Λούο Νιαν Σενγκ

Ο Λούο Νιαν Σενγκ (罗念生, 12 Ιουλίου 1904 – 10 Απριλίου 1990) ήταν σημαντικός ελληνιστής της Κίνας, καθηγητής και μελετητής της αρχαίας ελληνικής φιλολογίας. Υπήρξε ερευνητής του Ινστιτούτου Ξένων Λογοτεχνιών της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Κίνας (Chinese Academy of Social Sciences), μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Μεταφραστών της Κίνας, επίτιμο μέλος του Συνδέσμου Ξένων Λογοτεχνιών της Κίνας, μέλος της Ομοσπονδίας Συγγραφέων της Κίνας, μέλος της Ομοσπονδίας Θεατρικών Καλλιτεχνών της Κίνας, καθώς και ειδικός σύμβουλος του «Θεατρικού Τόμου» και αρχισυντάκτης του τμήματος Ελληνικού Δράματος της «Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας».

 Γεννήθηκε στο Γουέι Γιουάν της Επαρχίας Σιτσουάν της Κίνας. Το 1929 πήγε στην Αμερική για τη συνέχεια των σπουδών του μετά το πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Τσινγκ Χουά της Κίνας. Το 1933, ως πρώτος Κινέζος φοιτητής που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα, σπούδασε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών με θέμα το αρχαίο ελληνικό δράμα. Το 1934 επέστρεψε στην Κίνα και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Πεκίνου και στο Πανεπιστήμιο Τσινγκ Χουά. Από το 1952 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ξένων Λογοτεχνιών της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Κίνας (CASS) ως ερευνητής. Αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη μετάφραση και μελέτη της ελληνικής φιλολογίας και ήταν από τους πρώτους Κινέζους που ασχολήθηκαν με τις ελληνικές σπουδές. Έθεσε τα θεμέλια στο συγκεκριμένο χώρο με πλούσια μεταφραστικά έργα και μελέτες άνω των 10.000.000 λέξεων. Θεωρώντας πάντα την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του, ο Λούο Νιαν Σενγκ είχε ως τελευταία επιθυμία του να ταφεί μέρος της τέφρας του στην Ελλάδα, μια χώρα στην οποία έζησε και άφησε ψυχή και αγάπη. Δυστυχώς για κάποιους γραφειοκρατικούς και θρησκευτικούς λόγους, η επιθυμία αυτή δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί. Μεταφράσεις (από τα αρχαία Ελληνικά): «Ιλιάδα» του Ομήρου 7 τραγωδίες του Αισχύλου «Αγαμέμνων» «Ευμενίδες» «Χοηφόροι» «Πέρσες» «Προμηθεύς Δεσμώτης» «Επτά επί Θήβας» «Ικέτιδες» 7 τραγωδίες του Σοφοκλή «Αντιγόνη» «Ηλέκτρα» «Τραχίνιαι» «Οιδίπους Τύραννος» «Αίας», «Φιλοκτήτης» «Οιδίπους επί Κολωνώ» 5 τραγωδίες του Ευριπίδη «Άλκηστις» «Βάκχαι» «Ιφιγένεια εν Ταύροις» «Μήδεια» «Τρωάδες» 6 κωμωδίες του Αριστοφάνη «Αχαρνής» «Ιππείς» «Νεφέλες» «Σφήκες» «Θεσμοφοριάζουσες» «Βάτραχοι» «Ποιητική» και «Ρητορική» του Αριστοτέλη «Φιλοσοφική Συλλογή του Λουκιανού» «Αίσωπος» «Συλλογή της Αρχαίας Ελληνικής Ταφικής Ποίησης» «Συλλογή των Αρχαίων Ελληνικών Πεζών» «Συλλογή της Αρχαίας Ελληνικής και Ρωμαϊκής Φιλολογίας» «Σύντομη Ιστορία της Ιταλίας»Μελέτες (σχετικά με την ελληνική φιλολογία): «Θεωρία Αρχαίου Ελληνικού Δράματος» «Περί του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος»Λεξικό «Λεξικό Αρχαίων Ελληνικών – Κινεζικών», στο οποίο έχουν καταγραφεί 500,000 λήμματα. Πρόκειται για ένα λεξικό που συμπεριλαμβάνει στοιχεία αρχαίας ελληνικής γλώσσας από την εποχή του Ομήρου με πλούσιο λεξιλόγιο τόσο από τα έπη όσο και από την Αττική διάλεκτο. Επίσης έχουν συλλεγεί λέξεις και φράσεις που σώθηκαν από τους μελετητές του 4ου αιώνα έως το 14ο αιώνα. «Μέθοδος Μετάφρασης Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων» Για το έργο του, βραβεύθηκε το Δεκέμβριο του 1987 με το «Ανώτερο Βραβείο Λογοτεχνίας» από την Ακαδημία Αθηνών και το Νοέμβριο του 1988 ανακηρύχθηκε «Επίτιμος Διδάκτορας» από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Καταχωρήθηκε στον «Θεατρικό Τόμο» της «Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας». Η αρχαία ελληνική γλώσσα πάντα θεωρείται μια από τις πιο δύσκολες γλώσσες της ανθρωπότητας και η μετάφρασή της έργο - πρόκληση. Ένα ρήμα στα αρχαία ελληνικά μπορεί να λάβει περίπου 300 καταλήξεις και υπάρχουν πολλά ανώμαλα ρήματα, τα οποία κάνουν τη γραμματική ακόμα πιο δύσκολη. Εκτός από αυτά, τα κείμενα που σώθηκαν ήταν χειρόγραφα με ασάφειες. Και όλα αυτά εμποδίζουν τους μελετητές να κατανοούν και να μεταφράσουν, ιδιαίτερα για τους κινέζους που η γλώσσα τους είναι τόσο διαφορετική από τις δυτικές. Ο Λούο Νιάν Σενγκ εργάστηκε επίμονα σε αυτό το χώρο παραπάνω από 60 χρόνια. Προσπάθησε πάντα να είναι «πιστός», «πλήρης» και «λιτός» στη μετάφραση. Τα έργα του όχι μόνο είναι μεγάλα σε όγκο αλλά και είναι άρτια επεξεργασμένα τόσο στο γλωσσικό επίπεδο όσο και στο ποιητικό ύφος, προσεγγίζοντας πιστά τα πρωτότυπα. Για τη μέθοδο της μετάφρασης στα αρχαία ελληνικά ονόματα, δημιούργησε ένα λειτουργικό και επιστημονικό σύστημα μετατροπής των αρχαίων ελληνικών συλλαβών στα κινεζικά. Το σύστημα αυτό υιοθετήθηκε από το 1957 και χρησιμοποιείται ακόμα και μέχρι σήμερα από τους μεταφραστές. Ακολουθώντας την πρωτοβουλία του τέως πρωθυπουργού, του Τσου Εν Λάι, ο Λούο Νιάν Σενγκ εργάστηκε σκληρά για ολόκληρα πέντε χρόνια για τη δημιουργία του πρώτου «Λεξικού Αρχαίων Ελληνικών και Κινεζικών» μαζί με τους συνεργάτες του. Το έργο αυτό κάλυψε ένα μεγάλο κενό στην ιστορία του τομέα των μεταφράσεων των ξένων λογοτεχνιών. Το 1990, προς τιμήν του, έγραψε ο τότε πρόεδρος της Κύπρου, ο κ. Γ. Βασιλείου «Αξιότιμε δάσκαλε, παρακαλώ να δεχθείτε το μεγάλο θαυμασμό μου προς την εργασία σας. Ο όγκος του έργου σας είναι ανυπολόγιστος και η αξία του θα παραμείνει για πάντα όπως η εκτίμηση των ανθρώπων προς την πνευματική δημιουργία. Και πιστεύω ότι ποτέ οι άνθρωποι δεν θα χάσουν την εκτίμησή τους προς την τιμή του πνεύματος και της αρετής…» Το καλοκαίρι του 1988 ο τηλεοπτικός σταθμός WDR (του Ντίσελντορφ της Γερμανίας) πήρε συνέντευξη από τον Λούο Νιάν Σενγκ στους Δελφούς. Στις 18 Δεκ. του 1988, κυκλοφόρησε συνέντευξη με θέμα τα έργα του Λούο Νιάν Σενγκ στην εφημερίδα «The Christian Science Monitor» σε τρεις γλώσσες, Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Από το 1986 έως το 1988 πολλές ελληνικές εφημερίδες έχουν γράψει και έχουν τιμήσει τα έργα του. Στις 11 Απριλίου του 1990, δεύτερη μέρα μετά το θάνατό του, το ελληνικό κράτος έστειλε τηλεγράφημα στο οποίο εξέφραζε τη βαθιά του εκτίμηση προς την εργασία και την προσπάθειά του στην προβολή του ελληνισμού στην Κίνα και ζητούσε να θυμόμαστε για πάντα αυτό το σπουδαίο όνομα.