αθήνα και στο α΄ ημίχρονο προηγείτο με 9-0. Οι παίκτες της ελληνικής ομάδας, σε συνεννόηση με τους διοργανωτές, δεν συνέχισαν στο β΄ ημίχρονο θεωρώντας τη συνέχιση του αγώνα άνευ ουσίας. Η οργανωτική επιτροπή ανακήρυξε νικήτρια του τουρνουά τη Δανία και προκήρυξε αγώνα για τη δεύτερη θέση μεταξύ Αθήνας και Σμύρνης. Οι Αθηναίοι διαμαρτυρήθηκαν θεωρώντας τον αγώνα με τη Δανία ως τελικό και επομένως ως δικαιούχους της 2ης θέσης. Οι διοργανωτές επέμειναν και η ομάδα της Αθήνας αποχώρησε. Τότε κλήθηκε η Θεσσαλονίκη να αγωνιστεί με τη Σμύρνη για τη 2η θέση και κατέταξε την Αθήνα στην 4η θέση του τουρνουά παρά το ό,τι είχε νικήσει τη Θεσσαλονίκη. Η Σμύρνη επικράτησε με 3-0 και τερμάτισε δεύτερη. Δανία: Viggo Andersen, Peder Pedersen, Charles von Buchwald, Parmo Ferslev, Stefan Rasmussen, Aage Andersen, Oscar Nielsen, Carl Pedersen, Holger Frederiksen, August Lindgren, Henry Rambusch, Hjalmar Herup Σμύρνη (Οθωμανική αυτοκρατορία): Edwin Charnaud, Zareck Couyoumdzian , Édouard Giraud, Ζακ Ζιρό, Henri Joly, Percy de la Fontaine, Donald Whittal, Albert Whittal, Godfrey Whittal, Harold Whittal, Edward Whittal. (Οθωμανική αυτοκρατορία - Ελληνική ομάδα) Θεσσαλονίκη (Όμιλος Φιλομούσων): Γεώργιος Βαπορής, Νικόλαος Πίνδος, Αντώνιος Τεγός, Νικόλαος Πεντζίκης, Ιωάννης Κύρου, Γεώργιος Σωτηριάδης, Βασίλειος Ζαρκάδης, Δημήτριος Μιχιτσόπουλος, Αντώνιος Καραγιαννίδης, Ιωάννης Άμποτ, Ιούλιος Σαριδάκης. Αθήνα (Εθνικός Γ.Σ.) (Ελλάδα): Παναγιώτης Βρυώνης, Νικόλαος Δεκαβάλας, Γεώργιος Μερκούρης, Κωνσταντίνος Μποτάσης, Παναγιώτης Μποτάσης, Γρηγόριος Βρυώνης, Γεώργιος Γεροντάκης, Γεώργιος Καλαφάτης, Θεόδωρος Νικολαΐδης, Κωνσταντίνος Συριώτης, Α. Γεωργιάδης. Πλήρης δημοσιογραφική κάλυψη: James Edward Sullivan (1862-1914), επιμ. (1906). The Olympic games at Athens, 1906 (στα Αγγλικά). Νέα Υόρκη: American Sports Publishing Company. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2009. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation - 1906 Summer Olympics RSSSF - Ποδοσφαιρικοί αγώνες των Ολυμπιακών αγώνων του 1906
Μπόστιαν Τσέζαρ

Ο Μπόστιαν Τσέζαρ (σλοβενικά: Boštjan Cesar) (γενν. 9 Ιουλίου 1982) είναι Σλοβένος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Ο Σέζαρ έπαιξε σε Σλοβενία, Κροατία, Γαλλία, Αγγλία και Ιταλία. Με 101 διεθνείς συμμετοχές, είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών της Εθνικής Σλοβενίας. Αγωνίστηκε με την ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.

 Ο Τσεζάρ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ το 2005, στην οποία μετακινήθηκε από την Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Εντάχθηκε στη Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον με δανεισμό έως τον Αύγουστο του 2007, με σκοπό μια μόνιμη μετακόμιση. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα σε μια νίκη 1–0 στο Λιγκ Καπ Αγγλίας επί της Μπόρνμουθ στις 14 Αυγούστου 2007. Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα έγινε περισσότερο από δύο μήνες αργότερα, όταν η Γουέστ Μπρόμιτς νίκησε την Μπλάκπουλ με 2–1 στις 23 Οκτωβρίου 2007. Σκόραρε το μοναδικό του γκολ στη Γουέστ Μπρόμιτς στις 2 Φεβρουαρίου 2008, σε μια νίκη με 2–1 εναντίον της Μπέρνλι. Ο Τσέζαρ έκανε 24 εμφανίσεις για τη Γουέστ Μπρόμιτς σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά επέστρεψε στη Μασσαλία στο τέλος της σεζόν αφού ο προπονητής Τόνι Μόουμπρεϊ αποφάσισε να μην επιδιώξει μόνιμη συμφωνία για τον παίκτη.Υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Γκρενόμπλ Φουτ 38 τον Ιανουάριο του 2009 και σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο στη δεύτερη εμφάνισή του, σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της ΦΚ Ζιροντέν ντε Μπορντώ. Τον Μάιο του 2010, η Κιέβο Βερόνα ανακοίνωσε την απόκτηση του Τσέζαρ με ελεύθερη μεταγραφή και εντάχθηκε επίσημα στην ομάδα την 1η Ιουλίου. Στις 31 Μαΐου 2011 υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο. Ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του το 2020. Ο Τσέζαρ έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας στις 12 Φεβρουαρίου 2003, παίζοντας σε ολόκληρη τη φιλική ήττα με 5–1 από την Ελβετία στη Νόβα Γκορίτσα. Στις 9 Οκτωβρίου 2004, σκόραρε το πρώτο του γκολ, σε μια νίκη επί της Ιταλίας, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, όπου ήταν η μοναδική ήττα της Ιταλίας καθώς κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στις 15 Νοεμβρίου 2014, έκανε την 81η του εμφάνιση για την εθνική ομάδα, ξεπερνώντας τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς ως ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών. Στις 8 Οκτωβρίου 2017, ο Τσέζαρ έγινε ο πρώτος Σλοβένος παίκτης που έκανε 100 συμμετοχές για την Σλοβενία, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 2–2 με τη Σκωτία στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018. Αποβλήθηκε στο τέλος του αγώνα. Ο Τσέζαρ αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα στις 27 Μαρτίου 2018 σε έναν εντός έδρας αγώνα με τη Λευκορωσία. Ντιναμό Ζάγκρεμπ Πρβα Λίγκα: 2002–03 Κύπελλο Κροατίας: 2001–02, 2003–04 Σούπερ Καπ Κροατίας: 2002, 2003Μαρσέιγ Κύπελλο Γαλλίας: Φιναλίστ 2005-06, 2006-07Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ: 2007–08 Προφίλ παίκτη στην Ολυμπιακή Μασσαλίας Προφίλ παίκτη στο NZS (in Σλοβενική) Προφίλ παίκτη στο LFP Μπόστιαν Τσέζαρ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ερζιντζάν

Το Ερζιντζάν (τουρκικά: Erzincan· κουρδικά: Erzîngan), πρώην Γερζνκά (αρμενικά: Երզնկա), είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ερζιντζάν στην ανατολική Τουρκία. Η πόλη είναι γνωστή στα ελληνικά με αρκετά ονόματα, με το αρχαιότερο όντας Ακιλισηνή. Κατά τη βυζαντινή εποχή αποκαλούνταν Κελτζηνή και Κελεζηνή, ενώ για ένα χρονικό διάστημα ονομαζόταν Ιουστινιανόπολις εν Αρμενία, προς τιμήν του αυτοκράτορα Ιουστινιανού.

 Στις 27 Δεκεμβρίου 1939 στις 01:57 UTC, η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, τον μεγαλύτερο στη χώρα τα τελευταία 271 χρόνια, εξαιτίας του οποίου 32.968 άνθρωποι πέθαναν και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν. Η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και χρειάστηκε πολλά χρόνια για να ορθοποδήσει. Μέχρι πρόσφατα ήταν ο πιο φονικός σεισμός στην Τουρκία και ο πιο φονικός σεισμός στην Ανατολία από το 1268. Τον ξεπέρασε ο σεισμός της 6ης Φεβρουαρίου 2023, όπου οι απώλειες, από τον σεισμό των 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ξεπέρασαν τους 54.000 Στις 13 Μαρτίου 1992 στις 08:18 UTC, η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό 6,8 βαθμών Ρίχτερ, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 652 άνθρωποι και περισσότεροι από 2.000 να τραυματιστούν. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές: 150 κτίρια κατέρρευσαν και 8.000 άλλα υπέστησαν ανεπανόρθωτες ζημιές. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Erzincan στο Wikimedia Commons
Μαυροβούνιο (επαρχία)

Η επαρχία του Μαυροβουνίου (σερβικά : Покрајина Црна Гора) ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1922. Η κατάργηση της είχε προγραμματιστεί με το Σύνταγμα Βιντοβντάν του 1921. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 199.227 κατοίκους με έκταση 9.668 τετραγωνικά χλμ.

 Με την Συνέλευση της Ποντγκόριτσα που έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1918 εξελέγη εθνική εκτελεστική επιτροπή η οποία λειτούργησε ως προσωρινή κυβέρνηση της επαρχίας. Το συμβούλιο που εκλέγει αποτελείται από τους: Στέβο Βούκοτιτς , Σπάσογιε Πίλετιτς, Λαζάρ Νταμιάνοβιτς, Ρίστο Γογίτς και πρόεδρος ο Μάρκο Ντάκοβιτς. Τον Απρίλιο του 1919 στη κυβέρνηση της επαρχίας στάλθηκε βασιλικός επίτροπος Ίβο Παβίτσεβιτς, η θητεία του έληξε τον Απρίλιο του 1922. Οκρούγκ Αντριγιέβιτσκι Οκρούγκ Μπάρσκι Οκρούγκ Κολασίν Οκρούγκ Νίκσιτς Οκρούγκ Ποντγκόριτσα Οκρούγκ Τσετίνιε Резултати Пописа становништва Краљевине СХС 1921
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08

Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08 ήταν η 37η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΠΑΕΕΚ για 3η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2008-09. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2008-09. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2007-08 Ερμής Αραδίππου Ατρόμητος Γεροσκήπου Όλυμπος ΞυλοφάγουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2007-08: Διγενής Βορόκλινης FC Επισκοπής ΣΕΚ Αγίου ΑθανασίουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2006-07 Χαλκάνορας Ιδαλίου Ηρακλής Γερολάκκου ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου11Η ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου ενοποιήθηκε με τον Κισσό Κισσόνεργας δημιουργώντας τον Κισσός FC Κισσόνεργας ο οποίος πήρε τη θέση της ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου στο πρωτάθλημα. Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2006-07: Σπάρτακος Κιτίου ΑΕΚ Κουκλιών Αναγέννηση Τραχωνίου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «2007/08 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2007-08 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Ζορζ Ατς

Ο Ζορζ Ατς ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1917 στο Μονζερόν και πέθανε στις 12 Μαΐου 2007 στο Ροσφόρ (Σαράντ-Μαριτίμ).

 Αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας, πέρασε από τις Ρεντ Σταρ και Λιλ, ομάδα με την οποία κατέκτησε το νταμπλ Κύπελλο-Πρωτάθλημα το 1946, την Ρεν, την Σταντ Φρανσαί, προτού επιστρέψει, εκ νέου, στην Ρεντ Σταρ. Υπέγραψε, στη συνέχεια, στην ΑΖ Οσέρ, η οποία αγωνιζόταν στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ ως παίκτης-προπονητής. Με την Οσέρ κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή της DH το 1952, έναν τίτλο που, τελικώς, όμως, της αφαιρέθηκε εντός των δικαστικών αιθουσών. 1936-1943 : Ρεντ Σταρ 1943-1944 : Ομοσπονδιακή Ομάδα Παρί-Καπιτάλ 1943-1944 : Ομοσπονδιακή Ομάδα Ρουέν-Νορμαντί 1944-1945 : Ρεντ Σταρ 1945-1946 : Λιλ ΟΣΚ 1946-1947 : Σταντ Ρενναί 1947-1948 : Σταντ Φρανσαί 1948-1950 : Ρεντ Σταρ Πρωταθλητής Γαλλίας D1 το 1946. Νικητής του Κυπέλλου Γαλλίας το 1946. Πρωταθλητής Γαλλίας D2 το 1939. 1950-1952 : ΑΖ Οσέρ 1953-1955 : Σαμουά Νιορταί ΦΚ
Χαλκόνη

Η χαλκόνη (αγγλ. chalcone, γερμ. chalcon) είναι αρωματική ακόρεστη κετόνη -που ανήκει χημικά στα χαλκονοειδή- η οποία αποτελεί τη δομική μονάδα σε πλειάδα σημαντικών φυσικών ενώσεων που ονομάζονται χαλκόνες. Η ένωση αυτή (που είναι διφαινολικής δομής) απαντάται στη φύση σε δύο διαφορετικά ισομερή, τα οποία διαφέρουν ως προς τη διαμόρφωση του διπλού δεσμού.

 Η χαλκόνη μπορεί να παραχθεί από βενζαλδεΰδη, ακετοφαινόνη, και μια βάση, όπως το υδροξείδιο του νατρίου, με μία συμπύκνωση αλδόλης. Η χαλκόνη χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία. Τα παράγωγα με ομάδες υδροξυλίου και αλογόνα στους πυρήνες του βενζολίου έχουν βακτηριοστατική δράση. Τα παράγωγα διυδρο-χαλκόνης της ναριγγίνης και της νεοεσπεριδίνης έχουν γλυκαντικό χαρακτήρα (βλέπε διυδροχαλκόνη νεοεσπεριδίνης). Οι διϋδροχαλκόνες εμφανίζονται ως δευτερογενείς μεταβολίτες στα φυτά με δράση έναντι των λοιμώξεων.Σε νεότερες έρευνες, ορισμένες 2-αμινο-χαλκόνες έχει βρεθεί να έχουν ικανή δράση έναντι όγκων κακοήθειας, όπως και ορισμένες χρήσεις στη φαρμακευτική χημεία. Η χαλκόνη μπορεί να αντικατασταθεί σε πολλές θέσεις. Για παράδειγμα, η ισολικουριτιγενίνη, ένα φυσικό προϊόν, υδροξυλιώνεται στις θέσεις 2', 4' και 4.Η ξανθοχουμόλη, που βρίσκεται στον λυκίσκο (Humulus lupulus), είναι μια πολυ-υποκατεστημένη χαλκόνη. Οι υδροξυλιωμένες χαλκόνες περιλαμβάνουν επίσης ρομπτεΐνη, μπουτεΐνη και πεδισίνη. Φλαβονοειδή Κιναμωμικό οξύ
Ζοσλέν του Λέουβεν

Ο Ζοσλέν του Λεουβέν (Γαλλ. Jocelin de Louvain, Γερμ. Jocelyn of Leuven 1211 - 1180) ευγενής από το Δουκάτο της Βραβάντης που εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και παντρεύτηκε Αγγλίδα κληρονόμο ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ του Λεουβέν και της Κλημεντίας της Βουργουνδίας κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βουργουνδίας ή μιας ερωμένης. Ο Ζοσλέν μέσω του μεγαλύτερου γιου του Γουίλιαμ έγινε γενάρχης της πανίσχυρης Οικογένειας Πέρσι στην βόρεια Αγγλία από την οποία προήλθαν οι κόμητες και οι δούκες του Νορθάμπερλαντ. Η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή του Αντελίζα του Λέουβεν ήταν δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Η αδελφή του Αδελαΐδα ως χήρα του Ερρίκου Α΄ παραχώρησε στον Ζοσλέν την οικία του Πέτγουορθ στο Σάσσεξ, χρησιμοποιήθηκε ως τόπος κατοικίας για τους απογόνους του πολλούς αιώνες. Το Πέτγουορθ αρχικά ήταν θερινή κατοικία για τους κόμητες του Νορθάμπερλαντ, μετά την συνωμοσία υπέρ της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας στα τέλη του 16ου αιώνα η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας τους περιόρισε στο Σάσσεξ και το Πέτγουορθ έγινε η μόνιμη κατοικία τους.

 Ο Ζοσλέν παντρεύτηκε την Αγνή του Πέρσι (απεβ. 1203) μια από τις δυο κόρες και κληρονόμο του Γουίλιαμ Β΄ Πέρσι (απεβ. 1175), 3ου φεουδαρχικού βαρόνου του Τόφλιφ στην Γιορκσάιρ. Μετά τον γάμο οι απόγονοί του υιοθέτησαν το επώνυμο της συζύγου του "Πέρσι". Με την Αγνή απέκτησε : Ερρίκος του Πέρσι (πέθανε το 1198), μεγαλύτερος γιος που πέθανε πριν την μητέρα του. Παντρεύτηκε την Ισαβέλλα του Μπρους κόρη του Αδάμ του Μπρους (πέθανε 1196) και απέκτησε τον Γουίλιαμ Β΄ Πέρσι (1197 - 1245). Ο γιος του διαδέχθηκε τον θείο του Ριχάρδο Πέρσι στην βαρονία της γιαγιάς του στην Τοφλιφ (1244). Ριχάρδος του Πέρσι, μικρότερος γιος που κληρονόμησε την βαρονία της μητέρας του στο Τοφλιφ. Πέθανε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο γιος του αδελφού του Γουίλιαμ Β΄ Πέρσι (1244) που κέρδισε ολόκληρη την βαρονία της Τοφλιφ αφού διαδέχθηκε και την θεία του πατέρα του Ματθίλδη του Πέρσι (πέθανε το 1204) αδελφή της Αγνής.. Ο Ριχάρδος ήταν ένας από τους βαρόνους της Μάγκνα Κάρτα. Ζοσλέν Ραντούλφ Ελεονώρα Ματθίλδη Λουκί George Russell French (1841). The Ancestry of Queen Victoria, and of Prince Albert Sanders, I.J., English Baronies, Oxford, 1960 MacDonald, E. J. (17 June 2006), "Chapter 3: Arundel" Το κάστρο του Πέτγουορθ Αγγλικές κομητείες
Ηγεμόνας Μαχμούτ

Ο Ηγεμόνας Μαχμούτ (τούρκικα:Şehzade Mahmud) (1512-1521) ήταν Οθωμανός πρίγκηπας και πρώτος γιος του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή και της Φιουλανέ Χατούν, της πρώτης γυναίκας του, η οποία ήταν Ελληνίδα.

 Ο Ηγεμόνας Μαχμούτ γεννήθηκε το 1512 στη Μανίσα. Ήταν γιος του Ηγεμόνα Σουλεϊμάν(μετέπειτα Σουλτάνος Σουλεϊμάν Α') και της Φιουλανέ Χατούν. Από την πλευρά της μητέρας του είχε μία αδελφή, τη Φατμά Σουλτάν. Όταν γεννήθηκε το 1515 ο Ηγεμόνας Μουσταφά, γιος του Σουλεϊμάν και της Μαχιντεβράν Σουλτάν, ο Μαχμούτ δεν ήταν ο αγαπημένος γιος του Σουλεϊμάν ο οποίος αγαπούσε περισσότερο τον Μουσταφά. Ο Μαχμούτ θα ήταν ο διάδοχος του oθωμανικού θρόνου έπειτα από τον Σουλεϊμάν, όμως πέθανε το 1521 από ευλογιά σε ηλικία 9 ετών όταν ο Σουλεϊμάν είχε γίνει Σουλτάνος. Την ίδια χρονιά πέθανε και ο Ηγεμόνας Μουράτ, γιος του Σουλεϊμάν Α' και της Γκιουλφέμ Χατούν και γεννήθηκε ο Ηγεμόνας Μεχμέτ, γιος του Σουλεϊμάν Α' και της Χασεκί Χουρέμ Σουλτάν. Όταν πέθανε ο Mαχμούτ η μητέρα του απελευθερώθηκε από τον Σουλεϊμάν και γύρισε στη Σμύρνη, όπου έμενε η οικογένειά της, και ξαναπαντρεύτηκε. Ήταν αδελφός του Ηγεμόνα Μουράτ, του Ηγεμόνα Μουσταφά, της Φατμά Σουλτάν, της Ραζιγιέ Σουλτάν, του Ηγεμόνα Μεχμέτ,του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ, της Μιχριμάχ Σουλτάν, του Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ και του Ηγεμόνα Αμπντουλάχ.
Κατάλογος έργων του Βίνσεντ βαν Γκογκ

Η σελίδα αυτή είναι ένας εικονογραφημένος κατάλογος έργων του Βίνσεντ βαν Γκογκ. Παρά το μέγεθός του (παρουσιάζονται 913 έργα), ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης, δεδομένου ότι ο βαν Γκογκ δημιούργησε στα 37 χρόνια της ζωής του περίπου 900 πίνακες ζωγραφικής και 1.100 σχέδια, σκίτσα κτλ. Το Μουσείο Βαν Γκογκ στο Άμστερνταμ και το Kröller-Müller Museum στο Otterlo της Ολλανδίας διαθέτουν τις σημαντικότερες συλλογές έργων του καλλιτέχνη. Tα έργα παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά και κατ' αύξοντα αριθμό καταλόγου του Jacob Baart de la Faille (F). Υπάρχουν πάντως σήμερα επιφυλάξεις ως προς την αυθεντικότητα ορισμένων έργων. Όλα τα έργα είναι με λάδι σε καμβά, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

 Θλίψη, 1882 Κορίτσι στα Άσπρα στο Δάσος, 1882 Νεκρή Φύση με Ψάθινο Καπέλο, 1881-85 Οι Πατατοφάγοι, 1885 Κρανίο με Αναμμένο Τσιγάρο, 1885-86 Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί, 1887 Η Αγκοστίνα Σεγκατόρι Καθισμένη στο Καφέ ντυ Ταμπουρέν, 1887 Νυχτερινό Καφέ, 1888 Κίτρινο Σπίτι, 1888 Καφέ Τεράς τη Νύχτα, 1888 Έναστρη Νύχτα πάνω από τον Ροδανό, 1888 Υπνοδωμάτιο στην Αρλ, 1888 Πεσμένα Φθινοπωρινά Φύλλα, 1888 Ίριδες, 1889 Έναστρη Νύχτα, 1889 Αυτοπροσωπογραφία, 1889 Νεκρή φύση: Βάζο με Ροζ Τριαντάφυλλα, 1890 Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι, 1890 Πορτρέτο του Δρ. Γκασέ, 1890 Ανθισμένα Κλαδιά Καστανιάς, 1890 Η Εκκλησία στην Ωβέρ, 1890 Σιταροχώραφο με Κοράκια, 1890 Ηλιοτρόπια (σειρά έργων), 1887-88 Άνθη Αμυγδαλιάς (σειρά έργων), 1888-90 The Vincent van Gogh Gallery. The Paintings: A-Z Listings. Retrieved 11 August 2006. Van Gogh Virtual Museum. Museum Painting List. Retrieved 11 August 2006.
ΝΣ Μούρα

Η ΝΣ Μούρα (σλοβενικά: Nogometna šola Mura, συνηθέστερα NŠ Mura) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Σλοβενίας. Εδρεύει στην πόλη Μούρσκα Σομπότα στα βορειοανατολικά της χώρας και αγωνίζεται στο Fazanerija City Stadium, χωρητικότητας 4.506 καθήμενων θεατών. Ιδρύθηκε στις 14 Μαΐου του 2012. Χρώματα της ομάδας αποτελούν το μαύρο και το λευκό.

 Α΄ Κατηγορία Σλοβενίας Πρωταθλήτρια: 2020–21 Β΄ Κατηγορία Σλοβενίας Πρωταθλήτρια: 2017–18 Γ΄ Κατηγορία Σλοβενίας 2η θέση: 2015–16, 2016–17 Περιφερειακό Πρωτάθλημα Σλοβενίας (1. MNL) 2η θέση: 2013–14 Κύπελλο Σλοβενίας Κυπελλούχος: 2019–20 MNZ Κύπελλο Μούρσκα Σομπότα Κυπελλούχος: 2016–17, 2017–18 Τελευταία ενημέρωση: 7 Φεβρουαρίου 2023Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Επίσημη ιστοσελίδα (in Σλοβενική)
Κώστας Φλέγκας

Ο Κώστας Φλέγκας είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Έχει αγωνιστεί την Εθνική Ελλάδας. Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1988 στην Αθήνα, έχει ύψος 1,90 μ., βάρος 89 κ. και παίζει στον Πανιώνιο. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 Ο Κώστας Φλέγκας είναι από τους πιο ταλαντούχους τερματοφύλακες του ελληνικού πόλο. Έχει αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες και στην Εθνική ανδρών. Είναι γέννημα θρέμμα των υποδομών του Πανιωνίου, στον οποίο ξεκίνησε από το τμήμα κολύμβησης το 1993 σε ηλικία πέντε ετών. Το 2001-02, σε ηλικία 13-14 ετών, μεταπήδησε στην υδατοσφαίριση. Τα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε διαδοχικά στην παιδική, εφηβική και ομάδα νέων του συλλόγου, κατακτώντας πρώτες και δεύτερες στα αντίστοιχα πανελλήνια πρωταθλήματα. Παράλληλα κλήθηκε στις αντίστοιχες εθνικές ομάδες. Με τον Πανιώνιο αγωνίζεται στην Α1 από τη σεζόν 2005-12. Τότε γνώρισε την πρώτη του ατομική διάκριση, αφού αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της χρονιάς. Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου, που έφτασε ως τον τελικό του Λεν Τρόφι του 2009 και από εκείνη τη σεζόν ήταν ο βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου, από το 2020 αγωνίζεται για την ΑΕΚ. Το 2003 κλήθηκε στην Εθνική παίδων και ακολούθησαν οι κλήσεις στις εθνικές εφήβων και νέων ανδρών. Το 2005 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ανδρών, με την οποία μετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλμερία. Επίσης έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 στην Ιταλία. Με την Εθνική νέων έχει πάρει μέρος το 2005 στο Παγκόσμιο και το 2006 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών, παίρνοντας και στα δύο την 6η θέση. Πανιώνιος: 2005-2012 Νηρέας Λαμίας: 2012-2014 Υδραικός: 2014-2019 Πανιώνιος: 2019-2020 ΑΕΚ: 2020-2022 Τερματοφύλακας της χρονιάς: 2006 Καλύτερος τερματοφύλακας φάιναλ-φορ Κυπέλλου: 2010 Ι. Τζούστας, "Ωραίος (και) ως Έλληνας ο Πανιώνιος", εφ. Το Βήμα (Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009). Αχιλλέας Κώτσογλου, "Κώστας Φλέγκας. Δυνατοί και φέτος" συνέντευξη στην εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 39 (24/10/2009), σ. 10. https://web.archive.org/web/20081025170035/http://www.contra.gr/WaterPolo/Hellas/Kipello_Polo/193976.html https://web.archive.org/web/20090330120148/http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=261482
Νίκολα Ντιμιτρόφ

Ο Νίκολα Ντιμιτρόφ (σλαβομακεδονικά: Никола Димитров‎, γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Σλαβομακεδόνας διπλωμάτης και πολιτικός. Έχει υπηρετήσει ως πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ και στην Ολλανδία, καθώς και ως αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Σήμερα είναι υπουργός Eξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ.

 Ο Ντιμιτρόφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κυβερνητικός υπάλληλος το 1996 στο υπουργείο Eξωτερικών ως δικηγόρος για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο και διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών το 2000. Το 2002 διορίστηκε δεύτερος πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ, διαδεχόμενος τη Λιούμπιτσα Ατσέφσκα. Αυτό τον κατέστησε τον νεότερο διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον την εποχή εκείνη. Επρόκειτο για τάση αλλαγής γενιάς στις κυβερνήσεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης κατά την οποία «αντικαθίστατο η παλιά φρουρά από νεαρούς δυτικοθρεμμένους τεχνοκράτες».Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε τη θέση του πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ολλανδία. Μετά το τέλος της θητείας του τον Μάρτιο του 2013, είχε προγραμματιστεί να αναλάβει την πρεσβεία στη Γερμανία, αλλά το αξίωμα ανατέθηκε στο Νίκολα Κόλεφ. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε πως ο Ντιμιτρόφ είχε απορρίψει τον διορισμό του ως πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στη Μόσχα. Ο πατέρας του Δημητρώφ ήταν πρόσφυγας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο Δημητρώφ πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και μεταπτυχιακό νομικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ειδικεύθηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι νυμφευμένος και έχει μία κόρη. Νίκολα Ντιμιτρόφ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Συνέντευξη στη The First Post, στις 24 Οκτωβρίου 2011
Κατάλογος αστεροειδών και κομητών με προσέγγιση διαστημικού οχήματος

Ο παρών κατάλογος αστεροειδών και κομητών με προσέγγιση διαστημικού οχήματος περιέχει όλους τους πλανήτες νάνους, μικρούς πλανήτες, αστεροειδείς, και κομήτες οι οποίοι έχουν προσεγγιστεί σε κοντινή απόσταση από διαστημικά οχήματα ή διαστημοσυσκευές.

 Ο κομήτης C/2013 A1 πέρασε σε πολύ κοντινή απόσταση από τον Άρη τον Οκτώβριο του 2014, πιο κοντά από την απόσταση μεταξύ Γης και Σελήνης. Η απόσταση του από τον πλανήτη εκτιμήθηκε ως 0,00087 AU (130,000 km; 81,000 mi), αρκετά μικρή έτσι ώστε να δημιουργήσει ανησυχία για την ασφάλεια των διαφόρων διαστημοσυσκευών σε τροχιά γύρω από τον Άρη αλλά και για τις συσκευές στο έδαφος του.
Κένεθ Μπλάκμπερν

Ο Σερ Κένεθ Μπλάκμπερν (Sir Kenneth William Blackburne, GCMG, GBE (12 Δεκεμβρίου 1907 – 4 Νοεμβρίου 1980) υπήρξε Βρετανός αποικιακός αξιωματούχος. Ήταν ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη το 1952.

 Γεννήθηκε στο Μπόρντον της Αγγλίας. Υπηρέτησε ως υπάλληλος των αποικιών της Βρετανίας από το 1930 και μετά, στη Νιγηρία, την Παλαιστίνη , την Γκάμπια και τις Δυτικές Ινδίες από το 1943 ως το 1947. Την περίοδο από το 1947 ως το 1950 ήταν διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών για τις αποικίες στο Λονδίνο και μετά επέστρεψε στις Δυτικές Ινδίες. Υπηρέτησε ως Κυβερνήτης των Υπήνεμων Νήσων από το 1950 ως το 1956 και ως Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1957 ως το 1962. Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας το 1962, ο Μπλάκμπερν διορίστηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη, θέση στην οποία έμεινε επί 3 μήνες. Τον διαδέχθηκε ο Τζαμαϊκανός Κλίφορντ Κάμπελ.Ο Μπλάκμπερν απεβίωσε στο Ντάγκλας της Νήσου του Μαν, σε ηλικία 72 ετών.
343

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 343 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 343 (CCCXLIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μεμμίου και Ρωμύλου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1096 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 343 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Δυτικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κώνστας Α΄ είναι στη Βρετανία, πιθανώς σε μία στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Πίκτων και των Φράγκων. Ο Ανατολικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ εκστρατεύει στην Αδιαβηνή, ένα υποτελές βασίλειο της Αρμενίας (Περσική Αυτοκρατορία). Θρησκεία Ο Πάπας Ιούλιος Α΄ αποπειράται να ενώσει τους Δυτικούς επισκόπους κατά του Αρειανισμού με τη σύγκληση της Συνόδου της Σερδικής (μετέπειτα Σόφιας), η οποία παραδέχεται την ανώτατη παπική εξουσία και το παραχωρεί το προνόμιο να δικάζει υποθέσεις εμπεριέχοντας τον νομικό έλεγχο της επισκοπικής έδρας, αλλά μόνο Δυτικοί και Ανατολικοί επίσκοποι παρευρίσκονται και ο Αρειανισμός παραμένει ισχυρός. Φου Ντενγκ, αυτοκράτορας των Ντι στο Πρώην Τσιν (πεθαίνει το 394) Τζιν Μιουντί, αυτοκράτορας της Ανατολικής Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 361) Ξιάο Ουενσχάο, Χήρα αυτοκράτειρα της Δυναστείας Λου Σονγκ (πεθαίνει το 423) Ξιέ Σαν, στρατηγός της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 388) 6 Δεκεμβρίου - Άγιος Νικόλαος (γεννιέται το 270) Λι Σο, αυτοκράτορας του Τσενγκ Χαν (γεννιέται το 300)
Μάρσα Μέι

Η Μάρσα Μέι, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1995 και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Σήμερα, είναι μια από τις πιο διάσημες ηθοποιούς του είδους έχοντας γυρίσει πάνω από εκατό ταινίες σε όλη διάρκεια της καριέρα της.

 Η Μάρσα Μέι, γεννήθηκε ως Μπιάνκα Μπάιντλος στις 23 Ιανουαρίου του 1995 στο Μαϊάμι της Φλόριντας. Έχει ιταλική, κουβανική και βρετανική καταγωγή. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στο Μαϊάμι μαζί με την οικογένειά της όπου την αγαπά πολύ και συνεχίζει να τη στηρίζει μέχρι και σήμερα για την απόφαση της να ασχοληθεί με το πορνό. Η Μάρσα έκανε πρώτη της φορά έρωτα, όταν φοιτούσε στην τελευταία τάξη του λυκείου, με έναν άντρα που ήταν γείτονάς της και με τον οποίο είχε σχέση ενάμιση χρόνο. Ωστόσο, από την ηλικία των δεκαέξι μέχρι την ηλικία των δεκαοκτώ, είχε σχέση με πολλά αγόρια καθώς και με κορίτσια από το σχολείο της, τα οποία ήταν ομοφυλόφιλα και της ζητούσαν να κάνουν μαζί της πρώτη φορά σχέση και έρωτα. Επίσης, στο λύκειο είχε δημιουργήσει ένα ιστολόγιο όπου ανέβαζε βίντεο μέσα από τα οποία έδινε συμβουλές για τη σωστή εκτέλεση στοματικού σεξ. Τα βίντεο αυτά έγιναν τόσο δημοφιλή στην περιοχή της, όπου μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγιναν βάιραλ. Η καριέρα της στη βιομηχανία πορνό ξεκίνησε από τα δεκαοκτώ της, όταν κατά την διάρκεια της φοίτησής της στο λύκειο είχε δημιουργήσει ένα δικό της ιστολόγιο αφιερωμένο στον φετιχισμό ποδιών και το στοματικό σεξ. Η Μάρσα Μέι μέσω αυτού του ιστολογίου απόκτησε μεγάλη φήμη, οπότε πολλοί άντρες της περιοχής της την πλήρωναν για να κάνουν έρωτα μαζί της. Αυτός είναι και ο λόγος που άρχισε τη δική της καριέρα στην βιομηχανία πορνό. Το 2014, σε ηλικία δεκαεννέα ετών ξεκίνησε να συμμετέχει σε ταινίες hardcore. Από την αρχή της καριέρας της μέχρι και σήμερα, έχει εμφανιστεί σε βίντεο πολλών εταιριών του είδους όπως Brazzers, BangBros, Team Skeet, Jules Jordan και Evil Angel. Η Μάρσα Μέι αγαπά τον γυμνισμό και συχνά εμφανίζεται σε πάρτι χωρίς ρούχα, ολόγυμνη. Στον ελεύθερο χρόνο της, απολαμβάνει να πηγαίνει για ψώνια με τις φίλες και να κάνει λάιβ βίντεο σε webcam ιστοσελίδες πορνό. Αγαπά τα τατουάζ, γι' αυτό έχει διάσπαρτα σε όλο το σώμα της. Η Μάρσα Μέι έχει δηλώσει ότι ανά διαστήματα είχε σχέσεις και με άνδρες και με γυναίκες. Επίσης, σε συνέντευξή της παλιότερα, έχει δηλώσει ότι έχει ως είδωλο και άτομο που θαυμάζει, την επίσης ηθοποιό ταινιών πορνό Σάσα Γκρέι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marsha May στο Wikimedia Commons
Κόλπος Χαουράκι

Ο Κόλπος Χαουράκι (αγγλικά: Hauraki Gulf) είναι κόλπος του Βορείου Νησιού στη Νέα Ζηλανδία. Ο κόλπος βρίσκεται ανάμεσα στο Ώκλαντ, την Χερσόνησο Κορομάντελ και τις Πεδιάδες Χαουράκι.

 Τα ύδατα του κόλπου είναι μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού, με τον οποίο συνδέεται στα βόρεια και ανατολικά. Ο κόλπος προστατεύεται κατά πολύ από τον Ειρηνικό από το Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ και το Νησί Χαουτούρου/Λίτλ Μπάρριερ στα βόρεια, και από την μήκους 80 χιλιομέτρων Χερσόνησο Κορομάντελ στα ανατολικά. Τρία μεγάλα κανάλια συνδέονται με τον κόλπο στον Ειρηνικό. Το Κανάλι Κολβίλ βρίσκεται μεταξύ της Χερσονήσου Κορομάντελ και το Γκρέιτ Μπάρριερ, το Κανάλι Κραντόκ βρίσκεται μεταξύ των δύο νησιών, και το Κανάλι Τζελλικό βρίσκεται μεταξύ του Λιτλ Μπάρριερ και της ακτής της Χεσονήσου Νορθ Ώκλαντ. Στα βόρεια του Ώκλαντ διάφορες χερσόνησοι προεξέχουν προς τον κόλπο, κυρίως η Χερσόνησος Γουανγκαπαραόα. Το Νησί Καγουάου βρίσκεται κοντά στη χερσόνησο αυτή. Στα δυτικά του κόπλου βρίσκεται σειρά νησιών γύρω από το στόμιο του Λιμανιού Γουαϊτεμάτα, ενός εκ των δύο λιμανιών του Ώκλαντ. Σ'αυτά περιλαμβάνονται το Νησί Πονούι, το Νησί Γουαϊχέκε και το εικονικά θολωτό Νησί Ρανγκιτότο (ένα κοιμώμενο ηφαίστειο), το οποίο συνδέεται με το πολύ παλαιότερο Νησί Μοτουτάπου με έναν υπερυψωμένο δρόμο. Τα νησιά χωρίζονται από την ηπειρωτική χώρα με τον Ισθμό Ταμάκι και το Κανάλι Ρανγκιτότο. Άλλα νησιά που βρίσκονται στον κόπλο είναι μεταξύ άλλων το Νησί Μπράουνς, το Νησί Μοτουίχε, το Νησί Πακίχι, το Νησί Πακατόα, το Νησί Ρακίνο και το Νησι Ροτορόα στον εσώτερο κόλπο, γύρω από τα Γουαϊχέκε και Ρανγκιτότο, τα Νησιά Μοτουκαγουάο και Γουανγκανούι στο υπήνεμο της Χερσονήσου Κορομάντελ, και το Νησί Τσάννελ και το Νησί Τιριτίρι Ματάνγκι στον εξωτερικό κόλπο. Στο νότιο τέλος του Κόλπου Χαουράκι σχηματίζεται μια μορφή λιμνούλας γνωστή ως Στενός Κόλπος του Τάμεση. Πέρα από αυτή βρίσκονται οι Κοιλάδες Χαουράκι, σχηματισμένες από τον Ποταμό Γουαϊχού/Τάμεσης και τον Ποταμό Πιάκο. Εξ αμφοτέρων των πλευρών των κοιλάδων υψώνονται η οροσειρές Χουνούα και οι λόφοι της Χερσονήσου Κορομάντελ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hauraki Gulf στο Wikimedia Commons
Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου

Ο Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου (αγγλικά: Gulf of Saint Lawrence· γαλλικά: Golfe du Saint-Laurent) είναι η έξοδος των Μεγάλων Λιμνών της Βορείου Αμερικής μέσω του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο κόλπος είναι μια ημίκλειστη θάλασσα, που καλύπτει έκταση περίπου 226.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιέχει γύρω στα 34.500 κυβικά χιλιόμετρα νερού, με αποτέλεσμα ένα μέσο βάθος 152 μέτρων.

 Ο κόλπος έχει παράσχει ένα ιστορικά σημαντικό θαλάσσιο αλιευτικό πεδίο για διάφορους λαούς των Πρώτων Εθνών που έχουν ζήσει στις ακτές του για χιλιετίες και χρησιμοποιούσαν τα νερά του για μεταφορά. Το πρώτο τεκμηριωμένο ταξίδι ενός Ευρωπαίου στα νερά του κόλπου ήταν από τον Γάλλο εξερευνητή Ζακ Καρτιέ το έτος 1534. Ο Καρτιέ ονόμασε τις όχθες του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου «Η Χώρα του Καναδά», μετά από μια αυτόχθονη λέξη που σημαίνει «χωριό» ή «οικισμός», ονομάζοντας έτσι τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο. Την ίδια περίπου περίοδο, οι Βάσκοι έρχονταν συχνότερα στην περιοχή για κυνήγι φαλαινών και εμπόριο με τους λαούς των Πρώτων Εθνών των σύγχρονων καναδικών επαρχιών του Ατλαντικού και του Κεμπέκ. Άφησαν τα κατάλοιπα της παρουσίας τους σε πολλές τοποθεσίες της περιοχής—αποβάθρες, κλιβάνους, νεκροταφεία κ.λπ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gulf of Saint Lawrence στο Wikimedia Commons
Αγιοπηγή Καρδίτσας

Η Άγιοπηγή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας, δήμου και περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομού Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Δελή Ιμπραήμ ή Μπραήμι ή Ζαΐμι.

 Η Αγιοπηγή είναι οικισμός στο κέντρο σχεδόν του νομού Καρδίτσας, στον κάμπο κάτω από την πρωτεύουσα και στην ανατολική όχθη του ποταμού Καράμπαλη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 6 χλμ. περίπου Ν. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,304 χμ² (2011). Ως Δελή Ιμπραήμ Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσης του νομού Τρικάλων. Το 1899 πέρασε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, ξανά στον νομό Τρικάλων. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγιοπηγή Ως Αγιοπηγή Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσης Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγιοπηγής και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσης(Πηγή: ) Ο ναός Γέννησης της Θεοτόκου στην νοτιοδυτική είσοδο του χωριού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Άγραφα 1:50.000) eetaa.gr https://www.facebook.com/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%91%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%82%CE%97-%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%B1-1465210627136469/
Κέτσαπ μπανάνας

Το κέτσαπ μπανάνας ή σάλτσα μπανάνας είναι μία Φιλιππινέζικη σάλτσα που παρασκευάζεται από πολτοποιημένη μπανάνα, ζάχαρη, ξύδι και μπαχαρικά. Το φυσικό του χρώμα είναι σκούρο κίτρινο αλλά συνήθως βάφεται κόκκινο για να μοιάζει περισσότερο με το κέτσαπ ντομάτας. Παρασκευάστηκε πρώτη φόρα κατά την διάρκεια του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου όπου υπήρχε έλλειψη ντομάτας αλλά αντιθέτως μεγάλη παραγωγή μπανάνας.

 Το κέτσαπ μπανάνας έχει πιο γλυκιά γεύση από το κέτσαπ ντομάτας και είναι παρόμοιο στην γεύση με την Ινδονησιακή σάλτσα σόγιας και την Ταϊλανδέζικη γλυκιά σάλτσα τσίλι. Στα Φιλιππινέζικα νοικοκυριά αυτό το καρύκευμα χρησιμοποιείται ευρέος. Το προσθέτουν σχεδόν σε όλα τα πιάτα όπως ομελέτες, χοτ ντοκ, σάντουιτς, τηγανιτές πατάτες, Ψάρι και κρέας. Επίσης το κέτσαπ μπανάνας χρησιμοποιείται σε μακαρονάδες. Υπάρχει επίσης και μία καυτή έκδοση της σάλτσας όπου προστίθενται πικάντικα μπαχαρικά η οποία είναι το ίδιο γλυκιά με την απλή, απλά πιο καυτερή. Το κέτσαπ μπανάνας εξάγεται σε χώρες που έχουν σημαντικό φιλιππινέζικο πληθυσμό (ΗΠΑ,Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Χονγκ Κονγκ, Γαλλία, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία). Η Φιλιππινέζα τεχνολόγος τροφίμων Μαρία Ορόσα επινόησε την συνταγή του κέτσαπ μπανάνας.
2207 Αντήνωρ

Ο Αντήνωρ (Antenor) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (επόμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,101. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του μυθικού Τρωαδίτη Αντήνορος.

 Η μέση διάμετρος του Αντήνορος εκτιμάται σε 85,11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0678. Ο Αντήνωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10 ώρες περίπου. Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (τρωικό στρατόπεδο) Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αμάρ Σιν

Ο Αμάρ-Σιν (Ακκαδική γλώσσα:"𒀭𒀫𒀭𒂗𒍪", το όνομα του προέρχεται από τον Σεληνιακό θεό Σιν, το σύμβολο "𒀭" χρησιμοποιείται για να συμβολίσει το "θείο") ήταν βασιλιάς της Ουρ και Βασιλεύς του Σουμέρ και του Ακκάδ, γιος και διάδοχος του βασιλιά Σουλγκί από την Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. Η περίοδος βασιλείας του προσδιορίζεται κατά το Μέσο Χρονολόγιο (2046 π.Χ. - 2037 π.Χ.) και κατά το Νεότερο Χρονολόγιο μεταξύ (1982 π.Χ. - 1973 π.Χ.). Το όνομα του μεταφράζεται ως "το μοσχαράκι του Σεληνιακού θεού". Αυτοαποκάλεσε τον εαυτό του ως "Ο θεός που δίνει ζωή στη χώρα", και "Ήλιος θεός (δηλαδή δικαστής) της χώρας".

 Τα χρόνια της βασιλείας του Αμάρ-Σιν έχουν καταγραφεί σε 9, είναι γνωστές οι δραστηριότητες του όλα αυτά τα χρόνια, είναι γνωστή η εκστρατεία του στο Ούρμπιλουμ και ταυτόχρονα σε πολλές άλλες περιοχές που κατοικούσαν Χουρρίτες. Ο Αμάρ-Σιν έμεινε περισσότερο γνωστός για τις εκστρατείες του απέναντι στους κυβερνήτες του Ελάμ, τα όρια της αυτοκρατορίας του επεκτάθηκαν τόσο πολύ που έφτασαν στα βόρεια μέχρι το σημερινό Χαμαντάν στην Συρία, κάθε περιοχή είχε τους δικούς της κυβερνήτες. Έμεινε πασίγνωστος για την οικοδομική του δραστηριότητα, επισκεύασε όλα τα παλαιότερα μνημεία που είχαν υποστεί φθορές, το σπουδαιότερο έργο του η αποπεράτωση του Ζιγκουράτ στην Εριντού. Τα Βαβυλωνιακά Χρονικά γράφουν "Ο Αμάρ-Σιν άλλαξε την μορφή των θυσιών των μεγάλων βοδιών και προβάτων στο μεγάλο πρωτοχρονιάτικο Φεστιβάλ της Εσαγκίλα, ο θρύλος έλεγε ότι θα πεθάνει από βόδι αλλά τελικά πέθανε από δάγκωμα σκορπιού στο πόδι", ως σημάδι της δυσαρέσκειας των θεών. Η διοικητική καταγραφή της βασιλείας του Αμάρ-Σιν δείχνει ότι τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του υπήρξαν μεγάλες εσωτερικές ταραχές, οι αιτίες ήταν πιθανότατα οι προσπάθειες του αδελφού του Σου Σιν να τον ανατρέψει. Η αυτοκρατορική φρουρά αντικαταστάθηκε το έβδομο έτος της βασιλείας του με ένα νέο σώμα που καταργήθηκε αμέσως μετά τον θάνατο του, δεν αναφέρεται πουθενά από το ένατο έτος και μετά. Το έβδομο έτος της βασιλείας του κάλεσε επίσης σε συμπόσιο όλους τους ευγενείς της Ουρ και τους ζήτησε να ορκιστούν πίστη σε αυτόν. Οι επαρχιακοί διοικητές απολύθηκαν στα μέσα της βασιλείας του και επανήλθαν στην θέση τους με τον θάνατο του. Οι κύλινδροι με αφιερώσεις στον αδελφό και διάδοχο του Σου Σιν εμφανίζονται τον ένατο χρόνο της βασιλείας του Αμάρ-Σιν, λίγο πριν από τον θάνατο του. Είναι σαφές ότι ο Σου Σιν προσπάθησε έντονα και τα εννέα χρόνια που βασίλευσε ο Αμάρ-Σιν να σφετεριστεί τον θρόνο από τον αδελφό του, υπάρχουν πολλές πιθανότητες ο θάνατος του να οφείλεται σε δολοφονική ενέργεια. Potts, The Archaeology of Elam. Mallowan, Max, "The Development of Cities from Al-U'baid to the end of Uruk 5" (Cambridge Ancient History) Allred, Lance (2010-06-01). "More Šu-Suen Seals During the Reign of Amar-Suen". Cuneiform Digital Library Notes. 2010 (3) Allred, Lance (2013). "The Tenure of Provincial Governors: Some Observations". From the 21st Century B.C. To the 21st Century A.D.: 115 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Amar-Sin στο Wikimedia Commons
Άγιοι Ανάργυροι Λάρισας

Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1918, ο οικισμός ονομαζόταν Τσουρμακλί. Στην τοπική κοινότητα ανήκει και ο οικισμός Μεσορράχη.

 Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι πεδινός οικισμός στον κάμπο της Λάρισας, δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 135. Απέχει 15 χλμ. περίπου Ν.ΝΔ. της Λάρισας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 48,408 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ως Τσουρμακλί Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1883 ως Τσουρμακλί και προσαρτήθηκε στον δήμο Κραννώνος. Το 1918 μετονομάστηκε σε Άγιοι Ανάργυροι. Ως Άγιοι Ανάργυροι Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίων Αναργύρων και ορίστηκε έδρα του δήμου Κραννώνος Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κραννώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ(Πηγή: ) Ο ναός των Αγίων Αναργύρων, στη δυτική έξοδο του οικισμού Οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και της Ζωοδόχου Πηγής Η μεγάλη κεντρική πλατεία του χωριού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr