Ταυρική

Η Ταυρική (Αρχαιοελ: Ταυρίς, Ταυρίδα, Λατ:Taurica) επίσης γνωστή ως Ταυρική Χερσόνησος ή Χερσόνησος Ταυρική ήταν το όνομα της Κριμαίας κατά την περίοδο της κλασικής αρχαιότητας.

 Οι Έλληνες έδωσαν στην περιοχή το όνομά της βάσει του ονόματος των κατοίκων, των Ταύρων. Καθώς μάλιστα οι Ταύροι κατοικούσαν μόνον ορεινές περιοχές της νότιας Κριμαίας, το όνομα χρησιμοποιήθηκε αρχικά μόνο για το νότιο τμήμα. Σταδιακά μεταγενέστερα η χρήση του ονόματος εφαρμόστηκε για το σύνολο της χερσονήσου. Ενίοτε η περιοχή αναφέρεται ως Ταυρική Χερσόνησος αλλά σε αυτή την περίπτωση υφίσταται ο κίνδυνος σύγχυσης με το όνομα της πόλης Χερσόνησος. Σύμφωνα με τους μύθους της ελληνικής μυθολογίας η Ταυρίδα είναι ο τόπος στον οποίο στάλθηκε η Ιφιγένεια μετά τη διάσωσή της (θεά Αρτέμιδα) από την ανθρωποθυσία για την οποία την προόριζε ο πατέρας της Αγαμέμνων. Η θεά έφερε τη νεαρή πριγκίπισσα στην Ταυρίδα και την έκανε ιέρεια στον εκεί ναό της. Ο Ταύρος βασιλιάς Θόας της έδωσε εντολή να θυσιάζει όποιον ξένο προσέγγιζε τις ακτές. Η Ταυρική κατοικήθηκε από πολλούς λαούς. Τα ηπειρωτικά της χερσονήσου κατοικήθηκαν από Σκύθες και η ορεινή νότια ακτή από τους Ταύρους ένα παρακλάδι των Κιμμέριων. Οι Έλληνες άποικοι κατοίκησαν αρκετές αποικίες κατά μήκος της ακτής της χερσονήσου και η πλέον αξιοσημείωτη από αυτές είναι η Χερσόνησος κοντά στη σύγχρονη Σεβαστόπολη. Κατά τον 2ο αιώνα Π.Κ.Ε. το ανατολικό τμήμα της Ταυρικής έγινε τμήμα του βασίλειου του Βοσπόρου, πριν ενσωματωθεί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατά τον 1ο αιώνα Π.Κ.Ε. Η γη της Ταυρίδας και το θρυλούμενο έθιμο της ανθρωποθυσίας Ελλήνων περιγράφεται επίσης από τον Ηρόδοτο Βλ. ΧάραξΚατά τη διάρκεια του 1ου 2ου και 3ου αιώνα, η Ταυρική έγινε καταφύγιο ρωμαϊκών λεγεώνων και αποίκων στον Χάρακα. Η αποικία του Χάρακα ιδρύθηκε στην εποχή του Βεσπασιανού με στόχο της προστασία της Χερσονήσου και άλλων εμπορικών πόλεων του Βοσπόρου από τους Σκύθες. Η ρωμαϊκή αποικία προστετευόταν από ένα vexillatio της Α' λεγεώνας Ιτάλια. Εκεί επίσης στρατοπέδευε ένα απόσπασμα της Θ' λεγεώνας Κλαύδια στο τέλος του 2ου αιώνα. Το στρατόπεδο εγκαταλείφθηκε από τους Ρωμαίους στα μέσα του 3ου αιώνα. Αυτή η de facto ελεγχόταν από τον λεγάτο μίας από τις λεγεώνες που βρίσκονταν στο Χάρακα. Η Ταυρική εν τέλει επανονομάστηκε από τους Κριμαίους Τάταρους, από τη γλώσσα των οποίων προέρχονται αρκετά από σύγχρονα τοπωνύμια. Η λέξη Κριμαία προέρχεται από την εξελληνισμένη παραφθορά του Κιρίμ σε Κριμεία > Κριμαία. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 1783 οι νεοεγκαθιδρυμένες ρωσικές αρχές έκαναν μια προσπάθεια ανανέωσης του αρχαίου ονόματος. Οι επικράτειες του πρώην κριμαϊκού χανάτου οργανώθηκαν ως Κυβερνείο της Ταυρίδας. Αναφέρεται ωστόσο στην αγγλική Βικιπαίδεια, χωρίς τις ανάλογες πηγές, ότι το όνομα χρησιμοποιήθηκε μόνον σε επίσημα έγγραφα. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, το κυβερνείο της Ταυρίδας μετονομάστηκε σε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ταυρίδας (Ρωσ: Советская Социалистическая Республика Тавриды) στις αρχές του 1918 πριν υπερκεράσει κάθε δραστηριότητα στην περιοχή ο Α' Π.Π.. Μετά την επανεπιβεβαίωση του ελέγχου της περιοχής από την ΕΣΣΔ το 1921, το κυβερνείο διαιρέθηκε σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κριμαίας υπό τη ρωσική SFSR, ενώ τμήματα της ηπειρωτικής γης μεταβιβάστηκαν στην ουκρανική σοβιετική σοσιαλιστική δημακρατία. Βλ. Κυβερνείο της Ταυρίδας για περισσότερες λεπτομέρειες Από το 1921 το όνομα Ταυρίδα φέρεται να μην έχει επίσημη χρήση στην Κριμαία και επίσης φέρεται να χρησιμοποιείται η λέξη σχεδόν αποκλειστικά στο ιστορικό της πλαίσιο. Ωστόσο υπάρχουν οργανισμοί οι οποίοι τη χρησιμοποιούν ακόμη, όπως για παράδειγμα του Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταυρίδας, το κύριο πανεπιστήμιο της Κριμαίας. Η ρωμαϊκή τοποθεσία Χάραξ Χαμένη ρωμαϊκή πόλη Ρωμαϊκή Ουκρανία Ταυρτική Ιστορία της Ταυρικής Αρτεσιανό Ταυρίδας.