Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα

Η ταινία Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα (πρωτότυπος τίτλος Long Day's Journey into Night) είναι κοινωνικό δράμα παραγωγής 1962 σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ. Η ταινία είναι βασισμένη στο θεατρικό έργο του Ευγένιου Ο'Νηλ Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey into Night) το αυθεντικό κείμενο του οποίου χρησιμοποιήθηκε αυτούσιο για την κινηματογραφική μεταφορά. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κάθριν Χέπμπορν, Ραλφ Ρίτσαρντσον, Τζέισον Ρόμπαρντς και Ντιν Στόκγουελ. Η Κάθριν Χέπμπορν ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το 1962, ενώ κι οι τέσσερις πρωταγωνιστές βραβεύτηκαν για τις ερμηνείες τους στο Φεστιβάλ των Καννών τον Μάιο του 1962.

 Το αυτοβιογραφικό θεατρικό δράμα του Ευγένιου Ο'Νηλ καταπιάνεται με το θεσμό της αμερικανικής οικογένειας στη χειρότερη δυνατή του μορφή. Ο Τζέιμς Ταϊρόν (Ραλφ Ρίτσαρντσον) είναι ένας ηλικιωμένος ηθοποιός και κτηματίας, ο οποίος μέσω της φιλαργυρίας του κατάστρεψε την οικογένειά του. Η σύζυγός του Μαίρη (Κάθριν Χέπμπορν), είναι μια ταλαιπωρημένη γυναίκα, εθισμένη στη μορφίνη από την περίοδο που ακολούθησε τη γέννηση του μικρού της γιου, Έντουαρντ. Ο μεγαλύτερος γιος του ζευγαριού, Τζέιμι (Τζέισον Ρόμπαρντς), είναι ένας αλκοολικός, ο οποίος έχει υποταχθεί στη μοίρα του ήδη από τα 34 του χρόνια, μην έχοντας τη διάθεση να βρει δουλειά, εφόσον αναγκάστηκε να κάνει το επάγγελμα του πατέρα του. Ο εικοσιτετράχρονος Έντμουντ, επέστρεψε από τα καράβια στα οποία δούλευε ως ναυτικός, για να ανακαλύψει ότι πάσχει από φυματίωση. Όλα τα μέλη της οικογένειας, είναι εγωκεντρικά και μεμψίμοιρα μ' αποτέλεσμα να μην μπορούν να αλληλοβοηθηθούν. Κανείς τους δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς ζητάει από τη ζωή και αυτό καθιστά την κατάστασή τους όλο και πιο ανυπόφορη. Ταινία βασισμένη στο έργο του νομπελίστα δραματουργού Ευγένιου Ο'Νηλ, το οποίο αποτελεί επίσης κι ένα από τα γνωστότερά του θεατρικά. Το θεατρικό του Ο'Νηλ γράφτηκε το 1941, αλλά ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ τον Νοέμβριο του 1956 και παίχτηκε για 390 παραστάσεις με πρωταγωνιστές τους Φλόρενς Έλντριτζ, Φρέντρικ Μαρτς, Τζέισον Ρόμπαρντς και Κάθριν Ρος. Το θεατρικό βραβεύτηκε με βραβείο Πούλιτζερ, καθώς και με βραβείο Τόνι για το καλύτερο θεατρικό το 1957. Ο Τζέισον Ρόμπαρντς επανέλαβε το ρόλο του Τζέιμι Ταϊρόν, για τον οποίο ήταν υποψήφιος για βραβείο Τόνι και στην κινηματογραφική μεταφορά. Χρόνια αργότερα ο Ρόμπαρντς ανέλαβε ξανά τον ίδιο ρόλο και στο σίκουελ Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους (A Moon for the Misbegotten). Ο ρόλος τους Τζέιμι Ταϊρόν είχε προσφερθεί αρχικά στον Μάρλον Μπράντο, ο οποίος τον απέρριψε. Για την κινηματογραφική μεταφορά χρησιμοποιήθηκε αυτούσιο το κείμενο του Ο'Νηλ. Η ταινία γυρίστηκε σχεδόν με μια λήψη μετά από πρόβες που διήρκεσαν τρεις εβδομάδες. Τα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν στη Νέα Υόρκη, ενώ τα εξωτερικά έγιναν στο νησί Σίτι. Η Κάθριν Χέπμπορν είχε θυμώσει πάρα πολύ την πρώτη μέρα των γυρισμάτων όταν ο Ντιν Στόκγουελ εμφανίστηκε κρατώντας ένα μπουκάλι βότκα. Όταν έμαθε ότι ο νεαρός ηθοποιός το είχε μαζί του επειδή έκανε πολύ κρύο στο κινηματογραφικό πλατό, εκείνη του αγόρασε ένα παλτό και το άφησε στο καμαρίνι του. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της πρόβας ο σκηνοθέτης της ταινίας Σίντνεϊ Λουμέτ είχε την εντύπωση ότι ο Ραλφ Ρίτσαρντσον δεν είχε καταφέρει να διεισδύσει εις βάθος στο χαρακτήρα του Τζέιμς Ταϊρόν και τον πήρε στην άκρη κάνοντας του μια 45λεπτη ανάλυση πάνω στα κίνητρα του Τζέιμς και στον τρόπο που έπρεπε να ερμηνεύσει το ρόλο. Τότε ο Ρίτσαρντσον του απάντησε Καταλαβαίνω τι εννοείς αγόρι μου, λίγο περισσότερο τσέλο και λίγο λιγότερο φλάουτο. Ο Λουμέτ εντυπωσιάστηκε από αυτή του την απάντηση. Η ταινία γυρίστηκε με προϋπολογισμό 500.000 δολαρίων και έχασε χρήματα. Ο παραγωγός της Τζόζεφ Λιβάιν είπε: Δεν μπορείς να παραμείνεις στο χώρο του θεάματος κάνοντας παραγωγή σε ταινίες βασισμένες σε θεατρικά του Ο'Νηλ. Τόσο η Κάθριν Χέπμπορν, όσο και οι τρεις συμπρωταγωνιστές της βραβεύτηκαν για τις ερμηνείες τους στο Φεστιβάλ των Καννών. Η Χέπμπορν, υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με άλλες δυο θρυλικές ερμηνείες εκείνης της Μπέτι Ντέιβις στο Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; (What Ever Happened to Baby Jane) κι εκείνης της Αν Μπάνκροφτ για το Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν (The Miracle Worker). Η Αν Μπάνκροφτ έλαβε τελικά το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου σε μια από τις καλύτερες χρονιές για τη συγκεκριμένη κατηγορία. Βράβευση: Α' Γυναικείου Ρόλου - Κάθριν Χέπμπορν Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα στην IMDb