IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζίγκα Βερτόφ

Ο Τζίγκα Βερτόφ (ορθή προφορά Βέρτοφ, ρωσ. Дзига Вертов, πραγματικό όνομα Νταβίντ Άμπελοβιτς Κάουφμαν, ρωσ. Дави́д А́белович Ка́уфман, 2 Ιανουαρίου 1896 – 12 Φεβρουαρίου 1954)ήταν Σοβιετικός πρωτοπόρος κινηματογραφιστής και θεωρητικός του κινηματογράφου. Οι κινηματογραφικές πρακτικές του επηρέασαν το σινεμά-βεριτέ ντοκιμαντέρ και την ομάδα Τζίγκα Βερτόφ (1968-1972). Σε ψηφοφορία του Sight and Sound το 2012, η ταινία του Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή ψηφίστηκε ως η 8η καλύτερη όλων των εποχών και το 2014 το καλύτερο ντοκιμαντέρ όλων των εποχών. Τα αδέλφια του Μπόρις και Μιχάι Κάουφμαν ήταν επίσης αξιοσημείωτοι κινηματογραφιστές.

 Ο Βερτόφ γεννήθηκε Νταβίντ Αμπέλεβιτς Κάουφμαν και ήταν γόνος εβραϊκής οικογένειας που ζούσε στο Μπιάλιστοκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σήμερα τμήμα της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν βιβλιοθηκάριος. Παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό ωδείο ενώ έγραφε ποιήματα στο λύκειο. Η οικογένειά του κατέφυγε στη Μόσχα το 1915, λόγω της εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων, και μετά στην Αγία Πετρούπολη. Το 1916-1917, ο Βερτόφ ήταν φοιτητής ιατρικής, ενώ πειραματιζόταν με τους ήχους σε ένα εργαστήριο ακουστικής, φτιάχνοντας συνθέσεις με διάφορους ήχους βιομηχανικής πόλης (μηχανές, ομιλίες) και είχε γοητευθεί από τον φουτουρισμό. Τελικά, άλλαξε το όνομά του σε Ντζίγκα Βερτόφ, από την ουκρανική λέξη ντζίγκα που σημαίνει αδράχτι και το ρωσικό ρήμα βερτέρ που σημαίνει περιστρέφομαι. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, σε ηλικία 22 ετών, ο Βερτόφ ξεκίνησε να εργάζεται στα επίκαιρα με την Κίνο Νετνέλια (Εβδομάδα του Κινηματογράφου), από την οποία αποχώρησε το 1918. Εκεί γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του Ελιζαβέτα Σβίλοβα. Επίσης γύρισε μερικές ταινίες προπαγάνδας υπέρ της Επανάστασης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου που ακολούθησε. Το 1922, χρονιά κατά την οποία κυκλοφόρησε Ο Νάνουκ του Βορρά, ο Βερτόφ δημιουργεί το Κίνο Πράβδα (κινηματογράφος της αλήθειας ή πήρε το όνομά του από την εφημερίδα των Μπολσεβίκων Πράβδα, που σημαίνει αλήθεια στα ρωσικά), με σκοπό να παρουσιάσει την αντικειμενική πραγματικότητα, χωρίς κλασική αφήγηση και δραματικά στοιχεία. Κατέγραψε αυτές τις σκέψεις στο «μανιφέστο των Κίνοκ» (κινόκ σημαίνει μάτι-κάμερα). Προς στο τέλος της σειράς, ο Βέρτοφ προχωρά σε ελεύθερη χρήση διάφορων κινηματογραφικών τεχνικών όπως το στοπ-καρέ. Βασιζόμενος στο μανιφέστου του, γύρισε στο τέλος της δεκαετίας του 1920 την ταινία «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή», η οποία θεωρείται το αριστούργημά του. Το 1930 γυρίζει τον «Ενθουσιασμό», ένα μοντάζ με ήχους, γεγονός που το χαρακτηρίζει σαν ταινία με ήχο. Ασχολείται με τους Σοβιετικούς μεταλλωρύχους. Στη συνέχεια ξεκίνησε την ταινία «Τρία τραγούδια για τον Λένιν», αλλά αντιμετώπισε προβλήματα με τη γραφειοκρατία. Επίσης, η άνοδος του καλλιτεχνικού ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού ανάγκασε τον Βερτόφ να περιορίσει το προσωπικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, και τελικά έγινε συντάκτης σοβιετικών επικαίρων. Το 1937 γύρισε την ταινία «το Νανούρισμα», μια ωδή στον Στάλιν. Πέθανε το 1954 από καρκίνο στη Μόσχα. Edouard Waintrop (2004). Ο Αιώνας των Ανατροπών. Larousse/ εκδόσεις Οξύ (μτφ). σελίδες 97–98. ISBN 960-8255-64-3.
Βαρντχά

Η Βαρντχά, ή Βάρντχα, ή Γ(ου)αρντά, είναι πόλη της Δυτικής Ινδίας. Αποτελεί διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας στην πολιτεία Μαχαράστρα. Το όνομά της έλαβε από τον παρακείμενο ποταμό Βαρντχά που ρέει στη δυτική περίμετρο της επαρχίας, αποτελώντας φυσικό σύνορό της. Η Βαρντχά βρίσκεται σε υψόμετρο 234 μ., επί του κεντρικής οδικής αρτηρίας που συνδέει τις πόλεις Ναγκπούρ και Βομβάη και συγκεκριμένα νοτιοδυτικά της Ναγκπούρ. Στη πόλη αυτή βρισκόταν το θρησκευτικό ησυχαστήριο του Μαχάτμα Γκάντι, με συνέπεια η πόλη να συνδεθεί έντονα με τη γενικότερη ιστορία της Ινδίας. Ο πληθυσμός της πόλης το 1971 (κατ΄ εκτίμηση) αριθμούσε τους 69.000 και της ομώνυμης επαρχίας τους 778.450. Στην απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ξεπέρασαν τους 1.000.000 κατοίκους και όλη η επαρχία τους 1.296.000, αριθμοί που μαρτυρούν την τεράστια αστυφιλία. Το δε 10% του συνολικού πληθυσμού είναι ηλικίας μικρότερης των 6 ετών.

 Η πόλη αυτή φέρεται να ιδρύθηκε από την περίοδο της μογγολικής αυτοκρατορίας. Αλλάζοντας στη συνέχεια διοίκηση Μαχαραγιάδων το 1850 περιήλθε στου Άγγλους οι οποίοι και την κατέστησαν κέντρο της ευρύτερης περιοχής όπου το 1866 έλαβε το όνομά της, ενώ προηγουμένως ανήκε στη Περιοχή Ναγκπούρ. Στη περίοδο του αγώνα της ανεξαρτησίας η Βαρντχά αποτελούσε την έδρα του εθνικού κόμματος του Κογκρέσου ηγέτες του οποίου ήταν ο Μαχάτμα Γκάντι και ο διάδοχός του Παντίτ Νεχρού. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων είναι Ινδουιστές. Κύρια γλώσσα είναι η μαράθι και χίντι. Βασικότερες οικονομικές δραστηριότητες του πληθυσμού της ευρύτερης περιοχής είναι η γεωργία με μεγάλη παραγωγή σε βαμβάκι, σόργο και ελαιόσποροι, καθώς και η κτηνοτροφία με μεγάλη παραγωγή σε γαλακτοκομικά προϊόντα. Μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και ινστιτούτων της πόλης είναι και το "Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών Μαχάτμα Γκάντι". Σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι το λαογραφικό μουσείο οικοτεχνίας Σαγκραλάια, το βουδιστικό τέμενος και το ησυχαστήριο Ασράμ του Γκάντι. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.13ος, σελ.311. Επίσημη ιστοσελίδα περιοχής Βαρντχά Επίσημη ιστοσελίδα του τεμένους Kelzar Ganpati
Γκλόρια Εστέφαν

Η Γκλόρια Μαρία Μιλαγρόσα Φαχάρδο Γκαρσία ντε Εστέφαν (Gloria María Milagrosa Fajardo García, 1 Σεπτεμβρίου 1957), γνωστή στον καλλιτεχνικό χώρο ως Γκλόρια Εστέφαν, είναι Κουβανοαμερικανή τραγουδίστρια, ηθοποιός και επιχειρηματίας. Έχει πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Συνολικά, έχει κερδίσει 7 βραβεία Grammy και 4 Latin Grammy, ενώ θεωρείται η πιο επιτυχημένη λατίνα γυναίκα περφόρμερ ποπ μουσικής όλων των εποχών. Ιδίως στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 κυριάρχησε στις λίστες dance μουσικής παγκοσμίως.

 1977 - Live Again/Renacer 1979 - Imported 1980 - Miami Sound Machine 1981 - Otra Vez 1982 - Rio 1984 - A Toda Maquina 1984 - Eyes of Innocence 1985 - Primitive Love 1987 - Let It Loose / Anything for You 1989 - Cuts Both Ways 1991 - Into The Light 1992 - Greatest Hits 1993 - Christmas Through Your Eyes 1993 - Mi Tierra 1994 - Hold Me, Thrill Me, Kiss Me 1995 - Abriendo Puertas 1996 - Destiny 1998 - gloria! 2000 - Carribean Soul 2003 - Unwrapped 2006 - The Essentials 2007 - 90 Millas 2008 - The Very Best of Gloria Estefan 2011 - Miss Little Havana 2013 - The Standards 1985 - Primitive Love Tour (Η.Π.Α. , Ιαπωνία) 1987 - Let it loose World Tour (Η.Π.Α. , Καναδάς, Ιαπωνία) 1989 - Get on your feet World Tour (Η.Π.Α. , Καναδάς, Ιαπωνία, Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία) 1991 - Into The Light World Tour (Η.Π.Α. , Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Ισπανία, Ιαπωνία, Αυστραλία, Λατινική Αμερική) 1996 - Evolution World Tour (Η.Π.Α. , Καναδάς, Αγγλία, Αυστραλία, Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Ιαπωνία, Νότια Αφρική) 2004 - Live & Re-Wrapped Tour (Η.Π.Α.) 2008/2009 - 90 Millas World Tour (Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Η.Π.Α.) Vh1 Divas Live The Millennium Concert The Atlantis Concert One Night Only at the Mandalay Bay Live & Unwrapped She's Got A Friend (With Carole King) The Magically Mysterious Adventures of Noelle the Bulldog (2005) ISBN 0060826231. Noelle's Treasure Tale: A New Magically Mysterious Adventure (2006) Estefan's Kitchen (2008)
Μαίρη Μέρφι

Η Μέρι Μέρφι (αγγλικά: Mary Murphy),(26 Ιανουαρίου 1931 - 4 Μαΐου 2011), ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης των δεκαετιών του 1950, του 1960 και του 1970.

 Η Μέρφι γεννήθηκε στη Ουάσιγκτον και ήταν η νεότερη από τα άλλα τρία αδέλφια της. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής ηλικίας της στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Ο πατέρας της, Τζέιμς Βίκτορ Μέρφι πέθανε το 1940. Λίγο αργότερα, η ίδια και η μητέρα της θα μετακόμισουν στη Νότια Καλιφόρνια. Πήγε στο Γυμνάσιο στο Δυτικό Λος Άντζελες. Η πρώτη της δουλειά ήταν στο πολυκατάστημα Saks Fifth Avenue στο Μπέβερλι Χιλς, όπου εργαζόταν στη συσκευασία πακέτων. Παράλληλα είχε υπογράψει συμβόλαιο για να εμφανιστεί σε ταινίες με την Paramount Pictures το 1951. Η Μέρφι έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1953, στη ταινία Ο Ατίθασος με πρωταγωνιστή τον Μάρλον Μπράντο, όπου υποδύθηκε την Κάθυ, ένα καλοκάρδο κορίτσι που κέντρισε το ενδιάφερον του Αρχηγού των μηχανόβιων. Το επόμενο έτος, εμφανίστηκε μαζί με τον Τόνι Κέρτις στο Beachhead, και με τον Ντέιλ Ρόμπερτσον στο Bull Sitdown, και ένα έτος μετά από αυτό στο θρίλερ The Desperate Hours στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Επίσης συμπρωταγωνιστήσε με τον Ρέι Μίλαντ στο γουέστερν A Man alone. Μια άλλη ταινία που έκανε το επόμενο έτος ήταν με τον Τζόσεφ Λόσει,The Intimate Stranger (1956). Στις 3 Ιουνίου 1956, η Μέρφι παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ντέιλ Ρόμπερτσον στη Γιούμα της Αριζόνα. Ο γάμος ακυρώθηκε μετά από έξι μήνες. Είχε μια κόρη. Στις 4 Μαΐου 2011, η Μέρφι πέθανε από καρδιακή νόσο στο σπίτι της στο Μπέβερλι Χιλς, στη Καλιφόρνια, σε ηλικία 80 ετών. Η Μέρι Μέρφι στην IMDb
Δάσκαλος της Αγίας Βερονίκης

Οι μελετητές συγκεντρώνουν υπό το όνομα Δάσκαλος της Αγίας Βερονίκης (γερμανικά: Meister der Heiligen Veronika) μια σειρά από έργα του διεθνούς γοτθικού ρυθμού που φιλοτεχνήθηκαν στην περιοχή της Κολωνίας στα τέλη του 14ου αιώνα και τις αρχές του 15ου αιώνα. Κρίνοντας από αυτά τα έργα, μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν καλλιτέχνη υψηλού επιπέδου, ικανό να συνδυάζει επιρροές από την εκλεπτυσμένη τέχνη της αυλής της Βουργουνδίας με τη γερμανική ζωγραφική παράδοση. Το έργο του διακρίνεται από απαλά περιγράμματα και λεπτούς χρωματικούς συνδυασμούς.

 Στον καλλιτέχνη αποδόθηκε η επωνυμία αυτή εξαιτίας μιας ελαιογραφίας που απεικονίζει την Αγία Βερονίκη, η οποία πέρασε από τις βασιλικές βαυαρικές συλλογές στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου. Εκτός από αυτήν, αποδίδονται στον καλλιτέχνη μια σειρά από μικρογραφίες, καθώς και η «Μικρή Σταύρωση» που εκτίθεται στο Μουσείο Wallraf-Richartz της Κολωνίας. Γενικά θεωρείται ο σημαντικότερος καλλιτέχνης της Κολωνίας πριν το Στέφαν Λόχνερ (περ.1400-1451), ο οποίος και πρέπει να επηρεάστηκε από αυτόν, καθώς το ύφος τους παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες.Η Αγία Βερονίκη θεωρείται έργο της ώριμης περιόδου του καλλιτέχνη και χρονολογείται περίπου στο 1420. Αγοράστηκε το 1827 από τη Χαϊδελβέργη από το Λουδοβίκο Α', κατόπιν εκτίμησης του Γκαίτε, ο οποίος υπέδειξε ως δημιουργό του έναν «βυζαντινό ζωγράφο από την περιοχή του Κάτω Ρήνου». Απεικονίζει την Αγία Βερονίκη, η οποία σύμφωνα με την παράδοση προσέφερε στον Ιησού ένα μαντήλι για να σκουπήσει τον ιδρώτα του στο δρόμο προς το Γολγοθά, στο οποίο και αποτυπώθηκε θαυματουργά το ίχνος του προσώπου του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η φροντίδα με την οποία έχουν αποδοθεί οι μικροσκοπικοί άγγελοι που υμνολογούν σε πρώτο πλάνο, τους οποίους χαρακτηρίζουν η εκφραστικότητα του προσώπου και οι κομψές κινήσεις. Σε σκόπιμη αντίθεση με τις μικρές τους διαστάσεις έρχεται το υπερμέγεθες σουδάριο, που καταλαμβάνει περίπου τα 2/3 του πίνακα. Η γιγάντια μορφή του Ιησού, που εδώ αποδίδεται με ωμό ρεαλισμό, προκαλεί την αντίδραση των χαριτωμένων χερουβείμ, που την κοιτάζουν με δέος. Η υφολογική απόκλιση που παρατηρείται ανάμεσα στη μορφή του Ιησού και τις υπόλοιπες μορφές, αντικατοπτρίζει την ανάγκη να τονιστεί το στοιχείο του αχειροποίητου στην απόδοση του προσώπου του Θεανθρώπου. Επιλογή έργων Γοτθική τέχνη Διεθνής γοτθικός ρυθμός (Ελληνικά) Spagnolo, Maddalena (2007). «Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο», μετάφραση: Φραντζέσκα Ξαγοράρη, σειρά: Μουσεία του Κόσμου • 21, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709647. (Γαλλικά) Stukenbrock, Christiane & Töpper, Barbara (2011). «1000 Chefs-d'oeuvre de la Peinture», Πότσδαμ: h.f.ullmann, ISBN 9783833161124. Master of Saint Veronica, κατάλογος έργων σε διάφορα μουσεία ανά τον κόσμο. Master of Saint Veronica, κατάλογος (αποδιδόμενων) έργων στην Web Gallery of Art. Master of St. Veronica, βιογραφία του καλλιτέχνη στον ιστότοπο του Μουσείου Jean Paul Getty.
Δήμος Μαστιχοχωρίων

Η Δημοτική Ενότητα Μαστιχοχωρίων είναι Δημοτική Ενότητα του Δήμου Χίου, της Π.Ε. Χίου. Παλαιότερα ήταν ανεξάρτητος δήμος (Δήμος Μαστιχοχωρίων) του νομού Χίου. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού. Καταλαμβάνει έκταση 211.687 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.744 κατοίκους. Η ονομασία, προέρχεται από τα μαστιχοχώρια, τα χωριά στα οποία δηλαδή παράγεται η μαστίχα, μιας και εκεί παρατηρούνται ευνοϊκές συνθήκες που καθιστούν τους μαστιχοφόρους σκίνους ή μαστιχόδενδρα ικανούς να παράξουν καλής ποιότητας ρητίνης. Τα μαστιχοχώρια είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο με συστηματικές φυτείες μαστίχας. Έδρα, είναι το Πυργί. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τις αρχές του 2011 καταργήθηκε και τα δημοτικά του διαμερίσματα περιλαμαβάνονται πλέον στο διευρυμένο δήμο Χίου. Ο παλιός πλέον Δήμος Μαστιχοχωρίων αποτελεί Δημοτική Ενότητα του Δήμου Χίου.

 Στο δήμο περιλαμβάνονται τα εξής 9 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Πυργίου το Πυργί το Βενέτικο (νησίδα) τα Δότια ο Εμπορειός η Καρύντα η Μονή Αγίου Γεωργίου Δ.δ. Αρμολίων -- τα Αρμόλια Δ.δ. Βέσσης -- η Βέσσα Δ.δ. Ελάτας η Ελάτα ο Άγιος Στέφανος (νησίδα) το Πελαγόνησος (νησίδα) Δ.δ. Καλαμωτής η Καλαμωτή ο Αλμυρός η Κώμη Δ.δ. Λιθίου το Λιθί ο Λιμένας Λιθίου Δ.δ. Μεστών τα Μεστά ο Καλόγερος (νησίδα) ο Λιμένας η Μερικούντα το Νησάκι (νησίδα) τα Τραχύλια Δ.δ. Ολύμπων -- οι Ολύμποι Δ.δ. Πατρικών -- τα Πατρικά Με έτος ίδρυσης το 1938, η Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου, ή για συντομία ΕΜΧ, είναι συναιτερισμός και λειτουργεί ως ο αντιπρόσωπος των αγροτικών συνεταιρισμών, συνολικά 5000 μελών στα 24 Μαστιχοχώρια της Νότιας Χίου. Έχει την αποκλειστική διαχείριση της Μαστίχας Χίου, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς.Έχει αναλάβει την διαχείρηση των προϊόντων, υποστηρίζοντας τους ντόπιους παραγωγούς, διειγύρωντας την έρευνα, και παρέχοντας νομική υποστίριξη. Η ΕΜΧ έχει μια 9 μελή επιτροπή, εκ των οποίων τα 3 είναι μόνιμα: ο Αγροτικός Διευθυντής, ο τεχνικός επιμελητής της Αγροτικής Τράπεζας (Σήμερα Τράπεζα Πειραιώς) και ο πρόεδρος της επιτροπής. Τα υπόλοιπα μέλη εκλέγονται. Μεστά Ολύμποι Πυργί Αρμόλια Καλαμωτή Πατρικά Κοινή Βουνό Νένητα Καταρράκτης Καλλιμασσιά Μέσσα Διδύμα Έξω Διδύμα Μυρμήγκι Θολοποτάμι Άγιος Γεώργιος Βέσσα Ελάτα Λιθί Νεοχώριο Στις 11 Ιουνίου 2016, το Μουσείο Μαστίχας Χίου άνοιξε τις πύλες του στην Ράχη της Νότιας Χίου, η οποία βρίσκεται εντός των ορίων των Μαστιχοχωρίων. Έχει μια μόνιμη έκθεση σχετικά με την παραγωγή, περιγράφωντας την ιστορία της και τις τεχνικές, αλλά και τις σημερινές της χρήσεις. Στην Σφαγή της Χίου το 1822, κατά την Τουρκοκρατία, οι Μαστιχοχωρούσηδες δεν σφαγιάστηκαν, μιας και η επιβίωσή τους ήταν η αφορμή της συνεχούς ευμηερίας στο νησί. Το 2012, τα μαστιχοχώρια και τα δένδρα τους παραλίγο να καταστραφούν από πυρκαγιά που ξέσπασε στα Νοτιόχωρα. Στοιχεία για τον δήμο Μαστιχοχωρίων από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine. Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 17

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-17 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς, αργότερα για διαστημικούς πυραύλους.

 Το συγκρότημα χτίστηκε το 1956 και προοριζόταν αρχικά για τις δοκιμαστικές πτήσεις του πολεμικού βαλλιστικού πυραύλου Thor IRBM. Η πρώτη εκτόξευση έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1957 από την εξέδρα LC-17Β με πύραυλο Thor μέσου βεληνεκούς και ήταν αποτυχημένη. Πρώτη εκτόξευση από την εξέδρα LC-17Α έγινε στις 30 Αυγούστου 1957. Μέχρι και την δεκαετία του 1960 δοκιμάστηκαν διάφοροι τύποι του πυραύλου αυτού, μέχρι που άρχισε να εξυπηρετεί πυραύλους τύπου Delta, οι οποίοι ήταν εξέλιξη των Thor. Ακολούθησαν τριάντα πέντε εκτοξεύσεις μέχρι το 1965, οπότε και παραχωρήθηκε από την πολεμική αεροπορία USAF στην NASA για διαστημική χρήση. Το 1988 επανήλθε στην κυριότητα της πολεμικής αεροπορίας για να εκτοξεύσει τους στρατιωτικούς γεωδαιτικούς δορυφόρους πλοήγησης GPS. Το 1996 οι πύργοι του συγκροτήματος, μέχρι τώρα χρώματος κόκκινου, βάφτηκαν γκρι. Το 1997 το συγκρότημα 17 τροποποιήθηκε για την εξυπηρέτηση των πυραύλων Delta II από την εξέδρα Β. Πρώτη πετυχημένη εκτόξευση έγινε στις 23 Αυγούστου 2000. Σημαντικές εκτοξεύσεις του συγκροτήματος 17 ήταν οι Explorer και Πάιονηρ, οι Solar Maximum, οι βιολογικοί δορυφόροι (BIOS), οι τηλεοπτικοί δορυφόροι Television Infrared Observations Satellites (TIROS) και οι γεωδαιτικοί δορυφόροι πλοήγησης Geostationary Operational Environmental Satellite (GOES). Το συγκρότημα περιλαμβάνει δυο εξέδρες, την 17-Α και την 17-Β. Είναι υπό την διοίκηση του τμήματος 45th Space Wing της πολεμικής αεροπορίας USAF που έχει εκτελέσει πάνω από 300 εκτοξεύσεις στρατιωτικών και εμπορικών πυραύλων. Η κάθε εξέδρα είναι μια πλάκα από μπετόν αρκετά μεγάλων διαστάσεων. Κάτω από την πλάκα βρίσκονται αγωγοί εκτροπής της φλόγας και των καυσαερίων της εκτόξευσης. Πάνω στην πλάκα βρίσκεται ένας ατσάλινος σκελετός, ο βοηθητικός πύργος εκτόξευσης, που τροφοδοτεί και στηρίζει τον πύραυλο μέχρι την εκτόξευσή του. Δεξιά και αριστερά της πλάκας βρίσκοναι σιδηροδρομικές ράγες, πάνω στις οποίες κινείται ένα άλλο, πολύ μεγαλύτερο ικρίωμα, ο πύργος εργασιών και συντήρησης, που ανορθώνει και περιβάλει τον πύραυλο που πρόκειται να εκτοξευθεί. Αφού ο πύραυλος στυλωθεί, ο πύργος εργασιών απομακρύνεται, και ο πύραυλος είναι έτοιμος για εκτόξευση. Σε αντίθεση με την εξέδρα Α, η εξέδρα Β είναι εξοπλισμένη και για την επιπλέον εκτόξευση πυραύλων Delta II Heavy και Delta III. http://marsrovers.jpl.nasa.gov/mission/launch_differences.html Launch Complex 17 in der CCAFS-Tour (αγγλ.) LC-17 bei Astronautix.com (αγγλ.) Florida Today database of all launches NASA Το συγκρότημα 17
Taiwan News

Τα νέα της Ταϊβάν (αγγλικά: Taiwan News) (παλαιότερα: Νέα της Κίνας ) είναι ένας ιστότοπος ειδήσεων αγγλικής γλώσσας και πρώην εφημερίδα στην Ταϊβάν. Δημοσιεύεται από την εταιρεία τροφίμων I-Mei Foods, η οποία δημοσιεύει επίσης εβδομαδιαίες ειδήσεις στην κινεζική γλώσσα με το ίδιο όνομα .

 Τα Νέα της Κίνας ιδρύθηκαν στις 6 Ιουνίου 1949 στην Ταϊπέι από τον Τζέιμς Γουέι, πρώην υπάλληλο του Υπουργείου πληροφοριών. Η εφημερίδα ιδρύθηκε για να καλύψει τους ξένους κατοίκους και τον τοπικό πληθυσμό στην Ταϊβάν. Εκείνη την εποχή ήταν η μόνη εφημερίδα στην αγγλική γλώσσα στην Ταϊβάν και ήταν απογευματινή. Αργότερα, επειδή εμφανίστηκε ένας νέος ανταγωνιστής τους, τα Νέα της Κίνας έπρεπε να αλλάξουν και δημοσιευόντουσαν το πρωί για να μην χάσουν τις διαφημίσεις τους.
Volkswagen Eos

Το Volkswagen Eos ήταν ένα κουπέ-κάμπριο αυτοκίνητο με μεταλλική αναδιπλούμενη οροφή, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Μάρτιο του 2006 έως τον Μάιο του 2015. Διατέθηκε ως ο επίσημος διάδοχος του Volkswagen Golf Cabriolet που είχε αποσυρθεί από την παραγωγή τον Ιούνιο του 2002 (μετά από αυτό, το επόμενο Golf Cabrio κυκλοφόρησε μόλις τον Ιούνιο του 2011 και αυτή την φορά σε βάση του Golf Mk6 / έκτης γενιάς) και, ταυτόχρονα, το Eos ήταν το πρώτο κουπέ μοντέλο της Volkswagen από την εποχή του Corrado, η παραγωγή του οποίου είχε σταματήσει τον Ιούλιο του 1995. Ωστόσο, σε αντίθεση με το Volkswagen Golf Cabriolet, το Eos ήταν ένα αυτόνομο μοντέλο και όχι μια ανοιχτή εκδοχή ενός συμβατικού μοντέλου, αν και τα μηχανικά του μέρη είχαν προέλθει από το Golf.

 Το όνομα Eos προήλθε από το όνομα της Ηώς, της θεάς της αυγής και του ανέμου. Το μοντέλο αυτό κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο της Volkswagen στην Παλμέλα, κοντά στη Λισαβόνα, Πορτογαλία. Αν και τυπικά η παραγωγή του είχε ξεκινήσει ήδη από τα τέλη του 2005, οι πρώτες παραδόσεις καθυστέρησαν σημαντικά, λόγω ενός προβλήματος των δοκιμαστικών αντιτύπων προ-παραγωγής, καθώς εμφάνισαν τότε θορυβώδεις στροβιλισμούς αέρα στις υψηλές ταχύτητες. Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ευρώπη τον Μάρτιο του 2006 και στη Βόρεια Αμερική το τρίτο τρίμηνο του 2006, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2007. Ειδικότερα στα δεξιοτίμονα κράτη, καθυστέρησε ακόμα περισσότερο - ενδεικτικώς στην Ιαπωνία έφτασε τον Οκτώβριο του 2006, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία τον Ιανουάριο του 2007 και στη Νότια Αφρική το δεύτερο τρίμηνο του 2007. Το 2014, η Volkswagen ανακοίνωσε την προσεχή λήξη της παραγωγής του μοντέλου, καθώς οι πωλήσεις του ήταν πολύ χαμηλότερες από τις αναμενόμενες. Επιπλέον το κόστος για τον σχεδιασμό και την παραγωγή ενός νέου Eos θα ήταν πολύ δαπανηρά και, ως αποτέλεσμα, τον Μάιο του 2015 έληξε η παραγωγή του Volkswagen Eos, χωρίς να υπάρξει τότε άμεσος διάδοχος. 2007 - 2012 Volkswagen Eos review Ελληνικό Club Volkswagen Eos
Ντίλαν Έβερετ

Ο Ντίλαν Έβερετ (αγγλ.: Dylan Everett, γενν. 24 Ιανουαρίου 1995) είναι Καναδός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη τηλεοπτική σειρά Ίντι, ως Μάρλον Παρκς. Γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά το 1995.

 Ο Έβερετ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τη συμμετοχή του σε δύο επεισόδια στη τηλεοπτική σειρά The Doodlebops το 2005. Το 2009, πήρε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Ίντι, ως Μάρλον Παρκς και το 2010 ήταν πρωταγωνιστής στη σειρά Wingin' It του Family ChannelΤον Φεβρουάριο του 2012 συμμετείχε στη σειρά Degrassi ως Κάμπελ Σόντερς. Το 2014 συμμετείχε στη σειρά Saved by the Bell, του Lifetime TV, ως Ζακ Μόρις. Ο Ντίλαν Έβερετ στο Internet Movie Database
Συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Η Μεγάλη Βρετανία συμμετείχε σε 7 αθλήματα με 10 αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896. Τα 7 μετάλλια που κατέκτησαν οι αθλητές της χώρας τούς πήγαν στην 5η θέση. Δύο Βρετανοί τενίστες έπαιξαν ως Μικτή Ομάδα, και κατάφεραν να κερδίσουν ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο. Αυτά τα μετάλλια δεν μετρήθηκαν ως μετάλλια της Μεγάλης Βρετανίας.

 Για περισσότερες πληροφορίες: Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 και Κατάλογος νικητών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 Η Μεγάλη Βρετανία κέρδισε 2 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια και κέρδισε την 5η θέση στον πίνακα μεταλλίων. 2 Βρετανοί αθλητές συμμετείχαν στα δυο αγωνίσματα της αντισφαίρισης. Ο Τζον Μπόλαντ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο απλό. Σημείωση ότι ο Τζον Μπόλαντ και ο Τζορτζ Ρόμπερτσον, παρόλο που κέρδισαν μετάλλια στο αγώνισμα του διπλού, δεν μέτρησαν στα μετάλλια του Βρετανικού συνόλου, γιατί ο συμπαίκτης του κάθε Βρετανού ήταν από άλλη χώρα. Ο Λάντσεστον Έλιοτ κέρδισε ένα χρυσό κι ένα ασημένιο μετάλλιο στην άρση βαρών. Ο Λάντσεστον Έλιοτ συμμετείχε σε ένα αγώνισμα της γυμναστικής, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο μετάλλιο. Ο Λάντσεστον Έλιοτ συμμετείχε στο μοναδικό αγωνισμα της πάλης, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο μετάλλιο. Ο Φρανκ Κίπινγκ και ο Έντουαρντ Μπάτελ κέρδισαν 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο. Πίστας Δρόμου 2 Βρετανοί αθλητές συμμετείχαν στην σκοποβολή, αλλά δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο. 5 Βρετανοί συμμετείχαν στο πρόγραμμα του στίβου και κέρδισαν 1 ασημένιο και 1 χάλκινο.
Ναρέντρα Μόντι

Ο Ναρέντρα Νταμονταρντάς Μόντι είναι Ινδός πολιτικός και ο σημερινός Πρωθυπουργός της Ινδίας και πρώην Πρωθυπουργός του Γκουτζαράτ. Είναι μέλος του Κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα, ενώ ήταν υποψήφιος πρωθυπουργός του εκλογικού συνασπισμού Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία στον οποίο συμμετέχει και το κόμμα του στις εκλογές του 2014, στις οποίες εξελέγη ως Πρωθυπουργός της Ινδίας.

 Ο Μόντι ήταν από τους κυριότερους πρωταγωνιστές της εκλογικής νίκης του Κόμματος Μπαρατίγια Τζανάτα στις εκλογές του Γκουτζαράτ του 1995 και του 1998, ενώ ήταν και κύρια προσωπικότητα στις εκλογές του 2009 οι οποίες κερδήθηκαν από την Ενωμένη Προοδευτική Συμμαχία του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου. Έγινε Πρωθυπουργός του Γκουτζαράτ το 2001 μετά την παραίτηση του προκατόχου του Κεσουμπάι Πατέλ και μετά την ήττα του κόμματος στις επαναληπτικές εκλογές του ιδίου έτους. Είναι ο Πρωθυπουργός του Γκουτζαράτ με την μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία της πολιτείας, ενώ υπηρετεί την τέταρτη θητεία του. Είναι μέλος της ινδουιστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης Ραστρίγια Σουαγιαμσεβάκ Σανγκ ενώ έχει χαρακτηριστεί ως Ινδουιστής εθνικιστής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ακαδημαϊκούς και από τον ίδιο του τον εαυτό. Θεωρείται ως αμφιλεγόμενη προσωπικότητα τόσο στο εσωτερικό της Ινδίας όσο και διεθνώς, καθώς η κυβέρνησή του έχει κατηγορηθεί για τα γεγονότα γύρω από τις ταραχές στο Γκουτζαράτ το 2002, ωστόσο έχει επαινεθεί για την οικονομική του πολιτική, στην οποία βασίζεται η δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την οικονομική ανάπτυξη του Γκουτζαράτ. Παρόλα αυτά, η κυβέρνησή του έχει δεχτεί κριτική για την αποτυχία της σχετικά με την ανθρώπινη ανάπτυξη της πολιτείας. Το κόμμα του Μόντι κέρδισε τις εκλογές του 2014 και ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας. Ο Μόντι και το κόμμα του κέρδισαν και τις γενικές εκλογές του 2019. Έτσι παρέμεινε πρωθυπουργός. Το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα κέρδισε 303 έδρες, αυξάνοντας περαιτέρω τη μεγάλη του πλειοψηφία και η Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία (NDA) υπό την ηγεσία του BJP κέρδισε 353 έδρες. Το BJP κέρδισε 37,36% των ψήφων.
Χέντβιχ Σοφία του Βρανδεμβούργου

Η Χέντβιχ-Σοφία, γερμ. Hedwig Sophia von Brandenburg von Hohenzollern (14 Ιουλίου 1623 - 26 Ιουνίου 1683) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσσελ. Έγινε επίτροπος της αρχής από το 1663 έως το 1677 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της, πρώτα του Γουλιέλμου Ζ΄ και μετά του Καρόλου Α΄.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ-Καρλόττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄. Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1663, τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος τους Γουλιέλμος ΣΤ΄ ως λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η Χέντβιχ-Σοφία, ως μητέρα και κηδεμόνας του, έγινε επίτροπος. Το 1670 απεβίωσε ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ σε ηλικία 19 ετών και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος της Κάρολος Α΄, που ήταν 16 ετών, έτσι η Χέντβιχ-Σοφία συνέχισε να είναι επίτροπος. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας της επιδιόρθωσε τα οικονομικά του κράτους, τα οποία είχαν εξανεμιστεί κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου από αυξημένους φόρους. Διατήρησε την ειρήνη, παρά τη γαλλική επέκταση, μέχρι το 1673, οπότε συμμάχησε με τον αδελφό της στο Βρανδεμβούργο ενάντια στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ως επιτρόπου, καθυστέρησε την παράδοση της εξουσίας, κάτι που δυσαρέστησε τον γιο της, μέχρι που αυτή αναγκάστηκε να παραδώσει την εξουσία το 1677. Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα: Καρλόττα-Αμαλία 1650-1714, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Ε΄ Όλντενμπουργκ της Δανίας. Γουλιέλμος Ζ΄ 1651-1670, λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Απεβίωσε 19 ετών. Κάρολος 1654-1730, λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Φίλιππος 1655-1721, λάντγκραβος της Έσσης-Φίλιππσταλ. Ελισάβετ-Ερριέττα 1661-1683, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου & δούκα της Πρωσίας. Γεώργιος 1658-1675, απεβίωσε 17 ετών, Λουίζα 1652 απεβ. 1 μηνός. Hans Philippi, Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648-1806 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission για Hessen 46 = Kleine Schriften 8, Marburg 2007.
Η Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή (Καραβάτζο, Λονδίνο)

Η Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή (Λονδίνο), είναι πίνακας του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζο που βρίσκεται τώρα στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης στο Λονδίνο .

 Ο πίνακας ανακαλύφθηκε σε μια ιδιωτική συλλογή το 1959. Ο βιογράφος του Καραβάτζο Τζιοβάνι Μπελλόρι, γράφοντας το 1673, αναφέρει μια Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή που έστειλε ο καλλιτέχνης στον Μέγα Διδάσκαλο των Ιπποτών της Μάλτας με την ελπίδα να ανακτήσει την εύνοια μετά την αποπομπή του από το Τάγμα το 1608. Είναι πιθανό, ωστόσο, ο Μπελόρι να αναφερόταν σε διαφορετικό πίνακα του Καραβάτζο με το ίδιο θέμα (βλ. Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή στο Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης ). Ο χειρισμός και το έντονο φως συνδέουν αυτόν τον πίνακα με έργα που έγιναν στη Νάπολη κατά τη σύντομη παραμονή του καλλιτέχνη στην πόλη το διάστημα 1606-1607, κάτι που μαρτυρούν οι ισορροπίες μεταξύ της Σαλώμης και της Παναγίας στη Παναγία του Ροδαρίου και μεταξύ του δήμιου που κρατά το κεφάλι του Βαπτιστή και ένας από τους δύο στο Ο Χριστός Εσταυρωμένος και στο Μαστίγωμα του Χριστού . Από τον Νοέμβριο 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013, αυτός ο πίνακας αποτελούσε κομμάτι της έκθεσης «Σώματα και σκιές: Ο Καραβάτζο κι η κληρονομιά του» στο Μουσείο Τέχνης του Λος Αντζελες . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Salome with the Head of John the Baptist by Caravaggio (London) στο Wikimedia Commons
Σαρίτα Τσάντχερι

Η Σαρίτα Τσάντχερι (1966) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1966 στο Λονδίνο και έχει αγγλική και ινδική καταγωγή. Έχει γίνει γνωστή από τις δύο ταινίες Hunger Games στον ρόλο της Egeria, αλλά και από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά Homeland στον ρόλο της Μίρα, συζύγου του Σολ Μπέρενσον (Μάντι Πατίνκιν).

 1991 Mississippi Masala 1993 Το σπίτι των πνευμάτων 1996 Κάμα Σούτρα: Ο θρύλος του έρωτα 1998 Ένας τέλειος φόνος 1999 Ξέχασέ το 2001 Βραδυνή βάρδια 2002 Ένα απλό φιλί 2003 Δεσμοί οικογένειας 2004 Ο άντρας που μισούσαν οι γυναίκες 2008 Σύζυγος... κατά λάθος 2012 Εκτός ορίων 2013 Ξέχασέ το 2014 The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1 2014 Μαθήματα οδήγησης 2015 The Hunger Games: Επανάσταση – Μέρος 2 2016 Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά 1998-1999 Homicide: Life on the Street 2004 Νόμος και τάξη: Paradigm 2009 Kings 2011-2017 Homeland 2015-2016 Blindspot 2016 Elementary 2018 The Path
X Factor (Ιταλία)

Το X Factor είναι η ιταλική έκδοση του βρετανικού μουσικού σόου The X Factor. Οι τέσσερις πρώτες σεζόν προβλήθηκαν στο Rai 2, ενώ από το 2011 το πρόγραμμα κυκλοφόρησε ζωντανά στο Sky Uno, το κύριο κανάλι του Sky Italy. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε μέχρι τη σεζόν 4 από τον Φραντσέσκο Φατσινέτι και στη συνέχεια από τον Αλεσάντρο Κατελάν. Από την έβδομη σεζόν το πρόγραμμα μεταδίδεται μόνο από την εταιρεία παραγωγής Fremantle Italia χωρίς τη συνεργασία της Magnolia (ιταλική τηλεοπτική εταιρεία παραγωγής).

 Η επίδειξη ταλέντων είναι ένας διαγωνισμός μεταξύ κριτών, καθένας από τους οποίους είναι επικεφαλής μιας κατηγορίας επίδοξων «μουσικών καλλιτεχνών». Μέχρι την τρίτη σεζόν, οι κριτές ήταν τρεις, ενώ από την τέταρτη σεζόν έφτασαν τους 4. Στις δύο πρώτες σεζόν του προγράμματος το ρόλο των κριτών κατέχουν ο μουσικός και συνθέτης Μόργκαν, η παραγωγός δίσκων Μάρα Μαϊόνκι και η τηλεοπτική παρουσιάστρια Σιμόνα Βεντούρα. Στην τρίτη σεζόν, τη θέση της Σιμόνα Βεντούρα παίρνει η Κλαούντια Μόρι, τραγουδίστρια και τηλεοπτική προσωπικότητα. Στην τέταρτη σεζόν, εμφανίζεται και τέταρτος κριτής, παραμένει η Μάρα Μαϊόνκι μαζί με τρεις νέους κριτές: τον τραγουδιστή Ενρίκο Ρουτζέρι, την τραγουδίστρια Άννα Τατάντζελο και τον τραγουδιστή Elio. Στην πέμπτη σεζόν επιστρέφει ο Μόργκαν, η Σιμόνα Βεντούρα και η τραγουδίστρια Αρίζα. Η κριτική επιτροπή παραμένει σταθερή στην έκτη σεζόν, ενώ στην έβδομη αντικαθίσταται η Αρίζα από τον τραγουδιστή Μίκα. Στην όγδοη σεζόν παραμένουν οι Μόργκαν και Μίκα στην κριτική επιτροπή, ενώ προστίθενται ο ράπερ Φέντεζ και η τηλεοπτική παρουσιάστρια Βικτόρια Καμπέγιο. Στην ένατη σεζόν παραμένουν οι Μίκα Φέντεζ, Μόργκαν και Έλιο στην κριτική επιτροπή, η Βικτόρια Καμπέγιο αντικαθίσταται από τη Βρετανή τραγουδίστρια Σκίν. Για τη δέκατη σεζόν έχουμε την παραμονή του Φέντεζ, την επιστροφή της Αρίζα και την άφιξη δύο νέων συμμετοχών του Μανουέλ Ανιέλλι, τραγουδιστή και του Αλβάρο Σολέρ. Στην ενδέκατη σεζόν παραμένουν οι Φέντεζ και Ανιέλλι επιστρέφει η Μάρα Μαϊόνκι και προστίθεται η τραγουδίστρια Λεβάντε. Στη δωδέκατη σεζόν, τα μέλη της προηγούμενης κριτικής επιτροπής παραμένουν σταθερά, εκτός από τη Λεβάντε, η οποία αντικαθίσταται από την ηθοποιό και σκηνοθέτρια Άσια Αρτζέντο. Στη δέκατη τρίτη σεζόν, μαζί με τη Μάρα Μαϊόνκι, προστίθεται ο τραγουδοποιός Σάμιουελ Ρομάνο, ο ράπερ Σφέρα Εμπάστα και η τραγουδίστρια Μαλίκα Αγιάνε. Στη δέκατη τέταρτη σεζόν, η κριτική επιτροπή ανασυντίθεται με τον Μανουέλ Ανιέλι και τον Μίκα και τις παρουσίες της τραγουδίστριας Έμμα και του Ιταλού ράπερ Χέλ Ράτον. Τα casting της εκπομπής ταλέντων (ακροάσεις, bootcamp και homevisit) πραγματοποιούνται σε διαφορετικές τοποθεσίες που αλλάζουν σε κάθε σεζόν, εκτός από τη σεζόν 14 (λόγω της πανδημίας Covid-19 ) που πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου σε ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο,στα Cinecittà στούντιο ν. 5. 2009 - Ξενάγηση στο X Factor 2012 - X Factor On Ice Tour 2009 - Βραβείο τηλεοπτικής σκηνοθεσίας στην κατηγορία Top Ten. 2013 - Βραβείο τηλεοπτικής σκηνοθεσίας στην κατηγορία Top Ten. 2016 - Βραβείο τηλεοπτικής σκηνοθεσίας στην κατηγορία Top Ten.
Γιεφιμίγια

Η Γιεφιμίγια, ελλην.: Ευφημία, σερβικά κυριλλικά: Јефимија‎,/Jefimija (1349–1405), κοσμικό όνομα Γιελένα Μρνγιαβτσέβιτς (σερβ.: Јелена Мрњавчевић) ήταν κόρη τού Βογίνα και χήρα τού Γιόβαν Ουγκλγιέσα Μρνγιαβτσέβιτς. Θεωρείται η πρώτη Σέρβα ποιήτρια: τα έργα της Θρήνος για έναν νεκρό γιο και Εγκώμιον του πρίγκιπα Λαζάρου είναι διάσημα στον κανόνα της μεσαιωνικής Σερβικής γραμματείας.

 Είναι ένα πρόσωπο από τους 100 πιο εξέχοντες Σέρβους. Mαρία Νεμάνιτς κόρης του δεσπότη της Ηπείρου και σύζυγος δύο δεσποτών της Ηπείρου Μιλίτσα Νεμάνιτς σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Αγία Αγγελίνα Αριανίτη Κομνηνή σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Ολιβέρα Λαζάρεβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας και σύζυγος του σουλτάνου των Οθωμανών Γιελένα Λαζάρεβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας (αδελφή της προηγούμενης) Έλενα των Ανζού σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Σιμωνίς Παλαιολογίνα κόρη του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και σύζυγος του βασιλιά της Σερβίας Mάρα Μπράνκοβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας και σύζυγος του σουλτάνου των Οθωμανών Καταρίνα Μπράνκοβιτς κόρη του δεσπότη της Σερβίας (αδελφή της προηγούμενης) Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing. Gavrilović, Zaga (2006). «Women in Serbian politics, diplomacy and art at the beginning of Ottoman rule». Στο: Jeffreys, Elizabeth M. Byzantine Style, Religion and Civilization: In Honour of Sir Steven Runciman. Cambridge University Press. σελίδες 72–90. Pavlikianov, Cyril (2001). The Medieval Aristocracy on Mount Athos: Philological and Documentary Evidence for the Activity of Byzantine, Georgian and Slav Aristocrats and Eminent Churchmen in the Monasteries of Mount Athos from the 10th to the 15th Century. Sofia: Center for Slavo-Byzantine Studies. «Monahinja Jefimija (1922)».
Επαρχία της Ποτέντσα

Η επαρχία της Ποτέντσα (ιταλικά: Provincia di Potenza) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Μπαζιλικάτα στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 6.546 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 387.300 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Ποτέντσα (Potenza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 100 δήμους. Ανατολικά βρέχεται από ένα μικρό θύλακα από την Αδριατική θάλασσα, ενώ συνορεύει δυτικά με την Καμπανία (επαρχίες των Σαλέρνο και Αβελλίνο), βόρεια με την Απουλία (επαρχίες των Φότζια, Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι και Μπάρι), ανατολικά με την επαρχία της Ματέρα και νότια με την Καλαβρία (επαρχία της Κοζέντσα).

 Το 272 π.Χ. η επαρχία κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι μετονόμασαν την περιοχή από Μπαζιλικάτα σε Λουκανία. Αργότερα, τον 11ο αιώνα η περιοχή έγινε επαρχία του Δουκάτου της Απουλίας που την κατείχαν οι Νορμανδοί και τον 13ο αιώνα του Βασιλείου της Νεάπολης. Ωστόσο, λόγω του δύσβατου της περιοχής, η Ποτέντσα συχνά ελεγχόταν από ντόπιους οπλαρχηγούς, ενώ το 1861 η επαρχία ενώθηκε με την υπόλοιπη Ιταλία στο νεοσυσταθέν Βασίλειο της Ιταλίας. Η περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και κατά το παρελθόν πολλοί σεισμοί προκάλεσαν πολλές καταστροφές. Η πόλη της Ποτέντσα, η υψηλότερη έδρα επαρχίας σε ολόκληρη την Ιταλία, ξαναχτίστηκε μετά από ένα σεισμό το 1857. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος αλλά και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά από τα ιστορικά της κτίρια καταστράφηκαν. Η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στην κεντρική πλατεία της πόλης είναι από τα κτίρια που γλίτωσαν. Στην εκκλησία σώζεται η εικόνα της Παναγίας του Σεισμού. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης σώζονται πολλά ευρήματα της ρωμαϊκής εποχής. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Province of Potenza στο Wikimedia Commons
Κράθι Αχαΐας

Το Κράθι, περισσότερο γνωστό με την παλαιότερη ονομασία Παραλία Ακράτας, είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας που ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Στο βόρειο όριο του οικισμού εκβάλει στα νερά του Κορινθιακού κόλπου ο ποταμός Κράθις που πηγάζει στον Χελμό.

 Με το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1908 αναγνωρίστηκε επισήμως ως οικισμός με την ονομασία «Παραλία Ακράτας» και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Ακράτας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Ακράτας στην οποία υπαγόταν μέχρι την 04/02/1927, όταν, με το ΦΕΚ 20Α, αποσπάστηκε για να δημιουργηθεί η τότε Κοινότητα Παραλίας Ακράτας της οποίας αποτέλεσε την έδρα. Με το ΦΕΚ 243Α της 30/12/1965 μετονομάστηκε αρχικά σε «Κραθιάς» ενώ με το ΦΕΚ 119Α της 07/06/1966 απέκτησε την τωρινή του ονομασία, αντιστοίχως και η κοινότητα. Με το ΦΕΚ 99Α της 28/05/1985 ο οικισμός Κράθι και η τότε Κοινότητα Κραθίου προσαρτήθηκαν στο σύγχρονο Δήμο Ακράτας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως έδρα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Κραθίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Ακράτας και προσαρτάται στον Δήμο Αιγιαλειάς. Η τελευταία μεταβολή που ισχύει μέχρι και σήμερα έγινε στα πλαίσια του «Προγράμματος Καλλικράτη» (Ν. 3852/2010). Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Κράθις Παραλία Αχαΐας (αποσαφήνιση) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κραθίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κραθίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ακράτας (1985-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου/Κοινότητας Ακράτας (1878-1985). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Κραθιάς - Κράθιον. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 14/06/2018.
Μαρία Πίτα

Η Μαρία Μαγιόρ Φερνάντεθ ντε Κάμαρα ι Πίτα (María Mayor Fernández de Cámara y Pita, 1565 - 1643), περισσότερο γνωστή ως Μαρία Πίτα, ήταν ηρωίδα της Γαλικίας που πολέμησε το 1589 ενάντια στους Άγγλους για την υπεράσπιση της Κορούνια στη Βορεια Ισπανία.

 Το 1589 ο Άγγλος ναύαρχος Φράνσις Ντρέικ , υπό τις εντολές της βασίλισσας της Αγγλίας, Ελισάβετ Α΄, επιτέθηκε στην Κορούνια με σκοπό να αποσπάσει εδάφη από την Πορτογαλία. Κατά την διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο Γαλίκιος διοικητής της Κορούνια, Γκριγκόριο ντε Ροκαμούνδε που ήταν σύζυγος της Μαρία Πίτα. Εκείνη τότε οργισμένη άρπαξε το λάβαρο ενός Άγγλου στρατιώτη που προσπαθούσε να ανέβει στο τείχος της πόλης και με αυτό, χρησιμοποιώντας το σαν λόγχη, σκότωσε τον Άγγλο αξιωματικό που ηγούνταν της αγγλικής επίθεσης και ήταν αδερφός του Φράνσις Ντρέικ. Σύμφωνα με την παράδοση η Μαρία Πίτα ανέβηκε στις επάλξεις και φώναξε: «όποιος έχει τιμή, ας με ακολουθήσει».Αυτό έσπασε το ηθικό των Άγγλων και υποχώρησαν. Μετά τη μάχη η Μαρία Πίτα βήθησε στη συλλογή των νεκρών και στην περίθαλψη των τραυματιών.Εκτός από τη Μαρία Πίτα στην υπεράσπιση της Κορούνια συμμετείχαν και άλλες γυναίκες, ανάμεσα στις οποίες και η Ινές ντε Μπεν που τραυματίστηκε στη μάχη.Η Μαρία Πίτα παντρεύτηκε συνολικά τέσσερις φορές και έκανε τέσσερα παιδιά και ο Γκριγκόριο ντε Ροκαμούνδε ήταν ο τέταρτος σύζυγός της. Όταν έμεινε χήρα από τον τελευταίο της άντρα, ο βασιλιάς της Ισπανίας και Πορτογαλίας Φίλιππος Β΄, της απένειμε τιμητική σύνταξη που αντιστοιχούσε σε εκείνη ενός σημαιοφόρου του στρατού συν πέντε εσκούδα το μήνα (που αργότερα αυξήθηκαν σε δέκα) ενώ της έδωσε και άδεια να εξάγει μουλάρια από την Πορτογαλία στην Ισπανία. Επίσης, εξαιρέθηκε από την υποχρέωση να φιλοξενεί στρατιώτες στο σπίτι της.Στην Κορούνια σήμερα υπάρχει μουσείο για την Μαρία Πίτα που στεγάζεται στο σπίτι της ενώ μία πλατεία έχει ονομαστεί προς τιμήν της και εκεί έχει ανεγερθεί άγαλμα 3,30 μέτρων ή, αν συμπεριλάβουμε και το βάθρο, 9 μέτρων. Σε αυτό εμφανίζεται η Μαρία Πίτα να κραδαίνει την αυτοσχέδια λόγχη της ενώ με το άλλο χέρι κρατά το άψυχο σώμα του συζύγου της. Αυγουστίνα της Αραγωνίας
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930

Οι Α΄ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930 διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο από 5 ως 12 Οκτωβρίου 1930. Συμμετείχαν σε αυτούς πέντε βαλκανικά κράτη: Ελλάδα, Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία και Τουρκία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα με 151 βαθμούς και 15 νίκες στα 22 αγωνίσματα.

 Η Α΄ Βαλκανιάδα αποδείχθηκε πολύ πετυχημένη αθλητική διοργάνωση, ίσως η πιο επιτυχημένη μετά το 1922. Και τις τρεις ημέρες το Στάδιο ήταν κατάμεστο και σε όλα τα αγωνίσματα επιτεύχθηκαν πολύ καλές επιδόσεις και νέα ρεκόρ. Συγκεκριμένα, επί 22 αγωνισμάτων επιτεύχθηκαν 21 βαλκανικά ρεκόρ: 15 από Έλληνες, 3 από Βούλγαρους, 2 από Γιουγκοσλάβους και 1 από Ρουμάνους αθλητές. Δηλαδή καταρρίφθηκαν όλα τα βαλκανικά ρεκόρ πλην του μαραθωνίου. Επίσης, καταρρίφθηκαν 24 εθνικά ρεκόρ: 11 πανελλήνια, 6 γιουγκοσλαβικά, 5 βουλγαρικά και 2 τουρκικά. Σε κάθε αγώνισμα μετείχαν δύο αθλητές από κάθε χώρα και μία ομάδα σκυταλοδρομίας. Βαθμολογήθηκαν οι πέντε πρώτοι με 5-4-3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα, έπειτα από συνμφωνία των πέντε χωρών και στη γενική βαθμολογία πρώτευσε η Ελλάδα, όπως ήταν αναμενόμενο. Οι αγώνες ξεκίνησαν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, με τη διεξαγωγή κάποιων αγωνισμάτων. Στην τελετή έναρξης παρέστησαν ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, υπουργοί, διπλωμάτες ξένων χωρών, η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία. Στις 6 και 7 Οκτωβρίου έγινε η δισκοβολία και η σφυροβολία αντίστοιχα στο γυμναστήριο του Πανελληνίου και οι αγώνες συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν το επόμενο Σαββατοκύριακο 11-12 Οκτωβρίου. Την τελευταία ημέρα τις απονομές έκανε ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου. Στην πολυνίκη και πρωταθλήτρια Ελλάδα απονεμήθηκε βαρύτιμο έπαθλο που είχε αθλοθετήσει η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ κύπελλα αναμνηστικά δόθηκαν σε όλες τις χώρες. Την ενδιάμεση εβδομάδα 6 ως 10 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε το βαλκανικό αθλητικό συνέδριο, το οποίο έληξε με επίσκεψη των συνέδρων στους Δελφούς. Έπίσης, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης πραγματοποιήθηκε το βαλκανικό πρωτάθλημα τένις με τη συμμετοχή των τεσσάρων χωρών πλην της Γιουγκοσλαβίας. 1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933 Διοργανώτρια χώρα Βαθμολογήθηκαν με 5-4-3-2-1 β. οι πέντε πρώτοι. Ηρ. Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σσ. 172-173. BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS. "Τα 10 χρόνια των βαλκανικών αγώνων", Ακρόπολις, 10/10/1939, ψηφ. σελ. 49.
Παλάτι των Τεσσάρων Ανέμων

Το Παλάτι των Τεσσάρων Ανέμων (πολωνικά: Pałac Pod Czterema Wiatrami‎), επίσης γνωστό ως Παλάτι Τέππερ, είναι ροκοκό αρχιτεκτονικής παλάτι στην πρωτεύουσα της Πολωνίας, Βαρσοβία, επί του αριθμού 38/40 της ulica Długa (Μακρά Οδός).

 Το παλάτι ανεγέρθηκε προς το 1680, πιθανώς βάση αρχιτεκτονικών σχεδίων του Τίλμαν φαν Γκάμερεν, για λογαριασμό του υψηλόβαθμου αξιωματούχου και βασιλικού γραμματέα Στάνισλαβ Κλάινπολτ. Το παλάτι, στη συνέχεια, πωλήθηκε, το 1685, στον Γιάν Ντόμπρογκοστ Κρασίνσκι, το 1698, στον Αντρζέι Χρίζοστομ Ζαλούσκι, ενώ, στις αρχές του 18ου αιώνα, πωλήθηκε στον Επίσκοπο του Πλοκ, Αντρζέι Στάνισλαβ Κόστκα Ζαλούσκι. Μετά την δεκαετία του 1730, ιδιοκτήτης ήταν ο Φράντσισεκ Μακσιμίλιαν Οσολίνσκι, ενώ, στη συνέχεια, ο Μίχαλ Κάζιμιρζ («Ριμπένκο») Ράτζιβιλ, ο οποίος προχώρησε στην ανακατασκευή του παλατιού βάση ροκοκό αρχιτεκτονικής, πιθανώς βάση αρχιτεκτονικών σχεδίων του Γιόχαν Ζίγκμουντ Ντέιμπελ. Τα θαυμάσια γλυπτά των Τεσσάρων Ανέμων (Νότος, Βορέας, Ζέφυρος και Εύρος) επί των κιόνων της περίφραξης χρονολογούνται από την συγκεκριμένη περίοδο. Ο καλλιτέχνης ο οποίος τα φιλοτέχνησε παραμένει άγνωστος, ωστόσο θεωρείται πιθανό, επίσης, να συμμετείχε στην διακόσμηση του Σαξονικού Κήπου. Κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1769-71, το παλάτι ανακατασκευάστηκε από τον Σιμόν Μπόγκουμιλ Ζουγκ για λογαριασμό του Πιότρ Τέππερ. Η δεξιά πτέρυγα επεκτάθηκε, ενώ ένα νέο τμήμα ανεγέρθηκε παράλληλα της ulica Długa, με μία πρώιμη κλασικιστική υψωμένη πρόσοψη. Το 1801, το παλάτι αγοράστηκε μέσω δημοπρασίας από τον Κάρολ Φρίντερικ Ντύκερτ. Έως το 1891, τελούσε υπό την κατοχή των κληρονόμων του. Την περίοδο μεταξύ 1808-1914, λειτούργησε ως ένα καλαίσθητο ξενοδοχείο, υπό την ονομασία Hôtel de Dresde (Ξενοδοχείο Δρέσδη). Μετά το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το παλάτι περιέπεσε σε παρακμή, μετατρεπόμενο σε κατοικία χαμηλού μισθώματος. Το 1927, αγοράστηκε από το Πολωνικό Υπουργείο Οικονομικών, αναπαλαιώθηκε, και κατέστη έδρα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Το 1944, το παλάτι πυρπολήθηκε σκοπίμως από τους Γερμανούς έπειτα από την καταστολή της Εξεγέρσεως της Βαρσοβίας. Σαξονικός Κήπος Παλάτι του Κρασίνσκι Παλάτι Μπρυλ (Πολωνικά) www.warszawa1939.pl
Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας συστάθηκε στις 27 Ιουνίου 2023 από την δεύτερη Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη με μέλημα την προώθηση πολιτικών για την ισότητα των δύο φύλων αλλά και την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος και γήρανσης του πληθυσμού. Υπουργός ανέλαβε η Σοφία Ζαχαράκη και υφυπουργός η Μαρία Κεφάλα.

 Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, συστάθηκε με το Π.Δ. 77/2023 στο ΦΕΚ Α’/130/27-6-2023. Οι αρμοδιότητες του εν λόγω υπουργείου αποσπάστηκαν εν μέρει από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, και συγκεκριμένα μεταφέρθηκε η Γενική Γραμματεία Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Καταπολέμησης της Φτώχειας. Παράλληλα συστάθηκαν σε αυτό, η Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής και η Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Υπό την εποπτεία του Υπουργείου πέρασε επίσης και ο ΟΠΕΚΑ.
Κέρκουολ

Το Κέρκουολ (αγγλικά: Kirkwall) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη των Ορκάδων και βρίσκεται στο νησί Μέινλαντ. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στην Ορκαδική Σάγκα του 1046. Το 1486, ο βασιλιάς Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας αναβάθμισε την πόλη σε βασιλική κωμόπολη. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Αρχαίο σκανδιναβικό Kirkjuvagr, που σημαίνει «Κόλπος της Εκκλησίας», ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε Kirkvoe και Kirkwaa.

 Το Κέρκγουολ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Μέινλαντ, ενώ το λιμάνι του συνδέεται με το Αμπερντίν και το Λέργουικ. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο Καθεδρικός του Αγίου Μάγκνους, που χτίστηκε το 1137. Στο Κέρκγουολ βρίσκεται το Ασύρματο Μουσείο των Ορκάδων, που παρουσιάζει την εξέλιξη του ραδιοφώνου και των τεχνικών ηχογράφησης. Τέλος, κάθε Χριστούγεννα, διεξάγεται στην πόλη ο αγώνας Μπα, που είναι ένα είδος ποδοσφαίρου, μεταξύ δύο ομάδων και αποτελεί έθιμο της πόλης.