IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κρονότσκι

Το Κρονότσκι (ρωσικά: Кроноцкая сопка) είναι ένα μεγάλο στρωματοηφαίστειο στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο είναι γνωστό για το συμμετρικό, κωνικό του σχήμα, συγκρίσιμο με αυτό των ηφαιστείων Φούτζι στην Ιαπωνία και Μαγιόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και τη λίμνη Κρονότσκι, τη μεγαλύτερη στην Καμτσάτκα. Η λίμνη δημιουργήθηκε όταν λάβα από το ηφαίστειο δημιούργησε ένα φράγμα στον ποταμό Λιστβενίτσναγια.

 Το Κρονότσκι, με ύψος 3.528 μέτρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε στο τέλος του Πλειστόκαινου και στην αρχή του Ολόκαινου, και η μορφολογία του μοιάζει με αυτή άλλων ηφαιστείων που σχηματίστηκαν την ίδια περίοδο, όπως το Κοριάκσκι και το Οπάλα. Οι πλαγιές του έχουν διαβρωθεί και έχουν κοιλάδες βάθους μέχρι 200 μέτρων, που εκτείνονται ακτινωτά γύρω από το ηφαίστειο. Μέσα στον κρατήρα βρίσκεται ένας λαιμός λάβας. Μετέπειτα εκρήξεις δημιούργησαν κώνους τέφρας στους νοτιοανατολικούς, νοιοδυτικούς και βόρειους πρόποδες του βουνού. Στην κορυφή βρίσκεται ένας παγετώνας, ο οποίος προς τα βόρεια κατέρχεται μέσα στις κοιλάδες μέχρι υψόμετρο 900 μέτρων. Οι χαμηλότερες πλαγιές του ηφαιστείου καλύπτονται από θάμνους. Το Κρονότσκι θεωρείται εσβεσμένο. Υπάρχουν όμως αναφορές για ασθενείς εκρήξεις την περίοδο 1922-1923. Αναφορές κατοίκων της περιοχής έκαναν λόγο για μαύρο καπνό που ανήλθε από τη νότια πλαγιά του Κρονότσκι τον Νοέμβριο του 1922 και για φλόγες στην κορυφή το 1923, συνοδευόμενες από μικρές σεισμικές δονήσεις. Μετά την έκρηξη ακολούθησε ασθενής δραστηριότητα των φουμαρολών του ηφαιστείου. Μετέπειτα έρευνες στους πρόποδες του βουνού δεν βρήκαν κάποια απόθεση από αυτή την έκρηξη. Το ηφαίστειο παρήγαγε κυρίως λάβα με βασαλτική σύσταση.
Πάτος

Το Πάτος (αλβανικά: Patos‎ ή Patosi) είναι πόλη και δήμος στον νομό Φιέρ της Αλβανίας. Ο δήμος σχηματίστηκε με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 μετά από συγχώνευση των πρώην δήμων Πάτος, Ρούζντιε και Ζαρέζ, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Πάτος. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 22.959 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 82,55 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 15.397. Είναι το κέντρο της πετρελαϊκής βιομηχανίας στην Αλβανία και βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη Φιέρι.

 Το Πάτος έχει πολλά χρόνια ιστορίας. Ήταν μια πετρελαϊκή πόλη κατά τη σύγχρονη εποχή τόσο κατά την εποχή του βασιλείου της Αλβανίας όσο και κατά την εποχή της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας. Η πόλη διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα υπεράκτια πετρελαϊκά πεδία στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Το πετρελαϊκό πεδίο Πάτος-Μαρίνζα ανακαλύφθηκε το 1928. Παράγει περίπου 11.854 βαρέλια καθημερινά. Έχει αποθεματικό 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών. Το πεδίο αυτό ανέπτυξε το Πάτος σε πετρελαϊκό κόμβο για την Ευρώπη και τον κόσμο. Η οικονομία του Πάτος βασίζεται κυρίως σε πετρελαϊκές εταιρείες όπως η Bankers Petroleum και η Albpetrol, η οποία έχει την έδρα της στην πόλη. Το Πάτος βρίσκεται στο πετρελαϊκό πεδίο Πάτος-Μαρίνζα, ένα από τα μεγαλύτερα παράκτια πεδία πετρελαίου. Σύμφωνα με υπολογισμούς έχει υπόγεια αποθέματα 1.500 εκατομμυρίων βαρελιών και υπάρχει αποδεδειγμένο απόθεμα 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου. Ο Διαδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου θα διασχίσει το Πάτος, συνεπώς θα υπάρξουν περισσότερες επιχειρήσεις στην περιοχή με μεγαλύτερο οικονομικό αντίκτυπο. Η οικονομία βασίζεται επίσης σε μεγάλο βαθμό στη γεωργία με πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Οι κυριότερες καλλιέργειες είναι οι ελιές στις ημιορεινές περιοχές και οι ντομάτες, τα αγγούρια και πολλά άλλα λαχανικά στα πεδινά. Το Πάτος βρίσκεται στην περιοχή Μυζέκε, μια περιοχή στην οποία υπάρχει καλλιεργήσιμη γη. Το τοπίο του Πάτος είναι κατά το ήμισυ λόφοι και βουνά και από την άλλη πεδιάδες. Οι πεδιάδες είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις που χρησιμοποιούνται στη γεωργία αλλά και στα κοιτάσματα πετρελαίου. Οι πεδιάδες βρίσκονται βόρεια από το Πάτος. Στους λόφους και τις οροσειρές καλλιεργούνται ελαιόδεντρα. Οι λόφοι και τα βουνά βρίσκονται νότια από την πόλη. Το κλίμα στο Πάτος είναι πολύ θερμό το καλοκαίρι με ζεστό μεσογειακό κλίμα και πολύ κρύους χειμώνες. Η πόλη εξυπηρετείται με λεωφορεία τόσο για αστικές όσο και υπεραστικές διαδρομές. Η κύρια εθνική οδός που περνά από τα περίχωρα της πόλης είναι η SH73, η οποία συνδέει το Φιέρι με το Πόσνιε. Η πόλη δεν συνδέεται σιδηροδρομικά, και οι πλησιέστεροι σιδηροδρομικοί σταθμοί βρίσκονται στο Φιέρι και το Μπαλς. Το κύριο άθλημα στην πόλη είναι το ποδόσφαιρο με την ομάδα της πόλης να είναι η ΚΦ Αλμπέτρολ. Ο χορηγός και ιδιοκτήτης της ομάδας είναι η Albpetrol. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Στάδιο Αλούς Νόγκα με χωρητικότητα 4.000 θεατών το οποίο έχει ανακαινιστεί το 2013 και το 2016. Η ομάδα αγωνίζεται στη δεύτερη αλβανική κατηγορία ποδοσφαίρου και έχει αγωνιστεί με τη ΦΚ Μπάλζερς στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1993-94 αλλά αποκλείστηκε.
Άνω Ποταμιά Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Ποταμιά Αχαΐας Η Άνω Ποταμιά είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Πλατάνου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Πλατάνου.

 Είναι κτισμένη σε υψόμετρο περίπου 880-980 μέτρων. Απαρτίζεται από τις συνοικίες Κατωμεριάνικα, Ξωτιάνικα και Ρεβέλα. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Η Άνω Ποταμιά στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 02/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Ποταμιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πλάτανου Ακράτας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/07/2018. Επίσημη ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Πλατάνου «Ο Πήγασος».. oplatanos.gr. Ανακτήθηκε: 02/07/2018.
Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου

Ο Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου (Jean-Marie Léyé Lenelgau, 1932 – 9 Δεκεμβρίου 2014) ήταν ο πρώτος γαλλόφωνος Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 2 Μαρτίου 1994 ως τις 2 Μαρτίου 1999.

 Γεννήθηκε στις Νέες Εβρίδες. To 1976, όταν ακόμα η χώρα του συνδιοικείτο από τους Γάλλους και τους Βρετανούς, ο Λεγιέ ίδρυσε και ανέλαβε πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων των Νέων Εβρίδων (UCNH), που συστάθηκε σε απάντηση στη δημιουργία ενός αντίστοιχου αγγλόφωνου κινήματος εθνικιστών. Ενώ το Εθνικό Κόμμα με αρχηγό τον Ουόλτερ Λίνι πίεζε για άμεση ανεξαρτησία, η UCNH ήταν υπέρ μιας σταδιακής μετάβασης προς την ανεξαρτησία από τις αποικιοκρατικές αρχές, "προκειμένου να προετοιμαστεί η μετάβαση αυτή σε καλύτερες συνθήκες". Ωστόσο, η δημοφιλία του κόμματος του Λίνι είχε ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί η χώρα ανεξάρτητη το 1980. Η UCNH μετατράπηκε στην Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων, που αποτέλεσε κύρια πολιτική δύναμη της αντιπολίτευσης. Στις 2 Μαρτίου 1994 εξελέγη πρόεδρος της δημοκρατίας, με εθιμοτυπικό και συμβολικό ρόλο στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Στις 12 Οκτωβρίου 1996 ο πρόεδρος Λεγιέ και ο πρωθυπουργός Σερζ Βοχόρ απήχθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση για σύντομο χρονικό διάστημα από την αστυνομία του Βανουάτου αναφορικά με ένα θέμα που είχε προκύψει με τη μισθοδοσία των μελών της. Η απελευθέρωσή τους έγινε την ίδια ημέρα. Ήταν το "μοναδικό πραξικόπημα στην ιστορία της χώρας".Το 1995 εξέφρασε δημοσίως την αντίθεσή του στις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό. Στα τέλη του 1997 ο Μαξίμ Καρλότ Κορμάν κατέθεσε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Σερζ Βοχόρ, με σκοπό να την ανατρέψει. Ο πρόεδρος Λεγιέ επενέβη και στις 27 Νοεμβρίου, έπειτα από αίτημα του Βοχόρ, διέλυσε το κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να μην συζητηθεί ή εγκριθεί η πρόταση. Ο πρόεδρος εξήγησε την πράξη του, επικαλούμενος τον κίνδυνο να περιέλθει σε πολιτική αστάθεια το Βανουάτου λόγω των αλλεπάλληλων προτάσεων μομφής και αλλαγών κυβερνήσεων μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα. Η θητεία του Λεγιέ τερματίστηκε στις 2 Μαρτίου 1999. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Τζον Μπανί.
Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ

Η Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Colchester United) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Κόλτσεστερ και ιδρύθηκε το 1937. Η Μεγαλύτερη νίκη της ομάδας είναι αυτή με αντίπαλο την Λιντς Γιουνάιτεντ με 3-2 στον 5ο γύρο του F. A. Cup το 1971. Η καλύτερη της θέση ήταν και είναι η 10η θέση την περίοδο 2006-07 όπου βρισκόταν στην Δεύτερη Κατηγορία η αλλιώς Τσάμπιονσιπ. Επίσης διαθέτει και γυναικείο ποδοσφαιρικό σωματείο και θεωρείται ως μια από τις καλύτερες ομάδες της Αγγλίας καθώς κατέκτησε την ίδια χρόνια (2006-07) το πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λίγκ.

 Το πρώην όνομα της ομάδας δηλαδή Κόλτσεστερ Τάουν είχε για έδρα από το 1909 το Λέιερ Ρόουντ μέχρι το 1937. Από τότε άλλαξαν τα πάντα καινούργιοι παίκτες όπως είναι λογικό άλλαξαν το όνομα από Κόλτσεστερ Τάουν σε Κόλτσεστερ Γοιυνάιτεντ και γήπεδο το Δημοτικό Στάδιο της πόλης. Από το 1937 έχει το συγκεκριμένο γήπεδο.Το 1947-48 έφτασε στον πέμπτο γύρο αφού νίκησε ομάδες όπως την Χάντερσφιλντ Τάουν, την Ρέξαμ και την Μπράντφορντ αλλά έχασε από την Μπλάκπουλ. Το 1950 ανέβηκε η ψυχολογία της ομάδας κατακτώντας τις θέσεις 3 και 4.Το 1990 όμως έπεσε η ψυχολογία και έπεσε στην Λιγκ Του και στην Κόνφερενς όμως το 1991 & 1992 πήρε τον τίτλο της Κόνφερενς και το 1992 τον τίτλο της Λιγκ Του.Το 1996-97 έχασε την άνοδο της στην Τσάμπιονσιπ χάνοντας την δεύτερη θέση για έναν πόντο. Εως το 2006 ήταν στην Λιγκ Του. Το 2006-07 βγήκε δεύτερη και ανέβηκε στην Τσάμπιονσιπ.Την σεζόν 2007-08 έπεσε πάλι στην Λιγκ Ουάν και το 2008-09 τερμάτισε 12η. Τη σεζόν 2009-2010 τερμάτισε στην 8η θέση. Η Μεγαλύτερη Αντιπαλότητα είναι αυτή της Σάουθεντ Γιουνάιτεντ. Στα μεταξύ τους ματς έχει η Σάουθεντ 29 νίκες και η Κόλτσεστερ 23. Η επόμενη αντιπαλότητα της είναι αυτή με την Ίπσουιτς Τάουν. Η πιο καινούργια αντιπαλότητα της είναι με την Νόργουιτς όπου έχασε από την Κόλτσεστερ με 7-1. Όμως η Νόργουιτς ανέβηκε στην Τσάμπιονσιπ. Η τελευταία αντιπαλότητα της είναι με την Γουίκομπ Γουόντερς. Η Μεγαλύτερη νίκη της Κόλτσεστερ ήταν με αντίπαλο την Μπράντφορντ νικώντας με 9-1.Η Μεγαλύτερη ήττα ήταν με 8-0 από την Λόυτον Οριεντ το 1988. Το στάδιο της Ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο του Κόλτσεστερ με 10.084 θέσεις. Στις 16 Ιανουαρίου του 2010 το ματς εντός έδρας με αντίπαλο την Νόργουϊιτς συγκέντρωσε 10.064 θεατές. Το στάδιο έχει και τα ονόματα Κούκο Τάουν και Γουέστον Χόουμς. Επίσημος ιστότοπος
Δημοτικό Συμβούλιο Χαντένι

Το Δημοτικό Συμβούλιο Χαντένι (αγγλ.: Handeni Town Council ή σουαχ.: Wilaya ya Handeni Mjini) ή η Αστική Περιοχή Χαντένι (Handeni Urban District), είναι επαρχία στην Περιφέρεια Τάνγκα της Τανζανίας. Η διοικητική του πρωτεύουσα είναι το αστικό τμήμα Μντόε (Mdoe).

 Η ονομασία Χαντένι (Handeni), στα Ελληνικά προφέρεται Χαν-ντέ-νι. Αντιθέτως, στα Σουαχίλι, συλλαβίζεται Ha-n(u)-de-ni. Από το 2012, η Αστική Επαρχία Χαντένι (Handeni Urban District) έχει χωριστεί διοικητικά σε 12 αστικά τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Ένας δευτερεύων ασφαλτοστρωμένος δρόμος συνδέει το Χαντένι με το Κορόγκουε στα βορειοανατολικά και με τη Μκάτα στα νοτιοανατολικά· και οι δύο δρόμοι βρίσκονται στον κύριο οδικό άξονα Τ2, που συνδέει το Νταρ ες Σαλάαμ με την Αρούσα. Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Τάνγκα Παραπομπές Σημειώσεων
Αγνή της Αυστρίας (π.1151-1182)

Η Αγνή, γερμ. Agnes von Österreich (π. 1151/54 - 13 Ιανουαρίου 1182) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Ουγγαρίας από το 1168 έως το 1172 και μετά δούκισσα της Καρινθίας από το 1173 έως το 1181.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (η μόνη από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας και της δεύτερης συζύγου του Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Ανδρόνικου σεβαστοκράτορος (αδελφού του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων). Το 1166 ο δούκας Ερρίκος Β΄, ο οποίος μεσολαβούσε για μία ειρήνη μεταξύ του Στεφάνου Γ΄ της Ουγγαρίας και του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, πρότεινε έναν γάμο μεταξύ τής κόρης του Αγνής και του νεαρού βασιλιά της Ουγγαρίας. Τελικά ο Στέφανος Γ΄ μνηστεύθηκε την Γιαροσλάβνα της Γαλικίας (1167). Αυτός όμως ο γάμος έληξε σύντομα: η πριγκίπισσα αποκηρύχθηκε και στάλθηκε πίσω στον πατέρα της το 1168. Οι διαπραγματεύσεις με την Αυστρία ανανεώθηκαν και η Αγνή παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρίας τον ίδιο χρόνο. Γέννησε έναν γιο, την Μπέλα, ο οποίος απεβίωσε λίγο αργότερα (1168). Ο σύζυγός της αρρώστησε ξαφνικά και ετελεύτησε στις 4 Μαρτίου 1172, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πατέρα της. Προφανώς λίγο πριν από το τέλος του Στεφάνου, ο Αγνή είχε γεννήσει έναν δεύτερο γιο, αλλά το παιδί ήταν είτε θνησιγενές, είτε απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση. Αμέσως μετά την κηδεία του συζύγου της, η χήρα Αγνή έφυγε για το δουκάτο της Αυστρίας, όπου ήταν ο πατέρας της. Έναν χρόνο αργότερα (1173) παντρεύτηκε ξανά, με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ, δούκα της Καρινθίας. Είχαν δύο γιους: τον Ούλριχ Β΄ (γενν. 1176) και τον Βερνάρδο Β΄ (γενν. 1180), που αργότερα έγιναν δούκες της Καρινθίας τα διαστήματα 1181-1202 και 1202-1256 αντίστοιχα. Ο Ερμάνος απεβίωσε το 1181. Ο Αγνή επέζησε αυτού μόνο έναν χρόνο. Τάφηκε στην Κρύπτη Σότενστιφτ στη Βιέννη, δίπλα στους γονείς της. Παντρεύτηκε πρώτα το 1168 τον Στέφανο Γ΄ των Άρπαντ δούκα της Ουγγαρίας και είχε τέκνο: Μπέλα, απεβ. σύντομα.Ο Στέφανος Γ΄ απεβίωσε το 1172 και το 1173 η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ, δούκα της Καρινθίας. Είχε τέκνα: Ούλριχ Β΄ π.1176-1202, δούκας της Καρινθίας. Βερνάρδος Β΄ π.1176/81, δούκας της Καρινθίας Soltész, István: Árpád-házi királynék (Γκάμπο, 1999) Kristó, Gyula - Makk, Ferenc: Az Árpád-ház uralkodói (IPC Könyvek, 1996)
Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος

Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος ήταν η ονομασία που είχαν υιοθετήσει οι διοικήσεις των επαναστατημένων Ελλήνων από το 1822 έως το 1827 για να περιγράψουν το ανεξάρτητο τμήμα της Ελλάδας όσο αυτό δεν είχε αναγνωριστεί από τα άλλα κράτη, τα οποία συνέχιζαν να το θεωρούν τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

 Με το όνομα αυτό χαρακτηριζόταν η διοίκηση κατά τις κυβερνήσεις: Εκτελεστικό 1822 Εκτελεστικό 1823 Εκτελεστικό 1824 Διοικητική επιτροπή 1826Σύμφωνα με το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος» του 1822 «Η σφραγίς της Διοικήσεως φέρει σημείον χαρακτηριστικόν την Αθηνάν μετά των συμβόλων της φρονήσεως» (δες εικόνα με την σφραγίδα όπου εμφανίζεται η Αθηνά με την ένδειξη «Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος»). Παράλληλα με την Κεντρική Διοίκηση σχηματίστηκαν Επιτροπές από περιοχές που δεν εκπροσωπούνταν άμεσα (κυρίως απομακρυσμένες ή απομονωμένες), όπως η τριμελής Επιτροπή Βορειομακεδόνων, όπου συμμετείχαν με ένα μέλος το Μοναστήρι, το Κρούσοβο και η Βογδάντσα, και είχε στις αρμοδιότητές της τη διοίκηση και συντονισμό των ενόπλων σωμάτων και των αγωνιστών που προέρχονταν από τις περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας. Μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1827 και την ανακήρυξη της Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος με κυβερνήτη τον Ιωάννη Καποδίστρια, από το 1828, η Κυβέρνηση Καποδίστρια σταμάτησε να χρησιμοποιεί το όνομα Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος και άρχισε να χρησιμοποιείται το όνομα Ελληνική Πολιτεία. Την περίοδο 1822-1825 η Διοίκηση εκτύπωσε ομόλογα στην Κόρινθο με ονομαστικές τιμές σε γρόσια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως χαρτονομίσματα των επαναστατών: Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία, σπάνια χρησιμοποιούμενος όρος που περιγράφει το ελληνικό κράτος από το 1821 μέχρι και το 1833 που περιλαμβάνει χρονικά και την Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος αλλά και την Ελληνική Πολιτεία. Ονομασίες του Ελληνικού κράτους «Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος» «Ήτοι, συλλογή των περί την αναγεννώμενην Ελλάδα συνταχθέντων πολιτευμάτων, νόμων και άλλων επισήμων πράξεων από του 1821 μέχρι του 1832», Ανδρέου Ζ. Μάμουκα, Τόμος Β', Πειραιάς, Τυπογραφία Ηλίου Χριστοφίδου, Η αγαθή τύχη, 1839
Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ του Καρινιάνο

Ο Βίκτωρ-Αμεδαίος (31 Οκτωβρίου 1743 - 10 Σεπτεμβρίου 1780) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πρίγκιπας του Καρινιάνο (1778-1780). Απόγονοί του είναι τέσσερις βασιλείς της Ιταλίας, ένας της Σαρδηνίας και ένας της Ισπανίας.

 Γεννήθηκε στο παλάτσο Καρινιάνο του Τορίνο ως ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου-Βίκτωρα πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Χριστίνας, κόρης του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Το 1768 νυμφεύτηκε την Ιωσηφίνα της Λωρραίνης, κόρη του Λουδοβίκου-Καρόλου πρίγκιπα του Μπριόν και είχε τέκνα: Κάρολος-Εμμανουήλ 1770-1800 πρίγκιπας του Καρινιάνο. Guichenon, Samuel, Seigneur de Painesuyt. Histoire généalogique de la Royale Maison de Savoye. Lyon, 1660 (2 vols.; other editions published).
Αντόνιο Γκαστάο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Αντόνιο-Γκαστάο, πορτογαλ. Antônio Gastão (9 Αυγούστου 1881 - 29 Νοεμβρίου 1918) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας της Βραζιλίας. Υπηρέτησε στο στρατό της Βρετανίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Αντόνιο-Γκαστάο-Λουίς-Φιλίπε-Φρανσίσκο δε Ασίς-Μαρία-Μιγουέλ-Ραφαέλ-Γαβριέλ-Γκοντζάγκα γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο τρίτος γιος του Γκαστόν κόμη του Ε και της Ισαβέλλας τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Βραζιλίας. Ο πατέρας του ήταν εγγονός του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας. Ο πάππος του Πέτρος Β΄ αυτοκράτορας της Βραζιλίας είχε εκτοπιστεί με πραξικόπημα και ζούσε εξόριστος με την οικογένειά του στη Γαλλία. Ο Αντώνιος-Γκαστάο σπούδασε στο Παρίσι και μετά στη Στρατιωτική Ακαδημία της Θηρεσίας στο Βίενερ Νόιστατ. Όταν αποφοίτησε, ήταν Ουσσάρος υπαξιωματικός του στρατού της Αυστρο-Ουγγαρίας (1908-14). Τότε ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Αντώνιος-Γκαστάο παραιτήθηκε από τη θέση του στην Αυστρία για να πολεμήσει στο πλευρό της Γαλλίας. Ένας νόμος δεν επέτρεψε στα μέλη της βασιλικής οικογένειας της Γαλλίας να πολεμήσουν και ο Αντώνιος-Γκαστάο έγινε υπαξιωματικός των Βασιλικών Δραγόνων του Καναδά.
Ραντεβού στην Κέρκυρα

Το Ραντεβού στην Κέρκυρα είναι μια ελληνική ρομαντική - κωμική ταινία σε παραγωγή Ολύμπια Φιλμ και σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, το οποίο βασίστηκε σε μία ιδέα του Γιώργου Ολύμπιου. Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη και Αλέκος Αλεξανδράκης.

 Ένας νεαρός δικηγόρος (Αλέκος Αλεξανδράκης) που μεταχειρίζεται τις γυναίκες σαν "ένα βιβλίο που το διαβάζεις και μετά το πετάς" βρίσκει το μάστορά του στο πρόσωπο μιας δυναμικής Μίρκας (Τζένη Καρέζη) η οποία φαινομενικά εργάζεται ως διευθύντρια στο ξενοδοχείο της μητέρας του στην Κέρκυρα, ενώ στην πραγματικότητα είναι η Ντιάνα, κόρη ενός μεγαλοεπιχειρηματία. Τόσο η μητέρα του Ανδρέα όσο και ο πατέρας της Ντιάνας παίρνουν μέρος στο φιλόδοξο σχέδιο της νεαρής κοπέλας. Τζένη Καρέζη - Μίρκα/Ντιάνα Λανίτου Αλέκος Αλεξανδράκης - Ανδρέας Λαμπρινός Ελένη Χαλκούση - Ελένη Λαμπρινού Λυκούργος Καλλέργης - κύριος Λανίτης Βαγγέλης Πλοιός - Τόνυ Καίτη Πασά - Ζανέτ Γιαννάτου Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, ενώ το τραγούδι των τίτλων "Κάπου υπάρχει η αγάπη μου" ερμηνεύει η Νάνα Μούσχουρη. Στην ταινία περιλαμβάνονται πλάνα από αναγνωρίσιμα σημεία της Κέρκυρας, όπως το Ποντικονήσι, η Σπιανάδα, το Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου και το λιμάνι. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1960. Κόβοντας 95.664 εισιτήρια, κατατάχθκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν. Επιχρωματίστηκε και προβλήθηκε έγχρωμη στις 4/12/2020 απο τον ΑΝΤ1. Ραντεβού στην Κέρκυρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Άγιος Ιωάννης Αγίου Δημητρίου Πηλίου Μαγνησίας

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγίου Δημητρίου, της δημοτικής ενότητας Μουρεσίου, του δήμου Ζαγοράς-Μουρεσίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στην ανατολική ακτή του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Πηλίου, μετά τον Άγιο Δημήτριο, βόρεια της κοίτης του Κισσώτικου ρέματος και απέναντι του συνώνυμου οικισμού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 70 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσού που, τότε, ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Μαγνησίας και το 1909 ξανά στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Δημητρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μουρεσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μουρεσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου. Ο Άγιος Ιωάννης είναι από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα των ακτών του Πηλίου, με σημαντική τουριστική υποδομή. Τους θερινούς μήνες υπέρχει θαλάσσια συγκοινωνία με που συνδέουν τον οικισμό με Θεσσαλονίκη - Χαλκιδική - Σποράδες. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (Αη Γιαννάκη) Θεολόγου, άλλοτε καθολικό μονής με αξιόλογο τέμπλο, στο ανατολικό τμήμα του οικισμού Η εκκλησία της Ανάληψης, στην παραλία του οικισμού Η εκτεταμένη βοτσαλωτή παραλία του οικισμού Η παραλία «Πλάκα» βόρεια του οικισμού Το γεφύρι «Ροβοάμ», στο Κισσώτικο ρέμα, που συνδέει τον οικισμό με τον Άγιο Ιωάννη Μουρεσίου Το πανηγύρι του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στις 8 Μαΐου. Το τριήμερο πανηγύρι της Μεταμόρφωσης Σωτήρος στις 6 Αυγούστου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πήλιο 1:60.000)
Παλαιστινιακές Αερογραμμές

Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές (Αγγλικά: Palestinian Airlines, Αραβικά: الخطوط الفلسطينية) είναι αεροπορική εταιρία με έδρα την Αίγυπτο. Πραγματοποιεί τακτικές πτήσεις από το Ελ Αρίς (El Arish) της Αιγύπτου στο Αμμάν της Ιορδανίας και πτήσεις τσάρτερ προς τη Τζέντα. Η βάση της βρίσκεται στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς. Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές είναι μέλος του Αραβικού Οργανισμού Αεροπορικών Μεταφορέων.

 Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1995 και ξεκίνησε να πραγματοποιεί πτήσεις τσάρτερ μεταφέροντας προσκυνητές στη Τζέντα τον Ιούνιο του 1997. Οι πτήσεις ήταν αρχικά προγραμματισμένες να πραγματοποιούνται από τη Γάζα όμως, λόγω Ισραηλινών απαγορεύσεων, πραγματοποιούνταν από το Πορτ Σάιντ στη Βόρεια Αίγυπτο. Οι τακτικές πτήσεις ξεκίνησαν στις 23 Ιουνίου του 1997, από το Ελ Αρίς προς την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία. Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές μετέφεραν την έδρα τους στη Γάζα με την λειτουργία του αεροδρομίου τον Νοέμβριο του 1998. Τον Οκτώβριο του 2000 όμως, με την έναρξη της Ιντιφάντα του Αλ-Ακσά (Al-Aqsa Intifada), τα αεροσκάφη της καθηλώθηκαν και η εταιρία αναγκάστηκε να μεταφέρει την έδρα της στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς, μετά την καταστροφή του διαδρόμου αποπροσγείωσης του Διεθνούς Αεροδρομίου Γιασέρ Αραφάτ. Ανήκει εξ’ ολοκλήρου στην Παλαιστινιακή Αρχή και τον Μάρτιο του 2007 απασχολούσε 398 άτομα προσωπικό. Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές πραγματοποιούν σήμερα τις ακόλουθες πτήσεις: Αίγυπτος Αρίς (Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ Αρίς)Ιορδανία Αμμάν (Διεθνές Αεροδρόμιο Βασίλισσα Αλία) Οι Παλαιστινιακές Αερογραμμές πραγματοποιούσαν τακτικές πτήσεις προς το Άμπου Ντάμπι, το Κάιρο, τη Ντόχα, το Ντουμπάι, την Κωνσταντινούπολη, τη Τζέντα και τη Λάρνακα. Υπήρχαν επίσης σχέδια για την επέκταση των προγραμματισμένων πτήσεων προς την Ινδία και το Πακιστάν. Ο στόλος των Παλαιστινιακών αερογραμμών τον Μάρτιο του 2008 αποτελούνταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη: 1 Boeing 727-200 2 Fokker 50Παλαιότερα διέθετε ένα ακόμα Boeing 727-200. Παράλληλα είχαν παραγγελθεί δύο DeHavilland Dash 8-300 και ένα Bombardier CRJ-200 τα οποία δεν παραδόθηκαν ποτέ. Παλαιστινιακές Αερογραμμές Ο στόλος των Παλαιστινιακών Αερογραμμών Ο στόλος των Παλαιστινιακών Αερογραμμών στο airliners.net
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1966-67

Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1966-67 ήταν το 5ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν οκτώ σύλλογοι των βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν στον διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Φενερμπαχτσέ από την Τουρκία που επικράτησε της ΑΕΚ σε τρίτο τελικό. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Μάρτιο του 1966 και οι δύο τελικοί έγιναν τον Οκτώβριο του 1967. Όμως επειδή χρειάστηκε και τρίτος τελικός αγώνας, αυτός πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 1968 λόγω έλλειψης ημερομηνιών, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει η επόμενη διοργάνωση.

 Για την ανάδειξη του κυπελλούχου χρειάστηκε και τρίτος τελικός, αφού δεν μετρούσε το εκτός έδρας γκολ. Επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμες ημερομηνίες, ο τρίτος τελικός έγινε στις 30 Μαΐου 1968. ΤΕΛΙΚΟΣ (α΄ αγώνας): Νέα Φιλαδέλφεια, 11 Οκτωβρίου 1967:ΤΕΛΙΚΟΣ (β΄ αγώνας): Κωνσταντινούπολη, 26 Οκτωβρίου 1967:ΤΕΛΙΚΟΣ (αγώνας πλέι-οφ), Κωνσταντινούπολη, Στάδιο Mithat Paşa, 30 Μαΐου 1968.Φενέρμπαχτσε: Γιαβούζ Σισμέκ, Σουκρού Μπιράντ, Λεβάντ Ενγκινερί, Σελίμ Σοϊντάν, Ερτζάν Ακτουνά, Γιλμάζ Σεν, Ογκούν Αλτιπαρμάκ, Νεντίμ Ντογκάν, Αμπντουλάχ Τσεβρίμ, Ζίγια Σενγκούλ, Γιασάρ Μουμτσούογλου. AEK: Σεραφείδης (Μανιατέας 46΄), Κεφαλίδης, Μπαλόπουλος, Βασιλείου, Καραφέσκος, Σταθόπουλος, Φραγκουδάκης, Σταματιάδης, Νικολαΐδης, Παπαϊωάννου, Πομώνης. Σκόρερ: Αλτιπαρμάκ 2΄, 70΄, Σεν 33΄ – Παπαϊωάννου 71΄. Διαιτητές: Τεοντόρ Μπετσίροφ, Μίτκο Τσουκόφ, Γκότσε Ρούσεφ (Βουλγαρία). Εισιτήρια: 24.817 Αρχείο Βαλκανικού Κυπέλλου
Αουσάνο Μεδιολάνων

Ο Αουσάνο (ιταλικά : Ausano) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων λίγο μετά τα μέσα του έκτου αιώνα. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία, η οποία τιμά την μνήμη του στις 3 Σεπτεμβρίου.

 Σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, η επισκοπή του τοποθετείται μεταξύ εκείνων του Βιτάλιου και του Ονοτάτο, λίγο μετά τα μέσα του έκτου αιώνα. Ο ίδιος κατάλογος του αναθέτει 2 χρόνια θητείας και λέει ότι κηδεύτηκε στις 3 Σεπτεμβρίου στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου ντε Ροτάμ. Παραδοσιακά η επισκοπική του θητεία ορίζεται στα έτη 566-567, ενώ πιο πρόσφατες μελέτες την τοποθετούν μεταξύ 556 και 559 ή μεταξύ 558 και 561, επί παπικής εξουσίας του Πάπα Πελαγίου Α'.. Μάλιστα, πιστεύεται ότι ο ανώνυμος Μιλανέζος επίσκοπος που αναφέρεται σε κάποιες επιστολές του Πάπα Πελάγιου Α' (556-561) πρέπει να ταυτιστεί με τον Αουσάνο. Σε μια επιστολή, που χρονολογείται μεταξύ Σεπτεμβρίου 558 και Μαρτίου 560, ο ποντίφικας παραπονέθηκε στον πατρίκιο Ιωάννη, επειδή ο Παυλίνος Α΄, επίσκοπος της Ακουιλείας, είχε χειροτονήσει επίσκοπο όχι στην επισκοπική του έδρα, ως συνήθως, αλλά στο Μιλάνο, με έναν «σχισματικό επίσκοπο», ο οποίος είχε αρνηθεί να υπογράψει την καταδίκη των "τριών κεφαλαίων" που επικυρώθηκε στη σύνοδος της Κωνσταντινούπολης το 553 και επικυρώθηκε από τον Πάπα Βιγίλιο· Σε μια δεύτερη επιστολή, που χρονολογείται την άνοιξη του 559, ο Πελάγιος μάλιστα συνιστά στον πατρίκιο Βαλεριανό να συλλάβει τους δύο επισκόπους και να τους πάει στον αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. (Λατινικά) De Sancto Auxano episcopo Mediolani in Umbria, in Acta Sanctorum|Acta sanctorum septembris, tomus primus, Parisiis et Romae 1868, pp. 666-667 (Λατινικά) Giuseppe Antonio Sassi, Baldassarre Oltrocchi, Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica, vol. I, Milano 1755, pp. 181-185 Francesco Lanzoni, Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604), vol. II, Faenza 1927, pp. 1025-1026 (Γαλλικά) F. Bonnard, 6. Auxane (saint), archevêque de Milan, in «Dictionnaire d'histoire et géographie ecclésiastiques», vol. V, Parigi 1931, col. 932 (Γαλλικά) Ernest Stein, Chronologie des métropolitains schismatiques de Milan et d'Aquilée-Grado, in «Zeitschrift für schweizerische Kirchengeschichte = Revue d'histoire ecclésiastique suisse» 39 (1945), pp. 126-136 Pietro Bertocchi, Ausano, vescovo di Milano, santo, in Bibliotheca Sanctorum, vol. II, coll. 615-616 Rodolfo Toso D'Arenzano, Ausano, Dizionario biografico degli italiani, volume 4, 1962 (Γαλλικά) Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604), École française de Rome, vol. I, Roma 1999, pp. 237-238
Φρέντερικ ντε Μουσερόν

Ο Φρέντερικ ντε Μουσερόν (Frederik de Moucheron, 1633 – 5 Ιανουαρίου 1686) ήταν Ολλανδός τοπιογράφος και ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής . Κυρίως παρήγαγε (ιταλικής τεχνοτροπίας) τοπία που ήταν διανθισμένα με ανθρώπινες και ζωικές μορφές από διάφορους συναδέλφους του.

 Ο Φρέντερικ ντε Μουσερόν ήταν γιος του ζωγράφου Μπαλτάζαρ ντε Μουσερόν και της Κορνέλια φαν Μπραουκχόφεν (Cornelia van Brouckhoven). Ο πατέρας του καταγόταν από πλούσια οικογένεια εμπόρων κρασιού και απεικονίζεται ως ένας από τους νεότερους γιους στο οικογενειακό πορτρέτο του Πιερ ντε Μουσερόν (1583). Ο Φρέντερικ εκπαιδεύτηκε με τον Γιαν Ασσελάιν και έγινε τοπιογράφος. Ξεκίνησε σε ηλικία 22 ετών για το Παρίσι, όπου πέρασε τρία χρόνια και έκανε περιοδεία στη Λυών, την Ιταλία και την Ελλάδα. Το 1659 εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ (στη γειτονιά Γιορντάαν) και νυμφεύτηκε τη Μαρίεκε ντε Γιούντερφιλ (Mariecke de Jouderville), κόρη του Ίσαακ ντε Γιούντερφιλ . Είχαν αποκτήσει οκτώ παιδιά όταν πέθανε. Κηδεύτηκε στο Άμστερνταμ. Το 1719 η χήρα του πέθανε στην οδό Sint Antoniesbreestraat . Ζωγράφισε γαλλικά, ιταλικά και ολλανδικά τοπία. Για να ολοκληρωθούν αυτές οι σκηνές, συνεργάστηκαν μαζί του σύγχρονοί του καλλιτέχνες που ειδικεύονταν στη ζωγραφική μορφών, όπως ο Άντριεν φαν ντε Φέλντε στο Άμστερνταμ, ο Τέοντορ Χελμπρέκερ στο Παρίσι και μερικές φορές ο Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ και ο Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ. Ο γιος του Ντε Μουσερόν, Ίσαακ, που πήρε το όνομά του από τον παππού του, που ήταν μαθητής του Ρέμπραντ, έγινε δημοφιλής χαράκτης και ζωγράφος, με πολλές από τις διακοσμήσεις τοίχων τοπίων του να σώζονται στο Άμστερνταμ. Ο Άγγλος χαράκτης Πέλτρο Ουίλλιαμ Τόμκινς (Peltro William Tomkins) αντέγραψε ένα από τα έργα του, ένα τοπίο με θέα σε λίμνη. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Ιστοσελίδα στα ολλανδικά με αρκετούς πίνακες του Moucheron Ένα τοπίο με μορφέ και σκοποβολή πάπιας
Ετορικοξίμπη

Η ετοριξοκίμπη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Arcoxia, είναι εκλεκτικός αναστολέας COX-2. Έχει αναλγητικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιπυρετικές ιδιότητες. Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1996 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 2002. Επί του παρόντος, έχει εγκριθεί σε περισσότερες από 80 χώρες παγκοσμίως, αλλά όχι στις ΗΠΑ, όπου η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει απαιτήσει πρόσθετα δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για την ετορικοξίμπη προτού εκδώσει έγκριση.

 Η ετορικοξίμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ψωριασικής αρθρίτιδας, της οστεοαρθρίτιδας, της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, της χρόνιας οσφυαλγίας, του οξέος πόνου και της ουρικής αρθρίτιδας. Οι εγκεκριμένες ενδείξεις διαφέρουν ανά χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, «χρησιμοποιείται επίσης για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία μέτριου πόνου μετά από οδοντιατρική επέμβαση» στους ενήλικες.Μια ανασκόπηση του Cochrane αξιολόγησε τα οφέλη της εφάπαξ δόσης ετορικοξίμπης στη μείωση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου σε ενήλικες. Η εφάπαξ δόση από του στόματος ετορικοξίμπης παρέχει τέσσερις φορές περισσότερη ανακούφιση από τον πόνο μετεγχειρητικά από το εικονικό φάρμακο, με ισοδύναμα επίπεδα ανεπιθύμητων ενεργειών. Η ετορικοξίμπη χορηγούμενη σε δόση 120 mg είναι εξίσου αποτελεσματική ή ακόμα καλύτερη από άλλα αναλγητικά που χρησιμοποιούνται συνήθως. Όπως όλα τα άλλα ΜΣΑΦ, οι αναστολείς COX-2 έχουν παρενέργειες, όπως γενικευμένο ερύθημα, οξεία γενικευμένη εξανθηματώδης φλυκταινία (AGEP), πολύμορφο ερύθημα και προκλητικό ερύθημα που προκαλείται από φάρμακα είναι μερικές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν, εκτός από τις συνήθεις αβλαβείς. Οι εκλεκτικοί αναστολείς COX-2 ασκούν μικρότερη δράση στην COX-1 σε σύγκριση με τα παραδοσιακά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Αυτή η μειωμένη δραστηριότητα είναι η αιτία των μειωμένων γαστρεντερικών παρενεργειών, όπως αποδεικνύεται σε αρκετές μεγάλες κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν με διαφορετικές κοξίμπες. Η ετορικοξίμπη συγκεκριμένα έχει σημαντικά λιγότερες πεπτικά έλκη και διατρήσεις και αιμορραγίες του ανώτερου γαστρεντερικού από τα παραδοσιακά ΜΣΑΦ.Ορισμένες κλινικές δοκιμές και μετα-ανάλυση έδειξαν ότι η θεραπεία με ορισμένες κοξίμπες (ιδίως ροφεκοξίμπη) οδήγησε σε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Λόγω αυτών των αποτελεσμάτων, ορισμένα φάρμακα αποσύρθηκαν από την αγορά (η ροφεκοξίμπη τον Σεπτέμβριο του 2004 και η βαλδεκοξίμπη τον Απρίλιο του 2005). Επιπλέον, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ξεκίνησαν διαδικασίες αναθεώρησης ολόκληρης της κατηγορίας τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των αναστολέων COX-2. Όπως κάθε άλλος εκλεκτικός αναστολέας COX-2 («κοξίμπη»), η ετορικοξίμπη αναστέλλει εκλεκτικά την ισομορφή 2 του ενζύμου κυκλοοξυγενάση (COX-2). Έχει περίπου 106 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για την COX-2 έναντι της COX-1. Αυτό μειώνει την παραγωγή προσταγλανδινών (PGs) από το αραχιδονικό οξύ. Μεταξύ των διαφορετικών λειτουργιών που ασκούν οι προσταγλανδίνες, θα πρέπει να τονιστεί ο ρόλος τους στον καταρράκτη της φλεγμονής.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2000-2001

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 2000-01 (γνωστό και ως Δεύτερη Κατηγορία) διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 ομάδων που σχημάτισαν έναν όμιλο. Την περίοδο αυτή η διοργανώτρια αρχή είχε μετονομάσει το πρωτάθλημα της τρίτης κατά σειρά κατηγορίας σε Β΄ κατηγορία και αντίστοιχα είχε ονομάσει Εθνική κατηγορία το πρωτάθλημα της πρώτης κατά σειρά κατηγορίας και Α΄ κατηγορία το πρωτάθλημα της δεύτερης κατά σειρά κατηγορίας. Οι ονομασίες αυτές διατηρήθηκαν μόνο για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο και από της επόμενη επανήλθαν οι παλαιότερες ονομασίες. Με το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν ο Πατραϊκός, που τερμάτισε πρώτος και η Χαλκηδόνα μετά από αγώνες μπαράζ. Υποβιβάστηκαν απευθείας οι ομάδες Νάουσα, Κοζάνη, Αμπελόκηποι, Λαμία, Βέροια, Αναγέννηση Καρδίτσας, Λύκοι, Πιερικός, Ιάλυσος, ενώ ο Αχαρναϊκός υποβιβάστηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ.

 Στους αγώνες μπαράζ για την άνοδο συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 έως 4 του πρωταθλήματος, οι οποίες ήταν η Χαλκηδόνα, ο Ατρόμητος και ο Εθνικός. Το απόλυτο πλεονέκτημα είχε εξασφαλίσει η Χαλκηδόνα η οποία αναδείχθηκε νικήτρια της διαδικασίας με δύο άνετες νίκες απέναντι στους αντιπάλους της.Τα αποτελέσματα των αγώνων: 17 Ιουνίου, Γήπεδο Νεάπολης, Χαλκηδόνα- Εθνικός 4-0 20 Ιουνίου, Γήπεδο Ν. Σμύρνης Ατρόμητος - Εθνικός 2-1 24 Ιουνίου, Γήπεδο Νεάπολης Χαλκηδόνα- Ατρόμητος 4-1 Οι αγώνες μπαράζ για τον υποβιβασμό πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των ομάδων που είχαν καταλάβει τις θέσεις 8 και 9 της βαθμολογίας οι οποίες ήταν ο Απόλλων Κρύας Βρύσης και ο Αχαρναϊκός. Νικητής της διαδικασίας αναδείχθηκε ο Απόλλων Κρύας Βρύσης που πέτυχε στις καθυστερήσεις του τελευταίου αγώνα, το κρίσιμο γκολ που τον κράτησε στην κατηγορία, Τα αποτελέσματα των αγώνων: 17 Ιουνίου, Γήπεδο Χαριλάου, Απόλλων Κρύας Βρύσης - Αχαρναϊκός 3-1 20 Ιουνίου, Γήπεδο Ανω Λιoσίων, Αχαρναϊκός- Απόλλων Κρύας Βρύσης 1-1 24 Ιουνίου, Γήπεδο Χαριλάου, Απόλλων Κρύας Βρύσης- Αχαρναϊκός 1-3 Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
Μια καλή χρονιά

Το Μια καλή χρονιά (Αγγλικά: A Good Year) είναι μια Βρετανο-Αμερικάνικη δραματική κωμική ταινία σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Ρίντλεϊ Σκοτ. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Μια καλή χρονιά του Βρετανού συγγραφέα Πίτερ Μέιλ.

 Ο νεαρός Μαξ Σκίνερ, περνούσε τις καλοκαιρινές του διακοπές κατά την παιδική του ηλικία, μαθαίνοντας να εκτιμά τα καλύτερα πράγματα στη ζωή στο κτήμα του θείου του Χένρι στην Προβηγκία στη νοτιοανατολική Γαλλία. Περίπου 25 χρόνια αργότερα, ο Μαξ είναι ένας πολύ επιτυχημένος χρηματιστής, με έντονη την αίσθηση του χιούμορ. Ο Μαξ λαμβάνει μια επιστολή από την οποία πληροφορείται τον θάνατο του θείου του Χένρι και ότι είναι ο μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας του. Ταξιδεύει στην Προβηγκία για να προετοιμάσει μια γρήγορη πώληση. Μια ατυχία γίνεται εμπόδιο και ο Μαξ χάνει την πτήση για το Λονδίνο, αυτή η ατυχία τον αναγκάζει να παραμείνει στη Γαλλία όπου θα γνωρίσει την όμορφη και δυναμική Φανί Σενάλ. Κατά την παραμονή του, ο Μαξ έχει μια απροσδόκητη άφιξη, μιας νεαρής καλιφορνέζας, της Κρίστι Ρόμπερτς η οποία ισχυρίζεται ότι είναι η νόθα κόρη του Χένρι. Ο Μαξ επιστρέφει στο Λονδίνο, όπου ο πρόεδρος της εταιρείας που δουλεύει, ο Σερ Νάιτζελ του κάνει μια πρόταση: "Χρήματα ή τη ζωή του". Εν το μεταξύ ο Μαξ ακυρώνει την πώληση του κτήματος. Μετά την απόλυση του ο Μαξ βάζει πωλητήριο στο σπίτι του στο Λονδίνο και επιστρέφει στην Προβηγκία, και η σχέση του με τη Φανί ξεκινά. Η Κρίστι επιστρέφει και μαζί με τον Φρανσίς έχουν από κοινού τον αμπελώνα προσπαθώντας να συμβιβάσουν τις πολύ διαφορετικές φιλοσοφίες τους για την παραγωγή κρασιού. Ο Μαξ είναι πλέον σε θέση να εστιάσει όλη του την προσοχή στη νέα του ζωή και στον έρωτα της ζωή του. Ράσελ Κρόου ως Μαξ Σκίνερ Μαριόν Κοτιγιάρ ως Φανί Σενάλ Άλμπερτ Φίνεϊ ως Θείος Χένρι Σκίνερ Άμπι Κόρνις ως Κρίστι Ρόμπερτς Ντίντιερ Μπουρντόν ως Φρανσίς Ντουφλό Ιζαμπέλ Καντέλιερ ως Λουντιβίν Ντουφλό Φρέντυ Χάιμορ ως Μαξ Σκίνερ (παιδί) Τομ Χόλαντερ ως Τσάρλι Γουίλις Ρέιφ Σπολ ως Κέννι Ρίτσαρντ Κόιλ ως Έιμις Άρτσι Παντζάμπι ως Τζέμα Κένεθ Κράνχαμ ως Σερ Νάιτζελ Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι ως Συμβολαιογράφος Νάταλι Ουζέ Ντάνιελ Μέις ως Μπέρτ Μια καλή χρονιά στην IMDb A Good Year στο Rotten Tomatoes Filming locations in Provence Αρχειοθετήθηκε 2012-05-03 στο Wayback Machine. Filming locations with real photos
Λουκάς Βύντρα

Ο Λουκάς Βύντρα (γενν. Μέστο Άλμπρεχτιτσε Τσεχίας, 5 Φεβρουαρίου 1981) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στις θέσεις του δεξιού και του κεντρικού αμυντικού.

 Ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Αλμωπό Αριδαίας και το 1999 αποκτήθηκε από τον Πανηλειακό. Έχει επίσης αγωνιστεί ως δανεικός στη Βέροια την περίοδο 2000-01. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Ηλείας προκάλεσαν το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων της Αθήνας, με τον Παναθηναϊκό να τον αποκτά τελικά κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2004.Ο Βύντρα κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδας με τους "πράσινους" το 2004, χωρίς να έχει ωστόσο χρόνο συμμετοχής. Μετά την αποχώρηση του Γιούρκα Σεϊταρίδη το καλοκαίρι του 2004, χρησιμοποιήθηκε στη θέση του δεξιού οπισθοφύλακα, αν και είχε αποκτηθεί ως κεντρικός αμυντικός. Τον Φεβρουάριο του 2011 ανανέωσε μέχρι το 2014 στον Παναθηναϊκό, όμως τον Ιανουάριο του 2013 αποχώρησε έπειτα από εννέα χρόνια παρουσίας, με επόμενο σταθμό στην καριέρα του την ισπανική Λεβάντε. Με την ισπανική ομάδα σκόραρε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2014 στον ισόπαλο (1-1) αγώνα εναντίον της Μπαρτσελόνα για το πρωτάθλημα στο ""Εστάντι Θιουδάδ ντε Βαλένθια". Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε στην ισραηλινή Χάποελ Τελ Αβίβ και έναν χρόνο αργότερα συμφώνησε με την Ομόνοια Λευκωσίας. Την περίοδο 2019-20 επέστρεψε στην Ελλάδα έπειτα από 6 χρόνια απουσίας για να αγωνιστεί με τη φανέλα του Π.Α.Σ. Λαμία. Σε ηλικία 40 ετών, 7 μηνών και 7 ημερών αγωνιζόμενος στην αναμέτρηση Λαμία - Βόλος (2-1) στις 13 Σεπτεμβρίου 2021, έγινε ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Α' Εθνικής. Ο Βύντρα συμμετείχε σε 12 αγώνες στην εθνική Ελπίδων, έχοντας σκοράρει μια φορά, έως το 2004, ενώ αποτέλεσε βασικό μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 2004, συμμετέχοντας και στους τρεις αγώνες. Με τους άνδρες της Ελλάδας χρίστηκε πρώτη φορά διεθνής στις 8 Ιουνίου 2005, κατά τον αγώνα εναντίον της Ουκρανίας (0-1) για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 2006, με προπονητή τον Ότο Ρεχάγκελ. Έχει πάρει μέρος στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 που διεξήχθη στα γήπεδα της Γερμανίας, στο Euro 2008 που έλαβε χώρα στην Αυστρία και την Ελβετία, καθώς και στο Μουντιάλ 2010, όπου ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα και των τριών αγώνων της Ελλάδας. Υπήρξε επίσης μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.Στις 13 Νοεμβρίου 2015 και σε ηλικία 34 ετών και 9 μηνών, αποτέλεσε τον γηραιότερο Έλληνα ποδοσφαιριστή που ντεμπούταρε ως αρχηγός της εθνικής ομάδας, αυξάνοντας κατά έναν χρόνο το σχετικό ρεκόρ του Νίκου Χρηστίδη από το 1978. Ο Λουκάς Βύντρα γεννήθηκε από Τσέχο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα, με καταγωγή από την Αλμωπία της Πέλλας. Είναι νυμφευμένος και έχει αποκτήσει ένα παιδί. Ο Λουκάς Βύντρα στο soccerway "Ένας... παρεξηγημένος ήρωας" kathimerini.gr Η καριέρα του Λουκά Βύντρα στο national-football-teams Το προφίλ του Λουκά Βύντρα στο transfermarkt Ο Λουκάς Βύντρα στο epo.gr
Αλβέρτος των Έστε

Ο Αλβέρτος, ιταλ. Alberto, ( 27 Φεβρουαρίου 1347 – 30 Ιουλίου 1393) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα (1361-1393).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ομπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και της Μόντενα και της τρίτης συζύγου του Λίππα Αριόστι. Το 1352 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Αλντομπραντίνο Γ΄, που απεβίωσε το 1361. Τον διαδέχθηκαν ο δευτερότοκος Νικολό Β΄ μαζί με τον Αλβέρτο. ΤΟ 1388 απεβίωσε και ο Νικολό Β΄ και ο Αλβέρτος έμεινε μόνος κύριος του δουκάτου. Το 1391 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Φερράρα. Ο ίδιος απεβίωσε το 1393 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Νικολό Γ΄ ως δούκας της Φερράρα και της Μόντενα. Το 1393 νυμφεύτηκε τη Τζοβάννα ντε' Ρομπέρτι. Όταν απεβίωσε η Τζοβάννα, νυμφεύτηκε την ερωμένη του Ιζόττα Αλμπαρεζάνι, νομιμοποιώντας έτσι τον γιο του: Νικολό Γ΄ 1383-1441, μαρκήσιος της Φερράρα και της Μόντενα. Ludovico Antonio Muratori: Delle antichità Estensi, 1717, Modena. G. B. Pigna: Historia dei Principi d'Este, 1570, Ferrara. Antonio Menniti Ippolito: Este, Alberto V d’ , in Dizionario Biografico degli Italiani, XLIII, Roma 1993, pp. 295–297.
Dark Passion Play

Το Dark Passion Play είναι το πιο πρόσφατο album του φινλανδικού συγκροτήματος Nightwish. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2007, και είναι το πρώτο στο οποίο συμμετέχει η νέα τραγουδίστρια Ανέτ Όλζον. Με κόστος παραγωγής 500.000€, το "Dark Passion Play" είναι το ακριβότερο album των Nightwish, καθώς επίσης και το ακριβότερο στην ιστορία της φινλανδικής μουσικής. Στον δίσκο συμμετέχει συμφωνική ορχήστρα, χορωδία και μονωδοί, ενώ ο Μάρκο Χιέταλα τραγουδάει εξ ολοκλήρου δύο τραγούδια (Master Passion Greed και The Islander), ενώ συμμετέχει στο μισό σχεδόν κομμάτι του The Poet and the Pendulum. Εκτός από τη standard έκδοση, το album κυκλοφόρησε και σε διάφορες άλλες εκδόσεις από τη Nuclear Blast, τη Spinefarm και τη Roadrunner Records, καθώς επίσης και σε διπλό CD, όπου στο δεύτερο CD υπάρχουν ορχηστρικές εκδοχές όλων των κομματιών.

 Αρχικά ο Χολοπάινεν είχε αποφασίσει να ονομάσει το album 'The Poet and the Pendulum', όπως το 14-λεπτο επικό κομμάτι που ανοίγει το δίσκο, όμως τελικά κατέληξε στον τίτλο "Dark Passion Play", από μια φράση που αναφέρεται στο συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο ο Χολοπάινεν θεωρεί το πιο αυτοβιογραφικό και προσωπικό που έχει γράψει ως τώρα: Τον Μάιο του 2007, κυκλοφόρησε διαθέσιμο μέσω διαδικτύου το single "Eva", τα έσοδα από τις αγορές του οποίου προορίζονταν για μια φιλανθρωπική οργάνωση για τα δικαιώματα του παιδιού. Το single αυτό λειτούργησε σαν προπομπός για το πολυαναμενόμενο άλμπουμ των Nightwish, ενώ ταυτόχρονα σύστησε στο κοινό την Ανέτ Όλζον. Τον Σεπτέμβριο του 2007, λίγο πριν από την κυκλοφορία του "Dark Passion Play", κυκλοφόρησε το δεύτερο single, "Amaranth", ενώ τον Δεκέμβριο, και μόνο για τη Φινλανδία, κυκλοφόρησε ένα ακόμα single, το "Last of the Wilds". Το συγκεκριμένο κομμάτι στο album είναι ορχηστρικό, ενώ το single κυκλοφόρησε με φωνητικά στα φινλανδικά από την Jonsu, τραγουδίστρια του συγκροτήματος Indica, και με τον τίτλο "Erämaan Viimeinen". Ανέτ Όλζον - φωνητικά Τουόμας Χολοπάινεν - πλήκτρα Έρνο "Έμπου" Βουόρινεν - κιθάρες Μάρκο Χιέταλα - μπάσο, φωνητικά Γιούλιους "Γιούκα" Νεβαλάινεν - ντραμς "The Poet and the Pendulum" – 13:54 "Bye Bye Beautiful" – 4:14 "Amaranth" – 3:51 "Cadence of Her Last Breath" – 4:14 "Master Passion Greed" – 6:02 "Eva" – 4:24 "Sahara" – 5:47 "Whoever Brings the Night" – 4:17 "For the Heart I Once Had" – 3:55 "The Islander" – 5:05 "Last of the Wilds" – 5:40 "7 Days to the Wolves" – 7:03 "Meadows of Heaven" – 7:10 Κομμάτια που συμπεριλαμβάνονται σε διαφορετικές εκδόσεις του άλμπουμ: "Escapist" – 4:57 - Γιαπωνέζικη έκδοση "Meadows of Heaven (Orchestral Version) - 7:10 "Reach (demo εκδοχή του Amaranth, με φωνητικά του Marco Hietala)" – 3:57 - Συλλεκτική έκδοση της Roadrunner Records. "The Poet and the Pendulum (demo, με φωνητικά του Hietala)" - 13:41 - Limited edition box-set της Nuclear Blast "Escapist (instrumental version) - 4:57 - Platinum edition "Erämaan Viimeinen" - 5:11 - Platinum edition Επίσημη ιστοσελίδα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2001

Τα 27α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2001.

 Καλύτερη Ταινία: In the Bedroom Επιλαχούσα: Οδός Μαλχόλαντ Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιντς – Οδός Μαλχόλαντ Επιλαχών: Ρόμπερτ Άλτμαν – Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ Α' Ανδρικός Ρόλος: Ντένζελ Ουάσινγκτον – Training Day Επιλαχών: Tom Wilkinson – In the Bedroom Α' Γυναικείος Ρόλος: Σίσι Σπέισεκ – In the Bedroom Επιλαχούσα: Ναόμι Γουότς – Οδός Μαλχόλαντ Β' Ανδρικός Ρόλος: Τζιμ Μπρόντμπεντ – Iris και Moulin Rouge! Επιλαχών: Μπεν Κίνγκσλεϊ – Sexy Beast Β' Γυναικείος Ρόλος: Κέιτ Γουίνσλετ – Iris Επιλαχούσα: Έλεν Μίρεν – Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ και Last Orders Καλύτερο Σενάριο: Κρίστοφερ Νόλαν – Memento Επιλαχόντες: Terry Zwigoff και Daniel Clowes – Ghost World Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Roger Deakins – The Man Who Wasn't There Επιλαχόντες: Christopher Doyle και Mark Lee Ping Bin – Ερωτική Επιθυμία (Fa yeung nin wa) Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Catherine Martin – Moulin Rouge! Επιλαχών: Grant Major – The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring Καλύτερη Μουσική: Howard Shore – The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring Επιλαχών: Stephen Trask – Hedwig and the Angry Inch Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: No Man's Land • Βοσνία Ερζεγοβίνη Επιλαχούσα: Ερωτική Επιθυμία (Fa yeung nin wa) • Χονγκ Κονγκ / Γαλλία Best Non-Fiction Film: The Gleaners and I (Les glaneurs et la glaneuse) Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Shrek Επιλαχούσα: Monsters, Inc. The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: The Beaver Trilogy Βραβείο Νέας Γενιάς: John Cameron Mitchell – Hedwig and the Angry Inch Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Ένιο Μορικόνε Ειδικό Βραβείο: Joe Grant Ο Επίσημος ιστότοπος