Κάρελ φαν Φόχελερ

Ο Κάρελ φαν Φόχελερ (Karel van Vogelaer ή Carel de Vogelaer, με προσωνύμιο Distelbloem ( ανθός γαϊδουράγκαθου) (1653 - 8 Αυγούστου 1695) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων από το Μάαστριχτ, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Ιταλία όπου ήταν γνωστός ως «Carlo dei Fiori» (Κάρλο των λουλουδιών). Απέκτησε φήμη με τους περίτεχνους μπαρόκ πίνακες με λουλούδια, συχνά με μορφές ζωγραφισμένες από άλλους καλλιτέχνες.

 Ο Φόχελερ γεννήθηκε στο Μάαστριχτ ως γιος του Πίτερ ντε Φόχελερ, ο οποίος ήταν επίσης καλλιτέχνης. Το 1668 ταξίδεψε στη Γαλλία όπου επισκέφθηκε τη Λυών. Αργότερα, περίπου το 1671, μετακοίκησε στη Ρώμη. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1675 στα αρχεία των Bentvueghels, της ομάδας κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Όταν έγινε μέλος των Bentvueghels πήρε το ψευδώνυμο «Distelbloem», που σημαίνει «λουλούδι γαϊδουράγκαθου». Το γαϊδουράγκαθο περιλαμβάνεται σε πολλούς από τους πίνακες του ως κωδικοποιημένη υπογραφή. Ένα άλλο ψευδώνυμο με το οποίο ήταν γνωστός στην Ιταλία ήταν Carlo de' Fiori ή Carlo dei Fiori (“Κάρελ των λουλουδιών”) για τα έργα ζωγραφικής νεκρών φύσεων με θέματα λουλούδια. Άλλες πηγές τον αποκαλούν Carlo Volgar ή Carlo Vogel . Σύμφωνα με τον Πασκόλι, σημείωσε άμεση επιτυχία στη Ρώμη και υποστηρίχθηκε από πολλούς εύπορους συλλέκτες της πόλης, όπως ο Francesco Montioni, ο μαρκήσιος Niccolò Maria Pallavicini, ο Αβάς Paolucci και ο Giambattista Cefalassi. Αλλά οι καλύτεροι φίλοι του ήταν οι Luigi Garzi, Gaulli και Maratta, αργότερα ο Franz Werner Tamm από το Αμβούργο, με τους οποίους συνεργάστηκε συχνά. Λέγεται ότι έλαβε επίσης παραγγελίες από τον Αρκάντζελο Κορέλλι και τον Κοντεστάμπιλε Κολόννα( Contestabile Colonna). Στη Ρώμη, ο Φόχελερ μοιράστηκε μια κατοικία με τον Φλαμανδό ζωγράφο Αντόνι Σχόονγιανς (Anthoni Schoonjans) στη Via Margutta στα μέσα της δεκαετίας του 1680. Μέχρι το 1686 είχε μετακομίσει στη Via del Babuino. Εκπαιδεύτηκε ή εργάστηκε στο εργαστήριο του Κάρλο Μαράττι . Αυτό είχε μεγάλη επιρροή στο έργο του. Ο Φόχελερ δημιούργησε πολλά έργα μαζί με άλλους γνωστούς καλλιτέχνες, με τους οποίους ήταν επίσης φίλος, όπως ο Κάρλο Μαράττι, ο Λουίτζι Γκάρτσι (Luigi Garzi), ο Τζοβάννι Μπαττίστα Γκάουλλι (Giovanni Battista Gaulli,) ο Αντόνι Σχόονγιανς, ο Φιλίππο Λάουρι (Filippo Lauri) και ο Μάριο Νούτσι (Mario Nuzzi, ο οποίος απεκαλείτο «Mario de' Fiori»). Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 42 ετών. Ο Φόχελερ είναι περισσότερο γνωστός κυρίως για τους πίνακές του με λουλούδια. Ζωγράφισε επίσης εικόνες φρούτων και θηραμάτων, αλλά κανένα από αυτά τα έργα δεν έχει διασωθεί. Υπάρχουν μόνον λίγα υπογεγραμμένα έργα του. Οι πολυάριθμες και αγαπητές νεκρές φύσεις του εξακολουθούν να χαίρουν μεγάλης εκτίμησης ακόμη και σήμερα. Εκεί μπορεί κανείς να παρατηρήσει τη λεπτότητά του και τη λεπτομερή φροντίδα στην απεικόνιση των λουλουδιών, με πολλούς τύπους σε μορφή και χρώμα, τέλεια σχεδιασμένα και με ακρίβεια που παγιδεύει το μάτι του θεατή και τον κάνει να θέλει να τα αποκτήσει. Σαφώς καθορισμένα περιγράμματα και φωτεινά χρώματα, σε διάφορα μεγέθη και τοποθετημένα σε φυσικό περιβάλλον, τοποθετημένα σε λεπτομερώς ζωγραφισμένα βάζα ή και σε ταπεινά δοχεία. Αποτελούν πραγματική οπτική απόλαυση. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Bentvueghels Primarosa, Yuri, Karel van Vogelaer. Un fiorante di Maastricht nella Roma barocca, De Luca editori d'arte, Roma, 2012,(ISBN 978-88-6557-101-9) (120 S. ). Rosini, Giovanni (1847). Storia della Pittura Italiana esposta coi Monumenti, (Época Quarta: Dal Carraci al' Appiani); Volume VII. Presso Niccolò Capurro, Pisa; Original from Oxford University digitized Jan 4, 2007. σελίδες 81. Giovanni Rosini epoca quarta.