Γουάλας Στίβενς

Ο Γουάλας Στίβενς (αγγλικά: Wallace Stevens) (2 Οκτωβρίου 1879 – 2 Αυγούστου 1955) ήταν Αμερικανός μοντερνιστής ποιητής. Γεννήθηκε στο Ρίντινγκ της Πενσυλβάνια, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στη συνέχεια στη Νομική Σχολή της Νέας Υόρκης και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εργαζόμενος ως στέλεχος σε μια ασφαλιστική εταιρεία στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ για την Ποίηση για τα Συλλεκτικά Ποιήματα το 1955. Η πρώτη περίοδος συγγραφής του Στίβενς ξεκινά με τη δημοσίευση του Harmonium το 1923, ακολουθούμενη από μια ελαφρώς αναθεωρημένη και τροποποιημένη δεύτερη έκδοση το 1930. Η δεύτερη περίοδος του συνέβη στα 11 χρόνια αμέσως πριν από τη δημοσίευση του Μεταφορά στο Καλοκαίρι, όταν ο Στίβενς είχε γράψει τρεις τόμους ποιημάτων, συμπεριλαμβανομένων των Ιδέες της Τάξης, Ο Άνθρωπος με τη Μπλε Κιθάρα και Μέρη ενός Κόσμου, μαζί με το Μεταφορά στο Καλοκαίρι . Η τρίτη και τελευταία του περίοδος ξεκίνησε με τη δημοσίευση του Σέλας του Φθινοπώρου στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και ακολούθησε η κυκλοφορία των Συλλεκτικών Ποιημάτων του το 1954, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του.

 Ο Στίβενς γεννήθηκε στο Ρίντινγκ της Πενσυλβάνια το 1879, σε μια λουθηρανική οικογένεια στη γραμμή του Τζον Ζέλερ, του προπάππου του από τη μητέρα του, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην κοιλάδα Σουσκουεχάνα το 1709 ως θρησκευτικός πρόσφυγας. Αφού εργάστηκε σε πολλά δικηγορικά γραφεία της Νέας Υόρκης μεταξύ 1904 και 1907, ο Στίβενς προσελήφθη τον Ιανουάριο του 1908 ως δικηγόρος για την American Bonding Company. Μέχρι το 1914 είχε γίνει αντιπρόεδρος του γραφείου της Νέας Υόρκης της Equitable Surety Company του Σαιντ Λούις, στο Μιζούρι. Όταν απολύθηκε μετά από μια συγχώνευση το 1916, εντάχθηκε στο γραφείο του Hartford Accident and Indemnity Company και μετακόμισε στο Χάρτφορντ, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Η καριέρα του Στίβενς ως επιχειρηματίας-δικηγόρος την ημέρα και ως ποιητής κατά τον ελεύθερο χρόνο του έχει λάβει σημαντική προσοχή, όπως συνοψίζεται στο βιβλίο του Τόμας Γκρέι που ασχολείται με την καριέρα του ως ασφαλιστικό στέλεχος. Ο Γκρέι συνόψισε μέρη από τις ευθύνες της καθημερινής ζωής του Στίβενς που περιελάμβαναν την αξιολόγηση των αξιώσεων ασφαλιστικής ασφάλισης ως εξής: «Εάν ο Στίβενς απέρριπτε μια αξίωση και η εταιρεία ασκούσε μήνυση, θα προσλάμβανε έναν τοπικό δικηγόρο για να υπερασπιστεί την υπόθεση στην μέρος όπου θα δοκιμαστεί. Ο Στίβενς θα καθοδηγούσε τον εξωτερικό δικηγόρο μέσω επιστολής που θα επανεξετάζει τα γεγονότα της υπόθεσης και θα εκθέτει την ουσιαστική νομική θέση της εταιρείας. Στη συνέχεια θα αποχωρούσε από την υπόθεση, αναθέτοντας όλες τις αποφάσεις σχετικά με τη διαδικασία και τη στρατηγική της δίκης».Το 1917 ο Στίβενς και η σύζυγός του μετακόμισαν στη Λεωφόρο Φάρμινγκτον 210, όπου παρέμειναν για τα επόμενα 7 χρόνια και όπου ολοκλήρωσε το πρώτο του ποιητικό βιβλίο, το Harmonium. Από το 1924 έως το 1932 διέμενε στη Λεωφόρο Φάρμινγκτον 735. Το 1932 αγόρασε μία αποικιακή κατοικία της δεκαετίας του 1920 στο Βέστερλι Τέρας (Westerly Terrace) 118, όπου έμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Σύμφωνα με τον Μαριάνι, ο Στίβενς ήταν οικονομικά ανεξάρτητος ως ασφαλιστικό στέλεχος από τα μέσα της δεκαετίας του 1930, κερδίζοντας «20.000 $ ετησίως, που ισοδυναμούν με περίπου 350.000 $ σήμερα [2016]. Και αυτό σε μια εποχή (κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης) που πολλοί Αμερικανοί ήταν άνεργοι, ψάχνοντας στους κάδους απορριμμάτων για φαγητό».Μέχρι το 1934, ο Στίβενς είχε διοριστεί αντιπρόεδρος της εταιρείας. Αφού κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ το 1955, του προσφέρθηκε μια θέση σχολής στο Χάρβαρντ, αλλά αρνήθηκε καθώς θα απαιτούσε να εγκαταλείψει τη δουλειά του στο Χάρτφορντ.Σε όλη του τη ζωή, ο Στίβενς ήταν πολιτικά συντηρητικός. Ο κριτικός Γουίλιαμ Γιορκ Τίνταλ τον περιέγραψε ως Ρεπουμπλικανό, στο καλούπι του Ρόμπερτ Α. Ταφτ. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Στίβενς έλαβε πολλά βραβεία ως αναγνώριση της δουλειάς του, όπως: Βραβείο Μπόλινγκεν για την Ποίηση (1949) Εθνικό Βραβείο Βιβλίου Ποίησης (1951, 1955) για τα Σέλας του Φθινοπώρου και Συλλεκτικά Ποιήματα του Γουάλας Στίβενς Μετάλλιο Φροστ (1951) Βραβείο Πούλιτζερ για την Ποίηση (1955) για Συλλεκτικά Ποιήματα 983 Γουάλας Στίβενς στο Find a Grave (Αγγλικά) Ποιήματα και προφίλ στο PoetryFoundation.org Profile and poems at Academy Of American Poets The Wallace Stevens Society Yale College Lecture on Wallace Stevens ήχος, βίντεο και πλήρεις μεταγραφές από το Open Yale Courses Συλλογή Γουάλας Στίβενς Συλλογή Αμερικανικής Λογοτεχνίας του Γέιλ, Beinecke Rare Book and Manuscript Library. Προφίλ στην Ακαδημία Αμερικανών Ποιητών The PennSound/Woodberry Poetry Room Wallace Stevens Audio Project από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια The Wallace Stevens Papers στο Online Archive της Καλιφόρνια Μια συλλογή από τα γράμματα του Γουάλας Στίβενς Γουάλας Στίβενς στο Poeticous