Γεώργιος Χρούσος

Ο Γεώργιος Π. Χρούσος είναι καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν ανώτερος ερευνητής, επικεφαλής του Τμήματος Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας και του Προγράμματος Κατάρτισης, καθώς και επικεφαλής του Κλάδου Παιδιατρικής και Αναπαραγωγικής Ενδοκρινολογίας του Εθνικού Ινστιτούτου Παιδικής Υγείας και Ανθρώπινης Εξέλιξης των ΗΠΑ (NICHD), του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH). Είναι επίσης καθηγητής κλινικής στην παιδιατρική, τη φυσιολογία και τη βιοφυσική στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζώρτζταουν, και διακεκριμένος επισκέπτης ερευνητής στο Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας και Ανθρώπινης Εξέλιξης των ΗΠΑ. Ο Δρ. Χρούσος ήταν ο πρώτος γενικός διεθυντής του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (2001–2002). Κατέχει τη θέση του επικεφαλής στο τμήμα Εφηβικής Υγείας της UNESCO, ενώ διατηρούσε τη θέση του επικεφαλής Τεχνολογίας και Κοινωνίας, στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, στην Ουάσινγκτον.Ο Γεώργιος Χρούσος είναι μεταξύ των 250 πλέον χαρακτηριστικών κλινικών ερευνητών του κόσμου. Συνέγραψε περισσότερες από 1.100 επιστημονικές εκδόσεις, επιμελήθηκε 29 βιβλία, ενώ τα έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί περισσότερες από 74.000 φορές. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα ISI (που μετρά τις αναζητήσεις για επιστημονικές εκδόσεις) είναι ο πλέον ανακτημένος κλινικός παιδίατρος και ενδοκρινολόγος στον κόσμο. Σύμφωνα με το μετρητή αναφορών της υπηρεσίας Google Μελετητής, είναι ο 37ος πλέον αναγνωρισμένος επιστήμονας στον κόσμο.

 Ο Γεώργιος Χρούσος γεννήθηκε το 1951 στην Πάτρα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκλήρωσε με άριστα τις σπουδές του το 1975. Συνέγραψε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε η απόκτηση ειδικότητας στην Παιδιατρική από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Ακόμη ήταν κάτοχος υποτροφίας στην ενδοκρινολογία, τον μεταβολισμό και τον διαβήτη από το Κέντρο Κλινικής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας στη Μπεθέσδα του Μέριλαντ. Είναι πιστοποιημένος στους τομείς Παιδιατρική/Ενδοκρινολογία, Μεταβολισμός και Διαβήτης. Κατείχε τη θέση του διευθυντή του Προγράμματος Κατάρτισης διαπιστευμένων συνεργατών στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ και το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν. Ο Δρ. Χρούσος ανελίχθη ραγδαία στην ακαδημαϊκή ιεραρχία από αναπληρωτής καθηγητής σε τακτικό καθηγητή Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, θέση που κατέχει ακόμη, μαζί με αυτή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εστίασε την έρευνα του στον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (hypothalamic-pituitary-adrenal, HPA, axis) και έχει μελετήσει εκτενώς τις νευροενδοκρινικές μεταβολές που σχετίζονται με διαταραχές της ψυχικής διάθεσης, τον ύπνο, την αντίληψη του πόνου και την ανοσοποιητική λειτουργία. Πιο συγκεκριμένα, δούλεψε πάνω στο ενδοκυτταρικό σύστημα δράσης των γλυκοκορτικοειδών, ασθένειες του άξονα του άξονα HPA, όπως το σύνδρομο Κάσινγκ (Cushing), η νόσος Άντισον (Addison), και η συγγενής υπερπλασία των επινεφριδίων, αλλά και τους φυσιολογικούς και μοριακούς μηχανισμούς του άγχους. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, περιέγραψε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Clinical Investigation το Σύνδρομο Αντοχής των Γλυκοκορτικοειδών, μια σπάνια γενετική ασθένεια του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών που προκαλεί υπέρταση και υπερανδρογονισμό σε παιδιά και ενήλικες. Στη συνέχεια, ο ίδιος συνέβαλε στην πλειονότητα των διεθνών πρωτότυπων ερευνών πάνω σε αυτό το σύνδρομο, το οποίο λειτουργούσε ως μοντέλο για τη μελέτη των φυσιολογικών λειτουργιών αυτών των βασικών στεροειδών ορμονών που ρυθμίζουν την ομοιόσταση του οργανισμού. Κατέχει το εξαιρετικό ρεκόρ δημοσίευσης πάνω από 1.100 επιστημονικών άρθρων. Επιμελήθηκε 29 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων 2 διάσημων ηλεκτρονικών τόμων και δύο εγκυκλοπαιδειών, και η δουλειά του ανακτήθηκε περισσότερες από 74.000 φορές στην επιστημονική βιβλιογραφία. Έιναι ένας από τους πλέον ανακτημένους φυσικός επιστήμονας του κόσμου (Ινστιτούτο Επιστημονικών Πληροφοριών) στους τομείς της «Κλινικής Ιατρικής» και της «Βιολογίας και Βιοχημείας». Ο Δρ. Χρούσος έχει δείκτη επιστημονικής ποιότητας h πάνω από 135. Έχει δημοσιεύσει τις εργασίες του σε επιστημονικά περιοδικά περιωπής, όπως τα New England Journal of Medicine, Journal of Clinical Investigation, Annals of Internal Medicine, PNAS, Science, Nature, και άλλα. Συνεισέφερε στην ανάπτυξη σταδιοδρομίας πάνω από 60 νέων ιατρών και επιστημόνων, πολλοί από τους οποίους πλέον είναι καθηγητές και προεδρεύοντες επιτροπών στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Αυστραλία και τη Λατινική Αμερική. Διήθυνε προγράμματα κατάρτισης για ιατρούς για πολλά χρόνια. Δίδαξε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για δέκα χρόνια (1980–1990). Έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής και έχει δώσει ονομαστές και με κύρος διαλέξεις σε όλο τον κόσμο. 2014: Βραβείο Φρεντ Κόνραντ (Fred Conrad), Ενδινοκρινολογική Εταιρεία ΗΠΑ 2013: Επίτιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Γουόρικ, Κόβεντρι, Ηνωμένο Βασίλειο 2012: Βραβείο UNICEF, Εθνική Επιτροπή UNICEF, Αθήνα 2012: Μετάλλιο Άλμπερτ Στράιβενμπεργκ (Albert Struyvenberg), Ευρωπαϊκή Εταιρεία Κλινικών Ερευνών 2011: Βραβείο Κωνσταντίνος Μοίρας, Ακαδημία Αθηνών, Αθήνα 2011: Αριστείο Ιδρύματος Μποδοσάκη, Αθήνα 2011: Θέση επικεφαλής Τζον Κλούγκ στην Τεχνολογία και την Κοινωνία, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, Ουάσινγκτον 2010: Μέλος, Academia Europaea, Λονδίνο 2010: Μέλος, Ινστιτούτο Ιατρικής, Εθνική Ακαδημία, Ουάσινγκτον 2010: Επιμνημόσυνη διάλεξη για τον Φίλιπ Χένκ (Philip S. Hench), Αμερικανικό Κολλέγιο Ρευματολογίας, Ατλάντα 2010: Επικεφαλής Εφηβικής Υγείας UNESCO, Πανεπιστήμιο Αθηνών 2009: Επιμνημόσυνη διάλεξη για τον Μόρτιμερ Λίψετ (Mortimer Lippsett), Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ 2008: Βραβείο Τζόφρι Χάρις (Geoffrey Harris), Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ενδοκρινολογίας Επίτιμος διδάκτορας στα Πανεπιστήμια Λιέγης, Ανκόνας και Πάτρας. Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Κλινικών Ερευνών Επίτιμο μέλος, Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρών, Λονδίνο Διδάσκαλος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ενδοκρινολογίας (MACE) Διδάσκαλος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών (MACP) 2004: Βραβείο Επιτεύγματος από τη Διεθνή Εταιρεία Ψυχονευροενδοκρινολογίας 2002: Μετάλλιο Σερ Έντουαρντ Σάρπεϊ-Σάφερ (Sir Edward Sharpey-Schafer) της Βρετανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας 1999: Βραβείο Νοβέρα Έρμπερτ Σπέκτορ (Novera Herbert Spector) από τη Διεθνή Εταιρεία Νευροανοσοτροποποίησης 1997: Βραβείο Χανς Σέλιε (Hans Selye), Ίδρυμα Χανς Σέλιε 1997: Βραβείο Κλινικού Ερευνητή, Ενδορκρινολογική Εταιρεία ΗΠΑ 1987: Βραβείο Ρίτσαρντ Βάιτσμαν (Richard Weitzman), Ενδοκρινολογική Εταιρεία ΗΠΑ Chrousos, G.P., Gold, P.W. (1992): «The Concepts of Stress and Stress System Disorders: Overview of Physical and Behavioral Homeostasis», Journal of the American Medical Association (JAMA), τόμος 267, σσ. 1244-1252, (Αγγλικά) Chrousos, G.P. (1995): Seminars in Medicine of the Beth-Israel Hospital, Boston - «The Hypothalamic-Pituitary-Adrenal Axis and Immune-Mediated Inflammation», New England Journal Of Medicine, τόμ. 332:20, σσ. 1351-1362.(Αγγλικά) Gold, P.W., Loriaux, D.L., Roy, A., Kling, M.A., Calabrese, J.R., Kellner, C.H., Nieman, L.K., Post, R.M., Pickar, D., Galluci, W., Avgerinos, P., Paul, S., Oldfield, E.H., Cutler, G.B., Chrousos, G.P. (1986): «Responses To Corticotropin-Releasing Hormone in the Hypercortisolism of Depression and Cushings-Disease - Pathophysiologic and Diagnostic Implications», New England Journal of Medicine, τόμ. 314, σσ. 1329-1335 (Αγγλικά) Papanicolaou, D.A., Wilder, R.L., Manolagas, S.C., Chrousos, G.P. (1998): «The Pathophysiologic Roles of Interleukin-6 in Humans», Ann. Intern. Med., τόμ. 128, σσ. 127-137. (Αγγλικά) Gold, P.W., Goodwin, F., Chrousos, G.P. (1988) «Clinical and Biochemical Manifestations of Depression: Relationship to the Neurobiology of Stress» (Μέρος I και Μέρος 2) N. Engl. J. Med., τόμ. 319, σσ. 348-353 και 413-420. (Αγγλικά)ΠΗΓΕΣ Επιστημονικά άρθρα από τον Μελετητή της Google Σελίδα του Γεώργιου Χρούσου στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας