IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Industrial metal

Το Industrial metal είναι είδος της heavy metal μουσικής, το οποίο αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80 έχοντας επιρροές από το thrash metal, την χορευτική μουσική και το hardcore punk. Πρώτοι καλλιτέχνες του είδους ήταν οι Ministry και Godflesh, ενώ μεγάλη επιτυχία γνώρισαν οι Nine Inch Nails, ο Marilyn Manson και οι Rammstein την δεκαετία του '90.

 Το industrial metal εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80, με τους Ministry, Godflesh και KMFDM ως πρώτα συγκροτήματα του είδους. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας εμφανίστηκαν ονόματα όπως οι Nine Inch Nails με τα πολυπλατινένια άλμπουμ "Pretty Hate Machine", "The Downward Spiral" και "The Fragile", οι White Zombie με τα "La Sexorcisto: Devil Music, Vol. 1" και "Astro-Creep: 2000 – Songs of Love, Destruction and Other Synthetic Delusions of the Electric Head", και οι Ministry με τα "The Mind Is a Terrible Thing to Taste" και "ΚΕΦΑΛΗΞΘ (Psalm 69)". Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90, έκαναν την εμφάνιση τους συγκροτήματα όπως οι Marilyn Manson με το "Antichrist Superstar" και τα # 1 άλμπουμ "Mechanical Animals" και "The Golden Age of Grotesque", οι Stabbing Westward με το "Wither Blister Burn & Peel", οι Static-X με το πλατινένιο "Wisconsin Death Trip", οι Orgy με το επίσης πλατινένιο "Candyass" και οι Rammstein με τα "Sehnsucht", "Mutter" και "Reise, Reise". Η επιτυχία του είδους οδήγησε σε διάφορες συμπτύξεις του industrial metal με το κλασικό heavy metal και το ραπ, οδηγώντας στην δημιουργία του Nu Metal. Το εμπορικό ξέσπασμα του nu metal οδήγησε σε παρακμή το industrial, με συχνό φαινόμενο της ενσωμάτωση στοιχείων του σε άλλα μουσικά είδη όπως το black metal, με πρωτοστάτες τους Thorns, Blacklodge, Mysticum, Zyklon, κ.α.. Heavy Metal Classifications: A History of Industrial Metal - Metal Descent Industrial-metal - Piero Scaruffi's Top 100 Industrial metal albums - Metal Storm
Φαροάλδος Β΄ του Σπολέτο

Ο Φαροάλδος / Φαροάλδος Β΄, Faroald. Faruald II (άκμασε 703 - 724) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 703, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του Θρασιμούνδο Α΄ δούκα του Σπολέτο.

 Ο Φαροάλδος Β΄ κυβέρνησε μαζί με τη μητέρα του Βάχιλαπ. Επιτέθηκε και κατέλαβε την Κλάση, το λιμάνι της Ραβέννας, αλλά του δόθηκε εντολή να το επιστρέψει από τον βασιλιά Λιουτπράνδο των Λομβαρδών. Ο Φάροαντ Β΄ ίδρυσε επίσης και προίκισε το μοναστήρι του Σαν Πιέτρο ιν Βάλε στο Φερεντίλο. Το 724 ο γιος τού Φαροάλδου, ο Θρασιμούνδος Β΄, επαναστάτησε εναντίον τού πατέρα του και τον έκλεισε σε ένα μοναστήρι. Παύλος ο Διάκονος . Historia Langobardorum . Μετάφραση William Dudley Foulke. Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια: 1907. Έβερετ, Νίκολας. Γραμματισμός στη Λομβαρδική Ιταλία, γ. 568 – 774 . Cambridge: Cambridge University Press, 2003.(ISBN 0-521-81905-9) . Χάρτμαν, Λούντο Μόριτζ. Geschichte Italiens im Mittelalter . Γκόθα, 1903. Χότζκιν, Τόμας . Η Ιταλία και οι εισβολείς της . Clarendon Press: 1895. Pabst, H. "Geschichte des langobardischen Herzogthums." Forschungen zur deutschen Geschichte Vol. II, σελ. 405. Γκέτινγκεν, 1862.
Άγιος Νικόλαος Διστόμου

Ο οικισμός Άγιος Νικόλαος Διστόμου βρίσκεται στον Νομό Βοιωτίας και είναι οικισμός του Δήμου Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας. Βρίσκεται στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, δυτικά του Διστόμου και πολύ κοντά στον οικισμό Παραλία Διστόμου. Ονομάστηκε έτσι από την Διστομίτικη εκκλησία του Αγίου Νικολάου που υπήρχε εκεί από πολύ παλιά.

 Επεκτάθηκε από την γαλλική εταιρεία "Πεσινέ" (Pechiney) για την περαιτέρω στέγαση των εργαζομένων και της διοίκησης του εργοστασίου. Η έκταση του οικισμού ανέρχεται σε 70 στρέμματα και σήμερα ανήκει ένα τμήμα του στην εταιρεία Αλουμίνιον της Ελλάδος. Από το 2005, η εταιρεία ανήκει στον όμιλο Μυτιληναίου. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1971 και αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Διστόμου
339 Δωροθέα

Η Δωροθέα (Dorothea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,24. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τη γερμανικής καταγωγής Αμερικανίδα αστρονόμο Ντοροτέα Κλούμπκε, που σταδιοδρόμησε στη Γαλλία.

 Η μέση διάμετρος της Δωροθέας υπολογίσθηκε σε 38,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 58,6 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,243 (από δεδομένα του IRAS). Η Δωροθέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5,5 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πέτρος του Καμέρος

Ο Πέτρος της Καστίλης, (Ισπανικά : Pedro, 1290 - 25 Ιουνίου 1319) μέλος του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας, Ινφάντης της Καστίλης και της Λεόν και κύριος του Κάμερος ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρίας της Μολίνας.

 Διατήρησε την Ηγεμονία του Καμέρος, το Αλμαθάν και έγινε Μαγιοδρόμος του αδελφού του Φερδινάνδου Δ΄ της Καστίλης. Την εποχή που ο ανεψιός του Αλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης ήταν ανήλικος διατήρησε την αντιβασιλεία μαζί με την μητέρα του και τον θείο του Ιωάννη (1313 - 1319). Ο Πέτρος της Καστίλης παντρεύτηκε την Μαρία, κόρη του Ιάκωβου Β΄ της Αραγωνίας. Η κόρη τους Λευκή γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα της, αρραβωνιάστηκε τον Πέτρο Α΄ της Πορτογαλίας αλλά δεν τον παντρεύτηκε ποτέ. Με συμφωνία που υπέγραψαν στο Παλασουέλος την αντιβασιλεία του νεαρού Αλφόνσου ΙΑ΄ ανέλαβαν ο Πέτρος, ο Ιωάννης και η Μαρία (1313), περιγράφονται και οι τρεις ως "Δάσκαλοι", ένα Κορτές στο Μπούργος (1315) το επιβεβαίωσε. Την περίοδο 1312 - 1315 ξέσπασαν πολλές συγκρούσεις ανάμεσα στα μέλη της αντιβασιλείας, ο Πέτρος υποστήριζε την μητέρα του και ήρθε συχνά σε σύγκρουση με τον θείο του. Ο Πέτρος ηγήθηκε σε εκστρατεία στο Εμιράτο της Γρανάδας, σύμφωνα με χριστιανικές πηγές κέρδισε μεγάλη νίκη αλλά απέτυχε να καταλάβει δύο κάστρα, οι Μουσουλμανικές πηγές αντίστοιχα δεν αναφέρουν καμία νίκη. Σε δεύτερη επίθεση στην Γρανάδα (1317) συμμετείχε στην δεύτερη πολιορκία του Γιβραλτάρ και κυρίευσε το κάστρο του Μπελμέζ ντε λα Μοραλέντα. Με παπική έγκριση ξεκίνησε νέα Σταυροφορία στην Γρανάδα (1319), συμμετείχαν ο Πέτρος και ο θείος του Ιωάννης αλλά έπεσαν στην παγίδα από τις Μουσουλμανικές δυνάμεις και γνώρισαν την συντριβή. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης έπεσαν μαζί στο πεδίο της μάχης σε μια ήττα που έμεινε γνωστή σαν "Καταστροφή του κάστρου της Γρανάδας". Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα: Λευκή 1319-1375, μνηστεύθηκε με τον Πέτρο Α΄ της Πορτογαλίας, αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. XXV años de la Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Ed. Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Hidalguia, 1985. Agrait, Nicolás (1998). "The Reconquest During the Reign of Alfonso XI". In Donald J. Kagay; Therese M. Vann (eds.). On the Social Origins of Medieval Institutions: Essays in Honor of Joseph F. O'Callaghan. Leiden: Brill. Pepin, Paulette Lynn (2016). María de Molina, Queen and Regent: Life and Rule in Castile-León, 1259–1321. Lexington Books.
Άγαλμα του κα

Το άγαλμα κα είναι ένα είδος αρχαίου αιγυπτιακού αγάλματος που σκοπό είχε να παρέχει ένα μέρος όπου μπορούσε να αναπαυτεί το κα (ζωτική δύναμη ή πνεύμα) ενός ατόμου μετά το θάνατο. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το κα μαζί με το σώμα, το όνομα, το μπα (προσωπικότητα ή ψυχή), και το šwt (σουάτ, «σκιά»), αποτελούσαν τις πέντε πτυχές (συνθετικά μέρη) ενός ατόμου.

 Μετά το θάνατο, η μη υλικές υποστάσεις της ψυχής πιστευόταν ότι απελευθερώνονταν από το σώμα, ελεύθερες να περιδιαβαίνουν τη γη, αλλά χρειάζονταν το φυσικό σώμα ή ένα υποκατάστατο, τέτοιο όπως το άγαλμα κα για να επιστρέψουν σε αυτό μόνιμα. Τα αγάλματα κα μπορούσαν επίσης να έχουν τη χρήση της σε μνήμη του νεκρού ερήμην του. Για παράδειγμα, στην Άβυδο στήνονταν εκατοντάδες αγάλματα κα για να μπορούν (μέσω αυτών) οι νεκροί να συμμετέχουν στους ετήσιους εορτασμούς για την ανάσταση του Όσιρι.Καθώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα αγάλματα μπορούσαν με μαγικό τρόπο να αντιληφθούν τον τρόπο, αναζωογονιούνταν τελετουργικά από τους ιερείς με ένα ειδικό τελετουργικό, την Τελετή ανοίγματος του στόματος. Στην πλήρη μορφή της στην τελετή αυτή, αγγίζονταν με τελετουργικά αντικείμενα το στόμα, η μύτη, και τα αυτιά του αγάλματος, ώστε να αποκατασταθούν σ’ αυτό οι αντίστοιχες αισθήσεις. Τα αγάλματα κα φτιάχνονταν συνήθως από ξύλο ή πέτρα και κάποιες φορές ζωγραφίζονταν ώστε να μοιάζουν στον ιδιοκτήτη τους, ώστε να ενδυναμωθεί η πνευματική σύνδεση και διατηρηθεί η μνήμη του ατόμου στην αιωνιότητα. Πολλές φορές αγάλματα κα τοποθετούνταν σε ταφικούς ναούς ή ναΐσκους και ιερά, φτιαγμένα για αυτό το σκοπό, και μπορούσαν να ήταν καλυμμένα με επιγραφές. Όπως ισχύει για το μεγαλύτερο μέρος της αρχαίας αιγυπτιακής αγαλματοποιίας, τα αγάλματα κα είχαν αυστηρά ίσια μπροστά στάση κοιτώντας εντελώς ίσια μπροστά. Είτε καθισμένα είτε όρθια, η στάση τους φανερώνει την ανάγκη το άγαλμα να "βλέπει" τον πραγματικό κόσμο μπροστά του, και να ανταποκρίνεται σε ένα ιδεατό στάνταρτ ομορφιάς και τελειότητας.Το ιερογλυφικό για το κα είναι ένα ζευγάρι υψωμένα χέρια. Κάποιες φορές αναπαριστάται στο κεφάλι του αγάλματος κα για να ενισχύσει το σκοπό που επιτελεί το άγαλμα. Oakes, Lorna (2003). Ancient Egypt:: An Illustrated Reference to the Myths, Religions, Pyramids and Temples of the Land of the Pharaohs. New York: Barnes & Noble. ISBN 0-7607-4943-4. Robins, Gay (1998). The Art of Ancient Egypt. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 0-674-00376-4. Stierlin, Anne· Stierlin, Henri (1995). The Pharaohs Master-Builders. Vilo International. ISBN 2-87939-020-6.
Glock

Η Glock είναι βιομηχανία κατασκευής πιστολιών με βάση την Αυστρία. Το 1963 ο Γκαστόν Γκλόκ ίδρυσε την εταιρεία που αργότερα έγινε γνωστή ως Glock. Είναι περισσότερο γνωστή για τα με πολυμερές πλαισιωμένα πιστόλια της.

 (1982 - σήμερα) Τύπος: Ημιαυτόματο πιστόλια - Μοντέλα 17, 17L, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39 Αυτόματο πιστόλι - Μοντέλο 18 Διαμέτρημα: 9x19mm, 10mm, .380 ΑΚΕ, .40 S & W, .357 SIG, .45 ΑΚΕ, .45 GAP Χωρητικότητα: 6, 10, 12, 13, 15, 17, 19, 25, 31, 33 Τρόποι Πυροβολισμού: Ημιαυτόματα (Ημιαυτόματα / Πλήρως Αυτόματο για το Glock 18) Επίσημη ιστοσελίδα
Chevrolet SS

Το Chevrolet SS ήταν ένα μεσαίο σεντάν αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Chevrolet, θυγατρική του αμερικανικού ομίλου της General Motors, το οποίο παρήχθη σε μόλις 12.860 αντίτυπα. Κατασκευάστηκε στην Αυστραλία μεταξύ του 2013 και του 2017 από την Holden, επίσης θυγατρική της General Motors, και βασιζόταν στο Holden Commodore VF, μοντέλο που κατασκευάστηκε από τον Ιούνιο του 2013 έως τις 20 Οκτωβρίου 2017. Ιστορικά, το SS ήταν το πρώτο μετά από 17 χρόνια πισωκίνητο V8 σεντάν της Chevrolet, μετά τη λήξη της παραγωγής της 7ης γενιάς του Impala SS στις 13 Δεκεμβρίου 1996, καθώς και τη λήξη της παραγωγής της 4ης γενιάς του Caprice ταυτόχρονα, την ίδια ημερομηνία. Επίσημα, το μέγεθος του SS το είχε κατατάξει ανάμεσα στο μεσαίο Chevrolet Malibu 8ης γενιάς και στο μεγάλων διαστάσεων Chevrolet Impala 10ης γενιάς, αλλά με πιο σπορ προσανατολισμό και με κινητήρα πολύ μεγαλύτερου κυβισμού ακόμα και από το Impala.

 Λόγω της οριστικής διακοπής της αμερικανικής εταιρείας Pontiac τον Ιανουάριο του 2010, το Chevrolet SS εισήχθη από τον μητρικό όμιλο της General Motors ως ο διάδοχος του σπορ σεντάν Pontiac G8, το οποίο επίσης βασιζόταν στο Holden Commodore. Αυτό φαίνεται και από τις επιδόσεις του κινητήρα των 6.2 λίτρων, καθώς η επιτάχυνση 0-62 mph ή 0-97 km/h στο SS έρχεται σε μόλις 5,2 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα φτάνει τα 160 mph, δηλαδή 257 km/h. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του Chevrolet SS είναι στο 0,31. Το Chevrolet SS διατέθηκε αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τον Νοέμβριο του 2013 και για 4 έτη, σε ειδικά επιλεγμένες αντιπροσωπείες της Chevrolet και σε περιορισμένα αντίτυπα, συνήθως από 2 έως 3 χιλιάδες ετησίως. Αντιθέτως, στον Καναδά και στα κράτη των άλλων ηπείρων δεν προσφέρθηκε ποτέ επίσημα. Κυκλοφόρησε σε μία μόνο έκδοση εξοπλισμού, χωρίς πρόσθετα έξτρα, με αρχική τιμή την πρώτη σεζόν στα 44.470 δολάρια με την τότε ισοτιμία. Στις 9 Ιανουαρίου 2017, η Chevrolet ανακοίνωσε ότι εντός του έτους το Chevrolet SS θα αποσυρθεί οριστικά, χωρίς διάδοχο, εξαιτίας της οριστικής διακοπής της παραγωγής μοντέλων από την εταιρεία Holden, όπως και έγινε. Σημειωτέον ότι λόγω σχετικής απόφασης της μητρικής General Motors, η Holden σταμάτησε οριστικά να κατασκευάζει αυτοκίνητα τον Οκτώβριο του 2017 και συνέχισε αποκλειστικά ως εισαγωγέας έτοιμων αυτοκινήτων ως δεξιοτίμονα και με το εμπορικό σήμα της Holden. Ενδεικτικώς, η επόμενη γενιά του Holden Commodore βασίστηκε στο Opel Insignia δεύτερης γενιάς, αντί να παραχθεί εγχώρια. Η επίσημη ιστοσελίδα του Chevrolet SS https://consumerguide.com/ Chevrolet SS www.autoevolution.com/ Chevrolet SS review and specs
Λιέιδα (επαρχία)

Η επαρχία της Λιέιδα ή επαρχία της Λέριδας (καταλανικά κι επίσημα, província de Lleida, ισπανικά: Provincia de Lérida, οξιτανικά: Lhèida) είναι μια επαρχία της Ισπανίας που καλύπτει τη δυτική Καταλονία. Συνορεύει στα βόρεια με την Ανδόρα και τη Γαλλία, στα ανατολικά με τις επαρχίες της Βαρκελώνης και της Ζιρόνας, στα νότια με αυτή της Ταρραγόνας και στα δυτικά με τις επαρχίες της Σαραγόσας και της Ουέσκας. Αποτελείται από 231 δήμους. Το Εθνικό Πάρκο των Αιγουεστόρτες και της λίμνης του Σαν Μαουρίσιο, η Σέου Βέλια (ο παλαιός καθεδρικός ναός της Λιέιδα), ο βασιλικό μοναστήριο της Αγίας Μαρίας της Βαλμπόνα, το Μουσείο των Παιχνιδιών στο Μπερδού και το μοναστήρι του Μπελπούτς ντε λες Αβελιάνες βρίσκονται σε αυτήν την επαρχία.

 Η επαρχία διακρίνεται από τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών τοπίων που τη χωρίζουν σε δύο ίσης σχεδόν έκτασης μέρη. Στον βορρά κυριαρχεί ο ορεινός όγκος των Πυρηναίων και μικρότερες οροσειρές ενώ αντίθετα στο νότο η πεδιάδα. Το πιο ψηλό σημείο της επαρχίας είναι η κορυφή Πίκα δ' Εστάτς (Pica d'Estats) με υψόμετρο 3.134 μέτρα. Οικονομικά βασίζεται τόσο στη γεωργία, όσο και στον τουρισμό, κατά κύριο λόγο τον χειμώνα. Η πλούσια πεδιάδα του ποταμού Σέγρε παράγει κυρίως φρούτα (αχλάδια, μήλα, εσπεριδοειδή). Τα Πυρηναία και οι γύρω οροσειρές προσφέρονται για χειμερινά σπορ και φυσιολατρικές δραστηριότητες ενώ η σύνδεσή της με την Ανδόρα την καθιστά επίσης τον βασικό δίαυλο εισόδου από την πλευρά της Ισπανίας. Η πλούσια πολιτισμική κληρονομιά της περιοχής έχει να επιδείξει πλούσια έργα εκκλησιαστικής και αμυντικής αρχιτεκτονικής, προϊστορικές τοποθεσίες και μουσεία. Το προ ρωμαϊκό παρελθόν της περιοχής απεικονίζεται στην πολύ καλά διατηρημένη ιβηρική πολιτεία των Μπιλάρς. Η ρομανική αρχιτεκτονική και ζωγραφική εντοπίζεται σε αρκετές περιοχές της, όπως στην Μπαλ ντε Μποί, ενώ τα πολλά μεσαιωνικά κάστρα της απεικονίζουν τον χαρακτήρα της ως σύνορο μεταξύ των χριστιανικών κομητειών των Πυρηναίων και των μουσουλμανικών βασιλείων του νότου. Στην επαρχία ανήκει και η Κοιλάδα του Αράν (στα Καταλανικά Vall d'Aran), η μοναδική κοιλάδα των Πυρηναίων που αν και έχει κλήση προς τον Ατλαντικό ανήκει στην Ισπανία. Η γλώσσα της κοιλάδας είναι τα αρανικά, οξιτανική διάλεκτος που χαίρει αναγνώρισης ως επίσημης γλώσσας της κοιλάδας από το 2006, μαζί με τα ισπανικά και τα καταλανικά. Τμήμα Τουρισμού της κυβέρνησης της επαρχίας Αρχειοθετήθηκε 2014-04-20 στο Wayback Machine. Η κυβέρνηση της επαρχίας της Λιέιδα Φωτογραφίες από τις περιοχές της επαρχίας
Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας

Ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας ( ρωσικά: Председатель Государственной Думы‎ ), που ονομάζεται και Ομιλητής (спикер), εκλέγεται από τα μέλη της Κρατικής Δούμας του Ρωσικού Κοινοβουλίου με μυστική ψηφοφορία. Καθήκον του είναι να προεδρεύει στις συνεδριάσεις της Κρατικής Δούμας και να διασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανονισμοί όπως έχουν οριστεί από το Ρωσικό Σύνταγμα. Είναι εξουσιοδοτημένος να παίρνει αποφάσεις για την καλή λειτουργία της κάτω βουλής, να διορίζει και να απολύει ορισμένα μέλη του προσωπικού, να εγκρίνει τον προϋπολογισμό, να εκδίδει διατάγματα και να δίνει οδηγίες για θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Στο πλαίσιο της νομοθετικής λειτουργίας, παρουσιάζει τα προσχέδια νόμων στην Κρατική Δούμα, υπογράφει τους νόμους και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν, αποστέλλει τα σχετικά έγγραφα στον Πρόεδρο της Ρωσίας και στις αρμόδιες επιτροπές. Εξετάζει τα νομοσχέδια και διατυπώνει απόψεις. Είναι, επίσης, υπεύθυνος για την οργάνωση του Συμβουλίου της Κρατικής Δούμας.Μαζί με τον Πρόεδρο της Κρατικής Δούμας εκλέγονται, επίσης, οι αντιπρόεδροί του. Οι αντιπρόεδροι αντικαθιστούν τον Πρόεδρο στις συνεδριάσεις όταν αυτός λείπει, συντονίζουν τις δραστηριότητες των επιτροπών της Κρατικής Δούμας, και επιλύουν ζητήματα για την καλή λειτουργία της βουλής. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα μοιράζονται μεταξύ των αναπληρωτών με διάταγμα που εκδίδεται από τον Πρόεδρο κατόπιν συζητήσεως με το Συμβούλιο της Κρατικής Δούμας.

 Η θέση του Προέδρου της Κρατικής Δούμας θεσπίστηκε το 1906, όταν ιδρύθηκε η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και ο πρώτος Πρόεδρος ήταν ο Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός Σεργκέι Μουρόμτσεφ. Έντεκα χρόνια μετά, με τη Ρωσική Επανάσταση η Κρατική Δούμα διαλύθηκε. Ως τότε, πέντε πρόεδροι είχαν περάσει από την θέση.Η θέση αποκαταστάθηκε μετά από 76 χρόνια, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την συνταγματική κρίση του 1993. Ο πρώτος Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας μετά την επαναφορά της θέσης ήταν ο Ιβάν Ρίμπικιν. Από τον Ιανουάριο του 1995 ο Ομιλητής της Κρατικής Δούμας είναι επίσης μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας . Ο σημερινός πρόεδρος Βιάτσεσλαβ Βολόντιν εξελέγη στις 5 Οκτωβρίου 2016. Σύμφωνα με το άρθρο 101 του Ρωσικού Συντάγματος και τους κανονισμούς της Κρατικής Δούμας, ο Πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι εκλέγονται από τα μέλη της βουλής με μυστική ψηφοφορία. Η Κρατική Δούμα μπορεί να αποφασίσει να διεξαγάγει ανοικτή ψηφοφορία. Έκαστος βουλευτής μπορεί να ψηφίσει μόνο έναν υποψήφιο. Οι υποψήφιοι θα μιλήσουν σε μία συνεδρίαση της βουλής και θα απαντήσουν στις ερωτήσεις των βουλευτών, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να εκφραστούν υπέρ ή κατά ενός υποψηφίου. Στο πέρας της συνεδρίασης οι συζητήσεις θα λήξουν. Για να εκλεγεί Πρόεδρος, ο υποψήφιος πρέπει να συγκεντρώσει πάνω από τους μισούς ψήφους της βουλής. Σε περίπτωση που μετά τον πρώτο γύρο της εκλογής κανένας υποψήφιος δεν έχει συγκεντρώσει τις μισές ψήφους, τότε θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο υποψήφιων που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο. 5 Οκτωβρίου 2016:
Κλίμα της Αρμενίας

Στην Αρμενία παρατηρούνται διάφοροι τύποι κλίματος ανάλογα με το υψόμετρο: υπάρχουν περιοχές όπου το κλίμα είναι ξηρό υποτροπικό ενώ άλλες εμπίπτουν στην Αλπική Ζώνη. Κατά μήκος ορισμένων τμημάτων του Άραξη το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό που, αντίθετα από το ξηρό υποτροπικό κλίμα, διακρίνεται για τους κρύους χειμώνες του.

 Στις πεδιάδες και τα βουνά της Αρμενίας ο χειμώνας στα αρχαία χρόνια ήταν, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, αρκετά κρύος όπως είναι και σήμερα. Ο Ξενοφώντας στο έργο του Ανάβαση, κατά την περιγραφή της επιστροφής των Ελλήνων μισθοφόρων, μετά το θάνατο του Κύρου, αναφέρει ότι ενώ οι στρατιώτες βρίσκονταν στα βουνά της Αρμενίας, μια φθινοπωρινή νύχτα χιόνισε και το χιόνι κάλυψε τους ίδιους και τα όπλα τους. Ειδικότερα αναφέρει ότι το ύψος του χιονιού ήταν περίπου 1 μέτρο. Επίσης αναφέρει ότι οι Αρμένιοι για να προστατευθούν από το κρύο άλειφαν το σώμα τους με λίπος ή αμυγδαλέλαιο. Ο Αρμένιος ιστορικός Μόβσες Χορενάτσι (5ος αιώνας μ.Χ.) περιέγραψε το κλίμα της πεδιάδας Αραράτ ως ζεστό και ξηρό το καλοκαίρι. Blizzard sweeps up Armenia, temperatures go subzero
Μύκη Ξάνθης

Η Μύκη (παλαιότερα: Μουστάφτσοβα , μετονομάστηκε το 1920) είναι χωριό του νομού Ξάνθης. Ανήκει στην ομάδα των χωριών του νομού με μουσουλμανικό πληθυσμό, που αποκαλούνται συχνότερα Πομακοχώρια. Απέχει 20 χιλιόμετρα από την Ξάνθη και 5 από την Σμίνθη, την πρωτεύουσα του τοπικού δήμου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Μύκης και ο πληθυσμός της είναι 1.095 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο πληθυσμός της παρουσιάζει συνεχή αύξηση κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Πορεία του πληθυσμού:

 Η Μύκη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 380 μέτρων, στα ορεινά της Ροδόπης, σε μία μικρή κοιλάδα που σχηματίζει ένας χείμαρρος, παραπόταμος του Κόσυνθου. Είναι σχεδόν αθέατη από τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει τα Πομακοχώρια του νομού Ξάνθης. Η ύπαρξη του χειμάρρου που διασχίζει το χωριό έχει δημιουργήσει προβλήματα σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων. Το 1996 προκάλεσε σοβαρές πλημμύρες στο χωριό. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μεγάλο τζαμί, ένα από τα μεγαλύτερα της περιοχής. Στη Μύκη εξακολουθεί να φοριέται η παραδοσιακή τοπική ενδυμασία των γυναικών. Στην ενδυμασία αυτή κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, κυρίως το κόκκινο και διαφέρει πολύ από την σκουρόχρωμη λιτή ενδυμασία των μουσουλμάνων, που φοριέται στα υπόλοιπα μουσουλμανικά χωριά της περιοχής. Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης στη Θράκη η Μύκη αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας η οποία διατηρήθηκε μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1998. Η κοινότητα περιλάμβανε πολλούς ακόμα οικισμούς και η έκτασή της ήταν 134.167 στρέμματα. Στο διάστημα 1999-2010 οπότε και ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας, εντάχθηκε στον νεοσύστατο δήμο Μύκης, έδρα του οποίου ήταν η Σμίνθη. Στον δήμο Μύκης παρέμεινε και μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011 καθώς ο δήμος διατηρήθηκε και διευρύνθηκε. Οι Πομάκες της Μύκης φορούσαν χαρακτηριστική παραδοσιακή φορεσιά με τσεμπέρι γαλάζιου χρώματος, κάπα, κόκκινο πουκάμισο, καρό ποδιά που δένει πίσω και μάλλινες κάλτσες. Ιστοσελίδα του δήμου Μύκης Αρχειοθετήθηκε 2011-10-19 στο Wayback Machine.
116 (αριθμός)

Το 116 (εκατόν δέκα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 115 και πριν από το 117. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 116:2 = 58, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 116 συμβολίζεται ως CXVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙϚ´ ή ρις΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 116 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 29, 58 και 116 δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 117. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 116 είναι 116 = 22· 29. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 116 αντιστοιχεί στο Λιβερμόριο. Ο 116 Σιρόνα, είναι ένας μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής.
Ελένη Αρτυματά

Η Ελένη Αρτυματά (γεν. 16 Μαΐου 1986 στο Παραλίμνι) είναι αθλήτρια του στίβου. Ειδικεύεται στον δρόμο ταχυτήτων στα 100μ. 200μ. 400μ. Είναι η κάτοχος του Εθνικού ρεκόρ Κύπρου στα 200μ με 22.61 από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης το 2010. Κατέχει επίσης το Εθνικό ρεκόρ και στα 400μ με επίδοση 50.80, επίδοση που πέτυχε στην ημιτελική σειρά των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. Δραστηριοποιείται σε διεθνείς διοργανώσεις για την Κύπρο και έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, σε Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, Κοινοπολιτειακούς Αγώνες, Αγώνες Μικρών Κρατών της Ευρώπης αλλά και σε Μεσογειακούς Αγώνες.

 Είναι τρεις φορές χρυσή Μεσογειονίκης σε Μεσογειακούς Αγώνες, δύο φορές στο δρόμο των 200μ. στην Πεσκάρα το 2009 και στην Μερσίνη το 2013. Η τρίτη φορά που στέφθηκε χρυσή Μεσογειονίκης ήταν στον δρόμο των 400μ στους Μεσογειακούς στην Ταραγόνα το 2018. Είναι η πρώτη αθλήτρια του στίβου που έλαβε μέρος σε τέσσερις διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008, 2012, 2016 και 2021. Έγινε η πρώτη αθλήτρια του στίβου που μπήκε σε τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στα σπριντ στην απόσταση των 200μ. όπου κατέλαβε την όγδοη θέση στο Παγκόσμιο του Βερολίνου το 2009. Στα δρομικά αγωνίσματα του στίβου είναι η αθλήτρια με την υψηλότερη θέση σε Πανευρωπαϊκόυς Αγώνες, όταν και τερμάτησε στην πέμπτη θέση στα 200μ. στους Ευρωπαϊκούς του 2010 στην Βαρκελώνη. Έχει ψηφιστεί ως καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ) τις χρονιές 2007, 2009, 2012, 2013 και 2021. Από την Κυπριακή Ομοσπονδία Στίβου (ΚΟΕΑΣ) έχει βραβευθεί με την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της ΚΟΕΑΣ απονέμωντας της, την Αργυρή Νίκη τον Νοέμβριο του 2019. Είναι παντρεμένη από τον Νοέμβριου του 2021 με τον παλιό πρωταθλητή Κύπρου των δρόμων ταχυτήτων, Παναγιώτη Ιωάννου. Μαζί έχουν αποκτήσει έναν γιο τον Μάιο του 2022.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2003

Τα 69α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 2004, απονεμήθηκαν στις 11 Ιανουαρίου 2004, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2003.

 Καλύτερη Ταινία: The Lord of the Rings: The Return of the King Επιλαχών: Mystic River, American Splendor, και Χαμένοι στη Μετάφραση Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Μπιλ Μάρεϊ – Χαμένοι στη Μετάφραση Επιλαχών: Σον Πεν – Mystic River and Jack Black – School of Rock Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Hope Davis – American Splendor και The Secret Lives of Dentists Επιλαχούσα: Ναόμι Γουότς – 21 Grams και Σαρλίζ Θερόν – Monster Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: The Triplets of Belleville (Les triplettes de Belleville) Επιλαχών: Finding Nemo Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Harris Savides – Elephant και Gerry Καλύτερη Σκηνοθεσία: Σοφία Κόπολα – Χαμένοι στη Μετάφραση Επιλαχών: Πίτερ Τζάκσον – The Lord of the Rings: The Return of the King Καλύτερο Σκηνοθετικό Ντεμπούτο: Shari Springer Berman and Robert Pulcini – American Splendor Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: City of God (Cidade de Deus) • Brazil/France/United States Επιλαχών: The Man Without a Past (Mies vailla menneisyyttä) • Finland Καλύτερη Μη Κινηματογραφική Ταινία: Capturing the Friedmans Επιλαχών: The Fog of War Καλύτερο Σενάριο: Craig Lucas – The Secret Lives of Dentists Επιλαχών: Steven Knight – Dirty Pretty Things και Σοφία Κόπολα – Χαμένοι στη Μετάφραση Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Eugene Levy – A Mighty Wind Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Shohreh Aghdashloo – House of Sand and Fog Ο Επίσημος ιστότοπος
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1975-76

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1975-76 ήταν η δέκατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Τορίνο της Ιταλίας, συναντήθηκαν η Τσιντσάνο Μιλάνο (Cinzano Milano) με τη γαλλική ASPO Τours. Την έκπληξη με την παρουσία της στα ημιτελικά, έκανε η γιουγκοσλαβική Ραμποτνίτσκι Σκοπίων.

 Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, ακόμη δηλαδή δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση με έξι ζευγάρια (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια φάση των 12 (6 ζεύγη) και ακολούθως ο προημιτελικός γύρος δύο ομίλων, των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα. Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (Χαποέλ Γκιβάτ Γιαγκούρ), της Ελβετίας (Ολίμπικ Φρίμπουργκ), της Ισλανδίας (Ρέικιαβικ Άρμαν), του Βελγίου (Lier Bus-Fruit), της Αιγύπτου (Αλ Ιτιχάντ Αλεξάνδρεια), και της Συρίας (Δαμασκός Αλ Γουάχντα). Εδώ, το παιχνίδι έχασαν ακόμη έξι σύλλογοι: Η Παρτιζάνι Τιράνων, η Σόμα Βιέννης, η NMKY Ελνσίκι, η Σλάβια Πράγας, η Γαλατασαράι της Κωνσταντινούπολης και η Σόλνα Βίκινγκς . Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" ο Ολυμπιακός του Πειραιά, η Κρίσταλ Πάλας του Λονδίνου, η τότε δυτικογερμανική Χάγκεν SSV και η ΤΣΣΚΑ της Σόφιας. "Χαμένοι" στη φάση αυτή ήταν η ισπανική Εστουδιάντες Μοντεβέρδε και η Ραμποτνίτσκι των Σκοπίων. Το Μιλάνο του κόουτς Φίλιππο Φαϊνα κατόρθωσε να επαναλάβει το θρίαμβο του 1972 στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά με άλλο όνομα χορηγού. Από την άλλη, η Tour στη μόνη της παρουσία σε Τελικό, έπεσε ένδοξα (τελικό σκορ 88-83 υπέρ των ιταλών). Οι νικητές -στους οποίους από την ομάδα της διετίας 1971-72 είχαν απομείνει μόνο οι Μπιάνκι, Μπορλέτι και Μπρουμάτι- χρησιμοποίησαν επιπλέον τους αμερικανούς Όστιν Ρόμπινς και Μάικλ Σιλβέστερ (που αργότερα αγωνίσθηκε με ιταλική υπηκοότητα) καθώς και τους γηγενείς αδελφούς Ντίνο και Φράνκο Μποζέλι, τον Πάολο Φριτς, τους Μπενάτι, Φαμπρικατόρε, Σαμπατίνι, Μποργκέζε, Γκαλινάρι, Φερατσίνι και Φραντσεσκάτο. Στη γαλλική ομάδα του Πιέρ Νταό έπαιξαν οι αμερικανοί Ρέινολντς, Μένγιαρντ, Μπόουεν, καθώς και οι Αλμπέρ, Μπαρέ, Μπελό, Μπεργκερόν, Μπονό, Σενεγκάλ, Ντεμάρς και Βασέ. Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.
Βίσεβατς

Το Βίσεβατς (σερβικά κυριλλικά: Вишевац) είναι χωριό της Σερβίας. Διοικητικά σήμερα ανήκει στον στο δήμο της Ράτσα στην περιοχή της Σουμανδίας. Οι κοντινότερες πόλεις είναι το Κραγκούγιεβατς και το Σμεντέρεβο Παλάνκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 700 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 1991 είχε 850 κάτοικους). Το χωριό είναι γνωστό σαν η γενέτειρα του ηγέτη της πρώτης σερβικής εξέγερσης Καραγιώργης Πέτροβιτς. Ακόμα διατηρείται το σπίτι όπου γεννήθηκε.

 Ο οικισμός της Βίσεβατς έχει 576 ενήλικους κατοίκους, και ο μέσος όρος ηλικίας είναι 45,3 χρόνια (43,2 για τους άνδρες και 47,4 για τις γυναίκες). Το χωριό έχει 211 νοικοκυριά, και ο μέσος αριθμός ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 3,32. Το χωριό σε μεγάλο βαθμό κατοικείται από Σέρβους, σύμφωνα με την απογραφή του 2002 αντίστοιχα. 1948 = 1.298 1953 = 1.361 1961 = 1.270 1971 = 1.126 1981 = 1.002 1991 = 850 2002 = 700 2011 = 603Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 η εθνοτική σύνθεση του χωριού ήταν Σέρβοι 698 ή το 99.71%, Γιουγκοσλάβοι 2 ή το 0,28%. Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-) Гугл сателитска мапа (-{Maplandia}-)
Citroën C6 (2016)

Το Citroën C6 δεύτερης γενιάς είναι ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Κατασκευάζεται από την κοινοπραξία Dongfeng Peugeot-Citroën Automobiles στην πόλη Γουχάν της Κίνας από τον Απρίλιο του 2016 και, αντίθετα με το αρχικό Citroën C6 των ετών 2005 - 2012, το C6 δεύτερης γενιάς προορίζεται αποκλειστικά για την κινεζική αγορά.

 Το σημερινό C6 εξελίχθηκε υπό τον κωδικό «πρότζεκτ X81» και με βάση την πλατφόρμα του Peugeot 508, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο, και χωρίς να έχει καμία συγγένεια με το αρχικό Citroën C6. Οι πρώτες φωτογραφίες του C6 δεύτερης γενιάς άρχισαν να διαρρέουν στο Διαδίκτυο τον Μάρτιο του 2016, ενώ στις 12 Απριλίου αποκαλύφθηκαν από τη Citroën η εξωτερική και εσωτερική του αισθητική, σε σχετική δημόσια εκδήλωση. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου, που είναι κλασικό 4-πορτο σεντάν, έλαβε χώρα στις 25 Απριλίου 2016, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο, και η παραγωγή του ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016, από την κοινοπραξία Dongfeng Peugeot-Citroën Automobiles. Τον Μάιο του 2019, το μοντέλο υπέστη κάποιες αναβαθμίσεις στους κινητήρες του, με οριακές αυξήσεις ισχύος και βελτίωση οικονομίας καυσίμων, καθώς και με εκπλήρωση ακόμα αυστηρότερων προδιαγραφών στις εκπομπές καυσαερίων. Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 έως το 2021 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων. Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Citroën C6 πρώτης γενιάς (2005 - 2012) Citroën C6 Lignage Salon de Pékin – Nouvelle Citroën C6 (2016) : Loin des yeux, loin du coeur. Citroën C6 II (2016) : le vaisseau amiral est paré pour la Chine.
BMW G11

Η BMW Σειρά 7 G11 / G12 είναι ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 1 Ιουλίου 2015 έως τον Ιούνιο του 2022. Η εκδοχή με το κοντό μεταξόνιο ονομάζεται G11 και η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο ονομάζεται G12. Αντικατέστησε τη BMW F01 / F02 και ήταν η έκτη κατά σειρά γενιά της Σειράς 7. Η διάδοχός της, μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 1 Ιουλίου 2022 και φέρει την ονομασία BMW G70, ενώ για πρώτη φορά προσφέρεται και ως αμιγώς ηλεκτροκίνητη, έκδοση που ονομάζεται BMW i7, και μάλιστα εξαναγκάστηκε να καταργήσει οριστικά τον κινητήρα V12 (που είχε εισαχθεί για πρώτη φορά στη BMW Σειρά 7 E32 το 1987), επειδή δεν μπορούσε πλέον να ανταποκριθεί στις νέες και αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων.

 Το μοντέλο αποκαλύφθηκε επίσημα στις 10 Ιουνίου 2015 στην έδρα της BMW στο Μόναχο. Η μαζική παραγωγή του, ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου του ίδιου έτους, για τη σεζόν (model year) του 2016. Η Σειρά 7 G11 / G12 είναι η πρώτη BMW που βασίστηκε στην πλατφόρμα BMW CLAR platform (Cluster Architecture platform), η οποία στο μοντέλο αυτό υιοθέτησε τεχνολογίες που είχαν εισαχθεί για πρώτη φορά στα μοντέλα BMW i, όπως την ύπαρξη και ανθρακονημάτων ως δομικά υλικά. Οι εκδόσεις με το μακρύτερο μεταξόνιο φέρουν και ένα «L» στο όνομά τους, όπως για παράδειγμα BMW 760Li.Μεγάλη προσοχή δόθηκε και στην αεροδυναμική, με αποτέλεσμα το μοντέλο να έχει αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,24. Στις 16 Ιανουαρίου 2019, η BMW παρουσίασε την ανανέωση της G11 / G12, με επανασχεδιασμό στα μπροστινά και πίσω φώτα, και μια νέα, πολύ μεγαλύτερη μπροστινή γρίλια, σύμφωνα με τα νέα σχεδιαστικά πρότυπα της εταιρείας για την μπροστινή γρίλια των μοντέλων της. www.7-forum.com/ Auto Bild, Mai 2016: Technische Daten des neuen BMW 7er, abrufbar am 22. April 2019. Heise Autos, Juni 2015: Luxus light, 23 Bilder des G11 und F01, abrufbar am 22. April 2019.
Μαρία δε λας Μερθέδες της Ισπανίας

Η Μαρία δε λας Μερθέδες, γερμ. María de las Mercedes von Bayern (3 Οκτωβρίου 1911 - 11 Σεπτεμβρίου 1953) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μουκράνι της Γεωργίας.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φερδινάνδου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Βουρβόνων, κόρης του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε το 1946 τον Ηρακλή Μπαγκρατιόν πρίγκιπα του Μουxράνι της Γεωργίας και είχε τέκνα: Μαριάμ γενν. 1947, παντρεύτηκε πρώτα τον Χοσέ-Λουίς Μπλάνκο-Μπριόνες υ δε Κεγιάρ και μετά τον δρ. Τόμας Ορτίθ υ Βαλέρο. Μπαγκράτ 1949-2017, πρίγκιπας Μπαγκρατιόν-Μουκράνσκυ. Dona Maria de las Mercedes de Baviera y de Borbon, Infanta d'España Bagrationi (Bagration) Dynasty Genealogy
Μουσικό κλειδί

Στη θεωρία της μουσικής, με τον όρο κλειδί (ή γνώμονας) εννοούμε το σύμβολο που βρίσκεται στην αρχή κάθε γραμμής πενταγράμμου, που προσδιορίζει την ονομασία και το ύψος κάθε μουσικού φθόγγου ανάλογα με τη θέση του στο πεντάγραμμο. Βάσει της θέσης του κλειδιού στο πεντάγραμμο μπορούμε να διαβάσουμε τα ονόματα των φθόγγων που αντιστοιχούν στις γραμμές και τα διαστήματα. Στη μουσική σημειογραφία υπάρχουν τα εξής τρία κλειδιά: κλειδί του σολ, κλειδί του φα και κλειδί του ντο. Το καθένα απ' αυτά χρησιμοποιείται για διαφορετικά όργανα και φωνές, ανάλογα με την έκταση του καθενός. Χονδρικά, το κλειδί του σολ είναι για τα υψίφωνα μέρη, το κλειδί του ντο για τα μεσόφωνα μέρη και το κλειδί του φα για τα βαθύφωνα μέρη. Ιστορικά, στη μουσική σημειογραφία χρησιμοποιούνται δέκα κλειδιά: Δύο κλειδιά του σολ πρώτης και δεύτερης γραμμής Πέντε κλειδιά του ντο - ένα για κάθε γραμμή του πενταγράμμου Τρία κλειδιά του φα, τρίτης, τέταρτης και πέμπτης γραμμής.

 Το κλειδί του σολ δεύτερης γραμμής είναι το πιο διαδεδομένο κλειδί. Πρωτίστως γνωστό ως «κλειδί του βιολιού», χρησιμοποιούνταν ιστορικά για να σημειώνει υψίφωνα μέρη. Χρησιμοποιείται για τις εξής φωνές και μουσικά όργανα: Φωνές: υψίφωνος, μεσόφωνος, οξύφωνος (συχνά με την προσθήκη του αριθμού 8 στο κάτω μέρος του κλειδιού). Έγχορδα: άρπα, πιάνο, βιολί, κιθάρα, λύρα, τσέλο και βιόλα (ψηλές νότες). Ξύλινα πνευστά: φλάουτο, πίκολο, φλογέρα, όμποε, αγγλικό κόρνο, κλαρινέτο, σαξόφωνo, γκάιντα. Χάλκινα πνευστά: τρομπέτα, κόρνο, ευφώνιο. Κρουστά: βιμπράφωνο, μαρίμπα, μεταλλόφωνο, πιάνο (ψηλές νότες). Το κλειδί του φα τέταρτης γραμμής, γνωστό και ως «κλειδί του μπάσου», χρησιμοποιείται για τις εξής φωνές και όργανα: Φωνές: βαρύτονος, βαθύφωνος. Έγχορδα: πιάνο (χαμηλές νότες), τσέλο, κοντραμπάσο, βιόλα ντα γκάμπα, ηλεκτρικό μπάσο. Ξύλινα πνευστά: φαγκότο, κλαρινέτο μπάσο, σαξόφωνο μπάσο. Χάλκινα πνευστά: τρομπόνι, τούμπα. Κρουστά: τυμπάνια, μαρίμπα (χαμηλές νότες), πιάνο (χαμηλές νότες). Το κλειδί του ντο τρίτης γραμμής, γνωστό και ως «κλειδί της άλτο», χρησιμοποιείται για τη βιόλα και συχνά για το αγγλικό κόρνο. Το κλειδί του ντο τέταρτης γραμμής χρησιμοποιείται για την ψηλή περιοχή στο φαγκότο, το τρομπόνι και το τσέλο. Ειδικά για τις φωνές, στην προκλασική εποχή και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, τα κλειδιά χρησιμοποιούνταν ως εξής: υψίφωνος (σοπράνο): κλειδί σολ δεύτερης γραμμής και κλειδί ντο πρώτης γραμμής. δραματική υψίφωνος (μέτζο σοπράνο): κλειδί ντο δεύτερης γραμμής. μεσόφωνος (άλτο): κλειδί ντο τρίτης γραμμής. οξύφωνος (τενόρος): κλειδί ντο τέταρτης γραμμής. βαρύτονος και βαθύφωνος (μπάσος): κλειδί ντο πέμπτης γραμμής, κλειδί φα τρίτης γραμμής και κλειδί φα τέταρτης γραμμής. Μανώλης Καλομοίρης: Τα θεωρητικά της Μουσικής, Εκδοτικός οίκος Γαϊτάνου. Hiley, David. 2001. "Clef". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, 2nd ed., edited by Stanley Sadie and John Tyrrell. London: Macmillan Publishers.
Φάλεκ

Ο Φάλεκ (εβραϊκά: פֶּלֶג|פָּלֶג, "διαχωρισμός", αγγλική απόδοση: Paleg, Πάλεγκ), αναφερόμενος στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και ως Φαλέγ, αναφέρεται στην Εβραϊκή Βίβλο ως ένας από τους γιους του Έβερ, πρόγονος των Ισραηλιτών σύμφωνα με τη Γενεαλογία του Νώε που αναφέρεται στο Βιβλίο της Γενέσεως και στα Χρονικων Α΄. Ο γιος του Φάλεκ ήταν ο Ραγαύ, που γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 30 χρονών, απέκτησε δε και άλλους γιους και κόρες. Σύμφωνα με την Εβραϊκή Βίβλο ο Φάλεκ έζησε 239 χρόνια. Στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και κάποιες εκδόσεις Βίβλων που προέρχονται από αυτήν, ο γιος του Ραγαύ γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 130 χρονών, και ο ίδιος έζησε ως 339 χρονών. Οι σύγχρονες μεταφράσεις στα αγγλικά συνήθως χρησιμοποιούν τα ονόματα και τις χρονολογίες του Μασοριτικού κειμένου (Paleg αντί Phaleg= Φάλεκ, Eber = Έβερ, Reu αντί Ragau = Ραγαύ). Το όνομα Peleg είναι κοινό επώνυμο στο Ισραήλ, και είναι και η ρίζα των γραμμάτων για την ιστιοπλοΐα (lehaflig להפליג) και την στρατιωτική μισή-τέντα προστασίας (peleg-ohel פלג אוהל). Το όνομα Peleg στα Αγγλικά είναι ρυάκι (brook).

 Σύμφωνα με το στίχο της Γενέσεως 10:25, και Χρονικών Α΄ (Παραλειπομένων Α΄) 1:24 ήταν τον καιρό του Φάλεκ που "διεμερίσθη ἡ γῆ" (ο οποίος πήρε το όνομα αυτό ακριβώς επειδή σημαίνει διαχωρισμός). Αυτός ο καιρός θεωρείται ότι ήταν λίγο πριν, κατά τη διάρκεια, ή μετά την πτώση του Πύργου της Βαβέλ. Το νόημα της φράσης συνήθως θεωρείται ότι σημαίνει τον πατριαρχικό διαμοιρασμό της γης, ή ίσως απλά του ανατολικού ημισφαιρίου, μεταξύ των τριών γιων του Νώε για τη μελλοντική χρήση τους, όπως ειδικώς αναφέρεται στο Βιβλίο των Ιωβηλαίων, τον Ψευδο-Φίλωνα, στο Kitab al-Magall (Κλεμεντιανή φιλολογία), και στον Ιώσηπο, καθώς και σε πολλές πηγές αρχαιοδιφών και μεσαιωνικών πηγών, ακόμα και μέχρι την εποχή του James Ussher (1581-1656), στο έργο του Χρονικά του Κόσμου. Μια αναφορά στο Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με το Σατανά, λέει ότι "Στις μέρες του Φάλεκ η γη διεμερίσθη για δεύτερη φορά μαπό τους τρεις γιους του Νώε, Σημ, Χαμ και Ιάφεθ — είχε πριν διαμοιρασθεί πριν μία φορά στους τρεις γιους από τον ίδιο το Νώε. Το όνομά του περιλαμβάνεται στη γενεαλογία του Ιησού που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή προ της Χριστού Γενέσεως, ή Κυριακή των Προπατόρων. Πανηγυρίζω καὶ τὸν ἐξ Ἕβερ τόκον. Ὡς Μωϋσῆς γὰρ φησι, τίκτει τὸν Φάλεκ.
Τιριδάτης Γ΄ της Αρμενίας

Ο Τιριδάτης Γ΄ της Αρμενίας (250 - 330) ή Τιριδάτης ο μέγας, ήταν βασιλιάς των Αρσακιδών της Αρμενίας (287 - 330) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Χοσρόη Β΄. Ο πατέρας του (Χοσρόης) δολοφονήθηκε όταν ήταν ακόμα βρέφος (252) από έναν ευγενή, τον Άναξ που ανήκε στην βασιλική οικογένεια των Αρσακιδών της Αρμενίας πιθανότητα ξάδελφος του ύστερα από παρακίνηση του Σασσανίδη βασιλιά της Περσίας Σαπώρ Α΄. Ο μικρός Τιριδάτης μεταφέρθηκε για ασφάλεια στη Ρώμη ενώ η Αρμενία καταλήφθηκε από τους Πέρσες. Στη Ρώμη δέχτηκε λαμπρή εκπαίδευση, επιστημονική και στρατιωτική, περιγράφεται ως γενναίος και δυνατός στρατιώτης που συμμετείχε σε όλες τις μάχες των Ρωμαίων εναντίον των εχθρών τους. Το 270 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αυρηλιανός έδιωξε τους Πέρσες από την Αρμενία. Λίγα χρόνια αργότερα ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός αποκατέστησε τον Τιριδάτη στον θρόνο του πατέρα του (287) σε ηλικία 37 ετών, έκανε πρωτεύουσα του την Βαγκαρσαπάτ, παντρεύτηκε μια Αλανή πριγκίπισσα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά ανάμεσα τους την Σαλώμη και τον διάδοχο του Χοσρόη Γ´.

 Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του φέρθηκε σκληρά στους χριστιανούς με συνεχείς διωγμούς. Ο ίδιος είχε ασπαστεί μια αρχαία πολυθεϊστική θρησκεία, ενώ τον χριστιανισμό είχε ασπαστεί ο Γρηγόριος μοναδικός επιζήσας, γιος του Άναξ δολοφόνου του πατέρα του. Φέρθηκε πολύ σκληρά στον Γρηγόριο τον έριξε στις φυλακές με πρόσχημα την θρησκεία αλλά στην πραγματικότητα του κρατούσε μίσος λόγω του φόνου του πατέρα του. Την εποχή που ο Γρηγόριος ήταν κλεισμένος στις φυλακές δέχθηκε την επίσκεψη μιας ομάδας χριστιανών παρθένων και ο Τιριδάτης ερωτεύθηκε σφοδρά μια από αυτές, τη Ριψίμη. Αυτή απέρριψε τον έρωτα του και ο ίδιος εξοργισμένος τις σκότωσε όλες αλλά στην συνέχεια αρρώστησε βαριά από ανίατη ασθένεια (301). Η αδελφή του, που είχε ασπαστεί τον χριστιανισμό, το θεώρησε ως θεία τιμωρία και είδε όραμα ότι μόνο ο φυλακισμένος σε σκληρές συνθήκες Γρηγόριος θα μπορούσε να γιατρέψει τον αδελφό της από την ασθένεια. Ο απελπισμένος Τιριδάτης τον αποφυλάκισε και ο Γρηγόριος με θαυματουργό τρόπο τον γιάτρεψε από την αρρώστια που τον οδηγούσε σε βέβαιο θάνατο. Το γεγονός της θεραπείας του από τον Γρηγόριο οδήγησε τον Τιριδάτη να δεχτεί τον χριστιανισμό όχι μόνο ο ίδιος που βαπτίστηκε από τον Γρηγόριο (301) αλλά και να τον επιβάλει στους Αρμένιους υπηκόους του 30 χρόνια πριν ο χριστιανισμός γίνει «επιτρεπομένη θρησκεία» στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με τον Μέγα Κωνσταντίνο. Ο Γρηγόριος ορίστηκε ιδρυτής και αρχηγός της Αρμενικής Ιεραποστολικής εκκλησίας. Η επιβολή του χριστιανισμού στην Αρμενία από τον βασιλιά Τιριδάτη και τον επίσκοπο Γρηγόριο έγινε πολύ βίαια. Οι μη χριστιανοί διώκονταν μέχρι θανάτου ενώ καταστράφηκαν όλοι οι προηγούμενοι παγανιστικοί ναοί, εκτός από αυτόν στο Γκαρνί. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΑΡΣΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗ ΑΡΜΕΝΙΑΣ
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06

Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06 ή αλλιώς το Ερεντιβίζιε 2005-06 ήταν το 50ό πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου 2005 και ολοκληρώθηκε στις 16 Μαΐου 2006 μαζί με τα Play-Offs ανόδου/υποβιβασμού και Ευρώπης. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αϊντχόφεν για 19η φορά στην ιστορία της, ενώ υποβιβάστηκε στην Εέρστε Ντιβίζιε η Ρούζενταλ. Την είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07 κέρδισαν οι Αϊντχόφεν και Άγιαξ, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-07 οι Χρόνινγκεν, Άλκμααρ και Φέγενορντ, καθώς και η Χέρενφεν μέσω των Play Offs και στο Κύπελλο Ιντερτότο 2006 η Τβέντε. Η σεζόν επισκιάστηκε από το θάνατο του ποδοσφαιριστή της Ουτρέχτη, Νταβίντ ντι Τόμασο.

 Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, 2 νικητές των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού και η πρωταθλήτρια της Εέρστε Ντιβίζιε 2004-05. Πηγή: Eredivisie Πηγή: Eredivisie.nl (Ολλανδικά)1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας Ολλανδός Ποδοσφαιριστής της χρονιάς: Ντιρκ ΚάιτΟλλανδικό Χρυσό Παπούτσι: Μαρκ Φαν Μπόμελ Play Offs για την είσοδο στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ο Άγιαξ προκρίθηκε στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2007-08, ενώ η Τβέντε, η Άλκμααρ και η Χέρενφεν προκρίθηκαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. 1 Σύνολο σκορ διπλού τελικού (2-1, 0-2). Play Offs για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και πιθανόν στο Κύπελλο Ιντερτότο Η Χέρενφεν προκρίθηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η Τβέντε θα αγωνιστεί με την νικήτρια των Play Offs Κυπέλλου Ιντερντότο. 2 Συνολικό σκορ διπλού τελικού (0-1, 5-0) Play Offs Κυπέλλου Ιντερτότο Η Φίτεσε θα αγωνιστεί με την Τβέντε. Ο νικητής προκρίνεται στο Κύπελλο Ιντερτότο. 3 Συνολικό σκορ διπλού τελικού (1-1, 1-0) Η Τβέντε προκρίθηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο. Σύνοψη Πρώτος γύρος Δεύτερος γύρος Τρίτος γύρος Η Μπρέντα και η Βίλεμ παρέμειναν στη Ερεντιβίζιε. Κανένας δεν προβιβάστηκε/υποβιβάστηκε μέσω των Play Offs. RSSSF
Αεροπειρατεία στην Πτήση 840 της TWA

Η TWA Πτήση 840 (αγγλικά: TWA Flight 840‎) ήταν μια πτήση της αεροπορικής εταιρείας Trans World Airlines (TWA), από το Διεθνές Αεροδρόμιο Λεονάρντο Ντα Βίντσι - Φιουμιτσίνο στη Ρώμη, Ιταλία προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίβ, Ισραήλ, στην οποία έγινε αεροπειρατεία στις 29 Αυγούστου 1969. Δεν υπήρξαν τραυματισμοί ή θάνατοι, παρόλο που το αεροσκάφος είχε φθαρεί σημαντικά και κρατήθηκαν δύο όμηροι επί δύο μήνες.

 Τον Αύγουστο του 1969, οι ηγέτες της αριστερής πτέρυγας της Παλαιστινιακής οργάνωσης «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP)» έμαθαν ότι ο Γιτζάκ Ράμπιν, ο Πρεσβευτής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε προγραμματιστεί να επιβαίνει σε μια πτήση της Trans World Airlines (TWA) Ρώμη-Αθήνα-Τελ Αβίβ. Στα τέλη εκείνου του μήνα (στις 29) δύο μαχητές οι Leila Khaled και Salim Issawi, έκαναν αεροπειρατεία στο αεροσκάφος. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, παρ'όλα αυτά, δεν επέβαινε ο Ράμπιν (Rabin). Οι αεροπειρατές υποχρέωσαν τους πιλότους να προσγειώσουν το αεροσκάφος στο Διεθνές Αεροδρόμιο Δαμασκού στη Συρία. Εκκένωσαν το αεροσκάφος, ένα Boeing 707 και ανατίναξαν το ρύγχος του αεροσκάφους. Οι Συριακές Αρχές συνέλαβαν τους αεροπειρατές και αμέσως απελευθέρωσαν τα 12 μέλη του πληρώματος και τους 95 επιβάτες, διατηρώντας αρχικώς έξι Ισραηλινούς επιβάτες. Από αυτούς, οι τέσσερις απελευθερώθηκαν στις 30 Αυγούστου. Οι εναπομείναντες δύο Ισραηλινοί επιβάτες απελευθερώθηκαν τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, εις αντάλλαγμα με 71 στρατιώτες της Συρίας και της Αιγύπτου οι οποίοι απελευθερώθηκαν από το Ισραήλ. Οι δύο Παλαιστίνιοι αεροπειρατές απελευθερώθηκαν δίχως κατηγορίες περί τα μέσα Οκτωβρίου. Το αεροσκάφος επέστη ζημία $4 εκατομμυρίων. Η Boeing επιδιόρθωσε το αεροσκάφος, προσαρμόζοντας το τμήμα του ρύγχους του αεροσκάφους, το παρέκκλινε από τη γραμμή παραγωγής στο Renton και το εξόπλισε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αεροσκάφους. Το αεροσκάφος κατεγράφη εκ νέου με στοιχεία νηολογίου N28714 και επέστρεψε στην κυκλοφορία. Το Μάρτιο 1980 το αεροσκάφος αποσύρθηκε από την υπηρεσία και πέταξε στην αεροπορική βάση Davis-Monthan Air Force Base, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως ανταλλακτικά για τον ιπτάμενο στόλο των βυτιοφόρων καυσίμων KC-135 Stratotanker της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Τα στοιχεία νηολογίου του αεροσκάφους ακυρώθηκαν το Μάρτιο του 1984. Πτήση TWA 840 (βομβιστική επίθεση) Πτήση TWA 841 (1974)