IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Juvenes Translatores

Ο διαγωνισμός "Juvenes Translatores" (στα ελληνικά «Νέοι Μεταφραστές») που ξεκίνησε το 2007, είναι ένας μεταφραστικός διαγωνισμός για μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), ο οποίος οργανώνεται από την Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης (Γ.Δ.Μ.) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο επόμενος διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2014. Ο διαγωνισμός διεξάγεται συνήθως μεταξύ 10:00 και 12:00 το πρωί (ώρα Βρυξελλών)

 Οι στόχοι του διαγωνισμού Juvenes Translatores είναι να προωθήσει : την εκμάθηση γλωσσών την πολυγλωσσία τη μετάφραση ως επάγγελμαΟ διαγωνισμός στοχεύει να αυξήσει την επίγνωση των νέων ανθρώπων για το πώς τα γλωσσικά προσόντα βοηθούν τους Ευρωπαίους να επικοινωνούν καλύτερα και να εργάζονται προς μία κοινή κατανόηση, και υπογραμμίζει ότι οι σπουδές μετάφρασης είναι η απάντηση στην ολοένα αυξανόμενη ανάγκη για μεταφραστές στην Ευρώπη. Οι Juvenes Translatores είναι ένας ετήσιος διαγωνισμός ανοιχτός σε μαθητές που έχουν κλείσει τα 17 τα συγκεκριμένο ημερολογιακό έτος - ο διαγωνισμός του 2014 είναι ανοιχτός σε μαθητές γεννημένους το 1997. Οι διαγωνιζόμενοι μεταφράζουν ένα μονοσέλιδο κείμενο σε οποιονδήποτε από τους 552 δυνατούς γλωσσικούς συνδυασμούς μεταξύ των 24 επίσημων γλωσσών της Ε.Ε., χρησιμοποιώντας έντυπα λεξικά (δεν επιτρέπονται οι ηλεκτρονικές συσκευές). Τα σχολεία από οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. έχουν την δυνατότητα να εισαγάγουν πέντε μαθητές οποιασδήποτε εθνικότητας, με την προϋπόθεση ότι είναι εγγεγραμμένοι στο σχολείο. Ο αριθμός των σχολείων που παίρνουν μέρος (ανώτατο όριο 751) από κάθε χώρα εξαρτάται από τον αριθμό των εδρών που η χώρα τους διαθέτει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εάν είναι πάρα πολλά τα σχολεία που θα δηλώσουν συμμετοχή από μία συγκεκριμένη χώρα η επιτροπή χρησιμοποιεί μία τυχαία μέθοδο επιλογής μεταξύ αυτών. Οι μεταφραστές της Γ.Δ.Μ. αξιολογούν τις μεταφράσεις και επιλέγουν έναν νικητή για κάθε χώρα. Και οι 28 νικητές είναι προσκεκλημένοι στις Βρυξέλλες για να παραλάβουν το βραβείο τους και να παρευρεθούν στην τελετή απονομής των βραβείων. Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επίσημος δικτυακός τόπος των Juvenes Translatores Translators in the Making – 2010 Juvenes Translatores Contest Winners Αρχειοθετήθηκε 2012-04-24 στο Wayback Machine. No getting lost in translation, timesofmalta.com, ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011 Students compete for EU translation prize, EurActiv, δημοσιεύτηκε στις 27 Νοεμβρίου 2008
Κάρολος Αλβέρτος Γ΄ του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ

O Κάρολος-Αλβέρτος Γ΄, γερμ. Karl Albrecht III (28 Φεβρουαρίου 1776 - 15 Ιουνίου 1843) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν ο 4ος πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ (1798-1843).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Καρόλου-Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ και της 2ης συζύγου του Γιούντιτ Ρεβίτσκυ βαρόνη ντε Ρεβίσνυε. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1797 την Αυγούστα πριγκίπισσα τού Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν ιν Μπίρσταϊν, εγγονή τού Βόλφγκανγκ-Ερνστ Α΄ τού Ίζενμπουργκ-Μπίρσταϊν και είχε επιζόν τέκνο: Καρολίνα 100-1857.Το 1803 απεβίωσε η Αυγούστα και ο Κάρολος-Αλβέρτος Γ΄ έκανε το 1813 δεύτερο γάμο με τη Λεοπολδίνη, κόρη τού Καρλ-Άλους πρίγκιπα τσου Φύρστενμπεργκ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος-Κάρολος 1814-1884, 5ος πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ. Νυμφεύτηκε την Τερέζα, κόρη τού θείου του Φραγκίσκου-Ιωσήφ 5ου πρίγκιπα τού Χόενλοε-Σίλινγκσφυρστ. Γιος του ήταν ο: Χλόντβιχ-Καρλ-Γιόζεφ-Μαρία 6ος πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ. Είχε τέκνα: Νικόλαος-Μόριτς-Άλοΰς-Ουμβέρτος-Μαρία, 7ος πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ. Φρειδερίκος-Φραγκίσκος, στρατιωτικός. Αικατερίνη 1817-1893, παντρεύτηκε πρώτα τον Έρβιν κόμη φον Ίνγκελχαϊμ και μετά τον Κάρολο πρίγκιπα τού Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν. Κάρολος 1818-1875, νυμφεύτηκε την Τερέζα κόμισσα Μεραβίλια-Κριβέλλι. Έγκον 1819-1865, νυμφεύτηκε την Τερέζα κόμισσα Τουρν-Χόφερ ουνντ Βάλσασσινα.Λίγα έτη μετά ο Κάρολος-Αλβέρτος Γ΄ και η Λεοπολδίνη διαζεύχθηκαν· ο πρίγκιπας αποσύρθηκε να ζήσει στις ιδιοκτησίες του στο Χόενλοε. Karl Albrecht III, Fürst zu Hohenlohe-Waldenburg in Schillingsfürst
Κατάλογος ποδοσφαιρικών διασυλλογικών αντιπαλοτήτων στη Ευρώπη

Ο κατάλογος αυτός εμπεριέχει τις ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες ανά την Ευρώπη μεταξύ συλλόγων. Περιλαμβάνονται τοπικό ντέρμπι, καθώς και αγώνες μεταξύ ομάδων που απέχουν χιλιόμετρα μεταξύ τους. Περιλαμβάνονται μόνο οι σύλλογοι των ομοσπονδιών που είναι μέλη της UEFA.

 FIFA.com Αρχειοθετήθηκε 2013-01-06 στο Wayback Machine. FootballDerbies.com EuroRivals.net Αρχειοθετήθηκε 2017-07-08 στο Wayback Machine. – fixtures, results and videos of football derbies 50 Greatest Rivalries in World Football – Bleacher Report
Αλντόνα της Λιθουανίας

Η Αλντόνα, λιθουαν. Aldona Lietuvos (π. 1309 - 26 Μαΐου 1339) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών, είναι το παγανικό της όνομα, καθώς μετά βαπτίστηκε Άννα. Ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

 Ήταν κόρη του Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Γέβνας, κόρης του Ιβάν πρίγκιπα του Πολότσκ. Παντρεύτηκε το 1325 τον Καζιμίρ Γ΄ τον Μεγάλο, βασιλιά της Πολωνίας και είχε τέκνα: Ελισάβετ π. 1326-1361, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας. Κουνιγκούντε 1334-1357, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου. Gudavičius, Edvardas (2004). "Aldona". In Spečiūnas, Vytautas (ed.). Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. p. 40. ISBN 5-420-01535-8. Jonynas, Ignas (1933). "Aldona". In Biržiška, Vaclovas (ed.). Lietuviškoji enciklopedija (in Lithuanian). I. Kaunas: Spaudos Fondas. pp. 208–211. Rowell, S. C. (Spring 1994). "Pious Princesses or Daughters of Belial: Pagan Lithuanian Dynastic Diplomacy, 1279–1423". Medieval Prosopography. 15 (1): 47. ISSN 0198-9405.
Βουλευτικές εκλογές στην Γαλλική Πολυνησία (2008)

Στις 27 Ιανουαρίου 2008 και στις 10 Φεβρουαρίου 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Γαλλική Πολυνησία έπειτα από αλλαγή στο εκλογικό σύστημα. Οι νέες αλλαγές που προώθησε η Γαλλία θα οδηγήσουν σε αλλαγή στο σύστημα διεξαγωγής εκλογών σε δύο γύρους. Ο νέος εκλογικός νόμος εγκρίθηκε στη Γαλλία στις 26 Νοεμβρίου 2007.

 Με το νέο εκλογικό σύστημα εισήχθη η ψηφοφορία σε δύο γύρους. Οι υποψήφιοι από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα απαιτείται να συγκεντρώσουν ποσοστό τουλάχιστον 12,5% των ψήφων προκειμένου να προκριθούν στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας. Επίσης, ορίστηκε το όριο του 5% που απαιτείται να συγκεντρώσει κάποιο κόμμα για να εισέλθει στη βουλή. Στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών, το κόμμα Το Σπίτι μας (To Tatou Aia) κέρδισε 36,5% των ψήφων, η Ένωση για τη Δημοκρατία 32,8% και ο Λαϊκός Συναγερμός (Tahoeraa Huiraatira) 21,8%. Μόνο 3 επί συνόλου 57 εδρών αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο: 2 για το Te Henua Enata A Tu και 1 για το Tahoeraa Huiraatira. Οι υπόλοιπες 54 αποφασίσθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου 2008 στο δεύτερο γύρο. Στις 31 Ιανουαρίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Όσκαρ Τεμαρού, o ίδιος όμως αρνήθηκε να κάνει δεκτές τις παραιτήσεις των υπουργών του. O συνασπισμός Το Σπίτι μας (To Tatou Aia) κέρδισε 45,2% των ψήφων και 27 επί συνόλου 57 εδρών μετά και το δεύτερο γύρο των εκλογών (συμπεριλαμβανομένων και των εδρών του πρώτου γύρου). Ο συνασπισμός Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε 37,2% και 20 έδρες με το Λαϊκό Συναγερμό (Tahoeraa Huiraatira) να ακολουθεί με ποσοστό 17,2% και 10 έδρες. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 76,9%.
Καρύδι

Καρύδι ονομάζεται ο καρπός της καρυδιάς. Το εσωτερικό του καρυδιού, η καρυδόψιχα, αποτελείται από δύο μεγάλες κοτυληδόνες οι οποίες περιβάλλονται από ένα λεπτό σπερματικό περίβλημα. Η καρυδόψιχα τρώγεται σκέτη ως ξηρός καρπός, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και τρώγεται με μέλι. Το χλωρό καρύδι γίνεται γλυκό του κουταλιού.

 Τα καρύδια, όταν ωριμάσουν, τινάζονται από το δέντρο με ράβδισμα και μαζεύονται από το έδαφος πριν μαυρίσουν. Στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξεραίνονται σε ειδικά ξηραντήρια. Το καρύδι έχει σχήμα σφαιρικό και το περικάρπιο του όταν είναι χλωρό είναι παχύ σαρκώδες και πράσινο ενώ όταν ωριμάζει αλλάζει χρώμα σε ανοιχτό μπεζ-καφέ και γίνεται σκληρό, ξυλώδες κέλυφος. Η Κίνα είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή καρυδιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α., το Ιράν, η Τουρκία και η Ουκρανία. Η έκταση που καταλαμβάνει στην Ελλάδα ανέρχεται σε 700.000 στρ. περίπου, ενώ η ετήσια παραγωγή καρυδιών ανέρχεται σε 25.000 τόνους. Η αποφλοίωση - σπάσιμο των καρυδιών πέρα των καρυδοθραυστών προσωπικής χρήσης γίνεται και σε ειδικά μηχανήματα τους σπαστήρες καρυδιών. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν τέτοιες υπηρεσίες. Τα καρύδια πωλούνται είτε με το περίβλημά τους είτε ως καρυδόψιχα - ολόκληρη ή σπασμένη - και τρώγονται σκέτα, ωμά ή ψημένα. Επίσης, αναμειγνύονται συχνά με δημητριακά για κατανάλωση στο πρωινό, συνοδεύουν το γιαούρτι (μόνα τους ή με μέλι) ή χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και, κυρίως, τη ζαχαροπλαστική. Η καρυδόπιτα είναι ένα πολύ διαδεδομένο γλυκό της ελληνικής κουζίνας, ενώ καρύδια μπαίνουν σε κέικ και άλλα γλυκά κάθε είδους, όπως γλυκά ταψιού. Τέλος, από τα καρύδια παρασκευάζεται καρυδέλαιο, που χρησιμοποιείται κυρίως ως υλικό για την παρασκευή άλλων βρώσιμων προϊόντων. Κάρυο (βοτανική) (Αγγλικά) [1] / Walnuts Australia Tabbita NSW Walnut Orchard - YouTube
Λίμνη Κερίου

Η Λίμνη Κερίου είναι μικρή λίμνη, αλλά και ονομασία οικισμού, που βρίσκεται στη Ζάκυνθο στα δυτικά του κόλπου του Λαγανά, κοντά στο ακρωτήριο Κερί. Η λίμνη έχει έκταση μόλις 282 στρέμματα και αποξηραίνεται τελείως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι γνωστή κυρίως για το πετρέλαιο που αναβλύζει.

 Στη λίμνη παρατηρείται ροή πίσσας γεγονός που της προσδίδει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον. Η ροή της πίσσας δεν είναι σταθερή, ούτε το ίδιο έντονη σε όλα τα σημεία της. Ύπαρξη πίσσας στη λίμνη αναφέρεται από την αρχαιότητα καθώς ο Ηρόδοτος κάνει αναφορά για ύπαρξη πίσσας σε λίμνη της Ζακύνθου. Επίσης ο περιηγητής Φρανσουά Ρενέ Σατωμπριάν που ταξίδεψε στην Ελλάδα το 1811 αναφέρει πως η Ζάκυνθος εκείνη την εποχή ήταν ξακουστή για το πετρέλαιο, όπως ήταν και τον καιρό του Ηρόδοτου αλλά και για την σταφίδα της που ανταγωνιζόταν την Κορινθιακή. Η λίμνη βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και σε πολύ μικρή απόσταση από αυτή. Χωρίζεται από την θάλασσα από την αμμουδιά της παρακείμενης παραλίας και από έναν σύγχρονο δρόμο που έχει διανοιχτεί στην περιοχή. Παραμένει στεγνή στο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου και καλύπτεται από καλαμιές και άλλα φυτά. Περιτριγυρίζεται από σπίτια του σύγχρονου παραθεριστικού οικισμού και από πλούσια βλάστηση που εξακολουθεί να υπάρχει η οποία περιλαμβάνει κυρίως ελαιώνες. Γύρω από την λίμνη και κατά μήκος της ακτής του κόλπου του Λαγανά έχει αναπτυχθεί ο ομώνυμος οικισμός. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1961 και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Κερίου. Από το 1999 ανήκε στον δήμο Λαγανά και από το 2011 στον δήμο Ζακύνθου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 253 κάτοικοι ενώ το 2001 ήταν 145. Ζάκυνθος, λίμνη Κεριού Αρχειοθετήθηκε 2011-06-11 στο Wayback Machine.
Voltaïc

To Voltaïc είναι box set και live άλμπουμ της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ. Περιλαμβάνει υλικό από το έβδομο στούντιο άλμπουμ της Volta, που κυκλοφόρησε το 2007. Κυκλοφόρησε παγκόσμια σε πέντε διαφορετικές εκδδόσεις στις 23 Ιουνίου 2009. Τα εξώφυλλα και ο σχεδιασμός του απέκτησαν υποψηφιότητα για βραβείο στα Brit Insurance Design Awards το 2010.

 Πέντε διαφορετικές εκδοχές κυκλοφόρησαν. Η πλήρης έκδοση περιελάμβανε ένα CD και δύο δίσκους βινυλίου με 11 τραγούδια, σε ζωντανή ηχογράφηση στα Olympic Studios, ένα DVD με ζωντανές ερμηνείες στο Παρίσι και το Ρέικιαβικ κατά τη διάρκεια του Volta Tour, ένα δεύτερο DVD με τα μουσικά βίντεο του Volta και βίντεο των κορυφαίων 10 υποψήφιων βίντεο κλιπ για το διαγωνισμό μουσικού βίντεο για το "Innocence" και, τέλος, ένα δεύτερο CD και δύο δίσκοι βινυλίου με remixes των σίνγκλ του Volta. Η δεύτερη εκδοχή περιελάμβανε τα 2 CD και 2 DVD, χωρίς τους δίσκους βινυλίου. Ανάμεσα στις υπόλοιπες εκδοχές είναι και αυτή του μεμονωμένου CD με τα 11 ζωντανά τραγούδια, αλλά και του CD + DVD. Όλες οι εκδοχές κυκλοφόρησαν παγκόσμια στις 23 Ιουνίου 2009. Songs from the Volta Tour Performed Live at the Olympic Studios - CD The Volta Tour - DVD The Volta Videos - DVD The Volta Mixes - CD
Γκιγιέρμο Αριάγα

Ο Γκιγιέρμο Αριάγα είναι Μεξικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου. Γεννήθηκε το 1958 στην Πόλη του Μεξικού και έχει σπουδάσει δημοσιογραφία και ιστορία. Έχει γράψει το σενάριο στην τριλογία του θανάτου του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου: Χαμένες αγάπες, 21 γραμμάρια και Βαβέλ.

 (1994) Μια γλυκιά μυρωδιά θανάτου - (Un dulce olor a muerte), μυθιστόρημα, (ελλ. μτφ. Κατερίνα Ρούφου για τις εκδ. "Κέδρος", 2005)ISBN 960-04-2878-6 (2006) Ρετόρνο 201 - (Retorno 201), συλλογή διηγημάτων, (ελλ. μτφ. Ξένια Κακάκη, Ίρις Καραγιάννη, Μαρία - Βερονίκη Μπούγαλη, Μυρσίνη Πάρσαλη, και Εύη Στάθη ·για τον "Πάπυρος Εκδοτικός Οργανισμός", 2010)ISBN 978-960-486-031-9
Overnight Sensation

Overnight Sensation είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC International".

 Τον Ιανουάριο του 1996, οι Motörhead περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Cathedral δίνοντας 31 συναυλίες μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου. Λίγο μετά, ο Lemmy ηχογράφησε μαζί με τους Γερμανούς Skew Siskin για τον πρώτο τους δίσκο "Voices From The War", ενώ έκανε γκεστ εμφάνιση του δίσκου "Motel California" των Ugly Kid Joe. Την άνοιξη του 1996, το συγκρότημα ηχογράφησε το νέο άλμπουμ όντας για πρώτη φορά τρίο μετά από το 1983. Ο δίσκος ήταν ο πρώτος μετά το "Ace of Spades" στου οποίου το εξώφυλλο βρισκόταν τα μέλη του συγκροτήματος, ενώ η ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων έγινε μέσα σε τέσσερις εβδομάδες. Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος τους που η διανομή του έγινε εξ' ολοκλήρου από την "CMC International". Η ηχογράφηση έγινε στα "Ocean Studio" και τα "Track House Recording Studio", η παραγωγή από τον Χάουαρντ Μπένσον και τον Ντουέιν Μπάρον, ενώ η μίξη από τον Ράιαν Ντορν και το συγκρότημα. Τον Ιούνιο του 1996, οι Motörhead εμφανίστηκαν ζωντανά σε διάφορα φεστιβάλ της Ευρώπης όπως το "Soderhammfestivalen" στη Σουηδία και το "With Full Forces Festival" στη Γερμανία. Στα τέλη Αυγούστου έδωσαν δύο συναυλίες στο Σάο Πάολο και το Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ η περιοδεία για την προώθηση του "Overnight Sensation" ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου από το "Viper Room" του Λος Άντζελες και το "The Palace" την επόμενη ημέρα. Η επίσημη έναρξη έγινε στις 8 Νοεμβρίου και οι Motörhead έδωσαν είκοσι συναυλίες μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου. Μέχρι το τέλος της χρονιάς συνέχισαν με 13 εμφανίσεις στη Γερμανία. Τη νέα χρονιά το συγκρότημα ξεκίνησε με μία εμφάνιση στο "Astoria" του Λονδίνου, συνεχίζοντας με άλλες 46 ευρωπαϊκές εμφανίσεις μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Στα τέλη Μαΐου του 1997 έδωσαν τέσσερις συναυλίες στην Ιαπωνία και στη συνέχεια έδωσαν άλλες δώδεκα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέλος, τον Αύγουστο εμφανίστηκαν στο "Wacken Open Air" φεστιβάλ στη Γερμανία, το "Huxleys New World" του Βερολίνου και το "Pepsi Island Festival" της Βουδαπέστης και το φθινόπωρο περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία και τη Ρωσία. 1. Civil War (Kilmister, Campbell, Dee, Max Ax) - 3:01 2. Crazy Like a Fox (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:32 3. I Don't Believe a Word (Kilmister, Campbell, Dee) - 6:31 4. Eat the Gun (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:13 5. Overnight Sensation (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:10 6. Love Can't Buy You Money (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:06 7. Broken (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:34 8. Them Not Me (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:47 9. Murder Show (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:03 10. Shake the World (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:29 11. Listen to your Heart (Kilmister) - 3:45 Overnight Sensation (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 15 Οκτωβρίου 1996 Το "Overnight Sensation" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα Χρονολόγιο Motörhead, δεκαετία του '90 Αρχείο συναυλιών των Motörhead, 1996 Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review Γερμανικά τσαρτ Φινλανδικά τσαρτ Σουηδικά τσαρτ
Αγία Παρασκευή Αγίας Μαρίνης Λέσβου

Η Αγία Παρασκευή είναι χωριό της Λέσβου. Είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Αγίας Μαρίνας, της δημοτικής ενότητας Μυτιλήνης, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μυτιλήνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός της ΝΑ. Λέσβου. Βρίσκεται σε λοφώδη περιοχή του βουνού Αμαλή, που βλέπει ανατολικά στο Αιγαίο Πέλαγος και τις τουρκικές ακτές, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Είναι ο πιο κοντινός οικισμός στο αεροδρόμιο του νησιού, καθώς βρίσκεται κτισμένη στη δυτική πλευρά του αεροδιαδρόμου. Απέχει 6 χλμ. περίπου Ν. της πρωτεύουσας Μυτιλήνης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίας Μαρίνας της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Μυτιλήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή εκδ., 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Humanity+

Το Humanity + (επίσης Humanity Plus, πρώην Παγκόσμιος Σύνδεσμος Μετανθρωπιστών ) είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός που υποστηρίζει την ηθική χρήση των αναδυόμενων τεχνολογιών για την ενίσχυση των ανθρώπινων ικανοτήτων .

 Το Humanity + έχει οργανώσει μια σειρά συνεδρίων. Το πιο πρόσφατο συνέδριο Humanity + πραγματοποιήθηκε στις 1-2 Δεκεμβρίου 2012, στο Συνεδριακό Κέντρο Seven Hills στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια. Το Humanity + έχει δεκάδες σχηματισμένες ή διαμορφωμένες τοπικές ομάδες — μία σχεδόν σε κάθε ήπειρο. Δεκάδες μετανθρωπιστικές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, Φουτουριστές του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, την Αυστραλία και την Ασία έχουν επίσης επίσημα συνεργαστεί με το Humanity +. Το Humanity + διαχειρίζεται επίσης το βραβείο Gada ύψους 20.000 δολαρίων, το οποίο θα απονεμηθεί στην ομάδα που μπορεί να σχεδιάσει, να κατασκευάσει και να επιδείξει έναν πιο προηγμένο εκτυπωτή 3D στη βάση του RepRap έως το τέλος του 2012. [ χρειάζεται ενημέρωση ] Το "Humanity +", ως ένας πρόσφατα επώνυμος οργανισμός, κυκλοφόρησε το H + Magazine, ένα τριμηνιαίο περιοδικό για τις μετανθρωπιστικές ειδήσεις και ιδέες που έκτοτε άλλαξε την οργάνωση, την ηγεσία και τη μορφή του πολλές φορές. Το περιοδικό παρήγαγε πέντε τεύχη από το 2008 έως το 2009, καθένα κυκλοφόρησε ως ψηφιακές εκδόσεις βασισμένες σε PDF, και ένα κυκλοφόρησε επίσης ως έντυπη έκδοση διαθέσιμη σε καταστήματα λιανικής. Ο εκδότης άλλαξε από Humanity + σε Betterhumans LLC ξεκινώντας από το δεύτερο τεύχος, με τον RU Sirius τον συντάκτη και των πέντε τεύχων. Το 2010, με το RU Sirius να συνεχίζει ως συντάκτης, το περιοδικό μετατράπηκε σε μια έκδοση μόνο στον ιστό που δεν βασίζεται σε πλήρη θέματα και ο εκδότης του επανήλθε στο Humanity + Η ιστοσελίδα διαχειρίζεται επί του παρόντος ο Peter Rothman. Σημαντικοί συντελεστές περιλαμβάνουν τους Michael Moorcock, Rudy Rucker, Woody Evans, John Shirley, James Hughes και Douglas Rushkoff . Επίσημος ιστότοπος
Πάνος Κοντέλλης

Ο Πάνος Κοντέλλης (1924 - 18 Ιουνίου 2014) ήταν Έλληνας σεναριογράφος, συγγραφέας και λογοτέχνης. Το 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Σεναριογράφων, για το σύνολο του έργου του, ενώ έχει βραβευθεί δις στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για Καλύτερο Σενάριο. Συμμετείχε σε πάνω από 30 κινηματογραφικές ταινίες και σε 5 τηλεοπτικές σειρές. Ενώ έχει κυκλοφορήσει και 6 βιβλία, εκ των οποίων τα 2 έχουν διακριθεί.

 Ο Πάνος Κοντέλλης γεννήθηκε στο Μεσότοπο, της Λέσβου, το 1924. Σε νεαρή ηλικία έδειχνε ότι είχε ροπή στη λογοτεχνία, ωστόσο σπούδασε Νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Έτσι, ξεκίνησε να εργάζεται Υπουργείο Δικαιοσύνης, ως δημόσιος υπάλληλος, χωρίς όμως να σταματήσει να γράφει ως το τέλος της ζωής του.Άρχισε να γράφει, αρχικά, για θεατρικά έργα, κυρίως, με ηθογραφικό περιεχόμενο. Το πρώτο του σενάριο, που έγινε ταινία, ήταν το 1960, στο Χίλιες παρά μία νύχτες, μία ταινία του Τζανή Αλιφέρη. Μέσα στη δεκαετία του 1960 ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές ταινίας όπως ο Διωγμός, το 1964,Η μεγάλη στιγμή του 21:Παπαφλέσσας το 1971 και το ο 13ος, το 1967. Τα σενάρια αυτά του δώσανε βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αντιστοίχως.Πέντε σενάρια του Κοντέλλη, γυρίστηκαν και στην τηλεόραση: Στα δίχτυα της αράχνης (1972), Στα δίχτυα του τρόμου (1973), Το ταξίδι (1976), Το ουράνιο τόξο (1983) και Το μινόρε μιας καρδιάς (1992).Εκτός από σενάρια, έγραψε και 6 βιβλία. Μεταξύ των οποίων, έχει διακριθεί για το Ο κόσμος ο μικρός, με Έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών και για το Καημοί του Κάμπου με το Βραβείο Καλοκαιριού διαγωνισμού, το 1957. Το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε τη χρονιά, όπου πέθανε, με τίτλο Εύθυμα και σοβαρά από το Χτες, στο οποίο κάνει αναδρομή στη ζωή του.Πέθανε στις 18 Ιουνίου 2014. Πάνος Κοντέλης Αρχειοθετήθηκε 2015-11-05 στο Wayback Machine. στο 90lepta.com Πάνος Κοντέλης στο Cine.gr
Αύγουστος του Λόιχτενμπεργκ

Ο Αύγουστος (γαλλ. Auguste, 9 Δεκεμβρίου 1810 - 28 Μαρτίου 1835) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν 2ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και 2ος πρίγκιπας του Άιχστετ. Με τον γάμο του με τη Βασίλισσα της Πορτογαλίας έγινε βασιλικός σύζυγος και έλαβε τον τίτλο του Δούκα της Σάντα Κρουζ μεταξύ των ευγενών της Βραζιλίας.

 Ο Αύγουστος Κάρολος Ευγένιος Ναπολέων ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγένιου, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ & Πρίγκιπα του Άιχστετ, και της Αυγούστας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Μιλάνο της Λομβαρδίας και αδέλφια του ήταν η Ιωσηφίνα (σύζυγος του Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας), η Αμαλία (σύζυγος του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας), ο Μαξιμιλιανός (σύζυγος της Μαρίας Νικολάγιεβνας, πρώτης κόρης του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας), κ.ά. Το 1815 ο πατέρας του Ευγένιος είχε χάσει τους τίτλους ευγένειας που είχε από τον πατριό του Ναπολέοντα, την αντιβασιλεία της Ιταλίας και το μεγάλο δουκάτο της Φραγκφούρτης. Αντί γι' αυτά το Συνέδριο της Βιέννης τού είχε υποσχεθεί ένα ανεξάρτητο πριγκιπάτο στην τελική συμφωνία, όμως ανέβαλε τη δημιουργία του· έτσι ο Ευγένιος και τα αδέλφια του έμειναν χωρίς κληρονομία. Γι' αυτό το 1817 ο πεθερός του Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας απένειμε στον Ευγένιο τον τίτλο του δούκα του Λόιχτενμπεργκ. Στον κενό αυτόν τίτλο τού πρόσθεσε την ιδιοκτησία του Άχστατ ως προίκα, που την ονόμασε πριγκιπάτο. Όταν το 1824 ο Ευγένιος απεβίωσε, την ιδιοκτησία κληρονόμησε ο πρωτότοκος Αύγουστος. Το 1831 ήταν ένας από τους τρεις υποψήφιους για τον θρόνο του νεοϊδρυθέντος Βελγίου. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ανησυχούσαν για το ότι θα μπορούσε το Καθολικό αυτό βασίλειο να συμμαχήσει με το επίσης Καθολικό βασίλειο του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας, αλλά η διασύνδεση του Αυγούστου με τον Ναπολέοντα Α΄ άμβλυναν τους φόβους τους. Στις εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης του Βελγίου πρώτος ήταν ο Λουδοβίκος, Δούκας του Νεμούρ (γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου), δεύτερος ο Αύγουστος και τρίτος ο Κάρολος της Αυστρίας, Δούκας του Τέσσεν. Ωστόσο κανένας δεν επέτυχε τον βελγικό θρόνο, που πήγε στον Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Πέθανε το 1835 σε ηλικία 24 ετών. Νυμφεύτηκε το 1835 τη Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας. Δεν απέκτησαν τέκνα. Marek, Miroslav. "A Beauharnais genealogy". Genealogυ.eu "A listing of the Ducal family of Leuchtenberg" Ducal family of Leuchtenberg
Ζαν ντε Λα Μπρυγιέρ

Ο Ζαν ντε Λα Μπρυγιέρ (Jean de La Bruyère, 16 Αυγούστου 1645 - 11 Μαΐου 1696) ήταν Γάλλος συγγραφέας. Στο μοναδικό έργο του Χαρακτήρες(1688), αποτυπώνει το ψυχολογικό, κοινωνικό και ηθικό περιβάλλον της γαλλικής κοινωνίας της εποχής του.

 Γιος κατωτέρου υπαλλήλου, σπούδασε νομικά και έγινε παιδαγωγός και βιβλιοθηκάριος στον οίκο των Κοντέ. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Ορλεάνης.Συνεσταλμένος και άτολμος κοινωνικά, πέρασε την ζωή του άγαμος, μελετώντας τους αρχαίους και γράφοντας το έργο που τον έκανε διάσημο, τους Χαρακτήρες. Το πρώτο μέρος του ήταν μετάφραση των Χαρακτήρων του Θεόφραστου (Les caractères de Théophraste), ενώ το δεύτερο αναφερόταν στην εποχή του συγγραφέα (Les caractères ou Les moeurs de ce siècle – Οι χαρακτήρες ή Τα ήθη αυτού του αιώνα). Το βιβλίο σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία (οκτώ επαυξημένες κάθε φορά εκδόσεις εξαντλήθηκαν πριν από τον θάνατο του Λα Μπρυγιέρ) γιατί οι αναγνώστες αναγνώριζαν στους χαρακτήρες αυτούς πολύ γνωστά πρόσωπα του Παρισιού ή της Αυλής. Κυκλοφόρησαν μάλιστα και «κλείδες» για την ασφαλή αναγνώριση των προσώπων. Εννοείται ότι ο Λα Μπρυγιέρ ισχυρίστηκε ότι «πάσα ομοιότης είναι συμπτωματική». Το 1693 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και επί τη εισδοχή του εκφώνησε περίφημο λόγο. Ήταν με τους «Αρχαίους» στην διαμάχη τους με τους «Συγχρόνους» (La querelle des Anciens et des Modernes).Πέθανε στις Βερσαλλίες στις 11 Μαΐου 1696, σε ηλικία 50 ετών. Οι Χαρακτήρες διακρίνονται για το ύφος τους, την διαπεραστική ειρωνεία και το ψυχολογικό βάθος τους. Ο Λα Μπρυγιέρ επιτίθεται κατά των καταχρήσεων των υπαλλήλων, της αλαζονείας των ευγενών, της αρπακτικότητας των χρηματιστών και της δουλικότητας των αυλικών («Στην εκκλησία των Βερσαλλιών δεν κοιτάζουν το Ιερό αλλά τον βασιλιά»). Κατέκρινε τους άδικους θεσμούς και υπερασπίστηκε τον λαό και ιδιαίτερα τον αγροτικό πληθυσμό που υπέφερε τα πάνδεινα εκείνη την εποχή από τους πολέμους και την άγρια φορολογία.
Οικογένεια Χαραλάμπη

Η οικογένεια Χαραλάμπη είναι παλιά οικογένεια των Καλαβρύτων με καταγωγή από τη Ζαρούχλα, στην οποία διατηρείται η οικογενειακή εκκλησία και οι οικογενειακοί πύργοι. Στο τέλος του 18ου αιώνα απέκτησε σημαντική δύναμη στην περιοχή αναδεικνύοντας προεστούς και αμαρτωλούς. Για την πολιτική και στρατιωτική ηγεμονία της περιοχής συγκρούστηκε με την οικογένεια Πετιμεζά. Ένας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε μετά τα Ορλωφικά στη Ρουμανία όπου και εκρουμανίστηκε διατηρώντας όμως το επώνυμό της (Charalamb).

 Κωνσταντίνος Χαραλάμπης, γενάρχης της οικογένειαςΠανάγος Χαραλάμπης, προεστός Καλαβρύτων και γιος του ΚωνσταντίνουΑναστάσιος Π. Χαραλάμπης, προεστός & βεκίλης Καλαβρύτων και γιος του ΠανάγουΣωτήριος Χαραλάμπης, προεστός, πληρεξούσιος Καλαβρύτων, οπλαρχηγός, σύζυγος της Βικτωρίας Σισίνη και γιος του ΑναστασίουΑσημάκης Χαραλάμπης, βουλευτής και γιος του Σωτηρίου Χαρίκλεια Χαραλάμπη, σύζυγος Ανδρέα Χ. Λόντου και κόρη του ΣωτηρίουΑσπασία Λόντου, σύζυγος Επαμεινώνδα Μάξιμου και κόρη της ΧαρίκλειαςΔημήτριος Μάξιμος, οικονομολόγος, πρωθυπουργός της Ελλάδας και γιος της Ασπασίας Χαρίκλεια Μάξιμου, σύζυγος του Ιωάννη Οικονομόπουλου και κόρη της ΑσπασίαςΓεώργιος Οικονομόπουλος, βουλευτής, υπουργός και γιος της ΧαρίκλειαςΣωτήρης Λόντος, δημοτικός σύμβουλος Πάτρας και γιος της ΧαρίκλειαςΔημήτριος Λόντος, βουλευτής, υπουργός, αντιπρόεδρος κυβέρνησης, σύζυγος της Μελπομένης Σκαμπαβία και γιος του ΣωτήρηΑλεξάνδρα Λόντου, σύζυγος του Παύλου Κανελλόπουλου και κόρη του ΔημητρίουΒικτωρία Λόντου, σύζυγος του Στέφανου Στρέιτ και κόρη της ΧαρίκλειαςΓεώργιος Στρέιτ, νομομαθής, υπουργός, μέλος της ακαδημίας Αθηνών, σύζυγος της Ιουλίας Καραθεοδωρή και γιος της Βικτωρίας ΛόντουΔέσποινα Στρέιτ (1903-;), σύζυγος του γεωπόνου Ιωάννη ΓερουλάνουΜαρίνος Ι. Γερουλάνος, αυλάρχης και τελετάρχης της Βασίλισσας Άννας Μαρίας, ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλέα Παύλου και γιος της ΔέσποιναςΠαύλος Γερουλάνος, υπουργός πολιτισμού, σύζυγος της Λάρα Μπαράζι και γιος του ΜαρίνουΑναστάσιος Σ. Χαραλάμπης, γερουσιαστής, πληρεξούσιος και γιος του Σωτήρη Κωνσταντίνος Χαραλάμπης, διπλωμάτης και γιος του ΣωτήρηΙωάννης Χαραλάμπης, αγωνιστής του 21΄ και γιος του ΑναστασίουΔημήτριος Χαραλάμπης, έμπορος, πληρεξούσιος, υπουργός και γιος του ΙωάννηΙωάννης Χαραλάμπης, πρόεδρος του Ελεγκτικού Συμβουλίου, γενικός γραμματέας του υπουργείου οικονομικών και γιος του Δημητρίου Αναστάσιος Χαραλάμπης, αξιωματικός του στρατού, πρωθυπουργός της Ελλάδας και γιος του Δημητρίου Βίκτωρ Χαραλάμπης, φιλικός και γιος του Δημητρίου
Ρόμπερτ Όλτμαν

Ο Ρόμπερτ Όλτμαν (Robert Bernard Altman, 20 Φεβρουαρίου 1925 - 20 Νοεμβρίου 2006) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης. Γύρισε ταινίες με σατιρική και καυστική διάθεση για πολλές πλευρές της αμερικάνικης ζωής και κουλτούρας, όπως M*A*S*H (1970), Νάσβιλ (1975), Ένα τέλειο ζευγάρι (1980), Streamers (1983), Ομαδική θεραπεία (1986), Pret-a-porter (1994). Το 1975 η ταινία Νάσβιλ κέρδισε Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού. Οι ταινίες του M*A*S*H και Νάσβιλ επιλέχθησαν για αρχειοθέτηση από την National Film Registry. Η ταινία MASH κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, όταν προβλήθηκε το 1970. Ο Όλτμαν έχει κερδίσει επίσης τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ταινία Buffalo Bill and the Indians και το Χρυσό Λιοντάρι στο φεστιβάλ της Βενετίας. Ήταν υποψήφιος για βραβείο Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας τέσσερις φορές για τις ταινίες MASH, Ο παίκτης, Στιγμιότυπα και Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ και δύο φορές (ως παραγωγός) για βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας με το Νάσβιλ το 1976 και Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ το 2002. Το 2006 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ, αλλά έφυγε και από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών.

 The Delinquents (1957) The James Dean Story (1957) (ντοκιμαντέρ) (συνσκηνοθεσία: George W. George) The Katherine Reed Story (1965) Pot au feu (1965) Countdown (1968) That Cold Day in the Park (1969) M*A*S*H (1970) Brewster McCloud (1970) McCabe & Mrs. Miller (Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης) (1971) Images (Εφιάλτες) (1972) The Long Goodbye (Μια σφαίρα, ένα αντίο) (1973) Thieves Like Us (1974) California Split (1974) Νάσβιλ (1975) Buffalo Bill and the Indians, (εναλλ. Sitting Bull's History Lesson) (1976) 3 Women (aka Robert Altman's 3 Women) (1977) A Wedding (Παντρλογήματα) (1978) Quintet (Κουιντέτο) (1979) A Perfect Couple (1979) Health (1980) Popeye (1980) Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean (Γύρνα πίσω Τζίμι Ντιν) (1982) Streamers (1983) Secret Honor (1984) O.C. & Stiggs (1984) Fool for Love (1985) Beyond Therapy (1987) Aria (1987) (ενότητα Les Boreades) Vincent & Theo (1990) The Player (Ο παίκτης) (1992) Short Cuts (Στιγμιότυπα) (1993) Pret-a-porter aka Ready to Wear (1994) Kansas City (1996) The Gingerbread Man (Ο άνθρωπος του βάλτου) (1998) Cookie's Fortune (Γυρίσματα της τύχης) (1999) Dr. T & the Women (Ο δόκτωρ Τ και οι γυναίκες) (2000) Gosford Park (Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ) (2001) The Company (2003) A Prairie Home Companion (Η καλύτερη παρέα) (2006) Ο Ρόμπερτ Όλτμαν στο cine.gr Αρχειοθετήθηκε 1999-11-28 στο Wayback Machine.
Σύνταγμα της Πορτογαλίας

Το Σύνταγμα της Πορτογαλίας (πορτ. Constituição da República Portuguesa) υιοθετήθηκε δύο χρόνια μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων. Εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο τον Απρίλιο του 1976 μετά τη σύνταξή του από τη Συντακτική Συνέλευση (Assembleia Constituinte). Είναι έντονα επηρεασμένο από διατάξεις βασικής δημοκρατικής τάξης που βασίζεται στην εμπειρία από τις πρακτικές της δικτατορικής διακυβέρνησης του «Νέου Κράτους» των Σαλαζάρ και Καετάνο, και το περιεχόμενο και η δομή του βασίζονται στο γερμανικό συνταγματικό δίκαιο. Το Σύνταγμα περιλαμβάνει σήμερα 296 άρθρα. Αναθεωρήσεις του (revisões constitucionais) πραγματοποιήθηκαν το 1982, 1989, 1992, 1997, 2001, 2004 και 2005.

 Μετά τη μεγάλη συνταγματική μεταρρύθμιση του 1982, το σύνταγμα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας χαρακτηρίζει το πορτογαλικό πολιτικό σύστημα ως κοινοβουλευτική δημοκρατία. Έκτοτε, οι εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας (άρθρα 133 έως 140) περιορίστηκαν σε αντιπροσωπευτικά καθήκοντα, αλλά μπορεί να διαλύσει τη Βουλή (άρθρο 133 ε). Ο πρωθυπουργός είναι πρόεδρος της κυβέρνησης, η οποία από το 1982 είναι υπεύθυνη μόνο έναντι του κοινοβουλίου. Παράλληλα με ό,τι απαιτείται στην γερμανική συνταγματική τάξη, η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης (Solicitação de voto de confiança) από το κοινοβούλιο (Συνέλευση της Δημοκρατίας), προκειμένου να επιβεβαιώσει την πλειοψηφική αποδοχή των πολιτικών της (άρθρο 193). Η Συνέλευση της Δημοκρατίας μπορεί επίσης να κινήσει διαδικασία ψήφου δυσπιστίας (Moção de censura) κατά της κυβέρνησης (άρθρο 194). Το πορτογαλικό σύνταγμαμετά την πιο πρόσφατη έβδομη αναθεώρηση του 2005 περιέχει ένα προοίμιο (preâmbulo), δεύτερον «βασικές διατάξεις» στα άρθρα 1 έως 11 σχετικά με την κρατική θεωρία και τα κρατικά σύμβολα, στη συνέχεια τέσσερα μέρη του συντάγματος (partes) στα άρθρα 12 έως 289 και στο τέλος μεταβατικές και τελικές διατάξεις (άρθρα 290 έως 296). Τα μέρη του περιλαμβάνουν «Θεμελιώδη δικαιώματα και βασικές υποχρεώσεις», «Οικονομική οργάνωση», «Οργάνωση της πολιτικής εξουσίας» και τελικές διατάξεις («Εγγύηση και αναθεώρηση του συντάγματος»). Αυτά τα μέρη του συντάγματος με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε τίτλους (títulos) και αυτά υποδιαιρούνται και πάλι σε κεφάλαια (capítulos). Constituição Política da Monarquia Portuguesa (1822) Carta Constitucional da Monarquia Portuguesa (1826) Constituição Política da Monarquia Portuguesa (1838) Constituição Política da República Portuguesa (1911) Constituição Política da República Portuguesa (1933)
Βραχάτι

Το Βραχάτι είναι παραθάλασσια κωμόπολη του δήμου Βέλου-Βόχας του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ δυτικά της Κορίνθου και 93 χλμ από την Αθήνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 3.338 κατοίκους και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη τοπική κοινότητα του Δήμου.

 Το τοπωνύμιο έχει την προέλευσή του από το όνομα Βραχάτης που υποδεικνύει την περιοχή που ανήκε σε ομώνυμο Οθωμανό αγά που ονομαζόταν Βραχάτ. Βρίσκεται επί της παλιάς εθνικής οδού Κορίνθου - Πατρών και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Είναι γνωστό για το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου. Στη κωμόπολη εδρεύει ο Γ.Α.Σ. Παμβοχαϊκός, ο οποίος ιδρύθηκε το 1961. Η ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών. Η κοινότητα Βραχατίου νομού Αργολίδος και Κορινθίας συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Βραχάτι από το δήμο Κορινθίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1949 υπήχθη στον νομό Κορινθίας. Λειτούργησε ως κοινότητα μέχρι την κατάργησή της το 1998 οπότε προσαρτήθηκε στον δήμο Βόχας. Δικαίος Βαγιακάκος, «Καταγωγή ονομάτων και τοπωνυμιών: Βραχάτι», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.76 (Οκτώβριος 1974), σελ. 143 vrachati.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-08-13 στο Wayback Machine. holiday.gr
Δωροθέα του Άνχαλτ-Τσερμπστ

Η Δωροθέα (γερμ. Dorothea von Anhalt-Zerbst, 25 Σεπτεμβρίου 1607, Τσερμπστ - 26 Σεπτεμβρίου 1634, Χίτσακερ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

 Η Δωροθέα ήταν η πρώτη κόρη του Ροδόλφου του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1576–1621) από τον πρώτο γάμο του με τη Δωροθέα Χεδβίγη των Γουέλφων (1587-1609), κόρη του Ερρίκου Ιουλίου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Στις 26 Οκτωβρίου 1623 παντρεύτηκε στο Τσέρμπστ τον Aύγουστο Β΄ τον Νεότερο, Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1579–1666). Αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του Αυγούστου Β΄. Ο πρώτος γάμος του παρέμεινε άτεκνος, όπως αυτός του αδελφού του Ιουλίου Ερνέστου. Με τη γέννηση των γιων της, η Δωροθέα έγινε η πρόγονος του «Nέου Οίκου του Μπράουνσβαϊγκ», που εξέλιπε το 1873. Το οικογενειακό δέντρο της δούκισσας, βρίσκεται από το 1617 στη βιβλιοθήκη του Βόλφενμπυτελ. Από τον γάμο της το 1623 με τον Αύγουστο Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ είχε τα ακόλουθα παιδιά: Ερρίκος Αύγουστος 1625–1627. Ροδόλφος Αύγουστος 1627–1704, Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Σίβυλλα Ούρσουλα 1629–1671, παντρεύτηκε τον Χριστιανό του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ (1627-1698), γιο του Φιλίππου του Σλέσβιχ-Χολστάιν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ. Κλάρα Αυγούστα 1632–1700, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο της Βυρτεμβέργης-Nόιενστατ (1615-1682). Αντώνιος Ούλριχ 1633–1714, Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Σαξονία-Άνχαλτ Οίκος των Ασκάνια William Havemann: Ιστορία των εδαφών Brunswick and Lüneburg, Dieterich, 1855, σελ. 712 Edward Vehse: Ιστορία των δικαστηρίων του House of Brunswick στη Γερμανία και την Αγγλία, Hoffmann und Campe, 1853, σ. 164
Robomarkets

H RoboMarkets Ltd είναι ένας εποπτευόμενος, ευρωπαϊκός χρηματιστής πολλαπλών περιουσιακών στοιχείων. Η εταιρεία παρέχει χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες μόνο σε κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

 Ο ευρωπαϊκός χρηματιστής Roboforex (CY) Ltd ιδρύθηκε το 2012. 2013 - λαμβάνει άδεια από τη CySEC (license No 191/13) και ξεκινά τις εργασίες της με πελάτες. 2016 - γίνεται επίσημος χορηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αστυνομίας Λεμεσού και συνεχίζει μέχρι και σήμερα. 2017 - αναδημιουργεί την εταιρική ταυτότητά της και αλλάζει την επωνυμία της σε RoboMarkets Ltd. Την ίδια χρονιά, ανοίγει περιφερειακό γραφείο στη Γερμανία. Επιπλέον, γίνεται επίσημος χορηγός του πληρώματος Starikovich-Heskes στο Ράλι Ντακάρ 2017. 2018 - γίνεται επίσημος χορηγός του Λευκορώσου Andrei Kulebin, πυγμάχου Muay Thai και παγκόσμιου πρωταθλητή στο kickboxing, καθώς και της λιθουανικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Zalgiris (Kaunas) για τη σεζόν 2018-2019. Την ίδια χρονιά, ανοίγει γραφείο αντιπροσωπίας στην Πράγα της Τσεχίας, το οποίο βρίσκεται στο Κτίριο που Χορεύει, στο Rašínovo nábřeží (ανάχωμα Rašín). 2019 - γίνεται επίσημος χορηγός των αγωνιστικών ομάδων Autolife και BMW M Motorsport. Παράλληλα, η εταιρεία ξεκινά την υποστήριξη της κυπριακής ομάδας πετοσφαίρισης TRB-Danoi ΑΕΛ (AEΛ Λεμεσού), η οποία ονομάζεται πλέον RoboMarkets AEΛ. Η RoboMarkets Ltd είναι κάτοχος της αδείας No. 191/13 από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου (CySEC) και είναι εγγεγραμμένη ως εταιρεία επενδύσεων σε 29 ευρωπαϊκές χώρες. Η εταιρεία είναι μέλος του Ταμείου Αποζημίωσης Επενδυτών (ΤΑΕ/ ICF) Κύπρου, το οποίο καταβάλλει στους πελάτες των εταιρειών που είναι εγγεγραμμένες στη CySEC αποζημίωση, σε περίπτωση που οι εταιρείες δεν είναι σε θέση να τους πληρώσουν οι ίδιες. RoboMarkets
Έμπασσυ σκάκι

Το Έμπασσυ σκάκι (Embassy chess) είναι σκακιστική παραλλαγή, που δημιουργήθηκε το 2005 από τον Κέβιν Χιλ, η οποία δανείστηκε την παράταξη εκκίνησης από το Μεγάλο σκάκι και την προσάρμοσε σε σκακιέρα 10×8. Το Έμπασσυ σκάκι είναι ελεύθερη και μη εμπορική παραλλαγή στο Τυχαίο σκάκι του Καπαμπλάνκα, που παίζεται με δύο επιπλέον πιόνια για κάθε πλευρά και δύο ανορθόδοξα κομμάτια, τον στρατάρχη ή μάρσαλ (marshall) και τον καρδινάλιο (cardinal).

 Στο Έμπασσυ σκάκι το ροκέ γίνεται με τον βασιλιά να μετακινείται τρία τετράγωνα προς την κατεύθυνση του πύργου (βλ. το διάγραμμα στα δεξιά, όπου το ροκέ για τα λευκά γίνεται στην πτέρυγα του βασιλιά και για τα μαύρα στην πτέρυγα της βασίλισσας). Όταν ένα πιόνι φτάσει στην τελευταία γραμμή, μπορεί να προαχθεί σε βασίλισσα, πύργο, αξιωματικό, ίππο, καρδινάλιο ή στρατάρχη. Το εν διελεύσει και όλοι οι άλλοι κανόνες, είναι οι ίδιοι όπως στο ορθόδοξο σκάκι. Τα επιπλέον κομμάτια στην παραλλαγή αυτή είναι: Ο στρατάρχης συνδυάζει τις δυνάμεις του πύργου και του ίππου. Ο καρδινάλιος συνδυάζει τις δυνάμεις του αξιωματικού και του ίππου. Chess Variants Org: Zillions of Games
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2002)

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2002 ήταν το 53ο που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Περιλάμβανε 17 αγώνες, ο πρώτος έγινε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 3 Μαρτίου 2002 και ο τελευταίος στη Σουζούκα της Ιαπωνίας στις 13 Οκτωβρίου 2002. Το πρωτάθλημα οδηγών κατέκτησε, για τρίτη συνεχόμενη σαιζόν, ο Γερμανός Μίχαελ Σουμάχερ, ενώ ήταν το πέμπτο του πρωτάθλημα στο σύνολο. Το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατέκτησε η Σκουντερία Φερράρι συγκεντρώνοντας συνολικά 221 βαθμούς.

 † Όλοι οι κινητήρες έπρεπε να έχουν δέκα κυλίνδρους, διαμόρφωση V10 και κυβισμό του κινητήρα που να μην υπερβαίνει τα 3000 κυβικά. (1): Μέσα στο 2000, ο όμιλος Ρενώ (Renault) αγόρασε με 75,000,000 λίρες την ομάδα Μπένετον Φόρμουλα (Benetton Formula), και το 2002 την μετονόμασε σε Ρενώ Φόρμουλα 1 (Renault Formula One) Η ομάδα ουσιαστικά αλλάζει μόνο το όνομά της, αφού ήδη από το 1995, το μονοθέσιο της Μπένετον αγωνιζόταν με εξοπλισμό της Ρενώ. (2): Η ομάδα Προστ Γκραν-Πρι (Prost Grand Prix) μπήκε υπό καθεστώς πτώχευσης τον Νοέμβριο του 2001 και η εκκαθάρισή της έγινε τον Ιανουάριο του 2002. Έτσι έληξε η μακρά ιστορία της ομάδας που αγωνίστηκε ως Εκίπ Λιζιέ (Equipe Ligier) από το 1976 έως το 1996 και ως Προστ Γκραν-Πρι εν συνεχεία. Οι αριθμοί μονοθεσίων 18 και 19 ήταν δεσμευμένοι για την Προστ και με την απουσία της δεν συμμετείχαν στη σαιζόν. Η Phoenix Finance αγόρασε το μικρό υπόλοιπο των μετοχών που απέμεινε στην Προστ και προσπάθησε να εισέλθει στη Φόρμουλα 1 ξεκινώντας από το Γκραν Πρι της Μαλαισίας με τους πρώην οδηγούς της Μινάρντι (Minardi), Γκαστόν Μασακάνε και Ταρσό Μαρκές. Ωστόσο, η αίτησή της απορρίφθηκε από τη FIA, διότι δεν είχε αγοράσει το σύνολο των μετοχών της ομάδας Προστ. Η ομάδα εξακολούθησε τις προσπάθειες να αγωνιστεί στη Μαλαισία, αλλά οι αξιωματούχοι του αγώνα δεν της επέτρεψαν να αγωνιστεί, ακόμη και στην περίπτωση που θα έκανε έφεση.(3): Η Asiatech, που είχε προμηθεύσει με κινητήρες την Άροους (Arrows) το 2001, αποφάσισε για το 2002 να προμηθεύσει τη Μινάρντι, η οποία αντικατέστησε έτσι τους κινητήρες Cosworth, που είχε μετονόμασει σε European από την προηγούμενη σαιζόν. Ουσιαστικά, έγινε μια ανταλλαγή κινητήρων μεταξύ των ομάδων, αφού η Άροους υπέγραψε συμφωνία με την Cosworth για να χρησιμοποιεί τους κινητήρες της το 2002.(4): Η ομάδα Άροους υπέστη οικονομική κατάρρευση μετά το Γερμανικό Γκραν Πρι, έτσι δεν έλαβε μέρος στους τελευταίους πέντε αγώνες του πρωταθλήματος. Η αίτηση που έκανε εν συνεχεία για να εγγραφεί στη σαιζόν του 2003, απορρίφθηκε από τη FIA.(5): Η Τογιότα (Toyota Racing) εισήλθε το 2002 στο πρωτάθλημα μετά από πολλή εργασία που αφιέρωσε μέσα στο 2001 για την ανάπτυξη του μονοθεσίου της. Το σύστημα βαθμολόγησης είχε τη βάση 10–6–4–3–2–1 βαθμών για τους πρώτους έξι που τερμάτισαν σε κάθε αγώνα. Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής: † Οδηγοί που δεν ολοκλήρωσαν τον αγώνα, αλλά πήραν κατάταξη Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής: Επίσημη ιστοσελίδα της Φόρμουλα 1
Βαλλωνική γλώσσα

Τα Βαλλωνικά (Walon) είναι μια τοπική Ρωμανική γλώσσα που ομιλείται ως πρώτη ή δεύτερη γλώσσα από κάποιους κατοίκους του Βελγίου. Ανήκει στην γλωσσική οικογένεια των Όιλ, της οποίας ο πιο διακεκριμένος εκπρόσωπος είναι η Γαλλική γλώσσα, και μερικές φορές θεωρείται ως Γαλλική διάλεκτος. Τα Βαλλωνικά δεν πρέπει να συγχέονται με τα Βελγικά Γαλλικά, τα οποία διαφέρουν από τα Γαλλικά της Γαλλίας μόνο σε μερικά ελάσσονα σημεία λεξιλογίου και προφοράς.

 Τα Βαλλωνικά ομιλούνται στη Βαλλωνία (στο Νότιο Βέλγιο). Επίσης στα: ένα μικρό μέρος της Γαλλίας, καθιστώντας τα μία από τις τοπικές γλώσσες της Γαλλίας μια μικρή περιοχή στο Γκριν Μπέι, στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, εξαιτίας μεγάλης μετανάστευσης στην περιοχή κατά τον 19ο αιώνα τις Βρυξέλλες, από μερικούς Βαλλώνους κατοίκους δύο ή τρία χωριά στο Λουξεμβούργο (Ντονκόλ, Σονλέ), αν και πιθανόν δεν ομιλείται πλέον εκεί.Ωστόσο, αν και τα Βαλλωνικά ομιλούνταν ευρέως μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, μόνο λίγοι κάτοικοι της Βαλλωνίας μπορούν σήμερα να τα χρησιμοποιήσουν. Το μεγαλύτερο μέρος της νεώτερης γενιάς (γεννημένοι εντός της δεκαετίας του 1970 και έπειτα) γνωρίζουν μόνο λίγες ιδιωματικές εκφράσεις που συχνά είναι βρισιές. Παρ'όλα αυτά η Βαλλωνική γλώσσα παραμένει μέρος της Βαλλωνικής κληρονομιάς και ως τέτοια είναι ένα από τα θεμέλια της Βαλλωνικής εθνότητας. Ωστόσο, η ίδια η ύπαρξη των Βαλλώνων ως εθνική ομάδα είναι θέμα υπό συζήτηση. Τα Βαλλωνικά ήταν η κυριαρχούσα γλώσσα των Βαλλώνων μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, αν και διέθεταν μια παθητική γνώση των Γαλλικών. Από την εποχή εκείνη, η χρήση των Γαλλικών έχει επεκταθεί σε τέτοιο βαθμό που σήμερα μόνο το 30-40% του Βαλλωνικού πληθυσμού μιλά την προγονική γλώσσα του. Αναλύοντας τις στατιστικές με βάση την ηλικία, το 70-80% του πληθυσμού άνω των 60 χρόνων μιλούν Βαλλωνικά, ενώ μόλις περίπου το 10% αυτών που είναι κάτω των 30 χρόνων. Η παθητική γνώση των Βαλλωνικών είναι περισσότερο διαδεδομένη: περίπου 36-58% του τμήματος της νεώτερης ηλικίας. Με νόμο τα Βαλλωνικά έχουν αναγνωριστεί από το 1990 από την Γαλλική Κοινότητα του Βελγίου, την πολιτιστική αρχή της Βαλλωνίας, ως μία "ιθαγενής τοπική γλώσσα" που πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία και να ενθαρρύνεται. Το Βαλλωνικό πολιτιστικό κίνημα περιλαμβάνει την Βαλλωνική Πολιτιστική Ένωση (Union Culturelle Wallonne), έναν οργανισμό με περρισότερους από 200 ερασιτεχνικούς θεατρικούς κύκλους, συγγραφικές ομάδες, και σχολικά συμβούλια. Πάνω από δέκα περίπου Βαλλωνικά περιοδικά εκδίδονται τακτικά, και η Εταιρεία της Βαλλονικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας (Société de Langue et de Littérature Wallonne), ιδρυμένη το 1856, προωθεί την Βαλλωνική λογοτεχνία και τη μελέτη (διαλεκτολογία, ετυμολογία, κ.α.) των τοπικών Ρωμανικών γλωσσών της Βαλλωνίας. Βαλλωνία Περιεκτική γραμματική των Βαλλωνικών (στα Γαλλικά και με GFDL) Φωνητικό σύστημα των Βαλλωνικών Βαλλωνική Βικιπαίδεια Union Culturelle Wallonne Έκθεση του Ethnologue για τα Βαλλωνικά
Χριστίνα της Έσσης

Η Χριστίνα, γερμαν.: Kristin von Hessen (29 Ιουνίου 1543 - 13 Μαΐου 1604) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σ.Χ.Γκόττορπ. Άσκησε κάποια πολιτική επιρροή ως χήρα μετά το 1586.

 Η Χριστίνα γεννήθηκε στο Κάσσελ ως κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της συζύγου του Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Της δόθηκε μία αυστηρή Προτεσταντική ανατροφή από τη θεία της Ελισάβετ της Έσσης, χήρα δούκισσα της Σαξονίας. Η Χριστίνα έλαβε γαμήλια πρόταση από τον Έρικ ΙΔ΄ της Σουηδίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε. Η γαμήλια εορτή της κατέληξε σε σκάνδαλο, όταν οι καλεσμένοι στη γαμήλια δεξίωση κατανάλωσαν πολύ αλκοόλ. Το 1565, το κάστρο Γκότορφ καταστράφηκε από πυρκαγιά, η οποία της κόστισε τις προσωπικές της ιδιοκτησίες. Ως δούκισσα, η Χριστίνα υποστήριξε εκκλησίες, σχολεία και υποτροφίες σε φτωχούς μαθητές θεολογίας. Ενδιαφερόταν για την ιατρική και επίσης κατασκεύαζε τα δικά της φάρμακα. Ως χήρα μετά το 1586, η Χριστίνα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα τού γιου της Φίλιππου ενάντια στο συμβούλιο. Η Χριστίνα συνέθεσε το ψαλμικό βιβλίο Πνευματικοί Ψαλμοί και Τραγούδια (1590). Στις 17 Δεκεμβρίου 1564 παντρεύτηκε τον Αδόλφο δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά: Φρειδερίκος Β΄ (21 Απριλίου 1568- 15 Ιουνίου 1587), δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ. Σοφία (1 Ιουνίου 1569 - 14 Νοεμβρίου 1634), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούτγου-Σβερίν. Φίλιππος (10 Αυγούστου 1570 - 18 Οκτωβρίου 1590), δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ. Χριστίνα (13 Απριλίου 1573 - 8 Δεκεμβρίου 1625), παντρεύτηκε τον Κάρολο Θ΄ της Σουηδίας. Ιωάννης-Αδόλφος (27 Φεβρουαρίου 1575 - 31 Μαρτίου 1616), δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ. Άννα (27 Φεβρουαρίου 1575 - 24 Απριλίου 1625), παντρεύτηκε τον Έννο Γ΄ κόμη του Όστφρησλαντ. Χριστιανός, απεβ. νέος το 1577. Αγνή (20 Δεκεμβρίου 1578 - 1627). Ιωάννης-Φρειδερίκος (1 Σεπτεμβρίου 1579- 3 Σεπτεμβρίου 1634), πρίγκιπας-επίσκοπος της Βρέμης, Λύμπεκ και Βερντέν. (in German) Article in the ABD