IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Όντο του Βιτρύ

Ο Όντο, γαλλ. Odo (Eudes) de Vitry (απεβ. το 1158) από τον Οίκο του Βιτρύ ήταν Γάλλος ευγενής, καστελάνος του Βιτρύ (Châtelain de Vitry), και λόγω του γάμου του έγινε κόμης του Ρετέλ (Rethel).

 Η πατρότητά του είναι ασαφής. Μερικές φορές αναφέρεται ότι ήταν γιος του Aντρέ, καστελάνου του Βιτρέ και της Aγνής ντε Μορταίν, αλλά αυτό φαίνεται να βασίζεται σε μία σύγχυση μεταξύ του Βιτρέ (Vitré) στη Βρετάνη και του Βιτρύ (Vitry) στην Καμπανία. Μετά το τέλος τού κουνιάδου του Γερβάσιου, έλαβε την κομητεία του Ρετέλ. Ήταν νυμφεμένος με τη Mατθίλδη των Ρετέλ (απεβ. 1151), τη μεγαλύτερη κόρη του Ούγου Α΄ κόμη του Ρετέλ. Είχαν τουλάχιστον τέσσερα παιδιά: Γκυτιέ/Ιτιέ απεβ. 1171, κόμης του Ρετέλ. Ανώνυμη κόρη, παντρεύτηκε τον Eτιέν-Στραμπό ντε Νεσατέλ-συρ-Αιν. Ανώνυμη κόρη, παντρεύτηκε τον κύριο του Εναλμόν. Υβέτ, παντρεύτηκε πρώτα τον Mιλό, και μετά τον Βιλιάν ντ'Αρζιλιέρ.Από το 1124 μέχρι το τέλος της συζύγου του το 1151, κυβέρνησε το Ρετέλ από κοινού μαζί της. Μετά το τέλος της κυβέρνησε μόνος. Ο Όντο απεβίωσε το 1158, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκουτιέ. Housley, Norman, επιμ. (2007). Knighthoods of Christ: Essays on the History of the Crusades and the Knights. Ashgate Publishing Limited.
Another Perfect Day

Το Another Perfect Day είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου τον Ιούνιο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze Records" στην Ευρώπη και της "Mercury Records" στην Αμερική. Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή CD το 1996 από τη "Castle Communications", με τρία επιπλέον τραγούδια.

 Μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Έντι Κλαρκ το 1982, στο συγκρότημα εντάχθηκε ο Μπράιαν Ρόμπερτσον, πρώην μέλος των Thin Lizzy. Το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 1983 ηχογράφησαν στα "Olympic" και "Eel Pie Studios" του Λονδίνου το "Another Perfect Day", ένα άλμπουμ το οποίο παρουσίαζε τους Motörhead με περισσότερα μελωδικά στοιχεία στον ήχο τους. Ο δίσκος είχε πολύ μικρότερη εμπορική επιτυχία σε σύγκριση με τους προκατόχους του, ανεβαίνοντας μόλις στο # 20 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ τα δύο σινγκλ του δίσκου, "I Got Mine" και "Shine" δεν κατάφεραν να μπουν στο Top-40. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες κριτικές, κυρίως λόγω της αλλαγής στο ύφος του συγκροτήματος. Η περιοδεία για την προώθηση του "Another Perfect Day" ξεκίνησε στα τέλη Μαΐου του 1983 με το συγκρότημα να δίνει τριάντα συναυλίες στην πατρίδα του μέχρι τις αρχές Ιουλίου, πριν μεταβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για άλλε 29 εμφανίσεις από τις 15 Ιουλίου μέχρι τις 18 Αυγούστου 1983. Στις 2 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας από το "Westfalenhalle" του Ντόρτμουντ για να δώσουν 26 συνολικά συναυλίες σε Γερμανία και Γαλλία, ολοκληρώνοντας την περιοδεία στις 11 Νοεμβρίου στο Βερολίνο. Μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας ο κιθαρίστας Μπράιαν Ρόμπερτσον και ο ντράμερ Φιλ Τέιλορ αποχώρησαν για να σχηματίσουν τους Operator. Ο Lemmy επέλεξε για αντικαταστάτες τους τους κιθαρίστες Φιλ Κάμπελ και Würzel και τον πρωην ντράμερ των Saxon, Πητ Γκιλ. Μετά το 1983, κανένα τραγούδι του δίσκου δε συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μέχρι το 1994. 1. Back at the Funny Farm (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:14 2. Shine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 3:11 3. Dancing on your Grave (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:29 4. Rock it (Kilmister, Robertson, Taylor) - 3:55 5. One Track Mind (Kilmister, Robertson, Taylor) - 5:55 6. Another Perfect Day (Kilmister, Robertson, Taylor) - 5:29 7. Marching off to War (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:11 8. I Got Mine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 5:24 9. Tales of Glory (Kilmister, Robertson, Taylor) - 2:56 10. Die You Bastard! (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:25 Το "Another Perfect Day" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Μπράιαν Ρόμπερτσον - κιθάρα Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ - τύμπανα Another Perfect Day CD Booklet, 1996, Castle Music Ltd. Allmusic review Sputnik Music review Αρχείο συναυλιών των Motörhead, 1983 Βρετανικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ Σουηδικά τσαρτ Ολλανδικά τσαρτ Αμερικάνικα τσαρτ
Δημοψήφισμα στη Μαυριτανία (2017)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα με δύο ερωτήματα πραγματοποιήθηκε στη Μαυριτανία , στις 5 Αυγούστου 2017, έχοντας αρχικά προγραμματιστεί για τις 15 Ιουλίου. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν στην κάλπη προκειμένου να εγκρίνουν ή να απορρίψουν τις προτεινόμενες τροποποιήσεις του συντάγματος. Και οι δύο προτάσεις εγκρίθηκαν από το 86% των ψηφοφόρων με ποσοστό συμμετοχής 54%.

 Το δημοψήφισμα ήταν χωρισμένο σε δύο ερωτήσεις σχετικές με διάφορες προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις. Η μία ερώτηση είχε να κάνει με την κατάργηση της έμμεσα εκλεγμένης Γερουσίας και την αντικατάστασή της με τα περιφερειακά συμβούλια, καθώς και τη συγχώνευση του Ισλαμικού Ανώτατου Συμβουλίου και του Εθνικού Διαμεσολαβητή σε "Ανώτατο Συμβούλιο της Fatwa". Η δεύτερη ερώτηση αφορούσε τα εθνικά σύμβολα, συμπεριλαμβανομένης και μια πρότασης να αλλάξει η εθνική σημαία , προσθέτοντας μια κόκκινη γραμμή στο επάνω και στο κάτω μέρος για να συμβολίζουν "τις προσπάθειες και τις θυσίες που οι άνθρωποι της Μαυριτανίας συνεχώς θα κάνουν, δίνοντας το αίμα τους, για να υπερασπίσουν το έδαφός τους", , καθώς και την τροποποίηση του εθνικού ύμνου. Η πρόταση να επιτραπεί στον πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ να διεκδικήσει μια τρίτη θητεία κατέπεσε έπειτα από διαμαρτυρίες στην Νουαντιμπού. Αν και τα 141 από τα 147 μέλη της Εθνικής Συνέλευσης ψήφισαν υπέρ των αλλαγών, οι αλλαγές καταψηφίστηκαν από τη Γερουσία τον Μάρτιο του 2017, με 33 κατά επί συνόλου 56 βουλευτών, από τους οποίους οι 24 ήταν μέλη του κυβερνώντος κόμματος Ένωση για τη Δημοκρατία. Ο πρώην Πρόεδρος Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί κάλεσε τους ψηφοφόρους να αντιταχθούν στις αλλαγές, υποστηρίζοντας ότι θα ήταν "συνταγματικό πραξικόπημα". Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης, το Εθνικό Φόρουμ για τη Δημοκρατία και την Ενότητα, απέρριψαν επίσης τις αλλαγές. Η επίσημη εκστρατεία άρχισε στις 21 Ιουλίου.
Αστυνομικό Δίκαιο

Με τον όρο Αστυνομικό Δίκαιο χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων Δικαίου που διέπουν την οργάνωση και την δράση των υπηρεσιών εκείνων του κράτους, που ασκούν διοικητική εκτελεστική λειτουργία, καλούμενες γενικά αστυνομικές υπηρεσίες ή "αστυνομικές Αρχές".

 Οι αστυνομικές αρχές (υπηρεσίες) αποτελούν την εντονότερη εκδήλωση της διοικητικής λειτουργίας ενός κράτους. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι η παρακολούθηση της εκτέλεσης και εφαρμογής των νόμων ανήκει στην εκτελεστική εξουσία, σε τελική ανάλυση αυτή πραγματοποιείται δια των αστυνομικών υπηρεσιών. Συνεπώς, η εκτελεστική λειτουργία φέρεται σε επαφή με τους πολίτες δια των αστυνομικών Αρχών. Η αποστολή και το έργο των διοικητικών υπηρεσιών αυτών βεβαίως ποικίλει ανάλογα του πολιτεύματος του κράτους, της εποχής, ακόμα και της πολιτικής που ασκεί μία κυβέρνηση, με συνήθεις παρεμβατικές εντολές, όταν κάποιες ανάγκες, ή ακόμα και σκοπιμότητες επιβάλλουν. Σήμερα, όλη η δραστηριότητα των αστυνομικών Αρχών είναι υποταγμένη σε κανόνες δικαίου με πλείστους αυτοπεριορισμούς και καμία αστυνομική ενέργεια δεν επιτρέπεται χωρίς νομική κάλυψη. Αυτός είναι και ο βασικός κανόνας που διέπει σήμερα τις όποιες αστυνομικές δραστηριότητες, η νομική ανάλυση των οποίων αποτελεί τμήμα του Διοικητικού Δικαίου. Πηγές Αστυνομικού Δικαίου θεωρούνται μόνο δημοσιευμένα κείμενα στα οποία μία Πολιτεία έχει θεσμοθετήσει κανόνες δικαίου. Συνεπώς, το Αστυνομικό Δίκαιο αποτελεί ένα σύνολο συγκεκριμένων νομικών κανόνων κατά τη σειρά της κλιμακωτής διαβάθμισής τους, που είναι: Το ισχύον Σύνταγμα. Οι ισχύοντες Νόμοι. Τα διάφορα ισχύοντα Διατάγματα, και Οι Αστυνομικές διατάξεις, οι οποίες και αποτελούν αφενός τις ουσιοδέστερες πηγές αστυνομικής δράσης και αφετέρου τις ουσιαστικές πηγές του αστυνομικού δικαίου. Το Αστυνομικό Δίκαιο αποτελεί μέρος του Διοικητικού Δικαίου, η δε μεταξύ τους σχέση είναι θεωρητικά η αυτή μεταξύ Συνταγματικού και Διοικητικού Δικαίου. Το Διοικητικό Δίκαιο ερευνά γενικά τους κανόνες δράσης των Αστυνομικών Αρχών, ενώ το αστυνομικό Δίκαιο μελετά περισσότερο λεπτολογικά τους ειδικούς κανόνες οργάνωσης και δράσης των υπηρεσιών αυτών. Συνεπώς, το αντικείμενο έρευνας και μελέτης του Α.Δ. εστιάζεται στον τρόπο οργάνωσης και δράσης των διαφόρων αστυνομικών Αρχών, την επάνδρωση και τα μέσα διάθεσης, την αρμοδιότητα εκάστης, τις γενικές και ειδικές υπηρεσίες εκάστης, την νομιμότητα, τη διοικητική δέσμευση, την νομοθετική εξουσιοδότηση, την πρόληψη και καταστολή των παρανόμων δράσεων (κατ΄ αρμοδιότητα), καθώς και θέματα δικαστικών καθηκόντων, δικαστικής αστυνομίας, και έκδοσης αποφάσεων. Τέλος, εξετάζει την ευθύνη των αστυνομικών Αρχών και την έκδοση των πάσης φύσεως αστυνομικών αδειών και σύμφωνα πάντα με τις καθορισμένες βασικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου.
Μαργκαρέτε Ντέπνερ

Η Μαργκαρέτε Ντέπνερ (ρουμανικά: Margarete Depner), γεννηθείσα, ως Μαργκαρέτε Σεργκ (ρουμανικά: Margarete Scherg), στις 22 Μαρτίου 1885, στο Μπρασόβ της Αυστροουγγαρίας, και αποβιώσασα στις 2 Σεπτεμβρίου 1970, στο Μπρασόβ της Ρουμανίας, ήταν Ρουμάνα γλύπτρια, ζωγράφος και εικονογράφος, σαξονικής καταγωγής.

 Καταγόμενη από την οικογένεια βιομηχάνων Σεργκ, η Μαργκαρέτε Ντέπνερ γεννήθηκε στο Μπρασόβ, το 1885, ενώ απεβίωσε, στην ίδια πόλη, το 1970. Το 1931, μετακόμισε, στο πλαίσιο των σπουδών της, στο Βερολίνο, όπου και υπήρξε συμφοιτήτρια του Γιόζεφ Τόρακ.Θεωρείται ως μία εκ των σημαντικότερων εκπροσώπων του καλλιτεχνικού ρεύματος του μοντέρνου κλασικισμού στην Τρανσυλβανία. Τα έργα της αποτελούν μέρος ιδιωτικών συλλογών και μουσείων, τόσο εντός, όσο και εκτός Ρουμανίας, ενώ, παράλληλα, κατέχει εξέχουσα θέση εντός της σαξονικής κοινότητας του Μπρασόβ, η οποία την θεωρεί ως έναν εκ των σημαντικότερων εκπροσώπων της.
Αρσινόη Μεσσηνίας

Η Αρσινόη είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 177 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,053 χμ² (2011).

 Η Αρσινόη ανήκει στην Κοινότητα Αρσινόης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιθώμης, με έδρα τη Βαλύρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 302 μέτρων και απέχει από την Αρχαία Μεσσήνη 2 χιλιόμετρα και από τη Μονή Βουλκάνου 3,8 χιλιόμετρα. Η παλαιότερη ονομασία της ήταν Σιμίζα. 21-04-1835, ο οικισμός Σιμίζα προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης. 31-08-1912, ο οικισμός Σιμίζα αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και προσαρτάται στην Κοινότητα Μαυρομματίου Ιθώμης. 22-12-1927, ο οικισμός Σιμίζα μετονομάζεται σε Αρσινόη. 03-04-1934, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από την Κοινότητα Μαυρομματίου Ιθώμης (Το Μαυρομμάτι Ιθώμης μετονομάστηκε σε Αρχαία Μεσσήνη, στις 13-05-2002) και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αρσινόης. 04-12-1997, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από την Κοινότητα Αρσινόης και προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης. 07-06-2010, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης. Δήμος Μεσσήνης Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Γκιζέλα της Βουργουνδίας, μαρκησία του Μομφερράτου

Η Γκιζέλα, γαλλ. Gisela (1075 - 1135) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόρη του κόμη της Βουργουνδίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Σαβοΐας και μετά μαρκησία του Μομφερράτου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ του Μεγάλου και της συζύγου του Στεφανίας. Παντρεύτηκε δυο φορές: την πρώτη φορά τον Ουμβέρτο Β΄ κόμη της Σαβοΐας και αργότερα, μετά το τέλος του, με δεύτερο γάμο της τον Ρενιέ μαρκήσιο του Μομφερράτου. Με τον πρώτο της σύζυγο Ουμβέρτο Β΄ κόμη της Σαβοΐας απέκτησε: Αμεδαίος Γ΄ 1095-1148, δούκας της Σαβοΐας. Γουλιέλμος, επίσκοπος της Λιέγης Αδελαΐδα 1092-1154, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας και μετά τον Ματθαίο Α΄ του Μονμορανσύ. Αγνή απεβ. 1127, παντρεύτηκε τον Αρκιμπόλντο ΣΤ΄ κύριο του Μπουρμπόν. Ουμβέρτος. Ρέτζιναλντ/Ρενώ. Γκύ, ηγούμενος του αββαείου του Ναμύρ.Με τον δεύτερο σύζυγο της Ρενιέ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου απέκτησε: Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Κλίτο του Οίκου της Νορμανδίας, κόμη της Φλάνδρας. Γουλιέλμος Ε΄ π.1115-1191, μαρκήσιος του Μομφερράτου. Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο μάργραβο του Παρόντι. Αδελασία, μοναχή. Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Γκουίντο κόμη του Μπιαντράτε. Beihammer, Alexander D.; Parani, Maria G.; Schabel, Christopher D., eds. (2008). Diplomatics in the Eastern Mediterranean 1000-1500: Aspects of Cross-Cultural Communication Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Herausgegeben von Detlev Schwennicke (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
Αύγουστος Χριστιανός Φρειδερίκος του Άνχαλτ-Κέτεν

Ο Αύγουστος-Χριστιανός-Φρειδερίκος, γερμ. August-Christian-Friedrich (18 Νοεμβρίου 1769 - 5 Μαΐου 1812) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (1789-1806), μετά δούκας (1806-1812) του Άνχαλτ-Κέτεν.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Γεωργίου-Λέμπρεχτ πρίγκιπα του Κέτεν και της Λουίζας-Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουρκ (δισεγγονού του Φιλίππου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ). Το 1789 διαδέχθηκε τον πατέρα του· όπως και εκείνος, ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έγινε αντισυνταγματάρχης του Πρωσικού στρατού. Το 1803 προήχθη σε στρατάρχη και το 1805 έγινε ιππότης του Τάγματος του Μέλανος Αετού. Το 1806 ο Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας του απένειμε τον τίτλο του «κυρίου του Άνχαλτ» και τον αναβάθμισε επίσημα σε δούκα. Το 1812 απεβίωσε στο ανάκτορο Γκόιτς σε ηλικία 43 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος-Αύγουστος-Κάρολος-Φρειδερίκος-Αιμίλιος. Νυμφεύτηκε το 1792 τη Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου-Αυγούστου δούκα του Νασσάου. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1803. Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Ascania». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2018.
Χάινριχ Μπένκε

Ο Χάινριχ Άντολφ Λούις Μπένκε (γερμανικά: Heinrich Adolph Louis Behnke) ( 9 Οκτωβρίου 1898, Χορν - 10 Οκτωβρίου 1979, Μύνστερ) ήταν Γερμανός μαθηματικός και πρύτανης στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ.

 Ο Μπένκε γεννήθηκε σε μια λουθηρανική οικογένεια στο Χορν, ένα προάστιο του Αμβούργου. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Διακρίθηκε για την εργασία περίπλοκων αναλύσεων με τους Ανρί Καρτάν και Πίτερ Τούλεν. Η πρώτη του σύζυγος, η Άννα Άλμπερσχαϊμ, ήταν Εβραία, αλλά πέθανε λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους. Ανησυχούσε για την εθνότητα του γιου του κατά τη ναζιστική περίοδο. Το 1936 εξελέγη μέλος της Γερμανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών Λεοπολντίνα. με τον Πίτερ Τούλεν: Theorie der Funktionen mehrerer komplexer Veränderlicher, Springer Verlag, Ergebnisse der Mathematik und ihrer Grenzgebiete, 1934, 2η έκδοση με τη συνεργασία του Ράινχολντ Ρέμερτ, 1970 με τον Φρίντριχ Σόμερ: Theorie der Funktionen einer komplexen Veränderlichen, Springer Verlag, 3η έκδοση 1965 Vorlesung über Differentialgeometrie, Μύνστερ, Άσεντορφ, 7η έκδοση 1966 Vorlesung über gewöhnliche Differentialgleichungen, Münster, Aschendorff, 4η έκδοση 1963 Vorlesungen über Algebra, Μύνστερ, Άσεντορφ, 3η έκδοση 1958 Vorlesungen über Zahlentheorie, Μύνστερ, Άσεντορφ, 5η έκδοση 1961 Vorlesung über klassische Funktionentheorie, Άσεντορφ Vorlesung über Infinitesimalrechnung, Άσεντορφ Geschichte der Mathematik an der Universität Münster, ua Biographie von Behnke, pdf Προφίλ συγγραφέα στη βάση δεδομένων zbMATH
Μογγολικός κώδικας Μπράιγ

Ο Μογγολικός κώδικας Μπράιγ είναι τα αλφάβητα Μπράιγ που χρησιμοποιούνται για τη μογγολική γλώσσα στη Μογγολία. Βασίζεται στο Ρωσικό κώδικα Μπράιγ, μαζί με πρόσθετα γράμματα που βρίσκονται στο Μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο.

 Το Μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο έχει όλα τα γράμματα τον έντυπων ρωσικών, αν και μερικά χρησιμοποιούνται μόνο σε δανεικές λέξεις, συν τα γράμματα ө, ү. Τα μη ρωσικά γράμματα ө, ү, έχουν τις μορφές δύο απαρχαιωμένων γραμμάτων του ρωσικού κώδικα μπράιγ. Το μογγολικό φωνήεν ө (ö) είναι συμπτωματικά παρόμοιο με το παλαιό ρωσικό ѳ (th), και παίρνει την μορφή του τελευταίου στο Μπράιγ, την Πρότυπο:Bc. Το μογγολικό γράμμα ү (ü) παίρνει το γράμμα του πρώην φωνηέντου γιατ, το Πρότυπο:Bc.
Στράτος Σακελλαρίδης

Ο Στράτος Σακελλαρίδης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Απόλλων Καλαμαριάς κατά την πρώτη εξαετία της πρώτης εθνικής κατηγορίας, συνεχίζοντας στον Παναθηναϊκό και στον Άρη, κατακτώντας δύο κύπελλα Ελλάδας.

 Ο Σακελλαρίδης ξεκίνησε την καριέρα του από την γενέτειρα του, την Καλαμαριά και τον Απόλλωνα, συμμετέχοντας στο πρώτο πρωτάθλημα Α' εθνικής το 1959-60. Ο Απόλλων αγωνίστηκε συνεχόμενα στις πρώτες έξι σεζόν του πρωταθλήματος, με τον Σακελλαρίδη και τον αδελφό του, Πολυχρόνη, να αποτελούν αναπόσπαστα μέλη της ομάδας. Μία ιδιαίτερη διάκριση του ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 1964, όταν σκόραρε δύο γκολ στο 4-4 με τον Ολυμπιακό, όπως και ακόμη ένα γκολ που πέτυχε στην ανατροπή εναντίον του Άρη μερικούς μήνες νωρίτερα, στις 22 Μαρτίου 1964, όταν ο Απόλλων ανέτρεψε το 3-0 των "κίτρινων" και ισοφάρισε σε 3-3.Το 1965, η ομάδα της Καλαμαριάς υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία και ο Σακελλαρίδης αγωνίστηκε για έναν ακόμη χρόνο στην ομάδα πριν μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Με τους "πράσινους" κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 1966-67 και πέτυχε συνολικά 19 γκολ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος για να ενταχθεί στην ομάδα του Παναθηναϊκού ο Αντώνης Αντωνιάδης.Το καλοκαίρι του 1968, μεταπήδησε στην ομάδα του Άρη και αγωνίστηκε σε δεκαπέντε παιχνίδια πετυχαίνοντας 7 γκολ στην πρώτη του χρονιά. Μάλιστα στις 18 Μαΐου 1969 σημείωσε χατ-τρικ, σκοράροντας όλα τα τέρματα του Άρη στη νίκη με 3-2 επί των Τρικάλων. Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε 28 αγώνες πρωταθλήματος και κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος με τους "κίτρινους".Συνέχισε σε χαμηλότερη κατηγορία για την ομάδα του Π.Ο. Μουδανιών, αγωνιζόμενος και στην δεύτερη εθνική κατηγορία.Συνολικά, αγωνίστηκε σε 203 αγώνες πρώτης εθνικής κατηγορίας από το 1960 ως το 1970. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Βασίλειος Ι. Βύζας

Για τον νεότερο πολιτικό με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Βασίλειος Κ. Βύζας. Ο Βασίλειος Βύζας του Ιωάννη (1895 - 24 Οκτωβρίου 1974) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης.

 Γεννήθηκε στο Εμπόριο Κοζάνης το 1895 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στην Κοζάνη από το 1923. Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης για πρώτη φορά στις εκλογές του 1920 με την Ηνωμένη Αντιπολίτευση και στη συνέχεια με το Λαϊκό Κόμμα το 1935, το 1936 και το 1946. Αργότερα εξελέγη ξανά βουλευτής Κοζάνης με το Λαϊκό Κόμμα το 1950, με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και με την ΕΡΕ το 1956 , το 1958, το 1961 και το 1963. Υπηρέτησε επίσης ως Νομάρχης Πέλλας (1934-35) και 3 φορές ως β΄ αντιπρόεδρος της Βουλής και ως γενικός γραμματέας του Δήμου Θεσσαλονίκης.Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 1974 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Νανά Βύζα και είχαν παιδιά.
Άγιος Χαράλαμπος Αττικής

Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Μάνδρας του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μεγαρίδος του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ημιορεινός οικισμός της βορειοδυτικής Αττικής. Βρίσκεται στις ανατολικές απολήξεις του όρους Πατέρας (ύψωμα «Κορυφούλα», 421 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Μάνδρας-Θηβών (Ε 962), λίγο πριν την Αγία Σωτήρα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 37 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μάνδρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας. Η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους Η μονή Ευαγγελιστρίας και Οσίου Δαυίδ, νοτιοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
Εκλογές στην Τανζανία

Στην Τανζανία, που είναι Προεδρική Δημοκρατία, γίνονται εκλογές για Πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Η θητεία τους διαρκεί 5 χρόνια. Η Εθνοσυνέλευση (Bunge la Jamhuri ya Muungano) αριθμεί 323 μέλη, από τα οποία τα 232 εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και 75 έδρες περιέρχονται σε γυναίκες που εκλέγονται από τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στην Εθνοσυνέλευση.

 Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2015. Πρόεδρος εξελέγη ο Τζον Μαγκουφούλι. Στις 31 Οκτωβρίου 2010 διενεργήθηκαν γενικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές). Στις προεδρικές εκλογές επανεξελέγη ο Τζακάγια Κικουέτε, από το κόμμα Chama Cha Mapinduzi (CCM), με ποσοστό 61,17% των ψήφων έναντι 26,34% για τον αντίπαλό του, Γουίλιμπροντ Σλάα του κόμματος Chadema και 8,06% για τον Ιμπραχίμ Λιπούμπα από το Ενωμένο Μέτωπο Πολιτών (CUF). Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία, ενώ η προσέλευση στις κάλπες ήταν χαμηλή. Ο Κικουέτε ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή θητεία στις 6 Νοεμβρίου 2010. Στις βουλευτικές εκλογές, για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής ένας αλβίνος, ο Σαλούμ Χαλφάνι Μπαρουάνι από το κόμμα CUF της αντιπολίτευσης.
Στρογγυλοβούνι Αιτωλοακαρνανίας

Το Στρογγυλοβούνι (βλάχικα:Στουρνάρι) είναι ένα αρμανίτικο χωριό και μία κοινότητα του Δήμου Ξηρομέρου. Μέχρι τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αστακού, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 156 κατοίκους στο χωριό και 326 κατοίκους στην κοινότητα. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 18.001 χμ2. Νέα απογραφή 2021 κατέγραψε 145 κατοίκους στο χωριό και 309 στο σύνολο.

 Η κοινότητα του Στρογγυλοβουνίου αποτελείται από δύο ξεχωριστούς οικισμούς τους οποίους διοικεί ένας πρόεδρος ο οποίος αυτή την στιγμή είναι ο Δημήτρης Χολέβας ο ποιος κέρδισε της εκλογές το 2019. Μάνινα Βλιζιανών (πληθυσμός 170) Στρογγυλόβουνι (πληθυσμός 156)Τα προαναφερθέντα στοιχεία για τον πληθυσμό είναι από το 2011. Το Στρογγυλόβουνι, μαζί με τους άλλους αρμανικούς οικισμούς της Αιτωλοακαρνανίας, δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από ανθρώπους που εγκατέλειψαν το χωριό Μπιτσικόπουλο στην Ήπειρο, μετά από μία σειρά επιθέσεων από Τούρκους και Αλβανούς ληστές.
Μαρία του Άικεν

Η Μαρία, γερμ.: Maria van Eicken (1571 στις Βρυξέλλες - 21 Απριλίου 1636 στη μονή Πόρτα Ανγκέλικα, στην κοιλάδα Φλάουμπαχ, κοντά στο Tράις-Κάρντεν) ήταν η σύζυγος του Eδουάρδου-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

 Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ως κόρη του Γιόοστ φαν ντερ Άυκεν, κυρίου του Nέντερλοο και κυβερνήτη της πόλης Μπρέντα, και της Βαρβάρας ντε Μολ, κόρης του Mάρτιν ντε Μολ, Μεγάλου επί του Κυνηγίου-με-γεράκια του βασιλιά της Ισπανίας στις Ισπανικές Κάτω Χώρες. Στις 13 Μαρτίου 1591 στις Βρυξέλλες παντρεύτηκε τον Εδουάρδο-Φορτουνάτο μάργραβο του Μπάντεν-Μπάντεν. Δεδομένου ότι η Μαρία δεν ανήκε στους ανώτερους ευγενείς, δεν θεωρήθηκε ισότιμη σύζυγος για έναν μάργραβο και τα παιδιά τους δεν έγιναν δεκτά ως συγγενείς από τον εξάδελφό του Eρνέστο-Φρειδερίκο μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Ωστόσο ο γιος τους Γουλιέλμος θα κληρονομήσει το Μπάντεν-Μπάντεν. Η Mαρία και ο Εδουάρδος-Φορτουνάτος είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Γουλιέλμος (1593–1677), μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν. Χέρμαν-Φορτουνάτος (1595–1665), μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν. Κάρολος-Αλβέρτος (1598 στο Kάστελαουν - 1626 στο κάστρο Χούντσλος, όταν πυροβολήθηκε κατά λάθος), απεβ. 28 ετών. Άννα-Μαρία-Λουκρητία (1592 Mουράνο - 1654 στο Kάστελαουν). Joachim Kühn: Der Roman der Marie van Eycken, σε: Ehen zur linken Hand in der europäischen Geschichte, Koehler, Στουτγκάρδη, 1968, σελ. 105–123
Ηρακλής X-1

Η πηγή Ηρακλής X-1 (Hercules X-1, συντομογραφικά Her X-1), γνωστή και ως 4U1656+35, είναι μια αρκετά ισχυρή αστρονομική πηγή ακτίνων Χ, και συγκεκριμένα ένας διπλός αστέρας ακτίνων Χ. Οι ακτίνες Χ παράγονται από τη θέρμανση, εξαιτίας τριβής, ύλης στον προσαυξητικό δίσκο ενός αστέρα νετρονίων, ύλης που προέρχεται από έναν κανονικό αστέρα, που είναι ανιχνεύσιμος στο ορατό φως και έχει το όνομα μεταβλητού αστέρα HZ Ηρακλέους (HZ Her).

 Η Her X-1 έχει μάζα 2 ηλιακές μάζες, ενδιάμεση ανάμεσα στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μεγάλης μάζας (HMXB) και στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μικρής μάζας (LMXB). Ανήκει έτσι στους «διπλούς αστέρες ακτίνων Χ ενδιάμεσης μάζας» (Intermediate-Mass X-ray Binary, IMXB). Στους IMXB το ένα μέλος του διπλού συστήματος είναι αστέρας νετρονίων ή μαύρη τρύπα και το άλλο μέλος είναι ένας αστέρας ενδιάμεσης μάζας. Η πηγή εμφανίζει σύνθετη μεταβλητότητα, παλλόμενη με περίοδο 1,24 δευτερολέπτου εξαιτίας της περιστροφής του αστέρα νετρονίων, και ως μεταβλητός δι' εκλείψεων αστέρας με περίοδο 1,70 ημέρα, που αντιστοιχεί στην περιφορά των μελών του συστήματος (τροχιακή περίοδος). Τέλος, η ροή ακτίνων Χ που φθάνει στη Γη αυξομειώνεται με περίοδο 35 ημερών, που πιστεύεται ότι συνδέεται με τη μετάπτωση του προσαυξητικού δίσκου. Από παρατηρήσεις, ο δίσκος αυτός είναι καμπυλωμένος και μεταπίπτει με φορά αντίθετη με αυτή των δεικτών του ρολογιού όπως φαίνεται από τη Γη. Το φάσμα των ακτίνων Χ είναι επίπεδο, με απότομη μείωση σε ενέργεια φωτονίου περί τα 24 keV, παρείχε την πρώτη ένδειξη φαινομένων μεταφοράς ενέργειας με ακτινοβολία που συνδέονται με πλάσμα μέσα σε πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο κοντά στην επιφάνεια ενός αστέρα νετρονίων. Η πηγή ανακαλύφθηκε και μελετήθηκε πρώτα από παρατηρήσεις του τεχνητού δορυφόρου Uhuru. Η ανακάλυψη έγινε τον Νοέμβριο του 1971. Η ανακοίνωσή της έγινε κατά τη Χειμερινή Συνάντηση του Τομέα Αστροφυσικής Υψηλών Ενεργειών της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, που έλαβε χώρα στο Σαν Χουάν. Η θέση της πηγής ήταν αβέβαιη εξαιτίας της δυσλειτουργίας των αστρικών αισθητήρων προσανατολισμού του Uhuru, πάντως προσδιορίσθηκε καλύτερα με ανίχνευση από τον δορυφόρο OSO 7, καθώς δεν υπήρχε άλλη κάπως ισχυρή πηγή Χ σε απόσταση 10 μοιρών από την Ηρακλής Χ-1. Ωστόσο, οι απόπειρες ταυτίσεως με κάποια από τις ραδιοπηγές της περιοχής αυτής απέτυχαν. Αλλά το 1973 το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Τζων και Νέτα Μπακώλ (Bahcall) βρήκαν ότι ο μεταβλητός αστέρας HZ Ηρακλέους είχε καμπύλη φωτός που ταίριαζε με τη μία περίοδο της Her X-1, προσδιορίζοντας έτσι με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση της τελευταίας, δια της ταυτίσεώς της με τον μεταβλητό αστέρα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hercules X-1 στο Wikimedia Commons
Arabesque (συγκρότημα)

Οι Arabesque ήταν ένα διάσημο ντίσκο συγκρότημα από τη Γερμανία. Ιδρύθηκαν το 1977 και αποτελούνταν από τις Σάντρα Κρετού (έγινε μέλος το 1979), Γιασμίν Βέτερ και Μικαέλα Ρόουζ. Το 1984 η Σάντρα απεχώρησε για να συννεχίσει τη σόλο καριέρα της και τα δύο εναπομείναντα μέλη μετονομάσαν το συγκρότημα σε "Rouge". Οι Arabesque ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στην Ιαπωνία, πουλώντας πάνω από 6 εκατομμύρια albums εκεί. Το 1980 το single "Take Me Don´t Brake Me" έγινε μεγάλη επιτυχία, εν τούτοις μόλις που μπήκε στο Γερμανικό Top 40. Το αμέσως επόμενο single τους, "Marigot Bay" έγινε το μοναδικό που μπήκε στο Top 10.

 1978 Friday Night 1979 City Cats 1980 Marigot Bay 1980 IV 1981 In For A Penny 1981 Caballero 1982 Why No Reply 1983 Dance Dance Dance 1984 Time To Say Good Bye 2018 The Up Graded Collection (Original Michaela Rose) 1977 Hello Mr. Monkey 1978 Friday Night 1979 City Cats 1979 Peppermint Jack 1980 Take Me Don´t Break Me 1980 Marigot Bay 1981 In For A Penny 1981 Indio Boy 1982 Tall Story Teller 1983 Why No Reply 1983 Sunrise In Your Eyes 1985 Time To Say Goodbye 1986 Ecstasy 1998 Hello Mr. Monkey (Remix) 2008 Margiot Bay 2008 (feat. Michaela Rose) 2014 Dance Into The Moonlight (feat. Michaela Rose) 2017 Zanzibar (Original Michaela Rose) Arabesques Review http://www6.plala.or.jp/arabesque/index.htm Αρχειοθετήθηκε 2009-01-22 στο Wayback Machine. Οι Arabesque στο Last.fm
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 2020-21 αποτέλεσε το 50ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε το Αθλητικό Λαϊκό Σωματείο Ομόνοια 29ης Μαΐου για πρώτη φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2020-21 συμμετείχαν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2021-22. Οι έξι τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Επίλεκτης Κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22. Η νίκη βαθμολογείται με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν δίνει κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2020-21 Αχυρώνας Λιοπετρίου ΠΑΕΕΚ Κερύνειας Κούρης Ερήμης Ένωση Νέων ΘΟΪ ΛακατάμιαςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν από την Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20 Α.Λ.Σ. Ομόνοια 29ης Μαΐου (μετονομασία του Α.Λ.Σ. Ομόνοια 1948) ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς Πέγεια 2014 Ολυμπιάς ΛυμπιώνΕπιπλέον, πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, ο Διγενής Βορόκλινης ενοποιήθηκε με την ομάδα Τρούλλοι FC 2015 δημιουργώντας την ομάδα Ορόκλινη-Τρούλλοι FC 2020 η οποία πήρε τη θέση του Διγενή Βορόκλινης στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2020-21. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Σημειώσεις:2Από την Εληά Λυθροδόντα αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Κριτηρίων 24 Δεκεμβρίου 2021.3Από την Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης» αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί κατόπιν απόφασης της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Κριτηρίων ημερομηνίας 24 Δεκεμβρίου 2020. Ισοβαθμία:αΗρακλής - Ορμήδεια FC 5-1, Ορμήδεια FC - Ηρακλής 0-0βΕληά 7β, ΕΝΑΔ 6β, ΑΠΟΝΑ 4βγΟρόκλινη-Τρούλλοι FC 8β, Ελπίδα 5β, Αμαθούς 2β Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «Προκήρυξη Πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2020/2021». ΚΟΠ. 2020-07-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-08-14. https://web.archive.org/web/20200814211508/http://cfa.com.cy/images/DownloadsGr/C-2020-0006368-Disciplinary-0000660.pdf. Ανακτήθηκε στις 2020-08-14. Επίσημος ιστότοπος Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Χαμό Σαχιάν

Ο Χαμό Σαχιάν (αρμενικά: αρμενικά: Համո Սահյան‎), γεννημένος στις 14 Απριλίου 1914 στο Λορ και αποβιώσας στις 17 Ιουλίου 1993 στο Ερεβάν, ήταν Αρμένιος ποιητής. Ετάφη στο Πάνθεον του Κομιτάς, στο Ερεβάν.

 Το 1939, ο Σαχιάν αποφοίτησε από το ινστιτούτο παιδαγωγικής του Μπακού. Το 1941, μετεγκαταστάθηκε στο Ερεβάν, ενώ, στη συνέχεια, υπηρέτησε στο Σοβιετικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το πέρας του πολέμου, εργάστηκε για λογαριασμό των εφημερίδων Avangard, Vozni και Grakan tert. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων του εκδόθηκε το 1946. Ο Σαχιάν βραβεύθηκε με το Κρατικό Βραβείο της Αρμενίας για τον βιβλίο του υπό τον τίτλο Sezam, batsvir, το οποίο εκδόθηκε το 1972.
ΦΚ Μόσχας

Η ΦΚ Μόσχας (ρωσικά: ФК Москва) ήταν ρωσική ομάδα ποδοσφαίρου που ιδρύθηκε το 1997. Αγωνίστηκε στην ανώτερη κατηγορία του ρωσικού πρωταθλήματος μέχρι το 2009. Χρώματα της ομάδας ήταν το βυσσινί και το μαύρο και το ψευδώνυμό της «αστοί» (горожане), επειδή ανήκε στο Δημαρχείο της Μόσχας. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το στάδιο «Εντουάρντ Στρελτσόφ», χωρητικότητας 13.450 θεατών.

 Στα μέσα δεκαετίας του 1990 η αυτοκινητοβιομηχανία «ЗИЛ» που κατείχε την ομάδα Τορπέντο Μόσχας δεν μπορούσε πλέον να την συντηρήσει και την μεταβίβασε στην εταιρεία Λουζνίκι που κατείχε το ομώνυμο στάδιο. Έτσι η Τορπέντο μετακόμισε σε άλλη συνοικία της Μόσχας εγκαταλείποντας το παλιό της γήπεδο, το «Στάδιο Τορπέντο». Το 1997 η «ЗИЛ», που παρέμεινε ιδιοκτήτρια του Σταδίου Τορπέντο, αποφάσισε να δημιουργήσει ξανά μια ομάδα, την οποία ονόμασε «Τορπέντο-ΖΙΛ». Έτσι για ένα διάστημα υπήρχαν στη Μόσχα δύο Τορπέντο. Το 2003 η «ЗИЛ» πούλησε τη νέα ομάδα σε μια εταιρεία μεταλλουργίας, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί σε «Τορπέντο-Μέταλουργκ». Τον Ιούλιο του 2004 η ομάδα μεταβιβάστηκε στην Διοίκηση της πόλης της Μόσχας και έτσι προέκυψε το νέο όνομα «ΦΚ Μόσχας». Η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα είναι η τέταρτη το 2007. Το ίδιο έτος ο επιθετικός της, Ντιμίτρι Κιριτσένκο, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στη συνέχεια η ομάδα αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο, όπου έφτασε ως τον 2ο γύρο, πριν αποκλειστεί από τη Χέρτα Βερολίνου. Στις 28 Δεκεμβρίου του 2010, η ομάδα αποχώρησε από το πρωτάθλημα μετά την απόφαση του βασικού χορηγού της ομάδας, ГМК «Норильский Никель», να διακόψει την οικονομική ενίσχυση. Επίσημος ιστότοπος
Ποπ κουλτούρα

Ποπ κουλτούρα (από τα αγγλικά popular culture, δηλαδή δημοφιλής κουλτούρα) ονομάζεται γενικότερα το σύνολο των πιστεύω και αντικειμένων που επικρατεί μία συγκεκριμένη στιγμή ή και διαχρονικά. Αυτό το σύνολο μπορεί να περιλαμβάνει αναφορές σε φιλοσοφικές ιδέες ή και τέχνες, όπως ο κινηματογράφος, τα βιντεοπαιχνίδια, τα βιβλία και η μουσική, που έχουν επηρεάσει έντονα την κοινωνία αναγνωρίζονται από μία μεγάλη μερίδα ατόμων, ανεξάρτητα από το αν έχουν συσχέτιση ή γνώση του ουσιαστικού αντικειμένου που αντιπροσωπεύει το εκάστοτε σύμβολο.

 Ο όρος «popular culture» έχει χρονολογηθεί στον 19ο αιώνα και νωρίτερα. Παραδοσιακά, η ποπ κουλτούρα έχει συνδεθεί με το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ακολουθώντας τις τεράστιες πολιτισμικές και κοινωνικές αλλαγές που συνέβησαν από τις παρεμβάσεις των μέσων, το νόημα της ποπ κουλτούρας ξεκίνησε να αλληλοκαλύπτεται με αυτό της μαζικής κουλτούρας, της κουλτούρας μέσων, του πολιτισμού της εικόνας, της καταναλωτικής κουλτούρας, και της κουλτούρας για μαζική κατανάλωση. William Reynolds, Culture and Society, Harper Torch Books, (New York 1958) Βούρτσης, Ι. κ.α., Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό, Τόμ. Α΄, Ε.Α.Π., (Πάτρα 1999): 55. Άρθρα για την ποπ κουλτούρα στο New York Times
ReadyBoost

Το ReadyBoost είναι μια τεχνολογία της Microsoft που εισήχθη με τα Windows Vista και σκοπό έχει την επιτάχυνση της ανάγνωσης των δεδομένων από συσκευές αποθήκευσης USB ή memory stick.

 Τα Windows Vista έχουν πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις σε μνήμη από τα Windows XP. Πιο συγκεκριμένα ενώ με 512 Mbytes μνήμης RAM τα XP μπορούν να τρέξουν τις περισσότερες εφαρμογές λογισμικού με σχετική άνεση, τα Vista απαιτούν 2 Gbytes μνήμης για ανάλογη ταχύτητα. Στην περίπτωση που η εγκατεστημένη μνήμη στα Vista είναι 512 Mbytes ή 1024 Mbytes γίνεται χρήση του σκληρού δίσκου σαν εικονική μνήμη για την αναπλήρωση της ανεπαρκούς φυσικής μνήμης. Ο σκληρός δίσκος είναι πολύ πιο αργός από την μνήμη του υπολογιστή, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται DDR3 μνήμη. Επίσης η προσπέλαση των δεδομένων είναι πολύ αργή και προκαλεί αστάθεια στην λειτουργία του συστήματος. Η ιδανική λύση είναι η προσθήκη επιπλέον μνήμης. Αυτό όμως κοστίζει ή είναι ανέφικτο όταν όλες οι υποδοχές μνήμης είναι κατειλημμένες. Όπως συμβαίνει συνήθως στου φορητούς υπολογιστές οι μνήμη είναι αρκετά ακριβότερη και οι υποδοχές σπάνια ξεπερνούν την μία. Μία λύση σε αυτό το ζήτημα δίνει η τεχνολογία ReadyBoost των Windows Vista . Τα εξωτερικά μέσα αποθήκευσης, USB sticks ή κάρτες μνήμης SecureDigital, MemoryStick κ.τ.λ. αντικαθιστούν την λειτουργία του σκληρού δίσκου ως εικονική μνήμη, εν μέρει ή ολοκληρωτικά. Η προσπέλαση των αρχείων γίνεται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, οι ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων είναι αρκετά ικανοποιητικές και τα δεδομένα δεν εξαφανίζονται μετά την διακοπή παροχής ρεύματος, όπως όταν βρίσκονται στη μνήμη του υπολογιστή. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στην επανεκκίνηση ή στην κατάσταση αναμονής. Ένα μειονέκτημα των Flash μνημών (USB sticks ή οι κάρτες μνήμης SecureDigital, MemoryStick κ.τ.λ.) είναι πώς έχουν περιορισμένο αριθμό κύκλων εγγραφών και διαγραφών των δεδομένων τους. Ωστόσο οι περισσότερες Flash μνήμες έχουν προδιαγραφές Readyboost και φέρουν συνήθως την ένδειξή Windows vista compatible ή Readyboost ready. Η μέγιστη χρήση μνήμης ReadyBoost είναι τα 4 Gbytes. Ο καθορισμός της ποσότητας μνήμης γίνεται από τον χρήστη. Σε συστήματα Windows Vista με μνήμη 512 έως 1024 Mbytes η χρήση Readyboost συμβάλει πολύ στην ταχύτητα εκτέλεσης των διεργασιών. Σε συστήματα με μνήμη από 2 Gbyteσ και πάνω η συμβολή της είναι μικρή. Τα Vista διαθέτουν τη λειτουργία SuperFetch: Αυτή "φορτώνει" τα προγράμματα που χρησιμοποιούνται συχνότερα στην μνήμη. Όταν υπάρχει άφθονη μνήμη, τα πρόγραμμα ξεκινούν γρηγορότερα, όταν όμως είναι λιγότερη από 1 Gbyte, το σύστημα στερείται ελεύθερης μνήμης και χρησιμοποιεί τον σκληρό δίσκο. Η χρήση Readyboost απαλλάσσει το σύστημα από την χρήση του σκληρού δίσκου και τα προγράμματα ξεκινούν και εκτελούνται πολύ πιο γρήγορα. http://www.microsoft.com/windows/products/windowsvista/features/details/readyboost.mspx http://www.tomshardware.com/2007/01/31/windows-vista-superfetch-and-readyboostanalyzed/ Στα ελληνικά πληροφορίες για Readyboost και οδηγίες http://www.zebulon.fr/dossiers/76-accelerer-windows-vista-avec-readyboost.html
Κάστρο της Σκιάθου

Το Κάστρο της Σκιάθου είναι εγκαταλελειμμένο κάστρο στο βόρειο άκρο του νησιού της Σκιάθου. Το κάστρο ήταν σε χρήση από τα μέσα του 14ου αιώνα έως το 1829. Έκτοτε το κάστρο έχει εγκαταλειφθεί και ο χώρος του είναι προστατευόμενη περιοχή.

 Το κάστρο ιδρύθηκε γύρω στο 1360, καθώς οι ντόπιοι εγκατέλειψαν τον κύριο οικισμό του νησιού (τη σημερινή πόλη της Σκιάθου) λόγω των καταστροφών που είχαν υποστεί από τους Τούρκους πειρατές. Όπως και το υπόλοιπο νησί, το κάστρο παρέμεινε στα χέρια των Βυζαντινών μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, οπότε και προσαρτήθηκε από την Βενετική Δημοκρατία. Η Ενετική κυριαρχία ήταν καταπιεστική, και το 1518 έγινε τοπική εξέγερση κατά του Ενετού κυβερνήτη Βιτσένζο Μπάφο το 1518, αποτυγχάνοντας να παράσχει ασφάλεια στους κατοίκους από τους Οθωμανούς κουρσάρους. Όταν ο Οθωμανός ναύαρχος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα πολιόρκησε το κάστρο το 1538, οι ντόπιοι κάτοικοι σκότωσαν τον Ενετό κυβερνήτη και επέτρεψαν στους Οθωμανούς να εισέλθουν με την ελπίδα της ήπιας μεταχείρισης, αλλά οι Οθωμανοί σκότωσαν πολλούς και πήραν άλλους ως σκλάβους. Το κάστρο επισκευάστηκε από τους Οθωμανούς το 1619. Οι Ενετοί επιτέθηκαν στη Σκιάθο το 1655 και το 1660 ο Ενετός διοικητής Φραντσέσκο Μοροζίνι κατέλαβε το κάστρο. Η σύντομη βενετική κατοχή ήταν σκληρή, με πολλούς να εκτελούνται ή να υποχρεώνονται να υπηρετήσουν ως κωπηλάτες στις ενετικές γαλέρες. Κατά τη διάρκεια του Επανάστασης του 1821, το νησί δεχόταν συχνά επιδρομές από μια ομάδα Ελλήνων ανταρτών από τον Όλυμπο. Στις 14 Ιουλίου 1826, οι αντάρτες υπό τον Τσάμη Καρατάσο κατέλαβαν το κάστρο και το λεηλάτησαν. Το 1829, καθώς η Σκιάθος εντάχθηκε στην επικράτεια του νέου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το κάστρο εγκαταλείφθηκε και ο χώρος της αρχαίας και πρώιμης μεσαιωνικής πόλης κατοικήθηκε εκ νέου. Το κάστρο βρίσκεται σε ένα βραχώδες ακρωτήρι στο βορειότερο σημείο του νησιού. Η περιοχή είναι φυσικά οχυρωμένη, καθώς περιβάλλεται από τρεις πλευρές απόκρημνων βραχιών με θέα στη θάλασσα. Το κάστρο διαθέτει μόνο χαμηλά τείχη σε αυτές τις πλευρές και οι μόνες ουσιαστικές οχυρώσεις του κάστρου βρίσκονται στα νότια, όπου βρίσκεται η μοναδική είσοδός του κάστρου, μια στενή πύλη που προστατεύεται από μια ξύλινη συρτή γέφυρα και μια ζεματίστρα. Ο πληθυσμός στη περιοχή του κάστρου ήταν 500 με 1.500 κάτοικοι, οι οποίοι ζούσαν σε γεμάτα σπίτια. Υπήρχαν 20 εκκλησίες σε τέσσερις ενορίες, μια καγκελαρία και πολλές στέρνες. Στην οθωμανική περίοδο, χτίστηκε ένα τζαμί και μια κατοικία για τη μικρή τουρκική φρουρά. Μετά την εγκατάλειψη του κάστρου, συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται μόνο η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και αυτή της Γέννησης - ο καθεδρικός ναός του τοπικού επισκόπου - συνέχισαν να χρησιμοποιούνται. Τα τελευταία χρόνια οι εκκλησίες της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Βασιλείου, δύο στέρνες, το Οθωμανικό τζαμί, το συγκρότημα της πύλης και τμήματα των τειχών έχουν αποκατασταθεί. Φραγκούλας, Ιωάννης (1978). Σκιαθίτικα τόμος Α΄. Ιστορία της Σκιάθου. Αθήνα: Ιωλκός.
Κλαίρη του Λουξεμβούργου

Η Κλαίρη του Λουξεμβούργου (Claire vu Lëtzebuerg, γεννημένη ως Κλαίρη Μαργαρίτα Λάντεμαχερ Claire Margareta Lademacher, γενν. 21 Μαρτίου 1985) είναι Γερμανίδα ερευνήτρια βιοηθικής και η σύζυγος του Πρίγκιπα Φήλιξ του Λουξεμβούργου.

 Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1985 στο Φίλντερστατ της Βάδης-Βυρτεμβέργης, και είναι το δεύτερο παιδί του Χάρτμουτ Λαντεμάχερ, ιδρυτή της LHS Telekommunikation και της Γαβριέλας Σνάιντερ. Στην ηλικία των 11 ετών, μετακόμισε με την οικογένειά της στην Ατλάντα και φοίτησε στο Διεθνές Σχολείο της Ατλάντα. Η οικογένεια επέστρεψε στη Γερμανία το 1999 και συνέχισε στις σπουδές της, στο Διεθνές Σχολείο της Φρανκφούρτης, πριν ξεκινήσει μαθήματα στο Collège Alpin International Beau Soleil στην Ελβετία. Το 2003 σπούδασε διεθνή επικοινωνία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Αφού έλαβε το προπτυχιακό της δίπλωμα, η Κλαίρη εργάστηκε για τις εκδόσεις Condé Nast στη Νέα Υόρκη και στο Μόναχο. Ενώ ήταν υπάλληλος των Εκδόσεων Condé Nast, αποφάσισε να ακολουθήσει μια καριέρα στην ακαδημαϊκή βιοηθική. Προχώρησε στην απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου βιοηθικής στο Pontifical Athenaeum Regina Apostolorum, που την έλαβε με τη διάκριση summa cum laude Παράλληλα εργάστηκε για την UNESCO για την Προεδρία Βιοηθικής και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ασχολείται κυρίως με την έρευνα, τον συντονισμό των εκδηλώσεων και τις επικοινωνίες. Το 2012, ήταν στη Ρώμη, προετοιμάζοντας διδακτορικό δίπλωμα στον τομέα της ηθικής δωρεάς οργάνων στο Regina Apostolorum. Το αντικείμενο της διατριβής είναι η βιοηθική αξιολόγηση της συγκατάθεσης για τη δωρεά οργάνων. Η διατριβή επικεντρώνεται στις καταστάσεις στη Γερμανία, την Αυστρία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για αρκετούς μήνες το φθινόπωρο του 2012, ήταν επισκέπτρια μελετήτρια στο Ινστιτούτο Ηθικής του Κένεντι στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν. Εκτός από τη μητρική της γλώσσα τα Γερμανικά, μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Η Κλαίρη γνωρίστηκε με τον Πρίγκιπα Φήλικα του Λουξεμβούργου ενώ φοιτούσε στο Collège Alpin International Beau Soleil. Στις 13 Δεκεμβρίου 2012 το Μεγάλο Δουκικό Παλάτι ανακοίνωσε το αρραβώνα της με τον Πρίγκιπα Φήλιξ.Στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 η Κλαίρη παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Πρίγκιπα Φήλιξ στο Κένιγκσταϊν ιμ Τάουνους της Έσσης και στις 21 Σεπτεμβρίου τελέστηκε και ο θρησκευτικός τους γάμος στη Βασιλική της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής στο Σαιν-Μαξιμάν-λα-Σαιντ-Μπωμ στη Προβηγκία. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: την Πριγκίπισσα Αμαλία Γαβριέλα Μαρία Θηρεσία (2014-) τον Πρίγκιπα Λίαμ Ερρίκο Χάρτμουτ (2016-)Μετά το γάμο, το ζευγάρι έζησε στη νότια Γαλλία στο Κάστρο Λε Κροστ, ένα οινοποιείο στο Λόργκ, το οποίο ανήκει στην οικογένεια Λαντεμάχερ για πολλά χρόνια. Από το 2017, η οικογένεια ζει στη Γενεύη της Ελβετίας. 21 Μαρτίου 1985 - 17 Σεπτεμβρίου 2013: Δεσποινίς Κλαίρη Μαργαρίτα Λαντεμάχερ 17 Σεπτεμβρίου 2013 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Κλαίρη του Λουξεμβούργου, Πριγκίπισσα του Νάσσαου, Πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας Λουξεμβούργο : Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αδόλφου του Νάσσαου Biography (French). Official website of the Grand Ducal Court.
Προχοΐδα

Η προχοΐδα (στα Αγγλικά burette ή buret) είναι ένα κυλινδρικό όργανο που περιλαμβάνεται στα όργανα εργαστηρίου χημείας με ογκομετρική βαθμολόγηση σε όλο της το μήκος και βρύση ακριβείας ή στρόφιγγα στο κάτω μέρος. Χρησιμοποιείται για να χειριστούμε ή να τοποθετήσουμε συγκεκριμένες ποσότητες υγρού αντιδραστηρίου για τις οποίες είναι αναγκαία μεγάλη ακρίβεια, όπως σε πειράματα τιτλοδότησης. Οι προχοΐδες είναι εξαιρετικά ακριβείς - μια προχοΐδα των 50mL(=cm3) έχει εύρος 0,1 mL (κατηγορία Β) ή 0,06 mL (κατηγορία Α). Οι προχοΐδες μετρούν από το επάνω μέρος καθώς χρησιμοποιούνται για να μετράμε υγρά τα οποία ρέουν από το κάτω μέρος. Η διαφορά μεταξύ του τελικού και αρχικού όγκου είναι το ποσό το οποίο αποχύθηκε.

 Η ιστορία της προχοΐδας είναι παράλληλη με την ιστορία της ογκομετρικής ανάλυσης. Ο Francois Antoine Henri Descroizilles κατασκεύασε το 1791 την πρώτη προχοΐδα (η οποία έμοιαζε με ογκομετρικό κύλινδρο). Ο Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ κατασκεύασε μια βελτιωμένη έκδοση που περιλάμβανε ένα πλευρικό βραχίωνα, και κατέγραψε τους όρους σιφώνιο (pipette) και προχοΐδα (burette) σε μια δημοσίευση του 1984 πάνω στην προτυποποίηση διαλυμάτων του ινδικού (indigo, κοινώς λουλάκι). Ένα σημαντικό βήμα στη μεθοδολογία και την δημοφιλία της ογκομετρικής ανάλυσης επιτεύχθηκε με τον Καρλ Φρίντριχ Μορ (Mohr), ο οποίος επανασχεδίασε την προχοΐδα τοποθετώντας ένα σφιγκτήρα και μια μύτη στο κάτω μέρος. Using a Burette from ChemLab at Κολλέγιο Ντάρτμουθ core.ecu.edu Use of the Buret
Ελεονώρα Μπωφόρ

Η Λαίδη Ελεονώρα Μπωφόρ (1431 - 16 Αυγούστου 1501) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Εδμόνδου Μπωφόρ, 2ου δούκα του Σόμερσετ και της Ελεονόρας Μποσάμπ, δούκισσας του Σόμερσετ κόρης του Ριχάρδου Μποσάμπ, 13ου κόμη του Γουόρικ. Η Ελεονώρα Μπωφόρ ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του Χένρι Μποφώρ, 3ου δούκα του Σόμερσετ και του Εδμόνδου Μπωφόρ, 4ου δούκα του Σόμερσετ και η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή του Χένρι Μποσάμπ, 1ου δούκα του Γουόρικ και της Άννας Νέβιλ, 16ης κόμισσας του Γουόρικ.

 Η Ελεονώρα Μπωφόρ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Απρίλιο του 1458 τον Τζέιμς Μπάτλερ, 5ο κόμη του Όρμοντ, 1ο κόμη του Γουίλσαϊρ και Υπολοχαγό της Ιρλανδίας το 1453. Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων ο σύζυγος της πολέμησε σαν οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ στην πρώτη μαχη του Σαιν Άλμπαν (1455), στην μάχη του Μόρτιμερ'ς Κρος (1461) και στην μάχη του Τάουτον. Μετά την μάχη του Τάουτον συνελήφθη, δικάστηκε σαν προδότης και εκτελέστηκε (1461). Η Ελεονώρα Μπωφόρ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Σερ Ρόμπερτ Σπένσερ από το προάστιο του Κρέντιτον στο Ντέβον με τον οποίο απέκτησε : Μάργκαρετ Σπένσερ (1472 - 1536) σύζυγο του Τόμας Κάρεϊ από το Τσίλτον Φωλιοτ του Γουίλσαιρ, δεύτερο γιο του Σερ Γουίλιαμ Κάρεϊ του Κόκινγκτον (1437 - 1471) με τον οποίο απέκτησε :Σερ Τζων Κάρεϊ (1491 - 1552) γενάρχη των Κάρεϊ υποκόμητων του Φώκλαντ. Ουίλιαμ Κάρεϊ, παντρεύτηκε στον πρώτο γάμο της την Μαρία Μπολέυν αδελφής της βασίλισσας Άννας Μπολέυν και έγινε γενάρχης των Κάρεϊ βαρόνων του Χιούντσον, των κόμητων του Μονμάουθ, των υποκόμητων του Ροχφόρντ και των κομήτων του Ντόβερ. Αικατερίνη Σπένσερ (1477 - 1542), σύζυγος του Χένρι Πέρσι, 5ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και μητέρα του Χένρι Πέρσι, 6ου κόμη του Νορθάμπερλαντ ενός πρώιμου ερωμένου της Άννας Μπολέυν. The royal descent of Nelson and Wellington, from Edward the first, George Russell French, 1853. The Rise and Fall of Anne Boleyn: Family Politics at the Court of Henry VIII, Retha Marvine Warnicke, 1984. The Baronetage of England: containing a genealogical and historical account of all the English, Edward Kimber, 1771.