IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Θαλασσόκοσμος

To Cretaquarium - Θαλασσόκοσμος επίσημα ξεκίνησε τη λειτουργία του το Δεκέμβριο του 2005, στη περιοχή των Γουρνών στην Κρήτη, Ελλάδα, 15 χλμ. ανατολικά της πόλης του Ηρακλείου. Σε μια τοποθεσία που αποτελεί ένα μοναδικό πάρκο έρευνας, εκπαίδευσης, πολιτισμού και αναψυχής το οποίο σκοπό έχει να προωθεί και να διαχέει την γνώση για το θαλάσσιο περιβάλλον. To Cretaquarium - Θαλασσόκοσμος επινοήθηκε από τους υπαλλήλους του πρώην Ινστιτούτου Θαλάσσιας Βιολογίας Κρήτης, είναι δηλαδή δημιούργημα του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών και έτσι υποστηρίζεται από τη γνώση την εξειδίκευση και την καινοτομία που οι Έλληνες Επιστήμονες του Υδάτινου περιβάλλοντος έχουν αναπτύξει τα τελευταία 20 χρόνια.

 Το Cretaquarium επίσης πραγματοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται σε όλες τις τάξεις της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Τα θέματα των προγραμμάτων εκπονούνται στους χώρους του ενυδρείου με την καθοδήγηση και επίβλεψη ειδικών επιστημόνων του Ενυδρείου και του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών. Το θεματικό περιεχόμενο του κάθε προγράμματος είναι προσαρμοσμένο στο επίπεδο της βαθμίδας των μαθητών που το επιλέγουν και έχει έντονο βιωματικό χαρακτήρα. Επίσης, μέρος των προγραμμάτων γίνεται σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Αριστείας EUR-OCEANS, το οποίο και παρέχει μια σειρά εκδόσεων για θέματα θαλάσσιας επιστήμης και κλιματικής αλλαγής. Το Cretaquarium είναι ανοικτό κάθε ημέρα κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου καθώς και κατά τις αργίες. Απρίλιος-Μάιος-Ιούνιος-Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος-Οκτώβριος: Από 9:30 έως 19:00 -Νοέμβριος-Δεκέμβριος-Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος-: Από 9:30 έως 17:00 Η γενική είσοδος είναι στα 6€ από Νοέμβριο έως Μάρτιο και 10€ από Απρίλιο έως Οκτώβριο. ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών). HCMR. HCMR. Cretaquarium (Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών). Cretaquarium. Cretaquarium. HCMR - Cretaquarium Αρχειοθετήθηκε 2010-02-08 στο Wayback Machine. Το Ενημερωτικό Φυλλάδιο του Cretaquarium από το Site του HCMR Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών HCMR - Cretaquarium Αρχειοθετήθηκε 2010-02-08 στο Wayback Machine. Το Ενημερωτικό Φυλλάδιο του Cretaquarium από το Site του HCMR Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών Ενυδρείο Ρόδου
Μαρσέλο Βεριντιάνο

Ο Μαρσέλο Βεριντιάνο ( Marcelo Veridiano) βραζιλιανή πορτογαλική προφορά ΔΦΑ: [veɾidiˈɐnu mɐɾˈsɛlu], είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Ιουνίου 1966. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

 Αγωνιζόταν στην πατρίδα του και συγκεκριμένα στο Σάο Πάολο, όταν το Δεκέμβριο του 1989 αποκτήθηκε από τη Skoda Ξάνθη . Με 11 γκολ σε 21 αγώνες καθώς και με τη ζεστή σχέση που ανέπτυξε με την κερκίδα έγινε ιδιαιτέρα αγαπητός στους φίλους της Ξάνθης. Στις 10 Ιανουαρίου 1993 σκοράροντας στο 8ο, 17ο, 40ο και 70ο λεπτό έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε 4 γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα (8-2 απέναντι στον Πιερικό. Συνολικά σκόραρε 24 φορές τη σεζόν εκείνη. Σημείωσε το 100ο γκολ της Ξάνθης στις 24 Μαΐου 1992 (Ξάνθη – Άρης2-0) αλλά και το 200ο γκολ στις 13 Φεβρουαρίου 1994 (Ξάνθη – Παναθηναϊκός 2-1). Το 1996 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, με την οποία έκανε καλές εμφανίσεις στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Τα επόμενα δύο χρόνια αγωνίστηκε στην Κύπρο στον ΑΠΟΕΛ. Τέλειωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην ομάδα της Κοζάνης. Εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στον Άρη και στη συνέχεια βοηθός προπονητή στην ΑΕΛ Λεμεσού. Το 2004 επέστρεψε στη Σκόντα Ξάνθη ως υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής για τρία χρόνια. Ξαναγύρισε στην Κύπρο για να εργαστεί ως βοηθός προπονητή στην Ομόνοια.
Φιλιππίνα Καρλότα της Πρωσίας

Η Φιλιππίνα Καρλόττα της Πρωσίας (Philippine Charlotte von Preußen, 13 Μαρτίου 1716 - 17 Φεβρουαρίου 1801) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. Ήταν εισηγμένη ως γυναίκα συνθέτης, καθώς πιστεύεται ότι είχε γράψει πορείες και άλλη μουσική.

 Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1716 στο Παλάτι του Βερολίνου και ήταν το έβδομο παιδί και τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Η Φιλιππίνα Καρλόττα ήταν λεπτή, μορφωμένη και παιδί φωτισμένο.Στις 2 Ιουλίου 1733 η Φιλιππίνα Καρλόττα παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. Μαζί απέκτησαν δεκατρία παιδιά: Κάρολος Β΄ Γουλιέλμος Φερδινάνδος (1735 - 1806), παντρεύτηκε την Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας και απέκτησαν 7 παιδιά. Γεώργιος Φραγκίσκος (1736 - 1737). Σοφία Καρολίνα (1737 - 1817), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Μπαϋρόιτ, δεν απέκτησαν παιδιά. Χριστιανός Λουδοβίκος (1738 - 1742). Άννα Αμαλία (1739 - 1807), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άισεναχ και απέκτησαν 2 παιδιά. Φρειδερίκος Αύγουστος (1740 - 1805), παντρεύτηκε την Φρειδερίκη Σοφία Καρλόττα Αυγούστα της Βυρτεμβέργης-Ελς, δεν απέκτησαν παιδιά. Αλβέρτος Ερρίκος (1742 - 1761). Λουίζα (1743 - 1744). Γουλιέλμος Αδόλφος (1745 - 1770). Ελισάβετ Χριστίνα (1746 - 1840), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Πρωσίας, απέκτησαν 1 παιδί. Φρειδερίκη (1748 - 1758). Αυγούστα Δωροθέα (1749 - 1803), ηγουμένη του Αββαείου Γκάντερσχαϊμ. Λεοπόλδος (1752 - 1785).Ο διπλός γάμος συμμαχία μεταξύ Πρωσίας και Μπράουνσβαϊγκ από το γάμο της με τον Κάρολο Α΄ και του αδελφού της Φρειδερίκου με την αδελφή τού Καρόλου, Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ-Μπέβερν οδήγησε σε μια μόνιμη συμμαχία των σημαντικότερων βορειο-γερμανικών Προτεσταντικών οίκων: της Πρωσίας και του Μπράουνσβαϊγκ.Οι οικογενειακοί δεσμοί των δύο δυναστειών οδήγησαν στη συμμαχία του Μπράουνσβαϊγκ και της Πρωσίας κατά τον Επταετή Πόλεμο και στη σταδιοδρομία των γιων της Φιλιππίνας Καρλόττας στην πρωσική υπηρεσία.Η Φιλιππίνα Καρλόττα απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 1801 στο Μπράουνσβαϊγκ σε ηλικία 84 ετών.
Έρικ Μπίσοφ

Ο Έρικ Μπίσοφ (γεννημένος στις 27 Μαΐου 1955) είναι Αμερικανός δημιουργός αγώνων επαγγελματικής πάλης, πρώην περιστασιακός παλαιστής και τηλεοπτική προσωπικότητα σε εταιρείες πάλης. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με το TNA Wrestling.

 Ο Μπίσοφ έχει περάσει από κορυφαίες εταιρείες της επαγγελματικής πάλης. Ξεκίνησε από την Αμερικανική Ένωση Πάλης, αλλά μετά από αυτή την δουλειά έγινε γνωστός. Αρχικά από το WCW, στο οποίο διετέλεσε Εκτελεστικός Παραγωγός, αλλά και Πρόεδρος της εταιρείας. Μετά την χρεωκοπία της το 2001, την οποία χρεώθηκε ο ίδιος, συνέχισε στο WWE, το οποίο αγόρασε το WCW. Εκεί διετέλεσε Γενικός Διευθυντής στο σόου Raw, ενώ αποχώρησε το 2007 από το WWE. Δύο χρόνια μετά, υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling, στο οποίο βρίσκεται έως σήμερα. Ο Έρικ Μπίσοφ εκτός της πάλης, ασχολείται και με την παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων και έχει δική του εταιρεία, η οποία δημιουργεί διάφορα ριάλιτι που προβάλλονται στην αμερικανική τηλεόραση. Εκτός αυτού, διοργανώνει σποραδικά, διάφορα σόου πάλης, σε όλο τον πλανήτη, ανεξαρτήτως εταιρείας. Γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Πριν ασχοληθεί με την πάλη, έκανε πολλά και διάφορα επαγγέλματα. Είχε στην ιδιοκτησία του, εταιρεία κατασκευής κτιρίων, δούλεψε ως εκπαιδευτής αλόγων, έφτιαξε επιχείρηση κρεοπωλείων με ντελίβερι και έγινε και αθλητής μποξ. Είναι παντρεμένος από το 1986 με την Λόρι, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Μάλιστα ο γιος του ο Γκάρετ Μπίσοφ είναι επαγγελματίας παλαιστής στο TNA. Επίσημη ιστοσελίδα IMDb.com
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1985-86 αποτέλεσε το 31ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Εθνικός Άχνας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1985-86 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία 1986-87. Αν και η προκήρυξη προνοούσε τον υποβιβασμό δύο ομάδων στη Γ΄ κατηγορία 1986-87 (αρχικά υποβιβάστηκαν Οθέλλος Αθηαίνου και Απόλλων Λυμπιών), εντούτοις λόγω της παράτυπης μετεγγραφής του Γιώργου Γκαβασιάδη από τον Πανιώνιο στον Απόλλωνα (για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1985-86) που είχε ως αποτέλεσμα πολλές ομάδες να υποβάλλουν ένταση κατά του κύρους του αγώνα τους με τον Απόλλων η ΚΟΠ, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, να μην ισχύσει ο υποβιβασμός σε καμία κατηγορία της. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1985-86 Ερμής Αραδίππου ΑΠΟΠ ΠάφουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1985-86: Χαλκάνορας Ιδαλίου Διγενής Ακρίτας ΎψωναΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1984-85 Ομόνοια Αραδίππου Ευαγόρας ΠάφουΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1984-85: Ορφέας Αθηένου Οθέλλος Αθηαίνου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί «Πρωταθλητής ο Εθνικός Άχνας». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 6. 30 Ιουνίου 1986. «Ο Ακρίτας νίκησε 2-1 τον Ορφέα και σώθηκε». Φίλαθλος: σελ. 6. 3 Ιουλίου 1986. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1985-86
Ράνταλ Φόλκερ

Ο Ράνταλ Άλαν Φόλκερ (αγγλικά: Randal Alan Falker‎· γενν. στις 22 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής με την ΚΣΟ Σίμπιου της 1ης Ρουμανίας . Έχει ύψος 2,01 μέτρων και βάρος 115 κιλών και έπαιζε στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ .

 Ο Φόλκερ έπαιξε λυκειακό μπάσκετ στο Γκέιτγουεϊ . Βαθμολογήθηκε από το Scout.com ως υποσχόμενος με δύο αστέρια, ο υπ' αριθμόν 3 πάουερ φόργουορντ στην πολιτεία του Μιζούρι και ο υπ' αριθμόν 85 γενικός υποψήφιος σε εθνικό επίπεδο, στην κατηγορία του 2003. Ο Φόλκερ έπαιξε 3 χρόνια (2004–2007) στο κολεγιακό πρωτάθλημα μπάσκετ του NCAA, παίζοντας με τους Σαλούκις του Πανεπιστημίου του Νότιου Ιλινόις υπό τον προπονητή Κρις Λόουερι . Ως δευτεροετής , το εκρηκτικό ριμπάουντ και η τάπα του Φόλκερ του κέρδισαν το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίχτη (MVP) στη Διάσκεψη Μιζούρι Βάλεϊ . Ως νεαρός, ο ύψους 1,80 μέτρων φόργουορντ είχε μέσο όρο 12,3 πόντους και 7,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι με τους Σαλούκις. Ο Φόλκερ ήταν ο κορυφαίος του πρωταθλήματος σε τάπες και βοήθησε το SIU να προχωρήσει στην Φάση των 16 του τουρνουά μπάσκετ NCAA . Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2008, ο Φόλκερ αποφάσισε να ξεκινήσει την επαγγελματική σταδιοδρομία του στην Ευρώπη και υπέγραψε το καλοκαίρι του 2008 με την Σολέ Μπασκέτ ( 1η Γαλλίας ), όπου έγινε σημαντικός παίκτης της ομάδας υπό τον προπονητή Ερμάν Κουντέρ και έναν από τους καλύτερους ριμπάουντερ του πρωταθλήματος. Με την Σολέ, έπαιξε επίσης σε πανευρωπαϊκές διοργανώσεις, όπως το EuroChallenge της περιόδου 2008–09, όπου η ομάδα του έφτασε στον τελικό αγώνα, στο EuroCup της χρονιάς 2009–10 και στην Ευρωλίγκα της περιόδου 2010–11 . Το 2010 κέρδισε το πρωτάθλημα της 1ης Γαλλίας με την Σολέ. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2012 ο Φόλκερ υπέγραψε με την Μπεσίκτας της 1ης Τουρκίας, για τη χρονιά 2012–13. Στις 3 Ιουλίου 2013 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη γαλλική ΣΛΟΥΚ Νανσί Μπασκέτ. Τον Φεβρουάριο του 2014 παρέτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2016 Στο τέλος της περιόδου 2013–14 της 1ης Γαλλίας, ονομάστηκε ο καλύτερος ξένος παίκτης του πρωταθλήματος της περιόδου . Στις 10 Οκτωβρίου 2016 ο Φόλκερ υπέγραψε με την ΑΕΚ . Στις 29 Ιανουαρίου 2017 υπέγραψε με τη Στεάουα Βουκουρεστίου της Liga Națională . Στις 13 Αυγούστου 2018 ο Φολκερ εντάχθηκε στην ΚΣΟ Σιμπίου της 1ης Ρουμανίας . Προφίλ Euroleague.net Προφίλ Eurobasket.com Προφίλ Ελληνικού Πρωταθλήματος Προφίλ LNB.fr (στα Γαλλικά) Προφίλ Mackolik.com (στα Τουρκικά)
Πάγος Σύρου

Ο Πάγος είναι χωριό της Σύρου. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού και απέχει 7 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Το όνομά του το οφείλει στην λέξη "Μπάος" που σημαίνει πέρασμα. Στην περιοχή λειτουργουν σήμερα αρκετές επιχειρήσεις, ενώ εδρεύει και ποδοσφαιρική ομάδα, ο Α.Ο. Πάγου.

 Η ιστορία του χωριού χρονολογείται από το 2.800 π.Χ., ενώ παρουσιάζονται σπουδαία δείγματα της ρωμαϊκής περιόδου. Η Κοινότητα Πάγου ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο Πάγος θεωρείται καθαρά αγροτικός οικισμός (όπως όλοι οι οικισμοί που βρίσκονται στην ενδοχώρα του νησιού), με έυφορη γη, δενδρώδεις καλλιέργειες και αμπέλια. Ο Ολλανδός γεωπόνος Παύλος Κούπερ έφτασε στον Πάγο το 1963, ύστερα από επέμβαση της καθολικής εκκλησίας, με σκοπό να δώσει μία διαφορετική πνοή στην -ως τότε- καθηλωμένη αγροτική παραγωγή. Με τη βοήθειά του αναπτύχθηκε η θερμοκηπιακή καλλιέργεια στην περιοχή, η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε σταδιακά στην υπόλοιπη Σύρο. Στο κέντρο του οικισμού, υπάρχει σήμερα μαρμάρινο άγαλμα προς τιμήν του γεωπόνου. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 363 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine. Syros.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-09-13 στο Wayback Machine.
Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας

Η Μονή Αγίου Νικολάου βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια σε απόσταση 18 χιλιόμετρα ανατολικά από την Ερέτρια και 38 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Χαλκίδα. Είναι κτισμένη σε ένα πλάτωμα στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του βουνού Σερβούνι ή Κοτύλαιο με υψόμετρο 490 μέτρα και απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά την Άνω Βάθεια και 8 από την Αμάρυνθο.

 Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε γύρω στο 1455, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, από τον καθηγούμενο Nεόφυτο, τους ιερομόναχους Δαβίδ και Παρθένιο καθώς και άλλους "αδελφούς και πατέρες". H πρώτη μοναστική αδελφότητα της Mονής εγκαταστάθηκε στο χώρο που βρίσκεται και σήμερα η Mονή και την πρώτη δεκαετία 1455-1465 αφιερώθηκε σε έργα υποδομής και προετοιμασίας ενώ γύρω στο 1460 - 1463 κτίσθηκε και αγιογραφήθηκε το καθολικό της κατά τη διάρκεια της πατριαρχείας του πατριάρχη Kωνσταντινουπόλεως Iωάσαφ A' του Kόκκα (1459 -1463).Το καθολικό του, το οποίο βρίσκεται στη σκιά ενός αιωνόβιου πλατάνου, είναι μονόκλιτος σταυρεπίστεγος ναός με ορθογώνια κάτοψη, ο οποίος έχει τρίπλευρη κόγχη στην ανατολική του πλευρά. Το εσωτερικό του ναού είναι κατάγραφο. Χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής του συγκεκριμένου ναού είναι το τρίβηλο που αποτελείται από δύο αράβδωτους κίονες με κολουροπυραμοειδή κιονόκρανα, που υποστηρίζουν τρία οξυκόρυφα τόξα. Ο ναός χρονολογείται τον 16ο αιώνα και έχει κηρυχθεί από το 1958 ως αρχαίο μνημείο. Οι μελετητές εικάζουν ότι έχει χτιστεί στα ερείπια προϋπάρχοντος αρχαίου Ασκληπιείου. Η περίοδος 1700 έως 1920 θεωρείται ως περίοδος ακμής της Mονής όταν διέθετε μεγάλη κτηματική περιουσία από αγορές και δωρεές καθώς και ανεμόμυλους, υδρόμυλο, ελαιοτριβείο, πατητήρι σταφυλιών ενώ στη συνέχεια αρχίζει η παρακμή και διάλυσή της μέχρι το 1960 οπότε ανακαινίστηκε και έγινε γυναικεία. Διαθέτει πολλά ιερά λείψανα, παρεκκλήσια (Όσιος Θεοδόσιος, Άγιος Νεκτάριος, Άγιος Λάζαρος) και εξωκλήσια (Άγιος Γεώργιος, Ζωοδόχος Πηγή, Ιωάννης ο Πρόδρομος, Προφήτης Ηλίας, Υπεραγία Θεοτόκος). Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 ως Μονή Αγίου Νικολάου Βάθειας να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμαρυνθίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Άνω Βάθεια και το Κουκάκι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Άνω Βάθειας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαρυνθίων του Ερέτριας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 13 μοναχές. Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας, Εύβοια στο https://www.youtube.com/
Ιστορία των Εβραίων στην Πάτρα

Η πρώτη μαρτυρία περί Εβραίων στην Πάτρα χρονολογείται από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έως και την δεκαετία του 1950, για να τελειώσει τυπικά και άδοξα το 1980, όταν κατεδαφίστηκε το κτίριο της τελευταίας συναγωγή της πόλης.

 Από τους Αλεξανδρινούς χρόνους καταγράφεται η πρώτη εμφάνιση Εβραίων στην Πάτρα. Φαίνεται ότι οι πρώτοι Εβραίοι ήταν σκλάβοι που πουλήθηκαν από λαούς της Ασίας. Σύμφωνα μάλιστα με τον καθηγητή Στίβεν Μπάουμαν (Steven Bowman), Εβραίοι υπήρχαν και κατά τη Ρωμαϊκή εποχή. Το 1147 καταγράφονταν στην Πάτρα 50 εβραϊκές οικογένειες. Σίγουρο είναι ότι κατοικούσαν στην πόλη από την πρωτοβυζαντινή εποχή. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας η εβραϊκή κοινότητα γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της. Μετά τον διωγμό τους από την Ισπανία, πολλές οικογένειες Εβραίων εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα. Από ιστορικές έρευνες προκύπτει ότι ήταν Ελληνόφωνοι Ισπανοεβραίοι, Ρωμανιώτες, Σεφαρδίτες και Ιταλόφωνοι Εβραίοι από την Απουλία. Ήδη το 1580 στην Πάτρα λειτουργούσαν τέσσερις συναγωγές, η μία μάλιστα στην ελληνική γλώσσα. Σε αυτούς πιθανότατα να προστέθηκε και η άλλοτε ακμάζουσα Εβραϊκή κοινότητα της Ανδραβίδας, που στα μέσα του 13ου αιώνα αριθμούσε 50 οικογένειες, αλλά τα ίχνη της οποίας χάνονται μετά τον 15ο αιώνα. Την εποχή της Τουρκοκρατίας οι Εβραίοι αδικήθηκαν πολλές φορές από τους Τούρκους, με αποτέλεσμα την πρόκληση επεισοδίων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς Spon και Wheler, οι Εβραίοι της Πάτρας υπολογίζονταν σε 4.000-5.000, δηλαδή περίπου το 1/3 του τότε πληθυσμού της πόλης. Σύμφωνα ωστόσο με τον ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, η άποψη αυτή κρίνεται υπερβολική. Το 1765 επιδημία θέρισε τη συνοικία, όπου ήταν περιορισμένοι από τους Τούρκους, με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά ο αριθμός τους. Το 1818 υπήρχαν 17 οικογένειες στην Πάτρα και μία συναγωγή. Το 1917 η κοινότητα ανασυγκροτήθηκε με πρόεδρο τον Ζαχαρία Βιντάλ και δημιουργήθηκε εβραϊκό σχολείο, αλλά τελικά το 1955 διαλύθηκε και η τελευταία συναγωγή, ενώ το 1980 κατεδαφίστηκε το κτήριο που τη στέγαζε. Στην περίοδο της κατοχής οι λιγοστοί Εβραίοι εγκατέλειψαν την Πάτρα και απέμειναν μόνο τέσσερις οικογένειες. Στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών στο Ζαβλάνι υπάρχει μέχρι και σήμερα εβραϊκό νεκροταφείο. Σήμερα στην Πάτρα υπάρχουν πολύ λίγοι Εβραίοι, οι οποίοι δεν είναι καν οργανωμένοι σε συναγωγές. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν ακόμα και σήμερα τρία τοπωνύμια που υπενθυμίζουν το πέρασμα και την παρουσία των Εβραίων στην πόλη. Η πρώτη συνοικία είναι τα Εβραιομνήματα, που ονομάστηκε έτσι λόγω του εβραϊκού νεκροταφείου που υπήρχε παλιά, ενώ το δεύτερο τοπωνύμιο που διατηρείται μέχρι και τις μέρες μας είναι η συνοικία Τσιβδί, όπου κατά τον Μεσαίωνα υπήρχε το εβραϊκό γκέτο. Η ονομασία προέρχεται (κατά παρετυμολογία) από τα χρήματα (Κίβδηλα-Κίβδας-Τσίβδας) που εισέπρατταν οι Εβραίοι έμποροι από μαγαζιά που διατηρούσαν στην περιοχή. Το τελευταίο τοπωνύμιο, το οποίο δεν χρησιμοποιείται πια, αφορά σε μια πύλη του κάστρου που ονομαζόταν «Εβραϊκή». Στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος στην Αθήνα, εκτίθεται το εσωτερικό της Ρωμανιώτικης συναγωγής της Πάτρας (1919). Εβραιομνήματα Πάτρας Ιστορία της Πάτρας Ιστορία των Εβραίων στην Ελλάδα Ιστορία των Εβραίων στο Βόλο
Έγκλημα στο Μπαχρέιν

Το έγκλημα στο Μπαχρέιν υπάρχει σε χαμηλό ποσοστό στη χώρα. Τα περιστατικά μικρών εγκλημάτων όπως η κλοπή πορτοφολιών και η αρπαγή τσαντών αναφέρονται ειδικά στις περιοχές της παλιάς αγοράς (γνωστή ως σουκ). Τα περιστατικά βίαιου εγκλήματος είναι ασυνήθιστα, αλλά αυξάνονται. Μεγάλο μέρος των εγκλημάτων στη χώρα διαπράττεται από τον μεγάλο πληθυσμό των αλλοδαπών εργαζομένων από την Νότια Ασία. Αν και μικρό σε μέγεθος, υπάρχει μια αναπτυσσόμενη υπόγεια αγορά ναρκωτικών στη χώρα. Σύμφωνα με τον Emile Nakhleh, περίπου το 65% του βίαιου εγκλήματος και της κλοπής διαπράττονται από ξένους πολίτες που διαμένουν στο Μπαχρέιν.Η Charisse Tia Maria Coston και η Freda Adler στο βιβλίο τους «Victimizing Vulnerable Groups» ανέλυσαν τους λόγους που βρίσκονται πίσω από το χαμηλό ποσοστό εγκληματικότητας στο Μπαχρέιν. Η κοινωνία του Μπαχρέιν ακολουθεί τις διδασκαλίες του Κορανίου, το οποίο επηρεάζει το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Το Ισλάμ, το οποίο είναι το πιο σημαντικό στη δομή της κοινωνίας του Μπαχρέιν, διδάσκει ότι οι αδικίες θα οδηγήσουν σε πτώση των κοινωνιών και θα προσπαθήσουν να ξεριζώσουν το έγκλημα ασκώντας επιρροή στην ανθρώπινη συνείδηση. Αυτή η εσωτερίκευση της θρησκείας του Ισλάμ αναλύεται ως αιτία πίσω από τη νομοθετική συμπεριφορά μεταξύ των λαών του Μπαχρέιν, όπου η παραβίαση του νόμου θεωρείται παραβίαση των αρχών του Θεού.

 Το Μπαχρέιν είναι μια χώρα προορισμού για άνδρες και γυναίκες που διακινούνται για σκοπούς ακούσιας δουλείας και εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Άνδρες και γυναίκες από την Αφρική, τη Νότια Ασία και τη Νοτιοανατολική Ασία μεταναστεύουν εθελοντικά στο Μπαχρέιν για να εργαστούν ως εργάτες ή οικιακοί υπάλληλοι, όπου ορισμένοι αντιμετωπίζουν συνθήκες ακούσιας δουλείας, όπως παράνομη κράτηση διαβατηρίων, περιορισμοί στις μετακινήσεις, μη καταβολή μισθών, απειλές και σωματικές ή σεξουαλική κακοποίηση. Γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Ταϊλάνδη και τα κράτη της Βόρειας Αφρικής όπως το Μαρόκο διακινούνται στο Μπαχρέιν με σκοπό την εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση. Η απειλή της τρομοκρατικής επίθεσης είναι ανησυχητική. Το Υπουργείο Εξωτερικών και Εμπορίου (DFAT) της κυβέρνησης της Αυστραλίας συμβούλεψε τους ταξιδιώτες «να επιδείξουν υψηλό βαθμό προσοχής στο Μπαχρέιν» λόγω της μεγάλης απειλής τρομοκρατίας. Σύμφωνα με το DFAT, οι τρομοκράτες μπορούν να στοχεύσουν σε περιοχές αγορών, σούπερ μάρκετ, πρεσβείες, ξενοδοχεία, εστιατόρια, κλαμπ, κινηματογράφους και θέατρα, σχολεία, χώρους λατρείας, υπαίθριες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις και τουριστικές περιοχές.. Στο Δείκτη Αντιλήψεων Διαφθοράς 2007, το Μπαχρέιν κατατάχθηκε στην 46η θέση από τις 179 χώρες για διαφθορά (οι λιγότερο διεφθαρμένες χώρες βρίσκονται στην κορυφή της λίστας). Σε κλίμακα 0 έως 10 με 0 είναι το πιο διεφθαρμένο και το 10 το πιο διαφανές, ο Οργανισμός Διεθνούς Διαφάνειας αξιολόγησε το Μπαχρέιν με 5.0.
Ειδική έκκληση

Ειδική έκκληση είναι η λογική πλάνη κατά την οποία ένας κανόνας δεν εφαρμόζεται σε μία περίπτωση λόγω ενός άσχετου χαρακτηριστικού. Χρησιμοποιείται συχνά για την αποφυγή ηθικών κανόνων από άτομα και, όταν εφαρμόζεται επιλεκτικά, θεωρείται συμπεριφορικά ως υποκρισία.

 Τα Χ είναι γενικά/πάντα Υ. Το Α είναι Χ. Το Α είναι επίσης Ω (όπου Ω ένα χαρακτηριστικό το οποίο δεν σχετίζεται με τα Χ). Άρα, το A δεν είναι Υ. Όταν ο κανόνας της αρχικής προκείμενης είναι απόλυτος, το συμπέρασμα είναι πάντα λανθασμένο, ενώ όταν ο κανόνας αυτός δεν είναι απόλυτος, το συμπέρασμα δεν είναι αναγκαστικά εσφαλμένο. Στην δεύτερη περίπτωση, εάν κάποιος το θεωρήσει λανθασμένο μόνο λόγω της πλάνης, διαπράττει το επιχείρημα από πλάνης, κάτι το οποίο δεν υφίσταται όταν η προκείμενη είναι απόλυτη ή αποτελεί κάποιον ορισμό. Οι πολίτες πρέπει να υφίστανται τις ανάλογες ποινές εάν παραβούν τον Κ.Ο.Κ. Οι πολιτικοί, όμως, είναι γνωστά άτομα, και δεν πρέπει να υποχρεώνονται να πληρώνουν πρόστιμα. Εδώ αγνοείται ότι η διασημότητα των πολιτικών δεν επηρεάζει το γεγονός ότι είναι πολίτες, άρα ότι και σε αυτούς πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος. Fallacy Files, Special Pleading
Άννα Μαρία Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν

Η Άννα-Μαρία-Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Anne Marie Louise de La Tour d'Auvergne, (1 Αυγούστου 1722 – 19 Σεπτεμβρίου 1739) ήταν Γαλλίδα ευγενής και σύζυγος τού Καρόλου ντε Ροάν. Ήταν μαρκησία τού Γκόρντ και κόμισσα τού Μονσά από μόνη της καθώς και πριγκίπισσα τού Σουμπίζ από τον γάμο της. Απεβίωσε σε ηλικία δεκαεπτά ετών, στη γέννα.

 Γεννημένη στο Οτέλ ντε Μπουγιόν από τον Eμμανουήλ-Θεοδόσιο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, δούκα τού Μπουγιόν και την τρίτη σύζυγό του Άννα-Μαρία-Χριστιανή ντε Σιμιάν, ήταν το μοναχοπαίδι τού ζευγαριού. Η μητέρα της απεβίωσε στις 8 Αυγούστου 1722, επτά ημέρες μετά τη γέννηση της Άννας-ΜΑρίας. Ο πατέρας της ήταν γιος τού Γοδεφρείφου-Μαυρικίου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, δούκα τού Μπουγιόν και της Mαρίας-Άννας Μαντσίνι. Η τελευταία ήταν ανιψιά τού καρδινάλιου Mαζαρέν και διάσημη οικοδέσποινα σαλονιού στην εποχή της. Με την προσφώνηση μαντμαζέλ ντε Μπουγιόν, της είχαν υποσχεθεί στον Κάρολο του Ροάν από την ηλικία των έντεκα. Οι τίτλοι ευγένειας καταργήθηκαν το 1789. Ήταν επτά χρόνια μεγαλύτερος από αυτήν και ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ιουλίου του Ροάν, πρίγκιπα τού Σουμπίζ και της 'Αννας-Ιουλίας τού Μελύν. Το 1737, παρουσιάστηκε στην Αυλή από τη Mαρί-Σοφία τού Κουρσιγιόν. Παρούσα στην παρουσίασή της ήταν η δούκισσα τού Ταλάρ, μεγάλη θεία τού συζύγου της και γκουβερνάντα των βασιλοπαίδων της Γαλλίας. Το ζευγάρι τελικά παντρεύτηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1734. Ήταν μόλις δώδεκα χρονών. Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί, που γεννήθηκε στο Παρίσι το 1737 και βαπτίστηκε Καρλόττα-Ελισάβετ-Γοδεφρείδη. Παρουσιάστηκε στην Αυλή από τη συγγενή τού συζύγου της, την πριγκίπισσα τού Ροάν. Ήταν μαρκησία τού Γκορντ και κόμισσα τού Μονσά, τίτλους που έδωσε στην κόρη της μετά το τέλος της. Η Άννα-ΜΑρία-Λουίζα ήταν η κληρονόμος της οικογένειας, της μητέρας της, των Σιμιάν που ήταν από την Προβηγκία και ήταν κληρονομικοί κόμητες της Moνσά, όπου η σειράς διαδοχής τελείωνε με τη μητέρα της Άννας-Μαρίας. Η Άννα-Μαρία-Λουίζα απεβίωσε στο Παρίσι στο Οτέλ ντε Σουμπίζ σε ηλικία δεκαεπτά ετών, έχοντας γεννήσει έναν γιο, στον οποίο δόθηκε ο τίτλος κόμης τού Σαιν-Πολ. Απεβίωσε το 1742. Ο σύζυγός της παντρεύτηκε δεύτερη φορά, με την Άννα-Θηρεσία της ΣαβοΣιας και στη συνέχεια τρίτη φορά με τη Βικτώρια της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Τάφηκε στην Εγκλίζ ντε Λα Μερσί στο Παρίσι στις 29 Σεπτεμβρίου 1739. Η Εγκλίζ ντε Λα Μερσί ήταν ο παραδοσιακός τόπος ταφής της σειράς Σουμπίζ τού Οίκου Ροάν. Καρλόττα[-Ελισάβετ-Γοδεφρείδη] (7 Οκτωβρίου 1737 – 4 Μαρτίου 1760), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ πρίγκιπα τού Κοντέ και είχε απογόνους. Έγινε δούκισσα τού Μπουρμπόν και πριγκίπισσα τού Κοντέ από τον γάμο της. κόμης τού Σαιν-Πολ (Σεπτέμβριος 1739 – Μάιος 1742), γιος που δεν βαφτίστηκε: Η Άννα-Μαρία-Λουίζα απεβίωσε γεννώντας τον.
Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος (ύπατος το 19)

Ο Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, λατιν.: Marcus Junius Silanus Torquatus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε ύπατος το 19, με συνάδελφό του τον Λούκιο Νορβανό Βάλβο. Tο όνομά του torquatus σημαίνει "στολισμένος με αλυσίδα λαιμού ή κολάρο".

 Ο Μ. Ι. Σιλανός Τορκουάτος ήταν απόγονος του ευγενικού ρωμαϊκού γένους των Ιουνίων Σιλανών. Ο παππούς του ήταν ο Mάρκος Ιούνιος Σιλανός, συνύπατος με τον Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο το 25 π.Χ. Ο Σιλανός Tορκουάτος νυμφεύτηκε την Αιμιλία Λεπίδα, κόρη της Ιουλίας της Νεότερης, εγγονής του Αυγούστου. Ύπατος για ολόκληρο το έτος 19 μ.Χ., αυτός και ο συνάδελφός του Λ. Νορβανός έφεραν στο προσκήνιο τον νόμο lex Junia - Norbana, ο οποίος εμπόδιζε τους σκλάβους που απελευθερώνοντο από τους πραίτορες να γίνονται Ρωμαίοι πολίτες και απέκλειε τους απογόνους τους από την κληρονομιά. Οι απελεύθεροι βάσει αυτού του νόμου έμειναν γνωστοί ως Latini Juniani. Από το 32 μ.Χ. έως το 38, ο Σ. Τορκουάτος ήταν διοικητής της Αφρικής. Ο Σιλανός Τορκουάτος και η Αιμιλία Λεπίδα, κόρη του Λούκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το έτος 1, είχαν πέντε παιδιά, τα οποία υπέφεραν ως αποτέλεσμα της σύνδεσής τους με την Αυτοκρατορική οικογένεια. Μάρκος Ιούνιος Σιλανός 14-54, ύπατος το 46, δολοφονήθηκε για να εξασφαλιστεί τη διαδοχή στον Nέρωνα και για να τον εμποδιστεί να εκδικηθεί τον τέλος του αδελφού του Λούκιου Ι. Σ. Τ. Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, όταν ορφάνευσε ανατράφηκε από τη θεία του Ιουν. Λεπίδα. Ιουνία Καλβίνα απεβ. μετά το 79, παντρεύτηκε τον Λούκιο Βιτέλλιο αδελφό του Βιτέλιου μετέπειτα Αυτοκράτορα. Κατηγορούμενη για αιμομιξία με τον μικρότερο αδελφό της, εξορίστηκε από τον Κλαύδιο, ανακλήθηκε όμως δέκα χρόνια αργότερα από τον Νέρωνα. Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 64, ύπατος το 53, που αναγκάστηκε από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, όταν κατηγορήθηκε ότι καυχήθηκε για την καταγωγή του από τον Οκταβιανό Αύγουστο. Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 49, πραίτωρ το 48, είχε μνηστευθεί με την Κλ. Οκταβία, κόρη του Κλαύδιου. Όμως η Ιουλ. Αγριππίνα διέδωσε τη φήμη ότι είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή του Ιουνία Καλβίνα, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από τη Σύγκλητο και να στερηθεί από το αξίωμά του. Αυτοκτόνησε την ημέρα που ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε την Ιουλ. Αγριππίνα. Ιουνία Λεπίδα, παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λονγίνο. Ανέθρεψε τον ανιψιό της Λούκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον Νεότερο (50-66), μετά τη δολοφονία του πατέρα του Μάρκου. Κασσία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο στρατηγό. Η αδελφή του Μιλωνία Καισωνία παντρεύτηκε τον Καλιγούλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Δομιτία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Ιουνία Σιλανή απεβ. το 59 στην εξορία, μετά από διαμάχη με την Αγριππίνα. γένος των Ιουνίων
Λάδι

Το λάδι ή έλαιο είναι υγρό στις συνήθεις θερμοκρασίες περιβάλλοντος, το οποίο παράγεται είτε από ορυκτούς υδρογονάνθρακες είτε από φυτά ή από ζώα, είτε συνθετικά όπως από σιλικόνη. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν αναμιγνύεται με το νερό, συνήθως εύφλεκτο, και στην αφή δίνει την αίσθηση του «λιπαρού».

 Υπάρχουν ορυκτά έλαια που παράγονται από πετρέλαιο. Αυτά αποτελούν μίγματα από υγρούς υδρογονάνθρακες. Τα φυτικά και ζωικά έλαια είναι οργανικές ενώσεις με κύριο συστατικό τα λιπαρά οξέα και τη γλυκερόλη, αλλά στην ακατέργαστη μορφή τους περιέχουν και άλλες λιπαρές ουσίες. Στις θερμοκρασίες δωματίου είναι υγρά σε αντίθεση με τα λίπη που είναι στερεά. Η διαφορά οφείλεται στο ότι τα λάδια (έλαια) έχουν μεγαλύτερο ποσοστό ακόρεστων λιπαρών οξέων από τα λίπη. Τα λάδια σιλικόνης παράγονται συνθετικά και είναι πολυμερή του πυριτίου. Αναλόγως με την προέλευση η τις ιδιότητές του, το λάδι παίρνει και το όνομά του. Υπάρχει ορυκτέλαιο, συνθετικό λάδι, ελαιόλαδο, σπορέλαιο (και ειδικότερα ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, σογιέλαιο, βαμβακέλαιο κλπ), μουρουνέλαιο, ιχθυέλαια, αρωματικά έλαια, αιθέρια έλαια, μηχανέλαια κτλ. Τα φυτικά και ζωικά λάδια συνήθως είναι βρώσιμα ή μπορεί να γίνουν βρώσιμα μετά από επεξεργασία. Χρησιμοποιούνται αυτούσια ή σαν συστατικά στην παρασκευή άλλων τροφιμων. Επίσης στη φαρμακευτική και την παρασκευή καλλυντικών. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν και για φωτισμό ή θέρμανση αλλά αυτή η χρήση πλέον σπανίζει στις αναπτυγμένες χώρες. Τα ορυκτά λάδια χρησιμοποιούνται κυρίως ως καύσιμα και λιπαντικά. Επίσης σαν πρώτη ύλη στην πετροχημική βιομηχανία για παραγωγή άλλων υλικών όπως πλαστικών κλπ. Καθαρές μορφές ορυκτελαίων χρησιμοποιούνται για φάρμακα και καλλυντικά. Ο καρπός συλλέγεται από τον Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο, δηλαδή έξι με οκτώ μήνες μετά την εμφάνιση της ανθοφορίας του δένδρου. Για την παραγωγή της καλύτερης ποιότητας λαδιού, ο καρπός πρέπει να συλλέγεται όταν αλλάζει το χρώμα του, τότε δηλαδή που υπάρχει η μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λάδι και η καλύτερη γεύση. Μολονότι έχουν κάνει την εμφάνισή τους μηχανές, η συλλογή του ελαιόκαρπου γίνεται στις περισσότερες χώρες με τον παραδοσιακό τρόπο: με τα χέρια. Οι εργάτες τινάζουν τα κλαδιά με ραβδιά, αφού απλώσουν πανιά ή δίχτυα για τη συλλογή του καρπού, και συγκεντρώνουν τον καρπό σε τσουβάλια. Σε κάποιες περιοχές, δεν κάνουν ούτε αυτό, αλλά περιμένουν τον καρπό να ωριμάσει και να πέσει μόνος του από το δένδρο (π.χ., στην Κέρκυρα). Βέβαια, το λάδι αυτό δεν είναι άριστης ποιότητας. Όταν μαζευτεί ο καρπός, πρέπει να μεταφερθεί στο ελαιοτριβείο όσο γίνεται πιο γρήγορα (μετά από 1-2 μέρες). Αυτό συμβαίνει γιατί, αν αφεθεί ο καρπός, οι ελιές αρχίζουν να αλλοιώνονται (επέρχεται ζύμωση). Ο πολιτισμός της ελιάς (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου
Σύστημα εξισώσεων

Ένα σύστημα εξισώσεων είναι ένα σύνολο από περισσότερες μαθηματικές εξισώσεις που χρησιμοποιούν τους ίδιους παράγοντες ή αγνώστους. Η λύση θα πρέπει να ικανοποιεί ταυτόχρονα κάθε εξίσωση του συστήματος.

 Ένα στοιχειώδες παράδειγμα συστήματος γραμμικών εξισώσεων είναι : { 3 x + y = 5 4 x − y = 9 {\displaystyle {\begin{cases}3x+y=5\\4x-y=9\end{cases}}} . Αυτό το σύστημα έχει μια μοναδική λύση ( x , y ) = ( 2 , − 1 ) {\displaystyle (x,y)=(2,-1)} . Μπορούμε εξίσου να σχηματίσουμε συστήματα εξισώσεων μη γραμμικά: { x 2 + y 2 = 16 x − y = 4 {\displaystyle {\begin{cases}x^{2}+y^{2}=16\\x-y=4\end{cases}}} . Αυτό εδώ το σύστημα δέχεται δύο λύσεις ( x , y ) = ( 4 , 0 ) {\displaystyle (x,y)=(4,0)} και ( x , y ) = ( 0 , − 4 ) {\displaystyle (x,y)=(0,-4)} . Μια άλλη κατηγορία συστημάτων, που χρησιμοποιούνται πολύ στην φυσική, είναι τα συστήματα των διαφορικών εξισώσεων. Το ακόλουθο παράδειγμα είναι ένα διαφορικό γραμμικό πρώτης τάξης δυναμικό σύστημα, που ονομάζεται δυναμικό σύστημα του Lorenz : { d x ( t ) d t = σ ( y ( t ) − x ( t ) ) d y ( t ) d t = ρ x ( t ) − y ( t ) − x ( t ) z ( t ) d z ( t ) d t = x ( t ) y ( t ) − β z ( t ) {\displaystyle {\begin{cases}{\frac {\mathrm {d} x(t)}{\mathrm {d} t}}=\sigma {\bigl (}y(t)-x(t){\bigr )}\\{\frac {\mathrm {d} y(t)}{\mathrm {d} t}}=\rho \,x(t)-y(t)-x(t)\,z(t)\\{\frac {\mathrm {d} z(t)}{\mathrm {d} t}}=x(t)\,y(t)-\beta \,z(t)\end{cases}}} .
Κομητεία Βέρμλαντ

Η Κομητεία Βέρμλαντ (σουηδικά: Värmlands län) είναι κομητεία ή λεν στη δυτική κεντρική Σουηδία. Συνορεύει με τις σουηδικές κομητείες Νταλάρνα, Ερεμπρού και Βέστρα Γκέταλαντ, καθώς και με τις νορβηγικές κομητείες Όστφολντ, Άκερσχους και Χέντμαρκ προς τα δυτικά. Ο πρίγκηπας Καρλ Φίλιπ είναι δούκας της Βέρμλαντ.

 Ο νομός έχει περίπου τα ίδια όρια με την επαρχία Βέρμλαντ, εκτός από το ότι οι δήμοι Καρλσκόγκα και Ντέγκερφορς ανήκουν στην κομητεία Έρεμπρο. Η κομητεία Βέρμλαντ δημιουργήθηκε το 1779, όταν χωρίστηκε από τη Κομητεία Νέρκε και Βέρμλαντ. Ο κύριος στόχος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κομητείας είναι να εκπληρώσει τους στόχους που έχουν θέσει οι Εθνικές Πολιτικές από το Ρίκσνταγκ και την Κυβέρνηση, να συντονίσει τα συμφέροντα της κομητείας, να προωθήσει την ανάπτυξη της κομητείας, να καθορίσει περιφερειακούς στόχους και να διασφαλίσει τη δέουσα διαδικασία κατά τη διεκπεραίωση κάθε υποθέσεως. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Κομητείας είναι κυβερνητική υπηρεσία με επικεφαλής τον Κυβερνήτη. Το κομητειακό συμβούλιο της Βέρμλαντ ονομάζεται Landstinget i Värmland. Η κομητεία καταλαμβάνει τους παρακάτω δήμους: Άρβικα Έντα Φίλιπσταντ Φορσχάγκα Γκρουμς Χάγκφορς Χάμμαρε Κάρλσταντ Κιλ Κριστίνεχαμν Μούνκφορς Στόρφορς Σούννε Σέφλε Τόρσμπι Ώργιενγκ Η Βέρμλαντ που είναι μια μεσόγειος νομός οδηγώντας σε μεγαλύτερες διαφορές θερμοκρασίας σε σχέση με τη γειτονική δυτική ακτή της Σουηδίας και τη νότια ακτή της Νορβηγίας. Ως αποτέλεσμα, οι νότιες περιοχές του νομού έχουν υγρό ηπειρωτικό κλίμα με ισχυρές ωκεάνιες επιρροές. Ο τελευταίος τύπος κλίματος επικρατεί σε μια μικρή περιοχή στις όχθες της λίμνης Βένερν λόγω της πρόσφατης αύξησης της θερμοκρασίας. Οι περισσότερες βόρειες περιοχές έχουν υποαρτικό κλίμα με σχετικά ήπιους χειμώνες για τον τύπο του κλίματος. Η υπκαρτική ταξινόμηση περιοχών όπως οι Χάγκφορς και Τόρσμπι οφείλεται περισσότερο στις δροσερές καλοκαιρινές νύχτες που καθιστούν τον Σεπτέμβριο μήνα όπου οι μέσες θερμοκρασίες είναι μικρότερες από 10 °C. Η κομητεία Βέρμλαντ κληρονόμησε το εθνόσημό της από την κομητεία με το ίδιο όνομα. Όταν παρουσιάζεται με βασιλικό στέμμα, εκπροσωπεί το Διοικητικό Συμβούλιο της κομητείας. Δούκας του Βέρμλαντ, τίτλος μελών της βασιλικής οικογένειας (βλέπε Δουκάτα στη Σουηδία). Ο τίτλος κατέχεται από τον Πρίγκιπα Καρλ Φίλιπ, Δούκα του Βέρμλαντ Εγκενές Värmland County Administrative Board Värmland County Council Αρχειοθετήθηκε 2009-02-10 στο Wayback Machine. Värmland Regional Association Heraldry of Värmland
Αετορράχη Αρκαδίας

Η Αετορράχη Αρκαδίας είναι ορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στη δημοτική ενότητα Τροπαίων. Βρίσκεται στον νομό Αρκαδίας και οι κάτοικοί της είναι 58 σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011. Έχει μόνο 1 εκκλησία τον Ι. Ν. μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου γίνεται γιορτή κάθε φορά στις 6 Αυγούστου. Η τοπική κοινότητα Αετορράχης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,296 χμ² (2011).

 Υπολογίζεται πως το χωριό ιδρύθηκε στα μέσα του 16ου αιώνα και το πρώην όνομά του ήταν Ζουλάτικα. Το 1827 πέρασε από το χωριό ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δίνοντας την διαταγή: << Αριθ.923 Προς τους οπλαρχηγούς και καπεταναίους της Επαρχίας Καλαβρύτων. Διατάττεσθε κατ επανάληψιν των προλαβουσών διαταγών μου να ακουήτε καθ όλην την έκτασιν τας διαταγάς του στρατηγού Β. Πετιμέζα, αφορώσας τας στρατολογίας και εκστρατείας κατά του εχθρού, διότι αν τις απειθήσει και αναφερθή κατ' αυτού ο ειρημένος στρατηγός, είμαι βιασμένος να προσκαλέσω τον τοιούτον και χωρίς να θέλει εις τα χρέη του. >> Ο Γεν. Αρχιστράτηγος των στρατευμάτων Θ. Κολοκοτρώνης. Επίσης ο αγωνιστής του '21 Παπαγιώργης, καταγόταν από το χωριό. Τον Ιούνιο του 1942 οι Ιταλοί έφτασαν στην Αετορράχη οι οποίοι έπιαναν κόκορες και κοτόπουλα, μάζευαν φρούτα και λαχανικά για να τα φάνε. Καταγράφηκε 1 νεκρός και 1 τραυματίας από το χωριό. Οι Γερμανοί έφτασαν στα Ζουλάτικα τον Καλοκαίρι του 1943, ενώ ξαναήρθαν έναν χρόνο μετά. (Οι πληροφορίες είναι όλες από το βιβλίο του κ. Ιωάννη Νικολακόπουλου << Η ΑΕΤΟΡΡΑΧΗ ΑΡΚΑΔΙΑΣ >>, ο οποίος είναι κάτοικος του χωριού.) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Ζάμπλιακ

Το Ζάμπλιακ (σερβικά: Жабљак) είναι μικρή κωμόπολη στο βόρειο Μαυροβούνιο. Έχει πληθυσμό 1.723 κατοίκους (απογραφή του 2011), ενώ το 2003 είχε 1.937 κατοίκους.Το Ζάμπλιακ είναι η έδρα του δήμου Ζάμπλιακ (πληθυσμός το 2011: 3.569). Η κωμόπολη βρίσκεται στο κέντρο της ορεινής περιοχής Ντούρμιτορ και με υψόμετρο 1.456 μέτρων, είναι η ψηλότερη κωμόπολη των Βαλκανίων.

 Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Ζάμπλιακ καταστράφηκε ολοσχερώς και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε πλήρως. Στην απογραφή του 2011, ο δήμος του Ζάμπλιακ είχε 3.569 κατοίκους, εκ των οποίων οι 1.800 (50,43%) αυτοχαρακτηρίστηκαν ως Μαυροβούνιοι και οι 1474 (41,3%) ως Σέρβοι. 215 κάτοικοι (6,02%) δεν ήθελαν να τοποθετηθούν σε καμία εθνοτική ομάδα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Žabljak στο Wikimedia Commons
Ιωάννα της Νάπολης (1478-1518)

Η Ιωάννα, ιταλ. Joanna (15 Απριλίου 1479 - 27 Αυγούστου 1518) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Νάπολης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.

 Ήταν η τρίτη κόρη (η 1η από τον 2ο γάμο) του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης και της 2ης συζύγου του Ιωάννας των Τραστάμαρα, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. Παντρεύτηκε το 1496 τον ανιψιό της Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης. Δεν απέκτησαν απογόνους. Berzeviczy Albert: Beatrix magyar királyné (1457–1508), Athenaeum, Budapest, 1908. URL: Lásd Külső hivatkozások Doria, Piero. "Giovanna d'Aragona, regina di Napoli". L'enciclopedia italiana (in Italian)
Περιοχή Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική

Η Περιοχή του Μαγαγιάνες, επίσημα η Περιοχή XII του Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική (ισπανικά: XII Región de Magallanes y de la Antártica Chilena) είναι ένα από τα 15 πρώτης τάξης διοικητικές διαιρέσεις της Χιλής. Είναι η νοτιότερη, η μεγαλύτερη και η δεύτερη λιγότερη αραιοκατοικημένη περιοχή της Χιλής. Περιλαμβάνει τέσσερις επαρχίες: Ούλτιμα Εσπεράνσα, Μαγαγιάνες, Επαρχία Γη του Πυρός και Αντάρτικα Τσιλένα Το Μαγαγιάνες έχει πολλούς παγκοσμίως γνωστούς τόπους όπως: Τόρρες ντελ Πάινε, το Ακρωτήριο Χορν, το νησί Γη του Πυρός, και ο Πορθμός του Μαγγελάνου. Περιλαμβάνει επίσης το ανταρκτικό έδαφος που διεκδικείται από τη Χιλή. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες είναι η εκτροφή προβάτων, εξόρυξη πετρελαίου, και τουρισμός.

 Η εγκατάσταση των αγροκτημάτων βοοειδών προσέλκυσε ανθρώπους από την Ευρώπη (συνήθως Κροάτες, Βρετανοί, Ελβετοί και Ιταλοί) Λέγεται για να έχει το μεγαλύτερο ποσοστό των Κροατών στον κόσμο έξω από την Κροατία και την πρώην Γιουγκοσλαβία. Υπάρχει ένα υψηλότερο ποσοστό των μη-ισπανών ευρωπαίων εκεί επίσης (ειδικά οι Σκωτσέζοι και οι Έλληνες), και οι απόγονοί των Γερμανών, Ολλανδών, Δανών και άλλων Σκανδιναβών, Ρώσων και Πορτογάλων. Οι πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις είναι: Πούντα Αρένας (116.005 κάτοικοι.), Πουερτο Νατάλες (16,978 κάτοικοι.), Πορβενίρ (4734 κάτοικοι.), Πουέρτο Γουίλιαμς και Σερρο Σομπρέρο. Μερικές απόψεις της Περιοχής Μαγαγιάνες Gobierno Regional Magallanes y Antártica Chilena Επίσημη ιστοσελίδα (Ισπανικά) Cape Horn Biosphere Reserve
Κατερίνα Μάρκου

Η Κατερίνα Μάρκου (Περιβολάκι Θεσσαλονίκης, 21 Ιανουαρίου 1977) είναι Ελληνίδα πολιτικός, πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Παλαιότερα είχε εκλεγεί με τη Δημοκρατική Αριστερά και με το Ποτάμι, από το οποίο και ανεξαρτητοποιήθηκε.Γεννήθηκε τo 1977 στο Περιβολάκι Λαγκαδά. Έχει σπουδάσει Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί ως ιδιωτική υπάλληλος.

 Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 εξελέγη βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης με τη Δημοκρατική Αριστερά. Στις 10 Ιουλίου του 2014 με επιστολή της προς τον Φώτη Κουβέλη δήλωσε την ανεξαρτητοποίησή της από το κόμμα.Στη συνέχεια, εντάχθηκε στο Ποτάμι και επανεκλέχθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 21 Νοεμβρίου 2016, με επιστολή της στον Σταύρο Θεοδωράκη, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το κόμμα και την ανεξαρτητοποίησή της.Στις 27 Φεβρουαρίου 2018 κατόπιν τοποθέτησης της προσχώρησε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Τον Φεβρουάριο του 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά της στις ευρωεκλογές του 2019 και τον Απρίλιο του 2019 παραιτήθηκε από βουλευτής.
Άγιος Συμεών Αμμοχώστου

Ο Άγιος Συμεών είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Agios Symeon». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018.
Γάλβας

Ο Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβας (Servius Sulpicius Galba, 24 Δεκεμβρίου 3 π.Χ. - 15 Ιανουαρίου 69) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για επτά μήνες από το 68 έως το 69 μ.Χ. Ήταν κυβερνήτης της Ταρρακωνησίας και κατέλαβε το θρόνο μετά την αυτοκτονία του Νέρωνα. Γεννημένος σε μια πλούσια οικογένεια, ο Γάλβας ήταν ικανός στρατιωτικός κατά το πρώτο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. Αποσύρθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα αλλά αργότερα του ανατέθηκε η κυβέρνηση της Ταρρακωνησίας. Ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων και ο τελευταίος αυτοκράτορας που γεννήθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ.

 Ο Γάλβας γεννήθηκε κοντά στην Τερατσίνα, "στ' αριστερά καθώς πηγαίνετε στο Φόντι", σύμφωνα με τα λόγια του Σουητώνιου. Σε ηλικία 20 ετών ήταν πραίτορας. Αργότερα έγινε Διοικητής της Ακουιτανίας και Ύπατος το 33 μ.Χ. Λόγω των επιτυχιών του στις στρατιωτικές αποστολές διορίστηκε Ανθύπατος της Αφρικής από τον Κλαύδιο και μετέπειτα Διοικητής της Ταρρακωνησίας της Ισπανίας από τον Νέρωνα. Με την αυτοκτονία του Νέρωνα, ανακηρύχθηκε ντε φάκτο Αυτοκράτορας από τα στρατεύματα της Ισπανίας. Αμέσως τον αναγνώρισαν ως Αυτοκράτορα οι υπόλοιπες στρατιωτικές μονάδες και η Σύγκλητος. Με την ανάρρηση του στο Θρόνο οι πρώτες του ενέργειες, αναλώθηκαν στο να ευεργετήσει τους φίλους του και να καταδιώξει τους εχθρούς του, εντός της αυτοκρατορίας. Κατ´ αρχάς αρνήθηκε το donativum στους πραιτωριανούς, λέγοντας πως κατατάσσει τους στρατιώτες του και δεν τους εξαγοράζει. Ως διάδοχό του όρισε τον Γάιο Πίσωνα Λικιανό, γνωστό συντηρητικό και αφοσιωμένο στην αυστηρότητα των ηθών. Οι πραιτωριανοί, λόγω των οικονομικών περιορισμών που τους επέβαλλε εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν Αυτοκράτορα τον Μάρκο Σάλβιο Όθωνα, ενώ ο Γάλβας δολοφονήθηκε. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 16, σελίδα 57 Galba.net: researching Galba's heritage Life of Galba (Suetonius; English translation and Latin original) Life of Galba (Plutarch; English translation) Cassius Dio, Book 63 Galba at RomansOnline Biography at De Imperatoribus Romanis
Λουκάς Νάκος

Ο Λουκάς Π. Νάκος (1865 – 19 Αυγούστου 1933) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε υπουργός Γεωργίας. Κόρη του ήταν η γνωστή συγγραφέας Λιλίκα Νάκου.

 Γεννήθηκε στη Λιβαδειά και καταγόταν από την ιστορική οικογένεια των Νάκων. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών και στο εξωτερικό. Κατά τα Αθεϊκά του Βόλου ήταν δικηγόρος του Δελμούζου. Ασχολήθηκε με τα κοινά από πολύ νέος και εξελέγη πολλές φορές βουλευτής Αττικοβοιωτίας (1912, 15, 17) και Αθηνών με το Κόμμα Φιλελευθέρων (1928) . Στην κυβέρνηση του Κονδύλη το 1926, ο Νάκος ανέλαβε προσωρινά υπουργός Οικονομίας από τις 6 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1926 και υπουργός Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας από τις 26 Αυγούστου 1926 ως τις 16 Οκτωβρίου 1926, οπότε παραιτήθηκε. Δημοσίευσε πολλές νομικές μελέτες. Πέθανε το 1933, έπειτα από μακρά ασθένεια. Ανηψιά του ήταν η Πολυξένη Νάκου, μητέρα του Πέτρου Κόκκαλη. Συμβολή εις την σύγχρονον ελληνικήν ιστορίαν Η πολιτική του κ. Γ. Θεοτόκη. Εν Αθήναις Τυπογραφείον Παρασκευά Λεώνη 1912. Συμβολή εις την σύγχρονον ελληνικήν ιστορίαν :Βασιλεία και πολίτευμα, Εν Αθήναις :Τυπογραφείον ¨Εστία¨ Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρη, 1913.
Ρακίτα Αχαΐας

Η Ρακίτα είναι οικιστική και παραθεριστική περιοχή στην ορεινή Αχαΐα, ευρισκόμενη στην Τοπική Κοινότητα Άνω Μαζαρακίου της Δημοτικής Ενότητας Λεοντίου, χωρίς ωστόσο να διατηρεί την ιδιότητα του επίσημα αναγνωρισμένου οικισμού.

 Βρίσκεται χτισμένη σε οροπέδιο κοντά στο όρος Μπαρμπάς του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 1.130 μέτρων περίπου. Στην περιοχή υπάρχουν δύο μικρές λίμνες, η λίμνη Βεργούρι και η ομώνυμη λίμνη Ρακίτα, καθώς και το ρέμα Τσίκιζα, που διατρέχει το οροπέδιο. Στη Ρακίτα γίνονται ανασκαφές για την ανάδειξη ναού της Γεωμετρικής εποχής αφιερωμένος στη Θεά Αρτέμιδα. Έχουν βρεθεί και λείψανα της μυκηναϊκής περιόδου. Επίσης, στον οικισμό βρίσκεται και ο ιστορικός ναός της Αγίας Παρασκευής, κτισμένος περίπου το 1700, όπου εκεί λειτουργήθηκαν οι Έλληνες υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη λίγο πριν από την καθοριστικής σημασίας νικηφόρα μάχη με τον Ιμπραήμ στην περιοχής της Καυκαριάς· Δίπλα του έχει κτιστεί τα τελευταία χρόνια και νέος ναός, έχει διαμορφωθεί ο χώρος ενώ έχει ανακαινιστεί εξωτερικά και ο παλιός ναός. Παλαιότερα, αλλά ακόμα και σήμερα σε μικρότερο βαθμό, χρησίμευε ως τόπος για την καλοκαιρινή βοσκή των αιγοπροβάτων από την περιοχή του Μαζαρακίου Πατρών. Ρίζες από το Μαζαράκι και τη Ρακίτα έχει ο βουλευτής και πρώην υπουργός Νίκος Νικολόπουλος. Τα τελευταία χρόνια, με την βελτίωση των τοπικών υποδομών, η Ρακίτα έχει γίνει τόπος παραθερισμού με πολλές εξοχικές κατοικίες, και έχει παρατηρηθεί αύξηση του αριθμού των παραθεριστών από πολλές περιοχές της Αχαΐας, κυρίως όμως από την περιοχή των Πατρών και του Αιγίου. Από το 2013 κ.εξ. διεξάγεται κάθε Αύγουστο στην περιοχή το επονομαζόμενο VoukoliRock Festival. Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση Μαρία Τσονοπούλου, Τα ιερά της Αρτέμιδος στην Πελοπόννησο, Μεταπτυχιακή εργασία. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης/Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Θεσσαλονίκη 2012 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αχνάρι, λήμμα "Ρακίτα".
Δραγατσάνι

Το Δραγατσάνι (στα ρουμάνικα Dragasani) είναι πόλη του νομού Βούλτσεα στη Ρουμανία, κοντά στη δεξιά όχθη του ποταμού Ολτ και στη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Καρακάλ και Ρίμνικου Βίλτσεα. Ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Βλαχίας και βρίσκεται 150 χλμ δυτικά του Βουκουρεστίου. Η πόλη φημίζεται για τα αμπέλια της στους γειτονικούς λόφους, που παράγουν μερικά από τα καλύτερα κρασιά της Βλαχίας. Ο πληθυσμός της το 2011 ήταν 16.681.

 Το Δραγατσάνι βρίσκεται στη θέση της Δακορωμαϊκής Ρουσιδάβα. Στις 7/19 Ιουνίου 1821 δόθηκε μια από τις μεγαλύτερες μάχες της Επανάστασης ανάμεσα στον οθωμανικό και τον ελληνικό στρατό του Αλέξανδρου Υψηλάντη, ο οποίος αποτελούνταν ουσιαστικά από 500 περίπου Έλληνες σπουδαστές, τον γνωστό "Ιερό Λόχο". Φλορίν Κοστέα (γ. 1985), ποδοσφαιριστής Μιχαήλ Κοστέα (γ. 1988), ποδοσφαιριστής Αλεξάντρου Νταντέα (γ. 1988), ποδοσφαιριστής Μούγκουρ Ισαρέσκου (γ. 1949), Πρωθυπουργός (1999-2000) Μάχη του Δραγατσανίου Επίσημη ιστοσελίδα (ρουμανικά)