IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου

Ο Μστισλάβ Α΄ Βλαντιμίροβιτς o μέγας, ρωσ. Мстислав Владимирович Великий (1 Ιουνίου 1076 - 14 Απριλίου 1132) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1088-93, 95-1117), τού Ροστόβ (1093-1095) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1125-1132). Περιγράφεται στις Νορβηγικές σάγκες ως Χάραλντ, όνομα που οφείλεται στον πάππο του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας· το χριστιανικό του όνομα ήταν Θεόδωρος.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Γκύθα των Ουέσσεξ, κόρης τού Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας. Ως διάδοχος τού πατέρα του κυβέρνησε το Μεγάλο Νόβγκοροντ (1088-1093, 1095-1117)· έπειτα έγινε συγκυβερνήτης του στο Μπέλγκοροντ Κιέβσκι. Τον διαδέχθηκε το 1125. Ανήγειρε πολλούς ναούς στο Νόβγκοροντ, από τους οποίους ο καθεδρικός του Αγ. Νικολάου (1113) και ο καθεδρικός της μονής του Αγ. Αντωνίου (1117) επιζούν ως τις ημέρες μας. Επίσης οικοδόμησε τον ταφικό ναό του Οίκου του στο Μπερέστοβο και τον ναό της Παναγίας στο Πόντιλ. Η ζωή του αναλώθηκε σε σταθερή αντιπαράθεση με τους Κουμάνους (1093, 1107, 1111, 1129), τους Εσθονούς (1111, 1113, 1116, 1130) τους Λιθουανούς (1131) και τους πρίγκιπες τού Πολότσκ (1127, 1129). Το 1096 νίκησε τον εξάδελφο τού πατέρα του Ολέγκ του Τσέρνιγοβ στον ποταμό Κολόκσα, αλλά αυτό έγινε αφορμή για εχθρότητα μεταξύ των απογόνων τους. Ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας όλων των Ρώσων· όταν απεβίωσε, "οι περιοχές των Ρώσων διαμερίστηκαν", όπως αναφέρει ο χρονικογράφος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1095 τη Χριστίνα των Στένκιλ, κόρη τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα: Ίνγκεμπορκ άκμασε 1137, παντρεύτηκε τον Κνούτο Λαβάρντ δούκα της Νότιας Ιουτλάνδης (Οίκος των Έστριντσεν). Μάλμφρεντ π. 1098/99 - 1137, παντρεύτηκε πρώτα τον Σίγκουρντ της Νορβηγίας (Οίκος των Χάρντραντα) και μετά τον Ερρίκος Β΄ της Δανίας (Οίκος των Έστριντσεν). Ευπραξία απεβ. μετά το 1122, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό διάδοχο (γιο του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων). Βσέβολοντ 1103-1138, πρίγκιπας του Πσκοβ, Τούροβ, Περεγιασλάβλ, Νόβγκοροντ. Μαρία απεβ. 1179, παντρεύτηκε τον Βσέβολοτ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου. Ιζιασλάβ Β΄ π. 1096-1154, πρίγκιπας του Τούροβ, Περεγιασλάβλ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου. Ροστισλάβ Α΄ π. 1110-1167, πρίγκιπας του Σμολένσκ, Νόβγκοροντ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου. Σβιατοπόλκ, πρίγκιπας του Πσκόβ. Ρογκνέντα, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ πρίγκιπα της Βολίνια. Ξένια, παντρεύτηκε τον Μπριτσισλάβ πρίγκιπα του Ιζιασλάβλ.Το 1122 απεβίωσε η Χριστίνα και το ίδιο έτος ο Μστισλάβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Λιουμπάβα των Σαβίντιτς, κόρη τού Ντμίτρι ευγενούς από το Νόβγκοροντ. Είχε τέκνα: Βλαντίμιρ Γ΄ 1132-1173, μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου. Ευφροσύνη π. 1130-π. 1193, παντρεύτηκε τον Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας. The Kiev State and Its Relations with Western Europe, F. Dvornik, Transactions of the Royal Historical Society, Vol. 29 (1947), 41.
Αρφαρά Μεσσηνίας

Τα Αρφαρά είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 1.150 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην κοινότητα Αρφαρών και υπάγονται στη δημοτική ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

 Τα Αρφαρά βρίσκονται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού Συρρόκα και απέχουν 18 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Περιβάλλονται από ελαιώνες, συκιές και οπωροφόρα. Έχει τακτική συγκοινωνία με λεωφορεία του Κ.Τ.Ε.Λ. Μεσσηνίας.Εξυπηρετούνταν σιδηροδρομικά, από τον σιδηροδρομικό σταθμό στο Πλατύ προς Καλαμάτα και Αθήνα. Το 1870 θεμελιώνεται και αποπερατώνεται το 1879, ο Ενοριακός Ιερός Ναός Αγίων Θεοδώρων. Ο παλιός ενοριακός ναός Άγιος Βασίλειος χτίστηκε κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων των Άνω Αρφαρών, το 1838, όπως μαρτυρείται από πέτρινη πλάκα, που είναι εντοιχισμένη στο παράθυρο του ιερού, του ναού. Ο Προφήτης Ηλίας έχει χτιστεί σε λόφο, νότια των Αρφαρών και παρέχει θέα του Μεσσηνιακού κάμπου και των βουνών της Νοτιοδυτικής Μεσσηνίας. Εδώ λειτούργησε γυναικεία Μονή από το 1999 έως το 2008. 21-04-1835, ο οικισμός Αρφαρά προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας. 29-08-1855, ο οικισμός Αρφαρά ορίζεται θερινή έδρα του Δήμου Αμφείας. 07-02-1876, ο οικισμός Αρφαρά ορίζεται έδρα του Δήμου Αμφείας. 31-08-1912, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αρφαρών. 04-12-1997, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από την Κοινότητα Αρφαρών και ορίζεται έδρα Δήμου (Δήμος Αρφαρών). 07-06-2010, ο οικισμός Αρφαρά αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα Αρφαρών είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 23,811 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Κωνσταντίνος και Άνω Αρφαρά. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Τα Αρφαρά έχουν ποδοσφαιρική ομάδα και το Δημοτικό Γήπεδο Αρφαρών. Ο Αστέρας Αρφαρών έχει συμμετάσχει και στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία, τις σεζόν 2005-06, 2006-07 και 2007-08, ενώ τη σεζόν 2019-20, συμμετέχει στην Α1 Κατηγορία Μεσσηνίας. Ρούλα Κορομηλά, παρουσιάστρια. Νίκη Κάρτσωνα, μοντέλο. Σωτήρης Γεωργούντζος, αθλητικός δημοσιογράφος. Θανάσης Μπούρας, αντιδήμαρχος Γαλατσίου Αττικής. Δήμος Καλαμάτας Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ρόσενμποργκ ΙΧΚ

Η Ρόσενμποργκ ΙΧΚ (νορβηγικά: Rosenborg IHK) είναι νορβηγική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Τρόντχαϊμ. Τον Μάρτιο του 2010, το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Νορβηγίας, όμως σήμερα είναι ανενεργό έπειτα από την πτώχευση το 2014.

 Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1934 ως τμήμα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ρόσενμποργκ ΜΚ. Το 1991, κατόπιν απόφασης των μελών του συλλόγου, το τμήμα του χόκεϊ επί πάγου αποχώρησε από τη Ρόσενμποργκ ΜΚ δημιουργώντας τη Ρόσενμποργκ ΙΧΚ. Λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος NHL το 2012, ο Τζακ Σκιλ των Φλόριντα Πάνθερς υπέγραψε στη Ρόσενμποργκ. Ο Σκιλ δεν έλαβε μισθό από τη Ρόσενμποργκ και ήταν ο πρώτος παίκτης του πρωταθλήματος NHL, ο οποίος μετακινήθηκε στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια της διακοπής. Το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ διέκοψε τη λειτουργεία του το καλοκαίρι του 2014, μετά από μια μακρά περίοδο οικονομικών προβλημάτων. Rosenborg BK Ishockey (1934–1991) Rosenborg IHK (1991–τώρα) Επίσημος ιστότοπος
Όλα για τη μητέρα μου

Το Όλα για τη μητέρα μου (Todo sobre mi madre) είναι μια πολυβραβευμένη ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Πέδρο Αλμοδόβαρ. Η ταινία ασχολείται με το θέμα του AIDS, τον επαναπροσδιορισμό φύλου, της αναζήτησης σεξουαλικής ταυτότητας, φύλου, θρησκείας, πίστης και λόγου ύπαρξης και τα σχολιάζει με ένα κωμικοτραγικό τρόπο και μια έντονη αίσθηση μαύρου χιούμορ. Η ταινία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας καθώς και βραβείο σκηνοθεσίας και οικουμενικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών. Έχει διακριθεί επίσης με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, BAFTA Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Σκηνοθεσίας και 7 βραβεία Goya.

 Όταν χάνει τον 17χρονο γιο της σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, η μητέρα του πάει στη Βαρκελώνη για να βρει τον πατέρα του. Χώρισαν πριν γεννηθεί το παιδί, γιατί εκείνος ήταν (τρανς) διεμφυλικη γυναίκα. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης συναντά μια νεαρά καλόγρια με HIV/AIDS και μια σταρ του θεάτρου. Ζει μια μικρή περιπέτεια στον κόσμο των διεμφυλικων με δραματικό τέλος. Σεσίλια Ροτ - Manuela Μαρίσα Παρέδες - Huma Αντόνια Σαν Χουάν - Agrado Πενέλοπε Κρουθ - Rosa Κανδέλα Πένια - Nina Ρόσα Μαρία Σαρδά - Μητέρα της Rosa Ελόι Αθορίν - Esteban Τόνι Καντό - Lola Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από παράφραση του τίτλου της κλασικής ταινίας "All about Eve" (Όλα για την Εύα) του 1950, στην οποία γίνονται εκτενείς αναφορές. Ο μονόλογος της Αγράδο είναι βασισμένος σε αληθινό γεγονός. Όταν το σύστημα ενός Αργεντίνικου θεάτρου χάλασε, ο σκηνοθέτης ανέβαλε την παράσταση. Τότε η ηθοποιός Lola Membibres αποφάσισε να πει τα νέα στο κοινό και τους έκανε μια προσφορά: αν έμεναν θα άκουγαν την ιστορία της ζωής της. Todo sobre mi madre (All About My Mother) στην IMDb Todo sobre mi madre (All About My Mother) στο AllMovie Todo sobre mi madre (All About My Mother) στο Box Office Mojo Todo sobre mi madre (All About My Mother) στο Rotten Tomatoes Todo sobre mi madre (All About My Mother) στο Metacritic Film locations on Google Earth Presentation of the documentary A Film and Its Era: All About My Mother, by Pedro Almodóvar
Ο κος πτέραρχος

Ο κος πτέραρχος (ή Ο κύριος πτέραρχος) είναι μία ελληνική κωμική ταινία του 1963, σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη. Το σενάριο γράφτηκε από τους Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο Γιαννακόπουλο, οι οποίο διασκεύασαν δικό τους θεατρικό έργο, με τον ίδιο τίτλο. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κώστας Χατζηχρήστος, μαζί με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Ντίνα Τριάντη και Κώστα Ρηγόπουλο.Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Κανέλος, ένας πορτιέρης ξενοδοχείου, του οποίου η στολή μοιάζει με αυτή του πτεράρχου που διαμένει στο ξενοδοχείο, και οι σμηνίτες τον κοροϊδεύουν για αυτό. Τα πράγματα θα έρθουν έτσι, που ο Κανέλος θα αναγκαστεί για χάρη ενός σμηνίτη να παραστήσει τον πτέραρχο σε έναν χωρικό.Η ταινία έκοψε 36.984 εισιτήρια, και ήρθε 17η σε 82 ταινίες εκείνης της σεζόν.

 Ο Κανέλος, ένας πορτιέρης σε ένα ξενοδοχείο, περιμένει πως και πως πλούσιους πελάτες που θα του αφήσουν κάτι παραπάνω για φιλοδώρημα. Ωστόσο, φίλοι του είναι μία παρέα από σμηνίτες. Ένας από αυτούς τους σμηνίτες, ο Βαγγέλης Ντάρλας, είναι ερωτευμένος με τη Δημητρούλα, την κόρη του Θανάση Στριγγάρη. Παρ' όλα αυτά, ο έρωτάς του είναι κρυφός και, παράλληλα, ο πατέρας της την έχει λογοδώσει σε ένα πλούσιο αρχοντόπουλο του χωριού, τον Νότη Κλοκανά. Όμως, ο Κλοκανάς δε προχωρά στον γάμο, γιατί θέλει να εξασφαλίσει το μέλλον του θέλοντας προίκα κάποια οικόπεδα, τα οποία περιμένουν να μάθουν αν θα τα απαλλοτριώσει ο πτέραρχος για να πάρουν έτσι κάποια αποζημίωση. Τη δουλειά αυτή την έχει αναλάβει ο βουλευτής Καράτζοβας, ο οποίος συνομιλεί με τον πτέραρχο. Ωστόσο, ο Βαγγέλης μαθαίνει ότι η Δημητρούλα είναι λογοδοσμένη από τον πατέρα της και πάει στο χωριό, με σκοπό να τον σκοτώσει. Οι χωρικοί τον αφοπλίζουν και τον πάνε στο αστυνομικό τμήμα. Ο Κανέλος δέχεται να προσφέρει βοήθεια στους φίλους του και να παρουσιαστεί ως πτέραρχος εκεί στο χωριό, στο Άνω Λεστινιό. Κατά την παρουσία του εκεί θα φτιάξει τα πράγματα, ώσπου φτάνει ο πραγματικός πτέραρχος. Ενώ και ο Νότης, αφού μαθαίνει από τον Κανέλο (ως πτέραρχο) ότι δεν απαλλοτριώνεται το μέρος αποσύρεται από τους αρραβώνες και ο πατέρας της Δημητρούλας δέχεται τον Βαγγέλη για γαμπρό του. Παρ' όλα αυτά ο Κανέλος εξηγεί ιδιαιτέρως την κατάσταση στον πραγματικό πτέραρχο και το θέμα λύνεται. Η ταινία τελειώνει με τον πραγματικό πτέραρχο να αναχωρεί, αφήνοντας πάλι μικρό φιλοδώρημα στον Κανέλο για την "παράσταση" που έστησε. Κώστας Χατζηχρήστος... ως ο Κανέλος/Πτέραρχος Λάμπρος Κωνσταντάρας... ως Πτέραρχος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος... ως βουλευτής Καράτζοβας Ντίνα Τριάντη... ως Δημητρούλα Στριγγάρη Κώστας Δούκας...ως Θανάσης Στριγγάρης Κώστας Ρηγόπουλος... ως Νότης Kλοκανάς Νίκος Φέρμας... ως κοινοτάρχης Σωτήρης Παπαπετρούλιας Γιώργος Τσιτσόπουλος... ως Βαγγέλης Νταρλάς Αλέκος Τζανετάκος... ως σμηνίτης Αλίκη Ζωγράφου... ως Θοδώρα Στριγγάρη Γιώργος Βελέντζας... ως Αρίστος Κώστας Μεντής... ως (μύωπας) επισμηνίας Θάνος Σουγιούλ... ως Σταμάτης Σπύρος Παπάς... ως Στέλιος Ο κος πτέραρχος στο IMDb Ο κος πτέραρχος Αρχειοθετήθηκε 2016-04-08 στο Wayback Machine. στο 90lepta.com Ο κύριος Πτέραρχος στο Matia.gr Ο κος πτέραρχος στο RetroDB
Ανατολικό Γκότλαντ

Το Ανατολικό Γκότλαντ ή Έστεργκετλαντ (σουηδικά: Östergötland‎, προφορά: [ˈœ̂sːtɛrˌjøːtland]) είναι σουηδική παραδοσιακή επαρχία, στη νότια Σουηδία. Συνορεύει με το Σμόλαντ, το Βέστεργκετλαντ, το Νάρκε, το Σόντερμανλαντ και τη Βαλτική Θάλασσα. Στην παλαιότερη αγγλική ονομασία, χρησιμοποιείται επίσης η λατινική έκδοση Οστρογόθια ("Ostrogothia"). Η αντίστοιχη διοικητική κομητεία, η Κομητεία Έστεργκετλαντ, καλύπτει ολόκληρη την επαρχία και τμήματα γειτονικών επαρχιών.

 Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος. Πρίγκιπας Μάγκνους (1560–1595), επίσης Δούκας του Ντάλσλαντ Πρίγκιπας Ιωάννης (1606–1618), επίσης Δούκας της Φινλανδίας Πριγκίπισσα Μαρία Ελισάβετ (1612–1618) Πρίγκιπας Φρειδερίκος Αδόλφος (1772–1803) Πρίγκιπας Όσκαρ (1829–1872) Πριγκίπισσα Σοφία (1857–1872) Πρίγκιπας Κάρολος (1911–1937) Πριγκίπισσα Στέλλα (2012–σήμερα) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Östergötland στο Wikimedia Commons
LOT Polish Airlines

Οι Πολωνικές Αερογραμμές LOT (στα Πολωνικά Polskie Linie Lotnicze LOT) είναι μια εταιρία που έχει την έδρα της στην Πολωνία. Απασχολεί 4.200 εργαζόμενους, ενώ διαθέτει ένα δίκτυο 49 προορισμών σε 31 χώρες. Το αεροδρόμιο Φρεντερίκ Σοπέν, στη Βαρσοβία, αποτελεί την κύρια βάση της LOΤ. Το όνομα Polskie Linie Lotnicze σημαίνει "Πολωνικές Αερογραμμές", ενώ η λέξη "LOT" σημαίνει "η πτήση" στα πολωνικά.

 Η LOΤ ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1929, όταν όλοι οι ιδιωτικοί αερομεταφορείς της Πολωνίας συγχωνεύθηκαν σε μία κρατική εταιρεία. Τα πρώτα αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα Junkers F.13 και τα Fokker F.VII. Μετά την ένταξή της στην ΙΑΤΑ το 1930, η πρώτη πτήση εξωτερικού της έγινε προς Βουκουρέστι, ενώ ακολούθησαν τα δρομολόγια προς Αθήνα, Βηρυτό και Ελσίνκι. Αεροσκάφη τύπου Douglas DC-2, Lockheed L-10A Electra και L.14H Super Electra προστέθηκαν στο στόλο τα έτη 1935, 1936 και 1938 αντίστοιχα. Η εταιρεία ανέστειλε τις δραστηριότητές της κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τα περισσότερα αεροσκάφη της είτε καταστράφηκαν είτε κατασχέθηκαν. Το 1945, επτά χρόνια μετά από την αναστολή των δραστηριοτήτων της, η εταιρεία επανεκκίνησε τις δραστηριότητές της, αφού παρέλαβε 11 Lisunov Li-2 και 9 Douglas C-47. Οι πτήσεις εσωτερικού ξεκίνησαν την 1η Απριλίου 1945, ενώ οι πτήσεις εξωτερικού στις 11 Μαΐου 1945. Κατά την σοσιαλιστική περιόδο, η σύνθεση του στόλου των αεροσκαφών της LOT, άλλαξε και τον κύριο λόγο είχαν αεροσκάφη με χώρα κατασκευής τους την Σοβιετική Ένωση. Νέα αεροσκάφη τύπου Ilyushin Il-62 στο στόλο της εταιρείας σήμαναν την έναρξη των πτήσεων προς Αφρική και Μέση Ανατολή. Τα αεροσκάφη Antonov An-24 παραλήφθηκαν τον Απρίλιο 1966, ενώ ακουλούθησαν τα Tupolev Tu-134 το Νοέμβριο 1968 και τα Ilyushin Il-62 τον Απρίλιο του 1973. Η ένταξη των Il-62 στο στόλο της εταιρείας επέτρεψε την έναρξη υπερατλαντικών πτήσεων προς Μόντρεαλ και Νέα Υόρκη. Η υπάρχουσα χρωματική σύνθεση στα αεροσκάφη καθιερώθηκε το 1978. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, τον κύριο λόγο στο στόλο απέκτησαν ξανά αεροσκάφη από τη Δύση, ξεκινώντας με Boeing 767-200ER και ATR 72 το 1991, ενώ η ανανέωση του στόλου συνεχίστηκε με Boeing 737-500 τον Δεκέμβριο του 1992 και Boeing 737-400 τον Απρίλιο του 1993. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η εταιρεία πετούσε από τη Βαρσοβία προς Σικάγο, Νιούαρκ και Τορόντο. Στις 26 Οκτωβρίου 2003, έγινε το δέκατο τέταρτο μέλος της αεροπορικής συμμαχίας Star Alliance. Η LOT σκοπεύει να αποκτήσει νέες συνδέσεις προς την Άπω Ανατολή τον Οκτώβριο του 2006. Ο στόλος των Πολωνικών Αερογραμμών αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Απρίλιος 2006): 5 Boeing 767-300ER 6 Boeing 737-500 2 Boeing 737-400 12 Embraer 175 10 Embraer 170 4 Embraer 195 9 ATR 72-202 (της θυγατρικής Eurolot) 4 ATR 42-500 (της θυγατρικής Eurolot)Αεροσκάφη σε παραγγελία περιλαμβάνουν: 7 Boeing 787-85D (παραγγελία 2008-2010) 7 Boeing 787-95DΗ LOT θα είναι ο πρώτος αερομεταφορέας στην Ευρώπη που θα χρησιμοποιήσει το Boeing 787. Κωδικός ΙΑΤΑ: LO ICAO: LOT Callsign: Lot LOT Polish Airlines (στα αγγλικά) Αρχειοθετήθηκε 2006-04-10 στο Wayback Machine. Star Alliance http://www.uniformfreak.com
Ορεινό Λασιθίου

Το Ορεινό ή Ορνό (επίσημο: Ορεινόν) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 101 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 620 μέτρων, στις υπώρειες του όρους Αφέντης (1.475 μ.), 29 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ιεράπετρα. Στο χωριό ξεκινά το φαράγγι Ορεινού, μήκους 5 χιλιομέτρων και το οποίο καταλήγει κοντά στον Κουτσουρά. Μέσα στο φαράγγι βρίσκεται ο τοιχογραφημένος βυζαντινός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.

 Αρχικά είχε χτιστεί στην κορυφή Καστρί, απέναντι από τη σημερινή θέση του χωριού. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη ορεινό. Η παλαιότερη γνωστή μνεία στον οικισμό γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα, το 1368, όταν ήταν φέουδο του Νικολέτο Δάνδουλο. Αναφέρεται ως Orno από το Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577. Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 ως Orno με 217 κατοίκους. Στην απογραφή του 1630 και του 1671 αναφέρεται ως Orno, ενώ στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Τορνό (τ' Ορνό) με 16 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 357 Χριστιανούς κατοίκους και 3 Μουσουλμάνους. Από το 1900 και μετά αναφέρεται αναφέρεται στις απογραφές ως Ορεινό.Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Δείτε: Κοινότητα Ορεινού Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Παντελεήμονα, Ανδριανό και Καλυβίτη αποτελούν την κοινότητα Ορεινού ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 101 κατοίκους. Οικισμός Ορεινό Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου - οικισμός Ορεινό Ορεινό Επιμελητήριο Λασιθίου
Μεγάλο πράσινο τείχος

Το μέγαλο πράσινο τείχος της Αφρικής είναι μια φιλόδοξη πρωτοβουλία της Αφρικανικής Ένωσης με στόχο την αναχαίτιση της ερήμου και της επέκτασής της. Με την αναδάσωση μιας ευρείας ζώνης η επέκταση της Σαχάρας στα νότια θα σταματήσει και το τοπίο που εκτείνεται από τη Βόρεια Αφρική, το Σαχέλ και το Κέρας της Αφρικής θα γίνει παραγωγικό και θα χαρίσει πόρους ζωής σε εκατομμύρια ανθρώπους, βελτιώνοντας έτσι τις συνθήκες της ζωής τους.

 Agence Panafricaine de la Grande Muraille Verte (engl.) (frz.) Great Green Wall for the Sahara and the Sahel Initiative Αρχειοθετήθηκε 2017-01-30 στο Wayback Machine. Eine Mauer pflanzen, Artikel bei 3sat/nano, 3. September 2007 FAO: Action Against Desertification Roman Goergen: Afrikas Grünstreifen, Technology Review vom 7. Juni 2017 Γ. Λεκάκης, Αρχείον Πολιτισμού (17 Σεπτεμβρίου 2020). «Σχέδιο για «Μεγάλο Πράσινο Τείχος» από δένδρα μήκους 8.000 χιλιομέτρων στην Αφρική». Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
Κάστρο του Βιλαντρί

Το Κάστρο του Βιλαντρί (γαλλικά: Château de Villandry) βρίσκεται στο Βιλαντρί, δυτικά της Τουρ, στην επαρχία Αντρ-ε-Λουάρ και είναι ιδιαίτερα γνωστό για τους κήπους του.

 Η περιοχή ήταν ένα αρχαίο φρούριο, γνωστό ως Κολουμπέν ως τον 17ο αι.. Στις αρχές του 16ου αι. αποκτήθηκε από τον Ζαν Λε Μπρετόν, Γενικό Ελεγκτή της Γαλλίας για τον Πόλεμο, αξιωματούχο του Φραγκίσκου Α΄ των Βαλουά. Τότε ένα νέο κάστρο (château) κτίστηκε γύρω από τον αρχικό κεντρικό πύργο του 14ου αι., όπου ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας συνάντησε κάποτε τον Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας για να συζητήσουν για ειρήνη. Το κάστρο παρέμεινε στην οικογένεια Λε Μπρετόν για περισσότερο από δύο αιώνες, ώσπου αποκτήθηκε από τον μαρκήσιο ντε Καστελάν. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση η ιδιοκτησία κατασχέθηκε και στις αρχές του 19ου αι. ο Ναπολέων Α΄ το απέκτησε για τον αδελφό του Ιερώνυμο Βοναπάρτη. Το 1906 ο ιατρός Ζοακίμ Καρβαλό αγόρασε την ιδιοκτησία και διέθεσε ένα τεράστιο ποσό χρόνου, χρημάτων και αφοσίωσης στην επισκευή του και στην κατασκευή εξαιρετικά όμορφων κήπων. Το κτήριο περιβάλλεται στις δύο πλευρές του από κανάλια. Οι διάσημοι αναγεννησιακοί κήποι περιλαμβάνουν έναν υδάτινο κήπο, διακοσμητικούς ανθόκηπους και λαχανόκηπους. Οι κήποι απλώνονται σε κανονικά παρτέρια με χαμηλούς ξυλοφράκτες. Το κεντρικό μέρος του κήπου σχηματίζει εννέα τετράγωνα σε διάταξη 3 Χ 3. Το 1934 ο πύργος του Βιλαντρύ χαρακτηρίστηκε ιστορικό Μνημείο. Όπως όλοι οι άλλοι πύργοι της κοιλάδας του Λίγηρα, είναι ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ο πύργος του Βιλαντρύ ανήκει ακόμη στην ιδιοκτησία της οικογένειας Καρβαλό. Είναι ανοικτός στο κοινό και είναι ένας από τους πιο συχνά επισκεπτόμενους πύργους της Γαλλίας: το 2007 είχε 330.000 επισκέπτες. Επίσημος ιστότοπος Castle of Villandry on Google Cultural Institute Château de Villandry - The official website of France (in English) Photos of Villandry
Petit Biscuit

Ο Petit Biscuit, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του γεννημένου ως Μεχντί Μπεντζελούν, γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1999 στη Ρουέν της Σεν-Μαριτίμ, στη Γαλλία, είναι Γάλλος ηλεκτρονικός μουσικός.

 Ο Μεχντί Μπεντζελούν γεννήθηκε στη Ρουέν από Μαροκινό πατέρα, καθηγητή σε σχολή μηχανικών, και Γαλλίδα μητέρα, ψυχολόγο. Έλαβε από νεαρή ηλικία κλασική εκπαίδευση. Ξεκίνησε να σπουδάζει βιολοντσέλο σε ηλικία 5 ετών, ενώ, στη συνέχεια, κιθάρα και, λίγο καιρό αργότερα, πιάνο, ως αυτοδίδακτος. Ξεκίνησε την μουσική σταδιοδρομία του δημοσιεύοντας κομμάτια του στο SoundCloud, έως ότου τράβηξε την προσοχή της δισκογραφικής εταιρείας Electro Posé, μέσω της οποίας κυκλοφόρησε το Sunset Lover, κομμάτι το οποίο ξεπέρασε τις 86 εκατομμύρια θεάσεις στο Youtube. Στις 13 Μαΐου 2016, σε ηλικία 16 ετών, κυκλοφόρησε το πρώτο του EP, υπό τον τίτλο Petit Biscuit. Την ίδια χρονιά, ο νεαρός μουσικός αναδείχτηκε φιναλίστ του Prix Deezer Adami. Σε ηλικία 17 ετών, ξεκίνησε προετοιμασίες ενόψει περιοδείας στα Zénith της Γαλλίας. Παράλληλα της σταδιοδρομίας του ως μουσικοσυνθέτη, ο Μεχντί Μπεντζελούν ήταν μαθητής της τρίτης τάξης λυκείου πεδίου θετικών επιστημών και προετοίμαζε το απολυτήριο λυκείου του. Τον Ιούλιο του 2017, ο Μεχντί Μπεντζελούν έλαβε, στη Ρουέν, το απολυτήριο λυκείου του, πεδίου θετικών επιστημών, με έπαινο « Πολύ καλά »Στις 10 Νοεμβρίου 2017, ανήμερα της συμπλήρωσης των 18 ετών του, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο υπό την ονομασία Présence, την παραγωγή του οποίου πραγματοποίησε ο ίδιος. Ο συγκεκριμένος δίσκος ήταν υποψήφιος στην κατηγορία Album Révélation κατά την διάρκεια των Victoires de la Musique, τον Φεβρουάριο του 2018. Στις 15 Απριλίου 2018, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο αμερικανικό μουσικό φεστιβάλ Coachella Festival. Έχει πραγματοποιήσει ζωντανές εμφανίσεις σε αριθμό χωρών, μεταξύ των οποίων οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία, το Μεξικό, καθώς και ο Καναδάς. Ο Petit Biscuit παράγει ηλεκτρονικές μουσικές με εκλεπτυσμένο, μελωδικό και ατμοσφαιρικό ήχο. Ο ίδιος περιγράφει τις δημιουργίες του ως «ένα κάλεσμα για ταξίδι, ένα κάλεσμα προς βαθύτερα ανθρώπινα πράγματα, σε φυσικό και αισθητικό επίπεδο». Présence 2017 - δίσκος Petit Biscuit, 2016 Sunset Lover Remixes, 2017 Waterfall Remixes, 2017 Problems Remixes, 2018 Palms, 2014 Midnight Sky, 2014 Moi Je - Fais Rien (Petit Biscuit Remix), 2015 Oceans, 2015 Alone, 2015 Memories, 2015 Sunset Lover, 2015 Odesza - Memories That You Call (Petit Biscuit Remix), 2015 Full Moon, 2016 Iceland, 2016 You, 2016 Hayden James - Just a Lover (Petit Biscuit Remix), 2016 Zedd ft. Alessia Cara - Stay (Petit Biscuit Remix), 2017 Petit Biscuit & Møme - Gravitation (ft. Isaac Delusion), 2017 Petit Biscuit - Waterfall (ft. Panama), 2017 Petit Biscuit & Bigflo & Oli - Demain, 2018 Petit Biscuit - Suffer ( ft. SKOTT), 2018 Petit Biscuit - Safe, 2018 (Γαλλικά) Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) Κανάλι YouTube
Πρόβλημα του έτους 2038

Το πρόβλημα του έτους 2038 είναι ένα πρόβλημα παρόμοιο με το Πρόβλημα του έτους 2000. Το πρόβλημα υπάρχει στις περιπτώσεις στις οποίες για την χρονική σήμανση και τους υπολογισμούς ημερομηνιών χρησιμοποιείται η διαφορά σε δευτερόλεπτα από την 1η Ιανουαρίου 1970 και αυτή η διαφορά αποθηκεύεται σε προσημασμένους ακεραίους 32 μπιτ.

 Η μεγαλύτερη ημερομηνία που μπορεί να παρασταθεί χρησιμοποιώντας 32 μπιτ προσημασμένους ακεραίους σε συστήματα Unix είναι η 19η Ιανουαρίου 2038, 03:14:07 (231-1 = 2.147.483.647 δευτερόλεπτα μετά την 1η Ιανουαρίου 1970). Το πρόβλημα μπορεί να παρουσιαστεί σε ενσωματωμένα συστήματα που χρησιμοποιούν ημερομηνίες είτε για υπολογισμούς είτε για τη λειτουργία τους. Επίσης πολλές δομές δεδομένων στο υπάρχον λογισμικό ή σε υπάρχουσες βάσεις δεδομένων, χρησιμοποιούν προσημασμένους ακεραίους 32 μπιτ για ημερομηνίες. Δεν υπάρχει γενική καθολική λύση για το πρόβλημα αυτό. Η μετατροπή των δομών ή των χρονικών σημάνσεων σε μη προσημασμένους ακεραίους θα επέκτεινε τη διάρκεια ζωής κατά 68 χρόνια στο μέλλον αλλά παράλληλα θα μείωνε τη χρηστικότητά του κατά 68 χρόνια στο παρελθόν καθιστώντας άχρηστες τις ημερομηνίες πριν την 1η Ιανουαρίου του 1970. Η απλή αντικατάσταση των ακεραίων 32 μπιτ με ακεραίους 64 μπιτ θα έχει επιπτώσεις σε συναρτήσεις που περιμένουν τη μορφή της ημερομηνίας σε προσημασμένο 32 μπιτ ακέραιο. Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτή λύση ούτε για τα συστήματα Digital Video Broadcasting και Advanced Television Systems Committee λόγω του λογισμικού που χρησιμοποιείται στους ήδη εγκατεστημένους δέκτες. Τα περισσότερα λειτουργικά συστήματα που είναι σχεδιασμένα για χρήση σε υλικό το οποίο χρησιμοποιεί 64 bit, χρησιμοποιούν ήδη χρονοσήμανση 64 bit. Η χρονοσήμανση αυτή έχει μετακινήσει την εμφάνιση του αντίστοιχου προβλήματος κατά περίπου 292 δισεκατομμύρια έτη (στην 4η Δεκεμβρίου του έτους 292.277.026.596), χρόνος που είναι μεγαλύτερος από την εκτιμούμενη ηλικία του σύμπαντος. Πολλά από αυτά τα λειτουργικά συστήματα χρησιμοποιούν κάποιο μηχανισμό εκτέλεσης προγραμμάτων τα οποία είναι σχεδιασμένα για αρχιτεκτονική 32 μπιτ. Σε αυτά τα προγράμματα το πρόβλημα του 2038 θα συνεχίσει να υπάρχει.
Μινωικές Αερογραμμές

Οι Μινωικές Αερογραμμές Α.Ε., ή αλλιώς Minoan Air, ήταν Ελληνική περιφερειακή αεροπορική εταιρεία με έδρα στο Ηράκλειο Κρήτης και βάση των δραστηριοτήτων της στον Κρατικό Αερολιμένα Ηρακλείου.

 Οι Μινωικές Αερογραμμές ιδρύθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2011. Ένας από τους ανθρώπους κλειδιά της εταιρείας ήταν ο Γιώργος Μαυραντωνάκης, συνιδρυτής της Sky Express, πρώην γενικός διευθυντής και αναπληρωτής διευθυντής των Ολυμπιακών Αερογραμμών και πρώην σύμβουλος του προέδρου της εταιρείας αυτής. Η πρώτη βάση της εταιρείας ήταν στον Κρατικό Αερολιμένα Ηρακλείου. Τον Ιούνιο 2012, οι Μινωικές Αερογραμμές δημιούργησαν μια αεροπορική εταιρεία στην Ισπανία (στα αεροδρόμια Μπούργος και Λεόν) για να εκτελεί ναυλωμένες πτήσεις για το ισπανικό τουριστικό πρακτορείο Good Fly. Τον Ιούλιο του 2012 η εταιρεία ξεκίνησε να εκτελεί πτήσεις από τη βάση της στο Ηράκλειο προς την Κω και τη Ρόδο για όλο το έτος, και εποχιακές πτήσεις προς Μυτιλήνη και Σαντορίνη. Το δίμηνο Οκτώβριος - Νοέμβριος του 2012, η εταιρεία ναύλωσε ένα από τα αεροσκάφη της στην Flyglinjen.Τον Ιανουάριο 2013, οι Μινωικές Αερογραμμές ανακοίνωσαν το άνοιγμα δύο νέων βάσεων εκτός Ελλάδας, στο Αεροδρόμιο Oxford του Λονδίνου στις 4 Μαρτίου 2013 και στο Αεροδρόμιο Λουγκάνο στις 29 Μαρτίου 2013. Οι Μινωικές Αερογραμμές πετούσαν από το Αεροδρόμιο Oxford προς το Δουβλίνο και το Εδιμβούργο έως τις 4 Αυγούστου 2013, ενώ πτήσεις προς το Αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης και αυτό της Βιέννης εκτελούνταν από το Λουγκάνο. Τον Σεπτέμβριο 2013, ανακοινώθηκε η διακοπή όλων των πτήσεων από και προς το Λουγκάνο. Από τότε, επικεντρώθηκε στις πτήσεις εσωτερικού στην Ελλάδα. Το Νοέμβριο 2015, οι Μινωικές Αερογραμμές, διέκοψαν όλες τις λειτουργίες τους μέχρι νεωτέρας, λόγω επίδρασης της οικονομικής κρίσης. Οι Μινωικές Αερογραμμές εκτελούσαν τακτικές πτήσεις προς τους ακόλουθους προορισμούς μέχρι τον Ιούλιο 2015: ΕλλάδαΑθήνα Αλεξανδρούπολη Ηράκλειο: Βάση Κως Μύκονος Μυτιλήνη Ρόδος Σαντορίνη Θεσσαλονίκη Μέχρι τον Οκτώβριο του 2015, οι Μινωικές Αερογραμμές διέθεταν στο στόλο τους, τα ακόλουθα αεροσκάφη: Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Minoan Air στο Wikimedia Commons
Γκαμπριέλ ντε Φουανί

O Γκαμπριέλ ντε Φουανί (Gabriel de Foigny, περίπου 1630-1692) είναι ο συγγραφέας του ουτοπικού έργου La Terre Australe connue (Η γνωστή νότια γη, 1676). Γεννήθηκε στην Λωραίνη. Αργότερα μετακινήθηκε στη Γενεύη και έβγαζε τα χρήματα του ως διδάσκαλος. Το έργο του τυπώθηκε στη Γενεύη

 Gabriel de Foigny. Les aventures de Jacques Sadeur dans la découverte et le voyage de la terre Australe (La Terre Australe connue, 1676). Μετάφραση και επιμέλεια David Fausett. Syracuse UP, 1993 Everett F. Bleiler. French Voyages into Imaginary Lands, in: Science Fiction Studies # 63 = Volume 21, Part 2 = July 1994 Geoffroy Atkinson, The Extraordinary Voyage in French Literature Before 1700, 1920 (reissue 1966, AMS Press, Columbia University studies in Romance philology and literature; also in Google books) Marrone Caterina, Le lingue utopiche Nuovi Equilibri, Viterbo, 2004 [1995], p. 338, (ISBN 88-7226-815-X)
Στοχαστικός πίνακας

Στα μαθηματικά, στοχαστικός πίνακας (επίσης λέγεται πίνακας μετάβασης, πίνακας αντικατάστασης ή Μαρκοβιανός πίνακας) είναι ένας πίνακας P {\displaystyle P} με μη-αρνητικά πραγματικά στοιχεία, ο οποίος ικανοποιεί μία από τις παρακάτω συνθήκες: Κάθε γραμμή έχει άθροισμα 1 {\displaystyle 1} , δηλαδή P ⋅ 1 = 1 {\displaystyle P\cdot \mathbf {1} =\mathbf {1} } . (Δεξιά στοχαστικός πίνακας) Κάθε στήλη έχει άθροισμα 1 {\displaystyle 1} , δηλαδή 1 T ⋅ P = 1 T {\displaystyle \mathbf {1} ^{T}\cdot P=\mathbf {1} ^{T}} . (Αριστερά στοχαστικός πίνακας)όπου 1 {\displaystyle \mathbf {1} } το διάνυσμα από μονάδες διαστάσεων n × 1 {\displaystyle n\times 1} . Ο πίνακας λέγεται διπλά στοχαστικός αν είναι και δεξιά και αριστερά στοχαστικός πίνακας. Αυτοί οι πίνακες χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τις μεταβάσεις σε μία μαρκοβιαής αλυσίδα, που βρίσκουν εφαρμογές στην θεωρία πιθανοτήτων, τη στατιστική, τη γραμμική άλγεβρα και την πληροφορική.

 Οι παρακάτω πίνακες είναι δεξιά στοχαστικοί, καθώς το άθροισμα των στοιχείων των γραμμών είναι 1 {\displaystyle 1} : [ 0.7 0.3 0.6 0.4 ] , [ 0.7 0.2 0.1 0.4 0.3 0.3 0.2 0.5 0.3 ] . {\displaystyle {\begin{bmatrix}0.7&0.3\\0.6&0.4\end{bmatrix}},\quad {\begin{bmatrix}0.7&0.2&0.1\\0.4&0.3&0.3\\0.2&0.5&0.3\end{bmatrix}}.} Οι παρακάτω πίνακες είναι αριστεροί στοχαστικοί, καθώς το άθροισμα των στοιχείων των στηλών είναι 1 {\displaystyle 1} : [ 0.7 0.6 0.3 0.4 ] , [ 0.7 0.4 0.2 0.2 0.3 0.5 0.1 0.3 0.3 ] . {\displaystyle {\begin{bmatrix}0.7&0.6\\0.3&0.4\end{bmatrix}},\quad {\begin{bmatrix}0.7&0.4&0.2\\0.2&0.3&0.5\\0.1&0.3&0.3\end{bmatrix}}.} Οι παρακάτω πίνακες είναι διπλά στοχαστικοί: [ 0.7 0.3 0.3 0.7 ] , [ 0.7 0.2 0.1 0.15 0.6 0.25 0.15 0.2 0.65 ] . {\displaystyle {\begin{bmatrix}0.7&0.3\\0.3&0.7\end{bmatrix}},\quad {\begin{bmatrix}0.7&0.2&0.1\\0.15&0.6&0.25\\0.15&0.2&0.65\end{bmatrix}}.} Κάθε δεξιός στοχαστικός πίνακας έχει ιδιοδιάνυσμα 1 {\displaystyle \mathbf {1} } με ιδιοτιμή 1 {\displaystyle 1} καθώς εξ'ορισμού P ⋅ 1 = 1 {\displaystyle P\cdot \mathbf {1} =\mathbf {1} } . Από αυτό προκύπτει ότι κάθε μαρκοβιανή αλυσίδα με πίνακα μετάβασης που είναι διπλά στοχαστικός έχει σταθερή κατανομή την ομοιόμορφη κατανομή. Το γινόμενο δύο στοχαστικών πινάκων είναι στοχαστικός. Οι ιδιοτιμές ενός δεξιά στοχαστικού πίνακα είναι μη-αρνητικές και λ ≤ 1 {\displaystyle \lambda \leq 1} .
Πολωνική Ακαδημία Επιστημών

Η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών (ΠΑΕ) (πολωνικά: Polska Akademia Nauk‎) είναι πολωνικό κρατικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με έδρα τη Βαρσοβία, είναι υπεύθυνη για την αιχμή του δόρατος στην ανάπτυξη της επιστήμης σε ολόκληρη τη χώρα, από μια κοινωνία διακεκριμένων μελετητών και ένα δίκτυο ερευνητικών ιδρυμάτων. Ιδρύθηκε το 1951, κατά την πρώιμη περίοδο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών ιδρύθηκε από τη συγχώνευση προηγούμενων επιστημονικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης (Polska Akademia Umiejętności, συντομογραφία PAU), με έδρα την Κρακοβία και την Εταιρεία Φίλων της Μάθησης της Βαρσοβίας, η οποία ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα.Η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών λειτουργεί ως μια κοινωνία μάθησης που ενεργεί μέσω μιας εκλεγμένης συνέλευσης κορυφαίων μελετητών και ερευνητικών ιδρυμάτων. Η Ακαδημία έχει επίσης, λειτουργώντας μέσω των επιτροπών της, καταστεί σημαντικός επιστημονικός συμβουλευτικός φορέας. Μια άλλη πτυχή της Ακαδημίας είναι ο συντονισμός και η επίβλεψη πολλών (αρκετών δεκάδων) ερευνητικών ινστιτούτων. Τα ινστιτούτα ΠΑΕ απασχολούν πάνω από 2.000 άτομα και χρηματοδοτούνται από περίπου το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της πολωνικής κυβέρνησης για την επιστήμη. Η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών διευθύνεται από έναν Πρόεδρο, που εκλέγεται από τη συνέλευση των μελών της Ακαδημίας για τετραετή θητεία, μαζί με έναν αριθμό Αντιπροέδρων. Γαλλική Ακαδημία Επιστημών Πολωνική Ακαδημία Μάθησης (με έδρα την Κρακοβία) Βασιλική Εταιρεία Εταιρεία Φίλων Μάθησης της Βαρσοβίας Εταιρεία Φίλων Μάθησης του Πόζναν Ιστότοπος της ΠΑΕ
Γ.Σ. Ηρακλής Λάρισας

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Λάρισας «ο Ηρακλής» υπήρξε ποδοσφαιρική ομάδα της ομώνυμης πόλης. Ιδρύθηκε το 1930 στη συνοικία της Νεάπολης στη Λάρισα. Πρόεδρος ήταν τότε ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου. Το 1982, η ομάδα του Ηρακλή Λάρισας επανιδρύθηκε παίρνοντας το όνομα Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας και για την τρέχων περίοδο, αγωνίζεται στην Σούπερ Λιγκ 2.

 Ο Ηρακλής ήταν η 5η ομάδα της πόλης που αναγνωρίστηκε από την Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας μετά τις Πελασγιώτιδα, Όμιλο Εκδρομέων, Άρη Λάρισας και Δήμητρα Λάρισας (σημερινό Απόλλων) και συμμετείχε από το πρώτο πρωτάθλημα του 1930-31. Ήταν επίσης ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας το 1960. Στις 7 Δεκεμβρίου 1947 ο Ηρακλής Λάρισας νίκησε με 2-1 τη Νίκη Βόλου και κατέκτησε το κύπελλο Θεσσαλίας, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στα τελικά του Κυπέλλου Ελλάδας 1947-48. Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά όπου όμως έχασε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με 6-0. Έγινε η πρώτη λαρισινή ομάδα που έφτασε στους οκτώ της συγκεκριμένης διοργάνωσης, ενώ δύο παίκτες του πήραν μεταγραφή για ομάδες της Αττικής, ο Κλέτσας για τον Ολυμπιακό Πειραιώς και ο Λογαράς για τον Απόλλωνα Αθηνών.Τις περιόδους 1962–63 και 1963–64 ο Ηρακλής Λάρισας συμμετείχε στη Β' Εθνική, με απολογισμό: 58 παιχνίδια, 20 νίκες, 19 ισοπαλίες, 19 ήττες, 117 βαθμούς, 60 γκολ υπέρ και 61 κατά. Ο Ηρακλής Λάρισας είχε σημαντικό ρόλο στη συγχώνευση των ομάδων της Λάρισας στην ΑΕ Λάρισας. Την ιδέα για τη δημιουργία μίας, ενιαίας και ισχυρής ομάδας της Λάρισας είχε από το 1958 ο τότε πρόεδρος του Ηρακλή Λάρισας Ράπτης.Τον Μάιο του 1964 συγχωνεύτηκαν ο Ηρακλής Λάρισας, ο Τοξότης Λάρισας, ο Άρης Λάρισας και ο Λαρισαϊκός και ίδρυσαν την ΑΕΛ. Μάλιστα χρησιμοποιήθηκε το μητρώο του Ηρακλή για τη δημιουργία της νέας ομάδας καθώς είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή στη Β' Εθνική της επόμενης περιόδου. Πρώτος πρόεδρος της ΑΕΛ ήταν ο πρόεδρος του Ηρακλή Λάρισας, Τζοβαρίδης, ενώ στη νέα ομάδα αγωνίστηκαν οι πρώην παίκτες του Ηρακλή Λάρισας, Κοντοκώστας, Τσολάκης, Αδάμος, Χαρισούλης, Δημητρίου, Λέλλης, Παπάζογλου, Κατσιάνης, Σαλταπίδας και Κάσσας. Στις 7 Ιουλίου 1964 ο παίκτης του Ηρακλή Λάρισας (με πιθανότητες να επιλεγεί για τη νέα ομάδα της ΑΕΛ) Ιωάννης Βαλανιάδης σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα.
Γκεντσλίκ Γκιουτζού

Η Γκεντσλίκ Γκιουτζού (τουρκικά: Gençlik Gücü) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα τη Λευκωσία. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.

 Η Γκεντσλίκ Γκιουτζού ιδρύθηκε το 1952. Η ομάδα είχε ενταχθεί στην ΚΟΠ το 1953. Πριν το 1955 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 όπου κατέλαβε την τρίτη θέση του ομίλου της και στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1954-55 όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση του ομίλου της.Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Κενσγίκ Κιουτζιού συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Κενσγίκ Κιουτζιού συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου.2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Κενσγίκ Κιουτζιού στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας:Κύπελλο (1): 1981 Ασπίδα (1): 1981 Πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (4): 1970, 1991, 2000, 2012 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. Στεφανίδης, Γιώργος (2015). Μεγάλες Στιγμές Κυπριακού Ποδοσφαίρου 1934-2014. Κύπρος: Γιώργος Στεφανίδης. σελίδες 89–90. ISBN 978-9963-8841-3-1. Γκεντσλίκ Γκιουτζού, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Εθνική Οδός 44 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 44 (ΕΟ44) είναι εθνική οδός στην Στερεά Ελλάδα. Ξεκινάει από τη Θήβα, καταλήγει στην Χαλκίδα και από εκεί μέσω του Αλιβερίου φτάνει στα Λέπουρα. Και έπειτα από την κωμόπολη των Στύρων και ,συνεχίζει με μια λωρίδα ανά κατεύθυνση και φθάνει στην Κάρυστο όπου και τερματίζει. Έχει μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και το συνολικό μήκος της οδού φτάνει τα 160 χιλιόμετρα. Διασχίζει τους νομούς Βοιωτίας και Ευβοίας. Στην εθνική οδό ανάμεσα στην Θήβα και στην Χαλκίδα, κοντά στην Ριτσώνα διοργανώνεται και ένας από τους πιο δημοφιλείς αγώνες αυτοκινήτου στην Ελλάδα, η περίφημη Ανάβαση Ριτσώνας. Μέσα στην πόλη της Χαλκίδας η εθνική οδός περνάει από την περίφημη Παλαιά γέφυρα του Ευρίπου.

 Το δυτικό άκρο της Εθνικής Οδού 44 βρίσκεται στο κέντρο των Θηβών, όπου συνδέεται με την Εθνική Οδό 3. Διασχίζει τον Αυτοκινητόδρομο 1 ανατολικά της Θήβας, και συνεχίζει βόρεια προς τη Χαλκίδα. Στη Χαλκίδα διασχίζει το Στενό του Ευρίπου, και εισέρχεται στο νησί της Εύβοιας. Η Εθνική Οδός 77 προς τη βόρεια Εύβοια διαχωρίζεται στο σημείο. Η Εθνική Οδός 44 συνεχίζει προς το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, περνώντας παράλληλα από την ακτή του Ευβοϊκού κόλπου, στις κωμοπόλεις της Ερέτριας, της Αμαρύνθου και του Αλιβερίου. Μετά το Αλιβέρι συνεχίζει λίγο δυτικά μέχρι να καταλήξει στην Λεπούρα όπου διασταυρώνεται με την επαρχιακή οδό που οδηγεί στην Κύμη καθως λοιπόν κατηφορίζει συναντά το χωριό κριεζά στην συνέχεια περνά από τον Λίμνη του Δύστου και συναντά τις Ζαρακες και τα παρακάτω χωριά Ραπταίοι ΖωοδόχοςΠηγή (Ρεούζι), στην συνέχεια συναντά την κωμόπολη των Στύρων την ιστορική και αμφιθεατρικά χτισμένη πόλη των Στύρων ακολουθεί το χωριό Κάψαλα και στο τέρμα του δρόμου όπου είναι Κάρυστος Η Εθνική Οδός 44 περνά από τις ακόλουθες περιοχές: Θήβα Ελαιώνας Ριτσώνα Χαλκίδα Βασιλικό Ερέτρια Αμάρυνθος Αλιβέρι Λεπούρα Στύρα Κάρυστος
Μανόλο Χιμένεθ

Ο Μανόλο Χιμένεθ (στα ισπανικά: Manuel Jiménez Jiménez) είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1964 στην πόλη Αραάλ (Arahal) της Ισπανίας. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στη Σεβίλλη , όπου κατείχε το ρεκόρ των περισσότερων εμφανίσεων στην ιστορία της εν λόγω ομάδας (354) μέχρι να καταριφθεί από τον Χεσούς Νάβας, ενώ έχει δουλέψει και ως προπονητής στον ίδιο σύλλογο, καθώς και στη Ρεάλ Σαραγόσα.

 Στην ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόταν ως αμυντικός και ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Σεβίλλης. Στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου πήγε την περίοδο του 1983-84 και από τότε μέτρησε στην καριέρα του πάνω από 400 εμφανίσεις (354 στην πρώτη ομάδα). Το 1997 πήγε στη Ρεάλ Χαέν, όπου έκανε μόνο εννέα εμφανίσεις και την επόμενη χρονιά (1998) ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Το 1986 σε ηλικία 21 ετών έγινε διεθνής με την εθνική U21 της Ισπανίας όπου έκανε μόνο μια εμφάνιση και δύο χρόνια αργότερα είχε μία συμμετοχή και με την εθνική U23. Το 1988 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική Ανδρών, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1990 με 1 γκολ σε 15 εμφανίσεις. Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, άρχισε να ασχολείται με την προπονητική το 2000 στη δεύτερη ομάδα της Σεβίλλης, όπου παρέμεινε επτά ολόκληρα χρονια (2000-2007). Το 2007 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου όπου παρέμεινε τρία χρόνια, μέχρι το φθινόπωρο του 2010. Το φθινόπωρο του 2010 συμφώνησε με την ΑΕΚ για δύο χρόνια, αντικαθιστώντας τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς και στον πρώτο του αγώνα εναντίον του Άρη Θεσσαλονίκης εκτός έδρας, η νέα του ομάδα νίκησε με 0-4, αποχώρησε όμως το 2011, έχοντας κατακτήσει ένα κύπελλο (2010-11). Το 2011 ο Χιμένεθ ανέλαβε τη Ρεάλ Σαραγόσα και παρέμεινε μέχρι το 2013. Από το 2013 ως το 2015 ήταν προπονητής της Αλ Ραγιάν. Τον Ιανουάριο του 2017 επέστρεψε έπειτα από 5,5 χρόνια στην ΑΕΚ, αντικαθιστώντας τον Ζοσέ Μοράις.Με την ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος. Στις 25 Μαΐου του 2018 αποχώρησε από τον πάγκο των κιτρινόμαυρων. Στις 26 Μαΐου 2018 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Χιμένεθ του από την Λας Πάλμας με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας ενός έτους με οψιόν ανανέωσης για ένα ακόμη έτος σε περίπτωση που καταφέρει να ανεβάσει την ομάδα στην πρώτη κατηγορία του Ισπανικού Πρωταθλήματος.Στις 17 Νοεμβρίου 2018 αποχώρησε από την Λας Πάλμας. Τον Οκτώβριο του 2019 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Αραβική Αλ Ουάχντα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Στις 22 Δεκεμβρίου 2020 επέστρεψε για 4η φορά στην ΑΕΚ. Στατιστικά του Χιμένεθ στην προπονητική του καριέρα Στατιστικά του Χιμένεθ στην ποδοσφαιρική του καριέρα Το προφίλ του Χιμένεθ στην Εθνική Ισπανίας.
Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Νότιας Κορέας

Η Κ Λιγκ 2 (χάνγκουλ: K리그2) είναι νοτιοκορεατικό επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Όντας η δεύτερη βαθμίδα στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νότιας Κορέας, αποτελείται από δέκα ομάδες και λειτουργεί σε σύστημα ανόδου και υποβιβασμού με την Κ Λιγκ Κλάσικ.

 Το 2011 η K League ανακοίνωσε ένα σχέδιο για την έναρξη ενός συστήματος ανόδου και υποβιβασμού μεταξύ του ομώνυμου πρωταθλήματος Κ Λιγκ και μιας προτεινόμενης δεύτερης κατηγορίας. Στη συνέχεια, η K League ξεκίνησε τις απαραίτητες προεργασίες για να δημιουργήσει τη νέα δεύτερη κατηγορία, κυρίως με την προσθήκη ενός συστήματος δύο γύρων κατά τη διάρκεια της περιόδου του 2012, όπου οι ομάδες με τη χαμηλότερη βαθμολογία μετείχαν σε αγώνες διαβάθμισης, στους οποίους η τελευταία ομάδα θα υποβιβαζόταν (αρχικά επρόκειτο να υποβιβαστούν δύο ομάδες αλλά με την αποχώρηση της Σάνγκτζου Σάνγκμου υποβιβάστηκε μόνο μία ομάδα).Στις 3 Ιανουαρίου του 2013 η επίσημη ονομασία της δεύτερης κατηγορίας ανακοινώθηκε ως Κ Λιγκ, ενώ η αρχική Κ Λιγκ μετονομάστηκε σε K Λιγκ Κλάσικ μαζί με το νέο λογότυπο. Αυτή η αλλαγή ονόματος προκάλεσε κάποια σύγχυση και διαμάχη, ενώ στις 11 Μαρτίου του 2013 μετονομάστηκε σε Κ Λιγκ Τσάλεντζ. Στις 22 Ιανουαρίου 2018 το πρωτάθλημα πήρε την ονομασία Κ Λιγκ 2. Επίσημος ιστότοπος
Διακόπι Φωκίδας

Το Διακόπι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Διακοπίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λιδωρικίου (πρώην Δήμος Λιδωρικίου), του Δήμου Δωρίδος.

 Το Διακόπι Φωκίδας βρίσκεται σε υψόμετρο 643 μέτρων, στις πλαγιές των Βαρδουσίων και έχει πληθυσμό 304 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Γρανίτσα. Σύμφωνα με μια άποψη, η αρχική ονομασία Γρανίτσα, είναι σλαβική, που σημαίνει όρια, σύνορα. Σύμφωνα όμως με μια άλλη εκδοχή, προέρχεται από την οικογένεια Γρανίτσα, που ήρθε από την Ευρυτανία. Η σημερινή ονομασία Διακόπι, προέρχεται από το τοπωνύμιο «Διακοπή», όπου ο Αθανάσιος Διάκος, σκότωσε κάποιον Τούρκο αγά και διακόπηκε η μάχη. Από το Διακόπι Φωκίδας (Γρανίτσα), κατάγεται η οικογένεια Δασκαλόπουλου, που ίδρυσε τη Γαλακτοβιομηχανία ΔΕΛΤΑ. Διακόπι (Δήμος Δωρίδος) Διακόπι (Terrabook) Διακόπι (Γρανίτσα) (Ορεινή Δωρίδα) Diakopi (photos) (Greece.com) Διακόπι Φωκίδας (Facebook)
Ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής

Τα Ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής είναι προσωπικός δίσκος του Μπάμπη Τσέρτου που περιέχει παραδοσιακά τραγούδια από όλη την Ελλάδα. Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2002 από τη δισκογραφική εταιρεία Warner. Συμμετέχουν επίσης οι τραγουδιστές: Μαρία Φαραντούρη, Τζίμης Πανούσης, Χρόνης Αηδονίδης, Νάντια Καραγιάννη και Σάββας Σιάτρας . Στο δίσκο παίζουν οι μουσικοί: Γιώργος Κωτσίνης (Κλαρίνο, Καβάλ), Κυριάκος Γκουβέντας (Βιολί), Τάκης Φράγκους (Κοντραμπάσο, Κιθάρα), Ανδρέας Παππάς (Κρουστά), Σωτήρης Μπούρμπος (Λαούτο, Κιθάρα), Ανδρέας Κατσιγιάννης (Σαντούρι), Πετρολούκας Χαλκιάς (Κλαρίνο), Αχιλλέας Χαλκιάς (Βιολί), Γιώργος Κόρος (Βιολί). Ενορχηστρωτής είναι ο Γιώργος Ε. Παπαδάκης. Ο δίσκος διακρίθηκε ως ο καλύτερος δίσκος παραδοσιακής μουσικής της χρονιάς 2003 στη 2η απονομή των Βραβείων "Αρίων".

 Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής: Αχ μελαχροινό μου (παραδοσιακό Αστικό Σμύρνης, διασκευή: Γιώργος Ε. Παπαδάκης) Ερηνάκι (παραδοσιακό Λέρου) Δημητρούλα (παραδοσιακό Σκύρου) Κανελόριζα (παραδοσιακό Μικράς Ασίας, διασκευή στίχων, τραγούδι: Τζίμης Πανούσης) Μπάλλος - Μαστίχα (παραδοσιακό Μικράς Ασίας) Μεσ' την απάνω γειτονιά (παραδοσιακό Πελοποννήσου - Τρόπαια Αρκαδίας) Τσετσέκι μου (παραδοσιακό Πελοποννήσου - Τρόπαια Αρκαδίας) Εσείς πουλιά του κάμπου (παραδοσιακό Πελοποννήσου, τραγούδι: Νάντια Καραγιάννη) Ματζουράνα (παραδοσιακό Πελοποννήσου) Της Μάνης τα βουνά (παραδοσιακό Πελοποννήσου - Τρόπαια Αρκαδίας) Αχ μωρέ σεβντά (παραδοσιακό Ηπείρου, τραγούδι: Σάββας Σιάτρας) Σύρε να πεις της μάνας σου (παραδοσιακό Μικράς Ασίας, τραγούδι: Χρόνης Αηδονίδης - Μπάμπης Τσέρτος) Η βράκα (παραδοσιακό Κύπρου) Εσείς πουλιά πετούμενα (παραδοσιακό Πελοποννήσου) Ο Μενούσης (παραδοσιακό Ηπείρου, διασκευή: Γιώργος Ε. Παπαδάκης, τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη) Μπάμπης Τσέρτος: ΔισκογραφίαΜουσικά Βραβεία Αρίων: 2η Απονομή (2003)
Σφραγισμένα Χείλη

Η ταινία Σφραγισμένα χείλη (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: The Reader) είναι μία δραματική ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπέρνχαρντ Σλινκ (Bernhard Schlink). Ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου στα γερμανικά είναι Der Vorleser. Η ελληνική μετάφραση έχει τον τίτλο Διαβάζοντας στη Χάννα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Κριτική". Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Στίβεν Ντάλντρι και πρωταγωνιστούν οι Κέιτ Γουίνσλετ και Ρέιφ Φάινς. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τους Άντονι Μινγκέλα και Σίντνεϊ Πόλακ, οι οποίοι απεβίωσαν το 2008. Η ταινία προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για εκείνο της καλύτερης ταινίας, ενώ κατάφερε να χαρίσει στην Κέιτ Γουίνσλετ το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου.

 Στη Γερμανία του 1958, ένας έφηβος ο Μάικλ (Ντέιβιντ Κρος), γνωρίζεται στο τραμ με τη Χάνα Σμιτ (Κέιτ Γουίνσλετ), η οποία τον βοηθάει να επιστρέψει σπίτι του, όταν εκείνος αισθάνεται μία ξαφνική αδιαθεσία. Ο Μάικλ πάσχει από σοβαρή ασθένεια και πρέπει να μείνει σπίτι του για τρεις μήνες. Μετά την ανάρρωσή του, σπεύδει να βρει τη Χάνα για να την ευχαριστήσει που τον βοήθησε και οι δυο τους συνάπτουν ερωτική σχέση. Τα βράδια που περνάνε μαζί, της διαβάζει συχνά κάποια από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ειδύλλιο τους διακόπτεται, όταν η Χάνα παίρνει προαγωγή και φεύγει χωρίς ν' αφήσει ίχνος πίσω της. Τα χρόνια περνούν και ο Μάικλ φοιτητής της νομικής πλέον, την ξανασυναντά ως κατηγορούμενη για εγκλήματα κατά των Εβραίων, κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου. Κέιτ Γουίνσλετ ως Χάνα Σμιτς Ρέιφ Φάινς ως Μάικλ Μπεργκ Ντέιβιντ Κρος ως νεαρός Μάικλ Μπεργκ Μπρούνο Γκαντς ως καθηγητής Ρολ Λίνα Όλιν ως Ρόζε Μάτερ Αλεξάντρα Μαρία Λάρα ως Ιλάνα Μάτερ Καρολίνε Έρφουρτ ως Μάρτε Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ ως δικαστής Λίντα Μπάσετ ως κα Μπρένερ Σουζάνε Λόταρ ως Κάρλα Μπεργκ Φόλκερ Μπρουχ ως Ντίτερ Σπεντς ‎Σιλβέστερ Γκροτ ως κατήγορος Μαξιμίλιαν Μάουφ ως Ρούντολφ Χάικε Χάνολντ-Λιντς ως δεσμοφύλακας
Σερζ Ρουλέ

Ο Σερζ Ρουλέ (γαλλικά: Serge Roullet), (6 Ιουλίου 1926), είναι Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε οκτώ ταινίες από το 1959. Η ταινία του "The Wall" πήρε μέρος στο 17ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1967.

 1951 : Ce siècle a cinquante ans 1959 : Viennent les jours 1962 : La France à grand spectacle 1967 : Le Mur 1971 : Benito Cereno 1974 : La Fille à l'envers 1992 : Le Voyage étranger 2005 : Claudia disparue 2008 : Avoue que tu mens 1959 : Viennent les jours 1962 : La France à grand spectacle 1967 : Le Mur 1968 : Benito Cereno 1974 : La Fille à l'envers 1992 : Le Voyage étranger 2005 : Claudia disparue 2008 : Avoue que tu mens 1959 : Viennent les jours 1962 : La France à grand spectacle 2005 : Claudia disparue 1974 : La Fille à l' envers 1968 : Benito Cereno 1962 : Procès de Jeanne d'Arc σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Μπρεσόν Ο Σερζ Ρουλέ στην IMDb