Έρικ Μάσκιν

Ο Έρικ Μάσκιν (Eric Maskin· Νέα Υόρκη, 12 Δεκεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 2007 μαζί με τον Λεόνιτ Χούρβιτς (Leonid Hurwicz) και τον Ρότζερ Μάιερσον (Roger Myerson) για το ότι «έθεσαν τα θεμέλια της θεωρίας της κατασκευής μηχανισμών (mechanism design)».

 Ο Έρικ Μάσκιν διδάσκει κοινωνικές επιστήμες στην έδρα Albert O. Hirschman του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών και είναι επισκέπτης καθηγητής στο Οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, από όπου και πήρε το διδακτορικό του. Το 1976 πήγε στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, όπου ήταν βοηθός ερευνητής στο Jesus College. Δίδαξε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης από το 1977 έως το 1984 και στο Χάρβαρντ από το 1985 έως το 2000, οπότε και μεταπήδησε στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών. Έχει εργαστεί σε διάφορες περιοχές της οικονομικής επιστήμης, όπως η θεωρία παιγνίων, τα οικονομικά των κινήτρων και η θεωρία των συμβολαίων. Είναι γνωστός κυρίως για τις δημοσιεύσεις του στη θεωρία κατασκευής μηχανισμών, την θεωρία της υλοποιήσης και τα δυναμικά παιχνίδια. Το τρέχον ερευνητικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στη σύγκριση διαφορετικών εκλογικών κανόνων, στην εξέταση των αιτιών των ανισοτήτων και στη μελέτη του σχηματισμού συνασπισμών. Είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, της Οικονομετρικής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης και ανταποκριτής της Βρετανικής Ακαδημίας. Διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της Οικονομετρικής Κοινότητας το 2003. Ο Μάσκιν υποστήριξε ότι οι πατέντες λογισμικού εμποδίζουν την καινοτομία αντί να ενθαρρύνουν την πρόοδο. Οι εταιρείες παραγωγής λογισμικού, ημιαγωγών και υπολογιστών, υποστηρίζει, έχουν αποδειχθεί καινοτόμες παρά την ασθενή προστασία των πατεντών. Η καινοτομία σε αυτές τις βιομηχανίες είναι συνεχής και συμπληρωματική, οπότε ο ανταγωνισμός μπορεί να αυξήσει τα μελλοντικά τους κέρδη.Σε ένα τέτοιο δυναμικό περιβάλλον, «η προστασία των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας λογισμικού», υποστηρίζει ο Μάσκιν, «μπορεί να αποβεί μοιραία για την καινοτομία και την κοινωνική ευημερία». Χρησιμοποιεί μάλιστα και σαν παράδειγμα τη δεκαετία του 80' οπότε και η προστασία των ευρεσιτεχνιών αυτών ήταν εκτεταμένη. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι η έντασης της έρευνας και ανάπτυξης και η παραγωγικότητα θα αυξάνονταν. Σε επιβεβαίωση των όσων υποστηρίζει ο Μάσκιν όμως, η αύξηση αυτή δε συνέβη ποτέ. «Ένα φυσικό πείραμα συνέβη την δεκαετία του 1980 οπότε η προστασία των πατεντών επεκτάθηκε στο λογισμικό», γράφει ο Μάσκιν. «Τα καθιερωμένα επιχειρήματα θα προέβλεπαν ότι η ένταση του σχεδιασμού και της ανάπτυξης (R&D) και η παραγωγικότητα θα αυξάνονταν μεταξύ των ανταγωνιζόμενων επιχειρήσεων. Ωστόσο, δεν συνέβησαν συνεπείς με το μοντέλο μας αυξήσεις». Επιπλέον ενδείξεις που θα υποστήριζαν αυτό το μοντέλο περιλαμβάνουν μία εμφανή τάση για αμοιβαία ανταλλαγή αδειών (cross-licensing) και μία θετική σχέση ανάμεσα στην τάση για καινοτομία και την είσοδο την είσοδο των επιχειρήσεων στο κλάδο. (Αγγλικά) Ιστοσελίδα του τμήματος Κοινωνικών επιστημών του Iνστιτούτου Προηγμένων Μελετών (Αγγλικά) Ηλεκτρονική εφημερίδα "The Daily Princetonian" (Αγγλικά) Μελέτη:"Nash Equilibrium and Welfare Optimality"