IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Trikala Basket

Τα Trikala Basket είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την πόλη των Τρικάλων. Ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2022 από τη συνένωση τεσσάρων προγενέστερων ομάδων της περιοχής με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού φορέα. Το έμβλημά του απεικονίζει το Κάστρο των Τρικάλων με φόντο μία μπάλα καλαθοσφαίρισης. Ο σύλλογος καλλιεργεί τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Νομικά διαθέτει τη μορφή σωματείου ερασιτεχνικής άθλησης. Επίσημη έδρα του ανδρικού τμήματος είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων, χωρητικότητας 2.500 καθήμενων θεατών, ενώ οι ακαδημίες χρησιμοποιούν συμπληρωματικά το Κλειστό Γυμναστήριο του Ε.Α.Κ. Μπάρας.

 Τον Αύγουστο του 2021 ανακοινώθηκε η σύμπραξη των σωματείων Α.Ο. Αίολος Τρικάλων (ίδρυση 1993) και Γ.Σ. Γόμφων (ίδρυση 1988) με στόχο τη δημιουργία ανταγωνιστικής ομάδας που θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. Η πράξη φάνηκε να ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση με δεδομένο ότι η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης στον Όμιλό της. Ωστόσο παρέμεινε στην Κατηγορία καθώς βάσει προκήρυξης η απευθείας άνοδος ήταν προνόμιο μόνο των πρωτοπόρων. Στο τέλος Μαΐου του 2022 ανακοινώθηκε πως στο σχήμα θα προσχωρούσε με το ίδιο σκεπτικό η έτερη ομάδα της πόλης που αγωνιζόταν στην ίδια Κατηγορία, οι Ίκαροι Τρικάλων, οι οποίοι είχαν τερματίσει στην 5η θέση. Επιπλέον τον Αύγουστο ανακοινώθηκε ότι το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Α.Ε. Τρικάλων θα ετίθετο υπό την σκέπη νέας τρικαλινής ομάδας με σκοπό να λειτουργήσει ως αναπτυξιακή ομάδα, ως προθάλαμος ταλαντούχων αθλητών ώστε να πάρουν τις πρώτες τους εμπειρίες. Κατόπιν ψηφοφορίας μέσω Διαδικτύου επιλέχθηκε το σήμα του νεοσύστατου σωματείου, καθώς και η ονομασία Trikala Basket. Trikala Basket, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Trikala Basket στο Instagram «Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων», πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Βασίλης Διαμαντόπουλος

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (Πειραιάς 15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο Αυτός και το παντελόνι του του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού καθηγητή αρχαίων ελληνικών στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Νόμος 4000 και αργότερα, σε σειρές, όπως Εκμέκ παγωτό, στην ιδιωτική τηλεόραση. Είναι ο ιδρυτής της ανωτέρας δραματικής σχολής Ίασμος που υφίσταται μέχρι και σήμερα.

 Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Κουν. Το 1956 ίδρυσε μαζί με τη Μαρία Αλκαίου το Νέο Θέατρο και το 1993 το Σύγχρονο Θέατρο. Το 1970 επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς επίσης και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ παράλληλα δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής εργαστηρίου υποκριτικής τέχνης για νέους ηθοποιούς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1999 από καρδιοαναπνευστική ανακοπή στη Γενική Κλινική Αθηνών, λόγω υποκεφαλικού κατάγματος του αριστερού μηριαίου που υπέστη από πτώση. Η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Μαρία Αλκαίου, με την οποία απέκτησε μία κόρη, και εν συνεχεία με την ηθοποιό Μαρίνα Γεωργίου, με την οποία απέκτησε ένα γιο. Υπήρξε κομμουνιστής σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και στρατευμένος με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Από συνέντευξη του ηθοποιού για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο του 1995
Δημοτικές εκλογές στην Αλβανία 2019

Οι Δημοτικές εκλογές στην Αλβανία διεξήχθησαν στην Αλβανία στις 30 Ιουνίου 2019. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τους εκτελεστικούς και τους νομοθετικούς εκπροσώπους των κοινοτήτων τους, δηλαδή τους 61 δημάρχους και τους 1595 δημοτικούς συμβούλους. Η Κεντρική Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. Πρόκειται για τις δεύτερες δημοτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Αλβανία μετά τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 2014, σύμφωνα με τις οποίες καταργήθηκε η κοινότητα της Κουμούνας και ταυτόχρονα μείωθηκε ο συνολικός αριθμός των δήμων από 373 σε 61. Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές είχε κερδίσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας με μεγάλη πλειοψηφία σε όλες τις επαρχίες της χώρας. Στις 9 Ιουνίου 2019, οι εργασίες στους δήμους της χώρας αναστάλθηκαν προσωρινά. Αυτές οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής έντασης στην Αλβανία, με την αντιπολίτευση να μποϊκοτάρει κατά τους τελευταίους μήνες το κοινοβούλιο της Αλβανίας και να μην συμμετέχει τελικά στις δημοτικές εκλογές.

 Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 30 Ιουνίου 2019. Η αντιπολίτευση μποϊκόταρε τις δημοσκοπήσεις, αφήνοντας μόνο έναν υποψήφιο για το γραφείο του δημάρχου σε 34 δήμους, και κανέναν υποψήφιο στο σύνολο των δήμων. Όπως στις κομμουνιστικές εποχές, έτσι και τώρα μόνο ένας υποψήφιος θα ήταν διαθέσιμος, έγραψαν οι δημοσιογράφοι. Σε κάποιες κοινότητες, οι δήμαρχοι απέφυγαν να παραχωρήσουν δημόσια κτίρια για την διεξαγωγή των δημοσκοπήσεων. Η αντιπολίτευση κάλεσε τους υποστηρικτές της να μην εμπλακούν στις βιαιότητες. Ωστόσο υπήρξαν εντάσεις με την αστυνομία. Σε κάποιες περιοχές, το υλικό των εκλογών κάηκε και σχολεία καταστράφηκαν. Οι δήμαρχοι της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι δεν θα παραιτούνταν από τις θέσεις τους επειδή θεωρούσαν τις εκλογές παράνομες. Τις εκλογές έλεγξε καθ'όλη την διάρκειά τους το Γραφείο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δημοσιογράφοι ανέφεραν παραβάσεις όπως δώρα για τους ψηφοφόρους και μια πρώιμη δημοσίευση των αποτελεσμάτων από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή. Αρκετά γραφεία δημοσκοπήσεων παρέμειναν κλειστά. Εξαιτίας του μποϊκοτάζ, ο αριθμός των κομμάτων που συμμετείχαν σε αυτές τις εκλογές ήταν σημαντικά μικρότερος από τις προηγούμενες εκλογές. 36 κόμματα εγγράφηκαν για να συμμετάσχουν στις φετινές εκλογές. Οι σοσιαλιστές συνασπίστηκαν με αρκετά κόμματα ; έξι ακόμα κόμματα εισήχθησαν αργότερα στον συνασπισμό αυτό, που είχε τον τίτλο "Ελπίδα για αλλαγή". Υφίσταται κανονισμός στην Αλβανία που υποστηρίζει ότι το 50% των υποψηφίων πρέπει να είναι γυναίκες στην λίστα του κάθε κόμματος για το δημοτικό συμβούλιο. Κεντρική Εκλογική Επιτροπή Αρχειοθετήθηκε 2019-07-01 στο Wayback Machine. OSZE (14. Ιουνίου 2019): Αλβανία, Δημοτικές Εκλογές, 30 Ιουνίου 2019: Εσωτερική αναφορά (PDF, αγγλικά) Central Elections Commissions Αρχειοθετήθηκε 2013-11-09 στο Wayback Machine.
Σταθμική ανάλυση

Η σταθμική ανάλυση, αποτελεί μια τεχνική αναλυτικής μεθόδου, στην οποία η αναλυτική πληροφορία αντλείται με μέτρηση της μάζας ενός ιζήματος, που προκύπτει από την προσδιοριζόμενη ουσία με τη βοήθεια κατάλληλου αντιδραστηρίου (αντιδραστήριο καταβύθισης). Στη σταθμική ανάλυση ακολουθείται συνήθως η εξής διαδικασία: ο αναλύτης (ο οποίος βρίσκεται σε μορφή ιόντων) καθιζάνει, κάτω από ορισμένες συνθήκες με τη μορφή μιας δυσδιάλυτης ένωσης καθορισμένης σύστασης. Το ίζημα συλλέγεται και μετά από ξήρανση ζυγίζεται σε αναλυτικό ζυγό. Από τη μέτρηση της μάζας και με βάση τη στοιχειομετρία της ένωσης προσδιορίζεται η ουσία. Οι σταθμικές αναλύσεις αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις πρότυπες μεθόδους ανάλυσης, παρόλο που η ογκομετρία και οι τεχνικές ενόργανης ανάλυσης έχουν παραγκωνίσει τους σταθμικούς προσδιορισμούς, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για αναλύσεις ρουτίνας.

 Η σταθμική ανάλυση παρουσιάζει σε σύγκριση με την ογκομετρία και την ενόργανη ανάλυση τα εξής πλεονεκτήματα: Εξαιρετικά μεγάλη ακρίβεια (βαθμό συμφωνίας μεταξύ της πειραματικής και πραγματικής τιμής) που φτάνει το 0,1%. Αυτό οφείλεται στη δυνατότητα που έχει ο αναλυτικός ζυγός να προσδιορίζει μάζα με ακρίβεια 5 δεκαδικών ψηφίων. Μεγάλη επαναληψιμότητα (συμφωνία που δείχνουν οι πειραματικές τιμές μεταξύ τους). Υψηλή ευαισθησία που, σε ορισμένες περιπτώσεις, επιτρέπει τον προσδιορισμό συστατικών του δείγματος με περιεκτικότητα μέχρι 0,1%w/w. Είναι απόλυτη μέθοδος, αφού δεν απαιτεί ούτε βαθμονόμηση, ούτε πρότυπα διαλύματα. Ο απαιτούμενος εργαστηριακός εξοπλισμός είναι μικρού κόστους.Στα μειονεκτήματα των σταθμικών μεθόδων ανάλυσης περιλαμβάνονται: Περιορισμένη εκλεκτικότητα. Για αυτό σε πολλές περιπτώσεις προηγείται διαχωρισμός, πριν την εφαρμογή της μεθόδου ανάλυσης. Ο χρόνος ανάλυσης είναι μεγάλος, η διαδικασία χαρακτηρίζεται επίπονη και απαιτείται έμπειρος και προσεκτικός αναλυτής, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα αυτοματοποίησης. Απαιτείται σχετικά μεγάλη ποσότητα δείγματος π.χ 0,5g. Η όλη διαδικασία ενός σταθμικού προσδιορισμού περιλαμβάνει συνήθως τα εξής στάδια επεξεργασίας: Δειγματοληψία Διαλυτοποίηση του δείγματος Ποσοτική καταβύθιση του προσδιοριζόμενου συστατικού, με την επίδραση κατάλληλου αντιδραστηρίου καταβύθισης, αφού προηγουμένως ρυθμιστούν οι συνθήκες (π.χ. το pH) και προστεθούν τα καλυπτικά αντιδραστήρια για τη δέσμευση των ανεπιθύμητων ουσιών. Χώνευση ιζήματος Διήθηση ιζήματος Ξήρανση για την απομάκρυνση της υγρασίας, ή και πύρωση για την μετατροπή του ιζήματος σε κατάλληλο προς ζύγιση προϊόν. Ζύγιση Υπολογισμοί για τον προσδιορισμό της εκατοστιαίας περιεκτικότητας του δείγματος σε κάποιο συστατικό. Στυλιανός Λιοδάκης, Αναλυτική χημεία, Θέματα και προβλήματα, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2001
Γιούρι της Μόσχας

Ο Γιούρι Γ΄ (Γεώργιι) Ντανίλοβιτς, ρωσ. Юрий (Георгий) Данилович (1281 - 21 Νοεμβρίου 1325) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Μόσχας (1303-25) και μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ (1318-22).

 Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Δανιήλ πρώτου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας. Η πρώτη του επίσημη ενέργεια ήταν να υπερασπιστεί το Περεγιασλάβ-Ζαλέσκι εναντίον τού θείου του Ανδρέα Γ΄ πρίγκιπα τού Γκόροντετς. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ανδρέας, αλλά ο Γιούρι είχε να ανταγωνιστεί στον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ τον Μιχαήλ πρίγκιπα τού Τβερ (εξάδελφο τού πατέρα του). Ενώ ο στρατός τού Τβερ πολιορκούσε το Περεσλάβλ και την ίδια τη Μόσχα, ο Γιούρι Γ΄ μετέβη στη Χρυσή Ορδή, όπου ο χάνος της τον αναβίβασε στην υψηλότερη θέση μεταξύ των πριγκίπων των Ρως. Εν τω μεταξύ ο Γιούρι κανόνισε τον φόνο τού Κωνστατίν πρίγκιπα τού Ριανζάν. Ο άτυχος αυτός ηγεμόνας είχε συλληφθεί από τον πατέρα τού Γιούρι το 1302 και από τότε εκρατείτο φυλακισμένος στη Μόσχα. Αν και οι κάτοικοι τού Ριαζάν έμειναν έκπληκτοι από μία τέτοια βαρβαρότητα, ο Γιούρι προσάρτησε το φρούριο κλειδί Κολόμνα τού Ριαζάν στο πριγκιπάτο της Μόσχας· επίσης κατέλαβε το Μοζαΐσκ, που ανήκε στο πριγκιπάτο τού Σμολένσκ. Ως το 1314 ο Γιούρι εξασφάλισε την υποστήριξη τού Πέτρου μητοπολίτη της Μόσχας και έκανε συμμαχία με το Νόβγκοροντ εναντίον τού Τβερ. Τώρα ένοιωθε αρκετά ισχυρός, ώστε να προκαλέσει τον Μιχαήλ του Τβερ στην Ορδή. John Fennell, "Princely Executions in the Horde 1308-1339," Forschungen zur Osteuropaischen Geschichte 38 (1988), 9-19.
Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Νίκαιας

Το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Νίκαιας (ή «Σπίτι της Άρσης Βαρών») είναι κλειστό γυμναστήριο στη Νίκαια, κοντά στον Πειραιά. Φιλοξένησε τους αγώνες άρσης βαρών κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα. Το κτίριο έχει χωρητικότητα 5.100 θέσεων, όμως 3.500 από αυτές διατέθηκαν στο κοινό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

 Το 1999, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων 2004, ένα τμήμα του λόφου Σελεπίτσαρι, δίπλα από το Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας, παραχωρείται για την ανέγερση του Ολυμπιακού Κλειστού Γυμναστηρίου Άρσης Βαρών Νίκαιας. Η κατασκευή του ξεκίνησε στα τέλη του 2001 και ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2003. Το νεόκτιστο πλέον «Σπίτι της Άρσης Βαρών», εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2003, με τη διεξαγωγή του Διεθνές Τουρνουά Άρσης Βαρών «Τόφαλος - Κακούσης».Μετά την Ολυμπιάδα, στο χώρο διεξήχθησαν διοργανώσεις ξιφασκίας, αλλά τον Απρίλιο του 2007, ο χώρος παραχωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, για χρήση ακαδημαϊκών διαλέξεων και ως συνεδριακού χώρου.
Ισλανδικές βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Ισλανδία, για να εκλεγούν τα 63 μέλη του Ισλανδικού Κοινοβουλίου.Μετά τις εκλογές, τα τρία πρώτα κόμματα, το Κόμμα Ανεξαρτησίας, το Προοδευτικό Κόμμα και το Αριστερό–Πράσινο Κίνημα, ανανέωσαν τη συμφωνία τους για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με Πρωθυπουργό την Κατρίν Γιακομπσντότιρ.

 Σύμφωνα με το Ισλανδικό Σύνταγμα τα 63 μέλη του Αλθίνγκι (Ισλανδικό κοινοβούλιο) εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με μυστική και καθολική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία, ως εξής: τα 54 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 6 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Δεν υπάρχει εκλογικό όριο. τα 9 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από μία ενιαία περιφέρεια που καλύπτει όλην την επικράτεια, με εκλογικό όριο 5%.Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Ισλανδίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Στην ψηφοφορία οι εκλογείς λαμβάνουν ψηφοδέλτια με τους υποψήφιους των πολιτικών κομμάτων. Οι εκλογείς μπορούν να ψηφίσουν όλη τη λίστα υποψηφίων ενός κόμματος, ή να αριθμήσουν τους υποψήφιους ενός κόμματος με σειρά προτίμησης, ή να διαγράψουν εντελώς έναν υποψήφιο του κόμματος. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μία μέθοδο σαν τη Ντ'Οντ.
Άλμπα Μολίνα

Η Άλμπα Μολίνα Μοντόγια (γεννήθηκε το 1978) είναι Ισπανή-Ρομά τραγουδίστρια, που παίζει φλαμένκο, καθώς και χιπ χοπ και άλλες μορφές ποπ μουσικής. Η κόρη του φλαμένκο ζευγαριού Λόλε Μοντόγια και Μανουέλ Μολίνα, συνεργάστηκε με τον Las Niñas από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αργότερα με τον Ισπανό κιθαρίστα Ρικάρντο Μορένο παράγοντας το Tucara (2009). Πιο πρόσφατα, τίμησε τους γονείς της με τα άλμπουμ Alba canta a Lole y Manuel (2016) και Caminando con Manuel (2017).

 Γεννήθηκε στη Σεβίλλη στις 26 Νοεμβρίου 1978. Η Άλμπα Μολίνα ήταν η κόρη των ερμηνευτών φλαμένκο Λόλε Μοντόγια Ροδρίγκεζ (γεννήθηκε το 1954) και Μανουέλ Μολίνα Χιμένεθ (1948-2015) και η εγγονή της Αντονία Ροδρίγκεζ Μορένο (1936-2018), μια τραγουδίστρια και χορευτής του Ρομά φλαμένκο γνωστή ως Λα Νέγκρα. Η πρώτη εμφάνιση της Μολίνα ήταν όταν ως 12χρονη εμφανίστηκε ως μοντέλο. Δύο χρόνια αργότερα, κέρδισε τον τίτλο "Miss Elegancia" στο διαγωνισμό ομορφιάς Jerez de la Frontera. Στη συνέχεια έγινε τραγουδίστρια, κυκλοφόρησε το πρώτο της single Despacito το 1998. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μαζί με την Aurora Power και τη Vicky G. Luna, τραγούδησε ως ένα από τα Las Niñas, συνδυάζοντας φλαμένκο με ποπ. Εκτός από αρκετά single, κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ Ojú (2003) και Savia Negra (2005). Πιο πρόσφατα, τιμά τους γονείς της με τα άλμπουμ Alba canta a Lole y Manuel (2016) και Caminando con Manuel (2017). Τον Νοέμβριο του 2020 κυκλοφόρησε το ένατο άλμπουμ El Beso.
Καφρ ελ Σεΐχ

Η Καφρ ελ Σεΐχ (αραβικά : كفر الشيخ) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Καφρ ελ Σεΐχ. Βρίσκεται στο Δέλτα του Νείλου 134 χιλιόμετρα βόρεια του Καΐρου με 147.380 κατοίκους (2006). Η πόλη έχει πανεπιστήμιο και αεροδρόμιο.

 Στην αρχαιότητα ήταν ένα μικρό χωριό με τη ονομασία χωριό Dngiwn . Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται όταν τον 20ο αιώνα ο βασιλιάς Φουάντ Α΄ έχτισε εκεί ένα εξοχικό παλάτι. Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος Κέππεν-Γκάιγκερ χαρακτηρίζει το κλίμα της ως καυτή έρημο (BWH), καθώς και το υπόλοιπο της Αιγύπτου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kafr el-Sheikh στο Wikimedia Commons
Αλαβάστρινο βάζο από την Ουρούκ

Το αλαβάστρινο βάζο από την Ουρούκ είναι σημαντικότατο τεκμήριο προϊστορικής τέχνης από την Ουρούκ. To έργο τέχνης είναι διακοσμημένο με ανάγλυφα αφηγηματικού χαρακτήρα και χρονολογείται στην τέταρτη χιλιετία π.Χ..

 Το αγγείο βρέθηκε από Γερμανούς αρχαιολόγους ασσυριολόγους στην έκτη φάση κατά σειρά περίοδο των ανασκαφών στην Ουρούκ τον χειμώνα του 1933/34 στo αρχαϊκό στρώμα ΙΙΙ του ναού της θεάς Ινάννα. Ήταν σπασμένο, μαζί με άλλα πολλά κομμάτια. Αφού έγινε η ανασυναρμολόγησή του, αντίγραφό του στάλθηκε στη Γερμανία, όπου εκτίθεται στο Μουσείο της Περγάμου, ενώ το γνήσιο μεταφέρθηκε στο Εθνικό Μουσείο του Ιράκ στη Βαγδάτη, όπου αποτελούσε τμήμα της πρώιμης σουμερικής τέχνης. Εκλάπη από τους Αμερικανούς στον πόλεμο του Ιράκ, και μαζί με άλλες πολλές χιλιάδες εκθέματα φυγαδεύτηκε στην Αμερική, για να επαναπατριστεί στις 12 Ιουνίου 2003 σε κακή κατάσταση. Σήμερα βρίσκεται και πάλι στο Εθνικό Μουσείο του Ιράκ. Το εύρημα είναι από σμιλευμένο αλάβαστρο και φαίνεται ότι είχε επισκευαστεί στους αρχαίους χρόνους. Έχει ύψος περ. 93 εκ. και είναι εξωτερικά διακοσμημένο με τέσσερις ζωφόρους ανάγλυφων παραστάσεων. Ερμηνεύεται ως κοσμοθεωρία των αρχαίων Μεσοποταμίων. Από κάτω προς τα επάνω οι ζωφόροι περιγράφουν τη χλωρίδα και την πανίδα, ακολουθούμενες από τον ανθρώπινο κόσμο, πάνω από τον οποίο είναι η λατρεία των θεών. Το βάζο της Ουρούκ χρονολογείται στη 4η χιλιετία π.Χ. Matthew Bogdanos, William Patrick: Die Diebe von Bagdad. Raub und Rettung der ältesten Kulturschätze der Welt, Dva 2006, ISBN 3421042012 Julius Jordan: Uruk-Warka. Nach den Ausgrabungen der deutschen Orient-Gesellschaft. WVDO 51. Biblio, Bissendorf Kr Osnabrück 2006. ISBN 3-7648-2645-2 Weiterführende Informationen über die Vase von Warka Αρχειοθετήθηκε 2014-05-30 στο Wayback Machine. National Museum Iraq Artikel von Wie Europa im Irak sein Gedächtnis verliert
Ευρωπαϊκή Οδός 84

Η ευρωπαϊκή Οδός 84 βρισκέται στην Τουρκία στην περιοχή της Ανατολικής Θράκης. Ξεκινάει από τον συνοριακό σταθμό των Υψάλων (σύνορα Ελλάδας - Τουρκίας) στον ποταμό Έβρο και καταλήγει στην Σηλυβρία, 85 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Η διαδρομή αυτή αποτελεί την κύρια είσοδο για την Τουρκία από τα δυτικά μαζί με την Αδριανούπολη καθώς επίσης αποτελεί την βασική διαδρομή για όσους Έλληνες θέλουν να ταξιδέψουν για Κωνσταντινούπολη. Η Ε84 είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, δηλαδή εχει διατομή 18-20μ. με 2 λωρίδες ανα κατευθύνση και σε μερικα σημεία έχει Λ.Ε.Α. Παρολα αυτά ο δρόμος δεν έχει ανισόπεδους κόμβους παρα μόνο κοντά στην Ραιδεστό και στην διασταύρωση με τον Ότογιολ 3 στην Σηλυβρία, με την κυκλοφορία στα περισσότερα σημεία να διεξάγεται με φωτεινούς σηματοδότες,

 Η Ε84 αρχίζει μετα την γέφυρα του Έβρου, στον συνοριακό σταθμό των Υψάλων. Η πρωτή πολή που συναντά είναι τα Ύψαλα. Ο δρόμος συνεχίζει ανατολικά και μπαίνει στην Κεσσάνη όπου διασταυρώνεται με την Ευρωπαϊκή Οδό 87, η οποία πηγαίνει προς Αδριανούπολη. Η Ε84 στη συνέχεια μπαίνει στην πόλη των Μαλγάρων, από την οποία πήρε το όνομα τους και τα Νέα Μάλγαρα στην Θεσσαλονίκη. 55 χιλιόμετρα μετά τα Μάλγαρα ο δρόμος συναντά την Ραιδεστό, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις τις Ανατολικής Θράκης. Μετά την Ραιδεστό ο δρόμος ειναι αρκετά βελτιωμένος και συντανά την πόλη του Μαρμαρά, που ονομάζοταν Ἡράκλεια. 58 χιλίομετρα μετά από την Ραιδεστό ο δρόμος καταλήγει στον κόμβο της Σηλυβρίας, όπου διασταυρώνεται με τον Ότογιολ 3 ο οπόιος καταλήγει στην Κωνσταντινούπολη. PDF Plan aller Europastraßen
Ευγένης Χαραλαμπίδης

Ο Ευγένης Χαραλαμπίδης (Τραπεζούντα, Πόντος Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1907 - Κέρκυρα, 22 Ιουλίου 1948) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ και διορισμένος δήμαρχος Περιστερίου από το ΕΑΜ.

 Ο Ευγένης Χαραλαμπίδης έφτασε με την οικογένειά του από τον τόπο καταγωγής του, τον Πόντο, στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Περιστέρι Αττικής. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στις τάξεις του ΚΚΕ, ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ και ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση. Ασχολήθηκε με τη σύνταξη αντιστασιακού Τύπου (εφημερίδα "Ξύπνημα"), ενώ μετέφρασε ρωσική ποίηση και λογοτεχνία για τον "Ριζοσπάστη" και για τα "Ελληνικά Γράμματα". Στις 12 Οκτωβρίου του 1944 εκλέχθηκε "δια βοής" δήμαρχος Περιστερίου, ύστερα από πάνδημη συνέλευση των κατοίκων της πόλης στην κεντρική πλατεία της περιοχής. Μετά τα Δεκεμβριανά παύθηκε και κατηγορήθηκε σαν ηθικός αυτουργός για τη δολοφονία του κατοχικού διοικητή του αστυνομικού τμήματος Περιστερίου Γερόσταθου (που λυντσαρίστηκε από διαδηλωτές το βράδυ της 4ης Δεκεμβρίου 1944), μαζί με ακόμη 31 μέλη του ΕΑΜ Περιστερίου και δικάστηκε από το Κακουργιοδικείο. Στην απολογία του υποστήριξε ότι ο πραγματικός λόγος που δικαζόταν ήταν επειδή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και διότι ο λαός του Περιστερίου τον είχε αναδείξει λαϊκό δήμαρχο. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μεταφέρθηκε κατά σειρά στις φυλακές Καπνεργοστασίου, Μουσείου, Αβέρωφ, Αίγινας και, εν τέλει, Κέρκυρας ("Λαζαρέτο") όπου και εκτελέστηκε στις 22 Ιουλίου 1948, αφού πρώτα αρνήθηκε την πρόταση του δικηγόρου του να υπογράψει "δήλωση μετανοίας", προκειμένου να σώσει τη ζωή του. Την ημέρα της εκτέλεσης του Χαραλαμπίδη, οι υπόλοιποι 320 θανατοποινίτες της Κέρκυρας κήρυξαν 8μερη απεργία πείνας για να τιμήσουν τη μνήμη του και να προβάλλουν στον ελληνικό και διεθνή Τύπο τις συνθήκες κράτησής τους. Η αρθρογραφία και η αλληλογραφία του, όπως και ρεπορτάζ εφημερίδων από τη δίκη του διασώθηκαν και εκτέθηκαν σε πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση που έλαβε χώρα το Σάββατο 28 Νοεμβρίου του 2015 στο "Θέατρο Πολιτών" του Περιστερίου. «Αύριο η εκδήλωση τιμής για τον κομμουνιστή λαϊκό δήμαρχο Ευγένη Χαραλαμπίδη». Ριζοσπάστης. 27 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.
Εθνική Ενότητα

Η Εθνική Ενότητα ήταν ελληνικό πολιτικό βραχύβιο κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε από τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ., Γιώργο Καρατζαφέρη, και τον Τάκη Μπαλτάκο με ιδεολογία την δεξιά πολιτική.

 Η ίδρυση του κόμματος προαναγγέλθηκε στις 21 Μαρτίου του 2016, στην συγκέντρωση του ΛΑ.Ο.Σ. στο Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης της Θεσσαλονίκης. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν από τον ίδιο τον Γιώργο Καρατζαφέρη την επόμενη μέρα. Από τότε ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την συγκρότηση του νέου κόμματος. Η Εθνική Ενότητα ιδρύθηκε τελικώς την Παρασκευή 8 Απριλίου 2016. Η Εθνική Ενότητα αποτελεί συνασπισμό κομμάτων, που δεν θα αναστείλουν την λειτουργία τους, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των συνιστωσών. Αυτή η απόφαση, είχε ανακοινωθεί από τους ιδρυτές του κόμματος, χαρακτηρίζοντας το «ΣΥΡΙΖΑ της Δεξιάς».Στην Εθνική Ενότητα εντάχθηκε η πρώην βουλευτής Θεσσαλονίκης, Σταυρούλα Ξουλίδου, προερχόμενη από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Λίγους μήνες αργότερα, το εγχείρημα ατόνησε και απέτυχε. Σύμφωνα με τους ιδρυτές του, το νέο κόμμα θα κινείται στον χώρο της «σκληρής πατριωτικής και αντιμνημονιακής δεξιάς, και του ευρωσκεπτικισμού» και ότι θα είναι «συνέχεια της ΕΡΕ και της ΝΔ, του Καραμανλή και του Αβέρωφ». Το καταστατικό του κόμματος έχει βασιστεί στον «Θούριο» του Ρήγα Φεραίου και είναι μια σειρά επτά ερωτημάτων που σχετίζονται με την τρέχουσα επικαιρότητα. Επίσημη ιστοσελίδα
STS-112

Η πτήση STS-112 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς στις 7 Οκτωβρίου 2002 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39Β του ακρωτηρίου Κένεντι.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση είχε επιλεχθεί το 2002 και περίμενε όσο κανένα άλλο πλήρωμα για την εκκίνηση της αποστολής του: *Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας STS-117), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος. Η αποστολή STS-112 ήταν μια εργασιακή αποστολή με τον κώδικα 9A για την συναρμολόγηση του διεθνούς διαστημικού σταθμού, παραδίδοντας το τμήμα S1, το οποίο παρέχει τη δομική υποστήριξη για τα διαστημικά θερμαντικά σώματα σταθμών. Παρέδωσε επίσης το κάρρο ενίσχυσης μεταφράσεων εξοπλισμού πληρώματος (αγγλ. Crew Equipment Translation Aid, CETA) στο διαστημικό σταθμό. Το όχημα CETA συνδέθηκε με τον κινητό μεταφορέα (που είχε παραδοθεί από την πτήση STS-110) για να χρησιμοποιείται από τα πληρώματα των κατοπινών αποστολών. Επίσης μετέφερε στο σταθμό διάφορα επιστημονικά πειράματα, μεταξύ άλλων, την συσκευή φυτικών βιολογικών εργασιών (αγγλ. Plant Generic Bioprocessing Apparatus, PGBA), την συσκευή εμπορικών γενικών βιολογικών εργασιών (αγγλ. Commercial Generic Bioprocessing Apparatus, CGBA), το σύστημα αύξησης κρυστάλλων πρωτεϊνικού υλικού (αγγλ. Protein Crystal Growth Single-locker Thermal Enclosure System, PCG-STES-PCAM) και τα δείγματα για το πείραμα αύξησης κρυστάλλων (αγγλ., Zeolite Crystal Growth Furnace, ZCG). Μια τηλεοπτική κάμερα προσαρμοσμένη στην εξωτερική δεξαμενή του διαστημικού λεωφορείου κινηματογράφησε την εκκίνηση του Ατλαντίς μέχρι το διάστημα. Ήταν η πρώτη φορά που καταγράφηκε τέτοια διαδρομή. Μετά την πτήση STS-107 και την τραγική απώλεια του Κολούμπια, η διαστημική κάμερα καθιερώθηκε και χρησιμοποιήθηκε επίσης στις πτήσεις STS-114, STS-121, STS-115, STS-116, STS-117, STS-118 και σε όλες τις υπόλοιπες διαστημικές αποστολές στο μέλλον. περιληπτική περιγραφή (Αγγλικά) Αρχειοθετήθηκε 2014-06-09 στο Wayback Machine. Status reports Αρχειοθετήθηκε 2007-10-30 στο Wayback Machine. - Λεπτομερή καταστατικά για όλες τις μέρες της πτήσης. (Αγγλικά)
Εντισάρ Ελσάιντ

Η Εντισάρ Ελσάιντ (επίσης γράφεται ως Entessar El-Saeed, Intisar al-Saeed είναι μία αιγύπτια ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και είναι η ιδρυτής και διευθύντρια του Ιδρύματος Ανάπτυξης και Δικαίου του Καΐρου. Το ίδρυμα και η αποστολή της επικεντρώνονται κυρίως στον περιορισμό του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, στη βοήθεια των θυμάτων οικιακής κακοποίησης και στην παροχή σεξουαλικής εκπαίδευσης.

 Με την έλευση της πανδημίας COVID-19, η Ελσάιντ και το ίδρυμά της επικεντρώθηκαν στην αύξηση της ενδοοικογενειακής κακοποίησης που υπέστησαν πολλές γυναίκες. Με την απαγόρευση κυκλοφορία η οποία κρατάει τους άντρες μακριά από τη δουλειά και στα σπίτια για περισσότερες ώρες της ημέρας, το ποσοστό ενδοοικογενειακής κακοποίησης προβλεπόπαν να αυξηθεί. Επιπλέον, η σεξουαλική εκπαίδευση μειώθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με αποτέλεσμα την αυξανόμενη αδυναμία πρόσβασης σε ασφαλείς σεξουαλικές πληροφορίες. Τέλος, η ευθύνη για τη διατήρηση της ασφάλειας των μελών της οικογένειας και της κοινωνικής απόστασης παρατηρήθηκε ότι συχνά βάρυνε τη μητέρα του νοικοκυριού, μαζί με τη γενική ευθύνη για την υγεία και τη φροντίδα της οικογένειας. Ως αποτέλεσμα, το ίδρυμα της Ελσάιντ αύξησε την παραγωγή του εκπαιδευτικού υλικού και στα τρία από αυτά τα θέματα, γεγονός που τους επέτρεψε να συνεχίσουν να έχουν αντίκτυπο, ακολουθώντας ταυτόχρονα τα ασφαλή πρωτόκολλα COVID. Η Ελσάιντ μίλησε ανοιχτά κατά του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων (FGM) στην Αίγυπτο, η οποία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό γυναικών που έχουν υποβληθεί σε FGM σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ενέκρινε μέτρα που πήρε η αιγυπτιακή κυβέρνηση για την επιβολή αυστηρότερων ποινών για όσους καταδικάστηκαν για διάπραξη του FGM, αλλά μίλησε και για την πολιτιστική εδραίωση του FGM στην αιγυπτιακή κοινωνία. Η Ελσάιντ ανέφερε ανησυχίες ότι οι νόμοι δεν θα επιβληθούν και οι καταδίκες θα είναι λίγες και με μεγάλες χρονικές αποστάσεις μεταξύ τους. Επιπλέον, η Ελσάιντ υποστήριξε την ελευθερία λόγου δύο νεαρών αιγύπτιων γυναικών που φυλακίστηκαν για "υποκίνηση ακολασίας" δημοσιεύοντας βίντεο στο TikTok, μία δημοφιλή εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης και διαμοιρασμού βίντεο. Οι δύο γυναίκες αντιμετώπισαν κατηγορίες εμπορίας ανθρώπων. Η Ελσάιντ επέκρινε την αδυναμία πολλών στην Αίγυπτο να προσαρμοστούν σε νέες πολιτιστικές αλλαγές που έχουν αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα των κοινωνικών μέσων.Η Ελσάιντ σχολίασε επίσης τους ασφαλείς χώρους, σημειώνοντας το τοπικό έργο Girl Zone στην αγροτική Μπένχα, κοντά στο Κάιρο, ότι ενώ υποστήριζε τον στόχο του έργου να ενθαρρύνει τα κορίτσια να ασχοληθούν με την κοινοτική εργασία, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, ο ασφαλής χώρος προώθησε, επίσης, τον διαχωρισμό, την απομόνωση και τις διακρίσεις. Σημείωσε ότι η δημιουργία ενός τέτοιου ασφαλούς χώρου θα γινόταν καλύτερα σε περισσότερο αγροτικές περιοχές όπως η Άνω Αίγυπτος, όπου οι γυναίκες αντιμετωπίζουν αυστηρότερους περιορισμούς και αποξένωση.
Άρτα (Μαγιόρκα)

Η Άρτα (Artà) είναι πόλη και ένας από τους 53 ανεξάρτητους δήμους των Ισπανικών Βαλεαρίδων της νήσου Μαγιόρκας. Η μικρή αυτή πόλη είναι η διοικητική έδρα αυτού του δήμου Λέβα (Llvant).

 Το 2008, ή Άρτα είχε πληθυσμό 7.113 κατοίκων σε 140 τ.χλμ. Αυτό ισοδυναμεί με 50,9 κατοίκους ανά τ.χλμ. Το 2006, το ποσοστό των αλλοδαπών ήταν 13,2% (890), εκ των οποίων Γερμανοί ήταν το 3,9% (262). Το 1991, υπήρχαν επίσης 136 αναλφάβητοι στο δήμο. 1,292 είναι οι κάτοικοι που δεν είχαν εκπαίδευση, 1.675 είχαν μόνο απολυτήριο δημοτικού σχολείου και 1.210 είχαν απολυτήρια λυκείου. Οι επίσημες γλώσσες είναι η καταλανική και η ισπανική (καστιλιάνικη). Η καταλανική διάλεκτος που ομιλείται στο νησί είναι γνωστή ως Mallorquí. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Artà στο Wikimedia Commons
Αγιονέρι Αρκαδίας

Το Άγιονέρι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λουτρών Ηραίας, της δημοτικής ενότητας Ηραίας, του δήμου Γορτυνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Μπέτσι.

 Το Αγιονέρι είναι ημιορεινός οικισμός στη βορειοδυτική Αρκαδία, κοντά στα όρια με τον νομό Ηλείας και τον ποταμό Λάδωνα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει 101 χλμ. περίπου ΒΔ. της Τρίπολης. Ο οικισμός συνδέεται οδικά με την επαρχιακή οδό Δημητσάνας- Γέφυρας Μπερτσιάς λίγο μετά τη Λιοδώρα με δρόμο 2 χλμ., με τα Όχθια με δρόμο 4 χλμ., με τις Ιαματικές Πηγές με δρόμο 1,5 χλμ. και με το Χρυσοχώρι με χωματόδρομο 3,5 χλμ. Απέχει 37 χλμ .από τα Λαγκάδια και 34 χλμ. από τη Δημητσάνα. Ως Μπέτσι Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βλάχου.Το 1927, μετονομάστηκε σε Άγιονέρι Ως Άγιονέρι Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λουτρών Ηραίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γορτυνίας(Πηγή: ) Στο χωριό, στη θέση Αλώνι του Καλλιντέρη, στις 21 Μαρτίου 1821 ο Δημητράκης και ο Γεώργιος Πλαπούτας μάζεψαν τα παλικάρια τους από όλη την Ηραία και ξεκίνησαν την επανάσταση του '21 καθώς σηκώθηκε ένα από τα πρώτα λάβαρα της Επανάστασης. Από το 1995 ο Δήμος Ηραίας έχει στήσει μνημείο στο σημείο αυτό και κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου γιορτάζεται η ιστορική επέτειος. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό διαθέτει πολιτιστικό κέντρο, το οποίο στεγάζεται στο παλιό σχολειό που έχει ανακαινιστεί και χρησιμοποιείται από τον πολιτιστικό σύλλογο. Επίσης διαθέτει νεοσύστατο αθλητικό κέντρο. Το Αλώνι του Καλλιντέρη, ιστορική τοποθεσία για τον Αγώνα του 1821, όπου υπάρχει και μνημείο Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη νοτοδυτική είσοδο του οικισμού Ο λόφος του Προφήτη Ηλία Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 https://www.facebook.com/groups/87562241618/
Βουτυρόγαλα

Το βουτυρόγαλα είναι γαλακτοκομικό προϊόν το οποίο έχει υποστεί ζύμωση. Παραδοσιακά, ήταν το υγρό που έμενε πίσω μετά την ανάδευση του βουτύρου από καλλιεργημένη κρέμα γάλακτος. Καθώς το πιο σύγχρονο βούτυρο δεν παρασκευάζεται με καλλιεργημένη κρέμα, αλλά ακαλλιέργητη γλυκιά κρέμα, το πιο σύγχρονο βουτυρόγαλα καλλιεργείται χωριστά. Είναι συνηθισμένο σε θερμά κλίματα όπου το φρέσκο γάλα εκτός ψυγείου ξινίζει γρήγορα.Το βουτυρόγαλα μπορεί να καταναλωθεί σκέτο, και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική. Κατά την παρασκευή του ψωμιού σόδας, το οξύ στο βουτυρόγαλα αντιδρά με τον διογκωτικό παράγοντα, το όξινο ανθρακικό νάτριο, για να παράγει διοξείδιο του άνθρακα που λειτουργεί ως διογκωτικός παράγοντας. Το βουτυρόγαλα χρησιμοποιείται επίσης στο μαρινάρισμα, ιδιαίτερα του κοτόπουλου και του χοιρινού.

 Αρχικά, το βουτυρόγαλα αναφερόταν στο υγρό που έμενε από το ανακάτεμα του βουτύρου από καλλιεργημένη ή ζυμωμένη κρέμα γάλακτος. Παραδοσιακά, πριν από την έλευση της ομογενοποίησης, το γάλα αφήνονταν να καθίσει για ένα χρονικό διάστημα για να αφήσει την κρέμα και το γάλα να διαχωριστούν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα φυσικά βακτήρια που παράγουν γαλακτικό οξύ στο γάλα το ζύμωναν. Αυτό διευκολύνε τη διαδικασία αναδεύσεως του βουτύρου, καθώς το λίπος από κρέμα με χαμηλότερο pH συγχωνεύεται πιο εύκολα από αυτό της φρέσκιας κρέμας. Το όξινο περιβάλλον βοηθά επίσης στην πρόληψη της ανάπτυξης δυνητικά επιβλαβών μικροοργανισμών, αυξάνοντας τη διάρκεια ζωής.Το παραδοσιακό βουτυρόγαλα είναι ακόμα κοινό σε πολλά αραβικά, ινδικά, νεπαλέζικα, πακιστανικά, φινλανδικά, πολωνικά και ολλανδικά νοικοκυριά, αλλά σπάνια βρίσκεται σε άλλες δυτικές χώρες. Είναι ένα κοινό ρόφημα σε πολλά σπίτια της Ινδίας και του Νεπάλ και συχνά σερβίρεται με ψητό καλαμπόκι. Στον αραβικό κόσμο, το βουτυρόγαλα είναι ένα κοινό ρόφημα που πωλείται παγωμένο με άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα. Είναι δημοφιλές κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού. Το βουτυρόγαλα που παράγεται στο εμπόριο είναι συγκρίσιμο με το κανονικό γάλα όσον αφορά την ενέργεια και το λίπος των τροφίμων. Ένα φλιτζάνι (237 mL) πλήρους γάλακτος περιέχει 157 κιλοθερμίδες και 8,9 γραμμάρια λίπους. Ένα φλιτζάνι πλήρες βουτυρόγαλα περιέχει 152 κιλοθερμίδες και 8,1 γραμμάρια ολικού λίπους. Διατίθεται επίσης βουτυρόγαλα με χαμηλά λιπαρά. Το βουτυρόγαλα περιέχει βιταμίνες, κάλιο, ασβέστιο και ίχνη φωσφόρου.
Ντέιβιντ Σίμαν

Ο Ντέιβιντ Άντριου Σίμαν, ΤΒΑ (αγγλικά: David Andrew Seaman, γεννήθηκε 19 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Είναι ο δεύτερος σε διεθνείς συμμετοχές τερματοφύλακας στην ιστορία της Εθνικής Αγγλίας. Θεωρούταν ειδικός στις αποκρούσεις πέναλτι. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα τερματοφυλάκων.

 Φανατικός οπαδός της Λιντς Γιουνάιτεντ, ήταν η ομάδα στην οποία ξεκίνησε να αγωνίζεται ως νεαρός. Στην αρχή της καριέρας του, όπως έχει δηλώσει, τον βοήθησε πολύ ο Τζον Λούκιτς, καθιερωμένος γκολκίπερ του συλλόγου. Με πολυετή αγωνιστική σταδιοδρομία (1981-2004, όταν και αποσύρθηκε λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στον ώμο του), είναι περισσότερο γνωστός ως παίκτης της Άρσεναλ, με την οποία κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα Αγγλίας, ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης αγωνιζόμενος σε 563 επίσημους αγώνες. Το 2008 ψηφίστηκε ως ένας από τους 50 κορυφαίους τερματοφύλακες της Άρσεναλ. Εκτός της Άρσεναλ (στην οποία εντάχθηκε το καλοκαίρι του 1990 με το ποσό ρεκόρ εποχής για τερματοφύλακα, των 1.300.000 λιρών Αγγλίας) υπήρξε παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, ενώ έπαιξε και στην Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ, στη Μπέρμιγχαμ Σίτι και στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Μία συγκεκριμένη απόκρουσή του, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού του Κυπέλλου Αγγλίας της σεζόν 2002-03 που πραγματοποίησε έχει περιγραφεί από τα ΜΜΕ ως μία από τις καλύτερες επεμβάσεις από τερματοφύλακα, όλων των εποχών. Στον αντίποδα, δύο σημαντικά λάθη του από ενέργειες αντιπάλων του (στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης του 1995 και στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 στον αγώνα με τη Βραζιλία) έχουν επίσης μείνει στην ιστορία. Το «ντεμπούτο» στην Εθνική ομάδα έλαβε χώρα το Νοέμβριο του 1988 με αντίπαλο τη Σαουδική Αραβία (φιλικός αγώνας). Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε συνολικά 75 φορές. Είναι ο δεύτερος σε διεθνείς συμμετοχές γκολκίπερ της χώρας του (με την Εθνική Ομάδα της οποίας πήρε μέρος σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και ισάριθμα Ευρωπαϊκά όντας βασικός στην ομάδα) μετά τον Πίτερ Σίλτον. Άρσεναλ Πρωτάθλημα Αγγλίας (3) : 1990–91 : 1997–98 , 2001–02 Κύπελλο FA (4) : 1992–93 , 1997–98 , 2001–02 , 2002–03 Λιγκ Καπ : 1992–93 FA Charity/Community Shield (3) : 1991 , 1998 , 2002 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης : 1993–94Ατομικές διακρίσεις Καλύτερη Ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος UEFA : 1996 PFA ομάδα της χρονιάς : 1996–97 Premier League Βραβεία 10 χρόνων της Πρέμιερ Λιγκ (1992–2002): Ομάδα της δεκαετίας Τερματοφύλακας με τα περισσότερα καθαρά φύλλα (130) Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις Seaman, David (2000). Safe Hands: My Autobiography. Λονδίνο: Orion. σελίδες 256. ISBN 07-52831-83-6. Γιώργος Χρονόπουλος, «Ντέιβιντ Σίμαν: Ένας ακομπλεξάριστος άσος, ένας βαθύτατα ανθρωπιστής» Φωτογραφίες και στατιστικά στο sporting-heroes.net Ντέιβιντ Σίμαν Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2019-05-20 στο Wayback Machine. στο UpThePosh! The Peterborough United Database Ντέιβιντ Σίμαν στην IMDb David Seaman in the Goalkeeping Museum
Μηχάνημα αυτόματης πώλησης

Ένα μηχάνημα αυτόματης πώλησης είναι ένα αυτοματοποιημένο μηχάνημα που διανέμει αντικείμενα όπως σνακ, ποτά, αναψυκτικά και τσιγάρα στους καταναλωτές αφού οι τελευταίοι εισάγουν μετρητά, πιστωτική κάρτα ή άλλους τρόπους πληρωμής στο μηχάνημα. Τα πρώτα σύγχρονα μηχανήματα αυτόματης πώλησης αναπτύχθηκαν στην Αγγλία στις αρχές της δεκαετίας του 1880 και διένεμαν καρτ ποστάλ.

 Η παλαιότερη γνωστή αναφορά σε μηχάνημα αυτόματης πώλησης βρίσκεται στο έργο του Ήρωα της Αλεξάνδρειας, ενός μηχανικού και μαθηματικού στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο του πρώτου αιώνα μ.Χ. Το μηχάνημά του δεχόταν ένα νόμισμα και στη συνέχεια διένειμε αγιασμό. Όταν το νόμισμα εισαγόταν μέσα στο μηχάνημα, έπεφτε επάνω σε ένα ταψί συνδεδεμένο σε ένα μοχλό. Ο μοχλός άνοιγε μια βαλβίδα η οποία άφηνε λίγο νερό να ρέει προς τα έξω. Το τηγάνι συνέχιζε να γέρνει λόγω του βάρους του κέρματος, μέχρι που έπεφτε, οπότε ένα αντίβαρο πίεζε τον μοχλό και έκλεινε τη βαλβίδα. Μηχανήματα που λειτουργούσαν με κέρματα που διένειμαν καπνό λειτουργούσαν ήδη από το 1615 στις ταβέρνες της Αγγλίας. Τα μηχανήματα ήταν φορητά και κατασκευασμένα από ορείχαλκο. Το 1822, ένας Άγγλος βιβλιοπώλης, ο Ρίτσαρντ Καρλάιλ, επινόησε μια μηχανή διανομής εφημερίδων για τη διάδοση απαγορευμένων έργων. Το 1867, απονεμήθηκε στον Σάιμον Ντέναμ το Βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αρ. 706 για το μηχάνημα διανομής γραμματοσήμων του, το πρώτο πλήρως αυτόματο μηχάνημα αυτόματης πώλησης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vending machines στο Wikimedia Commons
Γεώργιος Θ. Παναγόπουλος

Ο Γεώργιος Θ. Παναγόπουλος (18 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός, πτυχιούχος του τμήματος Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στο Εμπορικό Δίκαιο, στο Cardiff University στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις δημοτικές εκλογές της 2ας Ιουνίου 2019, εκλέχθηκε δήμαρχος Σαλαμίνας με ποσοστό 67,46%.

 Γεννήθηκε το 1977. Μεγάλωσε στη Σαλαμίνα. Γονείς του είναι ο Θοδωρής Παναγόπουλος, τραπεζικός υπάλληλος και η Πόπη Δράκου. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Αθηνά Βάτου και έχει δύο παιδιά, τον Θοδωρή 12 ετών και την Άννα 9 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Παλουκίων, στο 2ο Γυμνάσιο Σαλαμίνας και αποφοίτησε από το 2ο Λύκειο Σαλαμίνας το 1995. Το 1996 εισήλθε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης απ’ όπου αποφοίτησε το 2000 με βαθμό ‘λίαν καλώς’. Συνέχισε τις σπουδές του στο Cardiff University του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου έγινε δεκτός στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Εμπορικού Δικαίου. Το 2001 αποφοίτησε ολοκληρώνοντας με επιτυχία τις σπουδές του ασχολούμενος με το Δίκαιο Ανταγωνισμού, το Δίκαιο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας και το Δίκαιο Διεθνών Πωλήσεων και αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο στο Εμπορικό Δίκαιο (LL.M. in Commercial Law). Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις υπηρετώντας στο Πολεμικό Ναυτικό και μετά από δεκαοκτάμηνη πρακτική άσκηση και την επιτυχή εξέταση στο Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά ασκεί από το 2003 δικηγορία. Στις αρχές του 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στη Σαλαμίνα με τον συνδυασμό του «ΤΟ Ν.Η.Σ.Ι. ΜΑΣ» (Νέες Ημέρες Σύγχρονες Ιδέες). Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε ποσοστό 30,12%, 5.587 ψήφους και 10 έδρες, ενώ και στον δεύτερο γύρο αναδείχθηκε νικητής έναντι του αντιπάλου του, Γιάννη Τσαβαρή, με ποσοστό 67,46% και 10.812 ψήφους. Πιο συγκεκριμένα, την πρώτη Κυριακή, στη Δημοτική Ενότητα Σαλαμίνας ήρθε πρώτος με το προαναφερθέν ποσοστό, διεκδικώντας 8 έδρες, ενώ στη Δημοτική Ενότητα Αμπελακίων ήρθε δεύτερος με ποσοστό 28,56% έναντι του κ. Τσαβαρή ο οποίος είχε ποσοστό 32,71%. Παρ'όλα αυτά στη συγκεκριμένη ενότητα διεκδικεί 2 έδρες, όσες και ο κ. Τσαβαρής. Από τις 4 δημοτικές ενότητες του νησιού (Αιαντείου, Αμπελακίων, Σαλαμίνας και Σεληνίων), κατάφερε μόνο σε μία να υπερισχύσει ο συνδυασμός του, στη Δημοτική Κοινότητα Σαλαμίνας, έχοντας 4 έδρες. Στη δημοτική ενότητα Αιαντείου και Αμπελακίων ήρθε δεύτερος, μετά το συνδυασμό του κ.Τσαβαρή, έχοντας 2 έδρες σε καθεμιά, ενώ στη δημοτική ενότητα Σεληνίων, ήρθε τρίτος, μετά το συνδυασμό του κ.Τραυλού και του κ. Τσαβαρή, έχοντας μόνο 1 έδρα.
Νταβίντ Ενέν

Ο Νταβίντ Μπορίς Φιλίπ Ενέν (David Boris Philippe Henen, 19 Απριλίου 1996) είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός για τη Σαρλερουά.

 Αγωνίστηκε στις ακαδημίες νέων των Βιρτόν, Σταντάρ Λιέγης και Άντερλεχτ, πριν μετακινηθεί με δανεισμό στη Μονακό ΙΙ το Σεπτέμβριο του 2013.Τον Ιούλιο του 2014, συνδέθηκε με πιθανή μεταγραφή στην Έβερτον.Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, υπέγραψε στον Ολυμπιακό και ταυτόχρονα μετακινήθηκε με δανεισμό στην Έβερτον για τη διάρκεια της σεζόν 2014-15. Η μετακίνηση έγινε μόνιμη τον Ιούλιο του 2015, έναντι αμοιβής περίπου 200.000 λιρών.Εντάχθηκε στην Φλίτγουντ Τάουν της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, με μονοετές δανεισμό, στις 11 Νοεμβρίου 2015.Αποδεσμεύθηκε από την Έβερτον στο τέλος της σεζόν 2017-18.Στις 31 Αυγούστου 2018, εντάχθηκε στη βελγική Σαρλερουά, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το 2020. Ο Ενέν γεννήθηκε στο Βέλγιο από Βέλγο πατέρα και Τογκολέζα μητέρα και επιλέξιμος για τις Εθνικές ομάδες και των δύο χωρών. Έχει εκπροσωπήσει το Βέλγιο αγωνιζόμενος στις μικρές Εθνικές ομάδες. Έχει περιγραφεί ως «ζωηρός και προικισμένος επιθετικός». Μέχρι τις 11 Μαρτίου 2019. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ριτσέζα της Σουηδίας, δούκισσα της Πολωνίας

Η Ριτσέζα, κόρη του Βάλντεμαρ, σουηδ. Rikissa Valdemarsdotter (1265-70 - πριν το 1292) από τον Οίκο των Μπγιέλμπο ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μεγάλης Πολωνίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Βάλντεμαρ της Σουηδίας και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας. Απεβίωσε ως το 1292. Αργότερα ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Πολωνίας (1295-96). Παντρεύτηκε το 1285 τον Πσέμισλ Β΄ των Πιαστ, δούκα της Μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας & υψηλό δούκα της Πολωνίας, και είχε τέκνο: Ελισάβετ-Ριτσέζα 1288-1335, παντρεύτηκε πρώτα τον Βεγκέσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας & Πολωνίας, μετά τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Βοημίας και ίσως έπειτα τον Ερρίκο της Λίπα. Michał Haykowski, Szwedzkimi śladami w Polsce (6) - Szwedzka królewna na poznańskim tronie
Μοναστήρι της Τίγκβα

Το Μοναστήρι της Τίγκβα της Κοίμησης της Θεοτόκου ( γεωργιανά: თიღვის მონასტერი) είναι ένα μεσαιωνικό Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στην κοιλάδα του ποταμού Προνις (γεωργιανά: ფრონის), σε υψόμετρο 840 μ. από το επίπεδο της θάλασσας, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι στη Νότια Οσσετία, της οποίας η επικράτεια είναι επί του παρόντος αμφισβητούμενη. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι θολωτή, βυζαντινού ρυθμού. Ιδρύθηκε από την Ταμάρ, την κόρη του βασιλιά Δαβίδ Δ' της Γεωργίας, όπως αναφέρεται σε μια Γεωργιανή επιγραφή του 1152.

 Το μοναστήρι της Τίγκβα, όπως αναφέρεται στα Γεωργιανά χρονικά, χτίστηκε το 1152. Ιδρύτρια, ή κτήρωρ, ήταν η Ταμάρ, η κόρη του Γεωργιανού βασιλιά Δαβίδ Δ' «του Κτίστη» και βασίλισσα του Σιρβάν, η οποία όταν χήρεψε έγινε καλόγρια στην μονή του Τίγκβα μέχρι του θανάτου της, το 1161. Στις αρχές του 18ου αιώνα, η κρίση στη Γεωργία άφησε το σημάδι της στο μοναστήρι: ο πρίγκιπας Βακχουστί,στην Περιγραφή του Βασιλείου της Γεωργίας, περιέγραψε το μοναστήρι της Τίγκβα ως «θολωτό, κομψό, όμορφα χτισμένο», αλλά «χωρίς ιερέα». Πολλά από τα βοηθητικά κτίρια που βρίσκονταν γύρω από την εκκλησία, που υπήρχαν στην εποχή του Βακχούστι, βρέθηκαν ερειπωμένα κατά την επίσκεψη της Κόμισσας Πρασκόβια Ουβάροβα το 1890. Λίγο μετά, το ίδιο έτος, η εκκλησία επισκευάστηκε με τις ενέργειες του ιερέα Ζετγινίτζε, του Οίκου των Αμιρετζιμπί και των τοπικών αγροτών. Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιβαλλόταν από οχυρωματικό τείχος και διέθετε καμπαναριό, κελάρι, ευκτήριο, και άλλες δομές. Είναι χτισμένο από λαξευμένες ερυθρές πέτρες, με πάχος τοίχων 1,20 μ. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι σταυροειδής σε ορθογώνια βάση εξωτερικών διαστάσεων 14,5 x 24 μ. Οι εσωτερικές διαστάσεις του ναού είναι 16 x 12 μ. και το μέγιστο ύψος του 22 μ. Χαρακτηρίζεται από ασκητικό σχεδιασμό και έλλειψη διακοσμήσεων. Εσωτερικά, χωρίζεται στην Αγία Τράπεζα, την πρόθεση, το διακονικό και τρία κλίτη. Ο θόλος στηρίζεται στην Αγία Τράπεζα και σε δύο ελεύθερες κολόνες στα δυτικά. Το τύμπανό του είναι δωδεκαεδρικό με μακρόστενα παράθυρα. Στα δυτικά βρίσκεται ο νάρθηκας και το ψαλτήριο. Το εσωτερικό της εκκλησίας ήταν κάποτε τοιχογραφημένο, αλλά οι τοιχογραφίες τώρα είναι δυσδιάκριτες. Η εκκλησία έχει τρεις εισόδους, στα βόρεια, νότια και δυτικά. Εξωτερικά είχε διακοσμήσεις στα παράθυρα και στην πόρτα. Πάνω από τη βόρεια πόρτα υπάρχει μια Γεωργιανή επιγραφή, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ το 1851, και το ομοιοκαταληκτικό κείμενο της στα ασομταβρούλι αναφέρει την Ταμάρ, ως χορηγήτρια. Στα βορειοδυτικά της εκκλησίας υπήρχε ένα διώροφο παλάτι, χτισμένο για την Ταμάρ.
Όρος Ούνζεν

Το όρος Ούνζεν (ιαπωνικά: 雲仙岳‎, σε λατινικούς χαρακτήρες Unzendake) είναι ένα σύμπλεγμα ηφαιστείων αποτελούμενο από διάφορα στρωματοηφαίστεια. Βρίσκεται στο νησί Κιούσου, Ιαπωνία, κοντά στην πόλη Σιμαμπάρα. Το 1792 η κατάρρευση ενός από τους θόλους του προκάλεσε ένα τσουνάμι που σκότωσε 15.000 ανθρώπους στη μεγαλύτερη ηφαιστειακή καταστροφή της Ιαπωνίας. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηριότητα του ηφαιστείου έλαβε χώρα την περίοδο 1990-1995, με μία μεγάλη έκρηξη το 1991 που σκότωσε 43 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 3 ηφαιστειολόγων, όταν ο ηφαιστειακός δόμος κατέρρευσε και σχηματίστηκαν πυροκλαστικές ροές που κατέβηκαν με ταχύτητα την πλαγιά. Η ψηλότερη κορυφή του λέγεται Χέισεϊ Σίνζαν, με ύψος 1.486 μέτρων. Σχηματίστηκε στην πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηρίοτητα, η οποία έλαβε χώρα την περίοδο Χέισεϊ (1989-). Άλλη ψηλή κορυφή είναι η Fugendake στα 1.359 μέτρα.

 Το ηφαίστειο Ούνζεν είναι πολύ ενεργό. Η κορυφή Fugendake είναι η πηγή των περισσότερων εκρήξεων τα τελευταία 20.000 χρόνια. Το 1792 έλαβε χώρα η πιο θανατηφόρα έκρηξη του ηφαιστείου, όταν ένας ηφαιστειακός δόμος κατέρρευσε μετά από σεισμό και προκάλεσε κατολίσθηση. Η κατολίσθηση κατέληξε στη θάλασσα και πρόκαλεσε ένα μεγατσουνάμι που σκότωσε 15.000 άτομα. Μετά το 1792 το ηφαίστειο παρέμεινε σε ηρεμία μέχρι το 1989 οπότε και ξεκίνησαν οι πρώτοι σεισμοί κάτω από τη κορυφή του ηφαιστείου και με την πάροδο του χρόνου το επίκεντρό τους πλησιάζε όλο και περισσότερο την επιφάνεια. Το Νοέμβριο 1990 άρχισαν οι πρώτες φρεατικές εκρήξεις και τελικά τις 20 Μαΐου 1991 άρχισε να εξέρχεται η πρώτη λάβα από την κορυφή του ηφαιστείου. Ένας ηφαιστειακός δόμος άρχισε να αναπτύσεται στη κορυφή του ηφαιστείου.Φόβοι για ισχυρότερες εκρήξεις ώθησαν τις αρχές να εκκενώσουν την περιοχή από τους 12.000 κατοίκους της. Τις 3 Ιουνίου το ηφαίστειο εξερράγη βίαια, πιθανόν επειδή η στήλη μάγματος αποσυμπιέστηκε ύστερα από μια κατολίσθηση μέσα στο κρατήρα. Η κατάρρευση προκάλεσε μια κατολίσθηση πυρακτωμένου υλικού από τη κορυφή του ηφαιστείου (πυροκλαστική ροή). Η πυροκλαστική ροή, αποτελούμενη από καυτή λάβα, αέρια και ατμοσφαιρικό άερα κατέβηκε γρήγορα τις πλαγίες του ηφαιστείου και έφτασε στη κοιλάδα Μιζουνάσι, 4,5 χιλιόμετρα μακριά. Τα ζεστά άερια κινήθηκαν ανοδικά και σχημάτισαν μια εκρηκτική στήλη. Η πυροκλαστική ροή προκάλεσε το θάνατο 43 ανθρώπων, κυρίως ηφαιστειολόγων και δημοσιογράφων. Άλλα θύματα δεν υπήρχαν επειδή η περιοχή είχε εκκενωθεί. Μεταξύ 1991-1994 το ηφαίστειο δημιούργησε 10.000 μικρές πυροκλαστικές ροές κασταστρέφοντας 2.000 κατοικίες και αγροτική γη. Από το 1993 και μετά η ηφαιστειακή δράση υποχώρησε και σταμάτησε το 1995. Από τότε οι έντονες βροχοπτώσεις κινητοποιούσαν τις πυροκλαστικές αποθέσεις και δημιουργούσαν λαχάρ. Η εκρηκτική δραστηριότητα του όρους Ούνζεν το 1993 προκάλεσε απώλεια ασφαλισμένης περιουσίας ύψους 176 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, η οποία είναι η μεγάλυτερη για έκρηξη ηφαιστείου. Μόνο η λασπορροή του Σιντοάρτζο το 2006 από ένα ηφαίστειο λάσπης στην Ινδονησία έχει προκαλέσει περισσότερες ασφαλισμένες καταστροφές.