IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αστυάγης

Ο Αστυάγης, γιος του Κυαξάρη, ήταν σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο τέταρτος και τελευταίος βασιλιάς των Μήδων που βασίλεψε κατά πάσα πιθανότητα από το 585 ως το 549 π.Χ. Η βασιλεία του τελείωσε με την ήττα του Μηδικού στρατού από τον Περσικό στρατό με αρχηγό τον εγγονό του Αστυάγη, Κύρο.

 Ο Αστυάγης είχε για κόρη του την Μανδάνη που εξαιτίας ενός ονείρου που είδε την πάντρεψε με έναν Πέρση, τον Καμβύση. Αργότερα είδε ένα άλλο όνειρο που σήμαινε, σύμφωνα με τους ερμηνευτές, ότι ο γιος της Μανδάνης θα του έπαιρνε τον θρόνο. Έτσι όταν το παιδί γεννήθηκε ο Αστυάγης ανέθεσε στον Άρπαγο, συγγενή του και διαχειριστή της ιδιοκτησίας του, να το θανατώσει. Ο Άρπαγος μη θέλοντας να αναμειχθεί σε τέτοιο φόνο διέταξε έναν από τους βοσκούς του βασιλιά, τον Μιτραδάτη να παρατήσει το βρέφος στο βουνό. Όμως εκείνος το λυπήθηκε και παρουσίασε στον Άρπαγο όχι τον νεκρό Κύρο, αλλά τον γιο του που είχε γεννηθεί νεκρός. Όταν ο Κύρος έφτασε σε ηλικία δέκα ετών η ταυτότητα του αποκαλύφθηκε. Ο Κύρος έκανε τον βασιλιά σ ’ένα παιχνίδι που έπαιζε με άλλα παιδιά. Ο γιος ενός επιφανούς Μήδου όμως δεν τον υπάκουσε και έτσι ο Κύρος τον μαστίγωσε. Μετά από παράπονα του πατέρα του παιδιού ο Αστυάγης κάλεσε τον Κύρο και τον βοσκό στο παλάτι του και έτσι κατάλαβε ποιος ήταν. Μετά από αυτά ο Αστυάγης για να τιμωρήσει τον Άρπαγο έσφαξε τον γιο του και του τον έδωσε να τον φάει. Επίσης έστειλε τον Κύρο πίσω στην Περσία, στους γονείς του, επειδή οι μάγοι του είπαν ότι δεν υπήρχε πια κίνδυνος να του πάρει τον θρόνο, με τη δικαιολογία ότι έγινε ήδη βασιλιάς στο παιχνίδι που έπαιζε με τα άλλα παιδιά. Τα επόμενα χρόνια ο Άρπαγος για να εκδικηθεί τον Αστυάγη έπεισε τους Μήδους ευγενείς να εκθρονίσουν τον Αστυάγη για χάρη του Κύρου. Έτσι, όταν οι Πέρσες έκαναν εκστρατεία εναντίον της Μηδίας στην μάχη που έγινε οι Μήδοι που ήταν μπλεγμένοι στην συνωμοσία αυτομόλησαν στους Πέρσες και έτσι οι Πέρσες νίκησαν. Σ ’αυτή την μάχη ο Αστυάγης όρισε αρχηγό τον Άρπαγο ξεχνώντας προφανώς πώς του είχε φερθεί. Στην συνέχεια έγινε και άλλη μάχη όπου οι Μήδοι ηττήθηκαν εκ νέου και ο Αστυάγης πιάστηκε αιχμάλωτος. Έτσι η βασιλεία του Αστυάγη έλαβε τέλος μετά από τριάντα πέντε χρόνια. Ηρόδοτος, Ιστορία 1 Κλειώ, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα: Ιούλιος 1994, σσ. 171-201, ISBN 978-960-352-070-2.
Κάστρο Φεράκλου

Το Κάστρο Φερακλού ή Φεράκλου ή Φαρακλού, επίσης Φαρακλενόν Κάστρο,, είναι ερειπωμένο μεσαιωνικό φρούριο, που βρίσκεται σε ύψος 85 μέτρων με θέα το χωριό Χαράκι στην ανατολική ακτή του νησιού της Ρόδου, Ελλάδα.

 Το φρούριο χτίστηκε αρχικά στη βυζαντινή εποχή. Καταλήφθηκε από τους Οσπιτάλιους Ιππότες στις 20 Σεπτεμβρίου 1306, αποτελώντας την πρώτη τους κτήση στο νησί που θα γινόταν η βάση τους. Μέχρι το 1408 είχε ερειπωθεί και επισκευάστηκε υπό τους Μεγάλους Μαγίστρους Τζοβάνι Μπατίστα Ορσίνι (1467-76) και Πιερ ντ' Ομπισόν (1476-1503) ως προπύργιο για την προστασία της περιοχής, και ιδιαίτερα για των αγκυροβολίων στις παραλίες στο Χαράκι και την Αγία Αγάθη. Μετά το 1470, οι Οσπιτάλιοι εγκατέλειψαν όλες τις άλλες οχυρώσεις στο νησί, εκτός από τον Φεράκλο, την κοντινή Λίνδο και την πόλη της Ρόδου, οι οποίες με τη σειρά τους ενισχύθηκαν περαιτέρω. Ένα διάταγμα του 1474 όριζε ότι το κάστρο του Φεράκλου ήταν το καταφύγιο των κατοίκων των χωριών Μαλώνα, Σαλία, Καταγρός, Ζηνοδότου και Καμινάρι, όταν υπήρχε κίνδυνος.Το φρούριο καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1523 μετά από μακρά πολιορκία, λίγους μήνες μετά την κατάληψη της Ρόδου. Οι Οθωμανοί δεν χρησιμοποίησαν το κάστρο και έκτοτε εγκαταλείφθηκε. Το φρούριο έχει ακανόνιστη πολυγωνική διάταξη, με περίμετρο τοίχου 680 μέτρα που περιβάλλει έκταση 1.700 τετραγωνικών μέτρων. Το βόρειο και το δυτικό τμήμα χρονολογούνται στους Βυζαντινούς χρόνους, αλλά τα υπόλοιπα είναι προσθήκες ή τροποποιήσεις των Οσπιτάλιων. Μία πύλη και δύο κυλινδρικοί πύργοι σώζονται στο νότιο τμήμα των τειχών, μαζί με μια δεξαμενή στο εσωτερικό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Feraklos Castle στο Wikimedia Commons
Μονζά Ροϊντεφό

Ο Μονζά Ροϊντεφό (Monja Roindefo Zafitsimilavo) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Αντρί Ραζοελίνα, στις 7 Φεβρουαρίου του 2009 και απολύθηκε από τον ίδιο στις 11 Οκτωβρίου 2009. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την αντιπολίτευση, το Μάρτιο του 2009, ανέλαβε και επίσημα πρωθυπουργός. Ανήκει στο κόμμα Αποφασισμένη Νεολαία της Μαδαγασκάρης.

 Γεννήθηκε το 1965 και είναι γιος του Μονζά Ζαόνα, επίσης πολιτικού της Μαδαγασκάρης. Το 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα και ήρθε τελευταίος με μόλις 21 ψήφους στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Δεκεμβρίου του 2006. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη είχε αναπτύξει επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2009, ο Ραζοελίνα διόρισε σκιώδη πρωθυπουργό τον Ροϊντεφό, υπό προσωρινή αρχή. Την ίδια ημέρα περί τους 50 ανθρώπους σκοτώθηκαν από πυροβολισμούς του στρατού, κατά τις ταραχές του 2009. Ο Ροϊντεφό, ο οποίος κατηγόρησε για το "έγκλημα" της 7ης Φεβρουαρίου τον πρόεδρο Ραβαλομανάνα ανακοίνωσε το διορισμό 4 υπουργών για την προσωρινή του κυβέρνηση και δήλωσε ότι οι υπόλοιποι θα διορίζονταν ως το τέλος της εβδομάδας Ο Ραζοελίνα υποσχέθηκε τη συνέχιση του αγώνα σε διαδήλωση στις 17 Φεβρουαρίου και την ίδια ημέρα έγιναν καθιστικές διαμαρτυρίες από υποστηρικτές της αντιπολίτευσης κοντά σε σημαντικά υπουργεία. Εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Άμυνας Ραναϊβονιαρίβο προσκάλεσε τον Ροϊντεφό σε συνομιλίες. Στις 14 Μαρτίου του 2009, στον απόηχο της ανταρσίας το στρατού εναντίον του προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα, ο ίδιος ο Ροϊντεφό ανακοίνωσε την ανατροπή του Ραβαλομανάνα και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ραζοελίνα, με την εντολή να διεξαγάγει εκλογές εντός 24 μηνών. Έπειτα από τη συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, απολύθηκε από τον πρόεδρο Ραζοελινά στις 10 Οκτωβρίου 2009 και νέος πρωθυπουργός διορίστηκε το πρόσωπο κοινής αποδοχής, Εζέν Μανγκαλαζά. Ο Ροϊντεφό προσέφυγε στο Συμβούλιο του Κράτους στις 12 Οκτωβρίου 2009, απαιτώντας την ακύρωση του διατάγματος με το οποίο διορίστηκε ο Μανγκαλαζά, ισχυριζόμενος ότι η διαδικασία παρουσίαζε σφάλματα και ότι οι ηγέτες των παρατάξεων χρειαζόταν να υπογράψουν τη συμφωνία με σκοπό την κύρωσή της. Στις 15 Οκτωβρίου η ισχύς του διατάγματος ανεστάλη από το Συμβούλιο ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα το τελευταίο αρνήθηκε να ακυρώσει το διορισμό στην τελεσίδική του απόφαση που εκδόθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2009.
Τάο-Τάο

Το Τάο-Τάο (ιαπ.:タオタオ絵本館) είναι μια σειρά anime που προβλήθηκε σε 52 επεισόδια στο TV Osaka από τις 7 Οκτωβρίου 1983 έως τις 30 Μαρτίου 1984. Μια άλλη σειρά με τον ίδιο τίτλο προβλήθηκε από τις 9 Οκτωβρίου 1984 έως τις 9 Απριλίου 1985. Πριν από την τηλεοπτική σειρά, κυκλοφόρησε μια ταινία άνιμε στις 26 Δεκεμβρίου 1981. Αποτελεί κινεζοϊαπωνογερμανική συμπαραγωγή και σκηνοθετήθηκε από τους Σουίτσι Νακαχάρα και Τατσούο Σιμαμούρα. Η σειρά αφορά τον Τάο-Τάο, ένα μικρό πάντα . Στις ιστορίες, ο Τάο-Τάο μπλέκεται σε περιπέτειες με τους φίλους του τα ζώα και ακούει τις ιστορίες της μητέρας του, της μητέρας πάντα. Τους τίτλους αρχής της σειράς δημιούργησε ο Τσέχος συνθέτης Κάρελ Σβόμποντα .

 Η σειρά έχει προβληθεί στα φινλανδικά στα κανάλια Yleisradio . Η αφήγηση της σειράς έγινε στα φινλανδικά από την Ίνκερι Βαλένιους και με τη μουσική υπόκρουση του αυστριακού τηλεοπτικού καναλιού ORF . Η σειρά μεταδόθηκε επίσης στο Ισραήλ όπου μεταγλωττίστηκε στα εβραϊκά και το θέμα της τραγουδήθηκε στα εβραϊκά από την τραγουδίστρια Ιλανίτ . Στην Ελλάδα η σειρά μεταδόθηκε τη δεκαετία του 1980 από την ΕΡΤ στα ελληνικά.Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 μεταδόθηκε στα Αφρικάανς στη Νότια Αφρική . Το άνιμε μεταδόθηκε επίσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πολλές φορές ως «تاو» και εξακολουθεί να είναι δημοφιλές στον αραβικό κόσμο . Η σειρά μεταδόθηκε και στην Αλβανία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Εν τω μεταξύ, ο κομμουνιστής πρωθυπουργός της Αλβανίας Αντίλ Τσαρτσάνι αναφέρθηκε ανεπίσημα ως Τάο-Τάο από τους Αλβανούς αντιφρονούντες κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων που οδήγησαν στην πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία . Η σειρά έχει προβληθεί και στα γαλλικά στο γαλλόφωνο τμήμα του Καναδά στην Télévision de Radio-Canada και στη Γαλλία το 1987 μέσω του FR3 . Το φινλανδικό συγκρότημα Guava κυκλοφόρησε τη θεματική μουσική της σειράς σαν single το 2003. https://web.archive.org/web/20080331060753/http://www.yle.fi/lapset/taotao/ Το single του Guava Tao Tao Ehonkan στην εγκυκλοπαίδεια Anime News Network
Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας (νέα)

Με τον όρο Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ή bibliotheca alexandrina εννοείται η προσπάθεια αναβίωσης της αρχαίας βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου υπό την αιγίδα της UNESCO και της αιγυπτιακής και ελληνικής κυβέρνησης. Από το 2002 που έγινε η έναρξή της η Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας προμηθεύει την παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα και κάθε ενδιαφερόμενο που μπορεί να έχει πρόσβαση στα αρχεία της με μοναδικές συλλογές γνώσης πάνω σε θέματα αρχαίων και μεσαιωνικών πολιτισμών, καθώς και σύγχρονων επιστημών και προσφέρει τα μέσα για κοινωνικές και οικονομικές μελέτες σε τοπικό, διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Οι ξεναγήσεις γίνονται από το προσωπικό και στά ελληνικά.

 Η Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας βρίσκεται παράλληλα στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου της Αλεξάνδρειας και κοιτάζει προς τη Μεσόγειο με τη βόρεια πλευρά της. Η περιοχή της Σελσέλα, όπως ονομάζεται, βρίσκεται στη συνοικία του Σάτμπι και είναι σχεδόν η ίδια περιοχή με εκείνη την οποία καταλάμβανε η αρχαία βιβλιοθήκη. Στην περιοχή του Βρουχίου αποκαλύφθηκαν αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία φιλοξενούνται πλέον στο Μουσείο της Βιβλιοθήκης. Η θέα προς τον ανατολικό λιμένα αποκαλύπτει τo παλιό φρούριο των Μαμελούκων στο Καΐτ Μπέι, το οποίο χτίστηκε το 1480, πάνω στα χαλάσματα του περίφημου Φάρου. Η Βιβλιοθήκη σχεδιάστηκε έτσι ώστε να συγκλίνει προς τη θάλασσα, ενώ ένα τμήμα της είναι βυθισμένο σε μια δεξαμενή νερού, έτσι ώστε να συμβολίζει τον αρχαίο αιγυπτιακό ήλιο που προβάλλει από τη θάλασσα. Η επικλινής στέγη του οικοδομήματος επιτρέπει την έμμεση χρήση του ηλιακού φωτός στα περισσότερα τμήματα της βιβλιοθήκης και ταυτόχρονα δίνει καθαρή θέα προς τη θάλασσα. Σχεδιασμένος σαν βέλος ένας αεροδιάδρομος ενώνει τη βιβλιοθήκη με το Πανεπιστήμιο, ενώ όλο το κτίριο είναι περιτειχισμένο με πέτρα από γρανίτη του Ασουάν, πάνω στον οποίο είναι σχεδιασμένα καλλιγραφικά γράμματα και αντιπροσωπευτικές επιγραφές από όλους τους πολιτισμούς του κόσμου. Στην ουσία ο όλος σχεδιασμός αποδίδει την κληρονομιά του παρελθόντος και την αναβίωση μιας πολιτισμικής ακτινοβολίας που αγγίζει και τις πιο μακρινές γωνιές του κόσμου. Η βιβλιοθήκη καλύπτει μια συνολική περιοχή 40.000 ενώ το συνολικό εμβαδόν των ορόφων της καλύπτει τα 69.000 μ2. Η αχανής κύρια αίθουσα έχει 13 επάλληλα διαζώματα μέ 3.500 θέσεις μελέτης, 8.000.000 τόμοι (προς το παρόν), 50.000 χάρτες, 100.000 χειρόγραφα, 30 βάσεις δεδομένων, 10.000 σπάνιες εκδόσεις, 200.000 δίσκοι και μαγνητοταινίες με μουσικά θέματα, 50.000 βίντεο και 578 εργαζόμενοι (προς το παρόν). Οπωσδήποτε οι αριθμοί θα αλλάξουν δραστικά μέσα στην επόμενη δεκαετία, καθώς αναμένεται μεγαλύτερη ανταπόκριση από τις κυβερνήσεις για οικονομική και σε είδος βοήθεια, αυστηρά σε θέματα ανάπτυξης της βιβλιοθήκης. Στο όλο σύμπλεγμα τέλος περιλαβάνεται συνεδριακό κέντρο με 3.200 θέσεις, μουσείο επιστημών, πλανητάριο, σχολή πληροφορικής, ινστιτούτο καλλιγραφίας και μουσείο. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας επίσημος δικτυακός τόπος Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας δικτυακό αρχείο φωτογραφίες του οικοδομικού συγκροτήματος
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε

O Αλφόνσος Δ΄, ιταλ. Alfonso IV, (14 Οκτωβρίου 1634 - 16 Ιουλίου 1662) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1658-1662).

 Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρώτος γιος, από όσους επιβίωσανως την ενηλικίωση, του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της πρώτης συζύγου του, Μαρίας-Αικατερίνης Φαρνέζε, κόρης του Ρανούκιο Α΄ δούκα της Πάρμας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Ρινάλντο μετέπειτα δούκας της Μόντενα και του Ρέτζιο. Το 1658 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Η υγεία του όμως ήταν αδύνατη: υπέφερε από ποδάγρα και φυματίωση. Νυμφεύτηκε την κόρη του καρδινάλιου Μαζαρέν· ο γάμος έγινε δι' αντιπροσώπου στη Γαλλία, στο ανάκτορο ντε Κομπιέν, όταν η Λάουρα έγινε 16 ετών· τον Αλφόνσο Δ΄ αντιπροσώπευσε ο κόμης του Σουασόν. Έτσι ενδυναμώθηκε η συμμαχία με τη Γαλλία. Το 1659 έληξε ο Γαλλο-Ισπανικός Πόλεμος και η Μόντενα αμείφθηκε για την υποστήριξή της στη Γαλλία με την πόλη Κορέτζο. Ο Αλφόνσος Δ΄, έπειτα από τέσσερα έτη εξουσίας, απεβίωσε το 1662 σε ηλικία 27 ετών και τον διαδέχθηκε ο δύο ετών γιος του Φραγκίσκος Β΄. To 1655 νυμφεύτηκε τη Λάουρα Μαρτινότσι, ανιψιά του καρδιναλίου Μαζαρέν και είχε τέκνα: Μαρία 1658-1718, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Αγγλίας και Ζ΄ της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ. Φραγκίσκος Β΄ 1660-1694, δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο. Chiappini, Luciano (2001). Gli Estensi. Mille anni di storia. Ferrara.
BBC Earth (τηλεοπτικό κανάλι)

Το BBC Earth είναι κρατικό συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι του BBC Worldwide με ντοκιμαντέρ. Το κανάλι ανήκει και διευθύνεται εξ' ολοκλήρου από το BBC Worldwide και κανονικά θα ξεκινούσε να εκπέμπει παγκοσμίως το 2014. Αργότερα, ανακοινώθηκε ότι ο σταθμός θα ξεκινήσει μέσα στο 2015, ξεκινώντας από την Πολωνία.

 Τον Οκτώβριο του 2013, το BBC είχε ανακοινώσει ότι θα ξεκινήσουν να εκπέμπουν 3 νέα τηλεοπτικά κανάλια, το BBC Earth, το BBC First και το BBC Brit, με το BBC Brit να είναι ψυχαγωγικό κανάλι. Αργότερα ανακοινώθηκε ότι το κανάλι θα μεταδίδει σειρές όπως το Frozen Planet και το Wonders of the Universe. Το κανάλι θα αντικαταστήσει το BBC Knowledge, ωστόσο, αν το κανάλι συνεχίσει να έχει υψηλά έσοδα είναι πιθανόν να παραμείνει.Στις 4 Νοεμβρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο σταθμός θα κάνει πρεμιέρα στην Πολωνία. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις 1 Φεβρουαρίου του 2015, αντικαθιστώντας το BBC Knowledge. Στην Ελλάδα, το κανάλι ξεκίνησε να μεταδίδεται στις 1 Οκτώβριου του 2017 μέσω της συνδρομητικής δορυφορικής πλατφόρμας COSMOTE TV. Επίσημη ιστοσελίδα BBC Earth
Κινναμυλική αλκοόλη

Η κινναμυλική αλκοόλη (αγγλικά cinnamyl alcohol) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C9H10O, αν και αποδίδεται πιο αναλυτικά από τον ημισυντακτικό του τύπο PhCH=CHCH2OH. H χημικά καθαρή κινναμυλική αλκοόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι λευκό κρυσταλλικό στερεό, αλλά παρουσιάζεται με τη μορφή κίτρινου ελαίου, όταν είναι έστω και ελαφρώς ακάθαρτη.

 Σε εστεροποιημένη μορφή βρίσκεται στο στύρακα, στο βάλσαμο του Περού, και στα φύλλα κανέλας. Μπορεί να παραχθεί από την υδρόλυση του στύρακα. Η κινναμυλική αλκοόλη έχει μια χαρακτηριστική οσμή που περιγράφηκε ότι θυμίζει γλυκό, βάλσαμο, υάκινθο, πικάντικο, πράσινο, φρέσκο, κανέλλα. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και ως αποσμητικό. Η κονναμυλική αλκοόλη είναι φυσικό συστατικό, αλλά οι φυσικές πηγές την παρέχουν σε μικρή μόνο ποσότητα, οπότε η βιομηχανική ζήτηση για την ένωση αυτή ικανοποιείται συνήθως με χημική σύνθεση, με πρόδρομη ύλη την κινναμαλδεΰδη (PhCH=CHCHO). H κονναμυλική αλκοόλη έχει βρεθεί ότι έχει μια ευαισθητοποιητική (αλλεργική) επίδραση σε μερικά άτομα και ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος είναι αντικείμενο περιοριστικών προτύπων που εκδόδονται από την Παγκόσμια Ένωση Πρόσθετων Τροφίμων (IFRA). Η ροζαρίνη και η ροσαβίνη είναι γλυκοζίτες της κινναμυλικής αλκοόλης που απομονώθηκαν από τη Ροδιόλα τη ροδόχρου (Rhodiola rosea). Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Βαλδουίνος του Ιμπελέν

Ο Βαλδουίνος, γερμ. Baldwin, γαλλ. Baudouin d'Ibelin (αρχές της δεκαετίας του 1130 - π. 1187 ή 86/88) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ τον 12ο αι. Ήταν κύριος του Μιραμπέλ, του Ιμπελέν και της Ράμλα.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης και κληρονόμου του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα. Εμφανίζεται μάρτυρας σε καταστατικά το 1148 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο. Ο Ούγος, τρίτος σύζυγος της Αγνής των Κουρτεναί (χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ) απεβίωσε άτεκνος το 1169 και ο Βαλδουίνος τον διαδέχθηκε ως κύριος (καστελάνος) του Ιμπελέν και της Ράμλα. Ο Βαλδουίνος ήταν και κύριος του Μιραμπέλ (Αντιπατρίς), έτσι κράτησε τη Ράμλα και παραχώρησε το Ιμπελέν στον νεότερο αδελφό τους Μπαλιάν. Η κόρη του Εσίβα παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν και ο Βαλδουίνος τον σύστησε για πρώτη φορά στην Αυλή. Οι αδελφοί Βαλδουίνος και Μπαλιάν υποστήριξαν τον Ραϋμόνδο Γ΄ της Τουλούζης κόμη της Τρίπολης έναντι του Μιλ του Πλανσύ το 1174, ως αντιβασιλιά κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Δ΄ του Ανζού της Ιερουσαλήμ. Οι δύο αδελφοί το 1177 ήταν παρόντες στη μάχη του Μονζιζάρ. Ανιψιός του ήταν ο Βαλδουίνος των Ιμπελέν σενεσάλης της Κύπρου. Νυμφεύτηκε πρώτα πριν το 1157 τη Ρισίλντ ντε Μπετσάν και είχε τέκνα: Θωμάς πριν το 1175-π. 1188, κύριος της Ράμλα· άγαμος. Εσίβα π. 1160-χειμώνας του 1196-97, παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου, Β΄ της Ιερουσαλήμ. Όταν αυτή απεβίωσε, ο Αμωρί νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. Στεφανία, παντρεύτηκε τον Αμωρύ υποκόμη του Ναμπλούς (Νεάπολης).Το 1174 ο γάμος ακυρώθηκε και ο Βαλδουίνος το 1175 έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα/Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη Γκότμαν· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1177/78 απεβίωσε η Ισαβέλλα και το 1180 ο Βαλδουίνος έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία, κόρη του Ρενιέ κοντόσταυλου της Τρίπολης· δεν απέκτησαν απογόνους. William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943. Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996. Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997. Bernard Hamilton, The Leper King and his Heirs. Cambridge University Press, 2000. H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982. Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1927

Οι Β΄ Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες" ή "Αγώνες Αθλητριών του Πανιωνίου διεξήχθησαν στις 14 και 15 Αυγούστου 1927 στο Παναθηναϊκό Στάδιο με συμμετοχή 20 αθλητριών, παράλληλα με τους «ομαδικούς αγώνες» ανδρών, τους οποίους διοργάνωσαν οι δύο «γηραιοί σύλλογοι» Πανιώνιος και Πανελλήνιος Γ.Σ., όπως τους αποκαλεί ο τύπος. Οι αγώνες αυτοί υπήρξαν ένα άτυπο γυναικείο πρωτάθλημα, δεδομένου πως δεν υπήρχε άλλη επίσημη διοργάνωση γυναικείου στίβου αλλά ούτε άλλος σύλλογος διέθετε ενεργό τμήμα γυναικείου στίβου: «Εις τους αγώνας μετέχουσι μόνο αθλήτριαι του γυναικείου αθλητικού τμήματος του Πανιωνίου, του μοναδικού λειτουργούντος εν Αθήναις συστηματικώς.»Παρά τον καύσωνα οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία.

 Στη διοργάνωση δόθηκε αρκετή επισημότητα αλλά η προσέλευση θεατών δεν ήταν μεγάλη, διότι «η πανήγυρις της Τήνου παρέσυρε προς την Μεγαλόχαρην άνω των 90.000 προσκυνητών, η δε σύμπτωσις της διημέρου αργίας εκατοντάδας άλλας χιλιάδας κόσμου προς τας εξοχάς και τας νήσους». Το εισιτήριο κόστιζε 10 ή 5 δρχ ανάλογα με το διάζωμα. Οι αθλήτριες του Πανιωνίου εντυπωσίασαν: «Αύται απετέλουν μίαν ομάδα αρκετά πολυπληθή και εκγυμναμένην», σχολίαζε αθηναϊκή εφημερίδα. Οι περισσότερες ήταν καινούργιες αθλήτριες, που δεν είχαν εμφανιστεί την προηγούμενη σεζόν, κυρίως μαθήτριες παρθεναγωγείων. Όμως, κάποιες από αυτές ήταν εντελώς άπειρες, με αποτέλεσμα να έχουν ενθουσιασμό αλλά να φέρονται επιπόλαια ως να ευρίσκονταν στην αυλή του σχολείου τους. «Το γυναικείον τμήμα του Πανιωνίου μας επέδειξεν φέτος νέας αθλητρίας, κατά πολύ νεαρωτέρας του παρελθόντος έτους, τινές των οποίων, μη έχουσαι την πείραν του στίβου, εξέλαβον αυτόν δι' αυλήν παρθεναγωγείου, εις την οποίαν κλαίουν οσάκις η διδασκάλισσα τας επιπλήξη, εκτός της δεσπ. Μπεναρδή πραγματικής αθλητρίας. Αλλά αι νεαραί αθλήτριαι επέδειξαν μίαν θέλησιν, ένα ενθουσιασμόν δια την αθλητικήν προσπάθειαν, εις ην καταγίνονται με πραγματικόν ζήλον, τα δε πρώτα αποτελέσματα της προπονήσεώς των πείθουν πάντα ότι ταχέως θα φθάσουν εις ανώτερα.»Αγωνιστικά και πάλι έλαμψε το άστρο της Σοφίας Μπεναρδή που νίκησε σε 5 αγωνίσματα (80μ, μήκος, ύψος, λιθοβολία, ελληνική δισκοβολία). Νικήτριες επίσης ήσαν οι αθλήτριες: Ν. Ζησίμου (50μ), Φ. Νικολοπούλου (150μ) και Κ. Νικολοπούλου (80μ κορασίδων). Διεξήχθη και σκυταλοδρομία 4Χ50μ. Μετείχαν 20 αθλήτριες. Στο τέλος των αγώνων στις νικήτριες απονεμήθηκαν βραβεία και διπλώματα. Πέτρος Λινάρδος, «Η Σμύρνη του Πανιωνίου», 1998 Θοδωρής Μπελίτσος, «Οι Αγώνες Αθλητριών του Πανιωνίου (1926-1930) εισάγουν το γυναικείο αθλητισμό στην Ελλάδα», εφ. «Κυανέρυθρη Πλατεία», φ. 48 (27/10/2012) εφ. «Βραδυνή», 13 ως 18/8/1927. εφ. «Εμπρός», 13/8 ως 17/8/1927 εφ. «Σκριπ», 17/8/1927. Αγώνες Αθλητριών Πανιωνίου 1926 Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1928 Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1929 Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες 1930
Σφιεντοχουοβίτσε

Το Σφιεντοχουοβίτσε (πολωνικά: Świętochłowice, γερμανικά: Schwientochlowitz) είναι πόλη στη Σιλεσία της νότιας Πολωνίας, κοντά στο Κατοβίτσε. Βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας από τη δημιουργία του το 1999 και προηγουμένων βρισκόταν στο πρώην Βοεβοδάτο Κατοβίτσε. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 49,762 κάτοικοι (2019).

 Η πόλη είναι γνωστή από τον 13ο αιώνα. Ανήκε στη Γερμανία ως το 1920, οπότε πέρασε στην Πολωνία (παρόλο που το 51,9% του πληθυσμού ψήφισε υπέρ της παραμονής στη Γερμανία). Το 1939 ενσωματώθηκε εκ νέου στη Γερμανία και το 1945 ξανά στην Πολωνία. Το 1943 δημιουργήθηκε στην πόλη γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, το Άιντραχτχίτε (Eintrachthütte). Το 1945 το στρατόπεδο άνοιξε πάλι από το κομμουνιστικό καθεστώς ως στρατόπεδο συγκέντρωσης με το όνομα Ζγκόντα. Εκεί εκτελέστηκαν περίπου 2.500 αντικαθεστωτικοί. Το Σφιεντοχουοβίτσε βρίσκεται στη νότια πλευρά της πεδιάδας της Σιλεσίας. Η πόλη έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Πολωνία και μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη (4.200 κάτοικοι ανά τ.χλμ.). Το Σφιεντοχουοβίτσε έχει το τυπικό κλίμα της Κρακοβίας και της Σιλεσίας. Η βροχή φτάνει το ύψος των περίπου 700 mm το χρόνο. Η θερμοκρασία ποικίλλει μεταξύ -2,5 °C τον Ιανουάριο και 18 °C τον Ιούλιο. Επίσημος ιστότοπος
Μπράντον Γούλφραμ

Ο Μπράντον Γούλφραμ, γεννημένος στις 25 Ιουλίου 1979 στο Ώστιν του Τέξας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,05 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

 Ο Γούλφραμ ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ από το λύκειο Αμαρίλο στην γενέτειρα του και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Ελ Πάσο από το 1997 ως το 2001. Σε σύνολο 114 αγώνων, είχε μέσους όρους 16,1 πόντων και 6,4 ριμπάουντ, αλλά δεν κατάφερε να γίνει ντραφτ για το ΝΒΑ.Τον Οκτώβριο του 2001, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης για δύο αγώνες, με μέσους όρους 8,0 πόντων και 4,5 ριμπάουντ, πριν αφεθεί ελεύθερος. Συνέχισε στην πολωνική Προυζκόφ για ένα μόλις παιχνίδι, πορεία που επανέλαβε και για την Βίρτους Ρόμα. Τελικά, ολοκλήρωσε την σεζόν στην Σκαφάτι Μπάσκετ από την δεύτερη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος.Μετά από δύο σεζόν που παρέμεινε εκτός επαγγελματικού αθλητισμού, επανήλθε ενεργά με την ομάδα της Χιχόν από την Ισπανία το 2004-05, όπου κατέλαβε την δέκατη θέση στην λίγκα LEB Oro, δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος, με τον Γούλφραμ να σημειώνει 12,2 πόντους και 5,6 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Ταραγόνα, καταλαμβάνοντας την έβδομη θέση στην LEB Oro, με 12,4 πόντους και 5,7 ριμπάουντ.Το καλοκαίρι του 2006, επέστρεψε στην Χιχόν, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν, με την ομάδα να υποβιβάζεται στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος, LEB Plata, το 2007, αλλά να κατακτά την δεύτερη θέση στην ίδια κατηγορία το 2008, με τον Γούλφραμ να αναδεικνύεται πέμπτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 16,9 πόντους ανά αγώνα.Το 2008-09, φόρεσε την φανέλα της Πένιας Ουέσκα, όπου αναδείχθηκε τέταρτος σκόρερ της λίγκας με 16,4 και το 2009-10 μεταγράφηκε στην Ρίβερ Ανδόρα, τερματίζοντας δεύτερος σε ποσοστό τριπόντων στο πρωτάθλημα με 48%. El americano Brandon Wolfram ficha por el CB Peñas Federación Española de Baloncesto - Competiciones FEB Brandon Wolfram: estadisticas, datos | MueveteBasket.es
Κοινοβούλιο της Γεωργίας

Το Κοινοβούλιο της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს პარლამენტი) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 150 μέλη, γνωστοί ως λαϊκοί αντιπρόσωποι, από τους οποίους οι 77 βουλευτές εκλέγονται μέσω του συστήματος της απλής αναλογικής και οι 73 εκλέγονται μέσω ενός ενιαίου περιφερειακού συστήματος πολυφωνίας, που αντιπροσωπεύει τις εκλογικές τους περιφέρειες. Όλα τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται για τέσσερα χρόνια με βάση την καθολική ψηφοφορία. Από τον Μάιο του 2012 το κοινοβούλιο συνεδριάζει σε ένα νέο κτίριο στο Κουτάισι.Το Σύνταγμα της Γεωργίας παρέχει στο κοινοβούλιο της χώρας μια κεντρική νομοθετική εξουσία, η οποία περιορίζεται από τα κοινοβούλια των αυτόνομων Δημοκρατιών Αζαρίας και Αμπχαζίας.

 Το γεωργιανό κοινοβούλιο είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης της χώρας, που επιτελεί τη νομοθετική εξουσία, καθορίζει τις κύριες κατευθύνσεις της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ελέγχει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης, εντός των ορίων που ορίζει το σύνταγμα, και ασκεί διάφορα άλλα καθήκοντα.Το κοινοβούλιο προεδρεύεται από τον πρόεδρό του. Ο Ζουράμπ Ζβάνια κατείχε τη θέση του προέδρου από τον Νοέμβριο του 1995 έως ότου διαφώνησε με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε και παραιτήθηκε από τη θέση του, στις 1 Νοεμβρίου 2001. Κατά το κλείσιμο μιας μαραθώνιας συνεδρίασης, η Νίνο Μπουρτζανάτζε εξελέγη πρόεδρος στις 10 Νοεμβρίου 2001. Εκείνη ήταν η πρόεδρος έως τις νέες βουλευτικές εκλογές του 2008, καθώς είχε επιλέξει να μην συμμετάσχει σε εκείνες τις εκλογές. Ο Νταβίτ Μπακράτζε, ο οποίος ήταν επικεφαλής της εκλογικής λίστας του κυβερνώντος κόμματος «Εθνικού Κινήματος» στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου το 2008. Μετά τις εκλογές του 2016, ο Ντέιβιντ Ουσουπασβίλι αντικαταστάθηκε από τον Ιρακλί Κομπακίτζε. Στις 26 Μαΐου 2012, ένα νέο κτίριο του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε στην πόλη Κουταΐσι, 231 χιλιόμετρα δυτικά της Τυφλίδας, αντικαθιστώντας το κτήριο του κοινοβουλίου στη Λεωφόρο Ρουσταβέλι 8 στην Τυφλίδα.Η κυβέρνηση, κατά την κατασκευή του νέου κτιρίου, το προώθησε ως σύμβολο του «λαμπρού, δημοκρατικού μέλλοντος της Γεωργίας». Η θέση του στο Κουταΐσι χαρακτηρίστηκε ως ώθηση για την περιφερειακή οικονομία εκεί, καθώς και ένας τρόπος να βρεθούν οι περιοχές της χώρας πιο κοντά. Οι επικριτές του νέου κτιρίου, χαρακτήρισαν αυτό ως ένα σπάταλο έργο και υποστήριξαν ότι το γεγονός ότι αυτό βρίσκεται στο Κουταΐσι, τη στιγμή που η υπόλοιπη κυβέρνηση παραμένει στην Τυφλίδα, θα το έκαναν αναποτελεσματικό.
Caught in a Mosh: BBC Live in Concert

Το Caught in a Mosh: BBC Live in Concert είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Universal Music". Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2009 μέσω της "Island Records". Το πρώτο μέρος της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ηχογραφήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1987 στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, ενώ το το δεύτερο ηχογραφήθηκε στις 22 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς στο Ντόνινγκτον, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ "Monsters of Rock". Τα τραγούδια του άλμπουμ προέρχονται από τα τρία πρώτα στούντιο άλμπουμ των Anthrax, ενώ περιλαμβάνονται διασκευές σε τραγούδια των Black Sabbath και Sex Pistols. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Among the Living".

 CD 1 1. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:46 2. Metal Thrashing Mad (Turbin, Ian, Lilker) - 3:11 3. Panic (Turbin, Ian, Lilker) - 3:13 4. The Enemy (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 6:06 5. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:44 6. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 8:35 7. Howling Furies (Ian, Lilker) - 4:14 8. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 8:35 9. Armed and Dangerous (Turbin, Ian, Lilker) - 4:53 10. Sabbath Bloody Sabbath (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 5:28 11. God Save the Queen (Cook, Jones, Lydon, Matlock) - 2:57 12. Gung-Ho (Turbin, Ian, Lilker) - 5:54 CD 2 1. Among the Living (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:23 2. Caught in a Mosh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:10 3. Madhouse (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:01 4. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 5:41 5. Medusa (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Zazula) - 4:35 6. Indians (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:37 7. God Save the Queen (Cook, Jones, Lydon, Matlock) - 3:10 8. A.I.R. (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:16 9. I'm the Man (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Rooney) - 4:16 Τα τραγούδια του "Caught in a Mosh: BBC Live in Concert" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Τζόν Μπους - φωνητικά Ρομπ Κατζιάνο - κιθάρα Σκοτ Ίαν - κιθάρα Φρανκ Μπέλο - μπάσο Τσάρλι Μπενάντε - τύμπανα, φωνητικά Caught in a Mosh: BBC Live in Concert - Anthrax | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Anthrax - Caught in a Mosh: BBC Live in Concert | Sputnikmusic Caught in a Mosh: BBC Live in Concert - Encyclopaedia Metallum
Διονύσης Χαριτόπουλος

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά στις 27 Αυγούστου 1947 και είναι Έλληνας συγγραφέας. Μεγάλωσε στις φτωχικές συνοικίες του Πειραιά, όπου και εργάσθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, στο λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Νωρίς εγκατέλειψε δυο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Εργάσθηκε στην διαφήμιση μέχρι το 1990. Υπήρξε σύζυγος της δημοσιογράφου Μαλβίνας Κάραλη.

 Οι Άτακτοι (Πρόσωπα και Γεγονότα) 2022 Έρωτες στη Μεταπολίτευση (μυθιστορηματική αυτοβιογραφία) 2019 Σχέσεις (δοκίμιο) 2017 Πειραιώτες (ιστορίες και ειδήσεις, 1947-1967) 2016 Πρόβες πολέμου (νουβέλα) 2014 Συλλεκτική Έκδοση 2013 Εκ Πειραιώς (μυθιστόρημα) 2012 Εγχειρίδιο βλακείας (δοκίμιο) 2008 Ο άνεμος κουβάρι (μυθιστόρημα) 2005 Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων (ιστορική βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη) οριστική έκδοση 2003 Ημών των ιδίων (δοκίμια) 2003 Λίστα γάμου (θεατρικό) 1998 Αυγά μαύρα (θεατρικό) 1998 Από εδώ πέρασε ο Κιλρόι (νουβέλα) 1992 Εναντίον του Marlboro (νουβέλα) 1991 Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (διηγήματα) 1989 Δέσποινα (νουβέλα) 1984 Τα παιδιά της Χελιδόνας (μυθιστόρημα) 1983 525 τάγμα πεζικού (μυθιστόρημα) 1981 Δανεικιά γραβάτα (διηγήματα) 1976 Ο Διονύσης Χαριτόπουλος στη Biblionet.gr
Πίστη εναντίον Δεδομένων: Γιατί η Επιστήμη και η Θρησκεία είναι Ασυμβίβαστες (βιβλίο)

Το βιβλίο 'Πίστη εναντίον Δεδομένων: Γιατί η Επιστήμη και η Θρησκεία είναι ασυμβίβαστες' (Faith Versus Fact: Why Science and Religion are Incompatible) του εξελικτικού γενετιστή, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Τζέρι Κόιν (Jerry A. Coyne), εξετάζει την σχέση θρησκείας και επιστήμης. Ο Κόιν υπερασπίζεται την θέση πως η θρησκεία και η επιστήμη είναι ασύμβατες, εξετάζοντας την ιστορία της επιστήμης. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η θρησκεία και η επιστήμη πραγματοποιούν δηλώσεις για το σύμπαν, αλλά μόνο η επιστήμη αποδέχεται το ενδεχόμενο να είναι λάθοςΟ Κόιν ήταν έκπληκτος αφού μετά την δημοσίευση του βιβλίου του «Η εξέλιξη είναι Γεγονός» (Why Evolution is True), τα ποσοστά δημιουργιστών στην Αμερική παρέμειναν σταθερά στο 40-46%. Υποψιαζόταν πως η Πίστη ήταν ο λόγος που εμπόδιζε τους ανθρώπους να αποδεχτούν τα γεγονότα και τις αποδείξεις της εξέλιξης.

 Ο Κόιν ορίζει την επιστήμη ως μια συλλογή μεθόδων η οποία παράγει γνώση, η οποία μπορεί να ελεγχθεί μέσω από πειραματισμό. Με αυτό τον ορισμό στο χέρι, ισχυρίζεται πως επιστήμη και θρησκεία είναι ασυμβίβαστες επειδή έχουν διαφορετικές μεθοδολογίες να καταλήγουν στην γνώση της πραγματικότητας, διαφορετικές μεθόδους να ελέγχουν την αξιοπιστία της γνώσης αυτής και στο τέλος καταλήγουν σε συγκρουόμενα συμπεράσματα για το σύμπαν. Πιστεύει πως οι θεϊστικές θρησκείες προχωρούν σε ισχυρισμούς που αντιμάχονται την επιστήμη με τρεις τρόπους: μεθοδολογία, αποτελέσματα και φιλοσοφία. Ένα μεγάλο μέρος του βιβλίο κριτικάρει την θεϊστική εξέλιξη υποστηρίζοντας πως αν ο Θεός χρησιμοποιούσε την εξελικτική μέθοδο για την δημιουργία του κόσμου, θα υπήρχαν σημεία που έδειχναν καθοδήγηση. Το Kirkus Reviews χαρακτήρισε το βιβλίο σημαντικό και πως του αξίζει ένα αναγνωστικό κοινό με ανοικτό μυαλό. Πρόσθεσε πως παρόλο που κάνει ένα καθαρό και στιβαρό επιχείρημα, ίσως ανακαλύψει ξανά πως κηρύττει στους δικούς του ανθρώπους."Ο Rau Olson του Booklist Online εγραψε "κανένας [από τους Νέους Άθεους] δεν επιχειρηματολογεί υπέρ του τελικού διαζυγίου επιστήμης και θρησκείας, με μόνιμες οδηγίες μόνιμες εντολές ενάντια στην παρενόχληση και την καταδίωξη της επιστήμης από τη θρησκεία, καλύτερα από τον Κόιν".Μερικοί όμως σχολιαστές, δεν πίστεψαν πως ο Κοιν σκιαγράφησε αρκετά δυνατά το επιχείρημα γιατί η θρησκεία και η επιστήμη πρέπει να είναι χωριστά. Ο βιολόγος Austin L. Hughes έγραψε πως αυτό που επιχειρεί στο βιβλίο του ο Κόιν εντάσσεται στην κατηγορία της φιλοσοφίας, όμως ο Κόιν δεν δεν είναι αρκετά προετοιμασμένος για τέτοιο ρόλο. Αδυνατεί να σχηματίσει σταθερή ορολογία και κατασκευάζει επιχειρήματα με διάφορους βαθμούς αυστηρότητας.
Ινστιτούτο Αιγαιακής Προϊστορίας-Κέντρο Μελέτης Ανατολικής Κρήτης

Το Ινστιτούτο Αιγαιακής Προϊστορίας-Κέντρο Μελέτης Ανατολικής Κρήτης (αγγλικά: Institute for Aegean Prehistory Study Center for East Crete‎ ή INSTAP-SCEG) είναι αρχαιολογικό ερευνητικό κέντρο, με έδρα την Παχεία Άμμο Λασιθίου, στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Ως ερευνητικό αντικείμενο έχει τη μελέτη της προϊστορικής περιόδου της ιστορίας του ανατολικού τμήματος της Κρήτης.

 Το ινστιτούτο ιδρύθηκε το 1997 ως τμήμα του Ινστιτούτου Αιγαιακής Προϊστορίας (αγγλικά: Institute for Aegean Prehistory‎ ή INSTAP), με έδρα τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Αποστολή του είναι η υποστήριξη αρχαιολογικών ερευνών στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου Πελάγους, πιο συγκεκριμένα εντός του ανατολικού τμήματος της Κρήτης, όπου υφίστανται αριθμός αρχαιολογικών τοποθεσιών χρονολογούμενων από τη μινωική περίοδο. Το ινστιτούτο στεγάζεται εντός κτιρίου σε κοντινή απόσταση του χωριού Παχεία Άμμος του Δήμου Ιεράπετρας. Παρέχει στους ερευνητές, καθώς και στις ερευνητικές αποστολές και ερευνητικά εγχειρήματα, ερευνητικές, διδακτικές, καθώς και εργαστηριακές εγκαταστάσεις, βιβλιοθήκη, καθώς και εγκαταστάσεις για την εναπόθεση και την φύλαξη τέχνεργων και λοιπών αρχαιολογικών ευρημάτων. Μεταξύ των διαφόρων ερευνητικών και αρχαιολογικών εγχειρημάτων στα οποία το ινστιτούτο έχει παράσχει την υποστήριξή του περιλαμβάνονται τα κάτωθι: Αζοριάς Χρυσοκάμινο Γουρνιά Καβούσι Κάστρο Καβούσι Βροντάς Μόχλος Ψείρα (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος
Σχέσεις Ελλάδας και Τυνησίας

Οι Διεθνείς σχέσεις Ελλάδας - Τυνησίας αφορούν τις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Τυνησίας. Και οι δύο χώρες ξεκίνησαν να έχουν διπλωματικές σχέσεις το 1956, όταν η Τυνησία απέκτησε την ανεξαρτησία της. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στη Τύνιδα και η Τυνησία έχει πρεσβεία στο Αθήνα. Και οι δύο χώρες είναι μέλη της Ένωσης για τη Μεσόγειο και του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας.

 Οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών είναι πολύ καλές και χαρακτηρίζονται από αμοιβαία εκτίμηση και κατανόηση. Επίσης έχουν αναπτύξει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της διμερούς τους συνεργασίας. Η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά την ανάπτυξη των σχέσεων της Τυνησίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει, επίσης, πολύ καλή συνεργασία στον τομέα της ανταλλαγής υποψηφιοτήτων στο πλαίσιο των διεθνών οργανισμών. Στις 17-19 Μαρτίου 2016, ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νίκος Βούτσης, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τύνιδα, κατόπιν πρόσκλησης του Τυνήσιου ομολόγου του Μοχάμεντ Ενακούρ. Στις 2 Νοεμβρίου 2016, ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Μάρδας, πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Τυνησία, όπου μετέβη ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στο πλαίσιο της 10ης Συνόδου της Μεικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας-Τυνησίας. Στις 29 Νοεμβρίου 2016 ο Γενικός Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, Γιώργος Τσίπρας, συμμετείχε στη Διεθνή Διάσκεψη «ΤΥΝΗΣΙΑ 2020», η οποία πραγματοποιήθηκε στην Τύνιδα. Στις 11 Φεβρουαρίου 2018 ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος πραγματοποίησε επίσκεψη εργασίας στην Τύνιδα. Εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας Εξωτερικές σχέσεις της Τυνησίας Ελληνική διασπορά Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Τυνησία Ελληνική πρεσβεία στη Τύνιδα http://www.diplomatie.gov.tn/site/index.php?a=article&id=457
Μαθητικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα (1990-91)

Οι μαθητικές κινητοποιήσεις, που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1990 και τελείωσαν τον Ιανουάριο του 1991, ήταν μαθητικές κινητοποιήσεις που σημειώθηκαν στην Ελλάδα και συνοδεύτηκαν από καταλήψεις σχολείων και επεισοδιακά γεγονότα. Τραγική κατάληξη των γεγονότων ήταν ο θάνατος του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα και, δύο μέρες μετά, τεσσάρων ανθρώπων στο κατάστημα Κ. Μαρούσης στην Αθήνα, το οποίο πήρε φωτιά κατά τη διάρκεια πορείας.

 Αφορμή των γεγονότων στάθηκε το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε ο υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, που δηµοσιεύτηκε στο φύλλο της Εφηµερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) στις 21 Νοεμβρίου 1990 και προέβλεπε τεράστιες αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ξεχώρισαν ιδιαίτερα οι διατάξεις που αφορούσαν την κατάργηση της παροχής δωρεάν πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και περικοπές κοινωνικών παροχών, όπως στη δωρεάν σίτιση και στέγαση. Επίσης, βίαιες αντιδράσεις προκάλεσαν οι διατάξεις για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που προέβλεπαν την κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, την επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας (από αυτό, έγινε τότε γνωστό και ως «το πολυνομοσχέδιο της ποδιάς»), επέκταση του πειθαρχικού ελέγχου ακόμα και στην καθημερινή εξωσχολική ζωή των μαθητών, κατάργηση των σχολικών περιπάτων και εκδρομών, θέσπιση γραπτών εισαγωγικών εξετάσεων από το γυμνάσιο στο λύκειο χωρίς τη δυνατότητα επανεξέτασης, μέτρα που χαρακτηρίστηκαν ιδιαίτερα αναχρονιστικά για τα δεδομένα της εποχής. Σύντομα ξέσπασε ένα κύμα καταλήψεων σε όλη την Ελλάδα που ξεκίνησε στα τέλη Νοεμβρίου του 1990. Έφτασαν να τελούν υπό κατάληψη περισσότερα από το 70% των γυμνασίων και λυκείων της χώρας. Σε ένα από τα σχολεία που βρίσκονταν υπό κατάληψη, δολοφονήθηκε ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας κατά την διάρκεια συμπλοκής που σημειώθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1991, όταν γονείς και μέλη της τοπικής ΟΝΝΕΔ προσπάθησαν να ανακαταλάβουν το σχολείο. Ο Νίκος Τεμπονέρας χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι, από τον πρόεδρο της τοπικής ΟΝΝΕΔ Ιωάννη Καλαμπόκα, ο οποίος καταδικάστηκε για το γεγονός σε φυλάκιση. Στο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε με αφορμή την δολοφονία Τεμπονέρα, στις 10 Ιανουαρίου, πήρε φωτιά το κατάστημα Κ. Μαρούσης της οδού Πανεπιστημίου, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους τέσσερα άτομα. Σύμφωνα με αναφορές, η φωτιά προκλήθηκε από δακρυγόνο που ρίχτηκε από την αστυνομία. Ο υπουργός Βασίλης Κοντογιαννόπουλος που είχε παραιτηθεί αμέσως μετά το γεγονός της δολοφονίας του Τεμπονέρα, αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Σουφλιά, ο οποίος απέσυρε το πολυνομοσχέδιο και η κατάσταση εκτονώθηκε.
Ξιφογάμπαρη

Η ξιφογάμπαρη (επιστημονική ονομασία Solenocera) είναι γένος μεγάλης γαρίδας (γάμπαρης) που ζει στους ωκεανούς, σε βάθη από 0 έως 2.067 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η αλίευσή της γίνεται στον βορειοδυτικό Ειρηνικό με τράτες. Το γένος ανήκει στην οικογένεια Solenoceridae.

 Το γένος περιλαμβάνει τα εξής είδη: Solenocera acuminata Pérez Farfante & Bullis, 1973 Solenocera africana Stebbing, 1917 Solenocera agassizii Faxon, 1893 Solenocera alfonso Pérez Farfante, 1981 Solenocera algoensis Barnard, 1947 Solenocera alticarinata Kubo, 1949 Solenocera annectens Wood-Mason in Wood-Mason & Alcock, 1891 Solenocera atlantidis Burkenroad, 1939 Solenocera australiana Pérez Farfante & Grey, 1980 Solenocera barunajaya Crosnier, 1994 Solenocera bedokensis Hall, 1962 Solenocera bifurcata Dall, 1999 Solenocera burukovskyi Timofeev, 1993 Solenocera choprai Nataraj, 1945 Solenocera comata Stebbing, 1915 Solenocera crassicornis H. Milne Edwards, 1837 [in Milne Edwards, 1834-1840] Solenocera faxoni de Man, 1907 Solenocera florea Burkenroad, 1938 Solenocera geijskesi Holthuis, 1959 Solenocera gurjanovae Starobogatov, 1972 Solenocera halli Starobogatov, 1972 Solenocera hextii Wood-Mason & Alcock, 1891 Solenocera koelbeli de Man, 1911 Solenocera maldivensis Borradaile, 1910 Solenocera mascarensis Burukovsky, 1993 Solenocera melantho de Man, 1907 Solenocera membranacea Risso, 1816 Solenocera moosai Crosnier, 1985 Solenocera mutator Burkenroad, 1938 Solenocera necopina Burkenroad, 1939 Solenocera pectinata (Spence Bate, 1888) Solenocera pectinulata Kubo, 1949 Solenocera phuongi Starobogatov, 1972 Solenocera rathbuni Ramadan, 1938 Solenocera spinajugo Hall, 1961 Solenocera vioscai Burkenroad, 1934 Solenocera waltairensis M.J. George & Muthu, 1970 Solenocera zarenkovi Starobogatov, 1972
Έστριντ Σβέινσνταττερ

Η Έστριντ Σβέινσνταττερ της Δανίας (μεταξύ 990/997 - μεταξύ 1057/1073) Δανίδα πριγκήπισσα, τιτλούχος βασίλισσα της Ρωσίας και δούκισσα της Νορμανδίας ήταν μικρότερη κόρη και παιδί του βασιλιά της Δανίας Σβεν του διχαλογένη και της Σλαβο-Πολωνής συζύγου του Σίγκριντ Στοράντα και μικρότερη αδελφή του Κνούτου του Μέγα. Με τον γάμο της με τον κόμη Ουλφ Γιαρλ έγινε η γενάρχης του βασιλικού Οίκου των Έστριντσον, που βασίλευσε στη Δανία για περισσότερους από 3 αιώνες κατά την περίοδο του μεσαίωνα (1047 - 1375), όλοι οι βασιλείς της δυναστείας την τιμούσαν ως γενάρχη τους γι'αυτό την ανέφεραν ως "βασίλισσα Έστριντ" παρόλο που δεν είχε φορέσει ποτέ το στέμμα με τον σύζυγο της, στην Έστριντ έδιναν βαρύνουσα σημασία επειδή ήταν βασιλικής καταγωγής ενώ δεν ήταν ο σύζυγος της.

 Το 1014 πέθανε ο πατέρας της και στη συνέχεια η Έστριντ Σβέινσντάττερ παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ρώσο πρίγκηπα Βσέβολοφ γιο του μεγάλου πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α΄ του Μέγα που πέθανε σύντομα (1015). Μετά την άνοδο του αδελφού της Κνούτου στον θρόνο της Δανίας έκανε συμφωνία με τον δούκα Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας να παντρευτεί τον γιο του Ροβέρτο αλλά ο γάμος πολύ πιθανό να μην έγινε καθόλου. Ο Ραλφ Γκλάμπερ αναφέρει ότι μια άλλη αδελφή του Κνούτου παντρεύτηκε τον Ροβέρτο, ο Αδάμ της Βρέμης λέει αντίστοιχα ότι τον παντρεύτηκε και στη συνέχεια η Έστριντ πήγε ταξίδι στην Ιερουσαλήμ περιμένοντας τον σύζυγο της που δεν έφτασε ποτέ στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Ουλφ Γιαρλ, άλλοι ιστορικοί δεν αναφέρουν καθόλου το γεγονός. Ο αδελφός της Κνούτος τακτοποίησε στη συνέχεια τον γάμο της με έναν από τους πιο πιστούς του ανθρώπους τον κόμη Ουλφ Γιαρλ ο οποίος δολοφονήθηκε λόγω προδοσίας υπό τις οδηγίες του Κνούτ, πολύ πιθανό και η ίδια η Έστριντ να συμφώνησε σε αυτό. Ο αδελφός της την εμπιστευόταν πάντοτε παρέχοντας της πλούσια δώρα ενώ έδωσε στον γιο της Σβεν πολύ καλή εκκλησιαστική εκπαίδευση, ίδρυσε την πρώτη πέτρινη εκκλησία στη Δανία η οποία μετατράπηκε στη συνέχεια στον Καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντ και τον υποστήριξε να ανέβει στον θρόνο της Δανίας λόγω των δικαιωμάτων της μητέρας του (1047). Η Έστριντ έλαβε από τον γιο της τον τίτλο της βασίλισσας ο οποίος διατηρήθηκε από όλους τους απογόνους του κάτι πολύ τιμητικό για μια γυναίκα η οποία δεν είχε φορέσει το στέμμα ποτέ της. Η αδελφή του Ουλφ Γιαρλ Γκύτα Θορελσντοτίρ παντρεύτηκε τον Γκόντγουιν, κόμη του Ουέσσεξ κάτι που έδωσε στη δυναστεία της πολλά δικαιώματα στον Αγγλοσαξωνικό θρόνο. Εκτός από τον βασιλιά Σβεν Β΄ της Δανίας η Έστριντ είχε άλλον έναν γιο τον Μπόρν Έστριντσον. Ann Williams, Alfred P. Smyth, D. P. Kirby, A Biographical Dictionary of Dark Age Britain: England, Scotland, and Wales (1991) M. K. Lawson, Cnut: England's Viking King (2004) Pauline Stafford, Queen Emma and Queen Edith (1997) Ευρωπαίοι βασιλείς Έστριντ Μαργαρίτα της Δανίας Βλαδίμηρος ο Μέγας
Καχραμάνμαρας

Το Καχραμάνμαρας (τουρκικά: Kahramanmaraş, αρμενικά: Մարաշ Μαράς, αραβικά: مرعش, ελληνικά: Γερμανίκεια) είναι πόλη στη νότια Τουρκία και πρωτεύουσα της επαρχίας του Καχραμάνμαρας. Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες του Ταύρου. Έχει πληθυσμό 517.923 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Η πόλη συνδέεται επίσης αεροπορικώς με την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα. Από αυτήν την πόλη κατάγονταν ο Αυτοκράτορας Λέων Γ' και ο Νεστόριος.

 Η πόλη ιδρύθηκε ως χιττική πόλη-κράτος περίπου το 1000 π.Χ.. Αργότερα η πόλη αποκαλούνταν, στα χρόνια των Ρωμαίων και Βυζαντινών αυτοκρατόρων, Γερμανίκεια (λατινικά: Germanicia Caesarea). Η πόλη ουσιαστικά άλλαξε όνομα το 1973 όταν στο όνομα της πόλης το οποίο ήταν Μαράς, προστέθηκε το Καχραμάν το οποίο σημαίνει, στα τουρκικά, «ήρωας». Το Δεκέμβριο του 1978 η πόλη αυτή έγινε το σημείο σφαγής αριστερών Αλεβιδών. Για το συμβάν αυτό, στο οποίο σκοτώθηκαν πάνω από 100 άτομα, ευθύνεται η τουρκική εθνικιστική οργάνωση Γκρίζοι Λύκοι.
Gulfstream V

Το Gulfstream V είναι επιχειρηματικό αεροσκάφος, κατασκευασμένο από την Αμερικανική Gulfstream Aerospace. Η στρατιωτική έκδοση του, σε χρήση από τις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, φέρει την ονομασία C-37A, ενώ τα Gulfstream G500 και G550 αποτελούν βελτιωμένες εκδόσεις του.

 Το Gulfstream V (ή G-V όπως αποκαλείται) πέταξε πρώτη φορά το 1995, έλαβε τα κατάλληλα πιστοποιητικά το 1997 και έγινε ένα από τα πρώτα επιχειρηματικά αεροσκάφη πολύ μεγάλης εμβέλειας (περισσότερα από 6000 ναυτικά μίλια). Έχοντας την ικανότητα να μεταφέρει 16 επιβάτες, σε κανονική διαμόρφωση καθισμάτων, και να πετάει σε αποστάσεις μέχρι 6500 ναυτικά μίλια (12.038 χλμ), το G-V έγινε το επιχειρηματικό αεροσκάφος με τη μεγαλύτερη εμβέλεια (κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του). Σε υπηρεσία στις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις το Gulfstream V φέρει την ονομασία C-37A και χρησιμοποιείται ως αεροσκάφος μεταφοράς κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων. Το C-37A φέρει σύστημα ελέγχου πτήσης συνδεδεμένο με δορυφορικό Σύστημα Εντοπισμού Θέσης, εξελιγμένο ραντάρ καιρού και σύστημα αυτόματου πιλότου, οθόνες απεικόνισης στο ύψος των ματιών των πιλότων (head-up display) και συστήματα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision Systems), για μεγαλύτερη ασφάλεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας. Παράλληλα το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με συμβατικά και στρατιωτικά συστήματα τηλεπικοινωνιών που εξασφαλίζουν την ασφαλή πραγματοποίηση κλήσεων και αποστολή και λήψη δεδομένων. Το C-37A έχει την ικανότητα να πετάει σε υψόμετρο 51.000 ποδών και η τυπική σύνθεση του πληρώματος, στα πλαίσια της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, περιλαμβάνει δύο πιλότους, έναν ιπτάμενο μηχανικό, ένα χειριστή τηλεπικοινωνιών και έναν ιπτάμενο φροντιστή. ΗΠΑ Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία Αμερικανικό Ναυτικό Αμερικανικός Στρατός Αμερικανική Ακτοφυλακή Gulfstream IV Gulfstream G500/G550 Bombardier Global Express Bombardier Global 5000 Dassault Falcon 7X Boeing Business Jet Airbus A318 Elite Το C-37A στην επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας Το Gulfstream V στο airliners.net Φωτογραφίες του Gulfstream V στο airliners.net Το C-37A στο globalsecurity.org Το C-37A στο fas.org