Σημαία του Περού

Η σημαία του Περού δημιουργήθηκε από το Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν και καθιερώθηκε από την κυβέρνηση της λατινοαμερικάνικης χώρας το 1825. Έχει τρεις κατακόρυφες λωρίδες με κόκκινες εξώτερες λωρίδες και μία λευκή λωρίδα στη μέση. Ως Ημέρα της Σημαίας εορτάζεται η 7η Ιουνίου στο Περού, την επέτειο δηλαδή της μάχης στην Αρίκα.

 Η εθνική ή πολιτική σημαία (σημαία πολιτών), στα ισπανικά: Bandera Nacional, χρησιμοποιείται από τους πολίτες και δεν έχει επιπλέον στοιχεία. Η σημαία έχει αλλάξει πολλές φορές στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Πριν από το 1950 έμοιαζε σαν τη σύγχρονη εθνική σημαία και χρησιμοποιούνταν τόσο ως πολιτική όσο και ως κρατική σημαία, οπότε ο στρατηγός Μανουέλ Οντρία αφαίρεσε το εθνόσημο από την εθνική σημαία και έφτιαξε τις κρατικές και τις πολεμικές σημαίες. Το εθνικό έμβλημα ή κρατική σημαία (Pabellón Nacional), χρησιμοποιείται από κρατικούς οργανισμούς και έχει το εθνόσημο του Περού (Escudo de Armas). Χρησιμοποιείται ενώπιον θεατών και κοινού, σε αντίθεση με την πολιτική στατική σημαία. Ένας τύπος αυτής της σημαίας, η λεγόμενη εθνική (estandarte nacional) χρησιμοποιείται στο εσωτερικό από αξιωματούχους και ιδιωτικά ιδρύματα. Η σημαία για περίπτωση πολέμου (Bandera de Guerra) είναι παρόμοια με την κρατική σημαία αλλά αναστρέφεται με το εθνόσημο της χώρας (Escudo Nacional). Οι στρατιωτικές και αστυνομικές αρχές στη χώρα χρησιμοποιούν αυτήν τη σημαία και τυπικά γράφουν επάνω σε αυτήν την υπηρεσία, το όνομα και τον αριθμό της Μονάδας όπου βρίσκεται. Η ναυτική σημαία (bandera de proa) δε βασίζεται σε τρεις λωρίδες αλλά είναι τετράγωνη, αποτελούμενη από ένα λευκό τετράγωνο με το εθνόσημο (Escudo de Armas) σε κόκκινο φόντο. Χρησιμοποείται κυρίως στα πολεμικά πλοία. Στη διάρκεια της Αντιβασιλείας και στην αποικιακή περίοδο, στο Περού ήταν σε χρήση η σημαία της Ισπανίας. Το 1820, στη διάρκεια του αγώνα για ανεξαρτησία, ο Βρετανός στρατηγός Ουίλιαμ Μίλερ ύψωσε την πρώτη σημαία που επιχειρούσε να αντιπροσωπεύει τη νεοσύστατη χώρα. Επρόκειτο για γαλάζια σημαία με χρυσό ήλιο. Η σημαία αυτή χάθηκε, ωστόσο μας έμεινε η περιγραφή της. Το 1820 σχεδιάστηκε μια σημαία από το Στρατηγό Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν και καθιερώθηκε με διάταγμα ως σημαία του κράτους, στις 21 Οκτωβρίου 1820. Στη σημαία αυτή υπήρχαν δύο διαγώνιες γραμμές και η σημαία χωριζόταν σε 4 μέρη, τα πάνω και τα κάτω λευκού χρώματος και τα υπόλοιπα ερυθρού. Υπήρχε ένα ελλειψοειδές στέμμα δάφνης στο κέντρο, μέσα στο οποίο φιγουράριζε ο ανατέλλων ήλιος πίσω από τα βουνά κοντά στη θάλασσα. Για την προέλευση της σημαίας λίγα είναι γνωστά. Πολλοί υποστηρίζουν ότι την ιδέα για τη σημαία την εμπνεύστηκε ο Σαν Μαρτίν από τα πτηνά φλαμίνγκος. Το 1822 ο νέος ηγέτης του Περού, Τόρε Τάγλε ενέκρινε ένα νέο σχέδιο για τη σημαία, που συνίστατο σε τρεις οριζόντιες λεωρίδες, με μία λευκή λωρίδα ανάμεσα σε δύο κόκκινες και ένα χρυσό Μαγιάτικο ήλιο, παρόμοιο με τη σημαία της Αργεντινής. Η σύγχυση όμως της σημαίας αυτής με την ισπανική, στα πεδία των μαχών, έκανε επιτακτική την αντικατάστασή της. Ξανά το 1822, ο Τάγλε άλλαξε το σχέδιο με τρεις λωρίδες (τις εξώτερες κόκκινες και τη μεσαία λευκή) με το χρυσό ήλιο στο κέντρο. Στη διάρκεια της κυβέρνησης του Σιμόν Μπολιβάρ, η σημαία άλλαξε το 1825, με νόμο. Ο ήλιος άλλαξε και ένα νέο εθνόσημο σχεδιάστηκε από το Χοσέ Γκρεγκόριο Παρέδες και το Φρανσίσκο Χαβιέρ Κορτές. Από το 1836 ως το 1839, το Περού χωρίσηκε προσωρινά στις Δημοκρατίες του Νοτίου Περού και Βορείου Περού, οι οποίες μαζί με τη Βολιβία έφτιαξαν Συνομοσπονδία. Πρώτα φτιάχτηκε το Νότιο Περού και αυτός ήταν ο λόγος που υιοθέτησε νέα εθνική σημαία. Μια κατακόρυφη κόκκινη λωρίδα στα αριστερά, με έναν χρυσό ήλιο και τέσσερα μικρά αστέρια από επάνω. Τα τέσσερα αστέρια συμβολίζουν τις περιοχές Αρεκίπα, Αγιακούτσο, Κούσκο και Πούνο, ενώ η δεξιά μεριά χωρίζεται σε μία επάνω πράσινη λωρίδα και μία χαμηλότερη λευκή. Η σημαία της συνομοσπονδίας Περού- Βολιβίας αποτελούνταν από τα εθνόσημα της Βολιβίας, του Νοτίου και Βορείου Περού, από τα αριστερά προς τα δεξιά σε κόκκινο φόντο. Υπήρχε επίσης ένα δάφνινο στέμμα. Έπειτα από τη διάλυση της συνομοσπονδίας, η παλαιά Δημοκρατία του Περού επέστρεψε στο καθεστώς του 1836 και στα εθνικά σύμβολα της εποχής. Το 1950, ο στρατηγός Οντρία τροποποίησε την εθνική σημαία και η τελευταία απέκτησε τη μορφή που έχει σήμερα. Έτσι, το εθνόσημο αφαιρέθηκε από τη σημαία των πολιτών και το εθνικό έμβλημα και η πολεμική σημαία δημιουργήθηκαν για αποκλειστικές χρήσεις με εθνόσημο, τα στοιχεία του οποίου μεταβλήθηκαν ελαφρώς. Σημαίες του Κόσμου:Περού