Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι

Το Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι (πολωνικά: Lidzbark Warmiński, γερμανικά: Heilsberg‎), που συχνά συντομεύεται σε Λίντζμπαρκ, είναι ιστορική πόλη και η έδρα του Πόβιατ Λίντζμπαρκ, στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας της βόρειας Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 15.379 κάτοικοι (2021).Το Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι ήταν κάποτε η πρωτεύουσα της Βαρμίας και παλαιότερα η μεγαλύτερη πόλη της. Το ίδιο το Λίντζμπαρκ ήταν ένα θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο, για το οποίο ήταν γνωστό ως το Μαργαριτάρι της Βαρμίας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Βαρμιανών Επισκόπων και ήταν επίσης σημαντικό οικονομικό κέντρο, όπου αργότερα έχασε τη σημασία του μόνο από την κοντινή πόλη Μπρανιέβο. Το Κάστρο του Επισκόπου της Βαρμίας θεωρείται μεγάλη καλλιτεχνική και ιστορική αξία στον κόσμο και έχει αναγνωριστεί ως Ιστορικό Μνημείο από την πολωνική κυβέρνηση.

 Η πόλη ήταν αρχικά οικισμός Παλαιών Προύσων γνωστή ως Λέτσμπαγκ (Lecbarg) μέχρι που κατακτήθηκε το 1240 από τους Τεύτονες Ιππότες, οι οποίοι την ονόμασαν Χάιλσμπεργκ (Heilsberg). Το 1306 έγινε έδρα της Επισκοπής της Βαρμίας και παρέμεινε η έδρα του Πρίγκιπα-Επισκόπου για 500 χρόνια. Το 1309 ο οικισμός έλαβε προνόμια πόλης. Στη δεκαετία του 1350 χτίστηκε το Κάστρο των Επισκόπων της Βαρμίας, το οποίο επεκτάθηκε στους επόμενους αιώνες και έγινε ένα από τα πιο σημαντικά και αξιόλογα ιστορικά μνημεία της Βαρμίας, το οποίο σήμερα στεγάζει ένα μουσείο και αναφέρεται ως Ιστορικό Μνημείο της Πολωνίας. Το 1440 η πόλη προσχώρησε στην αντι-Τευτονική Πρωσική Συνομοσπονδία, κατόπιν αιτήματος της οποίας το 1454 ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας ενσωμάτωσε την περιοχή και την πόλη στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Αυτό προκάλεσε τον Πολωνο-Τευτονικό Δεκατριετή Πόλεμο (1454-1466), ως αποτέλεσμα του οποίου στη Δεύτερη Ειρήνη του Θορν (1466) το Τευτονικό Τάγμα τερμάτισε την αξίωσή του στην περιοχή και την αναγνώρισε ως μέρος της Πολωνίας. Ήταν η πρωτεύουσα του Πριγκιπικού Επισκοπάτου της Βαρμίας στην αυτόνομη επαρχία της Βασιλικής Πρωσίας, στην ευρύτερη Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Ο Νικόλαος Κοπέρνικος επισκέφτηκε για πρώτη φορά την πόλη στο γύρισμα του 1495 και του 1496, και στη συνέχεια έζησε στο κάστρο από το 1503. Πιστεύεται ότι έγραψε μέρος του De Revolutionibus orbium coelestium του εκεί. Το χειμώνα του 1703–04, η πόλη ήταν η κατοικία του βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου. Στα μέσα του 18ου αιώνα, ένα χειρόγραφο του Gesta principum Polonorum, του παλαιότερου μεσαιωνικού πολωνικού χρονικού, ανακαλύφθηκε στο κάστρο από τον Πρίγκιπα-Επίσκοπο Άνταμ Στανίσουαφ Γκραμπόφσκι, με απόφαση του οποίου δημοσιεύτηκε τότε για πρώτη φορά σε έντυπη μορφή. Η πόλη προσαρτήθηκε με την υπόλοιπη περιοχή από το Βασίλειο της Πρωσίας στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772. Η πόλη έπαψε να είναι η πρωτεύουσα του Πριγκιπικού Επισκοπάτου της Βαρμίας, το οποίο διαλύθηκε, ωστόσο παρέμεινε η έδρα του τελευταίου πρίγκιπα-επισκόπου, Ιγκνάτσι Κρασίτσκι, μέχρι το 1795 και στη συνέχεια η πόλη έχασε την πολιτιστική της σημασία, την οποία δεν έχει ανακτήσει έκτοτε. Το 1807 έλαβε χώρα μια μάχη κοντά στην πόλη μεταξύ των Γάλλων υπό τον Ζοακίμ Μυρά και τον Ζαν Σουλτ και των Ρώσων και των Πρώσων υπό τον Λέβιν Αουγκούστ φον Μπένιγκσεν.Από το 1933 έως το 1945 ήταν η τοποθεσία του μεγάλου γερμανικού κυβερνητικού ραδιοφωνικού πομπού του Χάιλσμπεργκ. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές μετά την κατάκτησή της από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Ως μέρος των εδαφικών αλλαγών που ζήτησε η Σοβιετική Ένωση στη Διάσκεψη του Πότσδαμ, η πόλη έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας και σταδιακά επανεγκαταστάθηκε από Πολωνούς, πολλοί από αυτούς από τα μέρη της ανατολικής Πολωνίας που προσαρτήθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση. Το Λίντζμπαρκ Βαρμίνσκι είναι αδελφοποιημένο με τις: Άουντ Μπέιερλαντ, Ολλανδία (1992) Μιλανούβεκ, Πολωνία (2001) Σοβιέτσκ, Ρωσία (2001) Βέρλτε, Γερμανία (2005) Επίσημος ιστότοπος Χάρτης της Καθολικής Επισκοπής της Βαρμίας το 1755 Αρχειοθετήθηκε 2016-01-22 στο Wayback Machine.