IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πέντε Πηγάδια Πρέβεζας

Τα Πέντε Πηγάδια Πρέβεζας (πρώην Μπρίγκα) είναι οικισμός του Δήμου Ζηρού της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας στην Περιφέρεια Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 47 κατοίκους.

 Τα Πέντε Πηγάδια βρίσκονται στους δυτικούς πρόποδες του Ξηροβουνίου, περίπου 25 χλμ. βόρεια της Άρτας. Έως τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913) ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επί Τουρκοκρατίας η ευρύτερη περιοχή αποτελούσε σημαντικό πέρασμα στον δρόμο Άρτας-Ιωαννίνων διαθέτωντας χάνι αλλά και διόδια με ένοπλη φρουρά. Ως εκ τούτου σημειώθηκαν διάφορες μάχες κατά τα έτη 1821, 1897 και 1912 με επίκεντρο το στρατηγικής σημασίας ομώνυμο κάστρο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1961, ενώ το 1971 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Διοικητικά, μέχρι το 1997 ανήκε στην κοινότητα Κλεισούρας. Κατόπιν υπήχθη στον καποδιστριακό Δήμο Φιλιππιάδας, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Ζηρού. Κύριο αξιοθέατο του χωριού είναι το διατηρητέο κάστρο των Πέντε Πηγαδιών, το οποίο αναφέρεται ως κτίσμα των αρχών του 19ου αιώνα επί Αλή Πασά. Παράλληλα, σε κοντινή απόσταση σώζονται τα ερείπια παλαιότερου κάστρου, κτισμένου επί Κουρτ Πασά. Κάστρο Πέντε Πηγάδια από τον ιστότοπο https://www.visitpreveza.gr/.
Πράσινο Τζαμί (Ιζνίκ)

Το Πράσινο Τζαμί (τουρκικά: Yeşil Camii) είναι ιστορικό οθωμανικό τζαμί στο Ιζνίκ της Τουρκίας. Είναι ένα εξαιρετικό δείγμα τζαμιών με έναν τρούλο της πρώιμης Οθωμανικής περιόδου.

 Ένα από τα πρώτα δείγματα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής, το Πράσινο Τζαμί κατασκευάστηκε με εντολή του Μεγάλου Βεζίρη Τσανταρλή Καρά Χαλίλ Χαϊρεντίν Πασά του σουλτάνου Μουράτ Α' στο Ιζνίκ. Αργότερα ολοκληρώθηκε από τον γιο του Αλή Πασά. Η επιγραφή στο τέμενος δίνει την ημερομηνία κατασκευής ως Έτος Εγίρας 780-794 (1378-1391 μ.Χ.), και το όνομα του αρχιτέκτονα ως Χατζί μπιν Μουσά.Το Πράσινο Τζαμί βρίσκεται βρίσκεται εντός των τειχών του Ιζνίκ κοντά στην Πύλη Λέφκε στο ανατολικό άκρο της πόλης. Αποτελείται από μια στοά με τρεις εσοχές και μια ενιαία αίθουσα προσευχής, που καλύπτεται με έναν ενιαίο τρούλο διαστάσεων 10,5 μέτρων σε διάμετρο. Το ύψος του τρούλου είναι 17,5 μέτρα πάνω από το δάπεδο, έχει τέσσερα παράθυρα και το κάτω μέρος των εσωτερικών τοίχων είναι επικαλυμμένο με γκρι μαρμάρινα πάνελ. Το τζαμί έχει έναν ενιαίο μιναρέ στη βορειοδυτική γωνία του κτηρίου, ο οποίος είναι διακοσμημένος με 12 χιλιάδες περίπου γυαλιστερά πλακάκια από τερακότα σε πράσινο, κίτρινο, τιρκουάζ και σκούρο μωβ χρώμα. Ο πολύχρωμος μιναρές με πλακάκια δίνει στο τζαμί το όνομά του: Yeşil (πράσινο στα τούρκικα). Τα πλακάκια στον μιναρέ τοποθετήθηκαν από τον Μουράτ Β' το 1424. Το μιχράμπ του τζαμιού είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο και έχει ύψος περίπου 4 μ. Η κόγχη του μιχράμπ περικλείεται σε ορθογώνιο πλαίσιο και είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο. Το μιχράμπ είναι πλούσια διακοσμημένο και οριοθετείται και στις δύο πλευρές με κιονοστοιχίες. Επίσης περιβάλλεται από ένα περίγραμμα χωρίς διακόσμηση. Στο συγκρότημα κτηρίων υπήρχε ένα ιμαρέτ, που δεν διασώθηκε. Επιπλέον, υπάρχουν τμήματα ενός ερειπωμένου λουτρού κατασκευασμένου τον 17ο αιώνα στα νοτιοανατολικά του τζαμιού. Το λουτρό σταμάτησε να χρησιμοποιείται τον 19ο αιώνα και στη θέση του κατασκευάστηκε ένας φούρνος.Το τζαμί υπέστη ζημιές το 1922 από τον Ελληνικό Στρατό κατά τον Τουρκικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας. Το τζαμί ανακαινίστηκε μεταξύ 1956 και 1969 και ο μιναρές μεταξύ 1961-1965. Freely, John (2000). The companion guide to Istanbul and around the Marmara. Γούντμπριτζ, ΗΒ: Companion Guides. σελ. 382. ISBN 1900639319.
Θεόδωρος Κοτσώνης

Ο Θεόδωρος Κοτσώνης (Κόρινθος, 11 Μαρτίου 1945) είναι Έλληνας πολιτικός και ιατρός. Έχει αναλάβει θέσεις στην ελληνική κυβέρνηση, σε διεθνείς οργανισμούς, καθώς και εγχώριες ιατρικές οργανώσεις. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.

 Ο Θεόδωρος Κοτσώνης είναι πρώτο από τα τρία παιδιά του Θρασύβουλου και της Γεωργίας Κοτσώνη. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Καλλιμάνη με την οποία έχουν τρία παιδιά, την Ηλέκτρα, τον Θρασύβουλο και τη Μυρσίνη, και δύο εγγόνια. Από το 1963 έως το 1967 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών και εκπρόσωπος στη Διοικούσα Επιτροπή Συλλόγου Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ιατρών Νοσηλευτηρίων Αθηνών Πειραιώς και μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου από το 1974 έως το 1976. Το 1976 εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974, εκλέχθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο από το 1989 έως το 2004 εκπροσωπώντας τον Νομό Κορινθίας. Το 1995 εξελέγη μέλος του προεδρείου της K.Ο. του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας από το 1996 έως το 2000 και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από το 2003 έως το 2004 και οι δύο θέσεις στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Κατα τη διάρκεια της θητείας του ως υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας συνεισέφερε στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης του AIDS. Υπήρξε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (1994-1996 και 2000-2002), όπου κατείχε τη θέση του Αντιπροέδρου (1994-1995). Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης Ασφάλειας και Άμυνας. Ήταν, επίσης, μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και εκπρόσωπος του Προέδρου του ΟΑΣΕ για τις χώρες της Ανατολικής Ασίας. Από το 1982 έως το 1989 κατείχε την θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Ανώνυμης Εταιρείας Διώρυγας Κορίνθου (Α.Ε.ΔΙ.Κ.). Η Διώρυγα της Κορίνθου γνώρισε σημαντική ανάπτυξη επί της Προεδρίας του, καθώς, μεταξύ άλλων έργων, κατασκευάστηκαν δύο βυθιζόμενες γέφυρες, η γέφυρα Ποσειδωνίας στον Κορινθιακό κόλπο (1985) και η γέφυρα Ισθμίων στον Σαρωνικό κόλπο (1987), οι οποίες θεωρούνται μεγάλο τεχνικό επίτευγμα της εποχής. Το 1975, ο Θεόδωρος Κοτσώνης εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Επίσης διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου Ασκληπιείον Βούλας. Ο Θεόδωρος Κοτσώνης έχει δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά όπως TA ΝΕΑ, το ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ και ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ.
Μπαλί

Το Μπαλί (ινδονησιακά: Pulau Bali, Provinsi Bali) είναι νησί της Ινδονησίας, με έκταση 5.632,86 τ.χλμ. και με πληθυσμό 3,9 εκατομμύρια κατοίκους το 2010. Οι κάτοικοι κατά 89% είναι Μπαλινέζοι ενώ υπάρχουν και κάτοικοι της Ιάβας κατά 7%, Μπαλί Αγκά κατά 1% και Μαντουρέζοι κατά 1% Κύρια γλώσσα είναι η ινδονησιακή και θρησκεία ο Ινδουισμός. Η οικονομία του νησιού βασίζεται στη γεωργία και στον τουρισμό. Αποτελεί επίσης μία από τις 33 συνολικά επαρχίες της Ινδονησίας, με πρωτεύουσα το Ντενπασάρ. Στο νησί συγκεντρώνονται οι περισσότεροι από την ινδονησιακή μειονότητα των Ινδουιστών. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός στη χώρα. Βρίσκεται ανάμεσα στα νησιά Ιάβα και Λομπόκ.

 Το Μπαλί κατοικείται από τα πρώτα προϊστορικά χρόνια. Έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία, τα οποία χρονολογούνται από το 3.000 π.Χ. Οι Ολλανδοί με τον Κορνέλις ντε Χούπμαν έφτασαν πρώτοι στο νησί το 1597. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες. Το 1950 το Μπαλί έγινε επίσημα επαρχία της Ινδονησίας. Το 1963 το όρος Αγκούνγκ εξερράγη και χιλιάδες ήταν τα θύματα. Πολλοί ανθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους. Το 1965 σημειώθηκε αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τζακάρτα, εναντίον της εθνικής κυβέρνησης της Ινδονησίας. Την περίοδο εκείνη, εκτελέστηκαν από τους παραστρατιωτικούς του Σουχάρτο περί τους 100.000 Μπαλινέζους. Τα ακριβή γεγονότα παραμένουν άγνωστα όπως και ο αριθμός των σφαγιασθέντων.Στις 12 Οκτωβρίου του 2002, από έκρηξη παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου στο τουριστικό θέρετρο Κούτα σκοτώθηκαν 202 άνθρωποι και άλλοι 209 τραυματίστηκαν. Παρόμοιες βομβιστικές ενέργειες έγιναν στην ίδια περιοχή το 2005. Το Δεκέμβριο του 2007 το νησί φιλοξένησε τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές. Grant, Gaia (2002). A Patch of Paradise: A Women's Search for a Real Life on Bali. Sydney: Bantam Books. ISBN 1-86325-360-2. Helmi, Rio (1995). Bali Style. London: Times Editions Pte Ltd. ISBN 0-500-23714-X. Lansing, J. Stephen (1983). Perfect Order: Recognizing Complexity in Bali (Princeton Studies in Complexity). Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-691-02727-7. Lansing, J. Stephen (1983). The Three Worlds of Bali. Praeger Publishers. ISBN 0-03-063816-X. McPhee, Colin (2003). A House in Bali. Periplus Editions, Singapore, 2000 (first published in 1947 by Victor Gollancz Ltd., London). ISBN 0-7864-1572-X. Shavit, David (2003). Bali and the tourist industry : a history, 1906-1942. Jefferson, N.C. : McFarland & Co. ISBN 962-593-629-7. Vaasmmiuyttredhft[114586632000254545]ickers, Adrian (1994). Travelling to Bali: Four Hundred Years of Journeys. Oxford University Press. ISBN 967-65-3081-6. Whitten, T (1996). The Ecology of Java and Bali. Hong Kong: Periplus Editions Ltd. Wijaya, M. (2002). Architecture of Bali: A source book of traditional and modern forms. Archipelago Press, Singapore. ISBN 981-4068-25-X. Miguel Covarrubias, Island of Bali, 1946. ISBN 962-593-060-4 Μάριος Βερέττας, Η Μαγεία του Μπαλί, Ένα ταξιδιωτικό βιβλίο για την ιστορία και τον πολιτισμό του Μπαλί, Εκδόσεις Βερέττα, ISBN:960-7756-25-8
Τζετσούν Πέμα

Η Τζετσούν Πέμα (Τζόνγκα: རྗེ་བཙུན་པདྨ་; Γουίλι: rje btsun padma, Jetsun Pema, 4 Ιουνίου 1990-) είναι η σημερινή βασίλισσα του Μπουτάν και η νεότερη σύζυγος αρχηγού κράτους στον κόσμο.

 Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1990 στο Τιμπού κι έχει άλλα 4 αδέρφια.Στις 20 Μαΐου 2011, στα εγκαίνια του Κοινοβουλίου του Μπουτάν ανακοινώθηκε ο αρραβώνας της με τον 10 χρόνια μεγαλύτερο της βασιλιά του Μπουτάν Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ σε ηλικία 21 ετών. Οι γάμοι τους τελέστηκαν στις 13 Οκτωβρίου 2011 στην Πουνάχα Τσόνγκ.Στις 11 Νοεμβρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι περίμενε το πρώτο τους παιδί, και αναμένεται να γεννηθεί στις αρχές του 2016. Γέννησε έναν γιο, τον Γίγκμε Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ στις 5 Φεβρουαρίου 2016. Στις 17 Δεκεμβρίου 2019, αναφέρθηκε ότι περίμενε το δεύτερο παιδί τους, που θα γεννιόταν την άνοιξη του 2020. Στις 19 Μαρτίου 2020, οι επίσημοι λογαριασμοί του Βασιλιά και της Βασίλισσας στο Instagram ανέφεραν ότι έφερε στον κόσμο τον δεύτερο γιο της, τον Γίγκμε Ουγκέν Βανγκτσούκ. Στις 14 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε ότι περιμένει το τρίτο τους παιδί. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2023, ο Βασιλιάς ανακοίνωσε ότι η βασίλισσα έφερε στον κόσμο το τρίτο τους παιδί, μια κόρη. Μετά τον γάμο της με τον Βασιλιά, η Τζετσούν τον συνοδεύει σε αρκετές επισκέψεις στο εξωτερικό, όπως στην Ινδία, τη Σιγκαπούρη, την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είχε παραβρεθεί σε πολλές βασιλικές επισκέψεις σε διάφορα μέρη του Μπουτάν και πριν από το γάμο τους. Οι βασιλικές επισκέψεις της περιλαμβάνουν συνάντηση και αλληλεπίδραση με όσο το δυνατόν περισσότερους ντόπιους, φοιτητές και δημόσιους υπαλλήλους. Είναι υπέρμαχος περιβαλλοντικών θεμάτων και προστάτης της Βασιλικής Εταιρείας για την Προστασία της Φύσης (RSPN). Είναι επίσης Πρέσβειρα του Όζοντος του UNEP. Συνεργάζεται στενά με διάφορους οργανισμούς που εργάζονται με παιδιά με ειδικές ανάγκες ως προστάτης της Ability Bhutan Society. Είναι η προστάτιδα της Ένωσης Νεφρού του Μπουτάν (Jigten Wangchuck Tshogpa) και του Ιδρύματος Νεφρού του Μπουτάν. Από το 2016 είναι Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού του Μπουτάν (BRCS).
Ελλάς Ι (φρεγάτα)

Η φρεγάτα Ελλάς Ι (το αρχικό όνομα ήταν Ελπίς) ήταν πλοίο που αγοράστηκε το 1824-1826 με εντολή της προσωρινής ελληνικής κυβέρνησης (Εκτελεστικό 1824) και χρηματοδότηση από το δεύτερο αγγλικό δάνειο, με συμφωνία που συνήφθη με διαμεσολάβηση των μελών της φιλελληνικής επιτροπής του Λονδίνου. Η παραγγελία αφορούσε δυο φρεγάτες, που θα έπαιρναν τα ονόματα Ελπίς και Σωτήρ. Μετά από το σκάνδαλο ναυπήγησης ελληνικών φρεγατών (1824), ναυπηγήθηκε στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. αντί του ποσού των 750.000 δολαρίων και παραλήφθηκε μόνο ένα πλοίο, το οποίο ονομάστηκε Ελπίς. Κατέπλευσε στο Ναύπλιο με ξένο πλήρωμα τον Νοέμβριο του 1826. Είχε εκτόπισμα 1660 τόνων, οπλισμό 48 πυροβόλων των 16 λιβρών και 16 ολμοπυροβόλων (καρρανάδων) των 42 λιβρών . Χρησιμοποιήθηκε στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων, τα τελευταία χρόνια του αγώνα. Στις 30-31 του Μάη 1828 βύθισε 2 τουρκικά πολεμικά πλοία στη Ναυμαχία του κάβο Μπαμπά. Είχε άδοξο τέλος, γιατί πυρπολήθηκε την 1 Αυγούστου 1831 από τον Ναύαρχο Μιαούλη κατά τη στάση των Υδραίων εναντίον του Κυβερνήτη Καποδίστρια σε όρμο του Πόρου.

 Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Ύδρας ο Μιαούλης είχε βρεθεί σε δυσχερή θέση, αντιμέτωπος με τα Ρωσικά πλοία, που είχαν ταχθεί μαζί με τα κυβερνητικά. Αφού κατάφερε να καταλάβει το λιμάνι του Πόρου, οι Ρώσοι τον απέκλεισαν σε αυτό. Πολλά πλοία του είχαν ήδη καταστραφεί από επιθέσεις, και το βράδυ της 30 Ιουλίου με το πρωί της 31 Ιουλίου επειδή ήταν ξεκάθαρο ότι θα διεξαγόταν και νέα επίθεση από την οποία δεν υπήρχε περίπτωση να γλιτώσουν οι άντρες του Μιαούλη τον εγκαταλείπουν. Ο αρχηγός έμεινε τελικά μόνο με 20 περίπου άντρες πάνω στην Ελλάς, και μερικά ακόμα πλοία σε κακή κατάσταση. Παράλληλα ο Καποδίστριας μαζί με τις «μεγάλες δυνάμεις» έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να συνθηκολογήσουν μαζί του. Ήταν όμως αμετάπειστος. Τα ξημερώματα της 1ης Αυγούστου όσοι είχαν απομείνει τοποθέτησαν φυτίλια στη φρεγάτα Ελλάς, στις κορβέτες Ὕδρα και Ἐμμανουήλ και στο ατμοκίνητο Καρτερία. Περιμένοντας Άγγλους και Γάλλους αντιπροσώπους με προτάσεις συνθηκολόγησης ο Μιαούλης θεώρησε λανθασμένα τελικά, επιθετικές κινήσεις των Ρωσικών πλοίων. Υπό τέτοια απειλή θεώρησε προτιμότερο να καταστρέψει τα πλοία, παρά να πέσουν στα χέρια των Ρώσων. Έτσι την 1η Αυγούστου κατά τις 9:30 το πρωί, χωρίς δισταγμό, πυροδότησαν τα φυτίλια, και σχεδόν αμέσως, ακολουθώντας την κορβέτα Ὕδρα η φρεγάτα Ελλάς χάθηκε μέσα στο καπνό και στο θόρυβο. Εκδοτική Αθηνών Α.Ε, (1975) Ιστορία του ελληνικού έθνους τόμος ΙΒ. Στο Κούκκου Ε. ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣΑΠΟ ΤΟ 1830 ΩΣ 1832, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 1831 (σ.549-562) Αθήνα: ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. Παπαρρηγόπουλος Κ. (1963) Ιστορία του Ελληνικού έθνους Τόμος Έκτος, Μέρος Πρώτο, ΑΘΗΝΑ: Εκδοτικός Οίκος "Ελευθερουδάκη"
Ασφυξιογόνα αέρια

Τα ασφυξιογόνα αέρια είναι ουσίες σε αέρια κατάσταση, που προκαλούν ερεθισµό και προβλήματα δυσλειτουργίας στο αναπνευστικό σύστηµα. Τέτοια αέρια όπως το φωσγένιο και το χλώριο, χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στον Πρώτο Παγκόσµιο Πόλεµο, χρησιµοποιούνται όμως ευρέως και στη βιομηχανία μέχρι σήμερα.

 Η βραχεία έκθεση προκαλεί συνήθως ερεθισµό στα µάτια, τη µύτη και το λαιµό. Η παρατεταµένη έκθεση µπορεί να προκαλέσει καταστροφικά συµπτώµατα όπως οίδηµα λάρυγγα και ασφυξία, βρογχόσπασµο και οξεία αναπνευστική δυσχέρεια, πνευµονική βλάβη και θάνατο. Τα σοβαρά αναπνευστικά προβλήµατα µπορεί να αναπτυχθούν µέχρι και 48 ώρες µετά την έκθεση, ανάλογα µε τη διάρκειά της. Αυτοί που εκτέθηκαν σε ασφυξιογόνα αέρια συνήθως παραµένουν τουλάχιστον 24ώρες στο νοσοκοµείο σε απόλυτη ξεκούραση και υπό παρακολούθηση για την εµφάνιση συµπτωµάτων δυσκολίας στην αναπνοή. Σε κάποιες περιπτώσεις χορηγείται οξυγόνο. α)Το βασικό είναι η απομάκρυνση από τον χώρο της μόλυνσης. β)Στη συνέχεια πρέπει να απομακρυνθούν τα μολυσμένα ρούχα και άλλα αξεσουάρ, χωρίς το μολυσμένο εξωτερικό τους να έρθει σε επαφή με το δέρμα. Τα ρούχα και αξεσουάρ πρέπει να απομονωθούν σε ειδικές συσκευασίες. γ)Πρέπει να γίνει απομάκρυνση των ιχνών των αερίων από τα μαλλιά και το δέρμα με σχολαστικό πλύσιμο. Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο, και είναι καλό οι παθόντες να επικοινωνούν με γιατρό και να μην πειραματίζονται σχετικά με τρόπους αντιμετώπισης. Τα παρακάτω συμπτώματα θεωρούνται επικίνδυνα και πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως από γιατρό. δυσκολία στην αναπνοή πόνος στο στήθος ενοχλήσεις στα µάτια ερεθισμός και πόνος στο δέρμα Αυτές μπορούν να υπάρξουν μόνο μετά από σοβαρή έκθεση σε ασφυξιογόνα αέρια. Συνήθως περιλαμβάνουν µόνιµες αναπνευστικές δυσκολίες και την τάση για εύκολη ανάπτυξη λοιμώξεων των πνευµόνων. Ασθενείς µε χρόνια προβλήµατα στο αναπνευστικό µπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στις επιδράσεις των ασφυξιογόνων αερίων.
Γιαντβίγκα (σύζυγος του Βλάντισλαφ Οντόνιτς)

Η Γιαντβίγκα/Χέντβιχ, πολων.: Jadwiga, (απεβ. 29 Δεκεμβρίου 1249) από τον Οίκο των Σαμποριδών, έγινε με τον γάμο της σύζυγος του δούκα της Μεγάλης Πολωνίας. Η καταγωγή της αμφισβητείται μεταξύ ιστορικών και πηγών. Μεταξύ των πιθανών προελεύσεων για την Γιαντβίγκα περιλαμβάνουν: Καταγωγή από τον Οίκο των Σαμποριδών, δουκών της Πομερελίας , δηλαδή ότι είναι η κόρη του Μέστβιν Α' δούκα της Πομερελίας. Αυτή η θεωρία είναι η πιο αποδεκτή μεταξύ ιστοριογραφίας και διαδικτυακών πηγών. Καταγωγή από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών της Βοημίας , δηλαδή ότι είναι η κόρη του πρίγκιπα Σβιατόπλουκ, γιου του Βλαδισλάου Β' δούκα και βασιλιά της Βοημίας. Καταγωγή από τον Γερμανικό Οίκο των Άντεχς. Αυτή η καταγωγή υποστηρίζεται από το γεγονός, ότι αποκαλείται συγγενής του μεγάλου μαγίστρου των Τεύτονων Ιπποτών, Πόπο φον Όστερνα.

 Όταν ο Βλαντίσλαφ Οντόνιτς εκδιώχθηκε από την Πολωνία από τον θείο του Βλαντίσλαφ Γ΄ τον Μακροσκελή, πέρασε λίγο χρόνο στην Ουγγαρία, τη Βοημία και τη Γερμανία, προτού φτάσει στην αυλή του Σβιεντόπελκ Β΄ δούκα της Πομερελίας γύρω στο 1218. Στην Πομερελία πραγματοποιήθηκε ο γάμος μεταξύ του Βλαντίσλαφ και της Γιάντβιγκα (π. 1218–1220), μία πράξη που επιβεβαίωσε τη στενή σχέση αίματος μεταξύ Γιάντβιγκα και του ηγεμόνα της Πομερελίας. Με την υποστήριξη του Σβιέντοπολκ Β΄, ο Βλαντίσλαφ ξεκίνησε την κατάκτηση της Μεγάλης Πολωνίας, την οποία ολοκλήρωσε το 1229. Κατά τη διάρκεια του γάμου της, η Γιάντβιγκα γέννησε στον σύζυγό της τουλάχιστον τέσσερα παιδιά, δύο γιους: τον Πσέμυσλ Α΄ και τον Μπολέσλαφ τον Ευσεβή και δύο κόρες: τη Σαλομέα (δούκισσα του Γκλόγκουφ) και την Eυφημία (δούκισσα του Oπόλε). Οι πηγές περιλαμβάνουν επίσης έναν βραχύβιο γιο, τον Zιεμόμυσλ, και μία κόρη, τη Γιαντβίγκα, πρώτη σύζυγο του δούκα Καζίμιρ Α΄ της Kουγιάβια.Ο Βλαντίσλαφ Οντόνιτς απεβίωσε στις 5 Ιουνίου 1239. Η Γιαντβίγκα επέζησε αυτού για άλλα δέκα χρόνια. Τάφηκε στον καθεδρικό του Γκνιέζνo στην Πολωνία.
Δυναμό Περβολιών

Το Αθλητικό Σωματείο Δυναμό Περβολιών (ή η Δυναμό Περβολιών) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τα Περβόλια της επαρχίας Λάρνακας. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.

 Η Δυναμό ιδρύθηκε το 1960, Μέχρι το 1985 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Δυναμό ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.Στην πρώτη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1985-86, κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου της και προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Στη μοναδική συμμετοχή της στη Γ΄ κατηγορία, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε για επτά περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Δυναμό τερμάτισε στην δέκατη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. Το 2009 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2009. Παρόλο που στον τελευταίο αγώνα νίκησε τον Εθνικό Λατσιών με 4-1 κερδίζοντας την ένταξη της στη Δ΄ κατηγορία, ο Εθνικός κατέθεσε ένσταση για το κύρος του αγώνα, την οποία κέρδισε και έτσι αυτός εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία. Η Δυναμό κατάφερε να κερδίσει την ένταξη της στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2010.Συμμετείχε για 3 συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 υποβιβάστηκε. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Δυναμό συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Τριπτόλεμος συμμετείχε στον Β΄ όμιλο. Πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας:Πρωταθλήτρια (1): 1986 (όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου) Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: Πρωταθλήτρια (1): 2010 Κύπελλο ΣΤΟΚ: Κυπελλούχος (3): 2007, 2008, 2022 Ασπίδα ΣΤΟΚ(2): 2008, 2010 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Δήμος Αναστασιάδης

Ο Δήμος (Δημοσθένης) Αναστασιάδης (Κατερίνη, 13 Φεβρουαρίου 1985) είναι Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός. Η μουσική του έχει χαρακτηριστεί ως "ένα σπάνιο κράμα ροκ χαρακτήρα με σεβασμό στην ελληνική μουσική παράδοση". Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει 4 δισκ ογραφικές δουλειές και έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της εγχώριας μουσικής σκηνής. Το 2008 τιμήθηκε με βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη στα Mad Video Music Awards. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Records.

 Γεννήθηκε στην Κατερίνη, όπου και μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια. Σε ηλικία 6 χρονών γράφτηκε σε ωδείο και έμαθε διάφορα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα, ντραμς και μπουζούκι. Το 1997, σε ηλικία 12 χρονών, μαζί με άλλους φίλους του δημιούργησαν την μπάντα "Δύτες του Χρόνου", με μουσική παρουσία στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Πέρα από τη μουσική, ήταν για επτά χρόνια αθλητής της χειροσφαίρισης στον Αρχέλαο Κατερίνης. Το 2004, ξεκίνησε τις σπουδές του στη Κοζάνη στο ΤΕΙ Βιομηχανικού Σχεδιασμού, για να τις διακόψει προσωρινά προκειμένου να δηλώσει συμμετοχή στο μουσικό τηλεπαιχνίδι "Dream Show 2" ξεκινώντας την επαγγελματική του καριέρα. Το καλοκαίρι του 2008 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD single με τίτλο "Δήμος Αναστασιάδης" και 3 μήνες αργότερα το ολοκληρωμένο του άλμπουμ "3 Λάθη", με 13 τραγούδια από την εταιρεία Warner music Greece. Ο καλλιτέχνης με εκείνη τη δισκογραφική δουλειά βρισκόταν επί δεκαπέντε εβδομάδες στο επίσημο National Airplay Chart (κατάλογο τραγουδιών που παίζονται στους ελληνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς). Το 2008 ο Δήμος Αναστασιάδης ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης της χρονιάς στα MAD Video Music Awards, που απονεμήθηκαν το 2009. Ακολούθησε το άλμπουμ "Αντίθετη Τροχιά"' (2010) από την εταιρία Universal music Greece με 10 τραγούδια. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ, με τίτλο "Άλλος Εγώ", στο οποίο περιέχονται 11 τραγούδια και πάλι από τη Universal music Greece. Στη συνέχεια το 2014 ήρθε το τέταρτο άλμπουμ του, από την Cobalt music, με τίτλο "Ίδια μάτια" όπου συμπεριλήφθηκαν 11 τραγούδια. Από την πρώτη του εμφάνιση στη μουσική βιομηχανία το 2008 έχει πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά και έχει στο ενεργητικό του συνεργασίες με διάσημους καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Κότσιρας, Λάκης Παπαδόπουλος, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Στέλιος Ρόκκος και Κώστας Τουρνάς. Μάλιστα το σχήμα στο οποίο συμμετείχε με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη σημείωσε σε 60 παραστάσεις "sold out" και έτσι οι συναυλίες συνεχίστηκαν στη Θεσσαλονίκη αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Από το 2014 είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Τζένη Θεωνά και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Αρίωνα (γενν. 6 Απριλίου 2019). Συμμετοχές στην τηλεόραση, RetroDB.
Χρήστος Λεττονός

Ο Χρήστος Λεττονός (πραγματικό ονοματεπώνυμο: Χρήστος Λυμπιτσούνης) (Σταυρός Θεσσαλονίκης, 6 Ιανουαρίου 1949 - Μαρούσι Αττικής, 4 Ιουνίου 1994) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, ηθοποιός, ποιητής, ζωγράφος, συνθέτης και παρουσιαστής παιδικών εκπομπών στην τηλεόραση.

 Γεννήθηκε στον Σταυρό Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα από το θέατρο, συνεργαζόμενος με τους θιάσους των Αλέκου Αλεξανδράκη – Νόνικας Γαληνέα και Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου κ.ά., ενώ άρχισε την καλλιτεχνική του πορεία σε μπουάτ , και από το 1974 στράφηκε στη δισκογραφία. Συνεργάσθηκε με τους Δήμο Μούτση, Γιάννη Σπανό κ.ά. δημιουργούς, ενώ το 1975 παρουσίασε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο Γραφειοκρατία. Συμμετείχε σε πολλές ομαδικές παραγωγές, ενώ ο ίδιος έβγαλε επίσης το δίσκο Τα στρατιωτικά (1982).Στις 2 Ιουνίου του 1994 ενώ κοιμόταν, φιλοξενούμενος στο σπίτι του φίλου του, ζωγράφου Χ. Σουραπά, στο Μαρκόπουλο Αττικής ξέσπασε στο οίκημα φωτιά και οι δυο άνδρες υπέστησαν καθολικά εγκαύματα. Ο τραγουδιστής υπέκυψε δυο μέρες αργότερα, στο νοσοκομείο «ΚΑΤ», στο Μαρούσι, όπου είχε μεταφερθεί. «Το Χρονικό του 20ου Αιώνα 1994», έκδοση «ΔΟΜΙΚΗ», Ιανουάριος 1995, σελ. 89. Blog: christos-lettonos.blogspot.com
Cult Classic

Cult Classic είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Caroline Records". Το άλμπουμ αποτελείται από νέες εκτελέσεις των γνωστότερων επιτυχιών του συγκροτήματος, ηχογραφημένα στα Greene St. Recording, Baby Monster Studios και Giant Recording Studio της Νέας Υόρκης με παραγωγούς τους Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ, Έρικ Μπλουμ, Στιβ Σενκ και Τζεφ Κάβαλεκ.

 "(Don't Fear) The Reaper" - 5:05 "E.T.I. (Extra Terrestrial Intelligence)" - 5:13 "Me-262" - 3:08 "This Ain't the Summer of Love" - 2:43 "Burnin' for You" - 4:27 "O.D.'d on Life Itself" - 4:52 "Flaming Telepaths" - 6:06 "Godzilla" - 3:40 "Astronomy" - 8:45 "Cities on Flame with Rock and Roll" - 4:06 "Harvester of Eyes" - 3:57 "Buck's Boogie" - 6:51 "(Don't Fear) The Reaper" (TV Mix) - 5:06 "Godzilla" (TV Mix) - 3:40 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Cult Classic" είναι οι εξής: Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα Έρικ Μπλουμ - φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα Τζον Ρότζερς - μπάσο, φωνητικά Άλεν Λάνιερ - πλήκτρα, κιθάρα Τσακ Μπούρτζι - τύμπανα, φωνητικά Cult Classic - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Blue Öyster Cult - Cult Classic at Discogs Eric Bloom talks Blue Oyster Cult's studio albums | MusicRadar
Τζέιν Μαρτς

Η Τζέιν Μαρτς -με πλήρης ονομασία στην αγγλική Jane March Horwood- είναι ηθοποιός ταινιών και πρώην μοντέλο από την Βρετανία. Είναι γεννημένη στις 20 Μαρτίου το 1973. Στα 14 χρόνια της κέρδισε ένα διαγωνισμό μοντέλων ενώ έγινε γνωστή μέσα από την ταινία "Ο Εραστής".

 Γεννημένη στο Έντγουεαρ στο Λονδίνο, έχει ένα αδερφό τον Jason ενώ οι γονείς της είναι οι Jean και Bernard Horwood, η μητέρα της με βιετναμέζικες και κινέζικες ρίζες και ο πατέρας της με ισπανοβρετανικές. Από μικρή είχε λατρεία για τον φανταχτερό κόσμο των διασήμων και έτσι σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών λαμβάνοντας μέρος σε ένα διαγωνισμό "Become a model" υπέγραψε συμβόλαιο με την Storm Model Management. Ακόμη έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Just Seventeen. Όταν γνώρισε κάποια επιτυχία στο χώρο της μόδας την πρόσεξε ο σκηνοθέτης Ζαν-Ζακ Ανό και την έβαλε πρωταγωνίστρια της ταινίας "Ο Eραστής" (γαλλ. L'amant) το 1992.Η ταινία βασίστηκε στο ημι-βιογραφικό μυθιστόρημα της Μαργκερίτ Ντυράς (1984) και πρόκειται για την αγάπη μεταξύ ενός πλούσιου κινέζου και μιας μικρής γαλλίδας με φόντο τη Γαλλική Ινδοκίνα. Έκλεισε τότε μόλις τα 18 όταν τα γυρίσματα άρχισαν. Η ταινία έγινε επιτυχία και έλαβε πολλές κριτικές καλές και κακές. Κυκλοφόρησε φήμη ότι η Μαρτς συμμετείχε σε αληθινές ερωτικές σκηνές με τον συμπρωταγωνιστή της Tony Leung Ka-fai. Τα μίντια την σχολίασαν αρνητικά αλλά παρόλα τα σχόλια η ταινία παραμένει μια επιτυχία. Αργότερα συμμετείχε σε άλλες ταινίες όπως οι The Clash of Titans, Tarzan and the Lost City, Color of Night. Το 1994, στο Color of Night συμμετείχε με τον Μπρους Γουίλις σε μια ρομαντική και συνάμα τρόμου ταινία. Η Μαρτς είπε για αυτήν την ταινία ότι δεν της άρεσε και θα μπορούσε να αφήσει τη συνεργασία με τον Γουίλις. Το 1998 συνεργάστηκε με τον Κάσπερ Βαν Ντίεν και τον Στίβεν Γουάντιγκτον στην ταινία Tarzan and the Lost City στον ρόλο της Τζέιν Πόρτερ. Το 2000 έκανε την εμφάνισή της σε μια σειρά μικρού μήκους την Relic Hunter, ενώ την ίδια χρονιά ενσαρκώνει τη Λίντια στο Dark Prince: The True Story of Dracula. Δέκα χρόνια πιο μετά έπαιξε στο the Clash of Titans την Εστία ενώ τελευταία έπαιξε στο Film: The Movie μια κωμικοτραγική ταινία. Στα γυρίσματα του Color of Night γνώρισε το σύζυγό της Carmine Zorrora που ήταν συμπαραγωγός του φιλμ. Στις 14 Ιουνίου του 1993 παντρεύτηκαν με μια 11λεπτη τελετή με κουμπάρους τον Μπρους Γουίλις και την Ντέμι Μουρ. Το 1997 χώρισαν και το 2001 πήραν διαζύγιο. Η Μαρτς αργότερα παντρεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Στίβεν Γουάντιγκτον στην ταινία Ταρζάν και απέκτησαν ένα γιο. Σύμφωνα με συνέντευξή της στο evening standard (2010) έχει σπίτι βόρεια του Λονδίνου ενώ της αρέσει να ταξιδεύει επίσης στο Λος Άντζελες και στο Παρίσι. Έζησε στις Ηνωμένες Πολιτείες πολλά χρόνια γιατί είχε παντρευτεί, ενώ γύρισε στην Αγγλία στα μέσα του 2000. Μαργκερίτ Ντυράς https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=0L1wZXQSyrE&has_verified=1 https://www.youtube.com/watch?v=hz9QxtsPua8
Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος

Ο Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος (Óscar Nicanor Duarte Frutos, 1956-) είναι πολιτικός από την Παραγουάη, πρόεδρος από τις 15 Αυγούστου του 2003 ως τις 15 Αυγούστου του 2008.

 Γεννήθηκε στο Κορονέλ Οβιέδο στις 11 Οκτωβρίου 1956. Σπούδασε νομικά. Ανήκει στο κόμμα Κολοράδο και κέρδισε με 37,1% τις προεδρικές εκλογές στις 27 Απριλίου του 2003. Πριν αναμειχθεί στα πολιτικά ήταν δημοσιογράφος και αργότερα έγινε υπουργός Παιδείας. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Γκόρια Πενάγιο Σολαέντε και έχουν 6 παιδιά. Ο Ντουάρτε ανακοίνωσε την παραίτησή του από το αξίωμα του προέδρου, με σκοπό να καταλάβει την έδρα του γερουσιαστή την 1η Ιουλίου του 2008. Στις 23 Ιουνίου του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο του Κογκρέσου. Η Αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα και όπως ήταν αναμενόμενο η απαιτούμενη πλειοψηφία για την έγκριση και την αποδοχή της παραίτησης δεν κατέστη δυνατή στην έκτακτη σύνοδο του Κογκρέσου στις 24 Ιουνίου του 2008. Στις 26 Ιουνίου συνήλθε εκ νέου σε έκτακτη σύνοδο το Κογκρέσο, ωστόσο βουλευτές του κόμματος Κολοράδο κάλεσαν τον πρόεδρο της Γερουσίας να αναστείλει τη σύνοδο, όπως και έγινε. Αυτό έγινε εξαιτίας ανησυχίας των βουλευτών ότι δε θα συμπληρωνόταν ο απαιτούμενος αριθμός ψήφων για τη σύνοδο ξανά.. Η αποχώρηση του Ντουάρτε από την προεδρία έγινε επίσημα στις 15 Αυγούστου του 2008. Τον διαδέχθηκε ο αριστερός Φερνάντο Λούγο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nicanor Duarte στο Wikimedia Commons
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής της περιόδου 2009-10 διοργανώθηκε σε δύο ομίλους. Σε κάθε όμιλο συμμετείχαν 17 ομάδες. Από τις ομάδες που ξεκίνησαν αποβλήθηκε η Καστοριά επειδή δεν προσήλθε για να αγωνιστεί σε τρεις αγώνες του πρωταθλήματος. Το πρωτάθλημα διοργανώνεται από την ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Β΄και Γ΄Εθνικής. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στη Β΄Εθνική εξασφάλισαν η Καλλιθέα και η Βέροια, καθώς και τα Τρίκαλα έπειτα από αγώνα μπαράζ. Υποβιβάστηκαν στη Δ´ Εθνική ο Π.Ο. Ατσαλένιου, ο Παναργειακός, ο Σαρωνικός Αίγινας, ο Α.Ο. Χαϊδαρίου, ο Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, ο Βισαλτιακός, ο Θερμαϊκός, η Καστοριά. Υποβιβάστηκε επίσης ο Πυρσός Γρεβενών (αν και σώθηκε αγωνιστικά) επειδή δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου.

 Στον νότιο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες Αττικής, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Κρήτης, Νησιών Αιγαίου και νησιών Ιονίου. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι: Α.Ο. Αγίας Παρασκευής, Αίας Σαλαμίνας, Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας, Π.Ο. Ατσαλένιου, Βύζας Μεγάρων, Καλλιθέα, Κεραυνός Κερατέας, Κόρινθος, Ολυμπιακός Χερσονήσου, Παναιγιάλειος, Παναργειακός, Παναχαϊκή, Α.Ο. Πλατανιά, Π.Α.Ο. Ρουφ, Σαρωνικός Αίγινας, Α.Ο. Χαϊδαρίου Στον βόρειο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι: Αναγέννηση Γιαννιτσών, Αναγέννηση Επανομής, Γ.Α.Σ. Βέροια, Βισαλτιακός, Δόξα Κρανούλας, Εθνικός Φιλιππιάδας, Εορδαϊκός, Θερμαϊκός, Α.Γ.Σ.Κ. Καστοριά(αποβλήθηκε), Φ.Σ. Κοζάνη, Μακεδονικός, Νίκη Βόλου, Οδυσσέας Αναγέννησης, Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, Πυρσός Γρεβενών, Α.Ο. Τρίκαλα, Φωκικός Τρίκαλα - Βύζας Μεγάρων 2-0Στον αγώνα μπαράζ για την άνοδο στην Β΄Εθνική τα Τρίκαλα επιβλήθηκαν του Βύζαντα Μεγάρων με σκορ 2-0. Και τα δύο γκολ των Τρικάλων σημείωσε ο Ενόκ στο 50ο και 93ο λεπτό. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο στάδιο της Νέας Σμύρνης. Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση). Ένωση Ποδοσφαιρικών σωματείων Β΄ και Γ΄Εθνικής
Δίλημμα του Ευθύφρονα

Το δίλημμα του Ευθύφρονα είναι το δίλημμα στο οποίο Σωκράτης είχε υποβάλει στον Εύθυφρονα, αν το ευσεβές (ηθικό) λατρεύεται από τους θεούς επειδή είναι ευσεβές ή αν είναι ευσεβές επειδή λατρεύεται από τους θεούς. Το δίλημμα αυτό αναφέρεται στον διάλογο του Πλάτωνα Ευθύφρων.

 Το δίλημμα είχε μεγάλη επίδραση στον φιλοσοφικό θεϊσμό των μονοθεϊστικών θρησκειών σε μια παραλλαγμένη του μορφή «Είναι το καλό πραγματικά καλό επειδή το επιθυμεί ο Θεός, ή επειδή είναι καλό το επιθυμεί ο Θεός;» Το δίλημμα είχε τεράστια επίδραση στην φιλοσοφία και ακόμη συζητείται. Χρησιμοποιείται ως κριτική της θρησκευτικής ηθικής. Κοσμική ηθική
Τζάλι Γουίντερς

Η Τζάλι Γουίντερς (αγγλικά: Jaali Winters, 26 Ιουλίου 1997, Ενκίνι, Αϊόβα) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ως ακραία.

 Η Τζάλι Γουίντερς ξεκίνησε την καριέρα της στο βόλεϊ το 2011 με την ομάδα του Κολεγίου Ενκίνι, πόλης της γενέτειράς της, και συνέχισε το 2013 με την ομάδα του Κολλεγίου «Ενκίνι Σεντένιαλ». Από το 2015 έως τον Ιανουάριο του 2019 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κρέιτον στην Ομάχα της πολιτείας Νεμπράσκα. Με την ομάδα του Κρέιτον κατέκτησε τέσσερα τοπικά πρωταθλήματα Ανατολκής Ακτής της Εθνικής Ομοσπονδίας Κολεγίων - NCAA από την περίοδο 2015-16 έως την περίοδο 2018-19. Στο διάστημα αυτό συμπεριλήφθηκε στην 3η καλύτερη 14άδα των ΗΠΑ (AVCA All-America Third Team) το 2015 και το 2918, καθώς και στην καλύτερη 7άδα του Πρωταθλήματος Κολεγίων του NCAA το 2016.Τον Ιανουάριο του 2019 μετά το τέλος των σπουδών της διέσχισε τον μισό Ατλαντικό για να υπoγράψει το πρώτο επαγγελματικό της συμβόλαιο με τη Χάρις της Τενερίφης. Με την ομάδα των Καναρίων (που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ισπανίας με το όνομα Ντιμουρόλ Λίμπι'ς), αγωνίστηκε στον Β΄ γύρο του Πρωταθλήματος (Superliga Femenina), κατέλαβε την 4η θέση και κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Κυπέλλου Ισπανίας (Copa de la Reina). Την περίοδο 2019-20 μετακινήθηκε στην κυπελλούχο Γαλλίας Σεν Ραφαέλ Βόλεϊ της ομώνυμης πόλης, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2021, και κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Σούπερ Καπ Γαλλίας το 2019, χάνοντας στον τελικό απέναντι στη Ρασίγκ των Καννών με 3–1. Το 2022 υπέγραψε στη Ρασίγκ, με την οποία ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Γαλλίας στον οποίο η ομάδα της Κυανής Ακτής ηττήθηκε από τη Βολερό Κανέ με 3–1. Τον Ιούλιο του 2022 η Αμερικανίδα ακραία υπέγραψε συμβόλαιο στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Πρωτάθλημα Ελλάδας 2η Θέση: 2022-23 (Ολυμπιακός Πειραιώς) Κύπελλο Ισπανίας 2η Θέση: 2019 (Χάρις Τενερίφης)Κύπελλο Γαλλίας 2η Θέση: 2022 (Ρασίγκ Καννών)Σούπερ Καπ Γαλλίας 2η Θέση 2019: (Σεν Ραφαέλ Βόλεϊ) 4 Πρωταθλήματα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19 (Πανεπιστήμιο Κρέιτον) Πρωτάθλημα Ανατολκής Ακτής ΗΠΑ (Big East Conference) 2018-19: Πολυτιμότερη παίκτρια (MVP), Καλύτερη ακραία Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23: Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP) 19ης αγωνιστικής Τζάλι Γουίντερς: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας women.volleybox.net Τζάλι Γουίντερς: Καριέρα - Επιδόσεις - Τιτλοι gocreighton.com Αρχειοθετήθηκε 2023-01-02 στο Wayback Machine. Τζάλι Γουίντερς - Ευρωπαϊκή παρουσία www-old.cev.eu
Μηλιές Ηλείας

Οι Μηλιές Ηλείας είναι χωριό του νομού Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας, ενώ παλαιότερα ανήκε στον Καποδιστριακό Δήμο Φολόης (δημοτικό διαμέρισμα Μηλεών). Στην απογραφή του 2011 είχε 111 μόνιμους κατοίκους.

 Οι Μηλιές βρίσκονται στους πρόποδες του όρους Φολόη και βόρεια της Αρχαίας Ολυμπίας. Απέχουν από τον Πύργο 40 χιλιόμετρα, ενώ είναι δυτικά από το χωριό Λάλα στο ίδιο οροπέδιο, αλλά σε χαμηλότερο υψόμετρο (540 μέτρα). Ο πληθυσμός του χωριού είναι περίπου 240 κάτοικοι (απογραφή 2001). Γειτονικά χωριά είναι η Πέρσαινα, το Μποντίνι, η Νεράιδα, ο Δούκας και η Αχλαδινή. Βόρεια απέναντι από το χωριό, στη θέση "Παλιοβρέστα" είναι το εκκλησάκι Παναγίτσα, η πρώτη εκκλησία στην περιοχή και στο χωριό, το οποίο κτίστηκε περίπου το 1849. Δυτικά του χωριού, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων βρίσκεται ο ποταμός Ενιπέας, από τον ομώνυμο ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, του οποίου οι πηγές είναι γνωστές στους ντόπιους σαν Αύρα. Στις πηγές του ποταμού είναι χτισμένο και το ανακαινισμένο ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Από το δρόμο δίπλα στο ποτάμι περνούσε κατά την Επανάσταση του 1821 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης για να πάει στη Ζάκυνθο, όπου συναντιόταν με προύχοντες και καπεταναίους της ορεινής Ηλείας και συζητούσαν θέματα για τον αγώνα και τη λειτουργία των μπαρουτόμυλων της Αύρας. Οι μπαρουτόμυλοι και οι νερόμυλοι της περιοχής βρίσκονταν λίγο πιο μακριά, όπως και οι νεροτριβές για τα υφαντά. Στο κέντρο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, που είναι ο προστάτης του χωριού και γιορτάζει με πανηγύρι κάθε χρόνο στις 8 Μαΐου. Ανατολικά του χωριού είναι ο Μηλιώτικος κάμπος, που φτάνει μέχρι τα χωριά Λάλα και Αχλαδινή. Στο ανατολικό μέρος του όρους Φολόη υπάρχει το εκκλησάκι της Αναλήψεως. Πρώτος οικιστής του χωριού φέρεται να είναι κάποιος Αν. Μπακοβασίλης, αλλά κανένας απόγονος δεν διατήρησε το συγκεκριμένο επώνυμο. Ο οικισμός Μηλιές πρέπει να δημιουργήθηκε κατά το 1700: αναφορές για πρώτη φορά ιστορικά γίνονται κατά τα έτη 1685-1717. Το χωριό έφτασε να έχει 450 κατοίκους. Στην ανατολική μεριά του όρους Φολόη βρίσκεται η θέση "Πούσι", όπου τον Ιούνιο του 1821 έγινε μάχη ανάμεσα σε Έλληνες και Τουρκαλβανούς, οι οποίοι ηττήθηκαν, ενώ κατά τη γερμανική Κατοχή αντάρτες του ΕΛΑΣ έστησαν ενέδρα σε γερμανική φάλαγγα. Τον Ιούλιο του 2009, στις Μηλιές πραγματοποιήθηκαν οι Γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης. Πάνος Γερμανός Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012) Μπιλάλης, Δημήτριος (1954). Μηλιές Ηλείας. Αθήνα. Παναγιωτακόπουλος, Γιώργος (2 Μαρτίου 2007). «Οι βαρελάδες στις Μηλιές Ολυμπίας». Διαδικτυακό περιοδικό "Η Κλίκα". σελ. 5. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μηλεών Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μηλεών Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016. Ιστοσελίδα του χωριού Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης, musicheaven.gr
Αμυγδαλίτσα Αργολίδας

Η Αμυγδαλίτσα είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Μιδέας της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μιδέας, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίας του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Μπάρδι (Μπάρδανι).

 Η Αμυγδαλίτσα είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της ευρύτερης περιοχής των Μυκηνών, κοντά στον επαρχιακό δρόμο Λιμνών-Άργους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 15 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. του Ναυπλίου. Η Αμυγδαλίτσα γνώρισε την περίοδο 1879-1907 μία δημογραφική στασιμότητα, την περίοδο 1920-1991 σημαντική αύξηση του πληθυσμού και έκτοτε μία ελαφρά μείωση. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 ως Μπάρδι (Μπάρδανι) και προσαρτήθηκε στον δήμο Προσύμνης του νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1840 προσαρτήθηκε στον δήμο Μηδείας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδας και, το 1909, πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αμυγδαλίτσα και το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Αργολίδας. Το 1986 προσαρτήθηκε στον δήμο Μιδέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μιδέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων. Ο οικισμός κατοικήθηκε από Αρβανίτες που ήταν χριστιανοί και μιλούσαν τη δική τους γλώσσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, στη βόρεια έξοδο του οικισμού. Γορτάζει πανηγυρικά στις 20 Απριλίου Η νέα εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ευριπίδης Καφαντάρης

Ο Ευριπίδης Καφαντάρης, (Μορφοβούνι Καρδίτσας 27 Δεκεμβρίου 1947), είναι Έλληνας γεωπόνος, συγγραφέας και πολιτικός. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο της γενέτειρας του έπειτα το γυμνάσιο στην Καρδίτσα, σπούδασε γεωπονική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως Γεωπόνος στο υπουργείο γεωργίας αλλά και σαν ιδιώτης έως το 1982 που πολιτεύτηκε με το ΠΑΣΟΚ.

 Το 1982 διορίστηκε νομάρχης Αχαΐας έως το 1985, έπειτα μετατέθηκε στην νομαρχία Μαγνησίας έως το 1987. Εκλέχτηκε βουλευτής του νομού Καρδίτσας στις εκλογές του 1993. Χρημάτισε επίσης σε πολλές πολιτικές θέσεις αλλά και σε συλλόγους. Το 2012 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ Σε τροχιά επαγρύπνησης, 1993 Η γυναίκα του δραπέτη, 1997
Άλαν Άσμαν

Ο Τζώρτζ Άλαν Άσμαν (30 Μαΐου 1928 – 30 Νοεμβρίου 2002) ήταν Άγγλος παίκτης και προπονητής ποδοσφαίρου. Καθ' όλη την επαγγελματική του πορεία τόσο ως ποδοσφαιριστής, όσο και προπονητής, εργάστηκε σε συλλόγους της χώρας του, με μοναδική εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

 Η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε επαγγελματικά ο Άλαν Άσμαν ήταν η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, ενώ επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Νότιγχαμ Φόρεστ. Το 1951 μετακινήθηκε στην Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, όπου παρέμεινε μέχρι το 1957 καθώς μετά από ένα ιατρικό πρόβλημα που του διαγνώστηκε, αναγκάστηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Προηγουμένως, είχε καταφέρει να πετύχει με τη φανέλα της 98 γκολ σε 214 εμφανίσεις. Ο Άλαν Άσμαν ανέλαβε προπονητής της Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ το 1963 και παρέμεινε στον πάγκο της ομάδας για τέσσερα χρόνια. Επόμενος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Ασμαν ήταν η Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, στην οποία παρέμεινε από το 1967 και μέχρι το 1971, κατακτώντας το κύπελλο Αγγλίας του 1968. Το 1971 μετακινήθηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίον παρέμεινε για λιγότερο από μία αγωνιστική περίοδο. Στις 7 Ιουνίου του 1972 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από την Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, στην οποία επέστρεψε ως προπονητής μετά από διάστημα πέντε ετών. Στην Κάρλαϊλ παρέμεινε για τρία χρόνια, καθώς το 1975 μεταπήδησε στη Ουόρκινγκτον. Το καλοκαίρι του 1978, μεταπήδησε στην Ουόλσολ ΦΚ, στην οποία ωστόσο παρέμεινε μόνο για λίγους μήνες. Μετά το πέρασμά του από αυτήν, ο Άλαν Άσμαν ξεκίνησε να εργάζεται σαν προπονητής νέων αλλά και ως σκάουτερ. 1 Κύπελλο Αγγλίας: 1968. Το προφίλ του Άλαν Άσμαν στο soccerbase.com Το προφίλ του Άλαν Άσμαν στο worldfootball.net Κατάλογος με όλους τους προπονητές του Ολυμπιακού Πειραιώς
Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος

Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: ΤριανταφύλλουΟ Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου) είναι Έλληνας επίσκοπος και σημερινός μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

 Γεννήθηκε στο Βασιλικό Χαλκίδας το 1957. Σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και ακολούθως στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημιου Αθηνών. Το 1998 έλαβε το πτυχίο ειδίκευσης στην λατρεία, στην αρχαιολογία και τέχνη της Θεολογικής Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου το 1983, από τον Mητροπολίτη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομο Βεργή. Στις 13 Οκτωβρίου 1985 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του ιδίου Επισκόπου. Μέχρι την εκλογή, πέρασε από διάφορες ποιμαντικές και διοικητικές θέσεις της Mητροπόλεως Χαλκίδος, όπως του Γραμματέα, του Ιεροκήρυκα και του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου. Στις 14 Δεκεμβρίου 2001 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2001 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλο κι ενθρονίστηκε στις 12 Ιανουαρίου 2002 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος. Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος
Γλώσσα Αμπέ

Η γλώσσα Αμπέ (ISO 639-3: aba, Ethnologue: aba, Glottolog: solo1258) είναι γλώσσα σε χρήση στο τμήμα Αγκμποβίλ της νοτιοανατολικής Ακτής Ελεφαντοστού. Σύμφωνα με την απογραφή του 1995 χρησιμοποιούνταν από 170.000 ομιλητές, και γράφεται με χρήση της λατινικής γραφής.

 Gbery, Eddy Aime. 1987. Studies in the grammar of Abbey. Ann Arbor: UMI. (Doctoral dissertation, University of Rochester; xvi+217pp.) N'Guessan, Jérémie Kouadio. 1983. L'abbey. In Hérault, Georges (ed.), Atlas des langues kwa de Cote d'Ivoire, 13-39. Abidjan & Paris: Institut de Linguistique Appliquée (ILA); Agence de Coopération Culturelle et Technique (ACCT). Ahoua, F. and Gbery, E. 1990. Aspects of the tonal morphophonology of Abbey and the mid tone. CIRL 26. 5-22. Ηχητικό απόσπασμα στην γλώσσα Αμπέ - globalrecordings.net (Αγγλικά) OLAC resources in and about the Abé - language-archives.org
Δήμος Λιτοχώρου

Ο Δήμος Λιτοχώρου ήταν ένας από τους 13 συνολικά δήμους του νομού Πιερίας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον Δήμο Δίου-Ολύμπου. Είχε έδρα το Λιτόχωρο και ένα δημοτικό διαμέρισμα, με πέντε οικισμούς. Οι οικισμοί του Δημοτικού Διαμερίσματος Λιτοχώρου ήταν οι: το Λιτόχωρο, τα Καλύβια Βαρικού, ο Λιμήν Λιτοχώρου, η Μονή Αγίου Διονυσίου και η Πλάκα. Ο δήμος περιλάμβανε ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 169.632 στρέμματα και ο πληθυσμός του ήταν 7.011 σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

 Στον δήμο περιλαμβάνονταν οι παρακάτω οικισμοί: Δ.δ. Λιτοχώρου [ 7.011 ] το Λιτόχωρο [ 6.697 ] τα Καλύβια Βαρικού [ 38 ] ο Λιμήν Λιτοχώρου [ 38 ] η Μονή Αγίου Διονυσίου [ 26 ] η Πλάκα [ 212 ] Ως το 1912 η διοικητική και λοιπή εξουσία ασκούνταν από τους δημογέροντες. Μέχρι την 1η Αυγούστου 1919, εξαιτίας του καθεστώτος των Δήμων, το Λιτόχωρο λειτουργούσε ως Δήμος με δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους. Οι δήμαρχοι εκείνοι ήταν διορισμένοι την περίοδο 1917-20 από την κυβέρνηση του Βενιζέλου, εξαιτίας του Εθνικού Διχασμού. Ο Δήμος συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Λιτοχώρου σε δήμο. Η κοινότητα Λιτοχώρου είχε συσταθεί το 1918 και μέχρι το 1949 υπαγόταν στον νομό Θεσσαλονίκης. Περιλάμβανε εκτός από το Λιτόχωρο που υπήρξε έδρα της τους οικισμούς Καλύβια Βαρικού, Λιμήν Λιτοχώρου, Πλάκα καθώς και την Μονή Αγίου Διονυσίου. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος κατά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2010, οπότε εντάχθηκε στον νέο δήμο Δίου - Ολύμπου. Ο Δήμος συστάθηκε επίσημα με το Νόμο Καποδίστρια, το 1998. Σωτήριος Δ. Μασταγκάς, "Χρονικά Λιτοχώρου", τόμος Α΄, Λιτόχωρο 2009, σελ. 48. Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο για κατέβασμα στο Διαδίκτυο .(pdf) Σωτηρίου Δ. Μασταγκά, Χρονικά Λιτοχώρου, τόμος 10ος. Λιτόχωρο 2016.