Σαλέχ Κεμπζαμπό

Ο Σαλέχ Κεμπζαμπό (Saleh Kebzabo, αραβικά: صالح كبزابو‎ , γεννημένος στις 27 Μαρτίου 1947 στη Λερέ του Τσαντ) είναι πολιτικός από το Τσαντ. Είναι πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης για τη Δημοκρατία και την Ανανέωση (UNDR) και βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση του Τσαντ. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μαχαμάτ Ντεμπί στις 12 Οκτωβρίου 2022.

 Ο Κεμπζαμπό ήταν διευθυντής στο Πρακτορείο Ειδήσεων του Τσαντ, μέλος του Δημοκρατικού Κινήματος για την Αποκατάσταση του Τσαντ (MDRT) και ήταν δημοσιογράφος στο Jeune Afrique και στο Demain l'Afrique . Στη συνέχεια ήταν ο ιδρυτής της N'Djaména Hebdo, της πρώτης ανεξάρτητης εφημερίδας του Τσαντ. Ήταν πρόξενος στη Ντουάλα του Καμερούν, αλλά εκδιώχθηκε από το Καμερούν από τον πρόεδρο Πολ Μπιγιά λόγω της υποστήριξής του στον προκάτοχο του Μπιγιά Αχμαντού Αχιτζό. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του πολιτικού κόμματος UNDR τον Δεκέμβριο του 1992. Τον Απρίλιο του 1993, μετά την Εθνική Συνδιάσκεψη των Κυρίαρχων, διορίστηκε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φιντέλ Μουνγκάρ . Αυτή η κυβέρνηση διήρκεσε μόνο έξι μήνες πριν το Ανώτατο Μεταβατικό Συμβούλιο (CST) ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον της. Κατηγορούμενος για συνεργασία με αντάρτες, τον Σεπτέμβριο του 1995 ο Κεμπζαμπό συνελήφθη και κρατήθηκε για πέντε ημέρες. Πριν από τη σύλληψη, το σπίτι του ερευνήθηκε χωρίς ένταλμα το βράδυ της 30ης Αυγούστου. Ο Κεμπζάμπο αφέθηκε ελεύθερος αφού η αντιπολίτευση διαμαρτυρήθηκε για την κράτησή του και κατέθεσε μήνυση κατά των αξιωματούχων που ήταν υπεύθυνοι για το περιστατικό. Ο Κεμπζαμπό έγινε υπουργός Επικρατείας για τα Ορυχεία, την Ενέργεια και το Πετρέλαιο σε έναν ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου την 1η Ιανουαρίου 1998, αλλά απολύθηκε από την κυβέρνηση στις 11 Μαΐου 1998, μαζί με δύο άλλους υπουργούς του UNDR. Για την απόλυσή του είπε ότι οι στόχοι του θα μπορούσαν να επιτευχθούν εκτός κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 1999, διορίστηκε υπουργός Επικρατείας για τη Γεωργία στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ναγκούμ Γιαμασούμ. Την 1η Απριλίου 2001 ο Κεμπζαμπό διορίστηκε και πάλι ως προεδρικός υποψήφιος του UNDR για τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Στη συνέχεια απομακρύνθηκε από τη θέση του ως υπουργού Επικρατείας για τη Γεωργία στις 8 Απριλίου. απολύθηκαν επίσης τα άλλα μέλη της κυβέρνησης του UNDR. Πριν από αυτό θεωρούνταν το δεύτερο μέλος της κυβέρνησης, μετά τον πρωθυπουργό. Υπήρχε η εικασία ότι ο Κεμπζαμπό επέλεξε να διεκδικήσει την προεδρία σε εκείνη την περίπτωση επειδή δεν είχε επιτυχία στις διαπραγματεύσεις με τον Ντεμπί για τη θέση του πρωθυπουργού. Ο Κεμπζαμπό είπε αργότερα ότι είχε συμμετάσχει στην κυβέρνηση με την πεποίθηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να υπονομεύσει τον Ντεμπί μέσα από το σύστημα και ότι ως αποτέλεσμα πίστευε ότι το UNDR ήταν "μόνιμος στόχος" του Ντεμπί. Στις προεδρικές εκλογές, που έγιναν στις 20 Μαΐου 2001, κατέλαβε την τρίτη θέση με ποσοστό 7% των ψήφων. Στα τέλη Μαΐου συνελήφθη δύο φορές από την αστυνομία, μαζί με άλλους πέντε υποψηφίους της αντιπολίτευσης. Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2002, ο Κεμπζαμπό εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση ως υποψήφιος του UNDP από την εκλογική περιφέρεια Λερέ στο διαμέρισμα Μαγιό-Νταλά και έγινε πρόεδρος της Δημοκρατικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου που ακολούθησε τις εκλογές. Σύμφωνα με τον Κεμπζαμπό, στις 3 Φεβρουαρίου 2008, κατά τη διάρκεια μιας μάχης μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ανταρτών στη Ντζαμένα, στρατιώτες ήρθαν στο σπίτι του Κεμπζαμπό για να τον συλλάβουν, αλλά εκείνος ταξίδευε εκείνη την ώρα. Είπε ότι οι στρατιώτες πυροβόλησαν τον αδελφό του. Σε μια δήλωση στις 26 Φεβρουαρίου, ο ίδιος και ένας άλλος ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο Wadel Abdelkader Kamougué, εξέδωσαν μια δήλωση ζητώντας «την άμεση σύγκληση ενός εθνικού διαλόγου που να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία», την απελευθέρωση των τριών ηγετών της αντιπολίτευσης που είχαν συλληφθεί, μαζί με μια διεθνή έρευνα για τις συλλήψεις και την άμεση κατάπαυση του πυρός. Αν και το UNDR είναι μέλος του Συντονισμού των Πολιτικών Κομμάτων για την Προάσπιση του Συντάγματος (CPDC) και το CPDC επέλεξε να ενταχθεί στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γιουσούφ Σαλέχ Αμπάς τον Απρίλιο του 2008, ο Κεμπζαμπό αρνήθηκε να αναλάβει μια θέση στην κυβέρνηση. λέγοντας ότι προτιμούσε να μπει στην κυβέρνηση κάποιος άλλος από το κόμμα του. Ο Κεμπζαμπό είπε ότι η κομματική του εργασία στο UNDR τον απορροφούσε εκείνη την εποχή. περιέγραψε αυτό το έργο ως "μια εμπλουτιστική εμπειρία" και είπε ότι είχε ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες για τις προγραμματισμένες βουλευτικές εκλογές του 2009. Τον Ιούνιο του 2017 μέλη του συνασπισμού της αντιπολίτευσης FONAC υποστήριξαν ότι η Εθνοσυνέλευση κατέστη παράνομη συνεχίζοντας να συνεδριάζει μετά την 21η Ιουνίου, δύο χρόνια μετά την παράταση της κοινοβουλευτικής περιόδου, και ότι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης θα έπρεπε συνεπώς να παραιτηθούν. Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Σαλέχ Κεμπζαμπό απάντησαν ότι δεν θα παραιτηθούν, πιστεύοντας ότι θα ήταν πιο «χρήσιμο» για αυτούς να παραμείνουν στην Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, είπαν επίσης ότι οι επόμενες εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εγκαίρως, απορρίπτοντας την άποψη του Ντεμπί ότι η καθυστέρηση ήταν απαραίτητη λόγω έλλειψης πόρων και ότι στο μέλλον η κυβέρνηση θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διεξαγωγή των εκλογών στην ώρα τους. Τον Αύγουστο του 2021 ο Σαλέχ Κεμπζαμπό, ο οποίος ήταν ο κύριος αντίπαλος του καθεστώτος του πρώην προέδρου του Τσαντ Ιντρίς Ντεμπί, ο οποίος σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2021 από αντάρτες, διορίστηκε αντιπρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του «εθνικού διαλόγου χωρίς αποκλεισμούς» για να οδηγήσει σε προεδρικές και βουλευτικές εκλογές στο Τσαντ. Ο Κεμπζαμπό έγινε πρωθυπουργός το 2022, μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Αλμπέρ Παϊμί Παντακέ στο πλαίσιο της γενικότερης κυβερνητικής αναδόμησης στις 11 Οκτωβρίου 2022. Ο πρόεδρος Μαχαμάτ Ντεμπί διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Κεμπζαμπό στις 12 Οκτωβρίου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Saleh Kebzabo στο Wikimedia Commons