Ιωσηφίνα Καρλότα του Βελγίου

Η Ιωσηφίνα Καρλόττα του Βελγίου (Joséphine Charlotte de Belgique, 11 Οκτωβρίου 1927 - 10 Ιανουαρίου 2005) ήταν η κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου και η σύζυγος του Ιωάννη του Λουξεμβούργου.

 Η Ιωσηφίνα Καρλόττα Στεφανία Ίνγκεμποργκ Ελισάβετ Μαρία Ιωσία Μαργαρίτα Άστριντ γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1927 στο Βασιλικό Παλάτι των Βρυξελλών, και ήταν το πρώτο παιδί και η μοναδική κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου και της πρώτης συζύγου του Άστριντ της Σουηδίας. H βάπτισή της έγινε ένα μήνα μετά την γέννησή της. Ανάδοχοι της ήταν ο Κάρολος, Κόμης της Φλάνδρας, και η Καρλόττα, Μεγάλη Δούκισσα του Λουξεμβούργου.Σε ηλικία οκτώ ετών η Ιωσηφίνα Καρλόττα έχασε την μητέρα της Άστριντ σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1935 σε ηλικία 29 ετών. Η Ιωσηφίνα Καρλόττα ανταποκρίθηκε θαρραλέα στην κατάσταση, προσπαθώντας να φροντίσει τους μικρότερους αδελφούς της, Βαλδουίνο και Αλβέρτο. Η Βελγική κοινωνία επέκτεινε την τεράστια συμπάθεια του στο οικογενειακό πένθος, με μεγάλη ανησυχία για τις επιπτώσεις που είχε στην Ιωσηφίνα Καρλόττα και στους αδελφούς της. Ο Λεοπόλδος παρέμεινε αφοσιωμένος πατέρας στα παιδιά του και διατηρούσε στενούς δεσμούς με την οικογένειά της συζύγου του. Το 1941, ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε με τη Μαρί Λιλιάν Μπελς (αργότερα Λιλιάν, Πριγκίπισσα του Ρετύ). Από αυτό το γάμο υπήρξαν τρία παιδιά: Ο Αλέξανδρος, η Μαρία Χριστίνα και η Μαρία Εσμεράλδα. Η Ιωσηφίνα Καρλόττα είχε στενή σχέση με την Λιλιάν πριν από το γάμο της με τον Ιωάννη του Λουξεμβούργου. Ήταν ανάδοχος του ετεροθαλή αδελφού της Αλέξανδρου. Στις 7 Ιουνίου 1944, την επομένη της προσγείωσης των Συμμαχικών Δυνάμεων στη Νορμανδία της Γαλλίας, η ίδια και ο πατέρας της στάλθηκαν στη Γερμανία και κρατήθηκαν εκεί κάτω από κρατική κράτηση. Η Βασιλική Οικογένεια, η οποία περιλάμβανε τους αδελφούς της Βαλδουίνο και Αλβέρτο και την μητριά τους, Λιλιάν, απελευθερώθηκαν στις 7 Μαΐου 1945 και εγκαταστάθηκαν στο Πρενύ της Ελβετίας. Στις 9 Απριλίου 1953 η Ιωσηφίνα Καρλόττα παντρεύτηκε τον Ιωάννη, τότε Διάδοχο του Λουξεμβούργου, στο Λουξεμβούργο. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά: την Μαρία Άστριντ Λιλιάνα Καρλόττα Λεοπολδίνα Βιλελμίνη Ίνγκεμποργκ Αντωνία Ελισάβετ Άννα Αλβέρτα (1954-), παντρεύτηκε τον Κάρολο Χριστιανό της Αυστρίας. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Ερρίκο Αλβέρτο Γαβριήλ Φήλιξ Μαρία Γουλιέλμο, Μέγα Δούκα του Λουξεμβούργου (1955-), παντρεύτηκε την Μαρία Τερέζα Μέστρε υ Μπατίστα. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Ιωάννη Φήλικα Μαρία Γουλιέλμο (1957-), παντρεύτηκε (1) την Ελένε Σουζάννα Βέστερ. Απέκτησαν 4 παιδιά; (2) την Ντιάν ντε Γκερ. Δεν απέκτησαν παιδιά. την Μαργαρίτα Αντωνία Μαρία Φελίσιτας (1957-), παντρεύτηκε τον Νικόλαο του Λίχτενσταϊν. Απέκτησαν 4 παιδιά. τον Γουλιέλμο Μαρία Λουδοβίκο Χριστιανό (1963-), παντρεύτηκε την Σιβύλλα Βάιλερ. Απέκτησαν 4 παιδιά. Ως πριγκίπισσα του Βασιλικού Οίκου του Βελγίου, η Ιωσηφίνα Καρλόττα έφερε πλούσια κομψότητα, γούστο και φινέτσα στη νέα πατρίδα της. Έχει πραγματοποιηθεί πολλές κοινωνικές, πολιτιστικές και ανθρωπιστικές ενέργειες. Έχει επικεντρωθεί σε αρκετές πρωτοβουλίες τις οποίες υποστήριζε ένθερμα, ιδίως θέματα που αφορούν τα παιδιά και τις οικογένειες. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Τμήματος Νεολαίας του Λουξεμβούργου του Ερυθρού Σταυρού. Τα αγαπημένα της χόμπι περιλάμβαναν κηπουρική και φυτοκομία. Απολάμβανε επίσης το κυνήγι, το ψάρεμα, το σκι και άλλα θαλάσσια σπορ. Πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 10 Ιανουαρίου 2005 στο Κάστρο Φίσμπαχ σε ηλικία 77 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας στη Πόλη του Λουξεμβούργου. Ο σταθμός Ιωσηφίνα Καρλόττα στις Βρυξέλλες έχει το όνομά της. Ένα από τα γαμήλια δώρα της ήταν μια διαμαντένια τιάρα, που δόθηκε από την Société Générale. Αυτό αποτελεί πλέον μέρος της συλλογής κοσμημάτων της Λουξεμβουργιανής Βασιλικής Οικογένειας. 11 Οκτωβρίου 1927 – 9 Απριλίου 1953: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ιωσηφίνα Καρλόττα του Βελγίου 9 Απριλίου 1953 – 12 Νοεμβρίου 1964: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Λουξεμβούργου 12 Νοεμβρίου 1964 – 7 Οκτωβρίου 2000: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα του Λουξεμβούργου 7 Οκτωβρίου 2000 – 10 Ιανουαρίου 2005: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα Ιωσηφίνα Καρλόττα του Λουξεμβούργου Λουξεμβουργιανές Λουξεμβούργο: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Χρυσού Λιονταριού της Οίκου του Νάσσαου Λουξεμβούργο: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αδόλφου του ΝάσσαουΞένες Βέλγιο: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λεοπόλδου Δανία: Ιππότης του Τάγματος του Ελέφαντα Γερμανία: Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Τιμής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Ελληνική Βασιλική Οικογένεια: Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας Ισλανδία: Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Γερακιού Ιρανή Αυτοκρατορική Οικογένεια: Παραλήπτρια του Αναμνηστικού Μεταλλίου της Επετείου των 2.500 χρόνων της Περσικής Αυτοκρατορίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Αγία Έδρα: Παραλήπτρια της Προκαθήμενης Εκκλησίας και του Ποντιφείου Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας: Μεγαλόσταυρος του Δικαστικού Επιμελητή στην Υπακοή του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας Ιαπωνία: Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Πολύτιμου Στέμματος Ολλανδία: Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Ολλανδικού Λιονταριού Ολλανδία: Παραλήπτρια του Γαμήλιου Μεταλλίου της Βεατρίκης, Πριγκίπισσας της και του Νικόλαου φαν Άμσπεργκ Νορβηγία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ Πορτογαλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Χριστού Ισπανία: Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής Σουηδία: Μέλος Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ Σουηδία: Παραλήπτρια του Μεταλλίου των 50ων Γενεθλίων του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου Ταϊλάνδη Ντάμα Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος Χούλα Τσομ Κλάο Ηνωμένο Βασίλειο: Παραλήπτρια του Μεταλλίου Σήματος της Στέψης Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄