IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ευστάθιος Αλεξανδρής

Ο Ευστάθιος (Στάθης) Αλεξανδρής του Βασιλείου (Άμφισσα, 7 Απριλίου 1921 - Αθήνα, 20 Ιουλίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης (1981-82) και Εμπορικής Ναυτιλίας (1985-87) στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

 Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, άσκησε μαχόμενη δικηγορία για δεκαετίες και διακρίθηκε ως ποινικολόγος. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος του ΕΑΜ και για το λόγο αυτό υπέστη διώξεις και εκτοπισμό στη Μακρόνησο. Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, υπήρξε δικηγόρος του γνωστού επιχειρηματία και εκδότη Γιώργου Μπόμπολα και της εφημερίδας Έθνος. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ως δικηγόρος ήταν η καταδίκη για συκοφαντική δυσφήμηση του δημοσιογράφου Παύλου Αναστασιάδη (Paul Anastasi), ανταποκριτή στην Αθήνα της συντηρητικής βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph, ο οποίος συνεχώς αναφερόταν στον Γιώργο Μπόμπολα ως «πράκτορα των Σοβιετικών» και υποστήριζε ότι το Έθνος χρηματοδοτούταν από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Η υπόθεση είχε απασχολήσει πολύ έντονα την κοινή γνώμη της εποχής. Ο Στάθης Αλεξανδρής υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος μαζί με τους Νικηφόρο Μανδηλαρά, Ευάγγελο Γιαννόπουλο, Γιώργο Ασημακόπουλο και άλλους. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια της Β΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981. Στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε ξανά βουλευτής, αλλά αυτή τη φορά στη Φωκίδα.Στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Στάθης Αλεξανδρής χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 21 Οκτωβρίου 1981 έως τις 5 Ιουλίου 1982. Επί υπουργίας του εισήχθη ο θεσμός του πολιτικού γάμου (1982) και τροποποιήθηκαν οι διατάξεις για την ισότητα των δύο φύλων και για το οικογενειακό δίκαιο. Επίσης, ξεκίνησε το δημόσιο έλεγχο των φυλακών της χώρας και έγινε ο πρώτος υπουργός που πραγματοποίησε επίσκεψη στις φυλακές Κορυδαλλού, με σκοπό την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος. Ο Αλεξανδρής έγινε ξανά υπουργός, αυτή τη φορά Εμπορικής Ναυτιλίας, στη δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από τις 26 Ιουλίου 1985 έως τις 23 Σεπτεμβρίου 1987.Πέθανε τον Ιούλιο του 2013, σε ηλικία 92 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 22 Ιουλίου 2013 από το ναό της Παναγίτσας, στο Παλαιό Φάληρο. Γιος του Στάθη Αλεξανδρή είναι ο ποινικολόγος Βασίλης Αλεξανδρής, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) από το 2014.
Αικατερίνη της Ουγγαρίας, βασίλισσα της Σερβίας

Η Αικατερίνη (σερβικά: Каталина Арпад, ουγγρικά: Árpád-házi Katalin, 1256 – μετά το 1314) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, Βασίλισσα της Σερβίας και της Σίρμιας, σύζυγος του Στεφάνου Ντραγκούτιν.

 Ήταν κόρη του Στέφανου Ε΄ των Άρπαντ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ, κόρης του χάνου των Κουμάνων. Παντρεύτηκε τον Ντραγκούτιν περίπου το 1268. Όταν ο πεθερός της Στέφανος Ούρος Α΄ της Σερβίας συνελήφθη κατά τον Σερβοουγγρικό πόλεμο, αποφασίστηκε και ο γάμος τους. Θεωρείται δεδομένο ότι ο γάμος έγινε το αργότερο έως το 1270. Από το 1276 μέχρι το 1282 ήταν βασίλισσα της Σερβίας. Από το 1282, που ο Ντραγκούτιν αποσύρθηκε από τον θρόνο υπέρ του αδελφού του Μιλούτιν, ήταν Βασίλισσα της Σίρμιας. Αδελφή της ήταν η Ελισάβετ των Άρπαντ, σύζυγος του Μιλούτιν· παντρεύτηκαν το 1283. Είναι γνωστό ότι η Καταλίνα απεβίωσε μετά από τον Ντραγκούτιν, άγνωστο ακριβώς πότε. Αναφέρεται ως η κτήτορας της μονής Τρονότσα. Με τον Ντραγκούτιν απέκτησαν δύο γιους και τέσσερις κόρες: Βλάντισλαβ, βασιλιάς της Σίρμιας. Ούροβιτς, απεβίωσε ως μοναχός περίπου το 1306 με το όνομα Στέφανος. Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Στέφανο Α΄ Κοτρομάνιτς Μπάνο της Βοσνίας. Српски биографски речник, том 4, Матица српска, 2009. године, одредница „Каталина/Кателина“, стр. 890.
Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος

Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης Παύλος Τσαούσογλου (Ερμούπολη, 13 Φεβρουαρίου 1943 – Γλυφάδα, 19 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

 Ο κατά κόσμον Ευστράτιος Σπ. Τσαούσογλου γεννήθηκε το 1943 στην Ερμούπολη της Σύρου, καταγόμενος από πατρός εκ Σμύρνης. Ο Μητροπολίτης ήταν πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (εισήγηση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος) στην Ποιμαντική- Κοινωνιολογία και Ψυχολογία για νέους. Ήταν γνώστης της αγγλικής γλώσσας. Υπήρξε υπότροφος του Ελληνικού Κράτους στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Βιομηχανίας "Γιώτης".Χειροτονήθηκε διάκονος το 1966 και πρεσβύτερος το 1969. Διετέλεσε καθηγούμενος Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη από το 1999. Μετέβη για ιεραποστολή στην Αφρική για 48 φορές, στη Ζιμπάμπουε, στη Μοζαμβίκη, στο Μπουρούντι και στη Νότια Αφρική, καθώς και στις ελληνικές κοινότητες οι οποίες υστερούσαν σε εφημέριους (1988-1999).Στις 11 Οκτωβρίου 2002, εξελέγη από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος μητροπολίτης Γλυφάδας, χειροτονήθηκε στις 14 του ίδιου μηνός και ενθρονίσθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2002. Δημιούργησε το Κειμηλιαρχείο της Ι.Μ. Γλυφάδας για τη φύλαξη και ανάδειξη κειμηλίων και εκκλησιαστικών αντικειμένων του Μητροπολίτου Παύλου, των Ιερών Ναών της Ιεράς Μητροπόλεως καθώς και πιστών. Μεταξύ αυτών και ένα ευαγγέλιο, ένας σταυρός ευλογίας και ένας αρχιερατικός σάκκος του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης. Επίσης ανέδειξε τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στη Μητρόπολη, με καθιέρωση Παρεκκλησίου στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Γλυφάδας, την ιστόριση εικόνων και τοιχογραφιών σε πολλούς ναούς, τις διάφορες επετειακές τιμητικές εκδηλώσεις καθώς και την ανέγερση ανδριάντα του αγίου στο προαύλιο του Ι.Ν. Αγίας Τριάδος Γλυφάδας.Υπηρέτησε ως μητροπολίτης Γλυφάδας μέχρι τον θάνατό του στις 19 Φεβρουαρίου 2019 και ετάφη στον αύλειο χώρο της Ιεράς Μονής Αγίου Νεκταρίου Τερψιθέας Γλυφάδας. Επίσημη Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης
SkyTeam

Η SkyTeam είναι μια συμμαχία αεροπορικών εταιρειών, η δεύτερη σε μέγεθος στον κόσμο, μετά τη Star Alliance. Αποτελείται από 10 αερομεταφορείς σε 3 ηπείρους. Το 2005 η SkyTeam ανακηρύχθηκε η καλύτερη αεροπορική συμμαχία στον κόσμο, σύμφωνα με τους αναγνώστες του περιοδικού Global Traveler Magazine. Η SkyTeam αυτοαποκαλείται «η πρώτη συμμαχία χτισμένη γύρω από τις ανάγκες των πελατών».

 2000 — η Aeroméxico, η Air France, η Delta Air Lines και η Korean Air δημιουργούν την αεροπορική συμμαχία SkyTeam στις 22 Ιουνίου. 2001 — η CSA Czech Airlines και η Alitalia γίνονται μέλη. 2004 — η Continental Airlines, η KLM Royal Dutch Airlines και η Northwest Airlines γίνονται μέλη τον Σεπτέμβριο. Η ταυτόχρονη ένταξή τους στη συμμαχία είναι η μεγαλύτερη επέκταση σην ιστορία των αεροπορικών συμμαχιών. Ως αποτέλεσμα της ένταξης τριών νέων αεροπορικών εταιρειών, η SkyTeam ξεπερνά την Oneworld και γίνεται η δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική συμμαχία στον κόσμο. 2005 - Αν και η CSA, που είναι πλήρες μέλος φρόντισε ώστε η Μalév Hungarian Airlines να γίνει περιφερειακό μέλος της συμμαχίας (σε αντίθεση με τα πλήρη μέλη, τα περιφερειακά μέλη δεν έχουν δικαίωμα ψήφου), η Μalév επιλέγει τελικά να ενταχθεί στην Oneworld Alliance, με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας στα τέλη του Μαΐου.Μερικές ημέρες αργότερα, η SkyTeam ανακοίνωσε τέσσερα νέα περιφερειακά μέλη, το καθένα υποστηριζόμενο από ένα πλήρες μέλος: Air Europa – Βασίζεται στη Μαδρίτη, υποστηρίζεται από την Air France. COPA – Βασίζεται στον Παναμά, υποστηρίζεται και ανήκει εν μέρει στην Continental Airlines. Kenya Airways – Υποστηρίζεται και ανήκει εν μέρει στην KLM Tarom – Βασίζεται στη Ρουμανία, υποστηρίζεται από την Alitalia.Καθένα από τα περιφερειακά μέλη θα υιοθετήσει ένα πρόγραμμα συχνών επιβατών του πλήρες μέλους που το υποστηρίζει (η COPA ήδη χρησιμοποιεί το πρόγραμμα Onepass της Continental και η Kenya Airways της Air France-KLM, με την ονομασία Flying Blue) 2006 – Η Aeroflot γίνεται πλήρες μέλος στις 14 Απριλίου COPA - Παναμάς, (υποστηρίζεται από την Continental Airlines) Portugalia - Πορτογαλία, (υποστηρίζεται από την Air France) Οι παρακάτω εταιρείες έχουν είτε εκφράσει την επιθυμία τους να ενταχθούν στη SkyTeam, είτε φημολογείται πως γίνονται διαπραγματεύσεις για την ένταξή τους: Jat Airways – πρόσφατα ξεκίνησε προσπάθεια για ένταξη στη συμμαχία. Malaysia Airlines – η εταιρεία έφτασε σε συμφωνία με την Air France-KLM για την αναβάθμιση της συμφωνίας των πτήσεων κοινών κωδικών σε ένταξη στη συμμαχία το 2006. Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της εταιρείας αναφέρει πως η ημερομηνία ένταξης δεν θα αργούσε περισσότερο από το 2009. Παρ' όλα αυτά, οι Μαλαισιανές Αερογραμμές εισήχθησαν στην Oneworld Alliance την 1η Φεβρουαρίου 2013. Η SkyTeam έχει δεχθεί επικρίσεις για την ανεπαρκή σύνδεσή της με την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Λατινική Αμερική. Είναι η μόνη παγκόσμια αεροπορική συμμαχία που δεν διαθέτει επαρκές πρόγραμμα πτήσεων για το νότιο ημισφαίριο. Επίσημος ιστότοπος
Αρμενάδες Κέρκυρας

Οι Αρμενάδες είναι οικισμός της Κέρκυρας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγίου Γεωργίου, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

 Οι Αρμενάδες είναι ημιορεινός οικισμός της ΒΔ. Κέρκυρας, κοντά στον όρμο Αγίου Γεωργίου και στους Καββαδάδες, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Αγρού-Περουλάδων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Ο οικισμός απέχει 32 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας. Η τοπική κοινότητα Αρμενάδων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,612 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος και Τερμενάδες. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφιπαγιτών της Κέρκυρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμφιπαγιτών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Γεωργίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας. Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από Αρμένιους που έφτασαν στο νησί μετά τους διωγμούς από την πατρίδα τους, κατά τον 16ο αιώνα. Οι πλούσιοι Κερκυραίοι τους έβαζαν να δουλεύουν κατά ομάδες στους ελαιώνες τους και έτσι σχημάτισαν σιγά σιγά τους δικούς τους οικισμούς. Ο ναός της Αγίας Αναστασίας, με παλαιές και σπάνιες τοιχογραφίες. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr Google Earth https://www.youtube.com/watch?v=KO8o04f41JM https://www.facebook.com/armenadesvillage/
Φέλτινς Αρένα

Φέλτινς Αρένα (γερμ. Veltins-Arena) ονομάζεται το νέο στάδιο ποδοσφαίρου της ποδοσφαιρικής ομάδας Σάλκε του Γκελζενκίρχεν. Το αρχικό όνομα του σταδίου ήταν Arena AufSchalke. Το 2005 η Σάλκε και η Φέλτινς (γερμ.Veltins), εταιρεία ζυθοποιίας, η οποία θα είναι ο χορηγός του ονόματος του γηπέδου για τα επόμενα 10 χρόνια, προχώρησαν σε συμφωνία και η Arena AufSchalke μετονομάστηκε Veltins-Arena.

 Το Φέλτινς Αρένα βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο του Γκελζενκίρχεν, συγκεκριμένα στην περιοχή Έρλε, ανάμεσα στις περιοχές Μπουέρ και Μπεκχάουζεν. Η πρόσβαση με αυτοκίνητο μπορεί να γίνει από δυο εξόδους της Εθνικής οδού (Autobahn): από την Έξοδο 6 - Gelsenkirchen-Buer και από την Έξοδο 17 - Gelsenkirchen-Schalke. Η πρόσβαση με μέσα μαζικής μεταφοράς γίνεται επίσης εύκολα αφού η Γραμμή 302 συνδέει το στάδιο με τον σιδηροδρομικό σταθμό του Γκελζενκίρχεν στη μία κατεύθυνση και την πόλη του Μπόχουμ στην άλλη. Αφού το παλιό στάδιο της Σάλκε Parkstadion, το οποίο με το μέρος του είχε αντικαταστήσει σαν έδρα της ομάδας το 1974 το Glückauf-Kampfbahn στα πλαίσια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974, κάλυπτε όλο και λιγότερο τις προδιαγραφές σύγχρονου σταδίου, αποφασίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η κατασκευή νέου γηπέδου πολλών χρήσεων. Στις 21 Νοεμβρίου 1998 πραγματοποιήθηκε η έναρξη των εργασιών σε χώρο νότια του Parkstadion. Η Φέλτινς Αρένα είναι το πρώτο στάδιο της Γερμανίας, το οποίο κατασκευάστηκε δίχως κρατική οικονομική υποστήριξη. Τα κόστη κατασκευής ανέρχονταν στα 192 εκατομμύρια περίπου €. Στα εγκαίνια του σταδίου στις 13 και 14 Αυγούστου 2001 κλήθηκαν οι ομάδες Νυρεμβέργη και Ντόρτμουντ και διοργανώθηκε ένα μικρό τουρνουά με την Σάλκε. Το πρώτο γκολ στο νέο στάδιο έβαλε ο Φρέντι Μπόμπιτς, την πρώτη νίκη κατάφερε η ομάδα της Νυρεμβέργης. Η πρεμιέρα του σταδίου στα πλαίσια ενός αγώνα της Μπουντεσλίγκα πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 2001 σε αγώνα της Σάλκε με αντίπαλο την Λεβερκούζεν (3:3). Πρώτος σκόρερ ήταν ο παίκτης της Σάλκε Τόμας Χάιτο. Το πρόγραμμα των αγώνων που έγιναν στην Veltins-Arena κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006: Επίσημη ιστοσελίδα της Veltins-Arena
Σανγκίθα Κρις

Η Σανγκίθα Κρις είναι Ινδή ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδίστρια. Είναι γνωστή ως Ρασίκα στη κινηματογραφική βιομηχανία στα Μαλαγιαλάμ. Έκανε ντεμπούτο στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και είναι περισσότερο γνωστή για τις ερμηνείες της στις ταινίες Khadgam, Pithamagan, Uyir και Dhanam. Επίσης παρουσίασε το "Enga Veetu Mapillai", ένα ριάλιτι που προβλήθηκε στο Colors Tamil.

 Η Σανγκίθα γεννήθηκε στην Τσενάι στους Σανθαράμ και Μπανουμάθι, στις 21 Οκτωβρίου 1978. Ο παππούς της, Κ. Ρ. Μπαλάν είναι παραγωγός ταινιών, παράγοντας περισσότερα από 20 ταινίες στα ταμίλ. Επίσης ο πατέρας της παρήγαγε αρκετές ταινίες, και έχει δύο αδέλφια. Είναι επίσης χορεύτρια του Μπαρατανατγιάμ. Ξεκίνησε την καριέρα της στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αρχίζοντας σε μια ακυκλοφόρητη ταινία του Βενκάτ Πράμπου με τίτλο Poonjolai. Αλλά τελικά το ντεμπούτο της έγινε στην ταινία Gangotri στα Μαλαγιαλάμ, μια ταινία πολιτικού θρίλερ με υψηλό προϋπολογισμό. Στη συνέχεια έπαιξε μικρούς ρόλους σε επιτυχημένες ταινίες όπως Καλοκαίρι Στη Βηθλεέμ, Kaadhale Nimmadhi κλπ. Έπαιξε επίσης στην ταινία Ezhupunna Tharakan, καθώς και ένα μικρό ρόλο στη ταινία Sradha. Επίσης ανέλαβε μικρούς ρόλους στις ταινίες Khadgam και Pithamagan κερδίσει τα βραβεία Filmfare στα Τελούγκου και Ταμίλ. Είναι κριτής στην τηλεοπτική εκπομπή του Βιτζάι Jodi No. 1. Ήταν από τους τρεις κριτές μαζί με τους Σιλαμπαρασάν και Σουνταράμ στην ίδια εκπομπή στη δεύτερη σεζόν, και κριτής με τους Τζίβα και Αϊσουάργια Ντανούς στην τρίτη σεζόν. Ήταν προσκεκλημένη κριτής στο διαγωνισμό χορού "Ντουλ", που πραγματοποιήθηκε στη Σιγκαπούρη το 2008. Παντρεύτηκε τον τραγουδιστή Κρις στις 1 Φεβρουαρίου 2009 στο Ναό Αρουνατσαλεσουαράρ στο Θιρουβανναμαλάι, στον οποίο συμμετείχαν αρκετές προσωπικότητες του κινηματογράφου. Το ζευγάρι έχει μια κόρη, τη Σιβίγια που γεννήθηκε το 2012. Σανγκίθα στην IMDb Σανγκίθα (ως Ρασίκα) στην IMDb
Νεφτεκάμσκ

Το Νεφτεκάμσκ (ρωσικά: Нефтека́мск‎*, Μπασκίρ: Нефтекама, λατινικό: Neftekama) είναι πόλη στη δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Κάμα, 220 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της δημοκρατίας, την Ουφά. Είναι ένα μεγάλο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της δημοκρατίας. Πληθυσμός: 121,733 (απογραφή 2010)

 Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ποταμό Κάμα και το πετρέλαιο (нефть, neft στα ρωσικά). Η πόλη συνορεύει με τις επαρχίες Κρασνοκάμσκι και Γιαναούλσκι. Ένα οδικό δίκτυο συνδέει την πόλη με την Ουφά, το Μπιρσκ, το Γιαναούλ, το Αγκιντέλ, το Οκτιάμπρσκι, το Ιζέφσκ, το Περμ και το Καζάν. Ο πλησιέστερος υπεραστικός σιδηροδρομικός σταθμός είναι ο Άμζια, 15 χιλιόμετρα μακριά. Υπάρχει τοπικό τρένο που συνδέει το Νεφτεκάμσκ με το Γιαναούλ μέσω της Άμζια. Το αεροδρόμιο του Νεφτεκάμσκ εξυπηρετεί την πόλη. Ιδρύθηκε το 1957 μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου στην επαρχία Κρασνοκάμσκι. Πόλη έγινε επίσημα το 1963. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη του Νεφτεκάμσκ είναι ενσωματωμένη ως το Αστικό Οκρούγκ Νεφτεκάμσκ. Η πόλη κατατάσσεται τέταρτη στον πληθυσμό μετά την Ουφά, το Στερλιταμάκ και το Σαλαβάτ. Η κύρια βιομηχανίας της πόλης είναι το εργοστάσιο αυτοκινήτων του Νεφτεκάμσκ, από τους μεγαλύτερους παραγωγούς επιβατηγών λεωφορείων στη Ρωσία.
Νικόλαος Κούρναβος

Ο Νικόλαος Κούρναβος (20 Απριλίου 1912 - 17 Αυγούστου 1989), του Λεωνίδα και της Ασπασίας, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Νομάρχης κυρίως στη Θράκη και στη Μακεδονία.

 Γεννήθηκε στον Δίλοφο Κοζάνης και σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε τη νομική του σταδιοδρομία ως δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Έβρου και παρά τω Πρωτοδικείω Θεσ/νίκης το 1940. Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Ροδόπης το 1962 και υπηρέτησε στον εκεί νομό έως το 1964. Τον Ιούνιο του 1964 τοποθετήθηκε Νομάρχης Θεσσαλονίκης όπου παρέμεινε έως τον Μάιο του 1967. Ως νομάρχης εγκαινίασε τη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης το 1965, καθώς εξαιτίας του τεταμένου πολιτικού κλίματος έπειτα από τα Ιουλιανά, δεν μετέβη κανείς πρωθυπουργός για να εγκαινιάσει την έκθεση. Στη συνέχεια διετέλεσε Νομάρχης Θεσπρωτίας από τον Μάιο του 1967 έως το 1968, Δράμας από το 1968 έως το 1969, Τρικάλων από τον Οκτώβριο του 1969 έως το 1970, Καβάλας από το 1970 έως το 1973 και ξανά Νομάρχης Θεσσαλονίκης από το 1973 έως το 1974. Ήταν παντρεμένος με την Ελπινίκη Γ. Παπαναστασίου και απέκτησαν μία κόρη και έναν γιο. Πέθανε σε ηλικία 77 ετών στις 17 Αυγούστου 1989 και κηδεύτηκε στον ιερό ναό Αγίας Σοφίας.. Τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό της Χιλιετηρίδος Αγίου Όρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ω-9 λιπαρό οξύ

Το ω−9 λιπαρό οξύ (ολογρ.: ωμέγα-9 λιπαρό οξύ) είναι ένα ακόρεστο λιπαρό οξύ που έχει ένα διπλό δεσμό στη θέση ωμέγα−9, δηλαδή στον 9ο δεσμό μετρώντας από το μεθυλικό άκρο.

 Ορισμένα ω−9 λιπαρά βρίσκονται σε ζωικά λίπη και φυτικά έλαια. Δύο σημαντικά ω−9 στη βιομηχανία είναι: Το ελαϊκό οξύ (18:1, n-9), που είναι το κύριο συστατικό στο ελαιόλαδο, το έλαιο μακαντάμια και άλλα μονοακόρεστα λίπη Το ερουκικό οξύ (22:1, n-9), που βρίσκεται στο κραμβέλαιο, στους σπόρους ερύσιμου, και στους σπόρους σιναπιού. Η ελαιοκράμβη με υψηλή περιεκτικότητα σε ερουκικό οξύ καλλιεργείται για εμπορική χρήση σε βαψίματα και επιχρίσματα ως ξηραντικό έλαιο. Το λάδια κανόλα προέρχεται από μια ποικιλία της ελαιοκράμβης που είναι καλλιεργημένη ή σε ορισμένες περιπτώσεις γενετικά τροποποιημένη ώστε να έχει πολύ μικρή περιεκτικότητας σε ερουκικό οξύ.Αντίθετα με τα ω-3 λιπαρά οξέα και τα ω-6 λιπαρά οξέα, τα ω−9 δεν θεωρούνται απαραίτητα λιπαρά οξέα επειδή το ανθρώπινο σώμα μπορεί να τα συνθέσει από ακόρεστα λιπαρά, και ως εκ τούτου δεν είναι απαραίτητα συστατικά στη διατροφή. Επειδή δεν διαθέτουν ω−6 διπλούς δεσμούς τους δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε αντιδράσεις σύνθεσης εικοσανοειδών. Σε περίπτωση ανεπαρκούς πρόσληψης απαραίτητων λιπαρών οξέων, τα θηλαστικά θα αποκορέσουν ελαϊκό οξύ προς παραγωγή μεαδικού οξέος, (20:3, n-9). Αυτό έχει τεκμηριωθεί από μελέτη σε χορτοφάγους και ημι-χορτοφάγους.
Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

Η Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως περιλαμβάνει τις δύο τέως επαρχίες της Γόρτυνος και της Μεγαλοπόλεως. Έδρα της είναι η Δημητσάνα Αρκαδίας και δεύτερη έδρα είναι η Μεγαλόπολη. Περιλαμβάνει πλήθος ιστορικών ιερών μονών και βυζαντινών ναών. Μητροπολίτης, από τις 8 Οκτωβρίου 2022 είναι ο Νικηφόρος (Ευσταθίου) .

 Άγιος Αθανάσιος Αρχιεπίσκοπος Χριστιανουπόλεως, 17 Μαΐου, το λείψανό του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας Άγιος Γρηγόριος ο Ε' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, 10 Απριλίου, το λείψανό του φυλάσσεται στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών Αγία Θεοδώρα Βάστα Μεγαλουπόλεως, 11 Σεπτεμβρίου Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε», 26 Νοεμβρίου Άγιος Θεόκλητος ο Λακεδαιμόνιος εκ Δημητσάνας, 1 Δεκεμβρίου Άγιος Διονύσιος ο Α' ο Σοφός, οικουμενικός πατριάρχης ο εκ Δημητσάνας, 23 Νοεμβρίου Νεομάρτυρας Ευθύμιος εκ Δημητσάνας Όσιος Αγάπιος ο νεότερος, 24 Δεκεμβρίουκαι πλήθος άλλων αγίων και οσίων που πέρασαν, γεννήθηκαν ή έδρασαν στην περιοχή της Αρκαδίας Γριτσόπουλος, Τάσος (1950). «Η Αρχιεπισκοπή Δημητσάνης και Αργυροκάστρου». Επετηρίς Εταιρίας Βυζαντινών Σπουδών Κ: 209-256. https://ir.lib.uth.gr/xmlui/bitstream/handle/11615/15460/article.pdf?sequence=1&isAllowed=y. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022.
Little Wing

To Little Wing είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Τζίμι Χέντριξ συμπεριλήφθηκε σε δίσκο των The Jimi Hendrix Experience, το 1967. Πρόκειται για ένα αργόσυρτο κομμάτι, μία Rhythm and blues μπαλάντα, που εκτελείται με τη φωνή και την κιθάρα του Χέντριξ, μαζί με μπάσο, κρουστά και ένα μεταλλόφωνο. Στιχουργικά το κομμάτι, όπως και άλλα του Χέντριξ, επίκεντρο είναι η γυναίκα, δίνοντάς της μία ιδεαλιστική μορφή. Αν και η διάρκειά του ίσα που ξεπερνά τα δύο λεπτά, θεωρείται ένα από τα πιο μεστά και γεμάτα τραγούδια του. Το κομμάτι κυκλοφόρησε στον δίσκο Axis: Bold as Love, τον Δεκέμβριο του 1967 στη Βρετανία και τον επόμενο μήνα στις ΗΠΑ. Ήταν το ένα από τα δύο κομμάτια του δίσκου που βρίσκονταν στο ρεπερτόριο τους στις ζωντανές εμφανίσεις. Το κομμάτι θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά του Χέντριξ, το οποίο έχει διασκευαστεί κι από αρκετούς καλλιτέχνες, διαφόρων μουσικών στυλ. Το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 366ο.

 Belmo· Loveless, Steve (1998). Jimi Hendrix: Experience the Music. Collector's Guide Publishing Inc. ISBN 1-896522-45-9. Black, Johnny (1999). Jimi Hendrix: The Ultimate Experience. Thunder's Mouth Press. ISBN 1-56025-240-5. Brown, Tony (1992). Jimi Hendrix: A Visual Documentary – His Life, Loves and Music. Omnibus Press. ISBN 978-0-7119-2761-2. Brown, Tony (2003). Jimi Hendrix: 'Talking'. Omnibus Press. ISBN 978-1-84449-006-6. Cross, Charles R. (2005). Room Full of Mirrors: A Biography of Jimi Hendrix. Hyperion Books. ISBN 0-7868-8841-5. Experience Hendrix: The Best of Jimi Hendrix Transcribed Scorres. Hal Leonard Corporation. 1998. ISBN 978-0-7935-9144-2. Hall, Douglas Kent· Clark, Sue C. (1970). Rock: A World Bold as Love. Cowles Book Co. Henderson, David (1981). 'Scuse Me While I Kiss the Sky: The Life of Jimi Hendrix. Bantam Book. ISBN 0-553-01334-3. Hendrix, Leon· Mitchell, Adam (2012). Jimi Hendrix: A Brother's Story. Thomas Dunne Books. ISBN 978-0-312-66881-5. McDermott, John· Kramer, Eddie (1992). Hendrix: Setting the Record Straight. Warner Books. ISBN 0-446-39431-9. McDermott, John· Cox, Billy· Kramer, Eddie (1995). Jimi Hendrix: Sessions. Little, Brown and Company. ISBN 0-316-55549-5. McDermott, John· Kramer, Eddie· Cox, Billy (2009). Ultimate Hendrix. Backbeat Books. ISBN 0-87930-938-5. Murray, Charles Shaar (1991). Crosstown Traffic. St. Marten's Press. ISBN 0-312-06324-5. Ogunjobi, Rotimi (2008). The Essential Jimi Hendrix. Lulu.com. ISBN 978-1-4116-9923-6. Roby, Steven (2002). Black Gold: The Lost Archives of Jimi Hendrix. Billboard Books. ISBN 0-8230-7854-X. Roby, Steven· Schreiber, Brad (2010). Becoming Jimi Hendrix. Da Capo Press. ISBN 978-0-306-81910-0. Rubin, Dave· Whitehill, Dave (1992). Octavia & Univibe. Bella Godiva Music/Hal Leonard Publishing. ISBN 0-7935-1403-7. Shadwick, Keith (2003). Jimi Hendrix: Musician. Backbeat Books. ISBN 0-87930-764-1. Shapiro, Harry· Glebbeek, Cesar (1990). Jimi Hendrix: Electric Gypsy. St. Martin's Press. ISBN 0-312-05861-6.
Ναύτης

Με τον όρο Ναύτης (Ντης), (αγγλικά: sailor, seaman‎) χαρακτηρίζονται: Εκείνος που εκτελεί την στρατιωτική θητεία του στις ναυτικές δυνάμεις της χώρας του (sailor ή jack). Ειδικότερα στην ιεραρχία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, Ναύτης ονομάζεται ο οπλίτης που ανήκει στην κατώτατη βαθμίδα της κλίμακας και είναι ο μόνος που δεν καλείται βαθμοφόρος. Γενικότερα ο κάθε ναυτιλλόμενος (seaman). Ειδικότερα αυτός που ανήκει σε προσωπικό βάσεως ή πλοίου σε εργασίες καταστρώματος, που τελεί υπό τις διαταγές του ναύκληρου (κοινώς λοστρόμου) και εκτελεί εργασίες πηδαλιούχου, οπτήρα, συντήρησης και καθαρισμού του σκάφους (εκτός μηχανοστασίου, ενδιαιτημάτων και τροφαποθηκών ,και βάρδιες VHF) και του εξαρτισμού του.

 Στην Κοινοπολιτεία, είναι η χαμηλότερη κατάταξη στο Πολεμικό Ναυτικό, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρεται στις τρεις χαμηλότερες τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ. Το αντίστοιχο του ναύτη είναι το matelot στις γαλλόφωνες χώρες και το matrose στις γερμανόφωνες χώρες.Αντίστοιχα, οι ναύτες του Πολεμικού Ναυτικού διακρίνονται, ανάλογα των καθηκόντων τους, κατά επιστασίες. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 73 του Κ.Δ.Ν.Δ., ο ναύτης του υπό ελληνική σημαία πλοίου ή συμβεβλημένου με το Ν.Α.Τ., περιλαμβάνεται στο προσωπικό καταστρώματος και θα πρέπει να είναι κάτοχος σχετικής άδειας ναύτου. Υπάρχουν 4 βαθμοί ναύτη (matelot) στο Βασιλικό Ναυτικό του Καναδά: Η γερμανική κατάταξη του ναύτη (γερμανικά: matrose‎) είναι η χαμηλότερη κατάταξη του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού. Είναι ισοδύναμο με τον OR1 στο ΝΑΤΟ και είναι βαθμός Α3 στους μισθολογικούς κανόνες του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας. Στην Ινδονησία, αυτός ο βαθμός αναφέρεται ως "kelasi". Υπάρχουν τρία επίπεδα αυτού του βαθμού στο Πολεμικό Ναυτικό της Ινδονησίας τα οποία είναι: "ναυτικός στρατολόγησης" (kelasi dua), "ναυτικός μαθητευόμενος" (kelasi satu) και "ναύτης" (kelasi kepala). Το σύστημα αξιολόγησης αντικατοπτρίζει αυτό που χρησιμοποιείται στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Η ιταλική κατάταξη του ναύτη (ιταλικά: comune di seconda classe‎) είναι η χαμηλότερη κατάταξη του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού ισοδύναμου στο ΝΑΤΟ με τον OR1. Ο ναύτης είναι η τρίτη καταταγμένη κατάταξη από το τέλος στα αξιώματα του Ναυτικού των Η.Π.Α. και της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ, που κατατάσσεται πάνω από τον μαθητευόμενο ναύτη και κάτω από τον βαθμό του αξιωματικού τρίτης τάξης. Η τάξη χρησιμοποιείται επίσης στο Σώμα Ναυτών Θαλάσσιων Στρατιωτικών Μονάδων των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: United States Naval Sea Cadet Corps‎). Η ρωσική λέξη "ναυτικός" ή "ναύτης" (ρωσικά: матрос; matros‎) προέρχεται από το γερμανικό "matrose". Στην Αυτοκρατορική Ρωσία, η κατώτατη ναυτική τάξη ήταν ο «ναύτης 2ης τάξης» (ρωσικά: матрос 2-й статьи‎). Η Εσθονία (εσθονικά: mаdrus‎) και η Λετονία (λετονικά: mаtrozis‎) χρησιμοποιούν στενά συνδεδεμένους όρους.
Οι Τρελές Περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ

Οι Τρελές Περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ (γαλλικά: Les Aventures de Rabbi Jacob) είναι μια κωμωδία Γαλλικής παραγωγής 1973 σε σκηνοθεσία Ζεράρ Ουρί. Πρωταγωνιστούν οι Λουί ντε Φυνές, Σούζι Ντελέρ, Μαρσέλ Νταλιό, και ο Κλοντ Ζιράρ.

 Ο Βίκτορ Πιβέρ (Λουί ντε Φυνές) είναι ένας πετυχημένος επιχειρηματίας , αλλά με δύστροπο χαρακτήρα και λίγο ρατσιστής. Σήμερα όμως είναι πανευτυχής, καθότι είναι στον δρόμο για τον γάμο της κόρης του. Για κακή του τύχη, ένα αναπάντεχο τροχαίο θα του χαλάσει τη διάθεση και θα τον μπλέξει με Αράβες τρομοκράτες και κρατικές υπηρεσίες. Άθελα του, ο Πιβέρ θα βοηθήσει έναν από τους Άραβες εξτρεμιστές να γλιτώσει από τους απαγωγείς του και οι δύο άντρες θα αναγκαστούν να μεταμφιεστούν σε ραβίνους για να ξεφύγουν. Με μια αμφίεση που περνά τόσο απαρατήρητη, οι δύο τους προσπαθούν τώρα να γλιτώσουν από τους Άραβες, την αστυνομία, τη γυναίκα του Πιβέρ κι από ένα σωρό άλλα μπλεξίματα. Οι Τρελές Περιπέτειες του Ραμπί Ζακόμπ στην IMDb Οι Τρελές Περιπέτειες του Ράμπι Ζάκομπ στο Rotten Tomatoes
Λάπαθο

Το λάπαθο (αρχ. ελλ. λάπανθον, άλλη ονομασία είναι αγριοσέσκλο ή αρκολάχανο (κυπρ.)) επιστημονική ονομασία Rumex, είναι γένος της τάξης των Πολυγονωδών και της οικογένειας των Πολυγονοειδών που περιλαμβάνει περί τα 200 είδη.

 Όλα είναι ιθαγενή εύκρατων χωρών. Είναι φυτά ποώδη, ετήσια, διετή και πολυετή. Τα πλείστα θεωρούνται ζιζάνια, πολλά είδη όμως είναι εδώδιμα και ορισμένα καλλιεργούνται. Όλα τα είδη έχουν υπόξινη γεύση λόγω της περιεκτικότητάς τους σε οξαλικό κάλιο. Στην Ελλάδα φύονται γύρω στα είκοσι είδη. Μερικά από αυτά είναι τα εξής: Λάπαθον η οξαλίς (Rumex acetosella), το κοινό οξαλίδι, ξινάκι ή ξινήθρα, λάπαθον το αμβλύφυλλον (Rumex obtusifolius), του οποίου η ρίζα θεωρείται φαρμακευτική, λάπαθον το ασπιδωτόν (Rumex scutatus), λάπαθον το βουκεφαλοφόρον (Rumex bucephalophorus), λάπαθον το κονδυλόρριζον (Rumex tuberosus), λάπαθον το οξυλάπαθον (Rumex acetosa), το κοινό ξινολάπαθο, λάπαθον το ούλον (Rumex crispus), το κοινό αγριολάπαθο, λάπαθον το συνεσπειρωμένον (Rumex conglomeratus), λάπαθον το υδρολάπαθον (Rumex hydrolapathum), λάπαθον το υδρόβιον (Rumex aquaticus). Όλα τα είδη ευδοκιμούν σε υγρά και αρδευόμενα εδάφη, αναπτύσσονται ταχέως και η καλλιέργειά τους είναι πολύ εύκολη διότι δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη ανάγκη. Πολλά από τα ανωτέρω είδη είναι εδώδιμα και σε πολλά μέρη καταναλώνονται όπως το σπανάκι. Το λάπαθον το οξυλάπαθον, το κοινό ξινολάπαθο είναι διετής πόα που ανθίζει από τον Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά. Θεωρείται βότανο με εξαιρετικές φαρμακευτικές ιδιότητες κυρίως για όσους πάσχουν από αιμορροΐδες, αναιμία, δυσεντερία, ίκτερο ή φυματίωση. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κερκετίνη βοηθά στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό και χρησιμοποιείται πολύ στην ελληνική κουζίνα, κυρίως στις χορτόπιτες, και έχει ελαφριά πικρή γεύση. Καταγραφή της χλωρίδας της νήσου Τήνου Άρθρα για τα φυτά Rumex pulcher - Fiddle Dock Rumex acetosa, ονομασία του λάπαθου σε διάφορες γλώσσες Συνηθισμένα ζιζάνια στην Ελλάδα Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας Α' έκδοση 1998 Λεξικόν φυτολογικόν. Γεννάδιος Παναγιώτης. The plant list
Οι τελευταίοι του Ρούπελ

Οι τελευταίοι του Ρούπελ είναι ελληνική πολεμική - δραματική ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γιάννη Μαρή και η παραγωγή ανήκει στον Τζέιμς Πάρις. Πρωταγωνιστούν ο Χρήστος Πολίτης και η Βέρα Κρούσκα.

 Την άνοιξη του 1941 οι Γερμανοί ετοιμάζονται να εισβάλουν στην Ελλάδα. Στο οχυρό Ρούπελ υπηρετεί ο ανθυπολοχαγός Αλέξης Κομνηνός, ο οποίος θα λάβει την εντολή να περάσει στη Βουλγαρία για να λάβει πληροφορίες σχετικά με τη σχεδιαζόμενη γερμανική επίθεση στο οχυρό. Μαζί με έναν στρατιώτη, εισέρχονται στα βουλγαρικά εδάφη και έρχονται σε επαφή με άλλους δύο Έλληνες εκεί, τον Νικήτα και την Όλγα, οι οποίοι τους βοηθούν στο έργο τους. Η επιστροφή τους στην Ελλάδα θα είναι περιπετειώδης, επειδή έχουν γίνει αντιληπτοί. Θα φθάσουν στο Ρούπελ μόνο ο Κομνηνός με το σύντροφό του και θα αμυνθούν με τους υπόλοιπους στρατιώτες. Όταν μαθαίνουν για τη συνθηκολόγηση, παραδίδουν συγκινημένοι το οχυρό. Η ταινία τελειώνει με την παράδοση των Ελλήνων στρατιωτών, ενώ τους αποδίδονται τιμές από τον γερμανικό στρατό. Χρήστος Πολίτης - Αλέξης Κομνηνός Βέρα Κρούσκα - Όλγα Πάβλοβα Γιάννης Κατράνης - Στρατιώτης Στέφανος Στρατηγός - Νικήτας Δημήτρης Μπισλάνης - λοχαγός Κυρίνης Θόδωρος Κατσαδράμης - Θύμιος Φρανκ Μπράνα - Κοσμάς Γεωργίου Ανχέλ ντελ Πότσο - Χανς φον Ρίτερ Φερνάντο Σάντσο - συνταγματάρχης Η ταινία πραγματοποίησε 202.293 ειιτήρια και έλαβε την 26η θέση σε σύνολο 87 ταινιών της περιόδου, ενώ στην Ισπανία έκανε πρεμιέρα στις 20 Αυγούστου 1973 με τίτλο Los Heroes Del Patibulo. Γρηγόρης Γρηγορίου, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1996, σελ.153-154 Γιάννης Σολδάτος, Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, τομ.Δ', εκδ. Αιγόκερως, 1991 Ταινιοθήκη της Ελλάδας[1]
Ίωνες

Οι Ίωνες ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα και ήταν εγκατεστημένοι κυρίως στην Αττική, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που ονομάζεται Ιωνία.

 Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Ίωνες και τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα, ήταν απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας οι οποίοι είχαν γιο τον Έλληνα. Ο Έλληνας είχε τρεις γιους με την Ορσηίδα· τον Δώρο (πρόγονο του δωρικού φύλου), τον Αίολο (πρόγονο του αιολικού φύλου) και τον Ξούθο. Ο Ξούθος είχε κι αυτός δύο γιους τον Αχαιό, πρόγονο των Αχαιών και τον Ίωνα, πρόγονο των Ιώνων. Οι Ίωνες λοιπόν ονομάστηκαν σύμφωνα με το όνομα του πρόγονού τους. Οι Ίωνες κατά την εποχή του Χαλκού ήταν εξαπλωμένοι μεταξύ της Εύβοιας, της Αττικής και της βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Το 1100 π.Χ. περίπου κατά την αρχή της γεωμετρικής περιόδου, που σηματοδοτήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων, οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Ελληνικής χερσονήσου τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία ζούσαν. Οι μετακινήσεις αυτές των αρχαίων ελληνικών φύλων ονομάζονται Α' Ελληνικός αποικισμός. Οι Ίωνες λοιπόν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά δημιουργώντας αποικίες στα νησιά του Αιγαίου (Χίος, Σάμος κ.α.) καθώς και στην κεντρική Μικρά Ασία, στην περιοχή γνωστή ως Ιωνία. Το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, με εξαίρεση τη Λέσβο, την Τένεδο και τη Ρόδο αποικήθηκε από τους Ίωνες, ενώ οι σημαντικότερες αποικίες στην Ιωνία ήταν η Μίλητος και η Έφεσος. Η δημιουργία αποικιών στη Μικρά Ασία ήταν μια προοπτική που χρόνια απασχολούσε τα αρχαία ελληνικά φύλα και κυρίως τους Αχαιούς, δεδομένου ότι ήταν πολύ πιο εύπορα από την ορεινή και σχετικά άγονη ελληνική χερσόνησο. Οι Ίωνες μιλούσαν την ιωνική διάλεκτο. Η διάλεκτος αυτή αποτελεί τη γλώσσα της επικής ποίησης, καθώς το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική εμπλουτισμένη με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή. Οι λυρικοί ποιητές όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους. Επίσης ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος έγραφαν στην ιωνική. Χαρακτηριστικά, τα α και ε μακρά γράφονται η και η εξάλειψη του συμφώνου F (δίγαμμα). Επίσης ο σχηματισμός των απαρεμφάτων σε -ναι είναι ιωνικό στοιχείο. Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. η Μίλητος και η Έφεσος έγιναν κέντρα όσον αφορά τη σκέψη πάνω στον φυσικό κόσμο. Με βάση αυτή τη σκέψη δημιουργούνταν υποθέσεις που εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα χωρίς να αποδίδεται το αίτιό τους στο θείο, όπως γινόταν μέχρι τότε. Οι υποθέσεις αυτές διαχέονταν από την έρευνα και από προσωπικές εμπειρίες. Οι εκπρόσωποι αυτού του κινήματος λέγονταν «Φυσικοί» ή «Φυσιολόγοι». Κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο οποίος ήταν κι ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Και ο λεγόμενος "σκοτεινός" φιλόσοφος Ηράκλειτος από την Έφεσο.
Σουπρολίγκα ανδρών 2000-01

Η Σουπρολίγκα (FIBA SuproLeague) αποτέλεσε τη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης, που διεξήγαγε η FIBA την περίοδο 2000-01. Μέχρι εκείνη την εποχή υπήρχε μία διοργάνωση, το Κύπελλο Πρωταθλητών Ευρώπης της FIBA, όμως, την περίοδο 2000-01 οι κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες χωρίστηκαν σε δύο διακριτές διοργανώσεις του ίδιου επιπέδου που διεξάγονταν παράλληλα, η «Σουπρολίγκα» της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) και η «Ευρωλίγκα» μιας νεοϊδρυθείσας τότε εταιρείας (Euroleague Basketball) σε συνεργασία με την Ένωση Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Συνδέσμων Καλαθοσφαίρισης (ULEB).

 Η Ευρωλίγκα (ιστορικά γνωστή ως «Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης») ιδρύθηκε αρχικά από τη FIBA ​​και διεξαγόταν υπό τη σκέπη της από το 1958 μέχρι το καλοκαίρι του 2000, ολοκληρώνοντας την περίοδο 1999–2000. Τότε ήταν που δημιουργήθηκε η εταιρεία Euroleague Basketball. Περιέργως, η FIBA ​​δεν είχε ποτέ ως εμπορικό σήμα το όνομα «Euroleague» οπότε η Euroleague Basketball το χρησιμοποίησε απλά χωρίς νομικό πρόβλημα, επειδή η FIBA ​​δεν μπορούσε να κινηθεί νομικά γι' αυτό, έτσι έπρεπε να βρει ένα νέο όνομα για τη διοργάνωση. Οπότε, η περίοδος 2000–2001 ξεκίνησε με 2 διακριτές κορυφαίες ευρωπαϊκές διοργανώσεις επαγγελματικών ομάδων καλαθοσφαίρισης, τη «Σουπρολίγκα» και τη νέα «Ευρωλίγκα». Το ρήγμα στο κορυφαίο επίπεδο ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, αρχικά δεν έδειξε σημάδια υποχώρησης. Κορυφαίοι σύλλογοι χωρίστηκαν μεταξύ των δύο πρωταθλημάτων, με τον Παναθηναϊκό, τη Μακάμπι, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Εφές Πίλσεν να παραμένουν στη FIBA, ενώ ο Ολυμπιακός, η Κίντερ Μπολόνια, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Ταού Κεράμικα και η Μπενετόν Τρεβίζο εντάχθηκαν στη Euroleague Basketball. Το Μάιο του 2001, η Ευρώπη είχε δύο ηπειρωτικές πρωταθλήτριες, τη Μακάμπι της Σουπρολίγκα (FIBA) και την Κίντερ Μπολόνια της Ευρωλίγκας (Euroleague Basketball / ULEB). Οι ηγέτες των δύο οργανισμών συνειδητοποίησαν την ανάγκη να καταλήξουν σε μία ενιαία διοργάνωση. Κατά τη διαπραγμάτευση που ακολούθησε, η Euroleague Basketball ήταν σε πλεονεκτική θέση έναντι της FIBA, η οποία και συμφώνησε τελικά με τους όρους της. Ως αποτέλεσμα, η Ευρωλίγκα ενσωματώθηκε πλήρως υπό τη σκέπη της Euroleague Basketball, ενώ οι ομάδες που συμμετείχαν στη Σουπρολίγκα, εντάχθηκαν στη νέα Ευρωλίγκα. Σήμερα είναι αποδεκτό το γεγονός ότι εκείνη την περίοδο υπήρξαν δύο πρωταθλήτριες ομάδες καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη. Ένα χρόνο αργότερα, η Euroleague Basketball και η FIBA αποφάσισαν ότι η Ευρωλίγκα θα είναι η κύρια ηπειρωτική διοργάνωση, στην οποία θα μετέχουν οι κορυφαίοι επαγγελματικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης. SuproLeague - FIBA Europe Linguasport.com SuproLeague 2001 Eurobasket.com SuproLeague
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1993

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1993 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1993) ήταν το 2ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη το 1993 και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.

 Στο 2ο Πρωτάθλημα Ρωσίας συμμετείχαν 18 ομάδες. Οι ομάδες βρίσκονταν σε ένα όμιλο και είχαν να αγωνιστούν σε 2 γύρους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωτάθληματος Ρωσίας 1993, οι 2 τελεταίες ομάδες υποβιβάζονταν στην Πρώτη Ντιβιζιόν, ενώ οι ομάδες που έλαβαν τις θέσεις 14-16 είχαν να αντιμετωπίσουν σε αγώνες μπαράζ τις 3 πρώτες ομάδες της Πρώτης Ντιβιζιόν. Τη συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ρωσίας 1994 κέρδιζαν 3 ομάδες, οι οποίες έλαβαν τις 3 πρώτες θέσεις στους αγώνες μπαράζ. Η Τεκστίλσικ Καμίσιν, η οποία πριν το Πρωτάθλημα Ρωσίας 1993, ήταν μια άγνωστη ομάδα, υπό την ηγεσία του προπονητή Σεργκέι Πάβλοφ κατέκτησε την 4η θέση στο Πρωτάθλημα Ρωσίας 1993 και κέρδισε μια θέση στους προκριματικούς ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ που διεξήχθη το 1994-1995. Ο 19χρονός επιθετικός της Σπαρτάκ Μόσχας, και μελλόντικος αστέρας της Εθνικής Ρωσίας, Βλαντιμίρ Μπεστσάστνιχ, έλαβε την 3η θέση στη λίστα των σκόρερ, αφού σκόραρε 18 τέρματα. Στη Σπαρτάκ Μόσχας τελείωσαν την ποδοσφαιρική τους καριέρα ο Φιόντορ Τσερενκόφ και ο Σεργκέι Ροντιόνοφ, οι οποίοι επέστρεψαν από τη Γαλλία. Σεργκεί Οφτσίννικοφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Ζαούρ Χαπόφ (Σπαρτάκ Βλαντικαφκάς) Αντρέι Σαμορούκοφ (Τεκστίλσικ Καμίσιν) Ντμίτρι Χλεστόφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Γιούρι Νικίφοροφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βίκτορ Ονόπκο (Σπαρτάκ Μόσχας) Αντρέι Ιβανόφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Ραμίζ Μαμέντοφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βλαντιμίρ Γκερασένκο (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Αντρέι Αφανάσεφ (Τορπέντο Μόσχας) Αλεξέι Αριφούλλιν (Λοκομοτίβ Μόσχας) Αλεξάντερ Σμαρκό (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Σεργκέι Ποντπάλι (Λοκομοτίβ Μόσχας) Σεργκέι Τιμοφέεφ (Ντιναμό Μόσχας) Γιούρι Κοφτούν (Ντιναμό Μόσχας) Βαλέρι Κάρπιν (Σπαρτάκ Μόσχας) Αντρέι Πιατνίτσκι (Σπαρτάκ Μόσχας) Ομάρι Τετράντζε (Ντιναμό Μόσχας) Ιγκόρ Σιμουτένκοφ (Ντιναμό Μόσχας) Αλεξέι Κοσολάποφ (Λοκομοτίβ Μόσχας) Ιγκόρ Λεντιάχοφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Ιλιά Τσιμπαλάρ (Σπαρτάκ Μόσχας) Ολέγκ Στόγκοφ (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Ντενίς Κλιούεφ (Ασμαράλ Μόσχας) Ναζίμ Σουλεϊμάνοφ (Σπαρτάκ Βλαντικαφκάς) Μπαχβά Τεντέεφ (Ντιναμό Μόσχας) Νικολάι Πισάρεφ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βλαντιμίρ Μπεστσάσνιχ (Σπαρτάκ Μόσχας) Βίκτορ Παντσένκο (ΦΚ ΚΑΜΑΖ) Ιλσάτ Φαϊζούλιν (ΤΣΣΚΑ Μόσχας) Ολέγκ Ελισέφ (Τεκστίλσικ Καμίσιν) Βαλέρι Εσίποφ (Ροτόρ Βολγκογκράντ) Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας στο rsssf.com (Αγγλικά) Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1993 στο WildBall.ru (Ρωσικά)
NGC 1309

Ο NGC 1309 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό και απέχει 120 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του είναι περίπου 75.000 έτη φωτός, δηλαδή τα 3/4 αυτής του Γαλαξία μας. Ο NGC 1309 είναι τύπου SA(s)bc. Έχουν εντοπιστεί φωτεινές μπλε περιοχές Η II γέννησης νέων αστέρων, ενώ στον κιτρινωπό πυρήνα του γαλαξία υπάρχουν μεγαλύτεροι σε ηλικία αστέρες. Ο NGC 1309 ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Ηριδανού.

 Οι αστρονόμοι Reiki Kushida, Jun-jie Wang and Yu-Lei Qiu ανακάλυψαν τον υπερκαινοφανή αστέρα SN 2002fk. Όταν ανακαλύφθηκε είχε φαινόμενο μέγεθος ~15.0 και εκτιμάται ότι έφτασε σε μέγεθος ~13.0 πριν αρχίσει να σβήνει. Ήταν Τύπου Ia. Οι φασματικές γραμμές δεν έδειξαν ύπαρξη υδρογόνου, ηλίου ή άνθρακα, ενώ από την άλλη εντοπίστηκε ιονισμένο ασβέστιο, σιλικόνη, σίδηρος και νικέλιο. Τον υπερκαινοφανή SN 2012Z ανακάλυψαν οι S. B. Cenko, W. Li και A. V. Filippenko με το αυτοματοποιημένο τηλεσκόπιο ανίχνευσης σουπερνόβα Katzman. Οι επιστήμονες εικάζουν πως ήταν τύπου Iax και ότι ενδέχεται να έχει απομείνει ένας αστέρας-ζόμπι. Δεδομένα για το NGC 1309 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1309 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1309 στο Wikimedia Commons
Λιβαδοχώρι Τρικάλων

Το Λιβαδοχώρι (παλαιότερη ονομασία Γκιόνθι) είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, με 5 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2011). Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του Ορεινού Όγκου της Πύλης. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου εκτείνεται σε 11 τ.χλμ. περίπου (απογραφή 2001-2011).Οι κάτοικοι του Λιβαδοχωρίου ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και με τη γεωργία (κηπευτικά για ιδιωτική χρήση). Στο Λιβαδοχώρι τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι ασχολούνται και με τη συγκομιδή της ρίγανης ενός φυτού σήμα κατατεθέν για το Λιβαδοχώρι και τα γύρω ορεινά χωριά. Το Λιβαδοχώρι έχει επίσης και θέα προς τα όρη : "Αυγό", "Όρνιο", "Κερασούλα", "Τραμπάλα" κ.α. Το όρος Αυγό είναι το 32 μεγαλύτερο βουνό στην Ελλάδα με υψόμετρο 2.148 μέτρων. Είναι μόλις 2,5 ώρες περίπου με τα πόδια από το χωριό και στην κορυφή του μπορεί κανείς να μαζέψει τσάι, μπιτούνι (είδος τσαγιού λίγο πιο πικρό), νάνες (χορταρικό είδος βλίτου και πολλά άλλα..

 Το 1883, ο οικισμός, με την τότε ονομασία Γκιόνθι και πληθυσμό 56 κατοίκους, προσαρτάται στο δήμο Κοθωνίων, με έδρα τον οικισμό Βιτσίστα (σημερινή Μεσοχώρα). Το 1912, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από το δήμο Κοθωνίων, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Βιτσίστας. Το 1919, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από την κοινότητα Βιτσίστας και και προσαρτάται στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Βαλκάνου. Το 1927, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από την κοινότητα Βαλκάνου και ορίζεται έδρα της κοινότητας Γκιόνθης. Στην νέα κοινότητα προσαρτώνται και οι οικισμοί Βαρδάρι (σημερινό Παράμερον) και Βαθύρρευμα. Το 1927, ο οικισμός και η κοινότητα Γκιόνθι μετονομάζονται σε Λιβαδοχώρι. Το 1939, η έδρα της κοινότητας μεταφέρεται από τον οικισμό Λιβαδοχώρι στον οικισμό Βαθύρρευμα. Το 1940, η έδρα της κοινότητας μεταφέρεται από τον οικισμό Βαθύρρευμα στον οικισμό Λιβαδοχώρι. Το 1961, στην απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Διαλεγμένο (31 κ.) και προσαρτάται στην κοινότητα Λιβαδοχωρίου. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα Λιβαδοχωρίου καταργείται και ο ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Πυνδαίων με έδρα τον οικισμό Στουρναραίικα. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο δήμος Πυνδαίων καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Πύλης με έδρα την Πύλη.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), ο οικισμός υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων. Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής: Απογραφή 2011. Απογράφησαν 5 μόνιμοι κάτοικοι και 22 παρόντες (πραγματικός ή de facto πληθυσμός). Η τοπική κοινότητα εκτείνεται σε 11,002 τ.χλμ. Απογραφή 2001. Το δημοτικό διαμέρισμα εκτεινόταν σε 10,94 τ.χλμ.
Ντέιβιντ Ουίλσον

Ο Ντέιβιντ Ουίλσον (David Wilson, 17 Δεκεμβρίου 1908 – 22 Φεβρουαρίου 1992) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ, αναδείχθηκε σε έναν από τους καλύτερους στην ιστορία της χώρας του στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα έχοντας σημειώσει 551 γκολ σε 605 επίσημους αγώνες.

 Το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο τμήμα της σταδιοδρομίας του ήταν με την Χάμιλτον Ακαντέμικαλ στη Σκωτία. Ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Σκωτίας τη σεζόν 1936–37, με 34 γκολ. Αυτό παραμένει το υψηλότερο σύνολο μιας σεζόν που έχει καταγραφεί για το σύλλογο. Σκόραρε 246 γκολ πρωταθλήματος σε 11 σεζόν πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (και πάνω από 400 σε 17 χρόνια) με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας και αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας του 1935 τον οποίο έχασαν με 2–1 από τους Ρέιντζερς Γλασκώβης.Ο Ουίλσον δεν επιλέχθηκε ποτέ για την Εθνική Αγγλίας, ούτε για τη Σκωτία. Τον Ιούνιο του 1935 περιόδευσε στη Βόρεια Αμερική με ομάδα επιλέκτων, σκοράροντας έντεκα φορές σε έξι αγώνες (όλοι θεωρούνται ανεπίσημα από τη Σκωτία, αν και δύο εμφανίσεις ήρθαν με αντίπαλο τις ΗΠΑ, των οποίων η Ομοσπονδία θεωρούσε τους αγώνες ως επίσημους). Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Άγιος Νικόλαος Κέας

Ο Άγιος Νικόλαος (επίσημη ονομασία Άγιος Νικόλαος Νύχι ) είναι οικισμός της Κέας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Ιουλίδας, του δήμου Κέας, της περιφερειακής ενότητας Κέας - Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα της Κέας. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του υψώματος «Νύχι» -απ’ όπου πήρε την επίσημη ονομασία του ο οικισμός-, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300. Απέχει περίπου 5 χλμ. ΝΔ. της Ιουλίδας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ιουλίδος του δήμου Κέας. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου βόρεια του οικισμού Η παραλία «Μαυραμπέλι» στα νότια του ακρωτηρίου Κάστελας, δυτικά του οικισμού Ανατολικά του οικισμού περνάει το σηματοδοτημένο μονοπάτι Ιουλίδας-Αγίας Μαρίνας, μήκους 7,5 χιλιομέτρων περίπου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «TERRAIΝ» (Κέα 1:25.000) Χάρτες «ROAD» (Τζια 1:40.000)
Μεσολούρι Γρεβενών

Το Μεσολούρι είναι ορεινός οικισμός (1020 μ), έδρα της ομώνυμης κοινότητας στο Νομό Γρεβενών με πληθυσμό 139 κατοίκους κατά την επίσημη απογραφή του 2001 και κατοικείται κυρίως το καλοκαίρι. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου σε υψόμετρο 1020μ. Συνορεύει βόρεια με την κοινότητα Δοτσικού, ανατολικά με τον Δήμο Αγίου Κοσμά, νότια με τον Δήμο Θεοδώρου Ζιάκα και δυτικά με την κοινότητα Φιλιππαίων. Απέχει από τα Γρεβενά 28 χλμ βορειοδυτικά.

 Αναφέρεται ότι το χωριό χτίστηκε την περίοδο που χτίστηκε και η Εκκλησία (1778) με την ονομασία Μεσοβούνι, όπως πληροφορούμαστε από επιγραφή της εκκλησίας, και επί Τουρκοκρατίας αποτελούσε τσιφλίκι του Αλή Πασά. Από το Μεσολούρι ήταν ο Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Κωνσταντίνος Γκούτας και ο επίσης οπλαρχηγός υιός του Στέργιος Γκούτας.Τέλος σημαντική στιγμη για το χωριο ηταν η κατάκτηση του πρωτου τουρνουα ορεινών χωριών ποδοσφαίρου που διεξήχθη στους φιλιππαιους το 2016. Το χωριό περιβάλλεται από δασώδη έκταση 18 τετ.χλμ, αποτελούμενη από πεύκα, έλατα, βελανιδιές και κέδρα. Η πανίδα της περιοχής αποτελείται από αρκούδες, λύκους, αλεπούδες, ζαρκάδια, σκίουρους. αρκετά είδη αετών, γερακιών και άλλων πουλιών. Επίσης στην τοποθεσία λίμνες βρίσκεται ένα είδος υδρόβιας χελώνας (στικτή νεροχελώνα) καθώς και σαλαμάνδρες. Αξιοθέατα του χωριού αποτελούν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου χτισμένη το 1778 και βρύση στην πλατεία. Σε απόσταση περίπου 1 χλμ ΒΔ υπάρχει ένα μικρό ποτάμι που σχηματίζει τρεις συνεχόμενους καταρράκτες ύψους 3μ, 2,5μ και 5μ. Βόρεια του χωριού βρίσκεται το ύψωμα Πέτρα (1326μ) όπου βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Σε απόσταση 2 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκονται η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και λίγο πιο πέρα η τοποθεσία Παλιόσπιτα όπου βρίσκονται ερείπια παλιού οικισμού και η τοποθεσία «λίμνες» με δύο μικρές λίμνες επιφάνειας 150 τ.μ. και 50τ.μ. Νότια του χωριού υπάρχουν τα ερείπια νερόμυλων που λειτουργούσαν μέχρι το 1940. Τέλος βορειοανατολικά του χωριού βρίσκονται τα ερείπια Ιταλικού κοιμητηρίου του 1940. Κωνσταντίνος Γκούτας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Στέργιος Γκούτας, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός (γιος του προηγούμενου) Περισσότερες πληροφορίες από το e-city Αρχειοθετήθηκε 2007-06-22 στο Wayback Machine. *Φωτογραφίες του Μεσολουρίου (http://www.in.gr/agro) Φωτογραφίες του Μεσολουρίου (http://www.panoramio.com)