IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
174 Φαίδρα

Η Φαίδρα (Phaedra) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,48. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομα από την τραγική σύζυγο του Θησέα στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση «διάμετρος» της Φαίδρας εκτιμάται σε 69,24 χλμ., παρότι με βάση την καμπύλη φωτός της το σχήμα της πρέπει να είναι πολύ ακανόνιστο ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,149. Η Φαίδρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 45 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Απιστία με αξιοπρέπεια

To Απιστία με αξιοπρέπεια (πρωτότυπος τίτλος A Touch of Class) είναι μία ρομαντική κομεντί παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Μέλβιν Φρανκ. Πρωταγωνίστές της ταινίας είναι οι Γκλέντα Τζάκσον και Τζορτζ Σίγκαλ. Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στην Γκλέντα Τζάκσον το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

 Ο Στίβεν Μπλάκμπερν (Τζορτζ Σίγκαλ), είναι ένας επιτυχημένος Αμερικανός ασφαλιστής, παντρεμένος με την κοσμική και πλούσια Γκλόρια (Χίλντεγκαρντ Νιλ), με την οποία έχει δυο παιδιά και ζουν στο Λονδίνο. Η Βίκι Αλέσιο (Γκλέντα Τζάκσον) είναι μια Αγγλίδα σχεδιάστρια μόδας, διαζευγμένη από τον Ιταλό της σύζυγο, με τον οποίο έχει επίσης δυο παιδιά και ζει στο Λονδίνο. Ο Στιβ και η Βίκι συναντιούνται τυχαία και ο Στιβ της προτείνει να αποδράσει μαζί του από την καθημερινότητα, ακολουθώντας τον στην Ισπανία όπου πρόκειται να πάει για δουλειές για μια βδομάδα. Η Βίκι δέχεται και η δυο τους ξεκινούν μια εξωσυζυγική περιπέτεια με πολλά κωμικοτραγικά γεγονότα που τους δένουν ακόμα περισσότερο ώστε η σχέση τους να συνεχιστεί και μετά την επιστροφή τους στην Αγγλία. Κάποια στιγμή όμως καλούνται να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον της σχέσης τους. Ρομαντική κομεντί, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μέλβιν Φρανκ. Το σενάριο του Φρανκ βασίστηκε σε διήγημα του ιδίου με τίτλο She Loves Me, She Told Me So Last Night. Ο Φρανκ έγραψε τον ρόλο του Στιβ, έχοντας στο μυαλό του τον Κάρι Γκραντ και στο σενάριο τονιζόταν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του Στιβ και της Βίκι. Αλλά ο Γκραντ που είχε αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα από το 1966 και είχε γίνει πρόεδρος της εταιρίας αρωμάτων και καλλυντικών Faberge, αποφάσισε να μην επιστρέψει στο χώρο της 7ης τέχνης και απέρριψε τελικά τον ρόλο. Αποφάσισε αντ' αυτού όμως η θυγατρική της Faberge να αναλάβει την παραγωγή της ταινίας. Η Γκλέντα Τζάκσον μέχρι και το 1973 είχε πρωταγωνιστήσει σε μερικές από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του '60 και των αρχών της δεκαετίας του '70 και θεωρούταν μια από τις καλύτερες δραματικές ηθοποιούς όλων των εποχών. Δεν είχε όμως ερμηνεύσει ποτέ μέχρι τότε κωμικό ρόλο και ο σκηνοθέτης της έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει και το κωμικό της ταλέντο. Έξι χρόνια αργότερα ο Μέλβιν Φρανκ ξαναπροσέλαβε το ίδιο καστ ηθοποιών για την πραγματοποίηση της ταινίας Αιτία διαζυγίου... ο γάμος (Lost and Found) που έφερε πολλές ομοιότητες με το Απιστία με αξιοπρέπεια. Η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξης των 4 εκατομμυρίων στις Η.Π.Α. Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στην Τζάκσον το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Φημολογείται ότι μετά τη νίκη της έλαβε τηλεγράφημα από τους Μόουρκομπ και Γουάιζ που έγραφε: Μείνε μαζί μας μικρή και σύντομα θα σε κάνουμε να κερδίσεις και τρίτο. Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του 1973 Το κεντρί (The Sting). Βράβευση: Α' Γυναικείου Ρόλου - Γκλέντα ΤζάκσονΥποψηφιότητες: Καλύτερης Ταινίας - Μέλβιν Φρανκ Πρωτότυπου Σεναρίου - Μέλβιν Φρανκ Μουσικής Επιμέλειας - Τζον Κάμερον Πρωτότυπου Τραγουδιού - Τζορτζ Μπάρι και Σάμι Καν (All That Love Went to Waste) Απιστία με αξιοπρέπεια στην IMDb
Ζαβογαρίδα

Η ζαβογαρίδα (επιστημονική ονομασία: Squilla mantis) είναι είδος γαρίδας μάντης που απαντάται σε ρηχές παράκτιες περιοχές της Μεσογείου και του Ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού. Η αφθονία της έχει οδηγήσει στο να είναι η μόνη εμπορικά αλιευόμενη γαρίδα μάντης στη Μεσόγειο.

 Τα άτομα φτάνουν σε μήκος μέχρι και τα 200 χιλιοστά. Έχει γενικά θαμπό καφέ χρώμα, αλλά έχει δύο καφέ κηλίδες στα μάτια, κυκλωμένες σε λευκό χρώμα, στη βάση του τέλσου. Η ζαβογαρίδα σκάβει λαγούμια σε λασπώδεις και αμμώδεις πυθμένες κοντά στις ακτές της Μεσογείου και σε γειτονικά θερμά μέρη του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού. Παραμένει στο λαγούμι της τη μέρα και βγαίνει τη νύχτα για να κυνηγήσει και το χειμώνα για να ζευγαρώσει.Βρίσκεται σε ολόκληρη την ακτογραμμή της Μεσογείου και στον Ατλαντικό Ωκεανό νότια από τον Κόλπο του Κάδιθ έως την Αγκόλα, καθώς και γύρω από τα Κανάρια Νησιά και τη Μαδέρα. Έχει καταγραφεί ιστορικά από τον Βισκαϊκό Κόλπο και τα Βρετανικά Νησιά, αλλά δεν είναι γνωστό να απαντάται πλέον εκεί. Είναι ιδιαίτερα άφθονο όπου υπάρχει σημαντική απορροή από ποτάμια και όπου το υπόστρωμα είναι κατάλληλο για σκάψιμο. Στη Μεσόγειο, οι εκροές από τον Νείλο, τον Πάδο, τον Έβρο και τον Ροδανό παρέχουν αυτές τις συνθήκες. Η ζαβογαρίδα είναι το μόνο αυτόχθονο στοματόποδο που ψαρεύεται σε εμπορική κλίμακα στη Μεσόγειο. Πάνω από 7.000 τόνοι αλιεύεται ετησίως, το 85% του οποίου αλιεύεται στις ιταλικές ακτές της Αδριατικής Θάλασσας, με περαιτέρω παραγωγή στο Ιόνιο Πέλαγος, στα ανοιχτά της Σαρδηνίας, στις ακτές της Καταλονίας και στα ανοιχτά των Βαλεαρίδων Νήσων. Εκτός Μεσογείου, καταναλώνεται στην Ανδαλουσία στον Κόλπο του Κάντιθ.
Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου

Το Αθλητικό Σωματείο Νίκη Αμαρουσίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αμαρουσίου, βόρεια των Αθηνών. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1991 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ένα δάφνινο στεφάνι. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς (2ο Λύκειο Αμαρουσίου). Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης και γυναικείας πετοσφαίρισης, καθώς και τα αντίστοιχα τμήματα υποδομών.

 Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης της Νίκης διαθέτει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διατηρεί τμήματα τόσο ενηλίκων ανδρών, όσο και ακαδημίες νεαρών αθλητών. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς (2ο Λύκειο Αμαρουσίου).Ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας για την περίοδο 2011-12, έχοντας καταλάβει τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Αττικής το προηγούμενο φθινόπωρο. Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2010-11, στα πλαίσια της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.Π.Α.Α.Α., η Νίκη Αμαρουσίου τερμάτισε στη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση της βαθμολογίας. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου λαμβάνει μέρος στο Τοπικό Πρωτάθλημα της Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.Έδρα του συλλόγου είναι το Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Αντώνιος Τσέκενης, ενώ καθήκοντα πρώτης προπονήτριας διατηρεί η Έφη Μαρτσουκάκη. To ρόστερ για την περίοδο 2016-17 απαρτίζουν οι παρακάτω αθλήτριες: Τα έτη 2003 και 2004 ο σύλλογος εξέδιδε το μηνιαίο περιοδικό Νέοι Ορίζοντες, το οποίο αργότερα ανέστειλε την κυκλοφορία του. Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου, επίσημος ιστότοπος του συλλόγου. Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Νέο Κλειστό Κοκκινιάς, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.
Σπρεντ Νταμπουίντο

Ο Σπρεντ Νταμπουίντο (Sprent Arumogo Dabwido, 16 Σεπτεμβρίου 1972 – 8 Μαΐου 2019) ήταν πολιτικός από το Ναουρού, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ναουρού. Γιος ενός πρώην βουλευτή, ο Νταμπουίντο εξελέγη βουλευτής αρχικά στην περιφέρεια Μενένγκ στις εκλογές του 2004. Υπηρέτησε ως υπουργός Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση του Μάρκους Στίβεν από το 2009, ο Νταμπουίντο έγινε μέλος του σκέλους της αντιπολίτευσης το Νοέμβριο του 2011 έπειτα από την παραίτηση του Στίβεν, και έχοντας περάσει μια πρόταση δυσπιστίας εναντίον του προέδρου Φρέντερικ Πίτσερ, εξελέγη πρόεδρος 4 ημέρες μετά. Ως πρόεδρος ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και ήταν και ο ίδιος επικεφαλής σε αρκετά υπουργεία.

 Δεύτερος γιος του πρώην βουλευτή Όντι Νταμπουίντο, εργάστηκε στη δημόσια ασφάλεια προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του κόμματος Πρώτα το Ναουρού (Naoero Amo) και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2004, επικρατώντας του Νιμρόντ Μποτελάνγκα για την έδρα στην περιφέρεια του Μενένγκ. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2008, έγινε μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας που υποστηρίζει τον πρόεδρο Μάρκους Στίβεν και ανέλαβε υπουργός Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση του Στίβεν το 2009 και συνετέλεσε στην εισαγωγή της κινητής τηλεφωνίας στο Ναουρού. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2010. Ο Νταμπουίντο έγινε μέλος της ομάδας της αντιπολίτευσης τον Νοέμβριο του 2011, έπειτα από την παραίτηση του Στίβεν στην προεδρία, και αντικαταστάθηκε από τον Φρέντι Πίτσερ. Έπειτα από την πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Πίτσερ, ο Νταμπουίντο εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο με 9 ψήφους υπέρ και 8 κατά.Τον Ιούνιο του 2012 ο Νταμπουίντο απέλυσε τους υπουργούς του έπειτα από 7 μήνες στην εξουσία, επικαλούμενος τις δυσκολίες στο να εγκρίνει το νομοσχέδιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, κάτι που θα αύξανε τον αριθμό των βουλευτών και θα εισήγαγε τον κώδικα δεοντολογίας για τους βουλευτές. Στην νέα του κυβέρνηση ο ίδιος ανέλαβε τα χαρτοφυλάκια των Δημοσίων Υπηρεσιών, της Αστυνομίας και Υπηρεσιών Εκτάκτου Ανάγκης, των Εσωτερικών και της Κλιματικής Αλλαγής.Ο Νταμπουίντο δεν κατήλθε ξανά υποψήφιος και αντικαταστάθηκε από τον Μπάρον Γουάκα έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2013. Πέθανε από καρκίνο του λάρυγγα σε ηλικία 46 ετών.
Ιουλία Σοαιμιάς

Η Ιουλία Σοαιμιάς Βασσιάνα (180 - 11 Μαρτίου 222) από τη Δυναστεία της Έμεσας ήταν ευγενής από τη Συρία, μητέρα τού Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (βασ. 218-222). Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα της Συρίας· η εκ μητρός θεία της Ιουλία Δόμνα ήταν σύζυγος τού Σεπτίμιου Σεβήρου (βασ. 193-211).

 Ήταν η πρώτη κόρη τού Γάιου Ιουλίου Άβιτου Αλεξιανού και της Ιουλίας Μαίσας ισχυρής Συριο-Ρωμαίας ευγενούς. Αδελφή της ήταν η Ιουλία Αβίτα Μαμαία, μητέρα του Αλέξανδρου Σεβήρου (βασ. 222-235). Παντρεύτηκε τον Σέξτο Βάριο Μάρκελλο από την τάξη των ιππέων, από την Απάμεια της Συρίας. Όπως όλα τα μέλη της δυναστείας των Σεβήρων, το ζεύγος έμενε στη Ρώμη· ο σύζυγος της Ιουλίας Σοαιμιάδας έγινε Συγκλητικός. Έκαναν δύο τέκνα: τον Σέξτο Βάριο Άβιτο Βασσιανό, που έγινε αυτοκράτορας με το όνομα Ελαγάβαλος και ακόμη έναν γιο. Ο σύζυγός της ήταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Νουμιδίας, όταν περί το 215 απεβίωσε. Η Ιουλία Σοαιμιάς και οι δύο γιοί της τού αφιέρωσαν έναν επιτύμβιο λίθο, που βρέθηκε στο Βελλέτρι, κοντά στη Ρώμη. Ο λίθος έφερε επιγραφή στα Λατινικά και στα Ελληνικά και αναφέρεται στην πολιτική του σταδιοδρομία, τους τίτλους και τις διακρίσεις που έλαβε. Το 217 ο εξάδελφός της Καρακάλλας (γιος της Ιουλίας Δόμνας και του Σεπτίμιου Σεβήρου, βασ. 211-217) σκοτώθηκε και ο Μακρίνος (βασ. 217-218) ανήλθε στον θρόνο. Επετράπη στην οικογένειά της να επιστρέψει στη Συρία μαζί με τον τεράστιο πλούτο της, έτσι επέστρεψαν στην Έμεσα. Εκεί ο γιος της Βασσιανός έγινε αρχιερέας του Συριακού θεού Ελαγάβαλου. Τότε η μητέρα της Ιουλία Μαίσα, χρησιμοποιώντας τον αμύθητο πλούτο και τον ισχυρισμό, ότι ο Καρακάλλας είχε κοιμηθεί με την Ιουλία Σοαιμιάδα και πως ο Βασσιανός ήταν νόθο τέκνο του, έπεισε την 3η Λεγεώνα, που στάθμευε κοντά στην Έμεσα και επισκεπτόταν περιστασιακά την πόλη, να ορκιστεί πίστη στον Βασσιανό. Αργότερα ο Βασσιανός προσκλήθηκε με τη μητέρα του στο στρατόπεδο, ντύθηκε την πορφύρα και στέφθηκε αυτοκράτορας από τους στρατιώτες. Ο Κάσσιος Δίων καταγράφει διαφορετικό το συμβάν: ότι ο Γκάννυς, εραστής της Ιουλίας Σοαιμιάδας, που προστάτευε τον Βασσιανό ως επίτροπός του, μία νύχτα τον έντυσε με τα ενδύματα του Καρακάλλα και τον εισήγαγε λαθραία στο στρατόπεδο, χωρίς να το γνωρίζουν η Σοαιμιάδα και η Μαίσα. Όμως αυτή η εκδοχή μοιάζει μεταγενέστερη επινόηση, για να δείξει ότι η Μαίσα δεν ήταν ενήμερη για το πραξικόπημα. Η εκδοχή του Ηρωδιανού λέει, πως το πραξικόπημα χειρίστηκε η Μαίσα και η οικογένειά της μόνο. Ωστόσο αργότερα ο εγγονός της υποστηρίχθηκε από τους ιππείς και τους Συγκλητικούς της Έμεσας, που δείχνει ότι δεν έδρασε μόνη της. Όπως και να έχει, ο Βασσιανός στη μάχη της Αντιόχειας το 218 νίκησε τον Μακρίνο και εισήλθε στην πόλη ως αυτοκράτορας. Ο Μακρίνος διέφυγε, πιάστηκε όμως στη Χαλκηδόνα και εκτελέστηκε στην Καππαδοκία. Gibbon, Edward (1776): The History of the Decline and Fall of the Roman Empire. p. 182 Icks, Martijn (2011): The Crimes of Elagabalus: The Life and Legacy of Rome's Decadent Boy Emperor, p. 11, ISBN 1848853629.
Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση

Η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (ρωσικά: Всеросси́йский футбо́льный сою́з, ВФС) αποτελούσε τον επίσημο φορέα, υπεύθυνο για το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Αποτελούσε επίσης τη διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος

 Το 1910, η ρωσική ποδοσφαιρική κοινότητα πρότεινε την ιδέα της δημιουργίας μιας ενιαίας διοίκησης των ποδοσφαιρικών οργανισμών, με πρωτεργάτρια την Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Πετρούπολης, η οποία απευθύνθηκε σε εκπροσώπους της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Μόσχας, ούτως ώστε να δημιουργηθεί μία ομοσπονδία. Η συμμετοχή της ρωσικής εθνικής ομάδας σε επίσημες διεθνείς διοργανώσεις έλαβε χώρα μόνο μετά την οργάνωση του ποδοσφαίρου σε εθνικό επίπεδο και την προσχώρηση στη FIFA.Η συντακτική συνέλευση της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης που πραγματοποιήθηκε στις 6 (19) Ιανουαρίου του 1912, στην Αγία Πετρούπολη στο εστιατόριο «Вена» στη συμβολή των οδών Малой Морской και Гороховой. Το 1912, η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση προσχώρησε στη FIFA. Εκείνη την εποχή, μέλη της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης ήταν οι ποδοσφαιρικές ενώσεις της Αγίας Πετρούπολης, της Μόσχας, της Οδησσού, της Ρίγας, του Κιέβου και το Λοτζ. Η σύνθεση αποτελούνταν από 52 οργανώσεις.Έπειτα από την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία, η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση διέκοψε τη λειτουργία της. Η ευθύνη για το άθλημα ανατέθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο Φυσικής Αγωγής (ВСФК) και εν συνεχεία το 1934 στο Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ, το οποίο το 1959 μετονομάστηκε σε Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ (ФФСССР). Το 1992, τη διοίκηση του ποδοσφαίρου ανέλαβε η Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (РФС). Коршак Ю.Ф. Старый, старый, футбол. — М.: ФиС, 1975. — 119 с.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1990-91

Το Κύπελλο Κύπρου 1990-91 ήταν η 17η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (14η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1990-91. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 8η φορά στην ιστορία της.

 Στα προκριματικά συμμετείχαν 4 από τις 10 ομάδες. Στην προημιτελική φάση (19 Νοεμβρίου 1990) έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 4 Μαρτίου 1991 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (15-8, 17-15, 5-15, 15-10). «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Ελευθέριος Γουλιελμάκης

Ο Ελευθέριος Γουλιελμάκης είναι Έλληνας φυσικός με ειδίκευση στα λέιζερ, γνωστός για το έργο του στον τομέα της υπερταχείας οπτικής και της επιστήμης των αττοδευτερολέπτων. Είναι καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ, Γερμανία όπου ηγείται των ερευνητικών δραστηριοτήτων της ομάδας Extreme Photonics. Προηγουμένως, ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Attoelectronics στο Ινστιτούτο Κβαντικής Οπτικής της εταιρίας Max Planck στο Μόναχο της Γερμανίας. Απο το 2023 ειναι μέλος του συμβουλίου διοίκησης του πανεπιστημίου των Ιωαννίνων.

 Ο Ελευθέριος Γουλιελμάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1975. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης από όπου έλαβε το πτυχίο του (2000) και το μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (2002). Συνέχισε την εκπαίδευση του κάνοντας διδακτορικές σπουδές στο Πολυτεχνείο της Βιέννης και στο Ινστιτούτο Κβαντικής Οπτικής της Εταιρείας Μαξ Πλάνκ στο Μόναχο της Γερμανίας. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα ( Dr. rer. nat. ) από το Ludwig-Maximilans-Universität (LMU) του Μονάχου το 2005.[1] Για τις εργασίες του στην φυσική αττοδευτερολέπτων καθώς και στην σύνθεση των κυμάτων φωτός τιμήθηκε με τo Βραβείο Γεωργίου Φωτεινού της Ακαδημίας Αθηνών το 2007 , το Βραβείο νέων επιστημόνων στην Οπτική της Διεθνούς Επιτροπής Οπτικής το 2009, το Βραβείο Gustav Hertz της Deutsche Physikalische Gesellschaft (DPG) το 2013 και το Röntgen Prize του Justus-Liebig-University of Giessen το 2015. Lakhotia, H; Kim, H-Y; Zhan M. ; Hu, S. ; Meng S.; and Goulielmakis E. “Laser Picoscopy of valence electrons in solids” (στα αγγλικά) Nature 583, 55 (2020). doi.org/10.1038/s41586-020-2429-z Hassan, M. Th.; Luu, T. T.; Moulet, A.; Raskazovskaya, O.; Zhokhov, P.; Garg, M.; Karpowicz, N.; Zheltikov, A. M. και άλλοι. (2016). «Optical attosecond pulses and tracking the nonlinear response of bound electrons» (στα αγγλικά). Nature 530 (7588): 66–70. doi:10.1038/nature16528. ISSN 0028-0836. PMID 26842055. Garg, M.; Zhan, M.; Luu, T. T.; Lakhotia, H.; Klostermann, T.; Guggenmos, A.; Goulielmakis, E. (2016). «Multi-petahertz electronic metrology» (στα αγγλικά). Nature 538 (7625): 359–363. doi:10.1038/nature19821. ISSN 0028-0836. PMID 27762353. Moulet, A.; Bertrand, J. B.; Klostermann, T.; Guggenmos, A.; Karpowicz, N.; Goulielmakis, E. (2017-09-15). «Soft x-ray excitonics» (στα αγγλικά). Science 357 (6356): 1134–1138. doi:10.1126/science.aan4737. ISSN 0036-8075. PMID 28912241. Luu, T. T.; Garg, M.; Kruchinin, S. Yu.; Moulet, A.; Hassan, M. Th.; Goulielmakis, E. (2015). «Extreme ultraviolet high-harmonic spectroscopy of solids» (στα αγγλικά). Nature 521 (7553): 498–502. doi:10.1038/nature14456. ISSN 0028-0836. PMID 26017451. Wirth, A.; Hassan, M. T.; Grguras, I.; Gagnon, J.; Moulet, A.; Luu, T. T.; Pabst, S.; Santra, R. και άλλοι. (2011-10-14). «Synthesized Light Transients» (στα αγγλικά). Science 334 (6053): 195–200. doi:10.1126/science.1210268. ISSN 0036-8075. PMID 21903778. = Βιβλιογραφικές αναφορές = Ιστοσελίδα της ερευνητικής ομάδας Xtreme Photonics Αρχειοθετήθηκε 2019-02-25 στο Wayback Machine.
Ντίνγκλι

Το Ντίνγκλι είναι ένα χωριό στη βόρεια Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 3608 κατοίκους. Απέχει 13km από την πρωτεύουσα Βαλέτα και 2km από την Ραμπάτ.

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Dingli στο Wikimedia Commons Dingli Local Council Αρχειοθετήθηκε 2020-03-19 στο Wayback Machine. Dingli Youth Local Council The official website of the Parish of Dingli Αρχειοθετήθηκε 2021-12-01 στο Wayback Machine.
324

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 324 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 324 (CCCXXIV ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κρίσπου και Κωνσταντίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1077 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 324 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 3 Ιουλίου - Μάχη της Αδριανούπολης: Ο Κωνσταντίνος Α΄ νικά τον Λικίνιο κοντά στην Αδριανούπολη, ο οποίος αναγκάζεται να διαφύγει στο Βυζάντιο. Εισβάλλει στη Θράκη με μία Βησιγοτθική δύναμη και επιδράμει στην επαρχία.Αυτό μαθαίνει τον Κωνσταντίνο να κυβερνά ως μοναδικός αυτοκράτορας. Ιούλιος - Μάχη του Ελλήσποντου: ο Κρίσπος καταστρέφει το στόλο του Λικίνιου στα στενά των Δαρδανελλίων, δίνοντας τη δυνατότητα στον πατέρα του, Κωνσταντίνο Α', να περάσει μέσω του Βοσπόρου στις ασιατικές επαρχίες. Το Βυζάντιο πολιορκείται και ο Λικίνιος συγκεντρώνει μία δεύτερη στρατιωτική δύναμη υπό το νέο συναυτοκράτορα, Σέξτο Μαρτινιανό, στη Λάμψακο (σημερινό Λαψεκί). 18 Σεπτεμβρίου - Μάχη της Χρυσούπολης: ο Κωνσταντίνος Α΄ νικά τον Λικίνιο στη μάχη της Χρυσούπολης, εδραιώνοντας τον αποκλειστικό έλεγχο του Κωνσταντίνου στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με αποτέλεσμα να ολοκληρωθεί η περίοδος της Τετραρχίας. Ο Λικίνιος αποδρά και συγκεντρώνει γύρω στα 30.000 άτομα των επιζώντων στρατευμάτων στη Νικομήδεια. 19 Δεκεμβρίου - Ο Λικίνιος παραιτείται από τη θέση του Αυτοκράτορα. Ο Κωνσταντίνος Α΄ δίνει χάρη στον Λικίνιο, ως αποτέλεσμα της ικεσίας της συζύγου του Λικίνιου, Κωνσταντίας (η οποία είναι ετεροθαλής αδελφή του Κωνσταντίνου). Ο Λικίνιος εξορίζεται στη Θεσσαλονίκη ως απλός πολίτης. Τσου Σουανζί, αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 384) Γκουό Που, Κινέζος συγγραφέας (γεννιέται το 276) Ουάνγκ Νταν, στρατηγός της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 266) Τζανγκ Μάο, ηγεμόνας του Πρώην Λιάνγκ (γεννιέται το 277)
Η Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από τον Ναό

Η Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό (ιταλικά: Cacciata di Eliodoro dal tempio), είναι μια τοιχογραφία που δημιουργήθηκε το έτος 1511 από τον Ιταλό ζωγράφο της Αναγέννησης, τον Ραφαήλ. Βρίσκεται στο Αποστολικό Παλάτι, τώρα Μουσείο, του Βατικανού. Το έργο εκτελέστηκε μετά από παραγγελία του πάπα, για τη διακόσμηση των ιδιαίτερων διαμερισμάτων του, που σήμερα είναι γνωστές ως Αίθουσες του Ραφαήλ (Stanze di Raffaello). Η αίθουσα έλαβε το όνομά της από αυτόν τον πίνακα: αίθουσα του Ηλιόδωρου (Stanza di Eliodoro).

 Ο πίνακας απεικονίζει ένα ιστορικό γεγονός, το οποίο περιγράφει η Βίβλος στα βιβλία των Μακκαβαίων (3:21-28). Ο βασιλιάς της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, ο Σέλευκος Δ΄ ο Φιλοπάτωρ, λόγω οικονομικής στενότητας, διέταξε τον υπουργό του Ηλιόδωρο να του φέρει τον θησαυρό, που ήταν φυλαγμένος στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Ο ανώτατος ιερέας, ο Ονίας Γ', αρνήθηκε κατηγορηματικά και απέτρεψε την αρπαγή των πολύτιμων αντικειμένων. Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση, σαν απάντηση στις προσευχές του, ο Θεός έστειλε έναν καβαλάρη, υποβοηθούμενο από δύο νέους, για να διώξουν τον Ηλιόδωρο έξω από τον ναό. Πρόκειται για μια δραματική απεικόνιση, την οποία διατρέχει ένα πολύ γρήγορο ρεύμα κίνησης. Ο Ραφαήλ ήθελε να αποδώσει τη βία του πάθους με τον τρόπο του Μιχαήλ Αγγέλου, μα διατηρεί επίσης μια απόσταση, επιτρέποντας μια αίσθηση αντικειμενικότητας. Η κίνηση των προσώπων έχει ένα ρυθμό γρήγορο, σαν να συμμετέχουν σε χορογραφία. Το φως, όπως εισέρχεται στη σκηνή από ψηλά και ο τρόπος που πέφτει στις καμπύλες, παρέχει ένα θαυμάσιο παράδειγμα σκηνικού φωτισμού. Κάθε φιγούρα ακολουθεί την κίνησή της με την τεχνική ακρίβεια χορευτικής φιγούρας. Η σκηνική παρουσία είναι αποκάλυψη, αλλά και φαντασία, η οποία με τη σειρά της αποτελεί ιστορική αναπαράσταση, όπως την οργάνωσε ο καλλιτέχνης. Η απεικόνιση έχει δύο διακριτούς χρόνους: έναν πίνακα μέσα στον πίνακα. Αυτό αρκεί για να την μεταφέρει από το επίπεδο της απεικόνισης σε αυτό της υποκριτικής, του θεατρικού θεάματος. Το κεντρικό θέμα της σκηνής δεν είναι πλέον στο κέντρο, αλλά στα δεξιά. Εκεί ο Ηλιόδωρος και οι ακόλουθοί του εκδιώκονται από τον οπλισμένο καβαλάρη και τους δύο νέους. Για την αναπαράστασή τους, ο Ραφαήλ ακολουθεί τη βιβλική περιγραφή ως την τελευταία λεπτομέρεια. Στα αριστερά της σκηνής παρακολουθεί ο Πάπας Ιούλιος Β΄, πράγμα με το οποίο γίνεται σαφής υπόνοια, πως ο ίδιος είναι υπεύθυνος να προστατέψει την ακεραιότητα των κεκτημένων της Εκκλησίας και να κυνηγήσει τους κοσμικούς σφετεριστές των παπικών γαιών. Αποτελεί κυρίαρχη φιγούρα ανάμεσα σε όσους στέκονται πλάι του και επανεμφανίζεται και στις μικρότερες σκηνές. Ραφαήλ, περιγραφές των έργων του στο Βατικανό. Ηλιόδωρος Ραφαήλ Αναγέννηση Μουσεία Βατικανού Δωμάτια Ραφαήλ
The Hardkiss

The Hardkiss είναι ένα ουκρανικό συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2011 στον Κιεβο. Όλα τα μουσικά κομμάτια γράφονται από τα δυο κύρια μέλη την Γιούλια Σάνινα και τον Βαλέρι Μπέμπκο. Έγιναν γνωστοί στον χώρο της μουσικής μετά από την δημοσίευση του πρώτου βίντεοκλιπ Babylon. Βραβεύτηκαν ως συγκρότημα "Νέο συγκρότημα της χρονιάς¨ και καλύτερο βίντεοκλιπ Make Up του 2013 στο μουσικό βραβείο YUNA, καλύτερο ροκ-συγκρότημα και καλύτερη live συναύλια των 2017, 2019.

 Η 18χρονη τραγουδίστρια Γιούλια Σάνινα ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έψαχνε υλικό για να γράψει το άρθρο της, τυχαία συνάντησε τον παραγωγό της εκπομπής στο MTV Ukraine τον Βαλέρι Μπεμπκο. Μετά από την πρώτη γνωριμία τους αποφάσισαν να γράφουν μουσική μαζί δημιουργώντας πρώτα το ντουέτο Val & Sanina. Μετά από το δοκιμαστικό βιντεοκλίπ οι παραγωγοί του Firework Sound - Βολοντιμιρ Σιβοκον και Στας Τιτουνοβ τόνισαν ότι το συγκρότημα πρέπει να τραγουδήσει στα Αγγλικά για να πετύχει στον Δυτικό Κόσμο. Η δημιουργία του τελικού ονόματος του συγκροτήματος έγινε μέσω ψηφοφορίας στο Facebook, οι ακροατές είχαν να επιλέξουν μεταξύ των ονομάτων The Hardkiss και "Pony Planet". Τελικά επιλέχτηκε το όνομα The Hardkiss το οποίο όπως σημειώνουν οι μουσικές συμπεραλαμβάνει γλυκό φιλί με κατι δυνατό . Τον Σεπτέμβριο, το συγκρότημα παρουσίασε το πρώτο τους βιντεοκλίπ στο single "Babylon". Το ουκρανικό μουσικο καναλι M1 παρουσίασε το βιντεοκλίπ τους. Έναν μήνα αργότερα, κυκλοφόρησε το επόμενο τραγούδι τους "October". Στις 29 Ιανουαρίου, το συγκρότημα συμμετείχε στο γαλλικό φεστιβάλ Midem. Τον Φεβρουάριο του 2012, το συγκρότημα υπέγραψε σύμβαση με την παγκόσμια εταιρεία Sony BMG και τη γαλλική εταιρεία Eye-Models. Στο τέλος της άνοιξης του 2012, το συγκρότημα πληροφόρησε τους ακροάτες στην επίσημη τους σελίδα στο Facebook για την διακοπή της συνεργασίας τους με τον Firework Sound. Stones And Honey 2014 Perfection is a Lie 2017 Залізна ластівка(" Ζαλίζνα Λάστιβκα") 2018 Акустика. Live ("Ακούστικα" ) 2020 Жива і не залізна( "Ζιβά ι νε ζαλίζνα") 2021
Ανδρέας Β΄ Τόπια

Ο Ανδρέας Β΄, αλβανικά: Andrea Topia‎, (απεβ. πριν από τον Μάρτιο του 1445) ήταν Αλβανός ευγενής του 15ου αι., του οποίου οι περιοχές περιλάμβαναν την επικράτεια της Σκουρία (μεταξύ του Δυρραχίου και αυτού που αργότερα θα γίνει τα σημερινά Τίρανα). Ήταν μέλος τού Οίκου Τόπια και ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης της Λέζα.

 Ο Aντδρέας Β΄ ήταν ανιψιός του Kαρόλου πρίγκιπα της Αλβανίας. Είχε δύο γιους τον Kάρολο Μουάκα και τον Kομνίν. Ήταν γιος του Νικήτα Τόπια, που απεβίωσε το 1414/15. Μετά τη μάχη της Σάβρα το 1385, η περιοχή της Αλβανίας τέθηκε υπό ισχυρή οθωμανική επιρροή και σταδιακά το μεγαλύτερο μέρος τής επικράτειάς της προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μέσα σε ξεχωριστή διοικητική ενότητα: το σαντζάκ της Αλβανίας. Ο Ανδρέας Β΄ επαναστάτησε κατά της οθωμανικής κυριαρχίας το 1432 και νίκησε μία μικρή οθωμανική στρατιωτική μονάδα στα βουνά της Κεντρικής Αλβανίας. Η νίκη του ενέπνευσε άλλους οπλαρχηγούς στην Αλβανία, ιδιαίτερα τον Γεώργιο Αριανίτη, να επαναστατήσουν κατά των Οθωμανών. Μαζί με τον ανιψιό του Tάνους Τόπια, ο Aνδρέας συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης της Λέζε (στρατιωτική συμμαχία με επικεφαλής τον Σκεντέρμεη το 1444). Τα μέλη ήταν οι Λέκα Ζαχαρία, Πιέταρ Σπάνι, Λέκα Δούσμανι, Aνδρέας Τόπια, Γιέργι Αριανίτι, Τεοντορ Μουζάκα, Στέφαν Κρνογιέβιτς και οι υπήκοοί τους. Ο τίτλος του ήταν κύριος της Σκουρία (κοντά στο Δυρράχιο). Σύμφωνα με τον Γκιον Μουζάκα, ο Aνδρέας Τόπια ήταν μεταξύ των μελών αυτής της ένωσης, που έζησε περισσότερο από την πτώση του Σκουτάρι στα Οθωμανικά χέρια το 1479. Ο Τζιρόλαμο ντε Ράντα, ένας Ιταλός συγγραφέας της ιταλο-αλβανικής λογοτεχνίας, αφιέρωσε το έργο του 1839 Αλβανικά Ιστορικά Τραγούδια της Σεραφίνας Τόπια, συζύγου τού πρίγκιπα Νικολάου Ντουκαγκίνι (ιταλικά: Canti storici albanesi di Serafina Thopia, moglie del principe Nicola Ducagino‎) στον ανεκπλήρωτο έρωτα της Σεραφίνα Τόπια και του Μποσντάρε Στρέσα (οι Αλβανοί Ρωμαίος και Ιουλιέτα). Η Σεραφίνα, η οποία ήταν κόρη του Aντρέα Τόπια σε αυτό το τραγούδι, θυσίασε τον έρωτά της στον Μποσντάρε και παντρεύτηκε τον Nικόλα Ντουκαγκίνι, για να βοηθήσει στην ένωση της νότιας και της βόρειας Αλβανίας, για να πολεμήσουν ενάντια στους Οθωμανούς. Noli, Fan Stilian (1947), George Castrioti Scanderbeg (1405-1468), International Universities Press, OCLC 732882 Schmitt, Oliver Jens (2001), Das venezianische Albanien (1392-1479), München: R. Oldenbourg Verlag GmbH München, ISBN 3-486-56569--9, https://books.google.com/books?id=eKKS3u7iPWcC&pg=PA490
Ρέιτσελ Τσίζλεϊ, Λαίδη Γκραντζ

Η Ρέιτσελ Τσίζλεϊ , γνωστή και ως Λαίδη Γκραντζ (1679-1745), ήταν η γυναίκα του Λόρδου Γκραντζ, Σκοτσέζου δικηγόρου με συμπάθειες στον Ιακωβιτισμό. Μετά απο 25 χρόνια γάμου και εννέα παιδιά, η οικογένεια Γκραντζ χωρίστηκε. Επειδή η Λαίδη Γκραντζ έγραφε γράμματα σε αγνώστους και ισχυριζόταν την ενοχή του για προδοσία ενάντια στην κυβέρνηση του Οίκου του Αννοβέρου, ο άντρας της την απήγαγε (1732). Την είχε φυλακισμένη σε πολλές απομακρυσμένες περιοχές στις δυτικές ακτές της Σκωτίας, όπως τα νησιά Σκάι και στα απομακρυσμένα νησιά Σεντ Κίλντα. Ο πατέρας της είχε καταδικαστεί για δολοφονία και αυτή ήταν γνωστό πως είχε βίαιες διαθέσεις. Αρχικά η απουσία της φαίνεται να προκάλεσε κάποια σχόλια. Τα δυσάρεστα νέα για την απαγωγή της έφτασαν στην πόλη της, το Εδιμβούργο. Μια αποτυχημένη προσπάθεια που έγινε για την διάσωσή της ήταν από τον Τόμας Χοπ του Rankeillor. Η Λαίδη Γκραντζ πέθανε μετά απο 13 χρόνια φυλάκισης. Η ζωή της όμως αναφέρεται σε διάφορα ποιήματα, σε πεζογραφίες και σε προσευχές

 Η Ρέιτσελ Τσίζλεϊ ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του Τζων Τσίζλεϊ, απο το Dalry, και της Μάργκαρετ Νίκολσον. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος και η Μάργκαρετ αποφασισμένη για διαζύγιο πήγε τον άντρα της στα δικαστήρια για διατροφή. Της δόθηκε το ποσό των 1.700 μάρκων απο τον Sir George Lockhart του Carnwath, Λόρδο Πρόεδρο του Δικαστηρίου. Ανήσυχος με το αποτέλεσμα, ο Τζόν Τσίζλεϊ πυροβόλησε τον Lockhart μέχρι θανάτου, στη Χάι Στρητ του Εδιμβούργου καθώς περπατούσε προς το σπίτι του απο την εκκλησία την μέρα του Πάσχα, στις 31 Μαρτίου το 1689. Ο Τζόν δεν προσπάθησε να ξεφύγει και ομολόγησε για την πράξη του, έτσι πιάστηκε την επόμενη μέρα. Δύο μέρες μετά μεταφέρθηκε από το Tolbooth στο Mercat Cross της οδού High Street. Ακρωτηριάστηκε στο δεξί του χέρι πριν κρεμαστεί, και το όπλο που χρησιμοποίησε δέθηκε στο λαιμό του. Η ημερομηνία γέννησης της Ρέιτσελ Τσίζλεϊ είναι άγνωστα, αυτό που γνωρίζουμε είναι πως βαπτίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου το 1679 και πιθανώς να γεννήθηκε λίγο πρίν απο αυτά, έτσι ήταν περίπου δέκα χρονών όταν ο πατέρας της εκτελέστηκε. Η ημερομηνία γάμου της Chiesley με τον Τζέιμς Έρσκιν δεν είναι γνωστή: σύμφωνα με ενα γράμμα που έγραψε, υπολογίζεται οτι παντρεύτηκε το 1707 στα 28 της χρόνια. Στην νεαρή Ρέιτσελ Τσίζλεϊ δινόταν η περιγραφή μιας "άγριας ομορφιάς", και ο γάμος της οργανώθηκε μόνο όταν έμεινε έγκυος. (This pregnancy and another in 1708 ended in miscarriage.) Ο άντρας της ήταν ένας επιτυχιμένος δικηγόρος και έγινε ο Lord Justice Clerk το 1710, μαζί είχαν εννιά παιδιά : Charlie, γεννήθηκε τον Αύγουστο του1709. Johnie, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1711, (πέθανε δυο μηνών). James, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1713. (Παντρεύτηκε την κόρη του θείου του John την Frances. Mary, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1714, Meggie, η οποία πέθανε νέα το 1717. Fannie, γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1716. Jeannie, γεννήθηκε το Δεκέμβρη 1717. Rachel. John.
Περιοχή

Στη γεωγραφία οι περιοχές είναι εδάφη που διαιρούνται σε μεγάλο βαθμό με βάση φυσικά χαρακτηριστικά (φυσική γεωγραφία), χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τον άνθρωπο (ανθρωπογεωγραφία) και σε χαρακτηριστικά που προκύπτουν από την αλληλεπίδραση της ανθρωπότητας με το περιβάλλον (περιβαλλοντική γεωγραφία). Οι γεωγραφικές περιοχές και υποπεριοχές περιγράφονται ως επί το πλείστον από τα αόριστα καθορισμένα και μερικές φορές μεταβατικά σύνορά τους, εκτός από την ανθρωπογεωγραφία, όπου περιοχές δικαιοδοσίας όπως τα εθνικά σύνορα ορίζονται από το νόμο.

 Bailey, Robert G. (1996) Ecosystem Geography. New York: Springer-Verlag. (ISBN 0-387-94586-5) Meinig, D.W. (1986). The Shaping of America: A Geographical Perspective on 500 Years of History, Volume 1: Atlantic America, 1492-1800. New Haven: Yale University Press. (ISBN 0-300-03548-9) Moinuddin Shekh. (2017) " Mediascape and the State: A Geographical Interpretation of Image Politics in Uttar Pradesh, India. Netherland, Springer. Smith-Peter, Susan (2017) Imagining Russian Regions: Subnational Identity and Civil Society in Nineteenth-Century Russia. Leiden: Brill, 2017. (ISBN 9789004353497) Map and descriptions of hydrologic unit regions of the United States Federal Standards for Delineation of Hydrologic Unit Boundaries Physiographic regions of the United States
Never Before

Το Never Before είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple και συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο "Machine Head", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972. Είναι το τέταρτο τραγούδι του δίσκου και το πρώτο το οποίο κυκλοφόρησε σαν σινγκλ, ακολουθούμενο μερικούς μήνες αργότερα από το "Smoke on the Water". Στη δεύτερη πλευρά του σινγκλ βρισκόταν το τραγούδι "When a Blind Man Cries".

 Το σινγκλ γνώρισε επιτυχία, αφού ανέβηκε στο βρετανικό Top-40 αλλά δεν ήταν αυτό το οποίο επιθυμούσε το συγκρότημα. Παρ' όλα αυτά, ανέβηκε στο Top-10 κάποιων ευρωπαϊκών τσαρτ, όπως της Δανίας, της Ιταλίας και της Ελβετίας. Το "Never Before" είναι από τα τραγούδια τα οποία ελάχιστες φορές έχει παίξει ζωντανά το συγκρότημα. Η μόνη ηχογραφημένη εκτέλεση του τραγουδιού υπάρχει στο ζωντανό άλμπουμ "Deep Purple in Concert", σε ηχογράφηση για το BBC, ένα μήνα πριν την κυκλοφορία του "Machine Head". Το τραγούδι αυτό, επανήλθε στο set list του συγκροτήματος, το 2004, όταν συμπεριέλαβαν ολόκληρο το άλμπουμ στις συναυλίες τους. Το "Never Before" έχει διασκευαστεί από τον Γκάρι Μπάρντεν, το 2011, για τον δίσκο του "Rock 'n' Roll My Soul", ενώ το 1986 οι Ιταλοί Vanadium το συμπεριέλαβαν στο άλμπουμ τους "Born to Fight". Never Before (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Μαρτίου 1972 Το "Never Before" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Machine Head 25th Anniversary CD Booklet 1997 EMI Records Never Before - Deep Purple | Song Info | AllMusic DEEP PURPLE Never Before / When a Blind Man Cries reviews Στίχοι Never Before Never Before Guitar tabs
Ψυχολόγος

Ψυχολόγος είναι ο επαγγελματίας που μελετά τις διεργασίες της σκέψης και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δραστηριοποιείται συνήθως στο χώρο της ψυχικής υγείας, της έρευνας ή της βιομηχανίας. Οι ψυχολόγοι εφαρμόζουν τη ψυχολογική γνώση για τη προώθηση της ατομικής, κοινωνικής, εκπαιδευτικής ή επαγγελματικής προσαρμογής και ευημερίας. Οι ψυχολόγοι μπορεί να χρησιμοποιούν διάφορα εργαλεία, όπως ψυχομετρικά τεστ, ερωτηματολόγια και ειδικό εργαστηριακό και τεχνολογικό εξοπλισμό. Καθώς η επιστήμη της Ψυχολογίας δεν είναι ένα ενιαίο αντικείμενο αλλά διακρίνεται σε επιμέρους κλάδους, ένας ψυχολόγος ο οποίος έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακή εκπαίδευση συνήθως χαρακτηρίζεται βάσει της ειδικότητας στην οποία εκπαιδεύτηκε όπως για παράδειγμα κλινικός ψυχολόγος, σχολικός ψυχολόγος, συμβουλευτικός ψυχολόγος (βλ. επίσης κλάδοι ψυχολογίας). Ωστόσο, σε αντίθεση με πολλές χώρες του εξωτερικού, οι κλάδοι της ψυχολογίας δεν είναι νομικά προστατευμένοι και αναγνωρισμένοι στην Ελλάδα.

 Το νομικό σύστημα που διέπει το επάγγελμα διαφέρει στις διάφορες χώρες του κόσμου. Άλλωστε, διαφορετικά νομικά συστήματα προβλέπουν τη δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματος τόσο μεμονωμένα όσο και με συνεργάτες. Εντός της ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχύουν οι κανόνες της Οδηγίας 2005/36/ΕΚ που διέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών. Σε γενικές γραμμές, για την άσκηση του επαγγέλματος του ψυχολόγου στις διάφορες χώρες του κόσμου, απαιτείται ο ενδιαφερόμενος να είναι κάτοχος τουλάχιστον βασικού πανεπιστημιακού τίτλου Ψυχολογίας, και συνήθως να είναι εγγεγραμμένος σε επαγγελματικό σύλλογο και μητρώο. Ωστόσο, ο κανονισμός που διέπει την εγγραφή σε επαγγελματικό μητρώο διαφέρει από κράτος σε κράτος. Στην Ελλάδα ο τίτλος Ψυχολόγος είναι νομικά προστατευόμενος με τον Ν.991/1979, σύμφωνα με τον οποίο μόνο κάτοχοι Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου (ή Βεβαίωσης από το 2012 και μετά) μπορούν να ασκήσουν το επάγγελμα εφόσον έχουν βασικό πτυχίο στη Ψυχολογία από Ελληνικά AEI ή ξένα αναγνωρισμένα και ισότιμα ιδρύματα. Επιπρόσθετα, στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητη η εγγραφή του ψυχολόγου σε κάποιον επαγγελματικό σύλλογο προκειμένου να ασκήσει το επάγγελμα. Τέλος, στην Ελλάδα οι ψυχολόγοι δεσμεύονται νομικά από τον Κώδικα Δεοντολογίας Ψυχολόγων βάσει του ΦΕΚ Β' 2344/18-06-2019. Στην Ελλάδα υπάρχει έντονα το φαινόμενο αντιποίησης του επαγγέλματος του ψυχολόγου. Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, μόνο όσοι κατέχουν Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου (ή από το 2012 και μετά την αντίστοιχη Βεβαίωση) μπορούν να ασκούν νόμιμα το επάγγελμα του ψυχολόγου. Ωστόσο, έχουν κατηγορηθεί διάφοροι συναφείς και παραπλανητικοί για το κοινό τίτλοι, οι οποίοι φαίνεται να αντιποιούν το επάγγελμα του ψυχολόγου, πολλές φορές έχοντας ένα υπόβαθρο και επίπεδο πανεπιστημιακής εκπαίδευσης διαφορετικό από αυτό το απαιτούμενο της Ψυχολογίας, ή και κανένα, θέτοντας σε κίνδυνο την δημόσια ψυχική υγεία και υποβαθμίζοντας το επάγγελμα του Ψυχολόγου. Μερικοί τέτοιοι τίτλοι: Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Life Coach, Σύμβουλος Γάμου, Σύμβουλος Οικογενειακών Σχέσεων, NLP Τherapy, Υπνοθεραπευτής, Σωματικός Ψυχοθεραπευτής. Οι τίτλοι αυτοί, δεν αναγνωρίζονται από την Ελληνική Πολιτεία.
Θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη

Το Bραβείο Μελίνα Μερκούρη απονέμεται κάθε χρόνο προς μια νέα ηθοποιό του θεάτρου, στη μνήμη της ηθοποιού Μελίνας Μερκούρη. Απονεμήθηκε για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2007, για το έτος 2006. Κατά την απονομή, η προηγούμενη βραβευθείσα καρφιτσώνει τη νέα κάτοχο του βραβείου με την "καρφίτσα της Μελίνας". Το 2011 για πρώτη φορά το βραβείο απονεμήθηκε ξεχωριστά (σε άλλη ημερομηνία) από το βραβείο Χορν.

 2007 Εύη Σαουλίδου 2008 Στεφανία Γουλιώτη 2009 Έλενα Μαυρίδου 2010 Μαρίνα Ασλάνογλου 2011 Λουκία Μιχαλοπούλου 2012 Μαρία Κίτσου 2013 Λένα Παπαληγούρα 2014 Γιούλικα Σκαφιδά 2015 Λένα Δροσάκη 2016 Αλεξάνδρα Αϊδίνη και Ιωάννα Παππά 2017 Ανθή Ευστρατιάδου 2018 Ιωάννα Κολλιοπούλου 2019 Ηρώ Μπέζου 2020 Δήμητρα Βλαγκοπούλου 2021 Σοφία Κόκκαλη 2022 Αμαλία Καβάλη Το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη στην ιστοσελίδα του ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη Αρχειοθετήθηκε 2013-03-15 στο Wayback Machine.
Κόσμος 112

Ο Κόσμος 112 (ρωσικά: Космос 112‎) ή Ζενίτ-2 No.37 ήταν σοβιετικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1966. Ήταν ο τριακοστός έκτος από τους 81 δορυφόρους τύπου Ζενίτ-2 που εκτοξεύτηκαν. and had a mass of 4,730,0 kilograms (10,427,9 lb). Πρόκειται για τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο που εκτοξεύτηκε από το Πλεσέτσκ.

 Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-2 από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στις 17 Μαρτίου 1966 (10:28 UTC). Τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά και στην συνέχεια έλαβε την ονομασία του στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος", τον διεθνή προσδιοριστή 1966-021A καθώς και τον αριθμό 2107 στον Κατάλογο Δορυφόρων.Ο Κόσμος 112 τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Στις 17 Μαρτίου 1967 το περίγειό της ήταν 207 χλμ., το απόγειο 564 χλμ., η τροχιακή κλίση 72,1 μοιρών και η τροχιακή περίοδος 92,27 λεπτά. Παρέμεινε στο διάστημα για οκτώ ημέρες. Την 25η Μαρτίου η κάψουλα επανεισόδου, στην οποία βρίσκονταν το φωτογραφικό φιλμ, αποσυνδέθηκε από το υπόλοιπο σκάφος και επανήλθε στην Γη. Διαστημικές αποστολές το 1966
Κατάλογος αεριωθούμενων επιβατηγών αεροσκαφών

Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος αεροσκαφών που εξ αρχής σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν ως επιβατικά αεριωθούμενα αεροσκάφη (jet airliners). Δεν περιλαμβάνει τα αεροσκάφη με ελικοστροβιλοκινητήρες (turboprop) και αεροσκάφη με εμβολοφόρους κινητήρες (reciprocating engine powered airliners). Επίσης, δεν περιλαμβάνει τα επαγγελματικά τζετ, καθώς και τα αεροσκάφη που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για τη μεταφορά αεροπορικού φορτίου.

 Stewart Wilson (1999), Airliners of the World, ISBN 978-1875671441 Paul Eden (2012), Civil Aircraft Recognition, ISBN 978-1847974976 Robert Jackson (2004), The Encyclopedia of Aircraft, ISBN 978-1592232574 Bill Gunston (1980), The Illustrated Encyclopedia of Commercial Aircraft, ISBN 978-0896730779 Jeremy Flack (2003), Jane's Airlines and Airliners, ISBN 978-0007151745 David Donald (1999), The Modern Civil Aircraft Guide, ISBN 978-0785810919 «Orders & deliveries». airbus.com. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2015.
Ακακία Κωνσταντινουπόλεως

Η Ακακία Κωνσταντινουπόλεως (επιστημονική ονομασία Albizia julibrissin, Αλβιζία η ροδομέταξος ή Αλβιζία η γιουλιβρισίμη) ή γκιουλμπρισίμ είναι είδος δέντρου που κατάγεται από την νοτιοδυτική και ανατολική Ασία, από το Ιράν μέχρι την Ιαπωνία. Το δέντρο χρησιμοποιείται συχνά για καλλωπιστικούς σκοπούς. Ανήκει στην οικογένεια των Χεδρωπών.

 Παρά το γεγονός ότι αποκαλείται «Ακακία», το δέντρο δεν ανήκει στο γένος της Ακακίας, αλλά στο γένος Αλβιζία. Το γένος πήρε το όνομά του από τον Ιταλό ευγενή Φιλίππο ντεγλι Αλμπίτσι, ο οποίος θεωρείται ότι το εισήγαγε στην Ευρώπη στα μέσα του 18ου αιώνα. Ο όρος γιουλιβρισίμ είναι μια παραφθορά της περσικής λέξης γκουλ-ι αμπρισάμ (گل ابریشم), η οποία σημαίνει «μεταξένιο λουλούδι» (η λέξη γκουλ σημαίνει λουλούδι και το αμπρισάμ μετάξι). Το φυτό αποκαλείται επίσης και «Μιμόζα» παρά το γεγονός ότι δεν ανήκει στο ομώνυμο γένος. Το γκιουλμπρισίμ είναι φυλλοβόλο σχετικά μικρό δέντρο, με ύψος από 5 μέχρι 12 μέτρα. Έχει μια μεγάλη κόμη σε σχήμα ομπρέλλας. Ο φλοιός του δέντρου έχει σκούρο πρασινωπό γκρι χρώμα και αποκτά κατακόρυφες ραβδώσεις όσο το δέντρο μεγαλώνει. Τα φύλλα του δέντρου είναι διπτεροειδή, με 20 έως 45 εκατοστά μήκος και 12 με 25 εκατοστά πλάτος. Αποτελούνται από 6 με 12 ζεύγη από φύλλα πτεροειδούς μορφής, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνται από 15 με 30 ζεύγη ωοειδών φυλλαρίων, τα οποία έχουν μήκος από 6 μέχρι 15 χιλιοστά και πλάτος 2 με 4 χιλιοστά. Τα φύλλα του έχουν την ιδιότητα να κλείνουν το βράδυ. Το γκιουλμπρισίμ έχει πυκνή και παρατεταμένη ανθοφορία, η οποία διαρκεί όλο το καλοκαίρι. Τα άνθη βρίσκονται σε βότρεις και δεν έχουν πέταλα, αλλά μόνο ένα πυκνό σχηματισμό από στήμονες με μήκος 2 με 3 εκατοστά. Έχουν λευκό-ροζ χρώμα, με τη βάση να είναι πιο λευκή, ελαφρύ άρωμα και εμφάνιση σαν ίνες από μετάξι. Τα λουλούδια του είναι γνωστά ότι προσελκύουν μέλισσες, πεταλούδες και κολιμπρί. Ο καρπός του δέντρου είναι ένας επίπεδος καφέ χέδρωπας με μήκος από 10 μέχρι 25 εκατοστά και πλάτος 2 με 3. Το πλούσιο φύλλωμά του και η παρατεταμένη ανθοφορία του καθιστούν το γκιουλμπρισίμ ένα δημοφιλές καλλωπιστικό φυτό. Ως φυτό δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος και μπορεί να αναπτυχθεί κοντά στη θάλασσα και σε εδάφη με υψηλή αλατότητα ή pH. Το καλύτερο έδαφος θεωρείται το ελαφρώς όξινο εύφορο και με καλή αποστράγγιση. Είναι φωτόφυτο αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε μετρίως σκιαζόμενες θέσεις. Το φυτό μπορεί να αναπτυχθεί σε ξηροθερμικές συνθήκες ενώ είναι το πιο ανθεκτικό στο κρύο είδος Αλβιζιάς.
Χάι ροκ

Χάι ροκ είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1992-1994 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.Το σενάριο της σειράς έγραψε η Ελένη Μαβίλη, ενώ την σκηνοθεσία των επεισοδίων της σειράς ανέλαβαν η Ελένη Μαβίλη, ο Άκης Σταματιάδης, ο Βασίλης Βλαχοδημητρόπουλος και ο Πέτρος Λεωκράτης. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 15 Σεπτεμβρίου του 1992 ενώ το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε το 1994. Συνολικά, η σειρά αποτελείται από δύο κύκλους με συνολικά 84 επεισόδια.

 Ο Τάσος, καθηγητής γυμνασίου, και ο Πέτρος, ντισκ τζόκεϊ σε ραδιοφωνικό σταθμό, μόλις έχουν μετακομίσει στο σπίτι που κληρονόμησαν από τον παππού τους. Πριν ακόμα τακτοποιήσουν τα έπιπλά τους, γίνεται φανερό ότι για κανέναν από τους δύο δεν θα είναι εύκολη συγκατοίκηση, αφού είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες, με διαφορετικό τρόπο ζωής και διαφορετικές συνήθειες, χωρίς τίποτα κοινό. Το μόνο που τους ενώνει είναι το γεγονός ότι τους έδιωξαν οι γυναίκες τους, αφήνοντας τους με ένα παιδί. Η σχέση τους περιπλέκεται περισσότερο από την αυθαίρετη παρουσία της γειτόνισσας τους Δέσποινας, που αποφασίζει από μόνη της να τους συμπαρασταθεί. Φυσικά, τόσο ο Τάσος όσο και ο Πέτρος δεν της ζήτησαν να τους βοηθήσει, ούτε και θέλουν τη βοήθειά της. Χάι ροκ στην IMDb
Αλεξανδρίνα λε Νορμάν ντ' Ετιόλ

Η Αλεξανδρίν Ζαν λε Νορμάν ντ’ Ετιόλ (Γαλλικά: Alexandrine-Jeanne Le Normant d'Étiolles) (10 Αυγούστου 1744 - 15 Ιουνίου 1754) ήταν η μοναχοκόρη της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, της διάσημης μαιτρέσας του Λουδοβίκου ΙΕ’.

 Ο βιολογικός της πατέρας ήταν ο Σαρλ Γκιγιώμ λε Νορμάν Ντ'Ετιόλ, σύζυγος της μελλοντικής Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, η οποία δεν ήταν ακόμη ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ’ κατά τη γέννηση της κόρης της. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Κάρολο Γουίλιαμ Λουί (1741–42), ο οποίος πέθανε νωρίς. Η Αλεξανδρίν πήρε το παρατσούκλι "Φανφάν" (σάλπισμα) από την οικογένειά της. Είχε αναφερθεί ότι ήταν πολύ λεπτή, αλλά υγιής, κατά την διάρκεια της σύντομης ζωή της. Η μητέρα της έγινε ερωμένη του Βασιλιά το 1745. Ο Λουδοβίκος ΙΕ’ διοργάνωσε τον νόμιμο χωρισμό των γονιών της και έγινε ο ανεπίσημος πατέρας της για το υπόλοιπο της ζωής της. Στην ηλικία των έξι ετών, η «Φανφάν» στάλθηκε στο μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου στην οδό «Saint-Honoré» στο Παρίσι, ένα μοναστήρι για κορίτσια της αριστοκρατίας, το οποίο έγινε το σχολείο της. Σε ηλικία οκτώ ετών αρραβωνιάστηκε με τον Δούκα του Πιτσινί, γιο του Δούκα της Σούρν, με τη συμφωνία ότι θα τον παντρευόταν στην ηλικία των δώδεκα ετών. Ο Σαρλ Γκιγιώμ λε Νορμάν Ντ'Ετιόλ, πατέρας της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, είχε υπερβολική αδυναμία στην εγγονή του. Η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ σχολίασε σχετικά με αυτό: «Γιατί πρέπει πάντα οι παππούδες να κακομαθαίνουν τα εγγόνια τους;» , αναφερόμενη στην αγάπη του για την Αλεξανδρίν. Στις 4 Ιουνίου 1754, η Φανφάν αρρώστησε στο μοναστήρι και ο βιολογικός της πατέρας, ο Σαρλ Γκιγιώμ λε Νορμάν Ντ'Ετιόλ έσπευσε στο πλευρό της. Εντούτοις, η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, που βρισκόταν στις Βερσαλλίες, δεν μπορούσε να πάει. Μόλις έμαθε για την ασθένειά της, ο Λουδοβίκος ΙΕ’ έστειλε δύο από τους γιατρούς του στο πλευρό της, αλλά το παιδί είχε ήδη πεθάνει από οξεία περιτονίτιδα όταν έφτασαν. Η Αλεξανδρίν κόντευε να γίνει τότε δέκα ετών. Ο παππούς της, Φρανσουά Πωλ Λε Νορμάν, πέθανε έντεκα ημέρες αργότερα, στις 25 Ιουνίου 1754, καταρρακωμένος από τον θάνατο της αγαπημένης του εγγονής. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα της δεν συνήλθε ποτέ, μετά από την απώλεια της κόρης και του πατέρα της μέσα σε λίγες ημέρες.
ΣΚ Μπραν

Η ΣΚ Μπραν είναι νορβηγική ποδοσφαιρική με έδρα την πόλη Μπέργκεν. Ιδρύθηκε το 1908. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας από το 1987. Έδρα της ομάδας είναι το Μπραν Στάντιον.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας:Πρωταθλήτρια (3): 1961-62, 1963, 2007, Φιναλίστ (6): 1951-52, 1975, 1997, 2000, 2006, 2016 Κύπελλο Νορβηγίας:Κυπελλούχος (7): 1923, 1925, 1972, 1976, 1982, 2004, 2023 Φιναλίστ (9): 1917, 1918, 1950, 1978, 1987, 1988, 1995, 1999, 2011 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: Προημιτελικά (1): 1996-97 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: Γύρος των 32 (1): 2007-08 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Επίσημος ιστότοπος
Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάνα

Η Αϊσέ Χιουμασάχ Χανίμ Σουλτάν (Τούρκικα:Ayşe Hümaşah Hanım Sultan) (1541 - 1594) γεννήθηκε το 1541 στην Κωνσταντινούπολη.Ήταν κόρη της Μιχριμάχ Σουλτάν και του Ρουστέμ Πασά και εγγονή του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και της ΧουρέμΣουλτάν.

 Η Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάν παντρεύτηκε τον Σεμίζ Αχμέτ Πασά.Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν τέσσερα αγόρια: ο Αμπντουραχμάν Μπέη,ο Μεχμέτ Μπέη,ο Μουσταφά Πασά και ο Οσμάν Μπέη.Μετά τον θάνατο του Αχμέτ Πασά παντρεύτηκε τον Νισαντσί Φεριντούν Μπέη.Σύμφωνα με μία φήμη ή Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάν ήταν παντρευμένη με τον Αζίζ Μαχμούτ Χιουνταγί Εφέντι.Πιστεύεται ότι ο γάμος έγινε το 1590. Αμπντουραχμάν Μπέης (Abdurrahman Bey) Μεχμέτ Μπέης (Mehmet Bey) Σεχίντ Μουσταφά Πασάς (Şehid Mustafa Paşa) Οσμάν Μπέης (Osman Bey) : Απεβίωσε το 1590 Σεμίζ Αχμέτ Πασάς (Semiz Ahmet Paşa) (πέθανε) Νισαντσί Φεριντούν Μπέης (Nişancı Feridun Bey) (πέθανε) Αζίζ Μαχμούτ Χιουνταγί Εφέντι (Aziz Mahmud Hüdayi Efendi) Πέθανε το 1594 στην Κωνσταντινούπολη.Πιστεύεται ότι τάφηκε στο Μιχριμάχ Σουλτάν Τζαμί.