Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων (BDA, γερμανικά: Bundesdenkmalamt‎) είναι τμήμα της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας της Αυστρίας και είναι η αρμόδια υπηρεσία για την πολιτιστική κληρονομιά σε όλη τη χώρα.

 Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων ιδρύθηκε το 1853 υπό τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας, ως κεντρική επιτροπή για τη διατήρηση των Εθνικών Μνημείων Κληρονομιάς. Ανάμεσα στα καθήκοντα της υπηρεσίας περιλαμβάνονται η διατήρηση, η αποκατάσταση και η καταγραφή της ακίνητης πολιτιστικής κληρονομιάς. Επίσης, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων παρακολουθεί τις διατάξεις του αυστριακού νόμου περί προστασίας των μνημείων κινητής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η υπηρεσία αποτελείται από ένα κεντρικό γραφείο και εννέα "περιοχές διατήρησης γης" στις επαρχιακές πρωτεύουσες. Υπό την εποπτεία της υπηρεσίας λειτουργούν κεντρικά τμήματα, τα οποία ασχολούνται με τα ακόλουθα: Ιστορικά κτήρια Αρχιτεκτονική κήπου (συντήρηση ιστορικών κήπων και πάρκων) Αποκατεστημένα εργαστήρια Baudenkmalpflege Βιομηχανική κληρονομιά (ιστορικά εργοστάσια) Άδειες εξαγωγής πολιτιστικής κληρονομιάς Αρχαιολογικοί χώροι Κατάλογοι εθνικής κληρονομιάς Μελέτες αποθεητρίων και κληρονομιάς (έκδοση του εγχειριδίου Georg Dehio) Ηχητικά μνημεία (καμπάνες και εκκλησιαστικά όργανα) Μουσεία και βιβλιοθήκες (εκτός των εθνικών μουσείων) Νομικά θέματα (νόμος περί διατηρητέων) Εργαστήρια αποκατάστασης έργων τέχνης Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων είναι επίσης αρμόδια για την επιστροφή 8.000 περίπου αντικειμένων και λεηλατηθέντων έργων τέχνης που είχε αποκτήσει η Αυστρία με δόλια μέσα κατά την περίοδο του Εθνικοσοσιαλισμού. Δεδομένου ότι συνήθως οι αρχικοί ιδιοκτήτες και όλοι οι συγγενείς τους είχαν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, η επιστροφή των αντικειμένων πραγματοποιήθηκε μέσω δημοπρασιών προς όφελος της εβραϊκής κοινότητας ή για την αποζημίωση καταστρεμμένων περιουσιών, όπως στην περίπτωση του εβραϊκού νεκροταφείου στο Βάρινγκ. Η Αυστρία αρχικά έκανε ελάχιστα για να επιστρέψει τις περιουσίες των αρχικών ιδιοκτητών, αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και του 1950 πιέστηκε να κάνει μεγαλύτερη προσπάθεια σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Μόσχας. Καθώς η πρόσβαση στα αρχεία άνοιξε αργά με την πάροδο του χρόνου για λόγους έρευνας, νέες ενδείξεις και στοιχεία, όπως αυτοκόλλητα στο πίσω μέρος των αντικειμένων προς δημοπρασία που φωτογραφήθηκαν, είχαν ως αποτέλεσμα την ανακάλυψη ιδιοκτητών που δεν είχαν, ως τότε, εντοπιστεί. Ένα σύνολο από τέτοια αποτελέσματα δημοσιεύθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008 και εκτέθηκαν στο Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Austrian magazine for art and historic preservation. Verlag F. Berger, 1947ff, ISSN 0029-9626 (τριμηνιαίο). Ετήσιο περιοδικό Restorers. Studies on conservation and historic preservation. Verlag F. Berger (μη τακτική κυκλοφορία). Austrian Art topography. Verlag F. Berger, 1907ff (μη τακτική κυκλοφορία). Department of Natural Monuments, Hofburg (eds): Fund reports from Austria. Verlag F. Berger, 1920ff, ISSN 0429-8926 (ετήσιο και ειδικά τεύχη). Theodor Brückler, Ulrike Nimeth; Ομοσπονδιακό Γραφείο Μνημείων (επιμ. ): Federal Monuments Office (ed.): Encyclopedia of the Austrian people Preservation from 1850 to 1990 - 2002. Verlag F. Berger, Βιέννη 2001. Walter Frodl : idea and realization. If the state of conservation in Austria. Vienna, Cologne, Graz 1988, Bundesdenkmalamt Vienna (Ed.): Studies on conservation and historic preservation. XIII (στα αγγλικά) Manfred Koller : The History of the Restoration in Austria. In: History of the Restoration in Europe / Histoire de la Restoration en Europe. I, Worms 1991, p. 65-85, Bundesdenkmalamt Vienna (Ed.): Acts of International Congress Restauriergeschichte / Histoire de la Restoration. XIII, Interlaken 1989 (στα αγγλικά) Μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Αυστρίας Επίσημος ιστότοπος