Σεξουαλική επίθεση

Η σεξουαλική επίθεση είναι μια πράξη κατά την οποία ένα άτομο αγγίζει σκόπιμα σεξουαλικά ένα άλλο άτομο χωρίς τη συγκατάθεση αυτού του ατόμου ή εξαναγκάζει ή αναγκάζει φυσικά ένα άτομο να κάνει σεξουαλική πράξη κατά τη θέλησή του. Πρόκειται για μια μορφή σεξουαλικής βίας, η οποία περιλαμβάνει τη παιδική σεξουαλική κακοποίηση, το χούφτωμα, το βιασμό, κ.α.

 Γενικά, η σεξουαλική επίθεση ορίζεται ως ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή. Το Εθνικό Κέντρο Θυμάτων Εγκλήματος αναφέρει: Η σεξουαλική επίθεση έχει πολλές μορφές, που περιλαμβάνει επιθέσεις όπως βιασμός ή απόπειρα βιασμού, καθώς και τυχόν ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή ή απειλές. Συνήθως μια σεξουαλική επίθεση συμβαίνει όταν κάποιος αγγίζει οποιοδήποτε μέρος του σώματος ενός άλλου ατόμου με σεξουαλικό τρόπο, ακόμη και μέσω ρούχων, χωρίς τη συγκατάθεση του ατόμου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ορισμός της σεξουαλικής επίθεσης διαφέρει πολύ μεταξύ των επιμέρους πολιτειών. Ωστόσο, στις περισσότερες πολιτείες η σεξουαλική επίθεση συμβαίνει όταν υπάρχει έλλειψη συναίνεσης από ένα από τα εμπλεκόμενα άτομα. Η συναίνεση πρέπει να πραγματοποιείται μεταξύ δύο ενηλίκων που δεν είναι ανίκανοι και η συγκατάθεση μπορεί να αλλάξει, όταν αποσυρθεί, ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Η παιδική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια μορφή κακοποίησης παιδιών στην οποία ένας ενήλικας ή ένας μεγαλύτερος έφηβος κακοποιεί ένα παιδί για σεξουαλική διέγερση. Οι μορφές παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης περιλαμβάνουν το να ζητηθεί ή να πιεστεί ένα παιδί να συμμετάσχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες (ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα), την άσεμνη έκθεση των γεννητικών οργάνων σε ένα παιδί, την προβολή πορνογραφίας σε ένα παιδί, την πραγματική σεξουαλική επαφή με ένα παιδί, την φυσική επαφή με τα γεννητικά όργανα του παιδιού, την θέαση των γεννητικών οργάνων του παιδιού χωρίς φυσική επαφή ή τη χρήση ενός παιδιού για την παραγωγή παιδικής πορνογραφίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης σε ζωντανή διαδικτυακή ροή.Οι επιπτώσεις της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης περιλαμβάνουν κατάθλιψη, διαταραχή μετατραυματικού στρες, άγχος, τάση για επαναθυματοποίηση στην ενηλικίωση, σωματική βλάβη στο παιδί και αυξημένο κίνδυνο μελλοντικής διάπραξης διαπροσωπικής βίας μεταξύ ανδρών, μεταξύ άλλων προβλημάτων. Η σεξουαλική κακοποίηση από ένα μέλος της οικογένειας είναι μια μορφή αιμομιξίας. Είναι πιο συχνή από άλλες μορφές παιδικής σεξουαλικής επίθεσης και μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρό και μακροχρόνιο ψυχολογικό τραύμα, ειδικά στην περίπτωση της γονικής αιμομιξίας.Περίπου 15 έως 25 τοις εκατό των γυναικών και 5 έως 15 τοις εκατό των ανδρών κακοποιήθηκαν σεξουαλικά όταν ήταν παιδιά. Οι περισσότεροι παραβάτες σεξουαλικής κακοποίησης είναι εξοικειωμένοι με τα θύματά τους. Περίπου το 30% των δραστών είναι συγγενείς του παιδιού - συνήθως αδέρφια, πατέρες, μητέρες, αδελφές και θείοι ή ξαδέλφια. Περίπου το 60% είναι άλλες γνωριμίες, όπως φίλοι της οικογένειας, μπέιμπι σίτερ ή γείτονες. Οι ξένοι είναι οι παραβάτες σε περίπου 10 τοις εκατό των περιπτώσεων παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ψυχολογική βλάβη είναι ιδιαίτερα σοβαρή όταν η σεξουαλική επίθεση διαπράττεται από γονείς εναντίον παιδιών λόγω της αιμομικτικής φύσης της επίθεσης.. Η αιμομιξία μεταξύ ενός παιδιού ή ενός εφήβου και ενός συγγενικού ενήλικα έχει αναγνωριστεί ως η πιο διαδεδομένη μορφή παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης με τεράστια δυνατότητα βλάβης σε ένα παιδί. Συχνά, η σεξουαλική επίθεση σε ένα παιδί δεν αναφέρεται από το παιδί για πολλούς από τους ακόλουθους λόγους: τα παιδιά είναι πολύ μικρά για να αναγνωρίσουν τη θυματοποίηση τους ή να το αναφέρουν με λόγια απειλήθηκαν ή δωροδοκήθηκαν από τον θύτη νιώθουν σύγχυση φοβούμενοι τον θύτη φοβούνται ότι κανείς δεν θα τους πιστέψει κατηγορούν τον εαυτό τους ή πιστεύουν ότι η κακοποίηση είναι τιμωρία αισθάνονται ένοχοι για τις συνέπειες στον θύτηΠολλές πολιτείες έχουν ποινικοποιήσει τη σεξουαλική επαφή μεταξύ δασκάλων ή διευθυντών του σχολείου και μαθητών, ακόμη και αν ο μαθητής είναι άνω της ηλικίας συγκατάθεσης. Η ενδοοικογενειακή βία είναι βία ή άλλη κακοποίηση από ένα άτομο εναντίον ενός άλλου σε οικιακό περιβάλλον, όπως στο γάμο ή τη συμβίωση. Συσχετίζεται έντονα με τη σεξουαλική επίθεση. Η ενδοοικογενειακή κακοποίηση όχι μόνο μπορεί να είναι συναισθηματική, σωματική, ψυχολογική και οικονομική, αλλά μπορεί να είναι σεξουαλική. Μερικά από τα σημάδια της σεξουαλικής κακοποίησης είναι παρόμοια με αυτά της ενδοοικογενειακής βίας. Περίπου το 30 τοις εκατό των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω που δέχονται σεξουαλική επίθεση στις ΗΠΑ το αναφέρουν στην αστυνομία. Οι επιτιθέμενοι μπορεί να περιλαμβάνουν ξένους, επιστάτες, ενήλικα παιδιά, συζύγους και συγκατοίκους εγκαταστάσεων. Την θωπεία ως μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης συνιστά το άγγιγμα ή το χάιδεμα ενός άλλου ατόμου με σεξουαλικό τρόπο χωρίς τη συγκατάθεση ή και παρά την άρνηση του ατόμου. Εκτός νόμου, ο όρος βιασμός (σεξουαλική επαφή ή άλλες μορφές σεξουαλικής διείσδυσης που πραγματοποιούνται εναντίον ενός ατόμου χωρίς τη συγκατάθεση αυτού του ατόμου) χρησιμοποιείται συχνά εναλλάξιμα με τη σεξουαλική επίθεση. Αν και σχετίζονται στενά, οι δύο όροι είναι τεχνικά διακριτοί στις περισσότερες δικαιοδοσίες. Η σεξουαλική επίθεση περιλαμβάνει συνήθως βιασμό και άλλες μορφές μη συναινετικής σεξουαλικής δραστηριότηταςΗ Άμπεϊ Αντονία και άλλοι ανάφεραν ότι οι γυναίκες θύματα είναι πολύ πιο πιθανό να δεχθούν επίθεση από έναν γνωστό, όπως έναν φίλο ή συνάδελφο, έναν σύντροφο, έναν πρώην φίλο ή σύζυγο ή άλλο οικείο σύντροφο παρά από έναν εντελών άγνωστο. Σε μια μελέτη νοσοκομειακών θεραπειών σε δωμάτιο έκτακτης ανάγκης για βιασμό, ο Κάουφμαν Α. και άλλοι ανέφεραν ότι οι άνδρες θύματα ως ομάδα υπέστησαν περισσότερο σωματικό τραύμα και ήταν πιθανότερο να ήταν θύματα πολλαπλών επιθέσεων από πολλαπλούς επιτιθέμενους. Αναφέρθηκε επίσης ότι οι άνδρες θύματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να κρατούνται αιχμάλωτοι για περισσότερο χρόνο.Στις ΗΠΑ, ο βιασμός είναι ένα έγκλημα που διαπράττεται κυρίως κατά των νέων. Μια εθνική τηλεφωνική έρευνα σχετικά με τη βία κατά των γυναικών που διεξήχθη από το Εθνικό Ινστιτούτο Δικαιοσύνης και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων διαπίστωσε ότι το 18% των γυναικών που ερωτήθηκαν είχαν βιώσει ολοκληρωμένο βιασμό ή απόπειρα βιασμού κάποια στιγμή στη ζωή τους. Από αυτές, το 22% ήταν νεότερες των 12 ετών και το 32% ήταν μεταξύ 12 και 17 ετών όταν βιάστηκαν για πρώτη φορά.Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η απόπειρα βιασμού υπό το νόμο περί ποινικών προσπαθειών του 1981 αποτελεί «σεξουαλικό αδίκημα» σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 1 του νόμου περί ποινικής δικαιοσύνης του 1991.Η αφαίρεση του προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της συνουσίας χωρίς τη συγκατάθεση του ερωτικού συντρόφου, μπορεί να αντιμετωπιστεί ως σεξουαλική επίθεση ή βιασμός. Η σεξουαλική παρενόχληση είναι ο εκφοβισμός ή ο εξαναγκασμός σεξουαλικής φύσης. Μπορεί επίσης να οριστεί ως η ανεπιθύμητη ή ακατάλληλη υπόσχεση ανταμοιβών σε αντάλλαγμα σεξουαλικών χαρών. Ο νομικός και κοινωνικός ορισμός του τι συνιστά σεξουαλική παρενόχληση διαφέρει πολύ ανά πολιτισμό. Η σεξουαλική παρενόχληση περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών, από φαινομενικά ήπιες παραβάσεις έως σοβαρές μορφές κακοποίησης. Ορισμένες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης αλληλεπικαλύπτονται με τη σεξουαλική επίθεση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η σεξουαλική παρενόχληση είναι μια μορφή διάκρισης που παραβιάζει τον Τίτλο VII του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964. Σύμφωνα με την Επιτροπή Ίσων Ευκαιριών Απασχόλησης (Equal Employment Opportunity Commission, EEOC): «Οι ανεπιθύμητες σεξουαλικές προόδοι, τα αιτήματα για σεξουαλικές χάρες και άλλες λεκτικές ή σωματικές συμπεριφορές σεξουαλικής φύσης αποτελούν σεξουαλική παρενόχληση όταν η υποβολή ή απόρριψη αυτής της συμπεριφοράς επηρεάζει ρητά ή έμμεσα την απασχόληση ενός ατόμου, παρεμποδίζει αδικαιολόγητα την απόδοση εργασίας ενός ατόμου ή δημιουργεί ένα εκφοβιστικό, εχθρικό ή προσβλητικό εργασιακό περιβάλλον».Στις Ηνωμένες Πολιτείες: Το 79% των θυμάτων είναι γυναίκες, το 21% είναι άνδρες Το 51% παρενοχλείται από έναν επόπτη Οι επιχειρήσεις, το εμπόριο, οι τράπεζες και τα χρηματοοικονομικά είναι οι μεγαλύτεροι κλάδοι όπου υπάρχει σεξουαλική παρενόχληση Το 12% έλαβε απειλές απόλυσης εάν δεν συμμορφώνονταν με τα αιτήματά τους 26.000 άτομα στις ένοπλες δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση το 2012[18]302 από τις 2.558 υποθέσεις που διώχθηκαν από τα θύματα καταδικάστηκαν Το 38% των περιπτώσεων διαπράχθηκε από κάποιον υψηλότερου βαθμού Η σεξουαλική παρενόχληση είναι μια μορφή διάκρισης λόγω φύλου που παραβιάζει τον Τίτλο VII του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964. Ο Τίτλος VII του Νόμου περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 είναι ένας ομοσπονδιακός νόμος που απαγορεύει στους εργοδότες να κάνουν διακρίσεις εις βάρος των εργαζομένων με βάση το φύλο, τη φυλή, το χρώμα, την εθνική καταγωγή και τη θρησκεία. Ισχύει γενικά για εργοδότες με 15 ή περισσότερους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των ομοσπονδιακών, πολιτειακών και τοπικών κυβερνήσεων. Ο τίτλος VII ισχύει επίσης για ιδιωτικά και δημόσια κολέγια και πανεπιστήμια, γραφεία απασχόλησης και οργανώσεις εργασίας.[19] «Θα είναι παράνομη πρακτική απασχόλησης για έναν εργοδότη… να κάνει διακρίσεις εναντίον οποιουδήποτε ατόμου σε σχέση με την αποζημίωση, τους όρους, τις προϋποθέσεις ή τα προνόμια εργασίας του, λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, του φύλου ή της εθνικής καταγωγής αυτού του ατόμου».[20] Η ομαδική σεξουαλική επίθεση λαμβάνει χώρα σε δημόσιους χώρους και σε πλήθη. Περιλαμβάνει μεγάλες ομάδες ανδρών που περιβάλλουν και επιτίθενται σε μια γυναίκα, χουφτώνουν, διείσδυση με το χέρι και τρίβονται, αλλά συνήθως σταματούν πριν βιάσουν με το πέος. Εκτός από τα σωματικά τραύματα, ο βιασμός και άλλες σεξουαλικές επιθέσεις συχνά οδηγούν σε μακροχρόνιες συναισθηματικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στα παιδιά θύματα . Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν, αλλά χωρίς να περιορίζονται μόνο σε αυτές, σε: άρνηση, ανικανότητα μάθησης, γενοφοβία, θυμό, αυτοενοχή, άγχος, ντροπή, εφιάλτες, φόβο, κατάθλιψη, αναδρομές, ενοχές, εξορθολογισμός, συναισθηματική διαταραχή, υπαισθησία, ακολασία, μοναξιά, κοινωνικό άγχος, δυσκολία να εμπιστευθεί τον εαυτό του ή τους άλλους και δυσκολία συγκέντρωσης. Το να είναι κάποιος θύμα σεξουαλικής επίθεσης μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη διαταραχής μετατραυματικού στρες, εθισμού, μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής ή άλλων ψυχοπαθολογιών. Η οικογένεια και οι φίλοι βιώνουν συναισθηματικά σημάδια, συμπεριλαμβανομένης μιας ισχυρής επιθυμίας για εκδίκηση, της επιθυμίας να «επιδιορθωθεί» το πρόβλημα ή/και να προχωρήσει και έναν εξορθολογισμό ότι «δεν ήταν τόσο κακό». Ενώ η σεξουαλική επίθεση, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, μπορεί να οδηγήσει σε σωματικό τραύμα, πολλοί άνθρωποι που βιώνουν σεξουαλική επίθεση δεν θα υποστούν οποιοδήποτε σωματικό τραυματισμό. Οι μύθοι του βιασμού υποδηλώνουν ότι το στερεοτυπικό θύμα της σεξουαλικής βίας είναι μια μελανιασμένη και κακοποιημένη νεαρή γυναίκα. Το κεντρικό ζήτημα σε πολλές περιπτώσεις βιασμού ή άλλης σεξουαλικής επίθεσης είναι εάν και τα δύο μέρη συμφώνησαν ή όχι για τη σεξουαλική δραστηριότητα ή αν και τα δύο μέρη είχαν την ικανότητα να το πράξουν. Έτσι, η φυσική δύναμη που οδηγεί σε ορατό σωματικό τραυματισμό δεν είναι πάντα ορατή. Αυτό το στερεότυπο μπορεί να είναι καταστροφικό επειδή τα άτομα που έχουν υποστεί σεξουαλική επίθεση αλλά δεν έχουν σωματικό τραύμα μπορεί να είναι λιγότερο διατεθειμένα να το αναφέρουν στις αρχές ή να αναζητήσουν υγειονομική περίθαλψη. Ωστόσο, οι γυναίκες που βίωσαν βιασμό ή σωματική βία από έναν σύντροφο είχαν περισσότερες πιθανότητες από ότι άτομα που δεν είχαν βιώσει αυτήν τη βία να αναφέρουν συχνά πονοκεφάλους, χρόνιους πόνους, δυσκολία στον ύπνο, περιορισμό της δραστηριότητας, κακή σωματική υγεία και κακή ψυχική υγεία. Λόγω του βιασμού ή της σεξουαλικής επίθεσης ή της απειλής, υπάρχουν πολλές επακόλουθες επιπτώσεις στο εισόδημα και στο εμπόριο σε μακροοικονομικό επίπεδο. Κάθε σεξουαλική επίθεση (εξαιρουμένης της παιδικής κακοποίησης) κοστίζει 5.100 $ σε απτές απώλειες (απώλεια παραγωγικότητας, ιατρική και ψυχική υγειονομική περίθαλψη, αστυνομικές υπηρεσίες/πυροσβεστικές υπηρεσίες και ζημιά περιουσίας), συν 81.400 $ σε χαμένη ποιότητα ζωής. Αυτό το ζήτημα αντιμετωπίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στη διαφωνούμενη γνώμη του για την υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μόρισον, ο Τζάστις Σούτερ εξήγησε ότι το 75% των γυναικών δεν πάνε ποτέ μόνες για ταινίες τη νύχτα και σχεδόν το 50% δεν θα χρησιμοποιήσουν τις δημόσιες συγκοινωνίες λόγω φόβου βιασμού ή σεξουαλικής επίθεσης. Ανέφερε επίσης ότι λιγότερο από το 1% των θυμάτων αποζημιώνονται και το 50% των γυναικών χάνουν τη δουλειά τους ή παραιτούνται μετά το τραύμα. Το δικαστήριο αποφάσισε στην υπόθεση Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μόρισον, ότι το Κογκρέσο δεν είχε την εξουσία να θεσπίσει μέρος του νόμου για τη βία κατά των γυναικών, επειδή δεν είχε άμεσο αντίκτυπο στο εμπόριο. Η Εμπορική Ρήτρα του Άρθρου Ι του Τμήματος VII του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει εξουσία και δικαιοδοσία στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε θέματα διακρατικού εμπορίου. Ως αποτέλεσμα, το θύμα δεν μπόρεσε να μηνύσει τον επιτιθέμενό της στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο. Η σεξουαλική επίθεση έχει επίσης αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις για τους επιζώντες σε μικροεπίπεδο. Για παράδειγμα, οι επιζώντες σεξουαλικής επίθεσης συχνά απαιτούν άδεια από τη δουλειά και αντιμετωπίζουν αυξημένα ποσοστά ανεργίας. Οι επιζώντες από βιασμό από έναν οικείο σύντροφο χάνουν κατά μέσο όρο 69 $ την ημέρα λόγω μη αμειβόμενης άδειας από τη δουλειά. Η σεξουαλική επίθεση συνδέεται επίσης με πολλές αρνητικές συνέπειες στην απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης της μη αμειβόμενης άδειας εργασίας, της μειωμένης απόδοσης της εργασίας, της απώλειας θέσης εργασίας και της αδυναμίας εργασίας, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε χαμηλότερα κέρδη για τους επιζώντες. Στην αίθουσα επειγόντων περιστατικών, τα αντισυλληπτικά φάρμακα ανάγκης προσφέρονται σε γυναίκες που βιάστηκαν από άνδρες επειδή περίπου το 5% αυτών των βιασμών οδηγεί σε εγκυμοσύνη. Προληπτική φαρμακευτική αγωγή κατά των σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων χορηγείται σε θύματα όλων των τύπων σεξουαλικής επίθεσης (ειδικά για τις πιο κοινές ασθένειες, όπως τα χλαμύδια, η γονόρροια, η τριχομονάδωση και η βακτηριακή κόλπωση) και συλλέγεται δείγμα αίματος για τον έλεγχο για ΣΜΝ (όπως ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), ηπατίτιδα Β και σύφιλη). Οποιοσδήποτε επιζών με εκδορές εμβολιάζεται για τέτανο εάν έχουν παρέλθει 5 χρόνια από τον τελευταίο εμβολιασμό. Η βραχυχρόνια θεραπεία με βενζοδιαζεπίνη μπορεί να βοηθήσει στο οξύ άγχος και τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι χρήσιμα για συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες, κατάθλιψης και κρίσεων πανικού. Η απευαισθητοποίηση της κίνησης των ματιών και η επανεπεξεργασία (EMDR) έχει επίσης προταθεί ως ψυχιατρική θεραπεία για τα θύματα σεξουαλικής επίθεσης. Όσον αφορά τη μακροχρόνια ψυχολογική θεραπεία, η θεραπεία παρατεταμένης έκθεσης έχει δοκιμαστεί ως μέθοδος μακροχρόνιας θεραπείας της διαταραχής μετατραυματικού στρες για θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Μετά την επίθεση, τα θύματα μπορεί να γίνουν στόχοι διαδικτυακού εκφοβισμού στον κυβερνοχώρο. Επιπλέον, η αξιοπιστία τους μπορεί να αμφισβητηθεί. Κατά τη διάρκεια ποινικών διαδικασιών, οι απαγορεύσεις δημοσίευσης και οι νόμοι περί προστασίας βιασμών ενδέχεται να λειτουργούν για την προστασία των θυμάτων από υπερβολικό δημόσιο έλεγχο. Οι αρνητικές κοινωνικές αντιδράσεις στις αποκαλύψεις σεξουαλικής επίθεσης των θυμάτων έχουν τη δυνατότητα να οδηγήσουν σε συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες. Η κοινωνική απομόνωση, μετά από σεξουαλική επίθεση, μπορεί να οδηγήσει το θύμα να βιώσει μείωση της αυτοεκτίμησής του και πιθανότητα να απορρίψει ανεπιθύμητες σεξουαλικές προόδους στο μέλλον. Η σεξουαλική παρενόχληση και η επίθεση μπορούν να προληφθούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στο κολέγιο, στο χώρο εργασίας και σε δημόσια προγράμματα εκπαίδευσης. Τουλάχιστον ένα πρόγραμμα για άνδρες αδελφότητας παρήγαγε «διαρκή αλλαγή συμπεριφοράς». Τουλάχιστον μία μελέτη έδειξε ότι δημιουργικές στοχευμένες εκστρατείες με συνθήματα και εικόνες με συγκατάθεση στην αγορά είναι αποτελεσματικά εργαλεία για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σεξουαλική επίθεση σε πανεπιστημιουπόλεις και σχετικά μέρη.Αρκετά ερευνητικά προγράμματα πρόληψης βιασμών έχουν δοκιμαστεί και επαληθευτεί μέσω επιστημονικών μελετών. Τα προγράμματα πρόληψης βιασμών που έχουν τα ισχυρότερα εμπειρικά δεδομένα στην ερευνητική βιβλιογραφία περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: Τα Προγράμματα Ανδρών και Γυναικών, επίσης γνωστό ως προγράμματα One in Four, γράφτηκαν από τον Τζον Φούμπερτ και επικεντρώνονται στην αύξηση της ενσυναίσθησης προς τους επιζώντες του βιασμού και στην παρακίνηση των ανθρώπων να παρέμβουν ως παρευρισκόμενοι σε καταστάσεις σεξουαλικής επίθεσης. Τα δημοσιευμένα στοιχεία δείχνουν ότι τα άτομα υψηλού κινδύνου που είδαν το Πρόγραμμα Ανδρών και Γυναικών διέπραξαν 40% λιγότερες πράξεις σεξουαλικής εξαναγκαστικής συμπεριφοράς από εκείνους που δεν το έκαναν. Επίσης, διέπραξαν πράξεις σεξουαλικού εξαναγκασμού που ήταν 8 φορές λιγότερο σοβαρές από μια ομάδα ελέγχου. Περαιτέρω έρευνα δείχνει επίσης ότι τα άτομα που είδαν το Πρόγραμμα Ανδρών και Γυναικών ανέφεραν περισσότερη αποτελεσματικότητα στην παρέμβαση και μεγαλύτερη προθυμία να βοηθήσουν ως παρευρισκόμενοι αφού είδαν το πρόγραμμα. Υπάρχουν αρκετές πρόσθετες μελέτες που τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητά του.Το Bringing in the Bystander γράφτηκε από τη Βικτόρια Μπάνγιαρντ. Το επίκεντρο είναι το ποιοι είναι οι παρευρισκόμενοι, πότε βοήθησαν και πώς να παρέμβει κάποιος ως παρευρισκόμενος σε επικίνδυνες καταστάσεις. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα σύντομο συστατικό μύησης ενσυναίσθησης και μια υπόσχεση να παρέμβουμε στο μέλλον. Αρκετές μελέτες δείχνουν ισχυρές ενδείξεις ευνοϊκών αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης αποτελεσματικότητας των παρευρισκομένων, της αυξημένης προθυμίας για παρέμβαση ως παρευρισκόμενος και της μειωμένης αποδοχής του μύθου του βιασμού. Το MVP: Mentors in Violence Prevention γράφτηκε από τον Τζάκσον Κατζ. Αυτό το πρόγραμμα επικεντρώνεται στη συζήτηση ενός παρευρισκόμενου άνδρα που δεν παρενέβη όταν η γυναίκα ήταν σε κίνδυνο. Δίνεται έμφαση στην ενθάρρυνση των ανδρών να είναι ενεργά παρευρισκόμενοι παρά να παραμένουν δίπλα όταν παρατηρούν κακοποίηση. Το μεγαλύτερο μέρος της παρουσίασης αφορά την επεξεργασία υποθετικών σεναρίων. Τα αποτελέσματα που αναφέρονται στην ερευνητική βιβλιογραφία περιλαμβάνουν χαμηλότερα επίπεδα σεξισμού και αυξημένη πεποίθηση ότι οι συμμετέχοντες θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη βία κατά των γυναικών. Το πρόγραμμα Green Dot γράφτηκε από την Ντόροθι Έντουαρντς. Αυτό το πρόγραμμα περιλαμβάνει τόσο κινητήριες ομιλίες όσο και εκπαίδευση που επικεντρώνονται στην παρέμβαση των παρευρισκομένων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η συμμετοχή στο πρόγραμμα συνδέεται με τη μείωση της αποδοχής του μύθου του βιασμού και την αυξημένη παρέμβαση των παρευρισκομένων. Η πόλη του Έντμοντον του Καναδά, ξεκίνησε μια εκστρατεία δημόσιας εκπαίδευσης με στόχο πιθανούς δράστες. Αφίσες σε τουαλέτες μπαρ και κέντρα δημόσιας συγκοινωνίας υπενθύμισαν στους άντρες ότι «δεν είναι σεξ όταν είναι μεθυσμένη» και «Δεν είναι σεξ όταν αλλάζει γνώμη». Η εκστρατεία ήταν τόσο αποτελεσματική που εξαπλώθηκε σε άλλες πόλεις. «Ο αριθμός των αναφερόμενων σεξουαλικών επιθέσεων μειώθηκε κατά 10% στο Βανκούβερ, μετά την προβολή των διαφημίσεων σε όλη την πόλη. Ήταν η πρώτη φορά σε αρκετά χρόνια που σημειώθηκε πτώση στη δραστηριότητα σεξουαλικής επίθεσης».Ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα και ο Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν παρουσίασαν τον Σεπτέμβριο του 2014 μια εθνική εκστρατεία κατά της σεξουαλικής επίθεσης με τίτλο «Εξαρτάται από εμάς». Η εκστρατεία περιελάμβανε συμβουλές κατά της σεξουαλικής επίθεσης, καθώς και ευρείας κλίμακας ιδιωτικές και δημόσιες δεσμεύσεις για αλλαγή της πρόκλησης σε μια πολιτιστική μετατόπιση, με έμφαση στον ακτιβισμό των μαθητών, για την επίτευξη ευαισθητοποίησης και πρόληψης σε εθνικό επίπεδο. Η UC Berkeley, το NCAA και η Viacom ανακοίνωσαν δημόσια τη συνεργασία τους. Μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών που συντάχθηκε από κυβερνητικές πηγές έδειξε ότι περισσότερες από 250.000 περιπτώσεις βιασμού ή απόπειρας βιασμού καταγράφηκαν από την αστυνομία ετησίως. Τα αναφερόμενα δεδομένα κάλυψαν 65 χώρες. Η εθνική έρευνα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών για την Έρευνα Θυματοποίησης Εγκλημάτων αναφέρει ότι κατά μέσο όρο υπάρχουν 237.868 θύματα (ηλικίας 12 ετών και άνω) σεξουαλικής επίθεσης και βιασμού κάθε χρόνο. Σύμφωνα με το Rape, Abuse & Incest National Network, κάθε 107 δευτερόλεπτα κάποιος στην Αμερική δέχεται σεξουαλική επίθεση. Η σεξουαλική επίθεση στο στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών είναι επίσης ένα σημαντικό θέμα. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το μοναδικό επαγγελματικό και κοινωνικά περιεκτικό πλαίσιο της στρατιωτικής θητείας μπορεί να αυξήσει την καταστροφική φύση της σεξουαλικής επίθεσης και, ως εκ τούτου, απαιτείται βελτιωμένη υποστήριξη για αυτά τα θύματα.Τα θύματα της σεξουαλικής επίθεσης: Ηλικία Το 15% είναι κάτω των 12 ετών Το 29% είναι ηλικίας 12-17 ετών 44% είναι κάτω των 18 ετών 80% είναι κάτω των 30 ετών 12–34 είναι τα έτη υψηλότερα κινδύνου Τα κορίτσια ηλικίας 16-19 ετών είναι 4 φορές πιο πιθανό από το γενικό πληθυσμό να είναι θύματα βιασμού, απόπειρας βιασμού ή σεξουαλικής επίθεσης.Ανά φύλο Μια μελέτη από το 1998 διαπιστώνει ότι, Το 88,7% των θυμάτων βιασμού είναι γυναίκες, ενώ το άλλο 11,3% είναι άνδρες Το 17,6% των γυναικών υπήρξαν θύματα απόπειρας (2,8%) ή ολοκληρωμένου (14,8%) βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωής τους 3% των ανδρών υπήρξαν θύματα απόπειρας ή ολοκληρωμένου βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωής τους 17,7 εκατομμύρια γυναίκες έχουν πέσει θύματα απόπειρας ή ολοκληρωμένου βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωής τους 2,78 εκατομμύρια άνδρες έχουν πέσει θύματα απόπειρας ή ολοκληρωμένου βιασμού κατά τη διάρκεια της ζωής τους.Σε μεγάλο βαθμό λόγω του βιασμού παιδιών και του βιασμού φυλακών, περίπου το 10% των θυμάτων βιασμού είναι άνδρες. Η Εθνική Έρευνα για την Θυματοποίηση Εγκλημάτων που διεξήχθη από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (Bureau of Justice Statistics) διαπίστωσε ότι από το 1995 έως το 2013, οι άνδρες αντιπροσώπευαν το 17% των θυμάτων σεξουαλικής επίθεσης και βιασμού σε πανεπιστημιουπόλεις και το 4% των σεξουαλικών επιθέσεων και βιασμών εκτός πανεπιστημιούπολης.ΛΟΑΤ Τα ΛΟΑΤ άτομα, με εξαίρεση τις λεσβίες, είναι πιο πιθανό να βιώσουν σεξουαλική επίθεση σε πανεπιστημιουπόλεις από ετεροφυλόφιλα άτομα. 1 στις 8 γυναίκες λεσβίες και σχεδόν το 50% των αμφιφυλόφιλων γυναικών και ανδρών βιώνουν σεξουαλική επίθεση στη διάρκεια της ζωής τους. Σχεδόν 4 στους 10 ομοφυλόφιλους άνδρες βιώνουν σεξουαλική βία στη διάρκεια της ζωής τους. 64% των τρανσέξουαλ έχουν βιώσει σεξουαλική επίθεση στη ζωή τους.Επιπτώσεις 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από κατάθλιψη 6 φορές περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από διαταραχή μετατραυματικού στρες 13 φορές περισσότερες πιθανότητες κατάχρησης αλκοόλ 26 φορές περισσότερες πιθανότητες κατάχρησης ναρκωτικών 4 φορές περισσότερες πιθανότητες να σκεφτεί αυτοκτονίαΗ αναφορά σεξουαλικής επίθεσης: κατά μέσο όρο το 68% των σεξουαλικών επιθέσεων δεν αναφέρονται. Το 98% των βιαστών δεν θα περάσουν χρόνο στη φυλακή.Οι επιτιθέμενοι: Σύμφωνα με τη μελέτη του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τα σεξουαλικά αδικήματα και τους παραβάτες του 1997, Η ηλικία ενός βιαστή είναι κατά μέσο όρο τα 31 έτη Το 52% των παραβατών είναι λευκοί 22% των βιαστών που φυλακίστηκαν αναφέρουν ότι είναι παντρεμένοι Οι ανήλικοι αντιπροσώπευαν το 16% των συλληφθέντων βιασμού το 1995 και το 17% αυτών που συνελήφθησαν για άλλα σεξουαλικά αδικήματαΤο 2001, Το 11% των βιασμών αφορούσε τη χρήση όπλου Το 3% χρησιμοποίησε όπλο Το 6% χρησιμοποίησε ένα μαχαίρι Το 2% χρησιμοποίησε μια άλλη μορφή όπλου 84% των θυμάτων ανέφεραν τη χρήση σωματικής βίας μόνοΣύμφωνα με τη Μελέτη Εθνικής Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τη Μελέτη για την Θυματοποίηση Εγκλημάτων του 2005, Περίπου τα 2/3 των βιασμών διαπράχθηκαν από κάποιον γνωστό στο θύμα Το 73% των σεξουαλικών επιθέσεων διαπράχθηκαν από έναν μη άγνωστο Το 38% των βιαστών είναι φίλοι ή γνωστοί Το 28% είναι ένας οικείος σύντροφος Το 7% είναι συγγενείς Ουίσαρτ, Γκάι (2003). «The sexual abuse of people with learning difficulties: Do we need a social model approach to vulnerability?». The Journal of Adult Protection 5 (3): 14–27. doi:10.1108/14668203200300021. Sexual Abuse and Assault στο Curlie