Άγιος Γεώργιος Καρδίτσας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Μητρόπολης, του δήμου Καρδίτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο κεντρικό τμήμα της Καρδίτσας, στο δυτικό άκρο του μεγάλου κάμπου του νομού. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες των Θεσσαλικών Αγράφων, στις υπώρειες της χαμηλής κορυφής «Κούνια» (563 μ.), ανατολικά της λίμνης Πλαστήρα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΝΔ. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18,930 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Νευροπόλεως του νομού Τρικάλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, ξανά στον νομό Τρικάλων. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Νευροπόλεως και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Γεωργίου. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μητρόπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μητρόπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσης. Ο νεότερος οικισμός χρονολογείται περί τα τέλη του 19ου αιώνα. Το παλαιό χωριό βρίσκονταν σε απόσταση 5 χλμ. από το νέο χωριό και προς το βουνό (τη σημερινή περιοχή που χαρακτηρίζεται ως "Παλιαγιώργης"). Καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1821. Ο Άγιος Γεώργιος είναι ένα χαρακτηριστικό αγραφιώτικο χωριό, με στενά δρομάκια και ελάχιστα διασωθέντα παλαιά, λιθόκτιστα, διώροφα αρχοντικά που έχει χαρακτηριστεί ιστορικός διατηρητέος οικισμός με υπουργική απόφαση (Υ.Α ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/29751/63496/8-11-82, ΦΕΚ 45/β/3-2-83). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (σιτηρά), την αμπελουργία (παραγωγή κρασιού και τσίπουρου) και την κτηνοτροφία. Ένα από τα ιδιαίτερα επαγγέλματα που χαρακτήριζαν και εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν το χωριό του Αγίου Γεωργίου είναι η κατασκευή ξύλινων γεωργικών εργαλείων (ξυλόσβαρνες). Οι οικογένειες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αναλαμβάνουν τόσο την κατασκευή, όσο και την προώθηση του προϊόντος τους σε όλο τον Θεσσαλικό κάμπο και τη Μακεδονία. Η οικία της Αλεξάνδρας Ζαχαρία, από τα αξιολογότερα και αντιπροσωπευτικότερα δείγματα της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Κτίστηκε στις 30 Μαΐου 1902, σύμφωνα με τη χρονολογία που είναι χαραγμένη σε γωνιόλιθο της πρόσοψής του. Το 1987, χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και την ίδια χρονιά εγκρίθηκε μελέτη, βάσει της οποίας επισκευάστηκε. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο βορειοανατολικό τμήμα του χωριού, κτίσμα του 1964 Η εκκλησία της Κοίμησης Θεοτόκου (1898), στον παλαιό οικισμό Ο νερόμυλος, βόρεια του χωριού Το έθιμο του «αφανού», ανήμερα της Αποκριάς Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Άγραφα 1:50.000) eetaa.gr https://dimoskarditsas.gov.gr/dimotiki-enotita-mitropolis/topiki-kinotita-agiou-georgiou/