Βοεβοδάτο Λβουφ

Το Βοεβοδάτο Λβουφ (πολωνικά: Województwo lwowskie‎) ήταν διοικητική μονάδα της μεσοπολεμικής Πολωνίας (1918–1939). Λόγω της ναζιστικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, σύμφωνα με το μυστικό Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, καταλήφθηκε τόσο από τη Βέρμαχτ όσο και από τον Κόκκινο Στρατό τον Σεπτέμβριο του 1939. Ωστόσο, μετά την κατάκτηση της Πολωνίας, η πολωνική υπόγεια διοίκηση υπήρχε εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1944. Μόνο περίπου το ήμισυ του Βοεβοδάτου επιστράφηκε στην Πολωνία μετά το τέλος του πολέμου. Ήταν χωρισμένο διαγώνια ακριβώς ανατολικά του Πσέμισλ, με το ανατολικό του μισό, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Λβουφ, να παραχωρείτε στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας μετά από επιμονή του Ιωσήφ Στάλιν κατά τη Διάσκεψη της Τεχεράνης, που επιβεβαιώθηκε (ως μη διαπραγματεύσιμη) στη Διάσκεψη της Γιάλτας του 1945.

 Πρωτεύουσα του βοεβοδάτου, η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη του ήταν το Λβουφ (τώρα: Λβιβ στην Ουκρανία). Αποτελούνταν από 27 πόβιατ (κομητείες), 58 πόλεις και 252 χωριά. Το 1921 κατοικούνταν από 2.789.000 άτομα. Δέκα χρόνια αργότερα, αυτός ο αριθμός αυξήθηκε σε 3.126.300 (που το έκανε το πολυπληθέστερο από όλα τα πολωνικά βοεβοδάτα). Το 1931, η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 110 ανά χλμ2. Η πλειοψηφία του πληθυσμού (57%) ήταν Πολωνοί, ειδικά στα δυτικά πόβιατ. Οι Ουκρανοί (κυρίως στα ανατολικά και νοτιοανατολικά) αποτελούσαν περίπου το 33% και οι Εβραίοι (κυρίως στις πόλεις) - περίπου το 7%. Επίσης, υπήρχαν μικρότερες κοινότητες Αρμενίων, Γερμανών και άλλων εθνοτήτων. Το 1931, το ποσοστό αναλφαβητισμού του πληθυσμού του βοεβοδάτου ήταν 23,1%, περίπου το ίδιο με τον εθνικό μέσο όρο και, ταυτόχρονα, το χαμηλότερο στα πολωνικά ανατολικά σύνορα. Η έκταση του βοεβοδάτου ήταν 28.402 χλμ2. Βρισκόταν στη νότια Πολωνία, συνόρευε με την Τσεχοσλοβακία στα νότια, με το Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939) στα δυτικά, το Βοεβοδάτο Λούμπλιν στα βόρεια και το Βοεβοδάτο Βόουιν (1921-1939), το Βοεβοδάτο Στανισουάβουφ και το Βοεβοδάτο Ταρνόπολ στα ανατολικά. Το τοπίο ήταν λοφώδες (στα βόρεια) και ορεινό (στο νότο, κατά μήκος των τσεχοσλοβακικών συνόρων, με πολλά ιαματικά λουτρά που βρίσκονται εκεί, όπως το Σουάφσκο). Το δάσος κάλυπτε το 23,3% της περιοχής του βοεβοδάτου (στατιστικά στοιχεία 1ης Ιανουαρίου 1937, με εθνικό μέσο όρο 22,2%). Το Λβουφ, η πρωτεύουσα του βοεβοδάτου, ήταν μακράν η μεγαλύτερη πόλη του, με πληθυσμό 318.000 κατοίκους (το 1939). Ήταν επίσης η μεγαλύτερη πόλη στη νοτιοανατολική Πολωνία και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (μετά τη Βαρσοβία και το Λοτζ), πάνω από την Κρακοβία (259.000). Άλλα σημαντικά κέντρα στο βοεβοδάτο ήταν: Πσέμισλ (το 1931 πληθ. 51.000), Μπορίσουαφ (πληθ. 41.500), Ντροχόμπιτς (πληθ. 32.300), Ζέσουφ (πληθ. 27.000), Γιαρόσουαφ (πληθ. 22.2000 ), Σάμπορ (πληθ. 22.200), Σάνοκ (πληθ. 14.300) και Γκρούντεκ Γιαγκιελόνσκι (πληθ. 12.900). Μετά το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ και την επακόλουθη ρωσο-γερμανική κατάκτηση της Πολωνίας, το βοεβοδάτο διαιρέθηκε από τους κατακτητές στα τέλη Σεπτεμβρίου 1939. Το δυτικό τμήμα του βοεβοδάτου προσαρτήθηκε από τη Γερμανία και προστέθηκε στο Γενικό Κυβερνείο, ενώ το ανατολικό τμήμα (συμπεριλαμβανομένου του Λβουφ) ενσωματώθηκε στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Μετά τον Ιούλιο του 1941, το Λβουφ και το ανατολικό τμήμα καταλήφθηκαν από τη Γερμανία και προστέθηκαν επίσης στο Γενικό Κυβερνείο. Η πολωνική υπόγεια διοίκηση υπήρχε εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1944. Το 1945, όταν καθιερώθηκαν τα σημερινά σύνορα της Πολωνίας, το δυτικό τμήμα του πρώην Βοεβοδάτου Λβουφ (μέχρι τον ποταμό Σαν) οργανώθηκε στο νεοσύστατο Βοεβοδάτο Ζέσουφ. Αυτή η επικράτεια αποτελεί μέρος του Βοεβοδάτου Κάτω Καρπαθίων από το 1999. Το υπόλοιπο ανατολικό τμήμα έγινε το Όμπλαστ Λβιβ της Ουκρανίας.