Κάστρο του Κομόρο

Το κάστρο Κομόρο (小諸城, Κομόρο-τζο) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην πόλη Κομόρο, στην κεντρική επαρχία Ναγκάνο της Ιαπωνίας. Στο τέλος της περιόδου Έντο, το κάστρο Κομόρο ήταν στην ιδιοκτησία μιας μικρής υποδιαίρεσης της φυλής Μακίνο, νταϊμιό του τομέα Κομόρο. Ήταν επίσης γνωστό ως Ανά-τζο (Ana-jō) (穴城, κάστρο, που βρίσκεται σε μέρος το οποίο είναι χαμηλότερα από τζοκαμάτσι, jôkamachi) ή Χακατσούρου-τζο (Hakatsuru-jō) (白鶴城, Κάστρο του Λευκού Γερανού). Σήμερα, είναι ανοικτό στο κοινό ως Καϊκοέν (Kaikoen)（懐古園）.

 Κατά την περίοδο Μουρομάτσι, η περιοχή, που αργότερα έγινε η πόλη Κομόρο ήταν υπό τον έλεγχο ενός τοπικού πολέμαρχου, του Όι Μιτσουτάντα, ο οποίος έχτισε μια οχύρωση στη θέση του Κάστρου Κομόρο. Αφού η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο του Τακέντα Σίνγκεν το 1554, η οχύρωση ανακατασκευάστηκε πλήρως σε ένα κάστρο υπό τη διεύθυνση του κύριου στρατηγού του Σίνγκεν, Γιαμαμότο Κανσούκε. Μετά την καταστροφή της φυλής Τακέντα από τον Όντα Νομπουνάγκα το 1582, το κάστρο δόθηκε στον Τακιγκάβα Καζουμάσου, έναν από τους στρατηγούς του Νομπουνάγκα. Μετά τη δολοφονία του Νομπουνάγκα στο περιστατικό Χοννό-τζι, τέθηκε για λίγο υπό τον έλεγχο της μεταγενέστερης φυλής Χότζο της Ονταγουάρα. Μετά το 1590, μετά τη μάχη της Ονταβάρα, το Κομόρο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου, ο οποίος το ανέθεσε στον στρατηγό του Σενγκόκου Χιντεχίσα ως νταϊμιό του τομέα Κομόρο, μια ιδιοκτησία 50.000 koku, που επιβεβαιώθηκε αργότερα από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα. Ενίσχυσε τα τείχη και αναδιοργάνωσε τη δομή γύρω από ένα κεντρικό περιτείχισμα, που περιβάλλεται από ένα βόρειο και νότιο τοίχο. Τον ακολούθησε ο γιος του, Σενγκόκου Τανταμάσα. Ο Τανταμάσα βελτίωσε το κάστρο και η ίδρυση του τριώροφου Τενσουκάκου χρονολογείται από αυτήν την εποχή. Ο τομέας του Κομόρο μεταφέρθηκε στον κλάδο Χισαμάτσου της φυλής Ματσουντάιρα από το 1624–1648. Το 1626, ο κεντρικός πύργος χτυπήθηκε από κεραυνό και κάηκε. Δεν ξαναχτίστηκε ποτέ. Ο τομέας και το κάστρο πέρασαν στη συνέχεια από μια σειρά από φυλές: τους Αογιάμα από το 1648-1662, τους Σακάι από το 1662-1679, τους Νισιό από το 1679-1682 και τη φυλή Ισικάβα από το 1682-1702. Το 1702, ένας κατώτερος κλάδος της φυλής Μακίνο τιμήθηκε με το Κομόρο και παρέμεινε υπό τον έλεγχό της μέχρι το τέλος της περιόδου Έντο. Το κάστρο υπέστη ζημιές από πλημμύρες το 1742. Μετά την αποκατάσταση του Meiji, το Κάστρο Κομόρο εγκαταλείφθηκε και το 1871 με την κατάργηση του συστήματος χαν, οι περισσότερες από τις υπόλοιπες κατασκευές του κατεδαφίστηκαν ή δωρήθηκαν σε κοντινούς βουδιστικούς ναούς και σε ένα εμπορικό σπίτι. Επί του παρόντος, τα ερείπια του κάστρου είναι ανοιχτά στο κοινό ως Καϊκοέν (懐古園), που σημαίνει το νοσταλγικό πάρκο, μαζί με δύο σωζόμενες πύλες, το Ότεμον (Η τέταρτη πύλη) και το Σαν-νο-μόν (Η τρίτη πύλη), και τα δύο έχουν κηρυχθεί Σημαντικές Πολιτιστικές Περιουσίες . Το Ότεμον είναι ένα από τα αρχικά κτίσματα της πρώιμης περιόδου Έντο και το Σαν-νο-μόν ξαναχτίστηκε το 1765 μετά την πλημμύρα του 1742. Επιπλέον, δύο άλλες πύλες σώζονται σε βουδιστικούς ναούς στην πόλη Κομόρο και ένα τμήμα της δομής του κεντρικού παλατιού βρίσκεται σε ιδιώτες στην πόλη Τόμι. Το Καϊκοέν φημίζεται επίσης για τα όμορφα άνθη της κερασιάς και τα φύλλα του φθινοπώρου. Η σιδηροδρομική γραμμή Σινάνο διασχίζει το έδαφος του κάστρου, απομονώνοντας το Ότεμον από τις άλλες εναπομείνασες κατασκευές. Στους χώρους του πρώην κάστρου βρίσκεται επίσης ένα λούνα παρκ, ένας ζωολογικός κήπος, που άνοιξε το 1926 και ένα μουσείο αφιερωμένο στον Σιμαζάκι Τόσον. Το Κάστρο Κομόρο συμπεριλήφθηκε ως ένα από τα 100 ωραία κάστρα της Ιαπωνίας από το Ίδρυμα Κάστρων της Ιαπωνίας το 2006. Takada, Tōru: Komoro-jo σε: Miura, Masayuki (επιμ.): Shiro to jin'ya. Tokoku-hen . Gakken, 2006.(ISBN 978-4-05-604378-5), S. 100th Nishigaya, Yasuhiro (επιμ.): Komoro-jo. Στο: Nihon Meijo Zukan, Rikogaku-sha, 1993.(ISBN 4-8445-3017-8)ISBN 4-8445-3017-8 . Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. σελίδες 144–145. ISBN 0-8048-1102-4. 0-8048-1102-4 Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. σελ. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1. 0-87011-766-1 Mitchelhill, Jennifer (2004). Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokyo: Kodansha. σελ. 112 pages. ISBN 4-7700-2954-3. 4-7700-2954-3 Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540–1640. Osprey Publishing. σελ. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9. 1-84176-429-9