IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παγίδα Χίου

Η Παγίδα είναι μικρό χωριό και Μαστιχοχώρι της Περιφερειακής Ενότητας Χίου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο νότιο τμήμα της, με πληθυσμό 129 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένη σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 150 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 19 χιλιομέτρων νότια από την πόλη της Χίου.

 Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του χωριού είναι πλάτος 38°15,5΄ Βόρειο και μήκος 26°05΄ Ανατολικό. Είναι χτισμένο στην εύφορη λοφώδη περιοχή της νοτιοανατολικής Χίου. Τα κοντινότερα χωριά σε ευθεία γραμμή είναι κατά σειρά η Κοινή προς τα νοτιοδυτικά (1 χιλιόμετρο), η Έξω Διδύμα προς τα βόρεια (1,3 χιλιόμετρα) και το Βουνό. Από τη θάλασσα απέχει 2,2 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, ακριβώς προς τα ανατολικά. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με βασικές καλλιέργειες αυτές του μαστιχόδεντρου και της ελιάς. Διοικητικά η Παγίδα υπάγεται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (της οποίας αποτελεί τον μοναδικό οικισμό), της Δημοτικής Ενότητας Ιωνίας του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82102. Η εξέλιξη του πληθυσμού της Παγίδας στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Μέχρι τον 19ο αιώνα το χωριό χωριζόταν σε Μέσα Παγίδα και Έξω Παγίδα, κατά τα γειτονικά χωριά Μέσα και Έξω Διδύμα. Ο κάτοικος του χωριού αποκαλείται Παγιδούσης στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα (και το θηλ. Παγιδούσαινα), από την παραφθορά του οποίου προέκυψε κατά πάσα πιθανότητα το χιακό επώνυμο «Παϊδούσης». Το παλαιό χωριό ισοπεδώθηκε από τον μεγάλο σεισμό της Χίου το 1881. Η «Παναγιά το Ρουχούνι» είναι βυζαντινή μονή σε κατάφυτη τοποθεσία με νερά, βορειοανατολικά του χωριού και σε απόσταση μικρότερη του χιλιομέτρου. Σύμφωνα με μια πηγή, Ρουχούνι ήταν το όνομα του παλαιού οικισμού του Καταρράκτη, πριν τη μεταφορά του χωριού αυτού στην παραλία. Παλαιοί χριστιανικοί ναοί στο χωριό ήταν του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, του Προφήτη Ηλία και του Αγίου Κωνσταντίνου. Ο σημερινός ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») της Παγίδας τιμάται στο όνομα των Ταξιαρχών. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 18, σελ. 916 Γεωργίου Ι. Ζολώτα: Ιστορία της Χίου, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 615. Σύντομη περιγραφή Αρχειοθετήθηκε 2019-02-15 στο Wayback Machine. με εικόνα
Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα

Το Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα (αραβικά: مطار الشيخ العربي التبسي‎) είναι δημόσιο αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 2,5 χλμ. βόρεια της Τεμπέσα, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας (βιλάγια) στην Αλγερία.

 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εγκατάσταση ήταν γνωστή ως Αεροδρόμιο της Τεμπέσα. Ήταν μια από τις βάσεις της 12ης Σμηναρχίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα Κορπς. Χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 31ο Σμήνος Μαχητικών, το οποίο επιχειρούσε με αεροσκάφη Supermarine Spitfire από το αεροδρόμιο μεταξύ 17 και 21 Φεβρουαρίου 1943. Ήταν επίσης έδρα της 12ης Διοίκησης Μαχητικών μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και 12 Ιανουαρίου 1943. Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 811 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διάδρομους με άσφαλτο: τον 11/29 ο οποίος έχει διαστάσεις 3.000 x 45 μ. και τον 12/30 ο οποίος έχει διαστάσεις 2.400 x 30 μ.. Τρέχουσες καιρικές συνθήκες Ιστορικό ατυχημάτων
Νεκρό φορτίο

Το νεκρό φορτίο (Deadweight tonnage, deadweight, DWT, D.W.T., d.w.t., ή dwt) είναι μια μονάδα μέτρησης που ορίζει το βάρος του φορτίου που επιτρέπεται να κουβαλήσει ένα πλοίο. Είναι το άθροισμα των βαρών του φορτίου, των καυσίμων, του πόσιμου νερού, του έρματος, των προμηθειών, των επιβατών και του πληρώματος.Το DWT χρησιμοποιείται συχνά για τον καθορισμό του μέγιστου επιτρεπόμενου νεκρού βάρους ενός πλοίου (δηλαδή όταν είναι πλήρως φορτωμένο έτσι ώστε η γραμμή του Πλίμζολ να βρίσκεται στη στάθμη νερού), αν και μπορεί επίσης να υποδηλώνει το πραγματικό DWT ενός πλοίου που δεν έχει φορτωθεί πλήρως.

 Το νεκρό φορτίο είναι ένα μέτρο της μεταφορικής ικανότητας του σκάφους, συμπεριλαμβανομένου του κενού βάρους του πλοίου. Διαφέρει από τη μετατόπιση (βάρος του εκτοπισμένου νερού), η οποία περιλαμβάνει το βάρος του πλοίου ή τα ογκομετρικά μέτρα της ολικής χωρητικότητας ή της καθαρής χωρητικότητας. Το νεκρό φορτίο εκφραζόταν ιστορικά σε μεγάλους τόνους, αλλά τώρα συνήθως δίνεται διεθνώς σε τόνους (μετρικοί τόνοι). Σε σύγχρονες διεθνείς ναυτιλιακές συμβάσεις όπως η Διεθνής Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα και η Διεθνής Σύμβαση για την Πρόληψη της Ρύπανσης από Πλοία, το νεκρό φορτίο ορίζεται ρητά ως η διαφορά σε τόνους μεταξύ της μετατόπισης ενός πλοίου σε νερό συγκεκριμένης βαρύτητας 1,025 (που αντιστοιχεί στη μέση πυκνότητα του θαλάσσιου νερού) στο βύθισμα που αντιστοιχεί στον καθορισμένο ύψος εξάλων θέρους και την ελαφριά μετατόπιση του πλοίου.
Κροκοδειλάκι

Το κροκοδειλάκι, Stellagama stellio (Linnaeus, 1758) είναι μια μεγάλου μεγέθους σαύρα, με σχετικά πεπλατυσμένο σώμα, καλοσχηματισμένα πόδια και μακριά ουρά. Το μήκος της φτάνει συνολικά τα 30 εκ. μαζί με την ουρά, η οποία είναι σε μήκος περίπου όση και το σώμα. Είναι ημερόβια σαύρα που αρέσκεται να λιάζεται αρκετά και προτιμά πετρώδη και ξηρά ενδιαιτήματα.

 Άλλες ονομασίες περιλαμβάνουν τις σκούτζικας, σκουτζίκι, δράκος, κασιδιάρης, κουρκούταβλος (Ρόδος, Όλυμπος Καρπάθου), κουρκουτάς (Κύπρος), κουρκούδιαλος (Κάλυμνος / Πάτμος), κουρκούβιακος (Κως), κροκάς (Χάλκη), κορκόφιλας (Ικαρία). Εξαπλώνεται στη Μικρά Ασία, στη Μέση Ανατολή, τη Β. Αφρική και την Κύπρο. Στην Ελλάδα απαντάται στους νομούς Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων (Μύκονος, Δήλος, Πάρος, Αντίπαρος, Νάξος κ.α.) και σε πολλά νησιά του Α. Αιγαίου (Σάμος, Λέσβος, Χίος, Ικαρία κ.α.) και των Δωδεκανήσων (Ρόδος, Κως, Νίσυρος, Λέρος, Σύμη, Τήλος, Καστελλόριζο) καθώς και στο Ιόνιο Πέλαγος (Κέρκυρα, Παξοί).
Τίκφες

Οι Τίκφες (ή και το Τίκφες) ή Τικφέσι είναι περιοχή της Μακεδονίας, βόρεια της Αλμωπίας, ανατολικά της Δευριόπου και βορειοδυτικά της Παιονίας. Σήμερα ανήκει στη Βόρεια Μακεδονία. Μεγαλύτερη πόλη και ιστορική πρωτεύουσα των Τικφών είναι το Καφαντάρι.

 Οι Τίκφες είναι μια πεδιάδα που βρίσκεται στο νότο της Βόρειας Μακεδονίας (και συνορεύει προς νότο με την Ελλάδα), όπου υπάρχει και η ομώνυμη τεχνητή λίμνη. Σημαντικότερες πόλεις των Τικφών είναι το Καφαντάρι και το Νεγκότινο (η αρχαία Αντιγόνεια). Οι Τίκφες είναι διάσημες για το κρασί τους, το γιαούρτι και το ξινόγαλα, αν και το όνομά τους το οφείλουν στις κολοκύθες (τίκφα είναι η κολοκύθα). Η εύφορη πεδιάδα των Τικφών εκτείνεται σε 2.000 τ.χ. περίπου και περιβάλλεται από όρη και υψίπεδα. Αποτελείται από κυματιστούς λόφους με υψόμετρο, κατά μέσο όρο 300 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κλίμα χαρακτηρίζεται από μακρά, θερμά καλοκαίρια και ήπιους, βροχερούς χειμώνες. Η άνοιξη είναι σύντομη και δροσερή ενώ το φθινόπωρο πιο εκτεταμένο και θερμό. Η περιοχή παράγει κρασί για πάνω από 2.500 χρόνια. Τοπικές ποικιλίες σταφυλιών είναι σμεντερέφκα, το βράνετς και η τεμιανίκα. Στην αρχαιότητα, την περιοχή κατοικούσαν Παίονες, οι οποίοι βαθμιαία είχαν εξελληνιστεί, όπως μαρτυρούν και επιγραφές στην περιοχή. Εντάχθηκε στο Μακεδονικό βασίλειο και αργότερα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η περιοχή κατά την τουρκοκρατία κατοικούνταν κυρίως από χριστιανούς με ελάχιστους μουσουλμάνους. Στο βόρειο τμήμα επικρατούσαν οι Βούλγαροι, ενώ στο νότιο τμήμα υπήρχε ισχυρή Ελληνική παρουσία. Οι σλαβική διάλεκτος που ομιλούσαν οι Τικφαίοι χαρακτηρίζονταν ως "τα καλύτερα βουλγάρικα". Μετά το 1850, οι περισσότεροι κάτοικοι προσήλθαν στην καθολική ουνία. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα δρούσαν τρία ντόπια Ελληνικά ένοπλα σώματα κατά των κομητατζήδων: του Αθανάσιου Καπετανόπουλου, του Πέτρου Αβραμίδηκαι του Ιωάννη Ραδιναλή, καθώς και αρκετά Βουλγαρικά. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους καταλήφθηκε από τους Σέρβους και από το 1993 ανήκει στη Βόρεια Μακεδονία. Χαρακτηριστικός είναι ο παραδοσιακός Ελληνικός Τικφαίος χορός, κουτσός (ή τικφέσκος). χορός τικφέσκος, Πολιτιστικός Σύλλογος Λευκαδίων Ημαθίας χορός τικφέσκος, Πολιτιστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης "Οι Φίλοι της παράδοσης"
Βιολάντε του Βιλαράγκουτ

Η Βιολάντε ντε Βιλαράγκουτ, ισπαν. Violante de Vilaragut (1320 ή 1325 - πριν από το 1372) ήταν υποκόμισσα του Ωμλάς. Με τους γάμους της έγινε πρώτα τιτουλάρια βασίλισσα της Μαγιόρκα και μετά δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

 Ήταν κόρη του Μπερενγκουέρ ντε Βιλαράγκουτ και της δεύτερης συζύγου του Σάουρα του Οίκου της Βαρκελώνης, που ήταν νόθη κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκα. Το συμβόλαιο γάμου για τη Βιολάντε και τον εξάδελφό της Ιάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας υπογράφηκε στις 10 Νοεμβρίου 1347. Αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του Ιακώβου Γ΄, μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου Κωνσταντίας της Αραγονίας. Έτσι η Βιολάντε απέκτησε δύο προγονούς, τον Ιάκωβο (Δ΄) και την Ισαβέλλα. Ο αδελφός τής Βιολάντε διορίστηκε Σύμβουλος και μέγας Καγκελάριος του συζύγου της. Η Βιολάντε έκανε με τον σύζυγό της μία κόρη, την Eσκλαραμούνδα, που απεβίωσε νέα. Ο Ιάκωβος Γ΄ είχε χάσει το βασίλειό του το 1343 (πριν από το γάμο) και σκοτώθηκε διεκδικώντας το στη μάχη του Λλουκμάχορ στις 25 Οκτωβρίου 1349 από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγονίας. Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μόνο τρία χρόνια. Η Βιολάντε και τα δύο παιδιά τού ανδρός της (από τον 1ο του γάμο) συνελήφθηκαν από τον Πέτρο Δ΄ -μετά τη μάχη στην οποία σκοτώθηκε ο σύζυγός της- και η Βιολάντε κλείστηκε στη μονή των Κλαρισών στη Βαλένθια με την Ισαβέλλα. Η Βιολάντε ελευθερώθηκε γύρω στο 1358/59 και σύντομα απελευθέρωσε την Ισαβέλλα, με τον όρο ότι η Ισαβέλλα παραιτείτο από τα δικαιώματά της στη Μαγιόρκα. Η Βιολάντε έφυγε αργότερα από την Ισπανία και ταξίδεψε στη Γαλλία, όπου έγινε υποκόμισσα του Ωμλάς από τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας το 1352. Περίπου την ίδια στιγμή, παντρεύτηκε τον Όθωνα δούκα του Μρπάουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και βοήθησε να κανονιστεί ο γάμος της προγονής της Iσαβέλλας με τον Ιωάννη Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Ο Βιολάντε απεβίωσε λίγο πριν το 1372, χωρίς επιζήσαντα παιδιά. Στη συνέχεια ο 2ος σύζυγός της νυμφεύτηκε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, χήρα του Ιακώβου (Δ΄), προγονού της Βιολάντε. Παντρεύτηκε πρώτα το 1347 τον εξάδελφό της ΙΘάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας και είχε τέκνο: Εσκλαραμούνδα, απεβ. νωρίς.Ο Ιάκωβος Γ΄ σκοτώθηκε το 1349 (34 ετών) και η Βιολάντε έκανε περί το 1352 2ο γάμο με τον Όθωνα των Γουέλφων δούκα του Μπράουσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μελάνη

Η μελάνη (ή το μελάνι) είναι χρωματιστή υγρή ουσία που χρησιμοποιείται στη γραφή, στην τυπογραφία, στη σχεδίαση, στη ζωγραφική και αλλού. Λέγεται μελάνι, γιατί το πρώτο χρώμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν το μαύρο. Σήμερα υπάρχουν πολλά είδη και χρώματα μελανιού, που είναι κυρίως διαλύματα χρωστικών διάφορων ουσιών και αραβικού κόμμεος. Η μελάνη είναι γνωστή σε αρκετούς λαούς από τα αρχαία χρόνια, όπως στους Αιγυπτίους, τους Βαβυλώνιους και τους Κινέζους, απ' όπου και το όνομα σινική μελάνη του ανεξίτηλου μελανιού. Αυτά τα μελάνια κατασκευάζονταν τότε με διάφορες ζωικές ή φυτικές ουσίες στις οποίες προσθέτονταν ζωική κόλλα ή κόμμι, όπως και μερικές πικρές ουσίες για να μην καταστρέφονται από τα έντομα.

 Τα πιο γνωστά είδη μελάνης, που έχουν άμεση χρήση σήμερα είναι: Η μαύρη μελάνη για γράψιμο, που είναι και το παλαιότερο είδος. Η σύνθεσή της είναι από αιθάλη (καπνιά) και νερό.Οι χρωματιστές μελάνες, που η σύνθεσή τους είναι από διάλυμα χρωστικών ουσιών και νερού.Η ειδική μελάνη που έχουν τα αυτογραφικά όργανα, όπως αυτά που μετρούν τη βαρομετρική πίεση, τη θερμοκρασία κ.ά. Η χρωστική ύλη διαλύεται σε μείγμα γλυκερίνης και νερού, για να μην ξεραίνεται.Οι ανεξίτηλες μελάνες είναι αυτές που διατηρούν την ισχύ της και μετά από πλυσίματα με αποχρωστικά μέσα. Κυρίως περιέχουν άργυρο.Οι μελάνες κόπιας ή πολυγράφων, το καρμπόν. Περιέχουν υγροσκοπικές ουσίες, όπως σάκχαρο, γλυκερίνη, χλωριούχο κάλιο κ.ά. Η μελάνη του πολύγραφου είναι μείγμα ελαίων, χρωστικών υλών και στερεών ουσιών.Η σινική μελάνη που χρησιμοποιείται στο σχεδίασμα και περιέχει αιθάλη.Συμπαθητική μελάνη. Αυτή που τα γράμματά της είναι αόρατα και μπορούν να γίνουν ορατά μετά από ειδική κατεργασία, όπως μετά τη χρήση διάφορων ουσιών, χυμού λεμονιού, γάλακτος κλπ. καθώς και μετά από θέρμανση του γραμμένου με συμπαθητική μελάνη χαρτιού.Μελάνη τυπογραφείου. Υπάρχουν πολλά είδη τέτοιας μελάνης που είναι γνωστή από παλιά. Οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν αυτήν τη μελάνη (οι πρώτοι που την ανακάλυψαν). Γίνεται από μείγμα λινελαίου και αιθάλης.
Μαγδαληνή Βισκόντι

H Μαγδαληνή, ιταλ. Maddalena Visconti (1366 - 17 Ιουλίου 1404) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη τού κυριάρχου τού Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα τη Βαυαρίας.

 Ήταν η έβδομη κόρη τού Μπερναμπό κυριάρχου τού Μιλάνου και της Βεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα, κόρης τού Μαστίνο Β΄ κυριάρχου της Βερόνας. Παντρεύτηκε το 1381 τον Φρειδερίκο των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Ερρίκος ΙΣΤ΄ 1386-1450, δούκας της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Ελισάβετ 1383-1442, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Μαγδαληνή 1388-1410, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Μάινχαρτ Ζ΄ κόμη της Γκορίτσια. Μαργαρίτα 1384, Ιωάννης απεβίωσαν νήπια. Barbara W. Tuchman, A Distant Mirror, p.263 Foundation of Medieval Genealogy, Medieval Lands, Milan
Αρχιπέλαγος Αγίων Πέτρου και Παύλου

Το Αρχιπέλαγος των Αγίου Πέτρου και Παύλου (Penedos de São Pedro e São Paulo στα Πορτογαλικά) αποτελείται από 12 μικρές βραχονησίδες περίπου 950 χλμ βορειοανατολικά του Νατάλ, στη Βραζιλία. Αντίθετα από πολλά άλλα ωκεάνια νησιά, οι βραχονησίδες δεν είναι ηφαιστειογενείς αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος τους αποτελούνται από περιδοτίτη.

 Η πλησιέστερη στεριά είναι το νησί Φερνάνδου ντε Νορόνια 630 χλμ προς τα νοτιοδυτικά. Οι βραχονησίδες είναι τμήμα της πολιτείας Περναμπούκο της Βραζιλίας. Ο ψηλότερος από τους βράχους, ο νοτιοδυτικός, έχει ύψος 22,5 μέτρα, και όλοι μαζί αποτελούν τις κορυφές, της υποθαλάσσιας μεσοατλαντικής ράχης που προεκτείνεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Οι βραχονησίδες είναι διάσπαρτες σε μια περιοχή που εκτείνεται από Βορρά προς Νότο για 350 μέτρα και από Ανατολικά προς τα Δυτικά 200 μέτρα. Η συνολική χερσαία έκταση είναι 13.000 μ² και το μέγιστο ύψος τα 18 μ. Η ακριβής γεωγραφική θέση δίνεται στις 00°55′08″Β, 29°20′35″Δ. Αποτελούνται από 5 νησίδες: Νήσος Μπελμόντ ή Νοτιοδυτική, 5.380 μ² Νήσος Τσάλλεντζερ ή Άγιος Παύλος ή Νοτιοανατολική, 3.000 μ² Βορειοανατολική Νήσος ή Άγιος Πέτρος, 1.440 μ² Νήσος Καμπράλ ή Βορειοδυτική, 1.170 μ² Νότια Νησίδα, 943 μ²και πολυάριθμους βράχους: Βράχος Μπηγκλ, βόρεια του Καμπράλ Βράχοι Πιλλάρ, ΒΑ της Βορειοανατολικής Νήσου Βράχοι Καίμπριτζ, ανατολικά του Τσάλλεντζερ Βράχος Κοουτίνιο, δυτικά της Νότιας Νησίδας Βράχος Έλεμπους, νοτιοδυτικά του Βράχου Κοουτίνιο Υπάρχει ένας φάρος ύψους 6 μέτρων στην κορυφή του Νοτιοδυτικού Βράχου, που αρχικά σηκώθηκε το 1930. Λιγότερο από 30 μέτρα προς τα νότια υπάρχει ένα κατάλυμα για στρατιωτικό προσωπικό και ερευνητές. Μόνον η μεγαλύτερη από τις νησίδες, ο Νοτιοδυτικός Βράχος, 80 επί 40 μέτρα σε διαστάσεις, καλύπτεται από βρύα και χλόη. Οι υπόλοιποι βράχοι είναι άγονοι. Οι βράχοι κατοικούνται από θαλασσοπούλια, καβούρια, έντομα και αράχνες. Το πρωινό της 16ης Φεβρουαρίου 1832 τους βράχους επισκέφθηκε ο Κάρολος Δαρβίνος στο πρώτο σκέλος του ταξιδιού του με το "Μπηγκλ" γύρω από τον κόσμο. Μέχρι το 1988 τα νησιά ήταν τμήμα της Ομοσπονδιακής Περιοχής του Φερνάνδου ντε Νορόνια, που διαλύθηκε και ενσωματώθηκε στην πολιτεία Περναμπούκο.
Πλέι-Οφ NBA 2017

Τα Πλέι Οφ του NBA για το 2017 ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου 2017 και θα ολοκληρωθούν στις 12 Ιουνίου 2017. Οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς αναδείχθηκαν πρωταθλητές NBA για 5η φορά στην ιστορία τους νικώντας τους Κλίβελαντ Καβαλίερς με 4-1 στους τελικούς του NBA.

 Στα Πλέι Οφ προκρίθηκαν οι 8 πρώτες ομάδες από κάθε περιφέρεια του NBA (δυτική και ανατολική). Σε κάθε περιφέρεια, οι 8 ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρές αγώνων μέχρι εν τέλει να μείνει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και αυτές οι 2 ομάδες θα αναμετρηθούν στου Τελικούς του NBA και ο νικητής θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλες τις σειρές αγώνων νικήτρια είναι η ομάδα που φτάνει τις 4 νίκες. Πλεονέκτημα έδρας έχει η ομάδα που είχε καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια. Οι πρώτοι 2 αγώνες διεξάγονται στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, οι 2 επόμενοι είναι στην έδρα της άλλης ομάδας και μετά αν χρειαστούν και άλλα ματς πάει ως εξής: 5ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, 6ο ματς στην έδρα της άλλης ομάδας και 7ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα. Στους τελικούς του NBA έχει πλεονέκτημα έδρας η ομάδα με το καλύτερο ρεκορ στην κανονική διάρκεια. Σε περίπτωση ισοβαθμίας τότε μετράει το ρεκόρ μεταξύ των 2 ομάδων των τελικών. Ο πρώτος στις 4 νίκες περνά στην επόμενη φάση. Οι ομάδες που θα κερδίσουν τον τελικό της κάθε περιφέρειας θα παίξουν μεταξύ τους στους τελικούς του NBA τον ερχόμενο Ιούνιο Οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς είναι πρωταθλητές Δύσης. Όλες οι ώρες είναι σε Ανατολική Ζώνη Ώρας (UTC-04:00) (1) Μπόστον Σέλτικς - (8) Σικάγο Μπουλς (2) Κλίβελαντ Καβαλίερς - (7) Ιντιάνα Πέισερς (3) Τορόντο Ράπτορς - (6) Μιλγουόκι Μπακς (4) Ουάσινγκτον Ουίζαρντς - (5) Ατλάντα Χοκς (1) Μπόστον Σέλτικς - (4) Ουάσινγκτον Ουίζαρντς (2) Κλίβελαντ Καβαλίερς - (3) Τορόντο Ράπτορς (1) Μπόστον Σέλτικς - (2) Κλίβελαντ Καβαλίερς Όλες οι ώρες είναι σε Ανατολική Ζώνη Ώρας (UTC-04:00) (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (8) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (2) Σαν Αντόνιο Σπερς - (7) Μέμφις Γκρίζλις (3) Χιούστον Ρόκετς - (6) Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ (4) Λος Άντζελες Κλίπερς - (5) Γιούτα Τζαζ (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (5) Γιούτα Τζαζ (2) Σαν Αντόνιο Σπερς - (3) Χιούστον Ρόκετς (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (2) Σαν Αντόνιο Σπερς Στους τελικούς του NBA αναμετρήθηκαν ο νικητής των τελικών της Ανατολικής Περιφέρειας με τον νικητή των τελικών της Δυτικής Περιφέρειας. Το πλεονέκτημα έδρας το είχε η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια (νίκες-ήττες). Ο πρώτος στις 4 νίκες αναδείχθηκε πρωταθλητής για το 2017. Οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς κέρδισαν τους τελικού με 4-1 και αναδείχθηκαν πρωταθλητές για το 2017. (1) Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς - (2) Κλίβελαντ Καβαλίερς NBA 2016-17 Επίσημος ιστότοπος του NBA[1]
Γιώργος Μουκέας

Ο Γιώργος Μουκέας (γεν. Νίκαια, Πειραιάς, 17 Ιανουαρίου 1957, ύψος 1,90 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα. Έπαιξε για πολλά χρόνια στον Εθνικό Πειραιώς και μια χρονιά στον Ολυμπιακό, στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, συμπληρώνοντας 139 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες της μεγάλης κατηγορίας. Με την Εθνική Ομάδα έχει δυο συμμετοχές, σε διεθνείς φιλικούς αγώνες με την Κύπρο και την Αυστραλία.

 Ο Μουκέας ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα της Θύελλας Κορυδαλλού και το καλοκαίρι του 1973 εντάχθηκε στους ερασιτέχνες του Αιγάλεω, χωρίς τελικά να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα. Το 1975 υπέγραψε στον Παναρκαδικό, με τον οποίο έπαιξε για τρία συνεχόμενα έτη στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής. Το καλοκαίρι του 1978 μεταγράφηκε στον Εθνικό, όπου έπαιξε 7 συνεχόμενες χρονιές με ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1985 υπέγραψε με πολλά όνειρα στον Ολυμπιακό, αλλά δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Την τριετία 1987-1989 ήταν ο βασικός γκολκίπερ του Αχαρναϊκού, για να κλείσει τη σταδιοδρομία του στην Προοδευτική, το 1991. Ο γιος του Άγγελος Μουκέας (γεν. 1986) είναι επίσης ποδοσφαιριστής που παίζει στη θέση του τερματοφύλακα και έχει αγωνιστεί σαν επαγγελματίας με Προοδευτική, Καλαμάτα, Αστέρα Τρίπολης, Εθνικό Αστέρα, Ηλυσιακό, Δόξα Βύρωνα και Αιγάλεω. Αναλυτικά η πορεία της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ανά αγωνιστική περίοδο: "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ"-Έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000) Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το έπος της Α΄Εθνικής" (ένθετο περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι", έκδοση "Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.") Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
Βικέντιος Λάντσας

Ο Βικέντιος Λάντσας (ιταλικά: Vicenzo Lanza, Βενετία, 1822 – Αθήνα, 1902) ήταν Ιταλός ζωγράφος και καθηγητής που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε το 1822 στη Βενετία και σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti της πόλης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στην ακαδημία ως βοηθός στην έδρα της προοπτικής. Συμμετείχε στην ιταλική επανάσταση του 1848 εναντίον των Αυστριακών και μετά την αποτυχία της κατέφυγε ως πολιτικός εξόριστος πρώτα στην Πάτρα και μετά από δύο χρόνια, στην Αθήνα. Κέρδισε την εύνοια του βασιλικού ζεύγους της Ελλάδας το οποίο του ανέθεσε πρώτα τη διακόσμηση της εξοχικής τους κατοικίας και αργότερα τη φιλοτέχνηση του πίνακα «Το στρατόπεδο των Θηβών» που του προσέδωσε αναγνώριση εντός της χώρας. Αργότερα ανέλαβε την εικονογράφηση της ρωσικής εκκλησίας της Αθήνας, εργασία που είχε ως αποτέλεσμα τη βράβευση του. Το 1863. μετά την απόλυση του Φίλιππου Μαργαρίτη προσλήφθηκε στο Σχολείο των Τεχνών όπου ως το 1901 δίδαξε προοπτική, κοσμηματογραφία, σκηνογραφία και γραφική ενώ δίδαξε ζωγραφική και στη Σχολή Ευελπίδων. Επιπλέον συμμετείχε σε πλήθος εκθέσεων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα ενώ συμμετείχε και στις συνθέσεις αρκετών κριτικών επιτροπών καλλιτεχνικών διαγωνισμών. Πέθανε το 1902 στην Αθήνα. Απέκτησε δύο γιους, τους Λοΐζο και Στέφανο Λάντσα οι οποίοι υπήρξαν και οι ίδιοι ζωγράφοι. Για την πατριωτική του δράση, ο Λάντσας τιμήθηκε από το ιταλικό κράτος με διάφορα παράσημα. Ως ζωγράφος ο Λάντσας ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την τοπιογραφία και με την απεικόνιση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, ένα είδος που γνώρισε σημαντική άνθηση κατά τον 19ο αιώνα. Στα έργα του πραγματοποιούσε συγκερασμό ανάμεσα στα ακαδημαϊκά και κλασικιστικά στοιχεία και τον ρεαλισμό, ενώ απέδιδε ιδιαίτερη σημασία στα χρώματα.
Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου (1776-1857)

Η Μαρία, Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου (αγγλ. Princess Mary, Duchess of Gloucester and Edinburgh, 25 Απριλίου 1776 - 30 Απριλίου 1857), ήταν παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

 Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1776 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 19 Μαΐου 1776 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλλις. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ, η Καρλόττα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η Φρειδερίκη της Έσσης-Ντάρμστατ. Γύρω στο 1796 η Μαρία ερωτεύτηκε τον Ολλανδό Φρειδερίκο της Οράγγης-Νάσσαου, όταν εκείνος και η οικογένειά του ζούσαν εξόριστοι στο Λονδίνο. Ο Φρειδερίκος και η Μαρία δεν παντρεύτηκαν ποτέ, καθώς ο γάμος τους απαγορεύθηκε από τον Γεώργιο Γ΄. Το 1799 όταν ο Φρειδερίκος πέθανε από μια μόλυνση, επετράπη στην Μαρία να πενθήσει. Ο πρόωρος θάνατος της μικρότερης αδελφής της Αμαλίας το 1810, υπήρξε άλλο ένα βαρύ πλήγμα για την Μαρία.Στις 22 Ιουλίου 1816 η Μαρία παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, γιο του θείου της Γουλιέλμου Ερρίκου, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου. Την ημέρα του γάμου τους, ο αδελφός της Μαρίας, Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, απένειμε στον γαμπρό τον τίτλο Βασιλική Υψηλότητα, ένα τίτλο που η Μαρία κατείχε ήδη. Το ζευγάρι έζησε αρχικά στο Μπάγκσοτ Παρκ και μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου μετακόμισε στο Ουάιτ Λοτζ. Δεν απέκτησαν απογόνους, κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Θεωρείται ότι η Μαρία ήταν η αγαπημένη θεία της βασίλισσας Βικτωρίας.Από τα παιδιά του Γεωργίου Γ΄, η Μαρία ήταν εκείνη με τη μακροβιότερη ζωή. Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1857 σε ηλικία 81 ετών και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.
Αθανάσιος Χατζηπανταζής

Ο Αθανάσιος Χατζηπανταζής (Σκοτούσσα Σερρών, 1873 - Σέρρες, 2 Σεπτεμβρίου 1906) ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος οπλαρχηγός. Σύζυγός του ήταν η Σοφία Χατζηπανταζή, επίσης Μακεδονομάχος οπλαρχηγός αλλά και πράκτορας του Μακεδονικού Αγώνα.

 Ο Αθανάσιος Χατζηπανταζής γεννήθηκε το 1873 στην Σκοτούσσα Σερρών, η οποία τότε ονομαζόταν Πρόσνικ, ονομασία που προήλθε από την αντίστοιχη βυζαντινή (Προσάνικο > Πρόσνικ). Αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους φρουρούς του Ελληνισμού στις περιοχές Καλών Δένδρων, Ηρακλείας, Σιντικής και Μελενίκου. Προσπάθησε να εκμηδενίσει τις Βουλγαρικές επιθετικές ενέργειες στην περιοχή.Στις 19 Αυγούστου του 1906, σε επίθεση αυτοκτονίας με το σώμα του στην πόλη των Σερρών, εξόντωσε τον πράκτορα του κομιτάτου Αθανάς Νίκωφ που έδρευε στην πόλη ως βιβλιοπώλης, καθώς και άλλους δύο κομιτατζήδες. Η επίθεση έγινε στις 9 π.μ. στη γέφυρα του Αγίου Παντελεήμονος. Κατά την καταδίωξή τους από Οθωμανικό απόσπασμα, οι δράστες διασκορπίστηκαν προκειμένου να διαφύγουν. Ο υπαρχηγός του Αθανασίου Χατζηπανταζή, Τάκης Κηπουρός, βλέποντάς τον ξαφνικά από πίσω (ενώ ήταν ήδη τραυματισμένος), και νομίζοντας ότι επρόκειτο για Τούρκο χωροφύλακα, τον μαχαίρωσε αντανακλαστικά και τον τραυμάτισε. Το ίδιο βράδυ μεταφέρθηκε κρυφά στο Ελληνικό Προξενείο Σερρών προκειμένου να νοσηλευτεί, μετά από υπόδειξη του προξένου Σερρών Αντωνίου Σαχτούρη. Τη νοσηλεία του ανέλαβαν οι γιατροί Αναστάσιος Χρυσάφης, Πάνου και Καρατζάς. Κατά τη διάρκεια της μυστικής νοσηλείας του εκεί, στο προξενείο κατεύθασαν Οθωμανοί αστυνομικοί προκειμένου να διεξάγουν έρευνα. Τότε, ο συνεργάτης του Αθανάσιος Κυριακόπουλος από το Νέο Σούλι Σερρών (πρώην Σουμπάσκιοϊ) τον επωμίστηκε και τον περιέφερε στη συνοικία "Εβραίικα" των Σερρών, έως ότου απομακρυνθούν οι Τούρκοι χωροφύλακες από το προξενείο. Η κατάστασή του χειροτέρεψε και πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1906 από οξεία περιτονίτιδα. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε κρυφά καθώς ο θάνατός του δεν ανακοινώθηκε προκειμένου να μην καμφθεί το ηθικό των Ελλήνων (κρατήθηκε μυστικός για δυο χρόνια). Το σώμα του συνέχισε την ένοπλη δράση υπό την αρχηγία της συζύγου του, Σοφίας Χατζηπανταζή. Η Σκοτούσσα τον τίμησε, στήνοντας την προτομή του στην κεντρική πλατεία του χωριού. Επιπλέον, η πόλη των Σερρών έχει δώσει το όνομά του σε μία οδό.
Βασίλι Κιρντιάπα

Ο Βασίλι Ντμιτρίεβιτς Κιρντιάπα, ρωσ. Василий Дмитриевич Кирдяпа (π. 1350 - 1403) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Σούζνταλ και του Γκορόντετς (1387-1403). Από αυτόν και μετά ο κλάδος του ονομάστηκε των πριγκίπων Σουίσκι.

 Ήταν γιος του Ντμίτρι πρίγκιπα του Σούζνταλ. Το 1364 εστάλη μαζί με τον αδελφό του Συμεών από τον πατέρα του να διαπραγματευθεί με τον θείο του Μπορίς Κωνσταντίνοβιτς πρίγκιπα των Σούζνταλ, Νίζνι-Νόβγκοροντ & Γκορόντετς. Όμως ο Μπορίς αρνήθηκε την είσοδό τους στην πόλη, έτσι ο Βασίλι μετέβη στη Χρυσή Ορδή και έλαβε το jarlig (έγγραφο διάταγμα), που όριζε τον πατέρα του πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ. Ο πατέρας του Ντμίτρι πήγε στον Ντμίτρι Ντονσκόι πρίγκιπα της Μόσχας, το έδειξε και με τη βοήθεια των στρατευμάτων εκείνου έδιωξε τον Μπορίς από το Νίζνι-Νόβγκοροντ. Έλαβε το Γκορόντετς, ενώ στον Βασίλι έδωσε το Σούζνταλ. Είχε τέκνα: Ιβάν Κιρντιάπιν, πρίγκιπας του Νίζνι-Νόβγκοροντ. Γιούρι (Γεώργιος) Κιρντιάπιν, πρίγκιπας του Νίζνι-Νόβγκοροντ και Σούζνταλ. Οι απόγονοί του ονομαζόταν πρίγκιπες Σουίσκι (Shuysky). Είχε γιο τον Βασίλι, που είχε γιο τον Μιχαήλ, που είχε γιο τον Αντρέι, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Βασίλειο Δ΄ Σουίσκι τσάρο της Ρωσίας. Φιοντόρ (Θεόδωρος) Κιρντιάπιν, άτεκνος. Ντανιίλ, πρίγκιπας του Γκορόντετς. Απεβίωσε το 1412 σε μάχη κοντά στο Λίσκοβο. Василий Димитриевич Кирдяпа //Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Соколов А. Поборник Российской Державы в смутное время: (о жизни князя М. В. Скопина-Шуйского)/Александр Соколов, митрофор. протоиер. Nizhny Novgorod. 2008. p. 236. "Prince Shuysky and Boyars". malabar.net. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vasily Dmitrievich Kirdyapa στο Wikimedia Commons
Απία

Η Απία (αγγλικά: Apia) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του νησιωτικού κράτους των Σαμόα. Η πόλη βρίσκεται στην κεντρική βόρεια ακτή του νησιού Ουπόλου, του δεύτερο μεγαλύτερου νησιού της Σαμόα. Η Απία είναι η μόνη «πόλη» στη Σαμόα και είναι επίσης η πρωτεύουσα της περιοχής Τουαμασάγκα. Η αστική περιοχή της Απία έχει πληθυσμό 37.391 (απογραφή του 2016). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βαϊσγκάνο και βρέχεται από το νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Αποτελεί το κυριότερο οικονομικό κέντρο, από το οποίο εξάγονται κόπρα (αποξηραμένη σάρκα καρύδας), κακάο, μπανάνες και καφές. Εκεί είναι η έδρα του Εθνικού Πανεπιστημίου των Σαμόα, το οποίο είναι παράρτημα του Πανεπιστημίου του Νοτίου Ειρηνικού.

 Η Απία ήταν αρχικά ένα μικρό χωριό (ο πληθυσμός το 1800 ήταν 304 κάτοικοι), από τον οποίο πήρε το όνομά της η πρωτεύουσα της χώρας. Το χωριό Απία εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στην ευρύτερη πρωτεύουσα, η οποία έχει εξελιχθεί σε μια ευρύτερη αστική περιοχή με πολλά χωριά. Όπως κάθε άλλος οικισμός στη χώρα, το χωριό Απία έχει τους δικούς του τοπικούς ηγέτες και φα'αλουπέγκα (γενεαλογία και συνηθισμένους χαιρετισμούς) σύμφωνα με την φα'α Σαμόα.Η σημερινή πρωτεύουσα ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1850 και υπήρξε επίσημη πρωτεύουσα της Σαμόα από το 1959.Στις 15 Μαρτίου του 1889, επτά πλοία από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία αρνήθηκαν να φύγουν από το λιμάνι ενώ ένας τυφώνας πλησίαζε το λιμάνι, καθώς κάθε πλοίο θεωρούσε ντροπή να φύγει πρώτο από το λιμάνι. Όλα τα πλοία βυθίστηκαν, εκτός από τον βρετανικό καταδρομικό Calliope, το οποίο μόλις και κατάφερε να φύγει από το λιμάνι και να ξεφύγει από τη θύελλα. Σχεδόν 200 αμερικανικές και γερμανικές ζωές χάθηκαν, καθώς και έξι πλοία βυθίστηκαν ή υπέστησαν πολύ μεγάλες ζημιές.Η Δυτική Σαμόα κυβερνήθηκε από τη Γερμανία ως γερμανική Σαμόα από το 1900 ως το 1914 με την Απία ως πρωτεύουσα.Τον Αύγουστο του 1914 ξεκίνησε η Κατοχή της Γερμανικής Σαμόα από εκστρατευτική δύναμη από τη Νέα Ζηλανδία. Στη συνέχεια, η Νέα Ζηλανδία ανέλαβε τη διοίκηση των νησιών από το 1920 μέχρι την ανεξαρτησία τους το 1962.Κατά τη διάρκεια του αγώνα της χώρας για πολιτική ανεξαρτησία στις αρχές της δεκαετίας του 1900, που οργανώθηκε στο πλαίσιο του εθνικού κινήματος Μάου, οι δρόμοι της Απία έγιναν το κέντρο μη βίαιων διαμαρτυριών και πορειών όπου συνελήφθησαν πολλοί διαμαρτυρομενοι. Στις 28 Δεκεμβρίου του 1929, σε αυτό που αργότερα έγινε γνωστό ως «Μαύρο Σάββατο», κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής συγκέντρωσης Μάου στην πόλη, ο στρατός της Νέας Ζηλανδίας σκότωσε τον πρωταρχικό αρχηγό, Τούπου Ταμάσσε Λεαλόφι Γ'. Η Απία βρίσκεται σε φυσικό λιμάνι, στις όχθες του ποταμού Βαϊσγκάνο. Βρίσκεται πάνω σε μια παράκτια πεδιάδα και στα νότια βρίσκεται το Όρος Βάεα (472 μ.). Το κλίμα της Απία είναι τροπικό με πολλά τροπικά δάση. Οι ξηρότεροι μήνες είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος με ύψος βροχής, κατά μέσο όρο, μέχρι 80 χιλιοστόμετρα. Οι υγρότεροι μήνες είναι ο Μάρτιος και ο Δεκέμβριος με ύψος βροχής, κατά μέσο όρο, πάνω από 300 χιλιοστόμετρα. Η μέση θερμοκρασία είναι 26 βαθμοί Κελσίου. Λήμμα Σαμόα στην Εγκυκλοπαίδεια των Κρατών
Σεληνιακή φάση

Εντός του σεληνιακού μήνα ο οποίος διαρκεί 29,53 ημέρες όπως φαίνεται από την Γη, η σεληνιακή φάση είναι το σχήμα του άμεσα φωτισμένου τμήματος της Σελήνης, όπου μπορεί να εκφραστεί με την χρήση περιοχών ή γωνιών ή να περιγραφτεί με την χρήση των τεσσάρων πιο γνωστών φάσεων (Νέα Σελήνη, Πρώτο Τέταρτο, Πανσέληνος, Τελευταίο Τέταρτο) και τις ενδιάμεσες μεταξύ τους φάσεις (Αύξων Μηνίσκος, Αύξων Αμφίκυρτος, Φθίνων Αμφίκυρτος, Φθίνων Μηνίσκος). Όταν η Σελήνη είναι φωτισμένη κατά 0%, τότε βρίσκεται σε Νέα Σελήνη. Όταν είναι φωτισμένη 100% βρίσκεται σε Πανσέληνο.

 Υπάρχουν τέσσερις γενικές σεληνιακές φάσεις: Νέα Σελήνη, Πρώτο Τέταρτο, Πανσέληνος, Τελευταίο Τέταρτο, όταν το εκλειπτικό γεωγραφικό μήκος της Σελήνης βρίσκεται σε γωνία προς τον Ήλιο (όπως φαίνεται από το κέντρο της Γης) 0, 90, 180, και 270 μοιρών αντίστοιχα. Η διάρκεια από Νέα Σελήνη σε Πανσέληνο (και το αντίθετο) διαφέρει από περίπου 13 ημέρες, 22 ώρες και 30 λεπτά σε περίπου 15 ημέρες, 14 ώρες και 30 λεπτά. Η εκκεντρική τροχιά της Σελήνης την κάνει να αλλάζει ελαφρώς το μέγεθός της όπως φαίνεται από την Γη, και το να μπορεί να φανεί από ελαφρώς διαφορετικές γωνίες. Η Λίκνηση προκαλεί ένα μικρό μέρος της αόρατης πλευράς της Σελήνης να είναι ορατή στην Γη για κάποιο χρονικό διάστημα. Ως αποτέλεσμα, το 59% της Σεληνιακής επιφάνειας έχει φωτογραφηθεί από την Γη.
Ανρί ντ'Ορλεάν (1908-1999)

Ο Ερρίκος (5 Ιουλίου 1908 - 19 Ιουνίου 1999) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν κόμης του Παρισιού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος (ΣΤ΄), της Γαλλίας.

 Ήταν γιος του Ιωάννη δούκα του Γκιζ, διεκδικητή βασιλιά, ως Ιωάννη (Γ΄), της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Φιλίππου δούκα της Ορλεάνης, γνωστού ως κόμη του Παρισιού. Το 1931 νυμφεύτηκε την τρίτη εξαδέλφη του Ισαβέλλα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και είχε τα εξής τέκνα: Ισαβέλλα-Μαρία (γενν. 1932), παντρεύτηκε τον Φρίντριχ-Καρλ, κόμη του Σένμπορν-Μπούχαϊμ. Ερρίκος (1933), κόμης του Παρισιού. Ελένη-Αστρίντ (γενν. 1934), παντρεύτηκε τον Εβράρ κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ. Φραγκίσκος, (1935-1960), απεβίωσε 25 ετών. Άννα-Μαργαρίτα (γενν. 1938), παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, δούκα της Καλαβρίας. Ντιάν-Φρανσουάζ (1940), παντρεύτηκε τον Κάρολο δούκα της Βυρτεμβέργης. Μιχαήλ (γενν. 1941), κόμης του Εβρέ. Ιάκωβος (γενν. 1941), δούκας της Ορλεάνης. Ο γιος του Κάρολος-Λουδοβίκος γενν. 1972, νυμφεύτηκε την Ιλεάνα Μάνου της Οικογένειας Μάνου με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Κλωντ/Κλαούντια (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον Αμεδαίο των Σαβοΐας, δούκα της Αόστης. Ιωάννα-Σαντάλ (γενν. 1946), παντρεύτηκε τον Φρανσουά-Ξαβιέ Σαμπουσύ, βαρόνο του Σοργκ. Τιμπώ (1948-1983), κόμη του Μαρς. Franck Hériot, Laurent Chabrun, La fortune engloutie des Orléans, Plon, 2005. (ISBN 2-259-19843-0)
Κλίμα Τροπικό

Κλίμα Τροπικό είναι ο τίτλος του 17ου άλμπουμ της Άννας Βίσση. Κυκλοφόρησε στις 29 Φεβρουαρίου του 1996 από τη Sony Music Greece σε Ελλάδα και Κύπρο, το οποίο έγινε διπλά πλατινένιο στην Ελλάδα φτάνοντας τα 120.000 αντίτυπα, και τριπλά πλατινένιο στη Κύπρο ξεπερνώντας τα 20.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 11 νέα τραγούδια και το "Ελένη", που είχε ήδη κυκλοφορήσει, ως bonus track σε μουσική και στίχους του Νίκο Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή του Απόστολου Διαβολίκη (Πάρτε Τα Όλα) και της Ναταλίας Γερμανού (Σεντόνια, Διχασμένο Κορμί).

 "Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό)" "Και Τι Έγινε" "Παραλύω" "Πάρτε τα όλα" "Εκατομμύρια" "Σεντόνια" "Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό)" "Και Τι Έγινε" "Παραλύω" "Πάρτε τα όλα" "Σεντόνια" "Ελένη" Γιάννης Αγαπητός: μπουζούκι (στο 12) Νίκος Βαρδής: μπάσο (στα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) Θανάσης Βασιλόπουλος: κλαρίνο (στα 2, 3, 4, 6) Άννα Βίσση: β' φωνή (στο 8) || φωνητικά (στα 2, 6, 12) Νίκος Καρβέλας: ενορχήστρωση || κιθάρες (στα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12) || τύμπανα (στα 5, 7) || πλήκτρα, προγραμματισμός (στο 3) || φωνητικά (στα 2, 6) Νίκος Κολιακουδάκης: Κρητική λύρα (στο 10) Πέτρος Κούρτης: κρουστά (στα 1, 2, 4, 6, 7, 9, 10, 12) Παναγιώτης Κυριαζής: drum programming (στο 5) Παντελής Κωνσταντινίδης: μπουζούκι (στα 4, 8) || ούτι (στα 4, 10) Γιάννης Λιονάκης: κιθάρες (στα 1, 2, 3, 5, 8, 10, 11, 12) || λαούτο (στο 1, 6, 7) || μπαγλαμάς (στα 8) || τζουράς (στα 1, 2, 7) Φαίδων Λιονουδάκης: ακορντεόν (στα 7, 8, 12) Ανδρέας Μουζάκης: τύμπανα (στα 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11, 12) Σάκης Πιλάτος: μπάσο (στο 12) Γιώργος Τσολάκος: πλήκτρα, προγραμματισμός (στα 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12) Νίκος Καρβέλας: διεύθυνση παραγωγής Γιώργος Ράγκος (Echo studio): ηχογράφηση, μίξη Γιάννης Ιωαννίδης (D.P.H.): mastering Πέτρος Σιακαβέλας (D.P.H.): mastering Γιάννης Αγγελάκης: make up Τάσος Βρεττός: φωτογράφος εξωφύλλου Γιάννης Δόξας: art direction Γιάννης Μιχαηλίδης: hair styling Στα Βραβεία Ποπ Κορν 1996, η Άννα Βίσση κέρδισε τρία βραβεία: Καλύτερο Τραγούδι Ακροατών Sfera (για το τραγούδι Σεντόνια) Καλύτερη Ερμηνεία (για το Παραλύω) Καλύτερη Τραγουδίστρια Αναλυτική δισκογραφία της Άννας Βίσση
Σύνταγμα της Σοβιετικής Ρωσίας του 1918

Το σύνταγμα της Ρωσίας από το 1918, που ονομάζεται επίσης Βασικός Νόμος (Основной закон, Osnovnoy zakon) που διέπει τη Ρωσική Σοβιετική Δημοκρατία, περιέγραψε το καθεστώς που ανέλαβε την εξουσία στην Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Αυτό το σύνταγμα, το οποίο επικυρώθηκε αμέσως μετά τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Εργαζομένων και των Εκμεταλλευόμενων, αναγνώρισε επίσημα την εργατική τάξη ως την κυρίαρχη τάξη της Ρωσίας σύμφωνα με την αρχή της δικτατορίας του προλεταριάτου, κάνοντας τη Ρωσική Σοβιετική Δημοκρατία. το πρώτο στον κόσμο συνταγματικά σοσιαλιστικό κράτος.

 Οι τελικοί στόχοι του κράτους περιγράφηκαν ως: «η κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρωπου απο τον ανθρωπο, η πλήρης κατάργηση της διαίρεσης του λαού σε τάξεις, η καταστολή των εκμεταλλευτών, [και] η δημιουργία μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας». Το σύνταγμα ανέφερε ότι είχε σχηματιστεί μια ιστορική συμμαχία μεταξύ των εργατών και των αγροτών, οι οποίοι μαζί θα κυβερνούσαν το κράτος μέσω των σοβιέτ. Το σύνταγμα αρνήθηκε ρητά την πολιτική εξουσία σε ανώτερες τάξεις της ρωσικής κοινωνίας ή σε εκείνους που υποστήριξαν τον Λευκού στρατο στον Εμφύλιο Πόλεμο (1918-21). Για να αποφευχθεί η εκ νέου αξίωση των ανώτερων τάξεων από την κρατική εξουσία, το πρώτο άρθρο ζήτησε από όλους τους εργαζόμενους και τους αγρότες να οπλιστούν και να οργανωθούν στον Κόκκινο Στρατό, ενώ οι ανώτερες τάξεις να αφοπλιστούν πλήρως. Η ανώτατη εξουσία ανήκε στο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ, αποτελούμενο από βουλευτές από τα τοπικά σοβιετικά σε ολόκληρη τη Ρωσία. Η διευθύνουσα επιτροπή του Κογκρέσου των Σοβιέτ - γνωστή ως Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή - ενήργησε ως «ανώτατο όργανο εξουσίας» μεταξύ των συνόδων του συνεδρίου και ως συλλογική προεδρία του κράτους. Το συνέδριο εξέλεξε το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων (Σοβναρκόμ, Sovet narodnykh kommissarov) ως διοικητικό σκέλος της νέας κυβέρνησης και καθόρισε τις ευθύνες του ως «γενική διοίκηση των υποθέσεων του κράτους». (Το Σοβναρκόμ είχε ασκήσει κυβερνητική εξουσία από το Νοέμβριο του 1917 έως την έγκριση του συντάγματος του 1918 στις 10 Ιουλίου από το Κογκρέσο των Σοβιετικών.) Μία από τις πρώτες σοβιετικές επαναλήψεις μιας πολυετούς βιβλικής φράσης εμφανίστηκε στο άρθρο 18, το οποίο δηλώνει ότι η εργασία είναι καθήκον όλων των πολιτών της Δημοκρατίας, και εχει ως σλόγκαν: « Αυτός που δεν εργάζεται, δεν θα φάει! Είναι σημαντικό ότι οι βασικές αρχές του Ρωσικού Συντάγματος του 1918 χρησίμευαν ως πρόδρομος των συναφών συντάξεων τόσο των ενωμένων όσο και των αυτόνομων σοβιετικών δημοκρατιών. Αναγνωρίστηκαν ως θεμελιώδεις για το Σοβιετικό Σύνταγμα του 1924, το οποίο ήταν το διαμορφωτικό έγγραφο της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Το πρώτο σοβιετικό Σύνταγμα – 1918 (in ρωσική) Full Text of the 1918 Constitution of the R.S.F.S.R. English translation of the 1918 Constitution of the R.S.F.S.R. The Russian Constitution of 1918 Αρχειοθετήθηκε 2020-03-26 στο Wayback Machine. reprinted in The Nation
Χούιτεν Πικ

Το Χούιτεν Πικ (μογγολικά: Хүйтэн оргил‎, κυρ. "ψυχρή κορυφή", Κινεζική 友誼峰 Yǒuyì Fēng, κυρ. "κορυφή της φιλίας") είναι το υψηλότερο σημείο στη Μογγολία, 2,5 χλμ βόρεια στο τριεθνές Ναϊράμνταλ Πικ.

 Η κορυφή βρίσκεται στην επαρχία Σιντζιάνγκ Ουιγούρ στο δυτικό άκρο της χώρας στα σύνορα με την Κίνα. Το ύψος της κορυφής είναι 4.374 μ και είναι μόνιμα χιονοσκέπαστη. Είναι μία από τις πέντε ιερές κορυφές των ορέων Ταβάν Μπογκντ, ανάμεσα στη Ρωσία, τη Μογγολία και την Κίνα. Γεωλογικά το βουνό, αποτελεί ασκολουθεί τη γεωλογία του βόρειου τεκτονικού τμήματος της Μογγολίας και αποτελείται από εκρηξιγενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα, καθώς και ιζηματογενή συμπλέγματα από την έναρξη της Νεογενούς έως τη σύγχρονη εποχή. Οι γρανίτες της περιοχής είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής δράσης, ενώ η καινοζωικές ζώνες παρέχουν μαρτυρία σημαντικής ηφαιστειακής δραστηριότητας κατά το παρελθόν. Η πρώτη ανάβαση του Χούιτεν Πικ φέρεται ότι έγινε το 1963 από Πολωνούς και Μογγόλους ορειβάτες με αποστολή της μογγολικής κυβέρνησης. Εξαιτίας της απομόνωσής του και της δυσκολίας προσέγγισής του, το βουνό θεωρείται πρόκληση για τους ορειβάτες. Η τυπική διαδρομή για το βουνό περιλαμβάνει ανάβαση του παγετώνα Ποτίνιι στην κατασκήνωση βάσης στα 3.100 μ. και κατόπιν στην Βόρεια Όψη. Σε άλλες διαδρομές ακολουθείται η Νότια Όψη και 2.000 μέτρα αναρρίχηση σε πεδίο πάγου/χιονιού. Η ΝΑ κόψη περιλαμβάνει μεικτό πεδίο βράχου και πάγου. Peaklist.org: China II, Sinkiang - Xinjiang «Tavan Bogd Uul, Mongolia/China». Peakbagger.com. "Mt Khuiten" on Peakware
Ντμίτρι του Ούγκλιτς

Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο ετεροθαλή αδελφό του Ντμίτρι Ιβάνοβιτς τσάρεβιτς.Ο Ντμίτρι Ιβάνοβιτς, ρωσ. Дмитрий Иванович (19 Οκτωβρίου 1582 - 15 Μαΐου 1591) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν διάδοχος (tsarevitch) της Ρωσίας και του είχε δοθεί ως πρόσοδος (appanage) το Ούγκλιτς. Όταν απεβίωσε επτά έτη μετά τον πατέρα του, πολλοί διεκδικητές εμφανίστηκαν με το όνομά του (ψευδο-Δημήτριοι). Έγινε θαυματουργός άγιος.

 Ήταν ο τέταρτος γιος τού Ιβάν Δ΄ τού τρομερού τσάρου της Ρωσίας και της 7ης συζύγου του Μαρίας Ναγκάγιας, κόρης τού Φέοντορ Ναγκόι. Το 1533 πνίγηκε ο ενός έτους ομώνυμος αδελφός του Ντμίτρι, το 1581 ο δευτερότοκος χτυπήθηκε θανάσιμα από τον Ιβάν Δ΄, ενώ το 1584 απεβίωσε ο Ιβάν Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο τριτότοκος Φιοντόρ Α΄. Ο τελευταίος νυμφεύτηκε την Ειρήνα, της οποίας ο αδελφός Μπορίς Γκοντουνόφ ήταν ο πραγματικός κύριος τού κράτους. Ο Φιοντόρ Α΄ ήταν άτεκνος και ο Μπορίς ήθελε να απαλλαγεί από τον διάδοχο Ντμίτρι. Το 1584 ο Γκοντούνοφ εξόρισε τη μητέρα του, τον Ντμίτρι και τους αδελφούς του στο Ούγκλιτς, περιοχή που είχε ο διάδοχος ως εισόδημα. Το 1591 ο Ντμίτρι βρέθηκε μαχαιρωμένος, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Sergey Platonov. Очерки по истории смуты в Московском государстве XVI-XVII вв. Moscow, 1937. Ruslan Skrynnikov. Лихолетье. Москва в XVI-XVII веках. Moscow, 1988.
Κατάλογος αστέρων του Βοώτη

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Βοώτη παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Βοώτη κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4,2)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Feb)». Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2012.
Λιπόξαϊς

Στην ελληνική μυθολογία ο Λιπόξαϊς ή Λιποξάιος ήταν μυθικός βασιλιάς των Σκυθών και γενάρχης λαών της Σκυθίας. Κατά τον Ηρόδοτο, ήταν γιος του πρώτου βασιλιά Ταργίταου κι εγγονός του Δία. Όταν πέθανε ο πατέρας του, βασίλεψε αρχικά μαζί με τους αδελφούς του Κολάξαϊ και Αρπόξαϊ. Ο μύθος λέει ότι κάποια μέρα έπεσαν από τον ουρανό τέσσερα χρυσά αντικείμενα, ένα αλέτρι, ένας ζυγός, ένας πέλεκυς και μία φιάλη. Τα αδέλφια πλησίασαν με πρώτους τους Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ, αλλά μόλις αυτοί πήγαν να τα πιάσουν τα αντικείμενα έπαιρναν φωτιά. Όταν προσπάθησε ο Κολάξαϊς, η φωτιά έσβησε και τα πήρε στα χέρια του. Θεωρώντας το θεϊκό σημάδι, οι Λιπόξαϊς και Αρπόξαϊς παραιτήθηκαν από τον θρόνο και έμεινε μόνος βασιλιάς ο Κολάξαϊς. Ο Λιπόξαϊς αναφέρεται ότι έγινε γενάρχης του σκυθικού φύλου των Αυχατών.

 [...] Ὣς δὲ Σκύθαι λέγουσι, νεώτατον πάντων ἐθνέων εἶναι τὸ σφέτερον, τοῦτο δὲ γενέσθαι ὧδε. ἄνδρα γενέσθαι πρῶτον ἐν τῇ γῆ ταύτῃ ἐούσῃ ἐρήμῳ τῳ οὔνομα εἶναι Ταργιτάον· τοῦ δὲ Ταργιτάου τούτου τοὺς τοκέας λέγουσι εἶναι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέγοντες, λέγουσι δ᾽ ὦν, Δία τε καὶ Βορυσθένεος τοῦ ποταμοῦ θυγατέρα. 2 γένεος μὲν τοιούτου δὴ τινος γενέσθαι τὸν Ταργιτάον, τούτου δὲ γενέσθαι παῖδας τρεῖς, Λιπόξαϊν καὶ Ἀρπόξαϊν καὶ νεώτατον Κολάξαιν. 3 ἐπὶ τούτων ἀρχόντων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φερομένα χρύσεα ποιήματα, ἄροτρόν τε καὶ ζυγόν καὶ σάγαριν καὶ φιάλην, πεσεῖν ἐς τὴν Σκυθικήν· καὶ τῶν ἰδόντα πρῶτον τὸν πρεσβύτατον ἆσσον ἰέναι βουλόμενον αὐτὰ λαβεῖν, τὸν δὲ χρυσόν ἐπιόντος καίεσθαι. 4 ἀπαλλαχθέντος δὲ τούτου προσιέναι τὸν δεύτερον, καὶ τὸν αὖτις ταὐτὰ ποιέειν. τοὺς μὲν δὴ καιόμενον τὸν χρυσὸν ἀπώσασθαι, τρίτῳ δὲ τῷ νεωτάτῳ ἐπελθόντι κατασβῆναι, καὶ μιν ἐκεῖνον κομίσαι ἐς ἑωυτοῦ· καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἀδελφεοὺς πρὸς ταῦτα συγγνόντας τὴν βασιληίην πᾶσαν παραδοῦναι τῷ νεωτάτῳ. [...] [...] Ἀπὸ μὲν δὴ Λιποξάιος γεγονέναι τούτους τῶν Σκυθέων οἳ Αὐχάται γένος καλέονται, [...] Ηροδότου Ἱστοριῶν τετάρτη ἐπιγραφομένη Μελπομένη
Spark Records

Η Spark Records Αρχειοθετήθηκε 2021-04-14 στο Wayback Machine. είναι ελληνική δισκογραφική εταιρία που ιδρύθηκε στη Αθήνα το 2018, με στόχο την ανακάλυψη και παρουσίαση νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών.

 Η Spark Records, είναι μία από τις νεότερες δισκογραφικές εταιρίες στην Ελλάδα, ιδρύθηκε στην Αθήνα μόλις το 2018. Σκοπός για τη δημιουργία της αποτέλεσε η ανακάλυψη και προώθηση νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών. Η Spark Records δίνει το βήμα έκφρασης φρέσκων και πρωτότυπων μουσικών ιδεών αναλαμβάνοντας η ίδια τόσο την παραγωγή όσο και την διανομή και προώθηση τους. Το ρεπερτόριο της δεν περιορίζεται σε ένα και μόνο μουσικό είδος, ενώ στο roster της περιλαμβάνονται και καλλιτέχνες μεγάλου βεληνεκούς που την εμπιστεύτηκαν από την πρώτη στιγμή. Η εταιρία ήδη απαριθμεί αρκετές επιτυχίες στο ιστορικό της και θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες νεοσύστατες δισκογραφικές εταιρίες στην Ελλάδα. Έχει αφήσει το στίγμα της ωστόσο και εκτός των ελληνικών συνόρων με τη συμμετοχή της σε διεθνή project , σε Ευρώπη , Αμερική και Ασία. Οι ακόλουθοι καλλιτέχνες είναι μέλη της Spark Records. Δείτε τους αναλυτικά, με αλφαβητική σειρά: Argo Julie Massino Konstantinos Sklivanos Αλέξανδρος Αγγελούσης Αλέξανδρος Μαυρίδης Βαγγέλης Αραβαντινός Γιώργος Γιασεμής Γιάννης Βασιλείου Γιάννης Μωραϊτης Δημήτρης Νέζης Δημήτρης Τσολάκης Ντίμης Πάνος Μεντής Πέτρος Λινάρδος Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2021-04-14 στο Wayback Machine. Facebook Instagram Youtube
Εδουάρδος Φραγκίσκος του Λίχτενσταϊν

Ο Εδουάρδος-Φραγκίσκος, γερμ. Eduard-Franz (22 Φεβρουαρίου 1809 - 27 Ιουνίου 1864) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν νεότερος αδελφός του Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.

 Ο Εδουάρδος-Φραγκίσκος-Λουδοβίκος γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη Α΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Ιωακείμ-Έγκον λαντγκράβου του Φύρστενμπερκ-Βάιτρα. Γεννήθηκε στη Βιέννη και απεβίωσε στο Κάρλμπαντ (Κάρλοβυ Βάρυ της Ουγγαρίας) σε ηλικία 55 ετών. Νυμφεύτηκε το 1839 την Ονωρία Χραμπίνα Χολόνιοβνα-Χολονιέβσκα (1813-1869) και είχε τέκνα: Μαρία-Ιωάννης-Άλοϋς 1840-1885, νυμφεύτηκε την Άννα κόμισσα του Ντέγκενφελτ-Σόνμπουρκ. Είχε τέκνα: Φρειδερίκος-Άλοϋς-Ιωάννης-Μαρία 1871-1959. Γιος του ήταν ο: Άλφρεντ-Ιωσήφ-Κάρολος-Μαρία 1900-1972. Γιος του ήταν ο: Αλέξανδρος-Φρειδερίκος-Μάνφρεντ-Μαρία γενν. 1929-2012 Εδουάρδος-Βίκτωρ-Μαρία 1872-1951. Μαρία-Ιωσηφίνα-Κελεστίνη-Μελανία-Σοφία 1844-1858, απεβ. 14 ετών. Theroff, Paul. "Grand-Ducal House of Tuscany". www.angelfire.com/realm/gotha/ (Paul Theroff’s Royal Genealogy Site
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2008

Ο Ναυτικός Όμιλος Χαλκίδας κατέκτησε την πρώτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2008, που διεξήχθη στην πίστα του Ελληνικό. Η ομάδα της Χαλκίδας συγκέντρωσε 15 μετάλλια (10 χρυσά, 4 αργυρά και 1 χάλκινο). Στη δεύτερη θέση πλασαρίστηκε η Αθηναϊκή Λέσχη Καγιάκ με 4 μετάλλια (1 χρυσό, 1 αργυρό και 2 χάλκινα) και στην τρίτη ο Εύηνος με 3 μετάλλια (1 χρυσό, 1 αργυρό και 1 χάλκινο).

 Κ1: 1. Γιαννόπουλος (ΝΟΑ), 2. Μ. Καλτσής (Εύηνος), 3. Κωστούλας-Καρακατσάνης (Τύμφη)C1: 1. Τσακμάκης (Μέθανα), 2. Νικολάου (Χαλκίδα), 3. Παπαδόπουλος (Χαλκίδα)C2: 1. Β. Μοίρας - Εμμ. Μοίρας (Χαλκίδα), 2. Χρ. Νικολάου - Αντ. Νικολάου (Χαλκίδα), 3. Γαλιανός - Νταντάκος (Χαλκίδα),3ΧΚ1: 1. Εύηνος (Γ. Καλτσής, Δ. Καλτσής, Μ. Καλτσής), 2. Τύμφη (Κωστούλας-Καρακατσάνης, Μουρεχίδης, Αγόρου), 3. Αθηναϊκή Λέσχη (Ν. Χειμώνας, Ξ. Χειμώνας, Ζάγκας - Τσακίρης),3ΧC1: 1. Χαλκίδα (Γ. Νικολάου, Κατσιαδράμης, Παπαδόπουλος)3ΧC2: 1. Χαλκίδα (Χρ. Νικολάου - Αντ. Νικολάου, Β. Μοίρας - Εμμ. Μοίρας, Γαλιανός - Νταντάκος) Κ1: 1. Φερεκίδη (Οδυσσέας Γαλατσίου), 2. Δημητριάδη (Αθηναϊκή Λέσχη), 3. Ελ. Τσουκνάκη (Αθηναϊκή Λέσχη)3ΧΚ1: 1. Αθηναϊκή Λέσχη (Ελ. Τσουκνάκη, Δημητριάδη, Δ. Τσουκνάκη)ΕΦΗΒΟΙ Κ1: 1. Αργυρίου (Χαλκίδα), 2. Αγόρου (Τύμφη), 3. Κουβαράς (Εύηνος)C1: 1. Μαντάς (Χαλκίδα), 2. Μαμασούλας (ΝΟΑ)3ΧΚ1: 1. Χαλκίδα (Κάμφωνας, Αργυρίου, Πατρώνας), 2. Τύμφη (Κίτσιος, Γελαδάρης, Λάκκας)3ΧC1: 1. Χαλκίδα (Παπαθανάσης, Μαντάς, Κυρίτσης) https://web.archive.org/web/20080617130833/http://sports.pathfinder.gr/other-sports/kayak/608901.html