Ελιζαβέτα Ναρίσκινα

Η Πριγκίπισσα Ελιζαβέτα «Ζιζί» Αλεξέεβνα Ναρίσκινα το γένος Κουρακίν (1838-1928) ήταν Ρωσίδα ευγενής, υπάλληλος της αυτοκρατορικής αυλής και συγγραφέας απομνημονευμάτων. Υπηρέτησε ως Κυρία επί των ενδυμάτων την Αλεξάνδρα Φεοντορόβνα (Άλιξ της Έσσης) από το 1910 έως το 1917.

 Ήταν η κόρη των Κουράκιν και Τζούλια Γκολίτσυν. Παντρεύτηκε τον Ανατόλυ Ντιμιτρίεβιτς Ναρύσκιν (1829-1883). Είχαν δύο παιδιά, έναν γιο τον Κύριλο (1868-1924) που ήταν στρατηγός και μία κόρη τη Βέρα (1874-1951) που παντρεύτηκε τον κυβερνήτη του Γιάροσλαβ, Ντιμίτρι Νικολάεβιτς Τατίσεβ (1867-1919). Διορίστηκε επικεφαλής κυρία επί των τιμών για την αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα διαδεχόμενη την Μαρία Γκολιτζύνα, που πέθανε το 1910. Ως εκ τούτου, ήταν η πρώτη στην τάξη των γυναικών κατόχων θέσεων στο νοικοκυριό της αυτοκράτειρας και υπεύθυνη για τις κυρίες επί των τιμών. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, παρέμεινε σε υπηρεσία στο Τσάρκογιε Σελό με την αυτοκράτειρα μαζί με τις κυρίες επί των τιμών, πριγκίπισσα Σόνια Ορμπελιάνι (γ. 1915), Ο.Ε. Μπουτζόου, Σόφι Μπουξόεβεντεν και Αναστασία Γκεντρίκοβα. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση, παρέμεινε κατά τη διάρκεια του κατ' οίκον περιορισμού του πρώην τσάρου και της αυτοκράτειρας στο Τσάρκογιε Σελό. Στις 21 Μαρτίου, όταν το προσωπικό του νοικοκυριού ενημερώθηκε από την κυβέρνηση ότι θα έπρεπε να επιλέξει να φύγει ή να παραμείνει και στο εξής να υποβληθεί στους όρους του κατ' οίκον περιορισμού, επέλεξε να παραμείνει. Σε ένα σημείο, η Ναρίσκινα πρότεινε ανεπιτυχώς στην Αλεξάνδρα ότι εκείνη και ο Νικόλαος μπορούσαν να διαφύγουν χωρίς τα παιδιά τους (που ήταν άρρωστοι και δεν μπορούσαν να μετακινηθούν), τα οποία θα μπορούσαν να αφήσουν στη φροντίδα της Ναρίσκινα, η οποία στη συνέχεια θα πήγαινε τα παιδιά στους γονείς τους, όταν θα είχαν αναρρώσει από την ασθένειά τους. Στις 8 Απριλίου, ο Κέρενσκι τους ενημέρωσε ότι υπήρχαν σχέδια για διαχωρισμό της Αλεξάνδρας από την υπόλοιπη οικογένεια για πολιτικούς λόγους. Η Ναρίσκινα, σύμφωνα με τη Σοφία Μπουξοέβντεν, διαμαρτυρήθηκε και κατάφερε να τον πείσει να απέχει από αυτό, καθώς θα ήταν σκληρό να χωριστούν τα παιδιά από τη μητέρα τους, ενώ ήταν άρρωστα. Αντ 'αυτού, ο Κερένσκι επέλεξε να κρατήσει τον πρώην αυτοκράτορα σε διαφορετικό πάτωμα του ανακτόρου έως ότου ανέκρινε την Αλεξάνδρα για την πολιτική της συμμετοχή ( στις 25 Απριλίου). Τελικά, η Ναρίσκινα δεν συνόδευσε την Αλεξάνδρα στη Σιβηρία, καθώς αρρώστησε με βροχίτιδα και έφυγε για λόγους υγείας στις 27 Μαΐου. Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα σπίτι αγροτών στο πρώην κτήμα της στην περιοχή Τβερ, μέχρι που κατάφερε να ταξιδέψει στα σύνορα με τη βοήθεια της πρώην υπηρέτριας της και από εκεί στη Δανία και μετά στο Παρίσι, όπου ζούσαν ο Τάστιτσεφ εγγονός της και ο ανιψιός της πρίγκιπας Κουράκιν. Δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της: Κάτω από τρία τσάρους: τα απομνημονεύματα της κυρίας επί των τιμών, Ελισάβετ Ναρίσκιν-Κουράκιν (1931). Elizabeth Narishkin-Kurakin, Under Three Tsars: the memoirs of the lady-in-waiting Elizabeth Narishkin-Kurakin, Νέα Υόρκη: EP Dutton & Co., Inc., 1931 (μετάφραση από τα γερμανικά) Buxhoeveden, Sophie, Η ζωή και η τραγωδία της Alexandra Feodorovna, αυτοκράτειρα της Ρωσίας, μια βιογραφία . από τη βαρόνη Sophie Buxhoeveden; με μια εισαγωγή από τον JC Squire, Νέα Υόρκη, 1928