IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τοκελάου

Το Τοκελάου βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό και είναι εξαρτημένη περιοχή από τη Νέα Ζηλανδία από το 1926. Έχει έκταση 10 τετρ. χλμ. Το 1989 ο ΟΗΕ συνέταξε έκθεση σύμφωνα με την οποία προβλέπεται ότι το Τοκελάου θα εξαφανιστεί κάτω από τη θάλασσα τον 21ο αιώνα λόγω της αύξησης της στάθμης των υδάτων από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Ο πληθυσμός είναι 1.499, με βάση την απογραφή του 2016 (κατατάσσεται 241η). Δεν υπάρχει καμία πρωτεύουσα καθώς κάθε ατόλη έχει το δικό της διοικητικό κέντρο. Το όνομα Τοκελάου σημαίνει «βόρειος άνεμος» στη γλώσσα της Πολυνησίας.

 Ο πρώτος Ευρωπαίος που πρωτοαντίκρισε το Ατάφου, σημερινή πρωτεύουσα, ήταν ο Τζον Μπάιρον τη δεκαετία του 1760. Το 2005 ένας κυκλώνας χτύπησε το Τοκελάου με αποτέλεσμα να χαθούν περιουσίες και καλλιέργειες. Σύμφωνα με την CIA το Τοκελάου αποτελεί τη μικρότερη οικονομία του κόσμου. Έχει ετήσια αγοραστική δύναμη περίπου 700 ευρώ. Το Τοκελάου εξάγει 67.000 ευρώ σε γραμματόσημα, δομικά υλικά και καύσιμα προς την Νέα Ζηλανδία. Η Νέα Ζηλανδία, παρέχει δωρεάν ιατρικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες. Η τοπική βιομηχανία ασχολείται κυρίως με ξυλουργική, πλεκτά είδη χειροτεχνίας, γραμματόσημα και με την αλιεία. Διοικητής (αντιπρόσωπος της Βασίλισσας της Αγγλίας) είναι ο Ντον Χίγκινς από το 2022. Αρχηγός Κυβέρνησης είναι ο Αφέγκα Γκαουαλόφα από τον Μάρτιο του 2018 (υπάρχει εναλλασσόμενη παραμονή στο αξίωμα των τριών φυλάρχων του νησιού). Στο Τοκελάου δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα. Το νομοθετικό σώμα (Κοινοβούλιο του Τοκελάου ή Fono) απαρτίζεται από 20 έδρες (15 πριν το 2008), αντιπροσώπους των 3 ατολλών. Ο αρχηγός της κυβερνήσεως ονομάζεται Ulu, και κάθε χρόνο η προεδρία αλλάζει μεταξύ των faipule (ηγέτες) των 3 ατολών του Τοκελάου. Οι εκλογές γίνονται ανά τρία χρόνια. Στις 11 Νοεμβρίου 2004 το Τοκελάου και η Νέα Ζηλανδία έκαναν βήματα προς τη σύναψη συνθήκης βάσει της οποίας το πρώτο θα μετατραπεί από μη αυτοδιοικούμενο έδαφος σε ένα αυτοδιοικούμενο κράτος σε ελεύθερη σύνδεση με τη Νέα Ζηλανδία. Πέρα από τη συμφωνία διεξήχθη δημοψήφισμα σε ολόκληρο το Τοκελάου, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και στα 3 νησιά, στις 13, 14 και 15 Φεβρουαρίου του 2006. Επί συνόλου 581 ψήφων, οι 349 τάχθηκαν υπέρ της Ελεύθερης Σύνδεσης, ήταν όμως λιγότεροι από τα δύο τρίτα της απαιτούμενης πλειοψηφίας για να εγκριθεί η ετυμηγορία. Ένα επαναληπτικό δημοψήφισμα άρχισε στις 22 Οκτωβρίου (οι απόδημοι στην Άπια ψήφισαν στις 20 Οκτωβρίου) και ολοκληρώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007. Με διαφορά 16 ψήφων, οι κάτοικοι καταψήφισαν ξανά την πρόταση για ανεξαρτησία από τη Νέα Ζηλανδία. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 2023. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 23 Ιανουαρίου 2014 εξελέγησαν 20 ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανέλαβε αρχηγός κυβερνήσεως ο Κουρέσα Νασάου, για 7η φορά στην ιστορία του νησιού. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν σε τρεις γύρους (στις 23 (στο Νουκουνόνου), 27 (στο Φακαόφο) και 31 Ιανουαρίου 2017 (Ατάφου), εξελέγησαν μόνο 21 ανεξάρτητοι.
Εθνικός ύμνος του Γκουάμ

Το Stand Ye Guamanians (στη γλώσσα Τσαμόρο: Fanohge Chamoru), γνωστό γενικά ως The Guam Hymn, είναι ο επίσημος εδαφικός ύμνος του Γκουάμ. Καθιερώθηκε το 1919. Οι στίχοι και η μουσική είναι του Δρα Ραμόν Μαναλισάι Σαμπλάν (Dr. Ramon Manalisay Sablan). Η έκδοση στη γλώσσα Τσαμόρο, που εμφανίστηκε αργότερα, ήταν έργο του Λαγκριμάς Ουνταλάν (Lagrimas Untalan). Καθώς το Γκουάμ αποτελεί αμερικανικό εξαρτώμενο έδαφος, επίσημος εθνικός ύνος είναι το "Star Spangled Banner", το οποίο ακούγεται σε επίσημες περιστάσεις. Ωστόσο, ο ύμνος του Γκουάμ παίζεται σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.

 Fanohge Chamoru put i tano'-ta Kånta i ma tunå-ña gi todu i lugåt. Para i onra, para i gloria Abiba i isla sen parat. Para i onra, para i gloria Abiba i isla sen parat.U todu i tiempo i pas para hita Yan ginen i langet na bendesion. Kontra i piligru, na'fansåfo' ham Yu'os prutehi i islan Guåhan. Kontra i piligru, na'fansåfo' ham Yu'os prutehi i islan Guåhan. Stand ye Guamanians for your country And sing her praise from shore to shore For her honor, for her glory Exalt our isle forever more. For her honor, for her glory Exalt our isle forever more.May everlasting peace reign o'er us May heaven's blessing to us come Against all peril, do not forsake us God protect our isle of Guam. Against all peril, do not forsake us God protect our isle of Guam. Σηκωθείτε Γκουαμανοί για τη χώρα σας Και τραγουδήστε τον έπαινό της από ακτή σε ακτή Για την τιμή της, για τη δόξα της Εξυψώστε το νησί μας ακόμα περισσότερο για πάντα. Για την τιμή της, για τη δόξα της Εξυψώστε το νησί μας ακόμα περισσότερο για πάντα.Ας βασιλεύει αιώνια η ειρήνη ανάμεσά μας Ας έρθει ο ευλογημένος παράδεισος Εναντίον όλων των κινδύνων, μη μας εγκαταλείπεις Θεέ, να προστατεύεις το νησάκι μας, την Γκουάμ. Εναντίον όλων των κινδύνων, μη μας εγκαταλείπεις Θεέ, να προστατεύεις το νησάκι μας, την Γκουάμ. Αρχείο σε μορφή Real Audio (ορχηστρικό) Ο ύμνος του Γκουάμ Αρχειοθετήθηκε 2019-12-06 στο Wayback Machine.- στον ιστότοπο της κυβέρνησης του Γκουάμ.
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως

Με τον όρο Εννεάδα της Ηλιουπόλεως ήταν η ομάδα των εννέα θεοτήτων που συνδέονται με τον κοσμογονικό μύθο της Ηλιούπολης. Αν και η ηλιουπολιτική θεολογία θεωρείται η πλέον δογματική όλων των θεολογικών συστημάτων που αναπτύχθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο, η μεγαλύτερη γραπτή μαρτυρία, τα κείμενα των Πυραμίδων της πέμπτης δυναστείας αναφέρονται περιστασιακά μόνον στο ζήτημα της δημιουργίας, γεγονός που προϋπέθετε την ύπαρξη μιας βασικής τουλάχιστον γνώσης του δόγματος.

 Οι μαρτυρίες μας επιτρέπουν να υποθέσουμε με σχετική ακρίβεια ότι το πρώτο γεγονός στη διαδικασία της δημιουργίας κατά τη κοσμογονική αφήγηση υπήρξε η ανάδυση του Ατούμ, του θεού της Ηλιούπολης από τα αρχέγονα, χαοτικά ύδατα του Νουν. Εξαιτίας του γεγονότος ότι κατά την εποχή των κειμένων των Πυραμίδων ο Ατούμ είναι ήδη ταυτισμένος με τον Ρα, η ανάδυσή του ερμηνεύεται ως άφιξη του φωτός που διαλύει το χαοτικό σκότος του Νουν. Σε αυτή την όψη του ο Ρα-Ατούμ συμβολίζεται με το πτηνό Μπένου ή φοίνιξ. Σε μία άλλη όψη που φέρει τις ιδιότητες του Κεπερά ή Κεπρί, ο Ατούμ Ρα συμβολίζεται με τον σκαραβαίο, εκείνον που έρχεται σε ύπαρξη, μεταγενέστερο σύμβολο του ανατέλλοντος ηλίου. Ολοκληρωμένος στο αρχέγονο λόφο γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκε το αρχιτεκτόνημα του ναού της Ηλιούπολης, αλλά μόνος, ο Ατούμ ενώθηκε με τη σκιά του - σε μια άλλη εκδοχή του μύθου αυνανίστηκε. Φτύνοντας ο Ατούμ δημιούργησε τον γιο του Σου και εμέσσοντας την κόρη του Τεφνούτ. Την εποπτεία των δύο θεοτήτων ανέλαβε το ανεξάρτητο Μάτι του Ατούμ (ουντζάτ ή/και ουτσάτ). Το μάτι αναζητά τις δύο θεότητες στα χαοτικά ύδατα του Νουν με στόχο της επανένωση τους με τον μοναχικό και συνεπώς αδύναμο Ατούμ. Η επανένωση και η μεταμόρφωση του μοναδικού οφθαλμού του Ατούμ σε Ουραίο θέτει ένα τέλος στην πρώτη θεογονική φάση της αυτοδημιουργίας του Ατούμ, με την επιστροφή των Σου και Τεφνούτ. Παρόλο που στο μυθολογικό σώμα η Τεφνούτ δε φαίνεται να χαίρει ιδιαίτερης προσοχής, ωστόσο ως Μαγιέτ καθίσταται υπεύθυνη θεότητα για την παγκόσμια τάξη. Εκπρόσωπος της ζωής ο Σου, εκπρόσωπος της παγκόσμιας τάξης η Τεφνούτ γίνονται οι κατάλληλες θεότητες για τη συνέχιση του κύκλου της δημιουργίας και την εγκαθίδρυση μιας κοινωνικής τάξης. Η τρίτη θεϊκή γενεά, ο Γκεμπ και η Νουτ, διαμορφώνουν τη μυθική γεώσφαιρα (Ουρανός και Γη), πάνω στην οποία η τέταρτη γενεά Σετ, Νέφθυς, Όσιρις και Ίσις οικοδομεί το μυθικό τέλειο βασίλειο ή «χρυσό αιώνα». Όταν ο Ατούμ επανενώθηκε με τον Σου και την Τεφνούτ, έκλαψε από τη χαρά του και από τα δάκρυά του γεννήθηκαν άνθρωποι. Με την επιστροφή των παιδιών του ο Ατούμ εγκατέλειψε τα αρχέγονα ύδατα και ξεκίνησε τη δημιουργία του κόσμου. Ο Σου και η Τεφνούτ γέννησαν τον Γκεμπ-Γη και την Νουτ-Ουρανό. Οι δύο τελευταίοι έγιναν γονείς με τη σειρά τους τεσσάρων θεοτήτων οι οποίες, ωστόσο, δε διέθεταν τις κοσμικές συσχετίσεις των προγόνων τους. Θεότητες όπως ο Ώρος με τις τέσερις αδελφές και τους τέσσερις αδελφούς του συμπληρώνουν την ηλιουπολιτική κοσμογονία δημιουργώντας την πολυμορφία της ζωής πάνω στη γη. Faulkner R. O. The bremner-Rhind Papurus - I, 1936. Ions Veronica 1968, Egyptian Mythology, Newnes Books, London.
Σχέσεις Κύπρου και Μάλτας

Οι σχέσεις Κύπρου–Μάλτας αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Κύπρου και της Μάλτας. Οι δύο χώρες έχουν την ιδιότητα μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τηςΚοινοπολιτείας των Εθνών. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Μάλτα μέσω της διαπιστευμένης πρεσβείας στη Ρώμη (Ιταλία). Η Μάλτα εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της διαπιστευμένης πρεσβείας στην Αθήνα (Ελλάδα). Οι πολιτικές σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων ανάμεσα στις 2 χώρες (ιστορικές, οικονομικές και περιφερειακές). Είναι οι δύο νησιωτικές χώρες της Μεσογείου. Από το Μάιο του 2004 είναι μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη έχουν μακρά ιστορία στην Κύπρο, προτού υποχωρήσουν στη Μάλτα, και ήταν ακόμα μια σημαντική δύναμη στη Μεσόγειο. Το 2005, ο Ύπατος Αρμοστής της Μάλτας για τη Κύπρο Τζον Μπάλζαν υποσχέθηκε υποστήριξη για την επανένωση της Κύπρου προς τον Πρόεδρο της Κύπρου Τάσο Παπαδόπουλο.Οι άριστες σχέσεις μεταξύ της Κύπρου και της Μάλτας, καθώς και η ανάγκη για την περαιτέρω προώθηση της Μεσογειακής διάστασης των δύο χωρών ήταν μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκου Κυπριανού με τον Πρόεδρο της Μάλτας Έντι Φενέκ Αντάμι. Ο Κυπριανού έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Μάλτας στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη χώρα μεταξύ 20 και 21 Ιουλίου 2008. Υπήρξε συμφωνία για κοινή χρήση του κτιρίου της Διπλωματικής Αποστολής της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Τελ Αβίβ με τις διπλωματικές υπηρεσίες της Μάλτας. Επίσης, συζητήθηκε η καθιέρωση κοινής διπλωματικής εκπροσώπησης Κύπρου-Μάλτας στη Ραμάλα. Διεθνείς σχέσεις της Κύπρου Διεθνείς σχέσεις της Μάλτας
Σοφία Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Σοφία Αμαλία (γερμ. Sophie Amalie von Braunschweig-Calenberg, 24 Μαρτίου 1628 - 20 Φεβρουαρίου 1685) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Κάλενμπεργκ και της Άννας Ελεονώρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Παντρεύτηκε το 1643 τον Φρειδερίκο Γ΄ της Δανίας και είχε τέκνα: Χριστιανός Ε΄ (1646 - 1699), Βασιλιάς της Δανίας. Άννα Σοφία (1647 - 1717), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο Γ΄ της Σαξονίας. Φρειδερίκη Αμαλία (1649 - 1704), παντρεύτηκε τον Χριστιανό Αλβέρτο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Βιλελμίνη Ερνεστίνη (1650 - 1706), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ του Παλατινάτου. Φρειδερίκος (1651 - 1652). Γεώργιος (1653 - 1708), Πρίγκιπας της Δανίας. Ουλρίκη Ελεονώρα (1656 - 1693), παντρεύτηκε τον Κάρολο ΙΑ΄ της Σουηδίας. Δωροθέα (1657 - 1658).
Κάρλα Σόουζα

Η Κάρλα Ολιβάρες Σούζα (γεννημένη στις 11 Δεκεμβρίου, 1985) είναι μία Μεξικανή - Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για το ρόλο της ως Laurel Castillo στη νομική δραματική σειρά του ABC, Πώς να Γλιτώσεις με τη Δολοφονία.

 Η Σούζα γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού με πατέρα από τη Χιλή και μητέρα από το Μεξικό. Έζησε στο Aspen, Κολοράντο, μέχρι τα οκτώ της χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στο Centro de Educación Artística, τη φημισμένη σχολή υποκριτικής που λειτουργεί από το μεγάλο μεξικάνικο μέσο ενημέρωσης, Televisa, στην Πόλη του Μεξικού. Έχει παρακολουθήσει επίσης μαθήματα σε μια σχολή υποκριτικής στη Γαλλία και ήταν μέρος μιας επαγγελματικής ομάδας θεάτρου που έκανε περιοδίες σε όλη τη χώρα. Εντάχθηκε σε μία από τα πιο γνωστές δραματικές σχολές στην πόλη του Λονδίνου (Central School of Speech and Drama), και αποφοίτησε με Bachelor of Arts στην Υποκριτική το 2008. Λίγο πριν ολοκληρωθούν οι σπουδές της, έλαβε το CCP βραβείο, που δίνεται στην πιο πολλά υποσχόμενη ηθοποιό στο Λονδίνο. Επιλέχθηκε επίσης να πάει στη Μόσχα, στη Ρωσία, με τον Anatoly Smilianski για εντατικά μαθήματα υποκριτικής. Στα 22 της, επέστρεψε στην Πόλη του Μεξικού και άρχισε να παίζει στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το 2009, έκανε το ντεμπούτο της στη Μεξικανική τηλενουβέλα Verano de amor, που πρωταγωνιστεί η τραγουδίστρια Dulce Maria. Αργότερα πρωταγωνίστησε στα Μεξικάνικα σήριαλ Los Héroes del Norte και La Clinica. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στο Από Prada σε Nada. το 2013, καθώς επίσης σε άλλες δύο επιτυχίες του box office, Nosotros los Nobles και Οδηγίες Δεν Περιλαμβάνονται. το 2014, η Souza μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ερμηνεύσει ρόλους στην αγγλική γλώσσα. Επιλέχθηκε να παίξει ως βασικός χαρακτήρας στη σειρά της Shonda Rhimes Πώς να Γλιτώσεις με τη Δολοφονία στο ρόλο της Laurel Castillo, μιας φοιτήτριας της νομικής, απέναντι από τη Βαϊόλα Ντέιβις. το Φεβρουάριο του 2015, η Σόουζα εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Women's Health. Η Σούζα είναι πολύγλωσση: μιλάει άπταιστα ισπανικά, αγγλικά και γαλλικά. Τον Δεκέμβριο του 2013, αρραβωνιάστηκε με τον Μάρσαλ Trenkmann. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στην Καλιφόρνια τον Μάιο του 2014. Η Κάρλα έχει διπλή υπηκοότητα στο Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έδωσε μία ομιλία στο TEDx στη Leon, Guanajuato, στις 21 Μαρτίου του 2015. Αυτό είχε τίτλο "Γλυκά είναι τα Φρούτα που έρχονται από τις Αντιξοότητες". Έγινε η ομιλία με τις περισσότερες προβολές σε ισπανόφωνο TEDx με περισσότερες από ένα εκατομμύριο προβολές. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Karla Souza στο Wikimedia Commons
Θαμνόφις

Ο Θαμνόφις (Thamnophis) είναι γένος γενικά αβλαβών και μικρών έως μεσαίου μεγέθους φιδιών. Είναι ενδημικά στην βόρεια και κεντρική Αμερική αλλά μπορούν να βρεθούν επίσης στις πεδιάδες του Καναδά μέχρι την Κόστα Ρίκα.Τα φίδια θαμνόφις ποικίλουν σε μήκος από 46 έως 137 εκατ. (18 έως 54 ίντσες) και ζυγίζουν περίπου 140 γραμμάρια. Χωρίς να υπάρχει πραγματική συναίνεση για την ταξινόμηση των φιδιών Θαμνόφις, είναι κοινή η διαφωνία μεταξύ των μελετητών και των πηγών σχετικά με το εάν δυο τύποι φιδιών είναι ξεχωριστά είδη ή υποείδος της ίδιας κατηγορίας. Τα φίδια θαμνόφις σχετίζονται στενά με τα νερόφιδα, με ορισμένα είδη να κινούνται μεταξύ αυτών των κατηγοριών.

 González-Fernández, Andrea; Manjarrez, Javier; García-Vázquez, Uri; D'Addario, Maristella; Sunny, Armando (2018). «Present and future ecological niche modeling of garter snake species from the Trans-Mexican Volcanic Belt». PeerJ 6: e4618. doi:10.7717/peerj.4618. PMID 29666767. Anapsid.org: Garter snakes Several pictures of a Mexican ribbon snake (Thamnophis proximus rutiloris) Plains garter snake - Thamnophis radix. Species account from the Iowa Reptile and Amphibian Field Guide Αρχειοθετήθηκε 2015-08-25 στο Wayback Machine. Eastern garter snake - Thamnophis sirtalis. Species account from the Iowa Reptile and Amphibian Field Guide Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine. Descriptions and biology of garter snakes Conant R (1975). A Field Guide to Reptiles and Amphibians of Eastern and Central North America, Second Edition. Boston: Houghton Mifflin Company. xviii + 429 pp. + Plates 1-48. (ISBN 0-395-19979-4) (hardcover), (ISBN 0-395-19977-8) (paperback). (Genus Thamnophis, p. 157). Fitzinger L (1843). Systema Reptilium, Fasciculus Primus, Amblyglossae. Vienna: Braumüller & Seidel. 106 pp. + indices. (Thamnophis, new genus, p. 26). (in Latin). Goin, Coleman J., Goin, Olive B.; Zug, George R. (1978). Introduction to Herpetology, Third Edition. San Francisco: W.H. Freeman and Company. xi + 378 pp. (ISBN 0-7167-0020-4). (Thamnophis, pp. 132, 156, 326). Powell R, Conant R, Collins JT (2016). Peterson Field Guide to Reptiles and Amphibians of Eastern and Central North America, Fourth Edition. Boston and New York: Houghton Mifflin Harcourt. xiv + 494 pp., 47 plates, 207 figures. (ISBN 978-0-544-12997-9). (Genus Thamnophis, p. 426). Ruthven AG (1908). "Variation and Genetic Relationships of the Garter-snakes". Bull. U. S. Nat. Mus. 61: 1–201, 82 figures. Schmidt, Karl P.; Davis, D. Dwight (1941). Field Book of Snakes of the United States and Canada. New York: G.P. Putnam's Sons. 365 pp., 34 plates, 103 figures. (Genus Thamnophis, p. 236). Stebbins RC (2003). A Field Guide to Western Reptiles and Amphibians, Third Edition. The Peterson Field Guide Series . Boston and New York: Houghton Mifflin Company. xiii + 533 pp., 56 plates. (ISBN 978-0-395-98272-3). (Genus Thamnophis, pp. 373–374). Vandenburgh J, Slevin JR (1918). "The Garter-snakes of Western North America". Proc. California Acad. Sci., Fourth Series 8: 181–270, 11 plates.
Χρησμός

Χρησμός είναι η συνήθως διφορούμενη απάντηση που δίνει ένα μαντείο σε μια τιθέμενη ερώτηση. Πάντα η προϋπόθεση είναι να υπάρχει το κατάλληλο πρόσωπο μέσω του οποίου θα μιλήσει ο Θεός. Επίσης δεν ήταν απαραίτητο ο μάντης-ιερέας ο οποίος δίνει τον χρησμό να έχει επαφή με την πραγματικότητα. Το φαινόμενο των χρησμών-μαντείας ήταν διαδεδομένο περισσότερο κατά την αρχαία εποχή στις εβραϊκές φυλές καθώς και στους λαούς της ανατολής όπου εκεί κυρίως ο μάντης έρχεται σε μέθη και εκστομίζει τον χρησμό μη χάνοντας την επαφή με την πραγματικότητα. Τέτοιοι μάντεις υπήρξαν και στην αρχαία Ελλάδα, οι οποίοι περιφέρονταν από πόλη σε πόλη προλέγοντας χρησμούς.(π.χ Σίβυλλες, Βακχίδες).Στην αρχαία Ελλάδα έχουμε δυο τύπων μέχρι τώρα γνωστών χρησμών.

 Άμεσος: Δίνονταν από το ιερατείο άμεσα κατόπιν συμβουλής της ιερής πρωθιέρειας, (η εκάστοτε Πυθία), η οποία έπεφτε σε έκσταση, καθώς μασούσε φύλλα δάφνης και εισέπνεε τον ατμό που αναδύεται από το βάραθρο. Τα ακαταλαβίστικα λόγια της ιέρειας τα ερμήνευαν οι μάντεις ( οι εκάστοτε χρησμωδοί) και κατόπιν τα μετέτρεπαν σε ποιητικό εξάμετρο και τα ανακοίνωναν στον ερωτώντα. Έμμεσος: Δίνονταν από το ιερατείο αφού πρώτα οι μάντεις εσυμβουλεύοντο το πέταγμα των πουλιών η το θόρυβο από το θρόισμα της ιερής Δρυός καθώς και από την ξαφνική εμφάνιση διάφορων καιρικών φαινομένων. χρησμοδότης: (χρησμός και δίδω) Αυτός που χρησμοδοτεί, ο μάντης, ο προφήτης. χρησμολόγος: (χρησμός και λόγος) Αυτός που προσπαθεί να ερμηνεύσει τον χρησμό. χρησμωδός, -οί: (χρησμός και ωδή) Αυτός ή αυτοί που μεταφέρουν τον χρησμό σε έμμετρο ποιητικό λόγο. χρησμοδόχος: (χρησμός και δέχομαι) Αυτός στον οποίο απευθύνεται ο χρησμός.
Γκίζελμπερτ του Λουξεμβούργου

Ο Γκίζελμπερτ, γερμ. Giselbert (π. 1007 - 14 Αυγούστου 1059) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Ζαλμ (Salm) και του Λονγουύ (Longwy)· μετά κόμης του Λουξεμβούργου (1047-59).

 Ήταν γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και της συζύγου του, που ίσως το όνομά της να ήταν Έρμεντρουντε κόμισσα του Γκλάιμπερκ. Ήταν κόμης του Ζαλμ και του Λονγουύ (Longwy). Το 1047 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερρίκο Β΄ ως κόμης του Λουξεμβούργου και επίτροπος (advocat) των αββαείων Σαιντ-Μαξιμίν στο Τρηρ και Σαιντ-Βίλιμπρορτ στο Έχτερναχ. Ήλθε σε αντιδικία με τον Πόππο των Μπάμπενμπερκ, αρχιεπίσκοπο του Τρηρ και ο αδελφός του Αντάλμπερο Γ¨ επίσκοπος του Μετς ανέλαβε τη διαιτησία. Το 1050 ο πληθυσμός της πόλης του Λουξεμβούργου είχε αυξηθεί σημαντικά και ο Γκίζελμπερτ έκτισε νέο τείχος γύρω από την επεκταμένη πόλη. Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που το όνομά της δεν μας είναι γνωστό και είχε τέκνα: Κορράδος Α΄ π. 1040-1086, κόμης του Λουξεμβούργου. Χέρμαν π. 1035-1088, κόμης του Ζαλμ και αρχηγέτης του κλάδου Ζαλμ. κόρη, παντρεύτηκε τον Τιερρύ του Άμενσλαμπεν. κόρη, παντρεύτηκε τον Κούνο/Κόνρατ κόμη του Όλτινγκεν. Αντάλμπερον, απεβ. 1097 στην Αντιόχεια, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Μετς. Γιούττα, παντρεύτηκε τον Ούντο του Λίμμπουρκ. Kreins, Jean-Marie (2007). Histoire du Luxembourg: des origines à nos jours. Presses universitaires de France. ISBN 978-2-13-056367-9.
Έρκολε Γκριμάλντι

Ο Ηρακλής (ιταλ. Ercole, 16 Δεκεμβρίου 1623 - 2 Αυγούστου 1651) από τον Οίκο των Γκριμάλντι ήταν ο πρώτος διάδοχος του Μονακό, καθώς ο πατέρας του ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Μονακό. Απεβίωσε 27 ετών, 11 έτη πριν από τον πατέρα του, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Α΄.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ονωρίου Β΄ πρίγκιπα του Μονακό και της Ιππολύτα Τριβούλτσιο, κόρης του Κάρλο-Εμανουέλε-Τεόντορο Τριβούλτσιο κόμη του Μέλτσο. Το Μονακό είχε από το 1604 αναβιβαστεί σε πριγκιπάτο. Έλαβε το όνομα τού πάππου του Ηρακλή κυρίου του Μονακό και έγινε διάδοχος στο πριγκιπάτο. Του δόθηκε ο τίτλος του μαρκησίου του Μπω το 1642, τίτλος που είχε δοθεί μαζί με άλλους στον πατέρα του από τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας. Μάλιστα ο τίτλος δόθηκε στον Ηρακλή από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΓ΄. Ο διάδοχος έγινε επιδέξιος στρατιωτικός και οδήγησε την επίθεση στον πύργο Σερραβάλλε, όπου πήρε τους φρουρούς ως αιχμάλωτους. Ο Ηρακλής μετέβη με τη σύζυγό του και τα τέκνα τους στη μονή Καρνόλες στο Μεντόν. Όταν τελείωσε η επίσκεψη, η Ηρακλής ξεκουραζόταν στους κήπους χτυπώντας στόχους μαζί με φρουρούς. Ανήσυχος για να δει πώς λειτουργεί ένα όπλο, επέμενε σε έναν φρουρό να του το δείξει. Κρατώντας το απρόσεκτα, ο φρουρός κατά λάθος έριξε με το όπλο προς το μέρος του Ηρακλή και πληγώθηκαν δύο άλλοι φρουροί. Ο Ηρακλής πληγώθηκε στη σπονδυλική στήλη και όσο και αν έλαβε καλή ιατρική φροντίδα, απεβίωσε την επόμενη ημέρα στις 1 Αυγούστου 1651 σε ηλικία 27 ετών. Λέγεται, ότι παρά το τραύμα του και καθώς ήταν ξαπλωμένος στην κλίνη του, επέμενε, ο φρουρός που τον χτύπησε να μην τιμωρηθεί, καθώς ήταν ατύχημα. Παρόλα αυτά ο φρουρός φυλακίστηκε για ένα διάστημα και μάλιστα προσπάθησε να σκοτωθεί και ο ίδιος· όταν ελευθερώθηκε, δεν επέστρεψε ξανά στο Μονακό. Έπειτα από αυτό υπήρχαν αναφορές, πως ένα μοναχός του τόπου είχε προβλέψει τον θάνατο του Ηρακλή και ότι ο ίδιος ο διάδοχος είχε δει μία οπτασία, που τού είπε να χαρεί τη ζωή, διότι δεν θα μπορούσε άλλο πια σύντομα. Στις 4 Ιουλίου 1641 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Αυρηλία Σπίνολα, κόρη του Λούκα Σπίνολα πρίγκιπα της Μολφέτα και της εξαδέλφης του Πελλίνα Σπίνολα. Ο Οίκος των Σπίνολα ήταν ισχυρός και πλούσιος από τη Δημοκρατία της Γένουας. Ο Ηρακλής απέκτησε τέκνα: Λουδοβίκος Α΄ 1642-1694, πρίγκιπας του Μονακό. Μαρία-Ιππολύτη 1644-1694, παντρεύτηκε τον Κάρλο-Εμανουέλε-Φιλιμπέρτο ντε Σιμιάνε πρίγκιπα της Μοντάφια. Τζοβάννα-Μαρία γενν. 1645, παντρεύτηκε τον Ανντρέα Ιμπεριάλι πρίγκιπα της Φρανκαβίλλα. Τερέζα-Μαρία 1648-1723, παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Γ΄ ντ' Έστε μαρκήσιο του Σαν Μαρτίνο. Ματίλντα ντ' Έστε, παντρεύτηκε τον Καμίλλο Γ΄ Γκοντζάγκα κόμη της Νοβελλάρα. Ρικιάρντα Γκοντζάγκα, παντρεύτηκε τον Αλντεράνο Α΄ δούκα της Μάσσα. Απόγονοί της υπάρχουν ως τις ημέρες μας. van de Pas, Leo. "Ercole Grimaldi, Marquis des Baux". Genealogics.org. Archived from the original on 2013-04-14. Retrieved 2010-03-01. Velde, François. "Monaco". Heraldica.org. Retrieved 2010-10-23. The Mad Monarchist (March 24, 2010). "The Tragic Prince Hercules". Mad for Monaco. madformonaco.blogspot.com. Retrieved September 17, 2012.
Παρτιζάν Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο)

Για όλες τις δραστηριότητες του συλλόγου, δείτε: ΠαρτιζάνΗ Παρτιζάν (σερβικά: Партизан / Partizan) είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα της Παρτιζάν Βελιγραδίου και εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Η Παρτιζάν αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Σερβίας (Суперлига Србије, Superliga Srbije) και έχει περάσει ολόκληρη την ιστορία της στην κορυφαία κατηγορία του γιουγκοσλαβικού και του σερβικού ποδοσφαίρου. Οι οπαδοί της ομάδας φέρουν το προσωνύμιο νεκροθάφτες (σερβ. Гробари). Είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα στη Σερβία, έχοντας κερδίσει συνολικά σαράντα τρία τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων των είκοσι έξι εθνικών πρωταθλημάτων, δεκατεσσάρων εθνικών κυπέλλων, ενός εθνικού Supercup, καθώς και ενός Mitropa Cup, ενώ κατατάσσεται 2η στον πίνακα όλων των εποχών του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας.

 Η Παρτιζάν ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1945 και σε όλη την διάρκεια της Γιουγκοσλαβίας ήταν η ομάδα του στρατού. Χρώματα έχει το άσπρο και μαύρο. Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Φιναλίστ ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 1966. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (11): 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (8): 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας (8): 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017. Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (5): 1947, 1952, 1954, 1957, 1989. Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (4): 1993, 1994, 1998, 2001. Κύπελλο Σερβίας (7): 2008, 2009, 2011, 2016, 2017, 2018, 2019. Σούπερ Καπ Γιουγκοσλαβίας (1): 1989. Επίσημος ιστότοπος
Αλκίμαχος (γιος του Αλκίμαχου της Απολλωνίας)

Ο Αλκίμαχος ο νεότερος (άκμασε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν ευγενής από τη Μακεδονία και ανιψιός του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας και Μακεδονίας.

 Ήταν γιος του Αλκιμάχου, που είχε ιδιοκτησίες στην Απολλωνία της Χαλκιδικής και μίας Ελληνίδας. Αδελφός του ήταν ο Φίλιππος. Ήταν συνονόματος με τον πατέρα του. Ο Αλκίμαχος της Απολλωνίας υπηρέτησε ως αξιωματούχος. Ήταν διπλωμάτης: εστάλη ως πρόξενος στην Αθήνα από τον Φίλιππο Β΄ (βασ. 359-336) και ήταν διοικητής στρατού: ο Αλέξανδρος Γ΄ (βασ. 336-323) τον έστειλε να ελευθερώσει την Ιωνία και την Αιολίδα. Ο Αλκίμαχος ο νεότερος φαίνεται να γεννήθηκε και να μεγάλωσε στην Απολλωνία και είναι γνωστός από επιγραφές. Από μία στήλη του 319 αναφέρει τιμές, που του αποδόθηκαν από την πολιτεία, όμοιες με εκείνες του πατέρα του. Μάλλον αυτό έγινε λόγω παραχώρησης από μέρους του ιδιοκτησιών στην πολιτεία. Σύμφωνα με άλλη επιγραφή που βρέθηκε στη νήσο Ίο, ο Αλκίμαχος είχε έναν γιο, τον Λύσιππο. Στη στήλη αυτή o Αλκίμαχος τιμάται ως πρόξενος της Ίου και η επιγραφή αναφέρεται στην εύνοια αυτού προς τη νήσο. Γιος του ήταν ο: Λύσιππος. Lund, Helen S. (2002). Lysimachus: A Study in Early Hellenistic Kingship. Routledge. Heckel, Waldemar (2006). Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Wiley-Blackwell. O'Sullivan, Lara (2009). The Regime of Demetrius of Phalerum in Athens, 317-307 BCE: A Philosopher in Politics. Brill Academic Publishers.
Διγενής Αγίου Νικολάου Λεμεσού

O Διγενής Αγίου Νικολάου Λεμεσού ήταν κυπριακό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη συνοικία Αγίου Νικολάου της Λεμεσού. Η ομάδα είχε πέντε συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.

 Ο Διγενής ιδρύθηκε το 1982. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Διγενής ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.Ο Διγενής συμμετείχε για πέντε συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Τις πρώτες τέσσερις περιόδους τερμάτιζε στις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα του ομίλου του. Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου είναι ανενεργή. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Διγενής συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Διγενής συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Το μινόρε της αυγής (σειρά)

Το μινόρε της Αυγής ήταν δραματική τηλεοπτική σειρά που έκανε πρεμιέρα στην ΕΡΤ στις 14 Ιανουαρίου 1983, έγχρωμη, και ολοκληρώθηκε με δεύτερο κύκλο το 1984, φτάνοντας συνολικά 27 επεισόδια: 14 στον πρώτο κύκλο και 13 στο δεύτερο. Η σειρά πραγματεύεται την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού μέσα από τη δημιουργία και δράση της θρυλικής ρεμπέτικης τετράδας του Πειραιά, η οποία ξεκίνησε το 1934 και την αποτελούσαν οι Μάρκος Βαμβακάρης, Γιώργος Μπάτης, Ανέστης Δελιάς και Στράτος Παγιουμτζής.

 Ο Αντώνης Ζάγκουρας (Αντώνης Καφετζόπουλος) είναι ένας νεαρός ρεμπέτης, που έρχεται από τη Σύρο στον Πειραιά αναζητώντας την τύχη του. Γίνεται μέλος μιας ρεμπέτικης κομπανίας και ακολουθεί συναρπαστική διαδρομή γεμάτη έρωτες, επιτυχίες, αλλά και πολλές απογοητεύσεις, μέχρι που κερδίζει την κοινωνική και καλλιτεχνική καταξίωσή του. Στη σειρά ακούγονται δημοφιλή τραγούδια των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χατζηχρήστου και άλλων, αποτυπώνοντας την ατμόσφαιρα της περιόδου 1930 - 1960. Το σάουντρακ της σειράς έγινε τότε πλατινένιο, ξεπερνώντας τις 100.000 πωλήσεις. Παραγωγή: Φώτης Μεσθεναίος Σενάριο: Βαγγέλης Γκούφας, Φώτης Μεσθεναίος Ηθοποιοί: Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Καταλειφός, Τίμος Περλέγκας, Γιάννης Ζαβραδινός, Ηλίας Λογοθέτης, Φίλιππος Σοφιανός, Ντίνα Κώνστα, Ρίκα Βαγιάνη, Γρηγόρης Δανάλης, Χαρά Αγγελούση, Χρήστος Δακτυλίδης, Θέμις Μπαζάκα, Νίκος Χύτας, Πέγκυ Σταθακοπούλου κ.α Εκτέλεση τραγουδιών: Αθηναϊκή Κομπανία, Γιώργος Ξηντάρης, Γιώργος Σαρρής Η σειρά προβλήθηκε σε αρκετές επαναλήψεις από την ΕΡΤ, με πρώτη επαναπροβολή το 1986 και τελευταία το 2013. Επίσης, διασώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ και είναι διαθέσιμη για προβολή μέσω του site του Ψηφιακού Αρχείου της ΕΡΤ. Το 1985 και το 1987, η σειρά προβλήθηκε και στην Αυστραλία, από το Network 0-28/SBS, με Αγγλικούς υπότιτλους, υπό τον τίτλο «Pireaus Blues». «Το μινόρε της Αυγής» στο www.retrodb.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-05-16 στο Wayback Machine. Τα Νέα «Το μινόρε της αυγής» (13-09-2012) Μαγικό κουτί Το μινόρε της Αυγής.
Θέμης Μουστακλής

Ο Θέμης Μουστακλής (1934 - Μάιος 1958) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στον Βόλο το 1934. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Παγασητικό Βόλου και το 1953 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με τη φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε έως το 1958, ενώ ταυτόχρονα σπούδαζε νομική από όπου πήρε και πτυχίο. Ήταν διεθνής 1 φορά. Πέθανε τον Μάιο του 1958 στην Αθήνα από καρκίνο.

 Με τον Ολυμπιακό πρωτάθλημα Ελλάδος: 1954, 1955, 1956, 1957 και 1958 κύπελλα Ελλάδος: 1954, 1957 και 1958 πρωταθλήματα Πειραιά: 1954, 1955, 1956, 1957 και 1958 1ος σκόρερ πρωτάθλημα Ελλάδος: 1955 (18 γκολ) Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Ελληνικά γράμματα Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3 Η Ιστορία του Ολυμπιακού, Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2 Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997 Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991
Βασίλης Σίμτσακ

Ο Βασίλης Σίμτσακ (Αθήνα, 3 Μαρτίου 1981), είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 2,07 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση σέντερ / πάουερ φόργουορντ, έχοντας μακροχρόνια καριέρα στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Σήμερα αποτελεί βοηθό προπονητή στον Παναθηναϊκό.

 Ο Βασίλης Σίμτσακ ξεκίνησε το μπάσκετ στον ΑΣΕ Δούκα και συνέχισε στον Α.Ο. Σπόρτιγκ, με τις οποίες αγωνίστηκε από το 2003 ως το 2007 στο πρωτάθλημα Α2 Εθνικής. Το 2007 αναδείχθηκε πρωταθλητής Α2. Ακολούθως μεταπήδησε στην Α1 Εθνική, σε ομάδες της οποίας αγωνίστηκε, κατά σειρά: ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Τρίκαλα, Καβάλα, Ίκαρος Καλλιθέας και Πανιώνιος. Το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο στον Άρη Θεσσαλονίκης. Τη σεζόν 2015-2016 ο Σίμτσακ πραγματοποίησε 2 από τις πιο κορυφαίες εμφανίσεις της καριέρας του, με 18 πόντους εναντίον της Άλμπα Βερολίνου και 22 πόντους, 10 ριμπάουντ εναντίον της ΑΕΚ. Τη σεζόν 2017-18, έπαιξε στην ομάδα του Περιστερίου στην ελληνική Α2, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει την πρώτη εθνική κατηγορία, Α1. Στις 27 Ιουλίου 2018, ανακοινώθηκε η προσθήκη του στο τεχνικό τιμ της Ούνικς Καζάν, του προπονητή Δημήτρη Πρίφτη.Το καλοκαίρι του 2021, μετά την πρόσληψη του Δημήτρη Πρίφτη από το Παναθηναϊκό, έγινε μέλος του προπονητικού επιτελείου ως βοηθός προπονητή. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2021, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Παναθηναϊκός νίκησε στον τελικό τον Προμηθέα Πατρών 92-83. Στις 12 Απριλίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα μαζί με τον Δημήτρη Πρίφτη, μετά τα αποτυχημένα αποτελέσματα σε Ευρωλίγκα, Κύπελλο και Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τον Ιούνιο του 2022, ακολούθησε ξανά ως βοηθός τον Δημήτρη Πρίφτη, στην Τουρκία για λογαριασμό της Τόφας ΣΚ.Στις 21 Φεβρουαρίου 2023, επέστρεψε στο τεχνικό επιτελείο του Παναθηναϊκού, αυτή τη φορά υπό τον Χρήστο Σερέλη. Ως αθλητής Σπόρτιγκ Αθηνών Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής: (2007) Γ.Σ. Περιστερίου Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής: (2018) Ως βοηθός προπονητή Παναθηναϊκός Σούπερ Καπ Ελλάδας: (2021) MVP Α2 Εθνικής: (2006) Ιστοσελίδα FIBA Europe Ιστοσελίδα Eurobasket.com Ιστοσελίδα ΕΣΑΚΕ Ιστοσελίδα AEK
Αεροδρόμιο Μπάντα

Το Αεροδρόμιο Μπάντα (αγγλ.: Mpanda Airport / σουαχ.: Uwanja wa Ndege wa Mpanda) IATA: NPY και ICAO: HTMP, είναι ένα αεροδρόμιο στη δυτική Τανζανία που εξυπηρετεί την πόλη Μπάντα (Mpanda) και την περικλειόμενη Περιφέρεια Κατάβι (Katavi Region). Βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της πόλης.

 Ο Οργανισμός Προσφύγων του ΟΗΕ (UNHCR) βοήθησε την Κυβέρνηση της Τανζανίας και χρηματοδότησε για την αναβάθμιση του διαδρόμου προσγείωσης σε αεροδρόμιο, ως μία χειρονομία της εκτίμησής του για την πέρα της τριακονταετίας, φιλοξενίας των προσφύγων από το Μπουρούντι.Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε επίσημα στις 24 Νοεμβρίου 2012, από τον Τανζανό Αντιπρόεδρο κ. Mohamed Gharib Bilal. Το αεροδρόμιο θα βοηθήσει στην πρόσβαση των επισκεπτών προς το Εθνικό Πάρκο Κατάβι (Katavi National Park). Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) Tanzania Airports Authority (Αγγλικά) OurAirports - Mpanda Airport (Αγγλικά) OpenStreetMap - Mpanda Airport
Αιχμάλωτοι του μίσους

Το Αιχμάλωτοι του μίσους είναι ελληνικό ψυχολογικό δράμα του 1972, της Φίνος Φιλμ, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν ο Κώστας Καρράς και η Ζωή Λάσκαρη.

 Η Βίκυ Κουβαριώτου (Ζωή Λάσκαρη) επιστρέφει στην Αθήνα σε άσχημη σωματική και ψυχολογική κατάσταση από τον εμφύλιο του Κονγκό, όπου ζούσε με την οικογένειά της. Βρίσκεται σε εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση, καθώς πριν φύγει από την Αφρική έγινε μάρτυρας του θανάτου όλων των μελών της οικογένειάς της. Ο Άγγελος φον Ζίραχ (Κώστας Καρράς), γερμανικής καταγωγής πλοιοκτήτης και επιχειρηματίας με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, αναλαμβάνει τη θεραπεία της, ενώ παράλληλα στηρίζει οικονομικά τον αδελφό της (Νίκος Δαδινόπουλος), που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Σταδιακά, ο φον Ζίραχ συνάπτει ερωτικό δεσμό με τη Βίκυ, την οποία βοηθάει να κάνει καριέρα στον χορό και το τραγούδι. Όταν της ζητά να παντρευτούν, εκείνη δέχεται την πρόταση, προς μεγάλη αγανάκτηση της Τζίνας (Ελένη Ανουσάκη), η οποία εκτός από γραμματέας του Άγγελου είναι και ερωμένη του. Στη διάρκεια της έγγαμης ζωής του ζευγαριού, οι έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις του Άγγελου προβληματίζουν τη Βίκυ, η οποία σύντομα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολύ σκληρή πραγματικότητα. Όπως την ενημερώνει η Τζίνα, ο σύζυγός της ασχολείται στην πραγματικότητα με το λαθρεμπόριο όπλων. Μέρος των προϊόντων τα οποία διακινεί παράνομα καταλήγουν στην Αφρική, σε πολεμικές αναμετρήσεις, όπως αυτή στην οποία η Βίκυ έχασε ολόκληρη την οικογένειά της. Η Βίκυ αποφασίζει να τον καταγγείλει ως λαθρέμπορο όπλων και έτσι ο σύζυγός της καταλήγει στη φυλακή. Ζωή Λάσκαρη Κώστας Καρράς Ελένη Ανουσάκη Νίκος Δαδινόπουλος Γιώργος Σίσκος Μαίρη Φαρμάκη Γρηγόρης Βαφιάς Γιώργος Μπέλλος Ντίνος Καρύδης Νίκος Πασχαλίδης Λίτσα Σακελλαρίου Γιάννης Σαββαΐδης Γιάννης Σιδηρόπουλος Γιώργος Τσαούσης Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1972-1973, με πρώτη προβολή στις 25 Δεκεμβρίου 1972 κόβοντας 124.745 εισιτήρια. Ήρθε στην 14η θέση σε 64 ταινίες. Αιχμάλωτοι του μίσους στην Φίνος Φιλμ Αιχμάλωτοι του μίσους στην IMDb Αιχμάλωτοι του μίσους Αρχειοθετήθηκε 2014-07-27 στο Wayback Machine. στο 90lepta.com
Ομβριακή Φθιώτιδας

Το χωριό της Ομβριακής βρίσκεται στον Δήμο Δομοκού του νομού Φθιώτιδος, στις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυ. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 535 μέτρων και η απόσταση από την πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας τη Λαμία είναι 35,5. Μέχρι το 2010 ήταν η έδρα του Δήμου Ξυνιάδας και με το νέο σχέδιο Καλλικράτη αποτελεί μαζί με τη Θεσσαλιώτιδα την τρίτη σε πληθυσμό Δημοτική ενότητα του Δήμου Δομοκού. Με βάση τις γραπτές αναφορές που προκύπτουν από το Μοναστήρι της Ρεντίνας, η Ομβριακή ως χωριό υπήρχε το 1565. Η Ομβριακή υπήρξε μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1881 και μέχρι το 1912 πρωτεύουσα του Δήμου Ξυνιάδας μαζί με τα χωριά Δαουκλί, Ζάπανη, Δερεκλή, Οζερό, Παναγιά, Άνω και Κάτω Αλχάνι, Τερβένι, Παλιούρι και Άγιο Αθανάσιο.

 Η Ομβριακή πήρε το όνομα της επειδή βρισκόταν κοντά στην αρχαία λίμνη της Ξυνιάδας (από τα όμβρια ύδατα). Η λίμνη βρισκόταν σε υψόμετρο 463 μέτρων και η έκταση που κάλυπταν τα νερά της το χειμώνα στο ανώτατο ύψος ήταν περίπου 33.000 στέμματα, εκ των οποίων τα 5.000 ήταν βάλτος. Το ανώτερο βάθος της λίμνης ήταν 10 μέτρα, ενώ τα νερά που υπερχείλιζαν από τη λίμνη έφευγαν μέσω του χειμάρρου Μπαμπαλή (πενταμύλη) προς τον Ονόχωνο (Σοφαδίτικο) παραπόταμο του Πηνειού. Η λίμνη αναφέρεται ιστορικά από τον Ηρόδοτο και τον Απολλώνιο τον Ρόδιο. Ψάρια τα οποία υπήρχαν στη λίμνη ήταν: τα γλήνια, οι τούρνες, τα χανιά, πλατίτσες, πελεκούδες, τσερνίτσες, τόνος, σαρδέλα και κυπρίνια, ενώ ζούσαν και πολλά είδη πουλιών μεταξύ αυτών, τριών ειδών πάπιες, αγριόχηνες, μεγάλες νερόκοτες, κασιαρίνες, ψαροφάγοι, κορυδαλλοί, μπεκατσίνια, μαυροπούλια, τυμπαναριά, βίδρες και βουτηχτάδες. Να σημειωθεί ότι κατά τους χειμερινούς μήνες πολλές φορές η λίμνη πάγωνε. Το έτος 1926 η εταιρεία Κατζούχ ανέλαβε την αποξήρανση λόγω της ελονοσίας που μάστιζε την περιοχή αλλά και κατά δεύτερο λόγω την ανάγκη για νέα εδάφη προς εγκατάσταση των προσφύγων. Η συγκεκριμένη εταιρία αφού πήρε δάνειο από την Εθνική τράπεζα σπατάλησε τα κεφάλαια, και έτσι οι εργασίες δεν ξεπέρασαν το τρίμηνο. Το 1936 η εταιρεία Ξυνιάς ανέλαβε την αποξήρανση, που αργότερα λόγω του πολέμου καταστράφηκε οικονομικά, αλλά μετά τα τέλη του πολέμου συνέχισε και ολοκλήρωσε τις εργασίες δίνοντας το 1953 τη δυνατότητα καλλιέργειας της νέας γης. Το 1972 ολοκληρώθηκαν και τα αποστραγγιστικά έργα.
Ζαν Εγεγκέ Ν'Ντονγκ

Ο Ζαν Εγεγκέ Ν'Ντονγκ (Jean Eyeghe Ndong, 12 Φεβρουαρίου 1946) είναι πολιτικός από την Γκαμπόν. Ανέλαβε πρωθυπουργός το 2006. Είναι παντρεμένος με την Γκιζέλ Μπιγιογκέ από το 1971 και έχουν 6 παιδιά.

 Γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1946. Είναι ανηψιός του πρώτου Προέδρου της χώρας, Λέον Μπα και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Γκαμπόν (PDG). Στις 20 Ιανουαρίου 2006 διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Ομάρ Μπονγκό. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2006 κέρδισε μία έδρα στη Βουλή και υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του, βάσει του Συντάγματος. Πέντε ημέρες μετά την παραίτηση της κυβέρνησης, στις 24 Ιανουαρίου 2007, ο Εγιέγκε έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, η οποία ανακοινώθηκε έπειτα από μία ημέρα. Στις τοπικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2008 κέρδισε στην Λιμπρεβίλ νικώντας τον M'ba Abessole. Μια νέα κυβέρνηση, αποτελούμενη από 44 μέλη με επικεφαλής τον Ντονγκ διορίστηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2008. Επεδίωξε την υποψηφιότητα από το PDG για τις πρόβρες προεδρικές εκλογές μετά το θάνατο του Μπονγκό, ωστόσο το κόμμα έχρισε υποψήφιο το γιο του αποβιώσαντα ηγέτη, Αλί-Μπεν Μπονγκό. Εν συνεχεία παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 17 Ιουλίου του 2009 και ανακοίνωσε ότι κατέρχεται ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Η προσωρινή πρόεδρος, Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ διόρισε την ίδια μέρα ως διάδοχό του τον Πολ Μπιγιογκέ Μπα.
Βυλάζωρα

Τα Βυλάζωρα ήταν αρχαία παιονική πόλη της πρώιμης κλασσικής εποχής. Εντοπίζεται κοντά στο σημερινό χωριό Κνέζιε της Βόρειας Μακεδονίας. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με την σημερινή πόλη Βέλες, που βρίσκεται σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από αυτή.

 Οι αρχαίες πηγές δεν είναι ιδιαίτερα αναλυτικές στην περιγραφή της πόλης. Σύμφωνα με τον Πολύβιο ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Παιονίας όταν κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Ε', ο οποίος την οχύρωσε με σκοπό την προστασία του περάσματος στη Μακεδονία από τις επιδρομές των Δαρδανών. Πιθανότατα ο Φίλιππος να πήρε την πόλη από τα χέρια των ίδιων των Δαρδανών και όχι των Παιόνων, που εκείνη την περίοδο είχαν πλέον χάσει τη δύναμή τους. Έπειτα η πόλη συμμετείχε στον πόλεμο του γιου του Φιλίππου, Περσέα στον πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων. Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ. εγκαταλείφθηκε και χρησίμευσε ως πηγή οικοδομικών υλικών. Η ανακάλυψη του χώρου συνέβη το 1976. Διάσπαρτες έρευνες έλαβαν χώρα μεταξύ 1980 και 1990 αλλά ο κύριος όγκος των ερειπίων της αποκαλύφθηκε μετά από ανασκαφές που πραγματοποίησαν το 2008 το Texas Foundation for Archaeological & Historical Research Αυτές έφεραν στο φως πολλά κατασκευαστικά στρώματα που περιλαμβάνουν αμυντικά τείχη, ένα μαγειρίο και ορισμένα κτήρια. Κυριαρχεί ο δωρικός ρυθμός. Ο ιστότοπος των ανασκαφών Αναφορές του περιηγητή Leake Martin William στα Βυλάζωρα, στην σχετική ιστοσελίδα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Ανθρωποζωολογία

Η ανθρωποζωολογία είναι το υποσύνολο της εθνοβιολογίας που ασχολείται με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων και άλλων ζώων. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό πεδίο που συμπίπτει με άλλες ειδικότητες συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπολογίας, εθνολογίας, ιατρικής, ψυχολογίας, κτηνιατρικής και ζωολογίας. Μια σημαντική εστίαση της ανθρωποζωολογικής έρευνας είναι η ποσοτικοποίηση των θετικών επιπτώσεων των σχέσεων ανθρώπου-ζώου με τη μελέτη των αλληλεπιδράσεών τους. Περιλαμβάνει μελετητές από πεδία, όπως, της ανθρωπολογίας, της κοινωνιολογίας, της βιολογίας, της ιστορίας και της φιλοσοφίας.Ανθρωποζωολόγοι επιστήμονες, όπως η Πόλιν Μπένετ (Pauleen Bennett), αναγνωρίζουν την έλλειψη επιστημονικής προσοχής δοθείσας στα μη ανθρώπινα ζώα στο παρελθόν, και στις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και μη ανθρώπινων ζώων, ιδίως υπό το πρίσμα του μεγέθους των ζωικών αναπαραστάσεων, συμβόλων, ιστοριών και την πραγματική φυσική παρουσία τους στις ανθρώπινες κοινωνίες. Αντί μιας ενοποιημένης προσέγγισης, ο τομέας περιλαμβάνει επί του παρόντος διάφορες μεθόδους προσαρμοσμένες από τους διάφορους συμμετέχοντες κλάδους ώστε να συμπεριλάβει τις σχέσεις ανθρώπων-μη ανθρώπινων ζώων και τις σποραδικές προσπάθειες για την ανάπτυξη μεθόδων sui generis.

 Η αλληλεπίδραση και η βελτίωση στις αλληλεπιδράσεις με τα αιχμαλωτισμένα ζώα Συγκινησιακοί (συναισθηματικοί) δεσμοί μεταξύ ανθρώπων και ζώων Ανθρώπινες αντιλήψεις και πεποιθήσεις σε σχέση με άλλα ζώα Το πώς κάποια ζώα ταιριάζουν στις ανθρώπινες κοινωνίες Πώς αυτά ποικίλλουν μεταξύ των πολιτισμών και μεταβάλλουν εν καιρώ Η μελέτη της εξημέρωσης των ζώων: πώς και γιατί τα εξημερωμένα ζώα εξελίχθηκαν από άγρια είδη (παλαιοανθρωποζωολογία) Οι δεσμοί των ζώων με τους φύλακες των ζωολογικών κήπων. Η κοινωνική δομή των ζώων και τι σημαίνει να είσαι ζώο Το ζωολογικό βλέμμα Ο δεσμός ανθρώπου-ζώου Παραλληλισμοί μεταξύ αλληλεπιδράσεων ανθρώπου-ζώου και αλληλεπιδράσεων ανθρώπου-τεχνολογίας Ο συμβολισμός των ζώων στην λογοτεχνία και την τέχνη Η ιστορία της εξημέρωσης των ζώων Οι διασταυρώσεις του ειδισμού, του ρατσισμού και του σεξισμού Το μέρος των ζώων στους χώρους που καταλαμβάνουν οι άνθρωποι Η θρησκευτική σημασία των ζώων στην ανθρώπινη ιστορία Διερεύνηση της διαπολιτισμικής ηθικής μεταχείρισης των ζώων Η κριτική αξιολόγηση της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των ζώων Νους, εαυτός, και προσωποσύνη στα μη ανθρώπινα ζώα Τα πιθανά οφέλη για την ανθρώπινη υγεία από την ιδιοκτησία ζώων συντροφιάς Ανθρωπολογία Ζωολογία Συμπεριφορά των ζώων Δικαιώματα των ζώων Ανθρωπομορφισμός
Α-Καδινόλη

Η α-καδινόλη ή αλλιώς 10α-υδροξυ-4-καδινένιο είναι οργανική ένωση που χημικά χαρακτηρίζεται ως σεσκιτερπενοειδής αλκοόλη. Αποτελείται από δεκαπέντε άτομα C και φέρει μία υδροξυλική ομάδα.

 Απαντάται με φυσικό τρόπο συνήθως σε αιθέρια έλαια και εκχυλίσματα πολλών φυτών, όπως π.χ. Agrotaxis selaginoides Tabernaemontana catharinensis Litsea acutivena (7,7%) Salvia aratocensis (20%) Protium giganteum (7%) Φλοιός ρίζας Uvaria ovata (13-24%) Plinia trunciflora (19%) Tanacetum sonbolii (35%) Schisandra chinensis (5%) Melia azedarach (11%) Neolitsea parvigemma (10%) Tetradenia riparia (8%) Η α-καδινόλη θεωρείται ότι δρα ως αντιμυκητιακή και ηπατοπροστατευτική ουσία, ενώ έχει προταθεί ως πιθανή θεραπεία για την -ανθεκτική στα φάρμακα- φυματίωση.
Οξαζολιδινόνες

Οι οξαζολιδινόνες ανήκουν στη ομάδα των κορεσμένων ετεροκυκλικών ενώσεων, που φέρουν στον πενταμελή δακτύλιο ένα άτομο αζώτου, ένα άτομο οξυγόνου και μια καρβονυλική ομάδα. Προκύπτει είτε κυκλικός εστέρας (λακτόνη), είτε κυκλικό αμίδιο (λακτάμη), είτε κετόνη ή καρβαμάτη (ουραιθάνιο). Οι μητρικές ενώσεις της ομάδας είναι η 1,3-οξαλιδίνη και η 1,2-οξαλιδίνη (ισοξαζολιδίνη). Από καθεμία παράγονται από τρεις οξαζολιδινόνες. Στην παρασκευαστική χημεία οι 1,3 οξαζολιδιν-2-όνες από μακρού χρησιμοποιούνται ως βοηθητικές χειρόμορφες. Ορισμένες οξαζολιδινόνες ανήκουν σε μία ομάδα αντιβιοτικών. Η πρώτη δραστική ουσία που ήταν διαθέσιμη στην αγορά ήταν η κυκλοσερίνη (4-αμινο-1,2-οξαζολολιδίν-3-όνη) ως φάρμακο κατά της φυματίωσης το 1956. Άλλες οξαζολιδινόνες είναι η λινεζολίδη και η επερεζολίδη.

 Στην παρασκευαστική χημεία οι 1,3 οξαζολιδιν-2-όνες χρησιμοποιούνται ως βοηθητικές χειρόμορφες. Η ουσία προς μεταβολή πριν από τη κυρίως αντίδραση υποκαθίσταται από βοηθητικές Evans. Το ογκώδες βοηθητικό χειρόμορφο ρυθμίζει τη σύνθεση έτσι, ώστε ένα προϊόν της αντίδρασης να προτιμάται στη σύνθεση (στερεοεκλεκτική σύνθεση): Μετά την αντίδραση η βοηθητική Evans πρέπει και πάλι να αποσπασθεί, στο άνω παράδειγμα με υδροξύδιο του λιθίου (λιθίνη) και υπεροξείδιο του υδρογόνου. Οι οξαζολιδινόνες με θεραπευτική δράση ανήκουν στα αντιβακτηριακά φάρμακα και είναι αναστολείς πρωτεϊνοσύνθεσης (όπως οι τετρακυκλίνες, οι αμινογλυκοσίδες, οι λινκοσαμίδες και οι μακρολίδες). Οι οξαζολιδινόνες αναστέλλουν την έναρξη της σύνθεσης της πεπτιδιακής αλυσίδας διαδικασία σην οποία συμμετάσχουν το ριβόσωμα, αγγελιαφόρο mRNA και το tRNA συν ένα αμινοξύ (σύμπλοκο έναρξης). Δρουν βακτηριοστατικά σε Gram-θετικά βακτήρια. Η κυκλοσερίνη αναστέλλει και Gram-αρνητικά βακτήρια καθώς και το Mycobacterium tuberculosis. Ως παρενέργεια έχει περιγραφεί η καταστολή του μυελού των οστών, ως εκ τούτου συνιστάται ο έλεγχος του αιμογράμματος. Στη Γερμανία η κυκλοσερίνη λόγω των ισχυρών νευροτοξικών παρενεργειών δεν χρησιμοποιείται καθεαυτή για την παραγωγή φαρμάκων, αλλά σε μορφή απόσταξης τερεφθαλδιαλδεΰδη τεριζιδόνη, που όμως επίσης δρα νευροτοξικά και έτσι είναι μόνον δεύτερης επιλογής αντιβιοτικό.
Μπόλκο Β΄ ο Μικρός

Ο Μπόλκο Β΄ ο Μικρός, πολων. Bolko II Mały Świdnicki (π. 1312 - 28 Ιουλίου 1368) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα ήταν δούκας της Σβιντίτσα (από το 1326), του Γιάβορ & Λβόβεκ (από το 1346), της Λουσατίας (από το 1364), του ημίσεως του Μπζεγκ & Ολάβας (από το 1358), του Σιέβιεζ (από το 1359) και του ημίσεως του Γκλόγκουφ & Στσινάβας (από το 1361).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα και της Κουνιγκούντε των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Α΄ του Βραχύ, δούκα της Κουγιάβια & βασιλιά της Πολωνίας. Νυμφεύτηκε το 1338 την Αγνή των Αψβούργων, κόρη του Λεοπόλδου Α΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας και είχαν τέκνα: Ελισάβετ απεβ. 1407 Μπόλκο, απεβ. 9 ετών. Joachim Bahlcke, Schlesien und die Schlesier, Langen-Müller-Verlag, 2000, ISBN 3-7844-2781-2 Grünhagen, H.: Geschichte Schlesiens, Breslau 1878