Άρωμα Γυναίκας

Το Άρωμα Γυναίκας (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Scent of a Woman) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 1992 σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Μπρεστ. Η ιστορία αφορά έναν νεαρό μαθητή ο οποίος προσλαμβάνεται ως βοηθός ενός τυφλού και οξύθυμου συνταξιούχου στρατιωτικού. Βασισμένη στην ιταλική ταινία του Ντίνο Ρίζι Profumo di donna του 1974, κατάφερε να κερδίσει σημαντικές διακρίσεις. Ο Αλ Πατσίνο κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, ενώ η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου.

 Ο Τσάρλι Σιμμς φοιτεί σε κολλέγιο της Νέας Αγγλίας και για να επισκεφθεί την οικογένειά του τα Χριστούγεννα αποφασίζει να δουλέψει το Σαββατοκύριακο των Ευχαριστιών, φροντίζοντας τον τυφλό και αλκοολικό συνταγματάρχη εν αποστρατεία Φρανκ Σλέηντ. Ο Τσάρλι και ο συμμαθητής του, Τζωρτζ Γουίλλις Τζούνιορ, γίνονται μάρτυρες μιας φάρσας συμμαθητών τους στον διευθυντή του κολλεγίου, κύριο Τρασκ. Η διεύθυνση του κολλεγίου πιέζει τους μαθητές να δείξουν τους δράστες, προτείνοντας στον Τσάρλι μια συστατική επιστολή που ουσιαστικά θα του εξασφαλίσει μια θέση στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Ο Τσάρλι απορρίπτει την πρόταση. Μόλις φτάσει στον Σλέηντ, ο Τσάρλι μαθαίνει πως το Σαββατοκύριακο τους περιμένει ένα πολυτελές ταξίδι στη Νέα Υόρκη και ότι ο Σλέηντ σκοπεύει να αυτοκτονήσει. Κάνουν μία ξαφνική επίσκεψη στο σπίτι του αδερφού του Σλέηντ, η οποία εξελίσσεται σε μία δυσάρεστη εμπειρία για την οικογένεια, η οποία δέχεται συνεχείς προκλήσεις από τον Σλέηντ. Πίσω στη Νέα Υόρκη, ο Σλέηντ προτείνει στον Τσάρλι να αποκαλύψει τους ενόχους για να καταφέρει να σπουδάσει στο Χάρβαρντ, καθώς ο Τζωρτζ είναι πολύ πιθανό να πει εκείνος την αλήθεια. Αργότερα, σε ένα εστιατόριο έρχεται η περίφημη σκηνή του τάνγκο, όπου ο Σλέηντ χορεύει με μία άγνωστη κοπέλα, την Ντόνα υπό τον ήχο του Por Una Cabeza. Το επόμενο πρωί οδηγούν μία Φεράρι τραβώντας την προσοχή αστυνομικών, τους οποίους όμως αποφεύγουν. Ο Τσάρλι καταφέρνει να σταματήσει τον Σλέηντ από μία απόπειρα αυτοκτονίας. Γυρίζοντας πλέον στο σχολείο, ο Τσάρλι και ο Τζωρτζ βρίσκονται αντιμέτωποι με επίσημη ανάκριση μπροστά σε όλους τους μαθητές. Ο Τζωρτζ με τη βοήθεια του πλούσιου πατέρα του καταφέρνει να ρίξει το βάρος στον Τσάρλι ο οποίος αρνείται και πάλι να καταδώσει τους συμμαθητές του, παρόλο που απειλείται με αποβολή. Το λόγο παίρνει ο Σλέηντ, ο οποίος με έναν πύρινο λόγο κατά του σχολικού συστήματος καταφέρνει να βοηθήσει τον Τσάρλι να απαλλαγεί από τις ευθύνες. Μία καθηγήτρια πλησιάζει τον Σλέηντ για να τον επιβραβεύσει και φαίνεται να υπάρχει μία αμοιβαία συμπάθεια. Κλείνοντας, ο Τσάρλι αφήνει τον Σλέηντ σπίτι του, όπου τον περιμένουν συγγενείς του. Η ταινία απέσπασε μικτές κριτικές, με τις αρνητικές να εστιάζουν μεταξύ άλλων και στη μεγάλη διάρκειά της . παρά τη θερμή επιβράβευση της ερμηνείας του Αλ Πατσίνο. Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes διατηρεί ένα ποσοστό αποδοχής 88%. Ο Πατσίνο μετά από τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ τα προηγούμενα χρόνια, κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Οι υπόλοιπες υποψηφιότητες της ταινίας για τα βραβεία Όσκαρ της χρονιάς 1992 ήταν: Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το Άρωμα Γυναίκας Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον σκηνοθέτη Μάρτιν Μπρεστ Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου για τον Bo Goldman