Αλεξέι Φρίντμαν

Ο Αλεξέι Μαξίμοβιτς Φρίντμαν ήταν Σοβιετικός φυσικός που ειδικευόταν στην αστροφυσική, τη φυσική των βαρυτικών συστημάτων και τη φυσική του πλάσματος. Ανακάλυψε νέους τύπους αστάθειας στα μέσα έλξης, δημιούργησε τη θεωρία των πλανητικών δακτυλίων και προέβλεψε την ύπαρξη μικρών δορυφόρων του Ουρανού που αργότερα ανακαλύφθηκαν. Ανέπτυξε επίσης την υδροδυναμική θεωρία της σπειροειδούς δομής στους γαλαξίες. Ο Φρίντμαν εργάστηκε στο Ινστιτούτο Αστρονομίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, INASAN, και ήταν καθηγητής του Ινστιτούτου Φυσικής και Τεχνολογίας της Μόσχας και του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.

 Ο Αλέξέι Φρίντμαν γεννήθηκε στη Μόσχα στις 17 Φεβρουαρίου 1940, σε μια εβραϊκή οικογένεια, από τον Μακσίμ Efimovich Φρίντμαν (χειρουργός, MD / Ph.D. / Sci.D.; 1903-1990) και την Felitsia Yakovlevna Sheinbaum (οικονομολόγος, 1907-1999) ). Η οικογένεια Polyachenko ζούσε στο ίδιο κτίριο και η δια βίου φιλία του Αλέξέι Φρίντμαν και του Valerij Polyachenko (και αργότερα επιστημονική συνεργασία) ξεκίνησε πριν από την ηλικία των πέντε ετών. Μετά από μια σύντομη σύλληψη και απελευθέρωση του Μακσίμ Φρίντμαν, ίσως σε μια προκαταρκτική εκστρατεία ενάντια στην "συνωμοσία των γιατρών" το 1951, η οικογένεια μετακόμισε στο Frunze (τώρα Bishkek), του Κιργιστάν. Ο Αλέξέι περνούσε τα καλοκαίρια του στη Μόσχα, μένοντας με την οικογένεια της αδελφής του πατέρα του, την Elena Fridman, και του συζύγου της, David A. Frank-Kamenetskii. Μετά τον θάνατο του Τζόζεφ Στάλιν και τη γενική αμνηστία, οι πόλεις με ζεστό κλίμα γέμισαν με εγκληματίες και τα ποσοστά εγκληματικότητας ανέβηκαν στα ύψη. Η αστυνομία δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, και στο γυμνάσιο ο Αλέξέι και πολλοί άλλοι νεαροί άνδρες μπήκαν στις "φρουρά της γειτονιάς" που διοργανώθηκε από την Κομσομόλ και την αστυνομία. Δεν έχασε ούτε μία προπόνηση στρατιωτικού σάμπο, και απέκτησε πολλές ουλές από τις μάχες του δρόμου. Ήταν ο μόνος που παρέμεινε ζωντανός από την ομάδα του των τεσσάρων ατόμων μέχρι την αποφοίτηση. Μετά την αποφοίτηση από το γυμνάσιο (1957), ο Αλέξέι προσπάθησε να μπει στο Ινστιτούτο Φυσικής και Τεχνολογίας της Μόσχας, αλλά απέτυχε στις προφορικές εξετάσεις μαθηματικών, όπως συνέβαινε συχνά σε Εβραίους υποψηφίους. Πέρασε την ίδια χρονιά στο Πανεπιστήμιο του Κιργιστάν στο Frunze και μετά μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Καζάν (1958) όπου έκανε προπτυχιακή έρευνα με τον καθηγητή A. Petrov. Το 1958, σε ηλικία 18 ετών, ο Αλεξέι πέρασε την πρώτη εξέταση, τα μαθηματικά, στη σειρά θεωρητικών ελάχιστων, με τον Lev Landau. Το 1960, μετά από συμβουλές του David A. Frank-Kamenetskii, ο Αλεξέι μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ, από το οποίο αποφοίτησε το 1963 με μεταπτυχιακό στη Φυσική. Η ακαδημαϊκή καριέρα του νεαρού επιστήμονα πήγε καλά μέχρι που το 1968 υπέγραψε το "γράμμα των 46" για την υπεράσπιση των φυλακισμένων αντιφρονούντων. Ωστόσο, με την υποστήριξη πολλών εξέχοντων επιστημόνων, οι περισσότεροι από τους επιστήμονες που υπέγραψαν ανέκαμψαν, και παρόλο που, μετά την άμυνα, η διατριβή του Διδάκτωρ Επιστήμης του Αλεξέι πέρασε πάνω από δύο χρόνια στην αναμονή να εξεταστεί για την βεβαίωση από την Ανώτατη επιτροπή, το πτυχίο του απονεμήθηκε τελικά το 1972. Το 1971 ο Αλεξέι προσφέρθηκε να δημιουργήσει ένα εργαστήριο φυσικής πλάσματος στο SibIZMIR (πλέον Ινστιτούτο Ηλιακής-Χερσαίας Φυσικής) στο Ιρκούτσκ, και μετακόμισε εκεί με τους Valerij Polyachenko, Ilia Shukhman και Alexander Morozov. 1963 - Μεταπτυχιακό, Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ. 1966 - Διδακτορικό, Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ, "Επιλεγμένες ερωτήσεις στη θεωρία της σταθερότητας του μη ομοιόμορφου πλάσματος σε μαγνητικό πεδίο". 1972 - Διδακτορικό, "Θεωρία της βαρυτικής ιονισμένης φάσης". 1966-1969 - Κατώτερος επιστήμονας, Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής, Νοβοσιμπίρσκ. 1969–1971 - Ανώτερος επιστήμονας, Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής, Νοβοσιμπίρσκ. Επίκουρος καθηγητής, Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ. 1971–1979 - Επικεφαλής εργαστηρίου, IZMIRAN, Ιρκούτσκ. Επικεφαλής τμήματος, Πανεπιστήμιο του Ιρκούτσκ. 1979–1985 - Ανώτερος επιστήμονας, Αστρονομικό Συμβούλιο της Ακαδημίας Επιστημών ΕΣΣΔ. Καθηγητής, Ινστιτούτο Φυσικής και Τεχνολογίας της Μόσχας 1986-2010 - Καθηγητής, Προϊστάμενος του Τμήματος Φυσικής των Αστρικών και Πλανητικών Συστημάτων, Ινστιτούτο Αστρονομίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Καθηγητής, Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. 2005-2010 - Επικεφαλής του Ινστιτούτου Φυσικής Στοχαστικών Δομών στο Κέντρο Έρευνας του Κρουτσάτοφ (Μόσχα). 2007-2010 - Επισκέπτης Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. 1994 Εκλέχθηκε ημιμόνιμο μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, RAS 2000 Πλήρες μέλος της RAS 1991–2010 Μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του IAU