IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λουδοβίκος Θωμάς της Σαβοΐας-Καρινιάν

Ο Λουδοβίκος-Θωμάς (15 Δεκεμβρίου 1657 – 14 Αυγούστου 1702) από τον Οίκο της Σαβοΐας-Καρινιάνο ήταν κόμης του Σουασόν (1673-1702) και αδελφός του στρατηγού Ευγένιου της Σαβοΐας.

 Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγένιου-Μαυρίκιου κόμη του Σουασόν και της Ολυμπίας Μαντσίνι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν. Αδελφός του ήταν ο Ευγένιος πρίγκιπας της Σαβοΐας, ο διάσημος στρατηγός των Αψβούργων. Τη σύζυγό του Ουρανία ο Σαιν-Σιμόν περιέγραψε ως «λαμπερή όπως η ένδοξη αυγή». Το 1673 απεβίωσε ο πατέρας του και η μητέρα του, μετά την εμπλοκή της στη διαβόητη Υπόθεση Δηλητηρίασης (1677-82), διέφυγε στις Βρυξέλλες. Έτσι ο Λουδοβίκος-Θωμάς και η σύζυγός του ανέλαβαν, μαζί με τη γιαγιά του Μαρία των Βουρβόνων, την ανατροφή των νεότερων αδελφών του, οι οποίοι θα θυμόταν πάντα τη στοργή που τους έδειξαν. Ανέλαβε αξιωματικός του Γαλλικού στρατού, αλλά ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ είχε ερωτικά σχέδια για τη σύζυγό του. Όταν η Ολυμπία τα απέρριψε, ο θυμωμένος βασιλιάς απέλυσε τον Λουδοβίκο-Θωμά. Ζήτησε μια θέση στο εξωτερικό και τότε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ έπαυσε τη σύνταξη και τις προσόδους του. Χρεοκοπημένος, ζήτησε τη βοήθεια του αδελφού του Ευγένιου στη Βιέννη και έτσι απέκτησε μια θέση στον Αυστριακό στρατό. Το 1702 κατά την έναρξη του πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή, στην πολιορκία του Λαντώ της Ρηνανίας, μια γαλλική βόμβα κανονιού τον σκότωσε. Νυμφεύτηκε την Ουρανία του Λα Κροπ ντε Μπωβαί Μαρία-Άννα-Βικτώρια 1683-1763, παντρεύτηκε τον Ιωσήφ των Βέττιν, πρίγκιπα της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν. Τερέζα-Άννα-Λουίζα 1686-1736. Θωμάς-Εμμανουήλ 1687-1729, κόμης του Σουασσόν. Μαυρίκιος 1690-1710, απεβίωσε 20 ετών. Ευγένιος 1692-1712, απεβίωσε 20 ετών.
Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας

Ο Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ (31 Δεκεμβρίου 1935 - ...) είναι ο σημερινός βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας από τον Ιανουάριο του 2015. Είναι επίσης υπουργός Άμυνας από το 2011 και υπηρέτησε ως κυβερνήτης της επαρχίας Ριάντ από το 1963 έως το 2011. Είναι μέλος του οίκου του Σαούντ. Η ανάρρησή του στον θρόνο έγινε στις 23 Ιανουαρίου 2015 όταν απεβίωσε ο βασιλιάς Αμπντάλα, ετεροθαλής αδερφός του Σαλμάν.

 Φέρεται να είναι ο 25ος γιος του βασιλιά Ιμπν Σαούντ. Μητέρα του ήταν η Χασά μπιντ Αχμέντ Αλ Σουνταϊρί.Ο Σαλμάν έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο Σχολείο των Πριγκίπων του Ριάντ, το οποίο ίδρυσε ο Ιμπν Σαούντ για να εκπαιδεύσει τα παιδιά του. Σπούδασε θεολογία και σύγχρονες επιστήμες. Πολύ νέος, τον Απρίλιο του 1955 διορίστηκε δήμαρχος του Ριάντ από τον βασιλιά Σαούντ με τον βαθμό υπουργού. Παραιτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1960. Από το 1963 έως το 2011 ήταν κυβερνήτης του Ριάντ.Στις 5 Νοεμβρίου 2011 ο Πρίγκιπας Σαλμάν διορίστηκε υπουργός Άμυνας, στη θέση του αποβιώσαντος αδερφού του, Πρίγκιπα Σουλτάν. Παράλληλα έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας.Ο Σαλμάν ορίστηκε διάδοχος του θρόνου στις 18 Ιουνίου 2012, μετά τον θάνατο του αδερφού του, του διαδόχου του θρόνου Ναγιέφ μπιν Αμπντουλαζίζ. Ο πρίγκιπας Σαλμάν επίσης έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Στις 23 Ιανουαρίου 2015 ο Σαλμάν έγινε βασιλιάς, καθώς απεβίωσε ο ετεροθαλής αδερφός του, Αμπντάλα. Αμέσως μόλις ανέλαβε καθήκοντα, ο νέος βασιλιάς διόρισε τον πρίγκιπα Μουκρίν ως διάδοχό του και τον υπουργό Εσωτερικών πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ τον διόρισε τρίτο στη σειρά διαδοχής του θρόνου. Τον Ιούνιο του 2017 μετά από απόφαση του να απομακρύνει τον Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ από όλες τις θέσεις που κατείχε, όρισε διάδοχο του θρόνου τον γιο του Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν.
Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου

Ο Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου (Alejandro González Iñárritu, 15 Αυγούστου 1963) είναι Μεξικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, σεναριογράφος και παραγωγός. Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1963 στην Πόλη του Μεξικού. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ταινίες Χαμένες αγάπες, 21 γραμμάρια, Βαβέλ και Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας, για την οποία και βραβεύθηκε με το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

 Ο Ινιάριτου μεγάλωσε σε μια μεσοαστική συνοικία στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε η οικογένειά του από τη χρεωκοπία του πατέρα του, σπούδασε Τηλεπικοινωνίες στο Ιβηροαμερικανικό Πανεπιστήμιο (Universidad Iberoamericana). Στην διάρκεια των σπουδών του άρχισε να δουλεύει ως ραδιοφωνικός παραγωγός και dj. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο. Ο Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου στην IMDb
1884 Σκιπ

Ο Σκιπ (Skip) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,593. Ανακαλύφθηκε το 1943 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από το παρατσούκλι («Σκιπ») του Αμερικανού αστρονόμου Γκύντερ Σβαρτς (Gunter Schwartz).

 Η μέση διάμετρος του Σκιπ εκτιμάται σε 11,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,293 ± 0,037. Ο Σκιπ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 5 λεπτά, μία γρήγορη περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Η Περίπτωση Λάρι Κράουν

Η Περίπτωση Λάρι Κράουν (αγγλικά: Larry Crowne) είναι αμερικανική αισθηματική δραματική κομεντί παραγωγής 2011. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τομ Χανκς και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τη Νία Βαρντάλος. Αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Χανκς, στην οποία συμπρωταγωνιστεί μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Ιουλίου 2011 στις ΗΠΑ και στις 30 Ιουνίου 2011 στην Ελλάδα.

 Ο Λάρι Κράουν είναι βετεράνος του ναυτικού, ο οποίος χάνει τη δουλειά τους και αποφασίζει να γραφτεί στο κολέγιο. Γίνεται φίλος με τους συμμαθητές του και όλοι μαζί παλεύουν να φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον. Αργότερα θα ερωτευτεί την καθηγήτριά του, Μερσέντες Τάινοτ, η οποία έχει χάσει το πάθος της για τη δουλειά της αλλά και για τον σύζυγό της. Τομ Χανκς στο ρόλο του Λάρι Κράουν Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο της Μερσέντες Τάινοτ Μπράιαν Κράνστον στο ρόλο του Πρύτανη Τάινοτ Cedric the Entertainer στο ρόλο του Λαμάρ Τζορτζ Τακέι στο ρόλο του Δόκτωρ Ματσουτάνι Ταράτζι Π. Χένσον στο ρόλο της Μπ' Έλα Γκούγκου Μπάθα-Ρο στο ρόλο της Τάλια Γουίλμερ Βαλντεράμα στο ρόλο του Ντελ Γκόρντο Παμ Γκρίερ στο ρόλο της Φράνσις Ράμι Μάλεκ στο ρόλο του Στιβ Ντιμπιάσι Μαρία Κάναλς Μπαρέρα στο ρόλο της Λέιλα Πινέντο Ρίτα Γουίλσον στο ρόλο της Γουίλμα Κ. Γκέιμελγκαρντ Ντέιλ Ντάι στο ρόλο του Κοξ Η ταινία Η Περίπτωση Λάρι Κράουν ανακοινώθηκε με τον αρχικό τίτλο Talk of the Town το Φεβρουάριο του 2006. Η Universal Pictures ξεκίνησε το πρότζεκτ με τον Τομ Χανκς στο πρωταγωνιστικό ρόλο και τη Νία Βαρντάλος να αναλαμβάνει να γράψει το σενάριο για έναν άνδρα που βιώνει μια μεγάλη και απρόσμενη αλλαγή στην καριέρα του. Τον Ιανουάριο του 2010, ανακοινώθηκε ότι η Τζούλια Ρόμπερτς θα συμπρωταγωνιστήσει στο πλάι του Χανκς. Τον Οκτώβριο του 2010, ανακοινώθηκε η συμμετοχή του Μπράιαν Κράνστον. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον ίδιο μήνα στο Λος Άντζελες. Με προϋπολογισμό με 30 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα στην 4η θέση με 13 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο τριήμερο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 35,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 39,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 75 εκατομμύρια δολάρια.Στην Ελλάδα η ταινία άνοιξε στη 2η θέση σε 40 αίθουσες κόβοντας 23.007 εισιτήρια πανελλαδικά. Τη δεύτερη εβδομάδα παρέμεινε στη 2η θέση με 12.388 εισιτήρια. Την τρίτη εβδομάδα έπεσε στην 3η θέση με 6.750 εισιτήρια. Ακολούθησε η 8η θέση την τέταρτη εβδομάδα κόβοντας 2.056 εισιτήρια. Την πέμπτη εβδομάδα έπεσε στην 9η θέση με 1.426 εισιτήρια. Συνολικά έκοψε 62.155 εισιτήρια πανελλαδικά. Επίσημη ιστοσελίδα Η Περίπτωση Λάρι Κράουν στο IMDb
Χέρμαν ΣΤ΄ του Μπάντεν

O Χέρμαν ΣΤ΄, γερμ. Hermann VI (π. 1226 - 4 Οκτωβρίου 1250) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν (1243-50) και διεκδικητής δούκας της Αυστρίας & Στυρίας (1248-50).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέρμαν Ε΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Ιρμενγάρδης των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ε΄ παλτατινού κόμη του Ρήνου. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1243. Η σύζυγός του Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερκ ήταν ανιψιά του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας, τελευταίου του Οίκου του, έτσι ο Χέρμαν ΣΤ΄ το 1246 διεκδίκησε τα δουκάτα, αφού άφησε το δουκάτο του Μπάντεν στον νεότερο αδελφό του Ροδόλφο Α΄. Όμως είχε ανταγωνιστή τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας σύζυγο της Μαργαρίτας, αδελφής του Φρειδερίκου Β΄. Σύμφωνα με το Μικρό Προνόμιο (Privilegium Minus) του 1156, που είχε εκδώσει ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας, η Αυστρία μπορούσε να κληρονομηθεί σε απογόνους θήλεων τέκνων· μάλιστα ο Χέρμαν ΣΤ΄ έλαβε τη ρητή συναίνεση του πάπα γι' αυτό. Ο Χέρμαν ΣΤ΄ και ο γιος του Φρειδερίκος Α΄ δεν μπορούσαν να σταθεροποιηθούν, ένεκα της αντίστασης των τοπικών ευγενών που ήταν εναντίον τους. Ο Χέρμαν ΣΤ΄ απεβίωσε το 1250 σε ηλικία 24 ετών. Αργότερα ο Ότακαρ Β΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Μάρχφελτ το 1278 από τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, που κατέλαβε τα δουκάτα. Νυμφεύτηκε το 1248 τη Γερτρούδη των Μπάμπενμπεργκ, κόρη του Ερρίκου δούκα του Μέντλινκ (γιου του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας) και είχε τέκνα: Φρειδερίκος Α΄ 1249-1268, μάργραβος του Μπάντεν. Αγνή 1250-1295, παντρεύτηκε πρώτα τον Ούλριχ Γ΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας και μετά τον Ούλριχ κόμη του Χόινμπερκ. genealogie-mittelalter.de
Αρκούδα των σπηλαίων

Η αρκούδα των σπηλαίων ήταν είδος μεγάλης αρκούδας που εξαφανίστηκε πριν από 24.000 χρόνια κατά την τελευταία Περίοδο των Παγετώνων. Ζούσε κατά το Πλειστόκαινο στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη από τα Πυρηναία μέχρι τον Καύκασο. Ονομάστηκε "αρκούδα των σπηλαίων", επειδή τα περισσότερα απολιθώματά της βρέθηκαν μέσα σε σπηλιές.

 Το μέγεθος της αρκούδας των σπηλαίων ήταν μεγαλύτερο από αυτό της καφέ αρκούδας (κατά περίπου 30%). Όταν στεκόταν όρθια έφτανε σε ύψος τα 2,5 μ. και βάρος τα 400-500 κιλά στα αρσενικά και τα 200-250 κιλά στα θηλυκά. Η αρκούδα των σπηλαίων είχε ογκώδη και εύρωστη κατασκευή, με πολύ μεγάλο κεφάλι, μέτωπο έντονα αναθολωμένο, πόδια κοντά, δυνατά σαγόνια, μικρά αυτιά και τα αρσενικά είχαν έως και διπλάσιο βάρος από τα θηλυκά.. Η οδοντοστοιχία της δείχνει ότι πιθανότατα είχε αποκλειστικά χορτοφαγικές συνήθειες, έτρωγε κατά βάση ρίζες, χόρτα, βότανα, φράουλες, μέλι και περιστασιακά μικρά θηλαστικά, σε αντίθεση με τις καφετιές αρκούδες (που ζουν ως σήμερα), οι οποίες είναι περισσότερο σαρκοφάγες. Αυτός ήταν άλλωστε και ο βασικός λόγος που οδήγησε στην επιβίωσή τους. Απολιθώματα της αρκούδας των σπηλαίων έχουν βρεθεί στα Πυρηναία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βόρεια Ιταλία, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο. Αν και φαίνεται ότι ο πληθυσμός τους ήταν κυρίως στην Δυτική Ευρώπη ωστόσο έχουν βρεθεί απολιθώματα των οστών της σε σπήλαια όλης της Ευρώπης (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και αρκετά σπήλαια στην Ελλάδα). Στον ελλαδικό χώρο ίχνη της αρκούδας των σπηλαίων έχουν βρεθεί εκτός από το σπηλαιοπάρκο Αριδαίας, στη Μηλιά Γρεβενών, στο σπήλαιο Περάματος Ιωαννίνων, στο σπήλαιο Πετραλώνων, στο Διμήνι Μαγνησίας, στο Εμποριό της Χίου, στη Σκοτεινή Θαρρουνίων της Εύβοιας, στο Απήδημα Λακωνίας και στην ευρύτερη περιοχή της Αρεόπολης στην Ανατολική Μάνη. Οι περισσότερες αρκούδες των σπηλαίων φαίνεται πως πέθαναν πριν την τελευταία περίοδο των παγετώνων. Τα πιο πρόσφατα απολιθώματα χρονολογούνται πριν από 24.000 χρόνια. Η Ευαγγελία Τσουκαλά, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Παλαιοντολογίας του τμήματος Γεωλογίας στο Α.Π.Θ, λέει ότι ο άνθρωπος του Νεάντερταλ εξολόθρευσε την αρκούδα των σπηλαίων, και εξηγεί πως στην προσπάθειά του να προστατευτεί από το δριμύ ψύχος ήρθε αντιμέτωπος με τη γιγαντιαία αρκούδα, κυρίως όταν αυτή ήταν σε λήθαργο, άρα αδύναμη, μισοναρκωμένη και ανίκανη να αμυνθεί. Όπως έχει αποδειχθεί, η ανθρώπινη δραστηριότητα επιτάχυνε την εξαφάνιση της αρκούδας των σπηλαίων είτε με το κυνήγι είτε με δείγματα τελετουργικών συμπεριφορών που αφορούσαν τα οστά της. Ο ανταγωνισμός, παρότι άνισος ως προς το μέγεθος των δύο αντιπάλων, έφερε νικητή τον άνθρωπο, ο οποίος δεν μπορούσε να ανεχθεί τη φυτοφάγα αρκούδα να του περιορίζει την τροφή. Αλλά και να του καταλαμβάνει χώρο στα ασφαλή και πιο ζεστά -σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον-σπήλαια. Επιπλέον εκμεταλλεύτηκε αρκετά το κρέας και τη γούνα της.
16 (αριθμός)

Το 16 (δεκαέξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 15 και πριν από το 17. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 16:2 = 8, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 16 συμβολίζεται ως XVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙϚ´ ή ις΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 16 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 8 και 16, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 18. Το 16 είναι ένας τετραγωνικός αριθμός («τέλειο τετράγωνο»), αφού 16 = 4². Ο επόμενος τετραγωνικός αριθμός είναι το 25. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 16 είναι 16 = 24. Στη γεωμετρία, το δεκαεξάγωνο είναι πολυγωνικό σχήμα. Το 16 είναι η βάση του δεκαεξαδικού συστήματος αρίθμησης, σημαντικού και ευρέως διαδεδομένου στην επιστήμη της Πληροφορικής. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Οι τετραγωνικές ρίζες του 16 είναι ±4. 16! = 16·15·14·13·12·11·10·9·8·7·6·5·4·3·2 = 20.922.789.888.000 216 = 16↑↑2 = 1616 = 18.446.744.073.709.551.616 Ο ατομικός αριθμός 16 αντιστοιχεί στο θείο. Η ατομική μάζα 16 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί στο οξυγόνο. Η μοριακή μάζα 16 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί (μεταξύ άλλων και) στο μεθάνιο. Η ομάδα 16 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αντιστοιχεί στην VIA ομάδα, δηλαδή την ομάδα του οξυγόνου. Μία νότα που ισούται με το 1/16 του ολοκλήρου ονομάζεται δέκατο έκτο.
Πλάοσνικ

Το Πλάοσνικ ή απλώς Πλάος (σλαβομακεδονικά: Плаошник, Плаош‎) είναι αρχαιολογικός και ιερός χώρος στην Οχρίδα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, σε υψόμετρο 250 κάτω από το Φρούριο του Σαμουήλ. Στο εγγύς μέλλον, το αρχαιολογικό συγκρότημα θα περιλαμβάνει κονάκια, όπως συνέβαινε και κατά την περίοδο του Κλήμη της Οχρίδας, καθώς και αριθμό εκθεμάτων.

 Η εκκλησία ανεγέρθηκε από τον Άγιο Κλήμη το 893 στα ερείπια Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής, ενώ ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Ήταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία που η Λογοτεχνική Σχολή Οχρίδας ιδρύθηκε, η οποία αποτέλεσε κέντρο σλαβονικής λογοτεχνικής και πολιτισμικής δράσης, από την οποία και πέρασαν περισσότεροι από 3.500 μαθητές. ο Άγιος Κλήμης ετάφη στο συγκεκριμένο μοναστήρι, εντός μνήματος το οποίο είχε ο ίδιος χτίσει. Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, η εκκλησία του Αγίου Κλήμη μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο ήταν γνωστό ως Ιμαρέτ Τζαμί, από το οποίο μονάχα ένα μικρό τμήμα του περιβόλου απομένει. Το τζαμί ανεγέρθηκε ως δωρεά και μνημείο από τον Σινάν Τσελεμπί, μέλος της διακεκριμένης τουρκικής οικογένειας των Οχριζάντε.Πέραν των πολυάριθμων ανακατασκευών του μοναστηριού κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προσφάτως έλαβαν χώρα εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και ανασκαφής. Η ανακατασκευή ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2000, ενώ η αρχική εκκλησία ανακατασκευάστηκε πλήρως στις 10 Δεκεμβρίου του 2002. Το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του Αγίου Κλήμη επεστράφησαν στην εκκλησία. Στο Πλάοσνικ ανασκάφηκε το βαπτιστήριο της πεντάκλιτης βασιλικής, με αγκυλωτούς σταυρούς (σβάστικες) στο διακοσμημένο με μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ του 4ου και του 6ου αιώνα. Πιστεύεται πως η συγκεκριμένη παλαιοχριστιανική βασιλική στο Πλάοσνικ, στη θέση της οποίας ανεγέρθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Κλήμη κατά την διάρκεια του 9ου αιώνα, ήταν αφιερωμένη στο Άγιο Απόστολο Παύλο. Στη Λίχνιδα (σημερινή Οχρίδα) ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ.Στις 10 Οκτωβρίου του 2007 μία συλλογή περίπου 2.383 Ενετικών νομισμάτων ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους, ενώ πραγματοποιούσαν ανασκαφές εντός του μοναστηριού. Ένας σημαντικός αρχαιολόγος προερχόμενος από την ΠΓΔΜ, ο Πάσκο Κούζμαν, υποστήριξε πως τα νομίσματα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς αποδεικνύουν πως η Οχρίδα και η Βενετία διατηρούσαν μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις. Οχρίδα (πόλη) Μοναστήρι Αγίου Παντελεήμονα (Οχρίδα)
Ζήσης Ρούμπος

Ο Ζήσης Ρούμπος (Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός, stand-up κωμικός και θεατρικός συγγραφέας. Έγινε γνωστός μέσα από τις συμμετοχές του στις κωμικές εκπομπές ''Ουκ Αν Λάβοις Παρά Του Μη Έχοντος'' και ''Κάψε το σενάριο''.

 Ο Ζήσης Ρούμπος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρός, εκδήλωσε ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και το σχέδιο, με τα οποία ασχολήθηκε μέχρι την ηλικία των 23 ετών. Μάλιστα, έδωσε εξετάσεις για τη Σχολή Καλών Τεχνών, τις οποίες δεν πέρασε. Έναυσμα για την καριέρα του στην υποκριτική αποτέλεσε η συμμετοχή του σε μια ερασιτεχνική παράσταση. Ακολούθησαν οι σπουδές του στην Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης ''Βεάκη''. Παρότι η πορεία του στην υποκριτική ξεκίνησε το 2004 μέσα από θεατρικές παραστάσεις και συνεχίστηκε με τη συμμετοχή του σε τρία επεισόδια της σειράς ''Επτά Θανάσιμες Πεθερές'', έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από τις τηλεοπτικές εκπομπές ''Ουκ Αν Λάβοις Παρά Του Μη Έχοντος'' και ''Κάψε το σενάριο'' τις σεζόν 2010-2011 και 2012, αντίστοιχα. Στο ίδιο ύφος με αυτές, ακολούθησαν τα stand-up shows ''L.I.B.A.'' και ''Η Μάχη των Φύλων'' και η παράσταση αυτοσχεδιασμού ''Κωμικό Μπουμ''. Τα επόμενα χρόνια, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις ως ηθοποιός, σεναριογράφος ή σκηνοθέτης, και πρωταγωνίστησε στις σειρές ''Μάνα Χ Ουρανού'', ''Οι Άσφαιροι'', ''Ελεύθερη Σχέση'' ''Θα Γίνει της Πολυκατοικίας'' και ''Πέτα τη φριτέζα''. Παράλληλα, εμφανίστηκε στα sequels της ταινίας ''The Bachelor'' και στην κωμική ταινία ''Too much info clouding over my head''. Σελίδα στο IMDb Κανάλι στο YouTube Σελίδα στο Instagram Προφίλ στο Facebook
Χρήστος Ζαχαράκις

Ο Χρήστος Ζαχαράκις (28 Ιουλίου 1939) είναι Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, υπηρέτησε σε κρίσιμες θέσεις, επί κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ: πρέσβης στην Λευκωσία, την Ουάσινγκτον και το Λονδίνο, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών και μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ. Από το 1999 έως το 2004 διατέλεσε ευρωβουλευτής της ΝΔ. Είναι κυρίως γνωστός για τις πολύ σκληρές θέσεις του στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, καθώς και για την λόγια, «καθαρευουσιάνικη» γλώσσα που χρησιμοποιούσε, για την οποία τον πείραζε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος όμως τον εκτιμούσε ιδιαίτερα.

 Γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα, με καταγωγή από το Ρέθυμνο. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1962, και συνέχισε τις σπουδές του στο Βέλγιο, αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα στο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών.Εισήλθε στην Διπλωματική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών το 1964. Μετά από 15ετή επαγγελματική διαδρομή σε διάφορες θέσεις πρεσβευτικών και προξενικών Αρχών, τοποθετήθηκε πρέσβης της Ελλάδας στην Λευκωσία το 1979, όπου παρέμεινε για επτά συνεχόμενα έτη, μέχρι το 1986. Στην συνέχεια, ορίστηκε μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ (1986-89) και πρέσβης στην Ουάσιγκτον (1989-93). Επέστρεψε στην Αθήνα το 1993, αφού είχε, εν τω μεταξύ, διαπραγματευτεί την Ελληνο-Αμερικανική Αμυντική Συμφωνία του 1990 (DECA), και ανέλαβε τη γενική γραμματεία του Υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1994. Κατά την πενταετία 1994-99 διατέλεσε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, όπου διαπραγματεύτηκε την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 με την τότε ΠΓΔΜ. Την άνοιξη του 1999 ορίστηκε πρέσβης στο Λονδίνο, αλλά λίγο αργότερα παραιτήθηκε, για να τοποθετηθεί στο Ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ. Χρημάτισε ευρωβουλευτής από το 1999 έως το 2004, ενώ διατέλεσε και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.Το 2008 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό βιβλίο «Άκρως απόρρητο - ειδικού χειρισμού: Κατάθεση μνήμης και στοχασμών 1979-2004», για το οποίο ανέφερε ότι «καλύπτει αρκετά λεπτομερειακά το οδοιπορικό της εικοσάχρονης δημόσιας ζωής μου στο ύπατο υπηρεσιακό αξίωμα του πρέσβεως της Ελλάδος και -πολύ συνοπτικότερα- της πενταετούς θητείας μου στο λιγότερο ύπατο, και συνειδητά ευτελισμένο στη χώρα μας, πολιτικό αξίωμα του Έλληνος ευρωβουλευτού.»Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων διακρίσεων, με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα και τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του σχετικά με την έντυπη χαρτογραφία του ελληνικού χώρου.
Μαρίνο Γκετάλντι

Ο Μαρίνο Γκετάλντι (λατινικά: Marinus Ghetaldus, κροατικά: Marin Getaldić‎; 2 October 1568 – 11 April 1626) ήταν ένας Ραγκουζανός επιστήμονας. Ήταν μαθηματικός και φυσικός που σπούδασε στην Ιταλία, την Αγγλία και το Βέλγιο. Τα καλύτερα του αποτελέσματα είναι κυρίως στη φυσική, ειδικά στην οπτική και στα μαθηματικά. Ήταν ένας από τους λίγους μαθητές του Φρανσουά Βιέτ.

 Γεννημένος στην οικογένεια ευγενών Γκετάλντι, ήταν ένα από τα έξι παιδιά. Ήταν γνωστός για την εφαρμογή της άλγεβρας στη γεωμετρία και την έρευνά του στον τομέα της γεωμετρικής οπτικής, στην οποία έγραψε 7 έργα, μεταξύ των οποίων το Promotus Archimedus (1603) και το De resolutione et compositione mathematica (1630). Παρήγαγε επίσης ένα φυλλάδιο με τις λύσεις 42 γεωμετρικών προβλημάτων, το Variorum problematum colletio, το 1607 και έθεσε το έδαφος για την αλγεβρική γεωμετρία. Οι συνεισφορές του στη γεωμετρία αναφέρθηκαν από τον ολλανδό φυσικό Κριστιάαν Χούιγκενς και τον Έντμοντ Χάλλεϊ, ο οποίος υπολόγισε την τροχιά του γνωστού ως κομήτη του Χάλλεϊ στην Αγγλία. Ο Γκετάλντι ήταν ο κατασκευαστής του παραβολικού καθρέφτη (διαμέτρου 66 εκατοστών), που διατηρείται σήμερα στο Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Λονδίνο. Ήταν επίσης πρωτοπόρος στην κατασκευή κωνικών φακών. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Πάντοβα συναντήθηκε με τον Γαλιλαίο Γκαλιλέι, με τον οποίο μιλούσαν τακτικά. Ήταν καλός φίλος του Γαλλικού μαθηματικού Φρανσουά Βιέτ. Του δόθηκε η θέση του καθηγητή των μαθηματικών στο Λέουβεν στο Βέλγιο, ένα από τα πιο διάσημα πανεπιστημιακά κέντρα στην Ευρώπη την εποχή εκείνη. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και ήταν ο απεσταλμένος της Δημοκρατίας της Ραγκούσας στην Κωνσταντινούπολη το 1606, καθώς και το μέλος του Μεγάλου και Μικρού Συμβουλίου, των πολιτικών οργάνων της Δημοκρατίας. Ήταν παντρεμένος με την Μαρίγια Σορκότσεβιτς, που πέθανε κατά την γέννα της τρίτης κόρης τους. Είχαν τρεις κόρες: την Ανίτσα, την Φράνιτσα και τη Μαρίγια. Δύο αξιοσημείωτες τοποθεσίες στο Ντουμπρόβνικ συνδέονται με το όνομα του Γκετάλντιτς: το σπήλαιο του Μπέτε, από το ψευδώνυμο του με το οποίο διεξήγαγε πειράματα με αναφλέξιμους καθρέφτες. Το Ποζβίζντ είναι ένας βασικός στρατηγικός πύργος στο σύστημα οχύρωσης Στον το οποίο οι αρχές της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ του ανέθεσαν να κατασκευάσει το σύστημα το 1604. Οίκος των Γκετάλντιτς Κατάλογος αξιοσημείωτων Ραγκουζανών Vujić, Marko. Marin Getaldić - Život i djelo. SVEUČILIŠTE JOSIPA JURJA STROSSMAYERA U OSIJEKU ODJEL ZA FIZIKU. http://www.mathos.unios.hr/~mdjumic/uploads/diplomski/VUJ36.pdf. A. Favaro, "Marino Ghetaldi," Amici e corrisponsdenti di Galileo, 3 vols. (Firenze, 1983), 2, 911-34. H. Wieleitner, "Marino Ghetaldi und die Anfänge der Koordinatengeometrie," Bibliotheca mathematica, 3rd ser., 13, pp. 242–247. G. Barbieri, "Marino Ghetaldi," in Pietro F. Martecchini, Galleria di Ragusei illustri, (Ragusa, 1840). O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F., «Μαρίνο Γκετάλντι», MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews, http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Ghetaldi.html . «Ghetaldi [Ghettaldi], Marino». The Galileo Project. Έργα Μαρίνο Γκετάλντι στην Open Library μέσω του Internet Archive
Γεώργιος Γουλιέλμος της Λεγκνίτσα

Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος, πολων. Jerzy IV Wilhelm książę Liegnitz (29 Σεπτεμβρίου 1660 - 21 Νοεμβρίου 1675) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα & Μπζεγκ (από το 1672). Ήταν ο τελευταίος άρρην του κύριου κλάδου των Πιαστ, απογόνων του Βλαντίσλαφ Β΄ του Εξόριστου, υψηλού δούκα της Πολωνίας & δούκα της Σιλεσίας και γενάρχη του κλάδου των Πιαστ-Σιλεσίας.

 Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού δούκα του Μπζεγκ και της Λουίζας των Ασκάνια, κόρης του Ιωάννη-Καζιμίρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσσαου. Ο Χριστιανός είχε ζήσει εξόριστος στην Πολωνία και στο δουκάτο της Πρωσίας κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, καθώς ο πατέρας του Ιωαννης-Χριστιανός είχε περιπέσει στη δυσμένεια του Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων. Τελικά το 1664 έγινε μόνος κύριος στη Λεγκνίτσα και το Μπζεγκ. Όταν το 1668 ο Ιωάννης Β΄ Καζιμίρ της Πολωνίας παραιτήθηκε, ο Χριστιανός έγινε υποψήφιος και για να κερδίσει τους παλαιούς ευγενείς, ήθελε να βαφτίσει τον γιο του "Μιέσκο" ή "Μπολέσλαφ" (παλαιά ονόματα των Πιαστ), αλλά οι Καλβινιστές κληρικοί του δουκάτου του αντιτέθηκαν, για να μην επιστρέψει ο παγανισμός στην Πολωνία. Ωστόσο ο γιος του μιλούσε Πολωνικά και φορούσε ενδύματα της Πολωνίας. Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος απεβίωσε 15 ετών. Genealogical database by Herbert Stoyan[permanent dead link] Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Κυδωνιές Χαλανδρίτσας Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κυδωνιές Αχαΐας Οι Κυδωνιές Χαλανδρίτσας, με ονομασία φυτωνυμική, είναι μικρός οικισμός και ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Χαλανδρίτσας του Δήμου Ερυμάνθου στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 17/03/1991 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Χαλανδρίτσας σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Βρίσκεται σε υψόμετρο 169 μέτρων περίπου και απέχει οδικώς 19 χλμ. περίπου από την Πάτρα.

 Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κυδωνιών Χαλανδρίτσας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Χαλανδρίτσας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
Ασκουρίδα

Η Ασκουρίδα (ή Ασκουρίς ή Ασκυρίδα, παλαιότερα Νεζερός) είναι αποξηραμένη λίμνη της Θεσσαλίας, που βρισκόταν στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου, νότια του χωριού Καλλιπεύκη. Αποξηράνθηκε το 1911 με σκοπό την δημιουργία καλλιεργήσιμης γης, άλλα και την εξάλειψη της ελονοσίας που ταλαιπωρούσε τον τοπικό πληθυσμό. Η λίμνη πριν την αποξήρανσή της καταλάμβανε έκταση 5.500 στρεμμάτων.

 Η λίμνη αναφέρεται από την αρχαιότητα με το όνομα Ασκουρίς ή Ασκυρίς. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος κάνει λόγο για το Έλος της Ασκυρίδος («Ascuridem paludem») αναφερόμενος στα περάσματα που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι προς την Θεσσαλία. Κατά τον Μεσαίωνα η λίμνη απέκτησε το Σλαβικό όνομα Νεζερός, όνομα που διατηρείται ακόμα από τον τοπικό πληθυσμό. Το 1911 πραγματοποιήθηκε η αποξήρανση της λίμνης. Η αποξήρανση επιτεύχθηκε με κατασκευή αποστραγγιστικής τάφρου αλλά και σήραγγας που διοχέτευσε τα νερά της λίμνης στην περιοχή των Γόννων. Στη θέση της απέμεινε ένα εύφορο οροπέδιο που αποδόθηκε στον τοπικό πληθυσμό για γεωργική εκμετάλλευση. Τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση για επανασύσταση της λίμνης. Η γεωργική εκμετάλλευση της αποξηραμένης έκτασης δεν απέφερε τα προσδοκώμενα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Αιτίες γι' αυτό ήταν η σταδιακή υποβάθμιση της γονιμότητας του εδάφους και η έλλειψη επαρκών υδάτινων πόρων για την άρδευση της καλλιεργήσιμης έκτασης. Η ανασύσταση της λίμνης αναμένεται να ενισχύσει οικονομικά την περιοχή, δημιουργώντας προοπτικές για ανάπτυξη του τουρισμού. Επίσης θα τροφοδοτήσει τον υδροφόρο ορίζοντα της βόρειας Θεσσαλίας, που βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα τα τελευταία χρόνια.
NGC 507

Ο NGC 507 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Συμπεριλαμβάνεται επίσης, όπως και ο NGC 508, στον Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών.Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 12 Σεπτεμβρίου 1784.

 Δεδομένα για το NGC 507 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 507 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 507 στο Wikimedia Commons
Καλλιθέα Κλειτορίας Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Καλλιθέα Αχαΐας Η Καλλιθέα (παλιά ονομασία: Κάνη) είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική κοινότητα Κλειτορίας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Η Καλλιθέα απέχει 2,4 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 693 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 52 κατοίκους. Η Καλλιθέα από το 1835 έως το 1912 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Κλειτορίας. Το 1912 με την κατάργηση των Δήμων αποτέλεσε οικισμό της Κοινότητας Βρωσθαίνης, και από το 1916 οικισμό της Κοινότητας Μαζέϊκων αφού αποσπάστηκε από την Κοινότητα Βρωσθαίνης. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Κλειτορίας. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Κλειτορίας του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλλιθέας Κλειτορίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/04/2017.
Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης

Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης είναι η Σπάρτη, ενώ περιλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα του Νομού Λακωνίας. Μητροπολίτης της είναι από το 1980 ο Ευστάθιος (Σπηλιώτης).

 Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης αποτελείται από 12 Αρχιερατικές Περιφέρειες: Αρχιερατική Περιφέρεια Σπάρτης Αρχιερατική Περιφέρεια Καστορείου Αρχιερατική Περιφέρεια Σκάλας Αρχιερατική Περιφέρεια Βλαχιώτη Αρχιερατική Περιφέρεια Μολλών Αρχιερατική Περιφέρεια Ασώπου Αρχιερατική Περιφέρεια Μονεμβασίας Αρχιερατική Περιφέρεια Έλικας Αρχιερατική Περιφέρεια Νεαπόλεως Αρχιερατική Περιφέρεια Ξηροκαμπίου Αρχιερατική Περιφέρεια Γερακίου Αρχιερατική Περιφέρεια Βρεσθένων Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης από το 1972 εκδίδει περιοδικό ποικίλης ύλης υπό την ονομασία Περιοδικό “Όσιος Νίκων, ο Μετανοείτε”. Ο Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε» είναι προστάτης της πόλεως της Σπάρτης. Άσυλο Ανιάτων Σπάρτης Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας Γηροκομείο Νεαπόλεως Γηροκομείο και Άσυλο Ανιάτων Μολάων Γηροκομείο και Άσυλο Ανιάτων Ελίκας Κοινωνικό Πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι” Κατασκηνώσεις Κατασκηνώσεις ΑμΕΑ Νεαπόλεως Σχολή ΚΑΜΕΑ Βρεφονηπιακός Σταθμός Σπάρτης Βρεφονηπιακός Σταθμός Μονεμβασίας Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης. Ιδρύθηκε το 1991, με πρωτοβουλία του μητροπολίτη Ευσταθίου και στεγάζεται στο δεύτερο όροφο του Μητροπολιτικού Μεγάρου. Η πλούσια συλλογή του, που μαρτυρεί το υψηλό επίπεδο της θρησκευτικής καλλιτεχνικής παραγωγής των τελευταίων αιώνων, αποτελείται από αξιόλογες φορητές εικόνες, δείγματα χρυσοκεντητικής και αργυροχρυσοχοΐας, λειτουργικά και ιερατικά άμφια, καθώς και από μία σειρά χειρόγραφων εικονογραφημένων κωδίκων. Στις εικόνες που εκτίθενται είναι εμφανείς οι επιρροές από την Κρητική Σχολή, τα πρότυπα της εποχής των Παλαιολόγων, λαϊκότροπα στοιχεία, καθώς και από τη δυτική τέχνη. Ιδιαίτερης αξίας κειμήλια είναι οι έξι εικόνες ρωσικής τέχνης του 17ου, 18ου και 19οα αι. και ορισμένα εικονίδια τέμπλου. Τα εικονογραφημένα χειρόγραφα του μουσείου προέρχονται από δύο σπουδαία βιβλιογραφικά εργαστήρια της εποχής, τα οποία λειτουργούσαν στη μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων και στη μονή Ζερμπίτσης αντίστοιχα. Ι.Μ. Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Ι.Μ. Αγίων Αναργύρων Πάρνωνος Ι.Μ. Παναγίας Ζερμπίτσης Ι.Μ. Ζωοδόχου Πηγής Καστρίου Ι.Μ. Ζωοδόχου Πηγής Γόλας Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ιέρακος Ι.Μ. Οσίου Θωμά του εν Μαλεώ Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών. Επίσημος ιστότοπος Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης
Αρθρίτις ποδοκνημικής

Αρθρίτις της Ποδοκνημικής αρθρώσεως (Αγγλικά Ankle Joint Arthritis) είναι κάθε είδους φλεγμονώδης διαδικασία που εκδηλώνεται στον αρθρικό θύλακο, στον υμένα και τα παρααρθρικά μαλακά μόρια της ποδοκνημικής αρθρώσεως, δηλαδή της αρθρώσεως μεταξύ Κνήμης-Περόνης και Αστραγάλου.

 Υπάρχουν αρκετά είδη αρθρίτιδας της Ποδοκνημικής αρθρώσεως. Αναφέρονται 48 αίτια αρθρίτιδας της ποδοκνημικής ή νοσολογικών καταστάσεων που προσομοιάζουν με αυτήν. Μερικά από αυτά τα είδη είναι τα εξής: Οξεία και Χρόνια Αρθρίτις της Ποδοκνημικής εκ καταπονήσεως και υπερφορτίσεως. Οξεία και Χρόνια Μετατραυματική Αρθρίτις της Ποδοκνημικής, από κατάγματα ή διαστρέμματα (ρήξεις συνδέσμων). Χρόνια αρθρίτις της Ποδοκνημικής επί Φλεβικής Ανεπάρκειας ή Λεμφοιδήματος Ουρική αρθρίτιδα της Ποδοκνημικής Οστεοαρθρίτις της Ποδοκνημικής Σηπτική – Μικροβιακή Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Ιογενής Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Μυκητιασική Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Νευροπαθητική Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Ρευματοειδής Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Ψωριασική Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Αρθρίτις Ποδοκνημικής επί Νόσου Reiter Διαβητική Αρθρίτις της Ποδοκνημικής Αρθρίτις της Ποδονημικής επί αυτοάνοσης Αγγειίτιδος Αρθρίτις Ποδονημικής επί Σχαλιδωτικής Οστεοχονδρίτιδος του Αστραγάλου Αρθρίτις Ποδοκνημικής επί Υμενικής Οστεοχονδρωμάτωσης Αρθρίτις Ποδονημικής επί Αγκυλοποιητικής Σπονδυλαρθροπάθειας. Είναι η συχνότερη μορφή. Συμβαίνει σε γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες σε αναλογία 3:1. Τα συνήθη αίτιά της είναι η πολύωρη ορθοστασία, το βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος, τα λάθος ψηλά τακούνια, η παχυσαρκία, και σπάνια η ανισοσκελία. Τα συμπτώματά της είναι πρήξιμο (οίδημα) στήν άρθρωση, δυσκαμψία, πόνος και θερμότητα. Ο ασθενής ενίοτε χωλαίνει (κουτσαίνει). Η θεραπεία της είναι απλή. Αδυνάτισμα, ξεκούραση, χλιαρό λουτρό, ελαστική περιστραγαλίδα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, και Φυσικοθεραπείες . Η Οστεοαρθρίτις Ποδοκνημικής είναι εκφυλιστική νόσος φθοράς των χόνδρων και των οστών της αρθρώσεως. Γιά διάφορους λόγους, φθείρονται (εκφυλίζονται) αρχικώς οι μαλακοί ιστοί (σύνδεσμοι, κλπ), ακολούθως ο αρθρικός χόνδρος, και στη συνέχεια επέρχονται βλάβες στα οστά του Αστραγάλου, της Κνήμης και της Περόνης. Τελικό αποτέλεσμα, είναι ο πόνος και ο περιορισμός τών κινήσεων της αρθρώσεως, που οδηγούν τον ασθενή σε αναπηρία, λόγω μείωσης της κινητικότητός του. Κατά κανόνα η Οστεοαρθρίτις της Ποδοκνημικής είναι μετατραυματικής αιτίας δηλαδή οφείλεται σε παλαιότερα διαστρέμματα ή κατάγματα, είτε χειρουργήθηκαν είτε όχι. Η πάθηση έχει τρία ακτινολογικά – κλινικά στάδια: Το Ι, ΙΙ, και ΙΙΙ. Στο στάδιο Ι η θεραπεία είναι απλή, με κάποια μέτρα προστασίας και παυσίπονα. Στο στάδιο ΙΙ χρειάζεται ενδαρθρικές ενέσεις Υαλουρονικού Νατρίου, και στό στάδιο ΙΙΙ χρειάζεται εγχείρηση.. Κάθε μορφή Αρθρίτιδας της Ποδοκνημικής Αρθρώσεως χρειάζεται ειδική θεραπεία. Ετσι η Ουρική αρθρίτιδα θέλει ειδική θεραπεία (βλέπε σχετικό λήμμα). Η Ρευματοειδής Αρθρίτις επίσης. Οι Μικροβιακές αρθρίτιδες χρειάζονται Αντιβιοτικά. Οι Οροαρνητικές Αρθρίτιδες Reiter κλπ χρειάζονται πάλι ειδική θεραπεία (βλέπε σχετικά λήμματα). Οι Αρθρίτιδες λόγω ενδαρθρικής βλάβης όπως η Σχαλιδωτική Οστεοχονδρίτις κλπ χρειάζονται εγχείρηση, κλπ.
Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ

Το Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ είναι ένα πολυλειτουργικό στάδιο στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου την Ποντγκόριτσα. Η χωρητικότητά του έχει αλλάξει με την πάροδο των ετών, λόγω αρκετών ανακαινίσεων. Το 2019 το στάδιο έφερε 11.264 θέσεις. Το στάδιο είναι η έδρα της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου του Μαυροβουνίου και της ομάδας Μπούντουτσνοστ.

 Το Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ χτίστηκε το 1945, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πριν τον πόλεμο, η Μπούντουτσνοστ και άλλοι σύλλογοι της Ποντγκόριτσα διεξήγαγαν τους αγώνες τους σε ένα γήπεδο κοντά σε αυτή τη θέση.Η αρχική χωρητικότητα του σταδίου ήταν περίπου 5.000 θεατές. Το στάδιο κάηκε ολοσχερώς το 1952, αλλά έπειτα ξαναχτίστηκε, με νέα χωρητικότητα περίπου 17.000 θέσεων. Το νέο στάδιο έχει τέσσερα τμήματα-πλευρές.Το 1989, εγκαταστάθηκαν προβολείς στο Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ (τότε γνωστό ως «Στάδιο του Τίτογκραντ»). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η κύρια πλευρά θέσεων (δυτική) ανακατασκευάστηκε. Η νέα πλευρά απέκτησε χωρητικότητα 6.000 θέσεις και μοντέρνα οροφή.Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, το στάδιο υπέστη πρόσθετες κατασκευαστικές εργασίες. Η ανατολική πλευρά του κατεδαφίστηκε, ενώ κατασκευάστηκε μια νέα βόρεια πλευρά. Η χωρητικότητα μειώθηκε σε 12.000 θέσεις. Στις 27 Μαρτίου 2015, ακυρώθηκε προγραμματισμένος αγώνας στο στάδιο μεταξύ των εθνικών ομάδων του Μαυροβουνίου και της Ρωσίας για λόγους ασφάλειας των παικτών. Ο Ρώσος τερματοφύλακας Ίγκορ Ακινφέεφ χτυπήθηκε προηγουμένως στο κεφάλι από φωτοβολίδα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία κέρδισε τον αγώνα 3-0 έπειτα από απόφαση της UEFA.Η βόρεια πλευρά του σταδίου φιλοξενεί τους οπαδούς της Μπούντουτσνοστ, που είναι ευρύτερα γνωστοί ως «Varvari» (Βάρβαροι). Οι Varvari συχνά αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό φιλάθλων σε αγώνες της Μπούντουτσνοστ, η οποία θεωρείται ως η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα στο Μαυροβούνιο. Από το 2006, το Στάδιο Ποντ Γκόριτσομ διαθέτει τέσσερις εξέδρες. Από το 1992 ως το 2006, υπήρχαν τρεις, καθώς η παλαιά ανατολική είχε κατεδαφιστεί. Παρακάτω παρουσιάζεται κατά προσέγγιση η χωρητικότητα κάθε εξέδρας με τεχνικές λεπτομέρειες.
Survivor Ελλάδας

Το Survivor Ελλάδας (αγγλικά: Survivor Greece) είναι η ελληνική εκδοχή του ομώνυμου ριάλιτι επιβίωσης και είναι βασισμένο στην πρωτότυπη εκδοχή Expedition Robinson (αποστολή Robinson) που προβάλλεται στη Σουηδία. Στην Ελλάδα προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2003 και μέχρι σήμερα έχουν προβληθεί 9 κύκλοι.

 Οι κύκλοι 1 έως 4, προβλήθηκαν από το Mega, το διάστημα 2003-2006, καθώς και το 2010, τότε με αλλαγμένο εντελώς τον τίτλο ως Παταγονία: Η άκρη του Κόσμου, το οποίο δεν είχε την αναμενόμενη τηλεθέαση, και ολοκληρώθηκε πολύ γρήγορα. Έκτοτε μετά την ολοκλήρωση της Παταγονίας, το Mega αποφάσισε τελικά και εγκατέλειψε οριστικά το πρότζεκτ του Survivor, κυριότερα για οικονομικούς λόγους, ενώ τότε το κανάλι σταμάτησε και όλες τις ακριβές παραγωγές, και περιορίστηκε σε πιο φθηνά προγράμματα. Στις αρχές του 2017, ανακοινώθηκε, ότι τα αποκλειστικά δικαιώματα του reality, τα αγόρασε η Τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο οποίος μετέδωσε τον πέμπτο κύκλο, ενώ παράλληλα το Survivor Ελλάδας, επανήλθε μετά από 7 χρόνια απουσίας στους τηλεοπτικούς δέκτες με διαφορετική συνταγή. Λόγω υψηλής αποδοχής και τηλεθέασης από το κοινό, το παιχνίδι συνεχίστηκε και με έκτο κύκλο το 2018, έβδομο κύκλο το 2019 και όγδοο το 2020-2021. Ωστόσο, ο έβδομος και ο όγδοος κύκλος δεν είχαν την αναμενόμενη επιτυχία στους πίνακες τηλεθέασης, με τον σταθμό να σκέφτεται ακόμα και την οριστική διακοπή του ριάλιτι επιβίωσης. Ωστόσο, στις 8 Ιανουαρίου 2023 ξεκίνησε νέος κύκλος του ριάλιτι με την all star εκδοχή του. Στην Κύπρο, το Survivor προβλήθηκε ανελλιπώς, από το 2017, από τον τηλεοπτικό σταθμό SIGMA, κατόπιν επίσημης συνεργασίας ταυτόχρονα με τον ΣΚΑΪ στην Ελλάδα. Την παρουσίαση των πρώτων δύο κύκλων ανέλαβε ο τηλεπαρουσιαστής Γρηγόρης Αρναούτογλου, του τρίτου κύκλου ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, του τέταρτου ο ηθοποιός Γιάννης Αϊβάζης και από τον πέμπτο έως τον έβδομο ο τηλεπαρουσιαστής Σάκης Τανιμανίδης. Σημερινός, παρουσιαστής από τον 8ο κύκλο και έπειτα, είναι ο Γιώργος Λιανός, ο οποίος αποτέλεσε συμπαρουσιαστής, του έκτου και του έβδομου. Οι δυο πρώτοι κύκλοι γυρίστηκαν στη Μαλαισία, ο 3ος στον Παναμά, ο 4ος στην Αργεντινή, ενώ από τον 5ο κύκλο, μέχρι και σήμερα, στη Δομινικανή Δημοκρατία. ^ Ο 3ος κύκλος προβλήθηκε, το 2006, από το MEGA και ο 7ος κύκλος, το 2019, από τον ΣΚΑΪ με τον ίδιο τίτλο Survivor Ελλάδα - Τουρκία. ^ Ο 4ος κύκλος γνωστός και ως Survivor: Παταγονία προβλήθηκε, από το MEGA με τον τίτλο Παταγονία - Η άκρη του κόσμου. ^ Στον 7ο κύκλο, ο Σάκης Τανιμανίδης, ήταν ο παρουσιαστής για την Ελλάδα (ΣΚΑΪ) και την Κύπρο (Sigma), ενώ αντίστοιχα ο Ατζούν Ιλίτζαλι, ήταν ο παρουσιαστής για την Τουρκία (TV8). Το παιχνίδι προβάλλονταν ταυτόχρονα και ζωντανά το διάστημα Ιανουαρίου - Ιουλίου 2019, και στις τρεις χώρες. ^ Στον 7ο κύκλο υπήρξαν 2 νικητές, ένας για την Ελληνική πλευρά του παιχνιδιού και ένας για την Τουρκική.
Πτι φουρ

Τα πτι φουρ είναι μικρά φουρνίσματα. Η ονομασία προέρχεται από τη γαλλική λέξη petit four που σημαίνει μικρό φούρνισμα. Η κατηγορία περιλαμβάνει βουτήματα, αμυγδαλωτά, μάφιν, μπισκοτάκια, κ.α.

 Τον 18ο και 19ο αιώνα στη Γαλλία χρησιμοποιούνταν μεγάλοι φούρνοι από τούβλα που αργούσαν να ζεσταθούν και να κρυώσουν. Στο φούρνο ψήνονταν πρώτα τα προϊόντα που χρειάζονται μεγάλες θερμοκρασίες, και στο τέλος του ψησίματος αυτών οι φουρνάρηδες αξιοποιούσαν την εναπομείνουσα θερμότητα για να ψήσουν μικρά αρτοποιήματα. Τα μικρά αρτοσκευάσματα με βασικό συστατικό τη ζάχαρη είναι ευαίσθητα και πρέπει να ψήνονται σε χαμηλή θερμοκρασία. Η ονομασία μικρά φουρνίσματα σημαίνει ότι ψήνονται σε μικρή θερμοκρασία. Επειδή οι περισσότεροι Έλληνες δε γνωρίζουν την ετυμολογική προέλευση της ονομασίας πτι φουρ και όλα τα μικρά φουρνίσματα που περιλαμβάνει, η ονομασία αναφέρεται σε μία ομάδα βουτημάτων με κάποια ή όλα από τα κάτωθι χαρακτηριστικά: αφράτο μπισκότο γέμιση μαρμελάδα φρούτων ή εναλλακτικά κρέμα βανίλιας, σοκολάτας ή φρούτων. επικάλυψη σοκολάτας και γαρνίρισμα με τρούφα, ινδοκάρυδο, καρύδια, ξηρούς καρπούς, γλασαρισμένα φρούτα.Παρασκευάζονται με αλεύρι, ζάχαρη, βούτυρο και αυγά. Τα υλικά αναμιγνύονται έως ότου σχηματιστεί μία εύπλαστη ζύμη με την οποία πλάθονται τα μπισκότα στα επιθυμητά σχήματα: μπαστούνια, στρογγυλά, λουλούδια, αστέρια. Αυτά ψήνονται σε χαμηλή θερμοκρασία για περίπου 15 λεπτά, έως ότου ροδίσουν, και μετά αφήνονται να κρυώσουν. Ανά δύο τα μπισκότα γεμίζονται με μαρμελάδα, πραλίνα φουντουκιού ή άλλη κρέμα. Για την επικάλυψη σοκολάτας, σε ένα μπολάκι θερμαίνεται η κουβερτούρα έως ότου λιώσει και στη συνέχεια το κάθε μπισκότο βυθίζεται μερικά στη λιωμένη κουβερτούρα και αφήνεται να ψυχθεί. Προτού στερεοποιηθεί η σοκολάτα προστίθεται το γαρνίρισμα, δηλαδή το μπισκότο πασπαλίζεται με τρούφα, ινδοκάρυδο ή ξηρούς καρπούς. Προσφέρονται ως κεράσματα, βουτήματα πρωινού, σνακ. Οι μεγάλες υποκατηγορίες στις οποίες διακρίνονται τα μικρά φουρνίσματα είναι: Γλασέ: γλυκίσματα ψυγείου, παστάκια ή ταρτάκια επικαλυμμένα με γλάσο, ζαχαρωτά φοντάν, σαντιγί (κρέμα), ή άλλη γαρνιτούρα. Σαλέ (αλμυρά): Νόστιμες μπουκίτσες που σερβίρονται συνήθως σε εορταστικές εκδηλώσεις και μπουφέδες. Σεκ (ξηρά): μπισκοτίνια, μακαρόν, μαρέγκες, σφολιατοειδή κ.α.
Τόμας Ραβέλι

Ο Τόμας Ραβέλι (σουηδικά: Thomas Ravelli) (γενν. 13 Αυγούστου 1959) είναι Σουηδός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας Η 21χρονη επαγγελματική του σταδιοδρομία συνδέθηκε σχεδόν αποκλειστικά με τις Έστερς ΙΦ και ΙΦΚ Γκέτεμποργκ, μετ τις οποίες εμφανίστηκε συνδυαστικά σε 416 αγώνες της Άλσβενσκαν. Ο Ραβέλι ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές για την Εθνική Σουηδίας για αρκετά χρόνια και εκπροσώπησε τη χώρα στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1990 και του 1994 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992.

 Ο Ραβέλι γεννήθηκε στο Βέστερβικ, αλλά μεγάλωσε στο Βίμερμπι, όπου έζησε τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του. Σε επίπεδο συλλόγων έπαιξε για την Έστερς ΙΦ και την ΙΦΚ Γκέτεμποργκ, κερδίζοντας τρία πρωταθλήματα Άλσβενσκαν κατά τη διάρκεια της δεκαετούς θητείας του στην Έστερ πριν υπογράψει για τη δεύτερη το 1989, σε ηλικία 29 ετών. Με την Γκέτεμποργκ, ο Ραβέλι κατέκτησε άλλα έξι πρωταθλήματα και το μοναδικό του Κύπελλο Σουηδίας. Το 1998, ήδη 39 ετών, εντάχθηκε στην Τάμπα Μπέι Μιούτινι του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, κλείνοντας την καριέρα του την επόμενη χρονιά με την Έστερ. Συνολικά, έπαιξε σε σχεδόν 600 επίσημους αγώνες ως επαγγελματίας. Η διεθνής καριέρα του Ραβέλι διήρκεσε σχεδόν δύο δεκαετίες, ξεκινώντας το 1981. Έπαιξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, με τη Σουηδία να τερματίζει 3η στην τελευταία διοργάνωση, και συμμετείχε συνολικά σε 143 αγώνες. Ο ημιτελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994 εναντίον της Βραζιλίας ήταν ο 116ος αγώνας του Ραβέλι για τη Σουηδία, ξεπερνώντας το ρεκόρ συμμετοχών του Μπιορν Νόρντκβιστ. Είναι γνωστός για το ότι απέκρουσε δύο πέναλτι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πέναλτι εναντίον της Ρουμανίας στον προημιτελικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, συμπεριλαμβανομένου ενός στον «ξαφνικό θάνατο» από τον Μιόντραγκ Μπελοντέντιτσι (νίκη 5–4). Αυτό το κατόρθωμα τον οδήγησε στο να τερματίσει 2ος για το Βραβείο Τερματοφύλακα της Χρονιάς και επίσης ονομάστηκε από το France Football ως ο 7ος καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη. Ο δίδυμος αδερφός του Ραβέλι, Αντρέας, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής. Ο πατέρας τους, ο Δρ. Πέτερ Ραβέλι, ήταν Αυστριακός μετανάστης ιταλικής καταγωγής, ο οποίος μετακόμισε στη Σουηδία το 1952 και τα αδέρφια έπαιξαν μαζί στην Έστερ και στην εθνική ομάδα. Ο Ραβέλι συμμετείχε ως χορευτής στο Let's Dance 2019, που μεταδόθηκε από το TV4. Έστερς Άλσβενσκαν: 1978, 1980, 1981Γκέτεμποργκ Άλσβενσκαν: 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996 Κύπελλο Σουηδίας: 1991Σουηδία Παγκόσμιο Κύπελλο: Χάλκινο μετάλλιο 1994Ατομικές Σουηδός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 1981 Σουηδός Τερματοφύλακας της Χρονιάς: 1995, 1997 ΔΟΙΣΠ Καλύτερος Τερματοφύλακας του Κόσμου: Αργυρή Μπάλα 1994, Χάλκινη Μπάλα 1995 Τόμας Ραβέλι στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Τόμας Ραβέλι – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Shades of Cool

Το "Shades of Cool" είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας-τραγουδοποιού Λάνα Ντελ Ρέι, που προέρχεται από το τρίτο της στούντιο άλμπουμ, Ultraviolence , (2014). Γράφτηκε από την Ντελ Ρέι και τον Ρικ Νοτέλς, και παρήχθη από τον Νταν Άουερμπαχ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 26 Μαΐου 2014 από την Interscope Records ως το δεύτερο single από το άλμπουμ Ultraviolence. Στιχουργικά, το single μιλάει για έναν "ανεξιχνίαστο" άνθρωπο. Το "Shades of Cool" έλαβε γενική αναγνώριση από τους κριτικούς μουσικής, οι οποίοι επαίνεσαν το μουσικό του στυλ. Εμπορικά, το single έφτασε στο νούμερο 79 του Αμερικανικού Billboard Hot 100 και μπήκε στο top 40 μερικών charts ρεκόρ στην Ευρώπη. Ένα μουσικό βίντεο για το "Shades of Cool" σκηνοθετήθηκε από τον Τζέικ Νάβα και περιγράφηκε ως κινηματογραφικό νουάρ.

 Το "Shades of Cool" γράφτηκε από την Λάνα και τον Ρικ Νοτέλς και παρήχθη από τον Νταν Άουερμπαχ. Αποτελούμενο στο κλειδί του D minor, το τραγούδι τρέχει σε ένα μέτριο αργό τέμπο 46 χτυπημάτων ανά λεπτό. Περιγράφηκε ως βαλς που ενορχηστρώθηκε από το «αργό κάψιμο» bassline, την κιθάρα, και τα όργανα χορδών. Το κομμάτι διαθέτει σόλο κιθάρας που παραδίδεται από τον Auerbach.Τα φωνητικά της Del Rey εκτείνονται από το A3 έως το B5.Τα "οπερατικά" σοπράνο φωνητικά της που συνδυάζονται με το "σήμα κατατεθέν vibrato θρήνου" δημιουργούν μια φαντασμαγορική ατμόσφαιρα στο "Shades of Cool". Ο Chris Coplan από συνέπεια του ήχου περιέγραψε το τραγούδι ως «μια αργή και ελαφρώς ζοφερή μπαλάντα.» . Εν τω μεταξύ, το «shades of cool» χαρακτηρίστηκε ως «διάφανη, ατμοσφαιρική» μπαλάντα που αντιπαραβάλει την πιο «pop-savvy swaggering "west coast"» από τον Colin Stutz του billboard. Στο σινγκλ, η Del Rey τραγουδά για έναν ανεξιχνίαστο άνθρωπο: «Αλλά εσύ είσαι ανεξιχνίαστος / δεν μπορώ να εισβάλλω τον κόσμο σου / γιατί ζεις σε αποχρώσεις της δροσιάς / η καρδιά σου είναι άθραυστη» (But you are unfixable / I can’t break through your world / ‘Cause you live in shades of cool / Your heart is unbreakable.)