Ίτα Ρίνα

Η Ιταλίνα Λίντα Κραβάνια (σλοβενικά: Italina Lida Kravanja, 7 Ιουλίου 1907 - 10 Μαΐου 1979), γνωστή περισσότερο με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Ίτα Ρίνα (Ita Rina) ήταν Σλοβένα ηθοποιός του κινηματογράφου και νικήτρια διαγωνισμού ομορφιάς. Πρόκειται για μία από τα μεγαλύτερα αστέρια του Γερμανικού και Τσεχοσλοβακικού Κινηματογράφου των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, μετά τον γάμο της, το 1931, αποσύρθηκε, ενώ άλλαξε και θρήσκευμα και από τον Ρωμαιοκαθολικισμό ασπάστηκε τη Σερβική Ορθοδοξία, αλλάζοντας και το όνομά της σε Ταμάρα Τζόρτζεβιτς (Tamara Đorđević).

 Η Ιταλίνα Λίντα Κραβάνια γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1907, σε μία μικρή πόλη της Ντιβάτσα (μέρος τότε της Αυστροουγγαρίας και αργότερα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, σήμερα της Σλοβενίας). Για ένα μικρό διάστημα αποκαλούνταν και ως Ίντα Κραβάνια. Ήταν η πρώτη κόρη του Γιόζεφ και της Μαρία Κραβάνια, ενώ είχε και μία μικρότερη αδελφή, την Ντανίτσα. Σχεδόν αμέσως μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια μετακόμισε στη Λουμπλιάνα και το 1923, γίνεται δεκτή σε σχολείο. Γενικά, δεν ήταν καλή μαθήτρια, μένοντας και στην ίδια τάξη. Παρόλα αυτά, το όνειρο της ήταν να γίνει ηθοποιός.Τον Οκτώβριο του 1926, το περιοδικό Slovenski narod, διοργάνωσε διαγωνισμό ομορφιάς, με την Ίτα Ρίνα να συμμετάσχει. Εκεί στέφθηκε Μις Σλοβενία και θα ταξίδευε στο Ζάγκρεμπ, όπου θα γινόταν ο τελικός, για τον τίτλο της Μις Γιουγκοσλαβία. Ο τελικός ήταν προγραμματισμένος για τις 20 Δεκεμβρίου 1926, όμως η μητέρα της δεν ήθελε να πάει. Ωστόσο, πήγε μια επιτροπή στο σπίτι της και, τελικά, την έπεισε να την αφήσει. Καθυστερημένα φτάνει στο Ζάγκρεμπ, για να δει ότι οι κριτές είχαν ήδη επιλέξει την τελική τριάδα. Εκεί την πρόσεξε ο Άντολφ Μύλερ, ο ιδιοκτήτης του μεγάρου εκεί, και έστειλε φωτογραφίες της ευθύς αμέσως στον Γερμανό παραγωγό ταινιών Πέτερ Όστερμαγιερ. Η μητέρα της πάλι δεν ήθελε να την αφήσει να πάει στο Βερολίνο, έτσι η Ίτα Ρίνα το "έσκασε". Η Ίτα Ρίνα έφτασε στο Βερολίνο το 1927. Λίγο μετά την πρώτη της οντισιόν, παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής, σκηνοθεσία, χορού και οδήγησης. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, με την ταινία Was die Kinder ihren Eltern verschweigen, σκηνοθετημένη από τον Φραντς Όστεν. Μεταξύ το 1927 και το 1928 έπαιξε σε μερικούς μικρούς ρόλους, μέχρι την ταινία The Last Supper, όπου οι κριτικοί την πρόσεξαν. Το 1928, γνωρίζει τον μελλοντικό της σύζυγο, Μίοντραγκ Τζόρτζεβιτς, έναν φοιτητή.Το 1929 έκανε την πρώτη της μεγάλη επιτυχία, με την ταινία Erotikon, σκηνοθετημένη από τον Γκούσταβ Μάχατυ. Στην ταινία είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Andrea. Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας ενόχλησε κάποιες χριστιανικές οργανώσεις και άλλους. Ο Καθολικός Άμποτ Μπάτλεμε έγραψε: «[...] Πρώτα, λένε ψέματα ο ένας στον άλλον και μετά σε άλλους [...] Η αλήθεια είναι ότι το κάλυμμα κρύβει τις φιγούρες τους, αλλά σίγουρα όχι και τις κινήσεις τους. [...] Οι πρωταγωνιστές φαίνονται με τα μακριά πλάνα, ειδικότερα η Ίτα [...] Ο θεατής μπορεί να διακρίνει τον ενθουσιασμό της, και μετά τις εκφράσεις άγχους και λαχτάρας της και πόνου στο τέλος [...] Ντρέπομαι μόνο που περιγράφω τη σκηνή». Όλο αυτό λειτούργησε ευεργετικά για την ταινία και δη για το ξεκίνημα της καριέρας της Ίτα Ρίνα.Το 1930, η Ίτα Ρίνα έπαιξε σε τρεις ταινίες, με την πιο σημαντική εξ αυτών η ομιλούσα τσεχική ταινία Tonka Šibenice, στην οποία πολλοί βλέπουν την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας της. Το 1931, παντρεύεται, λοιπόν, τον Τζόρτζεβιτς και αλλάζει τότε το θρήσκευμά της και από καθολική γίνεται ορθόδοξη. Η Ίτα Ρίνα βαφτίζεται σε μία Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλάζοντας και το όνομα της σε κάτι ορθόδοξο, επιλέγοντας το Ταμάρα. Αργότερα είπε η Ίτα Ρίνα: «Ήθελα να μετονομαστώ σε Λιουμπίτσα, αλλά ο Ρώσος παπάς δεν με άφησε. Τότε μου πρότεινε τη ρωσική έκδοση, Λιούμποφ, αλλά αρνήθηκα. Έτσι ονομάστηκα Ταμάρα.Την ίδια χρονιά δέχτηκε πρόταση από εταιρεία του Χόλιγουντ, αλλά ο άνδρας της την ανάγκασε να επιλέξει μεταξύ καριέρας και του γάμου τους, με την Ίτα Ρίνα να μένει μαζί του. Κι αν είχε ήδη ανακοινώσει την απόσυρσή της από τον κινηματογράφο, συνέχισε να εμφανίζεται σε λίγες ταινίες έως και την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η τελευταία της ταινία ήταν το δραματικό Zentrale Rio (1939). Αφού άφησε την κινηματογραφική της καριέρα, εκείνη και ο σύζυγος της εγκαταστάθηκαν στο Βελιγράδι. Το 1940, γεννήθηκε ο γιος τους, Μίλαν. Το 1941, όταν και ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί στο Βελιγράδι, η οικογένεια μετακόμισε στη Βρνιάτσκα Μπάνια, όπου απέκτησαν και τη κόρη τους, Τιάνα. Μετά το τέλος του Πολέμου επέστρεψαν στο Βελιγράδι, το 1945. Αν και της είχαν υποσχεθεί πολλούς ρόλους στον γιουγκοσλαβικό κινηματογράφο, όλα ακυρώθηκαν. Αφού της ήρθε απάντηση μετά από ένα γράμμα που είχε στείλει στον πρόεδρο Τίτο, ξεκίνησε να εργάζεται συμβουλευτικά στην εταιρεία παραγωγής Avala Film. Το 1960, έπαιξε στην πρώτη μεταπολεμική της ταινία και στην τελευταία ταινία της καριέρας της, Rat, σκηνοθετημένη από τον Βέλικο Μπούλατζιτς.Η Ίτα Ρίνα υπέφερε από άσθμα κι έτσι μετακόμισαν στην παραθαλάσσια Μπούντβα (σημερινό Μαυροβούνιο) το 1967. Εκεί φρόντιζε τον άνδρας της που ήταν βαριά άρρωστος. Στις 10 Μαΐου του 1979 παθαίνει ασθματική κρίση και πεθαίνει. Ενταφιάστηκε μερικές μέρες αργότερα στο Βελιγράδι, υπό την παρουσία πολλών αστέρων του κινηματογράφου, θαυμαστών, φίλων και οικογένειας. Ita Rina στην IMDb Photographs of Ita Rina 8034756 Ίτα Ρίνα στο Find a Grave (Αγγλικά)