IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λιόου Σιγίνγκ (αθλήτρια)

Η Λιόου Σιγίνγκ (κινέζικα: 刘诗颖) (γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1993) ή Λιου Σιγίνγκ είναι Κινέζα αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στον ακοντισμό. Είναι η πρώτη Ασιάτισσα αθλήτρια που κέρδισε χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στον ακοντισμό γυναικών.

 Η Σιγίνγκ αγωνίστηκε στον στίβο ως έφηβη και έγινε γνωστή σε εθνικό επίπεδο με μια νίκη στους Εθνικούς Αγώνες Νέων της Κίνας. Μια νίκη στο εθνικό πρωτάθλημα νεανίδων το 2012 την οδήγησε στην άνοδο στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης νεανίδων με προσωπική καλύτερη επίδοση (57,52 μ.). Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων του 2012 ως κορυφαία αθλήτρια και βελτίωσε το προσωπικό ρεκόρ της σε 58,47 μ.Μ, στον προκριματικό γύρο. Βελτιώθηκε ξανά στα 59,20 μ. στον τελικό και προηγήθηκε μέχρι τον τελευταίο γύρο, όταν η Σουηδή Σόφι Φλινκ κατάφερε ένα μεγάλο προσωπικό ρεκόρ για να ρίξει τη Σιγίνγκ στη θέση του αργυρού μεταλλίου. Είχε κερδίσει η ίδια ένα χρυσό μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Στίβου Νεανίδων του 2012 έναν μήνα νωρίτερα.Η Σιγίνγκ έκανε μια σταδιακή πρόοδο στις ανώτερες τάξεις. Ήταν έκτη στο Κινεζικό Πρωτάθλημα Στίβου 2012, στη συνέχεια βελτιώθηκε στην τέταρτη θέση στους 12ους Εθνικούς Αγώνες της Κίνας το 2013 με προσωπικό ρεκόρ 60,23 μ. – η πρώτη της ρίψη πάνω από τα εξήντα μέτρα. Δεν αγωνίστηκε σε μεγάλη διοργάνωση το 2014, αλλά μια νέα καλύτερη ρίψη στα 62,72 μ. της έδωσε την υψηλότερη παγκόσμια κατάταξή της στην 21η θέση.Καθιερώθηκε διεθνώς με μια νίκη στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Στίβου 2015, παίρνοντας το χρυσό μετάλλιο για την Κίνα με ρεκόρ πρωταθλήματος στα 61,33 μ. (ξεπερνώντας το ρεκόρ ρίψης της συμπατριώτισσας της Λι Λινγκγουέι το 2013).Στις 6 Αυγούστου 2021, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό γυναικών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο με 66,34 μέτρα, οπότε έγινε η πρώτη Ασιάτισσα που κέρδισε χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στον ακοντισμό γυναικών και η δεύτερη Κινέζα αθλήτρια που στέφθηκε Ολυμπιονίκης σε κάθε αγώνισμα ρίψης.Στις 23 Σεπτεμβρίου 2021, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό γυναικών στους Εθνικούς Αγώνες της Κίνας 2021 στο Σαανσί με 64,33 μέτρα. Λιόου Σιγίνγκ στην World Athletics (Αγγλικά) Ολυμπιακό προφίλ Λιόου Σιγίνγκ (αθλήτρια) στο sports-reference.com
Βολβοσηραγγώδης μυς

Στην ανθρώπινη ανατομία, ο βολβοσηραγγώδης μυς είναι ένας από τους επιφανειακούς μύες του ανθρώπινου περινέου. Ο μυς εντοπίζεται και στα δύο φύλα με ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή και τη λειτουργία του. Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς καλύπτει τον βολβό του πέους και τείνει να είναι μακρύτερος από τον αντίστοιχο της γυναίκας, ο οποίος εντοπίζεται γύρω από τον κόλπο.

 Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς βρίσκεται στο κέντρο του περίνεου, πάνω από τον πρωκτό. Αποτελείται από δύο ινώδη συμμετρικά τμήματα, τα οποία εσωκλείουν τον βολβό και το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας. Οι πρόσθιες ίνες του μυός εκτείνονται στα πλάγια των σηραγγωδών σωμάτων του πέους. Τα δύο μέρη συνενώνονται μεταξύ τους στο σημείο της περινεϊκής ραφής. Ο συγκεκριμένος μυς συμβάλλει στη στύση, τις συσπάσεις του πέους κατά τον οργασμό και την εκσπερμάτιση. Κατά την ούρηση, οι ίνες του μυός είναι χαλαρές, ενώ συσπώνται για την πληρέστερη κένωση της ουρήθρας στο τέλος της διαδικασίας. Οι πρόσθιες ίνες συμβάλλουν στην ανόρθωση του πέους κατά τη στύση συμπιέζοντας την ραχιαία φλέβα και τον στυτικό ιστό των σηραγγωδών σωμάτων. Στις γυναίκες, τα δύο τμήματα του μυός δεν συνενώνονται, αλλά εντοπίζονται στα δύο άκρα γύρω από το αιδοίο, πάνω από τον πρωκτό. Μαζί με άλλους μύες σχηματίζουν μια υποστηρικτική μυϊκή δομή που περιβάλλει τον κόλπο και τα υπόλοιπα γεννητικά όργανα της γυναίκας. Συμβάλλει στις συσπάσεις του αιδοίου, στο κλείσιμο των τοιχωμάτων και την κένωση του κόλπου. Αναπαραγωγικό σύστημα
Ερρίκος Α΄ ο Γενειοφόρος

Ο Ερρίκος ο Γενειοφόρος, πολων. Henryk Brodaty (π. 1165/70 - 19 Μαρτίου 1238) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Βρότσλαφ (στη Σιλεσία) (1201-28), του Οπόλε (1201-02), του Κάλις (1206-07, 34). Επίσης ήταν δούκας της Κρακοβίας και ως τέτοιος ήταν υψηλός δούκας της Πολωνίας (1232-38). Έγινε δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1232-38).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ δούκα του Βρότσλαφ και της Χριστίνας, μάλλον από τον Οίκο του Έβερσταϊν ή του Χόμπουρκ ή του Πάππενχαϊμ. Νυμφεύτηκε το 1188 την Αγία Χέντβιχ των Άντεχς, κόρη του Μπέρτολτ δούκα της Μερανίας και είχε τέκνα: Αγνή π.1190-1214, απεβ. 24 ετών. Ερρίκος Β΄ ο Ευσεβής π.1196-1241, δούκας του Βρότσλαφ. Κορράδος ο Σγουρός π.1198-1213, πρίγκιπας. Γερτρούδη π.1200-1268, ηγουμένη στο αββαείο του Τρέμπνιτς. Μπολέσλαφ π.1191-1206/08 απεβ. 15-17 ετών, Σοφία π.1200-1214 απεβ. το πολύ 14 ετών, Βλάντισλαφ 1908-1214/17 απεβ. 6-9 ετών. Cawley, Charles; Foundation for Medieval Genealogy, Medieval Lands Project; Silesia v3.0; Dukes of Breslau (Wrocław) and Lower Silesia 1163-1278 (Piast) (Chap 4); Heinrich I Duke of Lower Silesia; retrieved May 2015.
Απελευθέρωση του Μετσόβου

Η απελευθέρωση του Μετσόβου και η ενσωμάτωση του με την υπόλοιπη Ελλάδα, έγινε από τον Ελληνικό Στρατό στις 31 Οκτωβρίου 1912, πέντε ημέρες μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης (26 Οκτωβρίου 1912) και την σταθεροποίηση του μετώπου στη περιοχή της Μακεδονίας, ο ελληνικός στρατός διαθέτει πλέον την δυνατότητα μίας δυναμικής επέμβασης στο μέτωπο της Ηπείρου όπου μέχρι τότε περιορίζονταν σε έναν αμυντικό ρόλο.

 Ο έλεγχος της πολύ σημαντικής διάβασης μεταξύ Ηπείρου Θεσσαλίας και Μακεδονίας συνιστούσε σημαντική παράμετρο για την επιτυχία αυτού του εγχειρήματος γεγονός που προϋπόθετε την κατάληψη του Μετσόβου. Το τελευταίο δεκαήμερο του Οκτωβρίου του 1912, σώματα εθελοντών Κρητικών καθώς και ένα απόσπασμα 340 περίπου οπλιτών του τακτικού στρατού με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Μήτσα, προωθούνται μέσω του Θεσσαλικού χώρου στην ελληνοτουρκική μεθόριο που διέσχιζε τότε τα ανατολικά υψώματα του Μετσόβου. Στις 31 Οκτωβρίου του 1912 τα ελληνικά σώματα, συνεπικουρούμενα από ανταρτικές ομάδες της Ηπείρου και Μετσοβιτών εθελοντών, έχοντας διαβεί ήδη από την νύχτα την κορυφογραμμή Κατάρας- Ζυγού επιτίθενται από τις 6π.μ. κατά ων τουρκικών φρουρών οι οποίες αριθμούσαν 205 στρατιώτες και διέθεταν παράλληλα 2 κανόνια. Οι πυροβολισμοί διήρκεσαν ως τις 4 μ.μ. οπότε υψώθηκε λευκή σημαία από τους εντός του φρουρίου του Μετσόβου πολιορκημένος Οθωμανούς στρατιώτες και υπαλλήλους προκειμένου να παραδοθούν. Η είδηση της απελευθέρωσης του Μετσόβου, πατρίδα μεγάλων ευεργετών του Έθνους προκάλεσε ενθουσιασμό στο πανελλήνιο ενώ οι ημερήσιες οι εφημερίδες της Θεσσαλίας και των Αθηνών αφιέρωσαν πανηγυρικά άρθρα. Η κατάληψη της περιοχής του Μετσόβου αποτέλεσε γεγονός καθοριστικής σημασίας για τον στρατιωτικό σχεδιασμό των Ελληνικών δυνάμεων, αναφορικά με την επικείμενη απελευθέρωση των Ιωαννίνων η οποία συνέβη μετά από 4 μήνες. Για τους ίδιους του Μετσοβίτες σηματοδοτούσε τον τερματισμό της Οθωμανικής κυριαρχίας που διήρκεσε σχεδόν πέντε αιώνες. Β. Σκαφιδάς, «Ιστορία του Μετσόβου», Ηπειρωτικό Ημερολόγιο 11/124(1962), σελ. 612-615Β. Σκαφιδάς, Ιστορία του Μετσόβου», Ηπειρωτικό Ημερολόγιο12/125, 127 (1963), σελ.697—700, 793-700.Γ. Πλατάρης, Το Σημειωματάρι ενός Μετσοβίτη, 1871-1943, Αθήναι 1972, σελ 126-135
Ορέστ Κούζικ

Ο Ορέστ Ταράσοβιτς Κούζικ (ουκρανικά: Орест Тарасович Кузик, γενν. στις 17 Μαΐου 1995, Λβιβ) είναι Ουκρανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Πάφο.

 Ο Κούζικ είναι «προϊόν» των αθλητικών σχολών της Καρπάτι Λβιβ και της Ντιναμό Κιέβου. Οι πρώτοι του προπονητές ήταν οι Μικόλα Ντουνταρένκο (στην Καρμπάτι) και Όλεξι Ντρότσενκο και Γιούρι Λεν (στη Ντιναμό). Χοβέρλα Ουχορόντ (δανεισμός) Τον Ιούλιο του 2015, εντάχθηκε με δανεισμό στην Χοβέρλα Ουζχορόντ του πρωταθλήματος Ουκρανίας. Ο Κούζικ έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα για τη Χοβέρλα σε αγώνα εναντίον της Βόρσκλα Πολτάβα, παίζοντας στο δεύτερο ημίχρονο στις 25 Ιουλίου 2015. Την περίοδο 2016-2018, ο Κούζικ αγωνίστηκε στην Σταλ Καμιανσκέ, με την οποία είχε 37 συμμετοχές και οκτώ γκολ. Στις 8 Ιουνίου 2018, ο ΠΑΣ Γιάννινα ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή του 23χρονου Κούζικ, ο οποίος είχε αποχωρήσει πρόσφατα από τη ΣΤαλ Καμιανσκέ. Ο Κούζικ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του προπονητή Γιάννη Πετράκη. Ο Κούζικ συχνά έμενε εκτός της ομάδας κατά το πρώτο μισό της σεζόν της Σούπερ Λιγκ. Έκανε επτά εμφανίσεις σε όλους τους αγώνες, χωρίς να σκοράρει. ΣΚ Ντνίπρο-1 (δανεισμός) Στις 14 Ιανουαρίου 2018, εντάχθηκε με δανεισμό στην ΣΚ Ντνίπρο-1. Έκανε 11 εμφανίσεις και σημείωσε τέσσερα γκολ στην Α' κατηγορία Ουκρανίας και συνέβαλε στην άνοδο της ομάδας στην κορυφαία κατηγορία. ΦΚ Ντέσνα Τσερνίχιβ (δανεισμός) Στις 14 Ιουλίου 2019, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στην Ντέσνα Τσερνίχιβ. Με τον σύλλογο του Τσερνίχιβ, άρχισε να παίζει πιο τακτικά σε σύγκριση με τα τελευταία δύο χρόνια και αγωνίστηκε σε 21 αγώνες, σημειώνοντας 1 γκολ. Έκανε τη συνεισφορά του στον προημιτελικό του Κυπέλλου Ουκρανίας 2019-20 και στον προκριματικό για τα πλέι-οφ της ανόδου στην Πρέμιερ Λιγκ της σεζόν 2019-20 και με τον σύλλογο προκρίθηκε για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ 2020-21. Μετά το τέλος του δανεισμού του μετακινήθηκε στη Πάφο. Ο Κούζικ έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές ομάδες τις Ουκρανίας U16, U20 και U21. Προφίλ στον επίσημο ιστότοπο της Ντέσνα Τσερνίχιβ Προφίλ στον επίσημο ιστότοπο της Ουκρανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ουκρανικά) (Αγγλικά) Προφίλ Ορέστ Κούζικ στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Hotel del Luna

Το Hotel del Luna είναι νοτιοκορεατική τηλεοπτική σειρά το 2019 με πρωταγωνιστές τους Λι Τζι-ουν και Γιο Τζιν-γκου. Γράφτηκε από τις αδελφές Χονγκ και έκανε πρεμιέρα στο tvN στις 13 Ιουλίου 2019.

 Το Hotel del Luna, που βρίσκεται στη Σεούλ, δεν είναι όπως κανένα άλλο ξενοδοχείο: οι πελάτες του είναι όλοι φαντάσματα. Ο Τζανγκ Μαν-ούολ, κολλημένος στο ξενοδοχείο για την προηγούμενη χιλιετία, συναντά τον Κου Τσαν-σονγκ τον νέο διευθυντή. Λι Τζι-ουν ως Τζανγκ Μαν-ούολΜια όμορφη γυναίκα που έχει καταραστεί, έχει διατελέσει Διευθύνων Σύμβουλος του Hotel del Luna για 1.000 χρόνια. Εν τω μεταξύ, αναγκάζεται να διοικήσει το ξενοδοχείο όπου οι μόνοι πελάτες είναι νεκρές ψυχές.Γιο Τζιν-γκου ως Γκο Τσαν-σονγκΈνας απόφοιτος MBA του Χάρβαρντ ο οποίος είναι ένας όμορφος και επιτυχημένος βοηθός διευθυντής σε μια ξενοδοχειακή εταιρεία. Γίνεται διευθυντής στο Hotel del Luna λόγω συμφωνίας που είχε κάνει ο πατέρας του με τον Τζανγκ Μαν-ούολ πριν από χρόνια.
Προεδρικές εκλογές του Ουζμπεκιστάν (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε Ουζμπεκιστάν στις 4 Δεκεμβρίου 2016, μετά το θάνατο του απερχόμενου προέδρου Ισλάμ Καρίμοφ , στις 2 Σεπτεμβρίου. Με βάση το σύνταγμα οι εκλογές θα διεξάγονται σε διάστημα εντός τριών μηνών από το θάνατο του Καρίμοφ. Ο μεταβατικός πρόεδρος Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ κέρδισε τις εκλογές με το 88,6% των ψήφων. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από το περιοδικό the Economist ως απάτη, και από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ως έλλειψη "πραγματικής επιλογής".

 Σύμφωνα με το άρθρο 96 του συντάγματος, όταν ο πρόεδρος κωλύεται ή πεθαίνει εν ενεργεία, ο πρόεδρος της Γερουσίας (όταν πέθανε ο Καρίμοφ στο αξίωμα ήταν ο Νιγκματίλα Γιουλντάσεφ) πρέπει να αναλάβει ως υπηρεσιακός πρόεδρος, πριν διεξαχθούν εκλογές μέσα σε τρεις μήνες. Ο Γιουλντάσεφ, όμως, παραιτήθηκε και το κοινοβούλιο στις 8 Σεπτεμβρίου, αποφάσισε ομόφωνα να διορίσει τον πρωθυπουργό Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ ως προσωρινό πρόεδρο.Αυτό το επιπλέον συνταγματικό μέτρο έγινε με την υποστήριξη των τοπικών φυλών, που φοβήθηκαν ότι μια πάλη για την εξουσία μεταξύ των ελίτ της χώρας θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια, και έτσι αποφάσισε να στηρίξει τον Μιρζιγιάγιεφ, που ήταν πρωθυπουργός από το 2003. Σύμφωνα με το Reuters, οι διαπραγματεύσεις του Μιρζιγιάγιεφ με τις φυλές για να εξασφαλίσει το χρίσμα της προεδρίας συμπεριελάμβαναν την υπόσχεση να μοιραστεί την εξουσία με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Ρουσλάμ Ασίμοφ και τον αρχηγό εθνικής ασφάλειας Ρουστάμ Ινογιάτοφ. Ο Πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε 2 γύρους, με τον τελικό γύρο μεταξύ των δύο υποψηφίων με το υψηλότερο ποσοστό να διεξάγεται σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν λαμβάνει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο. Τέσσερις υποψήφιοι προτάθηκαν από τα αντίστοιχα κόμματά τους τον Σεπτέμβριο. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ενέκρινε τις αιτήσεις τους τον Οκτώβριο. Ο πρωθυπουργός Μιρζιγιάγιεφ αντιμετώπισε τρεις άλλους υποψηφίους: τους Καταμτζάν Κετμόνοφ του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, Ναριμόν Ουμάροφ και Σαρβάρ Οταμουράτοφ (και οι δύο από το Κοινωνικό Δημοκρατικό Κόμμα). Η κεντρική εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο Μιρζιγιόγιεφ εξελέγη , με ποσοστό 88,6% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 87,83%.
Σόδομα και Γόμορρα

Τα Σόδομα και τα Γόμορρα ήταν δύο θρυλικές βιβλικές πόλεις που έγιναν γνωστές από την αιφνίδια καταστροφή τους από τον Θεό για τη διαφθορά τους, οι οποίες βρίσκονταν στο νότιο άκρο της Νεκράς θάλασσας. Τα Σόδομα μαζί με τη Γόμορρα, την Αδαμά, τη Σεβωείμ και τη Σηγώρ αποτελούσαν τη λεγόμενη πεντάπολη της κοιλάδας Σιδδίμ. Αναφέρεται τόσο στη Παλαιά Διαθήκη όσο και στη Καινή Διαθήκη, αλλά και στο Κοράνι, ότι υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή από τον Θεό, με κυρίαρχη αιτία τον έκλυτο βίο και την ανηθικότητα των κατοίκων της.

 Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η πόλη Σόδομα βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Ιορδάνη, γεγονός που την καθιστά σημαντικό εμπορικό δρόμο, όπως περιγράφεται και στη Βίβλο. Ακόμα, το μέγεθος της πόλης, την βοήθησε πολύ, ώστε να αναδειχθεί σε εμπορικό πέρασμα. Η ομάδα των αρχαιολόγων, που πραγματοποιεί ανασκαφές στην περιοχή, έχει ανακαλύψει ίχνη παλατιού, πύργους, καθώς και αμυντικές ζώνες. Επίσης, εντοπίστηκαν προμαχώνες και χοντρά τείχη 10 μέτρα ύψους, με πύλες παρατηρητήρια και οδόστρωμα. Στην Παλαιά Διαθήκη αναγράφεται η καταστροφή των δύο πόλεων. Μετά τη φιλοξενία του Αβραάμ, όταν ο Κύριος έφευγε από το σπίτι του είπε στον Αβραάμ: "Η κακή φήμη των Σοδόμων και των Γομόρρων διαδόθηκε πολύ και η αμαρτία τους είναι πολύ βαριά. Θα κατεβώ, λοιπόν, να εξακριβώσω αν αληθεύουν όλες αυτές οι διαδόσεις που έφτασαν ως εμένα". Οι δυο άγγελοι έφυγαν από το σπίτι του Αβραάμ και κατευθύνθηκαν προς τα Σόδομα. Αλλά ο Κύριος παρέμεινε ακόμη μαζί με τον Αβραάμ. Πλησίασε τότε ο Αβραάμ και του είπε: "θα καταστρέψεις τους δικαίους μαζί με τους αμαρτωλούς; Ίσως υπάρχουν κάποιοι δίκαιοι στην πόλη. θα τους καταστρέψεις κι αυτούς; Δε θα συγχωρήσεις την περιοχή για χάρη των λίγων δικαίων που βρίσκονται σ' αυτήν; Δε γίνεται να θανατώσεις δικαίους κι αμαρτωλούς μαζί, σαν να ήταν όλοι το ίδιο. Δεν είναι δυνατό! Ο κριτής όλης της γης δεν πρέπει να αποδώσει δικαιοσύνη;". Τότε ο Θεος είπε: «Αν βρω στην πόλη των Σοδόμων 50 δικαίους, θα συγχωρήσω όλο τον τόπο για χάρη τους». Ο κύριος με τη μορφή αγγέλων έφτασε στα Σόδομα, όπου φιλοξενήθηκε από τον ανιψιό του Αβραάμ, τον Λωτ. Αργά το βράδυ οι κάτοικοι των Σοδόμων περικύκλωσαν από παντού το σπίτι και ζητούσαν από τον Λωτ να τους παραδώσει τους ξένους. Ο Λωτ αρνούνταν, αλλά εκείνοι επέμεναν και τον έσπρωχναν με τη βία. Οι άγγελοι τράβηξαν τον Λωτ μέσα στο σπίτι και έκλεισαν την πόρτα. Τύφλωσαν αυτούς που ήταν απ' έξω και είπαν στον Λωτ να πάρει τη γυναίκα του, τους γαμπρούς του και τις κόρες του και να φύγουν από την πόλη, χωρίς να σκεφτούν να γυρίσουν πίσω, καθώς ο Θεός είχε αποφασίσει ότι θα καταστρέψει αυτόν τον τόπο. Επιχείρηση Γόμορρα, που αφορά ένα από τους μεγαλύτερους βομβαρδισμούς στον Β' Π.Π.. David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.671. Δεμέτης Χ. (2015, Οκτώβριος, 15). Αρχαιολόγοι λένε ότι βρήκαν τα Σόδομα, τη Βιβλική πόλη της αμαρτίας. Νews247. Ανακτήθηκε από: https://www.news247.gr/kosmos/archaiologoi-lene-oti-vrikan-ta-sodoma-ti-vivliki-poli-tis-amartias.6380599.html
Δώδεκα θεοί του Ολύμπου

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ. ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός. Το δωδεκάθεο είναι έννοια που σχηματίστηκε από δυτικούς λόγιους τον 16ο-17ο αιώνα και έχει εμφανιστεί με διάφορες συνθέσεις ανάμεσα σε 14 θεούς. Οι θεότητες που αποτελούν το δωδεκάθεο είναι οι παρακάτω 6 άνδρες και 6 γυναίκες:

 Οι ακόλουθοι είναι επίσης Ολύμπιοι θεοί και θεές. Άλλες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας είναι: Εκάτη: Θεά της μαγείας. Βοήθησε τη Δήμητρα να βρει την κόρη της. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι όταν τα σκυλιά γάβγιζαν ξαφνικά τη νύχτα, η Εκάτη περνούσε ανάμεσά τους. Αίολος: Θεός των ανέμων. Θέμις: Θεά της δικαιοσύνης. Ήταν Τιτανίδα, κόρη της Γαίας και του Ουρανού. Είχε παντρευτεί τον Δία και απέκτησε από αυτόν, τις Μοίρες (Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος) και τις Ώρες (Δίκη, Ειρήνη και Ευνομία). Πάντα απεικονίζεται με δεμένα τα μάτια, κρατώντας στο αριστερό της χέρι ένα σπαθί και στο δεξί μια ζυγαριά. Κυβέλη: Θεά της γονιμότητας. Έρις: Θεά της ζήλιας και της διχόνοιας. Αυτή έριξε το χρυσό μήλο στον γάμο της Θέτιδας και του Πηλέα, επειδή δεν την προσκάλεσαν. Νέμεσις: Θεά της Δικαιοσύνης, η Θεία Δίκη. Διατηρούσε τις ανθρώπινες υποθέσεις σε ισορροπία θέτοντας όρια, ρυθμίζοντας τον εγωισμό τους και επιβάλλοντας τιμωρίες. Νυξ: θεά της νύχτας. Η Νυξ ήταν κυρίαρχη, αρχέγονη και κοσμογονική οντότητα, την οποία σεβόταν και φοβόταν ακόμα και ο ίδιος ο θεός Δίας. Αμφιτρίτη: θέα της θάλασσας. Ήταν σύζυγος του Θεού Ποσειδώνα και μια από τις 50 Νηρηίδες. Ειλείθυια: Ηταν Θεά της γέννησης και των πόνων του τοκετού, για αυτό οι γυναίκες πριν και μετά τις γέννες της πρόσφεραν αφιερώματα. Επισης ακούει και στα ονόματα Ελεύθεια, Ελενθώ ή και Ελειθώ. Ζέφυρος: Θεός του δυτικού ανέμου. Φόβος: Είναι η προσωποποίηση του φόβου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Δείμο, που ήταν η προσωποποίηση του τρόμου, συνόδευε τον πατέρα του στους πολέμους. Δείμος: Είναι η προσωποποίηση του τρόμου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης. Μαζί με τον αδελφό του Φόβο, που ήταν η προσωποποίηση του φόβου, συνόδευε τον πατέρα του στα πεδία των μαχών. Ίρις: Θεά του ουράνιου τόξου. Δευτερεύουσα θεότητα του Ολύμπου, αναφερόμενη και ως μία από τις Άρπυιες. Ανήκε στην ακολουθία των θεών με καθήκοντα αγγελιαφόρου, όμοια με εκείνα του θεού Ερμή. Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε. Σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν η Εστία και ο Πλούτωνας αλλά και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων. Mύθος Ελληνικής μυθολογίας Ελληνισμός (Ελληνική εθνική θρησκεία), ετος 2018 Οι θεοί του φωτός (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Έμβλημα του Βραδεμβούργου

Το έμβλημα του Βραδεμβούργου καθιερώθηκε με τη σημερινή του μορφή στις 18 Μαΐου 1993 και έχει ως κύρια εικόνα του τον κόκκινο αετό. Ο αετός κοιτά προς τα αριστερά και έχει βγαλμένη έξω τη γλώσσα. Τα πόδια και το ράμφος του είναι κίτρινα. Στις φτερούγες του έχει κοτσάνια από τριφύλλι. Ο θυρεός έχει χρώμα λευκό. Το έμβλημα περιέχεται και στη σημαία του Βραδεμβούργου.

 Σύμφωνα με την παράδοση, ο Märkischer Adler, όπως λέγεται στα γερμανικά ο κόκκινος αετός του Βραδεμβούργου, υιοθετήθηκε από τον ηγεμόνα (γερμ. Markgraf αγγλ. Margrave) Γκέρο, το 10ο αιώνα. Το Mark Brandenburg, γνωστό σαν «αμμοδοχείο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» (Streusandbüchse) αγοράστηκε το 1415 από τον εκλέκτορα του Βραδεμβούργου Φρειδερίκο ΣΤ΄ της Νυρεμβέργης του Οίκου των Χοεντσόλερν. Έπειτα από την αναγόρευσή του ως εκλέκτορα στο Βραδεμβούργο, ο Φρειδερίκος διαίρεσε στα τέσσερα το οικόσημο του Μπουργκ Χοεντσόλερν (ασπρόμαυρο, χωρισμένο στα τέσσερα) και τη Νυρεμβέργη (μαύρο λιοντάρι σε χρυσό φόντο) και εισήγαγε το σημερινό κόκκινο αετό. Το μπλε έμβλημα με το χρυσό σκήπτρο ως σύμβολο εξουσίας προστέθηκε επί εκλέκτορα Φρειδερίκου Β΄ (1440-70). Την τελική σχεδόν μορφή στο εθνόσημο την έδωσε ο εκλέκτορας Φρειδερίκος Γ΄, μετέπειτα Φρειδερίκος Α΄ της Πρωσσίας, το 1701, όταν έλαβε τον τίτλο του Βασιλιά στην Πρωσία. Η τελευταία διαφοροποίηση στο έμβλημα έγινε στα κοτσάνια από τριφύλλι που έχει στις φτερούγες του το πτηνό. Διαφοροποιήθηκαν το 1993. Η προηγούμενη αλλαγή είχε γίνει το 1991. Σημαίες του Κόσμου Σημαία του Βραδεμβούργου
Καρλοφόρτε

Το Καρλοφόρτε είναι Δήμος που ενσωματώθηκε στην Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας στη νοτιοδυτική Σαρδηνία (2016) από την Επαρχία του Καρμπόνια-Ιγκλέσιας. Είναι η πρωτεύουσα στο νησάκι Σαν Πιέντρο που απέχει 7 χιλιόμετρα από τη νοτιοδυτικότερη ακτή της Σαρδηνίας, ψαροχώρι και παραθεριστικός οικισμός.

 Ο θρύλος λέει ότι στις αρχές του 14ου αιώνα ιδρύθηκε στο νησί μια εκκλησία προς τιμή εκατοντάδων παιδιών που έχασαν τη ζωή τους σε ναυάγιο έξω από το νησάκι στη Σταυροφορία των παιδιών (1212) με κατεύθυνση στη Νότια Αφρική. Η εκκλησία με το όνομα Τσιέζα ντει Νοβέλλι βρίσκεται μέσα στην περίμετρο της πόλης και λειτουργεί μόνο μια φορά τον χρόνο, είναι η μόνη ένδειξη για εγκατάσταση στο νησάκι πριν ιδρυθεί ο οικισμός του 1739. Το Καρλοφόρτε ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από 30 οικογένειες ψαράδων κοραλλιών με καταγωγή από το Πέγκλι στη Λιγυρία κοντά στη Γένοβα. Εγκατέλειψαν την πατρίδα τους (1541) και εγκαταστάθηκαν στο νησί Ταμπάρκα έξω από την Τυνησία για να ψαρέψουν κοράλλια, μετά από αιώνες τα κοράλλια εξαντλήθηκαν. Οι οικογένειες αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ιταλία, έξω από τις ακτές της νότιας Σικελίας είδαν πολλά κοράλλια και αποφάσισαν να παραμείνουν εκεί. Ο Βασιλιάς της Σαρδηνίας Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας τους έδωσε την άδεια να παραμείνουν μόνιμα στο νησί Σαν Πιέντρο και να οικοδομήσουν τον οικισμό τους. Οι νέοι κάτοικοι έδωσαν στον οικισμό τους το όνομα "Καρλοφόρτε" δηλαδή "Κάρολος ο Ισχυρός" για να τιμήσουν τον βασιλιά Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ που τους επέτρεψε να παραμείνουν (1739). Οι κάτοικοι είχαν ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα τους Πέγκλι, ο πληθυσμός μιλάει τα Λιγυριακά πέρα από τα Ιταλικά και τα Σαρδηνιακά, στα σχολεία τα παιδιά διδάσκονται και τις δύο γλώσσες. Σαρδηνία Οδηγός της Σαρδηνίας Σαν Πιέντρο
Μάρκος Αντωνιάδης

Ο Μάρκος Γ. Αντωνιάδης (1932 - 3 Απριλίου 2013) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.

 Εξελέγη βουλευτής Καβάλας με τη ΝΔ συγκεντρώνοντας 10.802 σταυρούς στις εκλογές του 1974. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977 με 8.624 σταυρούς προτίμησης.Απεβίωσε το 2013. Η κηδεία του έγινε από το ναό των Αγίων Θεοδώρων.
Αστική Περιοχή Καχάμα

Η Αστική Περιοχή Καχάμα (Αγγλικά: Kahama Urban District, Σουαχίλι: Wilaya ya Kahama), είναι μία από τις πέντε επαρχίες στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια και νότια με την Αγροτική Περιοχή Καχάμα (Kahama Rural District), ανατολικά με την Περιοχή Νζέγκα (Nzega District) και δυτικά με την Περιοχή Μπουκόμπε (Bukombe District). Κατά το 2012, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Καχάμα (Kahama Urban District), ήταν 242.208 άτομα.

 Τώρα, η Καχάμα (Kahama) έχει δηλωθεί και γίνει γνωστή στο κοινό ως αστική περιοχή. Οι πρόσφατες εξελίξεις της, οι οποίες είναι επίσης συναρπαστικές, είναι το αποτέλεσμα του σταθμού μεταφόρτωσης της Ισάκα (Isaka) και οι μεταλλευτικές δραστηριότητες που έχουν αρχίσει εδώ και αρκετό καιρό τώρα. Η πόλη Καχάμα (Kahama), τώρα απολαμβάνει τις εργασίες από την Barrick Gold στην προσφάτως ανοιχθείσα τοποθεσία του Χρυσωρυχείου Μπουζουάγκι (Buzwagi Gold Mine) που βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου στην Ισάκα (Isaka), μεταξύ της Καχάμα (Kahama) και της Μουεντακουλίμα (Mwendakulima). Επίσης, η κατασκευή δραστηριοτήτων είναι τώρα μέρος της πόλης που είναι ήδη συνδεδεμένη στο νέο έργο υδροδότησης από τη Λίμνη Βικτώρια (Lake Victoria), το οποίο ήταν ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν για δεκαετίες, οι κάτοικοι της Καχάμα (Kahama). Έχει πλέον εξελιχθεί στο βαθμό που συνδέεται με το Nyihogo, Malunga, Shunü, Nyahanga, Igomero Nyakato, Mbulu, Bukondamoyo και Mhungulamwime, η οποία επίσης αύξησε την αστική περιοχή. Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο προς τα σύνορα της Ρουάντα, περνά μέσα από την Αστική Περιοχή Καχάμα (Kahama Urban District), από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Από το 2012, η Αστική Περιοχή Καχάμα (Kahama Urban District), διαιρείται διοικητικά σε 20 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Σινυάνγκα Σινυάνγκα Αδαμαντωρυχείο Ουίλιαμσον Παραπομπές σημειώσεων
Οι Συμμαθητές

Οι συμμαθητές είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς, παραγωγής 2014-2017, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Είναι βασισμένη στην πολυβραβευμένη αργεντίνικη τηλενουβέλα «Graduados» του 2012. Τη διασκευή του σεναρίου ανέλαβε στον πρώτο κύκλο η Βίκυ Αλεξοπούλου, ενώ στους επόμενους δύο ο Γιώργος Φειδάς. Τη σκηνοθεσία ανέλαβαν ο Βασίλης Θωμόπουλος (κυρίως) με τη βοήθεια των Παναγιώτη Κούτρα και Βασίλη Τσελεμέγκου.

 Κώστας Λούκας ως Στέφανος Τζαβάρας (121 επεισόδια) Σταύρος Καραγιάννης ως Ζήσης (40 επεισόδια) Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος ως Φίλιππος Σταμέλος (16 επεισόδια) Τζένη Μπότση ως Γωγώ Λινάρδου (15 επεισόδια) Σταμάτης Γαρδέλης ως Σταμάτης Γαρδέλης (11 επεισόδια) Μαρία Αλιφέρη ως Μαρία Αλιφέρη (10 επεισόδια) Σοφία Παυλίδου ως Τζένη Σταμέλου (10 επεισόδια) Βερίνα Χιώτη ως Δώρα Χαρίτου (8 επεισόδια) Ιωσήφ Πολυζωίδης ως Νότη (8 επεισόδια) Χριστίνα Αλεξανιάν ως Σάντρα Βασιλειάδη (8 επεισόδια) Σωτήρης Ταχτσόγλου ως Σάκης (7 επεισόδια) Βύρων Κολάσης ως Μενέλαος Λάσκαρης (7 επεισόδια) Ευτυχία Σιδέρη ως Βίβιαν Πανταζοπούλου (7 επεισόδια) Μαίρη Ραζή ως Μάρθα Κανόνη (5 επεισόδια) Γκέλυ Γαβριήλ ως Νανά Καββαθά (5 επεισόδια) Γιάννης Διακάκης ως Βασίλης (4 επεισόδια) Δέσποινα Μπουγιατιώτη ως έγκυος σύντροφος Ζαχαρία (4 επεισόδια) Κώστας Αποστολάκης ως αστυνομικός (2 επεισόδια) Αναστασία Γιούσεφ ως Αναστασία (2 επεισόδια) Δήμητρα Καρακωνσταντή ως νοσοκόμα (2 επεισόδια) Ζώγια Σεβαστιανού ως Χριστίνα (2 επεισόδια) Κωνσταντίνα Τζώρτζη ως φιλόλογος (2 επεισόδια) Γιάννης Αποστολάκης ως Γιάννης (1 επεισόδιο) Γιώργος Τσιάλος ως Μάριος (1 επεισόδιο) Σωτήρης Αντωνίου ως Dr Ripstein Βασίλης Γιακουμάρος ως Θανάσης Λίτσα Γιάννου ως Λίτσα Χαραλαμπάκη Στεφανία Γκουρνέλου Χρήστος Γωγούσης ως γιατρός Γιώργος Δάσκαλος ως αστυνομικός Ανδρομάχη Δαυλού ως αστυνόμος Ανδρέας Ζήκουλης ως μέντιουμ-γκουρού Δημήτρης Καμπόλης ως Βίτο Μερλιότι Γιάννης Κατσάμπας ως Χρήστος Έλενα Κροτσιάνι ως Λάουρα Μαριλίτα Λαμπροπούλου ως Λυδία Δημήτρης Λιόλιος ως Ζαχαρίας Αλέκος Μάνδυλας ως Λεωνίδας Θοδωρής Μπουζικάκος ως ιδιοκτήτης γραφείου κηδειών Λουκία Παπαδάκη ως Ιωάννα Αστέριος Πελτέκης ως Φώτης Γιάννης Πολιτάκης ως γιατρός Αγγέλα Σιδηροπούλου ως Ελένη Χρήστος Σκορδάς ως Διαμαντής Σωτήρης Σωτηρίου ως Τίγρης Κωνσταντίνος Τσεντούρος ως κομφερασιέ Οι Συμμαθητές στην IMDb
Μπάρναρντ 68

Το Μπάρναρντ 68 (Barnard 68) είναι σκοτεινό νεφέλωμα, και συγκεκριμένα μοριακό νέφος ή σφαιρίδιο Μποκ, στον Γαλαξία μας, και συγκεκριμένα στο νότιο μέρος του αστερισμού Οφιούχου, πολύ κοντά σε άλλα σκοτεινά νεφελώματα. Είναι ένα από τα κοντινότερα στη Γη τέτοια νεφελώματα, απέχοντας περίπου 400 ως 500 έτη φωτός, έτσι ώστε ούτε ένας αστέρας δεν φαίνεται μπροστά του. Ο Αμερικανός αστρονόμος Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ το προσέθεσε στον γνωστό κατάλογό του των σκοτεινών νεφελωμάτων το 1919, μπορεί όμως να είχε ανακαλυφθεί ενωρίτερα, είτε από τον ίδιο, είτε από άλλον αστρονόμο (ο κατάλογος εκδόθηκε το 1927).

 Παρά το ότι είναι αδιαφανές στο ορατό φως, το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) στο Σέρο Παρανάλ της Χιλής έχει αποκαλύψει την παρουσία περίπου 3.700 αστέρων του Γαλαξία που βρίσκεται πίσω του, από τα οποία περί τα χίλια είναι ορατά στο υπέρυθρο φως. Προσεκτικές μετρήσεις του βαθμού αποκρύψεως έδωσαν μία ακριβή χαρτογράφηση της κατανομής της σκόνης μέσα στο νέφος. Από την άλλη, παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χέρσελ μπόρεσαν να θέσουν όρια στην κατανομή της σκόνης και ακόμα περισσότερο της θερμοκρασίας. Εξαιτίας της αδιαφάνειάς του, το εσωτερικό του νέφους Μπάρναρντ 68 είναι εξαιρετικά ψυχρό, με τη θερμοκρασία του να αγγίζει τους 16 K (−257 °C). Η μάζα του είναι περίπου διπλάσια της ηλιακής και έχει διάμετρο σχεδόν μισό έτος φωτός. Η παρουσία ενός σκοτεινού νεφελώματος τόσο κοντά μας στον Γαλαξία διευκολύνει πολύ την παρατήρηση και τις μετρήσεις. Αν δεν διαταράσσεται από εξωτερικές δυνάμεις, η σταθερότητα των μοριακών νεφών αποτελεί μία λεπτή ισορροπία μεταξύ της προς τα έξω πιέσεως του αερίου τους και των προς το κέντρο βαρυτικών δυνάμεων των σωματιδίων αερίου και σκόνης. Αυτή η ισορροπία προκαλεί την ταλάντωση του νέφους με τρόπο παρόμοιο με το «τρέμουλο» μιας μεγάλης σαπουνόφουσκας ή ενός μπαλονιού γεμάτου με νερό που το κουνάμε. Προκειμένου να γεννηθεί ένας αστέρας από αυτό το νέφος, η βαρύτητα πρέπει να επικρατήσει επί αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να προκαλέσει τη βαρυτική του κατάρρευση και έτσι στο κέντρο του η θερμοκρασία και η πυκνότητα να αυξηθεί τόσο, ώστε να συντηρείται πυρηνική σύντηξη. Από εκείνη τη στιγμή, οι πολύ μικρότερες διαστάσεις του θύλακα του αστέρα εγκαθιστούν μία νέα ισορροπία ανάμεσα σε μια πολύ αυξημένη βαρύτητα και στην πίεση ακτινοβολίας.Τα ξεκάθαρο περίγραμμα του Μπάρναρντ 68 και άλλα χαρακτηριστικά του υποδεικνύουν ότι βρίσκεται στο όριο της βαρυτικής καταρρεύσεως και τη συνακόλουθη γένεση ενός αστέρα από αυτό μέσα στις επόμενες 200 ή 300 χιλιάδες χρόνια. Ken Croswell: «The Black Cloud» Βαρύ μονοξείδιο του άνθρακα στο Barnard 68 ESO: «How to Become a Star - ESO Telescopes Provide Most Detailed View Ever Into a Dark Cloud», 10 Ιανουαρίου 2001 (ανακτήθηκε την 1η Μαρτίου 2009) Ken Croswell: «Astrophile: Lucky strike turns a dark cloud into a star», New Scientist, 6 Σεπτεμβρίου 2012
278

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 278 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 278 (CCLXXVIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Πρόβου και Λούπου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1031 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 278 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Πρόβος νικά τους Αλαμαννούς, προχωρώντας κατά μήκος της Κοιλάδας του Νέκαρ. Εξοβελίζει τους Φράγκους από τη Γαλατία και αναδιοργανώνει τη Ρωμαϊκή άμυνα στο Ρήνο. Ο Πρόβος μετεγκαθιστά τα Γερμανικά φύλα στις ρημαγμένες επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υιοθετεί τους τίτλους του Γοτθικού Μάξιμου και του Γερμανικού Μάξιμου. Πειρατεία κατά μήκος των ακτών της Λυκίας και της Παμφυλίας: οι Ρωμαίοι πολιορκούν την πόλη της Κρήμνας (Πισιδίας) και φονεύει τον Ίσαυρο ληστή Λύδιο. Μαξέντιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας Αμπάιε, Βαβυλωνιακός Αμοραϊστής (πεθαίνει το 339) Σίμα Γιου, Κινέζος διάδοχος του θρόνου της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 300) 27 Δεκεμβρίου - Γιαν Χου, Κινέζος στρατηγός, λόγιος της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 221) Φου Σαν, Κινέζος λόγιος, ποιητής (γεννιέται το 217) Γιαν Ουεϊγιού, Κινέζα χήρα αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Τζιν (γεννιέται το 214)
Τζαμέλ Άρτις

Ο Τζαμέλ Άρτις (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστές του Ιωνικού Νικαίας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Είναι ένας ντόπιος της Βαλτιμόρης, ο οποίος έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο του Πίτσμπεργκ .

 Από το Νοτρ Νταμ Πρεπ στη Μασαχουσέτη, στις 12 Απριλίου 2013 υπέγραψε για να παίξει στους Πίτσμπεργκ Πάνθερς . Ως πρωτοετής, ο Άρτις έπαιζε ως πάουερ φόργουορντ ερχόμενος από τον πάγκο. Μετά την περίοδο 2014–15 στην Διάσκεψη του Ατλάντικ Κόουστ, ο Άρτις ονομάστηκε μέλος της τρίτης ομάδας All-ACC. Ο Άρτις έλαβε τιμητική διάκριση ως μέλος All-ACC ως ανώτερος. Αφού έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2017 του NBA, ο Άρτις υπέγραψε ένα μερικώς εγγυημένο συμβόλαιο για να ενταχθεί στη σύθεση στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2017 των Νιου Γιορκ Νικς στις 24 Ιουνίου 2017 Είχε μέσο όρο 8,8 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ για 18 λεπτά ανά παιχνίδι σε πέντε παιχνίδια. Στις 18 Αυγούστου 2017, ο Άρτις υπέγραψε με τους Νιου Γιορκ Νικς . Απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια του σταδίου προετοιμασίας στις 4 Οκτωβρίου. Δώδεκα ημέρες αργότερα, ο Άρτις συμφώνησε σε αμφίδρομο συμβόλαιο με τους Ορλάντο Μάτζικ, που σημαίνει ότι μοιράζει μέρος του χρόνου παιχνιδιού του εκείνη τη χρονιά μεταξύ του Ορλάντο και της θυγατρικής τους στο NBA G League , Λέικλαντ Μάτζικ . Ο Άρτις θα κάνει την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο ΝΒΑ με το Ορλάντο στις 13 Δεκεμβρίου, παίζοντας για ένα λεπτό στην ήττα με 106–95 από τους Λος Άντζελες Κλίπερς . Στις 24 Σεπτεμβρίου 2018, ο Άρτις υπέγραψε με τους Σακραμέντο Κινγκς για το στάδιο προετοιμασίας. Στις 7 Οκτωβρίου 2018, ο Άρτης παραιτήθηκε από τους Κινγκς. Στις 3 Ιουλίου 2019, η Λεβαλουά Μετροπολιτάν ανακοίνωσε ότι ο Άρτις προσχώρησε μαζί τους. Είχε κατά μέσο όρο 13,3 πόντους, 4,1 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ ανά αγώνα. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2020, ο Άρτις υπέγραψε με την ΜΚ Γιουβέντους της 1ης Λιθουανίας . Στις 25 Δεκεμβρίου 2020, υπέγραψε με την Κοράλ Ροάν Μπασκέτ του 1ης Γαλλίας (LNB Pro A). Σε 26 παιχνίδια, είχε μέσο όρο 11,1 πόντους, 2,7 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ ανά παιχνίδι. Στις 31 Αυγούστου 2021, ο Άρτις υπέγραψε με την Κιότο Χαναρίτς της ιαπωνικής Μπι Λιγκ . Στις 29 Σεπτεμβρίου 2021, ο Άρτις υπέγραψε με τον Ιωνικό Νικαίας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .
Ορεάντα

Η Ορεάντα (ουκρανικά και ρωσικά: Ореанда,) είναι ένας αστικός οικισμός στον δήμο Γιάλτας της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας, μια περιοχή που αναγνωρίζεται από την πλειονότητα των χωρών ως τμήμα της Ουκρανίας και προσαρτήθηκε από τη Ρωσία ως Δημοκρατία της Κριμαίας.Η Ορεάντα υπάγεται διοικητικά στο Συμβούλιο Συνοικισμού Λιβαδιάς.Ο πληθυσμός ήταν 887 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001. Στην απογραφή του 2014, είχε 835 κατοίκους.

 Η Ορεάντα βρίσκεται στη νότια ακτή της Κριμαίας σε υψόμετρο 197 μέτρων. Ο οικισμός βρίσκεται 5 χιλιόμετρα από τη Γιάλτα. Η κορυφή Κρέστοβα των Κριμαϊκών Ορέων βρίσκεται στην Ορεάντα. Η Ορεάντα αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Πέτερ Σίμον Παλάς το 1793 Ταξίδι μέσα από διάφορες επαρχίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ως Ουργέντα (κυριλλικά: Ургенда).Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η Ορεάντα ανήκε στον Οίκο των Ποτότσκι. Αργότερα έγινε μέρος της επικράτειας του Ρώσου τσάρου. Από το 1842-1852, ένα παλάτι Ελληνικής Αναγέννησης χτίστηκε στην Ορεάντα από τον αρχιτέκτονα Αντρέι Στακενσνάιντερ. Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν έμεινε κάποτε στο παλάτι πριν καεί το 1882. Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ είχε ένα σπίτι στην Ορεάντα, το οποίο επισκέφτηκε ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον το 1974 μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Μόσχας. Στις δεκαετίες 1940-1950, χτίστηκαν δύο σανατόρια στην Ορεάντα, ένα από τα οποία σχεδιάστηκε από τον Σοβιετικό Κονστρουκτιβιστή αρχιτέκτονα Μοϊσέι Γκίνζμπουργκ. Μεγάλο μέρος του διηγήματος του Άντον Τσέχωφ "Η κυρία με το σκυλάκι", που δημοσιεύτηκε το 1899, διαδραματίζεται στην Ορεάντα.
Χαζοπούλια

Χαζοπούλια (For the Birds) είναι ο τίτλος ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους , σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ραλφ Έγκλεστον, που δημιουργήθηκε από την Pixar το 2000. Προβαλλόταν στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία Μπαμπούλας Α.Ε. και περιέχεται στο DVD της ίδιας ταινίας. Κέρδισε το 2001 βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους.

 Ένα-ένα, μερικά πουλιά από ένα σμήνος κάθονται σε ένα καλώδιο ενός πυλώνα τηλεφωνικής εταιρείας. Καθώς κάθονται αρκετά κοντά το ένα στο άλλο, έχουν ήδη αρκετά προβλήματα, τα οποία διογκώνονται, όταν ένα μεγάλο πουλί έρχεται να καθίσει μαζί τους. Τα όμοια, μικρά πουλάκια δεν έχουν παρά να κοροϊδέψουν το μεγάλο, αλλά η σνομπ τους συμπεριφορά αποδεικνύεται επιεικώς καταστροφική. Αν και στην ταινία ακούγεται μόνο το αστείο κελάηδημα των πουλιών (που ηχογραφήθηκε από παιχνίδια που βγάζουν ήχο όταν ζουλιούνται), τα πουλιά, όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα, έχουν το καθένα το δικό του όνομα. Ο Bully, είναι ο πρώτος που κάθεται στο καλώδιο και αργότερα έρχονται οι Chipper, Snob και Neurotic. Οι προσωπικότητές τους παρουσιάζονται, όταν και το υπόλοιπο σμήνος έρχεται να καθίσει στο τηλεφωνικό καλώδιο και ακόμη περισσότερο την στιγμή που το μεγάλο πουλί μπαίνει στην παρέα. (Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-06-18 στο Wayback Machine.
Καλλιθέα Φιλιατών

Η Καλλιθέα, πρώην Τσαρακλιμάνι, είναι ελληνικό ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Βρίσκεται στο ΒΑ. άκρο του νομού στις νότιες υπώρειες του όρους Μουργκάνα, που στέφει λόφου νότια του οποίου εκτείνεται ο κάμπος της Λαγκάβιτσας. Παλαιότερη ονομασία ήταν Τσαρακλιμάνι, αλλά και για κάποια περίοδο λεγόταν "Παλιάμπελα" Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου. Ο πληθυσμός του, ασχολούμενος με τη γεωργία και κτηνοτροφία, το 1950 ήταν 162 κάτοικοι και το 2001 αριθμούσε 128 κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού που έχει αναστηλωθεί με μεγάλη δωρεά κατοίκου είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.

 Το χωριό πρέπει να συγκέντρωσε τους πρώτους κατοίκους, όπως και τα περισσότερα από τα χωριά της Μουργκάνας, κάπου στα μέσα του 17ου αιώνα και να απέκτησε ένα πιο συνεκτικό ιστό μέχρι το πρώτο μισό περίπου του 18ου αιώνα. Το χωριό συμμετείχε στον Αγροτικό Αγώνα (1858 - 1930) των 16 χωριών της Μουργκάνας ενάντια στις προσπάθειες των αγάδων να επιβάλουν καθεστώς τσιφλικιών στην περιοχή. Η περίοδος μεταξύ του τέλους του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου (1910), κατά την οποία υπήρχαν πολλοί ξενιτεμένοι στο Βουκουρέστι, ήταν για το χωριό εποχή ευμάρειας και πλούτου. Τότε έγιναν πολλά σπουδαία έργα, όπως τα καλντερίμια και οι βρύσες του και γενικότερα το χωριό αναβαθμίστηκε. Το χωριό έσφυζε από ζωή μέχρι και τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 έχοντας, παράλληλα, στην ξενιτιά τους περισσότερους άνδρες και νέους άνω των 14 ετών. Κατά την προσωρινή εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στο χωριό, διαδραματίστηκαν σοβαρά γεγονότα σε βάρος των κατοίκων του από Αρβανίτες συνεργάτες τους, ευτυχώς χωρίς θύματα. Η περίοδος της Κατοχής που ακολούθησε ήταν μια σκληρή δοκιμασία για τους κατοίκους των χωριών της Μουργκάνας, τα οποία όμως ως αγροτικά και κτηνοτροφικά δεν παρουσίασαν τόσες ελλείψεις όσο άλλα μέρη της Ελλάδας. Πάντως οι κατοχικές δυνάμεις κατέστρεψαν τα αρχεία του χωριού και έτσι μέχρι και σήμερα η ιστορική και γενεαλογική έρευνα πάνω σε αυτό παραμένει δύσκολη. Το χωριό υπέστη τα πάνδεινα κατά τον Εμφύλιο και εγκαταλείφτηκε από τους περισσότερους κατοίκους του, οι οποίοι μετανάστευσαν στην Αθήνα και στον Πειραιά όπου είχε συγκροτηθεί προπολεμικά ένας πυρήνας από ξενιτεμένους. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα) σελ.226.
Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ

Ο Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ (Nuno Gomes Nabiam, γεννημένος στις 17 Νοεμβρίου 1966) είναι πολιτικός της Γουινέας-Μπισσάου πρωθυπουργός της χώρας από τις 28 Φεβρουαρίου 2020. Στις 29 Απριλίου 2020, αυτός και τρεις υπουργοί του βρέθηκαν θετικοί στην COVID-19 .

 Ο Γκόμες Ναμπιάμ αποφοίτησε από το Εθνικό Γυμνάσιο Κουάμε Νκρούμαχ. Ολοκλήρωσε το πτυχίο του στο Ανώτερο Ινστιτούτο Πολιτικής Αεροπορίας Μηχανικών στο Κίεβο της Ουκρανίας και του απονεμήθηκε υποτροφία Πολιτικής Αεροπορίας το 1986. Αργότερα σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ο Γκόμες Ναμπιάμ έγινε ακτιβιστής στην Αφρικανική Νεολαία Αμίλκαρ Καμπράλ το 1978. Το 1980 έγινε μαχητής στο κόμμα PAIGC . Το 2012 διορίστηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας της Γουινέας-Μπισάου από την κυβέρνηση της χώρας. Στις 28 Φεβρουαρίου 2020 ο Γκόμες Ναμπιάμ διορίστηκε πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισάου. Είναι μέλος του κόμματος που λέγεται Συνέλευση του Ενωμένου Λαού.
Βερόνικα (τηλενουβέλα)

Η Βερόνικα (Ισπανικά: La mentira, Μετάφραση: Το ψέμα) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1998. Βασίζεται σε μια πρωτότυπη ιστορία της Καριδάδ Μπράβο Άνταμς. Πρωταγωνιστούν Κέιτ ντελ Καστίγιο, Γκάι Έκερ, Κάρλα Άλβαρες, Έρικ ντελ Καστίγιο και Ρόσα Μαρία Μπιανκί.

 Ο Διμίτριο Ασούνσολο φτάνει σε ένα μικρό απομακρυσμένο χωριό έξω από το Μεξικό, όπου ο αγαπημένος ετεροθαλής αδελφός του, Ρικάρδο Πλάτας, έχει φυτείες τεκίλας, μόνος του θα ανακαλύψει ότι ο αδερφός του έχει μόλις αυτοκτονήσει, αφού προδόθηκε από μια εγωίστρια και άπληστη γυναίκα. Σιγά-σιγά, και χάρη στους κατοίκους του χωριού, που στην αρχή είναι εχθρικοί απέναντί του, αλλά στη συνέχεια γίνονται φίλοι του, ο Διμίτριο βάζει μαζί τα κομμάτια του πάζλ που οδηγούν στην τραγωδία. Τα στοιχεία τον φέρουν στην Πόλη του Μεξικού, στη βίλα μιας πλούσιας οικογένειας, των Φερνάντες-Νεγρέτε, οι οποίοι είναι οι ιδιοκτήτες της Τράπεζας FERNE Bank μίας από τις σημαντικότερες τράπεζες στο Μεξικό, όπου ο Ρικάρδο είχε περάσει κάποιο χρονικό διάστημα στο παρελθόν ως ένας αξιόπιστος υπάλληλος. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει, σε εκείνο το σπίτι ζει η γυναίκα που είναι η αιτία της αυτοκτονίας του Ρικάρδο. Ο Διμίτριο συναντά δύο νεαρές γυναίκες εκεί, είναι οι δύο ανιψιές της οικογένειας: την αθώα και ευαίσθητη Βιρχίνια Φερνάντες-Νεγρέτε και την δυναμική και με αυτοπεποίθηση Βερόνικα Φερνάντες-Νεγρέτε. Δεν είναι σίγουρος ποιος από αυτούς είναι ο ένοχος, ο Δημήτριο παγιδεύεται σε μια σειρά από περιστατικά και πονηρά κουτσομπολιά και καταλήγει πιστεύοντας στο τέλος ότι η γυναίκα που ψάχνει είναι η Βερόνικα. Μόλις επιβεβαιωθεί, βάζει σε εφαρμογή το σχέδιό του για την εκδίκηση. Φλερτάρει με τη Βερόνικα, την σαγηνεύει και την κάνει να τον ερωτευτεί και να τον παντρευτεί. Μετά το γάμο, την παίρνει και τη φέρνει στο μικρό απομακρυσμένο χωριό, όπου ο Ρικάρδο πέθανε, και αποφασίζει να της κάνει τη ζωή κόλαση και να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του αδελφού του. Λίγο-λίγο διαπιστώνει ότι ο ίδιος, και η Βερόνικα, είναι θύματα κάποιου του οποίου το πρόσωπο κρύβει μια δαιμονική ψυχή και πως είναι ο πραγματικός υπεύθυνος για την αυτοκτονία του Ρικάρδο. Όταν αυτός το ανακαλύπτει, φαίνεται ότι όλα έχουν χαθεί με την Βερόνικα και τον εγκαταλείπει γιατί δεν την εμπιστεύεται, έτσι προσπαθεί να ξανακερδίσει την αγάπη της. Στο τέλος, η αγάπη κερδίζει, αλλά όχι χωρίς κόστος. Κέιτ ντελ Καστίγιο ως Βερόνικα Φερνάντες-Νεγρέτε Μοντεσίνος ντε Ασούνσολο Γκάι Έκερ ως Διμίτριο Ασούνσολο Κάρλα Άλβαρες ως Βιρχίνια Φερνάντες-Νεγρέτε Έρικ ντελ Καστίγιο ως Τεοδόρο Φερνάντες-Νεγρέτε Ρόσα Μαρία Μπιανκί ως Σάρα ντε Φερνάντες-Νεγρέτε Σαλβαδόρ Πινέδα ως Φρανσίσκο Μογκέλ Σέρχιο Μπασάνιες ως Χουάν Φερνάντες-Νεγρέτε Μπλάνκα Γκέρρα ως Μιράντα Μοντεσίνος Ααρόν Ερνάν ως Πάτερ Πάμπλο Γουίλιαμς Κάρλος Κάμαρα ως Χοσέ "Πέπε" Ντίες Σίλβια Μαρισκάλ ως Λετίσια "Λέτι" Τόνι Μπράβο ως Αντρέ Μπελότ Τίνα Ρομέρο ως Ίρμα ντε Μογκέλ Λουίς Γατίκα ως Σαντιάγο Τεράσας Ροξάνα Καστεγιάνος ως Γιαδίρα Μπαλανσάριο Ισραέλ Χαϊτόβιτς ως Χασίντο Άβιλα Αμπάρο Γαρίδο ως Αντόνια "Τόνα" Μαϊρίν Βιγιανουέβα ως Νικόλ Μπέλοτ Ροδρίγο Αμπέδ ως Ρικάρδο Πλάτας Βερόνικα στην IMDb
Κεραμίδι

Το κεραμίδι είναι μικρή, συνήθως πήλινη, καμπυλωτή ή επίπεδη πλάκα, που χρησιμοποιείται για την επικάλυψη της στέγης ενός κτιρίου. Τα κεραμίδια συνήθως κατασκευάζονται από άργιλο και είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να κρατούν τη βροχή.

 Τα κεραμίδια θεωρούνται ελληνική εφεύρεση, καθώς οι Έλληνες συνήθιζαν να χρησιμοποιούν στις στέγες τους λεπτές και λίγο καμπυλωτές κεραμικές πλάκες. Τα πρώτα κεραμίδια για την επικάλυψη στεγών ανάγονται στην 3η χιλιετία π.Χ. και ανακαλύφθηκαν στο προελλαδικό «Σπίτι των κεραμιδιών» στη Λέρνη της Αργολίδας (βορειοανατολικά παράλια της Πελοποννήσου). Στην περιοχή βρέθηκαν συντρίμμια, τα οποία αποκαλύπτουν χιλιάδες κεραμίδια που έχουν πέσει από τη στέγη. Επιπλέον, τα πρώτα ευρήματα κεραμιδιών στην αρχαϊκή Ελλάδα προέρχονται από μια πολύ περιορισμένη περιοχή γύρω από την Κόρινθο, στην οποία τα κεραμίδια άρχισαν να αντικαθιστούν τις στέγες σε δύο ναούς του Απόλλωνα και του Ποσειδώνα μεταξύ 700 και 650 π.Χ. Η διάδοση των κεραμιδιών και σε άλλα μέρη έγινε αρκετά γρήγορα. Μέσα σε 50 περίπου χρόνια υπολογίζεται ότι έγιναν ευρέως γνωστά σε περιοχές γύρω από την ανατολική Μεσόγειο, όπως η κεντρική και νότια Ιταλία και η Μικρά Ασία. Τα κεραμίδια εκείνης της εποχής δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά, καθώς υπολογίζεται ότι ζύγιζαν 3-6 κιλά περίπου το καθένα, και είχαν σχήμα c. Αυτό που ώθησε στη διάδοση των κεραμιδιών, παρά το γεγονός ότι η τοποθέτησή τους δεν ήταν εύκολη σε σύγκριση με τις απλές οροφές από ξύλα ή καλάμια που υπήρχαν τότε, ήταν η ανθεκτικότητα τους στη φωτιά. Για το λόγο αυτό ξεκίνησε πρώτα η χρήση τους σε ναούς, καθώς επιθυμούσαν να τους προστατέψουν από ενδεχόμενη πυρκαγιά. Στις μέρες μας, μαζί με τον πηλό, τα κεραμίδια επενδύονται και από άλλα υλικά, όπως τσιμέντο και πλαστικό, ώστε να αποκτήσουν αδιάβροχη επένδυση. Πλέον διατίθεται σε πολλά σχήματα. Τα κεραμίδια στερεώνονται στο σκελετό της στέγης με καρφιά και τοποθετούνται σε παράλληλες σειρές. Κάθε σειρά επικαλύπτει την προηγούμενη, έτσι ώστε να είναι δυνατές η απομάκρυνση των όμβριων υδάτων και η κάλυψη των καρδιών που κρατούν τη σειρά από κάτω. Υπάρχουν τριών ειδών κεραμίδια, τα οποία είναι και τα πιο διαδεδομένα: Τα παράγωγα του ρωμαϊκού imbrex, Τα παράγωγα του ρωμαϊκού tegula, Τα κεραμίδια συναρμογής.
Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Οι δήμοι είναι το πρώτο επίπεδο διοικητικής διαίρεσης της Βόρειας Μακεδονίας. Τον Φεβρουάριο του 2013, η Βόρεια Μακεδονία αναδιοργανώθηκε σε 80 δήμους. Οι 10 από αυτούς αποτελούν την πόλη των Σκοπίων (ή Μεγάλα Σκόπια). Οι περισσότεροι από τους σημερινούς δήμους παρέμειναν αναλλοίωτοι ή απλά συγχωνεύθηκαν από τους προηγούμενους 123 δήμους που δημιουργήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1996. Άλλοι δήμοι ενοποιήθηκαν και τα σύνορα τους άλλαξαν. Πριν το 1996, οι τοπικές κυβερνήσεις ήταν οργανωμένες σε 34 διοικητικές περιφέρειες, κοινότητες ή κομητείες. Το 2004 οι δήμοι μειώθηκαν σε 84. Το 2013 οι ακόλουθοι δήμοι ενσωματώθηκαν στον Δήμο Κίτσεβο: Δήμος Ντρουγκόβο, Δήμος Ζάια, Δήμος Οσλόμεϊ και Δήμος Βρανεστίτσα.Επιπλέον, η Βόρεια Μακεδονία διαιρείται σε 8 στατιστικές περιφέρειες, με βάση το προηγούμενο δημοτικό/νομαρχιακό πλαίσιο. Μια από αυτές τις περιοχές είναι τα Σκόπια (ή Μεγάλα Σκόπια) και η γύρω περιοχή.

 Ο χάρτης παρουσιάζει τους αγροτικούς και αστικούς δήμους της Βόρειας Μακεδονίας. Οι αριθμοί στον χάρτη αντιστοιχούν στους αριθμούς των δήμων που αναγράφονται στα αριστερά του ονόματος του δήμου στον πίνακα κάτω από τον χάρτη. Οι δήμοι που αποτελούν τα Σκόπια παρουσιάζονται με κόκκινους αριθμούς. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους δήμους της Βόρειας Μακεδονίας. Τον Μάρτιο του 2013, οι ακόλουθοι δήμοι ενσωματώθηκαν στον Δήμο Κίτσεβο: Χάρτης των δήμων της Βόρειας Μακεδονίας Στατιστικές περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας ^ Οι εκτάσεις των δήμων είναι το σύνολο των συνιστωσών περιοχών. Μέχρι και την απογραφή του 2002, τα στοιχεία για την έκταση των δήμου Άεροντρομ και Μπούτελ δεν ήταν διαθέσιμα και δεν περιλαμβάνονται σε αυτά των άλλων δήμων της περιφέρειας Σκοπίων.^ Οι 10 δήμοι που αποτελούν τα Σκόπια.^ Hierarchical Administrative Subdivision Codes (HASC)^ Τα σύνορα για τον Δήμο Δίβρης στη Νοτιοδυτική περιφέρεια αναθεωρήθηκαν το 2004 για να περιλάβουν μερικές περιοχές του Δήμου Ροστούσα, του προκατόχου του Δήμου Μαυρόβο και Ροστούσα στην Περιφέρεια Πόλογκ.^ Η συνολική έκταση περιλαμβάνει 577 τ.χλμ. εσωτερικά ύδατα τα οποία δεν κατανέμονται στον δήμο/περιφέρεια. Στατιστική Υπηρεσία Βόρειας Μακεδονίας: Mapping the Socio-economic Disparities between the Republic of Macedonia's Municipalities (I-IV) Census of Population, Households and Dwellings in the Republic of Macedonia 2002 (PDF) Municipalities of Macedonia
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»

Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ» (ρωσ. Медаль «За оборону Ленинграда») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Θεσμοθετήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1942 με διάταγμα του Προέδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ με σκοπό να τιμήσει τους ήρωες στην Πολιορκία του Λένινγκραντ.

 Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ» απονέμεται σε: Στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού της ΕΣΣΔ και της NKVD για τη συμμετοχή τους στην άμυνα της πόλης από τη Ναζιστική Γερμανία. Πολίτες, αμάχους, εργαζομένους που συμμετείχαν στην άμυνα του Λένινγκραντ και στη δημιουργία αμυντικών γραμμών γύρω του Λένινγκραντ.Μέχρι το 1985, είχαν γίνει 1.470.000 απονομές του Μεταλλίου «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ». Указ Президиума Верховного Совета СССР «Об учреждении медалей «За оборону Ленинграда», «За оборону Одессы», «За оборону Севастополя» и «За оборону Сталинграда» и награждении этими медалями участников обороны Ленинграда, Одессы, Севастополя и Сталинграда» от 22 декабря 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 30 декабря (№ 47 (206)). — С. 1.