IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπαντίν Τζαράν

Η Μπαντίν Τζαράν (κινεζ. 巴丹吉林沙漠) είναι μια έρημος στην Κίνα, που εκτείνεται στις επαρχίες Κανσού, Νινγκσιά και Εσωτερική Μογγολία. Καλύπτει μια έκταση 49.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κάτι που την καθιστά την τρίτη μεγαλύτερη έρημο της Κίνας. Η Μπαντίν Τζαράν φιλοξενεί μερικούς από τους υψηλότερους σταθερούς αμμόλοφους πάνω στη Γη, με μερικούς να φτάνουν σε ύψος πάνω από 500 μέτρα, αν και ο μέσος όρος είναι περίπου 200 μέτρα. Ο υψηλότερος αμμόλοφός της μετρείται από τη βάση ως την κορυφή ως ο τρίτος υψηλότερος αμμόλοφος στον κόσμο και ο υψηλότερος στατικός αμμόλοφος στον κόσμο. Η έρημος διαθέτει επίσης περισσότερες από 100 λίμνες που τροφοδοτούνται από πηγές και βρίσκονται ανάμεσα στους αμμόλοφους, μερικές από τις οποίες έχουν γλυκό νερό, ενώ άλλες είναι εξαιρετικά αλατούχες. Αυτές οι λίμνες δίνουν στην έρημο το όνομά της που στη μογγολική γλώσσα σημαίνει «Μυστηριώδεις λίμνες». Αυτές οι λίμνες δεν έχουν μελετηθεί πλήρως, αν και οι λίμνες υψηλού pH φιλοξενούν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες κοινότητες ζώων. Διασχίζεται επίσης από ένα ποτάμι, το Ρουό Σουί (= «Αδύνατο νερό»), το οποίο έχει σχηματίσει μια αλλουβιακή πεδιάδα καταμεσίς στην έρημο.

 Η έρημος καλύπτει σημαντικό μέρος του νότιου-κεντρικού τμήματος της αυτόνομης περιοχής της Εσωτερικής Μογγολίας, καθώς και το βόρειο τμήμα της επαρχίας Κανσού. Βρίσκεται στο οροπέδιο Αλχσά, περίπου 1.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας΄, και αναφέρεται ως τμήμα της ερήμου Γκόμπι, της μεγαλύτερης της Ασίας. Συνδέεται προς τα βόρεια με την Γκόμπι και προς τα ανατολικά από το Όρος Λανγκ, που τη χωρίζει από την έρημο Ουλάν Μπουχ (乌兰布 和 沙漠). Αν και οι περισσότεροι αμμόλοφοι στην έρημο δεν είναι στατικοί, οι μεγαλύτεροι, που συνήθως έχουν ύψος πάνω από 200 μέτρα, είναι στατικοί. Σε αυτούς τους αμμόλοφους μόνο η ρηχή επιφάνεια της άμμου αλλάζει συνεχώς. Τα μεσαία και κατώτερα στρώματα των υψηλότερων αμμόλοφων έχουν συμπιεστεί για περισσότερα από 20.000 χρόνια, προκαλώντας τη σκλήρυνση των σωματιδίων άμμου, με αποτέλεσμα στερεά στρώματα άμμου και ψαμμίτη. Τα υψηλά επίπεδα υγρασίας μέσα στους αμμόλοφους συμβάλλουν επίσης στη διατήρηση της ακινησίας τους. Αυτή η άκαμπτη δομή επιτρέπει επίσης τη δημιουργία κορυφών, βράχων, ρεματιών, ακόμη και σπηλαίων, ως αποτέλεσμα της διαβρώσεως από νερό και της ερημοποιήσεως. Η έρημος Μπαντίν Τζαράν, όπως και η Έρημος Τενγκέρ που βρίσκεται στα ανατολικά της (και με την οποία η Μπαντίν Τζαράν βρίσκεται σε διαδικασία συγχωνεύσεως, εξαιτίας της εκτεταμένης ερημοποιήσεως) είναι περίπου κατά το ήμισυ άγονο, αμμώδες έδαφος και κατά το άλλο μισό μείγμα από στερεό βραχώδες υπόστρωμα και χαλαρό χαλίκι. Αρκετές μικρές λίμνες και οάσεις βρίσκονται διάσπαρτες στην έρημο, γύρω από την οποία μπορεί και αναπτύσσεται περιορισμένη βλάστηση. Βασικές πληροφορίες και τουριστικές τοποθεσίες Περίφημες τοποθεσίες και μέθοδοι μετακινήσεων στην έρημο Μπαντίν Τζαράν
Εσλαμσάχρ

Το Εσλαμσάχρ (περσικά: اسلامشهر‎, επίσης εκλατινοποιείται ως Eslāmshahr), είναι πόλη και πρωτεύουσα της κομητείας Εσλαμσάχρ, στην Επαρχία Τεχεράνης του Ιράν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016 έχει πληθυσμό 548.620 κατοίκων από τους οποίους οι 279.282 ήταν άνδρες και οι 269.338 ήταν γυναίκες. Το Εσλαμσάχρ απέχει 12 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη, την πρωτεύουσα της χώρας.

 Το παλιό, το ιστορικό όνομα Μπαχραμαμπάντ τώρα χρησιμοποιείται μόνο σε ένα μικρό βόρειο προάστιο του Εσλαμσάχρ, ή «το χωριό του Μπαχραμαμπάντ». Η πόλη βρίσκεται στο Δρόμο Σαβέχ, ο οποίος ξεκινάει στα νότια της Τεχεράνης και τελειώνει στην πόλη Σαβέχ. Οι γειτονιές είναι οι Βαβάν, Γκαεμιέχ, Σαϊντιέχ, Μοχαμαντιέχ, Μαχντιέχ, Μπαγκενάρντε, Σαλούρ, Νούρι, Γκασεμαμπάντ, Αχμανταμπάντ, Γκοντς, Μπαγκφέιζ, Ζαραφσάν, Μουσιαμπάντ, Άνμπια και Μιαναμπάντ. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν 51 °C και καταγράφτηκε στις 10 Ιουλίου 1990, ενώ χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν -13 °C και καταγράφτηκε στις 2 Ιανουαρίου 1973. Το Εσλαμσάχρ είναι γνωστό για τα χειροποίητα αντικείμενα και τις καλές καιρικές συνθήκες. Εντός των ορίων της πόλης βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο Ιμάμ Χομεϊνί. Επίσημη Ιστοσελίδα (Περσικά)
Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα

Το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα (Αραβικά: حزب مستقبل وطن, προφέρεται: Μοστάκμπαλ Ουάταν) είναι ένα πολυσυλλεκτικό πολιτικό κόμμα στην Αίγυπτο, που ιδρύθηκε το 2014. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Άσραφ Ράσαντ.

 Το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2014, στον απόηχο των ταραχών από τις επαναστάσεις της 25ης Ιανουαρίου 2011 και της 30ης Ιουνίου 2013, με την υποστήριξη του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και της Αιγυπτιακής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο 24χρονος Μοχάμεντ Μπάντραν, ο πρώην αρχηγός της Αιγυπτιακής Φοιτητικής Ένωσης. Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 2015 στα γραφεία της Αιγυπτιακής Γενικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στο Κάιρο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2015, το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα συμμετείχε ως μέρος της συμμαχίας «Αγάπη και Αίγυπτος» και έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων κερδίζοντας τις 53 από τις 568 αιρετές έδρες της. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 τα δύο τρίτα της Βουλής, με συμπεριλαμβανόμενο το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα, υποστήριξαν την επανεκλογή του αλ Σίσι. Στις εκλογές γερουσιαστών του 2020 το ΕΜΚ ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 158 από τις 200 αιρετές έδρες της Γερουσίας.
Ραγιακόσκι

Το Ραγιακόσκι (ρωσικά: Раякоски‎* Η φινλανδικά: Jäniskoski‎) είναι μια αγροτική περιοχή (κατοικημένη περιοχή) στην επαρχία Πετσένγκσκι της περιφέρειας Μούρμανσκ στην βορειοδυτική Ρωσία, που βρίσκεται δίπλα από το τριεθνές σημείο μεταξύ της Φινλανδίας, Νορβηγίας και Ρωσίας. Πληθυσμός: 238 άτομα (απογραφή 2010).

 Το Ραγιακόσκι βρίσκεται γύρω από το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Ραγιακόσκι, που χτίστηκε το 1956. Мурманская областная Дума. Закон №539-01-ЗМО от 2 декабря 2004 г. «О статусе, наименованиях и составе территорий муниципального образования Печенгский район и муниципальных образований, входящих в его состав», в ред. Закона №1156-01-ЗМО от 23 ноября 2009 г «Об упраздении некоторых населённых пунктов Мурманской области и внесении изменений в отдельные законодательные акты Мурманской области». Вступил в силу 1 января 2005 г. Опубликован: "Мурманский Вестник", №234, стр. 3, 7 декабря 2004 г. (Murmansk Oblast Duma. Law #539-01-ZMO of December 2, 2004 On the Status, Names, and Composition of the Territories of the Municipal Formation of Pechengsky District and of the Municipal Formations It Comprises, as amended by the Law #1156-01-ZMO of November 23, 2009 On the Abolition of Several Inhabited Localities of Murmansk Oblast and on Amending Several Legislative Acts of Murmansk Oblast. Effective as of January 1, 2005.). Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Rayakoski (Ρωσικά)
Γερμανικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2014-2015

Το Γερμανικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2014-2015 είναι το 52ο πρωτάθλημα της Μπουντεσλίγκα της 1ης κατηγορίας της Γερμανίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 22 Αυγούστου 2014 και τελείωσε στις 23 Μαΐου 2015. Η Μπάγερν Μονάχου αναδείχθηκε πρωταθλήτρια.

 Τελευταία ενημέρωση: 15 Αυγούστου 2014. Πηγή: [1] Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα. Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα. Οι ώρες είναι Ελλάδος.Ο νικητής του ζευγαριού θα κερδίσει μια θέση στην 1η εθνική κατηγορία της επόμενης περιόδου ενώ ο χαμένος θα αγωνιστεί στην 2η εθνική κατηγορία της επόμενης περιόδου. SoccerwayΕπίσημος Ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2008-04-20 στο Wayback Machine.
Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)

Το Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίρισης ανδρών) είναι η δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος της πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο (μετά την Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου). Το κύπελλο διεξάγεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τη συμμετοχή των ομάδων της Α΄ κατηγορίας. Η νικήτρια της διοργάνωσης εκπροσωπεί την Κύπρο σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

 Η πρώτη διοργάνωση κυπέλλου πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο έγινε το 1975 υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με κυπελλούχο την Ανόρθωση. Υπό την αιγίδα της ΕΟΠΕ διεξήχθησαν ακόμα δύο διοργανώσεις κυπέλλου, το 1976 και το 1977.Αρχές του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων πετοσφαίρισης στην Κύπρο.Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα. Ο θεσμός του Φάιναλ Φορ διεξήχθη από το 1996 έως και το 2007. Επανήλθε από το 2019. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου Κύπρου. Υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου.Υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα. Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών Τρίλιζα κυπέλλων για την ΑΕ Καραβά! 39ος τελικός Κυπέλλου Κύπρου: Καραβα - Δερύνεια, ο τελικός της επαρχίας Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. Στεφανίδης, Γιώργος (4 Φεβρουαρίου 2019). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελ. 14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2019. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης Πετοσφαίριση στην Κύπρο Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Σούπερ Καπ Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Σταντ Ερμπατζόλο

Το Σταντ Ερμπατζόλο είναι στάδιο της Κορσικής, το οποίο χρησιμοποιείται από την ΣΑ Μπαστιά. Αυτό τον καιρό φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της τελευταίας στην Νασιονάλ.

 Το στάδιο αυτό είναι το μοναδικό γήπεδο που έχει χρησιμοποιήσει η ομάδα στη διάρκεια της ιστορίας της. Έχει φιλοξενήσει όλους τους εντός έδρας αγώνες της. Ανακατασκευάστηκε το 2007 με συνολικό κόστος 2,1 εκατομμυρίων ευρώ. Η τοποθέτηση συνθετικού χόρτου και μιας σκεπαστής κερκίδας χωρητικότητας 1.300 θέσεων αποτέλεσαν το κύριο αντικείμενο αυτών των εργασιών. Το 2011 το στάδιο απέκτησε μια νέα σωληνωτή κερκίδα χωρητικότητας 700 θέσεων, της οποίας ένα τμήμα προορίζεται για τους οπαδούς των φιλοξενούμενων, φτάνοντας έτσι την χωρητικότητα του γηπέδου στις 2.000 θέσεις. Το στάδιο μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες ποδοσφαίρου μέχρι και την Νασιονάλ, κάτι που δεν θα ισχύσει για την σεζόν 2012/2013 χάρη στον τίτλο πρωταθλητή του CFA για το 2012, που κατέκτησε ο σύλλογος. 2006/2007: έλαβε χώρα στο στάδιο το ντέρμπι ανάμεσα στην ΣΑ Μπαστιά και την Γκαζελέκ Αζαξιό, την κυριότερη αντίπαλό της στην Κορσική.
Γουίμπλεντον (τουρνουά)

Το τουρνουά του Γουίμπλεντον (αγγλικά: The Championships, Wimbledon) γνωστό και ως Γουίμπλεντον είναι το παλαιότερο πρωτάθλημα στην αντισφαίριση και το πιο γνωστό. Ξεκινάει στο τέλος Ιουνίου και ολοκληρώνεται ως τον Ιούλιο. Η διοργάνωση λαμβάνει χώρα στις εγκαταστάσεις του All England Lawn Tennis and Croquet Club στο Γουίμπλεντον της Αγγλίας. Το τουρνουά αντισφαίρισης του Γουίμπλεντον αποτελεί ένα από τα 4 Γκραν Σλαμ. Πολυνίκης του τουρνουά στο απλό των ανδρών είναι ο Ρότζερ Φέντερερ με 8 κατακτήσεις και ακολουθούν με 7 ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο Πητ Σάμπρας και ο Γούιλιαμ Ρένσοου (παλιός τενίστας του 19ου αιώνα). Στο Γουίμπλετον του 2010, ο αγώνας του πρώτου γύρου στο απλό των ανδρών μεταξύ του Τζον Ίσνερ και του Νικολάς Μαχού είχε διαρκέσει 11 ώρες και 5 λεπτά και είναι ο αγώνας τένις με την μεγαλύτερη διάρκεια στην καταγεγραμμένη ιστορία του αθλήματος.

 Λίστα νικητών του Απλού Ανδρών Λίστα νικητριών του Απλού Γυναικών Λίστα νικητών και νικητριών στα Διπλά Ανδρών και Γυναικών Λίστα νικητών του Διπλού Μικτών Ζευγαριών Είναι το μόνο τουρνουά της ATP το οποίο έχει θεσπίσει τον ιδιαίτερο κανόνα που απαιτεί από όλους τους τενίστες να φορούν ολόλευκη εμφάνιση όταν προσέρχονται στο court και όταν αγωνίζονται. Στους νικητές της διοργάνωσης απονέμονται τρόπαια και χρηματικά έπαθλα. Στον νικητή του απλού ανδρών απονέμεται το ασημένιο κύπελλο που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1887 και φέρει την επιγραφή «All England Lawn Tennis Club Single Handed Championship of the World». Το αντίστοιχο τρόπαιο που απονέμεται στη νικήτρια του απλού γυναικών είναι ο ασημένιος δίσκος Venus Rosewater Dish, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1886. Στους νικητές των ζευγαριών απονέμονται επίσης ασημένια κύπελλα. Στους δευτεραθλητές κάθε κατηγορίας απονέμονται ασημένιοι δίσκοι. Τα χρηματικά έπαθλα στους νικητές εισήχθησαν το 1968, όταν επιτράπηκε για πρώτη φορά η συμμετοχή επαγγελματιών στους αγώνες. Τα συνολικά χρηματικά κέρδη στους νικητές της διοργάνωσης ξεπερνούν σήμερα τα 20 εκατομμύρια λίρες. Το 2014 το συνολικό ποσό έφτασε τα 25 εκατομμύρια, σημειώνοντας αύξηση 10,8% από το ποσό της προηγούμενης χρονιάς (£22.560.000).Στην απονομή των κυπέλλων του Γουίμπλετον παραδοσιακά εκπροσωπείται η Βρετανική Βασιλική Οικογένεια .Από το 1969 έως το 2021 τα τρόπαια στους νικητές απένειμε ο Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ, 1ος ξάδελφος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β, ως πρόεδρος του All England Lawn Tennis Club. Από το 2019 συμμετέχει στην απονομή η Κάθριν, Πριγκίπισσα της Ουαλίας η οποία είναι πάτρονας της διοργάνωσης από το 2016. Επίσημος ιστότοπος
Αεροδρόμιο της Χάιφα

Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Χάιφα επίσης γνωστό και ως Αεροδρόμιο U Michaeli είναι ένα μικρό διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται στη Χάιφα του Ισραήλ. Βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης, κοντά στο λιμάνι και εξυπηρετεί κυρίως πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας.

 Το αεροδρόμιο της Χάιφα ιδρύθηκε το 1934, ως το πρώτο διεθνές αεροδρόμιο. Αρχικά εξυπηρετούσε το βρετανικό στρατό και την ιρακινή-βρετανική πετρελαϊκή εταιρεία APS. Το 1936 οι υπηρεσίες επιβατών στο Βηρυτό και στην Κύπρος άνοιξαν. Το 1938 ξεκίνησε τακτικό δρομολόγιο προς την Ιταλία. Ως μέρος των μεταγενέστερων φάσεων του σχεδίου επέκτασης Seaport Χάιφα, σχέδια εξετάζονται για να επεκτείνουν σε σημαντικό μήκος το διαδρόμου του αεροδρομίου.
Απόλλων της Θήρας

Ο Απόλλων ή Απόλλων της Θήρας που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 8 είναι ένα αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στη Θήρα το 1836.

 Έχει μέγεθος φυσικό και είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο της Νάξου. Λείπουν τα κάτω άκρα από τα γόνατα και μέρος του λαιμού. Η κεφαλή είναι κατασκευασμένη ξεχωριστά και προσαρμοσμένη στο σώμα με τη βοήθεια σιδερένιας περόνης. Παριστάνει νεαρό γυμνό, όρθιο, με τα χέρια στα πλάγια συγκολλημένα στο σώμα. Στηρίζονταν στο έδαφος με όλα τα πέλματα των ποδιών του, έχοντας το αριστερό πόδι να κάνει μικρό βήμα μπροστά. Το σώμα είναι αθλητικό, η κόμη μακρυά. Η όλη στάση και διάθεση της μορφής δείχνει επιρροές αιγυπτιακής τέχνης. Χρονολογείται στους πρώτους χρόνους του 6ου, ή και στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. Κυριάκος Πιττάκης: Κατάλογος των επί της εφορείας του Πιττάκη υπαρχόντων αρχαίων εν τω Θυσείω, εν τη Στοά του Αδριανού και εν τοις Προπυλαίοις. Χειρόγραφον του Πιττάκη κείμενον εν τω αρχείω της Γεν. Εφορείας των αρχαιοτήτων Reinhard Kekulé von Stradonitz: Die antiken Bildwerke zu Theseion zu Athen, 1869 Ludwig von Sybel: Katalog der Skulpturen zu Athen. Marburg 1881 Ross, Ludwig: Inselreisen Archäologische Aufsätze I Gustav Adolf Schöll: Archäologische Mittheilungen aus Griechenland Franz von Reber: Kunstgeschichte des Alterthums Johannes Adolf Overbeck: Geschichte der griechischen Plastik für Künstler und Kunstfreunde Mittheilungen des Kaiserlichen Deutschen archäologischen Instituts: Athenische Abteiling. Athen, 1879, πίνακας VI, 2 Friederichs - Woltes: Bausteine αριθμός 14 Lepsius: Griechische Marmorstudien 254 πρβ. 409 Παναγιώτης Καββαδίας (1890–1892). Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός. Εκ του τυπογραφείου Σ.Κ. Βλαστού. σελίδες 53-56. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011. Νικόλαος Καλτσάς (2007). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 192. ISBN 978-960-89339-1-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
En Vogue

Οι En Vogue είναι κουαρτέτο τραγουδιστριών από τις ΗΠΑ που προτάθηκε για βραβείο Γκράμι και ανήκει στη σύγχρονη R&B σκηνή. Ως σήμερα έχουν πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια άλμπουμ και σινγκλ. Βραβεύτηκαν με τα περισσότερα βραβεία MTV Video Music Awards από οποιοδήποτε γυναικείο συγκρότημα στο μουσικό κανάλι.

 Δημιουργήθηκαν το 1988 στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια. Τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος ήταν η Σίντι Χέρον, Μαξίν Τζόουνς, Ντόουν Ρόμπινσον και Τέρι Έλις. Αρχικά το συγκρότημα ονομαζόταν "For You." Στη συνέχεια άλλαξαν την ονομασία σε "The Vogues" και τελικά En Vogue, επειδή είχαν μάθει ότι ένα άλλο συγκρότημα είχε αυτό το όνομα. Στις 3 Απριλίου του 1990 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τίτλο Born To Sing . Το πρώτο single, "Hold On " έγινε ποπ επιτυχία και νούμερο ένα στους μουσικούς καταλόγους με τις επιτυχίες της R&B και στο Hot Dance Music/Club Play Τα επόμενα δύο σινγκλς επίσης έκαναν μεγάλη επιτυχία, με το, "Lies " και το "You Don't Have to Worry ". Το "Hold On" βραβεύτηκε με το Billboard Music Award για το "R&B Single της χρονιάς," και επίσης προτάθηκε για βραβείο Γκράμι για την καλύτερη ερμηνεία R&B από ντουέτο ή συγκρότημα. Την άνοιξη του 1992 κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο, Funky Divas. Τα σινγκλ "My Lovin' (You're Never Gonna Get It)" και "Giving Him Something He Can Feel" έκαναν μεγάλη επιτυχία και έφτασαν στο νούμερο 1 στους καταλόγους της R&B . Το άλμπουμ προτάθηκε για πέντε βραβεία Γκράμι. Ακολούθησαν και άλλες επιτυχίες, ενώ το 1994 το συγκρότημα άρχισε να έχει πτωτική τάση και αργότερα έλαβαν χώρα οι πρώτες αποχωρήσεις. Το 2001 η Αμάντα Κόουλ έγινε νέο μέλος του συγκροτήματος. Το 2005,έπειτα από απουσία οκτώ ετών,, η Ντόουν Ρόμπινσον έγινε ξανά μέλος των En Vogue. Αργότερα έφυγε οριστικά από το συγκρότημα. Χρυσά σινγκλς στις ΗΠΑ 1990 "Hold On" 1992 "My Lovin' (You're Never Gonna Get It)" 1992 "Giving Him Something He Can Feel" 1992 "Free Your Mind" 1994 "Whatta Man" 1996 "Don't Let Go (Love)" 1997 "Whatever"Πλατινένια singles στις ΗΠΑ 1990 "Hold On" 1994 "Whatta Man" 1996 "Don't Let Go (Love)" Οι En Vogue στο Rock on the Net
Spyware

Με τον όρο αγγλικό όρο spyware ή τον ελληνικό λογισμικό κατασκοπίας, αναφερόμαστε σε ένα είδος κακόβουλου λογισμικού το οποίο φορτώνεται κρυφά (με ύπουλο τρόπο) σε έναν υπολογιστή χωρίς να το ξέρει ο χρήστης και εκτελείται στο παρασκήνιο κάνοντας διάφορα πράγματα πίσω από την πλάτη του χρήστη. Το Spyware κρύβεται ώστε να μην μπορεί το θύμα να τον εντοπίσει εύκολα, συγκεντρώνει στοιχεία σχετικά με το χρήστη (ιστοσελίδες που επισκέπτεται, κωδικούς πρόσβασης, ακόμη και αριθμούς πρόσβασης πιστωτικών καρτών). Επίσης αλλάζει ρυθμίσεις και εκτελεί άλλες κακόβουλες και ενοχλητικές δραστηριότητες.

 Μάρκετινγκ, στο οποίο συλλέγει πληροφορίες και τις στέλνει στον κύριό του, συνήθως με σκοπό την καλύτερη στόχευση της διαφήμισης σε συγκεκριμένες μηχανές. Παρακολούθησης, όπου η εταιρείες τοποθετούν εσκεμμένα λογισμικό κατασκοπίας στις μηχανές των υπαλλήλων ώστε να παρακολουθούν τι κάνουν και ποιες τοποθεσίες Ιστού επισκέπτονται. Η τρίτη κατηγορία πλησιάζει το κλασικό κακόβουλο λογισμικό, όπου η μολυσμένη μηχανή γίνεται τμήμα μίας στρατιάς υπολογιστών ζόμπι. Με την εγκατάσταση προγραμμάτων: Συνήθως με προγράμματα ανταλλαγής αρχείων (peer-to-peer π.χ. το Kazaa) Με την εγκατάσταση πρόσθετων (Add-ons): Τα Add-ons είναι προγράμματα που ενισχύουν τον browser. Μπορεί να είναι γραμμές εργαλείων, κουμπιά αναζήτησης, κινούμενες εικόνες κλπ. Με την επίσκεψη σε δικτυακούς τόπους: Μερικοί δικτυακοί τόποι προσπαθούν να κατεβάσουν και να εγκαταστήσουν αυτόματα στον υπολογιστή σας spyware. Αλλαγή της αρχικής σελίδας του browser Τροποποίηση της λίστας αγαπημένων (σελιδοδεικτών) του browser Προσθήκη νέων γραμμών εργαλείων στο browser Εμφανίζουν συνεχώς παράθυρα με ανεπιθύμητες διαφημίσεις Ξεκινάνε μαζί με τον υπολογιστή κατά την εκκίνηση του και πιάνουν μνήμη και υπολογιστική ισχύ. To spyware κάποιες φορές απενεργοποιεί το firewall, αφαιρεί ανταγωνιστικό λογισμικό κατασκοπίας και εκτελεί άλλες κακόβουλες ενέργειες.Τα πρώτα τρία στοιχεία αλλάζουν τη συμπεριφορά του browser, με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμη κ η επανεκκίνηση του συστήματος δεν επαναφέρει τις προηγούμενες τιμές. Η επίθεση αυτή είναι γνωστή ως πειρατεία φυλλομετρητή (browser hijacking). ANDREW S. TANENBAUM (2009). ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ 3η αμερικανική έκδοση. ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ. σελίδες 792–796.
Αλέξανδρος Τσάτσος

Ο Αλέξανδρος Τσάτσος (1905 - 6 Ιουλίου 1985) ήταν Έλληνας βιομήχανος και επιχειρηματίας, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, από τους σημαντικότερους παράγοντες της ελληνικής οικονομίας στον 20ο αιώνα.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γεωργίου Τσάτσου. Καταγόταν από την οικογένεια Τσάτσου, ήταν εγγονός του Ιωάννη Τσάτσου, προέδρου του εμπορικού συλλόγου Αθηνών, καθώς και τρισέγγονος του Κωνσταντίνου Ιωνίδη. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Γ. Τσάτσος. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και εργάστηκε σε ξένες ιδιωτικές εταιρείες ως μηχανικός. Το 1939 διορίστηκε εντεταλμένος σύμβουλος της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, το 1951 διευθύνων σύμβουλος και το 1959 πρόεδρος της ίδιας εταιρείας. Το 1980 αποχώρησε από την εταιρεία παραδίδοντας τα ηνία στον γιο του, Γεώργιο Τσάτσο. Την περίοδο 1952 - 1956 διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, ενώ επίσης χρημάτισε πρόεδρος της Εταιρίας «των Φίλων του Μουσείου Μπενάκη», αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του θεραπευτηρίου «Ευαγγελισμός» καθώς και σύμβουλος των Ελληνικών ναυπηγείων του Οργανισμού Βιομηχανικής Αναπτύξεως. Μια αίθουσα στο Μουσείο Καρπενησίου ονομάζεται «Κωνσταντίνος και Αλέξανδρος Τσάτσος». Έγραψε μεταξύ άλλων Η επιτροπή του Στρυμώνος (1932), Προϋποθέσεις βιομηχανικών επενδύσεων εν Ελλάδι (1959) κ.α.Το 1983 τα μέλη της οικογενείας Τσάτσου απομακρύνθηκαν από την διοίκηση της ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, καθώς αυτή εθνικοποιήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι Τσάτσοι και οι υποστηρικτές τους έκαναν λόγο για μαφιόζικη επίθεση του ΠΑΣΟΚ σε επιχειρηματίες που ανήκαν πολιτικά στην Δεξιά, ενώ αντίθετα η Αυριανή πανηγύρισε την εθνικοποίηση ως έμπρακτη απόδειξη της βούλησης του πρωθυπουργού να «ξηλώσει τα παλιά τζάκια». Μετά την εθνικοποίηση, το υπουργείο Οικονομικών συνέχισε καταθέτοντας μήνυση εναντίον του Αλέξανδρου Τσάτσου και των υιών του για απάτες σχετικά με την επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας Τσάτσου. Η μήνυση οδήγησε στην άσκηση ποινικής δίωξης. Ο υπουργός Οικονομικών Γεράσιμος Αρσένης δήλωσε σχετικά με την ποινική δίωξη ότι «οι Τσάτσοι θα περάσουν τις γιορτές στην φυλακή». Αν και ο εισαγγελέας έκανε απαλλακτική πρόταση στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το τελευταίο εξέδωσε παραπεμπτικό βούλευμα διατάζοντας την απαγόρευση εξόδου από την χώρα. Οι Τσάτσοι όμως έχοντας ειδοποιηθεί νωρίτερα είχαν ήδη διαφύγει στο εξωτερικό. Η δικαστική δίωξη των Τσάτσων ατόνησε μετά την απομάκρυνση του Αρσένη από το υπουργείο το 1985 και την έλευση του Κώστα Σημίτη, και τελικά απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες. Παρ'όλα αυτά, δεν κατάφεραν να αποκτήσουν ξανά την ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, η οποία παρέμεινε υπό κρατικό έλεγχο επί Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ μετά την πτώση του ΠΑΣΟΚ, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την ιδιωτικοποίησε πουλώντας την στην ιταλική εταιρία Calcestruzzi (Καλτσεστρούτσι). Απεβίωσε στο Λονδίνο από συγκοπή καρδιάς. Ήταν παντρεμένος με την Δήμητρα Ανδρέα Χατζηκυριάκου και είχε δύο παιδιά: τον Ανδρέα και τον Γεώργιο Τσάτσο.
Λετίτσια Ραμολίνο

Η Λετίτσια (ιταλ. Letizia, 24 Αυγούστου 1750 - 2 Φεβρουαρίου 1836) από τον Οίκο του Ραμολίνο ήταν κόρη λοχαγού του κορσικανικού Ιππικού & Πεζικού στον στρατό της Γένουας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος διπλωμάτη & νομικού της Κορσικής. Έγινε μητέρα του Ναπολέοντα Α΄.

 Η Μαρία-Λετίτσια ήταν κόρη του Τζοβάννι Τζερόνιμο Ραμολίνο, λοχαγού του Κορσικανικού Ιππικού & Πεζικού στον στρατό της Γένουας και της Άντζελας Μαρίας Πιετραζάντα, κόρης του Τζουζέππε Μαρία Πιετραζάντα. Παντρεύτηκε το 1764 τον Κάρλο Μπουοναπάρτε, διπλωμάτη & νομικό της Κορσικής, και είχε τέκνα: Ιωσήφ 1768-1844, βασιλιάς της Ισπανίας & Ινδιών (1808-13), πιο πριν βασιλιάς της Νάπολης (1806-08). Ναπολέων Α΄ 1769-1821, στρατάρχης, 1ος ύπατος της Γαλλίας, αυτοκράτορας των Γάλλων (1804-14), βασιλιάς της Ιταλίας (1804-14). Λουκιανός 1775-1840, πρίγκιπας του Κανίνο (1814-40) & Μουζινιάνο (1824-40). Ελίζα 1777-1820, μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης, πριγκίπισσα της Λούκα & του Πιομπίνο, κόμισσα του Κομπινιάνο. Παντρεύτηκε τον Φελίτσε Πασκουάλε Μπατσόκι ευγενή του Αγιάτσο της Κορσικής. Λουδοβίκος 1778-1846, βασιλιάς της Ολλανδίας (1806-10). Παυλίνα 1780-1825, πριγκίπισσα της Γαλλίας, παντρεύτηκε πρώτα τον Σαρλ Λεκλέρκ στρατηγό και μετά τον Κάμιλλο Μποργκέζε 6ο πρίγκιπα της Σουλμόνα & Σοσσάνο, δούκα & πρίγκιπα της Γκουαστάλλα. Καρολίνα 1782-1839, παντρεύτηκε πρώτα τον Ζοακίμ Μυρά στρατάρχη & ναύαρχο της Γαλλίας, 1ο πρίγκιπα Μυρά, μεγάλο δούκα του Μπεργκ & της Κλέβης, βασιλιά της Νάπολης (1808-15) και μετά τον Φραντσέσκο Μακντόναλντ υπουργό Πολέμου του βασιλείου της Νάπολης. Ιερώνυμος 1784-1860, βασιλιάς της Βεστφαλίας (1807-13), πρόεδρος της Γερουσίας. Marek, Miroslav. "Bonaparte Genealogy". genealogy.euweb.cz Genealogy.EU. Letizia Bonaparte Photograph part of the Nineteenth Century Notables Digital Collection at Gettysburg College
Πεδίο δυνάμεων

Στη φυσική, το πεδίο δύναμης είναι διάνυσμα πεδίου που περιγράφει μια δύναμη χωρίς επαφή που ενεργεί σε ένα σωματίδιο σε διάφορες θέσεις στο χώρο. Συγκεκριμένα, ένα πεδίο δύναμης είναι διάνυσμα πεδίου F → {\displaystyle {\vec {F}}} , όπου F → ( x → ) {\displaystyle {\vec {F}}({\vec {x}})} είναι η δύναμη που θα αισθανόταν ένα σωματίδιο αν ήταν στο σημείο x → {\displaystyle {\vec {x}}} .

 Στη Νευτώνεια βαρύτητα, ένα σωματίδιο μάζας Μ δημιουργεί ένα βαρυτικό πεδίο g → = − G M r 2 r ^ {\displaystyle {\vec {g}}={\frac {-GM}{r^{2}}}{\hat {r}}} , όπου ο φορέας ακτινικής μονάδας r ^ {\displaystyle {\hat {r}}} κινείται μακριά από το σωματίδιο. Η βαρυτική δύναμη που παρατηρείται από ένα σωματίδιο μάζας μ δίνεται από τον τύπο F → = m g → {\displaystyle {\vec {F}}=m{\vec {g}}} .. Το ηλεκτρικό πεδίο E → {\displaystyle {\vec {E}}} είναι πεδίο διανύσματος. Εφαρμόζει μια δύναμη σε ένα υλικό σημείο q που δίνεται από το τύπο F → = q E → {\displaystyle {\vec {F}}=q{\vec {E}}} . Το πεδίο βαρυτικής δύναμης είναι μοντέλο που χρησιμοποιείται για να εξηγήσει την επιρροή ενός μαζικού σώματος που επεκτείνεται στον χώρο γύρω του, παράγοντας μια δύναμη σε ένα άλλο μαζικό σώμα. Καθώς ένα σωματίδιο κινείται μέσω ενός πεδίου δυνάμεων κατά μήκος μιας διαδρομής C, το έργο που παράγεται από τη δύναμη είναι ολοκλήρωμα γραμμής W = ∫ C F → ⋅ d r → {\displaystyle W=\int _{C}{\vec {F}}\cdot d{\vec {r}}} Αυτή η τιμή είναι ανεξάρτητη από την ταχύτητα / ορμή με την οποία ταξιδεύει το σωματίδιο κατά μήκος της διαδρομής. Για ένα συντηρητικό πεδίο δύναμης, είναι επίσης ανεξάρτητο από το ίδιο το μονοπάτι, ανάλογα με τα αρχικά και τα τελικά σημεία. Επομένως, αν τα αρχικά και τελικά σημεία είναι τα ίδια, το έργο είναι μηδέν για ένα συντηρητικό πεδίο: ∮ C F → ⋅ d r → = 0 {\displaystyle \oint _{C}{\vec {F}}\cdot d{\vec {r}}=0} Εάν το πεδίο είναι συντηρητικό, το έργο που παράγεται μπορεί να εκτιμηθεί ευκολότερα, συνειδητοποιώντας ότι ένα διάνυσμα συντηρητικού πεδίου μπορεί να γραφτεί ως η κλίση κάποιου βαθμωτού δυναμικού: F → = ∇ ϕ {\displaystyle {\vec {F}}=\nabla \phi } Το έργο που γίνεται είναι απλά η διαφορά στην αξία αυτού του δυναμικού στα αρχικά και τελικά σημεία της διαδρομής. Αυτά τα σημεία δίνονται με χ = a και χ = b, αντίστοιχα: W = ϕ ( b ) − ϕ ( a ) {\displaystyle W=\phi (b)-\phi (a)} Γραμμή πεδίου Δύναμη
Νταλαμάν

Το Νταλαμάν είναι περιοχή της Τουρκίας, καθώς και η κεντρική πόλη αυτής της περιοχής, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας, στην επαρχία Μούγλα. Είναι μέρος της Τουρκικής Ριβιέρας. Ο χείμαρρος Νταλαμάν (Dalaman çayı) σχηματίζει μεγάλο μέρος των δυτικών συνόρων της περιοχής, όπου γειτονικές του περιοχές είναι οι περιοχές Κιοϊτζεγίζ και Όρτατζα. Η πόλη Νταλαμάν βρίσκεται στην παράκτια πεδιάδα, ενώ η υπόλοιπη περιοχή – προς την περιοχή Φετίγιε στην ακτή και προς τα ψηλά βουνά στα βόρεια σύνορα με την επαρχία Ντενιζλί – είναι ορεινή, όπου κυριαρχούν οι κοιλάδες των ανατολικών παραποτάμων του χειμάρρου Νταλαμάν.

 Το αεροδρόμιο Νταλαμάν χρησιμεύει ως πύλη για τους τουρίστες, που επισκέπτονται αυτό το μέρος της Τουρκίας κάθε χρόνο, κατευθυνόμενοι ειδικά σε παραθαλάσσια θέρετρα στα δυτικά και ανατολικά του Νταλαμάν όπως η Μαρμαρίδα, το Φετίγιε, το Κιοϊτζεγίζ , το Νταλιάν, το Ολουντενίζ, το Χισαρονού αλλά και το ίδιο το Νταλαμάν. Το αεροδρόμιο Νταλαμάν (IATA: DLM, ICAO: LTBS) είναι μικρό σε σύγκριση με άλλα αεροδρόμια της Τουρκίας, διαθέτει θέσεις στάθμευσης για 14 αεριωθούμενα αεροσκάφη και εξυπηρετείται από πολλούς αερομεταφορείς. Η Turkish Airlines προσφέρει καθημερινές πτήσεις προς την εμπορική και οικονομική πρωτεύουσα της Τουρκίας την Κωνσταντινούπολη. Το αεροδρόμιο χρησιμεύει ως εποχική βάση για άλλες αεροπορικές εταιρείες, ιδίως την Pegasus Airlines και την Free Bird Airlines. Ένας νέος τερματικός σταθμός διεθνούς αεροδρομίου άνοιξε πρόσφατα. Το Νταλαμάν έχει ζεστό μεσογειακό κλίμα. Τα καλοκαίρια είναι μακρά και ξηρά ενώ οι χειμώνες σύντομοι και δροσεροί. Το Νταλαμάν είναι ένα πολύ ηλιόλουστο μέρος καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ειδικά τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Το Νταλαμάν κατέχει το ρεκόρ για την υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στην Τουρκία. Κοντά στο πολιτικό αεροδρόμιο Νταλαμάν βρίσκεται η στρατιωτική βάση Νταλαμάν στην οποία υπάρχουν τόσο αεροπορικές όσο και ναυτικές δυνάμεις της Τουρκίας. Επίσημος ιστότοπος του αεροδρομίου Νταλαμάν (στα Αγγλικά) Διαδραστική εικονική περιήγηση στην περιοχή Νταλαμάν
Χριστιανή του Μεκλεμβούργου

Η Xριστιανή, (γερμ. Christiane Sophie Albertine von Mecklenburg-Strelitz ή "Christine" ή "Christina", 6 Δεκεμβρίου 1735 - 31 Αυγούστου 1794) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Δούκα του Μεκλεμβούργου.

 Η Χριστιανή Σοφία Αλβερτίνα γεννήθηκε στο κάστρο Ούντερες στο Μίροβ στο μικρό δουκάτο του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς, που ανήκε στην αυτοκρατορία της Γερμανίας. Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Mεκλεμβούργου και της Ελισάβετ Αλβερτίνας, κόρης του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν. Η Χριστιανή και οι αδελφές της έλαβαν μία ολοκληρωμένη εκπαίδευση στο Mίροβ, συμπεριλαμβανομένων λατινικών, ελληνικών και γαλλικών από διδασκάλους όπως η Φρεντερίκε Ελίζαμπετ φον Γκράμποβ και ο Γκότλομπ Μπούρχαρντ Γκέντσμερ. Η νεότερη αδελφή της Καρλόττα παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ δύο από τους αδελφούς της, ο Αδόλφος Φρειδερίκος Δ΄ και ο Κάρολος Β΄, ήταν επίτροποι του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Περιήγησης τού Τζον Κερ, 3ου δούκα του Ρόξμπουργκ, στην Ευρώπη, η Χριστιανή τον συνάντησε, αλλά καθώς η μικρότερη αδελφή της Καρλόττα ήταν ήδη παντρεμένη με τον Γεώργιο Γ΄, το πρωτόκολλο τους απαγόρευε να παντρευτούν και τελικά τόσο η Χριστίνα όσο και ο Κερ ποτέ δεν παντρεύτηκαν. Η Χριστιανή έζησε στο Nόιστρελιτς με τον άγαμο αδελφό της Aδόλφο Φρειδερίκο Δ΄ και τον εκπροσώπησε σε ορισμένες περιπτώσεις. Γνώρισε τον Tόμας Νιούτζεντ εκεί το 1767. Παραμένοντας στο Nόιστρελιτς, στη μετέπειτα ζωή της, η Χριστιανή έγινε μέλος του Συλλόγου του αββαείου Χέρφορντ. Στις 13 Ιανουαρίου 1766 έγινε μία Κυρία 1ης τάξης του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης. Τα αμυγδαλωτά μάτια που φαίνονται στα πορτρέτα της μπορεί να υποδηλώνουν ότι είχε μία ασθένεια του θυρεοειδούς, πιθανώς τη νόσο του Γκρέιβς, η οποία προκαλεί την επέκταση των ματιών. Ο Aδόλφος-Φρειδερίκος απεβίωσε τον Ιούνιο του 1794 και τάφηκε στη βασιλική κρύπτη στο Mίροβ. Η Χριστιανή ακολούθησε στις 31 Αυγούστου 1794. Ο Φρίτς Ρόιτερ την παρουσίασε ως Prinzess Christel ή Christel-Swester στο έργο του Dörchläuchting (1866). Grete Grewolls: Ο πόλεμος βρισκόταν στο Μεκλεμβούργο και στη Δυτική Πομερανία. Das Personenlexikon. Hinstorff Verlag, Ρόστοκ 2011,(ISBN 978-3-356-01301-6), σελ. 1770. http://www.landesbibliographie-mv.de/REL; PPN = 521517591
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου (1410-1465)

Η Μαργαρίτα, γερμ. Margarete von Brandenburg (1410 - 27 Ιουλίου 1465) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη τού εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα τού Μεκλεμβούργου, μετά δούκισσα της Βαυαρίας και έπειτα κόμισσα τού Βάντενφελς.

 Ήταν η τρίτη κόρη τού Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φρειδερίκου δούκα της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1423 τον Αλβέρτο Ε΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου. Αυτός πριν ακόμη ζήσουν μαζί, απεβίωσε σύντομα το 1423. Το 1441 η Μαργαρίτα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Λουδοβίκο Η΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ. Έκανε δύο τέκνα, που απεβίωσαν νήπια και το 1445 απεβίωσε και ο Λουδοβίκος Η΄. Το 1446 έκανε τρίτο, μυστικό γάμο με τον παιδαγωγό της Μάρτιν κόμη τού Βάλντενφελς (απεβ. 1471). Δεν απέκτησε απογόνους. Beatrix Schönewald (2004), "Die Herzoginnen von Bayern-Ingolstadt", Sammelblatt des Historischen Vereins Ingolstadt (in German), 113, pp. 35–54, especially pp. 52–53 Bernhard Glasauer (2009), Herzog Heinrich XVI. (1393–1450) der Reiche von Bayern-Landshut. Territorialpolitik zwischen Dynastie und Reich (thesis), Münchner Beiträge zur Geschichtswissenschaft (in German), 5, München: Herbert Utz Verlag, ISBN 978-3-8316-0899-7 Renate Kremer (2000), Die Auseinandersetzungen um das Herzogtum Bayern-Ingolstadt 1438–1450 (thesis), Schriftenreihe zur bayerischen Landesgeschichte (in German), 113, München: C. H. Beck, ISBN 3-406-10694-3 Theodor Straub (1992), "Die fünf Ingolstädter Herzoginnen", Bayern-Ingolstadt, Bayern-Landshut. 1392–1506. Glanz und Elend einer Teilung (in German), Ingolstadt: Stadtarchiv Ingolstadt, pp. 43–50, especially pp. 49–50, ISBN 3-932113-06-3
Καλλιθέα Ηρακλείου

Η Καλλιθέα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Κατσαμπά , ανατολικά των ερειπίων της Κνωσού, στις δυτικές πλαγιές του υψώματος Προφήτης Ηλίας (υψόμετρο 296,61 μ.). Οι κάτοικοι στον οικισμό ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και με την ελαιοκομία. Ο νεότερος ναός είναι αυτός του Προφήτη Ηλία. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλλιθέας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καρτερός και Πρασσάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Καλλιθέα, η (734) Καρτερός, ο (459) Πρασσάς, ο (412)Συνολικά η κοινότητα έχει 1.605 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Ανδρουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλλιθέας. Η παλιότερη ονομασία της Καλλιθέας ήταν Μετόχι του Μπαμπαλή, από το όνομα του Τούρκου ιδιοκτήτη. Με την ίδια ονομασία αναγράφεται στην απογραφή του 1920 με 107 κατοίκους. Ο σημερινός πληθυσμός έχει καταγωγή από το Οροπέδιο καθώς επίσης και από το χωριό Γωνιές Πεδιάδος. Κοντά στον οικισμό τις τελευταίες δεκαετίες ιδρύθηκε το εργοστάσιο Henniger και το εργοστάσιο ηλεκτρονικών. Ο Πρασσάς δεν αναφέρεται σε παλιές απογραφές. Η ετυμολογία του είναι από τη λέξη πρασά, δηλαδή την πρασιά, όπως λέγεται το φυτώριο στην Κρήτη. Συνεπώς, η ονομασία Πρασσάς (ο Πρασάς) θεωρείται λανθασμένη . Το 1583 αναφέρεται Cartero με 179 κατοίκους. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Δήμος Στρώμνιτσας

Ο Δήμος Στρώμνιτσας (σλαβομακεδονικά: Струмица‎ /ˈstrumitsa/) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοανατολικής περιφέρειας. Στρώμνιτσα ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Στρώμνιτσας.

 Ο Δήμος Στρώμνιτσας συνορεύει με: τον Δήμο Βαλαντόβου στα νοτιοδυτικά τον Δήμο Κόντσε στα βορειοδυτικά τον Δήμο Βασίλεβο και τον Δήμο Μποσίλοβο στα βόρεια τον Δήμο Νόβο Σέλο στα ανατολικά την Ελλάδα στα νοτιοανατολικά. Επίσημος ιστότοπος
Πορεία πλοίου

Ως Πορεία πλοίου ή πλεύση (course) χαρακτηρίζεται η κατεύθυνση που κινείται ένα πλοίο υπό ορισμένη γωνία, που ορίζεται από τον Βορρά και της κεντρικής γραμμής του διαμήκους του πλοίου που λέγεται γραμμή πλώρης ή ιθύνουσα γραμμή (lubber's line). Στους ναυτικούς χάρτες η πορεία που πρέπει ν΄ ακολουθήσει ένα πλοίο από ένα τόπο σε άλλο παρίσταται ως ευθεία γραμμή που συνδέει τους δύο τόπους, αν και εφόσον στο μεταξύ θαλάσσιο χώρο δεν παρεμβάλονται φυσικά εμπόδια ή άλλοι κίνδυνοι, διαφορετικά παριστάνεται ως τεθλασμένη.

 Οι πορείες των πλοίων χαρακτηρίζονται ανάλογα με τον Βορρά που προσδιορίζονται, δηλαδή τον αληθή, τον μαγνητικό ή τον Βορρά πυξίδας. Συνεπώς οι πορείες είναι: Αληθής πορεία (true course), γωνία μεταξύ αληθούς Βορρά και της γραμμής πλώρης. Στους υπολογισμούς* συμβολίζεται ως ζλ Μαγνητική πορεία (magnetic course), γωνία μεταξύ μαγνητικού Βορρά και της γραμμής πλώρης. Συμβολίζεται συνήθως ως ζμ, και Πορεία πυξίδας (compass course), γωνία μεταξύ Βορρά πυξίδας και της γραμμής πλώρης. Συμβολίζεται συνήθως ως ζπ.(*) Στους υπολογισμούς των Ελλήνων ναυτικών. Σήμερα οι πορείες των πλοίων μετρούνται και αποδίδονται αποκλειστικά σε μοίρες από 000° μέχρι 360° και πάντα κατά την ολοκυκλική διαίρεση του ανεμολογίου αρχίζοντας από τα δεξιά της κατεύθυνσης του Βορρά και πάντοτε με τρεις αριθμούς π.χ. ζλ= 185°, ή 005°, ή 356°. Παλαιότερα αποδίδονταν με τεταρτοκυκλική μέτρηση των πορειών με διψήφιο αριθμό από 00°-90° με αρχή μέτρησης τον Βορρά ή το Νότο, προς Απηλιώτη (Ανατολή), ή Ζέφυρο (Δύση). Έτσι η απόδοση σε τεταρτοκυκλική τιμή χρησιμοποιούνταν επιπλέον γράμματα στην αρχή και στο τέλος. Τα παραπάνω παραδείγματα τεταρτοκυκλικά είναι αντίστοιχα: Ν05°Ζ, Β05°Α, Β04°Ζ. Ο τρόπος αυτός σήμερα έχει εγκαταλειφθεί. Ιστιοδρομία Λοξοδρομία Ορθοδρομία Περίπλους
Πάολο Καζάτι

Ο Πάολο Καζάτι (Paolo Casati, στα λατινικά, Paulus Casatus) (1617 – 22 Δεκεμβρίου 1707) ήταν Ιταλός Ιησουίτης. Γεννημένος στην Πιατσέντσα από οικογένεια του Μιλάνου, εντάχθηκε στους Ιησουίτες το 1634. Εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών του στη θεολογία και στα μαθηματικά. Δίδαξε φιλοσοφία, θεολογία και μαθηματικά. Το όνομά του φέρει ο ομώνυμος κρατήρας του Φεγγαριού.

 Έγραψε το αστρονομικό έργο Terra machinis mota (1658), στο οποίο περιγράφονται διάλογοι με σημαντικούς αστρονόμους της εποχής ανάμεσα στους οποίους και ο Γαλιλαίος. Στο έργο Vacuum proscriptum, το οποίο εκδόθηκε στη Γενεύη το 1649, ασχολείται με το κενό. Σύμφωνα με τον επιστήμονα η απουσία οποιουδήποτε πράγματος υποδηλώνει την απουσία του Θεού και ανάγει στη Γένεση. Fabrica et uso del compasso di proportione (1664). Le ceneri dell'Olimpo ventilate (1673)- διάλογος για τη μετεωρολογία. De gli horologi solari (αδημοσίευτο χειρόγραφο). Exercitationes matheseos candidatis exhibitaæ (1698) (αδημοσίευτο χειρόγραφο)- συλλογή για θέματα γεωμετρικά και αλγεβρικά. Horror vacui? Επιστημονικά έργα του Paolo Casati (1617-1707)
Κλιφ Χάμοντς

Ο Κλίφορντ Ντάνιελ «Κλιφ» Χάμοντς (Clifford Daniel "Cliff" Hammonds, γενν. στις 18 Δεκεμβρίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τον Ήφαιστο Λήμνου.

 Έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Πανεπιστήμιο Κλέμσον. Στα τέσσερα χρόνια με τους Κλέμσον Τάιγκερς, έπαιξε σε 134 αγώνες, όπου είχε κατά μέσο όρο 10,9 πόντους, 3,6 ριμπάουντ, 3,5 ασίστ και 1,7 κλέψιμο ανά αγώνα. Ο Χάμοντς αποφοίτησε από το Κλέμσον με διπλό πτυχίο στην αρχιτεκτονική και τη ψυχολογία το 2008. Η πρώτη του ομάδα στην Ευρώπη ήταν η Νταρουσάφακα του Πρωταθλήματος Τουρκίας, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το Δεκέμβριο του 2008, όταν μετακινήθηκε στην Αναντολού Εφές. Στην Εφές έμεινε μόνο μερικές εβδομάδες, με την οποία έπαιξε πέντε αγώνες στην Ευρωλίγκα και στη συνέχεια επέστρεψε στη Νταρουσάφακα, όπου τελείωσε τη σεζόν. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009, ο Χάμοντς αγωνίστηκε με την Πιράτας ντε Κεμπραδίγιας. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με το Περιστέρι, όπου είχε κατά μέσο όρο 12,9 πόντους, 3,1 ριμπάουντ, 3,7 ασίστ και 1,5 κλέψιμο ανά αγώνα στην Α1 Εθνική. Τον Ιούνιο του 2010, ο Χάμοντς υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ. Τον Αύγουστο του 2011, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Μπάνβιτ. Τον Αύγουστο του 2012, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ΚΚ Ιγκοκέα. Τον Ιούλιο του 2013, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου.Στις 31 Οκτωβρίου, 2015, ο Χάμοντς επιλέχθηκε από τους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς με την 12η γενική επιλογή στο Ντραφτ του 2015 της NBA Development League, μόνο για να δοθεί ως αντάλλαγμα στους Ρίνο Μπίγκχορνς το ίδιο βράδυ.Στις 24 Σεπτεμβρίου 2016, ο Χάμοντς υπέγραψε με τη Λιμόζ του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Στις 8 Νοεμβρίου 2016, αποχώρησε από τη Λιμόζ και υπέγραψε με τη γερμανική Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ για το υπόλοιπο της σεζόν.Στις 21 Ιουλίου 2017, υπέγραψε με την σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ του Πρωταθλήματος Γερμανίας για τη σεζόν 2017-18.Στις 31 Ιουλίου 2018, ο Χάμοντς ανακοινώθηκε από τη βελγική Σπιρού Σαρλερουά.Στις 6 Αυγούστου 2019, επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από δέκα χρόνια και υπέγραψε με τον Ήφαιστο Λήμνου. Προφίλ στο draftexpress.com Προφίλ στο eurobasket.com Προφίλ στην euroleague.net Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-06 στο Wayback Machine. στο fiba.com Προφίλ στο tblstat.net
Α.Σ. Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ρήγας Φεραίος είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Βελεστίνο του νομού Μαγνησίας. Ιδρύθηκε το 1926 και διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου. Τη δεκαετία του 70 διατηρούσε και τμήματα καλοθοσφαίρισης.

 Ο Α.Σ. «Ρήγας Φεραίος» ιδρύθηκε το 1926 ως ένας ερασιτεχνικός σύλλογος και ανήκει στην κοινωνία του Βελεστίνου. Η πρωτοβουλία για την ίδρυση του συλλόγου έγινε δεκτή με καλές προοπτικές από τη νεολαία και το σύνολο των κατοίκων του Βελεστίνου και απόδειξη, από φωτογραφίες που υπάρχουν, η καθολική συμμετοχή των κατοίκων στη διαμόρφωση χώρου για τη δημιουργία γηπέδου, στα «αλώνια», όπου και σήμερα το κατασκευασθέν αργότερα στάδιο, με τη σημερινή του μορφή. Με την ίδρυση ήρθε και η πλούσια, για την εποχή αθλητική δραστηριότητα του συλλόγου, με σειρά ποδοσφαιρικών αγώνων, που συγκέντρωναν πλήθος κόσμου. Το όνομα που φέρει ο σύλλογος είναι του εθνεγέρτη και μάρτυρα Ρήγα Φεραίου. Από τον αθλητικό σύλλογο έχουν περάσει εκατοντάδες νέοι του Βελεστίνου προσφέροντας τις ικανότητές τους και γράφοντας έτσι την ιστορία του συλλόγου. Ο σύλλογος ιδρύεται το 1926 ενώ το 1928 συγκροτείται η ποδοσφαιρική ομάδα του «Ρήγα Φεραίου». Την περίοδο 1951-52 ο «Ρήγας Φεραίος» παίρνει την «επίσημη» μορφή του, με την αναγνώριση του συλλόγου λαμβάνοντας Αριθμό Μητρώου από την ΕΠΟ το 341 και τη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΘ. Κατά τα έτη 1955-1958 ο «Ρήγας Φεραίος» αγωνίζεται σε επίσημο πρωτάθλημα στη Γ΄ τοπική κατηγορία, όπου και πρωταγωνιστεί, ενώ το 1959 ο «Ρήγας» ανακηρύσσεται πρωταθλητής στη Γ΄ τοπική κατηγορία. Το 1961 ο «Ρήγας» όντας πρωταθλητής στη Β΄ τοπική κατηγορία, ανέρχεται στην Α΄ τοπική κατηγορία. Τη δεκαετία του 70 κατακτά πολλούς τίτλους στην Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας διεκδικώντας την άνοδο στη Β' Εθνική μεσω των Ειδικών Πρωταθλημάτων. Το 1971 έχασε την άνοδο σε αγώνα κατάταξης με τον Λεωνίδα Σπάρτης. Το 1975 υπήρξε η πλέον εποικοδομητική χρονιά για το σύλλογο, καθώς μέσω του Ειδικού Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος (και αγώνα μπαράζ με τον ΠΑΟ Κουφαλίων που κρίθηκε στα πέναλτι) πέτυχε τη συμμετοχή στη Β΄ εθνική Κατηγορία 1975-76, γεγονός το οποίο αποτελεί το ορόσημο στην ιστορία του. Το 1977 και το 1981 πετυχαίνει την άνοδο στη Γ' Εθνική και με τις αναδιαρθρώσεις συμμετέχει στην πρώτη διοργάνωση του περιφερειακού πρωταθλήματος της Δ' Εθνικής το 1982-83. 12 χρόνια μετά, την περίοδο 1995-96 όντας πρωταθλητής στην Α΄ τοπική κατηγορία αγωνίζεται για δεύτερη φορά στην Δ΄ Εθνική κατηγορία όπου θα παραμείνει για 3 περιόδους. Θα επιστρέψει ως δευτεραθλητής το 2002-03. Με 2 εξαιρέσεις που θα αγωνιστεί στην Α' ΕΠΣΘ κατακτώντας το πρωτάθλημα και την επάνοδο, θα παραμείνει στην κατηγορία μέχρι την κατάργησή της το 2013 εξασφαλίζοντας και τη συμμετοχή στη Γ' Εθνική, όπου αγωνιζόταν μέχρι το 2018. Το 2018 η ομάδα υποβιβάστηκε στην Α' κατηγορία και από τότε προσπαθεί να κερδίσει την επάνοδο στην Γ' Εθνική.
Κλίμακα Μος

Η εμπειρική κλίμακα Μος (Mohs) χρησιμοποιείται για την μέτρηση της σκληρότητας, κυρίως για τα ορυκτά. Δημιουργός της κλίμακας Μος είναι ο Φρίντριχ Μος (Friedrich Mohs), καθηγητής ορυκτολογίας στο πανεπιστήμιο του Γκρατς της Αυστρίας. Στην κλίμακα αυτή, κάθε ορυκτό χαράζει τα προηγούμενα και χαράζεται από τα επόμενα (για παράδειγμα όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα, το κορούνδιο χαράζει το τοπάζιο, αλλά και χαράζεται από το διαμάντι). Το πιο σκληρό στην κλίμακα είναι το διαμάντι και, πρακτικώς, χαράζεται μόνο από άλλο διαμάντι.

 Η κλίμακα Μος είναι εμπειρική και σχετική, καθώς δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένες και απόλυτες τιμές σκληρότητας των ορυκτών. Ωστόσο, είναι πολύτιμη για τη μακροσκοπική ταύτιση των ορυκτών, καθώς δύο (ή περισσότερα) ορυκτά είναι πιθανόν να ομοιάζουν σε εξωτερική εμφάνιση, αλλά να διαφέρουν σημαντικά στη σκληρότητα, όπως συμβαίνει με το χαλαζία (σκληρότητα 7 στην κλίμακα) και τον ασβεστίτη (σκληρότητα 3 στην κλίμακα). Ορυκτό Κατάλογος ορυκτών Σ. Αβραμιώτης, Β. Αγγελόπουλος, Γ. Καπελώνης, Π. Σινιγάλιας, Δ. Σπαντίδης, Α. Τρικαλίτη, Γ. Φίλος Χημεία Β' Γυμνασίου (ΟΕΒΔ Αθήνας)
Οχυρωτική

Οχυρωτική και, σπάνια, οχυρωματική χαρακτηρίζεται η τέχνη της οργάνωσης μιας τοποθεσίας κατά την οποία οι αμυνόμενοι σ' αυτή να μπορούν να ανθίστανται κατά εχθρού συνήθως πολυαριθμότερου. Συνεπώς πρόκειται για στρατιωτική τέχνη αμυντικού χαρακτήρα που υπάγεται γενικότερα στη στρατιωτική τακτική.

 Η οχυρωτική διακρίνεται αναλόγως της έκτασης και του τύπου των έργων σε μόνιμη οχυρωτική, σε οχυρωτική εκστρατείας και σε ημιμόνιμη οχυρωτική. Στη μόνιμη οχυρωτική εκτελούνται συνήθως μεγάλα έργα, τα λεγόμενα οχυρά, με χρήση σήμερα βιομηχανικών προϊόντων π.χ. σκυροδέματος, χάλυβα, σιδηρόβεργες κ.λπ., ικανά να αντέξουν σε πυρά βαρέος πυροβολικού και αεροπορικών προσβολών. Διά της οχυρωτικής οργανώνονται ιδιαίτερα εδαφικά σημεία που επιλέγονται κυρίως προς παρεμπόδιση προέλασης ή και ανακοπή εχθρικών δυνάμεων αλλά και ταυτόχρονα την προστασία του χώρου για προέλαση ή χρήση αυτού από φίλιες δυνάμεις. Αντίθετα η οχυρωτική εκστρατείας περιλαμβάνει έργα που συνήθως πραγματοποιούνται στο πεδίο της μάχης προς ενίσχυση των κατεχομένων θέσεων των στρατευμάτων, τα λεγόμενα οχυρώματα. Η αξία των τελευταίων είναι ανάλογη του διατιθέμενου χρόνου, των διατιθεμένων μέσων καθώς και του τακτικού σκοπού τον οποίο πρόκειται να εξυπηρετήσουν. Τέλος η ημιμόνιμη οχυρωτική περιλαμβάνει περιορισμένα οχυρωματικά έργα, μικρότερα των οχυρωμάτων, όπως είναι τάφροι, ημίφρακτα πυροβολεία, παρατηρητήρια, φυλάκια κ.λπ., των οποίων κύρια χαρακτηριστικά είναι η προσωρινή άμυνα και ο περιορισμένος χώρος ανάπτυξης αυτών. Η εκτέλεση τέτοιων έργων και στους τρεις τύπους οχυρωτικής ονομάζεται οχύρωση, ενώ το έργο οχυρό, δευτερεύοντα έργα που περιλαμβάνουν κάποια αμυντήρια (αμυντικά) κωλύματα πέριξ των οχυρών λέγονται οχυρωτικά και συνηθέστερα οχυρωματικά έργα. Όταν αυτά αναπτύσσονται σε πολύ μεγάλο μήκος, είτε αυτούσια είτε με ενδιάμεσα βοηθητικά αμυντικά έργα, ονομάζονται οχυρωματική γραμμή. Η μεγαλύτερη τέτοια οχυρωματική γραμμή που έγινε παγκοσμίως είναι το σινικό τείχος. Σπουδαίες επίσης γραμμές ήταν η γραμμή Μαζινό στη Γαλλία, καθώς και η γραμμή Μεταξά στην Ελλάδα.
Capesize

Τα Capesize είναι τα μεγαλύτερα πλοία ξηρού φορτίου. Είναι πολύ μεγάλα για να διέλθουν από το κανάλι του Σουέζ (όρια Suezmax) ή από το κανάλι του Παναμά (Παναμάξ) και έτσι πρέπει να περάσουν είτε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος είτε το Ακρωτήριο Χορν για να διασχίσουν τους ωκεανούς.

 Τα πλοία αυτής της κατηγορίας είναι για μεταφορά χύδην φορτίου, τα οποία συνήθως μεταφέρουν άνθρακα, μεταλλεύματα και άλλες βασικές πρώτες ύλες. Ο όρος Capesize δεν ισχύει στα δεξαμενόπλοια. Το μέσο μέγεθος ενός τέτοιου πλοίου είναι περίπου 156.000 DWT, αν και έχουν κατασκευαστεί μεγαλύτερα πλοία (συνήθως για τη μεταφορά ορυκτών), μέχρι 400.000 DWT. Οι μεγάλες διαστάσεις και το μεγάλο βύθισμα τους, σημαίνουν ότι μόνο οι μεγαλύτεροι τερματικοί σταθμοί με μεγάλο θαλάσσιο βάθος μπορούν να τα φιλοξενήσουν. Υπάρχουν επίσης και υποκατηγορίες πλοίων Capesize που περιλαμβάνουν πολύ μεγάλα μεταφοράς μεταλλευμάτων (VLOC) και τα πολύ μεγάλα φορτηγά χύδην φορτίου (VLBC) άνω των 200.000 DWT. Αυτά τα πλοία σχεδιάζονται κυρίως για τη μεταφορά σιδηρομεταλλεύματος.