Γιγάντιος υλόχοιρος

Ο Γιγάντιος Υλόχοιρος (Hylochoerus Meinertzhageni), είναι το μόνο είδος του γένους Υλόχοιρος. Ζει σε δασώδεις βιότοπους στην Αφρική και θεωρείται γενικότερα το πιο άγριο μέλος της μεγάλης οικογένειας των Συίδων. Παρά το μεγάλο μέγεθος και τη σχετικά μεγάλη κατανομή τους, το είδος καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1904, από τον βρετανό στρατιώτη Ρίτσαρντ Μαϊνερτζχάγκεν (Richard Meinertzhagen), εξ' ου και η επιστημονική ονομασία του είδους.

 Ο Γιγάντιος Υλόχοιρος, αποτελεί το μεγαλύτερο σε μέγεθος μέλος της οικογένειας των Συίδων. Οι ενήλικες Υλόχοιροι, έχουν μήκος σώματος από 1,3 έως 2,1 μ. και μήκος ουράς από 25 έως 45 cm. Οι ενήλικες, έχουν ύψος σώματος από 0,75 έως 1,1 μ. και ζυγίζουν από 100 έως 275 kg. Τα θηλυκά, είναι κατά κανόνα μικρότερα από τα αρσενικά. Τα θηλυκά ζυγίζουν κατά μέσο όρο 167 kg. Το ανατολικότερο υποείδος H. m. meinertzhageni, είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το υποείδος H. m. rimator της Κεντρικής Αφρικής και αισθητά μεγαλύτερο από το υποείδος H. m. ivoriensis της Δυτικής Αφρικής. Το τελευταίο υποείδος, είναι λίγο μεγαλύτερο από κάποια συναφή είδη, όπως οι Ποταμόχοιρους, με μέσο όρο βάρους τα 150 kg. Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, έχουν εκτεταμένες τρίχες στο σώμα τους, οι οποίες λιγοστεύουν καθώς γερνούν. Ως επί το πλείστον, έχουν μαύρο χρώμα, αν και οι τρίχες που βρίσκονται κοντά στο δέρμα, έχουν ένα έντονο πορτοκαλί χρώμα. Τα αυτιά τους, είναι μεγάλα και μυτερά και τα ρύγχη τους, είναι μικρότερα από αυτά των Φακόχοιρων, αλλά μεγαλύτερα από αυτά των Ποταμόχοιρων. Παρ’ όλα αυτά, τα ρύγχη των αρσενικών, μπορούν να φτάσουν έως 35,9 cm. Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, είναι κυρίως φυτοφάγα, αλλά και πτωματοφάγα ζώα. Συνήθως θεωρούνται νυκτόβια ζώα, αλλά κατά τη χειμερινή περίοδο, εμφανίζονται περισσότερο κατά τη διάρκεια της μέρας. Ζουν σε αγέλες έως 20 ατόμων, που αποτελούνται από τα θηλυκά με τα μικρά τους και ένα μόνο αρσενικό. Τα θηλυκά, εγκαταλείπουν την αγέλη λίγο πριν γεννήσουν και επιστρέφουν μία εβδομάδα μετά τη γέννα με τα μικρά τους. Όλα τα μέλη της αγέλης, προστατεύουν τα μικρά τους. Όπως όλα τα ζώα της Υποσαχάριας Αφρικής, οι Υλόχοιροι δεν έχουν εξημερωθεί, αν και θεωρείται ότι υπάρχουν δυνατότητες για εξημέρωση του είδους. Στην άγρια φύση, οι Υλόχοιροι είναι πιο φοβισμένοι από τους Κόκκινους Ποταμόχοιρους και των Ποταμόχοιρους των Θάμνων, καθώς τα αρσενικά επιτίθονται πολύ συχνά, για να προστατεύσουν την αγέλη τους. Παρά την επιθετική συμπεριφορά τους, συχνά πέφτουν θύματα των Υαινών, Λεοπαρδάλων και σπανιότερα Λιονταριών, αφού τα λιοντάρια δεν ζουν στους περισσότερους οικοτόπους τους. Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, ζουν κυρίως στη δυτική και κεντρική Αφρική, σε μεγαλύτερο βαθμό στα δάση της Γουινέας και του Κονγκό. Επίσης, εμφανίζονται στις υγρές, ορεινές περιοχές των Όρων Ρουβενζόρι, ανατολικότερα στα Όρη Κένυα και στα υψίπεδα της Αιθιοπίας. Ζουν κυρίως σε δάση και λιβάδια, αλλά μπορούν να παρατηρηθούν σε δασώδεις σαβάνες και υποαλπικούς οικοτόπους, σε υψόμετρα έως 3800 μ. Δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στην υψηλή υγρασία και σε μέρη με παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, γι' αυτό δεν εμφανίζονται σε ξηρές περιοχές και ερήμους. Τα υποείδη του Γιγάντιου Υλόχοιρου είναι τα εξής: Hylochoerus meinertzhageni meinertzhageni - απαντάται στη Δημοκρατία του Κονγκό, στην Αιθιοπία, στη Ρουάντα, στην Κένυα και στην ΟυγκάνταHylochoerus meinertzhageni ivoriensis - απαντάται στη Γουινέα, στη Λιβερία, στην Ακτή Ελεφαντοστού, στη Γκάνα, πιθανόν στη Σιέρα Λεόνε, το Τόγκο και το ΜπενίνHylochoerus meinertzhageni rimator - απαντάται στη Νιγηρία, στο Καμερούν, στο Κονγκό, στην Γκαμπόν, στη Δημοκρατία του Κονγκό και στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία