Περικλής Παναγόπουλος

Ο Περικλής Παναγόπουλος (29 Δεκεμβρίου 1935 – 5 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Έλληνας εφοπλιστής. Θεωρείται ότι υπήρξε ιδρυτής της σύγχρονης ναυτιλιακής βιομηχανίας και ο πιο επιτυχημένος Έλληνας επιχειρηματίας της ναυτιλίας μετά τον Αριστοτέλη Ωνάση. Κέρδισε την αναγνώριση για τη δημιουργία τριών ναυτιλιακών επιχειρηματικών οντοτήτων, στη διάρκεια της ζωής του.

 Ο Περικλής Παναγόπουλος γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1935 στην μαιευτική Κλινική Θεοφιλάκη στα Πατήσια, στην πλατεία Κολιάτσου, από τον Σταύρο και την Δαρεία Παναγόπουλου. Ο πατέρας του καταγόταν από το χωριό Μπάστα (σημερινό Πλατύ) από τον Νόμο Μεσσηνίας. Το 1907 ο Σταύρος Παναγόπουλος έφυγε μετανάστης για τις Ηνωμένες Πολιτείες και αρκετά χρόνια αργότερα επέστρεψε πίσω στην Ελλάδα, όπου δημιούργησε μια ξενοδοχειακή επιχείρηση στην Αθήνα. Μετά τον ξαφνικό θάνατο της συζύγου του, Δαρείας, ο Σταύρος Παναγόπουλος παντρεύτηκε για δεύτερη φορά 31 Ιανουαρίου 1935. Το καλοκαίρι όμως του 1942 ο πατέρας του Περικλή Παναγόπουλου, έπεσε θύμα των Γερμανών κατακτητών στο ξενοδοχείο του, οι οποίοι τον χτύπησαν ανελέητα και τον μετέφεραν στο σπίτι του, όπου και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.Ο Ευγένιος Ευγενίδης, συγγενής της γιαγιάς του Παναγόπουλου, διαμέσου της αδελφής του Μαριάνθης Σίμου, έκανε την πρόταση στη μητέρα του και τον ίδιο, να πάνε στην Ελβετία, όπου εκεί συνέχισε τις σπουδές του. Ο Περικλής Παναγόπουλος θυμάται: «Μεγάλωσα μέσα σε μια εφοπλιστική οικογένεια. Ημουν ο φτωχός συγγενής μιας πλούσιας οικογένειας, του Ευγένιου Ευγενίδη. Ο άνθρωπος αυτός και η αδελφή του δεν απέκτησαν παιδιά κι έψαχναν να βρουν τη συνέχεια για τις επιχειρήσεις τους. Ο Ευγενίδης υπήρξε πανέξυπνος άνθρωπος με ορίζοντα και ενόραση σπάνια». Το 1972 ο Παναγόπουλος σε συνεργασία με τον Μπάρνεϊ Α. Έμπσγουορθ, ίδρυσε τη Royal Cruise Line. Το κρουαζιερόπλοιο Golden Odyssey ήταν το πρώτο της εταιρείας, το οποίο και κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο Helsingor. Παραδόθηκε το 1974, ικανό για να μεταφέρει 450 επιβάτες καθώς αυτή ήταν η χωρητικότητα του αεροπλάνου Boeing 747. Το 1980 η εταιρεία αναπτύχθηκε περαιτέρω με την απόκτηση του πλοίου «Doric» 850 επιβατών, ναυπηγημένο το 1964 από τη Home Lines του ομίλου Ευγενίδη και το οποίο μετονομάστηκε το 1982 σε «Royal Odyssey». Τρία χρόνια μετά η Royal Cruise Line αποφάσισε την ναυπήγηση δύο νέων πλοίων και το 1988 παρελήφθη το ένα: το «Crown Odyssey» χωριτικότητας 1000 επιβατών. Το 1989 προς έκπληξη όλων ο Παναγόπουλος αποφάσισε να αποσυρθεί από την κρουαζιέρα και πούλησε την εταιρεία του στη νορβηγική Norwegian Cruise Line της οικογένειας Κλόστερ.Με την έναρξη των Γιουγκοσλαβικών πολέμων και το κλείσιμο των οδικών αξόνων από την Ελλάδα προς την Ευρώπη, ο Παναγόπουλος διαβλέποντας την ανάπτυξη των ακτοπλοικών μεταφορών στην Αδριατική θάλλασα, το 1992 προχώρησε στην εξαγορά της εταιρείας Κυλινδρόμυλοι Αττικής Α.Ε. που ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών, την οποία και μετονόμασε σε Επιχειρήσεις Αττικής Α.Ε. μετατρέποντας την σε εταιρεία συμμετοχών για να στεγάσει τις δραστηριότητες στο χώρο της ακτοπλοΐας. Η αρχή έγινε με την ίδρυση της Super Fast Ferries Ναυτιλιακή Α.Ε. αποκτώντας υπερσύγχρονα οχηματαγωγά πλοία και το 1999 εξαγόρασε την Στρίντζης Ναυτιλιακή A.E., η οποία είχε 11 πλοία, καθώς και παραγγελίες νέων πλοίων σε ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Ολλανδίας.Τον Οκτώβριο του 2007, ο Παναγόπουλος αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κλάδο της ακτοπλοΐας, πουλώντας το πακέτο μετοχών που διέθετε στις Επιχειρήσεις Αττικής Α.Ε (Attica Group) στην Marfin Investment Group του Ανδρέα Βγενόπουλου, παραμένοντας ωστόσο στην ποντοπόρο ναυτιλία, καθώς δραστηριοποιούνταν εκεί από το 1989, με την εταιρεία Magna Marine που διαχειρίζεται πλοία μεταφοράς ξηρού φορτίου. Το 2009 ο Παναγόπουλος έπεσε θύμα απαγωγής έξω από τα γραφεία του στην Αθήνα. Η απαγωγή ενορχηστρώθηκε μέσα από τη φυλακή από τον διαβόητο νονό της ελληνικής μαφίας Παναγιώτη Βλαστό, ο οποίος αργότερα έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια απόδρασης από την φυλακή, χρησιμοποιώντας ελικόπτερο μαζί με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς και καλάσνικοφ AK-47.Ο Περικλής Παναγόπουλος είχε πει για την απαγωγή του: «Οι εναγώνιες μνήμες της απαγωγής της ομηρίας αλλά και της απελευθέρωσής μου είναι τέτοιες που δεν θα φύγουν ποτέ από τη συνείδησή μου. Και ας μη θεωρηθεί πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Υπάρχουν γεγονότα που δεν σβήνονται με τίποτα». Η απαγωγή και την ομηρία του κράτησε συνολικά οκτώ ήμερες από τις 12 Ιανουαρίου του 2009 έως τις 20 του ίδιου μήνα, καθώς η οικογένειά του τελικά κατέβαλε λύτρα 30 εκατομμυρίων ευρώ για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του. Τα λύτρα αυτά έχουν αναφερθεί από την ελληνική αστυνομία ως τα υψηλότερα που καταβλήθηκαν ποτέ.