IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
ΚΚ Βλοτσλάβεκ

Η Κλουμπ Κοσικούφκι Βλοτσλάβεκ (πολωνικά:Klub Koszykówki Włocławek), ή γνωστή για λόγους χορηγίας ως Άνβιλ Βλοτσλάβεκ (Anwil Włocławek), είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Βλοτσλάβεκ. Ο σύλλογος συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας (PLK). Η έδρα της είναι η Χάλα Μίστζουφ. Ο σύλλογος έχει κερδίσει τρεις φορές το Πρωτάθλημα Πολωνίας, το 2003, το 2018 και το 2019. Επίσης, έχει κερδίσει τρία Κύπελλα και δύο Σούπερ Καπ.

 Την περίοδο 2017-18, η Άνβιλ τερμάτισε πρώτη στην κανονική περίοδο με ρεκόρ 24-8. Στα πλέι-οφ, νίκησε την Τούροβ Ζγκοζέλετς στους προημιτελικούς και την πρωταθλήτρια Ζιελόνα Γκούρα στους ημιτελικούς. Στις 4 Ιουνίου 2018, ο σύλλογος κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος, αφού νίκησε την Σταλ Όστρουβ Βιελκοπόλσκι με 65-73 στον 6ο αγώνα των τελικών. Ο Κάμιλ Λατσίνσκι της Άνβιλ, ο οποίος είχε μέσο όρο 10,8 πόντους και 4,8 ασίστ στη σειρά, αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των τελικών.Την περίοδο 2018-19, η ομάδα έκανε το ντεμπούτο της στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Στον A όμιλο, η Άνβιλ είχε ρεκόρ 4-10 και δεν προχώρησε πέρα από τη φάση των ομίλων. Στα πλέι οφ του πρωταθλήματος, απέκλεισε την, πρώτη στην κανονική περίοδο, Άρκα Γκντίνια στους ημιτελικούς με 3-2. Στους τελικούς, η ομάδα νίκησε την Τβάρντε Πιερνίκι Τόρουν σε 7 αγώνες, για να κερδίσει το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Στον καθοριστικό 7ο αγώνα, που διεξήχθη στο Τόρουν, κέρδισε με 77-89. Το λογότυπο του συλλόγου περιέχει ένα ροτβάιλερ. Επίσης, υπάρχει ένα αστέρι για κάθε πρωτάθλημα που έχει κερδίσει ο σύλλογος. Πρωτάθλημα Πολωνίας Νικητές (3): 2003, 2018, 2019 2η θέση (8): 1993, 1994, 1999, 2000, 2001, 2005, 2006, 2010 3η θέση (2): 1995, 2009 Ημιτελικά (6): 1996, 2002, 2004, 2007, 2013, 2016Κύπελλο Πολωνίας Νικητές (3): 1995, 1996, 2007 Φιναλίστ (3): 2004, 2011, 2017Σούπερ Καπ Πολωνίας Νικητές (2): 2007, 2017 Φιναλίστ (1): 2018 Κύπελλο Σαπόρτα Ημιτελικά (1): 2002 Προημιτελικά (1): 2001Κύπελλο Κόρατς Προημιτελικά (1): 2000 Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) Επίσημο προφίλ στο Twitter
Νικολό Ντα Πόντε

Ο Νικολό Ντα Πόντε (Ιταλικά : Nicolò Da Ponte, 15 Ιανουαρίου 1491 - 30 Ιουλίου 1585) ήταν 87ος Δόγης της Βενετίας (3 Μαρτίου 1578 - 30 Ιουλίου 1585) σε μια περίοδο με μεγάλες εντάσεις. Γεννήθηκε στην Αγία Άννα της Βενετίας και ήταν γιος του Αντόνιο ντα Πόντε και της Ρεγγίνας Σπαντολίνο που καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Η πατρική του οικογένεια ζούσε στην Χαλκίδα την περίοδο της Βενετοκρατίας και πέρασε μεγάλες δυσκολίες από την εποχή που οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Εύβοια (1470) αλλά ο γάμος του πατέρα του με Ελληνίδα δείχνει ότι διατηρούσαν έντονα τις εμπορικές τους δραστηριότητες στην Ανατολή.

 Ο Νικολό Ντα Πόντε παρά τις δυσκολίες που είχε συναντήσει η οικογένειας του δέχτηκε εξαιρετική εκπαίδευση μαζί με τον διάσημο Ινιάτσιο Ντάντι και σπούδασε φιλοσοφία στην Πάντοβα αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του επειδή ξέσπασε ο Πόλεμος της Λίγκας του Καμπρέ, πήρε διδακτορικό στην ιατρική (1514). O Νικολό όπως όλοι οι αριστοκράτες νέοι στην εποχή του είχε προοπτικές για λαμπρή επιστημονική σταδιοδρομία, εξελέγη μέλος στο "Συμβούλιο των Σοφών" αλλά ξαφνικά διέκοψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Την περίοδο 1512 - 1530 ήταν πολύ πετυχημένος στον εμπορικό τομέα, έκτισε επιβλητικό παλάτι στον Άγιο Μαυρίκιο και απέκτησε περιουσία που εκτιμάται στα 12.000 δουκάτα. Την ίδια περίοδο απέκτησε ξανά επιστημονικά ενδιαφέροντα, αντικατέστησε για δυο χρόνια τον Σεμπαστιάν Φοσκαρίνι στην θέση του λέκτορα φιλοσοφίας στο Ριάλτο. Παντρεύτηκε (1520) την Αρχαγκέλα Αλβίζε Κανάλ με την οποία απέκτησε δυο παιδιά : Αντόνιο και Παυλίνα. Ο γιος του πέθανε πρίν από τον Νικολό (1558) και όταν πέθανε ο ίδιος υπερήλικας (1585) άφησε την περιουσία του στον ανιψιό του επίσης Νικολό και όταν πέθανε και ο ανιψιός Νικολό η οικογένεια ξεκληρίστηκε. Ο Νικολό Ντα Πόντε εξελέγη Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (3 Μαρτίου 1578) και στην συνέχεια Δόγης της Βενετίας (3 Μαρτίου 1578) ύστερα από πολλές περιπέτειες και 44 ψηφοφορίες. Παρά το γεγονός ότι έγινε δόγης κοντά στα 90 του και κυβέρνησε 7 χρόνια ήταν απίστευτα πολιτικά ενεργός για την ηλικία του, οι νεώτεροι τον έβλεπαν με μεγάλο θαυμασμό να προχωράει σε μεγάλες διοικητικές μεταρρυθμίσεις ιδιαίτερα στο Συμβούλιο των Δέκα, πολλές φορές διακρίθηκε στην σύγκρουση του με τον κλήρο. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών (30 Ιουλίου 1585). Νικολό Ντα Πόντε Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
338

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 338 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 338 (CCCXXXVIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ούρσου και Πολεμίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1091 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 338 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Οι Ρωμαίοι, σε συμμαχία με τους Γότθους, φθάνουν στα βόρεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για να προστατεύσουν τα σύνορα του Ίστρου Ποταμού (Δούναβη). Ο Κωνστάντιος Β΄ παρεμβαίνει εναντίον των Περσών στην Αρμενία. Το Καλοκαίρι του 338 τα παιδιά του Κωνσταντίνου Α' συνέρχονται στην Παννονία και διαμοιράζουν τα εδάφη της Αυτοκρατορίας. Ο μεγαλύτερος ο Κωνσταντίνος Β' διατήρησε τη Γαλατία, την Ισπανία και Αγγλία που κυβερνούσε ως Καίσαρ, ο νεώτερος ο Κώνστας τη Ρώμη, Ιταλία και μέρη της Αφρικής ως και μεγάλο μέρος της Βαλκανικής χερσονήσου και ο Κωνστάντιος Β' έμεινε κάτοχος της Ανατολής συμπεριλαμβάνοντας τη σημερινή Ελλάδα και όλη τη Θράκη. Περσία Ο Σαπώρης Β΄, βασιλιάς της Περσικής Αυτοκρατορίας, αρχίζει έναν ευρύ διωγμό κατά των Χριστιανών. Διατάζει εξαναγκαστικές μετατροπές στην επίσημη κρατική θρησκεία, τον Ζωροαστρισμό, στην περίπτωση που οι Χριστιανοί διαταράξουν τη βασιλεία του, ενώ εκείνος αντιμετωπίζει τους Ρωμαίους στην Αρμενία και τη Μεσοποταμία. Ασία Ο Τουομπά Γιουάι, ηγεμόνας της φυλής Τουομπά Ντάι, πεθαίνει και τον διαδέχεται ο αδελφός του Τουομπά Σιυτζιάν. Τέχνες Η Εκκλησία της Αγίας Κοστάντζας στη Ρώμη αρχίζει να ανοικοδομείται (σε απροσδιόριστη ημερομηνία). Θρησκεία Ο Ευσέβιος ο Νικομήδειας γίνεται Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αφ' ότου ο Παύλος Α΄ εξοριστεί. Οι Μη Χριστιανοί διώκονται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως παγανιστές. Ισαάκ, Πατριάρχης Αρμενίας (πεθαίνει το 439) Φλάβιος Αβλάβιος, Ρωμαίος ύπατος και πολιτικός Λι Τσι, αυτοκράτορας των Μπα-Ντι στο Τσενγκ Χαν (γεννιέται το 314) Τουομπά Γιουάι, πρίγκιπας της φυλής Τουομπά Ντάι
Γ.Σ. Ερμής Αγιάς

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Επαρχίας Αγιάς «ο Ερμής» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη της Αγιάς Λάρισας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984. Αντλεί το όνομά του από τον αρχαιοελληνικό θεό Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών, ψυχοπομπού, προστάτη του εμπορίου και των κλεφτών. Έδρα όλων των τμημάτων του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Ο σύλλογος διαθέτει τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών και τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών.

 Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 ο σύλλογος αναδείχθηκε τόσο Πρωταθλητής όσο και Κυπελλούχος Θεσσαλίας, με αποτέλεσμα να λάβει το πρώτο του εισιτήριο για τα εθνικά Πρωταθλήματα. Την επόμενη χρονιά, 2015-16, κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου Βορρά στη Γ΄ Εθνική. Την τέταρτη συνεχόμενη άνοδό του πέτυχε την περίοδο 2017-18, οπότε και δεν κατέκτησε την πρωτιά αλλά ήταν από τους πρώτους επιλαχόντες σε περίπτωση ανακατατάξεων. Στις 20 Ιουλίου 2022 ανακοινώθηκε η συμφωνία μεταξύ των ανδρικών τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης και του Γ.Σ. Ερμή Αγιάς. Η ομάδα της Αγιάς Λάρισας συνεχίζει να χρησιμοποιεί την επωνυμία «Γ.Σ. Ερμής Αγιάς», αλλά χρησιμοποιεί το σήμα και τα χρώματα του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης και έχει ως έδρα το Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο. Από την αγωνιστική περίοδο 2022-2023, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης αγωνίζεται ως Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία (Κ.Α.Ε.) με την επωνυμία «Ηρακλής 2022 Κ.Α.Ε.» στην Elite League. Γ.Σ. Ερμής Αγιάς, επίσημος ιστότοπος. Γ.Σ. Ερμής Αγιάς (τμήμα μπάσκετ ανδρών), επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Γ.Σ. Ερμής Αγιάς (τμήμα βόλλεϋ γυναικών), επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Αλφάβητο Τάι Λε

Το Αλφάβητο Τάι Λε (ᥖᥭᥰᥘᥫᥴ, [[tai˦.lə˧˥]]), ή Αλφάβητο Ντεχόνγκ Ντάι, είναι ένα σενάριο που χρησιμοποιείται για τη γραφή της γλώσσας Τάι Νούα του νοτιοκεντρικού Γιουνάν στη Κίνα. (Η γλώσσα είναι επίσης γνωστή ως Νούα, Ντεχόνγκ Ντάι και Κινεζικά Σαν). Γράφεται σε οριζόντιες γραμμές από αριστερά προς τα δεξιά, με κενά μόνο μεταξύ των παραγράφων και των προτάσεων. Το αλφάβητο Τάι Λε έχει μακρά ιστορία (700-800 χρόνια) και έχει χρησιμοποιήσει πολλές διαφορετικές ορθογραφικές μορφές. Μεταξύ του 1952 και του 1988, το αλφάβητο δέχτηκε τέσσερις μεταρρυθμίσεις. Η τρίτη μεταρρύθμιση (1963/1964) χρησιμοποίησε διακριτικά για να αναπαραστήσει τους τόνους, ενώ η τέταρτη μεταρρύθμιση (1988-σήμερα) χρησιμοποιεί αυτόνομα τονικά γράμματα.

 Στις σύγχρονες ορθογραφίες της Τάι Λε, τα αρχικά σύμφωνα προηγούνται των φωνηέντων, τα φωνήεντα προηγούνται των τελικών συμφώνων και των σημάτων τόνων, και αν υπάρχουν, ακολουθούν ολόκληρη τη συλλαβή. Τα σύμφωνα έχουν ένα εγγενές φωνήεν /a/, εκτός εάν ακολουθείται από ένα σήμα εξαρτώμενου φωνήεντος. Όταν τα φωνηεντα εμφανίζονται αρχικά σε μια λέξη ή συλλαβή, προηγούνται από το φορέα φωνήεντος ᥟ. Σημειώστε ότι τα γράμματα της παλιάς γλώσσας ορθογραφίας συνδυάζονται με τα βραχέα γράμματα (όπως στο /ka²/ ᥐ̈}}) αλλά εμφανίζεται στα δεξιά των υψηλών φωνηέντων (όπως στο /ki²/ ᥐᥤ̈}}). Το αλφάβητο Τάι Λε προστέθηκε στο πρότυπο Unicode τον Απρίλιο του 2003 με την έκδοση της έκδοσης 4.0. Το μπλοκ Unicode για το Τάι Λε είναι το U+1950–U+197F: Οι τόνοι που χρησιμοποιούνται στην παλιά ορθογραφία (συγκεκριμένα η τρίτη μεταρρύθμιση) βρίσκονται στο μπλοκ Combining Diacritical Marks του Unicode: U+0300 ◌̀ COMBINING GRAVE ACCENT U+0301 ◌́ COMBINING ACUTE ACCENT U+0307 ◌̇ COMBINING DOT ABOVE U+0308 ◌̈ COMBINING DIAERESIS U+030C ◌̌ COMBINING CARON Νέο Αλφάβητο Τάι Λου για την γλώσσα Τάι Λου, προερχόμενο από το Παλαιό αλφάβητο Τάι Λούε "Ντάι Ταμ" Omniglot, Αλφάβητο Ντεχόνγκ Ντάι
Κάρλος Αμπάντ

Ο Κάρλος Χαβιέρ Αμπάντ-Ερνάντες Τρουχίγιο (Carlos Javier Abad-Hernández Trujillo, γεν. 28 Ιουνίου 1995) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Είχε περάσει απ την Ελλάδα την σεζόν 2019-20, για λογαριασμό της Ξάνθης.

 Άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στην ΚΝ Τενερίφε, όπου αγωνίστηκε και στην Β ομάδα. Τη διετία 2015-2017, αγωνίστηκε με δανεισμό στη Ρεάλ Μαδρίτης Β.Στις 23 Αυγούστου 2018, εντάχθηκε με δανεισμό στην Κόρδοβα ΚΦ. Στις 9 Ιουλίου 2019, μετακινήθηκε με μονοετή δανεισμό στην Ξάνθη.Το καλοκαίρι του 2020, πήγε στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια ως ελεύθερος. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Μαρία δελ Πιλάρ της Ισπανίας

Η Μαρία δελ Πιλάρ, ισπαν. María del Pilar de Borbón y Borbón (4 Ιουνίου 1861 - 5 Αυγούστου 1879) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας, κόρη του δούκα του Κάδιθ και της βασίλισσας της Ισπανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου δε Ασίς πρίγκιπα της Ισπανίας & δούκα του Κάδιθ και της Ισαβέλλας Β΄ των Βουρβόνων-Ισπανίας βασίλισσας της Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας. Η Μαρία δελ Πιλάρ Μπερενγκουέλα Ισαμπέλ Φραντσίσκα δε Ασίς Κριστίνα Σεμπαστιάνα Γκαμπριέλα Φρανσίσκα Καρακιόλο Σατουρνίνα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Αδελφός της ήταν ο Αλφόνσος ΙΒ΄ της Ισπανίας. Ήταν 7 ετών, όταν συνόδευσε τη μητέρα της στην εξορία στο Παρίσι, όπου μορφώθηκε στο κολέγιο της Ιερής Καρδιάς. Έπειτα από την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄, η βασιλική οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Γενεύη. Το 1875, με την αποκατάσταση της μοναρχίας στον αδελφό της Αλφόνσο ΙΒ΄ επέστρεψε στην Ισπανία. Όταν η μητέρα της μετέβη εκ νέου στη Γαλλία, η Μαρία δελ Πιλάρ μετακόμισε με τις νεότερες αδελφές της Μαρία δε λα Παθ και Ευλαλία δε Ασίς στο βασιλικό ανάκτορο της Μαδρίτης. Συμπλήρωση την εκπαίδευσή της υπό την επίβλεψη της μεγαλύτερης αδελφής της Ισαβέλλας. Είχε σχεδιαστεί να παντρευτεί τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, γιο του Ναπολέοντα Γ΄ αυτοκράτορα των Γάλλων. Η μητέρα του πρίγκιπα Ευγενία ντε Μοντίχο και η Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας ευνοούσαν την ένωση, αλλά ο νεαρός πρίγκιπας απεβίωσε στον Πόλεμο των Άγγλων με τους Ζουλού 23 ετών. Δύο μήνες μετά η Μαρία δελ Πιλάρ, 18 ετών, απεβίωσε αιφνίδια στην Εσκοριάθα, στη χώρα των Βασκων, μάλλον από φυματιώδη μηνιγγίτιδα. Η Ευγενία πήρε ένα στεφάνι από τον τάφο του γιου της και το έστειλε στον τάφο της Μαρίας δελ Πιλάρ στο Ελ Εσκοριάλ. Rubio, La Chata, p. 187. http://geneall.net/en/title/25500/dames-of-the-royal-order-of-queen-maria-luisa-of-spain/ http://i343.photobucket.com/albums/o458/manuesevilla3/CasaRealEspana/Eulalia/Eu98_zpsbf592854.jpg https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/236x/6e/38/35/6e3835ba54950dd91ef36a3232218a56.jpg
Καλλιανοί Εύβοιας

Οι Καλλιανοί είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Εύβοιας και προάστιο της Χαλκίδας του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 18.957 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 150 μ. Ο οικισμός αναπτύσσεται κατά μήκος της οδικής οδού Ταξιαρχών-Κύμης.

 Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1889, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πύργου. Καταργήθηκε από ανεξάρτητος οικισμός το 1940, αλλά το 1961 αναγνωρίστηκε ξανά, και προσαρτήθηκε πάλι στην κοινότητα Πύργου. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.Στην περιοχή Έντζι, κοντά στους Καλλιανούς, λειτουργούσε τον 19ο αιώνα λιγνιτωρυχείο. Η θέση πήρε το όνομα της από τον Γερμανό μηχανικό που άρχισε το έργο, που λεγόταν Εντζ. Η εκμετάλλευση από την Ελληνική Μεταλλευτική εταιρεία άρχισε το 1869. Για εργατικό προσωπικό προσλήφθησαν εργάτες από τα γύρω χωριά, συμπεριλαμβανομένου και του Πύργου. Ο λιγνίτης μετά την εξόρυξη μεταφερόταν μέσω σιδηρόδρομου αρχικά στην Πλατάνα και έπειτα στο λιμάνι της Κύμης, όπου φορτωνόταν σε πλοία. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα η παραγωγή των ορυχείων της Κύμης αντιστοιχούσε στο 60% των εξορύξεων λιγνίτη στην Ελλάδα. Οι εξορύξεις συνέχισαν εντατικά μέχρι τη δεκαετία του 1920. Το ορυχείο εγκαταλείφθηκε το 1962. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Ευστράτιος Κουλουμβάκης

Ο Ευστράτιος Κουλουμβάκης (1872-1958), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από το Οίτυλο. Υπηρέτησε ως βουλευτής επί 12 χρόνια συνολικά και ως νομάρχης από το 1917 ως το 1920.

 Γεννήθηκε στο χωριό Τσέρια Οιτύλου το 1872 και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία, αρχικά στην Καλαμάτα και εν συνεχεία στην Αθήνα. Ειδικεύτηκε στο Ποινικό Δίκαιο. Εξέδιδε μέχρι τον θάνατό του την εφημερίδα "Ο Πολιτικός", η οποία κυκλοφορούσε κάθε εβδομάδα και έγραφε στην καθαρεύουσα, της οποίας υπήρξε δεινός υποστηρικτής. Ο Κουλουμβάκης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λακωνίας στην Α΄ Αναθεωρητική Βουλή του Αυγούστου του 1910. Το 1911 επανεξελέγη βουλευτής και στην αρχή αντιτάχθηκε στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Όμως, το 1917 έγινε οπαδός του Βενιζέλου και μάλιστα διορίστηκε Νομάρχης Αττικοβοιωτίας, υπηρετώντας επί τριετία. Στις 9 Μαρτίου 1930 έπειτα από επαναληπτική εκλογή επέστρεψε στα βουλευτικά έδρανα στην εκλογική περιφέρεια Οιτύλου, εκλεγείς με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Μεταπολεμικά, το 1946 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Λαϊκόν Κόμμα), υπηρετώντας ως το 1950. Σε εκείνες τις τελευταίες εκλογές ο Κουλουμβάκης έλαβε 27.224 ψήφους. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στο Κρατικό Νοσοκομείο του Πειραιά στις 13 Μαρτίου 1958. Κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Συμβούλιο για τη γερμανική Ορθογραφία

Το Συμβούλιο για τη γερμανική Ορθογραφία (γερμανικά: Rat für deutsche Rechtschreibung, RdR) είναι ο κύριος διεθνής οργανισμός που ρυθμίζει τη γερμανική γλώσσα. Το RdR ιδρύθηκε το 2004 ως διάδοχος της Zwischenstaatliche Kommission für deutsche Rechtschreibung (Διακυβερνητική Επιτροπή για την γερμανική Ορθογραφία) ώστε να περιλάβει και υποστηρικτές, καθώς και όσους ήταν αντίθετοι με τη γερμανική μεταρρύθμιση της ορθογραφίας του 1996 (και επακόλουθες μεταρρυθμίσεις). Εδρεύει στο Μάνχαϊμ της Γερμανίας.

 Παρά το γεγονός ότι η γερμανική αποτελεί μία από τις επίσημες γλώσσες του, το Λουξεμβούργο, το οποίο δεν συμμετείχε στο σχεδιασμό της μεταρρύθμισης του 1996, δεν αποτελεί μέρος του Συμβουλίου. Η κυβέρνηση του Λουξεμβούργου υιοθέτησε μονομερώς τη μεταρρύθμιση και λόγω της απόδοσής του, είναι ευρέως αποδεκτή από τους εκπαιδευτικούς της χώρας. Σύμφωνα με την μεγαλύτερη εφημερίδα του Δουκάτου, τη Luxemburger Wort, το Λουξεμβούργο δεν θεωρείται στο εσωτερικό του ως «γερμανόφωνη χώρα» (η μόνη εθνική γλώσσα είναι η λουξεμβουργιανή) και ως εκ τούτου δεν είχε δικαίωμα να λάβει μέρος στο Συμβούλιο. Ωστόσο, το Λουξεμβούργο συμμετέχει στο Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας και έχει μέλη στη Γαλλική Ακαδημία, παρά το ότι τα γαλλικά είναι απλά μια επίσημη γλώσσα, όπως ακριβώς και τα γερμανικά.Ο πρόεδρος της Κοινωνίας για τη γερμανική Γλώσσα (GfdS) είναι μέλος του συμβουλίου. Το 2003, το RdR, η GfdS, το Ινστιτούτο Γκαίτε και το Ινστιτούτο της γερμανικής Γλώσσας, ίδρυσαν το Συμβούλιο Γερμανικής Γλώσσας (Deutscher Sprachrat), το οποίο ενώθηκε αργότερα επίσης με την Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Επί του παρόντος, το RdR αποτελείται από 39 μέλη από τα ακόλουθα κράτη και περιοχές: Επίσημος ιστότοπος
Τόνι Γουάιτ

Ο Τόνι Γουάιτ, γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1965, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε για τους Σικάγο Μπουλς, Νιου Γιορκ Νικς και Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, πριν συνεχίσει στην Ευρώπη καθ' όλη την δεκαετία του '90.

 Ο Γουάιτ φοίτησε στο κολέγιο του Τενεσί από το 1983 ως το 1987, όπου σε 127 αγώνες είχε μέσο όρο 17,5 πόντους ανά αγώνα, με προσωπικό ρεκόρ τους 51 πόντους κατά του Όμπερν στις 14 Φεβρουαρίου 1987.Το καλοκαίρι του 1987, επιλέχθηκε από τους Σικάγο Μπουλς στο # 33 του ντραφτ, αλλά αγωνίστηκε μόλις σε δύο αγώνες πριν μετακομίσει στη Νέα Υόρκη και στην συνέχεια στο Γκόλντεν Στέιτ. Συνολικά, αγωνίστηκε σε 49 αγώνες του NBA με μέσο όρο 5,3 πόντους και 1,2 ασίστ. Συνέχισε στο CBA με τους Λα Κρος Κάτμπερντς, πριν μετακομίσει στο Βέλγιο το καλοκαίρι του 1990, για να αγωνιστεί για την Λεβέν και στην συνέχεια για την Καστόρς Μπρεν. Στο Βέλγιο παρέμεινε για τρεις σεζόν και αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Το 1993-94, έπαιξε στο ελληνικό πρωτάθλημα φορώντας την φανέλα της ΑΕΚ, με 23,9 πόντους σε 27 αγώνες. Ακολούθησε η θητεία του στον Άρη, όπου σημείωνε κατά μέσο όρο 26,3 πόντους και 4,2 ριμπάουντ, με προσωπικό ρεκόρ για τις ελληνικές διοργανώσεις τους 47 πόντους του εναντίον των Αμπελοκήπων στις 20 Δεκεμβρίου 1994.Το 1995-96, ο Γουάιτ αγωνίστηκε στην γαλλική Αντίμπ, όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του γαλλικού πρωταθλήματος με μέσο όρο 27 πόντων. Από το 1996 ως το 1998, έπαιξε στην Ισπανία και την Βαγιαδολίδ, αναδεικνυόμενος την δεύτερη του χρονιά σε δεύτερο σκόρερ του πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 1998, επέστρεψε στην Ελλάδα και τον Παπάγου, απ' όπου αποχώρησε τον Οκτώβριο για να συνεχίσει στην ισραηλινή Μακάμπι Ρισόν. Το 1999-2000 αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά, φορώντας την φανέλα της Μανρέσα με μέσο όρο 13,1 πόντων. Ο γυός του, ο Τόνυ Γουάιτ Τζούνιορ, έπαιξε για την ομάδα καλαθοσφαίρισης College of Charleston Cougars για το διάστημα 2006-2010. Ο Τόνυ Γουάιτ σε ηλικία 53 ετών, ανακοίνωσε μέσω των social media ότι διαγνώστηκε με λευχαιμία. Τον θυμάσαι; - Τόνι Ουάιτ - age of basketball 1994: Ο Τόνι «Μίκι Μάους» Γουάιτ στον ΑΡΗ(βίντεο) | aris.re Tony White NBA Stats | Basketball-Reference.com Αρχειοθετήθηκε 2014-05-24 στο Wayback Machine.
Αμφιδέτης

Ο αμφιδέτης στη σιδηροδρομική ορολογία είναι μία σιδερένια ράγα που ενώνει δύο σιδηροτροχιές στα πλάγια. Οι σιδηροτροχιές τοποθετούνται κατά μήκος η μία δίπλα στην άλλη, αφήνοντας αρμούς ανάμεσα τους σε περίπτωση διαστολής. Η ένωση των σιδηροτροχιών επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση αμφιδετών στους αρμούς και το βίδωμα τους με μπουλόνια. Οι αμφιδέτες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι απλοί και οι μονωμένοι για γραμμές με σηματοδότηση, ώστε να αποκλειστεί ένα τμήμα της γραμμής.

 Ο αμφιφέτης εφευρέθηκε από τον Ουίλιαμ Μπριτζις Άνπαμς τον Μάιο του 1842, λόγω της δυσαρέσκειας του με τα τότε συστήματα ένωσης σιδηροτροχιών. Παρατήρησε πως με τον τότε τρόπο ένωσης, η σιδηροτροχιά σε ένα σημείο ήταν πολύ αδύναμη. Εργάστηκε στην εφεύρεσή του στη γραμμή Eastern Counties το 1844, αλλά μόνο ως σφήνα ανάμεσα στους αρμούς των ραγών. Τρία χρόνια αργότερα, το 1847, ο Άνταμς μαζί με τον Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον κατοχύρωσαν την εφεύρεση τους, ενώ το 1849 ο Τζέιμς Σάμιουελ μηχανικός της ECR ανέπτυξε αμφιδέτες που θα μπορούσαν να βιδωθούν στις ράγες. Ο αμφιδέτης θα πρέπει να πληροί τα παρακάτω χαρακτηριστικά: Να συνδέονται με τέτοιο τρόπο οι ράγες, ώστε να λειτουργούν ως ενιαίος δοκός Να παρουσιάζει μια αντίσταση, όση των ραγών, στην παραμόρφωση Να εμποδίζει τις κατακόρυφες και πλευρικές κινήσεις των άκρων της κάθε σιδηροτροχιάς σε σχέση με την άλλη, επιτρέποντας όμως τη διαστολή Η κατασκευή να είναι απλήΑν η γραμμή είναι ηλεκτροκίνητη, τότε στους αμφιδέτες τοποθετούνται χάλκινα καλώδια για να συνεχίσει το ρεύμα να διέρχεται μέσα από τις ράγες. Αν και οι αμφιδέτες ενισχύουν τα αδύναμα σημεία των σιδηροτροχιών, μπορούν ακόμα να γίνουν βελτιώσεις, όπως για παράδειγμα η ένωση των ραγών με ηλεκτροκόλληση. Το 1967, στο Χίθερ Γκριν των Βρετανικών Σιδηροδρόμων, έγινε ένα ατύχημα όταν ένα τρένο έσπασε έναν αμφιδέτη, με αποτέλεσμα την επίσπευση των εργασιών ενοποίησης των τροχιών πάνω σε τσιμεντένιους ή ξύλινους στρωτήρες. Σιδηροτροχιά Στρωτήρες
Σκνίπα

Η λέξη σκνίπα δεν είναι όρος της συστηματικής βιολογίας. Χρησιμοποιείται για αυτά τα είδη διάφορων οικογενειών δίπτερων εντόμων, που μοιάζουν με μικρό κουνούπι. Γι'αυτό το λόγο το ταξινομοπλαίσιο στην δεξιά πλευρά δεν ορίζει τις σκνίπες, αλλά μόνο απαριθμεί τις οικογένειες, που μεταξύ άλλων περιέχουν είδη, τα οποία ονομάζονται σκνίπες. Αυτές οι οικογένειες ανήκουν στη υπόταξη Nematocera. Σημειώνεται πως στην χρήση της αντίστοιχης αγγλικής λέξης gnat υπάρχουν διαφορές στην Αμερικανική αγγλική και στην αγγλική της Βρετανίας. Στην Ελλάδα ιδιαίτερα τα είδη του γένους Phlebotomus ονομάζονται σκνίπες. Απαντώνται στην Ελλάδα τα είδη Phlebotomus (Phlebotomus) papatasi, Phlebotomus (Larroussius) tobbi, και Phlebotomus (Paraphlebotomus) alexandri, και στην Κύπρο Phlebotomus (Paraphlebotomus) sergenti, επίσης στην Κρήτη Phlebotomus (Larroussius) perfiliewi και στην Κύπρο και στην Κρήτη το Phlebotomus (Larroussius) mascittii.

 Η Σκνίπα (φλεβοτόμος) είναι δίπτερο έντομο με την κοινή ονομασία νηματόκερα της οικογενείας των ψυχωδιδών και ιδιαίτερα του γένους Phlebotomus. Αντίθετα με το κουνούπι είναι πολύ μικρότερη, 2 με 3 χιλιοστά και αθόρυβη. Τρώνε ζάχαρη, αλλά τα θηλυκά χρειάζονται και αίμα για να μεγαλώσουν τα αυγά τους. Πρόκειται για μικρά έντομα, διαδεδομένα σε όλες τις θερμές περιοχές του κόσμου. Τα αρσενικά τρέφονται με χυμούς φυτών και ξεχωρίζουν από τα θηλυκά γιατί φέρουν στην άκρη της κοιλιάς τους ένα γεννητικό όργανο, που μοιάζει με λαβίδα. Υπάρχουν 800 είδη σκνίπας, 64 από τα οποία μπορούν να μεταδώσουν την νόσο λεϊσμανίαση. Είναι ένας μόνιμος εχθρός για τα κατοικίδια αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Είναι η κύρια αιτία για την μετάδοση της ύπουλης νόσου, Καλά-Αζάρ. Ευτυχώς, η στενή παρακολούθηση, η συνεργασία των γιατρών με τους ιδιοκτήτες των κατοικίδιων, καθώς και η εξέλιξη της επιστήμης στους τομείς της πρόληψης, διάγνωσης και αντιμετώπισης της λεϊσμανίασης, έχουν φέρει θετικά αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια στην νόσο της λεϊσμανίασης.
Τσαρλς Τόμσον Ρις Γουίλσον

Ο Τσαρλς Τόμσον Ρις Γουίλσον (Charles Thomson Rees Wilson, 14 Φεβρουαρίου 1869 – 15 Νοεμβρίου 1959) ήταν Σκωτσέζος φυσικός και μετεωρολόγος ο οποίος βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής για τη μέθοδο που κάνει ορατές τις τροχιές φορτισμένων σωματιδίων, μέσω υγροποίησης σταγονιδίων.

 Ο Γουίλσον γεννήθηκε στο Midlothian της Σκωτίας. Πατέρας του ήταν ο αγρότης Τζον Γουίλσον και μητέρα του η Άννι Κλερκ Χάρπερ. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1873, η οικογένειά του μετακόμισε στο Μάντσεστερ. Σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ με σκοπό να γίνει ιατρός. Ύστερα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ όπου ενδιαφέρθηκε για τη χημεία και τη φυσική.Ο Γουίλσον, στη συνέχεια, άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη μετεωρολογία και το 1893 ξεκίνησε να μελετά τα σύννεφα και τις ιδιότητές τους. Εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο παρατηρητήριο του Μπεν Νέβις, όπου έκανε παρατηρήσεις σχηματισμού νεφών. Προσπάθησε να αναπαραγάγει το φαινόμενο αυτό σε μικρότερη κλίμακα στο εργαστήριο του Κέιμπριτζ. Για την ανακάλυψη του, πήρε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1927. Ο Γουίλσον νυμφεύθηκε το 1908 την Τζέσι Φρέιζερ, κόρη ιερέως από τη Γλασκώβη, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Πέθανε στο Εδιμβούργο. Ο κρατήρας Γουίλσον στη Σελήνη ονομάστηκε προς τιμήν του και του Αλεξάντερ Γουίλσον και Ραλφ Γουίλσον. Ο σχηματισμός νεφών, που εμφανίζεται μετά από μια πολύ μεγάλη έκρηξη (όπως μια πυρηνική έκρηξη), πήρε το όνομά του. Το Wilson Society, στις φυσικές επιστήμες της κοινωνίας του Sidney Sussex College, φέρει επίσης το όνομα του. Τα αρχεία του Τσαρλς Γουίλσον συντηρούνται από τα Αρχεία του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης (GUAS). Η βιογραφία του Τσαρλς Γουίλσον Ίδρυμα Νόμπελ (Αγγλικά)
Σεναριογράφος

Σεναριογράφος αποκαλείται αυτός που γράφει το σενάριο ενός τηλεοπτικού ή κινηματογραφικού ή θεατρικού έργου. Ο σεναριογράφος όχι μόνο γράφει την υπόθεση του σχετικού έργου, αλλά είναι και αυτός που επινοεί και τους χαρακτήρες του έργου.

 Στη εποχή του βωβού κινηματογράφου, οι συγγραφείς που θεωρούνται πλέον σεναριογράφοι υποδηλώνονταν με διάφορους όρους όπως φωτογράφος, συγγραφέας φωτογραφιών, δραματουργός φωτογραφιών και θεατρικός σεναριογράφος. Ο ιστορικός σεναριογράφου Στίβεν Μάρας σημειώνει ότι αυτοί οι πρώτοι συγγραφείς θεωρούνταν συχνά ως συγγραφείς των ταινιών όπως παρουσιάζονται και υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να εξισωθούν με ακρίβεια με τους σημερινούς σεναριογράφους επειδή ήταν υπεύθυνοι για ένα τεχνικό προϊόν, ένα σύντομο «σενάριο», ή «σύνοψη» που είναι μια γραπτή σύνοψη του τι πρόκειται να κινηματογραφηθεί. Η σεναριογραφία είναι ελεύθερο επάγγελμα. Δεν απαιτείται εκπαίδευση για να είσαι επαγγελματίας σεναριογράφος, μόνο καλές ικανότητες αφήγησης και φαντασία. Οι σεναριογράφοι δεν είναι μισθωτοί υπάλληλοι αλλά συμβασιούχοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Αυτό που διαχωρίζει έναν επαγγελματία σεναριογράφο από έναν ερασιτέχνη σεναριογράφο είναι ότι οι επαγγελματίες σεναριογράφοι συνήθως εκπροσωπούνται από ένα γραφείο ταλέντων. Επίσης, οι επαγγελματίες σεναριογράφοι συχνά δεν εργάζονται δωρεάν, αλλά οι ερασιτέχνες σεναριογράφοι συχνά εργάζονται χωρίς πληρωμή και θεωρούνται «συγγραφείς σε εκπαίδευση». Τα αυτόκλητα σενάρια γράφονται συνήθως από άγνωστους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σεναριογράφους. Υπάρχει μια πληθώρα επίδοξων σεναριογράφων που προσπαθούν να εισέλθουν στην κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά συχνά χρειάζονται χρόνια δοκιμής και λάθους, αποτυχίας και σκληρής επιμονής για να επιτευχθεί η επιτυχία. Κάθε σενάριο ξεκινά με μια σκέψη ή ιδέα, και οι σεναριογράφοι χρησιμοποιούν τις ιδέες τους για να γράψουν σενάρια, με σκοπό να τα πουλήσουν και να παραχθούν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το σενάριο βασίζεται σε ένα βιβλίο ή μια ιστορία ζωής ενός ατόμου, η οποία έχει προσαρμοστεί από τον σεναριογράφο. Τις περισσότερες φορές, ένα κινηματογραφικό έργο ξεκινά από έναν σεναριογράφο. Ο εμπνευστής του έργου αναλαμβάνει την αποκλειστική γραπτή εργασία.Οι σεναριογράφοι που παρουσιάζουν συχνά νέα έργα, πρωτότυπα ή προσαρμοσμένα, συχνά δεν χρειάζεται να ανησυχούν για τον ανταγωνισμό για εργασίες και συχνά είναι πιο επιτυχημένοι. Όταν γίνεται λόγος για ένα έργο που θέλει να γίνει ένα κινηματογραφικό στούντιο, μια εταιρεία παραγωγής ή ένας παραγωγός, αναφέρονται ως «ανοιχτές» αναθέσεις. Οι ανοιχτές εργασίες είναι πιο ανταγωνιστικές. Εάν οι σεναριογράφοι ανταγωνίζονται για μια ανοιχτή εργασία, οι πιο καθιερωμένοι σεναριογράφοι συνήθως κερδίζουν τις αναθέσεις. Ένας σεναριογράφος μπορεί επίσης να προσεγγιστεί και να του προσφερθεί προσωπικά μια γραπτή εργασία. Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ Παρασκήνιο, Το σενάριο στον ελληνικό κινηματογράφο (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Κάμζα

Η Κάμζα (αλβανικά: Kamëz‎, κατά λέξη Kamza) είναι δήμος στον νομό των Τιράνων, στην Αλβανία. Δημιουργήθηκε με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Κάμζα και Πασκουκάν, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Κάμζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 104.190 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 37,18 χλμ2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 66.841.

 Πριν από τη δεκαετία του 1990, η Κάμζα ήταν μια αραιοκατοικημένη και κυρίως γεωργική περιοχή. Μετά τις μετακινήσεις του αλβανικού πληθυσμού μετά το 1990, η περιοχή γνώρισε μαζικές εισροές κατοίκων από ολόκληρη την Αλβανία. Η νεοσυσταθείσα πόλη είναι γνωστή για το γεγονός ότι φέρει εντυπωσιακά ονόματα οδών που ανήκουν σε διεθνείς προσωπικότητες, πρωτεύουσες και οργανισμούς. Η κύρια ομάδα ποδοσφαίρου, ΚΣ Κάμζα, αγωνίζεται στην αλβανική Superliga στο Στάδιο Κάμζα. Βρίσκεται στην περιοχή που εδρεύει το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ΒΚ Κάμζα Μπάσκετ είναι έξι φορές πρωταθλήτρια Αλβανίας και δίνουν τα εντός έδρας παιχνίδια τους στη Σάλα Μπάτχορ. Γιόνκερς, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες, από τις 28 Οκτωβρίου 2011 Κεμάλπασα, Τουρκία, από τις 7 Ιανουαρίου 2011 Ματσεράτα, Ματσεράτα, Μάρκε, Ιταλία, από τις 13 Μαρτίου 2010
Αθαλάριχος

Ο Αθαλάριχος (516 – 2 Οκτωβρίου 534) βασιλιάς των Οστρογότθων της Ιταλίας (526 - 534) ήταν γιος του Ευθάριχου και της Αμαλασούνθας, κόρης τού Θεοδώριχου του Μεγάλου. Κληρονόμησε τον θρόνο από τον παππού του το 526.

 Επειδή ο Αθαλάριχος ήταν μόλις δέκα ετών όταν διαδέχθηκε τον παππού του, η εξουσία βρισκόταν στα χέρια της μητέρας του Αμαλασούνθας. Η μητέρα του επεδίωξε για τον ίδιο εκπαίδευση στα πρότυπα της Ρωμαϊκής παράδοσης, αλλά οι Γότθοι ευγενείς την πίεσαν να παραχωρήσει την ανατροφή του στους ίδιους. Το αποτέλεσμα ήταν ο Αθαλάριχος να πίνει υπερβολικά και να επιδοθεί σε μία άσωτη ζωή, που κατέστρεψε τις προοπτικές του και έτσι αυτός οδηγήθηκε σε πρόωρο θάνατο. Chisholm, Hugh, ed (1911). Encyclopædia Britannica (Eleventh ed.). Cambridge University Press (Αγγλικά)
Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας

Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας καλείται ο επιστημονικός εκείνος κλάδος που, συνδυάζοντας την Περιβαλλοντική Ψυχολογία (Οικοψυχολογία) με την ψυχολογία τής θρησκείας, εξετάζει συστηματικά πώς το (φυσικό, κοινωνικό και ψηφιακό) περιβάλλον επηρεάζει τον ψυχισμό των θρησκευόμενων ανθρώπων (δηλ. τη θρησκευτικότητα και πνευματικότητά τους), αλλά και πώς αυτό ―με τη σειρά του― συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας συγκεκριμένης θεολογίας ή πνευματικότητας (βλ. Ecospirituality). Εξ άλλου, η οποιαδήποτε θρησκευτική στάση απέναντι στο περιβάλλον συνεπάγεται και ανάλογες κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές επιπτώσεις. Για παράδειγμα, από το χώρο των θύραθεν ανθρωπιστικών επιστημών συγγράφονται σήμερα κείμενα ή διακηρύξεις για μια Περιβαλλοντική Ηθική.

 Γεωργόπουλου, Α. (2002), Περιβαλλοντική Ηθική, Αθήνα: Gutenberg. Barker, M. (2008). “The earth is the Lord's: the biblical view of the Environment”, International Journal for the Study of the Christian Church 8 (3) 192-202. Bergmann, S. (1991). Religion, Space, and the Environment, Routledge, London & New York. Berry, E. & Albro, R. (2018). Church, Cosmovision and the Environment. Religion and Social Conflict in Contemporary Latin America. Routledge. Cooper, D. & Palmer, J. A. (1998). Spirit of the Environment. Religion, Value and Environmental Concern. Taylor & Francis eBooks. Cornell, J. (2014). The Sky and Earth Touched Me: Sharing Nature Wellness Exercises. Crystal Clarity Publ. Eom, K., Saad, C.S & Kim, H.S., “Religiosity moderates the link between environmental beliefs and pro-environmental support: The role of belief in a controlling god”, Personality and Social Psychology Bulletin 47 (6) 891-905. Φουντουλάκη, Γ. (2022), «Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας», Πανεπιστημιακές Σημειώσεις, Αθήνα. ______, “Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας και Οικοθεολογία” (ηλεκτρονική υπό έκδοση), περιοδ. Theophany, 2023. Gschwandtner, C. (2010). “Orthodox ecological theology: Bartholomew I and Orthodox contributions to the ecological debate”, International Journal for the Study of the Christian Church 10 (2-3), 130-143. Kinsley, D. (1995). Ecology and religion: Ecological spirituality in cross cultural perspective. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall. LeVasseur, T. & Peterson, A. (2016). Religion and Ecological Crisis: The “Lynn White Thesis” at Fifty. Routledge. Naess, A. (1992). “Deep ecology and ultimate premises”, Society and Nature, II (September/December), 108–110. Συγκολλίτου, Ε. (2009), Περιβαλλοντική Ψυχολογία, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. Taylor, B. (1996). “Earth first!: From primal spirituality to ecological resistance”, In R. Gottlieb (ed.), This sacred earth. New York: Routledge.
Γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας

Οι γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας σήμερα αριθμούν πάνω από 850. Αυτές οι γλώσσες ομιλούνται από τις φυλετικές ομάδες της Παπούα-Νέας Γουϊνέας και της Ινδονησίας. Το 2006, ο Πρωθυπουργός Σερ Μάικλ Σομάρε δήλωσε ότι "η Παπούα Νέα Γουινέα έχει 832 ζωντανές γλώσσες (γλώσσες, χωρίς τις διαλέκτους)" καθιστώντας την το πιο γλωσσικά διαφορετικό μέρος στη γη. Οι επίσημες γλώσσες είναι η Τοκ Πισίν, τα αγγλικά, τα Χίρι Μότου και η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η Τοκ Πισίν, κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά, είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη και εξυπηρετεί ως η κύρια γλώσσα της χώρας. Η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας έγινε η τέταρτη επίσημη γλώσσα τον Μάιο του 2015, και χρησιμοποιείται από το κωφό πληθυσμό σε όλη τη χώρα.

 Αν και τα αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας, ομιλείται μόνο από το 1-2% του πληθυσμού. Τα Τοκ Πισίν είναι μια κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά και ομιλείται σε όλη την Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας και η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα της χώρας. Σε τμήματα της Δυτικής επαρχίας, της Κεντρικής επαρχίας, της επαρχίας Όρο, της επαρχίας Κόλπου, και της επαρχίας Μιλν Μπέι, ωστόσο, η χρήση των Τοκ Πισίν έχει μικρότερη ιστορία, και είναι λιγότερο καθολική, ειδικά μεταξύ των ηλικιωμένων. Η Χίρι Μότου, επίσης γνωστή ως Πόλις Μότου, Πίτζιν Μότου ή απλά Χίρι, είναι μια απλοποιημένη έκδοση της γλώσσας Μότου της Αυστρονησιακής γλωσσικής οικογένειας. Η Ουνσερντόιτς, ή Κρεολικά Γερμανικά του Ραμπαούλ, είναι κρεολική γλώσσα βασισμένη στα γερμανικά και ομιλείται κυρίως στην Επαρχία Ανατολικής Νέας Βρετανίας. Είναι η μόνη κρεολική γλώσσα που αναπτύχθηκε από τα αποικιακά γερμανικά. Εκτός από την Παπούα Νέα Γουινέα, οι Παπούα γλώσσες ομιλούνται επίσης στην Ινδονησία, το Ανατολικό Τιμόρ, και της Νήσους Σολομώντα. Οι άνθρωποι που μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή οικογένεια έφτασαν στη Νέα Γουινέα περίπου 3.500 χρόνια πριν.Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι ευρέως διαδεδομένες σε όλο τον κόσμο, από τα Μαλαγασικά στη Μαδαγασκάρη στη δύση, έως τη γλώσσα Ράπα Νούι στα Νησιά του Πάσχα στην ανατολή, και μέχρι τις φορμοζικές γλώσσες της Ταϊβάν στο βορρά. Τα αυστρονησιακά έχουν αρκετούς πρωτογενείς κλάδους, και οι πιο πολλοί από αυτούς βρίσκονται αποκλειστικά στην Ταϊβάν. Το 64.2% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω στη Παπούα-Νέα Γουινέα είναι εγγράμματοι.
Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ

Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ (αγγλικά: The Fresh Prince of Bel-Air) είναι αμερικανική κωμική σειρά που προβλήθηκε στο δίκτυο NBC από τις 10 Σεπτεμβρίου του 1990 ως τις 20 Μαϊου του 1996. Η σειρά παίχτηκε για έξι σεζόν και αποτελείται από 148 επεισόδια. Το κάθε επεισόδιο έχει διάρκεια 22 λεπτά. Δημιουργοί της σειράς είναι οι Άντι και Σούζαν Μπόροβιτς ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζεφ Μέλμαν. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε μέσω του τηλεοπτικού σταθμού ANT1 και μερικά χρόνια αργότερα στο STAR. Στη σειρά έχει εμφανιστεί ως guest star o πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.

 Το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Γουίλ « Φρέσκος Πρίγκιπας» Σμιθ τον οποίο ενσαρκώνει ο Γουίλ Σμίθ ως μια φανταστικοποιημένη εκδοχή του εαυτού του. Ο Πρίγκηπας του Μπελ Αιρ είναι ένας έφηβος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δυτική Φιλαδέλφεια. Καθώς ο Γουίλ παίζει μπάσκετ στο δρόμο, η μπάλα χτυπά μια ομάδα ανθρώπων και δημιουργείται σύρραξη η οποία τρομάζει την μητέρα του η οποία στη συνέχεια τον στέλνει να ζήσει με τους πλούσιους θείους του στο Μπελ Αιρ το οποίο αποτελεί πλούσια γειτονία του Λος Άντζελες. Εκεί η εργατικής τάξεως καταγωγή του Γουίλ θα συγκρουστεί με την ανώτερη τάξη των θείων του μέσα από διάφορους χιουμοριστικούς τρόπους.
Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν

Ο Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν (γαλλικά: Bouchard d' Avesnes, 1182 - 1244), μέλος του Οίκου του Αβέν, ήταν τέταρτος γιος του Ιακώβου ντ'Αβέν και της Αδέλας του Γκιζ.

 Ως μικρότερος γιος προοριζόταν για κληρικός, σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκωτιέ Β΄ ντ'Αβέν, που ήταν ο διάδοχος στην ηγεμονία του Αβέν Ξεκίνησε σαν υποδιάκονος στην εκκλησία της Λυών, επιστάτης (bailiff) του Αινώ (1212), και κηδεμόνας της ανήλικης Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας και του Αινώ. Όταν η Μαργαρίτα έφτασε μόλις 10 ετών ο Μπουσάρ τη νυμφεύτηκε, αλλά ο γάμος δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί. Ούτε ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας, ούτε η μεγάλη της αδελφή Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης έδωσαν την συγκατάθεσή τους. Ο Μπουσάρ ζούσε συνεχώς πολεμική ζωή: επιτέθηκε στις περιοχές τού αδελφού του, που είχε λάβει το μεγαλύτερο μέρος της πατρικής κληρονομιάς. Επιτέθηκε στηνΦλάνδρα, προκειμένου να πιέσει τον Φερδινάνδο και την Ιωάννα να αναγνωρίσουν τον γάμο του με την Μαργαρίτα. Στην μάχη του Μπουβίν (1214) ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, που συμβούλευσε τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να βγάλει τον γάμο παράνομο. Ο Πάπας αφόρισε το ζευγάρι (1216), με αποτέλεσμα ο Μπουσάρ να καταφύγει στο Λουξεμβούργο· στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε και, προκειμένου να αποκτήσει την ελευθερία του, δέχτηκε τη διάλυση τού γάμου του με τη Μαργαρίτα. Πήγε να πολεμήσει στους Αγίους τόπους, και επιστρέφοντας αποκεφαλίστηκε από την Ιωάννα, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι έζησε μέχρι το 1244. Η σύζυγός του Μαργαρίτα παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο της, τον Γουλιέλμο Β΄ κόμη του Νταμπιέρ (1223) και έκανε τρεις γιους και μία κόρη. Τα παιδιά από τους δύο γάμους έριζαν για τις κομητείες, ώσπου ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έδωσε την κομητεία του Αινώ στους Αβέν και την κομητεία της Φλάνδρας στους Νταμπιέρ. Ο Μπουσάρ και η σύζυγός του Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα της Φλάνδρας, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, απέκτησαν: Ιωάννης Α΄ 1218-1257, κόμης του Αινώ. Βαλδουίνος 1219-1295, κύριος του Μπωμόν. Alphonse Wauters, « Jean d'Avesnes », Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 10 [détail des éditions], p. 280-292 Suzanne Martinet, Montloon, reflet fidèle de la montagne de Laon et des environs de 1100 à 1300, juin 1972.
Ισότοπα του νέου

Το νέον διαθέτει τρία (3) σταθερά ισότοπα, τα 20Ne, 21Ne και 22Ne. Επιπρόσθετα, έχουν ανακαλυφθεί 16 βραχύβια ραδιενεργά ισότοπα, 16Ne ως 19Ne και 23Ne ως 34Ne. Το μακροβιότερο από αυτά είναι το 24Ne, με ημιζωή 3,38 λεπτά. Όλα τα άλλα έχουν ημιζωές κάτω του ενός λεπτού, τα περισσότερα μάλιστα κάτω του ενός δευτερολέπτου. Το πιο βραχύβιο από όλα είναι το 16Ne, με ημιζωή 9·10-21 s. Η κανονική ατομική μάζα του νέου είναι 20,1797(6) amu.

 Η ισοτοπική σύνθεση αναφέρεται στο Ne του αέρα. Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, h = ώρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.
Καμποντιγιόν

Το Καμποντιγιόν (τατζικικά: Қабодиён, περσικά: قبادیان, μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Qabādiyān) είναι πόλη στην Επαρχία Χάτλον του Τατζικιστάν. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Καμποντιγιόν. Ο Νασίρ Χουσράβ, Πέρσης ποιητής, φιλόσοφος, Ισμαηλίτης λόγιος, ταξιδιώτης και ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς στην περσική λογοτεχνία γεννήθηκε στο χωριό το 1004 μ.Χ.

 Το Καμποντιγιόν βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Καφιρνιγκάν, και κοντά στον ποταμό Παντζ. Βρίσκεται 94 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κουργοντέππα και 2 χιλιόμετρα από τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό. Απέχει 198 χιλιόμετρα από το Ντουσαμπέ. Από το 1930 έως το 1970 το χωριό ονομαζόταν Μικογιαναμπαντόμ προς τιμήν του Ανάστας Ιβάνοβιτς Μικογιάν. Η απογραφή του 2010 κατέγραψε 5.200 κατοίκους στο Καμποντιγιόν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Qabodiyon στο Wikimedia Commons
Μελισσοφάγος

Ο Μελισσοφάγος είναι μικρό πολύχρωμο πουλί της οικογένειας των Μεροπιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Εξαπλώνεται σε Νότια Ευρώπη, Δυτική Ασία και Νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Merops apiaster και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).

 Ο μελισσοφάγος είναι κορακιόμορφο μεσαίου μεγέθους. Έχει μήκος 25-29 εκ., με προέκταση ουράς 0-3 εκ., και άνοιγμα φτερών 36-40 εκ. Επίσης αποτελεί το πιο πολύχρωμο πτηνό της Ευρώπης. Έχει πλούσια και φανταχτερά εξωτικά χρώματα. Το ενήλικο με κίτρινο λαιμό, γαλαζωπό σώμα, κιτρινόλευκα μπαλώματα ώμων και καστανοκόκκινη κορόνα-πλάτη. Οι φτερούγες του είναι ως προς τη μεριά του βραχίωνα πρασινομπέζ, ενώ τα ερετικά τα πρωτεύοντα γαλαζωπά και τα δευτερεύοντα κόκκινα. Απ' την κάτω μεριά οι φτερούγες είναι μπεζ και οι άκρες και από τις δύο μεριές μαύρες. Συγχέεται με τον Πράσινο μελισσοφάγο (Merops persicus) αν τον δεις από την κάτω μεριά. Πετά με μακρές κυματιστές κινήσεις. Το νεαρό είναι σαν μια ξεθωριασμένη εκδοχή του ενήλικου, με την πάνω μεριά του σώματος μπεζ. Ο μελισσοφάγος αναπαράγεται σε ανοιχτές ζεστές περιοχές, καλλιέργειες, βοσκοτόπια, συχνά κοντά σε απότομα αμμώδη πρανή ποταμών, δρόμων κλπ. Είναι καλοκαιρινός επισκέπτης (μέσα Απριλίου - Αύγουστο) στη Νότια Ευρώπη και την Ασία και διαχειμάζει στη Δυτική και Νότια Αφρική. Επιδημητικό στο νοτιότερο τμήμα της ηπείρου. Μπορεί όμως να παρατηρηθεί και σε άλλες περιοχές. Είναι καχύποπτο πουλί. Χαρακτηριστικά τα ανοιξιάτικα περαστικά κοπάδια που κάθονται στα σύρματα ή περνούν ψηλά και προδίδονται από τη φωνή. Τρέφονται αποκλειστικά με έντομα που τα πιάνουν πετώντας και όπως φαίνεται και από το όνομά τους τρώνε συχνά μέλισσες και άλλα υμενόπτερα. Το κεντρί συνήθως το αφαιρούν τρίβοντας το έντομο στο χώμα, αλλά πολλές φορές το καταπίνουν και μερικές φορές τσιμπιούνται από τα έντομα που τρώνε. Οι μελισσοφάγοι φωλιάζουν σε χαλαρές αποικίες. Κατά την περίοδο αναπαραγωγής, φτιάχνουν τις φωλιές τους στο έδαφος σκάβοντας σε πλαγιές, όχθες ποταμών και αμμόλακους, βάθους 70 – 200 εκατοστών. Γεννούν 6-7 αυγά τα οποία κλωσάνε και το θηλυκό και το αρσενικό, στην αναπαραγωγή τα ζευγάρια έχουν και βοηθούς στην ανατροφή των νεοσσών που είναι συνήθως ανώριμα αρσενικά άτομα. Ο μελισσοφάγος στην Ευρώπη κατανέμεται σ' όλες τις μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Βαλκάνια, Κύπρο), την Ουκρανία και μέρος της Ρωσίας. Στη Δυτική Ασία εξαπλώνεται σε Τουρκία, Καζακστάν, Πακιστάν, Ιράκ και τα Ιεροσόλυμα. Σε Αφρική στη Δημοκρατία του Κογκό, την Μποτσουάνα και τη Νότια Αφρική. Στην Ελλάδα είναι κοινό αναπαραγόμενο είδος σε Μακεδονία και Θράκη, αλλά πιο σπάνιο προς τα νότια.
Γενικές εκλογές στην Μποναίρ 2015

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Μποναίρ στις 18 Μαρτίου 2015. Το Κίνημα του Λαού της Μποναίρ, το Δημοκρατικό Κόμμα της Μποναίρ και η Πατριωτική Ένωση της Μποναίρ κέρδισαν από 3 έδρες το καθένα επί συνόλου 9 εδρών στο Νησιωτικό συμβούλιο.

 Στις εκλογές ανεδείχθησαν τα μέλη του νησιωτικού συμβουλίου. Το νησιωτικό συμβούλιο (ολλανδικά:eilandsraad) είναι ένας τύπος τοπικής κυβέρνησης στους ειδικούς δήμους στις Καραϊβικές Κάτω Χώρες, παρόμοιο με το δημοτικό συμβούλιο στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ολλανδίας. Τα νησιωτικά συμβούλια ήταν ήδη σε λειτουργία προτού διαλυθούν οι Ολλανδικές Αντίλλες και μετά το γεγονός εκείνο μετατράπηκαν σε νησιωτικά συμβούλια των Κάτω Χωρών. Οι εκλογές για τα συμβούλια αυτά συμπίπτουν χρονικά με τις τοπικές εκλογές στην Ολλανδία (States-Provincial), καθώς οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι αναμένεται να αποκτήσουν το δικαίωμα εκλογής της Γερουσίας και των αντιπροσώπων των τοπικών συμβουλίων.
ΗΝΚ Τσιμπάλια

Η ΗΝΚ Τσιμπάλια είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βινκόβτσι. Αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Έδρα της είναι το Στάδιο HNK Cibalia χωρητικότητας 12000 θεατών. Το όνομα Τσιμπάλια προέρχεται από τη ρωμαϊκή συνοικία Colonia Aurelia Cibalae, που ήταν ο πρόδρομος της σημερινής πόλης του Βινκόβτσι. Κατά την περίοδο 1945-1990 ο σύλλογος ονομαζόταν ΝΚ Ντιναμό Βινκόβτσι.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1919 σαν ΗΓΖΚ Τσιμπάλια Βινκόβτσι και το 1925 ενώθηκε με την τοπική αντίπαλο RŠK Sloga. Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η ομάδα ανέστειλε όλες τις δραστηριότητες και έπαψε να υπάρχει. Μετά τον πόλεμο τα επαναδραστηριοποιημένα σωματεία Sloga και OFD Graničar συγχωνεύθηκαν και σχημάτισαν τη Ντιναμό Βινκόβτσι, η οποία ξεκίνησε να διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας το 1982. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία της χώρας για πέντε σεζόν μέχρι που υποβιβάστηκαν στη δεύτερη κατηγορία Γιουγκοσλαβίας το 1987. Το 1990 η ομάδα επέστρεψε στο παραδοσιακό της όνομα ΗΝΚ Τσιμπάλια. Τα περισσότερα χρόνια της δεκαετίας του 1990 αγωνιζόταν στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Την περίδο 2003-04 υποβαθμίστηκε στην Druga HNL. Την περίοδο 2004-05 κέρδισε την άνοδος της στην ανώτατη κατηγορία. Στο Κύπελλο Κροατίας έφτασε μέχρι τον τελικό το 1999 χάνοντας από την ΝΚ Όσιγιεκ και στους ημιτελικούς το 2004, 2011, 2012 και 2013. Η περίδος 2009-10 ήταν η πιο πετυχημένη στην ιστορία της ομάδας καθώς τερμάτισε τρίτη πίσω από τους κροατικούς γίγαντας Ντιναμό Ζάγκρεμπ και Χάιντουκ Σπλιτ, όντας στη δεύτερη θέση το μεγαλύτερο διάστημα της περιόδου. Συμμετείχαν στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2010–11 αλλά αποκλείστηκαν από την Κλίφτονβιλ ΦΚ. Επίσημος ιστότοπος (Κροατικά) Προφίλ στη σελίδα Cibalia profile Cibalia profile Προφίλ στη σελίδα Sportnet.hr] (Κροατικά) Cibalia profile Προφίλ στη σελίδα Nogometni magazin] (Κροατικά)
Τουρκικές γλώσσες

Οι τουρκικές γλώσσες είναι μια γλωσσική οικογένεια που αποτελείται από περίπου τριάντα γλώσσες που μιλιούνται σε μια αχανή περιοχή του ευρασιατικού χώρου, από την Ανατολική Ευρώπη ως τη Σιβηρία και τη δυτική Κίνα. Υπολογίζεται ότι αποτελεί μητρική γλώσσα για 140 εκατομμύρια και δεύτερη γλώσσα για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους. Οι τουρκικές γλώσσες θεωρούνται παραδοσιακά ότι ανήκουν στην αλταϊκή γλωσσική οικογένεια. Τουρκικές γλώσσες μιλιούνται από τους τουρκικούς λαούς της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σε πολλές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας -Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Κιργιζία, Τουρκμενιστάν και Αζερμπαϊτζάν, από τμήματα του πληθυσμού στο Ιράν, το Αφγανιστάν και τη Μογγολία, καθώς και στην Τουρκία. Από τις τουρκικές γλώσσες αυτή με τους περισσότερους ομιλητές είναι η τουρκική γλώσσα που μιλιέται κυρίως στην Τουρκία, και ακολουθούν τα αζερικά και τα ουζμπεκικά.

 Για αιώνες, οι πληθυσμοί που μιλούν τουρκικές γλώσσες έχουν μεταναστεύσει πολύ, αναμειγνύονταν συνεχώς και οι γλώσσες τους έχουν επηρεαστεί αμοιβαία μέσω της επαφής με τις γλώσσες που τις περιβάλλουν, ιδιαίτερα με τις ιρανικές, τις σλαβικές και τις μογγολικές γλώσσες. Αυτό έχει κάνει δυσδιάκριτη την ιστορική εξέλιξη μέσα σε κάθε γλώσσα ή/και γλωσσική ομάδα και, σαν συνέπεια, υπάρχουν αρκετά συστήματα ταξινόμησης των τουρκικών γλωσσών. Δυτικές τουρκικές γλώσσες Νότιες τουρκικές γλώσσες (ή ογουζικές ή ουζικές γλώσσες) Βόρειες τουρκικές γλώσσες: Ανατολικές τουρκικές γλώσσες: ομάδα του Βόλγα: Η τουρκογενής γλωσσική οικογένεια χαρακτηρίζεται από φωνηεντική αρμονία, φαινόμενο στο οποίο σε μια λέξη υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος φωνηέντων και τα επιθήματα αλλάζουν για να προσαρμοστούν στο φωνήεν της ρίζας της λέξης. Τυπολογικά είναι συγκολλητικές γλώσσες με επιθήματα (καταλήξεις). Η σειρά των όρων της πρότασης είναι Υποκείμενο-Αντικείμενο-Ρήμα. Johanson, L. & Csató, E. Á. (eds.) 1998. The Turkic Languages. Routledge: London. ISBN 0-415-08200-5. Deny J. et al. 1959. Philologiae Turcicae Fundamenta. Wiesbaden. Schönig, C. 1997/1998. A new attempt to classify the Turkic languages (1-3). Turkic Languages 1/2. Clauson, G. 1972. An Etymological Dictionary of Pre-thirteenth-century Turkish. Oxford. Χάρτης των τουρκικών γλωσσών Ταξινόμηση των τουρκικών γλωσσών Online λεξικό αγγλική-ουιγούρ Dmoz.org/../Languages/Altaic/Turkic/