IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ικιλιλού Ντοϊνέν

Ο Ικιλιλού Ντοϊνέν (Ikililou Dhoinine, 14 Αυγούστου 1962-) είναι ισλαμιστής πολιτικός και ήταν πρόεδρος των Κομορών νήσων από το 2011 ως το 2016. Κατάγεται από το νησί Μοελί και είναι ο πρώτος πρόεδρος της χώρας που κατάγεται από το νησί αυτό. Νωρίτερα, από το 2006 ως το 2011 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος των Κομορών.

 Έκανε σπουδές Φαρμακευτικής. Εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών ως αντιπρόεδρος επί Θεμάτων Προϋπολογισμού και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας. Από τις 26 Μαρτίου ως τις 31 Μαρτίου 2008 υπηρέτησε ως προσωρινός Πρόεδρος του Ανζουάν, ενός νησιού των Κομορών. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2010 και στις οποίες πήρε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο (28,19%). Στον δεύτερο γύρο αναμετρήθηκε με τους Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ και Αμπντού Τζαμπίρ. Στον τελικό γύρο αναδείχθηκε νικητής και εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 61,12% . Μέλος του κυβερνώντος κόμματος, ο Ντοϊνέν υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί.Κατά την ορκωμοσία του ως προέδρου, τον Μάιο του 2011, ο Ντοϊνέν υποσχέθηκε να "μην τον σταματήσει τίποτε στον αγώνα του εναντίον της διαφθοράς". Στο πλαίσιο αυτής της δέσμευσης, ξεκίνησε την Εθνική Επιτροπή για την Πρόληψη και τον Πόλεμο κατά της Διαφθοράς και την Κανονιστική Αρχή για το Δημόσιο Εφοδιασμό, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφάνεια.
Κατάλογος αδελφοποιημένων πόλεων στην Ασία

Αυτός είναι ένας κατάλογος των αδελφοποιημένων πόλεων στην ήπειρο της Ασίας - δηλαδή ζεύγη πόλεων ή πόλεων διαφορετικών χωρών που έχουν καθεστώς αδελφοποιημένων πόλεων. Όπου είναι γνωστό, η ημερομηνία σύστασης της συμφωνίας αδελφοποίησης περιλαμβάνεται στις παρενθέσεις. Μια αναζητήσιμη, διαδραστική λίστα λειτουργείται από τη Sister Cities International.

 Καμπούλ Κωνσταντινούπολη, Τουρκία Καζάν, Ρωσία Άγκυρα, Τουρκία (2003)Γκαζνί Χέιγουραντ (Καλιφόρνια) (2006) Γερεβάν Κέμπριτζ (Μασαχουσέτη), Ηνωμένες Πολιτείες Ρατζσάχι Κρίστιανσαντ, ΝορβηγίαΣιλχέτ Σαιντ Άλμπανς, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο (1988) Μητροπολιτικός δήμος του Ρότσντεϊλ, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο Αϊνάρο Μάντισον (Ουαϊόμινγκ), Ηνωμένες Πολιτείες Τεχεράνη Σεούλ Λος Άντζελες Αβάνα Μόσχα Μινσκ Άγκυρα Τιφλίδα Βουδαπέστη ΣαράγεβοΙσφαχάν Κουάλα Λαμπάρ, ΜαλαισίαΜασχάντ Λαχόρη, Πακιστάν Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία (Οκτώβριος 2006)Νήσος Κις Λανγκάουι, Μαλαισία Αστάνα Ρίγα, Λετονία Γκντανσκ, Πολωνία (1996) Τιφλίδα, Γεωργία (2005) Μανίλα, Φιλιππίνες Πεκίνο, Κίνα Πόλη του Κουβέιτ Πόλη του Μεξικού, Μεξικό Κατμαντού Πιονγιάνγκ, Βόρεια Κορέα Τσόνγκτζιν Τσανγκτσούν, Κίνα Πόλη Τζιλίν, ΚίναΧέτζου Γκουαράντα, Εκουαδόρ Ουλάν-Ουντέ, ΡωσίαΧάμχουνγκ Σαγκάη, ΚίναΚέσονγκ Κούσκο, ΠερούΝάμπο Τσιαουτεμπάν, Μεξικό Λόχα, Εκουαδόρ Αγία Πετρούπολη, ΡωσίαΠιόνγκσονγκ Πέρνικ, ΒουλγαρίαΠιονγιάνγκ Αλγέρι, Αλγερία Βαγδάτη, Ιράκ Τσιάνγκ Μάι, Ταϊλάνδη Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Τζακάρτα, Ινδονησία Κατμαντού, Νεπάλ Μόσχα, Ρωσία Τιαντζίν, ΚίναΣαριουόν Λαχόρη, Πακιστάν Ραφαέλ Λάρα Γκραχάλες, ΜεξικόΣίντσον Κραγκούγιεβατς, ΣερβίαΣούντσον Ατουντακί, ΕκουαδόρΟυόνσαν Πουέμπλα, Μεξικό Σακαϊμινάτο (Τοτόρι), Ιαπωνία Βλαδιβοστόκ, Ρωσία Χαλέπι Σμύρνη, Τουρκία (5 Μαΐου 1993) Λυόν, Γαλλία (18 Οκτωβρίου 2000) Γκαζιαντέπ, Τουρκία (13 Νοεμβρίου 2005) Μπρεστ, Λευκορωσία (28 Ιανουαρίου 2010)Δαμασκός Μπανγκόκ Τουρκμεναμπάτ Σμύρνη, Τουρκία Άμπου Ντάμπι Βηθλέεμ, Παλεστίνη Μαδρίτη, Ισπανία (2007) Χιούστον, Ηνωμένες Πολιτείες (2002) Μπρισμπέιν, Αυστραλία (2009) Μινσκ, ΛευκορωσίαΝτουμπάι Πιονγιάνγκ, Βόρεια Κορέα Σαναά Άγκυρα, Τουρκία (2004)
Έλλη Φωτίου

Έλλη Φωτίου (Πειραιάς, 30 Σεπτεμβρίου 1939) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ευαγγελίας Τριγονοπούλου, Ελληνίδας ηθοποιού του θεάτρου και του κινηματογράφου, σύζυγος του επίσης ηθοποιού Στέφανου Ληναίου.

 Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1962. Έχει εμφανισθεί σε πλήθος θεατρικών, κινηματογραφικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών έργων. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου στις Κάννες (1965), στο Βερολίνο (1966) και στη Μόσχα (1966). Το 1966 πήρε το Α΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για το έργο Επιστροφή. Η Έλλη Φωτίου μιλάει αγγλικά και είναι μόνιμη κάτοικος Αθηνών (Ιλίσια). Είναι σύζυγος του επίσης ηθοποιού Στέφανου Ληναίου και έχουν αποκτήσει δυο παιδιά, την Μαργαρίτα Μυτιληναίου, ραδιοφωνική παραγωγό και τον Αλέξανδρο. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου "Who's Who 1979", σ.734 http://www.imdb.com/name/nm0288180/ http://www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7_%CE%A6%CF%89%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85
Κωνσταντίνος Κεφαλάς

Ο Κύρις Κωνσταντίνος Κεφαλάς (τέλη 9ου-αρχές 10ουαι. μ.Χ.) ήταν Βυζαντινός λόγιος ο οποίος συνέθεσε σημαντικότατο βιβλίο επιγραμμάτων (την Ανθολογία του Κεφαλά) που έγινε η βάση της Παλατινής Ανθολογίας και της Ανθολογίας του Πλανούδη. Είχε το αξίωμα του Πρωτόπαπα της αυλής.

 Ταυτίζεται ίσως με τον ομώνυμό του «πρωτοπαπά» των ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης, που ανήκε στην αριστοκρατική τάξη των Κεφαλάδων , για τον οποίο υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες χρονολογούμενες γύρω στο 917. Ο Κεφαλάς είναι γνωστός για τη συγκρότηση μεγάλης συλλογής επιγραμμάτων στα τέλη του 9ου αι. Η συλλογή αυτή παραδίδεται έμμεσα από ένα και μοναδικό χειρόγραφο της Παλατινής Βιβλιοθήκης της Χαϊδελβέργης και ονομάστηκε γι΄αυτό Παλατινή Ανθολογία, χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στο Βυζάντιο τοσό από το λεξικο Σούδα όσο και από το Μάξιμο Πλανούδη. Ο Κεφαλάς άντλησε από παλαιότερες συλλογές (Στέφανος του Μελεάγρου, Παλλαδάς, Αγαθίας, Θεόδωρος Στουδίτης για να προχωρήσει στη σύνταξη της δικής του, η οποία όσο και αν αποτελεί «εγκυκλοπαίδεια» επιγραμμάτων, ταυτόχρονα είναι και μια προσωπική «εκλογή», καθώς εισάγει τη θεματική διάταξη διασπώντας την ενότητα των παλαιοτέρων συλλογών. Σούδα (λεξικό) Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού.
Ρένα Παπασπύρου

Η Ρένα Παπασπύρου (1938) είναι Ελληνίδα εικαστικός και ομότιμη καθηγήτρια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Το 1992 έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη διευθύντρια εργαστηρίου της Σχολής (Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής).

 Η Ρένα Παπασπύρου γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα όπου ζει και δραστηριοποιείται. Σπούδασε ζωγραφική και μωσαϊκό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1958-61) και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι (1961-67) στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Ecole des Beaux-Arts) ως υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης και του Εθνικού Οργανισμού Ελληνικής Χειροτεχνίας. Γνωστή για την επιλογή αντισυμβατικών επιφανειών όπως σανίδες, λαμαρίνες και τοίχοι, ξεκίνησε στα πρώτα της χρόνια με κύρια ύλη τα τούβλα. Τη δεκαετία του '70 την απασχόλησαν οι επιδράσεις του φωτός και της σκιάς. Από τη δεκαετία του ’90 δημιουργεί πολλές εγκαταστάσεις και περιβάλλοντα μεγάλων διαστάσεων.Από το 1966 μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2009 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αναδρομική έκθεση με τίτλο Flashback στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η οποία σνοδεύτηκε από την ομώνυμη μονογραφία. Καθηγήτρια στην ΑΣΚΤ από το 1978, το 1992 έγινε η πρώτη γυναίκα διευθύντρια εργαστηρίου στη σχολή. Δίδαξε μέχρι το 2005. Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών τ. 3. Αθήνα: Εκδόσεις Μέλισσα. 1999. RENA PAPASPYROU Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ: Παπασπύρου Ρένα (1938)
Πυρηνική σύντηξη

Πυρηνική σύντηξη (συν + τήξη) ονομάζεται η συνένωση ελαφρών πυρήνων σε βαρύτερους με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας, δηλαδή πρόκειται για εξώθερμη αντίδραση. Βέβαια για να θεωρηθεί εξώθερμη αναφερόμαστε σε σύντηξη ελαφρών πυρήνων μέχρι το σίδηρο-56 ή νικέλιο-62. Κατά τη σύντηξη βαρύτερων πυρήνων από αυτούς υπάρχει ενεργειακό έλλειμμα και η αντίδραση γίνεται ενδόθερμη.

 Η ενέργεια που απελευθερώνεται, οφείλεται στο γεγονός ότι η ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο στα αντιδρώντα της σύντηξης (ή καλύτερα το άθροισμα των ενεργειών αυτών), είναι μικρότερη από την ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο που χαρακτηρίζει τον πυρήνα που δημιουργείται. Λόγου χάρη, στο διάγραμμα (βλ.Σχήμα 1) θεωρούμε ως τον πυρήνα που παράγεται λόγω σύντηξης το 4He το οποίο έχει μεγαλύτερη ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο από το άθροισμα των αντίστοιχων ενεργειών σύνδεσης του ²H(δευτερίου) και ³H(τριτίου). Οπότε με τη δημιουργία των προϊόντων στη διαδικασία της σύντηξης, υπάρχει ένα "περίσσευμα" ενέργειας, που οφείλεται στη διαφορά των ενεργειών σύνδεσης και αυτή απελευθερώνεται στο περιβάλλον με μορφή κινητικής ενέργειας στα παραπροϊόντα (π.χ. σωματίδια β ή νετρίνα ηλεκτρονίου) και με τη μορφή ακτινοβολίας γάμμα. Πυρηνική σύντηξη μπορούν να κάνουν μόνον ελαφρά στοιχεία, όπως τα ισότοπα του υδρογόνου. Με την θέρμανση αερίου υδρογόνου σε υψηλές θερμοκρασίες, προκαλούνται συγκρούσεις των πυρήνων των ατόμων του υδρογόνου, τόσο ορμητικές και βίαιες που τελικά αυτοί συνενώνονται δημιουργώντας σταδιακά, πυρήνες ενός άλλου στοιχείου (μεταστοιχείωση), του ηλίου, εκλύοντας ταυτόχρονα θερμική ενέργεια. Οι πυρηνικές αντιδράσεις που περιγράφουν την εξώθερμη σύντηξη υδρογόνου, αρχικά σε δευτέριο και τελικά σε ήλιο είναι οι ακόλουθες: 1 1 H + 1 1 H ⟶ 1 2 H + β + + ν e {\displaystyle {}_{1}^{1}H+{}_{1}^{1}H\longrightarrow {}_{1}^{2}H+\beta ^{+}+\nu _{e}} 1 2 H + 1 1 H ⟶ 2 3 H e + γ {\displaystyle {}_{1}^{2}H+{}_{1}^{1}H\longrightarrow {}_{2}^{3}He+\gamma } 2 3 H e + 2 3 H e ⟶ 2 4 H e + 1 1 H + 1 1 H {\displaystyle {}_{2}^{3}He+{}_{2}^{3}He\longrightarrow {}_{2}^{4}He+{}_{1}^{1}H+{}_{1}^{1}H} Όπου, 1 1 H {\displaystyle {}_{1}^{1}H} ο πυρήνας του υδρογόνου, 1 2 H {\displaystyle {}_{1}^{2}H} ο πυρήνας του δευτερίου, 2 3 H e {\displaystyle {}_{2}^{3}He} το ελαφρύ ισότοπο 3 2 του ηλίου και 2 4 H e {\displaystyle {}_{2}^{4}He} το ισότοπο 4 2 του ηλίου που συναντάμε και πιο συχνά στο περιβάλλον. Το β+ είναι ένα σωματίδιο β (εν προκειμένω ποζιτρόνιο), το νe είναι το νετρίνο ηλεκτρονίου και γ η ακτινοβολία γάμμα. Αντιδράσεις σύντηξης εξελίσσονται συνέχεια στον Ήλιο, καθώς και σε θερμοπυρηνικούς αντιδραστήρες ή στα θερμοπυρηνικά όπλα. Αντίθετη αντίδραση της πυρηνικής σύντηξης είναι η πυρηνική σχάση. Πυρηνική Φυσική Πυρηνική αντίδραση Πυρηνική ενέργεια Πυρηνικός αντιδραστήρας
Μύλασα

Η Μύλασα (ή τα Μύλασα, τουρκικά: Milas Μίλας) είναι αρχαία πόλη και έδρα της ομώνυμης περιφέρειας στην επαρχία Μούγλων στη νοτιοδυτική Τουρκία. Η πόλη διοικεί μια περιοχή με ενεργή οικονομία, πολύ πλούσια σε ιστορία και αρχαία κατάλοιπα, με την επικράτεια της Μυλάσης να περιλαμβάνει αξιόλογους είκοσι επτά αρχαιολογικούς χώρους. Η πόλη ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της αρχαίας Καρίας και των Τουρκομανικών Εμιράτων του Μεντεσέ στους μεσαιωνικούς χρόνους. Το κοντινό Μαυσωλείο του Εκατόμνου έχει ταξινομηθεί ως υποψήφιο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Η ονομασία Μύλασα, με την παλαιά μικρασιατική κατάληξη -ασα μαρτυρεί την πολύ πρώιμη ίδρυσή της. Βάσει της συλλαβής -μυλ που βρίσκεται επίσης στην ονομασία, οι Λύκιοι αυτοαποκαλούνταν Τερμίλαι, μια θεωρία συνδέει το όνομα Μύλασα με το πέρασμα των Λυκίων από τη Μίλητο. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος στα Εθνικά του, αναφέρει ότι η πόλη πήρε το όνομά της από κάποιον Μύλασο, υιό του Χρυσάορος και απόγονο του Σισύφου και του Αιόλου, εξήγηση που ορισμένες πηγές θεωρούν αβάσιμη για μια καρική πόλη. Ηρακλείδης ο Μύλασος· αρχαίος Έλληνας ηγεμόνας που οδήγησε τους Έλληνες της Καρίας στην επιτυχή αντίστασή τους κατά των Περσών. Εκατόμνος· Ιδρυτής της Δυναστείας των Εκατομνιδών, Μαύσωλος· Σατράπης της Περσικής Αυτοκρατορίας, ουσιαστικός ηγεμόνας της Καρίας μεταξύ 377-352 π.Χ., κτίστης του διάσημου Μαυσωλείου της αρχαίας Αλικαρνασσού.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βόρειας Μακεδονίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Βόρειας Μακεδονίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Βόρειας Μακεδονίας (МКФ).

 Η εθνική ομάδα δεν έχει συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες ή σε Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά έχει πέντε συμμετοχές σε Ευρωμπάσκετ με την καλύτερη θέση να είναι η 4η στο Ευρωμπάσκετ 2011 στη Λιθουανία. Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Τοντόρ Γκετσέφσκι, με 89 εμφανίσεις. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Πέταρ Ναουμόφσκι, με 989 πόντους. Επίσημος ιστότοπος
Ιερά Μητρόπολις Ελβετίας

Η Ιερά Μητρόπολις Ελβετίας είναι μία από τις Μητροπόλεις των Επαρχιών του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η έδρα της βρίσκεται στο Σαμπεζί κοντά στη Γενεύη. Περιλαμβάνει την Ελβετική Συνομοσπονδία και το Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν. Ο επίσκοπος φέρει τον τίτλο του Μητροπολίτη Ελβετίας. Ο Μητροπολίτης είναι και ex officio πρόεδρος της Επισκοπικής Συνέλευσης όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Ελβετία. Τη θέση έχει από το 2018 ο Μάξιμος (Πόθος).

 Η Μητρόπολη Ελβετίας ιδρύθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1982 μέσω σχετικού πατριαρχικού και συνοδικού διατάγματος και περιλαμβάνει το έδαφος του Λίχτενσταϊν. Μέχρι το 1982 ήταν Εξαρχία της Μητρόπολης Αυστρίας. Ενορίες υφίστανται σε Γενεύη (4), Λωζάνη, Φριμπούρ, Βέρνη, Βασιλεία, Όλτεν, Ζυρίχη, Σαιντ-Γκάλεν και Λουγκάνο. Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Σαμπεζί) Επίσημη Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Ελβετίας Γαλλόφωνη Ενορία Αγίας Αικατερίνης της Γενεύης Επίσημη Ιστοσελίδα Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Επίσημη Ιστοσελίδα Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχειοθετήθηκε 2020-06-15 στο Wayback Machine.
Κυβερνήτης του Μίσιγκαν

Ο Κυβερνήτης του Μίσιγκαν (αγγλικά: Governor of Michigan), είναι ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της πολιτείας του Μίσιγκαν. Ο Κυβερνήτης, είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου και επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης του Μίσιγκαν. Επίσης, είναι ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.Ο Κυβερνήτης, εκλέγεται από κοινού μαζί με τον Αντικυβερνήτη του Μίσιγκαν, ύστερα από καθολική μυστική ψηφοφορία ανά τέσσερα χρόνια. Ο Κυβερνήτης, έχει μία φορά ακόμη δικαίωμα επανεκλογής στο αξίωμα, οπότε το ανώτατο όριο διαμορφώνεται στα οκτώ χρόνια. Σημερινή και 49η Κυβερνήτης του Μίσιγκαν είναι η Δημοκρατική Γκρέτσεν Γουίτμερ, από την 1η Ιανουαρίου 2019.

 Προϋποθέσεις για υποψηφιότητα Οι κυβερνήτες του Μίσιγκαν, και οι αντικυβερνήτες τους, πρέπει να είναι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών (να έχουν Αμερικανική ιθαγένεια), να έχουν διαμείνει στο Μίσιγκαν τέσσερα χρόνια πριν από τις εκλογές, και να είναι τουλάχιστον 30 ετών. Επίσης, αμφότεροι (κυβερνήτης και αντικυβερνήτης), δύναται να είναι υποψήφιοι, εάν δεν έχουν καταδικαστεί για κακουργηματικές πράξεις, καθώς και πολιτικά εγκλήματα (εάν κατείχαν προηγουμένως άλλα δημόσια αξιώματα). Αρμοδιότητες και εξουσίες Ο Κυβερνήτης διαθέτει κυρίως τις κάτωθι εξουσίες: Ηγείται θεσμικά της πολιτείας. Προεδρεύει της πολιτειακής κυβέρνησης. Εκπροσωπεί την πολιτεία. Εγκρίνει ή απορρίπτει νόμους. Προτείνει νόμους στο Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν (Βουλή και Γερουσία).Έχει δικαίωμα άσκησης αρνησικυρίας (βέτο) στο Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν. Διορίζει τους επικεφαλής των περισσότερων εκτελεστικών τμημάτων (με την συγκατάθεση της πολιτειακής Γερουσίας). Διορίζει τους δικαστές (με την συμβουλή της πολιτειακής Γερουσίας). Διορίζει μέλη εκτελεστικών τμημάτων, υπηρεσιών, διοικητικών συμβουλίων και επιτροπών. Προτείνει τον κρατικό προϋπολογισμό της πολιτείας. Παρουσιάζει την ετήσια "Κατάσταση της Πολιτείας". Διοικεί την πολιτοφυλακή και την πολιτειακή εθνοφρουρά. Επιβλέπει τις λειτουργίες της αστυνομίας, του λιμενικού σώματος και άλλων υπηρεσιών επιβολής νόμου στην πολιτεία. Χαράσσει και κατευθύνει την γενική πολιτική της πολιτείας. Μηνύει άλλα στελέχη με σκοπό την συμμόρφωσή τους με τον νόμο. Χορηγεί χάρη για οποιοδήποτε έγκλημα. Μίσιγκαν Κυβερνήτης Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες) Κατάλογος τρεχόντων Κυβερνητών των Ηνωμένων Πολιτειών Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν
Δημήτρης Λεοντζάκος

Ο Δημήτρης Λεοντζάκος (Νοέμβριος 1974) είναι Έλληνας ποιητής και μουσικός. Γεννήθηκε το 1974 στην Καβάλα και σπούδασε μουσική. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 2001. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, έχουν φιλοξενηθεί σε ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

 Ποιήματα Ιωνάς / ωδή σιωπηρή προς το αφόρητο, Ενύπνιο, 2023 Aria / Lacrimae rerum, Σαιξπηρικόν, 2022 Χλόη ΙΙ, Θράκα, 2021 Χλόη ή Ομιλώντας ακατάπαυστα σαν δέντρο, Κουκούτσι, 2020 Περπατώντας / μερικά ποιήματα για το τίποτα, Υποκείμενο, 2020 Η αγάπη, Νεφέλη, 2018 Τοπία ξανά. Νεφέλη, 2018 Το μάτι και η νύχτα, Νεφέλη, 2016 Τίγρεις σε ενυδρείο, Σαιξπηρικόν, 2016 Τα σκυλιά του Ακταίωνα, Νεφέλη, 2014 Κινέζικα, Νεφέλη, 2010 Η Κίρκη ξαφνικά, Μεταίχμιο, 2004 Κόμικ, Τα Τραμάκια, 2001Συμμετοχή σε συλλογικά έργα Ο θάνατος είναι γεμάτος μεταφορές, Μνήμη Δημήτρη Ελευθεράκη, Ενύπνιο, 2022 Πινακοθήκη Λυρικών ποιημάτων, τόμος β΄, Ρώμη, 2021, ανθολογία των Βασίλη Βασιλικού και Πέτρου Γκολίτση Ποίηση με πείσμα, Αντίποδες, 2020 Εγχειρίδιο νέας ποιητικής, Ρώμη, 2019, ανθολογία του Σωτήρη Παστάκα Η Πρέβεζα στη νεοελληνική ποίηση, Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, 2018 Ωρολογιακοί μηχανισμοί, Νεφέλη, 2018 Τα ποιήματα του 2016, Κοινωνία των (δε)κάτων, 2017 Τα ποιήματα του 2014, Κοινωνία των (δε)κάτων, 2016 Hellenica: Το καινούργιο εντός ή πέραν της γλώσσας: Ανθολογία νέων Ελλήνων ποιητών, Γαβριηλίδης, 2009 Παλίμψηστο Καβάλας, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2009 Η ελληνική ποίηση του 20ού αιώνα, Μεταίχμιο, 2008 Karaoke Poetry Bar, Futura, 2007 Τα ποιήματα του 2006, Κοινωνία των (δε)κάτων, 2007 Βιβλιονέτ https://www.hartismag.gr/dhmhtrhs-leontzakos http://www.litart.gr/tessera-poiimata-tis-sapfous-kai-tis-nixtas/ Αρχειοθετήθηκε 2019-02-27 στο Wayback Machine. http://www.litart.gr/tigreis-se-enydreio/ http://www.litart.gr/dimitris-leontzakos/ Αρχειοθετήθηκε 2017-02-27 στο Wayback Machine. https://chronos.fairead.net/leontzakos-aggelos https://chronos.fairead.net/poiimata-ston-xrono https://greeknewsagenda.gr/index.php/interviews/reading-greece/7299-reading-greece-dimitris-leontzakos-on-the-meeting-point-between-poetry-and-music
Έρωτας μετά τον έρωτα

Έρωτας μετά τον έρωτα (πρωτότυπος ισπανικός τίτλος: Amar después de amar, αγγλικά: Love after loving ) είναι μία Αργεντίνικη σαπουνόπερα παραγωγής 2017 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Telefe.

 Από το ατύχημα του ένα ζευγάρι στη διαδρομή παράγει μια σειρά από αγνώστους. Το σώμα της γυναίκας δεν βρέθηκε, ενώ ο άντρας είναι σε κώμα. Η ταυτότητά τους, αποκαλύπτει ότι δεν ήταν παντρεμένοι, ήταν εραστές. Τρία χρόνια πριν, η φιλία μεταξύ των τεσσάρων πρωταγωνιστών εμφανίζεται ως το σημείο εκκίνησης που θα προκαλέσει αυτή την απαγορευμένη αγάπη. Η μυστική αγάπη των εραστών στο παρελθόν, εναλλάσσεται με τον πόνο της εξαπάτησης στο παρόν. Mariano Martínez ως Santiago Alvarado Isabel Macedo ως Raquel Levin Eleonora Wexler ως Carolina Fazzio Federico Amador ως Damián Kaplan Michel Noher ως Detective Godoy Manuela Pal ως Laura Godoy Delfina Chaves ως Mía Kaplan Franco Masini ως Nicolás Alvarado Camila Mateos ως Lola Alvarado Manuel Ramos ως Federico Kaplan Virginia Lago ως Myriam Cohen of Kaplan Santiago Pedrero ως Kevin Liliana Cuomo ως Jovita Germán De Silva ως Carcamo Hernán Jiménez ως Mocheta Agustín Vera ως Bebo Cala Zavaleta ως Cynthia Levin Gastón Ricaud ως Andrés Kaplan Macarena Suárez ως Luz Claudio Rissi ως Comissar Antonio Valente Maximiliano Ghione ως Fiscal Roth Brenda Gandini ως Alina Marita Ballesteros ως Azucena Juan Bautista Greppi ως Juan Roberto Vallejos ως Vicente Fazzio Επίσημος ιστότοπος (Ισπανικά)
ΚΣ Ντιναμό Βουκουρεστίου

Η ΚΣ Ντιναμό Βουκουρεστίου (ρουμανικά: CS Dinamo Bucureşti, προφέρεται: [diˈnamo bukuˈreʃtʲ]) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Αποτελεί το σύλλογο με τα περισσότερα Ολυμπιακά μετάλλια από κάθε άλλο αθλητικό σωματείο στη Ρουμανία.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε την άνοιξη του 1948, ως τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών. Το ιδρυτικό έγγραφο της Ντιναμό υπεγράφη σε ένα κτίριο στη Strada Lipscani στις 14 Μαΐου του 1948. Εξ αρχής ανέπτυξε ισχυρή αντιπαλότητα με τον Αθλητικό Σύλλογο του Στρατού Στεάουα Βουκουρεστίου. Η Ντιναμό Βουκουρεστίου τμήματα σε διάφορα αθλήματα. Αυτά είναι: Τμήμα καλαθοσφαίρισης Τμήμα χειροσφαίρισης Τμήμα άρσης βαρών Τμήμα μπέιζμπολ Τμήματα πετοσφαίρισης (ανδρών - γυναικών) Τμήμα σκάκι Τμήμα κανό καγιάκ Τμήμα υδατοσφαίρισης Τμήμα χόκεϊ επί πάγου Τμήμα ράγκμπι γιούνιον Τμήμα καράτε Τμήμα κολύμβησης Τμήμα αντισφαίρισης Τμήμα πολεμικών τεχνών Τμήμα ποδηλασίας Τμήμα πυγμαχίας Τμήμα τζούντο Τμήμα ξιφασκίας Τμήμα σκοποβολής Επίσημος ιστότοπος
Μπερτούτσιο Βαλιέρ

Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ (Ιταλικά : Bertuccio Valier, Βενετία, 1 Ιουλίου 1596 - Βενετία, 29 Μαρτίου 1658) ήταν ο 102ος Δόγης της Βενετίας (15 Ιουνίου 1656 - 29 Μαρτίου 1658). Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ ήταν γιος του Σιλβέστρο Βαλιέρ και της Μπιάνκα Πρίουλι. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την εκπαίδευση του αλλά είναι βέβαιο ότι ήταν έντονα καλλιεργημένος.

 Παντρεύτηκε τη Μπενεντέτα Πιζάνι, με την οποία απέκτησε πολλά παιδιά, τα οποία όμως πέθαναν όλα πριν από τον ίδιο εκτός από τον γιο του Σιλβέστρο Βαλιέρ, που έγινε αργότερα Δόγης της Βενετίας (1694 - 1700). Είχε σοβαρά προβλήματα υγείας σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ ήταν πολύ πλούσιος, κάτι που του επέτρεψε να αποκτήσει σημαντικές θέσεις στη βενετσιάνικη πολιτική και διπλωματία, διορίστηκε Ποντεστά σε πολλές πόλεις όπως και πρέσβης στην Αγία Έδρα την εποχή του πάπα Αλεξάνδρου Ζ΄. Ο Βαλιέρ εξελέγη Δόγης την εποχή που ο πόλεμος με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την Κρήτη, που είχε ξεκινήσει από το 1645, βρισκόταν σε μεγάλη έξαρση. Με τον θάνατο του δόγη Κάρλο Κονταρίνι (1 Μαΐου 1656) ήταν ο πιο κατάλληλος για την διαδοχή του, αλλά εξελέγη ο Φραντσέσκο Κορνέρ (17 Μαΐου 1656) που πέθανε μόλις 19 μέρες αργότερα (5 Ιουνίου 1656). Στην εκλογή που ακολούθησε αμέσως μετά ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ εξελέγη νέος δόγης της Βενετίας (29 Μαρτίου 1658). Η υγεία του ήταν ήδη πολύ άσχημη και κυβέρνησε λιγότερο από δυο χρόνια, με αποτέλεσμα στο πιο κρίσιμο σημείο, καθώς βρισκόταν σε έξαρση ο μεγάλος πόλεμος με τους Οθωμανούς, να αλλάξει η Δημοκρατία της Βενετίας πέντε δόγηδες σε τέσσερα χρόνια. Όταν ανέλαβε την κυβέρνηση έκανε σοβαρές προτάσεις στους Τούρκους για να λήξει ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος, αλλά εκείνοι τις απέρριψαν όλες. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ διέταξε τότε τον στόλο της Βενετίας να περάσει τα Δαρδανέλια και να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη με ελπίδες να μεταφέρει εκεί τον πόλεμο και α ανακουφίσει την Κρήτη από την Πολιορκία του Χάνδακα, δεν είχε όμως επιτυχία. Η μεγάλη έλλειψη χρημάτων τον οδήγησε στην απόφαση να επιτρέψει στους Ιησουίτες που είχαν εξοριστεί από τον Λεονάρντο Ντονά (1606) να γυρίσουν στην Βενετία με χρηματικά ανταλλάγματα. Ο ίδιος έδωσε επιπλέον 10.000 δουκάτα από την προσωπική του περιουσία αλλά και πάλι χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για την Δημοκρατία. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ υπέκυψε στις ασθένειες του σε ηλικία 61 έτους (29 Μαρτίου 1658) και τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου, παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων της Βενετίας από τον 15ο αιώνα. Ο γιος του Σιλβέστρο, ο μοναδικός που ζούσε μέχρι τότε, ήταν ο κληρονόμος του. Αργότερα ο Σιλβέστρο έχτισε ένα τεράστιο ταφικό μνημείο, στο οποίο τάφηκε ο ίδιος με τη σύζυγο του και είχε μεταφέρει τα οστά των γονέων του. Δόγηδες της Βενετίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bertuccio Valier στο Wikimedia Commons
Πούμουκλ

Ο Πούμουκλ (γερμανικά: Pumuckl) είναι χαρακτήρας καρτούν, ένα ζωηρό ξωτικό με φουντωτά κόκκινα μαλλιά που μιλά ακατάπαυστα και κάνει αδιάκοπα σκανταλιές. Εκφράζει συνεχώς απορίες λόγω έμφυτης περιέργειας, είναι άτακτος και δημιουργεί συχνούς μπελάδες στον γεράκο επιπλοποιό Eder, στου οποίου το σπίτι κατοικεί, με χαριτωμένη αναίδεια. Είναι από φύση εγωιστής, αισθάνεται όμως τύψεις όταν προκαλεί τη στενοχώρια του επιπλοποιού. Εμφανίζεται πάντα ξυπόλυτος με μουσταρδί μπλουζάκι και πράσινο παντελονάκι και δεν είναι γνωστή η ηλικία του.

 Ανήκει στην κατηγορία των ξωτικών της γερμανικής μυθολογίας και παραπέμπει στη γερμανική φολκλορική παράδοση. Κατάγεται από τη δυναστεία Klabautermänner.. Ο χαρακτήρας του Pumuckl δημιουργήθηκε το 1961 από τη Γερμανίδα συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ellis Kaut και πρωτοεμφανίσθηκε στο βαυαρικό ραδιόφωνο το 1962. Το τελευταίο επεισόδιο ακούστηκε το 1973. Η σειρά ήταν αυστροουγγαρέζικης παραγωγής και προβαλλόταν στη γερμανική τηλεόραση έως και το 2003. Ο πρώτος κύκλος επεισοδίων προβλήθηκε στην τηλεοπτική σεζόν 1982 - 1983 (26 επεισόδια) ενώ ο δεύτερος 1988 - 1989 (52 επεισόδια) με εικοσιπεντάλεπτη διάρκεια το καθένα. Επιπλέον δημιουργήθηκαν 3 ταινίες και ένα μιούζικαλ με τον Pumuckl και τις περιπέτειές του. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 1987 από την ΕΡΤ1 μεταγλωττισμένος με τη φωνή της Κλεοπάτρας Ροντήρη. Ο Πούμουκλ χάνεται στη Βαυαρία και βρίσκει καταφύγιο στο ξυλουργείο του Meister Eder, χώρο που χαρακτηρίζεται από την ακαταστασία που ταιριάζει στη φύση του ξωτικού. Είναι αόρατος για τους ανθρώπους και γίνεται ορατός μόλις ακουμπά κάτι φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι. Καθώς τρυπώνει στο ξυλουργείο πατά σε χυμένη κόλλα και έτσι χάνει το προνόμιό του να είναι αόρατος. Γίνεται στο εξής ορατός αλλά μόνο στον άνθρωπο που τον είδε, δηλαδή τον ηλικιωμένο ξυλουργό. Η βάση του σεναρίου είναι πως ο Πούμουκλ με την έμφυτη ξεροκεφαλιά του και τη ζωτική του ορμή συχνά παρακούει τον παππούλη του και είτε βγαίνει στον κόσμο των ανθρώπων και τους δημιουργεί προβλήματα, με τις σκανταλιές του, ή μπλέκει σε μπελάδες τον ίδιο και τον ξυλουργό όταν κάποιος άνθρωπος ή πελάτης επισκεφθεί το ξυλουργείο. Όταν βαριέται κάνει του κεφαλιού του και τιμωρείται από τον ξυλουργό. Ωστόσο, στο τέλος έρχεται πάντα η συμφιλίωση λόγω της χαριτωμένης φύσης του Πούμουκλ. Ο Franz ή Meister Eder είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που ζει μόνος, αφοσιωμένος στο αγαπημένο του επάγγελμα. Είναι νομοταγής πολίτης, πάντα ευγενής, χαμηλών τόνων και δεν επιθυμεί εντάσεις. Ο χαρακτήρας του βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με αυτόν του Φρου Φρου. Έχει λιγοστούς φίλους και δεν έχει δημιουργήσει οικογένεια. Λόγω της παιχνιδιάρικης και εύθυμης φύσης του, ο Πούμουκλ προκαλεί το γέλιο αλλά και την αγάπη και τη συμπάθεια, ταυτιζόμενος με την ανεμελιά και τις γκάφες ενός μικρού παιδιού. Η σχέση του με τον ηλικιωμένο ξυλουργό θυμίζει τη σχέση ενός μικρού παιδιού με τον παππού του (ή και τη γιαγιά του), όπου το νεότερο μέλος της οικογένειας εισπράττει προστασία και θαλπωρή από το γηραιότερο. Αντίστοιχα προβάλλεται η ανοχή του γηραιότερου και η ζωντάνια που αντλεί αυτός από το νεαρό άτομο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pumuckl (fictional character) στο Wikimedia Commons
Χοσέ Σίλβα

Ο Χοσέ Σίλβα (11 Αυγούστου 1914 - 7 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αμερικανός αυτοδίδακτος παραψυχολόγος και συγγραφέας της "Μέθοδος Σίλβα" και του "Silva UltraMind ESP System", σκοπός του οποίου ήταν να βοηθήσει τους ανθρώπους να αυξήσουν τον δείκτη νοημοσύνης τους, να αναπτύξουν την ικανότητα να θεραπεύουν και τους ίδιους και τους άλλους εξ αποστάσεως, χρησιμοποιώντας δυνάμεις άγνωστες στην επιστήμη.

 Ο Χοσέ Σίλβα γεννήθηκε στο Λαρέντο του Τέξας. Ο ίδιος, η μεγαλύτερη αδελφή του και ο μικρότερος αδελφός τους μεγάλωσαν μαζί με τη γιαγιά τους. Ο Σίλβα βοηθούσε οικονομικά την οικογένειά του από την ηλικία των 6 ετών, πουλώντας εφημερίδες, γυαλίζοντας παπούτσια και κάνοντας περίεργες δουλειές. Ποτέ δεν παρακολούθησε το σχολείο ως μαθητής, αλλά έμαθε να διαβάζει και να γράφει βλέποντας την αδερφή και τον αδελφό του να κάνουν την εργασία τους. Κατάφερε να μελετήσει δια αλληλογραφίας το πως να επισκευάζει ραδιόφωνα μετά από μια συμφωνία που έκανε με τον κουρέα της πόλης, σύμφωνα με την οποία ο κουρείος μισθούσε τα μαθήματα του και ο Σίλβα πήρε το δίπλωμα με το όνομα του κουρέα. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, άρχισε να επισκευάζει ραδιόφωνα και δημιούργησε μια επιτυχημένη επιχείρηση την οποία διατηρούσε για τα επόμενα 40 χρόνια, η οποία διακόπτεται μόνο από τη στρατιωτική του θητεία. Πριν από το θάνατό του, ο Jose Silva αναγνωρίστηκε ως ο κορυφαίος ερευνητής στον κόσμο στον τομέα του νου και του ανθρώπινου δυναμικού. Κάποιος άλλος ενίσχυσε άθελά του αυτή την έρευνα. Ήταν ο ψυχίατρος που έκανε ερωτήσεις στους άντρες που επρόκειτο να καταταγούν στο τμήμα μεταβιβάσεων, στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. «Κατουράς το κρεβάτι σου;» Ο Χοσέ έμεινε εμβρόντητος. «Σ’ αρέσουν οι γυναίκες;» Ο Χοσέ, πατέρας τότε τριών παιδιών και προορισμένος να αποκτήσει άλλα επτά, έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Αυτός ο γιατρός – σκέφτηκε – πρέπει να ξέρει για τον ανθρώπινο νου περισσότερα απ’ όσα ξέρει ο κουρέας για τα ραδιόφωνα, γιατί κάνει, λοιπόν, τόσο κουτές ερωτήσεις; Η σημαντική αυτή στιγμή υπήρξε για τον Χοσέ το ξεκίνημα μιας επιστημονικής έρευνας που τον οδήγησε να γίνει – χωρίς διπλώματα και πιστοποιητικά – ένας από τους πιο δημιουργικούς ερευνητές της εποχής του. Μέσα από τα βιβλία τους, ο Φρόυντ, ο Γιούνγκ και ο Άντλερ, έγιναν οι πρώτοι του δάσκαλοι. Άρχισε να μελετά την ψυχολογία - τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Έμαθε ότι, όπως και τα ηλεκτρονικά, ο εγκέφαλος λειτουργεί με μικρή ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας και ότι αυτό το ηλεκτρικό ρεύμα δονείται ή παλλόει με διαφορετικούς ρυθμούς. Μέθοδος Σίλβα
Ανεμόπυργος

Ο Ανεμόπυργος ή ανεμοσυλλέκτης ή ανεμοπαγίδα (περσικά: بادگیر‎‎, ελληνικά: μπαντγκίρ, ανεμοπιάστης) είναι ένα παραδοσιακό Περσικό αρχιτεκτονικό στοιχείο που συμβάλλει στον φυσικό κλιματισμό εσωτερικών χώρων, παγιδεύοντας τον άνεμο και κατευθύνοντάς τον μέσα στο κτήριο. Στα αραβικά αναφέρεται ως μαλκάφ (ملقف). Η χρήση του προέρχεται από την Αρχαία Αίγυπτο και επιβιώνει μέχρι και σήμερα. Στις μέρες μας είναι διαδεδομένος στα περισσότερα ισλαμικά κράτη και κυρίως στο Ιράν, στα κράτη της Αραβικής χερσονήσου (κυρίως στο Μπαχρέιν και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν. Χρησιμοποιείται κατα κύριο λόγο σε κτήρια δημόσιας χρήσης (π.χ. Τζαμιά) αλλά και σε κατοικίες. Εκτός του ισλαμικού κόσμου συναντάται πολύ σπάνια.

 Πολλές φορές οι Ανεμόπυργοι κατασκευάζονται έτσι ώστε να συνεργάζονται με τα Κανάτ, δηλαδή τους υπόγειους αγωγούς ύδρευσης στην Περσία. Ένα άνοιγμα χρησιμοποιώντας το Νόμο του Μπερνούλι τραβάει τον αέρα και τον οδηγεί υπόγεια, στους σωλήνες ύδρευσης (Κανάτ). Εκεί ο θερμός αέρας έρχεται σε επαφή με τα τρεχούμενα ύδατα και ψύχεται. Στη συνέχεια από ένα άλλο άνοιγμα ανεβαίνει στο κτήριο, σημαντικά πιο ψυχρός. Τέλος, αφού περάσει μέσα από τους χώρους του κτηρίου, ενα ειδικό άνοιγμα στην μεριά του ανεμόπυργου που δεν φυσάει επιτρέπει στον αέρα να φύγει. Έτσι επιτυγχάνεται η συνεχής κυκλοφορία ψυχρού αέρα στα κτήρια. Άρα τελικά σε αυτό το σύστημα ο Ανεμόπυργος έχει διπλό ρόλο. Από την μεριά που φυσάει εισέρχεται εξωτερικό ρεύμα ανέμου ενώ από την αντίθετη μεριά εξέρχεται ο αέρας από το εσωτερικό ώστε να αντικατασταθεί από νέο. Ο άνεμος από ανεμόπυργο και ο κρύος αέρας από τα Κανάτ αναμειγνύονται στο εσωτερικό του κτηρίου και το ψύχουν αποτελεσματικά. Αυτό συμβαίνει καθώς το ρεύμα ανέμου από τον ανεμόπυργο διαχέει το ψυχρό αλλά χωρίς ένταση αέρα από τα Κανάτ μέσα στο κτήριο. Το ιδιοφυές αυτό σύστημα που δημιουργήθηκε μετά από χιλιετίες συνεχών βελτιώσεων μπορεί να μειώσει την εσωτερική θερμοκρασία του κτιρίου μέχρι και 15°C, πράγμα πολύ σημαντικό τα παλιότερα χρόνια αλλά ακόμα και στις μέρες μας αφού ο κλιματισμός κτηρίων με σύγχρονα μέσα επιφέρει συχνά απαγορευτικό κόστος. https://www.badgir-persian-gulf-en.com/ http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S036013230800005X?via%3Dihub ‎‎
Ναταλία Δραγούμη

Η Ναταλία Δραγούμη (Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 1973) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια. Είναι κόρη του Μάρκου Δραγούμη, μέλους της οικογένειας Δραγούμη. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Η καριέρα της έχει συνδεθεί έντονα με το Θέατρο Αμόρε, με το οποίο συνεργάστηκε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια.

 Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1991, μέσα από την κωμική σειρά του MEGA, «Μάνα είναι μόνο μία» (σκην. Γιάννη Κοτσώνη - πάνω σε ιδέα και σενάριο του Νίκου Μουρατίδη), όπου υποδύονταν την κόρη της Μαίρης Χρονοπούλου. Το 1994, πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά «Οι Χρηματιστές» (σκην. Δημήτρη Σοφιανόπουλου) ενώ συμμετείχε και σε ένα επεισόδιο της σειράς «Έρωτας & Πάθος» (σκην. Γιάννη Λαπατά). Τη σεζόν 1995-1996 πρωταγωνίστησε στην αστυνομική σειρά «Πειρασμός» (σκην. Γιάννη Διαμαντόπουλου). Έπειτα από ένα διάλειμμα τριών ετών, επέστρεψε τηλεοπτικά το 1999, με τη σειρά της ΕΡΤ, «Μπίζνες στα Βαλκάνια» (σκην. Βασίλη Μπουντούρη) και ακολούθησε η σειρά «Ουδέν πρόβλημα» (σκην. Λάμπη Ζαρουτιάδη) στο κανάλι STAR. Τη σεζόν 2001-2002 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γιάννη Βούρο στη σειρά του ΑΝΤ1, «Όσο υπάρχει αγάπη» (σκην. Γρηγόρη Καραντινάκη) ενώ την ίδια περίοδο έπαιξε σε πέντε επεισόδια της αστυνομικής σειράς του ALPHA, «Κόκκινος Κύκλος». Τη σεζόν 2003-2004, πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά «Πεθαίνω για σένα» (σκην. Πάνου Κοκκινόπουλου) ενώ παράλληλα, το 2004, συμμετείχε στις σειρές «Safe Sex TV Stories» (επεισόδιο: Κενά Αέρος) και «10η εντολή» (επεισόδιο: Ένα λεπτό αργότερα). Το 2005, συμμετείχε στις σειρές «Babalou» (σκην. Χρήστου Δήμα), «Σαν γλυκό του κουταλιού» (σκην. Ρέινας Εσκενάζυ) και ξανά «10η εντολή» (επεισόδιο: Μεσοτοιχία). Το 2007 πρωταγωνίστησε μαζί με τους Γιώργο Νινιό και Πασχάλη Τσαρούχα στη δραματική σειρά του ALPHA, «Για την καρδιά ενός αγγέλου» (σκην. Στράτου Μαρκίδη) και στο ίδιο κανάλι, στην αστυνομική σειρά «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα», στο επεισόδιο "Ώρα θανάτου 12 ακριβώς", α΄ και β΄ μέρος. Το 2008, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις σειρές «Η εξαφάνιση» (σκην. Στράτου Μαρκίδη) και «Παύλος Μελάς: Γράμματα από την Μακεδονία» (σκην. Τζαννέτου Κομνηνέα). Η δεύτερη ήταν αφιερωμένη στη ζωή του Παύλου Μελά. Το 2009 πρωταγωνίστησε -μαζί με τον Χάρη Ρώμα- στην κωμική σειρά «Doctor Ρούλης» (σκην. Στέφανου Κοντομάρη), η οποία όμως διεκόπη σε εννέα επεισόδια λόγω χαμηλής τηλεθέασης. Το 2011, συμμετείχε στην ελληνική εκδοχή του χορευτικού σόου «Dancing with the Stars» όπου κατέκτησε την έβδομη θέση. Το 2014, ανέλαβε την παρουσίαση της μαγειρικής εκπομπής του ALPHA, «Μ.Α.Μ.» ενώ παράλληλα, έπαιξε και σε δύο επεισόδια της σειράς «Τρίχες». Το 2016, έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά του MEGA, «Μάλιστα, Σεφ!» (σκην. Σπύρου Ρασιδάκη) ενώ τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ALPHA, «Έλα στη θέση μου» και παράλληλα παρουσίασε με τον Παναγιώτη Μπουγιούρη, τη μουσική εκπομπή «Στα τραγούδια λέμε ναι» στην ΕΡΤ1. Αν και αρχικά προβλέπονταν να συνεχίσει και στην τρίτη σεζόν της σειράς «Έλα στη θέση μου», τελικά αποφάσισε να αποχωρήσει, για να παρουσιάσει τη δεύτερη σεζόν της εκπομπής «Στα τραγούδια λέμε ναι», αυτή τη φορά με τον Μιχάλη Μαρίνο.
Γιούρι Σάβιτσεφ

Ο Γιούρι Σάβιτσεφ (αγγλικά: Yuri Nikolayevich Savichev; ρωσικά: Юрий Николаевич Савичев) είναι Ρώσος πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1965 στη Μόσχα. Έχει αγωνιστεί στη θέση του επιθετικού στις ομάδες Τορπέντο Μόσχας, Ολυμπιακός, Σάαρμπρουκεν, Σεντ Πάουλι.

 Στην Τορπέντο Μόσχας αγωνίστηκε την περίοδο 1985-1990 σημειώνοντας 47 γκολ και είναι 8ος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Το 1990 ο Όλεγκ Μπλαχίν τον έφερε στον Ολυμπιακό μαζί με τον Προτάσωφ και το Λιτόφτσενκο και αποτέλεσαν μαζί την περίφημη τριάδα των <<μινγκ>>. Με τον Ολυμπιακό σκόραρε 17 γκολ τις σεζόν 1990-1991 και 1991-1992 σε 45 αγώνες. 1984-1990 Τορπέντο Μόσχας 1990-1992 Ολυμπιακός 1992-1994 1. ΦΚ Σααρμπρύκεν 1994-1999 ΦΚ Ζανκτ Πάουλι Ανήκει στο Grigory Fedotov Club το οποίο είναι ανεπίσημος τίτλος τιμής για τους Ρώσους ή Σοβιετικούς που έχουν σκοράρει πάνω από 100 επίσημα γκολ στην καριέρα τους. Έχει σκοράρει 101 γκολ (2 με την Εθνική Ρωσίας, 7 στα Ευρωπαϊκά κύπελλα, 47 στο Ρωσικό πρωτάθλημα, 8 στο Ρωσικό κύπελλο και 37 με ομάδες του εξωτερικού). Συμμετείχε με την Εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988. Στον τελικό απέναντι στη Βραζιλία των Ρομάριο, Μπεμπέτο, Ταφαρέλ, ο Γιούρι Σάβιτσεφ που είχε μπει ως αλλαγή, σημείωσε στο 103ο λεπτό το γκολ της νίκης (2-1) για τη Σοβιετική Ένωση κερδίζοντας το χρυσό μετάλιο μπροστά σε 73,000 θεατές. Η καριέρα του Σάβιτσεφ
Τάμπα

Η Τάμπα (αγγλικά: Tampa, Florida), είναι πόλη στην πολιτεία Φλόριντα των ΗΠΑ. Είναι η έδρα της κομητείας Χίλσμπορο και βρίσκεται στη δυτική ακτή της Φλόριντα, στον Κόλπο της Τάμπας κοντά στον Κόλπο του Μεξικού. Ο πληθυσμός της πόλης, υπολογίζεται στους 407.104 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Σήμερα, η Τάμπα είναι ένα μέρος της μητροπολιτικής περιοχής που συχνά αναφέρεται ως Κόλπος της Τάμπας (Tampa Bay). Οι τέσσερις περιοχές-κομητείες αποτελούνται από περίπου 3,275,200 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), γεγονός που καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική στατιστική περιοχή (MSA) στη πολιτεία, και η τρίτη μεγαλύτερη στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, πίσω από το Μαϊάμι και την Ατλάντα.Η ευρύτερη περιοχή Tampa Bay έχει πάνω από 4 εκατομμύρια κατοίκους και γενικά περιλαμβάνει την Τάμπα και την Σαρασότα.

 Η τρέχουσα περιοχή της Τάμπας κάποτε κατοικούνταν από τους αυτόχθονες πληθυσμούς, κυρίως τους Tocobaga και τους Pohoy, που ζούσαν κατά μήκος των ακτών του Κόλπου της Τάμπας. Είχαν εν συντομία διερευνηθεί από τους Ισπανούς εξερευνητές στις αρχές του 16ου αιώνα, αλλά δεν υπήρχαν μόνιμοι αμερικανικοί ή ευρωπαϊκοί οικισμοί εντός των ορίων της πόλης μέχρι που οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκτησαν την Φλόριντα από την Ισπανία το 1819. Το 1824, ο στρατός των ΗΠΑ καθιέρωσε ένα φυλάκιο στα σύνορα που ονομάζεται Fort Brooke στις εκβολές του ποταμού Χίλσμπορο, κοντά στην περιοχή της σημερινής Tampa Convention Center. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν πρωτοπόροι οι οποίοι εγκαταστάθηκαν κοντά στο φρούριο για την προστασία από τους κοντινούς πληθυσμούς Seminole. Η πόλη αναπτύχθηκε αργά μέχρι τη δεκαετία του 1880, όταν ο σιδηρόδρομος, η ανακάλυψη των φωσφορικών, και η άφιξη της βιομηχανίας πούρων ήταν το άλμα που ξεκίνησε την ανάπτυξη της Τάμπας και βοήθησε να αναπτυχθεί σε μια σημαντική πόλη από τις αρχές του 1900. Το 2008, η Τάμπα κατετάγη ως η 5η καλύτερη υπαίθρια πόλη από το Forbes. Μια έρευνα του 2004 από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και της εφημερίδας Washington Square News την κατέταξε ως την κορυφαία πόλη για «είκοσι πράγματα». Η Τάμπα τώρα κατατάσσεται ως πόλη κατηγορίας "Gamma" από το Loughborough University. Τα τελευταία χρόνια η Τάμπα έχει δει μια σημαντική άνοδο της ζήτησης υψηλών-αγορών από τους καταναλωτές, σηματοδοτώντας ότι περισσότερος πλούτος συγκεντρώνεται στην περιοχή. Το 2012 φιλοξένησε τη Ρεπουμπλικανική Εθνική Συνέλευση.
Περσικός Κόλπος

Ο Περσικός κόλπος, είναι μέγαλος ασιατικός κόλπος, που αποτελεί τη βορειοδυτική είσδυση της αραβικής θάλασσας του Ινδικού Ωκεανού γεωγράφοντας τις ακτές του δυτικού Ομάν, του Κατάρ, του Μπαχρέιν, με τις ανατολικές ακτές της Σαουδικής Αραβίας, των Αραβικών Εμιράτων, ελάχιστα του Ιράκ αφενός, και τις νοτιοδυτικές ακτές της Περσίας αφετέρου. Ο Περσικός Κόλπος ξεκινά από τα Στενά του Ορμούζ με εύρος 29 ναυτικά μίλια (από Ανατολάς προς Δυσμάς) προς τον Οσμανικό Κόλπο συνεχίζοντας την είσδυση επί 460 ν.μ. από ΝΑ προς ΒΔ μέχρι το Δέλτα του Σιάντ ελ-Άραμπ, με μέσο εύρος 120 ν.μ. περίπου. Η συνολική έκταση του Περσικού Κόλπου είναι 251 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου. Κατά την εποχή των παγετώνων μεγάλο μέρος του κόλπου ήταν πεδινή ξηρά.

 Ο Περσικός Κόλπος ονομάστηκε «Αραβικός Κόλπος» επί εθνικιστικού καθεστώτος Νάσερ της Αιγύπτου, όρος που συνέχισε να προτιμάται από αραβικές χώρες της περιοχής. Ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ (παλαιότερα των Times και μετέπειτα του Independent) αναφέρει ότι αν σε κάποια δυτική εφημερίδα αναγραφόταν «Περσικός Κόλπος», τότε η Αίγυπτος και το Ντουμπάι απαγόρευαν την κυκλοφορία της. Αντίθετα, αν έγραφε «Αραβικός Κόλπος», απαγορευόταν η κυκλοφορία της εφημερίδας στο Ιράν. Έτσι πολλοί δημοσιογράφοι προτιμούσαν να γράφουν «Ο Κόλπος». Στον Περσικό Κόλπο οι μεν ανατολικές περσικές ακτές είναι υψηλές με μεγάλα παράκτια βάθη που διακόπτονται από κοιλάδες, ενώ αντίθετα οι δυτικές ακτές του Κόλπου (αραβικές) είναι πολύ χαμηλές (χθαμαλές) και αμμώδεις και σε μεγάλο βαθμό αραιοκατοικημένες. Οι βορειοδυτικές ακτές του Κόλπου βρίθουν από πολύ επικίνδυνους υφάλους. Γενικά λόγω των πολύ σφοδρών ανέμων και των καταιγίδων που σημειώνονται στην περιοχή ο Περσικός Κόλπος χαρακτηρίζεται «άξενος» από τους ναυτικούς. Επικρατέστεροι άνεμοι του Περσικού Κόλπου είναι οι: Σ(ι)αμάλ, ο βόρειος άνεμος Σαρκοί (ή Κάους) Νασιοί Σουχαΐλι, ο νότιος άνεμος Λαχεϊμάρ, που συνοδεύεται από τις φοβερότερες καταιγίδες του Κόλπου. Κυριότερες ασχολίες των παράκτιων κατοίκων του Περσικού Κόλπου, εκτός από την εξόρυξη πετρελαίου που κυριαρχεί, ιδιαίτερα στις δυτικές ακτές όπου και βρίσκονται εγκατεστημένοι μεγάλοι τερματικοί σταθμοί εξαγωγής πετρελαίου, είναι η αλιεία, η μαργαριτοκαλλιέργεια και αλιεία μαργαριταριών, και η συγκομιδή φοινίκων. Κατά τη τελευταία δεκαετία σημειώνεται μια αλματώδης τουριστική ανάπτυξη, ειδικά στις ακτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Πολλοί κάτοικοι αυτών των κρατών αναφέρονται σε αυτόν τον Κόλπο με τον όρο «Αραβικός Κόλπος».Ο Περσικός κόλπος ήταν στο επίκεντρο από τον οκταετή πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ (1980-1988). Το 1991 βρέθηκε πάλι στο επίκεντρο έπειτα από την «Καταιγίδα της Ερήμου» των Αμερικανών στρατιωτών στο Κουβέιτ όπου τότε επικράτησε και ο όρος Πόλεμος του Κόλπου, προσδιορίζοντας τον πόλεμο των Αμερικανών εναντίον του Ιράκ το 1991.
Γιασάρ Γκιουλέρ

Ο Γιασάρ Γκιουλέρ (τουρκικά: Yaşar Güler), (γεννηθείς στις 18 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Τούρκος στρατηγός και νυν υπουργός Άμυνας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, μετά την επανεκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της χώρας και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Νωρίτερα είχε διατελέσει Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπηρετώντας στη θέση από τότε που διαδέχθηκε τον Χουλουσί Ακάρ τον Ιούλιο του 2018.

 Κατατάχθηκε στις χερσαίες δυνάμεις το 1974, που ουσιαστικά ήταν η αρχή της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας. Πέρασε δύο χρόνια πριν από την κατάταξή του σπουδάζοντας στην Τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία. Στα 10 χρόνια από την ένταξή του στις χερσαίες δυνάμεις, υπηρέτησε σε διάφορους λόχους πεζικού και σηματοδοτών, ενεργώντας ως διοικητής ενός από αυτούς. Το 1986 αποφοίτησε από την Τουρκική Ακαδημία Πολέμου με άριστα και αποφοίτησε με το βαθμό του επιτελή. Προήχθη σε ταξίαρχο το 2001 και ανέλαβε την ευθύνη της Διοίκησης της 10ης Ταξιαρχίας Πεζικού και του Τμήματος Οργάνωσης και Συντονισμού του Γενικού Επιτελείου. 4 χρόνια αργότερα προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Επιτελείου και στη Σχολή Επικοινωνιών και Ηλεκτρονικών Πληροφοριακών Συστημάτων του TAF στην Άγκυρα. Το 2009 διορίστηκε σε θέση στη Γενική Διοίκηση του Δ' Σώματος Στρατού υπηρετώντας για περισσότερα από 2 χρόνια, αυτή τη φορά ως αντιστράτηγος. Από το 2011 έως το 2013 διετέλεσε αρχηγός πληροφοριών των ενόπλων δυνάμεων, θέση όπου εκτέλεσε τα καθήκοντά του πριν γίνει Υπαρχηγός Επιτελείου το 2013, όπου προήχθη επίσης σε στρατηγό και έγινε διοικητής της Γενικής Διοίκησης Χωροφυλακής το 2016–2017, και έγινε Διοικητής Χερσαίων Δυνάμεων το 2017–2018, υπηρετώντας σε αυτές τις θέσεις συνολικά για 5 χρόνια. Στις 10 Ιουλίου 2018 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως ο 30ος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος προήχθη στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας την ίδια ημέρα.Αυτή τη στιγμή είναι παντρεμένος με την Ντεμέτ Γκιουλέρ, με την οποία έχει ένα παιδί. Έχει επίσης και δύο εγγόνια.
Χρήστος Κέφαλος

Ο Χρήστος Κέφαλος (Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ, 12 Αυγούστου 1945 - 4 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Ο πατέρας του καταγόταν από την Ικαρία και η μητέρα του από την Ιταλία. Αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ και υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες καλαθοσφαιριστές στη θέση αυτή.

 Αγωνίστηκε στην ομάδα του γυμνασίου Τζον Μπάρτρμν και στα νεανικά του χρόνια αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ λόγω ύψους. Υπήρξε συμπαίκτης του Ερλ Μονρόε και αγωνίστηκε στον τελικό της Φιλαδέλφεια. Παράλληλα υπήρξε παίκτης του μπέιζμπολ και αγωνίστηκε είσης στον τελικό της Φιλαδέλφεια στη θέση του πίτσερ. Ήταν ικανότατος αθλητής και στα δυο αθλήματα. Στην καλαθοσφαίριση αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης της Φιλαδέλφεια ως τελειόφοιτος και στο μπέιζμπολ αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του τελικού της Φιλαδέλφεια. Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανέπιστημιο του Τεμπλ ενώ είχε πληθώρα προτάσεων. Ο προπονητής του Χάρι Λίτβακ τον χρησιμοποίησε στη θέση του πλέι μέικερ με επιτυχία και όλα έδειχναν ότι είχε σπουδαία σταδιοδρομία. Εμπόδιο στάθηκε ο τραυματισμός του ο οποίος ήταν συντριπτικό κάταγμα δίσκου στην σπονδυλική στήλη με συνέπεια να αγωνίζεται με ορθοπεδική ζώνη για το υπόλοιπο της καριέρας του. Ο τραυματισμός του δε σταθηκε εμπόδιο στις ομάδες του ΝΒΑ να τον εντάξουν στις τάξεις τους με τους Σιάτλ Σούπερσονικς να προσφέρουν συμβόλαιο. Όμως ο Χρήστος Κέφαλος προτίμησε να εργαστεί ως δάσκαλος επικαλούμενος τον τραυματισμό του έτσι ώστε να αποφύγει την υποχρέωση να πολεμήσει στο Βιετνάμ εξασφαλίζοντας αναβολές. Όταν ο πόλεμος τελείωσε επέστρεψε στο μπάσκετ και αγωνίστηκε στους Ουίμλιγκτον Μπλού Μπάμπερς στην ανταγωνιστική λίγκα του ΝΒΑ. Σε τουρνουά στη Βοστώνη παράγοντες του Παναθηναϊκού τον έπεισαν να αγωνιστεί στην Ελλάδα. Για να γίνει αυτό ο Κώστας Μουρούζης προπονητής του ΠΑΟ έπεισε τον Φαίδωνα Ματθαίου να τον καλέσει στην εθνική και να το χρίσει διεθνή. Στον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977) εκ των οποίων τα 5 ήταν συνεχόμενα, ενώ σημαντική επιτυχία ήταν η συμμετοχή του στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972. Από τη θέση του προπονητή με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος το 1983, ενώ ως προπονητής του Ηλυσιακού εξασφάλισε τον προβιβασμό της ομάδας στη Β εθνική κατηγορία. 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977 Ημιτελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1972 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1983 Χρήστος Κέφαλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Αφιέρωμα του ΕΣΑΚΕ
ΚΝ Γκιχουέλο

Η Κλουμπ Ντεπορτίβο Γκιχουέλο (ισπανικά: Club Deportivo Guijuelo) είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Γκιχουέλο της επαρχία της Σαλαμάνκα, στην αυτόνομη κοινότητα της Καστίλλης και Λεόν. Ιδρύθηκε το 1974 και συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Η έδρα της είναι το Δημοτικό Στάδιο του Γκιχουέλο, χωρητικότητας 1.500 θέσεων.

 Στα μέσα Ιουλίου του 1974, η ΚΝ Γκιχουέλο παρουσίασε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου. Μία από τις πρώτες ενέργειες ήταν η βελτίωση της υποδομής του συλλόγου για την οποία συνεργάστηκε με το Δημοτικό Συμβούλιο. Ένα άλλο σημαντικό βήμα ήταν η εγγραφή της ομάδας στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, που επιτεύχθηκε με τις προσπάθειες των Νταμιάν Μαρτίν Μπαρικέτε και Θέσαρ Πικάδο δε λα Ιγκλέσια. Στις 12 Οκτωβρίου 2016, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η ΚΝ Γκιχουέλο έφτασε στον γύρο των 32 του Κυπέλλου Ισπανίας, κερδίζοντας εκτός έδρας την ΚΑ Θιρμπονέρο με 2-1. Επίσημος ιστότοπος (στα ισπανικά) Estadios de España (στα αγγλικά)
Κάτω Δίκωμο

Το Κάτω Δίκωμο είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. Δημήτρης Χριστόφιας «Kato Dikomo». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.