Ομοαξονικό καλώδιο

Το ομοαξονικό (coaxial cable) είναι ένα είδος ηλεκτρικού καλωδίου που έχει έναν εσωτερικό αγωγό, περιβαλλόμενο από ένα εύκαμπτο, σωληνοειδές μονωτικό στρώμα πλαστικού, το οποίο με τη σειρά του περιβάλλεται από ένα σωληνωτό συρμάτινο πλέγμα. Το τελευταίο ενδέχεται να περιβάλλεται απο μια μόνωση φύλλου αλουμινίου (aluminium shield). Η όλη διάταξη καλύπτεται απο ένα εξωτερικό μονωτικό περίβλημα ή μανδύα, το οποίο είναι ένα πλαστικό κυλινδρικό φύλλο. Ο όρος ομοαξονικός προέρχεται από το γεγονός ότι ο εσωτερικός αγωγός και το εξωτερικό συρμάτινο πλέγμα διαθέτουν τον ίδιο γεωμετρικό άξονα. Το ομοαξονικό καλώδιο εφευρέθηκε από τον Άγγλο μηχανικό και μαθηματικό Oliver Heaviside, ο οποίος δημιούργησε το σχέδιο το 1880. Το ομοαξονικό καλώδιο διαφέρει από τα άλλα θωρακισμένα καλώδια επειδή οι διαστάσεις του ελέγχονται για να δώσουν ένα ακριβές, σταθερό διάστημα αγωγών που απαιτείται για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ως γραμμή μεταφοράς. Χρησιμοποιείται για τη διέλευση ηλεκτρικών σημάτων μεγάλου εύρους συχνοτήτων. Για παράδειγμα μπορεί να μεταφέρει ηχητικά σήματα απο ένα ακουστικό ενισχυτή μέχρι και ηλεκτρικά σήματα πολλών Mega Hertz (βλ. σήμα τηλεοπτικό, δορυφορικό κ.α.)

 1880 — Ομοαξονικό καλώδιο στην Αγγλία από τον Oliver Heaviside, patent no. 1,407 1884 — Ομοαξονικό καλώδιο στη Γερμανία από τους Siemens & Halske (Patent No. 28,978, 27 March 1884) 1894 — Νίκολα Τέσλα (U.S. Patent 514,167) 1929 — Πρώτο σύγχρονο ομοαξονικό καλώδιο από τους Lloyd Espenschied και Herman Affel στα Εργαστήρια AT&T's Bell Telephone 1936 — Πρώτη κλειστού τύπου μετάδοση τηλεοπτικών εικόνων μέσω ομοαξονικού καλωδίου, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, από το Βερολίνο στο Λέιπνιτζ 1936 — Το πρώτο παγκοσμίως υποβρύχιο ομοαξονικό καλώδιο που εγκαθίσταται στον χώρο μεταξύ της Μελβούρνης της Αυστραλίας και του Στάνλεϋ της Ταζμανίας. Των 300 χλμ. καλώδιο μπορεί να μεταφέρει ένα κανάλι αναμετάδοσης 8.5-kHz και επτά τηλεφωνικά κανάλια 1936 — Το AT&T εγκαθιστά ένα πειραματικό ομοαξονικό τηλεφωνικό και τηλεοπτικό καλώδιο μεταξύ της Νέας Υόρκης και της Φιλαδέλφεια, με αυτόματους σταθμούς κάθε δέκα μίλια. Ολοκληρωμένο τον Δεκέμβριο, μπορεί να μεταδώσει ταυτόχρονα 240 τηλεφωνικές κλήσεις 1936 — Ομοαξονικό καλώδιο εισάγεται μεταξύ Λονδίνου και Μπίρμινγχαμ, παρέχοντας 40 τηλεφωνικές κλήσεις 1941 — Πρώτη εμπορική χρήση στις ΗΠΑ από τους AT&T, ανάμεσα στη Μινεάπολη της Μινεσότα και το Στήβενς Πόιντ του Ουισκόνσιν. L1 system με δυνατότητα ενός καναλιού τηλεόρασης ή 480 τηλεφωνικές κλήσεις 1949 — Στις 11 Ιανουαρίου, οκτώ σταθμοί στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ και επτά Δυτικοί σταθμοί συνδέονται μέσω ενός μεγάλου μήκους ομοαξονικού καλωδίου 1956 — Εισαγωγή πρώτου υπερατλαντικού ομοαξονικού καλωδίου, TAT-1. RF transmission lines and fittings. Military Standardization Handbook MIL-HDBK-216, U.S. Department of Defense, 4 January 1962. Withdrawal Notice for MIL-HDBK-216 2001 Cables, radio frequency, flexible and rigid. Details Specification MIL-DTL-17H, 19 August 2005 (superseding MIL-C-17G, 9 March 1990). Radio-frequency cables, International Standard IEC 60096. Coaxial communication cables, International Standard IEC 61196. Coaxial cables, British Standard BS EN 50117 H. P. Westman et al., (ed), Reference Data for Radio Engineers, Fifth Edition, 1968, Howard W. Sams and Co., no ISBN, Library of Congress Card No. 43-14665 What's the Best Cable to Use (UK) https://books.google.com/books?id=e9wEntQmA0IC&pg=PA20&lpg=PA20&source=bl&hl=en&sa=X&f=false https://archive.org/details/bstj13-4-532 journal=Bell System Technical Journal date= volume=13 issue=4 Brooke Clarke, Transmission Line Zo vs. Frequency, http://www.prc68.com/I/Zo.shtml Τεχνολογία δικτύων επικοινωνιών, Εκδ. Ο.Ε.Δ.Β.