IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ο μαγικός κόσμος του Γουίνι

Ο μαγικός κόσμος του Γουίνι είναι παιδική σειρά της σειρά Buena Vista Home Entertainment με πρωταγωνιστές τον Γουίνι, το Γουρουνάκι, τον Γκαρή, το Τίγρη, τον Λαγό και τον Γκόφερ. Η σειρά αποτελούνταν από αυτοτελή επεισόδια που το καθένα περιείχε τέσσερις ιστορίες με διάρκεια δεκαπέντε λεπτά η καθεμία και διαδραματίζεται στο Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων. Η παραγωγή, της σειράς, ξεκίνησε το 1988 και τελείωσε το 2006.

 Όλοι για έναν και ένας για όλους (2003) Τα μικρά πράγματα αξίζουν πολλά (2004) Ώρα για παιχνίδια (2003) Η Μερα Της Μεγαλης Ανακαλυψης (2003) Φίλοι για πάντα (2004) Αγάπη και φιλία (2004) Μάθε Να Μοιράζεσαι (2004) Μεγαλώνοντας Παρέα με το Γουίνι (2004) Μία μεγάλη μέρα της Ανακάληψης (2005) Ο λαγός σημαδεύει το σημείο (1989) Φίλοι, σε δράση (1988) Το γουρουνάκι που θα είναι βασιλιάς (1988) Γάιδαρος για μία μέρα (1988) Οχ, μπουκάλι (1990) Άνοιξη με το Ρω Η Επιθυμητή Αρκούδα (1988) Μέλι για ένα κουνέλι (1988) Έι έι Είορ (1990) Η Μαϊμού βλέπει και πράττει καλύτερα (1988) Ποιό είναι το σκορ Γουίνι; (1990) Ο καλός, ο κακός και ο Τίγρης (1991) Το πρόβλημα της φούσκας (1989) Πρωταπριλιάτικος Γουίνι (1990) Τέλος καλό όλα καλά (1989) Μπλε μπέιμπισίτινγκ (1988) Πάρτι για τον Γουίνι (1989) Γουρουνίσια προφητεία (1991) Αντίο Γουίνι (1989) Πού, πού έχει πάει το Γουρουνάκι μου; (1989) Ψάρεμα εκτός νερού (1989) Ο Γουίνι κάνει σκι (1990) Φελαντάκια και Γούζελς τραγουδούν Ένα πολύ, πολύ μεγάλο ζώο (1989) Ένα φρούριο για ένα λαγό (1989) Ρίγες Τα παπούτσια του Τίγρη (1989) Πάνω κάτω και πιάσε τη γη Λόξυγκας (1989) Το καλό της κουκουβάγιας τελειώνει καλά (1991) Φώτα (1989) Τα τρωκτικά ήρθαν για βραδεινό (1989) Το παζλ του Πίγκλετ Συννεφάκι, φύγε φύγε μακριά (1991) Εγώ και η σκιά μου (1989) Έλα εύκολα, εύκολος Γκόφερ (1990) Ο λαγός σταματάει εδώ (1990) Ο Τίγρης βασιλιάς Η μεγαλύτερη περιπέτεια Τα μικρά πράγματα αξίζουν πολλά Winniepedia
Μαργαρίτα της Αυστρίας

H Μαργαρίτα (γερμ. Margarita von Österreich-Toskana von Habsburg-Lothringen, 8 Μαΐου 1894 - 21 Ιανουαρίου 1986) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης και με το γάμο της έγινε μαρκησία του Μάρκιο.

 Η Μαργαρίτα Ραϊνερία Μαρία Αντωνία Μπλάνκα (= Λευκή) Λεοπολδίνα Βεατρίκη Άννα Ιωσηφίνα ήταν η τρίτη κόρη του Λεοπόλδου Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης, και της Μπλάνκας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου, Δούκα της Μαδρίτης. Παντρεύτηκε το 1937 τον Φραντσέσκο Μαρία Ταλιάνι, Μαρκήσιο του Μάρκιο (1887 - 1968). Δεν απέκτησαν απογόνους. Hamann, Brigitte. The Habsburgs: a biographical dictionary. Ueberreuter, 1988. ISBN 3800032473. Harding, Bertita. Lost Waltz: A Story of Exile. Bobbs-Merrill, 1944. ASIN: B0007DXCLY Mateos Sainz de Medrano. Ricardo. An Unconventional Family. Royalty Digest, Vol 4, N 1. July 1994. McIntosh, David. The Unknown Habsburgs. Rosvall Royal Books, 2000. ISBN 91-973978-0-6
Λέσχης

Ο Λέσχης ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής από τη Λέσβο, που έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. (κατά μία άποψη είναι μυθικό πρόσωπο). Κατά τον Παυσανία ήταν γιος του Αισχυλίνου από την Πύρρα.

 Φέρεται ως ο ποιητής της «Μικράς Ιλιάδος», που ήταν μία σειρά επικών ασμάτων, τα οποία συνάρμοσε ο Πρόκλος στην «Επιτομή» του. Αναφέρεται ακόμα ως ο δημιουργός του έπους «Ιλίου Πέρσις» (δηλαδή το «πάρσιμο», η άλωση, της Τροίας), την οποία διεκδικούσε και ο ποιητής Αρκτίνος. Φαίνεται μάλλον ότι ο Λέσχης, όντας ένα αιώνα μεταγενέστερος του Αρκτίνου, τον συναγωνίσθηκε δουλεύοντας πάνω στο ίδιο θέμα με αυτόν. Ιωάννη Κακαβούλια: «Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)», εκδ. Νικόδημος, Αθήνα
Embraer R-99

Τα Embraer R-99 και P-99 αποτελούν στρατιωτικές εκδόσεις του επιβατικού αεροσκάφους ERJ 145. Οι δύο εκδόσεις σχεδιάστηκαν από την Πολεμική Αεροπορία της Βραζιλίας και την Raytheon. Το R-99 φέρει κινητήρες Rolls-Royce AE 3007, τροποποιημένους να παράγουν 20% περισσότερη ώση από την πολιτική έκδοση. Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε το 1999.

 Το R-99A (EMB-145H AEW&C) είναι αεροσκάφος Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (Airborne Early Warning & Control), εξοπλισμένο με το ραντάρ Erieye της Σουηδικής Ericsson AB. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της πολεμικής αεροπορίας της Βραζιλίας το αεροσκάφος έχει κατά 95% ίδιες δυνατότητες με τα μεγαλύτερα αεροσκάφη AWACS που βρίσκονται σε υπηρεσία σε πολεμικές αεροπορίες άλλων χωρών. Το R-99B (EMB 145 RS/AGS) είναι αεροσκάφος επιτήρησης. Φέρει ραντάρ συνθετικής απεικόνισης, συνδυασμό ηλεκτρικών και οπτικών συστημάτων, σύστημα παρακολούθησης υπέρυθρων ακτίνων καθώς και πολυφασματικό σαρωτή. Έχει επίσης την δυνατότητα να εκτελεστεί αποστολές συλλογής πληροφοριών (ELINT) και C3I (Command, Control, Communications and Intelligence, Διοίκηση, Έλεγχος, Επικοινωνίες και Πληροφορίες). Το P-99 αποτελεί έκδοση ναυτικής περιπολίας – ναυτικής συνεργασίας του R-99. Έχει πολλά κοινά συστήματα με το R-99B, χωρίς όμως τον πολυφασματικό σαρωτή και το πλευρικό ραντάρ, διατηρεί όμως πολλές από τις δυνατότητες C3I και ELINT. Το P-99 διαθέτει τέσσερις υποπτερυγικούς φορείς ανάρτησης οπλισμού, όπου δύναται να φέρει τορπίλες και πυραύλους κατά στόχων επιφανείας. Το Μεξικό υπήρξε ο πρώτος χρήστης αυτής της έκδοσης. Σε υπηρεσία με τη Βραζιλιάνικη πολεμική αεροπορία τα R-99A και R-99B έχουν ως έδρα την αεροπορική βάση Ανάπολις, ενώ χρησιμοποιούνται στο πρόγραμμα Επιτήρησης του Αμαζονίου (Amazon Surveillance System, Sistema de Vigilância da Amazônia, SIVAM). Βραζιλία : Πολεμική Αεροπορία της Βραζιλίας 5 Embraer EMB-145H AEW&C (R-99A) 3 Embraer EMB 145 RS/AGS (R-99B) Ελλάδα: Ελληνική Πολεμική Αεροπορία 4 Embraer EMB-145H AEW&C (R-99A) Μεξικό : Πολεμική Αεροπορία του Μεξικό 1 Embraer EMB-145H AEW&C (R-99A) 2 P-99 Ινδία :Ινδική Πολεμική Αεροπορία 3 EMB-145 στο οποία θα τοποθετηθεί ραντάρ AESA και ολοκληρωμένο πακέτο ηλεκτρονικών συστημάτων IFF, RWR, MWR. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει τέσσερα Embraer EMB-145H AEW&C, τα οποία ανήκουν στην 380 ΜΑΣΕΠΕ «Ουρανός» με έδρα την αεροπορική βάση της Ελευσίνας. Το Embraer EMB-145H AEW&C στην επίσημη ιστοσελίδα της Embraer Το Embraer EMB 145 RS/AGS στην επίσημη ιστοσελίδα της Embraer Το Embraer P-99 στην επίσημη ιστοσελίδα της Embraer Το Embraer EMB-145H AEW&C στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Το Embraer EMB-145H AEW&C στο worldwide-military.com Το Embraer EMB-145H AEW&C στο hellasarmy.gr Το Embraer EMB-145H AEW&C στο ellinikos-stratos.com Το Embraer R-99 στο jetphotos.net Το Embraer R-99 στο globalsecurity.org Το Embraer R-99 στο spyflight.co.uk
Λιχνιστική μηχανή

Η λιχνιστική μηχανή είναι αγροτική μηχανή που ξεχωρίζει τον καρπό από τους φλοιούς. Το συναντούμε ακόμα και σήμερα σε περιοχές της Κίνας και άλλες όχι και πολύ αναπτυγμένες χώρες.

 Η μηχανή αυτή ξεχωρίζει τον αλωνισμένο καρπό (σιτάρι, κριθάρι, ρύζι κλπ.) από το λέπυρο. Έχει μια μανιβέλα που όταν την γυρίζουμε βάζουμε σε κίνηση έναν τροχό. Ο τροχός αυτός που βρίσκεται μέσα σε ένα κουτί σηκώνει αέρα σαν ανεμιστήρας. Στην επάνω μεριά του κουτιού βρίσκεται ένα χωνί. Εκεί ρίχνουμε τον ακαθάριστο καρπό που πέφτοντας προς τα κάτω περνάει μέσα από το κύμα του τεχνητού ανέμου, ο οποίος παίρνει τους φλοιούς που είναι ελαφρότεροι του καρπού, και τους φυσάει για να βγουν από το άνοιγμα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Ο καρπός που είναι βαρύτερος συνεχίζει την πτώση του και βγαίνει τελικά από ένα άλλο άνοιγμα στο κάτω μέρος του κουτιού, όπου και μαζεύεται σε πανέρια ή τσουβάλια. Η μηχανή είχε εφευρεθεί στην Αυτοκρατορική Κίνα από τον 2ο αιώνα π.Χ., σπάνιζε όμως, επειδή το κόστος κατασκευής της ήταν πολύ βαρύ για τον φτωχό λαό. Την συναντούμε κυρίως στην νότιο Κίνα, όπου οι αγρότες ήταν πιο εύποροι. Αλλά και εδώ οι λιγοστές μηχανές που υπήρχαν δανιζόντουσαν και χρησιμοποιούντο από κοινού για να μειώνονται τα έξοδα. Στην Ευρώπη η μηχανή αυτή παρουσιάστηκε τον 17ο αιώνα στην Ολλανδία. Δεν είναι γνωστό, αν Ολλανδοί έμαθαν την τέχνη κατασκευής της από τους Κινέζους. Η διευκόλυνση που έφερνε ήταν μεγάλη, αφού η μηχανή είχε παραγωγή 2 τόνων καθαρού σπόρου έναντι των 45 κιλών την ώρα που είχε η πατροπαράδοτη διαδικασία λιχνίσματος με τα πανέρια. Και εδώ όμως το βαρύ κόστος παραγωγής και συντήρησή της δεν επέτρεπε την ευρεία χρήση της. Σήμερα η χρήση της έχει αντικατασταθεί από την αλωνιστική και την θεριζοαλωνιστική μηχανή. Μοντέρνες λιχνιστικές μηχανές μεγάλων διαστάσεων χρησιμοποιούνται όμως σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής τσαγιού ή καρυκευμάτων, όπου το χρήσιμο υλικό (π.χ. φυλαράκια του τσαγιού) διαχωρίζονται από τα βαρύτερα υπολείμματα (κοτσανάκια, πετραδάκια κ.α.). πως λίχνιζαν το σιτάρι Wind-oder Kornfege, Website der Kulturgemeinschaft Tornesch
Αλγόριθμος SSTF

Ο αλγόριθμος SSTF είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού ο οποίος έχει ως καθήκον να επιλέγει με ποια σειρά θα εξυπηρετηθούν οι αιτήσεις προς ένα σκληρό δίσκο που αφορούν εγγραφή και ανάγνωση σε αυτόν.

 Το όνομά του αλγορίθμου SSTF προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Shortest Seek Time First και η αρχή λειτουργίας του είναι ιδιαίτερα εύκολη. Ο SSTF εξυπηρετεί πρώτα την αίτηση που βρίσκεται πιο κοντά στην κεφαλή του δίσκου την δεδομένη χρονική στιγμή μέχρις ότου να εξυπηρετηθούν όλες οι αιτήσεις. Η επιλογή του αιτήματος γίνεται με βάση τον χρόνο αναζήτησης, δηλαδή το πόσους κυλίνδρους (ίχνη) πρέπει να διανύσει η κεφαλή. Έστω σκληρός δίσκος με 200 ίχνη ο οποίος έχει μια δεδομένη στιγμή τις παρακάτω αιτήσεις: ίχνος 11, ίχνος 5, ίχνος 53, ίχνος 88, ίχνος 76, ίχνος 2. Έστω ότι η κεφαλή την δεδομένη στιγμή είναι στο ίχνος 30. 30 -- > 11 -- > 5 -- > 2 -- > 53 -- > 76 -- > 88 Ο αλγόριθμος SSTF είναι σημαντικά καλύτερος σε σχέση με τον FCFS αφού ο χρόνος αναζήτησης συχνά μειώνεται και ως το 1/3 του χρόνου που χρειάζεται ο FCFS. Σημαντικό όμως μειονέκτημα είναι ότι μπορεί να προκληθούν φαινόμενα λιμοκτονίας όπου μια αίτηση δεν θα εξυπηρετούνταν θεωρητικά ποτέ(πρακτικά μεγάλος χρόνος αναμονής) αφού θεωρητικά μπορεί να καταφθάνουν αιτήσεις προς τον δίσκο που είναι πιο κοντά στην κεφαλή τόσο γρήγορα όσο και αυτές εξυπηρετούνται. FCFS SCAN LOOK Λειτουργικά Συστήματα, 2η Ελληνική Έκδοση (Silberschatz, Galvin, Gagne), ISBN 978-960-411-692-8.
Ανθότοπος Μαγνησίας

Ο Ανθότοπος είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αλμυρού του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Κιολουλάρ (Κιουλελέρ, Κελελέρ, ΚΙλελέρ).

 Ο Ανθότοπος είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται κοντά στους βόρειους πρόποδες της Όθρυος, δίπλα στα όρια με τον νομό Λαρίσης και πάνω στον επαρχιακό δρόμο Νεράιδας-Ζαρκαδοχωρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΝΔ. του Βόλου. Η τοπική κοινότητα Ανθοτόπου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,565 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Νεράιδα. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κιολουλάρ και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτώνου του νομού Λαρίσης. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Κιουλελέρ, το 1913 σε Κελελέρ και το ίδιο έτος, λίγο αργότερα, σε Κιλελέρ (σημ. διαφορετικός οικισμός από το ευρύτερα γνωστό Κιλελέρ). Το 1927 μετονομάστηκε σε Ανθότοπος και, το 1935, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1942 υπήχθη στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 169Α - 29/12/1989 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανθοτόπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?v=4_qXKkLd6Kg
Άγιος Γεώργιος Σαλαμίνας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι μία νησίδα που βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, ανατολικά της Σαλαμίνας και ενώνεται με με αυτήν με μία γέφυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σαλαμίνας.

 Το αρχαίο όνομα του τόπου δεν είναι γνωστό. Σήμερα ονομάζεται έτσι από ένα μικρό εκκλησάκι που είναι κτισμένο επάνω στον βράχο. Στο σημείο αυτό πιστεύεται ότι υπήρχε αρχαιότερος ναός, και ότι το νησί κατοικείτο ή τουλάχιστον χρησιμοποιούνταν, ως βάση. Σήμερα βρίσκονται διάφορα μεταγενέστερα ίχνη αρχαίας Ελληνικής τέχνης και στρώμα απορριμμένων κοχυλιών. Ο Άγιος Γεώργιος στην αρχαιότητα είχε αποικία των Φοινίκων, οι οποίοι ασχολούνταν με την αλιεία κοχυλιού και την παραγωγή πορφύρας. Από το 1865 μέχρι το 1947 στο νησί λειτούργησε λοιμοκαθαρτήριο. Το 1865 δημιουργήθηκε στη νησίδα του Αγίου Γεωργίου λοιμοκαθαρτήριο με σκοπό την αντιμετώπιση κρουσμάτων χολέρας. Στο νησί παρέμεναν πληρώματα και επιβάτες πλοίων που προέρχονταν από περιοχές που βρισκόταν σε έξαρση η επιδημία. Το 1924 δέχτηκε περισσότερους από 100.000 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία για κάθαρση. Το τελευταίο κρούσμα χολέρας αντιμετωπίστηκε στο νησί το 1947. Σοφρά-Μάθεση, Ευγ.(2011), «Νησίδα Αγίου Γεωργίου-Το ιδιοκτησιακό καθεστώς πριν την κρατική απαλλοτρίωση», εφημερίδα Η νέα Σαλαμίνα, φύλλο Φεβρουαρίου 2011, Σαλαμίνα. Σπυρίδων Λάμπρος, Ιστορικά μελετήματα, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου «ο Παλαμήδης», 1884
Ελεονόρα του Ζολμς-Χόενζολμς-Λιχ

Η Ελεωνόρα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ (Eleanor von Solms-Hohensolms-Lich, 17 Σεπτεμβρίου 1871 - 16 Νοεμβρίου 1937) από τον Οίκο του Ζολμς, ήταν κόρη του Χέρμαν του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ.

 Η Ελεωνόρα Ερνεστίνη Μαρία γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1871 στο Λιχ και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Χέρμαν του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ και της Αγνής του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε.Στις 2 Φεβρουαρίου 1905 παντρεύτηκε τον Ερνέστο Λουδοβίκο της Έσσης. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Γεώργιο Δονάτο (1906-1937), παντρεύτηκε την Καικιλία της Ελλάδας και της Δανίας. Απέκτησαν 4 παιδιά. τον Λουδοβίκο (1908-1968), παντρεύτηκε την Μάργκαρετ Κάμπελ-Γκέντες. Δεν απέκτησαν παιδιά.Τον Οκτώβριο του 1937 ο σύζυγός Ερνέστος Λουδοβίκος, πεθαίνει και λίγες εβδομάδες μετά ο γιο της, Λουδοβίκος, επρόκειτο να παντρευτεί την Μαργαρίτα Κάμπελ-Γκέντες στο Λονδίνο. Στις 16 Νοεμβρίου 1937, μαζί με τον μεγαλύτερο γιο της, Γεώργιο Δονάτο, τη νύφη της Καικιλία και τους δύο γιους τους, ταξίδεψαν από το Ντάρμστατ για το Λονδίνο, για να παρευρεθούν το γάμο.Πέθανε όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαιναν χτύπησε σε μια καμινάδα εργοστασίου με κακές καιρικές συνθήκες κοντά στην Οστένδη του Βελγίου, το οποίο και συνετρίβη, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες. Είναι θαμμένη στο Ροζενχόχε του Ντάρμστατ. Manfred Knodt: Die Regenten von Hessen-Darmstadt. 1. Auflage. Schlapp, Darmstadt 1976, ISBN 3-87704-004-7 Lars Adler: Die Medaille von 1894 und das Erinnerungszeichen von 1905 anlässlich der beiden Eheschließungen Großherzog Ernst Ludwigs von Hessen und bei Rhein. In: Archiv für hessische Geschichte und Altertumskunde NF 75 (2017), S. 107–136 [in leicht überarbeiteter Fassung zudem veröffentlicht in: OuE-Magazin – DGO – Deutsche Gesellschaft für Ordenskunde e. V. 19. Jg., Heft 111 (Oktober 2017), S. 242–255].
Μεσιέ 102

Ο Μεσιέ 102 (γνωστός και ως Μ102) είναι γαλαξίας που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του Μεσιέ και δεν έχει ταυτοποιηθεί με βεβαιότητα. Αυτός που τον ανακάλυψε, ο Πιερ Μεσαίν, αργότερα ανακοίνωσε ότι ήταν ένα διπλή παρατήρηση του Μεσιέ 101, αλλά υπάρχουν ιστορικοί και παρατηρησιακοί λόγοι να πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να ήταν ο NGC 5866, αν και κάποιοι άλλοι γαλαξίες έχουν επίσης προταθεί ως υποψήφιοι.

 Από την εποχή της δημοσίευσης του καταλόγου Μεσιέ, αρκετοί γαλαξίες έχουν προταθεί ότι αντιστοιχούν στον Μ102 από διάφορους ιστορικούς, επαγγελματίες αστρονόμους και ερασιτέχνες αστρονόμους. Ο Μεσιέ 101 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Σε ένα γράμμα γραμμένο το 1783 προς τον J. Bernoulli, ο Πιέρ Μεσαίν (που αντάλλασσε πληροφορίες για τις ανακαλύψεις του με τον Μεσιέ) υποστηρίζει ότι ο Μ102 στην πραγματικότητα ήταν ένα αντίγραφο εκ παραδρομής του Μ101. Αυτό το γράμμα δημοσιεύτηκε αργότερα δύο φορές: το πρωτότυπο στα γαλλικά στα Memoirs της Ακαδημίας του Βερολίνου το 1782 και ένα δεύτερο μεταφρασμένο στα γερμανικά και κάπως διασκευασμένο από τον Γιόχαν Μπόντε στο Berliner Astronomisches Jahrbuch το 1786. Ο NGC 5866 (ένας από τους δύο γαλαξίες που αποκαλείται Γαλαξίας Αδράκτι) είναι ένας φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκοντας. Αυτός ο γαλαξίας μοιάζει να ταιριάζει αρκετά με την περιγραφή του αντικειμένου από τον Πιέρ Μεσαίν στην έντυπη έκδοση του καταλόγου του Μεσιέ το 1781 καθώς και με τη θέση του αντικειμένου που δίνεται από τον Σαρλ Μεσιέ σε χειρόγραφες σημειώσεις στον προσωπικό του κατάλογο των αντικειμένων Μεσιέ. Αν και ο Μεσιέ 101 και ο NGC 5866 είναι τα κυριότερα υποψήφια αντικείμενα, κάποια άλλα αντικείμενα έχουν επίσης προταθεί. Γαλαξίες NGC 5879, NGC 5907 και NGC 5908 Οι NGC 5879, NGC 5907 και NGC 5908 είναι όλοι γαλαξίες κοντά στη θέση του NGC 5866. Με βάση αυτό το κριτήριο, όλοι αυτοί οι γαλαξίες έχουν τις ίδιες πιθανότητες με τον NGC 5866 να είναι ο Μ102. Όμως, κανένας από αυτούς τους γαλαξίες δεν είναι τόσο λαμπρός όσο ο NGC 5866, ούτε έχουν τόσο υψηλή φωτεινότητα επιφανείας, άρα είναι λιγότερο πιθανό αυτοί οι γαλαξίες να αντιστοιχούν με το Μ102. Γαλαξίας NGC 5928 Ο NGC 5928 είναι ένας γαλαξίας με φαινόμενο μέγεθος 14 που βρίσκεται μεταξύ του Όμικρον Βοώτη και Γιότα Όφεως. Ο J. L. E. Dreyer, στο Notes and Corrections του New General Catalogue, πρότεινε ότι αυτός μπορεί να ήταν ο γαλαξίας που αναγνωρίστηκε ως Μ102, με βάση ότι ο ι Όφεως ταυτοποιήθηκε λανθασμένα ως Γιότα Δράκοντα στην θέση που δόθηκε για το αντικείμενο. Όμως αυτό το αντικείμενο μπορεί να μην ήταν παρατηρήσιμο από τον Σαρλ Μεσιέ και τον Πιερ Μεσαίν, γι´αυτό και είναι απίθανο να αντιστοιχεί στο Μ102. SEDS Messier pages: Messier 102 Αρχειοθετήθηκε 2008-03-15 στο Wayback Machine. SEDS Messier pages: The Messier 102 Controversy Αρχειοθετήθηκε 2008-02-24 στο Wayback Machine.
Συντελεστής ΟΥΕΦΑ

Στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, οι συντελεστές ΟΥΕΦΑ (αγγλικά: UEFA coefficients) είναι τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την κατάταξη και την τοποθέτηση των εθνικών ομάδων και των συλλόγων στις διεθνείς και διασυλλογικές διοργανώσεις αντίστοιχα. Οι συντελεστές δημιουργήθηκαν το 1979 και υπολογίζονται από την Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA), η οποία είναι υπεύθυνη για το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη. Οι συντελεστές, οι οποίοι είναι όμοιοι στις διοργανώσεις ανδρών και γυναικών, χωρίζονται σε διεθνές επίπεδο στο συντελεστή εθνικών ομάδων (national team coefficients) και σε διασυλλογικό επίπεδο στο συντελεστή ομοσπονδιών συλλόγων (association club coefficients) ή αλλιώς κατάταξη χωρών (country rankings) και στο συντελεστή συλλόγων (club coefficients)

 Ο συντελεστής συσχέτισης χρησιμοποιείται για την κατάταξη των ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών της Ευρώπης και, επομένως, για τον προσδιορισμό του αριθμού των συλλόγων από μια ομοσπονδία που θα συμμετάσχουν στο Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ. Η κατάταξη της UEFA καθορίζει τον αριθμό των ομάδων που αγωνίζονται στη σεζόν μετά την επόμενη, όχι την πρώτη σεζόν μετά τη δημοσίευση της κατάταξης. Έτσι, η κατάταξη στο τέλος της σεζόν 2022–23 καθορίζει την κατανομή των ομάδων ανά ομοσπονδία τη σεζόν 2024–25 (όχι 2023–24) της UEFA. Αυτό δεν σχετίζεται με την επιλογή των ομάδων που θα καλύψουν κάθε κατανομή μέσω των επιμέρους ομοσπονδιακών πρωταθλημάτων και εθνικών κυπέλλων (η οποία αποφασίζεται την προηγούμενη σεζόν). Αυτός ο συντελεστής καθορίζεται από τα αποτελέσματα των συλλόγων των ομοσπονδιών στο UEFA Champions League, το UEFA Europa League και τα παιχνίδια UEFA Europa Conference League τις τελευταίες πέντε σεζόν. Δύο βαθμοί απονέμονται για κάθε νίκη από έναν σύλλογο και ένας για ισοπαλία (οι βαθμοί μειώνονται στο μισό στους προκριματικούς γύρους). Τα αποτελέσματα που καθορίζονται από την παράταση μετρούν για τον καθορισμό της κατανομής των βαθμών, αλλά τα αποτελέσματα καθορίζονται από τα πέναλτιδεν επηρεάζουν την κατανομή των πόντων, εκτός από τους πόντους μπόνους που δίνονται για την πρόκριση στους τελευταίους γύρους. Ο αριθμός των πόντων που απονέμονται κάθε σεζόν διαιρείται με τον αριθμό των ομάδων που συμμετείχαν για τη συγκεκριμένη ένωση στη συγκεκριμένη σεζόν. Αυτός ο αριθμός στρογγυλοποιείται στη συνέχεια σε τρία δεκαδικά ψηφία (π.χ. 2+2 ⁄ 3 θα στρογγυλοποιηθεί σε 2.666). Τρέχουσα κατάταξη Notes ^ Στις 28 Φεβρουαρίου οι ρωσικές ομάδες αποκλείστηκαν από την ΟΥΕΦΑ και τη ΦΙΦΑ για τη σεζόν 2022-23 λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Έτσι απονεμήθηκαν στη Ρωσία 4.333 βαθμοί. Ζωντανή ενημέρωση των Συντελεστής ΟΥΕΦΑ UEFA rankings for club competitions
Βάργιανη Φωκίδας

Η Βάργιανη (έως το 1940 ονομαζόταν Βαριάνη) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Δελφών του Νομού Φωκίδας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 38 μόνιμους κατοίκους.

 Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές της κορυφής Γερολέκας του Παρνασσού σε υψόμετρο 880 μέτρων. Αξιοθέατο της περιοχής είναι η Νεραϊδοσπηλιά που βρίσκεται στο μέσο ενός βράχου στα νότια του χωριού και διαθέτει σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Ο οικισμός γιορτάζει στις 26 Ιουλίου, ημέρα της Αγίας Παρασκευής, στον ομώνυμο κεντρικό ναό του χωριού. Στη Βάργιανη πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς Ο φωτογράφος του χωριού (ΕΡΤ, 1977).Διοικητικά το χωριό ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Παρνασσίδος. Από το 1997 μέχρι το 2011 αποτέλεσε τμήμα του Δήμου Γραβιάς ενώ έκτοτε υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Δελφών. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η Βάργιανη ανέδειξε αρκετούς αγωνιστές όπως οι Ηλίας Αντιπάτης, Νίκος Μπαλαούρας και καπετάν Λιάπης, ενώ είκοσι κάτοικοί της συμμετείχαν και στην άλωση του κάστρου των Σαλώνων. Παράλληλα κοντά στο χωριό έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1824 η μάχη της Πανάσσαρης κατά την οποία οι δυνάμεις των επαναστατημένων Ελλήνων (ανάμεσά στους επικεφαλής συγκαταλέγονταν μεταξύ άλλων οι Γεώργιος Δράκος, Γιώτης Δαγκλής, Χριστόφορος Περραιβός κλπ) που είχαν συγκεντρωθεί νωρίτερα στη Βάργιανη νίκησαν τα οθωμανικά στρατεύματα του Δερβίζ πασά. Κούκη, Ελένη (17-12-2009). «Weekends στο Βουνό - Βάργιανη». Αθηνόραμα Travel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-05-14. https://web.archive.org/web/20110514162524/http://www.athinorama.gr/travel/mountain_weekends/articles/default.aspx?id=8065. Ανακτήθηκε στις 23-04-2011. Π.Ε. Φωκίδας - Νεραϊδοσπηλιά στη Βάργιανη Αρχειοθετήθηκε 2010-07-28 στο Wayback Machine.
Απόστολος Παύλος Λάρισας

Ο Απόστολος Παύλος (παλαιότερη ονομασία Παιδόπολη Απόστολος Παύλος) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στομίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευρυμενών, του δήμου Αγιάς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αγιάς του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.

 Ο Απόστολος Παύλος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στην περιοχή των εκβολών του ποταμού Πηνειού, βόρεια του Στομίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΑ. της Λάρισας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στομίου του νομού Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στομίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευρυμενών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ευρυμενών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγιάς. Η περιοχή των εκβολών του ποταμού Πηνειού Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth buk.gr eetaa.gr
Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας (σλαβομακεδονικά: Народноослободителна Војска на Македонија‎, Ναροντνοοσλομποντιτελνα Βοϊσκα να Μακεντόνιγια, НВМ), συχνά αναφερόμενος ως Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας, ήταν ένας κομμουνιστικός αντιστασιακός στρατός που σχηματίστηκε στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να υποδηλώσει τη συμμετοχή των Σλαβομακεδόνων στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους καθώς και άλλων κομμουνιστικών οργανώσεων αντίστασης που λειτουργούσαν στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το πλήρες επίσημο όνομα του κινήματος ήταν ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός και οι Διμοιρίες Παρτιζάνων της Γιουγκοσλαβίας (НВМ и ПОЈ) (σερβοκροατικά: Ναροντνοοσλοπμοντιλατσκα βοϊσκα ι παρτιζανσκι οντραντι Γιουγοσλαβιγιε, σλοβένικα: Ναροντνοοσβομποντιλνα βοϊσκα ιν παρτιζανσκι οντρεντι Γιουγκοσλαβιγιε, σλαβομακεδόνικα: Народноослободителна војска и партизански одреди на Југославија (Ναροντνοοσλομποντιτελνα βοϊσκα ι παρτιζανσκι οντρντι να Γιουγκοσλαβιγια)).

 Η αντίσταση κατά του Άξονα ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου 1941, με την εμφάνιση των Μακεδονικών Παρτιζάνων στρατιωτικών μονάδων οι οποίες, κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξελίχτηκαν στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της Μακεδονίας. Η ημερομηνία της δημιουργίας της κύριας μονάδας του, του τάγματος του Μιρτσε Ατσεφ, στις 18 Αυγούστου 1943 στο Όρος Σλαβεϊ, μεταξύ Οχρίδας, Λίμνης Οχρίδας και Κιτσέβου, γιορτάζεται επίσημα στη Βόρεια Μακεδονία ως Ημέρα του Ενόπλων Δυνάμεων της Βόρειας Μακεδονίας. Στις 11 Νοεμβρίου 1943 δημιουργήθηκε στη βορειοδυτική Μακεδονία η 1η Μακεδονική Κοσοβάρικη Ταξιαρχία, με τη συγχώνευση δύο ταγμάτων από την Μακεδονία του Βαρδάρη και ενός τάγματος από το Κοσσυφοπέδιο. Η δεύτερη, μεγαλύτερη σλαβομακεδονική στρατιωτική μονάδα ήταν η 2η Μακεδονική Ταξιαρχία, που σχηματίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1943, δίπλα στα σύνορα της ελληνικής Μακεδονίας. Στις 26 Φεβρουαρίου 1944 στο χωριό Ζεγκλιανε, κοντά στο Κουμάνοβο, ιδρύθηκε η 3η Μακεδονική Ταξιαρχία. Αυτές οι τρεις ταξιαρχίες ήταν ο πυρήνας του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Μακεδονίας, ο οποίος μετά από συνεχείς μάχες έγινε ισχυρότερος αριθμητικά. Από 7.000 παρτιζάνους στα τέλη του 1943, μέχρι τις τελικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας τον Απρίλιο του 1945, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας είχε αυξηθεί σε τρία Σώματα, επτά μεραρχίες και τριάντα ταξιαρχίες, με συνολικά 100.000 τακτικούς στρατιώτες.Ο στρατός ήταν υπό την ηγεσία του Κεντρικού Αρχηγείου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού και των Παρτιζάνων Μονάδων της Μακεδονίας, με επικεφαλής τον Μιχαηλο Αποστολσκι. Μιρτσε Ατσεφ Κουζμαν Γιοσιφοφσκι Πιτου Μιχαηλο Αποστολσκι Μετοντιγια Αντονοφ Τσεντο Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς Τέμπο Ένοπλες Δυνάμεις της Βόρειας Μακεδονίας Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία Ένωση Κομμουνιστών Μακεδονίας Συμμαχικές δυνάμεις (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Η Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ (στα αγγλικά)
Ινστιτούτο Επιστημών του Γκραν Σάσσο

Το Ινστιτούτο Επιστημών του Γκραν Σάσσο (Gran Sasso Science Institute - GSSI) είναι πανεπιστήμιο με ειδικό ερευνητικό προσανατολισμό, στην πόλη Λ'Άκουιλα της Ιταλίας Ιδρύθηκε το 2012 ως ένα ερευνητικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και κέντρο διδακτορικών και μεταδιδακτορικών ερευνητών ως κομμάτι του Ιταλικού κέντρου πυρηνικής φυσικής INFN, ενώ έχει γίνει αυτόνομο ίδρυμα από το 2016.

 Το GSSI διοργανώνει σειρά διαλέξεων για τους υποψήφιους διδάκτορες που είναι εγγεγραμμένοι στα τμήματα του με την συνεργασία άλλων Ιταλικών ακαδημαϊκών κέντρων ( του Πανεπιστήμιου της Λ'Ακουιλα Università degli Studi dell'aquila, των διεθνών ερευνητικών κέντρων της Lucca και της Τεργέστης και του πανεπιστημιού Scuola Superiore sant'anna της Πίζας). Οι ερευνητικές περιοχές του GSSI είναι: Φυσική Μαθηματικά Επιστήμη των υπολογιστών Κοινωνικές επιστήμεςΤα διδακτορικά προγράμματα περιλαμβάνουν: Αστρο-σωματιδιακή φυσική Επιστήμη των υπολογιστών Τα μαθηματικά, στις Φυσικές Επιστήμες, Κοινωνικές και Ζωή Urban studiesΗ επίσημη γλώσσα του ινστιτούτου είναι τα αγγλικά. Το GSSI διοργανώνει από το 2016, τον επιστημονικό διαγωνισμό "Premio Asimov": πρόκειται για διαγωνισμό που επιβραβεύει τον συγγραφέα βιβλίου που βοηθά στην επιστημονική εκλαΐκευση, και δημοσιεύθηκε στην ιταλική το προηγούμενο έτος.Οι νικητές για το έτος: Peter Atkins, ποια είναι η χημική ουσία. Ένα ταξίδι στην καρδιά του θέματος - το βραβευμένο 28 Μαΐου του 2016. Η έδρα του GSSI βρίσκεται στη L'aquila της Ιταλίας, οδό Viale Francesco Crispi n. 7. Eugenio Coccia (2016-) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gran Sasso Science Institute στο Wikimedia Commons
Φίλιππος Λουδοβίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ

Ο Φίλιππος Λουδοβίκος, δανικά Philipp Ludwig (27 Οκτωβρίου 1620 - 10 Μαρτίου 1689) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ (1663-1689).

 Γεννήθηκε στο Μπεκ και ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και της Δωροθέας, κόρης του Ιωάννη Γκύντερ Α΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Σοντερσχάουζεν. Το 1627 διαδέχθηκαν τον πατέρα του οι μεγαλύτεροι αδελφοί του: ο Ερνέστος Γκύντερ έλαβε το Αουγκούστενμπουργκ και ο Αύγουστος Φίλιππος έλαβε το Μπεκ. Ο Φίλιππος Λουδοβίκος ήταν τότε 7 ετών. Αργότερα για την εκπαίδευσή του επισκέφθηκε διάφορες Αυλές στην Έσση. Το 1663 απέκτησε την περιοχή του Βίζενμπουργκ με το ομώνυμο κάστρο, την πόλη Κίρχμπεργκ και 20 κώμες από τον Ιωάννη Γεώργιο Β΄ των Βέττιν, εκλέκτορα της Σαξονίας, με τον οποίο είχε πολύ καλές σχέσεις. Εγκαταστάθηκε στο κάστρο Βίζενμπουργκ. Το 1668 όρισε τον Ιωάννη Βίνκλερ εκπαιδευτή των γιων του. Έκανε επενδύσεις στην μεταλλευτική βιομηχανία στο Σνέμπεργκ και το Νόιστετελ. Αρχικά δεν είχε επιτυχία, αλλά μετά το 1670 έκανε πολλά κέρδη και έγινε ένας πλούσιος επιχειρηματίας ορυχείων. Ανακαίνισε το κάστρο του εξ' ολοκλήρου. Ως το 1672 ήταν στρατάρχης της Αυστρίας και υποδιοικητής σε ένα Σύνταγμα θωρακοφόρων. Το 1675 πώλησε το κάστρο του και τη γύρω περιοχή αντί 100.000 ταλήρων στον πρωτότοκο γιο του Φρειδερίκο. Το 1686 αγόρασε το Ομπερκότσαου. Έζησε τα τελευταία έτη του στο Σνέμπεργκ με τον παλαιό φίλο του Φάιτ Χανς Σνορ του Κάρολσφελντ. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1643 την Αικατερίνη, κόρη του Χριστιανού, κόμη του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν και είχε τέκνα: ανώνυμο τέκνο 1645, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Δωροθέα Ελισάβετ 1645-1725, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Λουδοβίκο, κόμη του Σίντσενντορφ και έπειτα τον Λουδοβίκο, κόμη του Ραμπουτέν.Το 1649 απεβίωσε η Αικατερίνη και το επόμενο έτος ο Φίλιππος Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα-Μαργαρίτα, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ κόμη της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος 1651-1724, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ. Γεώργιος Γουλιέλμος 1652, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Σοφία Ελισάβετ 1653-1684, παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς. Κάρολος Λουδοβίκος 1654-1690. Ελεονόρα Μαργαρίτα 1655-1702, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Β΄, πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Χριστίνα Αμαλία 1656-1666. Άννα Βιλελμίνη 1657, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Ιωάννης Γεώργιος 1658, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Λεοπόλδος Γεώργιος 1660, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Γουλιέλμος Χριστιανός 1661-1711. Φρειδερίκη Λουίζα 1662-1663. Σοφία Μαγδαληνή 1664-1720. Άννα Φρειδερίκη Φιλιππίνα 1665-1748, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ερρίκο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ. ανώνυμο τέκνο 1666, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Ιωάννα Μαγδαληνή Λουίζα 1668-1732.Το 1686 απεβίωσε η Άννα Μαργαρίτα και το 1688 ο Φίλιππος Λουδοβίκος έκανε τρίτο γάμο, με τη Χριστίνα Μαγδαληνή, κόρη του Ερρίκου Α΄, κόμη του Ρόις· δεν απέκτησε τέκνα. Dansk Biografisk Leksikon Claudia Tietz: Johann Winckler (1642-1705) p. 68 ff
Εκλογές στην Αυστραλία

Στην Αυστραλία διεξάγονται γενικές εκλογές κάθε τρία χρόνια. Για τη Γερουσία οι εκλογές διενεργούνται κάθε έξι χρόνια με αναλογικό σύστημα και το 1/2 των μελών του σώματος ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. 12 μέλη αναλογούν σε κάθε μια από τις έξι πολιτείες, ενώ οι δυο περιοχές της πρωτεύουσας Καμπέρα και της Βόρειας Αυστραλίας εκπροσωπούνται από δυο Γερουσιαστές η κάθε μια. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους. Το ισχύον Σύνταγμα ψηφίστηκε στις 9 Ιουλίου του 1900 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 1901.

 Οι Εργατικοί του Κέβιν Ραντ κέρδισαν νίκη στις εκλογές του 2007, με 83 έδρες. Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Αυγούστου 2010 κανένα από τα δυο μεγάλα κόμματα δεν εξασφάλισε αυτοδυναμία 76 εδρών στην Ομοσπονδιακή Βουλή, για πρώτη φορά από το 1940. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης συγκέντρωσε 73 έδρες, έναντι 72 για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, ενώ μια έδρα κατέλαβαν οι Πράσινοι και τρεις οι ανεξάρτητοι. Στις ομοσπονδιακές εκλογές στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 ο συνασπισμός των Εθνικών-Φιλελευθέρων της Αντιπολίτευσης, με αρχηγό τον Τόνι Άμποτ αναδείχθηκαν νικητές. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ παραδέχθηκε την ήττα του και δήλωσε ότι δεν θα επιδιώξει την επανεκλογή του στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος. Συμμετοχή 93,23% (Υποχρεωτική ψηφοφορία) — αποχή, ανεπίσημα 5,91%Ανεξάρτητοι: Άντριου Γουάιλκι, Κάθι Μακ Γκόουαν Συμμετοχή 93,88% (υποχρεωτική ψηφοφορία) — αποχή ανεπίσημα 2,96% Στις εκλογές για Κοινοβούλιο, που έγιναν στις 2 Ιουλίου 2016, εξελέγησαν τα μέλη της Βουλής και της Γερουσίας. Το Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης παραδέχθηκε την ήττα του στις εκλογές. Στην πρωθυπουργία της χώρας παρέμεινε ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ. Στις 6 Νοεμβρίου 1999 διενεργήθηκε δημοψήφισμα με το ερώτημα να γίνει ή όχι η Αυστραλία Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Οι Αυστραλοί αρνήθηκαν την εισαγωγή ενός νέου μοντέλου διακυβέρνησης και με ποσοστό 55% περίπου αποφάσισαν τη συνέχεια του ισχύοντος πολιτειακού καθεστώτος. Πηγή: The Australian Electoral Commission (AEC) [1] Κατά την περίοδο 12 Σεπτεμβρίου-7 Νοεμβρίου 2017 διεξήχθη ταχυδρομική έρευνα σε εθνικό επίπεδο για να φανεί η υποστήριξη ή μη στη νομιμοποίηση γάμων μεταξύ ομοφύλων. Αντίθετα με την ψηφοφορία στις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, η οποία είναι υποχρεωτική, η συμμετοχή στην έρευνα ήταν προαιρετική, δηλαδή εθελοντική.Στην έρευνα βρέθηκαν 7.817.247 (61,6%) "Ναι" και 4.873.987 (38,4%) "Όχι". Επιπρόσθετα, 36.686 (0,3%) απαντήσεις ήταν ασαφείς και η συνολική προσέλευση ήταν 12.727.920 (79,5%).
Αρχείο ΕΡΤ

Το Αρχείο ΕΡΤ είναι οπτικοακουστικό αρχείο που εποπτεύεται από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Το αρχείο αποτελεί περίπου το 80% του οπτικοακουστικού αρχείου της Ελλάδας. Ξεκίνησε το έργο του το 1990. Το 2013 αντικαταστάθηκε από το «Αρχείο ΔΤ» υπό τη διοίκηση του Υπουργείου Οικονομικών και από τον Μάιο του 2014 υπό την ΝΕΡΙΤ. Στις 11 Ιουνίου 2015 επέστρεψε υπό την εποπτεία της ΕΡΤ. Περιέχει, μεταξύ άλλων, πάνω από 108.000 ώρες εκπομπών, ταινίες επικαίρων, ρεπορτάζ ειδήσεων, περίπου 50.000 αθλητικά ρεπορτάζ και περίπου 3.000 ώρες κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων. Περιλαμβάνονται επίσης περίπου 97.600 μαγνητοταινίες ραδιοφωνικών εκπομπών και μουσική βιβλίοθήκη.

 Το 1990 δημιουργήθηκε το Μουσείο-Αρχείο της ΕΡΤ και το 1995 ξεκίνησε η οργάνωση του Οπτικοακουστικού Ιστορικού Αρχείου. Το 2006 άρχισε η ψηφιοποίηση και τεκμηρίωσή του, τον Δεκέμβριο του 2007 δημιουργήθηκε site του "Οπτικοακουστικού Αρχείου" της ΕΡΤ και το Νοέμβριο του 2009 ξεκίνησε ο σημαντικός εμπλουτισμός και η αναβάθμιση του site. Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει η ΕΡΤ, ανακοινώθηκε πως το Αρχείο ΕΡΤ θα διαφυλαχτεί. Το αρχείο της ΕΡΤ έγινε ξανά διαθέσιμο στο Διαδίκτυο μετά από 7 μήνες από την ΔΤ (ως ΔΤ Αρχείο) και ύστερα από τη ΝΕΡΙΤ. Στις 11 Ιουνίου 2015, το αρχείο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης επανήλθε υπό τη διεύθυνση της ΕΡΤ. Αρχείο της ΕΡΤ Το τηλεοπτικό σποτ του αρχείου της ΕΡΤ Είναι εφικτή η θετική κοινωνική αλλαγή;
Αικατερίνη της Μπραγκάνσα

H Αικατερίνη (πορτογαλ. Catarina de Bragança, 25 Νοεμβρίου 1638 - 31 Δεκεμβρίου 1705) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν Πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Αγγλίας & Σκωτίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Πορτογαλίας και της Λουίζας ντε Γκουθμάν, κόρης του Μανουέλ Πέρεθ ντε Γκουθμάν, 8ου Δούκα της Μεδίνας-Σιδωνίας. Παντρεύτηκε το 1662 τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας & Σκωτίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Catherine of Braganza". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
Noob

Το noob ή n00b (εξελληνισμένα νουμπάς), χρησιμοποιείται ως όρος στην «αργκό» του Διαδικτύου για τους νέους χρήστες του online gaming αλλά και για εκείνους των οποίων οι δεξιότητες προσομοιάζουν σε νέο παίκτη.

 Η λέξη αποτελεί παραλλαγή του "newbie", η οποία μαρτυρείται στις ΗΠΑ και την Αυστραλία πηγές της δεκαετίας του 1850 και σημαίνει ένας νεοφώτιστος σε ένα μέρος ή κατάσταση. Εναλλακτικά, μπορεί να προέρχονται από το βρετανικό κοινό αργκό σχολείο "νέο αγόρι» ή «νέο αίμα», η οποία αποδίδεται με την ίδια εποχή και εφαρμόστηκε σε ένα μαθητή κατά την πρώτη θητεία του. Στη δεκαετία του 1960, του 1970, ο όρος "newbie" είχε μια περιορισμένη χρήση μεταξύ των αμερικανικών στρατευμάτων στον πόλεμο του Βιετνάμ ως όρος λαϊκού ιδιώματος για έναν νέο άνθρωπο σε μια μονάδα. Αρχαιότερη γνωστή χρήση της στο διαδίκτυο μπορεί να έχουν για την ομάδα συζήτησης Usenet talk.bizarre. Ο όρος αυτός θεωρείται ότι έχει εισέλθει σε απευθείας σύνδεση χρήση, από το 1981. Προερχόμενος από μια προφορική παράδοση, ο όρος έχει παραλλαγεί στην ορθογραφία. Μεταξύ των εναλλακτικών μορφών είναι newby, nubie και newbee. Το noob χρησιμοποιείται πλέον, όταν γίνεται αναφορά σε νέους χρήστες υπολογιστών και διαδικτύου. Έχει ακόμα επικριτικό και προσβλητικό τίτλο και πολλές φορές χρησιμοποιείται και από πολλούς χρήστες, σε διάφορες online συζητήσεις, και παιχνίδια για να δηλώσουν ότι δεν έχουν αρκετές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο ή να ζητήσουν κάπου βοήθεια και παραπάνω πληροφορίες. Η λέξη σημαίνει ότι ο χαρακτηριζόμενος είναι άχρηστος. Παρόμοιο νόημα έχουν οι λέξεις της φανταρίστικης αργκό για τον νεοσύλλεκτο ή για τον νέο στη μονάδα φαντάρο όπως «νιούφης», «νουμπάς», «νουμπάκι», «ψάρακας» και «νέοπας» καθώς επίσης και «νουμπίδι» και «νουμπίδιο». Urban Dictionary
Μπελέμ

Η Μπελέμ (πορτογαλικά: Belém, κυριολεκτικά: Βηθλεέμ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Παρά, στην βόρεια Βραζιλία. Η πόλη είναι κτισμένη στον ποταμό Παρά, τον νότιο κλάδο του Αμαζονίου, και χωρίζεται από το μεγαλύτερο τμήμα του Δέλτα με το νησί Μαραζό. Η πόλη βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα από τον Ατλαντικό ωκεανό και είναι η πύλη εισόδου στον Αμαζόνιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Μπελέμ έχει 1.392.031 κατοίκους και είναι η 11η μεγαλύτερη πόλη στην χώρα και η δεύτερη μεγαλύτερη στο Βορρά μετά την Μανάους. Η μητροπολιτική περιοχή της Μπελέμ υπολογίστηκε το 2009 ότι είχε 2.142.185 κατοίκους.

 Η Μπελέμ ιδρύθηκε τις 12 Ιανουαρίου 1616 από τον Φρανσίσκο Καλδέιρα Καστέλο Μπράνκο στο όνομα του πορτογαλικού στέμματος για να προστατεύσει την περιοχή από τους Ολλανδούς και τους Άγγλους και κατασκεύασε σε μια χερσόνησο ένα οχυρό. Στην περιοχή που σήμερα είναι η Μπελέμ υπήρχε μέχρι τον 18ο αιώνα ένας οικισμός των ινδιάνων Ζουκουρούς. Η Μπελέμ έγινε πρωτεύουσα του Παρά όταν αυτό αποσχίστηκε από το Μαρανιάο. Το 1835 ξέσπασαν αναταραχές στην πολιτεία και μέχρι το 1836, όταν σταμάτησε, είχαν πεθάνει 30.000 άτομα. Σήμερα, στο νεότερο τμήμα της πόλης βρίσκονται ουρανοξύστες, ενώ το αποικιοκρατικό τμήμα διατηρεί τον αρχικό σχεδιασμό τους, με εκκλησίες και πάρκα. Η πόλη εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια και είναι έδρα του ομοσπονδιακού πανεπιστημίου του Παρά.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2004-2005

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2004-05 πραγματοποιήθηκε σε μορφή Φάιναλ–8, και έλαβε χώρα στο Ρέθυμνο 31 Μαρτίου με 3 Απριλίου του 2005. Στην τελική φάση έλαβαν μέρος οι ομάδες που κατέλαβαν τις 7 πρώτες θέσεις στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος καθώς και η οικοδέσποινα του θεσμού Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου, που υποβιβάστηκε. Νικήτρια αναδείχτηκε η ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ενώ Πολυτιμότερος Παίκτης (ΜVP) της διοργάνωσης αναδείχτηκε ο Μάριος Γκιούρδας.

 31 Μαρτίου 2005 2 Απριλίου 2005 Ο τελικός διεξήχθη στις 3 Απριλίου 2005 στο Ρέθυμνο, στο Γυμναστήριο «Μελίνα Μερκούρη». Ο Ηρακλής επεκράτησε με 3−0 του Ολυμπιακού και κατέκτησε το 4ο κυπελλο στην ιστορία του. MVP: Μάριος Γκιούρδας (Ηρακλής) Διαιτητές: Καραμπέτσος, Λέκκας. Συνθέσεις: Ηρακλής (Λεώνης): Γκιούρδας 14π., Χοφ 5, Κράβαρικ 7, Στάνλεϊ 14, Μπάεφ 13, Μπολ 5, Μπρουκς (λ. – 54% υπ.), Ιωαννίδης, Μπαρμπούδης. Ολυμπιακός Πειραιώς (Κουέγιο): Χριστοφιδέλης 2, Μιλίνκοβιτς 15, Ντιρσέου 12, Κουρνέτας 3, Χατζηαντωνίου 5, Τσακιρόπουλος 6 / Δημητρακόπουλος (λ. – 45% υπ.), Κοτσιλιάνος, Ντράγκοβιτς 2, Αλεξανδρόπουλος. Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2005 - Φάιναλ-8 greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2021-01-04 στο Wayback Machine. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine.
Αγριλιές Μεσσηνίας

Οι Αγριλιές είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πεύκου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Οιχαλίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μεσσήνης του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Οι Αγριλιές είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες των Βρωμοβρυσαίικων Βουνών, κοντά στα όρια με τον νομό Αρκαδίας, μεταξύ των οικισμών Πεύκο και Σιάμο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 490. Απέχει 36 χλμ. περίπου Β.ΒΔ. της Καλαμάτας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πεύκου του νομού Μεσσηνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πεύκου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιχαλίας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Google Earth eetaa.gr
Βραδύποδες λεμούριοι

Οι Παλαιοπροπιθηκίδες (Palaeopropithecidae) ή βραδύποδες λεμούριοι είναι εξαφανισμένη οικογένεια λεμούριων που περιέχει τέσσερα γένη. Παρά το κοινό τους όνομα δεν έχουν στενή σχέση με τους βραδύποδες αλλά είναι στενά συγγενικοί με τα υπόλοιπα είδη λεμούριων. Οι βραδύποδες λεμούριοι, όπως και οι υπόλοιποι εξαφανισμένοι λεμούριοι, γνωστοί συλλογικά ως υποαπολιθωμένοι λεμούριοι, είναι γνωστοί μόνο από υποαπολιθώματα ενώ πιστεύεται ότι εξαφανίστηκαν μετά την άφιξη των ανθρώπων στη Μαδαγασκάρη πριν από 2000 χρόνια.

 Τάξη Primates Υποτάξη Strepsirrhini: μη τάρσιοι προπίθηκοι Ενδοτάξη Lemuriformes Οικογένεια †Palaeopropithecidae Γένος †Archaeoindris Είδος †Archaeoindris fontoynonti Γένος †Babakotia Είδος †Babakotia radofilai Γένος †Mesopropithecus Είδος †Mesopropithecus dolichobrachion Είδος †Mesopropithecus globiceps Είδος †Mesopropithecus pithecoides Γένος †Palaeopropithecus Είδος †Palaeopropithecus ingens Είδος †Palaeopropithecus kelyus Είδος †Palaeopropithecus maximus Οικογένεια †Archaeolemuridae Οικογένεια Cheirogaleidae: λεμούριοι νάνοι και λεμούριοι ποντικοί Οικογένεια Daubentoniidae: άι-άι Οικογένεια Lemuridae: λεμούριοι Οικογένεια Lepilemuridae: παιχνιδιάρηδες λεμούριοι Οικογένεια Indriidae Οικογένεια †Megaladapidae Ενδοτάξη Lorisiformes: λόρις, πότος, γαλάγοι και συγγενείς Υποτάξη Haplorrhini: τάρσιοι και πίθηκοι
Τρεβελιανός

Ο Τρεβελιανός, λατιν.: Τrevellianus, (π. 260 – 268) ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής, που καταγράφεται μεταξύ των τριάντα τυράννων στην Ιστορία των Αυγούστων. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν αυτή τη μορφή έναν χαρακτήρα, που εφευρέθηκε από τον συγγραφέα της Ιστορίας, τού οποίου το παραδοσιακό όνομα ήταν Tρηβέλιος Πολίο.

 Σύμφωνα με την Ιστορία, ο Τρεβελιανός ήταν ένας ληστής από την Κιλικία, που ονόμασε το κάστρο του στα βουνά των Ισαύρων Palatium (όπως το αυτοκρατορικό παλάτι στον Παλατίνο λόφο, στη Ρώμη), ίδρυσε νομισματοκοπείο και έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο τού αυτοκράτορα . Αλλά έχοντας μπει στον πειρασμό να εγκαταλείψει το οχυρό του και να κατέβει στην πεδιάδα, βρέθηκε εκεί και σκοτώθηκε από τον Καυσισολέα, έναν Αιγύπτιο, έναν από τους στρατηγούς τού Γαλλιηνού (dux Gallieni), αδελφού τού Αυρήλιου Θεοδότου, που είχε νικήσει τον Μούσιο Αιμιλιανό. Ο Tρεβελιανός αναφέρεται επίσης από τον Eυτρόπιο (Breviarium, ix.8). Το απόσπασμα θεωρείται μεταγενέστερη παρεμβολή, ή σφάλμα για τον «Ρεγελιανό», και μάλιστα αρκετές εκδόσεις του Eυτρόπιου τροποποιούν το κείμενο με τον Ρεγελιανό. Στην τελευταία περίπτωση είναι πιθανό, αυτό το απόσπασμα να έδωσε έμπνευση στον συγγραφέα της Ιστορίας για τον Τρεβελιανό της. γένος Τρεβελίων Το άρθρο ελήφθη αρχικά από το δημόσιο Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, που επιμελήθηκε ο William Smith. Körner, Χριστιανός «Φανταστικοί σφετεριστές: Trebellianus, Celsus and Saturninus», sv «Σφετεριστές υπό τον Γαλλιένο» De Imperatoribus Romanis Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, σελίδα 1169
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1994-95

Το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης της περιόδου 1994-95 ήταν το 35ο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε η Ρεάλ Σαραγόσα για πρώτη φορά στην ιστορία της, νικώντας στον τελικό που διεξήχθη στο Παρκ ντε Πρενς την Άρσεναλ με 1-2

 1994–95 competition at UEFA website UEFA Cup Winners' Cup results at Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation Cup Winners Cup Seasons 1994-95 – results, protocols Archive of old UEFA pages sites Season 1994–95, written protocol games. On the opened page, click on the word «Impatient»
Ιστορία ενός Εγκλήματος

Η ταινία Ιστορία ενός Εγκλήματος (Πρωτότυπος τίτλος: In the Heat of the Night) είναι αστυνομικό θρίλερ, παραγωγής 1967 σε σκηνοθεσία Νόρμαν Τζούισον. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική προσαρμογή του ομώνυμου βιβλίου του Τζον Μπολλ κι έχει ως πρωταγωνιστές τους Σίντνεϊ Πουατιέ και Ροντ Στάιγκερ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Βέρτζιλ Τίμπς, ενός μαύρου αστυνομικού ντετέκτιβ, ο οποίος αναμειγνύεται σε μια περίπτωση δολοφονίας σε μια μικρή ρατσιστική πόλη στην πολιτεία του Μισισίπι. Η ταινία προτάθηκε για 7 βραβεία Όσκαρ και κέρδισε 5, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας:. Επίσης κέρδισε 3 Χρυσές Σφαίρες και 1 Βραβείο BAFTA. Η επιτυχία της ταινίας είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή άλλων δυο ταινιών με κεντρικό ήρωα τον Βέρτζιλ Τιμπς και με πρωταγωνιστή τον Σίντνεϊ Πουατιέ (Με Λένε Κύριο Τιμπς (They Call Me MISTER Tibbs!, 1970) και Η Οργάνωση (The Organization, 1971)) που δεν έλαβαν την ίδια υποδοχή με το πρωτότυπο.

 Σε µια µικρή πόλη του αµερικανικού νότου, ένα έγκληµα έχει διαπραχθεί. Όταν ο Βέρτζιλ Τιµπς, ένας καλοντυµένος έγχρωμος από τον βορρά φτάνει στην περιοχή, ο σερίφης Μπιλ Γκιλέσπι, λόγω των φυλετικών του προκαταλήψεων, τον συλλαµβάνει ως βασικό ύποπτο. Ο Βέρτζιλ, όµως, του αποκαλύπτει ότι είναι αστυνοµικός από τη Φιλαδέλφεια και προσφέρεται να τον βοηθήσει στις έρευνές του. Οι δύο άντρες θα πρέπει να ξεπεράσουν τις απόψεις που τους επέβαλε η κοινωνία τους να έχει ο ένας για τον άλλον, ώστε λύσουν το µυστήριο. Σίντνεϊ Πουατιέ στο ρόλο του Ντετέκτιβ Βέρτζιλ Τίμπς Ροντ Στάιγκερ στο ρόλο του Αρχηγού της Αστυνομίας Μπιλ Γκιλεσπί Γουόρεν Όουτς στο ρόλο του Σαμ Γουντ Λι Γκράντ στο ρόλο της Λέσλι Κόλμπερτ Λάρυ Γκεΐτς στο ρόλο του Έρικ Έντικοττ Τζεΐμς Πατερσον στο ρόλο του Λιοΐντ Πιουρντι Γουίλιαμ Σκάλερτ στο ρόλο του Δημάρχου Webb Schubert Μπιου Ρίτσαρντς στο ρόλο της Μαμα Καλέμπα (Κυρία Μπελαμί) Πίτερ Γουίτνεϊ στο ρόλο του CPL. George Courtney Κέρμιτ Μάρντοκ στο ρόλο του H.E. Henderson Λάρυ Μαν στο ρόλο του Γουότκινς Κουέντιν Ντιν στο ρόλο της Ντελόρες Πιούρντι Αντώνιος Τζεΐμς στο ρόλο του Ραλφ Χενσοου Βράβευση: Καλύτερης Ταινίας – Γουόλτερ Μίρις Α’ Ανδρικού Ρόλου – Ροντ Στάιγκερ Μοντάζ Ταινίας – Χαλ Άσμπι Ήχου – Σάμιουελ Γκόλντγουιν Στούντιος Διασκευασμένου Σεναρίου – Στέρλινγκ ΣίλλιφαντΥποψηφιότητα: Σκηνοθεσίας – Νόρμαν Τζούισον Μοντάζ Ήχου - Τζέιμς Ρίτσαρντ Βράβευση: Καλύτερη Δραματική Ταινία Καλύτερος Ηθοποιός σε Δραματική ταινία - Ροντ Στάιγκερ Καλύτερο Σενάριο - Στέρλινγκ ΣίλλιφαντΥποψηφιότητα: Καλύτερος Σκηνοθέτης — Νόρμαν Τζούισον Καλύτερος Ηθοποιός σε Δραματική ταινία — Σίντνεϊ Πουατιέ Καλύτερη Ηθοποιός σε Β' Γυναικείο Ρόλο - Λι Γκρντ Καλύτερη Ηθοποιός σε Β' Γυναικείο Ρόλο - Κουέντιν Ντιν Βράβευση: Καλύτερος Ξένος Ηθοποιός — Ροντ Στάιγκερ BAFTA UN Award—Νόρμαν ΤζούισονΥποψηφιότητα: Καλύτερος Ξένος Ηθοποιός — Σίντνεϊ Πουατιέ Καλύτερη Ταινία από Οποιαδήποτε άλλη Πηγή — Νόρμαν Τζούισον Ιστορία ενός Εγκλήματος στο IMDb